Tenuitvoerlegging REACH (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is de mondelinge vraag aan de Commissie: Preregistratie van geleidelijk geïntegreerde stoffen volgens de REACH-verordening - (B6-0490/2008).
Guido Sacconi
Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, ik zal waarschijnlijk minder dan de mij toegekende tijd nodig hebben, aangezien dit een bekend onderwerp is. We hebben het over de preregistratie van chemische stoffen, over de aanloopfase, die in wezen de eerste fase is van de tenuitvoerlegging van REACH. Deze preregistratie is zeer belangrijk omdat bedrijven hiermee het recht kunnen verwerven om gebruik te maken van de overgangsregeling, oftewel van de gespreide termijnen voor de registratie van stoffen, waarvoor de procedure veel meer voeten in aarde heeft, en om - wat nog belangrijker is - consortia van bedrijven op te richten voor het delen van gegevens, dat wil zeggen voor het als producenten van de stof gezamenlijk presenteren van gegevens.
Zoals we allemaal weten, is er bij ons informatie binnengekomen waaruit blijkt dat het aantal preregistraties niet alleen hoog is, maar zelfs veel hoger dan was voorspeld in de eerste prognoses waarop het REACH-systeem was opgebouwd. Er was sprake van enkele honderdduizenden, maar waarschijnlijk zijn er nu al meer dan een miljoen gepreregistreerde stoffen, en de commissaris kan ons ongetwijfeld het precieze aantal geven. Dit vormt een probleem voor ons omdat het veel vragen oproept over de oorzaken van dit uit de pan gerezen verschijnsel, en het kan best zijn dat die positief zijn. We weten hoofdzakelijk dat deze stortvloed aan gegevens, aan voorlopige maar essentiële gegevens, de capaciteit van het recent opgerichte Europees Agentschap voor chemische stoffen in Helsinki om deze gegevens te verwerken, danig op de proef heeft gesteld.
Wat is nu precies de zin van onze vraag? Wel, we willen weten hoe deze problemen zijn aangepakt, hoe men zich georganiseerd heeft, of er problemen zijn ontstaan voor de bedrijven die, om het maar zo te zeggen, enorm gestresst waren wegens het halen van de termijn voor het indienen van preregistraties, die op 1 december om 12 uur middernacht verstreek. Ook willen we weten wat er uit het onderzoek van de Commissie naar dit verschijnsel naar voren is gekomen, wat het eerste oordeel van de Commissie hierover is en welke problemen dit verschijnsel eventueel kan veroorzaken in de volgende fase van de tenuitvoerlegging van deze verordening.
John Bowis
auteur. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, net als Guido Sacconi kan ik hier heel kort over zijn. Dit was misschien wel het grootste dossier dat dit Parlement de afgelopen jaren heeft behandeld. Dit is een van de grootste operaties die we onder handen hebben gehad en dit is van cruciaal belang voor de gezondheid en de veiligheid van de mensen die met mogelijk riskante, gevaarlijke chemische stoffen werken of deze gebruiken en consumeren, waardoor grote zorgvuldigheid geboden is.
Daarom hebben we REACH opgezet. Daarom hebben we een preregistratie- en daarna een autorisatieproces ingevoerd. Daarom baart het ons zorgen dat er zo veel aanvragen zijn ingediend dat dit nieuwe agentschap er bijna onder bedolven wordt.
Guido Sacconi heeft gezegd dat hij niet zeker was van het aantal preregistraties, maar dat hij dacht het er meer dan een miljoen waren. Ik kan u vertellen dat het er op 1 december, toen het proces werd gesloten, meer dan twee miljoen waren. Er waren 2 212 129 registraties aangevraagd door 65 655 bedrijven. Dat is de schaal waarop dit is gebeurd.
De vraag is: waarom zo veel? Het antwoord, vermoed ik, is dat veel bedrijven het advies hebben gekregen om voorzorgsmaatregelen te treffen en te voorkomen dat ze in een latere fase de veel duurdere procedure moeten doorlopen.
Maar dan is de vraag: heeft de Commissie, toen we hier in september voor het eerst voor gewaarschuwd werden, ondersteuning kunnen geven? Is de Commissie van mening dat het registratieproces nu adequaat verloopt, en welke stappen zal de Commissie nemen om ervoor te zorgen dat de andere processen van dit agentschap soepel en effectief zullen verlopen?
Günter Verheugen
vice-voorzitter van de Commissie. - (DE) Mevrouw de Voorzitter, geachte dames en heren, ik wil mijnheer Sacconi en de andere auteurs van de mondelinge vraag bedanken omdat hun vraag mij de gelegenheid geeft om het Europees Parlement over de daadwerkelijk verbazingwekkende resultaten van de preregistratieprocedure in het kader van REACH in te lichten. De preregistratie van de op de EU-markt gebrachte chemische stoffen is de eerste procedure in het kader van REACH. De procedure is een voorwaarde voor de verlenging van de registratietermijnen voor de ondernemingen, die dan tot 2018 lopen.
De in de REACH-verordening vastgestelde registratietermijn ging in op 1 juni 2008 en liep op 1 december 2008, dus zes maanden later, af. Bij de aanneming van de verordening waren we ervan uitgegaan dat er rond 200 000 chemische stoffen zouden worden geregistreerd. In werkelijkheid zijn tot het verstrijken van de registratietermijn 2 236 625 registratieverzoeken ingediend. Enkele duizenden verzamelaanvragen worden momenteel nog verwerkt, waardoor dit cijfer nog duidelijk hoger kan uitvallen.
Het definitieve aantal wordt door het bureau medio december bekendgemaakt. Natuurlijk hebben we ons ook afgevraagd hoe het mogelijk is dat de schattingen die aan onze wetgeving ten grondslag lagen, er een factor tien naast zat. Het enige antwoord daarop luidt: de reden daarvoor is precies de reden waarom REACH in het leven werd geroepen. We wisten namelijk niet - omdat niemand het wist - hoeveel stoffen er bij ons eigenlijk op de markt waren.
Blijkbaar hebben alle betrokkenen de omvang van deze taak onderschat. De schattingen zijn gebaseerd op alle beschikbare gegevens van de lidstaten en de industrie. Natuurlijk heeft dit, toen bleek dat de werkhypothese niet klopte, eerst tot problemen geleid. Dat was uiteraard niet te vermijden. Volgens de REACH-verordening had het bureau in Helsinki de taak om het formulier voor de preregistratie op te stellen en vrij toegankelijk te maken via zijn website. Het REACH-IT-systeem en het formulier voor de preregistratie van de chemische stoffen stonden de ondernemingen vanaf 1 juni van dit jaar bijtijds ter beschikking.
In de loop van oktober en november stelden de ondernemingen de Commissie in kennis van het feit dat het door het bureau beheerde REACH-IT-systeem met verminderde capaciteit en soms zelfs helemaal niet functioneerde.
De Commissie heeft de werkzaamheden van het bureau daarna op de voet gevolgd en met het bureau overleg gevoerd over verbeteringen van de software en zelfs over een noodplan. Het bureau heeft in de loop van de gehele preregistratieperiode intensief aan de verbetering van de capaciteit en de effectiviteit van het IT-systeem gewerkt. Blijkens de snelle toename van het aantal preregistraties in de laatste weken - maximaal ging het om 100 000 preregistraties per dag - heeft het bureau aanvullende technische maatregelen getroffen en de capaciteit kunnen uitbreiden.
Door deze wijzigingen is het gelukt om de toegang tot het systeem te verbeteren en de werking ervan te versnellen. Toch kon een tragere reactie van het systeem tijdens spitsuren niet geheel worden voorkomen. Feitelijk werd rond de helft van alle preregistratieaanvragen in de laatste twee weken van de preregistratietermijn ingediend, dat wil zeggen meer dan één miljoen aanvragen binnen twee weken - hier is inderdaad de een of andere vraag op zijn plaats.
Met het oog hierop heeft het bureau geadviseerd om in geval van problemen preregistratieaanvragen buiten de spitsuren in te dienen. Daarnaast werd de ondernemingen aanbevolen om gebruik te maken van het formulier voor verzamelaanvragen, wat de snelste manier was om aanvragen in te dienen. In de laatste fase van de preregistratie heeft het bureau een hotline opengesteld om hulp te bieden bij eventuele problemen. Door deze maatregel kon de reactietijd van het REACH-IT-systeem ondanks het grote aantal aanvragen voortdurend worden verbeterd.
De uitgewerkte uitwijkprocedure werd uiteindelijk alleen op de allerlaatste dag van de preregistratie ingezet en bleek slechts in beperkte mate nodig, aangezien het REACH-IT-systeem tot slot toch in voldoende mate heeft gefunctioneerd. Ik ga ervan uit dat de ondernemingen er ondanks de problemen die zich hebben voorgedaan, in zijn geslaagd hun stoffen te preregistreren, zodat de eerste uitvoeringsfase met succes kon worden afgesloten.
Carl Schlyter
namens de Verts/ALE-Fractie. - (SV) Mevrouw de Voorzitter, ik wil de commissaris bedanken voor zijn antwoord. Omdat er zo ontzettend veel meer bedrijven wilden preregistreren dan we aanvankelijk hadden gedacht, denk ik dat we toch kunnen zeggen dat heel wat heeft gewerkt. Ondanks alles zijn immers 2,2 miljoen mensen erin geslaagd te registreren - en 65 000 verschillende bedrijven, zoals de heer Bowis zei. Het is in feite wel goed dat we ons bewust worden van de hoeveelheid chemicaliën die wordt gebruikt. Misschien is het een teken van een zekere nervositeit en een gevoel van "better safe than sorry” dat ertoe leidt dat mensen registreren ook al is dezelfde toepassing eerder al geregistreerd, enzovoort. We kunnen echter pas later nagaan of dat het geval was.
Dit zet er mij echter toe aan een aanvullende vraag te stellen. Het grote aantal dat zijn chemische stoffen heeft gepreregistreerd, staat in scherp contrast tot het uiterst kleine aantal chemische stoffen op de lijst van de gevaarlijkste stoffen die in aanmerking komen om uiteindelijk in de autorisatieprocedure te worden opgenomen. Er staan er momenteel slechts vijftien stoffen op, terwijl we 27 PBT-stoffen en 800 andere chemische stoffen hebben die er al op zouden moeten staan. Stel u voor dat we een erg snelle stijging van die stoffen zouden krijgen. Zal het Europees Agentschap voor chemische stoffen het in de toekomstige procedures binnen REACH en bij het naderen van de volgende deadline aankunnen en de vereiste beslissingen kunnen nemen? Volgens mijn inschatting moeten we het personeelsbestand van het Agentschap aanzienlijk uitbreiden om met REACH te slagen. Anders denk ik dat het, aan het einde van het volgende stadium, wanneer we beslissingen van het Agentschap nodig hebben, geen kans maakt om tijdig de vereiste beslissingen te nemen. Ik denk daarom echt dat we nu al voorzieningen moeten treffen voor een aanzienlijk hogere begroting voor het Europees Agentschap voor chemische stoffen.
Guido Sacconi
Mevrouw de Voorzitter, ik wil allereerst de commissaris bedanken, want ik vond zijn antwoorden erg overtuigend. Ik begrijp met name dat deze uit de pan gerezen preregistraties overduidelijk een belangrijk aspect in deze zaak tot uitdrukking brengen, zoals de commissaris zelf gezegd heeft. We hebben problemen gehad omdat REACH zelfs te effectief was en het bestaan aan het licht heeft gebracht van onbekende stoffen, die nu boven water komen.
Staat u mij toe een vraag te stellen, die misschien wat voorbarig is, aangezien het waarschijnlijk nog niet mogelijk is om over de relevante gegevens en een beoordeling van deze kwestie te beschikken. We hebben immers altijd gedacht dat het systeem om en nabij de 30 000 stoffen zou omvatten. Kunt u, in het licht van de hoeveelheid preregistraties, op dit moment of in de nabije toekomst aangeven wat het aantal stoffen is dat via de preregistratie in dit systeem zal worden opgenomen? Ik vraag dit aangezien we op dit moment geconfronteerd worden met een enorme toename van dit aantal en dat zou ons logischerwijs aan het denken moeten zetten over hoe de volgende fasen moeten verlopen.
Günter Verheugen
vice-voorzitter van de Commissie. - (DE) Mevrouw de Voorzitter, ik kan niet zeggen waardoor dit enorme verschil tussen de ramingen en het feitelijk resultaat is ontstaan. Ik ben geen wetenschapper en geen ambtenaar. Net als alle anderen ben ik ervan uitgegaan dat deze schattingen ongeveer juist waren. Ik geef echter niemand de schuld, want uiteindelijk konden we het niet zo precies zeggen. Als we precies hadden geweten met welke stoffen we dagelijks te maken hebben, was REACH niet nodig geweest. Juist omdat wij dat niet precies wisten, hadden wij REACH nodig.
In die zin is dit eerste resultaat, waarover we het hier hebben, ook een doorslaggevend bewijs van het feit dat het nodig was om dit project op stapel te zetten - ik zie Guido Sacconi knikken. Het bevestigt wonderwel dat deze bij het publiek zeer omstreden wetgeving toch nodig was.
In dit eerste stadium gaat het er ook niet om de lijst van gevaarlijke stoffen uit te breiden. Het gaat er in dit stadium ook niet om vergunningen te verlenen. In het eerste stadium gaat het er eerst om te bekijken welke stoffen er zijn, om zo de ondernemingen de mogelijkheid te geven om zich bij de bevoorrading met bepaalde stoffen te wenden tot producenten die deze stoffen hebben gepreregistreerd. Het systeem zal, zoals in de verordening bepaald wordt, stap voor stap verder worden ontwikkeld, en in de loop van dit proces zal de lijst van gevaarlijke stoffen waarschijnlijk langer worden.
Vanzelfsprekend is het de vraag welke problemen zich eventueel voor de industrie kunnen voordoen bij de verdere toepassing van REACH. We zullen dit vraagstuk op basis van een analyse van de ontvangen preregistraties grondig onderzoeken. Op dit moment is echter nog niet duidelijk wat we uit dit grote aantal stoffen kunnen opmaken. Daarvoor hebben we iets meer tijd nodig. Ik stel u voor dat ik ofwel in de plenaire vergadering of in de commissie terugkom om u over de bevindingen van deze analyse te informeren en om u dan ook precies in te lichten over hoe de volgende stappen eruit zullen zien.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
