Europejski Instytut Innowacji i Technologii (debata) 
Przewodniczący
Następny punkt dotyczy zalecenia dotyczącego drugiego czytania posła Reino Paasilinny, w imieniu Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii w sprawie Europejskiego Instytutu Innowacji i Technologii(15647/1/2007 - C6-0035/2008 -.
Reino Paasilinna
sprawozdawca. - (FI) Panie przewodniczący, państwo komisarze, panie i panowie! Chciałbym podziękować wam wszystkim za wspaniałą współpracę. W naszej pracy ma to zawsze kluczowe znaczenie dla osiągnięcia dobrych wyników.
Już od prawie trzech lat toczą się rozmowy na temat stworzenia Europejskiego Instytutu Innowacji i Technologii (EIT). Upływa czas, ponieważ pierwotny projekt Komisji wymagał wielu ulepszeń. Komisje Parlamentu, a zwłaszcza Komisja Przemysłu, Badań Naukowych i Energii, nadały projektowi nową formę. Parlament i Rada mają zagwarantowane większe uprawnienia, co jednak nie zagraża autonomii EIT. Sposób wyboru rady zarządzającej EIT przypominać będzie raczej system zastosowany w odniesieniu do Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych, który spotkał się z uznaniem świata nauki. Jak to już ktoś powiedział, potwierdzono również, że małe i średnie przedsiębiorstwa będą mieć możliwość udziału w pracach EIT i czerpać z tego korzyści. To właśnie one będą mieć największy wpływ na zatrudnienie oraz charakteryzować się elastycznością i skutecznością niezbędną dla szybkiego wdrażania innowacji.
Niezależnie od wszystkiego, to priorytety Instytutu uległy zmianie. Celem Europejskiego Instytutu Innowacji i Technologii jest, jak sugeruje jego nazwa, skupienie się na innowacji. Dwa inne elementy trójkąta wiedzy - edukacja i badania naukowe - są ważne, ale to innowacja jest wierzchołkiem tego trójkąta, jego ogniskową i głównym celem. W przyszłości potrzebujemy inwestować w wysokiej jakości edukację, ale, jak wszyscy wiemy, innowacja jest piętą achillesową Europy.
Amerykanie składają w Europejskim Urzędzie Patentowym o jedną trzecią wniosków więcej, niż sami Europejczycy. Potrzeba nam więcej produktów i usług opartych na wiedzy.
W ciągu 10 lat Chiny zwiększyły udział wydatków na badania naukowe i rozwój w PNB od wartości bliskich zera do obecnego poziomu 1,5%. W aż 17 państwach członkowskich udział ten jest niższy niż w Chinach. Udział ten w PNB UE liczony w odniesieniu do inwestycji w badania jest wciąż znacząco niższy, niż w przypadku innych światowych potęg gospodarczych.
Dalece bardziej alarmujący jest jednak fakt, że w ostatnich latach mamy raczej do czynienia ze spadkiem, a nie wzrostem udziału takich inwestycji. Stan kapitału ryzyka jest podobnie zły. Strategia lizbońska wzywa do dynamicznego podejścia. Dlaczego nie wierzymy w nasze własne plany? Wysoki poziom edukacji i badań przynosi zbyt mało efektów w postaci zastosowań komercyjnych i funkcjonalnych, lub przynajmniej są one wprowadzane w życie rzadziej niż w krajach konkurujących z nami. Nasz system patentowy również jest skomplikowany. Czy drenaż mózgów nie powinien być ważnym problemem dla Unii, która zamierza być przodującą na świecie gospodarką opartą na wiedzy?
EIT nie zlikwiduje tych problemów, ale może ułatwić ich rozwiązanie poprzez przykłady, jakie wyznacza. Dzięki niemu sektor przedsiębiorczości uzyska nowy rodzaj dostępu do współpracy w dziedzinie nauki i badań. Powstaną nowe możliwości komercyjnego wykorzystania badań, a także ściślejsze powiązania bilateralne. EIT nie będzie super-uniwersytetem, który by zagarniał dla siebie najlepszych naukowców. Gwarantują to poprawki Parlamentu. Po początkowych problemach z finansowaniem sytuacja się wyjaśniła. Jeden z moich projektów dotyczących wspólnot wiedzy i innowacji skupia się na technologii informatycznej i komunikacyjnej. Świat biznesu już teraz przekazuje nam na ten cel duże pieniądze. Dlatego też finansowanie nie stanowi problemu. Same badania i próby nie wystarczą. Potrzebujemy współpracy i w tym celu został powołany EIT.
Doskonały kompromis, jaki uzyskaliśmy z Radą, jest tak korzystny, że możemy oświadczyć, że wyrażamy dla niego poparcie. Proszę więc wszystkich o okazanie swego poparcia w trakcie głosowania, które niedługo się rozpocznie. Dziękuję wam wszystkim.
(Oklaski)
Ján Figeľ
komisarz. - Panie przewodniczący! Jestem naprawdę zadowolony - i nie jest to tylko sformułowanie dyplomatyczne - że mogę być tu, aby przemówić z tej okazji, że mamy wreszcie szansę nadać rozpęd innowacjom w Europie. Myślę, że głosowanie w Parlamencie będzie bardzo ważne.
Jak wspomniał poseł Paasilinna, od początków dzieli nas daleka droga, ale chciałem tylko przypomnieć Izbie, że napotkaliśmy na wiele sceptycyzmu, niechęci i wahań w odniesieniu do projektu przyśpieszenia innowacji poprzez powołanie takiego instytutu. Jestem zadowolony, że mogliśmy wpłynąć na zmianę takich postaw w kierunku zgodnego i wspierającego stanowiska ze strony państw członkowskich, Parlamentu, instytucji i partnerów. Przypominam o wysiłkach prezydencji fińskiej, niemieckiej, portugalskiej i - obecnie - słoweńskiej. W szczególności chciałbym wyrazić tutaj wdzięczność dla sprawozdawcy Parlamentu, posła Paasilinny, za jego rzeczowe i wspierające podejście, jak również dla przewodniczącej Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii, pani posłanki Niebler, dla pana posła Böge, przewodniczącego Komisji Budżetowej oraz sprawozdawczyni Komisji Kultury i Edukacji, posłanki Hennicot-Schoepges. Bez ich wysiłków i wkładu nie moglibyśmy osiągnąć obecnego etapu.
Uważam, że jest to dobra okazja, aby pokazać, że Europa posiada możliwości oraz silną motywację do polepszenia swojej zdolności w zakresie innowacji w zglobalizowanym świecie. Innowacja technologiczna stanowi klucz do wzrostu, zatrudnienia i konkurencyjności. Jest to podstawa do społecznego dobrobytu naszych obywateli. Proponujemy dokonanie pełnej integracji trzech stron trójkąta wiedzy - edukacji, badań naukowych i innowacji - poprzez współpracę partnerów z sektorów przedsiębiorczości, badań i akademickiego. Będą oni współpracować w ramach tzw. wspólnot wiedzy i innowacji.
Myślę, że po wszystkich przygotowaniach czas jest uruchomić projekt Europejskiego Instytutu Innowacji i Technologii (EIT). Jak już państwo wiedzą, podjęliśmy pewne kroki. Informowałam już komisję, że uruchomiliśmy procedurę wyłaniania rady zarządzającej. Istnieje specjalny, niezależny komitet identyfikacyjny wysokiego szczebla, który obecnie zajmuje się przygotowaniem kryteriów. Następnie spróbujemy powołać grupę 18 osób, które rozpoczną działanie w charakterze rady zarządzającej. Komisja do spraw wyboru pracuje całkowicie niezależnie i autonomicznie. Myślę, że ma to zasadnicze znaczenie dla sukcesu EIT oraz prawowitego charakteru rady zarządzającej.
Parlament i Rada będą w pełni informowane o procedurze selekcji i jej wynikach. Komisja sporządzi sprawozdanie okresowe po zamknięciu pierwszego etapu procedury selekcji oraz sprawozdanie końcowe po jej zakończeniu. Parlament i Rada będą następnie mieć jeden miesiąc na zgłoszenie uwag dotyczących proponowanych członków rady zarządzającej EIT. Ich doskonałość, ich niekwestionowana reputacja, pełna niezależność i zdolność do reprezentowania interesów sektorów, których są przedstawicielami - uczelni, sektora badań naukowych i przedsiębiorczości - będą, jak uważam, zasadniczym składnikiem wiarygodności Instytutu na krótką i na dłuższą metę.
Pozwolę sobie podkreślić najważniejsze elementy. Chciałbym formalnie oświadczyć, że Komisja Europejska jest w pełni zdeterminowana, aby respektować zasady autonomii i niezależności tej rady, zawarte w rozporządzeniu i nie będzie odgrywać żadnej roli w strategicznym procesie decyzyjnym. Na takich zasadach Komisja będzie udzielać wsparcia administracyjnego i finansowego radzie na jej wniosek i w zakresie niezbędnym w fazie początkowej. Na początku niezbędne jest pewne wsparcie.
Wsparcie takie ma na celu umożliwienie radzie wyboru pierwszych wspólnot wiedzy i innowacji (WWiI) w 18-miesięcznym terminie. Nie będzie ono mieć żadnego wpływu na strategiczny proces decyzyjny. W naszym wspólnym interesie leży, aby EIT był zdolny do funkcjonowania w przewidzianym przez rozporządzenie terminie. Mam dużą nadzieję na to, że proces tworzenia EIT zostanie uwieńczony powodzeniem i raz jeszcze chciałbym wyrazić moją głęboką wdzięczność za zaangażowanie i udział Parlamentu.
Romana Jordan Cizelj
w imieniu grupy PPE-DE. - (SL) Upłynęły już trzy lata od czasu, gdy po raz pierwszy pojawił się pomysł powołania Europejskiego Instytutu Innowacji i Technologii. Jednakże świadomość faktu, że kluczem do większej konkurencyjności i innowacji jest odpowiednia dbałość o jakość zasobów ludzkich, jest zakorzeniona znacznie głębiej. EIT oferuje rozwiązanie tego problemu na poziomie europejskim.
Fundamenty już istnieją. Nadszedł czas szybkiej i efektywnej realizacji uzgodnionych działań. Chciałabym podziękować posłom, sprawozdawcy, a w szczególności członkom mojej grupy parlamentarnej za to, że umożliwili nam osiągnięcie porozumienia oraz przygotowanie, we współpracy z Komisją i Radą, dobrego projektu zawierającego większość naszych najważniejszych pomysłów.
Innowacja jest głównym celem EIT. Ponadto, dzięki naszej inicjatywie, Instytut mógłby stać się symbolem doskonałości i rozpoznawalnym znakiem europejskiej jakości. Jednym z wielkich osiągnięć jest sieciowa struktura wspólnot wiedzy i innowacji, o których mowa w bieżącym projekcie. Udało nam się również znaleźć rozwiązanie dla złożonej i skomplikowanej kwestii organizacji operacyjnej Instytutu.
Bieżący projekt oferuje rozwiązanie w postaci programu strategicznej innowacji, który wprowadza równowagę pomiędzy odpowiedzialnością za politykę a niezależnością specjalistów i jasno określa kompetencje dotyczące długoterminowego planowania strategicznego.
Ze wspomnianymi wcześniej zasobami finansowymi możemy zrobić naprawdę bardzo wiele. Podstawy do działania są dobre, ale skuteczna ich realizacja jest uzależniona od nas, naszej woli i wytrzymałości.
Hannes Swoboda
w imieniu grupy PSE. - (DE) Panie przewodniczący! Na początku chciałbym przeprosić, że będę musiał wyjść po moim wystąpieniu, ponieważ muszę być obecny na spotkaniu z przewodniczącym Pötteringiem. Chciałbym podziękować mojemu koledze, posłowi Paasilinnie, za jego zaangażowanie w tę sprawę oraz komisarzowi, który zawsze zdecydowanie ją popierał.
Naprawdę wierzę, że EIT jest ważnym instrumentem europejskim. Poseł Paasilinna zawsze twierdził: Europa wydaje zbyt mało pieniędzy na działalność badawczą i rozwojową, a my wydajemy zbyt mało na jakość badań. Zarówno w całej Europie, jak i w większości krajów - a co najmniej w większości państw członkowskich - wydatki te powinny i muszą być większe. EIT nie jest w istocie instytucją konkurencyjną, ale powinien być siłą napędową badań i tworzyć nowe inicjatywy. Myślę na przykład o tym, jak ważne w samym tylko sektorze energetyki jest to, abyśmy czynili większe wysiłki na rzecz rozwoju nowych technologii energetycznych.
Ponieważ jest to takie istotne, pozwalam sobie poprosić komisarza, aby nalegał na pilne podjęcie niezbędnych decyzji. Oczywiście jedna z decyzji dotyczy siedziby biura administracyjnego. Jako osoba pochodząca z Wiednia i jako Austriak, chciałbym oczywiście, aby kwatera główna mieściła się w Wiedniu. Niezależnie jednak od tego, jaka będzie decyzja w tej sprawie, należy podjąć ją szybko, aby EIT mógł wkrótce rozpocząć prace.
Jorgo Chatzimarkakis
w imieniu grupy ALDE. - (DE) Panie przewodniczący, przede wszystkim moje szczere gratulacje dla posła Reino Paasilinny, naszego sprawozdawcy oraz dla komisarza Figela. To, że dokonaliśmy tego tutaj w tak krótkim czasie, to prawdziwie wspaniałe osiągnięcie! Sprawozdawca wykazał się pilnością i szerokimi horyzontami i zapewnił sobie poparcie nas wszystkich.

Chciałbym też złożyć szczególnie serdeczne gratulacje przewodniczącemu Komisji, panu Barroso. Musimy oczywiście pamiętać, że projekt ten powstał z jego własnej inicjatywy w styczniu 2005 r. Podchwyciliśmy i kontynuujemy go przez 3 lata. To fantastyczne. My, w Europie, jesteśmy bardzo szybcy i to - przynajmniej w tym przypadku - stanowi nasze koronne osiągnięcie. Zabrało to nam tylko trzy lata, choć było to zagadnienie o krytycznym znaczeniu. Musimy wziąć udział poprzez edukację. Edukacja jest jednym z głównych elementów kulturalnej i edukacyjnej suwerenności niemieckich Landów, krajów związkowych państwa, które oczywiście znam najlepiej i które znajduje się w centrum uwagi państw członkowskich.
Tym niemniej udało się nam wypracować kompromis. Mówię o finansach. Przez długi czas zmagaliśmy się z pytaniem, skąd naprawdę powinny pochodzić pieniądze. Dodatkowo zdołaliśmy w pierwszym podejściu ustanowić budżet UE w jego całej rozciągłości. W przeszłości wyglądało to tak: subsydia, subsydia i jeszcze raz subsydia. Znacie już dobrze przebieg debat. Jednak teraz po raz pierwszy można postawić wniosek: innowacja zamiast subsydiów! To robi wrażenie! Chciałbym podziękować w szczególności moim kolegom z Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi, ponieważ musieli oni uzgodnić kompromis w tym zakresie, a potem wprowadzić go w życie.

Potrafiliśmy również bardzo szybko rozwiązać spory, dotyczące na przykład zakresu niezależności EIT, czasu trwania faz pilotażowych, związku EIT z siódmym programem ramowym, kopiowania innych wzorców, a nawet tego, co określa się mianem "atestu EIT”, czyli tego, czy na tym ateście należy umieszczać wszystkie informacje, jeżeli jakiś projekt uruchamiany jest pod patronatem EIT. Znaleźliśmy rozwiązanie dla tych wszystkich kwestii.
Teraz czas na realizację. Obecnie - zgodnie ze słowami komisarza Figela - trwają prace nad powołaniem rady zarządzającej, a Parlament Europejski (dziękuję za uwzględnienie nas) będzie decydować o jej składzie, ponieważ kwestię tą uważamy za bardzo, bardzo ważną.
Niezbędny jest jednak wybór zagadnień. Pan poseł Swoboda mówił już o zagadnieniu energetyki. W rzeczywistości powinniśmy skupiać się na całościowej odpowiedzi Europy na zmiany klimatu oraz zarządzaniu EIT, a więc na przykład kwestii wydajności energetycznej itp. Musimy też rozmawiać o lokalizacji. Wciąż uważam, że dobrym wyborem jest Strassburg. Nikt nigdy nie mówił o tym tak jasno, ale należy wreszcie stwierdzić to wyraźnie. Ten budynek jest właściwą lokalizacją dla EIT i Europejskiej Rady Badań Naukowych. Jeżeli sprawy przybiorą taki obrót, Strassburg mógłby stać się "Scienceburgiem” (dosł. miastem nauki).
Konrad Szymański
w imieniu grupy UEN. - Panie Przewodniczący! Dobrze się stało, że kończymy dzisiaj prace legislacyjne nad powołaniem Europejskiego Instytutu Innowacji i Technologii. Umiejscowienie Rady Zarządzającej i wspólnot wiedzy i innowacji będzie kolejnym krokiem ku wspólnemu rynkowi wiedzy w Unii Europejskiej.
Komisarz Verheugen podczas ostatniej wizyty w Polsce powtórzył, że włączenie nowych krajów członkowskich do struktur wspólnego rynku wzmocniło jego potencjał, było sukcesem dla wszystkich. Apeluję gorąco, by to pozytywne doświadczenie było dla nas wskazówką również i w tej sprawie.
Umiejscowienie Rady Instytutu we Wrocławiu będzie krokiem, który przyniesie zyski w zakresie spójności Europy. Ułatwi uzyskanie poparcia nowych krajów dla zwiększenia finansowania badań i rozwoju w przyszłym budżecie Unii. W końcu uwolni potencjał innowacyjny całej Europy.
Poparcie dla kandydatury Wrocławia to nie jest kwestia ciasnego egoizmu, ale naturalna konsekwencja rozumowania w kategoriach interesu całej Unii Europejskiej.
Miloslav Ransdorf
w imieniu grupy GUE/NGL. - (CS) Chciałbym powiedzieć, że od czasu, gdy znana jest teoria długiej fali Kondratiewa, głosząca, że tworzenie i wdrażanie innowacji jest procesem obiektywnym, który charakteryzuje się własnymi szczegółowymi i obiektywnymi schematami. Jako ludzie aktywni na arenie politycznej, możemy promować innowację. Osobiście uważam, że jeśli chodzi o instytucje, to EIT jest dla przyszłości Europy znacznie ważniejszy niż na przykład Komisja Europejska. Uważam, że istnieją trzy zasadnicze sprawy, dzięki którym będzie można zwiększyć świadomość społeczeństwa, jeśli chodzi o znaczenie nauki, i spopularyzować ją.
Po pierwsze, naukowcy powinni być postrzegani jako wzór do naśladowania dla społeczeństwa. Ważne jest, aby to raczej tacy naukowcy jak Holý, znakomity czeski chemik, właściciel dziesiątków patentów, a nie sportowcy czy piosenkarze, byli stawiani młodzieży za wzór. Dlatego też powinniśmy starać się wypracować - że użyję pewnego rodzaju sloganu - nowy "wzór wartości”.
Po drugie, powinniśmy starać się osiągnąć nowe "przywództwo wartości”. Europa dała światu większą liczbę najlepszych uczonych, niż wszystkie inne kontynenty razem wzięte. Wartość osiągnięć naukowych zawsze miała dla Europejczyków podstawowe znaczenie. Powinniśmy czynić wszelkie wysiłki, aby zapewnić Europie odzyskanie wiodącej pozycji w tej dziedzinie.
Po trzecie, potrzebujemy też tego, co nazwałbym "duchem pionierskim”, który mógłby wskazywać drogę Europie.
Jana Bobošíková
(CS) Panie i panowie! Dane przedstawione przez Światową Organizację Własności Intelektualnej wyraźnie wskazują, że problemem Europy nie jest brak nowych pomysłów. Brakuje natomiast ich przełożenia na możliwości biznesowe.
To nie Europejski Instytut Innowacji i Technologii zagwarantuje sukces w gospodarce światowej. Innowacyjną konkurencyjność można wspomóc tylko poprzez większą dostępność środków, w tym kapitału ryzyka, a także dzięki kreatywnemu otoczeniu oraz prawdziwej wolności akademickiej i w zakresie przedsiębiorczości, wraz z odpowiednim systemem wynagrodzeń za wyjątkowe osiągnięcia naukowe.
Panie i panowie! Stanowczo sprzeciwiam się powołaniu Europejskiego Instytutu Innowacji i Technologii. Nie zagwarantuje on UE przewagi w dziedzinie konkurencji. Będzie to tylko niepotrzebna konstrukcja, powielająca już istniejące struktury promocji nauki, rozwoju i edukacji. Będzie to jeszcze jedno miejsce, które będzie pochłaniać pieniądze podatników bez tworzenia wartości dodanej.
Ponadto wygląda na to, że pójdzie on śladami niepowodzenia systemu Galileo. Sektor prywatny, na którego pieniądze liczą Komisja i Rada, nie widzi powodu, dla jakiego miałby finansować bezsensowne mrzonki polityków i urzędników.
Angelika Niebler
(DE) Panie przewodniczący, panie komisarzu, panie i panowie! W pierwszym rzędzie wybaczcie mi proszę, że nie mogłam być tutaj na początku debaty. Poprzedni mówca również mówił przed chwilą o Galileo. Musiałam prowadzić negocjacje w sprawie trialogu Galileo i dlatego się spóźniłam.
Moje podziękowania kieruję przede wszystkim oczywiście do naszego sprawozdawcy, posła Paaslinny, który wraz ze swoim sprawozdawcą pomocniczym wykonał wspaniałą robotę. Moje podziękowania kieruję również do komisarza Figela, który był głęboko zaangażowany w proces konsultacji. Dzięki temu możemy teraz głosować nad sprawozdaniem, które znajdzie również szerokie poparcie tutaj, wśród nas w Parlamencie.
Trzy lata temu zaczęliśmy naszą debatę od pytania: czy Europejski Instytut Innowacji i Technologii jest nam potrzebny? Stwierdzam z całą mocą: tak, Instytut jest nam potrzebny. Mamy duże zaległości popytu w odniesieniu do transferu technologii. We wszystkich 27 krajach mamy wspaniałych naukowców i badaczy. Brakuje nam jednak przełożenia doskonałych wyników badań na możliwe do sprzedania produkty i usługi. Europejski Instytut Innowacji i Technologii - Instytut Innowacji - będzie się do tego przyczyniać.
Projekt Komisji zmierza obecnie nieco w stronę budowy nowego instytutu w warunkach odosobnienia. My, tutaj obecni, powiedzieliśmy: nie, nie chcemy tego! Pragniemy zbudować strukturę sieciową, która będzie łączyć przedsiębiorstwa, uczelnie i instytuty badawcze Europy. Wypracowaliśmy to w naszym sprawozdaniu. Wyrażam nadzieję na szerokie porozumienie. Jesteśmy na dobrej drodze.

Dobrze się też stało, że w trakcie naszych rozmów nie dyskutowaliśmy na temat lokalizacji. W przeciwnym przypadku, panie pośle Chatzimarkakis, nie bylibyśmy w stanie zakończyć tego projektu, a za pięć lat pewnie wciąż dyskutowalibyśmy, czy Europejski Instytut Technologii był nam potrzebny.
Gyula Hegyi
Panie przewodniczący! Nauka i technologie to nasza prawdziwa szansa na udział w światowej konkurencji. Przez wiele wieków nasz kontynent był centrum rozwoju naukowego i technologicznego, a europejska nauka zawsze miała międzynarodowy charakter. Już w przeszłości miała miejsce intensywna wymiana pomysłów między naukowcami oraz liczne wizyty - i to nawet w czasach żelaznej kurtyny. Społeczność naukowa niemal nie znała wtedy granic.
Powołanie Europejskiego Instytutu Innowacji i Technologii stanowi ważny krok w kierunku utrzymania tej starodawnej tradycji naszego kontynentu. Przyjmuję to z wielkim zadowoleniem, podobnie zresztą jak doskonałe sprawozdanie mojego kolegi, posła Paasilinny.
W imieniu mojego rządu, narodu i naukowców proponuję, aby kwaterę główną Instytutu zlokalizować w Budapeszcie. Najlepszy argument na rzecz tego stanowią nasze osiągnięcia w dziedzinie nauk przyrodniczych, walki ze zmianą klimatu i badaniach nad ochroną środowiska. Ale moje rodzinne miasto, Budapeszt, może również zapewnić przyjemną i ekscytującą atmosferę.
Lena Ek
Panie przewodniczący! Pragniemy Europy konkurencyjnej, przyjaznej dla środowiska i odpowiedzialnej społecznie. Jednakże na rynku światowym mamy do czynienia z twardą konkurencją. Abyśmy więc mogli w niej uczestniczyć, potrzebujemy projektów na skalę europejską oraz koncentracji zasobów, w podobny sposób, jak to uczyniły Stany Zjednoczone, chcąc wysłać człowieka na Księżyc. Myślę, że Europejski Instytut Innowacji i Technologii może być naszą platformą, służącą temu, aby zrealizować analogiczny projekt, czyli stworzyć połączenia pomiędzy doskonałymi badaczami i skoncentrować zasoby.
Wyznaczone dotychczas obszary, takie jak zmiany klimatu i telekomunikacja, to obszary o dużym znaczeniu dla Europy i dla europejskiej konkurencyjności; ważne dla przyszłości Europy, takiej jaką potrzebujemy stworzyć dla obywateli Europy. Myślę, że zamiana, w ramach której gwarantujemy kształcenie akademickie, jest niezwykle ważna.
Na koniec chciałabym poprzeć życzenie posła Chatzimarkakisa, aby korzystać z już posiadanych przez nas budynków.
Ryszard Czarnecki
Panie Przewodniczący! Już za trzy miesiące nastąpi rozstrzygnięcie, jakie europejskie miasto będzie siedzibą Rady Zarządzającej Europejskiego Instytutu Technologicznego.
Będzie to decyzja i polityczna, i merytoryczna. W ramach wyrównania szans między starą a nową Unią pojawi się aglomeracja z krajów, które niedawno weszły do Unii Europejskiej. Z racji merytorycznych, ale uwzględniając także kryterium polityczne, o którym wspomniałem, myślę, że wymarzonym, idealnym ośrodkiem wydaje się być polskie miasto Wrocław, którego historię przez wieki tworzyli, a także współtworzyli, oprócz Polaków także Czesi, Austriacy, Żydzi i Niemcy.
Argumenty za Wrocławiem to: duży potencjał intelektualny, fakt, że jest to silny ośrodek akademicki, duża koncentracja kapitału i poważnych firm, także zagranicznych, w regionie Dolnego Śląska - mogą być one partnerami dla EIT, nareszcie bliska odległość od dwóch innych krajów członkowskich Unii: Niemiec i Czech. Z Wrocławia pochodzi szereg laureatów Nagrody Nobla z różnych dziedzin. Już w tej chwili Wrocław posiada bardzo rozwiniętą współpracę naukową z wieloma uczelniami i centrami naukowymi w całej Europie i poza nią.
Wierzę, że decyzja ustanowienia Wrocławia siedzibą Rady Europejskiego Instytutu Technologicznego będzie optymalna z punktu widzenia harmonijnego rozwoju naukowo-technicznego Unii, która musi usuwać podziały między starą a nową Europą.
Zdzisław Kazimierz Chmielewski
Panie Przewodniczący! Zamknięty minutą czas wypowiedzi niesie, rzecz jasna, określone konsekwencje. Pomijam np. kwestie finansowe. Merytorycznym spoiwem dyskusji programowych, w czym niemała zasługa sprawozdawcy, stała się idea innowacyjności, która ma się konkretyzować poprzez wspólnotę wiedzy. Mój kraj, niekryjący bezpośredniego zainteresowania pomysłem powołania Instytutu, dostrzega szansę funkcjonowania wspólnot w mądrze pomyślanej więzi z Instytutem. Bez ograniczania wszakże ich daleko idącej niezależności.
Czynniki rządowe eksponują przy tym, co zrozumiałe, praktyczne walory wspólnot, traktując je jako swoistą siłę nośną trójkątów wiedzy: edukacji, badań i przemysłu. Potwierdzają równocześnie gotowość europejskich środowisk badawczych do tworzenia wspólnot skupiających się na początek w trzech sektorach: energia odnawialna, zmiany klimatyczne oraz technologie informacyjne. Z poselskiego obowiązku, ale i nie bez satysfakcji, mogę skonstatować, że do specjalnego miejsca w tym gronie pretenduje miasto Wrocław - znany polski ośrodek naukowy.
Teresa Riera Madurell
(ES) Panie przewodniczący! Chciałabym przede wszystkim pogratulować panu posłowi Paasilinnie osiągnięcia dobrego porozumienia w sprawie, która od samego początku nie była łatwa. Finansowanie było w trakcie pierwszego czytania główną nierozwiązaną kwestią. Cieszymy się, że osiągnęliśmy wspólne stanowisko.
Nie można zaprzeczać, że początkowy pomysł dotyczący Instytutu powstał w oparciu o inne, już istniejące wzorce. Należy jednak wyjaśnić, że aby stał się on wykonalny, potrzeba było wielkiego wysiłku oraz niezbędnego dostosowania do złożonego i zróżnicowanego charakteru Europy. Rezultatem stał się nowy instrument, zdolny połączyć trzy osie wiedzy - edukację, badania i innowację - które powinny działać jako katalizator dla kultury innowacji w wielu dziedzinach, która ma tak wielkie znaczenie dla poprawy konkurencyjności.
Dlatego też jesteśmy przekonani do pomysłu ustanowienia wspólnot innowacji i wiedzy, w postaci strategicznych, zintegrowanych sieci uczelni wyższych, centrów badawczych i przedsiębiorstw, w ramach których miałby miejsce wolny przepływ studentów, naukowców i wiedzy, i gdzie można by prowadzić pracę nad dziedzinami o największym znaczeniu z naukowego i strategicznego punktu widzenia, takimi jak energia odnawialna i technologie komunikacyjne.
Mamy nadzieję, że w niezbyt odległej przyszłości EIT przyniesie owoce, jakich oczekujemy.
Grażyna Staniszewska
Panie Przewodniczący! Pragnę ponownie z tego miejsca wyrazić zadowolenie z powodu wagi, jaką przykłada Wspólnota do potrzeby innowacji w Europie. Jest to szczególnie ważne dla nowych państw członkowskich, dla których innowacyjne technologie to szansa na skok cywilizacyjny i duże przyspieszenie rozwoju. I dlatego gorąco popieramy znakomicie przygotowany projekt miasta Wrocław, który ubiega się o umieszczenie siedziby Rady Zarządzającej Instytutu w tym mieście.
Jeżeli nie Strasburg, co uchroniłoby nas przed kosztownymi wycieczkami co miesiąc, to właśnie Wrocław - Wrocław leżący na granicy starej i nowej Europy, nie stolica, ale prężne miasto o znakomitych wyższych uczelniach i blisko 150 tys. studentów. Zarówno polskie władze krajowe, wrocławski samorząd, jak i polskie środowisko akademickie są w pełni przygotowane do tego zadania. Zlokalizowanie we Wrocławiu siedziby Instytutu Innowacji i Technologii miałoby wymiar wręcz symboliczny i w żadnym wypadku nie kłóciłoby się z kryterium doskonałości.
Sieć wspólnot wiedzy i innowacji wchodzących w skład Europejskiego Instytutu musi być rozłożona także równomiernie na całym terytorium Unii Europejskiej. Instytut bowiem powinien być instrumentem mobilizującym całe terytorium Wspólnoty i przyczyniać się do wzrostu konkurencyjności, innowacji oraz zaawansowania technologicznego, a co za tym idzie rozwoju ekonomicznego całego terytorium Unii Europejskiej. Wierzę, że dzięki takim inicjatywom jak EIIT sprostamy wyzwaniom globalnej gospodarki opartej na wiedzy, realizując ambitne cele strategii lizbońskiej.
Pierre Pribetich
(FR) Panie przewodniczący! Wchodzimy w końcową fazę powoływania EIT. Wyrażam pochwałę dla negocjacji, jakie odbyły się pomiędzy różnymi instytucjami w celu wypracowania wyważonego rozwiązania, mającego na celu uczynienie z tego instytutu symbolu innowacji, tak jak dyktują to nam nasze najszczytniejsze ambicje. Dlatego też kładziemy nacisk na innowację - fundamentalną wartość Europy Pierwsze wspólnoty innowacji i wiedzy będą skupiać się na takich kluczowych obszarach, jak zmiana klimatu i odnawialne źródła energii, a także nanotechnologie, które wymagają odpowiedniego wsparcia.
Unia Europejska będzie mogła w zdecydowany sposób skupić się na innowacji. Europa innowacji i innowacja Europy - EIT to brakujące ogniwo pomiędzy tymi dwoma pojęciami. Brakujące ogniwo, które, jeżeli zostanie przyjęte w trakcie jutrzejszego głosowania, umożliwi Unii Europejskiej postęp. To dzięki wierze w to, że można sprawić, aby rozkwitły róże, jak to przypomniał nam Anatole France. EIT jest jak róża w europejskim ogrodzie. Aby Instytut mógł rozkwitnąć, niezbędne są odpowiednie warunki klimatyczne.
Przy okazji pierwszego czytania wyraziłem ubolewanie z powodu skąpych funduszy alokowanych dla EIT oraz nieodpowiedniego charakteru tego wsparcia. 308 mln euro to kwota niewystarczająca, aby zrealizować nasze ambicje. Panie przewodniczący, panie komisarzu, panie i panowie! Musimy postarać się o zmianę klimatu finansowego i zapewnić zasoby niezbędne dla tego, aby urzeczywistnić nasze najprawdziwsze ambicje.
Lambert van Nistelrooij
(NL) Cieszę się, że otrzymałem tę możliwość. W istocie to wspaniała rzecz zacząć od tej rundy, która rozpoczęła się skromnie, ale posiada potężną siłę, w szczególności oddolną, jeżeli w przyszłości będzie to uznane za szczególny znak jakości.
Drugi punkt, jaki zamierzam poruszyć, jest następujący: wspólnie z posłem Paasilinną czyniliśmy wysiłki na rzecz budowy tego pomostu dla współpracy z przemysłem oraz stworzenia nazewnictwa dotyczącego innowacji. W tym kontekście bardzo cieszy mnie nazwa "Instytut Innowacji i Technologii”. Gdy czytam dokumenty, uderza mnie to, że wciąż mamy z tym pewne trudności. Nazwa ta pojawia się czasem w dokumentach Komisji, lecz nie w dokumentach Parlamentu. Ważne jest więc, aby od dziś instytut ten był określany swoją właściwą nazwą.
Trzeci i ostatni punkt mojego wystąpienia dotyczy siedziby. Chciałbym przyłączyć się do osób nie używających mowy ojczystej, nie będących frankofonami, takich jak posłanka Ek czy poseł Chatzimarkakis, który wzywał do poparcia Strassburga - "Scienceburga”, jak nazwał go poseł Chatzimarkakis. Jest to miasto o charakterze administracyjnym, a to jest instytucja administracyjna. To nie jest duży instytut. Doprowadzi to również do rozwiązania wielu problemów politycznych.
Lidia Joanna Geringer de Oedenberg
Panie Przewodniczący! Zrodzony 3 lata temu pomysł utworzenia Europejskiego Instytutu Technologii przyjęto początkowo z wielkim sceptycyzmem, tym bardziej obecny kompromisowy tekst rozporządzenia należy uznać za wielki sukces. Instytut może zacząć funkcjonować już latem tego roku po czerwcowej decyzji Rady w sprawie jego siedziby, a proponowana struktura sieci wspólnot wiedzy i innowacji ma szanse stać się doskonałym stymulatorem innowacyjności w całej Unii.
Zapewnienie właściwej podstawy prawnej i w konsekwencji umożliwienie stałego finansowania Instytutu było moim priorytetem jako sprawozdawcy z ramienia Komisji Prawnej. Cieszę się, że Rada zaakceptowała te propozycje. Rewizja perspektywy finansowej na lata 2007-2013 stwarza już możliwość finansowania Instytutu w kwocie około 309 mln. euro i jest to dobry początek. Mam nadzieję, że przegląd śródokresowy pozwoli na znalezienie brakujących jeszcze 2 mld. euro na cały projekt.
Powstanie elity jest szczególnie ważne dla środowiska naukowego w nowych krajach członkowskich, które dysponują wielkim niewykorzystanym dotąd potencjałem. Dlatego myślę, że propozycja lokalizacji jednej ze struktur EIIT we Wrocławiu - mieście, w którym uczy się ponad 140 tys. studentów - będzie doskonałą europejską inwestycją w przyszłość. Na koniec pragnę gorąco pogratulować i podziękować Reino Paasilinnie za znakomitą współpracę.
Jacek Protasiewicz
Panie Przewodniczący! Mój węgierski kolega, deputowany z Budapesztu, mówił o tym, że nawet w czasach żelaznej kurtyny istniała współpraca między środowiskami naukowymi w Europie, ale trzeba powiedzieć prawdę: żelazna kurtyna podzieliła również na dwa obiegi naukę w Europie, tę zachodnią, która rozwijała się w wolnym świecie przy wsparciu przy wsparciu finansowym i tę na wschodzie. Dobrze byłoby, aby Europejski Instytut Technologii, który będziemy dzisiaj czy jutro powoływać, stworzył nie tylko szansę uczestniczenia Unii Europejskiej w globalnej konkurencji innowacyjnej, w globalnej walce o wiedzę, ale również żeby przyczynił się do połączenia obu tych obiegów rozdzielonych przez historię.
Dołączam się do tych moich polskich kolegów, którzy rekomendowali miasto Wrocław jako miejsce, gdzie może powstać bądź siedziba, bądź jeden z oddziałów i chcę powiedzieć, że władze tego miasta gotowe są zainwestować środki finansowe tak niezbędne, aby ten projekt się powiódł.
Erna Hennicot-Schoepges
(FR) Panie przewodniczący! Chciałabym podziękować sprawozdawcy, posłowi Paasilinnie oraz komisarzowi i powiedzieć o czymś, czego nie poruszono w trakcie debaty - że bez środowiska akademickiego i jego poparcia nie byłoby nas dziś tutaj. Gdyby uczelnie zablokowały proces tworzenia tego nowego Instytutu, który po raz pierwszy wprowadza współpracę pomiędzy przemysłem, sektorem prywatnym, różnymi dziedzinami badań i instytucjami akademickimi, to nie ujrzałby on światła dziennego.
Z uwagi na to, że przewodniczący zadecydował o ustanowieniu tego Instytutu w dość krótkim czasie, bez zapewnienia odpowiedniego budżetu, a komisarz UE ds. nauki i badań naukowych w ogóle nie chciał Instytutu, wszystkie zasługi związane z jego powołaniem spływają na pana, komisarzu Figel', ponieważ jako komisarz do spraw edukacji starał się pan uspokoić wszystkie te kręgi, które martwiły się nadawaniem stopni i dyplomów oraz własnymi kompetencjami.
Mam nadzieję, że Instytut będzie wielkim osiągnięciem oraz że będzie pan musiał znaleźć poszukiwane przez pana rzadkie okazy ptaków, ponieważ do składu rady zarządzającej stara się pan wybrać ludzi z doświadczeniem w kilku dziedzinach - naukowych i przemysłowych - którzy nie są rzeczywiście zaangażowani w żadną z nich i są młodzi. Życzę szczęścia w poszukiwaniach!
Marusya Ivanova Lyubcheva
(BG) Panie komisarzu! Dokument, który ma zamiar przyjąć Parlament Europejski, jest oczywiście bardzo ważny. Wyrażam uznanie dla pana, dla sprawozdawcy i dla wszystkich kolegów, którzy przyczynili się do przedłożenia i przyjęcia obecnych projektów.
To bardzo ważne, aby działanie było kluczową polityką. Rozwój europejskiej gospodarki wymaga właśnie innowacji technologicznych. To właśnie sprawia, że świat się rozwija. Szczególnie ważne jest, aby społeczeństwa oparte na wiedzy, działające w oparciu o zasadę projektu, mogły uwzględniać z jednej strony priorytety wspólnej europejskiej polityki rozwoju, a z drugiej możliwości poszczególnych państw członkowskich.
Należy wykorzystać i rozwijać najlepsze osiągnięcia poszczególnych struktur badawczych i uczelni, aby zapewnić związek z priorytetami dotyczącymi sektora energetyki, zmian klimatu oraz nowoczesnych i nowatorskich materiałów, niezbędnych dla rozwoju świata.
Instytut powinien stać się prawdziwym symbolem jedności oraz najlepszym ośrodkiem służącym mobilności najlepszych praktyk badawczych. Być może też dobrą polityką europejską byłoby zlokalizowanie go w jednym z nowych państw członkowskich UE.
Sylwester Chruszcz
Panie Przewodniczący! Wszyscy dzisiaj się zgadzamy, że powinniśmy jak najwięcej łożyć na społeczeństwo otwarte, społeczeństwo oparte na wiedzy, żeby dogonić świat, żeby trzymać tempo z rozwijającą się gospodarką światową, powinniśmy jak najwięcej łożyć środków finansowych, a także debat, żeby dotrzymać tempa Europie.
Chciałbym także zwrócić uwagę, że niebagatelną sprawą jest lokalizacja przyszłego Instytutu. Powinien być to region innowacyjny, region młodych otwartych umysłów, region o wielkim potencjale, region, co jest bardzo ważne, pionierski, region, który będzie zawieszony między wschodem a zachodem Europy. Wszystkie te wymogi spełnia polskie miasto Wrocław, które chciałbym Państwu zarekomendować.
Na koniec, chciałbym pogratulować sprawozdawcy i wszystkim Państwu, którzy brali udział w tak budującej debacie.
Miroslav Mikolášik
(SK) Głównym celem strategii lizbońskiej jest promowanie konkurencyjności w Europie i dotrzymywanie dzięki temu kroku innym globalnym gospodarkom, takim jak USA i wschodzące centra azjatyckie (Chiny, Indie).
Częścią tej strategii jest utworzenie Europejskiego Instytutu Innowacji i Technologii, który uzyskał silne poparcie ze strony grupy PPE-DE. Z rosnącym zainteresowaniem śledziłem początki tego Instytutu, który dla realizacji swoich celów potrzebować będzie znaczącego wsparcia finansowego. Cele te mają zasadnicze znaczenie dla utrzymania bazy przemysłowej, konkurencyjnej i innowacyjnej UE. Dlatego też apeluję o zwiększenie już zaaprobowanego budżetu.
Podkreślam, że jest to projekt, który musi odnieść sukces, a w tym kontekście szczególnie ważne jest, moim zdaniem, promowanie innowacji, która niesie ze sobą postęp i konkurencyjność. W tym kontekście uważam za właściwe ujęcie terminu "innowacja” w nazwie Instytutu, którego nazwa od początku miała brzmieć: "Europejski Instytut Innowacji i Technologii”. Inicjatywa ta musi posiadać ważny mandat w dziedzinie gospodarki opartej na wiedzy oraz w promowaniu badań i innowacji w UE.
Chciałbym wyrazić moje uznanie dla komisarza Figela za to, z jakim wysiłkiem i determinacją realizował ten projekt.
Nina Škottová
(CS) Panie przewodniczący, panie i panowie! W pierwszym rzędzie chciałabym pogratulować komisarzowi Figelowi i sprawozdawcy, posłowi Paasilinnie, za całą pracę włożoną w ten projekt.
Wysłuchaliśmy zarówno pozytywnych, jak i negatywnych opinii w sprawie EIT i niewątpliwie dojdzie do dalszych dyskusji przed wejściem w życie EIT. Chciałabym podkreślić na tym forum jeden pomysł przemawiający za EIT: że wszystkie środki z budżetu UE, przeznaczone na naukę, rozwój i edukację to pieniądze dobrze zainwestowane, a nie zmarnotrawione. Jest to stwierdzenie szczególnie prawdziwe, jeżeli weźmiemy pod uwagę, że istnieje szansa zaangażowania w projekt EIT najlepszych umysłów Europy.
Czesław Adam Siekierski
Panie Przewodniczący! Stworzenie spójnego obszaru gospodarczego, jednolitego rynku europejskiego było podstawą powstania wspólnot, a następnie Unii Europejskiej. Kolejny etap to nadanie gospodarce europejskiej wymiaru nowoczesnego i konkurencyjnego.
Możemy to uczynić tylko wtedy, kiedy postawimy na edukację, badania, nowe technologie i szeroko rozumianą innowację. Nie zrealizujemy tych wyzwań, jeśli przemysł nie będzie wspierał wdrożeń naukowych i nowych technologii, a samorządy nie postawią na edukację.
Rządy powinny zająć się kształceniem na poziomie wyższym i wspieraniem badań naukowych o charakterze podstawowym. Unia Europejska natomiast powinna skupić się na wspieraniu i kreowaniu innowacyjności. Widzimy więc, że zadania te spoczywają tak na państwach członkowskich, jak i na instytucjach unijnych.
Ján Figeľ
komisarz. -Panie przewodniczący! Chciałbym podziękować Izbie za bardzo interesującą i pozytywną debatę. Oczywiście, była pewna liczba uwag krytycznych dotyczących braku pieniędzy lub tego, że znowu chcemy coś ustanowić.
Myślę, że najważniejsze innowacje zaczynają się od otwarcia i propagowania kreatywności. Już teraz wynik procesu konsultacji i procesu legislacyjnego stanowi przykład otwartości, uczestnictwa, zaangażowania, a nawet twórczego, innowacyjnego podejścia. Innowacją było osiągnięcie tego konsensu, jak również treść uzyskanych wyników. To jest najważniejsze.
Misją EIT jest przede wszystkim innowacja. To jedna z chwil lub jeden z rezultatów szczytu w Lahti, który odbył się w październiku 2006 r. Tak naprawdę przedstawiliśmy projekt tekstu na dzień przed otwarciem tego szczytu. Nigdy nie wspieraliśmy inwestycji w całkowicie nowe projekty. Naszym zamiarem było raczej przedstawianie nowych sposobów podejścia do propagowania, organizowania, motywowania i mobilizowania zasobów i partnerów, tak aby europejska innowacja odnosiła więcej sukcesów.
Chciałbym przypomnieć, że Komisji nigdy nie chodziło o możliwość budowy nowych budynków dla EIT, lecz raczej o przedstawienie nowego podejścia. Trwało to półtora roku: zaczęliśmy w styczniu 2005 r. jako element realizacji strategii lizbońskiej. Od tego czasu wypiliśmy niejedną kawę i odbyliśmy wiele inspirujących i bardzo interesujących rozmów - także w tym budynku - pokazując, że istnieje wiele opcji lub opinii dotyczących sposobu promowania innowacji. Cieszę się, że wreszcie podjęliśmy takie wyraźne, wspólne zobowiązanie.
Wiele osób mówiło o lokalizacji. Jest to sprawa, którą powinna rozstrzygnąć Rada. Myślę, że prezydencja słoweńska spróbuje pokierować procesem, w wyniku którego podjęta zostanie decyzja. O nazwach już mówiono - o niektórych na poziomie państw członkowskich. Do tego miana pretendują też niektóre miasta szczebla regionalnego. To dobry sygnał, że jest wielu ambitnych kandydatów do zlokalizowania siedziby EIT. Wiele uczelni, przedsiębiorstw oraz organizacji na rzecz badań i technologii jest nie tylko chętnych do udziału w procesie konsultacji, ale też do udziału w procesie wyboru członków rady zarządzającej, a następnie w pracy EIT. Jak powiedziała posłanka Hennicot-Schoepges, nie utracimy tożsamości. Proponujemy podział tej tożsamości pomiędzy uniwersytety i istniejące centra oraz mający powstać EIT.
To jest mniej więcej to, co chciałem dodać w odpowiedzi na państwa poparcie. Jeszcze raz chciałbym podkreślić znaczenie pracy w układzie horyzontalnym i w warunkach konwergencji. To, co wy robiliście w komisjach Parlamentu, my robiliśmy w Komisji. Nie byłem wówczas odosobniony. Nie jestem sam. Osiągnęliśmy to przy wsparciu ze strony przewodniczącego, komisarzy do spraw przemysłu, badań naukowych, budżetu i wielu innych osób. Myślę, że jest to ważne przesłanie na przyszłość: pracujmy wspólnie, miejmy otwarte umysły i promujmy kreatywność.
W tym miesiącu pragnę zaproponować, aby ogłosić rok 2009 Europejskim Rokiem Kreatywności i Innowacji. Będzie to wyraźne nawiązanie do projektów, pomysłów i polityk, jakie musimy realizować i tworzyć w Europie.
Jeszcze raz bardzo dziękuję. Nie jest to fakt dokonany, lecz raczej początek fazy budowy, po której będzie mogła rozpocząć się prawdziwa praca. Mam nadzieję, że początki będą dobre.
Reino Paasilinna
sprawozdawca. - (FI) Panie przewodniczący, panie komisarzu, panie i panowie! Pamiętajmy, że na początku duża większość była przeciwna całemu projektowi Teraz rozbudowaliśmy go we współpracy z Komisją i Radą. Stworzyliśmy dzieło tak dynamiczne, że przechodzi ono do fazy głosowania. Mam nadzieję, że duża większość zagłosuje są tym projektem. Oto sposób, w jaki możemy współpracować.
Jeśli chodzi o lokalizację, nie mam żadnego zdania poza tym, że będzie to nowoczesny system współpracy w sieci, w ramach którego naukowcy i wspólnoty będą pracować niezależnie. Nie będą oni skupieni w stolicy, która została wybrana na kwaterę główną Instytutu. Ponadto jego personel administracyjny będzie stosunkowo nieliczny - poniżej 100 osób - tak więc nie będzie potrzebny zbyt duży budynek.
Jedna rzecz jest jednak ważna. Muszą istnieć dobre połączenia transportowe, najlepiej bezpośrednie połączenia lotnicze. Wiemy bowiem bardzo dobrze, jak niewygodnie jest pracować w miejscu, do którego nie ma bezpośredniego lotu, przy czym spotkania często muszą odbywać się na lotniskach.
Następnie należy rozważyć sprawę finansowania. Jest ona ważna, lecz dla jednego z proponowanych tematów - technologii komunikacyjnej - źródła finansowania już zostały znalezione. Innymi słowy, jeżeli ten temat może przybrać atrakcyjną formę, to pieniądze na pewno się znajdą. Z całą pewnością nie brakuje nam kapitału.
Było wiele głosów, że jest to nowy rodzaj współpracy. Dlatego też, jak zauważyła posłanka Ek, Instytut nie będzie stanowić konkurencji dla innych, lecz będzie nawiązywać i budować współpracę. Poseł Ransdorf i niektórzy inni twierdzą, że model europejski, największe osiągnięcie europejskiej nauki w ubiegłych stuleciach, powinien stać się największym osiągnięciem światowej nauki. Istnieje jeden sposób, aby nadać wyraz tego rodzaju normom jakościowym, jakich potrzebujemy. Chciałbym podziękować wam wszystkim za współpracę. Nasz projekt musi odnieść sukces, ponieważ Europa tego potrzebuje. Dziękuję.
(Oklaski)
Przewodniczący
Debata została zamknięta.
Głosowanie odbędzie się dziś.
Oświadczenia pisemne (art. 142 Regulaminu)
Edit Herczog  
na piśmie. - (HU) Rewolucja informatyczna i technologiczna oraz przemiany społeczno-gospodarcze w społeczeństwie postindustrialnym, wyrwały rządy, gospodarkę i polityków większości krajów świata z ich rojeń o śpiącej piękności. Coraz więcej uwagi poświęca się zrozumieniu przyczyn sukcesu konkretnych społeczności, większych regionów, czy krajów.
Tym, co zapewniło sukces, jest twórcze myślenie, energia twórcza, nowe pomysły, które mogą stanowić podstawę dla całego nowego rozwoju. Kreatywność przybiera postać innowacji, jeżeli przekształca się ją w rzeczywistość. Miejmy nadzieję, że Europejski Instytut Innowacji i Technologii (EIT) będzie właśnie takim innowacyjnym dzieckiem myślenia Parlamentu Europejskiego. Pierwszorzędnym celem EIT będzie stworzenie zdolności Unii Europejskiej do innowacji poprzez stworzenie powiązań pomiędzy wykształceniem wyższym, społecznością naukową i przedstawicielami przemysłu. EIT może odgrywać ogromną rolę w zagwarantowaniu, że europejskie innowacje ponownie będą mieć renomę na świecie, a europejscy naukowcy i przemysł będą siłą, z którą należy się liczyć. Stolica Węgier również rzuciła wyzwanie w wyścigu po status miasta - siedziby Europejskiego Instytutu Innowacji i Technologii. Jestem pewien, że mój kraj byłby dobrym gospodarzem dla Instytutu, ze względu na przekonanie rządu do idei badań i innowacji/rozwoju, z uwagi na infrastrukturę badawczą kraju, długą historię udziału Węgier w postępie nauki, a także ze względu na węgierską gościnność. Cytując słowa węgierskiego uczonego Alberta Szent-Györgyi'ego, wzywam was do poparcia naszej oferty dotyczącej siedziby EIT: "Węgry to mały kraj, jeśli chodzi o liczbę ludności, ale wielka potęga, jeśli chodzi szare komórki.”
Janusz Lewandowski  
na piśmie. - Panie Przewodniczący! Drugie czytanie w Parlamencie Europejskim stanowi kolejny krok przybliżający nas do powołania Europejskiego Instytutu Innowacji i Technologii. Upłynęło sporo czasu od złożenia propozycji powołania takiej instytucji przez Jose Barroso w lutym 2005 roku. Miała być to instytucja wspomagająca realizację Strategii Lizbońskiej, która wówczas była na półmetku i nie przynosiła zamierzonych efektów.
Jestem świadom, że jednym z miast, które ubiegają się o siedzibę EIIT, jest polski Wrocław. Jestem także świadom, iż w Polsce i w innych miejscach, które chętnie gościłyby Instytut (Wiedeń, Monachium, Sant Cugat-Barcelona, Paryż, Oxford, Bruksela, Budapeszt, Norymberga, Aachen) pokutują przesadne oczekiwania, związane z kwotą 2,4 mld euro przewidzianą na finansowanie tej instytucji. Jest to bowiem łączny wydatek na Instytut oraz sieć Wspólnot Wiedzy i Innowacji (WWI), które miałyby pochłonąć większość środków. Co więcej, jestem przekonany, iż powołanie Instytutu nie może wyręczać reform strukturalnych, które mają decydujące znaczenie dla innowacyjności i konkurencyjności Unii Europejskiej.
Niemniej, znając ambicje Wrocławia oraz jakość zarządzania tym miastem, jestem przekonany, że jest to właściwe miejsce dla EIIT i wyrażam satysfakcję z postępów na drodze do powołania tej instytucji.
Alexander Stubb  
na piśmie. - Edukacja, badania i innowacje to okno na przyszłość. Są one fundamentami tzw. "trójkąta wiedzy”. Musimy być konkurencyjni. Trójkąt wiedzy to jeden z takich kluczowych elementów.
Popieram ten tekst, ponieważ propozycja Komisji dotycząca stworzenia Europejskiego Instytutu Innowacji i Technologii (EIT) ma na celu rozwiązanie jednego z głównych problemów Europy - braku innowacyjności. Uważam, że EIT to inwestycja w przyszłość.
Wcześniej wyrażano pewien sceptycyzm, jeśli chodzi o wartość dodaną, jaką może wnieść EIT. Proponowana struktura sieciowa to dobre rozwiązanie. Wiedzą specjalistyczną dysponują uczestniczące uniwersytety i instytucje szkolnictwa wyższego.
Gdy wspominam moje lata na uczelni, to również popieram pomysł autonomicznego charakteru należących do EIT "wspólnot wiedzy i innowacji”. Wybór takich centrów dokonywany będzie w oparciu o kryterium doskonałej jakości. Popieram takie podejście, ponieważ dzięki niemu "wspólnoty WWiI” instytutu EIT nadadzą europejskiej innowacji pożądany rozmach.
(posiedzenie zostało zawieszone o godz. 11.15 i wznowione o godz. 11.30)
