Vragenuur (vragen aan de Raad) 
De Voorzitter
Aan de orde is het vragenuur (B6-0448/2006).
Wij behandelen een reeks vragen aan de Raad.
De Voorzitter

Betreft: Initiatieven van het Finse voorzitterschap ten voordele van de kinderen en de gezinnen
Welke vooruitgang heeft het Finse voorzitterschap geboekt voor de verbetering van het welzijn van de kinderen en de gezinnen in de Europese Unie?
Paula Lehtomäki
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, veel besluiten van de Europese Unie zijn direct of indirect van invloed op het leven van kinderen. Voorbeelden hiervan zijn wetten inzake sociale zekerheid, arbeidsmarkt, gezondheid, justitie en gendergelijkheid. Gezinsbeleid, het coördineren van werk en gezinsleven en het bevorderen en behouden van goede arbeidsomstandigheden zijn ook van cruciaal belang voor het welzijn van kinderen en gezinnen. Deze en andere onderwerpen stonden begin juli op de agenda van de informele bijeenkomst van de EU-ministers van Werkgelegenheid, Sociale Zaken en Volksgezondheid.
Maatregelen die doeltreffend zijn en zo vroeg mogelijk worden genomen om armoede en sociale uitsluiting te bestrijden, bevorderen het welzijn van kinderen en gezinnen met kinderen. De Europese Raad benadrukte afgelopen maart de noodzaak van maatregelen om armoede onder kinderen te bestrijden en hierover werd ook gesproken op de vijfde rondetafelconferentie over armoede en sociale uitsluiting die medio oktober werd gehouden. Het onderwerp werd ook behandeld in de verslagen over de nationale strategieën met betrekking tot sociale zekerheid en sociale integratie, die de lidstaten in september aan de Commissie hebben gegeven.
Het coördineren van werk en gezinsleven is een grote uitdaging op een veranderende arbeidsmarkt. Het is voor het welzijn van kinderen noodzakelijk dat beide ouders verantwoordelijk zijn voor het dagelijks leven van het gezin. Het Finse voorzitterschap heeft vaderschap en een gelijkwaardiger betrokkenheid van mannen bij het gezinsleven tot onderwerp van debat gemaakt. Begin oktober werd een conferentie van deskundigen georganiseerd met de naam "Mannen en gendergelijkheid" en in december werden de conclusies van de Raad hierover aangenomen. Tijdens het Finse voorzitterschap kwam de Commissie met een mededeling over de rechten van kinderen. Deze mededeling werd behandeld in verschillende werkgroepen van de Raad en in de permanente intergouvernementele werkgroep L'Europe de l'enfance, die bestaat uit hooggeplaatste ambtenaren die verantwoordelijk zijn voor kinder- en gezinsbeleid in de lidstaten.
Tijdens het Finse voorzitterschap heeft de Raad hard gewerkt aan het voorstel tot vaststelling van het DAPHNE III-programma. Dit programma kan ook worden gebruikt om maatregelen te financieren die worden genoemd in de mededeling inzake de rechten van kinderen. Het doel is dat het Parlement en de Raad voor het einde van het jaar een gezamenlijk besluit nemen op basis van de politieke consensus die in de Raad van december is bereikt.
Tot slot wil ik nog zeggen dat Finland eind november in Helsinki een open seminar heeft georganiseerd over de opvoeding van kinderen die nog niet naar school gaan. Wij kunnen daarom zeggen dat de Raad tijdens het Finse voorzitterschap actief is geweest op verscheidene beleidslijnen die nauw verbonden zijn met het welzijn van kinderen. Het voorzitterschap heeft zelf ook verscheidene belangrijke initiatieven genomen met betrekking tot kinderen en gezinnen.
Marie Panayotopoulos-Cassiotou
(EL) Mijnheer de Voorzitter, ik wil mevrouw de minister van harte bedanken voor haar inlichtingen en haar uitvoerige weergave van alle activiteiten van zowel het voorzitterschap als de Commissie. Ik hoop dat deze inspanningen ook door het volgende voorzitterschap zullen worden voortgezet en vruchten zullen afwerpen. Ik heb verder geen aanvullende vraag.
Paula Lehtomäki
Mijnheer de Voorzitter, in het werk van de Raad streven wij ernaar continuïteit te waarborgen op alle beleidsterreinen. Het Finse voorzitterschap heeft op verschillende beleidsterreinen zeer nauw met Duitsland samengewerkt en ik ben ervan overtuigd dat het goede beleid ook tijdens het volgende voorzitterschap wordt voorgezet en versterkt.
Paul Rübig
(DE) Mevrouw de voorzitter van de Raad, we weten dat de meeste werknemers in familiebedrijven werken. Er bestaan ideeën over hoe een gezinsvriendelijk bedrijf er uit zou moeten zien. Bent u van plan om hierop voort te borduren, en denkt u dat het mogelijk is om ook voorstellen te doen voor de fiscale behandeling van gezinnen?
Paula Lehtomäki
Mijnheer de Voorzitter, er kunnen ook fiscale stimulansen worden gebruikt om werk en gezinsleven beter aan elkaar aan te passen, maar zoals de geachte afgevaardigde zal weten, is belastingharmonisatie op communautair niveau nog vrij beperkt. Het is echter belangrijk dat gezinsvriendelijkheid een van de criteria is wanneer wij deze kwesties behandelen.
Manuel Medina Ortega
(ES) Mevrouw de Voorzitter, het welzijn van kinderen in de Europese Unie is op dit moment, op een paar problemen na, min of meer geregeld. Maar hoe zit het met kinderen die in de Europese Unie verblijven, maar geen burger van de EU zijn? Er bestaat internationale regelgeving die het verplicht stelt om deze kinderen te beschermen, maar in bepaalde gebieden neemt het aantal geïmmigreerde kinderen alleen maar toe omdat ze niet naar hun land van herkomst kunnen worden teruggestuurd, en regionale of lokale autoriteiten moeten vervolgens de verantwoordelijkheid voor deze kinderen op zich nemen.
Heeft de Raad maatregelen overwogen ten aanzien van immigrantenkinderen binnen de Europese Unie?
Paula Lehtomäki
Mijnheer de Voorzitter, integratie houdt verband met het immigratiebeleid en is een belangrijke zaak, die ook direct van invloed is op het leven van immigrantenkinderen. In gezinnen die het doel zijn van actieve integratiemaatregelen, zijn de leefomstandigheden van kinderen beter en is hun integratie in een nieuwe Europese woonplaats succesvoller. Zoals ik in mijn oorspronkelijke antwoord al zei, is de Commissie met een mededeling gekomen over het bevorderen van de rechten van kinderen in de Europese Unie en die heeft ook betrekking op andere dan de in de Europese Unie geboren burgers. Bovendien is het uitgebreide actieprogramma van de Europese Unie om sociale uitsluiting te bestrijden bijvoorbeeld een poging om de informatie-uitwisseling te verbeteren bij het voorkomen van sociale uitsluiting.
De Voorzitter

Betreft: Immigratiestrategieën
Op wereldschaal is er sprake van omvangrijke migratiestromen. Tegelijkertijd hebben de lidstaten te kampen met demografische problemen en vergrijzing. Welke strategieën staan de Raad voor ogen voor het reguleren van de immigratie in Europa in de onmiddellijke toekomst?
Paula Lehtomäki
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, het Haags Programma voor meer vrijheid, veiligheid en recht in de Europese Unie, dat in november 2004 is goedgekeurd, en het daarmee verbonden actieplan van de Raad en de Commissie uit 2005 scheppen beiden een kader voor de ontwikkeling van een communautair beleid inzake legale immigratie. In het Haag Programma wordt al de belangrijke rol van legale immigratie erkend bij bijvoorbeeld het bevorderen van de economische ontwikkeling in de Europese Unie. Tegelijkertijd staat in het programma dat het vaststellen van het aantal legale immigranten onder de bevoegdheid van de lidstaten valt. Hiermee rekening houdend is de Commissie van plan enkele wetsvoorstellen ter goedkeuring voor te leggen die in het in januari 2006 aangenomen beleidsplan inzake legale immigratie staan.
De eerste hiervan is een voorstel voor een algemene kaderrichtlijn met als hoofddoel het waarborgen van gelijke rechten voor alle burgers van derde landen die al legaal in een lidstaat werken, maar nog geen recht hebben op de status van langdurig in de Europese Unie verblijvende. Bovendien komt de Commissie met vier aparte voorstellen voor een richtlijn met betrekking tot groepen werknemers waar de lidstaten in het algemeen behoefte aan hebben. Deze voorstellen hebben betrekking op de immigratie- en verblijfsvoorwaarden voor hooggeschoolde werknemers, seizoenswerknemers en betaalde stagiairs en de procedures om de immigratie en het tijdelijk verblijf te regelen van personeel dat door hun onderneming tijdelijk naar een ander land wordt gedetacheerd.
Een andere prioriteit is betere toegang tot informatie over de verschillende aspecten van immigratie alsmede de uitwisseling en een doeltreffender verspreiding van die informatie. Het is de bedoeling in de komende jaren nieuwe instrumenten hiervoor te ontwikkelen. Dat zullen er in totaal vijf zijn en het eerste is dit jaar het Europees Jaar van de mobiliteit van werknemers en volgend jaar het Europees Jaar voor gelijke kansen voor iedereen. Het tweede instrument is het immigratieportaal van de Europese Unie, dat eind volgend jaar zal worden opgericht. Het derde instrument is het interactieve informatiesysteem over de maatregelen van de lidstaten inzake asiel en immigratie. Het vierde instrument is het Europees migratienetwerk en het vijfde is de verdere ontwikkeling van het Europees portaal voor beroepsmobiliteit (EURES) en het EURES-netwerk, want men gaat ervan uit dat daarmee het beheer van de economische immigratie kan worden bevorderd.
Wat de integratie betreft van onderdanen van derde landen in de samenleving van het immigratieland - waarover wij ook al spraken in verband met de vorige vraag - steunt de Europese Unie het integratiebeleid in de lidstaten door middel van verschillende financieringsinstrumenten, waaronder voorbereidende maatregelen met betrekking tot de integratie van onderdanen van derde landen. Een solidariteitsinstrument dat in het kader van de financiële vooruitzichten voor 2007-2013 is ingesteld, namelijk het Europees Fonds voor de integratie van onderdanen van derde landen, is een nieuwe stimulans voor het integratiebeleid in de lidstaten. De doelen van het fonds hebben te maken met de uitdagingen die zich bij de integratie voordoen en vullen op die manier de maatregelen aan die in het kader van het Europees Sociaal Fonds worden genomen. De doelen zijn gebaseerd op de gemeenschappelijke basisbeginselen van integratie, die de Raad in november 2004 heeft aangenomen.
Manuel Medina Ortega
(ES) Mijnheer de Voorzitter, uit het aantal vragen dat is gesteld over deze problematiek blijkt de belangstelling die wij als vertegenwoordigers van de Europese volken op dit moment in immigratievraagstukken stellen. Ik wil het Finse voorzitterschap bedanken voor het feit dat het zoveel belang heeft toegekend aan deze problematiek.
Mijn aanvullende vraag is deze: is het voorzitterschap niet van mening dat immigratie een communautair onderwerp is en, overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel, niet bij de lidstaten thuishoort, maar door de Europese Unie moet worden geregeld? In concreto, is het fungerend voorzitterschap van de Raad niet van mening dat dit het juiste moment is om de passerelle-clausule toe te passen?
Mijn vorige vraag ging trouwens niet over immigrantenkinderen die hier met hun gezin zijn, maar over kinderen die zonder gezin in de Europese Unie arriveren. Aan die kinderen wordt geen aandacht besteed en de regeringen weten niet wat ze moeten doen.
Paula Lehtomäki
Mijnheer de Voorzitter, toen wij vóór het vragenuur spraken over de agenda van de Europese Raad van deze week, werd heel duidelijk dat de staatshoofden en regeringsleiders van de EU-lidstaten deze week ook over het communautair immigratiebeleid zullen spreken. Immigratie wordt dus steeds meer een zaak van de Europese Unie, omdat wij van mening zijn dat het zeer nuttig zou zijn als wij gemeenschappelijke richtsnoeren en grondbeginselen met betrekking tot het immigratiebeleid hadden. Zoals ik in mijn oorspronkelijke antwoord echter al zei, bepalen de lidstaten zelf bijvoorbeeld de omvang van legale immigratie en hoeveel mensen zij willen opnemen. Wat de passerelle-clausule betreft, waar de geachte afgevaardigde aan refereert, heb ik in het debat van zojuist nauwgezet beschreven hoe hard het voorzitterschap heeft geprobeerd de besluitvorming op het gebied van justitie en binnenlandse zaken doeltreffender te maken, maar dat wij hier nog niet in zijn geslaagd.
DanutBudreikait
(LT) Mevrouw de voorzitter, u wees erop dat er een richtlijn in voorbereiding is die de migratie van hooggeschoolde specialisten moet aanmoedigen en reguleren. Nu heeft het Europees Parlement een beleid voor ontwikkelingssamenwerking dat erop gericht is om de levensomstandigheden in de landen waaruit mensen wegtrekken, te verbeteren. Zijn deze beleidslijnen en -principes niet in strijd met elkaar? We nodigen geschoolde migranten uit naar onze landen te komen, beletten hun om welvaart in hun eigen land te scheppen en gebruiken hen om er zelf beter van te worden.
Paula Lehtomäki
Mijnheer de Voorzitter, wij moeten allereerst beseffen dat alleen de Commissie bevoegd is om wetgevingsvoorstellen te doen en dat de Raad zodoende niet aan deze richtlijn werkt. De Commissie stelt deze richtlijn op, hoewel zij deze nog niet ter behandeling aan de wetgevende organen heeft gegeven. De status van geschoolde werknemers is typisch een kwestie waarbij een alomvattende benadering van het communautair immigratiebeleid nodig is. Enerzijds wil de Europese Unie in zekere mate hooggeschoolde mensen uit ontwikkelingslanden rekruteren voor haar eigen behoeften, maar anderzijds moeten wij ook erkennen dat het voor de eigen ontwikkeling van de ontwikkelingslanden schadelijk is wanneer geschoolde mensen uit deze landen vertrekken. Het is daarom belangrijk dat wij deze gevoelige onderwerpen ook op communautair niveau bespreken en ook met onze partners, zoals is gebeurd op de twee conferenties tussen de Europese Unie en Afrika, die in de afgelopen zes maanden hebben plaatsgevonden en waar deze zeer complexe vraagstukken zijn behandeld.
Derek Roland Clark
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik heb geen aanvullende vraag. Ik wilde alleen uw aandacht vestigen op het feit dat ik zelf aanwezig ben voor het antwoord op mijn vraag, maar u heeft die al behandeld.
Reinhard Rack
(DE) Mevrouw de voorzitter van de Raad, lijkt het u zinvol dat bepaalde lidstaten van de Unie unilateraal bijna een miljoen personen op de korte termijn naturaliseren, wat natuurlijk ook gevolgen heeft voor de andere lidstaten? Kan dit onderwerp in de komende dagen ook door de Europese Raad worden besproken, en zal dit ook gebeuren?
Paula Lehtomäki
Mijnheer de Voorzitter, het was niet helemaal duidelijk waar de geachte afgevaardigde precies naar verwees, maar zoals ik in dit debat heb gezegd, is het bepalen van het aantal immigranten een zaak van de lidstaten. Vanwege het beginsel van vrij verkeer in de Europese Unie heeft het immigratiebeleid van een lidstaat ook invloed op andere landen en daarom is het belangrijk dat wij de samenwerking op dit gebied intensiveren. Wij moeten beseffen dat wij op adequate wijze rekening moeten houden met de status van immigranten die al lange tijd in de Europese Unie verblijven en op die manier verbonden zijn en wortels hebben met de plaats waar zij nu wonen.
De Voorzitter

Betreft: Plannen van de Raad voor het Jaar van gelijke kansen 2007 en het Jaar van de interculturele dialoog 2008
Welke plannen heeft de Raad gemaakt om interesse te wekken voor het Jaar van gelijke kansen 2007 en het Jaar van de interculturele dialoog 2008?
Paula Lehtomäki
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, in mei hebben het Europees Parlement en de Raad besloten om 2007 uit te roepen tot Europees Jaar voor gelijke kansen voor iedereen. Het is de taak van de Commissie om te waarborgen dat elke vorm van discriminatie, zoals genoemd in artikel 13 van het Verdrag, objectief wordt behandeld en aangepakt. Alle partijen worden bij deze maatregelen betrokken.
De doelen van het themajaar zijn, overeenkomstig artikel 2, ten eerste het vergroten van de kennis van de rechten inzake gelijkheid en non-discriminatie, ten tweede het beter in de samenleving integreren van slachtoffers van discriminatie, ten derde het vergroten van het respect voor diversiteit en gelijkheid en ten vierde het bevorderen van de cohesie door stereotypen, vooroordelen en geweld uit te bannen.
De maatregelen die genomen zijn om de doelen van het Europees Jaar voor gelijke kansen voor iedereen te bereiken, omvatten verschillende bijeenkomsten en evenementen, informatie-, promotie- en educatieve campagnes en communautaire of nationale onderzoeken. Elke lidstaat is zelf verantwoordelijk voor wat het in de komende maanden organiseert. Om het belang van het Europees Jaar voor gelijke kansen voor iedereen te onderstrepen, organiseert het komende Duitse voorzitterschap in Berlijn een openingsconferentie over het themajaar.
Wat het Europees Jaar van de interculturele dialoog betreft, wil ik zeggen dat de Commissie vorig jaar oktober een voorstel voor een besluit hierover heeft ingediend bij het Europees Parlement en de Raad. In de preambule van het voorstel voor een besluit staat dat in het Europees Jaar van de interculturele dialoog rekening moet worden gehouden met de ervaringen die men opdoet bij de projecten die volgend jaar worden georganiseerd in het kader van het Europees Jaar voor gelijke kansen voor iedereen. Het gemeenschappelijk standpunt van de Raad over het besluit werd medio november aangenomen en aan het Europees Parlement overhandigd.
In het voorstel voor een besluit staat dat het vooral de taak van de lidstaten en de Commissie is om projecten en evenementen in het kader van het themajaar te organiseren. Er staat ook dat er speciale aandacht moet worden besteed aan de samenwerking met het Europees Parlement. Het is de bedoeling het maatschappelijk middenveld en actoren op Europees, nationaal en lokaal niveau aan te moedigen actief mee te werken en ervaringen en beste praktijken uit te wisselen. De belangrijkste doelgroep moet de jeugd zijn. De uitdaging is om de interculturele dialoog ingang te doen vinden in onderwijsinstellingen, werk, recreatie, cultuur- en sportcentra en maatschappelijke organisaties.
Richard Corbett 
schriftelijk. - (EN) Ik wil de fungerend voorzitter bedanken voor het uitgebreide antwoord en eenvoudigweg vragen wat de bestaande plannen zijn om de synergie te bewaren tussen die twee verschillende jaren, 2007 en 2008, zodat voor een holistische benadering wordt gekozen en wederzijds, op interactieve wijze geprofiteerd kan worden van de plannen, in plaats van twee volledig gescheiden trajecten te doorlopen.
Paula Lehtomäki
Mijnheer de Voorzitter, zoals ik al zei, omvatten de besluiten en voorstellen om het Europees Jaar van de interculturele dialoog te organiseren al het beginsel om de ervaringen en lessen van het Europees Jaar voor gelijke kansen voor iedereen van volgend jaar, en de evenementen die daarmee verband houden, te benutten bij het organiseren van het volgende themajaar. Het is natuurlijk belangrijk dat alles wat volgend jaar gebeurd nauwgezet wordt gevolgd en dat er wordt geprobeerd dingen te verbeteren, opdat het Europees Jaar van de interculturele dialoog van meet af aan zo doeltreffend mogelijk zal zijn.
De Voorzitter

Betreft: Terrorismebestrijdingsstrategie
De Europese Raad heeft in november 2005 terrorismebestrijdingsstrategie goedgekeurd. Noch hierover, noch over de actieplannen inzake terrorisme is het Europees Parlement geraadpleegd, ondanks herhaalde verzoeken hiertoe. De terrorismebestrijdingsstrategie bevat niettemin een sectie met de titel "Democratische verantwoording", waarin wordt bepaald dat éénmaal gedurende elk voorzitterschap een politieke dialoog op hoog niveau inzake terrorismebestrijding dient plaats te vinden tussen de Raad, het Europees Parlement en de Commissie "om interinstitutioneel bestuur te garanderen".
Is het Voorzitterschap van mening dat een uitnodiging op het laatste moment aan de voorzitter van de parlementaire Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken om de vergadering in het kader van de dialoog op hoog niveau van mei 2006 bij te wonen toereikend is om te voldoen aan het vereiste van een werkelijke dialoog, werkelijke democratische verantwoording en een doeltreffend "interinstitutioneel bestuur" op dit cruciale terrein van communautaire activiteiten?
Paula Lehtomäki
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, het voorzitterschap is nog steeds van mening dat de dialoog op hoog niveau tussen de Raad, het Europees Parlement en de Raad inzake terrorismebestrijding nuttig is voor het bevorderen van openheid en verantwoordingsplicht in de terrorismebestrijdingsstrategie van de Europese Unie. De bijeenkomst op 10 mei, tijdens het Oostenrijkse voorzitterschap, was de laatste aanwijzing voor dit engagement.
Wat de in de vraag geuite bewering betreft dat de uitnodiging voor deze bijeenkomst op het laatste moment zou zijn verstuurd, wil het voorzitterschap opmerken dat op 10 april 2006 een officiële uitnodiging aan de Voorzitter van het Europees Parlement is gestuurd. Het valt niet onder de bevoegdheid van het voorzitterschap om te raden naar de redenen waarom het zo lang duurde voordat de uitnodiging werd doorgestuurd naar de voorzitter van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken, maar wij zijn blij dat de voorzitter van deze commissie toch aanwezig kon zijn.
Finland heeft geprobeerd, in overeenstemming met de verplichtingen van de strategie, deze bijeenkomst op hoog niveau tijdens zijn eigen voorzitterschap te organiseren, maar mogelijke datums werden steeds op het laatste moment, net voordat de uitnodiging werd verzonden, geannuleerd door een van de partijen of vanwege een ander groot probleem. Het Finse voorzitterschap betreurt het dat het ondanks alle pogingen niet in staat was de betreffende bijeenkomst te organiseren. Wij hopen dat de toekomstige voorzitterschappen hier beter in slagen, omdat men over deze belangrijke zaak regelmatig contact met het Europees Parlement moet blijven onderhouden.
Sarah Ludford
(EN) Hartelijk dank, mevrouw de minister, maar feit blijft dat de tweede bijeenkomst niet heeft plaatsgevonden en dus de vraag gesteld kan worden waar de prioriteiten liggen. Bovendien ben ik niet bepaald onder de indruk van het feit dat de voorzitter van de commissie één keer per jaar op de bijeenkomst aanwezig is.
Wij als Parlement waren niet betrokken bij het opstellen van deze strategie voor terrorismebestrijding, noch bij de actieplannen, ondanks herhaalde verzoeken hiertoe. U heeft daarover gesproken; we hebben eerder vanmiddag een debat gehad over het Automated Targeting System (ATS), waarvan u in september 2005 weliswaar op de hoogte was, maar waarover u ons desondanks niets heeft verteld. Indien er werkelijk een verplichting bestaat om ons op de hoogte te houden van alle belangrijke ontwikkelingen op het gebied van terrorismebestrijding, waarom wisten wij daar dan niets van? Waarom zijn wij niet betrokken bij het overleg met de Verenigde Staten over veiligheid en gegevensbescherming? Ik hoop dat u begrijpt dat ik met u van mening verschil over de mate van uw inzet voor deze dialoog.
Paula Lehtomäki
Mijnheer de Voorzitter, zoals ik al zei, hebben wij erg ons best gedaan om deze dialoog op hoog niveau te organiseren, maar helaas lukte dit niet vanwege het tijdschema. Ik ben er zeker van dat degenen die hier in het Parlement aanwezig zijn, begrijpen dat ook dergelijke dingen in de wereld van vandaag mogelijk zijn. Als zich enkele mislukkingen voordoen in de pogingen om alle belangrijke partijen om dezelfde tafel te krijgen, dan is een half jaar al snel een zeer korte tijd.
Wat het debat betreft dat wij eerder vandaag hebben gevoerd over het Amerikaanse ATS-systeem, werd hier, zoals ik al zei en voor zover ik weet, al in september 2005 naar verwezen in documenten die ook aan het Europees Parlement zijn gegeven, maar is er niet eerder zoveel ophef over geweest.
Jörg Leichtfried
(DE) Iedereen stelt natuurlijk op prijs dat deze vorm van terrorisme wordt bestreden, maar ik heb de indruk dat de politiek wordt gebruikt om de democratische vrijheidsrechten te beperken, ze bijna af te schaffen, en de persvrijheid te beknotten. Een afschrikwekkend voorbeeld hebben we met name in de Verenigde Staten gezien. Wat heeft het Finse voorzitterschap van de Raad er op het Europese niveau voor gedaan om te verhinderen dat het bij ons ook die kant op gaat? Uiteindelijk krijgen we namelijk ofwel een democratisch Europa, ofwel geen Europa.
Paula Lehtomäki
Mijnheer de Voorzitter, mensenrechten en gegevensbescherming zijn altijd van groot belang in alle debatten over het opstellen en uitvoeren van het Europees beleid inzake terrorismebestrijding. Ik heb ook in dit Parlement vaak het standpunt van de Raad naar voren gebracht dat men ook bij de uitvoering van antiterrorismemaatregelen de mensenrechten en de verplichtingen op grond van de internationale verdragen moet eerbiedigen. Dit is ook het uitgangspunt bij de terrorismebestrijding in de Europese Unie. Wij moeten beseffen dat de Europese samenleving grotendeels op individuele vrijheden is gebaseerd. Wij moeten heel voorzichtig zijn dat wij bij het verdedigen en beschermen van deze samenleving en levenswijze niet tegelijkertijd maatregelen nemen die deze samenleving, die gebaseerd is op de vrijheid van het individu, in feite ondermijnen.
De Voorzitter
Daar de vraagsteller afwezig is, komt vraag nr. 5 te vervallen.

Betreft: Energieperspectieven in Litouwen
Van de nieuwe EU-lidstaten is Litouwen voor zijn energievoorziening het meest afhankelijk van Rusland die hiervan politiek gebruik gemaakt. Litouwen is alleen zelfvoorzienend in elektriciteit waarvan 80% afkomstig is van de kerncentrale van Ignalina die volgens plan in 2009 zal worden gesloten.
In besluit nr. 1364/2006/EG van het Europees Parlement en de Raad tot opstelling van richtsnoeren voor trans-Europese netwerken in de energiesector wordt voorzien in de aanleg van een verbinding tussen Polen en Litouwen (Elk-Alytus). De stad Elk in Polen heeft echter geen ontwikkelde energie-infrastructuur en ook geen hoogspanningsleiding die in verbinding staat met de westerse energienetwerken. Deze verbinding is dus geen oplossing voor de koppeling van Litouwen aan het energienetwerk van de EU. Een nieuwe kerncentrale in Litouwen zal pas in 2014 in bedrijf kunnen worden genomen. Het ontbreken van een gemeenschappelijk energiebeleid in de EU en van gemeenschappelijke energienetwerken (elektriciteit, gas) alsmede het gebrek aan solidariteit van de EU-lidstaten vormen voor Litouwen evenzovele gevaren om te worden overgeleverd aan de leveranciers van energie.
In protocol nr. 4 bij de Akte van toetreding tot de Europese Unie heeft Litouwen een verklaring ondertekend betreffende de kerncentrale van Ignalina, waarin wordt toegezegd dat reactor I van de centrale uiterlijk in 2005 en reactor II in 2009 zal worden gesloten. Onverminderd deze toezegging is de vrijwaringsclausule bedoeld in artikel 37 van de Akte van toetreding van toepassing tot en met 31 december 2012 indien de energievoorziening in Litouwen wordt verstoord. Kan Litouwen zich gezien de onzekere situatie beroepen op artikel 37 van de Akte van toetreding om de centrale van Ignalina in bedrijf te houden zolang de veiligheidsnormen zulks toestaan en totdat de energieproblemen van het land zijn opgelost?
Paula Lehtomäki
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, de geachte afgevaardigde wijst op de toepassing van de algemene vrijwaringsclausule bedoeld in artikel 37 van de Akte van toetreding uit 2003. De Raad wil wat dit betreft de geachte afgevaardigde wijzen op het antwoord dat dit jaar werd gegeven op haar mondelinge vraag H-0815. Zij zal zich zeker hebben gerealiseerd dat het een zaak is voor de Commissie om, op basis van een gerechtvaardigd verzoek van een lidstaat, een besluit te nemen over de beschermingsmaatregelen die zij nodig acht om aan een verzoek van een lidstaat te voldoen.
Ik wil in dit verband zeggen dat er vorige week een elektriciteitskabelverbinding werd geopend tussen Estland en Finland, die de elektriciteitsnetwerken tussen de Baltische en de Noordse landen met elkaar verbindt en op die manier ook de energiezekerheid in Litouwen verbetert. Dit is ook een belangrijke stap in de ontwikkeling van de Europese netwerken.
DanutBudreikait
(LT) Mevrouw de voorzitter, artikel 4 van het toetredingsverdrag voorziet in een voorwaarde met betrekking tot gemeenschappelijke defensie voor de periode tot 1 december 2012. Tegelijkertijd voorziet artikel 37, lid 1, van datzelfde verdrag voor een driejarige periode, volgend op de datum van toetreding, in defensieve maatregelen wanneer de energietoevoer in het gedrang komt. In het geval van Litouwen zou dat dus tot 1 mei 2007 zijn. Wellicht kan de minister uitleggen hoe deze beide bepalingen met elkaar te rijmen vallen en welke toepassing ze in de praktijk kunnen hebben? Ik verzoek haar om een schriftelijk antwoord.
Paula Lehtomäki
Mijnheer de Voorzitter, deze vrijwaringsclausules kunnen worden toegepast als een lidstaat hier een verzoek toe doet, als dit verzoek als gerechtvaardigd wordt beschouwd en als de Commissie vindt dat beschermingsmaatregelen op basis hiervan noodzakelijk zijn. Ik wil herhalen dat het aan de Commissie is om een besluit te nemen over beschermingsmaatregelen voor een lidstaat.
Justas Vincas Paleckis
(LT) Ik zou de minister willen vragen naar de bouw van kerncentrales.
Zoals we weten, beslist elke lidstaat voor zichzelf over de noodzaak om nieuwe kerncentrales te bouwen. Finland bouwt ze en doet dat met succes. Als we ons er rekenschap van geven dat kerncentrales met het jaar betrouwbaarder worden en dat wetenschap en technologie een steeds hoger peil bereiken, zou de tijd dan niet gekomen zijn om dit vraagstuk ook op het niveau van de Europese Unie te heroverwegen en voor een positievere benadering van atoomenergie te kiezen?
Paula Lehtomäki
Mijnheer de Voorzitter, deze vraag is essentieel verbonden aan het algemene Europese energiedebat. Het Finse voorzitterschap neemt het standpunt in - en in de Raad is men het hier over het algemeen mee eens - dat de besluitvorming inzake de methoden van energieproductie nu en in de toekomst een zaak is van de lidstaten. Dat is nu ook het geval. Als wij het over kernenergie hebben, dan zijn er lidstaten die momenteel meer kerncentrales bouwen, lidstaten die hun capaciteit verminderen, en is er alles wat daar maar tussen kan liggen. Het is vanuit het oogpunt van de Europese energiemarkten en de energiezekerheid echter belangrijk dat wij een infrastructuur creëren en versterken die de Europese energienetwerken daadwerkelijk met elkaar verbindt. Wat dit betreft staan wij echter nog aan het begin.
Paul Rübig
(DE) Wat kan de Raad doen om door een rechterlijk besluit gevaarlijke kerncentrales stil te leggen? Wat voor voorstellen kunt in de Raad in de toekomst doen voor de veiligheid van de Europese burgers?
Paula Lehtomäki
Mijnheer de Voorzitter, in het toetredingsverdrag staan onder andere bepalingen die betrekking hebben op bepaalde kernreactoren, en op communautair niveau wordt ook speciale aandacht besteed aan de veiligheid van de methodes van energieproductie.
Het is de taak van de nationale autoriteiten om ervoor te zorgen dat deze veiligheidsbepalingen ook worden nageleefd. Het is echter een zaak van cruciaal belang, die alle aandacht verdient.
Laima Liucija Andrikien
(EN) Ik zou graag een vraag willen stellen met betrekking tot vraag nr. 6.
De Voorzitter
Het is op grond van het Reglement toegestaan per vraag twee aanvullende vragen te stellen. In dit geval geef ik u echter toch het woord.
Laima Liucija Andrikien
(EN) Mevrouw de fungerend voorzitter, mijn vraag heeft betrekking op de energieperspectieven in Litouwen. Litouwen is voornemens een nieuwe kerncentrale te bouwen in Ignalina. Dit zal een gezamenlijk project worden van Polen, Estland, Letland en Litouwen. Deze landen zullen dit project niet voor het jaar 2015 hebben voltooid. Volgens eerdere overeenkomsten moeten wij in 2009 een van onze reactoren sluiten en als gevolg daarvan zal Litouwen te maken krijgen met energietekorten. Denkt u, als vertegenwoordiger van het voorzitterschap, dat er mogelijkheden zijn om de sluiting van reactor II van Ignalina uit te stellen tot 2015?
Paula Lehtomäki
Mijnheer de Voorzitter, zover ik weet moet de kerncentrale van Ignalina in 2009 worden gesloten en aan deze termijn zijn bepaalde vrijwaringsclausules verbonden. Voor de derde keer: besluiten over vrijwaringsclausules worden door de Commissie genomen op basis van een gerechtvaardigd verzoek van een lidstaat en daarom valt het niet onder mijn bevoegdheid om het gebruik van een vrijwaringsclausule te beoordelen. Wat een nieuwe kerncentrale betreft wil ik zeggen dat dit een proces voor de zeer lange termijn is, dat geen kortetermijnproblemen oplost. Daarom is het bouwen van energienetwerken, infrastructuur, in verschillende richtingen een zeer belangrijke stap in het vergroten van de energiezekerheid en dat geldt ook voor deze lidstaten.
De Voorzitter

Betreft: COP12
Is de Raad het ermee eens dat in het licht van de recente COP12-vergadering, de conclusies van de Raad van ministers van Milieu van 23 oktober en die van de Raad van ministers van Landbouw van 24 - 25 oktober, het voorkomen van ontbossing in elke overeenkomst voor de periode na 2012 moet worden opgenomen?
Paula Lehtomäki
Mijnheer de Voorzitter, ontbossing is een van de belangrijkste factoren voor het probleem van de wereldwijde klimaatverandering. Zij is verantwoordelijk voor ongeveer 20 procent van de totale hoeveelheid broeikasgasemissies die door mensen wordt veroorzaakt, dus ongeveer een vijfde van de emissies die door menselijke activiteiten ontstaat. Om het ultieme doel van het Klimaatverdrag van de Verenigde Naties te bereiken probeert de Europese Unie af te spreken dat de totale toename van de gemiddelde temperatuur van het aardoppervlak niet meer mag zijn dan twee graden Celsius boven het niveau van de pre-industriële tijd. Om dit doel te bereiken is een aanzienlijke reductie van de totale hoeveelheid emissies nodig, overeenkomstig gemeenschappelijke maar gedifferentieerde verantwoordelijkheidsgebieden en capaciteiten.
Aangezien de vernietiging van tropische bossen grote invloed heeft op de totale hoeveelheid emissies, kunnen de ontwikkelingslanden een belangrijke rol spelen bij het tegengaan van de klimaatverandering als zij emissies veroorzaakt door ontbossing reduceren en meer doen aan duurzame bosbouw. Zulke maatregelen kunnen deze landen ook helpen om zich aan te passen aan de klimaatverandering en hebben ook andere nuttige effecten. De Europese Unie benadrukt daarom het belang van het onderzoek naar verschillende alternatieven, zodat emissies veroorzaakt door ontbossing kunnen worden gereduceerd, en dat er gebruik gemaakt kan worden van synergieën met maatregelen die in andere contexten worden genomen.
Avril Doyle
(EN) Ik wil de fungerend voorzitter danken voor dat antwoord. Ik heb geen "ja” of "nee” als antwoord op mijn vraag gekregen maar een zeer interessante opsomming van de problemen die klimaatverandering met zich meebrengt. Ik erken al die problemen, maar ik was er al van op de hoogte.
Mijn vraag was of de Raad het ermee eens is dat het voorkomen van ontbossing in elke overeenkomst voor de periode na 2012 moet worden opgenomen, met andere woorden voor de tweede verbintenisperiode, als we nog steeds in Kyoto-termen praten. Is de Raad niet van mening dat het voorkomen van ontbossing onderdeel moet zijn van onze instrumenten en mechanismen in het kader van het reduceren van de koolstofdioxide-uitstoot?
Paula Lehtomäki
Mijnheer de Voorzitter, de Raad heeft geen definitief standpunt over deze specifieke kwestie, zodat ik hier niet op kan antwoorden. Ik kan wel wijzen op ontbossing en het werk om dit tegen te gaan, dat de Europese Unie bijvoorbeeld doet op het gebied van ontwikkelingssamenwerking. Over deze kwestie werd ook gesproken op de Klimaatconferentie in Nairobi, dus het belang ervan wordt zeker ingezien.
De Voorzitter

Betreft: Samenstelling van de Commissie
Wanneer denkt de Raad een besluit te nemen uit hoofde van artikel 4, lid 3, van het bij het Verdrag van Nice gevoegde Protocol betreffende de uitbreiding van de Europese Unie?
Heeft de Raad al een begin gemaakt met de voorbereidingen?
Paula Lehtomäki
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, de Raad is nog niet begonnen met het voorbereidend werk hiervoor, maar zal ruim op tijd het noodzakelijke besluit nemen om te voldoen aan zijn verplichtingen overeenkomstig het bij het Verdrag van Nice gevoegde Protocol betreffende de uitbreiding van de Europese Unie. In deze fase is het echter onmogelijk te zeggen wanneer dit zal gebeuren. Laat ik alleen zeggen dat als het onderhandelde Grondwettelijk Verdrag van kracht wordt, dit zal helpen om deze kwestie op te lossen.
Richard Corbett
(EN) Hartelijk dank voor uw antwoord. Daaruit blijkt dat de Raad aan de slag moet, of dat nu op grond van de huidige Verdragen is, na de wijziging van Nice, of op grond van het Grondwettelijk Verdrag. De Raad moet aan de slag en zorgen voor een systeem - waarschijnlijk een roulerend systeem - voor de samenstelling van de Commissie. Indien dat het geval is en het systeem moet functioneren voordat de volgende Commissie aan het werk gaat, is het dan niet een goed idee om zo snel mogelijk aan de slag te gaan?
Paula Lehtomäki
Mijnheer de Voorzitter, het is een beetje moeilijk te zeggen of het beter zou zijn om snel te beginnen, maar wij moeten beseffen dat deze zaken allemaal met elkaar samenhangen. Het gaat om het hele institutionele pakket, dat op zijn beurt verband houdt met het Grondwettelijk Verdrag, dat de samenstelling van de Commissie omvat. Ik herhaal dat de Raad nog niet met de voorbereidingen is begonnen.
De Voorzitter
Vraag nr. 9 is ingetrokken.

Betreft: Status van Kosovo
Hoe verklaart het Finse Raadsvoorzitterschap dat ondanks de verwachtingen van de buitengewoon capabele hoofdonderhandelaar van de VN, de heer Ahtisaari, de status van Kosovo niet voor het eind van het jaar kon worden vastgesteld en hoe beoordeelt hij de kansen in het volgend jaar?
Paula Lehtomäki
Mijnheer de Voorzitter, sinds begin dit jaar heeft de speciale afgezant van de Verenigde Naties, Martti Ahtisaari, de onderhandelingen tussen de partijen op actieve wijze vooruit geholpen, voornamelijk door gebruik te maken van een bottom-up-benadering. In juli heeft de heer Ahtisaari de eerste bijeenkomst op hoog niveau georganiseerd tussen Belgrado en Priština, waaraan de presidenten en premiers van beide partijen hebben deelgenomen. Op deze bijeenkomst hebben Belgrado en Priština volledig tegengestelde standpunten geuit over de status van Kosovo.
Het is nog steeds het strategische doel van de Europese Unie om snel een duurzame oplossing te vinden voor de situatie in Kosovo, zonder de democratie in Servië en de algemene stabiliteit in de regio in gevaar te brengen. Toen bekend werd dat de Servische parlementsverkiezingen op 21 januari 2007 zouden worden gehouden, zei Martti Ahtisaari dat hij direct na de verkiezingen de partijen een voorstel zou doen, omdat hij niet wil dat een oplossing voor de status van Kosovo een wapen wordt in de komende verkiezingen in Servië.
De Europese Unie staat nog steeds volledig achter de heer Ahtisaari en zijn inspanningen als leider van het politieke proces met betrekking tot de vaststelling van de toekomstige status van Kosovo en achter zijn recente activiteiten om een alomvattende oplossing voor te bereiden. Het is in het belang van de Europese Unie dat het proces tot een goed eindresultaat leidt. Succes is van wezenlijk belang, want dat biedt gunstige toekomstperspectieven voor zowel de inwoners van Kosovo als de algemene stabiliteit in de regio. De Europese Unie bereidt momenteel haar toekomstige aanwezigheid in Kosovo voor als onderdeel van een internationale civiele missie. De voorbereidingen van de Europese Unie voor een rechtsstaat en een politiële operatie zijn ook in volle gang.
Bernd Posselt
(DE) U weet dat de bevolking van Kosovo heel veel heeft doorgemaakt, en daarom baart het permanente uitstel de mensen natuurlijk zorgen. Denkt u dat dit het laatste uitstel is? Denkt u dat het definitieve verslag daadwerkelijk in februari of maart zal worden voorgelegd?
Wat zegt u tegen degenen die bang zijn, omdat de nieuwe grondwet van Servië plannen bevat om Kosovo op te splitsen, of aanspraak te maken op delen van het grondgebied van Kosovo?
Paula Lehtomäki
Mijnheer de Voorzitter, speciaal afgezant Ahtisaari heeft de Raad duidelijk gemaakt dat hij niet van plan is te wachten met de presentatie van zijn voorstel voor een oplossing tot na de verkiezingen in januari. Ik wil echter nog niet voorspellen wat de inhoud van zijn voorstel zal zijn voor een oplossing voor de status van Kosovo.
De Voorzitter

Betreft: Late abortussen in abortuskliniek Ginemedex in Barcelona
Hebt u kennisgenomen van de Deense reportage over de abortuskliniek Ginemedex in Barcelona die late abortussen uitvoert tot na de dertigste week van de zwangerschap, wat internationaal geleid heeft tot verontwaardiging en afschuw over deze flagrante schending van het menselijk leven?
Kunt u bevestigen dat burgers uit andere EU-lidstaten gebruik maken van deze kliniek voor abortussen tot na de dertigste week van de zwangerschap waarmee het strafrecht van deze lidstaten wordt ontdoken?
Heeft deze ontduiking van het strafrecht van de lidstaten en deze aantasting van het menselijk leven uw zorg en aandacht?
In hoeverre zult u zich inspannen om te komen tot afspraken tussen de lidstaten waardoor het strafrecht van de lidstaten gehandhaafd kan worden en voorkomen kan worden dat via het gebruik van het recht op vrij verkeer van personen de rechten van de levensvatbare foetus worden ondergraven?
Paula Lehtomäki
Mijnheer de Voorzitter, de Raad heeft deze kwestie nog nooit besproken, omdat zij niet onder zijn bevoegdheid valt. De Europese Verdragen verlenen de Europese Gemeenschap of de Europese Unie niet de bevoegdheid om in de Europese Unie wetgeving over abortussen te kunnen maken. De lidstaten beschikken op die manier over de bevoegdheid om hier regels over op te stellen en om te controleren of deze regels op hun grondgebied worden nageleefd. De Europese Unie heeft dus niet de mogelijkheid om in te grijpen bij misstanden die ontstaan door uiteenlopende wetgevingen in de lidstaten, wanneer het gaat om terreinen die niet onder haar bevoegdheid vallen.
Bastiaan Belder
Voorzitter, ik begrijp inderdaad dat het over een competentiekwestie gaat, hier alleen wel met een grensoverschrijdend karakter en daarom verbaast het me toch dat het helemaal niet aan de orde is geweest in de Raad. Als we spreken over Europese waarden - deze zaak is ook uitgebreid in het nieuws geweest - en we kijken ook naar de kwestie van vrij verkeer van personen, dan is hier toch wel sprake van een Europees probleem, zeker als we in aanmerking nemen dat Nederlandse artsen bij deze affaire betrokken zijn geweest. Kortom, nogmaals hoe verhoudt zich dat met de vrijheid van personenverkeer en is hier niet sprake van een Europees probleem met een grensoverschrijdend karakter.
Paula Lehtomäki
Mijnheer de Voorzitter, ik wil alleen zeggen dat het vrij verkeer van personen een van de fundamentele zaken van de Europese Unie is. Het vrij verkeer van diensten is ook al in grote mate ten uitvoer gelegd, en als er in de lidstaten illegale dingen gebeuren, is het de plicht en de taak van de lidstaten deze zaken te controleren en aan te pakken. In dit geval is het onbetwistbaar duidelijk dat de grote verschillen tussen de wetten in de lidstaten tot zeer uiteenlopende praktijken in Europa leiden.
De Voorzitter
De vragen die wegens tijdgebrek niet zijn beantwoord, zullen schriftelijk worden beantwoord (zie bijlage).
Het vragenuur is gesloten.
(De vergadering wordt om 19.00 uur onderbroken en om 21.00 uur hervat)
