Uczciwość gier hazardowych on-line (krótka prezentacja)
Przewodnicząca
. Następnym punktem posiedzenia jest krótka prezentacja sprawozdania pani poseł Schaldemose, w imieniu Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów, w sprawie uczciwości gier hazardowych on-line
Christel Schaldemose
sprawozdawczyni. - (DA)
Pani przewodnicząca! Jestem dumna i zadowolona, że mogą przedstawić dziś Izbie sprawozdanie z własnej inicjatywy w sprawie uczciwości gier hazardowych on-line. Jak wiecie, kwestia hazardu zawsze budziła ogromne kontrowersje w Parlamencie Europejskim. Hazard został wyłączony z zakresu dyrektywy usługowej, podobnie jak z zakresu dyrektywy w sprawie handlu elektronicznego i został również wyłączony z zakresu dyrektywy w sprawie telewizji bez granic. Dlaczego tak jest? Cóż, wierzę, że większość z nas zgodzi się co do tego, że hazard rzeczywiście jest usługą finansową - stwierdził to Europejski Trybunał Sprawiedliwości - ale jest on całkowicie odrębną usługą finansową. Nie możemy porównać uprawiania hazardu w Internecie z zakupem czajnika elektrycznego lub najęciem rzemieślnika do położenia podłogi, i z tego powodu należy je traktować odrębnie. Tak właśnie czynią jak dotąd państwa członkowskie. Wydają one ścisłe regulacje w celu ochrony konsumentów przed uzależnieniem, a także przed oszustwami i ustawianiem gier sportowych, lecz także w celu zapobiegania praniu brudnych pieniędzy. Państwa członkowskie mają ponadto na celu utrzymanie praworządności i porządku. Nie wszystkie rodzaje hazardu są jednak takie same. W istocie, hazard on-line niesie ze sobą wiele specyficznych wyzwań, w przeciwieństwie do hazardu tradycyjnego, częściowo z racji swego transgranicznego charakteru, a także z racji bardzo łatwej dostępności.
Negocjacje towarzyszące temu sprawozdaniu były momentami o wiele bardziej gorące, niż mógłbym sobie tego życzyć. Mieliśmy na przykład bardzo różne zdanie co do tego, czy hazard on-line stwarza większe ryzyko uzależnienia. Jestem tym nieco zaskoczona, ponieważ liczby mówią za siebie jasno i czytelnie. Badania przeprowadzone w Szwecji i innych krajach pokazują, że ryzyko powstania uzależnienia jest pięć do siedmiu razy większe u osoby grającej w pokera przez Internet, niż u osoby wychodzącej z domu i grającej w pokera w realnym świecie. Jednak przyznam szczerze, że nie znamy wszystkich skutków uprawiania przez konsumentów hazardu on-line. Był to jeden z aspektów, co do którego udało się nam osiągnąć zgodność, dlatego też potrzebujemy więcej informacji na temat tego, jak najlepiej ochraniać konsumentów.
W sprawozdaniu znajduje się jednak sześć punktów, które chciałabym tu dzisiaj podkreślić:
1. znaczna większość członków Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów wierzy, że operatorzy hazardu on-line nie powinni być jedynie zobowiązani do przestrzegania prawodawstwa dotyczącego hazardu w krajach, gdzie świadczą swoje usługi, lecz również prawa kraju zamieszkania konsumenta;
2. należy zapewnić na szczeblu politycznym wytyczne określające, jak powinniśmy podejść do wyzwań i problemów związanych z Europejskim hazardem on-line, zanim zrobią to sądy;
3. współpraca pomiędzy państwami członkowskimi powinna zostać znacznie wzmocniona;
4. musimy opracować normy ochrony konsumentów przez oszustwami, uzależnieniem od hazardu i innymi związanymi z hazardem niebezpieczeństwami;
5. potrzebujemy więcej badań dotyczących tego obszaru, i wreszcie
6. Parlament Europejski w pełni popiera inicjatywy i procesy inicjowane przez Radę i nakłaniamy do udzielenia wsparcia również Komisję.
Generalnie wierzę, że przedmiotowe sprawozdanie przyczyni się do powrotu sektora hazardu do obszaru działań politycznych, do którego on przynależy. Sprawozdanie jest nacechowane równowagą i uzyskało znaczne wsparcie komisji, mimo, że było drażliwą kwestią. Zostało przegłosowane 32 głosami "za” wobec 10 głosów "przeciw”. Alternatywna rezolucja została przedłożona przez mniejszość Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów. Starałam się uwzględnić w sprawozdaniu jak najwięcej poglądów mniejszości, ale różnice polityczne są tak głębokie, że nie było możliwe uwzględnienie wszystkich podejść. Chciałabym podziękować moim kolegom za wsparcie i mam nadzieję, że moje sprawozdanie uzyska jutro poparcie znacznej większości.
Jacques Barrot
wiceprzewodniczący Komisji. - (FR) Pani przewodnicząca, pani poseł Schaldemose! Komisja z zadowoleniem przyjmuje to sprawozdanie z własnej inicjatywy przygotowane przez Parlament Europejski. Komisja ceni sobie pracę podjętą przez Komisję Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów i przez panią - tu zwracam się do pani poseł Schaldemose - jako sprawozdawcę i ze szczególnym zadowoleniem przyjmuje badania dotyczące zagadnienia uczciwości.
Jak mój kolega, komisarz McCreevy, podkreślił w swoich poprzednich wystąpieniach, że sposoby podejścia to tego problemu w państwach członkowskich są zbyt zróżnicowane, aby pozwalały na podjęcie inicjatywy legislacyjnej. Ostatnie dyskusje w Radzie ds. Konkurencyjności jasno pokazały, że państwa członkowskie nie osiągnęłyby porozumienia w sprawie takiej inicjatywy.
Ponadto kilku wskazówek dostarcza traktat. Wyrok Trybunału, werdykt w sprawie Placanica, wydany w marcu 2007 roku, potwierdził ostatnio, że bukmacherskie zakłady sportowe nie stanowią usług w rozumieniu art. 49 traktatu. Państwa członkowskie mają prawo regulować prawnie działalność związaną z grami na szczeblu krajowym. Jeśli chcą one ograniczyć działalność związaną z grami, mogą zdecydować o przeprowadzeniu badań uzasadniających te ograniczenia, na przykład w związku z groźbą uzależnienia lub oszustwa.
W przypadku gdy okazuje się, że środki te są niezbędne, traktat wymaga, aby były przyjmowane w sposób, który nie powoduje różnego traktowania operatorów krajowych i operatorów zarejestrowanych w innych państwach członkowskich.
Komisja zamierza spełnić swój obowiązek poprzez zbadanie każdej zgłoszonej skargi i zastosuje wszelkie niezbędne procedury, jeśli okaże się, że zostały naruszone postanowienia traktatu.
Z zadowoleniem należy odnotować, że w następstwie postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, niektóre państwa członkowskie, w tym Francja, Węgry i Włochy, zbliżyły się do stanowiska Komisji i zobowiązały się do zmiany swojego prawodawstwa. Komisja pracuje oczywiście, aby pomóc państwom członkowskim w znalezieniu rozwiązań pozwalających na podjęcie odpowiednich działań w odpowiedzi na postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego.
Komisja opublikowała badania dotyczące prawnych i gospodarczych aspektów rynku gier hazardowych w roku 2006. W tych warunkach Komisja ma poczucie, że nie musi obecnie odgrywać większej roli w zakresie prowadzenia badań dotyczących ustawodawstwa krajowego, ani kwestii szerszych, takich jak uzależnienia, oszustwa lub inne zakazane działania. Sprawozdanie to dostarcza jednak pewnych bardzo istotnych wyjaśnień.
Przewodnicząca
Zamykam ten punkt posiedzenia. Głosowanie odbędzie się jutro.
Oświadczenia pisemne (art. 142 Regulaminu)
Lasse Lehtinen  
na piśmie. - (FI) Jutro przekonamy się, że wiele części Europy nadal wykazuje polityczną wolę utrzymania swoich niezmiernie ważnych monopoli na hazard, co jest również prawdą w przypadku Finlandii. Poparcie Parlamentu Europejskiego dla Fińskiej Loterii Narodowej, Fińskiego Stowarzyszenia Gier Automatycznych oraz fińskiego operatora gier Fintoto, jest ważne, ponieważ postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, wszczęte przez Komisję, nadal stanowią problem. Z punktu widzenia europejskiej działalności sportowej i aktywności obywateli ważne jest, aby państwa członkowskie zachowały swoje krajowe systemy regulujące hazard.
Systemy te są również podstawowym elementem tego, co jest specyficzną cechą życia sportowego w Finlandii, gdzie działalność w ramach woluntariatu wspierana przez społeczeństwo stanowi również podstawowe wsparcie dla sportu wyczynowego. W krajach, w których występuje państwowy monopol hazardowy, łatwiej jest również przeciwdziałać skutkom ubocznym hazardu. Przychody z hazardu on-line stanowią jedynie ok. 5% wszystkich przychodów z hazardu, ale sektor ten rośnie w ogromnym tempie. Dlatego właśnie ważne jest, aby prawa państw członkowskich pozostały takie jak dotychczas, nawet w dobie Internetu. Nie powinniśmy zapominać, że po przyjęciu traktatu lizbońskiego UE będzie posiadać kompetencje w pewnych obszarach sportu. Pomoże to w walce ze skutkami ubocznymi sportu zawodowego, takimi jak rasizm, doping i chuligaństwo.
Zita Pleštinská  
na piśmie. - (SK) Przychody brutto z hazardu on-line wyniosły 2-3 miliarda euro w 2004 roku. Zgodnie ze wspomnianym wcześniej badaniem SICL stanowi to około 5% całego rynku hazardowego w UE. Szybki wzrost tych usług w przyszłości jest nieunikniony i potrzebujemy w związku z tym przejrzystych zasad.
W sprawozdaniu pani poseł Schaldemose zaproponowano inne podejście do branży hazardowej w Europie i dlatego nie mogę go poprzeć. Nie rozróżnia ono podmiotów prowadzących działalność w zakresie hazardu posiadających koncesję i działających zgodnie z prawem od podmiotów często działających bez koncesji i bezprawnie.
Należy zacząć od tego, że w większości europejskich krajów istnieje sektor hazardu. Zgadzam się z tym, że państwa członkowskie powinny nadal określać zasady hazardu on-line. Dopóki brakuje konkretnych dowodów na zagrożenie grających, pranie brudnych pieniędzy czy korupcję w sporcie, nie powinniśmy postrzegać wszystkich firm jako przestępców. Istnieją również poważne firmy, które stosują najlepszą technologię i działają zgodnie z prawem.
Nie jestem zwolennikiem, ale raczej przeciwnikiem hazardu on-line. Jednak moim zdaniem ogólny zakaz doprowadziłby do nasilenia i nielegalności tej działalności i całkowitego braku zasad. Wierzę, że stanowisko, które przedstawiłam wraz z moimi kolegami, stanowi bardziej sprawiedliwą i przejrzystszą alternatywę niż sprawozdanie pani poseł.
