Voorbereiding van de Europese Raad (Brussel, 13 en 14 maart 2008) (debat) 
De Voorzitter
. - Aan de orde zijn de verklaringen van de Raad en de Commissie over de voorbereiding van de Europese Raad in Brussel op 13-14 maart 2008.
Janez Lenarčič zal namens de Raad het woord voeren.
Janez Lenarčič
fungerend voorzitter. - (SL) Ik ben zeer verheugd dat ik u de belangrijkste onderwerpen kan presenteren voor de zitting van de Europese Raad, die morgen begint. Overeenkomstig de traditie van de voorjaarstoppen zal ook deze zijn gewijd aan economische onderwerpen, speciaal aan de Lissabonstrategie, alsmede aan de klimaatverandering, de energie en de financiële stabiliteit.
Het voorzitterschap ziet uit naar deze gedachtewisseling met het Europees Parlement en ik kan u verzekeren dat er rekening zal worden gehouden met de meningen van het Parlement aangaande de onderwerpen die morgen op de agenda staan.
We zijn ons allemaal bewust van het feit dat de Europese Unie tegenover nieuwe uitdagingen staat en dat globalisering nieuw kansen brengt, niet alleen in economisch maar ook in sociaal en cultureel opzicht. De Europese Unie heeft al van deze kansen geprofiteerd. We zijn ons er ook van bewust dat globalisatie vereist dat de Europese Unie en haar lidstaten zich aanpassen en op zoek gaan naar echte antwoorden. De Raad zal juist daar de aandacht op richten.
Het globaal economisch klimaat wordt op het moment op de proef gesteld. We zijn getuige geweest van de turbulente gebeurtenissen op de financiële markten. Onlangs hebben we de economische activiteit zien teruglopen onder invloed van de recessie in de Verenigde Staten en de hogere prijzen van olie en grondstoffen. Ondanks dit alles zijn de economische fundamenten van de Europese Unie nog stevig; maar onder deze omstandigheden kunnen we niet rustig achterover gaan leunen, maar moeten we doorgaan met onze hervormingen.
De Europese Raad zal dienaangaande beoordelen in hoeverre de Lissabonstrategie voor groei en werkgelegenheid is geïmplementeerd. Hij zal de positieve resultaten toejuichen en bevestigen dat deze strategie goed werkt. Hij zal benadrukken dat we ons nu dienen te concentreren op implementatie en dat we, in deze geest, de nieuwe fase van de herziene Lissabonstrategie moeten activeren.
Op het gebied van informatie en innovatie zal de Europese Raad een nieuwe impuls geven aan onze inspanningen de zogenaamde "vijfde vrijheid” te introduceren. Dit zou de bestaande obstakels voor de vrije stroom van informatie wegnemen door de grensoverschrijdende mobiliteit van onderzoekers, studenten, wetenschappers en onderwijzend universitair personeel te verbeteren. Naar onze mening zou de vijfde vrijheid de transformatie van de Europese Unie in een innovatieve, creatieve en op informatie gebaseerde economie moeten versnellen.
Om het concurrentievermogen van bedrijven, en dan vooral van het midden- en kleinbedrijf, te versterken, is de Europese Raad van plan maatregelen te nemen waarmee deze zich op een meer bevredigende wijze kunnen ontwikkelen en kunnen opereren. Ze dienen makkelijker toegang te krijgen tot financieringsbronnen en ook zullen de initiatieven tot innovatie worden verbeterd. Ook zal er speciale prioriteit worden gegeven aan de realisatie van het plan tot betere wetgeving. Veel aandacht zal er worden geschonken aan de sociale reikwijdte van de Lissabonstrategie, aan de inspanningen om een oplossing te vinden voor de demografische uitdagingen, aan het gebrek aan kwalificaties en aan toekomstige politieke maatregelen om de sociale cohesie te verbeteren.
De Voorjaarstop zal de lidstaten verplichten tot het geleidelijk invoeren van de algemene principes van flexizekerheid via nationale regelgeving om zo te komen tot een evenwicht tussen flexibiliteit en zekerheid op de arbeidsmarkt.
Sta mij toe over te stappen naar een ander belangrijk onderwerp dat door de Europese Raad dient te worden besproken. Ik denk aan de uitdagingen die verbonden zijn met klimaatverandering en energie. Vorig jaar waren we getuige van historische verbintenissen op het gebied van milieu- en energiebeleid. Dit jaar moeten we ons ertoe zetten deze te implementeren. Deze doelstelling is een uitdaging vanuit economisch en milieuoogpunt, die van uitzonderlijk belang is voor de lange termijn. Als we hier ambitieus op reageren, kunnen we niet alleen op economisch terrein, maar ook op milieuterrein succes boeken.
Het wetgevingspakket dat door de Commissie werd voorgesteld, wordt op dit moment door de Raad overdacht. De eerste debatten hebben nogmaals bevestigd dat alle lidstaten gecommitteerd zijn aan een ambitieuze respons. Desondanks is het te vroeg om te verwachten dat er op deze Top een overeenkomst zal worden bereikt over alle aspecten van dit pakket. Maar we verwachten wel dat er overeenstemming kan worden bereikt over de principes en richtlijnen voor verdere beraadslaging over dit pakket. We voorzien dat de leiders de wens te kennen zullen geven een algemeen evenwicht te bewaren, terwijl ze hun aandacht richten op de complexiteit van het pakket voor wat betreft het economische en financiële effect.
Er wordt naar gestreefd dat het pakket zo vroeg mogelijk in 2009 wordt aangenomen of in ieder geval voordat het mandaat van het Europees Parlement afloopt. Onze inspanningen mogen geslaagd worden genoemd als alle belangrijke partners de uitdagingen van de klimaatverandering aanpakken. Op de klimaatconferentie van Kopenhagen eind 2009 moet Europa de stuwende kracht zijn bij de onderhandelingen over een ambitieuze en verstrekkende overeenkomst voor de periode na Kyoto. Dit is een reden temeer om de overeenkomst zo vroeg mogelijk in 2009 aan te nemen.
Sta me toe kort in te gaan op enkele andere energiegerelateerde vraagstukken. Een effectieve interne energiemarkt is een essentiële voorwaarde voor een betrouwbare, duurzame en concurrerende energievoorziening in Europa. We verwachten dat de Europese Raad zal vragen snel over te gaan tot het aannemen van het derde pakket voor de interne gas- en elektriciteitsmarkt. Hij zal speciale aandacht schenken aan verdere maatregelen met betrekking tot een betrouwbare voorziening en aan het externe energiebeleid.
De Europese Raad zal de inspanningen met betrekking tot klimaat- en energiebeleid in de context plaatsen van de ontwikkeling van nieuwe technologieën en zal meer investeren in deze technologieën. Dit werd onlangs vastgelegd in het Europees strategisch plan voor energietechnologieën en zou verder bij moeten dragen aan het concurrentievermogen van onze bedrijven.
De staatshoofden en regeringsleiders zullen de conclusies van het gezamenlijke rapport van de secretaris-generaal, de hoge vertegenwoordiger Javier Solana, en de Commissie over de effecten van klimaatverandering op de internationale veiligheid bespreken. De complexiteit van de klimaatverandering vraagt om een uitgebreidere harmonisatie van het beleid en de Europese Raad zal vragen het rapport tot in detail nader te onderzoeken.
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, sta me toe kort in te gaan op een derde belangrijk punt van de agenda van de Europese Raad. Het betreft het debat over de recente situatie op de internationale financiële markten.
De situatie in het internationale financiële stelsel is nog steeds ongewis. Als we het risico van het effect hiervan op de echte economie willen beteugelen, moeten we het economisch en financiële beleid van de Europese Unie richten op het zeker stellen van de macro-economische stabiliteit en het implementeren van het structurele hervormingsplan. De reactie van de Unie werd voorbereid door de ministers van Financiën en sinds het afgelopen najaar hebben er enkele aanpassingen aan de financiële markten plaatsgevonden. De Europese Centrale Bank, de nationale overheden, de instellingen van de Europese Unie en de financiële instellingen hebben een aantal maatregelen getroffen om de situatie te stabiliseren. Maar de verantwoordelijkheid voor het risicobeheer ligt primair nog bij de afzonderlijke financiële instellingen en investeerders.
De huidige situatie heeft de noodzaak blootgelegd van een verdere versterking van het kader voor financiële stabiliteit door middel van meer krediettoezicht en betere middelen voor het beteugelen van financiële crises.
We verwachten dat de Europese Raad om maatregelen zal vragen op vier belangrijke terreinen: het vergroten van de transparantie voor beleggers, markten en toezichthouders, het verbeteren van beoordelingsnormen, het versterken van de kredietstatus en het versterken van het risicobeheer in de financiële sector en last but not least het verbeteren van de marktwerking en de rol van de kredietwaardigheidbeoordelaars.
Ik zou graag enkele woorden willen zeggen over fondsen die handelen in staatsactiva. Hun strategieën voor de lange termijn spelen een nuttige rol als kapitaalverschaffers die liquiditeit garanderen. Maar het verschijnen van nieuwe spelers wier investeringsstrategieën en doelen niet altijd geheel helder zijn, geeft aanleiding tot wat twijfel omtrent oneconomische praktijken. Het onlangs door de Commissie gepubliceerde rapport omtrent fondsen die handelen in staatsactiva is een bijzonder waardevolle bijdrage aan dit debat. De Europese Raad zal waarschijnlijk instemmen met de noodzaak van een gemeenschappelijke aanpak door de Europese Unie conform de principes die in dat rapport worden voorgesteld. Laat mij nog eens het belang van samenwerking met het Europees Parlement benadrukken.
Ik zou mijn inleiding willen afsluiten met de gedachte dat de Voorjaarszitting van de Europese Raad, die morgen begint, vooral gewijd zal zijn aan het verwezenlijken van de aangegane verbintenissen. Het voorzitterschap zou graag wat meer vaart willen zetten achter het karwei Europa te veranderen in de meest concurrerende economie. We zien ons tevens geplaatst voor de belangrijke taak te zorgen voor meer stabiliteit met behulp van ons klimaat- en energiebeleid.
Gezien al deze toekomstige uitdagingen hopen we op een echt creatieve samenwerking met het Europees Parlement. Als we er samen in slagen voortgang te boeken, zullen de Europese burgers kunnen zien dat de Europese Unie bestaat om hun toekomst veilig te stellen.
Ons debat vandaag en de discussie met de Voorzitter van het Europees Parlement tijdens de zitting van de Europese Raad zijn ongetwijfeld twee belangrijke factoren bij het bereiken van dit doel. Hartelijk dank voor uw aandacht.
José Manuel Barroso
voorzitter van de Commissie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, op de Voorjaarszitting van de Europese Raad beoordelen we de Lissabonstrategie voor groei en banen, en deze vergadering zal belangrijker zijn dan de meeste andere. Ik wil graag beginnen met een woord van dank aan het Sloveense voorzitterschap voor de zeer zorgvuldige voorbereiding van deze Voorjaarstop.
Welke signalen er ook komen uit de Europese Raad deze week, een ervan moet duidelijk zijn: de Lissabonstrategie werkt. Niet minder dan 6,5 miljoen banen zijn er de laatste twee jaar binnen de Europese Unie geschapen. De werkloosheid is op het laagste niveau sinds 25 jaar. Het werkgelegenheidspercentage bedraagt 66 procent en komt in de buurt van het in Lissabon vastgestelde streefcijfer van 70 procent. Daar komt bij dat het scheppen van banen hand in hand is gegaan met productiviteitsverbetering. De productiviteit groeit in de Europese Unie nu sneller dan in de Verenigde Staten. Dit zijn geen geringe prestaties.
Natuurlijk kan het Lissabonproces ons niet beschermen tegen negatieve economische ontwikkelingen waarvan de oorsprong buiten Europa ligt. In de huidige onderling samenhangende economie is dat onmogelijk. We hebben onze groeiprognoses voor dit jaar lichtjes moeten bijstellen, maar we voorspellen nog steeds een groei van twee procent - een zeer respectabele prestatie.
De hervormingen die al zijn doorgevoerd, hebben onze economieën veerkrachtiger en flexibeler gemaakt. Daardoor zijn we nu beter in staat om te gaan met schokken van buitenaf.
Natuurlijk is het zo dat als omstandigheden verslechteren, het des te belangrijker wordt degenen die zich bedreigd voelen door een economische teruggang gerust te stellen. Europa moet bescherming bieden - maar het moet de verleiding weerstaan protectionistisch te worden.
Ons terugtrekken in protectionisme zou dwaasheid zijn. Europa heeft geweldig gewonnen bij de globalisatie. Met slechts zeven procent van de wereldbevolking is Europa goed voor dertig procent van de economische productie. We zijn goed voor zeven van de tien concurrerendste naties ter wereld en ondanks de opkomst van China en India blijft Europa 's werelds grootste handelsmacht.
Europa heeft dus alle reden de toekomst met vertrouwen tegemoet te zien. Tegelijkertijd moeten we waakzaam zijn en op onze hoede als het gaat om verdere ontwikkelingen. Maar onze algemene houding dient vertrouwen uit te stralen. De volgende economische strijd zullen we niet winnen met pessimisme.
Dit is de motivatie achter onze reactie op de financiële beroering en achter onze beleidsdocumenten over de financiële situatie en over autonome vermogensfondsen (sovereign wealth funds, SWF's), die eveneens op de tafel van de Europese Raad liggen. En we hopen dat de Europese Raad onze voorstellen voor een gemeenschappelijke Europese reactie op deze uitdagingen zal steunen.
Als ik zeg dat de Lissabonstrategie werkt, en dat doet ze, wil dat niet zeggen dat het allemaal rozengeur is en dat we op onze lauweren kunnen gaan rusten. Ik heb steeds weer, net als de Commissie, gezegd dat er geen ruimte is voor zelfgenoegzaamheid, vooral niet als de economische situatie wereldwijd achteruit dreigt te gaan. Er moet veel gebeuren. In veel regio's van Europa blijft werkloosheid een serieus probleem. Er zijn bepaalde sociale categorieën die zwaar getroffen zijn. Stijgende energie- en voedselprijzen zwengelen inflatie aan, tasten de koopkracht aan, vooral van degenen die voor hun inkomen afhankelijk zijn van salarissen en pensioenen. Dus moeten we onze inspanningen voortzetten.
Maar de Lissabonstrategie is geen statisch proces. Verre van dat. Het strategisch rapport van de Commissie behelst een aantal nieuwe beleidsinitiatieven om Europa nog beter bestand te maken tegen economisch tumult, en kracht bij te zetten aan de Europese inspanningen om globalisatie vorm te geven en er ten volle van te profiteren.
Eerst het belangrijkste terrein. Het belangrijkste terrein bestaat uit de mensen. De sleutel om armoede en ongelijkheid te overwinnen bestaat erin de normen voor onderwijs en opleiding in de hele Unie op te krikken, en ervoor te zorgen dat deze voor allen bereikbaar zijn. We hebben ervoor gekozen ons te richten op een van de kwetsbaarste groepen: vroege schoolverlaters. Vandaag de dag verlaat een op de zes jonge mensen in Europa nog steeds de school zonder diploma. Een op de vijf vijftienjarigen beschikt niet over adequate leesvaardigheid. We mogen niet toestaan dat hun talenten verloren gaan. We moeten jongeren de vaardigheden geven die ze nodig hebben hun potentieel te verwezenlijken.
Een andere belangrijke pijler van de Lissabonstrategie waar we op zijn teruggevallen, is onderzoek en innovatie. Om ervoor te zorgen dat er geïnvesteerd blijft worden, moet Europa in dat opzicht aantrekkelijker worden. We hebben een vijfde vrijheid nodig in Europa - de vrije beweging van kennis - als aanvulling op de andere vier vrijheden waarop de interne markt rust. We dienen open innovatie te steunen, maar tegelijkertijd moeten we ervoor zorgen dat kennis adequaat wordt beschermd door Europese patenten en copyright.
In dat opzicht juich ik het dan ook toe dat dit Huis gisteren akkoord is gegaan met het Europees Instituut voor innovatie en technologie. Dit is een cruciaal moment voor Europa. Ik feliciteer het Europees Parlement met deze prestatie en ik dank u voor de steun die u aan mijn voorstel hebt gegeven, een voorstel dat, naar ik mij herinner, zoveel verzet ontmoette toen ik het drie jaar geleden deed. Maar dankzij de goede samenwerking tussen het Parlement, de Commissie en de lidstaten hebben we ten slotte toch overeenstemming.
De derde prioriteit waar we naar gekeken hebben, is het bedrijvenklimaat. We hebben een interne markt nodig die iets betekent voor Europa, en in het bijzonder voor het MKB, dat immers de ruggengraat van onze economie vormt en de plaats is waar de meeste banen worden gecreëerd. Daarom zal ik morgen de Europese Raad vragen het idee van een Small Business Act te steunen teneinde de belemmeringen voor de vorming en de groei van kleine en middelgrote bedrijven weg te nemen. We moeten goed onthouden dat het belangrijkste dat we het MKB kunnen geven een echte interne markt is. Dat is het grote verschil tussen Europa en de Verenigde Staten van Amerika, als het gaat om het MKB, niet omdat de wetgeving zo anders is. Een klein bedrijf in de Verenigde Staten kan in één staat beginnen, maar onmiddellijk de hele interne markt van de Verenigde Staten bereiken. In Europa is dat nog steeds niet zo. In Europa zijn in de praktijk tal van barrières als het erom gaat van het ene naar het andere land te gaan. Dus we moeten echt de interne markt voltooien als we het MKB willen ontwikkelen en als u meer groei en meer werkgelegenheid in Europa wilt.
(Applaus)
De laatste Lissabonpijler die we in ons strategisch rapport nog eens hebben bekeken, zijn energie en klimaatverandering, de karakteristieke uitdaging van onze generatie. Het is misschien nog vroeg voor het energie- en klimaatpakket. Maar, zoals dit Huis wel bekend is, mogen we het momentum niet laten schieten. De timing van een overeenkomst is bepalend voor het welslagen ervan. Hoe vroeger die komt, hoe lager de kosten van aanpassing, hoe groter de voordelen voor degenen die het voortouw nemen. En het is van cruciaal belang voor onze belangrijkste doelstelling: volgend jaar in Kopenhagen te komen tot een allesomvattende internationale overeenkomst. Hoe meer landen erbij betrokken zijn en hoe dichter hun ambities bij de onze staan, des te minder hobbels ons speelveld telt. Niets zal dit doel dichterbij brengen dan de Europese Unie, die laat zien dat het haar menens is door tegen het eind van dit jaar tot een overeenkomst te komen.
Dus ik ben echt vastbesloten - de Commissie is echt vastbesloten - met de lidstaten samen te werken om te komen tot een principiële politieke overeenkomst over de interne energiemarkt en het pakket klimaatbescherming en hernieuwbare brandstoffen tegen het eind van het jaar. Natuurlijk zouden we ook graag zien dat het wetgevingsproces met het Europees Parlement begin volgend jaar is afgesloten.
Natuurlijk is het belangrijk de klimaatbeschermingsstrategie te koppelen aan de interne markt voor energie. We weten allemaal dat dit van essentieel belang is voor ons gedachtebeeld van een concurrerende, zekere en duurzame energie voor Europa. Ik was blij te zien dat dit dossier de laatste week aan snelheid won, en we zijn vastberaden om manieren te vinden om ervoor te zorgen dat de marktopening die in onze oorspronkelijke voorstellen wordt nagestreefd, ook werkelijk wordt gerealiseerd. De Commissie blijft zich volledig inzetten voor de realisatie van eigendomsontbundeling of het functionele equivalent ervan. De inspanningen van dit Huis om klaar te zijn voor een eerste lezing in juni staan centraal.
Hervorming gaat niet over het terugdraaien van waardevolle sociale vorderingen van onze sociale markteconomie; het gaat erom mensen zo toe te rusten dat ze slagen in tijden van verandering en ze de kans te geven hun leven in eigen hand te nemen.
Het gaat erom onze sociale systemen te moderniseren en de duurzaamheid ervan te garanderen. Toegang, kansen en solidariteit dienen de wachtwoorden te zijn en zullen centraal staan op de vernieuwde sociale agenda die de Commissie voor de zomer zal presenteren.
Het gaat om een dynamisch bedrijvenklimaat waar ondernemers hun tijd en middelen inzetten voor het produceren van hoogwaardige goederen en diensten die mensen van over de hele wereld wensen te kopen, niet om het invullen van overbodige formulieren en het gevecht tegen administratieve rompslomp.
Het gaat er ook om Europa te veranderen in een klimaatneutrale economie, die goed is voor het milieu en goed is voor het bedrijfsleven. Een economie die zorgt voor een hogere levensstandaard, maar niet op kosten van de aarde.
Ik ben blij te zien dat de noeste arbeid die de laatste paar jaar in de vernieuwde Lissabonagenda werd gestoken, heeft gezorgd voor een brede consensus over waar we staan en waar we naartoe willen. Dit Huis is een consistente bron van kritische ondersteuning geweest en daarvoor wil ik u graag dank zeggen.
Ik was blij te mogen constateren dat er grote steun was voor de Lissabonstrategie, die op 20 februari gestalte kreeg in de resolutie van het Europees Parlement over de input voor de Voorjaarszitting van 2008.
Ik heb ook de amendementen op de globale richtsnoeren over het economisch beleid gezien, waarover dit Huis dezelfde dag stemde. Ik ben het eens met de onderwerpen die u benadrukt en op basis van voorstellen van de Europese Commissie vormen die inderdaad al een essentieel onderdeel van het beleid der Europese Unie: sociale insluiting, duurzaamheid van openbare financiën, de noodzaak inflatie te bestrijden, O&O, betere coördinatie van het economisch beleid, de promotie van ondernemerschap en innovatie, de externe dimensie van de interne markt, klimaatverandering en energie. Laat ons duidelijk zijn: de Commissie is het eens met deze prioriteiten.
Na met verschillende belanghebbenden, waaronder de lidstaten, te hebben overlegd, stelde de Commissie in december voor de richtsnoeren van de strategie te houden zoals ze waren. De ingebouwde flexibiliteit ervan maakt het immers mogelijk ze aan te passen aan de zich ontwikkelende omstandigheden en ze af te stemmen op de prioriteiten die ik zojuist noemde en die de Commissie ondersteunt.
Door de richtsnoeren te handhaven wordt een broodnodig signaal van stabiliteit en voorspelbaarheid afgegeven aan zowel de lidstaten als aan degenen die aan de knoppen van de economie draaien, en dat maakt het waarschijnlijker dat er ook resultaat wordt geboekt. Zoals het voorzitterschap van de Raad net al aangaf, heeft dat nu prioriteit. We moeten concrete resultaten leveren en we moeten consistentie laten zien. Dit gezegd zijnde, heeft de Commissie, na contacten met de Commissie economische en monetaire zaken van het Parlement, getracht een compromis te regelen met de Raad en heeft ze aanpassingen voorgesteld in de toelichting bij de richtsnoeren zodat de door het Parlement benadrukte kwesties erin weerspiegeld waren. Ondanks de inspanningen van de Commissie, besloot de Raad niet mee te gaan in ons voorstel tot een compromis over de globale economische richtsnoeren.
Hoe het ook zij, ik zou dit Huis nogmaals willen verzekeren dat de Commissie er uiterst veel belang aan hecht om voor de lidstaten het juiste kader te scheppen om conform onze gemeenschappelijke prioriteiten te leveren - en die prioriteiten zijn groei en banen. Als ik groei zeg, dan is dat groei die duurzaam is vanuit zowel sociaal als milieuoogpunt. En banen die niet alleen in aantal maar ook in kwaliteit toenemen. Omdat we er zeker van zijn dat de vernieuwde Lissabonstrategie, die zich richt op banen en groei en zich inzet voor concurrentie en insluiting, Europa's beste antwoord is op de uitdagingen van de globalisatie.
(Applaus)
Joseph Daul
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, mijnheer de voorzitter van de Commissie, dames en heren, de prioriteit op de Voorjaarszitting van de Europese Raad zal zijn de Europese groei te stimuleren en de Lissabonstrategie voor 2008-2010 nieuw leven in te blazen.
Onze fractie acht het van het grootste belang de EU elke kans te geven in het licht van de globalisatie en haar te hervormen zoals de Europese Commissie dat sinds 2005 onder voorzitter José Manuel Barroso met zoveel kracht heeft voorgesteld. Deze strategie vormt het beste middel de uitdagingen waarmee we worden geconfronteerd, aan te pakken: globalisatie, bevolking en klimaatverandering.
We hebben hier een dubbele boodschap: doorgaan met de ingezette hervormingen, maar ook de Lissabonstrategie effectiever maken. Globalisatie is een kans voor Europa, maar we zullen nooit ongebreidelde vrijhandel toestaan. Dat is de eerste uitdaging. We moeten de belangen van de kwetsbaarsten beschermen en ons eigen sociale model promoten. Het is niet de tijd om van richting te veranderen, maar eerder om ons beter in te spannen langs de al uitgestippelde route. De Lissabonstrategie stelt een aangepast antwoord op elke uitdaging voor.
Gezien de concurrentie van de opkomende naties ligt onze toekomst bij onderzoek en innovatie, steun aan ondernemers, levenslange training en hervorming van de banenmarkt. Europa kan alleen maar concurrerend zijn als zijn producten toegevoegde waarde hebben in termen van kwaliteit en innovatie. Daarom dring ik erop aan dat de lidstaten op de grootst mogelijke schaal in onderzoek en innovatie investeren.
En evenmin zullen groei en banen voortkomen uit de ontwikkeling van kleine en middelgrote bedrijven. We moeten hen helpen bij het afsluiten van contracten en het creëren van banen door de administratieve rompslomp terug te dringen. Het opstellen van een Small Business Act op Europese schaal betekent een stap in de goede richting. Onderwijs en training moeten worden aangepast aan de behoeften van de economie. We kunnen alleen een concurrentievoordeel houden als ons personeel de juiste training heeft. Onderwijs op scholen en universiteiten en voortdurende training moeten worden geëvalueerd en in ieder geval verbeterd. In dat opzicht verwelkomen we het programma "Een leven lang leren 2007-2013”. Ook zijn er verstrekkende hervormingen nodig voor de banenmarkt, die mobieler, flexibeler en zekerder dient te worden. Bedrijven dienen in staat te zijn zich aan te passen aan wat de markt vraagt. Werknemers dienen in staat te zijn te profiteren van her- en omscholing.
De tweede uitdaging voor Europa betreft de bevolking. Als de vergrijzing van de bevolking zo door gaat, leidt dat tot een tekort aan personeel en tot druk op de systemen van sociale zekerheid. Het aantal arbeidskrachten in de interne markt dient steviger te worden geprikkeld en de flexibiliteit en het aanpassingsvermogen onder alle generaties zal moeten toenemen zodat het makkelijker voor hen wordt werk en gezin op elkaar af te stemmen. Ook moeten we ons immigratiebeleid herzien, dat Europees moet zijn en vaardigheden en kennis moet aantrekken. Het idee van een blauwe kaart moet worden ontwikkeld. Ook moeten we de braindrain tegengaan. Onze investeringen in onderwijs zullen vergeefs blijken te zijn als onderzoekers elders betere beloning en arbeidsomstandigheden gaan zoeken.
De derde en laatste uitdaging is de klimaatverandering. We moeten een politiek systeem implementeren dat in overeenstemming is met een uitvoerbare milieuvriendelijke economie, en dat betekent dat het moet voldoen aan de doelstelling van een twintig procent reductie in de uitstoot van broeikasgassen. Afgezien van de ecologische voordelen zal ons dit ook goed van pas komen als het gaat om markten voor schone technologie. Dat is niet onbelangrijk. Maar we moeten een voorbeeld stellen en onze partners moeten hetzelfde doen. Een groen beleid moet vergezeld gaan van een buitenlands handelsbeleid dat niet protectionistisch is, maar krachtig.
Dames en heren, we kunnen onze waarden en ons samenlevingsmodel alleen maar handhaven als we de moed hebben onze maatschappij te hervormen en onze medeburgers de waarheid te vertellen. We kunnen alleen maatschappelijk voordeel boeken als groei daarbij een rol speelt. Groei op zijn beurt kan alleen een rol spelen als we zorgen dat deze de middelen krijgt om dat te doen. Voor deze ene keer wil ik de voorzitter van de Commissie, vicevoorzitter Verheugen en alle commissarissen bedanken voor hun werk. Mijn dank, dames en heren, moet worden gezien in de context van een stal: de stal van Barroso. Een portie haver is goed als beloning voor goed gedane arbeid, maar zorgt tevens voor de energie die nodig is voor het werk dat rest.
(Applaus)
Martin Schulz
namens de PSE-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik wil graag beginnen met een opmerking voor de voorzitter van de Raad. Ons is ter ore gekomen, mijnheer, dat de Unie voor het Middellandse Zeegebied op het diner van morgen zal worden besproken. Dit is een idee van de Franse president, en naast het feit dat ik hoop dat de deelnemers van het eten zullen genieten, zou ik u willen vragen om tijdens de tafelgesprekken namens onze fractie het volgende duidelijk te maken. Als het idee erin bestaat dat de Unie voor het Middellandse Zeegebied voortborduurt op het Barcelona-proces, waar we heel wat geld uit de begroting van de Europese Unie in pompen, of dat opwaardeert, dan staan we daar helemaal achter. Maar er moeten garanties komen dat zo'n beleid wordt uitgevoerd binnen het kader van de Europese Unie.
Als de Unie voor het Middellandse Zeegebied een succes moet worden, dient het een Gemeenschapsbeleid binnen het kader van de bestaande EU-instellingen en beleidslijnen te zijn. Als daarentegen de Unie voor het Middellandse Zeegebied een factor zou worden die tot verdeeldheid binnen de EU leidt, dan zou dat een slecht teken zijn: het zou bovendien Frankrijk isoleren op de vooravond van het Franse voorzitterschap, iets dat we zeker niet willen.
(Applaus)
We vragen u daarom deze boodschap over te brengen aan de deelnemers van de Top.
De richtsnoeren niet veranderen is één ding. De beslissing die hier op 20 februari is genomen met een meerderheid van 515 stemmen, namelijk om ze te veranderen, is een heel andere kwestie. Maar laten we niet ruziën over het al dan niet veranderen van de richtsnoeren; laten we het erover hebben of de substantiële veranderingen die in ons verzoek om de richtsnoeren te veranderen liggen besloten, praktisch zijn.
Mijnheer Barroso, ik had vorige week kritiek op u omdat u een gebrek aan betrokkenheid etaleerde. Ik heb ondertussen gehoord dat sommige leden van uw Commissie, waarschijnlijk na u geraadpleegd te hebben, een paar ideeën die we hier voorstelden, hebben opgepikt en naar voren hebben gebracht. Daarom is mijn kritiek op dit punt niet langer relevant. Maar, mijnheer de voorzitter van de Commissie, nu ik vandaag uw toespraak heb gehoord, wil ik het volgende herhalen: u hebt een leidende rol in Europa. Uw woorden tegen de staatshoofden en regeringsleiders dienen hen te stimuleren datgene waar u net om gevraagd hebt, in de lidstaten in praktijk te brengen. Veel van wat u zegt is natuurlijk waar, maar we moeten ons richten op de werkelijke situatie in Europa.
Sta mij derhalve toe vijf punten op te noemen die, naar wij menen, cruciaal blijven maar niet voldoende voor het voetlicht of in de praktijk worden gebracht. Ja, natuurlijk is er voortgang geboekt: de werkloosheid loopt terug en de productiviteit gaat omhoog, maar de baanonzekerheid in Europa stijgt ook. Dat is ook een feit. Natuurlijk worden er meer banen gecreëerd, maar de banen die worden gecreëerd zijn niet zeker; ze worden zelfs steeds onzekerder. De stijgingen van de lonen lopen niet in de pas met de bedrijfswinsten. Qua percentages overtreffen de bedrijfswinsten de loonstijgingen van de werknemers.
(Applaus)
Dat betekent een maatschappelijke onevenwichtigheid. Wij willen de sociale cohesie verbeteren; wij willen meer sociale bescherming. Wat heeft een groeiende interne markt voor zin, wat heeft een wereldwijd concurrerende Unie voor zin, als dit de realiteit is: een productiefaciliteit maakt vier procent winst op een vestiging en zegt "dit is niet genoeg voor de aandeelhouders; die willen zes procent winst, dus sluiten we dit bedrijf hier”. Daardoor krijgt het basisvertrouwen dat de Europese Unie nodig heeft, een opdonder. Onze burgers moeten vertrouwen hebben!
We hebben het over ontbundeling in de energiesector, die al dan niet noodzakelijk is. Laten we het voor een keer eens hebben over een ontbundeling die plaatsgrijpt op het vlak van het sociale beleid in Europa. Er bestaat een reëel gevaar dat de economische groei zich los zal maken van de sociale zekerheid, en daarom moeten de richtsnoeren worden herzien. We moeten duidelijk maken dat wat er op het terrein van het sociale beleid in de Europese Unie gebeurt, hand in hand gaat met economische vooruitgang.
We vieren de 50e verjaardag van het Europees Parlement vanmiddag. Volgens de geest die 50 jaar geleden hier in Straatsburg heerste, vormde de combinatie van economische ontwikkeling en sociale zekerheid de basis voor de groei en het succes van de Europese Gemeenschap. Die wordt steeds meer in gevaar gebracht.
U zegt dat administratieve rompslomp voor het midden- en kleinbedrijf moet worden verminderd. Ja! Maar als de administratieve rompslomp wordt verminderd en zulke bedrijven in Europa rondwaren en vervolgens een zaak als de zaak-Laval opleveren, dan geeft dat het vertrouwen in de Europese Unie een opdonder. Want als de vrijheid van verkeer zelfs door kleine en middelgrote bedrijven kan worden gebruikt om sociale vooruitgang terug te schroeven, zullen bedrijven er misschien baat bij hebben, maar hun werknemers niet. Maar deze werknemers vormen wel de grote meerderheid van de EU-burgers.
Natuurlijk hebben we investeringen nodig in onderwijs, training, onderzoek en technische innovatie. Daar hoeven we het niet over te hebben. Maar als voor de ruime meerderheid van de mensen de toegang tot universiteit of school afhangt van de vraag of hun ouders wel genoeg geld in de portemonnee hebben, dan is dat geen sociaal beleid. Alle burgers in de Europese Unie moeten in gelijke mate toegang hebben, waar ze ook vandaan komen en wat hun gezinsomstandigheden ook zijn. Als Europa wil overleven, moeten we dat potentieel versterken, en niet alleen maar het bedrijfspotentieel. Bovenal moeten we het potentieel van jonge mensen op dit continent versterken, die toegang moeten krijgen tot onderzoek, vaardigheden en training.
Het maatschappelijk vertrouwen loopt ongetwijfeld klappen op als rijke mensen hun geldkoffers van het ene land naar het andere kunnen brengen zonder belasting te hoeven betalen. Dat is nog zo'n dreun! U hebt derhalve gelijk als u zegt dat we de financiële markten van de EU moeten reguleren.
Dit alles, mijnheer de Voorzitter, is des te meer reden voor een herziening van de richtsnoeren. Uiteindelijk maakt het weinig uit of we dat nu wel of niet zo noemen. Als u morgen deze boodschap wilt overbrengen aan de Raad, staan wij achter u; maar we staan alleen achter u, als u dat doet, mijnheer de Voorzitter.
(Applaus)
Graham Watson
namens de ALDE-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, de Raad van deze week vindt plaats ergens langs de weg tussen hoop en wanhoop. Hoewel de belangrijkste moeilijkheden overwonnen lijken te zijn, is het Verdrag van Lissabon nog niet geratificeerd en zijn er nog vragen over enkele bepalingen daarvan. Er zijn onzekerheden in overvloed over de politieke richting van Rusland, Turkije en enkele van onze buren in het Midden- en Nabije Oosten. De economische groei loopt terug, onder invloed van vroegere crises in de banksector op het bruto binnenlands product in Zweden of Finland of Hongarije of Spanje, om maar te zwijgen van Argentinië of Japan. Het maakt gezamenlijke acties door onze centrale banken vanmorgen des te welkomer.
Naast deze overwegingen blijven de grote mondiale uitdagingen van de bevolkinggroei en de migratie, van internationale misdaad en terrorisme, van klimaatverandering en energiezekerheid de gedachten van onze beleidsmakers bezighouden. De dringende implementatie van de Commissievoorstellen om de klimaatverandering aan te pakken, is de plicht van de lidstaten en van dit Huis. Het is geen geringe uitdaging.
Het rapport van de hoge vertegenwoordiger over de invloed van klimaatverandering op de veiligheid en de stabiliteit laat zien dat er een reële en onmiddellijke reden tot zorg is, met het gevaar van militaire implicaties, inclusief, zoals soms al te beluisteren viel, het gebruik van de NAVO als een instrument voor energiezekerheid. Toch zijn enkele van onze lidstaten, verblind door kortetermijngedachten van economische aard, al druk doende hun verbintenissen jegens de voorstellen van de Commissie aangaande klimaatverandering aan beperkingen te binden. Kijk naar de ontwerpconclusies van de Raad, punt 18, en let op de dubbelzinnige woorden die zijn toegevoegd.
Deze twee gevaren dragen de dreiging met zich mee van een terugtrekken op Fort Europa. Het is alleen dankzij de toenemende solidariteit dat we de kuil kunnen vermijden waar lidstaten in vallen, zoals de South Stream-pijpleiding verkiezen boven de Nabucco. Het is slechts door solidariteit uit te breiden tot voorbij onze kusten dat we vrede hebben rond de Middellandse Zee, die Mare Nostrum, of rond de Kaspische Zee. Einstein had gelijk toen hij zei dat vrede niet gewapenderhand kan worden gehandhaafd, maar alleen door begrip kan worden bereikt.
We moeten tevens het voorbeeld geven. Ik hoop dat we in de conclusies van de Raad zullen zien dat nationale regeringen en de Europese Unie zich verplichten te bezuinigen op energiegebruik in onze eigen regeringsgebouwen en instituten, alsmede ons wagenpark, met bindende streefcijfers om dat te bereiken.
Het IPCC en andere lichamen hebben ferme waarschuwingen doen uitgaan over wat niets doen kost. We moeten handelen en we kunnen dat omdat, ondanks de sterke tegenwind, de economische fundamenten in het economische gebied van de euro sterk zijn, zoals de voorzitter van de Commissie het zegt, met een blijvende groei van de interne vraag en de export, een teken dat de Lissabonstrategie werkt en moet worden nageleefd.
We horen wat mensen in dit Huis zeggen. De fractie van de heer Wurtz gaf leiding aan een protest omtrent de bedreiging van 12 000 banen bij Unilever. De heer Schulz schreef een brief aan de 27 staatshoofden en regeringsleiders met een roep om een andere economische richting, verplichte maatschappelijke normen en meer maatschappelijke bescherming. Toch negeren deze acties de werkelijkheid van wat er gebeurt in de globale economie waar, nu steeds meer landen hun economie hebben opengegooid, de globale handel/bbp-ratio sneller is gegroeid dan de totale productie. De helft van ons inkomen komt tegenwoordig uit de handel en zelfs de ontwikkelingslanden zijn nu goed voor een derde van de wereldhandel. De integratie van de wereldeconomie bewijst dat het geen nulsomspel is. Terwijl het aandeel van Europa in dat spel misschien daalt, betekent de totale groei dat we banen en rijkdom blijven creëren. Daarom hebben we 6,5 miljoen nieuwe banen in de laatste twee jaar gecreëerd. Mijn fractie heeft hier lange tijd over gepraat en we zijn blij dat Jacques Delors en Poul Nyrup Rasmussen dit in het manifest dat ze voor de PSE-Fractie hebben ontworpen en dat zo'n vijftien maanden geleden in Oporto werd aangenomen, hebben erkend.
Mijnheer Schulz, als er in deze ruimte een struisvogel is, zit deze niet op stoel 21 [de stoel van de heer Barroso]; deze zit in stoel 6 [de stoel van de heer Schulz]. Ik denk dat het daarom is dat de PSE-Fractie haar vroegere rol als motor in dit instituut is kwijtgeraakt.
De Europese Raad moet meer urgentie aan de dag leggen bij het realiseren van zijn onderzoeks- en ontwikkelingsdoelen. Hij moet de markt voor durfkapitaal en de mobiliteit van onderzoekers stimuleren om innovatie aan te moedigen. Hij moet de transparantie van en het toezicht op de banksector verbeteren om zo gevaar af te wenden. Mijnheer Lenarčič, u moet uw aandacht richten op sociale samenhang en milieustabiliteit, maar u moet dat doen vol vertrouwen in de wetenschap dat markten het krachtigste middel zijn dat we hebben om de levensstandaard op te krikken.
(Applaus)
Brian Crowley
namens de UEN-Fractie. - (EN) Mijnheer de voorzitter, ik wil de fungerend voorzitter van de Raad, alsmede de voorzitter van de Commissie uitnodigen te bespreken wat onze nestors, - wijze mensen, en naar sommigen misschien zeggen onze superieuren, hoewel ik het daar niet noodzakelijkerwijs mee eens ben -, zullen bespreken tijdens de Top de komende dagen.
In plaats van nog eens alles te herhalen wat mijn collega's hebben gezegd - ik ben het met de meeste bijdragen immers eens -, zou ik willen zeggen dat het niet het een of het ander is, maar veeleer een combinatie van alles: proberen de beste ideeën uit alle verschillende voorstellen die naar voren zijn gebracht te destilleren, en ze te gebruiken als het unieke model dat Europa moet volgen. Ik zeg dat omdat onze ervaring van de afgelopen dertig en in het bijzonder twintig jaar heeft laten zien dat het niet het een of het ander is. Je kunt geen economische groei hebben zonder adequate sociale cohesie en sociale bescherming. Je kunt geen bescherming van het milieu hebben zonder een adequate investering in nieuwe hulpbronnen, informatietechnologie, onderzoek en ontwikkeling om de innovatieve manieren te creëren om de problemen aan te pakken waarmee we nu worden geconfronteerd.
Evenzo kun je de werkloosheid niet oplossen door alleen maar te zeggen dat we meer banen willen. Je moet bedrijven en ondernemingen aanmoedigen om banen te creëren, geld te investeren en rijkdom te creëren. Slechts een deel kan de publieke sector op zich nemen, of het nu publieke investeringen zijn in de infrastructuur of wat dan ook. Uiteindelijk zijn het de zakenlieden, mannen en vrouwen, in kleine en middelgrote ondernemingen, die 62 procent van alle werknemers in de Europese Unie werk bieden, en meer geld in steeds meer banen investeren.
Dat vraagt om een zekere mate van flexibiliteit. Maar flexibiliteit dient niet synoniem te zijn met lagere normen of met minder bescherming van de rechten der werknemers. Evenmin kun je één slecht voorbeeld gebruiken, zoals de zaak-Laval, hoe slecht dat ook is, om te zeggen dat ieder ander tot op het bot moet worden gecontroleerd. Het moet als beginpunt worden gebruikt, niet als een eindspel. Kijk naar de uitdagingen waarmee we vandaag de dag in de Europese Unie worden geconfronteerd: ons gebrek aan investeringen in adequaat onderzoek en ontwikkeling. De besten en slimsten van de Europese universiteiten en instituten verlaten Europa om hun onderzoek en ander werk voort te zetten in Amerika, Japan en nu zelfs China. En kijk naar de verplaatsing van Europese industrieën en bedrijven: die gaan niet naar andere landen in Europa, zoals dat tien of twaalf jaar geleden wel het geval was; ze gaan nu naar landen buiten de Europese Unie, naar India, Pakistan, Maleisië en andere landen.
Waar we ons nu op moeten richten, is niet alleen op de vraag waar de plotselinge moeilijkheden op de kredietmarkten vandaag de dag moeilijkheden op de korte termijn creëren. Als we terugkijken naar de afgelopen 25 jaar op de economische markten, dan zien we een cyclisch verloop: er zijn hoogte- en dieptepunten. Waar we voor moeten zorgen is dat de fundamenten die we vandaag leggen over vijftien jaar nog net zo sterk zijn als nu, dat ze blijven zorgen voor economische groei, en dat ze zorgen voor de continuïteit van de energievoorziening. De president van Estland vertelde ons gisteren dat Rusland zich nu als een supermacht gedraagt, om de status van supermacht in olie en gas te gebruiken om het buitenlands beleid te beïnvloeden. We moeten ervoor zorgen dat er solidariteit bestaat binnen de Europese Unie om die uitdaging onder ogen te zien en aan te gaan.
Ons beste en meest waardevolle goed is onze jeugd. Als we niet adequaat investeren in onderwijs en opleiding en hem niet vaardigheden en kansen bieden in de Europese Unie, lopen we het gevaar hem te verliezen.
Laat me tot slot tegen de fungerend voorzitter van de Raad zeggen, dat ik hier graag mijn waardering wil uitspreken voor de jonge mensen in Slovenië voor hun werk tijdens het voorzitterschap van Slovenië, vooral die in de sectie Protocol, en voor hun welkom en het beeld dat ze van Slovenië als land geven.
Rebecca Harms
namens de Verts/ALE-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik zou graag willen beginnen met wat de heer Schulz zei. Ik wil nogmaals benadrukken dat we de Lissabonstrategie niet op de juiste waarde schatten als we het feit negeren dat, terwijl Europa inderdaad als grote winnaar uit de globalisatie tevoorschijn komt, de winsten zeer ongelijk verdeeld zijn. Daarnaast heeft de groei van de werkgelegenheid het probleem van de werkende armen in het geheel niet opgelost; integendeel, ondanks toegenomen werkgelegenheid en meer groei kennen we ook meer armoede door baanonzekerheid.
Wij in het Europees Parlement riepen in onze resolutie de Commissie en de Raad expliciet op de kwestie van het minimumloon per sector aan te pakken, en we riepen de Commissie op de resultaten van de Lissabonstrategie anders te bezien in het licht van de toenemende maatschappelijke marginalisatie. Deze armoede-indicator vormt een integraal onderdeel van onze resolutie en ik vind het te betreuren dat noch de Raad, noch de Commissie tot nu toe hebben gereageerd op deze besluiten van het Europees Parlement.
(Applaus)
Dan kom ik op het punt van klimaat en energie. Ik was eerlijk gezegd nogal geschokt toen een Duitse regeringsvertegenwoordiger in Brussel verklaarde, net een paar dagen voor deze Voorjaarstop, dat milieubeleid zich niet moest bemoeien met industrieel en economisch beleid. Deze verklaring werd gedaan door een staatsecretaris in het Duitse Ministerie van Milieu, de heer Machnik, die bij mijn Duitse collega's ongetwijfeld wel bekend is. Het Duitse Ministerie van Milieu begrijpt duidelijk niet goed wat duurzaamheid feitelijk betekent.
Het hoeft daarom nauwelijks verbazing te wekken dat de Duitse regering zich blijft verzetten tegen CO2-limieten voor voertuigen, dat ze geen voorstander is van de interne markt voor energie zoals voorgesteld door de Commissie en dat ze probeert een verbond te sluiten tegen de "nieuwe definities van de emissiehandel”.
Ik constateer met spijt dat Duitsland bij deze onderhandelingen gedeeltelijk is vergeten wat er werd ondertekend en bezegeld op de Voorjaarstop van vorig jaar. Sommige van zijn huidige beleidslijnen zijn compleet in strijd met de uitkomsten van de Top van vorig jaar. Ik weet niet zeker bijvoorbeeld of de nieuwe voorrang die wordt gegeven aan zonne- en windenergie, waar naar het schijnt geen enkele controverse over bestaat, ook echt voldoende is om te zorgen voor duurzaamheid op het terrein van energie en klimaat.
De Unie voor het Middellandse Zeegebied doet mij eveneens de wenkbrauwen fronsen. Soms krijg je de indruk dat, net als bij die grote gasdeals met Rusland, ik bedoel de North Stream- en South Stream-pijpleidingen, deze Unie voor het Middellandse Zeegebied het zoveelste bewijs is dat een uniform EU-beleid voor energie en continuïteit van de energievoorziening gewoon niet mogelijk is. Als de Raad er niet in slaagt dit probleem aan te pakken, verzaakt hij zijn verplichtingen.
(Applaus)
Gabriele Zimmer
namens de GUE/NGL-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, we vieren vandaag de 50e verjaardag van het Europees Parlement. Dit zou toch zeker een gelegenheid moeten vormen voor de komende Top om dit Huis eindelijk het recht van initiatief te geven!
Ik denk bovendien dat de 50e verjaardag van het Europees Parlement de juiste gelegenheid is voor mij en mijn fractie om duidelijk te maken dat noch de Raad, noch de Commissie moet verwachten dat dit Huis in de toekomst dociel en inschikkelijk zal zijn en vol pluimstrijkerij. Het zal nog steeds onze plicht zijn op te komen voor die mensen in de Europese Unie die vaak worden vergeten: de 70 miljoen of meer mensen in de EU die leven in armoede of voor wie dat gevaar dreigt, inclusief 19 miljoen kinderen.
Als, naar wij begrijpen, de Europese Raad het strategisch rapport van de Commissie verwelkomt over de hernieuwde Lissabonstrategie en zichzelf feliciteert met zijn eigen succes, dan zou hij wel wat meer regels mogen wijden aan die EU-burgers, die kinderen, die in het geheel geen profijt trekken van de verworvenheden van de Lissabonstrategie.
De richting en prioriteiten van de strategie zijn verkeerd, net als de daaruit voortvloeiende beleidslijnen! Mijnheer Watson, het zijn niet onze protesten tegen het agressieve globale gedrag van Unilever, Thyssen-Krupp, Nokia en tal van andere bedrijven die onrealistisch zijn, maar het is de weigering van de Commissie en de Raad tegen de globale bedrijven die zo agressief handelen, in het geweer te komen en de betrokken werknemers en degenen die maatschappelijk zijn buitengesloten, te beschermen.
Ik kan het alleen maar eens zijn met het Europees netwerk van verenigingen ter bestrijding van de armoede als dit klaagt dat het gevecht tegen armoede, sociale uitsluiting en een groeiende maatschappelijke kloof nog steeds niet wordt aangepakt en wordt geruggensteund met de nodige duidelijkheid en vastbeslotenheid.
Het netwerk stelde vier vragen voor de Voorjaarstop op 10 maart en het Europees Parlement zou juist die vragen moeten bekrachtigen. Hoe wilt u de sociale dimensie van de Lissabonstrategie precies kracht bijzetten? Wat zijn precies de acties die zijn voorgesteld om te voldoen aan de verplichting "een beslissende invloed uit te oefenen op de uitroeiing van de armoede”? Gegeven dat 18,9 miljoen van degenen die officieel arm zijn (78 miljoen) werk hebben, welke maatregelen worden er dan voorgesteld om armoede "met werk” aan te pakken? Welke maatregelen worden er voorgesteld om ervoor te zorgen dat de stijgende energieprijzen de sociale cohesie en sociale insluiting niet bedreigen? Deze vier vragen zijn van fundamenteel belang, denk ik, als de economische groei echt duurzaam moet zijn in sociaal en milieuopzicht.
Jens-Peter Bonde
namens de IND/DEM-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, voorzitter van de Raad en voorzitter van de Commissie, samen met mijn Ierse collega, Kathy Sinnott, heb ik een voorstel gedaan voor een nieuw protocol waarmee het Verdrag van Lissabon moet worden geamendeerd alvorens dit definitief wordt aangenomen. Het zal een revolutionaire beslissing van het Europees Hof van Justitie op 18 december 2007 herroepen.
Een Lets bedrijf wilde een school bouwen in Zweden met Letse werknemers die veel minder betaald kregen dan Zweedse werknemers voor gelijksoortige klussen. Zweedse vakbonden zorgden voor een blokkade. Deze actie is nu door het Europees Hof van Justitie illegaal verklaard. Ze staan alleen toe dat het Verdragsprincipe van vrij verkeer van goederen en diensten wordt afgezwakt door het andere fundamentele principe van het recht op staking, als er gevaar dreigt voor de openbare veiligheid, orde of gezondheid. Een normaal salaris telt niet. Collectieve arbeidsonderhandelingen tellen niet. Het Scandinavisch flexizekerheidsmodel, de vrijwillige samenwerking tussen vakbonden en werkgevers, kan worden geschrapt.
Buitenlandse werknemers in buitenlandse bedrijven in Ierland mogen nu werken voor het Ierse minimumloon van 9 euro per uur. Het is onwettig als Ierse vakbonden tegen het oordeel van het Hof handelen als het gaat om het minimumloon. Het is in mijn eigen land, waar we geen minimumloon kennen, zelfs nog erger.
Dit oordeel van het Hof is een ramp en moet worden vernietigd door een nieuwe formulering in het Verdrag of door een wettelijk verplichtend protocol. U kunt ons voorstel op mijn website lezen. Ik dring er bij het Sloveense voorzitterschap en de voorzitter van de Commissie op aan de vraag aan de orde te stellen op de Top.
Ik heb een vraag voor de Commissie en de Raad: Wanneer komt er eens een geconsolideerd Verdrag zodat we de inhoud kunnen begrijpen?
Jana Bobošíková
. - (CS) Dames en heren, ik denk dat op de Top van morgen de staatshoofden wakker moeten worden en moeten toegeven dat het verlagen van de Europese CO2-productie naar twintig procent en het vermeerderen van zonne- en windenergie naar twintig procent in twaalf jaar tijd een utopie is. Als we de Europese industrieën nog meer beperkingen opleggen, brengen we zowel het concurrentievermogen van bedrijven als de werkgelegenheid in gevaar, en zullen uiteindelijk de investeringen worden overgebracht naar landen die geen obstakels opwerpen in verband met het klimaat.
Daarnaast zouden we, in plaats van de oren te laten hangen naar de nonsens over menigten Afrikaanse en Aziatische vluchtelingen die Europa binnenstromen omdat het klimaat hen dwingt hun huizen te verlaten, eens moeten denken over onze beleidslijnen die Europa een doelwit maken voor de migrerende armen in plaats van geschoolde werknemers.
Ik ben ervan overtuigd dat we ons moeten richten op innovatieve processen die energie-intensieve productie terugdringen. We moeten voorrang geven aan, en fondsen vrijmaken voor deskundige hersenen in plaats van groene hersenen. Ook moeten we de ongefundeerde angst voor kernreactoren van ons afschudden. Als de Raad wil handelen in het belang van de burgers, moeten landen investeren in onderzoek, ontwikkeling en onderwijs, juist op het terrein van de kernenergie.
Giles Chichester
. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, deze Europese Raad vindt plaats terwijl er sprake is van economische onzekerheid. De Top zal zich buigen over een aanpassing van de Lissabonagenda die nog maar twee jaar te gaan heeft. Het is van vitaal belang dat regeringsleiders zich niet uitleven in felicitaties aan zichzelf.
Er zijn reële bedreigingen voor de vrijhandel en voor de fundamentele principes van vrije en open concurrentie die de Europese Unie moeten onderbouwen. In dat opzicht was ik blij de recente opmerkingen te mogen lezen van de Commissievoorzitter in de Financial Times, waarin hij het lelijke spook van groeiend protectionisme in Europa opriep. Toen hem werd gevraagd of zo'n sentiment toenam, zei hij "Ja, en ik denk dat deze toename niet alleen in Europa gebeurt, maar dat het overal toeneemt. Politieke krachten in Europa die van oudsher pro-markt waren, zijn tegenwoordig, laten we het netjes zeggen, terughoudender”.
Er zijn dus toenemende protectionismedreigingen, en niet in het minst als de we de retoriek horen van de andere zijde van de Atlantische oceaan van twee van de belangrijkste kandidaten voor het presidentschap. Laten we duidelijk zijn: Europa heeft veel meer te winnen bij globalisatie dan het heeft te verliezen. Inderdaad, The Economist beklaagde zich onlangs over de anti-globalisatietaal die sommige Europese leiders gebruikten. De werkelijkheid, zo zei het blad, was dat Europese burgers de winnaars zijn als het gaat om globalisatie, met goedkope importen, lage inflatie en lage rentetarieven. En, ondanks de opkomst van India en China, steeg het EU-aandeel in de wereldexport, zij het lichtjes, tussen 2000 en 2006.
In Frankrijk, waar de protectionistische retoriek misschien wel het meest uitgesproken is, werd in een onlangs verschenen rapport gezegd dat slechts 3,4 procent van de banen die in 2005 verloren gingen, te wijten waren aan zogenaamde offshoring. Dus moeten we dit allemaal in perspectief plaatsen en de Commissievoorzitter steunen in zijn krachtige standpunt in deze kwestie. Europa kan alleen maar succes boeken in internationale markten als het zijn concurrentievermogen weet te verbeteren, zijn arbeidsmarkten radicaal hervormt en stevig optreedt tegen slechte zakelijke regelgeving, zowel op Europees als op nationaal niveau.
The Economist stelde de vraag: "Zullen de politici van nu ooit eerlijk genoeg zijn de mensen te vertellen dat globalisatie goed is voor Europa en voor hen? Voorzitter Barroso is eerlijk geweest; het is tijd voor de EU-leiders om hem te steunen”.
Robert Goebbels
(FR) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, de echte wereld heeft de Europese Unie ingehaald. Op de Voorjaarstop van 2007, stond het de EU-27 nog vrij te dromen van een ideale wereld. Europa lag weer op streek qua groei; de werkloosheid daalde; de werkgelegenheid nam toe; overheidstekorten liepen terug; de Europese Raad introduceerde een stel visionaire doelstellingen in de strijd tegen klimaatverandering; en op de Conferentie van Bali werd Europa als voorbeeld voor de rest van de wereld genoemd.
In augustus echter kwam de kredietcrisis tot uitbarsting en deze zorgt nog steeds voor ravages. Na de banken en de verzekeringsmaatschappijen zijn nu de beleggingsfondsen in beroering geraakt. Door hun minachting voor morele kwesties te laten zien, zijn de centrale banken nu de brandbestrijders van de speculanten geworden. De toonaangevende centrale banken zijn wederom gedwongen miljarden in de financiële circuits te pompen teneinde "een oplossing te vinden voor de druk op de liquide middelen” zoals men op discrete wijze zegt in de wereld van de haute-finance.
Het is de algemene economie die de rekening betaalt. Het aanhalen van de algemene kredietteugels heeft de economische groei vertraagd. Recessie dreigt; de ECB dringt aan op matiging bij werknemers op wier koopkracht voortdurend wordt beknibbeld door hogere prijzen voor energie en voedsel. De falende genieën uit de financiële wereld en de industrie worden daarentegen niet zo bescheiden beloond. De dollar heeft nog nooit zo laag gestaan en een vat ruwe olie is nog nooit zo duur geweest. Groeiprognoses worden steeds verder naar beneden bijgesteld.
Ondanks deze veranderende context houdt voorzitter Barroso vast aan de bestaande, geïntegreerde richtsnoeren als waren ze in Portugees marmer gegraveerd. De Top op Bali schaarde zich niet achter de edele doelstellingen die werden voorgesteld door de Europeanen. De Amerikanen, de Japanners, de Canadezen en zelfs de Australiërs, ondanks hun nieuwe status als ondertekenaars van Kyoto, wilden geen compromis over de doelstellingen; net zo min als de Chinezen, de Indiërs, de Brazilianen of de Russen. De routekaart die moet leiden naar de Klimaatconferentie van 2009 in Kopenhagen is het onbenulligste stukje papier. Maar de Commissie heeft niet de wens de besluiten die op de Top van 2007 werden aangenomen aan te passen aan de echte problemen die nu ontstaan.
Een aantal verstandige stemmen laten zich echter horen in de Commissie. Voorzitter Barroso spreekt zich uit tegen de illusies van een industrievrij Europa. Vicevoorzitter Verheugen dringt aan op het nemen van flexibele besluiten die niet zullen bijdragen aan het de-industrialiseren van Europa. Industriëlen in de energiesector zouden er natuurlijk geen probleem mee hebben als CO2-certificaten onder de hamer kwamen. Omdat hun klanten als was in hun handen zijn, schuiven ze de extra kosten gewoon naar hen door. In de staal- en aluminiumsectoren en in andere energie-intensieve industrieën die in een globale markt opereren, worden onkosten niet in de prijzen weerspiegeld, maar zijn ze zeker van invloed op de enige aanpassingsvariabele die overblijft: werkgelegenheid. Deze mogelijkheid zou al snel leiden tot vestiging elders in landen waar sociale regelgeving en klimaatregelgeving minder streng zijn dan in Europa. De winst voor het wereldklimaat zou eenvoudig nihil zijn, maar de maatschappelijke kosten voor de Europeanen zouden ondragelijk zijn.
De Top van 2007 nam enkele dappere beslissingen, maar deze kwamen niet overeen met de werkelijkheden van de EU-27. Het bereiken van de doelstellingen voor biobrandstoffen alleen al zou het milieu meer kwaad dan goed doen, en de consumenten zouden er zeker bij inschieten. De volgende Top dient deze beslissingen af te stemmen op de nieuwe economische werkelijkheden wereldwijd en een milieubeleid te formuleren dat niet fungeert in de veronderstelling dat de EU in haar eentje de last kan dragen van de strijd tegen klimaatverandering.
Janusz Onyszkiewicz
. - (PL) Mijnheer de Voorzitter, energiezekerheid moet natuurlijk een van de belangrijkste kenmerken zijn van het energiebeleid van de Europese Unie. Energiezekerheid kan alleen worden bereikt door gemeenschappelijke actie in samenwerking met anderen, en alleen als de Europese Unie met één stem spreekt. Dit is niet het geval als het om de Nabucco-pijpleiding gaat, een project dat van strategisch belang is voor Europa.
Volgens mij moet de zaak aangekaart worden op de komende Raad, en deze zou ervoor moeten zorgen dat de Unie als een eenheid optreedt als het om deze pijpleiding gaat. Ook moet men beseffen dat een tweede pijpleiding, waarvan de aanleg wordt ondersteund door verschillende Europese landen, kan betekenen dat het uit praktische overwegingen niet mogelijk is met het Nabucco-project door te gaan. Er zal gewoon niet genoeg gas beschikbaar zijn.
Ik wil de Europese Unie daarom een vraag stellen. Zou het niet gewoon mogelijk zijn deze pijpleiding met fondsen van de Europese Unie te steunen teneinde de energiezekerheid van de Unie te verbeteren? Iets dergelijks gebeurde ook bij het Galileo-project, dat werd beschouwd als zijnde van strategisch belang.
Ryszard Czarnecki
. - (PL) Mijnheer de Voorzitter, ik zou het Huis graag willen helpen herinneren dat de Lissabonstrategie, waarover voorzitter Barroso zo luid de loftrompet stak, was bedoeld om onze economie in staat te stellen in te lopen op die van de Verenigde Staten. Helaas wijst alles wat we zien, horen en ervaren erop dat we er niet alleen niet in geslaagd zijn in te lopen op de Verenigde Staten, maar dat we het ook afleggen tegen Azië. Laat dit duidelijk gezegd zijn: als de Unie doorgaat met de Lissabonstrategie, zal zij in plaats van successen aan te kondigen, een race lopen die zij absoluut niet wil winnen.
Als het echt de bedoeling was de Europese economie dynamischer en effectiever te maken, zou de Europese Commissie geen hindernissen hebben opgeworpen die onze economie belemmeren in haar groei zoals ze dat de laatste jaren deed. Ik wijs op de beperkingen aangaande de vrijheid diensten te leveren in de Europese Unie en op de beperkingen aangaande de vrijheid van werkgelegenheid. Of we nemen de verklaringen derhalve serieus of we voeren gewoon een show op, roepen wat leuzen en liegen over de werkelijkheid of het gedrukt staat, terwijl we in feite dingen doen die het tegenovergestelde effect hebben en de ontwikkeling belemmeren.
De Commissie is verantwoordelijk voor overregulering van de economie, voor een excessieve hoeveelheid richtlijnen en vergunningen en voor alles wat erbij komt kijken om de economie overmatig afhankelijk te maken van bureaucratie, inclusief de Europese bureaucratie. Als het gaat om de strijd tegen de klimaatverandering, en dan met name de kwestie van het kooldioxide, willen we niet dat de kosten van die inspanning een bovenmatige druk leggen op de economieën van de nieuwe lidstaten. Als we dat toestaan, komt het erop neer dat we het kind met het badwater weggooien.
Claude Turmes
. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, de socialistische fractie heeft natuurlijk gelijk als ze zegt dat de verdeling van de rijkdom in Europa niet goed heeft uitgepakt de laatste paar jaar, en natuurlijk heeft Robert Goebbels gelijk als hij vraagt om een andere benadering van speculatie en het verspillen van miljarden euro's.
Toch zou ik willen waarschuwen tegen het uitspelen van sociale kwesties tegen milieukwesties, zoals de socialisten en anderen in dit Huis weer eens proberen te doen. We worden thans geconfronteerd met het bestaan van een lobby, een lobby van staalbaronnen, aluminiumbaronnen en baronnen uit de chemische industrie.
Wat willen die kerels? Want het zijn in het algemeen mannen! Deze mannen willen het principe van "de vervuiler betaalt” onderuithalen. Het kan toch niet zo zijn dat juist die industrieën die zorgen voor de meeste vervuiling, nu worden vrijgesteld van het betalen van de verontreinigingsheffing, en dat is toch wat de veiling van de CO2-rechten is. Wat gaat er dan gebeuren? Wat er zou gebeuren is dat er internationaal geen modernisering van de staal-, aluminium- en chemische industrie komt.
Daarom hebben we het volgende model nodig. Ten eerste moet er honderd procent worden geveild. Ten tweede moeten deze fondsen met een hypotheek worden belast zodat, zoals dat gebeurde in Denemarken in het begin van de jaren negentig van de vorige eeuw, de opbrengsten van een CO2-belasting, opgelegd aan de industrie, opnieuw worden geïnvesteerd in de modernisering van de staalindustrie en andere energie-intensieve bedrijven in Europa. Ten derde, en ik denk dat we wat dat betreft met het Franse voorzitterschap hieraan moeten werken, moeten we natuurlijk straffen hebben voor milieudumping buiten de interne markt, op andere continenten.
Het is echter een misvatting te denken dat elke staalfabriek buiten Europa slechtere milieu- en energienormen hanteert dan staalfabrieken in Europa tegenwoordig. Dat is niet zo, en dus zullen zulke sancties alleen maar effect hebben als ze transparant zijn. Sociaal beleid en milieubeleid die hand in hand gaan: dat is de toekomst.
Eva-Britt Svensson
. - (SV) Mijnheer de Voorzitter, het plaatje dat de Commissie en de Raad vandaag presenteren, laat een heel andere realiteit zien dan die waarmee het grootste deel van onze burgers leeft, een realiteit waarin de armoede en de kloof tussen verschillende groepen zijn toegenomen. Men vertelt ons dat meer mensen een baan hebben gevonden, maar niet welk soort banen is toegenomen. Het zijn meestal laagbetaalde banen die mensen niet in staat stellen voor zichzelf en hun kinderen te zorgen. Het zijn tijdelijke banen met onzekere arbeidsvoorwaarden. Dit is niet het maatschappijmodel dat wij te linkerzijde willen of accepteren.
We weten dat er andere wegen gevolgd moeten worden, wegen die leiden tot solidariteit en rechtvaardigheid en een maatschappij voor al onze burgers. Elk vooruitzicht op een sociaal Europa werd tot de ware proporties teruggebracht toen het Europees Hof van Justitie uitspraak deed in de zaken-Vaxholm en -Viking Line. De uitspraken lieten absoluut duidelijk zien dat, in de EU, vrij verkeer en de eisen en belangen van de interne markt belangrijker zijn dan de belangen van de werknemers. De uitkomst van de uitspraken is sociale dumping. Werknemers uit verschillende landen worden tegen elkaar uitgespeeld. Serieuze werkgevers die fatsoenlijke lonen willen betalen en redelijke arbeidsomstandigheden willen bieden, worden weggeconcurreerd. Het Hof van Justitie laat geen ruimte voor twijfel. Maar waarom blijven de Commissie en de Raad passief in deze kwestie? Waarom een Verdrag aannemen dat de belangen van de markt zwaarder laat wegen dan die van de werknemers?
De uitspraak in de zaak-Vaxholm gaf drie ondubbelzinnige antwoorden: ten eerste, dat de lidstaten geen beslissing mogen nemen over arbeidsmarktonderwerpen; ten tweede dat werknemers niet hun toevlucht mogen nemen tot geschillen die de interne markt verstoren, en dus ontneemt het Hof werknemers hun enige effectieve middel om het principe van gelijke beloning voor gelijk werk te verdedigen; ten derde, dat bedrijven die zich in de EU-landen met lagere loonniveaus vestigen, het recht krijgen werknemers naar andere landen te sturen om voor dezelfde lage lonen te werken.
Vakbondsorganisaties, politieke organisaties, non-gouvernementele organisaties en miljoenen gewone mensen hebben de mogelijkheid van een Europa van het volk erkend, maar wanneer zullen de Commissie en de Raad dat ook erkennen?
Johannes Blokland
(NL) President Barroso sprak over inflatie. Inflatie is een spook dat opnieuw door de lidstaten waart. Met 3,2 procent staat de inflatie fors boven de twee procent doelstelling. En dat is een zorgelijke ontwikkeling, een ontwikkeling die met nieuwe looneisen, zoals in Nederland, wordt aangewakkerd. Afgelopen jaren stond het debat ter voorbereiding op de voorjaarstop in het teken van de hervormingen van de verzorgingsstaat. Daar was alle reden toe. Verzorgingsstaten waren onhoudbaar geworden. Verschillende lidstaten hebben daar hun voordeel mee gedaan en staan er nu beter voor.
Maar, Voorzitter, de toekomst ziet er minder gunstig uit. De inflatie is te hoog. De prijzen van grondstoffen stijgen. En recentelijk moesten de centrale banken de kredietcrisis op de financiële markten bezweren met omvangrijke geldleningen. Herstel van consumentenvertrouwen is nu dus noodzakelijk.
De heer Trichet gaf afgelopen week aan dat de Europese Centrale Bank zich conform de bepalingen uit het verdrag met het monetaire beleid zal blijven richten op het handhaven van de prijsstabiliteit. En dat moet de Europese Centrale Bank in onafhankelijkheid blijven doen, wat de nieuwe Franse baas van het Internationaal Monetair Fonds ook beweert. Het is echter aan de lidstaten om dat beleid te ondersteunen door zorg te dragen voor beheerste ontwikkeling van loonkosten.
Kan mijnheer de Raadsvoorzitter aangeven welke aanvullende maatregelen de Raad zal nemen om het tij te keren? Zijn er maatregelen te verwachten om een al te snelle groei van de lonen af te remmen? Dank U wel.
Andreas Mölzer
. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, het blijkt dat één gespreksonderwerp op de Voorjaarstop de Unie voor het Middellandse Zeegebied is, waarvan tot nu toe noch de structuur, noch het kader, noch zelfs maar de financiering duidelijk is geworden. Dit debat kan er wellicht toe leiden dat andere economische vraagstukken als de implementatie van de Lissabonstrategie of hoe de economie moet worden gestimuleerd in het licht van de internationale financiële crisis niet aan de orde komen.
Om te beginnen hadden we de Baltische Raad, toen een Europees-mediterraan partnerschap. Zeestaten werken dus samen op verschillende manieren. Maar het argument dat een Unie voor het Middellandse Zeegebied de samenwerking tussen regeringen zal versterken, met het oogmerk illegale immigratie tegen te gaan, is volgens mij een schijnargument.
Het zou ook verkeerd zijn Afrikaanse staten verder financiële steun te geven onder het mom de betrekkingen met buurlanden te promoten, zonder er voorwaarden aan te verbinden. Afrikaanse landen waar talloze economische vluchtelingen vandaan komen of doorheen reizen hebben per slot van rekening grote hoeveelheden ontwikkelingshulp opgestreken, vaak zonder de minste bereidheid te tonen hun eigen landgenoten terug te nemen. In het algemeen moet daarom financiële hulp worden gekoppeld aan de totstandkoming van een overeenkomst om illegale vluchtelingen terug te nemen of aan pakketten maatregelen om illegale migratie te voorkomen.
Marianne Thyssen
(NL) Heren voorzitters, mijnheer de commissaris, collega's, als wij de thema's van de lentetop van deze week bekijken, zien wij de bijna integrale lijst van de sociaal-economische en ecologische uitdagingen waarvoor onze generatie staat. Tenminste, als we in een tijd van globalisering, van klimaatverandering, van technologische verandering en van vergrijzing onze verantwoordelijkheid willen nemen voor wie ná ons komen.
Zonder twijfel scharen wij ons achter de doelstellingen en de aanpak om die te halen, en natuurlijk verwachten wij dat iedereen datgene doet wat hem te doen staat en dat er voldoende druk wordt uitgeoefend op álle politieke niveau's om te komen tot echte resultaten.
Als fractiecoördinator voor de Lissabonstrategie wil ik onderstrepen dat wij het zeer op prijs stellen dat de Commissie nu ook met een communautair Lissabon-programma komt. Elk van de tien punten daarvan krijgt onze steun en dit geldt dubbel en dwars voor wat de aangekondigde small business act betreft. Op voorwaarde evenwel dat die small business act meer wordt dan lippendienst aan de KMO's. Deze act moet dus meer worden, Voorzitter, dan het charter voor de KMO's dat destijds, jaren geleden, in Santa Maria da Feira is goedgekeurd. Een ter zake doende small business act moet ervoor zorgen dat voor de KMO's de best mogelijke omgeving om te werken wordt gecreëerd, en dit zowel voor de micro- als de kleine en middelgrote ondernemingen.
Één voorwaarde daartoe is absoluut noodzakelijk en moet gelden bij elke beleidsmaatregel, of het nu gaat om een inhoudelijke of om een pure vereenvoudigingsmaatregel: think small first. Neem de KMO als uitgangspunt en niet langer als uitzondering en laat ons dat alstublieft hanteren als een bindend criterium, zodat dit eindelijk eens meer gaat worden dan een slogan. Het is alleen op die manier dat wij erin zullen slagen om echt die ondernemingen te bereiken die het gros van het aantal bedrijven uitmaakt, maar, belangrijker nog, die zorgen voor het grootste deel van de werkgelegenheid en voor de toegenomen werkgelegenheid.
Het zou mooi zijn, leden van de Commissie en van de Raad, mocht dat principe alvast op de lentetop van morgen goed, degelijk en bindend afgesproken worden. Bedankt voor uw aandacht.
Harlem Désir
(FR) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de voorzitter van de Commissie, dames en heren, op de vooravond van de Voorjaarstop is de economie in beroering, zijn de markten ontregeld, kelderen de aandelenmarkten en neemt de groei af. Dat betekent internationaal kapitalisme voor u, rijkdom creëren of waarde vernietigen volgens de grillen van de markt, speculatieve luchtbellen, financiële derivaten en buitenzinnige handelaren die trouwens slechts doen wat hun gevraagd wordt te doen, namelijk in zo kort mogelijke tijd het maximale profijt realiseren.
Maar de markten mogen dan zo zijn, geen menselijke samenleving kan zo leven. In ieder geval is het dit verschijnsel dat nu juist Europa zijn betekenis geeft in deze geglobaliseerde markt: een Europa dat duidelijk niet geheel weet te ontkomen aan deze beroering, een Europa dat zelf een van de hoofdrolspelers in de globalisatie is, vaak tot eigen voordeel, maar dat voor een groot gedeelte zijn betekenis vindt in globalisatie en daar de roeping aan ontleent om een tegenwicht te bieden aan uitzinnig kapitalisme door middel van openbare regelgeving, economische stabilisatie, actief openbaar beleid ter ondersteuning van groei in de echte economie, ondersteuning van openbare en particuliere investeringen in onderzoek, innovatie en Europese infrastructuur. Het monetair beleid bijvoorbeeld dient de stabiliteit te steunen, en dat doet het, maar het dient ook de groei te stimuleren en pariteit bij te stellen op de best mogelijke manier om onze exporten te verdedigen, maar zoals de zaken er thans voor staan, is dit helaas nog niet het geval.
Tot slot en boven alles wil onze fractie beklemtonen dat de EU tegenwicht moet bieden aan deze gedestabiliseerde economie van de haute-finance met een effectieve sociale bescherming, betrouwbare openbare diensten en gegarandeerde sociale rechten voor werknemers.
Mijnheer de Voorzitter, Europa moet nu veel meer ondernemen om te anticiperen en te beschermen: het kan niet alleen maar fungeren als een interne markt binnen de grote totale markt. Het moet maatschappelijk bewuster zijn: dat is ook de manier om de steun en het vertrouwen van zijn burgers terug te winnen.
We steunen thans de Lissabonstrategie, een strategie die in principe is gebaseerd op deze drie pijlers, die u hier al hebt genoemd, maar uw woorden moeten vergezeld gaan van daden, van echt Europees beleid; anders zullen uw sociale bedoelingen een dode letter blijven.
Daarom vroegen wij om een revisie van de richtsnoeren omdat deze kunnen worden gebruikt om het project te sturen. We vragen u echter in het bijzonder de Europese sociale agenda nieuw leven in te blazen, want het gaat hier om iets essentieels. Er moet bijvoorbeeld een reactie van de Commissie komen op de zaak-Laval. De Commissie moet haar initiatiefrecht gebruiken om een herziening voor te stellen van de richtlijn betreffende de detachering van werknemers. Er dient een echt ambitieuze herziening van de richtlijn inzake de Europese ondernemingsraden te komen om het mogelijk te maken dat een sociale dialoog tussen grote groepen die met herstructurering worden geconfronteerd, effectief en tijdig wordt ingezet. Er moet een herziening komen, een echte aanpassing van de arbeidstijdenrichtlijn om te voorkomen dat mensen afhaken en er een einde komt aan misbruik door een overmatig aantal arbeidsuren. De richtlijn tijdelijk werk moet worden aangenomen teneinde tijdelijke werkgelegenheid tegen te gaan. U moet een ambitieus levenslang leerprogramma van start doen gaan, zodat deze vijfde pijler, deze vijfde fundamentele vrijheid, niet alleen wordt gereserveerd voor een elite, maar alle mensen in staat stelt op effectieve manier hun eigen potentieel als werknemers te benutten zodat ze in staat zijn zich aan te passen aan veranderingen in de economie en de banenmarkt.
Mijnheer de voorzitter van de Commissie, dit is onze boodschap: gebruik uw initiatiefrecht om de Raad te helpen een ambitieus programma voor een sociaal Europa aan te nemen.
Lena Ek
. - (SV) Mijnheer de Voorzitter, het is moeilijk de verantwoordelijkheid te nemen voor de toekomst van Europa. We moeten het hoofd bieden aan globalisatie en aan de concurrentie waartoe deze aanleiding geeft. We moeten het hoofd bieden aan moeilijke demografische vraagstukken, met een hausse aan pensioengerechtigden en een afnemende bevolking tot 2020, het jaar waarin we de milieu- en klimaatdoelen moeten bereiken die we ons hebben gesteld, dat wil zeggen de 20-20-20-doelen. We moeten ervoor zorgen dat we een economisch duurzame ontwikkeling hebben in Europa. Ik ben blij dat, als we dingen bespreken die voortkomen uit de Lissabonstrategie, het een veelomvattende benadering van duurzame economische ontwikkeling, economische groei, verantwoordelijkheid voor het milieu en sociaal verantwoordelijk beleid betreft.
We zien dat gecombineerde inspanningen resultaat opleveren. Dat is goed. We zien ook dat een gecombineerde strategie van het grootste belang is. De samenwerking die van start is gegaan tussen het Europees Parlement en de nationale parlementen is ontzettend belangrijk.
Ik zou graag aandacht willen vragen voor het nieuwe terrein dat in de resolutie van dit jaar is opgenomen, namelijk het vervoerbeleid, waarvan veel afhangt als het gaat om klimaatdoelstellingen en groei. We verkeren in de situatie waarin we meer banen in Europa kunnen scheppen door middel van een effectief, duurzaam vervoerbeleid dat verenigbaar is met de milieueisen.
De verschillende beleidsterreinen hangen feitelijk samen. Het heeft geen zin uitspraken te doen over de 20-20-20-doelen in het klimaatbeleid als deze niet ook terugkomen in de resolutie van de Raad over de Lissabonstrategie. Ik hoop daarom dat, als we de resultaten zien van de Voorjaarstop, we een veelomvattend beleid zullen zien dat voldoet aan de eisen van economische groei en van het klimaatbeleid. Dat, vrienden, is een uitdaging!
Mario Borghezio
. - (IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, de komende Europese Raad dient serieus te kijken naar de wereldwijde financiële turbulentie.
Euroland lijkt te wankelen onder druk van stromen geld die uit Italiaanse, Griekse, Spaanse en Franse obligaties vluchten in Duitse. De spread tussen Italiaanse en Duitse bonds is gestegen naar meer dan 63 basispunten, net als in 1999 toen Italië onmogelijk geheel leek te kunnen voldoen aan de criteria van Maastricht.
Gisteren nog, op een verkoop van schatkistobligaties in Italië, werd er maar weinig keren geboden. The Telegraph rapporteerde op 6 maart dat een grote investeringsbank, die speculeerde door arbitrage tussen de inkoop- en verkooptarieven voor Italiaanse obligaties en kredietderivaten zich gedwongen had gezien al haar obligaties te liquideren. Het Italiaanse Ministerie van Financiën moest ingrijpen om de waarde van de obligaties te steunen.
Er gaan al enige tijd geruchten in de wereld van de haute-finance dat Italië afscheid zou nemen van de euro. Is daar iets van waar? Europa is zwak, en de nationale regeringen moeten hun inspanningen verdubbelen om zulke ernstige problemen het hoofd te bieden, in plaats van de afgezaagde, nutteloze maatregelen die door technocraten in Brussel worden voorgesteld te omarmen; de regeringen moeten zo nodig ingrijpen in plaats van hun toevlucht te nemen tot gedateerde oplossingen als belastingverlagingen en geldinjecties.
U zou in plaats daarvan moeten luisteren naar de stem van het volk en van plaatselijke gemeenschappen. Laten we terugkeren naar de echte economie en werknemers een belang geven in het aandelenkapitaal van hun bedrijf!
Marie Anne Isler Béguin
(FR) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, Voorjaarstoppen laten een vieze smaak achter in mijn mond. Het is waar dat we de 50e verjaardag vieren van Europa, en het is goed ons deze dingen te herinneren. Maar, heren, ik herinner me ook nog de Top van Göteborg, die een enorme ecologische overwinning betekende omdat de staatshoofden of regeringsleiders tot een akkoord kwamen de Voorjaarstop te houden om de inventaris op te maken van de duurzame ontwikkeling van ons EU-beleid op het gebied van milieuhygiëne, volksgezondheid en sociale integratie.
In Europa bijvoorbeeld gaat Mittal-Arcelor, de energie-intensieve organisatie bij uitstek, zeshonderd banen schrappen bij monsterwinsten, en de EU staat op het punt dit bedrijf gratis quota voor broeikasgasemissie te geven. Onze burgers maken zich zorgen en onze jeugd is bang voor wat we hem nalaten.
Heren, u preekt de revolutie als u bijvoorbeeld voorstelt dat broeikasgasemissies moeten worden teruggedrongen met twintig procent. We weten dat dit flink lager is dan wat er moet gebeuren. Zo was bijvoorbeeld Lester Brown, die ons vorige week bezocht, zeer emotioneel toen hij ons vertelde dat de emissies met tachtig procent zouden moeten worden teruggedrongen tussen nu en 2020 als we erin willen slagen de trend om te buigen. Daarom, heren, geloof ik niet in uw project: de doelen liggen flink lager dan wat nodig is, en het is totaal ontoereikend voor de milieucrisis die de hele planeet in gevaar brengt.
Dimitrios Papadimoulis
. - (EL) Mijnheer de Voorzitter, nu het Europees Parlement zijn 50e verjaardag viert, had ik verwacht dat de vertegenwoordigers van de Commissie en de Raad hier zouden verschijnen met meer oprechtheid en bescheidenheid. In plaats van elkaar wederzijds te feliciteren en te prijzen, en de werkelijkheid te verfraaien, zou ik graag zien dat ze gingen praten over wat ze verkeerd deden en over de problemen die Europese burgers bezighouden.
De laatste jaren is de maatschappelijke ongelijkheid toegenomen, net als de armoede. Wat de Lissabondoelen betreft - die hebt u gesteld, Mijnheer Barroso, maar u luistert niet naar mij want u zit met uw collega te praten - vergeet u de doelstellingen ten aanzien van de sociale cohesie en de milieubescherming, mijnheer Barroso! In Kosovo vergeet u de VN en het internationale recht.
Wat u aangaat, vertegenwoordigers van de Raad, in plaats van ambitieus het Barroso-pakket over klimaatverandering te promoten, probeert u het om zeep te helpen. Dat was wat ik verwacht had van u te horen, in plaats van dat u elkaar zou feliciteren.
Philip Claeys
(NL) Ik zou mijn verbazing willen uiten over het feit dat men de situatie met Turkije niet op de agenda van de top van deze week heeft geplaatst. Men heeft tot nu toe altijd beweerd dat het onderhandelingsproces met Turkije gelijke tred zou houden met het hervormingsproces in Turkije.
Welnu, het tegendeel blijkt. Het hervormingsproces is zo goed als stilgevallen, maar de onderhandelingen blijven gewoon doorlopen. Wat wij allen kunnen vaststellen is dat Turkije de provocaties opstapelt. Vrije meningsuiting wordt structureel belemmerd door artikel 301 van de strafwet. De Turkse regering had zich geëngageerd om het artikel tegen de jaarwisseling te schrappen of ten minste te hervormen, maar daar is niets van gekomen. De Turkse regering liet laconiek weten dat er een grotere prioriteit was, namelijk de opheffing van het hoofddoekenverbod aan de universiteiten. De islamisering en de sluipende afbouw van de lekenstaat krijgen blijkbaar voorrang.
Vervolgens is de Turkse premier Erdogan naar Duitsland gekomen om de daar verblijvende Turken op te roepen zich zeker niet te veel aan te passen en om de oprichting van Turkse universiteiten in Europa te eisen. Erdogan gedroeg zich als een soort veroveraar die zijn troepen in een bezet gebied kwam aanschouwen.
Verder heeft Turkije wekenlang stellingen in het noorden van Irak gebombardeerd. Er zijn ongeveer tienduizend Turkse militairen het land binnengevallen. Het is een beetje alsof Kroatië, een andere kandidaat-lidstaat, Montenegro zou aanvallen. Het zou natuurlijk absurd zijn, en niemand in de Europese Unie zou zoiets aanvaarden, maar Turkije kan zich blijkbaar alles permitteren.
Mijn vraag is dus, mijnheer de voorzitter, hoelang gaat het nog duren dat de Europese Unie zich blijft gedragen als een soort "lijdend voorwerp" in de onderhandelingen met Turkije?
João de Deus Pinheiro
(PT) Mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, mijnheer de voorzitter van de Commissie, ik wil hier opmerken dat sinds 2005, dankzij de huidige Commissie, de Lissabonstrategie haar vroegere apathie heeft afgelegd. Ik moet daarom de fungerend voorzitter van de Raad zeggen dat het van vitaal belang is om, net als bij de gemeenschappelijke munt en bij de interne markt, de Commissie meer verantwoordelijkheid te geven en haar toe te staan de spil van de Lissabonstrategie te zijn, in plaats van door te gaan met het idee van het intergouvernementalisme, dat tot niets heeft geleid.
Wat betreft de driehoek onderwijs/onderzoek/innovatie, dient de simplistische oplossing om zonder onderscheid geld te pompen in onderzoek, te worden vermeden. In plaats van wetenschappelijke artikelen of bizarre ideeën hebben we betere innovatie nodig, en dat is iets heel anders. Innovatie vraagt om een cultuur die waarde hecht aan ondernemerschap en aan die individuen die bereid zijn risico te nemen, en dat zijn precies degenen die weten hoe ze kennis te gelde moeten maken, en niet andersom, met andere woorden zonder onderscheid geld rondstrooien om te zien of er kennis verschijnt.
Wat betreft onderwijs is het van fundamenteel belang dat we ook een cultuur van concurrentie en gerichte creativiteit creëren. We moeten de gemakkelijke oplossingen die toekomstig succes van zowel individuen als bedrijven belemmeren, krachtig afwijzen.
Dientengevolge, Mijnheer de Voorzitter, verwelkom ik de voorstellen van de Commissie om ondernemerschap, gericht onderzoek, koppelingen tussen scholen en bedrijven, creativiteit in het onderwijssysteem, vraag en concurrentiekracht aan te moedigen. Maar meer dan dit zou ik willen zeggen dat het streven naar innovatie en de Lissabonstrategie in twee woorden kunnen worden samengevat: wat Europa, het bedrijfsleven en de universiteiten moeten doen is waarde creëren.
Udo Bullmann
. - (DE) U hebt voor dit Huis verklaard, mijnheer de voorzitter van de Commissie, dat u inmiddels meer bent opgeschoven naar de manier van denken van het Europees Parlement. Mijn specifieke vraag is deze: in welk opzicht heeft deze verschuiving richting het standpunt van het Parlement geleid tot een nieuw accent of tot het stellen van enige nieuwe prioriteit in de richtsnoeren voor het economisch en sociaal beleid die door de Raad in de komende dagen zullen worden aangenomen?
Ik zie het anders. Ik denk dat u de Raad, die niet bereid was verschillende ideeën te omarmen, als een excuus gebruikt. Ik denk dat de Raad de signalen als een excuus gebruikt die u, mijnheer Barroso, al maandenlang afgeeft, namelijk dat er geen veranderingen nodig zijn. Ik denk dat deze gezamenlijke inspanning een beleidblokkerend kartel in het leven heeft geroepen met een gedeelde mantra: alles gaat zijn gangetje. Dat is echter niet in het belang van de Europese burgers, het is niet in het belang van de Europese bedrijven en het is niet in het belang van het Europees Parlement, dat vele resoluties heeft aangenomen waarin het vraagt om meer aandacht voor de economische en sociale omstandigheden en voor de milieuomstandigheden in de Europese Unie.
Zoals onze eigen onderzoeken hebben aangetoond, raken we achter op het stuk van onderzoek en ontwikkeling. We staan op een niveau dat een stuk lager ligt dan dat van de VS. We staan al sinds het begin van de jaren tachtig van de vorige eeuw op ditzelfde niveau, en in de tussentijd zijn we niet alleen voorbijgestreefd door Japan, maar we worden ingehaald door de Chinezen, wier O&O-uitgaven in de economische sector nu groter zijn dan die van bedrijven in de Europese Unie. Wanneer wordt u wakker? Wanneer neemt u een positieve houding aan ten aanzien van de kwaliteit van de financiering en investeringen in de Europese Unie, omwille van de EU-bevolking? Het wordt hoog tijd!
Fiona Hall
. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, op de Voorjaarsraad van vorig jaar onderschreven de EU-leiders een doelstelling van "20 procent in 2020” voor wat betreft energie-efficiency, maar de verwezenlijking van deze doelstelling verloopt traag. Het verslag van het Parlement over het actieplan voor energie-efficiency liet grote hiaten zien in de implementatie van de wetgeving voor energie-efficiency. In januari was er bij de eerste evaluatie door de Commissie van de actieplannen voor nationale energie-efficiency sprake van de kloof tussen de politieke inzet voor energie-efficiency en de feitelijke realisatie. Energie-efficiency vormt de onderbouwing van alle Europese doelstellingen aangaande CO2-emissies, hernieuwbare brandstoffen, voorzieningszekerheid en de Lissabonagenda - alles waar we het vanmorgen over gehad hebben.
Daarom zou ik zeer erkentelijk zijn als de fungerend voorzitter van de Raad en de voorzitter van de Commissie zouden willen aangeven wat de Voorjaarsraad van plan is te doen om de prestaties op het gebied van energie-efficiency te verbeteren.
Mirosław Mariusz Piotrowski
. - (PL) Mijnheer de Voorzitter, de doelstellingen van de Lissabonstrategie werden acht jaar geleden geformuleerd. De prioriteit van de Lissabonstrategie was ervoor te zorgen dat Europa zich sneller dan de Verenigde Staten ontwikkelde, en er tegelijkertijd voor zorgde dat de duurzame werkgelegenheid toenam. Officieel staat nu vast dat we op beide punten hebben gefaald. Er is een duidelijk gebrek aan cohesie tussen de Lissabonstrategie en de feitelijke implementatie van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB) bijvoorbeeld.
Een voorbeeld hiervan is de hervorming van de suikermarkt. In veel gevallen is de Europese Commissie onverbiddelijk doorgegaan met de hervormingen zonder rekening te houden met de betreffende sociale context. Bij wijze van voorbeeld zou ik willen wijzen op de zaak van de suikerfabriek in Lublin in Polen. In strijd met de bepalingen van de Unie, heeft men het voornemen het totale personeel van die fabriek overtollig te verklaren, alle gebouwen af te breken en moderne faciliteiten buiten gebruik te stellen. Ook heeft men het plan telers in de hele regio van hun levensonderhoud te beroven. Een eenmalige compensatievergoeding zal het werkloosheidsprobleem niet oplossen. Zulke acties zijn in strijd met de in de Lissabonstrategie geformuleerde doelstellingen. Belachelijke maatregelen van dit soort brengen ons zeker niet dichter bij de realisatie van de doelstellingen van die strategie.
Gisela Kallenbach
. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, ik zou graag een heel nieuw onderwerp willen aansnijden waar we het nog niet over hebben gehad en het debat in herinnering roepen dat een maand geleden in dit Huis plaatsvond over de toekomst van het cohesiebeleid en de koppeling met twee Europese documenten: het Handvest van Leipzig en de Territoriale Agenda. Het debat vond helaas plaats zonder de aanwezigheid van een vertegenwoordiger van de Raad. De conferenties van ministers die voorafgingen aan ons debat, onder de Duitse en Portugese voorzitterschappen van de Raad, wekten de stellige verwachting dat de Territoriale Agenda zou worden besproken op de Voorjaarstop om een groter politiek gewicht aan de territoriale dimensie te hechten.
De specifieke achtergrond hiervoor is dat de territoriale dimensie is opgenomen in het Verdrag van Lissabon als een nieuwe doelstelling van de Gemeenschap. Volgens de documenten waartoe ik toegang heb echter wordt het onderwerp niet besproken. Waarom niet? Cohesiebeleid is de praktische toepassing van het solidariteitsprincipe; het zal daarom ongetwijfeld bij ons zijn, en ons bezighouden, langer dan de Lissabonstrategie, die uiteindelijk in 2010 succesvol moet zijn afgesloten.
Kyriacos Triantaphyllides
. - (EL) Mijnheer de Voorzitter, de staat doet afstand van het laatste regelgevende terrein waar het controle over heeft. De verzorgingsstaat wordt opgeheven, de private sector werkt zonder belemmeringen, sociale voorzieningen worden teruggedraaid en het institutionele kader stelt werkgevers in staat aan te nemen en te ontslaan naar eigen goeddunken. Ondertussen worden de arbeidsomstandigheden slechter door flexibele arbeidstijden en dientengevolge worden werknemers opgeofferd aan het concurrentievermogen omwille van megavoordelen voor het kapitaal.
Toch moet een top van de Europese Raad zich weer bezighouden met de Lissabonstrategie, die geacht wordt te zijn mislukt en moet worden herzien. Er is nog nooit overeenstemming bereikt, tenminste niet voor de werknemers. Lissabon en de satellieten ervan dringen aan op steun voor de filosofie van de Unie waarin bedrijven centraal staan, terwijl het sociale beleid de tweede viool blijft spelen.
Wat we nodig hebben is een radicale omwenteling die de burgers weer centraal stelt in de belangen van de EU; we hebben een antropocentrische strategie nodig.
Roger Helmer
. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, de ratificatie van de hernoemde EU-Grondwet bedreigt de democratische wettigheid van het Europese project zelf. De mensen in Frankrijk en Nederland verwierpen de Grondwet, maar ze is nu terug onder een nieuwe naam en met wat Angela Merkel noemde "cosmetische veranderingen”. Nu beweren de instellingen en de lidstaten, waaronder de Labourregering in het VK, ten onrechte dat deze cosmetische veranderingen hun het recht geven hun belofte van een referendum te breken. Dat hebben ze niet, en de bewering dat ze het wel hebben, betekent een vertrouwensbreuk met het volk.
In Groot-Brittannië heeft een actiegroep net een onafhankelijk gecontroleerde stemming per brief gehouden in tien kiesdistricten van Westminster. Meer dan 150 000 kiezers reageerden: 88 procent wilde een referendum; 89 procent was tegen het Verdrag. In zes kiesdistricten stemden meer mensen voor een referendum dan er voor hun huidige parlementslid stemden.
Het volk heeft gesproken. Het Verdrag kan niet wettig zijn zonder hun instemming. De Europese Raad moet luisteren. We moeten een referendum hebben.
Werner Langen
. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, Mijnheer de voorzitter van de Raad, mijnheer de voorzitter van de Commissie, anders dan de sprekers van de socialistische fractie wil ik de Commissie prijzen voor het niet hals over kop wijzigen van haar economische richtsnoeren in deze tijden van wereldwijde onzekerheid vanwege de financiële crisis. Dit proces vormt een integraal onderdeel van de post-Lissabonstrategie. Ik wil de Commissie expliciet prijzen omdat ze gelijk heeft.
De tekortkomingen liggen feitelijk bij de implementatie door de lidstaten en de voorzitter van de Raad zou zich moeten concentreren op deze tekortkomingen in de lidstaten en niet op de veranderingen die de Commissie eventueel aanbrengt. Dat is het probleem. Als de heer Bullmann het heeft over een "beleidblokkerend kartel”, is zijn kritiek volkomen ongerechtvaardigd.
Ten tweede dienen de mogelijkheden van globalisatie te worden benut en de risico's geminimaliseerd. De heer Schulz zei dat de armoede is toegenomen. Dat lijkt maar zo! Europa is een voorbeeld van voorspoed! De voorspoed in Europa is toegenomen; de verdeling ervan is veranderd. De geschiedenis heeft ons echter geleerd wat er met samenlevingen gebeurt waar er geen verschil in verdeling is. Er moet een zeker verschil zijn in verdeling om modernisering en dynamiek te stimuleren. Dat valt zeker niet te ontkennen.
Ten derde, als het gaat om het snijden in de administratieve rompslomp, dan is er in dat opzicht niet genoeg gedaan. We hebben een Groep op hoog niveau, maar daar is nooit meer iets van gehoord. Functioneert deze nog steeds? Wat zijn haar tussentijdse bevindingen? Wanneer kunnen we er wat verwachten? Dat zouden we graag weten voor de Europese verkiezingen.
Mijn laatste punt heeft te maken met de stabiliteit op de financiële markten. Het is inderdaad waar dat de hebzucht op de financiële markten groter is dan de angst voor ontwrichting, en de Commissie moet in dat opzicht actie ondernemen. Zij heeft al enkele plannen aangekondigd.
Wat het onderwerp klimaatverandering aangaat, ook daar is het de voornaamste plicht van de Commissie de lidstaten er op de Top van te overtuigen zich aan hun vroegere doelstellingen te houden. Bepaalde lidstaten hebben in feite veel meer CO2 uitgestoten dan waar ze ooit toestemming voor kregen. Hoe kunnen we effectief nieuwe maatregelen doorvoeren als de zondaars van nu en van de afgelopen jaren niet worden gestraft?
Jan Andersson
. - (SV) Mijnheer de Voorzitter, net als de Commissie ben ik blij dat er meer banen zijn en dat de productiviteit is toegenomen. Maar, zoals zovelen al hebben aangegeven, is er een keerzijde aan de medaille. Veel van de nieuwe banen zijn onzeker en men kan er nauwelijks van leven. De opleidingsmogelijkheden zijn uiterst onevenwichtig verdeeld. Sommige regio's kunnen de ontwikkeling niet bijbenen. Wat daarom nodig is, is een sociaal Europa dat zorgt voor zekere banen met fatsoenlijke lonen, die dezelfde opleidingsmogelijkheden aan allen bieden en die er tevens voor zorgen dat de ontwikkeling goed is en evenwichtig verdeeld over de regio's.
Al lange tijd hebben we gesproken over flexizekerheid. Nu wordt, in de zaak-Laval, een model van flexizekerheid op zijn merites beoordeeld door het Europees Hof van Justitie, dat van mening is dat het in Scandinavië toegepaste systeem niet goed genoeg is. Het wordt aangevochten omdat de vrijheid van verkeer voorrang krijgt boven het recht van staking. Het wordt ook aangevochten omdat het principe van gelijke beloning voor gelijk werk niet zou gelden. Het opent de deur naar sociale dumping, maar dat niet alleen, het betekent ook dat bedrijven die fatsoenlijke lonen betalen uit hoofde van overeenkomsten nog maar moeilijk kunnen concurreren. Dat kan leiden tot protectionisme. Ik deel de mening van de Commissie dat we geen protectionisme nodig hebben. Het is daarom belangrijk voor de Commissie duidelijk te maken dat het principe van gelijke beloning voor gelijk werk dient te gelden en dat we goede sociale omstandigheden moeten hebben in Europa, zodat het tij van protectionisme zich niet over de EU uitspreidt.
Margarita Starkevičiūt
. - (LT) Ik zou het graag willen hebben over de coördinatie van het economisch beleid. De Europese Unie is eerst en vooral een economische unie, gebaseerd op morele waarden. Geconfronteerd met nieuwe uitdagingen moet de Europese Unie manieren vinden om hiermee snel en flexibel om te gaan teneinde niet ten onder te gaan in de golven van dynamiek en concurrentievermogen. Helaas kent het recente coördinatiemechanisme van het economisch beleid (het Verdrag van Lissabon, het economisch beleidskader) een aantal stadia en is het verre van efficiënt. Het belemmert de ontwikkeling van de interne markt - de belangrijkste bron van economische groei. Ik ben daarom van mening dat het Europees Parlement en misschien de Commissie een voorstel moet doen aan de Europese Raad om dit mechanisme te onderzoeken, teneinde het flexibeler te maken, zodat het efficiënt op uitdagingen kan reageren Dit zou de beste manier zijn om de continuïteit van het economisch beleid te garanderen, de hervormingen te consolideren en de EU-economie in staat te stellen zich aan nieuwe uitdagingen aan te passen. De reden waarom sommige nieuwe programma's niet goed werken is dat niet van tevoren werd onderzocht of ze economisch uitvoerbaar zouden zijn in de geglobaliseerde wereld. Ondertussen hebben we het over klimaatverandering, energiestrategie et cetera, maar al deze middelen moeten, zoals al eerder opgemerkt, worden gecoördineerd en hun economische gevolgen moeten worden geëvalueerd. Alleen dan zullen ze uitvoerbaar blijken.
Konrad Szymański
. - (PL) Mijnheer de Voorzitter, plannen voor de interne markt voor energie en gas staan op de agenda voor de komende Raad.
De scheiding van het eigendom van energie en de distributienetten is een belangrijk onderwerp, ongeacht wie er in het Kremlin de baas is. Onder de heer Medvedev zal er geen wijziging komen in het Russische beleid van energiechantage richting lidstaten van de Unie en de buurlanden. Energiebesparing en verhoging van het aandeel verbruikte zonne- en windenergie vormen slechts een deel van de oplossing voor deze problemen. Ook moet er rekening worden gehouden met het politieke aspect, wil het Europese energiebeleid volledig worden geïmplementeerd. We moeten het meer dan duidelijk maken wat we van Rusland en van Gazprom verwachten in de vorm van reprociteit. Gazprom is een Russisch monopolie dat aanwezig is in zestien lidstaten van de Unie als energieleverancier of als eigenaar van distributienetwerken. Als we geen paal en perk stellen aan dit agressieve monopolie, dan kunnen de bepalingen uit het Verdrag van Lissabon aangaande energiesolidariteit net zo goed op de plank met sprookjes worden gelegd.
Gunnar Hökmark
. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, nu we het hebben over hoe we Europa concurrerender kunnen maken teneinde meer banen te krijgen, is het dan niet een beetje raar dat we er bij deze bespreking meer toe neigen te denken dat banen kunnen worden gecreëerd door nieuwe regelgeving? Dat is niet het geval.
Ik zou onze socialistische vrienden hier vandaag graag een geheim onthullen: willen er werknemers zijn, dan zullen er werkgevers moeten zijn - er zijn geen werknemers zonder werkgevers. Hun belangrijkste probleem is dat ze zo graag willen geloven dat banen kunnen worden geschapen door regelgeving, dat ze vergeten dat er voorwaarden en kansen moeten worden geschapen voor nieuwe ondernemingen en dat er nieuwe banen moeten worden gecreëerd, omdat er geen grotere sociale mislukking is dan werkloosheid en er geen groter sociaal succes is dan elke nieuwe baan die we kunnen realiseren in Europa en onze lidstaten.
Ik zou graag willen aansluiten bij wat de voorzitter zei over het behalen van resultaten via de Lissabonagenda. Laten we niet vergeten dat de wereld sneller gaat en we concurrerender moeten zijn; we dienen ondernemender te zijn.
Ik zou graag zien dat hij drie dingen in zijn overwegingen betrekt op de Europese Raad en daarna. Op de eerste plaats, als het gaat om papieren rompslomp en betere regelgeving: ik zou graag zien dat hij jaarlijks verslag uitbrengt over de mate waarin hij erin is geslaagd de papieren rompslomp te verminderen teneinde te laten zien dat hij het doel van 25 procent minder papieren rompslomp dan er nu is, in 2012 zal halen.
Ik zou ook graag zien dat hij ervoor zorgt dat de dienstenrichtlijn zo snel mogelijk volledig is geïmplementeerd in elke lidstaat. Ik zou graag zien dat hij ervoor zorgt dat we nieuwe bedrijven mogelijk maken door middel van een offensiever en actiever breedbandbeleid.
Ik denk dat als we er in willen slagen Europa concurrerender te maken, we kleine en middelgrote ondernemingen in staat moeten stellen overal in de interne markt te handelen. Dat is een klus die we aan moeten pakken en hij zou de eerste stappen moeten zetten, samen met het Sloveens voorzitterschap aan het eind van deze week.
Katerina Batzeli
. - (EL) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, zoals u weet is het volgende jaar het Europese Jaar van creativiteit en innovatie. Dat is eens te meer het bewijs dat de EU er zeer op hoopt haar concurrentievermogen op te schroeven en de uitdagingen van globalisatie aan te gaan. Zij kan een beroep doen op de 'kennisdriehoek': innovatie, de promotie van onderzoek en onderwijs.
Het communautaire en nationale beleid ten aanzien van werkgelegenheid en de ondersteuning van jongeren, vooral in de onderwijssector, zou bij moeten dragen aan deze ambitieuze doelstellingen. Er moeten systematische en gecoördineerde inspanningen worden gedaan op regionaal, nationaal en Gemeenschapsniveau om de aanzienlijke middelen vrij te maken waarover de EU beschikt als het gaat om kennis en onderzoek. Binnen dat kader echter wil ik ook nog eens benadrukken dat de erkenning van het vrije verkeer van kennis, de "vijfde vrijheid”, essentieel is; ook dit dient op de Europese Raad te worden benadrukt.
Ook moeten we in dit kader op het niveau van de Gemeenschap dit belangrijke initiatief erkennen. De programma's Erasmus en Comenius staan centraal bij deze initiatieven. Laat ons benadrukken dat het nieuwe programma, vooral het programma Erasmus Mundus, dat zowel verkeer buiten de grenzen van de EU alsmede verkeer voor doctoraalstudenten mogelijk maakt, een initiatief is dat de volledige ondersteuning heeft van het Parlement. Het is aan de lidstaten meer vaart te zetten achter de coördinatie op basis van het Bolognaproces en deze mobiliteit in de praktijk mogelijk te maken.
DanutBudreikait
. - (LT) De discussie over het gemeenschappelijk energiebeleid en de energiezekerheid begon in 2006 bij het ontstaan van de Russisch-Oekraïense gascrisis, waarvan de gevolgen ongunstig uitpakten voor Europa. Helaas hebben we nog steeds geen duidelijk omschreven gemeenschappelijk energiebeleid, noch een buitenlands energiebeleid. Ik hoop dat de Europese Raad een diepgaande discussie zal houden over de problemen van energiezekerheid in de EU, waaronder die van Litouwen, gezien de plannen de nucleaire kerncentrale Ignalina in 2009 te sluiten. Met de sluiting van deze centrale zou Litouwen volledig afhankelijk worden van de enige bron, gasimport uit Rusland. De stijging van de olie- en gasprijzen zal ertoe leiden dat de elektriciteitsprijs meer dan verdubbelt. Dat zal dus rampzalig zijn voor de huishoudens en voor de algemene economie van het land. Bovendien is Rusland geneigd de energievoorziening te manipuleren om zijn politieke ambities waar te maken. Litouwen heeft dit al ervaren. Op grond van Artikel 37 en Protocol nr. 4. van het Toetredingsverdrag dring ik er bij de Commissie op aan een oplossing te helpen vinden; een mogelijkheid zou zijn de sluiting van de veilige kerncentrale Ignalina uit te stellen.
Karl-Heinz Florenz
. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de voorzitter van de Commissie, ik zou graag terug willen komen op de Voorjaarstop van vorig jaar. Het was een uiterst succesvolle Top, onder Angela Merkel, en het gaat er nu om de besluiten van 7 maart vorig jaar om te zetten in wetgeving.
Maar wetgeving dient geen strafkarakter te hebben; zij dient onze mensen en onze bedrijven aan te zetten tot innovatie en uiteindelijk te komen tot grotere duurzaamheid. Uit het huidige debat zou het kunnen lijken alsof de CO2-discussie het belangrijkste onderwerp is. Ik denk dat het echte onderwerp veel fundamenteler is: het gaat om duurzaamheid. Hoe moeten we onze bronnen op de lange termijn beheren? Het belangrijkste punt is mijns inziens dat we onze economie in de toekomst draaiende moeten zien te houden met minder fossiele brandstoffen.
Commissaris, we zullen hier zeker wel ruzie over krijgen, want wij kunnen niet alles accepteren wat u heeft voorgesteld. Als het gaat om de regels voor voertuigen bijvoorbeeld, dan heb ik moeite met het feit dat we al weten hoeveel boete iemand moet betalen, maar dat we nog niets weten over de regels waaraan hij moet voldoen. Ik leerde van mijn ouders het omgekeerde: eerst moet je de regels kennen en dan kunnen er sancties worden bedacht. Het is belangrijk dat deze procedure in de toekomst wordt gevolgd.
Als er sprake is van grensoverschrijdende CO2-problemen met het ETS (EU Emission Trading Scheme - Europees systeem van emissiehandel), en daar twijfel ik niet aan, dan stel ik voor dat we meer schouders zoeken om deze last te dragen, door bijvoorbeeld overal in Europa een praktisch afvalbeleid in te voeren. Ik zou met u graag een zeer grote, persoonlijke zorg van mij delen, mijnheer Barroso en mijnheer Verheugen: u bent de hoeders van de wetgeving! Het heeft voor ons absoluut geen zin hier handen te schudden en het eens te worden over het doen van het een of het ander, als dat aan het eind van de dag niet wordt geïmplementeerd.
Laten we in plaats daarvan minder doen! Maar wat we doen, moet echter beter worden gedaan. Daarom, commissaris en voorzitter van de Commissie, oefen uw mandaat uit, niet door de plichtsgetrouwen te straffen, maar door degenen die wat trager van begrip zijn, aan te moedigen eindelijk eens aan de Kyoto-doelen te voldoen. Een kijkje op Internet maakt precies duidelijk wat ik bedoel. Succes; we houden u in de gaten.
Libor Rouček
. - (CS) Dames en heren, de Europese Unie heeft grote voortgang geboekt de afgelopen paar jaren. Haar economie groeit sneller dan die van Amerika of Japan. De Unie is een wereldhandelsimperium, de grootste donor van ontwikkelingshulp, en tevens een toonbeeld en model voor andere delen van de wereld als het gaat om het beheren van politieke, economische en sociale relaties.
Zoals we eerder al hoorden, is de Europese Unie, stap voor stap, in staat geweest te voldoen aan de doelstellingen van de Lissabonstrategie, of het nu gaat om het terrein van de werkgelegenheid of om andere terreinen. Het is goed te weten dat nieuwe lidstaten als Slovenië, dat thans voorzitter is, in gelijke mate delen in dit succes.
Natuurlijk wordt de Europese Unie geconfronteerd met nieuwe uitdagingen: een daarvan is een buitensporige afhankelijkheid van geïmporteerde energiebronnen; een andere is de klimaatverandering.
Ik ben ervan overtuigd dat besparingen, nieuwe energiebesparende technologieën en natuurlijk diversificatie van energiebronnen de sleutel vormen, of althans een van de sleutels, om dit probleem op te lossen. Wat dat betreft, gaat de Europese Unie de goede kant uit.
Maar ik zou de Commissie en de Raad willen vragen zich, meer dan tot nu toe, te richten op het punt van het gebruik van kernenergie. Deze energie is veilig, schoon voor het milieu en zal onze afhankelijkheid van importen verminderen. We zien in welke richting de VS, Rusland, China of India gaan, als het gaat om concurrentievermogen. Ons eigen onderzoek dient zich te concentreren op kernenergie, veel meer dan het tot nu toe deed.
Alexander Lambsdorff
. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, iedereen die de ontwerpconclusies van de Raad bekijkt, kan zien dat de uitspraken over de interne energiemarkt uiterst zwak zijn. Er is in de Raad geen overeenstemming over de vraag van de ontbundeling en het Commissiepakket is voorwerp van kritiek. Ik wil hier laten vastleggen dat we het juist vinden de strategie van systematische ontbundeling ten uitvoer te brengen, maar de ontbundeling moet ten goede komen aan de consument. Ze dient te resulteren in eerlijke prijzen en gegarandeerde voorziening.
De Commissie is in feite te snel geweest met haar voorstel de eigendomsrechten geheel te ontkoppelen. Daarom denken we dat er eerst een poging moet worden gedaan om te komen tot effectieve ontbundeling, maar dat het ontbundelen van het eigendom niet van de agenda voor de toekomst moet worden gehaald.
Ik zou graag een tweede punt willen aansnijden wat betreft de conclusies van de Raad, en wel om principiële redenen. De Raad beweert dat hij uitkijkt naar de sociale agenda die de Commissie wil presenteren. Die agenda bevat de onderwerpen over jeugd- en onderwijsbeleid. Ik dacht altijd dat de lidstaten verantwoordelijk waren voor zulke kwesties; in mijn land, Duitsland, zijn het de Länder (deelstaten). Ik wil dit hier alleen maar vast laten leggen omdat het Parlement, de Commissie en het Europees Hof van Justitie ongetwijfeld weer zullen worden bekritiseerd voor het naar zich toetrekken van de macht. De Raad kijkt uit naar de voorstellen van de Commissie aangaande het jeugd- en onderwijsbeleid. We dienen aandacht te vragen voor dit belangrijke punt als deze kwesties thuis in de Duitse Länder worden besproken.
Lambert van Nistelrooij
(NL) Als coördinator voor het regionaal beleid van de EVP-ED-Fractie ben ik blij met de positie die regio's en steden bij de uitvoering van de Lissabonagenda zijn gaan krijgen. Immers, de uitvoering van nationale hervormingsprogramma's ligt op het regionale niveau, het niveau waarop wij onze structuur- en cohesiefondsen, óók het zevende kaderprogramma, hoofdzakelijk inzetten.
En wij zien, Europabreed, dat al zo'n zestig procent van de publieke gelden op dat regionale niveau wordt ingezet. De tendens daarbij is - goed om dat nu eens te zien - dat wij gaan van investeringen in beton en asfalt, om het zo uit te drukken, naar investeringen in kennis en infrastructuur; het leeuwendeel van de structuurfondsen, zo'n zeventig procent, gaat in de komende jaren naar de Lissabonagenda.
Nog een voorbeeld: vorige week zagen wij in Ljubljana cijfers van de bestedingen van die fondsen; uit de structuurfondsen gaat 20 miljard euro naar research en infrastructuur. De heer Potočnik, commissaris, sprak van een stille revolutie in de besteding van gelden. Put your money where your mouth is. Doen wat je zegt te doen, een shift in de bestedingen. Het is een stille revolutie die al volop gaande is. Het is de hoogste tijd dat we op Europees niveau een beter wettelijk kader maken voor investeringen in de onderzoeksinfrastructuur. Je kunt niet in alle landen dezelfde grootschalige, dure investeringen doen.
Ik juich toe dat de Europese Commissie nog dit jaar met een wetsvoorstel komt om dat in te kaderen én met een voorstel komt om een en ander beter op de nationale verantwoordelijkheden af te stemmen.
Tenslotte komt er een witboek over territoriale cohesie, niet alleen om de ontwikkeling van grootschalige regio's in die cluster te krijgen, maar ook om territoriale cohesie van meer afgelegen gebieden in Europa vorm te geven en dat juich ik toe.
Gary Titley
. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik ben blij met de erkenning onlangs door zowel de Raad als de Commissie, dat klimaatverandering niet alleen een zaak is van milieubeleid maar ook van veiligheids- en humanitair beleid. Dat is natuurlijk niets nieuws. Het Stern-rapport gaf aan dat zo'n 200 miljoen mensen door klimaatverandering zouden moeten verhuizen, wat een geweldige migratiedruk zou geven. Om die reden moeten we altijd bedenken dat bij opwarming van de aarde de armen in feite lijden onder de gevolgen van de handelingen van de rijken.
Ik hoop dat in we onze discussie over klimaatverandering onze doelstellingen voor de klimaatverandering kunnen koppelen aan onze doelstellingen van ons ontwikkelingbeleid. We kunnen deze niet los van elkaar zien. Natuurlijk lijden de armen binnen de Europese Unie ook. Dat is waarom een energiebeleid ervoor moet zorgen dat de lidstaten een beleid hebben dat op energiearmoede is gericht, omdat te veel mensen te lijden hebben onder de stijging van de energieprijzen. Daar moeten we wat aan doen.
Maar het belangrijkste op deze Top is dat we daden gaan zien in plaats van alleen woorden. De Commissie heeft in 2007 een programma opgezet. Twee derde ervan is tot wasdom gekomen. Waar is dat andere derde deel? Lidstaten leggen zich vast op doelen die ze niet realiseren. We moeten ons richten op actie.
Ik ben ook blij met de moeite die genomen wordt om te komen tot betere regelgeving en met de hulp aan kleine bedrijven. Maar we moeten veel nadrukkelijker kijken naar de omzetting van de wetgeving en we moeten evalueren hoe de wetgeving is geïmplementeerd en of die heeft bereikt wat we wilden. Zo niet, dan heeft het helemaal geen zin om wetgeving te hebben.
Daniel Dăianu
. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, de volgende Europese Top vindt plaats in gewichtige tijden. De steeds verder om zich heen grijpende crisis, met haar wortels in cyclische en structurele omstandigheden, vraagt om ingrijpende reacties. De opkomst van Azië brengt een nieuw soort concurrentie met zich mee tussen de kapitalismen, waarbij de activiteiten van autonome vermogensfondsen stil komen te liggen en de prijs van basisproducten stijgt. Hierbij komen nog de zorgwekkende effecten van de klimaatverandering, de noodzaak om de continuïteit van de energievoorziening veilig te stellen en een algemeen toenemende onzekerheid.
Al deze factoren hebben een sterke invloed op de implementatie van de Lissabonagenda in de vorm van gecompliceerde, onvermijdelijke compromissen. Laat mij de nadruk leggen op verschillende beleidsonderwerpen.
Ten eerste is de kwaliteit van de nationale beleidsvorming van essentieel belang voor het verbeteren van de industriële en economische prestaties.
Ten tweede dient de beleidsvorming pragmatisch en onbevooroordeeld te zijn en moet zij de verwarring tussen vrije markten en geheel gedereguleerde markten vermijden.
Ten derde dient het industriebeleid, O&O in het bijzonder, een belangrijke rol te spelen, samen met het onderwijs. Het is van essentieel belang het aantal afgestudeerden in techniek en mathematiek in de lidstaten te verhogen en daartoe zouden alle lidstaten samen moeten werken.
Ten vierde heeft het energiebeleid meer focus nodig en het Nabucco-project is een stap in de goede richting.
Ten vijfde moet land van goede kwaliteit worden gezien als een strategisch goed bij de hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB).
En last but not least moeten we terugkeren naar morele waarden en moreel gedrag. Als we ons moreel kompas verliezen, zal het gesprek over concurrentievermogen in de sociale...
(De spreker wordt door de Voorzitter onderbroken)
Klaus-Heiner Lehne
. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik denk dat de onlangs herziene Lissabonstrategie in principe sinds 2005 een succes is. Dat is tamelijk goed te zien aan het volgende feit: toen men in 2005 in het openbaar over Lissabon sprak, wist iedereen dat het de hoofdstad van Portugal was, maar niemand bracht het in die tijd in verband met een proces. Kyoto was toen al een proces, daar ging het om klimaatbescherming.
Nu is het 2008 en gelukkig is de wereld veranderd. Als men het nu in publieke toespraken heeft over Lissabon, dan is het natuurlijk nog steeds de Portugese hoofdstad maar het wordt steeds vaker geassocieerd met een politiek proces, en ik denk dat dit een redelijke mate van succes mag worden genoemd.
Ik denk ook dat het juist was nieuwe prioriteiten te stellen, bedoeld om groei en werkgelegenheid te stimuleren, want dat is een voorwaarde om verstandig te kunnen doorgaan met gezond milieubeleid en sociaal beleid als tweede en derde pijler van de Lissabonstrategie. Ik denk verder dat het goed was de richtsnoeren onveranderd te laten, want ze zijn over het algemeen succesvol geweest.
Toch wil ik wat tekortkomingen noemen. Ik zie bijvoorbeeld nog steeds grote tekortkomingen in de aanhoudende ontwikkeling van de interne markt, die we naar verluidt al sinds het begin van de jaren negentig van de vorige eeuw kennen, maar gewoon op veel terreinen nog niet bestaat. We hebben geen interne markt in de verzekeringensector, en in het vennootschapsrecht, bijvoorbeeld, kunnen ondernemingen niet ten volle profiteren van hun recht op vestiging in de Europese Unie. We kennen nog steeds geen wetgeving op het gebied van intellectuele eigendom en Europa kent geen octrooiwetgeving. Er bestaat geen Gemeenschapsrecht als het gaat om alternatieve financiële instrumenten en we wachten nog steeds op de interne markt als het gaat om de gezondheidszorg.
Daar staat tegenover dat er een hele serie wetsvoorstellen op andere terreinen zijn geweest, vooral om voortgang te boeken op het terrein van sociale zaken, het milieu en de rechten van de consument. Dat is prima, maar er moet wel een evenwicht worden gevonden. Ik zou daarom een beroep willen doen op de Commissie en de Raad om in het bijzonder aandacht te schenken aan het dichten van de mazen in de wetgeving voor de interne markt.
Riitta Myller
. - (FI) Mijnheer de Voorzitter, de fungerend voorzitter van de Raad had groot gelijk met zijn bewering dat volgens hem klimaatverandering en de economie nauw verbonden zijn. Ze kunnen niet los van elkaar worden gezien. Hier is gezegd dat klimaatverandering verband houdt met alle beleid. Dat onderwerp moet ook op de komende Top naar voren komen.
Hoe we de klimaatverandering in de hand kunnen houden en hoe we er ons aan kunnen aanpassen moet centraal staan in de Lissabonstrategie van de EU. Op de komende Top moeten we een geloofwaardig politiek beleid ter ondersteuning van de genomen besluiten uitstippelen.
Helaas behoren energie-efficiency en energiebesparing niet tot de EU-keuze van bindende remedies. Toch moeten we onthouden dat de duidelijkste, goedkoopste en meest efficiënte vorm van energie bespaarde energie is. Momenteel zouden we twintig procent energie kunnen besparen door alle EU-wetgeving te implementeren. Met andere woorden, we hebben nog meer ambitie en duidelijker omschreven doelen voor energie-efficiency nodig. Ik hoop dat de komende Top hier de nodige aandacht aan wil schenken.
Kathy Sinnott
. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, morgen ontmoeten de staatshoofden van de lidstaten elkaar op de Top. Ik begrijp dat er veel onderwerpen op de agenda staan, maar ik hoop dat u ook de invloed gaat bespreken van het arrest in de zaak-Laval-Vaxholm, dat slechts enkele dagen na uw vorige Top werd gewezen. Dankzij dit arrest kunnen bedrijven werknemers in alle lidstaten stationeren en hun het minimumloon van het land betalen, en niet het standaardloon voor die baan in dat land. Bovendien kunnen door dit oordeel de vakbonden de lonen van hun werknemers niet meer beschermen. Dat dwingt werknemers in de gastlidstaten tegen lagere lonen te werken of hun baan te verliezen. Dit is voor mij de tikkende tijdbom. Het Laval-Vaxholm-arrest heeft het in zich sociaal partnerschap, industriële relaties, de economische en sociale stabiliteit van hele landen, gemeenschappen, verantwoordelijke bedrijven en gezinnen uit elkaar te spelen en de steun voor het Europees project onder de oudste lidstaten te verspelen.
Natuurlijk, door de salarissen te verlagen wordt de EU concurrerender op de wereldmarkt, waar zij concurreert met lagekostenlanden als China, India en Brazilië - maar tegen welke prijs en met welk leed voor een familie in Ierland met een hypotheek?
De heer Bonde en ik hebben het Sloveense voorzitterschap en onze respectievelijke premiers een protocol gestuurd om op de agenda van de Europese Top morgen te plaatsen om de economieën van de lidstaten te beschermen tegen Laval. Neem het Laval-Vaxholm-arrest ernstig en zet dit protocol op de agenda, om te voorkomen dat er op grote schaal sociale dumping plaatsvindt.
Malcolm Harbour
. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, dit debat over de Top is een gelegenheid om de Raad te vragen wat hij doet om de Lissabonagenda in zijn geheel te implementeren, dus ik wil mijn opmerkingen vandaag in eerste instantie tot de Raad richten. Ik ben wederom blij de Sloveense minister te mogen begroeten, die ik tot mijn genoegen onlangs in Slovenië mocht ontmoeten, en om het Sloveense voorzitterschap te bedanken voor zijn betrokkenheid bij dit proces.
Ik ben echt blij dat de reeds gepubliceerde ontwerpconclusies laten zien dat de Raad blijft focussen op de vier sleutelterreinen van de Lissabonstrategie. Maar ik moet zeggen - en ik richt mijn opmerkingen tot de voorzitter van de Commissie - dat, hoewel ik weet dat hij met de heer Špidla spreekt, een van de problemen is dat de Commissie de dingen opnieuw blijft uitvinden en compliceren. We hebben nu tien doelstellingen van de Commissie, die hier in het voorbijgaan zijn genoemd, maar feitelijk moeten we ons richten op wat de prioriteiten zijn.
Ik wil me concentreren op wat mijns inziens de sleutel is tot datgene waar we het over hebben: het ontsluiten van bedrijfspotentieel. Het is juist dat u dat daar ter sprake brengt, maar wat doen de lidstaten eraan? Mijn collega, de heer Hökmark, had het eerder over de omzetting van de dienstenrichtlijn. Ik zeg tegen de Raad: neem de dienstenrichtlijn en de implementatie ervan en datgene wat u van plan bent te doen en breidt dit alles uit naar alle terreinen die met het ontsluiten van bedrijfspotentieel te maken hebben. Op grond van de dienstenrichtlijn moet u alle aspecten van uw binnenlandse wetgeving onderzoeken op discriminatie jegens bedrijven die diensten willen aanbieden in de hele interne markt. Dat mogen niet alleen maar dienstverlenende bedrijven zijn: het moeten alle bedrijven van iedere omvang zijn. Ik vraag u die betrokkenheid uit te dragen en dat te doen.
Het tweede cruciale punt bij de dienstenrichtlijn is dat voor het eerst afzonderlijke lidstaten informatie moeten verstrekken aan bedrijven die toegang willen tot de interne markt en hen moeten aanmoedigen die enorme kans te grijpen. Het creëren van een interne markt is een gedeelde verantwoordelijkheid. We werken hier erg hard om het kader te bieden, maar hoe hard werkt u feitelijk in de lidstaten om ervoor te zorgen dat bedrijven daarvan profiteren? Dat is de manier waarop we de banen en de groei zullen aanbieden die deze economie zo hard nodig heeft.
Proinsias De Rossa
. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik vind dat de Voorjaarsraad de oorspronkelijke Lissabonstrategie opnieuw moet bevestigen om op een geïntegreerde manier de onderling afhankelijke beleidslijnen aangaande economische, sociale en duurzame ontwikkeling aan te pakken. Het anders doen is een uitnodiging aan de desintegratie van Europa en een terugtrekking naar het protectionisme.
Hoogwaardige banen vormen de sleutel tot deze strategie: een excellent Europa kan niet worden gebouwd op de rug van lage lonen, arbeidsonzekerheid en ongelijkheid op de werkvloer.
Het Laval-oordeel is een perverse interpretatie van de wetgevende intenties van dit Parlement en zijn medewetgever, de Raad. Beide moeten daarom opnieuw als wetgever optreden om onze bedoelingen te herbevestigen door het wettelijk mogelijk te maken de mazen te dichten die zijn vastgesteld door het Europees Hof van Justitie. Eén directe juridische optie is in een bijlage bij de richtlijn betreffende detachering van werknemers de sociale clausule in Monti-stijl op te nemen die we ook al hebben opgenomen bij de dienstenrichtlijn.
De Commissie dient er in de tussentijd bij alle lidstaten op aan te dringen dat de richtlijn betreffende detachering van werknemers op de juiste manier en volledig wordt omgezet in de nationale wetgeving. Inderdaad, de lidstaten moeten hun binnenlandse arbeidswetgeving onmiddellijk herzien om ervoor te zorgen dat het perverse Laval-oordeel hun systeem van arbeidsverhoudingen en collectieve arbeidsovereenkomsten niet ondermijnt.
Laat me tot slot zeggen dat mevrouw Sinnott het, zoals gewoonlijk, bij het verkeerde eind heeft met haar interpretatie. Ze heeft ongelijk met te zeggen dat het Laval-oordeel betekent dat er alleen een minimumloon geldt in Ierland: het betekent dat alle wettelijk verplichtende overeenkomsten moeten worden toegepast in Ierland en dat is heel wat meer dan het minimumloon. Maar er zijn overeenkomsten in Ierland die niet wettelijk verplichtend zijn en die moeten worden aangepakt.
Georg Jarzembowski
. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de voorzitter van de Commissie, commissarissen, mijnheer de voorzitter van de Raad, ik doe een beroep op de Europese Raad namens mijn fractie om het Europees vervoerbeleid op adequate wijze op te nemen in de geïntegreerde richtsnoeren. De reden hiervoor is dat het bedrijfsleven en de werkgelegenheid in de EU niet kunnen gedijen zonder een duurzaam Europees vervoerbeleid en de nodige trans-Europese netwerken. Zonder effectieve vervoercorridors, zonder samenwerking tussen transporteurs en zonder intelligente vervoersystemen kan noch de handel noch het toerisme worden uitgebreid binnen de Europese Unie of met derde landen. Dat is echter wat we nodig hebben teneinde de werkgelegenheid te stimuleren.
Mijnheer de Voorzitter van de Raad, als u met uw collega's in de Raad spreekt, bedenk dan dat het cruciaal is voor de lidstaten om het vervoerbeleid in hun nationale plannen voor groei en werkgelegenheid op te nemen. Helaas zien we dat de lidstaten een steeds kleiner deel van hun fondsen besteden aan het onderhoud en de uitbreiding van de nationale infrastructuur, of dat nu spoorwegnetten of wegennetten zijn.
Datzelfde geldt voor de promotie en toepassing van vervoersystemen. Vandaag de dag kun je alles bestellen via Internet, maar het kan alleen maar worden afgeleverd per vrachtwagen of spoor. Je kunt elke vakantie boeken die je maar wilt, maar om je bestemming te bereiken, heb je een fatsoenlijke luchthaven en fatsoenlijke vervoersverbindingen nodig. Als we dus groei en werkgelegenheid willen, moeten we de vereiste infrastructuur hebben en fatsoenlijke vervoersystemen. Deze moeten natuurlijk milieuvriendelijk zijn. Wij zijn daarom van mening, om redenen van duurzaamheid, dat logistiek alle steun moet krijgen. Dit is ook belangrijk voor nationale planning.
Hoewel logistiek vooral de taak is van bedrijven zelf, kunnen wij, de lidstaten en de Europese Unie, desondanks de logistiek helpen door te snijden in administratieve rompslomp, bijvoorbeeld in douaneprocedures bij havens.
We hebben milieuvriendelijk beleid nodig. Ik doe daarom een beroep op u om, omwille van de groei en de werkgelegenheid, van het vervoerbeleid de spil in uw strategie te maken.
Dariusz Rosati
. - (PL) Mijnheer de Voorzitter, de Voorjaarsraad komt onder kritische omstandigheden bijeen. De economische groei in de Unie loopt terug, we moeten het hoofd bieden aan onzekerheid op de financiële markten, olieprijzen stijgen en datzelfde geldt voor inflatie. Dit alles schept een sfeer van onzekerheid en geeft aanleiding tot angst voor de toekomst.
Gezien deze stand van zaken vind ik mijnheer Barroso's evaluatie van de situatie uitermate optimistisch. Het is moeilijk blij te zijn over het scheppen van zes miljoen banen, omdat dit plaatsvond in een periode van cyclische groeiversnelling gedurende de laatste twee jaar. Ook valt het moeilijk te voorspellen of er een voortdurende hoge mate van efficiency op de werkvloer zal worden gerealiseerd op basis van die een of twee jaar waarin de efficiency toenam. Het potentiële toenamecijfer van Europa blijft zeer laag.
Ik vind daarom dat bij de komende Raad de Europese Unie een helder signaal aan de Europese burgers moet geven, waarmee ze aangeeft dat ze in staat is de voornoemde dreigingen het hoofd te bieden. De angst en onzekerheid die is ontstaan uit de huidige economische situatie moet worden tegengegaan door besluiten in plaats van woorden. Tot op heden zijn toppen al te vaak geëindigd met verklaringen die tot niets hebben geleid. In de situatie waarin we ons nu bevinden, verwachten we dat de lidstaten en de Raad specifieke besluiten nemen. Ik dring er bij de Raadsvertegenwoordiger, die vandaag in het Huis aanwezig is, op aan hier goede nota van te nemen.
Uiteindelijk is dit vooral belangrijk omdat het Verdrag van Lissabon de komende paar maanden moet worden geratificeerd. Dit Verdrag moet Europese burgers inspireren en hun hoop geven. Daarom moet de komende Top een duidelijk signaal afgeven aan de burgers van Europa dat hij de situatie zal verbeteren.
Othmar Karas
. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de voorzitter van de Raad, mijnheer de voorzitter van de Commissie, dames en heren, de werkloosheid neemt af, de Europese Unie heeft geprofiteerd van de globalisatie, we doen het beter dan de Verenigde Staten en de EU zit op de juiste koers. Laten we vastberaden, gecommitteerd en zelfverzekerd op deze koers blijven. Laten we ervoor zorgen dat de lidstaten hun verantwoordelijkheden serieuzer nemen. Laten we het publiek doordringen van onze successen en doelstellingen.
Ten tweede moeten de klimaatbescherming en de vermindering van de energieafhankelijkheid ertoe leiden dat onderzoek, innovatie, groei en werkgelegenheid een nieuwe impuls krijgen.
Laten we op de derde plaats eerlijk zijn over het feit dat de euro/dollar-wisselkoers de stijgingen van de energieprijs afzwakt. Ze bedragen 160 procent in euro's, 340 procent in dollars.
Ten vierde zijn er de euro, de uitbreiding, de interne markt, de Lissabonstrategie en het Verdrag van Lissabon, dat de sociale markteconomie versterkt en fundamentele sociale rechten in zich bergt: deze vormen een totaalpakket dat de Europese Unie moet helpen op de weg naar succes.
Op de vijfde plaats vormen onderwijs, opleiding, onderzoek, innovatie en hervorming van ons sociale stelsel, ons gezondheidsstelsel en ons pensioenstelsel de grootste uitdagingen die ons nog te wachten staan.
Ten zesde, mijnheer de voorzitter van de Commissie, moet het Europees Instituut voor innovatie en technologie (EIT) van Barroso terugkomen in de conclusies van de Voorjaarstop, en moet er een datum worden geprikt waarop over de locatie wordt besloten. Het Parlement heeft financieel het groene licht gegeven.
Op de zevende plaats zal de Small Business Act ongetwijfeld leiden tot een nieuw initiatief van dit Huis. De interfractiewerkgroep MKB zal tegen het eind van deze maand de principes die ons voor ogen staan naar voren brengen.
Mijn laatste punt is dit: de heer Schultz, de Commissievoorzitter en de Commissie zijn niet onze tegenstanders. Onze tegenstanders zijn het gebrek aan macht, politieke capaciteiten en leiderschap van sommige regeringen en parlementen in de lidstaten. Onze tegenstanders zijn eigenwaan, nationalisme en protectionisme, niet meer Europa en niet een sterke Commissie.
Pervenche Berès
(FR) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de voorzitter van de Commissie, ik wil u alleen vragen als u naar de Europese Raad gaat: verdedig deze instelling als zij u zegt dat de sociale en economische situatie van de EU vereist dat er meer aandacht wordt geschonken aan sociale onderwerpen en dat wij ons economisch beleid beter afstemmen op onze doelen en op onze strategie die op een wettige wijze is geformuleerd voor klimaatverandering en energieonafhankelijkheid; als zij u zegt dat, wil de Lissabonstrategie slagen, wij meer economische coördinatie nodig hebben; als zij u zegt dat we beter geregelde financiële markten nodig hebben om de Amerikaanse kredietcrisis met succes aan te pakken. Laten de lidstaten niet zeggen dat dit soort zaken hen niet aangaan: dat is in een moderne democratie niet acceptabel.
Mijnheer de fungerend voorzitter, op verzoek van bepaalde staatshoofden of regeringsleiders die terecht bezorgd zijn over de situatie op de financiële markten, gaat u de gevolgen van deze situatie voor de echte economie van de EU onderzoeken. Ik vraag u daarom vasthoudend te zijn bij dit onderwerp en u niet tevreden te stellen met een paar voorstellen die aantrekkelijk of populair lijken, maar die aan de wezenlijke inhoud van dit onderwerp voorbij gaan. Waar het hier echt om gaat, is dat we een geïntegreerde financiële markt hebben en een Centrale Bank die een monetair beleid voert in het belang van de Europese economie als geheel, maar dat we geen Europese toezichthouder voor de financiële markt hebben die de uitdagingen en problemen waar het hier om gaat, te lijf kan gaan.
Monica Maria Iacob-Ridzi
. - (RO) Traditiegetrouw is de eerste Europese Top van het jaar gewijd aan economische onderwerpen. Dus heeft het Sloveense voorzitterschap van de Raad van ministers een belangrijk debat over de tweede cyclus van de Lissabonstrategie, zoals herzien voor de periode 2008-2010, op de agenda van de vergadering van de staatshoofden en regeringsleiders geplaatst.
Naar mijn mening mogen bepaalde aspecten die met name verband houden met de tweede doelstelling van de Lissabonstrategie, namelijk de mate van werkgelegenheid, niet ontbreken bij de thema's die u de komende dagen gaat bespreken. Hoewel de Europese arbeidsmobiliteit in de resoluties van het Europees Parlement intens is gepromoot, heeft ze in de praktijk veel te lijden.
De arbitraire beperkingen die de werknemers uit de nieuwe lidstaten worden opgelegd om te worden toegelaten dragen bij aan een verminderde mobiliteit. In dat opzicht zal de Europese Commissie eind 2008 moeten oordelen over de maatregelen aangaande de beperking van arbeidsmobiliteit die door enkele lidstaten zijn opgelegd aan Roemenië en Bulgarije.
Recente statistieken laten zien dat de migratietrend uit de twee landen niet significant is en geen van de staten die Roemeense en Bulgaarse werknemers toelieten, heeft gewag gemaakt van verstoorde verhoudingen op de arbeidsmarkt. Maar krachtens de huidige wetgeving kunnen de lidstaten deze beperkingen laten blijven gelden en dat gebeurt inderdaad bij de staten die in 2004 zijn toegetreden. Omdat de barrières tot de arbeidsmarkt vaak worden opgeworpen als antwoord op bepaalde toevallige politieke vereisten, denk ik dat een van de maatregelen die kunnen worden besproken een herziening van het systeem van de overgangsperiode zou moeten zijn en dan vooral van de formule 2+3+2.
Een bindend advies van het Europees Parlement omtrent de vraag of na de eerste twee jaar volgend op de toetreding van een nieuwe lidstaat beperkingen van kracht moeten blijven of moeten worden stopgezet, zou een welkome maatregel zijn. Zo'n bemoeienis van de Europese instellingen zou de discretionaire en arbitraire manier waarop de beperkingen aangaande het principe van het vrije verkeer in Europa vaak worden toegepast, reduceren.
Mairead McGuinness
. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, morgen vindt de Voorjaarsraad plaats en de EU-leiders hebben veel te bespreken, of het nu gaat om turbulentie op de financiële markten, globalisatie of demografische veranderingen. Als het gaat om globalisatie moeten we van de Raad horen waar de huidige ronde van gespreken over de wereldhandel ons feitelijk brengt.
De laatste dagen is er in de stukken veel gespeculeerd over en hier en daar wat analyse losgelaten op de landbouw, maar officieel is er van de Commissie of de Raad over dit belangrijke onderwerp maar weinig vernomen. Commissaris Mandelson was hier gisteravond, maar ik betreur het dat we niet aan de vragen over de WTO zijn toegekomen, en dit Huis heeft geen informatie uit eerste hand.
Tegen die achtergrond doe ik een beroep op de Voorjaarstop en de Ierse premier, Taoiseach Bertie Ahern, dit onderwerp op deze belangrijke vergadering in te brengen. Een maand geleden gaf commissaris Mandelson aan dat de gesprekken in de niet-landbouwsector eerder achteruit dan vooruit gingen. Hij suggereerde dat aangaande de landbouw de EU zou kunnen leven met de voorstellen die op tafel liggen. Ik vrees dat dit een verkeerd standpunt is. Sommige analyses die ik heb gezien suggereren dat het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB) zou worden gedecimeerd door de overeenkomst die thans ter tafel ligt, en dat is een stap te ver.
Ik wil alleen maar graag zeggen dat we vanuit Iers standpunt, naar wij denken op 12 juni, stemmen over het Verdrag van Lissabon, dus zeg ik tegen het Huis dat er al veel discussie is en dat er nog veel meer gaat komen. Ik denk dat het uitstekend is dat mensen deelnemen aan deze campagne, en dat een en ander de Ierse banden met de Europese Unie zal versterken. Laten we daar blij om zijn. Maar, gezien het feit dat mensen protocollen voorstellen die op dit moment nog niet op hun website te vinden zijn - ik heb op die van mijnheer Bonde gekeken en het nog niet gezien - denk ik dat het misschien goed zou zijn als de Raad commentaar zou geven op het Laval-oordeel. Het is te pas en te onpas genoemd en door velen verkeerd geïnterpreteerd, maar ik denk dat het voor ons allemaal goed is te weten wat de Raad hierover denkt. Het Verdrag van Lissabon legt in feite, zoals ik het lees, veel nadruk op de sociale dimensie en beoogt zeker niet de werknemers in de Europese Unie of elders verkeerd te behandelen of misbruik van hen te maken. Daarom moeten de mensen in Ierland "ja” zeggen tegen dit belangrijke Verdrag.
Carlos Coelho
(PT) Ik wil beginnen met het Sloveense voorzitterschap alle succes toe te wensen en te zeggen dat ik er vast van overtuigd ben dat de volgende Europese Raad zich dient te concentreren op economische en ontwikkelingskwesties. Voorzitter Barroso dient te worden gefeliciteerd met het feit dat hij deze onderwerpen sinds zijn aantreden prioriteit heeft gegeven. Hij heeft de juiste actie ondernomen door de Lissabonstrategie te herzien, door in de papieren rompslomp te snijden en haar nieuw leven in te blazen.
Ondanks de beroering die de internationale financiële crisis heeft veroorzaakt en de gestegen energieprijzen, vooral voor fossiele brandstoffen, zijn de ontwikkelingen in de overheidsschuld en de overheidstekorten, de economische groei en de werkvoorziening onbetwist positieve factoren. We moeten op de ingeslagen weg voortgaan en niet buigen voor de moeilijkheden. We hebben een nieuwe Lissabonstrategie nodig, die is geworteld in een Verdrag dat gericht is op groei en werkgelegenheid, dat investeert in kennis en innovatie, dat duurzame groei ondersteunt, dat een milieuagenda bevat en dat profiteert van het potentieel van kleine en middelgrote ondernemingen. Economische groei is van vitaal belang, niet alleen om de Europeanen een goede levensstandaard te garanderen, maar ook om het economische en sociale cohesiebeleid te steunen, omdat de gezamenlijke betrokkenheid bij het Europese project is gebaseerd op een solidariteitslogica.
Daarom roep ook ik de Raad op de lidstaten eraan te herinneren dat solidariteit een noodzakelijke voorwaarde is voor het succes van onze Unie en dat het ophemelen van nationale ego's alleen maar negatief kan zijn. Behalve economische onderwerpen zijn er mobiliteits- en veiligheidskwesties. Daarom verwelkomden we twee maanden geleden de lang verwachte uitbreiding van het Schengengebied en de afschaffing van de interne grenzen. Dat is nu een gemeenschappelijk gebied. Visabeleid, grenscontrole, het delen van data en informatie en samenwerking tussen politie en justitie zijn middelen om onze veiligheid en onze vrijheid zeker te stellen. We moeten samenwerken en als één front opereren ten opzichte van onze partners in de wereld.
Ik hoop dat deze solidariteit op de Europese Raad zal worden versterkt en dat het de Tsjechische Republiek, Estland, Letland en alle overige landen duidelijk zal zijn dat de visaonderhandelingen met onze VS-partners een Europees onderwerp zijn. Ook hier is de eenheid van Europa een noodzakelijke voorwaarde voor zijn succes en geloofwaardigheid.
Christopher Beazley
. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, voortbordurend op de verwijzing van mevrouw McGuinness naar de ratificatie van het Verdrag van Lissabon in Ierland, merk ik op dat in mijn eigen land, Groot-Brittannië, er goede voortgang wordt geboekt in beide Huizen van het parlement en naar verwachting zal Groot-Brittannië het Verdrag binnenkort keurig ratificeren. Ik wil geen punten scoren ten koste van mijn politieke tegenstanders, maar het was teleurstellend voor die Britse conservatieven die positief staan tegenover het Verdrag, dat de British Liberal Party zich van stemming onthield. Maar ik weet zeker dat de heer Watson de redenen daarvoor kan uitleggen.
Op deze Voorjaarsraad zal er waarschijnlijk worden verwezen naar de recente regeringswijziging in Rusland. Het is zeer belangrijk, en dat wordt het in dit Huis steeds meer, dat de Europese Unie een gemeenschappelijk buitenlands beleid heeft ten aanzien van de Russische Federatie en enkele van de voorstellen, bijvoorbeeld de Nord Stream-pijpleiding. Nogmaals, ik wil hier niet op vooruitlopen, omdat dit Huis de Russische verkiezingen donderdag zal bespreken. Maar de ontwerpresolutie, die we blijkbaar kunnen aannemen, roept vragen op over de behandeling van de waarnemers bij de verkiezingen en over wat er is gebeurd met die kandidaten die de mogelijkheid is ontzegd zich in die verkiezingen kandidaat te stellen, en vraagt om de onmiddellijke invrijheidstelling van zo'n vijftig demonstranten die op gewelddadige wijze werden gearresteerd door mensen van het Russische Ministerie van Binnenlandse zaken.
Ik hoop dat de Raad dit zeer serieus zal nemen. Natuurlijk willen we president Medvedev en premier Poetin feliciteren. We hopen op goede en harmonieuze betrekkingen, maar dat gaat niet als dit Huis en deze Europese Unie verdeeld zijn. Duitsers, Nederlanders, Britten, Polen, wij allemaal, moeten een gemeenschappelijk standpunt innemen omtrent onze relaties met de Russische Federatie en omtrent de wijze waarop we de energievoorziening veilig gaan stellen. We hoeven niet akkoord te gaan met de Nord Stream-pijpleiding; we kunnen net zo goed de Amber-pijpleiding goedkeuren. Ik kijk met grote belangstelling uit naar de conclusies van de Raad met betrekking tot het gemeenschappelijk buitenlands beleid van de EU en het gemeenschappelijk buitenlands energiebeleid, en in het bijzonder naar goede betrekkingen met de Russische Federatie.
Tunne Kelam
. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik zou graag drie opmerkingen willen maken. Ten eerste is het van cruciaal belang dat de vrijheid van diensten in alle lidstaten geldt. Ik volg de mededelingen van mijn collega's, mijnheer Hökmark en mijnheer Harbour. Ten tweede is er de ondersteuning van kleine ondernemingen om hen in staat te stellen de vruchten van innovatie te delen en te gebruiken. de Small Business Act is duidelijk nodig. Ten derde, wat betreft de Lissabonstrategie, zou ik u willen vragen voorzitter Barroso, de Europese Raad eraan te herinneren dat implementatie van de Baltische Zeestrategie die u zo vriendelijk was te steunen, een praktische bijdrage aan de Lissabonstrategie zou kunnen worden, en inderdaad, een van haar succesverhalen.
Jean-Pierre Audy
(FR) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, mijnheer de voorzitter van de Commissie, ik zou graag uw mening horen over het Europees monetair beleid. Mijnheer de fungerend voorzitter, u zei dat u een gedachtewisseling zou hebben over de werking van de financiële markten. Het zou een goed idee voor de staatshoofden of regeringsleiders kunnen zijn een gedachtewisseling over het Europees monetair beleid te regelen. Mijnheer de voorzitter van de Europese Commissie, ik zou graag willen weten hoe u staat tegenover de toepassing van artikel 105 van het Verdrag, dat voorziet in prijsstabiliteit, maar ook, aangenomen dat de prijzen stabiel blijven, voorziet in aandacht voor economische groei. Vindt u dat het Europese systeem van centrale banken thans goed fungeert?
Zita Pleštinská
. - (SK) Mijnheer de Voorzitter laat ik beginnen om, op de 50e verjaardag van het Europees Parlement, dit Huis namens de Europese burgers veel wijze beslissingen toe te wensen in de toekomst.
Zoals we in de loop van het debat hebben gehoord, zullen we, en dat is iets dat ik ook denk, het concurrentievermogen van de Europese economie versterken en nieuwe banen creëren als we het bedrijvenklimaat verbeteren. Als we op dit terrein effectieve wetgeving aannemen, moeten we rekening houden met de voorstellen van de vertegenwoordigers van kleine en middelgrote ondernemingen en gebruik moeten maken van hun praktische kennis.
Daarom ben ik blij dat het pakket maatregelen omtrent de marktintroductie van producten is aangenomen. Het werd door het Parlement en het Sloveens voorzitterschap aangenomen met de efficiënte hulp van de Commissie, in het bijzonder commissaris Verheugen die er zeer persoonlijk bij betrokken was.
Mijnheer de Voorzitter, Slowakije bereidt zich voor op de introductie van de euro: daardoor zal het concurrentievermogen van de Slowaakse economie toenemen en het zal de laatste stap zijn die Slowakije zet op het pad dat leidt tot aansluiting bij de gevestigde landen. Ik denk dat de Commissie en het Sloveense voorzitterschap op basis van een evaluatie van de resultaten van de Slowaakse economie, die in een prima staat verkeert, een besluit ten gunste van Slowakije zullen uitspreken, zodat we, als gepland, de euro op 1 januari kunnen invoeren.
Georgs Andrejevs
. - (LV) Dank, mijnheer de Voorzitter, voor het feit dat u mij het woord hebt gegeven. Ik hoop dat we tijdens de 50e verjaardag van de Europese Raad niet een van de belangrijkste leuzen van de Europese Unie uit het oog verliezen: "Gezondheid in alle EU-beleid”. Het is voor ons niet genoeg dit alleen in speciale forums te noemen; we doen uitspraken, maar we doen verder erg weinig. Zoals de statistieken laten zien, verslechtert de gezondheidssituatie in Europa. Steeds meer specialisten verlaten de Europese Unie, de morbiditeit als gevolg van talrijke ziekten neemt toe en de prioriteit van de gezondheid, waar het Sloveense voorzitterschap zich toe heeft verplicht, de strijd tegen kanker, zou tenminste ook in de Raad moeten worden gesteund. Dank u.
Erna Hennicot-Schoepges
(FR) Mijnheer de Voorzitter, de fungerend voorzitter noemde beleggingsfondsen in vastgoed in combinatie met financieel beleid. De voorzitter van de Commissie noemde dit specifieke probleem in verband met huisvesting niet. Omdat de Commissie 2010 naar voren schuift als het Europees Jaar voor de bestrijding van armoede en sociale uitsluiting, wil ik haar vragen of zij van plan is het huisvestingsprobleem te benaderen vanuit het gezichtspunt van beleggingspakketten en financieel beleid, vooral beleggingsfondsen in onroerend goed op de Europese markt.
Paul Rübig
. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, de beleidsafdeling van het EP heeft opdracht gegeven voor een onderzoek naar de problemen die klimaatverandering voor ons meebrengt. De schade in Europa wordt geschat op tussen de 24 en 194 miljard euro. Ik zou willen voorstellen om, conform de Barcelonadoelstelling, drie procent van dit bedrag te nemen, met andere woorden tussen de een en de zes miljard euro en dit te gebruiken om het Europees Instituut voor innovatie en technologie een voorsprong te geven op het terrein van de klimaatverandering. Het zou zich moeten richten op energie-efficiency, vooral op het gebied van opwekking en gebruik.
Nina Škottová
. - (CS) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, de Lissabonstrategie laat er bij ons geen twijfel over bestaan dat de kwaliteit van onderwijs, onderzoek en innovatie een premisse is voor economisch succes en dat er steun moet worden gegeven aan het verbeteren van de kwaliteit.
Het Zevende kaderprogramma en het Europese Instituut voor innovatie en technologie, beide van essentieel belang voor de ontwikkeling en de verbetering van de kwaliteit, richten zich voornamelijk op bestaande zogenaamde excellente centra en houden rekening met hun potentieel. Maar de meeste excellente centra bevinden zich in de oude landen van de Unie. Ik zou erop willen wijzen dat ook de nieuwe landen kwaliteitsonderwijs en -instituten kennen, waaronder universiteiten, die systematisch zouden moeten worden aangemoedigd naar het predicaat excellent te streven. Dat zou leiden tot een uitbreiding van de hoogwaardige onderwijs- en onderzoekbasis van de Europese Unie.
De Voorzitter
. - Het spijt me dat ik geen andere leden aan het woord kan laten komen, en ik zag niemand links die het woord wilde. Derhalve kunt u mij er niet van beschuldigen dat ik iemand niet heb geroepen. Mensen dienen op zijn minst het woord te vragen.
(Interruptie van Martin Schulz)
Ik wilde dat alleen maar even zeggen, mijnheer Schulz, en eraan toevoegen dat de PPE-DE-Fractie niet al te enthousiast was over de introductie van het "catch the eye”-systeem, maar het waren vooral PPE-DE-leden die het woord vroegen. Laat de Voorzitter uitpraten; ook dat is goed voor een beter evenwicht.
Janez Lenarčič
fungerend voorzitter. - (SL) Ik zou graag alle leden van het Europees Parlement willen bedanken die deel hebben genomen aan deze zeer interessante, zeer dynamische en rijke discussie, die nuttig zal zijn bij de laatste voorbereidingen voor de zitting van de Europese Raad morgen en overmorgen.
We zullen proberen zoveel mogelijk rekening te houden met alle meningen en voorstellen die in dit debat naar voren zijn gekomen. Ik zou ook graag proberen althans enkele van de vragen te beantwoorden.
Eerst zou ik willen herhalen dat de zitting van de Europese Raad deze week is gewijd aan drie hoofdthema's: de lancering van de nieuw fase van de Lissabonstrategie, het pakket energie- en klimaatbeleid en het probleem van de financiële stabiliteit. Dat zijn de drie belangrijkste onderwerpen.
De Unie voor het Middellandse Zeegebied behoort niet tot de belangrijkste onderwerpen. Ik wil mijnheer Schulz bedanken voor zijn vraag en duidelijk maken dat een dieptedebat over de Unie voor het Middellandse Zeegebied niet is gepland voor deze zitting van de Europese Raad. Maar het voorzitterschap zal reageren op de wens die werd geuit door een lidstaat en ervoor zorgen dat de mogelijkheid voor een Unie voor het Middellandse Zeegebied aan de orde kan worden gesteld, waarschijnlijk tijdens het diner voor de staatshoofden en regeringsleiders op donderdagavond; speciale debatten over dit onderwerp plannen we echter niet.
Ik zal nu mijn aandacht wijden aan de hoofdonderwerpen, hoewel ik eerst de mening van het voorzitterschap over een Unie voor het Middellandse Zeegebied zal geven. Ik wil u herinneren aan de woorden van onze premier en voorzitter van de Europese Raad, Janez Janša, in deze vergadering op 16 januari. "We willen instituten en processen zoals het Barcelonaproces en Euromed sterker maken, maar we hebben geen behoefte aan duplicatie van instituten die zouden concurreren met EU-instellingen en alleen een deel van de Europese Unie en buurlanden bestrijken. De EU is een totaaleenheid en alleen als geheel zal zij effectief zijn in het realiseren van vrede, stabiliteit en voortgang in haar omgeving en daarbuiten”. Dit is de positie van het voorzitterschap en ik denk dat hier in de toekomst rekening mee zal worden gehouden.
Nu een kort woord over de hoofdonderwerpen. De Lissabonstrategie: verscheidene sprekers waren van mening dat er verandering moest komen in de structuur, de mechanismen of interne richtlijnen van de Lissabonstrategie. Maar ik zou hier graag willen benadrukken dat zowel de Europese Raad als de Commissie van mening is dat de Lissabonstrategie effectief is. De Raad en de Commissie zijn het erover eens dat de Lissabonstrategie resultaten oplevert. Ze zijn het erover eens dat de echte economie in de Europese Unie in relatief goede vorm is, vergeleken met enkele andere wereldspelers.
Daarom is ons standpunt dat de mechanismen, bestaande structuren en richtlijnen van de Lissabonstrategie in stand moeten worden gehouden en dat er aandacht moet worden geschonken aan de implementatie ervan. Het is een feit dat omstandigheden zich wijzigen en dat onze maatregelen daaraan moeten worden aangepast, maar die aanpassingen kunnen worden aangebracht door de begeleidende tekst van de richtlijnen te wijzigen, en dat is in feite ook gebeurd.
Ik zou graag enkele extra woorden willen wijden aan de sociale dimensie. Het is een van de belangrijke dimensies van de Lissabonstrategie. De Raad is zich daarvan terdege bewust en ik verwacht volledig dat hij dit in de conclusies van de zitting van de Europese Raad tot uitdrukking brengt. Daar kan geen twijfel over bestaan.
Er is gezegd dat het Verdrag van Lissabon, indien en wanneer dit geratificeerd is, de balans zal wijzigen tussen sociale en andere dimensies. Ik ben ervan overtuigd dat dat niet waar is. Het Europese sociale model zal op geen enkele wijze schade ondervinden van de implementatie van het nieuwe Verdrag van Lissabon, integendeel. Ik zou mevrouw McGuinness willen bedanken voor de informatie over de dag waarop men in Ierland naar de stembus gaat. Ik wens ze allemaal het allerbeste. Ik hoop dat de Ierse kiezers zullen stemmen voor de Europese Unie.
Wat betreft het andere stel belangrijke onderwerpen, het klimaat- en energiepakket, daarover zou ik het volgende willen zeggen: ja, mijnheer Watson, we zijn er ons van bewust dat het nuttig zou zijn voor regeringen - en niet alleen voor regeringen, maar misschien ook voor Europese instellingen en andere belangrijke spelers - om een voorbeeld te stellen voor het bereiken van grotere energie-efficiency, het verminderen van het energieverbruik en dergelijke. Misschien zullen we in staat zijn een overeenkomst te sluiten en misschien ook niet. Het is een feit dat het nuttig zou zijn omdat energie-efficiency zeker een belangrijk element is en zal zijn van het klimaat- en energiepakket dat door de Europese Raad wordt besproken.
Laat me herhalen dat we verbintenissen zijn aangegaan vanaf maart vorig jaar, toen Duitsland het voorzitterschap had. Deze moeten we nu implementeren. We hebben gekwantificeerde doelen die we door gezamenlijke inspanningen moeten realiseren. We moeten het eens worden over de manier waarop we die inspanningen verdelen. Ik heb al gezegd dat het niet mogelijk zal zijn morgen of overmorgen tot een dergelijke overeenkomst te komen.
Maar we kunnen het eens worden over enkele basisprincipes van de manier waarop we deze inspanningen over de lidstaten verdelen en over enkele tijdslimieten. Ik heb gezegd dat we de overeenkomst tussen de lidstaten voor het eind van het jaar bereikt willen hebben en de gezamenlijke beslissing met het Europees Parlement zo snel mogelijk in 2009.
Nog enkele woorden over financiële stabiliteit, het derde belangrijke onderwerp van de zitting van de Europese Raad. Voor deze zitting van de Europese Raad heeft Ecofin een interim-rapport opgesteld over de situatie op de financiële markten, en ik wil daar graag wat meer over zeggen. De indruk wordt gewekt dat Europese organisaties en instellingen met hun handen in hun zakken staan te kijken naar de voortwoekerende crisis op de financiële markten.
Ik wil er met klem op wijzen dat Europese organisaties niet met hun handen in hun zakken staan. Ik zou willen beklemtonen dat ze actie ondernemen. Tijdens het debat hierover gisteren, op initiatief van mevrouw Berès, reageerde commissaris Almunia door te zeggen dat we, voordat we actie ondernemen, met zekerheid vast moeten stellen welke maatregelen er echt nodig zijn en welke misschien zelfs meer schade toebrengen.
Ecofin zal daarom bij dit probleem de vinger aan de pols blijven houden. Na deze zitting van de Europese Raad, dat wil zeggen al in april, staat er een informele vergadering gepland van de Ecofin-raad in Slovenië. Het centrale onderwerp van deze vergadering zal zijn het probleem van de financiële stabiliteit. We verwachten dat de Europese Raad met enkele concrete richtlijnen zal komen dienaangaande.
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik wil afsluiten met te herhalen dat in mijn overtuiging de belangrijkste dingen bij dit alles samenwerking en synergie zijn, vooral tussen de drie hoofdinstellingen van de Europese Unie: het Europees Parlement, de Commissie en de Raad. Het Sloveens voorzitterschap zal zijn uiterste best doen deze synergie zo sterk mogelijk te maken.
Laat mij aankondigen dat de Voorzitter van de Raad deze week op de Europese Raad een rapport zal geven aan het Parlement.
José Manuel Barroso
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, aan het eind van deze besprekingen denk ik dat we kunnen stellen dat er in het Huis in feite brede overeenstemming over bestaat dat de Lissabonstrategie moet worden uitgevoerd, dat ze een succes is en dat we er harder aan moeten werken, vooral als het gaat om de implementatie ervan, met name de praktische implementatie door onze lidstaten van de prioriteiten die in het begin werden gesteld. Er zijn natuurlijk een aantal verschillen wat betreft de accentuering; waar moeten de accenten worden gelegd? Ik moet echter de algemene steun voor de Lissabonstrategie en de duidelijke conclusies van het Europees Parlement onderstrepen die erop wijzen dat ze werkt en dat het ons antwoord op de globalisering is.
Ik moet de kern van het onderwerp onderstrepen, en op de allereerste plaats Europa's houding jegens globalisering. Eigenlijk is het zo dat zelfs in een moeilijker economisch klimaat, vooral ten gevolge van financiële instabiliteit, de Europese exporten stijgen en Europa nog steeds verreweg de grootste ontvanger van buitenlandse directe investeringen is. Europa heeft activa tot zijn beschikking om de globalisatie het hoofd te bieden. We moeten daarom onze koers handhaven, en ik wil graag iedereen die zo duidelijk dit standpunt heeft gesteund, vooral de heer Daul, de heer Watson en zo veel anderen, bedanken.
Het beschermende Europa dient nu ook te worden beschermd, zoals een aantal van u, zoals de heer Désir, heeft aangegeven. We zijn het eens over dit punt, de vraag is hoe het te beschermen. We denken dat we Europa kunnen beschermen, niet door ons zelf af te schermen, maar door anderen in staat te stellen zich open te stellen zoals wij ons openstellen. Daar gaat het om.
Europa, de grootste handelsmacht ter wereld, met gestaag stijgende exporten, kan nu niet het protectionisme omarmen. Dat zou tegen ons eigen belang indruisen. De beste oplossing is ervoor te zorgen dat anderen zichzelf openstellen, niet alleen wat betreft handel en toegang tot hun markten, maar ook wat betreft meer ambitie als het gaat om milieu en als het gaat om sociale rechten.
Intern kunnen we natuurlijk meer doen binnen het sociale kader, en ik hecht eraan te zeggen dat de boodschap die de Commissie naar de Europese Raad zal brengen een boodschap is van sociale betrokkenheid. We zijn met name voor een sociale agenda die is gebaseerd op toegang, solidariteit en kansen.
Sommigen van u hadden het over de zaak-Laval. Ik moet nogmaals herhalen wat ik u al zo vaak zei, en wat ik ook zei toen ik het Zweedse Parlement toesprak: de interpretatie die de Commissie aan de zaak-Laval geeft, is niet, zoals een aantal mensen hebben gesuggereerd, een tegenstrijdigheid tussen de principes van de interne markt en de principes van het verdedigen van werknemersrechten.
Integendeel, wij vinden dat het model van flexizekerheid en, in algemene zin, het model dat bekend staat als het Scandinavische model van arbeidsverhoudingen, een progressief model is dat enkele uitstekende resultaten heeft opgeleverd in Europa. Ik kan niet genoeg herhalen dat het onze bedoeling is alle soorten van sociale dumping te bestrijden. Er kan wat dat betreft geen twijfel bestaan over de positie van de Commissie.
Ik wil dit aspect dus benadrukken, want het lijkt me toe dat we tegen elke prijs moeten vermijden in de val te trappen waarbij we naar de sociale aspecten kijken als zijnde in strijd met het concurrentievermogen in Europa. Zoals verschillenden van u al aangaven, waaronder de heer Crowley, hebben we een open Europa nodig met een open economie en maatschappij, maar we hebben ook een Europa nodig dat sociale insluiting verwelkomt. Late we deze neiging daarom weerstaan.
Laten we ook de neiging weerstaan sociale aspecten uit te spelen tegen milieuaspecten. Hier wil ik de nadruk leggen op de vastberadenheid van de Commissie. We zijn absoluut vastbesloten de verbintenissen na te komen die unaniem zijn aangegaan door de Europese Raad in maart vorig jaar. Onder het Duits voorzitterschap van mevrouw Merkel was er unanieme steun voor een aantal doelen. Wat ik u kan zeggen is dat tijdens de volgende fase de Commissie zelfs nog vastbeslotener zal zijn om een echt Europees energiebeleid van de grond te tillen en om de strijd aan te binden met de klimaatverandering.
Als er een aantal wijzigingen zijn geweest qua recente ontwikkelingen, dan bevestigt dit het urgente karakter van de situatie en de daaruit voortvloeiende vastbeslotenheid. Hier wil ik de woorden van onder andere mijnheer Turmes en mevrouw Harms herhalen, en zeggen dat sociale onderwerpen niet moeten worden uitgespeeld tegen milieuonderwerpen. Het energieprobleem en dat van de energie-intensieve industrieën verdienen een afzonderlijk antwoord.
We willen een concurrerende Europese industrie. Ons doel is niet dat Europa een industriële woestenij wordt: integendeel zelfs. Ons doel is "vergroenen”, een industrie die het vizier erop kan richten een nieuwe compatibiliteit met onze doelstellingen te realiseren als het erom gaat klimaatverandering te bestrijden. Het zou een grote vergissing zijn het concurrentievermogen van de Europese industrie te zien als zijnde tegenstrijdig aan het gevecht tegen klimaatverandering. Zoals de Commissie al eerder heeft gezegd, ondersteunen wij daarom in onze voorstellen specifieke garanties voor energie-intensieve industrieën. We willen niet dat onze industrieën vertrekken naar andere delen van de wereld.
Nu moeten we weten wat ons voornaamste doel is in deze fase. Onze doelstelling is het te komen tot een wereldwijde overeenkomst op het gebied van klimaatverandering en om op de Conferentie van Kopenhagen over klimaatverandering te komen met voorstellen die anderen zullen stimuleren in beweging te komen. Maar als het niet tot een wereldwijde overeenkomst komt, zijn we bereid beschermende maatregelen te nemen - en ik ben niet bang het woord te gebruiken - ten voordele van de energie-intensieve industrieën van Europa.
Tot slot, dames en heren, moeten we onze koers aanhouden. Ik wil allen, en dan vooral de heren Ferber en Karas, bedanken die ons erop wezen hoe belangrijk het is onze koers te handhaven. De Lissabonstrategie is een strategie voor alle seizoenen. Het grootste gevaar zou zijn een stap achteruit te doen nu we geconfronteerd worden met een nieuwe economische situatie.
Wat we daarentegen moeten doen, is onze koers aanhouden voor de Europese economische hervormingen, maar dit moeten economische hervormingen zijn voor een open Europa, een sociaal ingesloten Europa, een Europa dat vastberadener is als het gaat om het milieu. We zien geen tegenstrijdigheid tussen deze doelstellingen: integendeel zelfs. We vinden dat we ons nu moeten richten op het implementeren van de strategie. Het is een verstandige strategie geweest en ze zal gezond blijven als het gaat om sociale, economische en milieuontwikkelingen in Europa.
De Voorzitter
. - Als ik de woorden van de voorzitter van de Commissie mag interpreteren: het was de heer Langen, niet de heer Ferber, die sprak.
Martin Schulz
. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik wil graag gebruik maken van een artikel van ons Reglement en een persoonlijke verklaring afleggen met betrekking tot verschillende opmerkingen door collega's van andere fracties over mijn toespraak tot de voorzitter van de Commissie. Ik wil hier niet terugkomen op het debat; ik denk dat het duidelijk is geworden dat er zowel overeenkomsten zijn als verschillen.
Zelfs de afsluitende woorden van de Commissievoorzitter kunnen het feit niet verhullen dat er een bijzondere politieke boodschap is gekoppeld aan zijn vasthoudendheid aan de Lissabonstrategie en aan de ongewijzigde richtlijnen van de Lissabonstrategie. Zijn boodschap is dat deze richtlijnen op geen enkele manier wijzigingen behoeven. Onze boodschap is dat ze moeten worden gewijzigd om de sociale insluiting van Europa te verbeteren. Dat is het verschil!
(Applaus)
Maar, Mijnheer de Voorzitter, twee dingen zijn onaanvaardbaar en ik wil dat heel duidelijk stellen. Als de heer Watson en in het bijzonder de heer Karas proberen de indruk te wekken in dit Huis dat zelfs de geringste kritische opmerking jegens de Commissie heiligschennis betekent, omdat het een wig drijft tussen de Europese instellingen, dan kunnen we daarin niet meegaan. Het is de plicht van het Europees Parlement de Commissie te zeggen in welke richting ze moet gaan.
(Applaus)
Bovendien is het mijn plicht als voorzitter van deze fractie om erop te wijzen dat wij een sociale onevenwichtigheid in Europa bespeuren. Als u daar anders over denkt, dan is dat uw probleem. Het is echter geen kritiek op de Commissie als we zeggen dat we graag zouden zien dat zij haar richtlijnen verandert. Het verdraaien van deze kritiek tot een meningsverschil tussen de instellingen dient slechts één doel, een politiek en ideologisch doel.
Ik waarschuw u: als u de Commissie in de hoek van de liberalen en de PPE-DE wilt drukken, als u de indruk wilt wekken dat het een Commissie van de liberalen/PPE-DE is, dan vergist u zich omdat u een ideologisch portret van deze Commissie neerzet. Dat willen we niet; we staan achter ons samenwerkingsbeleid met de Commissie. U dwingt de heer Barroso in de rechtse hoek, niet wij!
(Rumoer en applaus)
Maar we willen een beleid van sociale rechtvaardigheid. Dat is wat we hier voorstaan, en we willen niet bij een institutioneel debat worden betrokken als we een politiek debat voeren!
(Applaus)
Joseph Daul
(FR) Mijnheer de Voorzitter, ik zal zeer kort zijn. Als we willen reageren op wat onze collega's de hele morgen al zeggen, vind ik, als fractievoorzitter dat dit in het Reglement moet worden opgenomen. We kunnen om het onderwerp heen draaien of ons met de bijzaken bezighouden. Als we het debat willen vernieuwen, zullen we dat doen. Mijnheer Schulz, ik zal gewoon zeggen dat mijn fractie en ik ons net zoveel als u met sociale onderwerpen bezighouden, en we zijn allemaal...
(Applaus)
Ik wil zeggen, dames en heren, dat het mogelijk is op sociale aspecten te focussen als men feitelijk een beetje geld heeft verdiend, maar we kunnen niet de socialisten nadoen en geld uitgeven dat we nooit hebben verdiend.
(Applaus van rechts)
Graham Watson
. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik zal zeer kort zijn, maar omdat mijnheer Schulz mijn naam noemde, laat me dan op zijn minst het volgende zeggen: Mijnheer Schulz, met wat ik zei was het geenszins mijn bedoeling u persoonlijk aan te vallen, maar ik vind dat we hier een serieus debat hebben over de vraag hoe we concurrerende economieën kunnen creëren en hoe we concurrerende economieën kunnen stimuleren op een wijze die verenigbaar is met sociale cohesie en milieustabiliteit. Ik geloof niet dat we die economieën kunnen creëren met het argument dat de markt niet werkt omdat ze niet de goederen produceert die we willen. Ik geloof dat, zoals de voorzitter van de Commissie vanmorgen al zei, de globale economie zeer onlangs bewezen heeft dat zij die goederen kan produceren en ik denk dat dat iets is waaromheen we ons kunnen verenigen en inderdaad kunnen groeien.
De Voorzitter
. - Dames en heren, het Reglement staat alleen verdere reacties toe van leden die het onderwerp van persoonlijke opmerkingen zijn geweest. De andere leden die het woord hebben gevraagd, zijn niet het onderwerp van persoonlijke opmerkingen geweest.
Het debat is gesloten.
Schriftelijke verklaringen (artikel 142)
Roberta Alma Anastase  
schriftelijk. - (RO) Het besluit de komende Europese Raad te wijden aan de Lissabonstrategie is nodig en wordt verwelkomd. Ik denk dat de discussie in maart zich moet richten op de beoordeling van de concrete resultaten die tot nu toe zijn behaald en op de aanpassingen die moeten worden gedaan om deze strategie tot een echt succes te maken.
Twee belangrijke elementen dienen te worden nagestreefd om te zorgen voor duurzame economische ontwikkeling in combinatie met het verwezenlijken van voorspoed in de EU. Aan de ene kant dient de EU door te gaan met haar beleid aangaande de consolidatie van het onderwijs-, opleidings- en innovatiesysteem, en dient 2009, dat tot Jaar van de innovatie is uitgeroepen, volledig voor dit doel te worden gebruikt. Aan de andere kant is het nodig het Europees beleid omtrent migratie en integratie van migranten te ontwikkelen als factor van Europese groei.
Tegelijkertijd zal de EU niet echt stabiel en voorspoedig zijn, als zij deze doelen niet effectief en stevig extern promoot in de gebieden die dicht bij Europa liggen, vooral in de regio van de Zwarte Zee. Om deze redenen denk ik dat de Europese Raad het onderwerp energiezekerheid en de succesvolle implementatie van het Nabucco-project moet aanpakken, en daarbij rekening moet houden met de alarmerende situatie in enkele buurlanden, volgend op de recente verkiezingen aldaar.
Alexandra Dobolyi  
schriftelijk. - (HU) De komende Europese Voorjaarsraad zal beginnen met de volgende driejaarlijkse cyclus van de Lissabonstrategie. Klimaatverandering, uitdagingen op energiegebied en stabiliteit op de financiële markt, zullen daarbij centraal staan.
In de geglobaliseerde wereld vraagt blijvend succes voor Europa erom dat we effectief met alle drie onderwerpen omgaan. Het is van vitaal belang in de kortst mogelijke tijd een gemeenschappelijke positie van de Europese Unie te formuleren.
We hebben gezien welke voortgang er sinds de implementatie van de Lissabonstrategie is gemaakt sinds het voorjaar van 2006, en wij steunen de inspanningen die men zich blijft getroosten om de richtlijnen omtrent onderwerpen met betrekking tot de algehele economie aan te nemen, maar, wat nog belangrijker is, ervoor te zorgen dat deze zich ook uitstrekken naar de lidstaten.
Het wordt steeds urgenter om een akkoord te bereiken over onderwerpen die betrekking hebben op de problematiek van klimaat en energie. We moeten een effectieve oplossing vinden voor Europa's afhankelijkheid van energie en er tegelijkertijd voor zorgen dat Europese producten hun economisch concurrentievermogen blijven behouden.
We hebben de opkomst van de autonome vermogensfondsen gezien, en we moeten ervoor zorgen dat hun activiteiten op een transparante en betrouwbare manier plaatsvinden. Het functioneren van deze fondsen dient aan effectieve wetgeving te worden gekoppeld.
De Raad dient zich tijdig met dit onderwerp bezig te houden en we moeten zo snel mogelijk een gezamenlijk Europees standpunt ontwikkelen teneinde de onzekerheden die momenteel rond dit onderwerp spelen te elimineren.
Even belangrijk is het dat de Voorjaarsraad elke mogelijke, maar onontkoombare maatregel neemt om het zo zorgvuldig ontworpen regelgevingskader te versterken teneinde stabiliteit op de financiële markt te garanderen.
De crisis die Europese burgers zou kunnen raken, is nog niet voorbij; het ergste moet misschien nog komen. Als deze Raadsvergadering een motto had, zou het moeten zijn "er is geen tijd te verliezen”.
Ilda Figueiredo  
In de verklaringen die vandaag in dit Huis in voorbereiding op de Voorjaarsbijeenkomst van de Europese Raad zijn afgelegd, hebben we weer eens dezelfde toespraken gehoord van dezelfde hoofdpersonen die verantwoordelijk zijn voor de Europese Unie.
Ze hebben weer eens de steeds neoliberalere weg van de Lissabonstrategie benadrukt. Daarbij gaat het om flexibiliteit in de arbeidsrelaties of, met andere woorden, meer aanvallen op de rechten van werknemers en onzekerder en slechter betaald werk waarbij de winsten van economische groepen en de financiële sector blijven toenemen. Ze dringen aan op de liberalisering en privatisering van structurele sectoren en overheidsdiensten en zijn daarbij ogenschijnlijk blind voor de gevolgen van dit beleid voor miljoenen mensen met een laag inkomen.
Ze willen nog steeds niets doen aan de armoede die bijna 78 miljoen mensen raakt, 25 miljoen daarvan zijn werknemers met lage lonen. Ze laten nog steeds jeugdwerkloosheid toe; die is bijna het dubbele van de algemene werkloosheid en treft vele hoger opgeleide jongeren die geen werk kunnen vinden, zeker geen werk dat iets met hun opleiding te maken heeft.
Ze willen hun beleid niet aanpassen om de gevolgen daarvan voor de Europese Unie te voorkomen, in het bijzonder voor de zwakkere economieën, en om een verslechtering van de sociale situatie te voorkomen. Daarom is het ook zo belangrijk dat wij erop aandringen dat de "Lissabonstrategie” wordt vervangen door "een Europese strategie voor solidariteit en duurzame ontwikkeling”.
Ian Hudghton  
schriftelijk. - (EN) Het is van essentieel belang dat de Raad zorgt voor een follow-up van de toezeggingen op het gebied van klimaat en energiebeleid. De uitdaging zit duidelijk in het opvolgen van de retoriek met het daadwerkelijk bereiken van doelen. Schotland heeft veel te bieden op het vlak van duurzame energiebronnen waaronder golf-, getijde-, offshore wind- en zelfs zonne-energie. De nieuwe Schotse regering benut de haar toegekende bevoegdheden tot het uiterste en probeert om het potentieel voor Schotland te maximaliseren en connectiviteit met Europese netwerken voor ons overschot aan energie aan te moedigen. Schotland kan veel beter bijdragen aan de Europese doelstellingen op het gebied van klimaatverandering wanneer we als onafhankelijke lidstaat volledig deelnemen aan de Europese Unie. Een onafhankelijke Schotse regering zou een constructieve speler in de EU zijn die uiteraard in het beste belang van Schotland zou werken, maar die ook in ons wederzijds voordeel zou willen samenwerken met onze Europese partners.
Magda Kósáné Kovács  
schriftelijk. - (HU) Het debat van vandaag is vooraf gegaan door verhitte discussies in de afgelopen dagen. De oude, verlopen liberale leus "laat de markt functioneren en deze zal alle problemen oplossen”, lijkt weer te herleven. Persoonlijk verheug ik mij er ondertussen in dat ik bij de soort politieke stroming hoor die zich zeer sterk heeft uitgesproken ter verdediging van de sociale waarden van de Europese Unie en die ons eraan heeft herinnerd dat het beschermen van de menselijke waardigheid een plicht is die de 27 lidstaten samenbindt.
De Commissie en de Raad hebben de plicht om ervoor te zorgen dat de nieuwe uitdagingen en groeiende gevaren waarvoor Europa staat, tot gevolg hebben dat de solidariteit sterker wordt. De besluitvormers van Europa en zijn Parlement van gekozen vertegenwoordigers moeten ondertussen samenwerken om het opkomen van armoedeconcurrentie te voorkomen, te voorkomen dat de economie en de marktconcurrentie de zwakken - kinderen, immigranten, ouderen en gezinnen - platwalsen. Samen moeten ze onderkennen dat ze niet alleen verantwoordelijk zijn voor diegenen die hun brood verdienen met werk, maar ook voor diegenen die naar de marges van de samenleving zijn verdrongen.
Het nieuwe sociale gezicht van Europa dat naar boven kwam bij het Lissabonproces kiest niet tussen economische of marktwaarden en het lot van de mensen. In dit Europa is het doel niet slechts om het aantal en de kwaliteit van banen in het algemeen te verbeteren. Activiteiten die mensenlevens staven en die op lange termijn duurzaam zijn, zijn net zo goed een vereiste dat we als gemeenschappelijke waarde zouden moeten beschouwen. Sociale zorg is in de lijn van die gedachte hulp in tijden van overgang. Als deze waarden ons werkelijk tot actie aansporen, dan zouden de verkiezingen van 2009 kunnen leiden tot Europese instellingen die nog beter geïntegreerd en menselijker zijn dan daarvoor.
Esko Seppänen  
schriftelijk. - (FI) De Europese Unie is vol grootspraak. Vanmorgen is die grootspraak weer eens gebruikt om over de Lissabonstrategie te spreken. De waarheid is dat er langzame vooruitgang is geboekt op dit gebied en dat het gestelde doel nog niet is bereikt. Het verlangen dat het voorzitterschap heeft geuit om de strategie uit te breiden zodat ook de sociale dimensie is inbegrepen, is waarschijnlijk slechts propaganda voor de Europese verkiezingen. Er wordt niet gezegd hoe dit zou worden gedaan. Er is dus niets dat erop wijst dat het geen propaganda is. Het voorzitterschap had zich ook op de kleine taken moeten richten. Een daarvan zou zijn geweest om de lidstaten van een geconsolideerde versie van het Verdrag van Lissabon te voorzien. Het feit dat het Sloveense parlement het Verdrag heeft bekrachtigd zonder geconsolideerde versie, is geen goed voorbeeld voor democratische landen.
Bernard Wojciechowski  
schriftelijk. - (EN) De agenda voor de EU-Top is een ijzig geheel. De opwarming van de aarde zal een gevaarlijke strijd om energiebronnen veroorzaken. Het rapport-Solana/Ferrero-Waldner wijst op de greep van het Kremlin naar het noordpoolgebied. Het ijs smelt zodat het "gevecht om bronnen heviger zal worden”. Geostrategisch gezien zal het ontdooien van het noordpoolgebied nieuwe handelsroutes openen voor iedereen, ook voor de Russen.
Ondertussen heeft de EU het ijs in Kosovo gebroken. De lokale opwarming bereikte een hoogtepunt. Servië verloor een gedeelte van zijn grondgebied. De islam heeft weer vooruitgang geboekt. Het is verbazingwekkend dat de EU haar leger stuurt om te vechten tegen de radicale islam in Irak en Afghanistan terwijl zij tegelijkertijd de beschaving van de aanvallers in Europa ondersteunt. De aartsbisschop van Montenegro betreurt het dat de Verenigde Naties hebben gehandeld zoals Achab in het Oude Testament; Groot Brittannië is zijn strijd om de Falklandeilanden vergeten en nu waagt dat land het om het lot van een christelijk land te bedreigen; ondertussen lijkt Duitsland 1914, 1941 en Kragujevac te zijn vergeten. De aartsbisschop lijkt te vergeten dat de Duitse volksaard meer affiniteit heeft met Hegel, Feuerbach en Nietzsche dan met Goethe en Schiller. De aartsbisschop weet echter nog wel dat de Italiaan Mussolini Kosovo inlijfde bij het fascistische Albanië.
