Wdrażanie zaleceń Goldstone'a dotyczących Izraela i Palestyny (debata) 
Przewodniczący
Kolejnym punktem porządku dziennego są oświadczenia Rady i Komisji w sprawie wdrożenia zaleceń Goldstone'a dotyczących Izraela/Palestyny.
Diego López Garrido
urzędujący przewodniczący Rady. - (ES) Panie przewodniczący! Chciałbym podziękować Parlamentowi Europejskiemu za umożliwienie mi zabrania głosu w sprawie misji ustalania faktów, misji finansowanej przez Organizację Narodów Zjednoczonych, dotyczącej konfliktu w Strefie Gazy, którą przeprowadzono na przełomie 2008 i 2009 roku i w wyniku której sporządzono tzw. "raport Goldstone'a”.
Organizacja Narodów Zjednoczonych uważnie odnotowała oświadczenie swojego sekretarza generalnego, pana Ban Ki-moona, skierowane do Rady Bezpieczeństwa dnia 21 stycznia 2009 r., w którym przedstawił on swoje wrażenia z wizyty w Strefie Gazy i na południu Izraela tuż po ustaniu działań wojennych.
Dodatkowo raport, o którym już wspomnieli niektórzy przedmówcy podczas debaty nad poprzednim punktem porządku dziennego, czyli raport Goldstone'a, opublikowany w połowie września bieżącego roku, był przedmiotem debaty w trakcie 12. sesji Rady Praw Człowieka ONZ, w dniach 14 września do 2 października.
Od samego początku tego konfliktu Unia Europejska nalegała, by jego strony w pełni szanowały prawa człowieka i wypełniały swoje zobowiązania wynikające z międzynarodowego prawa humanitarnego.
Unia Europejska dała jasno do zrozumienia, że będzie ściśle monitorowała badanie zarzutów i naruszeń praw człowieka.
W Genewie szwedzka prezydencja Rady określiła stanowisko Unii Europejskiej w następujący sposób: Po pierwsze, Unia Europejska uznaje powagę tego raportu, ponieważ zawiera ono doniesienia o poważnych naruszeniach międzynarodowego prawa humanitarnego, w tym o celowych atakach na cywilów. Po drugie, Unia Europejska podkreśla wagę odpowiedniego i rzetelnego dochodzenia w sprawie możliwych naruszeń międzynarodowego prawa przez strony konfliktu, w zgodzie z prawodawstwem międzynarodowym, a tym samym zapewnienia, by w ramach misji zalecenia zostały skierowane zarówno do Izraelczyków, jak i Palestyńczyków.
Unia Europejska potwierdziła swoje konstruktywne stanowisko w odniesieniu do raportu Goldstone'a, kiedy - w trakcie debaty Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych dnia 27 stycznia, zaledwie miesiąc temu - podkreśliła wagę przeprowadzenia odpowiednich i wiarygodnych dochodzeń w sprawie możliwych naruszeń międzynarodowych przepisów dotyczących praw człowieka i międzynarodowego prawa humanitarnego. Mogę państwa poinformować, że następnie, dnia 4 lutego 2010 r., sekretarz generalny Organizacji Narodów Zjednoczonych opublikował sprawozdanie dotyczące stosowania rezolucji Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych w sprawie raportu Goldstone'a.
Sekretarz generalny zrelacjonował odpowiedzi Izraela, przedstawicieli okupowanych terytoriów palestyńskich i Szwajcarii, a dzieląc się własnymi spostrzeżeniami, stwierdził, że procesy zainicjowane przez te trzy strony już się toczą i że nie można jeszcze wypowiedzieć się na temat stosowania rezolucji przez zainteresowane strony.
W jaki sposób kwestia ta zostanie rozstrzygnięta w ramach Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych, o tym dopiero się przekonamy.
Priorytetem prezydencji hiszpańskiej w tym zakresie jest osiągnięcie porozumienia co do unijnego stanowiska w sprawie projektu rezolucji, który władze palestyńskie chcą w najbliższej przyszłości przedstawić Zgromadzeniu Ogólnemu Narodów Zjednoczonych.
Mamy dwa cele: przede wszystkim chcemy, by rezolucja została przyjęta w drodze konsensusu, a jeżeli tak się nie stanie, chcemy, by stanowisko UE, które wyłoni się na tym gruncie, było jak najbardziej spójne.
W każdym razie powtarzam, że prezydencja Rady popiera to, czego domagano się w sprawozdaniu Goldstone'a, a mianowicie przeprowadzenie rzetelnych śledztw niezależnych od stron.
Kristalina Georgieva
komisarz. - Panie przewodniczący! Chciałabym tylko przyłączyć się do słów prezydencji hiszpańskiej. Choć UE nie poparła wszystkich zaleceń, jasno dała do zrozumienia, że traktuje sprawozdanie Goldstone'a bardzo poważnie. Wezwała wszystkie strony konfliktu do wszczęcia dochodzeń w sprawie domniemanych naruszeń - jakich dopuścić się miały strony konfliktu - międzynarodowego prawa humanitarnego i międzynarodowych przepisów dotyczących praw człowieka. Dochodzenia te powinny przebiegać zgodnie ze standardami międzynarodowymi.
Jak dotąd kroki podjęte przez Izrael, władze palestyńskie i Hamas nie zapewniły namacalnych rezultatów, mimo to trzeba wskazać odpowiedzialnych. Dlatego UE ciągle powtarza nasze główne przesłanie, by strony konfliktu dołożyły usilnych starań na rzecz przeprowadzenia niezależnych i rzetelnych śledztw w sprawie domniemanych naruszeń. Ponieważ bezpośrednio dotyczy to moich obowiązków, warto przypomnieć, że Komisja przekazuje znaczne środki organizacjom humanitarnym, których projekty mają na celu zapewnienie pomocy i ochrony palestyńskiej ludności cywilnej.
UE będzie zabiegała o zapewnienie podjęcia odpowiednich działań następczych na posiedzeniu Rady Praw Człowieka ONZ w marcu i zachęcania na wczesnym etapie do przygotowania rezolucji opartej na konsensusie. W tym kontekście chciałbym również stwierdzić w tym miejscu, że 18 lutego delegacja palestyńska przedstawiła projekt rezolucji Zgromadzenia Ogólnego oparty na sprawozdaniu sekretarza generalnego ONZ stanowiącego uzupełnienie sprawozdania Goldstone'a. Strona palestyńska wskazała, że jej zamierzeniem jest skłonienie Zgromadzenia Ogólnego do zajęcia się rezolucją w piątek, 26 lutego, powtórzenia głównych punktów rezolucji Zgromadzenia Ogólnego 64/10 z 5 listopada 2009 r. i do powtórnego sporządzenia przez sekretarza generalnego ONZ sprawozdania za pięć miesięcy. Teraz, gdy debatujemy w Parlamencie Europejskim, państwa członkowskie i Komisja toczą intensywne konsultacje w tym zakresie w celu uzyskania wspólnego stanowiska w sprawie tej rezolucji.
Jeśli mi wolno, chciałabym - przychylając się do stanowiska prezydencji hiszpańskiej - zakończyć stwierdzeniem, że ważne jest poszukiwanie wspólnego stanowiska UE i uniknięcia wcześniejszych trójstronnych podziałów.
Elmar Brok
Panie przewodniczący, panie przewodniczący López Garrido, panie komisarzu! Uważam, że rzetelne dochodzenie w sprawie naruszeń międzynarodowego prawa humanitarnego jest ważne i że musimy na nim skupić swoją uwagę. Należy zbadać jego wyniki, ale dotyczy to w równym stopniu obydwu stron, w tym stron które prowadzą niesymetryczną wojnę, wystrzeliwując rakiety w kierunku miasta Sderot i innych miast znajdujących się na gęsto zaludnionych terenach, wyznaczając w ten sposób pole bitwy. Dochodzenie w tej sprawie jest sprawiedliwe i jednostronne konkluzje nie będą tu wyciągane.
Można też wysnuć stąd wniosek, że na Bliskim Wschodzie, ale również w innych podobnych regionach, trwałe rezultaty przyniosą tylko rozwiązania pokojowe. Tak długo, jak niemożliwe będzie znalezienie pokojowego rozwiązania i trwałego porozumienia, nie będziemy w stanie rozwiązać tych problemów. W takich przypadkach należy również mieć na uwadze względy bezpieczeństwa Państwa Izrael i należy potraktować je poważnie, także w związku z tym, że opracowuje się tam nowe rakiety, które stanowią problem.
Chciałbym również wskazać, że słuszne jest apelowanie o międzynarodowe śledztwo, chociaż nie wszystko uda się zbadać w ramach sprawozdania Goldstone'a. Przedmiotem tego sprawozdania są wyłącznie tereny okupowane. Zauważono, że w Radzie Praw Człowieka za przyjęciem sprawozdania nie głosowało ani jedno państwo członkowskie Unii Europejskiej. Niektóre państwa wstrzymały się od głosu, inne głosowały przeciwko, a jeszcze inne - tak jak Wielka Brytania i Francja - odmówiły udziału w głosowaniu. Również ten fakt powinniśmy uwzględnić, ponieważ rezolucja została poparta przez takich "obrońców praw człowieka” jak Kuba, Nigeria i Chiny. Musimy mieć to na uwadze, gdy będziemy oceniać tę kwestię. Musimy bronić praw człowieka, jednak nie na podstawie tego sprawozdania, tak by uniknąć prowadzenia politycznej wojny przeciwko jednej ze stron.
Véronique De Keyser
W grudniu 2008 roku w wyniku operacji "ciekły ołów” ("Cast Lead”) życie straciło 1 500 osób, spośród których większość stanowiły kobiety, dzieci i inni cywile. Unicestwiono rodziny, zbombardowano szkoły. Ludność uległa panice, znalazła się w potrzasku, z którego nie mogła się wydostać.
Byłam w Strefie Gazy w trakcie operacji wojskowej, z kilkoma obecnymi tu kolegami, i byliśmy zaszokowani, że taka tragedia może się rozgrywać na oczach społeczności międzynarodowej, nie budząc ogromnej fali sprzeciwu. Od tamtego czasu nic się w Strefie Gazy nie zmieniło. Zniszczenia pozostają, a oblężenie trwa nadal.
Pojawiło się jednak sprawozdanie Goldstone'a. Panie pośle Brok, jaka jest różnica między sprawozdaniem Goldstone'a a rezolucją, która pojawiła się po jego opublikowaniu? Sprawozdanie Goldstone'a, ten odważny raport, który po prostu wymaga, by sprawiedliwości stało się zadość, czy to zbyt wiele, by tego żądać? Dzisiejsza presja, by obniżyć rangę tego sprawozdania i próby zdyskredytowania sędziego Goldstone'a są nie do uwierzenia. Obrzuca się go błotem, nazywa antysemitą, choć Izrael nie jest jedynym krajem wskazywanym w raporcie Goldstone'a. Krytyki nie szczędzi się w nim również organizacjom Fatah i Hamas.
Dziś powiem jednak dość wyraźnie - i przepraszam za to moje koleżanki i moich kolegów posłów - że rząd Izraela jest jedynym rządem, który ustanowił swego rodzaju rządy terroru i praktykuje cenzurę, by blokować wszelkie działania wynikające z tego raportu. Panie Lieberman! Nie ma pana w tej Izbie, ale był pan tu wczoraj, i chciałbym panu powiedzieć rzecz następującą: ten Parlament nie da się zastraszyć!
Domagam się niezależnych dochodzeń, które będą prowadzone zgodnie z międzynarodowymi normami, a nie trybunałów wojskowych, które sądzą żołnierzy własnego kraju. Panie Lieberman! Powiem pan również, że nie jest pan tu mile widziany, nie dlatego, że reprezentuje pan Izrael, ale dlatego, że pańskie rasistowskie, ksenofobiczne stanowisko jest niezgodne z europejskimi wartościami. Żadne demokratyczne państwo niech nie śmie łamać międzynarodowego prawa bez uzasadnienia swoich działań. Ten Parlament nie da się zastraszyć! Będę po prostu w dalszym ciągu domagał się, by sprawiedliwości stało się zadość, by rzucić światło na tragedię w Gazie, nie w sposób zaciekły, ale w sposób konsekwentny. Dziś błagam Radę i Komisję, by trzymały się po prostu tej reguły. Światło i sprawiedliwość, nic więcej.
Annemie Neyts-Uyttebroeck
w imieniu grupy ALDE. - Panie przewodniczący! Sprawozdanie Goldstone'a jest próbą wypełnienia mandatu, na podstawie którego zostało sporządzone. Mandat ten był następujący: "zbadanie wszystkich pogwałceń międzynarodowego prawa dotyczącego praw człowieka i międzynarodowego prawa humanitarnego, które mogły zostać popełnione w jakimkolwiek czasie w związku z operacjami wojskowymi prowadzonymi w Gazie w okresie od 27 grudnia 2008 r. do 18 stycznia 2009 r., czy to przed, podczas czy po zakończeniu tych operacji”. I cel ten osiągnięto w sprawozdaniu Goldstone'a - choć stało się to nie tylko za sprawą pana Goldstone'a, ale również jego dwóch koleżanek.
Przeprowadzili oni dochodzenia w sprawie zdarzeń w Strefie Gazy i wyciągnęli wnioski, które są - mówiąc najoględniej - niepokojące. Są one niezwykle niepokojące, ponieważ wykazują w większości badanych przypadków, że naruszenia międzynarodowego prawa i międzynarodowego prawa humanitarnego, a także pogwałcenia konwencji genewskich zostały w istocie popełnione przez siły zbrojne kraju, który ma się za jedyne państwo demokratyczne w regionie. To rzeczywiście bardzo niepokojące.
Nie możemy przejść nad tym do porządku dziennego. Gdy zatem wzywamy do przyjęcia stanowiska w sprawie tego sprawozdania, nie chodzi o to, czy jesteśmy za, czy przeciwko Izraelowi, Palestyńczykom czy Hamasowi; chodzi o to, czy potępiamy naruszenia międzynarodowych przepisów, międzynarodowego prawa humanitarnego i konwencji genewskich, niezależnie od tego, kto się ich dopuszcza. Na to właśnie musimy odpowiedzieć.
Caroline Lucas
w imieniu grupy Verts/ALE. - Panie przewodniczący! Pragnę wyrazić swoje ogromne zadowolenie z tego, że debatujemy wreszcie nad sprawozdaniem Goldstone'a na sesji plenarnej, ponieważ jest to niezmiernie ważna kwestia, tymczasem dotychczas UE okazywała żenujący brak zaangażowania w tej sprawie. To niedopuszczalne, że Rada nie poparła jeszcze zaleceń zawartych w sprawozdaniu Goldstone'a. Komisja mówi, że traktuje je bardzo poważnie, ale to za mało: chcemy wyraźnego poparcia. Prezydencja mówi, że je popiera; no cóż, powinna zatem poprzeć je publicznie i wyraźnie oraz sprawić, by reszta Rady również to uczyniła.
W tej sytuacji muszę powiedzieć, że jestem zadowolona, że w projekcie rezolucji Parlamentu w sprawie Rady Praw Człowieka, nad którą będziemy głosowali w dniu jutrzejszym, znalazły się dwa bardzo mocno brzmiące punkty, wzywające wysoką przedstawiciel i państwa członkowskie do publicznego zażądania wdrożenia zaleceń zawartych w sprawozdaniu.
Dalej w rezolucji wezwano je do aktywnego monitorowania realizacji zaleceń dotyczących konsultowania się w tym zakresie z misjami zewnętrznymi UE oraz z organizacjami pozarządowymi, ponieważ dowody, które jak dotąd zdobyliśmy, wskazują, że ani władze izraelskie, ani Hamas nie traktują swoich obowiązków wystarczająco poważnie. W Izraelu dochodzenia w sprawie celów i taktyk zastosowanych w trakcie operacji "ciekły ołów” były prowadzone przez dowódców wojskowych lub żandarmerię wojskową, co poważnie podważa niezależność ustaleń dokonanych w ich toku, tymczasem ze strony Hamasu nie nastąpiło jak dotąd wystarczające wyjaśnienie kwestii odpalania rakiet na terytorium południowego Izraela. W świetle tych niepowodzeń jasne jest, że UE powinna naciskać na sekretarza generalnego ONZ, by przygotował prawdziwie niezależną ocenę.
Wreszcie zważywszy na trwający kryzys humanitarny w Strefie Gazy, wzywam Radę i wysoką przedstawiciel, by wywierały o wiele większą presję na Izrael, by zakończył obecną blokadę, która zapobiega rekonstrukcji i pogarsza cierpienie.
Michał Tomasz Kamiński
Panie przewodniczący! Raport Goldstone'a jest niezwykle niezbalansowany i niesprawiedliwy. Pochodzi on z Komisji Praw Człowieka Organizacji Narodów Zjednoczonych, w której zasiadają takie państwa jak Iran, Nikaragua, Somalia i Libia. Jakie prawa mają te kraje, w których przestrzeganie praw człowieka sprowadzone jest do zera, do oceniania jedynej demokracji na Bliskim Wschodzie, czyli Izraela?
Raport pochodzi z bardzo podejrzanego źródła, które jest obsesyjnie niechętne państwu Izrael. Spośród 25 rezolucji poświęconych prawom człowieka, które ta komisja przyjęła, aż 20 jest poświęconych Izraelowi. Żadna z nich nie jest poświęcona krajom, które w tej komisji zasiadają, a które, podkreślam, od praw kobiet zaczynając, na prawach wyborczych kończąc, mają fatalny rekord, jeśli chodzi o przestrzeganie praw człowieka.
Podkreślam, że ten raport jest kompletnie niewyważony. Próbuje on w istocie rozgrzeszać terrorystyczną działalność Hamasu. W raporcie tym nie mamy podanego podstawowego faktu, że przez osiem lat zanim Izrael we własnej obronie, do której miał prawo, podjął akcję w Strefie Gazy tysiące rakiet było wystrzeliwanych w stronę niewinnych izraelskich obywateli. Każdy kraj ma prawo do obrony przed terrorystami. Takie prawo ma też Izrael. Trzeba też powiedzieć, że 150 postępowań karnych wyjaśniających postępowanie poszczególnych izraelskich żołnierzy toczy się w Izraelu. W Izraelu mamy wolny parlament, mamy wolną prasę, która często krytykuje swój własny rząd i swoje własne siły zbrojne. Żadnego z tych aspektów nie mamy niestety po stronie terrorystów.
Dlatego uważam, że ten niewyważony i niesprawiedliwy raport, który atakuje w moim zdaniem bezwstydny sposób naszego głównego sojusznika na Bliskim Wschodzie, nie powinien być poważnie traktowany.
Kyriacos Triantaphyllides
Panie przewodniczący! Sprawozdanie sędziego Goldstone'a przedstawia najbardziej rażący dowód zbrodni i naruszeń międzynarodowych przepisów i międzynarodowego prawa humanitarnego przez Izrael przeciwko ludności palestyńskiej. W toku śledztwa okazało się, że siły izraelskie dopuściły się poważnych naruszeń IV konwencji genewskiej. Należy odnotować, że podczas gdy strona palestyńska - choć krytykowana w raporcie - akceptuje prawo międzynarodowe i wzywa do jego przestrzegania, Izrael nie jest skłonny tak czynić.
Chociaż niektóre strony starają się podważyć sprawozdanie, wzywamy państwa członkowskie Unii Europejskiej, by stanęły w obronie międzynarodowego prawa i zasad, jakimi rządzi się Unia Europejska i by poparły debatę w sprawie raportu na forum Zgromadzenia Ogólnego ONZ oraz przedłożenie go sekretarzowi generalnemu w celu ostatecznego przyjęcia i podjęcia w związku z tym działań. Sprawozdanie powinno zostać przekazane do zbadania Międzynarodowemu Trybunałowi Sprawiedliwości w Hadze. Jeżeli Unia Europejska jest rzeczywiście zainteresowana rozwiązaniem problemu palestyńskiego, powinna zaprzestać tolerowania tych zbrodni, ponieważ ich tolerowanie oznacza zachęcanie i współudział.
Ponadto w oparciu o konkluzje zawarte w sprawozdaniu należy bezzwłocznie zawiesić działania na rzecz zacieśnienia stosunków między Unią Europejską a Izraelem, a także stosowanie postanowień umowy o stowarzyszeniu.
Naród palestyński i izraelski mają wszelkie prawa do przyszłości i do życia. Mamy obowiązek naciskania na uzyskanie sprawiedliwego rozwiązania i pokoju. Sprawozdanie Goldstone'a powinno być wykorzystane do nadania sprawie nowego impetu, z myślą o uzyskaniu sprawiedliwego rozwiązania.
Bastiaan Belder
W trakcie zeszłotygodniowej roboczej wizyty w państwie żydowskim Delegacji ds. stosunków z Izraelem sprawozdanie Goldstone'a znalazło się w centrum uwagi. Delegacja otrzymała szczegółowe informacje o postępowaniu sądowym toczącym się w Izraelu w trakcie i po zakończeniu operacji wojskowej w Strefie Gazy, zarówno od przedstawicieli władz wojskowych, jak i cywilnych. To gruntowne śledztwo Izraela w sprawie własnych działań przeczy pełnym potępienia oskarżeniom wyrażonym w sprawozdaniu Goldstone'a wobec izraelskich władz.
Ponadto, abstrahując od sprawozdania Goldstone'a, IDF, czyli siły zbrojne Izraela, traktują wszystkie zarzuty pod ich adresem poważnie i rzetelnie je badają. Istnieje w tym zakresie wyraźny kontrast między IDF a Hamasem, ruchem terrorystycznym, który ponosi winę za operację w Strefie Gazy. Czy kiedykolwiek zdarzyło nam się widzieć, jak Hamas bada własne działania?
Panie przewodniczący! Dostępna dokumentacja dotycząca operacji w Strefie Gazy nie pozostawia żadnych wątpliwości co do odpowiedzi na to pytanie. Hamas rozmyślnie naraża palestyńskich obywateli na poważne zagrożenie ze strony działań wojennych, nawet w takich miejscach jak meczety. Dla kontrastu wystarczy spojrzeć na intencje i działania Izraelczyków, wystarczy mieć na uwadze ochronę życia i mienia żydowskich obywateli przed atakami rakietowymi ze strony terrorystów Hamasu, które trwają od lat, a także autentyczną troskę Izraelczyków o życie Palestyńczyków. Wystarczy spojrzeć na środki ostrożności, jakie podjęto w trakcie operacji.
Panie przewodniczący! Mimo intencji sprawozdania Goldstone'a, to nieobiektywne śledztwo zmierza do dwóch słusznych wniosków: że izraelska operacja wojskowa przeciwko Hamasowi była usprawiedliwiona oraz że Izrael jest demokratycznym państwem prawa. Żeby to stwierdzić, wystarczy udać się na Bliski Wschód!
Louis Bontes
(NL) Od samego początku było wiadomo, że jeżeli chodzi o konflikt w Strefie Gazy, Izrael zostanie potraktowany jako sprawca i agresor. Sędzia Goldstone oraz jego metody pracy cieszą się poparciem takich krajów jak Egipt i Pakistan, a wiemy jak w tych krajach wygląda sytuacja pod względem praw człowieka. Nie spełnia ona żadnych możliwych do zaakceptowania norm.
W sprawozdaniu nie wspomniano ani słowem o dwunastu tysiącach wystrzelonych ze Strefy Gazy w kierunku Izraela rakiet, które były bardzo poważnym zagrożeniem dla miejscowej ludności. Izrael skorzystał ze swojego prawa do samoobrony. W raporcie nie wspomina się ani słowem o Hamasie, ani o tym, że wykorzystał on własnych obywateli jako żywe tarcze, ani że użył cywilnych budynków do składowania broni i wystrzeliwania rakiet. Nie ma o tym ani słowa. Ani słowa o tym, że policja Hamasu wywodzi się z organizacji wojskowej, która kiedyś prowadziła działania zbrojne przeciwko Izraelowi.
Panie przewodniczący! Jest tylko jedna rzecz, jaką możemy zrobić z raportem Goldstone'a, a mianowicie wyrzucić go do kosza, i to natychmiast. Nie powinniśmy tracić nań więcej czasu. To część procesu politycznego. To nie może trwać nadal. Skończmy z politycznymi prześladowaniami państwa Izrael.
Gabriele Albertini
(IT) Panie przewodniczący, panie i panowie! W kwestii raportu Goldstone'a opinia publiczna jest podzielona.
Siły zbrojne Izraela są w szczególności oskarżane o celowe doprowadzenie do śmierci niezliczonej liczby ludności cywilnej w trakcie działań partyzanckich. To bardzo poważne oskarżenie, które wydaje się pomijać pewne niezaprzeczalne fakty, takie jak rozdawanie w całej strefie walk ulotek informujących, że domy, w których znajduje się broń i amunicja mogą stać się celem ataku, a także ostrzeżenia telefoniczne i radiowe, w tym na częstotliwościach Hamasu, przed rozpoczęciem ataków na budynki, które zidentyfikowano jako magazyny broni.
Wykorzystano również technikę "roof knocking”: jeżeli po wszystkich tych komunikatach lotnicy nadal stwierdzali, że budynki są pełne ludzi, wystrzeliwano w ich kierunku zawierające małą ilość materiałów wybuchowych, ale głośne pociski, by skłonić ludzi do szybkiego opuszczenia budynku.
Armia izraelska wprowadziła sygnały ostrzegawcze dla ludności cywilnej Gazy, których wcześniej nikt nie stosował. Każdy kto stosuje te środki ostrzegawcze, nie może być w żadnym razie oskarżany o celowe atakowanie cywilów.
Wczoraj, w ciągu jednego dnia, spotkałem się z dwoma ważnymi politykami: rano z izraelskim ministrem do spraw zagranicznych Avigdorem Liebermanem, a wieczorem z prezydentem Palestyńskich Władz Narodowych Abu Mazenem. W obydwu przypadkach spotkanie przebiegało w spokojnej i rozluźnionej atmosferze i wyrażono nadzieję, że po tak wielu dziesięcioleciach walk broń zostanie wreszcie złożona z korzyścią dla procesu pokojowego.
Zgodnie z życzeniem obu rządów Europa musi nadal odgrywać rolę niezależnego sędziego, niepodatnego na ideologiczne stanowiska, które mogłyby tylko jeszcze bardziej rozognić emocje obu stron.
Richard Howitt
Panie przewodniczący! Pod koniec ubiegłego roku pojawił się pan wspólnie z wysoką komisarz ds. praw człowieka panią Pillay w tym Parlamencie i powiedział nam, że raport Goldstone'a dotyczący naruszeń praw człowieka przez obie strony konfliktu w strefie Gazy był rzetelny, obiektywny i zgodny z międzynarodowymi standardami.
Wobec tego nie starajmy się go zdyskredytować. Podejmijmy działania odzwierciedlające zawarte w nim zalecenia. Przy udziale innych osób w tej debacie osobiście rozmawiałem z przedstawicielami izraelskiego rządu, przedstawicielami władz palestyńskich, a w Samej Gazie z przedstawicielami komisji powołanej przez faktyczne władze, by skłonić te strony do współpracy z sędzią Goldstonem i do przeprowadzenia własnych niezależnych śledztw w celu doprowadzenia winnych pogwałceń przed oblicze wymiaru sprawiedliwości. Rozmawiałem z amerykańskim asystentem sekretarza stanu, Michaelem Posnerem, gdy przybył on na miejsce, by zachęcać Izrael do uczynienia tego samego.
Mojemu koledze z prezydencji hiszpańskiej, przygotowującemu się do piątkowego głosowania w ONZ, mówię: niech pan nie dąży do ogólnounijnego konsensusu za wszelką cenę. Realizacja pomysłu wysuniętego przez niektórych, by UE jednomyślnie wstrzymała się od głosu, byłaby policzkiem wymierzonym wszystkim ofiarom tego okropnego konfliktu. Powinniśmy negocjować najlepszy możliwy tekst, ale mam nadzieję, że następnie, by utrzymać presję, na "tak” będzie głosowało więcej unijnych krajów niż uprzednio, kiedy to "za” głosowało pięć krajów UE.
Wyniki przedmiotowego dochodzenia w sprawie domniemanych naruszeń międzynarodowego prawa humanitarnego prowadzonego przez Radę Praw Człowieka - tak samo jak orzeczenie Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości z 2004 roku w sprawie muru bezpieczeństwa - powinny być traktowane jako prawomocne orzeczenia sądowe wydane przez organy powołane na mocy traktatów międzynarodowych.
Potępiam głos lidera Grupy Konserwatystów wyrażony w tej debacie, który nazwał ONZ "podejrzanym źródłem”. ONZ reprezentuje najwyższe aspiracje wszystkich mieszkańców tej planety i zasługuje na nasze pełne wsparcie.
Chciałbym powiedzieć, że - w Unii Europejskiej, która powstała w wyniku wojennych doświadczeń - z naszego punktu widzenia zbrodnie wojenne muszą zostać osądzone. Tak więc kiedy sekretarz generalny ONZ stwierdził, zdając sprawę z przestrzegania przez Izrael i Palestyńczyków międzynarodowych norm prawa, że "nie jest możliwe ustalenie”, nie można tego uznać za wystarczające wyjaśnienie. Przedstawiane zarzuty trzeba zbadać, a Europa musi do tego dążyć z pełną determinacją.
Frédérique Ries
(FR) Panie przewodniczący! Ta debata nie ma na celu uczynienia z nas prokuratorów i sędziów w sprawie, do której sądzenia nie jesteśmy powołani. Naszym celem - tak naprawdę celem podwójnym - jest po pierwsze pomóc w rzuceniu światła na odpowiedzialność stron w związku z działaniami wojennymi w Strefie Gazy, a wykraczając poza to, wybiegając w przyszłość, musimy się zapytać, co możemy dziś powiedzieć i uczynić, by odbudować dialog.
Nie wydaje mi się, by raport Goldstone'a był pod tym względem konstruktywny. Ponadto - i warto to przypomnieć, ponieważ rzadko się o tym mówi - taka była konkluzja wszystkich europejskich krajów, z których żaden nie poparł raportu w odróżnieniu od wszystkich tych wspaniałych oskarżycieli i wielkich obrońców swobód i praw człowieka, czyli Chin, Pakistanu, Arabii Saudyjskiej, Rosji i Kuby, że przytoczę tylko kilka przykładów. O raporcie dużo się mówi; jest on stronniczy i czy się nam to podoba, czy też nie, nie pomoże nam on ruszyć do przodu.
Z drugiej strony, Izrael sam musi zdecydować, czy przyjąć na siebie pełną odpowiedzialność jako państwo demokratyczne i rzucić pełne światło na działania wojenne w Strefie Gazy. Stawką są jego interesy wojskowe, dyplomatyczne i medialne, które to interesy państwo żydowskie zdołało ustanowić w przeszłości.
Jan Philipp Albrecht
(DE) Panie przewodniczący! Jestem zadowolony, że Parlamentowi Europejskiemu udało się przygotować rezolucję w sprawie raportu Goldstone'a, która cieszy się stosunkowo dużym poparciem, bez przenoszenia po prostu konfliktu z Bliskiego Wschodu do Brukseli. Jeżeli chcemy odzyskać szansę na trwały pokój, musimy odwoływać się do tego, co łączy wszystkie zainteresowane strony, zamiast pogłębiać źródła podziału, co niektórzy tu czynią. Źródłem jednoczącej siły jest możliwość stosowania międzynarodowych przepisów, w szczególności dotyczących praw człowieka, na całym świecie.
Jednak, tak jak strony konfliktu muszą umożliwić i wspierać niezależne śledztwo, tak społeczność międzynarodowa musi unikać jednostronnych osądów. Dlatego musimy całkowicie jasno stwierdzić, że jednostronne demonizowanie Izraela jest nie tylko niestosowne w tej debacie, ale jest ogólnie niewłaściwe. Te grupy, które dążą do podważenia legitymacji państwa Izrael, muszą napotkać na zdecydowany sprzeciw nas, Europejczyków. Zamiast wspierania ich należy wzmacniać izraelskie gremia walczące wspólnie z nami na rzecz pokoju, tolerancji i praw człowieka na Bliskim Wschodzie. Dlatego należy jasno i wyraźnie powiedzieć, że uznajemy za niedopuszczalne zablokowanie działalności organizacji pozarządowych w Izraelu przez przedstawicieli rządu, jak minister ds. zagranicznych Avigdor Lieberman. Ta polityka jest szkodliwa dla ludności Izraela, a tym samym również dla pokoju na Bliskim Wschodzie.
Charles Tannock
Panie przewodniczący! Raport Goldstone'a został zlecony przez Radę Praw Człowieka ONZ, w której aż roi się od nieprzyjaciół Izraela, tak więc trudno spodziewać się wyważonej analizy. Amerykański Kongres uznał raport Goldstone'a za nieodwracalnie tendencyjny i niewart dalszej uwagi czy legitymacji. Nie wspomniano w nim o terroryzmie Hamasu i zignorowano fakt, że Izrael prowadzi dochodzenia w sprawie 150 zarzutów dotyczących nieprawidłowości, jakich dopuściła się izraelska armia i że osądzi sprawców.
Ale za kontrowersjami związanymi z tym raportem kryje się tragedia ludzka, tragedia Palestyńczyków, którzy pragną umiarkowanych i uczciwych liderów, którzy przyniosą im pokój, bezpieczeństwo i dobrobyt poprzez porozumienie z Izraelem. Nie możemy również zapominać o tragedii cywilów na południu Izraela, będących nieustannie celem ataków fanatyków świętej wojny z Hamasu, którzy wystrzeliwując śmiercionośne rakiety, chowali się w szkołach.
Grupa ECR będzie nadal zabiegała o wypracowanie rozwiązania polegającego na współistnieniu dwóch państw, ponieważ jest to jedyne zrównoważone długoterminowe rozwiązanie konfliktu na Bliskim Wschodzie, tymczasem raport Goldstone'a nijak nas do niego nie zbliża.
Helmut Scholz
(DE) Panie przewodniczący! Prawo Izraela do istnienia, ochrony własnego narodu i wysiłki na rzecz propagowania jak najściślejszej współpracy z Izraelem są dla mnie, jako Niemca i polityka lewicowego, polityczną oczywistością. Za niedopuszczalne uważam jednak to, że od wielu lat 1,5 miliona Palestyńczyków jest przetrzymywanych w charakterze zakładników chybionej polityki w największym na świecie więzieniu pod gołym niebem. Każdy kto zdaje sobie sprawę, że ponad 44 % dzieci poniżej 14 roku życia mieszka w Strefie Gazy, uświadamia sobie, jak groźne dziedzictwo polityka ta stworzyła dla przyszłości. Wojna z 2008 roku i nieludzka polityka wobec cywilów mają najwyraźniej ulec zapomnieniu. Dlatego też wzywamy do śledztwa i uderzenia się w pierś.
Przyjmowanie relatywistycznej postawy względem naruszeń prawa humanitarnego i międzynarodowego oraz zwalnianie sprawców z kary doprowadzi w przyszłości jedynie do nowych ataków samobójczych i wojen oraz do spirali przemocy. Europa nie może w dalszym ciągu odwracać wzroku. Zadaniem UE musi więc pozostać wdrożenie zaleceń zawartych w sprawozdaniu Goldstone'a, w tym również na forum Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych.
Lorenzo Fontana
(IT) Panie przewodniczący, panie i panowie! Rada Praw Człowieka ONZ przyjęła raport Goldstone'a zdecydowaną większością głosów.
Niemniej nazwy zbyt wielu krajów, które składają się na tę znaczną większość - Chiny, Arabia Saudyjska, Pakistan - dają nam do myślenia i dają powody do obaw co do jej składu. Szeroko otwieramy oczy ze zdumienia, czytając, że to właśnie te kraje - które niekoniecznie dają przykład poszanowania praw człowieka - wzywają Izrael i Hamas do przeprowadzenia gruntownych śledztw w sprawie naruszeń praw człowieka, których dopuszczono się w trakcie operacji "płynny ołów”.
Nie mamy zamiaru opowiadać się za żadną z walczących stron, preferując wyważony osąd, dając wyraz potrzebie zagwarantowania Izraelowi bezpieczeństwa w obrębie jego granic i prawa do współistnienia państwa Izrael i państwa palestyńskiego i wyrażając sprzeciw wobec przemocy, terroryzmu i wojny w rozstrzyganiu sporów.
Nasza chrześcijańska kultura i nasza koncepcja człowieczeństwa i historii dają nam powód do nadziei, że wszystkie naruszenia, jakich się dopuszczono, spotkają się ze stanowczą a zarazem wyważoną karą.
Ria Oomen-Ruijten
(NL) Wielokrotnie powtarzałam, że jeżeli człowiek nie zna albo nie uznaje swojej historii, nigdy nie może budować przyszłości. Z całą pewnością właśnie tak jest w przypadku konfliktu na Bliskim Wschodzie.
Usłyszałam tu wiele krytycznych słów o raporcie sędziego Goldstone'a. Znam sędziego Goldstone'a od czasu, gdy był wielkim rozjemcą, prowadzącym i nadzorującym wiele śledztw w Republice Południowej Afryki. Moim zdaniem pan Goldstone jest doskonałym przykładem kogoś, kto jest w stanie przedstawiać fakty takimi jakie są i przybliżyć pojednanie. Niestety sposób odbioru tego raportu sugeruje, że pojednanie nie nastąpiło i że zamiast tego nastąpiła jeszcze większa polaryzacja. Dlatego też raport został po prostu zignorowany.
Panie przewodniczący! Izrael zignorował konkluzje zawarte w raporcie, ale jednocześnie uznał swoje błędy, wypłacając odszkodowanie na rzecz ONZ z tytułu wyrządzonych szkód i stawiając zarzuty niektórym swoim żołnierzom. Z drugiej strony strona palestyńska nie podjęła takich kroków. Zastanawiam się, czy komisja śledcza powołana w Ramallah jest w stanie przeprowadzić gruntowne śledztwo również w Strefie Gazy.
Panie przewodniczący! W najbliższy piątek odbędzie się w ONZ posiedzenie i żywię gorącą nadzieję, że nasza nowa przedstawiciel ds. polityki zagranicznej będzie w stanie zapewnić jedność i jasność europejskiego stanowiska. Musimy szanować prawa człowieka i prawa obydwu stron, niezależnie od okoliczności. Panie przewodniczący! Jeżeli uda nam się osiągnąć tę jedność w piątek, będę bardzo szczęśliwa, i wówczas być może rozwiązanie dla Bliskiego Wschodu znajdzie się w naszym zasięgu.
Olga Sehnalová
(CS) Zawsze złudne jest porównywanie liczb, za którymi kryje się los pojedynczych ludzi. W wyniku operacji "płynny ołów” życie straciło ponad tysiąc mieszkańców Gazy, wobec trzynastu ofiar po stronie izraelskich sił zbrojnych. Czy musimy wiedzieć więcej, by stwierdzić, kto jest winny, a kto jest ofiarą w tej wojnie? Uważam, że zdecydowanie tak. Na przykład musimy zdawać sobie sprawę, że po roku 2006 z terytorium Strefy Gazy wystrzelono w kierunku terenów zamieszkiwanych przez ludność cywilną Izraela tysiące rakiet i że wystrzelono je z gęsto zaludnionych obszarów i najwyraźniej również z budynków publicznych. Powinniśmy zadać więcej pytań. W jaki sposób państwo może w tych okolicznościach bronić swoich obywateli? Czy możliwa jest walka z armią terrorystów, którzy używają cywilów jako żywych tarcz? Skoro tak, to czy możliwe jest uniknięcie ofiar wśród ludności cywilnej? Co społeczność międzynarodowa uczyniła, by zapobiec tej formie terroryzmu? Czy aby nie stosuje się celowo podwójnych standardów w zakresie przestrzegania praw człowieka? Znalezienie odpowiedzi na te poważne pytania jest ambitnym zadaniem dla wspólnej polityki zagranicznej UE. Celem tej polityki powinno być wspieranie dialogu, budowanie zaufania i cierpliwe szukanie zrównoważonego pokojowego rozwiązania dla Bliskiego Wschodu jako całości. Wolne od uprzedzeń śledztwo w sprawie wszystkich okoliczności towarzyszących oraz poprzedzających konflikt w Strefie Gazy mogłoby być krokiem w dobrym kierunku.
Niccolò Rinaldi
(IT) Panie przewodniczący, panie i panowie! Raport Goldstone'a z pewnością pozostanie kamieniem milowym, w stosunku do którego nie rozważono być może jeszcze przyszłych ram działania, w tym w zakresie ugruntowania prawa międzynarodowego, do którego jako demokraci jesteśmy szczególnie przywiązani.
Z zadowoleniem przyjmujemy wyrażone w raporcie żądanie wypłaty odszkodowań cywilnym ofiarom nierównego konfliktu i zajęcia się przez Międzynarodowy Trybunał Karny wszystkimi sprawami, w których strony nie prowadzą prawdziwie niezależnych i bezstronnych dochodzeń, czego żądały w styczniu zeszłego roku liczne izraelskie organizacje praw człowieka. To są fakty, które mogą zaszkodzić nawet takiemu państwu jak państwo Izrael, które - jak się zdaje - zaprzestało czerpania inspiracji z wyjątkowego humanizmu kultury żydowskiej, z której wszyscy się wywodzimy.
Prawda jest taka, że przemoc to wyniszczająca polityka. Hezbollah wyszedł wzmocniony z ataku na Liban, a i Hamas jest dziś silniejszy w Strefie Gazy. Każdy, kto odwiedził Strefę Gazy po konflikcie może zaświadczyć o ogromnych cierpieniach ludności. My, Europejczycy, musimy dziś również powiedzieć, szczególnie Gazie: Pozostańmy ludźmi!
Frieda Brepoels
(NL) Myślę, że raport Goldstone'a wyraźnie pokazał, że zarówno Izraelczycy, jak i Hamas dopuścili się naruszeń praw człowieka w trakcie wojny w Strefie Gazy. ONZ już dwukrotnie wzywał obie strony do przeprowadzenia niezależnych dochodzeń, ale czternaście miesięcy później to wezwanie pozostaje bez echa.
Zadaję sobie również pytanie, dlaczego Unia Europejska nie stanie w obronie międzynarodowego prawa. Dlaczego pozwala ona, by w regionie tym panowała bezkarność? Utracimy wszelką wiarygodność pod jako obrońcy międzynarodowego prawa, jeżeli UE nie zareaguje na zbrodnie wojenne, których się dopuszczono. Raport ten nie dotyczy bezpieczeństwa Izraela. Raport ten dotyczy poważnych naruszeń praw człowieka. Dlatego trudno sobie wyobrazić argument za tym, by przedmiotowe zalecenia nie miały zostać wdrożone.
Dlatego wzywam nie tylko wysoką przedstawiciel, ale również państwa członkowskie, by podjęły wszelkie wysiłki na rzecz zapewnienia odpowiednich działań w celu wdrożenia sprawozdania. Jest to przecież jedyny sposób, w jaki możemy zapewnić jakąkolwiek szansę wznowienia rokowań pokojowych.
Peter van Dalen
(NL) Przedmiotowe sprawozdanie jest tendencyjne! Przygniatająca krytyka pod adresem Izraela zawarta w sprawozdaniu nawiązuje do atakowania przez Izrael celów gospodarczych i cywilnych. Jednakże Hamas wykorzystał te obiekty do swoich celów. Niestety sędzia Goldstone nie uznał za stosowne zbadać, czy tak faktycznie było. Tym samym nie zbadał nadużyć, jakich dopuścił się Hamas i w konsekwencji skarcił wyłącznie Izrael. Nie wzbudza to zaufania wobec raportu, ponieważ istnieją inne źródła, które sugerują, że Hamas rzeczywiście zajął pozycje w szpitalach, ambulansach i obiektach cywilnych.
Panie przewodniczący! Zakończę swoje wystąpienie pozytywnym akcentem. W raporcie Godstone'a padło wiele oskarżeń, które muszą zostać zbadane. Rząd Izraela słusznie podjął inicjatywę w tym względzie i wszczął postępowanie karne. Fakt ten należy przyjąć z zadowoleniem. Jednak przyjdzie nam jeszcze długo poczekać, zanim Hamas okaże taki sam poziom autorefleksji.
Patrick Le Hyaric
(FR) Czy się nam to podoba, czy też nie, raport Goldstone'a został poparty przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych i nie widzę powodu stosowania podwójnych standardów w zakresie prawa międzynarodowego. Prawo międzynarodowe to prawo międzynarodowe, a ponadto w raporcie Goldstone'a pada termin "zbrodnie wojenne”, który nasuwał się sam komuś, kto śledził doniesienia środków masowego przekazu. Nawet izraelscy żołnierze zeznawali, że otrzymywali rozkazy strzelania do cywilów.
W tych okolicznościach Unia Europejska i nasz Parlament muszą stworzyć warunki do tego, by zmusić izraelski rząd do przestrzegania międzynarodowego prawa, stosując jako sankcję klauzulę dotyczącą zawieszenia art. 2 umowy o stowarzyszeniu. Artykuł ten stanowi, że "stosunki między tymi dwoma stronami muszą opierać się na poszanowaniu praw człowieka i szacunku dla demokracji”. To bardzo proste; po prostu trzeba zastosować ten artykuł.
Unia Europejska musi zatem okazać wyraźną determinację skierowania sprawy do właściwości Międzynarodowego Trybunału Karnego, jeżeli zalecenie zawarte w raporcie Goldstone'a nie zostanie w ten czy inny sposób zrealizowane. Wreszcie nasz Parlament musi zadecydować o kwestii zasadniczej: czy chcemy harmonijnego świata, w którym w ostatecznym rozrachunku panują sprawiedliwość i pokój, czy też chcemy prawa dżungli, czyli polityki siły? Musimy przyjąć na siebie odpowiedzialność względem narodów Europy i narodów całego świata.
Morten Messerschmidt
(DA) Panie przewodniczący! Ta materia - ten raport - jest wielce żenującym rozdziałem w historii ONZ. Kto przyzwoity może debatować o problemie wojny w Strefie Gazy, ignorując jednocześnie tysięcy rakiet kassam, które spadały na spokojnych obywateli Izraela przez osiem lat? Kto przyzwoity może mówić o tym problemie, nie wspominając o setkach tuneli łączących Egipt i Gazę, a także inne tereny, którymi przemycana jest broń służąca wyniszczaniu żydowskich interesów w Izraelu? Kto przyzwoity może sporządzić tego rodzaju raport, nie uwzględniając tego, że w Izraelu istnieje dobrze funkcjonujący wymiar sprawiedliwości, podczas gdy żaden z morderców z Palestyny i żaden palestyński terrorysta nigdy nie został pociągnięty do odpowiedzialności za popełnione przez siebie zbrodnie? Odpowiedzią na te trzy pytania jest sędzia Goldstone. To skandal! Ta sprawa to wstyd dla ONZ, a z racji tego, że ta debata w ogóle się tu toczy, to również wstyd dla UE.
Proinsias De Rossa
Panie przewodniczący! Przysłuchując się debacie, trudno jest się zorientować, jaki raport czytali przedmówcy. Na pewno nie ten sam raport, który czytałem ja.
Izrael odmawia temu Parlamentowi przysługującego mu demokratycznego prawa spotkania się członkami Rady Legislacyjnej Autonomii Palestyńskiej w Gazie i odmawia dostępu naszym ministrom spraw zagranicznych. Zamordowany został bojownik Hamasu, najprawdopodobniej przez agentów Izraela posługujących się podrabianymi europejskimi paszportami, którzy naruszyli w ten sposób suwerenność Irlandii, Wielkiej Brytanii, Francji, Niemiec i Dubaju. Izrael traktuje nas z pogardą, co nie dziwi, zważywszy na bezkarność, z jaką nadal narusza prawa milionów Palestyńczyków.
Sprawdzianem dla naszego zaangażowania na rzecz praw człowieka i państwa prawa jest nasza odpowiedź na raport Goldstone'a, w którym stwierdzono, że oblężenie Gazy jest zbiorową karą wymierzoną ludności cywilnej i że operacja "płynny ołów” była kolejnym etapem tej polityki. W sprawozdaniu przedstawiono dowody rozmyślnych tortur, nieludzkiego traktowania i przysparzania ludziom z premedytacją ogromnego cierpienia. W raporcie znalazło się zalecenie skierowania sprawy do Międzynarodowego Trybunału Karnego i domaganie się przez Kwartet poszanowania praworządności.
Popieram apel sędziego Goldstone'a skierowany do państw członkowskich będących stroną konwencji genewskich, w tym do Irlandii, o wszczęcie przed sądami krajowymi postępowań karnych przeciwko domniemanym sprawcom zbrodni wojennych.
Zanim skończę, pozwolę sobie na jedno sprostowanie dotyczące wielokrotnie powtarzanych zarzutów, jakoby w sprawozdaniu nie poruszono kwestii odpalania przez Hamas rakiet w kierunku Izraela. Na stronie 31 sprawozdania wspomniano o skutkach dla ludności cywilnej ataków rakietowych i moździerzowych przeprowadzanych przez palestyńskie grupy zbrojne na terytorium południowego Izraela.
Hannu Takkula
(FI) Panie przewodniczący! Jako członkowie Unii Europejskiej musimy pamiętać, jakie są wartości Europy. Są nimi demokracja, prawa człowieka i swoboda wyrażania opinii, a wartości te musimy pielęgnować wszędzie.
Celem raportu Goldstone'a było przygotowanie obiektywnej analizy, ale niestety cel ten nie został osiągnięty. Uznają to wszystkie strony, które zapoznały się z raportem i jasno wynika to również z materiałów źródłowych, na których go oparto.
Powinniśmy również pamiętać, że cała ta sprawa została zapoczątkowana przez takie kraje jak Kuba, Pakistan, Egipt i Arabia Saudyjska, które nie wyznają tych samych wartości co Unia Europejska i Izrael.
Jestem zszokowany uwagami, które przedstawili pan poseł De Rossa i pani poseł De Keyser. Zastanawiam się tylko, jaki raport państwo czytali. Jeżeli wiedzą państwo, a zapewne wiedzą, coś o wojnie domowej między Hamasem a Fatah i jak wiele istnień ludzkich ona pochłonęła, wówczas zgodzą się państwo, że powinniśmy włączyć się w proces poszukiwania przez Palestyńczyków przywództwa i wspólnego głosu i budowania palestyńskiego państwa, a nie tylko niszczenia go, a także demokratycznego izraelskiego społeczeństwa poprzez wystrzeliwanie rakiet w kierunku jego terytorium.
Chciałbym powiedzieć, że ten raport zapisał się niestety czarnymi zgłoskami w historii ONZ. My, Europejczycy, powinniśmy ponadto pamiętać, że Ghilad Shalit, Europejczyk, Francuz i izraelski żołnierz, jest nadal przetrzymywany przez Hamas, i musimy nalegać na jego wypuszczenie. To pierwszy krok, jaki powinniśmy zrobić.
Geoffrey Van Orden
Panie przewodniczący! Ci z nas, którzy są przyjaciółmi Izraela, mogli słusznie zakwestionować wiele aspektów sposobu, w jaki Izrael interweniował w Gazie, ale nie prawo Izraela do samoobrony i podejmowania skutecznych działań przeciwko tym, którzy planują akty terroru wobec Izraela i dopuszczają się ich.
Mam ogromną sympatię dla zwykłych Palestyńczyków, ale pragnę powiedzieć, że od sześćdziesięciu lat spotyka ich zawód ze strony tych, którzy mają się za ich liderów i tych, którzy parają się profesją terroryzmu.
Od początku wiadomo było, że raport, który zostanie przygotowany z inicjatywy budzącej takie wątpliwości Rady Praw Człowieka ONZ - którą to właśnie, a nie ONZ, panie pośle Howitt, krytykowała moja grupa; obawiam się, że pański przytyk partyjny był zbędny - będzie jednostronnym potępieniem Izraela. Choć znajdują się w nim daleko idące żądania pod adresem Izraela, nie wspomniano w nim o Hamasie. Nie wezwano w nim do skończenia z terroryzmem i atakami na Izrael, ale jedynie wezwano tak zwane palestyńskie grupy zbrojne do porzucenia ataków na ludność cywilną Izraela i unikania wyrządzania krzywd palestyńskiej ludności cywilnej.
Nie widzę w tym 554-stronicowym raporcie nic, co można by uznać za konstruktywne, pozytywne propozycje na rzecz trwałego pokoju i bezpieczeństwa. Zamiast tego dowiadujemy się, że retoryka praw człowieka i instrumenty Międzynarodowego Trybunału Karnego są wykorzystywane do atakowania Izraela i muszę powiedzieć, że takie wypaczanie sensu nie przynosi Organizacji Narodów Zjednoczonych zaszczytu.
Alexandra Thein
(DE) Panie przewodniczący! Żadna ze stron konfliktu nie spełniła jak dotąd żądań ONZ dotyczących wszczęcia rzetelnego i niezależnego śledztwa w sprawie zarzutów przedstawionych w raporcie Goldstone'a. To godne ubolewania, szczególnie ze strony Izraela, ponieważ niezależnie od stopnia kontrowersyjności raportu Goldstone'a, każdy kraj, który ma się za państwo demokratyczne oparte na rządach prawa jest zobowiązane umożliwić objęcie tak poważnych zarzutów niezależnym śledztwem. Wewnętrzne śledztwo prowadzone przez izraelską armię, która sama jest przedmiotem podejrzeń, jest niewystarczające.
Jeżeli UE poważnie traktuje własne zasady dotyczące poszanowania praw człowieka i międzynarodowego prawa, musi nasilić presję na obydwie strony, także w kontekście stosunków dwustronnych, i nalegać, by śledztwo, którego zażądano w sprawie możliwych naruszeń prawa międzynarodowego i humanitarnego, zostało przeprowadzone zgodnie z zasadami państwa prawa. Zbrodnie wojenne muszą być karane zgodnie z międzynarodowym prawem, o czym już wielokrotnie tu wspominano. Jeżeli się to okaże konieczne, prokurator Międzynarodowego Trybunału Karnego będzie zobowiązany przeprowadzić śledztwo w trybie art. 12 ust. 3 statutu rzymskiego. Niemniej, abstrahując od sprawozdania Goldstone'a, obecnie nie ma powodu, by kontynuować oblężenie Gazy.
Miroslav Mikolášik
(SK) W raporcie Goldstone'a, którego konkluzje i zalecenia omawiamy, nie uwzględniono prawa Izraela do samoobrony. Zeszłoroczna interwencja Izraela w Strefie Gazy była drastycznym posunięciem i osobiście współczuję ofiarom i ich rodzinom. Nie wolno nam jednak zapominać, że była to ostateczna odpowiedź na wieloletnie ataki Palestyńczyków na gęsto zaludnione tereny Izraela.
Niedawno Hamas ogłosił, że jest gotowy na dialog ze społecznością międzynarodową, w tym z UE i USA. Chciałbym zaapelować, abyśmy nie dopuszczali do tego, dopóki Hamas nie uzna wyraźnie prawa Izraela do istnienia i nie odrzuci przemocy. Ze współczuciem traktujemy ofiary tego długotrwałego konfliktu, ale konieczne jest posiadanie wiarygodnego partnera w rokowaniach pokojowych, a to oznacza posiadającego legitymizację, godnego zaufania i odpowiedzialnego przedstawiciela Palestyńczyków. Dopóki tak się nie stanie, produkowanie setek dodatkowych stron międzynarodowych zaleceń, będzie stratą czasu.
Chciałbym również podkreślić rolę Egiptu, który musi działać w sposób zdecydowany, by zapobiegać przedostawaniu się pomocy dla terrorystów w postaci broni przemycanej tunelami do Gazy.
Antigoni Papadopoulou
(EL) Panie przewodniczący! Raport Goldstone'a trafia w sedno. Polityka traktowania obu stron na równych zasadach nie pomaga. W Gazie popełniono i nadal popełnia się wiele zbrodni. Panują ubóstwo, niedola i jawne naruszenia praw człowieka ludności Palestyny. Są na to świadkowie. Istnieją doniesienia Czerwonego Krzyża, Banku Światowego i Rady Europy w sprawie przestępstw przeciwko Palestyńczykom, w sprawie zubożenia finansowego i nieludzkich warunków życia w Gazie.
Nie wolno nam przymykać na to oczu. Ludzkość jest świadkiem przemocy wobec Palestyńczyków już od wielu lat. Izraelska machina wojenna pod pretekstem samoobrony uderza bezlitośnie. Palestyńczycy cierpią.
Całym sercem i całą duszą potępiamy również zabójstwa cywilów w Izraelu. Jednakże nie oznacza to, że jako kraj uprawniony do samoobrony Izrael może dopuszczać się niezliczonych zbrodni na Palestyńczykach. Nie daje to Izraelowi usprawiedliwienia, żeby dopuszczać się takich przestępstw.
Oczywiście nie jesteśmy prokuratorami, jednak nie przystoi nam także rola Poncjusza Piłata. Nie możemy umywać rąk i dopuszczać do dalszego rozlewu krwi ani puszczać płazem izraelskich zbrodni. Kierując się pragnieniem okazywania szacunku i unikając działań, zezwalamy na szerzenie się braku poczucia odpowiedzialności. Pozwalamy sprawcom umknąć bezkarnie i zwodzimy ofiary. Pozwalamy, by zwyciężała zasada "silniejszy ma zawsze rację”.
Michael Theurer
(DE) Panie przewodniczący! W raporcie Goldstone'a opisano naruszenia praw człowieka, jakich dopuściły się obie strony. Ponad 1400 ofiar w Strefie Gazy to oczywiście zbyt wiele. Jestem jednak pewny, że bez ataków rakietowych na Izrael nie byłoby odpowiedzi militarnej. W trakcie wizyty w tym kraju delegacji ds. stosunków z Izraelem przekonaliśmy się, że Izrael nie traktuje działań wojennych lekko. Główny zarzut zawarty w raporcie Goldstone'a, jakoby Izrael celowo i nieprzerwanie atakował cywilów, nie ma sensu. Kwestia dotycząca tego, w jakim stopniu Hamas wykorzystał cywilów jako żywe tarcze, nie została wystarczająco zbadana. Jednakże w sprawozdaniu wspomniano, że izraelska armia ostrzegała telefonicznie i za pomocą ulotek. Hamas nie przedsiębrał takich środków, atakując Izrael rakietami.
Musimy jednak zadać sobie pytanie, czy sama ONZ podjęła na przykład wystarczające działania w Gazie, by zapobiec odpalaniu rakiet Hamasu z miejsc zlokalizowanych w pobliżu obiektów ONZ. Nie uważam, by raport Goldstone'a był podstawą do dalszych ataków terrorystycznych na Izrael - nie usprawiedliwia on ich. Nie pomaga również w poprawie sytuacji. Jest jednak jasne, że tu - w Parlamencie Europejskim - musimy domagać się poszanowania praw człowieka i wezwać obie strony do wznowienia procesu pokojowego.
Nicole Kiil-Nielsen
(FR) Panie przewodniczący! W Izraelu praca sędziego Goldstone'a jest demonizowana i bezwzględnie dyskredytowana w oczach opinii publicznej. Jednocześnie prowadzona jest kampania oszczerstw przeciwko obrońcom praw człowieka, głównie przeciwko organizacji New Israel Fund, fundacji finansującej działalność głównych izraelskich organizacji zajmujących się obroną praw człowieka, a w szczególności przeciwko jej prezes, Naomi Chazan, byłej deputowanej do Knesetu, nauczycielce akademickiej i intelektualistce znanej z zaangażowania na rzecz ochrony praw kobiet i pokoju.
Ofiarą istnego polowania na czarownice padło trzynaście grup pacyfistycznych, takich jak "Bethlehem” i "Breaking the Silence”. Unia Europejska musi świadczyć niesłabnące wsparcie na rzecz obrońców praw człowieka we wszystkich krajach, w tym również oczywiście w Izraelu, którego bezkarność stanowi obrazę demokratycznych wartości. Unia Europejska musi chronić Izrael przed jego własnymi demonami.
Robert Atkins
Panie przewodniczący! Wina leży po obu stronach, ale można się też dopatrzyć przesadnej reakcji ze strony izraelskiej w stosunku do tego raportu, a w istocie także wobec operacji "płynny ołów”. Richard Goldstone jest szanowanym sędzią o uznanej reputacji, a na dodatek jest Żydem. W sprawozdaniu można bez wątpienia dopatrzyć się nieścisłości, ale Izrael musi uznać, że u podstaw tego krytycyzmu leżą fakty. Wystarczy tylko posłuchać izraelskich żołnierzy, którzy w ramach organizacji "Breaking the Silence” przyznają się do szeregu wątpliwych działań.
W toku śledztwa Izrael został zmuszony do przyznania się do użycia fosforu białego, dlaczego więc nie prowadzi się rzetelnego śledztwa w sprawie działań niektórych izraelskich żołnierzy, którzy dopuścili się potencjalnych, o ile nie rzeczywistych, zbrodni wojennych. PLC przyznała się do naruszeń, ale Izrael musi przestać być tak arogancki w tej sprawie i w sprawie niedawnego zamachu w Dubaju i uznać uzasadnione obawy rozsądnych, przyzwoitych ludzi na całym świecie.
Seán Kelly
Panie przewodniczący! Zdaje się, że trzy kluczowe słowa w tej debacie to: "niezależne”, "równy” i "neutralny”. Należy przeprowadzić niezależne śledztwo w sprawie domniemanych naruszeń praw człowieka. Należy w równym stopniu potępić tych, którzy dopuścili się tych naruszeń, a nade wszystko potrzeba mocnego neutralnego głosu, który prowadziłby mediację w tym nieszczęsnym konflikcie - czyli czegoś, czego nam niestety w tej chwili brakuje, ponieważ stanowisko znacznej większość silnych krajów jest z grubsza znane.
Myślę, że nadarzyła się wspaniała sposobność, by wysoka przedstawiciel lub nowo powołany przewodniczący Rady stali się tym naturalnym głosem i by pełnili rolę podobną do roli Georga Mitchella w Irlandii Północnej, dzięki któremu mamy teraz pokój, a ludzie, którzy przez lata strzelali do siebie i zabijali się, tworzą teraz wspólnie rząd. Wysoka przedstawiciel ma teraz taką samą szansę, by stać się tym neutralnym, niezależnym i sprawiedliwym głosem, którego - co smutne - tak brakuje.
Diane Dodds
Panie przewodniczący! Czy mogę poprosić pana posła Kelly'ego, by wyjaśnił pewną sprawę - a jestem pewna, że zrobi to z przyjemnością? Choć partia, którą reprezentuję rzeczywiście zasiada w rządzie, moja partia jest partią w stu procentach pokojową i nie strzelała do nikogo ani nikogo nie zabijała.
W przeciwieństwie do ugrupowania IRA i jego przedstawicieli politycznych.
Diego López Garrido
urzędujący przewodniczący Rady. - (ES) Panie przewodniczący! Odbyliśmy debatę, która była moim zdaniem bardzo urozmaicona, nie tylko w odniesieniu do samego sprawozdania Goldstone'a, ale również w odniesieniu do sytuacji, która była źródłem tego raportu.
Myślę, że możemy raz jeszcze powiedzieć w imieniu prezydencji, że sprawozdanie Goldstone'a jest punktem odniesienia. Znalazło to potwierdzenie w słowach Rady, a także w słowach pani poseł Georgievy w imieniu Komisji - i dziękuję jej za jej wystąpienie. To wiarygodny raport, wydaje się być obiektywny i donosi o zaistniałych albo możliwych niezwykle poważnych naruszeniach praw człowieka, jakich dopuszczały się strony konfliktu.
Unia Europejska nie może pozostać obojętna na treść raportu Goldstone'a. Unia Europejska nie może pozostawać obojętna na raport, w którym przedstawiono obiektywne i wiarygodne doniesienia o możliwych bardzo poważnych naruszeniach praw człowieka.
Dlatego wierzymy, że propozycja wyłaniająca się z tego sprawozdania - dotycząca przeprowadzenia niezależnych, rzetelnych dochodzeń - jest najbardziej odpowiednim sposobem odpowiedzi na ten jakże ważny raport, który powinien obchodzić nas wszystkich. Powinien sprowokować do reakcji tych z nas - jak Unia Europejska i Parlament - którzy wierzą w istnienie praw człowieka i w ich obronę. Powinien zatem sprowokować nas do zareagowania na te ekstremalne naruszenia praw człowieka, które miały miejsce w tym przypadku.
Będzie toczyła się debata w sprawie tego raportu i uważamy, że należy poprzeć debatę w jego sprawie w ONZ. Raport zostanie również omówiony na forum Rady Praw Człowieka. Możemy zdradzić państwu, że Międzynarodowy Trybunał Karny pracuje nad tą sprawą i prowadzi dochodzenie w jej zakresie i myślę, że Unia Europejska powinna zatem utrzymać konstruktywne i skoordynowane stanowisko w stosunku do tych jakże poważnych problemów poruszonych w raporcie Goldstone'a, i tak właśnie uczyni prezydencja Rady.
Kristalina Georgieva
komisarz. - Panie przewodniczący! Pozwolę sobie na wstępie oświadczyć, że Komisja konsekwentnie i zdecydowanie wyrażała swoje zaniepokojenie sytuacją humanitarną w Gazie. Mój poprzednik, Louis Michel, udał się do Gazy bezpośrednio po przeprowadzeniu operacji "ciekły ołów”. Był naocznym świadkiem naruszeń po obu stronach i potępił je.
W Komisji na sercu leży nam to, by wśród priorytetów naszego programu zawsze znajdowały się dwie kwestie. Po pierwsze: konieczność pełnego poszanowania międzynarodowego prawa humanitarnego przez wszystkie strony; po drugie: konieczność zapewnienia, by pomoc humanitarna rzeczywiście docierała do mieszkańców Gazy.
Od czasu konfliktu w styczniu zeszłego roku UE jasno dawała do zrozumienia, że pilnie przyjrzymy się dochodzeniom w sprawie domniemanych naruszeń międzynarodowego prawa humanitarnego, a Komisja podkreśliła i nadal podkreśla wagę odpowiedzialności i sprzeciwiania się bezkarnym naruszeniom prawa międzynarodowego.
W kontekście procesu pokojowego na Bliskim Wschodzie poszanowanie praw człowieka i międzynarodowego prawa humanitarnego jest tak samo ważne jak zawsze - a być może ważniejsze niż kiedykolwiek.
By UE mogła być wiarygodnym uczestnikiem procesu pokojowego, musi pokazać, że wciela w życie podstawowe wartości UE we wszystkich kontekstach i że konsekwentnie szanuje międzynarodowy dorobek prawny, niezależnie od momentu czy rodzaju problemu. Pozwolę sobie raz jeszcze powtórzyć, przychylając się do słów prezydencji, że wspólne unijne stanowisko w stosunku do raportu Goldstone'a byłoby bardzo ważnym krokiem w tym kierunku.
Przewodniczący
Zamykam debatę.
Głosowanie odbędzie się w trakcie następnego posiedzenia.
Oświadczenia pisemne (art. 149 Regulaminu)
Corina Creţu  
Raport Goldstone'a dotyczący skrajnie kontrowersyjnej, budzącej silne emocje sytuacji, jest kością niezgody między zainteresowanymi stronami w sytuacji, gdy walki, do jakich doszło w grudniu 2008 roku i styczniu 2009 między izraelską armią a bojownikami palestyńskimi w Strefie Gazy, która stanowi terytorium zdominowane przez Hamas, spowodowały cierpienie obu stron. Niezależnie od stanowiska stron w sprawie raportu Goldstone'a, mam nadzieję, że raport ten nie zostanie wykorzystany jako pretekst do zablokowania dyskusji mających na celu rozwiązanie problemu palestyńskiego w sposób pokojowy. W rzeczywistości priorytetem w regionie jest wznowienie rokowań pokojowych, w które zaangażowane będą, jak to miało miejsce dotychczas, zarówno Unia Europejska, jak i Stany Zjednoczone Ameryki. Rozwiązania, które zostaną uzgodnione, muszą zapewnić państwu Izrael bezpieczne istnienie w regionie i dać Palestyńczykom gwarancję, że będą w stanie żyć godnie we własnym, zdolnym do przetrwania, demokratycznym i niezależnym państwie. Unia Europejska musi być gotowa przyjąć na siebie większą odpowiedzialność w ramach tego procesu, by ustanowić normalne stosunki między Izraelem a Palestyną. Uważam, że musimy pamiętać o najważniejszym punkcie zawartym w raporcie sędziego Goldstone'a: nic nie może usprawiedliwiać cierpienia bezbronnych ludzi, a preferowanym sposobem położenia kresu tej sytuacji jest dialog, nie zaś konfrontacja i użycie siły.
Andreas Mölzer  
Dnia 5 listopada 2009 r. Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych przyjęło sprawozdanie Goldstone'a i uchwaliło rezolucję 64/10. W dokumentach tych wezwano zarówno Izrael, jak i Palestyńczyków do zbadania w terminie trzech miesięcy ewentualnych naruszeń praw człowieka w trakcie konfliktu w Strefie Gazy. Niestety ani Izrael, ani Palestyńczycy nie spełnili jak dotąd tego żądania. To wielka szkoda, ponieważ w sprawozdaniu przedstawiono bardzo długą listę występków i zbrodni obu stron. Zgodnie z raportem w trakcie tych trwających trzy tygodnie ataków Izrael dopuścił się poważnych naruszeń międzynarodowego prawa. Atakowano cywilów bez wyjątku i bombardowano domy. Wspomniano również o użyciu bomb fosforowych, potępionych przez społeczność międzynarodową. Z kolei zgodnie ze sprawozdaniem Palestyńczycy użyli rakiet i pocisków rakietowych, celowo atakując cywilów. Oskarżenia są na tyle poważne, że niezbędne jest ich zbadanie, i to niezwłoczne. Jako że Rada Bezpieczeństwa ONZ odrzuciła raport Goldstone'a, nie można założyć, że zawarte w nim zalecenie, by skierować sprawę do Międzynarodowego Trybunału Karnego w Hadze, zostanie zrealizowane. Dlatego wzywam wysoką przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, baronessę Ashton, by w imieniu UE wywierała znaczącą presję na obie strony konfliktu i zażądała zbadania popełnionych zbrodni.
Róża, Gräfin von Thun Und Hohenstein  
Szanowny panie przewodniczący! Raport sędziego Goldstone'a przedstawiany jest na arenie międzynarodowej jako obiektywny dokument dotyczący operacji w Strefie Gazy zimą 2009 roku. Tymczasem, według różnych źródeł, nie został on przygotowany tak, byśmy z czystym sumieniem mogli się nań powoływać. Chciałabym wymienić kilka elementów, które ambasador Dore Gold przedstawił na Uniwersytecie Brandeis podczas debaty z Richardem Goldstonem, a które zostały podkreślone przez izraelskie MSZ.
Podobno, członkowie misji już przed jej rozpoczęciem wyrażali przekonania na temat konfliktu, gdy byli w Strefie Gazy towarzyszyli im przedstawiciele Hamasu, zaś świadkowie przesłuchiwani byli w ich obecności. Sędzia Goldstone nie wykazał wystarczającej staranności przy badaniu dowodów. Wydaje się niesprawiedliwym także to, że przytaczane w raporcie słowa izraelskich władz uważane są za niewiarygodne, natomiast stanowiska władz Gazy, takich jak Hamas, nie budzą w członkach misji wątpliwości.
W świetle powyższych zarzutów do raportu Goldstone'a wzywam Komisję i Parlament Europejski do zapewnienia europejskiej opinii publicznej warunków do zapoznania się z argumentami obu stron dotyczącymi sytuacji w Strefie Gazy. Unia Europejska dba o to, by stosunki ekonomiczne z Izraelem były jak najlepsze. Dlatego tym ważniejsze jest, byśmy mogli budować nasze relacje na wzajemnym zaufaniu. Opieranie się wyłącznie na raporcie sędziego Goldstone'a nie przyczyni się do tego.
