Bescherming van voetgangers: verbintenis van de Europese automobielindustrie
De Voorzitter.
Aan de orde is het verslag (A5-0154/2002) van mevrouw Hedkvist Petersen, namens de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme, over de mededeling van de Commissie "Bescherming van voetgangers: verbintenis van de Europese automobielindustrie" (COM(2001) 389 - C5-0537/2001 - 2001/2216(COS)).

Hedkvist Petersen (PSE)
Mijnheer de Voorzitter, elk jaar vallen er 42.000 verkeersdoden in de Europese Unie. Dat is een zeer groot politiek probleem voor de burgers van de EU. In het Witboek over vervoer schrijft de Commissie dat wij het aantal verkeersdoden in 2010 moeten hebben gehalveerd. Om dat te bereiken moeten wij ons actief inzetten en niet passief blijven. Wij moeten alle mogelijke maatregelen nemen, op alle niveaus. Iedereen moet een steentje bijdragen, vooral het bedrijfsleven, want zoals wij weten eisen de consumenten dat. Veiligheid is een goed verkoopargument.
Hoe moet in dat verband het ontwerp van auto's worden aangepast om te zorgen dat ze onbeschermde verkeersdeelnemers zo min mogelijk letsel toebrengen? Het na overleg met de automobielindustrie ingediende Commissievoorstel inzake een convenant is ontoereikend. Het wekt bevreemding dat de Commissie het voorstel in zijn huidige vorm heeft aanvaard. Er staan onduidelijke passages in over de verwezenlijking, en de tests van het EEVC worden niet serieus genomen, hoewel men al meer dan 22 jaar bezig is met de ontwikkeling ervan.
Het gaat letterlijk om een kwestie van levensbelang, zowel op de wegen als in de maatschappij. Daarom moeten wij voorzichtig zijn. De behandeling van dit thema was moeilijk en ik wil alle schaduwrapporteurs in de parlementaire commissie bedanken voor hun bijdrage aan het zeer succesvolle resultaat, dat van ons allen veel inspanning gevergd heeft. Tijdens de behandeling zijn er zeer uiteenlopende discussiebijdragen geleverd, er waren vele lobbyisten en we werden geconfronteerd met allerlei opvattingen van de diverse parlementaire commissies. Het is van belang dat wij ons nu concentreren op de verkeersveiligheid en op de eisen van de consumenten.
In ons antwoord aan de Commissie worden drie alternatieven genoemd. Het eerste is dat wij het convenant aanvaarden. In het tweede alternatief bepleiten wij een gedetailleerde richtlijn met exacte regels voor de vormgeving van auto's. In het derde alternatief pleiten wij voor een kaderrichtlijn.
De parlementaire commissie vindt het convenant niet ver genoeg gaan. Het is te onzeker en biedt geen ruimte voor enige vorm van democratische parlementaire controle waarmee is na te gaan in hoeverre de automobielindustrie zijn verantwoordelijkheid in dezen opvat. Het convenant is niet bindend genoeg en biedt onvoldoende mogelijkheid tot toezicht op de gang van zaken.
Daarom stelt de commissie een kaderrichtlijn voor, die ook reeds door de Europese Commissie in haar mededeling werd genoemd. Dat betekent dat wij in de politieke lichamen de doelstellingen formuleren, waarna deskundigen de verwezenlijking daarvan moeten bewaken, onder toezicht en met medewerking van de Europese Commissie.
De door ons voorgestelde en bepleite kaderrichtlijn bevat diverse onderdelen. Het is de bedoeling dat alle automodellen in 2010 voldoen aan de eisen in de vier teksten van het EEVC. Dit proces moet nu starten. Het EEVC is wereldwijd de instelling die het verst gekomen is in het onderzoek op het gebied van verkeersveiligheid en speciaal van de veiligheid van voetgangers. Er zijn echter andere testmethoden denkbaar, die ten minste hetzelfde beschermingsniveau voor voetgangers bieden. Dat moeten natuurlijk effectieve tests zijn, die van invloed zijn op het ontwerp van auto's.
Wij willen ook dat het hele proces regelmatig wordt geëvalueerd en dat er jaarlijks verslag wordt uitgebracht aan het Europees Parlement. Op die manier spelen wij een rol in het proces en kunnen wij controleren of de doelen die wij ons gesteld hebben, ook werkelijk worden bereikt. Wij willen dat de nationale typegoedkeuringsautoriteiten van de lidstaten deelnemen aan de evaluatie van de feitelijke uitvoering van de kaderrichtlijn. Wij vinden ook dat het EEVC het verst gevorderd is op het gebied van testmethoden en dat deze instelling verder kan worden uitgebouwd.
Dit zijn de eisen van de parlementaire commissie. Wij verwachten dat commissaris Liikanen namens de Europese Commissie bevestigt dat hij een voorstel voor een kaderrichtlijn zal indienen.
In de sociaal-democratische fractie hadden wij in bepaalde opzichten nog verder willen gaan. Zo hadden wij de exclusieve verdiensten van de EEVC-tests aanzienlijk sterker willen benadrukken en duidelijke doelen willen formuleren, om voor de periode van vandaag tot 2010 een zo recht mogelijk tijdpad uit te zetten voor de maatregelen ter bescherming van voetgangers. De sociaal-democratische fractie wil ook dat de Europese Commissie haar kaderrichtlijn zo snel mogelijk indient, liefst voor het eind van dit jaar. Dat is belangrijk als de Europese Commissie wil laten zien dat het haar menens is.
Zoals gezegd is dit een zeer controversieel onderwerp. Wij hebben nu een compromis bereikt en wij zullen dat dan ook goedkeuren, om zo veel mogelijk steun te vergaren voor onze eis dat er een kaderrichtlijn komt, die de beste oplossing op het gebied van de verkeersveiligheid vormt.
Daarom zal mijn fractie uitsluitend het in het verslag gedane voorstel van de parlementaire commissie steunen, en ik roep de overige afgevaardigden op hetzelfde te doen. Wij geven onze goedkeuring aan het compromis, en ik ben blij voor de voetgangers dat onze onderhandelingen tot dat compromis hebben geleid.

Harbour (PPE-DE)
Mijnheer de Voorzitter, ik wil mevrouw Hedkvist Petersen bedanken voor het evenwichtige compromis dat zij heeft opgesteld en dat de belangen van alle politieke geledingen weerspiegelt. Als rapporteur van de Commissie juridische zaken en interne markt kan ik zeggen dat wij het Commissievoorstel voor een vrijwillige verbintenis hebben gesteund. Naar onze mening heeft mevrouw Hedkvist Petersen met het totale pakket bereikt wat zij wilde. Met dit pakket zullen eerder dan met welk ander voorstel dan ook levens worden gered. De rapporteur neemt ook de noodzaak de ontwerpnormen voor auto's te verbeteren uiterst serieus. Maar - en dit is een cruciaal punt dat zij niet genoemd heeft - de industrie en alle andere betrokken partijen worden in staat gesteld het probleem breed aan te pakken. We weten immers allemaal dat het alleen maar veerkrachtiger maken van de voorkant van auto's voor het geval zij met voetgangers botsen pas in de tweede plaats komt. Wij willen botsingen met kwetsbare weggebruikers helemaal vermijden door hulpmiddelen ter voorkoming van ongevallen in de auto zelf te installeren. Ik wijs u erop dat het standaard uitrusten van nieuwe auto's met antiblokkeerremsystemen deel van deze maatregelen vormt. Wij zullen ook moeten kijken naar het wegontwerp, het opvoeden van weggebruikers en vele andere zaken. Dit moet een gezamenlijke inspanning zijn.
Ik wil het hebben over ontwerpnormen, want dat is een belangrijk onderwerp. Ik ben van huis uit ingenieur in de automobielindustrie. Ik heb de testlaboratoria gezien. Ik heb met de ingenieurs gesproken over de problemen bij het maken van voetgangersvriendelijker auto's. Dit is geen eenvoudige kwestie. Sommige fracties hebben een veel te simpele voorstelling gegeven van de hieraan verbonden problemen. Mevrouw Hedkvist Petersen suggereerde dat de industrie het probleem niet erg serieus nam, maar ik weet door mijn bezoeken dat ze zich vergist.
Maar goed, zij heeft gelijk dat wij een breder scala aan testmaatregelen moeten bekijken. Ik doe vanmorgen een beroep op de industrie om samen met de Commissie een team samen te stellen met daarin de grootste talenten op het gebied van constructie en ontwerp, alsmede alle andere betrokkenen. Dit team zou dan de allerbeste testmethoden dienen te ontwikkelen, uitgaande van de technologie van vandaag en niet van die van 1998, waarop de huidige tests van het EEVC gebaseerd zijn.

Rübig (PPE-DE)
Mijnheer de Voorzitter, geachte dames en heren, om te beginnen wil ik commissaris Liikanen zeer hartelijk danken voor de zeer belangrijke en toekomstgerichte stap die hij en de Commissie hebben gezet. Wij weten allemaal dat problemen het eenvoudigst kunnen worden opgelost door stimuleringsmethoden te bieden en eisen te stellen. Het zesde kaderprogramma voor onderzoek dat wij hebben goedgekeurd bevat vele aanzetten voor de inzet van wetenschappelijke methoden die tot een verbetering zullen leiden. Verder wil ik erop wijzen dat wij normen hebben, nationale en Europese normen, die het beginsel van wederzijdse erkenning centraal stellen en dientengevolge concurrentie op de markt mogelijk maken.
De volgende fase is de vrijwillige verbintenis en dat is het nieuwe en in feite het sensationele aspect. Hier wordt door beide zijden zeer sterke druk uitgeoefend, maar wij moeten in goed overleg tot een oplossing zien te komen. Vervolgens kunnen er nog aanvullende criteria worden opgesteld om deze oplossingen daadwerkelijk uit te kunnen voeren. Daartoe kunnen wij bijvoorbeeld een gewoon convenant opstellen, zoals oorspronkelijk de bedoeling was. Uiteraard zijn daaraan de nodige risico's en verplichtingen verbonden voor degenen die het convenant afsluiten en dat kan voor problemen zorgen. Wij kunnen ook een zeer eenvoudige richtlijn opstellen, zoals wij nu doen. Daarbij zullen wij ons beperken tot het opstellen van een schema en het invoeren van controle- en beoordelingsmechanismen. Daarmee hebben Parlement en Commissie de mogelijkheid de vorderingen te controleren.
Het is mijn wens, en volgens mij ook die van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie, dat deze kaderrichtlijn niet meer dan die ene pagina beslaat. Daar zouden we een goed voorbeeld mee stellen. We zouden steeds volledig op de hoogte zijn, de beginselen kunnen bepalen en ook met betrekking tot de wetgeving vlot en toekomstgericht te werk kunnen gaan. Hartelijk dank, mijnheer de commissaris. U heeft uitstekend werk verricht.

Oomen-Ruijten (PPE-DE)
Voorzitter, allereerst dank aan de rapporteur en dank ook aan de Europese Commissie. De Europese Commissie heeft het aangedurfd om met zelfregulerende maatregelen te komen om industrie en overheden te binden aan meer voetgangersveiligheid. Dat is ook nodig. Ik kom uit een cultuur waar zelfregulering erg veel voorkomt. Ik ben er een zeer groot voorstander van, omdat zelfregulering meestal voor de meest actuele stand der techniek kan zorgen waarmee ook de industrie akkoord kan gaan. Bovendien kan het zeer snel gaan. Het wetgevingsproces is altijd veel langzamer. Er is altijd één voorwaarde, namelijk dat die zelfreguleringsafspraken goed gecontroleerd worden.
Als u naar mijn persoonlijke mening vraagt - en mevrouw Petersen heeft dat ook net gezegd - dan was ik tevreden geweest met goede zelfregulerende maatregelen en was er niet per definitie wetgeving nodig geweest. Het Parlement besluit echter hiertoe en ik zal me bij dat besluit neerleggen. Dan moet er maar een magere richtlijn komen, een richtlijn die genoeg mogelijkheden openlaat om volgens de laatste stand der techniek steeds weer nieuwe invullingen te geven. Ik ben zo'n groot voorstander van zelfregulering, omdat ik vind dat een aantal processen bij de Europese Commissie te langzaam verlopen.
Als laatste punt heb ik in het advies van de Commissie milieubeheer opgenomen dat er iets moet worden gedaan aan whip lash. Dat heeft weliswaar niets met dit vraagstuk te maken, maar met een veiligheidsprobleem dat ook erg veel mensen hun goede gezondheid ontneemt . Bovendien veroorzaakt het in onze samenleving erg veel kosten. Ik heb dit niet voor niets als laatste punt opgenomen. Ik weet immers dat op dit gebied eigenlijk veel te weinig gebeurt.
Ik heb tevens schriftelijke vragen gesteld en ik krijg dan als antwoord: ja we gaan er iets aan doen. We hebben het al in het kader van het vierde kaderprogramma bestudeerd. Waarom gaat er zoveel tijd zitten in het behandelen van al die vraagstukken die samenhangen met het voorkómen van ongevallen en het voorkómen van extra kosten op dit terrein? Het vierde actieprogramma, we zijn inmiddels al met het zesde actieprogramma onderzoek en ontwikkeling bezig. Dan moet er toch iets anders komen.
Voorzitter, ik vraag de commissaris niet alleen om nu heel snel te gaan overleggen met de industrie om spoedig iets aan die voetgangersbescherming te doen, mogelijkerwijze mede door middel van zelfregulering. Ik vraag hem ook om die andere problemen aan te pakken.

Koch (PPE-DE).
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, dames en heren, jarenlang heeft het Europees Parlement tevergeefs van de Commissie geëist dat ze met voorstellen kwam voor bindende voorschriften die de automobielindustrie ertoe dwingen passieve veiligheidsmaatregelen te nemen met betrekking tot de voorkant van auto's, zodat deze bij ongevallen minder letsel veroorzaken bij voetgangers. In plaats daarvan heeft de Commissie de mededeling over een met de automobielindustrie overeengekomen verbintenis gepresenteerd. Deze verbintenis omvat evenwel niet alleen passieve, maar ook actieve veiligheidsmaatregelen. Aangezien fundamentele onderdelen onmiddellijk in werking kunnen treden, kan deze verbintenis zeker als een nuttig instrument worden beschouwd ter verwezenlijking van de politieke doelstelling het jaarlijkse aantal verkeersdoden en zwaargewonden in 2010 met 50 procent te verminderen.
Ik verwacht evenwel dat alle betrokkenen de overeengekomen verbintenis als een verdrag beschouwen dat moet worden nageleefd. De Commissie kan ons verzekeren dat het niet waar is dat de autofabrikanten hun verplichting op een punt nu reeds in twijfel trekken. De onderhavige ontwerpresolutie zal de automobielindustrie motiveren haar onderzoek op het gebied van de passieve en actieve veiligheid van voetgangers te intensiveren en niet - zoals afzonderlijke lobbyisten vrezen - de ontwikkeling belemmeren. De overheid begint eindelijk meer belang te hechten aan de bescherming van voetgangers.
De voorziene verbetering van de veiligheid van voetgangers in twee fasen is volledig in overeenstemming met de doelstelling in het Witboek over het Europees vervoersbeleid. In fase A, die onmiddellijk ingaat en in 2005 eindigt, zullen reeds fundamentele maatregelen worden genomen. Hiertoe behoren onder andere de uitrusting van alle oude voertuigen met een antiblokkeerremsysteem vanaf 2003, de onmiddellijke technische uitrusting van alle nieuwe voertuigen met dagrijlicht, het verbod voertuigen met koeienvangers te leveren en de invoering van gewijzigde botsproeven van het EEVC voor het testen van de veiligheid van auto's voor voetgangers.
Met verwijzing naar de betekenis van het onderzoeks- en ontwikkelingsprogramma van het EEVC wordt voor fase B echter op een kwalitatieve verdere ontwikkeling van de vier tests aangedrongen. Om de juridische zekerheid voor fase B daadwerkelijk te kunnen garanderen verzoeken wij de Commissie een kaderrichtlijn uit te werken. Daarin moeten met name een duidelijk schema voor verdere maatregelen en gedetailleerde uitspraken over het controleproces zijn opgenomen. Bovendien verwachten wij dat er in deze richtlijn coherente en deugdelijke tests worden voorgeschreven die een groter kwantitatief bereik hebben dan de EEVC-tests en rekening houden met de wisselwerking van de testinstanties. Dit levert een een brede uitdaging op voor de innovatie- en onderzoeksactiviteiten van de automobielindustrie.
De mondige consument zal auto's in de toekomst meer op hun veiligheid voor inzittenden en voetgangers beoordelen en zijn koopgedrag daaraan aanpassen. Veiligheid wordt meer en meer een reclame- en verkoopinstrument. Dat biedt voordelen voor zowel de consument als de verkeersveiligheid. Ik raad u aan het verslag aan te nemen zoals het door de commissie is goedgekeurd.

Swoboda (PSE).
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, mijns inziens hebben het voorstel van de Commissie en het verslag van mevrouw Petersen een belangrijke, dubbele betekenis. Enerzijds heeft dat te maken met de inhoud - het gaat om een thema dat belangrijk is voor de Europese burgers, namelijk de verkeersveiligheid. Anderzijds ligt dat aan de rol die dit verslag speelt in de hele discussie over European democratic governments, better regulation. Wij hebben daarover veel gediscussieerd.
Ik ben de rapporteur er zeer dankbaar voor dat zij op een concreet punt aangeeft wat de rol zou kunnen zijn van het Parlement, de Commissie en ook van de belangengroepen - de lobby's, zo u wilt - dat wil zeggen de industrie, de consumentenbonden enzovoort. Het wantrouwen van de leden tegenover deze verbintenissen is absoluut terecht, want het is nooit precies duidelijk hoe ver de industrie zal gaan en in hoeverre ze zich houdt aan de 'verplichtingen? die ze zichzelf heeft opgelegd. Wij moeten ook inzien dat de industrie soms wantrouwen koestert ten opzichte van de afgevaardigden die niet als werkelijke deskundigen op deze gebieden worden beschouwd. Daarom is het mijns inziens goed - en gelukkig stelt de rapporteur dit ook voor - dat wij tot een compromis proberen te komen, geen inhoudsloos compromis maar een dat de mogelijk te volgen richting aangeeft.
Wij worden als afgevaardigden natuurlijk heen en weer geslingerd tussen onze parlementaire en democratische verplichtingen en taken enerzijds en het besef anderzijds dat wij vele details niet daadwerkelijk kunnen uitwerken, tenzij we deskundigen zijn op dit specifieke gebied. Wij worden heen en weer geslingerd tussen het vertrouwen en het wantrouwen ten opzichte van de wijsheid en ook de bereidwilligheid van de industrie tot het nemen van beslissingen, dingen te realiseren die haar misschien slechts tot last zijn en haar winstgevendheid niet ten goede komen. Wij worden eveneens heen en weer geslingerd tussen onze principiële verantwoordelijkheden en, ten slotte, de verantwoordelijkheid die sommige mensen ons toekennen voor vele details. Daarom is het mijns inziens verstandig om juist in dit geval een kaderrichtlijn voor te stellen. Ik ben zonder meer voor eenvoud: of het nu om een of anderhalve pagina gaat, daarover zullen wij zeker geen ruzie maken.
De heer Rübig heeft de commissaris zo veel lof toegezwaaid dat ik niet weet wat ik daar nog aan kan toevoegen. Ik vind het echter zonder meer begrijpelijk dat de commissaris met een verbintenis probeert om ons afgevaardigden zo ver te krijgen dat wij voor een kaderrichtlijn kiezen die hij als democraat misschien als de juiste middenweg beschouwt. Tot slot wil ik bovendien onderstrepen dat het hier om de verkeersveiligheid gaat. Al ligt daar een technische kwestie aan ten grondslag, uiteindelijk gaat het wel om mensenlevens. Deze technische kwestie kan mensenlevens eisen of beschermen en wij als afgevaardigden moeten daarvoor in ieder geval de beginselen vastleggen. Ik ondersteun derhalve het voorstel van de rapporteur.

Vermeer (ELDR).
Dank u wel voorzitter, ik vond het interessant om deel te nemen als schaduwrapporteur namens de liberalen Er was een goede samenwerking met de andere fracties, en dan vooral met de rapporteur, om te komen tot een evenwichtig verslag met een voldoende draagvlak van het Parlement en waarin dus een heel duidelijk signaal aan de Commissie wordt gegeven.
Normaal gesproken zou mijn uitgangspunt zijn geweest dat je moet proberen in het veld partijen tot een convenant te brengen, tot een werkbare samenwerking, met afspraken en inspanningsverplichtingen, maar in dit geval vind ik het terecht dat het Parlement de verantwoordelijkheid neemt om op te komen voor de belangen van de consument.
We moeten het verleden niet vergeten bij het opstellen van het verslag. Dus vind ik het belangrijk om de in het verleden gedane inspanningen als basis voor een kaderrichtlijn te gebruiken. Het zou buitengewoon goed zijn om de commissaris te vragen of hij denkt in staat te zijn om op een kortere termijn toch te komen tot een voorstel voor een kaderrichtlijn. Er is immers al tweeëntwintig jaar onderzoek aan voorafgegaan. Er is in het verleden immers al zo veel gesproken tussen de partners in de samenleving, tussen de automobielindustrie en de consumentenorganisaties. Het zou op zich een goede geste zijn naar ons toe om aan te geven dat u van uw kant ook werk maakt van een vlotte uitvoering.
Iedere persoon die slachtoffer wordt van een verkeersongeluk is er natuurlijk één te veel. Het is daarom goed dat ook wij deze inspanning leveren. In het verslag is een goede balans gevonden in de omschrijvingen van testmethoden en dergelijke en ik ben daarom ook blij dat het uitgangspunt van de ETSC-methode goed is, maar dat er ruimte moet zijn voor mogelijke ontwikkelingen in de toekomst. Het is immers een dynamisch proces. Met name in de technische industrie en de hightech-industrie zijn er tal van mogelijkheden die we misschien nu nog niet goed kennen. Daarom is het goed dat in het verslag ruimte wordt geboden voor mogelijke, nog betere methoden die we nu nog niet kennen.
Het is ook belangrijk vast te stellen dat het niet alleen het Europees Parlement is dat verkeersslachtoffers voorkómt. Vooral het gedrag van weggebruikers is belangrijk. Dat betekent dus ook dat het een integraal proces is waarbij anderen in de samenleving ook een rol zullen moeten spelen en vandaar dat ik blij ben met deze bijdrage om te komen tot een veiliger en integraal verkeersbeleid waaraan de consumenten ook een bijdrage kunnen leveren.

Bautista Ojeda (Verts/ALE).
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, ik wil om te beginnen de rapporteur gelukwensen met het werk dat hij heeft geleverd, terwijl we allemaal toch onder grote druk staan.
Er bestaat in ieder geval overeenstemming over één ding: het aantal ongelukken en het aantal doden en gewonden op de Europese wegen is volstrekt onaanvaardbaar. We zijn het er verder over eens dat we een doeltreffende formule moeten vinden om het aantal slachtoffers aanzienlijk terug te brengen.
Dit verslag gaat in wezen over de zwakste weggebruikers. Ik had het daarom een goed idee gevonden als behalve voetgangers en fietsers ook motorrijders expliciet genoemd werden, aangezien zij op een vergelijkbare wijze kwetsbaar zijn.
Auto's moeten zodanig ontworpen worden dat ze veiliger zijn, niet alleen voor de inzittenden, maar ook voor diegenen die erdoor geraakt kunnen worden, zoals voetgangers. Dat moet op wettelijke wijze gebeuren, maar ook snel en transparant. Of een ongeluk schade zal opleveren, en zo ja, in welke mate, hangt af van het ontwerp van de voorkant van de auto, en of deze de schok van de botsing met een voetganger kan absorberen.
Laat ons echter niet vergeten dat ook andere aspecten aandacht behoeven, zoals het bevorderen van veiliger rijgedrag en het verspreiden van informatie over verkeersveiligheid. Uiterst belangrijk is ook - en dat is hier terecht opgemerkt - dat het ontwerp en de constructie van de infrastructuur voor alle gebruikers veiliger moeten worden.
De gevaarlijke punten in het Europese wegennet zijn ook voor de zwakste weggebruikers het gevaarlijkst: metalen vangrails, ondeugdelijk verticale signalisatie, trottoirbanden, enzovoorts - het zijn allemaal factoren die ertoe bijdragen dat er talloze slachtoffers vallen.
Onze fractie heeft van meet af aan het idee van 'vrijwillige akkoorden? met de automobielindustrie afgewezen, een idee van de Commissie, bedoeld ter bescherming van de meest kwetsbare weggebruikers. Een dergelijke aanpak opent de deur voor andere, geen kracht van wet hebbende akkoorden op het gebied van vervoer en milieu, en dat is iets waar wij niet achter staan, aangezien er hierover geen interinstitutioneel akkoord bestaat. Bij het gewone wetgevende proces is dat geen probleem: de procedure mag iets langer duren, we kunnen in ieder geval degelijk parlementair toezicht uitoefenen. Het is waar, als we een akkoord met de industrie hadden, zouden we eerder kunnen beginnen, maar alle gegevens wijzen erop dat we op die wijze minder levens zouden sparen.
We hebben een hele reeks amendementen ingediend die gericht zijn tegen zulke vrijwillige akkoorden. Amendement 4 wijst erop dat consumentenorganisaties - de gebruikers - hun mening moeten kunnen blijven uitspreken, ongeacht de wijze waarop de regeling verder gestalte krijgt. In amendement 4 spreken wij onze bezorgdheid uit over het verplicht gebruik van de dagrijlichten overdag, in de gehele Unie. Nu zijn die lichten juist een factor die de kwetsbaarste gebruikers - motorrijders en fietsers - onderscheiden, en dat raak je dan kwijt. We vragen hoe dan ook dat het gebruik van deze lichten overdag niet verplicht wordt gesteld totdat deze kwestie uitvoerig is onderzocht, of anders dat lidstaten waar het gebruik van die lichten overdag verboden is positieve discriminatie mogen plegen ten gunste van fietsers en motorrijders.
Mijnheer de Voorzitter, we hebben deze amendementen ingediend en we willen nu dat ze onderzocht worden, of dat er in ieder geval over gestemd wordt. Als het Parlement het Commissievoorstel aanvaardt, zal het impliciet aanvaarden dat we minder te zeggen krijgen over dit uiterst belangrijke onderwerp. Het gaat hier namelijk om de veiligheid en het leven van honderden Europese burgers, en we verliezen zo in alle opzichten: onafhankelijkheid, redelijkheid, transparantie en controle.

Markov (GUE/NGL).
Mijnheer de Voorzitter, geachte dames en heren, mevrouw de rapporteur, mijnheer de commissaris, om het kort maar krachtig te zeggen: mijns inziens is een enkele verbintenis van de automobielindustrie ter bescherming van voetgangers absoluut onvoldoende. De voorziene termijnen voor de omzetting van de aanbeveling inzake maatregelen ter voorkoming van hoofdletsel bij botsing met de voorkant van een auto, de voorruit, en van beenletsel, die vanaf 1 juli 2005 voor alle nieuwe voertuigtypen gelden, vanaf juli 2010 voor 80% van alle nieuwe voertuigen, en vanaf 2012 voor alle nieuwe voertuigen, zijn immers absoluut onvoldoende gezien het dramatisch hoge aantal ernstige verkeersongevallen.
Ik wil er voor de duidelijkheid bij vermelden dat ik niet in het algemeen tegen verbintenissen ben. In dit concrete geval is het mijns inziens echter noodzakelijk een bindende kaderrichtlijn in te voeren. Dat is immers een beter instrument.
In het verslag van mevrouw Petersen wordt deze problematiek weergegeven en wordt geprobeerd tot een compromis te komen. Los van dit compromis bestaan er evenwel nog verschillende gebreken. Mijnheer Koch, u heeft steeds de positieve aspecten bekeken, maar ik zal eens de andere aspecten belichten: de te lange looptijden tot aan de inwerkingtreding van de verbintenis, de vermindering van de voorziene tests van vier naar twee, de verplichting tot dagrijlicht, de voor fase 2 voorziene bepaling dat de implementatie wel technisch te realiseren moet zijn, waardoor er geen garantie bestaat dat de doelstellingen daadwerkelijk worden gehaald, en het niet opnemen van een verbod op het aanbrengen van koeienvangers achteraf. Uiteraard zijn wij er voorstander van dat alle voertuigen met ABS worden uitgerust en dat er een aantal actieve veiligheidsmaatregelen wordt ingevoerd.
Een eerste stap is altijd beter dan niets. Daarmee kan een bijdrage worden geleverd aan vermindering van het aantal ongelukken. Daarom zal ik ondanks alle bezwaren toch voor dit verslag stemmen.

van Dam (EDD).
Mijnheer de voorzitter, de huidige stand van het aantal dodelijke slachtoffers die het wegverkeer jaarlijks eist, roept om maatregelen. Maatregelen zowel in relatie tot de voertuigen als tot het gedrag van de weggebruiker. Iedereen heeft daarin zijn verantwoordelijkheid. Naar mijn mening mag de Gemeenschap zich niet te gemakkelijk van haar verantwoordelijkheid afmaken. Ze heeft de taak haar burgers te beschermen voor gevaren in het openbare leven, ook op de weg.
De huidige situatie is dat de Gemeenschap eisen stelt bij het ontwerpen van auto's en dat is mijns inziens goed. Die bevoegdheid moet niet uit handen worden gegeven. Daarom moet zeer zorgvuldig met vrijwillige overeenkomsten met de industrie worden omgesprongen. De industrie is slechts secundair en nimmer in staat de rol van wetgever over te nemen, eenvoudigweg omdat zij altijd een compromis wil van criteria waarvan de scherpe randen zijn verwijderd.
De overeenkomst met de automobielindustrie die we hier bespreken laat ten dele zien waarom dat zo is. Laat ik voorop stellen dat de overeenkomst meer zekerheden biedt dan hetgeen nu formeel is vastgelegd. Tenminste, indien alle partijen naar letter en geest meewerken. Dat hangt wel af van het vertrekpunt dat je kiest: vanuit een bestaande of vanuit een wenselijke situatie. Ik kies voor de laatste, de noodzaak tot forse verbetering.
Zo gezien is wel het een en ander op de overeenkomst aan te merken. Een punt dat aandacht verdient is het bestaan van twee verschillende testmethoden. Eén gerelateerd aan de industrie en één onafhankelijke. Het ligt voor de hand dat de eerste minder verregaand zal testen dan de tweede of tenminste minder kritisch zal zijn. Uit de opzet van de test blijkt ook een duidelijk verschil. De EEVC gaat aanmerkelijk verder en kan uiteindelijk een hogere bescherming garanderen dan de NCAP. Daarnaast speelt het tijdschema een belangrijke rol. Vanuit de industrie wordt gesuggereerd dat modeltechnische aanpassingen een lange periode vergen. Dat is ook weerspiegeld in de vrijwillige overeenkomst waarmee pas na zeer lange tijd de eisen voor alle nieuwe auto's gaan gelden. In de praktijk blijkt echter dat aanpassingen aanmerkelijk sneller, niet in jaren maar zelfs in weken, doorgevoerd kunnen worden als de juist prikkels maar aanwezig zijn.
Mijnheer de voorzitter, wat de concrete inhoud van deze resolutie betreft is mijns inziens maar één conclusie mogelijk. Wij menen dat communautaire wetgeving de enige wijze is waarop de criteria voor de veiligheidstests kunnen worden vastgesteld. Het voorgestelde wetgevende middel, een kaderrichtlijn, steunen wij dan ook van harte. Wat de inhoud ervan betreft, zullen de vier EEVC-tests de kern moeten zijn, omdat ze hogere eisen stellen en daarmee hogere bescherming voor zwakkere deelnemers bieden. Op basis van de ons bekende informatie is het voor de auto-industrie zeer wel mogelijk om aan deze normen te voldoen. Daar lijkt dus ook geen probleem aanwezig. De opname van alternatieve testmethoden is naar onze mening overbodig. Gesteld is dat dit noodzakelijk zou zijn om de progressie in de testmethoden te kunnen incorporeren. Echter ook de EEVC-test gaat met de mogelijkheden mee.
Tenslotte, voorzitter, het pleidooi voor het verbod op bull bars zowel tijdens de productie als daarna, heeft onze steun. Kortom, met een paar kleine wijzigingen kunnen wij instemmen met deze resolutie.

Hatzidakis (PPE-DE).
Mijnheer de Voorzitter, het onderhavig thema is belangrijker dan men op het eerste gezicht zou denken als men de details niet kent. Bij wijze van voorbeeld kan ik u vermelden dat volgens de statistieken zich in 2000 alleen in mijn land al 23.000 auto-ongelukken hebben voorgedaan en bij 3.900 daarvan voetgangers waren betrokken. U ziet dus dat dit een allesbehalve verwaarloosbaar cijfer is.
De mededeling van de Commissie gaat over maatregelen van de automobielindustrie om de overlevingskansen van voetgangers en fietsers bij aanrijding door een auto te verhogen. De industrie wordt gevraagd daartoe een verplichting aan te gaan in twee fasen: een fase tot 2005 en een fase tot 2010 waarin nog strengere maatregelen zullen worden getroffen. Belangrijk is ten eerste dat het hierbij om een zelfverplichting van de industrie gaat, en wij dus tenminste in de eerste fase geen behoefte hebben aan rechtstreekse wetgeving, en ten tweede dat alle belangrijke fabrikanten, zowel de Europese als Japanse en Koreaanse autofabrikanten, deze verplichting aanvaarden.
Het debat over het onderhavig verslag van de Vervoerscommissie van het Europees Parlement heeft mijns inziens tot een tevredenstellend resultaat geleid. Ik wil daarbij de rol van de rapporteur, mevrouw Petersen, onderstrepen. Dit resultaat is weliswaar een compromis en maakt ons niet laaiend enthousiast, maar als Europese Volkspartij kunnen wij daarmee leven en daarom hebben wij dit verslag in de commissie goedgekeurd. Hetzelfde zullen wij ook in de plenaire vergadering doen.
De belangrijkste punten van dit akkoord zijn volgens mij te vinden in de paragrafen 6 en 14. Ik zal ze nog eens kort in herinnering brengen. Ten eerste zijn wij van mening dat de beoogde zelfverplichting van autofabrikanten een eerste stap is in de richting van meer verkeersveiligheid, en ten tweede vragen wij de Commissie een kaderrichtlijn in te dienen met een duidelijk en realistisch tijdschema voor de tussen- en einddoelstellingen, en de noodzakelijke toezichts- en evaluatiemethoden.

Sacconi (PSE).
Mijnheer de Voorzitter, ik zal niet ingaan op de inhoud en de technische aspecten van de mededeling. Deze zijn reeds uitvoerig toegelicht en zouden onderwerp kunnen zijn van talrijke kritische opmerkingen ware het niet dat met de uitstekende samenvatting van de rapporteur vele daarvan reeds zijn opgelost.
Ik wil veeleer ingaan op het belangrijkste voorbehoud dat in het advies van de Milieucommissie naar voren komt. De vermindering van het aantal slachtoffers van verkeersongelukken is zo'n belangrijk doel dat de vraag welk instrument - een zelfverplichting of een wetgeving - het meest geschikt is om dit te bereiken van bijkomstig belang is.
Wij verzetten ons niet bij voorbaat tegen zelfverplichtingen, maar als wij willen dat die echt zinvol zijn moeten wij ze opnemen in een juridisch kader, een kader dat het Parlement een deelnemingsrecht toekent, dat de te bereiken doelstellingen en resultaten vaststelt en voorziet in toezicht daarop.
Wij hopen alleen dat deze voorwaarde, die onontbeerlijk is voor het milieu, eindelijk wordt vervuld met de initiatieven die de afgelopen dagen door de Commissie zijn gelanceerd met de titel 'de wetgeving verbeteren?.

Pohjamo (ELDR).
Mijnheer de Voorzitter, ook ik wil collega Hedkvist Petersen bedanken voor de doelgerichte voorbereiding van het verslag en haar actieve betrokkenheid bij kwesties van verkeersveiligheid in het algemeen. Mijn dank ook aan commissaris Liikanen voor zijn onbevooroordeelde en succesvolle optreden. Het bereikte compromis vertegenwoordigt een nieuwe besluitvormingscultuur en is een stap in de richting van een snellere en flexibelere afhandeling van zaken. Door vrijwillige overeenkomsten kunnen er sneller eenvoudige oplossingen worden ingevoerd die de veiligheid van voetgangers vergroten. Het Parlement moet echter garanderen dat de automobielindustrie zich aan haar belofte houdt; een ruime kaderrichtlijn is daarom op zijn plaats.
Men mag ook niet vergeten dat deze verbintenis pas het begin is. Zoals hier in verscheidene interventies is gezegd, hadden de actieve doelstellingen veel ambitieuzer mogen zijn. Met behulp van nieuwe technologie is het mogelijk de algemene verkeersveiligheid en daarmee ook de veiligheid van voetgangers te vergroten. Er bestaan al oplossingen en er zijn nieuwe op komst. Die moeten snel worden toegepast. Het is nu van wezenlijk belang de uitvoering en de resultaten van de verbintenis nauwkeurig te volgen. Op basis van de ervaringen kan een ruimere toepassing van een soortgelijke procedure worden bekeken.

Bouwman (Verts/ALE).
Dank u wel mijnheer de voorzitter, allereerst gaat mijn dank uit naar de rapporteur voor het goede werk dat ze doet. Per slot van rekening is de achtergrond waarover we hier praten dat er veertigduizend doden per jaar te betreuren zijn in het verkeer onder wie een aantal zwakke weggebruikers - zoals dat heet - fietsers, voetgangers en tot op zekere hoogte natuurlijk ook bromfietsers en motorrijders. Daarom gaat het uiteindelijk.
De overeenkomst die hier besproken wordt, is in eerste instantie vrijwillig. Tot op zekere hoogte kan ik wel meegaan met mevrouw Oomen-Ruijten en anderen die het liefst vrijwillige afspraken met het bedrijfsleven zien. Maar het duurt ondertussen al lang. Die testen duren al tweeëntwintig tot vierentwintig jaar Weliswaar vinden er wel wat aanpassingen plaats. Ik ben het eigenlijk ook wel eens met de heer Van Dam die zegt dat die aanpassingen veel sneller kunnen. Aanpassingen van consumenten kunnen tegenwoordig razendsnel door de verbindingen van de technologieën van zowel de vragende als uiteindelijk de uitvoerende operatieve activiteiten in de industrie zelf.
Fase één is op zich een vooruitgang in dit geheel wanneer het gaat om bijvoorbeeld toepassing van ABS. We hebben wat vraagtekens bij het rijden met de lichten aan overdag, omdat daar toch ook de zwakke weggebruiker weer in een negatief daglicht komt te staan. Daarover hebben we wat amendementen over ingediend. Uiteindelijk gaat het natuurlijk ook om de voorkanten van auto's en wat zich daar rondomheen afspeelt.
Vrijwillig als fase één:uitstekend. Fase twee: die vier testen waarvan duidelijk is welke de beste zijn, prima, maar het gaat natuurlijk uiteindelijk om een kaderrichtlijn. Daar moeten we nu aandacht aan besteden. De omvang en de intentie van die kaderrichtlijn, daarover ben ik het met de rapporteur volkomen eens. Ik ben het ook met haar eens - vandaar dat we ook een amendement daarop ingediend hebben - om die kaderrichtlijn die technisch niet ingewikkeld te formuleren is, zo snel mogelijk in te voeren. Vandaar dat we in ons amendement stellen dat wij dat het liefst vóór het eind van dit jaar willen zien. Tegen die achtergrond van vierentwintig jaar geschiedenis is dat helemaal niet te veel gevraagd.
Nogmaals, ik vraag de aandacht van een aantal fracties - want een aantal zijn het er mee eens - voor amendement nummer 9, vooral deel één, waarin het erom gaat vóór het eind van het jaar die relatief eenvoudige kaderrichtlijn bij ons in te dienen en dan volgens de criteria die in het subtiele overleg tussen ons allen zijn vastgelegd.

Meijer (GUE/NGL).
Voorzitter, zijn de niet gekozen bazen van de industrie de wetgevers of is het de taak van de gekozen volksvertegenwoordigers? De industrie wil graag maatregelen op grondslag van vrijwilligheid die slechts ten dele tegemoet komen aan de verwachtingen van het publiek en die gemakkelijk kunnen worden ontdoken door ondernemingen die daarin voordeel zien. Het is bedroevend dat de Europese Commissie aan die wens tegemoet wilde komen en dat een deel van de rechterzijde in dit Parlement bereid was om daarmee in te stemmen. Het argument daarvoor, te weten snellere resultaten en flexibelere aanpassingen, wordt ruimschoots ongedaan gemaakt doordat de belanghebbenden zelf een zeer grote invloed krijgen op het resultaat. Ze willen ruimte behouden voor gevolgen die weliswaar schadelijk zijn voor anderen maar voordelig voor henzelf. Voorzover aanvullende afspraken met de industrie zinvol zijn, kunnen die hoogstens betrekking hebben op de versnelling van de invoering van nieuwe regels en manieren voor een snelle en doelgerichte toepassing.
Tot slot een opmerking over de inhoud van het convenant zelf. Het verplicht rijden met de koplampen aan bij daglicht is alleen veilig in dunbevolkte landen met een lage zonnestand, weinig fietsers en zonder noodzaak om motorrijders te laten opvallen, en daarbij is er een probleem.

Jarzembowski (PPE-DE).
Mijnheer de Voorzitter, geachte commissaris, geachte collega's, bij dit nieuwe instrument waarmee wij trachten met juridische middelen technische vraagstukken te regelen - overigens moeten wij als parlementariërs beseffen dat het hier een technisch gebied betreft dat ons sowieso een brug te ver is - gaat het om twee punten van vertrouwen, mijnheer de commissaris. Allereerst rekenen wij op de Commissie, want ook voordat de kaderrichtlijn er komt en door ons wordt aangenomen moeten wij erop vertrouwen dat u controleert of de Commissie de komende twee of drie jaar, en bij wijze van spreken vanaf morgen al, daadwerkelijk aan haar verplichting voldoet.
Het tweede punt waarop wij vertrouwen is dat u samen met ons nagaat of de industrie haar beloften gestand doet en haar doelstellingen in de praktijk waarmaakt. In zoverre roep ik de industrie en de Commissie op de burgers te tonen dat juist op technisch vlak zelf opgelegde juridische verplichtingen een goed middel zijn om snelle verbeteringen te bewerkstelligen.
Zoals gezegd zijn wij echter als afgevaardigden - zo zie ik het tenminste - verplicht te controleren of de Commissie en de industrie ons vertrouwen ook werkelijk verdienen, en of zij hun beloften ook in de praktijk snel en doeltreffend waarmaken.
Nog een ander punt, mijnheer de commissaris. Als deze richtlijn en dit systeem er komen vind ik dat wij als Parlement zo vrij moeten zijn om oude technische normen los te laten. Daarom, collega Bouwman, kan ik het niet eens zijn met uw amendement nummer 9. In artikel 14 van onze ontwerpresolutie wordt immers melding gedaan van de verwachting dat in een richtlijn de vier EEVC-tests, of andere methoden die ten minste gelijkwaardige of misschien zelfs betere bescherming bieden, als maatstaf worden gekozen. Wat wij niet moeten pretenderen als afgevaardigden is dat wij in het jaar 2002 al weten wat de juiste testmethoden voor de jaren 2005 en 2010 zijn.
Daarom, mijnheer de Voorzitter, verzoek ik de commissaris op basis van objectieve criteria en moderne inzichten voorstellen te doen over wat de juiste tests voor de kaderrichtlijn zijn.

Ludford (ELDR).
Mijnheer de Voorzitter, dit verslag verdient hulde: het brengt het vooruitzicht dat auto's met veiliger voorkanten worden uitgerust dichterbij en daarmee ook het vooruitzicht op minder doden onder voetgangers, fietsers en motorrijders. Auto's zijn nog altijd buitensporig en nodeloos gevaarlijk. Door veiliger voorkanten van auto's zouden tweeduizend levens per jaar gered kunnen worden, voor slechts dertig euro of twintig Britse ponden per auto.
Ik ben het ermee eens dat het mogelijk moet zijn DRL, het dagrijlichtsysteem, uit te schakelen. Sterker nog, ik zou willen dat DRL verboden werd in het Verenigd Koninkrijk, aangezien het mijns inziens motoren minder zichtbaar maakt en automobilisten het gevoel geeft dat zij superieur en onkwetsbaar zijn.
Ik ben opgetogen over het verbod op koeienvangers, dat niet alleen geldt voor nieuwe auto's, maar ook voor auto's die er later mee worden uitgerust. Mijn complimenten, niet alleen aan de rapporteur maar ook aan mijn eigen collega, Hermann Vermeer, voor zijn uitstekende werk. Hij heeft een leidende rol gespeeld bij het zoeken naar een compromis en de patstelling doorbroken die in een vroeg stadium was ontstaan tussen de twee vleugels van dit Parlement, waarbij de ene kant beklemtoonde dat vrijwillige verbintenissen nooit een rol mochten spelen, terwijl de andere meende dat dit juist voor wetgeving gold.
Ik betreur het dat de automobielindustrie tracht de tests van het EEVC, het European Enhanced Vehicle Safety Committee, in twijfel te trekken. De rapporteur herinnert ons er terecht aan dat het EEVC de instelling is die het voortouw neemt bij het onderzoek op het gebied van de verkeersveiligheid, en die met name wat de bescherming van voetgangers betreft ruime ervaring heeft.
De testmethoden van het EEVC en andere instellingen dienen voortdurend verder ontwikkeld te worden wanneer nieuwe technologieën beschikbaar komen. Op dit ogenblik zijn er evenwel geen gelijkwaardige testmethoden en deze tests zijn derhalve vooralsnog de standaard. We moeten niet dogmatisch doen over de keuze tussen vrijwillige verbintenissen of wetgeving en ons dus evenmin blindstaren op een bepaalde soort test, maar momenteel zijn er nu eenmaal geen andere standaarden.

Musotto (PPE-DE).
Mijnheer de Voorzitter, geachte collega's, de mededeling van de Commissie gaat over een zelfverplichting voor de autofabrikanten op de interne markt ter verbetering van de bescherming van voetgangers en andere weggebruikers. Dit is ongetwijfeld een belangrijke stap in de richting van meer verkeersveiligheid, en mijns inziens tevens een goed voorbeeld van een niet-legislatieve benadering die de burgers snel voordelen kan bieden en het kader van de interne markt kan verstevigen.
De maatregelen die de Europese bond van autofabrikanten heeft uitgewerkt - de invoering van voor voetgangers minder gevaarlijke structuren aan de voorkant van auto's, de uitrusting van alle nieuwe auto's met ABS, de installatie van lampen voor dimlicht overdag in de landen waarin dit is toegestaan, crashtests voor auto's - zouden ertoe moeten leiden dat het onaanvaardbaar hoge aantal voetgangers en andere personen dat elk jaar in de Europese Unie omkomt bij verkeersongelukken of ernstige en permanente verwondingen oploopt, wordt verminderd. Het akkoord waarover is onderhandeld is een eerste stap in de richting van meer verkeersveiligheid, maar deze stap moet in de loop van de tijd wel verder worden verbeterd en goed worden gecontroleerd.
Daarom lijkt het mij van fundamenteel belang dat het Europees Parlement bij de Commissie erop aandringt dat zij de niet alleen formele maar ook substantiële onafhankelijkheid garandeert van de technische diensten die de conformiteit van de nieuwe automodellen die de autofabrikanten op de markt willen brengen, moeten certificeren. In de vandaag in stemming te brengen ontwerpresolutie wordt terecht gevraagd dat de uitvoeringsmodaliteiten voor de conformiteitscontrole worden uitgevaardigd aan de hand van richtsnoeren die in gemeenschappelijk overleg met en onder toezicht van het Gemeenschappelijk Centrum van Onderzoek zijn vastgesteld.

Scallon (PPE-DE).
Mijnheer de Voorzitter, in de niet-bindende ontwerpresolutie wordt de vrijwillige verbintenis van de Europese automobielindustrie voorlopig aanvaard. Wij pleiten echter ook voor EU-wetgeving terzake. Wij juichen het toe dat fabrikanten voetgangersvriendelijke voorkanten voor auto's ontwikkelen en stemmen in met de voorgestelde automatische remsystemen en het gebruik van dagrijlicht, hoewel over dat laatste onderwerp klaarblijkelijk onenigheid bestaat.
Wij stemmen hiermee in, omdat wij ervan overtuigd zijn dat deze maatregelen relatief snel ten uitvoer kunnen worden gelegd. In de ontwerpresolutie wordt evenwel erkend dat deze verbintenis op termijn niet de beste manier is om voetgangers te beschermen. Wat als een van de partners verzuimt zijn beloften na te komen? Deze afspraak is niet zo bindend of transparant als wetgeving en de voetgangersorganisaties hebben al laten weten dat zij er niet veel vertrouwen in hebben.
De automobielindustrie geeft zelf toe dat zij - en dat kan niemand van ons gelukkig stemmen - de afgelopen 22 jaar op dit punt geen initiatief heeft getoond. De tenuitvoerlegging van fase 1 zal vijf jaar in beslag nemen, de tweede fase gaat in 2010 in en in 2004 zal een evaluatie worden uitgevoerd. Wij zetten slechts een eerste stap.
De automobielindustrie zegt dat het kader haar in staat stelt snel vorderingen te maken en dat een richtlijn de tenuitvoerlegging zal vertragen. Niettemin verzoeken wij de Commissie een kaderrichtlijn ter tafel te leggen waarin een duidelijk tijdsbestek wordt voorgeschreven, alsmede gedetailleerde controlemethoden. Uiteindelijk moeten wij immers de meest kwetsbare groepen beschermen en de veiligheid van voetgangers is in onze gemeenschappen van het allergrootste belang.

Vatanen (PPE-DE).
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, waarde collega's, ik werd pas een paar minuten geleden over deze interventie ingelicht, maar omdat het om een zeer serieus probleem gaat, namelijk om mensenlevens, kom ik hier ook zonder enige voorbereidingstijd graag over spreken.
Het was jammer dat de ontwikkeling in de commissie van meet af aan de verkeerde kant op ging. Wij politici wilden alleen maar onze vingerafdruk achterlaten, omdat wij hier gekozen zijn. Het gaat echter om een veel ernstiger zaak. Het gaat om het redden van mensenlevens en het zo snel mogelijk vinden van middelen waarmee dat kan worden gedaan. Wij moeten daarom de politieke procedure vergeten en het verstandige voorstel van de Commissie en het zeer goede werk van rapporteur Hedkvist Petersen steunen.
Hoe kunnen zo snel mogelijk de noodzakelijke, in feite zeer ingrijpende technische veranderingen worden doorgevoerd? Wij moeten beseffen dat wij slechts eens in de vijf jaar worden gekozen, maar dat de automobielindustrie elke dag wordt gekozen. De consumenten kiezen elke dag met hun portemonnee en men moet de kennis van de mensen over veiligheidsaspecten niet onderschatten. Vandaag de dag eisen zij dat hun auto veilig is, ook voor voetgangers. Bovenal mogen wij ons niet vastpinnen aan de op zich goede EEVC-test, omdat de ontwikkeling zeer snel gaat. Wat hebben wij op technisch gebied te bieden over twee, drie of vier jaar? Wij kunnen onszelf vandaag de dag niet binden aan bepaalde kaders en daarom steun ik van ganser harte het voorstel van de Commissie en het compromis van mevrouw Hedkvist Petersen. Samenvattend zou ik zeggen: zelfs Olof Palme zou tevreden zijn met het werk dat wij hier hebben verricht.

Liikanen
Mijnheer de Voorzitter, gezien de negenduizend slachtoffers onder voetgangers en fietsers en de nog eens tweehonderdduizend gewonden tengevolge van ongelukken waarbij auto's betrokken zijn, is voetgangersbescherming een dringend probleem voor de burgermaatschappij, zoals vele sprekers reeds hebben verklaard. De Commissie is het daar volkomen mee eens. Bij de vraag hoe dit probleem moet worden aangepakt, heeft men de keuze tussen een vrijwillige verbintenis van de industrie op basis van afgesproken doelstellingen en de traditionele weg van wetgeving.
In juni vorig jaar, na besprekingen met de Europese Commissie, hebben de Europese fabrikanten van motorvoertuigen, vertegenwoordigd door de Europese Federatie van Autoproducenten, zich ertoe verbonden om met ingang van januari 2002 een serie maatregelen te introduceren die moeten leiden tot een hoog niveau van voetgangersbescherming. De Japanse en Koreaanse autofabrikanten hebben inmiddels gelijkwaardige toezeggingen gedaan.
In een in juli vorig jaar aangenomen mededeling beschreef de Commissie de voornaamste onderdelen van de verbintenis van de industrie en nodigde zij het Europees Parlement en de Raad uit hun standpunten kenbaar te maken. Daarna zou de Commissie besluiten of zij de verbintenis van de industrie zou aanvaarden, dan wel wetgeving zou voorstellen.
De verbintenis bestaat uit een vernieuwend pakket waarin zowel passieve als actieve veiligheidsmaatregelen zijn opgenomen. Wat de passieve maatregelen betreft hebben de fabrikanten ermee ingestemd auto's te ontwerpen aan de hand van een reeks tests die in twee fasen worden ingevoerd, te beginnen in 2005, en die ten doel hebben te bewijzen dat de betreffende auto-ontwerpen de verwondingen van voetgangers bij ongevallen tot een minimum beperken. Een andere belangrijke passieve veiligheidsmaatregel in de verbintenis is het vanaf dit jaar geldende verbod op onflexibele koeienvangers voor nieuwe auto's.
In het kader van de actieve veiligheidsmaatregelen heeft de industrie drie aanvullende initiatieven ontplooid. Ten eerste worden vanaf 2003 antiblokkeerremsystemen op nieuwe voertuigen geïnstalleerd. Ten tweede zal vanaf 2002 dagrijlicht (DRL) worden ingevoerd voor alle voertuigen. Daarbij dient te worden opgemerkt dat hiermee uitsluitend de technische uitrusting met DRL wordt voorgeschreven, maar dat nationale wetgeving ten aanzien van DRL geenszins teniet wordt gedaan. Ten derde heeft de industrie zich ertoe verbonden vorderingen te maken in en systematisch verslag te doen van de invoering van extra, actieve veiligheidsmaatregelen ter verbetering van de voetgangersbescherming, zoals de installatie van adaptieve, snelheidsbeperkende hulpmiddelen.
De Commissie zou toezien op de tenuitvoerlegging van de verbintenis, op basis van door onafhankelijke laboratoria uitgevoerde tests en eventueel met participatie van de voor de type-erkenning van motorvoertuigen bevoegde nationale autoriteiten.
Sindsdien is gedurende de afgelopen maanden in het Europees Parlement en de Raad intensief gediscussieerd over de opties die de Commissie heeft voorgesteld.
De Raad van Ministers heeft in november jongstleden zijn goedkeuring gehecht aan het voorstel voor een verbintenis van de industrie op dit terrein en de fundamentele aspecten ervan, mits aan bepaalde voorwaarden ten aanzien van specifieke punten wordt voldaan.
Nu is het de beurt van het Europees Parlement om zijn standpunten kenbaar te maken. Ik ben de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme erkentelijk en wil met name de rapporteur, mevrouw Hedkvist Petersen, danken voor haar indrukwekkende prestatie, alsook mevrouw Oomen-Ruijten, de heer Harbour en de heer Rübig, voor hun adviezen. Ik heb grote waardering voor de inzet waarmee zij allen aan dit onderwerp hebben gewerkt en waaruit een uitzonderlijke betrokkenheid, vakkundigheid en ruimdenkendheid spreekt. Het doel was een evenwicht te vinden tussen enerzijds een hoog niveau van bescherming, flexibiliteit en efficiëntie in de wetgeving en anderzijds behoud van juridische zekerheid en transparantie.
In de eerste plaats is de Europese Commissie verheugd over de steun van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme voor de doelstellingen en het tijdschema die de Europese Commissie in haar mededeling heeft voorgesteld voor de invoering van beschermende maatregelen voor voetgangers.
In de tweede plaats heeft het de instemming van de Commissie dat in het verslag gepleit wordt voor kaderwetgeving op dit gebied teneinde juridische zekerheid ten aanzien van de fundamentele doelen te bewerkstelligen.
Er is gevraagd wat de Commissie zal doen als het verslag wordt aangenomen. Indien een meerderheid van het Europees Parlement instemt met deze aanpak, is de Commissie bereid een voorstel voor kaderwetgeving ter tafel te leggen, uitgaande van de relevante maatregelen van de verbintenis. Mijns inziens kunnen wij tegen het einde van het jaar, deze herfst, zover zijn.

De Voorzitter.
Bedankt, mijnheer de commissaris.
Het debat is gesloten.
De stemming vindt om 12.00 uur plaats.

De Voorzitter.
Aan de orde is het verslag (A5-0192/20002) van mevrouw Vlasto, namens de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie, over de mededeling van de Commissie "De verbintenissen trouw blijven, het tempo opvoeren" (COM(2001) 641 - C5-0075/2002 - 2002/2033(COS)).

Vlasto (PPE-DE)
Mijnheer de Voorzitter, in dit verslag ging het aanvankelijk alleen om de mededeling van de Europese Commissie ter beoordeling van de vorderingen die de lidstaten hebben geboekt sinds de Europese Raad van Lissabon. Het leek mij echter ook interessant om in dit verslag de tenuitvoerlegging van het Europese Handvest voor kleine ondernemingen te behandelen. Ik heb mij ten doel gesteld om u een eenvoudig en concreet verslag te presenteren waarin de werkzaamheden van de Commissie en de lidstaten van de afgelopen twee jaar centraal staan.
Net als de Commissie maak ik mij zorgen over het langzame tempo waarin er vorderingen worden geboekt en over de conjuncturele omslag, die wel eens een obstakel zouden kunnen vormen voor de hervormingen op langere termijn. Het zijn immers met name deze structurele hervormingen die vertraging oplopen. Ik denk hierbij in het bijzonder aan het openstellen van de markten en de belastingverlaging. De hervormingen verlopen onder meer zo traag omdat de in Lissabon vastgestelde methode niet wordt gevolgd. Volgens deze methode dienen de lidstaten elkaar te raadplegen en dient de Commissie een coördinerende rol te spelen, waarbij er sprake is van informatie-uitwisseling en evaluatie van de getroffen maatregelen. Op dit punt schiet het beleid echter nog tekort, waardoor de samenhang van het ondernemingsbeleid te wensen overlaat.
Om die reden stel ik voor dat de Commissie, naar het voorbeeld van het werkgelegenheidsbeleid, een scorebord voor het ondernemingsbeleid opzet zodat duidelijk wordt welke maatregelen prioriteit hebben en wat de vervaldata zijn. Ik wil de Commissie verder verzoeken ons beter te informeren over de voortgang van de structurele hervormingen in de lidstaten. Tot slot wil ik dat de Commissie beoordeelt hoe doelmatig de initiatieven van de lidstaten zijn en dat ze iedereen op de hoogte stelt van de beste praktijken.
De kleine ondernemingen vormen een pijler onder de Europese economie. Ze zijn immers de motor achter de werkgelegenheid. Om die reden moeten wij ze steunen en helpen ontwikkelen. De wet- en regelgeving die voor onze ondernemingen geldt tast hun concurrentievermogen aan. Laten we niet vergeten dat de kleine ondernemingen met minder dan vijftig werknemers werk bieden aan 65 miljoen mensen in de Europese Unie. Ze vormen meer dan 99 procent van alle ondernemingen en zorgen voor 53 procent van de werkgelegenheid. Met andere woorden: 65 miljoen mensen hebben er baat bij als er bij het opstellen van wetten beter rekening wordt gehouden met de kleine ondernemingen.
Om die reden wil ik de Commissie verzoeken meer overleg te voeren met de organisaties die de kleine ondernemingen vertegenwoordigen en deze organisaties te helpen bij het opzetten van netwerken. Het is noodzakelijk dat er in de wetgevingsvoorstellen meer rekening wordt gehouden met de verschillende soorten ondernemingen. We moeten het onze ondernemers niet nodeloos moeilijk maken met verstikkende wetgeving.
De maatregelen die ik voorstel vormen een ondersteuning van de initiatieven die de Commissie en de lidstaten hebben genomen ten behoeve van de ondernemingen. Ik heb willen benadrukken dat de problemen met de werkwijze een obstakel vormen voor de strategie van Lissabon. Voorts heb ik een aantal concrete voorstellen willen doen waarmee ik aan de verwachtingen van de ondernemers wil voldoen en de kleine ondernemingen wil steunen. Ik hoop dat ons Parlement zich daar achter kan scharen.

Chichester (PPE-DE).
Mijnheer de Voorzitter, ik wil mijn collega, mevrouw Vlasto, gelukwensen met haar verslag. De strategie van Lissabon is belangrijk voor de economie en de toekomst van Europa en de Europese Unie. Er zijn destijds heel wat beloften gedaan en er vallen veel uiterst positieve holle frasen te beluisteren over het proces en de dingen die wij willen doen. Maar het is veel geschreeuw en weinig wol. Veel van de belangrijke projecten in het proces zijn een voortzetting van de programma's die eerder al aan de orde waren, zoals de liberalisering van de energiemarkten. Ik heb met grote belangstelling kennis genomen van onder meer paragraaf 14, waarin de lidstaten wordt verzocht de fiscale druk op de werkgelegenheid te verminderen. Ik zou willen dat mijn eigen lidstaat dit gedaan had in zijn laatste begroting, in plaats van de belasting op de werkgelegenheid te verhogen.
Ik stem van harte in met de nadruk die wordt gelegd op het belang dat kleine ondernemingen hebben bij daadwerkelijke opening van de markten voor telecommunicatie, energie, post en transport. Dit is een lofwaardig streven. Wij spannen ons daar ten zeerste voor in, maar maken te trage of ontoereikende vorderingen. De oproep van de Commissie om bij elk wetgevend voorstel een effectstudie voor de betreffende soorten ondernemingen voor te leggen, begroet ik eveneens met instemming. Zoals de commissaris maar al te goed weet, maak ik mij zorgen over de kosten van de gevolgen voor het bedrijfsleven en over de voorstellen. Om die reden ben ik ook bezorgd over de neiging van het Parlement amendementen in te dienen die extra kosten opleveren. Daarom gaat het door mij ingediende amendement over het bestuderen van de kosten van onze amendementen.

Ford (PSE).
Mijnheer de Voorzitter, ik sluit mij aan bij de gelukwensen aan mevrouw Vlasto voor haar verslag, dat in de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie unaniem is aangenomen. Het handelt over de Europese Raad van Lissabon, die als doelstelling heeft aangenomen dat de Europese Unie de meest concurrerende en dynamische kenniseconomie ter wereld moet worden, en de rapporteur legt een link naar de Raad van Feira, die een Europees handvest van de kleine onderneming heeft goedgekeurd. Zoals mevrouw Vlasto al opmerkte vormen kleine ondernemingen duidelijk een belangrijke factor voor het succes van de Europese economieën.
Ik wil drie dingen aan de orde stellen. Ten eerste wordt in het verslag het uitermate lage investeringsniveau in onderzoek en ontwikkeling nauwkeurig aangegeven - 1,19 procent van het BBP van de Europese Unie. De situatie is met name zorgwekkend in industriële sectoren waarin KMO's de meerderheid vormen.
Ik stel voor dat wij op Europees niveau overwegen onderzoeksinstellingen te financieren uit een belastingheffing op de betrokken industrietakken. Japan heeft dit middel met veel succes aangewend om onderzoek en ontwikkeling in dergelijke industriële sectoren te vernieuwen.
Ten tweede moeten wij voor een betere reglementering zorgen om onze verordeningen te vereenvoudigen en te stroomlijnen. Ik heb er geen moeite mee bedrijven lasten op te leggen ten behoeve van bijvoorbeeld het milieu, maar we moeten wel waar voor ons geld krijgen. Uit een recent onderzoek in het Verenigd Koninkrijk kwam naar voren dat de richtlijn betreffende autowrakken, bijvoorbeeld, vierhonderd miljoen Britse ponden per jaar kostte, maar dat het milieu slechts voor honderd miljoen Britse ponden per jaar van de richtlijn profiteerde. Als dit klopt, had dat geen EU-wetgeving mogen worden.
Wij moeten ons er van bewust zijn welke invloed onze wetgeving heeft op het bedrijfsleven en de werkgelegenheid. Om die reden steunen wij in beginsel het amendement van de heer Chichester en zullen wij ervóór stemmen.
Ten derde moeten wij met een ruimere blik kijken naar de vraag of KMO's die uitsluitend lokale markten bedienen dezelfde lasten moeten worden opgelegd als grote bedrijven die overal in de Europese Unie en daarbuiten handel drijven. In veel gevallen volstaat plaatselijke kennis om de consumenten te beschermen. Verordeningen zijn nodig wanneer de goederen en diensten van anonieme bedrijven ver af staan van de consument, zowel in geografisch opzicht als wat lokale kennis betreft.

Seppänen (GUE/NGL).
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, in de Europese Raad van Lissabon wilde men het kapitalistische model voor alle EU-lidstaten harmoniseren en homogeniseren. De methode van Lissabon was het openen van de markt en er is slechts één procedure voorgesteld. Dat is het coördineren van het economisch en sociaal beleid met vooral de nadruk op de rol van de privé-sector.
Wij kunnen ons bij de mening van de rapporteur aansluiten dat slechts gebrekkig is geanalyseerd of dezelfde methode voor iedereen goed is. In de verschillende landen bestaan verschillende overheidsdiensten en principes van sociale zekerheid. In de noordse verzorgingsstaten rekent men onder overheidsdiensten ook pensioenen, gezondheidszorg, scholen en kinderopvang. Men hoeft ons vanuit de katholieke, op het gezin gerichte landen niet te komen zeggen dat wij in de noordse landen te hoge belastingen hebben. Met de privatiseringsmethode van Lissabon komen er bij ons geen betere diensten.
Europese verklaringen leveren geen sociaal zeker leven op. Daarom kan bij lidstaten die gevrijwaard zijn van een rechtse hegemonie de wil ontbreken, in feite moet de wil ontbreken, verklaringen uit te voeren waarmee aan de sociale zekerheid van de burgers wordt getornd.

Della Vedova (NI).
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, mevrouw de rapporteur, telkens wanneer ik de doelstelling van Lissabon hoor noemen - 'van de Europese economie binnen tien jaar de meest concurrerende kenniseconomie maken? - vraag ik mij af of wij vóór de Top van Lissabon nu werkelijk dachten dat onze regeringsleiders minder concurrentiekrachtige economieën zouden hebben voorgesteld.
Mijns inziens is het veel beter om in plaats van grote doelstellingen voor en vast te stellen, enkele juiste stappen te zetten, stappen die hoe dan ook gezet moeten worden. Dit verslag vestigt terecht de aandacht op enkele niet te omzeilen vraagstukken: de liberalisatie van de markten, een sterker geïntegreerde effectenmarkt en de openstelling van de exportmarkt voor Europese bedrijven.
Mijns inziens had men, mevrouw de rapporteur, mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, meer kunnen zeggen over de fiscale en bureaucratische lasten, in de vorm van arbeidsreglementeringen, die op met name de kleine en middelgrote bedrijven in Europa rusten en een van de oorzaken zijn dat een belangrijk deel van het bedrijfsleven en dan vooral het kleinbedrijf - in denk met name, maar niet uitsluitend, aan het Italiaanse kleinbedrijf - zwart werkt, en een economie vertegenwoordigt die zich vanwege de ondraaglijke lasten aan allerlei reglementeringen en wetgevingen onttrekt.
Ter afsluiting wil ik nog zeggen dat mijns inziens gezorgd moet worden voor het midden- en kleinbedrijf in Europa. In Italië is het midden- en kleinbedrijf de ruggengraat van de economie. Daarbij moeten evenwel twee dingen voor ogen worden gehouden: ten eerste hebben wij in Europa behoefte aan grote, op internationale schaal opererende en concurrentiekrachtige bedrijven en ten tweede hebben wij behoefte aan een groeiend en bloeiend midden- en kleinbedrijf dat in eerste instantie op Europese schaal en indien mogelijk op internationale schaal opereert. 'Klein maar fijn? is prima maar laten wij oppassen dat wij geen dwerggroei veroorzaken onder de Europese bedrijven: daar hebben wij namelijk geen boodschap aan.

Zrihen (PSE).
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, waarde collega's, ik wil allereerst mevrouw Vlasto feliciteren met dit verslag. Het is duidelijk dat wij ons allen moeten realiseren dat het MKB en de KMIO's niet alleen een belangrijke rol spelen in de economie, maar ook in de samenleving in die zin dat ze de economische en sociale samenhang bevorderen.
De economie van een land kan echter alleen worden gemoderniseerd en een samenleving gestabiliseerd als de institutionele voorwaarden hiertoe aanwezig zijn en er een duidelijk, toegankelijk en met name toegesneden juridisch kader aanwezig is. Door de interne markt, de laatste hand die aan de EMU wordt gelegd, de uitbreiding en de bewerkstelliging op korte termijn van een euromediterrane zone, zal de Europese Unie worden verruimd en zullen de regels dus moeten veranderen. De internationalisering van de markten heeft ontegenzeggelijk invloed op het concurrentievermogen van onze Europese ondernemingen. Ze moeten hun strategie aanpassen in die zin dat ze in hun analyses rekening moeten houden met enerzijds de strategische vorderingen van ondernemingen in concurrerende derde landen en anderzijds met de concurrentie van de markten van derde landen waartoe ze toegang willen krijgen.
Wij constateren dat de Europese ondernemingen onvoldoende geïnternationaliseerd zijn. Dit geldt zowel voor hun positie op de interne markt als die buiten de Europese Unie. Om die reden moet de wetgeving ten behoeve van ondernemingen snel worden verbeterd, met name wat betreft de regels voor toegang tot de markt en de aanvullende maatregelen voor partnerschappen tussen ondernemingen op internationaal niveau.
Het MKB heeft ook behoefte aan nieuwe werkorganisatievormen, maar wijzigingen op dit gebied mogen in geen geval ten koste gaan van de veiligheidsbehoeften van de werknemers. Het is van groot belang dat de capaciteiten van de werknemers beter worden aangepast aan de behoeften van de onderneming en dat opleiding gezien wordt als een investering voor de ondernemingen en een meerwaarde voor de werknemers.
Het MKB levert overigens een bijdrage aan de Europese culturele waarden en de beroepsbekwaamheid van mensen. Zoals aangegeven in Lissabon moet de economische nabijheid van het MKB meer worden benadrukt. We moeten snel actie ondernemen, want als we in dit tempo doorgaan zal het MKB worden verstikt. De ondernemingen die een centrale rol spelen in onze economie hebben meer behoefte aan daden dan aan woorden. We moeten even doelmatig te werk gaan als zij zelf. Dit punt staat reeds in het zesde kaderprogramma voor onderzoek aangegeven. Laten we daarom niet afwijken van de ingeslagen weg.

Titley (PSE).
Mijnheer de Voorzitter, ik zou graag willen ingaan op de genoemde betere reglementering. Ik feliciteer de Commissie met haar voorstellen, vooral met haar aanbevelingen voor evaluatie van de economische effecten. De voorstellen van de Commissie zullen alleen effectief zijn indien de twee andere instellingen - de Raad en het Parlement - haar voorbeeld volgen.
Met zijn amendement beoogt de heer Chichester paragraaf 25, dat oorspronkelijk door mij is ingediend in de commissie, te wijzigen. Hij roept het Parlement in wezen op zijn eigen evaluatie van de economische effecten uit te voeren. Ik ben van mening dat wij dit moeten doen tijdens de tweede lezing, wanneer wij eenmaal het gemeenschappelijk standpunt van de Raad hebben ontvangen en de amendementen van het Parlement tijdens de eerste lezing kennen. Wij zouden een onafhankelijke eenheid in het leven moeten roepen die tracht te evalueren wat precies de invloed van de betreffende wetgeving is, met behulp van een rigoureuze kosten-batenanalyse, zoals de heer Ford gezegd heeft, zij het niet in de plaats van besluitvorming, maar om ervoor te zorgen dat het Parlement al zijn besluiten op basis van goede informatie neemt.
Het is heel goed mogelijk dat wij een bepaalde wet uiterst belangrijk vinden, ook als wij erkennen dat er kosten aan verbonden zijn. Het Parlement moet daarin echter het voorbeeld van de Commissie volgen, anders werkt het niet. En dat zou de Raad ook moeten doen. De Raad is erg goed in het indienen van amendementen op wetgeving zonder werkelijk te berekenen hoeveel deze gaan kosten. Dit stelt het Parlement voor een essentiële uitdaging.
Tot besluit: de agenda van Lissabon zal alleen verwezenlijkt kunnen worden als wij ons concentreren op vaardigheden. De term 'levenslang leren' moet inhoud hebben en niet alleen maar een slogan zijn. Wij moeten ervoor zorgen dat onze beroepsbevolking de juiste vaardigheden heeft om onze economie te ontwikkelen, aangezien ons concurrentievoordeel grotendeels gebaseerd is op vaardigheden. Daar ligt de toekomst van Europa.

Liikanen
Mijnheer de Voorzitter, de Europese Raad die in maart 2000 in Lissabon bijeenkwam, gaf ondernemingsactiviteiten een centrale plaats bij het bereiken van de strategische doelstelling van de Europese Unie. Door ondernemingsactiviteiten kan men de door de economie geboden mogelijkheden benutten en zo de welvaart creëren die nodig is om de maatschappelijke doelstellingen te bereiken. De Top van Lissabon resulteerde in een Europees handvest voor kleine ondernemingen. Het uitgangspunt was dat kleine ondernemingen een belangrijke bron van dynamiek, innovatie en ondernemerschap zijn.
Afgelopen winter was onze zorg dat de centrale betekenis van ondernemingsactiviteiten zou worden vergeten. Dat is echter niet gebeurd. De Europese Raad die in maart in Barcelona bijeenkwam constateerde nogmaals hoe groot het belang van ondernemingsactiviteiten is, versterkte de speciale positie die aan dergelijke activiteiten wordt toegekend en spoorde de lidstaten aan vaart te zetten achter de uitvoering van het handvest voor kleine ondernemingen. Tegelijkertijd publiceerde de Commissie het mededingingsverslag 2002, waaruit blijkt hoe ver de productiviteit van de Europese Unie achterloopt op die van de Verenigde Staten. Het BBP per hoofd van de bevolking bedraagt in de Europese Unie daarom slechts ongeveer 65 procent van dat in de Verenigde Staten.
Er zijn verscheidene redenen voor het zwakke concurrentievermogen van Europa, maar in het verslag wordt het lage niveau van investeringen in informatie- en communicatietechnologie en de benutting daarvan genoemd. De gevolgen van dat gebrek zijn te zien in de industrie, maar ook in de dienstensector. De benutting van investeringen in de informatie- en communicatietechnologie wordt bovendien belemmerd door een gebrek aan vakkundig personeel in de Europese Unie.
De zorgwekkende conclusie van het mededingingsverslag 2002 is dan ook dat als de Europese Unie niet alle belemmeringen wegneemt, zij de in Lissabon gestelde doelen niet kan bereiken. Mevrouw Vlasto brengt in haar verslag verscheidene maatregelen naar voren waarmee het prestatievermogen van de Europese Unie kan worden verbeterd en dit eindresultaat kan worden voorkomen.
Ik wil ten slotte nog vijf zaken onderstrepen: Ten eerste is de interne markt de basis van het concurrentievermogen van de Europese ondernemingen. Er moet nog veel worden gedaan om de interne markt voor diensten te realiseren. Liberalisering van de financiële markten helpt bij het financieren van ondernemingen. Ten tweede moet het handvest voor kleine ondernemingen doelgericht worden uitgevoerd. Er zijn tekenen van vooruitgang, maar de lidstaten mogen geen tijd verliezen. Ten derde betekent het verbeteren van de regelgeving dat alle effecten van een wetgevingsvoorstel onderzocht moeten worden. Daarover is vorige week een Commissievoorstel ingediend en ik ben erg blij met de interventies daarover van de leden Chichester en Titley. Ten vierde moet al het mogelijke worden gedaan om de informatie- en communicatietechnologie te benutten. Het is niet voldoende om vast te stellen dat de informatie- en communicatietechnologie de economie in de Verenigde Staten aanzwengelt, ook de noodzakelijke maatregelen moeten worden genomen. Ten slotte moeten wij vooral omstandigheden creëren die gunstig zijn voor het ondernemerschap. Er moeten risico's worden genomen en de maatschappij moet daartoe aangespoord worden. In het Groenboek komen wij op dit onderwerp terug.
Dit zijn allemaal politieke maatregelen. Wij moeten er ons op toeleggen het beleid op het juiste spoor te krijgen, zodat er in de Europese Unie een goed ondernemingsklimaat kan ontstaan, zonder ons al te veel te richten op kleinschalige projecten - hoe goed die op zich ook kunnen zijn. Als er op communautair niveau grote bedragen nodig zijn, beschikken wij al over de nodige instrumenten.
Mijn dank aan mevrouw Vlasto voor het feit dat zij zulke belangrijke deelgebieden van het beleid naar voren brengt waarin vooruitgang nodig is. Uiteindelijk moeten wij de beleidsmaatregelen verbeteren, want dan kunnen wij het doel van Lissabon bereiken.

De Voorzitter.
Bedankt, mijnheer de commissaris.
Het debat is gesloten.
De stemming vindt om 12.00 uur plaats.

De Voorzitter.
Aan de orde is het verslag (A5-0147/2002) van de heer Belder, namens de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie, over de mededeling van de Commissie e-Europa 2002: Toegankelijkheid van websites van de overheid en de inhoud daarvan (COM(2001) 529 - C5-0074/2002 - 2002/2032(COS)).

Belder (EDD)
Voorzitter, geachte commissaris, geachte leden, met dank aan de leden van de Commissie industrie, in het bijzonder de collega´s Read en Harbour, en het commissiesecretariaat voor de prettige samenwerking, ben ik als rapporteur verheugd te komen tot dit verslag. Het betreft de toegankelijkheid van websites van de overheid voor met name gehandicapten en ouderen. Het contact met de Europese Commissie is daarbij ook erg vruchtbaar geweest.
De mededeling van de Commissie beoogt aandacht te vragen voor het onderdeel webtoegankelijkheid van de strategie van Lissabon. Om websites toegankelijk te maken voor de apparatuur van gehandicapten is het noodzakelijk dat zij technisch juist zijn vormgegeven. Daartoe heeft het wereldwijde consortium W3C richtsnoeren opgesteld. De lidstaten hebben zich gecommitteerd aan de toepassing van deze richtsnoeren voor de overheidswebsites. De Europese Commissie houdt de voortgang van dit proces in het oog.
Aangezien alle burgers toegang moeten hebben tot overheidsinformatie is de toegankelijkheid van publieke websites van evident belang. De overheden hebben daarenboven een bijzondere verantwoordelijkheid voor de zwakkeren in de samenleving. Het Europees Parlement kan dit proces dus van harte ondersteunen. Het roept op de inspanningen voor de tenuitvoerlegging op te voeren. Anders kan de doelstelling die de Commissie noemt, namelijk om in 2003 de toegankelijkheid van publieke websites te realiseren, niet tijdig worden bereikt.
De gebruiker, bijvoorbeeld een gehandicapte werknemer in overheidsdienst, zal naar ik hoop binnen korte tijd probleemloos toegang hebben tot sites van de overheid. Daarnaast is het essentieel dat deze ambtenaar zelf informatie op een website kan plaatsen. De software om informatie op het web te plaatsen moet dus ook toegankelijk zijn.
Er is echter niet een statisch eindplaatje denkbaar. De internettechnologie is sterk in ontwikkeling. Ik roep daarom op om de richtsnoeren, parallel aan die technische dynamiek mee te laten ontwikkelen. De overheden zullen dus de ontwikkelingen op de voet moeten volgen.
Dit brengt ons bij de vraag wat deze richtsnoeren nu betekenen voor overheidsinstellingen. Allereerst zal de toegankelijkheid voor allen van begin af aan een plaats moeten hebben in het ontwerpproces. Ten tweede is het voor toegankelijkheid voor een ieder nodig dat overheden hun informatie technologie-neutraal aanbieden. Dus niet uitsluitend via internet. Vervolgens is het natuurlijk de vraag of de formele naleving van de richtsnoeren effectief en praktisch vorm zal krijgen. Het verslag verzoekt daarom om het instellen van informatiepunten in de lidstaten. Gebruikers kunnen hun bevindingen en klachten daar deponeren. Deze signalen uit de maatschappij zullen moeten leiden tot verbeteringen in de websites.
Er is discussie geweest over de vraag of een meer verplichtend karakter van de richtsnoeren een beter resultaat oplevert. Het zou echter geen oplossing zijn voor de kern van het probleem op dit moment. De kern van het probleem is de onbekendheid met de richtsnoeren, en niet de eventuele onwil van webdesigners. Mijns inziens is er in dít stadium zeker geen reden om op Europees niveau met wetgeving te komen. Wel wil de Commissie dat naast de overheidssites ook particuliere sites zo spoedig mogelijk toegankelijk worden.
In de Commissie industrie was een punt van discussie welk van de type websites de grootste urgentie heeft. Aangezien het veld verschillende geluiden laat horen, zou het goed zijn om prioriteit te geven aan websites met de grootste relevantie voor de gebruikersgroepen. Dat kunnen dan zowel commerciële websites als websites van maatschappelijk belang zijn. Overigens, die websites van maatschappelijk belang omvatten ook websites die commercieel van aard zijn. Denk aan winkels, banken en openbaarvervoersondernemingen.
Verder wordt in het verslag aandacht besteed aan de kandidaatlanden. De omvang van de nog te realiseren doelstelling maakt dat ook in die landen de toegankelijkheid nog een grote inzet waard is.
Tot slot, mijnheer de Voorzitter, de verbeteringen zullen ook meetbaar moeten zijn in het veld. Het verslag geeft daarom steun aan verder onderzoek naar meetbare criteria over de naleving van de richtsnoeren. Vanuit het veld kregen we hoopgevende signalen. Het Nederlandse blindeninstituut Bartiméus, dat ons uitstekend adviseerde, ontwikkelde een initiatief in die richting. Het hoopt volgende week een website te starten waarop men zich kan aanmelden voor een regelmatige check van de website. Hiermee kan een waarmerk van toegankelijkheid worden verkregen. De site zal van start gaan in de Nederlandse taal. Echter, de komst van een Engelse versie sluit het instituut niet uit, zodat ook niet-Nederlanders hun sites kunnen laten testen.
Al met al kijk ik uit naar een situatie waarin gehandicapten evenzeer als mensen zonder handicap probleemloos toegang hebben tot het medium internet. Mijn wens is dat dit verslag daartoe een bijdrage mag leveren. Het medium internet is immers een informatiebron en, niet te vergeten, communicatiemiddel dat een steeds grotere rol vervult in de maatschappij als geheel. Technologische ontwikkeling mag geen groepen uitsluiten, maar dient veeleer behulpzaam te zijn bij hun maatschappelijke participatie. Goede technologie is immers dienstbaar aan de mens.

Harbour (PPE-DE).
Mijnheer de Voorzitter, ik wil de heer Belder bedanken voor zijn eersteklas werk aan dit verslag. Het is een buitengewoon uitgebreid document waarvoor veel onderzoek verricht moest worden. De taak van de schaduwrapporteurs is betrekkelijk gemakkelijk geweest, aangezien wij het met een groot deel van de inhoud eens zijn en wij hebben geprobeerd de strekking van de tekst van de rapporteur verder te verbeteren.
Ik wil ingaan op enkele specifieke onderwerpen die de rapporteur zo vriendelijk was op te nemen in het definitieve verslag. Allereerst is het juist te benadrukken, zoals hij gedaan heeft, welke buitengewone mogelijkheden mensen met een handicap in de maatschappij worden geboden. De digitale revolutie zal de kwaliteit van hun leven en hun toegang tot diensten verder verbeteren. Dat moeten wij samen zo effectief mogelijk trachten uit te buiten.
Degenen onder ons die wel eens naast een slechtziende hebben gezeten terwijl deze een website bezocht, beseffen dat websites beter ontworpen zouden moeten worden. En dat zou niets kosten. Het is een kwestie van onderwijs, opleiding en beste praktijken. Daar werkt de Commissie aan, maar wij moeten het nog eens onderstrepen. Dit is iets waarin overheidsdiensten beste praktijken kunnen laten zien en anderen het goede voorbeeld kunnen geven. Het is in dit verband van cruciaal belang dat wij over de instrumenten beschikken om websites te benchmarken en hun toegankelijkheid te kwalificeren. Openbare vergelijking en het aanmoedigen van beste praktijken zal immers iedereen stimuleren zich te ontwikkelen. Ook daaraan wordt door de Commissie gewerkt, maar wij leggen er in ons verslag terecht de nadruk op.
Dit sluit uiteraard direct aan op het punt van commerciële diensten. De gebruikersgroepen die ik gesproken heb - vooral in het Verenigd Koninkrijk - hebben er met klem op gewezen dat commerciële exploitanten en commerciële aanbieders van diensten moeten worden aangespoord hun websites gebruikersvriendelijker te maken voor mensen met een handicap. Die uiterst belangrijke commerciële diensten, zoals banken, diensten voor thuiswinkelen of op het gebied van vervoer - waardoor men vervoer kan bestellen en dienstregelingen kan bekijken - moeten toegankelijk worden gemaakt voor gebruikers met een handicap. Daarmee zullen deze daadwerkelijk in staat worden gesteld deel te nemen aan deze nieuwe revolutie.
Als deze benchmarks en kwaliteitsmerken er zijn, zal dat commerciële bedrijven aanmoedigen daarmee rekening te houden en hun websites toegankelijker te maken, hetgeen daadwerkelijk de voordelen zal opleveren die wij wensen.
Ik vind het uitermate belangrijk dat beide aspecten worden aangemoedigd, maar over het geheel genomen is dit verslag buitengemeen nuttig. Wij zullen aan onze kant niet alle amendementen steunen, maar dat is meer een kwestie van detail. De algehele strekking van het verslag is zeer prijzenswaardig en ik moedig het Parlement aan het zijn volledige steun te geven.

Read (PSE).
Ik sluit mij geheel aan bij de complimenten van de heer Harbour aan de heer Belder. Deze heeft zich niet alleen uitermate ingespannen, maar dat ook op een zeer open, intelligente en toegankelijke wijze gedaan. De vruchten daarvan zien wij in dit verslag. Het is mij een groot voorrecht geweest hieraan te hebben meegewerkt.
Ik zou willen stellen dat toegang op zijn best het ultieme middel tot gelijkheid is en van fundamenteel belang voor de democratie. Daarom is dit verslag zo belangrijk: het biedt een mechanisme met betrekking tot actief burgerschap, dat steeds belangrijker wordt - denk bijvoorbeeld aan elektronische democratie. Wij gaan meer en meer de richting uit van elektronisch stemmen; de manieren waarmee men als actief burger bij de maatschappij betrokken wordt zijn steeds vaker afhankelijk van toegang. De reden dat ik schaduwrapporteur wilde zijn voor dit verslag en dat ik de heer Belder wilde steunen was echter dat de toegang tot werk voor mensen met een handicap steeds meer afhankelijk is van toegang tot internet.
De heer Harbour heeft volledig gelijk dat dit alles veelal niet afhankelijk is van geld, of in elk geval niet van enorme sommen geld, en het is volkomen terecht dat de heer Belder mensen die zelf een handicap hebben uitgebreid heeft geraadpleegd. Zij bevinden zich reeds in de positie dat zij ons keer op keer uitleggen wat nodig is, wat werkt en waarmee zij geholpen zijn.
Ik wil in het bijzonder de aandacht vestigen op paragraaf 4 van de ontwerpresolutie, aangezien daarin staat dat het de bedoeling is, en ik citeer: 'gehandicapten in staat te stellen internetpagina's niet alleen te lezen, maar hen ook in staat te stellen de inhoud van die internetpagina's te beheren?. Met andere woorden, zij zijn niet slechts passieve ontvangers van informatie, maar leveren ook een serieuze bijdrage. Dat is absoluut van belang.
Tot slot wil ik opmerken dat dit alles, het gebruikersvriendelijk en werkbaar maken van Europese websites, onderdeel is van de agenda van Lissabon. Indien dit beginsel op andere werkterreinen wordt toegepast, zullen EU-burgers met een handicap in staat zijn in dit opzicht op een veel gelijkwaardiger basis te participeren dan tot nu toe het geval is geweest.

Seppänen (GUE/NGL).
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, democratie moet het recht op informatie omvatten. Informatie is nodig om de mensen beter in staat te stellen hun eigen leven in te richten en moet voor iedereen toegankelijk zijn. De overheidssector is er verantwoordelijk voor dat ook mensen die sociale uitsluiting riskeren, toegang tot informatie kunnen hebben.
De doelstelling van de Commissie om de informatiemaatschappij voor iedereen bereikbaar te maken, dat is echte democratie. Kennis is geen kennis als men die zelf niet leert te produceren en te gebruiken. Een internetaansluiting en andere instrumenten voor kennisverschaffing zijn niet voldoende; men moet ze kunnen en willen gebruiken.
De rapporteur vestigt de aandacht op de verkrijgbaarheid en compatibiliteit van speciale apparatuur en programma's. Ik wil met name het belang van de taal onderstrepen: de taal van apparatuur moet naar de menselijke taal worden omgezet. Er zijn contacten nodig van mens tot mens, geen contacten met machines. Onder het voorwendsel van privatisering mag men geen maatschappelijke instellingen vernietigen die kennis democratiseren. Op televisie moeten informatiediensten van algemeen belang worden gemaakt.

Ribeiro e Castro (UEN).
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, wij zien internet als een mogelijkheid die voor iedereen moet openstaan, en niet als een nieuwe bron van ongelijkheid, uitsluiting of isolement. Daarom scharen wij ons altijd aan de zijde van diegenen die 'info-uitsluiting? willen bestrijden. We willen ook - en vooral - de enorme hulpmiddelen die de informatietechnologie ons ter beschikking stelt op een positieve en pro-actieve wijze gebruiken om tegemoet te komen aan de behoeften en aspiraties van de sociale groepen die altijd al het kwetsbaarst zijn geweest, zoals gehandicapten en ouderen. Daarom verdient dit initiatief alle mogelijke steun. Tijdens het laatste Portugese voorzitterschap is op de Top van Santa Maria de Feira in juni 2000 het actieplan 'eEurope 2002? goedgekeurd. Een van de doelstellingen van dat plan was dat de informatiemaatschappij voor alle burgers van de Europese Unie toegankelijk moest zijn, en dat er dus extra aandacht moest worden geschonken aan gehandicapten en de bestrijding van 'info-uitsluiting? in het algemeen.
Wij houden vast aan dat idee. Daarom was het ook zo belangrijk dat de EIB en de lidstaten in 2001 richtlijnen voor websites hebben vastgesteld. We zijn dus heel tevreden met de mededeling van de Commissie en het uitstekende werk dat de rapporteur heeft verricht. We hebben natuurlijk onze twijfels over de kansen dat deze richtlijnen zonder problemen tegen het einde van 2003 ook werkelijk zullen zijn ingevoerd, en we vinden dat we daar dus op moeten blijven aandringen. Zeker als het gaat om openbare websites. Die vervullen immers een specifieke sociale rol en kunnen voor gehandicapten en ouderen van bijzonder belang zijn. De verwezenlijking van de doelstellingen van de richtlijnen geldt dus in de eerste plaats voor dit soort sites - hier mogen vertragingen niet aanvaard worden.

Cappato (NI).
Mijnheer de Voorzitter, ik wil de rapporteur gelukwensen met het feit dat hij prioriteit heeft weten te verlenen aan het probleem van de toegang van met name ouderen en gehandicapten.
Wat de prioriteit van toegang van ouderen en gehandicapten tot de inhoud van de sites betreft moeten wij mijns inziens de aandacht toespitsen op de burger- en politieke rechten, op de toegankelijkheid via internet.
Dat is mijns inziens de inhoudelijke prioriteit. De openbaarheid via het net van alle formeel openbare activiteiten van het institutioneel proces - van niet alleen het politiek maar ook het gerechtelijk en bestuurlijk proces - is een urgent doel als men een fundamenteel principe van de liberale democratie opnieuw tot gelding wil doen komen. Daarom heb ik samen met 62 andere collega's - en dit zeg ik aan het adres van commissaris Liikanen - een ontwerpresolutie ingediend over elektronische democratie. Daarin vragen wij de Europese burgers in staat te stellen hun rechten als Europese burgers, zoals deze met de Verdragen van de Europese Unie worden gegarandeerd, volledig uit te oefenen via internet.
Dit geldt mijns inziens voor elk niveau van het overheidsbestuur. Daarom moet het onze prioriteit zijn eenieder - en dus ook degenen die niet zo gemakkelijk toegang krijgen tot het net - in staat te stellen via internet zijn civiele rechten, zijn recht op informatie over het institutionele reilen en zeilen, volledig uit te oefenen en toegang te krijgen tot zijn democratische rechten, tot de burgerrechten die hij of zij via het net kan uitoefenen.

Paasilinna (PSE).
Mijnheer de Voorzitter, waarde collega's, ik bedank commissaris Liikanen voor alweer een goed voorstel dat ook in maatschappelijk opzicht verstandig is, en rapporteur Belder voor zijn verdienstelijk werk. Webdiensten voor iedereen - dat is een Europees uitgangspunt waarop wij met de Amerikanen concurreren. Als niet iedereen erbij betrokken wordt, loopt onze samenleving mank. Veel specifieke groepen zoals gehandicapten, ouderen, alleenstaande ouders, armen en werklozen bevinden zich wat dit betreft in een speciale positie. Het aantal ouderen neemt toe. Ook wij in de Europese Unie krijgen straks met de problemen daarvan te maken. Technische belemmeringen moeten worden weggenomen. De technici kunnen daar in een handomdraai voor zorgen, als de politieke wil er maar is. De economie vormt geen belemmering. Er bestaan verschillende oplossingen, onder andere in Zweden en Finland, maar iedereen moet streven naar het doel dat commissaris Liikanen heeft geformuleerd. Ook wij.
Gemakkelijke toegang tot het net is belangrijk. Teksten op papier zijn vandaag de dag al te moeilijk, zodat ze voor velen ook te moeilijk zullen zijn op het scherm, maar het is een maatstaf voor democratie; een maatstaf voor moderne democratie, een maatstaf voor e-Europa, een Europese concurrentievoorsprong op anderen. De ontwikkeling en volwassenheid van onze democratie zal worden afgemeten aan de mate van democratie op het net. Niet de toegankelijkheid is de voornaamste kwestie, maar of wij mee kunnen komen, of wij actief kunnen deelnemen, of wij ons steentje kunnen bijdragen. Democratie is immers geen eenrichtingsverkeer, waar het web zo vaak door gekenmerkt wordt: ouderen, gehandicapten en alle andere burgers, vooral specifieke groepen, iedereen moet zelf kunnen deelnemen en zijn steentje bijdragen op het web. Daar moeten wij dus naar streven. Als dat niet gebeurt, dan is de democratie niet volledig.

Martin, Hans-Peter (PSE).
Mijnheer de Voorzitter, beste aanwezige kiezers die dachten een interessant debat te kunnen bijwonen, waarde zojuist geeuwende commissaris, nadat wij er gisteren niet eens in zijn geslaagd een minimum aan besluiten te nemen die hadden kunnen leiden tot een levendig debat, heb ik mij voorgenomen om voortaan eerst het aantal aanwezige collega's te noemen alvorens ik hen toespreek. Dus, waarde 15 collega's!
Het gaat om het internet, dus om het alternatief op datgene wat u hier krijgt voorgeschoteld. Het gaat ook om uw directe toegang tot een medium waarin ook het democratisch meningsvormingsproces gestalte kan krijgen! Men heeft het steeds maar over e-Europa, maar hebt u al eens de proef op de som genomen? Hebt u al eens de websites bezocht van het Parlement, de Raad en de Commissie? En als u dat gedaan hebt, verging het u dan net zo als bij mij? Je wordt bekropen door het gevoel dat je tegen een muur van ordners staat aan te kijken. Een enkeling kan dat sexy vinden, maar voor de meesten geldt dat niet! Vooral kinderen en jongeren zijn op zoek naar iets anders, naar informatie, naar discussie. Daar kunnen wij voor zorgen, Europa heeft de mogelijkheid daartoe, maar wij moeten wel ons uiterste best doen - ook in dit Parlement - om onze websites en ook de inhoud daarvan op de juiste manier vorm te geven. Ten eerste ontbreekt de meeste en de juiste informatie. Ten tweede is internet van groot belang voor de democratie. En zo kom ik op mijn ceterum censeo: er kan geen democratie zijn zonder transparantie!

Cappato (NI).
Mijnheer de Voorzitter, ik wil enkel een opmerking corrigeren die Hans-Peter Martin zojuist heeft gemaakt: achttien collega's hebben aandachtig naar zijn toespraak geluisterd!

Liikanen
Mijnheer de Voorzitter, er wonen 37 miljoen mensen met een handicap in de Europese Unie, terwijl het aantal oudere Europeanen ook gestaag toeneemt. De heer Belder heeft dit veel bloemrijker verwoord dan ik, maar wij komen tot dezelfde conclusie. Deze groepen lopen ernstig gevaar maatschappelijk uitgesloten te worden tengevolge van een reeks technische barrières waarmee zij te maken krijgen wanneer zij gebruik maken van internet. De Commissie stelt alles in het werk om op Europees niveau deze barrières aan te wijzen en te slechten, om aldus een samenleving te creëren waarin niemand wordt uitgesloten en iedereen gelijke kansen heeft.
De mededeling van de Commissie over de toegankelijkheid van websites vormt een integrerend deel van het actieplan "e-Europa 2002", dat de Europese Raad van Feira in juni 2000 heeft goedgekeurd. Een van de specifieke doelstellingen van dit actieplan is ervoor te zorgen dat mensen met een handicap ten volle profiteren van nieuwe technologieën en van internet.
Belangenorganisaties van mensen met een handicap zoals het Europees Gehandicaptenforum zijn uitgebreid geraadpleegd en wij zullen dit overleg voortzetten met betrekking tot onderwerpen als eInclusion en eAccessibility bij de tenuitvoerlegging van het actieplan 'e-Europa 2002?, dat volgende week tijdens de Europese Raad van Sevilla wordt aangenomen. Alle gebieden waarvoor wij nieuwe maatregelen voorstellen moeten toegankelijk zijn voor iedereen die een handicap heeft.
De Commissie zet zich met name in voor de bevordering van de richtsnoeren van het Web Accessibility Initiative, het WAI, die aanbieders van openbare informatie en bouwers van websites een mechanisme bieden waarmee zij op vrijwillige basis kunnen voldoen aan een reeks niet officiële regels voor het ontwerpen en structureren van websites. Veel lidstaten hebben al maatregelen in deze richting getroffen.
Het verheugt de Commissie dan ook dat het Europees Parlement deze mededeling over het algemeen met belangstelling en instemming heeft begroet. Ik wil vooral de rapporteur, de heer Belder, lof toezwaaien voor zijn uiterst evenwichtige en volledige verslag over dit onderwerp.
Dan kom ik nu op specifieke onderwerpen die in het verslag aan de orde worden gesteld. De Commissie staat achter de oproep aan de lidstaten ervoor te zorgen dat de onderliggende doelstellingen van een betere webtoegankelijkheid worden gerealiseerd, bewustmakingsinitiatieven te ontplooien, de tenuitvoerlegging van 'de Richtsnoeren? te versnellen en de voortgang op dit gebied in het oog te houden. De meeste van deze doelen zijn ook geformuleerd in de resolutie over dit onderwerp van de Raad van Ministers van Vervoer en Telecommunicatie.
De Commissie heeft reeds stappen ondernomen om systematisch toezicht te houden op de vorderingen in de aanneming en tenuitvoerlegging van de richtsnoeren op Europees niveau, als onderdeel van het benchmarkingproces in het kader van e-Europe.
Wij zijn het ermee eens dat de Commissie en andere Europese instellingen zich bij het ontwerpen van hun websites behoren te houden aan deze richtsnoeren.
Tijdens het Europees Jaar van personen met een handicap 2003 zal de Commissie de toegankelijkheid van websites onder de aandacht brengen en initiatieven stimuleren voor de opleiding van degenen die websites bouwen en de inhoud daarvan verzorgen.
De Commissie zal haar vruchtbare dialoog voortzetten met belangenorganisaties van mensen met bijzondere behoeften, zoals gehandicapten en bejaarden, teneinde hun ervaring en advies in deze zaken te kunnen benutten.
Ik ben ervan overtuigd dat de ontwerpresolutie van het Europees Parlement aangaande dit onderwerp aanmerkelijk zal bijdragen aan het inzicht in de rol en het belang van toegankelijkheid in de inclusieve informatiemaatschappij.

De Voorzitter.
Dank u zeer, mijnheer de commissaris.
Het debat is gesloten.
De stemming vindt om 12.00 uur plaats.
(De vergadering wordt om 11.50 uur onderbroken en om 12.00 uur hervat)

Dupuis (NI).
Mijnheer de Voorzitter, gisteren vond er in Straatsburg een belangrijke stemming plaats. Je hoeft echter niet over een speciaal ontwikkeld reukorgaan te beschikken om te kunnen constateren dat er in Straatsburg geen aangename geur hangt. Kunt u de bevoegde diensten verzoeken om iets aan deze onaangename geur te doen?

Miller (PSE).
Mijnheer de Voorzitter, het gaat om een beroep op het Reglement met betrekking tot dezelfde kwestie. Er hangt een zeer onaangename lucht in dit gebouw. Niet alleen in deze zaal, maar ook daarbuiten. Vorige maand hoorden we van de quaestoren dat deze lucht werd veroorzaakt door een dood dier in een van de afvoerleidingen. Moeten we dit excuus deze maand opnieuw slikken? Het is onaanvaardbaar. Onder dergelijke omstandigheden kunnen we toch niet werken. Je mag van personeel niet verlangen dat ze onder zulke omstandigheden werken. Hier moet nodig iets aan worden gedaan.
De Voorzitter.
Wij zullen deze kwestie aan de quaestoren voorleggen .

Evans, Jonathan (PPE-DE).
Mijnheer de Voorzitter, ik wil alleen aangeven dat ik in verband met een financieel belang, waarvan de parlementaire autoriteiten op de hoogte zijn, niet zal meedoen aan deze stemronde.

De Voorzitter.
Ik verzoek de Commissie ons haar standpunt over de amendementen te geven.

Liikanen
Mijnheer de Voorzitter, ik sluit me graag aan bij mijn collega, commissaris Bolkestein, die het Europees Parlement en in het bijzonder de rapporteur voor advies, de heer Berenguer Fuster, heeft bedankt voor hun medewerking en de efficiënte behandeling van dit dossier.
Zoals u weet, steunt de Commissie het gemeenschappelijk standpunt van de Raad omdat dit volledig overeenkomt met de belangrijkste doelstellingen die zijn opgenomen in het voorstel van de Commissie. Ook zijn de belangrijkste amendementen van de eerste lezing verwerkt.
De Commissie aanvaardt de amendementen 1, 3 tot en met 8, 10, 11, 12, 15 en 16.
Wat betreft amendement 17: de Commissie kan dit amendement aanvaarden, hoewel ze van mening is dat een kleine wijziging noodzakelijk is om juridische misverstanden te voorkomen.
De Commissie kan amendementen 2, 9, 13, 14 en 18 om de volgende redenen echter niet aanvaarden: door amendement 2 wordt een groot aantal verzekeringstussenpersonen van het voorstel uitgesloten, waardoor de werkingssfeer van de richtlijn wordt geminimaliseerd. Daarom kan dit amendement niet worden aanvaard. In amendement 9 worden overgangsbepalingen voorgesteld om de verworven rechten van bestaande verzekeringstussenpersonen veilig te stellen. De Commissie heeft amendement 15 reeds aanvaard, waarin dezelfde doelstellingen in betere bewoordingen worden geformuleerd en bovendien alle onderdelen van de richtlijn zijn opgenomen.
De Commissie kan amendement 13, waarin het beginsel van het best mogelijke advies is opgenomen, niet aanvaarden. Dit amendement schept grote juridische onzekerheid en zou in de praktijk een bron van juridische conflicten zijn. Amendement 16, dat de Commissie aanvaardt, ligt in dezelfde lijn als het gemeenschappelijk standpunt en is een verbetering.
Door de amendementen 14 en 18 komt de voornaamste doelstelling, die van een hoog niveau van consumentenbescherming, in gevaar en dat kan de Commissie niet aanvaarden. Als deze amendementen worden aanvaard, worden de klant de fundamentele informatiegaranties ontnomen. Met name amendement 18 zou tot veel onzekerheid voor de klant leiden, aangezien hij geen schriftelijke advies over het meest geschikte, door de tussenpersoon aanbevolen verzekeringsproduct zou krijgen. De doelstelling om te komen tot een echte gemeenschappelijke markt met een hoog niveau van consumentenbescherming, zou niet worden gehaald. De Commissie is sterk tegen dit amendement gekant.
Ik dank u voor uw nogal beperkte aandacht.
(Gelach en applaus)

De Voorzitter.
Mijn excuses voor het lawaai.
Over amendement 17
Berenguer Fuster (PSE)
Mijnheer de Voorzitter, overeenkomstig de opmerkingen van de Commissie zou ik graag een mondeling amendement willen indienen op amendement 17, die hetzelfde uitdrukte, maar dan op een andere plaats. Het komt er op neer dat de alinea met amendement 17 niet aan het einde van de overwegingen komt, maar na 'verlenen?. Het amendement luidt dan als volgt: 'Deze Richtlijn mag niet toegepast worden op personen die een andere beroepsactiviteit uitoefenen, zoals belastingdeskundigen of accountants die in het kader van deze andere beroepsactiviteit ook op het gebied van verzekeringen medewerking verlenen? - en dan volgt de in het amendement voorgestelde alinea - 'of personen die eenvoudige informatie van algemene aard verstrekken met betrekking tot verzekeringsproducten?. De rest van de overweging blijft zoals die in het gemeenschappelijk standpunt geredigeerd was.

Alyssandrakis (GUE/NGL).
Mijnheer de Voorzitter, ik wijs er nogmaals op dat er in de Franse vertaling van amendement 4 een fout staat. In plaats van 'veilig en aanvaardbaar? staat er 'gezond en aanvaardbaar?.

De Voorzitter.
Wij zullen de bevoegde diensten verzoeken alle vertalingen te controleren.
(Het Parlement neemt de wetgevingsresolutie aan)

Verslag (A5-0208/2002) van de heer Schwaiger, namens de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie, over het voorstel en het gewijzigde voorstel voor een beschikking van de Raad tot vaststelling van een specifiek programma 2002-2006 voor onderzoek en opleiding, uit te voeren door middel van eigen werkzaamheden door het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek voor de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie (COM(2001) 279 - C5-0334/2001 + COM(2002) 43 - C5 -0216/ 2002 - 2001/0126(CNS))
(Het Parlement neemt de wetgevingsresolutie aan)

Verslag (A5-0193/2002) van de heer Marques, namens de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme, over het voorstel voor een beschikking van de Raad betreffende de AIEM-belastingregeling die van toepassing is op de Canarische Eilanden (COM(2001) 732 - C5-0691/2001 - 2001/0284(CNS))
(Het Parlement neemt de wetgevingsresolutie aan)
Malmström (ELDR).
Mijnheer de Voorzitter, in paragraaf 48 willen de sociaal-democraten de naam 'The Former Yugoslav Republic of Macedonia? toevoegen. In de oorspronkelijke versie wordt alleen de naam 'Macedonië? gebruikt.
Dit is duidelijk geen taalkundig misverstand, maar een kwestie van groot politiek gewicht. De liberale fractie stelt voor dat wij over de originele versie stemmen.

De Voorzitter.
Als daar geen bezwaren tegen bestaan, stel ik voor dat we de kwestie op een geschikt tijdstip onderzoeken.
Pack (PPE-DE).
Mijnheer de Voorzitter, ik heb over artikel 48 ook nog een opmerking die wat mij betreft nog een ietsje belangrijker is. Er staat namelijk een fout in. Er staat: "? een verdrag dat vorige maand werd gesloten tussen de Republiek Joegoslavië en Macedonië". Dit verdrag is in werkelijkheid vorig jaar gesloten. Het veroorzaakte de crisis in Kosovo. Ik vraag u deze grote fout te corrigeren.

Malmström (ELDR).
Mijnheer de Voorzitter, er is een fout in de vertaling geslopen.
In de oorspronkelijke tekst staat 'Macedonië?, maar de sociaal-democraten hebben een commentaar ingediend met het pleidooi om deze naam uit te breiden tot 'The Former Yugoslav Republic of Macedonia?. Dat is geen taalkundige wijziging maar een politieke.
Wij willen dat de stemming gaat over de huidige tekst, dat wil zeggen de tekst waarin alleen 'Macedonië? staat.

Sakellariou (PSE).
Mijnheer de Voorzitter, wij hadden bij de onderhandelingen de tekst in zijn oorspronkelijke versie aanvaard. Wij geven toe een fout te hebben gemaakt door het land niet bij zijn juiste naam te noemen. Daarom is de fout gecorrigeerd en staat er nu: "De Voormalige Republiek Macedonië". Dat is de officiële naam van dit land.
Wij denken dat het Parlement zich alleen maar belachelijk kan maken als het vanwege bepaalde sentimenten of politieke voorkeuren een land anders wil noemen dan het eigenlijk heet!
De Voorzitter.
Geachte afgevaardigden, het is heel eenvoudig. Mijns inziens kan het Parlement beslissen of het al dan niet instemt met de door mevrouw Malmström voorgestelde wijziging.

Sakellariou (PSE).
Mijnheer de Voorzitter, het moet duidelijk zijn waarover wij stemmen. Ik denk dat het bij de tekst die voor u ligt gaat om "de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië". Als dat zo is, komt het aan op een gescheiden stemming om de tekst "voormalige Joegoslavische Republiek" weg te stemmen.

Swoboda (PSE).
Mijnheer de Voorzitter, hoe ieder voor zich het land wil noemen - ik zeg ook altijd "Macedonië" - doet er in feite niet toe; in officiële documenten van het Parlement moet de officiële naam worden gebruikt!
Het is daarom mijns inziens geen kwestie van stemming maar een kwestie van officieel taalgebruik.

Daarom moeten wij er geenszins over stemmen.
(Applaus)

Posselt (PPE-DE).
Mijnheer de Voorzitter, wij hebben zojuist over teksten gestemd waarin bijvoorbeeld "India" staat en niet "Republiek India" of zoiets. In deze tekst over "Macedonië" is sprake van een vergelijkbaar geval. Als iemand die naam om duidelijke politieke redenen wil veranderen moet er een mondeling amendement worden ingediend dat dan volgens de hiertoe geëigende procedure behandeld dient te worden.
Ludford (ELDR).
Mijnheer de Voorzitter, het is belachelijk dat dit Parlement, een politieke organisatie, een land met een acroniem aanduidt. In de huidige tekst is echter sprake van een zeker evenwicht. In de titel van de Engelse versie staat 'FYROM? en in de tekst eronder staat, heel verstandig, 'Macedonië?. Zo kunnen we iedereen tevreden stellen. Laten we dit zo houden.

Oostlander (PPE-DE).
Voorzitter, ik spreek namens de PPE-Fractie. Als coördinator en onderhandelaar moet ik zeggen dat wij voor officiële stukken inderdaad altijd verwijzen naar de officieel bestaande naam. Hoe graag ik ook het woord Macedonië afzonderlijk wil gebruiken, toch lijkt het me zuiverder om in deze officiële tekst de officiële naam te gebruiken die internationaal gangbaar is. Dat is nu eenmaal FYROM en laten we het daarop houden.

De Voorzitter.
Ik verzoek de leden te besluiten of zij het voorstel van de heer Oostlander om de naam FYROM te gebruiken, willen volgen.
(Het Parlement stemt in met het voorstel)
(Het Parlement neemt de resolutie aan)

Verslag (A5-0190/2002) van de heer Brok, namens de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid, over de stand van zaken in de toetredingsonderhandelingen (COM(2001) 700 - C5-0024/2002 - 2002/2023(COS)) 
Vóór de stemming
Posselt (PPE-DE).
Mijnheer de Voorzitter, in tegenstelling tot de zojuist gestelde bewering is overal in het onderhavige verslag sprake van "Cyprus, Slovenië, Slowakije"! Ik stel voor al deze benamingen door de officiële landnamen te vervangen.
Schroedter (Verts/ALE).
Mijnheer de Voorzitter, ik zou graag een mondeling amendement willen indienen op amendement 38 van de liberalen. Hierin staat dat de toetredingskandidaten eerst moeten beginnen met de omzetting van de anti-discriminatiewetten. Ik stel voor om te spreken over een bespoediging van de omzetting teneinde de toetredingskandidaten die al met de omzetting begonnen zijn, binnen de werkingssfeer van de tekst te laten vallen. Dit houdt in dat de Engelse formulering "to start preparing" vervangen wordt door de tekst "to speed up".
Sörensen (Verts/ALE).
Voorzitter, alvorens we stemmen over 88, wil ik de aandacht van de collega's erop vestigen dat er een fout is geslopen in de vertaling van amendement 91. Hier staat dat als 88 wordt aangenomen, 91 komt te vervallen maar er is een wezenlijk verschil. In 88 staat het woord prostitutie, - de bestrijding van prostitutie. In 91 staat het woord geschrapt in de Engelse vertaling. Alle andere vertalingen zijn fout. Dus 91 zegt dat men tegen mensenhandel is en tegen prostitutie van minderjarigen, maar niet tegen prostitutie op zich. Dat is het grote verschil tussen 88 en 91.

Olsson (ELDR).
Mijnheer de Voorzitter, er staat een fout in de Zweedse tekst. Er staat: 'meer toegang voor de mediterrane landen?, maar dat moet zijn 'voor de ontwikkelingslanden?. Ik hoop dat de overige taalversies correct zijn.

De Voorzitter.
Ik zal het doorgeven aan de taalkundige diensten.
Over de paragrafen 33 en 34
Poos (PSE).
Mijnheer de Voorzitter, ik wil het Parlement graag een mondeling amendement presenteren over de punten 33 en 34. Ik wil dat er rekening mee wordt gehouden dat Cyprus het concurrentiedossier begin deze week heeft afgesloten.
Om die reden moet punt 33 worden bijgewerkt. Er moet worden aangegeven dat 28 in plaats van 27 onderhandelingshoofdstukken voorlopig zijn afgesloten. Verder moet het begin van punt 34 als volgt worden aangepast: 'merkt op dat alleen nog de hoofdstukken behandeld moeten worden die horizontaal zullen worden aangepakt voor alle kandidaatlanden, namelijk de landbouw en financiële en budgettaire bepalingen?. De overige tekst onder dit punt kan worden geschrapt.

Olsson (ELDR)
Mijnheer de Voorzitter, in de Zweedse tekst staat een fout in amendement 1. De juiste versie luidt: 'de toename van het totale EU-quotum blijft binnen de grenzen die door de Commissie zijn voorgesteld?, maar in de Zweedse tekst staat 'vermindering? in plaats van 'toename?.

De Voorzitter.
Wij zullen dat na laten kijken.

De Voorzitter.
Mijnheer Ebner, ik weet dat er op dit moment gevoetbald wordt, maar we moeten toch echt verder.

Verslag (A5-0154/2002) van mevrouw Hedkvist Petersen, namens de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme, over de mededeling van de Commissie "Bescherming van voetgangers: verbintenis van de Europese automobielindustrie" (COM(2001) 389 - C5-0537/2001 - 2001/2216(COS)) 
Vóór de stemming
Swoboda (PSE).
Mijnheer de Voorzitter, in artikel 18 van de Duitse versie wordt gesuggereerd dat de voetgangers die slachtoffer zijn van een ongeval vervolgd moeten worden. Wellicht komen de automobilisten in aanmerking voor vervolging, maar zeker niet de slachtoffers. Die fout moet gecorrigeerd worden!

Bordes en Cauquil (GUE/NGL)
Onder de verbetering van het functioneren van de belastingstelsels in de Europese markt verstaat de heer García-Margallo in zijn verslag met name "ondersteuning van de BTW-strategie zoals door de Commissie in 2000 aangenomen". De rapporteur zegt ervan "overtuigd" te zijn dat "de EU moet blijven streven naar een definitief BTW-stelsel".
Wij hebben tegen dit verslag gestemd omdat wij niet inzien waarom er geld van de belastingbetalers moet worden uitgegeven voor de opleiding van functionarissen die zich moeten gaan bezighouden met de generalisering en de standaardisering van één van de meest onrechtvaardige belastingstelsels.
Of ze nu rijk of arm zijn, de consumenten moeten allen een gelijk BTW-tarief betalen (in Frankrijk op vrijwel alle producten bijna 20 procent). De mensen met de laagste inkomens moeten dus relatief het meest betalen. Gezien het grote aandeel van de BTW in de inkomsten van een Europees land als Frankrijk, kan worden gesteld dat de arbeidersklassen het leeuwendeel van de uitgaven van de staat moeten betalen. Het belang van de meerderheid van de bevolking kan het beste worden gediend door de directe belastingen af te schaffen. De uitgaven van de staat moeten worden gedekt door een zware belasting op de winsten van ondernemingen en door een directe inkomstenbelasting met een sterk progressief karakter, zodat met name de hoogste inkomsten worden afgeroomd.

Ribeiro e Castro (UEN)
Wij zijn het voor het grootste deel met dit verslag eens. Ons stemgedrag geeft echter uitdrukking aan de voorzichtigheid die wij bij dit soort onderwerpen altijd betrachten. We moeten altijd goed opletten voordat we de status quo wijzigen, als die wijziging impliciet of expliciet in de richting van de communautarisering van het belastingbeleid wijst. Wij zijn daar namelijk geen voorstander van.

Krivine en Vachetta (GUE/NGL)
Wij stemmen tegen het verslag van Konstantinos Alyssandrakis over het programma voor onderzoek en opleiding op het gebied van kernenergie. In dit verslag wordt namelijk het standpunt van de Commissie op dit terrein gesteund. Voorts past dit verslag goed in het kader van het EURATOM-Verdrag: een verouderd Verdrag dat formeel als doel heeft om het gebruik van atoomenergie te stimuleren en daarom ter discussie moet worden gesteld. De financiële middelen zijn in eerste instantie bedoeld voor onderzoek naar kernfusie. Het industrieel establishment is laaiend enthousiast over dit onderzoek naar kernfusie, net zoals indertijd over het onderzoek naar kernsplitsing. We weten inmiddels welke resultaten er met kernsplitsing zijn geboekt.
Uiteraard moeten we doorgaan met het vrijmaken van middelen voor onderzoek naar radioactief afval dat geheel onverantwoord in enorme hoeveelheden is geproduceerd. Als we echter kijken naar het beleid dat wordt gevolgd, dan moeten we het ergste vrezen. De nadruk wordt namelijk gelegd op diepe ondergrondse berging. In het programma dat ons is voorgelegd wordt getracht om de voortzetting van nucleaire productie sociaal aanvaardbaar te maken door het omstreden materiaal op te bergen. Als we het probleem daadwerkelijk willen oplossen zullen we eerst met spoed de productie van deze afvalstoffen moeten stopzetten. Vervolgens moeten we het onderzoek richten op het beheer van deze afvalstoffen ter plekke met het oog op de uitbanning van kernenergie.

Raschhofer (NI)
Zolang er in Europa kerncentrales in bedrijf zijn, moet de hoogste prioriteit uitgaan naar de bescherming van de gezondheid van de EU-burger en zijn omgeving. Met de aanneming van het verslag van mijn collega Schwaiger hebben wij er in belangrijke mate toe bijgedragen dat de komende jaren het onderzoek op het gebied van nucleaire veiligheid nog verder wordt geïntensiveerd.
Ik richt mij met name op de veiligheid van bestaande reactoren in Europa en de kandidaat-lidstaten. Het is van belang nog voor de komende uitbreiding Europabrede veiligheidsnormen te scheppen waarmee wij onze burgers ook in een uitgebreide Unie een hoog veiligheidsniveau kunnen bieden. Ik beschouw het als een taak van het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek om voor deze gemeenschappelijke veiligheidsnormen de grondsteen te leggen. Om die reden heeft de delegatie van de Vrijheidspartij voor dit verslag en met name voor de amendementen 1, 2 en 4 gestemd.

Lulling (PPE-DE).
Mijnheer de Voorzitter, ik heb niet voor het verslag gestemd over de AIEM-belastingregeling die van toepassing is op de Canarische Eilanden, omdat ik mij niet in navolging van commissaris Bolkestein en onze rapporteur wil voegen naar de wens van de Spaanse autoriteiten om een doodzonde te begaan tegen de beginselen van de interne markt en het vrije verkeer van goederen.
Ik ben voorstander van speciale maatregelen voor de ultraperifere regio's op grond van artikel 299 van het Verdrag. Volgens de Spaanse autoriteiten is er wat bepaalde producten betreft sprake van onwelvoeglijkheden, discriminatie en concurrentievervalsing. Het gaat hier echter niet om de bescherming van plaatselijke producties. Deze maatregelen stuwen hooguit de werkgelegenheid onder juristen op, want de slachtoffers zoals bijvoorbeeld de rum-, gin- en wodkaproducenten in Spanje zelf zullen niet met zich laten sollen.
Het verbaast mij dat de commissaris een dergelijk discriminerend voorstel presenteert dat, met terugwerkende kracht, gedurende een belachelijk lange periode van tien jaar tot december 2011 van kracht zal zijn, terwijl er niet is gekeken naar de economische en sociale ontwikkeling op de eilanden en naar de bevordering van de plaatselijke activiteiten. Normaal gesproken is de commissaris veel stelliger als het gaat om het behoud van het vrije verkeer van goederen op de interne markt. Ik wil een waarschuwing richten tot de Commissie en de lidstaten die in de Raad wijken voor deze heuse chantagepraktijken van het voorzitterschap. Ik wil ze laten weten dat ze een gevaarlijk precedent scheppen. De Raad doet er beter aan om artikel 1 van deze beschikking af te keuren nadat het Parlement dit advies heeft uitgebracht. Dit Parlement had beter het advies van zijn Economische en Monetaire Commissie kunnen volgen, die overigens als de bevoegde autoriteit op dit terrein erkend had moeten worden.

Bordes en Cauquil (GUE/NGL)
De Commissie zegt dat ze de visbestanden in de wateren van de Europese Unie wil behouden, maar wil op die manier in feite de visserijcapaciteit terugbrengen. Gevolg is dat 28.000 mensen in deze sector hun baan zullen verliezen in de periode tot 2006.
In het verslag wordt benadrukt dat de studies waarop de Commissie zich baseert, weinig betrouwbaar zijn. Nergens wordt echter het feit aan de kaak gesteld dat de grootste vervuilers niet de betalers zijn. Ik doel hier met name op het probleem van de uitstoot van de vervuilende industrieën en de grote industriële visserijbedrijven, die meer schade in de oceanen veroorzaken dan de ambachtelijke visserijbedrijven.
Hoewel wij hebben gestemd voor de enkele voorzichtige steunmaatregelen ten behoeve van de werknemers in deze sector en de veiligheid van de bemanning op de schepen, hebben wij ons van stemming over het gehele verslag onthouden. Het is van belang voor onze toekomst dat wij de visbestanden op onze aarde beschermen. Het probleem zal echter niet worden opgelost als wij weigeren de ondernemingen aan te pakken die daadwerkelijk verantwoordelijk zijn voor deze bedreiging en er niet alles aan doen om een einde te maken aan dit anarchistisch economisch stelsel, waarin de concurrentie en het particuliere winstbejag iedere poging tot rationele planning onmogelijk maken. Wij zien alleen dat de ambachtelijke vissers moeten betalen en dat is ontoelaatbaar.

Darras (PSE)
Het is mij duidelijk dat het GVB op korte termijn moet worden hervormd en dat de visbestanden die in dit voorstel voor een verordening worden genoemd, kwetsbaar zijn. Ik ben evenwel van mening dat de hervorming die hier wordt voorgesteld onevenwichtig is en dat de benodigde bescherming van de visbestanden onder geen beding ten koste van de vissers mag gaan.
In dit verslag wordt onvoldoende aandacht besteed aan de mannen en vrouwen die zich terdege bewust zijn van het feit dat het voortbestaan van hun beroep met name afhankelijk is van het beheer en het behoud van de visbestanden en zich in dit opzicht reeds enorme inspanningen hebben getroost.
Dit verslag is in mijn ogen een soort paard van Troje van het toekomstige GVB, zoals het nu door de verantwoordelijke commissaris Fischler is gepresenteerd.
Ik zal dus tegen dit voorstel voor een verordening stemmen, omdat hierin de mens wordt vergeten en maatregelen worden gepresenteerd die verstrekkende en traumatische gevolgen hebben voor de visserijsector.

Färm, Hedkvist Petersen, Hulthén, Hans Karlsson en Theorin (PSE)
Wij hebben bij de eindstemming tegen dit verslag gestemd, hoewel bepaalde onderdelen een verbetering vormen ten opzichte van het Commissievoorstel, onder andere het nieuwe hoofdstuk over de belangrijke effectrapportages over de sociaal-economische gevolgen en over de wat ingrijpender reductie van de visserij op smelt en wijting.
Toch vinden wij, vooral met het oog op het zeer noodzakelijke programma ter hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid dat onlangs door de Commissie is ingediend, dat dit verslag in meerdere opzichten op een ongelukkige wijze vooruitloopt op de benodigde totaalvisie op deze hervorming.
Zo zijn wij vooral zeer ongelukkig met de constatering dat als vissers en reders schade lijden door tijdelijke stopzetting van hun werkzaamheden, de financiële compensatie 'volledig [wordt] betaald door de EU?. Deze constatering blokkeert een bepaalde structurele aanpak. Wij vinden dat het Commissievoorstel, waarin cofinanciering van een dergelijke compensatie wordt bepleit, duidelijk de voorkeur verdient.

Figueiredo (GUE/NGL)
Met betrekking tot de heek stel ik het volgende. Of de beschikbare basisinformatie nu beperkt en maar gedeeltelijk betrouwbaar is of niet, vaststaat dat er teveel gevist wordt. Het tijdelijk terugbrengen van de vangst is dus een goede zaak. Om uiteindelijk op een aanvaardbaar niveau te kunnen vissen zullen tussen 2002 en 2006 beslist vangstbeperkingen moeten gelden.
Het is dus aanvaardbaar dat de Commissie aandringt op vangstbeperking, maar dat betekent niet dat we hoeven te aanvaarden dat die beperking bereikt wordt door het afslanken van de vloot - de visvergunningen die men dan verliest krijgt men niet meer terug. Er bestaan ook andere, even efficiënte methoden om de vangsten terug te brengen tot het juiste niveau, zoals, bijvoorbeeld, het terugbrengen van het aantal dagen per jaar waarop gevist mag worden. Die regeling moet dan gelden totdat de visbestanden zich voldoende hebben hersteld. Dat zou de socio-economische problemen voor de bedrijven die momenteel visrechten hebben aanzienlijk beperken.
De kabeljauwpopulaties lijken er nog erger aan toe te zijn, reden waarom voor deze vis nog iets strengere maatregelen moeten worden genomen dan die welke voor heek worden voorgesteld. Hoe dan ook, deze maatregelen moeten van tijdelijke aard zijn en niet neerkomen op het uit de vaart nemen van schepen of het verlies van vergunningen. We betreuren het evenwel dat er geen onderscheid is aangebracht tussen de twee soorten, kabeljauw en heek. Vandaar onze stem tegen.

Souchet (NI)
De Commissie stelt zich autistisch op in de kwestie van de schaarser wordende kabeljauw en heek. Vervreemd van de werkelijkheid stelt ze de verkeerde diagnose en neemt ze dientengevolge de verkeerde beslissingen.
Laat ik beginnen met de verkeerde diagnose. Het is waar dat de kabeljauwbestanden in bepaalde visserijgebieden kwetsbaar zijn geworden, maar de oorzaak kan niet alleen aan de overbevissing worden toegeschreven. Er moet met vele andere factoren rekening worden gehouden. De heekbestanden bevinden zich in een specifieke situatie die afwijkt van die van de kabeljauwbestanden. Heek heeft een veel kortere biologische cyclus. Het herstel van de heekbestanden is al begonnen en de maatregelen die de Commissie voorstelt zullen de cyclus juist geheel verstoren in plaats van herstellen.
Vervolgens neemt de Commissie de verkeerde beslissingen. Wij zijn al jaren voorstander van het beheer van de TAC in het kader van de MOP's en wij juichen deze maatregel dan ook toe. De jaarlijkse veranderingen moeten echter worden beperkt tot de percentages die voor de betrokken vissers toelaatbaar zijn.
In de voorgestelde structurele maatregelen is geen rekening gehouden met de economische en sociale gevolgen voor de verschillende betrokken beroepen. Deze maatregelen worden gekenmerkt door dezelfde Malthusiaanse gedachte als het voorstel voor de hervorming van het GVB. Ze zijn dan ook volkomen ontoelaatbaar.

Varela Suanzes-Carpegna (PPE-DE)
Nu amendement 1 (het amendement-Varela, dat in de Visserijcommissie was goedgekeurd) door het Parlement is verworpen, klinkt artikel 1 van het Commissievoorstel weer geheel als voorheen, wat betekent dat heek erin is opgenomen, en dat er gesproken wordt van een biomassa van 165.000 ton als voorzorg. De juistheid van die doelstelling werd door de meest recente aanbevelingen in twijfel getrokken - er wordt dan gesproken over 145.000 ton. De Commissie zelf heeft tijdens vergaderingen van de werkgroep heek gezegd dat 125.000 ton als doelstelling acceptabel zou kunnen zijn. Wij kunnen dus niet stemmen voor een voorstel waarin heek is opgenomen en dat de biomassa-doelstelling op 165.000 ton stelt. Er zit trouwens een contradictie in het verslag-Stihler, aangezien de rapporteur zelf in haar motivering erkent dat deze doelstelling van 165.000 ton 'te hoog? is (biomassa-doelstellingen). In haar conclusie bevestigt ze dat 'er met betrekking tot de doelstelling voor heek enige flexibiliteit kan worden betracht?.
Daar staat tegenover dat het Parlement een aantal amendementen heeft aangenomen die het Commissievoorstel verbeteren. Die amendementen hebben we zelf gesteund, en hoewel ze onvoldoende zijn, kunnen we nu niet meer tegen het verslag stemmen en op die wijze deze zelfde amendementen afwijzen. Dat is de reden waarom we ons van stemming onthouden hebben.

Keppelhoff-Wiechert (PPE-DE)
De rapporteur, mevrouw Ayuso, heeft een tekst opgesteld die tegemoetkomt aan het voorstel voor een compromis tussen de Raad en de Commissie over de kwestie van uit landbouwproducten vervaardigde ethylalcohol.
Als dit onderwerp in Straatsburg als urgente kwestie wordt geagendeerd, bestaat de kans dat na de stemming eindelijk een besluit kan worden genomen! Alleen dan kunnen wij de landbouwers en de traditioneel kleinschalige distilleerderijen de dringend noodzakelijke zekerheid qua planning bieden.
Het is niet reëel de producenten van alcohol uit landbouwproducten te discrimineren door wel alcohol uit landbouwproducten maar geen synthetische alcohol te reguleren. Daarom hebben wij deze kwestie weken geleden terugverwezen naar de Landbouwcommissie. De tekstuele wijziging in het nieuwe Commissievoorstel stelt de lidstaten eindelijk in staat eigen nationale aanvullende regelingen te treffen. Alleen hierdoor kunnen de kleine distilleerderijen in de EU overleven.
De verbouw van aardappelen en graan voor de productie van alcohol en de kleinschalige fruitteelt voor eigen gebruik verzekeren het voortbestaan van de waardevolle cultuurlandschappen, die zonder aanvullende nationale regelingen ernstig bedreigd zouden worden.

Klaß (PPE-DE)
De Landbouwcommissie van het Europees Parlement heeft met eenstemmigheid besloten over de GMO voor ethylalcohol uit landbouwproducten. Ik verwerp een GMO voor alcohol uit landbouwproducten en pleit voor een 'lichte regeling?. Daarom steun ik het compromisvoorstel van het Spaans voorzitterschap in zijn geheel, dat wil zeggen, zonder steunartikelen.
Het verdwijnen van de huidige regeling in Duitsland en de creatie van nieuwe steunmogelijkheden in de vorm van betalingen op basis van een bepaalde oppervlakte, zou duiden op een geheel nieuw uitgangspunt dat geen doeltreffend steuninstrument of financiële gelijkwaardigheid oplevert. De productie van alcohol uit landbouwproducten betekent voor een groot aantal boerenfamiliebedrijven een extra inkomstenbron en een tweede pijler onder het bedrijf.
Het gaat niet alleen om fruit en de onderhoud van de cultuurlandschappen - het gaat ook om de belangen van de vele kleine en middelgrote ondernemingen, om boerenfamiliebedrijven die afhankelijk zijn van de distilleerderij als belangrijke aanvullende inkomstenbron. Daarom verzoek ik de Commissie het Spaanse compromisvoorstel en het standpunt van het EP over te nemen.

Banotti (PPE-DE)
Ik heb vóór de gezamenlijke resolutie gestemd, hoewel het Verdrag van Nice in Ierland nog niet is geratificeerd. Zolang er geen nieuw referendum wordt gehouden, zitten we met dit juridische probleem.

Berthu (NI)
In zijn resolutie over de voorbereiding op de Europese Top van Sevilla (21 en 22 juni 2002) heeft het Europees Parlement zojuist opgeroepen tot een "gecommunautariseerd" Europees immigratiebeleid op basis van de bepalingen van het Verdrag van Amsterdam.
Wat deze kwestie betreft is er sprake van een ernstige misvatting. De situatie van de immigratie in Europa loopt weliswaar uit de hand, maar dat komt niet door een gebrek aan supranationaal beleid op dit terrein. Geruime tijd hebben de lidstaten en de Commissie nagelaten om de nadruk te leggen op de veiligheid van de burgers en de beheersing van de immigratiestromen. Het is nu onontkoombaar dat de illegale immigratie wordt bestreden en de legale immigratie wordt gereguleerd.
Bij de lidstaten en de Commissie lag de prioriteit bij het ongecontroleerde verkeer van goederen en personen, de afschaffing van de interne grenzen, de welwillendheid jegens asielzoekers zelfs als die misbruik van de situatie maakten en de overtuiging dat massale immigratie het antwoord vormde op onze demografische problemen.
Het is nu duidelijk waartoe dit alles geleid heeft. We moeten de oplossing echter niet zoeken in een supranationaal immigratiebeleid dat op verkeerde prioriteiten is gestoeld. Als begin van de oplossing moeten we onze prioriteiten verleggen. We hebben in dit opzicht nog een lange weg te gaan.

Bordes en Cauquil (GUE/NGL)
In de gezamenlijke resolutie over de Europese Raad van Sevilla wordt er nogmaals van uitgegaan dat de grote internationale instellingen zoals de VN en de NAVO de rol van brandweerman op zich nemen bij de verschillende brandhaarden, zoals in het Midden-Oosten en aan de Indiaas-Pakistaanse grens.
Helaas is bij alle recente conflicten duidelijk geworden dat deze internationale instellingen een instrument zijn van de grootmachten, die ze slechts gebruiken om hun beleid te verwezenlijken. Deze grootmachten zijn er in eerste instantie bij gebaat dat hun dominante positie in de wereld behouden blijft.
De brandweerlieden zijn dus pyromanen en verdienen ons vertrouwen derhalve niet.
De overige perspectieven in deze resolutie over de toekomst van Europa dienen geenszins de belangen van de volkeren op dit continent.
In deze resolutie wordt vrijwel geen aandacht besteed aan het sociale aspect. Er wordt hooguit verwezen naar de levenslange opleiding, maar de Europese werknemers hebben meer baat bij gegarandeerd werk gedurende de loop van hun werkzame leven. In feite biedt de resolutie op sociaal vlak alleen maar nieuwe bedreigingen voor de werknemers. Zo wordt er een lans gebroken voor de "openstelling van de markten en de publieke diensten" ten behoeve van het particuliere kapitaal.
Er zal zeker geen humanitaire oplossing voor de immigratieproblemen worden gevonden als bijvoorbeeld door middel van de extra inzet van Europese grenswachters de toegang tot Europa wordt afgesloten, zoals in de resolutie wordt voorgesteld.
Wij hebben ons van stemming over deze resolutie onthouden.

Figueiredo (GUE/NGL)
Wij hebben tegen deze gemeenschappelijke resolutie gestemd omdat daarin onaanvaardbare standpunten worden verwoord, vooral als het gaat om de aanhoudende druk op het Ierse volk om het Verdrag van Nice te ratificeren. Die ratificatie wordt onterecht in verband gebracht met de uitbreiding. Verder wordt er op aangedrongen dat er tussen de EU en de NAVO een akkoord tot stand wordt gebracht over het gebruik van middelen en operationaliteit binnen het kader van het gemeenschappelijk veiligheids- en defensiebeleid. Onaanvaardbaar is ook dat men nu sneller een communautair immigratie- en asielbeleid wil doorvoeren, en dat dit beleid nog restrictiever zal zijn dan dat van verschillende lidstaten.
Wat we zouden moeten doen - en dat wordt in de resolutie van de GUE/NGL ook voorgesteld - , is extra aandacht besteden aan de sociale en economische cohesie tussen de lidstaten. We moeten daarvoor het economisch en monetair beleid herzien, met name het stabiliteitspact, en de liberalisering en de deregulering stopzetten. We moeten daarnaast aandacht besteden aan de sociale dimensie van de uitbreiding van de Europese Unie, en met meer slagkracht optreden als het gaat om initiatieven ten gunste van de zich ontwikkelende landen. Tot slot moeten we harder werken aan het bevorderen van de vrede, waarbij de verdediging van het Palestijnse volk een prioriteit is.

Sudre (PPE-DE)
Aan het einde van een zeer positief Spaans voorzitterschap zal tijdens de afsluitende Europese Raad van Sevilla met name gesproken worden over de bestrijding van de illegale immigratie, de uitbreiding en de toekomst van de Unie. Voorzitter Valéry Giscard d'Estaing zal de balans opmaken van de werkzaamheden van de Conventie tot dusver.
Tijdens de Raad Algemene Zaken die gisteren in Luxemburg werd gehouden is duidelijk geworden welk onbegrip er bestaat over de voorstellen voor de hervorming van het GVB in de landen waarin deze sector een belangrijke economische, sociale en culturele rol vervult. Wij gaan ervan uit dat de vijftien lidstaten zich rationeel en gematigd zullen opstellen en onderling goed zullen overleggen. Tijdens de Europese Raad moet het vraagstuk van de illegale immigratie in het bredere kader van het gemeenschappelijk asiel- en immigratiebeleid worden behandeld. Het accent moet worden gelegd op het gezamenlijk beheer van de buitengrenzen van de vijftien lidstaten en op de opname van het migratiebeleid in de externe betrekkingen van de Unie. Er moet aan de verwachtingen van de burgers worden voldaan, maar zonder demagogie. Gezien de ernst van de situatie dient er standvastig te worden opgetreden.
Tijdens het Spaanse voorzitterschap is er veel vooruitgang geboekt met de onderhandelingen over de uitbreiding. Dinsdag is gebleken welke zorgen vertegenwoordigers van de landbouw en het platteland zich maken. Het is dus van buitengewoon groot belang dat de dialoog wordt aangegaan alvorens er beslissingen worden genomen die het leven van miljoenen Europeanen beïnvloeden.
(Overeenkomstig artikel 137, lid 1 van het Reglement is deze stemverklaring ingekort)

Vachetta (GUE/NGL)
De Europese topbijeenkomsten vormen een uitmuntend onderwerp voor discussie. Aan deze hoogmissen van de EU doen geen vertegenwoordigers mee die via algemene verkiezingen zijn gekozen. Burgers zijn tijdens deze ontmoetingen zo mogelijk nog minder welkom, terwijl er in het grootste geheim gesproken wordt over de toekomst van 380 miljoen mensen. De Top van Sevilla vormt na die van Genua, Nice en Brussel de zoveelste trieste illustratie van het democratische bankroet dat kenmerkend is voor de Europese eenwording. Op politiek en ideologisch gebied zullen de ideeën van liberaal rechts en extreem-rechts de boventoon voeren. De extreem-rechtse partijen voelen zich sterk na hun recente electorale successen in Frankrijk en Nederland en hebben Europa in de ban weten te krijgen van hun populistische ideeën en xenofobe demagogie, met name op het gebied van de immigratie en het asielrecht. Ze zijn er enkel op uit om het fort Europa te versterken, terwijl voor de aanpak van de mensenhandel, maffia en illegalenproblematiek juist een beleid moet worden gevoerd van open grenzen, regulering van de illegalen en gelijke sociale en burgerrechten voor nationale onderdanen en buitenlanders. De immigranten en asielzoekers vormen een goedkope zondebok voor de bevolking die het slachtoffer is geworden van het liberalisme en de kapitalistische globalisering. Achter de hysterie jegens immigranten, die door de staatshoofden is georganiseerd, gaan de ware ideeën van de Top van Sevilla, de antisociale Top van Barcelona en de neokoloniale Top van Madrid schuil. In deze gezamenlijke resolutie worden deze ideeën onderschreven.

van der Laan (ELDR)
Ik ben blij dat het Parlement paragraaf 49 met een overweldigende meerderheid heeft goedgekeurd. In deze paragraaf wordt aangegeven dat we het betreuren dat de Amerikaanse Senaat een wetsvoorstel heeft aangenomen waardoor het mogelijk wordt dat de VS door middel van geweld voorkomen dat hun burgers door het Internationaal Strafhof worden berecht. De overweldigende steun voor deze paragraaf (er waren 385 leden vóór) geeft aan dat D66 er goed aan heeft gedaan deze kwestie in het Parlement aan de orde te brengen, omdat het welslagen van het Internationaal Strafhof een Europese aangelegenheid is.
Ondanks deze en andere belangrijke standpunten waarmee ik het eens ben, twijfel ik of ik wel voor moet stemmen wegens de volgende passage: '6. Benadrukt dat de ratificatie van het Verdrag van Nice door alle lidstaten bevorderlijk is voor het doen slagen van het uitbreidingsproces?.
Het is feitelijk onjuist te beweren dat ratificatie van het Verdrag van Nice bevorderlijk is voor het uitbreidingsproces. Tijdens de Top van Nice hebben onze regeringsleiders ervoor gekozen om Europa iets minder democratisch en minder efficiënt te maken. Door bovendien het pad van het intergouvernementalisme (en dus van minder transparantie) verder te volgen leidt het Verdrag van Nice Europa ons precies de verkeerde kant op.
(Ingekort overeenkomstig artikel 137, lid 1, van het Reglement)

Sörensen (Verts/ALE).
Voorzitter, ik heb natuurlijk vóór het verslag-Brok gestemd, maar ik betreur dat de resultaten en de aanbevelingen van het Commissie rechten van de vrouw niet zijn opgenomen in het verslag zelf en enkel via amendementen zijn binnengeslopen.
We moeten toch beseffen dat de helft van de mensen in de kandidaatlanden vrouwen zijn. We hebben deze landen weinig of niets te bieden: geen geld, geen onmiddellijke perspectieven op veel jobs of andere zaken. Wat hebben we wel te bieden? Het acquis communautaire, het gelijke-kansenbeleid voor vrouwen, en ik vind het spijtig dat dat te weinig aan bod is gekomen. Dit is een conditio sine qua non. Dit moeten wij opnemen, ik kan het niet anders zeggen. Ik hoop dat de resultaten van vandaag en de amendementen in het debat over de uitbreiding zullen worden meegenomen en dat het debat rond de gelijke kansen voor vrouwen zal worden voortgezet.

Fatuzzo (PPE-DE).
Mijnheer de Voorzitter, ik beperk mij tot één stemverklaring, in de hoop dat het Voorzitterschap deze tenminste laat staan en niet schrapt.
Ik heb voor het verslag-Brok gestemd en als lid van de interparlementaire delegatie EU/Bulgarije wil ik iets preciseren. In de toelichting van de Franse versie staat een vertaalfout. In de oorspronkelijke Engelse tekst staat namelijk: 'Bulgarije vervult de criteria van Kopenhagen?, en in het Frans staat: 'probeert ?.te vervullen?.
Verder moet mijns inziens een politiek besluit worden genomen en worden vastgesteld dat alle kandidaat-landen van Midden- en Oost-Europa tegelijk lid mogen worden van de Europese Unie, en degenen die in economisch opzicht achter lopen, na hun toetreding speciale steun zullen ontvangen. Mijns inziens is het een politieke fout niet alle kandidaat-landen tegelijk te aanvaarden. Vooral wat Bulgarije betreft ben ik bezorgd dat de sluiting van de reactoren 3 en 4 van Kozloduj ernstige schade zal berokkenen aan de Bulgaarse bevolking, en aan met name ouderen, werklozen en jonge werkzoekenden.

Alyssandrakis (GUE/NGL)
De Communistische Partij van Griekenland heeft herhaaldelijk verklaard dat de uitbreiding van de EU geen kwestie is van liefdadigheid noch van historische noodzaak. De uitbreiding is een klassiek verschijnsel van imperialistisch expansionisme, waarvoor na de omverwerping van het socialistisch systeem in Europa en de ontbinding van de Sovjet-Unie een vruchtbare bodem was ontstaan. Men wil machteloze, kleine landen onder de paraplu brengen van de West-Europese pool van het internationaal imperialistisch systeem. Zoals uit de tekst van de resolutie van het Europees Parlement blijkt. houdt de uitbreiding gelijke tred met de expansie van de NAVO naar het Oosten.
Het toetredingsproces doet denken aan een annexatie met koloniale trekjes. In feite betekent dit niet meer dan dat de nationale rijkdommen van deze landen in handen worden gelegd van het West-Europees kapitaal, en worden aangepast aan de kapitalistische herstructurering (het befaamde 'acquis communautaire?). Heel hun staatsvermogen wordt geroofd en de verworvenheden van het socialisme worden afgeschaft, in samenwerking met plaatselijke maffiosi en met alle fatale gevolgen van dien voor de talloze kleine landbouwbedrijven in de kandidaatlanden.
Wat met name de toetreding van Cyprus betreft, heeft onze partij tijdig gewaarschuwd dat het met het besluit van Helsinki gemakkelijker zou worden de tweedeling van het eiland erdoor te krijgen. Helaas bevestigen de gebeurtenissen van met name de laatste maanden ons gelijk. Het kandidaatschap van Cyprus is een chantagemiddel en heeft de Turkse onverzettelijkheid alleen maar groter gemaakt. De positieve verwijzingen in het verslag naar één soevereine staat veranderen niets aan de bovengenoemde realiteit.
Daarom hebben de Europese afgevaardigden van de Communistische Partij van Griekenland tegen het verslag gestemd.

Berthu (NI).
In het verslag-Brok worden de lidstaten en kandidaatlanden aangespoord alles in het werk te stellen om de toetredingsonderhandelingen voor het einde van dit jaar af te ronden, zodat de toetredingsverdragen nog voor april 2003 kunnen worden ondertekend met het oog op de komst van tien nieuwe lidstaten in 2004. Wij kunnen ons geheel in deze werkwijze vinden.
Tijdens de Raad van Berlijn van 1999 ging men ervan uit dat er in 2002 zes kandidaatlanden tot de Unie zouden toetreden. Het is nu 2002 en er is nog geen enkel land toegetreden. Wij kunnen zo niet doorgaan. De laatste hinderpalen moeten worden weggenomen, zonder dat we evenwel de realiteit uit het oog mogen verliezen. Ik zal dit punt in mijn stemverklaring over het verslag-Böge verder uiteenzetten.
In ieder geval zitten we met ten minste één oneigenlijk probleem: de Ieren hebben geweigerd het Verdrag van Nice te ratificeren. Ook als het Ierse volk dit slechte Verdrag in een tweede referendum wederom zou verwerpen (ondanks de manoeuvre die tijdens de Raad van Sevilla wordt voorbereid om het Ierse volk te verleiden met een bedrieglijke verklaring over het respecteren van de Ierse militaire neutraliteit), dan nog hoeft de uitbreiding geen gevaar te lopen. In dat geval dienen de betreffende passages uit het Verdrag van Nice gewoon te worden opgenomen in een toekomstig toetredingsverdrag. Dat is overigens een mooie gelegenheid om de Verdragen te herzien, want dat kan zeker geen kwaad.

Bordes en Cauquil (GUE/NGL)
De ontmanteling van de publieke diensten; industriële herstructureringen die de werkloosheid in met name Tsjechië, Slowakije, Litouwen en Polen flink zullen opstuwen; de sluiting, vroeg of laat, van de energiebronnen in Litouwen, Estland en Bulgarije, met alle dramatische sociale en economische gevolgen van dien; de geplande sluiting van miljoenen landbouwbedrijven in Polen, Slovenië en Hongarije, waardoor de vele boeren die dankzij deze bedrijven een weliswaar mager bestaan leiden, werkloos zullen worden; een beleid dat overal gericht is op vermindering van de landbouwproductie door de Europese autoriteiten.
Dit is de rampzalige balans die voor de kandidaatlanden - met name wat betreft hun arbeiders in de steden en op het platteland - kan worden opgemaakt.
De autoriteiten van de Europese Unie zijn evenwel verheugd over deze balans, want de belangrijkste Europese tabakproducent Bulgartabak, zal worden geprivatiseerd, terwijl de privatisering van de banken, verzekeringsbedrijven, telecombedrijven en industrieën gestaag vordert. Dit geldt overigens ook voor de privatisering van de buitenlandse directe investeringen. De landen van Midden- en Oost-Europa worden dus stelselmatig geplunderd door de grote, met name West-Europese kapitaalbezitters. Het consortium van welgestelde landen die tezamen de EU vormen laat zich met name leiden door de toegenomen winstperspectieven voor hun grote ondernemingen in de industriële en financiële sector.
Met onze tegenstem willen wij ons niet verzetten tegen de opname van deze landen in de Europese Unie, maar wel protesteren tegen de wijze waarop de Unie zich laat leiden door het grote kapitaal.

Esclopé (EDD)
Wij hebben onze stem uitgebracht tegen het verslag-Brok over de uitbreiding. Uiteraard zijn wij geen tegenstander van de opname van nieuwe landen in de Unie. Toch zijn wij terughoudend over de wijze waarop de onderhandelingen momenteel worden gevoerd. Wij maken ons verder zorgen over de druk die de omzetting naar het communautair acquis met zich meebrengt voor de kandidaatlanden. Afhankelijk van de taalversie gaat het om 70.000 tot 90.000 pagina's tekst. Op het gebied van de landbouw, de volksgezondheid en het milieu moet er aan enorme uitdagingen het hoofd worden geboden. Het is bovendien niet rechtvaardig dat de toetreding van deze landen afhankelijk is gemaakt van de strikte naleving van de regelgeving wat betreft de bescherming van de biodiversiteit. Laten we niet vergeten dat deze landen naar ons toekomen om de vrede op het Europese continent te waarborgen, hun infrastructuur te ontwikkelen en de economische vertraging die ze hebben opgelopen in te halen. Dat mogen we onder geen beding vergeten.

Martin, David (PSE)
Ik verwelkom het verslag van de heer Brok, waaruit blijkt dat er werkelijk voorgang is geboekt bij het uitbreidingsproces.
Het is nu echt mogelijk geworden dat in 2004 tien nieuwe lidstaten toetreden en deelnemen aan de Europese verkiezingen dat jaar. Het lijkt nu ook mogelijk dat Roemenië en Bulgarije in 2007 toetreden.
Wat we nu nodig hebben om de vaart erin te houden is politieke wil en compromissen van alle kanten. Kopenhagen zou wel eens een historische mijlpaal kunnen worden.

Meijer (GUE/NGL)
. De uitbreiding loopt minder voorspoedig dan de meest uitgesproken voorstanders daarvan in oost en west hadden gehoopt. Vier lidstaten, Duitsland, het Verenigd Koninkrijk, Nederland en Zweden willen eerst een sanering van de landbouwfondsen en de regionale fondsen. Door Duitsland en Oostenrijk worden eisen gesteld ten behoeve van de verdreven Duitstaligen uit Tsjechië en Polen, en maatregelen genomen tegen toestroming van migranten uit het oosten. Polen, Tsjechië en Bulgarije willen met EU-geld snelwegen dwars door natuurgebieden bouwen. Er wordt gefluisterd dat een verkiezingsoverwinning voor de vroegere premier Meciar in Slowakije dat land buiten de eerste golf van toetredingskandidaten zal plaatsen. Sluiting van gevaarlijke kerncentrales in Litouwen, Slowakije en Bulgarije komt er alleen als de EU dat betaalt. Het oosten blijft arm doordat het goedkope landbouwproducten en mijnbouwproducten exporteert, en dure technologie moet importeren. In bestaand EU-gebied oogsten politieke partijen die weinig voelen voor solidariteit met economisch zwakkere staten en die de uitbreiding met nieuwe lidstaten vooral in verband brengen met hogere kosten en de toestroom van migranten, de sympathie van veel kiezers. Een grote toetredingsgolf in 2004 wordt daarom steeds onwaarschijnlijker. Wegens een aantal positieve punten zou ik desondanks voor dit verslag hebben kunnen stemmen, maar het toegevoegde pleidooi voor uitbreiding van de NATO maakt het voor mij uiteindelijk onaanvaardbaar.

Queiró en Ribeiro e Castro (UEN)
We horen hier vaak spreken in naam van Europa. Dat gebruik van het woord Europa is natuurlijk onjuist: in de EU zijn we maar met zijn vijftienen. Het continent Europa omvat veel meer staten, volkeren en naties dan alleen maar die vijftien. We wijzen hierop om zo duidelijk te maken welk perspectief wij in dit debat innemen. De uitbreiding is een absolute noodzaak: dit beleid vertegenwoordigt een eerste prioriteit en we kunnen nu niet meer terug. Uiteraard krijgen we daarbij met uitdagingen en problemen te maken, maar we moeten die uitdagingen aanvaarden en die problemen oplossen. Dat is tenslotte het doel van het Europees project; alleen als de Unie uitbreidt heeft ze zin. Voor ons is een verenigd Europa essentieel, en alle andere onderwerpen op de politieke agenda moeten daaraan ondergeschikt worden gemaakt. Juist daarom verwerpen wij de hardnekkige institutionele fantasieën van collega's die van het federalistische credo een religie maken en de in Brussel geconcentreerde macht aanbidden als was het een god. Ze willen alles regelen - niet alleen de toekomst, maar zelfs het verleden. Op die wijze roepen zij onnodig weerstanden en gevaarlijke spanningen op. We mogen niet vergeten dat de Unie niet opgezet is opdat we onze neus in elkaars zaken steken. Het gaat om samenwerking, wederzijds respect, en het bundelen van energie.

Raschhofer (NI)
. (DE) De uitbreiding moet niet zo spoedig, maar zo goed mogelijk worden voorbereid. Op belangrijke punten is het verslag onder de maat. Wij hebben ons echter van stemming onthouden, daar het ook voorstellen bevat die wel met onze standpunten stroken.
In artikel 50 wordt met geen woord gerept over de Tsjechische strafvrijstellingswet van 1946. In 1999 heeft het Parlement met betrekking tot de Benes-decreten vastberaden de opheffing van deze wet geëist. In dat opzicht betekent de huidige tekst een stap terug.
Wel zijn wij verheugd over de vermelding van de sluitingsdata voor de kerncentrales Ignalina, Bohunice en Kozloduj. Wat Temelin betreft, stelt het verslag teleur als men bedenkt dat het Europees Parlement vorig jaar nog een internationale conferentie heeft bepleit voor stillegging.
Amendement 45 betreft de hervorming van het GLB en komt tegemoet aan een jarenlang gekoesterde wens van de delegatie van de Vrijheidspartij. Ook staan wij positief tegenover het amendement over het programma voor steun aan de grenslanden.

Schmid, Herman en Seppänen (GUE/NGL)
Aangezien we voor de uitbreiding van de EU zijn, waarbij de bevolking van de kandidaat-lidstaten uiteindelijk over het lidmaatschap beslist, hebben we voor het verslag gestemd.
Bepaalde onderdelen van het verslag kunnen we echter niet steunen.
Ten eerste de brede steun voor de toenadering tussen de kandidaat-lidstaten en de NAVO en de verwijzing naar de NAVO als een belangrijk element voor de veiligheid en stabiliteit van Europa.
Volgens ons is de rol van de NAVO veel gecompliceerder. Daarom zouden wij het verstandiger hebben gevonden deze discussie buiten het verslag te houden.
Ten tweede hebben wij tegen alle amendementen in paragraaf 50 gestemd, omdat de Benes-decreten een vertaling zijn van de besluiten die de Geallieerden in Potsdam hebben genomen. Deze besluiten zorgden ervoor dat de Duitsers die altijd al in Duitsland hadden willen wonen en daarom de niet-Duitse bevolking probeerden te onderdrukken, werden verbannen. Deze verbanning verdient steun ook al zitten we tot op de dag van vandaag met de juridische gevolgen. Of juist daarom.

van der Laan (ELDR)
Als fervent maar kritisch voorstander van het uitbreidingsproces vond ik dat ik tegen het verslag-Brok over de voortgang van de kandidaat-lidstaten moest stemmen.
Ten eerste vermeldt het verslag-Brok ten onrechte dat de kandidaat-lidstaten nog steeds voldoen aan de politieke criteria die in 1993 in Kopenhagen zijn geformuleerd. Dat is onjuist. Als het Parlement de landenverslagen van de Commissie serieus nam, zouden we de talrijke voorbeelden van corruptie, discriminatie van minderheden, het gebrek aan bescherming van de mensenrechten en de zwakke rechtsstelsels in een aantal landen niet kunnen negeren. Ik ben van mening dat mensenrechten en de rechtsstaat bij het debat over de uitbreiding de hoogste prioriteit van het Parlement dienen te krijgen. Daarom beschouw ik het verslag, waarin de problemen die op dit gebied nog steeds bestaan, expliciet worden ontkend, als onaanvaardbaar.
Ik ben blij dat er amendementen zijn aangenomen waarin de absolute prioriteit van de politieke criteria wordt onderstreept, zoals in mijn eigen amendementen op het advies van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken. Het Parlement moet nu zijn eigen woorden serieus nemen en uitvoerig kijken naar de mensenrechtensituatie in de kandidaat-lidstaten.
(Ingekort overeenkomstig artikel 137, lid 1, van het Reglement)

Berthu (NI)
Bij het opstellen in Berlijn van de financiële vooruitzichten voor de periode 2000-2006 is rekening gehouden met de toetreding van zes nieuwe lidstaten vanaf 2002. In feite zouden er wel eens tien nieuwe lidstaten kunnen toetreden. Er is evenwel voor gekozen om te wachten tot 2004 teneinde te voorkomen dat de Unie door de nieuwe lidstaten overbelast zal raken. Wij kunnen ons vinden in dit streven naar evenwicht. Op deze manier kunnen de financiële vooruitzichten in ieder geval onder het plafond van 1,27% van het BBP van de lidstaten blijven.
Wij zijn verder ingenomen met de constatering in het verslag-Böge dat de bedragen die in het kader van het GLB voor de nieuwe lidstaten zullen worden vrijgemaakt, geleidelijk aan zullen worden aangepast. Er moeten immers geen plotselinge wijzigingen in het GLB plaatsvinden. Het landbouwbeleid moet echter wel worden omgevormd in een "duurzaam GLB" (zie mijn stemverklaring over het verslag-Olssen).
Wij zijn daarentegen teleurgesteld over de beperkte inspanningen van de lidstaten die momenteel van de structuurfondsen en het Cohesiefonds profiteren. Ze zouden moeten begrijpen dat deze kredieten noodzakelijkerwijze voor de landen in Midden- en Oost-Europa moeten worden vrijgemaakt. Het huidige Cohesiefonds moet natuurlijk verdwijnen. Dit fonds was namelijk bedoeld om de toegang van de betreffende landen tot de euro te vereenvoudigen en deze doelstelling is inmiddels gerealiseerd.

Colom i Naval (PSE)
Ik heb voor gestemd, maar wil toch duidelijk maken dat ik me heb verzet tegen paragraaf 16, en dat ik het betreur dat die is goedgekeurd. Om van de kandidaatlanden te eisen dat ze voor het einde van de lopende maand juni OLAF-vestigingen openen lijkt mij absurd, en het komt voor die landen eigenlijk neer op een belediging. Het is bovendien een eis die ze niet kunnen nakomen.
Zulke vestigingen zijn er ook niet in de huidige lidstaten, en het is niet bekend welke bevoegdheden OLAF buiten de EU heeft: OLAF is alleen bevoegd onze eigen instellingen te controleren. We hebben hier dus te maken met een absurditeit die in dit verslag niet past.

Meijer (GUE/NGL)
. In 1989 beschouwde West-Europa zich als winnaar van een langdurig conflict. Die overwinning zou bekroond worden met de inlijving van het oosten. Veel inwoners van het oosten wilden dat wel, in de verwachting van grote financiële steun en naderende rijkdom. Nu 2004 dichterbij komt blijkt hoe moeilijk de toetreding van nieuwe lidstaten is. Veel van die moeilijkheden hebben te maken met geld. Onze landbouwpolitiek, die de schaalvergroting bevordert en de voedselprijzen kunstmatig laag houdt om looneisen van de werknemers af te remmen, wordt onbetaalbaar als de kleine boeren in Polen mogen meedoen. Onze regionale fondsen, die geld vanuit de rijke lidstaten via de bureaucratie in Brussel voor een groot deel terugpompen naar diezelfde rijke lidstaten, zouden op grond van de huidige criteria vrijwel volledig ten goede moeten komen aan nieuwe lidstaten, vooral ten koste van gebieden in Spanje, Portugal en Griekenland die nu nog de armste zijn. De voor de toetreding gereserveerde gelden worden over een veel groter aantal kandidaatleden verdeeld dan aanvankelijk was voorzien. Straks zal er geen geld meer zijn om terwille van propagandadoelen rond te pompen tussen de rijke lidstaten. Arme lidstaten wil ik net als de rapporteur best beschermen tegen een rol als nettobetaler, maar nieuwkomers zonder meer van betalingen vrijstellen om ze binnen te lokken, lijkt me overdreven.

Bordes en Cauquil (GUE/NGL)
De leidende instanties van de Europese Unie zijn ingenomen met de resultaten die ze hebben geboekt, maar de situatie in de kandidaatlanden in Midden- en Oost-Europa kan niet anders dan zorgwekkend worden genoemd. In dit verslag wordt geconstateerd dat er in de grensregio's "sprake is van een ongekend welvaartsverschil dat soms een factor 10 bedraagt". Deze helaas realistische situatie dient een bepaald doel en daar wordt niet geheimzinnig over gedaan.
De Commissie heeft reeds geaccepteerd om deze regio's en hun bedrijvigheid flink te subsidiëren. Ze gaat er namelijk vanuit dat de huidige grensregio's van de EU arme werknemers zullen aantrekken uit de landen die zullen toetreden. De rapporteur constateert in zijn verslag dat het slechts om een "een druppel op een gloeiende plaat" gaat. Deze subsidies komen echter niet ten goede van de arme bevolking van Midden- en Oost-Europa, maar van de rijke regio's en hun ondernemingen. Wij vragen ons dan ook af op grond waarvan de rapporteur voorstelt om de subsidies aan de grensregio's te verhogen en de zogenaamde overgangsmaatregelen goed te keuren. Deze situatie zal namelijk het vrije verkeer binnen de Unie van werknemers uit de nieuw toegetreden lidstaten belemmeren. De burgers uit de nieuwe landen zullen dus beperkingen ondervinden en derhalve een tweederangspositie innemen. Om die reden hebben wij uiteraard tegen dit verslag gestemd.

Markov (GUE/NGL)
. (DE) Mijn fractie steunt het verslag van collega Sommer aangezien hij zich gericht heeft op de specifieke problemen waarmee 33 miljoen inwoners in 23 grensregio's van de Europese Unie te maken zullen krijgen na de toetreding van de Midden- en Oost-Europese landen. Ook doet het ons deugd dat een aantal voorstellen van de Confederale Fractie Europees Unitair Links/Noords Groen Links in het verslag is opgenomen. Zo is bijvoorbeeld nadruk gelegd op de noodzaak meer middelen uit te trekken voor steun aan de KMO's en heeft men zich gevoegd naar de wens het EU-medefinancieringsaandeel op te schroeven om iets te doen aan het drastische verschil in ontwikkeling.
Wij zijn het eens met de opvatting van de rapporteur, die de oorspronkelijk door de Commissie gereserveerde middelen ten bedrage van 195 MEUR volstrekt ontoereikend acht en staan pal achter de eis aanvullende financiële middelen beschikbaar te stellen, temeer daar de momenteel beschikbaar gestelde middelen uit herschikkingen gefinancierd worden, terwijl de ministers van Financiën van diverse landen zich kunnen verheugen op de miljarden aan onbenutte en bijgevolg te retourneren middelen uit de structuur- en regiofondsen.
Wij betreuren het dat het niet gelukt is een eigen rechtsgrondslag erdoor te krijgen voor de ondersteuning van de grensregio's, temeer daar de mogelijkheid van een lange-termijnfinanciering van maatregelen hiermee wegvalt. Daarentegen verwelkomen wij de plannen in de richting van een betere aansluiting van de regionale verkeersstromen aan de TEN.
(Beknopte stemverklaring overeenkomstig artikel 137, lid 1 van het Reglement)

Ribeiro e Castro (UEN)
Het probleem van de grensregio's is een met de uitbreiding samenhangend probleem. Deze toewijzing is uiteraard onvoldoende - ze kan ook nooit voldoende zijn. Niettegenstaande die beperkingen moeten we toch vaststellen dat ze aan de regio's die binnen de toekomstige Europese Unie een 'geografische verschuiving zullen ondergaan? de aandacht geeft die ze verdienen. Deze regio's kunnen negatieve gevolgen ondervinden van de mededinging van hun nieuwe buren binnen de EU. Daarom hopen we dat we deze regio's kunnen stimuleren - op welke wijze dan ook, misschien wel door het beter gebruik van de beschikbare hulpmiddelen. We hopen ook dat de aldus gegenereerde dynamiek positieve gevolgen zal hebben voor de regio's die nu net buiten de grenzen van de EU liggen.

Markov (GUE/NGL)
. (DE) Mijn fractie stemt in met het verslag van collega Turco, die prima werk heeft afgeleverd. De structuurfondsen en het Cohesiefonds zijn uiterst belangrijke instrumenten van de Europese Unie die de armere regio's van de EU in staat stellen de ontwikkelingskloof ten opzichte van de welvarende regio's te slechten. Wij zijn van mening dat van al het EU-beleid deze steuninstrumenten het meest directe en zichtbare effect sorteren op de leefomgeving van de mensen. Daarom moeten zij onvoorwaardelijk deel blijven uitmaken van de toekomstige beleidsterreinen na de uitbreiding. De grensoverschrijdende solidaire ondersteuning van de zwakke door de sterke regio's is het zinnebeeld van de Europese eenwording. Om die reden keren wij ons tegen elke discussie om het regionaal en structuurbeleid, zelfs al zou het maar gedeeltelijk zijn, te renationaliseren. Een dergelijk plan ondermijnt het solidariteitsbeginsel en leidt tot onoverzienbare gevolgen.
Uiteraard zijn wij niet blind voor de ernstige problemen bij de verwezenlijking van het regionaal en structuurbeleid. Wij houden de Europese Commissie en de lidstaten hiervoor verantwoordelijk. Gezien de lage uitvoeringspercentages en de gestaag groeiende achterstanden (RAL), die in het jaar 2000 zijn opgelopen tot een duizelingwekkende hoogte van 112 miljard euro, wordt het tijd dat wij ons eens ernstig gaan bezinnen op de huidige procedures en structuren.
(Beknopte stemverklaring overeenkomstig artikel 137, lid 1 van het Reglement)

Marques (PPE-DE)
Ik wil mijn collega Maurizio Turco graag gelukwensen met het verslag dat hij ons voorlegt. Dit verslag draagt op een positieve wijze bij aan het debat over het cohesiebeleid, hoe we dit beleid kunnen aanhouden, en hoe we het kunnen versterken. Ik wil wel graag twee punten aanstippen die mij voor de nu gevoerde discussie van groot belang lijken:
we moeten blijven proberen de uitvoeringsprocedures voor de structuuracties te vereenvoudigen en te versnellen. Dat is een absolute voorwaarde als we willen dat deze acties zinvol en efficiënt zijn. Voor dat doel moeten we een adequate beoordeling en controle uitoefenen;
het beginsel van toegevoegde waarde moet gerespecteerd worden, omdat dit de garantie voor een consistent structuurbeleid vormt. Zo'n beleid moet ervoor zorgen dat de toegevoegde waarde van het communautair structuurbeleid doorwerkt in het regionaal en nationaal beleid.

Berthu (NI)
Rapporteur Olssen en de Commissie stellen voor om het huidige GLB geleidelijk aan open te stellen voor de nieuwe lidstaten, en wel gedurende een periode van tien jaar na hun toetreding. In de tussentijd zal er gewerkt worden aan een nieuw GLB dat voor alle lidstaten van toepassing zal zijn en dat om financiële en technische redenen in ieder geval niet voor 2006 in werking zal treden.
Ik denk dat een andere optie op korte termijn onhaalbaar is. Het is financieel niet haalbaar om de huidige regels in de Unie direct op alle lidstaten toe te passen. Een GLB van twee snelheden is op de langere termijn echter politiek niet haalbaar. Overgangsmaatregelen zijn onvermijdelijk, maar het mag niet zo zijn dat het gehele Europese platteland straks één grote administratieve en financiële gasfabriek wordt.
We moeten daarom de beginselen van het toekomstige GLB nu reeds bevestigen: kwaliteit, natuurbehoud, ondersteuning van de multifunctionaliteit en behoud van het sociale evenwicht op het platteland. Kortom, het gaat om de bescherming van een Europees landbouwmodel dat aan de grenzen moet worden beschermd en dat dus gefinancierd moet worden door de consument. Het landbouwmodel moet dus niet afhankelijk zijn van een voortdurend uitdijende communautaire begroting die door de belastingbetaler wordt gefinancierd.

Patakis (GUE/NGL)
Zoals uit de voorstellen voor de opname van nieuwe landen blijkt, wordt een poging gedaan de landen van Midden- en Oost-Europa op kolonialistische wijze in te lijven. Er zal in de praktijk geen sprake meer zijn van een gemeenschappelijk GLB en het landbouwbeleid in de nieuwe landen zal slechter zijn dan het beleid dat nu in de huidige lidstaten wordt gevoerd. De uitbreiding wordt een springplank voor de grote landbouwbedrijven van het Noorden om de rechtstreekse inkomenssteun af te schaffen en aan het 'acquis communautair? te onttrekken, hetgeen de vernietiging zal betekenen van cruciale landbouwsectoren in zowel de LMOE-landen als de EU-lidstaten.
Men probeert slechts markten te krijgen voor het kapitaal, en neokapitalistische landbouwmodellen op te leggen, met alle gevolgen van dien: marginalisatie van het boerenbedrijf en verandering van zijn sociale en milieubeschermende rol (ik verwijs hierbij, zonder verder commentaar, naar paragraaf 24 van het verslag).
De EU geeft de boeren van de LMOE-landen slechts kruimels en verandert deze landen tegelijkertijd in markten voor haar eigen producten, en niet omgekeerd zoals alom wordt verkondigd. Het gevolg is dat de landbouweconomie inkrimpt, kleine boerenbedrijven worden gerooid, en de werkgelegenheid en het sociaal-economisch weefsel de genadeklap krijgen.
De Communistische Partij van Griekenland is tegen de toetreding van ongeacht welke land tot de EU, daar toetreding indruist tegen het belang van de kleine boerenbedrijven en de volksmassa. Aangezien deze landen echter hoe dan ook lid zullen worden, moet men hen gelijke rechten toekennen. Ook moeten zij vanaf het eerste jaar van toetreding dezelfde subsidies krijgen en moeten de quota worden berekend aan de hand van de daadwerkelijke mogelijkheden en voedingsbehoeften van hun volkeren.

Wyn (Verts/ALE)
De heer Olsson heeft in zijn verslag het politieke en economische belang van de landbouw in alle MOE en de structurele veranderingen die in deze plattelandsgebieden nodig zijn, reeds aangegeven. Het is ook van cruciaal belang de landbouw en de levensmiddelenindustrie op één lijn te krijgen met de normen van de Europese Unie, met name als het gaat om hygiëne en veterinaire normen. Maar we moeten ook inzien dat in diverse kandidaat-lidstaten veel minder intensieve landbouwmethoden worden gehanteerd en plattelandsontwikkeling een veel prominentere plaats inneemt.
Om een positief signaal over de uitbreiding af te geven moeten we de kandidaat-lidstaten een gelijke stem geven bij de besprekingen over de toekomst van het landbouwbeleid. Ook moeten we ons concentreren op de kwestie van directe betalingen en het voorstel voor het gefaseerd invoeren van directe betalingen. Dit moet geen struikelblok voor de uitbreiding zijn. We zijn het erover eens dat de geleidelijke invoering van directe betalingen een plotselinge toevloed van fondsen zou voorkomen, met als eindresultaat overproductie, maar geleidelijke invoering zou ook leiden tot ongelijke behandeling van de nieuwe lidstaten tijdens de tienjarige overgangsperiode, wat zeer ontmoedigend voor hen zou zijn.
De EU dient duidelijk te maken dat er op de langere termijn een gemeenschappelijk landbouwbeleid voor alle lidstaten moet komen, waarbij alle spelers vanuit dezelfde beginsituatie starten.

Darras (PSE)
Ik steun dit verslag. Er wordt hierin immers gesproken over een vrijwillige verbintenis van de automobielindustrie ter verbetering van de overlevingskansen voor voetgangers en fietsers in geval van een botsing met een auto. Deze verbintenis is bovendien tijdelijk totdat er striktere en meer betrouwbare communautaire wetgeving voor in de plaats komt. In het verslag wordt in deze wetgeving voorzien.
Deze vrijwillige verbintenis van de verschillende automobielfabrikanten kan op vrij korte termijn worden gerealiseerd en tot concrete maatregelen leiden. Ik ben evenwel van mening dat op langere termijn de voetgangers en fietsers alleen door middel van een betrouwbare rechtsgrondslag in voldoende mate kunnen worden beschermd. Een kaderrichtlijn met een precies en realistisch tijdschema lijkt mij de juiste manier om een daadwerkelijk verkeersbeleid tot stand te brengen.
De vrijwillige verbintenis biedt onvoldoende garanties voor een serieus verkeersveiligheidbeleid. Als de partners besluiten zich terug te trekken is de overeenkomst immers van geen betekenis meer. Bovendien is een dergelijke overeenkomst onvoldoende transparant en verplicht ze de fabrikanten in feite tot niets.
Er zijn dus redenen genoeg om te kiezen voor een kaderrichtlijn die voorziet in een daadwerkelijk beleid ter bescherming van de voetgangers en fietsers. Om die reden steun ik dit verslag waarin de Commissie wordt verzocht een voorstel voor een dergelijke kaderrichtlijn op te stellen.

Maes (Verts/ALE)
. Het grote aantal verkeersslachtoffers heeft van verkeersveiligheid eindelijk een politiek probleem gemaakt. De publieke opinie is terecht verontwaardigd over de vele zwakke weggebruikers die het slachtoffer zijn van het moordende autoverkeer. Het verslag-Petersen is een bijdrage om hieraan iets te doen. Auto's moeten niet alleen veiliger zijn voor de autobestuurder. Ze moeten ook veiliger zijn voor degenen die als zwakke weggebruiker deelnemen aan het verkeer. Met klem sluit ik me aan bij de wens in het verslag-Petersen dat het Europees Parlement bij wetgeving terzake wordt betrokken. Verkeersveiligheid kan niet enkel de zaak zijn van de uitvoerende macht en autoconstructeurs! Zolang de hogere snelheid van auto's een verkoopargument is, zal ik wantrouwig blijven tegenover de sector. Men kan immers het aantal slachtoffers van verkeersongevallen niet noemenswaardig verminderen indien men de snelheid op de wegen niet vermindert, indien de automobilist zijn rijgedrag niet aanpast en de infrastructuur niet tot voorzichtigheid en veiligheid bijdraagt. Verkeersongelukken zijn geen natuurrampen. Wij moeten ze voorkomen.

Miranda (GUE/NGL)
Dit verslag is gericht op het verplichten van vergelijkbare tests, om zo een einde te maken aan de ellende die veroorzaakt wordt door dit type verkeersongelukken, waarbij mensen overreden worden. Elk jaar sterven er binnen de EU ongeveer 2.000 mensen op deze wijze, terwijl er 18.000 zwaar gewond raken. Na meer dan twintig jaar discussie is de Commissie tevreden met een vrijwillig akkoord van de zijde van de automobielindustrie. Er zal dus geen wetsvoorstel worden ingediend, en wij vinden dat onaanvaardbaar. Het feit dat de Commissie niet optreedt heeft namelijk ernstige gevolgen. Als er in fase A in plaats van vier maar twee tests worden uitgevoerd - in weerwil van het voorstel van het Europees Comité voor experimentele voertuigen -, dan zal het aantal gespaarde levens met 75% afnemen. Bovendien zal het dan tien jaar duren voordat de door dit organisme voorgestelde doelstellingen zijn bereikt. Alleen een kaderrichtlijn kan garanderen dat voetgangers in de EU doeltreffend beschermd worden. Wij hebben ons dus onthouden van stemming over het nu goedgekeurde verslag, dat vasthoudt aan een vrijwillig akkoord.

Ribeiro e Castro (UEN)
Ons stemgedrag geeft aan dat wij het binnen de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme bereikte akkoord aanvaardbaar vinden. Het gaat hier om heel gevoelige materie, waaraan vaak onvoldoende aandacht wordt besteed - structurele maatregelen ter bescherming van voetgangers. We zijn het ermee eens dat er een kaderrichtlijn wordt opgesteld waarin duidelijk wordt aangegeven wanneer een onderhandeld akkoord met de automobielindustrie gereed moet zijn en hoe dat akkoord eruit moet zien, vooral als het gaat om de genoemde controlerende tests. Op deze manier volgen we tot op zekere hoogte de benadering van de Commissie, en die benadering heeft de verdienste dat ze een proces versnelt, dat anders eindeloos lang zou kunnen voortslepen en pas na eindeloos touwtrekken zijn doelstellingen zou bereiken. We moeten die kaderrichtlijn uiteraard bekijken, om te zien of de Commissie, zoals aangegeven, erin geslaagd is de algemene voorwaarden voor een onderhandeld akkoord met de automobielindustrie te verwezenlijken. Pas dan kunnen wij ons een weloverwogen en gefundeerd oordeel vormen over de inhoud van dat akkoord.

Titley (PSE)
Ik verwelkom dit verslag, waarin wordt gevraagd om een vrijwillig verdrag over verkeersveiligheid en bescherming van voetgangers, met het oog op meer bindende wetgeving in de toekomst. In het verslag is duidelijk vooruitgang geboekt wat betreft het bereiken van overeenkomst tussen de industrie en de burger over belangrijke kwesties zoals koeienvangers en voetgangervriendelijke autobumpers. Hopelijk worden deze verdragen spoedig gevolgd door een beduidende daling van het aantal verkeersongevallen onder voetgangers. Gelukkig worden deze maatregelen zeer binnenkort ingevoerd. We moeten echter oppassen dat we niet zelfgenoegzaam worden en ervoor zorgen dat er op de lange termijn meer bindende en transparante wetgeving komt. Vrijwillige verdragen zijn nuttige hulpmiddelen om ervoor te zorgen dat er betrekkelijk snel veranderingen kunnen worden doorgevoerd, maar zijn geen oplossing voor de lange termijn als het gaat om zoiets belangrijks als de bescherming van de Europese burger.

Bordes en Cauquil (GUE/NGL)
Wij hebben tegen deze tekst gestemd omdat hierin opnieuw wordt gepleit om de Europese instellingen in dienst te stellen van het particuliere kapitaal, dit kapitaal in Europa vrij te laten circuleren en de markten open te stellen voor de sectoren die nog niet volledig zijn geprivatiseerd, dat wil zeggen de telecommunicatiebedrijven, de energiesector, de postbedrijven en de transportsector.
In het verslag wordt geen rekening gehouden met de belangen van de gebruikers. Als deze privatiseringen worden doorgevoerd zal de kwaliteit van de genoemde publieke diensten waarschijnlijk afnemen. In het verslag wordt met name aandacht besteed aan "een dynamischer klimaat voor investeringen en ondernemerschap", dat gestimuleerd moet worden door verlichting van de "belastingdruk" en de "toegang tot financieringsmogelijkheden" voor zogenaamde kleine en middelgrote bedrijven.
In het verslag wordt gepleit voor meer aandacht en steun voor het MKB. Zo wordt in de "toelichting" verwezen naar de situatie van de "kleine ondernemingen" in Europa. Er wordt echter niet aangegeven dat de meeste van deze kleine ondernemingen filialen zijn van grote consortia. In de praktijk betekent dit dat de steunmaatregelen van de Europese Unie ten behoeve van deze bedrijven met name ten goede komen van de grootste ondernemingen.
De via algemene verkiezingen gekozen leden wordt hier dus verzocht om hun democratische stem uit te brengen voor de particuliere belangen van een kleine minderheid van kapitaalbezitters.

Montfort (NI)
In de mededeling van de Commissie, "De verbintenissen trouw blijven, het tempo opvoeren", wordt een volledige balans opgemaakt van de "bijzondere bepalingen van de strategie van Lissabon voor het ondernemerschap" en worden de nog altijd voortdurende tekortkomingen jegens de kleine ondernemingen en de kunstnijverheid geïllustreerd.
Er moet nog veel worden gedaan ter ondersteuning en ontwikkeling van het leerlingstelsel. In veel Europese landen heeft dit stelsel namelijk een slecht imago. Het wordt tijd dat het leerlingenstelsel naar het niveau wordt getild van een moderne en dynamische opleiding.
Het doet mij dan ook genoegen dat het Europees Parlement zich heeft uitgesproken voor het verslag van mevrouw Vlasto. Via de maatregelen die ik in verschillende amendementen heb voorgesteld kan er nu een daadwerkelijk beleid tot stand worden gebracht ten gunste van het leerlingstelsel. Zo moet er een soort ERASMUS-programma worden opgezet om de mobiliteit van de leerlingen te bevorderen. Er moet een Europese leerlingenstatus worden ingevoerd, en er dienen ruilbeurzen te komen voor de beroepsopleiding voor leerlingen en ondernemers. Ik heb mij er verder voor ingezet om in het kader van de Europese opleidingcircuits een ondersteunend beleid voor kleine ondernemingen en ambachtslieden uit te voeren. Tot slot moeten in het kader van deze "circuits" opleidingstructuren ingeschakeld kunnen worden in beroepsopleidingen voor permanente educatie.

Malmström en Paulsen (ELDR)
Wij hebben ons bij de eindstemming onthouden van stemming over het verslag-Belder betreffende toegankelijkheid van websites van de overheid.
Het verslag wijst op een aantal problemen van gehandicapten en ouderen. Het is van belang dat hierop de aandacht wordt gevestigd. Het streven om gehandicapten volledig aan het maatschappelijk leven te laten deelnemen staat hoog op onze liberale agenda.
Daarentegen vinden wij het nemen van maatregelen om de websites van de overheid aan te passen een taak voor onze lidstaten. Überhaupt dient men uiterst terughoudend te zijn met regelgeving voor internetdiensten, omdat de dynamische ontwikkeling van het world wide web nu juist berust op het feit dat dit zonder regelgeving of subsidies is opgezet.
Wij geloven in het subsidiariteitsbeginsel, dat wil zeggen het beginsel dat besluiten zo dicht mogelijk bij de betrokkene moeten worden genomen. Daarom zetten wij ons actief in voor een Europese grondwet, waaruit de verdeling van verantwoordelijkheden voor iedereen duidelijk blijkt. Het moet alle burgers volstrekt duidelijk zijn dat de EU zich alleen moet bezighouden met de vraagstukken waarvoor zij bedoeld is, dat wil zeggen de grensoverschrijdende vraagstukken. Alle andere vraagstukken moeten op plaatselijk, regionaal of nationaal niveau worden aangepakt.

Read (PSE)
Ik heb tegen amendement 9 gestemd. Ik voel veel voor het aangeroerde beginsel, maar toegang tot internet heeft een prijs en als we het beginsel 'gratis voor de gebruiker? willen hanteren, moet er duidelijkheid komen over de vraag wie de kosten hiervoor draagt. Met dit amendement wordt een zeer brede kwestie van groot belang toegevoegd aan een verslag over een zeer specifieke dimensie van toegang tot internet.

Ribeiro e Castro (UEN)
Wij verwelkomen deze mededeling van de Commissie en het uitstekende verslag van de heer Bas Helder. Beide hebben betrekking op de verwezenlijking van een fundamenteel initiatief, dat op de Top van Feira is genomen en op de Top van Nice verder is uitgewerkt. Het gaat hier om de bestrijding van alle vormen van uitsluiting, vooral waar het gehandicapten of ouderen betreft. We moeten de mogelijkheden die de nieuwe technologieën ons bieden niet laten liggen, of toelaten dat onze ongevoeligheid ertoe leidt dat ze negatieve gevolgen, zoals info-uitsluiting, teweegbrengen. Wij vinden het heel belangrijk dat de EU en de lidstaten in 2001 'Richtlijnen? voor websites aangenomen hebben. We moeten onze inspanningen op dit gebied dus voortzetten, en ik bedoel daarmee: uitwisseling van informatie, beoordelingen, herziening van toepasselijke wetgeving, het bevorderen van beste werkwijzen en het opzetten en coördineren van centres of excellence op dit gebied.

De Voorzitter.
Hiermee is de stemming beëindigd.
(De vergadering wordt om 13.41 uur onderbroken en om 15.00 uur hervat)

De Voorzitter.
Aan de orde is het debat over actuele, dringende en bijzonder belangrijke kwesties.

De Voorzitter.
Aan de orde is het gecombineerd debat over de volgende ontwerpresoluties:
B5-0334/2002 van mevrouw Sörensen e.a., namens de Verts/ALE-Fractie, over kinderarbeid in de voetbalindustrie;
B5-0337/2002 van mevrouw Muscardini, namens de UEN-Fractie, over kinderarbeid bij de vervaardiging van voetballen;
B5-0347/2002 van mevrouw Sanders-ten Holte, namens de ELDR-Fractie, over kinderarbeid bij de vervaardiging van sportartikelen;
B5-0351/2002 van de heer Hughes e.a., namens de PSE-Fractie, over kinderarbeid in de voetbalindustrie;
B5-0360/2002 van mevrouw Martens e.a., namens de PPE-DE-Fractie, over kinderarbeid in de sportartikelenindustrie;
B5-0370/2002 van de heer Vinci e.a., namens de GUE/NGL-Fractie, over kinderarbeid bij de vervaardiging van sportartikelen.

Sörensen (Verts/ALE).
Voorzitter, collega's, in de eerste plaats wil ik benadrukken dat ik het volledig eens ben met deze compromistekst over de kinderarbeid in de voetbalindustrie. Ik hoop ook dat de Europese Commissie ermee kan instemmen want het is een Europese verantwoordelijkheid om dit fenomeen uit te roeien. Ik wil het hier niet hebben over kinderarbeid in het algemeen want daar zijn we allemaal tegen. Niettegenstaande alle vroegere afspraken, conventies en gedragscodes is ook tijdens deze Wereldcup voetbal weer op een onaanvaardbare wijze gebruik gemaakt van producten die - onder licentie - door kinderen zijn vervaardigd.
Ik wil de Raad en de Commissie wijzen op de Wereldcup die in 2006 in Duitsland zal plaatsvinden. Ik kan me toch niet voorstellen dat de Commissie en de Raad kunnen aanvaarden dat kinderen weer ingezet worden voor het vervaardigen van producten voor deze Wereldcup die op Europees grondgebied zal plaatsvinden. Ik verwacht dan ook in de periode tot de Wereldcup 2006 van de FIFA - de opdrachtgever van de industrie - en van de Europese Commissie niet alleen een inspanningsverbintenis, maar ook een resultaatsverbintenis. Op die manier kunnen we er zeker van zijn dat kinderen nog enkel een voetbal aanraken om ermee te spelen en zich ermee te amuseren. Daarom moeten we ook aandringen op alternatieven voor die kinderen die nu moeten werken. In de eerste plaats in het belang van de ontwikkelingslanden. Ook zij moeten zich verzetten tegen deze praktijken. Ze moeten ervoor zorgen dat die kinderen kunnen leren en werken, maar dan werken op school, dat ze onderwijs krijgen. Waarom? Omdat die kinderen voor de ontwikkelingslanden de economische toekomst zijn. Daarom denk ik en hoop ik dat deze resolutie een ruime weerklank zal vinden, zeker met het oog op de toekomst.

Karamanou (PSE).
Mijnheer de Voorzitter, de Wereldcup voetbal is ongetwijfeld een belangrijk internationaal sportevenement waar miljoenen mensen ter wereld geboeid naar zullen kijken. Dit evenement heeft echter ook een schaduwzijde: duizenden kinderen besteden dagelijks hun kostbare tijd aan het maken van voetballen voor voetbalwedstrijden. Deze kinderen krijgen geen kans op goed onderwijs noch op spelen, zoals alle andere kinderen van hun leeftijd. Kinderarbeid en onmenselijke arbeidsomstandigheden - ook voor de volwassenen die voetballen maken - zijn helaas schering en inslag, in weerwil van de overeenkomsten die de Internationale Voetbalfederatie heeft gesloten met de bedrijven die sportartikelen produceren.
Volgens het verslag van de organisatie 'internationaal netwerk tegen kinderarbeid?, met de welsprekende titel 'de schaduwzijde van voetbal?, is Pakistan het land dat de meeste voetballen ter wereld produceert, gevolgd door India. In één gebied van India, in Punjab, worden ongeveer 10.000 kinderen van 6 tot 12 jaar ingezet in de productie van voetballen. In Stalkot in Pakistan zijn dat er ongeveer 15.000. Deze door kinderhanden genaaide voetballen - waarvoor de kinderen een paar cent krijgen - worden in westerse sportwinkels voor tientallen dollars verkocht met de logo's van bekende merken, en zelfs van de FIFA.
Ondanks de pogingen dit afschuwelijke verschijnsel te bestrijden met programma's en controlesystemen, stellen zowel de internationale organisaties als ook de productiebedrijven zelf vast dat de vervaardiging van voetballen is verplaatst naar kleine dorpjes, waar ofwel nauwelijks politiecontrole is ofwel de kinderen niet in fabrieken maar thuis werken. Volgens de 'Times? van Londen heeft men vastgesteld dat bij de productie van voetballen met bekende namen van multinationals talloze kinderen zijn betrokken.
Wij hopen dat voor de internationale organisaties, de productiebedrijven en de regeringen deze aan het kind gewijde Wereldcup een gelegenheid is om met vereende krachten te ijveren voor een betrouwbaar systeem van toezicht op de eerbiediging van de arbeidsvoorschriften. Aangezien kinderarbeid hobby noch spel is, verwacht ik dat zowel de FIFA als de industrie het voortouw nemen en ervoor zorgen dat voetbal een rechtvaardig spel wordt voor iedereen. Wij moeten de wereld vandaag een boodschap sturen en duidelijk maken dat volwassenen het werk moet worden gegeven en kinderen naar school moeten worden gestuurd. Volwassenen horen te werken en kinderen horen naar school te gaan!

Martens (PPE-DE).
Voorzitter, het is niet omdat mijn land zich niet heeft gekwalificeerd voor de Wereldcup, maar met mijn collega's van andere fracties en van onze fractie vind ik dat wij de euforie rond de Wereldcup voetbal in Korea en Japan moeten aangrijpen om stil te staan bij de eeuwige verliezers: de kinderen van zes, tien, twaalf jaar die in India, Pakistan en andere landen voetballen in elkaar stikken.
Drie rapporten zijn vorige maand gepresenteerd op een persconferentie van Global March Against Child Labour in New Delhi. Zij leveren het bewijs dat in de sportartikelenproductie kinderarbeid nog steeds aan de orde van de dag is. Zo blijkt bijvoorbeeld uit een rapport van de Nederlandse Landelijke India Werkgroep dat afgelopen vier jaar het aantal kinderen dat full-time in de Indiase sportartikelenproductie werkt, nauwelijks is afgenomen. Dit ondanks een door de FIFA ingevoerd inspectiesysteem. Andere rapporten van gelijke strekking hekelen de situatie in Pakistan en China. Natuurlijk, de FIFA heeft in 1996 haar goede wil getoond door een akkoord te bereiken met de internationale vakbeweging over een gedragscode om kinderarbeid en slechte arbeidsomstandigheden uit te bannen. Deze code is echter tot nu toe niet geïmplementeerd en uit de rapporten die ik genoemd heb blijkt dat we nog heel ver af staan van het gestelde doel. Vandaar de uitdrukkelijke oproep aan de FIFA om haast te maken met de uitvoering van deze code.
Wij weten allemaal dat kinderarbeid een complexe aangelegenheid is. Onze actie moet zich ook niet beperken tot een retorisch ter verantwoording roepen van de FIFA en de fabrikanten. De sportartikelenproductie is zeker niet de enige en zelfs niet de belangrijkste branche waarin kinderen werken. Om het probleem bij de wortels aan te pakken is een samenwerking tussen industrie, maatschappelijk middenveld, de betrokken regeringen en internationale organisaties noodzakelijk. Er moet immers gezocht worden naar alternatieven, als het gaat om arbeid, als het gaat om opvoeding, als het gaat om inkomen, als het gaat om onderwijs. De betrokken landen moeten gewezen worden op de plicht om de bestaande regels afdoende te controleren.
Ik wil onderstrepen dat deze resolutie niet gezien moet worden als een gerichte aanval op één specifieke vorm van kindermisbruik, gericht tegen één specifieke bedrijfstak en één product. De Wereldcup is echter een illustratie van de schrijnende tegenstellingen in onze wereld. Tussen de gezonde, blozende kinderen die op straat de Wereldcup naspelen in de rijkere wereld en de kinderen op het Indiase subcontinent die de gehele dag in ateliers leren voetballen in elkaar naaien. Zo is de Wereldcup 2002 een aanknopingspunt om iedereen - fabrikanten, overheden, internationale organisaties en het publiek - te wijzen op ieders verantwoordelijkheid. Daarom steun ik van harte deze urgentie.

González Álvarez (GUE/NGL).
Mijnheer de Voorzitter, ook wij hebben deze resolutie over kinderarbeid gesteund, maar ik moet er wel op wijzen dat de titel een contradictie bevat: kinderen van deze leeftijd moeten naar school gaan, niet naar hun werk.
Het punt is dat er verdragen, verklaringen, de FIFA-code, enzovoorts bestaan - er zijn dus mechanismen om kinderarbeid te verbieden. Toch is het zo - mijn kameraden hebben er al op gewezen - dat er elk jaar meer kinderen in de leeftijdsgroep tot tien jaar werken. Kinderarbeid gaat vaak gepaard met andere ernstige misstanden: in regio's waar duizenden kinderen werken, gaan de lonen omlaag, terwijl kinderen de banen van volwassenen innemen en hele families zo tot armoede veroordeeld worden. Het ergste is nog wel dat kinderen beroofd worden van het recht dat ze krachtens hun geboorte toekomt - het recht op scholing.
Volgens de laatste gegevens werken er duizenden kinderen van tien jaar en minder in India en Pakistan bij de fabricage van ballen, en wij geloven dat we bij de gesprekken die de Europese Unie in het kader van de Wereldhandelsorganisatie met deze landen voert en bij de bilaterale gesprekken duidelijk moeten maken dat het stopzetten van kinderarbeid één van onze fundamentele eisen is. Het is dan wel van belang, zoals één van de vorige sprekers heeft gezegd, dat we niet alleen eisen dat kinderarbeid gestaakt wordt, maar dat we ook alternatieven bieden, zodat gezinnen kunnen overleven. Er moeten dus systemen worden opgezet om te controleren of kinderarbeid inderdaad is uitgebannen. Op dit moment wordt de Wereldcup gespeeld, en dat roept veel hartstochten op, ook hier in het Parlement. Het zou nu een goede zaak zijn als we bij het volgende wereldkampioenschap, in 2006, konden bevestigen dat kinderarbeid niet meer bestaat - indien niet in de gehele wereld, dan toch zeker in een deel daarvan.

Mann, Thomas (PPE-DE).
Mijnheer de Voorzitter, gisteren, 12 juni, is op initiatief van de Internationale Arbeidsorganisatie (ILO) de eerste Werelddag tegen Kinderarbeid uitgeroepen. 250 miljoen kinderen worden door hun ouders beschouwd als een investering ter overleving van het hele gezin. Al vroeg worden de kinderen aan loodzware fysieke arbeid blootgesteld en wordt hen het uitzicht op een vrije, onbekommerde jeugd ontnomen. Zij worden gebruikt als goedkope arbeidskrachten, niet alleen op plantages en in steengroeven en mijnen, maar ook door producenten van sportartikelen.
Juist nu, tijdens de Wereldcup voetbal in Japan en Zuid-Korea, mogen wij niet vergeten dat een groot aantal van de voetballen door kinderhanden zijn vervaardigd. Hoewel de FIFA al in 1998 verklaarde dat officieel gelicentieerde producten niet door kinderarbeid mogen zijn gemaakt, moest deze rijkste, meest invloedrijke voetbalbond ter wereld toegeven geen garanties hieromtrent te kunnen geven. In navolging van ieder ander die dit heeft verklaard, veroordeelt de Fractie van de Europese Volkspartij kinderarbeid in welke vorm dan ook. De FIFA en de producenten van sportartikelen moeten nu eindelijk een gedragscode invoeren en die gecontroleerd uitvoeren om aan de misstanden een eind te maken. Zoals collega Maria Martens en ook andere collega's al zeiden, moeten hierbij de industrie, het maatschappelijk middenveld en internationale organisaties met de betrokken regeringen samenwerken.
De Europese Unie en de ILO moeten erop toezien dat deze arbeidsrichtlijnen consequent worden nageleefd. Een stap in de goede richting is de actie 'Rode kaart tegen kinderarbeid?, die in januari van dit jaar in het kader van de Afrika Cup is gelanceerd. Wij roepen de FIFA, de nationale elftallen en de sportartikelenproducenten op al het mogelijke te doen om te bereiken dat de Europese Kampioenschappen van 2004 in Portugal het eerste kinderarbeidsvrije internationale voetbaltoernooi wordt. Bovendien, en ook daar geef ik mijn voorgangsters gelijk in, moeten de wortels van kinderarbeid, zoals armoede en het gebrek aan vorming en onderwijs, steviger worden aangepakt.
Malliori (PSE).
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, ofschoon de Internationale Arbeidsorganisatie 12 juni - dat was gisteren - heeft uitgeroepen tot de Werelddag tegen kinderarbeid, heeft het Wereldkampioenschap voetbal dat momenteel gehouden wordt, voor de zoveelste keer aangetoond dat de rechten van het kind worden geschonden. Bij tijd en wijlen bereiken ons beelden uit de derde wereld van ondervoede kinderen die elke dag moeten werken. In onze moderne samenleving zijn dergelijke toestanden absoluut onaanvaardbaar.
Wij moeten ons evenwel afvragen of wijzelf misschien niet bijdragen aan dit verschijnsel. Uit de gegevens van de Internationale Arbeidsorganisatie blijkt dat ongeveer 211 miljoen kinderen van 5 tot 14 jaren werken, in plaats van naar school te gaan. In Azië, Afrika en Zuid-Amerika gebruiken multinationals kleine kinderen voor zware werkzaamheden, zoals het oogsten van tabaksbladeren, bananen en katoen, of het knopen van tapijten, het naaien van voetballen of sportkleding, en wel onder onaanvaardbare omstandigheden: soms werken deze kinderen langer dan 12 uur per dag.
Ondanks het feit dat talloze internationale organisaties actie hebben ondernomen om kinderarbeid te bestrijden, zijn de resultaten weinig bemoedigend. Daarom moeten wij, mijnheer de Voorzitter, alles in het werk stellen en elke mogelijke invloed uitoefenen om een eind te maken aan dit verschijnsel, aan deze schandvlek. Wij moeten middelen zien te vinden om te voorkomen dat bedrijven hun activiteiten verleggen naar landen waar kinderen de goedkope arbeidskrachten zijn. Ik stel voor de bevoegde commissies van dit Parlement een initiatiefverslag op te laten stellen over dit vraagstuk en tevens meer middelen uit te trekken voor het internationaal ILO-programma voor afschaffing van kinderarbeid.
Kinderen zijn, mijnheer de Voorzitter, belangrijker dan de andere maatschappelijke groeperingen en verdienen bijzondere bescherming. Zij zijn namelijk de toekomst. Ik hoop dat het debat van vandaag en de daarop aansluitende resolutie dit keer zoden aan de dijk zullen zetten.

Liikanen
Mijnheer de Voorzitter, de Commissie deelt de zorg over het gebruik van kinderarbeid in de voetbalindustrie. Ze veroordeelt elke vorm van uitbuiting van kinderen en de ernstigste vormen van kinderarbeid. Ze steunt het verzoek aan de FIFA en de sportartikelenfabrikanten ervoor te zorgen dat er geen kinderen worden ingezet voor de vervaardiging van sportkleding en voetballen onder licentie van de FIFA.
De Commissie heeft over deze kwestie nog geen contact met de FIFA gehad. Ze is bereid de NGO's te steunen die er met lokale partners aan werken kinderarbeid uit te roeien. Ze heeft reeds verschillende initiatieven ter bestrijding van kinderarbeid gefinancierd, met name in Afrika.
De Commissie is van mening dat hulp aan en bescherming van kwetsbare kinderen moeten worden gezien binnen de bredere context van armoedebestrijding en dus binnen de context van het communautaire kader voor ontwikkelingssamenwerking. Kinderen zijn een belangrijke doelgroep van de communautaire externe hulp, met name als het gaat om sectorale beleidsonderdelen zoals onderwijs en gezondheid.
De Gemeenschap heeft zichzelf gebonden aan de fundamentele arbeidsnormen van de IAO en heeft ermee ingestemd deze normen in het kader van bilaterale en multilaterale verdragen met ontwikkelingslanden ten uitvoer te leggen. Een goed voorbeeld is artikel 50 van de Overeenkomst van Cotonou. In dat artikel hebben de Gemeenschap en de ACP-landen opnieuw bevestigd dat ze zich hebben gebonden aan de fundamentele arbeidsnormen van de IAO, waaronder de strijd tegen de ernstigste vormen van kinderarbeid.
De Gemeenschap vergroot haar steun aan universeel en verplicht basisonderwijs in alle ontwikkelingslanden als onderdeel van haar gebondenheid aan het kader 'onderwijs voor iedereen? en de ontwikkelingsdoelstellingen voor het nieuwe millennium voor onderwijs en gelijkheid tussen man en vrouw. Ze ziet dit als een van de efficiëntste manieren die ze momenteel tot haar beschikking heeft om kinderen uit de vicieuze cirkel van uitbuiting te redden.
De hulp voor en bescherming van kinderen wordt door middel van een aantal Commissieprogramma's gestuurd, waaronder het Europese initiatief voor mensenrechten en democratie. Het bevorderen van de rechten van het kind was een van de prioriteiten bij de begroting van 2001 en het zal worden opgenomen in de begroting voor de periode 2002 tot 2004. Verder heeft de Commissie kinderen tot een belangrijke prioriteit gemaakt als het gaat om humanitaire hulp. In haar mededeling inzake het bevorderen van fundamentele arbeidsnormen en sociale governance heeft de Commissie een veelomvattende strategie gepresenteerd waarin acties op Europees en internationaal niveau worden voorgesteld. Dit zou op de middellange termijn door middel van institutionele steun, capaciteitsopbouw en handel in ontwikkelingslanden een betere tenuitvoerlegging van de fundamentele arbeidsnormen van de IAO garanderen.
Wat betreft handel: in december 2001 heeft de Raad een herziene SAP-regeling aangenomen om aanvullende handelspreferenties toe te kennen aan landen waar de fundamentele arbeidsnormen worden gerespecteerd. Hieronder valt een verbeterd sociaal stimuleringsprogramma en hiermee wordt de basis voor het intrekken van SAP's uitgebreid om ernstige schendingen van alle fundamentele conventies van de IAO te kunnen aanpakken.
Tot slot: de Commissie heeft een belangrijke rol gespeeld in de speciale zitting van de Algemene Vergadering van de VN inzake kinderen. In dit verband vindt de EU een op rechten gebaseerde benadering van fundamenteel belang voor het bevorderen van de belangen van het kind, gezien het feit dat het VN-verdrag inzake de rechten van het kind het meest geratificeerde verdrag ter wereld is en een reeds overeengekomen normatief kader biedt. Het actieplan dat tijdens deze speciale zitting werd overeengekomen, bevat sterke elementen gericht op het bestrijden van kinderarbeid.

De Voorzitter.
Hartelijk dank, mijnheer de commissaris.
Het gecombineerd debat is gesloten.
De stemming vindt om 17.30 uur plaats.

De Voorzitter.
Aan de orde is het gecombineerd debat over de volgende ontwerpresoluties:
B5-0335/2002 van mevrouw Maes e.a., namens de Verts/ALE-Fractie, over het drama van Kisangani en situatie in de Democratische Republiek Congo;
B5-0343/2002 van mevrouw Sanders-ten Holte e.a., namens de ELDR-Fractie, over het bloedbad in Kisangani;
B5-0349/2002 van de heer Andrews, namens de UEN-Fractie, over de situatie in de Democratische Republiek Congo (bloedbad in Kisangani);
B5-0352/2002 van mevrouw Sauquillo Pérez del Arco e.a., namens de PSE-Fractie, over het drama van Kisangani en situatie in de Democratische Republiek Congo;
B5-0359/2002 van de heer Johan Van Hecke e.a., namens de PPE-DE-Fractie, over het recente bloedbad in Kisangani, Democratische Republiek Congo;
B5-0371/2002 van de heer Miranda e.a., namens de GUE/NGL-Fractie, over het drama van Kisangani en de situatie in de Democratische Republiek Congo.

Maes (Verts/ALE).
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, geachte collega's. Sinds 1998 duurt de oorlog in Congo. Er zijn 3,5 miljoen slachtoffers. Tweederde van het grondgebied is nog altijd bezet. Onlangs werd de internationale opinie weer eens opgeschrikt door het bericht van een massaslachting met 200 doden in Kisangani. Die slachting kwam er twee jaar nadat in diezelfde stad 1200 doden waren gevallen ten gevolge van de ruzie tussen twee rivaliserende militaire groepen. De burgerbevolking is uiteraard het slachtoffer, maar de verantwoordelijken werden nooit gestraft. Amnesty International legt dan ook het verband tussen de gebeurtenissen van toen en nu. De oorlog in Congo heeft in de internationale opinie nog altijd veel te weinig belangstelling gekregen. De Europese Unie heeft tijdens het Belgische voorzitterschap grotere inspanningen gedaan dan vroeger om de dialoog op gang te brengen. Maar ik stel mij toch vragen. Waarom wordt de MONUC niet versterkt? De MONUC wordt zelfs vernederd, functionarissen worden uitgewezen door DRC Goma. Waarom is Kisangani ondanks de resoluties van de Veiligheidsraad nog altijd niet gedemilitariseerd? Wat doen wij eigenlijk om dat vredesproces te doen slagen aangezien belangrijke partijen nog altijd niet rond de tafel zitten? Wat doen wij eigenlijk om de Congorivier open te maken? De bevolking blijft in het binnenland verstoken van enig voedsel en van geneesmiddelen. Niemand kan die mensen bereiken want de Congorivier is waarschijnlijk de enige manier waarop je dat kan doen. De wederopbouw van Congo voorbereiden is wishful thinking in deze omstandigheden. Het gebeurt ook niet. Integendeel, de demilitarisering wordt niet voortgezet. Alleen Namibië heeft iets gedaan. Ik begrijp dat Rwanda veilig wil zijn, maar waarom beschermt de internationale opinie Rwanda niet en verplicht men niet iedereen om het land te verlaten want ze zijn er toch alleen maar om de grondstoffen van het land te plunderen. Ze vechten niet tegen mekaar, maar ze nemen van de burgerbevolking het weinige af dat deze nog heeft.

Sauquillo Pérez del Arco (PSE).
Mijnheer de Voorzitter, de Intercongolese Dialoog is nog niet afgelopen. De afsluiting van die dialoog in Sun City, Zuid-Afrika, met een gedeeltelijk akkoord was maar schijn - de confrontaties gaan gewoon door, en het jongste nieuws is de massamoord in Kisangani.
Het menselijk drama speelt zich vandaag af in Kisangani, Kivu en Bunia, maar het onderliggende politieke probleem bestaat, zoals mevrouw Maes heeft aangegeven, al veertig jaar. Waar het om gaat is dat de regering en de instellingen van de Democratische Republiek Congo elke legitimiteit ontberen.
De socialistische fractie veroordeelt de massamoord in Kisangani en de aanwezigheid van buitenlandse troepen in de DRC. We steunen de pogingen van de Masire, de Ajello en La Monuc tot een heropening van een dialoog waarin allen kunnen participeren en de demilitarisering van al die gebieden in de Congo waar zich gewapende groepen of geregelde troepen uit de buurlanden ophouden.
Daarom stellen we de volgende mondelinge amendementen op de compromistekst voor:
1° De toevoeging van de volgende alinea aan overweging H, overeenkomstig de verklaring van de Raad van de Europese Unie over Sun City: 'Het Europees Parlement betreurt het evenwel dat een aantal deelnemers zich niet bij dit akkoord heeft aangesloten, en roept alle Congolese partijen op tot verantwoordelijkheid en respect voor het kader zoals dat in de akkoorden van Lusaka en de resoluties van de Verenigde Naties is vastgelegd?. Met deze toevoeging bereiken we dat alles wat de Europese Unie over Sun City gezegd heeft in de tekst is opgenomen. Als we alleen het eerste deel aanhalen zou je een verdraaid idee kunnen geven van het standpunt van de Europese Unie, dat wij overigens steunen.
2° De toevoeging van de volgende alinea aan paragraaf 5 van de Resolutie, na 'burgermaatschappij?: 'Betreurt het dat de oppositiepartijen (UDPS, FONUS, PALU en MNC/L) en andere partijen en platforms die de burgermaatschappij vertegenwoordigen het akkoord van 19 april niet hebben ondertekend?. Na toevoeging zou paragraaf 5 er als volgt uitzien: 'waardeert het politieke akkoord over de consensus aangaande de overgang in de DRC, zoals dat op 19 april 2002 getekend is tussen de regering van de DRC, de MLC van Jean Pierre Bemba, de RDC-ML, de RDC-N en andere afgevaardigden van de niet gewapende oppositie en de burgermaatschappij; betreurt het dat de oppositiepartijen (UDPS, FONUS, PALU en MNC/L) en andere partijen en platforms die de burgermaatschappij vertegenwoordigen het akkoord van 19 april niet hebben ondertekend, en steunt de inspanningen van de bijzondere afgezant van de Europese Unie voor het vooruit helpen van de Alliantie voor de Bescherming van de Intercongolese Dialoog, in welke alliantie de RDC-Goma en vijf partijen van de niet gewapende oppositie die in dit akkoord participeren opgenomen zijn?.
De Socialistische Fractie zal tegen overweging E stemmen, omdat we niet geloven dat het in de huidige politieke omstandigheden in de DRC mogelijk is vast te stellen of de bevolking van Kisangani of welke andere provincie dan ook zich op een democratische wijze heeft kunnen uitdrukken.
Bovendien moet in de tekst een kleine correctie worden aangebracht: het Akkoord van Sun City is op 19 april ondertekend, en niet op 19 mei, zoals in de resolutie abusievelijk wordt vermeld.
In een zo gecompliceerd conflict als dat in de Congo, waarin zoveel ongelegitimeerde belangen meespelen, moet de Europese Unie streven naar verzoening en integratie en, voor zover dat binnen haar mogelijkheden ligt, naar de instelling van een oprechte democratie - geen schijndemocratie.

Posselt (PPE-DE).
Mijnheer de Voorzitter, wie ooit vanuit de lucht getuige is geweest van het overweldigende rivierenlandschap van de Congo of van de nabijgelegen grote meren, weet dat het hier om een van de meest fascinerende streken op aarde gaat. Eigenlijk kunnen we eerder spreken van een soort continent binnen een continent. Het is tragisch te moeten constateren dat het hier niet gaat om een doorsnee interne aangelegenheid van een staat; deze oorlog heeft namelijk een dimensie aangenomen die te vergelijken is met de dertigjarige oorlog in Europa. Net als destijds in die oorlog binnen Europa gaan keiharde politieke en economische belangen schuil achter een façade van religieuze motieven. Zo wordt in het reusachtige stroomgebied van de Congo en in de Democratische Republiek Congo zelf de etnische afkomst van de bewoners misbruikt en geïnstrumentaliseerd voor de belangen van concerns en in de strijd om grondstoffen en de macht. Zoals ten tijde van de dertigjarige oorlog zijn ook de buurlanden in deze burgeroorlog verwikkeld. De troepen die zij gezonden hebben, keren echter niet meer naar huis terug, maar scharen zich onder de plunderende bendes die dit reusachtige land onveilig maken.
Het gaat hier helaas om een probleem waarvan de oplossing nog lang niet in zicht is. Wij moeten dit uiteengevallen grote land, dat in de nasleep van de dekolonisatie is ontstaan, weer als een hecht geheel aaneensmeden. Dat proces zal echter geleidelijk, in kleine stapjes verlopen en zal gekoppeld moeten worden aan hetgeen in Sun City wordt overeengekomen. Wij moeten beseffen dat het gaat om een kwestie van de lange adem en dat er vele, vele stappen genomen zullen moeten worden voordat de basisfuncties van de staat weer hersteld zijn en wij het woord democratie in de mond kunnen nemen. Wat nodig is om dat te bereiken is een minimum aan bestuur, een minimum aan communicatie en het herstel van de scheepvaart op de Congo, die de levensader van dit reusachtige land vormt, en waar het land voor de wederopbouw niet zonder kan.
Liikanen
Mijnheer de Voorzitter, de Commissie deelt de zorg over geweld en onderdrukking in Kisangani en veroordeelt de afschuwelijke gebeurtenissen van 14 mei ten zeerste.
We wijzen nogmaals op de verplichtingen op grond van de VN-resoluties voor de demilitarisatie van Kisangani, waaraan in de verklaring van de Europese Unie werd herinnerd, en de toezeggingen die de partijen hebben gedaan door middel van de bestandsovereenkomst van Lusaka. De Commissie herhaalt nog eens dat de overeenkomst van Lusaka momenteel de enige toezegging is voor een overeengekomen oplossing en de internationale gemeenschap heeft meermalen benadrukt dat deze absoluut dient te worden nageleefd.
De Unie verwelkomt de overeenkomst inzake een machtsverdeling die de regering en de MLC hebben gesloten. De Commissie benadrukt de noodzaak voor alle partijen om een door consensus gedragen en alomvattende overeenkomst voor de overgang in de Democratische Republiek Congo te ondertekenen. De Commissie is van mening dat alle partijen en de internationale gemeenschap een politieke oplossing van de crisis moeten nastreven. We steunen het recente initiatief van de Secretaris-generaal van de VN om de Intercongolese dialoog te blijven steunen door een Speciale Afgezant te benoemen.
De Commissie is vóór een internationaal onderzoek naar de vermeende massaslachting in Kisangani, maar we zijn van mening dat de MONUC en andere VN-instanties ter plaatse voldoende elementen en bewijzen kunnen leveren. De Commissie vindt dat op dit kritieke moment prioriteit moet worden gegeven aan de internationale inspanningen om de vredesonderhandelingen tussen de partijen, waaronder de andere landen die bij het conflict zijn betrokken, voort te zetten.
We doen een beroep op alle partijen die zijn betrokken bij de bestandsovereenkomst van Lusaka om de vijandelijkheden te staken en geen obstakels op te werpen voor een alomvattende oplossing van het conflict.

De Voorzitter.
Hartelijk dank, mijnheer de commissaris.
Het gecombineerd debat is gesloten.
De stemming vindt om 17.30 uur plaats.

De Voorzitter.
Aan de orde is het gecombineerd debat over de volgende ontwerpresoluties:
Equatoriaal Guinee
B5-0336/2002 van de heer Rod e.a., namens de Verts/ALE-Fractie, over de situatie van de mensenrechten in Equatoriaal Guinee;
B5-0348/2002 van de heer Van den Bos e.a., namens de ELDR-Fractie, over de mensenrechtensituatie in Equatoriaal Guinee;
B5-0353/2002 van mevrouw Sauquillo Pérez del Arco e.a., namens de PSE-Fractie, over het proces tegen democratische oppositieleiders in Equatoriaal Guinee;
B5-0361/2002, van de leden Bartolozzi en Posselt, namens de PPE-DE-Fractie, over de mensenrechten in Equatoriaal Guinee;
B5-0372/2002 van de heer Miranda e.a., namens de GUE/NGL-Fractie, over de mensenrechten in Equatoriaal Guinee;
Wit-Rusland (zaak Andrew Carpenter)
B5-0340/2002 van de leden Schroedter en Isler Béguin, namens de Verts/ALE-Fractie, over de OVSE/AMG-missie in Wit-Rusland;
B5-0344/2002 van de heer Van den Bos, namens de ELDR-Fractie, over Wit-Rusland;
B5-0354/2002 van de heer Wiersma, namens de PSE-Fractie, over de missie van de OVSE/AMG in Wit-Rusland;
B5-0362/2002 van de heer Sacrédeus e.a., namens de PPE-DE-Fractie, over de politieke situatie in Wit-Rusland;
B5-0366/2002 van de heer Belder, namens de EDD-Fractie, Wit-Rusland;
B5-0373/2002 van de heer Marset Campos, namens de GUE/NGL-Fractie, over Wit-Rusland;
Syrië (zaak Riad al-Turk)
B5-0342/2002 van mevrouw Nicholson of Winterbourne, namens de ELDR-Fractie, over de mensenrechtensituatie in Syrië en zaak Riad al-Turk;
B5-0350/2002 van mevrouw Boumediene-Thiery e.a., namens de Verts/ALE-Fractie, over de Zaak Riad al-Turk en de mensenrechtensituatie in Syrië;
B5-0355/2002 van de leden Napoletano en Van den Berg, namens de PSE-Fractie, over de zaak Riad al-Turk (Syrië);
B5-0363/2002 van de leden Tannock en Posselt, namens de PPE-DE-Fractie, over de situatie van de democratische rechten in Syrië, met name de zaak Riad al-Turk;
B5-0374/2002 van de leden Eriksson en Boudjenah, namens de GUE/NGL-Fractie, over de mensenrechten in Syrië;
Maleisië
B5-0339/2002 van mevrouw McKenna, namens de Verts/ALE-Fractie, over de gevangenhouding zonder proces in het kader van de binnenlandse veiligheid in Maleisië;
B5-0346/2002 van de heer Van den Bos, namens de ELDR-Fractie, over Maleisië;
B5-0356/2002 van de heer Van den Berg, namens de PSE-Fractie, over de situatie in Maleisië;
B5-0364/2002 van de heer Cushnahan e.a., namens de PPE-DE-Fractie, over de huidige situatie in Maleisië;
B5-0375/2002 van de leden Morgantini en Frahm, namens de GUE/NGL-Fractie, over Maleisië;
Afschaffing van de doodstraf in Japan, Zuid-Korea en Taiwan
B5-0338/2002 van de leden Frassoni en Wuori, namens de Verts/ALE-Fractie, over de afschaffing van de doodstraf in Japan, Zuid-Korea en Taiwan;
B5-0341/2002 van mevrouw Malmström, namens de ELDR-Fractie, over de afschaffing van de doodstraf in Japan, Zuid-Korea en Taiwan;
B5-0357/2002 van mevrouw Díez González e.a., namens de PSE-Fractie, over de afschaffing van de doodstraf in Japan, Zuid-Korea en Taiwan;
B5-0376/2002 van de leden Boudjenah en Manisco, namens de GUE/NGL-Fractie, over de doodstraf.
Equatoriaal Guinee
Rod (Verts/ALE).
In Equatoriaal Guinee vinden momenteel ontoelaatbare schendingen van de mensenrechten plaats. Er zijn willekeurig tientallen tegenstanders van het regime van president Teodoro Obiang gearresteerd en voor de rechter gebracht. Ze worden beschuldigd van samenzwering, aanzetting tot rebellie en poging tot moord op de president.
Met het proces dat op 23 mei is aangevangen wil men enkel de oppositieleiders buitenspel zetten. Samen met hun gezinnen worden ze in onmenselijke omstandigheden gevangen gehouden en ondergaan ze de verschrikkelijkste martelingen. De vrijheid van meningsuiting en de persvrijheid worden stelselmatig met voeten getreden. Dagelijks worden onafhankelijke journalisten heimelijk onder druk gezet. Er wordt een repressief en meedogenloos beleid gevoerd jegens burgers met afwijkende denkbeelden. De achtenzestig oppositieleiders zijn veroordeeld tot gevangenisstraffen na een onrechtvaardig proces waarin het meest elementaire recht op verdediging werd geschonden. Sommige oppositieleiders riskeren zelfs de doodstraf.
Equatoriaal Guinee moet zijn toezeggingen jegens de internationale gemeenschap en de Europese Unie nakomen en een daadwerkelijk democratiseringsproces op gang brengen waarin sprake is van vrije verkiezingen en de volledige naleving van de mensenrechten. Teneinde de politieke rechten, de democratie en het pluralisme te kunnen waarborgen dient er een dialoog te worden aangeknoopt met de oppositie. Er moet verder een einde worden gemaakt aan het proces en de politieke gevangenen moeten onmiddellijk worden vrijgelaten. Voorts dient de pers in de gelegenheid te worden gesteld om de gebeurtenissen op een vrije en veilige manier te kunnen verslaan. Het is in dit opzicht van groot belang dat de Paritaire Vergadering ACS-EU de kwestie Equatoriaal Guinee intern onmiddellijk aan de orde stelt en dat de Raad en de Commissie zich zeer standvastig tonen in hun betrekkingen met de regering van dit land.
Teneinde een snel herstel van de rechtsstaat en de naleving van de mensenrechten te kunnen waarborgen, dient er zo snel mogelijk een raadplegingsprocedure te worden gestart tussen de regering van Equatoriaal Guinee en de Europese Unie, overeenkomstig artikel 96 van de Overeenkomst van Cotonou. Wij Europeanen kunnen ons niet onverschillig tonen over wat er zich in Equatoriaal Guinee afspeelt, met name wat betreft de schendingen van de mensenrechten.

Sánchez García (ELDR).
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, als we het hebben over het buitenlands beleid van de Europese Unie zijn er momenten en omstandigheden waarin het geen kwaad kan hardop na te denken.
Equatoriaal Guinee heeft sinds zijn onafhankelijkheid twee uitzonderlijke presidenten gehad en maakt nu, als we het laatste verslag van de Verenigde Naties en al hetgeen er in de internationale pers geschreven wordt mogen geloven, een atypische politieke periode door. De huidige gebeurtenissen confronteren ons met een tegenstrijdigheid. De internationale gemeenschap steunt Equatoriaal Guinee in technisch en economisch opzicht - wellicht vanwege de olievoorraden waarover dit land beschikt -, terwijl de autoriteiten van dit land geen enkel respect tonen voor de meest elementaire mensenrechten. Het is dus tijd een resolutie op te stellen waarin we de schending van de mensenrechten in dit Afrikaans land veroordelen. Dit land had overigens gedurende lange tijd een band met mijn regio, de Canarische Eilanden, die een soort ontmoetingspunt tussen Europa en Afrika zijn. Vandaar mijn politieke belangstelling voor deze kwestie en mijn steun voor deze resolutie.
De Liberale Fractie wil graag duidelijk maken dat ze het met het standpunt van de Raad eens is, en dat het tijd wordt dat we onze bezorgdheid uitspreken over de verslechterende politieke toestand, het onwettige karakter van de gewraakte processen en het gebrek aan respect voor de mensenrechten van de zijde van de autoriteiten in Guinee. De Europese Unie dient haar politieke betrekkingen met deze Afrikaanse republiek te herzien en er bij president Obiang op aan te dringen dat hij de rechtsstaat invoert en nu werkelijk een begin maakt met democratische hervormingen in zijn land.

Martínez Martínez (PSE).
Mijnheer de Voorzitter, het proces dat in Equatoriaal Guinee tegen 140 burgers van dat land is gevoerd is een aanfluiting, en de Europese Unie kan daar niet zwijgend aan voorbijgaan. Het totalitaire regime in Malabo wilde af van al diegenen die een democratisch alternatief zouden kunnen vertegenwoordigen. Een aantal jaar geleden zou men dergelijke tegenstanders van het regime fysiek hebben laten verdwijnen, maar nu het land als ondertekenaar van de Overeenkomst van Cotonou is opgenomen in de ACS-gemeenschap is het regime begonnen iets meer respect te tonen voor de normen van de rechtsstaat. Er is nu een proces gevoerd, en er zijn daarbij zelfs internationale waarnemers aanwezig geweest.
Dat proces is echter een groteske vertoning zonder enige rechtsgrond gebleken. Beweerd werd dat er een samenzwering zou zijn om het regime omver te werpen en het staatshoofd te vermoorden, waarvoor geen enkel bewijs is geleverd. Zowel getuigen als beklaagden zijn gemarteld, en de aanklager heeft, na aanvankelijk tegen acht verdachten de doodstraf te hebben geëist, later gevraagd om achttien beklaagden die straf op te leggen. Het uiteindelijke vonnis is minder streng, maar er zijn lange gevangenisstraffen uitgedeeld aan de belangrijkste beklaagden, wat betekent dat ze als potentiële tegenstanders bij verkiezingen zijn uitgeschakeld.
Wat ons vooral opviel was het contrast tussen de incompetentie van de handlangers van de dictatuur - de rechters, het openbaar ministerie, de politie, enzovoorts - en de bewonderenswaardige waardigheid van de beklaagden en hun advocaten. Opmerkelijk was ook dat geen van de getuigen of beklaagden, ondanks de slechte behandeling die ze hadden ondergaan, tijdens het proces bereid bleek de verklaringen die ze op politiebureaus onder dwang hadden afgelegd te bevestigen.
Ik wil om te beginnen onze afkeer uitspreken tegenover een dergelijk corrupt en anachronistisch bewind. Daarnaast wil ik duidelijk maken dat we vertrouwen hebben in een democratische toekomst voor Equatoriaal Guinee, en dat we onze solidariteit met dat land betuigen. Er wonen daar mensen met een instelling en een overtuiging die een betere toekomst voor het volk van Guinee beloven. Bij de Europese Unie moeten we ons op die toekomst richten, zonder daarbij te vervallen in allerhande berekeningen - daarmee zouden we de onderliggende waarden van ons eigen project geweld aandoen. Voor het moment geldt dat er in de Overeenkomst van Cotonou clausules zijn opgenomen waarop we nu een beroep kunnen doen, opdat men in Malabo begrijpt dat dit soort praktijken en processen onverenigbaar zijn met de positie van Guinee als associatieland van de Europese Unie.

Cushnahan (PPE-DE).
Mijnheer de Voorzitter, het is van belang dat het Europees Parlement zijn standpunten over de verslechterende mensenrechtensituatie in Equatoriaal Guinee naar buiten brengt. Sinds maart dit jaar worden tegenstanders van het regime van president Obiang willekeurig gearresteerd en onder onaanvaardbaar slechte omstandigheden gevangengezet en berecht. Gevangenen worden aan meedogenloze, barbaarse martelingen blootgesteld en zijn vaak afgesneden van elk contact met familie of een advocaat. In enkele gevallen worden familieleden van de gevangenen simpelweg opgepakt omdat ze familie van de gevangene zijn. Onafhankelijke journalisten die politieke terechtzittingen verslaan worden onder zware druk gezet, terwijl verschillende mensenrechtenorganisaties melden dat sommige gevangenen aan martelwonden zijn overleden.
De aard en het moment van de arrestaties doen vermoeden dat de autoriteiten in de aanloop naar de verkiezingen van volgend jaar een cynische poging doen de bevolking angst in te boezemen. Ik vind dat het Rode Kruis onmiddellijk toegang tot de gevangenen dient te krijgen, dat er internationale waarnemers moeten worden aangesteld en dat er een eind moet komen aan de willekeurige arrestaties. Het is duidelijk dat Equatoriaal Guinee iedere mensenrechtenconventie die het heeft ondertekend, aan zijn laars lapt, waarmee het afbreuk doet aan zijn belofte aan de Europese Unie werk te maken van de democratisering en de volledige tenuitvoerlegging van de mensenrechten. De Europese Unie moet zich duidelijk opstellen tegenover de autoriteiten in Equatoriaal Guinee en eisen dat eerder gedane toezeggingen worden nageleefd.
De taal van de rechtspraak in dat land is de taal van martelingen en systematische wreedheden. Die schending van de belangrijkste menselijke waarden herinnert ons eraan dat er in vele delen van de wereld vaak een tragische kloof gaapt tussen woord en daad en de mensenrechten. Dit Parlement moet de uitdaging om deze kloof te overbruggen met kracht en gezag aangaan. We eisen dat de EU als één blok haar zorgen kenbaar maakt aan de autoriteiten in Equatoriaal Guinee en duidelijk maakt dat er een einde moet komen aan de mensenrechtenschendingen.

Marset Campos (GUE/NGL).
Mijnheer de Voorzitter, dit is helaas niet de eerste keer dat we in dit Parlement over Equatoriaal Guinee spreken, en zoals altijd is het ook nu weer om de dictatuur en door die dictatuur gehanteerde praktijken te veroordelen. En ook nu weer moeten we vaststellen dat al de acties die we ondernomen hebben weinig hebben uitgehaald.
Dit proces was een schertsvertoning, terwijl er volgens waarnemers ook sprake is geweest van marteling, hetgeen door Amnesty International is bevestigd. Het is dus een belediging van de waarden die we in dit Parlement verdedigen.
Daarom hebben we onze solidariteit betuigd met de gevangenen en met de democratische partijen. Zij moeten in deze bijkans onmogelijke omstandigheden door het uitdragen van democratische waarden werken aan de oplossing van de problemen. Ik zeg 'bijkans onmogelijk?, omdat alles erop lijkt te wijzen dat de jeugd in dit land wanhopig begint te worden, en dat zou wel eens kunnen uitlopen op een gewelddadige reactie op deze dictatuur die zo wreed optreedt.
Daarom geloof ik dat we ons een enorme inspanning moeten getroosten om de weg naar democratie in Equatoriaal Guinee beter begaanbaar te maken. We moeten dus niet alleen de dictatuur veroordelen, maar ook al die Westerse landen die er in de praktijk door hun optreden - of nalaten - aan meewerken dat deze dictator in het zadel blijft. Daarom moeten we de aandacht vestigen op het belangrijke werk van de heer Onbam Ndong en de heer Plácido Mikó, de secretaris van de partij Convergentie voor de Sociaal-Democratie.
Wij sluiten ons net als alle andere partijen aan bij deze resolutie, waarin naast de annulering van dit vonnis ook geëist wordt dat de gevangenen in vrijheid worden gesteld, en dat er een begin wordt gemaakt met de democratische toekomst van dit land.

Sauquillo Pérez del Arco (PSE).
Mijnheer de Voorzitter, de politieke opponenten die in Equatoriaal Guinee na een proces zonder enige garanties veroordeeld zijn hebben martelingen moeten ondergaan, en die kunnen niet meer ongedaan gemaakt worden. Als Guinee de associatie met de Europese Unie echter wil voortzetten, moet dat land nu wel dit proces, het vonnis en de tijdens de procedure genomen maatregelen - zoals het verbod op de orde van advocaten - annuleren.
De vrijlating van de veroordeelden en hun familieleden en de opheffing van het verbod op de orde van advocaten - dat zijn de eisen die het Europees Parlement wil stellen. Het regime in Equatoriaal Guinee heeft met dit showproces meer grenzen overschreden, dan het zich als ondertekenaar van de Overeenkomst van Cotonou kan veroorloven. Miguel Ángel Martínez heeft daar terecht op gewezen: dat is niet langer uitsluitend een economische overeenkomst, het is ook een overeenkomst over de politieke dialoog.
Equatoriaal Guinee heeft zich als ondertekenaar van het Verdrag tegen marteling jegens de Europese Unie en de internationale gemeenschap verbonden om een begin te maken met de overgang naar de democratie, wat betekent dat dit land vrije verkiezingen moet organiseren en respect voor de mensenrechten moet tonen. Het niet nakomen van deze internationale verplichting moet leiden tot het opleggen van sancties, en dat is waar we de Commissie en de Raad van ministers EU-ACS in het kader van de Overeenkomst van Cotonou om verzoeken. Deze basisvoorwaarde - democratisering - kan, als we haar goed gebruiken, het belangrijkste element bij het ontwikkelingsbeleid van de Europese Unie zijn.
De socialistische fractie zal bij de volgende Paritaire Vergadering ACS-EU met de Afrikaanse collega's een diepgaand debat over deze materie voeren.

Liikanen
Mijnheer de Voorzitter, de Commissie maakt zich veel zorgen over de situatie in Equatoriaal Guinee en is blij met de aandacht die het Parlement op dit debat heeft gevestigd.
De Commissie is van mening dat het recente proces de tekortkomingen van het regime aantoont bij de overgang naar de democratie en de eerbiediging van de rechtsstaat en de mensenrechten.
De Commissie is van mening dat er zware vonnissen zijn geveld en herinnert aan de verklaring namens de Unie waarin de ongeregelde procedures en de zwakke bewijsvoering worden veroordeeld.
De Commissie betreurt de besluiten van de Mensenrechtencommissie van de Verenigde Naties om Equatoriaal Guinee te schrappen van de lijst met landen die door Speciale Vertegenwoordigers dienen te worden gevolgd.
De Commissie is van mening dat de Speciale Rapporteurs van de Verenigde Naties inzake kwesties zoals marteling, onafhankelijkheid van de rechterlijke macht en persvrijheid, gezien de omstandigheden, zo snel mogelijk een bezoek aan het land dienen te brengen.
Tussen 1993 en 1997 is de communautaire steun stopgezet in verband met het niet-naleven van de mensenrechten en de steun is later slechts deels hervat. Het achtste Nationaal Indicatief Programma van het EOF benadrukt steun voor democratie, mensenrechten en de rechtsstaat. Het is duidelijk dat dit slechts een beperkt effect heeft gehad, maar het stelt de Commissie in staat om steun te koppelen aan het naleven van de mensenrechten zonder gebruik te maken van artikel 96 van de Overeenkomst van Cotonou.
De Commissie vreest dat de financiële pressie van ontwikkelingssamenwerking wel eens ontoereikend zou kunnen zijn tegenover de inkomsten uit olie. Daarom vindt ze het op dit moment beter om een stevige dialoog met de regering te onderhouden en de druk van de internationale gemeenschap en de publieke opinie op peil te houden.
De Commissie volgt de situatie in het land op de voet en wil de mogelijkheid niet uitsluiten om op grond van artikel 96 van de Overeenkomst van Cotonou tot overleg te komen.

Schroedter (Verts/ALE).
Mijnheer de Voorzitter, Wit-Rusland is het enige buurland van de Europese Unie van na de uitbreiding waarmee wij geen normale betrekkingen kunnen aanknopen. Al vanaf de eerste dag van zijn bewind lapt President Loekasjenko alle democratische regels aan zijn laars. Parlementsverkiezingen en presidentsverkiezingen zijn er alleen geweest als dekmantel om zijn alleenheerschappij naar buiten toe te legitimeren. Na 1996, toen hij ook de democratische grondwet buiten werking had gesteld, heeft de OVSE een waarnemingsmissie naar het land gestuurd met als doel de dialoog weer op gang te brengen en om te helpen de basis te herstellen voor een democratische rechtsorde. Deze missie heeft een zeer bescheiden mandaat gekregen, maar zelfs dat was voor president Loekasjenko een doorn in het oog.
Het Europees Parlement, de Commissie en de Raad werken nauw met de OVSE-missie samen, en in de loop van die samenwerking is onze achting voor de activiteiten van de missie alleen maar gestegen. Voortdurend is zij in een uitzichtloze situatie op zoek geweest naar aanknopingspunten om de dialoog weer op gang te brengen, en heeft zij niets nagelaten in haar pogingen de betrekkingen te normaliseren en tenminste de minimumcriteria te ontwikkelen die wij voor ogen hadden. Ook dat was de heer Loekasjenko echter teveel, en na de presidentsverkiezingen - dat heeft hij in zijn toespraak van vorige maand in niet mis te verstane bewoordingen laten blijken - zijn OVSE-missies niet langer welkom in zijn land.
Als het nu ging om een land dat geen deel uitmaakt van de OVSE en niet heeft ingestemd met de regels van deze organisatie of van de democratie, maar dat is zeker niet het geval. Desondanks heeft hij kritische media de mond gesnoerd en eenieder die er een afwijkende mening op na houdt, is overgeleverd aan zijn willekeur. Ik denk dat een krachtig protest hier op zijn plaats is. Het is duidelijk dat normale betrekkingen met de Europese Unie niet mogelijk zijn zonder een dialoog te openen over de grondslagen van de OVSE-missie.

Wiersma (PSE).
Dank u wel voorzitter, ik wil me volledig aansluiten bij de woorden van mijn collega Schroedter. De brutaliteit van het regime in Minsk lijkt geen grenzen te kennen en de wijze waarop ze nu bezig zijn het OVSE-kantoor in Minsk dicht te krijgen door geen visa meer te verstrekken aan de diplomaten die daar werken, is op zich een schandelijke daad waaruit maar eens te meer blijkt hoe ernstig het daar gesteld is met de kwaliteit van de democratie.
Het is ook een beetje persoonlijk voor ons want velen hier in deze zaal kennen de mensen die nu het land uitgewerkt worden of al uitgewerkt zijn. Gedurende twee verkiezingen hebben we met de ploeg van de OVSE in Minsk samengewerkt op een zeer prettige en zeer effectieve manier. Twee keer hebben we samen met de OVSE de conclusie moeten trekken dat de uitkomsten van de verkiezingen niet legitiem waren en dat is het probleem waar we in wezen mee zitten. Wij hebben ook steeds gezegd dat de Europese Unie en de OVSE actief moeten zijn bij het ondersteunen van de civiele samenleving en de oppositie. Dat is hetgeen dat Loekasjenko onaanvaardbaar vindt en wat hij onmogelijk wil maken. Vandaar ook dat wij een beroep doen, ook op de Europese Unie om te kijken wanneer het kantoor echt dicht gaat en of we ook niet moeten overwegen de TACIS-activiteiten te stoppen want die zijn dan waarschijnlijk zinloos geworden, aangezien ze hetzelfde doel hebben als het werk van de OVSE.

Sacrédeus (PPE-DE).
Mijnheer de Voorzitter, ik ben het volkomen met mijn collega's Schroedter en Wiersma eens, en ik zal het christen-democratisch standpunt over de sluiting van het OVSE-kantoor in Minsk puntsgewijs samenvatten.
Ten eerste geeft de sluiting niet bepaald blijk van daadkracht van Wit-Russische zijde. Ze is eerder een teken van zwakheid. Ten tweede geeft Wit-Rusland er eigenlijk mee aan dat het contact met de EU zoekt, ook al doet het dat op een wanhopige wijze. Ten derde tracht Wit-Rusland een troef uit te spelen tegen de Europese Unie. Ten vierde probeert Wit-Rusland op deze manier nog eens zijn fundamentele behoefte aan te geven om met de Europese Unie te onderhandelen over de grensvraagstukken en de vluchtelingensituatie in Wit-Rusland.
Op grond van deze analyse kunnen wij openhartige besprekingen met Wit-Rusland beginnen. Daarbij zullen wij ons natuurlijk baseren op onze sterke en grondige kritiek op de onaanvaardbare gebeurtenis rond het OVSE-kantoor in Minsk.
Ik doe een dringend beroep op de Commissie om alle contacten met Wit-Rusland te intensiveren, en ik wil commissaris Liikanen aansporen om zich persoonlijk tot commissaris Patten te wenden.
Wat er in Minsk met het OVSE-kantoor is gebeurd, is eigenlijk een wanhopige poging tot contact van de kant van Wit-Rusland. Het gebeurde is onaanvaardbaar. Wij kunnen niet accepteren dat buurlanden van een uitgebreide Europese Unie zich op deze wijze gedragen.
Het is ook van belang dat het Europees Parlement duidelijk maakt dat de Russische president Poetin in het kader van de unie tussen Wit-Rusland en Rusland een grote en speciale verantwoordelijkheid heeft om druk uit te oefenen op Wit-Rusland, om dit land ertoe te brengen op een internationaal geloofwaardige manier op te treden.

Belder (EDD).
Mijnheer de Voorzitter, in de afgelopen vier jaar heeft de OVSE-missie in Wit-Rusland een indrukwekkende prestatie geleverd en dat onder buitengewoon zware omstandigheden. Terecht betuigt de voorliggende gezamenlijke ontwerpresolutie daarvoor haar diepe respect. Waaruit bestaat dan deze verdienste van de Adviserende en toezichthoudende groep? Haar vroegere hoofd en grote animator, Hans-Georg Wieck, vat dit engagement puntsgewijs samen: waarneming van de mensenrechtensituatie en rechtspraak in Wit-Rusland, juridische bijstand aan getroffen families, verslaglegging van processen en interventie in gevallen van schendingen van het recht, humanitaire hulp aan slachtoffers van vervolging door de staat op politieke gronden en met administratieve en strafrechtelijke middelen, ontwikkeling van de actie- en samenwerkingsradius van politieke partijen, de vorming van een coalitie van partijen en maatschappelijke krachten, waarneming van verkiezingen met inschakeling ook van de plaatselijke bevolking, en tenslotte projecten ter versterking van de burgermaatschappij. Al deze activiteiten waren de autoritaire president van Wit-Rusland Alexander Loekasjenko van meet af aan natuurlijk een doorn in het oog. Naar vermogen heeft hij dan ook het werk van de OVSE-missie in Minsk genegeerd, tegengewerkt of, erger nog, publiekelijk zwart gemaakt. Dat heeft de erkende stembusregisseur Loekasjenko echt bepaald geen extra populariteit opgeleverd. Het tegendeel is waar. Terwijl in de opiniepeilingen zijn ster almaar daalt, stijgt die van de door hem zo verfoeide OVSE-missie. Het is daarom niet verwonderlijk dat het Wit-Russische staatshoofd thans door het visummiddel de OVSE-missie in Minsk tot opgave wil dwingen. Aan Raad en Commissie de taak dit te verijdelen, in nauwe samenwerking, als het even kan, met de Russische Federatie want wij mogen de eindelijk weer politiek en sociaal ontluikende burgermaatschappij in Wit-Rusland op dit cruciale ogenblik niet in de steek laten. Met Hans-Georg Wieck stem ik dan ook in dat hier niets minder dan de geloofwaardigheid van de Europese instellingen in het geding is.

Marset Campos (GUE/NGL).
Mijnheer de Voorzitter, ik sluit me aan bij al hetgeen door mijn collega's over deze resolutie gezegd is. Ik ben aangewezen als rapporteur voor de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, veiligheids- en defensiebeleid om het Europees Parlement te informeren aangaande een eventuele associatie-overeenkomst met Wit-Rusland, en ik wil graag kwijt dat ik niet tevreden over de ontwikkeling in dit land. Ik heb samen met de heer Wiersma, de heer Sacrédeus, mevrouw Schröder en andere leden van dit Parlement een bezoek aan dat land gebracht om ons licht op te steken over de huidige gang van zaken, en daaruit bleek dat er in de Wit-Russische maatschappij een ruime meerderheid en een groot spectrum aan sociale, politieke, culturele en professionele krachten voor de democratie en de West-Europese waarden te vinden is. De bereidheid om dichter bij de Europese Unie te komen is groot.
Ik geloof daarom dat we met betrekking tot Wit-Rusland een dubbele verplichting of doelstelling hebben. We moeten de betrekkingen intensiveren en ertoe bijdragen dat de overgang naar de democratie snel geschiedt. Daarnaast moeten we ook de nodige diplomatieke inspanningen doen - waarbij we behalve Rusland ook andere landen die de sfeer beïnvloeden moeten betrekken - om ervoor te zorgen dat het verlangen naar een democratische overgang ook werkelijk gerealiseerd kan worden.
Zoals eerder aangegeven is wat de OVSE-missie overkomen is onaanvaardbaar. Het werk dat het vorige hoofd van missie, ambassadeur Hans-Georg Wieck, en anderen verricht hebben is lovenswaardig. We moeten dus grote druk blijven uitoefenen om in deze richting te blijven doorgaan.
Onze fractie sluit zich dus bij deze benadering aan, met steun voor de democratische krachten van de zojuist genoemde oppositie, die een ander Wit-Rusland wil.

Posselt (PPE-DE).
Mijnheer de Voorzitter, ik ben van mening dat collega Sacrédeus een zeer belangrijk punt heeft aangesneden. Wit-Rusland zal binnen afzienbare tijd een buurland zijn van de Europese Unie. Het land dat in de Middeleeuwen als Polen werd aangeduid, was in werkelijkheid een federatie van Polen, Litouwen en Wit-Rusland die elk dezelfde rechten hadden. Litouwen en Polen kunnen volgend jaar of het jaar daarop al lid van de Europese Unie worden, terwijl Wit-Rusland vandaag de dag verder weg lijkt te liggen dan de Democratische Republiek Congo waarover wij eerder al gedebatteerd hebben.
Dat is een tragische ontwikkeling, die vooral op het conto is te schrijven van de heer Loekasjenko. Vroeger maakte het Wit-Russische volk immers deel uit van de democratiebeweging die het communisme ten val heeft gebracht, de democratiebeweging die tot de opheffing van de Sovjet-Unie heeft geleid. Daarom moeten wij de democratische krachten en de mensenrechtenbeweging in dit land nadrukkelijk bijstaan, net zoals dit wordt gedaan vanuit Praag, vanuit Warschau, vanuit andere plaatsen en door voormalige voorvechters van de burgerrechten. Wij moeten de Wit-Russen op het hart drukken dat wij weten dat zij Europeanen zijn die eigenlijk bij ons horen. Vanzelfsprekend dienen wij alle democratische en diplomatieke middelen in te zetten om ervoor te zorgen dat de OVSE een rol van betekenis kan spelen in dat land, en dat de pogingen om zich aan alle controle te onttrekken of om de onderdrukking achter een gordijn van autoritaire maatregelen te verbergen tot mislukken zijn gedoemd.
Ik sta echter niet te trappelen om Moskou bij dit proces te betrekken, want als voormalige koloniale overheerser draagt men daar natuurlijk ook verantwoordelijkheid voor de huidige situatie in Wit-Rusland. Desondanks moeten wij met iedereen samenwerken, dus ook met Rusland. Ik denk echter dat er een speciale rol is weggelegd voor de Europese Unie, die te kennen moet geven dat op een dag ook Wit-Rusland zijn plaats in ons midden kan innemen, maar dat allereerst de OVSE en dan de Raad van Europa hun werk moeten kunnen doen, en dat het met name van belang is de mensenrechten in Wit-Rusland aan een doorbraak te helpen. Wij mogen niet toelaten dat een bewind zijn doen en laten in een dikke deken van mist hult.
Liikanen
Mijnheer de Voorzitter, de Commissie verwelkomt dit debat, dat precies op het juiste moment wordt gehouden, en deelt de diepe bezorgdheid over de belabberde staat van dienst van Wit-Rusland inzake mensenrechten en democratie.
De EU en haar lidstaten hebben alle maatregelen van de OVSE om het OVSE-kantoor in Wit-Rusland open en operationeel te houden, gesteund. De EU heeft in de OVSE in Wenen en vanuit het voorzitterschap in Madrid een aantal verklaringen afgelegd waarin de pogingen van de Wit-Russische autoriteiten om de activiteiten van het OVSE-kantoor in Minsk aan banden te leggen, krachtig worden veroordeeld. Via haar delegatie in Wenen en tijdens de vergaderingen van de werkgroep van de Raad is de Commissie zeer actief betrokken geweest bij de besprekingen over het standpunt van de OVSE tegenover Wit-Rusland.
De sluiting van het OVSE-kantoor in Minsk belemmert de OVSE in de uitoefening van haar activiteiten. Zo kan er niet meer naar behoren worden gerapporteerd over met name de naleving van de toezeggingen van Wit-Rusland inzake de mensenrechtenregels van de OVSE. Het geval van de heer Andrew Carpenter is slechts
één voorbeeld van de methoden van de autoriteiten van Wit-Rusland om de waarnemers van de OVSE, die volledig conform de OVSE en de diplomatieke regels in hun land werkzaam zijn, monddood te maken.
De Commissie heeft in haar contacten met de autoriteiten van Wit-Rusland duidelijk gemaakt dat ze de Adviserende en toezichthoudende groep beschouwt als een belangrijke proef voor de wijze waarop de autoriteiten de ontwikkeling van democratie, een burgermaatschappij en mensenrechten in Wit-Rusland benaderen. Als Wit-Rusland voornemens is om aan te schuiven aan de Europese tafel van democratische families en op alle niveaus volwaardige betrekkingen met de EU wil aanknopen, moet het dit laten blijken door het mandaat en de diensten van de Adviserende en toezichthoudende groep te omarmen.
We zullen de ontwikkelingen op de voet volgen en indien nodig verdere maatregelen voorstellen om de OVSE-missie te steunen.

Tannock (PPE-DE).
Mijnheer de Voorzitter, we zijn hier om te debatteren over de situatie in Syrië en met name over de veranderingen die hebben plaatsgevonden sinds president Bashir al-Assad zo'n drie jaar geleden zijn vader opvolgde.
Sinds de arrestatie van de heer Riad al-Turk, een 72 jaar oude advocaat en secretaris-generaal van de verboden Communistische Partij, wordt gezegd dat Syrië mogelijk op het punt staat een nieuwe periode van onderdrukking in te gaan na de geleidelijke ontspanning van de betrekkingen met het Westen en de wenselijke maar beperkte openstelling van de Syrische economie aan de markt.
Hoewel ik geen deskundige ben, steun ik zeker de verzoeken om alle gewetensgevangenen in Syrië en elders vrij te laten. Het is van groot belang dat de Syrische regering inziet hoe belangrijk het is onderscheid te maken tussen hen die geweld en oproer propageren en hen die alleen maar politieke verandering willen. Ik sta ook volledig achter de paragrafen van de motie waarin de Syrische autoriteiten wordt verzocht erop toe te zien dat gevangenen niet worden gemarteld.
Mensenrechten kunnen niet los worden gezien van bredere politieke ontwikkelingen in de regio. Gisteren nog had ik het voorrecht de voortreffelijke toespraak van de koning van het naburige Jordanië, een voorbeeld van gematigdheid en wijsheid, aan te horen.
Jarenlang heeft Syrië terrorisme in Israël en Turkije gesteund en was het de voornaamste tegenstander van een oplossing van het Israëlisch-Palestijnse geschil op basis van land voor vrede. Er zijn tekenen dat het einde van de Koude Oorlog en de nieuwe geopolitieke realiteiten van de regio Damascus ertoe hebben gedwongen een gematigder en zelfs pragmatisch buitenlands beleid te voeren. Syrische leiders dienen het belang in te zien van de recente verschuiving van de internationale opinie en, met name, een brede steun voor een levensvatbare democratische Palestijnse staat en ze dienen met de internationale gemeenschap samen te werken - en deze niet tegen te werken - om te komen tot een alomvattende regionale oplossing, met inbegrip van de teruggave van de Golanhoogte. Alleen dan zal Syrië mijns inziens in staat zijn zich als staat volledig te ontplooien en zijn volk de vrede en welvaart te bieden die het toekomt.

Volcic (PSE).
Mijnheer de Voorzitter, ik begin met een persoonlijk geval. Advocaat Riad al-Turk is in 1998 op vrije voeten gesteld nadat hij achttien jaar in de gevangenis had doorgebracht vanwege opiniedelicten. In de afgelopen maanden is hij echter opnieuw vastgezet vanwege dezelfde opiniedelicten. Momenteel is het proces gaande en de aangeklaagde loopt het risico tot vijftien jaar te worden veroordeeld. Dit alles speelt in Syrië waar, ondanks de hoop op vernieuwing door de nieuwe president Bashar Al-Assad, de vrijheid absoluut niet groter is geworden.
Riad al-Turk is een van de leiders van de politieke oppositie en heeft een zeer hoge prijs moeten betalen voor de verdediging van zijn eigen ideeën. Deze advocaat is niet meer zo jong en zijn gezondheid, die sowieso te wensen overliet - het is niet moeilijk voor te stellen wat het betekent om twintig jaar in een gevangenis door te brengen - is de laatste maanden sterk achteruit gegaan nadat hij opnieuw is gearresteerd. Hij is in het Westen niet zo bekend daar hij nooit veel ophef heeft willen maken over zijn lot, dat hij altijd zeer waardig heeft gedragen. Zo werd hem bijvoorbeeld het recht op het lezen van boeken ontzegd. Om het tijdsgevoel en het contact met de realiteit niet geheel te verliezen, deed hij concentratieoefeningen met kleine steentjes die hij in zijn cel vond. Afgezien van hem bevinden zich ook andere leden van het Syrisch parlement in de gevangenis met dezelfde beschuldiging: deelname aan niet door het regime toegestane politieke bijeenkomsten.
Wij kijken met belangstelling en aandacht naar dit land dat een sleutelpositie inneemt in de regio. Wij zijn voor sluiting van de associatieovereenkomst waarover momenteel door de Commissie wordt onderhandeld. Het is evenwel duidelijk dat de eerbiediging van de mensenrechten een essentiële voorwaarde is voor dergelijke overeenkomsten. Daarom verwachten wij dat de onderhandelaars van de Europese Commissie het geval van de oude advocaat Riad al-Turk met vastberadenheid aan de orde stellen. Niemand kan culturele verschillen inroepen: dit is namelijk een van de elementaire voorwaarden die een rechtsstaat moet eerbiedigen.

Liikanen
Mijnheer de Voorzitter, de Commissie werkt volledig mee aan de inspanningen van de Europese Unie om de mensenrechten in Syrië te steunen. Ons doel is op grond van de beginselen vervat in de Verklaring van Barcelona een constructieve dialoog met de Syrische autoriteiten tot stand te brengen over mensenrechtenkwesties.
De inspanningen van de EU-trojka vonden plaats na de arrestaties van leden van de oppositie, waaronder de heer al-Turk in augustus/september vorig jaar, en na de veroordeling van de twee parlementsleden, de heer al-Homsi en de heer Riad Seif, in maart/april dit jaar.
Via de EU-delegatie in Damascus neemt de Commissie ook deel aan EU-waarnemingen tijdens processen. We betreuren het dat EU-waarnemers onlangs enkele malen zijn uitgesloten van het proces tegen de heer al-Turk. We zijn blij in de gelegenheid te zijn processen in Syrië bij te wonen, maar we beseffen ook dat de aanwezigheid van waarnemers bij processen geen garantie biedt op een eerlijke procesgang.
Met dit in gedachten zal de Commissie het proces tegen de heer al-Turk via haar delegatie in Syrië en samen met de ambassades van de lidstaten uiterst nauwlettend blijven volgen. Daarnaast zal de Commissie niet nalaten de Syrische autoriteiten kond te doen van haar bezorgdheid over de mensenrechtensituatie, zowel in het algemeen als in individuele gevallen. Zij zal een beroep op Syrië doen de vrijheid van meningsuiting en de vrijheid van vereniging overeenkomstig de Verklaring van Barcelona te eerbiedigen.

Rod (Verts/ALE).
Mijnheer de Voorzitter, ik ben diep getroffen door de ontwikkeling van de situatie omtrent de mensenrechten in Maleisië sinds met name de gebeurtenissen van 11 september. Onder het mom van terrorismebestrijding heeft de eerste minister van Maleisië, Mohamad Mahathir, verstrekkend gebruik gemaakt van de wet inzake de binnenlandse veiligheid (Internal Security Act). Overeenkomstig deze wet kan de premier zonder tussenkomst van de rechter mensen vasthouden die ervan worden verdacht een gevaar te vormen voor de nationale veiligheid. Ook kan de premier op grond van deze wet meer repressieve maatregelen treffen die indruisen tegen de individuele vrijheden, inzonderheid de vrije meningsuiting. Op deze manier kan de politieke oppositie dus monddood worden gemaakt.
Het land dat juist leek te zijn ontkomen aan de economische stagnatie en ogenschijnlijk door geciviliseerde mensen werd geleid, is in enkele maanden veranderd in een land waarin de politieke leiders vernietigen wat ze met eigen handen hebben opgebouwd. Het Parlement moet deze onwelkome gang van zaken daarom veroordelen en de Maleisische regering oproepen om niet alleen de individuele vrijheden te waarborgen, maar ook deze beruchte wet inzake de interne veiligheid af te schaffen. Het Parlement moet van de Maleisische regering eisen dat ze zo snel mogelijk het Internationaal Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens, het Internationaal Verdrag inzake economische, sociale en culturele rechten en de Conventie houdende het verbod op marteling ratificeert.
Voorts dient het Parlement een missie naar Maleisië te sturen. Deze missie moet de omstandigheden onderzoeken waarin de politieke gevangenen worden vastgehouden en moet beoordelen of er sprake is van schendingen van hun grondrechten. Tot slot dient de Europese Unie deze kwestie op de agenda te zetten van de volgende bijeenkomsten met de Associatie van Zuidoost-Aziatische landen, ASEAN.

Cushnahan (PPE-DE).
Mijnheer de Voorzitter, na de aanval van 11 september heeft de Maleisische regering haar interne veiligheidsmaatregelen verscherpt, zogenaamd tegen verdachte islamitische militanten. Er wordt steeds vaker gebruik gemaakt van de wet inzake de binnenlandse veiligheid, die de regering in staat stelt mensen zonder proces voor onbepaalde tijd vast te houden als ze in de ogen van de regering een bedreiging vormen voor de nationale veiligheid.
Mensenrechtengroeperingen uiten niet aflatende kritiek op het misbruik dat van deze draconische wet wordt gemaakt. Het Hooggerechtshof van Maleisië heeft het Parlement ook gevraagd het gebruik ervan te heroverwegen. In deze resolutie wordt zeer terecht aangedrongen op afschaffing van de wet inzake de binnenlandse veiligheid en andere wetten die opsluiting zonder proces toelaten.
Het is ook duidelijk dat de regering de strijd tegen het terrorisme gebruikt als excuus om tegenstanders en critici van de regering te onderdrukken. Aan het veelvuldig gebruik van de wet inzake de binnenlandse veiligheid liggen vaak politieke motieven ten grondslag; het gebruik ervan is vaak een kwestie van politieke willekeur. Deze wet wordt gebruikt om diverse leden van de Maleisische burgermaatschappij, waaronder oppositieleiders, academici, vakbondsmensen en studenten, zonder proces aan te houden en op te sluiten, vaak zonder hen in staat van beschuldiging te stellen en zonder een advocaat bij hen toe te laten.
De resolutie benadrukt het feit dat ingevolge deze wet sinds 2001 zo'n 40 politieke activisten zijn opgepakt. De resolutie vraagt terecht om de vrijlating of tenlastelegging van alle politieke gewetensgevangenen, waaronder de zes politieke gevangenen die in de resolutie worden genoemd en die zijn gevangengezet omdat ze het recht op rechtmatige politieke organisatie en contestatie uitoefenden. We willen dat zij óf worden vrijgelaten óf officieel in staat van beschuldiging worden gesteld en onmiddellijk een eerlijk proces krijgen.
Tot slot dring ik erop aan dat elke vorm van toekomstige politieke samenwerking met Maleisië slechts wordt toegekend op voorwaarde dat de Maleisische regering de wet inzake de binnenlandse veiligheid afschaft en alle politieke gevangenen vrijlaat, zodat alle Maleisiërs ervan verzekerd kunnen zijn dat hun fundamentele mensenrechten, zoals die in hun grondwet zijn vastgelegd, worden gerespecteerd.

De Voorzitter.
Mijne dames en heren, ik heb de eer om namens het Europees Parlement welkom te heten aan een delegatie van de nationale vergadering van de Volksrepubliek Laos, die op de officiële tribune heeft plaatsgenomen.

De delegatie, die onder leiding staat van mevrouw Pany Yathotou, legt een bezoek af aan Straatsburg in het kader van de derde interparlementaire bijeenkomst tussen het Europees Parlement en Laos. Wij hopen dat het voor u een vruchtbaar bezoek zal zijn.

Posselt (PPE-DE).
Mijnheer de Voorzitter, Maleisië zou in veel opzichten tot voorbeeld kunnen strekken voor grote delen van Azië en, inderdaad, zelfs van Europa. Zo is er de grondwet, die ontworpen is door de wijze staatsman en oprichter van de staat Maleisië, Tunku Abdul Rahman. Hierin is onder andere neergelegd hoe de verschillende staten in een federatie zijn samengebracht en hoe de negen sultans om de vijf jaar een gemeenschappelijk staatshoofd kiezen. In het land zelf leven de verschillende bevolkingsgroepen en aanhangers van verschillende religies relatief vreedzaam en geweldloos naast elkaar. En ondanks de economische tegenwind van de laatste jaren heeft de economie zich in de afgelopen decennia zeer voortvarend ontwikkeld. Er is dan ook wat voor te zeggen dat Maleisië hier en daar de trekken van een modelstaat vertoont.
Des te dramatischer is het om te zien hoe het bewind van de heer Mahathir zich steeds autocratischer begint te gedragen. Hij doet mee aan de strijd tegen terreur van politieke islamitische activisten, maar hij grijpt die strijd tegen het islamisme ook aan om op te treden tegen willekeurige andersdenkenden in zijn land. Nu eens doet hij zich voor als een democraat die streeft naar wereldwijde erkenning, dan weer is hij een wrede autocraat die zelfs het minimum aan rechten in een rechtsstaat met de voeten treedt. Dat is het waar het in verband met deze wet inzake de binnenlandse veiligheid om gaat; dat er rechterlijk toezicht wordt uitgeoefend, dat er gezorgd wordt voor deugdelijk bewijsmateriaal, dat er gezorgd wordt voor aanvaardbare detentie-omstandigheden en dat er mogelijkheden zijn om bezwaar tegen detentie aan te tekenen. Geen van die rechten wordt aan politieke gevangenen in Maleisië verleend.
Daarom moeten wij op de volgende topconferentie tussen de EU en de ASEAN en op de volgende top Europa-Azië erop hameren dat juist een zo belangrijke partner als Maleisië de mensenrechten respecteert, terugkeert naar zijn wortels, ervoor zorgt dat aanhangers van verschillende religies en verschillende bevolkingsgroepen vreedzaam naast elkaar kunnen leven en dat er een halt wordt toegeroepen aan het repressieve beleid, dat de laatste jaren voortdurend is aangescherpt en dat geleid heeft tot een groeiend aantal politieke gevangen. Die situatie is niet verenigbaar met de status van Maleisië als bevoorrecht partner van de Europese Unie.

Ford, Glyn (PSE).
Mijnheer de Voorzitter, onlangs heb ik de Fractie van de Europese Sociaal-Democraten vertegenwoordigd tijdens de Commissie voor Azië en het Stille-Zuidzeegebied van de Socialistische Internationale in Manilla, waar we uit de eerste hand informatie kregen over het wrede bewind in Maleisië. De regering heeft de tragische gebeurtenissen van 11 september aangegrepen als excuus om vreedzame democratische tegenstanders van het huidige regime aan te pakken hoewel die geen connecties onderhouden met al-Qa'ida of wat voor terroristische of fundamentele groepering ook.
De wet inzake de binnenlandse veiligheid, de openbare noodverordening, het misdaadpreventiebesluit en de wet bijzondere drugspreventiemaatregelen staan stuk voor stuk gevangenneming zonder proces toe. Het is van belang dat de Maleisische regering door de Raad, de Commissie en het Parlement onder druk wordt gezet om de personen die ingevolge deze wetten gevangen zitten vrij te laten, deze wetten te herroepen en het recht op een eerlijk en openbaar proces en het respect voor de mensenrechten in dat land te herstellen.

Liikanen
Mijnheer de Voorzitter, de Commissie verwelkomt de betrokkenheid van Maleisië bij de strijd tegen het terrorisme en de concrete stappen die het heeft ondernomen om die betrokkenheid vorm te geven. Maar de Commissie neemt de bezorgdheid die vandaag tijdens het debat is uitgesproken serieus. Evenals in vele andere landen heeft de strijd tegen het terrorisme in Maleisië soms een negatief effect op het respecteren van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden.
Hoewel de Commissie in Kuala Lumpur nog geen permanente vertegenwoordiging heeft, volgt ze samen met de lidstaten die in Maleisië zijn vertegenwoordigd de mensenrechtensituatie in het land, waaronder de toepassing van de wet inzake de binnenlandse veiligheid, via contacten met de regering, de oppositiepartijen, de Maleisische burgermaatschappij en de nationale mensenrechtencommissie.
Zoals mijn collega David Byrne vorig jaar tijdens het debat over dit onderwerp duidelijk maakte, maakt de Commissie zich nog steeds zorgen over de toepassing van de wet inzake de binnenlandse veiligheid, met name als het gaat om het onderdrukken van rechtmatige politieke contestatie. De Commissie is van mening dat de Maleisische autoriteiten politieke tegenstanders die op basis van deze wet vastzitten, moeten vrijlaten of een eerlijk proces moeten geven.
De Commissie blijft hoe dan ook steun geven aan de inspanningen van de EU op het gebied van de mensenrechten in relatie tot de regering van Maleisië. Op 8 mei heeft de Commissie een strategienota voor Maleisië aangenomen, waarin wordt voorgesteld de aangewezen communautaire financieringsinstrumenten aan te wenden om activiteiten te steunen waarmee de governance en de rol van de burgermaatschappij in Maleisië kunnen worden versterkt.
Bij de tenuitvoerlegging van die strategie zullen we streven naar een constructieve dialoog over deze kwesties met de regering van Maleisië.

Maaten (ELDR).
Dank u wel voorzitter. Meer dan de helft van de landen in de wereld heeft de doodstraf wettelijk of in de praktijk afgeschaft en die hoeveelheid landen neemt toe. Overigens gaat het hierbij vooral om voormalige landen uit de Sovjet-Unie en die omgeving. In Europa worden er ook belangrijke stappen gezet in de richting van het afschaffen van de doodstraf, óók in tijden van oorlog. Door meer dan zesendertig Europese landen is daarmee ingestemd. We zien ook in Azië een beweging in deze richting zowel van regeringen als van mensenrechtenorganisaties.
Toch, en ondanks de positieve stappen die er nu worden ondernomen in het Japanse parlement, is de situatie in Japan nog steeds erg bedroevend. Het aantal executies per jaar is minder dan in vele andere landen. Tussen 1993 en 2000 zijn er negenendertig gevangenen geëxecuteerd. Doch het systeem er omheen is heel anders dan hetgeen je zou verwachten van een geciviliseerd en leidend industrieland. De executies vinden plaats door ophanging. Het duurt vijftien tot twintig minuten voordat de veroordeelde uiteindelijk sterft. Ook zijn er gevallen waarbij de advocaten uiteindelijk het lijk niet eens meer konden krijgen, maar alleen de gecremeerde beenderen van de gevangenen.
Ik verwelkom wel buitengewoon enthousiast de aankondiging van het Taiwanese Ministerie van Justitie dat in Taiwan de doodstraf in 2004 zal worden afgeschaft. In Taiwan vonden nog tot 1998 executies plaats. Dat is nu opgehouden en in januari van dit jaar is al de Mandatory Death Penalty-wet van 1944 afgeschaft. Ook in Zuid-Korea zien we zeer hoopvolle bewegingen in de richting van het afschaffen van de doodstraf. Ook dat juichen wij toe.

González Álvarez (GUE/NGL).
Mijnheer de Voorzitter, ik geloof dat we ons allemaal wel een aantal resoluties van dit Parlement tegen de doodstraf herinneren. Die hebben ertoe bijgedragen dat het aantal landen dat de doodstraf heeft afgeschaft de afgelopen jaren is toegenomen, of dat er in ieder geval een moratorium is afgekondigd, zodat er de afgelopen jaren in de betrokken landen geen executies zijn geweest.
Vandaag hebben we het over drie landen: Zuid-Korea, Taiwan en Japan. In deze drie landen zijn maatregelen genomen die aanleiding geven tot hoop.
In Japan is er een wetsvoorstel gedaan, en de Japanse Landdag heeft de liga tegen de doodstraf gecreëerd. Ook in Zuid-Korea is een wetsvoorstel gedaan, die door 155 van de 273 afgevaardigden gesteund wordt. In Taiwan is het aantal misdrijven waarvoor de doodstraf kan worden uitgesproken teruggebracht. Ik geloof dat het op grond van deze gegevens gerechtvaardigd is te denken dat de doodstraf in deze drie landen in een niet al te ver verwijderde toekomst zal worden afgeschaft.
We moeten niet alleen denken aan de moeilijke omstandigheden waarin veroordeelde gevangenen leven, we moeten er ook even bij stilstaan dat er in Zuid-Korea 70, en in Taiwan meer dan 50 ter dood veroordeelden op de uitvoering van hun straf wachten. We zijn in de Europese Unie tot de conclusie gekomen dat de doodstraf barbaars is. Daarom steunen we het voorstel van de Europese Raad dat erop aandringt dat de doodstraf binnen afzienbare tijd overal afgeschaft wordt, zodat we de toekomst met meer hoop tegemoet kunnen zien.

Sacrédeus (PPE-DE).
Mijnheer de Voorzitter, de afschaffing van de doodstraf vormt een fundamenteel onderdeel van de morele boodschap die de EU wereldwijd wil overbrengen, niet alleen aan democratische en vrije landen, maar ook en vooral aan dictaturen. Afschaffing van de doodstraf geeft ook uitdrukking aan de idee van de gelijkwaardige, unieke en onschendbare menselijke waardigheid, die diep wortelt in de joods-christelijke ethiek van onze westerse beschaving.
Het standpunt van de EU inzake de doodstraf berust dus op een bewuste en diep verankerde ethische en morele grondslag, die de basis vormt van het mensbeeld van onze beschaving. De uitbreiding van de Unie betekent ook dat het beginsel van de afschaffing van de doodstraf wordt uitgebreid tot nieuwe landen in Oost-Europa en de voormalige Sovjet-Unie.
Wij christen-democraten en liberaal-conservatieven van de fractie van de Europese Volkspartij betreuren het dat de handhaving van dit beginsel, dat ons verenigt en dat wij van ganser harte steunen, in de onderhavige resolutie alleen wordt gehanteerd met betrekking tot vrije en democratische staten zoals Japan en Zuid-Korea, waar op dit moment de Wereldcup voetbal wordt gehouden, en Taiwan.
Om de een of andere reden hebben de sociaal-democratische fractie, de liberale fractie, de Fractie De Groenen en de Confederale Fractie Europees Unitair Links / Noord Groen Links besloten helemaal niets te zeggen over de afschaffing van de doodstraf in aangrenzende landen zoals China en Noord-Korea. Wij vinden dit onbegrijpelijk en eenzijdig, en hebben daarom besloten om ons bij de stemming van 17.30 uur van stemming te onthouden.
In de strijd voor afschaffing van de doodstraf moeten wij één moreel front vormen. Uitsluitend wijzen op vrije en democratische landen maakt een eenzijdige indruk. Dat is zeer te betreuren.

Ford, Glyn (PSE).
Mijnheer de Voorzitter, ik voel met de heer Sacrédeus mee. Ik ben tegen de doodstraf. De doodstraf dient wereldwijd te worden afgeschaft, behalve misschien in oorlogstijd. Zelf heb ik vorig jaar als parlementslid voorzitter Fontaine verzocht een brief te schrijven aan de federale autoriteiten van de VS om te protesteren tegen de doodstraf voor de rechtse terrorist Timothy McVeigh. Toch moet ik toegeven dat ik tegen het agenderen van deze kwestie heb gestemd. Ik weet niet of dit wel zo'n urgente kwestie is, gezien het feit dat de regering van Kim Dae-Jung in Zuid-Korea geen enkele doodstraf heeft uitgevoerd sinds hij in februari 1998 aan het bewind kwam.
Zoals ook in de resolutie staat, is in Taiwan de verplichte doodstraf voor diverse geweldsmisdrijven onlangs uit het wetboek van strafrecht geschrapt en de minister van Justitie heeft verklaard dat dit de eerste stap is op weg naar het afschaffen van de doodstraf binnen een termijn van drie jaar.
In Japan hebben parlementsleden in 1993 een liga voor de afschaffing van de doodstraf opgericht. In een zeker opzicht is het amusant dat de vorming van deze liga in de resolutie negen jaar na dato wordt verwelkomd. Dit verdient bijna een plaats in het Guinness Book of Records als een van de meest vertraagde verwelkomingen in de geschiedenis. Het zal me dan ook niet verbazen als wij in de toekomst uit een van onze resoluties het dramatische nieuws zullen vernemen dat Mafeking is ontzet.
De liga voor de afschaffing van de doodstraf telt 113 leden afkomstig uit alle partijen uit het hogerhuis en het lagerhuis en vertegenwoordigt eenzesde van de parlementsleden. Vorig jaar zijn er slechts twee doodvonnissen voltrokken en de regering heeft aangekondigd dat ze een nieuwe wet steunt die het rechters mogelijk maakt in plaats van de doodstraf onvoorwaardelijk levenslang te geven voor halsmisdaden. Desalniettemin zullen we, nu de kwestie op de agenda staat, natuurlijk vóór de resolutie stemmen, maar misschien kunnen we ons voortaan richten op die landen, waar ook ter wereld, waar de doodstraf dagelijks of nagenoeg dagelijks wordt voltrokken.

Dupuis (NI).
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, waarde collega's, ik wil in het bijzonder de voorzitter van de Fractie De Groenen/Vrije Europese Alliantie, mevrouw Frassoni, bedanken voor het feit dat ze maandag dit punt in stemming heeft gebracht met het oog op de inschrijving ervan in het actualiteitendebat. Voorts gaat mijn dank uit naar mevrouw Napoletano van de socialistische fractie, mevrouw Malmström van de liberale fractie, de christen-democratische fractie en de communistische fractie - met alle respect voor onze vriend, de heer Sacrédeus - voor hun steun aan deze resolutie.
We moeten dit opmerkelijke initiatief van de Raad van Europa begroeten. In dit initiatief gaat het alleen om de landen die de functie van waarnemer binnen de Raad van Europa bekleden. Ik denk hierbij met name aan de Verenigde Staten en Japan.
Onlangs is een delegatie van de Raad van Europa naar Japan afgereisd om een werkberaad van de Kokkai bij te wonen. Ondanks de woorden van de heer Ford valt niet te ontkennen dat de parlementaire Liga, die al negen jaar bestaat maar een enigszins slapend bestaan leidde, zijn werkzaamheden pas onlangs heeft hervat.
We kennen het probleem van de doodstraf in bepaalde democratische landen, maar dat is nog niets vergeleken met het probleem van de doodstraf in ondemocratische landen met een veelal dictatoriaal regime. In 98% van de gevallen wordt de doodstraf namelijk uitgevoerd in landen met een dictatoriaal regime. Het gaat er mijns inziens niet in eerste instantie om dat de doodstraf in deze landen wordt afgeschaft, maar dat de rechtsstaat en de democratie er worden hersteld. Het gaat dus om een heel andere strijd waarvoor heel andere middelen moeten worden ingezet. Dit initiatief heeft evenwel betrekking op drie democratische landen in Azië. Het gaat hier om een belangrijk initiatief, en wel om de volgende reden.
Tijdens onze ontmoeting met de leiders van de Volksrepubliek China krijgen wij met name te horen dat er in Azië anders tegen de mensenrechten wordt aangekeken, namelijk met een zeker relativisme. Wij moeten echter duidelijk maken dat de mensenrechten niet op een Aziatische manier benaderd mogen worden. Mensenrechten en democratische rechten zijn universeel. Het is derhalve van groot belang dat China de kant kiest van de landen die de doodstraf hebben afgeschaft en het universele karakter van de mensenrechten onderschrijven, zoals de invloedrijke landen Japan, Zuid-Korea en Taiwan.
Ik wil de heer Sacrédeus geruststellen: wij zullen ons blijven inzetten voor de afschaffing van de doodstraf in de landen met een dictatoriaal regime. Deze kwestie staat trouwens niet op zichzelf. Het is nu echter van belang dat wij de gedachte van de universele mensenrechten onderschrijven. Waarde collega's, ik denk dat wij ook moeten nadenken over de manier waarop wij de Raad van Europa kunnen hervormen. Na de uitbreiding zal er sprake zijn van overlapping tussen de Raad van Europa en de Europese Unie. De Raad van Europa moet worden omgevormd tot een universele raad van democratieën. In deze Raad moeten landen als Canada, de Verenigde Staten, Japan en Zuid-Korea zitting krijgen, zodat wij ons daadwerkelijk kunnen inzetten voor de democratie in de gehele wereld. Het is hierbij van belang dat de doodstraf wordt afgeschaft en dat het Internationaal Strafhof wordt erkend.

Liikanen
Mijnheer de Voorzitter, de Commissie verwelkomt de motie van het Parlement voor een resolutie over de afschaffing van de doodstraf in Japan, Zuid-Korea en Taiwan. De EU streeft naar een mondiale afschaffing van de doodstraf, een van de pijlers van haar mensenrechtenbeleid.
Tijdens het proces dat hiertoe moet leiden en overeenkomstig de EU-richtlijnen inzake de afschaffing van de doodstraf vraagt de EU die landen waar de doodstraf nog bestaat, het gebruik ervan zoveel mogelijk te beperken en ze dringt erop aan dat de doodstraf overeenkomstig bepaalde minimumeisen wordt voltrokken. De EU dringt, waar van toepassing, ook aan op de invoering van moratoria.
De EU heeft haar betrokkenheid bij de afschaffing van de doodstraf opnieuw bevestigd door tijdens de Mensenrechtencommissie dit jaar in Genève een resolutie in te dienen. Veel van de activiteiten die moeten bijdragen aan de afschaffing van de doodstraf zijn mede mogelijk gemaakt door het Europese initiatief voor democratie en mensenrechten.
Het financieren van dergelijke projecten is opnieuw tot een prioriteit verklaard in de mededeling of het beleidsdocument van de Commissie van 8 mei 2001 over de rol van de EU bij het bevorderen van de mensenrechten en de democratisering in derde landen.
De Commissie verwelkomt een aantal van de positieve stappen die de drie betreffende landen onlangs hebben ondernomen. Ten eerste, de openhartige gedachtewisseling tijdens het seminar in Tokio in mei 2002 over 'rechtvaardigheid en mensenrechten in de waarnemende landen van de Raad van Europa: de afschaffing van de doodstraf? en de oprichting van een liga van Japanse parlementsleden voor de afschaffing van de doodstraf. Ten tweede, het wetsvoorstel ingediend om de doodstraf in Zuid-Korea af te schaffen, dat vorig jaar door een meerderheid van de Nationale Assemblee werd gesteund. Ten derde, de wijziging in het wetboek van strafrecht van Taiwan waardoor de lijst met misdrijven waarop de doodstraf staat, wordt teruggebracht.
Omdat de EU zich er echter van bewust was dat er nog veel moet gebeuren voor de doodstraf in heel Azië zal zijn afgeschaft, heeft ze in 2001 besloten haar strategie voor de afschaffing van de doodstraf in dat deel van de wereld aan te passen op basis van de richtlijnen van 1998 inzake de doodstraf. Het komende Jaarverslag mensenrechten voor 2001/2002 van de EU zal een overzicht bevatten van de actie die in die regio is genomen.
De EU zal zich blijven inspannen voor de afschaffing van de doodstraf in die regio.

De Voorzitter.
Hartelijk dank, commissaris Liikanen.
Het debat is gesloten.
De stemming vindt vandaag om 17.30 uur plaats.

De Voorzitter.
Aan de orde is het gecombineerd debat over de volgende ontwerpresoluties:
B5-0367/2002 van de heer Van Dam, namens de EDD-Fractie, over mond- en klauwzeer en de Wereldcup voetbal in Zuid-Korea;
B5-0369/2002 van de leden Redondo Jiménez e.a., namens de PPE-DE-Fractie, Kreissl-Dörfler e.a., namens de PSE-Fractie, Mulder, namens de ELDR-Fractie, Lucas en Wyn, namens de Verts/ALE-Fractie, Berlato en Hyland, namens de UEN-Fractie, over mond- en klauwzeer en de Wereldcup voetbal in Zuid-Korea;
B5-0377/2002 van de heer Jové Peres e.a., namens de GUE/NGL-Fractie, over mond- en klauwzeer en de Wereldcup voetbal in Zuid-Korea.

van Dam (EDD).
Mijnheer de Voorzitter, vele voetballiefhebbers in Europa volgen de wedstrijden in Zuid-Korea op de voet. Verbazing en ontgoocheling wisselen elkaar af. Wie had verwacht dat bijvoorbeeld de ploeg uit Frankrijk al zo snel uitgeschakeld zou worden? Chef Zidane in ieder geval niet. Ook het team van kandidaat-lidstaat Slovenië is overigens uitgeschakeld. De thuiskomst van Zidane en zijn Franse equipe is een gevaar voor miljoenen dieren in Europa. In Zuid-Korea heerst mond- en klauwzeer. Het virus kan met terugkerende spelers en fans meeliften in voedsel en aan schoeisel.
Voorzitter, de controle op de Europese vliegvelden en buitenposten is minimaal. Die controle moet veel grondiger, liefst naar Amerikaans voorbeeld. Ontsmetting en het invullen van een vragenlijst door reizigers die uit MKZ-gevoelige gebieden komen, dient een standaardprocedure te worden. Eén voor één verdwijnen de Europese teams van de grasmat in Korea. Het mag niet zo zijn dat door de laksheid bij de Europese grenzen straks ook alle schapen en koeien het veld moeten ruimen.

Redondo Jiménez (PPE-DE).
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, zoals mijnheer van Dam opmerkte, zijn er nog steeds veel Europese toeschouwers in Korea. Volgens schattingen bevinden zich nog steeds 650.000 tot 700.000 inwoners uit de Europese Unie in dat land, waar onlangs mond- en klauwzeer is uitgebroken, en die mensen zullen spoedig terugkeren.
Richtlijn 72/462 van de Raad betreffende de gezondheidsproblematiek en het gezondheidsbeleid bij de invoer van varkens en runderen en vers vlees uit derde landen is niet van toepassing op vlees dat deel uitmaakt van de persoonlijke bagage van deze toeristen, als het gaat om hoeveelheden van minder dan één kilogram varkens- of rundvlees voor persoonlijk gebruik. Het maakt niet uit of het vlees al dan niet behandeld is. We weten dat het MKZ-virus zich via de door de toeristen meegenomen voedingsmiddelen kan verspreiden, als dat vlees tenminste besmet is. Het virus kan zich ook verspreiden via het menselijk lichaam, dat geen lijder maar wel drager kan zijn. De heer van Dam heeft dat allemaal precies uitgelegd. Nu zien we dat de controle door de lidstaten aan zowel de binnen- als de buitengrenzen van de Europese Unie vrij laks is, zeker bij de luchthavens. Die laksheid wordt in dit verslag van het Voedings- en Veterinair Comité van de Commissie aan de kaak gesteld: de controle op ingevoerde voedingsmiddelen en dieren is beslist onvoldoende.
Vanuit dit Parlement vragen we dus aan de Commissie of ze er bij de lidstaten op wil aandringen een rigoureuzere controle aan de luchthavens uit te voeren en op basis van de internationale zoösanitaire code een informatiecampagne te voeren om alle toeristen die in Korea zijn geweest te wijzen op de risico's. De lidstaten moeten de door hen aanvaarde verplichtingen nakomen. Ook moeten zij voorkomen dat voedingsmiddelen die afkomstig zijn uit een land dat nog niet tenminste drie maanden ziektevrij is in de Europese Unie worden toegelaten.
De Wereldcup loopt op 30 juni af, en dan zullen de mensen terugkomen. De Commissie moet dus dringend een adequate wetgevende en administratieve procedure voorleggen met zo strikt mogelijke normen voor de controle aan de grenzen. Die normen moeten gelijkwaardig zijn aan die welke gelden voor andere derde landen waar mond- en klauwzeer heerst. Deze ziekte mag de Europese Unie niet opnieuw binnenkomen.

Kindermann (PSE).
Mijnheer de Voorzitter, moderne wetenschappelijke inzichten rechtvaardigen de conclusie dat mond- en klauwzeer een van de gevaarlijkste virusaandoeningen voor tweehoevige dieren is. De import van het mond- en klauwzeervirus kan een explosieve verspreiding van deze gevaarlijke dierziekte bij ongevaccineerde dieren tot gevolg hebben. Dat hebben wij onlangs nog kunnen vaststellen bij de MKZ-uitbraak in Groot-Brittannië. Wij weten ook hoeveel schade zulk een epidemie kan aanrichten.
Het maakt niet uit of mond- en klauwzeer nu in Zuid-Korea uitbreekt of elders in de wereld. Door de mobiliteit van mensen en de snelle verplaatsing van goederen van de ene naar de andere plek in de wereld is het gevaar van een uitbraak altijd aanwezig. Daarom vraag ik de Commissie of profylactische middelen volstaan om dit gevaar ook op lange termijn te keren. Wij weten dat er nog het een en ander schort aan de Europese strategie voor de bestrijding van besmettelijke dierziekten. De stand van de kennis, die normaal gesproken moet meegroeien met de tijd, is nog immer beperkt tot het principe van niet-vaccinatie. Ik vraag de Commissie of het in het kader van de strategie voor de bestrijding van besmettelijke dierziekten voortaan niet beter is om juist bij MKZ het accent te verleggen naar controle op preventieve maatregelen. Zoals mevrouw Redondo en haar voorgangers al hebben gezegd, begint de preventie al op de luchthaven of bij het treinstation. De veetelers zelf spelen echter ook een zeer belangrijke rol op het gebied van preventie, maar de manier waarop veel boeren die rol opvatten biedt weinig aanleiding tot optimisme. Steeds weer opnieuw stel ik vast dat als de boeren hun bedrijf openstellen de mensen uit de steden gewoon door de stallen kunnen banjeren zonder dat er eerst een preventieve ontsmetting heeft plaatsgevonden.
Alles bij elkaar genomen denk ik dat het mogelijk is deze gevaarlijke epidemie te beteugelen. Maar of wij deze ziekte kunnen uitroeien, en daar zijn wij de laatste jaren wel steeds van uitgegaan, daarover durf ik mijn hartgrondige twijfel uit te spreken. Ik pleit er dan ook voor over te gaan op een profylactisch beleid dat die naam ook werkelijk verdient. Ik verzoek de Commissie hierop een passende reactie te geven.

Maaten (ELDR)
Voorzitter, vóór alles geldt dat voorkómen beter is dan genezen. Het is een van de opdrachten van de Tijdelijke commissie mond- en klauwzeer onder het dynamische voorzitterschap van mevrouw Redondo Jiménez om dat te onderzoeken en om daarover later in het jaar verslag uit te brengen.
Maar nu moet er alles aan worden gedaan om die import van het mond- en klauwzeervirus te voorkomen. De uitbraak in Zuid-Korea trekt nu toevallig de aandacht omdat daar de Wereldcup voetbal plaatsvindt. Vele supporters gaan ernaar toe. Sommigen komen terug en sommigen veel eerder dan ze zouden willen en dus is er een kans dat zij het mond- en klauwzeervirus meebrengen.
Maar nu al, iedere dag, - dr. Kindermann verwijst daar terecht naar - komen er reizigers, toeristen terug uit Afrika en Azië waar mond- en klauwzeer met de vele variëteiten ervan een dagelijkse realiteit is.
De grote vraag is wat de Europese Commissie en de lidstaten sinds de laatste grote uitbraak van vorig jaar hebben gedaan om de buitengrenzen beter te beschermen. De dagelijkse reiziger merkt helemaal niets van enige verandering sindsdien. En toch bracht de laatste MKZ-uitbraak miljarden schade toe aan de Europese economie. Betere grensbewaking is natuurlijk ook duur, maar veel goedkoper dan wat we hebben moeten uitgeven naar aanleiding van die MKZ-uitbraak. Het is financieel een uiterst goed renderende investering. We moeten een voorbeeld nemen aan de Verenigde Staten, Japan, Australië en Nieuw-Zeeland en strenge boetes heffen op import van levensmiddelen uit landen die, wat besmettelijke dierziekten betreft, in de gevarenzone verkeren.

Liikanen
Mijnheer de Voorzitter, de Commissie wil het Europees Parlement graag bedanken dat ze ons tijdig aan de risico's van mond- en klauwzeer herinnert. De MKZ-uitbraak in Zuid-Korea valt samen met de Wereldcup waar vele duizenden Europeanen aanwezig zijn om hun eigen voetbalteam aan te moedigen. Het is duidelijk dat we bedacht moeten zijn op het mogelijke gevaar dat ze met de ziekte in aanraking komen en deze mee terug nemen naar Europa.
We moeten echter niet alleen naar Korea kijken. Het punt is dat mond- en klauwzeer over heel de wereld voorkomt. Alle landen waar mond- en klauwzeer voorkomt vormen een potentieel gevaar voor de lidstaten en daarom moet het probleem breed worden aangepakt.
Hoewel het zo schijnt te zijn dat de MKZ-gebieden in Zuid-Korea zich minstens 40 km van de dichtstbijzijnde voetbalstadions bevinden, kunnen we het gevaar voor de lidstaten niet negeren. Daarom is deze kwestie op 8 mei 2002 tijdens de vergadering van het Permanente comité voor de voedselketen met de lidstaten besproken.
Ik heb ook begrepen dat mevrouw Redondo, voorzitter van de parlementaire Commissie mond- en klauwzeer, de kwestie rechtstreeks bij mijn collega David Byrne heeft aangekaart, ongetwijfeld in het kader van de werkzaamheden van de Tijdelijke Commissie mond- en klauwzeer. Ik heb begrepen dat de commissie zich voornamelijk richt op controles, waaronder het controleren van reizigers bij de plaats van binnenkomst in de EU.
De Commissie heeft alle lidstaten er vervolgens aan herinnerd dat ze op grond van de communautaire wetgeving geen voor mond- en klauwzeer vatbare dieren en producten van deze dieren (vers vlees, vleesproducten, vleespreparaten, melk, melkproducten, enz.) uit Zuid-Korea mogen importeren. Ze zijn er ook op gewezen dat reizigers op grond van de communautaire wetgeving geen levensmiddelen uit Korea mogen importeren.
De Commissie heeft alle lidstaten verzocht erop toe te zien dat het publiek bewustzijn van reizigers op luchthavens wordt vergroot en dat uit Zuid-Korea afkomstige goederen bij de plaats van binnenkomst in de EU worden gecontroleerd.
Na de mond- en klauwzeerepidemie in 2001 heeft de Commissie een aantal voorstellen voorbereid met betrekking tot mond- en klauwzeer, waaronder maatregelen om het publiek bewustzijn te vergroten. De Commissie is van plan binnenkort een voorstel te presenteren om het publieke bewustzijn te vergroten en controles van reizigers bij de plaats van binnenkomst te verscherpen.
De technische en logistieke problemen en dus ook de financiële gevolgen van dergelijke procedures moeten echter niet worden onderschat. We moeten niet vergeten dat de EU in tegenstelling tot Australië of Nieuw-Zeeland een lange landgrens heeft. Er reizen jaarlijks miljoenen passagiers tussen onze lidstaten en derde landen waar mond- en klauwzeer voorkomt.
Bovendien is er luchtverkeer met 90 landen die niet internationaal erkend zijn als zijnde vrij van mond- en klauwzeer. De omvang van de uitdaging wordt ook nog eens onderstreept door de bestaande problemen met het bestrijden van de drugssmokkel op internationale luchthavens.
Tot slot wil ik het Europees Parlement bedanken voor het feit dat ze het publieke bewustzijn in verband met de gevaren van mond- en klauwzeer hebben vergroot. Ik weet zeker dat de kwestie uitvoeriger kan worden besproken als het verslag van de Commissie mond- en klauwzeer is verschenen en de komende voorstellen van de Commissie inzake mond- en klauwzeer ter tafel liggen.
Ik zal het verslag van dit debat aan mijn collega David Byrne doorgeven.

De Voorzitter.
Hartelijk dank, commissaris Liikanen.
Het debat is gesloten.
De stemming vindt vandaag om 17.30 uur plaats.

De Voorzitter.
Aan de orde is het gecombineerd debat over de volgende ontwerpresoluties:
B5-0333/2002 van de heer Messner e.a., namens de Verts/ALE-Fractie, over Nepal;
B5-0345/2002 van de heer Van den Bos, namens de ELDR-Fractie, over de situatie in Nepal;
B5-0358/2002 van de heer Van den Berg, namens de PSE-Fractie, over de situatie in Nepal;
B5-0365/2002 van de heer Thomas Mann e.a., namens de PPE-DE-Fractie, over Nepal;
B5-0368/2002 van de heer Collins, namens de UEN-Fractie, over de situatie in Nepal;
B5-0378/2002 van de leden Di Lello Finuoli en Seppänen, namens de GUE/NGL-Fractie, over de situatie in Nepal.

Mann, Thomas (PPE-DE).
Mijnheer de Voorzitter, de nieuwe, zorgwekkende escalatie van geweld in Nepal brengt de stabiliteit van de gehele regio in gevaar. Bij een nachtelijke aanval eind mei van maoïstische rebellen op het legerkamp Nepalganj zijn meer dan 100 rebellen en vele regeringssoldaten gesneuveld. Sinds de uitbraak van het conflict zes jaar geleden is het aantal doden opgelopen tot 3500.
Ondanks internationale oproepen de vijandelijkheden te staken is er geen enkele aanwijzing dat dit op korte termijn staat te gebeuren. Sterker nog, ik heb gehoord van families in Kathmandu en het westen van het land waarmee ik al jaren contact onderhoud en waar ik regelmatig op bezoek ga, dat de gevechten met de dag verhevigen. De rebellen vernielen doelbewust de infrastructuur, blokkeren de stroomvoorziening voor de bevolking, vermoorden de slecht getrainde politiemensen en plegen dodelijke aanslagen op regeringsvertegenwoordigers in de provincies.
Nog steeds schaart een overweldigende meerderheid van de Nepalezen zich achter de monarchie. De bevolking steunt koning Gyanendra, die gedurende de laatste moeilijke maanden sterk aan gezag gewonnen heeft. Op verzoek van premier Sher Bahadur Deuba heeft hij het parlement voortijdig ontbonden en verkiezingen uitgeschreven op 13 november van dit jaar. Hij heeft het volk opgeroepen massaal naar de stembus te gaan om te laten zien dat het voor de democratie is en om zo een bijdrage te leveren aan de binnenlandse stabiliteit.
De Europese Unie heeft Nepal de laatste vijf jaar circa 15 miljoen euro steun toegekend, in mijn ogen volledig terecht. Wel moeten er namens de Europese Unie - ik zeg dit ook namens de Fractie van de Europese Volkspartij - onafhankelijke waarnemers naar Nepal worden gezonden om erop toe te zien dat er in november eerlijke, vrije en geheime verkiezingen worden gehouden.
Mijnheer de commissaris, de Europese Unie dient zich beschikbaar te stellen als mogelijke bemiddelaar in het conflict. Maar ongeacht daarvan moet al het mogelijke worden gedaan om de betrokken partijen aan de onderhandelingstafel te krijgen. Wij gaan ervan uit dat de gearresteerde Krishna Sen, een belangrijke guerrillaleider en vier andere vermoedelijke leden van de verboden communistische partij kunnen rekenen op een eerlijk proces.
Ik ken Nepal heel goed. Het is een van de armste maar tegelijkertijd ook een van de meest fascinerende landen ter wereld. Momenteel is het land beroofd van een van zijn belangrijkste inkomstenbronnen: het toerisme. De oorzaak? Gezien de onveilige toestand in dit prachtige deel van de Himalaya blijven duizenden buitenlandse toeristen weg.
Maar naast de beëindiging van het conflict heeft Nepal ook behoefte aan concrete, lange-termijnmaatregelen, en aan economische en structurele hervormingen in alle delen van het land om zich eindelijk te kunnen ontworstelen aan de greep van de armoede. Armoede is een belangrijke oorzaak van geweld.

Ford, Glyn (PSE).
Mijnheer de Voorzitter, met betrekking tot het vorige debat kan ik het niet laten op te merken dat commissaris Liikanen de Europese voetbalteams niet heeft bedankt voor het feit dat zij de ondankbare taak op zich hebben genomen de kans op het overbrengen van mond- en klauwzeer vanuit Zuid-Korea te beperken door zich al in een vroeg stadium te laten uitschakelen.
Namens de socialistische fractie wil ik het volgende over de resolutie over Nepal opmerken: het is zo dat maoïstische rebellen de zeer breekbare constitutionele monarchie in gevaar brengen en het gevaar bestaat dat de situatie in een burgeroorlog ontaardt. Er zijn duizenden mensen gestorven en honderden mensen opgepakt. De oplossing is duidelijk: de regering dient erop toe te zien dat de mensenrechten en de interne wetgeving worden gerespecteerd. De vermeende massaslachting van 500 maoïstische guerrillastrijders in mei, maakt de situatie, als het waar is, alleen maar erger.
Als Europese Unie moeten we helpen tot een vreedzame oplossing voor het huidige conflict te komen en de financiële middelen bieden om de economie weer op te bouwen, met name op het platteland. De regering van Nepal zelf moet de rechtsorde herstellen en er moet een onafhankelijk onderzoek komen naar de aantijgingen tegen de ordestrijdkrachten.

Liikanen
Mijnheer de Voorzitter, ik moet toegeven dat ik eigenlijk had willen zeggen dat Finland zo genereus was Engeland en Duitsland naar de Wereldcup te laten gaan omdat het vrij van mond- en klauwzeer wilde blijven, maar de werkelijke reden hiervoor was pech tijdens die twee wedstrijden.
Wat betreft de kwestie Nepal: de Commissie betreurt het toenemende aantal slachtoffers van voortdurende botsingen tussen maoïsten en regeringstroepen, met name na de afkondiging van de noodtoestand. De EU maakt zich ook zorgen over de gevolgen van het opschorten van constitutionele garanties en de meldingen van wandaden door terroristen en anti-guerrillatroepen.
De EU was teleurgesteld over het afbreken van de onderhandelingen met maoïstische leiders waarmee de nieuwe premier Deuba in november 2001 was begonnen. De nieuwe golf van terroristische aanslagen heeft een rampzalig effect op de economie en ontwricht het gehele ontwikkelingsproces in Nepal.
Verder vreest de Commissie dat de recente ontbinding van het Huis van Afgevaardigden een zware klap is voor de democratie in Nepal. De komende verkiezingen op 13 november 2002, de aanstelling van een voorlopige regering en de uitbreiding van de noodtoestand zijn geen garantie voor een oplossing van het maoïstisch probleem. De democratische achterstand van de Nepalese instellingen wordt hierdoor nog verder vergroot, terwijl de meest urgente administratieve hervormingen nog meer vertraging oplopen.
De Commissie doet een beroep op de politieke klasse van Nepal om de interne meningsverschillen en de persoonlijke rivaliteit die mede verantwoordelijk zijn voor de heersende crisistoestand in Nepal, opzij te zetten.
Ondanks de politieke crisis wil de Commissie de duurzame ontwikkeling van Nepal steunen. De primaire doelstellingen van de nieuwe communautaire samenwerkingsstrategie voor Nepal voor 2002-2006 zijn consolidatie van de democratie, conflictpreventie en armoedebestrijding. In de meest achtergestelde gebieden van het land, waaronder het westen, zullen ontwikkelingsactiviteiten worden ontplooid in de hoop de slechte socio-economische omstandigheden van de lokale bevolking te verbeteren, om zo pro-maoïstische sympathieën te bestrijden.
De Commissie overweegt momenteel de mogelijkheid het proces rond de verkiezingen van 13 november 2002 te steunen met EU-waarnemers. Ook heeft de Commissie na een globale inschatting van de situatie en een uitgebreid verslag in februari 2002 de mobilisatie van conflictpreventiemiddelen door middel van het snelle reactiemechanisme gepland.

De Voorzitter.
Hartelijk dank, commissaris Liikanen.
Het debat is gesloten.
De stemming vindt vandaag om 17.30 uur plaats.
(De vergadering wordt om 16.55 uur onderbroken en om 17.30 uur hervat)

Posselt (PPE-DE).
Mijnheer de Voorzitter, het gaat alleen om twee correcties van technische aard. Ten eerste wordt in overweging K van de preambule gesproken over 3,5 miljoen Congolezen. Niemand weet echter of dit getal precies klopt en daarom verzoeken wij om simpelweg van miljoenen te spreken. Het andere punt heeft betrekking op paragraaf 5. Hierin staat vermeld dat er op 19 mei een akkoord is getekend. In het debat is echter al terecht opgemerkt dat de ondertekening op 19 april heeft plaatsgevonden. Wij verzoeken beide punten te corrigeren.

De Voorzitter.
Mijnheer Posselt, ik moet u mededelen dat deze correcties reeds in het dossier staan. Wij zullen deze bevestigen als wij bij het desbetreffend punt zijn aanbeland.
over overweging H:

Sauquillo Pérez del Arco (PSE).
Mijnheer de Voorzitter, wij hebben een mondeling amendement ingediend, waarmee we beogen aan overweging H het volgende toe te voegen: 'Het Europees Parlement betreurt het evenwel dat een aantal deelnemers zich niet bij dit akkoord heeft aangesloten, en roept alle Congolese partijen op tot verantwoordelijkheid en respect voor het kader zoals dat in de akkoorden van Lusaka en de resoluties van de Verenigde Naties is vastgelegd?.
Dit amendement geeft goed weer wat we hier in dit debat hebben gezegd. Ik geloof namelijk dat er een consensus met de andere fracties was. Het is van belang dat alles wat de Europese Unie over Sun City gezegd heeft weer opgenomen wordt, en in de resolutie is alleen het eerste deel overgenomen.

Sauquillo Pérez del Arco (PSE).
Mijnheer de Voorzitter, aan paragraaf 5 van de resolutie moet na 'burgermaatschappij? de volgende alinea worden ingevoegd: 'Betreurt het dat de oppositiepartijen (UDPS, FONUS, PALU en MNC/L) en andere partijen en platforms die de burgermaatschappij vertegenwoordigen het akkoord van 19 april niet hebben ondertekend?.

De Voorzitter.
Ik verklaar de zitting van het Europees Parlement te zijn onderbroken.

Sacrédeus (PPE-DE)
Ik heb tegen het verslag gestemd. Regio's die grenzen aan de kandidaat-lidstaten zullen de effecten van de uitbreiding sneller en directer merken dan de huidige lidstaten. Daarom hebben de christen-democraten er niets op tegen om, zoals de Commissie voorstelt, bijzondere middelen beschikbaar te stellen aan het verbeteren van de infrastructuur en bijvoorbeeld uitwisselingen van jongeren tussen aangrenzende regio's in de kandidaat-lidstaten te bevorderen.
Daarentegen zijn wij niet van mening dat er nog meer geld geïnvesteerd moet worden in verhouding tot het Commissievoorstel. Wij vinden het bovendien onterecht dat het midden- en kleinbedrijf nog meer financiële steun krijgt om de concurrentie met de kandidaat-landen gedurende een lange tijd het hoofd te kunnen bieden. Deze bedrijven moeten de uitbreiding juist als een positieve uitdaging zien.
De christen-democraten staan niet achter de eis in het verslag voor tijdelijke overgangsregelingen met betrekking tot het vrije verkeer van diensten en het vrije verkeer van werknemers als men overeenstemming heeft bereikt met vakbonden en lokale bedrijven. In de praktijk creëert dat een tweederangs EU-lidmaatschap.
Tot slot twijfelen wij eraan of de behoefte aan financiële steun aan deze in totaal 23 regio's in Finland, Duitsland en Oostenrijk, Italië en Griekenland echt groter is dan de behoefte aan financiële steun aan de grensregio's tussen de kandidaat-lidstaten en hun oosterburen.

