Wspólne zasady w dziedzinie bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego (debata)
Przewodniczący
Kolejnym punktem porządku dziennego jest sprawozdanie sporządzone przez Paola Costę w imieniu delegacji Parlamentu Europejskiego do komitetu porozumiewawczego w sprawie wspólnego tekstu, zatwierdzonego przez komitet pojednawczy, dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnych zasad w dziedzinie bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 2320/2002 -.
Paolo Costa
sprawozdawca. - (IT) Panie przewodniczący, panie wiceprzewodniczący Komisji, panie i panowie! Świętujemy dzisiaj zakończenie procedury, która została rozpoczęta we wrześniu 2005 r.
Droga, jaką przebyliśmy, była długa i w niektórych przypadkach trudna, ale ostatecznie uważam, że rezultaty były warte wysiłku. Rozpatrywaną kwestią jest bezpieczeństwo lotnicze. Regulacje, jakie obowiązują, które obowiązywały dotychczas, zostały przyjęte w emocjonującym klimacie otaczającym ataki na World Trade Center w dniu 11 września 2001 r. Rodziły się one z bólem, ale następnie zostały zatwierdzone i były stosowane i podczas gdy w ostatnich latach odnotowaliśmy pewne sukcesy, istniały też praktyczne braki i niedociągnięcia.
Dlatego też obecnie dokonujemy ich przeglądu. Celem jest zapewnienie bardziej elastycznej odpowiedzi na technologiczne, psychologiczne i behawioralne zmiany w walce z terroryzmem, oczywiście uwzględniając doświadczenie, jakie dotychczas zyskaliśmy. Bezpieczeństwo i ochrona przed atakami terrorystycznymi są oczywiście priorytetem, ale nie mogą być rozpatrywane w izolacji. Muszą być postrzegane w nieco bardziej zrównoważonym kontekście.
Kontrole muszą być surowe i skuteczne, ale nie powinny powodować niedogodności dla pasażerów, a ich stosowanie nie powinno prowadzić do powstania niepotrzebnych kosztów. Koszty w miarę możliwości powinny być dzielone i nie powinny być w całości ponoszone przez pasażerów. Z tego też powodu nowe kontrole nie powinny być wprowadzane bez przeprowadzenia stosownej demokratycznej kontroli. To na tych dwóch kwestiach - koszty i demokratyczna odpowiedzialność - delegacja Parlamentu skupiła swą uwagę podczas etapu koncyliacji tej procedury.
W odniesieniu do kosztów, z przyjemnością mogę poinformować tę Izbę, że został włączony artykuł, a nie punkt preambuły, aby ustanowić, że koszty kontroli muszą być dzielone pomiędzy pasażerów, porty lotnicze, przewoźników lotniczych i rządy krajowe. Na mocy kolejnego artykułu, nie deklaracji międzyinstytucjonalnej jak w 2002 r., Komisja ma zbadać problem w sposób bardziej szczegółowy i przedstawić tej Izbie i Radzie wnioski, w celu rozwiązania problemu poprzez odpowiednie dzielenie kosztów pomiędzy podatników i pasażerów.
W odniesieniu do odpowiedzialności demokratycznej, udało nam się osiągnąć stosowanie wzmocnionej komitologii lub komitologii połączonej z kontrolą, zwłaszcza gdy wprowadzana jest jakakolwiek nowa kontrola lub ograniczenie wiążące się z życiem pasażerów. Jeśli Parlament w przyszłości stwierdzi, że środki bezpieczeństwa są nieproporcjonalne, będzie on miał możliwość wezwania do debaty publicznej w celu stosownego zbadania takich rozważań.
Ogólnie, uważam, że w ten sposób została osiągnięta równowaga pomiędzy skuteczną walką z terroryzmem, a jednocześnie najszerszym z możliwych poszanowaniem dla prywatności, zwyczajów i ograniczeniem rozwiązań, które bezcelowo irytują pasażerów. Oczywiście, tylko właściwe przetestowanie stosowania tych regulacji powie nam, czy osiągnęliśmy to w pełni.
Dlatego też, panie przewodniczący, chciałbym zalecić Izbie, naszej Izbie, aby przyjęła to porozumienie osiągnięte w procedurze koncyliacji, by Komisja mogła efektywnie rozpocząć swe prace.
Jacques Barrot
wiceprzewodniczący Komisji Europejskiej. - (FR) Panie przewodniczący, panie i panowie! Macie przed sobą wniosek dotyczący nowych ram regulacyjnych w sprawie bezpieczeństwa lotniczego, który jest państwu znany. Doceniam całą pracę i wysiłek, jaki włożyli państwo w osiągnięcie pozytywnego wyniku w długiej i trudnej procedurze koncyliacji.
Teraz doszliśmy do ostatecznego etapu dotyczącego nowych ram regulacyjnych, kolejnej oznaki lepszego stanowienia prawa. W dniu 4 marca Rada formalnie zakończyła trzecie czytanie tego wyważonego i korzystnego tekstu, który jest ważny zarówno dla branży lotniczej, jak i dla pasażerów. Teraz do posłów Parlamentu Europejskiego należy zakończenie tego procesu.
Jestem wdzięczny panu Costa za zwrócenie się do Parlamentu, aby zatwierdził tekst i w ten sposób zapewnił pomyślny wynik koncyliacji. Każdy wykazał w procesie koncyliacji ducha kompromisu, ale myślę, że mogę powiedzieć, że Parlament wyszedł z niego zwycięsko, ponieważ większość sugerowanych poprawek i idei znajduje się w tekście, nad których będziecie głosować.
Rozumiem wasze oczekiwania w odniesieniu do zasady finansowania. Ja sam bardzo mocno osobiście zaangażowałem się w proces koncyliacji. Z państwa pozwoleniem, odwołuje się do mojego ostatniego oświadczenia, że zamierzałem przedstawić Komisji wniosek legislacyjny w sprawie podziału, pomiędzy podatników i użytkowników, kosztów wynikających ze surowszych środków bezpieczeństwa lotnictwa, jakie państwa członkowskie mogą przyjąć oprócz podstawowych zasad ustanowionych z tym nowym rozporządzeniu.
Nie narusza to prawa inicjatywy Komisji lub zgodności z procedurami krajowymi, w szczególności przeprowadzając stosowną ocenę oddziaływania przez przyjęciem jakiegokolwiek wniosku legislacyjnego.
Ponadto, wraz z wprowadzeniem procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą, zmiana w kierunku nowej decyzji "komitologii” nada Parlamentowi Europejskiemu większe uprawnienia nad ogólnymi zasadami, jakie Komisja musi opracować po przyjęciu ram regulacyjnych.
Umożliwiając większą elastyczność w systemie w celu dostosowania prawodawstwa w ramach procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą, wszystko to zapewni równowagę w ogólnym ustawodawstwie wdrażającym. W ten sposób dokonujemy postępu instytucjonalnego we wszystkich tych sytuacjach.
W odniesieniu do art. 4, kieruję państwa uwagę na przedstawione tam oświadczenie. Komisja deklaruje swój zamiar proponowania ogólnych środków, wskazanych w obecnego art. 4 ust. 1 oraz szczegółowych środków wdrażających w rozumieniu obecnego art. 4 ust. 2. Komisja zamierza skorzystać z art. 251 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską w celu zaproponowania jakichkolwiek środków dodatkowych, które byłyby konieczne w stosunku do standardów ustanowionych w rozporządzeniu.
Komisja zauważa, że ważne jest, aby umożliwić opracowanie szczegółowych środków wdrażających w oparciu o metody, które mogą nie tylko zapewnić skuteczne wykrycie i zapobieganie, ale także zapewnić konieczną elastyczność i szybkość, jednocześnie zachowując poufność wrażliwych dokumentów w celu chronienia pasażerów. Komisja także podkreśla, że ciągłość wdrażania przepisów będzie utrzymana, dopóki nie zostaną one zastąpione przez nowe środki przyjęte na mocy tego rozporządzenia.
W odniesieniu do treści, nowe rozporządzenie umożliwia rozwój odpowiedniejszego prawodawstwa, które w większym stopniu będzie w stanie zająć się kwestami bezpieczeństwa w sposób holistyczny i elastyczny, zamiast zajmować się nimi za pomocą szeregu indywidualnych i powtarzalnych podejść. Początkowe dane szacunkowe dostarczone przez Association of European Airlines sugerują, że bardziej elastyczne metody mogą obniżyć koszty do 500 milionów.
Podsumowując, kiedy to nowe rozporządzenie zostanie przyjęte łatwiej będzie przyjąć przepisy wspólnie z krajami niebędącymi członkami UE, które będą się charakteryzować równie wysokim standardem bezpieczeństwa lotniczego. Ta koncepcja "jednolitego obszaru ochrony lotnictwa” leży w interesie nie tylko pasażerów, ale także sektora lotnictwa Unii Europejskiej.
Poza tym, mam nadzieję, że ostatnio dokonany rozwój technologiczny umożliwi nam zmianę od następnego roku całkowitego zakazu wnoszenia płynów na pokład samolotu. Jak tylko będzie dostępna stosowna technologia wykrywająca płyny wybuchowe, postaram się uwzględnić ten nowy czynnik w uregulowaniach. Parlament Europejski będzie miał możliwość dokonania przeglądu wszelkich planów wprowadzenia zmian w tym zakresie.
Panie i panowie! To był długi proces. Każdego kosztowało wiele wysiłku, aby osiągnąć kompromis konieczny do przyjęcia tego nowego rozporządzenia. To nowe rozporządzenie nie tylko pomoże nam poprawić kontrolę w powietrzu, ale także obniży koszty, uprości przepisy i zapewni bardziej skuteczną ochronę lotnictwa cywilnego.
A zatem dziękuję Parlamentowi za jego pracę nad przygotowaniem tego wniosku legislacyjnego i oczywiście z całego serca żywię nadzieję na wsparcie i przyjęcie tekstu.
Philip Bradbourn
w imieniu grupy PPE-DE. - Panie przewodniczący! Jak powiedzieli zarówno sprawozdawca jak i komisarz Barrot, po długim procesie koncyliacji Parlament i Rada wreszcie osiągnęły porozumienie, które moim zdaniem jest pozytywne i warte naszego wsparcia.
W świetle istniejącego zagrożenia terrorystycznego uważam, że jasne zasady bezpieczeństwa, co ważne, wspólnie wdrażane przez wszystkie porty lotnicze i linie lotnicze w Europie są absolutnie konieczne, i ten wniosek zapewnia jedno i drugie.
Podczas gdy byliśmy w stanie osiągnąć z Radą porozumienie co do kwestii finansowania tych środków bezpieczeństwa, Komisja zgodziła się na przedstawienie w ciągu dwóch kolejnych miesięcy osobnego wniosku w sprawie finansowania tych środków. Mam nadzieję, że stanie się to raczej wcześniej niż później.
Chcę wyjaśnić tutaj i teraz, że przedstawiając ten wniosek zarówno Rada i Komisja powinny wziąć pod uwagę silne i jednolite stanowisko Parlamentu w tej kwestii. Parlament nie może być uważany za kolejną obręcz, przez którą Komisja i Rada muszą przeskoczyć, ale za poważnego i równego partnera w procesie. Bezpieczeństwo i ochrona pasażerów ma zasadnicze znaczenie i mam nadzieję, że przyszły wniosek Komisji będzie odzwierciedlał ten stan rzeczy.
Pomimo tego krytycznego punktu sprawozdanie powinno zostać przyjęte brawami. Dostrzegam korzyści płynące ze wspólnych standardów bezpieczeństwa w Europie. I biorąc pod uwagę, że wzmożone zagrożenie terroryzmem dla lotnictwa obecnie jeszcze wzrasta, wniosek ten oferuje znaczną poprawę bezpieczeństwa i ochrony pasażerów. Wzywam zatem tę Izbę do pełnego poparcia tego środka.
Saïd El Khadraoui
w imieniu Grupy PSE. - (NL) Panie komisarzu, panie i panowie! Ataki terrorystyczne z 11 września i inne poważne zagrożenia uświadomimy nam, jak bardzo wrażliwy jest sektor lotnictwa i ile ofiar śmiertelnych może przynieść atak przy użyciu samolotu lub dokonany wewnątrz niego. Oraz jak ogromne skutki może to mieć dla gospodarki, a w ten sposób dla każdego nas. W konsekwencji ważne jest, abyśmy uczynili wszystko co konieczne, aby zapewnić maksymalne bezpieczeństwo i to bez twierdzenia, że musimy mieć maksymalną harmonizację w tej kwestii na szczeblu europejskim.
Jednakże jednocześnie musimy także dążyć do równowagi pomiędzy bezpieczeństwem z jednej strony oraz komfortem, prywatnością i swobodą przepływu, z drugiej strony, jak powiedział sprawozdawca. To było zawsze naszym celem, jako delegacji Parlamentu Europejskiego podczas negocjacji i myślę, że dobrze wspólnie pracowaliśmy pomiędzy partiami w panem Costą, panem Jarzembowskim, także w ramach procedury koncyliacji. Wszyscy współpracowaliśmy, czego wynikiem jest korzystny kompromis, jak słusznie podkreślił komisarz.
Nie oznacza to, że jesteśmy w stu procentach zadowoleni. Wszystko będzie zależeć od tego, w jaki sposób osiągnięte porozumienia będą wprowadzane w życie. A w odniesieni do dwóch głównych obszarów: po pierwsze wdrożenie środków. Zapewniliśmy Parlamentowi stałe znaczące zaangażowanie poprzez nową procedurę komitologii połączoną z kontrolą i de facto uzyskaliśmy pewnego rodzaju veto w odniesieniu do przypadków, co do których uważamy, że proponowane środki będą nieproporcjonalne. A zatem istnieje margines swobodnej interpretacji w przypadku debaty i myślę, że zakaz wnoszenia napojów na pokład samolotu dowiódł, że jest to konieczne. Nie możemy pozwolić komisji ekspertów, aby miała carte blanche i nie ponosiła odpowiedzialności.
Możemy perfekcyjnie dobrze wykonywać tę pracę, jeśli Komisja będzie nas stale informować i myślę, że będzie to bardzo ważne. Musimy także opracować prawidłową procedurę wewnętrzną, która umożliwi Parlamentowi czynić to prawidłowo.
Po drugie, wiemy, że rzeczywiście nie osiągnęliśmy tego, co chcieliśmy w odniesieniu do finansowania środków bezpieczeństwa. Chcieliśmy pozostać spójni w naszych rozumowaniu. Nasze oczekiwania są takie, aby środki bezpieczeństwa uzgodnione przez Unię były stosowne dla wszystkich. Jeśli państwa członkowskie potrzebują lub chcą więcej, wtedy powinny ponosić koszty tych dodatkowych kosztów. Nie udało nam się tego przyjąć, ale jestem pewien, panie komisarzu, że zobowiązanie, jakie pan przyjął, doprowadzi do nowej debaty i prawdziwych wyników w przyszłości.
W każdym razie dzisiaj mamy ramy, które powinny nam umożliwić szybkie podjęcie środków bezpieczeństwa, ale jednocześnie doprowadzi do demokratycznej odpowiedzialności. Pozostaje sprawdzić, czy system jest satysfakcjonujący dla każdego. Moja grupa także poprze wniosek.
Jeanine Hennis-Plasschaert
w imieniu grupy ALDE. - (NL) Aby być dosadnym, nie ma wątpliwości, że lotnictwo jest i pozostaje popularnym celem terrorystów. A zatem, konieczność surowszych zasad bezpieczeństwa dla transportu lotniczego, wraz z dodatkowymi kosztami i ciężarami, jakie z tego wynikają, jest absolutnie oczywista. Jednakże co do utrzymania podstawowych ram w tym zakresie, rzeczywiście zasadnicze znaczenie ma skuteczność wprowadzonych środków. W tym względzie to porozumienie, o ile nie jest perfekcyjne, stanowi jednak ważny krok naprzód.
W odniesieniu do wzmocnionej roli Parlamentu, żywię ogromną nadzieję, że w pełni to wykorzystamy. Bardziej niż kiedykolwiek musimy zastosować środek realistycznych założeń w odniesieniu do skuteczności naszych aktów prawnych i zasad. Oczywiście ważne jest właściwe zarządzanie stresem zbiorowym. Jednocześnie podróżujący samolotami muszą być traktowani poważnie. Kosztowne, ale pozorne bezpieczeństwo nie przynosi już żadnych korzyści.
Terroryści stają się coraz bardziej pomysłowi. Odpowiedzią nie powinno być konfiskowanie butelek wody, żelów do kąpieli lub płynów do soczewek kontaktowych. Rozwiązaniem jest efektywne transgraniczne funkcjonowanie policji, wymiaru sprawiedliwości i służb informacyjnych. Z niecierpliwością oczekuję w związku z tym na stopniowy plan, który komisarz właśnie opisał.
Seán Ó Neachtain
w imieniu grupy UEN. - (GA) Znaczenie bezpieczeństwa lotniczego nie powinno i nie może być pomijane i jestem pełen uznania dla pracy, jaka została wykonana w celu opracowania tego rozwiązania, które zapewnia bezpieczeństwo pasażerom i pracownikom lotniczym.
Kiedy opracowujemy i wdrażamy tego rodzaju regulacje, musimy być ostrożni, aby te regulacje nie były regulacjami przyjmowanymi przez wzgląd na regulacje i aby rozpatrzyć także inne aspekty sektora lotnictwa. Na tej podstawie, z zadowoleniem przyjmuję przepis tego sprawozdania, który przewiduje, że niektórzy pasażerowie - ci, którzy pochodzą z innych krajów, które mają takie same środki bezpieczeństwa jak Unia - nie muszą przechodzić przez dodatkowe kontrole bezpieczeństwa. Wielka szkoda, ze to samo podejście nie zostało przyjęte w odniesieniu do towarów zwolnionych od cła i pasażerów tranzytowych.
Obecnie, jeśli osoba podróżuje ze Stanów Zjednoczonych do Irlandii i zmienia plany na Paryż, wszelkie zwolnione od cła towary kupione w Stanach Zjednoczonych zostaną odebrane tej osobie w Paryżu. Ten bezsensowny system oznacza, że tracą pasażerowie i detaliści.
Zgadzam się, że troska o bezpieczeństwo jest priorytetem. Jednakże, rozwiązanie, jakie uzgodniliśmy w Singapurze, pokazuje, że można zrobić obydwie rzeczy. Dlaczego zatem te rozwiązania nie mogą być zastosowane z innymi krajami? Wiemy, że opracowuje się plany, ale dzieje się to za wolno dla pasażerów i detalistów, którzy ponoszą konsekwencje.
Eva Lichtenberger
w imieniu grupy Verts/ALE. - (DE) Panie przewodniczący! To była bardzo długa historia i chciałabym wykorzystać tę okazję, aby powtórzyć moje podziękowania dla pana Costy. W negocjacjach, w tym negocjacjach z Radą, pozostawał on mocno zaangażowany w stanowisko sformułowane i popierane przez posłów tej Izby w komisji.
Jednym z poruszonych aspektów, jak już zostało wspomniane, było finansowanie środków - z powodów oczywistych. Na przykład, te środki bezpieczeństwa skłaniają się znacząco do ukrywania tego, co byłoby mniej niż w pełni zgodnymi z prawem rozwiązaniami finansowymi dla poszczególnych krajowych linii lotniczych. Zakładam, że właśnie dlatego pojawiły się wszelkiego rodzaju opory w Radzie wobec zespołu zasad, które zapewniały większą przejrzystość w tym obszarze, a oczywiście wyraźnym i jednogłośnym pragnieniem naszej grupy było posiadanie przejrzystych, bezpośrednich przepisów dotyczących finansowania, które miały na celu pomoc w zapobieżeniu problemom.
Drugim aspektem było ustalenie, na mocy którego Parlament byłby ściślej zaangażowany w trwały rozwój przepisów bezpieczeństwa. Także mocno stawiono temu opór, jednak nie mogę zrozumieć dlaczego, ponieważ Parlament Europejski przede wszystkim tylko próbował wskazać drogę wyjścia, którą można byłoby wykorzystać, na przykład, aby wycofać się ze środków, które już zostały przyjęte, ale które później okazały się nieskuteczne. Mogę tylko wesprzeć kompromis, ale życzyłabym sobie więcej.
Jaromír Kohlíček
w imieniu grupy GUE/NGL. - (CS) Parlament Europejski i Komisja Europejska od kilku lat debatują nad bezpieczeństwem w lotnictwie.
Celem poprawki do rozporządzenia (WE) nr 2320/2002 z dnia 16 grudnia 2002 r. jest zapewnienie poprawy w zakresie wspólnych zasad w obszarze bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego. Wynikający z tego dokument nie jest jednak zbyt jasny. Aby nie tylko ja, ale także wielu innych posłów do tego Parlamentu, mogło podnieść ręce głosując za wynikiem procedury koncyliacyjnej, chcę usłyszeć wyraźną odpowiedź na moje pytanie.
Panie komisarzu, zwracam się do pana: ponieważ nowe rozporządzenie nie gwarantuje wspólnej procedury testowania kompetencji pilota, jak kwestia ta będzie rozwiązywania, kiedy rozporządzenie (WE) nr 2320/2002 zostanie uchylone? Czy może pan potwierdzić, że Europejskie Stowarzyszenie Cockpit (ECA) i Komisja porozumiały się co do przygotowania rozporządzenia ustanawiającego wspólną procedurę dla testowania kompetencji pilota? Jeśli tak, kiedy ten tekst zostanie przedstawiony? Pana odpowiedź będzie miała wpływ na to, jak będziemy jutro głosować.
Rodi Kratsa-Tsagaropoulou
- (EL) Panie przewodniczący! Proszę pozwolić mi rozpocząć od wyrażenia mojej głębokiej satysfakcji z porozumienia, które zostało osiągnięte co najmniej w odniesieniu do poprawki do rozporządzenia ustanawiającego wspólne zasady w obszarze bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego. Chciałbym pogratulować sprawozdawcy, panu Costa, jego pracy, a także przedstawicielom grup politycznych, panu Jarzembowskiemu i panu El Khadraoui, którzy wraz ze sprawozdawcą tworzyli rdzeń naszej grupy negocjacyjnej. Uzbrojeni w szczegółową znajomość tematu i jego technicznych rozmiarów, oraz z niezachwianym poparciem dla stanowiska Parlamentu Europejskiego w sprawie przejrzystości i poszanowania dla obywateli, walczyli ciężko i nieustępliwie, aby osiągnąć ten cel. Chciałbym także podziękować wszystkim członkom delegacji Parlamentu Europejskiego, której miałem zaszczyt przewodniczyć, za ich współpracę na wszystkich etapach, a w szczególności w krytycznych momentach. Proszę pozwolić mi pochwalić ciągłe wysiłki prezydencji portugalskiej, aby osiągnąć wzajemne zrozumienie i porozumienie. Chciałbym także wyróżnić konstruktywny i decydujący wpływ Komisji Europejskiej, w którym udział miał w tak wielkim stopniu komisarz Barrot.
Nowe rozporządzenie nie jest zwykłym wynikiem pomyślnych negocjacji. W ostatecznym rozrachunku, stanowi ono wspólne stanowisko dotyczące relacji pomiędzy, z jednej strony, bezpieczeństwem, a z drugiej strony, celów prywatnych obywateli i naszych celów politycznych. Nowe rozporządzenie jest owocem doświadczenia, jakie zyskaliśmy poprzez stosowanie zasad bezpieczeństwa. Jest o lepsze uwzględnienie potrzeby przejrzystości i odpowiedzialności ze strony wszystkich zaangażowanych agencji. Dostarcza ono efektywnych ram dla bezpiecznego przepływu pasażerów w zglobalizowanym środowisku, jednocześnie umożliwiając państwom członkowskim dostosowanie ich polityki do nowego rozwoju i do szczególnych potrzeb, które mogą wyniknąć podczas tego szczególnego okresu. Rozporządzenie wymaga także od państw członkowskich, aby zapewniały przejrzystość i ponosiły część kosztów - według Parlamentu Europejskiego są to bardzo ważne wymogi.
O ile państwa członkowskie muszą przestrzegać tych obowiązków, Komisja Europejska zobowiązała się do opracowania sprawozdania pod koniec 2008 r., które niezmiernie przyczyni się do tych starań. Parlament Europejski przygotuje się wtedy odgrywania efektywnej roli we wzmocnieniu tych środków.
Silvia-Adriana Ţicău
(RO) Chciałabym pogratulować sprawozdawcy, panu Costa, i wszystkim kolegom, którzy uczestniczyli w negocjacjach dotyczących trzeciego czytania. Dyskutujemy nad tym dokumentem od ponad dwóch lat, od momentu zaproponowania rozporządzenia przez Komisję w 2005 r., w celu zastąpienia rozporządzenia z 2002 r., przyjętego po atakach terrorystycznych z 11 września 2001 r.
Transport lotniczy odnotował przyspieszony rozwój w ostatnich latach. O ile w 1970 r. mieliśmy około 200 milionów pasażerów w UE-15, to w 2000 r. liczba ta osiągnęła w przybliżeniu 600 milionów. Niestety, ataki terrorystyczne z 11 września spowodowały w latach 2000-2001 spadek o 2% liczby pasażerów korzystających z transportu lotniczego.
Parlament Europejski uważa, że bezpieczeństwo pasażerów i personelu pracującego w branży transportu lotniczego jest niezmiernie ważne. Debaty przeprowadzone w ramach procedury koncyliacji skupiały się głównie na dystrybucji kosztów związanych z koniecznymi środkami bezpieczeństwa, jednolitym zapewnianiu bezpieczeństwa, wpływie pewnych programów bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego, przyjętych na szczeblu krajowym, na szczeblu portów lotniczych i przez przewoźników lotniczych. Następnie należy przyjąć wspólne standardy w zakresie bezpieczeństwa z wykorzystaniem procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą, tak aby Parlament Europejski odgrywał w tym procesie ważną rolę. Koszty związane z dodatkowymi środkami w zakresie bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego powinny być ponoszone zarówno przez państwa członkowskie, jak i użytkowników.
Przed dniem 31 grudnia 2008 r. Komisja przedłoży Parlamentowi Europejskiemu sprawozdanie przedstawiające środki, jakie mają zostać nałożone, tak aby dokumenty związane ze środkami bezpieczeństwa były wykorzystywane tylko do tego celu i aby była zapewniona wymagana przejrzystość w odniesieniu do obliczania i stosowania takich opłat.
W odniesieniu do obecności urzędników ds. bezpieczeństwa na pokładach samolotów, każde państwo członkowskie ma kompetencje do decydowania w odniesieniu do zarejestrowanych i dopuszczonych do lotu samolotów w danym państwie członkowskim, ale ich rola została zwiększona poprzez wzmocnienie pewnych przepisów dotyczących szkolenia i wymogów bezpieczeństwa na nich nałożonych.
Mieczysław Edmund Janowski
Pani Przewodnicząca! Lotnictwo potrzebuje określonych unormowań prawnych, powinny one jednak być możliwie elastyczne i zarazem zapewniać odpowiednią harmonizację, dotyczy to w sposób szczególny bezpieczeństwa lotów. Dokument, który dzisiaj omawiamy ma właśnie taki charakter. Jest to w moim przekonaniu trudny, ale dobry kompromis osiągnięty przez zespół pojednawczy, któremu dziękuję za wykonaną pracę. Na podkreślenie zasługuje tutaj wysiłek pana Costa i pana komisarza Barrot.
Ze względu na krótki czas odniosę się tylko do kilku kwestii. Po pierwsze: opłaty związane z ochroną lotnictwa powinny być transparentne i dotyczyć wyłącznie jej kosztów. Po drugie: przez działania w tym zakresie nie można zakłócać naturalnej dla wolnego rynku konkurencji między portami lotniczymi i przewoźnikami. Po trzecie: konieczna jest standaryzacja zasad związanych z bezpieczeństwem lotnictwa cywilnego w skali światowej. Dobrze więc, że dodany został zapis o współpracy z Międzynarodową Organizacją Lotnictwa Cywilnego ECAO. Po czwarte: standardy bezpieczeństwa muszą być zachowane także przez przewoźników z krajów trzecich, w przeciwnym wypadku nasze europejskie działania będą nieskuteczne. Po piąte: należy przygotować odpowiednie procedury i metody działania w sytuacji kryzysu, który oby nie zaistniał, ale który jest możliwy w przypadku zamachu terrorystycznego.
Na koniec, dążmy wspólnie do tego, aby pasażer, także niepełnosprawny, był podmiotem, a nie przedmiotem działań tych wszystkich, którzy zajmują się transportem lotniczym, również w odniesieniu do kwestii bezpieczeństwa, które cechuje pewna uciążliwość.
Timothy Kirkhope
Pani przewodnicząca! Z zadowoleniem zauważam, że został uczyniony postęp w tej kwestii, ponieważ Parlament zawsze wskazywał, że powinniśmy być bardzo drobiazgowi w odniesieniu do tych środków poprawiających bezpieczeństwo pasażerów transportu lotniczego. Chciałbym obdarzyć brawami pana Costę, mojego kolegę w Komisji Transportu, a w szczególności pana komisarza Barrota, który pracował w celu zapewnienia, aby rozwiązania dotyczące finansowania środków zostały prawidłowo ustalone i aby wykorzystano komitologię do dokładnego zbadania definicji wspólnych standardów.
Współpraca UE jest konieczna w celu zapewnienia spójności w tej kwestii, tak aby pasażerowie byli lepiej poinformowani. Jak powiedziałem w ubiegłym roku, wzajemne uznanie dla odmiennych tradycji prawnych jest drogą, jaką powinno podążać 27 państw członkowskich, ale podstawowe standardy kontrolne powinny być ustalone w UE. Kiedy Komisja nakreśli pod koniec tego roku zasadę finansowania, silnie będę argumentował, że państwa członkowskie powinny mieć prawo wyjść poza nią, jeśli uważają, że jest to konieczne, o ile są gotowe do poniesienia kosztów.
Wiąże się to ze sprawozdaniami, w których żąda się, aby brytyjskie władze lotnicze pobierały odciski palców i fotografowały wszystkich obywateli, odprawianych w przypadku lotów krajowych na lotnisku w Heathrow i na kliku innych lotniskach. Uważam, że należy dokładnie skontrolować te środki, aby upewnić się, czy są one skuteczne. Stosowanie technologii biometrycznej, proponowane przez komisarza Frattini, ma na celu zapewnienie większej skuteczności i nie może być wykluczone spod wsparcia publicznego.
Społeczeństwo już toleruje wielką ilość niedogodności wynikających ze środków kontrolnych, które mogą być pożądane, ale wydaje się, że brak jest wyraźnych obiektywnych analiz ich skuteczności. Przypadkowy charakter niektórych przepisów jest szczególnie niszczący i z pewnością powinniśmy zwrócić się o zapewnienie spójności w podejściu władz portów lotniczych w całej Europie, jeśli nie na szczeblu światowym.
UE powinna być raczej proaktywna nić reaktywna w odniesieniu do wszystkich kwestii związanych z bezpieczeństwem. Musimy być o krok przed zagrożeniem poprzez rozwój bardziej wyszukanej technologii i poprzez wymianę najlepszych praktyk i łączenie wiedzy. Uważam, że to sprawozdanie z pewnością sprawia, że podążamy w tym kierunku.
Inés Ayala Sender
(ES) Pani przewodnicząca! Jesteśmy niezmiernie zadowoleni z zakończenia tego, co okazało się przedłużającą się bitwą w celu osiągnięcia bezpieczeństwa w tak kluczowym sektorze jak lotnictwo, co ma zasadnicze znaczenie dla gospodarki i konkurencyjności Europy i którego sukces i wiarygodność są zakorzenione w wysokim poziomie bezpieczeństwa.
Zostało to wykazane w najjaskrawszy sposób w dniu 11 września 2001 r., kiedy samo bezpieczeństwo było jednym kluczowym aspektów, co do którego się okazało, że potrzebuje ono poprawy zarówno w skali światowej, a w szczególności w odniesieniu do strefy europejskiej.
Wszystkie wysiłki uczynione przez Komisję, nie tylko w tej sprawie, ale także w innych, nad którymi Komisja pracowała - cała kwestia czarnych list i stopniowej poprawy i wdrażania środków bezpieczeństwa - mają moim zdaniem zasadnicze znaczenie.
Szczególnie gratulujemy sprawozdawcy, panu Costa, który dzięki wytrwałości, mimo czasami okazywanej irytacji, osiągnął porozumienie, którego gratuluję mu z całego serca. Jest to porozumienie najlepsze z możliwych.
Ponadto, porozumienie dotyczy dwóch fundamentalnych spraw. Po pierwsze, kwestia fundamentalna dla bezwzględnego wymogu bezpieczeństwa, a w szczególności kluczowego aspektu jego finansowania. Wszyscy zgadzamy się, że bezpieczeństwo jest bardzo ważne, ale innym kluczowym aspektem jest, kto płaci za to bezpieczeństwo i jak staramy się poprawić przejrzystość i osiągnąć lepszą dystrybucję kosztów. W tym względzie uważam, że współpraca otrzymana ze strony Komisji w zakresie zaproponowania badania właśnie w celu zidentyfikowania i poprawy przejrzystości w dzieleniu kosztów pomiędzy podatników a użytkowników pomoże w poprawie przyszłych środków i w ich wdrożeniu.
Po drugie, aspekt zasadniczy dla Parlamentu jako instytucji. Z instytucjonalnego punktu widzenia panu Costa udało się zwiększyć komitologię w odniesieniu do metod badania i uważam, że w przyszłości także rozwiąże on właściwie pewne nieporozumienia, jakie powstały w przeszłości, na przykład w odniesieniu do płynów; jest to kolejna kwestia, która moim zdaniem powinna być poprawiona. W przyszłości mamy nadzieję zakończyć wszystkie kluczowe sprawy bezpieczeństwa w sektorze lotnictwa, uwzględniając podstawowy czynnik, czyli czynnik ludzki.
Mam także nadzieje, że komisarz będzie w stanie przekazać nam nowiny na temat aktualnego rozwoju wydarzeń w pakiecie socjalnym zarówno dla załogi i jak i pilotów, w zakresie dotyczącym szkolenia i certyfikacji. Jesteśmy świadomi, że EASA pracuje nad tym obszarem, ale chcielibyśmy, aby wprowadzono więcej środków w tym zakresie, co będzie głównym czynnikiem w zakresie wzrostu bezpieczeństwa.
Reinhard Rack
(DE) Pani przewodnicząca, panie wiceprzewodniczący! Bezpieczeństwo pasażerów jest fundamentalną zasadą, ale jak jest ono w rzeczywistości chronione? Jak powiedziałby prawdopodobnie znany włoski trener piłki nożnej: "Pasy odpięte, butelki opróżnione, buty zdjęte!”.Czy te środki w istocie chronią coś innego niż dodatkowe miejsca pracy nisko wynagradzanego i słabo wyszkolonego personelu? Oprócz tego, długie kolejki na lotniskach, męczące i finansowe niedogodności ponownie zostały związane z Europą, chociaż w niektórych przypadkach kłopoty te są wynikiem gorliwości ze strony władz lokalnych i regionalnych. Z pewnością możemy lepiej zająć się tymi kwestiami.
Proszę pozwolić nam dokonać tak szybko, jak to możliwe, przeglądu przepisów dotyczących płynów i zastąpić je lepszą technologią i lepszą współpracą pomiędzy służbami bezpieczeństwa.
Erna Hennicot-Schoepges
(FR) Pani przewodnicząca, panie komisarzu! Chciałabym zwrócić uwagę w szczególności na technologiczną modernizację, która jest konieczna, aby uniknąć upadku lotnictwa cywilnego. Zwracam się dokonanie postępu w projekcie CESAR, w celu wsparcia innowacji technologicznych w lotnictwie oraz zapewnienia, że lotnictwo cywilne nie będzie już zakładnikiem pewnych sił na lądzie. Chciałabym zapytać, jaki postęp uczyniły państwa członkowskie w zakresie transferu praw? Czy nie przyniosłoby to wielkich korzyści dla bezpieczeństwa pasażerów, ochrony środowiska i lotnictwa jako całości?
Jacques Barrot
wiceprzewodniczący Komisji Europejskiej. - (FR) Pani przewodnicząca, panie i panowie! Uważnie wysłuchałem państwa wystąpień. Jak wszyscy podkreśliliście, wyzwaniem dla polityki bezpieczeństwa lotniczego jest znalezienie rozsądnej równowagi pomiędzy koniecznością chronienia pasażerów przez atakami terrorystycznymi, a operacyjnymi aspektami na lotniskach, w celu uniknięcia nadmiernie skomplikowanych procedur. Wniosek Komisji miał na celu znaczną poprawę szans w ustanowieniu rozsądnej równowagi. Jak powiedziałem wcześniej, przyjęcie tego rozporządzenia umożliwi ustanowienie bardziej elastycznych i nowoczesnych przepisów, wykorzystując nowe technologie kontroli, w celu wprowadzenia koncepcji bezpieczeństwa One Stop w przypadku lotów z krajów nienależących do UE, z wysokim standardem bezpieczeństwa, w celu zniesienia pewnych podwójnych wymogów, skodyfikowania udziału zainteresowanych stron w procesie podejmowania decyzji w sprawie środków wdrażających oraz oczywiście w procesie podejmowania decyzji dotyczących przepisów wdrażających. Osobiście jestem zaangażowany w podejmowanie inicjatyw we wszystkich obszarach finansowania bezpieczeństwa w celu poprawy obecnej sytuacji, zapewnienia większej przejrzystości i uczynienia zobowiązań finansowych państw członkowskich bardziej widocznymi.
A zatem, jak powiedziałem, odpowiadam na niektóre z państwa uwag, chociaż nie twierdzę, że odpowiem na wszystkie z nich.
Zasadniczo Komisja będzie w przyszłości ujawniać wszelkie przypadki zastosowania rozporządzenia, chyba że okaże się, że świadomość w tym zakresie może pomóc terrorystom. Jest to sytuacja bardzo odmienna od obecnej, w której domyślne przepisy nie są w żaden sposób publikowane. Kwestia ta jest bardzo ważna, ponieważ oznacza to, że Parlament może być w pełni poinformowany.
A zatem odpowiadam na kilka kwestii. W odpowiedzi na pytanie pana Ó Neachtaina, dla mnie kwestia zwolnienia z cła nadal jest ważna. Przygotowaliśmy rozporządzenie, które pozwala na odstępstwa. Poprzez negocjacje w Singapurze, udało nam się wprowadzić tę zasadę w odniesieniu do wszystkich transakcji w Singapurem, a teraz przygotowujemy kolejne odstępstwa z wieloma krajami nienależącymi do UE. Oczywiste jest jednak, że kraje nienależące do UE muszą współpracować z nami dużo bardziej aktywnie, i informujemy je o naszym zainteresowaniu w tej kwestii. Amerykanie i Kanadyjczycy pracują z nami, ale absolutnie zasadnicze znaczenie - i proszę mi wierzyć, że osobiście bardzo mi na tym zależy - ma dla nas podpisanie większej ilości porozumień z krajami nienależącymi do UE, jeśli mamy uczynić jakiś postęp w kwestii zwolnienia z cła.
Pan Kohlíček i pani Ayala Sender wspomnieli o pilotach i załodze. Pracujemy z pilotami. Konsultacje są w trakcie, ale nie możemy przesądzać wyniku. Prawdą jest, że przywiązujemy dużą wagę do problemów, w odniesieniu do których musimy znaleźć właściwe rozwiązanie.
Prawdą jest, że jak słusznie zostało powiedziane, potrzebujemy bardzo spójnego podejście na szczeblu europejskim. Oczywiście sam z bliska obserwuję, jakie rozporządzenia są stosowane, i prawdą jest, że, jak właśnie podkreślił pan Kirkhope, wyraźne musimy zharmonizować przepisy i procedury także w odniesieniu do ich wdrażania. Bronimy się także przed podejmowaniem przez państwa członkowskie inicjatyw, które są mniej lub bardziej improwizowane lub jednostronne. Nie jest to proste; znamy bitwę dotyczącą finansowania środków bezpieczeństwa i ciężko będzie zapewnić bardziej przejrzyste i zrównoważone finansowanie. Pan Costa ma w tym zakresie doświadczenie. Chciałbym także wyrazić moje podziękowania dla pani Kratsa-Tsagaropoulou, która przewodniczyła delegacji Parlamentu i służyła nam cenną pomocą podczas długich i trudnych spotkań.
Wreszcie chciałbym powiedzieć coś do pana posła Costy, ponieważ jego sprawozdanie i jego praca jako sprawozdawcy dała nam silne przeświadczenie, że Parlament rzeczywiście dąży do wspólnego dobra dla Europy, dobrobytu pasażerów, a także oczywiście, systemu ochrony, który jest skuteczny, ale jednocześnie wystarczająco elastyczny, aby umożliwić zmiany. Jak już powiedziałem, przyglądamy się z bliska nowym technologiom, które, mam nadzieję, umożliwią nam uproszczenie tych procedur. Prace nad wykrywaniem materiałów wybuchowych w płynach wydają nam się zaawansowane. Mam nadzieję, że będziemy zdolni do wykorzystania tych technologii. Oczywiście zostaną one przyjęte z zadowoleniem.
Dziękuję, pani przewodnicząca, i dziękuje Parlamentowi w szczególności za wysoki poziom tej debaty i za wszystkie wystąpienia przedstawione podczas tej debaty.
Paolo Costa
sprawozdawca. - (IT) Pani przewodnicząca, panie komisarzu, panie i panowie! Rozporządzenie to jest rozporządzeniem ramowym i dopiero w trakcie jego stosowania okaże się, czy jest ono słuszne. W rzeczywistości dopiero dokonaliśmy porównania przepisów.
Uważam, że obydwoje jesteśmy świadomi, że wciąż pozostają jeszcze dwa poważne problemy. Pierwszym jest, że problem terroryzmu wzmógł konieczność zapewnienia bezpieczeństwa, a problem terroryzmu nie może być uważany za kwestię jednostki. Wyobrażenie sobie, że każdy pasażer musi być odpowiedzialny za finansowanie działań zwalczających terroryzm, jest oczywiście ideą, która nie może funkcjonować. Pasażerowie są współodpowiedzialni; i to właśnie ta idea musi w pewnym stopniu, wcześniej czy później, zostać uaktualniona i doprowadzić do tego, że państwa członkowskie będą w większym zakresie odpowiedzialne za takie działania.
Drugim problemem jest niestety to, że terroryzm zmusza do zmiany sposobu naszego zachowania. Nie możemy wymigać się od zadania wprowadzenia przepisów, które nakładają ograniczenia na wszystkie nasze działania, ponieważ nie można pozwolić terrorystom, aby wygrali, ale musimy jednocześnie czynić wszelkie wysiłki, aby zapewnić, że nie będziemy stopniowo pomagać terroryzmowi wygrać, ponieważ terroryzm zmusza nas do zmiany sposobu, w jaki żyjemy.
Jest to równowaga trudna do osiągnięcia. Zakreśliliśmy wszelkie możliwe sposoby działania: współdecyzja, wzmocniona komitologia, zwykła komitologia. To są wszystkie narzędzia, jakich potrzebujemy. Mamy wiele do zrobienia w tym zakresie, ale myślę, że została ustanowiona dobra podstawa.
Przewodniczący
Debata została zamknięta.
Głosowanie odbędzie się we wtorek, 11 marca 2008 r.
Oświadczenia pisemne (art. 142 Regulaminu)
Marian-Jean Marinescu  
na piśmie. - (RO) Harmonizacja działań podjętych przez państwa członkowskie, lotniska i linie lotnicze w celu zapewnienia bezpieczeństwa w lotnictwie cywilnym jest podstawowym warunkiem zajęcia się zagrożeniami ataków terrorystycznych.
Niemniej jednak należałoby zapewnić równowagę pomiędzy zwiększeniem bezpieczeństwa i zapewnieniem wygody korzystającym z usług transportu lotniczego.
Obowiązkowe powinno być podjęcie wszystkich niezbędnych środków w celu zwiększenia sprawności technicznej urządzeń kontrolnych oraz przeprowadzania jednej kontroli w przypadku lotów tranzytowych, co pozwoliłoby zmniejszyć czas obsługi, a w średnim lub dłuższym okresie skutecznie obniżyć rzeczywiste koszty.
Z drugiej strony, brak przejrzystości w obliczaniu wysokości i stosowaniu podatków związanych ze środkami bezpieczeństwa zakłóca kompetencje w dziedzinie transportu lotniczego oraz rozumienie sposobów wykorzystywania funduszy do celów bezpośredniego finansowania takich środków.
Konieczne jest możliwie jak najszybsze wyjaśnienie kwestii związanych z finansowaniem, po to aby dać podatnikom europejskim oraz korzystającym z usług transportowych jasny obraz rozdziału gromadzonych kwot, doprowadzając tym samym do oddzielenia finansowania środków bezpośrednich od kosztów ubezpieczeń oraz od wszelkich środków pomocy państwa udzielanych w celu wsparcia dodatkowych środków bezpieczeństwa, które może przyjąć dane państwo członkowskie.
