
De Voorzitter
De Notulen van de vergadering van gisteren zijn rondgedeeld.
Geen bezwaren?
(De Notulen worden goedgekeurd)

Kredietinstellingen
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag (A4-0058/97) van mevrouw Mosiek-Urbahn, namens de Commissie juridische zaken en rechten van de burger, over het voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad (COM(96)0183 - C4-0258/96-96/0121(COD)) ter wijziging van:
artikel 12 van richtlijn 77/780/EEG tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toegang tot en de uitoefening van de werkzaamheden van kredietinstellingen; -de artikelen 2, 6, 7 en 8 en de bijlagen II en III van richtlijn 89/647/EEG betreffende een solvabiliteitsratio voor kredietinstellingen; -artikel 2 en bijlage II van richtlijn 93/6/EEG inzake de kapitaaltoereikendheid van beleggingsondernemingen en kredietinstellingen.
Mosiek-Urbahn
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, het ingediende voorstel tot wijziging van de richtlijn is noodzakelijk om de in de praktijk ontdekte leemten en fouten in de financiële dienstverleningssector te dichten respectievelijk te corrigeren en zo een bijdrage te leveren aan een beter functioneren van de interne markt op dit gebied.
De Commissie juridische zaken en rechten van de burger van het Europees Parlement juicht het ingediende pakket amendementen in zijn geheel toe. In het belang van een uniforme behandeling is de Commissie juridische zaken ervoor dat het voorstel van de Commissie (artikel 12 van de eerste bankenrichtlijn) zo wordt gewijzigd dat de verantwoordelijke lidstaten in de toekomst de kans krijgen om naast de al mogelijke uitwisseling van informatie van de verantwoordelijke niet-bancaire controleautoriteiten binnen een lidstaat, tussen lidstaten en met derde landen nu ook met niet-bancaire controleautoriteiten in derde landen samenwerkingsovereenkomsten te sluiten inzake de uitwisseling van informatie. Dit echter alleen als is gegarandeerd dat met betrekking tot de verstrekte informatie in de genoemde gevallen tenminste gelijkwaardige waarborgen inzake het bankgeheim gelden als in de Europese Unie van kracht zijn.
De voorgestelde wijzigingen van de solvabiliteitsrichtlijn zijn enerzijds bedoeld om een lagere risicoweging te kunnen toepassen op bepaalde activabestanddelen dan met de huidige regeling mogelijk was, anderzijds gaat het om de prudentiële behandeling van de kredietrisico's in verband met de afgeleide over-de-counterinstrumenten. Er moeten gelijkwaardige concurrentievoorwaarden worden geschapen voor de kredietinstellingen en beleggingsondernemingen die in de Europese Unie met elkaar concurreren.
In zoverre juichen we met name de voorgestelde gelijkschakeling toe van kerkelijke en religieuze gemeenschappen met openbare instellingen zonder winstoogmerk, voorzover ze publiekrechtelijke rechtspersonen zijn en het recht hebben om belasting te heffen.
Voorts verdient de voorgestelde weging van het geplaatste maar niet gestorte kapitaal van het Europees Investeringsfonds van 20 % in plaats van zoals tot nu toe 100 % bijzondere vermelding. Het Europees Investeringsfonds rekent namelijk op een deelneming van 30 % van financiële instellingen in zijn kapitaal. De verlaging van de eigen-vermogenseisen wordt gerechtvaardigd door de vrees dat de vroeger geldende wegingsfactor van 100 % de handelsbanken zou kunnen weerhouden van deelname aan het fonds. Door deze verlaging zal het eerder mogelijk zijn dat het Europees Investeringsfonds bijdraagt aan de consolidering van de binnenmarkt en aan de ondersteuning van het economisch herstel, wat zeer wenselijk is.
De Commissie juridische zaken en rechten van de burger is het ook eens met de voorgestelde wijziging van de kapitaaltoereikendheidsrichtlijn. Deze vloeit voort uit de wijzigingen van de solvabiliteitsrichtlijn, voorzover het gaat om de vermogensreserve tot dekking van de risico's van niet op de beurs verhandelde afgeleide over-de-counterinstrumenten.
En nu de vier ingediende amendementen. Het enige amendement dat ik als rapporteur heb ingediend, amendement 2, betreft enkel en alleen een verduidelijking; het levert geen problemen op en werd met algemene stemmen aangenomen.
Dat ligt enigszins anders bij de amendementen 1, 3 en 4. Ook deze werden door de Commissie juridische zaken met meerderheid van stemmen aangenomen. Ze hebben tot doel de wegingsfactor van de goederentermijntransacties in geprivilegeerde vorm op te nemen in de solvabiliteitsrichtlijn. Deze thematiek maakt gezien de nauwe samenhang allang deel uit van kapitaaltoereikendheidsrichtlijn 2. Daar is de discussie over een adequate weging van het eigen vermogen nog niet afgerond. Om die reden ben ik als woordvoerster van mijn fractie tegen deze amendementen en vraag ik op dit punt de steun van het Parlement. ook opdat het voor de rest onomstreden pakket amendementen dan vlot kan worden afgerond. We moeten nu maar hopen dat de richtlijn zo snel mogelijk kan worden goedgekeurd, zodat wordt voorkomen dat de kredietinstellingen van de Europese Unie in de concurrentie met de partners uit derde landen nadelen ondervinden van vervormingen.

Harrison
Voorzitter, ik wil mij concentreren op de drie amendementen die de commissie economische en monetaire zaken en industriebeleid heeft ingediend.
Goederen zijn belangrijk voor de EU en voor de Britse economie. Zo wordt er bijvoorbeeld in de landbouw gewerkt met termijncontracten. De producenten verzekeren zich op die manier van een bepaalde prijs waartegen zij hun toekomstige produktie kunnen leveren en sluiten daarmee prijsschommelingen uit. Industriële bedrijven, zowel groot als klein, maken gebruik van afgeleide instrumenten, zoals bijvoorbeeld termijncontracten in metalen die zij voor hun productie nodig hebben.
Wij moeten ervoor waken dat er geen buitensporige vermogenseisen worden vastgesteld, opdat de Europese beleggingsinstellingen en markten concurrerend blijven. Dat is niet alleen in het belang van producenten en eindgebruikers, maar komt ook de Europese economie in haar geheel ten goede. De voorgestelde vermogenseisen voor kredietrisico's ten aanzien van grondstoffen zijn afkomstig van het Bazels comité van bankentoezichthouders -en daar is niets op tegen- en deze zijn uit bancair oogpunt wel te begrijpen.
In theorie zouden voor zowel banken als beleggingsinstellingen dezelfde eisen moeten gelden. Maar in de praktijk worden de risico's door de respectieve toezichthoudende instanties verschillend ingeschat. Mijn amendementen moeten voorzien in de mogelijkheid om de vermogenseisen deels aan te passen ten einde de Europese beleggingsinstellingen die in grondstoffen zijn gespecialiseerd, en diegenen die van hun diensten gebruik maken, tegemoet te komen.
Het verschil tussen banken- en effectentoezichthouders kan worden geïllustreerd aan de hand van wat zij respectievelijk als hun kerngebieden beschouwen. Zo zal bijvoorbeeld een bank goed thuis zijn op de obligatiemarkt, die tot de kerngebieden behoort. Bankentoezichthouders zullen eveneens veel ervaring met en kennis van deze activiteiten hebben. Zij zullen zich dan ook bewust zijn van het feit dat bijvoorbeeld nieuwe markten risicovoller zijn dan de Europese staatsobligatiemarkten, maar zij zullen eveneens weten dat banken zich met name toeleggen op risicomijdende obligaties en zullen de vermogenseisen dan ook dienovereenkomstig vaststellen. De grondstoffenhandel behoort niet tot de kerngebieden van een bank en bankentoezichthouders zullen dan ook waarschijnlijk geen rechtstreekse ervaring met deze markten hebben. Bankentoezichthouders zullen daarom geneigd zijn om bij de vaststelling van vermogenseisen voor grondstoffen wat behoedzamer te werk te gaan.
Het tegenovergestelde geldt voor de effectentoezichthouders van een instelling die zich op de grondstoffenhandel heeft toegelegd. Zij hebben ervaring met de grondstoffenmarkt en willen passende vermogenseisen, waarbij rekening wordt gehouden met de expertise van de instelling en het verschil qua risico. Voor effectentoezichthouders zou het onbegrijpelijk zijn om vermogenseisen voor aan sterke prijsschommelingen onderhevige olieproducten op te leggen aan een instelling gespecialiseerd in metalen, die veel minder fluctueren.
Mijn amendementen geven de effectentoezichthouders de tijd om zich te beraden over een deel van de vermogenseisen voor grondstoffen. Daarnaast zorgen zij ervoor dat er op Europees niveau een minimumreserve wordt aangehouden voor kredietrisico's met betrekking tot grondstoffen.

Oddy
Voorzitter, het onderhavige voorstel beoogt wijziging van drie richtlijnen, namelijk de richtlijn inzake de coördinatie van de bepalingen met betrekking tot kredietinstellingen, de richtlijn betreffende de solvabiliteitsratio voor kredietinstellingen en de richtlijn inzake de kapitaaltoereikendheid van beleggingsondernemingen en kredietinstellingen. Ik begrijp wat de rapporteur bedoelt als zij zegt dat het niet enkel een kleine wijziging betreft, maar dat het om een technische en complexe materie gaat. Ik wil zowel de rapporteur voor advies, de heer Harrison, als de rapporteur zelf, mevrouw Mosiek-Urbahn, een compliment maken voor de wijze waarop zij deze uiterst technische en complexe zaak hebben aangepakt.
De eerste wijziging, die op de eerste bankenrichtlijn betrekking heeft, dient de lidstaten de mogelijkheid te bieden om met niet-bancaire controleautoriteiten uit derde landen informatie uit te wisselen. De voorgestelde wijzigingen van de solvabiliteitsrichtlijn zijn bedoeld om kerken en geloofsgemeenschappen op dezelfde voet te behandelen als openbare instellingen. De reden hiervoor is dat kerken in sommige landen, zoals in Duitsland, het recht hebben om belastingen te heffen.
Daarnaast liggen er verscheidene voorstellen om de wegingsfactor te verlagen van 100 % tot 20 % of 50 % of nog een ander percentage, al naar gelang van het geval. De richtlijn inzake de kapitaaltoereikendheid is van groot belang. Deze regeling moet verzekeren dat de kredietinstellingen solvabel zijn en is voor de burgers van Europa dan ook een belangrijke maatregel uit een oogpunt van consumentenbescherming. Nogmaals, dit is een wijziging om er zeker van te zijn dat er voldoende vermogen is ter dekking van de risico's in verband met afgeleide over-thecounter-instrumenten. Deze kwestie illustreert nog eens de belangrijke rol van het Parlement. Hoewel een en ander misschien tamelijk abstract lijkt, zullen de voorgestelde wijzigingen waarover wij vandaag spreken en stemmen, bijdragen tot een betere bescherming van de burgers en hun spaargeld.
In Groot-Brittannië heeft zich een aantal gevallen voorgedaan, waarbij spaargeld van burgers in het geding was, en daarom wil ik zowel het verslag van de rapporteur als het daarover uitgebrachte advies bij het Huis aanbevelen. Ik hoop dat het Parlement het verslag zal aannemen.

Liikanen
Om te beginnen zou ik graag de desbetreffende commissie en met name mevrouw Mosiek-Urbahn willen dankzeggen voor het uitstekende verslag over dit uitermate technisch en gecompliceerd voorstel. Ik ben blij dat de commissie hier zo positief tegenover staat. Ik zie het als een nieuw teken van de eensgezindheid bij het Europees Parlement en de Commissie om te komen tot een goede en prudente regelgeving, met name als het gaat om activiteiten van kredietinstellingen en beleggingsmaatschappijen op het gebied van de afgeleide instrumenten.
Het verslag-Katiforis van september 1995 inzake financiële derivaten gaf een belangrijke aanzet tot bundeling van onze krachten op dit terrein. Het onderhavige Commissievoorstel sluit aan bij de aanpak die in dit verslag wordt aanbevolen.
De amendementen 1 en 2 zijn nuttige verduidelijkingen. Het zijn welkome aanpassingen die de kwaliteit van de Europese wetgeving op dit punt helpen verbeteren. De amendementen 3 en 4 hebben beide betrekking op de complexe kwestie van de vermogenseisen, de eisen voor kredietrisico's die voortvloeien uit afgeleide instrumenten met betrekking tot grondstoffen. Deze amendementen geven de bevoegde autoriteiten de mogelijkheid om gedurende een bepaalde periode aanmerkelijk lagere vermogenseisen toe te passen voor verschillende soorten afgeleide instrumenten met betrekking tot grondstoffen die door beleggingsinstellingen worden aangehouden. Een dergelijke regeling is evenwel in strijd met het grondbeginsel van gelijke behandeling van kredietinstellingen en beleggingsmaatschappijen. Voor vergelijkbare risico's moet dezelfde regeling gelden, ongeacht wie dat risico loopt. In het verslag-Katiforis wordt daarop ook uitdrukkelijk gewezen.
Overigens wil ik met nadruk stellen dat de Commissie zich uiteraard ter dege bewust is van het feit dat een juiste toepassing van beginselen soms om passende uitzonderingsmaatregelen vraagt. Mocht een dergelijke uitzondering, zij het bij wijze van een overgangsperiode voor specifieke instellingen of in een andere vorm, noodzakelijk worden geacht, dan moet en kan dit alleen worden bezien in samenhang met de lopende studie over de richtlijn inzake de kapitaaltoereikendheid. Alleen dan is het mogelijk een consequente aanpak te volgen, niet alleen ten aanzien van de afgeleide instrumenten voor grondstoffen en de daaraan verbonden kredietrisico's, maar ook ten aanzien van alle krediet- en marktrisico's die voortvloeien uit de activiteiten van kredietinstellingen en investeringsbanken op het gebied van de grondstoffenhandel.
Ik verwacht dat de Commissie het voorstel tot wijziging van de richtlijn inzake de kapitaaltoereikendheid in de komende weken zal goedkeuren.

De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt morgen te 12.00 uur plaats.

Instandhouding van de visbestanden
De Voorzitter
Aan de orde is het tweede verslag (A4-0122/97) van de heer Adam, namens de Commissie visserij, over het voorstel voor een verordening van de Raad (COM(96)0296 - C4-0388/96-96/160(CNS)) houdende technische maatregelen voor de instandhouding van de visbestanden.

Macartney
Dank U, Voorzitter. Vóór wij aan dit debat beginnen, is het heel belangrijk dat wij van de Commissie vernemen of zij vasthoudt aan het standpunt dat zij de commissie maandag mededeelde.
Als ik het geheugen van de Commissie even mag opfrissen, in de bijlage bij het verslag staat dat "overeenkomstig artikel 56, lid 1 van het Reglement en naar aanleiding van een verzoek van de commissie, de vertegenwoordiger van de Commissie verklaarde dat de diensten van de Commissie momenteel niet bezig zijn met de uitwerking van een nieuw voorstel voor technische maatregelen" .
Dat is op zich een hoogst merkwaardige verklaring, maar ik wil weten of dat het standpunt van de Commissie is, voordat wij aan dit debat beginnen.

Liikanen
Voorzitter, het standpunt van de Commissie is onveranderd.

Macartney
Voorzitter, deze zaak is zo belangrijk, omdat de Commissie daarmee, als dit inderdaad haar standpunt is, de Raad dwingt tot unanimiteit in de besluitvorming over deze voorstellen.
Ik vind gewoon dat het Parlement dat moet weten.

Adam
Voorzitter, het voortbestaan van de visserij in de wateren van de Europese Gemeenschap staat op het spel, als er niets wordt gedaan aan het op grote schaal vangen van jonge, nietvolgroeide vis.
Vijf jaar geleden moest de Canadese kabeljauwvisserij voor de kust van Newfoundland worden gesloten. Deze maatregel, die nog steeds van kracht is, heeft in totaal 40.000 arbeidsplaatsen gekost.
De Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties (FAO) heeft verklaard dat twee derde van alle vissoorten in de wereld, waaronder kabeljauw, kreeft en garnaal, maximaal worden bevist.
Eerder dit jaar hebben wetenschapsmensen in Aberdeen erop gewezen dat de kabeljauwbestanden in de Noordzee wel eens drastisch zouden kunnen teruglopen, als de visserijinspanning niet aanzienlijk zou worden teruggebracht. Kabeljauw is pas na vier jaar volwassen, en bij de huidige visserijinspanning bereikt slechts 4 % van de vissen die leeftijd. Zij leven eenvoudigweg niet lang genoeg.
Het verslag heeft betrekking op de ontwerpverordening van de Commissie tot wijziging van bepaalde technische maatregelen om de hoeveelheden gevangen jonge vis terug te brengen. Ondermaatse vis moet niet worden aangeland noch op zee overboord worden gezet. Algemeen wordt aangenomen dat van alle gevangen vis weer 40 % overboord gaat. Als dit percentage tot nul zou kunnen worden gereduceerd, zouden de huidige problemen al voor een groot deel zijn opgelost. Mogelijke maatregelen hiertoe zijn beperking van het aantal netten van verschillende maaswijdte dat aan boord is toegestaan, verruiming van maaswijdten, gebruik van panelen met vierkante mazen, gebruik van selectieve panelen, instelling van gesloten seizoenen en gesloten zones en aanpassing van de minimummaat voor aanvoer aan de selectiviteit van de netten.
Op een onlangs gehouden conferentie in Aberdeen werd in een van de technische documenten gesteld dat het blijkens onderzoek naar panelen met vierkante mazen mogelijk is om vistuig te ontwerpen, dat min of meer op het gewenste vangstprofiel kan worden afgestemd. De technische mogelijkheden zijn voorhanden.
De politieke besluitvorming in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid wordt bemoeilijkt door het feit dat de visstand door wetenschappers steevast lager wordt ingeschat dan door de vissers zelf. Hoe zit dat? Een verklaring hiervoor is dat vissers vooral toegaan naar gebieden waar zij vis denken aan te treffen. Zij gebruiken hun kennis van de plaatselijke omstandigheden, terwijl de wetenschappers zich op een veel groter gebied richten. De beleidmakers, in dit geval de visserijraad, laten zich bijna altijd leiden door de optimistische visie.
De commissie visserij erkent de noodzaak om de hoeveelheid gevangen jonge vis en de teruggooi te verminderen. Wij hebben veel compromisvoorstellen moeten formuleren om tegemoet te komen aan de verschillende nationale en plaatselijke gebruiken in de visserij. Het verslag, dat uiteindelijk binnen de commissie brede steun kreeg, betekent een aanscherping van de vigerende technische maatregelen met betrekking tot de netten, het gebruik van panelen met vierkante mazen en de aanpassing van de minimummaat bij aanvoer. Voorts wordt het aantal gebieden met beperkingen op de visserij uitgebreid en worden enkele soorten toegevoegd aan de in de bijlage opgenomen lijst.
De commissie denkt dat de nieuwe regeling gemakkelijker te controleren valt. Ook is er eerst een redelijke overgangstermijn voorzien alvorens de regeling volledig in werking treedt, opdat de sector de kosten kan spreiden.
Voor een succesvolle werking van deze verordening is echter nog veel meer onderzoek nodig. Het huidige onderzoek richt zich voornamelijk op individuele soorten. Over de onderlinge afhankelijkheid tussen soorten is nog helemaal niets bekend. De sociaal-economische effecten van wijzigingen in de TAC's worden in de Raad buiten beschouwing gelaten. Voorts moet meer gebruik worden gemaakt van de steeds groter wordende biologische kennis bij de evaluatie en het beheer van de bestanden en moet er worden gewerkt aan een betere integratie van het wetenschappelijk technisch beheer en biologische factoren.
Geïntegreerde beheersregelingen voor kustwateren, waarbij technische, biologische en menselijke factoren in één beheerskader worden samengebracht, vormen een ander onderdeel van de maatregelen om te komen tot een levensvatbare visserij. Er moet een mechanisme worden ontwikkeld om de werkzaamheden van de verschillende onderzoekinstituten die zich met de visserij in de Europese economische zone bezighouden, te integreren.
Een succesvolle aanpak vraagt ook om meer betrokkenheid van de visserijorganisaties bij het besluitvormingsproces. Ik hoop dat de Commissie spoedig een vergadering zal beleggen met vissers, onderzoekers en vertegenwoordigers van het Parlement. Al deze aandachtspunten zijn met name vervat in amendement 2 en ik wil de Commissie dringend vragen om hierop snel en positief te reageren. Dat geeft ons de mogelijkheid om de positieve lijn van dit verslag door te trekken en een levensvatbare visserij een stap dichterbij te brengen. Dat is ons doel.

Apolinário
Mijnheer de Voorzitter, geachte afgevaardigden, slechts twee opmerkingen: ten eerste wil ik blijk geven van onze steun aan het verslag van collega Adam, dat een compromis vormt, maar een compromis waarbij ten minste de parlementsleden van de twee politieke fracties met grootste vertegenwoordiging in dit Parlement waren betrokken, en dat een redelijk compromis is. Omdat wij in de eerste plaats duidelijk de boodschap moeten doorgeven dat de visbestanden niet oneindig/onuitputbaar zijn: onlangs nog heeft de FAO gesproken over het feit dat meer dan 60 % van de visbestanden overbevist worden; en in de tweede plaats omdat in specifieke gevallen, zoals dat van ons amendement - en ik wens de heer Adams te bedanken omdat hij dit heeft gesteund -, mogelijk was een beschermingsgebied van de jonge vis? van de visserij langs/in de CIEM IX-zone te communautariseren, wat belangrijk is voor de instandhouding van deze soort.????

Langenhagen
Mijnheer de Voorzitter, geachte collega's, de goedkeuring van het ingediende verslag over de technische maatregelen voor de instandhouding van de visbestanden is, naar mijn mening, een goed voorbeeld voor het verantwoorde handelen van het Parlement binnen de instanties van de Gemeenschap. Het was heel moeilijk om uiteindelijk een geloofwaardige en constructieve tekst op te stellen. De instandhouding van de visbestanden, de beperking van de vangst van jonge vis, de bescherming van de broedgebieden en de selectieve werking van de technische maatregelen geven een beeld van de beschermingsmaatregelen ten gunste van de natuur die in de visserij vandaag de dag absoluut noodzakelijk zijn.
De problemen die de Raad al bij de bepaling van haar standpunt had, voorspellen echter niets goeds. Laten we hopen dat de Raad een voorbeeld neemt aan het verantwoorde optreden van het Parlement! Ondanks alle technische problemen in het dossier en de daarmee verbonden precaire economische aspecten is het ons gelukt om u op basis van een arbeidsintensieve dialoog en de constructieve bijdragen van de afzonderlijke afgevaardigden en ook van de politieke fracties vandaag een tekst te kunnen voorleggen waar we na veel amendementen en moeizame onderhandelingen trots op kunnen zijn.
Het is nu dus aan de Commissie en aan de Raad om zich te oriënteren op onze voorstellen en in het bijzonder op het democratische gehalte van de tekst. Zeker, de voorgestelde compromisoplossingen zijn nog niet optimaal. Ze vormen echter in ieder geval al - en dat weten we heel zeker - een aanzienlijke vooruitgang in vergelijking tot de huidige situatie en zijn het noodzakelijke minimum of beter gezegd, meer dan dit noodzakelijke minimum om de vernietiging van de ressources, het uitsterven van bepaalde soorten en duidelijk misbruik tegen te gaan.
De technische maatregelen voor de instandhouding van de visbestanden leiden ongetwijfeld tot offers voor de vissers en visserijbedrijven die te zijner tijd en met geëigende middelen moeten worden gecompenseerd. De technische maatregelen waar we hier voor pleiten vormen een nieuwe stap op weg naar de instandhouding van de visbestanden en het ecologisch evenwicht van de zeedieren. Ze zijn echter slechts een stap op de lange en moeilijke weg die we willen gaan.
De oceanen zijn een prachtige wereld, maar wel een kwetsbare wereld. Ze bieden ruimte voor veel economische activiteiten en talloze mogelijkheden om sport te bedrijven en ze maken niet in de laatste plaats deel uit van een natuur die we niet kapot moeten maken.
De zin van ons werk is erin gelegen om optimaal gebruik te maken van deze levensruimte en haar rijkdommen zo te beschermen dat het levensonderhoud van de bevolking die van de visserij leeft in ieder geval wordt veiliggesteld.

d'Aboville
Mijnheer de Voorzitter, het voorstel van de Commissie voor een verordening heeft tot doel te zorgen voor een betere bescherming van jonge vis en zo de bestanden in stand te houden. Men zou gek moeten zijn om deze doelstelling niet te onderschrijven, die voor alle vissers de beste waarborg voor de toekomst van hun beroep vormt.
Er moeten dus een aantal regels vastgelegd worden. Deze regels moeten klaar en duidelijk zijn zodat ze gemakkelijk gecontroleerd kunnen worden. Hun nut moet worden aangetoond met onweerlegbaar onderzoek. Ze moeten verenigbaar zijn met de sociaal-economische realiteit. De gevolgen voor de verschillende visserijtakken en de verschillende vloten moeten rechtvaardig verdeeld zijn. Welnu, wij stellen vast dat geen enkele sociaaleconomische evaluatie gemaakt is. Wanneer deze maatregelen aangenomen worden, dreigen ze een rampzalige weerslag te hebben op de rendabiliteit van de ondernemingen en dreigen ze zelfs het bestaan van sommige ondernemingen in het gedrang te brengen.
Ik stel in dit voorstel een aantal elementen vast die mij onaanvaardbaar lijken. De basismaaswijdte wordt teveel vergroot, de reeks verboden maaswijdtes is niet correct verdeeld en ook niet groot genoeg om een duidelijke scheiding tussen de pelagische en demersale visserij mogelijk te maken. De beperkingen die voor de heekvisserij worden voorgesteld zijn onaanvaardbaar. Er is geen voorafgaand onderzoek verricht naar de afbakening van deze geografische zones en hun doeltreffendheid. Zoals het wetenschappelijk en technisch comité voor de visserij beklemtoont, zou deze maatregel aanzienlijke sociaal-economische gevolgen hebben voor bepaalde vloten.
Wat met name de Golf van Biskaje betreft, de opeenstapeling van maatregelen inzake het vistuig -bovenop de afbakening van geografische zones- zou als discriminerend gezien worden omdat hij een aanzienlijk deel van de betrokken vloten zou veroordelen.
De één-net-regel zou dan weer enorme praktische problemen stellen voor polyvalente schepen. Deze problemen stellen zich des te scherper wanneer deze schepen ver van hun thuishaven vissen. Ook deze maatregel is dus discriminerend en bevoordeelt andere vloten waarvan de visgronden dichter bij hun thuishavens liggen.
Het merendeel van de beoogde maatregelen wordt kortom voorgesteld zonder dat ze op voorhand uitgetest zijn. Het ontbreken van een beoordeling van hun gevolgen voor de ondernemingen en de bestanden en hun cumulatieve karakter kunnen slechts tot een globale verwerping door de vissers leiden. Er is een minimum aan steun van de vissers nodig om zo'n plan uit te voeren.
Dit zijn de redenen waarom wij tegen dit voorstel zullen stemmen, tenzij dit Parlement rekening houdt met een aantal amendementen die wij zullen indienen.

Teverson
Voorzitter, dit is een zeer belangrijke kwestie voor de visserijsector en voor het mariene milieu in het algemeen. Een van mijn collega's hier, Sir James Goldsmith, was eerder deze week op bezoek in mijn kiesdistrict in het Verenigd Koninkrijk om zijn mening over de visserijsector te ventileren. Het doet mij nieuw te zien dat hij vandaag onverdroten de belangen van de Britse visserijsector blijft verdedigen...door te schitteren door afwezigheid!
De sector erkent het grote belang van technische maatregelen voor verbetering van de situatie in de visserij. Hoewel een aantal van de door de Commissie gedane voorstellen verre van volmaakt is, wil ik de heer Adam een compliment maken voor al zijn pogingen om tot een compromis te komen ten einde de Commissie een samenhangend standpunt van de commissie visserij te kunnen voorleggen. Ook al mag er, in de ogen van velen, nog wel het een en ander op dit standpunt aan te merken zijn, toch wil ik hem feliciteren met het behaalde resultaat.
Het overboord zetten van vis is een van de nare neveneffecten van het gemeenschappelijk visserijbeleid en tal van andere visserijregelingen. Het is niet uniek voor onze situatie. Bovendien is het iets wat voor het publiek moeilijk te begrijpen valt en binnen de sector op weerzin stuit, alhoewel de visserij hier in mijn ogen niet helemaal vrijuit gaat. In ieder geval moeten wij hieraan een einde maken om het mariene milieu te sparen. Ik zie dit specifieke voorstel als een tussentijdse maatregel om op termijn te komen tot een Europees beleid waarbij een algeheel verbod op teruggooi geldt. Noorwegen en Nieuw-Zeeland kennen al dergelijke verbodsbepalingen en hoewel het overboord zetten van vis nog steeds gebeurt, is het wellicht mede dankzij deze maatregelen teruggelopen van circa 40 %, zoals de heer Adam aangaf, tot zo'n 20 %. Dat zou ten minste een flinke stap in de goede richting betekenen.
Een en ander maakt duidelijk dat wij moeten zorgen voor een betere naleving van het beleid en voor een grotere politieke bereidheid onder alle lidstaten om daarop toe te zien. Om dat te bereiken zullen wij in Europa op termijn ook toe moeten naar een veel meer gedifferentieerd visserijbeleid in plaats van het uniforme beleidskader dat wij momenteel proberen op te leggen.

Novo
Mijnheer de Voorzitter, geachte afgevaardigden, mijnheer de commissaris, de invoering van nieuwe technische maatregelen voor de instandhouding van de bestanden is natuurlijk een ingewikkelde zaak. Enerzijds stuiten wij op verschillende gebruiken en plaatselijke tradities, waarvan sommige objectief gezien rovender?? zijn dan andere. Anderzijds leidt de beperktheid van de stocks tot groeiend wantrouwen tussen vissers die soms terecht derden verdenken van het gebruik van andere praktijken of geen vertrouwen hebben in het veralgemeend bestaan van reële controles die werkelijk worden uitgevoerd en transparant zijn.? De moeilijkheid wortelt in wezen dan ook in pedagogische redenen, in vertrouwens- en transparantieredenen, in redenen die betrekking hebben op het toch al zo lage inkomen van de meeste vissers en hun gezinnen.
Zonder uitzondering is iedereen het erover eens - en de vissers zijn de eersten om dit te erkennen - dat het noodzakelijk is de vangst van jonge vis te verminderen: zowel via de controle van de handel en het verbruik als door de afschaffing van de meest rovende? technieken of nog via het gebruik van technisch onvervormbare visnetten van de juiste afmetingen, of door de verdieping en diversificatie van het wetenschappelijk onderzoek ten einde nauwkeurig de gepaste beschermingsperioden voor alle soorten vast te stellen, ofwel door het gebruik van rustperioden? die het effectieve overleven waarbrogen, ofwel tenslotte door de invoering van geautomatiseerde en ruimschoots verifieerbare multilaterale controles.
De te verwezenlijken doelstellingen vereisen evenwel op een onverwerpbare manier een progressieve invoeringsmethode van de nieuwe bepalingen en een aangepaste begeleiding van de respectieve tenuitvoerlegging, met name van de financiële aspecten. Vanzelfsprekend worden in het verslag enkele technische maatregelen voorgesteld die de instandhouding van de bestanden kunnen verbeteren, hoewel andere ons moeilijk toepasbaar en verwarrend lijken. De geleidelijke aard van de toepassing van de nieuwe verordening, in het geval de amendementen op het verslag worden aangenomen, wordt evenwel gewaarborgd door de invoering van het door onze fractie ingediende amendement, waarin de mogelijkheid - het verplicht-zijn - wordt opgenomen om een overgangsperiode in te stellen voor de toepassing, en waarvan wij hopen dat de Commissie en de Raad het aanvaarden.
Het is evenwel zichtbaar dat voor de reders en vissers het achterwege laten van bepaalde vistuigen of de aanzienlijke wijziging van andere vismethoden verschillende/hoge kosten meebrengen. Bepaalde kosten hebben te maken met de directe investering bij de aankoop en wijziging van vistuig; andere kosten hebben betrekking op de inkomensverlaging die nieuwe vismethoden kunnen veroorzaken, ook al is het maar tijdelijk, ten gevolge van mogelijke vangstdalingen.
Beste collega's, laten wij op dit vlak duidelijk zijn: ofwel vat men de koe bij de horens en investeert men met behulp van reële steun om de technieken te wijzigen en eventuele inkomensdalingen te compenseren of deze wetgeving, of gelijk welke andere wetgeving, zal op weerstand stuiten, ontoereikend en verschillend worden toegepast en de doelstellingen die wij allemaal deelden en delen zullen niet worden bereikt.
In dit verband schiet het stuk van de Commissie jammer genoeg tekort. En het verslag van collega Adam - die ik feliciteer met de enorme inspanning die hij heeft moeten leveren om tot de tekst te komen waarover wij vandaag beraadslagen - zoals ik al zei beschouwt het verslag-Adam dit aspect volgens ons op onvolledige?, weinig duidelijke en weinig frontale manier, terwijl dit het hoofdelement zou moeten zijn voor het welslagen van de praktische toepassing van nieuwe technische maatregelen met het oog op een daadwerkelijke instandhouding van de visbestanden.

McKenna
Voorzitter, het onderhavige verslag heeft betrekking op het voorstel van de Commissie tot wijziging van de technische maatregelen voor de visserij. Het verslag heeft daarmee een van de drie belangrijkste pijlers van het Europese visserijbeleid, naast de vangstbeperkende en capaciteitsregulerende maatregelen, tot onderwerp.
Hoe prijzenswaardig de voorgestelde wijzigingen ook zijn, zij draaien veelal slechts om de zaak heen. Als zij door de Raad worden aangenomen en ook werkelijk door de vissers worden nageleefd, zal dat ongetwijfeld de hoeveelheden gevangen jonge vis en de bijvangsten, en daarmee ook de teruggooi, helpen verminderen. De voorstellen zijn dus een stap in de goede richting. Maar zelfs met deze maatregelen zal de Europese vloot nog enorme hoeveelheden ongewenste vis vangen die simpelweg, en meestal niet meer levend, overboord wordt gezet. Het heeft er alle schijn van dat de Raad ook nu weer vasthoudt aan zijn oude gewoonte om minder vergaande maatregelen vast te stellen, zodat wij van deze voorstellen nog minder te verwachten hebben dan waarop wij hadden gehoopt.
Een andere kwestie die aan de orde is, zij het niet in deze vergaderperiode, is de verlenging van het meerjarig oriëntatieprogramma, waar het wachten is op een besluit van de Raad. Technische maatregelen krijgen een nog groter gewicht in het niet ondenkbeeldige geval dat de Raad niet kan besluiten tot een rigoureuze vermindering van de vlootcapaciteit.
Het is interessant te zien hoe men in andere delen van de wereld omgaat met het vraagstuk van de bijvangsten. Veel landen zijn de Gemeenschap lichtjaren voor. Zo worden elders bijvoorbeeld waarnemers ingezet die toezicht houden op een bepaalde tak van visserij en deze tijdelijk kunnen sluiten wanneer er te veel jonge vis is. Verder hebben sommige landen een verbod op teruggooi van vis ingesteld en moeten vissers plannen indienen over hoe zij bij de uitoefening van de visserij de teruggooi denken te beperken. Ik ben er zeker van dat de Commissie van het bestaan van deze maatregelen afweet, maar in de overtuiging leeft dat de Raad en de visserijsector niet geïnteresseerd zijn in een andere aanpak of daartoe niet de moed hebben. Maar zolang de EU er niet in slaagt om iets te doen aan het vraagstuk van de teruggooi, en niet inziet dat dit onnodig en een vorm van verspilling is, zal in feite alles bij het oude blijven. Dit is een hele ernstige zaak, mede gelet op het feit dat het gebruik van selectief vistuig een vooraanstaande plaats inneemt in zowel het VN-verdrag inzake grensoverschrijdende bestanden en over grote afstanden trekkende soorten, als de gedragscode van de FAO inzake een verantwoorde visserij.
Deze documenten, waarvan het eerste een wettelijk bindend verdrag is dat door de EU en alle lidstaten is ondertekend, pleiten voor maatregelen die verder gaan dan de Commissie nu wil. Het pakket waarover wij nu debatteren, is dan ook niet het maximaal haalbare. Ik ben er zeker van dat wij in de nabije toekomst weer over dit onderwerp komen te spreken.
Verder wil ik graag een misverstand uit de weg ruimen. De Groenen zijn niet tegen de visserij en willen evenmin een verbod op bepaalde takken van visserij om sommige vissoorten te beschermen. Wij vinden alleen dat de visserij, als bron van voedsel en werkgelegenheid voor de locale bevolking, moet worden beoefend op een wijze die geen ernstige schade aan mariene ecosystemen toebrengt. En dat kan.
Ik wil tevens nog kort ingaan op de kwestie van de drijfnetten, aangezien de technische maatregelen ook daarop betrekking hebben. In 1991 heeft de Raad een verbod ingesteld op het gebruik van deze netten van meer dan 2, 5 km lengte voor alle gebieden met uitzondering van de Oostzee. De laatste jaren is het vrij goed gelukt om aan dit verbod de hand te houden -met uitzondering dan van de Middellandse Zee- dankzij de inzet van zowel nationale als Europese patrouillevaartuigen.
Mij is ter ore gekomen dat de EU dit jaar geen patrouillevaartuig meer wil inzetten op de Atlantische Oceaan en in de Middellandse Zee. Ik wil graag van de Commissie horen of dit waar is. Een en ander geeft wel aan dat technische maatregelen goed moeten worden doordacht en geen ontsnappingsmogelijkheden mogen bieden.

Macartney
Voorzitter, ik onderschrijf ten volle het streven naar instandhouding van de visbestanden en met mij de vissers in heel Europa. Maar er is hier een ernstig procedureel probleem. Zoals mevrouw McKenna zojuist al aangaf, is het algemeen bekend dat de Raad van Ministers al aan de slag is gegaan met het voorstel van de Commissie. In de Brusselse wandelgangen wordt gesproken over een compromistekst van de Raad.
De woorden "Brusselse wandelgangen" benadrukken nog eens hoe machteloos dit Parlement is, als wij hier een debat houden over zaken die al weer verleden tijd zijn. Dat was de opzet van het ordepunt dat ik aan het begin onder de aandacht bracht. De Commissie vraagt ons beslissingen te nemen, terwijl wij in een soort keurslijf gebonden zijn. Het heeft er alle schijn van dat de situatie binnen enkele maanden weer anders is. Ik zou veel liever zien dat dit Parlement zich zou bezighouden met de werkelijke voorstellen en niet met maatregelen die inmiddels al informeel zijn gewijzigd. Wij hebben hier dan ook een ernstig probleem.
Een ander probleem deed zich binnen de commissie voor. Vanwege een zogeheten compromis tussen de twee grootste fracties, was het bij een hele serie amendementen een kwestie was van "slikken of stikken" . Mijn vissers hebben zeker grote moeite met een aantal daarvan, zoals amendement 11, dat van cruciaal belang is voor de twee-netten-regel en voor de maaswijdtes. Een dergelijke gang van zaken bij een complexe en uiterst belangrijke kwestie heb ik als ondemocratisch en onbevredigend ervaren.
Ik heb de amendementen 76 tot en met 80 naar voren gebracht en ik hoop dat deze door de rapporteur en het Parlement zullen worden gesteund. Wij herinneren daarin slechts aan het akkoord dat de Raad, de Commissie en het Parlement zijn overeengekomen op het punt van de raadpleging. Hierin staat dat zij het Parlement serieus dienen te nemen. Ik hoop dat deze op brede steun van het Parlement kunnen rekenen. De enige garantie om op het onderwerp terug te kunnen komen wanneer daarover werkelijk kan worden gediscussieerd, is evenwel om het voorstel in zijn geheel te verwerpen. Deze optie heeft mijn voorkeur.
Ik wil nu nader ingaan op enkele essentiële punten. Er is altijd discussie over de verschillen in zienswijze tussen biologen en vissers. Deze situatie vraagt om maatregelen om beide partijen nader tot elkaar te brengen en om meer middelen voor verbetering van de samenwerking. Beide kampen verspreiden geruchten over de tegenpartij. Zo nu en dan kom je een visser tegen die een week lang op een onderzoekschip heeft meegevaren -kort geleden heb ik op de Shetland Eilanden met eentje gesproken- en na terugkomst een andere kijk op de dingen heeft gekregen. Evenzo is het mogelijk dat biologen van mening veranderen als zij de vissers nader leren kennen en erachter komen dat het niet allemaal slechterikken zijn die de zee willen leegvissen. Dat is van vitaal belang, aangezien een gebrek aan vertrouwen een van de grootste problemen binnen de sector is.
Ik steun de opmerkingen die een aantal collega's heeft gemaakt over de noodzaak van een gedecentraliseerd beheer. Dat is ook een essentieel onderdeel van de inspanningen om de vissers weer vertrouwen te geven in het beleid voor de instandhouding van de visbestanden.
Daarnaast wil ik nogmaals wijzen op de ernstige procedurele problemen. Wij moeten tot een goede oplossing zien te komen, opdat het behoud van de Europese visbestanden op de lange termijn verzekerd is en daarmee ook het voortbestaan van de vissersgemeenschappen.

Souchet
Mijnheer de Voorzitter, na hun behandeling in de Commissie visserij, lijken de voorstellen van de Commissie inzake deze technische maatregelen ons nog altijd onaanvaardbaar. Onze fractie zal deze voorstellen dan ook op een kritische manier blijven benaderen.
Wij moeten er inderdaad op wijzen dat de technische onderzoeken, die onontbeerlijk zijn als basis voor afdoende instandhoudingsmaatregelen, lang niet allemaal verricht zijn en dat het vistuig technisch gezien sneller evolueert dan de Europese wetgeving. Het voorstel van de Commissie houdt geen rekening met de reële mate van selectiviteit van het vistuig. Wij kunnen er ons bijvoorbeeld over verwonderen dat zij niets zegt over de fameuze naverannetten, die zo'n verwoestende gevolgen hebben voor de heekbestanden in de Atlantische Oceaan.
In plaats van rekening te houden met de selectiviteit van het vistuig wil men in de Golf van Biskaje zones afbakenen. Is de Commissie er zich van bewust dat zij met dit voorstel een aantal traditionele visserij-activiteiten zoals de kreeftenvangst in gevaar brengt? In plaats van samen met de beroepsmensen in de visserij en in overleg met de nationale administraties een soepele en geleidelijke reglementering in te voeren, die aangepast is aan de specifieke plaatselijke kenmerken en overeenstemt met de werkelijke ontwikkeling van de bestanden, stelt de Commissie ons een strikte en eenvormige reglementering voor, die overigens snel omzeild zal worden door een aantal industriële visserij-ondernemingen.
De Commissie houdt geen rekening met de realiteit en de specifieke kenmerken van de visserijgebieden en geeft altijd blijk van dezelfde wil om een uniforme regeling te treffen, alsof zij niet weet dat in het noorden van de Atlantische Oceaan op specifieke bestanden gevist wordt en de visserij in het zuiden van de Atlantische Oceaan multispecifiek is. Het spreekt dan ook vanzelf dat de mate van selectiviteit per soort niet dezelfde is voor het noorden en het zuiden.
Geen enkele regelgeving kan iets veranderen aan deze natuurlijke situatie. Wij moeten dan ook uitgaan van deze realiteit om aangepaste en dus uitvoerbare maatregelen te treffen. Waarom wordt niet eenvoudigweg verboden jonge vis in de handel te brengen in plaats van technische beperkingen op te leggen, die veel kosten meebrengen voor de vissers?
Onze fractie heeft, met name op vraag van de heer Goldsmith, 21 amendementen ingediend, die in de zin gaan van hetgeen ik hier gesteld heb. Onze voorstellen zijn niet onbelangrijk. Het gaat hier immers om de toekomst en de geloofwaardigheid van het Europese visserijbeleid. Wij zullen ooit wel moeten ophouden om de visserij op zo'n uniforme en centraliserende manier te beheren. Het gemeenschappelijk visserijbeleid zal inderdaad op de tegenkanting van het merendeel van de vissers blijven botsen zolang het niet aantoont dat het kan helpen om de traditionele en ambachtelijke visserij doeltreffend in stand te houden. Die vormt het hart van het sociaaleconomische leven en de bron van een groot aantal directe en indirecte banen in tal van kustgebieden in bijna alle lidstaten van de Europese Unie.
De voorstellen van de Commissie, die onvoldoende gewijzigd zijn door de Commissie visserij, dreigen het tegenovergestelde doel te bereiken aangezien zij de lasten, die al op de ambachtelijke visserij wegen, nog willen verhogen en de industrialisering van de visserijsector nog willen opvoeren. Dit gaat ten koste van de economische activiteit en de werkgelegenheid in onze kustgebieden, die al te lijden hebben van de handicaps die eigen zijn aan perifere gebieden.
Mijnheer de Voorzitter, als onze amendementen niet worden aangenomen, zal onze fractie tegen het wetgevingsvoorstel stemmen.

Martinez
Mijnheer de Voorzitter, het toeval wil dat drie uitstekende verslagen voorliggen over de visserijproblemen: het verslag van collega Baldarelli over de omschakeling van 680 Italiaanse vissersboten die in de Adriatische Zee op zwaardvis vissen, waar nogmaals het probleem van de drijfnetten aan bod komt; het verslag van de heer Kindermann, dat onze blauwe zone willen vervolledigen met de integratie van Zweden en Finland vanaf 2002 en tenslotte het verslag van de heer Adam.
Zoals onze collega's al gezegd hebben, zijn wij het er allen over eens dat iets gedaan moet worden aan dit probleem van de visbestanden en hun beheer, des te meer daar alle deskundigen- en met name de heer Aubert van het CERBOM in Nice- zich zorgen maken over de 100 miljoen ton vis die jaarlijks gevangen wordt. Het volstaat te kijken naar wat gebeurt met de Canadese kabeljauw, die aan gewicht verliest, en te luisteren naar de noodkreten van de FAO.
Wij kunnen dan ook begrijpen dat de Commissie een verordening voorstelt om de biologische instandhouding te verzekeren met behulp van netten met grotere maaswijdtes, een eventuele vermindering van het aantal netten, een visverbod in bepaalde gebieden via de afbakening van zones of tijdens bepaalde periodes. Dit alles is begrijpelijk. Iedereen is inderdaad verontwaardigd over het teruggooien van jonge vis of de productie van vismeel, zoals met name Peru een tijdlang gedaan heeft. Overigens was de bacteriologische kwaliteit van dit vismeel uiterst slecht.
Het probleem is echter dat deze maatregelen misschien niet beantwoorden aan de omvang van deze kwestie. Het gaat hier inderdaad om visserij op volle zee, waar met name de vrijheid en het recht om te vissen gewaarborgd zijn door het internationaal recht. Het is ongetwijfeld positief dat wij onszelf een aantal maatregelen opleggen inzake drijfnetten in de Golf van Biskaje, inzake de maaswijdte of het aantal netten maar de Koreaanse, Japanse en Russische fabrieksschepen leggen zichzelf geen maatregelen op en plunderen de bestanden.
Creëren wij met dit MOP IV, dat loopt van 1997 tot 2003, geen ongelijkheden die in het nadeel zijn van onze eigen vissers? Mijns inziens moeten we in de toekomst drie grote lijnen volgen: eerst en vooral moeten we de ambachtelijke visserij ontwikkelen en een onderscheid maken tussen de ambachtelijke en de industriële visserij. Ten tweede moeten we ervoor zorgen dat de visserij overschakelt van het vangen naar het kweken van vis -de aquacultuur blijft momenteel over heel de wereld beperkt tot 12 miljoen ton. Tenslotte moeten wij ook en vooral oog hebben voor een internationale regeling van het probleem in het kader van een overeenkomst zoals die van Montego Bay, maar dan specifiek voor de visserij en niet eenvoudigweg in het kader van een algemene overeenkomst zoals die van Montego Bay. Misschien geldt wel hetzelfde voor de visserij als voor de eenheidsmunt: ze is ongetwijfeld aangepast aan Europa maar de markt zelf is internationaal geworden en de vissen kennen de beperkingen van de Europese Gemeenschap niet.

Fraga Estévez
Mijnheer de Voorzitter, ik ben oprecht van oordeel dat wij het parlementaire werk moeten toejuichen. Dankzij het uitstekende werk van de rapporteur, de heer Adam, en zijn toewijding voor dit verslag kunnen wij vandaag één van de belangrijkste voorstellen van de Commissie voor een verordening inzake visserij ter goedkeuring aan de Vergadering voorleggen.
Wij hebben hier maanden aan gewerkt, vaak op grond van volledig tegenovergestelde standpunten. De leden van de Commissie visserij hebben echter ingezien dat dit voorstel houdende technische maatregelen enorme gevolgen zou hebben voor alle visserijsectoren en wij kunnen vandaag dan ook een consensustekst voorleggen die het voorstel op een aantal essentiële punten verbetert.
Positief aan het voorstel van de Commissie is dat het de vroegere ingewikkelde tekst wil vereenvoudigen, hetgeen de toepassing vergemakkelijkt, en een aantal moedige, zij het vaak al te drastische, bepalingen wil opleggen. Het Parlement heeft deze oorspronkelijke geest gerespecteerd maar aangepast aan wat ons inziens de huidige realiteit van de vloot is ten einde de traumatiserende gevolgen, die de onmiddellijke inwerkingtreding van het communautaire voorstel zou hebben, te vermijden. Wij hebben begrip voor nieuwe instandhoudingsmaatregelen zoals netten met vierkante mazen, één enkel net en andere voorschriften voor een grotere selectiviteit van het vistuig. Wij hebben deze gerespecteerd maar hebben overgangsperiodes en flexibiliteitscriteria ingevoerd die een geleidelijke aanpassing van vissers, vloten en ook lidstaten mogelijk maken, die deze maatregelen, zoals ze in de oorspronkelijke tekst van de Commissie waren vastgelegd, ronduit verwierpen.
In een visserijsector als de communautaire, waar zovele verschillende visserij-activiteiten, vissoorten en visserijmodaliteiten naast elkaar bestaan, die vaak diepgeworteld zijn, kon de aanvaarding van een regelgeving, die naar één enkel, eenvormig beheersmodel streeft, alleen maar tot enorme spanningen en discussies leiden. De bereikte consensus levert misschien geen volmaakte regelgeving op maar wel een veel rationeler model, dat ook en vooral gemakkelijker te aanvaarden is voor degenen die het moeten gebruiken. Dit is de enige realistische manier om ervoor te zorgen dat een regelgeving wordt nageleefd. Mijns inziens heeft het Europees Parlement dan ook belangrijk werk geleverd heeft om de communautaire visserij dichter bij een beheersmodel te brengen dat op lange termijn zowel de instandhouding van de bestanden als het voortbestaan van een gesaneerde visserijsector waarborgt. Dit is naar mijn mening onze grootste verdienste en ik vraag dan ook dat de compromistekst wordt goedgekeurd en dat de Commissie rekening houdt met de, naar mijn mening heel realistische en passende, suggesties die dit Parlement gedaan heeft.

Gallagher
Voorzitter, om te beginnen wil ik mijn waardering uitspreken jegens de heer Adam, wiens taak allesbehalve gemakkelijk was -en ik wil daar verder niet over uitweiden- en zeggen dat ik blij ben met het initiatief van de Commissie.
Het behoeft geen betoog dat ik, evenals al mijn collega's hier en ook de hele Europese visserijsector, het beginsel van de technische instandhoudingsmaatregelen onderschrijf. Maar dat wil nog niet zeggen dat ik het in grote lijnen wel eens ben met de specifieke aanbevelingen die in de voorstellen worden gedaan. Anders dan de vangstbeperkende maatregelen via TAC's en quota, waarvan een rechtstreeks effect op de omvang van de bestanden wordt verwacht, zijn technische maatregelen specifiek gericht op de bescherming van jonge en natuurlijk ook paairijpe volwassen vis om de visstand in de toekomst op peil te houden. Dat is een zeer prijzenswaardig doel, ongeacht of het nu gaat om maastwijdten, minimummaten bij aanvoer, gesloten gebieden, gesloten seizoenen dan wel om bescherming van bedreigde soorten. Wel moet worden bedacht dat al deze maatregelen de vissers extra geld gaan kosten. Ik vind dat de Commissie de plicht heeft om hen financieel te steunen.
Ik wil hier nogmaals naar voren brengen dat Ierland een van de drie landen is geweest, samen met het Verenigd Koninkrijk en Denemarken, die de Commissie voorstellen voor technische instandhoudingsmaatregelen hebben gedaan. Wat te denken van al die andere landen die wel de hele tijd over instandhoudingsmaatregelen praten, maar niets concreets voorstellen? Ierland heeft voorop gelopen bij de invoering van technische instandhoudingsmaatregelen voor zijn vloot en als de visbestanden voor de Ierse kust sterk achteruit gelopen zijn, moet het daarop de lidstaten aanspreken die zich niets gelegen laten liggen aan technische instandhoudingsmaatregelen, de omvang van de bestanden en de toekomst van jonge vissers. Ik ben bijzonder bezorgd over de toekomstperspectieven voor jonge Ierse vissers. Veel leden weten wel op welke landen ik in dit verband doel.
Technische instandhoudingsmaatregelen moeten in eenvoudige en in voor vissers begrijpelijke bewoordingen worden gesteld. Er moet met de vissers overleg plaatsvinden en dat is in onvoldoende mate gebeurd. Toen sommige leden, na overleg met de sector, redelijke argumenten en redelijke amendementen aandroegen, wat gebeurde er toen? Zij werden volkomen genegeerd! Het lijkt wel alsof de twee grootste fracties in dit Huis zich tegen de amendementen van de kleinere fracties keren, ongeacht of deze al dan niet steekhoudend zijn. Wat gaan wij hier vandaag doen? Wij gaan ze en bloc afwijzen, omdat wij hier in dit Parlement onze tijd verdoen met geleuter over vissers en hun toekomst! Zo moet het beslist niet!
Aan instandhoudingsmaatregelen zijn geen premies gekoppeld. Er is geen set-aside voor vissers, zoals wel voor de landbouw! Op dit punt hebben wij afgelopen jaar bepaalde principe-afspraken gemaakt. Waarom walsen de twee grootste partijen daar nu overheen? Hebben zij, anders dan veel kleinere partijen, geen belang bij technische instandhoudingsmaatregelen?
Het wordt tijd voor een grondige herziening van het gemeenschappelijk visserijbeleid, een dringend noodzakelijke herziening. Kom met concrete voorstellen, draai niet langer om de zaak heen en geef landen als het mijne datgene terug wat ons toekomt, en dat is een eerlijke regeling in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid. Andere landen, met name de landen die in de jaren '80 zijn toegetreden, hebben geprobeerd om de westkust in hun greep te krijgen en vervolgens hier de indruk te geven dat zij slechts in technische instandhoudingsmaatregelen zijn geïnteresseerd. Geef Ierland een eerlijke regeling!

Nicholson
Voorzitter, dit is een zeer gevoelig punt voor de vissers en de hele visserijsector. Maar eerst wil ik mijn waardering uitspreken jegens de rapporteur. Ik weet dat het hem veel tijd en energie heeft gekost om veel van de problemen die er op dit gebied waren, tot een oplossing te brengen. Of hij daarin geslaagd is, hangt af van de vraag hoe je tegen deze zaak aankijkt, maar ik wil hem een compliment maken voor al zijn inspanningen om een compromis te vinden en een doorbraak te forceren. Daarvoor is dit Parlement hem veel dank verschuldigd.
Instandhoudingsmaatregelen, TAC's, quota en alle andere visserijregelingen lijken wel een soort mijnenveld waar het heel moeilijk opereren is. Maar zonder vis in de zee is er voor de hedendaagse vissers of hun opvolgers geen bestaan meer. Wij moeten dan ook een evenwicht zien te vinden waarmee zowel de vissers en de visserijsector als de wetenschappers tevreden zijn.
Wat mij op dit punt nog verder bezighoudt, zijn de tegenstrijdige opvattingen van wetenschappers enerzijds en vissers anderzijds. Je zou verwachten dat wetenschappers op een gegeven moment wel meer naar de vissers gaan luisteren. Per slot van rekening gooien zij iedere dag weer hun netten uit langs de kusten van de Europese Unie. Zij kennen de situatie ter plaatse en moeten in deze sector verder kunnen. De vissers die ik spreek, zeggen mij dat zij beschermende maatregelen voor de visserij willen.
Helaas lijkt de Commissie meer uit te zijn op confrontatie dan op samenwerking. Ik moet zeggen dat ik ernstige zorgen heb over de onderhavige Commissievoorstellen en de effecten daarvan op de sector. Ik heb ook mijn zorgen op het punt van de tenuitvoerlegging en de controle. Ik heb met belangstelling geluisterd naar de opmerkingen van de heer Macartney. Als het klopt wat hij zei -en ik hoop dat de Commissie hierop zal terugkomen-, dan zijn wij hier vandaag iets aan het behandelen, wat al 3, 4, 5 of 6 weken oud is. En de commissaris voor visserijzaken laat zelfs nog verstek gaan, met alle respect overigens voor de ambtenaren van de Commissie, maar de verantwoordelijke commissaris hoort hier te zitten. Wij zijn hier om te praten over de visserij en wij zouden de mogelijkheid moeten hebben om met haar hierover van gedachten te wisselen, om uit te vinden wat waar is en hoe de situatie ligt. Zij draagt op dit gebied de eindverantwoordelijkheid.

Cunha
Voorzitter, commissaris, collega's, het huidige voorstel voor een verordening van de Commissie bestrijkt een erg uitgebreide en heterogene materie op grond van de gevarieerde aard van de visbestanden. Dergelijke gevarieerde bestanden vereisen noodzakelijkerwijze gevarieerde vangsttechnieken. Hieruit volgt dat in het licht van deze situatie deze verordening alleen enige kans op succes maakt indien hierin drie grondbeginselen worden nagekomen: ten eerste, gebaseerd zijn op solide wetenschappelijke bewijzen; ten tweede, realistisch toepasbaar zijn, wat veronderstelt het resultaat te zijn van behoorlijke onderhandelingen met de lidstaten en de economische operatoren/marktdeelnemers in de sector; ten derde, gedecentraliseerd zijn wat de toepassing ervan betreft. Bovendien denk ik dat deze verordening alleen tot praktische resultaten zal leiden indien zij nauwgezet wordt toegepast op alle visserijsoorten, rekening houdend met de grotere overvloedigheid van bestanden in de dicht bij de kust liggende continentale platforms.
Daarnaast is het zaak eraan te herinneren dat deze inspanning tevergeefs kan zijn indien geen financiële middelen worden uitgetrokken om de omschakeling van apparatuur en visserijtuig door te voeren en indien de nodige controlemechanismen niet worden uitgevoerd, zowel op het vlak van de Unie als op het vlak van de lidstaten.
Wat Portugal betreft, stel ik met genoegen vast dat de rapporteur enkele van onze grootste bekommernissen heeft overwogen, namelijk de opname van een beschermingszone voor de visserij voor onze kust. Ik bedank mijnheer Adam die een noemenswaardig werk heeft geleverd hiervoor.
Tot slot wens ik erop te wijzen dat deze maatregelen niet los kunnen worden gezien van het meerjarenoriëntatieprogramma voor de visserij, het befaamde POP-IV, wiens doelstellingen voorzichtig dienen te worden bepaald en nagekomen in alle lidstaten. In dit verband hoop ik dat de volgende Raad van Ministers eindelijk zijn verantwoordelijkheden opneemt.

Imaz San Miguel
Mijnheer de Voorzitter, ik wil eerst en vooral de heer Adam feliciteren omdat hij zich soepel heeft opgesteld en getracht heeft een voorstel van de Commissie, dat als zodanig onaanvaardbaar was, te verbeteren. De Commissie voert aan dat zij met deze nieuwe technische maatregelen de vangst van jonge vis wil vermijden -daarmee zijn we het allen eens- maar het gaat hier eigenlijk vooral om twee soorten maatregelen: maatregelen die de selectiviteit van het vistuig willen verbeteren en de visserij-activiteiten willen beperken.
Het spreekt vanzelf dat het voorstel van de Commissie een opeenstapeling van beperkingen is die enkel tot doel hebben het huidige vangstpeil te verminderen en zo de negatieve gevolgen van het gemeenschappelijk visserijbeleid te verzachten, dat de verwachtingen inzake de instandhouding van de bestanden niet ingelost heeft. Het falen van het gemeenschappelijk visserijbeleid is niet te wijten aan de maaswijdte van het huidige vistuig maar aan de steeds vaker voorkomende activiteiten van communautaire vissers die met illegaal vistuig werken. Men slaagt er niet in dit te vermijden omdat de politieke wil ontbreekt.
Laten we eerlijk zijn: kan de Commissie aantonen dat deze jonge vis gevangen wordt met vistuig met een reglementaire maaswijdte? Op welke rapporten en wetenschappelijke onderzoeken steunt de Commissie om sperperiodes en verboden zones in bepaalde gebieden vast te stellen? De ervaring heeft geleerd dat de ondernemingen trachten te overleven, hetgeen overigens normaal is. Zij begaan hiervoor vaak overtredingen, die in de meeste gevallen niet bestraft worden. Dit gebeurt met medeweten van de lidstaten -die verantwoordelijk zijn voor de controle- en bijna altijd met medeweten van de Commissie, die haar passiviteit rechtvaardigt door, overigens terecht, te stellen dat zij niet bevoegd is voor controle.
Wat moeten ondernemingen, die de technische maatregelen wel nauwgezet naleven, hiervan denken en hoe kunnen zij concurreren met ondernemingen die deze regels niet naleven? Waartoe dient het de technische maatregelen na te leven als heel de sector weet dat overtredingen niet bestraft worden en dat dit de echte reden is voor de vangst van jonge vis? Ik ben van oordeel dat we enkel maatregelen mogen treffen die in wetenschappelijke studies getest en beproefd zijn en ook en vooral gecontroleerd kunnen worden en aanvaardbaar zijn vanuit het standpunt van de controle. Dit is echt de enige oplossing opdat wij over een economisch rendabel en sociaal verantwoord visserijbeleid beschikken dat het evenwicht van de bestanden verzekert.

McCartin
Dank U Voorzitter. In dit debat klinkt in zekere mate het wantrouwen door dat er tussen vissers uit de verschillende delen van de Gemeenschap bestaat, en dit wantrouwen beperkt zich helaas niet tot de visserijsector, maar heerst ook onder de lidstaten die geen volledig vertrouwen hebben in elkaars vermogen of bereidheid om aan de vigerende regelingen de hand te houden.
Ik wil de heer Adam dankzeggen voor zijn verslag. Hij heeft waardevol werk verricht met zijn inspanningen om tot een compromis te komen en ik wil hier ook bij aantekenen dat ik het lang niet eens ben met de kritiek die de Europese Commissie voortdurend over zich heen krijgt, wanneer zij probeert om conflicterende belangen te verzoenen. Met name in het Verenigd Koninkrijk en Ierland gaat men telkens weer hysterisch tekeer en de nationale politici verzuimen om de Gemeenschap moreel te ondersteunen bij haar pogingen om de problemen tot een oplossing te brengen.
De reden waarom wij een gemeenschappelijk visserijbeleid hebben, is dat wij een gemeenschappelijk visbestand hebben, dat niet door de staten afzonderlijk kan worden beheerd, zodat wij onszelf moeten verzoenen met het feit dat wij moeten samenwerken en oplossingen moeten zien te vinden.
Er zijn mensen die zich tegen elke maatregel verzetten. Zij erkennen wel, althans naar eigen zeggen, de noodzaak van regulering, maar zijn tegen elke maatregel die wordt voorgesteld. Het is dan aan de Commissie om de onprettige maatregelen te formuleren, waarover de nationale regeringen zich uiteindelijk moeten uitspreken. Maar als de Commissie niet met deze onprettige voorstellen zou komen, zouden de nationale regeringen en de nationale politici hun eigen verantwoordelijkheid moeten nemen.
Als je drie minuten onder vier ogen en in alle rust met mensen uit de visserijsector spreekt, zul je tot de ontdekking komen dat zij allen beseffen wat er op het spel staat en unaniem vinden dat er iets moet gebeuren.
Het is een feit dat de zaken in sommige delen van de Gemeenschap beter geregeld zijn. De Ierse en Britse regering hebben voor de Ierse zee afspraken gemaakt, waarmee zij voorlopen op de ontwikkelingen in de Gemeenschap, en daarvoor verdienen zij een compliment.
Een ieder moet beseffen dat, als wij de visstand weer op een hoger peil willen brengen en quota willen verruimen, dat uiteindelijk alleen maar kan door op korte termijn harde maatregelen te treffen. Dan zie ik mogelijkheden om in de communautaire wateren 3 miljard ecu meer aan vangsten te behalen. Als dat zou lukken, zouden wij tot een herverdeling van quota kunnen komen ten behoeve van knelgevallen.
Ik wil nog wijzen op een ernstige misstand, waartegen in de voorstellen niet wordt opgetreden, en dat is de visserij op makreel in de westelijke wateren met fabrieksschepen, waar vier-vijfde van de vangsten overboord wordt gezet vanwege de hogere prijs voor de meer volgroeide exemplaren. Dit is in mijn ogen een afschuwelijke afslachting waaraan een einde moet komen, ook al moeten wij daarvoor op elk schip een functionaris aanstellen. De visserijsector zal geen vertrouwen in ons stellen, zolang dit soort praktijken onbestraft blijft.

Liikanen
Voorzitter, mevrouw Bonino kan tot haar spijt hier vandaag niet aanwezig zijn in verband met een vergadering van de Raad. Zij heeft het Parlement in een brief voorgesteld om de agenda te wijzigen, maar dat bleek voor het Parlement niet mogelijk, en daarom neem ik het van haar over.
De technische maatregelen voor de communautaire wateren van de Atlantische Oceaan zijn niet toereikend om de doelstelling inzake minimalisering van de hoeveelheden gevangen jonge vis, te bereiken. Deze maatregelen zijn 19 keer gewijzigd, maar lossen de onderliggende problemen niet op.
Gezien deze situatie en in het licht van een groeiend internationaal besef van de noodzaak om het beheer van de visbestanden te verbeteren, heeft de Commissie in 1995 een mededeling opgesteld over de tenuitvoerlegging van technische maatregelen in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid. Daarin concludeerde zij dat de status quo niet bevredigend is, en stelde enkele aanpassingen van de technische maatregelen voor ten einde de exploitatie van de communautaire visbestanden te verbeteren. De lidstaten hebben grotendeels ingestemd met de belangrijkste conclusies van dit verslag. En ook het Europees Parlement heeft zeer positief gereageerd. De Commissie heeft zich ertoe verbonden om vóór juni 1999 met een nieuw voorstel voor technische maatregelen te komen. De Commissie complimenteert het Parlement en met name de rapporteur, de heer Adam, met de herziene versie van zijn verslag over de voorgestelde technische maatregelen. Het is een bondig, zakelijk en constructief verslag geworden.
Een aantal van de ingediende amendementen legt feilloos bepaalde technische onvolkomenheden in de tekst van het voorstel bloot, die de Commissie over het hoofd had gezien. Andere bevatten aanvullende suggesties die de Commissie als nuttig beschouwt. De Commissie kan de navolgende amendementen aanvaarden: amendement 1, als overweging, en de amendementen 10, 11, 13, 14, 16, 17, 18, 19, 21, 23, 68, 69, 70, 71 en 73. Amendement 11 maakt duidelijk dat het Parlement grotendeels akkoord gaat met de een-net- en twee-netten-regel, zoals de Commissie voorstelt. Zij is bijzonder blij dat dit uiterst belangrijke onderdeel van het voorstel wordt overgenomen. Verder zijn er enkele amendementen die de Commissie qua intentie wel aanspreken, maar die feitelijk onvolkomenheden of weinig samenhang vertonen en daarom niet in aanmerking kunnen worden genomen. Deze amendementen zijn: 2, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 12, 15, 22, 47, 59 en 66. De amendementen 24 tot en met 30, 49, 50 en 75 vormen nog onderwerp van discussie met de Raad inzake de technische bijzonderheden van de bijlagen bij het Commissievoorstel. Aangezien de Commissie deze besprekingen niet wil ontkrachten, is zij niet in de positie om haar fiat te geven aan deze amendementen in hun huidige vorm, alhoewel zij hier wel positieve punten in ziet. De overige amendementen zijn voor de Commissie niet aanvaardbaar, omdat zij zich niet met de inhoud ervan kan verenigen.
De Commissie wil het Parlement nogmaals dankzeggen voor zijn constructieve bijdrage aan de lopende besprekingen over de technische maatregelen die zij heeft voorgesteld.

De Voorzitter
Dank u wel, mijnheer de Commissaris.
De stemming vindt vandaag te 12.00 uur plaats.
Het debat is gesloten.

Omschakeling van de Italiaanse vissers wat betreft
bepaalde visserijactiviteiten
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag (A4-0095/97) van de heer Baldarelli, namens de Commissie visserij, over het voorstel voor een beschikking van de Raad (COM(96)0682 - C4-0037/97-96/0308(CNS)) inzake een specifieke maatregel ter bevordering van de omschakeling van de Italiaanse vissers wat betreft bepaalde visserijactiviteiten.

Baldarelli
Mevrouw de Voorzitter, alvorens het woord te nemen over dit thema, wilde ik van de Commissie weten, aangezien er verzoeken tot terugverwijzing naar de commissie zijn gekomen, wat haar mening is over een eventuele terugverwijzing van het verslag.

Liikanen
De Commissie zou graag zien dat het Parlement vandaag zijn standpunt bepaalt.

Baldarelli
Mevrouw de Voorzitter, namens mijn fractie wilde ik vragen om terugverwijzing van dit verslag.

De Voorzitter
Wil iemand die voor dit voorstel is, het woord?
U hebt het woord, mijnheer de Commissaris.

Liikanen
Wellicht mag ik nog benadrukken dat het visseizoen 1997 op het punt van beginnen staat. Om de desbetreffende activiteiten met onmiddellijke ingang te kunnen stopzetten, is het van cruciaal belang dat de Raad hierover in zijn vergadering van 14 en 15 april een besluit neemt. Dat is alleen mogelijk als het Parlement vandaag een standpunt bepaalt. Om deze reden is de Commissie tegen terugverwijzing.

De Voorzitter
Mijnheer Görlach, u hebt het woord.

Görlach
Mevrouw de Voorzitter, we weten dat de Commissie ervoor is dat het Parlement vandaag beslist en liefst ook de Raad. Maar bij deze kwestie zijn er - en alle fracties weten dat - binnen het Parlement om goede redenen zeer uiteenlopende meningen. Het zou voor het Parlement ook gezien het standpunt van de Raad, ook gezien de vergadering van de Visserijraad, niet goed zijn als we morgen hierover zouden stemmen. Dan lopen we echt het gevaar dat het Parlement niet met duidelijke meerderheid een standpunt kan innemen. Er gebeurt helemaal niets, ook niet wanneer het visseizoen begint. Als we hiervoor nog enkele weken de tijd nemen dan is dat echt niet van wezenlijk belang voor het lopende visserijseizoen. Daarom steun ik het verzoek van de heer Baldarelli.

Provan
Voorzitter, het verzoek van de heer Baldarelli om terugverwijzing van het verslag naar de commissie lijkt mij in dit stadium hoogst ongelukkig. Naar ik begrepen heb zijn er wat technische geschilpunten inzake compensaties voor de Italiaanse vissersvloot, maar dit is uitsluitend een zaak tussen de Italiaanse regering en de Europese Commissie.
De financiële middelen zijn rond, aangezien die al zijn goedgekeurd in het kader van onder meer het regionaal beleid. Dat is niet waar het om gaat. Waar het wel om gaat, voorzover het ons en het Parlement betreft, is de vraag of wij nog enige invloed willen op het voorstel van de Commissie en het besluit van de Raad. Als wij vandaag niet tot een besluit komen, laten wij ons van onze zwakste kant zien, aangezien de Raad dan door kan gaan en een besluit kan nemen zonder advies van het Parlement. Daarom kan ik het voorstel van de heer Baldarelli niet steunen, aangezien de belangen van het Parlement zwaarder wegen dan de kwestie zelf.

De Voorzitter
We hebben nu een spreker vóór en één tegen het verzoek van de heer Baldarelli voor terugverwijzing naar de commissie gehoord. Volgens artikel 129 van ons Reglement moeten we er nu meteen over stemmen.
(Het Parlement willigt het verzoek om terugverwijzing naar de commissie in) De heer San Miguel over de orde.

Imaz San Miguel
Mevrouw de Voorzitter, zou u kunnen nagaan of overeenkomstig het Reglement het quorum vereist is voor deze stemming?

De Voorzitter
Nee, dat had u van tevoren moeten vragen. Als iemand het verzoek vóór de stemming had ingediend, hadden we dat vastgesteld, maar dat heeft niemand gedaan.
De heer Tamino over de orde.

Tamino
Mevrouw de Voorzitter, ik wilde erop wijzen dat mevrouw McKenna vóór de stemming het woord had gevraagd, maar niemand heeft willen weten wat zij te zeggen had.

De Voorzitter
Beste collega, volgens het Reglement krijgen een spreker die vóór het verzoek is en een spreker die ertegen is het woord. Vóór heeft de heer Görlach gesproken, tegen de heer Provan, en dan wordt er volgens het Reglement gestemd. Ik kon in dat geval mevrouw McKenna dus helemaal niet meer het woord geven met betrekking tot het verzoek. Ik verzoek u dat zo te accepteren.

Tamino
Mevrouw de Voorzitter, het was niet alleen de bedoeling iets over eventuele terugverwijzing te zeggen, maar ook om te verzoeken of het quorum vastgesteld kon worden. Als niet nagegaan wordt of de leden iets anders te vragen hebben, is het duidelijk dat men hier niet de kans krijgt zijn mening te uiten.

De Voorzitter
Het spijt me, we hebben hier nu volgens het Reglement gehandeld en daarin staat deze zelfde procedure.

Imaz San Miguel
Mevrouw de Voorzitter, ik wil alleen maar zeggen dat ik het woord gevraagd heb vóór de stemming maar het niet gekregen heb van het voorzitterschap. Ik wil nu stellen dat ik daarnet om vaststelling van het quorum wilde verzoeken.

De Voorzitter
Nee, mijnheer Imaz San Miguel, ik heb hen die met betrekking tot het verzoek het woord hebben gevraagd opgeroepen en ik heb niet gezien dat u het woord vroeg. Het spijt me. Mijn medewerkers hier links en rechts van mij hebben het ook niet gezien.

Beheer van de visserij-inspanning in de Oostzee
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag (A4-0094/97) van de heer Kindermann, namens de Commissie visserij, over het voorstel voor een verordening van de Raad (COM(96)0489 - C4-0017/97-96/0244(CNS)) tot instelling van een regeling voor het beheer van de visserij-inspanning in de Oostzee.

Kindermann
Mevrouw de Voorzitter, het ter tafel liggende voorstel staat in het teken van de integratie van Zweden en Finland in het gemeenschappelijke visserijbeleid. En het beginsel van de vrije en gelijke toegang tot de wateren van de lidstaten geldt voor beide landen niet, aangezien er nog geen gemeenschappelijke regelingen zijn.
Met het verordeningsvoorstel moet nu een dergelijke gemeenschappelijke regeling om te beginnen voor het gebied van de Oostzee worden ingevoerd om Zweden en Finland stap voor stap te betrekken bij het gemeenschappelijke visserijbeleid. In de regeling is bepaald dat de visvangst door schepen uit de lidstaten in de desbetreffende visserijtakken in de Oostzee achteraf door de lidstaten wordt gecontroleerd aan de hand van de gegevens in de logboeken. Het moet gaan om vissersschepen met een lengte van meer dan 15 meter tussen de loodlijnen. Voor vaartuigen met een lengte van minder dan 15 meter wordt per visserijtak de visserij-inspanning globaal beperkt.
Het gaat hierbij dus vooral om een controle achteraf van de visserij-inspanning en voor de uitvoering hiervan met name op het gebied van het verzamelen van gegevens stelt de Commissie enkele administratieve maatregelen voor. De Commissie visserij heeft de voorgestelde verordening in principe gesteund. Ze maakt de integratie van Zweden en Finland in de Oostzee-visserij mogelijk en is daarom een eerste belangrijke stap op weg naar een volledige integratie van de beide landen die toetreden tot het gemeenschappelijke visserijbeleid.
Helaas stopt het voorstel van de Commissie niet bij de door haar gepropageerde regeling van de visserijinspanningen, maar gaat het op enkele punten verder. Met name de in artikel 2, lid 2 beschreven koppeling van de vangsthoeveelheid aan reeds bestaande vangstrechten evenals de in artikel 2, lid 3 voorgenomen bevriezing van het aantal schepen op het huidige aantal vind ik een onaanvaardbare beperking van de visserij-inspanningen. We beschouwen dat als een ontoelaatbare inbreuk op toekomstige beslissingen over de toekomstige vlootomvang. En juist in de Oostzee met vier geregelde doelsoorten vis, waarvan de haringstand heel goed is, is een dergelijke bepaling ons inziens niet terecht.
De Raad heeft echter te allen tijde het recht om de toegestane visserij-inspanningen voor iedere visserijtak te beperken als het betreffende visbestand dat vergt. En net zo problematisch is de definitie van de visserijtakken die in de bijlage wordt gehanteerd. Aangezien het visserijschema van de bijlage niet alleen is bedoeld om de gegevens inzake de visserij-inspanningen in kaart te brengen, maar ook als uitgangspunt voor een eventueel besluit van de Raad inzake de beperking van de visserij-inspanningen, hetgeen heel duidelijk blijkt uit artikel 5, moet het gewicht van de hier door de Commissie ingevoegde definitie van de visserijtakken niet worden onderschat. Deze is te strikt en vooral te bureaucratisch en strookt niet met de visserijgewoonten in de Oostzee.
Voorts is het voor de regulering van de visserij-inspanningen niet noodzakelijk dat een indeling wordt gemaakt in verschillende subgebieden. Voor het hier beoogde doel is het volledig toereikend dat de Oostzee als een enkel gebied wordt behandeld. Voor ons is in dit verband slechts belangrijk dat de visserijtakken volgens doelsoorten apart worden opgesomd. De bijlage van de Commissie wordt in de huidige vorm afgekeurd en volgens mij is het door mij voorgestelde vereenvoudigde schema volledig in overeenstemming met de realiteit en vooral ook met de belangen van de betrokken vissers.

Langenhagen
Mevrouw de Voorzitter, er heerst nog grote opwinding over uw eerdere beslissing over het verslag-Baldarelli. Ik moet er op deze plaats eigenlijk als verantwoordelijke coördinatrice nog eens op wijzen dat hier waarschijnlijk iets gebeurt dat we allemaal niet hebben gewild, namelijk het ingrijpen van de VS in het Middellandse-Zeegebied, wat de Italiaanse vissers en daarmee de vissers van de Gemeenschap in het algemeen schade zal berokkenen. De uitlatingen van de heer Görlach waren daarom niet correct en gingen niet ver genoeg. Maar het is natuurlijk niet mijn plicht om nogmaals stelling te nemen ten aanzien van het verslag, temeer omdat we het hebben afgekeurd, maar ten aanzien van het geslaagde verslag van de heer Kindermann.
De heer Kindermann heeft terecht opgemerkt dat het eindelijk eens tijd wordt dat Zweden en Finland eveneens volledig en gelijkwaardig worden geïntegreerd in het gemeenschappelijke Europese visserijbeleid. Hierover heeft de Commissie goede voorstellen ingediend. De heer Kindermann vond het echter nodig om in twee gevallen verbeteringen voor te stellen. Hij heeft daarom amendementen ingediend en de fractie van de Europese Volkspartij staat geheel achter deze amendementen.
Met betrekking tot de gehele problematiek moet ik hieraan toevoegen dat de Commissie streeft naar een inperking van de vloot die echter, volgens ons van de fractie van de Europese Volkspartij, buiten dit kader valt. Een inperking van de vloot zoals de Commissie die voorstelt, wordt momenteel nu juist geregeld in het meerjarenprogramma MAP-IV en we moet niet op deze manier hierop vooruitlopen.
We zien bovendien de buitengewoon verheugende toestand waarin de Oostzeevisserij zich bevindt. Ook in het jaarverslag over de Duitse visserij in 1996 van het Duitse ministerie voor landbouw en visserij staat dat de visbestanden in de Oostzee zich verder herstellen. Dit geldt met name voor de kabeljauwpopulatie. Ook de haringen sprotpopulaties zijn nog steeds in zeer goede staat. Tussen haakjes, we horen niet vaak zulke goede berichten uit de visserijsector.
Het tweede punt van kritiek in het tweede amendement van de heer Kindermann betreft het visserijschema. Het voorstel van de Commissie lijkt op dit punt nauwelijks uitvoerbaar. De rapporteur heeft dit nog eens heel duidelijk gezegd en met betrekking hiertoe een verstandig alternatief voorstel gedaan. Over het geheel genomen wil ik benadrukken dat met Zweden en Finland nu immers twee nieuwe landen in de Unie werden opgenomen die behoren tot de oeverstaten van de Oostzee. Vier van deze in totaal negen oeverstaten van de Oostzee zijn nu lid van de Unie. Dat maakt de exploitatie van de Oostzee over het geheel genomen eenvoudiger en efficiënter, omdat dezelfde regels gelden.
Niet alleen om die reden zien we de verdere uitbreiding van de Europese Unie vol vreugde tegemoet, te meer daar we vinden dat het visserijbeleid maar een deel van het Europese beleid is en we moeten ervoor zorgen dat we gelijke voorwaarden voor iedereen scheppen.

De Voorzitter
Dank u wel, mevrouw Langenhagen. Wat uw opmerking vooraf betreft: ik kon zoëven niet anders handelen want degenen die stemden, hebben met één stem meer - het was een krappe stemming - ervoor gestemd om het verslag af te wijzen. Dat is heel duidelijk en daarom wordt er vandaag niet meer over gedebatteerd.

Olsson
Mevrouw de Voorzitter, allereerst wil ik de heer Kindermann dank zeggen voor een goed stuk werk en voor het feit dat hij met zeer noodzakelijke amendementen is gekomen. Zweden is net als Finland een klein land. De EU is groot, maar stelt toch een gedetailleerder systeem voor dan hetgeen wij voorheen hebben toegepast in de Oostzee. Ik weet het niet, maar misschien is het positief dat niet de Commissaris die verantwoordelijk is voor de visserij, maar Commissaris Liikanen hier vandaag aanwezig is om onze standpunten in dezen te horen. Ik geloof dat het zeer belangrijk is dat de Commissie kennis neemt van deze standpunten en dat ze ze ter harte neemt.
We zijn in de meeste van onze wateren de grens gepasseerd waarop de visserijcapaciteit de reproductie van vis overschrijdt. Daarom betekent de eis van sustainable fishery , dat wil zeggen een duurzame visserij, dat wij de visserij-inspanningen op verschillende manieren moeten beperken. In Zweden hebben wij aan de westkust 50 jaar, en aan de Oostzee de laatste tijd, ervaring met een eenvoudige beperking. Wij hebben het aantal visserijdagen beperkt, een pauze ingevoerd tijdens de zomer, en we hebben de kustbewaking kunnen gebruiken als doelmatige controle-instantie, want omdat men wist dat er geen vissersboten mogen varen, voeren er ook geen vissersboten. Nu roepen wij een onoverzichtelijk systeem in het leven, dat veel moeilijker is te handhaven. Ik geloof niet dat dit een goed idee is.
Nu is het zo gesteld, en daar ben ik blij om, dat de heer Kindermann voorstellen heeft gedaan die het door de Commissie voorgestelde systeem vereenvoudigen. Ik zou willen zeggen dat het een voorwaarde voor de toepassing van de voorstellen van de Commissie in de Oostzee is, dat men de voorstellen toepast waarmee wij hier nu in het Parlement komen en die naar ik verwacht een meerderheid van stemmen krijgen. Anders moeten wij tegen het voorstel in zijn geheel stemmen.

Thors
Mevrouw de Voorzitter, ik kom uit het Noorden en het is niet mijn gewoonte om zonder reden iemand geluk te wensen met een verslag. De heer Kindermann wil ik echter gelukwensen, omdat hij goede veranderingen heeft aangebracht in het voorstel. Ik neem ook nota van zijn opmerking dat er voldoende Oostzeeharing is, zodat we de visserij-activiteiten op Oostzeeharing kunnen uitbreiden. Dat lijkt een positief element in de discussie over de toekomstige voortzetting van visserij op Oostzeeharing voor diervoeder. Wij moeten op Oostzeeharing vissen in de Oostzee om eutrofiëring tegen te gaan. Zonder als voeder te verwerken vis kunnen wij dat niet op een doelmatige manier doen.
De rapporteur stelt voor om de bijlage te vervangen door een eenvoudige tabel; dat is een eenvoudig, noodzakelijk en welkom idee. Het is het beste van de hier besproken voorstellen en ik hoop echt dat de Commissie dit voorstel kan steunen. Het past ook bij de kustvisserij, die zo typisch is voor de Oostzee.
Als de verordening wordt aangenomen, is dat een van de weinige goede vernieuwingen die de EU voor de visserij in Finland met zich heeft meegebracht, omdat we dan een registratie van boten of vissers kunnen krijgen, waarmee een einde komt aan het krankzinnige systeem dat men vist op bepaalde favorieten en dat iedereen tegelijkertijd gaat vissen, wat leidt tot scherpe prijsdalingen en moeilijkheden voor de vissers.
Ten slotte wil ik commentaar geven op een eeuwig probleem: in het verslag is herring vertaald met sill in het Zweeds en silli in het Fins - daar lachen de Oostzeevissers om. Het moet respectievelijk strømming en silakka zijn, en dat moet ook in de bijlagen worden opgenomen. Ik hoop dat u dat kunt corrigeren.

Liikanen
Mevrouw de voorzitter, zoals ik al zei, had commissaris Bonino vandaag hier willen zijn, maar zij is op dit moment in een vergadering van de Raad van ministers van consumentenzaken. Zij heeft het Parlement hiervan schriftelijk in kennis gesteld, maar het Reglement kon helaas niet zo worden gewijzigd, dat zij aan het debat had kunnen deelnemen. Daarom lees ik hier haar antwoord voor:
De Commissie is ingenomen met de constructieve geest van het verslag dat door de rapporteur, de heer Kindermann, namens de Commissie visserij is opgesteld. Het toont de bereidheid om de overgangsperiode, die aan Zweden en Finland werd toegekend bij de toetreding tot het visserijbeleid van de Gemeenschap voor de Oostzee, te beëindigen. Indien de partijen willen dat de lijsten van de vissersvaartuigen ongelimiteerd blijven, dan verzet de Commissie zich daar niet tegen. Maar uitbreiding van de lijsten betekent toename van de visserijcapaciteit, hetgeen onverenigbaar kan zijn met het structuurbeleid, in het bijzonder met de meerjarenprogramma's. Hoewel de Commissie bereid is de strekking van deze amendementen goed te keuren, zijn deze amendementen echter niet verenigbaar met het gemeenschappelijk visserijbeleid. Wat de bijlage betreft, is de Commissie van mening dat vanuit het oogpunt van beheer vereenvoudiging beslist beter zou zijn. Door goedkeuring van de amendementen zouden echter waardevolle gegevens verloren gaan. Dat betreft in het bijzonder de gevoelige vissoorten.
Ik zal natuurlijk hetgeen hier is besproken overbrengen aan commissaris Bonino, zodat zij zich op deze basis nog over de zaak kan beraden.

De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt te 12.00 uur plaats.
(De vergadering wordt te 11.37 uur onderbroken en te 12.00 uur hervat)

Stemming
Wemheuer
Mevrouw de Voorzitter, misschien wil iemand van de EVP-fractie ook iets zeggen over amendement 2. Het eerste deel van beide amendementen is identiek en we willen eigenlijk het tweede deel van beide amendementen intrekken. Ik weet niet of dat zo goed is overgekomen. Als de EVP-fractie het tweede deel van haar amendement intrekt, wil ik namens mijn fractie het tweede deel ook intrekken en dan hoeven we maar één keer te stemmen over het eerste identieke deel.

Garriga Polledo
Mevrouw de Voorzitter, zoals mevrouw Wemheuer ook al gezegd heeft, zullen ook wij van de Fractie van de Europese Volkspartij het tweede deel van amendement 2 van de heer Garriga Poledo intrekken.

Müller
Mevrouw de Voorzitter, soms is het tragisch als de twee grote fracties in dit Huis het erover eens worden om een toch belangrijk deel van hun amendement te schrappen. Dat heeft nu betrekking op het tweede deel van het amendement van de heer Wynn. Het is niet goed om alleen maar simpelweg te zeggen dat we controles nodig hebben, het is beter om te zeggen dat als die controles niet werken er dan ook adequaat moet worden gereageerd en juist dat staat in het tweede deel van het amendement van de heer Wynn. Daarom wil mijn fractie vasthouden aan dit tweede deel. Ik vraag u om hierover te mogen stemmen.

De Voorzitter
Mevrouw Müller, dit is heel duidelijk. Uw fractie neemt dus het tweede deel van dit amendement over. Ik zal dus het eerste deel van amendement 1 en van amendement 2, die identiek zijn, in hoofdelijke stemming brengen.
(Het Parlement neemt de resolutie aan)

Fabre-Aubrespy
Mevrouw de Voorzitter, ik had al om het woord verzocht vóór de stemming en mijn bijdrage is niet overbodig aangezien het probleem zich dreigt te herhalen. Amendement 53 voegde iets toe aan deze alinea. Het verzoek om hoofdelijke stemming ging over dit amendement. Wij hadden dus eerst het amendement moeten goedkeuren. Hetgeen u nu gedaan heeft, eerst de oorspronkelijke tekst en daarna het amendement, heeft voor verwarring gezorgd. Het zou mij verbazen als het verzoek om hoofdelijke stemming over de eerste alinea van artikel 3, lid 3, van de richtlijn zou gaan.

De Voorzitter
Mijnheer Fabre-Aubrespy, wij hadden inderdaad op twee manieren tewerk kunnen gaan maar ik denk dat de stemming heel duidelijk was voor iedereen.
Betreffende amendement 63:

Hautala
Mevrouw de Voorzitter, mij is gevraagd om dit amendement te verduidelijken door middel van een klein mondeling amendement. Ik zou het woord "en" in het begin van deze zin willen vervangen door het woord "maar" . Hierdoor blijft de inhoud van de zin hetzelfde, maar het verduidelijkt waar het hier om gaat. Dus "maar in arctische gebieden loopt de zomerperiode" enzovoort. U vraagt zich misschien af waarom ik dit hier te berde breng, maar dat is omdat de lidstaten waar zich arctische klimaatzones bevinden niet betrokken waren bij de voorbereiding van het Auto-Oil-programma. Het duidelijkst werd het gezegd door de vorige president van Finland. In een toespraak die hij voor de toetreding van Finland tot de Europese Unie in dit huis hield, zei hij dat de kerselaars in Straatsburg bloeien, als er Finland nog wordt geskied. En zo is het ook vandaag op 10 april.

De Voorzitter
Opdat alles klaar en duidelijk zou zijn, de tekst met dit mondelinge amendement zou dus als volgt luiden: " de zomerperiode loopt elk jaar van 1 april tot 30 september maar in de arctische gebieden..." .
(De Voorzitter stelt vast geen bezwaar gemaakt wordt tegen de indiening van dit mondelinge amendement) - Inzake amendement 64:

Hautala
Mevrouw de Voorzitter, ik zou op dit amendement graag een gelijkluidend mondeling amendement willen indienen als ik heb gedaan op amendement 63. Hopelijk gaat u hiermee akkoord.
(De Voorzitter stelt vast dat geen bezwaar gemaakt wordt tegen de indiening van dit mondelinge amendement)
(Het Parlement neemt de wetgevingsresolutie aan)

Titley
Voorzitter, het Britse Ministerie van Buitenlandse Zaken heeft mij geattendeerd op een fout in overweging M. Ik zou daarom graag een mondeling amendement willen voorstellen dat de goedkeuring heeft van de heer Dupuis en de heer McMillan-Scott, en dat als volgt luidt: " verheugd over de aankondiging van de Chinese autoriteiten het internationale verdrag inzake economische en sociale rechten te zullen ondertekenen en de mogelijkheid te zullen onderzoeken het Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten te ondertekenen" .
(De Voorzitter stelt vast dat geen bezwaar gemaakt wordt tegen de indiening van dit mondelinge amendement)
(Het Parlement neemt de resolutie aan)

Green
Voorzitter, ik ben de agenda voor vandaag aan het bekijken. Daarbij moet mij van het hart dat, als wij er een gewoonte van willen maken om de stemmingen rond de lunchtijd om 18.00 uur voort te zetten, dat ook op de agenda moet worden vermeld. Dat gebeurt in de regel niet. De stemmingen van 17.30 uur zijn voor het actualiteitendebat. Er wordt niet aangegeven dat wij daarna nog doorgaan met de zaken die nog niet in stemming zijn geweest. Ik ben van mening dat wij in de toekomst duidelijk op de agenda moeten vermelden hoe de stemmingen worden georganiseerd.

De Voorzitter
Mevrouw Green, voor zover ik weet, is dit zo voorzien in de agenda voor deze week. Dat is alvast wat ik gelezen heb. Ik lees hier: " om 18.00 uur, of na de stemming over de ontwerpresoluties overeenkomstig artikel 47, eventueel voortzetting van de stemming van 's ochtends" . Dit staat zo in de ontwerpagenda voor deze week, die de verschillende dagen bestrijkt, en ook in de agenda voor vandaag donderdag.

Ahlqvist, Theorin en Wibe
Wij vinden dat men er in dit verslag onder de kop "Landbouwuitgaven" op had kunnen wijzen dat niet alleen de uitgaven voor graan en rijst onaanvaardbaar zijn, maar ook de andere delen van het GLB. Paragraaf 24 zou volgens mij moeten uitmonden in de eis dat het hele landbouwbeleid wordt hervormd, met als doel een flinke vermindering van de subsidies.
Verslag-Dankert (A4-0125/97)
Ahlqvist, Theorin en Wibe
Wij vinden dat dit verslag had moeten wijzen op de financiële verspilling als gevolg van het heen en weer trekken van het Parlement tussen Brussel en Straatsburg. Het zou bovendien moeten wijzen op de enorme kosten die verbonden zijn aan de nieuwbouw die op dit moment in deze beide plaatsen gaande is. Dat is een financiële verspilling die het aanzien van de Unie bij de burgers ernstig verslechtert.
Verslag-Mamère (A4-0096/97)
Baudis
Wij kunnen deze twee voorstellen van de Europese Commissie enkel goedkeuren. Ze kaderen in een globale auto-oliestrategie, zijn gebaseerd op een kosten-batenanalyse en zijn uitgewerkt in overleg met de betrokken sectoren. Zij hebben tot doel terechte milieuvragen, die een betere kwaliteit van de lucht in onze steden moeten waarborgen, te verzoenen met de noden van de communautaire industrie.
De nieuwe eisen, die de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbescherming gesteld heeft, lijken ons al te bindend in de huidige stand van het technologisch en wetenschappelijk onderzoek. Zij brengen het oorspronkelijke evenwicht al te zeer in het gedrang.
De Franse delegatie zal het voorstel van de Europese Commissie steunen maar het tevens nuanceren met een aantal realistisch geachte bepalingen. Zij is ervan overtuigd dat deze eerste lezing het begin vormt van een debat dat tot een voorzichtige verbetering van de tekst kan leiden.
Wij moeten inderdaad de mogelijkheid voorzien om de verplichte normen, die voorzien zijn voor het jaar 2000, aan te passen tijdens een tweede fase die tot 2005 loopt.
Op die manier zouden we de doeltreffendheid van de toegepaste maatregelen kunnen nagaan en rekening kunnen houden met de technische vooruitgang die te verwachten valt en de weerslag van andere bronnen van verontreiniging.

Grossetête
Eerst en vooral hebben we alle reden om het auto-olie-initiatief toe te juichen, dat tot doel heeft tegen het jaar 2010 voor een aanzienlijke daling van de luchtverontreiniging te zorgen. Dit voorstel vormt het sluitstuk van een globale strategie, die gebaseerd is op een benadering die kosten en doeltreffendheid afweegt en op overleg tussen de belangrijkste betrokken sectoren.
Toch ziet het ernaar uit dat een aantal verbeteringen, die het evenwicht van het oorspronkelijke voorstel willen herstellen, nodig waren in deze fase van de procedure. Een aantal eisen van de rapporteurs, die ik realistisch vind, kunnen er inderdaad toe bijdragen om de doeltreffendheid van deze bepalingen te versterken. Aangezien de gemiddelde levensduur van een auto in de Europese Unie twaalf jaar bedraagt en wij mogen verwachten dat het Europese wagenpark vernieuwd wordt overeenkomstig de nieuwe voorschriften, moeten wij de kwaliteit van de brandstoffen zo snel mogelijk verbeteren om te vermijden dat we de consument straffen.
Ik blijf er echter van overtuigd dat de vaststelling vanaf vandaag van verplichte normen voor 2005 niet de beste oplossing is. Volgens mij is het verstandiger stapsgewijs te gaan en zo de evaluatie van de doeltreffendheid van de al van kracht zijnde voorschriften te benutten. Wij mogen nu nog geen keuzes opleggen die onze industrieën zouden binden, terwijl de techniek zo snel evolueert. Ik ben er zeker van dat we nog kunnen wachten met de aanpassing van de normen voor 2005, die in het licht van de geboekte technische vooruitgang veel pragmatischer zullen zijn.

Hautala
De verbetering van de kwaliteit van brandstoffen is van bijzonder groot belang voor de volksgezondheid, het milieu en de concurrentiepositie van de industrie. Verhoging van de brandstofkwaliteit is een manier om de luchtkwaliteit snel te verbeteren, met name door vermindering van de uitlaatgassen van oudere auto's.
De Commissie heeft haar voorstel opgesteld op basis van eenzijdig advies en verouderde gegevens, met als resultaat dat de voorgestelde kwaliteitseisen te voorzichtig zijn. De Commissie heeft bij haar "kosteneffectieve" benadering geen aandacht geschonken aan de nieuwste onderzoeken, die uitwijzen dat vaste deeltjes de grootste bedreiging voor de gezondheid vormen. In de berekeningen van de Commissie wordt geen rekening gehouden met externe milieukosten. De regeringen van Finland en Zweden hebben kortgeleden een onderzoek laten uitvoeren waaruit blijkt dat de Commissie de kosten voor het overschakelen op schonere brandstoffen heeft overschat.
De nieuwe noordelijke lidstaten waren niet betrokken bij het ontwerp van het Auto-Oil-programma. Daarom is er geen rekening gehouden met de in die landen heersende uitzonderlijke en koude weersomstandigheden. De vorige Finse president Mauno Koivisto heeft in dit huis vlak voor de toetreding van Finland tot de EU gezegd dat wanneer in Straatsburg de kerselaars bloeien, er in Finland nog wordt geskied. Dit is ook vandaag, 10 april, het geval, maar volgens het voorstel van de Commissie is het nu in Finland zomer!
Het Parlement heeft echter op voorstel van de Groenen besloten de voorstellen van de Commissie te wijzigen door in de brandstofrichtlijn de mogelijkheid op te nemen om de zomer- en winterperiode flexibel vast te stellen, met inachtneming van de wisselende weersomstandigheden. Tevens stelt het Parlement voor om in de personenautorichtlijn een speciale koudetest op te nemen.
Bij de verdere behandeling van de richtlijn moet nog onderzocht worden of er voor machines aparte kwaliteitseisen vastgesteld moeten worden of dat er een afzonderlijk voorstel van de Commissie moet komen. De Commissie heeft niet toegelicht wat de beste combinatie van motortechniek, brandstofsamenstelling en milieufactoren zou zijn om de uitlaatgassen van machines te verminderen.
Verslag-Lange (A4-0116/97)
Ahlqvist, Andersson, Hulthén, Lööw, Theorin en Wibe
Dit verslag bevat een totaalvisie op het vraagstuk van de vermindering van de uitstoot van motorvoertuigen. Wij Zweedse sociaaldemocraten zijn zeer positief over de in het verslag gepresenteerde voorstellen. Wij willen er echter op wijzen dat wij de amendementen nr. 25 en nr. 39 te strikt geformuleerd vinden. Wij vinden het verkeerd om alleen te letten op het brandstofverbruik zonder rekening te houden met grotere auto's die zijn gebouwd met meer aandacht voor veiligheid. Wel kunnen wij ons een systeem voorstellen dat binnen aanvaardbare kaders de consument stimuleert om een benzine-zuinige auto te kiezen, en dat eisen stelt aan zowel grote als kleine auto's. Wij vinden dat dit perspectief ontbreekt in verband met de eis van lager brandstofverbruik die in het verslag wordt gesteld. Ons standpunt in dezen betreft natuurlijk niet alleen het verslag-Lange, maar ook het verslag-González Álvarez.

Berthu
Zoals vele van mijn collega's maak ook ik mij ernstig zorgen over de problemen in verband met de luchtverontreiniging, vooral in stedelijke gebieden. Ik ben van mening dat kordaat gereageerd moet worden om alle betrokkenen de goede richting te tonen. De stem die ik inzake het vraagstuk van de kwaliteit van benzine en dieselbrandstof heb uitgebracht, ligt grotendeels in de lijn van het standpunt van onze Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbescherming, die een inspanning vraagt van de olieraffinaderijen, die ik overigens niet onderschat. Maar ik ben van oordeel dat deze inspanning noodzakelijk is en dat ze vrij snel vruchten kan afwerpen.
Wij mogen trouwens niet uit het oog verliezen dat deze normen vaak gerespecteerd kunnen worden door producten, die afkomstig zijn uit biobrandstoffen, aan de benzine toe te voegen. Zoals mijn collega, de heer des Places, gisteravond uitstekend uiteengezet heeft, vormt onze strenge aanpak van de huidige brandstoffen dan ook een aanmoediging voor "groene" brandstoffen.
Ik heb daarentegen een genuanceerder standpunt ingenomen inzake het verslag van de heer Lange betreffende motorvoertuigen. Ik heb mij hier beperkt tot steun voor de voorstellen waarover met de constructeurs onderhandeld is, aangezien die al belangrijke verbeteringen aanbrengen. Ik ben inderdaad van oordeel dat geen beslissing mag worden genomen vooraleer de situatie van de sector op een globale manier geëvalueerd is. De Europese automobielindustrie -de grootste ter wereld- werkt op een basismarkt, die vandaag met heel wat spanningen kampt en in een aantal landen zelfs daalt als gevolg van de onzekerheid van onze medeburgers over de toekomst. Welnu, de Commissie heeft dit ogenblik gekozen om de grenzen voor de invoer van wagens volledig open te stellen.
Over minder dan drie jaar, eind 1999, zal de verkoop van Japanse auto's in Europa volledig vrij zijn. Intussen worden de vastgelegde quota omzeild door de Japanse ondernemingen die rechtstreeks bij ons ingeplant zijn en worden ze bovendien voortdurend verhoogd door de Commissie. Zo hebben wij onlangs vernomen dat op 26 maart jl. het invoercontingent voor Japanse auto's in de Europese Unie verhoogd is voor 1997.
Wij kunnen van onze ondernemers niet vragen dat zij snel hetzelfde niveau halen als de internationale concurrentie en hen tegelijk overstelpen met nieuwe kosten. We mogen niet vergeten dat de autoconstructeurs uit derde landen, die door hun eigen markten niet aan dezelfde voorwaarden onderworpen worden, reserves kunnen opbouwen en deze kunnen gebruiken als springplank om Europa te veroveren. We moeten ons bewust zijn van deze realiteit van de internationale concurrentie en alvast van de feiten die de vrijhandelsvisie, die in de Commissie overheerst, ons oplegt.

Caudron
De luchtverontreiniging beangstigt onze medeburgers en er kan dan ook geen sprake van zijn dat wij het bij gejammer houden. Wij moeten handelen! Tegelijk heeft het probleem van de werkloosheid de grenzen van het aanvaardbare bereikt, onze industrieën zijn kwetsbaar en er dreigt ernstig gevaar voor een enorme crisis.
Wanneer wij het vraagstuk van de pollutienormen van automotoren behandelen, moeten wij zowel rekening houden met milieu- als met economische aspecten. We moeten de huidige normen versterken maar er tegelijk over waken dat we de Europese automobielindustrie niet veroordelen. Het is niet eenvoudig tegelijk pieken van luchtverontreiniging in onze steden en sluitingen zoals die in Vilvoorde te vermijden.
Ik heb geprobeerd deze beide elementen zo verstandig mogelijk te combineren en op grond van deze principes heb ik mijn stem uitgebracht. De voorstellen van de Commissie leken mij moedig en evenwichtig en ik heb deze dan ook gesteund.
Ik hoop dat we na afloop van de lange procedure, die vandaag gestart is met onze stemming, over nieuwe normen zullen beschikken die streng maar realistisch zijn.

Kirsten Jensen, Blak, Sindal en Iversen
Het Europees Parlement heeft vandaag een samenhangend voorstel aangenomen om de luchtkwaliteit in de EU aanzienlijk te verbeteren. De grenswaarden en de eisen voor nieuw geproduceerde auto's zijn in belangrijke mate verscherpt. Dit steunen wij onvoorwaardelijk.
Uiteraard hangt aan deze eisen een prijskaartje tot grote ergernis van de autoindustrie. Zij moeten echter begrijpen dat de gezondheid van de mensen geen geringer prijskaartje mag krijgen dan een hoopje metaal op wielen.
Wij wensen deze verscherpingen in het belang van onze gezondheid en het milieu in de EU. Daarom zijn strengere grenswaarden noodzakelijk.
De industrie moet ook beseffen dat deze verscherping op lange termijn niet alleen voordeel zal opleveren in de concurrentiestrijd. De Europese autoindustrie moet zich nu voorbereiden om in de komende jaren de concurrentie met Japan en de VS aan te kunnen. In deze landen die zelf auto's produceren, zijn nu reeds strengere normen van kracht voor nieuwe auto's. Dit is een voorbeeld dat we moeten volgen.
Er is een gebrek aan initiatieven die de consumenten op het belang van hun rijgedrag wijzen, bijvoorbeeld bij het optrekken of het rijden aan hoge snelheid. Indien we de lidstaten er kunnen toe aanzetten een milieuvriendelijker rijgedrag te stimuleren, zal het koopgedrag snel veranderen.
De auto van de toekomst moet beter aan onze omgeving en ons milieu worden aangepast. Dat is het doel. Dit veronderstelt dat wij als politici eisen stellen en dat de industrie en elke consument zijn verantwoordelijkheid opneemt.

Valverde López
Auto's zijn verantwoordelijk voor meer dan 25 % van de emissies en uitlaatgassen. Wij kunnen niet meer ademen in onze steden, auto's overspoelen onze wegen en vrachtwagens blokkeren onze autosnelwegen. De beginselen die de basis vormen van het milieubeleid worden wel aanvaard maar niet in de praktijk omgezet.
De preventie van luchtverontreiniging, de internalisering van de externe kosten in de vervoerssector en de bescherming van mens en milieu zijn een fundamentele eis van de burgers. Ons Parlement moet dan ook zijn verantwoordelijkheid nemen.
In voorliggend geval, waar maatregelen voorgesteld worden om de luchtverontreiniging te verminderen, moeten wij klaar en duidelijk stellen dat de doelstelling van het Europees Parlement erin bestaat de gezondheid van de burger te beschermen en te vermijden dat de echt schadelijke gevolgen van zure regen, de aantasting van historische monumenten en de verspreide vervuiling in heel het ecosysteem blijven toenemen.
Er zijn dringend maatregelen nodig in de sector. Alle burgers moeten weten dat het technisch mogelijk is de kwaliteit van de brandstoffen te verbeteren en dat dit de voorwaarde is om talrijke technische verbeteringen aan de motoren te kunnen aanbrengen. Dit is een aaneenschakeling van logische elementen. Wij eisen als burgers zuivere lucht om te ademen. Dit betekent dat gestreefd wordt naar "schone wagens" die over verfijnde katalysatoren beschikken. Om over "schone wagens" te beschikken zijn echter goede brandstoffen nodig.
Een betere kwaliteit van benzinesoorten en diesel is een essentiële factor voor de technische verbetering van de voertuigen. Bovendien levert het gebruik van goede brandstoffen ook een aantal onmiddellijke voordelen op.
De voorstellen van het Europees Parlement gaan niet te ver. Deze doelstellingen zijn haalbaar en worden voorgesteld om de gezondheid van de burgers en het milieu te beschermen en om het concurrentievermogen van de Europese automobielindustrie op de internationale markten te verzekeren.
Verslag González Álvarez (A4-0117/97)
Cederschiöld, Burenstam Linder, Stenmarck en Virgin
Wij steunen deze twee verslagen als een zeer belangrijk onderdeel van de Europese inspanningen voor een beter milieu. Wij kunnen echter geen steun geven aan de eis van het Europees Parlement inzake bepalingen voor een gemiddeld brandstofverbruik van 5 l per honderd kilometer in het jaar 2005 en 3 l per honderd kilometer in het jaar 2010. Deze grenswaarden zouden het einde betekenen van grote delen van de Europese auto-industrie.
De technische ontwikkeling van de laatste jaren heeft samen met het gebruik van financiële stuurmiddelen een krachtige reductie van het gemiddelde brandstofverbruik mogelijk gemaakt. Dat is de weg die wij ook in de toekomst moeten blijven gaan. Om belangrijke milieudoelen te bereiken moet de politiek binnen realistische kaders blijven.

Fitzsimons
Ik sta volledig achter dit verslag dat is opgesteld door de commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbescherming van het Europese Parlement.
Het is absoluut noodzakelijk dat de Europese Unie een brede strategie uitstippelt om de CO2 -uitstoot van auto's te verminderen. Daarmee besparen wij brandstof en helpen op die manier de atmosferische concentratie van broeikasgassen (en wereldwijd heeft de EU daarin een aandeel van 12 %) terug te dringen, wat weer een remmend effect heeft op de klimaatveranderingen die zich nu beginnen af te tekenen.
Ik wil er in dit verband op wijzen dat een van de belangrijkste aanbevelingen van de Milieuconferentie van Rio de Janeiro in 1992 was, om de CO2 -emissies in het jaar 2000 tot het niveau van 1990 terug te brengen.
Om deze doelstelling te bereiken moet de EU de volgende stappen ondernemen: snelle tenuitvoerlegging van het auto/olieprogramma, waaronder een voorstel voor een richtlijn tot vaststelling van grenswaarden voor emissies van auto's vanaf het jaar 2000; invoering van een richtlijn met betrekking tot de brandstofkwaliteit; indiening van een voorstel van de Europese Commissie ter verlaging van de grenswaarden voor uitlaatgassen; het sluiten van een overeenkomst met de Europese autoindustrie en Europese autoimporteurs om het brandstofgebruik van nieuwe auto's omlaag te brengen. Krachtens deze overeenkomst, die tevens in een controlesysteem voorziet, moeten de autofabrikanten ervoor zorgdragen dat de gemiddelde CO2 -uitstoot van alle nieuwe auto's binnen een vooraf vastgestelde termijn wordt teruggebracht. Daarnaast moeten consumenten via fiscale voordelen worden aangemoedigd om voor zeer zuinige auto's te kiezen en moeten zij beter worden voorgelicht over de CO2 -emissies via een adequaat etiketteringssysteem.
Ik wil besluiten met de opmerking dat, hoewel wereldwijd stringente maatregelen moeten worden getroffen, de Europese Unie bij de terugdringing van de CO2 -emissies het goede voorbeeld moet geven, zowel in internationaal opzicht als in Europees verband.

Hyland
Het debat en het verslag van mevrouw Gonzalez Alvarez maken opnieuw duidelijk hoe belangrijk het is om te komen tot een milieuprogramma voor de lange termijn, waarin aandacht is voor de effecten van de emissies van CO2 en andere (giftige) stoffen en voor de noodzaak van een lager brandstofverbruik en een minder grote afhankelijkheid van de bestaande niet-hernieuwbare energiebronnen.
Waar het mij vooral om gaat, is dat er in de toekomstige Europese energieprogramma's serieuze maatregelen worden opgenomen voor de ontwikkeling van brandstoffen op basis van hernieuwbare energiebronnen. De energie-afhankelijkheid van Europa is toegenomen van 44 % tot 52 % en nog steeds laten wij onze hernieuwbare energiebronnen onbenut. Daarin moet verandering komen.
Hernieuwbare energiebronnen zijn gebonden aan grond, onze grootste nationale hulpbron, en ook de enige die de grondstoffen voor alternatieve energie kan voortbrengen. Alternatieve energie is de meest profijtelijke en de milieuvriendelijkste vorm van grondgebruik voor non-food producten. Een en ander komt de plattelandsontwikkeling ten goede en levert onze plattelandsbevolking tevens nieuwe werkgelegenheid op. De technologie hiervoor is reeds voorhanden, zoals bijvoorbeeld de auto's die op biodiesel lopen.
De rentabiliteit van de productie van brandstoffen op basis van hernieuwbare energiebronnen is in de beginfase afhankelijk van de stellingname van dit Parlement en de nationale overheden. Het is uiteraard van vitaal belang dat wij hiervoor fiscaal gunstige voorwaarden scheppen. Het verlies aan belastingopbrengsten als gevolg van lagere accijnzen zal naar mijn oordeel worden goedgemaakt door een toenemende economische bedrijvigheid in deze nieuwe sector, en door de besparingen die wij op de invoer van brandstof kunnen bereiken.
Hernieuwbare energie zou ook een positieve rol kunnen vervullen bij onze bosbouwprogramma's, door bij te dragen aan een optimale benutting van restproducten.
Verslag-Ghilardotti (A4-0115/97)
Lulling
Mevrouw de Voorzitter, ik ben voorstandster van een redelijke en uitvoerbare regeling van de bewijslast in gevallen van directe of indirecte discriminatie op grond van geslacht. Ik kon echter niet voor een aantal amendementen of voor het verslag stemmen omdat dit veel verder gaat dan wat nodig en verstandig is om bij te dragen tot een correcter toepassing van het Gemeenschapsrecht inzake gelijke behandeling en gelijke kansen voor mannen en vrouwen.
Talleyrand heeft ooit gezegd dat al wat overdreven is onbelangrijk is. Als de Raad de overdrijvingen en de incongruenties van de tekst, die hier in eerste lezing is aangenomen, zou weerhouden -hetgeen gelukkig niet het geval zal zijn- dreigt een dergelijke richtlijn zeker niet onbelangrijk te zijn voor de vrouwen. Ze zou de werkgevers immers ontmoedigen om een actief beleid voor de tewerkstelling van vrouwen te voeren. Mevrouw de Voorzitter, vrouwen die geen werk meer vinden, lopen zeker ook geen gevaar meer gediscrimineerd te worden door hun werkgever. Is dat wat wij willen? Ik hoop van niet en ik wacht op de tweede lezing opdat de schade hersteld kan worden.

Ahlqvist, Andersson, Hulthén, Lööw, Theorin en Wibe
Dit verslag behandelt een vraagstuk dat volgens ons uiterst belangrijk is voor de gelijke kansen van vrouwen en mannen en voor een goed functionerende arbeidsmarkt. De parlementaire commissie en haar voorzitter hebben een in alle wezenlijke opzichten goed verslag ingediend, maar wij vinden dat het verslag een zeer belangrijke kwestie niet aan de orde heeft gesteld, namelijk de steun aan het voorstel van de Commissie inzake artikel 4.1 c. Het voorstel van de Commissie voor artikel 4.1 c houdt de facto een belangrijke factor in om de positie van de eisende partij te versterken inzake de verdeling van de bewijslast in het geval van discriminatie op grond van geslacht. Door voor te stellen om artikel 4.1 c te schrappen uit het voorstel van de Commissie, dreigt het Parlement bij te dragen tot versterking van de positie van de minder progressieve landen in de Raad, wat een ongelukkige zaak zou zijn.
Wij vinden voorts dat amendement nr. 18 van het verslag met betrekking tot artikel 7.2 (nieuw) kan leiden tot een interpretatie die in de respectieve lidstaten kan worden gebruikt om personen van een bepaald geslacht de facto uit te sluiten van een aantal beroepsactiviteiten. Wij vinden dus dat het effect van amendement nr. 18 kan zijn dat het verslag in dezen een voorstel inhoudt dat ingaat tegen een volgens ons fundamenteel doel van dit verslag, namelijk om een goede basis te leggen voor een wezenlijke stap vooruit op de weg naar gelijke kansen voor mannen en vrouwen en naar een moderne arbeidsmarkt.

Cassidy
Dit is een voorbeeld van een Commissievoorstel dat werkgelegenheid gaat kosten, hoofdzakelijk voor vrouwen. Volgens de juridische deskundigen van het Parlement, zal het voorstel leiden tot een minder goede bescherming van vrouwen in de 14 landen die het Sociale Protocol hebben ondertekend. Paradoxaal genoeg genieten vrouwen in Groot-Brittannië een betere bescherming uit hoofde van onze eigen wet gelijke behandeling, uit hoofde van de jurisprudentie in het Verenigd Koninkrijk en van het Europese Hof van Justitie en uit hoofde van de Verdragen. Het voorstel van de Commissie tast die bescherming aan en dat was een van de redenen waarom de Britse regering een veto uitsprak over het oorspronkelijke voorstel. De Commissie probeert de Britten te verschalken door zich op het Sociale Protocol te baseren. Zowel de socialisten als de liberaal-democraten hebben in de huidige verkiezingscampagne gezegd het Sociale Protocol te zullen ondertekenen. Britse vrouwen, let op uw zaak!
Een ander bezwaar is dat de commissie rechten van de vrouw in mijn ogen niet de aangewezen parlementaire commissie is om dit voorstel te behandelen. Discriminatie op grond van sekse komt niet alleen bij vrouwen voor, ook mannen hebben hiermee te maken. De pensioenleeftijd voor mannen ligt hoger dan die voor vrouwen. In Londen krijgen mannen pas hun ov-kaart op 65-jarige leeftijd, terwijl vrouwen al bij 60 jaar. Deze ontwerprichtlijn had moeten zijn verwezen naar de commissie sociale zaken en werkgelegenheid of naar de commissie juridische zaken en rechten van de burger.
Nog een ander punt van kritiek is dat het voorstel van de Commissie onnauwkeurigheden vertoont. Ik heb de Engelse, Franse en Duitse versie met elkaar vergeleken en zij laten een aantal belangrijke verschillen zien. Zo heeft de Engelse versie het over "prima facie" bewijzen voor discriminatie. Deze formulering is noch in de Franse noch in de Duitse tekst terug te vinden. (Vreemd genoeg bedient alleen de Engelse versie zich van het Latijn !).
De Commissie heeft geen enkel oog gehad voor de bezwaren van de grote werkgeversorganisaties in de Europese Gemeenschap, zoals UNICE voor grote ondernemingen, UEAPME voor kleine en middelgrote bedrijven en EUROCOMMERCE voor de disbributiesector. Zij zijn bang dat het een handvest voor ontevreden werknemers zal worden.
Er is nog wel één lichtpuntje en dat is dat een voorstel van Britse Labour-leden om een speciaal Europees fonds op te richten voor geldelijke steun aan werknemers die hun werkgever voor het gerecht willen dagen, het niet heeft gehaald.

Caudron
Artikel 119 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap bepaalde al in 1957 dat "iedere lidstaat de toepassing van het beginsel van gelijke beloning voor mannelijke en vrouwelijke werknemers voor gelijke arbeid verzekert" .
Vier jaar voor het begin van de 21ste eeuw liggen de lonen van de vrouwen nog altijd beduidend lager dan die van de mannen en dit in landen waar zij met 52 % een meerderheid van de bevolking vormen, waar zij bijna 40 % van de actieve bevolking uitmaken en waar meer dan 90 % van hen werkneemster is. Bovendien hangen deze landen democratie en gelijkheid aan.
Sinds 1975 hebben wij inderdaad met behulp van zes richtlijnen voor gelijk loon en gelijke behandeling van mannen en vrouwen een stevige rechtsgrondslag kunnen vaststellen, die ruim geïnterpreteerd is door het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen.
Helaas is de jurisprudentie van het Hof van Justitie niet eenvormig toegepast in de lidstaten. Het is dan ook hoog tijd dat wij in 1997 een richtlijn goedkeuren die eindelijk de werkgever en niet langer de eisende partij verplicht te bewijzen dat het verschil in loon tussen mannen en vrouwen niet het gevolg is van discriminatie op grond van geslacht.
Deze richtlijn houdt talrijke voordelen in: ze definieert indirecte discriminatie, die niet berust op overwegingen die rechtstreeks verband houden met het geslacht maar op feitelijke en schijnbare neutrale elementen. Door de aard zelf van de richtlijn, zijn de lidstaten verplicht deze om te zetten en dus in hun eigen interne rechtsstelsels de maatregelen te treffen die nodig zijn voor de tenuitvoerlegging. De richtlijn moet gelden inzake aanwervingen, bevorderingen, loon en sociale zekerheid.
" De omkering van de bewijslast" is echter niet volledig aangezien de eisende partij eerst en vooral feitelijke elementen moet aanvoeren die discriminatie kunnen doen vermoeden.
Ik keur deze nieuwe richtlijn van harte goed maar betreur toch dat ze niet "veeleisender" is en dat de omkering van de bewijslast niet volledig en reëel is.

Fayot
Is er een reden van bestaan voor deze richtlijn?
Een Luxemburgse afgevaardigde van de Fractie van de Europese Volkspartij meent van niet. Daarom heeft zij in de Commissie rechten van de vrouw de standpunten van de werkgevers verdedigd en een aantal amendementen ingediend die de richtlijn van haar nut willen ontdoen.
Ik deel deze zienswijze niet. De Luxemburgse regering overigens ook niet. Ik ben integendeel van mening dat wij, in de lange strijd van de vrouw tegen elke vorm van discriminatie op grond van geslacht, met behulp van deze wetgevende tekst de gegevens van de werkgevers zullen kunnen bekomen die nodig zijn om de discriminatie vast te stellen.
Een aantal lidstaten beschikt al over een reglementering die verder gaat maar het spreekt natuurlijk vanzelf dat een krachtige richtlijn op Europees niveau nodig is om een duidelijke rechtsgrond te creëren. De Luxemburgse socialisten zullen zich dus duidelijk vóór het verslag van mevrouw Ghilardotti uitspreken.

Kirsten Jensen, Blak, Sindal en Iversen
De Deense sociaal-democraten in het Europees Parlement stemmen voor het verslag-Ghilardotti over het voorstel voor een richtlijn van de Raad inzake de bewijslast in gevallen van discriminatie op grond van het geslacht.
De Deense sociaal-democraten staan positief tegenover het verslag van de rapporteur, dat ons een stap dichter brengt bij de effectieve toepassing van het principe van gelijke behandeling.
Een van de grootste problemen waarmee vrouwen geconfronteerd worden, is immers hoe ze moeten bewijzen dat ze het voorwerp waren van discriminatie op grond van het geslacht. Daarom is het positief dat de juridische situatie rond indirecte discriminatie verduidelijkt wordt.
Het is echter even belangrijk dat het toepassingsgebied van het voorstel nauwkeurig geformuleerd wordt, zodat het ook geldt voor gevallen van discriminatie op grond van geslacht die zich op de arbeidsmarkt voordoen, bijvoorbeeld in verband met indienstneming, promotie en loon. Zoals de rapporteur opmerkt, zou ook het loon onder de richtlijn moeten vallen, omdat discriminatie op grond van het geslacht immers vaak het loon betreft - uit de loonstatistiek in Denemarken blijkt meer bepaald dat vrouwen voor gelijkwaardige arbeid gemiddeld 60.000 Deense kronen minder verdienen dan mannen.

Leperre-Verrier
De Fractie Europese Radicale Alliantie heeft vóór het verslag van mevrouw Ghilardotti gestemd en houdt eraan de rapporteur te feliciteren met haar opmerkelijke werk en haar moed. Er is inderdaad veel moed nodig om, ook vandaag nog, de kwestie van de gelijkheid van mannen en vrouwen aan te pakken.
Wij hebben moeite om toe te geven dat de kwestie, waarover wij ons hier gebogen hebben, nog altijd actueel is. Het feit dat wij ons dienden uit te spreken over de bewijslast bij discriminatie op grond van geslacht, toont immers aan dat deze discriminatie nog altijd bestaat. En dat is het grote probleem.
De Europese Unie heeft nochtans van bij het begin oog gehad voor de gelijke behandeling van mannen en vrouwen. Artikel 119 van het EEG-Verdrag schrijft die voor en heeft geleid tot een aantal maatregelen die de situatie van de vrouw willen verbeteren opdat geen ongelijkheid meer bestaat tussen de geslachten. De Europese Commissie heeft deze kwestie al meer dan twintig jaar tot één van haar prioriteiten gemaakt. Wat is dan het probleem? De Raad zelf stelt voortdurend teksten op die de gelijke behandeling van mannen en vrouwen willen waarborgen. We weten echter dat de Raad niet ver kan gaan zodra een of andere lidstaat van oordeel is dat haar belangen in het gedrang komen.
Dat verklaart alles. Dit heeft ertoe geleid dat sinds 1988 geen enkel besluit is genomen om het vraagstuk van de bewijslast te regelen, hoewel een tekst was voorgelegd aan de Raad en het Europees Parlement zijn advies gegeven had. De toestand is dus bijna tien jaar geblokkeerd en men was verplicht een beroep te doen op een aantal andere, minder verregaande, procedures.
De kwestie, waarover we zopas een wet gemaakt hebben, toont net als zovele andere aan hoezeer een institutionele hervorming nodig is. Als wij echt een rechtvaardig en doeltreffend Europa wensen, moeten wij dringend de meerderheidsregel invoeren voor alle wetgevende kwesties. Ik hoop dat de Intergouvernementele Conferentie hierin slaagt. De realiteit vereist dit in ieder geval.
De Fractie Europese Radicale Alliantie heeft deze tekst goedgekeurd ten einde bij te dragen tot de invoering van duidelijke en precieze regels op dit levensbelangrijke gebied en tot daadwerkelijke gelijkheid tussen mannen en vrouwen te komen. Wij betreuren ten zeerste dat dit verslag slechts veertien lidstaten kan binden.

Lindqvist
Gelijke kansen voor mannen en vrouwen en gelijke behandeling op het werk zouden een vanzelfsprekendheid moeten zijn. Even vanzelfsprekend zou het moeten zijn dat ieder land zijn eigen regels op dit gebied mag opstellen. Ik heb vóór het verslag gestemd vanuit de veronderstelling dat de regels van de richtlijn minimum-normen zijn, die elk land het recht geven om eigen regels te behouden of op te stellen. Dit wordt ook in het verslag aangegeven, en op grond daarvan heb ik vóór gestemd.

Thyssen
Het verschuiven van de bewijslast van eiser naar verweerder is een complexe aangelegenheid. Dat daarover grondig van gedachten gewisseld is in dit Huis en in onze fractie zal niemand verbazen. Dit heeft overigens het voordeel dat ons standpunt des te meer overwogen is en dat mijn fractie met des te meer overtuiging voor de resolutie heeft gestemd.
Sommigen proberen het debat te verengen tot een geschilpunt tussen werkgevers en werknemers. Het is natuurlijk waar dat de sociale partners een verschillende mening hebben te kennen gegeven toen ze over dit voorstel geraadpleegd werden.
In plaats van deze verdeeldheid te onderlijnen, vond de EVP het beter ons te richten op de essentie van de zaak: uiteindelijk is er niet eens sprake van nieuwe rechten, het gaat er alleen om het beginsel van gelijke behandeling en gelijke kansen van mannen en vrouwen zoals dat geconcretiseerd is in het Verdrag zelf en in zeven richtlijnen, waar nodig, gerechtelijk afdwingbaar te maken.
Het gaat ook niet om een volledige ommekeer: de kernidee van de richtlijn was al eerder vervat in de jurisprudentie van het Hof van Justitie.
Het gaat zelfs niet om een echte omkering van de bewijslast maar om een verschuiving. Deze verschuiving brengt ons in een situatie waarbij in een rechtszaak tussen hetzij een werkgever en een werknemer, hetzij een onderworpene aan een sociaal zekerheidsstelsel en de sociale zekerheidsinstantie of de regelgever terzake, elk der partijen de gegevens waarover zij beschikken en die relevant zijn voor de bewijslast, op tafel moet leggen. Met deze richtlijn wordt het de rechtszoekende gemakkelijker gemaakt een individueel subjectief recht af te dwingen. Anderzijds is de richtlijn een middel voor het doen respecteren van een beginsel dat zo'n maatschappelijke relevantie heeft dat het de subjectieve rechten en de individuele belangen van de rechtszoekenden overstijgt. De richtlijn heeft dus vooral een grote politieke betekenis.
Het enige betreurenswaardige aspect in dit dossier is het feit dat de rechtsgrondslag uiteindelijk moest gevonden worden in het sociale protocol, waardoor deze richtlijn voorlopig niet van toepassing is op het VK zodat het sociale Europa helaas verder verkaveld wordt.
Resolutie over Albanië
Ripa di Meana
Mevrouw de Voorzitter, dat is nog wat anders dan multinationale beschermingsmacht voor humanitaire hulp! Dit is een klassiek militair contingent dat havens, vliegvelden, verbindingswegen en stations zal bezetten, dat in gaat grijpen voor de openbare orde, om de bevolkingen te ontwapenen, om president Berisha en de regering-Fino in het zadel te houden, en om in een bestek van zestig dagen politieke verkiezingen voor te bereiden. Daar komt dan nog bij dat de Italiaanse regering duidelijk van plan is in Albanië met geweld alle plaatsen te versperren vanwaar illegalen naar Italië afvaren.
Zodoende gaat een gevaarlijke politieke en politie-operatie van start achter de leugen van een humanitair mandaat en onder het commando van de regering van Rome, een regering die onderhand behoorlijk de klus kwijt is, die steeds minder gezag heeft en niet meer in staat is om wat dan ook te garanderen, behalve haar eigen zwakheid en vage voorstellen.
Het Nederlandse voorzitterschap heeft dan ook met een zeker cynisme de situatie gekenschetst als een "weinig benijdenswaardige missie" .

Manisco
Mevrouw de Voorzitter, het is een ongelukkig toeval dat uitgerekend vandaag in dit Parlement goedkeuring wordt gehecht aan de humanitaire militaire missie van de OVSE naar Albanië. Precies achtenvijftig jaar geleden begon namelijk de bezetting van Albanië door het fascistische Italië. Maar het is zeker niet te wijten aan dit historisch toeval dat de partij Rifondazione Comunista , in dit Huis de Italiaanse component van de Confederale Fractie Europees Unitair Links, onomwonden te kennen geeft dat zij het apert oneens is met de zojuist aangenomen compromisresolutie.
Ook al hebben wij het volste begrip voor de verzoeken die de democratische partijen in Albanië in die richting hebben gedaan, zijn wij er tot onze eigen spijt van overtuigd dat de OVSE-missie onder Italiaanse leiding Albanië voldoening noch steun zal geven. Wij vrezen zelfs dat deze missie uiteindelijk de democratie in dat land, de terugkeer naar normaliteit en vrede in de Albanese samenleving de nodige schade zal berokkenen. Hopelijk wordt dat geen onherstelbare schade.
Deze militaire interventie - want dat is het nu eenmaal, aangezien er geen gebrek aan levensmiddelen is en er ook geen sprake is van een noodsituatie voor de volksgezondheid - vormt een bekroning van hetgeen de Herald Tribune vandaag heeft betiteld als een tragische reeks Italiaanse fouten. Laten wij hopen dat deze fouten geen funeste sporen nalaten bij de bevriende bevolking van Albanië, dat al veel te veel heeft geleden in de afgelopen achtenvijftig jaar. Wij communisten zullen zowel in Italië als in Europa ons best blijven doen om ervoor te zorgen dat deze onzinnige militaire onderneming op zo kort mogelijke termijn wordt opgedoekt, zonder dat de Albanese bevolking nog meer tragische consequenties moet ondervinden.

Theonas
Onze fractie stemt om de volgende redenen tegen de ontwerpresolutie over Albanië, die door zes fracties werd ingediend.
Ze verwerpt de logica die aan de zending van een internationale interventiemacht naar Albanië en de tussenkomst in de binnenlandse aangelegenheden van het land ten grondslag ligt, en ze betreurt dat de conservatieven en sociaal-democraten in het Parlement de resolutie - die dit raisonnement deelt - mede heeft ondertekend.
Het is onaanvaardbaar dat de Unie steun blijft verlenen aan het absolutistisch, ondemocratisch en frauduleus regime van de heer Berisha - dat door haar werd ingesteld en voor de huidige situatie in het land verantwoordelijk is - en zich niets aantrekt van de gevolgen van haar beleid voor het Albanese volk.
De resolutie van het Parlement vraagt niet dat president Berisha onmiddellijk aftreedt, en dringt er bij de internationale organisaties niet op aan het Albanese volk schadeloos te stellen voor de verliezen die het heeft geleden ten gevolge van de bedrieglijke pyramidefondsen welke met de zegen van Europese en Amerikaanse speculanten werden opgezet. Ze gaat evenmin in op de rechtvaardige eis van de opstandige Albanezen om hun vertegenwoordigers te betrekken bij het herstel van de democratie en de economie in Albanië. Ze wil alleen tussenbeide komen in de interne gebeurtenissen van het land om - eens te meer - te verhinderen dat het Albanese volk zijn lot en toekomst zelf in handen neemt.
De conservatieven en sociaal-democraten pogen deze resolutie goed te praten door te verwijzen naar de wensen en standpunten van hun zusterpartijen in Albanië. Met de aanneming ervan steunen ze evenwel de gewapende interventie waarvoor de Verenigde Naties toestemming heeft gegeven en de Italiaanse regering in wezen verantwoordelijk is en die er uitsluitend op gericht is Albanië - en de Balkan - in invloedssferen op te delen.
Onze fractie kant zich tegen elke militaire interventie, vooral in de Balkanregio - het kruidvat van Europa - waar de aanwezigheid van vreemde troepen in steeds meer landen het gevaar van een algemene destabilisering verhoogt.
We verzetten ons tegen de legalisatie en consolidatie van de mentaliteit van de nieuwe wereldorde die militaire interventies als onontbeerlijk beschouwt voor de regeling van internationale en interne geschillen en - onder het voorwendsel van de verstrekking van humanitaire hulp - overal ter wereld haar militaire aanwezigheid versterkt om er imperialistische belangen gewapend te behartigen.

Wibe
Met grote ijver wordt in deze vergadering gediscussieerd over het inzetten van gewapende troepen in Albanië om vrede en vrijheid te bewerkstelligen. Een militaire operatie in Albanië is echter zeer moeilijk en kan vele mensenlevens kosten, waarvan de waarde niet kan worden uitgedrukt in geld.
Het grote probleem waar iedereen het over eens is, is de manier waarop de bevolking moet worden ontwapend. Wat ik voorstel is dat de Europese Unie in plaats daarvan een wapeninkoopbureau in Tirana opricht. Het is veel goedkoper voor de landen van de Europese Unie om wapens van de bevolking te kopen dan om te proberen ze met dwang af te nemen. De Albanezen hebben dan ook de mogelijkheid om eraan te verdienen, wat misschien tot op zekere hoogte de verliezen kan verzachten die velen van hen hebben geleden tot ze werden verleid tot deelname aan de piramidespelen.
Resolutie over Hongkong
Van Bladel
Mijn zorg om de huidige ontwikkelingen in HongKong is tegelijkertijd mijn zorg om de interne stabiliteit van China als geheel. Het lukt maar niet om de regering in Peking duidelijk te maken, dat de kritiek van het Europees Parlement niet anti-China is, maar pro stabiliteit in de Aziatische regio, en pro stabiliteit in " the global village" waarvan China ook deel uit maakt.
Sinds de economische liberalisering heeft China op het gebied van mensenrechten en democratie juist geen liberale houding getoond. Het is hoopvol dat China te kennen heeft gegeven de intentie te hebben enkele internationale verdragen te willen tekenen, maar dat dient dan ook zo spoedig mogelijk te gebeuren.
Overigens spreek ik de wens uit dat de missie van China bij de Europese Unie de contacten en de dialoog met de leden van dit Parlement op alle niveaus intensiveert met een open vizier van beide kanten.

Eriksson, Sjöstedt en Svensson
Wij hebben ons van stemming onthouden inzake de resolutie over Hong Kong. Wij willen hierbij benadrukken dat de kritiek die in de resolutie wordt geuit op het optreden van de Chinese Volksrepubliek, terecht is. Verdediging van de democratie en de mensenrechten is voor ons een vanzelfsprekendheid.
Wij zijn het daarentegen niet eens met de formulering van paragraaf 6 van de resolutie. Wij zien niet waarom de EU of haar lidstaten hun optreden in dezen moeten coördineren met de VS. Daarom onthouden wij ons van stemming.
(De vergadering wordt te 13.20 uur onderbroken en te 15.00 uur hervat)

Actualiteitendebat
De Voorzitter
Aan de orde is het debat over actuele, dringende en bijzonder belangrijke kwesties.

De Voorzitter
Aan de orde is het gecombineerd debat over de volgende ontwerpresoluties:
B4-0294/97 van mevrouw Hoff en anderen, namens de Fractie van de Partij van Europese Sociaal-democraten, over het Unieverdrag tussen Wit-Rusland en de Russische Federatie; -B4-0297/97 van de heer Ferri en anderen, namens de Fractie van de Europese Volkspartij, over het Unieverdrag tussen Wit-Rusland en de Russische Federatie; -B4-0380/97 van mevrouw Lalumière, namens de Fractie Radicale Europese Alliantie, over het Unieverdrag tussen Wit-Rusland en de Russische Federatie; -B4-0319/97 van de heer Bertens, namens de Fractie van de Europese liberale en democratische partij, over het Unieverdrag tussen Wit-Rusland en de Russische Federatie; -B4-0326/97 van de leden Schroedter en Aelvoet, namens de Fractie De Groenen in het Europees Parlement, over schendingen van de democratie en de mensenrechten in Wit-Rusland; -B4-0329/97 van mevrouw Sornosa Martínez, namens de Confederale Fracite Europees Unitair Links-Noords Groen Links, over het Unieverdrag tussen Wit-Rusland en de Russische Federatie.
Mann, Erika
Mijnheer de Voorzitter, geachte collega's, geachte Commissie, we hoopten allemaal dat een nieuw actualiteitendebat over de politieke situatie in Wit-Rusland niet nodig zou zijn. We hoopten dat president Loekasjenko een verstandige weg terug zou vinden van de door hemzelf ingeslagen onverstandige weg. We hoopten dat de acceptatie van democratische spelregels in Wit-Rusland die er allang had moeten zijn, zou worden gerealiseerd. Democratische modellen zijn er vele, maar ze respecteren allemaal de fundamentele mensenrechten zoals respect voor het democratisch gekozen parlement, vrijheid van meningsuiting en vergadering, persvrijheid en het uitvoeren van democratische controleprocedures.
Mensenrechten en de uitoefening van democratische burgervrijheden zijn geen luxe van decadente maatschappijen in het Westen die landen die een politieke en economische omwenteling doormaken zich niet kunnen veroorloven. Ze zijn de burgerrechten van een humane wereldmaatschappij. Kritische ideeën zijn het zout van een levendige en open samenleving. Vrijheid is een goed van alle burgers. We hoopten dat er een oplossing zou komen die in overeenstemming zou zijn met de situatie van voor het referendum. We hoopten dat omvangrijke economische hervormingen zouden worden doorgevoerd en dat daarmee de opgezette financiële en economische hulpmaatregelen van het IMF, de Wereldbank, de Europese Unie en de Verenigde Staten eindelijk zouden kunnen worden gerealiseerd.
We hoopten dat de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst evenals de interimovereenkomst tussen de Europese Unie en Wit-Rusland ten uitvoer zou kunnen worden gebracht. Niet het uitsluiten is het doel van het Europees beleid, maar onze plicht om financiële en economische hulpmaatregelen binnen de context van onze ideeën te plaatsen.
De poging om tot een nauwere samenwerking tussen twee bevriende landen, zoals Rusland en Wit-Rusland, te komen, is legitiem. We vrezen echter dat deze overeenkomst een geopolitieke afweerstrategie is tegen de uitbreiding van de NAVO naar het Oosten toe. Primokov heeft het al over vermindering van de uitwerkingen van de uitbreiding van de NAVO naar het Oosten toe. Ik ben bang dat hier regionale angsten worden gewekt en dat de taak van de nationale soevereiniteit op een dag gewenst zou kunnen lijken te zijn.
Regionale strategieën en samenwerkingen moeten geen afweerstrategieën zijn, maar de optie bevatten om een betrouwbare partner te zijn, voor alle buurlanden evenals voor partners als de Europese Unie en de Verenigde Staten alsmede voor internationale instanties als het Internationale Monetaire Fonds en de Wereldbank die bij een inderdaad ongelooflijk moeilijk en historisch gezien uniek proces van integratie in een bestaand wereldwijd economisch systeem de helpende hand bieden.
Het is te hopen dat de huidige ontwerp-overeenkomst tussen Rusland en Wit-Rusland zal leiden tot een brede nationale discussie; de discussie dient open, democratisch en controvers te zijn.
We roepen de Commissie in de Gemeenschappelijke Verklaring ertoe op om de uitwerkingen op de overeenkomsten te onderzoeken en we vragen de Commissie met klem deze onderzoeken ook in de context van de gemeenschappelijke fact-finding mission met de Raad te plaatsen en ons ook het resultaat daarvan mee te delen. Overigens dient het verslag van de fact-finding mission meteen te worden doorgestuurd naar het Parlement.

Bertens
Ondanks de grote demonstraties heeft president Loekasjenko zijn zin doorgedrukt en een Unieverdrag met de Russische Federatie gesloten. De manier waarop dit verdrag tot stand is gekomen, is nou typisch voor een autoritair gedrag en de houding van de Wit-Russische regering. Gelukkig heeft de Russische kant op instigatie van de nieuwe liberale ministers de reikwijdte van het verdrag aanzienlijk teruggebracht. Het evolutieve karakter van het huidige verdrag biedt mogelijkheden voor meer debat en meer overleg alvorens de verdere integratie zal plaatsvinden. Dit nieuwe verdrag zal slechts kans van slagen hebben indien het ingebed is in een omgeving van respect voor democratie en mensenrechten, ruimte voor kritische journalisten geeft en een menswaardig minderhedenbeleid aanbrengt. Die omgeving ontbreekt op dit moment. Gelukkig heeft de regering van Wit-Rusland beterschap beloofd en de regering heeft zich bereid verklaard op basis van de voorstellen van de Commissie-Kosto samen te werken met de Unie. De Unie moet bereid zijn hulp te verlenen en onze inzet is noodzakelijk om veiligheid en stabiliteit in Oost-Europa te bevorderen. Meer inzet van de Wit-Russische regering is noodzakelijk alvorens het partnerschapsakkoord kan worden goedgekeurd.

Schroedter
Mijnheer de Voorzitter, sinds november hebben in Wit-Rusland omvangrijke veranderingen plaatsgevonden. Bij mijn laatste bezoek in maart heb ik een verandering geconstateerd zien die ik voordien bij andere bezoeken nog nooit had meegemaakt. Hoe met deze overeenkomst wordt omgesprongen, hoe weinig het publiek erbij wordt betrokken, is daarvoor typisch. De realiteit in het land ziet er zo uit dat parlementariërs worden veroordeeld, dat hun gevangenisstraffen worden opgelegd, dat ze worden veroordeeld tot het betalen van boetes, hoewel ze nog steeds onschendbaar zijn.
Daarom moeten we volgens mij niet verzuimen deze parlementariërs uit te nodigen. Het antwoord van de heer Loekasjenko is heel demonstratief, want terwijl hij dit antwoord schreef, vonden deze arrestaties plaats. De vrije pers krijgt helemaal geen kans meer. Nu werd er gedreigd dat de kranten - de laatste vrije stemmen in dit land - verboden zouden worden. Daarom is het noodzakelijk dat de maatregelen in het TACIS-democratieprogramma die nog mogelijk zijn ook echt heel snel worden geïmplementeerd en dat alle lagen van de bevolking de toegang daartoe wordt gegarandeerd.
Het moeilijkst is het momenteel om de Tsjernobylhulp voor de getroffen kinderen te blijven verstrekken, en ik krijg veel telefoontjes en klachten binnen dat de NGO's zeer grote problemen hebben om de humanitaire hulp vrij en zonder voortdurende inmenging van overheidswege bij de slachtoffers te krijgen. Ik vraag daarom de fracties een desbetreffend mondeling amendement van ons goed te keuren.
Schokkend en een teken van de stalinistische ontwikkeling in dit land is ook de oprichting van de landelijke jeugdorganisatie die fascistoïde trekjes heeft. Het is belangrijk een dialoog te voeren, maar een dialoog die in eerste instantie eist dat de basisvoorwaarden ervoor worden geschapen. Voorts is het belangrijk een OSZE-gedeputeerde te steunen die een ronde-tafelgesprek organiseert waarin de dialoog met de democratische krachten weer wordt gestimuleerd. Want het is ook noodzakelijk dat deze democratische krachten van ons de erkenning krijgen die ze verdienen en dat ze niet worden overgelaten aan de willekeur van dictatoriaal handelen.

Mann, Erika
Meneer de Voorzitter, een korte mededeling. De Socialistische Fractie accepteert het mondelinge amendement.

von Habsburg
Mijnheer de Voorzitter, ik was enkele weken geleden ere-voorzitter van het Europees Parlement en toen werd me iets duidelijk. Wanneer je zo oud bent als ik, heb je ook veel gezien en ook het tegendeel van alles. Ik kan u alleen maar dit zeggen: als ik de berichten uit Wit-Rusland hoor, dan doet me dat meteen denken aan het voorjaar van 1938, de annexatie van Oostenrijk door Hitler. Het is precies dezelfde manier, precies dezelfde tactiek, precies dezelfde taal die hier wordt gebruikt. Het is verborgen totalitarisme waarbij nog iets door ons helaas veel te weinig is opgemerkt, namelijk dat de Republiek van Weimar toentertijd in Duitsland ten onder is gegaan omdat nationaal-socialisten en communisten in de Rijksdag samen de absolute meerderheid in handen hadden.
En hoezeer Boris Jeltsin, die volgens mij misschien nog enigszins van goede wil is, zich nu ook in alle bochten wringt, we mogen toch niet vergeten dat in de Doema momenteel precies dezelfde combinatie bestaat als toentertijd in de Duitse Rijksdag. Het is enerzijds de hele groep rondom Sjirinovski, anderzijds de communisten, zodat er weer sprake is van een absolute totalitaire meerderheid die niets positiefs kan creëren, maar wel alles kapot kan maken. Dat is het vreselijk deprimerende aan de ontwikkeling in Wit-Rusland. Daarom moeten we er alles aan doen om deze situatie te voorkomen. We kunnen niet zo heel veel doen, maar we moeten in ieder geval met de grootste klem ons standpunt doen gelden, we moeten er zeer krachtig op aandringen dat er, ook van de kant van de hooggeachte Raad, in deze kwestie meteen iets wordt ondernomen.
Mijnheer de Voorzitter, er zijn steeds weer een heleboel resoluties waarmee je alles kunt afficheren, maar wanneer deze resoluties geen sancties hebben, zullen de totalitaire dictaturen er hoogstens om lachen en ze niet serieus nemen. Kijk maar wat deze meneer Loekasjenko steeds opnieuw verklaart, hoe hij de vrijheid daar stap voor stap verwoest. De persvrijheid is bijna weg, de parlementariërs, zoals mevrouw Schroedter terecht stelde, zijn al gevangen genomen. We moeten onze solidariteit met deze parlementariërs dus met veel nadruk uiten, onze solidariteit met de oppositie in Wit-Rusland. En we moeten misschien ook eisen dat onze Raad eindelijk een beslissende en daadkrachtige houding inneemt met betrekking tot deze situatie. Dat is bij deze kwestie van doorslaggevend belang.
Ik wil tot slot mevrouw Schroedter hartelijk danken. Zij was immers indertijd degene die als een van de eersten in Wit-Rusland was en heeft gezien wat daar gebeurt. Ik herinner het me nog dat velen toen de spot met haar dreven en zeiden dat ze spoken zag. Helaas zijn die spoken vandaag de dag reëler dan ooit. Als we toen krachtiger hadden gereageerd, had het misschien verschil gemaakt. Misschien ook niet, maar we hadden het altijd kunnen proberen. Ik vraag u daarom er alles aan te doen om op Wit-Rusland, maar ook op Rusland druk uit te oefenen, opdat men de situatie daar tenminste enigszins onder controle krijgt. Op de lange termijn kan dat namelijk leiden tot een verschrikkelijke internationale catastrofe.

Van Bladel
Voorzitter, evenals de andere sprekers besef ik de ernst van de situatie, zowel in de Federatie als in Wit-Rusland, maar ik vermag niet in te zien waarom we dat vanwege de bilaterale relaties met de Unie niet binnen die context kunnen bespreken en waarom we dat nu, terwijl er een verdrag tussen de Federatie en Rusland aan de orde is, bespreken. Ik had dus ook liever gehad dat dit Parlement vandaag zou bespreken wat de gevolgen voor het EU-beleid zijn van het vonnis dat de rechtbank in Berlijn twee uur geleden heeft uitgesproken. De rechter acht bewezen dat het hoogste Iraanse Staatscollege schuldig is aan de moord op de vier Koerden in het restaurant Mykonos enkele jaren geleden. Dát hadden we moeten bespreken. Wat is die kritische dialoog die nooit ingevuld is? Dát was actueel geweest en we hadden ook moeten bespreken of wellicht het Amerikaanse Congres toch wat beter ingelicht is dan wij. En wie weet zijn wij nu ook wellicht binnenkort genoodzaakt serieuzer te kijken naar die D'Amato-wet. Onze debatten zijn de toevallige encyclopedische uitkomst van het belang van het kiesdistrict, de best lobbyende NGO, de hang naar wat ver weg is en niet te verifiëren en natuurlijk de doorslaggevende stem van de macht van de grote politieke partijen.
Voorzitter, ik vraag u, laten we andere vorm en inhoud geven aan dit urgentiedebat. Ik wás in Genève, de Raad heeft onze resolutie voor kennisgeving aangenomen en is verder gegaan met het debat over de ideeën van de afzonderlijke lidstaten.
Voorzitter, spreekt u met de politieke partijen, geef andere vorm en inhoud aan dit urgentiedebat, anders zakt het langzaam maar zeker weg in een inflerend urgentiedebat en dat we willen we allemaal niet.

Blot
Mijnheer de Voorzitter, waarde collega's, ik ben van oordeel dat de gezamenlijke resolutie, die ons wordt voorgelegd, om tal van redenen niet opportuun is.
Zij loopt eerst en vooral vooruit op de afloop van de lopende onderhandelingen, terwijl de Europese Unie binnenkort een antwoord van de Wit-Russische regering verwacht op de bezorgdheid die zij geuit heeft. Het ziet ernaar uit dat de Wit-Russische regering momenteel volledig bereid is rekening te houden met de aanbevelingen van de Europese Unie. Wanneer wij vandaag deze resolutie aannemen, zouden wij een misstap begaan die schadelijk is voor het beeld van verantwoordelijkheid dat ons Parlement moet geven.
Ten tweede kan het ontwerpverdrag tussen Rusland en Wit-Rusland enkel geanalyseerd worden in het veel ruimere kader van de herstructurering van het GOS. Dit is een probleem dat men niet terzijde kan schuiven maar dat toch volledig vergeten wordt in de gezamenlijke resolutie. Dit verdrag creëert een unie die openstaat voor andere landen en stelt een samenwerkingsniveau voor dat hoger ligt dan in het GOS en ook op het al meer uitgewerkte niveau van de vierledige samenwerking tussen Rusland, Wit-Rusland, Kazachstan en Kirgizië. Wij moeten de zaken dan ook opnieuw in hun context plaatsen.
Ten derde lijkt de gezamenlijke resolutie mij in waarde gedaald -ik verhul dit niet- omdat ze medeondertekend is door een aantal communisten en zij zijn niet het beste geplaatst om lessen te geven inzake fundamentele vrijheden en de strijd tegen totalitaire regimes.
Tenslotte is het belachelijk een regering, die het volk op 27 november 1996 bij referendum geraadpleegd heeft, als autocratisch te bestempelen. Sinds wanneer houden autocratieën volksraadplegingen? In heel de geschiedenis van Rusland heb ik nooit een alleenheerser referenda zien organiseren. Het volstaat de geschiedenisboeken erop na te slaan.
Het zou dus beter zijn de stemming over deze gezamenlijke resolutie uit te stellen of deze anders niet aan te nemen. De toestand verbetert echt dankzij diplomatieke gesprekken en mijns inziens zouden hysterische of eenzijdige toespraken vanuit dit Parlement enkel een klimaat van wantrouwen tussen Oost en West kunnen scheppen, dat niemand echt ten goede zal komen.

Krehl
Mijnheer de Voorzitter, ik ben het helemaal eens met de mening van mijn collega's Mann en Schroedter over Wit-Rusland. Maar één ding wil ik hier wel nog een keer duidelijk maken. Rusland is geen dictatuur. Rusland is op weg naar een democratie. Natuurlijk heeft Rusland nog niet datgene bereikt wat WestEuropese democratieën inmiddels hebben bereikt en wat we dit land voor de toekomst ook toewensen. Maar Rusland is op weg naar de democratie en we moeten het land daarin steunen. Daarom is de zin van deze ontwerpresolutie ook het toetsen van de uitwerkingen van de unie tussen Wit-Rusland en Rusland op onze betrekkingen met Rusland.
De interimovereenkomst met Wit-Rusland is in de ijskast gezet, dat is ook goed omdat daar daadwerkelijk een dictatuur heerst. We moeten echter een partnerschapsovereenkomst met Rusland ratificeren en ik hoop dat dat in de komende weken ook gebeurt. We moeten er echter als Europees Parlement wel over nadenken hoe we bijvoorbeeld omgaan met een parlementaire vergadering van deze unie waarvan de helft van de afgevaardigden niet democratisch is gelegitimeerd. Dat moet het uitgangspunt zijn voor het debat.

Marín
Mijnheer de Voorzitter, de politieke en economische ontwikkeling in Wit-Rusland is zeker en vast een reden tot bezorgdheid, in het bijzonder nadat in november jl. het jongste referendum over de nieuwe grondwet gehouden is. Zoals gezegd is een onderzoeksmissie van de Europese Unie tot het besluit gekomen dat zo'n referendum onwettig kan worden verklaard en dat de grondwet geen afdoende scheiding der machten bevat of niet voorziet in de nodige controle en een evenwicht tussen de machten.
In antwoord op de besluiten van deze zending, die medeondertekend zijn door de Ministerraad van 24 februari, heeft de minister van Buitenlandse Zaken van Wit-Rusland eergisteren een brief naar het voorzitterschap gezonden waarvan de inhoud besproken zal worden met de lidstaten. De brief van de Wit-Russische regering bevat twee toezeggingen: eerst en vooral wil zij met alle leden van de dertiende Hoge Raad de nodige grondwettelijke wijzigingen bespreken om tot een grotere scheiding der machten te komen. Vervolgens wil zij met de Europese Unie de invoering van een onafhankelijke controle op de werking bespreken en de mogelijke verbetering van het van kracht zijnde juridische kader voor de verdediging van de mensenrechten en de onafhankelijkheid van de media.
De minister van Buitenlandse Zaken van Wit-Rusland is van plan vandaag naar Den Haag te reizen om het voorzitterschap van de Raad de officiële reactie van Wit-Rusland over te maken. Ook de politieke commissie van de Raad zal vandaag de politieke situatie in Wit-Rusland bespreken. Indien de Europese Unie het antwoord van Wit-Rusland uiteindelijk bevredigend acht, zal de Commissie nagaan hoe acties en initiatieven gesteund kunnen worden om de Wit-Russische autoriteiten te helpen om iets aan de economische en politieke toestand te doen.
De Commissie volgt de stappen, die Wit-Rusland zet om zijn integratie met Rusland te verstevigen, op de voet. Hoewel de huidige tekst van het verdrag veeleer een intentieverklaring dan een basis voor toepassing is, zal de Commissie uiteraard zorgvuldig nagaan of het unieverdrag, dat Wit-Rusland en de Russische Federatie onlangs ondertekend hebben, verenigbaar is met de contractuele relaties die het land met de Europese Unie is aangegaan. Om aanvaardbaar te zijn moet deze integratie volledig vrijwillig gebeuren, wederzijdse voordelen bieden, gericht zijn op het buitenlands beleid en verenigbaar met de internationale verplichtingen en mag ze geen nieuwe elementen van scheiding creëren. Dat is het standpunt van de Commissie maar ik kan jullie op dit ogenblik natuurlijk geen informatie geven over de contacten met de minister van Buitenlandse Zaken van Wit-Rusland of met de politieke commissie van de Raad omdat ze precies vandaag in Brussel vergaderen.

Schroedter
Ik heb nog een aanvullende vraag aan de heer Marín. Onder welke voorwaarden is de Commissie bereid om een dialoog te gaan voeren over de arrestatie van de afgevaardigden en dergelijke grove schendingen?

Marín
Het antwoord ligt vervat in de brief van het ministerie van Buitenlandse Zaken van Wit-Rusland. Zoals ik al gezegd heb, bestaat de eerste doelstelling van de brief, die de minister van Buitenlandse Zaken van Wit-Rusland ons gezonden heeft, erin met alle afgevaardigden van de dertiende Hoge Raad, het huidige "Parlement" , de grondwettelijke wijzigingen te bespreken die nodig zijn voor een grotere scheiding der machten. De onderhandelingen zijn vandaag aan de gang. De Commissie en de Raad zullen hun eigen politieke conclusies kunnen trekken wanneer deze onderhandelingen afgerond zijn.
Zoals gewoonlijk in alle onderhandelingen gebeurt, kan het feit dat de Wit-Russische regering een brief gezonden heeft en de minister van Buitenlandse Zaken zendt om met het voorzitterschap van de Raad te onderhandelen hoe dan ook worden beschouwd als een teken dat de bereidheid tot onderhandelen aanwezig is.

Mann, Erika
Mijnheer de Voorzitter, neemt u mij niet kwalijk, het gaat niet over de orde maar ik stel nog een andere vraag. Mijnheer de Commissaris, weet u of de Raad het verslag van de fact-finding mission zal overdragen aan het Parlement? En zo ja, wanneer zal dat dan gebeuren?

Marín
Dit zal geen enkel probleem vormen, mevrouw Mann. Ik beklemtoon nogmaals dat de politieke leiders vanmiddag vergaderen om het voorstel van de Wit-Russische regering te evalueren. Jullie zullen na afloop van deze gesprekken op de hoogte gebracht worden van de resultaten.

De Voorzitter
Hartelijk bedankt, mijnheer de commissaris.
Het gecombineerd debat is gesloten.
De stemming vindt vandaag te 17.30 uur plaats.

De Voorzitter
Aan de orde is het gecombineerd debat over de volgende ontwerpresoluties:
B4-0288/97 van de leden André-Léonard en Bertens, namens de Fractie van de Europese Liberale en Democratische Partij, over Zaïre; -B4-0298/97 van de heer Tindemans en anderen, namens de Fractie van de Europese Volkspartij, over de situatie in Zaïre; -B4-0307/97 van de heer Pasty en anderen, namens de Fractie Unie voor Europa, over de situatie in Zaïre; -B4-0309/97 van de leden Hory en Pradier, namens de Fractie Europese Radicale Alliantie, over de situatie in Oost-Zaïre; -B4-0313/97 van de heer Swoboda en anderen, namens de Fractie van de Partij van de Europese Sociaaldemocraten, over de situatie in Zaïre; -B4-0327/97 van de leden Aelvoet en Telkämper, namens de Fractie De Groenen in het Europees Parlement, over de situatie in Zaïre; -B4-0330/97 van de leden Pettinari en Carnero González, namens de Confederale Fractie Europees Unitair Links/Noords Groen Links, over de situatie in Zaïre.
Fassa
Mijnheer de Voorzitter, geachte collega's, in de bossen van Zaïre houden zich honderdduizenden vluchtelingen verborgen, die geen enkele toegang hebben tot ook maar de meest elementaire vorm van humanitaire hulpverlening. Zaïre wordt verscheurd door felle gevechten, waaraan ook buitenlandse huursoldaten meedoen, en in het land zelf opereren bovendien veel Hutu-leiders die betrokken waren bij de bloedbaden van Tutsi's in Rwanda.
Wat doet de Europese Unie in deze situatie? Het minste dat wij kunnen doen, is onze spijt betuigen omdat het beleid van de Unie ook in het gebied van de Grote Meren zo weinig samenhang vertoont. We krijgen de neiging hierin een zoveelste nederlaag te zien van het gemeenschappelijk buitenlands beleid, met name vanwege de ontoereikende coördinatie tussen de Raad en de lidstaten die ook deel uitmaken van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties. Daarom zijn minstens drie initiatieven onontbeerlijk. In de eerste plaats moet de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties gevraagd worden een internationale vredesmacht te vormen, met als mandaat de protectie van humanitaire organisaties, de ontwapening van de Hutu-milities alsmede bescherming van de grenzen zoals die door het internationaal recht zijn erkend.
In de tweede plaats moet de nadruk gelegd worden op de sleutelrol die het Internationaal Tribunaal in Arusha moet spelen in het stabiliseringsproces voor het Grote-Merengebied. Een strenge afstraffing van degenen die verantwoordelijk zijn voor de genocide van 1994 in Rwanda, is immers een essentiële voorwaarde om te voorkomen dat er verdere slachtingen worden gepleegd.
Als derde en laatste actie moet wederom en met de nodige nadruk gevraagd worden om humanitaire corridors, zodat men de honderdduizenden vluchtelingen te hulp kan schieten die zich momenteel in de bossen van Noordwest-Zaïre ophouden in mensonwaardige omstandigheden.

Tindemans
Mijnheer de Voorzitter, waarde collega's, mijn fractie zal de compromistekst over Zaïre goedkeuren omdat zij de geest daarvan steunt en waardeert, waar die tekst zich uitspreekt tegen wapengeweld, voor democratie en voor verkiezingen, wij hopen dat we dat overal zullen eisen, voor een oplossing wat het vluchtelingenprobleem betreft, er sterven er nog ongeveer 200 per dag, voor een onderzoek naar de slachtpartijen en een optreden van het gerecht ook daar, zoals daarnet gezegd is, de slachtpartijen in Oost-Zaïre, voor politieke onderhandelingen en voor humanitaire hulp en zij vraagt dat men duidelijker zou aanklagen wie dat alles belet.
Mijn fractie is van oordeel dat wij op dit ogenblik een krachtdadiger uitspraak hadden moeten doen wat de toekomst betreft, opdat de bestaande dictatuur in Zaïre niet door een andere zou vervangen worden, omdat nog niet begonnen werd met een ernstige voorbereiding van de verkiezingen ondermeer door een volkstelling te houden, opdat de internationale gemeenschap nooit als leidend beginsel de vorming in Afrika van staten op basis van etnische aanhorigheid zou prediken. Mijn fractie vindt het ongehoord dat juist vandaag, op het einde van een voorbijgestreefd regime, nog gezegd wordt, en ik citeer de tekst: dat er een politieke oplossing voor de binnenlandse crisis in Zaïre moet gevonden worden zonder ook maar enige militaire inmenging vanuit het buitenland. Als men dat nu leest, vraagt men zich af of het om een grapje gaat wat in die tekst staat, welnu, ook omdat men niet vraagt wie die militaire operaties financiert of technisch steunt.
We beleven vandaag vermoedelijk een historisch moment voor Zaïre en wellicht voor heel Afrika en het is doodjammer dat ons compromis niet op zulk niveau is gelegen als het historisch moment dat wij vandaag meemaken. Was het het geval, dan zou door onze tekst een wellicht objectief betere toekomst voor Zaïre in Afrika kunnen worden bepaald.

Baldini
Mijnheer de Voorzitter, geachte collega's, hoeveel resoluties zijn er al aangenomen in dit Huis, maar ook in andere internationale organisaties! En hoeveel zijn er nog nodig voordat zich aan de horizon een uitkomst voor de Zaïrese crisis aftekent? Waarschijnlijk moeten er nog heel wat komen, onder andere vanwege het feit dat bepaalde partijen dikwijls tweetongig praten.
De Top van Lomé, die op 26 en 27 maart onder auspiciën van de Organisatie van Afrikaanse Eenheid werd gehouden, leek positieve perspectieven te openen, gezien de precieze toezeggingen die zowel van de officiële delegatie van Zaïre als van de vertegenwoordiger van de rebellentroepen waren gekomen. Beide partijen hadden de beginselen van een staakt-het-vuren geaccepteerd en zich akkoord verklaard met het openen van onderhandelingen.
Helaas ziet de situatie er ter plekke heel anders uit, zoals wij weten. De onderhandelingen die naderhand in ZuidAfrika hebben plaatsgehad en vooralsnog zijn opgeschort, hebben niet kunnen garanderen dat er een eind werd gemaakt aan de vijandigheden. Wij roepen daarom de partijen op om de toezeggingen na te komen die zij in het openbaar hebben ondertekend ten overstaan van de internationale gemeenschap. Tevens vragen wij met klem dat men zo snel mogelijk bepalingen opstelt c.q. aanneemt waarmee vrije en democratische verkiezingen onder internationale controle kunnen worden georganiseerd. Ik wil u er in dit verband aan herinneren dat de verkiezingen in Zaïre al lang gepland waren, nog voordat het conflict uitbrak.
De situatie van de vluchtelingen in Oost-Zaïre is werkelijk dramatisch en er kan alleen een oplossing gevonden worden als daar een reële politieke bereidheid toe bestaat, vooral van de zijde van de rebellentroepen. Wij vragen dus aan de heer Kabila zijn toestemming te verlenen opdat de vluchtelingen toegang krijgen tot de bevoorradingscentra, waar zij de nodige humanitaire bijstand kunnen ontvangen. Wij vragen eveneens dat de daarginds opererende NGO's het recht krijgen, en dus ook voldoende bewegingsvrijheid, om de vluchtelingen die nog overal verspreid zitten, te hulp te schieten.
Dan wat betreft de berichten die de afgezant van de VN voor de mensenrechten, Roberto Garreton, heeft gemeld over de afslachting van vluchtelingen door rebellentroepen: wij dringen erop aan dat er een onderzoek komt naar de omvang van die slachtpartij en wij eisen dat er adequate maatregelen komen om ervoor te zorgen dat justitie haar gang kan gaan.

Kouchner
Mijnheer de Voorzitter, geachte collega's, wij hebben de ontwerpresolutie niet medeondertekend maar zullen ze aannemen want ik ben minstens even wanhopig als de collega's naar wie ik geluisterd heb. Dit is nog maar eens een heel belangrijke tekst die geen enkele betekenis zal hebben aangezien wij voorbijgestoken zijn door de gebeurtenissen en er niet in geslaagd zijn, toen het nog kon, kordaat genoeg te eisen dat de internationale gemeenschap zou optreden. Wij worden inderdaad ingehaald door de snelheid van de gebeurtenissen en de resoluties, die wij vandaag aannemen, gelden al niet meer aangezien de regering van de heer Tshisekedi al gevallen is en vervangen is door de regering van een nieuwe generaal.
Is deze nieuwe regering wettelijk of niet? Dat weten wij helemaal niet. Wij hebben de toestand dus helemaal niet meer in de hand. Hoe kunnen onderhandelingen gestart worden nadat de heer Kabila onlangs verklaard heeft dat er geen onderhandelingen komen vóór het vertrek van president Mobutu? Dit wordt allemaal grotesk!
Ik herinner eraan, mijnheer de Voorzitter, dat wat ons hier interesseert -en ik ben het eens met de woorden van de heer Tindemans- is dat de bescherming van de vluchtelingen verzekerd is. Dat is echter niet het geval. Wij weten dat zij omkomen in de wouden en nu krijgen we hier ook beelden van. Wij zullen dus nog maar eens reageren wanneer het te laat zal zijn! Waarover gaat het? Wij hebben tal van resoluties aangenomen om toegang te krijgen tot de vluchtelingen. Die is er nog altijd niet! De Europese Unie beschikt over een vertegenwoordiger, de heer Ajello, maar hij heeft momenteel niet echt een stem in de onderhandelingen.
Deze resolutie bevat nu zelfs een punt nr. 5 dat inmenging vanuit het buitenland afwijst! Maar wat betekent "inmenging vanuit het buitenland" ? Ik heb begrepen dat het gaat om inmenging vanuit Oeganda, Rwanda en Boeroendi maar wij hebben zelf om "inmenging" gevraagd en voor mij heeft dit woord een positieve bijklank. Wij pleiten dan ook voor een humanitaire tussenkomst voor de mensen omkomen en niet voor een tussenkomst om het politieke proces te hinderen of president Mobutu te beschermen. Ik wil president Mobutu helemaal niet beschermen. Geef toe dat het vrij belachelijk klinkt te vragen dat niemand tussenbeide komt terwijl degenen die tussenbeide komen ons de toegang tot de vluchtelingen ontzeggen.
Dit lijkt mij allemaal hopeloos te laat! Natuurlijk zullen wij om ons geweten te sussen ook deze resolutie aannemen. Daarna zullen wij naar huis gaan en op televisie de beelden zien van mensen die omkomen, hoewel wij de plicht hadden hen te redden.

Vecchi
Mijnheer de Voorzitter, de berichten die ons vanuit Zaïre bereiken, klinken steeds dramatischer en plaatsen ons letterlijk voor de noodzaak de humanitaire hulpverlening uit te breiden en een doortastend politiek initiatief jegens dat land en het hele gebied van de Grote Meren te ontplooien.
Het ziet er wel naar uit dat men thans bij een breekpunt is aangekomen, want Sese Seko Mobutu, die in ruim dertig jaar wrede dictatuur zijn eigen land leeggeplunderd heeft, lijkt eindelijk aan het eind van zijn regime aanbeland. Mobutu was en is de voornaamste oorzaak van de miskenning van de meest elementaire democratische beginselen in Zaïre, van de systematische schending van de mensenrechten en de dramatische verpaupering van een land dat potentieel tot de rijkste ter wereld behoort.
Maar gisteren nog heeft Mobutu een nieuw staaltje van arrogante macht weggegeven, door de burger-premier te vervangen met een militair. Zodoende heeft hij wederom getoond - ten overvloede trouwens - - dat de democratische instellingen slechts schijn, een complete farce zijn.
De politieke en militaire onderbouw van het regime begeven het nu langzaam maar zeker onder de pressie van de gewapende strijdkrachten van de rebellen, die onder leiding staan van Laurent-Désiré Kabila en inmiddels ruim een derde van het grondgebied van Zaïre onder hun controle hebben.
Op dit ogenblik wordt er nog gevochten in Lubumbashi en andere gebieden van het land. Alle informatie die ons bereikt duidt erop dat er duizenden slachtoffers zijn en honderdduizenden ontheemden, terwijl de leefsituatie van miljoenen vluchtelingen, vooral in de oostelijke regio's van het land, met de dag deerniswekkender wordt.
Gezien die situatie moeten wij naar mijn gevoel een paar duidelijke uitspraken doen. Het staat vast dat de problemen van Zaïre op geen enkele wijze met militaire oplossingen kunnen worden aangepakt. Het is dus zaak snel en efficiënt het onderhandelingsproces voort te zetten dat tussen de Zaïrese regering en de rebellen is opgezet met de in Lomé ondertekende akkoorden, hoe weinig geldigheid dit proces en de gesprekspartners ook op zich hebben. In de eerste plaats dient er terstond een staakt-het-vuren afgekondigd te worden.
Om dit te bereiken, moet de bemiddeling van de VN, opgezet door Mohammed Sahnoun, echt kunnen rekenen op medewerking, niet alleen van Zuid-Afrika, maar van de gehele internationale gemeenschap, de Europese Unie voorop. Wanneer ik het heb over medewerking, doel ik zowel op politieke als op materiële medewerking.
Er is terecht aan herinnerd dat de toekomst van Zaïre gebaseerd moet worden op een democratisch regime dat het land in materieel en moreel opzicht weer kan opbouwen. Het is echt fout te denken dat het voldoende is de ene dictator met de andere te vervangen. Hier voeg ik nog aan toe dat de humanitaire organisaties nu meteen rechtstreekse toegang moeten krijgen tot alle gebieden van het land, zodat zij de vluchtelingen te hulp kunnen schieten. De vluchtelingen zelf moeten desgewenst de mogelijkheid krijgen om in veilige omstandigheden naar hun land van herkomst terug te keren, of ze moeten kunnen blijven waar ze nu zitten.
Afgezien daarvan is er vooral behoefte aan een kader van interne en internationale garanties voor alle landen van de regio, want iedereen moet zich veilig kunnen voelen. De Verenigde Naties en de landen die er lid van zijn, te beginnen bij de landen van de Europese Unie, hebben de taak een vredesconferentie te organiseren en te besluiten tot het zenden van een internationale garantiemacht.
Ik sluit af, mijnheer de Voorzitter, met de hoop uit te spreken, of liever het verzoek, dat de Europese Unie en al haar lidstaten, te beginnen bij die landen die rechtstreekse politieke en economische belangen in dat gebied hadden en hebben, eindelijk een positieve en actieve rol gaan vervullen, om een oplossing voor de bestaande conflicten te zoeken. Daarbij moet voorkomen worden dat men steun gaat geven aan nieuwe en oude "vrienden" die weinig presentabel en nog minder betrouwbaar zijn.

Aelvoet
Voorzitter, collega's, over de dramatische situatie van de vluchtelingen die hier al door verschillende leden is aangesproken, hebben wij al maanden hetzelfde gezegd, namelijk dat er toegang moest zijn, begeleidingsmogelijkheden moesten zijn. Zij zijn er niet gekomen en wat het laatste betreft weet iedereen dat zonder de blokkade van Rwanda met de steun van de Verenigde Staten de zaken er wel anders hadden uitgezien. Het is niet omdat er een genocide geweest is in Rwanda die ik altijd in alle duidelijkheid en met klem heb veroordeeld, dat dat achteraf het recht geeft om daden te stellen die leiden tot andere massacres. Ik noem dit geen genocide, maar wel massacres. Op zich ook zeer ernstig. Dat is een eerste zaak.
Een tweede zaak, wij hebben wel te doen met een zeer merkwaardig soort van oorlog. Het leger van Mobutu dat zijn eigen bevolking plundert en voor de rest niet vecht en een oprukkend leger van Kabila dat niet moet vechten, dat gewoon moet aankomen. Er zijn voorbeelden geweest van hoe de stad Buta is ingepalmd met één jeep en drie mensen. Dat was het dan. Dus wat dat betreft zitten wij in een bijzondere rare situatie.
Maar de kern van het probleem waar wij het nu vandaag over hebben is of de internationale gemeenschap het spel gaat verder spelen van uiteindelijk, als puntje bij paaltje komt, alleen de macht te erkennen van degenen die de wapens grijpen. Dat is de situatie die nu gecreëerd wordt met als resultaat dat eens te meer de bevolking totaal buiten spel is gezet en in Zaïre zijn er op vele plaatsen goed georganiseerde groepen in de bevolking die zelfs met politieke partijen niets meer te maken hebben maar die wel een visie hebben op hun land, die wel willen dat er in hun land democratische toestanden ontstaan. Ik vind dat wij de opdracht hebben om ervoor te zorgen dat die bevolking niet buiten spel gezet wordt en dat niet alle macht gaat naar wie de wapens grijpt.

Pettinari
Mijnheer de Voorzitter, het dictatoriale regime van Mobutu lijkt eindelijk zijn ondergang nabij, enerzijds door de fikse klappen die het heeft gekregen vanwege de militaire overwinningen van de rebellen in het oosten van het land, anderzijds door de evidente situatie van politieke instabiliteit, zoals onder meer blijkt uit hetgeen gisteren is voorgevallen, toen de militairen zich meester hebben gemaakt van de regering in Kinshasa. Mijn fractie staat positief tegenover een val van Mobutu, omdat wij het Zaïrese regime altijd al hebben beschouwd als de belangrijkste bron van instabiliteit in een uitgestrekt deel van het Grote-Merengebied.
Wij beseffen wel dat die val van Mobutu op zich geen oplossing voor de Zaïrese crisis vormt. Juist omdat er zoveel problemen zijn, zou men heel aandachtig inzage moeten nemen in het verslag van de rapporteur van de Verenigde Naties inzake de mensenrechten in Zaïre, de Chileen Garreton. Toen deze net terug was uit het oosten van Zaïre, heeft hij beweerd de bewijzen te hebben voor gruwelijke moordpartijen die de rebellen hebben begaan. Garreton heeft zelfs gewag gemaakt van massagraven. Aan deze aspecten zal dus heel veel aandacht moeten worden besteed. Daarom geloof ik dat het terecht is te pleiten voor instelling van een internationale onderzoekscommissie, om de verantwoordelijken op het spoor te komen en de omvang van de moordpartijen te bepalen. Vooral vind ik het nodig dat er een oproep wordt gelanceerd vanuit dit Parlement, ook via onze resoluties, tot de regering van Kinshasa en de rebellen, om de mensenrechten van de burgerbevolking te respecteren. Van leider Kabila moet worden gevraagd dat hij zijn toestemming verleent aan de humanitaire hulporganisaties, zodat deze de vluchtelingen kunnen helpen. De genocide van onschuldige mensen mag niet voortgaan en de internationale gemeenschap moet absoluut tussenbeide kunnen komen. Tot slot denk ik dat op politiek niveau de enige oplossing voor de Zaïrese crisis is dat er een dialoog komt en dat men rechtstreekse onderhandelingen opstart tussen de regering van Kinshasa en het verbond van democratische krachten voor bevrijding van KongoZaïre.
Dit alles zal kunnen leiden tot een proces van democratisering van Zaïre dat naar mijn gevoel uiterst dringend en noodzakelijk is.

Dury
Mijnheer de Voorzitter, mijns inziens heeft geen enkele tekst, hoe uitstekend ook, uiteindelijk het recht ons geweten te sussen en ik ben het eens met de collega's die dit gezegd hebben. Deze tekst is echter in feite aan de Raad, de regeringen en de Commissie gericht.
Wij zien hoe het regime van Mobutu ineenstort, hoe het vanzelf ineenstort. Wij of de westerse democratieën hebben hier helemaal niet toe bijgedragen. Maar we zien ook iemand opduiken over wie ik mij heel wat vragen stel -ik heb het over Kabila. Ik ben dan ook van mening dat wij ons tot hem moeten richten en hem zeggen: " word niet de nieuwe dictator die de vorige dictator opvolgt!" . Hij moet zijn goede wil tonen en helpen om de vluchtelingen te redden en een oplossing te vinden voor het vluchtelingenprobleem. Hij moet ook tonen welk regime hij in Zaïre wil vestigen. Zal hij alvast de mensenrechten respecteren, zal hij eindelijk een democratisch regime vestigen?
Wanneer hij blijk geeft van goede wil, moeten wij overigens al het mogelijke doen opdat zich eindelijk perspectieven openen voor het Zaïrese volk. Het gaat immers om het volk, dat veel geleden heeft onder de wanorde, dat geleden heeft onder het geweld, dat geleden heeft onder een autoritair regime en dat nu misschien nieuwe hoop kan krijgen. Maar ook wij moeten samen met het Zaïrese volk zorgen voor deze hoop.

Taubira-Delannon
Mijnheer de Voorzitter, de verwarring die in Zaïre heerst, de onstabiele politieke situatie en natuurlijk de aantasting van een aantal principes die bepaalde gedragingen inhouden, brengen ons tot een consensus. Wij klagen het onrechtvaardige economische en sociale beleid aan, wij betreuren de chaos en veroordelen een regime dat er maar niet in slaagt zich tot de democratie te bekeren.
Wanneer er al meningsverschillen bestaan, gaan die over de vraag hoe wij moeten reageren. Hoe moeten wij reageren, hoe kunnen wij helpen om een einde te maken aan het obscene contrast tussen de rijkdommen van Zaïre en de armoede van de Zaïrezen? Zij bezitten gezamenlijk immers 10 % van de wereldkopervoorraden -met een gehalte van 3 à 7 % tegen een wereldgemiddelde van 1 %-, 80 % van de ontginbare kobaltvoorraden -waarvan de prijs op de internationale markten sinds 1991 verdubbeld is- en diamant-, goud- en aluminiumlagen. Hoe moeten wij bijgevolg reageren?
Er zijn twee antwoorden mogelijk die elk met overtuigende argumenten verdedigd worden: een militair antwoord of een politiek antwoord. Eerst en vooral mogen wij er geen gewoonte van maken beide antwoorden als onverenigbaar te beschouwen wanneer macht ten dienste gesteld wordt van duidelijke politieke doelstellingen. Bovendien hebben wij de taak onze respectieve regeringen te dwingen hun verantwoordelijkheid te nemen. Ik wil jullie klaar en duidelijk zeggen dat mijn voorkeur uitgaat naar een politiek antwoord omdat dit eerst en vooral onze verantwoordelijkheid als parlementsleden is en ik tevens van mening ben dat het beter is een beroep te doen op de intelligentie van mensen dan hen op te sluiten in angst en haat. Bovendien denk ik hierbij ook aan de woorden van Martin Luther King, die in april 1968 vermoord is en die stelde dat onrecht, waar ook, overal een bedreiging vormt voor rechtvaardigheid. Wij hebben de plicht een gevecht voor idealen of m.a.w. een politieke strijd te voeren.

Amadeo
Mijnheer de Voorzitter, wij moeten bekennen dat, hoe tragisch de omstandigheden ook zijn waarin de massa vluchtelingen van de Hutu-bevolking zich bevindt, wij geen greintje sympathie kunnen opbrengen voor dat deel van die bevolking dat aansprakelijk was voor de afslachting van leden van de Tutsi-minderheid. Wij vinden overigens dat de verantwoordelijkheid voor die chaotische situatie ligt bij die Europese diplomatieke diensten die meer hebben gedacht aan hun eigen geopolitieke en ex-koloniale strategieën, dan aan de bevordering van vooruitgang en vrede in het gebied. Wij mogen immers niet vergeten welke steun de bendes Hutu-moordenaars hebben gekregen: ze hebben zich bewapend met logistieke ondersteuning van een Europees land. Laten we ook niet vergeten dat onlangs een groep bloeddorstige huursoldaten naar de regio is uitgezonden met de taak het leger van Kabila tegen te houden.
Als men steun blijft verlenen aan Mobutu, dan blijft men de ogen sluiten voor zijn onvermogen om zich te omgeven met ministers en overheidsfunctionarissen die een dergelijke titel waardig zijn. Wij zijn voor Kabila, omdat de berichten komende uit die regio ons bevestigen dat hij de crisis veel beter kan beheren dan zijn tegenstander. Dit vooropgezet, vinden wij dat een humanitaire hulpactie op initiatief van de Europese Unie en de VN geen uitstel meer duldt en wij steunen daarom de inhoud van de gemeenschappelijke resolutie.

Marín
Mijnheer de Voorzitter, de onderhandelingen voor akkoorden die tot een algehele vrede in het gebied van Zaïre moeten leiden, moeten plaatsvinden in het kader van een internationale conferentie. De Verenigde Naties, de Europese Unie en de Organisatie voor Afrikaanse Eenheid hebben zich in die zin uitgesproken. De verklaring van het voorzitterschap van de Europese Unie van 17 februari en resolutie 1097 van de VN-Veiligheidsraad van 18 februari zijn de meest recente referentiedocumenten terzake.
Aangezien de politieke toekomst van Zaïre momenteel centraal staat in de huidige crisis, spreekt het vanzelf dat de interne stabilisering van dit land een voorafgaande voorwaarde is voor het welslagen van alle mogelijke regionale onderhandelingen. Hiervoor moeten alle vijandelijkheden zo snel mogelijk stopgezet worden en moet de dialoog tussen alle politieke krachten van het land van start gaan. De diplomatieke druk moet kost wat kost gehandhaafd worden om de stopzetting van de vijandelijkheden te bekomen en een overgangsregering in te stellen die het democratiseringsproces opnieuw opneemt en tot een goed einde brengt.
De Europese Unie heeft zich altijd al voor dit proces ingezet en wij zijn bereid dit te blijven steunen voor zover de toestand het toelaat. In een tweede fase moet de politieke dialoog worden uitgebreid tot de buitenlandse factoren die het militaire conflict in Zaïre veroorzaakt hebben en moet een reeks subregionale onderhandelingen van start gaan in het kader van de internationale conferentie voor vrede, veiligheid en ontwikkeling. Deze conferentie moet open staan voor alle betrokken landen en worden opgevat als een proces op lange termijn, niet als een korte en concrete gebeurtenis. Tot zover het algemene standpunt van de Europese Unie over de crisis in Zaïre, dat overigens welbekend is.
In verband met jullie bijdragen, erkent de Commissie net als jullie dat de militaire en politieke situatie in Zaïre heel volatiel is en voortdurend wijzigt en dat wij natuurlijk moeten afwachten hoe de toestand verder evolueert. Wij blijven hoe dan ook van oordeel dat de interne politieke dialoog in Zaïre en de regionale dialoog na afloop van de crisis een centrale rol moeten spelen opdat Zaïre de volgende eeuw eindelijk in andere omstandigheden kan ingaan en zijn toekomst misschien op een andere manier ziet. Dat is alvast de wens van de Commissie.

De Voorzitter
Hartelijk bedankt, commissaris Marín.
Het gecombineerd debat is gesloten.
De stemming vindt vandaag te 17.30 uur plaats.

De Voorzitter
Aan de orde is het gecombineerd debat over de volgende ontwerpresoluties:
Cyprus -B4-0286/97 van de leden Rothe en Green, namens de Fractie van de Partij van de Europese Sociaaldemocraten, Hatzidakis en anderen, namens de Fractie van de Europese Volkspartij, Kaklamanis, namens de Fractie Unie voor Europa, Monfils en Bertens, namens de Fractie van de Europese Liberale en Democratische Partij, Pettinari en anderen, namens de Confederale Fractie Europees Unitair Links/Noords Groen Links, Roth en anderen, namens de Fractie de Groenen in het Europees Parlement, over schendingen van de mensenrechten van de "ingeslotenen" op Cyprus;
Toerkestan/China -B4-0289/97 van de leden André-Leonard en Bertens, namens de Fractie van de Europese Liberale en Democratische Partij, over schendingen van de mensenrechten in Oost-Toerkestan (Xinjiang); -B4-0296/97 van de heer Habsburg-Lothringen en anderen, namens de Fractie van de Europese Volkspartij, over schendingen van de mensenrechten in Oost-Toerkestan (Xinjiang); -B4-0311/97 van de heer Dupuis en anderen, namens de Fractie Europese Radicale Alliantie, over ernstige schendingen van de mensenrechten in Oost-Toerkestan; -B4-0323/97 van de leden Gahrton en Aglietta, namens de Fractie De Groenen in het Europees Parlement, over schendingen van de mensenrechten in Oost-Toerkestan; -B4-0320/97 van de heer Bertens, namens de Fractie van de Europese Liberale en Democratische Partij, over de VN-resolutie betreffende de mensenrechtensituatie in China.
Situatie in Russische gevangenissen -B4-0325/97 van mevrouw Schroedter en anderen, namens de Fractie De Groenen in het Europees Parlement, over foltering en mishandeling in Russische gevangenissen; -B4-0332/97 van de heer Manisco, namens de Confederale Fractie Europees Unitair Links/Noords Groen Links, over de situatie in de Russische gevangenissen.
Laos -B4-0291/97 van mevrouw Hardstaff en anderen, over de Democratische Volksrepubliek Laos.
Bosnië-Herzegovina -B4-0301/97 van de heer Posselt en anderen, namens de Fractie van de Europese Volkspartij, over de beperking van het vrije verkeer van personen in Bosnië-Herzegovina.
Situatie in Cambodja -B4-0302/97 van de heer Pettinari en anderen, namens de Confederale Fractie Europees Unitair Links/Noords Groen Links, over de situatie in Cambodja; -B4-0306/97 van de leden Pasty en Azzolini, namens de Fractie Unie voor Europa, over de verslechtering van de situatie in Cambodja; -B4-0315/97 van de heer Swoboda, namens de Fractie van de Partij van de Europese Sociaal-democraten, over de situatie in Cambodja; -B4-0318/97 van de heer Bertens, namens de Fractie van de Europese Liberale en Democratische Partij, over Cambodja; -B4-0328/97 van de heer Telkämper, namens de Fractie De Groenen in het Europees Parlement, over Cambodja.
Cyprus
Rothe
Mijnheer de Voorzitter, beste collega's, het was onder acceptabele voorwaarden weer eens niet mogelijk dat een delegatie van het Europees Parlement zich een eigen oordeel kon gaan vormen van de levensomstandigheden van de Grieks-Cyprioten en maronieten in de enclaves van het bezette deel van Cyprus. Met ontzetting veroordeel ik namens de PSE-fractie dit hernieuwde affront van het illegale regime in het noorden van Cyprus tegen de democratisch gekozen Europese volksvertegenwoordiging.
Door een groot aantal berichten weten we dat de omstandigheden waaronder de "ingesloten bevolking" leeft een dagelijkse schending van de mensenrechten en de grondrechten vormen. In het derde Akkoord van Wenen van 1975 zijn er bepalingen opgesteld voor de enclaves. In de verslagen van de secretaris-generaal van de VN uit 1996 en ook in het nieuwste van 7 februari van dit jaar wordt de grove minachting voor deze overeenkomst door het Turks-Cypriotisch bewind opnieuw vastgesteld.
Voorts wordt vastgesteld dat de mensen een ontoereikende medische verzorging krijgen, wat een schending van het Verdrag van Wenen betekent. Het in Wenen toegezegde recht op onderwijs wordt hun in grote mate onmogelijk gemaakt, in Karpasia geeft op het moment één onderwijzer les aan alle kinderen van verschillende leeftijd, middelbare scholen zijn er niet, jongens van 16 jaar en meisjes vanaf 18 jaar mogen na een schoolbezoek in het vrije deel van Cyprus niet meer terugkomen. Dat is echt een eclatante inbreuk op de bepalingen in het Verdrag van Wenen over vrij personenverkeer en over gezinshereniging. Wij eisen met klem dat een delegatie van het Europees Parlement, met name in het kader van de Commissie mensenrechten, de kans krijgt om zich hierover ter plaatse een eigen oordeel te vormen en er verslag van uit te brengen.
We roepen alle organen van de Europese Unie en de Verenigde Naties ertoe op om bij te dragen aan de verbetering van de omstandigheden voor de "ingesloten bevolking" , maar het belangrijkste is dat er alles aan moet worden gedaan dat de mensenrechten überhaupt worden gerespecteerd op Cyprus, dat wil zeggen dat er een eind komt aan de bezetting en dat er een hereniging van Cyprus komt.

Hatzidakis
Mijnheer de Voorzitter, na de inval van de Turkse troepen in Cyprus in 1974 werd het Akkoord van Wenen III gesloten dat onder meer voorziet in de bescherming van de ingesloten Grieks-Cyprioten en maronieten.
De secretaris-generaal van de Verenigde Naties stelt 22 jaar later in een officieel rapport vast dat de levensomstandigheden van de ingeslotenen totaal onaanvaardbaar zijn. Van de 20.000 Grieks-Cyprioten en maronieten die in 1974 in het bezette noordelijk deel van Cyprus zijn achtergebleven, blijven er als gevolg van aanhoudende vervolgingen nog slechts 450 over. De drie Grieks-Cypriotische leraressen die er de kinderen van de ingesloten bevolking onderwijzen, hebben met grote moeilijkheden te kampen. Toch heeft het regime Denktash tot twee keer toe - met name dit en vorig jaar - aan een kleine delegatie van de Gemengde Parlementaire Commissie EU-Cyprus de toestemming geweigerd de ingeslotenen te bezoeken en zich ter plekke van hun levensomstandigheden te vergewissen. De voorwaarden die de heer Denktash voor dit bezoek stelde, waren voor onze collega's onaanvaardbaar.
Het is hoog tijd dat zowel de Unie - de Raad, de Commissie en het Parlement - als de Verenigde Naties onderzoeken wat kan worden gedaan om deze kwestie uit de wereld te helpen. Aangezien de talrijke verklaringen die de afgelopen 23 jaar hierover werden afgelegd, er alleen toe hebben geleid dat de regeling van het probleem thans verder van huis is dan ooit tevoren, moet dringend werk worden gemaakt van concrete maatregelen om de levensomstandigheden van de ingeslotenen op Cyprus te verbeteren.

Monfils
Mijnheer de Voorzitter, zoals al gezegd, sleept het drama van de Grieks-Cyprioten, die "ingesloten" leven in het bezette deel van het eiland, al meer dan twintig jaar aan. Geen enkele overeenkomst, geen enkele resolutie is gerespecteerd. Zoals mevrouw Rothe en de heer Hatzidakis ook al gesteld hebben, heeft de Turks-Cypriotische leider, de heer Denktash, drie weken geleden onaanvaardbare voorwaarden verbonden aan een eenvoudig bezoek aan de "ingeslotenen" , zoals gevraagd door de gemengde parlementaire commissie, die ik mag voorzitten.
Deze situatie is een schande. De Europese Unie werpt zich overal ter wereld op als voorvechtster van de mensenrechten, van Indië tot Argentinië, van Brazilië tot Birma maar zij is niet in staat de ernstige en herhaalde schendingen van de mensenrechten te verhinderen die de bezetter begaat van een land dat kandidaat is voor toetreding tot de Europese Unie en op slechts drieëneenhalf uur vliegen van Brussel of Parijs ligt.
Mijnheer de Voorzitter, ik wens dat deze resolutie, die alle fracties ongetwijfeld zullen steunen, niet zomaar een vodje papier is maar de voorbode vormt van een concreet en vastberaden optreden van de Europese autoriteiten. Het zou een smet op ons witte blazoen van verdedigers van de mensenrechten zijn als dit probleem uiteindelijk pas zou opgelost zijn wanneer de laatste van de "ingeslotenen" overleden is.

Papayannakis
Mijnheer de Voorzitter, ik ben het eens met zowel de ontwerp-resolutie als wat de vorige sprekers in het debat hebben gezegd. Ik wil er alleen nog de aandacht op vestigen dat sinds 1974 op Cyprus een etnische zuivering plaatsvindt die verloopt zoals alle andere, met name eerst met wapengeweld en vervolgens met vreedzame middelen. De vaststelling dat van de 20.000 ingeslotenen op Noord-Cyprus er nog slechts 500 overblijven, bewijst trouwens dat de bezettingsmacht ook tegen kinderen en ouderen onverschrokken is opgetreden.
Ik wil nog wijzen op een ander probleem, namelijk dat van de ongeloofwaardigheid van zowel de Turkse autoriteiten - de bevelvoerders van het bezettingsleger op Cyprus - als de Turks-Cypriotische instanties, die zich niet houden aan de bepalingen van de verdragen inzake Cyprus. Deze ongeloofwaardigheid, die nog op andere vlakken wordt vastgesteld, bemoeilijkt niet alleen de toenadering van de Europese Unie tot Turkije maar ook de deelneming van de Turks-Cyprioten aan de onderhandelingen met het oog op de toetreding van Cyprus tot de Unie. Hoewel we voorstander zijn van hun betrokkenheid bij de onderhandelingen, ontgoochelt het ons dat de voorbereidingen ervan - als gevolg van die participatie - niet vooruitkomen.

Wolf
Mevrouw de Voorzitter, geachte dames en heren, het probleem is algemeen bekend. Daarom zal ik ook niet herhalen wat mijn collega's hebben gezegd. Behalve uitdrukking te geven aan onze spijt en onze woede over het feit dat we alweer over iets dergelijks moeten debatteren, moeten we ook nadenken over de vraag wat we ervan kunnen leren. Volgens mij kunnen we ervan leren dat het idee van grenzen als limes en front dat we vanuit Europa sinds het Augusteïsche imperialisme over de hele wereld hebben uitgedragen en dat nu, ook in de vorm van etnische zuiveringen naar ons terugkomt, dat dat een vorm is die niet standhoudt. In plaats daarvan moeten we binnen de VN pleiten voor vormen van bindend geregelde resoluties, voor grenzen als markering die echter ook doorgangen en overlappingen kennen en voor een gemeenschappelijke verplichting van de mensenrechten die datgene wat er nu met de "ingesloten bevolking" gebeurt, uitsluit.
Als ons dat lukt, dan zijn we ook met ons beleid ten opzichte van Turkije een stuk verder. Ik kan slechts nog eens opmerken dat het vanuit dit oogpunt uitermate betreurenswaardig is dat de christen-democratische partijleiders het onlangs nodig vonden om deze frontvoorstelling van grens, de limes van de vesting Europa ook nog een christelijke inhoud te geven. Over zoiets kan ik echt alleen maar het hoofd schudden.

Kaklamanis
Mevrouw de Voorzitter, ik wens mijn standpunt over dit probleem niet uiteen te zetten, zolang de heer Marín een babbeltje maakt met mevrouw Theato, vermoedelijk over de begroting en de invoering van de euro. Ik herinner eraan dat de commissaris hier aanwezig is om naar de opmerkingen van de leden te luisteren en hun vragen te beantwoorden. Het probleem van de 20.000 Grieks-Cyprioten en maronieten die in het noordelijk bezette deel van Cyprus zijn achtergebleven en waarvan er momenteel nog slechts 500 overblijven, lijkt hem niet te interesseren. Het enige waarvoor de Commissie en de Raad trouwens nog belangstelling hebben, is de EMU en de euro. De menselijke waardigheid en de mensenrechten zijn problemen die duidelijk ver van hun bed zijn.
Het Parlement heeft een ontwerpresolutie over een belangrijk probleem ingediend, waarover we thans beraadslagen en vragen stellen aan de Commissie. De hier aanwezige commissaris lapt dit debat echter aan zijn laars en vertikt het naar onze interventies te luisteren. Ik houd hem al van de aanvang van de beraadslaging af in het oog en kan getuigen dat hij niet naar de tussenkomsten van mevrouw Rothe en de heren Hatzidakis, Monfils en Papayannakis heeft geluisterd. Zolang de heer Marín geen respect heeft voor het Parlement en de rechten en menselijke waardigheid van de Parlementsleden met de voeten treedt, vind ik het zinloos te interveniëren om mijn eisen aan de heer Denktash uiteen te zetten. Het is duidelijk dat de commissaris alleen naar hier is gekomen om ons als een schoolmeester het antwoord voor te lezen dat zijn diensten hebben voorbereid. Als hij denkt dat zijn taak zich daartoe beperkt, schaam ik me voor hem en de hele Commissie.

De Voorzitter
Welnu, mijnheer Kaklamanis, u hebt enkele dingen tegen de Commissaris gezegd. Ik geef de Commissaris nu de kans om ook zijn standpunt duidelijk te maken.

Marín
Mevrouw de Voorzitter, het gaat hier om een klein punt van orde. Ik verontschuldig mij omdat ik het inderdaad met mevrouw Theato over begrotingen had. Ik verontschuldig mij voor dit gebrek aan beleefdheid. Ik kan alleen maar aanvoeren dat ik hier vandaag de commissaris van dienst ben en mij met tal van onderwerpen tegelijk moet bezighouden.
Ik erken hoe dan ook dat dit een gebrek aan beleefdheid was. De rest van de vorige bijdrage lijkt mij echter volledig onrechtvaardig, alsof de Europese Commissie geen oog zou hebben voor de mensenrechten en wij onvoldoende respect zouden betonen voor de rest van het Europees Parlement.
Ik geloof oprecht dat de heer Kaklamanis overdrijft. Ik vraag hem hoe dan ook nederig en bescheiden om excuus. Ik heb een gebrek aan beleefdheid betoond maar ik beklemtoon dat de kritiek op de Europese Commissie onrechtvaardig is. Ik bied nogmaals mijn verontschuldigingen aan.

De Voorzitter
Volgens mij is de kwestie hiermee opgelost.

Bertens
De enige zaak die niet geregeld wordt, is de zaak van de enclaved people en daar gaat het om deze middag. Het rapport van de secretaris-generaal van de Verenigde Naties aan de Commissie van de rechten van de mens bevestigt dat de situatie van de enclaved people stagneert. Sinds 22 jaar ontzeggen de Noord-Cypriotische autoriteiten, het is gezegd, de meest fundamentele mensenrechten aan Grieks-Cyprioten aldaar. Al 22 jaar wordt het Derde Akkoord van Wenen dat ook door de Noord-Cyprioten is getekend door Denktash, de leider van de Noord-Cyprioten, geschonden. Reeds tweemaal, het is gezegd, heeft de heer Monfils en zijn delegatie van ons Parlement geprobeerd een bezoek te brengen aan de enclaved people . Beide malen is het op het laatste moment door de Turks-Cypriotische autoriteiten afgewezen of aan onaanvaardbare condities gebonden. Deze resolutie moet andermaal aan Denktash duidelijk maken dat het voor ons essentieel is om een bezoek te kunnen brengen aan de enclaved people . Zolang Dentash doorgaat met grove schendingen van de mensenrechten, van de minderheden in het noorden, blijft hij de relatie met de andere gemeenschap verzieken. Het is in het belang van beide gemeenschappen dat er een duurzame oplossing komt voor het Cypriotische conflict. Dat is duidelijk. Respect voor het Derde Akkoord van Wenen is het minste wat de Grieks-Cyprioten van hun buren en mede-eilandbewoners en mede-nationalen mogen verwachten.
Toerkestan/China

Bertens
Mevrouw de Voorzitter, de mensenrechtensituatie in China, dat is duidelijk, is slecht en verslechtert zelfs. Dat blijkt ook uit de ontwikkelingen in Oost-Toerkistan. Maar eerst dit: voor het eerst sinds het Tianmen-plein hebben de lidstaten van de Europese Unie zich door China uiteen laten spelen in het kader van de VN-mensenrechtencommissie in Genève. Het is zonder meer schandalig, collega's, mevrouw de Voorzitter en mijnheer de commissaris, dat het Nederlandse voorzitterschap in zijn hemd werd gezet na het uitspreken van een gezamenlijke speech uit naam van de vijftien. Het achterwege blijven van een gezamenlijk optreden daarna, ondanks deze interventie en het uitblijven van een Europese resolutie, zijn slagen in het gezicht van de Europese eenheid, de geloofwaardigheid van de Europese buitenlandse politiek, het mensenrechtenbeleid, maar met name in het gezicht van iedereen die recht denkt te hebben op mensenrechteneerbiediging.
De Unie moet nu toch proberen te redden wat er te redden valt. In eenheid moeten de lidstaten zich blijven verzetten tegen Chinese pogingen om deze kwestie van de agenda te krijgen. Vervolgens, ik zeg dat heel eerlijk, en waarom ook niet, moeten de lidstaten de Deense resolutie steunen. Denemarken verdient alle lof voor het initiatief dat het genomen heeft. De Chinese dreiging met represailles tegen Denemarken is tekenend voor de arrogantie van het Chinese buitenlandse beleid en moet voor Europa een reden te meer zijn een harde, een begrijpelijk harde lijn, ten opzichte van China in te nemen. Die harde lijn moet ook doorgetrokken worden tot het wapenembargo tegen China. China tracht met grote orders de steun voor een opheffing van het embargo van onder andere Frankrijk te verkrijgen. De Unie moet zich zeer sterk daartegen verzetten en de overgang straks van Hongkong naar China en het volgen van de situatie in Tibet en Toerkestan zijn slechts twee van de talrijke redenen om ons tegen de opheffing van dit embargo te verzetten.

Habsburg-Lothringen
Mevrouw de Voorzitter, allereerst wil ik even zeggen hoe blij ik ben dat het Europees Parlement zich bezighoudt met de mensenrechten in Oost-Toerkestan en daardoor ook met de mensenrechten in China. We hebben als internationaal platform de unieke kans en de plicht, zoals de heer Bertens reeds zei, als eerste een duidelijke positie in te nemen ten opzichte van China, namelijk te zeggen dat we de mensenrechten en de grondrechten als onscheidbaar beschouwen en we ze daarom in ons politieke handelen gebruiken bij elk land van de wereld waarmee we te maken hebben.
In verband hiermee wil ik me ook heel duidelijk uitspreken tegen de vertegenwoordigers van de landen die een dergelijke houding op de mensenrechtenconferentie van de VN onmogelijk hebben gemaakt. Ze hebben het voortdurend over een kritische dialoog. Dat deze echter meestal slechts een voorwendsel is voor economische belangen en tegenover een totalitaire staat geen effect heeft, zien we aan de realiteit van elke dag. Kijk maar eens hoe de verantwoordelijke moordenaars van het "Plein van de Hemelse Vrede" vandaag de dag door de hoogste vertegenwoordigers van het Westen worden gevleid.
Om echter terug te komen op Oost-Toerkestan, je kunt stellen dat de situatie daar echt explosief is. Wie gisteren, zoals enkele collega's hier, de verklaringen van de vertegenwoordiger van de Oeigoeren in ballingschap, Erkin Albdekin, heeft gehoord, die moet zich realiseren dat we hier echt moeten optreden.
Het is een oude praktijk van de Chinezen om door middel van geboorteregeling en bevolkingsverplaatsingen een zodanige ernstige demografische onevenwichtigheid te creëren dat de homogeniteit van een bezet land niet meer behouden kan blijven. Hand in hand daarmee gaat natuurlijk ook de vernietiging van de cultuur en de religie in dit gebied. De gerichte sluiting van de koranscholen en de arrestatie van docenten voor godsdienstonderwijs spreekt hier voor zich.
Het is duidelijk dat het Parlement hier moet optreden en ik hoop dat veel collega's zich bewust zijn van deze verplichting.

Dupuis
Mevrouw de Voorzitter, mijns inziens is dit een belangrijke resolutie en onze vrienden van de communistische fractie zullen niet kunnen zeggen dat wij beïnvloed zijn door het Amerikaanse Congres aangezien een parlement hier voor het eerst een standpunt inneemt inzake Oost-Toerkestan of de Chinese provincie Xinjiang.
De situatie is dramatisch en zoals de heer Habsburg zopas ook al gezegd heeft, kan hij vergeleken worden met de toestand in Tibet. Vandaag wordt in Oost-Toerkestan een echt genocidebeleid gevoerd door etnische "verdunning" . Het is belangrijk dat de Europese Unie stelling neemt in deze kwestie. Het is ook belangrijk dat wij een ander signaal geven aan de Raad, die helaas precies het tegenovergestelde doet van wat ons Parlement gevraagd heeft en zich ongelooflijk verdeeld getoond heeft in de VN-mensenrechtencommissie in Genève, zoals de heer Bertens zopas ook al gezegd heeft.
Ik ben van oordeel dat dit bijzonder ernstig is en aantoont dat ons gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid hoogdringend hervormd moet worden. Mijns inziens kan het zo niet verder. Elke dag komen er nieuwe elementen bij. Wij hadden het over de verleiding voor Frankrijk om wapens uit te voeren. Wij kunnen ons voorstellen tot welke verleidingen dit nieuwe Franse offensief in China in andere lidstaten zal leiden. Naar mijn mening moet de Europese Unie dringend voor een echt Europees beleid op het vlak van buitenlandse zaken zorgen.
Ik vind het ook uiterst belangrijk dat de Commissie meer informatie verstrekt en ons op de hoogte brengt van wat zij voorbereidt voor Amsterdam. Anders zullen wij in China en ook in andere regio's in de wereld steeds meer afstevenen op rampen en verdeeldheid en dreigen de verworvenheden, die wij in veertig jaar strijd voor Europese integratie veroverd hebben, verloren te gaan.

Gahrton
Mevrouw de Voorzitter, Oost-Toerkestan is slechts één van de vele probleemgebieden wat de mensenrechten in China betreft. Nu wij na de Hong Kong-resolutie van gisteren een tweede resolutie aannemen met betrekking tot China, weten wij dat de Chinezen luisteren. Wij hebben reeds een schriftelijke berisping gekregen van de vertegenwoordiger van de Volksrepubliek China bij de Europese Unie. Daarin wordt onder andere gezegd dat men niet aanvaardt dat wij ons bemoeien met de interne aangelegenheden van China. Ik hoop dat de geachte afgevaardigden van China de agenda van vandaag lezen en zien dat wij ons bemoeien met de interne aangelegenheden waar ook ter wereld als het om mensenrechten gaat - wij voeren geen campagne tegen China, maar voor mensenrechten.
Mensenrechten kunnen in de doofpot worden gestopt vanwege economische belangen. Daarom is het zo betreurenswaardig dat Frankrijk, Duitsland, Spanje en Italië economische belangen hebben laten prevaleren boven het belang van de mensenrechten. Ik moet hieraan toevoegen dat het maar goed is dat de kleine landen van de EU niet door gekwalificeerde meerderheidsbesluiten zijn gedwongen om te zwijgen, maar dat wij als kleine landen nog steeds het recht hebben om met eigen stem te spreken. Dat maakt dat Denemarken met steun van Zweden en hopelijk ook van andere kleine landen in de EU kan doorgaan met de terechte kritiek op de inbreuken op de mensenrechten in China.

Swoboda
Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de Commissaris, ik wil toch even zeggen dat elke Commissaris, met name Commissaris Marín, een zeker principieel respect van dit Huis verdient, en als die collega er niet meer is, moet men zich dienovereenkomstig terughoudend opstellen.
Ik wil enkele opmerkingen maken over de ontwerpresolutie. Ten eerste wil ik zeggen dat de fractie van de Partij van de Europese Sociaal-Democraten in dit Huis natuurlijk iedere schending van de mensenrechten onvoorwaardelijk veroordeelt, ook in China - waar het vaak genoeg voorkomt.
Ten tweede betreur ik het ten zeerste dat de Europese Unie wat China betreft niet tot een gemeenschappelijk standpunt kon komen. Tegen de vorige spreker wil ik zeggen dat wij eveneens het argument dat mensenrechtenkwesties een binnenlandse aangelegenheid zijn, niet accepteren. We hebben het recht en ook de plicht om ons op de hele wereld daarmee bezig te houden.
Toch zullen we niet instemmen met deze ontwerpresolutie omdat de auteurs helaas een taal en een terminologie gebruiken, vooral voor wat betreft de geografische, territoriale en politieke situatie, die wij onaanvaardbaar vinden en die er geen rekening mee houdt dat er een echte kritische dialoog met China kan worden geopend.
Want als hier sprake is van het Chinese grondgebied en de aangesloten gebieden, als hier onderscheid wordt gemaakt tussen China, Tibet, Binnen-Mongolië en Oost-Toerkestan, dan kun je met een dergelijke terminologie, een dergelijke taal niet het noodzakelijke gesprek zoeken en een dialoog met China aangaan, ofschoon we natuurlijk de schending van de mensenrechten daar bekritiseren en heel beslist moeten opkomen voor het respecteren ervan.
Laten we bedenken - en we moeten elke ontwerpresolutie serieus nemen en niet zeggen dat het alleen maar een ontwerpresolutie is - dat het vroeg of laat, en wel niet via de weg van onderhandelingen maar via een andere rabiate weg, tot splitsingen, tot een opdeling van China in zijn gebiedsdelen zou kunnen komen, zoals hier wordt aangegeven. Ik wil dat de wereld en Europa niet toewensen. Als u namelijk werkelijk de overeenstemming had gezocht, dan had u een andere taal gevonden en dan hadden we de ontwerpresolutie ook kunnen goedkeuren, maar op deze manier is dat helaas niet mogelijk. We zullen ons daarom van stemming onthouden.

Dybkjær
Mevrouw de Voorzitter, het is een zorgelijke dag voor het Parlement en de grootste verantwoordelijkheid hiervoor ligt bij de twee grote fracties. Zij hebben namelijk besloten dat er geen onafhankelijke, scherpe en concrete EU-veroordeling van China komt. Nu de regeringen in de EU het niet eens zijn over het thema mensenrechten versus handelsbelangen, laat het Parlement verstek gaan. Men kan zich afvragen wat dit debat over actuele en dringende kwesties eigenlijk waard is. Moeten we alleen onze mening zeggen wanneer we onszelf niet in gevaar brengen, wanneer er een gratis rondje is? Vandaag had het Parlement zijn bestaan kunnen rechtvaardigen door in het conflict tussen de regeringen van de lidstaten duidelijk voorrang te vragen voor de mensenrechten. Het Parlement vond het echter belangrijker geld te tellen en de handelsbelangen de doorslag te laten geven. Als dit onze toekomstige houding is, is het Parlement overbodig. Dan betekent dit dat we alleen bereid zijn om komma's in de richtlijnen te verbeteren in plaats van onze stempel te drukken op de politieke agenda.
Net voor de intergouvernementele conferentie, die het Parlement meer macht moet geven, hebben we besloten de macht die we hebben, toch niet te gebruiken. Waarschijnlijk verheugt dit de regeringen, maar het ontgoochelt de burgers, die wij vertegenwoordigen. De burgers hebben geen Parlement nodig dat zich alleen met geld bezighoudt, ze willen een politiek Parlement.

Ephremidis
Mevrouw de Voorzitter, in de reeks van resoluties over China is het de beurt aan Oost-Toerkestan. Na Taiwan, Hongkong, Tibet en Macao gooien sommige fracties thans vanuit een andere hoek van dit uitgestrekte continent met stenen naar de Volksrepubliek China - waarmee ze bewijzen dat ze geen afstand kunnen doen van de mentaliteit van de koude oorlog. Hoewel we het eens zijn met acties die schendingen van mensenrechten veroordelen, zijn we van mening dat onze initiatieven terzake alleen geloofwaardig zijn als we ook de overtreding van die rechten in de Unie en de lidstaten aanklagen.
We aanvaarden evenmin dat het Parlement zich bij de samenstelling van de onderhavige resolutie heeft laten inspireren door bronnen die er alle belang bij hebben dat China in een kwaad daglicht komt te staan, zodat de inhoud van de resolutie - en het debat erover - op de verkeerde informatie berust, wat de geloofwaardigheid van het Parlement nog meer ondermijnt. Resoluties als deze - die een formeel karakter geven aan incorrecte gegevens - hebben namelijk tot gevolg dat met onze resoluties niet langer rekening wordt gehouden, ook niet met geloofwaardige resoluties als de vorige en de - talrijke - resoluties over de vermisten op Cyprus, die wel op de juiste informatie zijn gebaseerd maar waarvoor niemand nog belangstelling heeft, omdat het Parlement met resoluties als deze over de regio Xinjiang alle gezag heeft verloren.

Blokland
Mevrouw de Voorzitter, de recente onlusten in de Chinese provincie Oost-Toerkestan waarbij door de Chinese autoriteiten een groot aantal Oeigoeren zijn geëxecuteerd, bevestigen nog eens de slechte reputatie die China heeft op het gebied van de naleving van de mensenrechten. De recente geschiedenis van Oost-Toerkestan is hier helaas een treffend voorbeeld van. De Oeigoeren hebben onder het communistisch regime zwaar geleden. In de jaren '60 zijn grote aantallen Oeigoeren naar elders gedeporteerd en in de loop van de jaren '50, '60 en het begin van de jaren '70 zijn tienduizenden Oeigoeren geëxecuteerd.
De recente gebeurtenissen in Toerkestan tonen ook opnieuw aan dat de Chinese overheid de vrijheid van godsdienst niet respecteert. Dit blijkt onder meer uit de verplichte sluiting van meer dan 100 koranscholen en de arrestatie van vele islamitische geestelijken.
Volgens een recent rapport van de Amerikaanse mensenrechtenorganisatie Human Rights Watch/Asia beschouwt de Chinese regering alle gelovigen als potentiële veiligheidsrisico's. De regering heeft de overtuiging dat wat genoemd wordt "vijandige elementen van buiten" de religie gebruiken om China te destabiliseren en de regering omver te werpen. Van deze Chinese godsdienstpolitiek zijn niet alleen de moslims in Oost-Toerkestan het slachtoffer. In heel China worden met name de christenen die aangesloten zijn bij kerken die niet officieel geregistreerd zijn, vervolgd.
Het is gezien deze ernstige schendingen van de mensenrechten uitermate kwalijk dat de landen van de Europese Unie er niet in slagen gezamenlijk een resolutie bij de Verenigde Naties in te dienen waarin China veroordeeld wordt.
Ik steun daarom de moedige stap van de regering van Denemarken en merk daarbij op dat het feit dat de Chinese regering Frankrijk bedankt voor de constructieve houding zelfs de Franse regering te denken zou moeten geven.

Amadeo
Mevrouw de Voorzitter, klaarblijkelijk zijn de leninistische opvattingen niet volledig uit de Chinese leiders verdwenen, want zij blijven ervoor zorgen dat de verschillende bevolkingen die deel uitmaken van hun staat, niet het recht genieten op een etnisch, religieus, cultureel en politiek anderszijn.
Wij buigen ons vandaag over de ernstige gevallen van onderdrukking van de vrijheid van godsdienst die zich in Oost-Toerkestan hebben voorgedaan. In het afgelopen jaar zijn er in die regio ruim honderd koranscholen gesloten en heeft men meer dan 180 islamitische geestelijken, professoren en studenten gearresteerd. Het leninisme en stalinisme zijn dus niet verdwenen uit China, als daar nog willekeurig de doodstraf wordt toegepast, als men overgaat tot gedwongen verplaatsingen van bevolkingen en geboortebeperkingsmaatregelen. Dit alles kan een ontwrichting teweegbrengen van de etnische samenstelling van die regio, de cultuur van de Oeigoeren wordt er volledig door vernederd en de uitoefening van het islamitisch geloof onderdrukt. Met dezelfde hardheid worden overigens de katholieke minderheden behandeld. Ook zij krijgen een ontzettend slechte behandeling en worden beperkt in de uitoefening van hun godsdienst.
Alleanza Nazionale zal dus zeker steun geven aan deze resolutie.
Situatie in de Russische gevangenissen:

Schroedter
Mevrouw de Voorzitter, waarschijnlijk kunnen we nu niet vaak genoeg herhalen dat mensenrechten geen binnenlandse aangelegenheid zijn, maar een internationale zorg. Ook de Russische Federatie heeft de VN-conventie over martelingen en het internationale verdrag over burgerrechten en politieke rechten ondertekend. De Russische federatie trad in 1996 toe tot de Raad van Europa. Maar nog steeds worden op Russische politiebureaus en in de gevangenissen mensen met slagen en door het onthouden van zuurstof bijna tot de verstikkingsdood toe gefolterd en gedwongen om in onmenselijke, pijnlijke lichaamshoudingen te blijven staan, zitten of liggen. Arrestanten slapen in ploegen omdat er geen bedden zijn. Gedwongen bekentenissen worden in rechtszaken als bewijsmateriaal gebruikt.
Het is noodzakelijk dat de Commissie in de onderhandelingen over economische hulp juist deze misstanden te berde brengt en eist dat er een einde aan komt. Ze moet eisen dat het decreet wordt opgeheven, op grond waarvan mensen 30 dagen of langer zonder aanklacht gevangen kunnen worden gehouden. Ze moet voorts eisen dat de folteringen worden onderzocht. In het kader van het actieprogramma en het samen met de Raad van Europa uitgewerkte TACIS-programma voor democratie moet ze een aanzienlijke som geld ter beschikking stellen om de situatie in de gevangenissen te verbeteren en de cipiers een opleiding te geven in de menswaardige omgang met de gevangenen.

Lenz
Mevrouw de Voorzitter, er is gisteren hier in dit Huis ook de nodige kritiek geleverd op Europese gevangenissen. Dat is één punt.
Het tweede punt is echter dat Rusland is toegetreden tot de Raad van Europa en daardoor een hele reeks voorwaarden heeft geaccepteerd die nu eenmaal ook voor deze sector gelden. Zoals wij onze mensen dwingen tot verbeteringen, zo zou dit ook hier moeten gebeuren. Je moet natuurlijk door de daders niet de slachtoffers vergeten. Een humane behandeling maakt ook deel uit van een democratisch georganiseerde samenleving. En als we de eigen omstandigheden aan de kaak stellen, dan kunnen we natuurlijk ook onze ogen niet sluiten voor nog veel ergere omstandigheden in andere landen.
We helpen ook nu als Europese Unie al met programma's in andere landen. Ik heb onlangs in Venezuela een dergelijke gevangenis gezien, waarvan we de opleidingsprogramma's mede steunen. We kunnen dus ook hier proberen om hulpprogramma's op te zetten, maar ze moeten wel functioneren. Dat is de eis die we ook duidelijk moeten stellen. Ook de resocialisering van gevangenen maakt volgens onze begrippen immers deel uit van het strafsysteem.
Nu kunnen we van de Russen natuurlijk niet van vandaag op morgen alles eisen. Maar we moeten toch heel nadrukkelijk tegen hun zeggen dat de toestanden die in hun gevangenissen met name voor jongeren heersen natuurlijk niet leiden tot verbetering, maar hoogstens nog tot toename van criminaliteit, drugs en corruptie. Dat moeten we hun ook zeggen tegen de achtergrond van hun aansluiting bij de democratische Europese samenleving door de toetreding tot de Raad van Europa.
Laos:

Hardstaff
Voorzitter, ik ben de collega's erkentelijk, die vanmiddag tijd hebben kunnen vinden om te spreken over de ellendige omstandigheden waarin deze drie gevangenen, Thongsouk Saysangkhi, Latsami Khamphoui en Feng Sakchittaphong, verkeren. Zij zitten sinds 1990 gevangen in een afgelegen streek in Laos en zijn tijdens hun proces in 1992 tot nog eens 14 jaar cel veroordeeld, omdat zij het niet eens waren met het huidige repressieve bewind in Laos en hadden opgeroepen tot vreedzame veranderingen om te komen tot een pluralistische bestuursvorm.
Hun actie was ingegeven door de ontwikkelingen in Midden- en Oost-Europa in het najaar van 1989 en misschien hebben wij daardoor wel een bijzondere verantwoordelijkheid om aandacht voor hun zaak te blijven vragen. Deze ontwikkelingen waren voor hen aanleiding om op te roepen tot een soortgelijke vreedzame omschakeling van een autocratische eenpartijstaat naar een pluriform en democratisch bestel.
Amnesty International heeft onlangs de hand weten te leggen op een kopie van het proces in 1992, waaruit heel duidelijk naar voren komt dat er geen sprake was van sabotage of geweld. Feng Sakchittaphong zei voor de rechtbank: " Ik wil dat de democratische veranderingen op vreedzame wijze plaatsvinden, zonder demonstraties, zonder confrontatie en zonder staatsgreep" . Deze verklaring was in Laos al voldoende subversief om een draconisch vonnis te vellen. Amnesty International heeft ook informatie gekregen over de omstandigheden waaronder deze drie mannen worden vastgehouden, en ik citeer: " Zij worden in geïsoleerde hechtenis gehouden in een gevangenkamp in een afgelegen streek in het noorden van het land en zitten vast onder omstandigheden die in strijd zijn met de internationale voorschriften. Zij mogen niet met elkaar praten, hoewel zij in dezelfde ruimte verblijven, en naar verluidt kampen zij alle drie met gezondheidsproblemen en hebben zij medische hulp nodig, die hun echter wordt onthouden. Hun familie krijgt maar zelden toestemming om hen te bezoeken en zij mogen geen geregelde correspondentie voeren" .
Amnesty International is van mening dat deze omstandigheden van gevangenhouding wreed, inhumaan en vernederend zijn. Ik roep vanmiddag het Europese Parlement op om in navolging van Amnesty International deze mensen te erkennen als politieke gevangenen en aan te dringen op hun onmiddellijke vrijlating.

Soulier
Mevrouw de Voorzitter, geachte collega's, ik zal het natuurlijk kort houden. Ik heb het grootste deel van mijn leven op de banken van de verdediging doorgebracht en weet dat het niet de bedoeling is om, waar ook, ijdele woorden uit te spreken.
Deze mannen wachten in hun cel tot iemand het voor hen opneemt. Ook al is Europa zich niet altijd bewust van zijn macht en invloed, wij weten dat de woorden die hier gesproken worden een grotere weerklank hebben naarmate men zich verder van zijn centrum verwijdert. De regering van Laos moet dan ook begrijpen dat geen sprake kan zijn van onderhandelingen of overeenkomsten met de Europese Unie wanneer zij mensen, die enkel gerechtigheid vragen, onrechtvaardig en -het dient gezegd- slecht behandelt, zoals in dit geval.
Ik wens dan ook dat wat hier gezegd is, in deze gevangenis gehoord wordt.
Bosnië-Herzegovina:

Posselt
Mevrouw de Voorzitter, ik was pas geleden voor de zoveelste keer in Bosnië en ik heb daar een grote verandering gezien. Een verandering die op sommige punten zeker bemoedigend is. Er zijn tekenen van hoop en bij deze tekenen van hoop hoort ook dat komend weekeinde Paus Johannes-Paulus II in Sarajevo wordt verwacht, niet voor een confessionele gebeurtenis maar als teken van de dialoog tussen de culturen en religies. Ik vond het bemoedigend om te zien dat professor Topic in Sarajevo die dit bezoek heeft voorbereid, dit samen met zijn organisatie Napredak doet. Er zijn dus Kroaten, Serven en moslims die zich samen op deze gebeurtenis voorbereiden. Tegelijkertijd zijn er ook in de Servisch bezette gebieden van Bosnië-Herzegovina zeer bemoedigende doorbraken door de geloofsrichtingen heen. Zo beginnen bijvoorbeeld in het Servisch bezette Banja Luka bisschop Komarica, die al eens hier in het Parlement was, maar ook de moeftie van Banja Luka zich samen tegenover de internationale gemeenschap met heel veel succes in te zetten voor de rechten van hun Servische medeburgers. Dat zijn duidelijk tekenen van hoop, tekenen dat deze door het lot verbonden gemeenschap Bosnië-Herzegovina ondanks enorme problemen kan blijven voortbestaan.
Aan de andere kant zijn er grote beproevingen. Bij deze beproevingen hoort de dreiging van het bestuur van de zogenaamde Republika Srpska om komend weekeinde de reis naar Sarajevo te bemoeilijken of onmogelijk te maken voor de op hun grondgebied wonende burgers van Bosnië-Herzegovina, dat wij nog steeds als staat erkennen, door een belasting van 70 mark - in DEM - te heffen, wat daar natuurlijk niemand kan opbrengen. Daar komt de angst voor registratie natuurlijk nog bij. Dat is weliswaar een permanent fenomeen, maar het dreigt komend weekeinde te escaleren, ook voor de mensen die volgens de wetten van de Republiek BosniëHerzegovina legaal het land in mogen, maar die eveneens geen vrije doorgang wordt verleent. En daartegen willen we krachtig protesteren, zodat dit teken van hoop geen teleurstelling wordt.
Situatie in Cambodja:

Guinebertière
Mevrouw de Voorzitter, de onveiligheid en het gebrek aan ernstige politieke omkadering blijven de belangrijkste hindernissen voor de wederopbouw van Cambodja, dat heel wat moeite heeft om de sporen van een kwarteeuw oorlog uit te wissen.
Wij steunen echter de ontmijningsoperaties in Cambodja want die vormen de enig mogelijke oplossing om de gronden vrij te maken zodat de landbouwers de rijstvelden opnieuw kunnen bewerken. De granaataanslag in Phnom Penh tegen een vreedzame demonstratie van aanhangers van de Khmer Nationale Partij, die 19 doden en meer dan 100 gewonden geëist heeft, kadert in de toename van de spanning en het politieke geweld. De ordetroepen geven hierbij blijk van een uitdagende en verwerpelijke passiviteit.
De internationale gemeenschap mag de schendingen van de mensenrechten in Cambodja niet langer dulden, des te meer daar zij financiële steun levert voor het in gang zetten van de economie. Dit is gunstig voor de politieke stabilisatie die nodig is om een nog al te wankele democratie te versterken.
Alleen vrije en eerlijke verkiezingen, waaraan alle politieke organisaties kunnen deelnemen die paal en perk kunnen stellen aan het terrorisme, kunnen een duurzame interne vrede waarborgen. Ik hoop dan ook dat de Europese Unie het houden van deze verkiezingen kan steunen.

Apolinário
Mevrouw de Voorzitter, even bondig om namens mijn fractie te zeggen dat wij achter deze gemeenschappelijke resolutie staan, waarin de aanslag van 30 maart wordt veroordeeld en nota wordt genomen van de openbare veroordeling van de aanslag door de gezaghebbers/leiders uit de regeringscoalitie.
Wij vinden dat het noodzakelijk is de verkiezingsprocedure/proces te valoriseren en ook dat de Europese instellingen deze verkiezingsprocedure volgen en wij uiten de hoop dat dit uiterst ernstige incident zich niet herhaald en het houden van de voor 1998 geplande verkiezingen niet verduistert, zodat de bevolking van Korea, zodat al bij al? de bevolking van Cambodja hun stem zich vrij kan uitspreken zonder spanningen en met eerbiediging van de mensenrechten.

Bertens
Mevrouw de Voorzitter, de oppositieleider Sam Rainsy zet zich reeds lange tijd in om de democratie te bevoordelen en de corruptie te bevechten in Cambodja. Hij wordt geblokkeerd in deze activiteiten. Democratie en rechtsstaat zijn nog niet bepaald sterk in dat Cambodja. Achter de schermen onderdrukt Hun Sen, de premier, de democratische krachten van het land.
De aanslag van 30 maart jl. is niet de eerste keer dat bijeenkomsten van oppositiepartijen wreed worden verstoord. Anderhalf jaar geleden werd er ook geen serieus onderzoek ingesteld naar andere activiteiten van de regering tegen de oppositie. Velen betwijfelen of ook deze keer, na de 16 doden en 100 gewonden, wel adequaat zal worden opgetreden.
De constante verslechtering van de politieke situatie in Cambodja baart mij en mijn fractie aanzienlijke zorgen met name met het oog op de verkiezingen van 1998. Reeds nu moet de Unie reeds duidelijke demarches ondernemen richting de Cambodjaanse regering. Wanneer er eenmaal een waarschuwing zou kunnen gegeven worden om de zogenaamde preventieve diplomatie te laten werken, kunnen we dat nu doen, niet middels deze resolutie natuurlijk, maar om daadwerkelijk via de Verenigde Naties en via de Unie daar te proberen de broze democratie te helpen.

Telkämper
Mevrouw de Voorzitter, we zijn ontzet over de aanval met handgranaten op een vreedzame demonstratie van activisten van de Khmer National Party in Phnom Penh op 30 maart 1997. Negentien mensen kwamen daarbij om het leven, honderden raakten gewond. De bedoeling van deze aanval met handgranaten was wellicht het doden van Sam Rainsy, leider van de KNP in Cambodja, en prominente leiders van de oppositie. Een bewaker kwam om het leven. Het schrikbarende hierbij is dat de politie niets heeft gedaan, dat dit kon gebeuren omdat politie en leger het hebben toegelaten. En dat maakt duidelijk hoe de situatie in Cambodja is. Deze situatie mag niet langer worden geaccepteerd door de Europese Unie! We kunnen een onderzoekscommissie eisen, er moet hierover verslag worden uitgebracht aan het internationale publiek. Dat schendingen van de mensenrechten niet worden bestraft, terwijl ze schering en inslag zijn in Cambodja, mag niet langer doorgaan. Het beste middel zijn vrije verkiezingen; vrije en eerlijke verkiezingen zijn een garantie voor democratische structuren, opdat er een einde komt aan deze toestand en daar moeten we samen op aandringen.

Soulier
Mevrouw de Voorzitter, geachte collega's, een regime wordt beoordeeld op de manier waarop het zijn oppositie of oppositiegroepen behandelt. Het doet er niet toe of een regime een samenwerkingsovereenkomst met ons, met de Europese Unie sluit, als het de oppositie met granaten of mitrailleurs bestrijdt.
De Cambodjaanse leiders moeten via onze woorden inzien dat de verkiezingen van 1998, de organisatie en het verloop van deze verkiezingen een test zullen vormen om te weten of de Europese Unie verder moet gaan op de weg van de overeenkomsten die al gesloten zijn.

Sichrovsky
Mevrouw de Voorzitter, hoezeer de steun voor een democratische ontwikkeling in Cambodja door het houden van vrije verkiezingen ook moet worden toegejuicht, toch zullen zij de democratie daar niet kunnen stabiliseren zolang de vertegenwoordigers van de Rode Khmer niet helemaal worden uitgesloten van dit proces.
Helaas werd deze links-fascistoïde beweging die de tweede holocaust van deze eeuw op haar geweten heeft, in het vredesproces geïntegreerd. Dat was een beslissende fout bij de onderhandelingen in Parijs.
We roepen daarom het Europees Parlement ertoe op om bij alle eisen in de toekomst erop te staan dat de Rode Khmer direct noch indirect in dit politieke proces kan ingrijpen en ook helemaal wordt uitgesloten van democratische ontwikkelingen.

Marín
Mevrouw de Voorzitter, ik zal eerst en vooral in chronologische volgorde de vragen over de mensenrechten beantwoorden zoals ze door de geachte afgevaardigden gesteld zijn.
In verband met Cyprus is de Commissie natuurlijk volledig op de hoogte van de situatie in de maronitische enclaves in het noordelijk deel van Cyprus. Ik wil eraan herinneren dat de overleden Lord Finsberg ter gelegenheid van de zending van de Raad van Europa in februari 1996 de aandacht gevestigd heeft op de talrijke problemen, die de Grieks-Cypriotische gemeenschap die in het noorden van het eiland woont, kent. In december jl. hebben de secretaris-generaal van de Verenigde Naties en de Veiligheidsraad deze situatie andermaal betreurd. De Commissie deelt de bezorgdheid van het Europees Parlement inzake deze enclaves en is van oordeel dat het recht om deze te bezoeken zonder voorafgaande voorwaarden moet worden verleend. Deze moeilijkheden zijn gelijkaardig aan de problemen die de Commissie ondervindt bij de acties die zij in het noordelijk deel van het eiland wil voeren. Deze acties worden eveneens bemoeilijkt door de voorwaarden die de de facto autoriteiten van het gebied gewoonlijk stellen.
In verband met China en Toerkestan betreurt de Commissie te moeten vaststellen dat het onmogelijk is in de Europese Unie een consensus te bereiken over de resolutie inzake China, die normaal gezien tijdens de huidige vergadering van de VN-commissie voor de mensenrechten moest worden ingediend. De Commissie heeft alle kansen die zich voordeden benut om de problematiek van de mensenrechten aan te kaarten bij de Chinese autoriteiten, zowel in het kader van de specifieke dialoog over de mensenrechten als in het meer algemene kader van de algemene politieke dialoog. De Europese Unie is voorstander van een positieve benadering, zodat de grondslagen kunnen worden gelegd voor een constructieve relatie. Zij heeft zich in dit verband uitgesproken voor samenwerkingsacties in het kader van de bevordering van de menselijke dimensie in China, die het begin kunnen vormen voor een daadwerkelijke dialoog met dit land.
Wat de gebeurtenissen in Toerkestan betreft, is de Commissie van mening dat een rechtstreekse dialoog tussen de centrale Chinese autoriteiten en de vertegenwoordigers van de Oeigoerse gemeenschap ongetwijfeld kan bijdragen tot het vinden van een oplossing voor de problemen die zich momenteel stellen.
In verband met de toestand in de Russische gevangenissen is de Commissie zich bewust van de zorgwekkende situatie in deze gevangenissen en zij deelt de bezorgdheid van het Europees Parlement. Wij ontvangen en bespreken momenteel een aantal verslagen over de gezondheidstoestand in de gevangenissen, de slechte voeding en de slechte psychische en fysieke behandeling. Via haar programma's voor bijstand, het luik democratie van het TACIS-programma en in het bijzonder in het kader van het LIEN-programma, financiert de Commissie tal van projecten om de humanitaire situatie in Rusland te verbeteren. Samen met de Raad van Europa financiert de Commissie een aantal projecten die Rusland willen helpen om de verplichtingen, die het land met name is aangegaan toen het lid werd van de Raad van Europa, na te komen.
In verband met Laos is de Commissie natuurlijk op de hoogte van het verslag van Amnesty International over de zaak van de drie gewetensbezwaarden die in de gevangenis zitten en zij heeft aandachtig kennis genomen van de inhoud van dit verslag. De Commissie probeert momenteel meer inlichtingen te verzamelen over de voorgeschiedenis van deze gevallen. Zij heeft de EEG-delegatie, die bij de Democratische Volksrepubliek Laos geaccrediteerd is, dan ook verzocht de situatie te onderzoeken en dit in nauw overleg met de ambassadeurs van de lidstaten die een vertegenwoordiging hebben in Vientiane. Zodra zij over meer informatie beschikt, zal de Commissie opnieuw contact opnemen en jullie op de hoogte brengen van de desbetreffende bijzonderheden van dit initiatief.
In verband met Bosnië-Herzegovina is de Commissie het ermee eens dat het bezoek van de paus een belangrijke gelegenheid is om alle inwoners van Bosnië-Herzegovina te verenigen. De Commissie betreurt dan ook dat de autoriteiten van de Republika Srpska tolrechten willen heffen voor mensen die de grens tussen deze republiek en de rest van Bosnië willen oversteken om met name ter gelegenheid van het bezoek van de paus een bezoek te brengen aan Sarajevo. Deze belasting zou bovendien duidelijk in strijd zijn met het recht op vrij verkeer voor personen, dat verankerd ligt in de akkoorden van Dayton. De Commissie steunt bijgevolg vastberaden de inspanningen die geleverd worden om de autoriteiten van de Republika Srpska ervan te overtuigen dit standpunt dringend te herzien.
In verband met Cambodja moet ik namens de Commissie vastberaden de gevoelens herhalen die jullie -en ook het voorzitterschap van de Raad- al hebben uitgesproken over de misdadige aanslag die op 30 maart verschillende slachtoffers gemaakt heeft onder aanhangers van de oppositie, die vreedzaam en met toelating betoogden. Na de ondertekening van de vredesakkoorden van Parijs in oktober 1991 heeft de Commissie zich duidelijk geëngageerd inzake de plannen voor het herstel en de wederopbouw van het land. Die bevatten talrijke initiatieven om het democratiseringsproces te versterken en de levensomstandigheden van de bevolking te verbeteren. In het licht van de nakende ondertekening van deze samenwerkingsovereenkomst is de Commissie echter van oordeel dat de Cambodjaanse autoriteiten al het mogelijke moeten doen om de vooruitzichten op vrede en de rechtsstaat te handhaven. De Commissie draagt met een specifiek programma voor het opstellen van transparante kiezerslijsten voor de verkiezingen in 1998 bij tot de versterking van het democratiseringsproces. Wij zouden deze overeenkomst graag in april ondertekenen omdat ze -zoals u weet- een aantal clausules bevat inzake het respect voor de mensenrechten, vrijheid en democratie en de ontwikkeling van de burgermaatschappij. Hoewel het weinig waarschijnlijk is dat de overeenkomst na deze gebeurtenissen eind april ondertekend zal worden, zijn wij van mening dat dit een positieve stap is voor beide partijen. Nadat deze samenwerkingsovereenkomst ondertekend is, zal de Europese Unie als zodanig immers over een rechtsgrond en de legitimiteit beschikken om zich tot de Cambodjaanse regering te richten.

De Voorzitter
Dank u wel, mijnheer Marín.
Het debat is gesloten.
De stemming vindt te 17.30 uur plaats.

De Voorzitter
Aan de orde is de ontwerpresolutie (B4-0293/97) van de heer Newens, namens de Fractie van de Partij van de Europese Sociaal-Democraten, over de mensenrechten in de Republiek Jemen.

Newens
Voorzitter, vóór een eenwording van Jemen in mei 1990 was het met de mensenrechten en de democratische vrijheden in zowel Noord- als Zuid-Jemen droevig gesteld. Na de eenwording verbeterde de situatie aanzienlijk tot het gewelddadige conflict van april-juli 1994, waarbij de voormalige leiders van het Zuiden werden verdreven. Sindsdien zijn er vele gevallen van schendingen van de mensenrechten geweest. Het recente rapport van Amnesty International van 27 maart 1997 maakt melding van "verdwijningen" , willekeurige arrestaties, mishandeling, foltering en marteling van gevangenen alsmede van omstreden doodvonnissen.
Andere organisaties, zoals de Jemenitische mensenrechtenorganisatie in Europa, zijn met verdere bewijzen gekomen, waaronder een lijst met namen van slachtoffers, die onze aandacht verdienen. Bovendien kent Jemen een zeer streng strafrecht dat geseling, amputaties en de doodstraf voor overspel en activiteiten tegen de staat en de islam toelaat.
Verder is er een groep van naar schatting 1250 mensen die na de burgeroorlog het land zijn ontvlucht en niet terug durven keren, en wier bezittingen in beslag zijn genomen.
Niettemin heeft Jemen veel mensenrechtenverdragen ondertekend en deze voor een belangrijk deel omgezet in nationale wetgeving. De reden waarom daar niet de hand aan wordt gehouden, is dat de overtredingen worden begaan door gewapende groepen, en met name door een bepaalde tak van de veiligheidstroepen die met de politieke veiligheid is belast en alleen aan de president verantwoording hoeft af te leggen.
Deze schendingen moeten stoppen en er moeten onmiddellijk stappen worden ondernomen om de mensen die nog worden vastgehouden, vrij te laten, om nog niet voltrokken vonnissen tot geseling en amputatie terug te draaien, executies op te schorten en vluchtelingen in staat te stellen terug te keren zonder angst voor vergeldingsmaatregelen vanwege hun verzet tegen het bewind.
Hulp van de Europese Unie is heel belangrijk. Ik ben een groot voorstander van de nieuwe samenwerkingsovereenkomst, maar een en ander dient wel ondergeschikt te zijn aan een wezenlijke verbetering van de mensenrechtensituatie. Een ieder van ons wil dat het Jemen beter gaat, dat het land zich ontwikkelt en dat er vooruitgang zit in de situatie van de armen en misdeelden, maar dit kan alleen worden bereikt als de mensenrechten worden geëerbiedigd en er een nationaal verzoeningsproces op gang komt.

Friedrich
Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, het land Jemen heeft een heel problematisch verleden achter de rug: decennia lang scheiding, twee systemen, een deel onder socialistisch wanbeleid. Tegenwoordig doet het er alles aan om zijn weg te vinden te midden van lastige buren. De 18 miljoen inwoners van Jemen genieten vandaag de dag op veel terreinen een grotere vrijheid dan de bewoners van veel buurlanden in deze regio. Jemen doet ook pogingen om conflicten in de regio op een vreedzame manier op te lossen, bijvoorbeeld met betrekking tot een eiland in de Rode Zee of de grensproblemen met buurland Saoedie-Arabië.
De ontvoeringen van de afgelopen tijd konden door de effectieve hulp van de regering na korte tijd worden beëindigd zonder dat er mensenlevens waren te betreuren.
Nu vinden er op 27 april parlementsverkiezingen plaats en ik ben er een voorstander van dat waarnemers van het Europees Parlement naar de verkiezingen worden gestuurd. En, dames en heren, het zou verkeerd zijn om in deze moeilijke situatie met terugtrekking van de werkelijk bescheiden financiële hulp van de Europese Unie te dreigen. Dat wil zeggen dat er over uw verzoek, geachte collega Newens, echt alleen maar kan worden gepraat wanneer de ingediende amendementen worden toegevoegd die voor het grootste deel ook door onze fractie kunnen worden gesteund.
Het land doet veel pogingen om in de moeilijke situatie stap voor stap een democratische weg te vinden. Het bevindt zich in een geïsoleerde positie omdat de Golfstaten Jemen niet in hun elitaire club van Golfstaten willen opnemen, hoewel het verzoek daarvoor al maanden, ja zelfs jaren op tafel ligt. Het land valt niet onder ons programma voor het Middellandse-Zeegebied, omdat het helaas niet pal aan de Middellandse Zee ligt en er is ook geen associatieovereenkomst met dit land. Het zou daarom echt verkeerd zijn om Jemen niet uit zijn geïsoleerde positie te halen. Dit land heeft steun verdiend en met de amendementen zullen wij, de Christen-Democraten, dit verzoek steunen.

Van Dijk
Ja, mijnheer Friedrich, ik vrees dat ik het alleen nog maar erger maak, want ik heb een paar amendementen ingediend. Ik vind de resolutie van mijnheer Newens een uitstekende resolutie maar helaas komen de mensenrechten van vrouwen in het geheel niet aan bod in die resolutie en dus heb ik een paar amendementen ingediend om juist ook te wijzen op de beroerde situatie van vrouwen. Die is wel degelijk verslechterd en het is wel degelijk zo dat er op dit moment wetgeving wordt ontwikkeld, die na de verkiezingen in werking zou moeten treden, waarin vrouwen een verbod krijgen opgelegd om te getuigen voor rechtbanken. En het is wel degelijk zo dat er wetgeving in de maak is om huwelijken van minderjarigen weer mogelijk te maken en in landen waar de mensenrechten worden geschonden, is het vaak zo dat de mensenrechten van vrouwen extra worden geschonden. Dat er extra repressief tegen vrouwen wordt opgetreden en dat is ook in Jemen het geval. Dus hoe precair de situatie ook mag zijn, ik begrijp niet dat de christen-democratie vindt dat die mensenrechten ondergeschikt kunnen worden gemaakt aan onze relaties. Ik denk juist dat dat andersom zou moeten zijn.

Marín
Mevrouw de Voorzitter, de verdediging van de mensenrechten in Jemen en inzonderheid het houden van vrije en eerlijke verkiezingen zijn bijzonder belangrijke kwesties waaraan de Commissie alle nodige aandacht schenkt. De Europese Unie en andere internationale partners hebben in hun contacten met de regering van Jemen herhaaldelijk beklemtoond dat de verkiezingen van 27 april e.k. een test zullen vormen voor haar politieke bestel. We moeten echter ook erkennen dat de ontwikkeling van de politieke structuren in Jemen verloopt in het kader van een ingewikkelde interne situatie en buitenlandse betrekkingen die bijzonder moeilijk verlopen. De Commissie en andere donoren, waaronder de meeste lidstaten, hebben er daarom de voorkeur aan gegeven een reeks positieve maatregelen aan te bieden en Jemen te helpen om zijn democratische structuur te versterken. Zo heeft de Commissie zo'n 700.000 ecu uitgetrokken voor technische bijstand bij de organisatie van de verkiezingen, plaatselijke controle en een grotere deelname van de vrouwen aan de verkiezingen en ook een hele reeks maatregelen getroffen voor technische steun en advies in dit proces.
Mijnheer Newens, mijnheer Friedrich en mevrouw van Dijk, wij weten natuurlijk dat vier oppositiepartijen inderdaad besloten hebben niet deel te nemen aan de verkiezingen. Jullie moeten echter bedenken dat er als gevolg van het gebrek aan democratische ervaring nog altijd 4.000 kandidaten overblijven die een half dozijn partijen vertegenwoordigen, naast een groot aantal onafhankelijke kandidaten. Het hoeft ons ook niet te verwonderen dat dit gebeurt, aangezien dit land voor de eerste maal op weg is naar democratische normalisering.
De Europese Commissie en de lidstaten hebben bijgevolg voor een haalbare oplossing geopteerd. Ik geeft de heer Friedrich gelijk, wij moesten in het geval van Jemen inderdaad een oplossing sui generis vinden. Een oplossing sui generis aangezien dit land inderdaad geen betrekkingen onderhoudt met zijn omgeving, omdat de Golfstaten het land niet toelaten in hun club en ook de betrekkingen met het andere politieke kader in Afrika heel beperkt zijn. Wij hebben in het verleden dan ook besloten een bilaterale samenwerkingsovereenkomst te sluiten. Waarom? Omwille van dezelfde redenen die ik eerder ook al aangaf inzake Cambodja en omdat ook de samenwerkingsovereenkomst met Jemen, die binnenkort ondertekend dient te worden, een democratische clausule inzake respect voor de mensenrechten bevat. Zodra deze samenwerkingsovereenkomst ondertekend is, zal de Commissie over de juridische en internationale capaciteit en legitimiteit beschikken om in dit land programma's te ontwikkelen die afgestemd zijn op de democratische ontwikkeling.
In verband met de verkiezingen wil ik overigens stellen dat ik hoop dat een aantal van jullie deze verkiezingen bijwonen. De Commissie is immers met de autoriteiten van Jemen overeengekomen dat internationale waarnemers aanwezig zullen zijn. Wij hopen inderdaad dat 40 waarnemers van de Europese Unie het verkiezingsproces volgen. Naar mijn mening zou het een uitstekend idee zijn dat jullie -en alvast de drie parlementsleden die hun bezorgdheid over deze kwestie hebben uitgesproken- besluiten de verkiezingen in Jemen als waarnemers te volgen.
Dit zou een uitstekend idee zijn, mijn beste vriend Newens.

De Voorzitter
Dank u wel, mijnheer Marín.
Het debat is gesloten.
De stemming vindt te 17.30 uur plaats.

De Voorzitter
Aan de orde is het gecombineerd debat over de volgende ontwerpresoluties:
B4-0295/97 van de leden W.G. van Velzen en anderen, namens de Fractie van de Europese Volkspartij, over humanitaire hulp aan Bulgarije; -B4-0314/97 van de leden Papakyriazis en anderen, namens de Fractie van de Partij van de Europese SociaalDemocraten, over humanitaire hulp aan Bulgarije; -B4-0317/97 van de heer Goerens, namens de Fractie van de Europese Liberale en Democratische Partij, over humanitaire hulp aan Bulgarije; -B4-0335/97 van de leden Wolf en Müller, namens de Fractie De Groenen in het Europees Parlement, over humanitaire hulp aan Bulgarije; -B4-0299/97 van de leden Piha en anderen, namens de Fractie van de Europese Volkspartij, over noodhulp aan Karelië; -B4-0312/97 van de leden Ahlqvist en Paaslinna, namens de Fractie van de Partij van de Europese SociaalDemocraten, over humanitaire hulp aan Karelië; -B4-0316/97 van de leden Väyrynen en Ryynänen, namens de Fractie van de Europese Liberale en Democratische Partij, over de situatie in Karelië en andere delen van de Noord-West Russische Federatie; -B4-0333/97 van de leden Seppänen en anderen, namens de Confederale Fractie Europees Unitair Links/Noords Groen Links, over de situatie in Russisch Karelië; -B4-0334/97 van de leden Hautula en Schörling, namens de Fractie De Groenen in het Europees Parlement, over de situatie in Karelië.
Bulgarije:

Van Velzen, W.G.
Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de commissaris, dames en heren, het Bulgaarse volk bloedt voor jarenlang mismanagement door de voormalige Bulgaarse communistische partij, thans de socialistische partij. Corruptie, het plunderen van het land vieren hoogtij. Grote armoede, hyper- inflatie en zelfs gebrek aan brood waren de gevolgen en er moest import van graan plaatsvinden tegen hoge kosten vanwege malversatie, en Bulgarije was de graanschuur. Gelukkig heeft president Stojanov de Bulgaarse socialistische partij ervan kunnen overtuigen dat zij niet verder moesten gaan en is er een interimregering gekomen.
Mevrouw de Voorzitter, deze interimregering heeft een goed antwoord gekregen van de internationale gemeenschap. De G-24 heeft vanuit de Wereldbank tweehonderd negentig miljoen dollar ter beschikking gesteld voor financiële hulp in 1997. Het IMF zal hopelijk morgen zeshonderd achtentachtig miljoen dollar voor standby arrangements ter beschikking stellen en de Europese Unie verleent tweehonderd vijftig miljoen ecu betalingsbalanshulp en veertig miljoen ecu voor sociale en structurele hulp. Dit is een groot teken van vertrouwen van de internationale gemeenschap in deze interimregering. Het komt zelden voor dat een interimregering zo'n belangrijk teken krijgt, maar het is tevens een teken aan de Bulgaarse bevolking dat we solidair zijn en we hopen tevens dat het een signaal is aan de Bulgaarse bevolking om op 19 april, als er verkiezingen zijn, een einde te maken aan het jarenlang durend mismanagement door de Bulgaarse communistische cum annexis socialistische partij en te kiezen voor de opbouw van een land en te kiezen ook voor een constructief perspectief, wetende dat, hoe pijnlijk ook, de komende twee jaren er hervormingen zullen zijn. Ik denk dat de resolutie op dat punt een uitdrukking is van onze solidariteit aan de Bulgaarse bevolking.

Papakyriazis
Mevrouw de Voorzitter, Bulgarije, dat historisch deel uitmaakt van Europa en waarmee de Europese Unie een overeenkomst heeft gesloten die perspectieven opent voor toetreding tot de Unie, beschikt over een rijk potentieel aan mensen en grondstoffen. Het land heeft thans echter met enorme problemen te kampen en maakt een diepe economische, sociale en politieke crisis door. De crisis, die het gevolg is van de ontwikkelingen welke zich sedert 1989 in Bulgarije hebben voorgedaan, heeft de afgelopen maanden haar hoogtepunt bereikt en kan na de verkiezingen van 19 april leiden tot de versterking van de democratie in het land. Hoewel Bulgarije zich ook geografisch en geopolitiek in een lastige positie bevindt, heeft het met belangrijke initiatieven - en offers - bewezen dat het een stabiliserende rol in de regio kan vervullen.
Met de gezamenlijke resolutie waarmee we het allen eens zijn en waarin we aandringen op de voortzetting en uitbreiding van de humanitaire hulp aan het Bulgaarse volk, zendt het Parlement nogmaals de boodschap dat we de toestand in Bulgarije op de voet volgen, met zijn problemen rekening houden en zijn volk blijven steunen.

Goerens
Mevrouw de Voorzitter, Bulgarije is er nog altijd niet in geslaagd een start te nemen sinds het einde van de dictatuur. Men kan de erfenis uit het verleden, zoals de verpletterende druk van de overheidsschuld en ook het embargo tegen Servië ter verdediging inroepen. Het kan echter niet ontkend worden dat de toekomst van Bulgarije er bijzonder somber uitziet omdat het land er maar niet in slaagt echte hervormingen door te voeren, hoewel het zich heel ambitieuze doelstellingen gesteld heeft.
Tenslotte ben ik tot de vaste overtuiging gekomen dat Bulgarije, ondanks de inspanningen die wij terecht van het land mogen eisen, er alleen niet uit zal raken. Bulgarije kent problemen van een buitengewone omvang en de vraag stelt zich dan ook of de samenwerkingsmechanismen met de Europese Unie volstaan om de uitdagingen aan te gaan. Wij moeten dit land helpen, minder op humanitair vlak en meer inzake zijn bereidheid om hervormingen te gronde door te voeren.

Wolf
Mevrouw de Voorzitter, beste collega's, volgens mij maakt het probleem in Bulgarije meerdere dingen duidelijk. Daarover is al het een en ander gezegd, ook de bijdrage van de heer Goerens was heel verhelderend. We moeten ons afvragen of het soort hulp en oriëntatie die de landen van Midden- en Oost-Europa werd geboden om over de overgangscrisis heen te komen echt toereikend was.
Natuurlijk gaat het daarbij ook om de vraag welke politieke machten daar op welke manier optreden evenals om het feit dat de politieke klasse, de nomenklatoera en de maffia niet in staat en niet van zins zijn om hun land te ontwikkelen, wat we ook van andere landen hebben gehoord. Maar we moeten ook vragen naar de mate van schuld die wij hieraan hebben. Wat kunnen we doen om daadwerkelijk de beloften te houden die we aan de OostEuropeanen en juist ook op de Balkan hebben gedaan? En daarbij moeten we ons serieus afvragen of onze hulp niet verder zou moeten gaan dan alleen het in noodgevallen leveren van humanitaire hulp.
Karelië:

Habsburg-Lothringen
Mevrouw de Voorzitter, ik wil graag ingaan op de ontwerpresolutie over Karelië en over het gebied rondom Moermansk. Allereerst wil ik u zeggen hoe blij ik ben dat er in het Parlement eindelijk wordt gedebatteerd over deze regio die vlakbij de Europese Unie ligt maar toch zo ver weg ligt dat slechts een enkeling deze kent. Ik ben ook blij dat veel Finse afgevaardigden van ons Huis volledig onafhankelijk van hun politieke voorkeur dit voorstel tot urgentieverklaring hebben ondertekend, als teken ervoor dat hier werkelijk de nood aan de man is en dat ideologie geen rol mag spelen.
De Republiek Karelië en het gebied Moermansk horen bij het noordelijke economische gebied van de Russische Federatie en liggen daardoor in verkeersstrategisch opzicht, om het maar eens zachtjes uit te drukken, een weinig afgelegen. Nadat dit gebied zich deze eeuw door zijn geografische, linguïstische en ook culturele nabijheid tot Finland en ook door zijn sterke wil tot autarkie steeds opnieuw heeft verzet tegen de Russische bezetting, hoort het natuurlijk ook nu niet tot de favoriete gebieden voor Russische hulp. Desondanks is het absoluut onaanvaardbaar dat Rusland er tegenwoordig alles aan doet om de humanitaire hulp die aan dit gebied toekomt op alle denkbare manieren administratief te dwarsbomen.
Hier moet nog aan worden toegevoegd dat de controle in deze regio vaak door andere instanties dan die van overheidswege wordt uitgeoefend. Toen ik de vorige keer zelf humanitaire hulp naar dit gebied bracht, had ik uitsluitend de enigszins bedenkelijke keus om me te laten beschermen door ofwel de Russische maffia ofwel de organisatie van voormalige Afghanistanstrijders.
Het is vandaag 10 april. Hier schijnt de zon, zelfs nog op dit uur van de dag, in Karelië en het gebied rondom Moermansk sneeuwt het, is het koud, vriest het en de mensen sterven van honger en kou. Het is eenvoudigweg onze taak om de Commissie ertoe op te roepen alle denkbare programma's als TACIS, INTERREG of ook andere grensoverschrijdende programma's ten volle te benutten en er alles aan te doen om een eind te maken aan deze mensonwaardige situatie zo dicht bij ons in de buurt.

Andersson
Mevrouw de Voorzitter, deze resolutie over Karelië is ontzettend belangrijk. Karelië ligt dicht bij de EU en het is belangrijk dat wij de samenwerking met de EU uitbouwen. Daar zijn goede voorbeelden van; ik kan er één noemen uit de maand maart van dit jaar, toen de provincie Västerbotten in mijn land, Zweden, een samenwerkingsovereenkomst met Karelië tekende.
De Zweedse schrijver Stig Dagerman heeft eens geschreven: " In tijden zonder hoop is er geen ergere gevangenis dan de toekomst" . Deze woorden beschrijven de situatie van duizenden mensen in Karelië heel goed. Wij hebben allemaal via de internationale media kunnen volgen hoe acuut de huidige situatie is. Er is een acute behoefte aan humanitaire bijdragen als voedsel, geneesmiddelen en andere levensbenodigdheden, die de bevolking van Karelië ogenblikkelijk moet hebben, aangezien de mensen daar bijna in een hongersnoodsituatie leven.
Er moet van de Russische autoriteiten worden geëist dat deze hulpzendingen werkelijk bij het juiste adres komen en niet onderweg blijven steken. De situatie is vooral ernstig voor de Karelische kinderen. Het is ons nu al bekend dat er 3 000 kinderen zijn die door de autoriteiten worden verzorgd, aangezien hun ouders dat niet kunnen. Hoewel de situatie acuut is, mag het echter niet blijven bij acute humanitaire investeringen. Wij moeten lange-termijn investeringen doen om de sociaal-economische en democratische situatie in Karelië te versterken.
De alarmerende situatie in de regio dreigt er mede toe te leiden dat de bevolking zegt dat het vroeger beter was en de situatie van vroeger terugwil. Het zou ongelukkig zijn als dat gebeurde. Een Europa met vrede en vrijheid vereist een verdere betrokkenheid met de toekomst van Karelië, die ook deel uitmaakt van Europa's eigen toekomst.
Geachte afgevaardigden, wij hebben het dus niet alleen over een moment van liefdadigheid, maar over een deel van onze inspanning voor een Europa met vrede en vrijheid. Laten wij er daarom vanaf nu voor zorgen dat onze betrokkenheid zich ook tot de mensen van Karelië uitstrekt.

Gahrton
Mevrouw de Voorzitter, Karelië is natuurlijk evenzeer een deel van Europa als Sicilië, Kreta, de Canarische eilanden of andere delen van Europa waar wij hier vaak over discussiëren. Karelië hoort ook bij onze geschiedenis. Het heeft onder Zweedse heerschappij gestaan, onder Russische, onder Finse, en nu staat het weer onder Russische heerschappij.
Karelië is meer dan andere delen van Rusland getroffen door de Russische chaos. Karelië is getroffen door de shocktherapie waartoe vooral West-Europese economen met hun slechte raad Rusland hebben weten te verleiden. In dit verband heeft de Europese Unie natuurlijk ook een aanzienlijke verantwoordelijkheid. Het is een "heet" gebied, dat in conflicten terecht kan komen. In Karelië hebben wij in de autonome Karelische Republiek een communistische regering. In Finland zijn er groeperingen die ervan dromen om de grenzen te wijzigen en delen van Karelië terug te krijgen. Het is duidelijk dat de sociaal-economische omstandigheden in Karelië de stemming van de mensen beïnvloedt en riskant maakt, als men niet snel ingrijpt en ervoor zorgt dat de streek wordt geholpen. Het is duidelijk dat de Europese Unie een zeer grote verantwoordelijkheid heeft, enerzijds doordat men op verschillende manieren indirect medeverantwoordelijk is voor de situatie zoals die is, en anderzijds doordat Karelië, zoals ik al zei, vanzelfsprekend een deel van Europa is.

Paasilinna
Mevrouw de voorzitter, de Russen zijn in een soort afgrond beland. Het communistische systeem is verdwenen, maar het kapitalistische functioneert nog van geen kanten. Vlak aan onze buitengrenzen voltrekt zich een catastrofe. De Finse hulpzendingen hebben aan de grens grote problemen ondervonden. Of de Russische douane werkt niet mee, of legt gewoon plaatselijk heffingen op. De Russische autoriteiten moeten hier zo snel mogelijk tegen optreden.
In 1992 gaf de Unie Rusland voedselhulp. De goederen werden overgedragen aan levensmiddelenwinkels en de ontvangsten uit deze verkopen moesten worden bestemd voor humanitaire hulp. Voor het grootste deel gebeurde het tegenovergestelde: de mensen kochten met hun spaargeld levensmiddelen uit het westen, maar het geld verdween richting Russische maffia. Daarom moet er nu absoluut rechtstreekse hulp worden verleend voor kinderopvangcentra, bejaardencentra, enz. en de plaatselijke autoriteiten kunnen daarbij helpen. Anders verdwijnt ook deze hulp wederom in de handen van de maffia.

Blokland
Mevrouw de Voorzitter, er is alle aanleiding het Bulgaarse volk humanitaire steun te bieden. Door het wanbeleid van de vorige regering is de situatie zo verslechterd dat de bevolking wanhopig is van honger en ellende. De situatie in de ziekenhuizen en kindertehuizen is rampzalig.
Het is dan schrijnend om te merken dat NGO's moeite hebben om hulpgoederen Bulgarije binnen te brengen omdat er nog tal van bureaucratische maatregelen, afkomstig van vorige regimes, van kracht zijn. Recent ben ik geconfronteerd met een christelijke gemeente in Sofia die al sinds 1990 probeert om erkend te worden. Omdat ze niet erkend zijn, mogen ze geen gebouw huren en geen hulpgoederen van zusterkerken uit Nederland ontvangen.
Nu de crisis zo groot is, is dat over en weer schrijnend. Daarboven op komt dat het niet erkend zijn met zich mee brengt dat zo'n christelijke gemeente als sekte wordt beschouwd en zelfs problemen heeft met het invoeren van exemplaren van de Bijbel.
Er is dus alle aanleiding om noodhulp vergezeld te laten gaan van aansporingen om snel maatregelen te treffen die onder andere het recht op vrijheid van religie en dus het recht de godsdienst vrijelijk te beoefenen, inhoudt.

Zimmermann
Mevrouw de Voorzitter, Bulgarije bevindt zich in een financiële en sociale crisis. Door de hoge inflatie, werkloosheid en een explosieve stijging van de prijzen voor levensmiddelen bevonden veel mensen zich de afgelopen maanden in een haast uitzichtloze situatie. De Europese Unie en vooral ook veel particuliere hulporganisaties - de heer Blokland heeft daar zojuist al op gewezen - hebben enkele goede projecten die bijdragen tot het verzachten van de ergste nood.
Juist kinderen, vrouwen, zieken en oude mensen hebben snel hulp nodig. Het anti-crisisprogramma van de vorige regering werd aangenomen en ik hoop dat de nieuwe Bulgaarse regering na de verkiezingen zal doorgaan met dit programma. Een duidelijk regeringsprogramma en een herstructurering van de economie evenals parallel daarmee hervormingen in de sociale sector zijn dringend noodzakelijk. De Bulgaren hebben de steun en de solidariteit van de Europeanen nodig, want ze horen bij Europa. Bulgarije heeft bovendien heel veel steun van ons nodig, want de mensen hebben veel van hun hoop op ons gevestigd.
Ik hoop dat de nieuwe regering na de verkiezingen samen met het Parlement en vooral met de Bulgaarse bevolking evenals met onze steun deze crisis het hoofd kan bieden.

Myller
Mevrouw de voorzitter, het is waar dat er in regio's vlakbij Europa honger heerst. In Karelië en ook in andere delen van Rusland die aan de Unie grenzen, is de situatie van kinderen en ouderen de gehele winter bijzonder moeilijk geweest. Aan het begin van het jaar is via het Finse Rode Kruis en de Fins-Russische vereniging spoedhulp gezonden aan deze gebieden. De situatie is er echter niet gemakkelijker op geworden en daarom is er nu hulp van de gehele Unie nodig.
We moeten er echter naar streven om de hulpbronnen en bestuurlijke organisaties van de regio in te zetten voor het ter plaatse krijgen van de hulp. Het Karelische programma voor de sociale ontwikkeling en de ontwikkeling van de volksgezondheid wordt momenteel gefinancierd uit het TACIS-programma van de EU. Deze middelen moeten ook worden aangewend voor het zenden van noodhulp, omdat hiermee de maatschappelijke structuren voor de ontwikkeling van de regio worden versterkt en de regio zelf de mogelijkheden krijgt om dergelijke rampen in de toekomst het hoofd te bieden. Dat is naar mijn mening in dit verband van bijzonder groot belang.

Marín
Mevrouw de Voorzitter, in verband met het probleem van de humanitaire hulp voor Bulgarije kan ik jullie bevestigen dat de Commissie de jongste zes maand 73, 6 miljoen ecu heeft uitgetrokken voor bijstand aan Bulgarije. Dit bedrag omvat een programma voor sociale noodhulp in het kader van PHARE ter waarde van 20 miljoen ecu, een bijdrage van ECHO van 1, 1 miljoen ecu voor dringende medische en voedselhulp en 12, 5 miljoen ecu in hoofde van PHARE voor de invoer van energie.
Het hoofddoel van de Commissie bestaat er nog altijd in steun te verlenen voor het proces van economische hervormingen en vervolgens de sociale hulpverlening op peil te houden om de sociale gevolgen van deze hervormingen op te vangen en de aanvaarding door de bevolking van deze maatregelen te bevorderen. Mijn collega, de heer van den Broek, heeft de overige hulpmaatregelen van de Europese Unie onlangs in Sofia voorgesteld. Eerst en vooral wordt een macrofinanciële lening van de Unie voor een bedrag van 250 miljoen ecu toegekend. Daarnaast wordt in hoofde van PHARE 20 miljoen ecu uitgetrokken voor technische bijstand bij de tenuitvoerlegging van het hervormingsprogramma van de regering. Tenslotte wordt in het kader van PHARE bijkomende sociale steun voorzien voor de meest hulpbehoevende groepen in Bulgarije voor een totaalbedrag van 20 miljoen ecu, die bij het al bestaande programma gevoegd worden.
Bovendien heeft de Commissie eergisteren deelgenomen aan een vergadering op hoog niveau van de G24 in Bulgarije. Dankzij verschillende toezeggingen voor hulp van landen, die aangesloten zijn bij de G24, kon het financieringstekort van Bulgarije voor 1997 gedekt worden. Er zijn ook concrete toezeggingen gedaan voor humanitaire hulp en in november zal een nieuwe vergadering van de G24 plaatsvinden om de vooruitgang die geboekt is bij de hervormingen in dit land te evalueren en nogmaals middelen te voorzien voor de betalingsbalans voor 1998.
Tenslotte mogen wij in onze relaties met dit land de doelstelling op lange termijn -toetreding tot de Unie- niet uit het oog verliezen. Bulgarije van zijn kant moet na vele jaren van uitstel eindelijk werk maken van hervormingen. De duidelijke politieke wil van de interimregering om een begin te maken met deze hervormingen is alvast hoopgevend. Deze wil moet worden bekrachtigd in de algemene verkiezingen van 19 april en wij hopen dat dit ook gebeurt.
In verband met Karelië is de Commissie op de hoogte van de politieke en economische situatie in de noordwestelijke delen van Rusland. De toestand is echt dramatisch en helaas niet alleen in Karelië maar ook in vele andere delen van de Russische Federatie.
ECHO, het bureau voor humanitaire hulp van de Commissie, zal alle verzoeken, die haar worden voorgelegd, zorgvuldig onderzoeken. Ik moet er echter aan herinneren dat, zoals een aantal afgevaardigden ook al gezegd heeft, de humanitaire organisaties met steeds grotere hindernissen geconfronteerd worden wanneer zij de humanitaire hulp het gebied trachten binnen te brengen, naast de moeilijkheden die de Russische douanediensten normaal stellen.
Dit probleem van de douanecontroles is al voorgelegd aan de Russische autoriteiten. Ik wil jullie er hoe dan ook op wijzen dat de moeilijkheden eigenlijk vooral ontstaan zijn nadat het internationaal bureau voor humanitaire hulp en technische bijstand, dat voordien onder het ministerie van Buitenlandse Zaken viel, verdween in de structuur van de nieuwe regering. De nieuwe Russische regering heeft nog altijd geen definitief besluit genomen inzake de instantie die verantwoordelijk is voor het vervoer van de humanitaire hulp naar Russische gebieden die, zoals Karelië, ernstige moeilijkheden kennen.

De Voorzitter
Dank u wel, Commissaris Marín.
Het debat is gesloten.
De stemming vindt nu plaats.

Aelvoet
Collega's, in verband met de stemmingen over de actuele en dringende kwesties zou ik graag onder uw aandacht willen brengen dat vandaag op de frontpagina van alle kranten in Mexico de mededeling staat dat de officiële vertegenwoordiger van de Europese Commissie in Mexico, onder druk van de regering ginder, de subsidie die was goedgekeurd voor de Academie voor mensenrechten in Mexico, ingetrokken wordt en pas ná de verkiezingen zal worden uitbetaald. Dat was de inzet van een stemming deze week hier in het Parlement waar wij gevraagd hadden om nú over Mexico te spreken omdat het dringend was. Dat is door de rechterzijde afgewezen, ik stel u allemaal medeverantwoordelijk voor het feit dat een Academie voor mensenrechten die van ons geld had kunnen krijgen, dit nu niet krijgt omdat wij geweigerd hebben om druk uit te oefenen op de Commissie.

De Voorzitter
Mevrouw Aelvoet, U hebt Uw standpunt duidelijk gemaakt, maar zoals U weet kan het Huis over dit soort zaken zelf beschikken en is het aan het Huis om uit te maken welke onderwerpen er op de lijst voor het actualiteitendebat komen te staan.

Stemming
De Vries
Volgens mijn lijst volgen nu de stemmingen over het verslag-Adam en het verslagBaldarelli en ik zie hier dat er is voorgesteld om over alle amendementen een hoofdelijke stemming te houden. Kunt U verifiëren of dat klopt? En zo ja, zou U dan de fracties die om hoofdelijke stemming over alle amendementen hebben verzocht, kunnen vragen om een en ander te heroverwegen, omdat wij ons politieke standpunt toch ook duidelijk kunnen maken door op het eind één hoofdelijke stemming te houden?

De Voorzitter
Aangezien het verslag-Baldarelli is terugverwezen naar de commissie, is de situatie niet zo erg als U denkt.

Hallam
Voorzitter, ik ben diep geroerd door de plotselinge belangstelling voor visserijzaken, die de fractie van onafhankelijken voor het Europa van Nationale Staten aan de dag heeft gelegd. Hun hooggeachte leider was gisteren in Newlyn in Engeland en sprak daar zijn bezorgdheid uit over de visserijsector. Het is schandalig dat, ondanks alle verzoeken om hoofdelijke stemming en alle amendementen van deze fractie, Sir Jimmy Goldsmith nog niet de moeite neemt om hier in deze Vergaderzaal aanwezig te zijn!

(Het Parlement neemt de wetgevingsresolutie aan)

Ahlqvist, Andersson, Hulthén, Lööw, Theorin en Wibe
Wij hebben er bij de stemming voor gekozen het verslag van de parlementaire commissie niet te steunen. Wij vinden dat het verslag vragen behandelt die wezenlijk zijn voor de toekomstige visserij, en wij hebben waardering voor het werk dat collega Adam heeft verricht om een compromis te bereiken tussen de verschillende belangen, maar wij vinden dat het verslag van de commissie desondanks niet geacht kan worden een goed evenwicht te bewaren inzake enerzijds de instandhouding van de visbestanden en anderzijds de noodzaak van het voorkomen van bureaucratische en voor de doelgroepen onwerkbare regelingen, die geen eigenlijke effecten hebben op het doel om de visbestanden in stand te houden.

Novo
Indien wij in het begin redenen hadden om ons te onthouden betreffende het verslag-Adam over het voorstel tot invoering van technische instandhoudingsmaatregelen van de bestanden - die wij uitvoerig hebben toegelicht tijdens ons betoog in het debat - na het debat en in het licht van de antwoorden en commentaar van de Commissie hebben wij nog veel meer reden om zo te handelen en vooral om de werkelijke voornemens en bedoelingen van de Europese "regering" op dit gebied aan het licht te brengen.
De Commissie heeft immers heel duidelijk meegedeeld dat zij het amendement niet aanvaardt waarin wordt voorgesteld een overgangsperiode in te stellen voor de nieuwe verordening, een realistisch amendement dat wij in de visserijcommissie hebben ingediend en door de rapporteur is gesteund/overgenomen.
Dit standpunt van de Commissie, samen met/naast de verwerping van begeleidende financiële compensaties bij de tenuitvoerlegging van de verordening, plaatst grote vraagtekens bij de reële inzet van de Commissie voor de instandhouding van de bestanden.
Wij verwachten dat de Raad van ministers van Visserij van 14/15 april dergelijke wetsbepalingen zal aanvaarden en opnemen in het eindvoorstel, ook al gaat de Commissie - zoals hier is aangetoond - niet akkoord.
Wij verwachten dat dit standpunt aldaar zal worden verdedigd, met name door de regeringen van de lidstaten die rechtstreeks betrokken zijn, waartoe mijn land uiteraard moet worden gerekend.

Van der Waal
In zijn geheel genomen betekent het Commissievoorstel tot wijziging van de technische maatregelen een aanzienlijke verbetering ten opzichte van het huidige stelsel. De Commissie is er in geslaagd een pakket op tafel te leggen dat overzichtelijker en eenvoudiger is in vergelijking met de bestaande maatregelen. Via vergroting van de selectiviteit van het vistuig en het beschermen van bepaalde zones wordt een belangrijke bijdrage geleverd aan het terugdringen van de vangsten van jonge vis. Met name juich ik het toe dat de Commissie de capaciteit van de vloot in de 12-mijlszone nader begrenst. De kinderkamers van de visbestanden zijn veelal in deze zones te vinden.
Niet op alle punten ga ik mee met de voorstellen van de Commissie. Mijns inziens worden een aantal visserijen onnodige beperkingen opgelegd. Zo brengen de beperkingen op de heekvisserij de pelagische trawlvisserij op horsmakreel in ernstige problemen. Het gaat niet aan om via het flankerend beleid ter bescherming van jonge vis, het bestaan van belangrijke visserijsectoren op de tocht te zetten. Eventuele sanering van vissersvloten hoort thuis in de MOP's. De amendementen van de rapporteur over de heekvisserij ondersteun ik daarom van harte. Met de voorgestelde tonggrens in combinatie met de zogenaamde één-net-maatregel wordt de flexibiliteit van de vissersvloot eveneens onnodig beperkt. In het voorstel van de Commissie wordt het gebied waar gericht op tong gevist mag worden weliswaar enigszins uitgebreid, maar onvoldoende. Vandaar dat ik een amendement heb ingediend om de tonggrens in haar geheel op 56o noorderbreedte te stellen. Daarmee kan worden voorkomen dat de vissers die op de goede visgronden in het gebied tussen 55o en 56o noorderbreedte vissen vangsten van schar, tongschar, grote tongen e.d. mislopen, doordat ze met een minimummaaswijdte van 110 mmm moeten vissen.
Het merendeel van de amendementen uit het verslag-Adam heb ik gesteund. Met de rapporteur ben ik van mening dat een nauwere betrokkenheid van de vissers en een betere wetenschappelijke onderbouwing van bepaalde maatregelen gewenst is. De amendementen met betrekking tot de selectiviteit van het vistuig sluiten goed aan bij de praktische mogelijkheden van de sector. Te denken valt aan het voorstel om de pelagische vloot uit te zonderen van het verbod op garen dikker dan 8 mm. Het pleidooi voor een compensatieregeling in het geval van inkomensverlies voor vissers als gevolg van de technische maatregelen, steun ik echter niet. het GVB moet de voorwaarden scheppen voor een concurrentiekrachtige vloot. Met inkomenssubsidies worden echter nietrendabele schepen kunstmatig op de been gehouden.
Verslag-Kindermann (A4-0094/97)
Ahlqvist, Andersson, Hulthén, Lööw, Theorin en Wibe
Wij hebben bij de stemming het verslag gesteund waarbij wij het volgende hebben laten meewegen: wij zijn principieel vóór een beheersregeling die een integratie van Zweden en Finland in het gemeenschappelijke visserijbeleid (GVB) mogelijk maakt. Wij willen er echter op wijzen dat het voorstel van de Commissie in een vroeg stadium gedaan is, aangezien het voorafgaat aan de voorbereidingsprocedure voor de IBSFC en daarom geen rekening kan houden met de betere gegevens die dan op tafel kunnen komen en de mogelijkheden die ook dan kunnen ontstaan om multilaterale oplossingen te vinden voor de hele Oostzee, en niet, zoals nu in het voorstel van de Commissie, slechts voor de gedeeltes die onder de souvereiniteit en de jurisdictie van de lidstaten vallen. Wij vinden voorts dat het voorstel van de Commissie mogelijk leidt tot overbodige administratieve belastingen voor zowel de beroepsvissers als de betrokken autoriteiten. De ondergetekenden zijn van mening dat de ontwerpwetgevingsresolutie met de daarin vervatte wijzigingen beter dan het voorstel van de Commissie het bovengenoemde in aanmerking neemt.

Erkenning van hogeronderwijsdiploma's
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag (A4-0029/97) van mevrouw Fontaine, namens de Commissie juridische zaken en rechten van de burger, over het verslag van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad (COM(96)0046 - C4-0194/96) over de stand van de toepassing van het algemeen stelsel van erkenning van hogeronderwijsdiploma's, opgesteld op grond van artikel 13 van Richtlijn 89/48/EEG.

Fontaine
Mijnheer de Voorzitter, ik wil even verduidelijken dat het hier om een verslag van de Commissie juridische zaken en rechten van de burger gaat.
Het verslag dat ik de Vergadering mag voorleggen, behandelt de eerste balans van de toepassing van het algemeen stelsel van erkenning van diploma's in het kader van de heel vernieuwende benadering die de Commissie ons in 1989 voorgesteld heeft. Zoals jullie zich wel herinneren, heeft ons Parlement met deze horizontale benadering ingestemd maar was het er zich natuurlijk ook van bewust dat een grote waakzaamheid geboden was inzake de manier waarop deze benadering in de praktijk zou worden toegepast. Wij zijn de Commissie dankbaar voor het heel gedetailleerde verslag dat zij ons na vijf jaar voorlegt, zoals overigens bepaald was in de richtlijn. De twee beoogde doelstellingen zijn verwezenlijkt. De Commissie geeft een stand van zaken, die ons uiterst nuttige informatie geeft, hoewel ik graag preciezere statistieken gezien had, met name over het aantal aanvragen en de antwoorden -weigeringen of erkenningen- die op deze verzoeken gegeven zijn. Op die manier zouden wij een nog beter beeld gehad hebben van de omvang van de communautaire mobiliteit.
Ten tweede hebben wij vandaag een idee van de wijzigingen die nodig zijn opdat de richtlijn zo operationeel mogelijk is voor de burger. De hamvraag is inderdaad of deze richtlijn al dan niet het praktische instrument is waarover de kandidaten voor communautaire mobiliteit hoopten te beschikken.
Mijnheer de Voorzitter, geachte collega's, de balans is genuanceerd. Ik moet zeggen dat onze Commissie juridische zaken en rechten van de burger het enorm gewaardeerd heeft dat zij de nationale coördinatoren heeft kunnen ontmoeten die in elk van onze lidstaten belast zijn met de concrete tenuitvoerlegging van deze richtlijn. Wij danken de Commissie omdat zij geholpen heeft bij deze gesprekken. Dankzij deze gesprekken hebben wij ons onderzoek kunnen vervolledigen en wij hebben met tevredenheid een positieve mentaliteitswijziging vastgesteld.
De Commissie merkt in haar verslag overigens op dat het compensatiemechanisme van proeven van bekwaamheid de uitzondering gebleven is en dat ook de aanpassingsstages geen echte moeilijkheden opgeleverd hebben. Als positieve punten kunnen wij de synergie tussen de communautaire programma's, Erasmus, dat nu Socrates geworden is, en de richtlijn vermelden, evenals het feit dat deze richtlijn de convergentie van onze onderwijs- en opleidingsprogramma's lijkt bevorderd te hebben.
Dit is allemaal uitstekend. Onze Commissie juridische zaken en rechten van de burger heeft helaas ook moeten vaststellen dat er nog een aantal belangrijke hindernissen blijven bestaan. Het is geen toeval dat meer dan 100 verzoeken terzake zijn ingediend sinds de tenuitvoerlegging van de richtlijn. Dat is overigens ook de reden waarom ik heel positief sta tegenover de amendementen die de heer Cot en mevrouw Schmidbauer namens de socialistische fractie hebben ingediend en die naar deze verzoeken verwijzen.
Deze obstakels zijn het gevolg van een aantal tekortkomingen. Eerst en vooral is er de onvolledige en ontoereikende omzetting van de richtlijn in de wetgeving van een aantal lidstaten. Vervolgens zijn deze hindernissen ook te wijten aan het ontbreken van een precieze definitie van het niveau van het hoger onderwijs. Deze kwestie moet zeker verduidelijkt worden en wij hebben ze ook ter sprake gebracht tijdens de hoorzitting met de nationale coördinatoren. Meer algemeen gezien zijn deze hindernissen het gevolg van het feit dat de opvattingen, die ontwikkeld zijn in het kader van de erkenning voor academische doeleinden, nog altijd gelden.
Wij leggen ook de klemtoon op het probleem van de voorlichting. Dit is een ernstig probleem en niet alleen hier, zoals we wel weten. Hoewel de migranten zich nu bewust zijn van hun recht op de erkenning van hun diploma's, ziet het ernaar uit dat zij grotendeels nog niet op de hoogte zijn van de mechanismen van het stelsel en de verhaalmogelijkheden. Waarde collega's, er is dan ook -ik zeg wel- gepaste informatie nodig die zo dicht mogelijk bij de burger staat. Ook de rol van de coördinatoren, die uitstekend werk geleverd hebben, moet worden versterkt. Ook dit is één van de wensen die wij formuleren.
Tenslotte zou onze Commissie juridische zaken en rechten van de burger een moeilijkheid willen voorkomen die zich zou kunnen voordoen in de waarschijnlijke veronderstelling dat de communautaire mobiliteit aanzienlijk toeneemt, zoals wij alvast hopen. Tot nu toe is inderdaad geen enkele bepaling voorzien die rekening houdt met de numerus clausus die een aantal lidstaten voor bepaalde beroepen hebben ingesteld en die de toegang tot deze beroepen beperkt tot een op voorhand vastgesteld aantal kandidaten. Mijnheer de commissaris, wij vragen dat de Commissie een onderzoek terzake verricht.
Mijnheer de Voorzitter, geachte collega's, op grond van deze vaststellingen en waarnemingen zijn wij van oordeel dat een aantal wijzigingen noodzakelijk zijn. Wij zijn echter ook van mening dat het voorstel van de Commissie om tot 1999 te wachten voor een algehele aanpassing verstandig is. Op dat ogenblik zullen wij over veel meer informatie en een veel uitgebreider balans beschikken. Tot dan is echter de grootste waakzaamheid geboden. Onze Commissie juridische zaken en rechten van de burger van haar kant hoopt, in overleg met de Commissie, een aantal wijzigingen aan te brengen die nodig zijn opdat dit belangrijke aspect van het concrete Europa werkelijkheid wordt voor zoveel mogelijk van onze medeburgers.

Palacio Vallelersundi
Mijnheer de Voorzitter, eerst en vooral feliciteer ik de rapporteur -en in dit geval is dit niet louter retoriek- met haar uitstekende werk. Wij hebben misschien de gewoonte de rapporteur te feliciteren maar de deugden van de documenten van de Commissie worden minder vaak benadrukt. Maar dit is wel degelijk een nuttig document. De rapporteur heeft terecht een aantal tekortkomingen beklemtoond maar het document van de Commissie vervult ongetwijfeld zijn taak en geeft inderdaad een precies beeld van de situatie. Zoals mevrouw Fontaine ook al beklemtoond heeft, is de eerste conclusie die zich opdringt dat het nog te vroeg is: er is nog maar weinig tijd verstreken om nu al conclusies te trekken en de wet te gaan hervormen. Het is inderdaad verstandig tot 1999 te wachten om richtlijn 48/89 te hervormen.
Wat is de essentie van de conclusies die uit de lezing van dit verslag van mevrouw Fontaine getrokken kunnen worden? De Fractie van de Europese Volkspartij steunt overigens dit verslag, evenals de twee amendementen die de socialistische fractie heeft ingediend. We kunnen vaststellen dat, nu het gebrek aan ontwikkeling van het vrij verkeer als vierde vrijheid -dat vervat ligt in de Verdragen- vaak tot moedeloosheid en scepticisme leidt, op dit gebied wel degelijk duidelijke vooruitgang geboekt is. Het loont zeker de moeite dit sprankeltje hoop te onderstrepen.
Deze richtlijn steunt op het evenwicht tussen twee artikels. Eerst en vooral is er artikel 3, dat het onderlinge vertrouwen tussen de landen weerspiegelt: wanneer in een lidstaat erkend wordt dat iemand bekwaam is een beroep uit te oefenen, moet hij op grond van het wederzijdse vertrouwen tussen de lidstaten, de grondslag van de Verdragen, zijn beroep ook in een andere lidstaat kunnen uitoefenen. Artikel 4 moet als restrictief beschouwd worden aangezien het compensatiemaatregelen vaststelt wanneer deze equivalentie ontbreekt.
Eens te meer duiken in dit geval de twee grote stromingen op die elkaar altijd al gekruist hebben sinds het begin van het Europese integratieproces: enerzijds de angst, de kleinsteedse visies, een enge en bekrompen kijk; anderzijds de blik op de toekomst, de visie van een cultureel verscheiden Europa -en we moeten deze culturele verscheidenheid handhaven en vrijwaren omdat ze een rijkdom, het erfgoed van ons allen vormt- maar tevens een Europa dat een Europa van ons allen is, een Europa waar het vrij verkeer een echt recht is en niet een louter formeel recht dat in de Verdragen is vastgelegd.
Mijnheer de Voorzitter, ik wil er tenslotte op wijzen dat artikel 2 bepaalt dat dit alles kadert in het principe van de politieke integratie. Het kan dan ook niet automatisch vastgesteld worden tegenover onderdanen van derde landen, zoals de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs en media in haar verslag vroeg.

Florio
Mijnheer de Voorzitter, namens de UPE-fractie wilde ik de rapporteur, mevrouw Fontaine, feliciteren met haar verslag. Onze fractie zal zonder meer stemmen voor het voorstel dat mevrouw Fontaine onder onze aandacht heeft gebracht.
Ik wilde er kort aan herinneren dat richtlijn 89/48/EEG destijds een belangrijke omslag heeft veroorzaakt in het communautair beleid voor vrij verkeer van burgers die in het bezit zijn van een diploma van hoger onderwijs. Met die richtlijn besloot de Commissie namelijk een radicale wijziging te brengen in het wetgevingsbeleid dat tot dan toe werd gehanteerd op het vlak van vrij verkeer van personen die een beroepsactiviteit in een andere lidstaat willen uitoefenen. Het kwam erop neer dat er niet meer voor ieder beroep een hele reeks gedetailleerde verticale richtlijnen hoefde worden toegepast, omdat er algemene wetgevingsbesluiten met horizontale geldigheid kwamen, bevattende voorschriften voor de erkenning van diploma's in alle sectoren die nog niet geregeld werden door een specifieke richtlijn.
Het stelsel is daarna afgemaakt door een tweede richtlijn inzake beroepsdiploma's en door een richtlijn waarmee de voorheen bestaande sectorale richtlijnen werden aangevuld. Het vrij verkeer is gebaseerd op de artikels 52 en 59 van het EEG-Verdrag, die directe toepasbaarheid en doelmatigheid hebben. Met andere woorden, die artikels kennen de burgers rechten toe welke rechtstreeks beschermd kunnen worden door de nationale rechter.
Ik kom nu concreet tot de hoofdpunten van de ontwerpresolutie. Kort gezegd wilde ik wijzen op het nut van de volgende zaken: bevordering van erkenning van diploma's die behaald zijn in derde landen en erkend worden in een lidstaat; publieksvoorlichting inzake de rechten waarvoor de burgers in aanmerking komen; het weghalen van de verwarring tussen erkenning voor academische doeleinden en erkenning van beroepsopleiding; de toezegging dat er een serieus onderzoek komt naar klachten inzake schendingen die burgers bij de Commissie en het Europees Parlement indienen; de kans om de rol van de nationale coördinatoren te versterken, teneinde vaart te zetten achter het proces van convergentie van de onderwijs- en opleidingsprogramma's en om de transparantie van de erkenningsprocedures te verbeteren.
Op al die gebieden is er qua praktische uitvoering nog zeker veel werk aan de winkel. Bureaucratisch gezien moet er nog heel wat gebeuren in de afzonderlijke landen opdat van de theoretische toepassing van de communautaire richtlijnen overgestapt kan worden naar praktische uitvoering, want daartegen worden vaak nog talloze bureaucratische barrières opgeworpen.
Ik geloof wel dat wij in de goede richting zitten, zoals zeker ook het werk van de rapporteur, mevrouw Fontaine, op het goede spoor zit.

Wijsenbeek
Voorzitter, de rapporteur, mevrouw Fontaine, verdient uiteraard lof voor het werk dat ze weer gedaan heeft. Toch weet zij net zo goed als ik dat weet en als de Commissie dat weet, en daar wil ik graag straks een reactie op hebben, dat in feite haar verslag veel te optimistisch is en dat de lidstaten, en zeker niet in de laatste plaats de lidstaat van mevrouw Fontaine zelf, telkens weer opnieuw elke gelegenheid te baat grijpen om marktbescherming te plegen. Ook op het gebied van de erkenning van diploma's.
Ik denk dat we daarom zelfs tot de constatering zullen moeten komen dat we op den duur het onderwijsbeleid niet langer uitsluitend aan de nationale lidstaten kunnen overlaten en dat de volgende stap is dat we het communautair zullen moeten gaan regelen. In de tussentijd is er natuurlijk toch wel enige vooruitgang gemaakt en dankzij het Hof van Justitie dat, zoals zo vaak, of in dit geval het Gerecht van Eerste aanleg, in Zaak-1690, de zaak Panagiotopoulou, de directe werking van richtlijn 89/48 verklaart. Ik denk dat dat buitengewoon belangrijk is.
Toch wil ik nog één slecht voorbeeld, nadat mevrouw Fontaine bijvoorbeeld in de advocatenrichtlijn de weerstand van de nationale beroepsgroepen duidelijk aan de kaak gesteld heeft en getracht heeft die te breken - en daar is nu ten minste enige opening - nog een keer duidelijk aangeven dat bijvoorbeeld nog steeds in de eerste beroepsgroep, waar we begonnen zijn met de erkenning van diploma's, de medische beroepen, Frankrijk nog steeds bescherming van de markt pleegt inzake de protégiste dentaire . Daar is een Europese richtlijn over maar die is in Frankrijk zo vertaald dat men nog steeds mensen in de gevangenis gooit die terecht volgens de Europese richtlijn ook in Frankrijk hun beroep uitoefenen. En daar moet verandering in komen en het verslag van mevrouw Fontaine draagt daartoe bij.

Blot
Mijnheer de Voorzitter, waarde collega's, dit verslag van onze collega, mevrouw Fontaine, is uitstekend en wij zullen het dan ook zonder enig voorbehoud steunen.
Zoals de rapporteur stelt, houdt het verslag van de Commissie inderdaad enige vooruitgang in inzake de toepassing van het algemeen stelsel van erkenning van hoger-onderwijsdiploma's in de Europese Unie. Als lid van de broederschap Saint-Benoît, hoop ik van harte dat, met name dankzij deze nieuwe regelgeving, de transnationale universitaire gemeenschap in de toekomst herleeft. Die bestond ook al in het Europa van de twaalfde en dertiende eeuw en was geïnspireerd op het lidmaatschap van dezelfde beschaving, die zowel gebaseerd was op het Latijn en het Romeins recht als op de Grieks-christelijke waarden die ook vandaag nog de onze zijn.
Ik wil niet in detail ingaan op de regelgeving die in het verslag van mevrouw Fontaine behandeld wordt maar wil wel getuigen van het belang dat deze uitwisselingen op het vlak van het hoger onderwijs kunnen hebben voor een grensgebied als het mijne. Ik ben immers verkozen in de Elzas, een gebied dat zich geografisch en cultureel gezien in het Europese Rijnland bevindt. Wij kennen al een aanzienlijke interuniversitaire samenwerking tussen de universiteiten van Baden-Wurtemberg en de Elzas, zonder overigens de universiteit van Bazel in Zwitserland te vergeten. Deze samenwerking kan alleen maar versterkt worden door de ontwikkeling van het algemeen stelsel voor de wederzijdse erkenning van diploma's dat wordt ingevoerd maar nog niet ver genoeg gaat.
Dit alles lijkt ons dan ook positief en wij hopen van harte dat de aanbevelingen, die in het verslag van mevrouw Fontaine geformuleerd worden, de komende jaren zo snel mogelijk verwezenlijkt worden.

White
Voorzitter, ik wil mevrouw Fontaine complimenteren met haar verslag dat weer van het niveau is dat wij van haar gewend zijn.
Ik mag wellicht opmerken dat wij als linkervleugel in dit Huis altijd al hebben gezegd dat de interne markt moet worden uitgerust met een sociale dimensie. Een sociale dimensie is onontbeerlijk als het gaat om het verrichten van betaalde arbeid in de interne markt, en daar hoort ook een onderlinge erkenning van diploma's bij.
Eerder deze week heb ik tijdens het debat over rijbewijzen al opgemerkt, en dat doe ik nu weer, dat wij in het kader van het vrije verkeer binnen de Europese Unie moeten erkennen dat er binnen die Unie weliswaar verschillende wetgevingen bestaan, maar dat het toch mogelijk is om tot een onderlinge erkenning van diploma's en voorschriften te komen. U weet, Voorzitter, net zo goed als ik, dat Engeland en Schotland er binnen het Verenigd Koninkrijk aparte regelingen op na houden, maar dat belet hen niet om toch bepaalde beginselen binnen het Verenigd Koninkrijk te aanvaarden. Zo zou het ook bij de onderlinge erkenning van diploma's moeten gaan. Op dit punt zijn de Schotse en Engelse voorbeelden opnieuw toepasselijk.
Voorzitter, U zult, neem ik aan, andere diploma's hebben dan ik, maar zij worden in het Verenigd Koninkrijk algemeen erkend. Velen beweren, en ik weet zeker U ook, dat de Schotse diploma's, hoe kan het anders, beter zijn dan de Engelse. Maar wanneer het op het hoger onderwijs aankomt, zien en begrijpen wij ook de noodzaak van onderlinge gelijkwaardigheid.
Ik mag wellicht tot besluit opmerken dat ik van huis uit advocaat ben. De erkenning van mijn diploma, waarop ik nog sta afgebeeld met haar en een zwarte baard, is in de vorm van een kaart, met vertalingen in negen talen, en is in feite gebaseerd op een richtlijn uit 1987, toen dit Parlement nog geen echt parlement was. Een en ander geeft wel aan dat wij ons al heel lang met dit vraagstuk bezighouden en ik hoop dat wij, in het belang van al die jonge mensen op de publieke tribune, achter deze kwestie meer vaart zetten opdat zij profijt kunnen trekken van de interne markt met een sociale dimensie.

Wijsenbeek
Voorzitter, zou U zo vriendelijk willen zijn de heer White erop te attenderen dat het nu 1997 is en dat dit Parlement al heel, heel lang bestaat? Hij heeft mogelijk enige cijfers door elkaar gehaald, waar advocaten altijd last van hebben.

De Voorzitter
Ik denk dat hij 1977 bedoelde, toen dit Parlement nog niet rechtstreeks werd gekozen. Maar hij zei zulke aardige dingen over de Schotten, dat ik hem niet wilde verbeteren.

Rosado Fernandes
Mijnheer de Voorzitter, ik wil enkele korte aantekeningen maken bij het verslag van mevrouw Fontaine en ook bij deze poging om de erkenning van diploma's te bureaucratiseren, iets wat mij altijd zorgen baart.
Ik ben van oordeel dat de markt ondanks alles moet meetellen en dat achter een diploma een imbeciel kan schuilgaan. Ik denk dus dat een diploma op zich niet automatisch waarde heeft en ik geloof dat een diploma nooit kan opwegen tegen de vakkennis van degene die het diploma heeft behaald. Ik heb met mijn diploma van Doctor in de Klassieke talen aan de Letterenfaculteit van Lissabon al college gegeven in Amerika en de Amerikanen hebben mij nooit voor het probleem van de equivalentie geplaatst. Zij erkenden dat wat ik tot dus ver had gedaan voldoende was om mijn beroep te mogen uitoefenen en als professor aan de universiteit te werken.
Europa - dat zich nooit om onderwijs heeft bekommerd noch geneigd was ik zeg niet het onderwijs maar de kwaliteit van het onderwijs op elkaar af te stemmen en waarin het bepaalde landen ongetwijfeld goed uitkwam dat andere landen een lager onderwijsniveau hadden - dient nu natuurlijk het probleem van de erkenning van de diploma's aan te pakken. Wij weten allemaal dat er in een land universiteiten, beroepsscholen en middelbare scholen zijn die diploma's uitreiken die niet zo goed zijn als die van andere scholen in hetzelfde land.
Ik vind dan ook dat hoe minder de Commissie en de bureaucraten zich bemoeien met de systematische beoordeling van diploma's des te beter het vrij verkeer van burgers zal verlopen. Maar volgens mij is het fundamenteel dat Europa zich bekommert om convergentie op het gebied van de kwaliteit van het onderwijs op alle niveaus en niet alleen om monetaire convergentie. Dat zou tenminste een interessanter ideaal zijn dat tot meer rijkdom zou leiden.

Amadeo
Mijnheer de Voorzitter, de onderhand broodnodige convergentie tussen het universitair onderwijs en de beroepsopleiding is een van de middelen die al een tijd geleden is opgespoord om te trachten de werkgelegenheidscrisis, die vandaag de dag de hele Unie en ook de landen daarbuiten in haar greep houdt, in te perken.
Helaas hebben het onderwijs en de beroepsopleiding het nogal moeilijk om die relevante rol aan te nemen. Dit komt vooral door alle obstakels die nog zitten tussen de verschillende erkenningssystemen van diploma's, met name diploma's van het hoger onderwijs. Uit de balans die is opgemaakt over de toepassing van de onderhavige richtlijn, blijkt dat 11.000 burgers geïnteresseerd zijn bij het operationeel maken van het systeem, dat juist in de erkenning van academische titels de grootste obstakels aantreft. Wij geloven overigens dat dit getal alleen slaat op degenen die de moed hebben gehad een problematische situatie aan de kaak te stellen. De realiteit ziet er waarschijnlijk veel ernstiger uit. Heeft Europa soms die mentaliteit verloren dankzij welke in de loop der eeuwen belangrijke universiteiten zijn opgericht als tempels van wereldkennis? Feit is dat het maar niet wil lukken het universele karakter te erkennen van de kennis die in de universiteiten van de Unie wordt onderwezen. Mevrouw Fontaine doet er dan ook goed aan een beschuldigende vinger te heffen naar de vertraging die de toepassing van de richtlijn heeft opgelopen.
Wij willen u eraan herinneren, mijnheer de Voorzitter, dat beroepsdiploma's als die van landmeter, tandarts en nog vele andere niet in alle landen van de Unie erkenning hebben gevonden. Deze beroepsgroepen genieten ook geen bijzondere bescherming. Ook wij sluiten ons aan bij het pleidooi voor een sterkere dialoog tussen nationale overheden en organen van de Commissie, om een zo transparant en goed mogelijk voorlichtingssysteem te krijgen. Wij vragen u eveneens, mijnheer de Voorzitter, om de nodige druk uit te oefenen op de Belgische, Griekse en Duitse regeringen, want die zijn momenteel het hardnekkigst in het beletten dat burgers afkomstig uit andere lidstaten het vrije beroep in hun land uitoefenen. De burger heeft al zo vaak te maken met zwak gedoe, hij mag nu best een duidelijk signaal van Europa krijgen!

Sichrovsky
Mijnheer de Voorzitter, ook al moet de gelijkschakeling van hoger-onderwijsdiploma's worden toegejuicht, daarmee wordt in feite niet gegarandeerd wat door de afronding van een studie ten uitdrukking moet worden gebracht. In de praktijk maakt het vaak weinig uit dat afgestudeerden van de verschillende hogescholen hetzelfde recht op toelating hebben tot de afzonderlijke beroepstakken in de hele Europese Unie, slechts het vergelijkbare opleidingsniveau is een voorwaarde voor gelijke kansen op een baan in de hele EU.
De vaak gehoorde argumentatie dat elke universiteit en ook elk land het recht moet hebben om zijn eigen leerplannen op te stellen is slechts gerechtvaardigd wanneer dit leidt tot een kwalitatief vergelijkbaar niveau van de opleiding van de afgestudeerden. Uiterst belangrijk is daarom de instandhouding van het grondbeginsel van subsidiariteit dat de lidstaten ertoe in staat stelt om te beslissen of de uitoefening van een beroep moet worden gereglementeerd of niet. Het moet daarom ondanks de erkenning van de diploma's in de afzonderlijke landen mogelijk zijn om de akte van bekwaamheid voor een beroep door wettelijke of bestuurlijke voorschriften zelf te regelen.
Als men namelijk helemaal afziet van het op elkaar afstemmen van de leerplannen in de afzonderlijk landen, dan zal dat binnen de Europese Unie binnenkort leiden tot bijvoorbeeld Amerikaanse toestanden, waar het diploma van de ene universiteit een wezenlijk hoger niveau garandeert dan het vergelijkbare diploma van een andere universiteit. In de moderne concurrentiemaatschappij die door de vrije markt succes en promotie garandeert, zullen dan vooral de afgestudeerden van zogenaamde elite-universiteiten succes hebben. Wanneer de toegang tot deze elite-universiteiten dan alleen mogelijk is door dienovereenkomstige uitgaven zal dat leiden tot verschillende uitgangspunten voor studenten die afhankelijk zijn van de financiële positie van de familie of andere geldschieters van studenten en leiden tot ongelijkheid.
De vrije toegang tot de arbeidsmarkt in de gehele EU, en dat moet toch immers de zin zijn van de gemeenschappelijke diploma's, kan daarom niet uitsluitend door de erkenning van de diploma's worden gegarandeerd. Dat zou een schijndemocratie zijn die in de realiteit geen stand zal kunnen houden.

Schmidbauer
Mijnheer de Voorzitter, de algemene en de beroepsopleiding vormen een arbeidsmarktpolitiek instrument dat de kwalificaties voor een beroep aanpast aan de eisen van de interne markt en dat een belangrijke rol speelt bij de bestrijding van de werkloosheid. In alle lidstaten van de Unie zijn de onderwijssystemen momenteel onvoldoende voorbereid en op elkaar afstemd om op deze uitdagingen te reageren.
De algemene regeling voor de erkenning van de diploma's van hoger onderwijs heeft hier een beslissende taak. De doelstelling van het vrij verkeer van personen, dat wil zeggen het burgerrecht van de Unie om in andere lidstaten van de Unie te wonen en te werken, moet in samenhang met de bestrijding van de werkloosheid worden gerealiseerd. In de Commissie verzoekschriften werd ons het afgelopen jaar met een aanzienlijk aantal verzoekschriften duidelijk gemaakt dat het vrij verkeer van personen juist bij de erkenning en gelijkschakeling van diploma's en akten van bekwaamheid voor een beroep niet goed werkt.
Verzoekschriften geven het Parlement een overzicht van de problemen van de Europese en nationale regeringen, van bureaucratische maatregelen die ver van de burgers afstaan, van overtredingen van de beginselen van het Gemeenschapsrecht en van alle tekortkomingen in verband met de Europese vereniging en de deelname van de burgers van de Unie aan de eenwording van Europa. Deze ontdekte tekortkomingen van het Gemeenschapsrecht moeten gebruikt worden als basis voor uitgebreide en verbeterde rechtsvoorschriften. Daarom ben ik blij met het uitstekende verslag van mevrouw Fontaine en wil ik vanuit mijn visie als lid van de Commissie verzoekschriften onze ervaringen met u delen. De belangrijkste eis luidt daarbij dat het rekening houden met de opgedane beroepservaring na het behalen van een diploma van hoger onderwijs in de richtlijn wordt opgenomen, want alleen zo kan een bevredigende uitoefening van het recht op vrij verkeer van personen in het belang van een onderwijsen werkgelegenheidsbeleid dat dichtbij de burger staat worden gegarandeerd.

Marín
Mijnheer de Voorzitter, ik wil eerst en vooral de Commissie juridische zaken en rechten van de burger en heel in het bijzonder de rapporteur, mevrouw Fontaine, feliciteren met haar uitstekende verslag en ook met de interesse die zij altijd al betoond heeft voor de erkenning van diploma's. Deze kwestie is van fundamenteel belang voor de Europese burgers die daadwerkelijk gebruik willen maken van hun recht op vrij verkeer.
Het doet ons genoegen dat de Commissie juridische zaken en rechten van de burger het in principe eens kan zijn met de belangrijkste conclusies van ons verslag en er bijvoorbeeld mee instemt dat de richtlijn 89/48/EEG inzake het algemeen stelsel voldoet aan de verwachtingen die gecreëerd werden toen tot een nieuwe horizontale benadering voor de erkenning van diploma's besloten werd. Wij hebben kunnen vaststellen dat jullie het in principe eens waren met de Commissie over de belangrijkste problemen, die de toepassing van de richtlijn in de eerste twee jaar dat ze van kracht was, gesteld heeft.
Mevrouw Fontaine stelde dat misschien vollediger statistieken nodig waren om een echte evaluatie op te maken. Mevrouw Fontaine, de statistieken tonen aan dat tot nu toe nauwelijks 11.000 burgers in heel de Europese Unie daadwerkelijk de erkenning van hun diploma bekomen hebben. Waarom slechts 11.000 burgers? Misschien omdat we nog maar twee jaar bezig zijn. En ten tweede, omdat vele van de problemen, waarop jullie gewezen hebben, evident zijn en opgelost moeten worden.
Om welke problemen gaat het? Eerst en vooral, de werkwijze en de vertrouwensrelaties. De relatie en de samenwerking met de nationale coördinatoren zijn van fundamenteel belang en deze vertrouwensrelatie moet vorm krijgen door deze bijeenkomsten van nationale coördinatoren. Het is positief dat in de gezamenlijke vergadering van deze coördinatoren met de Commissie juridische zaken en rechten van de burger duidelijk gewezen is op de belangrijke rol die de nationale coördinatoren, die de richtlijn moeten toepassen, spelen bij het bevorderen van het onderlinge vertrouwen dat absoluut noodzakelijk is voor het welslagen van het algemeen stelsel. Alleen dankzij vertrouwen zal het stelsel, dat in de richtlijn voorzien is, daadwerkelijk kunnen worden uitgebreid.
Daarnaast zijn er nog andere problemen zoals de definitie van het begrip hoger onderwijs en het evenwicht tussen artikel 3 - erkenning van het diploma op zich - en artikel 4 dat de lidstaten in bepaalde omstandigheden de mogelijkheid biedt om bijkomende voorwaarden op te leggen. Ik verhul niet dat er grote meningsverschillen bestaan tussen de Commissie en een aantal lidstaten over de interpretatie van deze richtlijn, zoals jullie overigens wel weten. Dit heeft uiteindelijk geleid tot een situatie die niet optimaal is: wanneer wij op grond van artikel 169 van het Verdrag een inbreukprocedure zouden inleiden tegen een aantal lidstaten, zouden zij zeker veroordeeld worden door het Hof van Justitie.
Gezien het belang van vertrouwensrelaties is het echter beter dat het stelsel vordert via vertrouwensrelaties tussen de lidstaten en dat de Commissie de problemen inzake de interpretatie van de richtlijn niet stelselmatig moet oplossen door een inbreukprocedure in te leiden en zich tot het Hof van Justitie te wenden.
Ik ben ervan overtuigd dat het standpunt van de Commissie het zal halen maar wij weten allemaal dat een procedure op grond van artikel 169 van het Verdrag bij het Hof van Justitie voor veel tijdverlies zorgt, ook al zouden wij de zaak uiteindelijk winnen.
Jullie pleiten voor meer informatie en meer transparantie op alle niveaus. Welnu, onlangs is het initiatief "burgers van Europa" gestart en één van de eerste gidsen gaat precies over de erkenning van diploma's. Laten wij hopen dat de werking van het stelsel beter begrepen wordt naarmate de richtlijn vaker wordt toegepast en mijns inziens is de toestand vandaag in verhouding inderdaad al heel wat beter dan bij het begin.
De Commissie juridische zaken en rechten van de burger heeft ook de aandacht gevestigd op twee specifieke punten: de diploma's die zijn afgeleverd door derde landen en de invloed van de mobiliteit op communautair niveau op de nationale regelgevingen inzake numerus clausus . Dit is een heel delicate kwestie aangezien sommige lidstaten een numerus clausus kennen en andere dan weer niet en een aantal lidstaten zelfs terugkomen op deze mogelijkheid.
Mevrouw Fontaine, ik kan alleen maar zeggen dat de Commissie momenteel de beste oplossing bestudeert om zowel het probleem van de erkenning van door derde landen afgeleverde diploma's als het probleem van de landen, die een numerus clausus toepassen, op te lossen.
In verband met de voorgestelde wijzigingen, die mevrouw Fontaine steunt, wil ik zeggen dat de Commissie de noodzakelijke wijzigingen zo snel mogelijk zal uitvoeren. Tenslotte dank ik u en de overige leden die het woord gevoerd hebben en het belang van deze kwestie onderstreept hebben. De richtlijn is zeker nog niet op kruissnelheid maar jullie weten perfect dat het er voor alle richtlijnen met het oog op harmonisatie op aankomt vol te houden. Het is beter dat dit gebeurt op basis van politieke onderhandelingen en vertrouwensrelaties en niet met behulp van stappen bij het Hof van Justitie. Dat is alvast het standpunt van de Commissie.

Wijsenbeek
Mijnheer de Voorzitter, nee, dit is geen punt van orde. Ik wou een aanvullende vraag aan de Commissie stellen. Want ik heb een specifieke vraag aan de commissaris gesteld en ik mag aannemen dat z'n Vlaams sinds zijn verblijf in Brugge niet veel verbeterd is, maar hij geeft impliciet antwoord, terwijl ik dus van hem een bevestiging zou willen krijgen. Hij zegt: wij moeten uitgaan van de Cassis de Dijon -doctrine van wederzijds vertrouwen. Maar ik heb gezegd: is de commissaris eigenlijk niet van oordeel door dat telkens maar weer opnieuw instellen van marktbeschermingen, dat we eigenlijk de volgende stap zouden moeten nemen door een communautair onderwijsbeleid. Daar heb ik geen antwoord op gekregen. Misschien wil hij dat niet, maar ik zou het toch wel graag van hem willen horen.

Marín
Mijnheer de Voorzitter, de richtlijn is correct en moet de verantwoordelijkheid voor de erkenning van diploma's overlaten aan de lidstaten. Misschien zullen uw of mijn kleinkinderen het grote geluk hebben dat zij in een meer verenigd Europa wonen, met een taalsysteem dat ervoor zorgt dat taal geen hinderpaal is, met een stelsel van academische credits , zodat de plaats waar men studeert er niet toe doet omdat alle beroepen automatisch erkend zullen worden met een besluit op communautair niveau. U zal zeker gelijk krijgen, mijnheer Wijsenbeek, maar een commissaris kan het zich niet veroorloven enkel een dichter voor Europa te zijn. En uw visie lijkt mij momenteel al te poëtisch.

De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt morgen te 9.00 uur plaats.
(De vergadering wordt te 18.40 uur gesloten)

