Jednominutowe wystąpienia w znaczących kwestiach politycznych
Przewodniczący
Kolejnym punktem porządku obrad są jednominutowe przemówienia dotyczące spraw o znaczeniu politycznym.
Georgios Papastamkos
(EL) Panie przewodniczący! Słuchałem z największą uwagą pańskiego przesłania odnośnie do irlandzkiego "nie” w referendum. W pełni popieram pańskie zdanie, uznające konieczność kontynuowania procesu ratyfikacyjnego.
Jest to rzeczywiście niezrozumiałe, że Irlandia głosuję przeciwko Traktatowi w chwili, gdy UE staje się coraz bardziej demokratyczna, przejrzysta i efektywna. Panie przewodniczący! Musimy rozkodować wiadomość z czynników odpowiadających za głosowanie na "nie”. Obywatele Irlandii podjęli decyzję i skorzystali ze swojego demokratycznego prawa, ale ten głos sprzeciwu wzywa nas do zaangażowania się w odrobinę konstruktywnej samokrytyki. Sugeruje, abyśmy skoncentrowali tę krytykę na dwóch rzeczach: jesteśmy bombardowani, panie przewodniczący, przez nadmierną regulację prawną ze strony Komisji; my, jako Parlament Europejski, nie możemy zajmować się każdym szczegółem technicznym ani prawnym, jaki do nas stamtąd dociera.
Panie przewodniczący! Znam pańskie poświęcenie sprawom europejskim, dlatego wzywam Parlament Europejski, aby chciał sprostać temu wyzwaniu jako organ polityczny, jako "corps politique”, punkt, w którym zbiegają się wszystkie wytyczne dla działań europejskiego zjednoczenia.
Przewodniczący
Dziękuję za pańskie słowa zachęty, panie pośle Papastamkos, ale muszę poprosić pana, aby stosował się pan do jednominutowego limitu czasu wypowiedzi, który został przeznaczony na wyjaśnienia dotyczące głosowania. Ponadto doniesiono mi, że chciał pan mówić na inny temat.
Teresa Riera Madurell
(ES) Panie przewodniczący! Chociaż zabrakło czasu na moje przemówienie podczas poprzedniego posiedzenia, a od tamtego czasu minął już miesiąc, sądzę, że powinienem wspomnieć o tym, że dnia 12 maja obchodzono Światowy Dzień Fibromyalgii i Syndromu Chronicznego Zmęczenia, czyli dwóch chorób, które głównie dotyczą kobiety.
Są to choroby typowe ze względu na płeć, trudne do zdiagnozowania, dla których istnieją nieliczne źródła badań i sposoby leczenia. Zwykle są przyczyną problemów w pracy, ponieważ ludzie nie rozumieją, w jaki sposób redukują zdolność do pracy osób cierpiących do tego stopnia, że nie są one w stanie dalej pracować.
Powinniśmy zająć się tą sprawą na poważnie i bez wahania postarać się o znalezienie przyczyn tych chorób, zapewnić bardziej skuteczne metody leczenia oraz porównać uzyskanie wyniki, a także powiększać świadomość społeczną i zapewniać więcej informacji dotyczących wpływu tych chorób z punktu widzenia społecznego, prawnego i zatrudnieniowego.
Osoby cierpiące nie mogą czuć, że nie ma dla nich ochrony. Jesteśmy to winni naszym obywatelom.
Metin Kazak
(BG) Nadchodzący okres prezydencji francuskiego w Unii Europejskiej przypadnie na czas istotny ze względu na europejski proces integracyjny na Starym Kontynencie. Zagadnienia takie jak strategia zrównoważonego rozwoju, europejski pakt imigracyjny, obronna Europa oraz reforma wspólnej polityki rolnej są kluczowe dla Europy. Ale głównym pytaniem na chwilę obecną jest to, w jaki sposób kontynuować reformę Unii oraz pogłębiać proces integracyjny po otrzymaniu sprzeciwu ze strony Irlandii.
Odmowa Irlandii na przyjęcie traktatu lizbońskiego kolejny raz poddała próbie wspólną wolę Europejczyków, aby stawić razem czoła wyzwaniom, jakie niesie globalizacja. Jako twórca Unii Europejskiej, Francja wraz z prezydentem Nicolasem Sarkozym mają do wykonanie zadanie, polegające na ponownym skoncentrowaniu wysiłków wszystkich dwudziestu siedmiu państw członkowskich po to, aby opracować prawną formułę i plan działania, które pozwolą wyjść nam z kryzysu lizbońskiego, ponieważ jeśli tego nie uczynimy, ryzykujemy, że dośrodkowe, nacjonalistyczne siły przejmą inicjatywę i zablokują proces dalszego powiększania się Unii Europejskiej. Ten przełomowy moment zmusza nas, abyśmy zrozumieli tę groźbę, jak również wywiązali się z naszych zobowiązań oraz spełnili oczekiwania większości europejskich obywateli, dla których "Oda do radości” stała się już drugim hymnem państwowym.
Hanna Foltyn-Kubicka
Panie Przewodniczący! Chciałam dziś odnieść się do incydentu, który miał niedawno miejsce w Warszawie. Osoba blisko powiązana z Ambasadą Chin w Polsce napadła tam na kobietę kolportującą opozycyjne czasopismo The Epoch Times. Podobny schemat wydarzeń od jakiegoś czasu zaobserwować można w Nowym Jorku, gdzie organizowane przez Chiński Konsulat grupy atakują wyznawców Falun Gong oraz ludzi pokojowo manifestujących na rzecz Tybetu.
Jeżeli podobne praktyki powtórzą się również w innych krajach, będziemy mieli do czynienia z jawnym pogwałceniem Konwencji Wiedeńskiej o stosunkach dyplomatycznych, przyjętej w 1961 roku. Co więcej, mimo że chiński reżim czyni wszelkie starania, aby zaprezentować się z dobrej strony podczas Igrzysk Olimpijskich, wcale nie zaprzestaje prześladowań grup reprezentujących ideologię odmienną od komunistycznej. Przeciwnie, zaostrza je i eksportuje na terytorium demokratycznych państw zachodnich.
Wzywam więc władze Unii oraz krajów członkowskich do bacznego obserwowania sytuacji i zdecydowanej reakcji w wypadku, gdyby opisana przeze mnie sytuacja zaczęła się powtarzać.
Kyriacos Triantaphyllides
(EL) Panie przewodniczący! Rada do Spraw Ogólnych ma dzisiaj posiedzenie. Nie znam jeszcze wyniku rozmów, ale wśród omawianych tematów znajduje się wniosek o poprawienie stosunków UE z Izraelem.
Co więcej, rybacy zamieszkujący Strefę Gazy zorganizowali dziś demonstrację, protestując przeciwko nieludzkim środkom, które stosuje wobec nich rząd Izraela. Rząd ten nie tylko zabrania im łowienia ryb na otwartych wodach morskich, ale także pozbawia ich odpowiedniej ilości paliwa, w wyniki czego są oni zmuszenia do łowienia ryb na płytkich wodach, gdzie wyrzucane są nieprzetworzone odpady bez jakiejkolwiek kontroli. Ta sytuacja zagraża, w sposób bezpośredni i alarmujący, powstaniem epidemii.
Przekładam panu, panie przewodniczący, prośbę ze strony tych rybaków o to, aby w obliczu zaistniałych warunków UE podjęła jak najszybsze starania o poprawę stosunków z Izraelem.
Inną przyczyną, dla której to poprawienie stosunków nie powinno jednak mieć teraz miejsca, szczególnie przy naszym udziale, jako posłów do PE, jest fakt, że Izrael ostatnio po raz kolejny pokazał, że nie respektuje nawet naszych praw człowieka. Jego jednostki zbrojne próbowały siłą zdusić pokojowe demonstracje przeciwko budowanemu ze względów rasistowskich muru dzielącego kraj, w wyniku czego demonstrujący, w tym nasz koleżanka, pani poseł Morgantini, odnieśli obrażenia.
Dimitar Stoyanov
(BG) W tej Izbie, na posiedzeniu Komisji oraz w Bułgarii rozmawia się wiele na temat walki z korupcją na najwyższych szczeblach władzy. Jednak "zepsucie” nie jest słowem, które istnieje samo w sobie czy przez siebie. Za słowem tym stoją prawdziwi ludzie. Chciałbym pokazać państwu oblicze oficjalnego zepsucia na szczytach władzy w Bułgarii.
Największy bułgarski dziennik opublikował wczoraj zdjęcia przywódcy tureckiej partii etnicznej, MRL, Ahmeda Dogana, który trzy lata temu otrzymał mandat pozwalający mu stworzyć rząd bułgarski. Te szokujące zdjęcia pokazują, że pan Dogan mieszka w olbrzymim haremie, który został zarejestrowany jako hotel czterogwiazdkowy, oraz że opływa w luksusie. Ten sam człowiek, pan Dogan, jest autorem stwierdzeń, że jego partii towarzyszy grupa przedsiębiorstw i że kupowanie głosów jest praktyką europejską. W wywiadzie dla dziennika Trud przyznał, że jego głównym zajęciem jest rozkręcanie biznesu, czego ze względów prawnych nie mógłby czynić, będąc posłem do parlamentu bułgarskiego.
Panie przewodniczący, szanowni posłowie do PE, panie i panowie komisarze! Pan Dogan jest jedną z głów hydry zepsucia w Bułgarii. Zniszczenie tego potwora rozpocząć można od przeprowadzenia dochodzenia w sprawie rzeczonej grupy przedsiębiorstw i biznesu pana Ahmeda Dogana.
Panie przewodniczący! Przekazuję panu gazetę, aby mógł się pan sam bliżej zapoznać z tym tematem..
Gerard Batten
Panie przewodniczący! Chciałbym pogratulować 862 415 Irlandczykom, którzy zagłosowali na "nie” w referendum dotyczącym traktatu lizbońskiego w ubiegły czwartek. Głosowali oni za wolnością, demokracją i zdrowym rozsądkiem. Gdyby Brytyjczycy zostali dopuszczeni do referendum, liczba głosujących na "nie” byłaby nawet większa. Mając do tego okazję, wiele innych narodów europejskich także głosowałoby na "nie”, podobnie jak stało się to w przypadku Francji i Holandii w roku 2005.
Kierując się szokującą arogancją i lekceważeniem dla demokracji, europejska elita polityczna zamierza bezwzględnie kontynuować proces ratyfikacji Traktatu. Traktat jest martwy, ale UE odmawia pochowania go. Trwający romans UE z Traktatem jest aktem politycznej nekrofilii. Ale trup zaczyna śmierdzieć, a im dłużej zwleka się z jego pogrzebem, tym gorszy odór będzie on wydzielał. Musimy pochować Traktat, bo zanieczyszcza polityczną atmosferę.
Przewodniczący
Panie pośle Batten! Pańskie porównanie jest zupełnie nietrafne, jeśli pan pozwoli, że je skomentuję. Jest pan częścią Parlamentu, który cieszy się dużym wigorem. Jeśliby ten Parlament nie mówił, pan, jako istota żywa, nie mógłby się do niego zwrócić.
(Oklaski)
Pál Schmitt
(HU) Dziękuję, panie przewodniczący. Będę przemawiał po węgiersku. Parlament Republiki Słowackiej przyjął nową ustawę edukacyjną, która zostanie wcielona w życie, jeśli podpisze ją prezydent Republiki. Nowa ustawa oznacza, że od teraz nazwy miejsc oraz postaci historycznych w książkach do nauki historii przeznaczonych dla uczniów, którym językiem ojczystym jest węgierski, będą musiały podlegać słowackim zasadom pisowni, w wyniku czego lekceważone będą nasze wielowiekowe tradycje językowe i historyczne. Ta nowa ustawa w sposób znaczący narusza prawa wspólnoty węgierskiej w Republice Słowackiej do korzystania z własnego języka. Republika Słowacka podpisała i ratyfikowała Europejską Kartę Języków Regionalnych i Języków Mniejszości w roku 2001. Pan komisarz Leonard Orban jest przekonany, że kultywowanie języka ojczystego mniejszości narodowych jest kwestią o znaczeniu strategicznym. Z uwagi na trwający Europejski Rok Dialogu Międzykulturowego jest godnym pożałowania i niedopuszczalnym, że Republika Słowacka postępuje w sposób, który jest sprzeczny z praktyką europejską. Zamiast poszerzać prawa mniejszościowe czyni coś odwrotnego, ograniczając je. W wyniku Traktatu z Trianon kilka tysięcy węgierskojęzycznych społeczności znalazło się poza granicami kraju, a my mamy prawo do odnoszenia się do tych miejsc, używając ich węgierskich nazw. Zróżnicowanie językowe jest elementem dorobku kulturowego Europy i unikalnym skarbem, którego ochrona należy do naszych obowiązków. Dziękuję za możliwość zabrania głosu.
Inés Ayala Sender
(ES) Panie przewodniczący! Wczesnego ranka dnia 8 czerwca grupa terrorystyczna ETA zaatakowała biuro dziennika El Correo, gdy 50 pracowników wewnątrz przygotowywało niedzielne wydanie gazety. Na szczęście nikt nie został ranny, ale straty materialne były dość duże.
Byłbym panu wdzięczny, gdyby przekazał pan wyrazy solidarności. Jednak chciałbym również skomentować oraz zarejestrować w tej Izbie pilną potrzebę zaradzenia przemocy terrorystycznej, dokonywanej przez ETA przeciwko mediom, oraz zagwarantowania, że w pełni przestrzegane będzie prawo do wolności wypowiedzi. Jest to dobry powód do tego, aby poprzeć Traktat z Lizbony, dzięki któremu możliwe będzie opracowanie wspólnej polityki odnośnie do sprawiedliwości, bezpieczeństwa oraz działań antyterrorystycznych, a także niepolegania wyłącznie na dwustronnej i międzyrządowej współpracy. Nasza solidarność powinna zostać wyrażona w poparciu dla ratyfikacji traktatu lizbońskiego.
Przewodniczący
Pani poseł Ayala Sender! Ponieważ zwróciła się pani do mnie osobiście, pozwolę sobie powiedzieć, że stanowimy wspólnotę opartą na solidarności, a solidarność ta dotyczy każdej sytuacji, łącznie z tą obecną. Jestem wdzięczny za to, że docenia to pani.
Viktória Mohácsi
(HU) Panie i panowie! Podczas poprzedniej sesji plenarnej przywódca naszej grupy, pan poseł Graham Watson, zwrócił się do Parlamentu w jednominutowym wystąpieniu, ponieważ we Włoszech także dochodzi do straszliwych czynów mających charakter antycygański. Dzisiaj także, z ubolewaniem, muszę państwa poinformować o podobnych przypadkach, tym razem w moim kraju, czyli na Węgrzech. Kilka tygodni temu w odległości 70 km od Budapesztu, w wiosce Pátka, trzy osoby, w akcie samosądu, rzuciły kilkanaście koktajli Mołotowa w stronę trzech domów, w którym mieszkali Romowie. Dnia 16 kwietnia w wiosce Fadd należącej do komitatu Tolna niezidentyfikowani sprawcy rzucili koktajle Mołotowa w stronę dwóch domów. Tydzień temu mój kolega został zaatakowany w miejscowości Nyíregyháza przez ekstremistów wykrzykujących: "Brudni cyganie, wynocha z naszego kraju!” Większość mieszkańców Pátki przychyla się do twierdzenia, że sprawcy są niewinni, chociaż jedna z podejrzanych osób przyznała się do udziału w przestępstwie. Mimo to w piątek miała miejsce demonstracja, w której wzięło udział około 150 umundurowanych osób głoszących nazistowskie przekonania, a później bliżej nieokreślona liczba niezidentyfikowanych osób ubranych w kaptury próbowała zorganizować atak w obecności 100 policjantów zajmujących się tłumieniem demonstracji. Również tam byłem. W tym samym czasie policja utajniła tożsamość osoby ranionej podczas incydentu w Pátce. We Włoszech nasi obywatele z UE mieszkają w więzieniach przeznaczonym dla uchodźców, oczywiście także są Romami. Panie komisarzu Barrot! Mam nadzieję, że gdy uformuje się już pański gabinet, my, Romowie, również będziemy mogli korzystać z bezpieczeństwa, które zapewnia demokracja Unii Europejskiej, oraz że definicja obywatela UE będzie odnosić się do mnie, moich dzieci, a także do naszych obywateli pochodzenia innego niż romskie. Dziękuję bardzo.
Ewa Tomaszewska
Panie Przewodniczący! W każdej nawet najbardziej niewątpliwej sprawie rozwiązania należy przyjmować z uwzględnieniem kontekstu i relacji między innymi celami, ich wagą i kosztami ich uzyskania. W każdej, szczególnie tak dalece ingerującej w życie miliardów ludzi sprawie jak zmiany klimatyczne, poszukując rozwiązań problemu, należy zachować umiar, zdrowy rozsądek i elementarną sprawiedliwość.
Sprawiedliwości w propozycji ograniczeń emisji dwutlenku węgla nie dostrzegam. Rażą przede wszystkim dwa rozwiązania: jednakowe potraktowanie krajów wysoko rozwiniętych, które mają duży wkład w dotychczasową emisję dwutlenku węgla, a także wielu zanieczyszczeń i wyższe możliwości technologiczne, i krajów o niższym poziomie rozwoju, szczególnie tych, których gospodarka oparta jest na węglu, oraz jednakowe też potraktowanie producentów samochodów dużych, gdzie ograniczenie emisji dwutlenku węgla o 20% jest jednak prostsze, i samochodów małolitrażowych, gdzie ta emisja jest niewielka, a jej obniżenie generuje wyższe koszty. W rezultacie okazuje się, że nieważna jest tutaj sprawa klimatu, a interesy.
James Nicholson
Panie przewodniczący! Pszczołom w Europie grozi wyginięcie w ciągu najbliższej dekady. Choroby i wirusy zniszczyły jedną trzecią kolonii tych owadów w Ameryce, a teraz stają się zagrożeniem dla pszczół europejskich. Sytuacja w Ameryce stanowi groźny obraz tego, co może stać się w Europie, chyba że podejmiemy działania już teraz. Co najmniej 70 upraw, na których w dużej mierze opiera się ogólna gospodarka, zależy bezpośrednio od zapylenia przez pszczoły.
USA musi importować pszczoły, aby zrekompensować straty. W obecnym klimacie nasuwają się poważne pytania dotyczące zdolności UE do wyprodukowania wystarczającej ilości żywności, aby pokryć zapotrzebowanie, a komplikacje spowodowane wybuchem podobnej zarazy w Europie byłyby katastrofalne.
Pszczelarze w całej Europie wiedzą już o zagrożeniu ze strony roztoczy Varroa, które zdziesiątkowały kolonie pszczół. Muszą oni mieć do czynienia ze zjawiskiem masowego ginięcia pszczół (tzw. Colony Collapse Disorder), które ma miejsce wtedy, gdy coraz więcej pszczół opuszcza ule, powodując w rezultacie całkowite wyginięcie gatunku na ziemi.
Musimy zapewnić fundusze oraz odpowiednie badania naukowe w tej dziedzinie. Rząd UK przeznacza obecnie zaledwie 250 000 funtów brytyjskich na badania w dziedzinie pszczelnictwa. To kropla w morzu w przypadku tak ważnego zagadnienia. Pszczoły stanowią integralną część łańcucha pokarmowego: jeśli zabraknie pszczół, stracą na tym pszczelarze, a także zaszkodzi to uprawom, zbiorom owoców oraz orzechów.
Gérard Onesta
(FR) Panie przewodniczący! Patrząc na agendę, zdaję sobie sprawę, że będziemy rozpatrywać skodyfikowaną wersję dyrektywy w sprawie statycznego testowania konstrukcji zabezpieczających przy przewróceniu w kołowych ciągnikach rolniczych lub leśnych. Sądzę, że w obliczu głosowania w Dublinie historia nakazuje nam zajęcie się innymi, bardziej pilnymi sprawami. Nie możemy poddać kwestii tak ważnej, jak traktat lizboński do rozpatrzenia samej Radzie Europejskiej. My, posłowie do PE, możemy pełnoprawnie brać w tym udział, szczególnie jeśli znamy środki konieczne do znalezienia rozwiązania sytuacji.
Po pierwsze, pytania kluczowe muszą odnosić się do pewnych istotnych aspektów instytucjonalnych i nie zajmować kilkuset stron dokumentów. Potrzebujemy walidacji za sprawą europejskiego referendum, z opcją pominięcia krajów, które nie chcą podążać w tym kierunku, a także, jak powiedział pan przewodniczący, konieczny jest bardzo dokładnie rozplanowany terminarz - na rok 2009 - w przeciwnym razie kampania przedwyborcza nie będzie możliwa. Proszę mi nie mówić, że taki scenariusz nie jest możliwy; nie jest on mniej prawdopodobny niż ten, nad którym pracują obecnie kancelarie. W każdym razie ja, ze swojej strony, jestem przygotowany.
Richard Corbett
Panie przewodniczący! Komisja bada w tej chwili skargi złożone przez pewne prywatne przedsiębiorstwa w Hiszpanii, Francji oraz Włoszech przeciwko spółdzielniom oraz ruchowi spółdzielczemu w odniesieniu do jego statusu prawnego i opodatkowaniu.
Zachęcałbym Komisję do tego, aby podczas badanie tej skargi uwzględniła w odpowiedni sposób szczególne potrzeby i cechy ruchów spółdzielczych. Nie funkcjonują one jak komercyjne przedsiębiorstwa udziałowe. Spółdzielnia jest własnością jej członków, a dochody są rozdzielane pomiędzy nich po równo - nie są wypłacane udziałowcom.
Unia Europejska zdała sobie sprawę ze szczególnego charakteru ruchu spółdzielczego w roku 2003, gdy przyjęte zostało rozporządzenie w sprawie statutu spółdzielni europejskiej. Zachęcałbym Komisję do uwzględnienia tego faktu w odpowiedni sposób, czym będzie mogła zasłużyć sobie na wdzięczność 55 milionów osób w Europie zatrudnionych przez spółdzielnie oraz 163 milionów osób, które są ich członkami.
Milan Horáček
(DE) Panie przewodniczący! W ubiegłym tygodniu Chiny zażądały, aby zakończono protesty w sprawie Tybetu, stawiając to za warunek dalszych rozmów z przedstawicielami Dalai Lamy. Zgodnie z informacjami przekazanymi przez chińskiego ministra ds. zagranicznych Tybetańczycy muszą powstrzymać swoje próby udaremnienia Igrzysk Olimpijskich.
Nie można jednak oczekiwać, że protestujący Tybetańczycy z pokorą pozwolą, aby ich demonstracje w marcu zostały stłumione. Rząd chiński ma okazje do radykalnej zmiany sytuacji w Tybecie. W przypadku uczciwego dialogu, bez warunków wstępnych, ludność Tybetu mogłaby wziąć udział w konstruktywnym procesie wprowadzania zmian. Najwyższym priorytetem jest wysłanie jasnego sygnału, pozwalając przy tym zagranicznym obserwatorom, aby ocenili sytuację w tym kraju samodzielnie.
Przewodniczący
Dziękuję panu, panie pośle Horáček! Pozwolę sobie odnieść się do naszej rezolucji z dnia 10 kwietnia, w której wzywamy wszystkich polityków UE do nieuczestniczenia w ceremonii otwarcia igrzysk w dniu 8 sierpnia, chyba że prawa Tybetańczyków zostaną zagwarantowane. Po raz kolejny przekazuję każdemu z państwa oświadczenie z dnia 10 kwietnia.
László Tőkés
(HU) Panie przewodniczący! Gdy papież Benedykt XVI przemawiał do węgierskich biskupów w sprawie trudnej spuścizny po długiej erze rządów komunistycznych, było to zupełnie stosowne. Jego uwagi są szczególnie aktualne w dniu dzisiejszym, w którym obchodzimy 50-tą rocznicę egzekucji Imrego Nagy'ego, premiera i męczennika, oraz 60-tą rocznicę początku brutalnych prześladowań na tle religijnym oraz uwięzienia kardynała Józsefa Mindszenthy'ego. Duch tej bolesnej ery, w której przemoc ze strony państwa była dopełniana przez militarystyczny i antyreligijny sentyment, został wzbudzony przez panią Magdę Kósáné Kovács, postkomunistyczną poseł do PE, podczas jej niedawnej interwencji na posiedzeniu plenarnym, kiedy stanęła w obronie wartości europejskich rzekomo atakowanych przez papieża Benedykta albo raczej przez Kościół Katolicki. Kilka lat temu była przewodnicząca partii, pani Kósáné Kovács, dopuściła się haniebnego stwierdzenia, że Watykan - w tamtym czasie podlegający zwierzchnictwu papieża Jana Pawła II - jest skłonny objąć swoimi wpływami całą Europę, a następnie poddać ją swojej kontroli. Jako biskup Kościoła Reformowanego mający świadomość tego, że kościoły chrześcijańskie pomogły ukształtować prawdziwe wartości europejskie, na których opiera się Unia Europejska za sprawą chrześcijańskiego ruchu demokratycznego, odrzucam każdy przejaw antyreligijnej ideologii i nietolerancji.
József Szájer
(HU) Panie przewodniczący, panie i panowie! Pięćdziesiąt lat temu na Węgrzech, dnia 16 czerwca 1958 roku ówczesny premier Węgier, Imre Nagy, uczestnik węgierskiej rewolucji i walk o wolność został skazany na śmierć, w drodze skróconej i pozornej rozprawy sądowej, i poddany egzekucji, podobnie jak minister obrony Pál Maléter oraz jego koledzy Miklós Gémes i József Szilágyi; natomiast Géza Losonczi został w tym czasie stracony, odbywając karę więzienia. Ich ciała, powiązane drutami i owinięte w papier, zostały pochowane tak, że twarze były zwrócone ku dołowi. Sąd nad tymi ludźmi był jednym z najhaniebniejszych wydarzeń i największych aktów niesprawiedliwości dwudziestego wieku. Imre Nagy był żarliwym komunistą, a jednak wolał, aby jego kraj wrócił do wolnej Europy, aniżeli pozostawał w obozie sowieckim. Te wydarzenia uczyniły go bohaterem narodowym, męczennikiem rewolucji oraz politykiem o reputacji godnej Europejczyka. Jego postawa moralna sprawiła, że stał się symbolem wolności oraz europejskich Węgier. Ponowienie pochówku, na które zasłużył Imre Nagy, miało miejsce dopiero 16 czerwca 1989, ale do tego czasu okres reżimu komunistycznego dobiegł końcowi, a Węgry zdołały dołączyć do rodziny wolnych narodów Europy. Przekaz, jaki płynie od tych wydarzeń, jest jasny: wolność i narodowa niepodległość były tym, o co zabiegały Węgry, walcząc z komunizmem. To za te wartości umierało wielu przed 50 laty, a ich poświęcenie nie poszło na marne.
Martin Schulz
(DE) Panie przewodniczący! Z największą uwagą słuchałem pana posła do PE, który przemawiał przed panem posłem Szájerem I który zaatakował moją koleżankę, panią poseł Magdę Kósáné Kovács, w sposób zupełnie niewłaściwy.
Pani poseł Kovács pełni funkcję zastępczą w kierownictwie Grupy Socjalistycznej. Nie jest tutaj obecna, ale nie oznacza to, że nie może się przez to bronić przed tym atakiem. Wiem o tym, że pani poseł Kovács jest demokratą z przekonania oraz w pełni angażuje się w kampanię na rzecz zjednoczenia Europy. Na pewno nie zasługuje na to, aby jej kosztem którykolwiek z posłów do PE łamał przywileje tej Izby tylko po to, aby zdobyć jakieś punktu w swoim kraju lub na innych zasadach istniejących pomiędzy nimi na Węgrzech. Uważam, że przedmiotowy komentarz był całkowicie niestosowną i krzywdzącą obelgą dla reputacji pani poseł Magda Kovács, obelgą, którą odrzucam z największym obrzydzeniem.
Brigitte Fouré
(FR) Panie przewodniczący! Na początku chciałbym wyrazić uznanie dla inicjatywy Komisji w sprawie przyznania rybakom pomocy nadzwyczajnej. Nawet jeśli pomoc ta okaże się zbyt mała, aby rozwiązać problem w tym sektorze, co najmniej wydaje się ona potrzebna w tej chwili. Obecna sytuacja jest naprawdę krytyczna: na przestrzeni roku cena oleju do silnika diesla wzrosła z 35 do 73 centymów za litr. A więc w wyniku wzrostu cen oleju napędowego trzeba się liczyć z wysokimi kosztami, a w moim okręgu, Baie de Somme, zawodowi rybacy bardzo się tym przejęli i są mocno niezadowoleni. Pomijając kwestię cen oleju napędowego, rybacy chcą sprzedawać swoje ryby po właściwej cenie, dlatego sprzeciwiają się nieuzasadnionym stawkom płaconym pośrednikom. To oznacza więcej niż kryzys; jest to kwestia o wymiarze strukturalnym w sektorze rybołówstwa, którą musimy się zająć na szczeblu europejskim. Jak widzimy, protest osiągnął europejskie rozmiary. Jest to całkiem logiczne, biorąc pod uwagę fakt, że polityka rybołówstwa jest jedną z najstarszych w Europie. Musimy pomóc sektorowi rybołówstwa w modernizacji, tak aby mógł się pozbyć ograniczeń wynikających z cen oleju napędowego, respektując przy tym nasze zobowiązanie do ochrony środowiska oraz gospodarowania zasobami rybnymi. Mają to na uwadze, mam nadzieję, że posiedzenie plenarne zaplanowane na środę zakończy się przyjęciem rezolucji, która przyniesie korzyść rybołówstwie europejskiemu, stojącemu przed poważnym zagrożeniem.
István Szent-Iványi
Panie przewodniczący! Chee Soon Juan został dwa dni temu zwolniony z więzienia Queenstown w Singapurze. Był skazywany i odbywał wyrok pozbawienia wolności kilka razy w ciągu ostatnich paru lat. Chee Soon Juan nie jest zbrodniarzem. Jego "zbrodnia” polega wyłącznie na tym, że przewodniczy demokratycznej opozycji. Nieustannie walczy o wolność i demokrację w swoim kraju.
Od czasu jego ostatniego wyjścia na wolność kontrolowane przed państwo media singapurskie zaczęły go dyskredytować, niszczyć jego wiarygodność, za sprawą bezpodstawnych ataków na jego osobę i prób stłumienia jego osobowości. Wyrażamy dużą solidarność względem pana Chee Soon Juana i jego zwolenników, którzy walczą o demokrację i przestrzeganie praw człowieka w Singapurze.
Wzywamy władze singapurskie do zaprzestania prześladowań wobec opozycji demokratycznej, zaprzestania łamania praw człowieka oraz wyrażenia szacunku dla podstawowego prawa, jakim jest wolność wypowiedzi. Mamy nadzieję, że Singapur wkrótce przystanie do naszego życzenia respektowania praw podstawowych w krótkim.
Eoin Ryan
Panie przewodniczący! W ubiegłym tygodniu społeczeństwo irlandzkie podjęło demokratyczną decyzję w sprawie traktatu lizbońskiego, którą należy uszanować. Chociaż wielu z nas, którzy głosowali lub otwarcie opowiadali się za przyjęciem Traktatu, są zawiedzeni wynikiem referendum, myślę, że ważne jest, abyśmy się nad nim zastanowili.
W odpowiedzi na uwagi pana posła Battena chciałbym podkreślić, że Irlandia nie jest antyeuropejska. Irlandia pozostaje całkowicie wierna idei europejskości. Pamiętamy o tym, że Irlandia to jeden z 27 państw członkowskich, ale kwestia ta nie jest wyłącznie problemem irlandzkim. Jest to problem dla wszystkich państw członkowskich. Europa musiała sprostać w przeszłości wielu wyzwaniom, co jej się udało dzięki dojrzałemu i mądremu przywództwu. Prosiłbym, aby tym samym wykazano się w kwestii przedmiotowej oraz w przypadku wyzwań, które przed nami stoją. Znajdujemy się na niezbadanym terenie, dlatego sądzę, że ważne jest, abyśmy unikali nerwowych reakcji lub nieprzemyślanych decyzji. Potrzebujemy pewnej dozy refleksji i dojrzałości, aby upewnić się, że możemy w pełni odnieść się do obecnej sytuacji i spróbować przywrócić Europę na właściwy tor, tak aby była w pełni odpowiedzialna względem swoich obywateli.
Manolis Mavrommatis
(EL) Panie przewodniczący! Biura Parlamentu Europejskiego w państwach członkowskich stanową linię komunikacyjną pomiędzy Parlamentem i obywatelami tych państw. Jednym z głównych celów, dla których istnieją te biura, jest informowanie opinii publicznej, za sprawą różnych działań, o tym, co się dzieje w Parlamencie Europejskim. Jedno z takich działań polega na zapraszaniu dziennikarzy do Strasburga, aby zdali relację z przebiegu sesji plenarnej.
Dnia 24 stycznia 2008 roku, panie przewodniczący, przedłożyłem zapytanie do Parlamentu Europejskiego w sprawie decyzji o zredukowaniu budżetu na zaproszenia dla prasy. Pomimo tego minęło około 5 miesięcy i nie otrzymałem żadnej odpowiedzi. Coś podobnego ma miejsce w innych komisjach, ponieważ uzasadnione pytania przedstawiane przez posłów do PE pozostają bez odpowiedzi. Zastanawiam się, czy taka polityka może mieć jakikolwiek pozytywny skutek na funkcjonowanie instytucji Parlamentu oraz kompetentnych wydziałów w czasie, gdy UE potrzebuje w pełni sprawnych procedur, do czego nawiązuje w swoim Regulaminie.
Hélène Flautre
(FR) Panie przewodniczący! Chciałbym zwrócić uwagę posłów do PE na wydalenie Sami'ego Essida z Włoch do Tunezji dnia 3 czerwca, przy całkowitym złamaniu przez władze włoskie zobowiązań wynikających z Europejskiej Konwencji ds. Praw Człowieka, a także, w szczególności, artykułu 3 z przedmiotowej Konwencji. Dlaczego? Dlatego że pan Essid jest oskarżony o terroryzm, a Europejski Trybunał Praw Człowieka ustalił, nie mając co do tego wątpliwości, że jakakolwiek osoba oskarżona o akt terroryzmu była torturowana w Tunezji.
To dlatego Trybunał Europejski poprosił władze Włoch o zawieszenie decyzji o wydaleniu. Mimo to Włochy podjęły decyzję o jego wydaleniu dnia 3 czerwca, całkowicie łamiąc swoje zobowiązania. Proszę zarówno o to, aby przypomnieć Włochom o ich zobowiązaniach jako uczestnika Europejskiej Konwencji ds. Praw Człowieka oraz jako państwa członkowskiego Unii Europejskiej, jak również o wydanie zapewnienia, że pan Essid, deportowany niedawno do Tunezji, nie będzie tam poddawany nieludzkiemu i poniżającemu traktowaniu.
(Oklaski)
Bairbre de Brún
(GA) Pani przewodnicząca! Głos Irlandii w ubiegłby czwartek przeciwko Traktatowi z Lizbony był głosem sprzeciwu wobec Europy. Miejsce Irlandii jest w Unii Europejskiej, tam gdzie uzyskała społeczne i gospodarcze korzyści - zarówno jej północna część, jak i południowa - dzięki swojemu członkostwu.
Głosujący ludzie obawiali się osłabienia roli Irlandii, podobnie jak w przypadku innych małych krajów, w Unii Europejskiej; chodziło o neutralność, sprawy wojskowe, prawa pracownicze i usługi publiczne. Nie tylko sami mieszkańcy Irlandii mieli obawy - były one również potwierdzone w ankietach publikowanych w ciągu kampanii. Automatycznie przysługujące tym ludziom prawo do referendum w sprawie istotnych zmian mogących wydarzyć się w przyszłości jest również ważne.
Niektóre z tych spraw były poruszane we Francji i Królestwie Niderlandów. Musimy się nimi zająć.
Csaba Sándor Tabajdi
(HU) Pani przewodnicząca! Zabieram głos jako poseł do PE reprezentujący kraj, którego parlament, wspierany przez wszystkie partie polityczne, jako drugi ratyfikował Traktat ustanawiający Konstytucję Europejską oraz jako pierwszy ratyfikował traktat lizboński. W związku z tym chciałbym przypomnieć państwu, że największym obecnym zagrożeniem dla Europy jest narodowy egoizm lub nacjonalizm. Musimy poświęcić chwilę uwagi temu, czy powinniśmy nagradzać tych, którzy żądają ciągle coraz więcej, czy też powinniśmy karać za tego rodzaju postępowanie? Ochrona interesów krajowych jest podstawowym obowiązkiem każdego rządu krajowego oraz jego przedstawicieli w Parlamencie Europejskim. Jednak Unia Europejska nie może normalnie funkcjonować, chyba że dojdzie to rozsądnego kompromisu pomiędzy różnymi interesami krajowymi i zagości solidarność wśród krajów i ich obywateli. Dlatego też usilnie nalegam, aby nasi polscy przyjaciele wsparli swoim działaniem, podobnie jak uczyniły to pozostałe 26 państw członkowskich, tworzenie Europejskiego Instytutu Innowacji i Technologii w Budapeszcie. Jeśli chodzi o Frontex w Warszawie, to wydawało się przez chwilę, że Węgry również wchodzą w grę, ale nie skorzystały z prawa veta. Byłoby zatem niesprawiedliwe, gdyby nasi polscy przyjaciele nie odpowiedzieli podobnym gestem. Węgrzy i Polacy to dwa przyjaźniące się narody; jak mówi przysłowie: "Polak, Węgier - dwa bratanki, i do szabli, i do szklanki”.
Przewodniczący
Na tym możemy zakończyć ten temat.
