Situatie in Ivoorkust (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is de verklaring van de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid over de situatie in Ivoorkust.
Catherine Ashton
vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, de situatie in Ivoorkust is uiterst precair nu er mensenlevens op het spel staan - van Ivoriaanse burgers, maar ook van veel Europeanen die in Ivoorkust wonen en werken.
Het gaat hier om belangrijke zaken, niet alleen de rol van Ivoorkust in Afrika, maar ook de grote inspanningen van de internationale gemeenschap in de afgelopen tien jaar om naar een oplossing van de crisis toe te werken en het land stabieler te maken. De presidentsverkiezingen stonden al een paar jaar op de rol. En uiteindelijk is het op het conto te schrijven van het Ivoriaanse volk, het door de internationale gemeenschap ondersteunde werk van de Verenigde Naties en, in het bijzonder moet ik zeggen, van de Europese Unie en de bemiddelaar, president Blaise Compaore van Burkina Faso, dat deze verkiezingen uiteindelijk plaats konden vinden.
Alle kandidaten waren het vooraf eens geworden over de spelregels van de verkiezing, zoals de bijzondere rol die was weggelegd voor de speciale vertegenwoordiger van de secretaris-generaal van de VN, de heer Choi, bij het bevestigen van de verkiezingsuitslag. Er is een Europese verkiezingswaarnemingsmissie naar het land gestuurd onder leiding van de heer Cristian Preda, lid van het Europees Parlement. Ik bedank hem voor zijn werkzaamheden en ik heb begrepen dat hij zo dadelijk het woord zal voeren. De missie kwam tot de slotsom dat de omstandigheden waaronder de verkiezingen plaatsvonden, democratisch genoemd kunnen worden. Mijn dank en felicitaties gaan uit naar de heer Preda en zijn team, voor hun moed en voor hun excellente werk, dat onder moeilijke omstandigheden gedaan moest worden.
De uitslag werd bekendgemaakt door de onafhankelijke kiescommissie en bevestigd door de speciale vertegenwoordiger van de secretaris-generaal van de VN. Voorzitter Barroso en ik hoorden bij de eersten die president Ouattara feliciteerden met zijn overwinning. De internationale gemeenschap heeft hem unaniem als winnaar erkend. De boodschap van ECOWAS en de Afrikaanse Unie is volstrekt helder. De heer Ouattara is de wettige president van Ivoorkust. De verklaring van de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU van 3 december laat evenmin iets aan duidelijkheid te wensen over.
We roepen alle politieke krachten in Ivoorkust op de verkiezingsuitslag te respecteren, blijk te geven van verantwoordelijkheidsbesef en af te zien van geweld. Alle inspanningen moeten nu gericht zijn op een vreedzame machtsoverdracht. VN-resoluties voorzien in gerichte maatregelen tegen degenen die obstructie plegen tegen de vreedzame overgang en de verkiezingen.
Afrikaanse instellingen hebben al sancties getroffen tegen Ivoorkust. Voor wat betreft die gerichte maatregelen is ook de EU bereid haar verantwoordelijkheid te nemen, wat we deze week duidelijk hebben aangegeven in de Raad met de EU-ministers van Buitenlandse Zaken, maar we zijn daarnaast ook bereid om maatregelen te treffen ter ondersteuning van de wettig gekozen autoriteiten.
De ontwikkelingen in Ivoorkust worden op de voet gevolgd door tal van partijen en de publieke opinie, met name in Afrika en dan vooral in de buurlanden, waarvan vele zich ook in een postconflictsituatie met een moeizame overgang naar de democratie bevinden. De uitkomst van de huidige constitutionele crisis in Ivoorkust zal een krachtig signaal doen uitgaan naar alle krachten op het Afrikaanse continent, zowel de voor- als de tegenstanders van democratie.
De reactie van de Europese Unie op de crisis is cruciaal. Als belangrijke speler binnen de internationale gemeenschap zal onze rol en onze geloofwaardigheid als wereldwijd pleitbezorger van de democratie toenemen als ons optreden kan bijdragen tot een vreedzame machtsoverdracht overeenkomstig de wil van de bevolking van Ivoorkust, die zich duidelijk heeft uitgesproken in vrije en eerlijke verkiezingen.
Cristian Dan Preda
namens de PPE-DE-Fractie. - (FR) Mevrouw de Voorzitter, mevrouw Ashton, ik was inderdaad in Ivoorkust om leiding te geven aan deze verkiezingswaarnemingsmissie van de Europese Unie.
Allereerst wil ik nadrukkelijk wijzen op de moed en betrokkenheid van de waarnemers uit 26 landen, meer dan 100 mensen, 120 waarnemers, die ter plekke waren en bewonderenswaardig werk hebben geleverd. Zij hebben in de eerste plaats vastgesteld dat de Ivoriaanse burgers vrijwel unaniem zeiden: "Wij zijn moe". Dat was het trefwoord, het alsmaar terugkerende refrein om eigenlijk te zeggen dat de verkiezingen gezien werden als het eind van de politieke crisis. Iedereen wilde dat daar met deze verkiezingen een eind aan zou komen.
Er is één uitzondering: scheidend president Gbagbo, die weigerde de macht af te staan en zich met de vorming van een hem welgezinde constitutionele raad, die de voor zijn tegenstander gunstige uitslag simpelweg ongeldig heeft verklaard, het instrument heeft verschaft om deze crisis te laten voortduren. Daardoor is er nu, in plaats van kalmte en een uitweg uit de crisis, sprake van een nóg ingewikkelder crisis, met een evenwicht dat al zeer broos was en dat nu uitloopt op het begin van een confrontatie.
Ik wil hieraan toevoegen dat het echt heel moeilijk wordt om die confrontatie te voorkomen. We hoeven maar te kijken naar wat er zowel bij de eerste als de tweede stembusgang is gebeurd in de kazernes. Wij kunnen jammer genoeg spreken van een uiterst delicate situatie.
Ik sluit niet af zonder mijn grote waardering uit te spreken voor de vastberadenheid van de hoge vertegenwoordiger, voor haar inzet om dit dossier tot een goed einde te brengen.
Ik zou haar het volgende willen vragen, daar mij ter ore is gekomen dat de Raad op zeer korte termijn restricties heeft aangekondigd: wanneer zullen die maatregelen naar verwachting worden aangenomen?
Véronique De Keyser
namens de S&D-Fractie. - (FR) Mevrouw de Voorzitter, ik wil eerst mijn collega de heer Preda en zijn team feliciteren met hun opmerkelijke werk, maar ook mevrouw Ashton, hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, vanwege de vastberadenheid die zij samen met de gehele internationale gemeenschap heeft getoond bij het volgen van deze verkiezingen. Voor al diegenen onder ons die zonder meer hechten aan dit buitengewone instrument dat verkiezingswaarnemingsmissie heet om de democratie in een land vooruit te helpen, is het feit dat er eindelijk een even snelle als standvastige follow-up is na een poging om een verkiezingsuitslag onrechtmatig naar eigen hand te zetten, hartverwarmend, en wij hopen dat dit ook het geval zal zijn in andere situaties, mocht dat, hoe betreurenswaardig dan ook, geboden zijn.
Ik zou ook willen zeggen - omdat ik dat namelijk vaak te horen heb gekregen - dat president Ouattara niet de kandidaat van Europa is. De gehele internationale gemeenschap is in beweging gekomen, wat uitzonderlijk is: de Afrikaanse Unie, de Economische Gemeenschap van West-Afrikaanse Staten (ECOWAS), de Verenigde Naties, Europa, enz., spreken met één stem, wat overigens ook een historische mijlpaal is.
Wel ben ik uiteraard enigszins bezorgd over het feit dat de heer Ouattara zijn aanhangers de straat op wil sturen omdat ik dat niet als een vreedzame oplossing zie, groepen die tegenover elkaar staan. En ik zou willen verwijzen naar een document waar op dit moment in ACS-verband aan wordt gewerkt en dat al is besproken tijdens de laatste ACS-vergadering in Kinshasa, die overigens door sommigen van ons werd bijgewoond. Het document met de bijzondere titel "Uitdagingen voor de toekomst van de democratie en eerbiediging van de grondwettelijke orde" wordt opgesteld door een Afrikaanse en Europese vertegenwoordiger. Naast een groot aantal sterk juridisch getinte zaken omvat het document drie pagina's die zijn gewijd aan het delen van de macht wanneer een der partijen zich die onrechtmatig probeert toe te eigenen. Deze drie pagina's met adviezen wijzen de weg om een bloedbad te voorkomen. Want het zou best eens kunnen dat de mogelijkheden om zo'n bloedbad te voorkomen niet op straat liggen, maar juist gelegen zijn in onderhandelingen met als doel het delen van een bepaalde vorm van macht - de winnaar moet dan wel erkend zijn, waartoe de nodige druk moet worden uitgeoefend.
Ik kan u dit document aanraden. Het is zeer instructief en heeft mij duidelijk gemaakt dat de Afrikaanse politieke cultuur misschien dan wel geen democratie kent, maar wel onderhandelingen.
Marielle De Sarnez
namens de ALDE-Fractie. - (FR) Mevrouw de Voorzitter, het is nog maar een paar uur geleden dat de aanhangers van Ouattara optrokken naar het regeringsgebouw en het gebouw van de staatsradio en -televisie, en ik wil hier blijk geven van mijn bezorgdheid omdat de risico's van botsingen en confrontaties even groot als reëel zijn.
Onze voornaamste verantwoordelijkheid vanavond is om op te roepen tot kalmte en dialoog. Maar die verantwoordelijkheid ligt ook bij de belangrijkste Ivoriaanse leiders. Zowel de scheidende als de gekozen president moeten alles in het werk stellen om het opnieuw oplaaien van het geweld te voorkomen in een land dat al genoeg heeft geleden, jarenlang. Dat is mijn eerste boodschap.
Mijn tweede boodschap: vanaf het begin hebben de internationale gemeenschap, Europa zeer zeker, maar ook de Afrikaanse Unie, met één stem gesproken. Zij hebben zich ingezet voor het respecteren van de verkiezingsuitslag. Deze druk moet blijven, en de voorziene sancties moeten worden toegepast. Laurent Gbagbo moet zijn nederlaag erkennen. Alassane Ouattara moet onvermoeibaar werken aan de verzoening van zijn volk. En wij mogen geen seconde verslappen totdat de situatie is gestabiliseerd.
Hoge vertegenwoordiger, ik dank u bij voorbaat voor het uitdragen van deze boodschappen, in het bijzonder vanavond.
Isabelle Durant
namens de Verts/ALE-Fractie. - (FR) Mevrouw de Voorzitter, net zoals mijn voorgangers betreur ook ik uiteraard de ernst van de actuele situatie, de acute politieke crisis, maar ook het risico van botsingen in de komende uren. Daarom verwelkom ik natuurlijk het eensgezinde standpunt van de gehele internationale gemeenschap, en ik denk dat we, afgezien van de noodzaak om de democratie recht te doen, niet alleen de verantwoordelijkheid hebben om de Ivorianen te sparen, maar ook om een niet mis te verstaan signaal af te geven dat verandering van regime in Afrika mogelijk is. Want los van de kwestie van de Ivorianen zelf, hun veiligheid en de spanningen die het land op dit moment in hun greep houden en die dagen, zo niet maanden kunnen aanhouden, raken vraagstukken als deze ook de buurlanden. Op een gegeven moment zullen er ook weer verkiezingen zijn in die buurlanden, waar het probleem van de machtsoverdracht van een vertrekkende naar een nieuwe president ook kan gaan spelen.
Volgens mij is het van het allerhoogste belang dat de democratische machtswisseling in Ivoorkust - niet alleen omdat de mensen daar al genoeg hebben geleden, maar ook omdat dit een voorbeeld zal zijn voor de buurlanden, waarbij ik natuurlijk aan Congo denk, dat komend jaar, 2011, waarschijnlijk een periode van verkiezingen zal doormaken - zonder ook maar enigszins vooruit te willen lopen op de uitkomst, vreedzaam en via onderhandelingen haar beslag kan krijgen, met steun van de internationale gemeenschap en in elk geval weerstand biedend aan iedereen die deze gelegenheid zou willen aangrijpen om bloedbaden te veroorzaken of, op zijn minst, de burgerbevolking in gijzeling te nemen.
Ik sta positief tegenover uw verklaringen over de manier om de komende weken de ontwikkelingen te volgen en druk te blijven uitoefenen om de vrede te bewaren.
Elie Hoarau
namens de GUE/NGL-Fractie. - (FR) Mevrouw de Voorzitter, beste collega's, de actuele ernstige crisis in Ivoorkust houdt ons allen sterk bezig.
Het spreekt voor zich dat het besluit van de constitutionele raad van dit land om in strijd met de kieswet de verkiezingsuitslag, die officieel door de onafhankelijke kiescommissie is bekendgemaakt, ongeldig te verklaren, unaniem is veroordeeld door de internationale gemeenschap.
De Europese Unie, de VN, de Afrikaanse Unie, de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU, de Economische Gemeenschap van West-Afrikaanse Staten (ECOWAS) en weldra ook het Europees Parlement natuurlijk, eisen dat de officiële bekendmaking van de verkiezingsuitslag en de installatie van de nieuwe president van de republiek, die als zodanig is erkend door de onafhankelijke kiescommissie, een door de VN erkend orgaan, worden gerespecteerd.
Alle politieke fracties van het Europees Parlement hebben zich in een gezamenlijke verklaring achter deze fundamentele punten geschaard. Ook hebben zij ertoe opgeroepen elk risico van toenemende spanningen in het land weg te nemen aangezien die tot een burgeroorlog zouden kunnen leiden, wat voor Ivoorkust een humanitaire, sociale en economische ramp zou zijn die uiteraard koste wat het kost moet worden voorkomen.
Salvatore Iacolino
(IT) Mevrouw de Voorzitter, barones Ashton, dames en heren, democratie is een waarde waarover niet kan worden onderhandeld, wat ook geldt voor de wensen van het volk: de volwassenheid van een democratie hangt samen met de mate van deelname, vertegenwoordiging en volkssoevereiniteit. Wat er in Ivoorkust plaatsvindt - en wat waarnemers objectief hebben aangetoond - brengt grote schade toe aan een verkiezingsproces dat al lang afgerond had moeten zijn.
Het volk heeft een duidelijke en ondubbelzinnige keuze gemaakt, maar de oude president, Gbagbo, heeft nog steeds niet plaatsgemaakt voor zijn opvolger Ouattara. Dit is onacceptabel voor het Europees Parlement en voor iedereen die in rechtvaardigheid gelooft.
De grondwettelijke raad heeft de oude president middels politieke manipulatie tot winnaar uitgeroepen, die Ivoorkust daardoor helaas nog steeds vertegenwoordigt. Deze situatie dreigt te leiden tot spanningen en rellen die moeilijk in de hand kunnen worden gehouden. De Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-Democraten) kan niet aanvaarden dat de stem van het volk via dit soort duistere machtsspelletjes wordt ondermijnd.
Daarom willen wij dat de Ivorianen, die in vrijheid een keuze hebben gemaakt, weer geregeerd wordt door de man die zij met een grote meerderheid hebben gekozen. De VN helpen ons hierbij. Natuurlijk willen wij dat deze crisis binnen afzienbare tijd kan worden bezworen, en we vertrouwen erop dat barones Ashton haar gezag zal aanwenden en optreedt, zodat Europa hierover met gezag en prestige kan spreken in het hoogste internationale forum.
Kader Arif
(FR) Mevrouw de Voorzitter, hoge vertegenwoordiger, beste collega's, de verkiezingen in Ivoorkust hebben onlangs plaatsgevonden.
De internationale gemeenschap stond toe dat die jarenlang door het regime van Laurent Gbagbo vooruit zijn geschoven. Door dit herhaaldelijke uitstel waren sommigen van ons zich al bewust van de problemen waar we nu mee zitten, maar wij hoopten diep van binnen dat de geest van de democratie de overhand zou krijgen in een land dat al te zeer heeft geleden onder vruchteloze en onacceptabele confrontaties, met name rondom de vraag wat nu precies de Ivoriaanse nationaliteit inhoudt.
De internationale gemeenschap, en dan vooral de Europese Unie rond mevrouw Ashton en via mijn collega Preda, heeft zich ervoor ingespannen om deze verkiezingen zo goed, transparant en geweldloos mogelijk te laten verlopen, waarvoor zij lof verdient.
Gezien de rust en het respect tussen de kandidaten bij de verkiezingscampagne koesterden wij de hoop dat de uitslag door alle partijen gerespecteerd zou worden. Helaas wordt de langs democratische weg tot stand gekomen uitslag nu verworpen door de scheidende president.
Net zoals mijn collega's zal ik mij morgen in de stemming uitspreken vóór een oproep aan de heer Gbagbo om te accepteren dat wat in zijn ogen een hem ongunstig gezind lot of een machinatie is, in werkelijkheid niets anders is dan de wil van de meerderheid van zijn burgers. En hij kan sowieso niet aan de macht blijven zonder daarbij afbreuk te doen aan een deel van zijn eigen achtergrond als militant, daar hij zich er, wonend in Europa, op liet voorstaan dat hij degene was die in zijn land vrijheid en democratie had gebracht.
De vertegenwoordiger van de Verenigde Naties in Ivoorkust heeft zich moedig van zijn taak gekweten en de verkiezingsuitslag bekendgemaakt.
Als eerste ondervoorzitter van de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU hecht ik eraan te onderstrepen dat onze vergadering op 3 december in Kinshasa een verklaring heeft aangenomen waarin het besluit van de constitutionele raad van Ivoorkust om de uitslag ongeldig te verklaren, krachtig wordt veroordeeld.
Deze verklaring komt boven op het heldere en niet mis te verstane standpunt van de leiders van de lidstaten van de Economische Gemeenschap van West-Afrikaanse Staten (ECOWAS) en de Afrikaanse Unie. Het regime van de heer Gbagbo wordt momenteel niet gewenst door de burgers, niet gesteund door de buurlanden en evenmin geaccepteerd door de internationale gemeenschap. Het is dan ook tijd dat hij de overwinning van Alassane Ouattara, de democratisch gekozen president van Ivoorkust, erkent, die zo snel mogelijk in de gelegenheid moet worden gesteld om de verantwoordelijkheid op zich te nemen die hem door zijn volk is toevertrouwd.
Mevrouw de Voorzitter, hoge vertegenwoordiger, beste collega's, ik sluit af met het verzoek aan het adres van de Europese Unie om zich van haar taak te kwijten en Laurent Gbagbo en zijn onwettige regering met alle haar ter beschikking staande middelen duidelijk te maken dat het spelletje uit en over is. Wij zullen niet toestaan dat Ivoorkust door zijn halsstarrigheid in chaos vervalt.
Charles Goerens
(FR) Mevrouw de Voorzitter, zonder het ego van de heer Gbagbo zou Ivoorkust een bron van inspiratie zijn voor alle ontwikkelingslanden die streven naar democratie.
Bij de recente verkiezingen heeft het Ivoriaanse volk immers blijk gegeven van een zeer grote mate van politieke volwassenheid. Bovendien zijn de internationale instellingen, de Verenigde Naties voorop, nauwelijks onder de indruk van de ultieme machinaties van een slecht verliezer. De heer Gbagbo moet het veld ruimen. Dat is de enige manier om nog iets van zijn waardigheid te behouden.
De Europese Unie heeft tot nu toe naar behoren gereageerd, met name wat betreft de doelgerichte toepassing van sancties. Deze moeten immers niet het volk treffen, dat zich op voorbeeldige wijze heeft uitgesproken, maar de heer Gbagbo en zijn naaste omgeving.
Ik wil mevrouw Ashton het volgende vragen: welke maatregelen wilt u nemen als de situatie verder verslechtert en het gebruik van geweld een bedreiging gaat vormen voor de Ivorianen en de in Ivoorkust wonende expats? En is de capaciteit van ECOWAS en de Afrikaanse Unie in uw ogen voldoende om dit probleem op te lossen?
Niccolò Rinaldi
(IT) Mevrouw de Voorzitter, barones Ashton, dames en heren, de situatie in Ivoorkust is een test voor ons, een test waarbij wij niet mogen falen.
Het is vooral een test voor de Europese Unie, omdat we een gestolen overwinning op geen enkele manier mogen erkennen en omdat we gelet op deze enorme verkiezingsfraude absoluut niet mogen stoppen de leiders van Ivoorkust zoveel mogelijk onder druk te zetten. Daarnaast mag geen enkele euro die van de Europese belastingbetalers afkomstig is belanden bij of zelfs maar worden doorgegeven via een illegale regering die zelfs de meest elementaire beginselen van de democratie met voeten treedt. Ivoorkust moet zich dit goed in de oren knopen.
Ivoorkust is ook een test voor de Afrikaanse Unie, die de test op een interessante manier doorstaat, door zich tot nu toe zeer standvastig en eensgezind te tonen, op een manier die tien of vijftien jaar geleden nog ondenkbaar zou zijn. Dit laat zien dat de situatie in Ivoorkust niet mag worden gebruikt om terug te grijpen op oude, stereotiepe denkbeelden over zwart Afrika dat niet klaar is voor de democratie.
Hoewel er elk moment een algemene toestand van geweld kan ontstaan, wat catastrofaal zou zijn, doorstaat ook de Ivoriaanse samenleving deze moeilijke test: het land koos in meerderheid voor de hervormer Ouattara en lijkt de les van de grote Ivoriaanse schrijver Ahmadou Kourouma te hebben geleerd, die in 1998 een boek publiceerde met de veelzeggende titel "En attendant les votes des bêtes sauvages" (Totdat de wilde beesten gaan stemmen), waarin dit verhaal wordt verteld door een democratische en zeer Ivoriaanse bril.
Elena Băsescu
(RO) Mevrouw de Voorzitter, de verkiezingen in Ivoorkust hebben geleid tot een unieke situatie, nu beide kandidaten in de presidentsverkiezingen de zege hebben opgeëist en ieder van hen een premier heeft benoemd. Er is slechts één legitieme president: president Ouattara. Ik ben van mening dat alle politieke krachten de wil van het volk moeten eerbiedigen zoals deze tot uiting is gekomen in de uitslag van de op 28 november gehouden verkiezingen. Daarvoor is des te meer reden omdat de VN, de verkiezingscommissie en tal van Europese staten de oppositieleider als de rechtmatige winnaar hebben erkend.
Tegelijkertijd valt het te betreuren dat EU-waarnemers werden geïntimideerd, waardoor de missie moest worden beëindigd. De politieke instabiliteit heeft al een aanzienlijke weerslag. De Afrikaanse Unie heeft recent besloten het land uit te sluiten van alle activiteiten van de organisatie. Daarnaast is er het risico dat de burgeroorlog die in 2002 woedde, wordt hervat.
Ivoorkust kan tussen twee trajecten kiezen: één waarin democratie wordt behouden en vooruitgang wordt geboekt en één dat afzondering van de Afrikaanse gemeenschap inhoudt.
Catherine Ashton
vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, ik houd het kort omdat volgens mij alles wat ik zou willen zeggen al prima is verwoord. Mijnheer Preda, nogmaals mijn dank aan u en uw team voor uw moed en uw werk tijdens de verkiezingen. Ik heb grote waardering voor u.
Ik wil nog snel even twee punten aanstippen. Uiteraard heb ik voortdurend in contact gestaan met Ban Ki-moon. Wij spraken elkaar meteen al aan het begin van de crisis en zeiden hoe afschuwelijk de situatie was, en we spraken af om volledig samen te werken. Ik heb ook de verzekering gegeven dat de EU-vertegenwoordigers ter plaatse niet aan hun lot worden overgelaten: zoals ook verwacht mag worden, hebben we noodplannen om hun veiligheid te waarborgen.
Ik wil ook even ingaan op de vraag over de sancties. Ik denk dat de lijst binnen een paar dagen gereed zal zijn. We willen hier zo snel mogelijk mee verdergaan en zoveel mogelijk druk op de ketel houden. Er bestaat een reële kans op geweld en een reëel risico van verwarring en onduidelijkheid over wat er nu precies gaande is. We moeten een uiterst vastberaden en helder standpunt innemen, en zo nauw mogelijk samenwerken met de internationale gemeenschap om de druk onverminderd hoog te houden en te doen wat nodig is om toe te werken naar een bevredigende oplossing. Ik ben bijzonder dankbaar voor de steun die er in dit Parlement voor ons werk bestaat.
De Voorzitter
Tot besluit van het debat zijn er zes ontwerpresoluties ingediend, overeenkomstig artikel 110, lid 4, van het Reglement.
Het debat is gesloten.
De stemming vindt donderdag 16 december 2010 om 12.00 uur plaats.
Schriftelijke verklaringen (artikel 149)
Katarína Neveďalová
schriftelijk. - (SK) Waarde collega's, twee presidentskandidaten hebben zich uitgeroepen tot winnaar en op 4 december de eed afgelegd. Het is toch onbestaanbaar dat presidentsverkiezingen in één land twee winnaars opleveren. De situatie in Ivoorkust is al met al uiterst explosief geworden. We weten allemaal heel goed dat het land dat al jaren met grote onrust kampt, uiterst gemakkelijk in een burgeroorlog kan verzanden, net zoals in 2002 toen er na een gewelddadige staatsgreep grootschalige gewelddadigheden plaatsvonden.
De internationale gemeenschap, namens ons vertegenwoordigd door de Europese Unie, dient dan ook, alvorens in te grijpen, eerst heel goed na te denken wat ze wil doen, want wat ze er ook doet, het zal van grote invloed zijn op de bevolking van het land.
Ik ben het dan ook volledig eens met mevrouw Ashton. Het enige middel dat de EU ter beschikking staat, is het opleggen van sancties om degenen die een vredelievende wisseling van de wacht van de politieke elite in de weg staan, te straffen. De sancties moeten helpen de wil van het volk van Ivoorkust tot uitvoer te brengen. We mogen daarbij echter de bevolking als zodanig niet vergeten en moeten proberen haar veiligheid te verbeteren, zodanig dat zij in een vrij en democratisch land kan leven.
