Goedkeuring van de notulen
De Voorzitter
De notulen van de vergadering van gisteren zijn rondgedeeld.
Geen bezwaren?

McNally
Mijnheer de Voorzitter, ik zou de aandacht willen vestigen op een punt dat niet in de notulen van gisteren is opgenomen, ondanks het feit dat het een ernstige zaak betreft. Velen van ons zullen straks per vliegtuig huiswaarts keren. Velen van ons zullen gebruik maken van de diensten van LSG Lufthansa Skychef. Ik wil er dit Huis op wijzen dat 400 werknemers die deelnamen aan een wettige staking de vorige week op staande voet door dat bedrijf zijn ontslagen. Ik hoop dat alle leden van het Europees Parlement hun beklag zullen doen over deze ongehoorde schending van de mensenrechten.

De Voorzitter
Mevrouw McNally, het is aan de leden zelf om daarover te oordelen.

Fabre-Aubrespy
Mijnheer de Voorzitter, ik wilde graag terugkomen op bladzijde 17 van de notulen. Vlak nadat we gisteravond waren begonnen met de beraadslaging over het statuut van de leden van het Parlement - het verslag-Rothley - heb ik conform artikel 128 van het Reglement de prealabele kwestie gesteld. De Voorzitter had toen volgens dat artikel eerst moeten vragen of er voor- of tegenstanders waren die wensten te spreken en had daarna het voorstel in stemming moeten brengen. Waarschijnlijk is de Voorzitter van de vergadering slecht geadviseerd door zijn medewerkers, want zoals u kunt nalezen in de notulen, heeft hij toen eigenmachtig bepaald dat het verslag waartegen ik bezwaar aantekende gewoon ontvankelijk was.
Ik had graag dat u dit - naar mijn mening zeer ernstige - incident aangreep om uw plaatsvervangers en hun medewerkers erop te wijzen dat het Reglement gerespecteerd moet worden en dat de rechten van de meerderheid geen voorrang hebben op de juridische positie van de minderheidsfracties. Ik vind dit een uiterst kwalijke zaak. Dit is een overtreding van het Reglement en een aantasting van onze rechten als parlementsleden.
Hier is overduidelijk sprake van een verkeerde interpretatie, en ik had graag dat u mij dat plechtig bevestigde.

Gutiérrez Díaz
Mijnheer de Voorzitter, zoals de heer Fabre-Aubrespy zegt, heeft hij gisteren een beroep gedaan op het Reglement en gevraagd dat het verslag van de heer Rothley onontvankelijk verklaard zou worden. Tot zover staat de heer Fabre-Aubrespy, die het Reglement uitstekend kent, volkomen in zijn recht.
Ook ik had echter het recht aan mijn kant, mijnheer de Voorzitter. In het licht van de verantwoordelijkheid die mij toekomt wanneer ik de vergadering voorzit zoals u vandaag doet, was ik van oordeel dat er geen reden was om dit verslag onontvankelijk te verklaren. Ik heb mijn volledige verantwoordelijkheid genomen en dit besluit genomen.
Tot zover zou alles duidelijk zijn. De heer Fabre-Aubrespy heeft echter iets gezegd dat ik ontoelaatbaar vind. Het is inderdaad onaanvaardbaar dat hij mijn politieke verantwoordelijkheid, mijn volledige politieke verantwoordelijkheid bij de medewerkers van de Voorzitter legt. De medewerkers van de Voorzitter kunnen een bepaalde mening toegedaan zijn, maar de politieke verantwoordelijkheid ligt uiteindelijk bij de Voorzitter. De heer Fabre-Aubrespy moet zich bijgevolg niet tot de ambtenaren, maar tot de Voorzitter wenden als hij hier iets op tegen heeft. Ik verzoek hem dan ook dit recht te zetten.

De Voorzitter
Ik begrijp de positie van de heer Gutiérrez Díaz, en ik ben het eens met zijn beslissing. Ik meen te begrijpen dat de heer Fabre-Aubrespy de ambtenaren die de Voorzitter adviseren niet heeft willen aanvallen. Aangezien het hier gaat om een belangrijke reglementaire kwestie, zal ik zijn opmerkingen in ieder geval doorgeven aan de Commissie Reglement, onderzoek geloofsbrieven en immuniteiten. Die zal dan een oordeel vellen over de interpretatie van de heer Gutiérrez Díaz, een interpretatie die ik overigens deel. Daarmee zal deze zaak dan zijn afgehandeld.

Rübig
Mijnheer de Voorzitter, ik ben blij dat de veiligheidsdienst de dief op het spoor is gekomen en hoop dat onze kantoren nu weer veilig zijn.

De Voorzitter
Mijnheer Rübig, ik dank u voor deze woorden. Mijns inziens zullen zij een aansporing voor de veiligheidsdiensten zijn om hun werk ten gunste van iedereen voort te zetten.
(De notulen worden goedgekeurd)

Stemming
Donnelly, Brendan
Mijnheer de Voorzitter, het spijt me u zo kort voor de stemming nog lastig te moeten vallen, maar mijn opmerking betreft het eerste amendement waarover gestemd zal worden. Ik zou willen voorstellen dat amendement 106, dat door de Fractie Europa van de Nationale Staten is ingediend, krachtens artikel 125, lid 1, sub b) niet ontvankelijk wordt verklaard, omdat het beoogt de gehele tekst te laten vervangen. Artikel 125, lid 1, sub d), dat ziet op wijziging van meer dan een afzonderlijk artikel of lid van een tekst, is eveneens van toepassing. Ik ben van mening dat we amendement 106 niet in stemming moeten brengen, en dat het niet-ontvankelijk verklaard moet worden.

De Voorzitter
Mijnheer Donnelly, we zullen daarover beslissen als we aan amendement 106 toe zijn. Bij die gelegenheid zal ik het woord geven aan de heer Fabre-Aubrespy.
Betreffende amendement 106
Fabre-Aubrespy
Mijnheer de Voorzitter, ik wou het niet alleen hebben over dit amendement, maar net als de heer Donnelly ook over andere procedurekwesties. Ik wil u verzoeken het bewuste amendement 106 niet in stemming te brengen. We trekken het namelijk in. Het was niet de bedoeling dat erover gestemd zou worden.
Ik vraag u tevens amendementen 83, 81 en 80 niet-ontvankelijk te verklaren om dezelfde redenen als u dat zojuist gedaan heeft met amendement 106. Deze amendementen zijn ingediend om andere amendementen gedeeltelijk teniet te doen, en dus zijn ze niet ontvankelijk. Hetzelfde doel kan namelijk bereikt worden met een stemming in onderdelen, op grond van artikel 125, lid 3. Ze zijn dus niet ontvankelijk.
Ik verzoek u ook om amendement 109 niet-ontvankelijk te verklaren. Dit was ingediend als een compromisamendement, en bij een stuk als dit kan daar geen sprake van zijn. Bovendien beoogt het meerdere artikelen te vervangen, en kan dus net zo min als amendement 106 ontvankelijk zijn. Als u artikel 115 wilt toepassen, zult u het Parlement in ieder geval om zijn akkoord moeten vragen, en ik geloof niet dat u dat in dit geval krijgt. Het is een compromisamendement van twee fracties, bedoeld om in de plaats te komen van alle andere amendementen. Bovendien is het te laat ingediend.
Tot slot, mijnheer de Voorzitter, wijs ik u erop dat de volgorde van de stemming volkomen in strijd is met artikel 115. Wat we hier behandelen is een initiatiefverslag, en daarop is artikel 50 van toepassing. Dit initiatiefverslag bevat een resolutie, en bij een resolutie is het gebruikelijk dat eerst over de considerans, dan over het dictum en dan over de bijlagen wordt gestemd.

De Voorzitter
Mijnheer Fabre-Aubrespy, als ik de betrokken amendementen in stemming breng, zullen we geval per geval bekijken of ze ontvankelijk zijn. Mag ik u vragen mij hieraan te herinneren als het zover is?
Wel zal ik het Parlement vragen of we volgens artikel 50 over dit compromisamendement stemmen. Over de ontvankelijkheid zullen we gaandeweg beslissen, als we de betrokken artikelen behandelen. Wilt u mij er op dat moment nog eens op attent maken?
Over de volgorde van de stemming is lang nagedacht door de fracties zelf en er is uitgebreid over gesproken met de griffie. Er bestaan precedenten. In het verleden hebben we soortgelijke stukken behandeld, dat wil zeggen stukken die gebaseerd waren op het Verdrag dat net als nu nog niet door alle lidstaten was geratificeerd. Die stukken hadden tot doel onderhandelingen op gang te brengen. De uitkomst daarvan zou dan achteraf worden vastgelegd in het Verdrag. Bij dat soort stukken heeft het Parlement tot nu toe de wetgevingsprocedure gevolgd. Dit is niet het eerste geval, en ik volg dus de bestaande precedenten. Dit is dus de volgorde waarin we stemmen. De bedoeling is vooral dat iedereen begrijpt waar het over gaat en dat het Parlement zo een duidelijke beslissing neemt. Daarom zal ik uitgebreid de tijd nemen voor deze stemming, en punt voor punt uitleggen wat er op het spel staat, zodat iedereen weet waar hij over beslist.
Betreffende amendement 27
Friedrich
Mijnheer de Voorzitter, mij is de tekst waarover wij moeten stemmen niet helemaal duidelijk. Mijns inziens is dit een vertaalfout. Als deze formulering wordt aangenomen, zullen de Europese afgevaardigden worden betiteld als afgevaardigden in het Europees Parlement. De normale benaming in het Duits is: afgevaardigden van het Europees Parlement. Ik vermoed dat dit een vertaalfout in de Duitse versie is. Ik zou graag willen dat wij ons verder afgevaardigden van het Europees Parlement kunnen blijven noemen.

De Voorzitter
Mijnheer Friedrich, wij nemen nota van uw opmerking en de vertaaldiensten zullen de Duitse versie met de originele tekst vergelijken zodat ze geen fouten bevat.

De Voorzitter
Mijnheer Rothley, we zijn nu aan het stemmen over amendement 41 en u kunt uw standpunt over dit amendement nu kenbaar maken. Er zijn er nog andere die ermee samenhangen, maar in essentie gaat het om nummer 41. Wat is uw standpunt?
Vóór de stemming over het derde gedeelte van artikel 4
Rothley
Mijnheer de Voorzitter, ik wilde slechts het Parlement erop attenderen dat wij schrapping voorstellen van de zojuist door u genoemde zin en wel enkel en alleen om redactionele redenen. Wij besluiten nu dus niet over de overgangsregeling als dusdanig. Het gaat hier alleen om een redactionele kwestie.

De Voorzitter
Mijnheer Rothley, als deze zin wordt aangenomen, komt er een overgangsregeling. Als de zin wordt verworpen, komt er geen overgangsregeling.
Dat laatste houdt in dat we in dat geval niet over de bepalingen van de overgangsregeling kunnen stemmen. Dat is de draagwijdte van die zin. Iedereen moet goed beseffen waar hij over stemt, daarom heb ik die zin nog eens duidelijk voorgelezen. Ik ben u erkentelijk dat u mij in de gelegenheid stelt dat nog eens goed duidelijk te maken.
Na de stemming over artikel 4
Thors
Mijnheer de Voorzitter, volgens onze stemlijsten zullen wij een aantal opeenvolgende stemmingen houden over het principe van de overgangsregelingen. Ik stel voor dat wij de stemlijst volgen die uitgedeeld is en dat wij luisteren naar de rapporteur, die aangaf dat de stemming over de overgangsregeling die wij doorvoerden alleen maar een techniek was die gold voor artikel 4, lid 2, tweede deel. Ik wil ook onderstrepen dat in het verzoek tot stemming in onderdelen alleen maar stond dat we in drie rondes zouden stemmen.

De Voorzitter
Mevrouw Thors, de stemming is afgesloten. We kunnen alleen over teksten stemmen, niet over beginselen. Ik heb duidelijk uitgelegd waar het bij deze stemming om ging, en de rapporteur heeft zijn standpunt gegeven. De stemming ligt vast, de uitslag is bekendgemaakt, en dat is het enige wat telt. Er wordt niet gestemd over beginselen, en zeker niet als een stuk al is aangenomen. Deze zaak is dus gesloten.

Rothley
Mijnheer de Voorzitter, waarde collega's, dit is nu een heel belangrijk punt. Ik hoop dat u even geduld met mij hebt, mijnheer de Voorzitter. Mijn fractie heeft op verzoek van andere fracties gevraagd om een aparte stemming over de zin: "Voor de duur van de vijfde zittingsperiode wordt een overgangsregeling vastgesteld" . Op onze stemlijst staat "nee" , maar alleen omdat deze zin hier niet past. Alleen daarom! Daar heb ik reeds voor de stemming op gewezen. Dit is een zuiver redactionele aangelegenheid. Wij moeten tijdens een stemming de mogelijkheid hebben te zeggen dat een tekst, waar wij voor zijn, niet hier maar ergens anders moet worden opgenomen.
Dat moet kunnen en daar vragen wij dan ook om. Mijn fractie is namelijk evenals alle andere fracties voor deze overgangsregeling. U kunt echter niet zomaar zeggen dat de overgangsregeling zelf nu ook in kannen en kruiken is, enkel en alleen omdat wij hebben gezegd dat deze zin niet hier maar elders thuis hoort!
(Applaus) Als u de wil van het Parlement wenst te respecteren, moet u de stemlijst precies volgen en laten stemmen over het principe van een overgangsregeling.

De Voorzitter
Mijnheer de rapporteur, ik kan onmogelijk tegen de wil van het Parlement ingaan. Volgens het Reglement horen we over teksten te stemmen. De uitslag van deze stemming laat niets aan duidelijkheid te wensen over. Ik heb dat nu al een paar keer duidelijk gezegd. Als het Parlement eenmaal een beslissing heeft genomen, kan ik daar niet op terugkomen, stemlijst of geen stemlijst. De stemlijst heeft een indicatieve waarde ten behoeve van de fracties, maar volgens het Reglement neemt het Parlement vervolgens zijn eigen beslissing. Het Parlement stemt over teksten, het Reglement biedt me geen andere mogelijkheid. Ik ben daar heel duidelijk over geweest. Ik heb dat met opzet onmiddellijk na uw toespraak uitgelegd. Ik kan nu niet op de stemming terugkomen. Het Parlement heeft besloten dat er geen overgangsregeling komt, omdat het de tekst waarin er sprake van was heeft verworpen.
(Tekenen van onrust)

Green
Mijnheer de Voorzitter, bij aanvang van dit debat gaf u al aan dat we hier stemmen over een bijzonder gecompliceerde, moeilijke en gevoelige zaak. U gaf ook aan dat de fracties en uw diensten zeer nauw hadden samengewerkt om te bepalen in welke volgorde zou worden gestemd en hoe we deze stemming zouden benaderen. De interpretatie die u zojuist heeft gegeven is echter in strijd met de wijze waarop deze stemming volgens uw diensten zou moeten plaatsvinden. Het geeft geen pas en is ook nogal bot om tijdens de eigenlijke stemming de interpretatie nog te wijzigen. Gezien de stemlijst die door uw en onze diensten is opgesteld, verkeerden we allemaal in de veronderstelling dat er gestemd zou worden over het beginsel van de overgangsregeling. Het geeft geen pas dat zo kort voor de stemming nog te veranderen. Het heeft bij die eerste stemming nogal wat verwarring veroorzaakt. Als het volkomen helder was geweest wat er aan de hand was, zou de uitslag van die stemming anders zijn geweest. Ik ben hier erg ongelukkig mee. We zetten hiermee de behandeling van het hele vraagstuk op het spel. Ik weet hoezeer u eraan hecht dit ontwerpstatuut vandaag nog door te voeren, en wil u daarom vriendelijk verzoeken uw interpretatie te herzien.

Nassauer
Mijnheer de Voorzitter, mag ik een handje helpen? U vindt in artikel 4 drie leden. In lid 2 staat de zin: "Voor de duur van de vijfde zittingsperiode wordt een overgangsregeling vastgesteld" . Daarover is gestemd en deze zin is daar nu geschrapt. U vindt het principe echter terug in bijlage 1, punt A, waar de titel "Bezoldiging voor de uitoefening van het mandaat" boven staat. Dan komt de zin: "Voor de duur van de vijfde zittingsperiode gelden als overgangsregeling de volgende artikelen 1 t/m 5" . Daarover hebben wij nog niet gestemd. Het principe van de overgangsregeling moet inderdaad hier worden vermeld en de heer Rothley heeft daar volkomen terecht op gewezen. Wij hebben dus tot nu toe artikel 4 alleen redactioneel gewijzigd en moeten nu stemmen over bijlage 1 A en het daarin voorkomende principe.

Palacio Vallelersundi
Mijnheer de Voorzitter, natuurlijk heeft de Voorzitter formeel en uit het oogpunt van het Reglement volledig gelijk. Wij kunnen een stemming die al heeft plaatsgevonden inderdaad niet overdoen. Mijns inziens kan dit ernstige incident opgelost wordt door het amendement 26 van de Europese Volkspartij in stemming te brengen, dat in de stemlijst niet als ongeldig beschouwd wordt en waarin eveneens sprake is van deze overgangsregeling. Aldus zouden we niet terugkomen op de afgesloten stemming. Formeel zou het Parlement zijn Reglement naleven en door het amendement 26 aan te nemen zouden we het opnieuw mogelijk maken een overgangsregeling in te stellen, waarbij geen sprake zou zijn van de vijfde zittingsperiode, maar van de zittingsperiode na de goedkeuring van het statuut. Dit lijkt mij een mogelijkheid om dit probleem overeenkomstig het Reglement op te lossen.

Fabre-Aubrespy
Mijnheer de Voorzitter, daarnet, voordat u artikel 4 lid 2 in stemming bracht, heeft de heer Rothley het woord gevoerd. Daarop heeft u overduidelijk uitgelegd hoe de uiteindelijke uitslag moest worden geïnterpreteerd. U heeft die uitleg tot drie keer toe herhaald, en terecht, want het Parlement moest beslissen over de zin waarin sprake was van een overgangsregeling voor de vijfde zittingsperiode.
Wat men u nu voorstelt, is in strijd met het Reglement. Men wil op een tekst terugkomen, en dan nog wel via een bijlage. Toen ik zo-even bezwaar maakte tegen de volgorde van de stemming, heeft u zelf gezegd dat u de wetgevingsprocedure zou volgen. Hoe kunnen we dan in een bijlage terugkomen op een stemming over de hoofdtekst?
De enige tegenstrijdigheid met de eerste alinea van het tweede lid is gewoon het feit dat de term "overbruggingstoelage" niet van toepassing is. Maar u kunt nu geen mondelinge stemming meer laten plaatsvinden over de vraag of er ja dan neen een overgangsregeling komt voor de vijfde zittingsperiode. Zoals u zelf heeft benadrukt, is daarover al gestemd. De uitslag was duidelijk, er was een uitgesproken meerderheid.

Pasty
Mijnheer de Voorzitter, ik heb oprecht veel waardering voor de manier waarop u dit debat leidt. Voor het eerst weten we waar we in dit Parlement over stemmen. U neemt de moeite om regel voor regel voor te lezen waarover wij moeten beslissen.
U bent zo-even meer dan duidelijk geweest. Onze collega's horen te weten dat het er hier niet toe doet wat de fractieorganen op papier zetten. Het gaat erom wat de Voorzitter zegt die de stemming leidt. Ik ben het helemaal eens met de juridische argumenten van mevrouw Palacio en de heer Fabre-Aubrespy. U hoeft niet opnieuw te beginnen aan een stemming die we net achter de rug hebben.

De Voorzitter
Dank u, mijnheer Pasty.
Ik verzoek iedereen aandachtig te luisteren naar wat ik nu ga zeggen en stil te zijn tot ik uitgesproken ben. De stemming ligt vast, en we komen er niet meer op terug. Als we gaan stemmen over artikel 11 bis van de Fractie van de Europese Volkspartij, krijgen we hetzelfde probleem. Als een meerderheid op dat moment een overgangsregeling wil, zult u de tekst moeten aannemen die ik nu in stemming ga brengen. Als u voor een overgangsregeling stemt, zullen we zien of we al of niet moeten stemmen over de eerste alinea van bijlage 1. Dat hangt af van de uitslag. Ik breng nu dus artikel 11 bis in stemming. Dat luidt: "Tijdens de duur van de zittingsperiode na de goedkeuring van het statuut van de leden van het Europees Parlement werkt het Europees Parlement een bijzondere overgangsregeling uit voor de parlementaire vergoeding, het socialezekerheidsstelsel, het pensioenstelsel en het belastingstelsel van de leden" . Dit is de tekst die ik nu in stemming breng. Ik zal hem nog een keer voorlezen.
In deze tekst staat niet dat we over de bijlage stemmen. Er staat dat het Parlement een overgangsregeling uitwerkt. Als de meerderheid voor stemt, komt er dus een overgangsregeling. Dit houdt in dat ik vervolgens de eerste paragraaf van de bijlage in stemming breng, punt A. Dan zullen we weten of het Parlement de overgangsregeling later moet uitwerken, of dat we dat nu doen op grond van de bijlage. Iedereen weet dus nu waar hij over stemt. Er komen dus nu twee stemmingen. Ik zeg het luid en duidelijk. Ik kom er niet op terug. De zin die wordt aangenomen, verdwijnt uit het artikel waar hij in stond.
Ik breng nu artikel 11 bis in stemming, dat dus niet is vervallen. Als u een overgangsregeling wilt, kunt u bij de derde stemming beslissen of u uitsluitend artikel 11 bis wilt handhaven, dan wel de bijlage van de heer Rothley in behandeling wilt nemen.
(Het Parlement neemt artikel 11 bis aan) - Na de stemming over amendement 26
De Voorzitter
Mijnheer Fabre-Aubrespy, ik heb klaar en duidelijk uitgelegd waar we over aan het stemmen waren. Dit is een principekwestie, namelijk de vraag of er wel of geen overgangsregeling komt. In de tekst stond één zin waarmee die regeling werd ingesteld. Die zin is geschrapt. Maar het Parlement heeft amendement 26 aangenomen, en daarmee is bepaald dat er een overgangsregeling komt.
We staan nu voor de volgende beslissing: wordt de overgangsregeling die van bijlage 1, degene die de heer Nassauer voorstaat? Daarover kan ik u laten stemmen. Daarnet kon ik niet tegen de tekst van het statuut ingaan, maar nu staat er in die tekst dat er een overgangsregeling komt. We moeten dus beslissen of die overgangsregeling in een later stadium door het Parlement wordt aangenomen, dan wel dat het die uit punt A van bijlage 1 bij het stuk van de heer Rothley wordt.
Ik hoop dat iedereen nu weet wat de stemming over dat bewuste punt A inhoudt. In punt A staat: "Voor de duur van" - wordt dus nu - " de zittingsperiode na de goedkeuring van het statuut, gelden als overgangsregeling de volgende artikelen 1 tot en met 5" . Dat is de tekst waar we nu over gaan stemmen.

Crowley
Mijnheer de Voorzitter, nu deze ronde achter de rug is verzoek ik u de overige amendementen tegen een overgangsperiode die door andere fracties zijn ingediend, onmiddellijk in stemming te brengen. We hebben nu de inhoud van het ontwerpstatuut waar we in de vorige ronde voor gestemd hebben, weer herroepen en danig overhoop gehaald. U heeft ons nu toestemming gegeven een onderdeel van de bijlage op te nemen in het ontwerpstatuut. De regels worden hiermee met voeten getreden. Gisteren had ik het nog over het belang van respect en waardigheid en onze unanieme instemming met de beginselen van dit ontwerpstatuut. Op deze manier delven we ons eigen graf. De laatste stemming was ongeldig; ik verzoek u daarom haar te annuleren.

De Voorzitter
Mijnheer Crowley, kunt u misschien aangeven over welke amendementen u het precies hebt?

Crowley
Mijnheer de Voorzitter, dit Huis heeft gestemd over het vraagstuk van de overgangsperiode. Uit die stemming bleek dat dit Huis geen overgangsregeling wenst in te voeren. Het ging hierbij over een onderdeel van het ontwerpstatuut. U hebt amendementen naar de bijlage verplaatst die aan het ontwerpstatuut zal worden bevestigd en allereerst die amendementen in stemming gebracht. Ik zou graag willen weten of door middel van een voorstel in de bijlage de eerdere stemming over het ontwerpstatuut, waarin de overgangsperiode werd afgewezen, kan worden herroepen. Deze twee teksten zijn duidelijk met elkaar in tegenspraak, en ze kunnen niet alle twee juist zijn.

Voorzitter
Ik zou uw aandacht willen vestigen op het volgende. Als we tegen een bepaald onderdeel van een artikel stemmen betekent dat nog niet dat we een ander onderdeel waarin de overgangsperiode wordt afgewezen, goedkeuren. We stemmen alleen tegen een onderdeel van de tekst. Vervolgens heb ik een ander amendement op de tekst van het statuut, niet de bijlage, in stemming gebracht. En daar hebben we dus voor gestemd: dat we een overgangsregeling zullen invoeren. Wat we echter nog moeten vaststellen is of het gaat om de overgangsregeling die in bijlage 1, punt A, artikelen 1 t/m 5 wordt genoemd. Dit is de enige manier waarop exact kan worden bepaald wat het Huis wil. Het is mijn taak de leden van dit Huis te laten stemmen voor zaken waar ze achter kunnen staan; het is niet mijn taak leden woorden in de mond te leggen die ze helemaal niet willen gebruiken. Dit is mijn plicht en daar zal ik me aan houden. Hierbij sluit ik de discussie omtrent dit punt.
Vóór de stemming over punt A van de bijlage
De Voorzitter
"Voor de duur van de vijfde zittingsperiode gelden als overgangsregeling de volgende artikelen 1 tot en met 5" . Wie tegen deze paragraaf stemt, wil dat artikel 11 bis gehandhaafd blijft. Dat wil zeggen dat het Parlement in een later stadium een overgangsregeling zal vastleggen. Wie voor deze tekst stemt, wil dat de overgangsregeling uit de bijlage van kracht wordt. Dat is de regeling die de Commissie juridische zaken en rechten van de burger heeft goedgekeurd. Daarna zullen we punt per punt stemmen. Dat is wat u de principekwestie noemt.
Het spijt me vreselijk, de Commissie juridische zaken en rechten van de burger heeft een buitengewoon ingewikkelde tekst geproduceerd, en het is mijn taak te zorgen dat het Parlement weet waar het over stemt.
Het document bestaat uit een hoofdtekst, een resolutie en een bijlage. Dat is de volgorde die ik moet aanhouden.

Provan
U hebt zojuist de tekst voorgelezen die u in stemming wilt brengen, maar kunt u ons ook vertellen op welke pagina die tekst staat of om welk artikel het gaat, en of hij in de bijlage staat of in de originele tekst? Het is me niet helemaal duidelijk waar we nu precies over gaan stemmen.

De Voorzitter
Ik zal proberen het nogmaals uit te leggen. We hebben amendement 26 aangenomen. Daarin staat dat dit Huis een overgangsregime zal invoeren. Ik wil nu nog graag het oordeel van dit Huis over een punt, namelijk of het hier gaat om het overgangsregime dat in de inleiding tot bijlage 1 wordt genoemd die ik u heb voorgelezen. Daarin staat het volgende:
" ... gelden als overgangsregeling de volgende artikelen 1 tot en met 5" . Het eerste deel, "voor de duur van de vijfde zittingsperiode" , moet dus komen te vervallen. In de tekst staat namelijk: "Voor de duur van de zittingsperiode na de goedkeuring van het statuut" . Dat is wat de secretarissen-generaal in hun eigen tekst hebben voorgesteld. U vindt dat terug in de stemlijst. Ik heb de zaak in tweeën gesplitst: eerst de overgangsregeling, dan de inhoud ervan. Duidelijker kan ik niet zijn, meer kan ik niet doen om het Parlement tot een beslissing te laten komen.

Tsatsos
Mijnheer de Voorzitter, ik moet even een puntje op de i zetten. U vraagt of wij nu overgaan naar een andere regeling ofwel naar bijlage 1, artikelen 1 t/m 4. Als wij voor bijlage 1, artikelen 1 t/m 4 stemmen, betekent dat niet dat er niet meer hoeft te worden gestemd over de amendementen op de artikelen 1, 2, 3 en 4. U kunt dus niet zeggen dat wij, omdat wij voor bijlage 1 hebben gekozen, daarmee tegelijkertijd ook de huidige inhoud daarvan hebben aangenomen en er dus niet meer hoeft te worden gestemd over de daarop ingediende amendementen.

De Voorzitter
Nee, mijnheer Tsatsos, wij stemmen over de tekst die op de stemlijst vermeld staat als het beginsel. Aangezien we niet over een beginsel kunnen stemmen, moeten we over een tekst stemmen, dat moet u als kenner van het Reglement toch weten. Over welke tekst gaat het hier? Ten eerste hebben we besloten dat er een overgangsregeling komt. Ten tweede moeten we uitmaken of die overgangsregeling degene wordt die in bijlage staat. Daarna stemmen we over de inhoud van de bijlage. Op dit moment zijn we dus aan het stemmen over de vraag of de overgangsregeling degene wordt die in de bijlage staat. Daarna kunnen we stemmen over de amendementen op de bijlage. Dat is de stand van zaken op dit moment.
Betreffende amendement 25
Provan
Mijnheer de Voorzitter, met betrekking tot amendement 25 het volgende. Mijns inziens moet er nog eens naar de tekst worden gekeken. De formulering in het origineel lijkt in de Engelse versie te zijn omgedraaid. In de Engelse tekst lijken de rollen omgedraaid en wordt nu gesteld dat de leden meer moeten gaan betalen dan het Parlement zou bijdragen. Ik denk dat het precies andersom moet zijn.

De Voorzitter
Mijnheer Provan, we stemmen nu over paragraaf 1 van de originele tekst. Zodra we toekomen aan het gedeelte waar u het over hebt zullen we uw opmerking ter harte nemen, maar we stemmen in ieder geval over de originele tekst van het amendement. We zullen het specifieke taalkundige probleem bekijken.
Vóór de stemming over amendement 35
Fabre-Aubrespy
Mijnheer de Voorzitter, ik vind dat dit amendement moet worden ingetrokken. Het is namelijk strijdig met een beslissing die we zojuist hebben genomen.

De Voorzitter
Ik ben het helemaal met u eens.
Na de stemming over overweging E
Fabre-Aubrespy
Mijnheer de Voorzitter, het is jammer dat u me niet eerder het woord heeft gegeven. Deze overweging was in flagrante tegenspraak met onze beslissing van daarnet. Daarin was sprake van een overgangsregeling voor de maandelijkse bezoldiging voor de duur van de eerste zittingsperiode.

Rothley
Mijnheer de Voorzitter, dat is niet tegenstrijdig. De regeling is in haar geheel een overgangsregeling. Daarom wordt hier terecht over overgangsregeling gesproken.

De Voorzitter
Mijnheer Fabre-Aubrespy, dat is niet tegenstrijdig. We hebben gewoon besloten dat er een overgangsregeling komt voor de duur van de zittingsperiode na de goedkeuring van het statuut. Als deze tekst in strijd is met andere onderdelen wat betreft het moment waarop de regeling in werking treedt, dan moet dat worden gecorrigeerd op basis van de tekst van het statuut. Het ogenblik waarop de overgangsregeling in werking treedt, is vastgelegd met amendement 26. Dat amendement is aangenomen. Als de overweging die we nu behandelen daar niet mee strookt, passen we die aan. Maar er komt wel degelijk een overgangsregeling.
Vóór de stemming over het ontwerpstatuut als geheel
Fabre-Aubrespy
Ik zou later hebben kunnen spreken, maar aangezien u heeft bepaald dat dit een wetgevingsresolutie is, is artikel 50 van toepassing. Op grond van dit artikel hadden we een overzicht moeten krijgen van de financiële consequenties, en dat is niet gebeurd. Uit lid 1 van artikel 50 blijkt bovendien dat voor zo'n resolutie een meerderheid van de leden van het Parlement vereist is. Dat eerste lid is hier van toepassing. Zo staat het in artikel 6. Voor het ontwerpstatuut als geheel is dus een meerderheid van de leden van het Parlement vereist.

De Voorzitter
We moeten het statuut dus aannemen met een absolute meerderheid van de leden van het Parlement. We gaan een hoofdelijke stemming houden op verzoek van de Fractie van Onafhankelijken voor het Europa van de Nationale Staten.

Palacio Vallelersundi
Mijnheer de Voorzitter, mijns inziens moeten we er rekening mee houden dat in artikel 190, lid 5 van het Verdrag van Amsterdam niet in een specifieke meerderheid voorzien wordt. Een gewone meerderheid volstaat dan ook om deze tekst goed te keuren. Het betreft hier uiteraard de definitieve goedkeuring. Aangezien het Verdrag van Amsterdam boven ons Reglement primeert ben ik evenwel van oordeel dat het absoluut onsamenhangend zou zijn als voor het ontwerpstatuut een absolute meerderheid vereist zou zijn en wij de definitieve tekst vervolgens met een gewone meerderheid zouden goedkeuren. Ik heb er helemaal niets op tegen dat wij deze tekst met een absolute meerderheid aannemen, uiteraard overeenkomstig het Reglement. Dit is een heel bijzonder initiatiefverslag, dat direct met het Verdrag van Amsterdam samenhangt. Ik heb hier hoe dan ook niets op tegen. Ik ben er zeker van dat de Vergadering dit met een absolute meerderheid zal goedkeuren.

Rothley
Mijnheer de Voorzitter, deze kwestie werd in de Commissie juridische zaken en rechten van de burger uitvoerig besproken met de juridische dienst van het Parlement. Het lijdt geen enkele twijfel dat in dit geval geen absolute meerderheid is vereist. In het Verdrag staat uitdrukkelijk dat de meerderheid van het totaal aantal leden van het Parlement alleen vereist is, wanneer dit uitdrukkelijk in het Verdrag wordt vermeld. Dat is echter niet het geval bij dit artikel. Hier wordt een dergelijke meerderheid niet verlangd. Dit staat absoluut buiten kijf en daarover bestond dan ook niet de minste twijfel.

De Voorzitter
Mijnheer Rothley, zoals u zegt, zou dit zo zijn als het Verdrag van Amsterdam van kracht was. Dit Verdrag is echter nog niet in werking getreden. Aangezien het Verdrag nog niet van kracht is, gaat het hier om een wetgevingsinitiatief van het Parlement dat tot doel heeft een debat met de Raad op gang te brengen. In artikel 50, lid 6 van ons Reglement is bepaald dat:

De Voorzitter
" Het bepaalde in dit artikel is dienovereenkomstig van toepassing in de gevallen waarin de Verdragen het Parlement het recht van initiatief toekennen" . Dit heeft dus betrekking op alle wetgevingsinitiatieven. We hebben op voorstel van uw commissie een wetgevingsinitiatief in stemming gebracht. Daarbij hebben we de stemvolgorde voor wetgevingsinitiatieven gehanteerd. Het gaat niet aan om dan vervolgens te zeggen dat de artikelen uit het Reglement die slaan op wetgevingsinitiatieven niet van toepassing zijn, omdat het Verdrag nog niet van kracht is. Er is dus een absolute meerderheid vereist, zo niet wordt het ontwerp niet aangenomen.
Betreffende artikel 5 van het ontwerpstatuut
Rothley
Mijnheer de Voorzitter, men attendeert mij erop dat wij bij artikel 5 van het Statuut weliswaar over amendement 8 hebben gestemd, maar niet over artikel 5 zelf. Ik zou u dankbaar zijn, indien u dat liet controleren. Eventueel moeten wij dan nog over artikel 5 zelf stemmen.

De Voorzitter
Mijnheer Rothley, u hoeft zich niet ongerust te maken. Wij hebben een amendement op dat artikel 8 aangenomen waarin de tekst in zijn geheel was overgenomen. Het amendement was trouwens afkomstig van uw eigen fractie, en u heeft het gesteund. We konden er niet meer opnieuw over gaan stemmen, omdat de tekst al in zijn geheel was aangenomen. Dit is dus al geregeld.
Vóór de stemming over artikel 3 van de bijlage
De Voorzitter
Ja, mevrouw, u heeft gelijk. Assistenten en fractiemedewerkers mogen niet op de zetels van parlementsleden zitten. Ik verzoek hen dus nogmaals zich hiervan te onthouden.
Vóór de stemming over artikel 4 van de bijlage
De Voorzitter
Ik zou graag willen weten wat de rapporteur over dit artikel te zeggen heeft. Ik twijfel. Amendement 26 is aangenomen. Daarin staat dat de overgangsregeling van kracht wordt tijdens de zittingsperiode na de goedkeuring van het statuut. De openingszin van de bijlage hebben we aangepast door de woorden "de duur van de vijfde zittingsperiode" te verwijderen. Nu wordt er in artikel 4 tot twee keer toe gesproken van de vijfde zittingsperiode. Ik heb de indruk dat dit in tegenspraak is met amendement 26, dat al is aangenomen. Wat vindt de rapporteur hiervan?

Rothley
Mijnheer de Voorzitter, ik stel voor de tekst aan te nemen zoals deze nu is en daarna aan te passen aan de reeds aangenomen amendementen.

De Voorzitter
De tekst wordt dus aangepast. In plaats van "de vijfde zittingsperiode" komt er "de zittingsperiode na de goedkeuring van het statuut" te staan. Daarover wilde ik even duidelijkheid, om alle twijfel weg te nemen.
Na de stemming over paragraaf 2
Bourlanges
Mijnheer de Voorzitter, u heeft het al een paar keer over aanpassing van de tekst gehad, omdat datgene wat we hebben aangenomen een verwijzing naar de vijfde zittingsperiode uitsluit. Ik volg u daarin volkomen. Ik vind alleen dat u met de laatste aanpassing onduidelijkheid schept. De formulering die u daarnet heeft gehanteerd, brengt mij in twijfel. Bedoelt u dat u de woorden "vijfde zittingsperiode" vervangt door "het einde van de zittingsperiode waarin het statuut wordt goedgekeurd" ? Of vervangt u "de vijfde zittingsperiode" , zoals u gezegd heeft, door "de zittingsperiode na de goedkeuring van het statuut" ? Dat is de formulering die u heeft gebruikt, en die betekent iets heel anders. In het tweede geval duurt de overgangsregeling namelijk vijf jaar langer.

De Voorzitter
Mijnheer Bourlanges, in de tekst die we hebben aangenomen, namelijk amendement 26 van de Fractie van de Europese Volkspartij, staat om precies te zijn: "Tijdens de duur van de zittingsperiode na de goedkeuring van het statuut van de leden van het Europees Parlement" . Dat zijn de exacte woorden uit de tekst waaraan alle andere formuleringen moeten worden aangepast. Als ik iets anders gezegd heb, komt dat door mijn gebrekkige Frans of door een vergissing. Ik had er geen enkele bedoeling mee. Amendement 26 is bepalend voor alle overige onderdelen.
Vóór de stemming over compromisamendement 109
Fabre-Aubrespy
Mijnheer de Voorzitter, ik heb daarnet al iets gezegd over dit amendement. Ik wil dat nog eens herhalen. Dit is een compromisamendement van twee fracties. Het is duidelijk te laat ingediend. Bovendien is het bedoeld om in de plaats te komen van alle andere amendementen. Ik begrijp niet op grond van welke bepaling u het ontvankelijk heeft verklaard. Het Reglement, en met name artikel 115, verbiedt dit soort compromisamendementen.

Cot
Mijnheer de Voorzitter, vindt u dat paragraaf 7 verenigbaar is met ons Reglement? Is deze paragraaf wel ontvankelijk, gezien de verdeling van bevoegdheden tussen de organen van dit Parlement?

Rothley
Mijnheer de Voorzitter, inhakend op de vraag van de heer Cot, wilde ik zeggen dat de bevoegdheid van het Bureau absoluut niet wordt betwist. Overigens is het compromis-amendement overeenkomstig artikel 105, lid 4 van het Reglement wel degelijk ontvankelijk. Dit zeg ik in antwoord op de opmerking van de heer Fabre-Aubrespy.

De Voorzitter
De heer Fabre-Aubrespy heeft gedeeltelijk gelijk. Wij kunnen dit amendement aannemen als de meerderheid het ermee eens is dat we erover stemmen. Er moet twee keer gestemd worden. Ik lees u de interpretatie voor zoals die in artikel 115, lid 4 van het Reglement staat. Er staat: "(...) op voorstel van de Voorzitter (kunnen) amendementen die na sluiting van de beraadslaging worden ingediend, in stemming worden gebracht wanneer het compromisamendementen betreft" . Als algemeen criterium geldt dat "compromisamendementen in de regel geen betrekking mogen hebben op onderdelen van de tekst waarop vóór de sluiting van de beraadslaging geen amendementen zijn ingediend" . Er zijn amendementen waarbij dat duidelijk het geval is. Verder geldt dat "compromisamendementen in de regel uitgaan van de fracties, de voorzitters of rapporteurs van de betrokken commissies, of de indieners van andere amendementen" en dat "compromisamendementen in de regel de intrekking van andere amendementen over hetzelfde punt tot gevolg hebben" . Dat laatste is hier het geval. Ik kan dit amendement dus toelaten, maar daarvoor heb ik wel de toestemming van het Parlement nodig. Daarvoor moet ik vragen of er bezwaar tegen bestaat dat er een compromisamendement in stemming wordt gebracht. Aangezien dat het geval is, moet het Parlement een beslissing nemen bij gewone meerderheid van stemmen van de aanwezige leden. We gaan dus eerst stemmen over de indiening van dit compromisamendement.
(Het Parlement stemt in met de indiening van het compromisamendement) Ik maak u erop attent dat de fracties die het amendement hebben ingediend, de Fractie van de Partij van de Europese Sociaal-Democraten en de Fractie van de Europese Liberale en Democratische Partij, de zinsnede "het standpunt van de Raad inzake" hebben geschrapt. De precieze tekst luidt: "Het Bureau neemt dit besluit in het licht van het statuut" . Dat is de tekst van de tweede alinea.

Dell'Alba
Mijnheer de Voorzitter, ik zit met een probleem, dat overigens losstaat van mijn persoonlijke situatie. In dit amendement is sprake van leden die naar het Parlement komen in hun eigen auto. Ik weet dat er een interfractiewerkgroep motoren bestaat bij het Europees Parlement. Vallen motoren ook onder deze regeling?

De Voorzitter
Mijnheer Dell'Alba, alleen als die motoren persoonlijke voertuigen zijn.
Als dat niet zo is, maar ik geloof dat het wel zo is, zouden ze niet onder de regeling vallen. De quaestoren zullen te gepasten tijde kunnen uitmaken of die motoren persoonlijke eigendom zijn of niet.

Cot
Mijnheer de Voorzitter, u heeft niet op mijn vraag geantwoord over de ontvankelijkheid in het licht van de scheiding van bevoegdheden. Als ik onze rapporteur goed heb begrepen, is dit amendement niet meer dan een verzoek. Iets anders zou natuurlijk de verdeling van de bevoegdheden schenden.
Zo heb ik de woorden van de rapporteur, en bijgevolg uw standpunt, opgevat.

De Voorzitter
Mijnheer Cot, de eerste woorden van paragraaf 7 luiden om precies te zijn: "verzoekt het Bureau te besluiten" . Het is dus een verzoek aan het Bureau. Het Bureau zal te gepasten tijde een beslissing nemen, nadat het statuut is aangenomen, uiteraard.
Betreffende de stemming over amendement 18
De Coene
Voorzitter, het amendement 18, lees het na, moet beschouwd worden als een toevoeging op het compromisamendement. Bekijk de tekst: het is een toevoeging op het compromisamendement dat een specifieke regeling vraagt voor leden die in de nabijheid van het Parlement wonen. Het vervalt dus absoluut niet. Trek de inhoud na.

De Voorzitter
Nee, er kan niet op een compromisamendement worden teruggekomen, noch voor een toevoeging, noch voor iets anders. Er kan niet over dit amendement gestemd worden. Het spijt me vreselijk.
Vóór de stemming over de ontwerpresolutie als geheel
Fabre-Aubrespy
Mijnheer de Voorzitter, ik ben het eens met uw standpunt van zo-even, toen we moesten stemmen over het ontwerpstatuut als geheel. U besliste toen dat er een absolute meerderheid van de leden van het Parlement vereist was. Daarover had ik u om verduidelijking gevraagd. Maar dit verzoek heeft betrekking op de resolutie als geheel. Als u artikel 50 erop naslaat, ziet u staan: "De resolutie wordt aangenomen met de meerderheid van de leden van het Parlement" . Het gaat dus niet alleen over de bijlagen of het ontwerp dat in bijlage is aangehecht. Volgens mij zijn er daarnet artikelen van het ontwerpstatuut aangenomen zonder absolute meerderheid. Ik had graag dat u dat nakeek. Anderzijds is wat u daarnet gezegd heeft over paragraaf 2 volgens mij niet van toepassing. Voor de resolutie en voor al haar artikelen is wel degelijk een absolute meerderheid van de parlementsleden vereist.

De Voorzitter
Het spijt me, mijnheer Fabre-Aubrespy. Als voor een regeling een absolute meerderheid vereist is, moet de tekst als geheel bij absolute meerderheid van stemmen worden aangenomen. Ontwerpresoluties daarentegen worden altijd bij gewone meerderheid van stemmen aangenomen. Zoals u weet is er een absolute meerderheid vereist voor de begroting. De tekst van de begroting wordt bij absolute meerderheid van stemmen aangenomen, maar voor de commentaren in de ontwerpresolutie volstaat een gewone meerderheid. In het onderhavige geval hebben we precies dezelfde theorie toegepast. Wanneer ik het verzoek van uw fractie, de ontwerpresolutie, in hoofdelijke stemming breng, volstaat dus een gewone meerderheid.
Betreffende de stemming over amendement 18
Green
Mijnheer de Voorzitter, voordat we overgaan tot de eindstemming zou ik u en uiteraard ook alle parlementaire fracties eerst willen danken voor uw inspanningen, die het mogelijk hebben gemaakt deze stemming zo vlot te laten verlopen. We stemmen hier over een moeilijk en gevoelig vraagstuk. Ik vind dat we dank verschuldigd zijn aan al diegenen die aan het goede verloop hebben bijgedragen, want hun taak was niet eenvoudig.
Verder zou ik u willen vragen amendement 18 toch nog eens te bekijken. U hebt al geoordeeld dat amendement 18 niet meer kan worden behandeld nu het compromisamendement over paragraaf 7 is aangenomen. Ik zou als voorzitter van een van de fracties die het compromisamendement 109 hebben voorgesteld willen zeggen dat amendement 18 in onze opvatting helemaal niet tegenstrijdig is, maar als aanvulling kan worden opgenomen. Als de heer Cox bereid zou zijn daar namens de liberalen mee in te stemmen, zouden we amendement 18 mijns inziens wel degelijk aan dit Huis kunnen voorleggen. Het druist op geen enkele manier in tegen welk onderdeel van het compromisamendement dan ook.

Aelvoet
Mijnheer de Voorzitter, wat het amendement 18 betreft ben ik eveneens van oordeel, zoals de heer De Coene en mevrouw Green, dat het wel degelijk een aanvulling is en ik pleit ervoor dat het Huis de kans krijgt om hierover te stemmen.

De Voorzitter
Voor alle duidelijkheid. Het gaat om een compromis over de verplaatsingsvergoedingen voor de afgevaardigden als geheel. Bijlage 2 bevat zelfs een paragraaf, die trouwens is aangenomen, waarin dat vermeld staat en waarin het Bureau wordt verzocht op basis daarvan een beslissing te nemen. We kunnen er niets aan toevoegen dat geen deel uitmaakt van het compromis.
Ik breng die tekst niet in stemming, want in mijn ogen is hij in tegenspraak met het compromis. Als er een compromis wordt ingediend, moet dat gerespecteerd worden. Een amendement zou een nieuw element toevoegen aan de berekening van de verplaatsingsvergoedingen.
Ik weet niet of het al dan niet strijdig is met artikel 1 van bijlage 2, waar de vergoeding van kosten tegen overlegging van bewijsstukken wordt geregeld, maar het gaat in ieder geval om hetzelfde onderwerp. Het spijt mij zeer, mevrouw Green, maar dit is de interpretatie van het Reglement en ik kan niet over het amendement laten stemmen.

Green
Mijnheer de Voorzitter, toen mijn fractie die compromistekst, mede namens de liberalen, aan u voorlegde, hebben we uw diensten een brief gestuurd die nu naar mijn vaste overtuiging op uw tafel ligt. In die brief hebben we alle amendementen opgesomd die door het compromis zouden worden vervangen. De brief sluit af met de mededeling dat het compromis amendement 18 van de PSE niet vervangt, omdat daar apart over gestemd dient te worden. Het is van meet af aan duidelijk geweest dat over amendement 18 afzonderlijk gestemd zou moeten worden en ik verzoek u dan ook vriendelijk doch dringend het in stemming te brengen.

De Voorzitter
Mevrouw Green, het compromisamendement behelst alle aspecten die zijn genoemd. Ik blijf dan ook bij mijn interpretatie. Als er een compromisamendement wordt ingediend kunnen we niet ook nog eens een amendement behandelen dat deels met dat compromis samenvalt. Het spijt me, maar zo denk ik erover. Als u dat wenst kan ik dit aan de Reglementscommissie voorleggen, maar ik ga het amendement niet in stemming brengen.

Konrad
Mijnheer de Voorzitter, waarde collega's, mevrouw Green heeft zojuist de loftrompet gestoken over de Voorzitter en daar wil ik kort op reageren. Mijns inziens hebben wij na drie uur stemmingen geen enkele reden om de loftrompet te steken, noch over de Voorzitter, noch over onszelf. Wij hebben als Europees Parlement een treurig staaltje gegeven van onze manier van wetgeven. Drie uur lang onderhandelen wij op mondeling verzoek over amendementen. Dat is de kwaliteit die wij bieden. Ik vind dat wij deze morgen een treurig schouwspel hebben geboden.

De Voorzitter
Dit is geen voorstel van orde.

Willockx
Mijnheer de Voorzitter, ik denk dat de geloofwaardigheid van de stemming over het statuut fel overschaduwd wordt door het laatste incident. Ik zou dus zeer uitdrukkelijk willen vragen dat het Bureau in elk geval de inhoud van amendement 18 onderzoekt.

De Voorzitter
Mijnheer Willockx, deze kwestie is afgehandeld. U kunt het Reglement erop nalezen. Dit is mijn verantwoordelijkheid. De Commissie Reglement, onderzoek geloofsbrieven en immuniteiten heeft het laatste woord en zal verder uitmaken of ik wel of geen gelijk heb. Het statuut is aangenomen. En de geloofwaardigheid van het Parlement hangt hier gelukkig niet van af.

Blokland
Mevrouw de Voorzitter, ik heb een amendement 12 ingediend en ik ben erop geattendeerd dat de vertaling in het Engels precies het omgekeerde beoogt dan wat ik in de Nederlandse tekst heb voorgesteld. Het lijkt mij goed dat ik daarom de Nederlandse tekst voorlees, zoals ik die wil hebben en daarna de vertaling daarvan in het Engels. Mijn tekst in het Nederlands luidt: "Verzoekt de lidstaten ernstig in overweging te nemen om in dat geval de structuur van hun economieën waar mogelijk te flexibiliseren en diversifiëren, alsmede aan te dringen op een gematigde loonontwikkeling teneinde de werkgelegenheid te stimuleren" . De Engelse vertaling daarvan luidt:
"With this eventuality in mind calls on the Member States to consider seriously making the structure of their economies more flexible and diversified where this is possible and also pressing for wage rises to be moderate in order to stimulate employment" .
(Het Parlement neemt de resolutie aan)

Pasty
Mevrouw de Voorzitter, onze fractie heeft tegengestemd omdat wij zowel een eenduidige als een billijke tekst willen. De tekst die we nu hebben aangenomen is geen van beide. Het is een warboel van pietluttige details, en het valt me nog mee dat er in het amendement op de bijlage niet stond dat we op eigen kosten wenskaarten van het Parlement mochten versturen!
Wat billijkheid betreft, hadden wij gewild dat alle leden, ongeacht hun land van herkomst, onder de nieuwe regeling dezelfde vergoeding en hetzelfde statuut kregen. Bij de overgangsregeling die nu is aangenomen, is dat niet het geval.
Maar er is reden tot nog meer ongerustheid. Het amendement dat is aangenomen, bepaalt dat de overgangsregeling pas van kracht wordt in de zittingsperiode na de goedkeuring van het statuut. Als de Raad het statuut niet voor juli 1999 goedkeurt - en dat is erg waarschijnlijk, of op z'n minst niet onwaarschijnlijk - wordt het overgangsstatuut pas van kracht in 2004 en het definitieve statuut pas in 2009.
Volgens mij schieten ze bij de Raad onbedaarlijk in de lach als ze dit binnen krijgen. Ik vind het erg dat er op zo'n manier over gestemd is.

Carlsson
Mevrouw de Voorzitter, ik heb maar één vraag. Toen ik een keer een stemverklaring in wilde dienen, werd deze ongeldig verklaard, aangezien men in de zaal aanwezig moet zijn als deze behandeld wordt. Er waren een aantal collega's die het hebben voorgelezen maar die niet langer aanwezig zijn. Zijn hun stemverklaringen nu geldig of niet?

De Voorzitter
Ja, mevrouw Carlsson, u heeft volkomen gelijk. Ik had onmiddellijk na de stemming de namen van de collega's bekend moeten maken die hun stemverklaring schriftelijk indienen. Maar er was zoveel rumoer dat ik nu geen stem meer zou hebben. We hebben een behoorlijk zware ochtend gehad. Alle collega's die zich hebben gemeld voor een schriftelijke stemverklaring kunnen hun gang gaan, zelfs al zijn ze op dit moment afwezig.

Carlsson
Mevrouw de Voorzitter, ten eerste wil ik opmerken dat ik uiteraard veel waarde hecht aan een goed en welwillend voorzitterschap. Maar een aantal van mijn collega's hebben veel eerder dan slechts een paar minuten geleden de zaal verlaten in het algemene rumoer en daarom wil ik deze opmerking plaatsen.

De Voorzitter
Ja, maar ze hebben de zaal nu eenmaal verlaten toen de stemming achter de rug was, mevrouw Carlsson. Ik had het moeten doen, u heeft gelijk. Ik zal het de volgende keer doen, maar ik kan u verzekeren dat het bepaald niet meevalt om namen af te roepen in al dat lawaai, als iedereen bezig is te vertrekken. Voor vandaag laten we het dus zo.

Fabre-Aubrespy
Mevrouw de Voorzitter, de zojuist gehouden stemming over het statuut van de afgevaardigden strekt het Europees Parlement niet tot eer, zowel om procedurele als om inhoudelijke redenen.
Wat de procedure betreft, heeft zich de ene na de andere onregelmatigheid voorgedaan. Allereerst binnen de Commissie juridische zaken en rechten van de burger, waar de rapporteur het zogenaamde compromisamendement heeft voorgesteld terwijl hij natuurlijk een nieuw ontwerp had moeten voorstellen, een nieuwe termijn voor de indiening van amendementen had moeten vaststellen.
Bij de opening van het debat is de door ons ingediende prealabele kwestie niet in stemming gebracht. Tijdens de plenaire vergadering hebben we volgens een voor wetgevingsresoluties ongebruikelijke volgorde gestemd. We hebben deze volgorde tijdens de stemming zelfs gewijzigd om zo een bijzonder duidelijke uitslag te frustreren en te betwisten. Meerdere amendementen waren onontvankelijk - zij zijn in stemming gebracht; in overeenstemming met artikel 50 was voor de hele resolutie een volstrekte meerderheid van stemmen vereist, maar bij de aanname was daarvan geen sprake.
Zoals onze Duitse collega Konrad zojuist heeft gezegd, wordt het tijd dat het Europees Parlement inziet dat het zijn bevoegdheden op wetgevend gebied alleen kan uitoefenen als het het Reglement naleeft, waarbij er niet van wordt uitgegaan dat de meerderheid zich hier vrolijk aan kan onttrekken teneinde haar juridische standpunt op te dringen aan de minderheid. Wanneer een Vergadering van mening is dat de politieke minderheid juridisch gezien ongelijk heeft, leven we niet meer in een democratie, maar is de dictatuur nabij.
Wat de inhoud betreft, heeft de tekst een fundamentele tekortkoming - en daarom verzet het merendeel van de leden van onze fractie zich ertegen: de Europese afgevaardigden moeten hun nationaal statuut natuurlijk behouden daar ze hun respectievelijke volkeren vertegenwoordigen. De aangenomen tekst doet echter geen recht aan onze Vergadering aangezien hij, zoals ik gisteren heb gezegd, het probleem wil oplossen door het door te schuiven naar de Raad.
De meerderheid heeft de gedragsregels met betrekking tot de financiële belangen van de afgevaardigden afgewezen, alsmede het verbod op schenkingen en giften aan afgevaardigden; zij heeft het algemene socialezekerheids- en pensioenstelsel voor de ambtenaren van de Gemeenschap verworpen. Zij heeft een "communautair" systeem aangenomen, waarbij de verwijzingen naar de nationale stelsels zich opeenstapelen. Zij heeft gezorgd voor een tekst die niet echt wetgevend is, die veel details bevat - zoals mijn collega Pasty heeft gezegd - en ze heeft haar toekomstige bevoegdheden dus niet gerespecteerd.
Ik hoop dat de Raad hier rekening mee zal houden.

Gebhardt
Mevrouw de Voorzitter, het Europees Parlement hoeft niet trots te zijn op het vandaag op de rails gezette Statuut van de afgevaardigden. Daarvoor is dit Statuut te ondoorzichtig. Transparantie ligt ons echter wel voor in de mond als het om Europese wetgeving gaat. Daarom heb ik slechts met tegenzin voor dit Statuut gestemd. Het oorspronkelijke ontwerp van de heer Rothley was glashelder, maar onderweg naar de plenaire vergadering werd dit in steeds meer mistwolken gehuld. Staat u mij toe dit aan de hand van een voorbeeld toe te lichten. De toelage voor de Voorzitter en andere topfuncties van het Parlement, waarvoor de rapporteur een duidelijk voorschrift zwart op wit had gesteld, zijn in de mist verdwenen. Zij zijn waarschijnlijk ergens verstopt in een functiebeschrijving waar men door de bomen het bos niet meer ziet. Hetzelfde geldt voor andere onderdelen van het Statuut. Als wij op een dergelijk achterbakse manier politiek bedrijven, bewijzen wij Europa en zijn burgers een slechte dienst. Dit is een zwarte dag voor het Europees Parlement. Ik vind het betreurenswaardig dat niet is gestemd over amendement 18 en de Europese Volkspartij aan het langste eind heeft getrokken met amendement 27. Daarmee wordt de mogelijkheid geboden de vesting Europa een vesting te laten blijven die de in het Verdrag opgenomen mogelijkheden helaas achter slot en grendel laat.

McKenna
Mevrouw de Voorzitter, ik heb weliswaar voor dit verslag gestemd, maar met zeer grote tegenzin. Voor mij was deze stemming een heus dilemma. Een aantal onderdelen van dit verslag kan ik niet onderschrijven. Zo is het een feit dat wij, als Ierse leden van het Europees Parlement, ervoor stemmen ons salaris met meer dan 100 % te verhogen. Het zal niet meevallen dat aan de Ierse burgers te verkopen. Evenmin zullen ze veel begrip hebben voor het voorstel de leden van het Parlement volgens EU-tarieven te belasten. Mijn beslissing om voor of tegen te stemmen werd er niet eenvoudiger op gemaakt door het feit dat alle voorstellen tezamen in één pakket werden gepresenteerd. Het stelsel van reiskostenvergoedingen heeft grote problemen veroorzaakt en ik zie niet in waarom we al deze vraagstukken niet afzonderlijk kunnen regelen. We hebben in plaats daarvan besloten dat het stelsel van reiskostenvergoedingen alleen wordt veranderd als de salarissen van de leden van het Parlement worden verhoogd. Ik vind dat onacceptabel en denk dat ook de Ierse kiezers niet geamuseerd zullen zijn.
Gelukkig heeft dit hele vraagstuk in ieder geval ook iets positiefs opgeleverd, namelijk het dubbele mandaat. Het was onaanvaardbaar dat leden van dit Parlement tegelijkertijd lid van hun eigen nationale parlement konden blijven. Wat de salariskwestie betreft is het natuurlijk onrechtvaardig dat de parlementsleden voor hetzelfde werk verschillend worden beloond, maar we hebben dit probleem verkeerd aangepakt. We houden geen rekening met de nationale parlementen, de nationale regeringen en de burgers die ons kiezen.

Cot
Mevrouw de Voorzitter, het is duidelijk dat we zojuist een warrige en ontijdige tekst hebben aangenomen, maar zoals de zaken ervoor staan, is een slechte tekst beter dan helemaal geen tekst en daarom heb ik ervoor gestemd.
Ik wil echter de opvatting aan de kaak stellen dat de vertrekkende afgevaardigden het recht hebben hun huidige bezoldiging te behouden met de hieruit voortvloeiende keus, voor de eerste zittingsperiode, voor de meest gunstige regeling, of die nu de nationale of de Europese is. We verlenen de afgevaardigden hiermee een echt voorrecht dat in een crisisperiode uit politiek, moreel en sociaal oogpunt stuitend is en dat strijdig is met het beginsel van de parlementaire bezoldiging die nooit een erfrecht is geweest, laat staan een voorrecht.
Mevrouw de Voorzitter, ik hoef u er niet aan te herinneren dat deze bezoldiging juist in de vorige eeuw werd bevochten als instrument tegen de voorrechten. Ik betreur het dat het Parlement een van de beginselen van onze democratische constitutionele stelsels zo heeft uitgehold door zichzelf een onaanvaardbaar voorrecht te verlenen.

Ojala
Mevrouw de Voorzitter, ik was genoodzaakt tegen het verslag-Rothley te stemmen vanwege het feit dat het totale pakket, namelijk het salaris, de koppeling ervan aan een Europese belastingheffing ofwel in de praktijk de vrijwaring van belastingen, alsmede het stelsel van reiskostenvergoedingen, vanuit het oogpunt van de burgers niet bevredigend kan zijn. Het stelsel van reiskostenvergoedingen handhaaft immers het probleem dat de parlementsleden vergoedingen kunnen innen voor een business-classbiljet ook al reizen ze in de toeristenklasse. Dit is een van de grootste problemen, iets wat de burgers in geen geval kunnen accepteren. Ik hoop van harte dat bij de vervolgonderhandelingen, indien de kwestie in de Raad en de Commissie vooruitgang boekt op basis van een door het Parlement goedgekeurd voorstel, deze misstand wordt opgeheven ofwel dat de reiskostenvergoedingen altijd op basis van de werkelijke kosten worden uitbetaald. Het is dan de zaak van de leden van het Europees Parlement uit te maken in welke klasse zij reizen. Men mag echter geen persoonlijk voordeel en extra geld uit de reiskostenvergoedingen halen.

Andersson, Lööw en Sandberg-Fries
Wij willen de rapporteur danken voor zijn moedige poging een redelijke eenstemmige houding van het Europees Parlement tot stand te brengen inzake kwesties die zowel gevaren kunnen opleveren als mogelijkheden kunnen bieden. Wij hebben onze stellingname betreffende het verslag op het volgende gebaseerd:
Artikel 190, lid 5 van het Verdrag van Amsterdam stelt: "Het Europees Parlement bepaalt, na raadpleging van de Commissie en met toestemming van de Raad die hiertoe met eenparigheid van stemmen een besluit neemt, de voorschriften en algemene voorwaarden voor de vervulling van de taken van zijn leden" . Het gaat ons erom een systeem te krijgen voor vergoedingen en salariëring dat rechtvaardig en inzichtelijk is, en ook duidelijk wat betreft de belastinggrond en het doel van de vergoedingen en vooral wat betreft de reiskostenvergoedingen, die gerelateerd dienen te zijn aan de werkelijke kosten die wij hebben gemaakt om onze functie uit te oefenen. Het gaat ons erom te werken aan wezenlijke veranderingen van het huidige systeem.
Wij vinden het om principiële redenen aanvaardbaar dat alle leden hetzelfde salaris krijgen. Alle leden van het Europees Parlement hebben immers dezelfde taak. Wij vinden echter niet dat een dergelijk salaris berekend moet worden op basis van het gemiddelde van de huidige salarissen. Wij zijn eerder van mening dat de salarissen vastgesteld moeten worden door een onafhankelijk comité dat vergelijkbaar is met dat van het Zweedse parlement. Wij vinden verregaande overgangsregelingen waarbij de leden kunnen kiezen of ze zich aansluiten bij het nieuw voorgestelde salarissysteem of dat zij het huidige systeem blijven volgen, niet aanvaardbaar.
Wij verzetten ons ten zeerste tegen een gemeenschappelijke EU-belasting. De belasting dient, ook in de toekomst, een nationale kwestie te blijven. Europarlementariërs kunnen niet op dezelfde manier behandeld worden als diplomaten en commissarissen, aangezien wij in ons eigen land wonen en werken. Wij maken gebruik van de door de belasting gefinancierde voorzieningen in ons eigen land.
Wij zijn van mening dat er reden is het pensioenstelsel van de parlementsleden nader te bestuderen. Wij vinden dat parlementsleden niet zowel onder het nationale als onder het gemeenschappelijk pensioenstelsel voor parlementariërs kunnen vallen.
Onze houding betreffende gemeenschappelijke regels komt voort uit de absurde situatie van de reiskostenvergoedingen, waardoor parlementsleden belastingvrij veel geld kunnen verdienen met hun reizen. Zweedse parlementariërs kunnen tegenwoordig door dit reiskostenvergoedingensysteem per maand wel 40.000 Zweedse kronen belastingvrij verdienen, wat vergeleken moet worden met het voorstel dat er ligt voor een vergoeding op basis van de werkelijk gemaakte kosten. Het voorstel dat er ligt, inhoudende een salaris van ongeveer 46.000 Zweedse Kronen (een salarisverhoging voor Zweedse parlementsleden van ongeveer 26.000 Zweedse Kronen), zou een nieuw onkostenvergoedingsysteem betekenen waardoor sommige Zweedse parlementsleden erop achteruit zouden gaan als er een uniform systeem voor het salaris en vergoedingen van de parlementsleden ingevoerd wordt, aangezien de belastingvrije winst op de reiskostenvergoeding dan zou verdwijnen. Een gemeenschappelijk statuut is de enige manier om uit de bestaande absurde situatie van de reiskostenvergoeding te komen.
Wij, ondergetekenden, zullen vandaag niet het gedeelte over de vergoedingen van de werkelijke kosten steunen en wij verzetten ons tegen het voorstel voor een gemeenschappelijk salaris dat gebaseerd is op het gemiddelde van de huidige salarissen. Wij willen onderstrepen dat wij er absoluut geen belang bij hebben ons salaris en onze vergoedingen te verhogen.
Wij zijn ons ervan bewust dat er bij de behandeling van het onderhavige voorstel sprake is geweest van een groot aantal nationale belangen, die niet zelden de partijgrenzen hebben overschreden. Met deze stemverklaring willen wij onze stellingname naar voren brengen, een stellingname die gebaseerd is op duidelijke principes, respect voor het Europees Parlement als een Europese instelling en het feit dat de kwestie vastgelegd is in het Verdrag van Amsterdam.

Barros Moura
De stem die ik - afzonderlijk en ook bij de eindstemming - over de verschillende delen van dit verslag heb uitgebracht, betreft niet alleen concrete aspecten, maar is ook en vooral een stem voor transparantie, tegen hypocrisie, tegen antiparlementaire demagogie en tegen populisme. Ik wil dat er een einde komt aan een proces dat bijna de hele zittingsperiode geduurd heeft, waarbij het Europees Parlement en zijn leden aan de schandpaal genageld werden door een onwetende "tabloid" -pers, die bereid is de meest primaire instincten in de publieke opinie wakker te maken. De schade die het Europees Parlement wordt toegebracht, is niet te schatten. Ik stel de twee Voorzitters van het Europees Parlement tijdens deze zittingsperiode hiervoor verantwoordelijk, alsook de leden die toegaven aan het populisme en niet de politieke moed hadden om de instelling in haar geheel te verdedigen en tevens de (kleine) minderheid van leden die hun plicht verzaken aan de kaak te stellen. Ik veroordeel ook het gebrek aan solidariteit met slechter betaalde EP-leden van een aantal leden die heel goed betaald worden in eigen land en zich aan "gemoraliseer ten koste van anderen" bezondigden.
Ik ben het in het statuut voor bezoldiging en vergoedingen dat wij hebben aangenomen met name eens met het beginsel van niet-discriminatie op grond van nationaliteit; de idee van een objectieve evaluatie van de werkzaamheden van de leden door onafhankelijke deskundigen om de bezoldiging te bepalen; het principe dat het Parlement in de toekomst zelf geen bepalingen inzake het salaris van zijn leden zal aannemen, zodat het Parlement zal functioneren volgens de regels die door het vorige Parlement vastgesteld werden en die bij het begin van de zittingsperiode gelden; en met de overgangsregeling waarbij de bezoldiging het gemiddelde van alle salarissen bedraagt.
Ik ben evenwel van oordeel dat de overgangsregeling waarbij voor de nationale bezoldiging kan worden gekozen een manier is om de huidige bevoorrechte statuten te bevoordelen. Ik hoop dat mijn Portugese collega's die zich tegen het beginsel van gelijk loon voor gelijk werk verzetten, in het kader van de overgangsregeling voor de nationale bezoldiging opteren.

Berthu
Het Europees Parlement heeft vanochtend twee vliegen in één klap willen slaan: het vervelende probleem van de reiskostenvergoeding voor de afgevaardigden regelen en tegelijkertijd de federalistische zaak behartigen. Terwijl het bijzonder gemakkelijk had kunnen volstaan met de verklaring dat de onkosten van de Europese afgevaardigden voortaan zullen worden vergoed op basis van de werkelijk gemaakte kosten, zoals de Fractie van onafhankelijken voor het Europa van de Nationale Staten altijd heeft verzocht, heeft het gekozen voor de opstelling van een omvangrijk ontwerp voor een statuut dat gericht is op de onderlinge aanpassing in vrijwel ieder opzicht van de financiële situaties van de Europese afgevaardigden van verschillende nationaliteiten.
De Europese afgevaardigden zijn momenteel voor hun bezoldiging afhankelijk van hun respectievelijke landen en van het Europees Parlement voor de aanvullende kostenvergoedingen. Het Europees Parlement heeft alles willen centraliseren en uniformiseren in Brussel waarbij het uitgaat van het slechts in zijn verbeelding bestaande beginsel van gelijkheid van de afgevaardigden. De Fractie van onafhankelijken voor het Europa van de Nationale Staten streeft er echter naar dat alle bezoldigingen en vergoedingen uitsluitend door de nationale staten worden opgebracht, in overeenstemming met het algemene beginsel van de artikelen 137 en 138 van het Verdrag dat de Europese afgevaardigden hun respectievelijke staten vertegenwoordigen.
Wij beschouwen dit idee van één statuut dus als een echte dwaling die erop gericht is de banden van de Europese afgevaardigden met hun land nog wat losser te maken. Dit houdt een ontkenning van een Europa der nationale staten in.
In dit opzicht betreurt onze fractie het ten zeerste dat president Jacques Chirac tijdens zijn ontmoeting op 25 februari 1998 met de Voorzitter van het Europees Parlement heeft ingestemd met het beginsel van één statuut voor de Europese afgevaardigden. Dit idee kan nu worden teruggevonden in artikel 190, lid 5 van het Verdrag van Amsterdam, maar er moet terloops op worden gewezen dat dit Verdrag nog niet is geratificeerd en geen geldige rechtsgrond kan vormen voor de zojuist door het Europees Parlement gehouden stemming.
Wij betwisten dus in ieder opzicht deze stemming, die ons strijdig lijkt met de nationale belangen van Frankrijk.

Burenstam Linder, Carlsson, Cederschiöld, Stenmarck en Virgin
Bij de Top van Amsterdam zijn de regeringsleiders overeengekomen dat voor de leden van het Europees Parlement gemeenschappelijke en uniforme voorwaarden dienen te gelden en dat het Parlement een voorstel zou indienen voor een gemeenschappelijk statuut.
Vervolgens hebben de Commissie juridische zaken en rechten van de burger, het Bureau en de verschillende fracties besproken hoe een dergelijk voorstel eruit zou moeten zien. De Duitse sociaal-democraat Rothley heeft een voorstel uitgewerkt, dat met een aantal wijzigingen een grote meerderheid heeft weten te behalen.
Wij verlenen steun aan het principe dat de leden hetzelfde salaris krijgen ongeacht het land waar ze vandaan komen en dat de reiskostenvergoedingen gebaseerd worden op de werkelijke kosten. Om principiële redenen hebben wij een afwijkende mening wat de belasting van het salaris van de leden betreft. Wij vinden dat politici dezelfde belastingen dienen te betalen als hun kiezers.
Daarom hebben wij besloten ons van stemming te onthouden.

Christodoulou
Met deze stemverklaring wil ik uitleggen waarom ik mij tot nu toe afzijdig heb gehouden bij de discussies over dit vraagstuk. De sfeer die is ontstaan en de wijze waarop dit verslag er door wordt gedrukt - waarbij niet mogen vergeten dat de Europese verkiezingen voor de deur staan - dragen allesbehalve bij aan het goede imago van het Europees Parlement. Mijns inziens hebben wij veel belangrijkere dingen te doen. Daarom ben ik verplicht mij van stemming te onthouden.

Deprez
Het poujadisme in een groot aantal kringen die geen scherpe woorden genoeg vinden om wat zij de "politieke klasse, haar voordelen en prebenden" noemen te veroordelen, brengt mij ertoe eens te meer in herinnering te brengen dat de bezoldiging van het parlementaire ambt een buitengewoon democratische waarborg is en dat de invoering ervan in de vorige eeuw in de meest progressieve kringen als een grote overwinning werd beschouwd.
Hierdoor wordt er namelijk voor gezorgd dat elk aan een verkiezing deelnemend individu de mogelijkheid heeft het door hem geambieerde mandaat te vervullen ingeval van zijn uitverkiezing, ongeacht zijn financiële situatie. Het salaris van een afgevaardigde is tevens een waarborg voor zijn onafhankelijkheid. Er is overigens geen enkele reden waarom het zo vaak terecht gebruikte adagium "gelijke beloning voor gelijk werk" niet ook van toepassing zou zijn op de Europese afgevaardigden. Het feit dat de nationaliteit van de Europese afgevaardigden momenteel aanleiding geeft tot grote salarisverschillen is dus volstrekt ongerechtvaardigd.
Het lijkt dan ook niet meer dan billijk dat afgevaardigden die eenzelfde politiek mandaat vervullen eenzelfde bezoldiging ontvangen met eenzelfde fiscale behandeling op basis van Gemeenschapsbelasting (waardoor de zeer uiteenlopende effecten van de nationale belastingstelsels teniet worden gedaan), alsmede aanvullende vergoedingen voor reis- en secretariaatskosten. Meer in het algemeen gezien komt het verslag over het statuut van de Europese afgevaardigde op het goede moment.
Net als onze rapporteur ben ik ervan overtuigd dat dit statuut zo duidelijk en transparant mogelijk moet zijn om beschuldigingen of lasterpraat aan ons adres wegens vermeende verborgen voordelen bij voorbaat uit te sluiten. In dit opzicht had ik zelf liever gezien dat er niet in een overgangsregeling werd voorzien en dat alle afgevaardigden vanaf juli 1999 een gelijke behandeling kregen. Daarom heb ik me onthouden van de eindstemming over de bijlage.
Hoe het ook zij, ik ben van mening dat de invoering van een statuut van de Europese afgevaardigde een grote stap in de goede richting is. De vandaag aan ons overgelegde tekst vindt dan ook desalniettemin mijn steun.

Donner, Myller, Paasilinna en Paasio
Wij hebben in de plenaire vergadering van donderdag 3 december tegen bijlage 1, artikel 1, lid 2 gestemd, omdat we niet kunnen accepteren dat er van het salaris van een lid van het Europees Parlement alleen belasting wordt betaald aan de Europese Gemeenschap. Het werk van een lid van het Europees Parlement is in zoverre ook verbonden met de werkzaamheden in het land van herkomst, waar hij ook een vaste woonplaats heeft, dat het fiscale verschil in vergelijking met de andere burgers niet te rechtvaardigen is. Een lid van het Europees Parlement moet op dezelfde gronden belasting betalen als de andere burgers in zijn land van herkomst.
We hebben toch voor aanneming van het gehele verslag gestemd, omdat de verwerping van het verslag veel verwarring zou veroorzaken, aangezien dan onder andere het stelsel gehandhaafd zou blijven volgens welke de reiskosten van de parlementsleden niet op basis van de werkelijke kosten worden vergoed, zoals naar onze mening wel zou moeten. Het niet realiseren van het lang verwachte en voorbereide statuut zou naar onze mening de positie en reputatie van het Europees Parlement schaden.

Eriksson, Seppänen, Sjöstedt en Svensson
Wij zijn voor dit Parlement gekozen als leden van kieskringen in ons land, waarvan wij de kiezers vertegenwoordigen. Wij zien daarom geen reden de regels over onze voorwaarden te vervangen door een gemeenschappelijk statuut. Het is daarentegen belangrijk dat de voorwaarden en het kiessysteem die voor ons van kracht zijn, bepaald worden door de landen die wij vertegenwoordigen. Anders lopen de europarlementariërs het gevaar dat ze de EU in hun eigen land vertegenwoordigen in plaats van andersom.
In de toelichting van dit voorstel wordt gezegd dat de voorwaarden voor alle EP-leden gelijk moeten zijn, bijvoorbeeld dat we hetzelfde salaris moeten hebben. Het voorstel betekent echter dat we de verschillende voorwaarden in stand blijven houden. Daarentegen krijgen velen van ons een aanzienlijke loonsverhoging, hetgeen niet gerechtvaardigd is. Waarom zouden wij meer moeten verdienen dan de parlementsleden van de nationale, "echte" regeringen?
Nog onredelijker is het voorstel om een speciale, veel lagere EU-belasting in te voeren. Waarom zouden wij niet net als alle andere mensen met een hoog inkomen belasting moeten betalen in het land waar we wonen? Er is evenmin reden waarom wij privileges moeten krijgen inzake ons pensioen en dergelijke die de nationale parlementsleden niet genieten.
Het verslag-Rothley mist substantie wat betreft het verbeteren van de mogelijkheden onze taak in het Parlement te vervullen. Het voorstel betekent dat een zeer geprivilegieerde groep zichzelf begunstigt.

Ewing
Mijn opvatting inzake het verslag-Rothley is dat er een gemeenschappelijk statuut moet worden ingevoerd teneinde het onderscheid tussen parlementsleden uit verschillende lidstaten te kunnen beëindigen. Onderdeel hiervan is een voor alle leden gelijk salaris. Mijns inziens zou dit moeten worden vastgelegd op een bepaald percentage van het salaris van een rechter. Een uniform salaris vraagt natuurlijk ook om een uniforme belastingheffing. Er is al een duidelijk precedent: zo'n uniforme heffingsregeling geldt namelijk al voor EU-functionarissen.
Het lijkt me niet logisch een overgangsperiode in te voeren. Als een burger zich als lid van het Europees Parlement beschikbaar stelt, dient hij het aangeboden salaris ook maar te accepteren. Alleen het algemene voorstel dient aan de Raad te worden voorgelegd, zonder de details.

Gahrton, Holm en Lindholm
Om de volgende redenen verwerpen wij het ontwerpvoorstel dat het Parlement vandaag heeft aangenomen inzake een gemeenschappelijk statuut voor leden van het Parlement:
het is onbegrijpelijk dat het Europees Parlement een artikel (190, lid 5) uit een verdrag dat nog niet van kracht is, namelijk het Verdrag van Amsterdam, als rechtsgrondslag aanvoert; -artikel 190, lid 5 schrijft voor hoe de leden van het Parlement "hun taken moeten uitvoeren" . Er is geen enkele reden een gemeenschappelijk statuut over een EU-salaris, EU-belasting enzovoorts in te voeren; -het doel is, en dat wordt ook in het verslag beschreven, de leden los te koppelen van de lidstaten en dit vinden wij onaanvaardbaar vanuit democratisch gezichtspunt. Wij vinden het een belangrijk democratisch principe dat de leden hun kiezers vertegenwoordigen; -wij vinden het ook vanzelfsprekend dat mensen belasting betalen in het land waar ze wonen - ook al gaat het om leden van het Europees Parlement; -het resultaat zal zijn, als de Raad het niet tegenhoudt, wat wij wel hopen, dat de leden van het Europees Parlement een nieuwe elite binnen de EU worden die geen belasting hoeven te betalen. Dat zal het respect en vertrouwen van de burgers niet bepaald vergroten; -wat de reiskostenvergoedingen betreft, hebben wij de hele tijd geëist het systeem te veranderen zodat alleen de werkelijk gemaakte kosten vergoed worden. Hiertoe had het presidium van het Parlement al lang geleden kunnen besluiten aangezien het daartoe bevoegd is. Nu is deze kwestie gekoppeld aan het ontwerpstatuut om het een alibi te geven.Op grond van onder andere het bovenstaande hebben wij tegen het verslag gestemd.

Haarder en Riis-Jørgensen
Wij stemmen voor het voorstel, ook al zijn wij voor nationale belasting, omdat:
goedkeuring van het voorstel de enige mogelijkheid is om met de Raad de vereiste dialoog over een gemeenschappelijk statuut aan te gaan en-het voorstel een wijziging van de reisvergoedingen beoogt, zodat alleen de werkelijk gemaakte reiskosten vergoed kunnen worden.
Hulthén
Het Europees Parlement neemt vandaag stelling inzake een gemeenschappelijk statuut voor zijn leden. Ik wil hieronder in het kort verklaren waarom ik vind dat ik het verslag niet kan steunen.
In het verslag wordt voorgesteld dat alle leden, ongeacht hun nationaliteit, hetzelfde salaris krijgen. Het voorstel om een dergelijk salaris te berekenen op basis van het gemiddelde van de huidige nationale salarissen, betekent dat leden van landen zoals het mijne hun salaris flink zien stijgen. Een dergelijke verhoging van het salaris van parlementsleden kan ik niet steunen. Ik kan evenmin steun verlenen aan het voorstel voor een gemeenschappelijke EU-belasting, omdat iedere parlementariër belasting in eigen land dient te betalen.
Het is van belang dat de regels voor de beloning en vergoedingen van de parlementsleden zo duidelijk mogelijk zijn. De bevolking moet inzicht hebben in de manier waarop de middelen uitbetaald en aangewend worden. Daarom ben ik blij dat het voorstel de kwestie van de reiskostenvergoedingen aanroert en in dit verband voorstelt alleen de werkelijke kosten te vergoeden.
Ik vind dat het voorstel overigens niet voldoet aan de eisen die gesteld zouden moeten worden aan duidelijkheid en transparantie. In het verslag wordt een ingewikkeld systeem voorgesteld, waarbij bepaalde parlementsleden gedurende een periode de mogelijkheid krijgen te kiezen tussen het gemeenschappelijk salaris en hun huidige salaris. Een vergelijkbare oplossing wordt voorgesteld voor de pensioenen van de leden van het Parlement.
Verder vind ik dat er verschillende andere financiële kwesties zijn, waarvoor in dit voorstel niet echt een goede oplossing is gevonden. Ik denk bijvoorbeeld aan de kwestie van leden die taken buiten het Europees Parlement uitoefenen en op die manier verschillende salarissen en rechten hebben. Ik vind dat in deze situaties het salaris van het Europees Parlement met eenzelfde bedrag verlaagd dient te worden.

Iversen en Kirsten Jensen
De Deense sociaal-democraten zijn van mening dat de leden van het Europees Parlement hun loon moeten krijgen en belast moeten worden in het land waar ze verkozen zijn. De leden zijn niet gedetacheerd en zouden bij de socialezekerheidsstelsels in hun land van oorsprong aangesloten moeten zijn. Wij hebben geen bezwaren tegen een gemeenschappelijk kader betreffende het loon, dat via onderhandelingen tussen de Raad en het Bureau van het Parlement wordt bepaald, maar de uitbetaling moet op nationaal vlak geschieden.
Wij stemmen voor het voorstel betreffende de vergoeding van reiskosten na het ontegensprekelijk overleggen van bewijsstukken, zodat het niet langer mogelijk is zich een ticket in business-class te laten terugbetalen voor een vlucht in een andere klasse. Het doel is transparantie, zodat het loon alleen loon is en de kostenvergoeding ook effectief een vergoeding van de gemaakte kosten.
Dat de anti-EU-gezinde fractie I-EDN gebruik heeft gemaakt van de mogelijkheid om een voorstel in te dienen dat de gerechtelijke vervolging van Le Pen helemaal onmogelijk maakt, is echt fantastisch! Natuurlijk moet iemand die door het volk gekozen is, de verantwoordelijkheid voor zijn woorden en voor zijn stemgedrag dragen. De EU-tegenstanders delen deze opvatting blijkbaar niet. Het Europees Parlement had de immuniteit van Le Pen in oktober precies opgeheven wegens zijn uitspraak dat de gaskamers in de concentratiekampen slechts een detail zijn in de geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog.

Kristoffersen, Rovsing en Schlüter
De Deense conservatieve leden van het Europees Parlement wensen met de stemming van vandaag over het verslag van het Europees Parlement inzake een statuut voor de leden duidelijk te maken dat zij voorstander zijn van een transparant en duidelijk statuut, waarbij de leden op financieel vlak op gelijke voet met hun nationale collega's in hun eigen lidstaat behandeld worden.
Ook een aantal andere aspecten betreffende de situatie van de leden dient door elke lidstaat individueel te worden geregeld, onder andere ook de vraag in hoeverre het mandaat van Europees parlementslid verenigbaar is met een mandaat in het nationaal parlement en/of andere mandaten.

Lindqvist
De EU is een samenwerkingsverband tussen vijftien landen. De leden van het Europees Parlement vertegenwoordigen de kiezers van hun eigen land. Het salaris van de leden en ook de belasting die zij moeten betalen moeten gerelateerd zijn aan de nationale salarissen en de belastingen dienen te worden voldaan in eigen land. Daarom is een gemeenschappelijk statuut met een gemeenschappelijk salaris en belasting op EU-niveau niet nodig.
Het hele idee van een EU-belasting voor leden van het Europees Parlement is verkeerd. Er is geen reden voor de leden zichzelf te begunstigen terwijl de burgers dat niet kunnen. Hierdoor wordt een EU-elite gecreëerd die het wantrouwen jegens de hele EU alleen maar zal vergroten en een goede samenwerking negatief zal beïnvloeden.
Ik heb net als bij eerdere verslagen en begrotingsbesprekingen ook bij dit verslag gestemd voor het beginsel de reiskostenvergoedingen te baseren op de werkelijke kosten. Dat de reiskosten vergoed moeten worden op basis van de werkelijk gemaakte kosten had het Europees Parlement al lang geleden moeten besluiten. De kwestie had apart behandeld moeten worden en niet als onderdeel van het ontwerpstatuut voor de leden. Ik heb daarom voor het voorstel voor een reiskostenvergoeding op basis van de werkelijk gemaakte kosten gestemd. Dit was niet makkelijk aangezien de kwestie van de reiskostenvergoedingen verwerkt was in een amendement dat ook het ontwerpstatuut betrof. Ik heb echter bij de eindstemming over het ontwerpstatuut van de leden tegengestemd.
Het statuut baseert zich op het Verdrag van Amsterdam, dat nog niet eens van kracht is. Dit ontwerpstatuut gaat dus aan de ratificatie van het Verdrag door de lidstaten vooraf. Dit zal het democratisch gehalte van de EU zeker niet versterken. Het ontwerpstatuut zal alleen al op formele democratische gronden afgewezen moeten worden.

Pailler
Ik heb gestemd voor de onverenigbaarheid van bepaalde functies en tegen de cumulatie van mandaten. Ik ben het ermee eens dat de kostenvergoedingen meer in overeenstemming worden gebracht met de werkelijk gemaakte kosten, waarbij ik de voorkeur geef aan een forfaitair maximumbedrag teneinde een opeenstapeling van controleprocedures te voorkomen. Ook ben ik van mening dat de parlementaire bezoldigingen in overeenstemming moeten blijven met de levensstandaard in de landen van oorsprong en de bezoldigingen van de nationale afgevaardigden. Kan de invoering van een communautaire parlementaire bezoldiging geen voorproefje worden van door de Europese Unie opgelegde methoden voor de verkiezingen en van Europese partijen? Aan al deze kwesties moet zowel hier als in alle lidstaten een helder debat worden gewijd.
We mogen niet bezwijken voor de populistische verleidingen die ik verwerp, ook al zouden ze links georiënteerd zijn! Het gaat hier om hypocrisie en populisme, die nog worden verscherpt door de het Parlement vaak vijandig gezinde interesse van de media, die overigens grotendeels onbekend zijn met onze werkzaamheden.
Ik betreur het tot slot dat er in het ontwerp voor een statuut niet wordt ingegaan op de kwestie van het einde van het mandaat, om zo een verband te leggen met de terugkeer naar een beroepsactiviteit. Hierdoor zou de werving van de afgevaardigden democratischer worden!
Al deze bedenkingen hebben mij ertoe gebracht me te onthouden van de eindstemming, hoewel ik de tenuitvoerlegging van een statuut van de Europese afgevaardigde toejuich om redenen van transparantie en democratie.

Palm
Heel mijn politieke werk en betrokkenheid is gebaseerd op gelijkheid en het streven naar gelijkheid in de samenleving. De grootste onrechtvaardigheden die Europese burgers momenteel ondergaan zijn financieel van aard. Eén hiervan is de inkomenskloof, die een tendens heeft groter te worden.
In het verslag wordt een gemeenschappelijk salaris voorgesteld dat voor de Zweedse europarlementariërs een enorme salarisverhoging zal betekenen. Ik ben tegen een salarisverhoging voor europarlementariërs, deels omdat het verkleinen van de inkomenskloof een belangrijk onderdeel van de gelijkheid is en deels omdat de leden momenteel al een goed salaris hebben.
Ik zie geen reden voor een belasting op EU-niveau. Er dient een koppeling te zijn tussen waar de belasting betaald wordt en waar deze heengaat. Als Zweed woonachtig in Zweden neem ik deel aan de Zweedse verzorgingsstaat en dus zal ik daar ook aan mee moeten betalen. Daarom ben ik ervoor dat de nationale belasting ook voor europarlementariërs moet gelden. Daarom heb ik tegen de voorgestelde EU-belasting gestemd.
In het verslag wordt een verbeterd systeem voor de reiskostenvergoeding voorgesteld. Het verheugt mij dat het een directer en eerlijker systeem is dat de leden niet de mogelijkheid biedt zichzelf te verrijken via een ziek reiskostenvergoedingsysteem zoals wij dat momenteel kennen.
Het pensioenstelsel voor parlementariërs dat in het verslag wordt voorgesteld kan zichzelf niet financieren, maar er zal extra belastinggeld bijgelegd moeten worden. Van andere pensioenstelsels eisen wij dat zij zichzelf kunnen financieren en ik vind dat dat ook hier moet gelden. Daarom stem ik tegen het pensioenstelsel.
Alle leden van het Europees Parlement moeten hetzelfde salaris hebben, omdat zij dezelfde taak uitoefenen. Het is van belang dat wij dezelfde politieke verantwoordelijkheid en dezelfde vrijheid van handelen hebben en dat wij dezelfde praktische mogelijkheden hebben om politiek te bedrijven. Het verslag bevat heel wat punten die ik niet kan steunen en waar ik ook tegen heb gestemd, maar in principe sta ik positief tegenover een gemeenschappelijk salaris. Ik vind echter dat er meer tijd nodig is voor de invoering en dat het in geen geval tot hogere salarissen mag leiden.

Papakyriazis
Tijdens de stemming over het verslag-Rothley voelde ik mij verplicht mij te onthouden bij al die ongelooflijk talrijke (en apolitieke) hoofdelijke stemmingen. De enige reden daarvoor is het voor mij onaanvaardbare besluit van het Bureau waarmee zowel de aanwezigheid als het parlementaire werk van een afgevaardigde op de voor ons zo beledigende wijze worden "geregeld" .
Daarom besloot ik niet deel te nemen aan deze procedure. De wijze waarop dit vraagstuk van de bezoldiging bij de horens wordt gevat is een aanfluiting voor het Europees Parlement.

Reding
Bij de stemming over het verslag van de heer Rothley over het Statuut van de afgevaardigden heb ik mij tijdens heel de procedure onthouden. Ik wilde noch aan het debat, noch aan de besluitvorming deelnemen en wel om de volgende redenen.
1.Het is niet de taak van dit Parlement om verregaande besluiten te nemen voor de nieuwe leden van het Parlement die in juni 1999 worden gekozen. Met politieke activiteiten op dit gebied had men moeten wachten tot na de Europese verkiezingen.2.Het Europees Parlement doet er onverstandig aan voor het begin van de verkiezingscampagne bij de publieke opinie de "verkeerde" indruk te wekken dat wij ons eigenlijk alleen maar druk maken om onze eigen belangen.3.Nu in Europa besluiten op stapel staan die een stempel zullen drukken op de toekomst - invoering van de gemeenschappelijke munt, hervorming van het landbouwbeleid, uitbreiding van de Unie, financiële hervorming van de EU - is het mijns inziens een politieke fout de aandacht daarvan af te leiden met dergelijke discussies over bezoldigingen waar de publieke opinie altijd met argusogen naar kijkt.
Theorin en Wibe
Het is goed dat er initiatief wordt genomen het huidige onaanvaardbare reiskostenvergoedingensysteem te veranderen. Een vergoeding dient gebaseerd te zijn op de werkelijk gemaakte kosten. Wij zullen om verschillende redenen tegen het verslag-Rothley stemmen, waaronder het volgende:
wij vinden het niet te verdedigen dat wij onszelf en onze collega's uit het Parlement een salarisverhoging van bijna 70 % toekennen en dit combineren met een voor ons Zweden aanzienlijke belastingverlaging, aangezien het salaris op EU-niveau belast gaat worden. Wij vinden dat onze salarissen vergelijkbaar dienen te zijn met die van het Zweedse Parlement. Bovendien is een belasting op EU-niveau onaanvaardbaar. De salarissen dienen de nationale salarissen te volgen en de belasting moet in de lidstaten zelf afgedragen worden.

Vaz da Silva
Het gaat in dit verslag niet alleen om een bureaucratische kwestie, zoals de titel kan doen vermoeden. Het zal in de toekomst beslissend zijn voor een aantal essentiële kwesties zoals de reële inhoud van de interne democratie in dit Parlement en het machtsevenwicht tussen landen van de "harde kern" en "perifere" landen.
Als geduld wordt dat twee niet los van elkaar te denken beslissingen, namelijk de goedkeuring van één enkel statuut voor de leden - met andere woorden gelijke voorwaarden voor alle leden, ongeacht hun land van herkomst - en de goedkeuring van een nieuwe regeling voor de vergoeding van reisonkosten op basis van daadwerkelijk gemaakte kosten, toch losgekoppeld worden - zoals bijna gebeurde - zou een Europees Parlement met twee snelheden gecreëerd worden. De leden uit perifere landen en met een klein salaris - zoals Spanjaarden, Finnen en Portugezen - zouden niet langer over de middelen beschikken om een actieve rol te spelen in het Parlement of om de nodige contacten te onderhouden.
De overige leden - die dicht bij het "centrum" wonen en een hoog salaris hebben, naast tal van officiële ambten in eigen land - zouden alle ruimte inpalmen en onder elkaar beslissingen nemen. Het is erg dat dit ook maar overwogen werd. De goedkeuring van een overgangsperiode tijdens dewelke de ongelijkheid tussen de leden blijft bestaan, is een zorgwekkend signaal. Gelukkig heeft het gezond verstand, versterkt door de strijdvaardigheid van de "zwakken" , het gewonnen van de arrogantie en de blindheid van de "sterken" .
Wij hebben slechts op het nippertje een zwarte dag voor de democratie vermeden.
Ik heb voor het verslag gestemd omdat ik besef hoeveel moeite deze halve overwinning gekost heeft. Ik ben echter niet tevreden of gerustgesteld.

Wijsenbeek
Bij deze wil ik verklaren dat ik het verslag-Rothley als gestemd ondersteun in al zijn artikelen, geledingen en bijlagen. Voor mij is de belangrijkste overweging dat hiermee de door artikel 6 van het Verdrag verboden discriminatie tussen de nationaliteiten wordt opgeheven.
Het was een schending van het Verdrag dat juist door het Parlement als instelling onder het Verdrag twintig jaar lang werd geschonden. Ik ben er trots op dat deze referentie van het verbod op discriminatie bij amendement van mijn hand in het verslag-Rothley werd opgenomen. Dit houdt tevens in dat ook betreffende de communautaire belasting dit principe opgeld dient te doen.
In deze verklaring wens ik tevens de rapporteur en de voorzitters van Parlement en juridische commissie te danken voor de door hun geleverde inspanningen om tot een voor vrijwel ieder aanvaardbaar voorstel te komen. Het woord is thans aan de Europese Raad en hun verantwoordelijke ministers.
Tweede lezing-Tomlinson (A4-0436/98)
Lindqvist
De geldende verordening bevat bepalingen over economische en technische samenwerking tussen de EU en de bezette gebieden van de westelijke Jordaanoever en de Gazastrook om het vredesproces te versterken. Het resultaat van de steun is erg tegengevallen. De voorstellen die nu gedaan worden, zijn erop gericht hierin verbetering te brengen. Ik steun deze voorstellen. Het is echter van zeer groot belang dat de financiële controle van de steun grondig en volgens bepaalde regels wordt uitgevoerd, en dat eventuele misstanden onmiddellijk gerapporteerd worden om herhaling te voorkomen.
Verslag-Ferri (A4-0400/98)
Andersson, Hulthén, Lööw en Sandberg-Fries
Wij vinden dat er belangrijke redenen zijn om de aanvullende pensioenen in de lidstaten meer te coördineren. Een gelijke behandeling en een verbod op discriminatie zijn noodzakelijk om het vrije verkeer van werknemers te vergemakkelijken. Het is onbevredigend dat verschillende nationale regelingen er in de praktijk debet aan zijn dat werknemers geen baan in een ander land aannemen of dat werknemers het risico lopen opgebouwde pensioenrechten te verliezen of dat hun pensioenen in waarde dalen wanneer ze naar een ander land verhuizen. Wij willen echter onderstrepen dat een dergelijke coördinatie van de ambtenarenpensioenen en de bedrijfspensioenen niet mag leiden tot een beperking van het onderhandelingsrecht van de partners door invoering van te verstrekkende en gedetailleerde regels inzake de vaststelling van de genoemde pensioenen. Wij willen ook onze opvatting onderstrepen dat pensioenstelsels, binnen het kader van doeltreffende voorzichtigheidsprincipes ter bescherming van de waarde van de pensioenen, een actievere betekenis kunnen hebben voor de toevoer van investeringskapitaal.

Palm
Een staatspensioenstelsel dat alle burgers in financieel opzicht een goede oude dag garandeert door een relatief hoge en inkomensafhankelijke vergoeding is aantoonbaar het beste pensioenstelsel. Momenteel vertonen de nationale pensioenstelsels gebreken die onder andere ontstaan doordat - en in het verslag wordt dit punt ook genoemd - de leeftijdspiramide in de meeste lidstaten omgekeerd is. Dus: de pensioenfondsen hebben te weinig geld om de genoemde noodzakelijke sociale zekerheid te kunnen garanderen.
Om de jonge mensen van nu, zoals wij, financieel een goede oude dag te kunnen garanderen, moeten de lidstaten de gebreken van hun staatspensioenstelsel verhelpen. Wij moeten zorgen voor een algemeen en allesomvattend systeem voor de sociale zekerheid van ouderen in de toekomst.
De aanvullende pensioenen moeten zoals gezegd aanvullend zijn. Ze zijn er het bewijs van dat de huidige staatspensioenstelsels gebreken vertonen. Als de staatsvoorzieningen de burgers tot tevredenheid stemmen, hetgeen ik graag wil en waar ik me voor inzet, dan zijn de aanvullende pensioenen overbodig.
De inleiding van het verslag is uitstekend. Overweging A stelt dat: "de sociale bescherming door de overheid (...) de hoeksteen van het sociale zekerheidsstelsel in de Europese Unie moet blijven" . Ik ben het hier volledig mee eens, maar gaandeweg wordt het verslag tegenstrijdig en ik kan geen steun verlenen aan een groot aantal punten.
Paragraaf 6 toont aan dat de particuliere pensioenfondsen bepaalde problemen hebben bij het vinden van een markt. Men is van mening dat dit door politieke besluiten opgelost moet worden, die vervolgens worden opgesomd. Ik denk dat het grote probleem onder andere zit in de gebreken die het algemene systeem vertoont, maar ik kan het vooral niet eens zijn met de maatregelen die voorgesteld worden om het doen van investeringen te vergemakkelijken. De privatisering van de industriële en financiële sector is hier één van. Het is goed mogelijk, maar er zijn ook sectoren die juist collectief gemaakt moeten worden om de burgers sociale zekerheid te kunnen garanderen. Ik kan geen steun verlenen aan een tekst die zo categorisch de privatisering voorstaat van sectoren die een algemeen belang dienen. Bovendien is verdeling van eigendom binnen bepaalde sectoren een nationale aangelegenheid.
Ik kan evenmin steun verlenen aan een zogenaamde "eerlijke concurrentie tussen alle deelnemende partijen" aangezien dit volgens mij zal leiden tot onrechtvaardigheid onder de burgers. Zoals ik inleidend heb beschreven is een algemeen pensioenstelsel aantoonbaar het beste systeem en bovendien het systeem dat het best de middelen herverdeelt en dat het meest rechtvaardig is. Daarom ben ik van mening dat het de taak van de politiek is de opkomst en de ontwikkeling van aanvullende verzekeringen te beperken, hetgeen vooral moet gebeuren door verbetering van het algemene systeem. Als de particuliere en collectieve deelnemers gelijkgesteld worden, is het risico aanwezig dat de collectieve pensioenen uitgehold worden.
Vanaf paragraaf 20 en verder gaat het veel over de harmonisatie van de belastingregelingen en vooral over hoe de belasting van inkomens en pensioenen eruit moet komen te zien in samenhang met aanvullende pensioenen. De belastingkwestie valt buiten de competentie van de EU en voor de lidstaten is het belangrijk dat ze hun belastingbeleid zelf kunnen uitstippelen afhankelijk van het sociale zekerheidsbeleid dat ze voeren. Daarom kan ik geen steun verlenen aan de paragrafen 20-23 en 26.

Theonas
Uitbreiding van het stelsel van het op verzekeringsmaatschappijen, banken en pensioenfondsen van toepassing zijnde "Europese paspoort" en liberalisatie van de beleggingen van pensioenfondsen in het kader van de ontwikkeling van de kapitaalmarkten: dat zijn de doelstellingen van de Commissie. De Commissie heeft zelfs aangekondigd een voorstel te zullen doen voor een richtlijn.
Het vraagstuk van de aanvullende pensioenen is voor miljoenen werknemers in de EU van enorm belang, ongeacht de vorm van de nationale verzekeringsstelsels die sterk uiteenlopen. Het fundamentele onderscheid tussen deze pensioenstelsels en particuliere pensioenfondsen is dat men in het eerste geval te maken heeft met rechtspersonen van publiek of privaat recht zonder winstoogmerk en in het tweede geval met zuiver particuliere instanties die werken met levensverzekeringen en enkel en alleen de winst op het oog hebben.
Wij zijn fel gekant tegen elke poging deze twee vormen van ouderdomsvoorziening juridisch gelijk te stellen. Dat zou de overheidsinstellingen nog sterker ondermijnen en de verzekeringsmaatschappijen begunstigen. De sociale voorzieningen zoals die na de oorlog tot stand zijn gekomen en waarvan ook de aanvullende pensioenen deel uitmaken, zijn fundamenteel anders dan particuliere verzekeringsstelsels. De deelneming daaraan is immers wettelijk geregeld of vastgelegd in collectieve overeenkomsten en is in feite verplicht. Het is dan ook geen toeval dat het pleidooi voor particuliere verzekering wordt gevoerd in een periode waarin de overheidsstelsels onder ondraaglijke druk komen te staan door enerzijds de strenge begrotingsbeperkingen ten gevolge van de EMU, de euro en het stabiliteitspact en anderzijds het nieuwe werkgelegenheidsbeleid en het welbekende mededingingsvermogen. Daardoor worden de overheidsstelsels geheel uit hun voegen gehaald. Het feit dat men tegelijkertijd een poging doet de verantwoordelijkheid voor de organisatie van de verzekering bij de overheid weg te halen en over te hevelen naar de individuele werknemers of naar bedrijfsfondsen zegt mijns inziens alles. Dit tart natuurlijk elk begrip van collectiviteit en sociale solidariteit en is koren op de molen van de verzekeringsmaatschappijen.
De beleggingen van de pensioenfondsen zijn een vraagstuk van cruciaal belang. Daar moet men verstandig en verantwoord mee omgaan en daar moet doeltreffende controle op worden verricht. De activa van deze fondsen vormen het vermogen van de leden, van de werknemers en kunnen niet worden gebruikt voor gokspelletjes op de beurzen. De nog steeds voortdurende beurscrisis toont aan welke gevolgen de jacht op "hoog rendement" kan hebben. Wij zijn bovendien uiterst ongerust over niet alleen de voorstellen tot wijziging van de voorschriften inzake preventief toezicht en tot versoepeling van de daarvoor geldende vereisten, maar ook de voorstellen tot liberalisering van het verordeningskader betreffende onder andere effectenportefeuilles waarvan het doel is de belegging in aandelen te bevorderen. Wij vragen ons echt af wat er in de EU is veranderd sedert de toepassing van deze voorschriften op het levensverzekeringsbedrijf. De EU heeft deze voorschriften immers ingevoerd omdat spreiding van de activa over een groot aantal vermogenscategorieën en invoering van kwantitatieve beperkingen zouden leiden tot risicovermindering.
Wij zijn zelfs niet bereid tot een discussie over een dergelijk thema. De door ons ingediende amendementen tonen aan dat wij fundamenteel gekant zijn tegen elke poging tot invoering van een geliberaliseerd en van elke controle verstoken stelsel voor het beheer van de activa van pensioenfondsen en tot de mogelijkheid daarmee op de beurzen winst te maken. In het verslag staan weliswaar enkele goede opmerkingen, maar men schaart zich in feite achter het voorstel van de Commissie. In bepaalde gevallen gaat dit verslag zelfs nog verder en vraagt om de toepassing van de mededingingsregels op pensioenfondsen op grond van de gelijke behandeling met de verzekeringsmaatschappijen. Daarom stemmen wij tegen dit verslag.

Wibe
Dat ik me bij een aantal stemmingsronden over onderhavig verslag van stemming heb onthouden, komt doordat ik er niet in geslaagd ben een Zweedse versie van het verslag te bemachtigen. Er was evenmin een Engelse of Deense versie beschikbaar, zodoende was ik genoodzaakt de inhoud via een Duitse versie tot mij te nemen. Helaas is mijn kennis van het Duits onvoldoende om helemaal zeker van de inhoud van bepaalde punten te zijn. Daarom heb ik me van stemming onthouden.
Verslag-Caccavale (A4-0430/98)
Andersson, Hulthén, Lööw en Sandberg-Fries
We juichen het toe dat Letland grote vooruitgang heeft geboekt, vooral dat het rechtssysteem aangepast is aan de EU-wetgeving, met het oog op een toekomstige lidmaatschap van de EU. De uitbreiding met Midden- en Oost-Europa geeft ons een historische kans om een duurzame vrede op te bouwen die gebaseerd is op vrijheid en democratie.
Het is van belang dat de EU Letland niet ontmoedigt, zodat het land zich met overtuiging zal blijven inzetten om een volwaardig lid van de Europese Unie te worden. De Commissie moet de gelegenheid te baat nemen en de Letse bevolking duidelijk maken dat de toetredingsonderhandelingen onverwijld gestart zullen worden.

Palm
Het is verheugend te zien dat het Europees Parlement nu van mening is dat de toetredingsonderhandelingen met Letland onmiddellijk begonnen moeten worden. Ik ben het echter niet eens met de rapporteur wat de aanleiding hiertoe betreft. De rapporteur vindt dat "dit land op een positieve manier overgegaan is op de markteconomie, dat het privatiseringen heeft doorgevoerd (...) en daarmee een evenwichtige begroting heeft weten te bereiken" . Ik vind het jammer dat de economische criteria waaraan de kandidaat-landen moeten voldoen vooral over privatisering en de markteconomie gaan. Het kapitalisme en de markteconomie zijn niet de meest effectieve en rationele middelen om hulpbronnen te genereren en te verdelen. In een wereld waarin dagelijks 40.000 kinderen van honger en aan daaruit voortkomende ziekten sterven, waarin 80 procent van de mensen 20 procent van de hulpbronnen consumeert, terwijl de rest in luxe leeft, in een wereld waarin 90 procent van de financiële middelen gebruikt wordt voor onproductieve speculaties in plaats van voor investeringen, ligt het voor de hand te concluderen dat het noodzaak is de economie op democratische wijze te sturen. Wij moeten samen een maatschappij in het leven roepen waarin de mensen de macht over hun eigen dagelijks leven krijgen. Hierbij moeten we nastreven dat de productie tegemoet komt aan de behoefte en niet aan winstbejag, dat concurrentie vervangen wordt door solidariteit en dat "economisme" plaats maakt voor democratie.

Souchet
Alle ons vandaag overgelegde verslagen met betrekking tot de kandidaten voor toetreding tot de Unie - die door de Commissie in tweede klas zijn ondergebracht - omvatten weinig nieuwe elementen: ze verlangen slechts dat het onderscheid tussen "in" en "pre-in" wordt herzien waardoor het voor de landen uit deze tweede groep op ieder moment mogelijk is om over te gaan naar de eerste, afhankelijk van de mate waarin zij het "acquis communautaire" hebben overgenomen.
Terwijl de val van de Berlijnse muur en het einde van de communistische regimes aan het begin van dit decennium hoopgevend waren voor een snelle politieke eenwording van Europa in de vorm van een continentale confederatie, hebben de manier waarop de Europese constructie is voortgezet en de verstarde wijze waarop aan de integratiemethode werd vastgehouden dit verhinderd.
De toetredingskandidaten zijn onderworpen aan een vernederende "schiftingsprocedure" en louter beoordeeld op hun vermogen om zich aan te passen aan de communautaire machinerie in plaats van dadelijk te worden erkend als volwaardige lidstaten van Europa. Het feit dat twee totaal verschillende zaken - de economische en sociale hervorming van deze landen en de politieke erkenning dat zij deel uitmaken van Europa - door elkaar zijn gehaald, heeft ertoe geleid dat wij met hen lijken te marchanderen over hun volledige hoedanigheid van Europeanen, hetgeen teleurstellingen, wrok en rancune veroorzaakt.
Het is overigens frappant te moeten constateren dat de Europese Unie, zoals zij zich momenteel ontwikkelt, er geenszins naar streeft zich te verrijken met de ervaringen, culturen en talenten van de landen die zij voorwendt te integreren, gefixeerd als ze erop is deze landen als strenge boekhoudster tegemoet te treden, hun lesjes te leren en hun instellingen op te slokken.
We moeten derhalve wel betreuren dat er geen sprake is van een echt debat over de aard van de Europese Unie, terwijl we gebrand zijn op de eenwording van het Europese continent. Het zou wel eens moeilijker kunnen zijn dan sommigen denken om het zwijgen dat men de Europese volkeren vandaag tracht op te leggen over deze voor hun toekomst essentiële kwestie te doen overnemen door de volkeren van Oost-Europa die maar al te veel ervaring hebben met leugens en superstaten.
Verslag-Bernard-Reymond (A4-0428/98)
Palm
De rapporteur wil dat het Europees Parlement "er bij Roemenië op aan zal dringen (...) door te gaan met de noodzakelijke economische hervormingen, in het bijzonder met de privatisering (...)" . Verder wordt er geconstateerd dat het helaas niet mogelijk is onder de huidige omstandigheden met de toetredingsonderhandelingen te beginnen. In de huidige situatie zijn democratische rechten als bijvoorbeeld de persvrijheid nog niet doorgevoerd, maar wat vooral van belang is, is dat de economie van Roemenië nog niet voldoet aan de zogeheten criteria van Kopenhagen.
Het verheugt me dat het gesprek vordert, aangezien ik een uitgesproken voorstander van de uitbreiding van de EU ben. Maar de EU is een politiek, geen economisch project. Ik vind het daarom niet zo geslaagd dat er meer belang gehecht wordt aan de economische criteria dan aan de democratische rechten. Als sociaal-democraat vind ik dat de EU geen "rijkeluisclub" mag worden. Ik vind dat men op nationaal niveau over de vereiste privatiseringen dient te besluiten. Een zekere mate van staatseigendom is bovendien noodzakelijk om de bevolking een bevredigend welvaartsniveau te kunnen bieden.
Verslag-Wiersma (A4-0427/98)
Palm
De rapporteur is van mening dat het te vroeg is een besluit te nemen over de kandidatuur van Slowakije voor het einde van 1998, maar vindt dat het Parlement de mogelijkheid moet krijgen zich hier uiterlijk in mei 1999 over uit te spreken. Ik juich dit voorstel toe, aangezien ik een snelle uitbreiding van de EU een warm hart toedraag. De rapporteur vindt dat de oorzaak dat Slowakije nog moet wachten ligt in de verslechterde economische situatie, ook al heeft het sinds de verkiezingen van september de mogelijkheid aan de politieke criteria van Kopenhagen te voldoen. Als oplossing wordt voorgesteld dat er maatregelen worden getroffen die noodzakelijk zijn om een goed functionerende markteconomie te kunnen doorvoeren en dat dit proces transparanter zal worden, vooral wat de privatiseringen betreft. Ik vind echter dat voorzichtigheid geboden is en dat de markteconomie niet te snel door mag worden gevoerd in een poging de economische problemen van een land te verhelpen. In Rusland is deze methode bijvoorbeeld toegepast, met als gevolg dat de gemiddelde leeftijd van de Russen aan het begin van de jaren negentig met zes jaar is gedaald. Het is beter in eerste instantie met steun van de EU een sterke, goed functionerende en democratische welvaartsstaat op te bouwen.
Verslag-Kristoffersen (A4-0431/98)
Andersson, Hulthén, Lööw en Sandberg-Fries
De uitbreiding van de EU met Midden- en Oost-Europa biedt ons een historische kans om duurzame vrede, democratie en welvaart te scheppen. Wat Litouwen betreft staan we zeer positief tegenover de buitengewone inspanningen die het land geleverd heeft om de wetgeving aan te passen aan de EU-regelgeving. De EU dient de Litouwse bevolking daarom duidelijke signalen te geven over een toekomstig lidmaatschap.
Wat de voortgangsrapporten van de Commissie betreft zijn wij van mening dat de Commissie niet heeft kunnen aantonen dat er wezenlijke verschillen tussen de drie Baltische landen bestaan wat het voldoen aan de criteria van Kopenhagen betreft. De rapporten van de Commissie geven ons onvoldoende inzicht om uit te kunnen maken waarom Letland "bijzondere vooruitgang" geboekt heeft en Litouwen slechts een "aanzienlijke vooruitgang" . Al juichen we het natuurlijk toe dat Letland daardoor waarschijnlijk al volgend jaar voor de toetredingsonderhandelingen in aanmerking zal komen, toch is het moeilijk te begrijpen welke motivatie ten grondslag ligt aan de opsplitsing van de twee landen door de Commissie wat de criteria van Kopenhagen en de mate waarin zij daaraan voldoen betreft. Wij vinden dat Letland en Litouwen gelijk behandeld moeten worden wat de start van de onderhandelingen betreft en dat beide landen betrokken moeten worden bij het versneld doorvoeren van de uitbreiding.

Palm
De rapporteur zou graag zien dat het toetredingsproces van Litouwen versneld werd zodat de onderhandelingen met dit land binnenkort gestart kunnen worden. Ik juich een dergelijke gang van zaken toe aangezien ik van menig ben dat de EU voor zoveel mogelijk landen open moet staan. Ik ga ervan uit dat Litouwen in verband met de genoemde onderhandelingen ook tot de slotsom zal komen dat het van belang is de kerncentrale Ignalina te sluiten. Ik wil echter iets opmerken over de formulering van de rapporteur dat hij "met tevredenheid constateert dat de Commissie van mening is dat Litouwen een aanzienlijke vooruitgang heeft geboekt in de richting van de markteconomie (...)" . Wij moeten niet vergeten dat de markteconomie als zodanig geen eigenwaarde heeft. Het doel dient te zijn dat de Litouwse bevolking in een samenleving mag leven waarin men zijn wensen kan verwezenlijken. Bij de hervorming van een samenleving moet men in eerste instantie dit doel voor ogen hebben en verder ook de mensenrechten en de democratie.
Verslag-Aelvoet (A4-0429/98)
Palm
Ik juich het toe dat het Europees Parlement vindt dat Bulgarije, in het licht van de politieke en economische ontwikkeling van het land, deel kan gaan nemen aan de toetredingsonderhandelingen. Want wil de sociaal-democratische visie van Europa werkelijkheid worden, dan is het van het allergrootste belang dat zoveel mogelijk landen zich bij de EU kunnen aansluiten. De rapporteur schrijft dat "Bulgarije aanzienlijke inspanningen heeft geleverd om (...) de privatisering te versnellen en verdere voorwaarden te scheppen voor een goed functionerende markteconomie" . Ik zou van de gelegenheid gebruik willen maken om te benadrukken dat het verwerpelijk is de selectie al te zeer af te laten hangen van de economische criteria. De EU is een politiek project en daarom moeten we volgens mij vooral kijken of een land de rechten van de mens naleeft en of de burgers gebruik kunnen maken van een goed functionerende welzijnssector. De ervaring heeft geleerd dat een gestuurde economie noodzakelijk is om dit doel te kunnen bereiken.
Verslag-Swoboda (A4-0432/98)
Bébéar
Afgelopen september hebben we het verslag-McMillan-Scott aangenomen over de ontwikkeling van de betrekkingen met Turkije sinds de inwerkingtreding van de douane-unie. Bij die gelegenheid betreurden we het feit dat de politieke situatie ingewikkeld was, de economische groei moeizamer tot stand kwam dan voorheen en de democratische vooruitgang uitermate ontoereikend was.
Zeker, de douane-unie betekent een aanzienlijke vooruitgang met betrekking tot de toenadering tussen Turkije en de Europese Unie; Turkije dat een onderdeel kan worden van een toekomstige uitgebreide Europese Unie. De jaren en maanden gaan echter voorbij en de toekomst van Turkije is nog steeds net zo zorgwekkend: de groei en inflatie geven aanleiding tot bezorgdheid, er bestaat twijfel over de daadwerkelijke wil om het internationale recht, de mensenrechten en de democratie te doen respecteren en er heerst pessimisme over de Koerdische en Cyprische kwesties.
Als gevolg van dit verslag zullen het Europees Parlement en de Europese Commissie opnieuw een lijst met verzoeken sturen aan de nieuwe Turkse regering. Welk lot zal deze lijst beschoren zijn? Na de bevriezing van de politieke betrekkingen met de Europese Unie in het begin van dit jaar lijken beide partijen min of meer langs elkaar heen te praten ondanks de wil in bepaalde Turkse economische en politieke kringen om punten van overeenstemming te vinden.
Het lijkt mij echt nuttig om onze betrekkingen te blijven verdiepen. Ik blijf erbij dat het isoleren van Turkije geen verbetering zou betekenen van de leefomstandigheden van de bevolking, die al veel te lijden heeft onder de onbalans tussen de regio's, en evenmin de mensenrechten ten goede zou komen.
Ik ben juist bang dat we in een impasse geraken als de Turkse autoriteiten niet snel een signaal afgeven. De lijst van tekortkomingen is nog steeds te lang. Vorderingen van enige betekenis laten te lang op zich wachten. Toch moet Turkije nog enige tijd tot de voor toetreding in aanmerking komende landen blijven behoren, behalve als er echt geen enkel teken zou komen en Turkije niet zou inhaken op de inspanningen van de Europese Unie. Dat zou bijzonder jammer zijn.
Ik steun derhalve het verslag-Swoboda en hoop dat er onder de nieuwe regering aanzienlijke vooruitgang zal worden geboekt.

Lindqvist
Het verslag beschrijft op een uitstekende manier de lange weg die Turkije te gaan heeft voordat het land voldoet aan de politieke, democratische en economische criteria die aan het lidmaatschap van de EU gesteld worden.
In het verslag wordt een dringend verzoek gedaan aan de Turkse regering om de beloften na te komen wat betreft de mensenrechten en de democratische hervormingen binnen het rechtssysteem, de erkenning van minderheden, zoals de Koerden, de stopzetting van de martelingen, de afschaffing van de doodstraf en de invoering van de vrijheid van meningsuiting.
In het verslag wordt er bij Turkije op aan gedrongen om hiervoor concrete voorstellen te doen, om een oplossing te vinden voor de kwestie van de Koerden en het vrijlaten van politieke gevangenen zoals Leyla Zana en anderen. Ik steun deze voorstellen en heb voor het verslag gestemd. Ik wil hier echter aan toevoegen dat de EU, de OESO en de VN met de vlucht van Abdullah Öcalan naar Italië een goede aanleiding hebben om het vredesproces op gang te brengen in de veertien jaar lange oorlog tussen het Turkse leger en de Koerden/PKK.
De wereldgemeenschap moet nu druk op de Turkse regering uitoefenen om aan de onderhandelingstafel plaats te nemen en de vredesonderhandelingen te starten. De Zweedse regering, die nu lid is van de Veiligheidsraad van de VN, zou het initiatief kunnen nemen, zoals de Noorse regering een paar jaar geleden gedaan heeft met de Conferentie van Oslo inzake het Palestijnse conflict, en een conferentie in Stockholm kunnen organiseren met de betrokken partijen als de VN, de OESO, de VS, de EU, de Turkse regering, de PKK en andere vertegenwoordigers van de Koerden om zo het vredesproces op gang te brengen.

Maes
In het algemeen kan ik mij aansluiten bij de aanbevelingen in dit verslag. Zij beogen immers de betrekkingen met Turkije te verbeteren. Via onze amendementen hebben wij echter de nadruk willen leggen op het belang van de oplossing van de Koerdische kwestie in Turkije langs politieke weg.
Overigens blijf ik betreuren dat een douane-unie met Turkije werd gesloten vooraleer een aantal essentiële waarborgen inzake mensenrechten en een vreedzame oplossing voor de Koerdische kwestie werden vervuld.
Bovendien ben ik er niet van overtuigd dat het volwaardig lidmaatschap van de Europese Unie de beste wijze is om de toekomstige betrekkingen van Turkije en de Europese Unie te omschrijven.

Palm
Duizenden mensen zitten momenteel in Turkije gevangen wegens vreedzame politieke activiteiten. In het Turkse deel van Koerdistan zijn de afgelopen veertien jaar 3.185 dorpen en steden ontvolkt. In 1997 zijn 20 mensen om het leven gekomen onder omstandigheden die erop wijzen dat ze in opdracht van de Turkse regering geëxecuteerd zijn. In 1997 zijn in elk geval 6 mensen doodgemarteld. Ongeveer 20 miljoen mensen mogen hun moedertaal niet spreken. Cyprus is voor de helft door Turkije bezet. Volgens Amnesty International zijn er ten minste 6000 mensen omgekomen als gevolg van de oorlog tussen de Turkse regering en de gewapende oppositie in het Turkse deel van Koerdistan.
Het aantal schendingen van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens van de VN door Turkije is groot. Turkije is een staat die de rechten van zijn burgers bewust en systematisch schendt.
De EU, de lidstaten afzonderlijk, andere democratische landen en de internationale gemeenschap hebben Turkije gedurende een te lange periode toegestaan deel te nemen aan samenwerkingsverbanden. Vaak was het doel economisch, maar het doel is ook het bevorderen van de mensenrechtensituatie en de democratie in Turkije. Soms werd aan een samenwerkingsverband de eis gesteld dat Turkije de mensenrechten diende te respecteren, maar dat is niet gebeurd. Ik vind dat Turkije op deze manier heeft laten zien waar het land staat. Het is hoog tijd dat democratische samenwerkingsverbanden en landen nieuwe wegen gaan bewandelen om een democratisch bewind en de naleving van de mensenrechten te bereiken voor de mensen die in Turkije onderdrukt worden.
Gezien het bovenstaande neem ik een negatieve houding aan ten aanzien van verdere samenwerking tussen Turkije en de EU.

Souchet
Wij hebben ons onthouden van stemming over het verslag van de heer Swoboda. De rapporteur betreurt het dat de betrekkingen tussen de Europese Unie en Turkije zich in een volslagen impasse bevinden als gevolg van de bevriezing door Ankara van de politieke betrekkingen. De heer Swoboda toont zich hier des te verbaasder en teleurgestelder over daar er sprake is van "belangrijke ontwikkelingen in de houding van de EU tegenover de Turkse aanvraag" sinds de inwerkingtreding van de douane-unie op 1 januari 1996. De rapporteur somt vervolgens de vanaf dat moment uitgebrachte diverse standpunten van de Raad en de Commissie op waarbij de "Europese aspiraties" van Turkije werden bevestigd, alsmede het feit dat dit land "in aanmerking komt" voor toetreding tot de Europese Unie.
De heer Swoboda erkent echter niet dat de impasse waarin onze betrekkingen met Turkije zich bevinden nu juist het gevolg is van deze retoriek vol dubbelzinnigheid en onduidelijkheid. Want het is of het een, of het ander: ofwel zegt de Europese Unie wat ze denkt - dat Turkije Europees is, hetgeen dus betekent dat de EU een pre-toetredingsprocedure moet inleiden en dat Turkije haar terecht verwijt inconsequent te zijn als ze dit niet doet -, ofwel is de Europese Unie eigenlijk niet van mening dat Turkije deel uitmaakt van Europa, maar in dat geval moet ze daar openlijk voor uitkomen en niet langer de schijn ophouden.
Onze fractie is van mening dat er alleen normale en constructieve betrekkingen met Turkije tot stand kunnen worden gebracht als de bedoelingen duidelijk zijn en worden erkend.
Het kan niet anders of de instandhouding van de dubbelzinnigheid is bijzonder gevaarlijk voor deze voor het evenwicht in het Middellandse-Zeegebied en West-Azië essentiële betrekkingen, gezien de belangrijke rol die Turkije in het Midden-Oosten en in Midden-Azië speelt en ook in de toekomst zal spelen.
Omdat wij Europa zien als een constructie die duidelijk is gebaseerd op het respect voor de nationale staten waaruit zij bestaat en die de basis, de kern en de kracht ervan vormen, hopen wij dat de ware identiteit van Turkije wordt gerespecteerd en dat het feit dat dit grote land geen deel uitmaakt van het Europese geografische en culturele geheel op een serene manier wordt erkend. Door in dit opzicht valse illusies te blijven wekken, zullen onze betrekkingen met Ankara onvermijdelijk in een ernstige en blijvende crisis belanden.
Dit onvermogen van de huidige Unie om wat Turkije betreft duidelijke taal te laten horen, zegt genoeg over haar eigen onbekwaamheid om haar geografische grenzen te bepalen en wekt de indruk dat zij bestemd is om een soort groot en vaag geheel te worden, hetgeen ongetwijfeld een slechte zaak zou zijn. Een Europa dat zich gemakkelijk kan aanpassen, zou echter een solide basis vormen voor nauwe samenwerking met Turkije op gebieden van wederzijds belang. Het verslag van de heer Swoboda vindt niet onze steun daar erin niet wordt voorgesteld een einde te maken aan deze gevaarlijke dubbelzinnigheden.

Theorin en Wibe
Wij willen nogmaals de ongelukkige situatie onderstrepen dat Turkije bij lange na niet voldoet aan de zogenaamde criteria van Kopenhagen (criteria inzake de rechten van de mens, de democratie, rechtszekerheid en het respecteren en beschermen van minderheden), hoewel het Europees Parlement als voorwaarde aan Turkije had gesteld dat het land democratische hervormingen zou doorvoeren, de mensenrechten zou verbeteren, het vraagstuk van de Koerden met niet-militaire middelen zou oplossen en de anti-terreurwet zou afschaffen zodra de douane-unie in werking zou treden. Het is zeer te betreuren dat Turkije de belofte niet nakomt die als voorwaarde was gesteld aan de inwerkingtreding van de douane-unie, de situatie is daarentegen op vele fronten verslechterd. Mensenrechtenorganisaties doen geregeld verslag van schendingen van de mensenrechten. Bovendien is er nog niet begonnen met de vrijlating van politieke gevangenen.
Het is een zeer ernstige zaak dat het leger steeds meer macht over de burgerbevolking heeft. Het leger moet onmiddellijk de huidige constitutionele rol die het nu heeft in het politieke systeem worden ontnomen.
Daarbij komt het aanwakkeren van nationalistische gevoelens door de boycot van Italiaanse producten waarmee de bepalingen van de associatieovereenkomst en de douane-unie worden geschonden.
Verslag-Herman (A4-0439/98)
Berthu
Mevrouw de Voorzitter, het zal binnenkort erg moeilijk blijken om één monetair beleid voor te schrijven aan een structureel heterogene zone. Dit voorstel voor een besluit van de Raad betreffende de externe vertegenwoordiging van de Economische en Monetaire Unie is hiervan vandaag een klein voorproefje.
Nog voordat zij zelfs maar een begin hebben gemaakt met de harmonisatie van hun externe standpunten over de inhoud - terwijl de girale euro al over een maand een feit is - zijn de Europese instellingen en de lidstaten elkaar naar de keel gevlogen naar aanleiding van de vraag hoe de Unie met één stem zou kunnen spreken. Het uiteindelijke akkoord stelt iedereen tevreden aangezien er is overeengekomen dat de drie instellingen - Raad, Commissie en Europese Centrale Bank - de externe vertegenwoordiging van de Gemeenschap gezamenlijk op zich zullen nemen. Zo heeft de Commissie, die de oorspronkelijke tekst heeft voorbereid, zelfs het minst belangrijke artikel van het Verdrag aangegrepen om zich op de borst te slaan en zich binnen de gemeenschappelijke vertegenwoordiging te wurmen terwijl zij echter aanvankelijk bijzonder zwak stond; haar handlanger - het Europees Parlement - heeft haar zoals gebruikelijk geholpen deze vooruitgang te boeken door haar tot springplank te dienen, op voorwaarde dat hem een wederdienst zal worden bewezen.
Naar aanleiding van deze situatie hebben wij twee opmerkingen over het antidemocratische karakter van de methode en over de onsamenhangendheid ervan. Om te beginnen moet erop worden gewezen dat het Verdrag van Maastricht niet duidelijk stelt dat de externe vertegenwoordiging van de Monetaire Unie een supranationaal karakter moet hebben, dit om de kiezers niet te verontrusten over de politieke gevolgen van de eenheidsmunt en de hervorming een louter technische aangelegenheid te doen lijken. Welnu, toch is dat de oplossing die zich hier geleidelijk aftekent, althans op termijn.
Het is namelijk duidelijk dat de Commissie beetje bij beetje alle mogelijke middelen zal aangrijpen om aan belang te winnen terwijl zij voorwendt het algemeen belang te vertegenwoordigen ten overstaan van de Raad, die zij zal trachten buitenspel te zetten. Zo zal worden aangestuurd op een oplossing waarvoor de burgers in alle openheid geenszins zouden hebben gekozen. Dergelijke manipulaties - in de EMU wemelt het ervan - kunnen echter ook het mislukken van de euro tot gevolg hebben, want om het einddoel beter te verbergen wordt erin toegestemd dat er in de tussenliggende periode een volstrekt onsamenhangend institutioneel systeem wordt ingevoerd waarin drie Europese instellingen op het internationale podium met elkaar zullen wedijveren, nog afgezien van het feit dat de vertegenwoordigingen van de lidstaten zullen blijven bestaan, in ieder geval voor wat betreft de niet-deelnemers aan de euro en misschien ook wel voor wat betreft een aantal andere landen, wie zal het zeggen.
Deze onsamenhangendheid, gevoegd bij de andere incoherenties, kan het systeem onbeheersbaar maken, zodat de zonde die de federalisten hebben begaan - hun gebrek aan respect voor de democratie - uiteindelijk als een straf op hen neer zal komen.

Blokland
In staatkundige zin is de Europese Unie een intensief samenwerkingsverband van zelfstandige nationale staten. Als zodanig is zij niet te typeren als een staat, noch als een internationale organisatie. Vanwege het hybride karakter, stelt de externe vertegenwoordiging van de Economische en Monetaire Unie in internationale fora, zoals het Internationaal Monetair Fonds of de G7, ons voor een probleem.
Statutair liggen de zaken eenvoudig. In de meeste internationale fora kunnen slechts staten vertegenwoordigd zijn. En zolang lidstaten van de EU zelfstandig in dergelijke fora zitting hebben, vormt een volwaardig lidmaatschap van de EU of de EMU een doublure. In de praktijk zal men echter een gezamenlijk standpunt of stellingname wensen van de lidstaten die deelnemen aan de Economische en Monetaire Unie. Dat kan via de figuur van de waarnemer. Voorlopig lijkt mij het voorzitterschap van de Ecofin-Raad of eventueel de voorzitter van de ECB-Raad de eerst aangewezen woordvoerder namens de EMU, beslist niet de voorzitter of een lid van de Europese Commissie, omdat deze laatste nu eenmaal geen "dagelijks bestuur" van de Unie of de EMU is. Het is in strijd met de in de Verdragen vastgelegde bevoegdheidsverdeling om de EC de rol van pseudo-regering van de EU te laten vervullen.
Om bovengenoemde reden heb ik mijn steun aan het verslag-Herman niet kunnen verlenen.

Mendes Bota
Over vier weken wordt de euro ingevoerd en volgens de jongste berichten was het niet eenvoudig een oplossing te vinden voor de vertegenwoordiging van de eurozone in de internationale financiële instellingen. Vooral als een aantal lidstaten er blijft op aandringen dat de Commissie van deze vertegenwoordiging uitgesloten wordt. Deze beperkende visie van Europa is in tegenspraak met artikel 109, lid 4 van het Verdrag en met de conclusies van de Europese Raad van Luxemburg van december 1997 en is strijdig met de geest van "meer Europa" die de Economische en Monetaire Unie kenmerkt. Met één stem spreken is niet echt hetzelfde als één stem die spreekt, zoals de Raad blijkbaar wenst.
Overigens zou het onaanvaardbaar zijn dat een onderscheid gemaakt wordt tussen de kleine en grote landen van de eurozone om deel te nemen aan de vergaderingen van de G7. Kleine landen als Portugal, Oostenrijk of Luxemburg hebben al bewezen dat ze in staat zijn de Unie voor te zitten en er is dan ook geen enkele reden om hen als politiek "minderjarig" te beschouwen om de vergaderingen van de G7 bij te wonen. Het economisch en handelsbelang van de Europese Unie, dat nog versterkt wordt door de invoering van de euro als internationale reserve- en referentiemunt, geeft de Unie bijzondere verantwoordelijkheden op het gebied van de hervorming van het internationaal financieel systeem en zijn instellingen, en met name van het IMF.
Men kan momenteel niet om de Unie heen op het gebied van de preventie en de aanpak van financiële crises. Een steriele discussie over het aantal stemmen zou enkel de geloofwaardigheid van de Unie helpen aantasten.
Wij zullen niet met drie stemmen spreken. Het zullen slechts twee stembanden van dezelfde stem zijn. Wanneer het om economische aspecten gaat, zal de stem wisselen en zal het woord gevoerd worden door de fungerend voorzitter van de "euro-11" . Op monetair vlak zal de president van de ECB altijd het woord voeren. Dit is geen ideale oplossing, aangezien de Commissie vernederd en tot een tweederangsrol veroordeeld wordt en alleen maar technische bijstand in het kader van de delegatie van de Unie mag leveren. Bij gebrek aan tijd is een minder goede beslissing evenwel nog altijd beter dan helemaal geen beslissing. Dat is wat blijkbaar zal gebeuren.

Murphy
Leden van de Britse Labourfractie in het Europees Parlement hebben zich van stemming onthouden bij de eindstemming over het verslag-Herman over de "vertegenwoordiging en de bepaling van het standpunt van de Gemeenschap in internationale fora in het kader van de Economische en Monetaire Unie" . Dit betekent niet dat ze de noodzaak van een mechanisme waarmee de huidige elf landen van de euro zich extern kunnen laten vertegenwoordigen, niet zouden onderkennen. Nee, hun stemonthouding komt voort uit ontevredenheid over de overmatige communautarisering van dit gevoelige vraagstuk door de Europese Commissie. Daarnaast bevestigen we hiermee dat het Verenigd Koninkrijk tot de groep van de pre-ins behoort.

Palm
Aangezien de Europese Unie volgens mij een samenwerkingsverband tussen landen dient te zijn, kan ik geen steun verlenen aan uitspraken als dat "het wisselkoersbeleid alleen effect kan sorteren als het wordt ondersteund door een gecoördineerd economisch en monetair beleid" (amendement 1, achtste overweging). Ik accepteer evenmin dat "de Gemeenschap nadat coördinatie van de globale richtsnoeren van het economisch beleid heeft plaatsgevonden, werkelijk met één stem moet spreken (amendement 3, achtste overweging ter). Bovendien vind ik dat de ECB een zeer ondemocratische structuur heeft, onder andere vanwege de wijze waarop de directeuren van de ECB worden aangesteld. Ik ben tegen een supranationale Europese Centrale Bank die niet onder democratisch toezicht staat en daarom overweeg ik tegen de tekst te stemmen waarin staat dat de directeuren van het ECB niet langer hun eigen land vertegenwoordigen maar de EMU (amendement 4, elfde overweging bis).

Wibe
Ik heb me bij deze ronde van stemming onthouden, aangezien Zweden niet deel zal nemen aan de EMU.
Verslag-Randzio-Plath (A4-0441/98)
Berthu
Het is de verdienste van het verslag van mevrouw Randzio-Plath over de monetaire en financiële crises in de wereld dat er voor het eerst enige twijfel wordt geuit over de weldaden van de euro. In het verslag worden de Europese Unie en de Verenigde Staten met name verzocht een evenwichtige verhouding te bewaren tussen de koers van de dollar en die van de euro, hetgeen echter een afspiegeling is van een reële en gerechtvaardigde ongerustheid over het risico dat een bipolair systeem in een context van een algemene crisis sneller dan rook vervliegt. In het verslag wordt bovendien onderstreept dat de gevolgen van de crises voor de Europese economie uiteenlopend kunnen zijn daar de financiële kwetsbaarheid van de verschillende lidstaten in de diverse sectoren van de wereldeconomie verschilt, een opmerking die eveneens wordt ingegeven door de vrees dat Europa het slachtoffer zou worden van een asymmetrische schok die niet kan worden opgevangen door een aaneengesloten monetair gebied als de eurozone, zonder dat hierbij grote offers worden gevraagd van de bevolking.
Wij hebben echter om een andere reden tegen het verslag-Randzio-Plath gestemd: het eindigt met de zeer betwistbare oproep om de investeringsuitgaven op Europees vlak te verhogen teneinde de vertraging van de groei tegen te gaan.
Een dergelijk programma zou helaas slechts een uitbreiding van de bevoegdheden van de Europese Unie betekenen, waarbij een nu al ondraaglijke staatsschuld nog eens zou worden vergroot en de komende generaties belastingplichtigen dus voor onze fouten zouden moeten betalen. Dit soort voorstellen dient bovenal slechts om de echte problemen tijdelijk te verbergen en doeltreffende oplossingen op de lange baan te schuiven. Zo zitten met name Frankrijk en Duitsland klem tussen de hoge belastingdruk en de systematische openstelling op handelsgebied. Om meer bewegingsruimte te creëren, zou Europa op commercieel vlak daadwerkelijk moeten worden verdedigd, waarbij de overheidssector en met name de sociale systemen worden ontzien. Wat dit laatste betreft, moeten we een middel vinden om ons beginsel van solidariteit en dat van een soepeler beheer van de sociale bescherming met elkaar te combineren. Dat is mogelijk; Nederland is hier immers al in geslaagd!
In deze omstandigheden dient het door alle linkse fracties in deze Vergadering gesteunde voorstel met betrekking tot de Europese investeringsuitgaven slechts om voorrechten in stand te houden en opgegeven systemen kunstmatig in leven te houden.

Blokland
Het verslag van mevrouw Randzio-Plath is geschreven vanuit de basale veronderstelling dat de samenleving maakbaar is. Enkele decennia geleden werd deze pre-assumptie door zogenaamd progressieve politieke groeperingen vurig aangehangen en getracht op nationaal niveau gestalte te geven. In het voorliggend verslag worden soortgelijke ideeën op internationaal vlak geprojecteerd.
Zoals de overheid de financiële sector op nationaal niveau niet volledig kan of mag beheersen, zo kan of mag deze beheersingsmacht evenmin worden toegekend aan internationale organisaties. Uiteraard moet er beter toezicht zijn. Ook is een grotere mate van transparantie gewenst. Dit kan worden bereikt door gedragscodes en geharmoniseerde accountancyregels voor financiële instellingen en bedrijven die in het kader van het Internationaal Monetair Fonds en de Bank for International Settlements kunnen worden opgesteld.
In mijn amendementen 12 en 13 heb ik tot uitdrukking gebracht dat instrumenten voor monetair beleid niet zomaar mogen worden ingezet ter stimulering van investeringen in werkgelegenheid. De verlangde koppeling tussen euro en US-dollar heeft op voorhand reeds een kunstmatig karakter, waardoor deze een bron van potentiële spanningen zal vormen.
Nu deze amendementen niet zijn aangenomen, was er reden te over om tegen het verslag in zijn geheel te stemmen.

Iversen en Kirsten Jensen
De Deense sociaal-democraten in het Europees Parlement stemmen voor het verslag-Randzio-Plath over de financiële en monetaire crisis en de gevolgen voor de economie in de Europese Unie, maar tegen alle amendementen. Wij stemmen voor het verslag, omdat het vele goede voorstellen bevat om crises zoals die in Zuidoost-Azië, te vermijden. De landen die het eerst en het zwaarst door de crisis zijn getroffen, zijn deze die nagelaten hebben structurele economische hervormingen door te voeren. De internationale normen voor boekhoudkundige revisie zijn in de betrokken landen niet toegepast en er bestaat evenmin een onafhankelijk toezicht op het financieel beleid.
Ook de internationale instellingen, waaronder de Bretton Woods-instellingen zoals het IMF, die nu reeds 54 jaar bestaan, dienen hervormd te worden. De financiering van het IMF moet versterkt worden, de transparantie van deze instellingen moet verbeterd worden, het IMF moet een grotere politieke verantwoordelijkheid dragen en het toezicht op de valutamarkten moet ook verbeterd worden.
Om te voorkomen dat de crisis zich tot de EU uitbreidt, wordt voorgesteld de vraag te verhogen, onder andere door de openbare investeringen te doen toenemen en de uitgaven hiervoor niet mee te tellen in het overheidstekort. Een toename van de vraag is noodzakelijk, maar het is bedenkelijk dat de eisen voor de derde fase van de EMU omzeild dienen te worden. De later opgestelde normen van het groei- en stabiliteitspact zijn niet in het belang van de huidige en toekomstige lidstaten. Daarom stemmen wij voor het verslag, maar tegen de amendementen.

Lienemann
Ik stem voor dit verslag waarin de aandacht wordt gevestigd op de ernstige gevolgen van het overheersende economisch-financieel systeem.
De machtstoename van een transnationaal financieel kapitalisme - waarbij het kapitaalverkeer en speculaties de overhand hebben op de productieve economie en de reële goederenhandel - veroorzaakt grote onbalans, chaos en crises terwijl de ongelijkheden tussen de landen en in de landen zelf toenemen. Het wordt tijd dat de economieën en het financiële verkeer daadwerkelijk worden gereguleerd opdat het streven naar een harmonieuze ontwikkeling ten gunste van de volkeren de overhand krijgt. Het idee van de heer Tobin om een mondiale belasting op de kapitaalstromen te leggen, moet derhalve energiek worden gesteund door het Europees Parlement.
De paar verwijzingen naar een code van goed gedrag, naar de noodzakelijke transparantie bieden onvoldoende garanties voor de toekomst. Het systeem van de belasting op de kapitaalstromen zal namelijk een drievoudig belang hebben: de beperking van speculaties, ervoor zorgen dat er grotere bekendheid bestaat over deze kapitaalstromen en de erkenning van het beginsel van de kapitaalbelasting. Het argument van de mobiliteit van kapitaal is namelijk een voorwendsel voor opdroging van de heffingen en groeiende ongelijkheid tussen de belastingen en heffingen op arbeid en consumptie en die op vermogen en kapitaal.
In het verslag van mevrouw Randzio-Plath wordt tot slot terecht gewezen op de grote risico's van een verminderde groei in Europa ten gevolge van de mondiale monetaire crisis en wordt gepleit voor het aanzwengelen van de binnenlandse vraag. In het verslag wordt er weliswaar op aangedrongen dat er grote Europese investeringen worden gedaan, maar wordt niet gesproken over de voor het aantrekken van de binnenlandse vraag noodzakelijke verlaging van de rentevoeten. Welnu, net als de ECB lijken de centrale banken doof te zijn voor de verzoeken van een groot aantal ministers van Financiën van onze landen.
Zo laat het Europees Parlement een grote kans onbenut om een rol te spelen in de "democratische dialoog" met de ECB, tot welke instelling het regelmatig verzoeken richt aangezien het te lang wachten met het verlagen van de rentevoeten ertoe heeft geleid dat Europa terecht dreigt te komen in een spiraal van daling van de groei en wel eens genoodzaakt zou kunnen zijn drastisch te reageren. Welnu, het is helaas bekend dat een stijging van de werkloosheid de tol zal zijn van dit onvermogen en de geringere groei. Er moet dan ook alles aan worden gedaan om hiervoor een oplossing te vinden.

Theonas
De huidige beurscrisis begon in Thailand en breidde zich daarna als een olievlek uit over heel Zuidoost Azië, Rusland en Latijns Amerika. Deze crisis wordt gekenmerkt door beursindexen die alsmaar naar beneden gaan en wisselkoersen die aan enorme schommelingen onderhevig zijn. Financiële reuzen, beleggingsmaatschappijen en grote industriemaatschappijen gaan over kop. De regeringen van de grote landen en het in het bedrijfsleven van deze landen verwikkeld multinationaal kapitaal vrezen dat de situatie uit de hand zal lopen.
Met de recente besluiten van de G7 doet men een poging het probleem bij de horens te vatten. De rapporteur schaart zich in haar verslag achter deze besluiten. Helaas bieden deze besluiten echter geen oplossing voor de crisis. Enerzijds geeft men toe dat de mondialisering en de wijze waarop deze plaatsvindt, waarbij grote multinationale belangen de voorwaarden dicteren, wel eens zouden kunnen uitlopen op een ramp, maar anderzijds blijft men zijn oriëntaties trouw, met dien verstande dat men, zoals zo kenmerkend in het verslag staat, uitgaat van het bestaan van: "wereldwijde financiële markten die ontstaan zijn door de technische mogelijkheden zodat de beleggers de hoogste rendementen kunnen opzoeken" .
Nergens wordt verwezen naar controle op speculatieve kapitaalbewegingen. Deze zijn echter de belangrijkste destabiliserende factor in de economie van de minder ontwikkelde landen en bieden de mogelijkheid tot het snel en gemakkelijk maken van hoge winsten.
Evenmin wordt ergens gesproken over de noodzaak van investeringen in de productie ter bevordering van het economisch herstel en de werkgelegenheid. Daarom moeten de lidstaten, voordat de crisis nog dieper wordt en verder om zich heen grijpt, initiatieven nemen ter bevordering van overheidsinvesteringen en ter ondersteuning van de overheidssector. Ook moeten de lidstaten de enorme hoeveelheden particulier kapitaal onttrekken aan de beursspeculatie en omleiden naar productieve investeringen. Verder moet de EU de noodzakelijke initiatieven nemen om de belastingparadijzen af te schaffen.
Het verbaast ons ten zeerste dat de officiële instanties van de EU tot nu toe niet hebben willen inzien dat de crisis zich wel eens zou kunnen uitbreiden tot de landen van de EU zelf. Zij verstoppen zich achter de zogenaamde stabiliteit van de eurozone. Het laat hen blijkbaar koud dat grote Europese bedrijven verwikkeld zijn in de financiële crisissen in Zuidoost Azië en in landen zoals Rusland. Dit zou wel eens een tijdbom kunnen worden onder de reeds kwetsbare Europese economie. Zij negeren verder ook de prognoses van het IMF en de OESO waaruit blijkt dat de economische groei zal vertragen. Waarschijnlijk willen zij de volkomen irreële euforie over de op til zijnde invoering van de euro niet verstoren.
Wij zijn fel gekant tegen elke poging tot versterking van de bevoegdheden van het IMF en van andere internationale financiële instellingen. Dit betekent natuurlijk niet dat wij voor de instellingen van Bretton Woods zijn. Met de oprichting van een economische veiligheidsraad, de toekenning van belangrijke bevoegdheden aan het interim-comité van het IMF en de samenwerking van het IMF en privé-instellingen bij de kredietverschaffing aan de door de crisis getroffen landen zal men de problemen echter niet kunnen oplossen. Tegelijkertijd gaat men echter de soevereine rechten van de landen aantasten, strenge bezuinigingsmaatregelen opleggen aan de bevolking, en sterk geconcentreerde, supranationale en supraregionale structuren in het leven roepen waarop geen enkele controle mogelijk is.
Wij zijn er absoluut van overtuigd dat steeds nieuwe crisissen zullen ontstaan, zolang het beleid en de omstandigheden waardoor deze crisissen worden gevoed, niet radicaal worden veranderd. De eerste slachtoffers van deze crisissen zijn de miljoenen werknemers. Zij moeten de tol betalen voor de nieuwe bezuinigings- en herstructureringsprogramma's. Alleen de werknemers kunnen met hun gecoördineerde strijd op nationaal, communautair en internationaal vlak een verandering teweeg brengen in de internationale krachtsverhoudingen. Alleen zij kunnen maatregelen forceren waarmee de oorzaken van deze verschijnselen in eerste instantie kunnen worden afgezwakt en daarna kunnen worden uitgeschakeld.

Wibe
Bij de eindstemming over dit verslag heb ik me van stemming onthouden, aangezien het Parlement niet voldoet aan artikel 112 en dus niet gerechtigd is een besluit te nemen. Ik vind daarom dat men met dit besluit de regels van het Parlement overtreedt.

De Voorzitter
De agenda van het Parlement is afgehandeld.

Onderbreking van de zitting
De Voorzitter
Ik verklaar de zitting van het Europees Parlement te zijn onderbroken.
(De vergadering wordt om 13.15 uur gesloten)

