3. Birma
Przewodniczący
Następnym punktem posiedzenia jest sześć projektów rezolucji w sprawie Birmy.
Zdzisław Zbigniew Podkański
Panie przewodniczący! Birmańskiej juncie wojskowej nie udało się spełnić obietnic podjętych wobec społeczności międzynarodowej po tak zwanej szafirowej rewolucji. Nie udało się poprawić sytuacji swojego społeczeństwa, które buntuje się i domaga należnych praw. Brutalne stłumienie we wrześniu bieżącego roku szerzących się protestów ani też więzienia nie zastąpią demokracji i rozwoju.
Birma musi zmierzać do przestrzegania zasad demokracji, do zapewnienia swobody wypowiedzi, wolności zrzeszania się i zgromadzania, wielopartyjności i zwolnienia więźniów politycznych, niezależnego sądownictwa oraz zaniechania czystek etnicznych. Birma potrzebuje pomocy. Konieczna jest więc zwiększona aktywność ONZ, jej Sekretarza, Międzynarodowego Komitetu Czerwonego Krzyża, Komisji Europejskiej oraz rządów państw mających wpływ na władze Birmy. Unia na rzecz Europy Narodów, w imieniu której przemawiam i w imieniu autorów, popieram i wnoszę tę rezolucję z prośbą o poparcie pań i panów posłów.
Marios Matsakis
autor. - Panie przewodniczący! Jest to szósta rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Birmy na przestrzeni ostatnich dwóch lat, jednak tamtejsza potworna junta wojskowa wydaje się nie zważać na to, co myśli lub mówi UE. Tymczasem zwykli Birmańczycy wciąż żyją pod jarzmem ucisku, prześladowań i ubóstwa, który jest skutkiem brutalnego, anachronicznego i pożałowania godnego stanowiska przyjętego przez bezmyślny reżim wojskowy sprawujący kontrolę nad tym krajem. Dyktatorzy naturalnie opływają w bogactwa i prowadzą wystawny tryb życia kosztem cierpienia obywateli.
Wydaje się, że rezolucje wywierają niewielki wpływ na kryminalistów w wojskowych mundurach, co moim zdaniem należy w dużej mierze przypisać temu, iż kraje takie jak Chiny, Indie czy Rosja wciąż udzielają Birmie wsparcia gospodarczego i politycznego. Uważam, że uwagę powinniśmy obecnie skupić nie na Birmie, ale właśnie na tych trzech krajach. Należy im uświadomić, że muszą zaprzestać wspierania bezdusznych i bezmyślnych generałów birmańskich, jako że w przeciwnym razie poważnie i nieodwracalnie ucierpią ich stosunki z UE.
Józef Pinior
autor. - (PL) Panie przewodniczący! Birma staje się właściwie permanentnym przedmiotem obrad Parlamentu Europejskiego. Wracamy do sytuacji w Birmie na każdej sesji posiedzenia Parlamentu Europejskiego w Strasburgu.
Zbliżający się szczyt krajów ASEM jest okazją dla Unii Europejskiej reprezentowanej przez prezydencję francuską do przedstawienia podstawowych kwestii w stosunku do władz Birmy. Po pierwsze, uwolnienie więźniów politycznych. Zdaniem Amnesty International w Birmie znajduje się obecnie około 2100 więźniów politycznych. Po drugie, zaprzestanie torturowania ludzi w więzieniach. Niebezpieczeństwo narażenia na tortury jest w Birmie na porządku dziennym. I wreszcie po trzecie, w akcjach militarnych przeciwko mniejszościom narodowym, w tej chwili przede wszystkim przeciwko Karenom, wojsko musi przestrzegać praw człowieka, musi przestrzegać profesjonalnego zachowania. Przemoc oraz zbrodnie przeciwko ludności nie mogą być akceptowane przez Unię Europejską.
Wreszcie, taktyka Unii Europejskiej musi mieć na uwadze rzeczywiste efekty. Należy się zastanowić, czy sankcje dotykają bardziej społeczeństwo czy rząd Birmy. Ta taktyka musi być mądra. Należy także przemyśleć taktykę sankcji w stosunku do Birmy przez Unię Europejską. Z jednej strony więc domaganie się praw człowieka, wolności demokratycznych, natomiast z drugiej strony taktyka, która pozwoli być efektywna w Birmie przez społeczność międzynarodową.
Raül Romeva i Rueda
autor. - (ES) Jutrzejsze spotkanie Azja-Europa (ASEM) w Pekinie stwarza doskonałą okazję uczestniczącym w nim głowom państw i rządów Unii Europejskiej, by ponownie podnieść temat niepokojącej sytuacji praw człowieka w Birmie.
Jest rzeczą jak najbardziej stosowną, o co wniosła już w swoim piśmie organizacja Amnesty International, by urzędujący przewodniczący Rady, Nicolas Sarkozy, jako wspólny przewodniczący ASEM dał wyraz ogromnemu zaniepokojeniu Europy losem ponad 2100 więźniów politycznych oraz zażądał ich natychmiastowego uwolnienia.
Innym źródłem zaniepokojenia jest obecna ofensywa wojskowa przeciwko ludności kareńskiej na wschodzie kraju, gdzie ma miejsce największa od dziesięciu lat operacja militarna. Jej bezpośrednim celem jest ludność cywilna, a skutkiem - skazanie 150 tysięcy osób na uchodźstwo wewnętrzne. W czerwcu 2006 roku organizacja Amnesty International dowiodła, że tego typu praktyka stanowi w rzeczywistości zbrodnię przeciwko ludzkości.
Ponadto, zgodnie z postulatami zgłoszonymi między innymi przez Kampanię na rzecz Birmy w Hiszpanii czy Międzynarodową Kampanię na rzecz Birmy, podstawowe problemy polityczne będą omawiane po raz pierwszy podczas planowanej w grudniu wizyty Sekretarza Generalnego ONZ. Sekretarz Generalny już dwukrotnie odwiedził Birmę po przejściu cyklonu Nargis na początku tego roku.
Nigdy wcześniej wśród Europejczyków i Azjatów nie panowała tak, jak się wydaje, szeroka zgoda w sprawie połączenia sił i wywarcia presji na reżim, by uwolnił wszystkich więźniów politycznych. Oto dlaczego spotkanie, które rozpocznie się jutro, ma tak zasadnicze znaczenie.
Szkoda, że ONZ tak długo ignorowała kłamstwa reżimu, a czasami wręcz dawała im wiarę. Dowodem tego jest fakt, że 37 wizyt wysłannika ONZ nie przyniosło żadnego znaczącego postępu.
Z tego względu muszę dołączyć do tych, którzy apelują zarówno do głów państw i rządów europejskich, w tym naturalnie hiszpańskiego premiera José Luisa Rodrígueza Zapatero, jak i do ONZ, aby okazali realne wsparcie dla zmian w Birmie. Jest więc rzeczą kluczowej wagi, by wezwali do natychmiastowego zwolnienia więźniów politycznych.
Nie można więc stracić okazji, jaka pojawi się jutro, i głowy państw i rządów muszą zareagować tak, jak się tego oczekuje.
Ufam, że głowy państw i rządów, w szczególności prezydent Sarkozy, staną na wysokości zadania, będą mieli szczególną świadomość powagi sytuacji i podejmą odpowiednie działania. Jeśli Unia Europejska chce istotnie być wiarygodnym graczem politycznym prowadzącym politykę zagraniczną w oparciu o obronę i propagowanie praw człowieka, jeśli nie chce sprawić wrażenia - jak to często ma miejsce - że jedynie służy interesom gospodarczym dużych firm, takich jak Total lub Chevron, jest to najlepszy moment, aby tego dowieść. W takich właśnie sytuacjach możemy zyskać na wiarygodności.
Życie wielu ludzi zależy od tych działań.
Colm Burke
autor. - Panie przewodniczący! Jutro przypada trzynasta rocznica niesprawiedliwego uwięzienia pani Aung San Suu Kyi, która jest najbardziej szanowanym więźniem politycznym w Birmie. W przedmiotowej rezolucji Parlament potępia jej utrzymujący się areszt i żąda natychmiastowego uwolnienia.
Ostatni, pięcioletni okres aresztu domowego Aung San Suu Kyi został przedłużony w maju o kolejny rok. Artykuł 10b birmańskiej ustawy o ochronie państwa z 1975 roku stanowi, że osoba, którą uznano za zagrożenie dla suwerenności i bezpieczeństwa państwa oraz pokoju narodu, może być więziona jedynie w maksymalnym wymiarze pięciu lat. Przedłużenie aresztu było więc niezgodne z prawem. Suu Kyi spędziła ponad 13 z ostatnich 19 lat w areszcie domowym w Rangunie.
Ubolewam również nad wzrostem liczby więźniów politycznych w Birmie z 1300 do ponad 2100 od czasu szafranowej rewolucji we wrześniu 2007 roku. Junta wojskowa wyraźnie nie wywiązała się ze zobowiązań złożonych w tym względzie wspólnocie międzynarodowej.
Uwolnienie w zeszłym miesiącu U Win Tina, doświadczonego dziennikarza i sekretarza Narodowej Ligi na rzecz Demokracji, oraz sześciu innych liderów stanowiło krok we właściwym kierunku, ale należy podjąć dalsze działania w celu uwolnienia birmańskich dysydentów politycznych.
Wzywam Sekretarza Generalnego ONZ, by nalegał na drugą wizytę w Birmie w grudniu bez względu na panujące warunki w celu osobistego zaapelowania o uwolnienie wszystkich więźniów politycznych i pełnego uwzględnienia Narodowej Ligi na rzecz Demokracji w przygotowaniach do wyborów w 2010 roku.
Apeluję wreszcie do przywódców obecnych podczas szczytu ASEM, który rozpocznie się jutro w Chinach, w trzynastą rocznicę uwięzienia Suu Kyi, aby zrozumieli swoje obowiązki w odniesieniu do ucisku panującego w jednym z sąsiednich krajów i podjęli zdecydowane działania w celu potępienia junty wojskowej w Birmie za ciągłą praktykę tłumienia działalności dysydentów politycznych.
Esko Seppänen
autor. - (FI) Panie przewodniczący, panie komisarzu! Birma nie szanuje praw człowieka i swobód obywatelskich. Jak wiele osób już stwierdziło, nie po raz pierwszy przyjmujemy stanowisko w sprawie braku swobody wypowiedzi, tuszowania informacji, zakazu zgromadzeń, naruszania podstawowych zasad praworządności i zakazu działalności opozycyjnej.
Najgorszym wrogiem narodu birmańskiego są jego przywódcy, którzy przy wsparciu ze strony armii siłą i przemocą zmuszają ludzi, by poddali się kontroli monopolu państwowego. W więzieniach junty przebywa więcej więźniów politycznych niż kiedykolwiek wcześniej. Junta również działa przeciwko własnym obywatelom uniemożliwiając dotarcie pomocy międzynarodowej do obszarów dotkniętych klęską żywiołową. Społeczność międzynarodowa bezsilnie przygląda się, jak umierają Birmańczycy, bo ich represyjni przywódcy nie podejmują żadnych działań.
W naszym oświadczeniu zwracamy się z apelem do szczytu ASEM, aby inne kraje regionu mogły wywrzeć presję na juntę w zakresie uwolnienia więźniów politycznych. Jesteśmy oczywiście w tym względzie nieco obłudni, jako że Birma nie jest jedynym krajem regionu, w którym prawa człowieka mieszane są z błotem. Nasza grupa popiera wspólną rezolucję.
Filip Kaczmarek
Panie przewodniczący! Panie komisarzu! W rok po brutalnym stłumieniu protestów buddyjskich mnichów społeczność międzynarodowa pozostaje podzielona w kwestii, jak należy postępować z jednym z najbardziej represyjnych reżimów świata. Europa i Stany Zjednoczone zaostrzają sankcje i głośno wyrażają swoje oburzenie łamaniem praw człowieka - podobnie jak my dzisiaj na tej sali. Z drugiej strony regionalni sąsiedzi Myanmaru: Chiny, Indie, Rosja, kraje ASEAN odmawiają otwartej krytyki reżimu birmańskiego pod hasłem niemieszania się w wewnętrzne sprawy tego państwa. Dlatego popieram to, co powiedział już pan poseł Matsakis. Komisja Europejska powinna odważniej i bardziej otwarcie poruszać tę kwestię w rozmowach z Chinami, Rosją i krajami ASEAN.
Drugi problem to działania na poziomie ONZ, które są całkowicie nieskuteczne. Był zapowiadany przełom przed ostatnim Zgromadzeniem Ogólnym w sprawie Birmy. Tego przełomu nie było. Komisja Europejska i państwa członkowskie powinny aktywnie działać, aby na poziomie międzynarodowym robić więcej w sprawie birmańskiej.
Drugi problem to działania na poziomie ONZ, które są całkowicie nieskuteczne. Był zapowiadany przełom przed ostatnim Zgromadzeniem Ogólnym w sprawie Birmy. Tego przełomu nie było. Komisja Europejska i państwa członkowskie powinny aktywnie działać, aby na poziomie międzynarodowym robić więcej w sprawie birmańskiej.
Lidia Joanna Geringer de Oedenberg
w imieniu grupy PSE. - (PL) Panie przewodniczący! Minęły niespełna 4 miesiące od ostatniej rezolucji Parlamentu Europejskiego alarmującej o dramatycznej sytuacji wewnętrznej w Birmie. Rządzący reżim wojskowy nie spełnił właściwie żadnej z obietnic złożonych wspólnocie międzynarodowej po wybuchu ubiegłorocznego powstania. Istnieje ryzyko, że Sekretarz Generalny ONZ odwoła swą grudniową wizytę, jeśli nie nastąpi poprawa sytuacji w kraju. Więźniowie polityczni, których liczba wzrosła do 2 tysięcy, przetrzymywani są nadal w nieludzkich warunkach pozbawieni dostępu do opieki medycznej. Laureatka nagrody Sacharowa i Nagrody Nobla Aung San Suu Kyi od siedemnastu lat przebywa w niewoli. Birmański reżim dalej ogranicza podstawowe prawa człowieka i wolności, w tym dostęp do niezależnych źródeł informacji. Prześladowana przez władze mniejszość kareńska szuka schronienia w Tajlandii żyjąc na skraju nędzy, podobnie jak mieszkańcy terenów dotkniętych huraganem, do których reżim wstrzymał dostęp pomocy humanitarnej narażając tysiące swych obywateli na śmierć głodową.
Powinniśmy żądać od birmańskich władz zniesienia wszelkich restrykcji w niesieniu pomocy humanitarnej oraz przywrócenia podstawowej wolności w kraju. Należy zabiegać silnie o realizację wizyty Sekretarza Generalnego ONZ w Birmie oraz włączenie Narodowej Ligi na Rzecz Demokracji w proces przygotowań do wyborów w 2010 roku. Chiny i Indie powinny wywrzeć nacisk polityczny i ekonomiczny na birmański reżim poprzez zaniechanie udzielania pomocy birmańskiemu wojsku, zaś społeczność międzynarodowa powinna zastosować sankcje gospodarcze, łącznie z zamrożeniem funduszy członków rządu i innych osób z nimi związanych.
Kathy Sinnott
w imieniu grupy IND/DEM. - Panie przewodniczący! Birma jest krajem pogrążonym w korupcji. Dwa tysiące więźniów politycznych, utrudniony przez władze dostęp do wolnych mediów i szeroko rozpowszechnione niewolnictwo w przemyśle: wszystko to sprawia, że ludność tego kraju potrzebuje poważnej pomocy.
Jednakże pomimo 37 wizyt wysłanników OZN w ostatnich dwudziestu latach oraz sześciu rezolucji wydanych przez tę Izbę junta wojskowa nie przeprowadziła ani jednej reformy. Zgadzam się z panem posłem Matsakisem, że nie wystarczy wskazywać palcem Birmy; musimy również wskazać palcem popleczników Birmy, zwłaszcza Chiny będące najpotężniejszym sojusznikiem gospodarczym i wojskowym tego kraju. Tymczasem uśmiechnięty prezydent Sarkozy reprezentował Radę Europejską podczas olimpiady latem tego roku. Czy wywierał nacisk na towarzyszących mu chińskich oficjeli w sprawie Birmańczyków, Sudańczyków, Tybetańczyków czy też prześladowanych obywateli chińskich?
W szczególności chciałabym wspomnieć o sprzeniewierzeniu funduszy pomocowych przekazywanych Birmie. Wciąż chcemy dotrzeć do zwykłych Birmańczyków, ale dobra te trafiają w ręce faworytów rządu birmańskiego, którzy odsprzedają je po wysokiej cenie.
Paulo Casaca
(PT) Panie przewodniczący, panie komisarzu! Jutro przypada trzynasta rocznica niesprawiedliwego uwięzienia przywódczyni birmańskiej, Aung San Suu Kyi. Jest to więc dobra okazja, aby Unia Europejska i urzędujący przewodniczący Rady oświadczyli formalnie podczas spotkania Azja-Europa w Pekinie, że sytuacja w Birmie jest niemożliwa do zaakceptowania, wywarli konieczną presję, w szczególności na Chiny, co już sugerowali niektórzy posłowie, podążyli za przykładem danym zwłaszcza przez USA w 2003 roku i odmówili dalszego importu odzieży produkowanej w niewolniczych warunkach. Ponadto należy nałożyć sankcje w jasny i konsekwentny sposób. Uważam, że gdy uda się to zrealizować, zaczniemy wreszcie widzieć zmiany sytuacji w Birmie.
Peter Skinner
Panie przewodniczący! Chciałbym podziękować panu komisarzowi za wysłuchanie naszych głosów. Wraz z kolegami i koleżankami takimi jak Glenys Kinnock od dawna wyczekuję dnia, w którym ten Parlament nie będzie musiał zajmować się rezolucjami w sprawie praw człowieka w Birmie i w innych krajach. Póki co wciąż jednak temat ten powraca.
Zgadzam się z kolegami i koleżankami posłami, że gdy spojrzymy na ponawiane wciąż próby doprowadzenia do zmian w Birmie, widzimy jedynie porażki. Musimy zdemaskować kraje, które pomagają skorumpowanemu reżimowi prowadząc z nim handel. Ujawniliśmy nazwy niektórych tych krajów i powinniśmy zrobić więcej na poziomie europejskim, aby ta demaskacja doprowadziła do realnych zmian. W Birmie potrzebne są zmiany prowadzące do wolności zgromadzenia i stowarzyszania się, uwolnienia więźniów sumienia oraz pełnego przekształcenia w demokrację wielopartyjną. Pożegnaliśmy junty w Europie. Teraz świat musi pożegnać juntę w Birmie.
Zbigniew Zaleski
- (PL) Panie przewodniczący! Jeżeli jest tylko jeden oponent w stosunku do władzy, to jest bardzo, bardzo słaby. Ale jeżeli będą nasze głosy z tego zgromadzenia, jak też i z innych krajów, to będzie to wiadomość dla innych obywateli krajów pod opresją, że warto i opłaci się mówić prawdę i przeciwstawiać się reżimowi. Jest więc to wzmocnienie dla ludzi. Z drugiej strony poza samym słowem trzeba podjąć konkretne kroki, żeby pokazać juncie, że nie opłaci się opresja do końca, ponieważ przekłada się to zarówno na naród, jak też na samą władzę, a więc takie dwa kroki zdecydowane muszą być podejmowane i niestety powtarzane aż do skutku. Ja wierzę w to, że prawda wygra i im będzie więcej mówców tej prawdy w samej Birmie, tym będą mocniejsi.
Gerard Batten
Panie przewodniczący! Na początku tego roku byliśmy świadkami porażki rządu birmańskiego w radzeniu sobie ze skutkami katastrofy naturalnej. Biorąc pod uwagę wysokość środków finansowych, jakie wojsko przeznacza na własne utrzymanie oraz kontrolę, jaką sprawuje nad życiem narodu, można by oczekiwać, że będzie w stanie spełnić potrzeby własnych obywateli w czasach kryzysu humanitarnego. Tak jednak się nie stało, jako że jego jedyną realną funkcją jest utrzymanie się przy życiu i zachowanie władzy.
Nawiązując do moich wcześniejszych słów na temat Konga, zastanawiam się, ilu z członków junty wojskowej ma konta w bankach zachodnich i jeździ na zakupy do Londynu, Paryża czy Rzymu. Uniemożliwienie im wjazdu do czasu wprowadzenia praw człowieka i demokracji w Birmie byłoby bezpośrednim sposobem okazania wsparcia narodowi birmańskiemu.
Justas Vincas Paleckis
(LT) Uważnie śledziłem przebieg tej dyskusji i chciałbym zwrócić uwagę na dwie kwestie. Sądzę, że pan poseł Matsakis ma rację podkreślając, że klucz do rozwiązania sytuacji w Birmie leży w Moskwie, a jeszcze bardziej w Pekinie i Delhi. Należy zwiększyć presję nie tylko na Birmę, ale i na inne kraje. Po drugie pan poseł Pinior zrobił bardzo ważną uwagę, z którą zgadzam się z całego serca - że musimy zastanowić się, czy presja wywierana na Birmę i skierowane przeciwko niej sankcje dotykają juntę, czy też zwykłych ludzi. Chciałbym zwrócić się do Komisji Europejskiej o przeprowadzenie analizy, w jakim stopniu działania te wpływają w juntę, a w jakim na ludność. Wydaje mi się, że Birmę należy zachęcać w każdy możliwy sposób do otwarcia się na świat. Dopiero wtedy kraj ten będzie mógł wejść na drogę ku demokracji.
Marios Matsakis
Panie przewodniczący! Pod koniec tej debaty na temat praw człowieka tu w Strasburgu warto zauważyć, że życie wraca do normy: na sali pozostała garstka wiernych i zdeterminowanych koleżanek i kolegów posłów, przedstawiciele Komisji - jesteśmy wdzięczni, że Komisja ma zawsze swoich przedstawicieli podczas tych debat - i oczywiście brakuje przedstawicieli Rady. Powinniśmy być wdzięczni, że dach nie zawalił się nam na głowę. Miejmy nadzieję, że nigdy do tego nie dojdzie!
Andris Piebalgs
komisarz. - Panie przewodniczący! Na początek chciałbym państwu przypomnieć szybką i wymierną reakcję Komisji na szkody wyrządzone przez cyklon w maju zeszłego roku. Zapewniliśmy pomoc humanitarną, żywność i podjęliśmy działania w ramach mechanizmu ochrony cywilnej we współpracy z państwami członkowskimi UE.
Cieszymy się z aktywnej roli ASEAN w koordynowaniu wysiłków międzynarodowych. Komisja sfinansowała największą część oceny potrzeb przeprowadzoną wspólnie przez ASEAN, ONZ i rząd. Kryzys humanitarny jeszcze się nie zakończył, ale obecnie zajmiemy się również kwestiami odbudowy. Najbardziej niezwykłe w tym okresie były przejawy solidarności ze strony obywateli, miejscowych organizacji pozarządowych i Birmańskiego Czerwonego Krzyża. Jest to wyraźny sygnał, że nie można rezygnować ze społeczeństwa obywatelskiego.
Problemy, którymi należy się zająć, są następujące:
Po pierwsze, musimy ograniczyć izolację Birmańczyków. Społeczeństwo obywatelskie potrzebuje wzmocnienia. Komisja jest współgospodarzem konferencji na temat roli społeczeństwa obywatelskiego w Birmie, jaka ma odbyć się 29 października w Brukseli.
Po drugie, muszą pozostać otwarte wszystkie możliwe kanały naszej komunikacji z rządem. Oczekuje się, że przewodniczący Barroso zabierze głos podczas szczytu ASEM w Pekinie 26 października, Ponadto Komisja nawiązała stosunki robocze z ministrami odpowiedzialnymi za sprawy zdrowia, edukacji i życia.
Po trzecie, musimy utrzymać i wzmocnić rolę ONZ jako motoru działań. Nie ma alternatywy dla zabiegów ze strony Sekretarza Generalnego ONZ i specjalnego doradcy ONZ Ibrahima Gambariego. Komisja zdecydowanie popiera wysiłki specjalnego sprawozdawcy ONZ ds. praw człowieka w Birmie Tomasa Ojei Quintany.
Pojednanie narodowe wymaga również dialogu obejmującego wszystkie grupy. Nie może on mieć miejsca w sytuacji, gdy interesariusze polityczni siedzą w więzieniu lub w areszcie domowym. Wciąż wzywamy do uwolnienia wszystkich osób zatrzymanych z powodów politycznych. Komisja popiera również wysiłki Międzynarodowej Organizacji Pracy na rzecz likwidacji pracy przymusowej stosowanej w ramach projektów wojskowych i infrastrukturalnych.
Komisja wykorzystuje wszelkie kanały, aby wyrazić zaniepokojenie zjawiskiem pracy przymusowej i brakiem poszanowania dla swobód podstawowych. Ludność Birmy zasługuje na naszą uwagę i pomoc i Komisja będzie nadal robić w tym względzie wszystko, co w jej mocy.
Przewodniczący
Zamykam debatę.
Oświadczenia pisemne (art. 142 Regulaminu)
Sebastian Valentin Bodu  
na piśmie. - (RO) Parlament Europejski musi przyjąć zjednoczony front w potępieniu Birmy, w której sytuacja stałą się tragiczna, za zbrodnie przeciwko ludzkości. Szanowane organizacje pozarządowe wskazują, że około 70 tysięcy cywilów zostało zmuszonych do opuszczenia swoich domów w ostatnim półroczu, aby uniknąć systematycznych prześladowań ze strony junty wojskowej.
Dyktatura wojskowa w Birmie trwa od pięćdziesięciu lat i potępiamy fakt, że ludność od pół wieku nie jest w stanie prowadzić normalnego życia.
Biorąc pod uwagę poziom prześladowań, tortur, pracy przymusowej, konfiskaty ziemi i ograniczenia prawa poruszania się w Birmie, tamtejsze władze można łatwo oskarżyć o zbrodnie przeciwko ludzkości.
Jako członek Unii Europejskiej, instytucji, która zalicza poszanowanie praw człowieka do podstawowych wartości, uważam, że władzom Birmy należy publicznie uświadomić, iż poszanowanie praw człowieka stanowi podstawę dobrobytu gospodarczego kraju. Uwolnienie wszystkich więźniów politycznych w Birmie, poczynając od laureatki pokojowej nagrody Nobla Aung San Suu Kyi, stanowiłoby symboliczny gest ze strony władz tego kraju, które wskazałyby w ten sposób, że są otwarte na dialog międzynarodowy i nie zamierzają całkowicie odizolować się od reszty świata.
Jules Maaten  
na piśmie. - (NL) Podczas nadchodzącego szczytu ASEM, który ma odbyć się 24 października 2008 r. w Pekinie, przypadnie dokładnie trzynasta rocznica uwięzienia przywódczyni opozycji birmańskiej i laureatki pokojowej nagrody Nobla Aung San Suu Kyi. Sekretarz Generalny ONZ Ban Ki-Moon ogłosił zamiar złożenia wizyty w Birmie w grudniu, ale wskazał, że uczyni to jedynie pod warunkiem znaczącej poprawy sytuacji politycznej i w zakresie praw człowieka w tym kraju. W przeciwnym razie będzie zmuszony przełożyć jej termin. Nadchodzący szczyt ASEM stanowi doskonałą okazję do wywarcia ogromnej presji na Birmę, aby niezwłocznie spełniła warunki ONZ w celu doprowadzenia do wizyty Ban Ki-Moona.
