Bezpieczeństwo zabawek (debata) 
Przewodniczący
Kolejnym punktem posiedzenia jest sprawozdanie przygotowane przez panią poseł Thyssen w imieniu Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów, w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie bezpieczeństwa zabawek - C6-0039/2008 -.
Marianne Thyssen
sprawozdawczyni. - (NL) Panie przewodniczący, panie komisarzu, urzędująca pani przewodnicząca Rady, panie i panowie! Wielokrotnie udowodniliśmy, że kategorycznie optujemy za zapewnieniem wysokiego stopnia ochrony konsumenta na rynku wewnętrznym. Zarówno w wieloletnim programie ochrony konsumenta, jak i w rezolucji oraz podczas debaty, która nastąpiła po wycofaniu z obrotu niebezpiecznych, głównie chińskich, zabawek żarliwie błagaliśmy o nadanie wysokiego priorytetu kwestiom związanym z ochroną najmniejszych i najbardziej wrażliwych konsumentów, czyli dzieci.
Dlatego też, jako sprawozdawczyni zajmująca się sprawą nowego prawa z zakresu bezpieczeństwa zabawek, jestem zachwycona możliwością ogłoszenia, że prawdopodobnie w ciągu kilku najbliższych dni zdołamy przeforsować nową i dokładną dyrektywę w sprawie bezpieczeństwa zabawek - oczywiście, o ile wszystko pójdzie zgodnie z planem.
Chciałabym podziękować Komisji, ponieważ zareagowała na nasze wezwanie do przygotowania nowej dyrektywy. Chciałabym także podziękować sprawozdawcom komisji opiniodawczych, kontrsprawozdawcom, przewodniczącemu oraz komisarzom z Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów za wspaniałą współpracę, która umożliwiła jednogłośne przyjęcie, w dniu 6 listopada, mojego sprawozdania. Ponadto jestem wdzięczna Radzie, Komisji i wszystkim pracownikom za ich niezachwiane oddanie i pomocną postawę, które umożliwiły nam przygotowanie w okresie dziesięciu miesięcy tego ważnego elementu ustawodawstwa dotyczącego konsumentów.
Panie i panowie! Mamy wiele powodów, by czuć dumę z naszej pracy. Bez wątpienia przepisy dotyczące bezpieczeństwa zabawek zostały ulepszone i zaostrzone, a tego oczekuje od nas opinia publiczna. Wprowadzony zostanie zasadniczo zakaz stosowania w dopuszczalnych komponentach zabawek substancji uznanych za rakotwórcze, mutagenne i toksyczne z punktu widzenia rozrodczości. Ponadto wprowadzone zostaną surowsze zasady dotyczące nieuniknionej śladowej obecności metali ciężkich. Uda się to osiągnąć nie tylko dzięki wprowadzeniu wartości maksymalnych dla większej liczby substancji, ale również dzięki ustanowieniu znacznie surowszych wartości granicznych dotyczących nieuniknionej ilości śladowej ołowiu, kadmu, rtęci, chromu (VI) i cyny organicznej.
Kolejnym zupełnie nowym aspektem są przepisy dotyczące substancji zapachowych mogących powodować alergie, na których działanie oczywiście nie chcemy wystawiać naszych dzieci. Również ten aspekt zostanie potraktowany bardziej surowo niż we wniosku Komisji; ostatecznie wprowadzony zostanie zakaz stosowania co najmniej 55 substancji zapachowych mogących powodować alergie, a w odniesieniu do kolejnych 11 substancji wprowadzony zostanie przepis pozwalający na ich stosowanie jedynie wraz z oznakowaniem ostrzegawczym. Jesteśmy w pewnym stopniu bardziej wyrozumiali w przypadku edukacyjnych gier zapachowych i smakowych, w których zastosowanie tych substancji jest uzależnione od oznakowania i spójności z innymi mającymi zastosowanie przepisami.
Kolejnym ważnym punktem jest ulepszenie zasad mających na celu zapobieganie ewentualności uduszenia, wyjaśnienie podstawowych wymogów bezpieczeństwa i całkowicie nowe zasady dotyczące zabawek w słodyczach. Rozszerzony i wzmocniony zostanie także system ostrzeżeń, które nie tylko muszą być wyraźnie pokazane w języku zrozumiałym dla konsumenta, ale również muszą być widoczne w punkcie sprzedaży; wreszcie dajemy zasadzie przezorności należne jej miejsce w ustawodawstwie.
Oczywiście zasady są bezwartościowe, o ile nie są egzekwowane, co w tym przypadku jest zagwarantowane dzięki uwzględnieniu nowej polityki w nowym pakiecie towarowym oraz wprowadzeniu bardziej surowych wymogów dotyczących dokumentacji i identyfikowalności. Należy jednak sprawdzać proces ich wdrażania. Panie komisarzu! W związku z tym chciałabym poprosić pana w imieniu Parlamentu o zwrócenie szczególnej uwagi podczas kontrolowania procesu wdrażania dyrektywy na sposób, w jaki państwa członkowskie wywiązują się ze swoich zadań nadzorczych, zarówno na terytorium danego kraju, jak i poza nim. By mieć całkowicie czyste sumienie, chcielibyśmy usłyszeć od pana potwierdzenie, że w odniesieniu do zabawek powstaną nowe, bardziej surowe i sharmonizowane normy dotyczące dopuszczalnego poziomu hałasu, zarówno szczytowego, jak i ciągłego. Chcielibyśmy również, żeby podobne normy zostały przyjęte w odniesieniu do książek wykonanych wyłącznie z papieru i tektury, w przypadku których obecnie nie ma pewności prawnej.
I na zakończenie dodam, że podjęliśmy kategoryczną decyzję przeciwko systemowi wydawania certyfikatów przez organy zewnętrzne w odniesieniu do zabawek, które spełniają normy. Długo dyskutowaliśmy nad tym tematem, ale większość była przeciwna. I w tym wypadku również chcielibyśmy usłyszeć od pana komisarza potwierdzenie, że szczególna uwaga będzie zwrócona na ten aspekt w procesie kontrolowania. Możemy zatem oczekiwać, że w pewnym momencie na naszych biurkach pojawią się procedury oceny zgodności.
Valérie Létard
urzędująca przewodnicząca Rady. - (FR) Panie przewodniczący, panie komisarzu, pani Thyssen, panie i panowie! Prezydencja jest bardzo zadowolona, że Parlament Europejski przywiązuje tak duże znaczenie do kwestii bezpieczeństwa zabawek, zwłaszcza teraz w okresie świątecznym. Musimy móc ufać w bezpieczeństwo zabawek, ponieważ są to produkty przeznaczone dla dzieci.
Z tego powodu Rada nadała wyjątkowy priorytet wnioskowi Komisji przedłożonemu pod koniec stycznia 2008 roku. Przedmiotowy wniosek ma na celu zwiększenie bezpieczeństwa zabawek przy jednoczesnym zachowaniu swobody przepływu w ramach rynku wewnętrznego. Z powodu swojej elastyczności, zdolności innowacyjnych i struktury rynek zabawkarski jest szczególnie wrażliwy i złożony. Dlatego współustawodawcy musieli znaleźć zrównoważone podejście gwarantujące bezpieczeństwo zabawek bez podnoszenia ich cen, a także nienakładające nadmiernie uciążliwych zobowiązań na producentów i importerów renomowanych zabawek.
Ostatnio nowe elementy, obok cen i innowacyjności, stały się kluczowe w oczach konsumentów. W centrum debaty publicznej znalazły się kwestie związane z poszanowaniem środowiska naturalnego oraz brakiem substancji w jakikolwiek sposób toksycznych lub zagrażających alergiami. Stało się to oczywiste od momentu, gdy niektóre firmy postanowiły wycofać z obrotu lub wycofać od konsumentów produkty, które mogły nie być całkowicie bezpieczne.
Wskutek tego Unia Europejska od lat osiemdziesiątych XX wieku przyjmowała podejście harmonizacji technicznej mające na celu ochronę swobodnego przepływu towarów w ramach rynku wewnętrznego, jednocześnie ustanawiając surowe poziomy bezpieczeństwa w celu zagwarantowania obecności na rynku jedynie towarów zgodnych z wymogami. Powyższą zgodność gwarantuje oznakowanie WE.
Zabawki, podobnie jak 80% towarów znajdujących się w obiegu na terytorium Unii, podlegają podejściu harmonizacji technicznej, które jest formowane zgodnie z powszechnie znaną strukturą: ustawodawstwo europejskie - w tym przypadku wniosek dotyczący nowych dyrektyw - ustanawia podstawowe wymogi bezpieczeństwa, które są przekładane na normy i udoskonalane pod względem technicznym. Komisja wraz z państwami członkowskimi również przygotowuje dokumenty zapewniające wytyczne w zakresie wdrożenia prawa wspólnotowego.
Ta struktura, jako całość, zostanie wzmocniona poprzez przyjęcie wniosku w formie zmienionej przez współustawodawców. Ponowna ocena bezpieczeństwa zabawek zgodna z nowymi normami legislacyjnymi symbolizuje zobowiązanie współustawodawców do uznania tego obszaru za priorytetowy, ponieważ jest to pierwsze zastosowanie przepisów horyzontalnych w całym sektorze.
W rzeczywistości w tekście wynegocjowanym przez instytucje, który ma poparcie większości państw członkowskich i w związku z tym jest zadowalający dla Rady, wzmocniono nie tylko nadzór rynkowy, ale również liczne podstawowe wymogi bezpieczeństwa, w tym wnioski mające na celu ograniczenie ewentualnego zagrożenia substancjami chemicznymi w zabawkach.
Podczas negocjacji pomiędzy współustawodawcami wzmocniono przepisy dotyczące substancji rakotwórczych i toksycznych, w celu zminimalizowania ich obecności lub całkowitego ich wyeliminowania, zwłaszcza w przypadku wszystkich dostępnych części zabawek oraz w celu zwiększenia środków ostrożności dotyczące możliwych reakcji, gdy zabawki zostaną włożone do ust, co niechybnie zdarza się konsumentom używającym tych towarów.
Ponadto wyjaśniono i wzmocniono przepisy mające na celu wyeliminowanie ryzyka wywołania przez zabawki lub ich części asfiksji spowodowanej przez odcięcie powietrza lub uduszenie się.
Ponadto wzmocniono również przepisy dotyczące ostrzeżeń o ewentualnych zagrożeniach stwarzanych przez zabawki oraz minimalnych i maksymalnych limitów wiekowych użytkowników, by zapewnić rodzicom konsumentów możliwość dokonania trafnego wyboru. Powyższe ostrzeżenia i limity wiekowe przed dokonaniem zakupu muszą być udostępnione wszystkim podmiotom zarządzającym zakupami, w tym w przypadku zakupów w Internecie.
Jeśli chodzi o kwestię zdolności towarów do spełnienia podstawowych wymogów bezpieczeństwa, to zachowano strukturę systemu wspólnotowego; jeśli istnieje norma europejska, producenci mogą samodzielnie zadeklarować zgodność swoich zabawek z normami i dołączyć oznakowanie WE. Oczywiście, jeśli takie działanie wynika z błędu, to wszystkie podmioty gospodarcze mają obowiązki do wypełnienia na właściwych sobie etapach łańcucha dostaw i obecne będą organy odpowiedzialne za kontrolowanie rynków w państwach członkowskich, mające umacniać zgodność z normami i karać brak zgodności.
W przypadku braku norm europejskich przewidziano możliwość uzyskania certyfikatu od organów zewnętrznych, co doprowadzi do zagwarantowania wysokiego poziomu bezpieczeństwa. Przedmiotowa struktura nie jest wolna od ryzyka związanego z nadużywaniem oznakowania WE, ale ryzyko zostanie ograniczone dzięki czujności organów kontrolujących rynki i ich wzmożonej współpracy na szczeblu europejskim.
I na zakończenie dodam, że omawiana dyrektywa przewiduje wprowadzenie zasady przezorności oraz zdolności dostosowania się do nowych rodzajów ryzyka, o ile zostaną uznane za ryzyko. Prezydencja francuska jest w związku z tym bardzo zadowolona z twórczej współpracy z Parlamentem Europejskim podczas negocjacji dotyczących tych istotnych kwestii i jest także w imieniu Rady wdzięczna wobec wszystkich kobiet i mężczyzn zasiadających w trzech instytucjach, którzy przyczynili się do osiągnięcia tego pozytywnego wyniku, umożliwiającego nam przyjęcie porozumienia w pierwszym czytaniu.
Günter Verheugen
Panie przewodniczący, urzędująca pani przewodnicząca Rady, panie i panowie! W drugiej połowie 2007 roku byliśmy świadkami, jak duża firma produkująca zabawki podjęła działania naprawcze i dobrowolnie postanowiła wycofać wadliwe produkty z obrotu. Niemniej jednak spowodowało to niepewność.
Mimo, że wszyscy wiemy, że nikt nie może bezwzględnie zagwarantować bezpieczeństwa produktów, których codziennie używamy, to obywatele słusznie oczekują, że ich dzieci nie tylko mogą się spokojnie bawić, ale również że ich zabawki są bezpieczne.
Parlament Europejski w swojej rezolucji z 26 września 2007 r. w sprawie bezpieczeństwa zabawek wezwał Komisję do przeprowadzenia natychmiastowego przeglądu dyrektywy dotyczącej bezpieczeństwa zabawek, obejmującego efektywne, skuteczne i szczegółowe wymagania w zakresie bezpieczeństwa produktów.
W styczniu 2008 roku Komisja przedstawiła wniosek i jestem zadowolony, że dziś - jedynie jedenaście miesięcy później i w rzeczywiście dobrym momencie, tuż przed Bożym Narodzeniem - mamy przed sobą nowe prawo UE wnoszące znaczne wzmocnienie przepisów w odniesieniu do bezpieczeństwa zabawek. Chciałbym serdecznie podziękować sprawozdawczyni, pani Thyssen, za jej świetną pracę. Chciałbym również podziękować pani McCarthy za ogromne poświęcenie jakim wykazała się podczas konsultacji z prezydencją i Komisją. Dziękuję prezydencji francuskiej za wspaniałą energię, którą wniosła w proces przedstawienia dokumentacji w Radzie.
Nowa europejska dyrektywa dotycząca zabawek sprawi, że zabawki w Europie będą bezpieczniejsze. Przedmiotowy dokument opiera się na założeniu, że wszystkie zainteresowane strony są odpowiedzialne za bezpieczeństwo zabawek, ale przy odmiennych punktach skupienia.
Przede wszystkim odpowiedzialność ponoszą podmioty gospodarcze, czyli producenci, importerzy i handlowcy. Jednocześnie przedmiotowy wniosek obejmuje jednak także wszechstronne zasady dotyczące organów kontrolujących, zarówno na zewnętrznych granicach UE, jak i na rynkach w państwach członkowskich. Oczywiście dyrektywa nie zwalnia z odpowiedzialności opiekunów dzieci. Oni również są odpowiedzialni za zagwarantowanie, że ich dzieci bawią się bezpiecznie.
Nowe zasady dotyczące wymogów bezpieczeństwa zabawek są surowe, szczególnie jeśli chodzi o wykorzystywanie w zabawkach substancji chemicznych, w odniesieniu do których dyrektywa ustanawia całkowicie nowe normy. Przedmiotowa dyrektywa jest jedynym dokumentem na świecie, w którym przewidziano kategoryczny zakaz stosowania substancji rakotwórczych lub substancji mogących wpływać na reprodukcję lub powodować zmiany genetyczne. Tego typu substancje mogą być wykorzystywane jedynie pod warunkiem, że ich bezpieczeństwo zostało naukowo jednoznacznie dowiedzione.
Nowa dyrektywa przewiduje również najniższe, mające zastosowanie na całym świecie, wartości graniczne w odniesieniu do substancji toksycznych, takich jak ołów i rtęć. Substancje zapachowe mogące powodować alergie są zasadniczo również zakazane. Pod tym względem postanowienia omawianej dyrektywy idą nawet dalej niż w przypadku zasad dotyczących kosmetyków.
Obok rozdziału dotyczącego substancji chemicznych, w dyrektywie przewidziano również liczne dodatkowe surowsze wymogi bezpieczeństwa w zakresie projektu i produkcji. Odnosi się to zwłaszcza do zasad dotyczących unikania ryzyka zadławienia się małymi częściami, które stanowi poważne zagrożenie dla dzieci i teraz będzie bardziej efektywnie ograniczane. Po raz pierwszy uwzględniliśmy w dyrektywie także zasady dotyczące środków spożywczych w zabawkach.
W przyszłości producenci zabawek będą ponosić większą odpowiedzialność w związku z oceną zgodności. Będą musieli przeprowadzić wszechstronną ocenę każdego ryzyka jakie zabawka może skrywać, niezależnie od kraju produkcji zabawki. Przeprowadzona analiza będzie musiała być szczegółowo udokumentowana i dostępna do wglądu na życzenie organów nadzoru rynkowego. Wprowadzono bardziej rygorystyczne zobowiązania po stronie importerów zabawek. Ma to szczególne znaczenie, ponieważ znaczna część zabawek w Unii Europejskiej pochodzi z importu. Importerzy muszą sprawdzić, czy producenci poprawnie przeprowadzili ocenę zgodności i w stosownych przypadkach muszą przeprowadzić samodzielnie testy w próbie losowej. W dyrektywie przewidziano możliwość przeprowadzenia testu obowiązkowego przez niezależny organ zewnętrzny jedynie w przypadku, gdy nie istnieją sharmonizowane normy europejskie. Szczegółowo omówiliśmy kwestię wystawiania certyfikatów przez organy zewnętrzne, rozważając wszystkie za i przeciw.
Nie każdą zabawkę wprowadzaną do obrotu w Europie można sprawdzić. Testy losowe są oczywiście możliwe, lecz kosztowne. Komisja uważa, że przeprowadzanie testów przez prywatny organ certyfikacyjny doprowadzi do powstania kosztów, które nie będą miały uzasadnienia w stopniu zwiększonego bezpieczeństwa. Dotyczy to szczególnie małych i średnich przedsiębiorstw. Komisja podczas przeglądu procesu wdrażania dyrektywy zwróci szczególną uwagę na zasady dotyczące testów zgodności. W tym kontekście uwzględni doświadczenia państw członkowskich związane z nadzorem rynkowym i przedstawi Parlamentowi sprawozdanie. Przekaże również, w celach porządkowych, stosowne oświadczenie do Rady.
Przedmiotowa dyrektywa oprócz zwiększonych zobowiązań po stronie podmiotów gospodarczych zawiera również szczegółowe zasady określające sposób, w jaki państwa członkowskie powinny wykonywać nadzór rynkowy zgodnie z pakietem dotyczącym rynku wewnętrznego, przyjętym w lipcu bieżącego roku. Odnosi się to zarówno do właściwych kontroli celnych na zewnętrznych granicach UE, jak i inspekcji na terytorium państw członkowskich. Dobrze funkcjonujący nadzór rynkowy stanowi bardzo ważny element dyrektywy. Całościowa koncepcja europejskiego bezpieczeństwa zabawek stanie się rzeczywistością jedynie, gdy przestrzeganie surowych wymogów dotyczących projektu i produkcji będzie właściwie monitorowane przez niezależne organy publiczne.
Omawiany tekst jest przykładem, że instytucje europejskie potrafią w krótkim czasie stworzyć dobre, wszechstronne, unikatowe na skalę światową ustawodawstwo europejskie. Wierzę, że w postaci przedmiotowej dyrektywy stworzyliśmy dobre podstawy bezpieczeństwa zabawek w Europie.
Anne Ferreira
sprawozdawczyni komisji opiniodawczej Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności. - (FR) Panie przewodniczący, panie komisarzu, panie ministrze! Dwa kluczowe aspekty zmusiły Parlament Europejski do przeglądu ustawodawstwa dotyczącego bezpieczeństwa zabawek: znaczna ilość zabawek stanowiących zagrożenie dla bezpieczeństwa, które zostały rok temu wycofane z obrotu oraz wyniki badań pokazujące wpływ substancji chemicznych na zdrowie dzieci.
Niestety dokument, który mamy dziś przyjąć nie jest dopasowany do postawionych na szali kwestii i nie podzielam entuzjazmu moich przedmówców.
W rzeczy samej żałuję, że w odniesieniu do niektórych punktów, przede wszystkim jeśli chodzi o obecność substancji chemicznych i substancji zapachowych mogących powodować alergie, zrezygnowaliśmy z większych wymagań. Powtarzam: dzieci należą do najbardziej wrażliwych członków społeczeństwa, a ich szybko rozwijające się organizmy są delikatne.
Różnorodne normy dotyczące substancji chemicznych tego nie uwzględniają. Czemu tylko częściowo zakazano stosowania substancji chemicznych toksycznych ze względu na zaburzenia rozrodczości (CMR)? Czemu nie zakazano stosowania substancji zaklasyfikowanych jako powodujące zaburzenia endokrynologiczne? Czemu dopuszczono tak wiele odstępstw?
Ubolewam również z powodu ponownego wprowadzenia stosowania metali ciężkich. Nie rozumiem jak to jest możliwe, że obecność kadmu i ołowiu jest zakazana w określonych towarach, ale dopuszczalna w zabawkach, skoro wiemy, w jaki sposób korzystają z nich dzieci.
Moja druga uwaga dotyczy monitorowania rynku. Zasada przezorności w formie, w jakiej jest przedstawiona w przedmiotowej dyrektywie ma zastosowanie do państw członkowskich, ale jaki tak naprawdę ma zakres w odniesieniu do producentów?
Kolejnym problemem jest zapis, że informacja dla konsumentów musi być przekazana w języku lub językach, które mogą z łatwością zrozumieć, ale nie wiemy, czy będą mogli otrzymywać informacje w języku ojczystym lub języku urzędowym kraju pochodzenia. Czemu przepisy dotyczące wycofywania z obrotu i odzyskiwania od konsumentów pozostają tak niejasne i nie są właściwe w przypadku sytuacji awaryjnych? Czemu odrzucono ideę wydawania zezwoleń przez niezależne organy zewnętrzne?
Komisja Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności głosowała za poprawkami, w których bardziej zwracano uwagę na zdrowie i bezpieczeństwo naszych dzieci. Żałuję, że nie uzyskały one większego poparcia.
David Hammerstein
To prawda, że poczyniono pewne kroki, by zwiększyć bezpieczeństwo zabawek. Niemniej jednak uważamy, że można było zrobić znacznie więcej. Nie rozumiemy jak to jest możliwe, że wciąż w zabawkach można znaleźć substancje takie jak ołów, rtęć czy kadm. Straciliśmy okazję do wprowadzenia zakazu stosowania tych substancji, które będą gromadzić się w ciałach europejskich dzieci i powodować liczne problemy ze zdrowiem.
Ponadto chcielibyśmy zwrócić uwagę na jeszcze jeden problem związany z przedmiotową dyrektywą, która nie ustanawia limitu decybeli w przypadku hałasu wydawanego przez zabawki. Hałas to istotny element szkodliwy, który ma wpływ zarówno na dzieci, jak i na dorosłych, a wiele zabawek wytwarza zbyt głośne dźwięki.
Wzywam Komisję i Radę do objęcia stanowiska w odniesieniu do tej kwestii i podjęcia decyzji o jak najszybszym przedstawieniu Parlamentowi dopuszczalnych limitów hałasu, ponieważ on również źle wpływa na ciała naszych dzieci.
Andreas Schwab
w imieniu grupy PPE-DE. - (DE) Panie przewodniczący, urzędująca pani przewodnicząca Rady, panie komisarzu Verheugen, panie i panowie! Przede wszystkim chciałbym serdecznie i szczerze podziękować naszej sprawozdawczyni, pani Thyssen z Grupy Europejskiej Partii Ludowej (Chrześcijańscy Demokraci) i Europejskich Demokratów. W ostatnich miesiącach poświęciła bardzo dużo energii na przygotowanie niezwykle trudnej, a także politycznie kontrowersyjnej dokumentacji i z ogromnym sukcesem utrzymała stanowisko Parlamentu Europejskiego w negocjacjach z Komisją i Radą.
Panie komisarzu Verheugen! Możemy jedynie podkreślić to, co przed chwilą opisał pan jako istotę dyrektywy w sprawie zabawek oraz komentarze pani Thyssen. Zabawki w Unii Europejskiej staną się bezpieczniejsze dzięki nowej dyrektywie dotyczącej zabawek. Żadna dyrektywa jednak nigdy nie będzie na tyle bezpieczna, by wykluczyć wszelkie ewentualne nadużycia. Musimy pamiętać, że zabawki stanowią jedynie 14% rzeczy, jakimi w dzisiejszych czasach bawią się dzieci, a na pozostałe 86% składają się rzeczy, z których dzieci korzystają jak z zabawek, ale które nie są objęte postanowieniami dyrektywy w sprawie bezpieczeństwa zabawek. Z tego powodu musimy przestrzec przed fałszywym poczuciem bezpieczeństwa i uważnie zastanowić się, czy na przykład w przyszłości należy zupełnie zrezygnować z baterii w zabawkach oraz czy rzeczywiście zasada dopuszczania w zabawkach jedynie artykułów spełniających określone wymogi służy celom edukacyjnym. Bez wątpienia, bezpieczeństwo zabawek jest kwestią nadrzędną także dla grupy PPE-DE.
Ponieważ wspomniano już o kilku kwestiach, to chciałbym odnieść się do jednego określonego aspektu. W wielu państwach członkowskich Unii Europejskiej książki wnoszą znaczący wkład w proces edukacji dzieci. I te książki, zwłaszcza przeznaczone dla młodszych dzieci, znajdą się w obliczu poważnych trudności, jeśli przedmiotowa dyrektywa wejdzie w życie w obecnej formie. Stanie się tak nie z powodu samej dyrektywy, ale norm technicznych przyjętych w oparciu o jej postanowienia. Panie komisarzu! W związku z powyższym byłbym bardzo wdzięczny, gdyby poprosił pan Europejski Komitet Normalizacyjny (CEN) lub zainteresowany sektor przemysłu o jak najszybsze znalezienie sposobu na sformułowanie norm dotyczących różnych testów w odniesieniu do książek dla dzieci oraz wytrzymałości tektury wykorzystywanej w książkach dla dzieci, tak by istniejące zapasy książek dla dzieci mogły być również zachowane w przyszłości.
Chciałbym podziękować sprawozdawczyni i z niecierpliwością czekam na dalszą dyskusję.
Anna Hedh
Chciałabym podziękować pani Thyssen, moim koleżankom i kolegom, Radzie oraz Komisji za niezwykle twórczą współpracę. Tak, jak powiedziała pani Thyssen oraz kilku innych mówców w tej Izbie, poprawiliśmy dyrektywę w wielu obszarach. Dla nas, socjaldemokratów, głównym priorytetem był konsekwentnie wyższy poziom bezpieczeństwa. Uważam, że udało się nam osiągnąć wysoki poziom bezpieczeństwa bez nakładania na przemysł wygórowanych żądań. Oczywiście chcielibyśmy móc w niektórych obszarach pójść jeszcze dalej, ale moim zdaniem osiągnięty kompromis w przeważającej części doprowadził do stworzenia dobrego tekstu.
Nasza grupa chciała wprowadzić w przypadku określonych zabawek zasadę wydawania certyfikatów przez organy zewnętrzne, ale ten pomysł nie spotkał się z poparciem ani ze strony innych ugrupowań w komisji, ani ze strony Rady, czy Komisji. Jesteśmy tym bez wątpienia rozczarowani, ale ponieważ naszym zdaniem nowa dyrektywa jest tak czy inaczej ulepszoną wersją obecnej dyrektywy, to poprzemy ją na posiedzeniu plenarnym. Jestem szczególnie zadowolona z wprowadzenia surowszych zasad dotyczących wykorzystania substancji rakotwórczych, mutagennych i toksycznych z punktu widzenia rozrodczości, ponieważ w tej kwestii Grupa Socjalistyczna w Parlamencie Europejskim nie była przygotowana na żaden kompromis.
Obecnie, w porównaniu do wniosku Rady, mamy znacznie lepszą podstawę do przeprowadzenia oceny i usunęliśmy wyjątki od zasady zastępstwa, co spowoduje ograniczone stosowanie tego typu substancji. W przypadku najbardziej niebezpiecznych metali ciężkich zmniejszyliśmy o połowę limity migracji i zabroniliśmy ich wykorzystywania w jakichkolwiek częściach, z którymi dzieci mogą wejść w bezpośredni kontakt.
Jednym z najistotniejszych ulepszeń była także zasada przezorności. Obecnie ta zasada została ujęta w formie artykułu, co oznacza, że organy nadzoru rynkowego mogą się do niej odwołać, jeśli istnieje powód do stwierdzenia, że zabawka jest niebezpieczna, pomimo braku naukowych dowodów.
Stworzyliśmy lepszą definicję dotyczącą sposobu projektowania zabawek, tak by nie powodowały zadławienia się. Ponieważ zadławienie się to jedna z najczęstszych przyczyn śmierci powodowanych przez zabawki, to za istotny postęp uznajemy wprowadzenie wyraźnych zasad w tym zakresie. Cieszymy się, że postanowienia przedmiotowej dyrektywy wymagają, by zabawki nie uszkadzały słuchu. Komisja obiecała przygotowanie nowej normy i mam nadzieję, że dotrzyma słowa. Chcieliśmy wprowadzenia surowszego przepisu dotyczącego substancji zapachowych mogących powodować alergie, który zabraniałby stosowania wszystkich rodzajów alergenów z wyjątkiem bardzo wyjątkowych przypadków. Niemniej jednak Parlament ograniczył ich zastosowanie w większym stopniu niż przewidywał wniosek Komisji i mamy nadzieję, że lista będzie uaktualniania, jeśli w zabawkach będą stosowane inne substancje zapachowe mogące powodować alergie.
Jesteśmy również zadowoleni, że przyjęto wyraźniejsze zasady dotyczące ostrzeżeń i że więcej rodzajów zabawek będzie musiało mieć teksty ostrzegawcze umieszczone na samej zabawce, ponieważ w przeciwnym razie po zdjęciu opakowania bardzo łatwo można zapomnieć o ostrzeżeniu. Ostrzeżenia mające istotny wpływ na podjęcie decyzji o zakupie zabawki muszą być widoczne dla konsumenta, niezależnie od tego, czy zabawka jest kupowana w sklepie, czy przez Internet.
Mam nadzieję, że po zakończeniu głosowania w tym tygodniu będziemy mogli zakończyć ten temat i zagwarantować, że w przyszłości pod choinką znajdą się bezpieczniejsze zabawki. Dziękuję państwu.
Karin Riis-Jørgensen
w imieniu grupy ALDE. - (DA) Panie przewodniczący! Przede wszystkim chciałabym szczerze podziękować pani Thyssen, naszej sprawozdawczyni pracującej nad dyrektywą w sprawie zabawek. Marianne! Przygotowałaś dokument efektywny, profesjonalny i skuteczny. Chciałabym również podziękować Radzie oraz naszej przedstawicielce w prezydencji francuskiej: gratuluję świetnej pracy! Dziękuję także Komisji za jej elastyczność w bardzo szybkim znajdywaniu wspólnego stanowiska w odniesieniu do tekstu, który mamy dziś przed sobą.
Cały proces przygotowywania dyrektywy dotyczącej zabawek był pouczający, zarówno dla mnie, jak i dla moich koleżanek i kolegów obecnych tu dziś wieczorem. Bez wątpienia wychodząc ze stanowiska opowiadającego się za zakazem stosowania wszelkich substancji chemicznych i zapachowych zrozumieliśmy, że nic nie jest czarno-białe. Mam teraz większą świadomość, co jest możliwe do osiągnięcia, a co wręcz odwrotnie uniemożliwia produkcję zabawek. Dlatego dla mnie punktem wyjścia w pracy nad omawianą dyrektywą było przekonanie, że musimy być surowi, oczywiście przy zachowaniu sprawiedliwości. Uważam, że wniosek znajdujący się w naszych rękach jest niezmiernie racjonalny. Wprowadza istotne ulepszenia w zakresie obowiązujących zasad dotyczących zabawek, chociaż zasady te powstały w 1988 roku. Moim zdaniem doszliśmy wraz z Radą i Komisją do kompromisów, które pozwalają nam na poczucie zadowolenia i co najważniejsze pozwalają dzieciom na dalsze korzystanie z zabawek, a producentom na dalsze ich produkowanie, tyle że będą to zabawki bezpieczne.
Spośród istotnych ulepszeń znajdujących się w nowym wniosku chciałabym podkreślić, że teraz mamy wyraźne zasady dotyczące stosowania substancji chemicznych i zapachowych. To bardzo ważne, że określiliśmy, które substancje mogą być wykorzystywane, ponieważ niektóre z nich mogą powodować zaburzenia endokrynologiczne, mogą być rakotwórcze lub alergenne. Nie możemy jednakże zakazywać stosowania wszystkich substancji, jeśli nie jest to konieczne z punktu widzenia zdrowia, ponieważ w ten sposób przeszkodzilibyśmy na przykład w produkowaniu rowerów dla dzieci. Tak, dobrze państwo usłyszeli! Jeśli zabronimy stosowania wszystkich rodzajów substancji chemicznych, to nie będziemy mogli w rowerach dla dzieci zakładać opon, a mimo wszystko, zdecydowanie tego nie chcemy. W związku z tym powtarzam: musimy być surowi, ale sprawiedliwi.
Chciałabym również poruszyć temat naszych negocjacji trójstronnych, w których nie udało się nam dojść do porozumienia w sprawie podstawy prawnej dotyczącej hałasu, książek i wydawania certyfikatów przez organy zewnętrzne. Panie komisarzu! Dlatego też oczekuję, że Komisja przemyśli bardzo wyraźne oświadczenia dotyczące tych trzech kwestii, a my w Parlamencie podejmiemy dalsze działania. Mam nadzieję, że w czwartek zdobędziemy wyraźną większość głosów w Izbie i z niecierpliwością czekam na głosowanie.
Heide Rühle
w imieniu grupy Verts/ALE. - (DE) Panie przewodniczący! Ja również chciałabym podziękować sprawozdawczyni oraz moim koleżankom i kolegom. Żałujemy jednak, jako grupa, że musieliśmy pracować pod tak ogromną presją czasu. Szczególnie zaś ubolewamy nad tym, że nie odbyło się właściwe pierwsze czytanie w Parlamencie, podczas którego pozostałe komisje pracujące nad dyrektywą, jak Komisja Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności oraz Komisja Przemysłu, Badań Naukowych i Energii również miałyby szanse się wypowiedzieć. W obecnej sytuacji te Komisje zostały praktycznie wykluczone z procesu decyzyjnego. Uważam to za deficyt demokracji, którym Parlament powinien się zająć. W odniesieniu do porozumienia w pierwszym czytaniu, potrzebujemy jaśniejszych wytycznych, niż obecnie obowiązujące.
Muszę przyznać, patrząc na pozytywne aspekty, które osiągnęliśmy, że w zasadzie doprowadziliśmy do znaczących ulepszeń. Ponownie ulepszyliśmy sprawozdanie Komisji, a rezultaty do jakich dążyliśmy w pierwszym czytaniu są w wielu przypadkach dobre. Również z tego powodu jednak należało przeprowadzić stosowną procedurę.
Braki występują przede wszystkim w trzech obszarach i chciałabym je wyjaśnić. Pierwszy brak dotyczy kwestii wystawiania certyfikatu przez organ niezależny. Bylibyśmy całkowicie skłonni do pójścia nawet na większy kompromis w tym względzie i na przykład wymagać od przedsiębiorstw, które były kilka razy zgłaszane do wspólnotowego systemu szybkiego informowania (RAPEX) przejścia szczególnego procesu certyfikacji. Bylibyśmy w związku z tą kwestią przygotowani do dalszego badania i zastanowienia się, a w efekcie do kompromisów, ale nie doszło do żadnych rozmów z Komisją i Radą w tej sprawie. Uważam to za godne ubolewania, ponieważ moim zdaniem ustanowienie zasady wystawiania certyfikatów przez organy niezależne, przynajmniej w przypadku określonej grupy zabawek, przyczyniłoby się do zwiększenia bezpieczeństwa zabawek.
Kolejnym problemem, o którym wspomniał już pan Schwab, jest to, że w innych obszarach dla kontrastu jesteśmy nadmiernie ostrożni. Nie słyszałam o żadnym przypadku, w którym dziecko zadławiłoby się lub ucierpiało w inny sposób w wyniku zabawy książką wykonaną z tektury. Dlatego też nie potrafię zrozumieć, czemu takie książki są traktowane jak zabawki i czemu Europejski Komitet Normalizacyjny (CEN) przewiduje w odniesieniu do nich specjalne procedury. Jest to dla mnie niezrozumiałe. Postąpilibyśmy słusznie wykluczając w postanowieniach dyrektywy książki wykonane z tektury, a nawiasem mówiąc była za tym cała komisja. Byłaby to słuszna decyzja.
Moim zdaniem ze względu na presję czasu w odniesieniu do substancji CMR, które obejmują substancje rakotwórcze, sposób sformułowania w niektórych miejscach nie jest wystarczająco zrozumiały. Również w tym wypadku przedłożymy poprawkę, by raz jeszcze wyjaśnić, jaki kierunek działań należy obrać.
Zatem, powtarzam: mogliśmy stworzyć lepszy dokument, gdybyśmy tylko mieli więcej czasu i gdyby inne komisje miały możliwość zaangażowania się w proces.
Seán Ó Neachtain
w imieniu grupy UEN. - (GA) Panie przewodniczący! Okres świąt Bożego Narodzenia jest dla handlarzy i producentów zabawek najbardziej pracowitym okresem. Dziwi mnie, że często to nasze dzieci, najbardziej wrażliwi członkowie naszej społeczności, znajdują się w niebezpieczeństwie z powodu produktów, które nie spełniają norm. Produkty te pochodzą z bardzo daleka i często nie wiemy w jaki sposób zostały wykonane, ani co zawierają.
Na przestrzeni ostatnich pięciu lat na świecie zwrócono ponad 22 miliony zabawek. W mojej ojczystej Irlandii w tym czasie zwrócono 120 tysięcy zabawek.
Powodem do niepokoju jest właśnie to, że zabawki sprzedawane w Irlandii pochodzą z bardzo daleka i nie ma pewności, co do ich jakości. Należy z tym skończyć. Przedmiotowa dyrektywa stanowi poprawę, ale to dopiero początek. Musimy kontynuować działania i zagwarantować bezpieczeństwo tych produktów.
Eva-Britt Svensson
Wielokrotnie słyszymy o produktach odzyskiwanych od konsumentów z powodu zagrożenia jakie stwarzają wobec dzieci. W celu sprawdzenia, jak sytuacja wygląda w Szwecji wraz z przedstawicielem szwedzkiej Partii Lewicy kupiliśmy w Sztokholmie 17 różnych, losowo wybranych zabawek i przekazaliśmy je do sprawdzenia w laboratorium. Jedna z nich zawierała niedopuszczalne prawem ilości ołowiu, a pięć kolejnych zawierało bromowane środki zmniejszające palność. To oczywiście jest całkowicie nie do przyjęcia. To dowód, że potrzebne jest ulepszone ustawodawstwo, ale również ulepszony system monitorowania. Nowe zabawki powinny podlegać obowiązkowym testom niezależnym.
Dzieci, jak wiemy, mają ogromną wyobraźnię i inwencję, nie korzystają z zabawek wyłącznie w sposób przewidziany przez producenta. Bardzo trudno jest przewidzieć, o ile jest to w ogóle możliwe, jak dziecko wykorzysta poszczególne zabawki. Dlatego ustawodawstwo musi również mieć zastosowanie do zabawek popsutych, ponieważ niektóre substancje niebezpieczne są dopiero wtedy uwalniane. Bezpieczeństwo i ochrona dzieci nie podlegają negocjacjom. Kompromis nie wchodzi w grę. Z zadowoleniem przyjmuję przedmiotową dyrektywę, ale Konfederacyjna Grupa Zjednoczonej Lewicy Europejskiej / Nordycka Zielona Lewica chciałaby pójść jeszcze dalej, a mianowicie wprowadzić całkowity zakaz stosowania substancji wywołujących alergie, substancji rakotwórczych, mutagennych i toksycznych z punktu widzenia rozrodczości. Bezpieczeństwo dzieci jest ważniejsze niż krótkoterminowe zyski gospodarcze. Dziękuję państwu.
Hélène Goudin
Dla mnie oraz wielu obecnych tu osób oczywiste jest, że zabawki powinny być bezpieczne, ponieważ małe dzieci nie potrafią samodzielnie przeczytać ostrzeżeń lub ocenić ewentualnego ryzyka. Produkty nie powinny także zawierać substancji chemicznych szkodliwych dla zdrowia. W związku z tym Lista Czerwcowa uważa, że należy z zadowoleniem przyjąć aktualizację ustawodawstwa w tym zakresie, ale jednocześnie pragnę przestrzec przed źle skrywanym protekcjonizmem. Musimy umożliwić import do UE i sprzedaż na jej terenie zabawek spełniających wymogi bezpieczeństwa, niezależnie od tego, czy zostały wyprodukowane w UE, czy w Azji. Dziękuję państwu.
Zita Pleštinská
- (SK) Panie i panowie! Nasza debata odbywa się w okresie przedświątecznym, kiedy to zabawki zajmują zaszczytne miejsce wśród wszystkich prezentów bożonarodzeniowych.
Rodzice oraz osoby odpowiedzialne za edukację muszą mieć pewność, że zabawki sprzedawane na europejskim rynku spełniają surowe wymogi bezpieczeństwa, a dzieci, jako najbardziej bezbronni konsumenci, muszą być chronione najlepiej, jak tylko możliwe. Problemy największego producenta zabawek, firmy MATTELL, zwróciły uwagę opinii publicznej na znaczenie planu działania Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów. Minął już ponad rok od przyjęcia przez Parlament Europejski deklaracji w sprawie bezpieczeństwa produktów, zwłaszcza zabawek, która zapoczątkowała prace nad pakietem bezpieczeństwa produktów, przyjętym w marcu 2008 roku.
Jestem wdzięczna sprawozdawczyni za uszanowanie kompromisu osiągniętego w odniesieniu do pakietu bezpieczeństwa produktów na rzecz wprowadzania produktów do obrotu, przy którego stworzeniu również pracowałam jako jeden ze sprawozdawców z Grupy Europejskiej Partii Ludowej (Chrześcijańscy Demokraci) i Europejskich Demokratów. Przedmiotowa dyrektywa odzwierciedla naukowe postępy z ostatnich 20 lat i zabrania stosowania w zabawkach materiałów niebezpiecznych. Producenci będą musieli wyraźnie identyfikować wszystkie alergeny, które mogą być szkodliwe dla dzieci poniżej trzeciego roku życia. Będą musieli umieszczać na zabawkach w sposób widoczny i właściwy ostrzeżenia w języku zrozumiałym dla konsumenta. Dyrektywa obejmuje zasady dotyczące umiejscowienia znaku WE, który reprezentuje widoczny rezultat całego procesu uwzględnienia ocen zgodności w szerszym tego słowa znaczeniu.
Umieszczając znak WE na zabawce producent deklaruje, że jego produkt spełnia wszystkie obowiązujące wymogi i że ponosi za niego pełną odpowiedzialność. Ten sam zakres odpowiedzialności ma zastosowanie wobec całego łańcucha dostaw, gdzie organy nadzoru rynkowego będą przeprowadzać kontrole jakości i zagwarantują, że produkty dopuszczone do sprzedaży całkowicie spełniają wysokie wymogi bezpieczeństwa.
Chciałabym podkreślić ogrom pracy wykonanej przez panią Thyssen, która zdołała zabezpieczyć porozumienie w pierwszym czytaniu. Jestem przekonana, że osiągnięty przez nas kompromis zapewni wyższy stopień bezpieczeństwa zabawek i jednocześnie nie ograniczy działalności głównie małych i średnich przedsiębiorstw.
Evelyne Gebhardt
(DE) Panie przewodniczący! Rakotwórcze substancje chemiczne w grzechotkach dla dzieci? Ołów w zabawkowych samochodach? Miękkie zabawki powodujące alergie? Rodzice mają kilka powodów do obaw, jeśli chodzi o bezpieczeństwo ich dzieci.
W związku z tym konieczne było zastąpienie poprzedniej dyrektywy, która obowiązuje już od ponad 20 lat, uaktualnionym prawem odzwierciedlającym najświeższe wnioski. Było to konieczne ze względu na zdrowie i bezpieczeństwo naszych dzieci. Udało nam się osiągnąć pewien rezultat i jestem z tego bardzo zadowolona, ponieważ doprowadziliśmy do większej ochrony. I w ten sposób otrzymaliśmy surowsze zasady dotyczące substancji rakotwórczych, mutagennych i toksycznych z punktu widzenia rozrodczości. Wyraźnie widoczne i jednoznacznie sformułowane ostrzeżenia wskazują rodzicom okoliczności, w których zabawka może być niebezpieczna. Ponadto odnieśliśmy sukces w zadaniu dotyczącym zakazu stosowania w zabawkach wielu substancji zapachowych odpowiedzialnych za rozprzestrzenianie się alergii. Te wszystkie przypadki to przykłady sukcesów odniesionych przez nasz Parlament wraz pozostałymi instytucjami: Radą i Komisją.
Przedmiotowy tekst ma jednak jedną wadę: chcieliśmy, by niezależne instytucje sprawdzające wydawały certyfikaty dla zabawek, tak by można było mieć całkowitą pewność. Sama obecność zabawki w sklepie i możliwość przeprowadzenia na miejscu testów losowych, to za mało. W tym względzie należałoby działać w znacznie bardziej spójny sposób. W rzeczywistości musielibyśmy zrobić to samo, co w przypadku samochodów. To nie my sami za siebie decydujemy, że samochód nadaje się do użytku. W odniesieniu do zabawek potrzebujemy systemu TÜV, który będzie pozwalał na tak samo oczywiste oceny jak system TÜV dla samochodów.
Nie chciała tego Komisja Europejska, nie chciała tego Rada Ministrów, nie chciała tego większość konserwatystów i liberałów. Za godne ubolewania uważam, że dotychczas nie zdołaliśmy wdrożyć takiego systemu, ale istnieje stosowna poprawka, nad którą będziemy glosować w czwartek. Być może wciąż mamy, pomimo wszystko, szanse na pewien sukces w tym obszarze.
Zuzana Roithová
- (CS) We wrześniu ubiegłego roku ostrzegałam za pośrednictwem YouTube oraz innych źródeł przed rosnącą częstotliwością występowania niebezpiecznych zabawek i obiecałam, że podejmiemy środki mające na celu zagwarantowanie, że przed świętami Bożego Narodzenia rynek zabawek będzie bezpieczniejszy. Wielu dziennikarzy wyśmiało te wypowiedzi, ale pozostali zrozumieli problem. Uruchomiono tak dużą ilość kontroli, że miliony niebezpiecznych zabawek zostały wycofane z obrotu przed świętami Bożego Narodzenia. Doceniam postawę Komisji Europejskiej, która szybko zareagowała na naszą prośbę i przygotowała nową dyrektywę obejmującą surowsze zasady. Doceniam również niezmiernie efektywną pracę pani Thyssen. Nie zapominając oczywiście o elastyczności ze strony prezydencji francuskiej.
Treść dyrektywy stanowi odpowiedź na nowe wynalazki w zakresie tworzyw sztucznych oraz na wyniki badań dotyczące krzywdy fizycznej wobec dzieci itd. Co za tym idzie przepisy dyrektywy są surowsze wobec producentów i jednocześnie dają organom monitorującym większe możliwości w zakresie kontroli. Uważam za wielce istotne, że dyrektywa zwiększa, a raczej przenosi, odpowiedzialność prawną na importerów. W końcu problem dotyczy głównie importu, a nie producentów europejskich, aż 80% przypadków dotyczy zabawek z Chin. Jestem przekonana, że przed końcem przyszłego roku, czyli jeszcze przed wejściem dyrektywy w życie, importerzy zaczną ostrożnie wybierać fabryki, chińskie i jakiekolwiek inne, z których będą importować zabawki do Europy. I będę wybierać tylko producentów spełniających europejskie normy. Gdyby jeszcze tylko można było osiągnąć to samo w przypadku innych produktów.
Dziś popołudniu miałam spotkanie z producentami zabawek z Republiki Czeskiej i muszę państwu powiedzieć, że z zadowoleniem przyjęli przedmiotową dyrektywę oraz koncepcję harmonizacji norm. Chcieliby oczywiście, żebyśmy zwiększyli odpowiedzialność prawną akredytowanych organów testujących, ponieważ czasami, pomimo zapłacenia za przeprowadzenie testów, inspektorzy wcześniej, czy później znajdują określone niedociągnięcia. Dla małych producentów ten wcale niemały koszt może być zupełną stratą pieniędzy.
Chciałabym również zwrócić państwa uwagę na to, jak postanowienia dyrektywy, nie tylko obecnie obowiązującej, ale także prawdopodobnie nowej przyjmowanej przez nas w tym tygodniu, są naciągane. Mimo, że w rzeczywistości na produkcie wyglądającym jak zabawka nie będzie można umieścić napisu "to nie jest zabawka”, producenci niestety będą oznakowywać zabawki jako "dekoracje”. W związku z tym omawiana dyrektywa stanowi pierwszy krok, a przed nami jeszcze wciąż wiele do zrobienia.
Arlene McCarthy
Panie przewodniczący! W następstwie ubiegłorocznej paniki związanej z bezpieczeństwem zabawek oraz wycofywaniem zabawek z obrotu w okresie przedświątecznym zupełnie oczywiste jest, że nasze obowiązujące prawo w sprawie bezpieczeństwa zabawek przyjęte w 1988 roku nie potrafi radzić sobie z nowymi rodzajami ryzyka i zagrożeń w zakresie bezpieczeństwa dzieci. Minęło dwadzieścia lat i aż 80% zabawek w UE i 95% w mojej ojczyźnie pochodzi z importu z krajów trzecich, głównie z Chin. Minęło dwadzieścia lat, a my jesteśmy lepiej poinformowani o rodzajach ryzyka i zagrożeń związanych z określonymi substancjami chemicznymi. Minęło dwadzieścia lat, a zmienił się sposób projektowania zabawek, które teraz zawierają silne magnesy i więcej elementów elektronicznych, wykorzystują światło laserowe i emitują więcej hałasu. Dlatego właśnie panika związana z bezpieczeństwem zabawek i ich wycofywanie z obrotu stanowiły dzwonek alarmowy, by Europa przeprowadziła radykalny przegląd, aktualizację i zaostrzenie norm w zakresie naszego prawa dotyczącego bezpieczeństwa zabawek.
Nasze nowe prawo zrobi więcej w kwestii zapewnienia rodziców, że zabawki obecne na naszych półkach są bezpieczniejsze: nie bezpieczne, ale bezpieczniejsze. Importerzy, nie tylko producenci, będą odpowiedzialni za zagwarantowanie, że zabawki sprowadzane przez nich do Europy spełniają nowe, surowe normy. Tak naprawdę producenci mają zakaz wykorzystywania w zabawkach substancji szkodliwych, takich jak ołów, substancje CMR lub substancje zapachowe mogące powodować lub wywoływać alergie u dzieci.
Zaostrzyliśmy zasady dotyczące ryzyka zadławienia się i uduszenia. Wprowadziliśmy zasadę umieszczania na zabawkach wyraźnych i bardziej efektywnych ostrzeżeń. Przepisy prawa są skuteczne jedynie, gdy są egzekwowane i dlatego słusznie w omawianej dyrektywie dajemy więcej władzy organom ścigania w 27 państwach członkowskich, które mogą żądać od każdego podmiotu w łańcuchu dostaw udzielenia niezbędnych informacji i w stosownych przypadkach mogą dokonywać lotnych kontroli w zakładach.. Ponadto wszystkie organy ścigania na szczeblu UE są prawnie zobowiązane do współpracy i wymiany informacji w celu zwalczania ryzyka występowania niebezpiecznych zabawek.
W związku z tym gratuluję pani Thyssen. Udało nam się osiągnąć trzy rzeczy, dzięki dobrej współpracy z Komisją i prezydencją francuską. Dotrzymaliśmy terminu ostatecznego określonego w ubiegłorocznej rezolucji PE w odniesieniu do przeprowadzenia przed Bożym Narodzeniem 2008 roku głosowania nad nową dyrektywą w sprawie bezpieczeństwa zabawek. Moim zdaniem, ustawodawstwo nie będzie lepsze, nawet jeśli jeszcze trochę poczekamy. Możemy dać rodzicom przekonanie, że w przyszłości zabawki dopuszczone do obrotu w UE będą bezpieczniejsze i jednocześnie dajemy wyraźnie znać producentom, właścicielom marek oraz importerom, że muszą spełniać nasze surowe normy bezpieczeństwa, bo w przeciwnym razie na naszych półkach nie będzie miejsca na ich produkty.
Głosując za przyjęciem przedmiotowego prawa wyraźnie mówimy, że nie będziemy tolerować w Europie obecności toksycznych zabawek.
Emmanouil Angelakas
(EL) Panie przewodniczący, panie komisarzu! Przede wszystkim chciałbym pogratulować sprawozdawczyni nadzwyczajnie wykonanej pracy w odniesieniu do tak delikatnej kwestii jaką jest bezpieczeństwo zabawek. Pani Thyssen bardzo metodycznie pracowała podczas dyskusji z Radą i prezydencją francuską oraz rozmów w ramach naszej Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów. Zgodziła się na liczne kompromisy, by uzyskać ostateczną wersję tekstu wspierającą bezpieczeństwo zabawek, przy jednoczesnym zachowaniu równowagi pomiędzy ochroną konsumentów a zdolnością producentów zabawek do utrzymania się na rynku. Być może przez ostatnie dwadzieścia lat dyrektywa z 1988 roku spełniała oczekiwania i zapewniała wysoki stopień bezpieczeństwa zabawek, ale teraz należy ją natychmiast przejrzeć i uaktualnić, przy uwzględnieniu, że mamy obecnie na rynku nowe rodzaje zabawek i nowe materiały oraz fabryki zakładane w krajach spoza Unii Europejskiej.
Głównym celem było zapewnienie dzieciom najlepszej możliwej ochrony, rodzicom lepszych gwarancji, że zabawki przez nich kupowane spełniają wysokie normy bezpieczeństwa oraz uwzględnienie bardziej surowych kar dla producentów za niespełnianie wymogów, o których mowa. Uważam, że w odniesieniu do kilku kwestii poczyniliśmy postępy, na przykład jeśli chodzi o zakaz stosowania w zabawkach rakotwórczych substancji chemicznych, co powoduje ogromną troskę o zdrowie dzieci, stopniowe zmniejszanie dopuszczalnej ilości metali ciężkich, jak kadm i ołów, w produkcji zabawek, zmniejszenie ilości substancji zapachowych i alergennych, oddzielnie oznakowanie dla zabawek dołączanych do żywności oraz surowsze wymogi bezpieczeństwa dotyczące wszystkich producentów zabawek.
Na zakończenie chciałbym zauważyć, że odpowiedzialność w obszarze bezpieczeństwa zabawek przyjmuje wiele form i dlatego importerzy oraz dystrybutorzy powinni zagwarantować przestrzeganie wymogów. Wierzę, że wszystkie zainteresowane strony, zwłaszcza organizacje konsumenckie, będą wykorzystywać pozostające do ich dyspozycji mechanizmy kontroli w celu uważnego monitorowania procesu stosowania nowej dyrektywy. Dziś zrobiliśmy duży krok naprzód i jestem przekonany, że w przyszłości zrobimy kolejne.
Christel Schaldemose
(DA) Panie przewodniczący! Wniosek w sprawie bezpieczeństwa zabawek, w dzisiejszej formie, oznacza że przed upływem dwóch do czterech lat europejskie dzieci będą mogły bawić się znacznie bezpieczniejszymi zabawkami niż obecnie. To nie tylko dobre, ale również konieczne posunięcie i w związku z tym całkowicie popieram przedmiotowy wniosek. Podniesienie przez nas stopnia bezpieczeństwa w porównaniu do obowiązujących norm było konieczne i bardzo słuszne. Uważam jednak również, że w rzeczywistości tracimy szansę nie tylko polepszenia sytuacji naszych dzieci, ale wręcz jej udoskonalenia. Wielu mówców wspominało o problemach związanych z wnioskiem, więc skoncentruję się tylko na jednym aspekcie, a mianowicie na substancjach zapachowych.
Sądzę, że zapachy i substancje zapachowe obecne w zabawkach stanowią problem. Wiem, że nasza praca doprowadziła do wydłużenia listy zakazanych substancji zapachowych, ale moim zdaniem samo wydłużenie listy nie jest posunięciem wystarczającym. Uważam, że powinniśmy wprowadzić stanowczy zakaz ich stosowania. Osoba uczulona na orzechy może unikać spożywania orzechów. Osoba uczulona na nikiel może unikać korzystania z produktów zawierających nikiel, ale jeśli ktoś ma alergię na zapachy lub substancje zapachowe, będzie miał trudności z przebywaniem w miejscach publicznych, ponieważ nie może powstrzymać innych osób przed ich używaniem. W związku z tym myślę, że należało po prostu być w tym zakresie bardziej rygorystycznym i wprowadzić, ze względu na dobro naszych dzieci, kategoryczny zakaz stosowania substancji zapachowych. Dla dziecka, jak i dla zabawki obecność substancji zapachowych nie ma znaczenia. W celu nauczenia dzieci jak pachną kwiaty i owoce lepiej jest kupić prawdziwe produkty.
Pomimo to przedmiotowy wniosek bez wątpienia reprezentuje znaczące ulepszenie bieżącej sytuacji i bardzo dobrze stało się, że zaostrzyliśmy także zasady dotyczące nadzoru rynkowego i odpowiedzialności państw członkowskich. Dlatego też sądzę, że dziś powinniśmy wysłać do państw członkowskich wyjątkowo jasny przekaz. Wielokrotne podkreślanie, że to one są odpowiedzialne i muszą lepiej niż dotychczas monitorować rynek nigdy nie będzie przesadą. Musimy nalegać, by wykorzystywały więcej pieniędzy i zasobów w celu zagwarantowania, że rynek jest monitorowany, co również pozwoli w pełni wykorzystać nowe surowe zasady.
Colm Burke
Panie przewodniczący! Z zadowoleniem przyjmuję rezultat negocjacji trójstronnych i uważam, że tekst, nad którym będziemy głosować stanowi dla wszystkich zrównoważony i pozytywny wynik.
Bezpieczeństwo zabawek ma największe znaczenie, zarówno teraz, jak i przez cały rok, ponieważ w grę wchodzi zdrowie i bezpieczeństwo naszych dzieci. Pochwalam surowość nowych środków przewidzianych w omawianym wniosku, takich jak zakaz stosowania substancji CMR i alergennych substancji zapachowych.
Z zadowoleniem przyjmuję również zrównoważony charakter wniosku. W UE istnieje ponad 2 tysiące producentów zabawek. Znaczna większość niezwykle ostrożnie sprawdza, czy produkty przez nich dopuszczane do obrotu są bezpieczne. Nie powinniśmy pozwolić, by te firmy cierpiały z powodu niskich norm stosowanych przez mniejszość producentów lub niektórych importerów i dystrybutorów.
Ostatnie przerażające historie nauczyły nas, że nie należy reagować przesadnie i zakazywać pewnego rodzaju zabawek, ale raczej zagwarantować silniejsze egzekwowanie obowiązujących już zasad. Uważam, że przedmiotowy tekst przedstawia taką równowagę i w związku z tym chciałbym pochwalić moją koleżankę, panią Thyssen i wszystkich, którzy pracowali nad stworzeniem tej udanej dyrektywy.
Hiltrud Breyer
(DE) Panie przewodniczący! W dziecięcych rękach nie ma miejsca dla toksycznych zabawek i nikt z nas nie chce położyć pod choinką toksycznych zabawek. Jednak Komisja w odniesieniu do dyrektywy dotyczącej bezpieczeństwa zabawek podjęła tylko niezdecydowane działania i niestety przedmiotowy kompromis nie poprawił sytuacji.
Zamiarem nie jest oszukanie nas odnośnie bezpieczeństwa niebezpiecznych substancji chemicznych, ponieważ w omawianym kompromisie wciąż występują ogromne luki, gdyż po pierwsze nie ma wyraźnego zakazu stosowania toksycznych metali ciężkich. Niewytłumaczalne jest przyzwolenie na obecność w zabawkach dla dzieci kadmu i ołowiu. To samo można powiedzieć o chromie, rtęci i cynie organicznej. Nie ma dla nich miejsca w dziecięcych rączkach, nawet dla najmniejszej ich ilości. Panie Verheugen! Tym samym mydlił nam pan oczy, gdy podczas ostatniej akcji wycofywania zabawek z obrotu twierdził pan, że obecność ołowiu w zabawkach jest zakazana.
Przedmiotowy kompromis zezwala na dodatkowe wartości dopuszczalne w przypadku substancji wysokiego ryzyka, mimo że są one jedynie o połowę większe niż przewidziane przez Komisję. Jedynie wyraźny zakaz pozwoli zbudować bezpieczeństwo. Niestety UE uchyliła się od odpowiedzialności za zapewnienie tej wyraźnej ochrony dzieci.
To samo odnosi się do alergennych substancji zapachowych. W tym przypadku nie zdołaliśmy zabronić stosowania wszystkich alergennych substancji zapachowych, co proponowaliśmy w Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności. Rozczarowują również wartości dopuszczalne w odniesieniu do hałasu, ponieważ w tym obszarze nie uzgodniono żadnego wyraźnego założenia.
Jacques Toubon
(FR) Panie przewodniczący, panie i panowie! Chciałbym jedynie w odniesieniu do tej kwestii podkreślić ogromną zdolność instytucji wspólnotowych do reagowania w celu rozwiązywania problemów naszych współobywateli.
Liczne skandale miały miejsce latem 2007 roku. Parlament wezwał do podjęcia środków. Komisja się postarała i dziś możemy przyjąć przedmiotową dyrektywę w sprawie bezpieczeństwa zabawek, która stanowi istotny krok naprzód.
Przede wszystkim zawdzięczamy tę sytuację - należy to podkreślić - naszej sprawozdawczyni i pracy wykonanej w celu pogodzenia początkowo antagonistycznych stanowisk. Dziś mamy przed sobą efektywny i wyważony tekst, który na przykład umożliwi ponowne sprawdzenie norm mających zastosowanie do książek dla dzieci i obchodzących się w sposób bardzo zrównoważony z obecnością w wielu zabawkach substancji zapachowych; Komisja właśnie zobowiązała się do takich działań.
Jest to idealny przykład ustawodawstwa przygotowanego przez Europejczyków dla Europejczyków i należy przyznać, że Izba odegrała w tym istotną rolę.
Günter Verheugen
wiceprzewodniczący Komisji. - (DE) Panie przewodniczący, panie i panowie! Chciałbym omówić kilka problemów poruszonych podczas dzisiejszej debaty.
Po pierwsze jeśli chodzi o substancje chemiczne, to przyjęte zasady nie mogą być bardziej rygorystyczne, niż są obecnie. Niemożliwe jest wprowadzenie całkowitego zakazu stosowania substancji chemicznych, ponieważ nawet w przyrodzie występują w ilościach śladowych. Pani Breyer! Nie mogę zabronić pani ignorowania zasad rządzących przyrodą, ale pani wypowiedź stanowi, muszę to wyraźnie podkreślić, nieodpowiedzialne podżeganie do paniki. Stwarza pani wrażenie, że ustawodawcy europejscy dają dzieciom trujące zabawki, podczas gdy prawda jest dokładnie odwrotna. Zdecydowanie odrzucam insynuacje zawarte w pani wypowiedzi.
Nigdy jeszcze nie udało się osiągnąć tego, co zrobiliśmy teraz. W tym Parlamencie, a także w innych instytucjach, zazwyczaj obowiązuje zasada, że substancja może być zakazana, o ile udowodniono jej szkodliwe działanie. W tym przypadku sytuacja jest odwrotna: substancje są zakazane, a następnie mogą być dopiero dopuszczone do użytku, jeśli udowodniono bezsprzecznie, że są bezpieczne. Chciałbym wiedzieć, czego więcej można było od nas oczekiwać? Nie możemy zrobić nic ponad to, co zrobiliśmy i jeśli ktokolwiek stwarza wrażenie, że nasze osiągnięcia nie zapewniają stosownej ochrony dzieci, to - przykro mi to mówić - z premedytacją wprowadza europejską opinię publiczną w błąd. Nie mogę zrozumieć, czemu mieliby to państwo robić.
Komentarze dotyczące hałasu, a mianowicie państwa uwagi, że zabawki nie mogą uszkadzać słuchu są całkiem słuszne: i dlatego właśnie w dyrektywie zawarto zasady dotyczące tej kwestii. Wartości dopuszczalne, inaczej mówiąc poziom decybeli, są ustanawiane, jak to zazwyczaj ma miejsce w ustawodawstwie europejskim: dyrektywa w sprawie zabawek nie jest pod tym względem wyjątkiem. Przepisy techniczne są ustanawiane w ramach procesu normalizacji i tak samo jest w tym przypadku. W związku z tym limity decybeli zostaną ustanowione podczas procesu normalizacji, a dyrektywa zapewnia niezbędną do tego podstawę prawną.
Jeśli chodzi o temat książek, to byłem bardzo zaskoczony, gdy w ostatnich dniach okazało się, że jest z tym problem. Słowo "książki” ani razu nie pojawia się w omawianym przez nas tekście. W porównaniu do stanowiska bieżącego nic nie ulega zmianie. Wygląda na to, że jeden z niemieckich producentów rozpoczął kampanię prasową w tym zakresie i uparcie lobbował w Parlamencie Europejskim. Ani jedno słowo z tego, co głosił nie jest prawdziwe: zupełnie nic nie ulega zmianie w stosunku do bieżącego stanowiska. Komisja chce jednakże zagwarantować, że normy mające zastosowanie zostaną ulepszone i zmodernizowane, ponieważ to właśnie należy zrobić, zgodnie z życzeniem Parlamentu. Komisja zamierza wydać instrukcje w związku z tym tematem.
Jeśli chodzi o wydawanie certyfikatów przez organy zewnętrzne - te słowa kieruję do grupy TÜV w Izbie - to niestety bezpodstawne jest przekonanie, że zabawka lub jakikolwiek produkt dopuszczony do obrotu w Europie jest bezpieczniejszy tylko dlatego, że otrzymał certyfikat od organu niezależnego. Komisja naprawdę już od wielu lat osiąga konkretne wyniki w zakresie bezpieczeństwa produktów. Nie ma żadnych, absolutnie żadnych, wskazówek pozwalających stwierdzić, że wydawanie certyfikatów przez osoby trzecie zwiększa bezpieczeństwo produktów. Wymagamy certyfikacji od organów zewnętrznych w przypadku, gdy konkretny produkt jest niezwykle złożony i jest to zasada w ustawodawstwie europejskim od wielu lat przestrzegana przez tę Izbę.
Moja droga pani Gebhardt! Powtórzę raz jeszcze: istnieje określona różnica złożoności pomiędzy produktem zaawansowanym technologicznie, takim jak nowoczesny samochód a pluszowym misiem. Sądzę, że usiłowanie porównania tych rzeczy jest delikatnie mówiąc przesadne.
Przedmiotowa dyrektywa nakłada również, jak zazwyczaj, wymóg uzyskania certyfikatu od organów zewnętrznych w przypadkach, w których nie ma ustalonych norm. Zdecydowanie nalegam, by nie wierzyli państwo, że jedyne, co należy zrobić w celu zagwarantowania bezpieczeństwa zabawki, to powierzyć jej sprawdzenie organom zewnętrznym. Nie można za pośrednictwem certyfikatu zwalczać zagrożeń powstających w praktyce. Spójrzmy tylko na wspomniane tu przypadki: problemy nie dotyczyły prototypów przedstawionych do kontroli organom zewnętrznym, ale dotyczyły produktów w łańcuchu dostaw, ponieważ to producenci nie byli godni zaufania. Jedynie producent danego produktu ma możliwość zagwarantowania, że jego łańcuch dostaw jest wiarygodny i bezpieczny. Nalegam, by państwo zrezygnowali z zasady certyfikacji przeprowadzanej przez organ niezależny i nałożyli całkowitą odpowiedzialność za bezpieczeństwo produktów na ich producentów. To nieprawda, że wystarczy, by producenci po prostu powiedzieli "mój produkt jest bezpieczny” lub "moja zabawka jest bezpieczna”; muszą w każdej chwili, całkowicie i bez luk na prośbę organów nadzoru rynkowego udokumentować bezpieczeństwo produktu. Bezpieczeństwo jest i musi być sprawdzane, to samo dotyczy importerów.
Moim zdaniem te zasady nie mogą być jeszcze surowsze, ponieważ już teraz gwarantują największy z możliwych poziom efektywności. Zgadzam się jednakże z tymi, którzy mówili, że wszystko zależy od państw członkowskich i ich poważnego podejścia do kwestii kontroli oraz rozszerzenia możliwości nadzoru rynkowego.
Również w odniesieniu do tematu substancji zapachowych nie do końca rozumiem logikę użytych argumentów. Naprawdę zastanawiam się jaki jest sens wprowadzania zakazu stosowania w zabawkach substancji zapachowych dopuszczalnych do stosowania w kosmetykach dziecięcych, które wchodzą w bezpośredni kontakt ze skórą dziecka. To po prostu nie ma sensu, by zezwalać na stosowanie substancji zapachowych w tych produktach i jednocześnie zabraniać ich stosowania w zabawkach, tylko po to by nie pachniały tak okropnie. Niemniej jednak przedmiotowa dyrektywa idzie dalej niż dyrektywa w sprawie kosmetyków, ponieważ zakazuje stosowania tych substancji zapachowych, które w dyrektywie w sprawie kosmetyków są po prostu objęte wymogiem umieszczenia oznakowania. Również w tym obszarze nie widzę, co jeszcze mogliśmy zrobić.
Na zakończenie pozwolę sobie powiedzieć, że zaproponowano poprawki, a Parlament Europejski ma oczywiście wolną rękę i może je przyjąć, ale muszę zwrócić państwa uwagę na to, że przedmiotowy dokument reprezentuje ogólny kompromis osiągnięty przez Radę, Parlament i Komisję, a na przykład poprawka zgłoszona przez panią Gebhardt w sprawie certyfikatów wydawanych przez organy zewnętrzne zniweczy ten kompromis. Inaczej mówiąc, jeśli Parlament Europejski przyjmie tę poprawkę, omawiana dyrektywa upadnie i nie będziemy mogli jej wdrożyć.
Nie zawsze można dostać wszystko, czego się pragnie. Raz jeszcze powtórzę, że mamy tu ogólny kompromis. Jest to kompromis zrównoważony i stwarza taki poziom bezpieczeństwa zabawek, jaki jest osiągalny i niezbędny. Gorąco nalegam, by państwo zgodzili się na przyjęcie tego ogólnego kompromisu.
Deklaracja Komisji Europejskiej w sprawie kontrolowania aspektów bezpieczeństwa (artykuł 47)
Komisja, w następstwie wejścia w życie zmienionej dyrektywy w sprawie bezpieczeństwa zabawek, będzie uważnie kontrolować wszystkie zmiany mające związek z procesem jej wdrożenia w celu ocenienia, czy zapewnia właściwy poziom bezpieczeństwa zabawek, zwłaszcza w odniesieniu do zastosowania procedur oceny zgodności ustanowionych w rozdziale IV.
Zmieniona dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa zabawek przewiduje obowiązek państw członkowskich do składania sprawozdań z sytuacji w odniesieniu do bezpieczeństwa zabawek, efektywności przedmiotowej dyrektywy oraz nadzoru rynkowego wykonywanego przez państwa członkowskie.
Ocena przeprowadzona przez Komisję będzie między innymi oparta na sprawozdaniach państw członkowskich, które powinny być przygotowane po upływie trzech lat od daty przyjęcia dyrektywy, skoncentrowanych szczególnie na kwestiach związanych z nadzorem rynkowym prowadzonym w Unii Europejskiej i na jej zewnętrznych granicach.
Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu sprawozdanie z oceny najpóźniej po upływie roku od przygotowania sprawozdań przez państwa członkowskie.
Deklaracja Komisji Europejskiej w sprawie wymogów dotyczących zabawek zaprojektowanych do wydawania dźwięku (załącznik II.I. 10)
W oparciu o nowy podstawowy wymóg bezpieczeństwa w odniesieniu do zabawek zaprojektowanych do wydawania dźwięku przyjęty na mocy dyrektywy w sprawie bezpieczeństwa zabawek, Komisja upoważni CEN do ustanowienia zmienionej normy ograniczającej wartości szczytowe zarówno w przypadku hałasu impulsowego, jak i hałasu ciągłego wydawanego przez zabawki, w celu właściwej ochrony dzieci przed ryzykiem uszkodzenia słuchu.
Deklaracja Komisji Europejskiej w sprawie klasyfikacji książek (załącznik I. 17)
Uwzględniając trudności związane z przeprowadzeniem stosownych testów w odniesieniu do książek wykonanych z tektury lub papieru, wymaganych w ramach sharmonizowanej normy UE EN 71:1, Komisja upoważni CEN do ustanowienia zmienionej normy obejmującej właściwe sposoby sprawdzania książek dla dzieci.
Marianne Thyssen
sprawozdawczyni. - (NL) Panie przewodniczący, panie przewodniczący Komisji, urzędująca pani przewodnicząca Rady, panie i panowie! Chciałabym podziękować wszystkim za wkład w dyskusję i wyrazić zadowolenie ze sposobu, w jaki pozostałe instytucje polityczne zachowały się w obecnej sytuacji.
Chciałabym jednak zauważyć, że nie chodzi tu o zwyczajny kompromis, w którym Parlament Europejski musiał znacząco ustąpić; w rzeczywistości było całkiem odwrotnie. Na dobrą sprawę w odniesieniu do podstawowych elementów odnieśliśmy serię sukcesów. Zdołaliśmy zawrzeć z Komisją i Radą dobre ugody. Zdołaliśmy przekonać inne instytucje do przyjęcia w wielu obszarach naszych rygorystycznych wniosków i pójścia o jeden krok dalej, niż oryginalnie zakładał wniosek Komisji. I dlatego jestem bardzo zadowolona, jako sprawozdawczyni, gdyż wiem, że doszliśmy do porozumienia.
Panie komisarzu! Wysłuchałam pańskich oświadczeń. Słyszałam, że przywiązuje pan ogromną uwagę do nadzoru rynkowego i zakładam, że Komisja podczas procesu kontrolowania zwróci szczególną uwagę na sposób, w jaki państwa członkowskie spisują się w zakresie nadzorowania rynku. Raz jeszcze wysłuchałam również pańskiego stanowiska wobec procedur oceny zgodności. Nie trzeba dodawać, że w procesie kontrolowania możemy uwzględnić to, co należy uwzględnić. W rzeczywistości jednak to prawda, że certyfikaty przyznawane przez organy zewnętrzne w żaden sposób nie oferują zwiększonego bezpieczeństwa i że problemy nie dotyczą modelu prototypowego, na którym oparta jest produkcja masowa, ale czego innego.
Panie komisarzu! Słyszałam również, jak mówił pan, że chce dalej uregulować normy hałasu i udoskonalić je poprzez proces normalizacji i że powinniśmy sprawdzić, w jaki sposób można w tym obszarze zapewnić większą pewność prawną, to samo dotyczy książek, które są również regulowane normami. Uważam, że powinniśmy, jako Parlament, uznać się za szczęściarzy, ponieważ nawiązaliśmy tak dobre kontakty z innymi instytucjami, co prawdopodobnie doprowadzi do stworzenia wspaniałego bożonarodzeniowego prezentu dla wszystkich rodzin, a mianowicie dostępu od teraz już na zawsze do bezpiecznych, a może raczej powinnam powiedzieć jeszcze bezpieczniejszych, zabawek.
Przewodniczący
Zamykam debatę.
Głosowanie odbędzie się w czwartek, 18 grudnia 2008 r.
Oświadczenia pisemne (art. 142 Regulaminu)
Adam Bielan  
na piśmie. - (PL) Panie przewodniczący! Wszyscy dbamy o to żeby dostępne na rynku zabawki nie zagrażały bezpieczeństwu naszych dzieci. W pełni zgadzam się, że kupujący zabawkę rodzice muszą być pewni, że dany produkt nie stanowi zagrożenia dla zdrowia ich dziecka. Mimo to uważam, że nałożenie dodatkowych wymogów certyfikacji przez stronę trzecią całkowicie niezależną od producenta nie zwiększy zasadniczo gwarancji bezpieczeństwa produkowanych zabawek, ale z pewnością znacząco zwiększy koszty ich produkcji co negatywnie wpłynie na branżę zabawkarską w wielu państwach członkowskich.
Na przykład w Polsce wiele firm produkuje bardzo dobrej jakości zabawki z tworzyw sztucznych czy drewna. Zdecydowana większość tych firm to małe i średnie przedsiębiorstwa zatrudniające do 10 osób. Bardziej zaostrzone przepisy spowodowałyby znaczne podniesienie ceny zabawek posiadających takie certyfikaty, likwidację wielu małych i średnich firm a następnie likwidację tysięcy miejsc pracy.
Obowiązek uzyskania niezależnej oceny produktu niedbały nam gwarancji, że nasze dzieci będą bawić się dużo bezpieczniejszymi produktami, bo i tak w rezultacie konsumenci decydowaliby się na tańszy towar. Dlatego uważam, że wynegocjowany z Radą kompromis jest dobry i zasługuje na poparcie w formie przedstawionej nam przez sprawozdawcę.
Šarūnas Birutis  
na piśmie. - (LT) Przedmiotowa dyrektywa merytorycznie nie zmienia bieżącego systemu regulacji, ale ulepsza go i zaostrza. Całkowicie zgadzam się ze sprawozdawczynią, że podczas dyskusji nad tym aktem prawnym uwaga była skupiona głównie na:
kwestii stosowania w zabawkach substancji rakotwórczych, chemicznych i zapachowych,
procedurach oceny bezpieczeństwa zabawek, wymogach dotyczących specjalnych ostrzeżeń,
obszarze stosowania dyrektywy, jej elastyczności i powiązaniach z innymi aktami wspólnotowymi.
Należałoby ocenić całkowity zakaz stosowania substancji rakotwórczych, mutagennych, toksycznych, alergennych i zapachowych z punktu widzenia praktycznego wdrożenia dyrektywy. Usunięcie naturalnych osadów określonych substancji szkodliwych znajdujących się w innych materiałach może być trudne lub bardzo kosztowne, a co za tym idzie może uniemożliwić praktyczne zastosowanie zakazu. Z drugiej strony kategoryczna zasada zakazująca stosowania substancji rakotwórczych, alergennych itd. może być trudna do wdrożenia z tego prostego powodu, że skończona lista takich substancji nie istnieje i nie może zaistnieć, gdyż bardzo trudne jest wyraźne oddzielenie substancji szkodliwych od nieszkodliwych.
Całkowity zakaz wszystkich substancji zapachowych byłby środkiem niewspółmiernym i miałby negatywny wpływ na określonych producentów zabawek.
Jestem zadowolony, że Komisja Przemysłu, Badań Naukowych i Energii wykazała się podczas głosowania zrozumieniem i nie żądała zbyt wiele w zakresie zaostrzenia wymogów objętych dyrektywą, ponieważ nie przyniosłoby to korzyści ani przedsiębiorstwom, ani konsumentom. Gdy ustanawiane są bezzasadnie surowe wymogi, rośnie pokusa, by ich nie przestrzegać, a jeśli nawet są one przestrzegane, to wywołują negatywne efekty uboczne. Nie zapominajmy, że zazwyczaj na końcu za wszystko płaci konsument.
Małgorzata Handzlik  
na piśmie. - (PL) Nasza dzisiejsza debata ma szczególny wydźwięk w obliczu nadchodzących świąt Bożego Narodzenia, kiedy w gorączce zakupów nie zawsze zastanawiamy się nad poziomem bezpieczeństwa zabawek kupowanych dla najmłodszych. Niestety zabawki nie do końca bezpieczne dla naszych dzieci są nadal dostępne na rynku europejskim.
Zmiany zaproponowane w dyrektywie mają zmienić tę sytuację, mają one mianowicie zwiększyć bezpieczeństwo zabawek umieszczanych na rynku, a przede wszystkim wyeliminować niepotrzebne zagrożenia, jakie zabawki mogą stwarzać bawiącym się nimi dzieciom. Z zadowoleniem przyjmuję w szczególności wynegocjowane przepisy dot. substancji chemicznych i okresu przejściowego.
Dyrektywa znacznie zaostrza standardy w stosunku do stanu obecnego, zwłaszcza jeśli chodzi o zawartość substancji chemicznych w zabawkach, zarówno tzw. CMR - ów, substancji zapachowych, jak i alergenów. Jestem zdania, iż osiągnięte przez Poseł Sprawozdawcę porozumienie w tej kwestii jest optymalne. Gwarantuje ono bowiem, iż zabawki, które trafią do rąk dzieci będą w pełni bezpieczne.
Ponadto dyrektywa nie tworzy nadmiernych barier i kosztów, w szczególności dla małych i średnich przedsiębiorstw, które stanowią zdecydowaną większość w branży zabawkarskiej, a które wielokrotnie podczas debaty z nami podkreślały trudności, jakie mogą mieć ich przedsiębiorstwa w związku m.in. z krótkim okresem przewidzianym na dostosowanie się do nowych wymogów. Czas ten został wydłużony tak, aby umożliwić im wprowadzenie niezbędnych zmian.
Katrin Saks  
na piśmie. - (ET) Nasz sukces w przyjęciu dyrektywy w sprawie bezpieczeństwa zabawek naprawdę niezmiernie mnie cieszy. Należy bezzwłocznie uaktualnić obowiązujące zasady bezpieczeństwa. Stara dyrektywa rzeczywiście nie nadąża za zmieniającymi się okolicznościami i nie zapewnia wystarczającej ochrony. Chciałabym podziękować sprawozdawczyni oraz jej koleżankom i kolegom z frakcji socjaldemokratów za ich ciężką pracę, mającą zagwarantować naszym dzieciom bezpieczne środowisko.
Niezwykle ważne jest, by środki spożywcze i zabawki były wystarczająco rozdzielone, w celu uniknięcia niebezpieczeństwa nieumyślnego włożenia przez dziecko jakiś elementów do ust oraz ryzyka uduszenia się. Musimy podjąć wszelkie możliwe wysiłki w celu zapobiegania dających się uniknąć wypadków, o których niemniej jednak od czasu do czasu słyszymy.
Oczywiście niezwykle istotne jest, by zabawki nie zawierały substancji rakotwórczych. To się rozumie samo przez się. I sądzę, że skutecznie doprowadziliśmy do usunięcia tego zagrożenia.
Ponieważ nie zawsze sam projekt produktu jest rozsądny, a zabawki mogą stać się niebezpieczne w wyniku wadliwego procesu produkcji, niezwykle ważne jest przeprowadzanie nadzoru w fabrykach, podejmowanie działań kontrolnych na rynkach, a także w składach celnych, do których zabawki trafiają od partnerów handlowych Unii Europejskiej. Osobiście mam nadzieję, że teraz, tuż przed Bożym Narodzeniem, inspekcje będą wzmożone.
Kluczowe znaczenie ma także współpraca z krajami trzecimi, szczególnie z Chinami, ponieważ większość zabawek na rynku UE pochodzi z Chin. Chciałabym pochwalić starania podejmowane ostatnio w tym obszarze oraz protokół ustaleń obopólnych pomiędzy Komisją Europejską a urzędnikami chińskimi. Możemy zwiększyć bezpieczeństwo zabawek znajdujących się w naszych sklepach, poprzez wzmocnienie wymiany informacji i współpracy.
Richard Seeber  
Charakter rynków globalnych, które są w coraz większym stopniu wzajemnie ze sobą powiązane, spowodował wprowadzanie szybkich innowacji i zmian w produktach, a dziecięce zabawki nie są wyjątkiem. Europejska dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa zabawek (88/378/EWG) powstała w 1988 roku i w związku z tym nie jest przygotowana na bieżące wyzwania. I dlatego przegląd jej postanowień stanowi wyczekiwany krok naprzód. Należy oceniać zgodnie z najświeższą wiedzą zwłaszcza komponenty dziecięcych zabawek i objąć je obowiązującym ustawodawstwem UE w sprawie substancji chemicznych. Oznacza to również oczywiście, że należy zakazać stosowania w zabawkach dziecięcych substancji kategorii CMR 1 i CMR 2. Tekst, nad którym dziś debatujemy we właściwy sposób uwzględnia również narastające problemy związane z alergiami u dzieci, zaostrzając przepisy dotyczące substancji zapachowych dopuszczalnych w zabawkach. Wyraźne ostrzeżenia i oznakowanie będą miały kluczowe znaczenie dla nadzoru: zwłaszcza zabawki dołączane do środków żywności muszą dostarczać jednoznaczne informacje. Z tego powodu należy przedkładać łatwe do odczytania i zrozumiałe ostrzeżenia, nad nadmiar drugorzędnych informacji.
Marian Zlotea  
Bieżące ustawodawstwo obowiązuje od 1988 roku i nie jest już aktualne, ponieważ obecnie zabawki zawierają komponenty elektroniczne i emitują hałas. Bezpieczeństwo naszych dzieci jest sprawą najwyższej wagi. Przedmiotowa nowa dyrektywa pozwoli na realne wsparcie tego założenia, ponieważ stanowi znaczące ulepszenie poprzedniej wersji. Musimy wprowadzić zakaz stosowania substancji niebezpiecznych, by uniknąć narażania naszych dzieci na zbędne ryzyko. Dzieci nie potrafią odczytywać napisów na etykietach i nie zdają sobie sprawy z niebezpieczeństw, na jakie są narażone.
Uważam, że zmiany wprowadzone do dyrektywy w wyniku przeprowadzonych negocjacji nie stanowią nadmiernych żądań nawet wobec przemysłu. Importerzy muszą zagwarantować, że zabawki importowane z krajów trzecich są bezpieczne i nie narażają bezpieczeństwa naszych dzieci. Muszą jedynie wybierać zabawki spełniające normy europejskie. Władze muszą przeprowadzać rygorystyczne kontrole na rynku. W celu ochrony dobrobytu naszych dzieci, potrzebne jest nam aktualne ustawodawstwo.
