Wyjaśnienia dotyczące sposobu głosowania
Ustne wyjaśnienia dotyczące sposobu głosowania
Siiri Oviir
(ET) Pani przewodnicząca! Decyzja podjęta w sprawie uruchomienia instrumentu elastyczności to dowód powodzenia współpracy międzynarodowej, ponownie dający zapewnienie, że instytucje europejskie zgadzają się z koniecznością finansowania drugiego etapu europejskiego planu naprawy gospodarczej. Inny pozytywny aspekt przedmiotowej rezolucji to fakt, że zdołaliśmy znaleźć w planie naprawy gospodarczej zaoszczędzone środki na projekty dotyczące energii, potwierdzając to w budżecie. Głosowałam za przyjęciem rezolucji.
Siiri Oviir
(ET) Ja również poparłam przedmiotowe sprawozdanie i opowiedziałam się za jego przyjęciem z uwagi na pozytywny wynik prac komitetu porozumiewawczego, w którym procedury wyraźnie nie przebiegają sprawnie i szybko, a który zalecił wdrożenie planu naprawy gospodarki europejskiej oraz celu określonego w tym planie. Innym pozytywnym objawem jest nasze poparcie dla poprzedniej decyzji w ostatnim głosowaniu nad budżetem, dotyczącej zarezerwowania na wymienione cele kwoty 2,4 miliarda euro. Poparłam przedmiotowe sprawozdanie.
Chris Davies
Pani przewodnicząca! Pan poseł Nick Griffin z Brytyjskiej Partii Narodowej sugerował, że w głosowaniu kierowałem się interesami handlowymi. Chcę wyjaśnić, że jestem dumny, będąc zwolennikiem technologii niskoemisyjnych ukierunkowanych na walkę ze zmianami klimatu. Nigdy nie domagałem się ani nie przyjąłem nawet grosza za moją pracę; robię to, ponieważ w to wierzę. Nigdy nie składałem żadnych deklaracji z uwagi na udziały, które posiadam czy posiadałem, jak i udziały te nigdy nie powstrzymywały mnie przed krytykowaniem projektów energii wiatrowej.
Moje życie polityczne zawsze cechowała otwartość i przejrzystość, a zatem, zanim pan Nick Griffin podejmie próbę splamienia reputacji zebranych tu posłów, proszę, aby wyjaśnił, czemu partia, której przewodniczy, dwukrotnie nie przedstawiła w terminie swoich rachunków brytyjskiej komisji wyborczej. Jej księgowi mówią, że rachunki nie odzwierciedlają wiarygodnie i dostatecznie spraw tej partii. Wiele osób podejrzewa, że pieniądze członków ich partii wykorzystano do celów osobistych. Jeżeli pan poseł Griffin wypiera się tego, to może mógłby przedstawić bilans, którzy zatwierdzą jego biegli rewidenci.
Ashley Fox
Pani przewodnicząca! Jeżeli mogę niedokładnie zacytować Johna Dunninga, angielskiego posła do parlamentu w XVIII wieku, budżet UE wzrósł, wzrasta i należy go zmniejszyć.
Głosowałem przeciwko rezolucji w sprawie budżetu, ponieważ narusza on 1 % limit dla produktu krajowego brutto. Nie powinniśmy ruszać tego limitu. Musimy mieć świadomość, że każde euro, które wydajemy pochodzi z kieszeni podatnika. Musimy postępować rozważnie z pieniędzmi podatników, a ten budżet nie jest rozważny.
Syed Kamall
Pani przewodnicząca! Tak jak mój przedmówca, ja także głosowałem przeciwko temu budżetowi. To ciekawe, jak często mówimy o wspólnych wartościach europejskich i solidarności z obywatelami. Sądzę, że nasze głosowanie nad zwiększeniem budżetu, który nie uwzględnia bieżącej sytuacji gospodarczej, to skandal w czasach, kiedy wiele społeczności i rodzin boryka się z aktualną sytuacją ekonomiczną, z opłaceniem rachunków, kiedy niektórzy tracą pracę, a wielu doświadcza obniżki płac.
Potrzebujemy zdrowych finansów, musimy pokazać, że rozumiemy obawy naszych wyborców i musimy ostrożnie postępować z pieniędzmi podatników. Tylko w ten sposób możemy wypracować wzrost, który jest tak bardzo potrzebny, aby pomóc obywatelom we wszystkich państwach członkowskich Unii Europejskiej. Dlatego głosowałem przeciwko temu budżetowi.
Chcę życzyć wszystkim wesołych Świąt Bożego Narodzenia i szczęśliwego Nowego Roku.
Laima Liucija Andrikien
Pani przewodnicząca! Głosowałam za przyjęciem rezolucji, ponieważ obecni tu dzisiaj przedstawiciele Białorusi dowodzą poziomu swojego zaangażowania w sprawy Unii Europejskiej.
Pomimo wielu zapewnień ze strony białoruskiej, dotychczasowe zmiany są niewielkie. Dopiero co usłyszeliśmy od opozycji, że prezydent zamierza podpisać dekret ograniczający swobodny dostęp do informacji w Internecie.
UE z pewnością musi wspierać Białoruś, aby ją zbliżyć do Europy, ale przede wszystkim musimy zaangażować się w sprawy białoruskich obywateli.
Wygląda na to, że teraz usiłujemy zająć się władzami Białorusi, znosząc zakazy podróżowania, które jednak nadal tam obowiązują w stosunku do zwykłych obywateli. Kwota 60 euro za wizę do strefy Schengen jest zbyt wygórowana dla większości Białorusinów. Jednocześnie cena dla obywateli Rosji jest o połowę niższa. UE nie ucierpiałaby, jeżeli obywatele Białorusi pokrywaliby jedynie koszt wizy, który nie przekracza 5 euro.
Przewodnicząca
Byłabym wdzięczna, gdyby panowie Brok i Saryusz-Wolski przenieśli się gdzieś ze swoją rozmową. Panie pośle Brok, czy mogą panowie porozmawiać gdzieś poza Izbą? Bardzo proszę.
Czy mogą panowie rozmawiać poza Izbą?
Proszę wyjść!
Panie Brok! Proszę opuścić Izbę i kontynuować rozmowę na zewnątrz.
Panie pośle Preda! Jeżeli życzy pan sobie złożyć wyjaśnienie dotyczące sposobu głosowania w sprawie Białorsui, udzielę panu teraz głosu. Czy życzy pan sobie tego?
Cristian Dan Preda
(RO) Chciałem złożyć wyjaśnienie, dlaczego głosowałem za przyjęciem propozycji pana posła Schulza. Nie wpisałem się wcześniej, ponieważ nie sądziłem, że taka propozycja się pojawi, ale chcę wyjaśnić, dlaczego głosowałem za pierwszą propozycją pana posła Schulza dotyczącą...
(Przewodnicząca wyłączyła mikrofon)
Przewodnicząca
Przepraszam, ale to niemożliwe. Sądziłam, że chce pan wypowiedzieć się na temat Białorusi.
Laima Liucija Andrikien
Pani przewodnicząca! Głosowałam za przyjęciem przedmiotowej rezolucji z uwagi na straszliwą sytuację w Kongu. Co miesiąc w kraju tym ginie dziesiątki tysięcy ludzi w wyniku przemocy ze strony uzbrojonych grup. Uzbrojone siły Konga znajdują się często w centrum takich przestępstw, używając niekiedy niepohamowanej siły, natomiast ofiarami takiej przemocy padają zazwyczaj osoby cywilne. Przerażająca jest sytuacja kobiet, a szczególnym problemem w tym kraju jest przemoc seksualna. Istnieją doniesienia o gwałtach ze strony niemalże wszystkich walczących stron, w tym armii kongijskiej.
Popieramy zaangażowanie UE w sprawy Konga. Europejskie zaangażowanie militarne pomogło zapobiec sytuacji podobnej do tej, która miała miejsce w Rwandzie. Misja policyjna UE ma szczególne znaczenie, ponieważ główny problem, z jakim boryka się Kongo, to bezkarność i brak zdolności do prowadzenia dochodzeń w sprawach karnych. Aby zapewnić znaczny postęp potrzebujemy jednak większego zaangażowania społeczności międzynarodowej. Dlatego należy prowadzić więcej działań za pośrednictwem MONUC, a Organizacji Narodów Zjednoczonych należy koniecznie zapewnić więcej środków.
Nirj Deva
Pani przewodnicząca! Udając się na przerwę bożonarodzeniową, aby objadać się tłustym indykiem i innymi świątecznymi przysmakami, nie możemy zapominać, że w tym samym czasie w Demokratycznej Republice Konga umrze wielu ludzi.
Od 1999 roku zamordowano tam blisko pięć milionów ludzi, natomiast szacunki mówią, że każdego miesiąca ginie tam 45 tysięcy ludzi - 45 tysięcy, czyli tyle, ilu obywateli liczy niewielkie miasto w Anglii. Przy okazji świąt Bożego Narodzenia powinniśmy o tym pomyśleć i zastanowić się, czy nadal żyjemy na tej samej planecie, co ludzie z Demokratycznej Republiki Konga.
Od ponad dwudziestu lat czy nawet dłużej Organizacja Narodów Zjednoczonych usiłuje dzielnie jakoś tę sytuację ustabilizować, ale przy pomocy zaledwie 20 tysięcy żołnierzy. W jaki sposób do licha można utrzymać pokój przy pomocy 20 tysięcy żołnierzy? Musimy pomóc Organizacji Narodów Zjednoczonych uskutecznić działania i aresztować osoby, które zachowują się bezkarnie, gwałcąc i mordując kobiety oraz dzieci. Naprawdę musimy z tym skończyć.
Simon Busuttil
Pani przewodnicząca! W imieniu grupy PPE chcę powiedzieć, że grupa głosowała przeciwko przyjęciu przedmiotowej rezolucji, ale nie dlatego, że nie popiera przejrzystości czy dostępu do dokumentów, naturalnie na mocy nowego traktatu, ale dlatego, że przedłożyła swoją własną rezolucję, nad którą w końcu nie głosowaliśmy, a która naszym zdaniem przedstawia bardziej wyważone podejście do tej delikatnej sprawy.
Omawiając sprawę dostępu do dokumentów oraz kwestię przejrzystości musimy uważać, abyśmy nie posunęli się za daleko, nie eksponując dokumentów i procedur w stopniu uniemożliwiającym działanie całego systemu. Jeżeli mamy całkowicie otworzyć poufne i zamknięte negocjacje, to możemy doprowadzić do podważenia samych negocjacji i systemu, który stanowi podstawę naszego działania.
Pisemne wyjaśnienia dotyczące sposobu głosowania
Andrew Henry William Brons  
na piśmie. - Bardzo niechętnie głosowałem za przyjęciem tego sprawozdania. Chociaż dotyczyło ono przeniesienia istniejących funduszy, to obejmowało także kwestię dotacji za sprawą wykorzystania instrumentu elastyczności. Głównym celem było jednak zrekompensowanie wydatków Bułgarii i innym krajom, które zostały zmuszone do wycofania z eksploatacji działających reaktorów jądrowych, w celu zyskania przychylności tych państw. UE złożyła obietnicę finansowania i tej obietnicy należy dotrzymać.
David Casa  
na piśmie. - W wyniku posiedzenia porozumiewawczego, które miało miejsce 18 listopada 2009 r., Parlament i Rada zdołały dojść do porozumienia w kwestii wykorzystania instrumentu elastyczności do celów europejskiego planu naprawy gospodarczej oraz wycofania z eksploatacji elektrowni Kozłoduj w Bułgarii. Chociaż oba cele są ważne, to właściwe i prawidłowe wyłączenie z eksploatacji tej elektrowni jest w moim odczuciu szczególnie istotne. Dlatego postanowiłem poprzeć sprawozdawcę i głosowałem za przyjęciem przedmiotowego sprawozdania.
Diogo Feio  
Projekt rezolucji będący przedmiotem debaty dotyczy europejskiego finansowania na rzecz wyłączenia z eksploatacji elektrowni jądrowej Kozłoduj w Bułgarii w okresie 2010-2013 oraz uruchomienia w tym celu instrumentu elastyczności, a tym samym wywiązania się ze zobowiązania złożonego wobec Bułgarii w procesie akcesyjnym.
Dotyczy on także dodatkowego finansowania w ramach instrumentu elastyczności przeznaczonego na europejski plan naprawy gospodarczej w obszarze energii, ponieważ plan ten nie był dotychczas odpowiednio finansowany.
Nie zaprzeczam, że energia jądrowa może stanowić element odpowiednio wyważonego koszyka energetycznego, a jej wykorzystanie może zmniejszyć nasze zewnętrzne uzależnienie w tej dziedzinie, ale uważam, że Unia Europejska nie może stronić od partycypacji w dążeniach do zamknięcia tego przestarzałego obiektu jądrowego, upewniając się jednocześnie, czy dane projekty naprawy gospodarczej zasługują na odpowiednie finansowanie.
Bezpieczeństwo środowiska związane z wyłączeniem z eksploatacji elektrowni Kozłoduj i większe inwestycje w projekty energetyczne to wystarczające powody do uruchomienia instrumentu elastyczności.
José Manuel Fernandes  
Na posiedzeniu porozumiewawczym dnia 18 listopada 2009 r. uruchomiono instrument elastyczności w celu sfinansowania wyłączenia z eksploatacji elektrowni jądrowej Kozłoduj do kwoty 75 milionów euro w 2010 r. Ubolewam, że Komisja przedstawiła te potrzeby w zakresie finansowania jedynie w liście w sprawie poprawek nr 2/2010, po pierwszym czytaniu w Parlamencie, czyli ujmując inaczej, po tym, jak Parlament określił swoje priorytety.
Wywołało to dodatkową presję na podpozycję 1a, poważnie wpływając na dynamikę negocjacji nad budżetem na 2010 rok i zagrażając politycznym priorytetom Parlamentu. Mimo to dotrzymano raz złożonych obietnic, tak jak w przypadku protokołu dotyczącego warunków przystąpienia Bułgarii do Unii Europejskiej, który zawiera zobowiązanie UE do sfinansowania wyłączenia z eksploatacji elektrowni Kozłoduj. Przy śródokresowym przeglądzie wieloletnich ram finansowych trzeba uwzględnić potrzeby w zakresie dodatkowego finansowania na okres obejmujący lata 2011-2013, wynoszącego w sumie 225 milionów euro. Dodatkowe finansowanie wyłączenia z eksploatacji elektrowni Kozłoduj w okresie 2011-2013 nie powinno przynieść uszczerbku finansowaniu realizowanych programów i działań wieloletnich. Dlatego głosowałem na tak.
Jean-Luc Mélenchon  
Podstawą wykorzystania tego funduszu jest logiczne uzasadnienie energetycznego aspektu europejskiego planu naprawy gospodarczej. Z tego powodu wstrzymuję się od głosu.
David Casa  
na piśmie. - Plan naprawy gospodarczej był jedną z reakcji Komisji na kryzys gospodarczy, który dotknął Europę w ostatnich latach. Jego cele obejmują przywrócenie zaufania ze strony przedsiębiorstw i klientów, a przede wszystkim zapewnienie kredytowania. Trzeba było zastosować elastyczne podejście, umożliwiając przeniesienie funduszy z innych budżetów w razie takiej konieczności. W związku z tym popieram poglądy sprawozdawcy i głosuję za przyjęciem przedmiotowego projektu.
José Manuel Fernandes  
Europejski plan naprawy gospodarczej, na który Parlament Europejski przydzielił w marcu 2009 roku kwotę 5 miliardów euro podzielono na projekty transeuropejskie oraz projekty ukierunkowane na rozwój szerokopasmowego dostępu do Internetu na obszarach wiejskich. To ważny instrument w walce z kryzysem gospodarczym, ożywiający gospodarkę, a tym samym zapewniający nowe miejsca pracy. Podczas posiedzenia porozumiewawczego w dniu 18 listopada Parlament, Rada i Komisja porozumiały się w sprawie finansowania europejskiego planu naprawy gospodarczej przez drugi rok (2010), na kwotę 2,4 miliarda euro. To finansowanie projektów energetycznych i projektów szerokopasmowego dostępu do Internetu wymaga przeglądu wieloletnich ram finansowych na okres obejmujący lata 2007-2013.
Finansowania europejskiego planu naprawy gospodarczej nie należy odkładać na kolejne lata i dlatego popieram wspomniane porozumienie. Chciałbym również zaznaczyć, że aktualne wieloletnie ramy finansowe nie zaspokajają finansowych potrzeb Unii Europejskiej. Dlatego Komisja powinna pilnie przedstawić wniosek dotyczący śródokresowego przeglądu wieloletnich ram finansowych. Podpisuję się także pod koniecznością przedłużenia wieloletnich ram finansowych na lata 2007-2013 o okres obejmujący lata 2015-2016. Dlatego głosowałem na tak.
Ilda Figueiredo  
Nawet w przypadku pozytywnego wykorzystania funduszy uruchamianych w tym przypadku, nadal będą one dalekie od zaspokojenia zapotrzebowania na wsparcie obszarów wiejskich. Rolnictwo w krajach Unii Europejskiej ma wiele innych potrzeb, natomiast rolnicy użytkujący grunty apelują o politykę rolną, która będzie stymulowała produkcję, zapewniając im przyzwoite życie oraz zapobiegając obecnemu pustynnieniu obszarów wiejskich.
W związku z tym, jeżeli chcemy naprawdę przyczynić się do naprawy europejskiej gospodarki, to nie wystarczą same zapewnienia o propagowaniu solidarności w obszarze źródeł energii oraz propagowaniu szerokopasmowego dostępu do Internetu na obszarach wiejskich.
Zalecaliśmy zatem dokładny przegląd polityki wspólnotowej i znaczne zwiększenie środków budżetowych.
Dlatego wstrzymaliśmy się od głosu.
Jean-Luc Mélenchon  
Energetyczny aspekt europejskiego planu naprawy gospodarczej obejmuje pewne uderzające propozycje. Należy do nich utworzenie specjalnego funduszu do 2020 roku, zaostrzenie wymogów państwa dotyczących efektywności środowiskowej towarów oraz bodziec do wznoszenia energooszczędnych budynków. Wyłączenie z eksploatacji elektrowni jądrowej pierwszej generacji Kozłoduj w Bułgarii to spełnienie pilnego wymogu. Równie niezwykły jest jednak fakt, że UE nie planuje zapewniać żadnej pomocy dla projektu odejścia od energii jądrowej.
Chociaż jest to pilna sprawa, to UE najwyraźniej nie jest stanowczo zdecydowana odstąpić od maksymalnej wydajności. Jak to możliwe, skoro jest zdecydowana nadać bezwzględnie priorytetowe znaczenie zasadom liberalizmu, tak czczonym w przedmiotowym planie naprawy? Dlatego w przypadku tego rozdziału postanowiłem wstrzymać się od głosu.
Liam Aylward  
Poparłem budżet Unii Europejskiej na rok budżetowy 2010. Szczególnie popieram porozumienie z Radą w kwestii zapewnienia dodatkowej pomocy producentom mleka w kwocie 300 milionów euro. Jedno z życzeń, które Parlament wyraził podczas rozmów nad budżetem na 2010 rok dotyczyło zapewnienia funduszu w kwocie 300 milionów euro na rozwiązanie problemu kryzysu w sektorze mleczarskim. Chociaż Komisja początkowo się na to zgodziła, to chciała przeznaczyć na ten fundusz jedynie 280 milionów euro.
Pieniądze te to będzie ogromna pomoc dla producentów mleka, którzy poważnie ucierpieli z powodu niskich cen latem i którzy mają problemy z płynnością. Popieram również przewidziane w budżecie wsparcie dla organizacji specjalnych igrzysk olimpijskich oraz dla jej wniosku dotyczącego finansowania europejskich specjalnych igrzysk olimpijskich w Warszawie w 2010 roku i światowych specjalnych igrzysk olimpijskich w Atenach w 2011 roku. Na specjalne igrzyska olimpijskie przeznaczono kwotę 6 milionów euro, zastrzegając dalsze finansowanie w 2011 roku.
Françoise Castex  
na piśmie. - (FR) Bez entuzjazmu zagłosowałam za przyjęciem europejskiego budżetu na rok budżetowy 2010, aby nie narażać finansowania drugiej sekcji europejskiego planu naprawy gospodarczej (infrastruktury energetycznej i szerokopasmowego dostępu do Internetu), uruchomienia nowej europejskiej inicjatywy propagowania mikrokredytów (finansowanej w kwocie 25 milionów euro na 2010 rok) lub doraźnej pomocy dla sektora mleczarskiego (dodatkowe 300 milionów euro). Chciałabym zaznaczyć, że już w 2006 roku moi francuscy koledzy socjaliści i ja sama głosowaliśmy przeciwko finansowej perspektywie na lata 2007-2013. Skrytykowaliśmy wówczas zaniżony budżet, który z powodu tych braków uniemożliwiałby opracowywanie dalekosiężnych projektów innowacyjnych. Dzisiaj nasza analiza się potwierdza: budżet ten nie stawia nas w pozycji umożliwiającej walkę z kryzysem i odzwierciedla brak projektu polityki europejskiej. Chociaż bezprecedensowy kryzys, którego aktualnie doświadcza Europa, wymaga zdecydowanej i wspólnej reakcji ze strony Unii, to Rada i Komisja Europejska wybrały wyjście umożliwiające państwom członkowskim tworzenie własnych planów naprawy. Z takim budżetem jak ten nie zdołamy przywrócić stałego wzrostu i z powodzeniem zwalczyć zmiany klimatu.
Vasilica Viorica Dăncilă  
Wynik głosowania nad budżetem na 2010 rok to ważny krok w opracowaniu i stosowaniu wspólnych norm oraz środków wymaganych do uregulowania takich obszarów jak energia, technologia, rolnictwo i infrastruktura. Można powiedzieć, że zapewnia on właściwe wsparcie w sytuacji, w której państwa członkowskie zmagają się z kryzysem. Popieram przydzielenie bezpośredniej pomocy dla producentów mleka w kwocie 300 milionów euro, chociaż początkowo było to tylko 280 milionów euro, ponieważ producenci ci tracą bezpieczeństwo z uwagi na spadek cen. Uważam, że działanie takie nie tylko wyeliminuje przyczyny tej sytuacji, ale przede wszystkim skutki, które doprowadziły do tak znacznego zastoju na rynku produktów mlecznych, co ma miejsce w kontekście obecnego kryzysu gospodarczego.
Marielle De Sarnez  
Właśnie przyjęto budżet UE na 2010 rok. Z budżetem w kwocie 2,4 miliarda euro będziemy mogli sfinansować drugi i ostatni etap europejskiego planu naprawy gospodarczej i to jest dobra wiadomość. Niestety Rada wstrzymuje negocjacje w sprawie finansowania europejskiego programu na rzecz propagowania mikrokredytów - szczególnie przydatnego instrumentu, koniecznego do przywrócenia wzrostu.
Podobnie godne ubolewania jest odrzucenie przez Radę poprawki Parlamentu mającej na celu zwiększenie pomocy przyznawanej osobom najbardziej potrzebującym w czasach bezprecedensowego kryzysu gospodarczo-społecznego i w obliczu ogłoszenia 2010 roku Europejskim Rokiem Walki z Ubóstwem i Wykluczeniem Społecznym.
Z drugiej strony, ogłoszenie w ubiegły piątek przez Radę woli UE i jej państw członkowskich do zapewnienia wkładu w finansowanie i prawidłowe wdrożenie kwoty 2,4 miliarda euro rocznie w okresie od 2010 do 2012 roku, aby pomóc rozwijającym się krajom w walce ze zmianami klimatu, to działanie w dobrym kierunku. Jeżeli jednak Rada chce działać konsekwentnie i odpowiedzialnie, to musi zgodzić się z pilną potrzebą dokonania śródokresowego przeglądu ram finansowych na okres obejmujący lata 2007-2013. Bez tego informacja ta byłaby niczym więcej, jak tylko publicznym popisem.
Göran Färm, Anna Hedh, Olle Ludvigsson i Åsa Westlund  
My, szwedzcy socjaldemokraci, postanowiliśmy zagłosować dzisiaj za przyjęciem drugiej transzy finansowania europejskiego planu naprawy gospodarczej. Ten plan to ważny krok w naszych wspólnych dążeniach do wydobycia UE z kryzysu finansowego i gospodarczego. Duża część planu naprawy wymaga jednak inwestycji w technologie wychwytywania i składowania dwutlenku węgla, czyli tzw. technologie CCS. Opowiadamy się za dalszymi badaniami naukowymi w tej dziedzinie, ale w naszym odczuciu nie powinniśmy zbytnio koncentrować się na tej technologii do czasu porównania CCS z innymi stosowanymi metodami ograniczania emisji dwutlenku węgla. Porównanie takie umożliwiłoby nam inwestycje UE w obszary zapewniające największe korzyści w walce ze zmianami klimatu.
Popieramy zobowiązanie budżetowe i zagłosowaliśmy za przyjęciem wszystkich części z wyjątkiem wymogu wprowadzenia stałego wsparcia dla sektora mleka, w którym to przypadku głosowaliśmy przeciw.
Diogo Feio  
Jak już wcześniej mówiłem, moim zdaniem bardzo ważne jest, abyśmy omawiając przydział funduszy dla różnych sektorów gospodarki europejskiej, uwzględnili szczególne uwarunkowania kryzysu, z którymi mamy teraz do czynienia. W szczególności dostrzegam zasadnicze znaczenie przydziału funduszy na wdrożenie europejskiego planu naprawy gospodarczej, zwłaszcza jeśli chodzi o przyjęcie środków mających stymulować wzrost gospodarczy, konkurencyjność, spójność i ochronę miejsc pracy.
Ponownie przypominam o znaczeniu przydzielenia koniecznych funduszy, aby pomóc przetrwać kryzys małym i średnim przedsiębiorstwom, które są jednymi z głównych jego ofiar, jak również o tym, że fundusze strukturalne i Fundusz Spójności są szczególnie ważne dla krajowego wzrostu gospodarczego.
Żałuję jednak, że na stworzenie funduszu dla sektora producentów mleka przydzielono jedynie kwotę 300 milionów euro, która moim zdaniem jest za mała. Poważny kryzys, którego doświadcza aktualnie ten sektor uzasadniałby przydzielenie większego funduszu na pomoc producentom w pokonaniu problemów, z jakimi się teraz borykają.
José Manuel Fernandes  
To budżet, który pomoże zwalczać bezrobocie i uruchomić gospodarkę. Parlament nadaje priorytetowe znaczenie europejskiemu planowi naprawy gospodarczej ze środkami finansowymi na nadchodzący rok w kwocie 2,4 miliarda euro. Popieram przyznanie dodatkowego wsparcia w kwocie 300 milionów euro dla sektora mleczarskiego, ale opowiadam się za stworzeniem pozycji budżetowej w celu zapewnienia stałego funduszu dla tego sektora. Uważam również, że bardzo ważne jest dokonanie przeglądu aktualnych wieloletnich ram finansowych na okres obejmujący lata 2007-2013 i ich rozszerzenie na lata budżetowe 2015-2016, co zaproponowaliśmy w tym budżecie. Chciałbym zaznaczyć, że walka ze zmianami klimatu to priorytet UE, którego nie uwzględniono dostatecznie w przedmiotowym budżecie. Zaznaczyłbym też zasadnicze znaczenie bezpieczeństwa energetycznego dla Unii Europejskiej, w związku z którym popieram podpisanie projektu Nabucco. Budżety dla Parlamentu i innych instytucji, które skierowano do drugiego czytania, są takie same jak te zatwierdzone przez nas w pierwszym czytaniu. W pozycji 5 mamy nadwyżkę w kwocie 72 milionów euro, która zostanie wykorzystana preferencyjnie na sfinansowanie dodatkowych wydatków bezpośrednio związanych z wejściem w życie traktatu lizbońskiego. Dlatego głosowałem na tak.
Ilda Figueiredo  
W głosowaniu opowiedzieliśmy się przeciwko temu sprawozdaniu, w którym "z zadowoleniem przyjmuje się ogólne porozumienie w sprawie budżetu na rok 2010”, ponieważ jest to budżet wspólnotowy, który już odzwierciedla priorytety określone w traktacie lizbońskim dla Unii Europejskiej, coraz bardziej neoliberalnej i zmilitaryzowanej oraz coraz mniej zainteresowanej spójnością gospodarczą i społeczną.
To niedopuszczalne, aby w środku kryzysu gospodarczego i społecznego o tragicznych skutkach dla zatrudnienia i warunków życia ludzi, Wspólnota tworzyła budżet o płatnościach okrojonych o 11 miliardów euro w stosunku do prognoz w perspektywie finansowej.
Popieramy jednak przyjęcie niektórych złożonych poprawek, a mianowicie:
utworzenie pozycji budżetowej dla działań w sektorze włókienniczym i obuwniczym w celu stworzenia wspólnotowego programu dla tego sektora;
utworzenie innej pozycji w celu propagowania przekształcania niestabilnych miejsc pracy w uprawnione miejsca pracy.
Jednym z podstawowych celów tych poprawek jest zwrócenie uwagi na poważny kryzys, który ma aktualnie miejsce w sektorze włókienniczym, częściowo spowodowany ekspotencjalnym wzrostem przywozu z państw trzecich, natomiast drugim podstawowym celem jest pomoc w walce z coraz większą niestabilnością zatrudnienia, z bezrobociem i ubóstwem.
Lidia Joanna Geringer de Oedenberg  
Pani przewodnicząca! W wyniku procedury koncyliacyjnej uzgodniono satysfakcjonujący dla Parlamentu poziom wydatków na realizację najważniejszych celów Unii w przyszłym roku. Szczególnie istotne są uzgodnienia dotyczące środków na realizację Europejskiego Planu Naprawy Gospodarczej, w tym na projekty w dziedzinie energetyki, na które zarezerwowano 1 980 milionów euro. 420 milionów euro zostanie przeznaczonych na rozpowszechnianie Internetu szerokopasmowego, co przyczyni się do realizacji założeń strategii lizbońskiej. Istotne zmiany w planowanych wydatkach administracyjnych zaszły "w ostatniej chwili”, w związku z wejściem w życie traktatu lizbońskiego.
Powstanie Rady Europejskiej jako instytucji Unii, powołanie urzędu Przewodniczącego Rady Europejskiej oraz służby zewnętrznej niesie za sobą konsekwencje dla budżetu Unii. Koszty związane z Radą Europejską i Przewodniczącym szacowane na 23,5 miliona euro zostaną pokryte z oszczędności z 2009 roku, natomiast koszty związane z powstaniem służby zewnętrznej mogą wykraczać poza 72 miliony euro, które znajdują się obecnie w rezerwie budżetowej na 2010 rok. Debata nad wydatkami na 2010 rok nie zakończy się więc dzisiaj. Środki, które znajdują się w rezerwie mogą okazać się niewystarczające, a wtedy konieczna będzie korekta budżetu. Należy więc zaapelować do państw, aby wykazały się odpowiedzialnością i przeznaczyły konieczne środki umożliwiające Unii realizację nowych obowiązków wynikających z traktatu lizbońskiego.
Sylvie Guillaume  
Za przyjęciem budżetu na 2010 rok głosowałam raczej bez entuzjazmu, ponieważ nie dorównuje on wyzwaniom, z jakimi musimy się zmierzyć nie tylko w kontekście poważnego kryzysu gospodarczo-społecznego, ale też w obszarze walki ze zmianami klimatu. Moim podstawowym celem w tym głosowaniu było nadanie priorytetowego znaczenia europejskiemu planowi naprawy gospodarczej, uruchomienie nowej inicjatywy mikrokredytowania (25 milionów euro w 2010 roku) oraz zapewnienie doraźnej pomocy dla sektora mleka (300 milionów euro). W przyszłości będziemy musieli dokonać przeglądu skuteczności ram budżetowych UE, aby wyposażyć się w zbiorowe środki na rzecz działań, które naprawdę umożliwiają reformy.
Jörg Leichtfried  
Głosuję za przyjęciem sprawozdania w sprawie budżetu UE na 2010 rok. Szczególnie cieszy mnie, że chociaż jest to ostatni budżet negocjowany na podstawie traktatu nicejskiego i chociaż na tej podstawie Parlament Europejski nie ma formalnych uprawnień decyzyjnych w sprawach wydatków na rolnictwo, to zdołaliśmy wynegocjować pozycję budżetową w kwocie 300 milionów euro na wsparcie producentów mleka.
Petru Constantin Luhan  
W budżecie na 2010 rok uwzględniono poprzednie zobowiązania przyjęte na szczeblu europejskim w odniesieniu do europejskiego planu naprawy gospodarczej. Chociaż było to dość trudne dla nas zadanie, aby znaleźć konieczne środki na rozwiązanie problemów wywołanych kryzysem i na dalszą realizację projektów rozwoju, którymi Unia Europejska już dysponuje, to uważam, że w budżecie szeroko uwzględniono oba te cele. Na przykład zachowano zobowiązania przyjęte przez przewodniczącego Komisji Europejskiej pod koniec 2008 roku oraz wprowadzono środki innowacyjne, takie jak Działanie przygotowawcze - Erasmus dla młodych przedsiębiorców. Budżet ten pozwoli Rumunii nadal korzystać ze wsparcia finansowego w ramach funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności. Ponadto stworzono dobre perspektywy dla rozwiązania problemu wschodnich granic Unii Europejskiej oraz problemów w obszarze basenu Morza Czarnego, mając na uwadze środki przydzielone na przygotowawcze działania ukierunkowane na monitoring środowiskowy basenu Morza Czarnego, jak również środki przydzielone na wspólny europejski program ramowy na rzecz rozwoju tego regionu. Ponadto uznaliśmy, że mimo trudnego okresu powinniśmy skoncentrować uwagę na turystyce jako źródle rozwoju, co uwydatniono w budżecie, przydzielając środki na turystykę zrównoważoną i społeczną.
Jean-Luc Mélenchon  
Budżet Unii Europejskiej odzwierciedla jej politykę: jest neoliberalny i niepomny interesu większości. Kryzys systemu kapitalistycznego i kryzys środowiska - konsekwencja fanatycznej obsesji na tle maksymalnej wydajności napędzanej niekończącą się pogonią za zyskiem - nie mają na niego żadnego wpływu. UE nadal głosi neoliberalne dogmaty, nie zważając należycie na dowody ich gospodarczej nieskuteczności oraz szkodliwości dla środowiska i społeczeństwa.
Nie dalej jak wczoraj Parlament Europejski głosował za przyznaniem pomocy w ramach europejskiego funduszu dostosowania do globalizacji. Fundusz ten tylko i wyłącznie zwraca uwagę socjalistów na bezsensowne przeniesienie takich dużych grup jak Ford, Nokia i Dell. To tylko jeden przykład. Co możemy powiedzieć o europejskim planie naprawy gospodarczej, który opowiada się za wolnym handlem, elastycznym zatrudnieniem i maksymalną wydajnością? Europa zdecydowanie nie jest tu rozwiązaniem, ale sama w sobie stanowi problem. Głosowanie za przyjęciem tego budżetu byłoby sprzeczne z ogólnym interesem europejskim.
Nuno Melo  
na piśmie. - (PT) Przyjęte dzisiaj sprawozdanie jest niezmiernie ważne z kilku powodów, przede wszystkim dlatego, że uwzględnia europejski plan naprawy gospodarczej wart 2,5 miliarda euro. Zatwierdzono również kwotę 300 milionów euro na sektor włókienniczy, o co Parlament Europejski od dawna zabiegał. W budżecie przewidziano też kilka linii wsparcia ukierunkowanego na ocenę statusu podstawowych sektorów gospodarki, takich jak sektor włókienniczy i obuwniczy oraz sektor rybołówstwa, w którym ma się propagować odnowienie floty rybackiej, czyli sektorów bardzo ważnych dla mojego kraju. W czasach obecnego kryzysu gospodarczego niezmiernie ważne są również projekty pilotażowe ukierunkowane na zatrzymanie pustynnienia oraz na ochronę miejsc pracy. Należy także zwrócić uwagę na fakt, że jest to ostatni budżet UE przyjęty na mocy traktatu nicejskiego. Na mocy traktatu lizbońskiego uprawnienia Parlamentu Europejskiego będą obejmowały cały budżet.
Willy Meyer  
na piśmie. - (ES) Ten budżet nie pomoże rozwiązać gospodarczych, społecznych i środowiskowych problemów, z jakimi boryka się Unia Europejska, uwydatnionych za sprawą kryzysu.
Nie uwzględniono w nim też większych nierówności społecznych i regionalnych, bezrobocia i ubóstwa. Budżet Unii Europejskiej musi służyć skutecznemu priorytetowemu traktowaniu polityki konwergencji opartej o postęp społeczny, zachowaniu i wspieraniu potencjału poszczególnych państw członkowskich, zrównoważonemu wykorzystaniu zasobów naturalnych oraz ochronie środowiska w celu wypracowania autentycznej spójności gospodarczej i społecznej.
Moja cała grupa jednomyślnie odrzuca pomysł wykorzystania wspólnotowego budżetu do wspierania bardziej zmilitaryzowanej i neoliberalnej Unii Europejskiej. Dlatego sprzeciwiamy się zwiększeniu militarnych wydatków w budżecie. W związku z tym chcemy podkreślić konieczność demokratycznej kontroli wydatków na wspólną politykę zagraniczną i bezpieczeństwa. To zielony obszar pozostający poza kontrolą, której podlegają wydatki budżetowe.
Andreas Mölzer  
W kryzysie gospodarczym, kiedy fala zwolnień z pracy zalewa obywateli Europy i ogranicza się zakres usług socjalnych, Unia Europejska również musi czynić oszczędności. W trudnym okresie gospodarczym konieczne są oczywiście środki w celu stymulowania gospodarki, ale wątpliwe jest, aby mogły w tym pomóc takie instrumenty jak europejski plan naprawy gospodarczej. Zachwalane w przeszłości programy UE okazały się być przysłowiowymi papierowymi tygrysami. Ponadto okazało się, że różne dotacje UE zachęcały do popełniania najprzeróżniejszych nadużyć. Oznacza to, że ciężko zarabiane pieniądze podatników przez lata spływały tajemniczymi kanałami. W miejsce dalszej inflacji budżetu UE konieczna jest szeroko zakrojona renacjonalizacja systemu dotacji. Z tego powodu odrzucam przedmiotowy projekt budżetu.
Aldo Patriciello  
Pani przewodnicząca, panie i panowie! Z zadowoleniem przyjmuję wspaniałą pracę sprawozdawcy, któremu udało się zapewnić środki finansowe dla europejskiego planu naprawy gospodarczej w kwocie 1,98 miliarda euro, nadając mu znaczenie podstawowego celu w budżecie na 2010 rok.
Jestem przekonany, że nowy plan nada nowego impetu wzrostowi gospodarczemu, konkurencyjności, spójności oraz ochronie miejsc pracy w Europie, dowodząc jednocześnie, iż budżet UE to narzędzie ukierunkowane przede wszystkim na obywateli europejskich, mogące służyć do celów specjalnej reakcji za sprawą jego instrumentalnego wykorzystania w przezwyciężaniu bieżącego kryzysu gospodarczego, który dotknął nasz kontynent.
Teraz Komisja musi zapewnić całkowitą zgodność wszystkich projektów finansowanych w ramach planu naprawy z obowiązującym prawodawstwem UE w dziedzinie środowiska. Należy także poprzeć wspólną deklarację wzywającą do uproszczenia i bardziej ukierunkowanego wykorzystania funduszy strukturalnych oraz Funduszu Spójności.
Bardzo skuteczne jest także przydzielenie kwoty 300 milionów euro na przezwyciężenie kryzysu w sektorze mleka. To dodatkowe 20 milionów w porównaniu z zaleceniem Rady, z których możemy się tylko cieszyć.
Marit Paulsen, Olle Schmidt i Cecilia Wikström  
Jesteśmy przekonani o konieczności deregulacji polityki rolnej i jej urynkowienia, co przyniesie korzyści konsumentom oraz ludności zamieszkującej obszary wiejskie. Konieczna jest zatem gruntowna reforma wspólnej polityki rolnej.
Należy jak najszybciej znieść wszelkie formy subsydiów wywozowych i produkcyjnych, najpóźniej do 2015 roku. Jeżeli chcemy walczyć z ubóstwem i głodem na świecie, to ogromne znaczenie ma także zniesienie dotacji dla gospodarstw rolnych w UE i USA. Jednocześnie należy stopniowo likwidować wszystkie bariery w handlu dla produktów rolnych i rybołówstwa, umożliwiając tym samym swobodny handel żywnością.
Część budżetu UE na 2010 rok dotyczącą rolnictwa ujęto w pozycji 2 - "Ochrona zasobów naturalnych i zarządzanie nimi” - i składa się na cały tzw. blok 3. W bloku tym ujęto środki interwencji i wsparcia, którym się sprzeciwiamy, w tym różne środki gromadzenia, jak w przypadku alkoholu, oraz ogromne wsparcie UE dla sektora wina. Obejmuje on także wsparcie UE dla akcji zapewnienia mleka i owoców w szkołach. To ważne samo w sobie, ale uważamy, że sprawę tę należy rozwiązywać na szczeblu krajowym. Jednocześnie w bloku uwzględniono ważne inicjatywy w odniesieniu do dobrostanu zwierząt i ich przewozu, co przykładowo z zasady byśmy poparli. Zważywszy jednak, że procedury głosowania zmuszają nas do przyjęcia stanowiska wobec całego zestawu poprawek, postanowiliśmy wstrzymać się od głosu, jeśli chodzi o blok 3.
Paulo Rangel  
Z uwagi na fakt, że Parlament uznaje wyrażane przez obywateli pragnienie bezpiecznej Europy, popiera zwiększenie w stosunku do budżetu na 2009 rok kwoty w podpozycji 3a, obejmującej wolność, bezpieczeństwo i sprawiedliwość. Podkreśla znaczenie dalszego finansowania z budżetu UE działań związanych z zarządzaniem legalną imigracją oraz integracją obywateli państw trzecich, przy jednoczesnym zwalczaniu nielegalnej imigracji.
Zaznacza on, że politykę taką należy zawsze realizować z poszanowaniem Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. Równie ważne jest zwiększenie środków finansowych na ochronę granic, w tym na Europejski Fundusz Powrotów Imigrantów i Europejski Fundusz na rzecz Uchodźców, w celu stymulowania solidarności między państwami członkowskimi. Potwierdza, że wszystkie państwa członkowskie Unii borykają się z coraz większymi problemami związanymi z obszarami polityki ujętymi w tej pozycji, jak również ostrzega państwa członkowskie i namawia państwa członkowskie, by wykorzystały większe niż w 2009 roku środki finansowe na obszar wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, aby mogły razem sprostać tym i nowym wyzwaniom, które mogą się pojawić, propagując wspólną politykę imigracyjną, możliwie najbardziej wszechstronną i osadzoną na bezwzględnym poszanowaniu praw człowieka.
Daciana Octavia Sârbu  
na piśmie. - Cieszy mnie wynik głosowania nad budżetem na 2010 rok. Zapewni on fundusze na różne ważne projekty oraz bardzo potrzebne wsparcie, zwłaszcza w świetle problemów gospodarczych, z którymi boryka się Unia Europejska. Szczególne znaczenie ma kwota 300 milionów euro przydzielona dla sektora mleczarskiego w związku z obecnym kryzysem. Rada ostatecznie zgodziła się na tę kwotę na wniosek Parlamentu Europejskiego, przy czym wcześniej opowiadała się za kwotą 280 milionów euro. Znaczne środki finansowe przydzielono również na drugi etap planu naprawy gospodarczej, w kwocie 2,4 miliarda euro, obejmującej konieczne wsparcie projektów energetycznych i infrastruktury energetycznej (włącznie z energią odnawialną), jak również 420 milionów euro na zapewnienie szerokopasmowego dostępu do Internetu na obszarach wiejskich. W związku z powyższym, budżet umożliwi znaczny postęp w obszarach energii, infrastruktury i technologii, zapewniając jednocześnie ważną pomoc w obecnej sytuacji gospodarczej.
Nuno Teixeira  
Głosowanie nad budżetem Unii Europejskiej to przełomowy moment każdego roku, potwierdzający zaangażowanie w programy wspólnotowe oraz uwydatniający rolę Parlamentu. Popieram uwieńczenie drugiego etapu finansowania europejskiego planu naprawy gospodarczej na lata 2009 i 2010, ponieważ naprawa w sferze gospodarki i zatrudnienia to podstawowe zmartwienie Grupy Europejskiej Partii Ludowej (Chrześcijańscy Demokraci) w obliczu trwającego kryzysu. Potwierdzenie nowego programu dla instrumentu mikrokredytowania dowodzi priorytetowego traktowania celów strategii lizbońskiej oraz ważnej roli małych i średnich przedsiębiorstw w tworzeniu miejsc pracy. Muszę wyrazić moje zaniepokojenie cięciami budżetowymi w przydziale środków na fundusze strukturalne i Fundusz Spójności, które mają ogromne znaczenie dla ożywienia gospodarczego i spójności terytorialnej, zwłaszcza w regionach najbardziej oddalonych, takich jak Madera.
Sądzę, że bardzo ważne są dalsze dążenia do uelastycznienia polityki spójności w celu podniesienia niskich obecnie poziomów wdrażania programów finansowanych z funduszy wspólnotowych. Ponadto należy nadal propagować projekty o strategicznych celach, zapewniające wartość dodaną i stymulujące konkurencyjność w perspektywie długoterminowej. Z tych wszystkich powodów głosowałem za przyjęciem przedmiotowego sprawozdania, wieńczącego zawiły pod względem technicznym proces, utrudniający negocjacje.
Silvia-Adriana Ţicău  
Głosowałam za przyjęciem projektu budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2010 po zmianach wprowadzonych przez Radę (wszystkie sekcje) oraz listów w sprawie poprawek do projektu budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2010. W budżecie UE na 2010 rok przewidziano spore kwoty na zobowiązania w ramach europejskiego planu naprawy gospodarczej, takie jak sieć energetyczna (1 miliard i 175 tysięcy euro), europejska sieć morskiej energii wiatrowej (208 milionów euro) oraz wychwytywanie i składowanie dwutlenku węgla (523,2 miliona euro). Parlament zdołał także podnieść kwoty przydzielone na bezpieczeństwo transportu, Wspólne Przedsięwzięcie SESAR, działalność ukierunkowaną na wspieranie polityki europejskiej w obszarze transportu i praw pasażerów, program Inteligentna Energia - Europa, który wchodzi w zakres programu ramowego w dziedzinie konkurencji i innowacji, oraz wspólne przedsiębiorstwo "Czyste niebo”. Ponadto kwoty przydzielone na rolnictwo obejmują 14 miliardów euro na propagowanie rozwoju obszarów wiejskich oraz 300 milionów euro na wsparcie dla producentów mleka, których kryzys gospodarczy i finansowy wyjątkowo ciężko dotknął. Z uwagi na kryzys gospodarczy i finansowy, głównym zmartwieniem obywateli europejskich jest ewentualna perspektywa utraty pracy. Uważam, że w 2010 roku należy zwrócić szczególną uwagę na programy ukierunkowane na szkolenie młodych przedsiębiorców oraz wspieranie ich w zakładaniu własnych przedsiębiorstw.
Artur Zasada  
Przyjęliśmy dziś budżet Unii Europejskiej na 2010 rok w wysokości blisko 123 miliardy euro. Każdy budżet to swoisty kompromis. Być może wielu z nas odczuwa niedosyt, niemniej warte podkreślenia jest to, co przeciętny obywatel Wspólnoty zyska na przyjętym dziś dokumencie. Przede wszystkim Unia Europejska wzmacnia swoje bezpieczeństwo energetyczne oraz stawia na rozwój przedsiębiorczości ze szczególnym uwzględnieniem tzw. mikroprzedsiębiorczości. Cieszę się, że 20 milionów euro zarezerwowano na strategię dla Morza Bałtyckiego. Co prawda środki w rezerwie zostaną uwolnione dopiero wtedy, kiedy Komisja Europejska przedstawi na piśmie propozycje ich rozdysponowania - wierzę jednak, że nastąpi to jak najszybciej. Ze szczególnym zadowoleniem przyjąłem uwzględnienie w budżecie trzech projektów ważnych dla mojego kraju. Mam na myśli dofinansowanie dla Specjalnych Olimpiad, które się odbędą w Warszawie i Atenach, stypendia dla młodzieży z państw objętych programem Europejskiej Polityki Sąsiedztwa oraz powołanie Katedry Cywilizacji Europejskiej im. prof. Bronisława Geremka w Kolegium Europejskim w Natolinie.
Diogo Feio  
Otwartość europejskich instytucji i przejrzystość ich procedur zapewniają nie tylko stałe informowanie społeczeństwa obywatelskiego i opinii publicznej w państwach członkowskich, ale stanowią też nieodłączny i uzasadniony element procedur decyzyjnych tych instytucji. Chociaż ludzie czują się nieco odseparowani od Europy, nie tylko z powodu problematycznej procedury, która doprowadziła do wejścia w życie traktatu lizbońskiego, nie zawsze jasnej i często krytykowanej, to instytucje europejskie muszą całym sercem dążyć do udostępnienia możliwie jak największej liczby dokumentów w odpowiednim czasie i zobowiązać się do tego, pomagając w ten sposób wypełnić lukę.
Muszę jednak wyrazić ubolewanie, że lewe skrzydło w Parlamencie wykorzystało konieczną poprawę ram prawnych regulujących dostęp do dokumentów w następstwie wejścia w życie traktatu, przyjmując populistyczne stanowisko i lekceważąc konieczność zachowania poufności w niektórych obszarach działań europejskich, usiłując tym samym awansować do roli jedynego obrońcy przejrzystości.
W tak delikatnych sprawach nie może być sztucznych i populistycznych podziałów; zasługują, aby je traktować poważnie, w poczuciu odpowiedzialności i możliwie najszerszej zgody. Żałuję, że to nie było możliwe.
Sylvie Guillaume  
W pełni poparłam rezolucję złożoną przez mojego kolegę, pana posła Cashmana, aby wezwać Komisję i Radę do przeglądu zasad regulujących dostęp do dokumentów instytucji europejskich, zgodnie z zapisami o przejrzystości zawartymi w traktacie lizbońskim. Sprawa ta ma zasadnicze znaczenie dla demokratycznego i odpowiedzialnego funkcjonowania naszych instytucji i musi pomóc odbudować zaufanie europejskich obywateli do Europy.
Elisabeth Köstinger, Hella Ranner, Richard Seeber i Ernst Strasser  
W czwartkowym głosowaniu, dnia 17 grudnia 2009 r., opowiedziałam się przeciwko przyjęciu rezolucji złożonej przez pana Cashmana, w sprawie konieczności poprawy ram prawnych dotyczących dostępu do dokumentów po wejściu w życie traktatu lizbońskiego (rozporządzenie (WE) nr 1049/2001) z następujących powodów: w rezolucji tej nawiązuje się do faktów, które nie mają nic wspólnego z przejrzystością, natomiast zawiera ona wezwanie do zmian, które w konsekwencji nie przyczyniłyby się w konstruktywny sposób do zwiększenia przejrzystości.
Chcę podkreślić, że jestem zdecydowaną zwolenniczką przejrzystości i publicznego dostępu do dokumentów. Nie zrealizuje się jednak tych ważnych celów, spełniając żądania pana Cashmana, ale podchodząc do sprawy w sposób odpowiedzialny, co uwydatniono w rezolucji przedstawionej przez Renatę Sommer, Simona Busuttila i Manfreda Webera z Grupy Europejskiej Partii Ludowej (Chrześcijańskich Demokratów).
Véronique Mathieu  
To bardzo ważne, aby zwiększyć przejrzystość europejskich działań i pozwolić na możliwie najszerszy dostęp do dokumentów instytucji europejskich w celu lepszego uświadomienia obywatelom europejskim sposobu funkcjonowania Unii. Musimy jednak zachować czujność w tej kwestii i strzec się przed wszelkiego rodzaju demagogią. Z uwagi na skuteczność europejskich działań, tę uświęconą zasadę przejrzystości trzeba obwarować ograniczeniami. Maksymalna przejrzystość stwarza ryzyko, że tak długo, jak posłowie do PE będą się obawiali otwarcie rozmawiać na wrażliwe tematy, nasze debaty będą bezproduktywne. Negocjacje z definicji wymagają dyskretnej otoczki. Bez niej debaty będą się toczyły na nieformalnych posiedzeniach, dalekich od oficjalnych spotkań, natomiast końcowy wynik będzie pozostawał w sprzeczności z naszymi intencjami. Dlatego należy poprzeć większą przejrzystość i w związku z tym z zadowoleniem przyjmuję wejście w życie traktatu lizbońskiego. Umożliwi on wprowadzenie tych zmian, które nie mogą być kosztem zdrowego europejskiego procesu decyzyjnego.
Nuno Melo  
Wejście w życie traktatu lizbońskiego wymusza wprowadzenie poprawek do ram prawnych regulujących dostęp do dokumentów. W poprawkach takich należy koniecznie uwzględnić ochronę praw wszystkich obywateli Unii. Zważywszy, że zgodnie z zapisem preambuły do karty praw podstawowych Unia jest przestrzenią wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, należy popierać wszystkie wysiłki na rzecz większej przejrzystości w dostępie do dokumentów instytucji UE. Bardzo ważna jest jednak też ocena zakresu, w jakim całkowita swoboda dostępu do wszystkich dokumentów może zaszkodzić prawidłowemu funkcjonowaniu tych instytucji. Stąd zasadnicze znaczenie wypracowania równowagi w tej kwestii.
Frédérique Ries  
na piśmie. - (FR) W głosowaniu zdecydowanie opowiedziałam się za przyjęciem tej ambitnej rezolucji Parlamentu Europejskiego w sprawie udostępnienia dokumentów wszystkim obywatelom. Czynię tak, ponieważ to bardzo ważne, aby obywatelom nieustannie uświadamiać fakt, iż przejrzystość jest kluczem do demokracji, gdyż droga do uzyskania dostępu do informacji Unii Europejskiej nadal jest pełna pułapek dla przeciętnego obywatela, a wejście w życie traktatu lizbońskiego z dniem 1 grudnia w dużym stopniu zmienia sytuację. Prawo obywateli do dostępu do dokumentów instytucji europejskich w dowolnej formie zapewnia obecnie art. 42 karty praw podstawowych. Ponadto obywatele przekonują się do opinii prawnych Rady w sprawie rozszerzenia ich praw i tym samym chcą rozszerzenia tego obowiązku na wszystkie instytucje europejskie.
Głosowanie to jest ukoronowaniem całej pracy mojej grupy politycznej, która zawsze pełniła główną rolę w tej walce. W tym temacie dziewięć miesięcy temu Parlament przyjmował sprawozdanie posła Cappato i apelował o większą przejrzystość, otwartość i demokratyczny charakter działań Rady. W istocie, instytucja ta ma moralny obowiązek upublicznienia jej decyzji i debat; taki jest po prostu wymóg demokracji i obowiązek wobec obywateli.
Axel Voss  
Przejrzystość jest ważna, a jej znaczenie rośnie w dobie globalizacji. Dlatego popieram dążenia do zapewnienia większej przejrzystości na szczeblu UE. Musimy jednak zachować równowagę. Przedstawiona nam rezolucja znacznie wykracza poza przejrzystość, której wymagają obywatele, w związku z czym głosowałem przeciwko jej przyjęciu. W przedmiotowym projekcie rezolucji nie zachowano równowagi między konieczną przejrzystością, a rozsądnym postępowaniem administracji oraz posłów do Parlamentu na szczeblu UE. Obecna wersja uniemożliwia zachowanie poufności słowa pisanego, nie gwarantuje prywatności obywateli w razie zadawania pytań, poddaje w wątpliwość ochronę danych i uniemożliwia przewidywanie konsekwencji dla naszego bezpieczeństwa oraz polityki w obszarze rynku finansowego prowadzonej przez Europejski Bank Centralny. Ponadto skutkowałaby ona biurokracją dla administracji i posłów do Parlamentu, która jest całkowicie nieproporcjonalna do założonego celu tej rezolucji.
Louis Grech  
na piśmie. - Delegacja maltańska z grupy S&D będzie głosowała za przyjęciem projektu rezolucji w sprawie zasady pomocniczości, złożonego przez panów Mauro, Busuttila i Webera. Delegacja jednak stoi na stanowisku, że szerszy konsensus i zdecydowana większość skutkowałyby wyraźniejszym przekazem dla Europy. Dlatego pod tym względem korzystniej byłoby poprzeć projekt z odroczeniem - w określonych ramach czasowych, ponieważ dałoby to większą możliwość osiągnięcia szerszego konsensusu.
Jean-Luc Mélenchon  
Obowiązkiem wszystkich instytucji europejskich - tak krajowych, jak i wspólnotowych - jest reprezentować większość obywateli europejskich bez różnicy. Sekularyzm to jedyna zasada, według której instytucje mogą umożliwić wszystkim obywatelom dostęp do służb użyteczności publicznej zgodnie z ich przekonaniami. To nasza wspólna spuścizna filozoficzna, chroniąca zasady cywilnego pokoju, na której zbudowano UE.
W związku z powyższym bezwzględnie ważne jest, aby Włochy wykonały wyrok Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w sprawie Lautsi przeciwko Włochom. Europejski Trybunał Praw Człowieka uchylił wyrok włoski. Według uzasadnienia Trybunału trzeba zakazać eksponowania symboli religijnych we wszystkich budynkach publicznych w UE. Najwyższy czas wycofać z państwowych szkół krzyże, których umieszczanie w klasach szkolnych nakazano pod rządami Mussoliniego.
Edward Scicluna  
na piśmie. - Delegacja maltańska z grupy S&D będzie głosowała za przyjęciem projektu rezolucji w sprawie zasady pomocniczości, złożonego przez panów posłów Mauro, Busuttila i Webera. Delegacja jednak stoi na stanowisku, że szerszy konsensus i zdecydowana większość skutkowałyby wyraźniejszym przekazem dla Europy. Dlatego pod tym względem korzystniej byłoby poprzeć projekt z odroczeniem - w określonych ramach czasowych, ponieważ dałoby to większą możliwość osiągnięcia szerszego konsensusu.
Diogo Feio  
Białoruś słusznie określa się niepochlebnym mianem ostatniej sowieckiej republiki w Europie. Wyraźnie widać, że mimo postępu w niektórych obszarach politycznego, społecznego i gospodarczego życia tego kraju, żadna z wdrożonych reform nie może uzasadniać odrzucenia tego żałosnego przydomku.
W Białorusi nie ma wolnych wyborów, nie ma wolności wyrażania opinii, wolności zrzeszania się czy demonstracji, natomiast szerzą się represje ze strony władz.
Istnieje niebezpieczeństwo, że Unia Europejska podąży w kierunku ustępstw wobec tej dyktatury, jak zrobiła to w przypadku Kuby. Uważam, że czyniąc tak, postąpi bardzo źle, tak jak źle postąpi, nie wyjaśniając, że takie wartości jak demokracja i wolność nie tylko nie podlegają negocjacjom, ale też są nieodzownym elementem wszystkich porozumień zawieranych z Białorusią. Unia Europejska musi zatem utrzymywać i umacniać kontakty z demokratyczną opozycją na Białorusi, postępując lojalnie wobec tych, którym Parlament Europejski przyznał nagrodę Sacharowa za walkę na rzecz demokratyzacji tego kraju.
Nuno Melo  
Unia Europejska nie może się interesować wyłącznie sprawami krajów, które obejmuje. Musi być siłą napędową demokratyzacji krajów, które powstały wskutek rozpadu byłego Związku Radzieckiego. Bardzo ważne są wszystkie środki ukierunkowane na poprawę warunków w tych krajach. W takim duchu opowiada się przedmiotowy projekt rezolucji, w której wzywa się do przyjęcia środków wspierających Białoruś, które muszą być poparte wyraźnymi oznakami demokratycznych reform w tym kraju oraz zasadą przestrzegania praw człowieka i praworządności. Uczestnictwo Białorusi w Partnerstwie Wschodnim to ważny krok w tym kierunku, aczkolwiek istnieje jeszcze wiele obszarów wymagających poprawy w odniesieniu do wolności i gwarancji na Białorusi.
Andreas Mölzer  
Głosowałem za przyjęciem wspólnej rezolucji w sprawie Białorusi, ponieważ przedstawia ona w wyważony sposób sytuację, uwydatniając zarówno pozytywne aspekty i postępy, jak i deficyt demokracji w wielu obszarach. Patrząc z każdej perspektywy, bardzo ważne jest, aby jak najszybciej zapewnić przestrzeganie przez rząd Białorusi wolności wyrażania opinii oraz zrzeszania się i gromadzenia, gdyż to umożliwi skuteczne działanie partiom opozycyjnym.
Wojciech Michał Olejniczak  
Rezolucja w sprawie Białorusi jest ważnym sygnałem ze strony Unii Europejskiej i Europy. Zarówno opozycji demokratycznej jak i białoruskim władzom powinniśmy pokazywać, nie tylko poprzez takie rezolucje, że nie zgadzamy się na łamanie praw człowieka, zakaz rejestracji partii politycznych, organizacji pozarządowych czy niezależnych mediów.
Parlament Europejski nie może zgodzić się na stosowanie kary śmierci, a Białoruś jest jedynym europejskim krajem , który tego typu karę stosuje. Nie możemy łagodzić sankcji wobec Białorusi, jeżeli nie będzie zauważalny postęp w kierunku demokratyzacji kraju. Unia Europejska nie może przymykać oczu na rażące ograniczenia w zakresie wolności wypowiedzi, respektowania praw człowieka i obywatela czy organizacji społeczeństwa obywatelskiego. Parlament Europejski, składający się z posłów 27 państw członkowskich, jest wyrazem demokracji i współpracy.
Jedynymi działaniami, jakie możemy i będziemy wspierać, są działania demokratyczne, ponieważ to one są fundamentem Unii Europejskiej. Na inne rozwiązania zgody z naszej strony być nie może. Mam nadzieję, że rezolucja w sprawie Białorusi jest jednym z wielu działań, jakie podejmiemy. Oczekują tego od nas Białorusini, ale też cała Europa.
Justas Vincas Paleckis  
na piśmie. - (LT) Głosowałem za przyjęciem rezolucji w sprawie Białorusi, ale mam pewne wątpliwości, ponieważ dokumenty w sprawie Białorusi przyjmuje się w Parlamencie Europejskim zbyt często, pomniejszając tym samym ich wagę. Z drugiej strony, utrzymując krytyczny ton wobec reżimu w Mińsku, w rezolucji tej wyraźniej niż w poprzednich uwydatnia się niektóre pozytywne zmiany w stosunkach UE z Białorusią. Aby wypracować zasadniczą poprawę w stosunkach między Unią Europejską, jej państwami członkowskimi a Białorusią, Białoruś musi zmierzać do reform i demokratyzacji. Taki zwrot ułatwiłby powstanie wszelkiego rodzaju więzi z tym państwem. Na Litwie 39 miast i regionów prowadzi wydajną współpracę z miastami i regionami Białorusi, wymieniając doświadczenia i uczestnicząc we wspólnych projektach. Zgodziłem się na tę rezolucję również dlatego, że wzywa się w niej UE, by poświęciła więcej uwagi konkretnym projektom, które pokrywają się z interesami krajów partnerskich. W rezolucji tej gratulujemy Białorusi, Ukrainie i Litwie - państwom, które jako pierwsze przedstawiły Komisji Europejskiej i państwom członkowskim UE trójstronne projekty w ramach programu Partnerstwa Wschodniego. Jest to wykaz konkretnych projektów w takich obszarach jak kontrola graniczna, transport, tranzyt, dziedzictwo kulturowe i historyczne oraz bezpieczeństwo socjalne i energetyczne.
Anne Delvaux  
Z zadowoleniem przyjmuję głosowanie nad tą rezolucją. Pomimo konferencji w Gomie poświęconej pokojowi, stabilności i rozwojowi oraz mimo zawarcia w styczniu 2008 roku porozumienia w sprawie zawieszenia broni, na południu Demokratycznej Republiki Konga nadal toczą się ostre walki, skutkujące najpotworniejszymi z możliwych okrucieństwami wobec ludności cywilnej, zwłaszcza wobec kobiet, dzieci i osób starszych. Ta cielesna przemoc szerzy się i stosują ją dzisiaj nie tylko wojujące strony, ale też cywile. Trzeba pilnie uczynić wszystko, aby zapewnić ochronę ludności teraz, kiedy wielu obecnych tam żołnierzy MONUC uważa, że nie zawsze można opanować tę rosnącą przemoc. Władze Konga pokazały ostatnio swoją determinację, aby położyć kres bezkarności. Ta całkowicie pozbawiona tolerancji polityka musi być jednak nie tylko ambitna -każdy jeden zbrodniarz bez wyjątku będzie musiał odpowiedzieć za swoje czyny - ale musi być też realizowana w praktyce. Jako posłowie do PE mamy obowiązek zaznaczyć konieczność dotrzymania tych międzynarodowych zobowiązań, takich jak przestrzeganie praw człowieka i równouprawnienia, aby chronić godność kobiet i niewinność niezliczonych dzieci w Kongu.
Diogo Feio  
Od czasu upadku kleptokratycznego reżimu Mobutu Sese Seko Demokratyczną Republiką Konga (wcześniej Kongiem Belgijskim, a jeszcze wcześniej Zairem) targają niepokoje i najbardziej brutalna przemoc, która doprowadziła już do śmierci milionów.
Szczególnie doświadczyła tej zmory wschodnia część kraju, która nie zna granic i którą charakteryzują bardziej etniczne aniżeli narodowe uwarunkowania. Najgorsze okrucieństwa powtarzają się tak często, że nie można za nimi nadążyć, a społeczność międzynarodowa, zwłaszcza siły ONZ, nie dały sobie z nimi rady, pomimo że podjęto dotychczas wszystkie cywilne i militarne wysiłki.
Fakt, że okazuje się, iż niektóre kraje afrykańskie są nieposkromione i rządy centralne straciły kontrolę nad częściami ich terytoriów, to niestety zjawisko, którego nie udało się dotychczas wytępić. Jest ono często powiązane z wydobyciem i grabieżą surowców, której dokonują albo siły rebeliantów albo oddziały wojska ze swoimi dowódcami. Nawet jeżeli zjawisko to ma swoje korzenie w europejskim procesie dekolonizacji i sposobie wytyczenia granic, to nie uwalnia to od odpowiedzialności afrykańskich przywódców i decydentów, którzy powinni wzywać społeczeństwo obywatelskie tych krajów do przejęcia ostatecznej kontroli nad swoim własnym losem.
Sylvie Guillaume  
Głosowałam za przyjęciem rezolucji potępiającej poważną przemoc etniczną, której doświadczyło ostatnio Kongo i która doprowadziła do wysiedlenia blisko 44 tysięcy zrezygnowanych i pozbawionych środków do życia ludzi. Jestem szczególnie zainteresowana sprawą przemocy seksualnej, którą wykorzystuje się jako broń na wojnie. To niedopuszczalne przestępstwo, które nie może pozostawać bezkarne i które Unia Europejska musi potępić w oficjalnym stanowisku. Musimy zapewnić, aby ci z armii kongijskiej, którzy odpowiadają za te przypadki naruszania praw człowieka, zostali faktycznie doprowadzeni przed wymiar sprawiedliwości.
Nuno Melo  
Unia Europejska nie może trzymać się z daleka od różnych konfliktów zbrojnych, które mają miejsce w mniejszym lub większym stopniu na całym świecie. Przemoc w Demokratycznej Republice Konga to konflikt, który się pogłębia od wielu lat, prowadząc do śmierci milionów ludzi, wysiedleń i utraty domów. Dlatego koniecznie należy nakłaniać wszystkie strony tego konfliktu do zaprzestania działań wojennych, aby ludność tych regionów mogła znowu żyć w pokoju. Musimy koniecznie nadal wspierać misje Organizacji Narodów Zjednoczonych, aby ulżyć cierpieniom całej ludności, zwłaszcza osób starszych, kobiet i dzieci.
Willy Meyer  
Konflikt zbrojny na tym obszarze można rozwiązać wyłącznie na drodze politycznej. Dlatego należy koniecznie zaprzestać wszelkich interwencji ze strony krajów sąsiadujących i innych państw. Strony konfliktu muszą koniecznie wszcząć negocjacje w sprawie dyplomatycznego rozwiązania, aby położyć kres temu konfliktowi w Demokratycznej Republice Konga. Takie rozwiązanie musi być całkowicie zgodne z Kartą Narodów Zjednoczonych oraz z Powszechną Deklaracją Praw Człowieka.
Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych powinna dokonać przeglądu mandatu MONUC. Należy odebrać mandat przyznany na mocy rozdziału VII, aby uniknąć umacniania się kongijskich sił zbrojnych zagrażających misjom pokojowym Organizacji Narodów Zjednoczonych. Wzywamy do zamknięcia misji EUPOL i EUSEC w Demokratycznej Republice Konga. Misje te przyczyniły się do eskalacji przemocy i pogorszenia sytuacji w tym kraju, ponieważ prowadziły szkolenia dla sił bezpieczeństwa, które następnie zaczęły dopuszczać się przestępczych czynów wobec własnej ludności cywilnej.
Należy koniecznie wdrożyć rezolucje Organizacji Narodów Zjednoczonych dotyczące embarga na dostawy broni do Demokratycznej Republiki Konga. Chcemy donieść, że kilka państw członkowskich Unii Europejskiej narusza to embargo. Wspólna rezolucja złożona przez inne grupy polityczne nie zawiera odniesień do tych podstawowych kwestii i dlatego głosowałem przeciwko jej przyjęciu.
Andreas Mölzer  
Przedmiotowy wspólny projekt rezolucji w sprawie Demokratycznej Republiki Konga odzwierciedla skomplikowaną sytuację w tym afrykańskim kraju. Pomimo licznych zasobów ludzkich i funduszy zapewnionych przez wspólnotę międzynarodową nie udało się jak dotąd wprowadzić pokoju i stabilizacji w tym kraju. Wręcz przeciwnie, żołnierzy ONZ oskarża się o stronniczość i stymulowanie dalszej eskalacji sytuacji. Koniecznie należy rozwiązać ten problem.
Ogromną kwotę ponad 7 miliardów euro na misję ONZ, w tym pomoc humanitarną, można uzasadnić jedynie w przypadku dokładnych wyjaśnień dotyczących sposobu spożytkowania tych funduszy. Z uwagi na fakt, że rezolucja nie zawiera konkretnego wezwania do takiego wyjaśnienia, wstrzymałem się od głosu.
Bart Staes  
Nie możemy pozostawać nieczuli na masakry, zbrodnie przeciwko ludzkości, rekrutację dzieci do wojska oraz akty przemocy seksualnej wobec kobiet i dziewcząt, które nadal mają miejsce w Demokratycznej Republice Konga. Konieczne są dalsze działania, aby położyć kres działalności zagranicznych uzbrojonych grup na wschodzie Demokratycznej Republiki Konga. Wspólnota międzynarodowa nie może się temu bezradnie przyglądać. Musi zapewnić, aby skutecznie i w dobrej wierze przestrzegano porozumień w sprawie zawieszenia broni zawartych w marcu 2009 roku. Dwa ostatnie raporty Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych do spraw Praw Człowieka wskazują na znaczne pogorszenie sytuacji.
MONUC odgrywa ważną rolę, ale zdecydowanie należy wdrożyć na stałe jej mandat i zasady zaangażowania w celu skuteczniejszego zapewnienia bezpieczeństwa ludności. Dalsza obecność MONUC jest konieczna. Należy podjąć wszelkie wysiłki na rzecz pełnego urzeczywistnienia jej mandatu w celu ochrony zagrożonych. Rada musi odgrywać kierowniczą rolę i zapewnić, aby Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych wspierała MONUC, umacniając jej zdolności operacyjne i lepiej określając jej priorytety, których obecnie jest 41.
