Herziening van het Europees nabuurschapsbeleid - de oostelijke dimensie - Herziening van het Europees nabuurschapsbeleid - de zuidelijke dimensie
De Voorzitter
Aan de orde is gecombineerde behandeling van de verklaringen van de Commissie over:
Herziening van het Europees nabuurschapsbeleid - de oostelijke dimensie, en
Herziening van het Europees nabuurschapsbeleid - de zuidelijke dimensie.
Štefan Füle
lid van de Commissie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, ik ben zeer verheugd dat ik deze gelegenheid heb om met het Parlement van gedachten te wisselen over het Europees nabuurschapsbeleid.
In de context van de huidige gebeurtenissen in het zuidelijke Middellandse Zeegebied is de herontwikkeling van dit beleid van het allergrootste belang. Sterker nog, de Commissie heeft de afgelopen negen maanden een evaluatie van het beleid uitgevoerd. Ik wil deze gelegenheid te baat nemen om de leden van het Parlement te bedanken voor hun input bij de raadpleging, waarbij de reacties zijn opgenomen van partnerlanden, de lidstaten van de EU, academici en organisaties uit het maatschappelijk middenveld.
Ik heb zowel het verslag van Mário David over het Zuiden als het verslag van Marek Siwiec over het Oosten gelezen en vind ze allebei belangrijk en nuttig. Ik ben blij dat we in ons denken op één lijn zitten.
U zult vast hebben opgemerkt dat de uitkomsten van onze eerdere discussies over het nabuurschapsbeleid reeds worden weerspiegeld in de mededeling over een partnerschap voor democratie en gedeelde welvaart van 8 maart. Nu zijn we met de algemenere mededeling over de uitkomsten van de evaluatie bezig, die naar verwachting in mei zal worden gepubliceerd. Een belangrijke uitkomst van de evaluatie is de nieuwe nadruk op de differentiatie van het nabuurschapsbeleid, overeenkomstig de behoeften en wensen van de afzonderlijke partnerlanden. Hoewel we ons in ons beleid voor alle partners zullen blijven inzetten, is elk buurland anders en heeft elk land andere aspiraties. Sommige partnerlanden willen zo ver mogelijk richting de Europese Unie gaan, zelfs tot toetreding aan toe, maar andere landen geven er de voorkeur aan om andere voordelen van het nabuurschapsbeleid optimaal te benutten. Het zal dus meer voor meer opleveren, op een specifieke en gedifferentieerde manier, en daarnaast onze relatie met onze partners sterker politiek sturen.
Toch zullen, zoals zowel David als Siwiec in hun verslag aanbevelen, onze gemeenschappelijke waarden democratie, de rechtsstaat en de eerbiediging van de mensenrechten voor alle partnerlanden centraal staan in het herziene nabuurschapsbeleid. Ze moeten hun uitdrukking vinden in een sterkere gezamenlijke inzet voor de elementen die onmisbaar zijn voor democratisering. Ik denk in het bijzonder aan vrije en eerlijke verkiezingen, vrijheid van meningsuiting en vergadering, onafhankelijke rechtspraak, de bestrijding van corruptie en een hervorming van de veiligheidssector.
Zoals in beide verslagen wordt benadrukt, zal in het herziene nabuurschapsbeleid ook het belang van de burgermaatschappij worden erkend en daarnaar worden gehandeld. Niet-gouvernementele organisaties hebben de deskundigheid en ervaring om democratische en marktgerichte hervormingen van onderop te leveren die op gemeenschappelijke waarden zijn gebaseerd. Een bloeiende burgermaatschappij krijgt burgers betrokken en draagt ertoe bij dat regeringen verantwoording afleggen; daarom zal de Europese Unie haar betrekkingen met de overheid aanvullen door veel nauwere banden met de burgermaatschappij aan te gaan. Dit is ook belangrijk op regionaal en subregionaal niveau, waar bijvoorbeeld het burgerforum van het Oostelijk Partnerschap goede vooruitgang heeft geboekt.
In de aangekondigde mededeling zal nadere informatie worden gegeven over hoe de twee subregio's van ons nabuurschap benaderd zullen worden. Er zal worden uiteengezet hoe we het Oostelijk Partnerschap zich verder zien ontwikkelen in het kielzog van de top onder het Poolse voorzitterschap. In het zuiden kan de Unie voor het Middellandse Zeegebied in potentie echt een belangrijke rol spelen, maar eerlijk gezegd heeft zij dat nog niet gedaan, en deze Unie moet nieuw leven worden ingeblazen. Haar belofte ligt in het ontwikkelen van concrete economische projecten waarin werkgelegenheid, innovatie en groei centraal staan. Het secretariaat van de Unie voor het Middellandse Zeegebied is het beste toegerust om als katalysator te werken en staten, internationale en financiële instellingen en particuliere bedrijven bijeen te brengen om aan dergelijke economische projecten te werken.
Ik zou kort drie andere elementen willen noemen die door de evaluatie aan het licht zijn gekomen en die van essentieel belang zijn voor een herzien nabuurschapsbeleid: ten eerste, de rol van handel en economische integratie om de stabiliteit en welvaart in de partnerlanden te bevorderen. Het belangrijkste middel om dit te bereiken is een vergaande en veelomvattende vrijhandelszone. Een succesvolle vergaande en veelomvattende vrijhandelszone kan veranderingen teweegbrengen. Herziening van de regelgeving van een partnerland worden door de handel gestimuleerd.
Ten tweede de behoefte aan verbeterde mobiliteit tussen de partnerlanden en de Europese Unie, omdat er geen betere manier is om de Europese waarden te propageren dan door van mens tot mens ervaringen uit te wisselen. In het nabuurschapsbeleid zullen we een verbetering van de mobiliteit nastreven zonder de veiligheid uit het oog te verliezen.
Tot slot, de wens die in de raadpleging door vele partnerlanden te kennen is gegeven om in politiek opzicht nauwer betrokken te worden bij de Europese Unie. Een intensievere en meer inhoudelijke politieke dialoog over alle terreinen van onze betrekkingen zal ons helpen in een geest van wederzijds vertrouwen moeilijke kwesties op te lossen.
Dank u zeer voor uw aandacht. Ik kijk erg uit naar het komende debat en zal uw standpunten meenemen.
Mário David
namens de PPE-Fractie. - (PT) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, mijnheer Füle, de historische situatie die we nu meemaken, vereist een sterk en daadkrachtig optreden. Net als velen van u kijken we met een gemengd gevoel van hoop, zorg en verwachting naar de gebeurtenissen in het Middellandse Zeegebied. Ik ben echter tevreden met de proactieve houding van het Parlement in de voorbereidingen op de herziening van de zuidelijke dimensie van het Europees nabuurschapsbeleid. Ik hoop dat hiermee de aanwezigheid van de Europese Unie in dit gebied wordt versterkt en dat we niet alleen afdragen, maar ook een toegewijd partner zullen zijn. Uiteraard is het strikt noodzakelijk dat we trouw blijven aan de grondbeginselen in de relatie met onze buurlanden. We mogen geen concessies meer doen als het gaat om de bescherming van democratie, mensenrechten, en al helemaal van sociale rechtvaardigheid. We mogen stabiliteit op de korte termijn niet verkiezen boven de belangen van burgers, de voortdurende bescherming van hun individuele en collectieve vrijheid, met specifieke aandacht voor de rechten van de vrouw.
In de toekomst moet de Europese Unie kiezen voor een bottom-upbenadering in haar nabuurschapsbeleid. Dat is cruciaal. Alleen een grotere betrokkenheid van lokale gemeenschappen en het maatschappelijk middenveld kan ervoor zorgen dat het beleid zo effectief mogelijk ten uitvoer gelegd kan worden. Ik kan echter niet nalaten om mijn frustratie te uiten: ik vind het jammer dat het Parlement en de Commissie geen gebruik willen maken van deze mogelijkheid om nu ook het onderscheid te maken tussen de oostelijke en de zuidelijke dimensie van het Europees nabuurschap omdat dit de landen zijn die in de toekomst mogelijk deel zullen uitmaken van de Europese Unie.
Ik roep de Commissie ook op om in het herzieningsproces van 20 april te laten zien dat ze de ambitie heeft om een op maat gemaakt nabuurschapsbeleid na te streven dat op dit moment noodzakelijk is zodat iedere lidstaat duidelijke benchmarks en een stevig evaluatie-instrument in handen krijgt waarmee een toekomstige economische ruimte op poten gezet kan worden met de nieuwe democratieën ten zuiden van de Middellandse Zee.
Tot slot, mijnheer de commissaris, vertrouwen we erop dat de goede sfeer en goede samenwerking op dit gebied ervoor zullen zorgen dat het Parlement steeds betrokken zal zijn bij de planning en evaluatie van dit beleid.
Marek Siwiec
namens de S&D-Fractie. - (PL) Mevrouw de Voorzitter, commissaris, we zijn vandaag aan de finale, of meer precies de halve finale gekomen van het werk rond de herziening van de oostelijke dimensie van het Europees nabuurschapsbeleid. We kunnen zeggen dat het nabuurschapsbeleid ooit is ontworpen als een "troostprijs" voor die landen die niet tot de Europese Unie zouden toetreden. Maar hoe ziet de situatie er vandaag uit? Hoe zien de landen eruit die onder dit beleid vallen?
We kunnen stellen dat het een lijst van successen is, verschillende soorten successen, want we kunnen niet met één woord beschrijven wat Moldavië in deze jaren heeft bereikt en dit vergelijken met Oekraïne of met de tragische situatie in Wit-Rusland. We kunnen echter wel zeggen dat er in deze landen meer Europese waarden zijn verschenen, dat er meer en betere wetten worden aangenomen, dat er aandacht is voor de mens, dat de economie zich efficiënter ontwikkelt. Daaraan hebben wij meegewerkt. Dit is het effect van de oostelijke dimensie van het nabuurschapsbeleid, dat nu het Oostelijk Partnerschap wordt genoemd.
Als we er vandaag over spreken dat we dit beleid willen herzien, dan is het van groot belang dat we inzien dat deze landen op verschillende manieren, met verschillende snelheden in de richting van onze waarden gaan, in de richting van wat de Europese Unie hen te bieden heeft. Als het een beleid à la carte is, laat deze landen dan het initiatief nemen en laat ons dan op hun initiatieven antwoorden. Zoals in het verslag is aangegeven, willen we in grotere mate het nabuurschapsbeleid oriënteren op de burgers, de elite, journalisten en jongeren. We willen dat ze zien hoe ons leven eruitziet, dat het de moeite waard is om het leven zo te organiseren zoals wij het doen. We willen het ook gemakkelijker maken om naar de Europese Unie te reizen, en we willen het visumsysteem vereenvoudigen.
We willen ook benadrukken, en we schrijven dit rechtuit in het verslag: ja, dit beleid vraagt geld. Maar het geld dat de Europese Unie voor dit het beleid heeft uitgetrokken, moet beter worden besteed, moet bij de belanghebbenden terechtkomen, soms door de staat en de overheid te omzeilen, die het geld vaak verspillen. En laten we het om te eindigen nog hebben over het conflict. In deze zaal is een conflict over datgene wat we niet duidelijk kunnen of willen zeggen, wat de bewoording is ...
(Spreker wordt door de Voorzitter onderbroken)
Ivo Vajgl
Mevrouw de Voorzitter, altijd met een glimlach op uw gezicht, commissaris, vanaf het begin van de zittingsperiode van dit Parlement, zo niet eerder, hebben we een zeer intensief en levendig debat gevoerd over de urgentie van de herziening van de oostelijke en zuidelijke dimensies van het Europees nabuurschapsbeleid. De behoefte aan een dergelijke herziening, die zou moeten leiden tot een meer doeltreffende integratie van de belangen in deze regio, is in feite nog actueler en urgenter geworden. Het is een noodzaak geworden ten gevolge van de ingrijpende veranderingen en processen die zich in de regio voordoen.
De resolutie is opgesteld door mijn collega, de heer David, die een uitstekende rapporteur is en heeft samengewerkt met een groot aantal schaduwrapporteurs en leden van het Parlement naarmate de gebeurtenissen elkaar opvolgden. Daardoor is de resolutie op dit moment een compleet document. Er wordt in benadrukt dat het onze verantwoordelijkheid is om betrekkingen te ontwikkelen met de landen in de regio op basis van moderne waarden, democratische vrijheden en mensenrechten.
In dit verband is het geen toeval dat wij van de Fractie Alliantie van Liberalen en Democraten voor Europa in het bijzonder meer dan ooit de nadruk hebben gelegd op de gelijke behandeling van vrouwen, de erkenning van diversiteit en de bescherming van alle minderheden. Dit alles moet een integraal onderdeel worden van het nabuurschapsbeleid dat de Europese Unie in de toekomst zal voeren, ook via haar diplomatieke dienst. We moeten efficiënter worden in de ondersteuning van degenen die in verschillende landen voor dezelfde idealen strijden: voor vrijheid, voor het recht op participatie in de besluitvorming en voor een eerlijke exploitatie van natuurlijke hulpbronnen.
In de resolutie wordt de aandacht gevestigd op de urgente behoefte aan meer operationele financiële instrumenten waarmee we economische ontwikkeling, de modernisering van infrastructuur en investeringen kunnen steunen op gebieden waar ze doeltreffend zijn en waar de effecten wellicht iets minder zichtbaar, maar op de lange termijn merkbaar zullen zijn, bijvoorbeeld op het gebied van onderwijs, integratie van onderzoek en academische instellingen alsmede de introductie van nieuwe technologieën.
Tot slot is het geen toeval dat in de resolutie de aandacht wordt gevestigd op de urgente noodzaak om de Unie voor het Middellandse Zeegebied nieuw leven in te blazen met het oog op ontwikkeling, een dialoog en het oplossen van de resterende problemen in de regio. Het is tijd, dames en heren, dat we de doos met openstaande kwesties en op de lange baan geschoven conflicten openen, zodat de democratiseringsgolf eventuele resterende politieke hindernissen kan verwijderen op de weg naar vrede, verzoening en een nieuw ontwikkelingskader in de regio.
(Spreker verklaart zich bereid een "blauwe kaart”-vraag krachtens artikel 149, lid 8 van het Reglement te beantwoorden)
William
(EN) Mevrouw de Voorzitter, ik vraag me af of de heer Vajgl heeft gedacht aan de kosten voor de EU-belastingbetaler van de in het verslag voorgestelde extraterritoriale initiatieven, die hij ook steunt.
Ivo Vajgl
(SL) Mijnheer Dartmouth, als u het over het initiatief in zijn geheel hebt, waar het verslag betrekking op heeft, denk ik dat onze investeringen in elk geval zeer veel voordeel zullen opleveren in vergelijking met de schade die zou kunnen ontstaan als we ons niet intensiever met dit gebied bezighouden. Dit is in het bijzonder waar voor de Unie voor het Middellandse Zeegebied, waar het duidelijk is dat we uitgebreidere instrumenten nodig hebben om enige vorm van doeltreffend EU-beleid te ontwikkelen.
Werner Schulz
namens de Verts/ALE-Fractie. - (DE) Mevrouw de Voorzitter, het Oostelijk Partnerschap is een nog erg jong programma. Toch is het belangrijk na te gaan, zoals we dat in dit verslag doen, of we dichter in de buurt zijn gekomen van de gestelde doelstellingen op het gebied van democratische hervorming in onze oostelijke buurlanden. Op dit gebied zijn er zowel stappen voor- als achteruit gezet. Op Wit-Rusland, maar ook op Oekraïne, oefent het autocratische systeem van Rusland, dat gekenmerkt wordt door een flexibel buitenlands beleid, een hard binnenlands beleid, onderdrukking en repressie, duidelijk meer aantrekkingskracht uit en biedt meer sturing dan wat de EU te bieden heeft. Maar juist de ervaringen en misstappen in het kader van de Unie voor het Middellandse Zeegebied, waar men door ondersteuning van despoten veiligheid wilde bereiken, hebben laten zien dat we ons moeten richten op andere krachten dan corrupte regeringen.
Ons doel van een actief maatschappelijk middenveld, dat zich beroept op vrijheid en de fundamentele waarden van de EU, zal alleen van onderaf opgebouwd kunnen worden, wanneer we het maatschappelijk middenveld steun en stimuli geven om zichzelf te organiseren. Op dat punt heeft het in het kader van het Oostelijk Partnerschap opgerichte Forum van het maatschappelijk middenveld een goede start gemaakt. Dat is momenteel overigens het enige orgaan waarbij ook leden van de Wit-Russische oppositie betrokken zijn. Want helaas zijn de plaatsen bij Euronest nog leeg, zolang Wit-Rusland geen vrij en correct verkozen parlement heeft.
Het Forum van het maatschappelijk middenveld moet ondersteund worden, zoals we dat in punt 20 van het verslag hebben geschreven. Maar dat blijft een lege intentieverklaring als we dit niet met effectieve maatregelen schragen. Daarom wil ik u met klem oproepen om morgen amendement 5 te ondersteunen, zodat er werk wordt gemaakt van de ontwikkeling van een maatschappelijk middenveld! Dit is echt een schitterend uitgangspunt. Ik heb in Berlijn zelf meegemaakt hoe deze mensen zelf van onderaf al datgene opbouwen waar wij naar streven.
Charles Tannock
namens de ECR-Fractie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, de landen van het zuidelijk nabuurschap in het Midden-Oosten en Noord-Afrika hebben duidelijk behoefte aan de politieke en - waar nodig - financiële EU-steun op lange termijn. In landen als Egypte, Tunesië en Libië moeten we onze inspanningen erop richten een beginnend democratisch ontwaken te consolideren in een langdurige verankering van stabiele, seculiere en verlichte governance.
In Syrië moeten we meer steun bieden aan de democratische oppositie tegen president al-Assad, die duidelijk geen vriend is van het Westen, zoals we hebben kunnen zien in zijn pogingen om met Noord-Korea een kernwapen te ontwikkelen, en door zijn politieke steun aan Iran en het terrorisme.
De aanhoudende onrust vraagt er onvermijdelijk om dat we de prioriteiten van het ENB tegenover het Zuiden opnieuw bekijken. Dit mag echter niet ten koste gaan van onze partners in het Oosten. Enkele van deze landen zijn ook begonnen aan een langdurig proces van democratische overgang, openheid en hervormingen. Het zou helemaal fout zijn om hen voor deze vooruitgang te belonen door hen de middelen en de steun om hun prowesterse traject voort te zetten, te ontzeggen, eenvoudig omdat de zuidelijke landen nu meer EU-aandacht nodig hebben.
Wat Libië betreft, ben ik een sterk voorstander van de no-flyzone en de grote noodzaak van een regimewisseling. Ik ben voor erkenning van de Nationale overgangsraad, het vrijgeven van de door de EU bevroren tegoeden van Kadhafi om dat geld aan de prodemocratische strijdkrachten in Benghazi te geven om voorraden en, jawel, zelfs om wapens te kopen. Ik denk dat resolutie 1970 van de VN-Veiligheidsraad alleen de verkoop van wapens aan de Jamahiriya specifiek verbiedt en niet aan de rebellen in Benghazi, hoewel de EU-wetgeving helaas resolutie 1970 ten onrechte lijkt om te zetten in een totaal wapenembargo.
(Spreker wordt door de Voorzitter onderbroken)
Helmut Scholz
namens de GUE/NGL-Fractie. - (DE) Mevrouw de Voorzitter, mijnheer Füle, geachte mijnheer Siwiec, dank u dat u zich met dit onderwerp hebt beziggehouden. Vrijwel unaniem constateert het Parlement dat het nabuurschapsbeleid niet de verwachte resultaten heeft opgeleverd. Daar ben ik het mee eens. Ik ben het echter niet eens met de analyse van de oorzaken. Het resultaat strookt niet met onze verwachtingen, omdat we de belangen die we met onze buren gemeenschappelijk hebben, niet op de voorgrond hebben geplaatst, maar onze eigen belangen en onze voorstelling van de manier waarop onze buurlanden zich zouden moeten ontwikkelen.
We hebben heel duidelijk iets anders nodig: een beleid dat samenwerking tussen beide zijden als leidend beginsel centraal stelt, dat het recht van de burgers in de partnerlanden om hun toekomst zelf en zonder inmenging van buitenaf vorm te geven, consequent eerbiedigt, dat zich inhoudelijk richt op onze gemeenschappelijke Europese uitdagingen en het partnerschapsbeleid omvormt tot een permanent instrument voor echte discussies met onze partners en voor het vinden van oplossingen voor onze gemeenschappelijke problemen.
Als we de bakens niet verzetten en niet komen met een nieuwe politieke benadering, zullen we geen stap vooruitkomen met ons nabuurschapsbeleid!
Bastiaan Belder
namens de EFD-Fractie. - In de aanloop naar dit debat heb ik de open brief van Svetlana Alexijevitsj, wel de belangrijkste intellectuele stem van Wit-Rusland, aan president Alexander Loekasjenko herlezen. Zij schrijft: ook onze mensen hebben angst voor de revolutie. Echter, zoals vroeger wil niemand meer leven. Voor de verkiezingen was de politieke dialoog in onze samenleving pas begonnen en u heeft hem meteen grof afgebroken. Wéér is het land door angst verlamd. Einde citaat.
Alexijevitsj roept Loekasjenko op tot hervatting van het gesprek met de bevolking. Is dat soms een naïeve gedachte? Per slot van rekening spreekt de schrijfster in een interview van 31 januari 2011 in de Neue Züricher Zeitung over Loekasjenko als de gijzelhouder van de hele Wit-Russische natie, de dictator van de kleine man waarop slechts het Kremlin werkelijk invloed kan uitoefenen.
Het punt is echter dat niets erop duidt dat Loekasjenko zich met huid en haar wenst uit te leveren aan Moskou. Dan bieden de Europese instellingen, ondanks de huidige problematische situatie, een strategische opening. Graag wens ik commissaris Füle bij het vinden en benutten van verantwoorde contacten met Wit-Rusland veel wijsheid, volharding en zeker ook de volle steun van ons Parlement toe.
Marietta Giannakou
(EL) Mevrouw de Voorzitter, ik dank de commissaris voor zijn opmerkingen. Inderdaad waren het Europees nabuurschapsbeleid en het Oostelijk Partnerschap beslissende stappen in de richting van uitdieping van de betrekkingen met onze oostelijke buren.
Desalniettemin is het vandaag hoogst noodzakelijk deze inspanningen een nieuwe impuls te geven. Weliswaar gaat alle internationale aandacht terecht uit naar de crisis in de Noord-Afrikaanse landen, die deel uitmaken van de zuidelijke dimensie van het Europees nabuurschapsbeleid, maar de oostelijke dimensie was en is met soortgelijke uitdagingen geconfronteerd. De gebeurtenissen in Wit-Rusland zijn een duidelijke boodschap en doen de alarmbel luiden voor de Europese Unie wat betreft de verantwoordelijkheden die zij in dergelijke gevallen op zich moet nemen. Wij hebben behoefte aan een langademig strategisch plan voor de ontwikkeling en stabilisatie van het gebied. Daarom moet bij de herziening van het Europees nabuurschapsbeleid - en met name van zijn oostelijke dimensie - de bereidheid van onze partners om meer politieke verplichtingen op zich te nemen duidelijk worden weergegeven.
Van meet af aan moet duidelijk worden gemaakt dat de bevordering en eerbiediging van het democratische proces, de rechtsstaat en de fundamentele mensenrechten en de bescherming van minderheden een belangrijke maatstaf zijn in de beoordeling van de vorderingen van onze partners. Daarom moeten vooraf duidelijke prioriteiten en meetbare doelstellingen worden vastgesteld. Een dergelijke beoordeling mag natuurlijk niet op horizontale manier worden verricht. Veeleer moeten wij de betrekkingen met onze partners differentiëren, daar de vooruitgang van elk land apart beoordeeld moet worden aan de hand van duidelijke criteria.
Mevrouw de Voorzitter, als het om democratie en mensenrechten gaat, is er geen plaats voor dubbelzinnigheden. Dit zijn de beginselen die ten grondslag liggen aan de Europese Unie, en daarom is het onze morele plicht om deze ook in de toekomst hoog in het vaandel te schrijven. Bij de herziening van het Europees nabuurschapsbeleid moet een nieuwe dynamiek worden verleend aan de inspanningen voor de totstandbrenging van een echt politiek kader voor samenwerking met onze oostelijke partners.
Hannes Swoboda
(DE) Mevrouw de Voorzitter, ik wil graag heel kort iets zeggen over het bezwaar ten aanzien van de kosten van mijn collega, die echter alweer verdwenen is. De beide rapporteurs, die zeer goede verslagen hebben opgesteld en die ik hartelijk bedank, laten eigenlijk tamelijk duidelijk zien wat de kosten zouden zijn als we geen nabuurschapsbeleid zouden voeren. Die zouden dan veel hoger uitvallen: menselijke kosten, als ik alleen al denk aan het vluchtelingendrama in het Zuiden, maar natuurlijk ook economische en sociale kosten, als ik denk aan al onze buren in het Zuiden en het Oosten.
Ik zal kort iets zeggen over het Oostelijk Partnerschap, want over het Zuidelijk Partnerschap zullen andere collega's het al hebben. Ja, de toestand in Wit-Rusland is ernstig, maar we moeten alles in het werk stellen om in contact te komen met onofficiële organen, burgers, jongeren en studenten om van binnenuit een ontwikkeling op gang te brengen die echt positief en democratisch is.
Tegen de heer Schulz, die eerder zei dat Wit-Rusland en Oekraïne over één kam werden geschoren, wil ik maar één ding zeggen: er bestaan grote verschillen tussen beide landen. Juist bij Oekraïne moet je kijken wat de problemen zijn, maar ook wat er goed loopt en wat de positieve veranderingen zijn.
Nog een korte opmerking over de zuidelijke Kaukasus, omdat het belangrijk is dat we ook daar onze blik op werpen. In Azerbeidzjan zien we zorgwekkende verhoudingen en ontwikkelingen: bloggers en demonstranten worden er opgesloten. Dat is een land als Azerbeidzjan en zijn president onwaardig. We maken ons zorgen over een mogelijk nieuw conflict tussen Azerbeidzjan en Armenië.
Ik zou de heer Füle willen verzoeken juist deze regio ook goed in het oog te houden en de regio te helpen om uit het slop, uit deze conflictsituatie te komen.
Kristiina Ojuland,
(EN) Mevrouw de Voorzitter, ik wil graag uw aandacht vestigen op het bevroren conflict in de regio Nagorno-Karabach, die onlosmakelijk deel uitmaakt van de Republiek Azerbeidzjan. Altijd als er wordt gesproken over het nabuurschapsbeleid of ander beleid betreffende de Zuidelijke Kaukasus, moet de territoriale integriteit van Azerbeidzjan, en ook van Georgië, in gedachten worden gehouden.
Het Parlement moet het feit dat Nagorno-Karabach internationaal erkend is als een deel van Azerbeidzjan respecteren, ook al is het bezet door het Armeense leger en wordt het, zoals wij weten, politiek gesteund door het Kremlin. Dat we dit erkennen, moet altijd blijken uit documenten en verklaringen van het Parlement, de Raad en de Commissie. Alle initiatieven van EU-kant om dit feit te verdoezelen, moeten worden ontmoedigd om te komen tot een vreedzame en wettelijke oplossing van het bevroren conflict in Nagorno-Karabach en de regio.
Hélène Flautre
- (FR) Mevrouw de Voorzitter, commissaris, het is duidelijk dat de volksbewegingen in het zuidelijke Middellandse Zeegebied tekortkomingen in ons huidig Europees nabuurschapsbeleid aan het licht hebben gebracht.
Het probleem ligt denk ik niet zozeer in de doelstellingen van het nabuurschapsbeleid, die zijn opgenomen in artikel 8 en artikel 21 van het Verdrag van Lissabon, met betrekking tot de bevordering en de eerbiediging van de mensenrechten en de democratie, doelstellingen die ook sociaal zijn, maar ik denk dat we hebben gefaald in de tenuitvoerlegging. Daarom moeten we dus enkele conclusies trekken voor de toekomst. Dat is de insteek van de huidige werkzaamheden voor de herziening van dit beleid. Het eerste punt, dat is gesignaleerd door mijn collega, de heer Schulz, is ons vermogen om het maatschappelijk middenveld werkelijk en op een doeltreffende manier te steunen in alle buurlanden, ongeacht hun strategisch belang of handelsbelang of hun politieke situatie.
Wanneer deze landen zich in een overgangssituatie bevinden, is dat uiterst nuttig en noodzakelijk. Dan is het waarschijnlijk ook makkelijker dan wanneer er een autoritair bewind heerst, zoals in Syrië, maar het is een uitdaging, waar we op een doeltreffende manier op moeten leren reageren. Ik denk dat we ook moeten leren om over deze onderwerpen te praten met onze partners, niet alleen op de daarvoor bestemde plaatsen zoals de subcomités mensenrechten, maar ook op het hoogste politieke niveau, zonder dat de situatie verdwijnt van de agenda's van de subcomités, wat in het verleden is gebeurd, of los van andere overlegstructuren, zoals de Raad Justitie en Binnenlandse Zaken.
Ik stem in met de mededeling over het samenwerkingsverband voor democratie en gedeelde welvaart met het zuidelijke Middellandse Zeegebied, dat ik van essentieel belang acht. Ik denk dat er een volwaardige doelstelling aan moet worden toegevoegd met betrekking tot sociale rechtvaardigheid en de bestrijding van ongelijkheid. Bovendien moeten we onze opvatting van mobiliteit tussen de beide zijden van de Middellandse Zee beslist herzien. Ik denk dat het partnerschap voor mobiliteit een goed aspect is, maar we moeten ook leren om duidelijk te maken wat de voordelen van deze mobiliteit zijn voor de personen die migreren tussen de beide zijden, voor de ontvangende landen en voor de landen van herkomst. Ook moeten we de veranderende mobiliteit opnemen in de fundamentele rechten voor personen die de Middellandse Zee oversteken en zich in Europa vestigen.
Paweł Robert Kowal
(PL) Mevrouw de Voorzitter, deze discussie vindt plaats op een moment dat we de nieuwe aanpak van het nabuurschapsbeleid goedkeuren. We willen definitief afscheid nemen van de tijd waarin het begrip stabilisatie werd gebruikt als onderhandelingstroef, waarin het begrip stabilisatie werd gebruikt om concessies op het gebied van mensenrechten en democratische beginselen te verkrijgen. Daarom wil ik bij deze gelegenheid aandacht vragen voor een alomvattende aanpak van het nabuurschapsbeleid. Laten we niet enkel terugkijken op de voorbije maanden, maar laten we ook de vroegere gebeurtenissen, bijvoorbeeld in Wit-Rusland, niet vergeten. We leggen vandaag grote nadruk op de naleving van het gentlemen's agreement, waarbij een derde van de beschikbare middelen in het kader van het nabuurschapsbeleid voor de oostelijke dimensie is bestemd. Het gaat hier niet om een verdeling van rijkdom, maar om veiligheid. Het is een kwestie van fundamentele veiligheid en de toekomst van de samenwerking van de Europese lidstaten met die landen die in de toekomst misschien ook Europese lidstaten zullen worden.
Marie-Christine Vergiat
- (FR) Mevrouw de Voorzitter, de Arabische revoluties hebben veel hoop gebracht in de betrokken landen en daarbuiten. Ze hebben laten zien dat democratie en mensenrechten universele waarden kunnen zijn.
Toch blijven de bevolkingen van de betrokken landen sceptisch tegenover de Europese Unie, en dat begrijp ik, gezien het verleden en de steun die wij hebben verleend aan dictators. Ik begrijp dat ook wanneer ik hoor dat we niet in staat zijn om over democratische steun te spreken zonder er onmiddellijk een economische visie aan te verbinden die haaks staat op de keuzes van deze landen, en erger nog, wanneer ik zie dat sommige regeringen, waaronder die van mijn land, blijven eisen dat de Europese steun verbonden wordt aan de overnameovereenkomsten. Dat is een vreemde opvatting van mobiliteit!
Commissaris, ik vraag u of we niet een sterk signaal kunnen afgeven aan Tunesië en uitstel van betaling kunnen verlenen voor de Tunesische schuld, totdat de Tunesiërs een democratische regering hebben kunnen installeren, wat in juli zal gebeuren. Ik stel voor dat wij hen helpen om deze schuld door te lichten en de onrechtmatige schuld weg te nemen waar de familie Ben Ali-Trabelsi van heeft geprofiteerd ten koste van de Tunesische bevolking. Ik verwacht een gedetailleerd antwoord, commissaris.
Nikolaos Salavrakos
(EL) Mevrouw de Voorzitter, mijns inziens beheert commissaris Füle het vraagstuk van het toezicht op het Europees nabuurschapsbeleid op de juiste manier. Zoals bekend is dit beleid van toepassing op zestien landen in de onderbuik van Afrika tot de onderbuik van Rusland.
Het Europees nabuurschapsbeleid wordt echter hevig op de proef gesteld door de recente ontwikkelingen in de Arabische wereld, die een uiting zijn van ongenoegen van het volk ten aanzien van de autoritaire regimes maar die tegelijkertijd aantonen dat de economische en sociale hervormingen in de door de Unie gesteunde landen zijn mislukt. De autoritaire regimes in Libië, Tunesië, Egypte en andere landen zitten al jaren in het zadel, en wij werken met hen samen. Nu voeren wij pardoes actie tegen hen. Daarom moeten wij de strategie van het Europees nabuurschapsbeleid herzien en ons sterk maken voor de bevordering van democratie en mensenrechten en de controle op geplande financieringen. De belangrijkste factor, die op correcte wijze moet worden geëvalueerd, is dat de jongeren in deze landen goed opgeleid maar werkloos zijn. 7,4 miljoen Europese burgers bevinden zich helaas in een zelfde positie.
Kristian Vigenin,
(EN) Mevrouw de Voorzitter, de ontwikkelingen in het zuidelijke nabuurschap hebben veel kritiek losgemaakt op het tot nu toe gevoerde EU-nabuurschapsbeleid. Wij moeten uiteraard kritisch zijn, maar ook eerlijk.
Het nabuurschapsbeleid heeft veel bijgedragen tot de ontwikkeling van betrekkingen met die landen - en niet alleen met die landen, maar ook met hun maatschappij, een van de belangrijkste thema's die nu moeten worden toegevoegd bij de herziening van het nabuurschapsbeleid. Deze ontwikkelingen vloeien in zekere mate voort uit de betrokkenheid van de Europese Unie bij die landen. In dat opzicht moeten wij dit beleid dus herzien en aanpassen, maar we moeten niet zomaar bekritiseren wat tot nu toe is bereikt. Als zodanig zijn de EP-verslagen een belangrijke bijdrage aan de herziening van het ENB, en ik hoop dat ze door de Commissie in aanmerking worden genomen.
Ik wil waarschuwen tegen de pogingen om het Oosten en het Zuiden tegen elkaar op te zetten, niet alleen wat het verleggen van de aandacht, maar misschien ook wat de herverdeling van geld en middelen betreft. We moeten daar heel voorzichtig mee zijn en er rekening mee houden dat de uitdaging er aan de ene kant in bestaat de democratische processen in Egypte en Tunesië bij te staan en de democratisering in het Zuiden te ondersteunen, maar aan de andere kant natuurlijk ook de vrede in bijvoorbeeld de Zuidelijke Kaukasus te bewaren en bij te dragen aan de vreedzame oplossing van bevroren conflicten en de consolidatie van de democratie.
Riikka Manner
(FI) Mevrouw de Voorzitter, het is heel belangrijk dat we behalve over de zuidelijke dimensie ook over de oostelijke dimensie van het nabuurschapsbeleid spreken. Die heeft namelijk te kampen met zeer veel interne administratieve problemen, en in ieder geval het beheer van de Rusland-programma's moet worden overgeheveld naar het directoraat-generaal Regionaal beleid. Op die manier krijgen de autoriteiten die de programma's beheren de mogelijkheid om deze programma's beter aan te passen aan de specifieke regionale kenmerken en omstandigheden en kan de continuïteit van deze programma's worden gewaarborgd.
We moeten beseffen dat deze verandering op zich geen specifieke wijzigingen in de rechtsgrondslag van de programma's of de Europese begroting vereist, omdat het vooral om een intern besluit van de Commissie gaat. Op dit moment zijn er binnen deze programma's zeer veel problemen, en we moeten dan ook structurele wijzigingen aanbrengen. Dit is een duidelijke boodschap, en ik hoop dat de Commissie er alles aan doet om dit besluit te steunen.
Jacek Olgierd Kurski
(PL) Mevrouw de Voorzitter, het Europese nabuurschapsbeleid, en het Oostelijk Partnerschap dat daar deel van uitmaakt, behoren tot de belangrijkste thema's en uitdagingen voor de Europese Unie. Dit is een belangrijk politiek kader om de banden te versterken tussen de partnerlanden waarmee we tot een verdere economische en politieke integratie willen komen. In het geval van Oekraïne moet dit proces eindigen met het perspectief van volwaardig lidmaatschap van de Europese Unie, natuurlijk na het vervullen van de criteria van Kopenhagen, maar hiervoor is een groter politiek engagement van de autoriteiten in Kiev vereist.
Laten we de Europeanen in Wit-Rusland niet vergeten, een land dat qua civilisatie nauw bij ons aanleunt, maar gesloten is door het regime van Loekasjenko. We moeten er alles voor doen om de Wit-Russen te laten zien dat Europa hen niet vergeten is en hun democratische inspanningen steunt. Een reële uitdrukking van deze inspanningen zou een vermindering van de kosten voor de aanvraag van een Schengenvisum zijn, een vereenvoudiging van intermenselijke contacten tussen Wit-Rusland en de rest van Europa, en een ondersteuning van maatschappelijke initiatieven en burgerinitiatieven in Wit-Rusland. Door reizen en contacten tussen de Europese Unie en Wit-Rusland te vergemakkelijken, kunnen we veel doeltreffender het regime van Loekasjenko ondermijnen dan door tientallen verklaringen en resoluties. Om te eindigen wil ik nog benadrukken dat vele landen die onder het nabuurschapsbeleid vallen, nog steeds ernstige problemen hebben op het gebied van respect voor de vrijheid van meningsuiting, in het bijzonder de persvrijheid en de vrijheid van vereniging en vergadering. Als Parlement in een vrij Europa moeten we ...
(Spreker wordt door de Voorzitter onderbroken)
Jiří Maštálka
(CS) Mevrouw de Voorzitter, ik hoop niet dat er hier iemand uit een van de staten van het Oostelijk Partnerschap aanwezig is, omdat deze uit onze opkomst wel eens zouden kunnen opmaken dat we niet geïnteresseerd zijn in het Oostelijk Partnerschap. Staat u mij toe dat ook ik inga op het belang en de noodzaak van een discussie over het Oostelijk Partnerschap.
De discussie is van belang, omdat er voor de Europese Unie in het gebied ten oosten van haar grondgebied zakelijke kansen liggen, die onvervangbaar zijn voor het behouden van de concurrentiepositie van de EU in de aankomende decennia. Het gebied is tevens een enorme bron van cultuur die een rol heeft gespeeld bij het ontstaan van Europese tradities en zonder welke de Europese identiteit niet kan worden begrepen. Daarbij is de discussie over het Oostelijk Partnerschap noodzakelijk, omdat het niet helemaal duidelijk is of we allemaal dezelfde waarde aan het project hechten. Het lijdt geen twijfel dat alle multilaterale initiatieven die met het Oostelijk Partnerschap zijn verbonden, democratie, stabiliteit, economische integratie, veiligheid van de energievoorziening en interpersoonlijke contacten zowel voor de EU als voor de zes buurlanden zinvol zijn. Er is echter verwarring ontstaan, omdat sommige politici in dit verband termen als Zwarte Zeesynergie of democratisch cordon sanitaire hebben gebruikt. Op dit moment is het Oostelijk Partnerschap geen instrument meer...
(Spreker wordt door de Voorzitter onderbroken)
Jaroslav Paška
(SK) De geloofwaardigheid van de Europese Unie als wereldwijde politieke speler hangt af van haar vermogen en wil om de voor de stabilisering van de naburige landen benodigde ontwikkelingen en hervormingen te ondersteunen. De samenwerking van de Europese Unie met de landen van het Oostelijk Partnerschap creëert een ruimte voor toenadering van de politiek van deze landen tot de waarden van vrijheid en democratie. Gezien de ongelijke politieke ontwikkelingen in de verschillende landen dient de Europese Unie echter gedifferentieerd te werk te gaan en meer hulp en middelen te bieden aan de oostelijke partners die bereid zijn nog verder te gaan en hun verbintenissen nog eerder te vervullen.
We zouden wat dat betreft vooral de Oekraïne en de Moldavische Republiek extra kunnen stimuleren om meer vaart achter de onderhandelingen te zetten en te streven naar een akkoord voor een bredere en diepere vrijhandelszone. Ook dienen de onderhandelingen met Armenië, Azerbeidzjan en Georgië te worden voortgezet. Wit-Rusland moet waarschijnlijk een manier van communiceren zien te vinden die overeenstemt met de politieke situatie. De inwoners van dit land mogen echter geen gijzelaars worden van de politieke klasse die een eigen vorm van democratie heeft gekozen.
Lambert van Nistelrooij
Vandaag leggen wij een belangrijke basis voor de uitbouw van het Europees nabuurschaps- en partnerschapsinstrument (ENPI). Ik wil eigenlijk maar één punt eruit halen, voor de commissaris één specifiek punt op de programma's aan de buitengrenzen, die grensoverschrijdende programma's.
Wij hebben 15 programma's met een budget van 1,1 miljard. Wij horen alom dat het toch niet goed loopt. Het is heel traag tot ontwikkeling gekomen. De flexibiliteit is zeer gering en ik heb begrepen, vandaag ook, dat het Poolse voorzitterschap daarmee aan de slag gaat. De Polen willen echt evolueren en kijken of er veranderingen moeten komen om die programma's terug te brengen naar de cohesie, naar doelstelling 3, de INTERREG-aanpak, die wij jarenlang hebben gekend.
Mijn vraag is nu aan de commissaris: hoe pakt u dat nu aan? Eigenlijk stond er al in de ENPI-verordening dat u vorig jaar met een evaluatie kwam. Ik heb die stukken niet gezien. Hoe past u dat nu in uw publicaties van aanstaande mei in en bent u wellicht bereid om samen met dit Parlement een hoorzitting te houden waarbij wij de meest betrokken mensen uitnodigen en hun ervaringen horen? Ik heb het idee dat een aantal dingen echt moeten worden aangepast.
Pier Antonio Panzeri
(IT) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, met de herziening van het nabuurschapsbeleid slaan we een weg in die niet snel zal eindigen. De gebeurtenissen in het Middellandse Zeegebied geven blijk van een proces van ingrijpende transformaties, en zullen langdurige gevolgen hebben, niet alleen voor de landen in dat gebied, maar ook voor Europa.
We moeten beseffen dat de overgang naar volledige democratie niet gemakkelijk is en gepaard gaat met risico's en veel onzekerheden. We hebben daarom veel dingen te doen, en die vergen tijd. Het antwoord van Europa moet worden gekenmerkt door een strategie van ingrepen voor zowel de korte als de lange termijn.
We moeten de toegang tot de Europese markten vereenvoudigen en een grotere mobiliteit garanderen. We moeten een conferentie organiseren om te kijken naar de mogelijkheden om de schulden van deze landen, die het pad naar democratie hebben ingeslagen, kwijt te schelden of te verlagen. We moeten toereikende financiële middelen ter beschikking stellen en bijstand bieden aan de democratische processen door de parlementaire instellingen en de partijen te versterken, om zo de volle betrokkenheid van de burgers te garanderen. Dit alles moet gebeuren in binnen het kader van een hernieuwde Euro-mediterrane dialoog.
De strategische, politieke toekomst van Europa staat op het spel. Ik ben van mening dat Europa zowel in het Oosten als in het Zuiden moet werken, maar dat de prioriteit momenteel bij het Zuiden ligt. Het beleid moet ingrijpend worden veranderd, zodat we eindelijk aan een nieuw hoofdstuk kunnen beginnen.
Zbigniew Ziobro
(PL) Mevrouw de Voorzitter, de oostelijke dimensie is een van de belangrijkste gebieden voor de ontwikkeling van de Europese Unie in het kader van het Europese nabuurschapsbeleid. De oostelijke dimensie omvat landen als Oekraïne, Wit-Rusland, Moldavië, Georgië, Azerbeidzjan en Armenië. De Unie heeft in deze landen grote economische en financiële belangen, die we niet mogen vergeten, en we moeten sterk de nadruk leggen op energiekwesties. Door een deel van deze landen kunnen alternatieve energieroutes voor de Russische pijpleidingen lopen, zoals bijvoorbeeld Sarmatië of de Nabucco-gaspijpleiding. Om de samenwerking tussen de vermelde landen en de Europese Unie te versterken, moet de Europese handelszone worden geliberaliseerd, waardoor de handel zou kunnen worden geïntensifieerd en waardoor deze landen dichter bij de Europese Unie zouden komen, die nu al hun grootste handelspartner is. Het streefdoel is natuurlijk een vrijhandelszone, die ons op een specifieke manier met elkaar zou verbinden. We mogen ook zaken als de versoepeling van de visumplicht, intensievere contacten tussen personen, financiële steun voor uitwisselingen tussen jongeren uit de landen van het Oostelijk Partnerschap en Europese jongeren niet vergeten.
Krzysztof Lisek
(PL) Mevrouw de Voorzitter, commissaris, we dromen allemaal van een doeltreffend beleid van de Europese Unie, maar om doeltreffend te zijn, moet het coherent en consequent zijn, zowel op het gebied van de oostelijke dimensie als de zuidelijke dimensie van het nabuurschapsbeleid. Wat de oostelijke dimensie betreft, wil ik vooral aandacht vragen voor de zogenaamde bevroren conflicten, de situatie in Moldavië, in het bijzonder de regio Transnistrië en de situatie in Nagorno Karabach, en als rapporteur van het Europees Parlement voor Georgië wil ik ook enkele woorden zeggen over de situatie in de regio's Abchazië en Zuid-Ossetië, die zich van Georgië hebben afgescheiden.
Vandaag hebben we een coherent Europees beleid voor deze kwesties nodig. Een coherent beleid van de Unie betekent een gemeenschappelijk en coherent beleid, een identiek beleid dat zowel door de Europese instellingen, waaronder de hoge vertegenwoordiger en de andere leden van de Europese Commissie, als door de lidstaten moet worden gevolgd. Vandaag moeten we met één stem de leiders van Rusland aanspreken, die hun verplichtingen van 2008 niet nakomen, en er moet onder andere zo snel mogelijk een waarnemingsmissie van de Europese Unie toegang krijgen tot de regio's Abchazië en Zuid-Ossetië.
Ana Gomes
(PT) De volksopstanden in Noord-Afrika brengen de fouten in de Europese politiek en diplomatie aan het licht, die geleid worden door een soort realpolitik, waardoor dictators in het zadel blijven en er minder gestreefd wordt naar vrijheid, justitie en eerlijke kansen voor alle mensen.
Als gevolg hiervan heeft de Europese Unie de prioriteiten voor de zuidelijke dimensie van het nabuurschap geherdefinieerd. Ik ben het eens met het nieuwe beleid dat wordt samengevat met drie keer de letter M, Money, Market access and Mobility, met dien verstande dat we alleen steun aan onze buren verlenen als er een echte politieke wil is en concrete vooruitgang in het democratiseringsproces. Democratie bestaat niet zonder politieke partijen. Daarom moet financiële steun en de ontwikkeling van democratische politieke krachten prioriteit krijgen door de jeugd en de vrouwen, die zo heldhaftig de Arabische lente hebben ingezet, de macht te geven.
In maatschappijen waar nog een conservatief en religieus beleid heerst, zal iedere vorm van democratische vooruitgang een grotere participatie van vrouwen en respect voor mensenrechten betekenen. Dit moet de fundamentele leidraad worden voor Europese politieke steun in het zuidelijke Middellandse Zeegebied.
De Europese Unie wil de politieke dialoog tussen alle belanghebbenden stimuleren, ook partijen die een religieuze agenda hebben, zoals het Moslimbroederschap. Deze partijen mogen niet geïsoleerd raken, maar moeten juist uitgenodigd worden om deel uit te maken van het democratische proces.
Marek Henryk Migalski
(PL) Mevrouw de Voorzitter, er is geld nodig om de verwachte positieve resultaten van het besproken beleid te bereiken. Het gentlemen's agreement voor de verdeling in een derde en twee derden moet dus worden nageleefd. Dit is noodzakelijk om een doeltreffend beleid te voeren. Ten tweede moet er een heldere diagnose van de situatie worden gesteld. Daarom kunnen we geen vergelijking maken tussen Wit-Rusland, waar een helder, duidelijk en laten we zeggen klinisch voorbeeld van een regime heerst, en Oekraïne, dat te kampen heeft met democratische problemen. Ten derde geeft zo'n beleid het perspectief van lidmaatschap aan landen die hiernaar streven. Dit duidelijke perspectief van lidmaatschap creëert een zichzelf vervullende voorspelling, en als de maatschappij en de regeringen van deze landen het gevoel hebben dat volledig lidmaatschap van de Europese Unie een haalbaar doel is, zal dit zeker waarschijnlijker worden.
Francisco José Millán Mon
(ES) Mevrouw de Voorzitter, ik betreur het dat de Raad niet bij dit debat van vandaag aanwezig is. Wat de zuidelijke buurlanden betreft, wil ik drie dingen zeggen. In de eerste plaats moet de Europese Unie de processen voor een democratische verandering ondersteunen en bevorderen. In het verleden grepen de overheden van buurlanden hun bezorgdheid over de stabiliteit aan als argument om hun passieve houding te rechtvaardigen.
In de tweede plaats wens ik de zuidelijke buurlanden economische welvaart toe; hiertoe zijn vele hervormingen, investeringen, en economische en financiële hulp nodig, en ook handel, niet alleen met het Noorden maar ook tussen de zuidelijke landen onderling, waarvan nu geen sprake is.
Ik maak mij zorgen over de koers die gevolgd wordt door de Commissie en door mevrouw Ashton, de hoge vertegenwoordiger: uit een artikel van 18 maart 2011 in de New York Times blijkt zij die landen aan te raden dat zij zich specialiseren in landbouwexport voor de Europese markten. Daarmee ben ik het niet eens. Commissaris Füle is zich hier heel goed van bewust, al lijkt hij zijn hoofd te schudden. Deze landen hebben behoefte aan een gediversifieerde economie en landbouw. Ik herhaal: gediversifieerd. Zij moeten ook voorzien in hun eigen binnenlandse voedselbehoeften en zich niet beperken tot een paar exportproducten, die bovendien leiden tot ongerustheid onder de Europese landbouwers. In dit opzicht zijn gezond verstand en voorzichtigheid geboden.
In de derde plaats moeten we de Unie voor het Middellandse Zeegebied en haar projecten nieuw leven inblazen, die een bijdrage kunnen leveren aan de modernisering van de economie van de mediterrane landen. Helaas verkeert de Unie voor het Middellandse Zeegebied nog steeds in een impasse en heeft geen secretaris-generaal. Zij mag niet langer worden gegijzeld door het gebrek aan vooruitgang tussen Israël en Palestina.
Dames en heren, we zien ons gesteld voor een belangrijke uitdaging.
Evgeni Kirilov,
(EN) Mevrouw de Voorzitter, het oostelijk nabuurschap van de EU zou wel eens de beste test voor het buitenlands beleid van de EU kunnen blijken. De Unie moet zich houden aan haar eigen rechtskader en in het bijzonder de EU-veiligheidsstrategie, waarin wordt gewezen op 'de noodzaak om een ​​schat van goed bestuurde landen aan zijn grenzen te hebben'. De Unie zou dit ook in haar eigen algemene strategie moeten toepassen om positieve verandering tot stand te brengen. Echter, de ernstigste belemmering voor de institutionalisering van het ENB naar het oosten blijven de onopgeloste conflicten in Transnistrië en de Zuidelijke Kaukasus, die de voornaamste oorzaak zijn van de instabiliteit en de politieke en economische problemen van de regio. Ik hoef maar de explosie van vandaag in Transnistrië te noemen, die de gaspijpleiding zwaar heeft beschadigd. Het is dringend nodig dat de EU inspanningen voor conflictbeslechting ondersteunt, onder meer via directe bemiddeling, vertrouwensopbouw en humanitaire hulp aan de miljoenen ontheemden en vluchtelingen. Dat is de reden waarom de EU ervoor moet zorgen dat haar aanzienlijke financiële en technische ondersteuning in de regio gepaard gaat met een grotere politieke aanwezigheid en welomschreven voorwaarden.
Jacek Protasiewicz
(PL) Mevrouw de Voorzitter, commissaris, ik wil beginnen met felicitaties voor de rapporteurs van beide verslagen, in het bijzonder voor de rapporteur van het verslag over de oostelijke dimensie van het nabuurschapsbeleid, Marek Siwiec. Dit zijn geen felicitaties uit hoffelijkheid. Ik ben er volledig van overtuigd dat we eindelijk verslagen hebben die aantonen dat het Europees nabuurschapsbeleid in veel grotere mate gebaseerd moet zijn op de waarden die voor ons het belangrijkst zijn: respect voor de mensenrechten, persvrijheid en democratische regeringen.
Ik herhaal wat ik maandag in deze zaal heb gezegd: de lessen uit de gebeurtenissen in Noord-Afrika en het Midden-Oosten tonen aan dat de mensen die daar wonen, en in het bijzonder de jongeren, niet alleen meer brood willen, maar ook meer vrijheid en respect voor hun burgerrechten en mensenrechten. Hetzelfde geldt voor onze oosterburen, in het bijzonder voor een land dat een rechtstreekse buur van de Europese Unie is, namelijk Wit-Rusland. Ik wil u op de hoogte brengen van de schandalige gebeurtenissen die deze avond in Grodno in Wit-Rusland hebben plaatsgevonden. Een van de journalisten, Andrzej Poczobut, die beschuldigd is van het belasteren van de president in artikelen in de internationale pers, is in verband met zijn werk als journalist door de KGB aangehouden, zodat hij morgen tijdens de zitting van de Wit-Russische delegatie niet met ons, leden van het Europees Parlement, kan spreken. Dit zijn schandalige praktijken. Het Europees nabuurschapsbeleid moet ons helpen om situaties zoals de situatie van vanmiddag met Andrzej Poczobut te voorkomen.
Christofer Fjellner
(SV) Mevrouw de Voorzitter, ik ben de Commissie dankbaar voor het feit dat zij ervoor heeft gekozen om deze herziening van de zuidelijke dimensie van het Europees nabuurschapsbeleid voor te stellen. Die herziening is absoluut nodig. We moeten onder ogen zien dat Europa zich verdraagzaam heeft opgesteld jegens dictaturen in plaats van er harde eisen inzake democratie aan te stellen. Dat heeft Europa vertrouwen gekost. Daarom hebben we een nieuw beleid nodig dat die landen weer helpt op te bouwen na decennia van wanbestuur. Op dat gebied kan Europa enorm veel doen, met name als belangrijkste handelspartner van die regio. Waarschijnlijk zou de beste benadering erin bestaan om juist te investeren in wederopbouw en handel, om zo het vertrouwen terug te winnen dat we zijn kwijtgeraakt. Daarom ben ik blij dat de Commissie het in deze mededeling heeft over de handelsdimensie en zegt dat we onze Noord-Afrikaanse buren meer markttoegang moeten geven om hen te helpen om via handel welvaart tot stand te brengen.
Momenteel zijn de Europese tariefmuren, met name op landbouwgebied, echter een grote hinderpaal voor ontwikkeling. Neem bijvoorbeeld de minimumprijzen voor landbouwproducten, die tot gevolg hebben dat hoe effectiever groenten en fruit worden geteeld, hoe hoger de rechten zijn die erop moeten worden betaald. Dat is een hinderpaal voor ontwikkeling en welvaart. Daarom zou ik willen voorstellen dat de eerste stap die de Commissie zou kunnen nemen, erin bestaat om die landen in Noord-Afrika die de weg naar democratie zijn ingeslagen, vrije markttoegang te geven in Europa. Dat deden we al voor de westelijke Balkan na de oorlog in Joegoslavië; waarom zouden we geen lering trekken uit dat voorbeeld? De welvaart in Europa is gebaseerd op vrijhandel. Waarom zouden we onze Noord-Afrikaanse buren niet helpen om hun welvaart op te bouwen op vrijhandel met ons?
Georgios Koumoutsakos
(EL) Mevrouw de Voorzitter, het nabuurschapsbeleid is ongetwijfeld een succesvol beleid. Wij moeten dit echter nog dynamischer, nog effectiever maken. De moeilijke economische situatie waar wij momenteel mee geconfronteerd zijn, mag geen alibi of voorwendsel zijn om dit beleid niet verder te versterken. Dit geldt met name voor zijn zuidelijke dimensie.
De recente dramatische ontwikkelingen en gebeurtenissen in Noord-Afrika maken dit hoogstnoodzakelijk. Deze samenlevingen hebben onze daadwerkelijke maar tegelijkertijd ook discrete steun nodig, en ik onderstreep het woord "discreet” om voor de hand liggende historische en politieke redenen. Wij moeten steun geven aan het maatschappelijk middenveld in deze landen, aan hun democratische activiteiten en hun verzoek om meer vrijheid.
Bovendien mogen wij niet vergeten dat het Middellandse Zeegebied een migratiebom aan het worden is, en dit is een reden te meer om via het nabuurschapsbeleid steun te geven aan de stabiliteit, de democratie en de ontwikkeling in deze landen.
Jacek Saryusz-Wolski,
(EN) Mevrouw de Voorzitter, ik wil de commissaris feliciteren met de mededeling over partnerschappen, die een snelle en vooruitziende aanpak voorstaat.
We zien hier een herontwerp van het nabuurschapsbeleid met de Commissie als hoedster van de holistische benadering. Ik vind het rampzalig om de zuidelijke en de oostelijke landen van de nabuurschap tegen elkaar op te zetten. Wij zijn aan het herontwerpen, en terwijl er goed nieuws is over wat er in het zuiden gebeurt, reikt het belang van dit herontwerp en het herdenken verder dan het Zuiden. Het omvat ook het Oosten. We moeten overstappen van een overheidsgerelateerd of -gericht beleid naar een maatschappijgericht beleid, en van een op economisch belang op korte termijn gericht beleid naar een op mensenrechten en democratie gericht beleid. We moeten ons in ons beleid gul tonen jegens de samenleving en veeleisender en strenger zijn tegen overheden. Ook moeten we status quo niet verwarren met stabiliteit. We moeten naar een soort overgangsaanpak.
Werken aan dit nieuwe paradigma voor een nabuurschapsbeleid brengt de noodzaak met zich mee om het oostelijk beleid in dezelfde richting te veranderen. Zuid en Oost moeten evenveel aandacht krijgen. De financiering moet symmetrisch zijn, want ze staan niet echt tegenover elkaar, en er moet slim gefinancierd worden. Er is hier sprake van een structurele onderfinanciering. Elk jaar betalen we aan de landen van het nabuurschapsbeleid 20% van wat we betalen aan de rest van de wereld. Ik weet hoe moeilijk het momenteel is om te praten over financiering, maar dit beleid moet worden herzien, en dat vereist ook extra financiering.
RadvilMorkūnaitė-Mikulėnienė,
(EN) Mevrouw de Voorzitter, op dit moment is het van belang om beide factoren van het Europees nabuurschapsbeleid zorgvuldig af te wegen en er het juiste evenwicht tussen te vinden. Het ENB moet flexibeler, proactiever en beter aangepast worden. Als we willen dat Europa wordt omgeven door een ruimte van stabiliteit, gedeelde waarden en vooruitgang, moeten we ons om te beginnen niet langer beperken tot vooraf vastgestelde quota. Financiële bijstand moet worden afgewogen op basis van politieke betrokkenheid en de wil om de EU-waarden, -vrijheden en -normen dichterbij te brengen. Het moet resultaatgericht zijn en worden gekoppeld aan objectieve en duidelijke criteria voor democratisering en de vooruitgang die met hervormingen wordt geboekt.
Ten tweede moeten we overwegen om binnen het ENB een instrument voor ​​snelle reactie tot stand te brengen om snel en flexibel te kunnen reageren op politieke veranderingen in de partnerlanden, zoals onlangs gebeurde in de zuidelijke nabuurschap.
Ten derde is ook de aantrekkelijkheid van de EU-bijstand van belang. De vereenvoudiging van de toewijzingsprocedures voor EU-middelen en het actief delen van deskundigheid door de lidstaten in een vroeg stadium van programmering zouden een extra stimulans zijn.
Silvia-Adriana Ţicău
(RO) Mevrouw de Voorzitter, ik kom uit Galaţi, een stad in Roemenië op de grens van de Europese Unie met de Republiek Moldavië en Oekraïne. Ik wil het zodoende hebben over de oostelijke dimensie van de herziening van het nabuurschapsbeleid. Ik onderstreep het belang ervan voor zowel de uitvoering van de strategie van de Europese Unie voor de Donau, als voor de energiezekerheid van de EU.
Ik vraag de Commissie en de lidstaten om een volledige EU-strategie te lanceren voor de Zwarte Zee en te zorgen voor voldoende financiële middelen en menskracht voor een efficiënte uitvoering hiervan. Ik verwelkom toetreding van Oekraïne en de Republiek Moldavië tot het Verdrag tot oprichting van de Energiegemeenschap, dat een belangrijke rol zal spelen bij het bereiken van de EU-doelstellingen op het gebied van energiezekerheid van deze landen.
Wat betreft de voorrangsprojecten van de Unie op het terrein van energie wil ik het belang onderstrepen van de zuidelijke corridor voor gas. Ik beschouw de gaspijplijn Nabucco naast de transadriatische gaspijplijn, de pan-Europese oliepijplijn, de verbinding Turkije-Griekenland-Italië of...
(Spreekster wordt door de Voorzitter onderbroken)
Tatjana Ždanoka,
(EN) Mevrouw de Voorzitter, ik steun het Europees nabuurschapsbeleid als een zinvol politiek kader voor de versterking van de democratie in zowel de oostelijke als de zuidelijke landen, maar ik heb nu het woord gevraagd om u allemaal de volgende vraag te stellen: heeft de Europese Unie wel het morele recht om derde landen de weg naar echte democratie te laten zien? In beide ontwerpresoluties wordt gewezen op ENB-waarden als democratie, de rechtsstaat en de eerbiediging van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden, waaronder ook de vrijheid van de media, de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht en de strijd tegen corruptie. Blinkt de Europese Unie zelf wel uit op al deze gebieden, als we bijvoorbeeld denken aan de situatie van de media in Italië en Hongarije, massale staatloosheid in Letland en Estland en de verdenking van corruptie in ons Parlement? Ik hoop van harte dat we ...
(Spreekster wordt door de Voorzitter onderbroken)
Seán Kelly,
(EN) Mevrouw de Voorzitter, nabuurschap is het sleutelwoord hier. Ook in het privé-leven is het hebben van goede buren een grote aanwinst voor iedereen. Een goede buur is vriendelijk, mengt zich niet onnodig in je zaken, maar is bereid een vriendschappelijke hand te reiken in tijden van nood.
Dat is wat de Europese Unie in praktijk moet brengen bij haar beleid. Het is makkelijk genoeg als je buurlanden even vriendelijk, stabiel en democratisch zijn. Maar zijn ze dat niet, dan wordt het moeilijker.
De suggestie dat we ons moeten aansluiten bij het maatschappelijk middenveld, met name in deze landen, is een hele goede. Mijn collega, de heer Van Nistelrooij, wees erop dat we 1,1 miljard euro uitgeven voor activiteiten aan de grenzen en dat we een samenhangender aanpak nodig hebben. Ik ben het daarmee eens.
Ook de suggestie dat we regelmatig hoorzittingen moeten houden, in het bijzonder met het maatschappelijk middenveld van ondemocratische regimes, is een goede. Zo kunnen zij horen wat wij te zeggen hebben, en wij kunnen direct iets van hen horen.
Malika Benarab-Attou
- (FR) Mevrouw de Voorzitter, commissaris, in de vooruitzichten van het Europees nabuurschapsbeleid met betrekking tot het zuidelijke Middellandse Zeegebied die u hebt beschreven, hebt u gesproken over mogelijke katalysatoren. U bent echter één groep vergeten, waar ik zelf toe behoor. In Europa worden mensen zoals ik - immigranten of kinderen van immigranten - uit de voormalige door Europa gekoloniseerde gebieden nog steeds gestigmatiseerd, terwijl wij, zij, van grote waarde zijn en kunnen zijn, invloedrijke bemiddelaars tussen Noord en Zuid op dit historische moment.
Mijnheer Füle, wat vindt u van deze mogelijkheid? Zult u het in overweging nemen?
Laima Liucija Andrikien
(LT) Mevrouw de Voorzitter, de herziening van het Europees nabuurschapsbeleid is een van onze belangrijkste taken. De gebeurtenissen in Egypte, Tunesië, Libië, Jemen, Bahrein en elders breken vele stereotypen in onze hoofden meedogenloos af, zoals dat de meeste mensen in het Midden-Oosten en Noord-Afrika niets geven om mensenrechten en dat ze eraan gewend zijn onder dictatoriale regimes te leven. De revolutie in de Arabische wereld heeft aangetoond dat dit een misvatting is.
Enkele weken geleden bezocht ik Egypte op de dag waarop daar het referendum over amendementen op de grondwet werd gehouden. Iedereen die we ontmoetten, sprak over vrijheid, rechtvaardigheid en democratie. De meesten benadrukten dat ze een andere vorm van steun van de Europese Unie nodig hebben. Er is behoefte aan steun om het maatschappelijk middenveld te versterken, politieke partijen op te richten en de mensenrechten te beschermen, zodat toekomstige parlementaire en presidentiële verkiezingen democratisch, vrij en eerlijk zijn. De democratische processen die daar plaatsvinden, zijn fragiel en kwetsbaar, en we moeten hen tijdig helpen.
Štefan Füle
lid van de Commissie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, ik ontwaar hier een zeer belangrijk element, namelijk dat wij, de Commissie en het Parlement, een gelijklopende benadering hebben van de herziening van ons nabuurschapsbeleid. Het is niet zoals bij vele andere beleidsterreinen, waarbij wij hier komen met een product dat al is afgerond en waarover we dan debatteren. Enige tijd geleden begonnen we met het proces, en door middel van interactie konden we een aantal goede ideeën van het Parlement al opnemen en sommige van onze ideeën uitleggen. De lange lijst van sprekers die waardevolle suggesties hebben gedaan en goede vragen hebben gesteld, bewijst dat deze aanpak de juiste was.
Met het Verdrag van Lissabon, dat ook in het Europees Parlement is overeengekomen en waarover is gestemd, hebben we hoog ingezet. We spraken af dat de Europese Unie een mondiale speler zou zijn. Catherine Ashton, vicevoorzitter van de Commissie en hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, en ik zijn beiden van mening dat we nauwelijks aan deze verwachting konden voldoen zonder in de eerste plaats een werkelijk constructieve rol in ons nabuurschap te spelen, en dat we een dergelijke rol nauwelijks konden spelen zonder de uitdagingen van ons nabuurschap, inclusief het langdurige conflict, aan te gaan.
Met dat in het achterhoofd zijn we in juni vorig jaar samen aan het herzieningsproces begonnen. Op dat moment waren onze ambities in de eerste plaats om na te denken over de nieuwe instrumenten die door het Verdrag van Lissabon waren gecreëerd. Er zijn grote veranderingen met betrekking tot het externe optreden gekomen met de vervanging van het zes maanden durend voorzitterschap en de prioriteiten daarvan met betrekking tot de externe betrekkingen door het samenhangende en coherente beleid dat wordt gegarandeerd door een persoon met een dubbele rol, die voor het eerst het communautair GBVB-instrument combineert met bevoegdheden in de Dienst voor extern optreden. Ook ambassades zijn belangrijker geworden om niet alleen de Commissie, maar ook de Europese Unie te vertegenwoordigen. Dit zijn ingrijpende dingen.
Ik weet dat er veel vragen en uitdagingen zijn en hier en daar zelfs kritiek, maar ik heb er vertrouwen in dat deze veranderingen zullen leiden tot een meer coherent EU-beleid inzake het externe optreden. We wilden dat tot uitdrukking brengen in ons nabuurschapsbeleid. We wilden ook een van de belangrijke dingen doen waarvan we voelden dat die ontbrak. Als we keken naar het nabuurschap, hadden we niet echt het gevoel dat deze landen zich 'eigenaar' voelden van het nabuurschapsbeleid. Sommige van onze partners zeiden dat het nabuurschapsbeleid hen was opgelegd en dat zij eigenlijk nooit waren geraadpleegd. Dus menen ze dat hun standpunten niet in aanmerking werden genomen en dat er een regeling was die werd toegepast op alle landen, zonder rekening te houden met hun specifieke kenmerken. Maar toen kwam de Arabische revolutie. Die heeft ons een spiegel voorgehouden, en ik denk dat dat hard nodig was - om onszelf belangrijke vragen te stellen, zoals hoe goed we voorbereid zijn om aan de verzuchtingen van opkomende democratieën tegemoet te komen, hoe ver we bereid zijn te gaan om met situaties zoals die in Libië om te gaan, hoe lang we hier en daar compromissen moeten sluiten en stabiliteit moeten koppelen aan autocratie en accepteren dat we niet altijd even zwaar aan onze waarden tilden als aan onze belangen.
Onze mededeling van 8 maart was een poging om sommige van die vragen te beantwoorden - de gemakkelijke vragen om helemaal eerlijk te zijn - want we hebben eigenlijk alleen maar de vragen die verband houden met de opkomende democratieën beantwoord. De moeilijkere vragen hebben we overgelaten aan de strategische ENB-herziening. Vele daarvan moeten nog altijd worden beantwoord.
In die mededeling van 8 maart hebben we drie fundamentele pijlers gedefinieerd, die u ook weerspiegeld ziet in de strategische evaluatie. De eerste ondersteunt de democratische transformatie en institutionele opbouw in onze buurlanden. Bij de tweede ligt het accent op de relatie met de samenleving en de ondersteuning van het maatschappelijk middenveld. De derde geeft steun aan inclusieve en duurzame groei bij onze buren.
Veel landen in het Zuiden zijn aan het veranderen, een verandering die niet beperkt is tot die landen, maar die voor de hele regio geldt. Ze veranderen ook ons en de manier waarop we reageren op de situatie - de manier waarop we proactief reageren en deze nieuwe fenomenen in ons nabuurschap nastreven. Het zal gevolgen hebben in het Oosten, en we hebben een les geleerd over ons gezamenlijk denken met onze partners in het Oosten. Deze reflectie over het Oosten gaat niet ten koste van het Zuiden, en de gebeurtenissen in het Zuiden en onze huidige belangstelling en aandacht voor het Zuiden gaan niet ten koste van onze interesse in het Oosten. Het ENB-herzieningsproces versterkt de noodzaak van een evenwichtige benadering van ons nabuurschap, of het nu gaat om het Oosten of het Zuiden.
Er is een nieuwe impuls om, soms, gewenste realpolitik in onze omgeving te vervangen door een ambitieus en veel proactiever beleid op basis van onze waarden. Er is ook een momentum om duidelijk te zijn over wat we willen bereiken met of via de instrumenten van het nabuurschapsbeleid. Een paar jaar geleden verwezen we naar de zone van vrede, stabiliteit en welvaart. Dat is een belangrijk concept, dat nog steeds geldig is, maar de partners willen meer. In het Oosten zijn sommigen van hen heel duidelijk wat de Europese aspiraties betreft. Mensen in het Zuiden willen een kader voor economische integratie dat meer institutioneel bepaald is. Moeten we ervoor terugschrikken onze gedachten over deze onderwerpen met hen te delen? Ik denk het niet. Ik denk dat we duidelijk moeten maken dat het Oostelijk Partnerschap niet een manier is om de landen in het Oosten af te houden van het EU-lidmaatschap, maar dat het voor hen een manier is om meer Europese Unie in hun land op te bouwen. Ik denk dat we de meest vooruitstrevende landen in het Zuiden een aanbod moeten doen - een soort raamwerk waarmee zij deel kunnen uitmaken, niet van de besluitvorming, maar wel van de besluitvormgeving.
Verwacht geen zeer technisch keurslijf voor de bilaterale betrekkingen met onze buren. Verwacht heel weinig, maar zeer duidelijke en zeer belangrijke benchmarks. Verwacht, als gevolg van deze ENB-herziening, een flexibele en op maat gemaakte structuur en een goedwerkende interactie tussen de politieke sturing aan de ene kant en onze programma's en technische en financiële bijstand aan de andere kant.
Het wordt geen eenvoudig proces. Geen enkele verandering is eenvoudig, maar in vergelijking met zijn voorganger moet dit een continu proces worden, waarbij de evaluatiemogelijkheden, of zo u wilt de mogelijkheden voor feedback of een reality check, een belangrijke kwaliteit zijn die in deze herziening van het ENB wordt opgenomen.
Velen van u spraken over geld. Hoe hoger onze ambities zijn, hoe meer middelen we nodig zullen hebben. De logica is hier heel duidelijk. Maar gaat het alleen om geld? Helemaal niet. Het gaat ook om onze creativiteit, onze samenhang, het serieus nemen van de belangen van onze partners en ambitieus zijn waar het gaat om het openen van onze handelsmarkt en het aanpakken van het mobiliteitsvraagstuk.
De Jasmijnrevolutie ging in belangrijke mate over waardigheid en gelijke kansen. Laten we deze twee kwesties - waardigheid en gelijke kansen - dan tot de uitgangspunten van ons beleid maken. Het Parlement heeft in dit verband een zeer belangrijke rol te spelen.
De Voorzitter
Tot besluit van het debat zijn er twee ontwerpresoluties ingediend, overeenkomstig artikel 110, lid 2 van het Reglement.
Het debat is gesloten.
De stemming vindt donderdag 7 april plaats.
Schriftelijke verklaringen (artikel 149)
Tunne Kelam,
schriftelijk. - (EN) Alle Europese landen die aan de EU-criteria voldoen, moet het EU-lidmaatschap in het vooruitzicht worden gesteld. De oostelijke dimensie van het ENB moet dit onderliggende principe duidelijk als zodanig erkennen en ervoor zorgen dat onze buren in Oost-Europa concreet kunnen zien dat zij een betrouwbaar vooruitzicht hebben op toekomstig lidmaatschap.
De sterkste prikkel voor democratische en politieke hervormingen en het creëren van een civiele samenleving is en blijft het vooruitzicht op het EU-lidmaatschap. Terwijl de toekomstige aanvragers hun huiswerk grondig moeten doen, moet de EU onomstotelijk aantonen dat onze inzet voor de uitbreiding geldig en geloofwaardig blijft. Om deze geloofwaardigheid te versterken en elke twijfel dat er met twee maten wordt gemeten weg te nemen, moet de EU het absoluut duidelijk maken dat de betrekkingen met onze oostelijke buren in de eerste plaats gebaseerd moeten zijn op democratische waarden, respect voor de mensenrechten en de rechtsstaat. Omdat ieder land moet worden beoordeeld op zijn eigen merites, moeten de basiswaarden in alle landen gelijk worden gerespecteerd, los van concrete economische en politieke belangen van bepaalde lidstaten. Dezelfde principes moeten worden toegepast op de betrekkingen met Rusland, waar de situatie op het vlak van de rechtsstaat en de mensenrechten slechter is dan in de meeste ENB-landen.
Jaromír Kohlíček
Ik moet bekennen dat ik me bij het lezen van de ontwerpresolutie van de Commissie buitenlandse zaken enorm heb verbaasd. Het gaat mijn verstand werkelijk te boven dat de demonstraties in Wit-Rusland, waarbij de zogenaamde demonstranten rijkelijk door het buitenland worden ondersteund, gelijkgesteld worden aan de storm van protest in Egypte en Tunesië die is ontstaan door stijgende voedselprijzen en werkloosheid. De absurde conclusie vind ik kenmerkend voor de nonsens van zogenaamde politici. Het is de heer Siwiec blijkbaar ontgaan dat er in de monarchieën van de Arabische wereld demonstraties hebben plaatsgevonden, die aan tientallen mensen het leven hebben gekost, of dat er in Libië een oorlog woedt. Dat is blijkbaar allemaal normaal. In punt twaalf ontbreekt de constatering van negatieve ontwikkelingen in Moldavië. Sommige leden van de Fractie van de Europese Volkspartij zijn zo verliefd op Julia Timosjenko dat een Oekraïense regering zonder haar volgens hen ondemocratisch is, hoewel de regering in het laatste jaar de economische en politieke situatie van het land aanzienlijk heeft weten te verbeteren. Ik beschouw de oproep in punt dertien tot brede steun aan de ontwikkeling van democratische partijen in Wit-Rusland als een directe inmenging in de interne aangelegenheden van een andere staat. Het is jammer dat een dergelijk streven naar democratie in EU-landen, zoals bijvoorbeeld Hongarije, ontbreekt. Punt 52 van de resolutie beschouw ik als een volgende grove onbeschaamdheid, net zoals de steun voor allerhande ondermijnende activiteiten zoals Belsat, of Radio Russia en de Europese radio voor Wit-Rusland. Dit alles herinnert me maar al te goed aan de periode van de Koude Oorlog zoals ik die uit de geschiedenisboeken ken.
Elżbieta Katarzyna Łukacijewska
schriftelijk. - (PL) Vandaag debatteren we in het Europees Parlement opnieuw over de oostelijke dimensie van het Europees nabuurschapsbeleid. We mogen niet vergeten dat het doel een versteviging van de banden tussen de Europese Unie en haar oosterburen, en in het bijzonder Oekraïne moet zijn, door bevordering van allerlei soorten burgerinitiatieven, sociale initiatieven en economische initiatieven. De jonge burgers van Oekraïne verwachten steun van de Europese lidstaten, en in het bijzonder de opening van de grenzen zodat ze vrij kunnen reizen tussen de landen, kunnen studeren en hun passies en interesses kunnen ontwikkelen. Een waarborg voor een betere invoering van akkoorden op het gebied van versoepeling van de visumprocedures en een vrijhandelszone tussen de Europese Unie en Oekraïne is van cruciaal belang. We moeten ook het beurssysteem uitbreiden voor studenten uit de oostelijke landen die onder het nabuurschapsbeleid vallen, en hen aanzetten om meer actief te zijn op sociaal en politiek vlak.
Cristian Dan Preda
schriftelijk. - (RO) Het gecombineerde debat over deze twee verslagen betreffende het nabuurschapsbeleid is welkom, aangezien we behoefte hebben aan een samenhangende aanpak in onze verslagen van de naburige landen in het oosten en zuiden. Ik wil in de eerste plaats onderstrepen dat het contraproductief is om deze twee geografische gebieden met elkaar te laten concurreren. Het gaat hier niet om een wedstrijd om natuurlijke hulpbronnen, maar om een efficiënte kanalisering van de middelen richting de partners die voortgang boeken ten opzichte van de gemeenschappelijke criteria die aan de basis liggen van ons nabuurschapsbeleid. Ik doel hier met name op respect voor de mensenrechten, de democratie en de rechtsstaat. Daarom ben ik van mening dat we de moed moeten hebben om de positieve resultaten van ons nabuurschapsbeleid te erkennen, zoals in Georgië of Moldavië, maar ook de negatieve ontwikkelingen zoals helaas in Wit-Rusland of Oekraïne. Differentiatie moet het basiscriterium blijven, en dit geldt ook voor de zuidelijke naburige landen. Aan onze Europese partners moeten we uniforme, hoge eisen stellen in verband met het respect voor de gemeenschappelijke waarden van de Unie.
Fiorello Provera
schriftelijk. - (IT) Bij de herziening van het Europees nabuurschapsbeleid is het belangrijk dat het effect van dit beleid op migratie goed wordt ingeschat. Een nabuurschapsbeleid kan op dit gebied niet volledig doeltreffend zijn zonder op te treden tegen de oorzaken van de instabiliteit waardoor migratiestromen ontstaan.
Dit vraagt om regionale samenwerking, onder andere door bilaterale overeenkomsten, zowel met de landen van oorsprong als met de landen van doorreis. Om massa-immigratie te voorkomen, is het noodzakelijk om samen te werken met de landen van doorreis en van oorsprong van de migratiestromen. We moeten de landen van oorsprong van de immigranten helpen bij de overgang naar democratie en goede governance door onze waarden en onze ervaring ter beschikking te stellen.
We hebben bij het Europees nabuurschapsbeleid behoefte aan een economische agenda waarmee we meer werkgelegenheid kunnen scheppen en aan handelsovereenkomsten die echte economische, marktgestuurde ontwikkeling op gang kunnen brengen. Commissaris Füle en hoge vertegenwoordiger Ashton pleiten, met de formule 'more for more', voor voorwaarden aan de hulp, waarbij de landen die het meest actief zijn op het gebied van democratische hervorming en eerbied voor de mensenrechten beloond zullen worden. We moeten deze aanpak ondersteunen, omdat die overeenkomt met onze waarden, ontwikkeling ondersteunt en moreel juist is jegens de Europese belastingbetaler.
Debora Serracchiani
Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, in navolging van de recente gebeurtenissen in Zuidoost-Europa moet het ten aanzien van zuidelijke buurlanden gevoerde Europese nabuurschapsbeleid worden hervormd teneinde te kunnen voorzien in de nodige middelen en bijstand voor een echte democratische transitie, en de grondslagen te leggen voor diepgaande politieke, sociale en institutionele hervormingen Het is ook van belang dat bij de herziening van het Europees nabuurschapsbeleid voorrang wordt gegeven aan de criteria op het gebied van onafhankelijkheid van de rechterlijke macht, eerbiediging van de persvrijheid en corruptiebestrijding. Het is echter ook noodzakelijk dat de EU-strategie voor het Middellandse Zeegebied wordt herzien en hervormd, zodat politieke dialoog en het beleid ter ondersteuning van alle democratische krachten worden aangezwengeld.
Csaba Sándor Tabajdi
De crisis in de Arabische wereld heeft aangetoond dat de tot dusver gevolgde koers in het nabuurschapsbeleid gefaald heeft. Financieringsmiddelen moeten transparanter worden gemaakt, en bij de uitbetaling van steun moet een resultaatgerichte aanpak worden toegepast. Dit geldt ook voor de oostelijke dimensie van het beleid. Het toekomstige Europese nabuurschapsbeleid moet berusten op grensoverschrijdende intermenselijke contacten, vooral in het geval van de oostelijke dimensie, aangezien de bij het Oostelijk Partnerschap betrokken landen ook het perspectief hebben om kandidaat-lidstaat te worden. We zouden de kwestie van wederkerige visumvrijstelling tussen Oekraïne en de EU pragmatisch moeten aanpakken en haar niet als een politiek pressiemiddel moeten gebruiken. De Oekraïense regering moet nog heel wat werk verzetten op het gebied van de mensenrechten en versterking van de democratie. Maar daarvoor zouden we zeker niet de Oekraïense staatsburgers moeten straffen. Als de Europese Raad de Wit-Russische burgers steunt terwijl tegen Wit-Rusland sancties worden ingesteld, moet hij voor Oekraïne geen andere standaard gebruiken. Een spoedige toekenning van vrijstelling van de visumplicht, die hopelijk nog dit jaar plaatsvindt, kan tevens de grondslag leggen voor economisch vertrouwen, dat nodig is voor de totstandbrenging van een vrijhandelszone. Ik vertrouw erop dat het Poolse voorzitterschap deze zaak als prioriteit zal behandelen. Het is betreurenswaardig dat de top van het Oostelijk Partnerschap niet meer onder het Hongaarse voorzitterschap heeft kunnen plaatsvinden. Hongarije had de partners in het oostelijke nabuurschap van de EU veel objectiever kunnen behandelen dan de Polen, die vanwege hun historische ervaringen in talrijke betrekkingen de afgelopen jaren een bevooroordeeld beleid hebben gevoerd.
Traian Ungureanu,
schriftelijk. - (EN) Het Europees nabuurschapsbeleid moet een Europees beleid blijven, en niet een Frans, Roemeens of Pools beleid worden. Een onderscheid tussen buren in het Zuiden en in het Oosten, gevolgd door een overdracht van middelen van oost naar zuid, kan misschien goed van pas komen in de agenda van een sponsorstaat, maar zou een einde te maken aan het Europees nabuurschapsbeleid. De druk die Frankrijk uitoefent om het Zuiden te steunen en de programma's voor het Oosten te laten doodbloeden, zou een ongelukkig precedent scheppen. Europa moet omgaan met zijn nabuurschap en niet met prioritaire buren. Een overdracht van middelen van oost naar zuid zou een rampzalig signaal zijn voor onze oostelijke partners. Het heeft geen zin om de democratie in het Zuiden te ondersteunen door die in het Oosten te verzwakken. De Europese verzuchtingen en de democratische waarden van de partners in het Oosten kunnen verder worden beschadigd door een impulsieve liberalisering van visa. Er is geen plaats voor een beleid van "Rusland eerst” op dit gebied. Russische burgers hebben recht op vrij reizen, maar niet eerder dan onze partners in het Oosten. Het verlenen van een visumvrije regeling aan Rusland zou het Russisch paspoort tot het gouden document maken dat zo gewild is in Georgië, Moldavië en Oekraïne. Het zou deze landen intern destabiliseren. Ik sta erop dat de EU deze problemen serieus in haar overwegingen betrekt.
