Beraadslagingen van de Commissie verzoekschriften in 2008 (korte presentatie) 
De Voorzitter
Aan de orde is een korte presentatie van het verslag van mevrouw McGuinness, namens de Commissie verzoekschriften, over de beraadslagingen van de Commissie verzoekschriften in het parlementaire jaar 2008.
Mairead McGuiness
rapporteur. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, vanwege de aard van dit verslag bevat het veel statistieken. Die kunt u bekijken, lezen en analyseren; uiteraard betreft het hier het werk van de commissie in de afgelopen twaalf maanden.
Deze commissie waarin ik zitting heb is een bijzondere commissie van dit Parlement. De commissie onderhoudt zeer directe relaties met burgers en behandelt problemen van individuele personen en groepen. Ja, mensen komen naar deze commissie met problemen die we heel vaak niet kunnen oplossen, maar we zijn in elk geval wel een instantie waar ze terecht kunnen, en wanneer zaken ontoelaatbaar zijn, proberen we ze door te verwijzen.
We behandelen een groot, groot aantal zaken uit alle lidstaten, maar zoals naar voren komt uit de statistieken wordt er in bepaalde landen meer gebruik van de diensten van de commissie gemaakt dan in andere, misschien omdat er in de commissie leden zitten die uit die landen afkomstig zijn en om die reden de problemen van hun kiezers aantrekken. Ik ben altijd gefascineerd, vooral in een Ierse context, door het feit dat er soms geklaagd wordt dat Europa te veel macht heeft, maar dat wanneer mensen een probleem hebben en Europa om hulp vragen, ze soms klagen dat Europa te weinig macht heeft. Dat is veelzeggend, denk ik.
De Commissie verzoekschriften werkt in mijn visie op basis van 'zachte macht', en ik denk dat we in de afgelopen twaalf maanden hebben geprobeerd om invloed uit te oefenen op lidstaten die wetgeving niet naar behoren toepassen, met als doel om dat te veranderen. Maar we kunnen dat alleen doen omdat mensen met hun problemen naar ons toe komen en omdat wij die problemen en hun persoonlijke behoeften serieus nemen.
Ik wil een paar kwesties noemen die we hebben behandeld. Niet dat ik ze tot in detail zal beschrijven, maar om u een idee te geven. Het milieu is uiteraard het belangrijkste onderwerp waarover de burgers van de Europese Unie klachten bij ons indienen. Enkele van de belangrijkste daarvan hebben betrekking op de kwaliteit van het water. De kwestie van de Oostzee was nogal omstreden en is door de commissie in goede samenwerking met andere parlementaire commissies afgehandeld. Eigendomsrechten zijn ook een heikel punt voor de burgers, en ik ben bang dat dit in de toekomst alleen maar belangrijker zal worden, afgaande op de klachten die ik op mijn eigen bureau krijg van kiezers die eigendom hebben aangeschaft in andere lidstaten van de Europese Unie. Onze bevoegdheden zijn in dit opzicht beperkt, maar dat betekent niet we er niet over kunnen spreken en verbeteringen kunnen proberen aan te brengen.
Met betrekking tot de bedrijvengidsen - waarbij bedrijven, personen of scholen worden verleid om geld te betalen aan ondernemingen die hun namen publiceren en vervolgens geld eisen, terwijl de betrokkenen in eerste instantie niet het idee hadden dat ze hoefden te betalen of moesten betalen, of, erger nog, terwijl mensen die dienst helemaal niet wilden - worden we nog steeds overspoeld met klachten van personen die in deze val zijn getrapt en zich niet opgewassen voelen tegen de druk die de ondernemingen achter die bedrijvengidsen, die geen scrupules kennen, op hen uitoefenen. We hebben de Commissie gevraagd om hiertegen actie te ondernemen.
Ook benadrukken we in dit verslag dat we ons zorgen maken over het gebrek aan vooruitgang in de zaak Equitable Life, waar de Commissie verzoekschriften in 2007 enige aandacht heeft besteed. Ikzelf ben voorzitter van de onderzoekscommissie geweest. We dringen er bij de Britse autoriteiten op aan om al onze aanbevelingen over te nemen: excuses, ja, maar ook compensatie voor iedereen die zo zwaar is getroffen.
De laatste seconden van mijn spreektijd wil ik besteden aan de commissie zelf en de procedures die we hanteren. We zouden het liefst zien dat we alleen ontvankelijke verzoekschriften binnenkrijgen en we steken er veel energie in om burgers duidelijk te maken wat kan en wat niet kan. Ik zou graag willen dat we verdere vooruitgang boeken waar het gaat om de tijd die het kost om klachten af te handelen. Als lid van deze commissie tijdens deze zittingsperiode ben ik van mening dat voor deze commissie, omdat ze rechtstreeks met burgers te maken heeft, een grote rol is weggelegd bij iets waarover ik gisteren op een school in Ierland heb gediscussieerd, namelijk het wegwerken van het zogeheten democratische tekort. In elk geval kunnen mensen naar het Parlement komen om hun verhaal te doen en wordt er naar ze geluisterd. Ik denk dat dat heel belangrijk is.
Aan het eind van dit parlementaire jaar wil ik het secretariaat van de commissie, de medewerkers van de fractie en mijn eigen medewerkers bedanken voor hun hulp bij het opstellen van dit verslag.
Joe Borg
lid van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, om te beginnen wil ik mijn waardering uitspreken voor het verslag van mevrouw McGuinness, dat ze, zo is mij bekend, in moeilijke omstandigheden heeft moeten opstellen. Ze is erin geslaagd om de grote verscheidenheid aan werkzaamheden van de Commissie verzoekschriften te illustreren en ik wil nogmaals bevestigen, zoals zij ongetwijfeld verwacht, dat de Commissie bereid is om op alle mogelijke manieren samen te werken met de commissie.
Ik wil ingaan op twee punten die ze heeft gemaakt bij de presentatie van het verslag. Mevrouw McGuinness, in de eerste plaats onderstreept u het belang van het rechtstreekse contact tussen het Parlement en de burgers die een verzoekschrift bij u indienen over hun heel reële zorgen van alledag. Ik ben het met u eens, en ik kan het weten. U hebt sinds 2004 bijna honderd verzoekschriften uit Malta behandeld, wat een nogal hoog aantal is in verhouding tot de bevolkingsgrootte.
Sommige van deze verzoekschriften zijn vergelijkbaar met die uit veel andere lidstaten, maar een groot aantal was heel specifiek voor Malta. Daaruit blijkt duidelijk het nut van het rechtstreekse contact met de burger waarin de commissie voorziet. Daarnaast is het ook waar dat een goede samenwerking met de nationale autoriteiten en de organisatie van onderzoeksmissies zonder meer nuttige ingrediënten van uw werk zijn.
Het tweede punt waar ik op wil ingaan, naast het belang van het rechtstreekse contact met burgers, is de algemene kwestie van de grondrechten. Die duiken op veel plaatsen in uw verslag op, wanneer het gaat over nationaliteit en aanverwante rechten, of individuele en familierechten, of het eigendomsrecht, en zoals u weet gebeurt het heel vaak dat mensen die een verzoekschrift over hun grondrechten bij het Parlement indienen, uiteindelijk teleurgesteld worden. Dat komt omdat deze rechten vaker wel dan niet buiten het toepassingsgebied van de communautaire wetgeving vallen, zoals u terecht heeft opgemerkt.
Om uw eigen woorden te gebruiken, er moet nog veel gebeuren om het kaf van het koren te scheiden, de zorgen waar we iets mee kunnen en de zorgen die we niet in behandeling kunnen nemen. Het is mijn wens, mijn oprechte wens, dat uw verslag eraan zal bijdragen dat de mensen dit duidelijk en op een realistische manier inzien.
Met deze twee opmerkingen, die - dat weet ik zeker - zullen worden opgevat op de wijze waarop ze zijn bedoeld, wil ik de rapporteur alle succes wensen en haar nogmaals bedanken voor dit verslag.
De Voorzitter
Dit punt is afgehandeld.
De stemming vindt woensdag 22 april 2009 plaats.
