Regeling inzake de invoer van visserij- en aquacultuurproducten in de EU in het licht van de hervorming van het GVB (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag van Alain Cadec, namens de Commissie visserij, over de regeling inzake de invoer van visserij- en aquacultuurproducten in de EU in het licht van de hervorming van het GVB.
Alain Cadec
Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, mijnheer de commissaris, beste collega's, één van de sterkste punten van dit verslag is de stelling dat het van vitaal belang is het gemeenschappelijk handelsbeleid en het gemeenschappelijk visserijbeleid op elkaar af te stemmen.
We kunnen het daarom alleen maar toejuichen dat de commissaris voor visserij, mevrouw Damanaki, onze gewoonlijke gesprekspartner, en de commissaris voor handel, de heer De Gucht, samen op de bank voor de Commissie zitten. Twee commissarissen voor één verslag - wat een eer! Ik moet u beslist zeggen dat ik deze nogal ongewone dubbele vertegenwoordiging van de Commissie verassend en zelfs flatteus vind.
Laat ons dan nu terugkeren tot het verslag. Meer dan 60 procent van de Europese consumptie wordt gedekt door ingevoerde vis en aquacultuurproducten uit derde landen. Het feit dat de EU in zulk een verontrustende mate afhankelijk is van invoer heeft te maken met twee verschijnselen. Om te beginnen neemt de eigen productie af, en daar komt bij dat de EU haar markten als gevolg van het handelsbeleid van de Commissie over het afgelopen decennium in steeds grotere mate voor invoer heeft opengesteld.
Door deze ontwikkelingen zijn de vissers in de EU in de problemen geraakt. Het mag paradoxaal klinken, maar het is voor hen niet gemakkelijk hun vangsten tegen een voldoend hoge prijs te verkopen, terwijl voor de meeste soorten de vraag groter is dan het aanbod. De Europese vissers zijn bereid te aanvaarden dat men hun beperkingen oplegt die te maken hebben met milieu, gezondheid en sociale wetgeving, maar ze kunnen het moeilijk verkroppen dat diezelfde normen niet op gelijke wijze worden toegepast op producten die in enorme hoeveelheden uit derde landen worden ingevoerd.
Waar het hier uiteindelijk om gaat is het overleven van de Europese visserij als een economisch levensvatbare sector, die mensen in de hele bedrijfstak werk verschaft, kwalitatief goed en veilig voedsel biedt en ook nog eens bijdraagt tot het behoud van de culturele identiteit van onze kustgebieden.
Over het overleven de Europese visserij kan niet onderhandeld worden. Wat we verlangen komt in wezen op het volgende neer. Om te beginnen moet de Europese Unie een sterke tariefbescherming handhaven voor visserij- en aquacultuurproducten, zodat de aan derde landen en met name ontwikkelingslanden toegekende preferenties ook werkelijk iets blijven betekenen en de WTO-mechanismen de bevoorrading van onze verwerkende industrie op een effectieve wijze kunnen blijven verzekeren. We moeten deze producten beschermen tegen het tarifaire mijnenveld, en dat kunnen we doen door de Zwitserse formule te aanvaarden en te eisen dat visserij- en aquacultuurproducten als gevoelige producten worden behandeld.
Het tweede punt is dat de aan derde landen toegekende preferenties afhankelijk moeten worden gemaakt van de naleving van strikte sociale, milieu- en gezondheidsvereisten, en dat is wel het minste.
Ten derde dringen we erop aan dat de hoofdverantwoordelijkheid voor het voeren van onderhandelingen over visserij- en aquacultuurproducten wordt overgeheveld van de commissaris voor handel naar de commissaris voor visserij. Dan kan er beter rekening worden met de specificiteit van de visserij- en aquacultuurproducten. Ik geloof dat dit een uitzonderlijk goed moment is om de voorwaarden voor dit fundamentele debat te herzien. We staan nu immers op het punt om een belangrijke hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid door te voeren.
We zien verder dat de onderhandelingen in het kader van de Doha-ronde in de WTO zijn vastgelopen. Dat geeft ons enige tijd om eens goed na te denken over een aantal slecht getimede concessies die de Commissie namens de Europese Unie overwoog te doen. Wat het initiatief van de hier aanwezige mijnheer De Gucht betreft: de Commissie heeft zojuist een openbare raadplegingsprocedure in gang gezet met de bedoeling nieuwe richtsnoeren te ontwikkelen voor het gemeenschappelijk handelsbeleid binnen het kader van de EU 2020-Strategie. Het Europees Parlement heeft nu medebeslissingsbevoegdheden op het gebied van zowel het handels- als het visserijbeleid, en we zijn van plan onze stem te laten horen en ervoor te zorgen dat er met betrekking tot deze onderwerpen rekening wordt gehouden met ons standpunt.
De Commissie en de Raad kunnen hiervan volgens mij een eerste proeve geven door rekening te houden met de aanbevelingen die in dit verslag worden gedaan. We zullen hoe dan ook deze eerst volgende maanden heel oplettend zijn. Ik persoonlijk ben beslist van plan verder te werken aan deze kwestie.
Maria Damanaki
lid van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ten eerste wil ik de heer Cadec en de commissies van het Europees Parlement die dit initiatiefverslag hebben gesteund bedanken. U betreurde het dat in het Groenboek over de hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid (GVB) niet genoeg aandacht werd schonken aan de kwesties die u hier aan de orde hebt gesteld. Vandaag is het mijn doel om u te verzekeren dat de Commissie het werk toegewijd is en rekening houdt met alle vormen van beleid die van invloed zouden zijn op de hervorming van het GVB. Zoals ik reeds heb gezegd, is het doel van de hervorming om de neerwaartse spiraal waar we nu in zitten te keren. We hebben een visserijsector die noch duurzaam is noch economisch gezien goed presteert. We hebben behoefte aan een robuuste visserij, waarbij de visbestanden op een duurzame manier worden geëxploiteerd, terwijl onze vissers, hun gezinnen en de betrokken gemeenschappen met hun activiteiten voor een fatsoenlijk inkomen kunnen zorgen.
We hebben behoefte aan een visserij die erop voorbereid is om de uitdagingen van de markt aan te gaan, zowel op nationaal als internationaal niveau en zowel op dit moment als in de toekomst. Ik heb geluisterd naar uw zorgen over oneerlijke mededinging van derde landen en het gebrek aan een gelijk speelveld in termen van sociale omstandigheden, milieu- en duurzaamheidsvereisten evenals wetten inzake de bescherming van de volksgezondheid. Ik kan u zeggen dat deze bezorgdheid ook werd uitgesproken door alle lidstaten die het woord hebben genomen tijdens de laatste Raad Landbouw en Visserij. Wat deze kwesties betreft hebben we dus een antwoord nodig.
Enerzijds zijn we de regels voor de Europese visserijsector in het licht van de hervorming van het GVB aan het veranderen, maar anderzijds zullen we te maken krijgen met een van de grootste uitdagingen, namelijk juist om een gelijk speelveld te waarborgen voor alle producten die op de EU-markt worden gebracht. In dit verband moeten we er bijvoorbeeld allen gezamenlijk aan werken om onze wetgeving ter bestrijding van illegale, ongereglementeerde en ongemelde visserij volledig en doeltreffend uit te voeren.
Ik wil ook graag zeggen dat we ons zullen blijven inzetten voor onze doelstelling om onze partners te bewegen tot eerbiediging van alle internationale beginselen en instrumenten van goed maritiem en visserijbeheer en tot een verantwoordelijk gedrag in termen van milieubescherming en sociale omstandigheden.
Ik verzeker u van mijn oprechte steun voor uw oproep tot meer coherentie in ons beleid. We moeten samenwerken aan de hand van een mondiale en geïntegreerde visie. Zoals al eerder is gezegd wordt tweederde van de in Europa geconsumeerde vis geïmporteerd. Daarmee moeten een gestadige toevoer van grondstoffen naar onze verwerkende industrie en redelijke prijzen voor consumenten worden gewaarborgd. Niettemin wordt een derde van de EU-markt nog steeds bevoorraad door de EU-sector, die banen betekent en deel uitmaakt van de sociale structuur van vele regio's in Europa. Met andere woorden, hoewel we ons midden in een serieuze hervorming van ons gemeenschappelijk visserijbeleid bevinden, moet het handelsbeleid van de EU rekening blijven houden met de complexe aard van de visserijsector in de EU en de economische en sociale realiteit waarmee deze sector verbonden is.
Wat betreft de onderhandelingen in het kader van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) schenken we bijzondere aandacht aan de lopende discussies over subsidies. Ons standpunt is dat we altijd in staat moeten zijn om milieuvriendelijke en innovatiegerichte initiatieven van onze lidstaten te steunen. Met betrekking tot de herziening van het marktbeleid ben ik het met het ontwerpverslag eens dat het nieuwe marktbeleid van het GVB de instrumenten van de huidige gemeenschappelijke marktordening opnieuw in overweging moet nemen. De herziening moet gericht zijn op een versterking van producentenorganisaties, in de zin dat zij beter in staat moeten zijn om het aanbod zowel in kwalitatief als in kwantitatief opzicht aan te laten sluiten op de vraag. De herziening zal ook de marktvoorziening en marktstabiliteit steunen en de bepalingen inzake handelsnormen en informatieverstrekking aan consumenten opnieuw beoordelen.
Dit brengt ons bij etikettering. Consumenten willen meer weten over de vis en de schaal- en schelpdieren die zij kopen. Ze willen weten waar de vis werd gevangen of gekweekt, en ze willen ook weten of de producten milieuvriendelijk zijn en of ze op een duurzame wijze zijn gevangen. De Commissie werkt reeds aan wetgevingsinitiatieven die bedoeld zijn om consumenten de informatie te geven waar ze behoefte aan hebben.
Tot slot wil ik nog iets zeggen over aquacultuur. De Commissie doet haar uiterste best om de doelstellingen van de strategie voor de duurzame ontwikkeling van aquacultuur te bereiken, zoals reeds in het verslag van het Europees Parlement is besproken. We delen het standpunt dat de ontwikkeling van aquacultuur in de EU de afhankelijkheid van geïmporteerde producten kan verminderen en een betere respons op de doorlopend veranderende consumentenvraag mogelijk kan maken.
Voordat ik afsluit, zou ik willen benadrukken dat het debat van vandaag een belangrijke bijdrage zal leveren aan de voorbereiding van de hervorming van het GVB, maar ook een belangrijk politiek signaal zal afgeven - een positief signaal - aan de mannen en vrouwen van de Europese visserijsector die op strengere discipline zijn voorbereid maar tevens een hoopvolle boodschap verwachten voor hun toekomst.
Karel De Gucht
lid van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, de Commissie verwelkomt het besluit van het Europees Parlement om een initiatiefverslag op te stellen over de regeling inzake de invoer van vis en visserijproducten. Het door het Europees Parlement geopende debat is een goede basis om na te denken over hoe we handelsonderhandelingen moeten benaderen in de context van een hervormd gemeenschappelijk visserijbeleid.
Ik zou de leden van het Europees Parlement willen verzoeken om de volgende opmerkingen over de in het ontwerpverslag van het Parlement aan de orde gestelde kwesties in overweging te nemen.
De Commissie is zich bewust van de bijzondere aard van de visserijsector en van het belang van deze sector, met name voor kustgemeenschappen. Met deze gevoeligheid wordt rekening gehouden in de uitvoering van het gemeenschappelijk handelsbeleid.
Ik wil graag benadrukken dat het handelsbeleid van de EU de uiteenlopende belangen van de verschillende partijen binnen de visserijsectoren waarop het beleid van toepassing is, waaronder producenten, verwerkingsbedrijven en consumenten, op elkaar moet afstemmen. Bij de uitvoering van haar handelsbeleid voor visserij- en aquacultuurproducten heeft de Commissie als doel om een evenwichtig resultaat te bereiken tussen, onder andere, een adequaat beleid inzake toevoer, de situatie en belangen van producenten in de EU en de eisen van consumenten. Daarbij moet dan tegelijkertijd ook rekening worden gehouden met eventuele doelstellingen van ontwikkelingsbeleid.
We erkennen allemaal dat de EU sterk afhankelijk is van ingevoerde visserij- en aquacultuurproducten om aan de marktvraag te kunnen voldoen, die niet alleen van consumenten afkomstig is maar ook van de verwerkende industrie. Gezien de bestaande trends en de potentieel groter wordende afhankelijkheid is de huidige hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid een goede kans voor de EU om de economische prestaties van de sector en zijn vermogen om wereldwijd te concurreren te versterken.
We mogen niet voorbij gaan aan de waarschijnlijkheid dat de globalisering in de toekomst zal voortduren, gezien de huidige mondiale trends in de internationale handel, zowel op multilateraal als op bilateraal/regionaal niveau. In het kader van onderhandelingen over vrijhandelsregelingen houdt de Commissie - net als zij in het verleden heeft gedaan - terecht rekening met de complexe aard van de visserijsector in de EU in de besprekingen over markttoegang, en ziet zij, zoals ik zojuist al heb gezegd, erop toe dat er een evenwicht is tussen de verschillende belangen waarop het handelsbeleid invloed heeft. In de context van deze mondiale trends in de internationale handel zal de Commissie proberen ervoor te zorgen dat er voldoende tijd is voor de door te voeren aanpassingen. Daarbij zal rekening worden gehouden met het tempo van de huidige hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid.
Ik wil graag kort ingaan op een van de belangrijkste voorstellen in het verslag, namelijk de mogelijkheid om visserijproducten los te koppelen van de markttoegang voor niet-landbouwproducten (NAMA) in het kader van de Doha-ontwikkelingsronde. Ik zal wat dit punt betreft heel eerlijk tegen u zijn. In deze fase van de onderhandelingen zou het niet alleen zeer moeilijk zijn om visserijproducten los te koppelen van NAMA, maar andere benaderingen, zoals een specifiek onderhandelingsteam, zouden er toe kunnen leiden dat de EU onder enorme druk komt te staan om de EU-markt verder te liberaliseren.
De Commissie neemt nota van de oproep in het ontwerpverslag om de verantwoordelijkheid voor onderhandelingen over visserij- en aquacultuurproducten over te hevelen van de commissaris voor handel naar de commissaris voor visserij. Overeenkomstig het beginsel van collegialiteit, dat aan het werk van de Commissie ten grondslag ligt, zijn alle leden van de Commissie gezamenlijk verantwoordelijk voor besluitvorming en getroffen maatregelen. Dit betekent dat de commissaris voor handel en DG Trade, die verantwoordelijk zijn voor onderhandelingen over visserij- en aquacultuurproducten, niet zelfstandig handelen, maar de onderhandelingen voeren in nauwe samenwerking met de commissaris voor maritieme zaken en visserij en DG Mare, wat betekent dat zij direct betrokken zijn bij alle fasen van de onderhandelingen.
De Commissie wil het Europees Parlement verzekeren dat de specifieke behoeften van de visserijsector in acht worden genomen tijdens handelsbesprekingen. De Commissie verdedigt de belangen van deze EU-sector tijdens handelsbesprekingen en houdt zo veel mogelijk rekening met de gevoeligheden van deze sector, zelfs wanneer onze handelspartners sterke druk uitoefenen.
De Commissie verdedigt niet alleen de belangen van de visserijsector van de EU in handelsbesprekingen, maar zij poogt ook om eventuele handelsbarrières die onze handelspartners opwerpen en die het exportpotentieel van de EU-industrie mogelijk bedreigen, weg te nemen, teneinde een gelijk speelveld voor de bilaterale en multilaterale handel in visserijproducten te waarborgen.
Tot slot wordt in het verslag de bezorgdheid van belanghebbenden gemeld met betrekking tot het waarborgen van een gelijk speelveld voor EU-producten en invoer uit derde landen. De EU streeft ernaar om, parallel aan de openstelling van de markt, zowel arbeids- als milieunormen te bevorderen in het kader van handelsbesprekingen met derde landen, bijvoorbeeld in de vorm van een hoofdstuk over duurzame ontwikkeling in onze handelsovereenkomsten of binnen een aantal internationale fora waar deze kwesties worden behandeld, zoals de Verenigde Naties, de FAO en regionale organisaties voor visserijbeheer waaraan de EU actief deelneemt.
Ik zou graag willen afsluiten door u te verzekeren dat ik bereid en beschikbaar ben om met de geachte leden van het Europees Parlement verder te discussiëren over de rol van de Commissie in handelsbesprekingen over visserij- en aquacultuurproducten.
Yannick Jadot
Mijnheer de Voorzitter, commissarissen, ik geloof dat we nota moeten nemen van het feit dat de standpunten van de Commissie visserij en die van de Commissie internationale handel met betrekking tot dit onderwerp en de ermee samenhangende voorstellen vrij goed met elkaar overeenkomen.
Er is hier gezegd dat de visserij voor de ruimtelijke ordening, de werkgelegenheid en de culturele identiteit van Europa een heel belangrijke sector is. Het is ook een sector die een grote impact heeft op de visbestanden, en het overgrote deel van die bestanden wordt thans in sterke mate overbevist. Men wil ons maar al te vaak doen geloven dat de uiteindelijke doelstelling van het Europees gemeenschappelijk visserijbeleid erin bestaat de visserijsector aan te passen aan de wereldwijde handel in visserijproducten. De gevolgen van die opvatting kunnen we nu waarnemen, in economische en sociale zin maar uiteraard ook in milieuopzicht.
Wij willen er daarom actief aan meewerken dat sociale en milieucriteria een groter gewicht krijgen in handelsovereenkomsten inzake visserijproducten. Wij steunen het idee om visserijproducten niet langer onder de regels voor markttoegang voor niet-landbouwproducten (NAMA) te laten vallen, omdat vissen geen sokken of wasmachines zijn, maar wel absoluut onmisbaar voor de biodiversiteit en onze voedselzekerheid. We moeten echter wel duidelijk zijn. Als we dit punt bij internationale onderhandelingen willen laten meespelen, dan moeten we ons zelf wel voorbeeldig gedragen, en dat betekent dat er meer en beter betaalde vissers moeten komen die de bestanden niet overbevissen, of dat nu in de eigen territoriale wateren gebeurt of in de territoriale wateren waarvoor wij visrechten kopen.
Antonello Antinoro
namens de PPE-Fractie. - (IT) Mijnheer de Voorzitter, geachte commissarissen, waarde collega's, ik wil de heer Cadec bedanken voor zijn werk. Hij heeft een voortreffelijk verslag geschreven over dit zeer belangrijke onderwerp, de regeling inzake de invoer van visserij- en acquacultuurproducten in de EU.
Ik had me er eigenlijk op voorbereid iets te zeggen over onder andere de aandacht die nodig is om te zorgen dat voor de ingevoerde producten dezelfde gezondheidsnormen, dezelfde regelingen gelden, maar dit onderwerp is al door anderen behandeld. Het heeft dus geen zin hierop terug te komen, dat kost alleen maar tijd. Maar ik moet toch echt iets kwijt, iets heel belangrijks. Ik meen uit de woorden van commissaris De Gucht en uit de woorden van de voorgaande spreker te hebben begrepen dat er momenteel sprake is van een kleine bevoegdhedenstrijd tussen de twee commissarissen of in ieder geval onenigheid over de bevoegdheden die de twee commissarissen zouden moeten hebben.
Ik wil dit onderwerp in alle openheid aanstippen. De visserijsector speelt immers, zoals gezegd, een cruciale rol als wij willen voorkomen dat onze vissers hun viscapaciteit verder moeten inkrimpen omdat wij hen daartoe dwingen met het oog op het behoud van de zee. Als wij niet willen dat onze vissers steeds maar als de Assepoesters van Europa worden behandeld, moeten we meer aandacht aan ze besteden.
Commissaris Damanaki en commissaris De Gucht hebben beiden aangegeven zich hier volledig voor te willen inzetten, maar het gaat er volgens mij vooral om één lijn te trekken. Daarbij is de invalshoek van de commissaris voor visserij, met alles wat deze voor dit Parlement meebrengt, naar mijn mening van cruciaal belang om een oplossing voor dit knelpunt te vinden en om te zorgen dat dit verslag een belangrijk perspectief voor de toekomst biedt.
Luis Manuel Capoulas Santos
namens de S&D-fractie. - (PT) Mijnheer de Voorzitter, commissarissen, dames en heren, de visserij- en aquacultuurproducten zijn een belangrijk onderdeel van de Europese voeding, zoals we allemaal wel weten. Daardoor zijn we gedwongen om meer dan 60 procent van onze behoeften in te voeren, zoals commissaris Damanaki terecht heeft opgemerkt. Dit eenvoudige feit toont aan hoe belangrijk het verslag van mijnheer Cadec is, met wie ik, als schaduwrapporteur, met genoegen heb samengewerkt om een zo ruim mogelijke consensus te vinden teneinde de sector, de werkgelegenheid in de sector, en vooral de Europese consumenten te beschermen.
De Fractie van de Progressieve Alliantie van Socialisten en Democraten in het Europees Parlement schaart zich daarom achter de belangrijkste stellingen en achter de basisconclusies in het verslag, en in het bijzonder achter de punten van zorg en de aanbevelingen die betrekking hebben op de noodzaak dat de kwaliteit en de gezondheid van de ingevoerde visserij- en aquacultuurproducten worden gewaarborgd en dat de vangst, de productie en de verwerking van deze producten aan milieucriteria voldoen.
In het verslag komen terecht nog andere zaken aan bod, die ook steun verdienen maar waar ik bij gebrek aan tijd nu niet kan op ingaan. Om deze redenen zal mijn fractie uiteraard voor het verslag stemmen. Verder zou ik de gelegenheid te baat willen nemen om collega Cadec te feliciteren met zijn uitstekende werk.
Pat the Cope Gallagher
namens de ALDE-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ten eerste wil ik de heer Caldec feliciteren met het verslag dat hij heeft opgesteld. De daling van de visprijzen in de afgelopen jaren is rechtstreeks en grotendeels veroorzaakt door de concurrentie van ingevoerde vis, van zowel in het wild levende als gekweekte vis. De producenten van deze vis zijn niet onderworpen aan de veeleisende regelgevingen waaraan EU-bedrijven moeten voldoen op bepaalde gebieden, zoals conservering en hygiënenormen. Ze betreden de Europese markt met prijzen die onrendabel zijn voor Europese producenten.
Deze kwestie moet behandeld worden in het licht van de hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid en ik weet dat mevrouw Damanaki zich hiermee bezig zal houden. Er bestaat een enorme afhankelijkheid van ingevoerde producten, zoals beide commissarissen hebben opgemerkt, maar kijkend naar mijn eigen land, dat jaarlijks 45 000 ton invoert tegen een bedrag van 181 miljoen euro, heb ik de indruk dat er onder consumenten een gebrek aan bewustzijn is omtrent ingevoerde vis tegenover in het wild levende vis.
Om dit probleem op te lossen moeten we ernaar streven om via invoervervanging het percentage van 66 procent terug te brengen 50 procent in een periode van om en nabij tien jaar. Echter, om dat te bereiken moeten we de bureaucratie die de sector momenteel verstikt vereenvoudigen en moeten alle directoraten-generaal, en in feite alle overheidsdepartementen en de diverse lidstaten, nauw samenwerken om de belangen van deze sector te bevorderen.
Isabella Lövin
namens de Verts/ALE-Fractie. - (SV) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik ben ingenomen met het verslag van de heer Cadec over de invoer van vis in de EU. De eigen vangsten van Europa zijn beangstigend snel gedaald - sinds 1997 alleen al met 26 procent. Meer dan 60 procent van alle vis die vandaag in Europa wordt geconsumeerd, is ingevoerd. Dat zou niet noodzakelijk moeten zijn. Als we onze eigen visbestanden op zijn minst overeenkomstig de maximaal duurzame opbrengst (MDO) zouden beheren, zouden we de Europese vangsten kunnen verdubbelen en tezelfdertijd levenskrachtige en sterke bestanden hebben.
Met dat doel voor ogen moeten we verzekeren dat we onze overbevissingsproblemen niet naar andere landen exporteren. In het verslag van de heer Cadec staan meerdere belangrijke instrumenten die de EU kan gebruiken. Het eerste is de verordening inzake illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij. Alle vis die in de EU op de markt wordt gebracht moet over goedgekeurde documenten beschikken waarin staat waar, wanneer en door wie de vis werd gevangen. Dat is een eerste stap, maar dat volstaat nog niet. In grote delen van de wereld is illegale visserij een probleem dat door arme landen wegens gebrek aan middelen niet kan worden aangepakt. In landen waar corruptie hoogtij viert, is het voor een visexporteur niet moeilijk om de juiste papieren te pakken te krijgen. Daarom moet de EU, als 's werelds grootste visimporteur, haar verantwoordelijkheid nemen door concrete en technische financiële steun te geven en door de middelen bij te dragen die nodig zijn om naleving en controle in de ontwikkelingslanden te bevorderen.
Het tweede instrument is al voorhanden in de Verenigde Naties. We hebben goede internationale overeenkomsten, maar moeten ze ook uitvoeren. In 2006 was de EU in de VN de drijvende kracht achter een uitvoeringsovereenkomst met betrekking tot, onder andere, de Gedragscode voor een verantwoorde visserij van de Voedsel- en Landbouworganisatie der Verenigde Naties. Daar moeten we mee blijven doorgaan.
Marek Józef Gróbarczyk
namens de ECR-Fractie. - (PL) Mijnheer de Voorzitter, ik wil de heer Cadec hartelijk bedanken voor zijn moedige verslag dat van cruciaal belang is voor de hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid die op dit moment plaats vindt. Al tijdens het opstellen van het verslag werd duidelijk dat vele terreinen van het gemeenschappelijk visserijbeleid volgens ons fundamenteel afwijken van het standpunt van de Commissie. Dit betreft helaas ook de uiteindelijke vorm van het verslag. De vissers zijn van mening dat dit cruciale verslag bijzonder grote invloed moet hebben op de structuur van het toekomstige gemeenschappelijke visserijbeleid in het kader van de marktorganisatie.
Mevrouw Damanaki, u hebt op vele vergaderingen herhaald dat wij in plaats van kritiek te leveren op de individueel overdraagbare quota, oplossingen moeten voorstellen in het kader van het toekomstige beleid. Ik ben ervan overtuigd dat uitvoering van de ideeën uit dit verslag een goed alternatief is voor het concept dat ons wordt opgedrongen door de Commissie.
Diane Dodds
(EN) Mijnheer de Voorzitter, geachte commissarissen, ten eerste wil ik de rapporteur graag bedanken voor zijn verslag. Als respons op de dreiging van de economische crisis voor de Europese visserijvloot keurde de Raad Landbouw en Visserij op 24 juli 2008 tijdelijke en specifieke maatregelen goed die bedoeld waren om de vloot te steunen en reorganiseren. Juist op het moment dat vele vissers probeerden om van deze maatregelen te profiteren, werden ze hard getroffen door de gevolgen van de wereldwijde recessie. De waarde van de Noorse kreeften of langoustines die mijn vissers in Noord-Ierland verkopen aan andere delen van Europa is scherp gedaald, terwijl er tegelijkertijd steeds meer ingevoerde schaal- en schelpdieren en vis verkrijgbaar worden.
Europa heeft vis nodig. We hebben ingevoerde vis nodig, maar ik ben van mening dat we deze vis niet tegen iedere prijs moeten invoeren. Enerzijds willen mijn collega's een einde maken aan subsidies voor onze vissers, maar het tegenstrijdige is dat terwijl wij proberen deze subsidies stop te zetten, het Europees beleid de invoer toestaat van ongereglementeerde visserij- en aquacultuurproducten die de duurzame en economisch rendabele visserijsector waar we naar streven ondermijnen.
Europa moet hier een keuze maken. Er is een gebrek aan consistentie en om deze situatie te herstellen steun ik het verslag van de heer Cadec.
Carmen Fraga Estévez
(ES) Mijnheer de Voorzitter, dit verslag werd opgesteld om een antwoord te bieden op de frustratie en de weerloosheid van de Europese visserijsector.
Commissaris, in deze sector vraagt men geen protectionisme. Het enige dat men in dit stadium vraagt, gelet op het negerende gedrag in het verleden van degenen die verantwoordelijk zijn voor het DG Handel, is dat men hen niet nog meer ten gronde richt.
Dat is precies de reden waarom we het verslag van de heer Cadec steunen. Wij willen dat de onderhandelingen over visserijhoofdstukken overgeheveld worden van DG Handel naar DG Maritieme zaken en visserij, zoals dat al het geval is met de landbouw, omdat we het hier ook hebben over uitermate gevoelige producten, met als schoolvoorbeeld de tonijn.
Wat tonijn betreft hebben we een schandalig voorbeeld in de overeenkomsten met Papoea-Nieuw-Guinea en Fiji. Door de intrekking van de oorsprongsregels worden onze grootste concurrenten, Thailand en de Filippijnen, alleen maar aangemoedigd, ongeacht onder welke omstandigheden.
Mijnheer de commissaris, bent u zich ervan bewust dat Papoea-Nieuw-Guinea momenteel dankzij uw beleid niet alleen de communautaire sector wurgt maar ook een arbeidsdynamiek op gang brengt die wordt gekenmerkt door banen van zeer slechte kwaliteit en nul duurzame ontwikkeling? Bent u op de hoogte van de klachten van in het gebied actieve ngo's over kinderarbeid, slechte gezondheidsomstandigheden en gebrek aan hygiëne in de fabrieken, over de rampzalige gevolgen voor het milieu aan de kust van Madang en de illegale visvangst? Is het niet uw verantwoordelijkheid om dit te vermijden?
Pat the Cope Gallagher
(EN) Mijnheer de Voorzitter, het gedrag van de leden van het Parlement is schandelijk vandaag. Dit zou in geen enkel ander parlement ter wereld gebeuren. Als er geen respect is voor de voorzitter van de Commissie visserij en voor de visserij in het algemeen, stel ik voor dat u de vergadering onderbreekt en wacht totdat de leden dit Parlement respecteren en ophouden met hun onderonsjes.
(Applaus)
De Voorzitter
Mijnheer Gallagher, we moeten verder. Ik wil alle collega's vragen stil te zijn zodat we nog tien minuten door kunnen gaan met dit belangrijke verslag en belangrijke werk.
Ulrike Rodust
(DE) Mijnheer de Voorzitter, mevrouw Damanaki, het Europese visserijbeleid wordt geconfronteerd met enorme uitdagingen. Onze vissers hebben te kampen met krimpende bestanden en moeten tezelfdertijd tegen een niet altijd eerlijke concurrentie op de wereldmarkt optornen. We moeten dringend radicale hervormingen starten om een einde te maken aan de overbevissing van de Europese wateren en het overleven van de Europese visserij te verzekeren.
Ik ben het eens met mevrouw Damanaki dat we niet te veel mogen vragen van onze vissers door enerzijds verregaande hervormingen van hen te eisen en anderzijds de handel te liberaliseren. Beide tegelijk is voor de vissers te veel gevraagd. De beste manier om het concurrentievermogen te verbeteren is een herstel van de visbestanden. Een andere manier om de Europese visserij te laten overleven is een betere commercialisering. Europese consumenten zijn in bepaalde omstandigheden bereid om meer te betalen voor Europese vis als ze beter over de herkomst ervan geïnformeerd worden.
Britta Reimers
(DE) Mijnheer de Voorzitter, commissarissen, ik zou de heer Cadec willen feliciteren met zijn geslaagd en evenwichtig verslag. Verder zou ik hem willen bedanken voor de goede samenwerking.
De regeling inzake de invoer van visserij- en aquacultuurproducten in de EU staat voor grote uitdagingen. Met een volume van 12 miljoen ton en een waarde van 55 miljard euro is de Europese markt voor visserijproducten de grootste ter wereld. Deze markt groeit snel en wordt steeds afhankelijker van invoer uit derde landen. Daarom is het belangrijk dat we de omstandigheden controleren waaronder de producten uit derde landen worden geproduceerd en ingevoerd.
We hebben in de plenaire vergadering twee amendementen ingediend. Daarbij gaat het erom dat we de bijzondere economische situatie van perifere gebieden in Europa erkennen. Voor de moeilijkheden wijzen wij echter niet alleen de liberalisering van de markt met de vinger. De massale invoer van visserijproducten op de als oneerlijk omschreven EU-markt heeft evenmin directe invloed...
(Spreekster wordt door de Voorzitter onderbroken.)
Jarosław Leszek Wałęsa
(PL) Mijnheer de Voorzitter, ik heb weinig tijd, daarom zal ik slechts één van de voorstellen uit het verslag van de heer Cadec lichten. Vis mag niet worden behandeld als ieder ander industrieel product maar moet vallen onder de WTO-handelsvoorschriften voor gevoelige producten. In het gemeenschappelijk handelsbeleid wordt slechts beperkt rekening gehouden met de specifieke kenmerken van deze gevoelige sector en de belangen van de EU-producenten. Het is daarom een goed idee om te bestuderen of het zinvol is de regels voor niet-agrarische industriële producten niet langer toe te passen op visserijproducten, zodat de handel in visserijproducten in overeenstemming kan worden gebracht met de vereisten inzake voedsel en gevoelige producten.
Catherine Trautmann
(FR) Mijnheer de Voorzitter, ik wil onze collega, de heer Cadec, graag gelukwensen met zijn uitstekende werk.
De tekst waarover we nu gaan stemmen getuigt van een zekere ontwikkeling in ons denken over het begrip vrijhandel. De hier aangehouden benadering is zeker niet protectionistisch - we kunnen haar beter omschrijven als minder naïef.
We zijn het er allemaal over eens dat de Europese productie niet volstaat. In plaats van direct terug te grijpen op import zouden we nu juist eerst moeten proberen de bestanden te behouden en te verjongen, onder andere door het gebruik van aquacultuur, om zo de duurzaamheid van deze sector en de daarmee gemoeide banen in de Unie veilig te stellen en de Europese visserij minder afhankelijk te maken van derde landen.
Wat de invoer betreft: we moeten ervoor zorgen dat de Europese markt voor visserij- en aquacultuurproducten geen oneerlijke mededinging ondervindt als gevolg van minder strikte sociale en gezondheidsvereisten en belachelijk lage tarieven. Daarom ben ik voorstander van een Europees etiket, overeenkomstig onze normen, en dan zowel op sociaal als op milieugebied.
Maria do Céu Patrão Neves
(PT) Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, de Europese Unie is nu al de grootste Europese markt voor visserij- en aquacultuurproducten, en voert bijna 60 procent van de verbruikte vis in. De productie in de Gemeenschap van visserij- en aquacultuurproducten is niet toereikend, en zal in de nabije toekomst ontoereikend blijven om aan de vraag naar deze producten tegemoet te komen, waardoor invoer een noodzaak wordt.
In dat verband is het belangrijk om twee essentiële aspecten veilig te stellen: ten eerste moeten de voorwaarden worden gecreëerd waaronder aan de vraag van de consumenten in de Gemeenschap naar visserij- en aquacultuurproducten van hoge kwaliteit kan worden voldaan. Ten tweede moeten gelijke concurrentievoorwaarden tot stand worden gebracht voor ingevoerde producten en voor door de Europese visserij- en aquacultuursector gevangen en gekweekte producten.
Daarom moeten de visserij- en aquacultuurproducten die in de Europese Unie ingevoerd worden echt aan dezelfde normen beantwoorden als de Europese productie, meer in het bijzonder in milieutechnisch en sociaal opzicht en vanuit het oogpunt van gezondheid en kwaliteit. Verder moet de gemeenschappelijke marktordening voor visserij- en aquacultuurproducten dringend worden hervormd, en moeten in het bijzonder de werkwijzen worden herzien die niet meer aan de nieuwe uitdagingen beantwoorden, zoals de geleidelijke afschaffing van douanerechten en de steeds grotere concurrentie van invoerproducten.
Dit verslag van het Europees Parlement, waarover mijn collega Alain Cadec op voorbeeldige wijze de leiding heeft gevoerd, komt op het juiste tijdstip en bevat een reeks voorstellen die belangrijk zijn voor een duurzame ontwikkeling van de visserij en voor de daarmee verwante sectoren, met inbegrip van de handelssector.
Josefa Andrés Barea
(ES) Mijnheer de Voorzitter, commissaris Damanaki, commissaris De Gucht, bedankt dat u hier aanwezig bent tijdens dit debat over het uitermate belangrijke verslag over de invoerregeling.
Visserij is een belangrijke kwestie, waarbij we twee fundamentele aspecten moeten onderscheiden: ten eerste zijn we niet zelfvoorzienend en ten tweede is er zeer vaak oneerlijke concurrentie. Daarom moeten we de visserij in Europa beschermen en oneerlijke concurrentie vermijden.
Ik wil me richten tot de commissaris voor handel: we kunnen de visserij niet blijven beschouwen als een "niet-gevoelig product”. De visserij zou niet meer mogen vallen onder de voorschriften inzake markttoegang voor niet-landbouwproducten. Visserij is geen sector als de industrie. Vis moet een "gevoelig product” zijn en moet onderworpen worden aan de voorschriften van de Wereldhandelsorganisatie en de Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties.
Als we vis niet als een 'gevoelig product' beschouwen, kunnen we geen duurzaamheid garanderen, kunnen we de instandhouding van de soorten niet waarborgen en kunnen we ook niet echt actief zijn op de markt.
Robert Atkins
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik neem nogmaals het woord om via u de Conferentie van voorzitters voor te stellen dat iemand hier orde op zaken stelt. Ons werd oorspronkelijk verteld dat we om 12.00 uur zouden stemmen. Dit wordt om de vijf minuten met telkens met vijf minuten uitgesteld. Dat is lastig, aangezien er mensen zijn die hun vliegtuig moeten halen. Men neemt op deze manier een loopje met het Parlement. Kan iemand hier orde op zaken stellen?
(Applaus)
De Voorzitter
We hebben aangegeven dat de stemmingen tot 12.15 uur of 12.20 uur zijn uitgesteld, dus ik stel voor dat we doorgaan met de antwoorden van onze commissarissen. Volgens mij is de stemming om 12.20 uur haalbaar.
Maria Damanaki
lid van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik kan geen orde op zaken stellen, maar ik kan het wel heel kort houden.
Ik zou willen zeggen dat we alle zorgen die door de leden van Parlement zijn uitgesproken in overweging zullen nemen. Zoals de heer De Gucht en ik reeds hebben gezegd, proberen we een evenwicht te vinden. We hebben behoefte aan een rendabele visserijsector en we hebben een aantal verplichtingen tegenover de Wereldhandelsorganisatie en andere internationale organen. Ik zou iedereen willen verzekeren dat we ons best doen om onze bijdrage te leveren, zodat de hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid de toekomst van onze vissers zo goed mogelijk zal dienen.
Alain Cadec
Mijnheer de Voorzitter, ik vind het gedrag van onze collega's oneerbiedig en volstrekt onaanvaardbaar in een Parlement als het onze. Wat u hier doet is schandalig. Ik schaam me voor u. Het enige dat u interesseert is stemmen, om vervolgens naar huis te kunnen gaan. We zijn nu bezig met heel belangrijk versla, en u zou toch op zijn minst zo beleefd kunnen zijn om naar mensen te luisteren. Anders verlaat u de zaal maar.
Maar goed, dames en heren - ik kan u na deze kleine uitbarsting zeggen dat ik ervan overtuigd ben dat u in groten getale vóór dit verslag zult stemmen. En nu ik de gelegenheid heb, wil ik onze collega's van de Commissie visserij - en in de eerste plaats mevrouw Fraga Estévez - bedanken, omdat ze zich bereid hebben verklaard dit onderwerp te behandelen en de opstelling van het verslag aan mij hebben toevertrouwd.
Ik wil ook de schaduwrapporteurs - de heer Capoulas Santos, mevrouw Reimers, de heer Gróbarczyk en mevrouw Lövin - bedanken voor al hun bijdragen aan de discussie en de amendementen.
Ik bedank verder iedereen die aan dit verslag heeft meegewerkt, waaronder ook de sectorvertegenwoordigers die mij geholpen hebben het nodige onderzoek uit te voeren. Ik denk daarbij aan de ambtenaren van DG Trade en DG Mare, en noem hier Zoltan Somoguy en Miriam Garcia Ferrer, van DG Trade, en Pierre Amilhat, Christian Rambeau en Juan Ranco van DG Mare. En ik dank ook u, Maria, voor uw aanwezigheid hier, en dat geldt tevens voor de heer De Gucht, zelfs als uw antwoorden - die aan mijn interventie voorafgingen en strikt genomen dus geen antwoorden zijn - mij niet geheel tevreden hebben gesteld.
Hoe dat zij, ik wil ook de heer Belardinelli van mijn fractie en de heer Gimenez bedanken, alsook mijn assistenten Emilie Herrbach en Vincent Guerre. Een speciaal woord van dank tot slot voor Philippe Musquar, die mij enorm geholpen heeft met dit verslag en me bij de conceptie ervan heeft bijgestaan.
Ik besluit met u bij voorbaat voor uw stem te bedanken.
De Voorzitter
Bij wijze van uitleg wil ik zeggen dat de heer De Gucht geen antwoord heeft gegeven omdat er zoveel lawaai was in dit Parlement. Daarom wil ik beide commissarissen mijn excuses aanbieden.
Het debat is gesloten.
De stemming vindt zo dadelijk plaats.
