3. Uitwijzing van ngo's uit Darfur
De Voorzitter
Aan de orde is het debat over zes ontwerpresoluties over de uitwijzing van ngo's uit Darfur.
Charles Tannock  
auteur. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, het was totaal voorspelbaar dat president Omar Al-Bashir van Sudan op de aanklacht van het Internationaal Strafhof zou reageren met een politiek gebaar, maar door ngo's en hulporganisaties uit zijn land te zetten heeft hij het algemeen verbreide beeld versterkt van een wrede tiran die zich niets gelegen laat liggen aan het lot van de mensen die nu al zo lang lijden en over wie hij in naam regeert.
Enkelen beweren nog steeds dat wat in Darfur is voorgevallen geen genocide is. Er zijn er nog minder die Bashir openlijk steunen, hoewel China zich helaas als enige uitspreekt te zijner verdediging vanwege de nauwe betrokkenheid van China bij de Sudanese delfstofwinning.
Zoals de meeste leden van het Parlement verwelkom ik de aanklacht van het Internationaal Strafhof tegen president Bashir en de uitvaardiging van een internationaal arrestatiebevel. Mogelijk leidt dit niet tot een arrestatie, maar het is een belangrijk gebaar om te laten zien dat de wereld de gruwelijkheden verafschuwt die hij in Darfur op meedogenloze wijze begaat.
Ik ben ook van mening dat de aanklacht de reputatie van het Internationaal Strafhof versterkt, dat door enkele landen, waaronder grote machten zoals de Verenigde Staten, tot nu toe gemeden is uit angst voor politiek gemotiveerde vervolgingen. Sterker nog, het is fascinerend om te zien dat de Verenigde Staten, dat het Statuut van Rome niet heeft ondertekend, niettemin zijn positie in de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties heeft gebruikt om de aanklacht van het Internationaal Strafhof tegen Bashir mogelijk te maken.
Er bestaat op dit moment een manier om uit de impasse te geraken, namelijk als de Veiligheidsraad de aanklacht seponeert, waartoe de Veiligheidsraad het recht heeft krachtens het Statuut van Rome, op voorwaarde dat Bashir in ballingschap gaat en er een einde komt aan de moorden en onderdrukking, en onder gedeeltelijke erkenning van het feit dat Sudan het Statuut van Rome nooit heeft ondertekend.
Hoewel sommigen dit wellicht als een onrechtvaardige respons op de moorden in Darfur zouden kunnen beschouwen en hierdoor in feite een vorm van gedeeltelijke immuniteit aan Bashir wordt verleend, zou het ervoor zorgen dat de hoofdrolspelers in het conflict geen rol meer kunnen spelen en dat de bevolking van Darfur, dat nu al zo lang lijdt, verder bloedvergieten wordt bespaard en dat Sudan als land verder kan. Als Bashir weigert, moet hij natuurlijk worden vervolgd met de volledige kracht van de internationale rechtsorde. De Afrikaanse Unie, de Arabische Liga en China zouden dit aan president Bashir duidelijk moeten maken, voordat het te laat is voor hem en zijn wrede regime.
Catherine Stihler  
auteur. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, de situatie in Darfur is wanhopig. Kunt u zich een voorstelling maken van het menselijk lijden dat schuilgaat achter de statistieken van de Verenigde Naties? Volgens de VN hebben zo'n 4,7 miljoen mensen, waaronder 2,7 miljoen intern ontheemden, hulp nodig.
We kunnen niet toestaan dat de situatie nog verder verslechtert, en ik dring er bij de Sudanese regering op aan om terug te komen op het besluit om 13 niet-gouvernementele organisaties uit te wijzen uit Darfur. De hulporganisaties in Darfur voeren de grootste humanitaire operatie ter wereld uit. Vandaag nog is bekend geworden dat, naar ik meen, drie mensen die voor Artsen zonder Grenzen werken vermist zijn. Het vertrek van de ngo's zou kunnen leiden tot nog meer doden, doordat medische voorzieningen dan niet meer beschikbaar zijn en er besmettelijke ziekten zoals diarree en infecties van de luchtwegen zouden kunnen uitbreken. Kinderen lopen groot gevaar.
Volgens de Verenigde Naties brengt het wegsturen van de hulporganisaties het leven van meer dan een miljoen mensen in gevaar. Ik benadruk dat het vanuit humanitair oogpunt van doorslaggevend belang is om de hulporganisaties te laten doorgaan met het redden van mensenlevens. Zoals president Obama al zei, is het onacceptabel dat het leven van zoveel mensen in gevaar wordt gebracht. We moeten in staat zijn om ervoor te zorgen dat de hulporganisaties weer ter plaatse aan het werk kunnen gaan. Ik roep alle collega's dringend op om deze resolutie te steunen.
Erik Meijer
auteur. - Voorzitter, in Sudan heersen al vele jaren regimes die berusten op een combinatie van militaire macht, Arabische nationale trots en een conservatieve interpretatie van de islam. Het voornaamste doel van deze regeringen was en is het bijeenhouden van het grondgebied van deze enorme staat, die bewoond wordt door heel verschillende volkeren. Die verschillende volkeren worden met alle mogelijke middelen onderworpen aan het gezag vanuit de hoofdstad Khartoem.
Daarom is er jarenlang strijd geleverd tegen de afscheidingsbeweging in het zuiden, het gebied dat overwegend niet-Arabisch en niet-islamitisch is. Het is nog steeds allerminst zeker of het zuiden de vrijheid krijgt om het overeengekomen recht op afscheiding in 2011 daadwerkelijk te gebruiken.
In het westelijke gebied Darfur wil de regering hoe dan ook zo'n afscheiding voorkomen. Daar heeft altijd al een belangenconflict bestaan tussen nomadische veehouders en vast gevestigde akkerbouwers. De regering heeft nu belang bij dat conflict. Ontvolking van dit gebied door de vaste inwoners te verjagen naar het buurland Tsjaad, is een belangrijk middel om dit gebied onder controle te houden. Bij dit smerige werk kan de regering geen waarnemers, geen hulpverleners en geen bemiddelaars uit het buitenland gebruiken.
In de Commissie buitenlandse zaken van het Parlement is al een aantal jaren geleden aangedrongen op een militaire interventie vanuit Europa. Zulke opmerkingen doen het goed bij delen van de binnenlandse publieke opinie en wekken de indruk dat een rijk en machtig Europa zijn oplossingen kan opleggen aan de rest van de wereld. In de praktijk is dat geen uitvoerbare oplossing. Bovendien bestaat er geen enkele duidelijkheid over het doel van zo'n interventie.
Gaat het om tijdelijke humanitaire hulp of om het stichten van een staat Darfur? Elke variant zou in Afrika worden gezien als hernieuwd koloniaal machtsvertoon vanuit Europa, vooral bedoeld voor Europees eigenbelang. Een minder spectaculaire weg, maar waarschijnlijk wel effectiever, is het internationaal arrestatiebevel tegen president Al-Bashir en het opsporen van oorlogsmisdaden. Van buitenaf moet altijd het aanbod worden gedaan om bij te dragen aan vreedzame oplossingen en humanitaire hulp. De getroffen bevolkingsgroepen, die grotendeels zijn gevlucht, verdienen onze steun in hun strijd om te overleven.
Marios Matsakis  
auteur. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, het Parlement is zeer verontrust over het besluit van de Sudanese regering om humanitaire organisaties uit te wijzen uit Darfur, een maatregel die rampzalige gevolgen zou kunnen hebben voor honderdduizenden onschuldige burgers. We begrijpen dat commissaris Michel, het EU-voorzitterschap, de noodhulpcoördinator van de Verenigde Naties, president Obama en vele anderen pogingen hebben gedaan om ervoor te zorgen dat deze beslissing wordt teruggedraaid.
Aangezien het gaat om een zeer gevoelig onderwerp dat een zeer tactvolle aanpak vereist, zijn we van mening dat, voordat er door dit Parlement een resolutie wordt aangenomen, deze pogingen elke mogelijke kans op succes moet worden gegund. Daarom zullen we tegen deze resolutie stemmen, niet omdat we het niet eens zijn met de inhoud ervan, maar omdat we moeten wachten op het resultaat van de genoemde pogingen. Dit vinden wij op dit moment en onder de huidige omstandigheden de meest zinvolle en verstandige actie.
Ewa Tomaszewska
rapporteur. - (PL) Mevrouw de Voorzitter, bij de brute etnische zuivering in Darfur zijn circa 300 000 mensen om het leven gekomen en 2,5 miljoen mensen gevlucht. 4,7 miljoen mensen hebben humanitaire hulp nodig. Meer dan 10 000 mensen zijn naar Tsjaad gevlucht, waar een vredesmissie wordt uitgevoerd waaraan ook een troepencontingent van het Poolse leger deelneemt. De bevolking is getroffen door een van de ergste humanitaire crises in de wereld. Mensenrechtenorganisaties en hulporganisaties, zoals Polska Akcja Humanitarna en Artsen zonder Grenzen zijn uit Darfur verbannen. Het Internationaal Strafhof in Den Haag heeft de Sudanese president Omar al-Bashir, die verantwoordelijk is voor deze situatie, van oorlogsmisdaden en misdaden tegen de menselijkheid beschuldigd en een arrestatiebevel tegen hem uitgevaardigd. Het Strafhof beschuldigt hem ervan volkerenmoord en verbanningen te hebben goedgekeurd en foltering en verkrachting te hebben getolereerd. Ik sta volledig achter het besluit van het Internationaal Strafhof. Wij pleiten ervoor dat humanitaire organisaties mogen terugkeren naar Darfur, zodat ze hulp kunnen geven aan de bevolking.
Raül Romeva i Rueda
auteur. - (ES) Mevrouw de Voorzitter, ik denk dat deze resolutie op een om twee redenen cruciaal moment is gekomen. De eerste reden is dat - zoals al eerder is gezegd, en ik sluit me aan bij de felicitaties en de blijdschap hierover - de aanklacht tegen president Al-Bashir van Sudan aantoont dat het belangrijk is deze situatie een halt toe te roepen, vooral in Darfur, hoewel het betrekking heeft op het hele land. Het toont ook aan dat de internationale gemeenschap moet optreden in situaties die zo uit de hand lopen als in Sudan.
Idealiter zou Al-Bashir tot aftreden gedwongen moeten worden en rechtstreeks aan het Internationaal Strafhof overgeleverd moeten worden. Het is niet erg waarschijnlijk dat dit gebeurt, maar de reactie hierop van de internationale gemeenschap moet duidelijk zijn; er mogen geen misverstanden over dit soort procedures ontstaan.
Aan de andere kant vereist de humanitaire situatie ook een duidelijke stellingname met betrekking tot hetgeen we vandaag hebben gehoord: het feit dat drie medewerkers van Artsen zonder Grenzen zijn ontvoerd en dat we op dit moment niet weten waar ze zijn en in welke omstandigheden ze zich bevinden, en dat 13 ngo's die de afgelopen periode basale hulp hebben verleend, onder andere met betrekking tot de eerste levensbehoeften, het land uit zijn gezet.
Hiermee wordt aangetoond dat de reactie van de regering precies het tegenovergestelde is van de reactie die noodzakelijk en wenselijk zou zijn en die voor de Europese Unie en, vooral, de internationale gemeenschap aanvaardbaar zou kunnen zijn.
Het is niet alleen onaanvaardbaar, er moet ook een reactie volgen; er moet op deze situatie gereageerd worden. Ik ben dan ook van mening dat het van fundamenteel belang is, dat het absoluut cruciaal is, dat deze resolutie vandaag door de grootst mogelijke meerderheid wordt aangenomen. Ik dring er dan ook bij mijn collega's op aan dit te doen en ervoor te zorgen dat wij niet achterblijven als het om dit soort kwesties gaat.
Ten slotte wil ik een zeer specifiek verzoek richten aan het Mensenrechtenbureau van de Verenigde Naties: er moet een onderzoek worden gestart om te achterhalen of de uitzetting van ngo's aan de lange lijst van oorlogsmisdaden kan worden toegevoegd, waarvoor de Sudanese autoriteiten uiteraard verantwoording zullen moeten afleggen.
Bernd Posselt
namens de PPE-DE-Fractie. - (DE) Mevrouw de Voorzitter, mevrouw de Commissaris, we zitten in een zeer ingewikkelde situatie. Wat zich in Sudan afspeelt, is noch zo onbegrijpelijk, noch zo verrassend dat we eerst het verdere verloop moeten afwachten. Hier woedt al decennialang een oorlog tegen de bevolking van Zuid-Sudan. Er vindt een humanitaire ramp plaats door het moorddadige beleid van de heer Al-Bashir en er zijn miljoenen ontheemden die vechten om te overleven. Deze situatie bestaat niet al weken, maar al maanden en jaren. Dat is de ene kant.
Aan de andere kant klopt het dat we te maken hebben met een situatie waarin we het werk van de hulporganisaties niet in gevaar mogen brengen. We moeten hun zorgen en noden serieus nemen. Welke kant moeten we dus op? We moeten ons baseren op de feiten. Het is een feit dat de heer Al-Bashir heel doelgericht druk uitoefent op de hulporganisaties. Als je zijn demonstratieve optreden gezien hebt, zijn spottende dans bij deze actie tegen de hulporganisaties en bij zijn demonstraties, weet je dat hij heel bewust provoceert.
We moeten ons niet laten provoceren. We mogen er echter ook niet plots het zwijgen toe doen, zoals sommige collega's willen. Dat zou op de dictator ook geen indruk maken. Daarom stel ik voor dat we de paragrafen 2, 5 en 6 uit de resolutie halen en de rest van de tekst zoals voorzien aannemen.
Józef Pinior
namens de PSE-Fractie. - (PL) Mevrouw de Voorzitter, ik heb hier een brief van 28 vrouwen uit Darfur die uit het getroffen gebied wisten te ontsnappen, aan de Afrikaanse Unie en de Arabische Liga. De vrouwen uit Darfur betuigen in hun brief van 4 maart 2009 hun steun aan het arrestatiebevel van het Internationaal Strafhof tegen de Sudanese leider Omar al-Bashir. Voor het eerst sinds de zeven jaar dat het Strafhof bestaat is een arrestatiebevel uitgevaardigd tegen een zittend staatshoofd. De vrouwen uit Darfur geven in de brief een beschrijving van de weerzinwekkende gewelddaden en verkrachtingen die tot de dagelijkse werkelijkheid behoren in de provincie, waar verkrachting opzettelijk als wapen wordt gebruikt om vrouwen te pijnigen en te stigmatiseren, alsook om de eenheid te verstoren en de samenleving in zijn geheel te demoraliseren.
Als reactie op het internationale arrestatiebevel heeft Omar al-Bashir 13 buitenlandse hulporganisaties uit Sudan uitgewezen. Dat betekent dat meer dan een miljoen mensen in vluchtelingenkampen de komende weken geen toegang zullen hebben tot basishulp, zoals schoon water, voedsel of medische verzorging. Door het tekort aan schoon water, dat de komende dagen merkbaar zal worden, zullen besmettelijke ziektes zich sneller verspreiden, met name in het westen van Darfur. Ooggetuigen hebben in het kamp Zam-Zam gevallen van diarree geconstateerd en in het kamp Kalma gevallen van hersenvliesontsteking. De eerste en grootste slachtoffers van de actie van de Sudanese regering zijn kinderen. Het besluit van Omar al-Bashir om hulporganisaties uit Darfur uit te wijzen zal nieuwe misdaden tot gevolg hebben.
In zijn resolutie roept het Europees Parlement de VN en het Internationaal Strafhof op te onderzoeken of het recente besluit van de Sudanese president volgens internationaal recht een oorlogsmisdaad is. De regering van Omar al-Bashir geeft de burgers van Sudan geen recht op bescherming en moet door de internationale gemeenschap verantwoordelijk worden gesteld voor de schending van dit recht.
Leopold Józef Rutowicz
namens de UEN-Fractie. - (PL) Mevrouw de Voorzitter, Darfur is het toneel van een van de grootste menselijke tragedies van de moderne wereld, aangesticht door de Sudanese president Omar Hassan al-Bashir. Terwijl bijna vijf miljoen mensen dringend humanitaire hulp nodig hebben, heeft de Sudanese regering besloten 13 vooraanstaande niet-gouvernementele hulporganisaties uit Darfur uit te wijzen. Als de medische en voedselhulp eenmaal is stopgezet, zullen ziekten zich verspreiden, met grootschalige volkerenmoord als gevolg, en dat in de 21e eeuw. De resolutie, die ik steun, gaat niet ver genoeg: in dit geval zouden we de Afrikaanse Unie en de VN moeten dwingen toestemming te verlenen voor een militaire interventie om de volkerenmoord te stoppen.
Urszula Krupa
namens de IND/DEM-Fractie. - (PL) Mevrouw de Voorzitter, het conflict in Sudan, dat een raciale, religieuze en economische achtergrond heeft, duurt nu al meer dan vijftig jaar. Het heeft al drie miljoen slachtoffers geëist en meer dan 4,7 miljoen mensen in de regio gedwongen hun huizen te verlaten. Ondanks pogingen om een akkoord te bereiken en ondanks de VN-vredesmissies is het conflict tussen de Arabische en niet-Arabische inwoners van Darfur recentelijk geëscaleerd.
De ernstigste humanitaire crisis ter wereld, die opnieuw de aandacht van het Europees Parlement heeft gegrepen is onlangs uitgemond in het besluit van de Sudanese regering onder leiding van president Al-Bashir om 13 humanitaire organisaties, die de bevolking broodnodige hulp geven in de vorm van voedsel, geneesmiddelen en medische verzorging, het land uit te zetten. De wereldschokkende beelden uit Darfur laten slechts een klein deel zien van de crisis in dit gebied, waarvan de inwoners proberen te vluchten naar buurland Tsjaad of naar andere landen en continenten, zoals Egypte, Israël, de Verenigde Staten, Canada en Europa.
Maar niet alleen de van oorlogsmisdaden beschuldigde president van Sudan is verantwoordelijk voor het toelaten van mensenrechtenschendingen, zoals massale verkrachtingen, ontvoeringen, ontheemding, honger, epidemieën en foltering. De schuld ligt ook bij de grootste wereldmachten en hun leiders, die proberen elkaar te beschuldigen van wapenhandel of woekerhandel. Zelfs de actie van de openbare aanklager van het Internationaal Strafhof, die de Sudanese president wilde aanklagen en een arrestatiebevel wilde uitvaardigen, is bedoeld om het 10-jarig jubileum van het Strafhof te vieren. Volgens sommigen kan dit voor Darfur rampzalig worden en een einde maken aan de plaatselijke VN-missie.
Dit is niet de eerste keer dat wij hebben geprotesteerd en onze woede hebben uitgesproken over de schendingen van de mensenrechten in die regio. De vorige, uitgebreide resolutie van het Europees Parlement, waarmee internationale instellingen werden opgeroepen sancties op te leggen en economische activiteiten die het conflict nog extra aanwakkeren, te blokkeren, had echter geen effect. Ik ben ervan overtuigd dat de aanstichters door het conflict te voeden willen proberen eenheid te creëren onder de bevolking van Darfur voor het referendum over de afscheiding van Sudan in 2011.
José Ribeiro e Castro
(EN) Mevrouw de Voorzitter, de waarheid is dat we wisten dat het bevel om de ngo's uit te wijzen eraan zat te komen en daarom wil ik nogmaals zeggen dat het mijn voorkeur heeft om een stevig en duidelijk standpunt in te nemen dat tegelijk ook pragmatisch is. Het is nogal makkelijk om hier thuis de held te spelen, op veilige afstand van de conflicthaard.
Diegenen onder ons die Darfur in juli 2007 hebben bezocht en naar al-Geneina en al-Fashir zijn gegaan, en naar Nyala en Kapkabia en de vele kampen voor intern ontheemden rond deze steden, zijn zich volledig bewust van het lijden van de bevolking van Darfur en de ontzagwekkende taak die de ngo's daar moeten uitvoeren. Het is daarom van cruciaal belang om de resterende ngo's te beschermen en om te proberen ervoor te zorgen dat zij daar kunnen blijven, alsmede om onze volledige steun te geven aan de organisaties die doorgaan, waaronder religieuze liefdadigheidsinstellingen.
Ik ben ook een voorstander van het opvoeren van de druk op China, dat enerzijds nalaat de nodige druk op de autoriteiten in Khartoem uit te oefenen en dat anderzijds meer effectieve maatregelen op VN-niveau vertraagt of blokkeert.
Ik steun ook het idee van de heer Tannock dat "elke manier om hieruit te komen een goede manier is”. Als president Al-Bashir weggaat en zijn regime wordt ontmanteld, zou dat een geweldige opluchting en van enorm veel nut zijn voor de bevolking van Darfur en Sudan. Dat betekent niet straffeloosheid. Daarentegen zou doorgaan op de manier zoals het nu al jaren gaat wel straffeloosheid betekenen.
Lidia Joanna Geringer de Oedenberg
- (PL) Mevrouw de Voorzitter, volgens diverse cijfers heeft de oorlog in Darfur al meer dan 200 000 slachtoffers geëist. Het wordt vaak de grootste humanitaire crisis van de geschiedenis genoemd en is vergeleken met de volkerenmoord in Rwanda in 1994. Volgens de VN hebben bijna vijf miljoen Sudanezen momenteel dringend hulp nodig.
Het Internationaal Strafhof heeft een arrestatiebevel uitgevaardigd tegen de huidige president, Omar Hassan al-Bashir, die wordt verdacht van oorlogsmisdaden en misdaden tegen de menselijkheid. Als reactie hierop heeft de Sudanese regering 13 grote niet-gouvernementele organisaties, die betrokken waren bij de grootste hulpverleningsactie in de geschiedenis, het land uitgezet. Dit besluit kan rampzalige gevolgen hebben voor de inwoners van Darfur, die het zonder de broodnodige medische hulp moeten stellen. De ongecontroleerde verspreiding van besmettelijke ziektes kan tot massale epidemieën leiden, met als gevolg een stijging van het sterftecijfer, met name onder kinderen, die niet meer kunnen beschikken over medische verzorging of voedselhulp en zo alle hoop zullen verliezen om in deze uiterst moeilijke omstandigheden te overleven.
Met het oog op de huidige situatie moeten we het besluit van de Sudanese regering om niet-gouvernementele organisaties uit het land uit te wijzen ondubbelzinnig veroordelen en eisen dat dit besluit wordt ingetrokken. Daarnaast moeten we de Commissie en de Raad oproepen in onderhandeling te gaan met de Afrikaanse Unie, de Arabische Liga en met China, teneinde de Sudanese regering ervan te overtuigen dat haar optreden noodlottige gevolgen zal hebben. Bovendien moeten wij de acties van het Internationaal Strafhof en zijn onmiskenbare rol in het bevorderen van rechtvaardigheid en humanitair recht op internationaal niveau ten volle steunen, evenals zijn activiteiten ter bestrijding van straffeloosheid.
Wat dit betreft moeten wij de Sudanese handlangers van president Al-Bashir mededelen dat een veroordeling wegens oorlogsmisdaden en misdaden tegen de menselijkheid nu onvermijdelijk is, en de Sudanese regering dwingen te stoppen met het discrimineren van mensenrechtenactivisten die het besluit van het Strafhof om president Al-Bashir te arresteren hebben gesteund. Deze stappen moeten zo spoedig mogelijk worden genomen, zodat de onvermijdelijke dreiging van een nieuwe humanitaire crisis kan worden afgewend.
Jürgen Schröder
(DE) Mevrouw de Voorzitter, mevrouw de Commissaris, beste collega's, ik ben zelf in Darfur geweest en was ook samen met José Ribeiro e Castro in buurland Tsjaad. Ik kan dus volledig steunen wat hij gezegd heeft.
Het is een ellendige toestand en deze ellende is nog erger geworden door het feit dat als gevolg van de uitwijzing van niet-gouvernementele organisaties nog maar 60 procent van de humanitaire hulp geboden kan worden. De ramp kan groeien en escaleren. Drie miljoen mensen zijn afhankelijk van onze hulp. Daarom ben ik van mening, mevrouw de Voorzitter, mevrouw de Commissaris, dat vooral paragraaf 4 van onze resolutie van het grootste belang is. In dit punt wordt de enige grootmacht die ter plaatse invloed uitoefent, de Volksrepubliek China, opgeroepen de Sudanese regering ertoe te brengen de uitzetting van de niet-gouvernementele organisaties ongedaan te maken.
Filip Kaczmarek
- (PL) Mevrouw de Voorzitter, wij zijn getuige van vreselijke gebeurtenissen in de internationale politiek. De Sudanese president, tegen wie een arrestatiebevel is uitgevaardigd, probeert wraak te nemen op de internationale gemeenschap door uitzetting van politiek neutrale organisaties die de lijdende bevolking van Darfur humanitaire hulp willen geven. De internationale opinie kan natuurlijk niet negeren dat de president van Sudan de activiteiten van ngo's als Polska Akcja Humanitarna, dat zich de afgelopen vijf jaar heeft ingezet voor de watervoorziening in Darfur, heeft verboden. Het Vijfde Wereldforum voor Water is wellicht een goede kans om te reageren op het gedrag van de Sudanese president, zoals we gisteren in deze kamer hebben gezegd. Ik hoop dat de uitzetting van niet-gouvernementele organisaties uit Darfur in Istanboel in een politieke context aan de orde wordt gesteld. Ironisch genoeg wordt met het forum gezocht naar een oplossing voor het watertekort waar miljarden mensen in de wereld mee te maken hebben, terwijl president Al-Bashir in Darfur ondertussen de organisaties die proberen dit probleem te verhelpen het land uit zet. Dat kunnen we niet zomaar laten gebeuren.
Vittorio Prodi
(IT) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, kort samengevat worden wij gechanteerd door een dictator die miljoenen mensen in Darfur tot slachtoffer heeft gemaakt en probeert die slachtoffers te gebruiken om internationale sancties te ontlopen. We moeten ons dan ook niet laten chanteren.
Het is duidelijk dat een internationale coalitie president Al-Bashir onder druk moet zetten om deze koers op te geven. We mogen er echter niet aan voorbijgaan dat het werkelijke effect, de werkelijke oorzaak van deze dingen gelegen is in de obsessie met natuurlijke rijkdommen. Het is niet toevallig dat de grootste mensenrechtenschendingen plaatsvinden in landen met veel natuurlijke rijkdommen en het is met name China dat deze druk op de natuurlijke hulpbronnen opvoert. We moeten er daarom over nadenken hoe we dit probleem bij de wortel kunnen aanpakken, dat wil zeggen door gelijke toegang tot natuurlijke hulpbronnen te waarborgen voor iedereen in de wereld - dat is wat we moeten doen.
Marie Anne Isler Béguin
(FR) Mevrouw de Voorzitter, mevrouw de commissaris, beste collega's, ik zou heel kort willen zeggen dat wij alle gruweldaden in Darfur verwerpen en dat wij allemaal willen dat alles in het werk wordt gesteld om te zorgen dat de verenigingen en ngo's, waarvoor in die gevallen een cruciale rol is weggelegd, hun werk kunnen voortzetten en niet uit het land worden gezet. Ik zou mevrouw de commissaris echter iets willen vragen.
Ik zou graag weten wat u en wat de Europese Unie van de Afrikaanse Unie verwachten. Een collega vroeg om een gewapende interventie. In onze resolutie vragen we dat de Commissie en de Raad hun inspanningen opdrijven om druk uit te oefenen op de regering via de Afrikaanse Unie. In andere landen dragen we de conflictoplossing over aan de Afrikaanse Unie. We kennen haar standpunt over het geval Al-Bashir. We hebben de indruk dat er met twee maten wordt gemeten.
Wat wordt dus de strategie van de Commissie ten opzichte van de Afrikaanse Unie, aangezien het over het Afrikaanse continent gaat? Willen we ook in dit geval het werk en de conflictoplossing in handen van de Afrikaanse Unie geven?
Benita Ferrero-Waldner
lid van de Commissie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, de Europese Commissie is ernstig verontrust, zoals u allen, door het besluit van Sudan om dertien internationale ngo's uit te wijzen en om drie nationale humanitaire ngo's en twee nationale niet-gouvernementele mensenrechtenorganisaties te schorsen naar aanleiding van de aanklacht van het Internationaal Strafhof tegen president Bashir. Zes van deze internationale ngo's werken met humanitaire middelen van de Commissie ten bedrage van een totaal van tien miljoen euro.
Deze organisaties leveren essentiële voorzieningen aan miljoenen Sudanezen in Darfur en in andere gebieden van Sudan. De opschorting van hun activiteiten is niet alleen om die reden hoogst betreurenswaardig, maar zal ook ernstige gevolgen hebben voor de humanitaire situatie, zoals velen onder u hebben opgemerkt. In een verklaring heeft commissaris Michel reeds onze ernstige bezorgdheid geuit en er bij de regering van Sudan op aangedrongen de waarde van haar besluit te heroverwegen en de volledige operationele status van deze ngo's met spoed te herstellen.
Wat de volledige impact van het Sudanese besluit is, wordt nog onderzocht, maar duidelijk is in elk geval dat het leven van honderdduizenden mensen in Darfur mogelijk in gevaar is. Er moeten dringend gepaste maatregelen worden getroffen, aangezien het naderende regenseizoen en het jaarlijks terugkerende voedseltekort spoedig zullen leiden tot een verergering van de humanitaire kwetsbaarheid van de 4,7 miljoen mensen die direct door het conflict worden getroffen.
We weten dat de regering haar besluit niet zal terugdraaien onder verdere internationale druk in het licht van de bezwaren tegen dit besluit om de bewuste ngo's uit te wijzen. Als we de regering niet kunnen overreden om de uitwijzingsbevelen in te trekken, moeten we de Sudanese autoriteiten overhalen de nodige mechanismen voor het aanleveren van hulp op te zetten. In dit verband moeten we de Sudanese regering ook beslist houden aan haar beloften dat zij de volledige verantwoordelijkheid neemt voor de aanvoer van humanitaire hulp.
Ook is het onze plicht om de noodzakelijke noodmaatregelen te nemen met betrekking tot onze hulp. Sudan is de grootste humanitaire operatie van de Commissie tot nog toe: 110 miljoen euro in 2009. De Commissie onderzoekt momenteel samen met andere donoren, zoals de Verenigde Naties, de ngo's en andere humanitaire partners, hoe we de humanitaire respons het beste opnieuw kunnen opzetten om dramatische consequenties te voorkomen. Dit is geen gemakkelijke taak, aangezien de uitgewezen ngo's bij uitstek in staat waren om in dergelijke problematische en afgelegen gebieden te opereren.
Het is duidelijk dat deze noodmaatregelen enige mate van samenwerking en overeenstemming met de Sudanese autoriteiten vereisen. In dit verband is het essentieel om een strikte scheiding tussen de humanitaire activiteiten en de politieke agenda te eisen.
Op het politieke front zullen we maximale diplomatieke druk moeten blijven uitoefenen op zowel de Sudanese autoriteiten als de rebellenbewegingen om vrede in Darfur tot stand te brengen. We zullen ook druk moeten uitoefenen om de volledige uitvoering van het Algemeen Vredesakkoord tussen het noorden en het zuiden van Sudan te bewerkstelligen. Er staat zeer veel op het spel en het is onze verantwoordelijkheid om te voorkomen dat Sudan wordt overspoeld in een nachtmerrieachtig scenario van nationale instabiliteit.
De EU in haar geheel zal de richtlijnen van het Internationaal Strafhof naleven en alleen essentiële contacten met de Sudanese president Bashir onderhouden. Echter, we moeten er ook voor zorgen dat de reactie van de regering op de aanklacht van het Internationaal Strafhof zo beheerst mogelijk zal zijn en om deze reden is het van cruciaal belang dat we, zoals ik eerder zei, in dialoog blijven met Khartoem. Als we alle betrekkingen verbreken, is het mogelijk dat de haviken binnen de regering represailles zullen nemen tegen burgers, humanitaire werkers en personeel van UNMIS, de VN-vredesmissie in Sudan. Het recente besluit om meerdere ngo's uit te wijzen is, denken we, de eerste stap en deze zou gevolgd kunnen door nog veel meer van dergelijke situaties zoals de huidige, en die ontwikkeling moeten we zorgvuldig blijven volgen. We moeten voorkomen dat er een worst-casescenario ontstaat, waarbij de uitvoering van het Algemeen Vredesakkoord wordt gestaakt en de regering een militaire oplossing voor de crisis in Darfur probeert te vinden.
Wat betreft de Afrikaanse Unie kan ik u alleen mededelen dat we contact met hen onderhouden en verder kan ik daar in deze fase niets over zeggen.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
