Vorderingen bij de verwezenlijking van de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling: tussentijdse herziening ter voorbereiding op de VN-bijeenkomst op hoog niveau in september 2010 (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is het debat over het verslag van Michael Cashman over de vorderingen bij de verwezenlijking van de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling: tussentijdse herziening ter voorbereiding op de VN-bijeenkomst op hoog niveau in september 2010.
Michael Cashman
rapporteur. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, allereerst zou ik graag willen zeggen dat we dit naar mijn mening niet de "millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling” maar de "millenniumuitdagingen voor ontwikkeling” zouden moeten noemen. We hebben het zo vaak over de "MDG's” maar denken we er eigenlijk nog wel over na wat we hiermee bedoelen?
Destijds, in het jaar 2000, in een periode van economische voorspoed, hebben we beloften en toezeggingen gedaan. Treurig genoeg hebben we deze beloften nog niet ingelost, collega's. We zijn nu vijf jaar verwijderd van de datum waarop we onze doelen zouden verwezenlijken, het jaar 2015.
Laat ik ze nog eens op een rijtje zetten: de grote uitdagingen zijn extreme armoede en honger, toegang tot universeel basisonderwijs, gendergelijkheid, kindersterfte, moedersterfte, aids, malaria, tbc, milieuduurzaamheid en mondiaal partnerschap voor ontwikkeling. Acht milleniumuitdagingen voor ontwikkeling die nog steeds een uitdaging zijn. En nu komt de Europese Unie deze week bij elkaar en slaagt er hopelijk in om - in het zicht van de plenaire bijeenkomst in september bij de Verenigde Naties in New York - een eensgezind standpunt in te nemen.
Ik moet helaas zeggen dat de vooruitzichten niet goed zijn. We houden niet vast aan de 0,7 procent van het bruto nationaal product die we zouden besteden aan deze uitdagingen. In een aantal van de minst ontwikkelde landen verliezen we de grip op onze doelstellingen, terwijl we de helft van de beoogde resultaten al behaald hadden moeten hebben.
Er is enige vooruitgang geboekt en inderdaad, de investeringen die we hebben gedaan - en laat ik deze term niet zomaar gebruiken - de investeringen die we tot nu toe hebben gedaan, hebben hun geld opgebracht. De zorg voor moeders is verbeterd. Kindersterftecijfers zijn laag, laag, laag en inderdaad, het aantal kinderen dat sterft, daalt langzaam.
Ons probleem is dat we niet alleen meer geld nodig hebben om deze beloften in te lossen maar dat we nu ook aanvullende gelden nodig hebben om de problemen aan te pakken die bij klimaatverandering komen kijken en die onze positie in ontwikkelingslanden en de minst ontwikkelde landen lastig maakt.
Daarom heb ik in mijn verslag niet alleen gekeken naar wat we tot nu toe gedaan hebben, maar ook naar wat we nog meer moeten doen. Dat betekent dat we de achilleshiel van de Europese politiek onder de loep moeten nemen; we maken beleid dat tot positieve veranderingen moet leiden en tegelijkertijd beleid dat de andere kant uit wijst en waarmee we het tegenovergestelde bereiken.
Denk aan het handelsbeleid en aan aan het gemeenschappelijk landbouw- en visserijbeleid. Zonder samenhangend beleid zullen onze investeringen in deze landen nooit iets opleveren. En het gaat om investeren. Het is in het belang van onze economie om op de lange termijn van deze MDG's af te komen, om ze te behalen en korte metten te maken met deze problemen die het leven van individuele mensen wereldwijd ondragelijk maken.
Ik wil dus zien dat de Europese Unie leiderschap toont. Niet met het minimumpakket aan maatregelen waar ze het over eens kan worden, maar met een toezegging dat die 0,7 procent van het bruto nationaal product en aanvullende gelden er komen. En we willen geen herziening van de ontwikkelingshulp overzee. Er mag geen sprake zijn van het ene gat dichten met het andere.
We voeren dus een interessant debat vanavond. Ik wil alle ngo's uit heel Europa die mijn verslag steunen, bedanken. Ik hoop dat wij vanavond en vooral ook morgen tijdens de stemming onze politieke verschillen opzij kunnen zetten. Het zal geen perfect verslag worden; niets dat in dit Parlement wordt gemaakt, is perfect. Ik wil het zo zeggen: laten we de verschillen tussen onze politieke overtuigingen niet benadrukken omdat we daarmee de kans verspelen om eensgezind bij de Verenigde Naties te verschijnen en de MDG's voor 2015 te verwezenlijken.
Andris Piebalgs
lid van de Commissie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, de collectieve betrokkenheid bij gezamenlijke ontwikkelingsdoelen geven de millenniumontwikkelingsdoelstellingen (MDG's) gewicht en betekenis. Ze vormen een gemeenschappelijk raamwerk waarmee internationaal ontwikkelingswerk gecoördinerd en gecontroleerd kan worden en ze zorgen ervoor dat ontwikkelingswerk wordt gestimuleerd en miljoenen mensen over de hele wereld een toekomstperspectief krijgen.
Ondanks dat er aanzienlijke vooruitgang is geboekt, zijn de resultaten niet eerlijk verdeeld over de verschillende doelen, binnen de regio's en in de ontwikkelingslanden. 2010 is een echte mijlpaal. Het is noodzakelijk dat we ons afvragen wat we goed hebben gedaan, wat er fout is gegaan en dat we inzien wat de belangrijkste successen en mislukkingen sinds het ondertekenen van de Millenniumverklaring zijn.
We moeten nadenken over de beste manier om de volgende fase tegemoet te treden en hoe we vooruitgang kunnen boeken op gebieden die achter liggen op schema. Het is bepalend of onze successen op weg naar het realiseren van de MDG's omvangrijk zijn en standhouden. Het versterken van nationale instellingen, beleid en dienstverlenende systemen zal van groot belang zijn, evenals het vermijden of matigen van schokkende ontwikkelingen en het bevorderen van een brede economische groei.
In het uitstekende verslag van de heer Cashman worden antwoorden gegeven op genoemde vragen. Het fungeert tijdens de voorbereidingen op de VN-bijeenkomst op hoog niveau in september en daarna als kompas voor de Europese Unie.
Ik ben verheugd over de overeenkomsten tussen het verslag van de heer Cashman en de mededeling van de Commissie, een EU-twaalfpuntenplan ter ondersteuning van de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling. We moeten onze belofte om 0,7 procent van het bruto nationaal inkomen aan steun uit te geven uiterlijk in 2015 nakomen. We moeten hulp van een goed concept laten verworden tot tastbare realiteit. We moeten ervoor zorgen dat een samenhangend ontwikkelingsbeleid een krachtig instrument is dat duidelijk richting geeft aan de besluitvorming in de Europese Unie. We moeten extra aandacht bieden aan landen die het meest achter liggen op schema, waaronder die landen die in oorlogssituaties verkeren of kwetsbaar zijn. We moeten in eerste instantie aandacht schenken aan de MDG's waarmee we de minste vooruitgang hebben geboekt en tegelijkertijd blijven streven naar een geïntegreerde en algemene benadering van de MDG's.
Ik ben het er zeer mee eens dat governance een centrale rol speelt bij het succesvol behalen en behouden van de MDG's. De belofte om doeltreffend te regeren is een basisvoorwaarde voor iedere collectieve ontwikkelingsstrategie en alle beleid. Bij het inlossen van andere beloften hebben we een verbeterde voorspelbaarheid en doeltreffendheid nodig om nationale ontwikkelingen te steunen die inclusieve economische groei stimuleren en collectieve investeringen in onderwijs, gezondheidszorg en infrastructuur bevorderen, het succes van schone energie vergroten en ontwikkeling van koolstofarme technologie stimuleren. Onze hulp zou als een katalysator moeten werken voor de nationale mobilisatie van fondsen waarmee MDG's gefinancierd worden.
Ik zal nog even kort wat zeggen over de discussies die we vandaag in de Raad Buitenlandse Zaken hebben gevoerd. Ik ben uiterst tevreden over de conclusies die we hebben bereikt. Er is een duidelijke toezegging om de belofte van 0,7 procent officiële ontwikkelingshulp (ODA) voor 2015 in te lossen. De Raad heeft gendergelijkheid en de zelfbeschikking van vrouwen in het EU-actieplan voor 2010-2015 opgenomen. Tevens is het door de Commissie voorgestelde EU-twaalfpuntenplan ter ondersteuning van de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling juist weergegeven.
De Raad is overeengekomen echt een stap vooruit te zetten wanneer het gaat om effectiviteit van de hulpverlening en nodigt de Commissie uit tot het doen van concrete voorstellen. Ik ben ervan overtuigd dat we een pakket hebben waarmee we, zonder zelfingenomen te zijn, een goed voorbeeld kunnen zijn in New York. Het is bij lange na niet perfect maar biedt een basis waarmee we verder kunnen. Nogmaals mijn hartelijke gelukwensen aan het Parlement met het verslag inzake MDG's.
Alf Svensson
namens de PPE-Fractie. - (SV) Mevrouw de Voorzitter, ik zou eerst en vooral de heer Cashman willen bedanken voor zijn aangename gezelschap wanneer hij deze buitengewoon dringende en belangrijke kwesties besprak. Ik wil ook zeggen dat het voor mij, als oud Zweeds parlementslid, interessant was om hier in het Europees Parlement te zijn en getuige te zijn van de pogingen om tot een consensus te komen. Het lag niet in de lijn van de verwachting dat onze fracties het volkomen eens zouden kunnen worden.
Nu zegt de heer Cashman - en ik ben het volkomen met hem eens - dat er meer middelen nodig zijn. Ik denk echter niet dat het daarbij altijd om meer belastingen moet gaan. Ik zou het volgende willen zeggen: laat de ondernemers de vrije teugel en geef ze een kans in de arme landen zodat banen worden gecreëerd. Ik denk ook niet dat het moratorium dat de heer Cashman voorstelt, een goed idee is. Ik wil daarentegen ontzettend graag onderstrepen wat in paragraaf 47 staat, waarin we erop aandringen dat de discriminatie van groepen in de vele arme landen wordt aangepakt. Dat is volgens mij - en zeker vele anderen - een kwestie waar we lang bij stil zouden moeten blijven staan wanneer we de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling bespreken.
Er is sprake van 0,7 procent. Ik zou ontzettend graag willen dat we het over 1 procent van het bni hadden, want ik ben van mening dat de rijke landen eigenlijk de verantwoordelijkheid hebben om ervoor te zorgen dat op zijn minst dat percentage wordt gehaald. Dan is er nog een andere kwestie: ik denk niet dat het bijzonder zinnig is om een besluit te nemen dat de landen 0,7 procent moeten halen, ook al willen we dat, want ik denk dat dit in velerlei opzichten een slag in de lucht zou zijn.
Het zijn echter belangrijke kwesties en vanuit moreel oogpunt zijn het de belangrijkste kwesties waar dit Parlement zich over kan buigen. Het feit dat mensen sterven van honger en dorst, zou iets moeten zijn dat alle leden van het Europees Parlement ondraaglijk vinden.
Corina Creţu
namens de S&D-Fractie. - (RO) Het is al eerder benadrukt dat de economische en financiële crisis die wij doormaken een zwaar stempel drukt op de doelstellingen die de lidstaten hebben aangenomen in het kader van de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling. Daarom valt het realisme en de rationele aanpak van de auteur, de heer Cashman, te waarderen.
Het is verheugend te constateren dat, tien jaar na het vaststellen van de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling, vooruitgang is geboekt in het bestrijden van extreme armoede, honger en hiv, hoewel deze vooruitgang niet voldoende is. Het verslag-Cashman presenteert naast de kritieke punten in het realiseren van de MDG's ook alternatieven om een einde te maken aan het verspillen van middelen die bedoeld zijn als ontwikkelingshulp. Het gaat om een complexe maar uitgebalanceerde combinatie van wettelijke, financiële en marktwerkingsmaatregelen.
In de eerste plaats wil ik onderstrepen dat ik met tevredenheid in het verslag de aanbeveling aan de Europese Unie heb gelezen om ten minste de helft van haar steun aan de minst ontwikkelde landen te geven en zich daarbij te richten op de meest hulpbehoevenden in deze landen, met name vrouwen, kinderen en gehandicapten, en de belangen van kwetsbare groepen doeltreffender in haar ontwikkelingsstrategieën te integreren. In veel gebieden is de situatie van deze groepen kritiek.
Dit jaar in september zullen we bij de VN-bijeenkomst op hoog niveau hopelijk een meer gedetailleerd beeld hebben van de situatie op het terrein van de ontwikkelingshulp. Het verslag-Cashman draagt een zeer gestructureerd standpunt uit op basis van een duurzame ontwikkelingsfilosofie.
Leonidas Donskis
namens de ALDE-Fractie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, ik hoop dat mijn collega Michael Cashman en onze collega's mijn opmerkingen als aanvulling en teken van waardering beschouwen en niet als revisie zien. Door de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling (MDG's) krijgen we een bijzondere kijk op het bestaan van de mens aan het begin van de 21e eeuw. Daarom is het van groot belang om met een nieuw en fris perspectief te komen, in plaats van dat van de 20e eeuw. Het is iets van deze tijd dat geen enkele ontwikkeling los te koppelen is van veiligheid en vice versa. Daarom hebben we geprobeerd voor een evenwichtiger benadering van de MDG's te kiezen, meer aandacht te besteden aan regio's als Centraal-Azië, waar armoede hand in hand gaat met een gebrek aan veiligheid, onzekerheid, instabiliteit, gedwongen kinderarbeid en zelfs slavernij.
In navolging van de autocratische regimes in Oezbekistan en Turkmenistan heeft er onlangs een uitbraak van etnisch geweld in Kirgizië plaatsgevonden. Een akelig streng regime in combinatie met instabiliteit en geweld kan leiden tot een humanitaire catastrofe in de regio. Mochten we bewijs nodig hebben dat duurzame en blijvende ontwikkeling niet mogelijk zijn zonder veiligheid, dan vinden we dat hier.
Bovendien kunnen we niet om de extreme armoede in Europese landen als Moldavië en Albanië heen. Laten we bijvoorbeeld kijken naar een aantal ernstige problemen op het gebied van de gezondheidszorg. In Oekraïne en in Moldavië lijden 300 van de 10 000 burgers aan tuberculose. Deze landen vallen niet in de categorie minst ontwikkelde landen maar het zijn gewoon ontwikkelingslanden.
Indien de minst stabiele en minst veilige landen niet onder de MDG's vallen, zullen we daar nooit een levensvatbare, sociale en morele orde kunnen scheppen. Het is daarom tijd onze horizon te verbreden. Ondanks dat Afrika bezuiden de Sahara voor ons van wezenlijk belang is, kunnen we de MDG's niet alleen binnen de grenzen van deze vertrouwde context zien. We worden voor nieuwe uitdagingen gesteld en daar moeten we op reageren. Tot slot, maar daarom niet minder belangrijk, de MDG's zijn onlosmakelijk verbonden met de noodzaak om de minst ontwikkelde landen, de ontwikkelingslanden en de minst veilige landen weerbaarder te maken, zodat ze zelf vorm kunnen geven aan hun toekomst.
Judith Sargentini
namens de Verts/ALE-Fractie. - Welkom meneer Piebalgs, commissaris voor ontwikkelingssamenwerking. Graag had ik meneer De Gucht, commissaris voor handel, naast u gezien, omdat wij in dit Huis proberen nu de komende vijf jaar een inhaalslag te maken. De millenniumdoelen liggen bepaald niet op schema en toch hebben wij daar met zijn allen een handtekening onder gezet, dat hebben wij beloofd. Wij hebben beloofd - en ik herinner me die leus nog, want ik werkte bij ontwikkelingsorganisaties in die tijd - "Armoede de wereld uit", of in het Engels Make poverty history. We zijn nog steeds geen geschiedenis aan het schrijven.
En het kán wel. We kunnen wel praten over 0,7 procent van ons bruto nationaal product aan hulp en zelfs meer. We kunnen praten over nieuwe vormen van financiële hulp, maar dat wordt steeds ingewikkelder in deze tijden van economische crisis. Maar waar we echt over moeten praten, is over een andere manier van samenleven, over eerlijke handel. Wij kloppen ons nu wel op de borst omdat wij de allergrootste voorzieners zijn van ontwikkelingshulp in de wereld, maar eigenlijk zouden wij ons op de borst moeten kloppen over het feit dat wij de grootste consumentenmarkt zijn.
Als wij eerlijk zouden gaan handelen, dan zou een heleboel hulp waarschijnlijk niet meer nodig zijn. Op de een of andere manier blijft het eenvoudiger om hulp te geven dan om te zeggen "wij zullen boertjes in Afrika niet meer wegconcurreren". Als wij multinationals beperken in hun mogelijkheid om de belastingen te ontduiken, dan zouden er een heleboel schatkisten in Afrika beter gevuld zijn. En als ik zie hoe wij omgaan met de stemlijsten voor deze resolutie, waar er geplust en gemind wordt, dan vraag ik mij af waar het grote gebaar blijft? Waar blijft ons signaal dat we over vijf jaar echt de millenniumdoelen zullen halen?
Nirj Deva
namens de ECR-Fractie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, onze rapporteur heeft uitstekend werk verricht. Hij doet een beroep op het Parlement om het verslag en onze inspanningen bij de Verenigde Naties voor de volle honderd procent te steunen. Mijn fractie zal dat zonder problemen voor 99,9 procent doen, wij verschillen maar op een paar kleine punten van mening.
We blijven praten over MDG's. Wat zijn MDG's? Er zijn acht millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling en ik ben van mening dat het er meer hadden mogen zijn. Hadden we er meer gehad dan hadden we sommige doelen al bereikt. Voor het uitroeien van armoede zijn stakeholders nodig, belanghebbenden die iets bezitten, een huis of een klein bedrijf.
Afgevaardigden hebben rondgereisd in het buitenland en miljoenen en miljoenen sloppenwijken in ontwikkelingslanden gezien en honderden, duizenden kleine bedrijfjes langs de wegen - garages, winkels, werkplaatsen, mensen die van alles doen - terwijl zij in hun auto's met air conditioning reden. Het probleem is dat geen van deze sloppenwijken en bedrijfjes legaal is. Zij hebben geen kapitale waarde. Indien we in staat zouden zijn om de waarde van deze huizen en bedrijven te kapitaliseren dan zouden we negen triljoen dollar aan kapitale goederen aan de leiders van de ontwikkelingslanden kunnen overhandigen. Jawel, negen triljoen. Dat is meer dan de totale schuld waar we ons in Europa druk om maken en meer dan de waarde van de aandelenbeurzen in New York, Londen en Tokio bij elkaar.
We hebben echter geen manier om deze huizen en bedrijven te kapitaliseren. Ze vallen buiten de mazen van de wet. Indien we dat wel zouden kunnen, dan zouden we armoede sneller kunnen uitroeien. Dat is in andere delen van de wereld wel gebeurd.
Gabriele Zimmer
namens de GUE/NGL-Fractie. - (DE) Mevrouw de Voorzitter, ik dank vooral de heer Cashman voor het voorleggen van dit verslag dat wij in de Commissie ontwikkelingssamenwerking met brede steun hebben aangenomen en ik hoop van harte dat wij gezamenlijk als Parlement vlak voor de zitting van de Raad duidelijk kunnen maken dat we de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling van het grootste belang achten.
Wij verwachten dat de lidstaten zich ook bewust zijn van hun verplichtingen ten aanzien van de uitvoering van de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling, dat wil zeggen vooral ook van de plicht die zij zichzelf hebben opgelegd, namelijk om het relevante deel van de ontwikkelingshulp te betalen. De heer Cashman heeft terecht opgemerkt dat we als Europese Unie met een tekort van 20 miljard euro te kampen hebben. Van meet af aan moet duidelijk zijn dat wij vechten voor de uitvoering van deze millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling tot 2015. We zullen ook niet toestaan dat dit doeljaar eenvoudigweg wordt verschoven met het argument dat we uiteindelijk, door de effecten van de crisis, hiertoe als nationale staten niet meer in staat zijn en dat we het volste recht hebben om het jaartal te verschuiven. Het feit echter, dat meer dan een miljard mensen in armoede en honger leeft - zelfs 1,5 miljard in armoede - , het bewijs dat de armoede de laatste jaren in bepaalde regio's van de wereld, bijvoorbeeld in het gebied ten zuiden van de Sahara, zelfs is toegenomen, laat ons geen andere mogelijkheid dan dat wij op dit punt zeer duidelijke eisen stellen.
Ik verzoek daarom dan ook mijn collega's, juist ook die van de Fractie van de Europese Volkspartij (Christendemocraten), om het verslag niet nog verder af te zwakken met hun amendementen. Dit verslag is een evenwichtige mix van reële eisen, verzoeken en de noodzakelijke druk die we moeten uitoefenen en we moeten daar op geen enkel gebied iets van terugnemen.
Ik zou op een paar punten nog verder zijn gegaan. Ik zou ook nog concreet hebben geëist dat we geen ander verdrag ondertekenen en ten uitvoer brengen, indien dit niet de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling dient. Hier sluit de cirkel zich namelijk voor mij: we hebben niet alleen een coherent beleid binnen het ontwikkelingsbeleid nodig, maar de concrete strijd tegen armoede en onderontwikkeling moet voor het hele EU-beleid van belang zijn.
Gerard Batten
namens de EFD-Fractie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, er was niemand die de in 2000 geformuleerde millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling niet kon steunen. En er was niemand die niet verbaasd was over het complete gebrek aan realiteitszin bij de gedachte dat zulke doelstellingen gehaald zouden kunnen worden tegen het streefjaar 2015.
Afgezien van de compleet irreële tijdschema's voor het klaren van deze reusachtige klussen, moest er volgens het verslag tot op heden een bepaald bedrag zijn uitgegeven.
Waar moet dat geld vandaan komen? De meeste landen in Europa, waaronder Engeland, verkeren op de rand van een failissement en dit kan alleen worden veranderd door flink te snijden in de collectieve investeringen. Onder deze omstandigheden is er maar een manier om de armere landen te helpen welvarender te worden en verlichting te brengen voor de grote hoeveelheid sociale problemen en dat is het stimuleren van de wereldeconomie.
We zouden ons niet moeten bezighouden met het zoeken naar meer manieren om belasting te heffen bij die bedrijven die nog winst maken en hen naar het buitenland, buiten de invloedssfeer van de Europese Unie, te verdrijven. Dit is wat we zouden moeten doen: EU-handelsbelemmeringen en protectionistische maatregelen die de handel met armere landen verbieden, verlagen dan wel verzachten; de immer groeiende kluwen van overdreven regulering, de red tape die bedrijven in Europa in een wurggreep houdt, ontrafelen; de Europese eenheidsmunt afschaffen en landen als Portugal, Italië, Ierland, Griekenland en Spanje terug laten keren naar een realistische economische situatie.
En uiteraard zou Engeland zo spoedig mogelijk uit de Europese Unie moeten stappen.
Santiago Fisas Ayxela
(ES) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, de armoedebestrijding en de andere millenniumdoelstellingen zouden ons allemaal moeten verenigen. Ik betreur het dat sommige fracties bepaalde kwesties hebben ingebracht die het moeilijk zouden kunnen maken om die eenparigheid van stemmen te bereiken.
Het zijn morele kwesties, zoals het voorstel voor abortus als geboortebeperkingsmethode, of economische kwesties, zoals de invoering van een belasting op deviezentransacties. Ik denk dat het heel lastig zou zijn om deze belasting in te voeren, te controleren en te innen, en als zij niet over de hele linie werd ingevoerd, met name in de voornaamste financiële blokken, dan zouden de transacties zich verplaatsen naar landen waar zij niet van kracht is.
Ik betreur het dat het verslag, dat een groot aantal positieve punten bevat, als gevolg van deze concrete kwesties niet de unanieme steun van alle fracties zal krijgen.
David-Maria Sassoli
(IT) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, mijnheer de commissaris, ik dank rapporteur Cashman voor zijn werk en voor het feit dat hij nog eens heeft gewezen op het belang van de Top van New York.
Europa heeft namelijk een grote kans zich te presenteren als mondiale ontwikkelingspartner. De gegevens waarover we beschikken zijn nog steeds alarmerend: in 2009 heeft een miljard mensen chronisch honger geleden en dat cijfer ligt nu hoger vanwege de economische crisis. Daar komt nog de schade bij als gevolg van de klimaatverandering, waardoor de problemen die we onder controle probeerden te houden, er alleen maar groter op zijn geworden.
We moeten erkennen dat de in 2000 gepresenteerde doelstellingen weliswaar ambitieus waren, maar slechts realiseerbaar met hulp van donorlanden. Het is spijtig vast te stellen dat in het licht van die toezeggingen aan de ontwikkelingslanden een aantal Europese landen nog ver achterblijft bij de aangegane verplichtingen. Het is treurig dat bijvoorbeeld mijn land, Italië, nog maar 0,16 procent van het bbp aan ontwikkelingshulp uitgeeft.
Voor alle landen moeten we de toezegging om uiterlijk in 2015 0,70 procent van het bbp aan ontwikkelingssamenwerking te besteden bindend maken, zoals de Europese Commissie heeft bepaald. Alle landen moeten zich er moreel en politiek toe verplicht voelen die toezegging na te komen. Het uitstekende werk van rapporteur Cashman stelt het Europees Parlement in staat een hoofdrol te spelen bij het verdedigen van de waardigheid van personen.
Franziska Keller
(EN) Mevrouw de Voorzitter, de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling zijn verre van perfect, maar wel belangrijk en bijzonder omdat ze om meetbare resultaten vragen en daarom kunnen we constateren dat we momenteel niet op schema liggen en onze inspanningen moeten vergroten.
De EU-instellingen - en daar horen wij bij - kunnen een heleboel doen om de doelstellingen te behalen. We kunnen bijvoorbeeld de hervormingen van het visserijbeleid gebruiken om vissers, vrouwen en mannen, in ontwikkelingslanden te steunen in plaats van de visverwerkende bedrijven. We kunnen de hervormingen van het gemeenschappelijk landbouwbeleid gebruiken om ons te richten op duurzame landbouw en alle directe en indirecte exportsubsidies afschaffen. En we kunnen de Handelsovereenkomst ter bestrijding van namaak opschorten - de Commissie heeft nog steeds geen bewijzen geleverd dat de toegang tot medicijnen en technologieoverdracht niet in gevaar komt. En we kunnen eindelijk toegeven dat je de gezondheid van moeders niet kunt bevorderen zonder vrouwenrechten.
Al deze voorbeelden geven aan dat ontwikkelingsbeleid geen afgebakend terrein is. Aspecten van ontwikkelingsbeleid komen in al onze commissies aan de orde en daar moeten we ons bewust van zijn. Zonder beleidscoherentie - en dan niet zomaar coherentie maar beleidscoherentie voor ontwikkeling zoals genoemd in artikel 28 van het Verdrag van Lissabon - komen we nergens. En dit moeten we niet vergeten bij het oprichten van de Europese Dienst voor extern optreden.
Ten slotte zou ik graag van de Commissie willen weten of er plannen zijn voor toezeggingen in de periode na de millenniumontwikkelingsdoelstellingen. Daar zullen we op een zeker ogenblik ook over moeten spreken.
Elie Hoarau
(FR) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, we moeten helaas vaststellen dat we op twee derde van de weg nog mijlenver verwijderd zijn van de verwezenlijking van de oorspronkelijke doelstellingen die vastgelegd zijn in het kader van de MDG's. Hoewel we ons midden in een crisis bevinden, zou het op zijn minst redelijk zijn dat we alle ontwikkelde landen, waaronder de Europese Unie, zouden verzoeken om zich aan hun beloften te houden, met name tegenover de arme landen, door 0,7 procent van hun bni uit te trekken voor ontwikkelingshulp.
Bovendien wordt in het kader van de economische partnerschapsovereenkomsten tussen de Europese Unie en de leden van de Groep van Staten in Afrika, het Caribische gebied en de Stille Oceaan, die ik als lid van de gemengde parlementaire commissie van nabij volg, een al te groot deel van de kredieten opgeslokt door de handel. Dat gaat ten koste van de programma's waarmee voldaan zou kunnen worden aan de millenniumdoelstellingen. Volgens mij moet het evenwicht van deze situatie hersteld worden ten gunste van de MDG's binnen het kader van deze overeenkomsten.
Cristian Dan Preda
(RO) Ik wil allereerst onderstrepen dat het mij essentieel lijkt dat de Unie bij de herzieningsbijeenkomst in New York een ambitieus actieplan bevordert en urgent concrete nieuwe maatregelen aanneemt, zodat wij alle beloften van solidariteit met de minst bedeelden op deze planeet gestand kunnen doen.
De juist vandaag aangenomen conclusies van de Raad zijn vanuit dit oogpunt een stap in de goede richting. Ik vind namelijk dat Europa voorop moet blijven gaan in de strijd tegen armoede en een betrouwbare partner in het mondiale ontwikkelingspact moet blijven, dat is gesloten door het accepteren van de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling. De verwezenlijking van deze doelstellingen veronderstelt, zoals bekend, niet slechts het zoeken naar nieuwe middelen voor ontwikkelingshulp, maar ook de politieke wil om deze doelstellingen waar te maken.
Aan de andere kant denk ik dat dit het moment is voor reflectie over de systematische integratie van benaderingen op basis van de mensenrechten, in alle maatregelen ter uitvoering van de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling. Respect voor de rechten van de mens en het bevorderen van verantwoordingsmechanismen zijn zeer belangrijk voor het verbeteren van de omstandigheden van hen die in armoede leven, en uiteindelijk voor het realiseren van de MDG's.
Daarnaast wil ik een aantal problematische aspecten van het verslag-Cashman bespreken. Voor de Fractie van de Europese Volkspartij (Christendemocraten) is de eenzijdige invoering van een soort Tobinbelasting, zoals aangegeven in paragraaf 8, onacceptabel. Zulks is namelijk moeilijk verenigbaar met het idee van de financiering van mondiale collectieve goederen. Verder is het idee om de schulden van de ontwikkelingslanden kwijt te schelden, in paragraaf 13, moeilijk te verdedigen terwijl wordt gedebatteerd over de noodzaak dat deze landen zelf de verantwoordelijkheid op zich nemen voor het ontwikkelingsproces en het behalen van de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling.
Tot slot: Paragraaf 42 gaat over aspecten die te maken hebben met de gewetensvrijheid van een ieder van ons. Ik denk niet dat het juist is om de lidstaten te vertellen welke positie ze moeten innemen over abortus.
Norbert Neuser
(DE) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, de verwezenlijking van de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling hangt voornamelijk af van de hoeveelheid geld die rijke industrielanden ter beschikking stellen voor de bestrijding van honger en armoede, de vermindering van de kinder- en moedersterfte en de bestrijding van malaria en aids.
Wij komen tot de ontnuchterende conclusie dat onze beloften niet worden nagekomen. Vóór de financiële crisis hadden wij in Europa als rijke industrielanden de armste landen voor 2010 50 miljard US-dollar beloofd. Het zal heel wat minder worden: circa 36 miljard US-dollar. Ook het overeengekomen twaalfpuntenplan waarin is aangegeven dat de rijke landen 0,7 procent van hun bni voor ontwikkelingshulp willen reserveren, zal niet worden gevolgd. Sommige landen geven het goede voorbeeld, maar mijn land, Duitsland, maakt geen goede indruk. We zouden het voorbeeld van andere landen zoals Zweden, Luxemburg, België, Ierland, Groot-Brittannië en zelfs Spanje moeten volgen.
Enrique Guerrero Salom
(ES) Mevrouw de Voorzitter, commissaris, mijnheer Cashman, in het jaar 2000 hebben we de doelstellingen gedefinieerd en geïdentificeerd die we zouden moeten verwezenlijken om armoede, uitsluiting en ongelijkheid te bestrijden, maar we hebben nog iets gedaan wat belangrijker is: we hebben concrete toezeggingen gedaan, en we hebben de aanzet gegeven tot een wereldwijde impuls die de steun heeft gekregen van regeringen, niet-gouvernementele organisaties en ontwikkelingslanden zelf .
Sindsdien hebben we wel vorderingen gemaakt maar niet voldoende, en door de crisis raken we nog verder achterop. Een paar minuten geleden kregen we vanuit een eurosceptisch en egoïstisch perspectief te horen dat we terug moeten keren naar het realisme. Ik zou willen stellen dat realisme vandaag de dag betekent dat we strijden om de realiteit in deze wereld te veranderen; het betekent dat we dit verslag morgen in de plenaire ondersteunen en dat we de Raad ondersteunen, die er in zijn tweede conclusie van de vergadering van vandaag op gewezen heeft dat het mogelijk is om in 2015 te bereiken wat we ons hadden voorgenomen in het jaar 2000.
Rareş-Lucian Niculescu
(RO) Paragraaf 22 van de ontwerpresolutie doet een beroep op de Europese Unie om een einde te maken aan de exportsubsidies voor landbouwproducten en aan "andere schadelijke aspecten van ons landbouwbeleid”. Ik denk dat deze benadering riskant is omdat de Europese landbouw niet zonder deze subsidies kan overleven, vooral niet in deze periode van zware economische crisis en extreme prijsinstabiliteit.
De Europese boeren zijn hoe dan ook zwaar belast door de eisen met betrekking tot productkwaliteit en dierenwelzijn, waardoor ze een nadeel hebben ten opzichte van de externe concurrenten. Ik ben van mening dat een eventueel verdwijnen van de exportsubsidies een fout met ernstige gevolgen zou zijn. Ik roep mijn collega's dan ook op om tegen deze paragraaf te stemmen.
Mairead McGuinness
(EN) Mevrouw de Voorzitter, ik bedank de rapporteur, de heer Cashman, voor dit verslag en zijn gepassioneerde presentatie ervan.
Ik ben in het bijzonder dankbaar voor zijn paragrafen 48, 49 en 50 over voedselzekerheid. Ik vind eigenlijk dat zijn toelichting veel krachtiger is dan de paragrafen in het verslag, want we hebben echt een probleem in de Europese Unie. We besteden een steeds kleiner deel van ons budget voor ontwikkelingshulp op de plaats waar de hulp het hardst nodig is - dat wil zeggen, aan landbouw voor eigen gebruik en kleine boeren. De cijfers - en die stonden in onze resolutie over voedselzekerheid van januari 2009 - zijn als volgt: we hebben het bedrag van de ontwikkelingshulp dat wordt besteed aan landbouw en plattelandsontwikkeling, verlaagd van 17 procent in 1980 naar slechts 3 procent in 2006.
Misschien kan de Commissie ons vertellen welke maatregelen zij neemt om dit aan te pakken - en ik zie een knikje, dus ik heb goede hoop - en ook om regeringen in Afrikaanse landen zover te krijgen dat zij erkennen dat er honger bestaat in de plattelandsgebieden waar mensen het land zouden kunnen bewerken, als ze daarvoor de gereedschappen hadden.
Ik ben het fundamenteel oneens met paragraaf 22. U kent de redenen. We mogen hierin niet alleen optreden, en restituties bij uitvoer zijn niet het probleem.
Kriton Arsenis
(EL) Mevrouw de Voorzitter, graag zou ik de heer Cashman zeer willen bedanken voor het geweldige werk dat hij heeft gedaan. We moeten dit verslag echt van harte steunen en de lidstaten te verstaan geven dat zij hun verplichtingen moeten nakomen om de millenniumdoelstellingen te realiseren voor de armoedebestrijding.
Te midden van deze economische crisis die - laten we dit niet vergeten - niet alleen ons, maar ook de ontwikkelingslanden treft, zijn het vaak de producten van de ontwikkelingslanden die wij niet consumeren; in die landen neemt de armoede toe, net als al die andere indicatoren die wij in het kader van de millenniumdoelstellingen willen aanpakken.
Op hetzelfde moment zorgt de door onszelf veroorzaakte klimaatverandering ervoor dat de toegang tot voedsel, water en medische voorzieningen steeds moeilijker wordt - de gezondheid zelf wordt aangetast. We hebben dus extra middelen nodig om zowel de klimaatverandering aan te pakken als om deze landen te helpen om zich aan te passen aan de klimaatverandering.
Tegelijkertijd moeten we ons ook aan de millenniumdoelstellingen houden. Daarom moeten dit onafhankelijke middelen zijn. Ik ben dus bijzonder blij met de verklaring van commissaris Hedegaard dat de Commissie dit verzoek zal steunen.
Sergio Paolo Francesco Silvestris
(IT) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, het is moeilijk gehoor te geven aan de oproep van rapporteur Cashman aan alle fracties om over de politieke scheidslijnen heen dit verslag te steunen, terwijl het document een aantal duidelijke ideologische stempels draagt.
Paragraaf 42 over beleid inzake veilige abortus en gezinsplanning kan als voorbeeld dienen. Daarin zijn op slinkse wijze weer bepaalde principes opgenomen die wij niet kunnen delen. In die paragraaf vragen wij als Europa de lidstaten niet om geld uit te trekken voor verantwoordelijk moeder- en ouderschap en steun te geven aan het uitdragen van de zwangerschap, maar sporen wij de lidstaten aan abortus te financieren als anticonceptiemiddel of als instrument voor geboorteplanning en het sturen van de demografische ontwikkeling.
Daar kunnen we het nooit over eens worden. Staatseugenetica, waarmee de dood en niet het leven wordt gefinancierd en steun wordt gegeven aan het plegen van abortus in plaats van aan preventie om te voorkomen dat vrouwen als gevolg van sociaaleconomische problemen hun zwangerschap afbreken, kan absoluut niet op onze steun rekenen.
Georgios Papanikolaou
(EL) Mevrouw de Voorzitter, ik zou de rapporteur willen bedanken voor het door hem verrichte, uitstekende werk. We moeten ons inderdaad ernstig zorgen maken over het feit dat de intermediaire doelstellingen niet zijn bereikt, zowel vanwege de onwelwillendheid van bepaalde lidstaten als vanwege de door de financiële crisis veroorzaakte objectieve financiële zwaktes.
Staat u mij toe om bij een specifiek punt even stil te staan: het gaat om de intermediaire doelstelling nummer 8, die refereert aan de steun van ontwikkelde landen aan de ontwikkelingslanden, een punt waar reeds meerdere collega's aan hebben gerefereerd. Terwijl het een intermediaire doelstelling was om de steun voor de ontwikkelingslanden te verhogen naar 0,56 procent van het bbp bevinden wij ons nu mondiaal op slechts 0,3 procent, op de helft dus van de beoogde doelstelling, en op Europees niveau slechts op 0,4 procent. En dan hebben we ook nog te maken met het ethische dilemma voor wat betreft de vraag of de beschikbare middelen wel hun weg naar de juiste bestemming vinden, daar waar ze echt nodig zijn en waar ze niet worden verkwanseld door corrupte praktijken en regeringen.
Tot slot zou ik dus willen benadrukken dat we met betrekking tot deze situatie behoefte hebben aan een ontwikkelingsfilosofie, een economische benadering, en dat we niet simpelweg zo nu en dan een pleister mogen plakken op het schuldgevoel van de ontwikkelde landen jegens de ontwikkelingslanden.
Franz Obermayr
(DE) Mevrouw de Voorzitter, de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling zijn ongetwijfeld belangrijk om ervoor te zorgen dat de armsten der armen een waardig leven in eigen land kunnen leiden. Wie in zijn vaderland de basis voor een fatsoenlijk bestaan heeft, hoeft niet in de handen van mensensmokkelaars te vallen. Ik wil ook in het bijzonder aandacht vragen voor de strijd tegen ernstige ziekten, vooral bij kinderen en moeders. We moeten op dit punt ook de farmaceutische industrie op haar plicht wijzen en ervoor zorgen dat er steeds meer generieke medicijnen beschikbaar komen.
Anderzijds mogen we als we ontwikkelingshulp bieden, ook medewerking verwachten. Ik verwacht medewerking van de ontvangende landen met betrekking tot de terugkeer van illegale migranten naar hun respectieve landen van herkomst. Ten slotte moet er vooral ook op worden gelet dat de middelen op een duurzame en controleerbare wijze worden besteed. Zuur verdiend belastinggeld mag niet in duistere kanalen verdwijnen.
Eén ding is duidelijk: de financiële draagkracht van onze lidstaten staat zwaar onder druk en hoe sneller we ons herstellen, hoe sneller de EU zich herstelt, des te eerder zijn we weer in staat om langdurige duurzame hulp te bieden.
Karin Kadenbach
(DE) Mevrouw de Voorzitter, ik ben vooral collega Cashman dankbaar. Ontwikkelingshulp en armoedebestrijding mogen niet gebaseerd zijn op liefdadigheidsbeleid - bijvoorbeeld volgens het principe van belonen en straffen. Integendeel, we hebben betrouwbare, voorspelbare en duurzame raamvoorwaarden nodig, waarmee het mogelijk wordt gemaakt dat mensen onder menswaardige omstandigheden leven en werken en daarbij een inkomen verdienen waarmee ze in hun levensonderhoud kunnen voorzien. We mogen niet alleen maar oog hebben voor de kille cijfers, maar we moeten kijken naar de mensen die dit raakt en naar hun lot. We moeten onze energie niet steken in het zoeken naar verontschuldigingen en uitvluchten voor het feit dat we onze verplichtingen niet kunnen of zelfs willen nakomen, maar we moeten onze energie steken in een serieus debat over de voorstellen voor de financiering van ontwikkelingshulp die hier gedaan zijn - bijvoorbeeld de belasting over financiële transacties.
Andris Piebalgs
lid van de Commissie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, het was een fascinerend debat. Ik wil graag nog ingaan op enkele punten die volgens mij enige opheldering behoeven.
De millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling moeten en kunnen worden verwezenlijkt, en ik zeg dit met volle verantwoordelijkheid. Het is niet alleen mijn mening, maar ook die van de Verenigde Naties. Het is de mening van de ontwikkelde wereld en de ontwikkelingslanden, en we moeten ons er serieus voor inspannen.
Het is ook belangrijk dat dit Huis heel krachtig oproept tot een toezegging van 0,7 procent van het bruto nationaal inkomen. Ik weet dat het tot de soevereiniteit van elk land behoort om zelf zijn begroting vast te stellen, maar als het Parlement er niet toe oproept, wie zal dat dan wel met zo'n krachtig geluid doen? Het is waar dat we verantwoordelijk moeten zijn, maar het Parlement heeft op dit gebied veel invloed. U moet uw kracht op dit punt niet onderschatten, en ik denk dat het heel belangrijk is dat dit gebeurt.
Ik denk dat het ook belangrijk is om onze betrekkingen met Afrika bezuiden de Sahara te versterken. Ik weet dat er veel teleurstellingen zijn geweest, maar omdat ik nieuw ben in deze functie en echt kijk naar het hele complex van kwesties met het koloniale verleden, de jaren van de Koude Oorlog en ontwikkeling, denk ik dat Afrika bezuiden de Sahara bijzondere zorg en bijzondere aandacht verdient.
Het handelsvraagstuk is belangrijk om aan te pakken, en het moet eerlijke handel zijn. We weten echter ook dat de unilaterale handelspreferenties de landen tot nu toe niet hebben geholpen om zich te ontwikkelen. Ze zijn evenmin een belangrijke factor in de regionale handel, en onze aanpak is nu gericht op het scheppen van voorwaarden voor eerlijke handel, investeringen in handel en in het bijzonder het zoeken naar regionale handel. Ik denk dat dit de juiste aanpak is en dat we deze moeten versterken. Ik zal samenwerken met onze commissaris voor Handel. Hij was tot voor kort ook commissaris voor Ontwikkeling en deze zaken liggen hem zeer na aan het hart.
Belastingontduiking en illegale geldstromen zijn een groot probleem. Ik vind dat de G20 en wijzelf een deel van de verantwoordelijkheid dragen voor het ontwikkelen van een heel sterk mondiaal stelsel, zodat belastingontduiking en illegale geldstromen onmogelijk zijn. We schenken in onze projecten ook bijzondere aandacht aan steun voor een eigendomsregister, want groei is zeker niet mogelijk zonder een sterk eigendomsregister en zonder rechtsstelsels die dit ondersteunen.
Wat betreft de zekerheid van het platteland en de voedselzekerheid, is het waar dat dit aandachtspunten van ons beleid zijn. Een deel van het geld voor voedselzekerheid komt echter via onze begrotingssteun, zodat de statistieken er niet altijd een juist beeld van geven. We moeten erover nadenken hoe we ze beter kunnen weergeven, maar ons duidelijke engagement blijkt uit onze voedselfaciliteit en uit het geld dat in de opbouw daarvan wordt gestoken.
Ik sluit af met een oproep die Michael Cashman heeft gedaan: steun dit verslag over de partijen heen. Ik weet dat er op enkele punten verdeeldheid is, maar deze zouden het Parlement niet zo mogen verdelen, dat er geen ruime steun voor dit verslag meer is. We hebben deze steun nodig, want de maatschappij heeft die nodig, en als het Parlement het verslag zijn overweldigende steun geeft, zal het voor de Gemeenschappen die zorgen voor beleid inzake ontwikkelingssamenwerking, gemakkelijker zijn om echt vooruitgang te boeken met deze agenda en succesvoller te zijn.
Michael Cashman
rapporteur. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, commissaris, ik dank u voor uw afsluitende woorden. Ik ben het volkomen met u eens.
Het is een interessant debat geweest. Ik wil de schaduwrapporteurs bedanken, met wie ik het zeer prettig samenwerken heb gevonden - de heer Svensson, de heer Donskis, mevrouw Sargentini, mevrouw Zimmer en alle anderen. Mijn geheugen laat me helaas in de steek - dat ligt vast aan mijn leeftijd. Over leeftijd gesproken, wil ik zeggen dat ik niet nog langer wil leven en getuige zijn van meer leed, meer honger, meer armoede, en stijgende sterftecijfers onder vrouwen die een kind baren, en onder kinderen onder de vijf jaar. Ik wil dat we meemaken dat de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling worden verwezenlijkt.
Tot degenen die enige bedenkingen hebben geuit over elementen van dit verslag, wil ik zeggen: "laten we niet bij onze burgers terugkomen met de mededeling dat we er niet in zijn geslaagd om overeenstemming te bereiken en voor dit verslag te stemmen, omdat het elementen bevatte waar we niet voor konden stemmen”. Wat voor signaal geven we dan aan de mensen die in armoede en achterstandssituaties leven - zonder water, zonder toegang tot gezondheidszorg, zonder toegang tot onderwijs, zonder toegang tot een gelijkwaardig leven - wanneer we zeggen dat er op de een of andere manier in een debat in Brussel in een verslag elementen voorkwamen die ons verhinderden om te doen wat juist is voor de meerderheid op deze planeet?
Ik verzoek alle collega's die hier vandaag aanwezig zijn, dringend om morgen alstublieft voor dit verslag te stemmen - niet voor mij, want Michael Cashman keert terug naar een huis met stromend water, met gezondheidszorg, en hij zal worden omringd met liefde en hopelijk worden verpleegd wanneer hij vergeetachtig en oud is. Maar denk aan dat kind of die vrouw die sterft in het kraambed, denk aan dat kind dat sterft door malaria of diaree of tbc of aids of hiv, en aan de jonge vrouw die geen toegang heeft tot onderwijs, zodat ze de rest van haar leven geen invloed kan verwerven. Denk niet aan ons hier, maar denk aan degenen hierbuiten.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt op dinsdag 15 juni 2010 plaats.
Schriftelijke verklaringen (artikel 149)
Elisabeth Köstinger  
schriftelijk. - (DE) Tegen de achtergrond van de wereldwijde demografische ontwikkelingen, de snelle bevolkingsgroei en de toenemende schaarste aan grondstoffen zijn we gedwongen ingrijpende maatregelen te nemen op het gebied van de ontwikkelingssamenwerking. Bij de verwezenlijking van de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling moeten uitroeiing van armoede en honger, toegang tot onderwijs en verbetering van de gezondheid, onder andere door ziektebestrijding, de hoogste prioriteit krijgen. De Europese Unie moet als onderdeel van haar handelsbeleid en de internationale samenwerking dringend een concrete bijdrage aan de ontwikkelingssamenwerking leveren. De bevordering van de autonomie, de onafhankelijkheid en het eigen initiatief van de betrokken landen moet het hoogste doel zijn. Verder moet worden gewaarborgd dat de financiële maatregelen op dit gebied tot het gewenste resultaat leiden en hun duidelijk omschreven doel bereiken. Een belangrijk model voor een duurzame kringloopeconomie met eerlijke spelregels vormt volgens mij de ecosociale markteconomie die is gebaseerd op kleinschalige, multifunctionele landbouw. Bij het nastreven van de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling moeten we daarom een op de boeren gericht landbouwmodel bevorderen, dat onafhankelijk en crisisbestendig is, waarbij de boerenfamilie centraal staat en de uit de cultuur voortkomende en op de regionale behoeften afgestemde knowhow wordt gestimuleerd. Deze duurzame vorm van landbouw kan leiden tot regionale zelfstandigheid en zorgen voor voedselzekerheid, terwijl zowel met ecologische als sociale aspecten rekening wordt gehouden.
