Goedkeuring van de notulen van de vorige vergadering
De Voorzitter
De notulen van gisteren zijn rondgedeeld.
Geen bezwaren?

Rübig
Mevrouw de Voorzitter, met betrekking tot de notulen van gisteren wil ik vermelden dat de heer Ganzert - de advocaat die in Nicaragua werd vastgehouden - het land heeft mogen verlaten. Ik wil u ervoor danken dat u alles in het werk gesteld heeft om dat te bereiken.

De Voorzitter
Hartelijk dank, mijnheer Rübig.
(De notulen van de vorige vergadering worden goedgekeurd)

Agenda
De Voorzitter
Ik wil u erop wijzen dat de Conferentie van voorzitters tijdens haar bijeenkomst van gisteren besloten heeft de vergadering van 17 december in Brussel met een uur te verlengen.
Deze plenaire vergadering zal derhalve van 15.00 uur tot 19.30 uur plaatsvinden.

Di Lello Finuoli
Mevrouw de Voorzitter, als Confederale Fractie Europees Unitair Links/Noords Groen Links tekenen wij protest aan tegen het feit dat de vergadering van maandag verlengd wordt, omdat een en ander alleen maar bedoeld is om het anti-terrorismepakket goedgekeurd te krijgen. Dit pakket is vanochtend bij de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken ingediend zonder dat er een debat over is gehouden, omdat de tijd te krap was, en er is ook geen verslag aan vastgeknoopt. Ik vind het een kwalijke zaak dat het Parlement advies uitbrengt over zo' n belangrijke aangelegenheid zonder dat er eerst een verslag over wordt opgesteld. Wij zijn er dus op tegen dat men zo op de tijd beknibbelt, want op die manier krijgen wij absoluut geen kans om een goed gemotiveerd verslag te presenteren over een onderwerp dat zo belangrijk is.

De Voorzitter
Hartelijk dank, mijnheer Di Lello. Wij zullen in de notulen laten opnemen dat u het niet eens bent met het besluit van de Conferentie van voorzitters.

Urgentverklaring
De Voorzitter.
Ik geef nu het woord aan de heer Watson, voorzitter van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken.
Watson (ELDR), voorzitter van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken. (EN) Mevrouw de Voorzitter, gisteravond zijn twee verzoeken naar mijn commissie verwezen op grond van artikel 112. Deze betreffen het opnieuw bespreken van twee kaderbesluiten van de Raad, waarvan het ene betrekking heeft op terrorismebestrijding en het andere op een voorstel voor een Europees arrestatiebevel. Ons is gevraagd voornoemde verzoeken met spoed te behandelen. Mijn commissie is hedenochtend bijeengekomen en wij hebben besloten in te stemmen met het urgentieverzoek inzake deze teksten, zodat zij kunnen worden behandeld zoals zij zijn ingediend, zonder dat een verslag is opgesteld.

De Voorzitter
Hartelijk dank, mijnheer Watson. Wij zullen zoals gewoonlijk overeenkomstig het Reglement handelen.
Wie wil zich tegen het verzoek uitspreken?

Cohn-Bendit
Mevrouw de Voorzitter, waarde collega' s, het Parlement dwingt voortdurend het respect af van de overige Europese instellingen. Dat was zes jaar geleden ook al zo, toen ik lid werd van dit Parlement. Nu wordt er echter van dit Parlement verlangd dat het zichzelf niet respecteert, en dat is niet voor het eerst. Zojuist hebben wij vernomen wat de twee grote fracties binnen de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken samen met de liberalen hebben bekokstoofd. Ze hebben namelijk iets besloten dat indruist tegen het respect dat dit Parlement wil afdwingen. Dat is toch ongelofelijk! Wij gaan stemmen over een Europees arrestatiebevel dat in 2004, dat wil zeggen over twee jaar, in werking zal treden. Er wordt ons medegedeeld dat er zondagavond op de Europese Raad van Laken een besluit over een tekst zal worden genomen en dat de advocaten zich maandagochtend over de tekst zullen buigen. Dit betekent dat nog niemand de tekst heeft kunnen doorlezen als deze hier maandagmiddag beschikbaar komt en er over gestemd zal moeten worden. Waarom kunnen we niet in januari stemmen over een tekst die pas in 2004 in werking zal treden? Deze gang van zaken vind ik niet normaal. Ze maakt duidelijk dat dit Parlement zichzelf niet serieus neemt. Ik wil de collega' s daarom verzoeken om hun fractieleiders niet te volgen. Ze moeten hun waardigheid behouden en dit verzoek afwijzen, en ervoor pleiten om het in januari in stemming te brengen. Ze moeten laten zien dat dit Parlement de parlementaire procedures respecteert en niet bereid is om de hielen van een ander te likken. Dank u wel.

De Voorzitter
Wij gaan nu luisteren naar een voorstander van dit verzoek.

Terrón i Cusí
Mevrouw de Voorzitter, ik zou dit Parlement met veel minder felheid maar mijns inziens met niet minder redenen willen verzoeken vóór de urgentverklaring te stemmen. In de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken zijn we een jaar lang bezig geweest met dit onderwerp. Op 5 september hebben wij vóór het verslag van de heer Watson gestemd waarin wij de Commissie verzochten enkele concrete voorstellen te doen inzake de harmonisering van sancties op het gebied van terrorisme en te komen tot wederzijdse erkenning van rechterlijke uitspraken, hetgeen met een term die mij niet bevalt Europees opsporings- en aanhoudingsbevel wordt genoemd.
Binnen onze commissie zijn gloedvolle, boeiende discussies gevoerd, en het is spijtig dat de heer Cohn-Bendit die niet heeft kunnen volgen.
Door het Parlement is het nodige werk verricht naar aanleiding van de teksten die door de Europese Commissie in een tijdsbestek van ruim een jaar zijn opgesteld. Ik geloof dat we allemaal volwassen zijn, verantwoordelijke afgevaardigden, we kennen de achtergrond van de teksten, we weten welke politieke relevantie zij hebben en we zijn best in staat deze dagen een extra inspanning te leveren om ervoor te zorgen dat maandag, vóór de Top van Laken, het Parlement zich op een alleszins correcte wijze en conform het Reglement ten tweeden male uitspreekt.
(Applaus)

De Voorzitter
Wij hebben geluisterd naar de voorzitter van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken. Ook zijn er een voorstander en een tegenstander van dit verzoek aan het woord geweest. Ik breng het verzoek om urgentverklaring nu in stemming.
(Het Parlement willigt het verzoek om urgentverklaring in)

Stemming
Costa Neves
Mevrouw de Voorzitter, ik wil er allereerst de aandacht op vestigen dat we nu voor het laatst onder uw voorzitterschap over een begroting zullen stemmen. En als ik daar de aandacht op vestig, dan is dat omdat wij erkentelijk zijn voor de efficiënte wijze waarop u dit soort gecompliceerde stemmingen altijd hebt geleid. Onder uw voorzitterschap was zelfs het stemmen over een begroting een genoegen. Onze hartelijke dank daarvoor!
De behandeling van de begroting is nu bijna achter de rug. We weten allen dat dit steeds weer een lang en moeizaam proces is. Ik wil daarom een aantal mensen opnieuw bedanken. In de eerste plaats bedank ik mijn collega' s van de Begrotingscommissie, met een speciaal woord van dank voor de voorzitter van die Commissie, de heer Wynn, voor de wijze waarop hij het werk steeds heeft gecoördineerd. Ik richt ook een woord van dank aan de coördinatoren van de verschillende politieke fracties, niet alleen voor het werk dat ze binnen de commissie hebben verricht, maar ook voor het feit dat zij steeds ruggespraak hebben gehouden met hun fracties, zodat alle collega' s bij het proces zijn betrokken. Verder een bijzonder woord van dank voor Kathelijne Buitenweg, met wie ik heel prettig heb samengewerkt. Zij was rapporteur voor de andere instellingen, en fungeerde als liaison voor de rapporteurs voor advies, en die hebben er op hun beurt voor gezorgd hebben dat alle commissies in dit proces hebben kunnen participeren. En ik mag niet vergeten ook een woord van dank te richten aan het secretariaat van de Begrotingscommissie, dat veel meer heeft gedaan dan we zelfs maar hadden durven hopen. Dit secretariaat heeft zich werkelijk op uiterst verdienstelijke wijze ingezet.
(Applaus)Tot slot wijs ik op de constructieve wijze waarop de Commissie en de Raad zich tijdens dit proces hebben opgesteld.
Dan moet ik nu - en dat kan ook niet anders bij zo' n lang en ingewikkeld proces - enige technische punten afhandelen. Er moet namelijk het een en ander worden rechtgezet. Als u mij toestaat, mevrouw de Voorzitter, som ik nu de op het allerlaatste moment aangebrachte wijzigingen op. Dan kan de stemming later sneller verlopen. In de eerste plaats heeft het Parlement in eerste lezing met betrekking tot begrotingslijn B5-502 voor amendement nummer 885 gestemd. Voor lijn B7-665 geldt nu amendement nummer 886, en voor lijn B7-42 amendement nummer 177. U dient die wijzigingen op te vatten als waren ze opgenomen in de stemlijst die u voor zich heeft. De eerste twee zijn gepubliceerd in de corrigenda bij de notulen van 25 oktober 2001. Ze zijn bij de computerverwerking helaas niet ingevoerd als aangenomen, en dat is de reden waarom ze in de documenten 10 en 12 niet vermeld worden. En dat betekent dat het Parlement zijn stemming in eerste lezing dient te bevestigen, ook al komen deze wijzigingen niet voor op het document dat de voor u liggende stemlijst vergezelt.
Amendement nummer 177 is per ongeluk in document 11 - de door de Begrotingscommissie verworpen amendementen - terechtgekomen, en niet in document 12, het document waarin de door de Begrotingscommissie goedgekeurde amendementen zijn opgenomen. De laatste cijfers bij amendement nummer 328 - lijn A-1100 - moeten zijn: 989.119.000. Dat geldt dan zowel voor toewijzingen als voor betalingen. Onder lijn A-950N moet een bedrag van 3,5 miljoen euro vermeld worden voor toewijzingen en betalingen. Nu wil ik er nog op wijzen dat de diensten van het Parlement ervoor moeten zorgen dat de resolutietekst overeenstemt met de begrotingsamendementen waarover we nu gaan stemmen. Ik dank iedereen nogmaals, en ik dank ook u allerhartelijkst, mevrouw de Voorzitter.
(Applaus)

De Voorzitter
Hartelijk dank, mijnheer Costa Neves.
Na de stemming over de amendementen

Wynn
Mevrouw de Voorzitter, mij is verteld dat de cijfers waarover wij zojuist gestemd hebben geen hout snijden, tenzij we stemmen over het verslag-Wynn inzake de financiële vooruitzichten. Wij moeten daarover stemmen om te zorgen dat we de cijfers hebben, voordat we aannemen dat de stemming van zo-even volledig is.

De Voorzitter
Mijnheer Wynn, het komt er dus op neer dat u graag wilt dat wij nu over uw verslag gaan stemmen en vervolgens over het verslag van de heer Costa Neves en mevrouw Buitenweg. Als dat klopt, zie ik geen enkel bezwaar.
  
Verslag (A5-0447/2001) van de heer Wynn, namens de Begrotingscommissie, over het voorstel voor een besluit van het Europees Parlement en de Raad betreffende het gebruik van het flexibiliteitsinstrument COM(2001) 625 - C5-0557/2001 - 2001/2227(ACI))
(Het Parlement neemt de resolutie aan)
  
Verslag (A5-0400/2001) van de heer Costa Neves en mevrouw Buitenweg, namens de Begrotingscommissie, over het ontwerp van algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2002 zoals gewijzigd door de Raad (alle afdelingen) (14341/2001 - C5-0600/2001 - 2000/2324(BUD)) en over de nota van wijzigingen 2/2002 op het ontwerp van algemene begroting voor het begrotingsjaar 2002 (14340/2001 - C5-0615/2001)
Afdeling I, Europees Parlement
Afdeling II, Raad
Afdeling III, Commissie
Afdeling IV, Hof van Justitie
Afdeling V, Rekenkamer
Afdeling VI, Economische en Sociaal Comité
Afdeling VII, Comité van de regio' s
Afdeling VIII (A), Europese Ombudsman
Afdeling VIII (B), Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming
Betreffende amendement 1

Walter
Mevrouw de Voorzitter, ik wil u slechts kort onderbreken, maar daardoor wordt de hele zaak wel eenvoudiger. Er is een overeenkomst gesloten die volgens het Parlement met betrekking tot de output targets bij het ontwikkelingsbeleid zeer goed is. Dit hoeft niet opnieuw in de desbetreffende resolutie opgenomen te worden en derhalve trekken wij amendement 1 in. Wij vinden dat het Parlement op dit punt van de begroting grote vooruitgang geboekt heeft, waardoor amendement 1 overbodig is geworden.

De Voorzitter
Hartelijk dank. Dat wordt genoteerd.
(Het Parlement neemt de resolutie aan)
  

Vande Lanotte
Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, u hebt de tweede lezing van de ontwerpbegroting beëindigd. Ik stel vast dat het akkoord dat onze twee instellingen tijdens onze overlegvergadering van 21 november hebben bereikt, met uw stemming vandaag zijn concrete vorm heeft gekregen. Ik neem er nota van dat er over de indeling van de uitgaven nog enig verschil van mening bestaat. Op dat punt behoudt de Raad zich al zijn rechten voor. De Raad kan niettemin instemmen met het maximum verhogingspercentage dat uit uw tweede lezing resulteert.

De Voorzitter
Ik wil de vertegenwoordiger van de Raad van harte danken.
Wil de Commissie nu het woord voeren?
(De Voorzitter nodigt de heer Vande Lanotte, fungerend voorzitter van de Raad, mevrouw Schreyer, lid van de Commissie, de heer Wynn, voorzitter van de Begrotingscommissie, en de heer Costa Neves en mevrouw Buitenweg, de rapporteurs, uit om zich bij haar te vervoegen teneinde over te gaan tot de ondertekening van de begroting)   

Sturdy
Het spijt mij dat ik dit verheven Parlement moet onderbreken, maar ik heb een opmerking over een zeer belangrijk punt. Enige minuten geleden heeft het Europese Hof van Justitie in Luxemburg beslist dat het Franse verbod op Brits rundvlees onrechtmatig was. (Gejuich) Zou u mij de verzekering willen geven, mevrouw de Voorzitter, dat u alles in het werk zult stellen om ervoor te zorgen dat Frankrijk de arme, zwaarbelaste Britse boeren volledig schadeloosstelt naar aanleiding van dit vonnis?

De Voorzitter
Mijnheer Sturdy, ik kan u verzekeren dat ik terdege nota neem van uw verzoek.
  
Verslag (A5-0427/2001) van de heer Colom i Naval, namens de Begrotingscommissie, over de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement: Financiële programmering 2002-2006: rubrieken 3 en 4 van de financiële vooruitzichten SEC(2001) 1013 - C5-0410/2001 - 2001/2162(COS))
  
(Het Parlement neemt de resolutie aan)

Procedure zonder verslag
Voorstel voor een besluit van de Raad betreffende de sluiting van een overeenkomst in de vorm van een briefwisseling tussen de Europese Gemeenschap en de Organisatie van de Verenigde Naties voor hulpverlening aan Palestijnse vluchtelingen in het Nabije Oosten (UNRWA) betreffende een aanvullende financiering voor 2001 in het kader van de thans geldende Overeenkomst EG-UNRWA voor 1999/2001 (COM(2001) 741 - C5-0663/2001 - 2001/0288(CNS)) (Begrotingscommissie)
(Het Parlement keurt het voorstel van de Commissie goed)
  
Aanbeveling voor de tweede lezing (A5-0453/2001), namens de Economische en Monetaire Commissie, betreffende het gemeenschappelijk standpunt, door de Raad vastgesteld met het oog op de aanneming van de verordening van het Europees Parlement en de Raad inzake grensoverschrijdende betalingen in euro (14562/2001 - C5-0639/2001 - 2001/0174(COD)) (Rapporteur: mevrouw Peijs)
(De Voorzitter verklaart het gemeenschappelijk standpunt te zijn goedgekeurd)
De Voorzitter. Ik wil wijzen op de uitstekende samenwerking tussen onze instellingen met betrekking tot de snelle aanneming van deze verordening. Dit is een voorbeeld van de juiste toepassing van de medebeslissingsprocedure en ik wil iedereen die een bijdrage aan dit resultaat heeft geleverd van harte feliciteren.
  
Procedure zonder verslag
Voorstel voor een verordening van de Raad inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten in het kader van de strijd tegen het internationale terrorisme (COM(2001) 569 - C5-0665/2001 - 2001/0228(CNS)) (Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken)
(Het Parlement keurt het voorstel van de Commissie aldus gewijzigd goed)
  
Voorstel voor een aanbeveling (B5-0747/2001) van de heer Brok, namens de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid, betreffende de crisis in het Midden-Oosten en de rol van de Europese Unie in de regio
Voor de stemming over paragraaf 3

Brok
Mevrouw de Voorzitter, aan het einde van deze zin zou ik het volgende willen toevoegen - en ik verzoek het Parlement mij daarin te steunen:
"met het verzoek aan de Palestijnse Autoriteit om ontmanteling van de terroristische netwerken, inclusief de arrestatie en vervolging van alle verdachten."
(Het Parlement stemt in met de indiening van het mondeling amendement) - Voor de stemming over amendement 7

Brok
Mevrouw de Voorzitter, ik zou willen voorstellen "alle landen in de regio" te vervangen door " Israël en de Palestijnse Autoriteit" .
(Het Parlement stemt in met de indiening van het mondeling amendement) (Het Parlement neemt de aanbeveling aan)
  
Verslag (A5-0440/2001) van de heer Watts, namens de Delegatie van het Europees Parlement in het bemiddelingscomité, over de door het bemiddelingscomité goedgekeurde gemeenschappelijke ontwerptekst van de richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van de richtlijn van de Raad 95/21/EG betreffende de naleving, met betrekking tot de schepen die gebruik maken van havens in de Gemeenschap en varen in de onder de jurisdictie van de lidstaten vallende wateren, van internationale normen op het gebied van de veiligheid van schepen, voorkoming van verontreiniging en leef- en werkomstandigheden aan boord (havenstaatcontrole) (PE-CONS 3657/2001 - C5-0525/2001 - 2000/0065(COD))
(Het Parlement keurt de gemeenschappelijke ontwerptekst goed)
  
Verslag (A5-0441/2001) van de heer Ortuondo Larrea, namens de Delegatie van het Europees Parlement in het bemiddelingscomité, over de door het bemiddelingscomité goedgekeurde gemeenschappelijke ontwerptekst van de richtlijn van het Europees Parlement en de Raad houdende wijziging van richtlijn 94/57/EG van de Raad inzake gemeenschappelijke voorschriften en normen voor met de inspectie en controle van schepen belaste organisaties en voor de desbetreffende werkzaamheden van maritieme instanties (PE-CONS 3656/2001 - C5-0526/2001 - 2000/0066(COD))
(Het Parlement keurt de gemeenschappelijke ontwerptekst goed)
  
Aanbeveling voor de tweede lezing (A5-0344/2001), namens de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme, betreffende het gemeenschappelijk standpunt, door de Raad vastgesteld met het oog op de aanneming van de verordening van het Europees Parlement en de Raad betreffende het versneld invoeren van de vereisten inzake een dubbelwandige uitvoering of een gelijkwaardig ontwerp voor enkelwandige olietankschepen en tot intrekking van verordening (EG) nr. 2978/94 van de Raad (10221/1/2001 - C5-0389/2001 - 2000/0067(COD)) (Rapporteur: de heer Hatzidakis)
(De Voorzitter verklaart het gemeenschappelijk standpunt te zijn goedgekeurd)
  
Verslag (A5-0417/2001) van de heer Pérez Royo, namens de Economische en Monetaire Commissie, over het voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende financiële zekerheidsovereenkomsten (COM(2001) 168 - C5-0131/2001 - 2001/0086(COD))
(Het Parlement neemt de wetgevingsresolutie aan)
  
Ontwerpresolutie (B5-0821/2001) van de leden Poettering, namens de PPE-DE-Fractie, Barón Crespo, namens de PSE-Fractie, Cox en Malmström, namens de ELDR-Fractie, Lannoye, namens de Verts/ALE-Fractie, Wurtz, namens de GUE/NGL-Fractie, Muscardini, namens de UEN-Fractie, en Bonde, namens de EDD-Fractie, over de indiening van het programma van de Commissie
(Het Parlement neemt de resolutie aan)
  
Ontwerpresolutie (B5-0813/2001) van de leden Vallelersundi, namens de PPE-DE-Fractie, Terrón i Cusí, namens de PSE-Fractie, Watson, namens de ELDR-Fractie, Buitenweg, namens de Verts/ALE-Fractie, en Andrews, namens de UEN-Fractie, over justitiële samenwerking tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten bij de bestrijding van het terrorisme
Voor de stemming over paragraaf 4

Watson
Nadat wij dit verslag hadden opgesteld, kwamen wij erachter dat de laatste zin in onze paragraaf 4 strijdig is met de door ons genoemde bepalingen in overweging A, waarin verwezen wordt naar protocol 6 van het Europees Verdrag voor de rechten van de mens. Ik zou derhalve willen voorstellen het laatste deel van paragraaf 4 te vervangen door: "er kan geen uitlevering plaatsvinden als de verdachte tot de doodstraf kan worden veroordeeld" . Deze woorden zijn in overeenstemming met protocol 6, dat wij aan het begin noemen.
(Het Parlement stemt in met de indiening van het mondeling amendement) (Het Parlement neemt de resolutie aan)
  
Gemeenschappelijke ontwerpresolutie over de bijeenkomst van de Wereldhandelsorganisatie te Qatar
(Het Parlement verwerpt de ontwerpresolutie)
  
Ontwerpresolutie (B5-0764/2001) van de heer Lannoye e.a., namens de Verts/ALE-Fractie, over de bijeenkomst van de Wereldhandelsorganisatie te Qatar
(Het Parlement verwerpt de ontwerpresolutie)
  
Ontwerpresolutie (B5-0771/2001) van de heer Nobilia, namens de UEN-Fractie, over de bijeenkomst van de Wereldhandelsorganisatie te Qatar
(Het Parlement verwerpt de ontwerpresolutie)
  
Ontwerpresolutie (B5-0817/2001) van mevrouw Figueiredo, namens de GUE/NGL-Fractie, over de bijeenkomst van de Wereldhandelsorganisatie te Qatar
(Het Parlement verwerpt de ontwerpresolutie)
  
Ontwerpresolutie (B5-0819/2001) van de leden Suominen en Schwaiger, namens de PPE-DE-Fractie, Van den Berg e.a., namens de PSE-Fractie, Clegg e.a., namens de ELDR-Fractie, over de bijeenkomst van de Wereldhandelsorganisatie te Qatar
(Het Parlement neemt de resolutie aan)
  
Verslag (A5-0394/2001) van de heer Lagendijk, namens de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid, over de mededeling van de Commissie inzake conflictpreventie (COM(2001) 211 - C5-0458/2001 - 2001/2182(COS))
(Het Parlement neemt de resolutie aan)
  
Verslag (A5-0418/2001) van de heer Gahler, namens de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid, over de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad betreffende de betrekkingen van de Europese Unie met de Islamitische Republiek Iran (COM(2001) 71 - C5-0338/2001 - 2001/2138(COS))
Voor de stemming over paragraaf 5
Gahler
Mevrouw de Voorzitter, ik zou de eis aan Iran om een constructieve houding aan te nemen willen wijzigen in het volgende:
"verzoekt alle aangrenzende staten een constructieve houding aan te nemen ten aanzien van de afbakening van de grenzen ..." .
(DE) Wij hebben neutrale, deskundige instanties gegarandeerd dat geen enkele partij in het bijzonder verwijten mogen worden gemaakt. Iedereen moet worden opgeroepen de afbakening van de grenzen in het gebied van de Kaspische Zee tot stand te brengen.
(Aangezien meer dan 12 leden bezwaar hebben, wordt het mondeling amendement verworpen)
(Het Parlement neemt de resolutie aan)   
Verslag (A5-0388/2001) van mevrouw Van den Burg, namens de Economische en Monetaire Commissie, over de mededeling van de Commissie inzake de opheffing van fiscale barrières voor grensoverschrijdende bedrijfspensioenregelingen (COM(2001) 214 - C5-0533/2001 - 2001/2212(COS))
(Het Parlement neemt de resolutie aan)  

Muscardini
Mevrouw de Voorzitter, het is mij niet bekend op grond van welke belangrijke overweging dit rooster voor vandaag is afgesproken. Maar waar ik helemaal niet bij kan, is hoe wij de stemming om 11 uur vanochtend kunnen afronden en dan vanmiddag, na 5 uur, een belangrijk verslag over economische en sociale vraagstukken gaan bespreken, met het risico dat er niet veel leden in de zaal aanwezig zijn. Als het in dit Parlement belangrijker is om over Berlusconi te praten dan over het sociaal beleid van de Europese Unie, dan moet u daar gewoon mee voor de dag komen, want dan weten wij tenminste zeker dat ons werk absoluut zinloos is.

De Voorzitter
Dank u, mevrouw Muscardini. Zoals u weet, heeft het Parlement zelf de agenda vastgesteld.
  
STEMVERKLARINGEN - Verslag-Costa Neves/Buitenweg (A5-0400/2001)

Fatuzzo
Mevrouw de Voorzitter, het verslag-Costa Neves/Buitenweg gaat over de algemene begroting van de Europese Unie. Maar wat is het geval? Minstens de helft van het hier aanwezige publiek, dat momenteel ziet hoe de leden de zaal uitlopen als de heer Fatuzzo met zijn stemverklaringen begint - maar dat is rein toeval - is bejaard en gepensioneerd. Nu heb ik echt in deze Europese begroting hard gezocht naar posten die acties financieren ten behoeve van ouderen en gepensioneerden. Via de computer heb ik de woorden uitvergroot die in de verschillende stukken staan en ik heb me sufgezocht, maar ik ben werkelijk niets tegengekomen. Dat is dan ook de reden, mevrouw de Voorzitter, dat ik geen keuze heb en gedwongen ben tegen deze begroting van het Europees Parlement te stemmen. Ik hoop dat ik het volgend jaar, aan het eind van 2002, het genoegen mag smaken om voor de begroting te stemmen, omdat dan wellicht op die begroting een forse en duidelijk zichtbare post voor gepensioneerden prijkt.

Andreasen, Jensen, Riis-Jørgensen en Ole Sørensen
Wij stemmen tegen amendement 7 dat Jens-Peter Bonde namens de Fractie voor een Europa van Democratie en Diversiteit heeft ingediend op het verslag over het ontwerp van algemene begroting voor het jaar 2002 van de Europese Unie. Het amendement is in zijn huidige vorm totaal ongeschikt om een betere regeling voor de reisvergoedingen van de leden tot stand te brengen. Bovendien zijn wij van mening dat de reisvergoeding van de leden samen met de hervorming van het ledenstatuut behandeld moet worden.

Caullery
Ik wil aan het eind van de begrotingsprocedure voor het begrotingsjaar 2002 graag een aantal opmerkingen maken. Ik zal mij beperken tot de belangrijkste punten, dat wil zeggen de landbouw, de grensregio' s van de Gemeenschap en de externe maatregelen van de Europese Unie.
Op landbouwgebied is er sprake van een onderbesteding van enkele miljarden euro' s voor het begrotingsjaar 2001, met als gevolg dat een aanzienlijke hoeveelheid kredieten naar de lidstaten zal worden teruggesluisd. Voorts kan ervan worden uitgegaan dat de markten zich goed zullen houden als gevolg van de lage koers van de euro ten opzichte van de dollar.
Toch zal de Commissie in geval van nood niet moeten aarzelen om het speciale programma voor de aankoop van rundvlees, dat als gevolg van de BSE-crisis in werking is gesteld en eind dit jaar afloopt, door middel van overschrijvingen of een aanvullende en/of gewijzigde begroting met zes maanden te verlengen, zelfs al is in de tweede nota van wijzigingen voorgesteld het bedrag van 1 miljard euro te schrappen dat aanvankelijk was voorzien om eventuele extra behoeften in het kader van de BSE-crisis te kunnen dekken.
De grensregio' s zijn in het kader van de akkoorden van Berlijn rijkelijk voorzien. Ze kunnen gedurende 7 jaar rekenen op 16 miljard euro. Deze afspraak is op de Topontmoetingen in Nice en Göteborg opnieuw bevestigd, waarbij de Commissie bovendien de taak heeft gekregen om een extra programma van ongeveer 191 miljoen euro op poten te zetten. Voorts heeft de Begrotingscommissie besloten om in het kader van INTERREG 50 miljoen euro extra vrij te maken.
Het is gebleken dat veel van de 22 grensregio' s (van Finland via Beieren tot aan Griekenland) deze extra steun niet nodig hebben aangezien ze al een belangrijke financiële tegemoetkoming krijgen en bovendien het meest van de uitbreiding zullen profiteren.
Gezien de enorme geldbedragen waar het hier om gaat, verbaast het mij ten zeerste dat er geen geld is vrijgemaakt in het kader van de ravage in de Franse bossen als gevolg van het noodweer, de gevolgen van de overstromingen in Picardië en de directe schade als gevolg van de schipbreuk van de Erika. In noodsituaties dient er een herschikking van de kredieten plaats te vinden.
(Verklaring ingekort overeenkomstig artikel 137 van het Reglement)

Wijkman
Tijdens het begrotingsdebat met de Commissie aangaande rubriek 4 was men het er in brede kring over eens dat het verslagleggingsysteem inzake ontwikkelingshulp verbeterd dient te worden. Ook vond men dat er streefdoelen en indicatoren ontwikkeld moeten worden aan de hand waarvan de effectiviteit gemeten kan worden. Bovendien was men het erover eens dat 35 procent van de uitgaven ten behoeve van de sociale infrastructuur dient te worden besteed.
Als rapporteur voor de Commissie ontwikkelingssamenwerking wilde ik een mondeling amendement voorstellen op het oorspronkelijk door mij ingediende amendement. Daarin wilde ik nadrukkelijk bepleiten dat bij het vaststellen van het referentiepunt rekening zou worden gehouden met de wensen van de begunstigden en dat de vorderingen ten opzichte van dit referentiepunt middels het Gemeenschappelijk RELEX Informatiesysteem zouden worden gevolgd.
In verband met procedurele regels en tijdgebrek bleek het evenwel niet mogelijk dit mondeling amendement in te dienen. Het was echter mijn bedoeling te benadrukken dat het referentiepunt niet alleen in de context van de totale donoruitgaven dient te worden gezien, maar dat ook rekening moet worden gehouden met de wensen van het ontvangende land.
Verslag-Wynn (A5-0447/2001)

Colom i Naval
. (ES) Met het Interinstitutioneel Akkoord van 1999, waarbij ik rapporteur was, is het flexibiliteitsinstrument in het leven geroepen, een herziene, lichtere versie van de financiële vooruitzichten, die de Raad minder last bezorgt. In de voorgaande twee begrotingsjaren hebben we de werking van dat mechanisme enigszins geforceerd uitgelegd, omdat we het toepasten ten behoeve van Kosovo en Servië terwijl de Raad, in strijd met zijn toezegging gedaan in de Verklaring van 6 mei 1999, weigerde de herziene versie van de financiële vooruitzichten goed te keuren.
Dit jaar was door de Europese Commissie een voorstel inzake de inwerkingtreding van het flexibiliteitsinstrument voorgelegd dat, voor het eerst, overeenkwam met letter en geest van het Akkoord. Maar ook deze keer mocht het niet zo zijn, en verantwoordelijk daarvoor is het Parlement.
Het ging om de financiering van 197 miljoen euro van de 281 miljoen die nodig zijn voor de omschakeling van de vloot die in Marokkaanse wateren viste, een vloot en een activiteit die voor werkgelegenheid zorgen in gebieden die tot de meest achtergestelde van de huidige EU behoren: Galicië, Andalusië en de Algarve. Alle met doelstelling-1-status!
Nog tijdens het overleg 's middags op 21 november suggereerden de Raad en de Commissie formules waarmee niemand gekort werd, maar kennelijk was het voor sommigen niet genoeg middelen te verkrijgen die moeilijk te rechtvaardigen zijn - dat moest maar ten koste van anderen gaan. Het gevolg is dat regio' s met doelstelling-1-status binnen Spanje en Portugal 40 procent van de omschakeling van hun vloot zullen moeten betalen via de herprogrammering van het FIOV.
Mijn collega Barbara Dührkop zal de stemverklaring voortzetten.

Dührkop Dührkop
. (ES) Ik vervolg de stemverklaring waarmee mijn collega Joan Colom i Naval is begonnen...
Maar er was iemand, ik bedoel de heer Stoiber, uit een welvarende regio als Beieren, die er goed aan meende te doen een prijs te noemen waarmee hij in de krantenkoppen kon scoren bij de kiezers: een programma - overigens gespeend van iedere wettelijke basis - gericht op grensoverschrijdende samenwerking met de kandidaat-lidstaten en gefinancierd met een deel van de fondsen bestemd voor de omschakeling van de visserij. Deze demagogische opstelling vond ras navolging en het omschakelingsprogramma werd in gijzeling genomen, ondanks de reeds bestaande kredieten voor grensoverschrijdende samenwerking, ten minste onder de begrotingslijnen B5-3003, B5-510, B2-141, B3-1010, B3-1021 of B3-306.
Ik wil met enige nadruk stellen dat wij het streven naar ontwikkeling van deze regio' s onderschrijven en dat zij altijd onze steun hebben gekregen. Waar wij moeite mee hebben is dat dit gebeurt ten nadele van de regio' s die worden getroffen door een onverwachte omschakeling. En in de resolutie wordt wel beweerd dat in 1999 niet werd voorzien dat de uitbreiding gevolgen zou kunnen hebben voor de grensgebieden binnen de EU, maar dat is niet waar. In Duitsland bijvoorbeeld kunnen de aangrenzende staten rekenen op communautaire steun ten bedrage van ruim 10,5 miljard euro.
Zelden zijn we getuige geweest van zo een kleingeestige en nationalistische vertoning in dit Huis! Dit doet in alles denken aan de Raad.
We stemmen vóór, maar zonder enthousiasme. We stemmen vóór omdat we die arme kustgebieden van Spanje en Portugal niet willen slachtofferen, maar ook uit solidariteit met deze gebieden en die aangrenzend aan de kandidaat-landen, een solidariteit die we in deze onderhandelingen node hebben gemist.
Verslag-Peijs (A5-0453/2001)

Berthu
Tijdens deze laatste plenaire vergadering van het Europees Parlement in 2001 - de laatste vergadering voordat de euromunten en -biljetten worden ingevoerd - moeten wij constateren dat deze instelling geen plechtige vergadering en zelfs geen debat heeft georganiseerd ter omarming van de grootste onderneming die in het kader van de Europese "integratie" wordt ondernomen, althans zo wordt het door alle federalisten van de meerderheidspartijen opgevat.
Waarom zwijgen deze federalisten nu al meerdere vergaderingen over dit punt en wordt deze stilte alleen doorbroken door de voorstanders van de soevereiniteit van de lidstaten? Het antwoord is eenvoudig: in deze laatste fase voorafgaand aan de fysieke introductie, op 1 januari 2002, van de euromunten en -biljetten wordt de burger op twee terreinen enorm bedrogen.
Allereerst is de euro technisch gezien volstrekt overbodig en komt hij alleen tegemoet aan de extremistische wensen van sommige federalisten, die tot elke prijs in heel Europa dezelfde munten en biljetten willen zien. In feite kunnen wij alles prima bij het oude laten, dat wil zeggen dat we de euro uitsluitend in het internationale verkeer gebruiken als munt die boven de nationale munteenheden staat. Straks worden de gewoonten van de burgers danig overhoopgehaald. Ze krijgen het de komende maanden flink voor hun kiezen. Ongetwijfeld zal hun vertrouwen in hun nationale instellingen hierdoor afnemen. Deze operatie dient er uitsluitend toe de wensen van de federalisten in vervulling te laten gaan.
In de tweede plaats zijn de burgers nooit correct ingelicht. Er kan zelfs gesteld worden dat de publieke opinie gemanipuleerd is. De burger heeft nooit geweten wat de gevolgen van het Verdrag van Maastricht zouden zijn, namelijk de verdwijning van de frank. Er is juist sinds de Top van Maastricht alles aan gedaan om de schijn te wekken dat de burger dit project steunt. Dat was echter niet het geval. Het bewustwordingsproces dat zich onder de burgers voltrekt, vertoont beroerde resultaten: 52 procent van de Fransen vindt dat de eenheidsmunt meer nadelen dan voordelen biedt, terwijl 33 procent het omgekeerde denkt (Le Figaro van 11 december); 62 procent wil de frank blijven gebruiken, tegen 32 procent die de munt afgeschaft wil zien (Wall Street Journal van 11 december). Dergelijke percentages zijn overigens representatief voor geheel Europa.
Het bedrog is zo groot dat we, als we volgend jaar met de werkelijkheid worden geconfronteerd, niet alleen het project met betrekking tot de euro zullen moeten terugdraaien, maar ons ook genoodzaakt zullen zien de Europese instellingen ingrijpend te hervormen om te voorkomen dat dergelijke manipulaties zich nogmaals kunnen voordoen.
Ontwerpresolutie (B5-0747/2001)

Sacrédeus
De Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid heeft unaniem het door mij ingediende amendement 22 betreffende een nieuwe paragraaf 9 in de resolutie gesteund. Die luidt als volgt: "Roept de partijen op zich ervan te verzekeren dat de staat over het geweldsmonopolie beschikt en dat parallelle militaire structuren hun activiteiten niet kunnen voortzetten."
Voorwaarde voor een eventuele vrede tussen de Israëliërs en de Palestijnen, de staat Israël en de Palestijnse Autoriteit, is dat de staat over het geweldsmonopolie beschikt en dat paramilitaire, islamitische terreurorganisaties zoals de Islamitische Jihad, Hamas en Hezbollah niet gewapend zijn en geen terroristische aanslagen plegen op burgerdoelen, iets wat nu met grote regelmaat gebeurt.
De plenaire vergadering heeft mijn amendement helaas verworpen. Wel zijn mijn ideeën opgenomen in paragraaf 3.3 van de resolutie inzake "het verzoek aan de Palestijnse Autoriteit om ontmanteling van de terroristische netwerken, inclusief de arrestatie en vervolging van alle verdachten."
Dit verzoek zie ik als een stap in de goede richting en als een ondubbelzinnige formulering die dezelfde strekking heeft als het amendement dat ik oorspronkelijk had ingediend.

Souchet
De stemming die zojuist heeft plaatsgevonden illustreert eens te meer op ondubbelzinnige wijze hoe eenzijdig het Europees Parlement in veel gevallen te werk gaat. Hoe is immers het mogelijk dat onze Vergadering met ruime meerderheid haar goedkeuring hecht aan een voorstel waarin ze uitdrukking geeft aan haar vastberadenheid om gezamenlijk, aan de zijde van de Verenigde Staten, de strijd met het terrorisme aan te gaan en tegelijkertijd, met eenzelfde ruime meerderheid, weigert de Palestijnse Autoriteit op te roepen een veroordeling uit te spreken van het terrorisme?
Ik ben werkelijk verbijsterd over het feit dat bijna 320 afgevaardigden tegen amendement 6 gestemd hebben, waarin iets volstrekt vanzelfsprekends werd voorgesteld, namelijk dat voor de steun die wij verlenen aan de Palestijnse Autoriteit en aan haar instellingen een krachtige veroordeling van het geweld door diezelfde Autoriteit vereist is, alsmede de invoering van doeltreffende maatregelen om een einde te maken aan de terroristische aanslagen.
Wat heeft het voor zin, dit meten met twee maten? Door af te zien van een evenwichtig beleid brengen wij onze diplomatieke geloofwaardigheid in gevaar en wekken we de indruk partij te kiezen. Willen we soms dat ook de volgende Europese missie in Israël de deur gewezen wordt, zoals is gebeurd met de missie van het Belgisch voorzitterschap? Waarom geven we een dergelijk dubbelzinnig signaal af aan de terroristen en wekken we de indruk dat er goede en slechte terroristen bestaan?
Onze veroordeling van het terrorisme dient alomvattend te zijn en geen enkele uitzondering te kennen. Dan kunnen we met des te meer overtuiging de wens uitspreken dat het Palestijnse volk de beschikking krijgt over een eigen, soevereine staat, met alle daarbij behorende attributen. Elk volk streeft naar een eigen staat, een staat die symbool staat voor zijn soevereiniteit, en het Palestijnse volk heeft daarop evenveel recht als ieder ander volk. Maar door te schipperen op het terrein van het terrorisme zetten we de leiders van de Palestijnse Autoriteit er bepaald niet toe aan zich te gedragen zoals het soevereine staatsorganen betaamt.
Verslag-Watts (A5-0440/2001)

Fatuzzo
Mevrouw de Voorzitter, het bemiddelingscomité heeft zich gebogen over de leef- en werkomstandigheden aan boord van schepen die de communautaire havens aandoen. Ik heb voor dit verslag gestemd, omdat het leven aan boord mij nog vers in het geheugen ligt, want toen ik jong was heb ik op passagiersschepen tussen New York en de Bahamas gevaren. Sommige zeelieden leiden een mooi leventje aan boord, zodra hun dienst erop zit: in het restaurant bijvoorbeeld zie je de officieren dineren met de passagiers, aan de bar zie je ze samen whisky drinken, in de danszaal zie je ze dansen met de vrouwelijke passagiers en als het vrouwelijke officieren zijn dansen ze met mannelijke passagiers. Maar aan boord zijn er ook koks, stuurlui en gewone matrozen: zij wonen in uiterst krappe hutten, die amper vier bij vier meten, en hun leefomstandigheden zijn lang niet zo aangenaam. Ik hoop dus dat ik door voor dit verslag te stemmen een klein steentje ter verbetering van de situatie kan bijdragen, zodat men zich echt gaat interesseren voor de leefomstandigheden aan boord van schepen, maar dan wel van alle zeelieden en niet slechts van een beperkte groep.

Titley
Mevrouw de Voorzitter, ik stem van harte in met dit verslag van mijn socialistische collega Mark Watts. Het zal de EU-lidstaten in staat stellen toe te zien op de naleving van internationale normen op het gebied van de veiligheid van schepen, voorkoming van verontreiniging en leef- en werkomstandigheden aan boord. Dit verslag kan van wezenlijke invloed zijn op een breed scala aan onderwerpen: het zou het leven kunnen verbeteren van personen die aan boord van schepen werken en het is bovendien in overeenstemming met het streven van de EU naar een voortrekkersrol op het gebied van milieubescherming. Het is van levensbelang schepen uit te rusten met een "zwarte doos" met reisdatarecorders. Dit is tevens een concrete manier waarop wij ervoor kunnen zorgen dat de schepen die aanmeren in havens van de EU allemaal aan gemeenschappelijke normen voldoen.
Verslag-Ortuondo Larrea (A5-0441/2001)

Fatuzzo
Mevrouw de Voorzitter, het verslag-Ortuondo Larrea bezegelt het akkoord dat het bemiddelingscomité heeft bereikt inzake inspecties en controles van schepen die in havens van de Gemeenschap aanmeren. Ik heb voor het verslag gestemd, maar ik zou graag zien, mevrouw de Voorzitter, dat die inspecties aan boord van schepen worden uitgevoerd door inspecteurs van de Europese Unie en niet door inspecteurs van de nationale staten. Wij weten namelijk maar al te goed dat de nationale staten geen inspecties dulden met betrekking tot de manier waarop zij Europese richtlijnen naleven: niet voor niets hebben alle vijftien staten van de Europese Unie zich tijdens een bemiddelingszaak schrap gezet, toen gepleit werd voor inspecties om de toepassing van milieurichtlijnen te controleren.

Sanders-ten Holte
. Het verheugt mij dat er in de bemiddeling eindelijk overeenstemming is bereikt over de drie belangrijke maatregelen van het Erika 1-pakket. Er is lang gedebatteerd en onderhandeld, nu is het tijd voor implementatie en uitvoering van de wetgeving!
Met betrekking tot het verslag over de classificatiebureaus was ook voor de liberalen het belangrijkste onderwerp de aansprakelijkheid. Wij hebben in eerste en tweede lezing gepleit voor een plafond voor de aansprakelijkheid van classificatiebureaus omdat deze organisaties slechts één onderdeel van de keten van aansprakelijkheid zijn. Onbeperkte aansprakelijkheid is in onze visie alleen gerechtvaardigd wanneer sprake is van grove nalatigheid. Verder zorgt een plafond ervoor dat op termijn de vrij gesloten markten voor classificatie van statutaire taken opener worden en er een gelijker speelveld ontstaat. Thans kunnen nieuwe classificatiebureaus nauwelijks concurreren met de bestaande (nationale) organisatie onder een regime van onbeperkte aansprakelijkheid.
Om het Erika 1-pakket niet te ondermijnen en de winst voor het Parlement met het verslag-Watts vast te houden (voyage data recorders in schepen), hebben de liberalen in derde lezing met terughoudendheid geaccepteerd dat de lidstaten in onderhandelingen met de classificatiebureaus vrij zijn om hogere, onbeperkte aansprakelijkheid af te spreken. Wel moeten de gevolgen hiervan worden geëvalueerd door de Europese Commissie.
De liberalen zijn verheugd dat er nu extra waarborgen in de verordening zijn ingebouwd die voorkomen dat er een belangenverstrengeling ontstaat tussen een classificatiebureau en de eigenaar van een schip dat wordt gecontroleerd. Het bureau moet nu volledig onafhankelijk zijn, wat ook logisch is.
Verslag-Hatzidakis (A5-0344/2001)

Fatuzzo
Mevrouw de Voorzitter, ook het verslag van de heer Hatzidakis draait om schepen. Het gaat over de uitkomst van het overleg dat in het bemiddelingscomité heeft plaatsgevonden over dubbelwandige uitvoering van olietankschepen. Ik heb voorgestemd, omdat het belangrijk is dat dit akkoord erdoor komt. Dubbelwandige olietankers bevaren alle wereldzeeën en ze bieden hogere garanties tegen milieuvervuiling. Echter, ik zou het ten zeerste waarderen indien men ook gaat denken aan grotere veiligheid voor de zeelieden, want het is daar aan boord van die tankers bepaald geen goed toeven. Het lijkt me vooral nodig dat de elektronische en navigatieapparatuur verbeterd wordt. In feite moet er immers alles in het werk worden gesteld om zeerampen te voorkomen. Met het oog hierop moeten er in de eerste plaats dubbelwandige schepen komen of moet men de bestaande schepen van dubbele wanden voorzien. Bovendien valt te bedenken dat uitbreiding van de elektronische navigatie- en controleapparatuur ongetwijfeld een minder kostbare kwestie is dan verdubbeling van de wanden.
Verslag-Pérez Royo (A5-0417/2001)

Berès
Het verslag van mijn collega Fernando Pérez Royo over de financiële zekerheidsovereenkomsten is van belang om het rechtsstelsel van financiële instrumenten in Europa te kunnen harmoniseren. Net als mijn collega vind ik het erg belangrijk dat deze markten binnen een redelijke termijn worden geharmoniseerd. Het verslag van de heer Pérez Royo is in dit opzicht een stap in de goede richting.
Hoewel ik mij met betrekking tot de toekomstige Europese financiële markten grotendeels in dit verslag kan vinden, hebben de Franse socialisten de rapporteur op drie punten niet kunnen volgen.
In artikel 2, lid 4 wordt het toepassingsgebied van de richtlijn uitgebreid tot alle economische actoren, wat in het geval van een faillissement leidt tot een wijziging van de rangorde van preferente schuldeisers. De kans dat een bedrijf zich kan herstellen neemt daardoor af, aangezien zijn activa in het bezit komen van de schuldeisende bank, met als gevolg dat deze activa buiten het bereik komen te liggen van de preferente schuldeisers (werknemers, sociale en fiscale instellingen).
Artikel 6 voorziet in het gebruik door de garantienemer van de financiële instrumenten die hem in het kader van het stelsel van inpandgeving zijn toegekend. Deze regeling leidt echter tot problemen met het eigendomsrecht en de traceerbaarheid van de vorderingen, hetgeen een gevaar vormt voor de transparantie van de Europese financiële markten.
Tot slot worden met amendement 17 de precieze lokalisatiecriteria uit artikel 10, lid 2 geschrapt, met als gevolg dat iedere geloofwaardige poging om onze financiële markten transparanter te maken onmogelijk wordt. Bovendien wordt met dit amendement geanticipeerd op de werkzaamheden die in het kader van de internationale conferentie van Den Haag betreffende het privaatrecht worden verricht.
Daar de plenaire vergadering de de rapporteur gevolgd heeft in zijn keuze om het toepassingsgebied van de richtlijn te verruimen, hebben de Franse socialisten besloten tegen de tekst als geheel te stemmen.
Ontwerpresolutie (B5-0821/2001)

Berthu
Tot mijn verrassing hebben de grote fracties in dit Parlement zojuist een resolutie ingediend en aangenomen waarin ze de Commissie veroordelen voor het feit dat deze haar wetgevingsprogramma niet op tijd en onvoldoende gedetailleerd heeft ingediend. Uiteraard kunnen wij ons in deze resolutie vinden. Het is ons echter niet duidelijk waarom vrijwel alle leden zich zo ergeren aan de heer Romano Prodi. Het lijkt wel alsof de meerderheid van dit Parlement zich van hem wil distantiëren.
Waarom? Is hij uit de gunst geraakt omdat zijn verklaringen af en toe niet federalistisch genoeg zijn? Wordt hem soms verweten dat hij niet voldoende weerstand biedt aan de Raad? Deze instelling verzet zich de laatste tijd immers meer dan gewoonlijk tegen het integratiebeleid van de Commissie en beijvert zich voor het behoud van de communautaire methode, terwijl deze methode juist op de helling is gezet als gevolg van de ontwikkelingen die met name op het gebied van de uitbreiding in Europa waarneembaar zijn.
Er is echter een andere verklaring die ons meer zorgen baart. Op 1 januari aanstaande komen de euromunten en -biljetten in omloop. Dit proces verloopt niet naar wens en zou wel eens slecht door de burgers kunnen worden ontvangen. Het is niet ondenkbaar dat de federalistische politici in dit Parlement zich nu beginnen te distantiëren van de instelling die er straks van zal worden beschuldigd de operatie niet goed te hebben voorbereid. De Commissie vormt een uitstekende zondebok waarop de politici hun fouten - overigens niet geheel onterecht - kunnen afschuiven.

Muscardini
In de conclusies van de mededeling van de Commissie wordt gesteld dat de Commissie weliswaar bezig is met "de voltooiing van een grondige herstructurering van haar werkwijze, zowel in politiek, financieel als administratief opzicht" maar dat tegelijkertijd "de bezorgdheid (groeit) dat Europa vervreemd zou kunnen raken van de burger en dat wat hem bezig houdt."
Volgens mij is dit niet alleen een kwestie van vrees. Dat de burgers niet erg gevoelig zijn voor deze radicale herziening van de werkwijze van de Commissie lijkt me een heilzame houding. Het zou bedenkelijk zijn indien de burgers blijk zouden geven van gevoeligheid voor dit soort onderwerpen, want zelfs wij afgevaardigden lopen daar niet mee weg, omdat wij gewoon niet veel hebben gemerkt van al dat radicale herzien dat zo rondgebazuind wordt. Wat wij wel merken, en kennelijk hebben de burgers dat ook door, is dat Europa steeds meer vervreemd raakt van wat er onder de mensen leeft en een zaak is die zich steeds verder van hun bed lijkt af te spelen. Misschien kan de invoering van de euro, zodra de eerste omrekeningsperikelen achter de rug zijn, een handje helpen en gaat men Europa dan meer zien als een realiteit die gemeenschappelijk is voor verschillende volkeren - al zal waarschijnlijk vooral bij de oudere generaties het gevoel achterblijven dat men hun het oude geld heeft afgepakt, dat hun geld verdwijnt zonder dat iemand naar hun mening heeft gevraagd.
De burgers voelen zich werkelijk verwijderd van Europa en dat gevoel grijpt steeds meer om zich heen. Op de cruciale momenten van het collectieve leven uit dat gevoel zich niet als zodanig, maar als opinie van deze of gene regering. Die meningen zijn volkomen terecht, maar zij bevestigen niet dat de mensen tot één en dezelfde gemeenschap behoren, terwijl die gemeenschappelijke band in het verleden wel altijd door de Commissie symbolisch werd vertolkt. Destijds was het de Commissie die de toon zette, met concrete verklaringen en voorstellen. Nu echter, ook omdat de Commissie het buitenlands beleid niet echt vertegenwoordigt, ziet het ernaar uit dat Europa bij kwesties van internationale politiek niet eens bestaat, en het lukt ook absoluut niet Europa te zien via de persoon van mijnheer GBVB. Zelfs de "uitbreiding" , die zo de hemel in werd geprezen, wordt gek genoeg door de burgers aangevoeld als een ondermijning, en niet als een versterking van Europa.
Dat ik me niet kan vinden in het enthousiasme over de "werkwijze" zoals dat in de mededeling te lezen valt, komt niet doordat de aangekaarte onderwerpen en gedane toezeggingen volgens mij niet de juiste richting ingaan, of omdat de wetgevingsacties kwantitatief gezien niet bevredigen. Wij weten allemaal dat de kwaliteit niet van de kwantiteit afhangt. Het is zelfs zo dat al dat regelen een vertekend beeld van Europa geeft, zodat de mensen Europa gaan vereenzelvigen met die bureaucratische draaimolen, waar het productieve deel van de bevolking zijn hart voor vasthoudt. Nee! Het werkprogramma moet een politiek document zijn en geen administratieve opsomming. Het moet aangeven waarom er bepaalde vertragingen optreden en wat de werkelijke obstakels zijn waardoor bepaalde doelstellingen niet gehaald worden; het moet een aantal prioritaire doelstellingen aangeven om het eenwordingsproces vooruit te helpen. Als ik in de mededeling van de Commissie lees dat Europa ten volle een doelmatige rol moet kunnen spelen bij het beheren en oplossen van internationale crisissituaties, dan lijkt me toch dat zoiets ook afhangt van wat de Commissie zelf wil, en niet alleen van haar vermogen in het algemeen om voorstellen te doen. Voorts is het zo dat de Europese identiteit zich niet zozeer manifesteert in de kweek van gereglementeerde doperwten, maar in het buitenlands beleid en in het gemeenschappelijke veiligheids- en defensiebeleid. Daar moet de Commissie zich voornamelijk op richten, als zij althans wil voorkomen dat ze steeds meer, ook in 2002, afglijdt tot een ambtelijk bestuursapparaat.
Ontwerpresolutie (B5-0813/2001)

De Rossa
Hoewel ik enige bedenkingen heb tegen sommige formuleringen, heeft de ontwerpresolutie over het geheel genomen mijn steun. Ik ben van mening dat de Europese Unie op internationaal niveau moet samenwerken in de strijd tegen het terrorisme, de georganiseerde misdaad en individuele criminelen. Zij maken immers allemaal gebruik van de verschillen in rechtssystemen om aan rechtsvervolging te ontkomen.
Mijn belangrijkste bezwaar in verband met deze ontwerpresolutie betreft het feit dat nergens verwezen wordt naar het Internationale Strafhof, waartoe het Verdrag van Rome de aanzet heeft gegeven. Wanneer dit gerechtshof eenmaal is ingesteld, is het mogelijk om iedereen die verdacht wordt van misdaden, inclusief oorlogsmisdaden, voor de rechter te brengen. Dit gerechtshof, waartegen de regering van de VS zich verzet, zou een eerlijk proces garanderen en objectief rechtspreken ten aanzien van iedereen. In de huidige omstandigheden is dit hof meer dan ooit nodig.
Verslag-Lagendijk (A5-0394/2001)

Fatuzzo
Wat zou het mooi zijn, mevrouw de Voorzitter, als wij erin zouden slagen een oplossing te vinden voor de preventie van conflicten! Ik heb voor dit verslag gestemd, mevrouw de Voorzitter, maar ik ben ervan overtuigd dat wij dit soort conflicten kunnen voorkomen - die zich, heel toevallig, voor 99 procent in de arme landen, zo niet de armste landen van de wereld voordoen - als het ons zou lukken deze landen iets minder arm te maken. Ik vind het dan ook van pas komen dat de Europese Unie doorgaat met haar acties ter ondersteuning van de economieën van de Derde Wereld en de arme landen, want ik ben ervan overtuigd dat alleen door verbetering te brengen in de levensstandaard van de mensen die in armoede leven - of zelfs in barre omstandigheden, in de dofste ellende - conflicten van welke aard dan ook voorkomen kunnen worden.
Verslag-Gahler (A5-0418/2001)

Fatuzzo
Mevrouw de Voorzitter, het verslag van collega Gahler gaat over de betrekkingen tussen de Europese Unie en de Islamitische Republiek Iran. Ik heb ooit een gemeenteraadslid gehad dat tot de Partij van de Gepensioneerden behoorde: hij was geboren in Teheran, heeft dertig jaar lang in Iran gewoond, en was zowel Iraans als Italiaans staatsburger. Hij heeft mij de situatie in Iran goed uit de doeken gedaan. Het verheugt mij dan ook dat men thans pogingen doet terug te keren tot de democratie die de sjah, ondanks zijn imperiale status, in het land had ingevoerd. Ik dring er dan ook op aan deze besprekingen voort te zetten en te zorgen voor uitwisseling van afgevaardigden tussen Iran en de Europese Unie, en vooral stel ik voor president Khatami uit te nodigen om hier in Straatsburg een toespraak te houden ten overstaan van onze Vergadering.

Titley
Ik sta achter maatregelen ter verbetering van onze relatie met Iran. We moeten er echter voortdurend rekening mee houden dat de mensenrechtensituatie in Iran er niet op vooruit gaat. Iran financiert nog altijd terroristische groeperingen als de in het Midden-Oosten opererende Hezbollah. Meer bepaald financiert Iran terroristische groeperingen die nog steeds een aantal - officieel als vermist opgegeven - Israëlische soldaten gijzelen. Als Iran werkelijk betere betrekkingen wenst met het Westen, moet het die groepen onder druk zetten om deze soldaten vrij te laten.
Ik wil in het bijzonder de aandacht van het Parlement vestigen op het geval van Ron Arad, een Israëlische luchtmachtofficier, die in 1986 door een sjiitische militie werd gevangengenomen in Libanon. In 1987 werd hij vervolgens verkocht aan een andere groep die gefinancierd en geleid werd door Iran. Hij is niet meer gezien sinds 1987; zijn dochter was een peuter toen hij gegijzeld werd. Zou het geen gepaste boodschap zijn in deze tijd rond Kerstmis als zij eindelijk haar vader zou kunnen zien, die vijftien jaar geleden verdween? Als Iran daadwerkelijk wil bouwen aan vrede met de rest van de wereld, laat het dan bijdragen aan de vrijlating van deze soldaten.
Verslag-Van den Burg (A5-0388/2001)

Fatuzzo
Mevrouw de Voorzitter, het verslag-Van den Burg heeft betrekking op de mededeling van de Europese Commissie inzake reglementering van belastingheffing op de pensioenen van de tweede pijler, bedrijfspensioenen dus. Wij weten dat er een EET-systeem en dergelijke is, dus ofwel er wordt belasting geheven op de premie of de rente op het gebruikte kapitaal, op wat men opbouwt aan bedrijfspensioen, ofwel men betaalt belasting op het pensioen zelf. De Partij van de Gepensioneerden stelt via mij echter een EEE-systeem voor, dat wil zeggen: vrijstelling van belasting wanneer men premie betaalt voor het pensioen; vrijstelling van belasting wanneer men aldus ontvangen vermogen gebruikt; vrijstelling van belasting wanneer men een bedrijfspensioen ontvangt. Als wij echt de mogelijkheid van sparen via de pensioenregeling - bedrijfspensioenen en vrijwillige pensioenen - willen verbeteren, moeten de nationale staten ophouden belastingen te innen. Wanneer wij als jongeren aan onze toekomst denken, moeten wij bedenken dat wij vroeg of laat bejaard zijn, en dan zal niemand voor ons zorgen; dat moeten wijzelf met ons eigen pensioen doen.

Lulling
Het belang van bedrijfspensioenregelingen neemt toe. Pensioenen zorgen voor zekerheid, duurzaamheid, een doelmatige sociale bescherming en een fatsoenlijke levensstandaard voor gepensioneerden. Het is van groot belang dat er een daadwerkelijk interne markt voor pensioenfondsen komt. Wat het fiscale aspect betreft moet echter worden voorkomen dat de premies en uitkeringen, onafhankelijk van het land waarin de aangeslotene of gepensioneerde woonachtig is, aan een dubbele belastingheffing worden onderworpen. Verder moeten gepensioneerden worden ontmoedigd om hun land om fiscale redenen te ontvluchten.
Ik heb niet gestemd voor het verslag van de Economische en Monetaire Commissie over de mededeling van de Commissie inzake de opheffing van fiscale barrières voor grensoverschrijdende bedrijfspensioenregelingen, omdat de methodes die hierin worden aanbevolen het beoogde doel niet dichterbij zullen brengen.
Om de voorstellen in dit verslag te kunnen verwezenlijken, moeten er zeer kostbare administratieve procedures in werking worden gesteld voor informatie-uitwisseling en belastinginning tussen de lidstaten. De voorstellen vormen bovendien geen praktische en doelmatige oplossing om de fiscale barrières voor grensoverschrijdende bedrijfspensioenregelingen weg te nemen.
Wij moeten bekijken welke lidstaat over het best presterende en minst bureaucratische fiscale model beschikt om een dubbele belastingheffing op premies en uitkeringen te voorkomen. Vervolgens moeten we nagaan hoe we dit model op het niveau van de Unie vorm kunnen geven. De rapporteur toont zich echter al op voorhand voorstander van het EET-systeem. Zoals bekend wordt volgens het fiscale TEE-systeem de inleg belast, en is het bedrag dat wordt uitgekeerd belastingvrij. Met dit systeem kan dus een gelijke fiscale behandeling worden gewaarborgd, ongeacht het land waarin de aangeslotene of gepensioneerde woonachtig is. Het TEE-systeem waarborgt de heffingsgrondslag voor het land dat fiscale voordelen toekent op het moment dat het bedrijfspensioenplan wordt opgesteld. De vraag hoe de belastinginkomsten moeten worden verdeeld speelt in dit geval dus geen rol.
(Verklaring ingekort overeenkomstig artikel 137 van het Reglement)

Rechten van homoseksuelen in de EU-instellingen
De Voorzitter
Aan de orde is de mondelinge vraag (B5-0533/01) van 33 leden aan de Commissie over de rechten van homoseksuelen in de EU-instellingen.

Lund
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer Kinnock, bij uw aantreden als commissaris beloofde u dat de Commissie de allerbeste administratie ter wereld zou krijgen. Ik geloof nog altijd dat u de juiste persoon bent om deze klus te klaren. Het voorstel om alle ambtenaren dezelfde rechten te geven, ongeacht hun seksuele geaardheid, is een belangrijke stap in de goede richting. Gedurende de laatste twaalf jaar zijn de mogelijkheden van homoseksuelen om dezelfde rechten te krijgen als heteroseksuelen in positieve zin veranderd. Mijn eigen land, Denemarken, nam in 1989 als eerste land ter wereld een wet aan betreffende geregistreerd partnerschap voor homoseksuelen, gelijkwaardig aan het huwelijk. Een aantal andere landen volgde ons voorbeeld, met name Nederland, Noorwegen, Zweden, Duitsland en Finland. Andere EU-lidstaten hebben een wetgeving ingevoerd die de gelijkstelling met het huwelijk in beperktere mate toelaat.
Ook op EU-niveau gaat de ontwikkeling nu in de juiste richting. Laat mij vier belangrijke punten noemen. Het verbod op discriminatie van minderheden is nu opgenomen in de doelstellingen van de Europese samenwerking. Krachtens artikel 13 van het Verdrag is discriminatie op de arbeidsmarkt op grond van seksuele geaardheid nu concreet aangepakt. In het Handvest van de grondrechten wordt uitdrukkelijk vermeld dat discriminatie op grond van seksuele geaardheid verboden is. Ten slotte heeft het Parlement meermaals aanbevolen dat paren van hetzelfde geslacht dezelfde rechten moeten krijgen als paren van verschillend geslacht en dat de lidstaten het geregistreerd partnerschap moeten erkennen. De laatste jaren heeft zich op dit vlak een positieve ontwikkeling voltrokken.
Nu is de tijd gekomen dat de EU-instellingen dezelfde criteria naleven. Daarom begroet ik uw voorstel. U, mijnheer Kinnock, heeft de sleutel tot succes. Volgens het voorstel krijgen homoseksuelen alle rechten als er in hun eigen land reeds een dergelijke wetgeving bestaat. In dit verband wil ik een vraag stellen. Aangezien in de wetgeving betreffende partnerschap van de lidstaten het partnerschap tussen homoseksuelen niet overal in dezelfde mate met het huwelijk gelijkgesteld wordt, wil ik graag van u horen welke burgers van welke lidstaten alle rechten zullen krijgen. Waar zal de Commissie de grens trekken? Bovendien stelt de Commissie voor om samenwonende heteroseksuelen ook bepaalde rechten toe te kennen, bijvoorbeeld een ziekteverzekering voor hun partner. Dat is een stap vooruit, maar ik wil toch graag weten of deze regeling ook voor samenwonende homoseksuelen in alle landen zal gelden. Kunnen bijvoorbeeld een Engelse en een Italiaanse homoseksueel die samenwonen deze beperkte rechten genieten? Tot slot een vraag over het tijdschema. Wanneer denkt u dat deze nieuwe regels voor het personeel van de EU-instellingen in werking kunnen treden? Vele commissarissen hebben in de loop der tijden prachtige beloftes op dit gebied gedaan, maar er is niets gebeurd. U heeft de zaken echter op gang gebracht. U verdient erkenning hiervoor en ik hoop dat u op de vraag van vandaag een positief antwoord kunt geven.

Kinnock
In het kader van de hervorming stelt de Commissie onder andere voor om bepaalde gezinstoelagen en sociale voordelen toegankelijk te maken voor ambtenaren van de Europese Unie die daar momenteel nog geen recht op hebben, omdat zij geen conventioneel huwelijk volgens de wetten van de lidstaten kunnen of willen aangaan. Ik ben de heer Lund en de 32 andere afgevaardigden zeer dankbaar voor het feit dat zij dit plenair debat hebben aangezwengeld. Daardoor kan ik aan het Parlement naemlijk verslag uitbrengen over de intenties en de voorstellen van de Commissie.
Het huidige Personeelsstatuut voorziet alleen voor getrouwde stellen in sociale en gezinsrechten. Het ligt uiteraard voor de hand dat dit betrekking heeft op het huwelijk tussen twee heteroseksuele personen, maar het is eveneens van toepassing op homoseksuelen indien het homoseksuele huwelijk in een lidstaat wettelijk erkend is. Zoals het Parlement weet, is het Koninkrijk der Nederlanden op dit moment de enige EU-lidstaat waarin het huwelijk tussen twee mensen van hetzelfde geslacht wettelijk geregeld is.
Het Statuut van de ambtenaren in zijn huidige vorm is ingesteld in 1968. De Commissie is van mening dat het verstandig is om de omvangrijke hervormingen van dit moment te baat te nemen om het Personeelsstatuut zodanig te herzien dat het de brede, maatschappelijke veranderingen die sindsdien hebben plaatsgevonden, weergeeft. Daarom stelt de Commissie voor om ervoor te zorgen dat medewerkers die onder de huidige nationale wetgeving niet kunnen trouwen niet gediscrimineerd worden. Daarnaast wil zij er zorg voor dragen dat mensen die om persoonlijke redenen niet wensen te trouwen beter bejegend worden. Om dit te bereiken streeft de Commissie ernaar dat alle EU-medewerkers die een aantoonbaar duurzame partnerrelatie hebben volledige wettelijke erkenning krijgen en evenredige voordelen genieten.
De Commissie beseft dat een dergelijke erkenning niet in alle rechtssystemen van de lidstaten gekoppeld is aan gelijke rechten en een gelijkwaardige status. Ik wil het Parlement er echter op wijzen dat de Commissie alle bestaande nationale stelsels die voorzien in regelingen ten behoeve van duurzame relaties in gelijke mate erkent. Wat ons betreft zullen homoseksuele relaties onder de te erkennen duurzame relaties vallen. Deze zullen op dezelfde manier behandeld worden als heteroseksuele relaties en aan de volgende voorwaarden moeten voldoen. Ten eerste moeten de partners een rechtsgeldig document van een EU-lidstaat overleggen waarin hun status van niet-huwelijkse partners wordt erkend. Ten tweede mag geen van beide partners getrouwd zijn of een andere, niet-huwelijkse partnerrelatie hebben. Ten derde mag er geen bloedverwantschap in de eerste of tweede graad bestaan tussen de partners. Ten vierde mag het paar geen toegang hebben tot het legale huwelijk in een lidstaat.
Personen die een erkende, duurzame relatie hebben die aan deze eisen voldoet zullen recht hebben op de gezinsgerelateerde voordelen die op grond van het huidige Personeelsstatuut slechts voorbehouden zijn aan heteroseksuele, getrouwde paren en aan homoseksuele ambtenaren die de Nederlandse nationaliteit bezitten. Het gaat hier bijvoorbeeld om het recht op een kostwinnerstoelage, ziektekostenverzekering, een pensioenregeling in geval van overlijden van de partner en een jaarlijkse reiskostenvergoeding. Het zal het Parlement duidelijk zijn dat samenwonende heteroseksuele paren die niet met derden getrouwd zijn, kunnen trouwen als zij dat wensen, in tegenstelling tot homoseksuele paren in alle lidstaten behalve Nederland. De Commissie gaat echter niet voorbij aan de realiteit dat veel mensen in moderne samenlevingen een duurzame relatie willen onderhouden, maar niet willen trouwen. Wij erkennen dan ook dat veel partners die niet getrouwd zijn gezinsverplichtingen hebben. Wij zijn derhalve van mening dat zij die geregistreerd zijn onder bepalingen moeten vallen waardoor een partner bijvoorbeeld kan deelnemen aan het ziektekostenverzekeringsprogramma voor EU-ambtenaren. Dit geldt evenzeer voor bepalingen op grond waarvan een ambtenaar speciaal verlof kan opnemen wanneer zijn of haar partner aan een ernstige ziekte lijdt. Het stelsel dat wij in gedachten hebben voor het personeel van de EU-instellingen is grotendeels een kopie van het stelsel dat momenteel van kracht is in de OESO.
Zoals gezegd moeten ongetrouwde heteroseksuele partners, om aanspraak te kunnen maken op bepaalde fundamentele rechten op grond van het Personeelsstatuut, aan een aantal voorwaarden voldoen. Zij moeten documentair bewijs kunnen overleggen dat hun relatie in een lidstaat wordt erkend, ze mogen niet getrouwd zijn of een niet-huwelijkse partnerrelatie met iemand anders hebben en er mag geen bloedverwantschap zijn met hun partner. Naast deze twee categorieën relaties, waarbij de partners ervoor gekozen hebben zich officieel te laten registreren, is er ook nog een beperkt aantal samenlevingsrelaties dat door geen enkele lidstaat erkend wordt, aangezien de betrokken personen niet voor de wettelijke erkenning gekozen hebben die in hun geval mogelijk is. De Commissie stelt voor in dergelijke gevallen de bestaande, zuiver administratieve erkenning van bepaalde relaties te handhaven. Deze zou echter van ondergeschikt belang zijn en de eruit voortvloeiende rechten zouden beperkt zijn. Partners zouden bijvoorbeeld deel kunnen blijven nemen aan erkende taalcursussen waar plaatsen beschikbaar zijn.
In haar hervormingspakket van 30 oktober heeft de Commissie de zojuist geschetste principes goedgekeurd. We hebben ook besloten het overleg met andere EU-instellingen en met andere internationale overheidsinstanties te intensiveren teneinde deze voorstellen verder uit te werken. Tot slot hebben wij ons het recht voorbehouden aanvullende voorstellen te doen nadat de interinstitutionele besprekingen zijn afgerond. Deze besprekingen zullen officieel begin volgend jaar van start gaan. Tijdens de volgende bijeenkomst van de administratiehoofden van alle EU-instellingen zal het punt van erkende relaties aan de orde komen. Vervolgens zal een werkgroep het Commissievoorstel verder uitwerken. Daarbij zal rekening worden gehouden met aanvullende informatie over de situatie in andere internationale organisaties, die momenteel wordt verzameld. Natuurlijk willen wij waar mogelijk de beste praktijken nastreven en de steun verwerven van de wetgevende lichamen, inclusief die van dit Parlement.
Aan het eind van dit proces zullen wij onze voorstellen voor amendementen op het Personeelsstatuut doorgeven aan de Raad en aan dit Parlement. Wij hopen dat in het voorjaar van 2002 te kunnen doen. Het tijdstip waarop deze nieuwe regelingen - en nog veel meer - ten uitvoer zullen worden gelegd zal derhalve in zeer belangrijke mate afhangen van de snelheid waarmee zij in dit Parlement en in de Raad worden behandeld. Wat de Raad betreft wijst niets erop dat de lidstaten problemen zullen hebben met deze aanpak, vooral omdat de bevoegdheid van de lidstaten om zelf de huwelijkswetgeving te regelen volledig erkend wordt. Er wordt geen afzonderlijk bestel ingevoerd voor de instellingen - dat is niet eens mogelijk. Dit sluit natuurlijk niet uit dat lidstaten kritische vragen kunnen stellen in de Raad. We zullen eenvoudig moeten afwachten welke standpunten feitelijk naar voren worden gebracht.
Tot besluit een opmerking over de kosten. Om voor de hand liggende redenen weten we nog niet wat het precieze aantal erkende relaties is onder het personeel van de instellingen, of om welke bedragen het gaat. We kunnen echter wel een redelijke schatting maken en op basis daarvan kunnen we voorspellen dat voornoemde maatregelen slechts een bescheiden invloed zullen hebben op de begroting. Tweehonderdvijftig volledig erkende relaties en tweehonderdvijftig relaties met een beperkt aantal wettelijke rechten zouden ons bijvoorbeeld jaarlijks in totaal minder dan drie miljoen euro kosten.
Wanneer de door ons voorgestelde maatregelen eenmaal ten uitvoer worden gelegd, zal blijken dat zij geen inbreuk maken op bepaalde fundamentele openbare vrijheden. Met deze maatregelen koesteren we verlichte zienswijzen en verbeteren wij het moreel en de leefomstandigheden van veel van onze gewaardeerde medewerkers in de diverse EU-instellingen. Ik hoop dat dit Parlement deze redelijke, sociale vernieuwing zal blijven steunen en ik zie uit naar verdere, constructieve discussies.

Harbour
Mijnheer de Voorzitter, ik wil de heer Kinnock graag bedanken voor de zoals gebruikelijk uitvoerige wijze waarop hij dit onderwerp bespreekt. Ik ben eveneens blij met de zeer uitgebreide informatie over de hervorming met betrekking tot het personeel die hij ons ter beschikking stelt. Zoals hij zegt zullen we op dit onderwerp kunnen terugkomen wanneer we het gedetailleerde voorstel voor het Personeelsstatuut ontvangen hebben. De zaken die hij aan de orde stelde zijn in het door mij in 2000 voor het Parlement opgestelde verslag even aangeroerd, toen wij aangaven dat wij streefden naar toepassing van de beste praktijk. Uit zijn samenvatting blijkt duidelijk dat daar al hard aan gewerkt is. Het gaat hier om een zeer gevoelig onderwerp en de lidstaten zullen de ontwikkelingen ongetwijfeld nauwlettend volgen. In dat licht zal het door de commissaris bereikte evenwicht stellig het juiste blijken te zijn.
Het is zeer belangrijk dat wij dit zien in het brede kader van de erkenning van duurzame relaties zoals de heer Kinnock dit in november 2000 beschreven heeft in zijn discussienota. Dat is de kwestie waarover wij hier in feite spreken. We hebben het niet over een bepaald soort relatie - dat alleen al zou discriminatie zijn - maar over het erkennen van duurzame relaties.
Een van de onderwerpen die ik in het bijzonder bij de commissaris wil aankaarten is het vraagstuk van kinderen uit relaties. In het Verenigd Koninkrijk zijn onlangs enige geruchtmakende gevallen geweest in verband met het Britse leger. Het betrof een soldaat die helaas in actieve dienst was gesneuveld. Hij had een duurzame relatie en een kind uit die relatie, maar in de Britse situatie was hij niet daadwerkelijk verzekerd. Dat is een belangrijk probleem.
Een ander punt dat ik ter sprake wil brengen hangt samen met pensioenvoorzieningen. Werknemers dienen het recht en de mogelijkheid te hebben om te bepalen aan wie hun pensioen wordt uitbetaald. Zij moeten de ruimte hebben om die beslissing te nemen of om te kiezen aan wie hun salaris of uitkering dient te worden uitbetaald bij hun overlijden.

Cashman
Mijnheer de Voorzitter, ik wil commissaris Kinnock bedanken voor zijn uitvoerige antwoord. Ik zou hem willen aanmoedigen nog verder te gaan. Hij heeft volkomen gelijk dat wij moeten kijken naar de beste praktijken. Wij in dit Parlement moeten in gedachten houden dat we principes niet selectief kunnen toepassen. Wij kijken naar de uitbreiding en stimuleren beste praktijken, maar hier, in onze instellingen, discrimineren wij nog altijd. Ik juich de tekenen van verandering echter toe.
Ik hoop dat het Parlement deze tekenen zijn volledige steun geeft en dat we een eind maken aan ons gepingpong met de mensenrechten en openbare vrijheden van gewone mannen en vrouwen. Want dat is precies wat homoseksuele mannen en vrouwen zijn. Zij zijn gewone mannen en vrouwen die ongewoon gemaakt worden door de vooringenomenheid van de maatschappij ten aanzien van hun seksleven.
Ik wil hier ook een persoonlijk voorbeeld geven. In mijn eigen lidstaat kan degene die al achttien jaar mijn partner is onmogelijk mijn pensioen erven. Dat is discriminatie. Daar moeten we een einde aan maken, zowel binnen als buiten de instellingen.
Tot slot wil ik een uiterst belangrijk onderwerp aansnijden, namelijk de erkenning door een EU-lidstaat van een juridisch document. Een rechtsgeldig document als genoemd is zeer zeker niet verkrijgbaar in het Verenigd Koninkrijk. Ik zie uit naar het antwoord van commissaris Kinnock.

De Roo
Dank u wel voorzitter, de invulling van de gelijke rechten voor homoseksuele werknemers bij de Europese instellingen lijkt een gebed zonder eind te worden. Toch wil dit Huis een voorbeeldrol voor de Europese instellingen bij de gelijke behandeling, waarbij geen onderscheid wordt gemaakt naar de seksuele geaardheid van de medewerkers.
Al tweemaal heeft het Europees Parlement uitgesproken dat voor duurzame relaties tussen personen van hetzelfde geslacht dezelfde arbeidsvoorwaarden moeten gelden als voor gehuwden. En nog steeds is dit niet afdoende geregeld.
Mijn fractie kan zich niet aan de indruk onttrekken dat er binnen de hiërarchie van de instellingen, ook die van dit Huis nog steeds barrières worden opgeworpen tegen de realisatie van gelijke arbeidsvoorwaarden voor homo's en lesbische vrouwen. Wij zien dan ook reikhalzend uit naar de frisse wind van de reorganisatie die nu in haar eindfase komt en die ook op dit gebied oude stofnesten zal moeten verwijderen.
Mijn fractie is blij dat direct na de inwerkingtreding van de Nederlandse wet op het homohuwelijk de verantwoordelijke dienst binnen de Commissie dit huwelijk erkende waar het ambtenaren van de diensten betreft. Lidstaten waar Nederlandse ambtenaren komen te werken die volgens Nederlands recht gehuwd zijn met een partner van hetzelfde geslacht, mogen natuurlijk geen hindernissen opwerpen voor verblijfsvergunningen. Ook niet indien het onderdanen uit derde landen betreft. Mijn collega Buitenweg heeft hierover vragen gesteld. Uw Commissie zou zich ervan moeten vergewissen dat zulke hindernissen niet worden opgeworpen. Tot op heden bleef uw antwoord uit. Kunt u, commissaris, hierop vandaag wel een antwoord geven?

Eriksson
Mijnheer de Voorzitter, hierbij wil ik commissaris Kinnock bedanken voor zijn zeer uitvoerige uiteenzetting. Mijnheer Kinnock, ik heb echt getracht uw gedachtegang te volgen! Als ik het goed begrijp worden partners van homoseksuelen die solliciteren bij een EU-instelling - behalve als zij uit Zweden, Finland of Nederland afkomstig zijn - niet erkend door deze instellingen indien hun partnerschap, zoals de heer Cashman zegt, niet geregistreerd is. Misschien kan die partner dan wel een taalcursus gaan volgen.
Gezien die situatie vind ik niet, in tegenstelling tot sommige anderen hier, dat wij erg veel hebben bereikt. Mijnheer Kinnock, ik begrijp dat het buitengewoon moeilijk is om op dit gebied iets te bereiken, omdat er onbegrijpelijke vooroordelen bestaan over paren van hetzelfde geslacht die op dezelfde manier van elkaar houden als heteroseksuelen.
Ik begrijp evenmin waarom de EU-instellingen deze werknemers op basis van hun nationaliteit moeten behandelen. Voert men deze redenering door, dan zou ook het salaris van werknemers bij EU-instellingen vastgesteld moeten worden op basis van hun nationaliteit, maar dat gebeurt niet.
Mijnheer Kinnock, ik begrijp dat het een lastige kwestie is, gezien de vooroordelen die er zijn. Maar ik ben het niet eens met de voorstelling van zaken als zouden wij op dit gebied veel vooruitgang hebben geboekt.

Banotti
Mijnheer de Voorzitter, ik wil commissaris Kinnock bedanken voor zijn zeer duidelijke antwoord op de mondelinge vraag. Mijn opmerking sluit direct aan bij die van mevrouw Eriksson. Het is duidelijk dat homoseksuele paren in veel lidstaten geen enkel recht hebben en dat er binnen lidstaten ernstige vormen van onrecht bestaan. Wat mijn eigen land, Ierland, betreft is het enige lichtpuntje dat onze Commissie voor hervorming van het recht gisteren heeft aangekondigd - vermoedelijk omdat zij wel doorhad hoe de commissaris hierover dacht - dat zij dit gaat opnemen in haar onderzoeksprogramma voor volgend jaar. Hopelijk zal dat resulteren in de gerechtigheid waar mensen met een duurzame relatie vanzelfsprekend recht op hebben, of zij nu homoseksueel of heteroseksueel zijn.
Omdat homoseksuele stellen als zodanig geen rechten hebben, heeft het kunnen gebeuren dat mensen uit hun gemeentewoning werden gezet na het overlijden van hun partner, die de officiële huurder was. Partners die samen een huis gekocht hebben moeten ook buitenmatig hoge successierechten betalen wanneer een van de partners overlijdt. De overlevende partner krijgt dan een enorme belastingaanslag, wat vaak tot gevolg heeft dat die persoon datgene moet verkopen wat in de meest ware zin des woords een gezinswoning was.
Ik weet dat u een aantal van de onregelmatigheden op dit gebied zult aanpakken. Zoals mevrouw Eriksson echter al terecht heeft gezegd komen zij voor in een aanzienlijk aantal lidstaten. Er zouden ernstige problemen kunnen ontstaan in termen van discriminatie als het erop aankomt verplichtingen ten uitvoer te leggen. Ik wens u veel succes en ik ben buitengewoon verheugd dat wij de gelegenheid hebben gehad dit onderwerp ter sprake te brengen in dit Parlement, aangezien er brede steun voor bestaat.

Fraisse
Mijnheer de commissaris, het is een zeldzaam genoegen hier een goed bericht te kunnen horen. Dit precieze en positieve antwoord is dan ook zeer belangrijk voor ons en ik wil u er van harte voor danken. Wij bevinden ons immers op een historisch keerpunt waarbij het niet alleen meer gaat om de bestrijding van discriminatie van homoseksuelen, maar ook om de bevestiging van hun rechten. Op dit snijvlak van enerzijds "strijd tegen" en anderzijds "strijd voor" denk ik dat u ons zeer positieve antwoorden hebt gegeven. Wij moeten deze weg blijven bewandelen.
Waarom hecht ik hier zoveel waarde aan? In onze vraag hadden we opgemerkt dat sommige particuliere ondernemingen het probleem sneller hebben opgelost dan de overheidsinstellingen. Iedereen weet hoe belangrijk het is dat de overheidsinstellingen het goede voorbeeld geven. Ik herinner mij nog heel goed dat het besluit van de Franse spoorwegen (de SNCF) om de prijs voor het beste stel toe te kennen aan een homoseksueel paar indertijd heel veel stof heeft doen oplaaien. Ik geloof dat een dergelijke gebeurtenis zich in Groot-Brittannië nog niet heeft voorgedaan. In Frankrijk hebben de spoorwegen echter het goede voorbeeld gegeven en de Commissie kan zich nu laten inspireren door de symbolische waarde die daarvan uitging. Ik denk daarom dat wij nu op de goede weg zijn en dat is bijzonder belangrijk.
De strijd tegen discriminatie is echter nog altijd in volle gang en ik hoop dat de Commissie zich daarvan bewust is. Zoals u weet beschikken wij over een Europees Waarnemingscentrum voor racisme en vreemdelingenhaat. Waarom zorgen wij er niet voor dat dit Waarnemingscentrum zich ook gaat bezighouden met de andere vormen van discriminatie die in artikel 13 worden genoemd? Laten wij niet vergeten dat in sommige kandidaat-landen voor toetreding tot de Unie - en mijn blik spreekt op dit moment boekdelen - homoseksualiteit nog altijd strafbaar is. Wij moeten in dit opzicht erg waakzaam zijn en dit onderdeel van de "strijd tegen" niet vergeten. Ik weet dat dit punt niet geheel valt binnen de kwestie die u aan de orde hebt gesteld, maar als wij vooruitgang willen boeken op het gebied van de sociale rechten van homoseksuelen binnen de Europese instellingen, zullen die instellingen in alle opzichten een coherent beleid moeten voeren.

Kinnock
Mijnheer de Voorzitter, ik wil graag beginnen bij de opmerkingen van mevrouw Fraisse. Zij heeft volkomen gelijk als zij zegt dat wij op een keerpunt staan. Daar zijn al geruime tijd uitgebreide aanwijzingen voor. De redevoering van mevrouw Banotti bewijst eens te meer dat zelfs in landen waarin een diepgewortelde afkeer bestond tegen het veranderen van sociale en juridische conventies een verandering plaatsvindt in de richting van logica, rationaliteit en burgerrechten. Er beginnen dingen in beweging te komen, maar hier staat iedereen te trappelen van ongeduld tot die beweging zich veel duidelijker en veel sneller voltrekt.
Het is interessant dat mevrouw Fraisse de Franse spoorwegen ter sprake bracht. Dit biedt mij de gelegenheid een onderscheid te benadrukken dat wij helaas nog steeds moeten maken met betrekking tot de juridisch aard, de status en de bevoegdheden van de EU-instellingen als werkgevende organisaties. De Franse spoorwegen zijn een voorbeeld van een overheidsinstelling met eigen statuten en een aanzienlijke interne autonomie. Zij konden derhalve hun eigen besluit nemen ten aanzien van de behandeling van homoseksuele paren. Hetzelfde zou gelden voor een particulier bedrijf, dat in dit opzicht letterlijk zijn eigen wetten heeft. Dit betekent enerzijds helaas dat dit bedrijf een ernstige mate van vooringenomenheid kan tonen, maar anderzijds dat het ook blijk kan geven van een zeer hoge mate van verlichting.
Wij vallen onder geen van beide categorieën. Evenmin zijn wij te vergelijken met een lidstaat die een wet heeft aangenomen inzake de positieve behandeling van duurzame, homoseksuele relaties. We hebben bijgevolg beperkte bewegingsruimte omdat wij een overheidsinstelling zijn. Het Parlement, de Raad, de Commissie, het Hof van Justitie, de Rekenkamer - het hele arsenaal aan Europese instellingen - allemaal hebben zij een statuut dat ons niet toestaat die mate van autonomie uit te oefenen waarop veel van de argumenten zijn gebaseerd die vanmorgen terecht naar voren zijn gebracht. De argumenten van mevrouw Eriksson, waarmee ik voor een aanzienlijk deel kan instemmen, zijn daar een voorbeeld van.
Ik wil graag zeer kort ingaan op de andere vragen, te beginnen met die van de heer Lund. Ik wil herhalen wat ik eerder al gezegd heb. Wanneer een lidstaat een partnerrelatie eenmaal als zodanig erkent, zullen wij aan iedereen gelijke rechten geven, ongeacht het niveau van de bijbehorende voordelen dat op grond van de nationale wetgeving in de nationale context wordt toegepast. Zodra de beslissing eenmaal is gevallen, zullen wij de best mogelijke behandeling bieden.
Voorts wil ik ingaan op het tijdschema. Komend voorjaar zullen wij een voorstel ter tafel brengen in dit Parlement en de Raad, samen met de overige voorstellen voor wijziging van het Personeelsstatuut. Het zal vervolgens van het Parlement en de Raad afhankelijk zijn hoe snel deze en andere noodzakelijke veranderingen worden aangenomen. Zij bepalen eveneens het - naar ik hoop spoedige - tijdstip waarop voornoemde veranderingen ten uitvoer worden gelegd.
In verband met informatie waartoe de geachte afgevaardigden wellicht toegang willen krijgen wil ik het volgende opmerken. De Raad reageerde positief toen wij ons voornemen kenbaar maakten een overzicht samen te stellen van de bestaande regelingen in alle vijftien lidstaten. Wij hebben van dertien lidstaten antwoord gekregen en het is derhalve een tamelijk uitgebreid, zij het informeel, overzicht geworden. Indien de geachte afgevaardigden - op aanvraag - toegang tot die informatie wensen, zal het Directoraat-generaal Personeelszaken en Administratie hun graag van dienst zijn. De door ons verzamelde gegevens laten een aanzienlijke verscheidenheid aan regelingen zien. Maar - en dat is het goede nieuws - zoals ik al eerder heb gezegd, er voltrekt zich een geleidelijke maar onmiskenbare verandering.
De heer Harbour heeft met zijn vraag over kinderen uit duurzame relaties absoluut een essentieel punt aan de orde gesteld. Ik kan slechts antwoorden dat indien een lidstaat erkent dat de kinderen uit een duurzame relatie in aanmerking komen voor allerhande voordelen, wij dat op onze beurt volkomen zullen erkennen. Op dit ogenblik kunnen wij, met het oog op onze beperkte bevoegdheden, helaas niet verder gaan dan deze belofte.
De heer Cashman weet dat hij een open deur intrapt wanneer hij ons vraagt beste praktijken na te streven. De lidstaten bepalen echter de praktijken en wij moeten trachten te stimuleren dat de beste daarvan worden overgenomen. Ieder voorstel waarmee wordt beoogd bepaalde rechten te verbinden aan duurzame, erkende relaties als het land waar de betreffende persoon woont of werkt deze relaties erkent, zullen wij evenwel met genoegen in overweging nemen. Wij hebben dat tweede gedeelte van het voorstel momenteel niet voor ons, maar wij zullen een dergelijk voorstel met alle plezier overwegen en de haalbaarheid ervan onderzoeken. Als het haalbaar is om op basis van praktijken in het land waar een EU-ambtenaar werkzaam is praktijken in te voeren in de Europese instellingen, zullen wij trachten dat te doen. Dit zou een uitbreiding kunnen betekenen van bepaalde rechten voor geregistreerde paren, of zij nu homoseksueel of heteroseksueel zijn.
Tegen de heer De Roo zou ik willen zeggen dat binnen de hiërarchie van de instellingen geen barrières worden opgeworpen tegen de realisatie van gelijke arbeidsvoorwaarden voor homoseksuele medewerkers. Dat is niet het geval. De lidstaten moeten bepalen hoe wij homo' s en lesbische vrouwen die een partnerrelatie hebben, dienen te behandelen. Er is geen barrière met betrekking tot arbeidsrechten, het recht op beoordeling en promotie en het recht op een bestuursfunctie. Geen enkel bestuursniveau heeft ook, direct of indirect, de wens geuit een dergelijke barrière op te werpen. Wij zullen geen barrières opwerpen, maar we kunnen niet garanderen dat bestaande culturele of wettelijke belemmeringen vanzelf uit de weg worden geruimd. Daartoe hebben we de macht niet in de Commissie. Ik zou in meerdere opzichten wensen dat dit wel zo was, maar ik zou het Parlement een vertekend beeld geven als ik suggereerde dat wij een zo aanzienlijke macht tot verandering hebben of dat het waarschijnlijk is dat we die krijgen.
Tot besluit wil ik nog een punt verduidelijken naar aanleiding van de opmerking van mevrouw Eriksson. Mijn verwijzing naar zeer beperkte rechten, zoals het recht om taalcursussen bij te wonen, heeft alleen betrekking op personen die het recht hebben om te trouwen of hun partnerrelatie te laten erkennen, maar die om welke reden dan ook ervoor kiezen dit recht niet uit te oefenen. De toegang die mensen nu hebben tot diverse, formele maatschappelijke kansen op grond van het Personeelsstatuut zal in die gevallen gewoon blijven bestaan.
Mevrouw Eriksson was zo vriendelijk om toe te geven dat ons voorstel niets te maken had met vooroordeel. Het is onze bedoeling vooroordelen te bestrijden, omdat zij irrationeel zijn en vaak onmenselijke gevolgen hebben. Wij kunnen echter niet de bestaande wetten bestrijden die lidstaten soeverein ten uitvoer leggen. Pas als wij veranderingen teweeg kunnen brengen in die wetten - en dit begint langzamerhand te gebeuren - kunnen wij wezenlijke stappen ondernemen die verder gaan dan de belangrijke maatregelen die wij in het kader van deze hervorming trachten te treffen en die de geachte afgevaardigden hebben geaccepteerd.

De Voorzitter
Hartelijk dank, mijnheer de commissaris.
Het debat is gesloten.
De stemming vindt vandaag om 18.30 uur plaats.

Goedkope vlaggen in de visserijsector
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag (A5-0405/2001) van mevrouw McKenna, namens de Commissie visserij, over de rol van goedkope vlaggen in de visserijsector (2000/2302(INI)).

McKenna
Dit verslag behandelt een ernstig onderwerp, namelijk het vissen onder goedkope vlaggen. Schepen die onder goedkope vlag vissen, lappen alle regels aan hun laars, exploiteren de beste visgronden en laten een spoor van vernieling achter. Nu de vloten almaar groter en de natuurlijke rijkdommen almaar kleiner worden, dienen goedkope vlaggen steeds vaker om maatregelen te ontwijken die landen of regionale visserijorganisaties nemen om de visserij te beheren en de bestanden in stand te houden. De piraatvisserij kan worden beschouwd als een ongewenst gevolg van het feit dat landen eindelijk proberen het visserijbeheer te verbeteren.
De milieugevolgen van de piraatvisserij zijn vrijwel onmogelijk te beoordelen omdat per definitie geen gegevens over vangsten bestaan of omdat de gegevens in het beste geval onbetrouwbaar zijn. Het is bekend dat de gevolgen ernstig zijn, zelfs al kan dat niet met bewijsstukken gestaafd worden, aangezien piraatvisserijschepen vooral op zoek gaan naar waardevolle soorten zoals tonijn, garnaal, ijsvis, enzovoort. Er zijn ook ernstige sociale problemen. De scheepseigenaren profiteren van het gebrek aan controles om de opleiding en veiligheidsnormen terug te schroeven, zo weinig mogelijk loon te betalen en de levens- en arbeidsomstandigheden te verslechteren. Zij dwingen hun werknemers tot lange arbeidstijden zonder voldoende rust en verstrekken volstrekt onvoldoende medische verzorging. Zij zijn verantwoordelijk voor nog veel meer overtredingen.
De visserij is nu een wereldwijde industrie. Vloten uit de EU bevaren alle oceanen van de wereld, zoals ook de vloten van verschillende andere verre zeenaties dat doen. Ook de markten zijn wereldwijd - eenderde van de totale visproductie kwam in 1998 in de internationale handel terecht en vertegenwoordigde een waarde van 50.000 miljoen dollar. Het kapitaal is wellicht de meest wereldwijde faciliteit en investeringen in de EU-visserij vinden we in vele landen. Bijgevolg is een gezamenlijke internationale inspanning nodig om een einde te maken aan de visserij onder goedkope vlag. Bij die inspanning moeten de landen worden betrokken die goedkope vlaggen geven of waarvan de onderdanen op die vissersschepen werken, evenals de havens waar die schepen aanleggen om zich te bevoorraden of om te lossen, de markten waar de vis wordt geconsumeerd en de thuishaven van het kapitaal waarmee dit destructieve verschijnsel wordt gefinancierd.
Aangezien de EU zowel een van de grootste vissersvloten als een van de grootste markten voor vis heeft, kan zij een bijzonder belangrijke rol spelen ten aanzien van goedkope vlaggen in de visserij. Veel EU-schepen gebruiken goedkope vlaggen. Sommige eigenaren hebben misschien zelfs geld ontvangen van het Financieringsinstrument voor de oriëntatie van de visserij om hun schepen over te brengen naar FOC-staten. Ik ben dan ook verheugd dat de Commissie nu verordeningen voorstelt om te voorkomen dat overheidsgelden worden gebruikt om schepen naar FOC-staten over te brengen. Ik doe een beroep op de Raad om deze voorstellen deze week nog goed te keuren.
Japan en Taiwan, daarentegen, hebben toegegeven dat hun diepzeebeugvissers in hoge mate gebruik maken van goedkope vlaggen en zij hebben corrigerende maatregelen genomen door programma's op te zetten om een groot aantal tonijnbeugvisserijschepen te repatriëren of te slopen. Ten minste 62 in Japan gebouwde beugvisserijschepen onder goedkope vlag zullen tegen het einde van 2002 worden gesloopt. Voorts zullen 67 in Taiwan gebouwde beugvisserijschepen onder goedkope vlag worden gerepatrieerd ter vervanging van oudere schepen zonder dat de totale vlootcapaciteit daardoor stijgt. Verwacht wordt dat dit de op tonijn vissende beugvloot onder goedkope vlag met ongeveer de helft zal verminderen. Deze programma's worden zowel door de overheid als door de sector gefinancierd. Ik ben de mening toegedaan dat deze maatregelen ten zeerste moeten worden toegejuicht en dat ook wij deze weg moeten inslaan.
Spanje bereidt momenteel een wet voor die voorziet in het opstellen van een lijst van bepaalde FOC-staten en daarmee stemmen wij van harte in.
Over de verantwoordelijkheid van de marktstaat wil ik het volgende opmerken. De EU is een grote markt en zij moet derhalve haar controlemaatregelen verbeteren. Op dit ogenblik wil de EU er bijvoorbeeld alleen voor zorgen dat vis gevangen wordt in overeenstemming met de regels van regionale visserijorganisaties waartoe zij behoort. Zij moet er echter voor zorgen dat vis gevangen wordt in overeenstemming met de regels van alle regionale visserijorganisaties. Het moet ook wettelijk verboden worden dat burgers of bedrijven in de EU handel drijven in door FOC-schepen gevangen vis. Daartoe wordt opgeroepen in het Internationaal Actieplan van de FAO ter bestrijding van illegale, niet-geregelde en niet-aangegeven visserij. Ook die richting dienen we uit te gaan.
De campagne die tegen piraatvisserij moet worden opgezet moet een wereldwijd en veelzijdig karakter hebben. Alle landen die op een of andere manier met de visserij te maken hebben - bijvoorbeeld het vangen van de vis, bezit of bemanning van schepen, beschikbaarstelling van havens, aankoop van het eindproduct - moeten meewerken.
De EU draagt, als een van de in al die opzichten belangrijkste landen, duidelijk een bijzondere verantwoordelijkheid. Ik kan slechts hopen dat de Commissie in samenwerking met het Spaanse voorzitterschap de komende maanden dit uitermate belangrijke probleem gaat aanpakken. Dat is in het belang van alle visserijsectoren van de Europese Unie.

Varela Suanzes-Carpegna
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, geachte collega' s, ten eerste acht ik het opportuun erop te wijzen dat de Commissie visserij van dit Parlement terecht heeft besloten tot het opstellen van een initiatiefverslag over deze kwestie. Mijns inziens zet onze instelling, het Europees Parlement, een belangrijke stap op weg naar de ontwarring van een materie die ingewikkeld maar ook van cruciaal belang is voor de toekomst van de visserij in de wereld en voor onze eigen visserijproducten.
Ten tweede meen ik dat het ook een terechte beslissing is geweest hiervoor onze collega mevrouw McKenna aan te wijzen, met wie ik op zoveel punten van mening verschil waar het gaat om visserijaangelegenheden, maar niet ten aanzien van dit verslag, dat ondanks de moeilijkheidsgraad van deze materie door onze commissie unaniem is goedgekeurd en bovendien op geen enkel punt is geamendeerd door de plenaire vergadering. Mijn complimenten gaan daarom uit naar de Commissie visserij en onze rapporteur.
Er blijft ongetwijfeld nog veel te doen, maar in dit verslag zet het Europees Parlement in op het aanklagen en vervolgen van goedkope vlaggen in de visserij en de afzet. Een van de lidstaten van de Unie, namelijk mijn eigen land, Spanje - en hiernaar wordt door onze rapporteur in haar verslag verwezen - heeft in zijn wetgeving elementen opgenomen op dit gebied die nieuw en erg moedig zijn, een gebied dat zoals gezegd bepaald niet eenvoudig is.
We zullen via de Commissie visserij van dichtbij de ontwikkelingen volgen ten aanzien van de doelstellingen en voorstellen van dit verslag om een eind te maken aan het ernstige probleem van de illegale visserij. Door de strijd aan te gaan met de illegaliteit en deze te zijner tijd uit te roeien, zetten we een enorme stap naar een duurzame visvangst wereldwijd. Sommige regionale visserijorganisaties, zoals het Internationale Verdrag voor de instandhouding van Atlantische tonijnen (ICCAT), stellen dat 50 procent van de vangst van soorten als de zwaardvis afkomstig is uit illegale vangsten met schepen onder goedkope vlaggen. Als dit percentage ongecontroleerde visvangst wel zou worden gecontroleerd, zou dat leiden tot onmiskenbare verbetering van de visstand en daarmee een duidelijk voordeel opleveren voor de legale vissers, die deze vangsten zo hard nodig hebben en op een volkomen gecontroleerde en dus verantwoorde manier opereren.
Het afzetten van deze visvangsten en het lossen van de vis in de havens van de Europese Unie - zoals hier is gesteld - zijn van cruciaal belang voor dit proces, evenals de noodzaak de goedkope vlaggen te identificeren en een duidelijk antwoord te geven op de vraag in welke landen zij worden toegestaan of getolereerd.
Al deze kwesties staan in dit verslag. Ik wil onze rapporteur, mevrouw McKenna, nogmaals complimenteren, en slechts opmerken dat het Europees Parlement vandaag mijns inziens een zeer belangrijke stap zet op weg naar een verantwoorde visserij in de wereld. De complimenten gelden derhalve eenieder van ons en mij rest slechts de commissaris - die ik erkentelijk ben voor zijn aanwezigheid - te verzoeken ervoor zorg te dragen dat de Commissie de in dit verslag neergelegde voorstellen steunt, omdat daarmee naar mijn mening een zeer positieve stap wordt gezet. Tevens zou ik, wellicht ten overvloede, de Commissie willen oproepen rekening te houden met het gegeven dat wij het verslag unaniem hebben aangenomen in de Commissie visserij. Naar ik hoop zal de stemming vanmiddag over het verslag van mevrouw McKenna eenzelfde beeld laten zien.

Miguélez Ramos
Mijnheer de Voorzitter, ik wil mede namens mijn fractie, de Fractie van de Europese Sociaal-Democraten, mevrouw McKenna complimenteren met dit voortreffelijke verslag. Het geeft ons de mogelijkheid dieper in te gaan op een praktijk - de visserij onder goedkope vlag - die bovenal een negatief effect heeft op de vakmensen in deze sector en het imago ervan.
De Fractie van de Europese Sociaal-Democraten is het volledig eens met de conclusies van dit verslag, vooral die waaruit de slechte behandeling van de werknemers op dit soort schepen blijkt, voor wat betreft hun arbeidsvoorwaarden, lonen, veiligheid en hygiëne aan boord.
Het is onzes inziens zaak de regeringen die dat nog niet gedaan hebben aan te sporen tot ondertekening van de VN-Overeenkomst inzake de visbestanden, die rechtstreeks gericht is op bestrijding van deze vorm van visserij. De controleregeling dient door de lidstaten en de Commissie krachtig te worden toegepast om het lossen van dit soort vangsten in de havens niet toe te staan.
We zijn het verder ook volledig eens met de rapporteur wanneer zij in haar verslag de Commissie verzoekt de markt van alle lidstaten volledig af te schermen tegen de producten van deze illegale visserij middels de vaststelling van efficiënte communautaire handels- en douanevoorschriften. Wij zijn van mening dat efficiënt opgetreden zal moeten worden tegen dit soort visserij in de havens en bij de afzet van de resulterende producten. Wij geloven dat alle mogelijke maatregelen moeten worden getroffen om de illegale visserij uit te roeien.

Van Dam
Mijnheer de voorzitter, mijnheer de commissaris, als ik u zou vragen welk woord in het volgende rijtje niet thuishoort, piraterij, stropen, onveilig en visserij, dan zult u ongetwijfeld antwoorden dat visserij daarin niet thuishoort. Terecht, het ontduiken van beheersmaatregelen, het plunderen van de rijkdommen van de zee en het slecht behandelen van bemanningsleden hoort niet thuis in de visserij. Helaas, deze visserij bestaat in de vorm van vissersschepen onder goedkope vlag. Ik deel het standpunt van de rapporteur McKenna volledig en wil daarbij nog het volgende opmerken. We moeten de landen die goedkope vlaggen geven betrekken bij de inspanning om een einde aan deze praktijken te maken. Mochten deze landen slechts gehoor geven door schepen uit hun register te schrappen zonder de controle aan te scherpen, dan moeten we economische maatregelen tegen deze landen overwegen. De visserij-akkoorden die de Europese Unie afsluit met derde landen zouden ook een rol kunnen spelen. Landen die in hun havens vissersschepen onder goedkope vlag alsook de hen faciliterende transport en koelschepen toelaten dienen we van visserij-akkoorden met de Europese Unie uit te sluiten.

Langenhagen
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, bij het woord piraterij denkt iedereen toch onmiddellijk aan spannende en romantische avonturenfilms uit Hollywood of aan spannende jeugdboeken. De achtergrond van mijn betoog over piraten is evenwel absoluut niet romantisch en mag zeker niet opgehemeld worden. Wij hebben hier te maken met de destructieve praktijk binnen de visserij van de zogenaamde goedkope vlaggen.
Wij moeten ons deze moderne piraten, die over de hele wereld actief zijn, dus niet voorstellen als vechtersbazen met een houten been en een ooglapje. Het zijn machtige viskotters en de eigenaren daarvan komen maar al te vaak uit EU-lidstaten. Welke schade kunnen deze schepen en goedkope vlaggen nu aanrichten? Met name het Parlement heeft zich er steeds voor ingezet de visserijactiviteiten een duurzaam karakter te geven en minimumnormen voor de arbeidsvoorwaarden op te stellen. De situatie met betrekking tot de visbestanden is uiterst kritiek en ook de economische situatie in de sector is zeer verontrustend. Daaruit blijkt dat ons nog veel te doen staat, en in het kader van de discussie over het Groenboek houden wij ons thans met deze problematiek bezig.
Regels en beheermaatregelen moeten echter nageleefd worden en dat kan alleen maar gegarandeerd worden door effectieve controles en door doeltreffende sancties, ook van politieke aard. En hierin schuilt de verleiding voor scheepseigenaren om gebruik te maken van goedkope vlaggen, want de staten die zeer veel schepen in hun registers inschrijven staan juist niet bekend om hun controles en verantwoordelijkheidsgevoel. De gevolgen voor de visbestanden en voor dege3nen die werkzaam zijn in de sector zijn dan ook catastrofaal. Regionale beheermaatregelen worden genegeerd, de toch al bedreigde visbestanden worden zonder pardon leeggevist en overeenkomsten ter bescherming van de werknemers worden eenvoudigweg niet in acht genomen.
Ik wil nu evenwel niet langer lamenteren, want het is duidelijk hoe de situatie in elkaar steekt. Daarom eis ik dat wij druk blijven uitoefenen op de FOC-staten en hen op hun internationale verplichtingen wijzen. Ook wij in Europa kunnen en moeten actie ondernemen. De havenstaatcontroles die reeds in het Erika I-pakket zijn vastgelegd moeten ook op piraterij van toepassing zijn. Bovendien moeten wij onze markten voor de opbrengsten van deze vloten sluiten.

Fischler
Mijnheer de Voorzitter, geachte afgevaardigden, geachte dames en heren, allereerst wil ik de rapporteur, mevrouw McKenna, de Commissie visserij en de voorzitter daarvan, de heer Varela, hartelijk danken voor het feit dat zij deze zeer belangrijke problematiek aangepakt hebben.
De Commissie is net als het Europees Parlement uitermate bezorgd over deze internationale piraatvisserij en over het gebruik van goedkope vlaggen. Het moet duidelijk zijn dat degenen die onder goedkope vlaggen vissen zich niet aan het zeerecht en de daarmee samenhangende besluiten houden en ook de besluiten van de regionale visserijorganisaties niet naleven. Daardoor worden al onze inspanningen voor een duurzaam bestandsbeheer tenietgedaan. Het is bovendien niet alleen oneerlijk ten opzichte van de legale vissers; het kan ook daadwerkelijk tot sociale problemen leiden, zoals mevrouw McKenna gezegd heeft, omdat het duidelijk een vorm van oneerlijke concurrentie is.
De Commissie heeft tot dusver niet stil gezeten. Wij hebben bijvoorbeeld een wijziging van de FIOV-Verordening voorgesteld om de overbrenging van schepen naar FOC-staten aan banden te leggen. De Raad moet over dit voorstel echter nog een beslissing nemen.
Uitgaande van het internationale actieplan ter bestrijding van de illegale visserij van de FAO willen wij ook in het kader van de hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid een Europees actieplan uitwerken tegen deze praktijken. Op de eerste plaats hebben wij daarvoor een definitie nodig van het begrip van het daadwerkelijk verband tussen schip en vlaggenstaat. Deze definitie moet vervolgens in het volkenrecht verankerd worden.
Op de tweede plaats moeten wij een catalogus opstellen met de toezicht- en controleplichten van de lidstaten ten aanzien van de schepen die in hun havens liggen. Op die manier kan het ontstaan van zogenaamde goedkope havens vermeden worden.
Op de derde plaats moet de controleverordening in het algemeen versterkt worden.
Dan wil ik nu kort iets over uw concrete eisen zeggen. Paragraaf 6 is volgens ons overbodig, omdat er op Europees niveau reeds een vlootregister bestaat. Wat paragraaf 9 betreft ben ik het volkomen met uw eis eens. Nieuwe lidstaten moeten bij hun toetreding tot de Unie het acquis communautaire in hun wetgeving opnemen. Ook wat de paragrafen 15, 19 en 22 betreft zijn wij dezelfde mening toegedaan. Zoals u weet, zijn wij op dit moment de voorstellen voor een hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid aan het uitwerken. Zodra wij uw mening over het Groenboek kennen, zullen wij deze voorstellen aan het Parlement presenteren. Uiteraard zullen wij ook rekening houden met uw voorstellen over het controlebeleid in dit verband.
Wij zijn het eens met uw eis in paragraaf 16 dat er een lijst opgesteld wordt van de landen die goedkope vlaggen geven. Wij zijn tenslotte reeds aan een deel van uw eisen tegemoetgekomen door een aanpassing van de FIOV-regels voor te stellen.
Uw eis in paragraaf 17 is reeds gedeeltelijk opgenomen in de controleverordening. De lidstaten moeten de vangst bij de invoer registreren om te garanderen dat de toegestane totale vangsthoeveelheden van de regionale visserijorganisaties niet worden overschreden.
Voor paragraaf 18 is zoals gezegd allereerst een juridische definitie van de FOC-staten nodig.
Met betrekking tot paragraaf 21 heeft de Commissie de lidstaten reeds voorgesteld om Belize, Honduras en Equatoriaal-Guinea hun GSP-status te ontnemen, omdat zij de internationale conventies ter bescherming van de visbestanden hebben geschonden.
Zoals u ziet heeft dit ook voor ons daadwerkelijk prioriteit. Ik wil tot slot nogmaals benadrukken dat de door u gepresenteerde richtlijnen voor ons daadwerkelijk van grote waarde zijn. Ze vormen goede aanzetten voor de hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid.

De Voorzitter
Hartelijk dank, mijnheer de commissaris.
Het debat is gesloten.
De stemming vindt vandaag om 18.30 uur plaats.

Visserijovereenkomst EG/Islamitische Republiek Mauritanië
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag (A5-0426/2001) van de heer Gallagher, namens de Commissie visserij, over het voorstel voor een verordening van de Raad betreffende de sluiting van het Protocol tot vaststelling, voor de periode van 1 augustus 2001 tot en met 31 juli 2006, van de vangstmogelijkheden en de financiële tegenprestatie als bedoeld in de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Islamitische Republiek Mauritanië tot samenwerking op het gebied van de zeevisserij (COM(2001) 590 - C5-0555/2001 - 2001/0246(CNS)).

Gallagher
Mijnheer de voorzitter, het visserijprotocol met de Republiek Mauritanië is van wezenlijk belang voor de visserij binnen de EU. Het vorige protocol is op 31 juli 2001 afgelopen. De twee partijen hebben op 31 juli 2001 het nieuwe protocol geparafeerd, dat voor vijf jaar - van 1 augustus 2001 tot eind juli 2006 - de technische en financiële voorwaarden voor het uitoefenen van de visserij door vissersvaartuigen van de Europese Gemeenschap in de wateren van Mauritanië vaststelt. Wordt de eerste betaling gedaan vóór 31 december 2001, dan kan voorlopige toepassing van dit protocol plaatsvinden. Het is derhalve van cruciaal belang dat het Parlement vanmiddag een positief advies uitbrengt.
Het is interessant op te merken dat de Commissie in 1995, na de eenzijdige opzegging door Marokko van de visserijovereenkomst die in mei 1992 voor een periode van vier jaar met dit land was gesloten en gelet op de te verwachten moeizame onderhandelingen met Marokko over een nieuwe overeenkomst, onderhandelingen opstartte met derde landen, zodat vissersvaartuigen die niet meer konden vissen als gevolg van het verlies van vangstmogelijkheden voor de kust van Marokko indien nodig naar elders konden worden verplaatst. Als gevolg hiervan werd een supplement bij het protocol van 1993-1996 goedgekeurd, met als doel het verlies van vangstmogelijkheden in de Marokkaanse wateren voor de communautaire vloot te compenseren door de verplaatsing van 18 Spaanse vaartuigen naar de Mauritaanse wateren, een geografisch gebied dat niet ver ligt van waar zij tevoren operationeel waren.
In nagenoeg identieke omstandigheden heeft het mislukken van de onderhandelingen over verlenging van de laatste overeenkomst met Marokko, die eind november 1999 is afgelopen, ervoor gezorgd dat opnieuw moest worden gezocht naar meer vangstmogelijkheden elders als gedeeltelijke compensatie voor het wegvallen van de toegang tot de Marokkaanse wateren.
Het protocol waarover het Parlement nu wordt geraadpleegd voorziet in deze behoefte. Het biedt meer vangstmogelijkheden voor EU-vaartuigen en tegelijkertijd aanzienlijk meer financiële compensatie voor Mauritanië. Hier zal ik later op terugkomen.
Dit nieuwe protocol is nu het belangrijkste protocol van de Unie met een derde land. In algemene termen voorziet het protocol in vangstmogelijkheden voor verschillende vissoorten of categorieën van vaartuigen voor Spanje, Italië, Portugal en Frankrijk. Indien met de vergunningaanvragen van deze lidstaten de in het protocol vastgestelde vangstmogelijkheden niet volledig worden benut, kan de Commissie de vergunningaanvragen van andere lidstaten in aanmerking nemen.
In de tabel in mijn verslag worden de vangstmogelijkheden die door het onderhavige protocol worden geboden, vergeleken met de vangstmogelijkheden in de vorige regelingen. Deze tabel toont dat er wel een algemene toename is in vergelijking met voorgaande protocollen, maar tevens een vermindering voor een aantal soorten. Het aantal vaartuigen, in het vorige protocol gemiddeld 42, stijgt met 30 procent naar 55. Volgens de Commissie was deze maatregel mogelijk omdat nieuwe vangstmogelijkheden waren ontstaan na het vertrek van een aantal vaartuigen uit het Verre Oosten die op specifieke soorten visten.
Het aantal tonijnvaartuigen stijgt met 17 procent en gaat van 57 naar 67. De toegestane tonnage voor vaartuigen die vissen op Senegalese heek blijft op 8500 BRT staan. Voor vaartuigen die vissen op schaaldieren, met uitzondering van langoesten (garnalen en krabben), stijgt de tonnage met 9 procent van 5500 BRT naar 6000 BRT. Het is evenwel belangrijk op te merken dat het toegestane aantal vaartuigen voor pelagische visserij daalt van 22 naar 15. Het totaal van de financiële tegenprestatie van de Gemeenschap bedraagt 430 miljoen euro, verdeeld in 86 miljoen euro per jaar voor de looptijd van het protocol. Dit jaarlijkse bedrag van 86 miljoen euro omvat 82 miljoen euro voor financiële compensatie en 4 miljoen euro voor de financiering van de diverse vormen van aan visserij gerelateerde steun als bedoeld in artikel 5 van het protocol. De besteding van het bedrag voor financiële compensatie behoort tot de uitsluitende bevoegdheid van de regering van Mauritanië.
Het spreekt vanzelf dat, als gevolg van het feit dat de visserijovereenkomst met Marokko niet is hernieuwd, dit nieuwe protocol met Mauritanië van groot belang is. In dit opzicht zij evenwel onderstreept dat het belang ervan niet in de eerste plaats gelegen is in de hoeveelheid vangstmogelijkheden is die het biedt, noch in de prijs ervan.
Vanuit het oogpunt van de communautaire visserij en de sociaal-economische belangen van de Gemeenschap is het vooral interessant vanwege de hoop die het biedt aan de bevolkingsgroepen in regio's in Spanje en Portugal die van visvangst afhankelijk zijn, zoals Andalusië, de Canarische Eilanden, Galicië en het zuiden van Portugal. Deze regio's, die enorm veel hadden geïnvesteerd in de overeenkomst met Marokko, moeten zo spoedig mogelijk echte alternatieven worden geboden.

Cunha
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, beste collega' s, zowel dit debat over de visserijovereenkomst met Mauritanië als de stemming van gisteren over de visserijovereenkomsten met Kaapverdië en Guinee-Bissau bieden een goede gelegenheid om eens na te denken over internationale visserijovereenkomsten.
Ik wil hierover drie korte opmerkingen maken. De eerste opmerking betreft het economische en sociale belang van deze overeenkomsten voor de Europese Unie. Zoals bekend wordt 25 procent van de communautaire markt voorzien met vis die in het kader van deze visserijovereenkomsten is gevangen. Het gaat hier om 50.000 banen. Uit het door Efremer uitgevoerde onderzoek blijkt dat deze overeenkomsten heel gunstig zijn voor de Europese economie. De tweede opmerking betreft het economische en sociale belang van deze overeenkomsten voor de Europese Unie. De Europese Unie mag uiteraard niet op paternalistische en arrogante wijze gaan vertellen op welke gebieden de tegenprestatie moet worden gebruikt, maar we gaan nu langzaam in de richting van een situatie waarin we met enige diplomatie kunnen bewerkstelligen dat althans een deel van die tegenprestatie wordt geïnvesteerd in de visserij en andere belangrijke sectoren. Ten derde is duidelijk dat deze visserijkomsten beide partijen tot voordeel strekken - zowel de Europese Unie als derde landen varen er wel bij.
Tot slot wil ik graag verwijzen naar het verslag-Gallagher, aangezien de overeenkomst met Mauritanië nu het belangrijkste akkoord met derde landen is. De overeenkomst met Marokko wordt immers niet verlengd. De overeenkomst met Mauritanië heeft dus, zoals de rapporteur al aangeeft, een bijzondere betekenis, en niet alleen voor Spanje en Portugal, maar ook voor Italië en Frankrijk, landen die daar ook vissen.
Zoals bekend heeft de Visserijcommissie een amendement goedgekeurd waarin voorgesteld wordt dat de quota' s onder de landen verdeeld worden als blijkt dat een land zijn quota' s niet, of niet volledig, gebruikt. Ik kan u vertellen dat mijn fractie het met dat principe eens is, als dat principe dan maar wel wordt toegepast op alle nu volgende visserijovereenkomsten, en niet alleen op die met ACS-landen. Ter afsluiting wil ik de heer Gallagher bedanken voor zijn uitstekende verslag.

Miguélez Ramos
Mijnheer de Voorzitter, ik hecht eraan op te merken dat de betrekkingen die de Europese Unie onderhoudt met Mauritanië in visserijaangelegenheden een lange geschiedenis kennen die teruggaat tot het jaar 1987. Het is duidelijk dat - na het verdwijnen van de visserijovereenkomst met Marokko, waarvoor we allemaal verantwoordelijk zijn, ook al willen we dat niet weten - van alle door de Europese Unie ondertekende overeenkomsten deze op het ogenblik de belangrijkste is qua omvang van de visvangst en ook qua toekenning van begrotingsmiddelen. Het is, zoals door andere sprekers die mij zijn voorgegaan al is gezegd, een overeenkomst van de zogenaamde landen van het Zuiden, een overeenkomst waarbij de reders bijdragen in de financiële kosten middels het betalen van vergunningen. Zoals u weet wordt er bij de overeenkomsten van het Noorden niet betaald door reders.
En het klopt wat de rapporteur stelt in zijn verslag, namelijk dat deze nieuwe vijfjarige overeenkomst ten goede komt aan vier zuidelijke lidstaten - Spanje, Italië, Portugal en Frankrijk - maar het is ook zo dat als de vangstmogelijkheden niet uitgeput raken - zoals de rapporteur stelt - andere Europese landen er ook voor kunnen kiezen, iets wat eveneens in de overeenkomsten van het Zuiden voorkomt maar niet in die van het Noorden.
Ik wil, zoals gewoonlijk, deze Vergadering en mijn collega' s - en niet alleen die van de Commissie visserij - wijzen op het belang van visserijovereenkomsten met derde landen, het belang van het ondertekenen daarvan en van het ondertekenen van nieuwe overeenkomsten. Het belang voor zowel die derde landen zelf als voor de bevolking van de regio' s in Europa die in hoge mate afhankelijk zijn van de visserij, zoals mijn eigen regio, Galicië, en ik benadruk nogmaals dat die overeenkomst tot wederzijds voordeel strekt.

McKenna
Mijnheer de voorzitter, ik wil graag iets voorlezen uit het verslag van april 2001 van het Wetenschappelijk, Technisch en Economisch Comité voor de visserij. Ambtenaren van de Commissie hebben mij verzekerd dat onderhandelingen over visserijovereenkomsten met derde landen gebaseerd zijn op informatie die door dit comité wordt verstrekt. Met betrekking tot de meest recente evaluatie van octopusbestanden in Mauritanië wordt in het verslag gezegd: "(...) uit de evaluatie van 1998 blijkt dat er overbevissing heeft plaatsgevonden (...)" en vervolgens: " (...) de in 1998 ingestelde werkgroep in Nouadhibou deed de aanbeveling de visserij-inspanning op het gebied van koppotigen met 25% te verminderen (...)" . Dit is nu niet bepaald een wetenschappelijke vrijbrief om de Europese octopusvangsten te doen toenemen, verre van dat, ook al hebben sommige andere vloten hun inspanning verminderd.
De Commissie zegt dat er meer recent een evaluatie door Spaanse wetenschappers heeft plaatsgevonden. Ondanks herhaalde verzoeken hebben de ambtenaren van de Commissie tot op heden echter nog geen afschrift van het betreffende document overgelegd. Ik geloof dat hier een belangrijk beginsel in het geding is inzake de toegang tot informatie.
Het Parlement, de begrotingsautoriteit, wordt tegengewerkt in zijn pogingen om de relevante wetenschappelijke informatie over deze belangrijke overeenkomst met een derde land te verkrijgen. Ik begrijp niet dat de Commissie haar vertrouwen stelt in een onderzoek door anonieme auteurs en informatie van haar eigen comité op dit terrein negeert. Het Parlement heeft er recht op volledig te worden ingelicht.
Verder wil ik nog wijzen op de bepaling waaruit opgemaakt kan worden dat de Atlantic Dawn meer armslag krijgt. Ik ben benieuwd. Ik juich toe dat de Commissie juridische stappen tegen de Atlantic Dawn onderneemt, maar ik wil van haar graag het laatste nieuws over deze zaak horen.

Farage
Deze overeenkomst is moreel bankroet. Het is het zoveelste voorbeeld van een EU die geld afneemt van arme mensen in rijke landen en het geeft aan rijke mensen in arme landen. Het smeergeld van 86 miljoen euro per jaar wordt weggehaald bij een groot aantal gepensioneerden en mensen met een laag inkomen. Het wordt rechtstreeks gegeven aan de heersende elite van Mauritanië, die tot een andere etnische groep behoort dan de meerderheid van de gewone bevolking. Slechts zeer weinig geld komt uiteindelijk terecht bij de gewone mensen, die behoren tot de armste bevolkingsgroepen ter wereld in een van de armste regio' s ter wereld. Voorts worden visbestanden en de bestaande infrastructuur vernietigd. Maar het ergste is dat elk jaar honderden plaatselijke vissers worden vermoord, en volgens de uitstekende documentaire op Channel 4 over de overeenkomst met Mauritanië worden sommigen met opzet aangevaren door trawlers die zich bezighouden met illegale visserij, een praktijk die gedoogd wordt door bewust lakse, slecht uitgeruste toezicht- en handhavingsinstanties.
Dit is de realiteit. Ondanks alle mooie woorden in het document van de Commissie leidt deze overeenkomst tot een catastrofe voor mens en milieu. Men is echter vastbesloten door te zetten - en waarom? Om de onverzadigbare hebzucht van vooral de Spaanse visindustrie te bevredigen, waartegen niemand zich durft te verzetten uit angst voor represailles in de Raad van ministers. Een stem voor dit verslag is een stem voor gesubsidieerde moordpraktijken en creëert een voedingsbodem voor terrorisme.
Het betreft hier een ernstige zaak die onderzocht moet worden en ik daag het Parlement uit mijn oproep te steunen om een tijdelijke enquêtecommissie in te stellen. De documentatie hiervoor zal gereed zijn wanneer de volgende vergaderperiode in Straatsburg begint. Als we, zoals we met de mond belijden, werkelijk om de armen en verdrukten geven, als we geloven in het recht op leven, dan zou het Parlement me moeten helpen een helder zicht op deze schandelijke situatie te krijgen.

Varela Suanzes-Carpegna
Mijnheer de Voorzitter, geachte collega' s, commissaris, gelukkig vertegenwoordigt de mening die we zojuist hebben vernomen een volstrekte minderheid in dit Huis, en daarover verheugen wij ons denk ik allen.
Allereerst wil ik onze rapporteur, de heer Gallagher, complimenteren met de ijver en doeltreffendheid waarmee hij zijn werk heeft verricht. Hij is zich terdege bewust geweest van de urgentie van het verslag gezien de situatie waarin de vloot zich bevindt doordat de visserijovereenkomst met Marokko niet is verlengd. Een deel van die vloot kan zich nu beroepen op de overeenkomst met Mauritanië, waarmee de druk wat kan afnemen in de moeilijke situatie die was ontstaan. Het Europees Parlement geeft zo in recordtijd zijn oordeel over het verslag-Gallagher over deze voor de Europese Unie onmisbare overeenkomst.
Tevens wil ik de Commissie complimenteren - want een compliment is zeker op zijn plaats - met de totstandkoming van deze overeenkomst, waarmee de vloek is verbroken die met het mislukken van de onderhandelingen met Marokko was uitgesproken.
In de tweede plaats wil ik erop wijzen - want over deze overeenkomst heeft onjuiste, te kwader trouw verspreide informatie de ronde gedaan - dat de overeenkomst met Mauritanië veel voordelen biedt, en wel voor beide partijen, ik herhaal: voor beide partijen, en om die reden is zij ook tot stand gekomen.
Ik wil tevens erkennen dat de Europese Unie zich als geen ander wereldwijd inzet voor ontwikkelingssamenwerking en de instandhouding van de visbestanden. Noch de particuliere overeenkomsten noch de nationale akkoorden met landen die niet tot de Europese Unie behoren, met name in Azië, kunnen in de schaduw staan van de door de Europese Unie in deze internationale overeenkomsten toegepaste controle en striktheid.
Ik wil tevens van de gelegenheid gebruik maken, mijnheer de commissaris, om de recente kaping van een schip, de Lameiro Uno, aan de kaak te stellen. Dit schip, dat op doortocht was naar de visgronden van Mauritanië, is door Marokko opgebracht en ten onrechte beschuldigd van visserij. Mijnheer de commissaris, ik hoop dat deze ontoelaatbare handelwijze van Marokko zich in de toekomst niet meer voordoet, omdat daarmee de resultaten die nu juist met de visserijovereenkomst met Mauritanië zijn behaald op losse schroeven komen te staan. Ik verzoek u hiervan goede nota te nemen, teneinde te voorkomen dat een dergelijke handelwijze zich opnieuw voordoet. Om bij Mauritanië te komen moet men nu eenmaal door de economische zone van Marokko.

Fischler
Mijnheer de Voorzitter, geachte afgevaardigden, geachte dames en heren, ik wil de heer Gallagher danken voor zijn verslag over een voorstel voor een verordening voor een nieuw protocol bij de visserijovereenkomst met Mauritanië. Ik ben blij dat u het inhoudelijk volledig eens bent met dit voorstel. Zodoende wordt de vangstactiviteit van onze vloot in de wateren van Mauritanië tot en met mei 2006 vastgelegd en veiliggesteld.
Zoals u weet hebben wij op het gebied van visserij al jarenlang goede betrekkingen met Mauritanië. Overigens is deze overeenkomst nu de meest omvangrijke visserijovereenkomst van de Gemeenschap en daarmee de belangrijkste bouwsteen van ons gemeenschappelijk visserijbeleid. Wij hebben het nieuwe protocol eind juli na vier ronden van intensieve en moeizame onderhandelingen geparafeerd en mijns inziens hebben wij daadwerkelijk een eerlijke overeenkomst tot stand gebracht. Zowel de Mauritaanse vissers en de Mauritaanse sector als onze vissers hebben er voordeel van en het garandeert tegelijkertijd het duurzame beheer van de bestanden.
Mijnheer Farage, u zou er beter aan doen uw opmerkingen op feiten te baseren en geen polemiek te voeren. De waarheid is namelijk dat wij in deze overeenkomst een groot aantal nieuwe maatregelen hebben opgenomen die er bij de vorige overeenkomsten nog niet waren. Een deel van de gelden wordt bijvoorbeeld direct gebruikt voor het verbeteren van de wetenschappelijke kennis over de visbestanden. De bestanden worden vanaf nu namelijk regelmatig wetenschappelijk gecontroleerd. Er is bovendien vastgelegd dat de vangstmogelijkheden worden aangepast als de omvang van de visbestanden verandert - overigens worden dan ook de daarbij behorende financiële tegenprestaties aangepast. Het is dus absoluut niet waar dat wij ongeacht de veranderingen in de omvang van de visbestanden de maximale hoeveelheid blijven vangen. Dat is de realiteit. Op de tweede plaats zijn de vangstmogelijkheden vastgesteld op basis van de door Mauritanië beschikbaar gestelde gegevens. En op grond van de gegevens die wij ontvangen hebben was het nu mogelijk de vangstmogelijkheden van koppotigen licht te laten stijgen.
Ik wil u er evenwel aan herinneren dat dit niet het grootste deel is van de overeenkomst. Dat zijn met ongeveer 40 procent van de vangsten de pelagische soorten. Hier profiteert voor alle duidelijkheid niet Spanje, maar op de eerste plaats Nederland van.
Op de derde plaats omvat de overeenkomst een aantal bepalingen die een duurzaam beheer van de Mauritaanse visbestanden mogelijk maken en die de lokale economische ontwikkeling stimuleren. Om de lokale kustvisserij te beschermen hebben wij de vangstgebieden voor de communautaire vloot verder van de kust verwijderd dan tot dusver was vastgelegd. Trawlers die demersale vissoorten vangen moeten nu een groter deel van hun vangsten in Mauritanië aan land brengen, om op die manier de lokale economie te stimuleren en arbeidsplaatsen in het land zelf te creëren.
Bovendien zullen wij in de toekomst meer Mauritaanse zeelieden inzetten op communautaire vaartuigen. Wij hebben de controle en het toezicht op de visserij versterkt en de bedragen voor de zogenaamde gerichte maatregelen ofwel "targeted actions" sterk verhoogd met in totaal 20 miljoen euro voor de in de overeenkomst vastgelegde periode. Door deze aanvullende maatregelen kunnen wij ook tegemoetkomen aan de bezwaren van de Commissie ontwikkelingssamenwerking.
Dan ga ik nu over tot de amendementen. De amendementen 1, 3 en 5 zijn in feite een open deur, want door de interinstitutionele overeenkomsten en met name door de kaderovereenkomst tussen Parlement en Commissie van 5 juli 2000 wordt reeds aan deze eisen voldaan. Deze amendementen zijn derhalve overbodig. Wij hebben problemen met de amendementen 2, 4 en 6, die wij dan ook niet kunnen steunen. In het Verdrag tot oprichting van de Europese Unie is reeds het beginsel van non-discriminatie opgenomen en het is daarom niet zinvol om amendement 2 op te nemen. Met betrekking tot amendement 4 wil ik u erop wijzen dat er voor het protocol ter verlenging van een visserijovereenkomst geen nieuw mandaat nodig is. En wat amendement 6 betreft wil ik zeggen dat de gemengde financiering van de bereikte vangstmogelijkheden een wezenlijk onderdeel is van het externe visserijbeleid. Bij de overeenkomsten met derde landen wordt de financiële tegenprestatie uit de gemeenschappelijke begroting betaald. De reders moeten zelf echter de vergunningen betalen.
Ik wil u er bij deze gelegenheid op wijzen dat het in het amendement genoemde bedrag niet juist is. De aanpassing heeft derhalve puur formeel gezien betrekking op het protocol.

De Voorzitter
Hartelijk dank, mijnheer de commissaris.
Het debat is gesloten.
De stemming vindt vandaag om 18.30 uur plaats.

Productie en afzet van honing
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag (A5-0381/2001) van mevrouw Lulling, namens de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling, over het verslag van de Commissie over de toepassing van verordening (EG) nr. 1221/97 van de Raad houdende algemene regels voor de uitvoering van de maatregelen tot verbetering van de productie en de afzet van honing (COM(2001) 70 - C5-0398/2001 - 2001/2156(COS)).

Lulling
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, beste collega' s, al sinds 1985 maken wij ons in het Parlement ernstig ongerust over het voortbestaan van de Europese imkerijen. In 1992, 1995 en 1997 hebben wij in meestal eenstemmig aangenomen resoluties concrete, verantwoorde, betaalbare en juridisch houdbare voorstellen gedaan voor directe steunmaatregelen om de Europese bijenhouderij te redden. Deze bedrijfstak bevindt zich namelijk, ondanks het zonnige beeld dat de Commissie ervan schetst, in een uiterst penibele economische situatie.
Wij streven er niet in de eerste plaats naar om voor de consumptie van kwaliteitshoning van onze imkers een hogere zelfvoorzieningsgraad te realiseren dan het huidige percentage, dat iets onder 50 procent ligt. Dat is zeker niet het geval! Wij willen de bestuiving veiligstellen van 80.000 wilde en teeltplanten op het gehele grondgebied van de Europese Unie. Deze bestuiving wordt ernstig bedreigd door de zorgwekkende en in verschillende gebieden dramatische afname van het aantal bijenhouders. Daar komt nog bij dat de bijenhouderij kampt met ernstige vergrijzing. Ondanks het geduld en de hardnekkigheid waarmee de woordvoerders van alle fracties in dit Huis al sinds 1985 dit probleem aan de orde hebben gesteld, is het ons helaas niet gelukt de Commissie ervan te overtuigen dat haar halfslachtige beleid op grond van de slappe verordening van 1997 dringend moet worden verbeterd. Dat is immers noodzakelijk als wij een verstoring willen voorkomen van het ecologisch evenwicht in Europa als gevolg van de crisis in de bijenhouderij.
In het verslag van de Commissie is sprake van een onbevredigende uitvoering van ontoereikende maatregelen die op grond van de halfslachtige verordening van 1997 zijn getroffen. Het is dan ook onbegrijpelijk en ergerlijk dat de Commissie deze zaak zo op haar beloop wenst te laten, en dat terwijl zij erkent dat de Europese bijenteelt met groeiende problemen te kampen heeft. Mijnheer de commissaris, excusez le mot, maar deze absurde inertie mag niet langer voortduren. De Commissie kan niet langer de ogen sluiten voor de realiteit. Errare humanum est, perseverare diabolicum. Deze woorden zult u vast wel begrijpen, mijnheer Fischler!
Het Verdrag biedt het vereiste kader om terstond de directe steunmaatregelen in te voeren, waaronder de bestuivingspremie, die door ons al sinds 1992 worden bepleit. In mijn verslag staan wederom concrete, financierbare voorstellen voor oplossingen op korte en middellange termijn. Door tijdgebrek kan ik hier niet op alle voorstellen ingaan, maar ik mag toch aannemen dat de Commissie ze gelezen heeft. Wij willen daarom vandaag van de Commissie vernemen of zij bereid is op grond van onze voorstellen, die door alle imkers in de Gemeenschap, van Noord tot Zuid, worden ondersteund, de gewenste initiatieven te ontplooien. Dat de imkers achter onze voorstellen staan, heeft de heer Fischler dinsdag al kunnen constateren, toen imkers uit een groot aantal lidstaten op bezoek waren in het Parlement. De producten die zij bij zich hadden, wekten zoveel belangstelling dat verschillende stands al volkomen leeg waren geplunderd nog voordat de imkers hun producten aan de genodigden hadden kunnen aanbieden.
Verder zou ik alle collega' s willen bedanken die aan de besprekingen met de meer dan 60 imkers hebben deelgenomen, en die allemaal, ook mijn collega in de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling, de eisen in het verslag van ganser harte ondersteunen. Er is meer steun nodig dan de bestaande communautaire cofinanciering van 50 procent, vooral omdat sommige lidstaten te krenterig waren om die 50 procent te investeren in programma' s voor de verbetering van de productie en afzet van honing op grond van de verordening van 1997. De imkers in die landen konden zodoende naar die paar armzalige euro' s fluiten.
De noodmaatregelen die in het verslag worden geëist zijn noodzakelijk. Op middellange termijn en in het licht van de aanstaande herziening van Agenda 2000 geldt dat eveneens voor de directe steunmaatregelen. Ik pleit in het bijzonder voor de invoering van een jaarlijkse premie als compensatie voor de dalende inkomsten vanwege het ontbreken van een communautaire preferentie in de sector. Ik ben welhaast trots dat ik het samen met de collega' s van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling en de Begrotingscommissie voor elkaar heb gekregen dat de kredieten voor programma' s ter verbetering van de productie en afzet van honing voor 2002 worden verhoogd van 14 naar 16,5 miljoen; de enige verplichte uitgave in de landbouwbegroting. Dit mag echter niet de aandacht afleiden van het gegeven dat het bijenbeleid van de Commissie ver onder de maat is. Het wordt tijd dat de Commissie en de Raad de politieke wil tonen om de Europese bijenhouderij met de benodigde middelen te hulp te schieten. Gezien de miljarden die de Europese Unie jaarlijks uitgeeft en de 2 miljard aan verduisterde gelden in de EU-begroting gaat het hier slechts om zeer luttele bedragen. Het is een kwestie van politieke wil om de bijenteelt in Europa samen met de imkers veilig te stellen, mede om te voorkomen dat wij op middellange termijn blind op een ecologische catastrofe afstevenen!

Posselt
Mijnheer de Voorzitter, beste collega' s, door haar jarenlange consequente inzet voor de belangen van de Europese imkerijen is collega Lulling onderhand te beschouwen als de bijenkoningin van het Europees Parlement. Al een decennium lang bestookt zij ons met argumenten die soms vloeien als honing en dan weer pijnlijk steken, ofwel, steekhoudend zijn, en die ons ertoe aanzetten na te denken over een kwestie die door velen lijkt te worden onderschat. Er zijn niet veel mensen die, zoals ik, begin jaren tachtig het genoegen mochten smaken om de grootste groep bezoekers ooit te mogen ontvangen in het Parlement in Straatsburg. Het waren enkele honderden imkers uit Beieren die waren uitgenodigd door een inmiddels overleden collega, Heinrich Aigner, een afgevaardigde die zich zeer actief heeft ingezet voor de bijensector. Dit grote aantal geeft wel aan hoe geëngageerd deze mensen opkomen voor hun belangen, die ook onze belangen zijn.
Imkers vormen maar een klein deel van het electoraat. Zij bekommeren zich om bijen; bijen die, Astrid Lulling heeft er al op gewezen, ervoor zorgen dat ons ecosysteem in ieder geval nog enigszins in evenwicht blijft. Wij staan aan de vooravond van een ijzige winter, maar we weten dat na die winter altijd weer de lente komt waarin zoemende bijen zich gereedmaken voor de bestuiving van de natuur, zodat wij elk jaar weer getuige kunnen zijn van het bloeiende landschap dat zich daarop ontvouwt. Het gevaar bestaat echter dat er een tijd komt waarin winters niet meer door fleurige lentes worden afgelost omdat er niet meer voldoende bijen zijn om het landschap in bloei te zetten, en dat het beeld van de Europese Unie als land van melk en honing zal vervagen.
Terwijl wij voor melk hebben geprobeerd om enigszins greep te krijgen op de quota is de zelfvoorzieningsgraad van de Europese Unie voor honing onder 50 procent gedaald. Afgelopen zomer was ik in Argentinië en daar heb ik gezien hoe melk en honing echt kunnen vloeien. Dit land zou de Europese Unie kunnen voorzien van de meeste producten die wij nodig hebben. Een aantal problemen op mondiaal politiek vlak noopt ons echter tot bezinning. Ten eerste is door de BSE-crisis ons kwaliteitsbewustzijn gegroeid en ten tweede realiseren wij ons sinds 11 september het belang van gezonde voeding van eigen bodem. Ik ben van mening dat imkers onontbeerlijk zijn voor een functionerende Europese landbouw en een functionerend Europees ecosysteem en daarom verzoek ik om brede steun voor het verslag-Lulling.

Izquierdo Rojo
Mijnheer de Voorzitter, uit de evaluatie van de toepassing van verordening (EG) nr. 1221/97 kunnen twee duidelijke conclusies worden getrokken: in de eerste plaats dient voor alle maatregelen het bedrag aan uitgaven te worden verhoogd, evenals het subsidiepercentage; in de tweede plaats is het belangrijk te vermijden wat in de periode 1998-2000 is gebeurd, namelijk dat zich binnen de sector situaties van ongelijkheid en onderlinge onrechtvaardigheid voordoen.
Wat het aanbrengen van de gewenste correcties betreft is het zaak binnen elk pakket maatregelen kosten en baten tegen elkaar af te wegen en een dusdanige verandering te bewerkstelligen dat de huidige mate van cofinanciering wordt omgezet in volledige financiering door het EOFGL-Garantie.
Wat de toekomstige behoeften betreft zijn twee aanbevelingen op hun plaats. Ten eerste dient er een stelsel voor directe steunverlening te komen ter compensatie van de inkomstenderving van professionele bijenhouders in Europa. Daarnaast dient een gemeenschappelijke marktordening voor honing in het leven te worden geroepen. Ten tweede dient te worden onderkend welk een belangrijke rol de professionele bijenhouders spelen door steeds voorop te gaan in deze tak van bedrijvigheid. Daarmee scheppen zij immers de bestaansvoorwaarden voor een in alle opzichte duurzame activiteit die bevorderlijk is voor de plattelandsontwikkeling en die ook nog eens gezonde en kwalitatief hoogwaardige producten oplevert. Bovendien biedt de imkerij de samenleving grote voordelen, gezien de belangrijke bijdrage die ze levert aan de verbetering van het milieu door haar actieve rol bij de instandhouding van de biodiversiteit via bestuiving door bijen.
Afsluitend wil ik stellen, mijnheer de Voorzitter, dat de imkers, die zorgdragen voor de noodzakelijke bestuiving, tegemoet dienen te worden gekomen met specifieke steun als aanvulling op de huidige verordening. Mijn complimenten voor mevrouw Lulling, zij heeft voortreffelijk werk verricht.

Souchet
Mijnheer de Voorzitter, wij zullen nu een oplossing moeten vinden voor het vraagstuk van de bijenteelt in Europa, als we tenminste deze productieketen willen behouden. Er is haast geboden: onze honingconsumptie stijgt, terwijl onze productie juist sterk daalt. Onze consumptie is momenteel tweemaal zo groot als onze productie. Het is wetenschappelijk aangetoond dat de daling van onze honingproductie verband houdt met het schadelijke effect van sommige insecticiden die stelselmatig in het zaaigoed zijn verwerkt. Deze insecticiden zijn verantwoordelijk voor de zeer sterke afname van het bijenbestand. Het gaat hier niet om uitzonderlijke gevallen. Deze situatie geldt voor vrijwel alle Europese imkers.
Gezien deze situatie getuigt het voorstel van de Commissie van bijzonder weinig daadkracht. In het kader van de vernieuwing van de verordening beperkt het voorstel zich tot statistisch onderzoek en enkele maatregelen tot verbetering van de productie en de afzet van honing. Deze voorstellen zijn uiteraard ontoereikend om de problemen in de sector aan te kunnen pakken. Niemand zal ontkennen dat de statistieken moeten worden verfijnd, maar dat mag niet als vervanging dienen van wat het meest urgent is: maatregelen gericht op herstel van het bijenbestand die ertoe leiden dat onze imkers de honingproductie in Europa kunnen redden.
Het bevorderen van een product is een goede zaak, maar dan moeten we wel over dat product kunnen beschikken. Wij moeten bijzonder waakzaam zijn als het gaat om de promotie van producten waaraan wijzelf een groot tekort hebben, zoals in het geval van honing. Wij moeten de nadruk leggen op de band die er tussen het product en de regio bestaat. Ik denk niet dat de Europese Unie zich geroepen moet voelen om de productie van Chinese, Argentijnse of Mexicaanse honing te bevorderen. De honing uit deze landen kan niet worden getraceerd en wordt aan geen enkele kwaliteitscontrole onderworpen. Hij voldoet vaak niet aan onze normen en is meestal niet meer dan gearomatiseerde glucosesiroop. Wij kunnen niet pretenderen dat we de ontwikkeling van een milieuvriendelijke vorm van landbouw in Europa willen stimuleren als wij ons niets aantrekken van onze imkers. De bijenteelt beschikt weliswaar niet over een machtige lobby, maar dat zou een reden temeer moeten zijn om aandacht aan deze sector te besteden. Natuurlijk kan ieder product, met inbegrip van honing, van buitenaf worden aangetrokken, maar het is niet mogelijk om de bestuiving van onze gewassen te importeren. Daarom ben ik verheugd over het werk dat onze uitstekende rapporteur Astrid Lulling en de overige leden van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling hebben verricht. Ze hebben unaniem de amendementen aangenomen die wij samen hebben gepresenteerd. Deze amendementen openen de weg voor een communautaire financiering waarmee de Europese imkers kunnen worden geholpen om hun bijenbestand op peil te brengen teneinde aan dit urgente probleem een einde te maken. Dat is ons punt 10.
Voorts vinden wij dat voor de kosten op veterinair terrein dezelfde regeling moet gelden als bij andere dieren. Dat is ons punt 5. Om onze honingproductie op langere termijn te kunnen waarborgen zal er in de toekomst bij de erkenning van fytosanitaire producten rekening moeten worden gehouden met de gevolgen voor de bijen in termen van mortaliteit of gedragsverandering. Dat is ons punt 17. Het is van buitengewoon groot belang dat op dit terrein het voorzorgbeginsel wordt toegepast. Mijnheer de commissaris, de Commissie en de Raad moeten wakker worden geschud. Er is sprake van een dringend probleem. Wij, leden van het Europees Parlement, luiden vandaag de noodbel. Als de Unie het verdwijnen van onze imkers aanmoedigt, moet haar dat in hoge mate worden aangerekend. Ik hoop dat alle afgevaardigden de verstandige, noodzakelijke en urgente voorstellen van onze Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling zullen steunen.

Fischler
Mijnheer de Voorzitter, geachte afgevaardigden, geachte dames en heren, om te beginnen wil ik u, mevrouw Lulling, van harte gelukwensen met de titel "bijenkoningin van het Europees Parlement" die u vandaag is verleend. Ook wil ik u feliciteren met het verslag dat u hebt ingediend. In dit Huis is een opmerking gemaakt over stekende bijen. Ik mag hopen dat het lot van stekende bijen u niet ten deel valt, want dat is genoegzaam bekend en zeker niet te benijden.
Programma' s ter verbetering van de productie en afzet worden regelmatig door alle lidstaten ter goedkeuring voorgelegd. Omdat slechts 80 procent van de beschikbare middelen wordt gebruikt, is het aannemelijk ervan uit te gaan dat de toepassing van verordening 1221/97 tevredenstellend is. Verder heeft de Raad het verzoek van het Europees Parlement gehonoreerd om de middelen die in het kader van de verordening worden vrijgemaakt met 2,5 miljoen euro te verhogen.
De Commissie zou het dan ook zeer op prijs stellen als deze begrotingsmiddelen door de lidstaten en de betrokken ondernemingen volledig worden benut om in het bestaande rechtskader zoveel mogelijk steunmaatregelen te implementeren voor deze sector teneinde de sector in staat te stellen zich in lijn met de consideraties van de rapporteur te ontwikkelen.
Toen aan de Raad het verslag werd gepresenteerd over de eerste drie toepassingsjaren van deze verordening, hebben de vertegenwoordigers van de lidstaten geen bezwaren geopperd en de conclusies van de Commissie eenstemmig onderschreven. Bij de beraadslagingen van de Commissie met de ondernemingen van de sector is de handhaving van de steunregeling ten gunste van de Europese bijenteelt verwelkomd.
De economische situatie in de honingsector is stabiel, productie en invoer handhaven zich op een constant niveau en de zelfvoorzieningsgraad ligt niet pas nu, maar al verschillende jaren tussen 48 en 50 procent. Niet alleen deze feiten maar ook de heterogeniteit van de sector en de grote verschillen in de bijenhouderij binnen de Europese Unie hebben ons tot de conclusie gebracht dat een nieuwe gemeenschappelijke marktordening voor de honingsector of een directe steunregeling in de vorm van directe inkomensondersteuning voor imkers niet gerechtvaardigd is.
Andere voorstellen in het verslag, zoals bepaalde steunmaatregelen ter bevordering van het bijenbestand aan de hand van gemeenschappelijke kweekstations, zijn uitvoerbaar in het kader van de bestaande verordening; daar zijn geen nieuwe rechtsvoorschriften voor nodig. Verder beschikken wij over alle mogelijkheden die het structuurbeleid en het beleid ter bevordering van landbouwproducten ons bieden. Hoe de steunverlening in dit kader moet worden vormgegeven is echter in eerste instantie een kwestie van de lidstaten zelf.
Wel zou het goed zijn als de lidstaten en de betrokken ondernemingen meer zouden samenwerken bij de uitvoering en implementatie van programma' s, zodat er in de toekomst een Europabreed, coherent steun- en financieringsbeleid voor deze sector kan ontstaan.

Lulling
Mijnheer de Voorzitter, nu mijnheer Fischler er nog is en aangezien hij vanavond bij de stemming zeker vertrokken zal zijn, wil ik hem toch nog even op het hart drukken dat ik enigszins teleurgesteld ben. Men kan toch niet beweren dat die luttele bedragen van tussen de 10 en 14 miljoen - akkoord, volgend jaar is het wat meer - tevredenstellend zijn als ze maar voor 80 procent worden benut. Ik weet dat de lidstaten het druk hebben en ook dat er meer in het bestaande rechtskader moet worden gedaan, maar wat wij willen is een wat flexibeler gebruik van de beschikbare mogelijkheden.
Ik moet zeggen dat ik wel lichtelijk geschokt ben over uw opmerking dat geen enkele vertegenwoordiger in de Raad - geen enkele lidstaat dus - bezwaren heeft geopperd. Kennelijk ziet u daarin voldoende aanleiding om niets te hoeven doen. Ik vind het nogal wat, dat de lidstaten kennelijk niet willen reageren op wat het Europees Parlement over het verslag te melden heeft. In dat geval zullen wij samen met de imkers de lidstaten duidelijk maken wat wij over dit verslag te zeggen hebben en daarna zullen wij zien of de lidstaten nog steeds van mening zijn dat maatregelen niet hoeven. U weet dat wij geen eisen hebben gesteld wat de marktordening betreft, maar wij blijven erop aandringen dat er op middellange termijn directe steunregelingen komen. U vindt dat niet gerechtvaardigd maar u hebt van de imkers gehoord dat zij een heel andere mening zijn toegedaan, en zij kunnen weten wat er op dit gebied aan de hand is. Verder zullen wij ervoor zorgen dat de imkers beter geïnformeerd worden over de mogelijkheden die het structuurbeleid en het beleid ter bevordering van landbouwproducten te bieden hebben voor een groot aantal kwaliteitsproducten - hoewel ook daar de middelen beperkt zijn.
Mijnheer de Voorzitter, ik heb de heer Fischler hiermee duidelijk maken dat ik niet zomaar ja en amen wilde zeggen op zijn betoog - want ik had op meer gehoopt!

De Voorzitter
Hartelijk dank, mijnheer de commissaris.
Het debat is gesloten.
De stemming vindt vandaag om 18.30 uur plaats.
  

Dell' Alba
Mijnheer de Voorzitter, ik zal het heel kort houden. Mijn collega' s van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken hebben mij verteld dat zij vanochtend om 8.57 uur een e-mail hebben ontvangen waarin ze werden opgeroepen voor een commissievergadering die om 9.30 zou beginnen. Ik vind dit op zijn zachtst gezegd een merkwaardige gang van zaken. Ik wil dat dit genotuleerd wordt en dat u het te weten komt, mijnheer de Voorzitter, zodat ook het Bureau hierover wordt ingelicht, want wij zijn van plan een officieel protest in te dienen. Ik vind het nogal vreemd, om maar niet te zeggen abnormaal en totaal ongepast, dat onze commissies opgeroepen worden voor bijeenkomsten waarover zij 33 minuten van tevoren worden ingelicht.

Posselt
Mijnheer de Voorzitter, ik wil de zaak niet op de spits drijven, maar ik zou toch willen opmerken dat ik plaatsvervangend voorzitter van deze commissie ben en dat ook mij iets dergelijks is overkomen. Het is ongehoord dat zelfs een plaatsvervangend commissievoorzitter niet op tijd over een buitengewone commissiezitting wordt ingelicht. Ik vind dat een volstrekt onaanvaardbare gang van zaken!

De Voorzitter
Ik dank u voor uw opmerkingen. Op dit ogenblik kan ik hier niets tegen doen. Zoals u trouwens zelf ook wel weet, is deze Vergadering akkoord gegaan met de urgentverklaring van dit punt, dat in de loop van de volgende vergadering van ons Parlement, op maandag aanstaande, behandeld zal worden.

Actualiteitendebat
De Voorzitter
Aan de orde is het debat over actuele, dringende en bijzonder belangrijke kwesties.

Zimbabwe
De Voorzitter
Aan de orde is het gecombineerd debat over de volgende ontwerpresoluties:
B5-0759/2001 van de heer Andrews, namens de UEN-Fractie,
B5-0774/2001 van de heer Sjöstedt e.a., namens de GUE/NGL-Fractie,
B5-0787/2001 van mevrouw Maes e.a., namens de Verts/ALE-Fractie,
B5-0788/2001 van de heer Mulder e.a., namens de ELDR-Fractie,
B5-0799/2001 van mevrouw Kinnock, namens de PSE-Fractie,
B5-0801/2001 van de heer Van Orden e.a., namens de PPE-DE-Fractie
over de situatie in Zimbabwe.

Maes
Mijnheer de voorzitter, ik denk dat de resolutie over Zimbabwe die we samen hebben opgesteld terecht een scherpe resolutie is die een waarschuwing wil zijn aan het adres van de heer Mugabe.
Op het ogenblik dat er democratische verkiezingen zouden moeten worden voorbereid, heeft Mugabe er niets beters op gevonden dan een sfeer van terreur in zijn land aan te moedigen en overal, op het platteland en in de steden, te doen postvatten. Het is dan ook van het grootste belang dat de verkiezingen op een normale manier kunnen doorgaan en dat de internationale gemeenschap daarop blijft aandringen. Maar niets laat vermoeden dat de heer Mugabe oor heeft naar deze terechte democratische vraag vanuit zijn eigen land, waar reeds bij de vorige verkiezingen gebleken was dat de virtuele meerderheid een verandering van het regime wilde.
De heer Mugabe klampt zich vast aan de macht en vindt daarvoor alle mogelijke geoorloofde en vooral ongeoorloofde middelen gewettigd. Zo moeten nu journalisten een arbeidskaart aanvragen om te mogen schrijven. Dit druist natuurlijk in tegen de vrije meningsuiting. Van de schaarse, nog min of meer onafhankelijke kranten, werden de drukkerijen kort en klein geslagen. Zo wordt de opinievorming verhinderd. Vandaag kreeg ik het programma van de vrouwenorganisaties, die erover klagen dat vrouwen die vruchten van hun arbeid op het land verplicht moeten verkopen aan een staatsinstelling, daarvoor zelfs niet eens betaald worden of veel te laat betaald worden, in een land waar de inflatie 86% bedraagt.
Derhalve, mijnheer de voorzitter, zullen wij deze resolutie om deze en nog vele andere in de tekst genoemde redenen met grote vastberadenheid goedkeuren.

Malmström
Mijnheer de Voorzitter, Zimbabwe had alle mogelijkheden in zich om een welvarend en succesvol Zuid-Afrikaans land te worden. Daarom is het des te tragischer om te zien hoe het land economisch te gronde wordt gericht. Zimbabwe is in het Parlement veelvuldig aan de orde gekomen, en bij mijn weten ook in de andere instellingen. Wij hebben vaak gehoopt dat het beter zou gaan met het land, maar wij hadden het steeds bij het verkeerde eind. De situatie is alarmerend. Zimbabwe is een wetteloos, economisch uitgeput land, dat bestuurd wordt door een dictatoriale oude despoot die alle contact met zowel de werkelijkheid als zijn eigen volk verloren heeft.
Robert Mugabe heeft zich nooit aan zijn woord gehouden. Hij is er niet in geslaagd een einde te maken aan de onrechtmatige landbezettingen en heeft geen rechtvaardige landhervorming tot stand weten te brengen. De mensenrechten worden dagelijks geschonden en de oppositie wordt geïntimideerd en op een verwerpelijke manier vervolgd. Het regime is door en door corrupt en de ophanden zijnde verkiezing is niet meer dan een democratische klucht, waarbij stemmenwervers worden bedreigd, geïntimideerd en gevangengezet. Er is geen enkele vrijheid van meningsuiting.
Wij moeten onmiddellijk alle samenwerking met en financiële steun aan het Zimbabwaanse regime stopzetten. Alle buitenlandse middelen die Mugabe en zijn familie bezitten moeten worden bevroren. Ik wil zowel de Commissie als de Raad dringend verzoeken het regime van Mugabe zonder omhaal te veroordelen en duidelijk te maken dat ons geduld en dat van de wereldgemeenschap op is. Wij moeten een brede, internationale coalitie tot stand brengen alsmede een samenwerking met de SADC-landen om het land onder druk te kunnen zetten en om maatregelen tegen het regime te nemen. Tegelijkertijd is het natuurlijk van belang te trachten de oppositie te steunen. Er zijn enkele moedige mensen die zich met gevaar voor eigen leven inzetten voor democratie en menselijke waardigheid.

Van Orden
Mijnheer de voorzitter, dit is de tweede dringende resolutie over Zimbabwe die we binnen iets meer dan drie maanden hebben ingediend. De reden hiervoor is dat we uitermate bezorgd zijn over de voortdurende verslechtering van de situatie in dat land, zo kort voor de presidentsverkiezingen.
Begin september waren er aanwijzingen dat Mugabe bereid zou zijn om aan de internationale druk toe te geven. Helaas is het nu zonneklaar dat de toezeggingen die hij in Abuja heeft gedaan slechts schone schijn waren. Mugabe lijkt te denken dat hij een paar beloftes kan doen, wat meer tijd kan winnen en vervolgens zijn repressieve beleid kan voortzetten, terwijl de economie van een eens welvarend Zimbabwe instort. Een half miljoen Zimbabwanen dreigt nu van honger om te komen. Politici van de oppositie vrezen voor hun leven. Mugabes absolute minachting voor de internationale opinie werd verder aangetoond door de manier waarop hij de EU-troika schoffeerde die eind november Harare bezocht. We moeten nu laten zien dat onze dreigementen geen loze kreten zijn en daadwerkelijk actie ondernemen. Op dit moment denkt Mugabe dat hij onaantastbaar is en hij vliegt zelfs naar Spanje voor een medische behandeling.
Wij stellen niet een bot instrument als economische sancties voor. We beseffen dat deze een uitwerking hebben op de bevolking als geheel en bovendien weten we maar al te goed hoe dergelijke maatregelen kunnen worden ontweken. Wij vragen om intelligente sancties die rechtstreeks Mugabe, zijn familie en zijn vriendenkliek treffen. Er moeten onmiddellijk stappen worden ondernomen om hun overzeese tegoeden te bevriezen en ze een reisverbod op te leggen. Het besluit hiertoe moet dit weekend door de ministers in Laken worden genomen. Dat we in dit opzicht vastbesloten zijn, moet absoluut duidelijk worden tijdens de geplande bijeenkomst van volgende week tussen de vertegenwoordigers van de Europese Unie en Zimbabwe conform artikel 96 van de Overeenkomst van Cotonou.
Als Mugabe niet onmiddellijk aantoonbaar actie onderneemt zoals de internationale gemeenschap dat verlangt, moet de Europese Unie zonder uitstel de intelligente sancties toepassen. In de resolutie die we vandaag indienen wordt duidelijk verwoord wat gedaan moet worden. Laten we de boodschap op geen enkele manier afzwakken. De resolutie vormt de basis voor ogenblikkelijke actie.

Gahler
Mijnheer de Voorzitter, dit is nu al de zesde resolutie sinds de uitbraak van de crisis in Zimbabwe en deze is scherper geformuleerd dan ooit. Het is aan de Raad te danken dat sinds de laatste resolutie eindelijk werk is gemaakt van Artikel 96 van de Overeenkomst van Cotonou. Wij hopen dat in dit verband de contacten met Zimbabwe nog wat zullen opleveren, maar ik denk eigenlijk niet dat Mugabe geïnteresseerd zal zijn in onze maatregelen. Integendeel, hij zal zich dit weekend in Victoria Falls door zijn partijleden gewoon tot presidentskandidaat laten kiezen en hij treft nu al voorbereidingen om van de presidentsverkiezingen een farce te maken.
Een van de maatregelen is dat er niet alleen een identiteitskaart wordt geëist om te mogen kiezen, maar ook een bewijs van domicilie. Voor veel mensen zal het erg moeilijk zijn om daar aan te komen. Mugabe wil geen landelijke verkiezingen meer maar verkiezingen op basis van kiesdistricten. Mensen die niet zijn aangemeld in de grote steden waar zij werken, zullen naar huis moeten reizen. De meerderheid kan zich dat niet permitteren. Doel is zoveel mogelijk mensen de facto uit te sluiten van verkiezingsdeelname, want Mugabe weet dat hij daarmee zijn tegenstanders in meerheid uitsluit van de verkiezingen. Er is hongersnood in de provincie Masningo, waar 200.000 mensen zijn verstoken van voedselhulp omdat gouverneur Hungwe al vier weken lang verhindert dat levensmiddelen via NGO' s worden uitgedeeld. De gouverneur eist dat de levensmiddelen eerst bij hem worden afgeleverd, waarna hij zelf de distributie ter hand wenst te nemen. Uiteraard zal de hulp dan uitsluitend terechtkomen bij zijn aanhangers.
Wij mogen de heer Mugabe niet zo door laten gaan; laten wij er met doeltreffende maatregelen voor zorgen dat hem op tijd een halt wordt toegeroepen. Hiertoe roep ik iedereen op.

Junker
Mijnheer de Voorzitter, mijne dames en heren, het is bitter om gade te moeten slaan hoe een stijfkoppige president, die voor Zimbabwe zeker grote verdiensten heeft gehad, met behulp van gewetenloze partijactivisten zijn land naar de vernieling helpt en er niet voor terugschrikt dodelijk geweld te gebruiken omdat hij het maar niet kan verkroppen de macht te verliezen. Net als de heer Gahler was ik destijds waarnemer bij de parlementsverkiezingen in Zimbabwe en ik heb toen met eigen ogen kunnen zien hoe Mugabe en zijn kliek aansturen op een regelrechte catastrofe.
Ondanks een grootscheepse intimidatiecampagne tegen de kiezers - dat zal zich bij de komende presidentsverkiezingen wel weer herhalen - en ondanks een massale vervolging van de oppositiekandidaten, die vaak dodelijke slachtoffers heeft geëist, is de MDC erin geslaagd een opmerkelijk goed verkiezingsresultaat te boeken; een duidelijk signaal aan Mugabe dat een politieke machtswisseling nabij is.
Nu de presidentsverkiezingen beginnen te naderen, genereert Mugabe opnieuw een spiraal van geweld en terreur. Van zijn belofte om conform het akkoord van Abuja de rechtsstaat te herstellen is niets terechtgekomen. Bovendien hebben de steeds weer nieuwe vormen van staatsrepressie, de ernstige beknotting van de persvrijheid, de bedreigingen aan het adres van de oppositie, de stelselmatige bezetting van boerderijen en een permanente uitholling van de rechtsstaat Mugabe verder vervreemd van zijn traditionele bondgenoten in zuidelijk Afrika. Dat is duidelijk gebleken bij de laatste zitting van de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU, die in oktober in Brussel werd gehouden. Door de humanitaire en economische catastrofe in Zimbabwe raken ook de andere landen in de regio verstrikt in de vicieuze cirkel naar de ondergang. Er moet meer druk worden uitgeoefend om Robert Mugabe een halt toe te roepen en om hem ertoe te brengen vrije en eerlijke presidentsverkiezingen te houden op basis van democratische beginselen. Hiervoor is ook de steun nodig van de instellingen van de Europese Gemeenschap.

Belder
Mijnheer de voorzitter, het bewind van president Mugabe van Zimbabwe heeft vandaag een zeer slechte internationale pers, en met reden. Mugabe offert talloze mensenlevens letterlijk en figuurlijk op aan zijn niets en niemand ontziend streven naar machtsbehoud.
De schokkende Nederlandse krantenkop van nog geen week geleden "Zimbabwe stinkt naar bloeddorst" dekt treurig genoeg volkomen de inhoud van het artikel van de correspondent in Harare. De bijgaande vulgaire cartoon uit de Zimbabwaanse staatskrant The Herald onderstreept deze onheilspellende boodschap. Die spotprent maakt van Mugabes grote uitdager bij de presidentsverkiezingen van volgend jaar, Morgan Tsvangirai van de Movement for democratic change, een regelrechte karikatuur. Hij zou slechts de hielenlikker van rijke blanke boeren in eigen land en van Westerse mogendheden zijn.
De Zimbabwaanse politieke realiteit oogt evenwel totaal anders. Naakte staatsterreur tegen blanke boeren, hun zwarte managers en landarbeiders alsmede tegen politieke tegenstanders van Mugabes partij, de ZANU-PF. Die staatsterreur manifesteert zich in een tiental repressiemethodes: aantasting van het rechtssysteem, politisering van leger en politie, aantasting van de persvrijheid, bezettingen van de landerijen van blanke boeren, laster jegens onafhankelijke instellingen zoals het Rode Kruis die als mantelorganisaties voor de oppositie zouden fungeren, kiezersbedrog, afluisteren van het telefoonverkeer van de oppositie, aanhoudingen en verdachtmaking van leden van de oppositiepartij MDC, geweld tegen en intimidatie van vermeende aanhangers van de oppositie en ten slotte moord op politieke tegenstanders.
In dit kader, mijnheer de voorzitter, wil ik de Commissie dringend vragen in haar geplande ontmoeting met Zimbabwaanse regeringsvertegenwoordigers begin volgende week het bovenal op te nemen voor die inheemse organisaties die zich ontfermen over de slachtoffers van het politieke geweld in Zimbabwe en dat zijn er inmiddels honderdduizenden.

Khanbhai
Toen de heer Mugabe ongeveer 40 jaar geleden de eerste president van Zimbabwe werd, kende deze door land ingesloten natie rijkdom en kon zij haar bevolking voeden en voedsel naar omringende landen exporteren. Zo' n 1000 blanke boeren, die het grootste deel van de grond in bezit hadden, produceerden het voedsel en de overschotten. Na de onafhankelijkheid in Zimbabwe kon op basis van het Lancaster House-akkoord tussen Groot-Brittannië, de koloniale macht, en Zimbabwe grond aan zwarte gezinnen worden gegeven met passende compensatie voor blanke boeren, zonder enig productieverlies.
Mugabe heeft verzuimd deze hervormingen door te voeren. Hij heeft verzuimd de arme zwarte gezinnen een bron van bestaan te bieden. Sinds de onafhankelijkheid heeft Mugabe veel tijd gehad om echte democratie, een rechtsstaat en welvaart voor allen te bewerkstelligen. In plaats daarvan heeft hij zichzelf en zijn vrienden verrijkt en de economie van zijn land kapotgemaakt. Hij heeft de armen nog armer gemaakt. Hij heeft de blanke boeren, die zijn land zoveel rijkdom hebben gebracht, geïntimeerd, geplunderd en beroofd.
Wat Zimbabwe nu nodig heeft zijn vrije en eerlijke verkiezingen. Mugabe hoeft niet bang te zijn. Hij zal op grond van zijn prestaties worden beoordeeld. Als hij net als Mandela een staatsman is, moet hij waardig terugtreden en iemand anders van de Zanu-PF de verkiezingsstrijd laten voeren. Als hij nog steeds katholiek is, moet hij luisteren naar aartsbisschop Ncube van Zimbabwe, die hem regelmatig zonder angst heeft veroordeeld. De heer Mugabe kan en zal niet in de herinnering van Afrika blijven voortleven tenzij hij zijn landgenoten de gelegenheid geeft adem te halen, zonder angst te leven en de kwaliteit van hun bestaan te verbeteren. Ik heb een eenvoudige boodschap voor de heer Mugabe - handel als een Afrikaanse stamoudste en trek u op gepaste wijze terug in uw dorp.

Nielson
Mijnheer de Voorzitter, het in artikel 96 genoemde overleg zal niet gemakkelijk zijn, maar we willen het een kans geven. Zimbabwe heeft toegezegd daaraan deel te nemen, maar het begin van dit overleg, dat oorspronkelijk op 19 december was gepland, is gisteren uitgesteld. Er is nog geen nieuwe datum vastgesteld. Wij denken nu aan volgende maand.
Er is aangegeven dat de SADC- en ACS-landen alsmede de OAE voor deelname aan dit overleg zullen worden uitgenodigd. Dit is een goede zaak, omdat het daarmee een breder doel dient en omdat zo het soort gesprekken dat we met Zimbabwe moeten voeren in Afrika verankerd raakt.
Het overleg zal gaan over de kwesties die voor ons van belang zijn - mensenrechten, democratie, de rechtsstaat, goed bestuur en de geweldsescalatie. Het overleg biedt de mogelijkheid erachter te komen wat de standpunten van de regering zijn en haar ertoe te bewegen op de volgende terreinen harde toezeggingen te doen: politiek gemotiveerd geweld, verkiezingen, persvrijheid, de rechterlijke macht en onwettige bezetting van grond. Het Parlement kan gerust zijn: dit overleg omvat vrijwel alle vraagstukken die in zijn ontwerpresoluties worden vermeld.
Ik wil benadrukken dat de EU ook een duidelijk standpunt zal innemen over de punten die Zimbabwe waarschijnlijk aan de orde zal stellen, zoals landhervormingen, inmenging in binnenlandse aangelegenheden, vermeende steun voor de oppositie en het opleggen van zogenaamde "blanke waarden" . Ten slotte moeten nadelige gevolgen voor de uitkomsten van dit overleg worden voorkomen en moet het in de geest van de Overeenkomst van Cotonou worden gevoerd, niet alleen om de situatie in Zimbabwe op de juiste wijze te kunnen benaderen, maar ook om het wederzijdse vertrouwen tussen de EU en de ACS-landen intact te houden. Handelen volgens de regels en in de geest van dit overleg betekent echter niet dat vaag en vrijblijvend gediscussieerd zal gaan worden. Dat is bepaald niet onze aanpak!
De Commissie bereidt zich voor op het zenden van waarnemers voor de verkiezingen. De Zimbabwaanse regering heeft aangekondigd dat zij geen waarnemers accepteert; zij zal uitsluitend vrienden uitnodigen om bij de presidentsverkiezingen aanwezig te zijn. De kans lijkt niet erg groot dat er een EU-missie naar Zimbabwe vertrekt, maar mocht dit wel tot de mogelijkheden behoren, dan zullen we er klaar voor zijn. We zorgen ervoor dat we flexibel genoeg zijn om op de ontwikkelingen en mogelijkheden in te spelen.
Belangrijk is dat we ons niet door Mugabe laten overhalen om slechts internationale - hetzij multilaterale hetzij bilaterale - waarnemers te sturen op de verkiezingsdag zelf. We moeten bedenken dat vorig jaar de verkiezingsdag zelf betrekkelijk rustig verliep. Het is duidelijk dat, om de eerlijkheid van de verkiezingen te beoordelen, beslist gekeken moet worden naar de manier waarop er in de aanloop naar de verkiezingen campagne wordt gevoerd. De Commissie is van mening dat er gedurende ten minste één maand waarnemers ter plaatse moeten zijn en we raden anderen af voor een kortere periode een afvaardiging te sturen.
De Commissie heeft voorgesteld dat de EU de normen van het Parlementaire Forum van de SADC als uitgangspunt neemt. Deze normen komen namelijk overeen met de VN-normen en zijn door de regerende Zanu-PF-partij in Zimbabwe goedgekeurd. Er zijn aanwijzingen dat andere internationale partners als het Gemenebest en de Verenigde Staten deze normen ook willen hanteren, zodat de internationale gemeenschap kan beoordelen hoe open en eerlijk de verkiezingen zijn.
Tegelijkertijd worden het Verkiezingsforum van de SADC en het Forum van verkiezingscommissies van de SADC-landen aangemoedigd met de Zimbabwaanse autoriteiten en de politieke partijen een dialoog te beginnen over de voorbereidingen voor de presidentsverkiezingen. Nauwe samenwerking met de SADC op dit punt zien we als een manier om een soort waarborg te creëren, zodat we in ieder geval iets kunnen doen als we niet rechtstreeks betrokken kunnen zijn. Onze voorkeur gaat evenwel uit naar het sturen van EU-waarnemers en we vinden dat Zimbabwe hen moet toelaten.
De Commissie is bij het land betrokken gebleven, enerzijds om nadelige gevolgen voor de uitkomsten van het overleg te voorkomen en anderzijds om de risico' s voor Zimbabwe in geval van een mislukking te vergroten. Op deze manier wordt het land onder druk gezet om mee te werken. Dit is de beweegreden voor wat we momenteel aan het doen zijn. Daarom hebben we de volgende maatregelen getroffen. Op dit moment is een missie van de Commissie ter plaatse om de humanitaire behoeften vast te stellen en vraagstukken betreffende de voedselzekerheid te bestuderen. Dit gaat in elk geval door, ongeacht de politieke uitkomsten. Uit voorlopige resultaten blijkt, opmerkelijk genoeg, dat de situatie veel minder snel verslechtert dan men had kunnen verwachten.
De Commissie heeft ook aan de missie van het UNDP inzake landhervormingen deelgenomen. Of deze nu slaagt of niet, het is de moeite waard in positieve zin druk op Zimbabwe uit te oefenen door al het mogelijke te doen om op het gebied van de landhervormingen vooruitgang te boeken. Zoals ik al eerder heb gezegd heeft de Commissie haar aanbod om het verkiezingsproces te ondersteunen gehandhaafd.
We blijven doorgaan met de voorbereiding van onze samenwerking krachtens de nieuwe financieringscyclus van vijf jaar, niet in de laatste plaats om de Zimbabwaanse regering duidelijk te maken wat zij te verliezen heeft. Pas wanneer het overleg is afgerond, zullen we beslissen of we de landenstrategie voor Zimbabwe gaan ondertekenen en uitvoeren. In veel gevallen is de vraag of er ondertekend wordt van zeer groot belang en hier is het duidelijk dat we eerst het overleg willen afronden alvorens verder te gaan. Wanneer we echter geen voorbereidingen zouden treffen, zouden we het in de Overeenkomst van Cotonou vastgelegde planningsproces niet serieus nemen.
Het regionale aspect is belangrijk. Het blijkt dat de buurlanden van Zimbabwe zich steeds meer zorgen maken over de verslechterende situatie en de mogelijk zeer dramatische gevolgen voor het land en de gehele regio. Daarom hebben we met het oog op het in artikel 96 genoemde overleg het initiatief genomen om nauwe contacten met de SADC en Nigeria te onderhouden. Het is de allereerste keer dat bij aanvang van dergelijk overleg melding is gemaakt van het nut van onze partners in de regio. De Raad Algemene Zaken heeft deze aanpak goedgekeurd en waarborgt een nauwe coördinatie en complementariteit met de SADC en het Abuja-proces.
Tegen deze achtergrond hebben de Commissie en het voorzitterschap een aantal informele gesprekken met de SADC en Nigeria gevoerd. We wijzen erop dat deze Afrikaanse partners reeds effectieve druk op Mugabe uitoefenen zodat er wellicht een oplossing voor de crisis kan worden gevonden. De Afrikaanse benadering van eigendom, die in opkomst is, moet worden verwelkomd, vooral gezien de negatieve effecten die de voortdurende crisis in Zimbabwe op de buurlanden heeft. Ik moet bekennen dat ik wat de toekomst betreft niet optimistisch ben. Aan de vooravond van het overleg ziet het er zeer slecht uit.

De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt vandaag om 18.30 uur plaats.

Fragmentatiebommen
De Voorzitter
Aan de orde is het gecombineerd debat over de volgende ontwerpresoluties:
B5-0765/2001 van de heer Sakellariou e.a., namens de PSE-Fractie,
B5-0775/2001 van de heer Brie e.a., namens de GUE/NGL-Fractie,
B5-0782/2001 van mevrouw McKenna e.a., namens de Verts/ALE-Fractie,
B5-0789/2001 van de heer Van den Bos, namens de ELDR-Fractie
over fragmentatiebommen.

González Álvarez
Mijnheer de Voorzitter, allereerst wil ik mijn afschuw uitspreken van deze oorlog - die in Afghanistan - en alle andere. Wij hebben ons steeds in niet mis te verstane bewoordingen uitgelaten over het bewind van de Taliban en de maatregelen die zij namen tegen de eigen bevolking en vooral tegen de rechten van de vrouw. Maar wij maken evenzeer bezwaar tegen de dood van ik meen duizenden onschuldige burgers in Afghanistan.
Vandaag praten we over een wapen dat in Afghanistan wordt ingezet, een wapen dat behoort tot de categorie wapens die in het Verdrag van de Verenigde Naties van 1980 als verdacht zijn aangemerkt, een wapen dat ook vandaag onderwerp van debat is tijdens de Conferentie die op dit moment in Genève wordt gehouden. Een wapen dat, net als de antipersoneelmijn, uitgestrekte gebieden van onze planeet tot onbewoonbaar gebied maakt.
Ik meen, mijnheer de Voorzitter, dat dit wapen zonder meer verboden zou moeten worden. Ook de vierde paragraaf van deze resolutie, waarin wordt gesteld dat de betrouwbaarheid van dit wapen moet worden vergroot, vind ik weerzinwekkend. Ik geloof dat in deze plenaire vergadering niemand, mijnheer de Voorzitter, de gruwel van iedere oorlog zo goed onder woorden heeft gebracht als de recente winnares van de Sacharovprijs, de Israëlische Nurit Peled-Elhanan, die hier gisteren heeft gesproken.

Schroedter
Mijnheer de Voorzitter, beste collega' s, iedereen weet dat fragmentatiebommen tot de meest weerzinwekkende conventionele wapens behoren die de mensheid ooit heeft voortgebracht. Jaren nadat een conflict is beëindigd vallen er door deze bommen nog slachtoffers onder de burgerbevolking en hulpverleners. Vredesoplossingen kunnen vaak niet worden uitgevoerd omdat gevaarlijke bomresten de toegang tot hele gebieden blokkeren. Vluchtelingen kunnen niet terugkeren omdat hun woongebieden onbewoonbaar geworden zijn. Om deze redenen sluit onze fractie zich aan bij de woorden van onze Parlementsvoorzitter en veroordeelt zij ten scherpste het afwerpen van fragmentatiebommen op Afghanistan door het Amerikaanse leger.
Deze bombardementen zullen jarenlang een beletsel vormen voor de uitvoering van vredesverdragen en voor de economische ontwikkeling van Afghanistan. Ik acht het hoogst onverantwoordelijk dat dit soort bombardementen ook nu nog wordt voortgezet en ik roep de Verenigde Staten dan ook op deze bombardementen eindelijk te staken. Verder wil ik vanaf deze plaats alle landen oproepen, met name de landen die het VN-Verdrag inzake conventionele wapens hebben ondertekend, tijdens de volgende VN-conferentie met onmiddellijke ingang een moratorium af te kondigen en een verklaring af te geven waarin het gebruik, de productie en de verspreiding van deze wapens definitief worden verboden. Ik roep de Commissie en de Raad op er bij de Verenigde Staten op aan te dringen zich bij dit verbod op fragmentatiebommen aan te sluiten.

Van Orden
Mag ik nog even kort terugkomen op de uitspraken van de commissaris over Zimbabwe, waar ik het van harte mee eens ben? We hebben de Cotonou-onderhandelingen uitgesteld, maar we moeten daarvoor werkelijk een uiterste datum vastleggen. Anders voorzie ik dat Mugabe de onderhandelingen gewoon op de lange baan blijft schuiven, met als gevolg dat er uiteindelijk helemaal niets gebeurt. Ik stel voor dat we als datum bijvoorbeeld 12 januari nemen. Als er dan nog niets is gebeurd, gaan we de straffe maatregelen treffen die we hebben geopperd.
Wat betreft het vraagstuk van de fragmentatiebommen kan ik zeggen dat ik een van de grootste aanhangers ben van de campagne tegen antipersoneelmijnen, omdat onze strijdkrachten erkennen dat het beperkte militaire nut ervan niet opweegt tegen het gevaar dat zij voor burgers vormen, vaak nog vele jaren na de beëindiging van een conflict. Er zijn andere wapensystemen die hetzelfde effect als antipersoneelmijnen hebben, maar zonder de gevaren die daaraan verbonden zijn. Sommige mijnenruimers kunnen ervan getuigen dat een groot deel van het gevaarlijke materiaal waar ze op stuiten bestaat uit allerlei niet-geëxplodeerde oorlogsmunitie, maar niet uit antipersoneelmijnen. Soms behelst deze munitie niet-geëxplodeerde bommetjes van fragmentatiebomeenheden.
Ik wil erop wijzen dat fragmentatiebommen geen antipersoneelmijnen zijn en pogingen om de twee met elkaar te vergelijken zijn niet meer dan kunstmatige constructies. Hoewel ik de gedachte ondersteun dat dergelijke op afstand gelegde bommen mechanismen voor zelfvernietiging of neutralisering moeten bevatten, zou het hoogst onverstandig zijn aan te dringen op een verbod voordat onze strijdkrachten ervan overtuigd zijn dat hun operaties daar niet van te lijden hebben of voordat zij vervangende wapens hebben die even doeltreffend zijn. We moeten zeer voorzichtig zijn en oppassen voor wat ik een 'verbodsgriezel' zou willen noemen. Anders vertroebelt onze blik en is onze aandacht niet meer eenduidig gericht op acties tegen systemen als antipersoneelmijnen en brokkelt de brede steun daarvoor af.
Enkele onderdelen in de resolutie kan ik ondersteunen, maar ik sta argwanend tegenover bepaalde onderliggende motieven. Daarom kies ik ervoor me van stemming te onthouden.

Swoboda
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, beste collega' s, in een internationaal verdrag ter bescherming van slachtoffers bij internationale gewapende conflicten staat vermeld: "Het is verboden wapens, projectielen en stoffen alsmede methoden van oorlogvoering te gebruiken die naar hun aard overbodig letsel of onnodig leed veroorzaken" . Tot zover de theorie. De praktijk wijst echter anders uit. Nu zijn er in de wereld kwaadwilligen die zonder enige scrupules geweld gebruiken en zonder gewetensbezwaar de wapens uitkiezen die zij nodig achten, maar er zijn ook landen die om goede redenen naar de wapens grijpen, wel moeten grijpen, bijvoorbeeld om geweld en terreur in te dammen of een halt toe te roepen. Aan dat besluit gaan overwegingen vooraf waarin ook de mensenrechten een rol spelen. Tot die laatste categorie richten wij deze oproep: als er om goede redenen naar de wapens gegrepen moet worden, dan mogen dat geen wapens zijn die, zoals dat heet, overbodig letsel of onnodig leed veroorzaken. Hier kan een duidelijk verband worden gelegd met onze weliswaar nog niet gewonnen, maar toch grotendeels succesvolle strijd tegen het gebruik van landmijnen. Dat zijn immers wapens van vergelijkbare aard. Ik vind dat wij ook in dit geval onze stem duidelijk moeten laten horen.
Misschien wordt het in de toekomst technisch mogelijk dit soort wapens zodanig aan te passen dat ze geen overbodig letsel of onnodig leed meer veroorzaken, maar tot die tijd moet er een moratorium worden ingesteld. Dat is waar wij vandaag voor pleiten. Wij betreuren het gebruik van dit soort wapens, niet in de laatste plaats in Afghanistan. Belangrijker is echter de blik op de toekomst, belangrijker is dat de Europese Unie zich helder en duidelijk uitspreekt voor een dergelijk moratorium waarmee - om het nog maar eens te zeggen - overbodig letsel of onnodig leed wordt voorkomen. Ook Europa moet hierin een duidelijk standpunt innemen.

Posselt
Mijnheer de Voorzitter, mijn fractie heeft te kennen gegeven dat er vrij moet worden gestemd over deze resolutie. Ik behoor tot degenen die deze resolutie ondersteunen en krachtig voorstander zijn van dit moratorium. Juist in de oorlog die nu woedt is het zaak grote voorzichtigheid te betrachten. Het lijkt er echter op dat wij een conflict zijn aangegaan met een terroristisch regime zonder goed te hebben nagedacht over een duidelijk vredesprogramma en perspectief. Wij zijn gekant tegen de doodstraf die de Taliban hebben uitgevoerd, en dat verkondigen wij ook bij grote Amerikaanse omroepen, die vergenoegd beelden uitzenden van executies.
Enerzijds veroordelen wij de vrouwvijandigheid van de Taliban, anderzijds zwijgen wij over de massale verkrachtingen die op het conto zijn te schrijven van de zogeheten Noordelijke Alliantie, een bondgenootschap met zeer dubieuze trekken. Dit doet denken aan een andere tegenstelling: enerzijds moeten wij bepaalde wapensystemen inzetten om deze oorlog met succes te kunnen voeren, anderzijds dienen wij de burgerbevolking zoveel mogelijk te ontzien om te voorkomen dat de oorlog uit de hand loopt, dat andere landen zich ermee gaan bemoeien en dat er een nieuwe wapenwedloop uitbreekt. Dit zijn belangrijke vraagstukken in een tijd waarin steeds meer politici, maar ook voormalige pacifisten, van de ene op de andere dag oorlog als een legitiem doel lijken te beschouwen, als een politiek aanvaardbaar instrument.
Soms is oorlog als laatste redmiddel noodzakelijk, maar ik maak mij er zorgen over hoe lichtzinnig er inmiddels over het thema oorlog wordt gedacht. Juist in dit soort tijden is het noodzakelijk deze wapensystemen uit te bannen en het internationale recht te versterken. Er is een internationale coalitie tot stand gebracht tegen terreur, maar als wij er niet in slagen die ontwikkeling te vertalen in een versterking van het internationale recht onder de banier van de Verenigde Naties, lopen wij het gevaar tegen situaties aan te lopen die wij absoluut niet willen. Daarom luidt de conclusie: terreur moet worden bestreden, maar dan wel met het perspectief in het achterhoofd dat het internationale recht wordt versterkt en dat kernwapens en biologische en chemische wapens - ook dat is een actueel thema - worden uitgebannen. Hiervoor doen wij een beroep op de Verenigde Staten. Het moge duidelijk zijn dat wij grote waarde hechten aan een verbod op het gebruik van fragmentatiebommen, die een ontoelaatbaar gevaar opleveren voor de burgerbevolking. Wie de schade kent die op de Balkan en in Kosovo is aangericht door dit soort bommen, maar ook door de mijnen die het Joegoslavische leger heeft gelegd - ook dat moet maar eens gezegd worden - beseft dat het in dit conflict noodzakelijk is maat te houden.

Nielson
De Commissie deelt de zorg van het Parlement over de humanitaire, economische en sociale problemen die worden veroorzaakt door verschillende vormen van niet-geëxplodeerde oorlogsmunitie als fragmentatiebommen en over de specifieke moeilijkheden die gepaard gaan met het schoonmaken van verontreinigde gebieden.
Uit een aantal studies over fragmentatiebommen blijkt dat ten minste 10 procent van de bommetjes bij inslag niet ontploft en dat de resterende niet-geëxplodeerde exemplaren vaak soortgelijke effecten hebben als antipersoneelmijnen. Ook deze worden door de slachtoffers zelf geactiveerd en veroorzaken fatale verwondingen of invaliditeit die even ernstig zijn als in het geval van landmijnen.
De Commissie heeft nota genomen van het voorstel van het Internationale Comité van het Rode Kruis om de problemen veroorzaakt door fragmentatiebommen en andere 'explosieve restanten van oorlogsmateriaal' aan de orde te stellen tijdens de conferentie tot herziening van het VN-Verdrag inzake het verbod of de beperking van het gebruik van bepaalde conventionele wapens.
Deze benadering wordt breed door de EU ondersteund. Tijdens de herzieningsconferentie, die van 11 tot en met 21 december 2001 in Genève wordt gehouden, zal de EU een gemeenschappelijk standpunt verwoorden over het vraagstuk van de niet-geëxplodeerde restanten van oorlogsmateriaal en verzoeken om concrete stappen om deze kwestie in het kader van het CWV aan te pakken. Met dit in het achterhoofd hebben we diplomatieke actie ondernomen om een geslaagde uitkomst van de bijeenkomst in Genève mogelijk te maken. Het initiatief van het Parlement komt derhalve precies op tijd en is bijzonder welkom. De Commissie zal de ontwikkelingen tijdens de conferentie tot herziening van het CWV nauwlettend volgen.
Op operationeel niveau levert de Commissie reeds een indirecte maar tastbare bijdrage aan de vermindering van de dreiging van fragmentatiebommen en andere niet-geëxplodeerde oorlogsmunitie via het wettelijke en budgettaire instrument van de antipersoneelmijnenverordening. Krachtens deze verordening behelst het ruimen van mijnen ook het opruimen van andere niet-geëxplodeerde oorlogsmunitie. We zijn reeds bij zulke bredere opruimactiviteiten betrokken in landen als Laos, de Federale Republiek Joegoslavië en Kosovo, waar het probleem van antipersoneelmijnen zeer duidelijk verbonden is met verontreiniging door niet-geëxplodeerde oorlogsmunitie. Het ruimen van mijnen wordt in vele landen ook ondersteund als onderdeel van door ECHO gefinancierde humanitaire steun en als onderdeel van ontwikkelingsactiviteiten in een aantal landen waar we met financiële bijstand van ECHO aan wederopbouw werken, wegen bouwen, enzovoort.
Een week geleden was ik in Kabul aanwezig bij mijnenruimactiviteiten die door ECHO worden gefinancierd. Via twee organisaties hebben we zo' n 1500 tot 2000 Afghanen in dienst genomen die voortdurend bezig zijn met mijnen ruimen. We liepen op gemarkeerde paden in gebieden waar ik 30 tot 40 recente, niet-geëxplodeerde fragmentatiebommen telde. Ze blijven niet noodzakelijkerwijs aan de oppervlakte liggen. Als een naburig bommetje explodeert, kunnen daardoor enkele andere onder het zand worden begraven, waardoor ze dezelfde werking krijgen als antipersoneelmijnen. Ze hebben drie functies: ze boren zich door pantservoertuigen heen, projecteren granaatscherven naar alle kanten en veroorzaken brand.
Het was een uiterst morbide ervaring, maar het geeft me een voldaan gevoel dat we dit soort activiteiten op grote schaal financieren. In de huidige situatie heeft dit beslist hoge prioriteit, nu we werken aan mogelijkheden om de vluchtelingen in staat te stellen veilig naar huis terug te keren.

De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt vandaag om 18.30 uur plaats.

Mensenrechten
De Voorzitter
Aan de orde is het gecombineerd debat over de volgende ontwerpresoluties:
Vrouwen in Afghanistan - B5-0763/2001 van de heer Crowley, namens de UEN-Fractie,
B5-0766-2001 van mevrouw Gröner e.a., namens de PSE-Fractie,
B5-776/2001 van mevrouw Fraisse e.a., namens de GUE/NGL-Fractie,
B5-0784/2001 van mevrouw Evans e.a., namens de Verts/ALE-Fractie,
B5-0790/2001 van mevrouw Dybkjær e.a., namens de ELDR-Fractie,
B5-0802/2001 van de heer Mann e.a., namens de PPE-DE-Fractie,
Indonesië- B5-0762/2001 van de heer Belder, namens de EDD-Fractie,
B5-0767/2001 van de heer Van den Berg, namens de PSE-Fractie,
B5-0783/2001 van de leden McKenna en Lagendijk, namens de Verts/ALE-Fractie,
B5-0791/2001 van de heer Maaten, namens de ELDR-Fractie,
B5-0798/2001 van mevrouw Muscardini, namens de UEN-Fractie,
B5-0803/2001 van mevrouw Maij-Weggen e.a., namens de PPE-DE-Fractie,
Immigratiedrama in Ierland- B5-0777/2001 van mevrouw Boudjenah e.a., namens de GUE/NGL-Fractie,
B5-0796/2001 van de heer Andrews, namens de UEN-Fractie,
B5-0800/2001 van mevrouw Terrón i Cusí e.a., namens de PSE-Fractie,
B5-0805/2001 van mevrouw Doyle, namens de PPE-DE-Fractie,
Togo- B5-0760/2001 van de heer Pasqua, namens de UEN-Fractie,
B5-0768/2001 van de leden Carlotti en Van den Berg, namens de PSE-Fractie,
B5-0778/2001 van mevrouw Morgantini e.a., namens de GUE/NGL-Fractie,
B5-0786/2001 van de leden Rod en Maes, namens de Verts/ALE-Fractie,
B5-0793/2001 van de leden Van den Bos en Dybkjær, namens de ELDR-Fractie,
B5-0804/2001 van de heer Schwaiger e.a., namens de PPE-DE-Fractie,
Aung San Suu Kyi en Leyla Zana- B5-0769/2001 van de leden Van den Berg en Swoboda, namens de PSE-Fractie,
B5-0779/2001 van de heer Vinci e.a., namens de GUE/NGL-Fractie,
B5-0792/2001 van mevrouw Malmström, namens de ELDR-Fractie,
B5-0797/2001 van mevrouw Muscardini, namens de UEN-Fractie,
B5-0806/2001 van mevrouw Maij-Weggen e.a., namens de PPE-DE-Fractie,
B5-0809/2001 van de heer Cohn-Bendit e.a., namens de Verts/ALE-Fractie.
Vrouwen in Afghanistan
Gröner
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, zonder de inbreng van vrouwen is een duurzame vrede in Afghanistan niet te realiseren. Dat was de belangrijkste boodschap die werd verkondigd op de top van Afghaanse vrouwen die met steun van de Europese Unie op 5 en 6 december in Brussel is gehouden. Ongeveer 50 toonaangevende vertegenwoordigsters van alle maatschappelijke groepen van het land namen deel aan deze top, die bedoeld was om de stem van de Afghaanse vrouw in het huidige internationale debat te laten horen. Wij juichen toe dat er op de VN-conferentie in Bonn, die op hetzelfde moment werd gehouden, is besloten in ieder geval twee vrouwen op te nemen in de interim-regering, waarvan een zou worden benoemd als plaatsvervangend eerste minister. Aan dit heuglijke feit hebben wij met de top in Brussel beslist een bijdrage geleverd. Deze vrouwen kunnen rekenen op onze steun, maar het spreekt vanzelf dat er nog veel zal moeten gebeuren. Wij vinden dat bij toekomstige verkiezingen op elk politiek niveau vrouwen verkiesbaar moeten worden gesteld en wij hopen dat zij ook daadwerkelijk worden gekozen. Dit betekent dat vrouwen nu alle hulp kunnen gebruiken, concrete hulp in een speciaal democratiseringsprogramma.
Daarnaast dienen de Afghaanse vrouwen een volwaardige rol te vervullen bij toekomstige onderhandelingen, conflictbeslechting en vredesbesprekingen. Nu alle aandacht van de internationale podia en media op dit land is gericht, moet deze situatie worden benut om nieuwe structuren op te bouwen en om de stem van de Afghaanse vrouwen te laten horen. Net als in 1998 zal mijn fractie op de internationale Vrouwendag van 2002 een lans breken voor de Afghaanse vrouw om te voorkomen dat de golf van steun die losgekomen is om de humanitaire catastrofe het hoofd te bieden langzaam wegebt.
Voor ons, sociaal-democraten, die jarenlang hebben gewezen op de schrijnende positie van de vrouw in het Afghanistan van de Taliban, luidt nu het devies: geen toekomstproject voor Afghanistan kan worden uitgevoerd en geen politieke overeenkomst kan worden getekend zonder dat vrouwen daar volledig in zijn gekend. Wij steunen de vorming van een groep Afghaanse vrouwelijke leiders die de internationale steunverlening coördineren alsmede de benoeming van een contactpersoon voor de EU-steun. De Afghaanse vrouwen en meisjes hebben 20 jaar moeten lijden onder oorlog en een stelselmatige schending van de mensenrechten. Zij lieten zich echter niet het zwijgen opleggen. Afghaanse organisaties als RAWA hebben krachtig weerstand geboden tegen het Taliban-regime.
Het ziet er niet naar uit dat hun positie sterk zal verbeteren onder het bewind van de Noordelijke Alliantie. Daarom moeten wij vandaag steun betuigen aan de moed en hardnekkigheid van RAWA. Vanmorgen hebben wij de begrotingstechnische voorwaarden geschapen op basis waarvan steun kan worden verleend aan NGO' s en aan RAWA. Er zal veel geduld nodig zijn, alsmede de inzet van geëngageerde vrouwen die ervoor kunnen zorgen dat vrede, vrijheid en gelijkheid ook zullen gelden voor de vrouwen in Afghanistan. Wij moeten met niet aflatende inzet opkomen voor de rechten van de vrouw totdat deze volledig in de toekomstige grondwet zijn verankerd.

Fraisse
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, waarde collega' s, wij leven in dezelfde wereld als de Afghaanse vrouwen.
Ik wil u herinneren aan de verklaring die op 28 juni 2000 in Douchanbé is afgelegd over de grondrechten van de Afghaanse vrouw. Het ging hier om actrices en niet alleen om slachtoffers. In navolging van mevrouw Gröner wil ik u verder wijzen op de top van Afghaanse vrouwen van 5 en 6 december 2001, die is afgerond met een belangrijke verklaring, namelijk dat de Afghaanse vrouwen niet morgen of overmorgen, maar nu direct hun rechten willen uitoefenen. Ze hebben al hun rechten teruggekregen. Nu moet erop worden toegezien dat deze rechten ook daadwerkelijk worden hersteld.
Om die reden wil ik u vragen uw stem uit te brengen voor het amendement dat ik heb ingediend en waarin ik aangeef dat er zo snel mogelijk een situatie moet komen die het respect voor deze rechten mogelijk maakt.
Wij moeten de Afghaanse vrouwen de middelen in handen te geven om te reizen, onderwijs te volgen en zich te verzorgen. Wij vrouwen maken ons namelijk enigszins zorgen over deze Afghaanse vrouwen, die in dezelfde wereld als wij leven. Wij willen dat de instellingen van de EU en die van de VN zich waakzaam tonen. In artikel 5 van de resolutie wordt erop gewezen dat met name de VN erop moet toezien dat de Afghaanse vrouwen dezelfde rechten kunnen uitoefenen als mannen in Afghanistan. De vrouwen staan immers niet alleen symbool voor de onderdrukking van het volk, maar ook voor de hongersnood. Toen wij zes maanden geleden over de situatie in Afghanistan spraken, vormden de vrouwen het symbool van de vernietiging van de boeddhabeelden van Bamiyan en zelfs van hun eigen onderdrukking. Wij moeten dit symbool nu niet na gebruik weggooien, maar we dienen er daarentegen op toe te zien dat de Afghaanse vrouwen opnieuw hun rechten kunnen uitoefenen en dat strijdbare vrouwen zoals actrices en vertegenwoordigsters van het volk een plaats in de regering kunnen krijgen.
De Afghaanse actrices behoren dus tot dezelfde wereld als wij. Hun eisen met betrekking tot de vrijheid van verplaatsing en het habeas corpus verschillen niet wezenlijk van die van de westerse vrouw. Er mag dus geen onderscheid worden gemaakt en daarom is deze kwestie niet van ondergeschikt belang. Het enige wat ik van dit Parlement als Europese instelling vraag is dat de rechten van de Afghaanse vrouwen worden gewaarborgd. Wij zijn er namelijk niet zeker van dat deze vrouwen het straks beter zullen krijgen.

Thors
Mijnheer de Voorzitter, geachte commissaris, aan de woorden van mijn collega's wil ik toevoegen dat wij verheugd zijn over de blijdschap van de Afghaanse vrouwen. Wij maken ons echter wel zorgen over de angst die er tegelijkertijd heerst. De vrouwen in Afghanistan hebben genoeg reden om bang te zijn, want zoals bekend heeft de Noordelijke Alliantie zich ook schuldig gemaakt aan criminele gedragingen, zoals gedwongen huwelijken.
Het is belangrijk dat de vrouwen en kinderen de winter doorkomen. Daarnaast moeten wij ons bezighouden met de eerder genoemde maatregelen: volledige toegang tot onderwijs en gezondheidszorg voor vrouwen en meisjes. Onze benadering moet op recht gebaseerd zijn. Onderwijs is geen gunst waarom vrouwen in Afghanistan moeten smeken, ze hebben er recht op. Op deze manier verkrijgen zij de waardigheid en de opleiding die zij verdienen.
Ook moeten er financiële middelen gereserveerd worden, maar voorwwaarde hiervoor is dat er gelijkheid komt tussen de verschillende etnische groeperingen. Wij zijn blij met het resultaat van de top van Afghaanse vrouwen in Bonn, maar het werk is nog niet af.
Verder wil ik commissaris Nielson attenderen op het speciale rapport dat mijn voorgangster, Elisabeth Rehn, heeft opgesteld over de VN-vredesmissies, en ik zou hem erop willen wijzen dat er veel veranderd moet worden aan de houding van de vredestroepen tegenover vrouwen. Vredesmissies hebben vrouwen nodig en moeten leren omgaan met vrouwen die slachtoffer zijn geworden van geweld. Ik hoop dat de Verenigde Naties het voorstel in het rapport van Elisabeth Rehn aan Kofi Annan zullen steunen.
Ook de schuldvraag - wie heeft zich waaraan schuldig gemaakt - moet onderzocht worden. Dat is essentieel voor het verwerkingsproces. Er is veel ervaring op internationaal niveau waarvan wij op dit gebied gebruik kunnen maken.
Commissaris Nielson, tot slot wil ik een relatief ernstige kwestie aanstippen. Er zijn honden nodig om mijnen op te sporen! Deze honden spelen een grote rol bij het opruimen van de oorlogsverwoestingen. Ik hoop dat de Europese Unie ook op dit gebied steun kan verlenen.

Mann, Thomas
Mijnheer de Voorzitter, de internationale Afghanistan-conferentie op de Petersberg in Bonn heeft zeer goede resultaten opgeleverd. Er zijn in de 29-koppige interim-regering twee zetels vrijgemaakt voor vrouwen. Hieruit spreekt een belangrijke, elementaire boodschap en een eerste stap naar maatschappelijke erkenning. Nu het schrikbewind van de Taliban op zijn laatste benen loopt, zal het binnenkort ook afgelopen zijn met de wrede onderdrukking van de Afghaanse vrouwen.
Zij hebben het meest geleden onder het bewind van de kaste van zelfbenoemde strijders van God. Zij mochten geen onderwijs of opleiding volgen of een beroep uitoefenen, zij waren verstoken van elke vorm van inspraak en werden uit het openbare leven geweerd. De trieste balans is dat slechts 5 procent van alle vrouwen en meisjes kan lezen en schrijven.
Van nu af aan zullen vrouwen stapje voor stapje hun gerechtigde plaats weer innemen in de maatschappij, waarin zij op basis van gelijkheid zullen worden behandeld bij het meedingen naar arbeidsplaatsen, in de gezondheidszorg en in het kiesrecht. Het is noodzakelijk dat zij een zetel en een stem veroveren in het parlement en de regering. Ik ben ervan overtuigd dat zij erin zullen slagen eigen organisaties op te bouwen waarmee zij invloed kunnen uitoefenen op economische en sociale besluitvormingsprocessen. Stap voor stap zullen zij hun nieuwe identiteit ontdekken. Het zal echter een kwestie zijn van de lange adem en in dat proces moeten wij ze alle steun bieden.
Ik hoop dat de vrouwen aan wie wij op 8 maart 1998 eer hebben bewezen met onze campagne "Een bloem voor Kabul" erin zullen slagen hun oude beroep van arts, lerares, professor of manager weer op te pakken. Namens de Fractie van de Europese Volkspartij en als lid van de Commissie rechten van de vrouw en gelijke kansen steun ik het voorstel om 8 maart 2002 uit te roepen tot dag van de Afghaanse vrouw.
De Europese Unie heeft Afghanistan de laatste tien jaar reeds voor 400 miljoen euro aan steun geboden. Er zal in de toekomst meer steun vrijgemaakt moeten worden voor programma' s en activiteiten ten gunste van vrouwen. Wij roepen de buurlanden van Afghanistan op voor de heropbouw een actieve bijdrage te leveren aan dit proces.

Tannock
Mijnheer de voorzitter, als medeopsteller van deze resolutie ben ik er trots op dat ik me in juni dit jaar in dit Parlement heb uitgesproken tegen de gewelddadigheid en het middeleeuwse obscurantistische beleid van de Taliban-regering, die besloot de prachtige boeddhistische beelden in Bamiyan te vernietigen. Dit gebeurde lang voordat de Taliban en hun door tragiek getekende land op 11 september in het brandpunt van de belangstelling kwamen te staan, toen iedereen duidelijk werd dat de daders van de aanslagen op de VS banden hadden met het Taliban-regime.
Afghanistan bevindt zich nu op een historisch kruispunt. Als Brits afgevaardigde ben ik er trots op dat dappere troepen uit mijn land Amerika hebben geholpen Afghanistan te bevrijden van het repressieve regime en er mede voor hebben gezorgd dat het land niet langer onderdak biedt aan internationale terroristen die erop uit zijn westerse waarden, inclusief vrouwenrechten, te vernietigen. Ik eer in het bijzonder degenen die tijdens de campagne gewond zijn geraakt en ik hoop dat er geen verdere slachtoffers zullen vallen, nu het Verenigd Koninkrijk een belangrijke factor in de VN-vredesmacht gaat vormen.
Twee week geleden werd ik uitgenodigd voor een ontmoeting met een vertegenwoordigster van de Revolutionaire Organisatie van Afghaanse Vrouwen. Als conservatief maakte ik aanvankelijk bezwaar tegen de benaming "revolutionair" . Na de ontmoeting kwam ik echter tot het besef dat ik in de ogen van de oude moedjahedin-garde in Afghanistan, waaronder president Rabbani, ongetwijfeld ook een revolutionair zou zijn vanwege mijn westerse standpunten over sociale en politieke rechten voor vrouwen. Ik juich de deelname van twee vrouwen in de interim-regering toe en ik heb goede hoop dat de nieuwe generatie jongere, vooruitstrevende en moderne politieke leiders een nieuwe orde kan creëren die gebaseerd is op gelijkwaardigheid van de seksen en op volledige politieke en sociale rechten zoals deze zijn vervat in de internationale verdragen. Ook heb ik goede hoop dat vrouwen niet langer uitsluitend als gebruiksvoorwerp en als nuttig voor de voortplanting worden gezien, en dat zij niet langer gedwongen zullen worden schuil te gaan onder hun burka' s. In de jaren zestig en zeventig werden vrouwen door de regering van koning Mohammed Zahir Shah als volwaardige deelnemers aan het maatschappelijke leven beschouwd; zij oefenden een beroep uit en waren actief in het hoger onderwijs en in de politiek. Ik hoop dat Afghanistan naar deze vorm van gematigde seculiere regering kan terugkeren en gebruik zal maken van het enorme potentieel aan talent dat in meer dan 50 procent van zijn bevolking huist.

Izquierdo Rojo
Mijnheer de Voorzitter, Saudi-Arabië geniet geen krediet en biedt evenmin garanties ten aanzien van de verdediging van Afghaanse vrouwen. Saudi-Arabië behoort tot de drie landen die als enige het Taliban-bewind officieel hebben gesteund. Het stimuleert en biedt financiële steun aan fundamentalistische islambewegingen en maakt zich ten aanzien van vrouwen schuldig aan ernstige mensenrechtenschendingen.
Mijnheer de Voorzitter, valt het, gezien de vrouwvijandige staat van dienst van Saudi-Arabië, te rechtvaardigen dat dit land tijdens de op 20 november in Washington gehouden vergadering is aangewezen om deel uit te maken van de groep landen die de wederopbouw van Afghanistan gaat leiden?
We staan, mijnheer de Voorzitter, aan het begin van een hoopgevende fase voor Afghanistan en het is noodzakelijk dat er verandering komt in de moeilijke levensomstandigheden van de vrouw. Er moet een actieprogramma komen met dringende maatregelen om een begin te maken met de wederopbouw en de weg naar vrede en vooruitgang. De Europese Unie moet zich zoveel als mogelijk rechtstreeks bezighouden met het ordelijke verloop van de distributie van humanitaire hulp en zo snel mogelijk zorgen voor maatregelen en structuren ten behoeve van onderwijs en gezondheidszorg voor meisjes en vrouwen.
Als laatste aanbeveling, mijnheer de Voorzitter, pleit ik ervoor de vrouwenorganisaties die zich hebben verzet tegen de Taliban, zoals RAWA, vooral niet te vergeten. Die vrouwenorganisaties dienen nu een rol van doorslaggevende betekenis te spelen in de wederopbouw, zodat die plaatsvindt samen met en ten behoeve van de vrouwen.

Morgantini
"Ik blijf maar doden zien: ons land is één kerkhof geworden. Wij blijven weerstand bieden om ons te bevrijden van het terrorisme, van de krijgsheren, ook van de VS, die Bin Laden en de Taliban gecreëerd hebben en die, om deze vijand te bestrijden en te doden, nu ook ons bombarderen" .
Aldus Fatima aan de telefoon vanuit Kabul: zij is geen vluchteling, zij hoort tot de leiding van RAWA. Zij zegt dat er in de straten van Kabul weer mensen rondlopen; het is weer druk op de markten, maar geld is er niet, de weduwen blijven genoodzaakt van aalmoezen te leven, kinderen snuffelen in de vuilnis. De mensen zijn nog steeds bang, een enkele vrouw heeft haar burka afgedaan of de sluier opgetild, een paar mannen hebben zich de baard afgeschoren, er klinkt weer muziek, maar men is bang voor strafexpedities en wraakacties. Daarom, zegt Fatima - en ik ben het met haar eens - zou er een strijdmacht van de Verenigde Naties moeten komen, maar dan wel één zonder Russen, Amerikanen en Engelsen, een leger met contingenten van andere landen: een multi-etnisch leger dat tot taak krijgt de militaire groeperingen te ontwapenen.
Iedereen heeft het over de rechten van de Afghaanse vrouwen. Dat is allemaal uitstekend, want we dienen ervoor te zorgen dat die vrouwen niet nog eens ingezet worden om oorlogsacties te rechtvaardigen. Jarenlang hebben Afghaanse en ook Europese vrouwen de onderdrukking en geweldpleging door het regime van de Taliban aan de kaak gesteld, terwijl het westen oostindisch doof was. De oorlog is niet afgelopen; wij kunnen niet doen alsof onze neus bloedt en alleen maar praten over de toekomst en over de wederopbouw. Er zijn belangrijke stappen gezet voor daadwerkelijke aanwezigheid van vrouwen bij de vorming van de regering, maar dat is niet genoeg, daarmee is de kous niet af. Wij moeten steun verlenen aan die democratische vrouwen die een niet-religieuze kijk op de grondwet hebben en die etnische tegenstellingen en stammenconflicten opzij zetten, hetgeen er overigens niet op neerkomt dat zij hun eigen identiteit verloochenen.
Velen van ons hebben ontmoetingen gehad met deze vrouwen. Wij tezamen hebben - en daar is door andere leden ook naar verwezen - een aantal eisen opgesteld, maar wij hebben tevens onze eigen verantwoordelijkheid ter sprake gebracht. De landmijnen die mensenlichamen uiteenrijten worden gefabriceerd door westerse fabrieken; de niet-exploderende clusterbommen die in deze dagen met duizenden tegelijk worden rondgestrooid komen uit onze fabrieken; wij verzinnen duivelse octrooien op basis waarvan mijnen in de vorm van vlinders of poppen worden ontworpen; en die aardige gele clusterbommen, die dezelfde kleur hebben als de voedselpakketten die uit de vliegtuigen worden gegooid, zijn ook van westerse makelij.
Wij zijn met de Afghaanse vrouwen verbonden via een gemeenschappelijk traject, dat moet voeren naar vrijheid en gerechtigheid voor iedereen. De resolutie waar wij vandaag voor stemmen en het amendement-Fraisse mogen geen dode letter blijven, geen papieren tijger, maar moeten concreet in praktijk worden gebracht.

Nielson
Al voordat de Taliban in Afghanistan in 1995-1996 hun invloed begonnen uit te breiden was de EU zich bewust van de slechte positie en status van vrouwen in de Afghaanse samenleving. Dit kwam tot uitdrukking in de aard van de hulpprogramma' s die wij destijds financierden; deze waren sterk gericht op gezondheidszorg, onderwijs en werkgelegenheid voor vrouwen.
Toen de Taliban in 1996 in Kabul aan de macht kwamen, heeft de EU een gemeenschappelijk standpunt inzake Afghanistan aangenomen. Het gemeenschappelijk standpunt wordt jaarlijks vernieuwd en is duidelijk gericht op het bevorderen van de eerbiediging van het internationaal recht en de mensenrechten, ook die van vrouwen en kinderen. Bovendien belooft de EU in het gemeenschappelijk standpunt hulpprogramma' s te steunen waarin aandacht wordt besteed aan genderaspecten en waarin actief wordt getracht de rechtvaardige deelname van zowel mannen als vrouwen alsook vrede en mensenrechten te bevorderen.
Dientengevolge is de Commissie, via haar door ECHO gefinancierde programma' s en via haar begrotingsmiddelen voor hulp aan ontheemden, zelfs in de Taliban-periode acties blijven financieren die voorzagen in gezondheidszorg en onderwijs voor vrouwen en meisjes, en in werkgelegenheidskansen en opleiding voor vrouwen. Ik heb vorige week veel van deze vrouwen en mannen in Kabul ontmoet. Daardoor ben ik begonnen te praten over wat ik het 'andere Afghanistan' noem. Wij kennen allemaal het Afghanistan van de militaire leiders. Maar er bestaat een alternatief Afghanistan. Er zijn ook helden en heldinnen van de vrede en het mededogen. Velen van hen werken in projecten die wij tijdens het Taliban-regime hebben opgezet en nog steeds opzetten sinds 11 september.
In een door ECHO opgezet project voor kwetsbare kinderen heb ik de meisjes ontmoet die daar zittend leerden lezen en schrijven, en ik heb gevraagd hoeveel van hen later huisvrouw wilden worden. Slechts enkele handen gingen enigszins aarzelend omhoog. Daarna heb ik gevraagd hoeveel van hen onderwijzeres of dokter wilden worden. Ze staken allemaal hun hand op - iedereen wilde wat doen. Een heel mooi moment, dunkt me, en hun lerares was trots.
Bij een ander project was een vrouw betrokken die dekens maakte die wij voor vluchtelingenprojecten gebruiken. Zij was alleen, haar man was in de strijd omgekomen, en toen de Taliban aan de macht kwamen moest ze haar werk als kraanbestuurster in de bouw opgeven. Ze heeft tien kinderen en haar huis werd gebruikt voor het naaiwerk. Ze zaten op de grond die dekens te naaien en dat was een heel mooie ervaring. Toen we uiteindelijk vertrokken, kon ik niet nalaten haar een knuffel te geven om mijn gevoelens te uiten - beslist niet politiek correct als de buren het konden zien, of eigenlijk in het geheel niet. Maar het werd goed opgevat, en het deed me werkelijk goed deel uit te maken van een beschaafde en mooie ontmoeting van culturen in het centrum van Kabul.
Nu leven we gelukkig in het post-Talibantijdperk. Er zijn nu veranderingen mogelijk en we hopen dat wat op 5 december in Bonn is bereikt zal leiden tot een aanzienlijke verbetering van de situatie van vrouwen en meisjes in het land. Vrouwen maakten deel uit van de delegaties in Bonn; vrouwen zullen functies bekleden in de interim-regering. De tijdelijke overeenkomst bevat een aantal specifieke verwijzingen naar de verzekerde deelname van vrouwen in de volgende fasen van het politieke proces - de Loya Jirga en de overgangsregering. Dit alles zal onder toezicht staan van de VN, die een door de tijdelijke overeenkomst erkende constitutionele rol vervult, bestaande uit het controleren van het beleid van het interim-gezag en het noodbestuur Loya Jirga, alsmede uit het voorzien in de ontwikkeling en de toepassing van een educatief mensenrechtenprogramma ter bevordering van het respect en begrip voor mensenrechten in Afghanistan.
De Commissie ontwikkelt momenteel nieuwe, aanvullende hulpprogramma' s voor noodhulp en hulp aan ontheemden ter waarde van 28,5 miljoen euro. Deze programma' s zullen in de komende weken ten uitvoer worden gelegd. De genderkwestie zal, uiteraard, een specifieke of horizontale kwestie zijn in al deze programma' s.
ECHO is al aanwezig in Kabul en wij zullen het ECHO-kantoor daar half januari officieel openen. De bedoeling is dat daar vanaf 1 februari 2002 permanent Commissiefunctionarissen aanwezig zullen zijn. Het is daarom belangrijk voortzetting te verzekeren, mede met het oog op wat wij hier bespreken. Naarmate we vorderen zullen cruciale indicaties beschikbaar komen die het de EU en de rest van de internationale gemeenschap mogelijk maken de inzet van de nieuwe Afghaanse regering af te meten aan de verplichtingen die ze nu is aangegaan. Ik moet u waarschuwen dat u geen wonderen mag verwachten. Het is een zeer traditionele samenleving, vooral buiten Kabul. De realiteit van de onderlaag is een geheel andere dan die van de elite in Kabul waar we gemakkelijk mee in aanraking komen. Er zijn veel diepgewortelde verschillen. We moeten kiezen voor een benadering op zeer brede basis en ervoor zorgen dat we doelbewust vrouwen opnemen in de vele gedecentraliseerde activiteiten die we in het gehele land uitvoeren.
Indonesië

Belder
Voorzitter, het is dan toch waar: het Al Qaeda-netwerk van Bin Laden opereert wel degelijk in Indonesië. Het heeft trainingskampen in onder meer Sulawesi, het eiland waartoe ik me in mijn bijdrage beperk.
Onder de dekmantel van de Islamitische terreurgroep Laskar Jihad zijn sinds kort duizenden van deze deels buitenlandse strijders aangekomen op het eiland Sulawesi. De negenendertigjarige, in Pakistan getrainde, Ya'far Umar Thalib uit Yogyakarta, leider van deze eind jaren '90 opgerichte terreurorganisatie, ontkent de aanwezigheid van Bin Ladens volgelingen. Het tegendeel blijkt waar. Juist gisteren verklaarde de chef van de Indonesische nationale veiligheidsdienst, oud-generaal Hendro Pliono, na een ontmoeting met president Megawati Soekarnoputri, dat Al Qaeda, inderdaad opereert op Indonesisch grondgebied.
Naar ik hoop zullen de Indonesische autoriteiten het niet bij deze constateringen laten. Ik roep hen dringend op beslissend tegen de Laskar Jihad en deze vertakking van Al Qaeda op te treden, het is de hoogste tijd. Sinds de eerste uitbraak van het conflict op Ambon op 19 januari 1999, een dag voor het Islamitische feest Idul Fitr hebben de Laskar Jihad minstens 10.000 christenen vermoord en een veelvoud daarvan in doodsangst op de vlucht gejaagd.
Ik ben ten uiterste bezorgd dat na de Molukken deze anti-christelijke macht nu ook is overgewaaid naar Sulawesi. Mij staat, mijnheer de voorzitter, daarbij steeds het in de herfst van dit jaar gedocumenteerde verhaal voor ogen van het christenjongetje van acht. Het jongetje zat met zijn moeder in de bus. Onderweg dwongen zo'n 50 moslimterroristen het voertuig te stoppen. De overvallers controleerden de passagiers op hun religieuze identiteit. Twee bleken christen, de vrouw en haar zoon. Met grof geweld sleepten ze de jongen de bus uit, de moeder in totale ontreddering achterlatend. Hoe hard het slachtoffertje ook gilde in zijn doodsangst, het mocht hem niet baten. De terroristen sleurden hem over het asfalt de jungle in, daarna is niets meer van het jongetje vernomen. Eén geval van de talloze gedocumenteerde overvallen van Laskar Jihad op autobussen in Sulawesi.
Mijnheer de voorzitter, ik verzoek Raad en Commissie naar vermogen bij te dragen tot de bestrijding van het terrorisme in Indonesië, te bezien op welke manier zij een proces van conciliatie ter plaatse kunnen ondersteunen en na te gaan welke maatregelen ze kunnen nemen om economische ontwikkeling in deze regio te bevorderen.

Van den Berg
Voorzitter, over Indonesië, Timor en de Molukken hebben we als Parlement een aantal belangrijke resoluties aangenomen.
Als we praten over Indonesië, dan praten we over een wereldrijk waarin - eigenlijk onder dictatuur - geforceerd hele delen van de bevolking naar andere delen van het wereldrijk zijn vervoerd, de transmigratie. Dat ligt nog steeds ten gronde aan veel en ingewikkelde conflicten in dat wereldrijk.
Tegelijkertijd is het een enorme stap om van een dictatuur over te stappen naar democratie. Sinds 1999 is er sprake van democratisering, maar dat gaat ontzettend moeizaam: aan de ene kant worden er pogingen ondernomen om de democratie te versterken, aan de andere kant woeden er in tal van gebieden heftige etnische conflicten. De Jihad, die eerder actief was op de Molukken, is nu in Sulawesi actief. Op Papoea is Theys Hiyo Eluay vermoord. En elke keer weer blijkt het leger moeite te hebben om zich werkelijk los te maken en werkelijk de rechtsstaat en de democratie te accepteren.
Dat is heel duidelijk op Papoea: men zit daar verder van de hoofdstad af en hoewel er een wet op autonomie komt en een speciale rechtbank om bepaalde gebeurtenissen te onderzoeken, blijkt toch hoeveel moeite het kost om deze stap te maken. Daarom moeten wij de gepleegde moord fel veroordelen en alles doen om dat proces van verzoening mogelijk te maken. Datzelfde geldt voor Sulawesi.
Laten we daarom volledig afstand nemen van de terroristen, van de Jihad, en tegelijkertijd ook de Indonesische autoriteiten ondersteunen. De grote meerderheid van de bevolking wil verzoening, wil samen leven, wil samen de maatschappij willen opbouwen. Gewone burgers, of ze nu christen of moslim zijn, hebben geen behoefte aan de Jihad. En daarom hebben wij daar met al onze ervaring, in alle bescheidenheid, een belangrijke rol te spelen.

McKenna
Wij moeten allen de moorden veroordelen die op 10 november in Papoea hebben plaatsgevonden. Er bestaat een reëel gevaar dat er meer moorden worden beraamd. De Indonesische regering heeft de plicht een grondig onderzoek in te stellen en zo nodig de hulp van internationale onderzoeksteams in te roepen. Het is van wezenlijk belang dat de verantwoordelijken voor het gerecht worden gebracht. Het is eveneens van wezenlijk belang dat de Indonesische regering getuigen beschermt tegen intimidatie en moord, en zij zou ook organisaties, NGO' s en anderen moeten beschermen tegen dezelfde bedreiging.
Het is ook belangrijk dat de Indonesische regering haar Kopassus-eenheden vervangt, omdat die dagelijks als een bedreiging voor de Papoea' s worden beschouwd. Wij menen tevens dat de Indonesische regering de commerciële activiteiten van het leger in Papoea een halt moet toeroepen. Alleen al in Sulawesi, waar al twee jaar wordt gevochten, zijn duizenden mensen omgekomen. De Indonesische regering moet haar best doen om de vreedzame coëxistentie van moslims en christenen te verzekeren, die vele jaren mogelijk was geweest.

Maij-Weggen
Voorzitter, na een relatief rustige periode in Indonesië zijn we sinds november weer opgeschrikt door ernstige gewelddadigheden in onder andere Sulawesi en Celebes en door de moord op Theys Hiyo Eluay, de leider van de Papoea's in Irian Jaya.
Ik wil eerst iets zeggen over die moord op Theys Hiyo Eluay, die plaatsvond op 10 november nadat hij namens de Papoea-gemeenschap een gesprek had gehad met de leiding van de militaire eenheid van Indonesië in West-Papoea. Theys Hiyo Eluay was niet alleen een charismatisch leider van de Papoea's, hij was ook een gematigde man, die niet uit was op een totale onafhankelijkheid voor zijn provincie maar streefde naar autonomie binnen de Indonesische staat en er in was geslaagd deze autonomie via de regering en via het Indonesische parlement te verkrijgen. In oktober werd de autonomie in het Indonesische parlement bekrachtigd en na een diner met de regionale militaire staf werd hij op de avond van 10 november vermoord. Het is tekenend voor de verhoudingen binnen Indonesië dat militaire eenheden in de regio een constructief proces van vrede en verzoening zo kunnen frustreren dat dit soort moorden plaatsvindt. Velen denken dat het een wraakactie was, omdat een autonoom Irian Jaya de militairen nooit de macht en de financiële winst zou kunnen geven die ze voorheen hadden.
Mijn verzoek aan de Commissie en de Raad is of zij de Indonesische regering willen vragen deze moord tot op de bodem uit te zoeken en de schuldige te straffen, zodat recht wordt gedaan in een gebied waar er onrecht heerst. Voorts verzoek ik om hulp voor de regionale regering in Irian Jaya, bijvoorbeeld bij het opzetten van een bestuursacademie, zodat men ook echt zelf kans ziet om die regio te besturen.
En dan, voorzitter, de situatie in Sulawesi en Celebes. Het zijn dezelfde Laskar Jihad- groepen die al voor zoveel ellende hebben gezorgd op de Molukken en daar voor duizenden doden en honderdduizenden vluchtelingen hebben gezorgd. Ook in verband hiermee verzoeken we de Commissie en de Raad om de Indonesische regering te vragen de christelijke gemeenschap in Indonesië te beschermen en de fundamentalistische moslimgroepen beter onder controle te houden.
Voorzitter, als Indonesië zijn respectabele en belangrijke positie wil behouden dan moet de huidige regering dit geweld echt een halt toeroepen en de Europese Unie moet Indonesië duidelijk maken dat politieke moorden en geweld tegen religieuze minderheden niet acceptabel zijn, anders komt de relatie tussen de Europese Unie en Indonesië naar mijn oordeel onder druk te staan.

Nielson
Mijnheer de Voorzitter, de Commissie schaart zich volledig achter de geachte afgevaardigden in hun veroordeling van de ontvoering van en de moord op Theys Eluay, voorzitter van de Papoeaanse Presidiumraad, en voegt haar stem bij de oproep aan de Indonesische regering om een volledig onderzoek naar dit vreselijke incident te verzekeren en de daders voor het gerecht te brengen. Ons is medegedeeld dat deze gebeurtenis nu onderzocht wordt als een moordzaak, wat wellicht niet voldoende is om ons geheel gerust te stellen, maar in ieder geval is voor deze aanpak gekozen. Verdere actie is ook nodig om de rust te herstellen en het vertrouwen in het democratische proces te doen groeien.
In dit verband begroet de Commissie met instemming de speciale autonomiewet voor Papoea die het Indonesische nationale parlement vorige maand heeft aangenomen, en zij moedigt de Indonesische regering aan om vastberaden en snel over te gaan tot de volledige toepassing van de nieuwe wet.
De Commissie deelt ook de grote zorg van de geachte afgevaardigden over de recente verslechtering van de situatie in Sulawesi. Sinds december 1998 hebben zich verscheidene gevallen van geweld tussen moslims en christenen voorgedaan. De twee gemeenschappen worden in toenemende mate gescheiden - en beide zijn bewapend. Hoewel berichten uit dit gebied soms onduidelijk zijn, is de situatie zeker ernstig. Het geweld tussen beide gemeenschappen is onlangs opgelaaid rondom de stad Poso.
In een rapport van een plaatselijke humanitaire onderzoeksmissie, die het gebied (waarin ook Poso en Tentena liggen) vorige week heeft bezocht, wordt gemeld dat de situatie nu betrekkelijk kalm is, maar zeer gespannen blijft. Hoewel de TNI en de politie zich inspannen om de veiligheid te handhaven, wapens in beslag te nemen en de verantwoordelijken voor geweld te arresteren, geeft de aanwezigheid van een grote en luidruchtige Laskar Jihad-groep aanleiding tot voortdurende vrees voor escalerend geweld.
De Commissiedelegatie in Jakarta zal, samen met de diplomatieke missies van de EU-lidstaten, haar uiterste best blijven doen om de ontwikkelingen in deze gebieden te controleren en onze bezorgdheid onder de aandacht van de Indonesische autoriteiten te brengen middels EU-demarches en andere contacten.
De Commissie deelt volledig het verklaarde standpunt van de Europese Unie, waarin de territoriale integriteit van Indonesië krachtig gesteund wordt en waarin de regering aanmoedigd wordt dringende pogingen te ondernemen om Indonesiës interne conflicten, separatistisch of sektarisch van aard, aan te pakken en vreedzaam op te lossen.

De Voorzitter
Collega' s, zoals u weet zijn er vorige week acht immigranten overleden in een vrachtcontainer die naar Ierland was verscheept. Daarom zou ik, alvorens het debat over dit onderwerp te openen, u allen willen vragen op te staan en een minuut stilte in acht te nemen ter nagedachtenis aan de slachtoffers van deze tragedie.
(Het Parlement neemt staande een minuut stilte in acht)
Immigratie in Ierland

Sylla
Mijnheer de Voorzitter, waarde collega' s, mijnheer de commissaris, dit nieuwe drama illustreert opnieuw wat we het lot van de immigranten zouden kunnen noemen. Een jaar geleden kwamen er 58 buitenlanders om in Dover. Vorig jaar vonden twee jonge Guineeërs - Yanguine en Fodé - de dood in het landingsgestel van een vliegtuig van Sabena. Ik heb het gevoel dat dergelijke drama' s zich blijven herhalen en dat ons enige antwoord bestaat uit het sluiten van de deur en het weggooien van de sleutels.
Net als Bernard-Henri Lévy heb ik het gevoel dat we ons steeds minder aantrekken van hetgeen we als de marge van de wereldwijde samenleving kunnen omschrijven. Mijnheer de Voorzitter, er zijn momenteel twee manieren waarop met het immigratievraagstuk wordt omgesprongen. Volgens de eerste optie, die op brede steun kan rekenen, dienen wij de grenzen wijd open te stellen teneinde goedkope, aan onze willekeur overgeleverde werknemers binnen te halen. Volgens de tweede optie moeten wij de immigratie tot nul reduceren, hetgeen niet onze voorkeur heeft en ook niet wenselijk is.
Mijnheer de Voorzitter, het wordt hoog tijd dat wij zorgen voor strenge, maar eenvoudige wetgeving die voor alle Europese landen gelijk is en waarin zowel rekening wordt gehouden met de behoeften van de noordelijke als die van de zuidelijke landen. Wij kunnen niet steeds wanneer het ons uitkomt hoogopgeleide mensen vanuit de zuidelijke landen naar Europa halen, alsof het om vers vlees gaat waaraan wij zogenaamd behoefte hebben om onze pensioenen veilig te stellen, terwijl we de zuidelijke landen wel op de vingers blijven tikken.
Het moet hier gaan om waardigheid en niet om onderdrukking of liefdadigheid. Het immigratievraagstuk moet in dit licht worden bezien.
Als wij onze ogen blijven sluiten voor het feit dat driekwart van de wereldbevolking in grote armoede leeft, als wij blijven weigeren om de schulden van de derdewereldlanden kwijt te schelden en niet willen investeren in de volksgezondheid, het onderwijs en de infrastructuur, hebben we, daarvan ben ik overtuigd, geen lessen uit het verleden geleerd, dus ook niet uit het recente verleden. Dat is de kern van het debat van vanmiddag.
Deze van alles verstoken mensen vormen een kweekvijver voor het terrorisme. Als we het terrorisme willen bestrijden, zullen wij ook deze ellende moeten aanpakken. Mijnheer de Voorzitter, ik heb geen aantekeningen gebruikt voor dit betoog. Ik denk werkelijk dat wij deze mensen niet langer zo onmenselijk kunnen blijven behandelen.

De Rossa
Mijnheer de Voorzitter, ik zou u willen bedanken voor de minuut stilte voor de gestorvenen. Er kunnen best nog meer slachtoffers volgen, tenzij wij deze hele immigratie- en vluchtelingenstatuskwestie anders benaderen. Ik zou mijn innige deelneming willen betuigen aan de overlevenden van deze tragedie die hun echtgenoten en kinderen hebben verloren.
De vondst van acht lichamen, plus de vijf mensen die ernstig ziek zijn, in een container in Wexford in Ierland was een afschuwelijke tragedie die niet alleen in Ierland, maar in heel Europa de mensen gechoqueerd heeft. Helaas is het niet de eerste keer dat dit is gebeurd. De pijn en de angst die de gewonden en de overledenen - onder wie vier kinderen - hebben moeten doorstaan gedurende de zeven dagen die zij in deze afgesloten metalen container doorbrachten is nauwelijks voor te stellen. Zij hebben 53 dagen op zee doorgebracht bij windkracht 10 in een container, omgeven door meubels. De acht slachtoffers zijn alle door zuurstofgebrek om het leven gekomen. Het idee alleen al dat kleine kinderen dit soort angst moeten doorstaan is afschuwelijk. Ik verzoek de Ierse regering dringend om het de overlevenden mogelijk te maken in Ierland te blijven, om hun te helpen hun leven weer op te bouwen en om hun de vluchtelingenstatus te geven als dat gepast is. Het kan zijn dat zij onder de geldende wetgeving niet in aanmerking komen voor de vluchtelingenstatus, maar als dit zo is dan zouden ze die status toch moeten krijgen, en in ieder geval zouden ze toestemming moeten krijgen om in Ierland te blijven.
Deze tragedie toont eens te meer aan welke wanhopige pogingen mensen bereid zijn te doen om de omstandigheden voor henzelf en hun families te verbeteren. Wij horen veel over de bevoorrechte behandeling die asielzoekers krijgen; ik hoop dat we daarover nu niets meer zullen horen. De realiteit van de verschrikkingen die immigranten en asielzoekers moeten doorstaan wordt weerspiegeld in acht doden en anderen die ernstig ziek zijn. Er moeten lessen worden geleerd uit deze tragedie. Er bestaat duidelijk behoefte aan een grondiger controle van containers op de plaats van vertrek en aankomst, alsmede aan nauwere samenwerking tussen de autoriteiten in verschillende landen. Maar aangezien het niet mogelijk zal zijn iedere container te controleren, aangezien het onvermijdelijk is dat anderen deze wanhopige reis zullen proberen te ondernemen, moeten wij serieus overwegen om de eigenaars van deze containers te verplichten er ventilatiegaten in aan te brengen. Anders zullen wij opnieuw geconfronteerd worden met dit soort verschrikkingen.
Ierland en Europa moeten een immigratiebeleid aannemen dat gebaseerd is op volledige eerbiediging van de mensenrechten zoals die vastgelegd zijn in internationale verdragen als het Verdrag van Genève. Ons beleid moet veel sterker gericht zijn op de politieke, economische en sociale redenen waarom mensen hun vaderland ontvluchten. Wij moeten tevens de immigratiewetten versoepelen om te voorkomen dat mensen gedwongen worden over te gaan tot dit soort wanhoopsdaden.
Ik betreur dit ten zeerste maar ik moet een verklaring veroordelen die afgelopen maandag is afgelegd door de Ierse minister van Justitie, waarin deze de voorstanders van een rationeler en opener immigratiebeleid ervan beschuldigde simpelweg een opendeurpolitiek inzake immigratie voor te stellen. Ik ga graag in debat met de minister, maar het probleem is dat hij, door die houding aan te nemen en door dat referentiekader voor zijn debat te kiezen, de paranoia voedt die de wortel vormt van de misstanden waarvan immigranten en vluchtelingen in hun gastland het slachtoffer zijn.

Doyle
Ik zou u willen bedanken, mijnheer de Voorzitter en collega' s, voor het ogenblik stilte voor de afschuwelijke tragedie die zich nog deze week heeft afgespeeld in mijn eigen provincie Wexford in Ierland. De tragische dood van deze acht mensen, onder wie vier kinderen, gevonden in een vrachtcontainer, illustreert eens te meer de dagelijkse ellende van veel asielzoekers en vluchtelingen in de gehele Europese Unie. Dat ik er afgelopen zaterdag getuige van was zal mij altijd bijblijven. Ik zou mij graag persoonlijk willen aansluiten bij de collega' s in dit Parlement en mijn deelneming willen betuigen aan al degenen die betrokken zijn bij deze tragedie.
Sinds dat afschuwelijke incident zijn de lichamen van vier dode Roemenen gevonden in een voor Canada bestemde container in de Italiaanse havenstad Livorno. De omvang van dit probleem, dat geheel Europa aangaat, is op tragische wijze duidelijk geworden door deze voorvallen en wij moeten als Europese Gemeenschap veel beter reageren dan we tot nu toe hebben gedaan.
Sinds haar ontstaan is de Europese Unie altijd gebaseerd geweest op de waarden solidariteit en gemeenschap. Als de Top van de Europese Raad in Laken dit weekend alleen de kwestie van het versterken van grenzen als een reactie op deze moderne slavenhandel behandelt, zal de Unie niet alleen nagelaten hebben deze waarden te respecteren, maar ook verzuimd hebben haar leidersrol te vervullen.
Deze ontstellende incidenten belichten op dramatische wijze de tegenstrijdige houdingen tegenover migratie en vluchtelingenbeleid in de EU. Europa en Ierland hebben in toenemende mate gastarbeiders nodig om de vacatures te vervullen die ontstaan als gevolg van de groeiende welvaart en de dalende bevolkingscijfers. Maar helaas zijn politieke inspanningen momenteel meer gericht op het uitvoeren van strengere grenscontroles om migranten te weren dan op het ontwikkelen van een beleid voor gestructureerde immigratiestromen. Tragedies zoals die in Wexford zullen blijven plaatsvinden totdat deze tegenstrijdigheid serieus aangepakt wordt door alle lidstaatregeringen van de EU.
Ik juich de inspanningen van deze week toe waarmee de laatste hand gelegd is aan de totstandkoming van een Europees arrestatiebevel, want daarmee kan worden opgetreden tegen die criminele `mensensmokkelaars' die financieel profiteren van andermans ellende en wanhoop. De interne markt heeft onze burgers veel voordelen opgeleverd, maar heeft de criminelen ook dit verschaft - een interne markt voor hun activiteiten. Nu hebben we meer dan ooit Eurojust en Europol nodig om doeltreffend op te treden tegen de figuren die jagen op andermans ellende en wanhoop.
Tot besluit mogen wij als Ierse Europeanen de historische erfenis van de Ierse economische migratie over de gehele wereld in de afgelopen twee eeuwen, met name tijdens en na de Ierse aardappelschaarste van 1845-1849, niet vergeten. Wij moeten nu grootmoedig genoeg zijn om ons aandeel te leveren ten behoeve van degenen die vervolging ontvluchten en degenen die een beter leven nastreven.
Als de dood van migranten in vrachtcontainers, in de onderstellen van treinen of in scheepsruimen in de afgelopen maanden iets aantoont, dan is het dat reacties op economische migratie die alleen gebaseerd zijn op het controleren van de illegale verplaatsing van mensen geen soelaas bieden: daardoor worden de mensen er niet van weerhouden hun toevlucht te nemen tot wanhoopsmiddelen om naar Europa te reizen. Het is noodzakelijk dat wij ook actie ondernemen met betrekking tot de onderliggende problemen in de landen die deze wanhopige mensen onvluchten. Misschien is de tragedie van afgelopen week in Wexford van de Turkse, Algerijnse en Albanese economische migranten dan niet vergeefs geweest.

Schulz
Mijnheer de Voorzitter, waarde collega' s, de resolutie die we zullen aannemen behelst een reeks uitspraken over noodzakelijke maatregelen van de Europese Unie die we in het licht van een dergelijke gebeurtenis ten uitvoer moeten leggen. Collega Sylla heeft erop gewezen dat dit geen eenmalige gebeurtenis is en dat we elk jaar opnieuw voor deze problemen zullen komen te staan. Daarom heeft onze fractie er weinig behoefte aan al deze maatregelen nog eens op te noemen. We realiseren ons - en we hebben dat hier ook in vele resoluties tot uitdrukking gebracht - wat noodzakelijk is en wat ten uitvoer moet worden gebracht. Een deel daarvan doorloopt inmiddels de implementatiefase.
Ik zou graag een ander punt aansnijden en wel een punt dat ik met een minuut stilte zou willen verbinden, mijnheer de Voorzitter. Met een minuut stilte eren we slachtoffers. Hun zijn we niet alleen het eerbewijs van een minuut stilte verschuldigd, maar ook de volgende overweging: de mensen die zich tot criminele elementen wenden, hun geld geven om zich naar een vermeend paradijs te laten brengen, koesteren hoop. Ze hopen op een beter leven, doorgaans trouwens niet een beter leven voor zichzelf, maar voor hun kinderen. Alles offeren ze daarvoor op, have en goed, hun vermogen en hun hoop. Een Duits spreekwoord luidt: "De hoop sterft het laatst." De mensen die in deze container zaten hebben tot hun laatste ademtocht de hoop behouden toch aan hun doel te geraken.
Thans kom ik bij de keerzijde van deze overwegingen. De mensen die met deze hoop spelen, die voor deze hoop geld vragen, de corrupte douaniers die deze uit Koerdistan afkomstige mensen over onze buitengrenzen lieten, de criminelen die munt proberen te slaan uit de uitzichtloze situatie waar ze deze mensen zelf in brengen - zij verdienen op hun beurt een minuut van de diepste verachting die wij als beschaafde samenleving in ons kunnen vinden. Deze verachting zou ik na uw minuut stilte eveneens willen opdragen aan de slachtoffers, opdat hun kinderen weten: de daders valt de volstrekte verachting van de geciviliseerde wereld ten deel.

Malmström
Mijnheer de Voorzitter, acht personen, waarvan de helft kinderen, zijn onder huiveringwekkende omstandigheden overleden. Een jaar geleden heeft een soortgelijke tragedie in Dover plaatsgevonden. Evenals nu zei men toen dat zoiets niet weer mocht gebeuren.
Iedereen is geschokt, maar ieder jaar komen er duizenden mensen onder soortgelijke omstandigheden om. Wij hebben het over illegale immigratie naar Europa, over mensen die hierheen trachten te komen zonder geldige documenten. Wij "maken" deze mensen echter illegaal door voortdurend de visumeisen te verscherpen, door voortdurend het signaal af te geven dat zij niet welkom zijn, door de verantwoordelijkheid bij de vliegtuigmaatschappijen te leggen en door het aan de beoordeling van de rederijen over te laten wie er asiel mag aanvragen. Aan deze situatie moet een einde komen.
Er moet een gemeenschappelijk, humaan en ruimhartig vluchtelingenbeleid, een migratiestrategie, voor geheel Europa komen. Ik hoop niet dat er weer zoiets gebeurt en dat wij hier over twee weken weer doden moeten betreuren. Wij moeten vooruitkijken en proberen een andere oplossing te vinden dan het nemen van repressieve maatregelen.

McKenna
Mijnheer de Voorzitter, voor alle duidelijkheid, mijn groep heeft deze resolutie mede opgesteld maar om de een of andere reden zijn wij van de lijst gehaald.
Dit is iets wat we weer zullen zien gebeuren als we niet naar ons hele beleid kijken - die mentaliteit van het fort Europa, het feit dat we de barricades en de muren almaar hoger bouwen. We proberen mensen te beletten binnen te komen en we moeten maatregelen toepassen die asielzoekers ervan zullen weerhouden hun toevlucht te nemen tot zwarthandelaren in hun poging een land te bereiken waar ze asiel kunnen zoeken, waartoe ze het recht hebben volgens het Verdrag van Genève.
Er bestaat nogal wat hypocrisie over deze kwestie, en ik zou willen verwijzen naar mijn eigen minister van Justitie in Ierland, John O' Donoghue. In het weekend huilde hij krokodillentranen om deze gebeurtenis, maar toch heeft hij op alle mogelijke manieren de wetten in Ierland verscherpt om ervoor te zorgen dat er geen asielzoekers naar Ierland komen om een aanvraag in te dienen voor de vluchtelingenstatus, waartoe zij - ik zeg het nogmaals - het recht hebben volgens het Verdrag van Genève. Om de hypocrisie van de minister nader toe te lichten: gisteren was er, voor het eerst in de geschiedenis van het Verdrag van Genève, een bijeenkomst van de 141 landen die dit Verdrag in 1951 hebben ondertekend. Onze minister, die huilde om wat er in het weekend was gebeurd en zei dat het een van zijn ergste angsten was, vond deze bijeenkomst niet belangrijk genoeg om zelf bij te wonen.
Wij moeten ons beleid inzake de behandeling van asielzoekers en vluchtelingen werkelijk veranderen en we moeten ermee ophouden de barricades almaar hoger te bouwen om hen buiten te houden. We moeten beseffen dat er mensen zijn die wanhopig graag hun land uit willen en dat er redenen zijn waarom ze weg willen gaan. Het zijn mensen, het zijn niet de zogenaamde ongewenste personen, zoals sommigen graag denken. Ze zijn precies zo als de Ieren die op een bepaald moment wanhopig graag Ierland wilden verlaten en naar Amerika en andere oorden gingen - waar ze goed werden behandeld. Het is onze plicht om iedereen in deze wereld gelijk te behandelen.

Nielson
Mijnheer de Voorzitter, ook de Commissie is verontrust over het feit dat dergelijke dramatische gebeurtenissen zich telkens weer herhalen. Iedereen herinnert zich nog de tragische dood van de 58 Chinese verstekelingen in Dover vorig jaar. Helaas komen er bijna wekelijks mensen om bij hun pogingen een gebied te bereiken dat zij beschouwen als een gebied van vrede en welvaart bij uitstek. De mensensmokkel en -handel komt steeds meer in handen van de georganiseerde criminaliteit, die letterlijk munt slaat uit het lijden van vrouwen, mannen en kinderen die op zoek zijn naar een beter leven, of internationale bescherming nodig hebben.
Ofschoon op nationaal niveau en in het kader van de Schengensamenwerking reeds talrijke maatregelen zijn genomen ter bestrijding van deze afschuwelijke vorm van misdaad begrijpt de Commissie de gevoelens van frustratie van het Parlement wanneer het geconfronteerd wordt met de ogenschijnlijke tekortkomingen van de bestaande instrumenten. Er is inderdaad behoefte aan meer actie en betere samenwerking op nationaal, Europees en internationaal vlak. Daarom heeft de Commissie in november jongstleden een mededeling ingediend over een gemeenschappelijk immigratiebeleid. Het doel daarvan is met de toevoeging van een Europese dimensie synergie tot stand te brengen tussen de nationale inspanningen.
Een van de belangrijkste boodschappen die met deze mededeling wordt uitgedragen is dat preventie en bestrijding van illegale immigratie deel uitmaken van een allesomvattend migratiebeleid. Het is van cruciaal belang dat steun wordt opgebouwd voor een op de hoogste humanitaire normen gebaseerd gemeenschappelijk asielstelsel en voor een volwaardig, met onze tradities van gastvrijheid en solidariteit strokend immigratiebeleid.
Efficiëntere controle aan de buitengrenzen, betere consulaire samenwerking en versterkte politiële en justitiële samenwerking zijn sleutelelementen hierin, maar volstaan niet. Zeer belangrijk in dit opzicht zijn eveneens een partnerschap met de oorsprongs- en doorreislanden, een beleid voor duurzame terugkeer van illegale immigranten en de bestrijding van zwartwerk. Bij al deze maatregelen moeten de internationale verplichtingen en de mensenrechten volledig in acht worden genomen.
De Raad heeft reeds een besluit genomen over het kaderbesluit betreffende de bestrijding van mensenhandel, de richtlijn inzake aansprakelijkheid van vervoerders en de richtlijn en het kaderbesluit betreffende de aansprakelijkheid van smokkelaars. Deze vormen slechts de eerste stappen. In een bredere context bekeken is het van cruciaal belang dat het VN-Verdrag van Palermo inzake de bestrijding van grensoverschrijdende georganiseerde misdaad en de twee protocollen betreffende mensenhandel en mensensmokkel snel worden geratificeerd en op gecoördineerde wijze ten uitvoer worden gelegd. Dit Verdrag is de grondslag voor de erkenning van het probleem op wereldschaal en een betere aanpak daarvan.
Ons resten nog slechts enkele dagen tot de Top van Laken. Deze Top biedt ons de kans om een tussentijdse evaluatie te maken van de tenuitvoerlegging van de conclusies van Tampere. Dit zal tevens een unieke gelegenheid zijn om een nieuwe impuls te geven aan het hoogstnoodzakelijk gemeenschappelijk immigratie- en asielbeleid. De Unie is inderdaad achterop geraakt op deze gebieden. Een grote politieke inspanning om de achterstand in te halen zou de beste bijdrage zijn aan de nagedachtenis van de slachtoffers van Wexford.
De rijke wereld moet echter niet alleen de perspectieven op wereldschaal voor ogen houden. De rijke landen moeten ook eens in hun hart en hun portemonnee kijken. De stroom van ontwikkelingssteun van noord naar zuid bevindt zich algemeen gesproken op een weinig tevredenstellend niveau: slechts 0,22 procent van het BBP van de rijke landen. Er bestaat een band tussen dit aspect en hetgeen wij hier bespreken, en dit is dan ook de grote uitdaging waarmee wij worden geconfronteerd.
Togo

Rod
Mijnheer de Voorzitter, Togo bevindt zich nog altijd in een politieke malaise. De regelmatige veroordelingen van het Europees Parlement - de laatste dateert van september - vinden er geen gehoor. De mensenrechten worden er voortdurend met voeten getreden en van democratie is al helemaal geen sprake. De leider van de studentenvakbond, Honnjo Mawudzuro, is gevangengenomen. Afgelopen augustus is de voorzitter van de belangrijkste oppositiepartij, Yawovi Agboyibo, om oneigenlijke redenen tot zes maanden gevangenisstraf veroordeeld. Er hangen hem nieuwe rechtszaken boven het hoofd en president Eyadéma wil hem alleen op vrije voeten stellen als hij een gratieverzoek indient. Alleen iemand die schuldig is kan echter om gratie vragen en Yawovi Agboyido is onschuldig. Zijn enige fout is dat hij de misstanden van het regime aan de kaak heeft gesteld. Hij zou onvoorwaardelijk in vrijheid moeten worden gesteld en zich kandidaat moeten kunnen stellen voor de parlementsverkiezingen van maart aanstaande.
Vrije verkiezingen alleen maken geen democratie. Ook andere aspecten spelen een rol, zoals de vraag wie mag stemmen en wie zich kandidaat mag stellen. Zo hebben wij gezien wat er zich onlangs in Ivoorkust heeft afgespeeld en wat er nu in Congo Brazzaville gebeurt.
Het Europees Parlement moet deze nieuwe wantoestanden streng veroordelen en toezien op het goede verloop van de verkiezingen. De betrekkingen tussen Togo en de Europese Unie kunnen alleen worden genormaliseerd als de mensenrechten worden nageleefd en de rechtsstaat wordt bevorderd. Hiertoe dient de dialoog te worden aangeknoopt met de machthebbers en de leden van de oppositie. Om die reden moet de Paritaire Parlementaire Vergadering een missie naar Togo sturen om te onderzoeken in hoeverre de mensenrechten worden nageleefd en toe te zien op het goede verloop van de verkiezingen.

Schwaiger
Mijnheer de Voorzitter, commissaris Nielson, beste collega' s, West-Afrika is bezig zijn samenwerking in de vorm van een gemeenschappelijke markt te organiseren. Het schept gemeenschappelijke regionale, economische en politieke structuren. Als alles goed gaat, kunnen we volgend jaar in het kader van de ACS-bijeenkomst met de afgevaardigden in het nieuwe West-Afrikaanse regionale parlement van gedachten wisselen. Er zal gelegenheid zijn de samenwerking concreet in te vullen, maar op een aantal plaatsen wringt de schoen daarbij wel. Een van de voornaamste hindernissen is het autoritaire regime van president Eyadéma in Togo.
We eisen dat Yawowi Agboyibo onmiddellijk vrijgelaten en in zijn democratische rechten hersteld wordt. Hij werd zonder aanleiding gearresteerd en moet inmiddels een ongerechtvaardigde straf van zes maanden uitzitten. De president kan toch niet veel anders dan hem nu, na meer dan vijf maanden gevangenis, vrijlaten. We vragen niet om gratie, want hij heeft geen onrecht begaan. Hij heeft slechts op misstanden gewezen en hij dient zo snel mogelijk uit de gevangenis ontslagen te worden.
We betreuren het ten zeerste dat de poging die onze voorzitster Nicole Fontaine heeft ondernomen om president Eyadéma vorige week in Parijs te ontmoeten en hem vriendelijk te verzoeken tot deze vrijlating over te gaan geen succes heeft opgeleverd. Eyadéma speelt een kat-en-muisspel met ons. Daarom accepteren wij niet dat er nog langer ontwikkelingshulp vrijgemaakt wordt. We ondersteunen derhalve de Commissie in de opschorting van de ontwikkelingshulp. Toch hopen we het Togolese volk binnenkort opnieuw humanitaire hulp te kunnen bieden en we hopen ook dat de democratisering volgend jaar ondanks alle belemmeringen voortschrijdt en dat de verkiezingen voor het parlement alsmede, een jaar later, voor het staatshoofd zullen kunnen plaatsvinden. We doen een beroep op Eyadéma eindelijk een punt achter deze schertsvertoning te zetten.

Nielson
De Europese Commissie is bezorgd over het politieke klimaat in Togo. De heer Messan, een lokale journalist, en de heer Olympio, de leider van een oppositiepartij, zijn weliswaar kortgeleden vrijgelaten, maar de heer Agboyibo zit nog steeds in de gevangenis. Uit recente rapporten blijkt overigens dat nog meer journalisten zijn gearresteerd.
De Europese Unie heeft de regering van Togo herhaaldelijk duidelijk gemaakt dat zij bezorgd is over het politieke klimaat. Op 17 augustus jongstleden heeft zij nog stappen ondernomen bij de minister van Buitenlandse Zaken. Bij die gelegenheid heeft de Unie aangedrongen op vrijheid van handelen voor politieke partijen en media. Op 18 oktober jongstleden heeft de Unie een verklaring afgelegd waarin zij nogmaals uiting geeft aan haar bezorgdheid, met klem wijst op het belang dat zij hecht aan een vrij, open en transparant verkiezingsproces en bij president Eyadéma aandringt op vrijlating van de heer Agboyibo.
De Commissie heeft nota genomen van het besluit van de regering om van 10 tot 24 maart volgend jaar parlementsverkiezingen te houden. De Commissie heeft ongeveer 1,56 miljoen euro uitgetrokken om de verkiezingen te helpen voorbereiden. Dit geld zal gebruikt worden voor het aanschaffen van verkiezingsuitrusting en het drukken van stembiljetten. De financieringsovereenkomst is ondertekend, de eerste contracten zijn gesloten en de eerste leveranties zijn reeds ontvangen.
De Europese Unie heeft eveneens de uitnodiging van de minister van Buitenlandse Zaken van Togo aanvaard om deel te nemen aan de missie voor de verkiezingswaarneming. Deze deelname kan eventueel worden gecoördineerd door de Verenigde Naties, als deze zouden besluiten deze rol op zich te nemen. De voorwaarden voor de organisatie en de werkzaamheden van de waarnemersmissie moeten echter nog worden vastgesteld. Het Europees Parlement is natuurlijk hartelijk welkom als het aan deze missie voor de verkiezingswaarneming wil deelnemen.
De Commissie is evenwel teleurgesteld over het feit dat de regering nog steeds het memorandum of understanding niet heeft ondertekend, ofschoon dat absoluut nodig is om EU-waarnemers te kunnen inzetten. Zij blijft derhalve bij de regering van Togo aandringen op een spoedige ondertekening.
De Commissie blijft de politieke ontwikkelingen en de eerbiediging van de mensenrechten nauwlettend volgen, zeer zeker nu binnenkort parlementsverkiezingen worden gehouden. Zij is bereid te helpen bij de voorbereiding en de organisatie van de verkiezingen. Zij wil vooral de regering steunen in haar pogingen de voorwaarden te creëren voor transparante en vrije en democratische verkiezingen, zodat de Europese Unie de kans krijgt de samenwerking met Togo te hervatten.
Wij moeten hierbij namelijk aantekenen dat, afgezien van rechtstreekse acties ten behoeve van de meest kwetsbare en zwakke bevolkingsgroepen, de samenwerking met Togo officieel is opgeschort nadat het overleg met dit land in de tweede helft van 1998 zonder enig resultaat werd beëindigd. Wij hopen dat verandering mogelijk is, maar dit is een zeer moeilijk geval.
Winnaressen van de Sacharovprijs: Aung San Suu Kyi en Leyla Zana

Fraisse
Mijnheer de commissaris, waarde collega' s, zoals iedereen weet zijn Aung San Suu Kyi en Leyla Zana twee winnaressen van de Sacharovprijs die hun prijzen niet in ontvangst hebben kunnen nemen. Ik wil hier graag benadrukken dat het om twee vrouwelijke politici gaat die in een land wonen waarin vrouwen niet eenvoudig politieke functies kunnen bekleden of politieke activiteiten kunnen ontplooien. Turkije en Birma verdienen niet bepaald de hoofdprijs als het gaat om gelijke rechten voor mannelijke en vrouwelijke politici. U bent allen van de situatie op de hoogte. Deze twee vrouwelijke politici zijn echter wel democratisch gekozen en vertegenwoordigen het land, of beter gezegd: de één een politieke beweging en de ander een Koerdische minderheid.
In beide gevallen gaat het in ieder geval om vrouwen die anderen vertegenwoordigen. Dat is niet niks, want het zijn gekozen vrouwelijke politici. Het zijn twee vrouwen die moedige politieke keuzes hebben gemaakt. De één heeft geweigerd in ballingschap te gaan, juist omdat ze vertegenwoordigster van haar volk is. De ander wil niet om gezondheidsredenen in vrijheid worden gesteld omdat zich nog andere activisten in de gevangenis bevinden die zich eveneens inzetten voor de Koerdische minderheid.
Ons Europees Parlement wil deze winnaars van de Sacharovprijs om deze redenen uiteraard graag verwelkomen. Ook wil dit Parlement dat ze hun fundamentele vrijheid terugkrijgen. Wij moeten erop wijzen dat de artikelen 10 en 11 van het Handvest van de grondrechten uiteraard ook op hen van toepassing zijn, en dat de beginselen van de democratie hier op het spel staan. Wat Turkije betreft wil ik benadrukken dat dit land kandidaat is voor toetreding tot de Europese Unie. Wij moeten erkennen dat deze schending van de grondrechten zeer ernstig is en ons in dit kader afvragen of de Unie met dit land wel samenwerkingsbanden kan aanknopen.

Malmström
Mijnheer de Voorzitter, afgelopen week hebben wij de jaarlijkse Sacharovprijs uitgereikt aan drie mensen die zich inzetten voor vrede en verdraagzaamheid in een omgeving die allesbehalve vredig en verdraagzaam is. De uitreiking van de Sacharovprijs is niet alleen een pompeuze ceremonie, maar ook een belangrijk evenement dat veel weerklank vindt in de wereld en hopelijk een steun in de rug betekent voor moedige mensen die zich voor belangrijke zaken inzetten terwijl zij gebukt gaan onder onderdrukking en slavernij. Deze prijs is het symbool van het buitenlands beleid van de Unie, dat wil zeggen respect voor democratie en de mensenrechten in de gehele wereld.
De mensen die eergisteren werden onderscheiden leven weliswaar onder moeilijke omstandigheden, maar wel in vrijheid. Dat kan niet gezegd worden van twee eerdere prijswinnaressen: Aung San Suu Kyi, aan wie in 1990 de prijs is toegekend, en Leyla Zana, die in 1995 onderscheiden is. Deze twee moedige vrouwen, twee parlementariërs, worden ondanks internationale druk al jarenlang door hun eigen regering gevangen gehouden. Aung San Suu Kyi leeft vanwege het huisarrest dat zij opgelegd heeft gekregen al jarenlang geïsoleerd van de buitenwereld. Elf jaar geleden werd zij tot de legitieme leider van haar volk gekozen. De regering van Birma is iets soepeler geworden; er zijn de laatste tijd enkele politieke gevangenen vrijgelaten. Dat is echter niet genoeg. Aung San Suu Kyi moet, samen met de andere politieke gevangenen in het land, onmiddellijk vrijgelaten worden.
Leyla Zana wordt gevangengehouden in een land dat toetreding tot de Europese Unie heeft aangevraagd. Ik hoop dat Turkije op een dag deel zal uitmaken van het Europees Parlement. Maar de mensenrechtensituatie moet radicaal en drastisch verbeterd worden voordat wij zelfs maar kunnen beginnen met onderhandelen over het lidmaatschap. Leyla Zana en alle andere politieke gevangenen in Turkije moeten ook worden vrijgelaten.
Alle partijen in het Europees Parlement zijn vastbesloten om de wereld, Birma en Turkije te blijven herinneren aan het lot van deze twee vrouwen en aan de strijd voor de mensenrechten, de democratie en de vrijheid van meningsuiting waarvoor zij symbool staan. Ik hoop dat de Commissie ook kan vertellen wat zij gaat doen om deze twee vrouwen volgend jaar vrij te krijgen.

Maij-Weggen
Voorzitter, het is ruim tien jaar geleden dat Aung San Suu Kyi, de door 80% van de bevolking gekozen president van Birma, zowel de Nobelprijs als de Sacharovprijs ontving voor haar vreedzame protest tegen de militaire coup en de militaire dictatuur in haar land. Sinds tien jaar leeft ze permanent of in de gevangenis of onder huisarrest terwijl haar land is veranderd in een van de meest gewelddadige landen ter wereld. Meer dan de helft van de leden van het parlement zijn gevlucht, zitten in de gevangenis, zijn verdreven of omgebracht en enkele miljoenen Birmezen zijn gevlucht naar India, naar Bangladesh, naar Thailand, naar Maleisië of naar de Verenigde Staten en Europa. In Birma is sprake van een enorme repressie van de leden van de partij van mevrouw Aung San Suu Kyi en leden van minderheidsgroepen. Ook is er sprake van gedwongen arbeid bij de bouw van infrastructuur en is Birma intussen na Bolivia het tweede drugsexportland ter wereld.
Deze militaire dictatuur drijft op drugs, op gedwongen en goedkope arbeid, op terreur en op geweld en die situatie duurt al meer dan tien jaar. Onze vraag is opnieuw: Europese Commissie, stel een investeringstop of een economische boycot in tegen dit land zoals de Verenigde Staten dat intussen hebben gedaan. Het is misschien de beste straf voor deze gewelddadige dictatuur en het beste cadeau dat u aan de gekozen president van Birma, mevrouw Aung San Suu Kyi, mee kunt geven.
Voorzitter, mijn medeleven gaat ook uit naar Leyla Zana. Het is niet goed dat een land dat wil toetreden tot de Europese Unie een dergelijke kwestie zo lang door laat zieken. Laat ook Turkije laten zien dat het een rechtsstaat wil zijn en Leyla Zana zo snel mogelijk een volwaardige plaats wil bieden in haar land en ook in het parlement waarin ze werd gekozen.

Wuori
Mijnheer de Voorzitter, op het diner ter ere van de Sacharovprijzen van dit jaar werd weer gesproken over de mogelijkheid alle prijswinnaars bij elkaar te krijgen. Deze twee winnaressen hebben te maken met hetzelfde probleem als voorheen: zij leven nog steeds in onvrijheid, Leyla Zana in een Turkse gevangenis en Aung San Suu Kyi onder huisarrest in Birma. Dat is onaanvaardbaar en tegelijkertijd voor ons een teken dat in de strijd voor de mensenrechten naast feestelijkheden ook volharding en follow-up nodig zijn. Aangezien beiden in de ogen van hun regeringen bovendien gevaarlijke criminelen zijn, kan ik niet nalaten erop te wijzen dat de eerste winnaar van de Sacharovprijs, Nelson Mandela, en het in die tijd door hem geleide ANC lijken te voldoen aan de definitie van terrorisme die door de Europese Unie momenteel opgesteld wordt. Nu, achteraf, blijkt dus dat wij als tegenstanders van de apartheid het terrorisme hebben gesteund.
Vergeten dreigt te worden dat er zonder hevige conflicten, zonder maatschappelijke polemos geen democratie kan zijn. Het recht op en het uiten van politieke meningsverschillen en de juridische bescherming van al dan niet terecht als verdachte aangemerkte personen moeten aanzienlijk beter worden gegarandeerd dan nu in Laken gaat gebeuren.

Schulz
Mijnheer de Voorzitter, ik heb een minuut spreektijd en aangezien u de ondervoorzitter bent die in dit Parlement verantwoordelijk is voor de hervorming van het parlementaire werk, zal ik proberen u te demonstreren hoeveel zinvols er in een minuut te zeggen valt.
Alle fracties zijn het eens. Een vermaard Beiers cabaretier verklaarde ooit na een bezoek aan het Beierse deelstaatparlement eindelijk te weten wat parlementarisme is: "Alles is al gezegd, alleen nog niet door iedereen." Daarom wil ik niet alles herhalen wat zij die voor mij het woord hebben gevoerd terecht en zeer treffend gezegd hebben, maar slechts te kennen geven dat ik me aansluit bij de betogen van mijn voorgangers. Zij hebben gelijk, het is een schandaal dat mevrouw Sana, mevrouw Zana en mevrouw Suu Kyi niet naar ons toe konden komen om de prijzen in ontvangst te nemen. Dat zij nog altijd - en nog wel door een land dat tot de EU toe wil treden - onrechtmatig gevangen gehouden worden is inacceptabel. Hartelijk dank voor uw aandacht.

De Voorzitter
Mij is als kind bijgebracht dat als men iets niet in twee minuten kan zeggen, men beter de mond kan houden. Dit ter aanvulling op uw commentaar.

Nielson
Mijnheer de Voorzitter, soms moet men veel tijd nemen om niets te zeggen. Afin, ik moet zeggen wat ik van plan was te zeggen. Wij hechten hier groot belang aan. Ik voeg hieraan toe dat het werk van het Parlement op dergelijke gebieden op zich al belangrijk is. Daarmee kan men ook de manier beïnvloeden waarop Europa wordt gezien door Europeanen en niet-Europeanen.
De Raad Algemene Zaken heeft in zijn conclusies van oktober jongstleden aangedrongen op de vrijlating van alle politieke gevangenen in Birma, met inbegrip van Aung San Suu Kyi. De Commissie heeft krachtige steun betuigd aan die oproep, en doet dat nog steeds. Afgelopen zaterdag was het tien jaar geleden dat Aung San Suu Kyi de Nobelprijs voor de vrede kreeg. Natuurlijk was zij in het verleden ook de winnares van de Sacharovprijs. Zij was en is een ongelooflijk sterk symbool, een belichaming van de principes die met deze prijzen tot uiting worden gebracht. Zij is een ware bron van inspiratie voor haar volk en voor de wereld in het algemeen. Ik weet dat zij enorme steun geniet in dit Parlement, en ik schaar mij volledig achter die steun.
Aung San Suu Kyi heeft besloten als gevangene in haar land te blijven en discussies te voeren met de autoriteiten die haar gevangen houden om in staat te zijn haar doel, democratie voor haar land, te blijven nastreven. Dit besluit is een maatstaf voor zowel haar moed als haar gehechtheid aan niet-gewelddadige actie.
Haar volharding, hartstocht en wijsheid waren een zeer belangrijke factor in de positieve ontwikkelingen die zich het afgelopen jaar in Birma hebben voorgedaan, ofschoon die ontwikkelingen natuurlijk slechts het begin kunnen zijn van een groter, diepgaander proces dat zijn beslag moet krijgen in een opbouwende en meer concrete dialoog, een dialoog die gefundeerd is op de eerbiediging van de internationaal erkende normen voor de mensenrechten.
Daarom willen wij eer bewijzen aan Aung San Suu Kyi en haar verzekeren van onze steevaste bewondering en steun. Tegelijkertijd willen wij echter de regering ertoe aanmoedigen deze baanbrekende dialoog op actieve wijze voort te zetten. Wij hebben reeds gewezen op de bereidheid van de Europese Unie positieve maatregelen te overwegen als de huidige besprekingen concrete resultaten opleveren. Deze resultaten moeten echter voor ons zichtbaar zijn, hetgeen onder meer betekent dat de honderden politieke gevangenen die nog steeds in Birmaanse gevangenissen opgesloten zitten snel worden vrijgelaten.
Het geval van Leyla Zana is de Commissie wel bekend. In verschillende voortgangsverslagen over Turkije wordt daar gewag van gemaakt. Herhaaldelijk hebben wij de Turkse autoriteiten duidelijk gemaakt dat wij ons ongerust maken over dit geval. De Commissie weet dat het geval van mevrouw Zana verscheidene keren in het Europees Parlement is besproken en kortgeleden opnieuw aandacht heeft gekregen in het kader van zowel het verslag van het Europees Parlement over Turkije als de Gemengde Parlementaire Commissie EU-Turkije van afgelopen november.
Het verheugt de Commissie dat het Europees Parlement opnieuw aandacht aan dit geval besteedt. Zoals in het voortgangsverslag over Turkije 2001 staat, verwacht de Commissie in deze context dat Turkije zich zal houden aan de uitspraak van het Europees Hof van de Rechten van de Mens van 17 juli 2001, die luidt dat in dit geval geen eerlijk proces heeft plaatsgevonden. Dit zou van de kant van Turkije een belangrijke stap zijn in de richting van daadwerkelijke tenuitvoerlegging van de recente grondwetswijziging waarin het recht op een eerlijk proces uitdrukkelijk wordt gegarandeerd.

De Voorzitter
Het gecombineerd debat is gesloten.
De stemming vindt vandaag om 18.30 uur plaats.

Nepal
De Voorzitter
Aan de orde is het gecombineerd debat over de volgende ontwerpresoluties:
B5-0761/2001 van de heer Collins, namens de UEN-Fractie,
B5-0772/2001 van de heer Van den Berg e.a., namens de PSE-Fractie,
B5-0780/2001 van de leden Vinci en Herman Schmid, namens de GUE/NGL-Fractie,
B5-0794/2001 van mevrouw Malmström, namens de ELDR-Fractie,
B5-0807/2001 van de heer Mann, namens de PPE-DE-Fractie,
B5-0810/2001 van de leden Messner en McKenna, namens de Verts/ALE-Fractie,
over de situatie in Nepal.

Thors
Mijnheer de Voorzitter, geachte commissaris, de ontwikkelingen in Nepal zijn zorgwekkend. Het is mij afgeraden om er de komende maanden naartoe te reizen. Nepal is een van de armste landen ter wereld, waar het BBP slechts 220 dollar per persoon per jaar bedraagt. De ontwikkeling van de kinderen in Nepal is alarmerend. Van de kinderen onder de vijf jaar is 54 procent te klein. Als gevolg van slechte voeding hebben zij een groeiachterstand.
Het analfabetisme is een ander groot probleem. Van de mannen kan 63 procent, van de vrouwen echter slechts 28 procent lezen. Dezelfde tendens is te zien bij de toegang tot het basisonderwijs en het hoger onderwijs. Dit is de reden voor de Finse afdeling van UNICEF om een groot project te beginnen gericht op het verbeteren van het onderwijs voor meisjes in Nepal en op het bevorderen van de plattelandsontwikkeling.
Er zijn meer problemen, onder andere de extreme politisering van het onderwijssysteem. Ondanks de onrust in het land wordt het project zowel in Katmandu als buiten de stad voortgezet. De mensen die ik heb gesproken zeggen dat de recente opstand niet maoïstisch is, maar dat het om een algemene tendens gaat. Volgens een aantal afgevaardigden in het Parlement brengt een tweedeling van Nepal, zoals in Tibet, risico's met zich mee. Hiermee zijn de woordvoerders waarmee ik heb gesproken het niet eens.
Wij zijn ons ook bewust van het feit dat de onrust in het land veroorzaakt wordt door het gebrek aan vertrouwen van de bevolking in de persoon die het roer heeft overgenomen na de tragische gebeurtenissen in de koninklijke familie afgelopen zomer. Dit gebrek aan vertrouwen berust voor een deel op het vermoeden dat er ook andere moorden zijn gepleegd door vooraanstaande leden van het koninklijk huis.
Naar onze mening komen de mensenrechten, de persvrijheid en de traditionele vrijheden ernstig in het geding. Dat is iets waar wij alert op moeten zijn. Maar verder moet de ontwikkeling van het land voortgezet worden.

Mann, Thomas
Mijnheer de Voorzitter, de maoïstische rebellen in Nepal hebben de wapenstilstand eenzijdig opgezegd. Tweehonderdvijftig doden in luttele dagen zijn het gevolg. Zo krijgt een wrang hoofdstuk in de geschiedenis van deze jonge democratie een vervolg. De escalatie van het geweld heeft binnen zes jaar 2500 mensenlevens geëist. Er werden lukraak politieagenten gedood, bomaanslagen gepleegd, zelfs in het centrum van Katmandu, en onschuldige mensen moesten het leven laten.
De strijd van de maoïsten, kennelijk ondersteund door communisten in China, bergt het gevaar van een burgeroorlog in zich. De economische schade is enorm, alleen al bij de voornaamste inkomstenbron, het toerisme: afgelopen maand brachten nog maar 24.000 reizigers een bezoek aan Nepal. Dat zijn er 40 procent minder dan een jaar geleden. De internationale gemeenschap heeft tot nu toe slechts toegezien, maar door het uitroepen van de noodtoestand, waarbij voor het eerst het leger werd ingezet, is daarin plotsklaps verandering gekomen. India zal Nepal met helikopters en nachtkijkers terzijde staan en de Verenigde Staten overwegen een militaire bijdrage te leveren.
Toch dient aan politieke stappen voorrang gegeven te worden. We roepen de opstandelingen op de wapens neer te leggen en naar de onderhandelingstafel terug te keren. Er is een doel dat ze trouwens nooit zullen bereiken, namelijk de afschaffing van de constitutionele monarchie. Op grond van de bezoeken die ik nu al zeven jaar regelmatig aan het land breng, weet ik zeker dat de Nepalezen in overweldigende meerderheid achter deze staatsvorm staan, om het even tot welke geloofsovertuiging of etnische groep ze behoren. Koning Gyanendra verdient onze onvoorwaardelijke steun. Hij heeft de Nepalese grondwet erkend. Hij gaat voort op de weg van zijn gedode broer door zich in te zetten voor de democratie en de rechtsstaat. Maar we roepen ook de regering en de politieke partijen op eindelijk een begin te maken met economische en structuurhervormingen en de corruptie stelselmatig te bestrijden. De bevolking heeft concrete maatregelen ter bestrijding van de armoede verdiend. Mijnheer de commissaris, de Europese Unie heeft Nepal alleen al de afgelopen tien jaar met 120 miljoen euro ondersteund. Veel van deze projecten ken ik uit eigen waarneming. Ze zijn voortreffelijk. We zijn een van de belangrijkste partners voor Nepal en daarom kunnen we bij het vervullen van de rol van eerlijke bemiddelaar ons volle gewicht in de schaal werpen.

Maes
Om het toch iets meer genuanceerd te zeggen, mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, de noodtoestand is afgekondigd en het is juist dat de maoïsten de onderhandelingen hebben opgeblazen, maar de rechtsstaat wordt inmiddels ondermijnd. Hoeveel slachtoffers er vallen weten we niet. De helicopters schieten vanuit de lucht en de pers is gemuilkorfd. Er heerst in Nepal terreur en contra-terreur. Kindsoldaten worden geronseld en ik vraag mij af of dit dan de oplossing zal brengen in een land waar men burgeroorlog wil voorkomen terwijl 12% van de bevolking 95% van de bezittingen heeft en 70% van de macht controleert en waar bovendien corruptie hoogtij viert.
De maoïsten hebben inmiddels een deel van het land bezet. Er zijn echte politieke, maar wel vreedzame, veranderingen nodig en daartoe moeten niet alleen de rebellen, maar ook de hard-liners van het regime bereid zijn. Namens onze fractie vragen wij de Commissie om haar werkstuk over de conflictpreventie ter hand te nemen samen met het verslag-Lagendijk dat wij precies vandaag hebben goedgekeurd. Wij moeten vredesonderhandelingen tot stand kunnen brengen en daartoe druk uitoefenen op alle partijen in binnen- en buitenland.

Nielson
Evenals het Parlement maakt ook de Commissie zich bezorgd over de verslechtering van de situatie in Nepal. Ook wij koesterden hoge verwachtingen van de onderhandelingen die drie maanden geleden door de regering-Deuba op gang werden gebracht. De vertegenwoordigers van de EU hebben contacten gehad met de koninklijke Nepalese regering en daaruit de conclusie kunnen trekken dat de heer Deuba zich oprecht inzet voor een duurzame vrede met de maoïstische guerrilla om daarna de aandacht te kunnen toespitsen op de aanzienlijke ontwikkelingsbehoeften van het land. Het is niet geheel duidelijk waarom de onderhandelingen schipbreuk hebben geleden, maar de maoïsten hebben als eersten het staakt-het-vuren gebroken.
De Commissie is het eens met de stelling dat er risico' s bestaan voor het ontstaan van een burgeroorlog in dit land. Ook zij vreest dat de huidige noodtoestand een fragiele democratie, een door jarenlange politieke instabiliteit en corruptie ondermijnde democratie, in gevaar brengt. De EU heeft de nieuwe golf van geweld onmiddellijk veroordeeld en aangedrongen op herstel van de vrede en van de rechtsorde. De Commissie is momenteel bezig met de voorbereiding van haar samenwerkingsstrategie voor de komende vijf jaar. In de huidige omstandigheden zijn versteviging van de democratie, preventie van conflicten en uitroeiing van de armoede de belangrijkste doelstellingen van haar strategie voor Nepal.
De politieke dialoog tussen de EU en Nepal moet worden voortgezet en verder worden versterkt. Daarnaast moet in de samenwerkingsdoelstellingen ook de bevordering worden opgenomen van ontwikkelingsinitiatieven in de armste gebieden van het land, opdat een tegengewicht kan worden geboden voor de gevoelens van frustratie en rancune onder de lokale bevolking. In al haar huidige en toekomstige samenwerkingsactiviteiten zal de EU de situatie constant en nauwgezet in de gaten houden, met inbegrip van de veiligheidsaspecten die de ontwikkelingssamenwerking in gevaar zouden kunnen brengen.

De Voorzitter
Het gecombineerd debat is gesloten.
De stemming vindt vandaag om 18.30 uur plaats.

Congo
De Voorzitter
Aan de orde is het gecombineerd debat over de volgende ontwerpresoluties:
B5-0773/2001 van de leden Van den Berg en Sauquillo Pérez del Arco, namens de PSE-Fractie,
B5-0781/2001 van de leden Sylla en Miranda, namens de GUE/NGL-Fractie,
B5-0785/2001 van de leden Maes en Rod, namens de Verts/ALE-Fractie,
B5-0795/2001 van de leden Van den Bos en Dybkjær, namens de ELDR-Fractie,
B5-0808/2001 van de leden Van Hecke en Posselt, namens de PPE-DE-Fractie,
over de situatie in de Democratische Republiek Congo.

Maes
Eén minuut spreektijd is weinig voor 52 miljoen mensen en drie miljoen doden mijnheer de Voorzitter, maar toch probeer ik het.
De rijkdommen van het land worden geplunderd door vriend en vijand, zo wordt de coltran die wij in onze mobilofoons en onze militaire tuigen gebruiken door de Rwandezen in de Kivu uitgebaat en geëxploiteerd ten eigen profijte. Dat betekent honderdduizenden dollars opbrengst voor de Rwandese oorlogskas en wat doen wij met onze politiek van twee maten en twee gewichten? Wij steunen het vredesproces van Lusaka en wij vragen de terugtrekking van de vreemde troepen en de bevordering van de inter-Congolese dialoog. Maar waarom zou Rwanda deze oorlogsbuit in de steek laten en zich terugtrekken tot aan de grenzen om over de veiligheid van die grenzen te waken als dat nodig mocht blijken? Rwanda blijft de Kivu bezetten en heeft daar voordeel bij en wij steunen Rwanda met vele honderdduizenden euro's.
Wij willen een inter-Congolese dialoog, maar verwachten wij nu echt dat de vertegenwoordigers die uit bezet gebied naar die dialoog komen als Congolezen zullen spreken of spreken zij als Rwandezen? In Kinshasha denken ze het laatste. Intussen steunen wij Rwanda en vraag ik: waarom steunen wij dan de DRC niet? Moeten de mensen van Congo dan echt allemaal eerst van honger omkomen eer wij met een structureel programma over de brug komen?

De Voorzitter
Mevrouw Maes, het is aan uw fractie om te beslissen aan welke onderwerpen zij aandacht wil besteden. Dat is niet onze taak.

Khanbhai
Mijnheer de Voorzitter, de Democratische Republiek Congo is noch democratisch, noch een republiek. Het is een land met vruchtbare grond, met een enorme rijkdom aan bodemschatten, en een arme, zieke en hongerlijdende bevolking. Deze mensen zijn geplunderd door wrede en corrupte dictators, die zich ook nu nog blijven verrijken. Soldaten uit buurlanden, zoals Rwanda en Congo, gaan door met het in het wilde weg plunderen, verkrachten en doden van burgers. Hele dorpen en steden worden verwoest. Meer dan 2 miljoen mensen zijn vermoord en 1 miljoen mensen leven in vluchtelingenkampen.
De VN heeft op 7 november 2001 resolutie 1376 aangenomen. Daarin wordt aangedrongen op ontwapening en demobilisatie, repatriëring, hervestiging en reïntegratie van de gewapende groeperingen. Deze maatregelen zijn van essentieel belang, maar hoe zullen zij ten uitvoer worden gelegd? Wie zal de leiding op zich nemen in deze actie? De EU, de VS of de VN? Of zal dit een van de vele VN-resoluties zijn die ergens in een stoffige la verdwijnen?
De afgelopen maand was ik in Ghana om een conferentie van Afrikaanse politici bij te wonen. Daar was ook een oudgediende politicus van de DRC. Hij had enorme moeilijkheden gehad om de DRC te verlaten en stelde mij de volgende vraag: "Hoe kunnen Afrikaanse landen zoals de DRC zich bevrijden van de regimes van corrupte dictators?" Ik kon daarop niet antwoorden. Hij stelde mij toen een tweede vraag: "Moeten wij soms terroristen gaan kweken om Europa en de VS aan te vallen en aldus efficiënte acties zoals in Afghanistan uit te lokken?" Ook daar had ik geen antwoord op. Laten wij er daarom voor zorgen dat actie wordt ondernomen voordat deze arme mensen de wanhoop nabij zijn.

Nielson
Ik wil allereerst de leden van het Parlement eraan herinneren dat wij dit jaar de grootste leverancier van humanitaire hulp aan de DRC zijn: 35 miljoen euro voor door ECHO gefinancierde activiteiten en ongeveer 10 miljoen euro uit andere bronnen. Het bedrag van 10 miljoen euro is vooral bestemd voor basisgezondheidszorg in het door de regering gecontroleerde gedeelte en het bedrag van 35 miljoen euro gaat naar het oostelijk gedeelte, waar geen enkele andere organisatie op deze manier actief is. De terbeschikkingstelling van 45 miljoen euro voor deze doelstellingen is, gezien de omstandigheden daar, op zich al een prestatie, en ik wil dan ook namens de mensen die daar onder soms nog uiterst gevaarlijke omstandigheden werken, zeggen dat wij daar erg trots op zijn.
Wij hebben in de afgelopen jaren geen moeite geschuwd om het vredesproces in het gebied van de Grote Meren vooruit te helpen. Gedurende de gehele rampzalige recente geschiedenis van dit gebied zijn wij daar actief geweest. Overal waar dat mogelijk was hebben wij de verschillende samenwerkingsinstrumenten gebruikt om het lijden van de bevolking te verlichten. Wij hebben bovendien al onze invloed aangewend om een duurzame vrede in het gebied te bevorderen.
Ik wil nu enkele meer gedetailleerde opmerkingen maken over het vredesproces van Lusaka. Wij geven hier niet alleen politieke steun aan. De Commissie heeft namelijk reeds met 2,65 miljoen euro uit het regionaal programma van de SADC bijgedragen aan de financiering van de onderhandelingen in Lusaka. De logistiek van de Gemengde Militaire Commissie, die moet toezien op het staakt-het-vuren, is gefinancierd met de GBVB-begrotingskredieten ten bedrage van 1,2 miljoen euro. Voor de bevordering van de inter-Congolese dialoog is een bedrag van 2,34 miljoen uit het EOF ter beschikking gesteld en wij overwegen daarvoor nog eens 1 miljoen euro beschikbaar te stellen uit de begrotingskredieten voor de snellereactiefaciliteit. Met dat bedrag willen wij de bijeenkomst financieren van de inter-Congolese dialoog die in januari in Zuid-Afrika moet plaatsvinden. Wij leveren dus een belangrijke bijdrage aan al deze activiteiten.
Toch is de Commissie bezorgd over het gebrek aan concrete resultaten bij de besprekingen in het kader van de inter-Congolese dialoog die van 15 tot en met 19 oktober in Addis Abeba heeft plaatsgevonden. De moeilijkste vraagstukken voor de toekomst van het land moeten nog aan de orde komen. De Commissie is blij met de aankondiging van de heer Masire dat de dialoog eind januari-begin februari 2002 zal worden hervat in Zuid-Afrika.
De Commissie heeft Congo altijd gesteund. Zoals ik zojuist al zei zijn wij de grootste leverancier van humanitaire hulp en een van de weinige donors die de afgelopen jaren in het land actief zijn gebleven. Desalniettemin is de Commissie van mening dat van stabiliteit van de DRC en duurzame ontwikkeling geen sprake kan zijn zolang de partijen bij de dialoog zich niet duidelijk verbinden tot de instelling van en de deelneming aan één politiek bestel. Als zij daar geen duidelijk "ja" tegen zeggen, zal ook hulp van buitenaf weinig kunnen uitrichten.
Dan zijn er nog problemen in verband met de externe krachten. Dit zijn serieuze problemen, en als er geen uitzicht ontstaat op een geloofwaardige oplossing daarvoor, zal ook al het andere niets uithalen. Al deze zaken moeten dus in een soort van evenwichtige, algemene aanpak worden behandeld.
Als er een politieke verbintenis is, zullen wij natuurlijk een veel betere basis hebben voor de totstandbrenging en uitvoering van een efficiënt samenwerkingsprogramma. Ik wil graag in staat zijn - en daar werken wij ook aan - in januari, in de context van de hervatting van de inter-Congolese dialoog, het nationaal indicatief programma te ondertekenen. Dit is de lijn waartoe wij in de Commissie hebben besloten. De andere activiteiten die verband houden met het vredesproces, te weten demobilisatie en de totstandbrenging van een nieuwe levensbasis voor oud-strijders, zullen ten uitvoer worden gelegd naarmate ter plekke vorderingen worden gemaakt.
Ik wil hierbij graag aantekenen dat de activiteiten van de Commissie in de Grote Meren slechts een onderdeel zijn van een meer algemeen en duurzaam streven naar een versterkte politieke aanwezigheid van de EU in Afrika. Met de Overeenkomst van Cotonou heeft de Unie bevestigd dat zij niet van plan is haar langdurige samenwerking met Afrika terug te schroeven. Het kredietvolume van 15 miljard euro dat wij in de komende vijf jaar hiervoor ter beschikking zullen stellen, is een duidelijk bewijs van onze vastberadenheid.

De Voorzitter
Het gecombineerd debat is gesloten.
De stemming vindt vandaag om 18.30 uur plaats.

Nieuwe Europese arbeidsmarkten, open voor allen, met toegang voor allen
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag (A5-0375/2001) van de heer Nobilia, namens de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, over de mededeling van de Commissie over de nieuwe Europese arbeidsmarkten, open voor allen, met toegang voor allen (COM(2001) 116 - C5-0188/2001 - 2001/2084(COS)).

Weiler
Mijnheer de Voorzitter, beste collega' s, het is voor mij wat ongebruikelijk dat de rapporteur niet aanwezig is. Desondanks zou ik hem vanaf deze plaats onze gelukwensen willen overbrengen, want de Fractie van de Europese Sociaal-Democraten onderschrijft zijn verslag en we zullen het zoals het is goedkeuren. We onderschrijven ook de mededeling van de Commissie, hoewel we van mening zijn dat men er niet mee kan volstaan een opsomming van geconstateerde hindernissen te geven en de wetgevende initiatieven voorlopig maar uit te stellen. We hopen dan ook nog voor de Voorjaarstop voorstellen in die richting voorgelegd te krijgen, tezamen met een doortimmerd actieplan.
Een punt van kritiek is dat de voorgestelde dan wel opgesomde tekortkomingen in de beroepskwalificatie voor de hightech-branche natuurlijk niet volstaan. Als socialisten willen we alle werknemers de kans bieden van de mobiliteit te profiteren om zo het onderlinge verkeer tussen de Europese arbeidsmarkten te vergroten. Maar dat zijn wel kansen die we hun ook daadwerkelijk moeten bieden. De nieuwe arbeidsmarkt mag niet slechts voor speciale, kleine groepen openstaan. Integendeel, hij dient toegankelijk te zijn voor alle werknemers in Europa. Daarom denk ik ook dat we van de Commissie creatieve ideeën en oplossingen nodig hebben en niet slechts een opsomming van de knelpunten. Verder hebben we ook een onderzoek nodig waarin mogelijke ontregelingen van de arbeidsmarkt in grensregio' s of in bepaalde sectoren als de bouw en het vervoer onder de loep genomen worden.
Wat we bovenal nodig hebben is een analyse van en een discussie over de resultaten van de verschillende schoolsystemen in Europa, want helaas hebben niet alle Europese staten de schitterende rapportcijfers behaald die eigenlijk van hen verwacht mogen worden.

De Voorzitter
Mevrouw Weiler, ik stel voor een brief te sturen aan de heer Nobilia om hem duidelijk te maken dat hij het Parlement en de door hem vertegenwoordigde commissie schoffeert met zijn afwezigheid.

Nielson
Mijnheer de Voorzitter, ik ben blij met het verslag van het Parlement over de mededeling van de Commissie over de nieuwe Europese arbeidsmarkten. Dit is een nuttige bijdrage aan de voorbereiding van de in deze mededeling aangekondigde actieplannen voor vaardigheden en mobiliteit. Ik wil ook de rapporteur bedanken - en dat zal ik schriftelijk doen - voor zijn inspanningen en het overzicht met de bijdragen van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs, media en sport, en het advies van het Economisch en Sociaal Comité.
In haar mededeling stelt de Commissie drie actielijnen voor ter verbetering van de werking van de arbeidsmarkten: ten eerste de wegwerking van de belemmeringen op het gebied van de vaardigheden en de vermindering van de grote verschillen op dat gebied, ten tweede de wegwerking van de belemmeringen voor de mobiliteit en ten derde de verbetering van de informatie en de transparantie.
De task force op hoog niveau voor vaardigheden en mobiliteit, die in het leven werd geroepen op grond van een door de Commissie in aansluiting op de Europese Raad van Stockholm gedaan voorstel, zal spoedig een aanbeveling doen voor een reeks aanvullende beleidsinitiatieven op nationaal en Europees vlak waarmee tot 2005 iedereen toegang moet worden gegarandeerd tot de Europese arbeidsmarkten. Het verslag van de task force zal in december van dit jaar worden voorgelegd aan de Commissie en op grond daarvan zal de Commissie aan de Europese Raad van Barcelona in het voorjaar 2002 een actieplan presenteren.
Tijdens de laatste bijeenkomst van de task force heeft de rapporteur een ontmoeting gehad met de voorzitter en de leden hiervan. De task force was toen al in het bezit van het ontwerpadvies van het Parlement en heeft daar in zijn besprekingen dan ook rekening mee kunnen houden.
Het actieplan zal een reeks beleidsinitiatieven behelzen. Deze moeten een kader vormen voor de te ondernemen actie en hun beslag krijgen in concrete juridische teksten, programma' s of initiatieven. Daarbij zullen niet alleen de lidstaten, maar ook de sociale partners, de regionale en lokale overheden en de belanghebbende organisaties worden betrokken.
Dan wil ik nu nader ingaan op een aantal belangrijke vraagstukken die de rapporteur in zijn toelichting aan de orde stelt. Ten eerste breekt hij een lans voor een daadwerkelijke deelneming van de sociale partners aan de representatieve instanties. Ik ben het er mee eens dat dit een belangrijke factor is in het streven naar betere betrekkingen tussen werkgevers en werknemers en een belangrijke bijdrage kan zijn aan de goede werking van de arbeidsmarkten. Wij moeten echter ook voor ogen houden dat de dynamische ontwikkeling van de arbeidsmarkt geen afbreuk mag doen aan de toegang tot de arbeidsmarkt van al degenen die tot nu toe uitgesloten waren van de nieuwe ontwikkelingen. Ik ben het er mee eens dat gestreefd moet worden naar een grotere betrokkenheid van de sociale partners bij de nationale actieplannen.
Ten tweede stelt de rapporteur voor een akkoord te sluiten over het belastingpakket teneinde de verschillen tussen de lidstaten te verminderen. Er zijn nog steeds grote verschillen tussen de lidstaten wat de fiscale behandeling van personen en ondernemingen betreft. De Commissie kan echter geen specifieke voorstellen doen op dat gebied, daar dit buiten de werkingsfeer van het actieplan van de Commissie zou vallen.
Ten derde wordt voorgesteld te zorgen voor een grotere participatie van de regionale en lokale instanties in de opstelling van de nationale actieplannen. Dit voorstel komt goed van pas, daar hiervoor ook in de richtsnoeren voor de werkgelegenheid uitdrukkelijk wordt gepleit.
Ten vierde beveelt de rapporteur aan de toegang van lokale en regionale instanties tot onderzoekmogelijkheden in het kader van het zesde kaderprogramma te verbeteren. Inderdaad maken de inspanningen om via onderzoekinvesteringen de situatie van de benadeelde regio' s en gebieden te verbeteren deel uit van het opbouwproces van vaardigheden en menselijk kapitaal waardoor banen in die regio' s kunnen worden gecreëerd.
Tot slot stelt hij voor een gemeenschappelijke rechtsgrondslag te creëren voor de non-profitsector. Mijns inziens moet dit nog eens onderzocht en overdacht worden. Wij moeten namelijk voorkomen dat onnodige lasten worden opgelegd aan een sector die aanzienlijke mogelijkheden tot het creëren van banen heeft.
Ik wil het Parlement nogmaals hartelijk bedanken voor dit verslag, voor zijn bijdrage aan het actieplan van de Commissie en zijn steun aan de verdere openstelling van de Europese arbeidsmarkten.

De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt vandaag om 18.30 uur plaats.

Regionale en minderheidstalen/Taaldiversiteit
De Voorzitter
Aan de orde is het gecombineerd debat over twee mondelinge vragen aan de Commissie:
B5-0537/01 van de leden Morgan en O' Toole, namens de PSE-Fractie, over minderheidstalen.
B5-0753/2001 van de heer Wyn e.a., namens de Verts/ALE-Fractie, over taaldiversiteit.

Morgan
Mijnheer de Voorzitter, tot mijn genoegen zie ik dat u de titel van dit debat hebt veranderd: nu gaat het over regionale en minder gebruikte talen. Ik ben trouwens al blij dat dit onderwerp überhaupt wordt besproken. Het is pas de eerste keer in acht jaar dat in dit Parlement een debat wordt gevoerd over minder gebruikte talen, en dit komt ook zeer gelegen daar het Europees Jaar van de Talen ten einde loopt.
Het feit dat wij hierover tot nu toe geen debat hebben gevoerd geeft aan dat de gemeenschappen die minder gebruikte talen spreken problemen ondervinden in hun betrekkingen met de EU. De rechtsgrondslag voor de begrotingslijn wordt door de Raad aangevochten. Wij hebben dit jaar geld op die lijn gezet en verwachten van de Commissie dat zij dit geld ook uitgeeft. Wij willen geen juridisch gekissebis hierover. Ik hoop dan ook dat de afgevaardigden voor de amendementen zullen stemmen die wij hebben ingediend op de gezamenlijke ontwerpresolutie. Wij willen een follow-upprogramma voor het Europees Jaar van de Talen in het kader waarvan, naar wij hopen, ook geld zal worden uitgetrokken voor minder gebruikte talen.
Wij willen dat ook met de bestaande relevante programma' s geld vrij wordt gemaakt voor minder gebruikte talen. Op die manier zou men een formeel karakter kunnen geven aan de procedure die bijvoorbeeld reeds bestaat in de structuurfondsen. Op grond daarvan kunnen de structuurfondsen worden gebruikt om minder gebruikte talen in bepaalde gebieden te ondersteunen. Ik wil enkel dat deze procedure een formeel karakter krijgt.
Wij willen eveneens dat in de Raad met meerderheid van stemmen wordt beslist over cultuurzaken. Dan kan de Commissie namelijk een voorstel voor een programma indienen dat specifiek gericht is op minder gebruikte talen. Ik weet dat de Commissie al zo' n programma voorbereid heeft. Dit zijn geen wereldschokkende voorstellen, en ik begrijp ook niet waarom bepaalde fracties zich hiertegen verzetten en geen steun willen geven aan de 40 miljoen mensen in de EU die minder gebruikte talen spreken. Ik hoop echter dat dit de eerste stap zal zijn en dat wij in de toekomst een initiatiefverslag hierover onder ogen krijgen. Ik wens u allen Nadolig Llawen a Blwyddyn Newydd Dda, oftewel zalig kerstfeest en een gelukkig nieuwjaar!

Wyn
Mijnheer de Voorzitter, zoals mijn collega, mevrouw Morgan, al zei spreken meer dan 40 miljoen Europese burgers een autochtone taal, een andere taal dan de officiële taal van het land waarin zij leven. De taal is een vast bestanddeel van de taalkundige en culturele verscheidenheid van Europa. De taal maakt deel uit van de kern van de grondrechten van iedere burger en is een factor van doorslaggevend belang voor de totstandbrenging van een vreedzaam en democratisch Europa.
Ik ben blij met deze langverwachte resolutie en vraag de collega' s nadrukkelijk hier steun aan te verlenen. Dit is namelijk een uitstekend platform voor de toekomst. Het Europees Jaar van de Talen was een succesvol jaar en bevatte, in weerwil van hetgeen velen onder ons verwachtten, talrijke projecten voor de regionale en minder gebruikte talen in Europa.
In het recente Raadsbesluit staat dat "alle Europese talen gelijke waarde hebben en gelijkwaardig zijn vanuit cultureel oogpunt" . Ofschoon in het Raadsbesluit niet specifiek wordt verwezen naar de regionale en minder gebruikte talen, worden zij ook niet uitgesloten. Daarom geef ik met name steun aan de amendementen waarin wordt verwezen naar mainstreaming van de programma' s en ik verzoek derhalve iedereen steun te verlenen aan een in 2003 in te voeren meerjarenprogramma.
Dit is een gouden kans om de agenda voor de toekomst in goede banen te leiden en de uitbreiding voor te bereiden. Wij moeten ervoor zorgen dat artikel 22 van het Handvest van de grondrechten op de agenda van de komende Intergouvernementele Conferentie komt te staan. Wij moeten ook aandringen op stemming met gekwalificeerde meerderheid in de Raad. Laten wij onze krachten bundelen en ervoor zorgen dat de regionale en minder gebruikte talen kunnen voortbestaan en deel kunnen blijven uitmaken van het door culturele verscheidenheid gekenmerkte Europa van de toekomst. De enige rijkdom van Europa is zijn verscheidenheid. Laten wij deze allen beschermen.

Nielson
Om te beginnen heb ik een opmerking van persoonlijke aard. Mijn woordvoerder spreekt geen Deens. Ik kan niet kiezen voor het gebruik van het Deens als werktaal van mijn kabinet. Dan zou het werk namelijk onmiddellijk vastlopen. Ik spreek hier vandaag geen Deens, en dat is eigenlijk geen kwestie van keuze. Ik zou onderweg hierheen mijn eigen vertaling moeten maken, omdat ik het materiaal pas dezelfde dag krijg. Ik zou het natuurlijk wel kunnen, maar als wij eerlijk willen zijn - en dit is mijn persoonlijke mening - en serieus de Europese integratie willen bevorderen, moeten wij zo nu en dan bereid zijn onze trots opzij te zetten om de zaken op een efficiënte manier over te kunnen brengen.
Deze discussie gaat mijns inziens over iets anders. Hier hebben wij te maken met de bevordering van de verscheidenheid, en dat is een ander verhaal.
Het Europees Jaar van de Talen loopt ten einde, maar is nog niet helemaal voorbij. Verschillende activiteiten lopen nog. Van de meer dan 200 projecten die door de Commissie worden medegefinancierd zijn de meeste nog gaande. Er zullen trouwens gedurende de resterende weken van dit jaar nog heel wat evenementen plaatsvinden in heel Europa. De evaluatie van het Jaar zal deze maand op stapel worden gezet. De Commissie is van mening dat eind 2001 niet het eind van het initiatief "Europees Jaar van de Talen" moet zijn. Er zal uiterlijk op 31 december 2002 een verslag worden voorgelegd aan de andere Europese instellingen, overeenkomstig de bepalingen van artikel 11 van besluit nr. 1934/2000/EG tot vaststelling van het Europees Jaar van de Talen 2001.
Verder heeft de Raad op 29 november van dit jaar een belangrijke resolutie aangenomen over de bevordering van de taaldiversiteit en het leren van talen. Daarin wordt de Commissie gevraagd begin 2003 voorstellen voor te leggen voor acties ter bevordering van de taaldiversiteit en het leren van talen. Taaldiversiteit is een van de typische kenmerken van de Europese Unie. Regionale en minderheidstalen zijn hierin, naast de vele andere in Europa gebruikte talen, een sleutelelement. Daarom zal met de regionale en minderheidstalen rekening worden gehouden in zowel het verslag dat de Commissie in de loop van 2002 aan de andere instellingen zal voorleggen als de in 2003 in te dienen actievoorstellen. Het is echter voorbarig nu al te zeggen welke specifieke acties op dit gebied zullen worden voorgesteld.
Zoals in artikel 22 van het Handvest van de grondrechten staat, eerbiedigt de Unie de culturele, religieuze en taalkundige verscheidenheid in haar programma' s en activiteiten. Veel programma' s, zoals SOCRATES, LEONARDO DA VINCI, CULTUUR 2000, MEDIA PLUS, e-CONTENT, evenals het Europees Ontwikkelingsfonds bieden reeds mogelijkheden tot het financieren van regionale en minderheidstalen en -culturen. Wij geven steun aan deze inspanningen, die op brede leest geschoeid moeten zijn om het verwachte effect te kunnen sorteren.

Pack
Mijnheer de Voorzitter, beste collega' s, ik begroet de gedachtewisseling van vandaag. Ik ben blij dat het er aan het einde van het Jaar van de Talen van gekomen is, aangezien we in de loop van dit jaar herhaaldelijk gepoogd hebben de Commissie ertoe aan te zetten iets voor de minderheidstalen te doen. De Commissie heeft daar steeds afwijzend op geantwoord, omdat zij daar pas volgend jaar, in een apart programma, mee aan de slag gaat. Intussen hebben we bij geruchte vernomen dat de Commissie ten aanzien van de minderheidstalen helemaal niets denkt te ondernemen. Vandaar mijn ingenomenheid met het feit dat we deze kwestie vandaag aan de orde stellen. Treurig stemt echter dat een of andere grappenmaker op het idee gekomen is de titel van de onderhavige resolutie te veranderen. We hebben het hier niet over taaldiversiteit, maar over de lesser used languages. Daarom stelt het me licht teleur, commissaris Nielson, dat u nagelaten hebt een van de lesser used languages, namelijk het Deens, respect te betonen door die taal hier te spreken. Dat is geen kwestie van trots, het is een kwestie van achting voor de veelheid aan Europese talen, waartoe het Deens natuurlijk ook behoort.
Ik ben ervoor dat we hierover praten, ik ben ervoor dat we hier meer over praten, ik ben ervoor dat de Commissie hier werk van maakt. Maar ik moet u heel eerlijk zeggen dat de tekst die vandaag ter discussie staat met de hete naald gemaakt is; hij is weinig serieus en weinig professioneel en vervult mij allerminst met trots. Ik kan niet anders zeggen. We waren beter af geweest als we er meer tijd voor uitgetrokken hadden. Daarom meld ik ook dat onze fractie niet alle amendementen ondersteunt. Ik vind artikel 3 beter dan amendement 4. En waarom zou ik met uw amendement instemmen als ons artikel in de resolutie beter is dan uw amendement? We bedoelen per slot van rekening hetzelfde; we moeten alleen maar wat serieuzer zijn.
Over de andere kwestie: wij allen in deze vergadering - en ikzelf ook - zijn voor een stemming bij meerderheid op cultureel terrein. Maar laten we dan wel de eerste stap zetten voor we de tweede verlangen. We kunnen die tweede pas verlangen, als de eerste achter de rug is. Laten we derhalve verstandig blijven en hopen dat Laken iets in de Conventie losmaakt dat daartoe leidt.
Tot slot wil ik nog kwijt dat wij als Fractie van de Europese Volkspartij bereid zijn bij de eerstvolgende gelegenheid in de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs, media en sport op een initiatiefverslag ten aanzien van minderheidstalen aan te dringen. Dat is een mooie gelegenheid voor al diegenen die de zaak zo vurig met de mond belijden om eens te laten zien of ze er ook werkelijk voor zijn. Ik zou dan ook heel blij zijn als we vandaag de resolutie zouden weten af te voeren, omdat die niet zo goed is als een initiatiefverslag zou kunnen zijn. Ik neem aan dat de socialisten daar niet aan meedoen. Dus moeten we maar zien hoe de stemming uitvalt, maar ik meld al wel dat wij een verslag zullen aanvragen. Roept u dus uw collega' s maar op hier volgend jaar ook voor te stemmen.

Esteve
Mijnheer de Voorzitter, de aanneming van de resolutie over regionale en minder gebruikte talen betekent een goede afsluiting van het Europees Jaar van de Talen. Het geeft mij voldoening en ik weet zeker dat hetzelfde geldt voor andere Catalaanse afgevaardigden: de collega' s Obiols i Germà, Terrón i Cusí, Colom i Naval, Jové, Mayol i Raynal, Gasòliba i Böhm en Ferrer.
Het is uiterst positief dat in een resolutie alle Europese talen een gelijke waarde en waardigheid wordt toegekend en dat er bij de Commissie en de Raad op aangedrongen wordt daadkrachtig te handelen op dit gebied en een duurzame rechtsgrond te vinden.
Wij betreuren het dat ons eerste voorstel, waarin werd gevraagd om volledige erkenning, niet is aangenomen.
Deze resolutie toont een ontoelaatbare situatie aan, namelijk dat de Europese Unie, wier rijkdom voortkomt uit haar diversiteit, zoveel Europese talen kent waarvoor ter ondersteuning een rechtsgrond moet worden gezocht. Dat is, het zij nogmaals gezegd, betreurenswaardig.
In een verslag opgesteld op verzoek van het Directoraat-generaal Onderzoek en gepresenteerd door de Interfractiewerkgroep regionale talen kwamen deze moeilijkheden naar voren.
Mijn taal, het Catalaans, behoort tot die groep. Het is de zevende taal in relatie tot de elf officiële talen en de negende in relatie tot de 22 talen na de uitbreiding. Een gesprek dat ik pas heb gevoerd met onze collega en vriend Jannis Sakellariou is typerend voor deze situatie.
Ik zei tegen hem: Jannis, de taal die jij met je ouders spreekt - Grieks - kun je in deze Vergadering gebruiken; de taal die jij met de mensen om je heen spreekt - Duits - kun je in deze Vergadering gebruiken; de taal die jij met je vrouw spreekt - Spaans - kun je in deze Vergadering gebruiken. Maar de taal die ik met mijn ouders spreek, die ik in mijn dagelijks leven en werk gebruik en die ik spreek met mijn vrouw is een taal die ik niet kan gebruiken in deze Vergadering en waarvoor we bovendien op zoek zijn naar een rechtsgrond om haar te ondersteunen.
U zult begrijpen dat ik als Catalaan met betrekking tot dit onderwerp slechts de erkenning van het Catalaans als officiële taal van de Europese Unie voor ogen kan hebben. De hoop dat die er komt wordt beter uitgedrukt in de woorden van mijn vriend en dichter Jordi Gabarró. Ik citeer in het Catalaans: "Demà, en un futur de convivència, la raó ha de guanyar". Vertaald is dat: "Morgen, wanneer we in harmonie samenleven, zal de reden overwinnen".

Posselt
Mijnheer de voorzitter, mijnheer de commissaris, toen dit Huis begin jaren tachtig voor het eerst over taaldiversiteit en minderheidstalen discussieerde, heeft uw voorganger, commissaris Nielson, enkele zinnen in het Welsh gesproken en hoewel we er niets van begrepen, verheugden we ons toch zeer over zo' n eerbetoon aan de culturele diversiteit van Europa. Ik hecht er daarom aan u te zeggen dat ons beeld van Europa niet overheersend technocratisch, bureaucratisch of economisch is, maar dat voor ons Europa vooral een cultureel project is, met een verscheidenheid aan talen die om bescherming vraagt. Dat geldt trouwens ook voor uw moedertaal, mijnheer de Voorzitter, het Engels, dat beschermd moet worden tegen een wereldwijde eenheidstaal die we uit eerbied voor Shakespeare eigenlijk geen Engels meer kunnen noemen.
Ook de grote talen binnen de Europese Unie, zoals het Frans, toch een taal van de VN, Spaans, een wereldtaal in opkomst die onlangs voor het eerst officieel in de Amerikaanse verkiezingscampagne gebruikt is en weldra de tweede taal binnen de VS zal zijn, Duits, dat de meeste inwoners van de EU als moedertaal hebben - zelfs deze talen zijn tegenwoordig minderheidstalen. Voormalig collega Siegbert Alber zei ooit: "In Europa zijn we allemaal minderheden." Afgezien daarvan is het natuurlijk zaak ook de kleine talen die officiële voertaal zijn te koesteren, maar in nog sterkere mate de talen waar het debat van vandaag over gaat, namelijk de minderheidstalen die niet tot de officiële talen in de EU behoren, maar toch onze krachtdadige ondersteuning behoeven.
Helaas kunnen we die niet ook nog in onze instellingen als voertaal invoeren. Dat zou waarschijnlijk te veel gevraagd zijn. Toch moeten we alles in het werk stellen om het gebruik van de regionale en minderheidstalen in de Europese Unie te bevorderen, want de mensen die tot nationale minderheden behoren zijn bij elkaar opgeteld nu al, maar in de toekomst helemaal, de op twee na grootste nationaliteit binnen de EU, na de Duitsers en de Fransen. Dat illustreert alleen al de kwantitatieve dimensie van dit vraagstuk. Als we daar met een blik op bijvoorbeeld de nationaliteitenproblemen op de Balkan een kwalitatief element aan toevoegen, dient het besef zich aan dat minderheden zich zowel tot de mortel in als het buskruit aan de fundamenten van Europa kunnen ontwikkelen. Wij strijden voor het verwerkelijken van de eerste mogelijkheid en daarom willen we steun voor de minderheidstalen.

Nielson
Mijnheer de Voorzitter, ik dank u voor het debat, dat ik met grote belangstelling gevolgd heb. Ik denk echter niet dat ik er nog iets aan toe te voegen heb, om het even in welke taal ik dat zou willen doen.

De Voorzitter
Het gecombineerd debat is gesloten.
De stemming vindt vandaag om 18.30 uur plaats.
(De vergadering wordt om 17.50 uur onderbroken en om 18.30 uur hervat)

Stemming
De Voorzitter
Wij gaan nu over tot de stemming.
Aan de orde is de stemming over actuele, dringende en bijzonder belangrijke kwesties.
Tijdens de stemming over amendement 2 aangaande de gezamenlijke ontwerpresolutie over immigratie in Ierland:

McKenna
Mijnheer de Voorzitter, ik wil het tweede deel van het amendement laten vallen. Kennelijk is voor velen onder ons het eerste deel aanvaardbaar maar het tweede deel niet. Om het nu iedereen gemakkelijker te maken voor het amendement te stemmen trek ik het tweede deel in.

Sylla
Mijnheer de Voorzitter, ik onderschrijf het verzoek van onze collega volledig. Als wij in de huidige situatie tot stemming zouden overgaan, bestaat namelijk de kans dat sommigen zich van stemming zullen onthouden. Maar het gaat hier wel om een zeer belangrijke kwestie.
Als het dus van belang is dat wij het tweede deel schrappen, dan zullen wij dat niet nalaten: jammer, maar helaas. Ik wil u in ieder geval hartelijk danken voor uw voorstel.
Verslag (A5-0426/2001) van de heer Gallagher, namens de Commissie visserij, over het voorstel voor een verordening van de Raad betreffende de sluiting van het Protocol tot vaststelling, voor de periode van 1 augustus 2001 tot en met 31 juli 2006, van de vangstmogelijkheden en de financiële tegenprestatie als bedoeld in de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Islamitische Republiek Mauritanië tot samenwerking op het gebied van de zeevisserij COM(2001) 590 - C5-0555/2001 - 2001/0246(CNS))
(Het Parlement neemt de wetgevingsresolutie aan)  
Verslag (A5-0405/2001) van mevrouw McKenna, namens de Commissie visserij, over de rol van goedkope vlaggen in de visserijsector (2000/2302(INI))
(Het Parlement neemt de resolutie aan)
  
Verslag (A5-0381/2001) van mevrouw Lulling, namens de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling, over het verslag van de Commissie over de toepassing van verordening (EG) nr. 1221/97 van de Raad houdende algemene regels voor de uitvoering van de maatregelen tot verbetering van de productie en de afzet van honing (COM(2001) 70 - C5-0398/2001 - 2001/2156(COS))
(Het Parlement neemt de resolutie aan)  
Verslag (A5-0375/2001) van de heer Nobilia, namens de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, over de mededeling van de Commissie over de nieuwe Europese arbeidsmarkten, open voor allen, met toegang voor allen (COM(2001) 116 - C5-0188/2001 - 2001/2084(COS))
(Het Parlement neemt de resolutie aan)  
De Voorzitter. Wij gaan nu over tot de stemming over de gezamenlijke ontwerpresolutie over taaldiversiteit.

Morgan
De titel is niet correct. Dit zou een resolutie moeten zijn over regionale en minder gebruikte talen. Ik hoop dat dat wordt gecorrigeerd.

Pack
Als de titel dan toch veranderd wordt, moet hij anders luiden. Dan moet hij luiden "de minder gesproken talen in de Europese Unie" - Europese talen en niet iets anders!

Lulling
Ik ben het er niet mee eens. Er zijn talen die maar door weinig mensen worden gesproken, maar desondanks de nationale taal zijn. Het Letzeburgs is bijvoorbeeld geen minderheidstaal. Misschien brengt de immigratie daar in de toekomst verandering in, maar nu is dat in ieder geval niet zo. Het Letzeburgs wordt weliswaar weinig gesproken, maar we kunnen niet alle talen over één kam scheren.

De Voorzitter
Collega' s, kennelijk is er een probleem.

Morgan
De tekst van de gezamenlijke ontwerpresolutie waarmee iedereen heeft ingestemd die partij was bij deze resolutie luidt: regionale en minder gebruikte talen. Zo staat dat ook in het gehele document.

Pack
Mijnheer de Voorzitter, "minder gebruikte Europese talen" is correct.

De Voorzitter
Stemt het Parlement daarmee in?

Morgan
Regionale en minder gebruikte talen van de Europese Unie.

De Voorzitter
Collega' s, het voorstel luidt nu: "regionale en minder gebruikte talen van de Europese Unie" .

Esteve
Mijnheer de Voorzitter, neemt u mij niet kwalijk, maar in de eerste plaats hebben we in de vergaderingen die bedoeld waren om consensus te bereiken afgesproken de titel "regionale en minder gebruikte talen" te gebruiken. Maar, mevrouw Pack, uw voorstel kent nog een ander probleem: als we het uitsluitend hebben over minder gebruikte talen, valt mijn taal daar eenvoudig niet onder omdat het niet een minder gebruikte maar een regionale taal is. Dus in de eerste plaats was het zo afgesproken en in de tweede plaats moet voor de volledigheid worden gesproken van "regionale en minder gebruikte", want zo klopt het. Het kan niet anders.

De Voorzitter
Mijnheer Esteve, het woord "regionaal" staat helemaal aan het begin.

Pack
Ik wil de oorspronkelijke versie met "Europees" daartussen: regionale en minder gebruikte Europese talen.

Ebner
Mijnheer de Voorzitter, ik zou nog een mondeling amendement willen indienen, dat dan eerst ter stemming zou moeten komen. In overweging C staat in de Duitse versie: "Overwegende dat 14 miljoen burgers van de Unie regelmatig een regionale of minder gebruikte taal hanteren, alsmede overwegende dat er in Europa in totaal meer dan 60 taalgemeenschappen zijn." Daar moet in plaats van "in Europa" "in de Unie" staan, want in heel Europa zijn het er ongeveer 300.
(Het Parlement neemt de gezamenlijke resolutie aan)
De Voorzitter. Hiermee is de stemming beëindigd.
STEMVERKLARINGEN - Verslag-McKenna (A5-0405/2001)

Fatuzzo
Mijnheer de Voorzitter, geachte mevrouw McKenna, misschien maakt u zich ongerust als ik u zeg dat mijn naam Fatuzzo is en ik daarom wel genoodzaakt ben mijn bekommernis te uiten over het lot van een kabeljauwsoort die de prooi is van vissersvaartuigen welke onder goedkope vlag de zee van Patagonië bevaren. Om te voorkomen dat u zich echt ongerust maakt, zal ik u meteen maar zeggen dat ik voor uw verslag heb gestemd. Maar ik zou het wel zinvol achten dat het GALILEO-project goedgekeurd zou worden, want daarmee kan men vanuit satellieten zien waar die piraatvissers zich ophouden, wanneer zij hun vaartuigen volladen en dus wanneer er illegaal gevist wordt. Op die manier kan het verschijnsel echt onder controle gehouden worden.
Verslag-Gallagher (A5-0426/2001)

Fatuzzo
Mijnheer de Voorzitter, op pagina 15 van het advies van de Begrotingscommissie staat dat Mauritanië voor 86 miljoen euro aan bijstand krijgt: hulp voor onderzoek, voor de visserij, voor het maken van statistieken, voor redding op zee, visserijvergunningen, de bevordering van de regionale visserij, voor het organiseren van symposia en bijeenkomsten. Maar ik zie geen post met de titel: "hulp voor de gepensioneerden van Mauritanië, hulp bij de betaling van premie en ter verkrijging van bedrijfspensioenen voor de vissers" . Ik heb dus wel voor dit document gestemd, maar ik hoop dat bij de eerstvolgende gelegenheid dat wij gaan stemmen over maatregelen voor Mauritanië tevens voorzien wordt in bijstand aan de gepensioneerden van dat land.

Marques
Ik wil graag aangeven dat ik ingenomen ben met het nieuwe visserijprotocol zoals dat tussen de Europese Unie en Mauritanië afgesloten is voor de periode van 1 augustus 2001 tot en met 31 juli 2006. Dit protocol is voor de Europese Gemeenschap van buitengewoon belang - niet alleen om de vismogelijkheden die het biedt of het ermee gemoeide geldbedrag, maar ook, en vooral, om redenen van sociaal-economische aard. Een groot aantal schepen dat voorheen in de Marokkaanse wateren viste krijgt nu nieuwe visgronden.
Ik wil de heer Gallagher bedanken voor zijn verslag. Ik ben het geheel eens met de conclusies in de toelichting.
Tot slot wil ik iets belangrijks melden met betrekking tot amendement nummer 4 (op artikel 3 ter). De Raad heeft de Commissie een onderhandelingsmandaat gegeven om nieuwe visserijovereenkomsten af te sluiten, maar niet om bestaande toepassingsprotocollen te vernieuwen. Die veranderen immers niets aan de inhoud van het kaderbesluit. Ik zou daarom graag willen dat het voorstel van de rapporteur opnieuw geformuleerd werd, om het zo in overeenstemming te brengen met het op dit gebied geldende Gemeenschapsrecht.
Verslag-Nobilia (A5-0375/2001)

Fatuzzo
Mijnheer de Voorzitter, ik heb voor het verslag van de heer Nobilia gestemd, dat over de arbeidsmarkt in Europa gaat. Ik kon natuurlijk niet anders. Maar ik wil bij dezen wel benadrukken dat, indien wij meer banen willen creëren, er dan één Europese internetsite opgezet moet worden waar alle vacatures en gegevens over beschikbare arbeidskrachten van alle vijftien lidstaten van de Unie verzameld worden. Ook is het dan nodig dat er één tweede taal in Europa ingevoerd wordt, want men kan zich toch zeker niet verplaatsen in de Europese Unie als men, naast de eigen taal, niet minstens één taal kent die gemeenschappelijk is voor alle andere Europeanen. En tot slot kan men zich niet vrij in Europa bewegen als er niet één Europees pensioen komt. Wij kunnen niet opgescheept worden met vijftien verschillende pensioenbedragen, die door vijftien verschillende staten van Europa worden uitbetaald als wij in alle vijftien Europese landen hebben gewerkt. Het is zaak dat er één Europese pensioenregeling komt.

Bushill-Matthews
De Britse conservatieven stemmen in met het beginsel van arbeidsmarkten open voor allen, met toegang voor allen. Dit is een kernstuk van de interne markt.
Wij hebben evenwel tegen paragraaf 15 van het verslag-Nobilia gestemd. Het idee om een Europees kader uit te werken voor het inkomensbeleid en de sociale zekerheid is een rechtstreeks ingreep in de bevoegdheden van de lidstaten.
Wij hebben de collega' s van de andere fracties ertoe aangezet ons stemgedrag te volgen door deze suggestie te verwerpen maar wel voor het verslag in zijn geheel te stemmen.
Verslag-Lulling (A5-0381/2001)

Fatuzzo
Mevrouw Lulling, wat is er zoeter dan honing? Wat is er voedzamer dan honing? Er zal toch wel een reden zijn dat wij in het Italiaans "luna di miele" , "honingmaan" , zeggen om de wittebroodsweken aan te duiden. Geachte mevrouw Lulling, honing is ook de nectar van de goden. Toen ik eens de berg Olympus besteeg, ben ik ergens gestopt om de honing van de Olympus te proeven, de honing van de Griekse goden. Het komt dus absoluut niet bij ons op tegen dit verslag te stemmen dat de productie van honing in Europa wil opvijzelen en de bijenhouders een hart onder de riem wil steken zodat die steeds grotere hoeveelheden van deze godendrank gaan produceren. Ik hoop dat het volgend jaar zo geregeld wordt dat wij allemaal, alvorens deze zaal te betreden, een portie honing geserveerd krijgen, zodat ons verstand optimaal kan werken en wij fysiek ook bestand zullen zijn tegen de langdurige stemmingen en tegen al die stemverklaringen van de heer Fatuzzo.
Tot slot een prettig kerstfeest en gelukkig nieuwjaar voor de tolken en voor al degenen die voor mijn stemverklaringen werken, en vooral ook voor u, mevrouw de Voorzitter.
Resolutie over taaldiversiteit

Ebner
Mijnheer de Voorzitter, ik zou u slechts willen meedelen dat ik voor deze ontwerpresolutie gestemd heb en wel uit overtuiging, net als mijn collega Bernd Posselt. Weliswaar waren wij ook van mening dat deze ontwerpresolutie en vervolgens deze resolutie wel iets evenwichtiger, iets omvattender geformuleerd had kunnen worden, met een ruimer kader, en het spijt ons dat dat niet gebeurd is.
Maar ondanks dat is het wel een stap in de goede richting, en we hopen dat de plenaire vergadering en de verantwoordelijke commissie zich zullen verdiepen in de problematiek van de minder gebruikte talen, de regionale talen en de minderheidstalen en dat niet slechts in het Jaar van de Talen, maar met de bedoeling het totale probleem concreet, doelgericht en positief aan te pakken, opdat de moeilijkheden die meerderheden dan wel minderheden vroeger veroorzaakten tot het verleden behoren en in positieve zin opgelost worden.

De Voorzitter
Hiermee zijn de mondelinge stemverklaringen beëindigd.

Onderbreking van de zitting
De Voorzitter
Ik verklaar de zitting van het Europees Parlement te zijn onderbroken. Ik wens u allen een gelukkig kerstfeest.
(De vergadering wordt om 18.55 uur gesloten)

