Agencje ratingowe (debata) 
Przewodniczący -
Kolejnym punktem porządku dziennego jest sprawozdanie pana posła Gauzèsa, w imieniu Komisji Spraw Gospodarczych i Monetarnych, w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1060/2009 w sprawie agencji ratingowych - C7-0143/2010 -.
Jean-Paul Gauzès
Panie Przewodniczący, Panie Ministrze Chastel, Panie Komisarzu! Oto trzeci akt prawodawstwa finansowego w 2010 roku. Po nadzorze oraz dyrektywie w sprawie zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi teraz ponownie przyglądamy się agencjom ratingowym. Mówię "ponownie”, ponieważ Europa nie ociągała się z ustanowieniem przepisów w tej dziedzinie, które zostały przyjęte w 2009 roku i teraz zaczynają przynosić skutki.
Ogólnie rzecz biorąc, agencje ratingowe wydają opinie, dosłownie w formie ratingów, dotyczące zdolności kredytowej przedsiębiorstw i państw oraz złożonych produktów finansowych. Rating stanowi ocenę ryzyka związanego z niezdolnością emitenta instrumentów finansowych do spłaty swoich długów. Takie agencje stopniowo i z różnych powodów zyskały niezwykle istotny status w świecie finansowym.
Po pierwsze, ratingi są uwzględniane w przepisach bankowych w celu określenia wielkości funduszy własnych, które zostaną wykorzystane do wsparcia inwestycji. Drugim powodem jest fakt, że ratingi wpływają na sukces emisji, ponieważ stały się ważnym wskaźnikiem dla inwestorów.
A jednak, choć agencje ratingowe nie były główną przyczyną niedawnego kryzysu finansowego, to wywarły szkodliwy wpływ. W rzeczywistości zbyt nisko oceniły prawdopodobieństwo niewypłacalności emitentów niektórych złożonych instrumentów finansowych.
Wobec konieczności przywrócenia zaufania do rynków i wzmocnienia ochrony inwestorów, Komisja Europejska zaproponowała w 2009 roku mechanizm monitorowania i nadzorowania agencji ratingowych. Z tego względu już w tym samym roku przyjęto rozporządzenie (WE) nr 1060/2009 w sprawie agencji ratingowych.
W trakcie toczących się w Parlamencie Europejskim debat, poprzedzających przyjęcie tego rozporządzenia, państwa sprawozdawca zwracał uwagę na potrzebę zapewnienia wspólnej dla całej UE kontroli produktów agencji ratingowych i zintegrowanego nadzoru nad nimi. Europejski zintegrowany nadzór tego typu był wówczas niemożliwy z mocy prawa. Komisja zobowiązała się jednak przygotować wniosek prawodawczy zgodny z tą koncepcją, a pan, Panie Komisarzu, dotrzymał tego słowa.
Osiągnięte między Radą a Parlamentem Europejskim porozumienie w sprawie struktury nadzoru europejskiego, które wejdzie w życie 1 stycznia 2011 r., daje obecnie możliwość skutecznego wdrożenia nadzoru nad agencjami ratingowymi.
W rozporządzeniu ustanawiającym Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych podkreśla się, że ten organ będzie realizował własne uprawnienia nadzorcze w szczególności wobec agencji ratingowych. Taki był cel dodatkowego rozporządzenia zmieniającego, w sprawie którego osiągnęliśmy porozumienie i nad przyjęciem którego będziemy jutro głosować.
Dążyłem do tego - a moje koleżanki i moi koledzy poparli to dążenie - aby odłożyć pozostałe zagadnienia związane z agencjami ratingowymi, alokacją długu państwowego, systemami wynagrodzeń i konkurencją oraz zająć się nimi w analizie w formie sprawozdania z inicjatywy własnej, poprzedzającego wniosek legislacyjny, który mają Państwo przedłożyć w pierwszej połowie 2011 roku i w sprawie którego rozpoczęli Państwo konsultacje.
Uważam, że ustanawiając europejski nadzór nad agencjami ratingowymi robimy wielki krok w tym samym kierunku, w którym szły dotychczas przyjęte uregulowania dotyczące nadzoru. Chciałbym teraz podziękować prezydencji belgijskiej za jej niestrudzone wysiłki związane ze sprawami finansowymi, Panu, Panie Komisarzu, i pańskim zespołom oraz oczywiście moim koleżankom i kolegom w Parlamencie Europejskim, którzy uczestniczyli w tej analizie i poparli nasze stanowiska.
Olivier Chastel
Panie Przewodniczący, Panie Komisarzu, Panie i Panowie! Po wystąpieniu pana posła Gauzèsa i po sprawozdaniu tego typu oczywistą przyjemność sprawia mi spotkanie się z Państwem w imieniu belgijskiego ministra finansów, pana Didiera Reyndersa, w dniu debaty dotyczącej zmiany rozporządzenia w sprawie agencji ratingowych.
Jak już Państwo powiedzieli, po raz kolejny rozmawiamy o działaniach związanych z usługami finansowymi, w sprawie których trzy instytucje osiągnęły już porozumienie w rekordowym czasie.
Cieszymy się również niezmiernie, że to porozumienie będzie przedmiotem jutrzejszego głosowania w Parlamencie, co jest zgodne z ustaleniami pomiędzy trzema instytucjami.
W ten sposób rozporządzenie zostanie zmienione, aby przyznać dodatkowe uprawnienia Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych. Umożliwi mu to sprawowanie ściślejszego nadzoru nad działaniami agencji ratingowych w całej Unii. To ważny krok, który naszym zdaniem przyczyni się do zwiększenia stabilności rynków finansowych i pomoże w rozwoju znacznie skuteczniejszych ram nadzoru.
Z tego względu po wejściu rozporządzenia w życie urząd będzie dysponował uprawnieniami w zakresie rejestracji i bezpośredniego nadzoru nad agencjami ratingowymi. Będzie też mógł stwierdzać, czy agencja ratingowa naruszyła obowiązujące przepisy oraz nakładać odpowiednie kary.
Oczywiście zostaną również utworzone ramy współpracy między właściwymi organami państw członkowskich i Europejskim Urzędem Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych. Po przedłożeniu nam przez Komisję jej wniosku dotyczącego kompleksowego przeglądu sektora agencji ratingowych, planowanego na przyszły rok, będziemy jednak gotowi przeprowadzić bardziej szczegółową debatę w kwestii uregulowania tego sektora. Naturalnie mam nadzieję, że państwa jutrzejsze głosowanie zakończy się korzystnym rezultatem, a zarazem chciałbym podziękować w szczególności przewodniczącej Komisji Spraw Gospodarczych i Monetarnych, pani poseł Bowles, sprawozdawcy Parlamentu, panu posłowi Gauzèsowi, oraz oczywiście jego kontrsprawozdawcom, jak również panu komisarzowi Barnierowi, który - wraz z belgijskim ministrem finansów, panem Reyndersem -wykonał w ciągu sześciu miesięcy ważną pracę, zapewniając szybkie porozumienia, które w tym Parlamencie zostały przekute na rzeczywiste decyzje dotyczące sektora finansowego. W każdym razie chciałbym Państwu podziękować za owocną i skuteczną współpracę w tej dziedzinie. Jestem przekonany, że będą Państwo kontynuować te działania w trakcie kolejnych prezydencji.
Michel Barnier
Panie Przewodniczący! Dzień dobry wszystkim! Bardzo pięknie Pan mówił, Panie Pośle Gauzès, podobnie jak przed chwilą pan minister Chastel w imieniu pana ministra Reyndersa, o nadzorze i uregulowaniu dużego sektora funduszy hedgingowych i private equity, a także o tym jutrzejszym drugim etapie uregulowania agencji ratingowych, który w oczywisty sposób podejmujemy z państwem i dzięki Państwu, Panie i Panowie, a także dzięki Radzie i wstępnej pracy Komisji. W dziedzinie regulacji Europa czyni konkretny i skuteczny postęp, a także wyciąga wnioski z kryzysu, czego domagają się wszyscy podatnicy, będący też obywatelami europejskimi.
Panie i Panowie! Porozumienie w sprawie nadzoru nad agencjami ratingowymi to ważny krok i ja również chciałbym podziękować Panu, Panie Pośle Gauzès, oraz oczywiście osobom z Panem współpracującym, przewodniczącej komisji, pani poseł Bowles, oraz kontrsprawozdawcom, panom posłom Klinzowi, Giegoldowi, Pitelli i Foxowi. Za kilka dni skończy się prezydencja, która osiągnęła spory sukces i postęp, wobec czego chciałbym serdecznie podziękować panu ministrowi Reyndersowi oraz jego całemu zespołowi za dobre relacje, jakie utrzymywaliśmy przez ostatnich sześć miesięcy.
To dobre porozumienie, choć muszę powiedzieć, że byłoby doskonałe, gdybyśmy w ostatecznym kompromisie uwzględnili pierwotnie zaproponowane przez Komisję zasady zwiększonej przejrzystości w odniesieniu do strukturyzowanych instrumentów finansowych. Jednakże, jak już podkreślono w preambule do rozporządzenia, wrócimy do tej kwestii w trakcie kolejnej zmiany rozporządzenia w 2011 roku, jeżeli będą sobie Państwo tego życzyć.
Jak przed chwilą powiedział pan minister Chastel, począwszy od lipca 2011 roku przedmiotowa zmiana rozporządzenia z 2009 roku zapewni nowemu Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA) bezpośrednie prawo nadzorowania agencji ratingowych na szczeblu europejskim. Panie i Panowie! Naprawdę trzeba dostrzec znaczenie tej decyzji, którą Państwo dzisiaj podejmują. To pierwszy raz, kiedy ESMA, ten nowy urząd europejski, będzie miał prawo bezpośrednio nadzorować instytucje finansowe działające w całej Europie.
Ta zmiana stanowi zwieńczenie nowych europejskich ram nadzoru. W znacznym stopniu wzmacnia uprawnienia ESMA, co bardzo dobrze Pan wytłumaczył, Panie Pośle Gauzès, podobnie jak obecny tu pan poseł Giegold chętnie podkreślił to w trakcie debaty dotyczącej nadzoru. Zatem jest to bardzo ważny temat dla Państwa, tak jak i dla nas.
ESMA stanie się instytucją odpowiedzialną za rejestrowanie agencji ratingowych i nadzorowanie ich w całej Unii, a także będzie sprawować ścisłą kontrolę. Przepisy zapewnią jej wszystkie uprawnienia nadzorcze uznawane za potrzebne do skłonienia agencji ratingowych do przestrzegania zasad zapisanych w rozporządzeniu.
ESMA będzie w stanie sprawować nadzór - mam tu na myśli wnioski o informacje i prawo do przeprowadzania kontroli na miejscu - a jeżeli stwierdzi, że agencja ratingowa narusza prawo, to będzie musiał podjąć działania niezbędne, by zmusić agencję do zaprzestania tego naruszania. ESMA będzie miał również prawo - ściśle uregulowane na mocy jasnych zasad - do nakładania grzywien i kar na te agencje ratingowe, które nie będą przestrzegały rozporządzenia. Przedmiotowe rozporządzenie oczywiście gwarantuje agencjom ratingowym prawo obrony, w szczególności prawo do wysłuchania, dostęp do dokumentów i inne gwarancje proceduralne. Wreszcie, przy wykonywaniu uprawnień nadzorczych ESMA będzie przestrzegać praw zapisanych w karcie praw podstawowych oraz innych zasad i przepisów prawa Unii Europejskiej, w tym zasady proporcjonalności.
Nowe rozporządzenie w sprawie agencji ratingowych zagwarantuje również wspólny punkt kontaktowy dla wszystkich agencji ratingowych, ramy regulacyjne ujednolicone w całej Unii Europejskiej, wraz z jednakowym traktowaniem i spójniejszym stosowaniem przepisów wobec agencji w całej Unii Europejskiej.
Dlatego uważam, że zapewnia to ważne korzyści w zakresie skuteczności, przejrzystości i bezpieczeństwa w ogólnej strukturze, którą tworzymy tydzień po tygodniu, by dojść do inteligentnego nadzoru i skutecznych uregulowań.
Panie Przewodniczący! Nie chcę szczegółowo rozwodzić się, jak czyniłem to do tej pory, ale być może powinienem doprecyzować to, co powiedział pan minister Chastel, i wspomnieć o kolejnym etapie, ponieważ sam stwierdziłem, że musimy wykonać dalsze kroki, by zagwarantować odpowiednie uregulowanie agencji ratingowych, zauważając jednocześnie, że to nie one sprawiają problemy i wywołują zaburzenia na rynkach finansowych. Termometr nie jest przyczyną gorączki, ale mimo wszystko musi funkcjonować prawidłowo, co nie miało miejsca w przeszłości, i właśnie to - mówiąc oględnie - chcielibyśmy naprawić za pomocą tych kolejnych uregulowań.
Komisja rozważa już kolejny etap: 5 listopada 2010 r. zainicjowano konsultacje społeczne służące poszerzeniu tej debaty i zebraniu opinii wszystkich zainteresowanych stron, a jak państwo wiedzą, nie ma nic sztucznego w tych debatach dotyczących wszystkich przedmiotowych uregulowań. Panie i Panowie! Naprawdę przywiązuję do tego ogromną wagę, przysłuchując się każdemu głosowi, krytyce czy pomysłowi zgłaszanemu w ramach tych konsultacji.
Obecnie powinniśmy rozważyć, po pierwsze: konsekwencje modelu pobierania opłat od emitentów, powszechnie stosowanego przez agencje ratingowe; po drugie: zależność banków i innych inwestorów instytucjonalnych od ocen zdolności kredytowej; po trzecie, ocenę długów państwowych, która nie jest tak prostą sprawą; po czwarte, zwiększenie przejrzystości w celu lepszego rozwiązywania konfliktu interesów; oraz po piąte, zapewnienie większej konkurencji i większej różnorodności na tym rynku agencji ratingowych, który jest obecnie skoncentrowany w zbyt niewielu rękach.
Konsultacje potrwają do stycznia przyszłego roku, a na podstawie wszystkich otrzymanych odpowiedzi oraz sprawozdania z inicjatywy własnej, które sporządzi pan poseł Klinz, podejmiemy decyzję w którymś momencie 2011 roku, ale niezbyt późno, dotyczące środków, jakie chcemy przyjąć w celu uzupełnienia - za pomocą trzeciego etapu - tych dwu rozporządzeń dotyczących agencji ratingowych, które niemal zostały już wdrożone.
Sebastian Valentin Bodu
sprawozdawca komisji opiniującej Komisji Prawnej - Panie Przewodniczący! Jako wiceprzewodniczący Komisji Prawnej chciałbym przedstawić pewne istotne aspekty, które były przedmiotem debat i poprawek przedłożonych na forum tej komisji.
Po pierwsze, obecnie to emitenci płacą za instrumenty strukturyzowane oceniane przez agencje. To może być źródłem konfliktu interesów, ponieważ oceniane przedsiębiorstwa są zainteresowane uzyskaniem dobrej oceny. Alternatywnie to użytkownicy ratingów mogliby za nie płacić. Interesy użytkowników są bardziej zróżnicowane, dlatego nie istnieje jeden interes, który może stać się przyczyną konfliktu interesów. Część użytkowników jest zainteresowana dobrym ratingiem, na przykład kiedy chce sprzedawać udziały, a część preferuje niski rating, na przykład kiedy chce kupować udziały.
Po drugie, system agencji ratingowych mógłby odnieść korzyści dzięki przepisom ustanowionym w odniesieniu do audytorów. Agencje ratingowe i audytorzy ponoszą ogromną odpowiedzialność za dobrą reputację przedsiębiorstw i właściwe funkcjonowanie rynku. Wydaje się jednak, że audytorzy podlegają znacznie bardziej restrykcyjnym przepisom niż agencje ratingowe.
Po trzecie, Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych ESMA powinien mieć uprawnienia nadzorcze wobec agencji ratingowych, aby móc sprawdzać ewentualne istotne rozbieżności między ratingami przyznawanymi jednakowemu strukturyzowanemu instrumentowi finansowemu przez różne agencje. ESMA powinien dysponować również większymi uprawnieniami wykonawczymi.
Po czwarte, w dyrektywie ustanawia się nową zasadę, pochodzącą z najnowszego prawodawstwa Stanów Zjednoczonych. Jeżeli agencja inna niż zakontraktowana do przeprowadzenia oceny może dokonać swojej oceny w odniesieniu do tego samego instrumentu, to podlega ocenie zakontraktowanej. W tym celu pierwsza agencja musi ujawnić pewne informacje dotyczące ocenianego instrumentu. W ten sposób uzyskuje się dwa korzystne skutki - po pierwsze, otrzymuje się drugą opinię, a po drugie, ogranicza się odpowiedzialność spadającą na zakontraktowaną agencję.
Na koniec chciałbym zwrócić uwagę na fakt, że przepisy przedmiotowej dyrektywy, stanowiące nowe ramy regulacyjne, powinny mieć zastosowanie wyłącznie do strukturyzowanych instrumentów finansowych, a same agencje ratingowe stanowią ważną część finansów strukturyzowanych. Pozostała część instrumentów finansowych - mające 150 lat wspólne udziały czy zwykłe obligacje, które nie wiążą się z ryzykiem systemowym - nie powinna być elementem przedmiotowej dyrektywy, jeżeli chcą państwo uszczelnić system, ale nie doprowadzić do nadmiernej regulacji, jeżeli chcą państwo być konkurencyjni, ale nie powodować nadmiernych kosztów administracyjnych oraz jeżeli chcą państwo utrzymać kapitał w Europie, a nie wypchnąć go na zagraniczne rynki wschodzące.
Gianni Pittella
Panie Przewodniczący, Panie i Panowie! Dzięki naszej wypróbowanej już współpracy wydajnie pracowaliśmy wspólnie z panem posłem Gauzèsem nad tym rozporządzeniem, aby zagwarantować pewien istotny postęp w przepisach regulujących jedną z dziedzin najbardziej spornych dla stabilności rynków finansowych.
Niewątpliwie jednym z takich usprawnień jest plan umożliwienia nowoutworzonemu Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych bezpośredniego karania agencji ratingowych za nadużycia. Osobiście bardzo nalegałem na ten aspekt. W ten sposób Parlament pokazuje swoje zaangażowanie na rzecz stworzenia silnego europejskiego organu nadzorczego, mającego rzeczywiste uprawnienia.
Wiemy też, że za pomocą przedmiotowego rozporządzenia nadal nie rozwiązuje się wszystkich problemów w sektorze, który w ostatnich latach w widoczny sposób spowodował zaognienie kryzysu. Przeszkody do pokonania, będące przedmiotem już opracowywanego przez pana posła Klinza sprawozdania Parlamentu, dotyczą w szczególności dwu kwestii: oceny długu państwowego państw członkowskich oraz ogólnej struktury rynku, w oczywisty sposób mającej oligopolistyczny charakter.
Unia Europejska musi dążyć do jasnego celu w odniesieniu do tych zagadnień, czyli do zmniejszenia zależności finansów od ratingów. Odniesienia znajdujące się obecnie w przepisach i uregulowaniach dotyczących agencji ratingowych powinny być zastąpione alternatywnymi standardami wiarygodności kredytowej. Stany Zjednoczone i G-20 już wykonały krok w tym kierunku.
Na szczeblu międzynarodowym musimy mieć odwagę i ambicję zmienić przepisy leżące u podstaw Bazylei II, przez co mam na myśli zobowiązanie do stosowania ratingów - mechanizmu, który tak w przeszłości, jak i w obecnych czasach faktycznie skłonił sektor bankowy do całkowitej rezygnacji z nadzoru, czego konsekwencje nadal są wyraźnie widoczne.
Na zakończenie chciałbym krótko odnieść się do kwestii ratingu długu państwowego: nie powinno to być w przyszłości zadaniem agencji ratingowych, ponieważ zbyt często rozdrażniały one swoimi ratingami emocje na rynku, podsycając spekulację. Zamiast tego powinniśmy zastanowić się nad możliwością odgrywania w tym zakresie pewnej roli przez instytucję europejską - być może jedną z istniejących, na przykład Europejski Trybunał Obrachunkowy.
Mam szczerą nadzieję, że moje sugestie spotkają się z akceptacją koleżanek i kolegów oraz uzyskają pełne, bezapelacyjne poparcie pana komisarza Barniera, któremu chciałbym ponownie przekazać wyrazy najwyższego szacunku.
Wolf Klinz
Panie Przewodniczący, Panie Komisarzu, Panie i Panowie! Za kilka tygodni w Europie pojawi się nowa struktura nadzorcza, którą w znacznej mierze ukształtował Parlament Europejski. Jeden z tych trzech nowych organów nadzorczych będzie odpowiadał za rynki i papiery wartościowe: Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA).
ESMA będzie miał ostatnie słowo w odniesieniu do rejestracji agencji ratingowych i nadzoru nad nimi, a także będzie odpowiadał za zapewnienie faktycznego przestrzegania nowych uregulowań przez agencje ratingowe. Jeżeli ESMA podejmie stosowną decyzję, to będzie mogła przekazać tę odpowiedzialność transgraniczną krajowym organom nadzorczym, o ile te organy nadzorcze są małe i działają wyłącznie w sferze krajowej.
Dlatego przedmiotowy wniosek to nic innego, jak wyłącznie dostosowanie rozporządzenia z kwietnia 2009 roku do nowych okoliczności, ale również wzmocnienie roli ESMA. Zapewnia on nowemu organowi nadzorczemu dalsze uprawnienia i - co jest całkowicie nowym elementem - daje ESMA prawo karania za nieprzestrzeganie rozporządzenia. Przyjmuję to z dużym zadowoleniem, ponieważ uważam, że wzmocnienie pozycji nowego organu nadzorczego o europejskiej formule faktycznie zwiększy jego wiarygodność na rynku.
Mam tylko jedną uwagę krytyczną. Przy opracowywaniu rozporządzenia w kwietniu 2009 roku podjęliśmy decyzję polityczną dotyczącą sposobu traktowania w Europie ratingów pochodzących z krajów trzecich. Stwierdziliśmy wówczas, że mogą być one stosowane w Europie, jeżeli są albo zgodne z procedurą równoważności, albo popierane przez agencję ratingową zarejestrowaną i zatwierdzoną w Europie, tak zwaną procedurą aprobaty.
Teraz Komisja zmieniła to na szczeblu drugim i powiedziała, że aprobata nie będzie dalej możliwa. Dlatego faktycznie stosowana będzie wyłącznie procedura równoważności. Jako że ta decyzja została podjęta jednostronnie, uważam ją za przejaw niedemokratycznego sposobu załatwiania spraw i sądzę, że powinniśmy trzymać się decyzji podjętej w kwietniu 2009 roku.
Jak już wspomniał pan komisarz, nadal istnieje wiele otwartych, wymagających krytycznego rozpatrzenia kwestii dotyczących agencji ratingowych, na przykład brak konkurencyjności, niedostateczna przejrzystość, model biznesowy w zakresie tego, czy płacić powinien emitent czy inwestor. Pojawiają się pytania odnośnie do systemu płatności oraz nadmiernej zależności, ponieważ w rzeczywistości mamy taką sytuację, w której - z uwagi na przepisy regulacyjne - wiele agencji ratingowych de facto stało się regulacyjnymi organami zatwierdzającymi. Uwzględnię to w sprawozdaniu z inicjatywy własnej i cieszę się, że pan komisarz ma zamiar przedłożyć w przyszłym roku wniosek legislacyjny w tej sprawie.
Sven Giegold
Panie Przewodniczący, Panie Ministrze Chastel, Panie Komisarzu Barnier, Panie Pośle Gauzès, Panie i Panowie oraz Kontrsprawozdawcy! Naprawdę cieszę się, że uczyniliśmy teraz ten krok i po raz pierwszy sektor europejskiego systemu finansowego zostanie objęty bezpośrednim nadzorem europejskim. To również krok w kierunku silnej Europy na rynku wewnętrznym oraz mocnej kontroli sektora, który przyczynił się do kryzysu. Chciałbym w tej sprawie zgłosić jeszcze jeden komentarz. Panie Komisarzu Barnier! Oczywiście obecnie trwa proces rekrutacji do nowych władz, a nowe władze będą dobre jedynie na tyle, na ile dobre będą ich kadry. Mogę tylko mieć nadzieję, że kadry faktycznie będą wybierane na podstawie wiedzy specjalistycznej, niezależności od sektora finansowego, który mają kontrolować, oraz jasnej woli służenia interesowi społecznemu, a nie że będziemy ponownie świadkami kierowania się w tym procesie rekrutacji kwotami krajowymi, z pominięciem tych ważnych kryteriów.
Ponadto nadal mamy wiele do zrobienia w dziedzinie agencji ratingowych. Nadal nie ma prawdziwej przejrzystości w odniesieniu do informacji, na podstawie której funkcjonują agencje ratingowe, a w sektorze finansowym i przepisach regulujących przemysł finansowy w zdecydowanie zbyt dużym stopniu wykorzystuje się ratingi regulacyjne. Jesteśmy świadkami poważnych konfliktów interesów, trzech największych dostawców usług w oczywisty sposób steruje rynkiem, a nikt nie ponosi odpowiedzialności za niedbale wydane oceny. Panie Komisarzu! Dobrze, że obecnie toczą się konsultacje, i z zainteresowaniem czekamy na ich efekty. W szczególności należy zaangażować w nie społeczeństwo obywatelskie, ale następnie pan musi przedstawić odważny wniosek. Proszę wykazać się taką samą odwagą jak dotychczas i spróbujmy wspólnie stworzyć w przyszłym roku takie przepisy, które pozwolą w prawdziwie europejski sposób rozwiązać nadal utrzymujące się problemy na rynku ratingów. Jesteśmy to winni naszym obywatelom.
Ashley Fox
Panie Przewodniczący! Chciałbym podziękować panu posłowi Gauzèsowi za doskonałą pracę nad tym zagadnieniem. Cieszę się, że w ramach rozmów trójstronnych usunięto art. 8a i 8b. Pierwotnie w projekcie Komisji przewidywano utworzenie bezpiecznych stron internetowych. Nigdy nie byłem do tego przekonany. Możemy śledzić rozwój sytuacji w Stanach Zjednoczonych, a jeżeli strony okażą się przydatne, to zawsze będziemy mogli później wdrożyć je tu, w Europie.
Panie Przewodniczący! Cieszę się, że mogę Pana poinformować, iż moja grupa zagłosuje jutro za przyjęciem przedmiotowego sprawozdania, i chciałbym ponownie podziękować panu posłowi Gauzèsowi.
Jürgen Klute
Panie Przewodniczący, Panie Ministrze Chastel, Panie Komisarzu Barnier, Panie i Panowie! W okresie ostatnich kilku miesięcy od początku roku okazało się, jakie szkody są w stanie poczynić agencje ratingowe. Dlatego zachodzi pilna potrzeba podjęcia działań. Z tego względu ja również z zadowoleniem przyjmuję dyrektywę, a zwłaszcza przeniesienie nadzoru nad agencjami ratingowymi i ich rejestracji do ESMA. To ważny i korzystny krok we właściwym kierunku.
Jednakże w trakcie negocjacji nad sprawozdaniem utrącono wiele dobrych i postępowych propozycji. Chciałbym o nich po raz kolejny wspomnieć. Zatem ustanowienie ESMA pozostaje jedyną rzeczywistą i korzystną zmianą. Zrezygnowano z propozycji utworzenia publicznej bazy danych do wydawania ocen ratingowych, podobnie jak zarzucono wszelkie odniesienia do ustanowienia publicznej agencji ratingowej. Zapomniano też o spójnej i stałej kontroli wydanych ocen przez organy nadzorcze. Ponadto Komisja zaproponowała wspieranie niezamawianych ocen ratingowych, aby poradzić sobie ze szkodliwymi instrukcjami emitentów dotyczącymi oceny produktów rynku finansowego. To również skończyło się fiaskiem.
Mam nadzieję, że te kwestie zostaną wzięte pod uwagę przy rozpatrywaniu przyszłych sprawozdań w tej dziedzinie, o których wspominał pan poseł Gauzès oraz Pan, Panie Komisarzu Barnier.
Hans-Peter Martin
(DE) Panie Przewodniczący, Panie Komisarzu! Nadchodzi czas żarliwych modlitw w kontekście dzisiejszych informacji, ponownie dotyczących euro, za które jesteśmy wdzięczni. Mam ogromną nadzieję, że dzięki pańskiemu odważnemu podejściu nie będzie Pan zbytnio spóźniony. Chciałbym potwierdzić to, o czym mówił poprzedni mówca, i zwrócić się do Pana o pilne zapewnienie, w ramach pańskiej sfery wpływów, aby rekrutacja nie odbywała się wyłącznie na podstawie kwot krajowych, ale aby zrezygnowano również z preferencji politycznych, byśmy wreszcie mogli zerwać z niezwykle kłopotliwą tradycją odnoszącą się do funkcjonariuszy, charakterystyczną dla Europy, i faktycznie zatrudnić najlepszych pracowników.
Mój drugi wniosek dotyczy zdecydowanie większej przejrzystości w odniesieniu do konkurentów na rynku międzynarodowym poza UE, którzy ze swych ocen niezmiennie czynili kwestię polityczną i sugerowali swoją wszechwiedzę, co nijak się ma do faktycznej sytuacji na rynku czy nawet do ich znaczenia.
Ildikó Gáll-Pelcz
(HU) Panie Przewodniczący, Panie Komisarzu, Panie Pośle Gauzès, Panie i Panowie! Z naprawdę ogromną przyjemnością zauważam, że pan poseł Gauzès przygotował tak doskonałe sprawozdanie. Jego temat ma niezwykle istotne znaczenie, a z uwagi na zwyczaje i funkcjonowanie agencji ratingowych zawsze pozostaje aktualny. Na nasze poparcie zasługują wysiłki sprawozdawcy na rzecz zagwarantowania, aby agencje ratingowe i ich produkty były kontrolowane w sposób zintegrowany, na podstawie jednolitych standardów UE. Trzeba jednak wiedzieć, co i w jaki sposób jest oceniane. Musimy zadać te pytania, ponieważ powszechnie wiadomo, że przed kryzysem te agencje ratingowe przyznawały doskonałe oceny wątpliwym lub złym papierom wartościowym o wartościach idących w biliony dolarów, w ten sposób niestety zapewniając nieograniczoną pożywkę dla spekulacji.
Musimy przede wszystkim zbadać kwestię niezależności, ponieważ jeżeli to prawda, że banki i niektóre grupy inwestorów finansują koszty oceniania, to możemy zadać pytanie, czy decyzje agencji ratingowych naprawdę są wolne od wpływu interesów zewnętrznych. Drugą kwestią jest metodologia ratingów. Trzecia dotyczy tego, że każdy kraj można pozbawić płynności za pomocą wspólnych obniżek i niekorzystnych plotek, a w ten sposób zmusić go do zaciągnięcia nowych pożyczek, przez co stanie się coraz bardziej bezbronnym klientem na rynku pożyczek. Szczególnie narażone są małe, otwarte gospodarki i państwa członkowskie pozostające poza strefą euro.
Dlatego jestem przekonana, że akceptowanie braku odpowiedzialności agencji ratingowych za przyznawane przez nie oceny jest niewłaściwe. Panie i Panowie! Musimy przywrócić ratingi na właściwe dla nich miejsce i polegać na nich jedynie do poziomu ich wiarygodności, a także traktować je jako wytyczne przy stanowieniu ram regulacyjnych. To sprawozdanie więcej niż zasługuje na nasze poparcie. Globalny kryzys gospodarczy pokazał, że potrzebne jest uregulowanie funkcjonowania tych instytucji i nadzór nad nimi.
Evelyn Regner
(DE) Panie Przewodniczący, Panie Ministrze Chastel, Panie Komisarzu! Agencje ratingowe odgrywały - i nadal odgrywają - hańbiącą rolę w kryzysie finansowym. Jest ich za mało, są zbyt potężne i zanadto nieprzejrzyste, a ich struktura i znaczenie jest przykładem na to, jak dalece nasz globalny system finansowy wymknął się spod kontroli.
Zaufanie do agencji ratingowych można przywrócić jedynie poprzez ustanowienie dla nich nowych, rozsądnych przepisów. Jutro będziemy głosować nad uczynieniem jednego kroku w tym kierunku, niezbędnym dostosowaniem agencji ratingowych do nowej struktury nadzoru nad europejskim rynkiem finansowym oraz do nowej procedury komitetowej - aktów delegowanych.
Utworzony zostanie ESMA. Ma prawo stale zmieniać ratingi, przeprowadzać dokładne kontrole agencji ratingowych, a także nakładać kary wyższe niż zyski z tytułu łamania prawa. To wszystko nowe rozwiązania, które jako minimum są bezwzględnie konieczne.
Chciałabym jednak zwrócić uwagę, że Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych należy wyposażyć w kadry w taki sposób, aby umożliwić mu rzeczywiście skuteczne realizowanie jego zadań, i to nie tylko za pomocą stosunkowo niewielkiej liczby osób zatrudnionych w ESMA, od których oczekuje się niemal nadludzkich wysiłków.
Powinniśmy w całkowicie otwarty sposób podejść do planowanej ważnej reformy agencji ratingowych, a dzisiaj powinniśmy omówić coś, co wydaje się praktycznie niemożliwe lub trudne do wyobrażenia. Przecież jednostki specjalnego przeznaczenia, w których banki zdeponowały swoje obligacje śmieciowe, uzyskały od agencji ratingowych najwyższe oceny ratingowe. Dlatego w ramach tej dużej zmiany powinniśmy rozważyć utworzenie europejskiej publicznej agencji ratingowej oraz zmianę i zbadanie modelu płatności. Wreszcie powinniśmy naturalnie rozważyć, czy istnieje konieczność wprowadzenia drugiego ratingu. Potrzebujemy poważnej, silnej formy uregulowań, aby nie powtórzyła się taka sytuacja, w której trzy duże agencje mogą ponosić tak ogromną odpowiedzialność za obecną żałosną sytuację finansową.
Seán Kelly
Panie Przewodniczący! Przypomina mi to następujący łaciński cytat: quis custodiet custodes - któż będzie pilnować samych strażników? Tu mamy do czynienia z tym samym. Kto oceni agencje ratingowe? Na szczęście teraz dysponujemy instrumentem, który to umożliwi, a agencje ratingowe raczej nie zasłużyły na kredyt zaufania - raczej zdyskredytowały siebie swoim zachowaniem w ciągu ostatnich kilku lat i raczej pogorszyły sytuację finansową zamiast ją poprawić.
Dlatego cieszę się, że Parlament Europejski i nasze władze przejmują kontrolę nad sytuacją, i chciałbym wyrazić moją aprobatę dla pana posła Gauzèsa, pana komisarza Barniera i Rady za opracowanie instrumentu, który naprawi tę sytuację. Oczywiście z niecierpliwością czekam na jutrzejsze głosowanie w tej sprawie i - jeżeli będę miał na to szansę - zagłosuję nawet trzy czy cztery razy za tym, by okiełznać te sępy.
Zigmantas Balčytis
(LT) Przede wszystkim chciałbym pogratulować sprawozdawcy przygotowania tego niezwykle istotnego dokumentu. Jak dotąd uczyniono wiele w zakresie stworzenia systemu kontroli finansowej oraz jego funkcjonowania w Unii Europejskiej. Agencje ratingowe odgrywają niezwykle ważną rolę, ponieważ mają bezpośredni wpływ na funkcjonowanie systemu finansowego, jego sensowność i stabilność. Uważam, że jednym z najistotniejszych problemów jest fakt, że tworzone unijne organy nadzoru finansowego nie dysponują jeszcze rzeczywistymi uprawnieniami, które umożliwiłyby im wywarcie bezpośredniego wpływu i podejmowanie wiążących decyzji. Dlatego popieram propozycje zapewniające większe uprawnienia jednemu z europejskich organów nadzorczych, w tym przypadku Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych, służące zapewnieniu i monitorowaniu przejrzystości funkcjonowania agencji ratingowych zatwierdzonych przez UE, aby uniknąć naruszania zasad rynku finansowego i jednolitego rynku wewnętrznego.
Csanád Szegedi
(HU) Panie Przewodniczący, Panie i Panowie! Przede wszystkim, jeżeli chcemy być szczerzy, to musimy niestety przyznać, że agencje ratingowe są w zasadzie pomocnikami międzynarodowej plutokracji. Za pomocą agencji wywiera ona presję na kraje, próbując wpłynąć na ich decyzje. Największe problemy z ocenami ratingowymi polegają na tym, że są one praktycznie całkowicie subiektywne i nie oddają faktycznego obrazu stanu gospodarki zainteresowanych krajów w danym momencie. Te ratingi, które są niezwykle odległe od rzeczywistości, w oczywisty sposób utrudniają krajom wyjście z kryzysu.
Jednocześnie istnieją oczywiście obiektywne wskaźniki, na przykład ogólny deficyt budżetowy czy zadłużenie wewnętrzne i zewnętrzne. Z drugiej strony ustanowienie organizacji, organu nadzorczego, który zasadniczo sprawuje kontrolę jakości nad tymi instytucjami, w ten sposób zapobiegając wydawaniu przez nie często błędnych ocen, to ogromny krok w kierunku rozwiązania. Chciałbym jednak zadać panu komisarzowi Barnierowi pytanie dotyczące ESMA: wiele mówiliśmy o tym, jak będzie on nakładał różne kary, ale kiedy dowiemy się, na czym będą one polegać, jaka będzie ich wielkość i kiedy można je zastosować? Z góry dziękuję Panu za odpowiedź.
Elena Băsescu
(RO) Panie Przewodniczący! Celem poprawek proponowanych w sprawozdaniu pana posła Gauzèsa jest uszczegółowienie nowych uprawnień ESMA w odniesieniu do agencji krajowych. Moim zdaniem należy bardzo jasno określić kompetencje. Ponadto uczestnicy rynku finansowego powinni mieć możliwość określenia właściwego organu w sektorze agencji ratingowych.
Uważam, że nowy organ powinien mieć wyłączne kompetencje w zakresie rejestracji agencji ratingowych oraz nadzoru nad już istniejącymi agencjami. Powinny one uzyskać dostęp do informacji o instrumentach finansowych ocenianych przez konkurentów. Jednocześnie dostęp do stron internetowych należy przyznawać jedynie w takich sytuacjach, kiedy można zagwarantować poufność żądanej informacji.
Wreszcie chciałabym zwrócić uwagę na znaczenie rejestracji agencji ratingowej przez właściwy organ oraz jej prawomocności w całej UE.
Gay Mitchell
Panie Przewodniczący! Cieszę się, że omawiamy to zagadnienie dziś wieczorem. Muszę powiedzieć, że jedną z rzadko poruszanych kwestii jest fakt, iż do niedawna sektor publiczny w Irlandii był regulowany przez sektor prywatny; właściwie podlegał regulacjom agencji ratingowych i rynków. Należę do tych, którzy z zadowoleniem przyjmują nasze odejście od sektora prywatnego i to, że w obecnych okolicznościach wreszcie mamy tarczę w postaci EBC, UE i MFW.
Być może nie zgadzam się w pełni z pakietem, ale moim zdaniem dla nas jest to lepsza sytuacja, niż zdanie się na łaskę agencji ratingowych i rynków. Rynki są rzekomo wolne; uważam, że któregoś dnia to może stać się tematem jednej z naszych debat. Ale skoro mówimy o agencjach ratingowych, to jedna z nich co roku otrzymywała 800 milionów dolarów za ocenianie strukturyzowanych instrumentów finansowych. Naprawdę powinniśmy zażądać wyjaśnień dotyczących ich bezstronności, a kiedy spojrzymy na ich działania w przeszłości, a nawet na to, co robią obecnie, to myślę, że będziemy zaniepokojeni. Czas pociągnąć je do odpowiedzialności i cieszę się, że pojawia się silniejszy nadzór nad tymi instytucjami.
Michel Barnier
Panie Przewodniczący! Chciałbym udzielić szczegółowej, acz zwięzłej odpowiedzi wszystkim, którzy zabrali głos, a którym chciałbym podziękować.
Na początek, Panie Pośle Bodu, oczywiście zgadzam się z pańską opinią dotyczącą zagrożeń związanych z modelem płatności przez emitenta. Sam wspomniałem o tym przed chwilą w swoim wystąpieniu. Dlatego to jedno z zagadnień będących elementem naszych konsultacji w ramach przyszłej propozycji, trzeciego etapu. Jak już powiedziałem panu posłowi Foxowi i pani poseł Băsescu, faktycznie wrócimy też do kwestii produktów strukturyzowanych. Panie Pośle Fox! Uważnie słuchałem pańskich obaw dotyczących bezpieczeństwa wymiany informacji i będziemy pilnie śledzić tę sprawę; wrócimy do tej kwestii. Będziemy też w dalszym ciągu polegać na kompetencjach ESMA w tej dziedzinie. Naszym zdaniem to kwestia wydajności.
Panie Pośle Pitella! Dziękuję za pańskie zachęty. Moim zdaniem to dobrze, że podobnie jak pan poseł Klute i pani poseł Gáll-Pelcz, zwraca Pan uwagę na znaczenie tego nowego organu nadzorczego.
Nadal są pewne trudne kwestie wymagające rozstrzygnięcia, które udało się nam zidentyfikować, a sami Państwo dość słusznie przypomnieli nam o nich: brak konkurencji w tym sektorze, kwestia oceny długu państwowego, o której przed chwilą wspomniał pan poseł Kelly, a która stanowi szczególnie istotny problem. Weźmiemy te pomysły pod uwagę w nowej fazie konsultacji.
Zgadzam się z opinią pana posła Klinza dotyczącą znaczenia kar i prawa ESMA do ich nakładania. Również pani poseł Regner zwracała uwagę na to zagadnienie.
Co się tyczy krajów trzecich, Panie Pośle Klinz, celem jest zapewnienie utrzymania rygorystycznego charakteru naszych wymogów i chciałbym powiedzieć to również panu posłowi Mitchellowi, który mówił o wiarygodności Europy w odniesieniu do tych decyzji, które należy podjąć.
Jestem wdzięczny panu posłowi Giegoldowi za jego pozytywną ocenę postępu, jaki dzisiaj wspólnie osiągnęliśmy. W sprawie zatrudniania kadr do zarządzania organami europejskimi, oczywiście w chwili obecnej nie jestem w stanie podać jakichkolwiek konkretnych informacji dotyczących nazwisk, ale chciałbym powiedzieć Panu, Panie Pośle Giegold, podobnie jak panu posłowi Martinowi, że proces obecnie się toczy, że jest prowadzony w sposób całkowicie obiektywny i że - o ile wiem - kryteriami dokonywania wyboru są kompetencje i niezależność.
Chciałbym też powiedzieć pani poseł Regner, że agencje będą zyskiwać dalsze kompetencje. Już od pierwszych zespołów będą rozwijać się zgodnie z kompetencjami, które już otrzymały i które jeszcze otrzymają. Pragniemy zapewnić wiarygodność pracy agencji pod względem metod i uprawnień.
Panie Pośle Klute! Dziękuję za pańskie uwagi. Jasno określił pan problemy, które nadal musimy rozwiązać, a jak już kilku posłom mówiłem, doskonale wiem, że będziemy musieli dokładnie zbadać te kwestie. Właśnie dlatego wydaje mi się, że idea zajęcia się tym zagadnieniem uregulowania agencji w trzech etapach jest konstruktywna i korzystna.
Panie Pośle Balčytis! Jak już powiedziałem, to nie agencje są źródłem problemów. Po prostu muszą one właściwie oceniać owe problemy, a termometr musi funkcjonować prawidłowo. W odniesieniu do produktów, przedsiębiorstw i państw mamy prawo - biorąc pod uwagę znaczenie tych ratingów - oczekiwać obiektywnej i wiarygodnej oceny czy ratingu oraz podejmować kroki w celu jej uzyskania. Uważam, Panie Pośle Balčytis, że z tego punktu widzenia nie powinien Pan lekceważyć roli, jaką będzie odgrywał ESMA.
Wreszcie, odpowiadając panu posłowi Szegediemu, chciałbym powiedzieć, że w kwestii kar w tekście, który mają państwo przyjąć, znajdują się szczegółowe wskazówki dla ESMA, a ESMA będzie stosować te kary zgodnie z zasadą proporcjonalności.
Panie Przewodniczący, Panie i Panowie! Z góry dziękuję Państwu za głosowanie popierające ten nowy etap, które pokaże - co jeszcze raz chciałbym powtórzyć - że Europa dokonuje konkretnego i obiektywnego postępu, że wyciąga wnioski z kryzysu dzięki poparciu i impetowi belgijskiej prezydencji oraz dzięki poparciu wszystkich grup w Parlamencie Europejskim.
Olivier Chastel
Panie Przewodniczący, Panie i Panowie! Na wstępie chciałbym nawiązać do tego, że w ramach przedmiotowej debaty padło wiele dobrych pytań. Pan komisarz Barnier odpowiedział na nie po kolei. Ja chciałbym po prostu powiedzieć Państwu, że ta modyfikacja, ta zmiana rozporządzenia, stanowi pierwszy krok na drodze do przyznania Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych niezbędnych uprawnień nadzorczych, oraz - o czym już wspomniano - że niedługo dojdzie do kolejnych zmian przedmiotowego rozporządzenia. Uważam, że w tej kwestii, podobnie jak w odniesieniu do wielu innych poruszonych dzisiaj spraw, naprawdę będzie to szansa skoncentrowania całej debaty na zmianie, do której przedstawienia nam Komisja właśnie się przygotowuje.
W tym samym tonie chciałbym wrócić na chwilę do skreślenia przepisów dotyczących przejrzystości ratingów i związanej z tym informacji, o czym przed chwilą wspomniał pan komisarz Barnier. Nie sądzę, aby w jakikolwiek sposób oznaczało to, że instytucje europejskie nie popierają koncepcji przejrzystości ratingów - wręcz przeciwnie. Jednakże na obecnym etapie, kiedy podejmuje się decyzję, najlepszym rozwiązaniem było uprzednie skoordynowanie się na podstawie rozwoju sytuacji na arenie międzynarodowej, aby nie zmniejszyć konkurencyjności rynków europejskich. Dlatego obecnie nadal poszukuje się lepszych rozwiązań tego zagadnienia, omawia się je i opracowuje, a my sądzimy, że najlepszym kompromisem politycznym jest ten, nad którego przyjęciem będą Państwo jutro głosować.
Na zakończenie chciałbym powtórzyć, że to ważny krok, co podkreślało wielu spośród państwa, który pomoże zwiększyć stabilność rynków finansowych i wesprze rozwój skuteczniejszych ram nadzoru.
Jean-Paul Gauzès
Panie Przewodniczący, Panie Pośle Chastel, Panie Komisarzu Barnier! Na podstawie komentarzy, jakie Państwo usłyszeli, mogą Państwo wyciągnąć dwa wnioski.
Pierwszy z nich dotyczy tego, że Parlament przytłaczającą większością głosów poprze jutro sprawozdanie, co kolejny raz pokaże, że Parlament - czy też jego znaczna większość - docenia działania w zakresie regulacji i nadzoru podejmowane przez Komisję i mocno popierane przez prezydencję belgijską.
Drugi wniosek, jaki możemy wyciągnąć, dotyczy tego, że nie zakończy się to dzisiaj, lecz na podstawie tych konsultacji oraz sporządzanego przez pana posła Klinza sprawozdania z inicjatywy własnej rozpoczęta zostanie nowe debata, służąca zbadaniu tych wszystkich trudnych kwestii.
Dlatego nie możemy pominąć faktu, że w 2009 roku, kiedy przyjmowaliśmy pierwsze rozporządzenie, sami już zadawaliśmy sobie te pytania. Jeżeli nie udało się nam ich rozstrzygnąć, to dlatego, że nie potrafiliśmy znaleźć właściwej odpowiedzi. Dlatego mam nadzieję, że dzięki rozważaniom poświęcanym tej sprawie w sprawozdaniu, które ma przedłożyć pan poseł Klinz, a także dzięki toczącej się dyskusji tym razem uda się nam znaleźć odpowiedzi, aby ukończyć rozporządzenie w sprawie agencji ratingowych.
Jeżeli jednak Państwo pozwolą, to na zakończenie chciałbym powtórzyć zdanie wypowiedziane przez prezesa Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych, który powiedział, że byłoby dobrze, gdyby przynajmniej rynki finansowe samodzielnie oczyściły się z agencji ratingowych, aby umożliwić inwestorom wypracowanie sobie w większym zakresie samodzielnej oceny sytuacji i zagrożeń. Uważam, że to również stanowiłoby gwarancję.
Przewodniczący
Zamykam debatę.
Głosowanie odbędzie się jutro (środa, 15 grudnia 2010 r.).
Oświadczenia pisemne (art. 149 Regulaminu)
George Sabin Cutaş
W efekcie lekceważenia ryzyka kredytowego agencje ratingowe były jednym z czynników, które spowodowały globalny kryzys finansowy. Z drugiej strony w sektorze agencji ratingowych nie istnieje rzeczywista konkurencja. Ta sytuacja zwiększa ryzyko konfliktu interesów, a w efekcie - braku przejrzystości i jakości przy dokonywaniu oceny różnych instrumentów finansowych. W dniu 1 stycznia 2011 r. wejdzie w życie rozporządzenie tworzące Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych. Jego głównym uprawnieniem będzie nadzorowanie agencji tego rodzaju. Ustanowienie mechanizmu monitorowania i nadzorowania agencji ratingowych na szczeblu UE okazuje się koniecznością. Uważam, że ten nowy urząd powinien zacząć realizować swój mandat bezpośrednio po utworzeniu. Chciałbym zwrócić uwagę, że podjęta przez Stany Zjednoczone decyzja dotycząca ustanowienia bardziej restrykcyjnych uregulowań nadzorczych utorowała drogę harmonizacji w skali globalnej.
Alfredo Pallone
Unia Europejska przyjęła już przepisy, które wejdą w życie z końcem roku. Przepisy odnoszące się do agencji ratingowych, które chcą działać w UE, a zatem uzyskać licencję, obejmują między innymi obowiązek zarejestrowania się, zagwarantowania pewnego stopnia przejrzystości oraz przestrzegania zasad "dobrego zachowania”. Nie uważam, aby te przepisy były dostatecznie restrykcyjne, i z zadowoleniem przyjmuję następny środek, który omawiamy na forum Komisji Spraw Gospodarczych i Monetarnych. Te agencje dysponują obecnie ogromną władzą; mogą pogrążyć kraj i/lub nawet system (obniżając krajom ocenę i wywołując łańcuch reakcji obaw na rynkach światowych) w kryzysie za pomocą jednego ze swoich ratingów. Ich funkcjonowanie ma duże znaczenie dla zagwarantowania niezawodności i stabilności, ale istnieją wątpliwości odnoszące się do zasad i kryteriów, na których opierają się ratingi. Dlatego sprawozdanie pana posła Gauzèsa, w którym proponuje się poddanie agencji ratingowych nadzorowi ze strony Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych, to krok we właściwym kierunku.
