Goedkeuring van de notulen
De Voorzitter
De notulen van de vorige vergadering zijn rondgedeeld.
Geen bezwaren?

Falconer
Mevrouw de Voorzitter, in de notulen staat dat de heer Janssen van Raay mij een vriendelijk compliment heeft gemaakt voor mijn inspanningen namens de backbenchers in dit Parlement.
Ik wil hem voor die vriendelijke woorden bedanken, maar tevens benadrukken dat mijn verschil van inzicht met het Bureau niet ging over de legaliteit van het besluit, maar over de toelaatbaarheid ervan uit het oogpunt van democratie. Naar mijn oordeel is discipline een zaak die de politieke fracties aangaat, en niet het Parlement als instelling. Ik ben ook van oordeel dat wijzigingen in de vergoedingen die de leden van dit Parlement sinds hun verkiezing in juli 1994 ontvangen, aan het Huis dienen te worden voorgelegd en niet door een Bureau met vijftien of zestien leden mogen worden opgelegd.
Het was mij dus om iets anders te doen. Ik vind niet dat dit soort zaken via officiële regels moet worden afgedwongen. Ik voel meer voor een oplossing langs democratische weg. Niettemin wil ik de heer Janssen van Raay bedanken voor zijn vriendelijke woorden van gisteren.

Pasty
Mevrouw de Voorzitter, ik wilde alleen even opmerken dat mijn naam niet op de presentielijst van gisteren staat, hoewel ik aan alle stemmingen heb meegedaan.
Ik verzoek u om deze omissie te herstellen.

Grossetête
Mevrouw de Voorzitter, mijn naam wordt in de notulen van gisteren niet genoemd, hoewel ik aanwezig was en aan alle hoofdelijke stemmingen heb deelgenomen.
Ik verzoek u om deze omissie te herstellen.

Hardstaff
Mevrouw de Voorzitter, blijkens punt 1 van de notulen van gisteren zou ik hebben verklaard dat ik in de meeste gevallen tegen had willen stemmen. Ik wil erop wijzen dat ik wel degelijk aan beide stemmingen heb deelgenomen en tegen heb gestemd. Maar dit vind ik niet in de notulen terug.

Van Bladel
Mevrouw de Voorzitter, ook over de notulen, met betrekking tot wat mijn collega Janssen van Raay heeft gezegd over de stemdwang en de strafmaatregelen. Het is heel onplezierig als je op maandag hier bij de kas komt en je bent getuige van de bestraffing van een aantal collega's, die met een rood hoofd van de ambtenaren moeten horen dat zij voor enkele dagen van de zitting daarvoor bestraft worden omdat ze niet meegedaan hebben aan de stemming. Ik vind dat een aantasting van de individualiteit en van onze integriteit als parlementariërs. Kunt u een middel bedenken, zolang deze maatregelen nog bestaan, waardoor de bestraffing - want dat is het - niet en plein public door de ambtenaren bij de kas gebeuren? Dat is mijn vraag aan u.

von Habsburg
Mevrouw de Voorzitter, wat de bestraffing van ambtenaren betreft, zou ik alleen maar dit willen zeggen: de arme loketbedienden treft geen schuld. Een straf verdienen de personen aan de top, die we nooit te zien krijgen. Dat moeten we eindelijk eisen. Ook bepaalde verkozen gezagsdragers moeten bestraft worden - ik bedoel niet u, maar iemand anders!

Rübig
Mevrouw de Voorzitter, ik zou willen meedelen dat gisteren in het Leopoldpark alweer een ambtenaar van de Commissie is overvallen, waarschijnlijk door dezelfde groep die de heer Macartney heeft overvallen.

De Voorzitter
Ik heb daar kennis van genomen. Vandaag is het de laatste dag van de vergaderperiode. Ik hoop dat de emoties een beetje bekoelen en de rood aangelopen gezichten verbleken, zodat we kunnen overgaan tot de stemming.
(De notulen worden goedgekeurd)

Stemming
González Triviño
Mevrouw de Voorzitter, collega's, ik zou graag een woord veranderd willen zien. De tekst en het formaat van de tickets zijn vastgelegd in internationale overeenkomsten en het Europees Parlement kan deze dan ook niet wijzigen zonder een internationale overeenkomst. In het derde deel van amendement 10 staat dat de rechten van de gebruiker op het ticket moeten staan, wat inhoudt dat zowel het formaat als de tekst veranderd moeten worden. Ik stel voor om "op het ticket" te vervangen door "het ticket moet van deze tekst vergezeld gaan" , zodat er geen bezwaren tegen dit amendement aangetekend kunnen worden omdat het onwettig zou zijn. Ik wil er alleen maar voor zorgen dat deze verordening toepasbaar is en daarvoor lijkt het me beter om "op het ticket" , wat zou kunnen leiden tot het bezwaar dat het formaat en de tekst door middel van internationale overeenkomsten zijn vastgelegd, te vervangen door "het ticket gaat vergezeld van" .
(Het Parlement neemt het mondeling amendement aan)
(Het Parlement neemt de wetgevingsresolutie aan)

Kellett-Bowman
Mevrouw de Voorzitter, u zei daarnet dat er in alle taalversies corrigenda waren aangebracht. Een en ander is mij nog niet helemaal duidelijk en daarom wil ik u vragen, als er in de oorspronkelijke versie wijzigingen zijn aangebracht, in welk stadium van de procedure dat dan is gebeurd.

De Voorzitter
We zullen dat laten onderzoeken. U krijgt een schriftelijk antwoord.

Collins, Kenneth
Ik steun van harte dit verslag. De laatste jaren vlieg ik vaak met Sabena en in die tijd hebben mijn medepassagiers en ik te maken gekregen met zoekgeraakte bagage, vertragingen, overvolle vliegtuigen, onvriendelijk personeel - vooral in Brussel - incompatibele computersystemen (zelfs binnen een en dezelfde maatschappij) en allerlei andere ongemakken die, als het hier een groot winkelbedrijf betrof, al lang hadden geleid tot klantenverlies en faillissement. Het wordt dan ook tijd dat de consumenten een sterkere positie krijgen ten aanzien van de handelwijze van dergelijke onbehoorlijke maatschappijen. Dit verslag is weliswaar niet volmaakt, maar gaat toch een stuk in de goede richting en daarom kan het op mijn steun rekenen.

Lindqvist
Het vraagstuk van de compensatie bij overboekingen op vliegtuigen is geen aangelegenheid van de EU of het Europees Parlement. Het is een vraagstuk dat moet worden opgelost door de luchtvaartmaatschappijen en hun organisaties. Ik heb daarom tegen het verslag gestemd.

Miller
Ik vind dit een goed verslag maar weet niet goed of Sabena, de maatschappij waarmee ik regelmatig vlieg, dat ook doet. Als overboeking het enige probleem was, meen ik dat Sabena de situatie zou kunnen verbeteren. Als ook bagage zoek raakt, vluchten vertraging oplopen en de dienstverlening te wensen overlaat, is er echter een serieus probleem. Dit verslag probeert iets aan een van de problemen te doen, maar er moeten maatregelen komen om ook de andere aan te pakken.
Verslag-Howitt
Souchet
. (FR) Met betrekking tot de chronische onderbesteding van de structuurfondsen schetst het verslag van collega Howitt een aantal prioriteiten waarmee de goedkeuring van de programma's tot eind 1999 mogelijk gemaakt moet worden. Maar wederom wordt slechts voorgesteld om het gebruik van de structuurfondsen te herzien en wordt niet nagedacht over de oorzaken van de onderbesteding en meer in het bijzonder het onwaarschijnlijk trage bureaucratische beheer, de verspilling en de fraude.
De rol van de structuurfondsen is paradoxaal, want het nagestreefde doel van economische en sociale cohesie wordt bedreigd door de gevolgen van bepaalde communautaire besluiten, zoals de herziening van het GLB, de vermindering van de landbouwprijzen en het verbod dat onze vissers in de Middellandse Zee en de Atlantische Oceaan is opgelegd om hun drijfnetten te gebruiken.
De in 1992 en 1993 verleende steun uit de structuurfondsen voor het platteland was ook bedoeld ter compensatie van de opgeofferde landbouwbelangen in het kader van de GATT-onderhandelingen.
Als hoogste prioriteit zou het verslag melding hebben moeten maken van een beoordeling van de invloed van de Economische en Monetaire Unie op de regionale verschillen. De euro zou namelijk de ongelijkheid tussen, enerzijds, de dunst bevolkte, minst rijke en meest perifere plattelandsgebieden en, anderzijds, de op de grote verkeersaders gelegen regio's met een grote concentratie aan economische bedrijvigheid, die de Europese ruggengraat vormen, wel eens aanzienlijk kunnen vergroten.
Voor een goed evenwicht tussen onze regio's is het absoluut noodzakelijk dat de plattelandsgebieden en de van de visserij afhankelijke regio's hun levensvatbaarheid behouden. Deze gebieden beslaan, zoals u weet, immers 80 % van de grondgebied van de Europese Unie. Indien wij een evenwichtige inrichting van ons grondgebied zonder plattelandsvlucht nastreven en indien wij het vaak rijke en kwetsbare natuurlijke en culturele erfgoed als eerste bron voor toerisme willen bewaren, moeten wij speciale aandacht schenken aan bepaalde soorten kansarme, kwetsbaardere en moeilijker toegankelijke gebieden zoals de vele bergstreken en de vochtige gebieden in Europa.
Volgens ons zouden de inspanningen van de Gemeenschap niet over heel veel gebieden mogen worden versnipperd omdat men liever aan vriendjespolitiek doet dan aan de ontwikkeling te denken. Wij moeten onze inspanningen concentreren op de enige twee echte gemeenschappelijke beleidsvormen, namelijk het GLB en het GVB. Daarvan moet de doelmatigheid met de nodige middelen en instrumenten worden gegarandeerd.
Verslag-Orlando
Caudron
Ik wil hierbij mijn onvoorwaardelijke steun betuigen aan dit verslag waarin een hardere strijd tegen elke vorm van georganiseerde misdaad wordt geëist.
Europa moet gemeenschappelijke regels hebben, betere samenwerking op het gebied van justitie en politie en vooral een gemeenschappelijke wil.
Natuurlijk behoeft de vrijheid van het individu aandacht en moet rechtsbescherming van personen worden gewaarborgd, maar we moeten er vooral op letten dat criminelen niet beter beschermd worden dan hun slachtoffers.
In Europa begint men zich hiervan bewust te worden. De Raad heeft echter nog een lange weg te gaan.
Er moeten concrete wetgevende en technische maatregelen worden genomen. Ook hiervoor is meer Europees beleid nodig en een sterk Europa van de burgers, zodat de misdrijven die vaak onder de dekmantel van een onderneming of economische en financiële circuits worden gepleegd, kunnen worden vervolgd.
Het verslag-Orlando is een stap in de goede richting en daarom steun ik het ook. Nu moeten we echter nog krachtiger en sneller doorgaan.

Souchet
De Raad heeft een gemeenschappelijk optreden voorgesteld betreffende regelingen voor de samenwerking tussen de lidstaten in de strijd tegen de georganiseerde criminaliteit. Wij kunnen niet anders dan gelukkig zijn met de totstandkoming van een dergelijke samenwerking op intergouvernementeel niveau, omdat hiervan een positieve uitwerking op de strijd tegen de internationale criminaliteit mag worden verwacht en omdat hiermee de doelmatigheid van politie en justitie in de betrokken lidstaten wordt vergroot.
De wijze waarop de Commissie openbare vrijheden en binnenlandse zaken van dit Parlement de voorstellen van de Raad heeft behandeld is echter uitermate zorgwekkend.
Deze commissie heeft het voorstel van de Raad namelijk danig verminkt door systematisch de bepalingen te amenderen waardoor de nationale wetgevingen en derhalve ook de soevereiniteit van de lidstaten in acht werden genomen.
Het is uiteraard niet de taak van het Parlement om zich over dergelijke kwesties uit te spreken en het is evenmin zijn taak om door middel van amendement 13 op artikel 4 het Europees Hof van Justitie als bevoegde instantie aan te wijzen.
Het Hof kan in dit soort zaken op geen enkele wijze als bevoegde instantie fungeren, omdat het voorstel van de Raad uitgaat van het beginsel van de intergouvernementele methode, hetgeen betekent dat de lidstaten zelf bevoegd zijn om het gemeenschappelijk optreden en de eventuele uit de uitvoering ervan voortvloeiende geschillen binnen hun eigen rechtssysteem te beoordelen. Het kan niet zo zijn dat de lidstaten vanwege dit gemeenschappelijk optreden voor het Hof van Justitie worden geconfronteerd met de argumenten van rechtzoekenden die uiteraard niet tevreden zijn over de maatregelen.
Wij zijn derhalve zowel uit principe als om redenen van doelmatigheid volkomen tegen de voorstellen in het verslag-Orlando.
Verslag-Elchlepp
Rübig
In periodes van moeilijke economische aanpassingsprocessen is de behoefte aan uitwisseling en gemeenschappelijke projecten in het beroepsonderwijs des te groter.
Zoals gezegd, moet het evenwicht in de samenwerkingsprogramma's tussen beide partners bewaard blijven. Voor de uitwisseling inzake onderwijs met Tsjechië betekent dit dat niet enkel de mobiliteit vanuit dat land bevorderd moet worden, maar ook dat leraren, leerlingen en studenten die in de Republiek Tsjechië ervaring willen opdoen, aangespoord en gesteund moeten worden.
Het principe is dat de deelname van Midden- en Oost-Europese landen wordt gewaarborgd door hun eigen financiële bijdrage. Maar net als bij de deelname aan het MKB-meerjarenprogramma is uit voorzorg bepaald dat de Gemeenschap een aanvullend deel voor haar rekening kan nemen met middelen uit de PHARE-begroting. En ook als we in het algemeen erop toezien dat de partnerlanden zorgen voor hun eigen bijdrage, moeten we gepast reageren op uitzonderlijke situaties. Ik zie de beelden van de overstroming in Tsjechië ook een jaar later nog heel goed voor me. De economische gevolgen waren buitengewoon zwaar. Ik juich dit voorstel om voor de voortzetting van de samenwerking extra middelen uit PHARE te benutten dan ook van ganser harte toe. Zo werken we actief mee aan de europeanisering van de EU.
Verslag-Macartney
Souchet
De Fractie van onafhankelijken voor het Europa van Nationale Staten keurt de visserijovereenkomst tussen de Europese Unie en de Islamitische Bondsrepubliek der Comoren goed. Frankrijk is rechtstreeks betrokken bij deze overeenkomst omdat het gaat over 21 Franse vaartuigen voor de tonijnvisserij met de zegen.
Wij willen er echter op wijzen dat wij tegen amendement 5 zijn omdat hierin van de Commissie wordt verlangd dat deze uitvoerig verslag uitbrengt over de beschikbare visvoorraden, de toepassing en de uitvoeringsvoorwaarden van de overeenkomst en over de invloed ervan op de beroepsopleiding. Maar de visserijovereenkomst is eigenlijk een recht om te vissen tot een vastgestelde tonnage vis met een bepaald aantal boten. De bijkomende maatregelen bij de visserijovereenkomst zijn slechts technische en politieke richtsnoeren en de Europese instellingen mogen zich niet eenzijdig het recht toe-eigenen om maatregelen te controleren die uitsluitend onder de nationale bevoegdheid van de Islamitische Bondsrepubliek der Comoren vallen. Kortom, een visserijovereenkomst mag geen inbreuk maken op de nationale soevereiniteit van de partner van de Europese Unie.
In amendement 6 staat dat de Raad de Commissie de bevoegdheid geeft om te onderhandelen over de toepassingsprotocollen van de overeenkomst. Wij zijn het er natuurlijk mee eens dat de Commissie de bevoegdheid heeft over de overeenkomst te onderhandelen, maar wij zijn ertegen dat haar mandaat ook geldt voor de toepassingsprotocollen. De Raad moet hierover zeggenschap houden. Opnieuw wil de federalistische meerderheid in het Europees Parlement de Raad zijn bevoegdheden ontnemen en deze toewijzen aan de technocratische, niet democratisch gecontroleerde structuur van de Commissie.
Deze visserijovereenkomst belicht tenslotte het probleem van de aanvoer van tonijn naar de Europese Unie, aangezien de overeenkomst betrekking heeft op een referentietonnage van 45.000 ton per jaar dat in zijn geheel bestemd is voor onze interne markt. Ik wil derhalve nogmaals benadrukken dat ik volledig tegen het besluit ben om het gebruik van drijfnetten te verbieden, temeer daar die voornamelijk worden gebruikt voor de tonijnvisserij in de Atlantische Oceaan en de reserves op peil zijn. Bovendien gaan de argumenten niet op omdat drijfnetten, zoals methodologisch betrouwbaar wetenschappelijk onderzoek heeft aangetoond, selectieve vistuigen zijn.

Strijd tegen de criminaliteit
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag (A4-0222/98) van de heer Orlando, namens de Commissie openbare vrijheden en binnenlandse zaken, over het voorstel voor een ontwerp van een gemeenschappelijk optreden, door de Raad aangenomen op basis van artikel K.3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, betreffende regelingen voor de samenwerking tussen de lidstaten op het gebied van de identificatie, opsporing, bevriezing of inbeslagneming en confiscatie van hulpmiddelen en van de opbrengsten van misdrijven (6490/98 - C4-0184/98-98/0909(CNS)).

Orlando
Mevrouw de Voorzitter, met dit voorstel voor een gemeenschappelijk optreden wil men de samenwerking versterken bij identificatie, opsporing, bevriezing of inbeslagneming en confiscatie van hulpmiddelen en van de opbrengsten van misdrijven. Dit is een belangrijke stap vooruit op de weg die in 1996 in Dublin werd ingeslagen en in 1997 met de Europese Raad van Amsterdam werd voortgezet. De Europese instellingen worden steeds gevoeliger voor het vraagstuk van de georganiseerde criminaliteit en beginnen nu de bestrijding daarvan op stelselmatige wijze aan te pakken.
Ik wil hier in eerste instantie wijzen op de belangrijke bijdrage die mevrouw Cederschiöld met haar algemeen verslag en de heren Schulz en Bontempi met hun verslag hebben geleverd. Ook wil ik herinneren aan de vorige actieprogramma's waar ik rapporteur voor was. In de eerste plaats is er het op 4 november 1997 door de Raad goedgekeurde gemeenschappelijk optreden tot instelling van een mechanisme voor evaluatie van de uitvoering en toepassing op nationaal niveau van de internationale verbintenissen inzake de bestrijding van de georganiseerde criminaliteit.
Voorts noem ik hier het programma-FALCONE houdende een uitwisselings-, opleidings- en samenwerkingsprogramma voor magistraten, ordediensten, instellingen, lidstaten en kandidaat-lidstaten. Dit programma is op 19 maart 1998 door de Raad goedgekeurd.
In het onderhavige verslag gaat het om een gemeenschappelijk optreden waarin voor het eerst een internationaal aanvaarde definitie wordt gegeven van deelneming aan maffia-organisaties. Dit programma werd op 28 mei jongstleden door de Raad goedgekeurd en voorziet in verschillende vormen van samenwerking tussen de lidstaten en in uitbreiding van een wetgeving die in bepaalde Europese landen, met name Italië, goede resultaten heeft opgeleverd. Met dit programma wordt ingehaakt op het richtsnoer van de Europese Raad van Amsterdam, die heeft onderstreept dat het belangrijk is voor elke lidstaat om een goed ontwikkelde, ruime wetgeving te hebben voor de confiscatie van de opbrengsten van criminaliteit en het witwassen ervan.
Met deze tekst en de daarop ingediende amendementen wil men de hand leggen op het vermogen van de misdaadorganisaties. Bij de bestrijding van de georganiseerde misdaad moet men zeker ook aandacht schenken aan zaken zoals het gebruik van wapens en de medeplichtigheid van officiële instanties, maar de financiële aspecten zijn misschien belangrijker. De maffia komt immers, evenals elke andere vorm van georganiseerde misdaad, via financiële kanalen het legale circuit binnen.
Het ontwerp voorziet in inbeslagneming, bevriezing en confiscatie bij rechterlijke beslissing van materiële en immateriële, roerende en onroerende goederen die voortkomen uit illegale activiteiten. In het gemeenschappelijk optreden wordt uitgelegd wat het effect ervan is inzake veiligstelling en zuivere repressie. Hierbij gaat het niet alleen om onroerende goederen, maar met name ook om roerende goederen, zoals banktegoeden, aandelenpakketten, participaties in vennootschappen en financiële transacties. Men wil de misdaadorganisaties aanpakken via hun vermogen. Als men in de strijd tegen de georganiseerde criminaliteit spijkers met koppen wil slaan, moet men de hand zien te leggen op het vermogen van deze organisaties.
Het is meer dan voldoende bewezen dat een maffiabaas die vanuit de gevangenis over zijn vermogen kan beschikken veel gevaarlijker is dan een voortvluchtige die zijn illegale activiteiten niet op een stevige economische en financiële basis kan stoelen.
Men kan met andere woorden de gewapende arm van de misdaadorganisaties pas efficiënt bestrijden en verzwakken als men eerst de financiële arm aanpakt. Juist omdat de financiële arm in de regel goed verstopt is, onderschat men het gevaar hiervan en kennen de met het onderzoek belaste autoriteiten dit gevaar ook niet voldoende.
In dit gemeenschappelijk optreden wordt een reeks maatregelen voorgesteld voor een snellere en gemakkelijkere samenwerking tussen de justitiële en politiële autoriteiten in de verschillende landen. Men ziet in dat tot nu toe veel te veel tijd verloren ging met allerlei justitiële praktijken en bij de transfer van illegale roerende goederen. Dit is vooral met het oog op de monetaire integratie een zeer actueel vraagstuk. Met de euro krijgt Europa een enorme kans, maar evenals bij elke andere grote verandering, loeren er gevaren. In dit geval bestaat het risico dat Europa een grote wasmachine wordt voor het witwassen van geld. Dat kan men voorkomen met een serieuze internationale samenwerking en de totstandbrenging van een gemeenschappelijke juridische en justitiële ruimte.
Geld, zegt men, stinkt niet. Dit is echter een illusie, als wij zien waar het vandaan komt, hoeveel misdaad en geweld er aan kleven en hoezeer illegaal geld de markteconomie, de geldmarkt en het bankwezen verstoort. Het vuile geld kost tegelijkertijd te veel en te weinig: te veel om ethische redenen, omdat het uit misdaad voorkomt en te weinig omdat de economie en het beginsel van de vrije concurrentie in het geding zijn.
Tot slot wil ik nog mijn waardering uiten voor de opbouwende bijdrage van de Commissie openbare vrijheden en binnenlandse zaken aan de oorspronkelijke tekst.

Schulz
Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, de heer Orlando levert hier een uitstekende bijdrage aan de werkzaamheden die de Commissie openbare vrijheden en binnenlandse zaken naar aanleiding van de door de Raad genomen maatregelen heeft aangevat. De voorstellen die door de deskundigencommissie, de zogenaamde Groep op Hoog Niveau, werden voorgelegd en een reeks gemeenschappelijke regelingen inhouden, zijn namens het Parlement - de heer Orlando heeft hier al op gewezen - behandeld in een verslag van mevrouw Cederschiöld. Een aantal afzonderlijke maatregelen worden nu in elke vergaderperiode door dit Parlement behandeld. Het verslag van de heer Orlando past in deze reeks.
Kort samengevat wil ik drie opmerkingen maken over de toelichtingen van de heer Orlando bij zijn verslag. Ten eerste, de vergroting van de economische mogelijkheden in de Europese Unie - de heer Orlando heeft gewezen op de monetaire unie en de daardoor gecreëerde mogelijkheden - schept logisch gezien een situatie waar geen grenzen meer zijn aan de economische bedrijvigheid en aan de uitbreiding van economische mogelijkheden voor het bedrijfsleven. Maar er zijn ook geen grenzen meer aan illegale economische activiteiten. Daarom hebben we ook grensoverschrijdende instrumenten nodig voor de strijd tegen illegale economische activiteiten.
Europol is van start gegaan en zal hopelijk binnenkort echt efficiënt kunnen functioneren. Maar dat volstaat niet. We hebben niet alleen nood aan politiële samenwerking. We hebben ook instrumenten nodig voor justitiële samenwerking, en daartoe behoort dat de voor de strafvervolging verantwoordelijke autoriteiten, of het nu gaat om de politie, het openbaar ministerie of het gerecht, de mogelijkheid krijgen om binnen zo kort mogelijke termijnen en op een zo onbureaucratisch mogelijke manier samen te werken.
Wat willen criminelen bereiken? Criminelen willen met zo min mogelijk inspanningen en met minachting voor alle morele normen in korte tijd zoveel mogelijk geld verdienen, het liefst belastingvrij. Ze willen dit geld niet voor eeuwig in de illegaliteit houden, maar het binnenloodsen in het legale economische verkeer, zodat ze er ongestoord van kunnen leven. Juist daar kunnen bepaalde grenzen aan gesteld worden en instrumenten tegen gecreëerd, zodat als iemand zijn vermogen op illegale manier verkregen heeft men dit vermogen kan afnemen of het gebruik ervan onmogelijk kan maken. Verhinderen dat sommigen zich eerst met illegale middelen verrijken en dan het geld in het legale economische verkeer brengen, dat is het doel van het gemeenschappelijk optreden dat de heer Orlando namens het Parlement van commentaar voorzien heeft, en de Fractie van de Partij van de Europese Sociaaldemocraten steunt zijn opmerkingen volledig.
In het Europees Parlement heerst een volledige en de grenzen van bijna alle fracties overstijgende eensgezindheid over wat op Europees niveau moet gebeuren. Meningsverschillen zijn er nauwelijks en dan alleen over detailkwesties. Over de hoofdzaak zijn we het eens. Ik zou graag hebben dat deze eensgezindheid en overeenstemming ook soms tussen de verschillende partijen op nationaal niveau zouden bestaan - dat zou de zaak iets gemakkelijker maken - in plaats van de misdaadbestrijding en de ermee samenhangende maatregelen op te offeren aan een of andere verkiezingscampagne.
Wat onze lijst voor de stemming betreft, zou ik alleen het volgende tegen de Fractie van de Europese Volkspartij willen zeggen. We zullen ons bij de stemming over de amendementen van mevrouw Palacio onthouden, niet omdat ze inhoudelijk slecht zijn, maar omdat we vinden dat ze reeds gedekt worden door de tekst van de heer Orlando.

Cederschiöld
Mevrouw de Voorzitter, in het actieplan ter bestrijding van de georganiseerde criminaliteit is besloten dat er meer zou worden gedaan aan de opsporing en inbeslagneming van uit misdaad verkregen activa. Het Europees Parlement steunde dit voorstel, en ook elders in de wereld treft men dit streven aan. Het net wordt nu aangehaald rond drugshandelaars en de georganiseerde internationale misdaad. Een reeks wetgevingsbesluiten draagt hieraan bij. In dit geval is het besluit niet bijzonder uitvoerig, maar de parlementaire commissie heeft getracht het te verduidelijken en te versterken, daarbij goed geholpen door de rapporteur en vooral door de bekende juridische deskundigheid van mevrouw Palacio Vallelersundi.
Er zijn wellicht toch redenen voor de Raad op dit vraagstuk terug te komen, namelijk met betrekking tot de vraag hoe de in beslag genomen gelden moeten worden bewaard. De Raad komt hier met voorstellen voor maatregelen voor de behandeling, de procedure en de mogelijkheden voor spoedmaatregelen, maar ook voor een netwerk van contactpunten, om te verhinderen dat activa uit zware georganiseerde criminaliteit, bijvoorbeeld uit de drugshandel, verdwijnen. Bovendien wordt er geïnvesteerd in opleidingen. Men moet echter ook begrip hebben voor het feit dat de Raad slechts langzaam vorderingen maakt op dit gebied, omdat er rekening moet worden gehouden met fundamentele integriteitsaspecten en met mensenrechten. Men moet een evenwicht bewaren tussen de bescherming van de integriteit en de doelmatigheid van de misdaadbestrijding.
Het is ook van belang dat de burgers van elk land rechtszekerheid voelen, dat wil zeggen dat zij weten dat hun wetgeving wordt gerespecteerd. Dat vereist bescherming van elk individu. Die mag nooit een excuus zijn om de beginselen van de rechtsstaat te verstrengelen met politieke doelen.
Toen mijn verslag over het actieplan ter bestrijding van de georganiseerde criminaliteit werd behandeld, stemde het Parlement bijna eenparig voor het voorstel om fondsen in te stellen voor misdaadslachtoffers met de activa die niet kunnen worden teruggegeven aan de rechtmatige eigenaars, of met de activa die overblijven wanneer zoveel landen betrokken zijn geweest bij het optreden en de inbeslagneming, dat de activa onmogelijk op een redelijke wijze kunnen worden verdeeld. De Raad heeft zich nog niet uitgesproken over dit voorstel. Er is reden om hierop terug te komen en in dat verband ook aandacht te besteden aan de misdaadslachtoffers. In dezen vormt de Unie een goed kader voor de opbouw van een netwerk. Er moet in elk geval een begin worden gemaakt met een nadere omschrijving van wat er met de activa moet gebeuren.
Doordat de Raad tot de parlementaire behandeling heeft gewacht met het nemen van besluiten in dezen, krijgt de Raad ook een bredere basis om vanuit te gaan, aangezien het Parlement zijn visie heeft uiteengezet. Om dezelfde reden zou het ook nuttig zijn met een beperkt wetgevingsdocument te komen, bij wijze van politieke proefballon, om de belangrijke reacties op het gebied van de slachtofferhulp op te vangen, waarvan men profijt kan trekken.

Frischenschlager
Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, dit verslag heeft een politieke betekenis die het strikt inhoudelijke aspect overstijgt. De rapporteur is er immers in geslaagd de eigenlijke problemen zeer goed te belichten. Hij laat namelijk heel precies zien hoeveel moeite de lidstaten en de Raad hebben om in kwesties die verband houden met justitiële samenwerking, vooral op het gebied van strafrecht, een echt beleid te ontwikkelen. Dit kernprobleem komt duidelijk naar voren in de kritiek van de rapporteur, die daarvoor alle lof verdient. Het is toch niet te geloven dat we in het verslag moeten lezen dat het ontwerp, ik citeer, "geen concrete voorstellen ter verbetering van de wettelijke voorschriften van de lidstaten" bevat en dat dit ontwerp aan geen enkele eis van het actieplan gevolg geeft. Dat komt neer op een politieke faillietverklaring van de Raad en de lidstaten in een buitengewoon belangrijke beleidskwestie. We weten immers allemaal heel goed dat de interne markt niet alleen nood heeft aan samenwerking en integratie en het is ook volkomen duidelijk dat het vermogen van politieke instellingen om beslissingen te nemen en problemen op te lossen ver achter de maatschappelijke ontwikkelingen op het gebied van criminaliteit aansukkelt.
In deze omstandigheden legt de Raad ons een bespottelijk document voor. Dat moet heel duidelijk gezegd worden, want de Raad is de wetgever, niet wij, hoewel kwesties in verband met justitie en strafrecht normaal gezien toch parlementaire bevoegdheden bij uitstek zijn. Maar onze inbreng blijft beperkt tot een bescheiden adviesfunctie.
Ik zou de rapporteur daarom willen bedanken voor de zeer kritische punten in het verslag die betrekking hebben op de medewerking van het Parlement, met name in de toelichting.
Maar waar het hier volgens mij vooral op aankomt, is dat de Commissie openbare vrijheden en binnenlandse zaken, de rapporteur en, naar ik hoop, ook de plenaire vergadering, in vergelijking met de buitengewoon schamele inhoud van dit Raadsdocument echt wetgevend en inhoudelijk werk verrichten. Ik denk dat het belangrijk is dat het Europees Parlement echt vaart zet achter het inhoudelijke aspect. Het is heel verheugend dat de rapporteur en de Commissie openbare vrijheden en binnenlandse zaken zich daarvoor hebben uitgesproken.
Ik vind dat we bij deze gelegenheid nogmaals moeten beklemtonen dat de bevoegdheden van het Europees Parlement, met name op het gebied van de derde pijler, onderbelicht zijn en versterkt moeten worden. Dat komt in deze kwestie duidelijk naar voren, want we moeten ervoor zorgen dat we met adequate beleidsbeslissingen en institutionele hervormingen inspelen op de maatschappelijke ontwikkelingen op het gebied van de misdaad. Dat wordt bevestigd door het verslag, en ik zou de rapporteur daar heel, heel hartelijk voor willen danken.

Marset Campos
Mevrouw de Voorzitter, om te beginnen wil ik mij aansluiten bij de felicitaties aan de rapporteur, de heer Orlando, omdat hij, zoals wij allemaal weten, zeer goed werk heeft geleverd en, zoals ook eerder is opgemerkt, heeft gewezen op de noodzaak een Europees kader te creëren dat alle belangrijke gebieden omvat. Dit houdt in dat de nadruk niet alleen op economisch gebied ligt, maar ook op sociaal, juridisch en financieel gebied, wat ook heel belangrijk is. De heer Orlando heeft geprobeerd het evenwicht hierin te herstellen, en daarom zal mijn fractie al zijn amendementen op het ontwerp goedkeuren.
Wij hebben met zorg geconstateerd dat er soms te veel aandacht wordt besteed aan zaken die minder belangrijk zijn, en te weinig aan zo belangrijke zaken als de georganiseerde misdaad en de dramatische gevolgen die deze heeft voor onder meer de samenleving, onze cultuur en de jeugd. Hieruit blijkt dat de Raad zich niet voldoende richt op de kernproblemen. Het is juist belangrijk om te ageren tegen groepen zoals die van de georganiseerde misdaad, die zich kenmerken door hun economische macht en door de juridisch adviseurs die zij tot hun beschikking hebben, die heel gewiekst zijn in het ontdekken van achterpoortjes en mazen in de nationale en internationale wetten. De Europese Unie moet dan ook gerichter en doeltreffender optreden tegen deze groepen.
Wij zijn vooral zeer tevreden met de amendementen 6, 7, 10, 15 en 16, omdat deze volgens ons gericht zijn op de kern van de zaak. Amendement 6, over de vrije en rechtstreekse toegang van de lidstaten tot alle informatie die in een andere lidstaat openbaar is, lijkt ons belangrijk omdat het de opsporing van dergelijke misdrijven vergemakkelijkt. Amendement 7, over de rechterlijke beslissingen die nodig zijn bij de identificatie van illegale activa, om de beschermde rechten van de personen of groepen die zulke misdrijven hebben begaan, te beperken. Amendement 10 over het gezamenlijk opstellen van een lijst van de gegevens die in een rechterlijk verzoek om inbeslagneming van hulpmiddelen en om bevriezing van opbrengsten van misdrijven moeten zijn opgenomen. Amendement 15, over het nemen van noodzakelijke maatregelen om rechterlijke beslissingen van een andere lidstaat te kunnen uitvoeren, wat het werk ook vlotter zal doen verlopen. En amendement 16 over de noodzaak dat de lidstaten de noodzakelijke maatregelen nemen om goed samen te kunnen werken.
Wij gaan echter niet akkoord met amendementen 20, 21, en 22, omdat de tekst van de heer Orlando ons nauwkeuriger lijkt.
Wij staan dan ook volledig achter dit verslag en willen de rapporteur nogmaals feliciteren.

Wolf
Mevrouw de Voorzitter, laat ik mij uitdrukken in telegramstijl: wij, groenen, hebben het begrip georganiseerde misdaad altijd bekritiseerd als een vergaarbak waarin maffia-achtige structuren en terrorisme en van alles en nog wat met elkaar verward wordt en waarop de staatsdiensten hun eigen vooroordelen over de staat projecteren, terwijl we eigenlijk te maken hebben met onregelmatige vormen van kapitalistische verrijking.
De persoonlijke vrijheden moeten hoger worden aangeslagen dan de eigendomsrechten. Wij draaien het standpunt van de huidige rechtsorde volledig om. Daarom hebben we vroeger al eens tegen een verslag van de heer Orlando gestemd, omdat dit in deze kwestie volgens ons te ver ging. Als de aantasting van eigendomsrechten daadwerkelijk gebeurt om vormen van onregelmatige kapitalistische verrijking te bestraffen, zijn we van mening dat de heer Orlando gewoon het gezond verstand laat spreken en kunnen we het verslag op alle punten steunen. Ook de amendementen van de Fractie van de Europese Volkspartij lijken ons zinvol en het ondersteunen waard.
Waar het om gaat, is dat een maffiabaas die vanuit de gevangenis zijn illegaal verworven vermogen kan beheren duidelijk gevaarlijker is dan wanneer hij op vrije voeten is, maar zijn vermogen niet meer heeft. Dat is wat de doorslag geeft. In zoverre is hier de juiste aanzet gegeven. Het is wel verbazend hoe aarzelend de Commissie hier over het algemeen tegenover staat. Dat heeft alweer te maken met de verkeerde waardenhiërarchie in onze rechtsorde.
We hebben nood aan de regulering van een eerlijk ruilverkeer in een beter georganiseerde interne markt, want alleen op die manier kan de voortwoekerende criminaliteit, die voortkomt uit het reguliere kapitalistische winstbejag, werkelijk vermeden worden.

Blokland
Mevrouw de Voorzitter, het verslag-Orlando behandelt een gemeenschappelijk optreden van de Raad in het kader van het actieplan ter bestrijding van de georganiseerde misdaad, zoals dat in juni 1997 is goedgekeurd door de Europese Raad. Het verslag-Orlando laat zich nogal negatief uit over dit voorstel betreffende samenwerking van lidstaten op het gebied van de identificatie, opsporing, bevriezing of inbeslagneming en confiscatie van opbrengsten van misdrijven.
Volgens dit verslag zou de Raad aan geen enkele eis van het actieplan hebben voldaan: de opdracht uit richtsnoer 11 (onder meer de verbetering van wettelijke voorschriften van lidstaten en de invoering van bijzondere procedures) en de aanbeveling 26 c) (confiscatie ongeacht de aanwezigheid van de overtreder) zijn niet in dit optreden verwerkt.
Deze aantijging lijkt mij te zwaar. Het optreden is gebaseerd op K.3 VEU, bedoeld ter uitvoering van het actieplan en dan specifiek voor aanbeveling 26 b). Samengevat staat daarin dat een studie moet worden verricht om het traceren en in beslag nemen van illegale activa te verbeteren en de uitvoering van besluiten inzake confiscatie op te voeren. Dit gemeenschappelijk optreden geeft toch een aardige aanzet daartoe. Verwachten dat er meteen een Europees systeem opgezet wordt, gaat veel te ver en zou zelfs niet overeenstemmen met de politieke doelstellingen van het actieplan. Wellicht wel met die van het Parlement, maar dan kan men zich in ieder geval niet baseren op het actieplan om het ongelijk van de Raad aan te tonen. De samenwerking op het gebied van justitie gaat niet zo makkelijk op Europees niveau, dat is waar. Maar men heeft het hier ook over het hart van de nationale lidstaten. Men raakt hier wel heel dicht aan de soevereiniteit van de staten.
Het optreden is gebaseerd op K.3 VEU. Het Parlement heeft dus adviesbevoegdheid. Waarom het voorstel behandeld wordt als had het Parlement goedkeuringsbevoegdheid, is me onduidelijk.
Inhoudelijk kan ik instemmen met veel van de amendementen, maar gezien de bedoeling van dit optreden van de Raad gaan de amendementen op artikel 4 in feite veel te ver en zijn te gedetailleerd. Echt moeite heb ik met amendement 13, waarin het Hof van Justitie bevoegdheid krijgt onder meer over de interpretatie van dit optreden en de geschillen omtrent toepassing. Het gaat hier om een optreden in het kader van de derde pijler. Het Hof heeft hier geen jurisdictie, mits de lidstaten dit zelf overeenkomen en instemmen met deze beperking van hun beleidsvrijheid.
Alhoewel ik veel van de amendementen inhoudelijk dus niet slecht vind, kan ik dit verslag toch niet steunen, omdat ik vind dat ze hier niet thuis horen. Het voorstel tot het gemeenschappelijk optreden van de Raad onderschrijf ik overigens volledig.

Blot
Mevrouw de Voorzitter, geachte collega's, dit verslag is onbetwistbaar een stap vooruit op weg naar samenwerking tussen de lidstaten in de strijd tegen de misdaad en gelukkig bestaat er over dit onderwerp een zekere consensus.
We mogen niet uit het oog verliezen dat de misdaad in Europa in een halve eeuw enorm is toegenomen. In Frankrijk bijvoorbeeld is het aantal misdrijven van 500.000 in 1950 gestegen naar 4, 5 miljoen op dit moment. Die stijging staat natuurlijk in geen enkele verhouding tot de bevolkingsgroei in het land. Ik geef u het voorbeeld van Frankrijk omdat dat voor mij het bekendst is, maar ik weet dat de situatie in de meeste andere Europese landen identiek is. Dit is een uitermate zorgwekkende ontwikkeling.
Een groot deel van de misdrijven is natuurlijk gericht op de wederrechtelijke toe-eigening van eigendommen en dat is de reden waarom de criminaliteit aangepakt moet worden in zijn economische bedrijvigheid, in zijn inkomsten en vermogen. Dat is dan ook het doel van dit verslag. De Europese samenwerking tegen de criminaliteit krijgt derhalve op dit specifieke vlak duidelijk prioriteit.
Een van de manco's van het bestrijdingsmechanisme is de traagheid van de procedures en verschillende artikelen en amendementen zijn nu juist bedoeld om de procedures inzake identificatie, opsporing, bevriezing, inbeslagneming of confiscatie van de opbrengst van misdrijven te versnellen. Al deze maatregelen kunnen onze volledige goedkeuring wegdragen.
Anderzijds komt het ons voor dat de oorspronkelijke tekst van artikel 4 gehandhaafd had moeten blijven, want de samenwerking moet uiteraard geschieden op basis van de nationale wetgeving, in overeenstemming ook met het subsidiariteitsbeginsel zoals dat is vastgelegd in het Verdrag betreffende de Europese Unie. Onder meer amendement 4 brengt uitermate nuttige verduidelijkingen aan in dit wetgevingsvoorstel, dat nochtans zeer algemeen blijft.
Dit voorstel brengt ons derhalve in de goede richting en wij zullen het goedkeuren, hoewel de door de lidstaten te ondernemen actie volstrekt niet in verhouding staat tot de gigantische omvang van de criminele bedrijvigheid. Het Europese beleid op dit terrein weerspiegelt slechts het beleid van de lidstaten of van de meerderheid van de lidstaten en is momenteel volkomen ontoereikend.

Ford
Mevrouw de Voorzitter, ik wil de heer Orlando complimenteren met zijn moed en zijn verslag. Het komt op het juiste moment. Europese criminelen hebben, evenals de Europese industrie, in de gaten gekregen welke voordelen er met een vrij verkeer van goederen, diensten, kapitaal en personen te behalen zijn. Drugshandel, prostitutie, zwartgeldcircuits en mensenhandel varen wel bij de interne markt. Politie en justitie moeten, net als de Europese criminelen, meer gaan samenwerken en hun procedures op elkaar afstemmen.
Het verslag van de heer Orlando helpt ons daarbij op weg. Wij kunnen alleen maar hopen dat de Raad hiervoor openstaat. Ik zou in dit verband nog enkele andere, zeer eenvoudige praktische maatregelen willen voorstellen waarmee wij de georganiseerde misdaad te lijf kunnen gaan. De heer Oostlander en ik waren kortgeleden op een internationale politieconferentie in Nederland. Daar hadden wij het over de mogelijkheden die de invoering van de euro biedt voor het traceren en in beslag nemen van zwart geld afkomstig van de georganiseerde misdaad. Mensen die in het bezit zijn van onrechtmatig verkregen kapitaal in franken, Duitse marken of peseta's en dat bewaren in bankkluizen - of zelfs onder het bed - moeten dit geld bij de overgang op de euro op een gegeven moment omwisselen en dat is onze kans om het te achterhalen.
De politie deed op die conferentie het voorstel om een speciale Europese eenheid voor het traceren van dergelijke transacties in het leven te roepen, mogelijk in het kader van Europol dat zich nu ook al bezighoudt met de Trans-Europese drugs- en terrorismebestrijding. Daarnaast moet de meldingsplicht voor gevallen waarin grote sommen contanten ter omwisseling in een andere munteenheid worden aangeboden, worden geharmoniseerd.
In veel landen hoeven tegenwoordig alleen verdachte transacties te worden gemeld en wij zouden er goed aan doen deze procedure te harmoniseren en aan te scherpen. De burgers van Europa zouden een dergelijke maatregel toejuichen en wij zouden deze kans niet mogen laten schieten. Dat zou een kwalijke zaak zijn.

Baldi
Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de commissaris, waarde collega's, mijns inziens is een vastberaden strijd tegen de maffiaorganisaties van fundamenteel belang. Ik steun het door de Raad aangenomen voorstel voor een gemeenschappelijk optreden dan ook volledig. Persoonlijk ben ik echter tegen de aanpak in het wetgevingsvoorstel van de heer Orlando. Dit zou ernstig inbreuk plegen op de vrijheid en de institutionele garanties van de burgers. Daarom zou dit een stap terug in de tijd zijn. Ik ben daar dan ook uiterst bezorgd over.
Als wij dit voorstel uitvoeren, hoeft men een burger maar te beschuldigen van maffia-activiteiten om al zijn goederen en heel zijn vermogen in beslag te nemen en hem economisch te ruïneren nog voordat een vonnis is geveld. Ik wil u eraan herinneren dat het hierbij nu gaat om veiligstellingsmaatregelen. Daar komt bij dat Italië herhaaldelijk door het Hof van Justitie is veroordeeld omdat het meestal een eeuwigheid duurt voordat iemand uiteindelijk een proces krijgt.
Als men een reeks principes wil vaststellen voor de verbetering van de internationale samenwerking - en dergelijke principes brengen natuurlijk belangrijke justitiële gevolgen met zich mee - moet men in eerste instantie het advies van de Commissie juridische zaken en rechten van de burger vragen. Met de amendementen van mevrouw Palacio hebben wij geprobeerd dit verzuim goed te maken. Als wij dit voorstel aannemen, waarde collega's, gaan wij terug naar middeleeuwse inquisitietoestanden. Dan wissen wij alle sociale verworvenheden gewoon uit. Dan maken wij korte metten met de vrijheid en het recht op defensie van aangeklaagde burgers, alhoewel voor alle rechtbanken in alle beschaafde landen iemand onschuldig is zolang zijn schuld niet is bewezen.
Derhalve doe ik een beroep op de wijsheid van de collega's en vraag hen dit voorstel terug te verwijzen naar de juridische commissie - van wie het advies niet werd gevraagd - om het daar alsnog met een aantal garanties voor de Europese burgers aan te vullen.

Lindqvist
Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de commissaris, in de meeste opinieonderzoeken naar de onderwerpen waarmee de EU zich volgens de burgers onder andere mee moet bezighouden, scoort de misdaadbestrijding hoog, soms het hoogst. Dit is een van de verslagen over de manier waarop criminaliteit en criminele handelingen kunnen worden verhinderd door een doelmatige samenwerking tussen de lidstaten.
Allereerst wil ik opmerken dat het hier gaat om internationale samenwerking. Het gaat om het opsporen en in beslag nemen van activa die met dergelijke criminaliteit verworven zijn. Het gaat er ook om dat wij lidstaten ertoe krijgen verdragen en resoluties inzake het witwassen van drugsgelden en dergelijke te ratificeren.
Enige sleutelbegrippen in dezen zijn volgens mij de vrije toegang tot informatie tussen de lidstaten en een hoge prioriteit voor snelle behandeling van verzoeken om inbeslagneming, snel optreden, persoonlijke contacten tussen speurders, rechters en dergelijke, en eenvoudige procedures, onder handhaving van de rechtszekerheid. Deze kwestie ligt zeer gevoelig voor vele lidstaten. De bepalingen inzake misdaad, straf, politie en vervolging zijn te vinden in de wetgeving van vele nationale staten. Daarom is het van belang dat men niets doet wat kan worden opgevat als een inbreuk op de nationale soevereiniteit. Dat gebeurt volgens mij in amendement 13, waarin wordt voorgesteld dat de lidstaten de bevoegdheid van het Hof van Justitie erkennen voor prejudiciële uitspraken in verband met artikel 4. Artikel 4 gaat over vraagstukken rond hoger beroep, schadeloosstelling en dergelijke, en dat zijn meestal zuiver civielrechtelijke aangelegenheden, in elk geval als het om schadeloosstelling gaat. Er is ook verder geen reden het Hof van Justitie bij deze samenwerking te betrekken. Dat is dus iets waar ik tegen ben. Maar afgezien daarvan is het een zeer goed verslag. Wij, leden van de Fractie van de Europese Liberale en Democratische Partij, steunen het dan ook - van mijn kant dus met uitzondering van amendement 13.

Ephremidis
Mijnheer de Voorzitter, de georganiseerde criminaliteit is een kind dat geboren en getogen is in de vrije economie of, zoals dat nu heet, in de geglobaliseerde economie. Daar ontstaat het en daar voedt het zich. Hoe machtiger en bandelozer de vrije markt is, des te actiever, omvangrijker en vindingrijker de criminaliteit wordt. Deze twee verschijnselen gaan hand in hand. Het ene beïnvloedt het andere.
Wij zijn dan ook niet per se tegen de door de Raad voorgestelde maatregelen en het verslag van de heer Orlando. Deze zijn volgens ons een stap in de goede richting. Er is inderdaad behoefte aan coördinatie, aan samenwerking tussen de lidstaten bij de bestrijding van de georganiseerde misdaad. De misdaad treedt eendrachtig op en gebruikt alle middelen die hem ter beschikking staan en met name de enorme hoeveelheid illegaal verkregen geld.
De voorgestelde maatregelen zijn dus niet zo slecht. Ze zijn zelfs met de amendementen van de heer Orlando en van enkele andere collega's nog verbeterd. Toch moet men volgens ons heel erg oppassen. Zojuist zei een collega - en ik ben het met haar eens - dat al deze justitiële, strafrechtelijke en administratieve maatregelen wel eens een averechts effect zouden kunnen sorteren, dat daardoor de openbare vrijheden en de rechten van de burger in een wurggreep zouden kunnen worden genomen. Wij moeten dus oppassen voor overdrijvingen. Wij zouden hiervoor hebben gestemd, indien in de resolutie, in het besluit van de Raad absolute, onaantastbare garanties waren opgenomen ter vrijwaring van de openbare vrijheden.
De georganiseerde misdaad - die, zoals ik zojuist al zei, zijn voedingsbodem in de vrije economie vindt - heeft verbindingen met het bankwezen, justitie en politie en heeft zijn corrumperende tentakels uitgestrekt tot alle mogelijke instanties. Als wij de georganiseerde misdaad daadwerkelijk willen bestrijden, moeten wij ophouden de symptomen te bestrijden. Dan moeten wij het probleem bij de wortel aanpakken. Dan moeten wij de broeiplaatsen van het vuile geld wegbranden. De georganiseerde misdaad kan niet worden bestreden zolang deze toegang heeft tot de hoogste gelederen van de politieke partijen en de justitiële, politiële en administratieve autoriteiten, zolang corruptie daar schering en inslag is.

Bianco
Mijnheer de Voorzitter, dit is mijns inziens een uitstekend verslag. De aanpak die de heer Orlando hierin voorstelt is een goed raamwerk voor een doeltreffende bestrijding van de georganiseerde criminaliteit. Ik zie geen bedreiging voor de individuele vrijheden. Ik zie alleen een oproep tot een efficiënte samenwerking met de daarvoor geschikte instrumenten. Daar komen de amendementen en de aanpak van de heer Orlando aan tegemoet.
Ik wil voorkomen dat men onder het mom van de individuele vrijheden bepaalde posities verdedigt, die integendeel met grote vastberadenheid moeten worden bestreden. Ter afsluiting wil ik dan ook verklaren dat ik het verslag en de amendementen van de heer Orlando volledig steun.

Thors
Mijnheer de Voorzitter, het is duidelijk dat dit voorstel voor een ontwerp van een gemeenschappelijk optreden uitstekend is, en dat het een prima verslag is. Maar ik denk dat het uur van de waarheid snel zal aanbreken, als we gaan bekijken in hoeverre het actieplan ter bestrijding van de georganiseerde criminaliteit en dergelijke is verwezenlijkt.
De Raad van ministers van Binnenlandse Zaken neemt de ene gemeenschappelijke maatregel na de andere, zonder dat dit daarom erg veel betekent. Als we naar de situatie rond de toepassing van verdragen op hetzelfde gebied kijken, zien we immers dat die situatie betreurenswaardig is. Er zijn allerlei verdragen goedgekeurd maar daarvan zijn er maar heel weinig van kracht geworden. Hoe zit het met al die gemeenschappelijke maatregelen, die vrijwel enkel bij woorden alleen gebleven zijn? Ik geloof dat we in een situatie terechtkomen met een enorm verschil tussen alle mooie woorden over samenwerking en de feitelijke praktijk. Dat bedoel ik als ik het heb over het uur van de waarheid op deze belangrijke gebieden, dat wil zeggen justitiële samenwerking en de bestrijding van de georganiseerde criminaliteit.
Keer op keer beleven wij situaties waarin lidstaten zich in de praktijk niet houden aan hun toezeggingen op de reeds bestaande verdragsgebieden. Het is dan ook de vraag hoe het in dit geval zal gaan. Ik geloof echter in de kracht van het goede voorbeeld en hoop dat men er feitelijk in zal slagen samen te werken.
Verder wil ik nog zeggen dat ik, in tegenstelling tot mijn collega Lindqvist, het voorstel steun het Hof van Justitie bevoegdheid op dit gebied te geven. Zonder het onderwerp te willen terugverwijzen naar de parlementaire commissie, betreur ik het dat de Commissie juridische zaken en rechten van de burger in dezen niet is gehoord en dat wij geen gelegenheid hebben gehad advies uit te brengen. Nu is het echter te laat, en ik zal niet eisen dat de zaak wordt terugverwezen.

Hager
Mijnheer de Voorzitter, om te beginnen zou ik de rapporteur willen danken voor zijn niet-aflatende strijd tegen de misdaad. De tegenstander in kwestie is de georganiseerde misdaad en mag niet onderschat worden. Een tegenstander die bij gebrek aan juridische beperkingen a priori bevoordeeld is en waartegen de Unie zich moet wapenen met de beste juridische wapens. Daarom betreuren we net als de rapporteur dat het in de voorgestelde maatregel ontbreekt aan concrete voorstellen ter verbetering van de wetgevingen van de lidstaten.
In het licht van de stijgende misdaadcijfers kan ik geen begrip opbrengen voor deze terughoudendheid. Zelfs in Oostenrijk, waar op dit gebied regels gelden die overeenkomen met de voorstellen van de rapporteur, heb ik de voorschriften die een beperking inhouden van de strafrechtelijke maatregelen tegen illegale vermogensvorming bekritiseerd en als contraproductief en maffiavriendelijk bestempeld, omdat juist het aanpakken van de economische opbrengsten van criminele organisaties resultaat heeft. Daarom juichen we de voorgestelde verbeteringen toe.

Rübig
Mijnheer de Voorzitter, de permanente bijscholing van ambtenaren is belangrijk. Bijscholing is een noodzakelijke basis voor efficiënt personeel. De verbetering van de infrastructuur, met name van opsporingsambtenaren, is dringend noodzakelijk. Maar het onderzoek naar de voor het gerechtelijk onderzoek benodigde uitrusting en de kennis over personen en organisaties zijn even belangrijk. Kunnen we hier zelf wel als voorbeeld fungeren? Hoe staat het met de misdaadbestrijding in en rond ons Parlement? Voortdurend worden mensen neergeslagen en beroofd, er wordt ingebroken in onze kantoren en gestolen uit onze bureaus. Ik geloof dat we ook eens de 16, 7 miljoen ecu moeten controleren die we in deze instelling besteden aan veiligheid. Hoe verloopt de samenwerking met de Franse, Belgische en Luxemburgse autoriteiten op het vlak van onze veiligheid?

Kinnock, Neil
Mijnheer de Voorzitter, wij in de Commissie zijn blij met het debat van vandaag over de mogelijkheden voor inbeslagneming en confiscatie van de opbrengsten van criminaliteit. Wij zijn de rapporteur, de heer Orlando, dankbaar voor alle inspanningen en met name voor zijn voorstellen om het ontwerp voor een gemeenschappelijk optreden, dat nog steeds bij de Raad in behandeling is, te verbeteren.
Bij de behandeling van deze kwestie zou de Raad er goed aan doen rekening te houden met de opiniepeilingen waarin de bevolking zich in alle lidstaten massaal voor een zo groot mogelijke coördinatie en samenwerking bij de bestrijding van de internationale misdaad uitspreekt. De burgers geven daarmee aan dat zij, in dit opzicht althans, een stuk vooruitlopen op de politici, al lopen zij helaas niet zo ver vooruit als de criminelen.
De Commissie kan zich volledig vinden in de algemene strekking van het door de heer Orlando opgestelde verslag om de inspanningen voor de bestrijding van witwaspraktijken en de confiscatie van opbrengsten uit misdrijven op te voeren. Voor een effectieve bestrijding van de georganiseerde misdaad zijn vanzelfsprekend internationale instrumenten nodig die niet slechts gebaseerd zijn op "beste praktijken" , maar hiervoor ook speciaal zijn ontworpen, alsmede duidelijk omschreven juridische verplichtingen die de maatschappij kunnen beschermen en criminelen kunnen afschrikken of bestraffen.
Ik deel met name de mening van de heer Orlando dat de lidstaten die dat nog niet hebben gedaan, de Conventie van de Raad van Europa van 1990 inzake het witwassen, de opsporing, de inbeslagneming en de confiscatie van opbrengsten van misdrijven dienen te ratificeren. De lidstaten zouden eigenlijk moeten pogen om alle overeenkomsten waarmee zij hebben ingestemd, binnen de afgesproken termijnen te ratificeren. Zo hebben de overeenkomsten en protocollen ter bestrijding van fraude en corruptie bijvoorbeeld meer dan twee jaar op ratificatie liggen wachten. Mijn medecommissarissen en ik hopen dat de regeringen hun verplichtingen nu nakomen en dat de nationale parlementen op ratificatie aandringen.
De lidstaten zouden zich in hun eigen belang ook volledig moeten conformeren aan de communautaire richtlijn ter bestrijding van witwaspraktijken en zouden uitvoering moeten geven aan de aanbevelingen van 1996 van de Task Force inzake witwaspraktijken.
De Commissie kan tevens de amendementen onderschrijven om het functioneren van de rechtstreekse samenwerking in het kader van de rechtshulp te verbeteren. Wij steunen eveneens de voorstellen om de procedures te bekorten en te komen tot een betere omschrijving van de eisen waaraan moet worden voldaan bij verzoeken om rechtshulp tussen lidstaten.
De Commissie is zich bewust van de noodzaak een evenwicht te vinden tussen effectieve maatregelen tegen witwaspraktijken en bescherming van de onvervreemdbare rechten van het individu. Wij zijn dan ook blij met de voorstellen van de heer Orlando om mensen die door dergelijke maatregelen ten onrechte schade hebben geleden, recht te geven op schadevergoeding. Criminelen zouden het met de burgerrechten minder nauw nemen, maar als democraten moeten wij vanzelfsprekend laten zien dat wij daarboven staan.
Wij voelen ook wel voor het idee om een herzieningsclausule op te nemen met daarin een datum waarop zal worden bezien of het gemeenschappelijk optreden verder kan worden versterkt. Als datum daarvoor stellen wij eind 1999 of mogelijk eind 2000 voor, zodat er een specifieke datum vastligt en er geen halfslachtige afspraken zijn.
Zoals het Huis wellicht weet, is de kwestie van de bestrijding van de georganiseerde misdaad uitgebreid aan de orde geweest tijdens het open debat op de Raad van ministers van Justitie en Binnenlandse Zaken in mei jongstleden en ook de Top van Cardiff heeft hierover duidelijke uitspraken gedaan. In het licht van deze ontwikkelingen en onze eigen aandachtspunten zal de Commissie zich tot het uiterste inspannen om tot krachtige aanbevelingen te komen in het actieplan inzake vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid dat in december van dit jaar aan de Europese Raad van Wenen zal worden voorgelegd. Natuurlijk blijven wij rekenen op de steun van het Parlement om op dit belangrijke terrein, dat in het Verdrag van Amsterdam is opgenomen, verdere vooruitgang te boeken.

De Voorzitter
Dank u wel, mijnheer Kinnock.
Het debat is gesloten.
Wij gaan nu over tot de stemming.
Voor de stemming over amendement 13
Wolf
Mijnheer de Voorzitter, zou ik de rapporteur hierover een vraag kunnen stellen? De heer Blokland beweerde dat dit een inbreuk is op de Verdragsbepalingen. Wie het amendement nauwkeurig leest, ziet dat daarin wordt voorgesteld dat de lidstaten zelf overeenkomen om zich daartoe te verplichten. Misschien zou de rapporteur hierover een standpunt kunnen innemen.

De Voorzitter
Mijnheer Wolf, als de rapporteur mij om het woord had gevraagd, had ik hem dit onmiddellijk gegeven; twijfelt u daar vooral niet aan. Als een afgevaardigde de heer Orlando echter om zijn mening vraagt, terwijl hij deze zelf niet per se wil geven, dan hoeft hij dit niet te doen. Aangezien hij dit niet wil, gaan we nu over tot de stemming.
(Het Parlement neemt de wetgevingsresolutie aan)

Posselt
Mijnheer de Voorzitter, ik ben zeer tevreden dat we ons de laatste maanden steeds intensiever bezighouden met witwaspraktijken, maar ik ben ook van mening dat we deze kwestie ook nadrukkelijk moeten betrekken in de strategie voor de toetreding, de gestructureerde dialoog en in de toetredingsonderhandelingen. De landen van Midden- en Oost-Europa keren, na decennialange uitbuiting door het socialisme, terug naar de rechtsstaat en de rechtvaardigheid, maar er wordt op grote schaal misbruik gemaakt van dit overgangsproces om geld wit te wassen, zowel bij ons als door oude en nieuwe structuren in die landen. Ook dit probleem moeten we aanpakken. Daarom verheugt het me dat volgende week het Oostenrijkse Raadsvoorzitterschap met minister van Justitie Michalek en minister van Binnenlandse Zaken Schlögl naar Brussel komt. We hopen alleen maar dat ze niet door het Leopoldpark lopen, maar voor de rest zijn we tevreden dat we zo nog meer de nadruk op dit punt kunnen leggen.

Deelname van Tsjechië aan de communautaire programma's (beroepsbevolking, jeugd en onderwijs)
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag (A4-0227/98) van de heer Elchlepp, namens de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs en media, over het voorstel voor een besluit van de Raad betreffende het standpunt van de Gemeenschap in de Associatieraad inzake de deelname van Tsjechië aan de communautaire programma's op het gebied van beroepsopleiding, jeugd en onderwijs (COM(98)0093 - C4-0161/98-98/0067(CNS))

Elchlepp
Mijnheer de Voorzitter, waarde collega's, het is toch fantastisch dat vanaf nu ook jongeren uit de Midden- en Oost-Europese landen kunnen deelnemen aan Europese uitwisselings- en scholingsprogramma's, ook al is hun land nog geen volwaardig lid van de Europese Unie. Ik heb er mij onlangs van kunnen vergewissen in gesprekken met parlementsleden en de regering in Praag dat men daar enorm betrokken is bij deze programma's en er heel veel van verwacht. Ik vind het heel belangrijk om hier te benadrukken dat deze uitwisselingsprogramma's met Midden- en Oost-Europa geen eenrichtingsverkeer mogen worden. Het gaat om de wederkerigheid van de contacten. De opdeling van ons continent heeft niet alleen jongeren in Praag, Boedapest of Warschau verhinderd om gebruik te maken van de scholingsmogelijkheden in Londen, Parijs, Bologna of waar dan ook, maar ook jongeren uit de EU schrokken ervoor terug om een jaar in Polen, Roemenië of Tsjechië door te brengen. Dit zou nochtans een vanzelfsprekendheid moeten worden. We zouden veel jonge mensen moeten aansporen om dit te doen.
Ik hoop dat nog meer studierichtingen worden opgezet die uitwisselingsprogramma's integreren in het aangeboden studieprogramma. Ik zou daarenboven willen benadrukken dat de opname van deze landen in de scholingsprogramma's een belangrijke bouwsteen is voor de ondersteuning van het uitbreidingsproces. De uitbreiding naar het oosten is niet alleen een economisch proces, maar ook een gigantisch leerproces voor ons allemaal. Het gaat vooral om het scheppen van vertrouwen, het afleggen van vooroordelen, die met het opengaan van de grenzen geenszins verdwenen zijn maar bij ons en in deze landen worden aangewakkerd door bepaalde krachten die feitelijk geen Europese integratie willen.
Aan de andere kant mag het belang van kennisoverdracht niet onderschat worden. De persoonlijke uitwisseling van ervaringen op het gebied van onderwijs, wetenschap, beroepsopleiding en lerarenopleiding is een belangrijke factor bij de moeilijke aanpassingsprocessen die moeten leiden tot de volledige integratie in de Unie en werpt meestal meer vruchten af dan zakelijke investeringen. Bovendien gaat het om de voorbereiding van jonge mensen op de mobiliteit in een grotere Europese arbeidsmarkt. We moeten er vooral op toezien dat de deelneming aan deze programma's de komende jaren blijft stijgen.
Ik wens nog iets te onderstrepen: in de gesprekken die ik in Praag heb kunnen voeren, werd voorgesteld om vertegenwoordigers van Midden- en Oost-Europese landen op te nemen in de begeleidingscomités van de onderwijsprogramma's van de EU. Ik zou hier uitdrukkelijk voor willen pleiten en de Commissie willen verzoeken dit ook te steunen, want persoonlijke samenwerking in allerlei organen is een belangrijke stap in de integratie en biedt onze partners in deze landen een goede gelegenheid om op professioneel niveau kennis te maken met de complexe administratieve en programmastructuren van de EU.
De financiële mogelijkheden van de kandidaat-lidstaten zijn beperkt. Ik heb al gezegd dat we moeten zorgen dat het aantal deelnemers in de komende jaren blijft stijgen. Daarom is het des te erger dat de Raad van ministers van Economische Zaken en Financiën uitgerekend nu een voorstel heeft voorgelegd om de middelen voor LEONARDO in het komende jaar met twee derde, van 140 miljoen tot 40 miljoen ecu, te verminderen. Dit is werkelijk schandelijk.
Dit is in tegenspraak met alle mooie aankondigingen op de Top van Cardiff over een actief werkgelegenheidsbeleid, bijzondere aandacht voor de uniformisering van Europese kwalificaties, versoepeling van de mobiliteit op de Europese arbeidsmarkt en de bespoediging van de integratie van de Midden- en Oost-Europese landen. Zoals wij eergisteren nog van de fungerend voorzitter van de Raad hebben gehoord, moet dit allemaal werkelijkheid worden.
Deze besparing wordt weer eens uitgevoerd in het onderwijs, uitgerekend in de beroepsopleiding. Juist bij de zwakkeren op de arbeidsmarkt wordt weer gesnoeid en niet in de mediaprogramma's die nauwe contacten onderhouden met de industrie. Bij de publieke opinie moet wel de indruk ontstaan dat hier een oneerlijk beleid gevoerd wordt. Ik ben verontwaardigd en beschaamd omwille van de vele goede grensoverschrijdende projecten met bedrijven, stageprojecten en beroepsscholen die nu niet kunnen doorgaan, en omdat hierdoor de hoop van vele jongeren, die misschien voor de eerste keer in hun leven een deel van hun beroepsopleiding in een ander land konden doormaken, in rook opgaat.
Met de uitbreiding naar het oosten en de daarmee samenhangende uitbreiding van de arbeidsmarkt wordt het probleem van de financiering van de EU-programma's alleen maar toegespitst. Want nu bestaat het gevaar dat scholingsprojecten en kandidaten uit Midden- en Oost-Europese landen moeten concurreren met projecten en kandidaten uit de EU om de nog krappere middelen. Dit maakt een slechte indruk. Daarom doe ik een dringende oproep tot de Raad om dit kortzichtige en asociale beleid op te geven en de middelen niet te beperken, maar te verhogen. Ook hier gaat het om de geloofwaardigheid van Europa.
(Applaus)
Heinisch
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, we hebben allemaal nog de beelden voor ogen van de overstromingsramp die Tsjechië precies een jaar geleden geteisterd heeft. De schade die mensen, dieren en landschappen te lijden hadden, was enorm, en des te groter was de ontzetting van de mensen in Midden-Europa, die zich veilig waanden in een gebied dat zelden door natuurrampen getroffen was.
Ook mijn eigen land en Polen werden toen door de ramp getroffen, maar zo moeilijk de toestand toen was, zo grandioos waren de uitingen van solidariteit met de slachtoffers in de vorm van actieve en financiële hulp. De totale schade die de overstromingen hebben veroorzaakt in Oost-Tsjechië worden geschat op 3, 5 % van het bruto nationaal product van Tsjechië. Als we instemmen met het voorstel om Tsjechië bij de tenuitvoerlegging van de jeugdprogramma's met EU-middelen te steunen, is dit in mijn ogen enkel een voortzetting van de solidariteit, die de positieve keerzijde was van de verschrikkelijke gebeurtenissen van verleden jaar.
Ondertussen wil ik niet verhelen dat deze steun ook in ons eigen belang is. Tenslotte is het belangrijk voor de Europese Unie dat de jeugd- en scholingsprogramma's met medewerking van onze Tsjechische medeburgers zo snel mogelijk worden voortgezet, want ze spelen een levensbelangrijke rol in het uitbreidingsproces naar het oosten. De deelname van Tsjechië aan de scholingsprogramma's bevordert partnerschappen, mobiliteit, uitwisseling en voorbereidende informatie, waar de lidstaten van de Europese Unie en de geassocieerde partnerlanden beide evenveel belang bij hebben.
Juist deze onscheidbare vereniging van belangen tussen de Europese Unie en in dit geval Tsjechië laat nogmaals zien dat dit proces van naar-elkaar-toegroeien met de Midden- en Oost-Europese landen al begonnen is. We geven niet alleen, we krijgen er ook iets voor terug. Dat mogen we niet vergeten. Daarom dank ik de heer Elchlepp voor zijn goede verslag en ben ik er net als hij van overtuigd dat we ons samen voor het behoud en de verhoging van de middelen moeten inzetten, want anders kunnen we deze jongeren niet helpen. We zullen dit samen aanpakken.

Kerr
Mijnheer de Voorzitter, ook ik wil de heer Elchlepp complimenteren met zijn verslag. Als lid van de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs en media weet ik welk goed werk hij binnen de commissie verricht en hij kan worden aangemerkt als een van de best geïnformeerde parlementariërs op dit gebied, aangezien hij zich beroepshalve met dit soort onderwerpen heeft beziggehouden voordat hij lid werd van dit Huis. Het komt maar zelden voor dat een rapporteur meer van de betrokken programma's afweet dan de ambtenaren.
Op het eerste gezicht gaat het hier om een technische maatregel waarmee de financiering van bepaalde programma's wordt gewijzigd. Maar het gaat tevens om een zeer symbolisch en belangrijk financieel punt - dat de heer Elchlepp heel duidelijk aankaart - namelijk dat, als wij de kandidaat-landen uit Midden- en Oost-Europa serieus in de Europese Unie willen opnemen - en dat is zeker de bedoeling van onze fractie -, wij daadwerkelijk moeten gaan praten over een deugdelijke financiering van dat proces. Wij hebben in de cultuurcommissie en in het Parlement in het algemeen lang strijd gevoerd over de financiering van SOCRATES. Daarbij hebben wij heel duidelijk gesteld dat wij niet willen dat er nog meer leden via associatie bijkomen als de Raad daarvoor niet de nodige middelen vrijmaakt. Ik ben blij dat het ons na enige strijd gelukt is hiervoor meer geld in de wacht te slepen. Ik wil in dit verband nog aantekenen, nu de heer Kinnock hier aanwezig is om een reactie op dit debat te geven, dat de Britse regering aanvankelijk tegen een verhoging van de budgettaire bijdrage was. Maar die is er toch gekomen. De boodschap die wij hier vanmorgen moeten uitdragen is dat deze programma's alleen succesvol kunnen zijn als daarvoor de nodige middelen worden uitgetrokken, en dat zij, zoals de heer Elchlepp al zei, door het aanbieden van opleidings- en uitwisselingsmogelijkheden voor studenten en jongeren, van essentieel belang zijn om de burgers uit de Midden- en Oost-Europese landen en die van de Unie nader tot elkaar te brengen. Om die reden moeten wij dan ook het belang hiervan onderstrepen.
De uitwisselingsprogramma's die reeds zijn gestart, hebben de eerste fundamenten voor dit groeiproces in de Gemeenschap gelegd. Een Europese Unie welke die naam waardig is, kan pas compleet zijn als ook deze landen worden opgenomen en deze programma's kunnen ons daarbij helpen.
Tot slot wil ik, nu commissaris Kinnock hier aanwezig is, nog zeggen dat het mij deugd doet hem hier vanmorgen zo goed aan het werk te zien. Ik had in het verleden misschien de nodige kritiek op hem als Labourleider, maar na het recente bezoek van de huidige leider moet ik zeggen: zand erover en, Neil, kom alsjeblieft terug: als het niet als leider van de Labourpartij is, dan hopelijk de volgende keer als voorzitter van de Commissie. Alhoewel het nu misschien met hem gedaan zal zijn als Tony dit ter ore komt.

De Voorzitter
Hartelijk dank, mijnheer Kerr. Ik moet u erop wijzen dat het Reglement nog niet aangepast is aan het Verdrag van Amsterdam, en dat dit Parlement dus niet de mogelijkheid heeft de Raad een voorzitter van de Commissie voor te stellen.

Baldi
Mijnheer de Voorzitter, ook ik schaar mij achter de gelukwensen van de collega's aan de rapporteur, de heer Elchlepp. Hij heeft uitstekend werk verricht. De uitbreidingsinspanningen van de Europese Unie met de Midden- en Oost-Europese landen moeten absoluut ook uitwisseling van ervaringen en culturele projecten behelzen, vooral voor jongeren. Slechts met een opbouwende dialoog tussen leerlingen en leerkrachten kan men spijkers met koppen slaan bij de innovatie op het gebied van onderwijs en beroepsopleiding. Het structurele aanpassingsproces van de toetredende landen moet dan ook zoveel mogelijk worden versneld. Men moet ervoor zorgen dat de programma's toegankelijk zijn voor alle jongeren, ook voor jongeren uit sociaal benadeelde gezinnen. Op die manier krijgen jongeren de kans deel te nemen aan projecten die hen in staat stellen hun eigen geschiedenis, waarden en identiteit te leren kennen.
De Tsjechische Republiek heeft onze steun nodig, vooral bij de drie programma's voor onderwijs, opleiding en jeugd. Wij kunnen aldus met specifieke overeenkomsten de integratiepogingen aanvullen. Na de rampzalige overstromingen van juli 1997 bevindt het land zich in een uiterst moeilijke financiële situatie, zoals ook de heer Elchlepp reeds zei. Om de Tsjechische Republiek zo spoedig mogelijk in staat te stellen deel te nemen aan de programma's SOCRATES, LEONARDO en Jeugd voor Europa, moet een oplossing voor dit financieringstechnische vraagstuk worden gevonden. Juist in dit gedeelte van de wereld is, gezien de historisch moeilijk liggende relaties, een duurzame samenwerking tussen jongeren van doorslaggevend belang.
Men moet de mobiliteit van leerkrachten, leerlingen en studenten vanuit de Europese Unie naar de Tsjechische Republiek aanmoedigen, mits een zeker evenwicht in acht wordt genomen en aan echte culturele en taalkundige uitwisseling wordt gedaan. De Europese culturele integratie is de grondslag van het Verdrag en is pas mogelijk indien speciale aandacht wordt geschonken aan de landen die sociaal en cultureel dicht bij ons staan.

Posselt
Mijnheer de Voorzitter, als lid van de Tsjechisch-Duitse coördinatieraad, die veertien dagen geleden in Pilsen werd opgericht, en als rapporteur voor de aanvullende protocollen van de associatieovereenkomsten die aan de basis liggen van het verslag-Elchlepp, zou ik de heer Elchlepp heel hartelijk willen feliciteren met zijn verslag en mijn algehele steun willen uitspreken. Ik geloof inderdaad dat men op politiek gebied slechts iets kan bereiken door ervoor te zorgen dat mensen anders gaan denken en dat kan alleen maar door de betrokken partijen bij elkaar te brengen, niet aan de top, op het niveau van ambtenaren en politici, maar werkelijk aan de basis.
Met name de jeugd speelt hierin een belangrijke rol en daarom geloof ik inderdaad dat we vaart moeten zetten achter projecten als Ronsperg, het ontmoetingscentrum voor jongeren in West-Bohemen, of bijvoorbeeld het door de Praagse journalist Milan Kubes op gang gebrachte uitwisselingsprogramma voor studenten tussen Beieren en de Republiek Tsjechië, en vele andere projecten, want alleen door zulke concrete stappen kunnen we ons aan beide zijden klaarmaken voor de uitbreiding.
Daar komt het denk ik op aan: ons aan weerskanten klaarmaken voor de uitbreiding. Daarom ben ik bijzonder tevreden dat de heer Elchlepp benadrukt heeft dat we er ook voor moeten zorgen dat veel mensen uit onze landen in Tsjechië komen, dat ook wij deze taal en cultuur leren kennen. Ik geloof echt dat deze uitwisseling geen eenrichtingsverkeer mag worden en dat we minstens zoveel kunnen bijleren als de mensen in de kandidaat-landen van Midden- en Oost-Europa. Daarom kunnen we het verslag-Elchlepp ten zeerste toejuichen, omdat er een einde moet komen aan de paternalistische eenzijdigheid die bij ons vaak de boventoon voert, zodat we komen tot een echte samenwerking op basis van partnerschap.

Rübig
Mijnheer de Voorzitter, toen de paus onlangs in Wenen was, heeft hij gezegd dat we niet alleen moeten spreken van een uitbreiding naar het oosten, maar vooral van een europeanisering. Ik geloof dat met name de grensoverschrijdende ontmoetingen in de onderwijssector daarin een voortrekkersrol kunnen vervullen. De samenwerkingsprogramma's in het onderwijs zijn buitengewoon belangrijk, omdat mensen die actief zijn in het onderwijs - docenten, leerlingen, studenten - zo de gelegenheid krijgen elkaar te leren kennen en van elkaar te leren.
In het kader van de debatten over het Raadsvoorzitterschap heb ik woensdag jongstleden van de Raad een verhoging van de financiële middelen voor LEONARDO geëist. Een vermindering - en de heer Elchlepp heeft dat volkomen terecht naar voren gebracht - kunnen we gewoon niet aanvaarden, want de middelen binnen de Europese Unie zijn nu al zo gering. Deze middelen moeten met 100 % verhoogd worden, als we gewoon de taken willen kunnen volbrengen.

Kinnock, Neil
Dit was een heel interessant debat, niet het minst vanwege de bijdrage van een lid van de Fractie de Groenen in het Europees Parlement, die mij vriendelijk uitnodigde terug te komen. Maar deze uitnodiging moet ik resoluut van de hand wijzen. Hoewel hij mij vroeg terug te komen, omdat alles vergeven en vergeten is, moet ik tot mijn spijt zeggen dat dit niet voor mij geldt.
Ik ben de heer Elchlepp erkentelijk voor zijn verslag naar aanleiding van een voorstel voor een besluit van de Associatieraad van de Europese Unie en Tsjechië om de Tsjechische Republiek toe te staan middelen uit het PHARE-budget aan te wenden voor de financiering van een deel van de eigen financiële bijdrage aan drie communautaire onderwijsprogramma's, namelijk LEONARDO, SOCRATES en Jeugd voor Europa. Zoals het Huis wellicht nog wel weet, is het streven naar deelname van kandidaat-landen aan communautaire programma's in 1993 door de Europese Raad van Kopenhagen naar voren gebracht en op latere bijeenkomsten van de Raad bevestigd. Ik spreek, net als u dat in dit debat hebt gedaan, de hoop uit dat deze intentieverklaringen nauwgezet door de ministers van Financiën zullen worden overgenomen in hun benadering van de verschillende communautaire programma's.
Deze beleidslijn vormt een belangrijk element van de pretoetredingsstrategie, aangezien deelneming aan dergelijke programma's de tenuitvoerlegging van de economische en culturele samenwerking in het kader van de Europa-Overeenkomst vergemakkelijkt. Bovendien kunnen de kandidaat-landen op deze wijze vertrouwd worden gemaakt met een groot deel van de samenwerkingsvormen binnen de Europese Unie en met de procedures en methoden die in communautaire programma's worden gevolgd. Zij zullen daardoor tevens beter in staat zijn knelpunten in hun beleid te verhelpen en oplossingen te vinden voor allerlei problemen.
Het is geen toeval dat juist de programma's LEONARDO, SOCRATES en Jeugd voor Europa het eerst voor de kandidaatlanden zijn opengesteld. Goede opleidingen zijn zonder enige twijfel van essentieel belang om landen dichter tot elkaar te brengen. De totstandbrenging van een kennismaatschappij is in de kandidaat-landen minstens even belangrijk voor de bevordering van de economische groei, het concurrentievermogen en de werkgelegenheid als in de lidstaten zelf. De Tsjechische Republiek, Hongarije en Roemenië waren de eerste landen die in oktober 1997 aan communautaire programma's deelnamen. In de maanden die sindsdien verstreken zijn, hebben zij hierbij een groot enthousiasme aan de dag gelegd, nadat zij zich eerst - met de nodige technische en financiële bijstand van de Gemeenschap - langdurig en grondig hadden voorbereid. De succesvolle voorlichtingscampagne en de gewekte verwachtingen in de periode voor de inwerkingtreding van het besluit hebben geresulteerd in een groot aantal aanvragen, waarbij de Tsjechische deelnemers zich bijzonder actief hebben getoond en veel van hun aanvragen gehonoreerd zagen.
Begin vorig jaar verklaarde de Tsjechische Republiek dat zij de kosten van deelname aan de onderwijsprogramma's in 1997, 1998 en 1999 volledig uit de eigen begroting wilde financieren en hiervoor geen beroep zou doen op de PHARE-begroting. Doch eind vorig jaar deelden de Tsjechen ons mee, zoals tijdens dit debat al naar voren is gebracht, dat de financiële lasten ten gevolge van de verwoestende overstromingen van juli 1997 zo hoog waren dat zij op hun oorspronkelijke bedoelingen terug moesten komen. Tsjechië heeft aangegeven nu volledig gebruik te willen maken van de communautaire steun die hiervoor in het kader van het PHARE-programma kan worden toegekend. Zoals het Huis wellicht weet, zijn de mogelijkheden daartoe door de lidstaten bevestigd op de Raad van Luxemburg van december vorig jaar. Ik hoop dat het Parlement de aanbevelingen in het uitstekende verslag van de heer Elchlepp zal volgen en positief zal staan tegenover het Tsjechische verzoek om daarvoor gebruik te mogen maken van het PHARE-budget, alsook tegenover eventuele verzoeken daartoe van andere kandidaat-landen zoals Hongarije, Roemenië, Polen en Slowakije.

De Voorzitter
Dank u wel, mijnheer Kinnock.
Het debat is gesloten.
Wij gaan over tot de stemming.
(Het Parlement neemt de wetgevingsresolutie aan)

Visserij voor de kust van de Comoren
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag (A4-0249/98) van de heer Macartney, namens de Commissie visserij, over het voorstel voor een verordening (EG) van de Raad betreffende de sluiting van het protocol tot vaststelling van de voor de periode van 28 februari 1998 tot en met 27 februari 2001 geldende vangstmogelijkheden en financiële tegenprestatie, als bedoeld in de overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Islamitische Bondsrepubliek der Comoren inzake de visserij voor de kust van de Comoren (COM(98)0264 - C4-0344/98-98/0144(CNS)).
Het woord is aan de heer Macartney, rapporteur, voor vijf minuten.

Macartney
Mijnheer de Voorzitter, het gaat hier weliswaar niet om een geruchtmakend verslag, maar wel om een buitengewoon belangrijke overeenkomst voor een van de armste landen ter wereld, namelijk de Comoren. Dit land heeft niet alleen te kampen gehad met veel economische problemen, maar ook met een binnenlandse opstand en is lange tijd door conflicten verscheurd geweest.
Niettemin duren de noden onder de vissers en de regering van de Comoren onverminderd voort en in dat licht is deze overeenkomst tussen de EU en de Comoren van groot belang.
Ik heb nog een vraag met betrekking tot de toekomst, en misschien wil de Commissie daar niet meteen op reageren, maar ik zou het zeer op prijs stellen als zij dat wel zou doen, namelijk welke plaats de visserijovereenkomst met de Comoren in de toekomst zal innemen binnen het geheel van de Indische Oceaan. Ik weet van de Seychellen dat zij veel meer interesse hebben voor een pakket overeenkomsten die de hele Indische Oceaan beslaan dan voor afzonderlijke overeenkomsten. Misschien zou men ons moeten zeggen of de overeenkomst voor de Comoren waarschijnlijk in deze vorm blijft voortbestaan dan wel in een groter geheel wordt opgenomen. Hoe dan ook, deze kwestie is voor de bevolking van de Comoren van groot belang.
Misschien is de onderhavige overeenkomst wel weer kenmerkend voor de wijze waarop de overeenkomsten tussen de EU en derde landen zich ontwikkelen en waarbij het ontwikkelingsaspect een steeds belangrijker plaats inneemt. In plaats van de regering van het desbetreffende land alleen een grote zak geld in handen te drukken is er nu meer en meer aandacht voor wetenschappelijke en technische maatregelen. Op bladzijde 9 van mijn verslag staan zes rubrieken vermeld, waaronder steun voor het Ministerie van Visserij, studiebeurzen, praktijkopleidingen, financiering van wetenschappelijke en technische programma's en zelfs deelneming aan internationale bijeenkomsten. Een van de problemen waarmee de Comoren te kampen hebben is dat het land niet genoeg geld heeft om naar bepaalde vergaderingen toe te gaan waar het eigenlijk wel vertegenwoordigd zou moeten zijn.
Dit is een goed voorbeeld van de lijn die deze overeenkomsten volgen. Niettemin lijkt deze overeenkomst in verscheidene taalversies op een enkel punt wat guller dan zij in werkelijkheid is. Ik wijs op een klein foutje in de tekst, met dank aan de heer McCartin, die met zijn scherpe blik daarop heeft geattendeerd. Waar in de tekst 45.000 ton staat, moet in werkelijkheid 4.500 ton staan, zodat de regeling voor de tonijnvangsten toch wat minder voordelig uitvalt dan wij hadden gedacht! Het spijt mij dan ook de vertaaldiensten te moeten meedelen dat dit voor acht talen geldt, doch niet voor de Nederlandse, Franse of Zweedse versie. De Nederlanders, Fransen en Zweden hoeven zich dus geen zorgen te maken, maar de anderen misschien wel. Dit slechts voor de goede orde.
Tot slot wil ik opmerken dat het Europees Parlement en de Commissie visserij in toenemende mate vragen om toezending van door de Commissie opgestelde evaluatieverslagen bij afloop van de overeenkomsten met het land in kwestie, zodat wij een gefundeerd oordeel kunnen geven over de toekomst van deze overeenkomsten. Ik wil hier nadrukkelijk wijzen op het belang daarvan en dat is ook de reden achter de amendementen die de Commissie visserij heeft ingediend. Ik hoop dat zij op de steun van het Huis mogen rekenen.

Hardstaff
Mijnheer de Voorzitter, namens de Fractie van de Partij van de Europese Sociaaldemocraten wil ik de heer Macartney danken voor en complimenteren met het zeer nuttige verslag dat hij over de visserijovereenkomst met de Comoren heeft opgesteld.
De amendementen die in de commissie unaniem zijn goedgekeurd versterken het streven van dit Parlement om te komen tot Europese visserijovereenkomsten, zoals de overeenkomst die wij hier vandaag behandelen, die veel ruimte voor ontwikkelingshulp bieden en op geregelde tijden worden herzien. Dergelijke overeenkomsten mogen niet louter een instrument zijn waarmee rijke landen een van de weinige natuurlijke hulpbronnen van arme landen zoals de Comoren kunnen exploiteren.
De Fractie van de Partij van de Europese Sociaaldemocraten is daarom blij dat er bovenop de 540.000 ecu die aan de regering van de Comoren voor de visserijrechten wordt betaald, nog eens een bedrag van 540.000 ecu is uitgetrokken voor rechtstreekse steun aan de eigen visserijsector van de Comoren. Dit bedrag zal worden gebruikt om de reeds door de heer Macartney genoemde programma's te financieren. Wij hopen dat, wanneer deze overeenkomst weer zal worden herzien, de Commissie bereid is ook nog middelen beschikbaar te stellen voor de ontwikkeling van projecten met een toegevoegde waarde, zoals bijvoorbeeld op het gebied van de visverwerking, die een daadwerkelijke bijdrage zullen leveren aan de lokale economie en de levensstandaard van de plaatselijke bevolking.

McCartin
Mijnheer de Voorzitter, ik wil de heer Macartney danken voor zijn prima verslag waarin de standpunten en bezwaren van de Commissie visserij worden verwoord. Ik wil enkele punten onder de aandacht brengen, die mogelijk meer met mijn persoonlijke mening dan met de opvattingen van mijn fractie te maken hebben.
Ten eerste moeten wij bedenken dat het hier gaat om een zeer arm deel van de wereld: wij hebben het hier over een half miljoen mensen met een BBP per hoofd van de bevolking van circa 600 ecu per jaar, dat is 3 % van het gemiddelde in de Europese Unie. Het gaat dus om zeer arme mensen. Bovendien hebben wij te maken met een zeer onstabiele politieke situatie. Het is mij niet duidelijk hoe wij van deze mensen mogen verwachten dat zij enig zicht op de situatie in hun kustgebieden of wateren hebben. Wij mogen van een land als de Comoren gewoon niet verwachten dat bekend is wat er precies wordt gevangen. Ik zou geen vertrouwen stellen in informatie uit een gebied met zo'n gebrekkig toezicht op de visserijactiviteiten in de eigen wateren.
Ten tweede werd de overeenkomst gesloten op basis van 6.000 ton tonijn. Naar het schijnt hebben wij gemiddeld slechts zowat 3.000 ton gevangen, maar nu sturen wij meer schepen naar het gebied. De heer Macartney geeft nu een referentietonnage van 4.500 ton. Toch zouden er 44 vissersvaartuigen met de zegen en 16 beugschepen in het gebied mogen vissen. Ik snap niet waarom al die schepen zo ver varen voor 3.000 ton tonijn. Ik zou graag een overzicht van die visserijactiviteiten zien. Hoeveel dagen hebben al die vaartuigen in deze wateren gevist, wat hebben zij gevangen en waar hebben zij hun vangst aan land gebracht? Wie zegt ons om hoeveel vis het gaat? Er moet een soort overzicht komen aan de hand waarvan wij ons een redelijk beeld van de situatie kunnen vormen. Ik gun de Spaanse en Franse vissers de subsidies die zij van ons krijgen, maar ik denk dat dit anders moet. Wij zouden ontwikkelingshulp niet moeten gaan combineren met een economisch beleid zoals de Gemeenschap dat op visserijgebied nastreeft. Daar heb ik ernstige twijfels over.

Piha
Mijnheer de Voorzitter, de Federale Islamitische Republiek der Comoren is een van de armste landen ter wereld. Het is dan ook zeer goed dat de hele steun in het kader van de visserijovereenkomst tussen de Europese Unie en dit gebied in de toekomst vooral wordt gericht op de ontwikkeling van de visserijsector van de Comoren en de controle op de visserij aldaar. Zo wordt in dit gebied de duurzame ontwikkeling van zowel het milieu als de maatschappij het best bevorderd.
Er kan echter het nodige worden verbeterd in de procedures van de Commissie en de Raad bij de voortzetting van de visserijovereenkomst. Hoe is het bijvoorbeeld mogelijk dat het besluit over de tijdelijke toepassing van het visserijprotocol, dat ook van invloed is op de financiering en de begroting, weer eens is genomen zonder de tweede uitvoerende instantie, namelijk het Europees Parlement, te horen? Bovendien heeft de Commissie zich er zonder advies van het Parlement toe verbonden een deel van de compensatie te betalen. Hier kan naar mijn mening niet alleen sprake meer zijn van een gebrek aan tijd. Kunnen de onderhandelingen over nieuwe visserijovereenkomsten niet op tijd worden begonnen voordat de voorgaande overeenkomst afloopt, zodat men zich aan de strenge procedurevoorschriften van de Unie kan houden?
Ik ben het dus volledig met de rapporteur eens dat de informatiestroom tussen het Parlement, de Raad en de Commissie verbeterd moet worden. Hiermee hangt samen dat de door het Parlement verlangde evaluatieverslagen over de tot nu toe uitgevoerde overeenkomst gereed moeten zijn voordat de onderhandelingen over de nieuwe overeenkomst beginnen.

von Habsburg
Mijnheer de Voorzitter, ik dank u. Ik ga nu voort in het Duits.
Het loont om zich 's vrijdags met de zogezegd kleinere verslagen bezig te houden. Daarin staan immers veel dingen die we in grotere verslagen nooit te lezen krijgen. Ik zou vooral willen wijzen op het volgende. Wie het verslag en vooral de toelichting leest, ziet op wat voor een schandelijke manier de hogere overheid hier in het Parlement en in de Europese Unie met de rechten van het Parlement omspringt. Telkens opnieuw neemt men ons bij de neus door de tijden te manipuleren, en ook dit verslag over de Comoren wordt daarvoor gebruikt. Ik wilde dit even zeggen omdat dit in het vervolg van groot belang zal zijn. De rechten van het Parlement worden stelselmatig met voeten getreden. Men gaat ervan uit dat op het einde van de vergaderperiode toch niets meer gelezen wordt. Wie heeft niet door wat hier door de hogere bureaucratie en haar samenzweerders wordt bekokstoofd? Mijnheer de Voorzitter, dit verslag over de Comoren is niet alleen belangrijk omdat het de misbruiken aan de top aan het licht brengt, maar ook omdat we er iets van leren, namelijk hoe belangrijk de visserij voor ons is. Enkele dagen geleden werd mij opnieuw gevraagd waarom ik mij telkens weer over visserijzaken uitspreek, terwijl ik per slot van rekening een kiesdistrict vertegenwoordig dat niets te maken heeft met de zee. We hebben wel heel veel forellen, terloops gezegd, de beste forellen ter wereld. Ze zijn veel beter dan de forellen die elders worden gekweekt. Het water komt uit Oostenrijk, mijnheer Frischenschlager!
(Gelach) Dit thema is voor de mensheid van doorslaggevend belang.
Vergelijk maar eens de menu's van de restaurants van twintig jaar geleden met die van nu. Twintig jaar geleden waren visgerechten de goedkoopste op het menu, nu zijn ze de duurste. Wat vroeger alleen als aas gebruikt werd, beginnen we nu ook als vis te serveren omdat er niet meer genoeg vis over is. We moeten daar de nadruk op blijven leggen. Overal ter wereld worden onze zeeën verwoest. Daardoor ruïneren we de armsten onder ons, die ook nu nog van de visserij leven, zoals de inwoners van de Comoren. De grote visfabrieken uit Amerika, Rusland en Japan maken kapot wat voor de volgende generaties behouden moet blijven. We zouden ons daar echt ernstiger mee bezig moeten houden dan wij nu soms doen.
(Applaus)
De Voorzitter
Mijnheer von Habsburg, ik dank u. Ik ga nu voort in het Spaans...
Dames en heren, de heer von Habsburg was de laatste spreker in dit debat. Het woord is nu aan de heer Kinnock.

Kinnock, Neil
Mijnheer de Voorzitter, ik heb dit debat met plezier gevolgd, zoals ik ook het verslag van de heer Macartney met plezier heb gelezen, maar wat mijn aanwezigheid hier beslist de moeite waard maakte, was de interventie van de heer von Habsburg en de reactie van het Huis daarop. Dit toont aan dat de vrijdagochtenden hier in het Europees Parlement echt de moeite waard zijn.
Welnu, op vrijdagochtend krijgt u het neusje van de zalm voorgezet.
Ik wil de heer Macartney danken voor zijn voortreffelijk verslag over de nieuwe voorwaarden voor de uitoefening van de visserij door de communautaire vloot in de wateren voor de kust van de Comoren. In antwoord op zijn vraag wil ik zeggen dat wij op dit moment onmiskenbaar nog te maken hebben met bilaterale overeenkomsten, maar die kunnen in de loop van de tijd uitgroeien tot regionale overeenkomsten als de betrokken derde landen dat wensen. Het initiatief daartoe moet vooral van hen uitgaan. Ik ben er evenwel zeker van dat de heer Macartney de ontwikkelingen op dit punt goed zal blijven volgen.
Wat de vraag van de heer McCartin betreft, kan ik zeggen dat wij al jaarlijkse verslagen voorleggen. Zo is er niet alleen het verslag over de uitvoering van de begroting, maar ook een verslag over de vooruitzichten met betrekking tot overeenkomsten. Maar ik begrijp dat hij een nog vollediger beeld van de situatie wenst. Ik wil hem daarom uitnodigen een schriftelijke vraag in te dienen met daarin alle zaken die hij hier terecht aan de orde heeft gesteld en ik ben er zeker van dat mijn collega's in de Commissie hem graag een uitgebreid antwoord willen geven.
Zoals het Huis wellicht weet, is de Commissie van mening dat deze nieuwe voorwaarden goede mogelijkheden bieden voor een efficiëntere tenuitvoerlegging van de overeenkomst, die spoort met de grondbeginselen van de instandhouding van de visbestanden. Het belang daarvan is tijdens dit debat wederom onder onze aandacht gebracht. Wij zijn tevens van mening dat dit nieuwe protocol met de Comoren belangrijke nieuwe elementen bevat die met name gericht zijn op de bevordering van een duurzame visserij, maar ook sporen met het ontwikkelingsbeleid van de EU.
De precieze inhoud van de overeenkomst en het protocol is het Huis ongetwijfeld goed bekend, zodat ik hierop niet verder hoef in te gaan, maar meteen kan beginnen met de toelichting van ons standpunt ten aanzien van de door de Commissie visserij ingediende amendementen. De Commissie kan amendement 1 niet aanvaarden, omdat wij de uitgaven in het kader van de overeenkomst als verplichte uitgaven zien. Wij kunnen ons vinden in de geest van de amendementen 2, 3, 4 en 5, maar benadrukken in dit verband dat wij, zoals ik al eerder opmerkte, het Parlement al op gezette tijden over het gebruik van visserijovereenkomsten informeren in verklaringen en in verslagen aan de Commissie visserij. Voorts is de Commissie het niet geheel eens met de doelstellingen van amendement 6, met name voor wat betreft de verwijzing naar de kleinschalige plaatselijke visserij, aangezien deze visserijovereenkomsten, waaraan uiteraard economische overwegingen ten grondslag liggen, bedoeld zijn om communautaire reders visserijmogelijkheden te bieden, waarbij een en ander wordt afgestemd op andere communautaire beleidslijnen en met name op het ontwikkelingsbeleid. Daar visserijovereenkomsten op communautair niveau worden gesloten en de Commissie derhalve de financiële compensaties financiert, terwijl de in deze wateren opererende vissersvaartuigen voor de kosten van de vergunningen moeten opdraaien, kan de Commissie niet akkoord gaan met amendement 7.
Ik hoop dat het Huis bij nader inzien het weloverwogen standpunt van de Commissie kan aanvaarden. Ik dank de heer Macartney voor zijn kenmerkende grondige en constructieve werkwijze die uit dit verslag spreekt.

De Voorzitter
Dank u wel, mijnheer Kinnock.
Het debat is gesloten.
Mijnheer Kinnock, voor we overgaan tot de stemming zou ik u graag willen bedanken voor hetgeen u tegen de afgevaardigden hebt gezegd. Ik ben het met u eens dat we op de vrijdagochtenden te maken hebben met het neusje van de zalm van dit Parlement, maar ik zou hier aan toe willen voegen dat we op sommige vrijdagochtenden, deze bijvoorbeeld, ook te maken hebben met het neusje van de zalm van de Commissie.
(Applaus en gelach) Wij gaan over tot de stemming over het verslag van de heer Macartney.
(Het Parlement neemt de wetgevingsresolutie aan)
Wolf
Mijnheer de Voorzitter, de heer von Habsburg heeft volkomen gelijk. Het visserijprobleem, zoals alle problemen in verband met de primaire sector, is een van de kernproblemen van de milieuvernietigende en onrechtvaardige wereldorde waarin wij jammer genoeg leven. Ik moet daar evenwel meteen aan toevoegen dat wij, om aan deze onrechtvaardige wereldorde een einde te maken, ons voortdurend de vraag moeten stellen: zijn we een deel van het probleem? De Europese Unie is met haar visserijbeleid, ondanks de kruimels die overblijven voor de arme landen, een deel van het probleem. Het zou een belangrijke stap geweest zijn in de oplossing van het probleem als we amendement 7 van de Fractie van de Europese Liberale en Democratische Partij hadden aangenomen, want zonder controle kan zelfs de beste visserijovereenkomst niet functioneren. Daarom betreur ik dat dit amendement niet werd aangenomen en dit is meteen ook de verklaring waarom onze fractie heeft tegengestemd.

Hallam
Mijnheer de Voorzitter, ik wil aandacht vragen voor een zaak die ik in het verleden ook al eens op een vrijdagochtend heb aangeroerd. Wij hebben hier op vrijdag het neusje van de zalm van het Parlement, van de Commissie en van het publiek en ik vind het erg jammer dat onze werkzaamheden hier in het gebouw niet voor de televisie worden verfilmd. Ik heb al eerder gevraagd waarom er geen beelden worden gemaakt van onze werkzaamheden op vrijdag. Wie weet kunt u mij zeggen wanneer wij dit Parlement eens serieus gaan nemen op vrijdag en de vergadering gaan opnemen, zodat wij materiaal voor de archieven hebben en dat desgewenst aan televisiemaatschappijen beschikbaar kunnen stellen,

De Voorzitter
Mijnheer Hallam, ik zal mij hier nog een keer in verdiepen. Ik zou wel willen zeggen dat het feit dat we hier aanwezig zijn op zich al belangrijk genoeg is. Wij hoeven het ons niet aan te trekken of dit nu wel of niet wordt opgenomen. Wij zijn hier om te werken.

Lulling
Mijnheer de Voorzitter, ik wil mevrouw Van Dijk, die ons vandaag verlaat om een andere taak op zich te nemen, namens de leden van mijn fractie in de Commissie rechten van de vrouw graag veel succes en voldoening in de uitoefening van haar nieuwe opdracht toewensen.
Het spijt me dat wij haar laatste verslag naar de commissie hebben moeten terugverwijzen, maar daarmee hebben wij haar een goede dienst bewezen, want de meerderheid van de Commissie rechten van de vrouw had dit verslag overladen met nogal tegenstrijdige en - als ik dat zo mag zeggen - moeilijk verteerbare eisen. Daarom hebben wij het verslag terugverwezen, maar het was dus eigenlijk om haar een plezier te doen, om haar van dienst te zijn. Ikzelf had liever gezien dat het laatste door haar ingediende verslag minder zwaar was geweest en wil dat ook graag vermelden omdat zij anders misschien zou kunnen denken dat wij haar een onaangenaam afscheidscadeau hebben bereid. Dat was niet het geval.

Larive
Mijnheer de Voorzitter, ook ik zou mevrouw Van Dijk het allerbeste voor haar toekomst willen toewensen, zowel in haar beroep als privé, en ook ik wens namens mijn fractie te zeggen dat wij het betreuren dat haar verslag voor mijn fractie niet van dien aard was dat wij het deze week konden bespreken en konden stemmen. Mijn fractie heeft dus inderdaad dinsdagavond om terugverwijzing gevraagd omdat we het onderwerp zo belangrijk vinden dat het een tweede kans nodig heeft. Zoals ik ook gezegd heb in de plenaire vergadering zullen wij erop toezien dat zo snel mogelijk een goed verslag over het belangrijke onderwerp vrouwen en gezondheid terug in de plenaire vergadering komt en ik neem aan dat mevrouw Van Dijk dat op de voet zal volgen. Nogmaals, wij wensen haar het allerbeste toe en ik betreur het dat zij in perspublicaties en ook op de radio niet in staat is geweest om privé en politiek van elkaar te scheiden.

Van Dijk
Voorzitter, vooral hartelijk dank aan mijn collega's en aan u voor alle lof die u mij hier hedenochtend hebt toegezwaaid. Ik voel mij buitengewoon vereerd om hier op het einde van deze zitting op de vrijdagochtend dit allemaal nog mee te mogen krijgen.
Ik zal verder niet ingaan op het verslag dat op de agenda stond. Politiek is incasseren en politiek is dus de goede dingen incasseren en is ook de slechte dingen incasseren. Ik wil absoluut benadrukken dat ik samen met mijn collega's in de vrouwencommissie en voordien in de vervoerscommissie en in al die andere commissies waarin ik actief ben geweest, buitengewoon hard gewerkt heb om samen met die collega's zaken voor elkaar te krijgen. Daarin kom je elkaar soms als bondgenoten tegen en soms iets minder als bondgenoten. Dat hoort bij het politieke bedrijf en dat hoort in dit Parlement thuis. Dus daarover heb ik absoluut geen hard feelings tegenover wie dan ook.
Ik zou mijn collega's van harte willen bedanken voor alle medewerking en steun die ik ook gekregen heb tijdens mijn voorzitterschappen in twee verschillende commissies. Ik heb dat altijd met heel erg veel plezier gedaan. Komende van een kleine fractie was het niet altijd even eenvoudig, maar daarvoor, collega's, nogmaals heel hartelijk dank. Ook u, Voorzitter, heel hartelijk dank voor het feit dat ik zo lang zo prettig heb mogen werken in dit Parlement.

De Voorzitter
Hartelijk dank, mevrouw Van Dijk.
Dames en heren, het Parlement is door de agenda van deze vergadering heen. De notulen van deze vergadering zullen aan het begin van de volgende vergadering ter goedkeuring worden voorgelegd aan het Parlement.
Dames en heren, het is weer tijd om alle leden en diensten te bedanken voor hun inzet, om te beginnen onze medewerkers, de tolk- en vertaaldiensten, de redactie van het volledig verslag, de bodes en het secretariaat. Ik doe dit weliswaar iedere vrijdag voor de lichten uitgaan, maar deze vrijdag heeft dat een speciale betekenis, aangezien dit de laatste plenaire vergadering van de maand juli is. Er komt nog wel een vergadering in de maand juli, maar we hebben nu een heel lang weekend voor de boeg en ik wil u dan ook een hele fijne vakantie toewensen. Geniet van de zee, de bergen of, als u dat verkiest, van de stad. Gezien de intieme sfeer die hier op vrijdag altijd heerst, zou ik u ook graag toe willen vertrouwen dat ik op de vrijdagen in de maand augustus best eens last van ontwennings- of afkickverschijnselen zou kunnen hebben. Dames en heren, ik beloof u echter dat ik die te boven zal komen en dat ik hier in de maand september weer terug zal zijn.

Onderbreking van de zitting
De Voorzitter
Ik verklaar de zitting van het Europees Parlement te zijn onderbroken.
(De vergadering wordt om 11.15 uur gesloten)

