
De Voorzitter.
   Ik verklaar de vergadering van het Europees Parlement, die op donderdag 26 mei 2005 werd onderbroken, te zijn hervat. 
De Voorzitter.
   Vijftien jaar geleden heeft het Europees Parlement de Sacharovprijs toegekend aan de leidster van de Birmaanse oppositie, mevrouw Aung San Suu Kyi. Over een paar dagen viert zij haar zestigste verjaardag. Dat is vier keer die periode van vijftien jaar, en nog altijd wordt zij vastgehouden. Zij is de enige laureaat van de Sacharovprijs die deze prijs nog altijd niet in ontvangst heeft kunnen nemen, daar zij al meer dan 3 500 dagen in gevangenschap wordt gehouden. Daar wilde ik op wijzen, voor het geval het vergeten was.
Men zou ook kunnen zijn vergeten dat haar partij, de Nationale Liga voor Democratie, in 1990 80 procent van de stemmen heeft behaald bij de parlementsverkiezingen. Tachtig procent maar liefst, maar deze partij heeft de macht niet kunnen overnemen vanwege het militaire regime in Birma. En ondanks regelmatige en voortdurende oproepen van dit Parlement, ondanks de sancties van de Europese Unie, ondanks de veroordeling door diverse organen van de Verenigde Naties, gaat het Birmaanse regime door met zijn campagne van etnische zuivering en systematische schending van mensenrechten. Human Rights Watch heeft dit regime onlangs beschuldigd van stelselmatige schending van de mensenrechten, marteling en executies.
Daarom denk ik dat het gepast is dat wij allen, uit naam van dit Parlement, onze oproep voor de vrijlating van Aung San Suu Kyi en de andere politieke gevangenen herhalen en dat wij de wandaden van het Birmaanse regime uitdrukkelijk veroordelen.
De Voorzitter.
   De definitieve ontwerpagenda van de vergaderperiode van juni, die op woensdag 2 juni door de Conferentie van voorzitters is opgesteld overeenkomstig de artikelen 130 en 131 van het Reglement, is rondgedeeld. De volgende wijzigingen zijn voorgesteld:
De PSE-Fractie heeft voorgesteld het vragenuur aan de Raad te schrappen.
Wil iemand het verzoek van de PSE-Fractie toelichten? 
Hannes Swoboda (PSE ).
   Mijnheer de Voorzitter, op de agenda voor woensdag staan een belangrijk debat over de hervorming van de Verenigde Naties en een belangrijk debat over de transatlantische betrekkingen. Daarnaast moeten ook nog de verklaring van de Raad en de Commissie over Oezbekistan en de vraag over Philip Morris behandel worden. Daar is erg weinig tijd voor ingeruimd. In afwijking van ons schriftelijke verzoek - en om de collega’s tegemoet te komen die in ieder geval een deel van het vragenuur willen laten doorgaan en vervolgens een schriftelijke beantwoording willen - zou ik willen voorstellen om een half uur van het vragenuur voor het debat te gebruiken en een half uur voor de vragen aan de Raad. Op die manier kunnen de debatten iets diepgaander worden gevoerd. Daar hebben zowel de grote als de kleine fracties profijt van. 
De Voorzitter.
   Dat wil dus zeggen dat het vragenuur aan de Raad niet wordt geschrapt, maar met een half uur wordt ingekort. 
Bill Newton Dunn (ALDE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, ik wil u erop wijzen dat het vragenuur anderhalf uur behoort te duren. Als mijn vriend in de socialistische fractie zo vrij is het terug te brengen tot een half uur, is dat dus geen halvering, want dan blijft er maar eenderde van de voorgeschreven tijd over. Ik stel voor dat we er een uur van maken, of bij wijze van compromis, drie kwartier. Het vragenuur is een zeer waardevol gebruik. Dat moeten we niet beknotten of laten verdwijnen. 

Hans-Gert Poettering (PPE-DE ).
   Mijnheer de Voorzitter, ik heb namens mijn fractie een verzoek dat geen wijziging van de agenda inhoudt, maar slechts een aanvulling is op de titel van een debat. Op woensdagmorgen staan van 09.00 tot 12.00 uur de verklaringen van de Raad en de Commissie gepland over de voorbereiding van de Europese Raad. Wij hebben inmiddels een aantal referenda gehad en het lijkt mij niet meer dan terecht dat dat feit ook vermeld wordt. Daarom verzoek ik om de volgende aanvulling in de titel op te nemen: “De toekomst van de Europese Unie na de referenda over het Grondwettelijk Verdrag.” Daarmee maken wij ook duidelijk dat wij niet gewoon tot de orde van de dag overgaan, maar dat dit onderwerp een belangrijke plaats in de discussie inneemt. Het zou een zeer goede zaak zijn als wij dit op deze wijze zouden aanpakken.
Daniel Marc Cohn-Bendit (Verts/ALE ).
   Mijnheer de Voorzitter, wij willen de heer Poettering gaarne gelukwensen met het feit dat hij dit weekend tot het juiste inzicht is gekomen. Afgelopen donderdag hebben wij dit …
Jazeker, en toen was u hierop tegen! Wij hebben dit afgelopen donderdag al voorgesteld. U heeft er blijkbaar een nachtje goed over geslapen, mijnheer Poettering, waarvoor onze hartelijke dank!
De Voorzitter.
   Hartelijk dank, mijnheer Cohn-Bendit; het is niet bekend wie de heer Poettering heeft geraadpleegd, maar het is goed om een en ander recht te zetten.
Wat duidelijk is, is dat het voorstel van de heer Poettering afkomstig is en dat hij vraagt om een wijziging van de titel van een punt op de agenda.
Hoe het ook zij, het gaat niet om de tekst van de titel, maar om de inhoud van het debat. 
Bernd Posselt (PPE-DE ).
   Mijnheer de Voorzitter, ik heb eerder al het woord gevraagd, toen wij over het vragenuur discussieerden, maar dat heeft u niet gezien. Het gaat mij slechts om opheldering met betrekking tot een punt in het Reglement. Het recht om vragen te stellen, is een individueel recht van afgevaardigden en verdient daarom speciale bescherming. Ik betwijfel of dat recht via een meerderheidsbesluit buitenspel kan worden gezet. Ik zou willen vragen om in de toekomst vast te houden aan een duur van anderhalf uur voor het vragenuur. Het recht om vragen te stellen, is in het Reglement als een individueel recht van de afgevaardigden verankerd. 
De Voorzitter.
   Zoals u weet, is het betreffende onderdeel van de agenda niet geschrapt, maar slechts ingekort. Dat bevalt u niet en daar heb ik begrip voor, maar de meerderheid van het Parlement heeft voor dit voorstel gestemd, en wij overtreden het Reglement niet, maar passen het juist correct toe.
De Voorzitter.
   Aan de orde zijn de opmerkingen van één minuut over kwesties van politiek belang.
Staat u mij toe erop te wijzen dat het de eerste keer is dat wij dit onderdeel van de agenda behandelen sinds het voorzitterschap u per brief heeft laten weten hoe dit onderdeel in zijn ogen moet worden afgewikkeld.
Geen enkele afgevaardigde heeft hiertegen geprotesteerd, maar ik ga ervan uit dat u volledig kennis hebt genomen van de inhoud van deze brief, en ik zal deze dan ook gaan toepassen, hetgeen wil zeggen dat wij voorrang geven aan de afgevaardigden die van tevoren schriftelijk hebben verzocht om te spreken en daarbij hebben aangegeven over welk onderwerp ze het willen hebben. Eenendertig afgevaardigden hebben dit daadwerkelijk gedaan en zij zullen als eerste het woord krijgen in dit onderdeel. 
Antonio Masip Hidalgo (PSE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, ik neem het woord, mede namens de heren Pittella en Yáñez en mevrouw Madeira, om te protesteren tegen de discriminatie waar Asturias, Murcia, Melilla, Ceuta, Basilicata en de Algarve in de documenten van de heer Juncker onder te lijden hebben.
De fungerend voorzitter van de Raad gaf in een interventie na het referendum in Frankrijk blijk van een helderziende blik. Hij vindt dat politici hun besluiten in begrijpelijke taal moeten uitleggen aan het volk en moeten reageren. Dat is precies wat wij van hem vragen in verband met die zes Europese regio’s: voorkomen dat er een onrechtvaardige situatie ontstaat en dat er marginalisering plaatsvindt ten opzichte van andere regio’s die zich in dezelfde omstandigheden bevinden.
Mijnheer Juncker, in uw volgende document moet u de precedentwerking van deze marginalisering van drie miljoen burgers elimineren. Dat is een kwestie van waardigheid, van het begrijpelijk maken van het Europese beleid, van het bewerkstelligen van gelijkheid in het Europese beleid en van het vergroten van het democratische gehalte ervan, overeenkomstig de wortels en ambities van dat beleid.
Mijnheer Juncker, wij vertrouwen op u. 
Carl Schlyter (Verts/ALE ).
   Mijnheer de Voorzitter, afgelopen woensdag is de wereldwijde campagne van start gegaan. Aids, malaria en tuberculose zijn algemeen bekende problemen. De ziekte van Chagas, de slaapziekte en Leishmaniasis zijn veel minder bekend. Samen met aids, tuberculose en malaria zijn deze ziekten verantwoordelijk voor veertien miljoen dodelijke slachtoffers per jaar. Wereldwijd sterven er meer mensen aan deze ziekten dan als gevolg van verkeersongelukken, hongersnood en terrorisme samen. Om onderzoek te kunnen doen naar een betere behandeling van deze ziekten zou drie miljard dollar volstaan. De oplossingen zijn binnen handbereik, als wij erin slagen om solidariteit en sympathie voor de medemens te mobiliseren.
Veel mensen hadden zes maanden geleden nog nooit van het woord “tsunami” gehoord. Toen de verwoestende kracht achter dat woord plotseling algemeen bekend werd, bleken wij echter in staat om op korte termijn hulp voor de slachtoffers te mobiliseren. Via de nieuwe campagne gaat de aandacht nu uit naar minder bekende aandoeningen zoals de ziekte van Chagas en Leishmaniasis waarvan miljoenen mensen het slachtoffer worden. Ook in dit geval moeten wij laten blijken dat wij nieuwe behandelmethoden kunnen ontwikkelen en nieuwe initiatieven kunnen nemen om deze aandoeningen te bestrijden. 
Zita Pleštinská (PPE-DE ).
   – Na de verwerping van de Europese Grondwet in de referenda in Frankrijk en Nederland zijn het idee van een verenigd Europa en de beginselen van solidariteit en toegang van de burgers van de nieuwe lidstaten tot de arbeidsmarkten van de EU-15 de meest actuele thema's van vandaag geworden. Die arbeidsmarkten zijn nu immers gesloten voor de burgers van de nieuwe lidstaten in de hoop dat een dergelijke beperking hun bescherming zal bieden tegen concurrentie.
Mijn land – Slowakije – heeft net als de andere nieuwe lidstaten de wens een volwaardig lid te worden van de Gemeenschap. Sinds de uitbreiding van de Europese Unie van vorig jaar bedroeg de arbeidsmigratie uit de nieuwe lidstaten slechts 150 000 mensen, en deze migratie heeft dus niet het niveau bereikt waarvoor de criticasters van de uitbreiding hadden gewaarschuwd.
De val van de Berlijnse muur was het symbool van de enorme hoop die wij koesterden met betrekking tot onze inspanningen op weg naar integratie, en laten we dus niet proberen een nieuwe Europese muur op te trekken uit angst voor zogenaamde sociale dumping. 
Jo Leinen (PSE ).
   Mijnheer de Voorzitter, sinds zijn gemanipuleerde zege bij de presidentsverkiezingen van oktober 2004 heeft de Wit-Russische president Loekasjenko de onderdrukking van de oppositie opgevoerd. Enkele dagen geleden - op 1 juni - is de voorzitter van de sociaal-democratische partij in Wit-Rusland en tevens de oprichter van de Europese beweging in dat land tot drie jaar gevangenisstraf veroordeeld. Het enige wat hij heeft gedaan is samen met andere mensen protesteren tegen de manipulatie van de uitslag van de presidentsverkiezingen.
Ik zou u willen verzoeken, mijnheer de Voorzitter, om ook in dit geval bij de autoriteiten in Wit-Rusland een krachtig protest tegen deze repressie te laten horen.
Roberts Zīle,
   . – Mijnheer de Voorzitter, ik zou deze gelegenheid willen aangrijpen om te zeggen dat de Hongaarse afgevaardigde de heer Hegyi u en ons allen een maand geleden een onwaarheid heeft verteld over de vermeende onmogelijkheid voor Hongaren om het Letse staatsburgerschap te verkrijgen. Nadat we dit hadden gehoord, hebben diverse Letse afgevaardigden een ontmoeting gehad met de Hongaarse Vereniging in Letland. Hongaren hebben, net zoals alle andere permanente inwoners van Letland, recht op het Letse staatsburgerschap. Veel Hongaren hebben dit staatsburgerschap ook al verkregen, maar de kwestie bleek helemaal niet om het staatsburgerschap te draaien. Het grootste probleem voor die mensen, die bepaald niet welvarend zijn, is dat het voor hen onmogelijk is om op bezoek te gaan bij familieleden in Hongarije zonder geldig visum, en een dergelijk visum kost flink wat geld. Daarom hadden de Hongaren in Letland de Hongaarse regering benaderd met het verzoek speciale certificaten te verstrekken om Hongarije binnen te kunnen komen. Ook voor mensen in andere landen bestaat die mogelijkheid namelijk. Omdat hun verzoek echter werd afgewezen, is de verwerving van het Letse staatsburgerschap nu de enige manier waarop zij naar Hongarije kunnen reizen zonder een aanzienlijk bedrag kwijt te zijn aan visa.
Mijnheer Hegyi, ik verzoek u als lid van de Hongaarse Socialistische Partij het Parlement niet te misleiden, maar een beroep te doen op de collega's van uw partij in de regering, teneinde voor te stellen dat zij een einde maken aan de regeling die inhoudt dat hun eigen mede-Hongaren over een visum moeten beschikken om Hongarije binnen te kunnen komen. 
Ashley Mote (NI ).
   - Mijnheer de Voorzitter, op 28 april vorig jaar zei de Franse president, de heer Jacques Chirac, dat een land dat tegen de Grondwet stemt, uit de Europese Unie moet stappen. Mijnheer de Voorzitter, ik zou u willen vragen of u van de Fransen al een aankondiging van hun uittreding hebt ontvangen. 
De Voorzitter.
   Nee, mijnheer Mote, dat heb ik niet. 
Proinsias De Rossa (PSE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, het anti-Europese kamp wil dat het constitutionele ratificatieproces wordt stopgezet. Ik ben het fundamenteel oneens met die benadering.
Landen die de helft van de Europese bevolking vertegenwoordigen, hebben ja gezegd. Het zou ondemocratisch zijn burgers die hun ja-stem nog niet hebben uitgebracht, de kans te ontnemen dit te doen. Om iets te kunnen doen aan de bezorgdheid van veel van de nee-stemmers in Frankrijk en Nederland hebben we ironisch genoeg een EU nodig die gedreven wordt door de waarden waarin de Grondwet voorziet. Als een aantal lidstaten meer tijd nodig heeft, moeten we gewoon de einddatum opschuiven. Maar in het belang van onze bevolking en de toekomst van Europa in de wereld mag de Grondwet niet in de ijskast belanden.
Ik stel voor dat Frankrijk en Nederland overwegen nationale conventies te organiseren om erachter te komen wat voor Europa ze precies willen. Als de Europese Raad volgende week bijeenkomt, zal hij - en ook de Commissie - moeten bedenken dat doorvoering van markthervormingen zonder versterking van de democratische, sociale en ecologische dimensie de huidige crisis zal verergeren en dat versterking van het nationalisme het einde van Europa betekent. 
Jim Higgins (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, in 2001 heeft het Ierse ministerie van Maritieme Zaken de “Lost at Sea”-regeling in Ierland ingevoerd. Het was een door de EU goedgekeurde regeling vallend onder Verordening (EG) nr. 2371/2002 van de Raad. De regeling had tot doel mensen die de jaren ervoor een vissersboot hadden verloren, tegemoet te komen. Helaas werd er zo weinig bekendheid aan deze regeling gegeven - er werd alleen in maritieme tijdschriften geadverteerd - dat veel van de mensen die er aanspraak op hadden kunnen en moeten maken, van de regeling niet hebben kunnen profiteren. Ik heb namens verschillende van deze mensen protest aangetekend, maar tevergeefs.
De Ierse ombudsman noemde de regeling zoals de Ierse regering die invoerde, zeer ontoereikend en gebrekkig. Het is duidelijk dat de regeling opnieuw moet worden opengesteld en als de Ierse regering een verzoek hiertoe indient op grond van de gebrekkigheid van de regeling, zou ik graag willen dat de Europese Unie daar haar steun aan geeft, zodat mensen die de eerste kans hebben gemist, alsnog gebruik kunnen maken van de regeling. 
Glenys Kinnock (PSE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, ik neem vandaag het woord om de aandacht te vestigen op het feit dat Aung San Suu Kyi, de leidster van de democratische beweging in Birma, op 19 juni, tussen deze vergaderperiode en de volgende, haar zestigste verjaardag viert. Op die dag zit ze negen jaar en 238 dagen gevangen. De junta in Birma voert momenteel een hardere lijn en een strakker regime dan ooit tevoren. Het huisarrest van Aung San Suu Kyi is nu beperkender dan ooit. Ze mag geen bezoek ontvangen, de telefoon is afgesneden, ze woont achter een muur van zandzakken en prikkeldraad en wordt voortdurend bewaakt door gewapende bewakers en soldaten. Niets wijst erop dat dit verandert.
De laatste resolutie over Birma van dit Parlement was heel duidelijk. We vragen de Commissie opnieuw te overwegen of een minder harde opstelling tegenover dit regime, dat uiting blijft geven aan zijn minachting van de mensenrechten en de democratie, wel verstandig is.
Aung San Suu Kyi heeft de Nobelprijs voor de vrede en de Sacharovprijs van dit Parlement gewonnen. Ze geeft blijk van ontzagwekkend veel moed. Dank u, mijnheer de Voorzitter, voor uw betrokkenheid met Aung San Suu Kyi en het Birmaanse volk. 
Alyn Smith (Verts/ALE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, ik wil graag de aandacht van dit Parlement vragen voor een prachtige kans om de betekenis van het Parlement aan de Europese burgers te tonen: de G8-top in Gleneagles in mijn eigen land, Schotland.
De bijdrage van dit Parlement kan bestaan uit het ondertekenen van de schriftelijke verklaring van mijn hand over de doelstellingen van Making Poverty History. In deze tijd van cynisme over de richting van de EU is het een kans voor ons om ons op één lijn met het Europese volk op te stellen. Maar al te vaak is het handelsbeleid van de EU de oorzaak van problemen in de derde wereld, in plaats van de oplossing ervan. We kunnen deze denkrichting veranderen en een andere weg inslaan, wat de burgers van Europa mijns inziens zouden waarderen.
Deze zomer komt de wereld naar Schotland toe. Ik hoop dat er een miljoen mensen naar Schotland komen en dat ze zich zullen gedragen. Als er in dit Parlement mensen zijn die ons willen vergezellen tijdens onze mars in het kader van Making Poverty History, zal ik dat graag regelen. 
Borut Pahor (PSE ).
   – Onmiddellijk na het fiasco van het referendum in Nederland sprak een van de prominentere Europese leiders zich uit voor een bijeenkomst van vertegenwoordigers van de oorspronkelijke lidstaten van de Europese Unie. Zij zouden daar kennelijk de bijzondere verantwoordelijkheid van deze oorspronkelijke lidstaten bespreken.
Vanuit formeel oogpunt heeft iedereen natuurlijk het recht om een bijeenkomst te beleggen met wie dan ook. Maar vanuit politiek oogpunt schijnt het mij toe dat een dergelijk initiatief in deze delicate periode, waarin de Europese Unie in een impasse is terechtgekomen, ook een nogal heikele kwestie zou kunnen zijn. Hiervan zou immers een verontrustende boodschap kunnen uitgaan, of het zou de vraag kunnen doen rijzen of bepaalde lidstaten, een jaar na de uitbreiding van de Europese Unie, wellicht meer Europees zijn dan andere. Hebben deze staten een grotere roeping en een grotere verantwoordelijkheid dan bijvoorbeeld de nieuwe lidstaten van de Europese Unie?
Ik zie mijzelf als een voorstander van de EU. Ik stel deze vraag, omdat ik in deze voor de EU zo delicate periode graag de zaak wil behartigen van alle 25 lidstaten, ongeacht het tijdstip waarop zij tot de EU zijn toegetreden, door ons gezamenlijk te buigen over een soort van toekomst voor de EU. 
Ryszard Czarnecki (NI ).
    Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, de verwerping van de Europese Grondwet heeft een ander - weliswaar minder wezenlijk maar toch ook belangrijk - punt naar de achtergrond verschoven. Ons Parlement houdt zich hier al maanden mee bezig: op 10 maart heeft het Europees Parlement een resolutie aangenomen over de terroristische activiteiten van Hezbollah.
Een punt van wezenlijk belang is de vraag waar de talrijke moslimgemeenschappen in Europa hun informatie over terrorisme vandaan halen. De media spelen hier een enorme rol. Dat geldt bijvoorbeeld voor de zender , waar de Europese moslims massaal op afstemmen. Men kan echter bezwaarlijk stellen dat deze zender uitmunt in objectieve berichtgeving over moslimterrorisme. Hetzelfde geldt overigens voor het Spaanse en het Franse . De praktijk laat zien dat zij zich niet aan de Europese regelgeving op dit gebied houden, net zomin als en dat doen, die vanuit Saoedi-Arabië en Egypte de Europese huiskamers binnenkomen.
De vraag is: hoe lang zullen de Spaanse en Franse regering de uitzendingen van deze televisiezenders in hun land nog tolereren? Dit is een zeer ernstige zaak. 
Zsolt László Becsey (PPE-DE ).
   – Als lid van de onderzoeksmissie van het Europees Parlement die een bezoek heeft gebracht aan de Vojvodina, wil ik uw aandacht vestigen op het feit dat de situatie daar niet is verbeterd ten opzichte van een halfjaar geleden – en dat geldt vooral voor de situatie van de minderheden aldaar. De afgelopen weken nog zijn autochtone Hongaren zwaar mishandeld door Serviërs die zich recentelijk in de Vojvodina hebben gevestigd, enkel en alleen omdat zij hun moedertaal spraken –overigens een officiële taal van de Europese Unie. Dit vraagt om onmiddellijke actie van het Europees Parlement in verband met het evalueren van de ontwikkelingen in Servië, niet alleen in de Delegatie voor de betrekkingen met Joegoslavië, maar ook – en dit is sinds februari niet meer gebeurd – in de Commissie buitenlandse zaken.
Bovendien dragen de onverklaarbare beschuldigingen aan het adres van Hongaarse leiders in de Vojvodina de afgelopen weken alle kenmerken van een georganiseerde politieke aanval. Deze indruk wordt nog eens versterkt door de straffen die uitsluitend aan Hongaarse jongeren zijn opgelegd in Temerin, in een vonnis dat berucht is geworden vanwege de buitensporige strengheid en partijdigheid ervan. Tot nu heeft de Servische justitie zelfs oorlogsmisdadigers niet zo hard aangepakt. De reden voor al deze incidenten – zoals de onderzoeksmissie van dit Parlement ook heeft betoogd – is het feit dat minderheidsgroepen niet evenredig zijn vertegenwoordigd in het Servische rechtsstelsel, noch in de politie, noch in het openbaar bestuur. Bovendien maakt de regering in Belgrado ook geen haast met het nakomen van haar beloften inzake onderwijs voor minderheden. Dit alles doet de vraag rijzen in hoeverre het Europees Parlement en de EU-instellingen verantwoordelijk zijn, omdat bijvoorbeeld in de plannen voor Interreg CBC verzuimd wordt aan de Vojvodina een autonome status toe te kennen, ondanks het feit dat de provincie tot 1989 autonoom was en voldoet aan alle eisen die aan NUTS 2-regio's worden gesteld. 
Csaba Sándor Tabajdi (PSE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, op 16 september heeft het Europees Parlement een resolutie aangenomen waarin het de misdrijven veroordeelt die worden begaan tegen minderheden in de Servische provincie Vojvodina, en naar aanleiding daarvan heeft een delegatie onder leiding van mevrouw Pack eind 2004 een bezoek gebracht aan de provincie in het kader van een onderzoeksmissie. Op basis van objectief en betrouwbaar onderzoek kwam de delegatie tot de conclusie dat er inderdaad misdrijven zijn gepleegd, maar dat deze niet op georganiseerde wijze hebben plaatsvonden. Het spijt mij te moeten zeggen dat we recentelijk echter opnieuw getuige zijn geweest van verontrustende gebeurtenissen in de Vojvodina. De belangrijkste reden voor bezorgdheid is het feit dat de onlangs benoemde Servische openbare aanklager in Subotica een aanklacht heeft ingediend tegen József Kasza – de voorzitter van de belangrijkste organisatie van Vojvodina-Hongaren, de VMSZ (Alliantie van Vojvodina-Hongaren) – op verdenking van machtsmisbruik, waaraan hij zich negen jaar geleden schuldig zou hebben gemaakt toen hij burgermeester was. Dergelijke beschuldigingen zijn in het verleden diverse malen geuit tegen József Kasza, maar zij zijn nooit bewezen. De timing is in dit geval geen toeval. Kasza was degene die de gewelddaden die zijn begaan tegen de Vojvodina-Hongaren het felst heeft veroordeeld, en hij heeft nauw samengewerkt met de onderzoeksmissie van het Europees Parlement. Mijnheer de Voorzitter, ik verzoek u en mevrouw Pack ervoor te zorgen dat de voorzitter van de VMSZ, József Kasza, geen politiek slachtoffer wordt van een showproces. 
Zbigniew Krzysztof Kuźmiuk (PPE-DE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, de ondernemers uit de Poolse metaalsector wijzen erop dat de invoer van metaalproducten, met name de zogenaamde kleine metaalproducten, vanaf 1 januari 2005 enorm is gestegen. Op die datum zijn de administratieve beperkingen inzake de invoer van dergelijke goederen in de Europese douane-unie afgeschaft.
De sector vestigt er de aandacht op dat de Chinese producenten de werkgeversbijdragen voor de sociale zekerheid alsmede de uitgaven om aan milieueisen te voldoen, niet meerekenen in de kostprijs van hun producten, waardoor de prijs van hun exportproducten een stuk lager komt te liggen. Bovendien kunnen ze rekenen op allerlei soorten overheidssteun. Dit heeft alles weg van verboden staatssteun. Deze oneerlijke concurrentie neemt steeds grotere vormen aan, waardoor de Europese ondernemers in deze sector, waaronder die in Polen, in almaar grotere problemen raken.
Mijnheer de Voorzitter, ik vraag u dit probleem onder de aandacht te brengen van de Europese Commissie en voor te stellen dat de Commissie de markt van de Europese Unie beschermt tegen de buitensporige invoer van metaalproducten uit China. Hartelijk dank. 
Miguel Angel Martínez Martínez (PSE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, al een aantal maanden bereiken ons vanuit Sudan, en met name vanuit Darfur, zeer verontrustende berichten. We staan voor een crisis waarvan de uitweg niet in zicht is, die door sommigen als genocide betiteld is en die er in elk geval de oorzaak van is dat duizenden mensen zijn omgekomen en honderdduizenden op de vlucht geslagen zijn, in een verschrikkelijke context van schending van mensenrechten en een enorme humanitaire ramp.
Een van de laatste berichten die ons hebben bereikt betreft de arrestatie van twee coördinatoren van Artsen zonder Grenzen, de Brit Foreman en de Nederlander Hoedt, die beschuldigd worden van spionage en het verspreiden van valse informatie. In het rapport met de vermeende valse informatie wordt melding gemaakt van meer dan vijfhonderd gevallen van vrouwenverkrachting in Darfur. Ik denk dat het rapport belangrijk is; Artsen zonder Grenzen heeft bewezen een betrouwbare en geloofwaardige organisatie te zijn, en daarom is er alle reden voor het Parlement om in actie te komen ter verdediging van deze twee coördinatoren van Artsen zonder Grenzen.
Namens een aantal collega’s van de Sociaal-democratische Fractie in het Europees Parlement dring ik eropaan dat er stappen worden ondernomen, wellicht door middel van een brief van de Voorzitter aan de Sudanese autoriteiten waarin het Parlement zijn bezorgdheid uit over de beschuldigingen en vraagt om de vrijlating, zonder aanklachten, van de heren Foreman en Hoedt. 
Zdzisław Zbigniew Podkański (PPE-DE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, de Europese Unie wordt overspoeld door grote hoeveelheden honing uit derde landen en de consumenten klagen steen en been over de slechte kwaliteit hiervan. Daarom vind ik dat er beschermende maatregelen genomen moeten worden. Zonder deze maatregelen zal de toch al moeilijke situatie van de imkers alleen maar verslechteren.
U moet weten dat de bijenpopulatie in de Europese Unie de laatste jaren met bijna 40 procent is gekrompen. In Duitsland bijvoorbeeld gaat het om een daling van 33 procent in vijftien jaar, in Polen om 40 procent in twintig jaar. Bijen leveren niet alleen maar honing en andere bijenteeltproducten. Zij leveren tevens een bijdrage aan een natuurlijk evenwicht en aan een efficiëntere voedselproductie. Bijen zijn ook onmisbaar voor de instandhouding van het milieu.
Gezien dit alles vind ik dat de Europese Commissie dringend maatregelen voor deze sector moet voorleggen aan het Parlement, waarbij het niet alleen zou moeten gaan om de bescherming van de markt in honing en bijenteeltproducten, maar ook om de bescherming van de bijen zelf en de toekomst van de bijenteelt. 
Georgios Papastamkos (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, ik wil de heer Poettering, de voorzitter van onze fractie, publiekelijk dankzeggen voor zijn voorstel om een diepgaande discussie te organiseren over de huidige situatie in de Europese Unie, en over het verdere verloop van de ratificatie van de Europese Grondwet. Ik ben hem dankbaar omdat met dat voorstel ook tegemoet wordt gekomen aan een initiatief dat ik had genomen met betrekking tot een dergelijk debat. Bij deze gelegenheid wil ik tevens mijn collega’s bedanken die dit initiatief ondertekend en daarmee ook echt gesteund hebben.
Het Europees Parlement mag zich echter niet beperken tot een reactie, maar moet ook zorgen voor actie. De huidige situatie in de Europese Unie is zeker een zaak van de democratisch gelegitimeerde regeringen, maar ook van het Europees Parlement, als de democratisch gelegitimeerde instelling . Dat is een minimaal bewijs van democratische verantwoordelijkheid jegens het maatschappelijk middenveld in Europa. 
Sarah Ludford (ALDE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, de afgelopen twee jaar heeft de Britse regering “Operation Scrap-it” gesteund met zeven miljoen pond - elf miljoen euro - per jaar, zodat de deelraden in Londen uitvoering konden geven aan de richtlijn betreffende autowrakken. Dit programma voorziet in de snelle verwijdering van onbeheerd achtergelaten auto’s in heel Londen, en dat zijn er zo’n 75 000 per jaar. Het programma heeft veel wijken verlost van de plaag van schrootauto’s en uitgebrande auto’s die de straten en het milieu vervuilen, en zorgt zo voor een verbetering van de levenskwaliteit van de burgers.
Gisteren, op Wereldmilieudag, heeft de Britse regering echter laten weten dat de financiering van het programma vanaf september wordt stopgezet. Dat zou niet zo erg zijn als onze regering de fabrikanten vanaf dat moment aansprakelijk zou houden, dat wil zeggen nog voordat in januari 2007 de verplichting inzake aansprakelijkheid van fabrikanten ingaat. De richtlijn voorziet namelijk in die mogelijkheid. De regering heeft daar echter niet voor gekozen en stelt daarmee bedrijfswinst vóór een duurzaam milieu.
Via u, mijnheer de Voorzitter, doe ik een beroep op de Britse regering om de financiering van “Operation Scrap-it” te continueren om een einde te maken aan een milieucrisis in Londen. 
Panagiotis Beglitis (PSE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, uit welingelichte bron hebben wij vernomen dat van 16 tot en met 18 september 2005 op de Peloponnesus, in de buurt van Meligala in het departement Messinia, een congres van neonazistische en fascistische organisaties zal worden gehouden. Daaraan zullen organisaties uit Griekenland, Italië, Spanje, Midden-Europese landen en de VS deelnemen.
Een dergelijke ontmoeting, mijnheer de Voorzitter, is een regelrechte provocatie aan het adres van de democratische autoriteiten, en tart de gevoeligheden van het Griekse volk en van alle Europese volkeren, zeer zeker nu deze krachten onder het voorwendsel van de Europese Grondwet pogingen ondernemen om de waarden en beginselen te ondermijnen die ten grondslag liggen aan onze gemeenschappelijke, vredelievende en democratische samenleving en de verbroedering in Europa.
De Griekse regering moet deze antidemocratische bijeenkomst onmiddellijk verbieden, en dit verzoek moet, mijnheer de Voorzitter, gesteund worden door het Europees Parlement. 
Jörg Leichtfried (PSE ).
   Mijnheer de Voorzitter, geachte collega’s, ik wil deze gelegenheid benutten om nogmaals op een probleem te wijzen dat tot mijn grote spijt nog steeds bestaat, namelijk de subsidiëring van de uitvoer van levende dieren. Sinds de invoering van uitvoersubsidies voor dergelijke transporten in 1989 heeft dit Parlement zich er al een aantal keren voor uitgesproken om die subsidies uit de begroting van de EU te schrappen. Hoewel bekend is welke kwellingen de dieren met name op transporten over lange afstanden ondergaan en wat de nadelen daarvan voor de consumenten zijn, worden deze transporten nog steeds gesubsidieerd. Die subsidies beliepen in 2001 41 miljoen euro, in 2002 57 miljoen, in 2003 67 miljoen en nu al 77 miljoen euro per jaar.
Door dergelijke subsidies wordt extreem dierenleed bevorderd, hetgeen door ons allemaal absoluut van de hand gewezen wordt. Ik wil mijn collega’s dan ook oproepen om de verklaring die thans voorligt, te ondersteunen. Bovendien wil ik de dames en heren die nu over de begroting van de EU onderhandelen, nog een goede raad meegeven: door deze subsidies te schrappen, vallen enkele honderden miljoenen euro weg en dat heeft dan ook meteen tot gevolg dat de druk op de begroting - terecht - kleiner wordt. 
Othmar Karas (PPE-DE ).
   Mijnheer de Voorzitter, geachte dames en heren, 25 staatshoofden en regeringsleiders hebben het Grondwettelijk Verdrag ondertekend en 25 ministers van Buitenlandse Zaken hebben hetzelfde gedaan. Tien lidstaten hebben het Grondwettelijk Verdrag geratificeerd. Het Europees Parlement heeft met de vereiste constitutionele tweederde meerderheid met het Grondwettelijk Verdrag ingestemd. Ook de meerderheid van de Europese burgers heeft al ja tegen deze Grondwet gezegd.
Ik roep u dringend op, mijnheer de Voorzitter, om middels een persbericht duidelijk te maken dat wij ons door de tegenstanders van de EU, door degenen die onjuiste informatie verspreiden, door degenen die de beschuldigende vinger opheffen en door de demagogen niet in gijzeling laten nemen. Er moet duidelijk gemaakt worden dat deze Grondwet een beter fundament vormt voor de grondrechten van de burgers, voor het Parlement, en daardoor ook voor de burgers, voor de democratie en voor de transparantie. Ik verzoek u dan ook, mijnheer de Voorzitter, om alle staatshoofden en regeringsleiders ervan op de hoogte te stellen dat het Europees Parlement tegen eigenmachtige, nationaal-populistische besluiten is en ook tegen voorbarige verklaringen, zoals de verklaring die Tony Blair vandaag heeft afgelegd. Het Europees Parlement is namelijk niet van plan om het grondwettelijk proces te onderbreken. 
Gerard Batten (IND/DEM ).
   - Mijnheer de Voorzitter, de Europese Grondwet is dood. De Fransen hebben de Grondwet om zeep geholpen, de Nederlanders hebben haar in de kist gelegd en het deksel zit er nu op. Maar, net als graaf Dracula, hebben EU-Verdragen de akelige gewoonte weer tot leven te komen. De Grondwet moet een staak door het hart worden gestoken. Die staak kan worden toegediend door middel van een Brits referendum, dat een klinkend ‘nee’ zou opleveren. Het lijkt er nu echter op dat de Britse regering het Britse volk deze kans gaat ontnemen. In plaats van een staak is er een nog dodelijker wapen: een zilveren kogel. Die zilveren kogel zal het uiteenvallen van de Europese munt zijn.
De eurozone begint aan de randen reeds af te brokkelen. Het uiteenvallen van de Europese munt, en dat is slechts een kwestie van tijd, zal de politieke en economische integratie voorgoed de das omdoen. 
Eluned Morgan (PSE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, fijn dat onze zotte vrienden vandaag ook in het Parlement aanwezig zijn.
De EU heeft recentelijk dan wel tegenslagen moeten incasseren, maar er is nog steeds het nodige gaande, met name ten aanzien van de strategie van Lissabon. Ik beschouw het als mijn taak om lidstaten die een aantal van de richtlijnen van Lissabon niet ten uitvoer hebben gelegd, ter verantwoording te roepen, en ik acht het van belang daarmee door te gaan.
Het Europees Parlement heeft 83 richtlijnen van Lissabon aangenomen. Er hadden er 63 moeten worden uitgevoerd, maar er zijn er slechts tien volledig door alle lidstaten uitgevoerd. De richtlijn betreffende het statuut van de Europese vennootschap had uiterlijk 18 oktober 2004 ten uitvoer moeten worden gelegd, maar de volgende landen moeten de Commissie nog op de hoogte stellen van de wetgeving die ze hebben ingevoerd om uitvoering aan de richtlijn te geven: België, Estland, Griekenland, Spanje, Frankrijk, Ierland, Italië, Letland, Litouwen, Luxemburg, Nederland, Polen, Portugal en Slovenië. Mijnheer de Voorzitter, kunt u deze lidstaten aanschrijven om te vragen wanneer ze de richtlijn denken te gaan uitvoeren? 
Georgios Karatzaferis (IND/DEM ).
   - Mijnheer de Voorzitter, in de periode tussen de twee laatste vergaderperioden van het Europees Parlement werd twee keer keihard gezegd, zowel door Frankrijk als door Nederland. Dit was een tegen de Europese Grondwet, maar niet tegen Europa.
Wij moeten luisteren naar het Europese volk. In het Europees Parlement hebben de Franse afgevaardigden met 62 procent gestemd. Het Franse volk heeft echter met 55 procent gestemd. Hier hebben de Nederlandse afgevaardigden met 82 procent gestemd, maar de Nederlanders zelf hebben met 62 procent gestemd. Wat is er eigenlijk aan de hand? Waarom zeggen de regeringen en zeggen de burgers ?
De burgers weten wat er aan de hand is. Zij weten dat er werkloosheid is, dat alles duurder wordt, dat wij overstroomd worden met Chinese producten. Zij weten wat wij hier stiekem bekokstoven. Wij laten Turkije binnen zonder hun iets te vragen, en de illegale immigratie rijst de pan uit.
Wij moeten meer aandacht schenken aan de burgers. Als wij de burgers om hun mening vragen, als wij met de burgers meevoelen, geven wij Europa de kans om vooruit te gaan. Een Europa zonder enige betrokkenheid van de burgers kan niet vooruit gaan. Dat moeten de bureaucraten in Brussel goed begrijpen. Meer aandacht en meer respect dus voor de burgers. 
Mojca Drčar Murko (ALDE ).
   – De ongeveer 700 000 vrachtwagens die jaarlijks door Slovenië naar Italië rijden, moeten bij het passeren van de grens gebruik maken van de speciale banen langs de Italiaanse douaneposten bij de steden Triëst en Gorizia. Ook als vrachtwagens leeg onderweg zijn en geen behoefte hebben aan douanediensten, moeten zij gebruik maken van dezelfde speciale banen als vóór de toetreding van Slovenië tot de Europese Unie, en moeten de chauffeurs tol betalen. Doen zij dat niet, dan worden zij tegengehouden en mogen zij hun reis niet voortzetten.
Ik vermoed dat de achterliggende reden voor het gebruik van dit systeem in Italië is dat de inkomsten aan invoerrechten in verband met de doorvoer van goederen zijn gehalveerd sinds Slovenië is toegetreden tot de EU. De ongerechtvaardigde tolheffing is hiervoor de financiële compensatie. Deze middeleeuwse vorm van belastingheffing is echter een ernstige schending van het beginsel van het vrije verkeer van goederen en personen binnen de EU, en men schept hiermee een ontoelaatbaar precedent. 
Adam Jerzy Bielan (UEN ).
   – Mijnheer de Voorzitter, vandaag zou ik het woord willen nemen voor iets waarover de publieke opinie in mijn land al weken in rep en roer is. Het gaat om de voortdurende aanvallen van het regime van Aleksander Loekasjenko op het nieuw verkozen bestuur van de Vereniging van Polen in Wit-Rusland.
We zijn het al jaren gewoon dat de elementaire mensenrechten niet worden geëerbiedigd in Wit-Rusland. U weet al genoeg als ik u vertel dat twee leiders van de democratische oppositie, Nikołaj Statkiewicz en Paweł Sadyryniewicz, een paar dagen geleden tot drie jaar strafkamp zijn veroordeeld omdat ze betogingen tegen de regering hadden georganiseerd. Maar wat de organisatie van de Poolse minderheid de laatste tijd overkomt, komt in aanmerking voor een scherpe veroordeling van de Europese Unie. Ik herinner eraan dat het nieuwe bestuur van de Vereniging van Polen in Wit-Rusland tijdens een bijeenkomst in maart verkozen is. Het Wit-Russische ministerie van Justitie heeft dit bestuur niet alleen niet erkend, maar heeft ook gedreigd de hele organisatie buiten de wet te stellen. Als ik hieraan toevoeg dat de enige Poolstalige krant, ,niet meer gedrukt mag worden en er een Poolse diplomaat uitgewezen is, dan heeft u een volledig beeld van de repressie waar de Polen in Wit-Rusland aan blootstaan.
Het recente harde optreden van de Wit-Russische autoriteiten wijst er duidelijk op dat ze bang zijn voor een herhaling van de Oekraïense democratische revolutie in eigen land. Ik hoop dat die vrees bewaarheid wordt, maar daarvoor is een proactiever beleid van de Europese Unie nodig. 
Robert Evans (PSE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, ik heb een vraag voor u. U bent er ongetwijfeld van op de hoogte dat er rond de afgelopen paar vergaderperioden in Straatsburg problemen waren met vluchten van en naar de luchthaven van Straatsburg. U luistert niet, maar dat maakt niet uit. Ik praat gewoon door. Ten gevolge van stakingen, omleidingen, geannuleerde vluchten en allerlei andere oorzaken hebben Parlementsleden grote vertraging opgelopen of omwegen moeten maken.
De gemeente Straatsburg en de Franse luchtvaartdienst schijnen niet in staat te zijn deze fantastische stad een consistente of betrouwbare dienstregeling te bieden. Zowel de Parlementsleden als de Europese burgers hebben duidelijk de wens kenbaar gemaakt dat we ophouden hun geld te verkwisten, dus wordt het niet eens tijd dat we ons ernstig afvragen of we deze maandelijkse vergaderingen in Straatsburg in de toekomst wel in stand willen houden? Vanmiddag vraag ik u persoonlijk wat uw voorstellen op dit gebied zijn, zowel voor de korte als voor de lange termijn. Of is dit misschien een vraag die u liever vermijdt? 
De Voorzitter.
   Ik geloof dat het goed is om het Verdrag tot in al zijn uitersten toe te passen. De geldende regels schrijven voor waar en op wat voor manier dit Parlement vergadert en wij zijn verplicht ons aan deze regels te houden, die nu eenmaal duidelijk zijn omtrent de locatie waar het Europees Parlement dient te vergaderen. 
Agnes Schierhuber (PPE-DE ).
   Mijnheer de Voorzitter, staat u mij toe om een zakelijke correctie aan te brengen op het betoog van de heer Leichtfried. Ik ben zelf ook tegen het transport van levend slachtvee, maar in zijn verklaring wordt geen verschil gemaakt tussen slachtvee enerzijds en fokvee en landbouwhuisdieren anderzijds. Fokvee en landbouwhuisdieren kunnen uitsluitend levend geëxporteerd worden en zij vormen een economische factor van belang voor de Europese boeren. Als wij de onderhavige verklaring ondersteunen, is dat van invloed op ongeveer 50 procent van de productie van fokrunderen in Europa. Dat zou - gezien de toch al kritieke situatie waarin de landbouw in het algemeen verkeert - een volgende zware klap voor de Europese boeren zijn. 
Albert Deß (PPE-DE ).
   Mijnheer de Voorzitter, ik wil geen verkeerde indruk wekken, dus staat u mij toe om allereerst te zeggen dat ik een voorstander ben van het idee van een vreedzaam, verenigd Europa. Desondanks ben ik van mening dat wij na de negatieve uitslag van de referenda in Frankrijk en Nederland niet gewoon weer tot de orde van de dag over kunnen gaan. Men moet ook niet beweren dat meer dan de helft van de Europese burgers steun aan de Grondwet heeft gegeven. Dat klopt eenvoudigweg niet. In Duitsland hebben minder dan 600 afgevaardigden hun instemming betuigd, en de mening van meer dan 800 miljoen Duitse burgers kennen wij niet.
Een grote Duitse krant heeft de afgelopen week een enquête onder de lezers gehouden. Daaraan hebben bijna 380 000 lezers meegedaan, waarvan 96 procent zich tegen de Grondwet uitsprak. Naar mijn idee ligt de schuld niet bij de kiezers in Frankrijk en Nederland die tegen de Grondwet hebben gestemd, maar bij de collega’s die ingestemd hebben met het beginnen van toetredingsonderhandelingen met Turkije en met de vroegtijdige toetreding van Roemenië en Bulgarije. Daarover zouden wij eigenlijk moeten discussiëren. 
Geoffrey Van Orden (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, in het kader van de referenda over de Grondwet hoop ik dat dit Parlement eindelijk inziet dat het de verkeerde kant op gaat met het project-EU. Dat is echter niet waar ik uw aandacht op wil vestigen. Een Parlementslid vóór mij sprak reeds over de G8-top, die binnenkort in Edinburgh plaatsvindt, en ook over de Live-8-campagne, die is gericht op verlichting van de schuldenlast, rechtvaardige handel en hulp voor Afrika. Met financiële maatregelen alleen kunnen we echter de problemen van Afrika niet oplossen. Als we dingen echt willen veranderen in Afrika, moet dit gepaard gaan met maatregelen die ervoor zorgen dat er sprake is van behoorlijk bestuur, dat de rechtsstaat wordt geëerbiedigd en dat de mensenrechten worden nageleefd. Ik kijk naar het geval-Zimbabwe, waar Mugabe in maart weer nepverkiezingen heeft gehouden en momenteel bezig is met de ontruiming van stedelijke gebieden waar voornamelijk aanhangers van de oppositie wonen, die hij op wrede wijze onder de duim houdt. De internationale gemeenschap doet hier niets aan.
De Raad heeft gezegd dat hij in verband met de in Zimbabwe gehouden verkiezingen sancties zou overwegen, maar er is niets gebeurd. Ik verzoek de Raad en de Commissie krachtige maatregelen te nemen tegen Mugabe en andere dictators die de Afrikaanse bevolking onderdrukken. 
De Voorzitter.
   Hiermee zijn we aan het einde van dit onderdeel. 
De Voorzitter.
   Aan de orde is het debat over het verslag (A6-0134/2005) van Anne Laperrouze, namens de Commissie industrie, onderzoek en energie, over het voorstel voor een beschikking van het Europees Parlement en de Raad tot opstelling van richtsnoeren voor trans-Europese netwerken in de energiesector en houdende intrekking van Beschikkingen nr. 96/391/EG en nr. 1229/2003/EG (COM(2003)0742 – C5-0064/2004 – 2003/0297(COD)). 
Andris Piebalgs,
   - Mijnheer de Voorzitter, ik dank de rapporteur, mevrouw Laperrouze, voor het feit dat ze dit voorstel over de richtsnoeren voor trans-Europese netwerken in de energiesector heeft overgenomen en dat ze een gerichte analyse in haar verslag heeft uitgevoerd die met een grote meerderheid door de Commissie industrie, onderzoek en energie is goedgekeurd. Ik ben haar en ook de schaduwrapporteurs met name erkentelijk voor de inzet die ze getoond hebben om tot een akkoord in eerste lezing te komen, wat tot mijn grote spijt niet is gelukt.
Ik zal de doelstellingen van het voorstel nog eens noemen. Het voorstel moet leiden tot een rechtsinstrument waarmee de benodigde infrastructuur voor de transmissie van energie en tegelijkertijd adequate samenwerking met de particuliere sector en de lidstaten tot stand kan worden gebracht.
De continuïteit van de energievoorziening en het functioneren van de interne energiemarkt zijn belangrijke beleidskwesties. Deze doelstellingen worden opgenomen in de richtsnoeren voor trans-Europese netwerken in de energiesector (TEN-E), die gericht zijn op de vorming van een echt Europees elektriciteits- en gasnetwerk door de versnipperde nationale netwerken beter aan elkaar te koppelen.
Op het gebied van aardgas wordt een sterke groei verwacht. Het beleid inzake trans-Europese energienetwerken is gericht op continuïteit en diversificatie van de capaciteit voor de extra invoer van gas uit Rusland, Noorwegen, de regio rond het Kaspische bekken, Noord-Afrika en het Midden-Oosten en op de nodige koppelingscapaciteit tussen de lidstaten.
Ten aanzien van de elektriciteitsnetwerken is de voornaamste functie van het beleid een echte Europese elektriciteitsmarkt te creëren en in stand te houden. Hiervoor is het van groot belang dat er sprake is van voldoende koppelingscapaciteit tussen de lidstaten. Sinds de huidige richtsnoeren voor trans-Europese netwerken in de energiesector zijn aangenomen, in juni 2003, is de behoefte ontstaan de nieuwe lidstaten en kandidaat-lidstaten volledig in deze richtsnoeren op te nemen en deze richtsnoeren ook af te stemmen op het nieuwe Europese nabuurschapsbeleid.
De herziening van de TEN-E-richtsnoeren die de Commissie in december 2003 heeft voorgesteld, moet worden gezien als een aanvulling op en verbetering van de huidige richtsnoeren. Deze herziening is erop gericht de tien nieuwe lidstaten nadrukkelijk op te nemen in de prioritaire projecten en heeft ook tot doel belangrijke koppelingen met derde landen tot stand te brengen. Wat betreft de keuze van de projecten hebben we voorgesteld een top-downbenadering toe te passen, waarbij uit een grotere groep projecten van algemeen belang projecten worden geselecteerd met de hoogste prioriteit op de prioritaire assen.
De projecten van Europees belang hebben de hoogste prioriteit. Ze hebben tot doel de snelle invoering van de belangrijkste grensoverschrijdende koppelingscapaciteit te steunen. Om dit doel te bereiken moeten de projecten van Europees belang voldoen aan speciale criteria: ze moeten op een prioritaire as liggen; ze moeten grensoverschrijdend van aard zijn of van grote invloed zijn op de grensoverschrijdende transmissiecapaciteit; en ze moeten weloverwogen zijn, dat wil zeggen dat er een duidelijke bereidheid moet zijn vóór eind 2006 te beginnen en dat de projecten uiterlijk in 2010 moeten zijn afgerond.
Een ander belangrijk onderdeel van ons voorstel is de Europese coördinator. De Europese coördinator gaat de samenwerking met gebruikers en exploitanten aanmoedigen en de projecten tussen particuliere beleggers en financiële instellingen bevorderen. De coördinator kan door de Commissie worden aangewezen en zal optreden namens de Commissie.
Ik zie met veel belangstelling uit naar uw debat over het voorstel. 

Anne Laperrouze (ALDE ),
   . – Mevrouw de Voorzitter, ik wil de commissaris graag bedanken voor zijn vriendelijke woorden. Geachte collega's, staat u mij toe dat ik eveneens mijn hartelijke dank uitspreek aan mijn collega-rapporteurs voor advies, die mij in al mijn overwegingen hebben bijgestaan en een grote bijdrage hebben geleverd aan het verslag dat ik u vandaag presenteer. Ik wil tevens de vertegenwoordigers van de Europese Commissie en de vertegenwoordigers van de Raad bedanken, omdat zij mij een welwillend oor hebben geboden en antwoorden hebben verschaft op de vele vragen die wij aan de orde hebben gesteld. Tot slot ben ik het secretariaat van de Commissie industrie, onderzoek en energie en mijn assistent bijzonder erkentelijk voor de hulp die zij mij hebben geboden.
Mijnheer de commissaris, u hebt zojuist de doelstellingen van dit voorstel voor een beschikking genoemd. Het gaat erom de richtsnoeren aan de nieuwe situatie van de Europese Unie met vijfentwintig lidstaten aan te passen, de financiering van projecten van gemeenschappelijk belang goed te keuren, de totstandbrenging van de interne gas- en elektriciteitsmarkt mogelijk te maken en, in het bijzonder, de continuïteit van de voorziening via koppelingen tussen de lidstaten en met de buurlanden (Zuidoost-Europa, mediterrane landen, Oekraïne, Wit-Rusland) veilig te stellen. Deze aanpak voor de trans-Europese netwerken in de energiesector komt in feite overeen met de aanpak die voor de trans-Europese netwerken voor het vervoer over land is gekozen.
De Commissie industrie, onderzoek en energie staat in meerderheid achter de nieuwe begrippen die de Europese Commissie heeft ingevoerd om de prioriteiten voor actie vast te stellen, met name de kwalificatie "projecten van Europees belang" op prioritaire assen en de aanstelling van een Europese coördinator, op voorwaarde evenwel dat de aanstelling van deze coördinator beperkt blijft tot ingewikkelde projecten met bijzonder moeilijke uitvoeringsomstandigheden en dat vooraf met de lidstaten overleg wordt gepleegd. Het Parlement dient eveneens te worden geraadpleegd over de aanstelling van de coördinator; dat is de strekking van het amendement dat door mijn fractie is ingediend.
Het door de Commissie industrie, onderzoek en energie goedgekeurde verslag zet de lidstaten aan om, wanneer dit nodig is, tot onderlinge samenwerking over te gaan door procedures voor transnationale enquêtes in te stellen, daarbij rekening houdend met doorslaggevende criteria zoals de continuïteit van de voorziening, de invloed van het project op het milieu, de opinie van de bevolkingsgroepen van het betreffende gebied, enzovoort.
Op basis van de informatie die zij van de Raad heeft gekregen, was de Industriecommissie van mening dat de benadering van de Raad coherent was en een vereenvoudiging van het oorspronkelijke voorstel van de Europese Commissie mogelijk maakte. Aldus wordt in het door de Industriecommissie goedgekeurde verslag een hiërarchie voor de projecten ingevoerd: projecten van gemeenschappelijk belang die de basis vormen van de trans-Europese netwerken, worden opgesomd in bijlage III, en prioritaire projecten die gekwalificeerd worden als projecten van Europees belang, worden opgesomd in bijlage I.
De Industriecommissie heeft geen vraagtekens willen plaatsen bij de projecten die de lidstaten hebben opgezet, omdat zij vond dat zij onvoldoende bevoegd of geïnformeerd was om de keuze van de projecten te beoordelen. Naar aanleiding van de opmerkingen die sommige van mijn collega's hebben gemaakt, zou ik de Europese Commissie echter willen verzoeken om de geldigheid van deze projecten goed te verifiëren als deze beschikking eenmaal van kracht wordt. Om een voorbeeld te noemen: onze collega's van de Baltische staten zouden voor hun energievoorziening liever een gastransmissienet door de Baltische staten hebben dan een offshore-netwerk in de Baltische Zee. Ander voorbeeld: de leiding voor zeer hoge spanning tussen Frankrijk en Spanje leidt tot zeer felle protesten onder de inwoners van de regio. Daarom moet de financiële toewijzing voor deze projecten worden verhoogd tot 60 miljoen euro, zodat er bijvoorbeeld beter kan worden ingespeeld op de beperkingen op milieugebied, die uitgebreidere haalbaarheidsstudies kunnen impliceren. Waar het om gaat, is dat de projecten worden gevalideerd, dat de procedures voor overleg tussen de lidstaten worden gecoördineerd en dat er in technisch opzicht naar de meest geschikte oplossingen wordt gezocht.
Alvorens af te ronden wil ik nog even de nadruk leggen op het volgende. De Industriecommissie vindt de opname van het vervoer van alkenen in de tekst verantwoord, niet alleen omdat dergelijke netwerken op Europees grondgebied belangrijk zijn voor de Europese chemische industrie, maar ook wegens de baten op het gebied van veiligheid en milieu, doordat het transport over de weg zal verminderen. Naast toegang tot leningen van de Europese Investeringsbank garandeert de vermelding van projecten in verband met alkeengassen ook een symbolisch Europees label. Deze vermelding zorgt er evenwel niet voor dat deze projecten Europese subsidies uit de begroting voor trans-Europese netwerken kunnen krijgen. Voorts acht ik het noodzakelijk na te denken over een opname van de trans-Europese netwerken in de energiesector in de geplande Europese corridors op het gebied van vervoer over land. 
Guntars Krasts (UEN ),
   . – Mevrouw de Voorzitter, ik wil graag de Commissie bedanken, alsmede de verantwoordelijke commissie, voor het werk dat zij hebben verricht, en daarbij moet benadrukt worden dat de richtlijn die wij vandaag zullen bespreken bij uitstek van belang is om de fysieke integratie van de Europese Unie een volgend stadium te doen ingaan. Ik wil echter uw aandacht vestigen op een aantal aspecten die een belemmering zouden kunnen vormen voor het vervullen van de taken die in de richtlijn aan de orde komen.
Zo is het maken van onderlinge koppelingen tussen gestructureerde voorzieningssystemen niet altijd in het belang van leveranciers die bepaalde regio's domineren. In dergelijke gevallen moeten investeringen in koppelingen gezien worden vanuit het perspectief van de opbrengsten op de middellange en lange termijn. Dit betekent dat marktbeginselen moeten wijken voor langetermijnplanningmethoden die moeten zorgen voor een continue voorziening voor de consumenten en de bescherming van het leefmilieu. Een soortelijke denktrant moeten we volgen wanneer er een onderlinge koppeling moet worden gemaakt in het belang van continue voorziening, waarbij een tekortkoming inzake productiecapaciteit wordt overwonnen. In dergelijke gevallen is het niet altijd mogelijk de marktbeginselen te volgen, omdat de benodigde tijd om de investering terug te verdienen misschien niet overeenstemt met de doelstellingen van de deelnemers in een concurrerende markt. In gevallen waarin de deelnemers aan de elektriciteitsmarkt er geen belang bij hebben nieuwe onderlinge koppelingen tot stand te brengen, kan de oprichting van netwerkelementen voor systeemexploitanten een openbaredienstverplichting zijn. Daarom mag de keuze voor die koppelingselementen van de trans-Europese netwerken die prioriteit verdienen en die met financiële steun van de Europese Unie worden opgericht, niet alleen een kwestie zijn van commerciële concurrentie tussen regio's en lidstaten, zoals ook blijkt uit de benadering die in de richtlijn wordt voorgestaan. Bij het vaststellen van de netwerkelementen die prioriteit verdienen, moet de Europese Commissie zich laten leiden door het belang van continue voorziening op de middellange en lange termijn en het opzetten van een interne energiemarkt in de Europese Unie. Het Europees Parlement dient toezicht te houden op dit proces via de begrotingsprocedure. In dit verband wil ik de aandacht vestigen op het feit dat de drie Baltische staten totaal geïsoleerd zijn van de elektriciteits- en gasmarkt in de Europese Unie. Sinds de sovjetperiode maken zij deel uit van een gezamenlijk elektriciteitsvoorzieningssysteem met Rusland. Dit is een taak die prioriteit verdient en een regio die prioriteit verdient waar het gaat om het tot stand brengen van onderlinge koppelingen. 
María del Pilar Ayuso González
   , – Mevrouw de Voorzitter, het eerste dat ik wil doen is mevrouw Laperrouze feliciteren en haar bedanken voor de teamgeest die ze tijdens het werken aan dit verslag heeft uitgestraald.
Het belang van dit voorstel is gelegen in het feit dat de ontwikkeling van onderlinge koppelingen een noodzakelijke voorwaarde is voor het creëren van een echte interne markt op het gebied van energie. Bovendien zullen die koppelingen het mogelijk maken om met meer waarborgen het hoofd te bieden aan incidentele situaties van schaarste bij de elektriciteitsvoorziening. Zoals gezegd, na het informele tripartiete overleg met de Raad en de Commissie was het niet mogelijk om in eerste lezing tot een akkoord te komen met het Parlement. We delen de wens van de Raad niet om projecten van Europees belang te schrappen en we steunen het behoud van de categorieën van projecten waarvoor de rapporteur heeft gepleit.
Ook steunen we het amendement van de rapporteur dat wijzigingen aanbrengt in de tekst over de functie van de Europese coördinator, waarbij het door de Commissie industrie, onderzoek en energie goedgekeurde amendement gehandhaafd blijft, zodat de coördinator benoemd zal worden voor die projecten die moeilijkheden met zich meebrengen en het Parlement geconsulteerd zal worden bij het benoemen van de coördinator, iets waar al mee is ingestemd als het gaat om de trans-Europese vervoersnetwerken.
Ik wil in het bijzonder de aandacht vestigen op een zeer belangrijk amendement, dat is ingediend en goedgekeurd in de Commissie industrie, onderzoek en energie. Het gaat om een nieuwe overweging 2 bis, waarin verwezen wordt naar de door de Europese Raad van Barcelona vastgelegde doelstelling om de onderlinge koppeling van de elektriciteitsnetten van de lidstaten op een niveau te brengen dat overeenkomt met ten minste 10 procent van de geïnstalleerde opwekkingscapaciteit.
Rest mij enkel nog, en daar eindig ik mee, mijn grote tevredenheid te uiten over het voorstel voor een verordening van de Commissie betreffende de financiering van de trans-Europese vervoers- en energienetwerken, over welke tekst momenteel gedebatteerd wordt. Genoemd voorstel voorziet, voor het eerst, in medefinanciering van projecten op het gebied van energie, en niet alleen van voorstudies.
Ik vertrouw erop dat hier rekening mee zal worden gehouden bij het vaststellen van de financiële vooruitzichten voor de periode 2007-2013, want als de toegekende middelen zullen dalen, zullen dit programma en alle andere programma’s van de Europese Unie, zoals het programma voor plattelandsontwikkeling, Life, het programma voor trans-Europese netwerken en het zevende kaderprogramma voor onderzoek, daar negatieve invloed van ondervinden. 
Hannes Swoboda,
   Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de commissaris, geachte collega’s, staat u mij toe om allereerst mevrouw Laperrouze van harte te bedanken voor het uitstekende werk dat zij heeft geleverd en, vooral, voor de collegiale sfeer tijdens de opstelling van het verslag en voor het feit dat zij alle fracties daarbij heeft betrokken.
Ik vind het een goed verslag omdat hierin klip en klaar tot uiting komt dat wij meer trans-Europese energienetwerken nodig hebben als wij de doelstellingen van Lissabon willen verwezenlijken, waarbij het erom gaat voor een betere concurrentiepositie op dit continent te zorgen. Het is duidelijk dat deze netwerken binnen Europa nodig zijn, maar dat is nog geen waarborg dat er zich geen problemen zullen voordoen. Integendeel, bij geïntegreerde netwerken kan een probleem in een bepaald netwerk juist ook naar andere netwerken overslaan. In het algemeen kunnen wij er echter van uitgaan dat de continuïteit van de energievoorziening in de toekomst zo beter is gewaarborgd.
Het gaat ook om een ruimere toelevering van energie, en wel via diversificatie van die toelevering, met name uiteraard van energiebronnen als aardolie en aardgas. In dit verband wil ik graag een opmerking tot u richten, mijnheer de commissaris, omdat ik veel waardering voor u heb vanwege uw grote betrokkenheid: ik heb uw aanwezigheid gemist bij het in werking stellen van een belangrijke pijpleiding, namelijk die van Bakoe via Tbilisi naar Ceyhan. De presidenten van de betrokken landen waren aanwezig, en ook de minister voor Energiezaken van de Verenigde Staten van Amerika was erbij, maar dat geldt helaas niet voor de Energiecommissaris of enige andere commissaris van de EU. Wanneer een zo belangrijke pijpleiding wordt opgeleverd in een regio die onder het nabuurschapsbeleid van de Europese Unie valt, en waarbij bovendien een potentiële lidstaat van de Europese Unie betrokken is - in ieder geval een land met de kandidaat-status - had ik ook u graag op die foto willen zien. Dat is niet alleen omdat ik u graag op een foto zie, maar ook vanwege de symbolische betekenis: het zou een signaal voor de Europese burgers zijn dat deze Europese Unie op zijn minst net zoveel waarde aan energie hecht als de regering van de Verenigde Staten van Amerika. Ik weet ook wel dat de Amerikaanse regering een van de drijvende krachten achter de bouw van de pijpleiding is geweest, maar wij moeten ook ons eigen standpunt uitdragen. Misschien was u niet uitgenodigd, misschien was u verhinderd, maar wellicht kunt u vandaag of bij een andere gelegenheid een korte toelichting op uw afwezigheid geven.
Twee punten wil ik nog graag onder de aandacht brengen. U heeft volkomen gelijk, mijnheer de commissaris, als u zegt dat wij moeten beseffen dat er bepaalde projecten van Europees belang zijn, die adequaat ondersteund moeten worden. Naar mijn idee kan een Europese coördinator een belangrijke rol spelen. Daarbij wil ik de collega’s en mevrouw Laperrouze in zoverre ondersteunen dat de uiteindelijke benoeming uiteraard de taak van de Commissie blijft, maar dat ook het Europees Parlement voorafgaand aan die benoeming gehoord dient te worden.
Als ik alles nog even mag samenvatten: ik ben van mening dat de energievoorziening belangrijk is voor het concurrentievermogen van ons continent. Daarnaast is het van belang dat wij over een gediversifieerde energievoorziening kunnen beschikken, ook van buiten de EU. Ik hoop dan ook dat commissaris Piebalgs bij de volgende opening van een belangrijke pijpleiding aanwezig kan zijn om te onderstrepen hoe belangrijk de energietoelevering voor Europa is. 
Šarūnas Birutis,
   . – We houden ons al enige tijd bezig met het waarborgen van de continuïteit van de gasvoorziening op grensoverschrijdend niveau, evenals met de continuïteit en diversificatie van de voorziening in de Baltische regio van de Europese Unie. De rapporteur heeft deze zaak vandaag ook in haar toespraak aan de orde gesteld. Er zijn twee projecten opgenomen in de prioriteitenlijst van de onderhavige richtsnoeren, namelijk de noordelijke trans-Europese doorvoergaspijpleiding onder de Oostzee van Rusland naar Duitsland en de gaspijpleiding Yamal-Europa, die via een route door Wit-Rusland en Polen uitkomt in Duitsland. De lijst met projecten van algemeen belang omvat onder meer het Amber-project, een gaspijpleiding van Rusland naar Duitsland via Letland, Litouwen en Polen. Uiteraard komen de uiteindelijke routes van de pijpleidingen tot stand op basis van specifieke overeenkomsten tussen de gasondernemingen en de betreffende landen; ik wil er echter op wijzen dat het project inzake de noordelijke trans-Europese doorvoergaspijpleiding deels voorbijgaat aan de belangen en behoeften van de staten in de Europese Unie die langs de route van de pijpleiding liggen en betrokken zijn bij de levering van het gas. Het tweede project, inzake de gaspijpleiding Yamal-Europa, voldoet niet aan de veiligheidsvoorwaarden voor gasvoorziening, omdat de pijpleiding over het grondgebied van Wit-Rusland loopt, en we mogen de blokkade van de gasvoorziening via Wit-Rusland in februari 2004 niet vergeten. We hebben behoefte aan een extra koppeling tussen de gasnetten van Oost- en West-Europa om de veilige toevoer van aardgas aan consumenten te waarborgen, om een gemeenschappelijke en goed functionerende gasmarkt op te zetten en om tegemoet te komen aan de groeiende behoefte van de Europese Unie aan aardgas op de middellange en lange termijn. Daarom stel ik voor de Amber-pijpleiding van Rusland naar de Europese Unie op te nemen in de eerste appendix van de lijst met projecten van algemeen belang, dat wil zeggen de lijst van prioritaire projecten, als een mogelijk alternatief voor Yamal II, wanneer we een nieuwe beschikking over het project van de Raad en het Europees Parlement aannemen. Een dergelijke koppeling stemt overeen met de prioriteiten die in 2003 uiteengezet zijn in de communautaire richtsnoeren en die zijn vastgelegd in het onderhavige project. Een dergelijke route voor een gaspijpleiding zou ook een goede bijdrage leveren aan het oplossen van de continuïteitsproblemen van de Europese Unie, en de Baltische regio in het bijzonder. 
Rebecca Harms,
   Mevrouw de Voorzitter, ik wil één ding graag duidelijk stellen: wij hebben het niet over een infrastructuur die eigendom is van de overheid, aangezien een groot deel van de netwerken waarover wij discussiëren en die verder ontwikkeld dienen te worden, particulier bezit zijn van grote energiemaatschappijen. Dat betekent dat dit een wezenlijk ander debat is dan het debat op vervoersgebied.
Wij kunnen het verslag van mevrouw Laperrouze niet steunen. Wij hebben getracht om dat verslag op bepaalde punten te verbeteren, maar dat is ons niet gelukt. Wij zijn van mening dat het verlanglijstje met 300 projecten van Europees belang eigenlijk een lijst is die alleen de harten van de energiemaatschappijen, die in Europa een oligopoliepositie bekleden, sneller doet kloppen. Wij denken dan ook dat die verlanglijst de macht en de invloed van de Europese energiebedrijven alleen maar zal versterken. Die bedrijven hebben sowieso al te veel macht en zij verstoren daardoor de marktwerking. Wij vinden dan ook dat wij wat de continuïteit van de energievoorziening betreft geen echte vooruitgang zullen boeken als wij alleen de belangen van die bedrijven behartigen. 
Angelika Niebler (PPE-DE ).
   Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de commissaris, geachte collega’s, ook ik wil allereerst de rapporteur en alle schaduwrapporteurs bedanken voor hun uitstekende werkzaamheden en voor hun bereidheid om de discussie over dit onderwerp aan te gaan.
Wij debatteren vandaag over het opstellen van richtsnoeren voor trans-Europese netwerken in de energiesector. Door een besluit te nemen over die richtsnoeren zetten wij de bakens uit voor een moderne infrastructuur van de trans-Europese netwerken in de energiesector.
Ik wil mijn korte bijdrage aan dit debat besteden aan een onderwerp dat mij bijzonder na aan het hart ligt. Door dit besluit worden de zogenoemde alkeengasleidingen voor de eerste keer in de trans-Europese energienetwerken geïntegreerd. Ik ben het met de rapporteur eens dat dit voor Europa van buitengewoon groot belang is. Helaas bevat het voorstel van de Commissie echter geen afzonderlijke tracés. Dat is vanuit mijn optiek een nadeel en ik heb dan ook namens mijn fractie amendement 39 ingediend om deze omissie te corrigeren.
Op dit moment is er al een aantal aparte alkeengasnetten in het westen van ons continent en in de nieuwe lidstaten in de Europese Unie, maar zij sluiten niet op elkaar aan. In amendement 39, waarvoor ik nog eens om uw steun wil verzoeken, worden enkele specifieke tracés genoemd waarmee de gaten in de aansluitingen snel en duurzaam gedicht kunnen worden. Hierdoor wordt niet alleen de continuïteit van de alkeengasvoorziening gewaarborgd, maar ook het voortbestaan van onze ondernemingen.
Gezien de beperkte middelen is het duidelijk dat niet elk project financieel gesteund kan worden. Mijn amendement is dan ook niet gericht op financiële ondersteuning van de genoemde trajecten. Ik wil met dit amendement alleen een duidelijke politieke verklaring en een signaal afgeven dat met name deze tracés van groot belang zijn voor de Europese Unie en de lidstaten. Dat is de reden dat ik u nogmaals verzoek om morgen bij de stemming uw steun aan amendement 39 te geven. 
Reino Paasilinna (PSE ).
   - Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de commissaris, dames en heren, trans-Europese netwerken zijn belangrijk voor het bereiken van de doelstellingen van Lissabon. Energie zorgt voor synergie. Trans-Europese netwerken in de energiesector spelen een belangrijke rol in de liberalisering van de interne markt en het vergroten van de voorzieningszekerheid, daar zij de Europese Unie verbinden met leveranciers buiten de Unie.
Energienetwerken moeten echter niet op dezelfde manier worden behandeld als trans-Europese vervoersnetwerken. Vervoersnetwerken maken deel uit van de openbare infrastructuur, terwijl trans-Europese energienetwerken in particulier bezit zijn. Daarom moeten publieke middelen voor energienetwerken vooral worden gebruikt voor planning en onderzoek. In ieder geval is het geldbedrag voor communautaire energienetwerken zo klein, dat deze bijdrage niet van doorslaggevend belang is wanneer besluiten over investeringen genomen worden. Een coördinator zal evenmin erg waardevol zijn, want daarmee zou weer een nieuw organisatieniveau gecreëerd worden. Als het gaat om deskundigheid, zal ook een klein bedrag vruchten afwerpen.
Wat bepaalde details van het verslag betreft, heb ik mijn twijfels bij het noemen van de prioritaire projecten die de Commissie heeft voorgesteld. De voorbereiding ervan was niet systematisch; in de praktijk is nogal willekeurig te werk gegaan. Laten wij de nadruk dus niet zozeer leggen op de status van bepaalde projecten, maar vooral op het belang van onderzoeken op communautaire schaal naar projecten waarin wij moeten investeren.
Dames en heren, wij moeten er wel voor zorgen dat de versterking van de continuïteit van de energievoorziening niet leidt tot verspilling, maar tot besparingen. Volgens recente berekeningen kunnen alle energiebronnen, behalve de hernieuwbare, binnen een paar generaties uitgeput raken, afhankelijk van het verbruiksniveau. 
Andris Piebalgs,
   - Mevrouw de Voorzitter, ik dank de Parlementsleden voor dit vruchtbare debat. We moeten echter heel eerlijk zijn als het gaat om de trans-Europese energienetwerken. Dat is zeer noodzakelijk, omdat de continuïteit van de energievoorziening afhangt van onze energienetwerken en bovenal van de onderlinge koppeling ervan. Ook als we het hebben over een concurrerende markt, is koppeling absoluut noodzakelijk. Vanuit dit oogpunt kan ik niet accepteren dat er geen beleid is op Europees niveau. De richtsnoeren zijn dus duidelijk bedoeld om onze benadering te rechtvaardigen.
We besteden twintig miljoen euro per jaar aan trans-Europese energienetwerken. Het geld is bestemd voor haalbaarheidsstudies en misschien kunnen we in de toekomst steun verlenen voor de projecten. In de Baltische staten zijn er pleitbezorgers voor bepaalde projecten. Zoals een Parlementslid zei, is het in dit stadium duidelijk dat de Baltische staten eigenlijk een soort geïsoleerd eiland zijn zonder enige koppeling van elektriciteitsnetwerken. Er komt een koppeling tussen Estland en Finland. Het PowerBridge-project tussen Litouwen en Polen zal echter nooit worden gerealiseerd zolang er geen steun van de EU is voor trans-Europese energienetwerken. Ik ben een groot voorstander van de benadering waarvoor we hebben gekozen.
Wat betreft de bredere steun voor energie moeten we onze voorziening zeker diversifiëren. Daarom werken we met alle landen samen, ook met Azerbeidzjan, waar ik op bezoek ben geweest. Er waren geen Europese bedrijven bij betrokken, maar we moeten er vanaf het begin bij betrokken zijn. Vier landen hebben het verdrag getekend. De Commissie kon dit niet doen, maar we hebben belangstelling voor dit project, omdat het gaat om olie die door consumenten zal worden gebruikt. We zijn geïnteresseerd in de levering van gas, maar aangezien wij het project niet financieren, kunnen wij niet verwachten alles te krijgen wat wij willen. Daarom denken we erover onze reservevoorziening te diversifiëren.
Zoals ik al zei, zijn particuliere beleggers tegelijkertijd de belangrijkste geldbron. Daarom moeten particuliere beleggers in het project investeren en moet de Commissie door middel van deze richtsnoeren de nodige politieke inbreng hebben. Ik ben dus zeer blij met het debat van vandaag. We zetten ons werk voort. Ik dank met name de rapporteur, mevrouw Laperrouze.
Wat betreft alkeengassen en amendement 39 moet ik me helaas beperken tot de opmerking dat de Commissie in dit stadium het belang inziet van alkeengasnetwerken; ik kan niet in detail treden over de prioritaire delen van deze netwerken, die voor ieder specifiek financieringsvoorstel door de Europese Investeringsbank moeten worden vastgesteld. Daarom onthoudt de Commissie zich van een voorstel voor financiële interventie met EU-geld. Om deze reden kunnen we amendement 39 niet steunen. Zoals ik reeds zei, ontlopen de voorstellen van de Commissie en het Parlement elkaar echter niet veel. Ik dank het Parlement nogmaals voor de nauwe samenwerking. 
De Voorzitter.
   Het debat is gesloten.
De stemming vindt dinsdag om 12.00 uur plaats. 
De Voorzitter.
   Aan de orde is het verslag (A6-0130/2005) van Mechtild Rothe, namens de Commissie industrie, onderzoek en energie, over het voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende energie-efficiëntie bij het eindgebruik en energiediensten (COM(2003)0739 – C5-0642/2003 – 2003/0300(COD)). 
Andris Piebalgs,
   - Ten eerste wil ik mevrouw Rothe bedanken voor het voortreffelijke werk dat ze heeft verricht. Ook dank ik de andere leden van de Commissie industrie, onderzoek en energie, die amendementen hebben opgesteld en hebben gewerkt aan verbeteringen van het voorstel van de Commissie. Veel van deze amendementen zijn een versterking van het voorstel en komen de samenhang ervan ten goede.
Zoals u weet, beschouw ik energie-efficiëntie in de EU als een prioriteit voor het communautaire energiebeleid. Ik ben blij dat het Europees Parlement deze mening deelt. Het voorstel voor een richtlijn betreffende energie-efficiëntie bij het eindgebruik en energiediensten zou wel eens een van de belangrijkste instrumenten kunnen worden die ons ter beschikking staan, niet alleen om de klimaatverandering te bestrijden en de concurrentie te verbeteren, maar ook om de continuïteit van de energievoorziening te verbeteren, de werkgelegenheid binnen de EU te vergroten en een levensvatbare markt voor energie-efficiëntie te creëren.
Zoals u weet, bereidt de Commissie ook een groenboek over energie-efficiëntie voor. Dit groenboek is bedoeld als een stimulans voor het publieke debat over het nut van betere energie-efficiëntie in de Europese Unie en de beste manier om die te bereiken. Het debat over het groenboek zal ook de aandacht vestigen op het energiedienstenvoorstel en de rol ervan.
Het voorstel voor een richtlijn betreffende energie-efficiëntie bij het eindgebruik en energiediensten bevat verschillende belangrijke doelstellingen en manieren om deze te halen: er worden streefwaarden voorgeschreven ten aanzien van energiebesparingen die iedere lidstaat dient te halen door middel van verbeterde energie-efficiëntie en energiediensten. Het voorstel is ook bedoeld om de ontwikkeling van de markt voor energiediensten en voor energie-efficiëntie in het algemeen te stimuleren. Het is van toepassing op de distributie en detailhandel voor de meeste eindgebruikers van de meeste soorten energie voor eindgebruik, zoals elektriciteit, gas, stadsverwarming, stookolie en het grootste deel van de brandstof voor de vervoerssector. Het is ‘brandstofneutraal’ in die zin dat wordt gestreefd naar een verbetering van de energie-efficiëntie ongeacht de primaire energie die hierbij wordt gebruikt.
We hebben ook voorgesteld dat lidstaten hun energiedistributeurs of detailhandelaren in energie verplichten boven een bepaalde leveringsomvang energie-efficiëntiemaatregelen aan eindgebruikers aan te bieden, dan wel andere energie-efficiëntieverplichtingen opleggen, waarbij ze de nodige flexibiliteit dienen te betrachten.
Het voorstel schrijft lidstaten ook voor om financiële instrumenten te bevorderen waarmee energie wordt bespaard, zoals energieprestatiecontracten en contracten voor financiering door derden; de meettechnieken en consumentenvoorlichting te verbeteren; de certificering van aanbieders van energiediensten te bevorderen; en de kwaliteit en het gebruik van energie-audits te verbeteren. Verder voorziet het voorstel in regelgevende instanties in de lidstaten die de structuren voor de distributietarieven waar mogelijk moeten verbeteren om de energie-efficiëntie te bevorderen.
Twee kwesties die uitgebreid in het Europees Parlement en in de Raad zijn besproken, zijn het verplichte karakter van de streefwaarden en de meetsystemen voor energie-efficiëntie. In de debatten in het Parlement en de Raad heeft de Commissie vastgehouden aan haar standpunt dat verplichte streefwaarden van belang zijn, zowel voor de algehele streefwaarde als voor de streefwaarde voor de publieke sector.
Ten aanzien van de meetefficiency wordt er in het verslag van mevrouw Rothe op gewezen dat een bottom-upmeetsysteem de vereiste nauwkeurigheid en degelijkheid biedt en door middel van comitologie verder kan worden ontwikkeld. Wij vinden ook dat comitologie de juiste weg is, omdat deze kwesties te technisch en gecompliceerd zijn om in een medebeslissingsprocedure te behandelen. We vinden echter dat een aantal top-downmaatregelen behouden moet blijven.
Ik zal later in de gelegenheid zijn hier in het Parlement uitvoeriger in te gaan op de ingediende amendementen, maar ik kan reeds zeggen dat de parlementaire debatten in de commissie bijzonder constructief zijn geweest en dat we met name de inspanningen hebben gewaardeerd van de rapporteur en de schaduwrapporteurs om te komen tot een samenhangend en consistent verslag, waartoe ze veel constructieve voorstellen voor amendementen naar voren hebben gebracht.
Ik zie uit naar uw debat over het voorstel. 
Mechtild Rothe (PSE ),
   Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de commissaris, geachte collega’s, met dit voorstel voor een richtlijn betreffende energie-efficiëntie bij het eindgebruik en energiediensten heeft de Commissie eindelijk iets gedaan wat al langer dringend noodzakelijk was.
Het Parlement heeft de Commissie na het creëren van de interne markt voor elektriciteit en gas herhaaldelijk opgeroepen om ook concrete maatregelen voor te stellen voor de vraagzijde op energiegebied. Het is namelijk niet te verantwoorden dat wij wat zo ongeveer onze grootste energiebron is zo weinig benutten als wij vandaag de dag doen. Uit alle serieuze onderzoeken blijkt dat het energiebesparingspotentieel in de EU dat zonder economische schade of verlies aan comfort te gebruiken is, 20 tot 30 procent bedraagt; het technische potentieel bedraagt zelfs meer dan 40 procent.
Het is bekend dat wij in toenemende mate afhankelijk zijn van de invoer van energie, voor een deel uit crisisregio’s. Wij weten ook dat het huidige energieverbruik een belangrijke factor is in de klimaatproblematiek. Daarom zijn wij gedwongen om een concreet beleid voor energie-efficiëntie en energiediensten te gaan voeren. Zoals commissaris Piebalgs heeft gezegd, betekent dat tegelijkertijd dat wij ook een beleid moeten gaan voeren dat is gericht op klimaatbescherming, op het verhogen van de continuïteit van de energievoorziening en op het verwezenlijken van de doelstellingen van de strategie van Lissabon, namelijk het creëren van een groot aantal nieuwe arbeidsplaatsen. Er moeten en kunnen op dit vlak honderdduizenden nieuwe arbeidsplaatsen gecreëerd worden.
Daarom gaat mijn oprechte dank voor het voorstel voor deze richtlijn naar de Commissie uit. Die dank én waardering gaan ook in uw richting, commissaris Piebalgs, omdat u bereid bent geweest om een zeer speciale plaats in te ruimen voor die energie-efficiëntie. U heeft dat zelf al meerdere malen te kennen gegeven en binnenkort presenteert u ook een groenboek over deze kwestie.
De commissaris heeft ook al aangegeven dat de Commissie in dit voorstel voor een richtlijn bindende streefwaarden heeft opgenomen. Ik ben blij dat de Commissie industrie, onderzoek en energie mijn voorstel heeft overgenomen om vast te houden aan deze verplichte streefwaarden. De Energiecommissie heeft zelfs hogere streefwaarden dan die van de Commissie voorgesteld, maar geeft de lidstaten ter compensatie tegelijkertijd de mogelijkheid voor een flexibelere invulling door uit te gaan van drie perioden van telkens drie jaar in plaats van bindende jaardoelstellingen. Mijnheer de commissaris, u heeft zojuist opgemerkt dat de Commissie meer gebruik wil gaan maken van het top-downsysteem. Dan moeten wij echter wel de doelstellingen nog een keer onder de loep nemen: als er sprake is van meer top-down, moeten ook de streefwaarden dienovereenkomstig worden verhoogd. Vooralsnog is het standpunt van Energiecommissie dat wij gebruik moeten blijven maken van het bottom-upsysteem.
Het zal voor geen enkele lidstaat een probleem vormen om door concrete maatregelen in perioden van telkens drie jaar tussen de 3 en 4,5 procent aan energie te besparen. Nogmaals ter verduidelijking: het is niet de bedoeling dat het totale energieverbruik wordt verlaagd; het gaat erom dat er door concrete maatregelen energiebesparingen worden gerealiseerd. Dat betekent dat als het totale energieverbruik als gevolg van economische ontwikkelingen toeneemt, dat verbruik zonder deze maatregelen nog sterker zou zijn gestegen. Voor een aantal lidstaten wordt een en ander daarnaast gemakkelijker gemaakt doordat zij besparingsmaatregelen uit het verleden die nu nog steeds effect hebben, ook mogen meetellen.
Wij zijn het met de Commissie eens dat de publieke sector een voorbeeldfunctie moet vervullen. Dat is belangrijk en dat hebben wij ook als zodanig in andere richtlijnen vastgelegd. Ik heb er alle vertrouwen in dat het Parlement morgen bij de stemming een duidelijk signaal geeft dat de Raad niet zijn toevlucht moet zoeken in een niet-bindend karakter van de richtlijn. Ik ben er ook van overtuigd dat wij dat signaal met een brede meerderheid kunnen geven.
Vanaf deze plaats wil ik de schaduwrapporteurs - de heer Vidal-Quadras Roca, mevrouw Hall en de heer Turmes - van harte bedanken voor de waarlijk goede samenwerking. Een belangrijk resultaat van onze samenwerking is het compromis dat wij opgesteld hebben en dat wij aan u voorleggen. In de Energiecommissie stonden bij de stemming twee uitgangspunten ter discussie: enerzijds het al eerder beschreven uitgangspunt van duidelijke, verplichte streefwaarden die de lidstaten door concrete maatregelen moeten realiseren, en anderzijds het -principe. Wij hebben u al een compromis voorgelegd waarin staat dat in eerste instantie de verplichte streefwaarden worden gehanteerd. Vervolgens zullen er op alle gebieden worden vastgesteld - wat overigens niet eenvoudig is en nog de nodige tijd kan vergen -, op basis waarvan deze streefwaarden nader ingevuld zullen worden.
Corien Wortmann-Kool (PPE-DE ),
    Voorzitter, allereerst wil ik mevrouw Rothe bedanken voor haar inzet tijdens het schrijven van het verslag. De Economische Commissie heeft in haar advies de nadruk gelegd op vooral de kosteneffectieve benadering van energiebesparing. Wij hebben ook een aantal wijzigingen voorgesteld en op enkele belangrijke punten worden die gelukkig gedeeld, maar het uiteindelijk voorstel gaat wat de Economische Commissie betreft niet ver genoeg. Met name als het gaat om de flexibiliteit die nodig is, want we moeten met de doelstellingen van energiebesparing flexibiliteit bieden aan de lidstaten. Er moet rekening worden gehouden met de verschillende graden van energie-efficiëntie die er tussen lidstaten bestaan. Ik ben wel blij met compromisvoorstel nr. 107, want dat brengt meer flexibiliteit voor de nationale doelstellingen, althans dat kan meer flexibiliteit brengen. Dat is op zich een goede zaak, maar dan moeten we niet aan de andere kant toch de verplichte doelstellingen per lidstaat handhaven en daarmee de deur openhouden dat er wel uniform verplichte doelstellingen per land worden gezet. Dus, Voorzitter, ik vind op dat punt dat we die verplichting niet moeten volgen.
Ten tweede is het belangrijk een grote rol voor het MKB in de markt van energiediensten te waarborgen, aangezien de bijdragen van MKB-bedrijven in de reductie van energieconsumptie aanzienlijk zijn. De verplichte voorziening van gratis energie-audits door energieleveranciers zou onafhankelijke bedrijven en het MKB schaden en het is dan ook goed dat dat is geschrapt.
Ten derde, de Economische Commissie is dus van mening dat we een kostenefficiënte aanpak moeten versterken. Het is van groot belang dat energiebesparing gepaard gaat met een goede kosten-baten-analyse. Het voorstel om benchmarks in te voeren zal zeker een stimulans betekenen voor de verspreiding van de beste praktijken, maar het is wel belangrijk om een eventueel benchmarksysteem zo op te zetten dat er geen papierenrompslomp ontstaat die de toegevoegde waarde van de benchmarks teniet doet. 
Eija-Riitta Korhola (PPE-DE ),
    Mevrouw de Voorzitter, wij behandelen nu een onderwerp dat van belang is voor het klimaatbeleid. De energiedienstenrichtlijn moet de richtlijn inzake de handel in emissierechten aanvullen door bezuinigingsmaatregelen te richten op sectoren die buiten de werkingssfeer van laatstgenoemde richtlijn vallen en is tevens gericht op voortzetting van het energiebesparingsproces bij de eindgebruikers.
Als rapporteur voor advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid had ik zelf gehoopt dat dit de gelegenheid had geboden de problemen en concurrentieverstoringen te verhelpen die de richtlijn inzake de handel in emissierechten met zich meebrengt. Nu bevat de richtlijn veel goeds, waarvoor mijn dank aan mevrouw Rothe, maar ik wil het grootste probleem ervan aansnijden.
Ik heb mij tot het laatst verzet tegen besparingsstreefcijfers die voor alle lidstaten gelijk zijn, omdat ik vond dat deze de landen straffen waar allang energiebesparingsmaatregelen zijn genomen. Het lijkt paradoxaal, maar door de lidstaten uniform te behandelen, plaatsen wij ze in ongelijke posities. Daarom had ik het artikel inzake besparingsverplichtingen naar de Commissie terug willen verwijzen, zodat er een systeem opgezet zou kunnen worden waarin rekening gehouden wordt met de specifieke besparingsmogelijkheden van ieder afzonderlijk land.
De Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid heeft de uniforme besparingsstreefcijfers van de Commissie goedgekeurd. Ik ben niet tegen het ambitieuze karakter van de besparingen, maar wel tegen de oneerlijkheid ervan. Zij worden weer eens verkeerd verdeeld. Sommige landen krijgen een zeer zware, andere juist een belachelijk lichte besparingsverplichting opgelegd. Mijn eigen land, Finland, dat al jarenlang heeft geïnvesteerd in efficiënt energiegebruik, ziet zich voor een heel andere uitdaging gesteld dan bijvoorbeeld Polen.
Op de interne markt is er sprake van concurrentieverstoring als er onvoldoende rekening wordt gehouden met al genomen maatregelen en als de lidstaten onvoldoende speelruimte krijgen. In het voorstel staat dat er met eerder getroffen maatregelen rekening wordt gehouden wanneer het vaste gemeenschappelijke streefcijfer wordt verlaagd, maar zolang niet ondubbelzinnig duidelijk is wat de methode voor het verifiëren van besparingen is, kan niemand weten welke maatregelen zullen worden aanvaard. Als mijn model was aangenomen, zou het besparingspotentieel in heel Europa worden onderzocht en zouden besparingsstreefcijfers per land worden toegekend overeenkomstig het besparingspotentieel van elk land. Op die manier zouden wij ambitieuzer zijn geweest dan nu en, wat nog beter is, ook duurzamere resultaten hebben verkregen.
Ik vind het jammer dat wij nu een slap compromis voor ons hebben liggen. Dit mag dan als een urgente kwestie zijn beschouwd, te veel haast kan een hoge prijs hebben, en in dit geval zelfs leiden tot bemiddeling met de Raad. 
Alejo Vidal-Quadras Roca
   , . – Mevrouw de Voorzitter, in de eerste plaats zou ik mijn dank willen uitspreken aan mevrouw Rothe en alle schaduwrapporteurs die aan dit verslag hebben meegewerkt voor hun bereidheid om naar punten van overeenkomst te zoeken. Het was een genoegen, zoals altijd, om met zulke constructieve en redelijke collega’s te werken.
Zoals mevrouw Rothe al heeft uitgelegd, zijn we erin geslaagd, na lang onderhandelen, om een bevredigend akkoord te bereiken over dit voorstel voor een richtlijn. Naar mijn mening laat dit compromis zien welk belang wij allen, dat wil zeggen al degenen die aan de discussie hebben deelgenomen, hechten aan het onderwerp efficiënt energiegebruik, en het laat tevens zien dat er substantiële overeenstemming is bereikt over de doelstellingen van dit stuk wetgeving. Willen we de continuïteit van de energievoorziening garanderen en de doelstellingen realiseren die we voor onszelf hebben bepaald in verband met de klimaatverandering, om nog maar te zwijgen over de doelstellingen die zijn neergelegd in de Agenda van Lissabon, dan moeten we bij het energiebeleid absoluut een multidimensionale benadering volgen.
Het lijkt mij relevant te onderstrepen dat daarbij evenwicht noodzakelijk is tussen het vaststellen van ambitieuze en realistische algemene Europese doelstellingen en de flexibele aanpassing daarvan aan de specifieke omstandigheden van elke afzonderlijke lidstaat. Het zou billijk zijn dat we erkennen dat sommige landen in het verleden aanzienlijke inspanningen hebben verricht, die zich ontegenzeggelijk hebben vertaald in een efficiënter energieverbruik, en deze prestaties dienen te worden erkend bij de besluitvorming over de te halen doelstellingen.
Ook is het belangrijk om heel duidelijk te stellen dat het uiteindelijke doel van deze richtlijn niet exclusief het terugdringen van het verbruik betreft, aangezien er voor landen waar een aanzienlijke bijdrage aan de energievoorziening afkomstig is van bronnen waaraan geen uitstoot is verbonden, heel goed een flexibelere aanpak denkbaar is die beter is afgestemd op de noodzaak van economische groei.
Mevrouw de Voorzitter, het doet mij plezier nog eens uitdrukking te geven aan de tevredenheid van mijn fractie over deze nieuwe stap vooruit, op weg naar het door ons allen gewenste einddoel, de combinatie van een gegarandeerde energievoorziening, de bescherming van het milieu en het vergroten van het concurrentievermogen van de economie van de Unie op de wereldmarkt. 
Reino Paasilinna,
    Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de commissaris, dames en heren, mijn fractie steunt alle mogelijke energiebesparingen. Die zijn noodzakelijk om de doelen van Kyoto te kunnen bereiken en onze afhankelijkheid van geïmporteerde energie te verminderen. Mevrouw Rothe heeft een geweldige taak tot een goed einde gebracht, waarvoor mijn dank. Zij heeft zeer brede steun voor haar voorstel gekregen. De compromissen zijn niet gemakkelijk tot stand gekomen, maar worden nu door de belangrijkste fracties gesteund.
Het onderhavige voorstel is ambitieus. Vooral de voorgestelde streefcijfers voor energiebesparing zijn ambitieus; ze zijn zelfs strikter dan die in het voorstel van de Commissie. Trans-Europese doelstellingen zijn een goede zaak. Wij hebben gezien dat bij ontbreken van dergelijke doelstellingen de lidstaten keer op keer hun verplichtingen ontlopen. Het is echter een feit dat de lidstaten ook in dit verband in zeer verschillende posities verkeren. Voor mijn land, Finland, wordt dit voorstel zeer kostbaar, want wij hebben lang geleden al aanzienlijke besparingsmaatregelen genomen. In feite zijn wij te vroeg begonnen, en daarvoor moeten wij nu de prijs betalen – letterlijk, voor de tweede keer. Een streefcijfer van 1 procent voor jaarlijkse besparingen is daarom onrechtvaardig, want in Finland betekent dat een toename van de huidige kosten voor energiebesparing met 450 miljoen tot een miljard euro.
Het is dan ook mijn innige wens dat hier verandering in komt en dat wij op een dag, dames en heren, allemaal bereid zijn richtlijnen te steunen die noodzakelijk lijken, maar ons eigen land zeer veel kosten als de omstandigheden zo ongunstig zijn. Ik wijs erop dat wij alle richtlijnen hebben geïmplementeerd die betrekkingen hebben op het proces van Lissabon. 
Fiona Hall,
   - Mevrouw de Voorzitter, deze richtlijn is in de eerste plaats nodig in verband met ‘de olifant in de woonkamer’, zoals de wetenschappelijk adviseur van het Verenigd Koninkrijk het noemt, dat wil zeggen, de enorme bedreiging die uitgaat van de klimaatverandering en die we vooral proberen te negeren, ook al kunnen we er niet omheen.
We hebben deze richtlijn ook nodig omdat er een grote, dreigende beer in onze woonkamer staat. Daarmee bedoel ik de bedreiging van onze energievoorziening. Tegen 2020 is Europa voor olie voor 90 procent afhankelijk van Rusland. Reeds een kwart van onze olie en de helft van ons gas komt uit Rusland. De eenvoudigste manier om onze afhankelijkheid van olie te verkleinen, is minder energie verbruiken.
Deze richtlijn biedt een duidelijk kader waarbinnen bedrijven die handelen in energie-efficiëntie kunnen opereren en concurreren. Ik verwelkom vooral de bepalingen voor nauwkeurige meettechnieken en facturering. Een onverwachtse, torenhoge energierekening is de voornaamste oorzaak van schulden bij consumenten in het Verenigd Koninkrijk. De vereiste van regelmatige facturering op basis van feitelijk gebruik maakt een eind aan dat probleem.
De streefwaarden in deze richtlijn zijn niet ambitieus. Ze gaan veel minder ver dan wat technisch gezien mogelijk is. Het voordeel van deze bescheiden streefwaarden is dat ze zeker realistisch en haalbaar zijn. In de Raad wordt gefluisterd dat hogere streefwaarden aanvaardbaar zijn als ze slechts indicatief zijn en niet verplicht. Maar hogere streefwaarden zijn zinloos als ze alleen maar een wens uitdrukken.
De aanstaande voorzitter, het Verenigd Koninkrijk, heeft verklaard dat de kwestie van de klimaatverandering topprioriteit krijgt. Het zou tragisch en hypocriet zijn als een angstreactie tegen het op Europees niveau verplicht stellen van iets de inspanningen op het gebied van klimaatverandering in gevaar zou brengen. Ik hoop dat wij in het Europees Parlement een zo krachtig mogelijke boodschap zullen afgeven dat verplichte streefwaarden voor energiebesparing noodzakelijk zijn. 
Rebecca Harms,
   Mevrouw de Voorzitter, ik wil mede namens mijn collega Claude Turmes - die op de snelweg in de file staat en daardoor nog niet aanwezig is - de dank van mijn fractie aan het adres van de rapporteur overbrengen voor de zeer productieve samenwerking bij het opstellen van dit verslag.
Wij zijn van mening dat wij er op basis van dit verslag in zullen slagen om in de strategie voor het energiebeleid nu eindelijk eens een keer de vraagzijde centraal te stellen in plaats van altijd maar weer de aanbodzijde. Decennialang is de vraagzijde in de debatten over het energiebeleid verwaarloosd en wij hopen dat wij daar - ook via het verslag-Rothe - nu verandering in kunnen brengen.
Een technisch besparingspotentieel van 40 procent is enorm. Ook het realiseren van de 20 procent energiebesparing die nu al economisch haalbaar is zonder dat de externe kosten geïnternaliseerd hoeven te worden, is een enorme uitdaging. Ik wil op dit punt graag zeggen dat ook wij compromissen hebben gesloten en dat wij het verslag ondersteunen. Desondanks duiden deze cijfers er volgens ons op dat de Commissie alsmede de Raad op dit gebied eigenlijk nog veel ambitieuzer te werk hadden moeten gaan.
Wij zijn van mening, mijnheer Paasilinna, dat verplichte streefwaarden geen negatief effect hebben. Als ik het goed heb, kunnen ook in Finland alleen al op het gebied van verwarming nog enorme besparingen worden gerealiseerd.
Als ik bekijk wat het Berlijnse energiebedrijf bijvoorbeeld op het gebied van energie-efficiëntie heeft bereikt, dan hoop ik dat de stad Berlijn als voorbeeld voor besparingsmogelijkheden wordt genomen. De energiediensten zijn voor ons een beetje de sleutel tot de toekomst van energie-efficiëntie. Wij vinden dat er een zodanige markt voor energiediensten gecreëerd dient te worden dat onze ambitieuze doelstellingen ook gerealiseerd kunnen worden. Naar mijn idee kunnen op dit vlak economie en ecologie gelukkig weer een keer hand in hand gaan. Als wij op dit gebied consequent te werk gaan, kunnen wij naast de enorme voordelen voor het milieu namelijk ook meer werkgelegenheid creëren, juist in de kleine en middelgrote ondernemingen.
De rapporteur heeft de kwestie van de openbare gebouwen aan de orde gesteld. Op dat punt moeten wij inderdaad als schoolvoorbeeld fungeren; daar discussiëren wij in Duitsland al tijden over. In Berlijn is daar bijvoorbeeld al een begin mee gemaakt, maar ook in Duitsland wordt nog lang niet al het besparingspotentieel benut.
Tot slot zou ik graag willen opmerken dat ik ervan overtuigd ben dat wij op het gebied van energie-efficiëntie en energiebesparingen de zaken echt serieus moeten nemen en daadwerkelijk actie moeten ondernemen. Als wij dat niet doen, zullen wij er niet in slagen om onze ambitieuze doelstellingen in het kader van het debat over het energiebeleid te verwezenlijken, namelijk onafhankelijkheid en continuïteit van de energievoorziening. Zonder serieuze maatregelen kunnen wij ook de grote risico’s niet elimineren, namelijk de klimaatverandering en het nucleaire risico. Daarvoor is het nodig dat onze mooie, ambitieuze woorden in daden worden omgezet. Ik ben ervan overtuigd dat de heer Piebalgs de eerste commissaris in Europa is die de daad bij het woord zal voegen. 
Paul Rübig (PPE-DE ).
   Mevrouw de Voorzitter, geachte dames en heren, ik kom uit een deelstaat die ongetwijfeld wereldleider op het gebied van energie-efficiëntie is, namelijk Oberösterreich. Wij hebben er voortdurend naar gestreefd om deze energie-efficiëntie zo economisch mogelijk vorm te geven, dat wil zeggen aan de hand van het verwezenlijken van de criteria van Lissabon. Wij weten allemaal dat de kosten van energiebesparingen op dit moment lager zijn dan de kosten van nieuwe energieproductie. Dat betekent dat het ook met het oog op economische groei en werkgelegenheid zinvol is om ons met energiebesparing bezig te houden.
In beginsel zijn wij echter tegen bindende doelen, respectievelijk verplichte streefwaarden. Wij zijn meer voorstander van positieve impulsen en wij moeten er in dat verband met name op letten dat ook de eerdere resultaten van lidstaten worden meegeteld. In mijn deelstaat bijvoorbeeld is het aantal besparingsmogelijkheden beduidend kleiner dan in andere. Wij moeten ook vastleggen wie er nu precies met welk -systeem welke besparingen kan verwezenlijken. En het allerbelangrijkste is dat wij ervoor zorgen dat wij beschikken over een systeem van maatregelen die zich in de praktijk reeds hebben bewezen. Wij moeten niet alleen uit Europese praktijken, maar ook uit wereldwijde maatregelen lering trekken. Dat wereldwijde leren speelt op dit punt een belangrijke rol. Daarom zou ik commissaris Piebalgs willen adviseren om een prijsvraag voor energie-efficiëntie uit te schrijven waaraan wereldwijd deelgenomen kan worden. Op die manier krijgen wij informatie over de beste modellen die er in de wereld worden gebruikt. Vervolgens moeten wij die modellen zo snel en efficiënt mogelijk omzetten, zodat wij ook in Europa op dit nieuwe terrein meer werkgelegenheid en groei kunnen creëren. Wellicht kunnen wij op dit gebied ook een effectanalyse opstellen om uit te zoeken welke maatregelen op zo kort mogelijke termijn een zo groot mogelijk effect sorteren.
Wij moeten ook de afgelopen tien jaar evalueren, waarbij niet alleen de lidstaten met elkaar moeten worden vergeleken, maar ook op mondiaal niveau vergelijkingen moeten worden gemaakt. Het resultaat daarvan moeten wij de komende tien jaar als basis gebruiken voor de onderhandelingen over de doelstellingen die wij willen vastleggen en met name om te bepalen of wij daarin ook positieve impulsen kunnen integreren, zoals het programma “Intelligente energie voor Europa”. 
Dorette Corbey (PSE ).
   – Voorzitter, om maar meteen met de deur in huis te vallen, wij zeggen vandaag volmondig 'ja' tegen een Europese aanpak voor efficiënter energiegebruik, maar ik wil om te beginnen mevrouw Mechtild Rothe en de Europese Commissie complimenteren voor het voorstel en het verslag over energie-efficiëntie. Het is in het belang van ons allemaal om zuiniger om te gaan met energie en het vergroten van energie-efficiëntie kent alleen maar winnaars. Meer efficiëntie betekent vermindering van de uitstoot van broeikasgassen en daarmee helpen we te voldoen aan de Kyoto-verplichtingen. Consumenten en overheden besparen op hun energierekening en bedrijven die efficiënt met energie omgaan, versterken hun concurrentiekracht. Innovatie is het kernwoord hier en het top-runnerbeginsel van amendement 96 steun ik van harte.
Critici die dit voorstel onnodige inmenging vanuit Brussel in binnenlandse aangelegenheden vinden, vergeten dat er zonder druk van buitenaf helaas onvoldoende gebeurt om ons energiegebruik efficiënter te maken, maar de top-down benadering van mijnheer Piebalgs moet wat mij betreft wel aangevuld worden met de omgekeerde benadering. Amendement 45 daagt ondernemingen uit om zelf met allerlei voorstellen te komen rondom efficiënter energieverbruik. Ik steun de Commissie ook van harte in haar streven om overheden van de lidstaten een voorbeeldfunctie te laten vervullen. Overheden zijn bij uitstek in de positie om investeringen te doen in energie-efficiëntie die vooral op korte termijn niet rendabel zijn, maar zich op langere termijn wel terugverdienen. Of het nu gaat om de aanschaf van schone en zuinige dienstwagens, vuilniswagens, elektronische apparatuur of energie-efficiënte gebouwen, de overheid is in een prima positie om dit probleem aan te pakken.
In dit kader vind ik ook dat wij als Europese instellingen een extra verantwoordelijkheid hebben. Wij moeten niet alleen verplichtingen over de lidstaten uitstrooien, maar ook zelf de uitdaging aangaan om onze energie-efficiëntie te vergroten. Ik stel voor dat de Europese Commissie, het Europees Parlement en de Raad van ministers gezamenlijk een wedstrijd aangaan wie de meest energie-efficiënte instelling is. De balans kan volgend jaar in de Green Week worden opgemaakt ten overstaan van publieke opinie en pers. Wat dat betreft nog een woord over de nieuwbouw van het Parlement, daar valt wat mij betreft over de 30% te verbeteren. 
Manuel António dos Santos (PSE ).
   – Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de commissaris, onder de huidige marktomstandigheden en gezien het dominante productieparadigma in de meeste landen van de Unie is een duurzaam Europees energiebeleid slechts mogelijk indien de energie-efficiëntie bij het eindgebruik aanzienlijk verbetert.
Hoewel het Commissievoorstel dat aan dit verslag ten grondslag ligt slechts een onderdeel vormt van een groter bouwwerk van Europese wetgeving, is het toch een fundamentele schakel in het proces dat moet leiden tot dat doel. Deze materie is des te belangrijker als wij inzien hoe sterk het niveau van energie-efficiëntie tussen de verschillende lidstaten uiteenloopt, wat leidt tot concurrentievervalsing en, erger nog, verspilling. Dergelijke verschijnselen zijn in het kader van een toekomstige interne markt voor deze sector echt onaanvaardbaar.
Ofschoon het model in het Commissievoorstel gestoeld is op strak omschreven regels, is het flexibel en operationeel genoeg om de 25 lidstaten te stimuleren energie te besparen. Mevrouw Rothe benadert de zaak zowel vanuit een globale invalshoek als vanuit een specifiek perspectief, en dat is een correcte en opbouwende aanpak. Zij stelt voor de energiebesparing ambitieuzere doelstellingen voor, die in drie verschillende niveaus zijn ingedeeld. Daarmee legt zij een actieve bijdrage van het Europees Parlement vast, met de krachtige boodschap voor de Raad dat hier van de doelen van het energiebeleid van de Unie echt werk gemaakt wordt.
Relevant en vermeldenswaardig zijn verder het voorstel nog ambitieuzere doelstellingen voor de overheidssector vast te stellen en het voorstel inzake de oprichting van een fonds voor energie-efficiëntie waar alle dienstverleners toegang toe hebben en dat zowel aan huishoudens als aan KMO’s ten goede komt. Wij dienen echter te beseffen dat het omzetten in de praktijk een complexe zaak is.
Bij de huidige economische ontwikkeling en gelet op de feitelijke toestand van de interne energiemarkt is het van fundamenteel belang nieuwe prikkels te creëren voor het bevorderen van de energie-efficiëntie. Met energie-efficiëntie hebben wij echter nog niet het hele energiebeleid gehad. Dat staat steeds meer in het teken van diversificatie van de energiebronnen, die in toenemende mate plaatsvindt via nieuwe vormen van energie en de veilige koppeling van de trans-Europese netwerken, op basis van een filosofie die - zoals een spreker al zei - vergelijkbaar is met de gedachtegang achter de opzet en werking van de reeds bestaande vervoersnetwerken.
Er dient ook geleidelijk meer werk gemaakt te worden van harmonisatie van de tarieven en contracten, zodat het Europees energiebeleid een ware Europese dimensie krijgt. 
Catherine Stihler (PSE ).
   - Mevrouw de Voorzitter, ik verwelkom deze richtlijn, aangezien die energiegebruikers in de eerste plaats helpt hun elektriciteitsverbruik bij te houden en terug te dringen. Deze maatregel verplicht energiebedrijven hun afnemers nauwkeurige informatie te geven om hen in staat te stellen hun energieverbruik te reguleren, hun verbruik te vergelijken met dat van een normale gebruiker in een vergelijkbaar en ecologisch gezien efficiënt gebouw en de milieueffecten te beoordelen van bijvoorbeeld de CO2-emissie van de energie die ze verbruiken.
Consumenten hebben er recht op volledig en eerlijk te worden geïnformeerd over hun energieverbruik. Energywatch, de Britse waakhond voor gas en elektriciteit, doet uitstekend werk door informatie te verstrekken aan consumenten. Als je bijvoorbeeld je postcode intoetst op hun website, kun je zien wie de goedkoopste leverancier is. We weten allemaal dat efficiency van groot belang is.
Ik hoop dat deze richtlijn in Groot-Brittannië versneld ten uitvoer wordt gelegd, zodat het eenvoudiger wordt voor consumenten om hun steentje bij te dragen aan het terugdringen van het energieverbruik en de klimaatverandering. De richtlijn schrijft de invoering van slimme meetdiensten voor die consumenten in staat stellen in één oogopslag te zien hoeveel energie ze gebruiken en wat de kosten zijn. De nieuwe meters zijn onderdeel van een pakket maatregelen dat energiebedrijven voor het eerst ook dwingt individuele consumenten nauwkeurige en gedetailleerde rekeningen en informatie over de milieueffecten van hun energiegebruik te sturen.
Klimaatverandering is een van de fundamentele uitdagingen waar we heden voor staan en het is van groot belang dat we dit probleem het hoofd bieden door de emissie van kooldioxide in heel Europa terug te dringen. Om op dit terrein vooruitgang te boeken, zijn ingrijpende veranderingen nodig op het gebied van investeringsbeslissingen en het gedrag van regeringen en individuele huishoudens. Deze richtlijn stelt mensen en bedrijven in staat de milieu- en financiële effecten van hun energieverbruik te beoordelen en gefundeerde keuzes te maken met betrekking tot het terugdringen van de effecten. Ik steun deze richtlijn van harte en ik ben blij met het werk dat de rapporteur heeft verricht. 

Andris Piebalgs,
   - Mijnheer de Voorzitter, ten eerste wil ik mevrouw Rothe nogmaals bedanken voor haar zeer belangrijke werk in het Parlement. Ook wil ik mevrouw Wortmann-Kool en mevrouw Korhola bedanken voor hun bijdrage aan dit grondig voorbereide verslag.
Ik zal beginnen bij de punten waarvoor ik de meeste steun bespeur in het Europees Parlement. In enkele gevallen is twijfel gerezen over de noodzaak van energie-efficiëntie, althans in de voorgestelde vorm. Het is een belangrijke en noodzakelijke richtlijn die op het juiste moment komt, hoewel misschien een beetje laat op de dag.
Ten eerste, wat betreft de continuïteit van de energievoorziening: voor de aanbodzijde zijn de mogelijkheden beperkt. We moeten ons richten op de vraagzijde.
Het tweede punt dat het zeer goed doet in de lidstaten, in ieder geval in theorie, is de kwestie van de klimaatverandering. Maar de doelstellingen ten aanzien van klimaatverandering kunnen onmogelijk worden gehaald zonder een grondige aanpak van energie-efficiëntiekwesties. We kunnen erop wijzen dat we rond de 50 procent van de doelstellingen van Kyoto van de Europese Unie kunnen redden, als de doelstelling van 1 procent energie-efficiëntie per jaar wordt gehaald. Dit is een uiterst belangrijke kwestie. Als we de energie-efficiëntie niet grondig aanpakken, kunnen we deze doelstellingen niet halen. Er wordt wel gezegd dat energie-efficiëntie in strijd is met de doelstellingen van Lissabon of ons concurrentievermogen schaadt. Het tegendeel is het geval. Het is juist de enige manier om iets aan het mondiale probleem van de klimaatverandering te doen, en als er op dit terrein meer concurrentie ontstaat, hebben wij wereldwijd zeker het grootste concurrentievermogen. Het levert dus meer op dan het kost.
Wat betreft bindende streefwaarden ben ik zeer blij met de benadering van het Parlement. Ik denk dat een bindende streefwaarde onontkoombaar is. Ten eerste hebben we niet al te goede ervaringen met indicatieve streefwaarden en ten tweede leiden bindende streefwaarden tot een duurzaam beleid op het gebied van energie-efficiëntie, dat immers betrekking heeft op alle terreinen. Ik verwelkom het voorstel van het Parlement om soepeler te zijn als het gaat om de werkingssfeer en de hoogte van de streefwaarde. Ik ben geneigd te zeggen dat het Parlement hogere eisen stelt dan de Commissie. Ik feliciteer het Parlement daarmee, maar ik zeg erbij: onze cijfers mogen wellicht iets bescheidener zijn, we denken wel dat ze beter te verdedigen zijn in de Raad. We hebben dus geen moeite met een voorstel voor driemaal drie jaar. Ik denk dat dit de nodige flexibiliteit biedt, maar 3, 4 of 5 procent met een bottom-upbenadering is tegelijkertijd heel veel. Het is echt een veeleisende streefwaarde en we zullen moeten zien of die haalbaar is.
Wat betreft de vraag of we moeten kiezen voor één streefwaarde of individuele streefwaarden, ben ik voor de algemene benadering van één streefwaarde. Enkele sprekers zeiden dat de situatie niet overal hetzelfde is. Het ene land heeft meer gedaan dan het andere. Als we bijvoorbeeld nieuwe en oude lidstaten met elkaar vergelijken, zien we dat het energieverbruik per hoofd van de bevolking in de nieuwe lidstaten lager is. Zo zijn er allerlei verschillen, maar dit biedt de oudere lidstaten ook mogelijkheden, zodat alle lidstaten deze streefwaarden kunnen halen. Ik denk dat dit een minder bureaucratische benadering is en een beleid in de hele EU, en de lidstaten die in energie-efficiëntie hebben geïnvesteerd, krijgen steeds meer mogelijkheden om op dit gebied iets te bereiken.
Er is minder gedebatteerd over energiediensten, maar ik denk dat dit onderdeel van de richtlijn ook heel belangrijk is. Als je voor jezelf nagaat wat er tijdens je leven is veranderd op het gebied van energiediensten, zie je dat dit niet veel is. Deze richtlijn biedt dus de stimulans die nodig is om energiediensten op te zetten, terwijl de markt zelf niet voor deze ontwikkeling heeft gezorgd. Het Parlement is met een paar zeer goede voorstellen gekomen, waarvan een aantal aanvaardbaar is.
Er zijn een paar zeer belangrijke kwesties met betrekking tot beste praktijken. Iedere lidstaat heeft op het gebied van energie-efficiëntie wel iets gedaan wat bruikbaar is in andere lidstaten. Dit is een heel belangrijk gegeven op Europees niveau, maar ook op nationaal, regionaal en lokaal niveau, omdat energie-efficiëntie een rol speelt bij alle toepassingen van energie met de apparatuur die we hebben. Het betekent dat we de hele maatschappij bij dit proces moeten betrekken. Dat moet in dit stadium op een intelligente manier gebeuren, maar dit hoeft niet per se door middel van beperkingen.
Ik wil het Parlement nogmaals danken voor de grote steun voor deze zeer belangrijke richtlijn en ik hoop dat we de Raad kunnen overtuigen van het nut van verplichte streefwaarden. Dat is nu de grootste uitdaging. 
De Voorzitter.
   Het debat is gesloten.
De stemming vindt dinsdag om 12.00 uur plaats. 
De Voorzitter.
   Aan de orde is het verslag (A6-0151/2005) van Herbert Bösch, namens de Commissie begrotingscontrole, over de bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschappen en fraudebestrijding (2004/2198(INI)). 
Herbert Bösch (PSE ),
   Mijnheer de Voorzitter, geachte dames en heren, geachte collega’s, het onderhavige verslag heeft weliswaar speciaal betrekking op het begrotingsjaar 2003, maar dat wil niet zeggen dat het als momentopname is bedoeld. Het verslag is er veel meer op gericht om wantoestanden en de oorzaken daarvan over een langere periode te analyseren, om ontwikkelingen inzichtelijk te maken en om daaruit lering voor de toekomst te trekken. De leden van de Commissie begrotingscontrole zijn geen historici; wij willen in dit Parlement documenten opstellen en verslagen aannemen die uiteindelijk een bijdrage leveren aan een betere fraudebestrijding en aan een betere situatie voor de Europese belastingbetalers.
Juist aan de vooravond van een nieuwe begrotingsperiode, van nieuwe financiële vooruitzichten, is dat naar mijn idee van zeer groot belang. Ik zeg dat ook tegen de vandaag aanwezige belastingbetalers: het moet duidelijk zijn - en ik noem dit slechts bij wijze van voorbeeld - dat wij met fraude te maken zullen hebben zolang er nog sprake is van beleidsmaatregelen zoals de uitkering van exportrestituties op landbouwgebied. Dat is niets anders dan een uitnodiging om te frauderen en daarom moet het afgelopen zijn met dergelijke maatregelen. Bij de komende financiële vooruitzichten moeten ook deze dingen in overweging worden genomen.
In 2003 is er met betrekking tot de gerapporteerde onregelmatigheden en fraudes sprake van een kleine verbetering ten opzichte van 2002: 922 miljoen euro in 2003 ten opzichte van 1,15 miljard euro in 2002. Gemiddeld gaat het dus om een bedrag van ongeveer een miljard en dat is uiteraard veel te hoog om dat uiteindelijk eenvoudigweg maar te accepteren.
De afgelopen jaren hebben wij geconstateerd dat er op landbouwgebied sprake is van een vermindering van de gerapporteerde onregelmatigheden. Omgekeerd is er bij de structuurfondsen bijna in dezelfde omvang sprake van een stijging van die onregelmatigheden. Dat kan enerzijds te maken hebben met het feit dat de strengere controles in de landbouw - vaak ten koste van de kleine Europese boeren, dat moet ook maar een keer gezegd worden - steeds betere resultaten opleveren. Anderzijds zou dit ook een gevolg kunnen zijn van de aanzienlijke toename de afgelopen jaren van de uitkeringen uit de structuurfondsen.
Dan mijn tweede thema: de terugvorderingen. Dat is waarlijk een tijdloos thema als wij het meest recente verslag van de Europese Rekenkamer erbij halen. Ik vraag mij af wat het nut is van een intensievere fraudepreventie als er decennia gewacht moet worden voordat geld dat ten onrechte is betaald, teruggevorderd wordt. In het speciale verslag dat door de Rekenkamer is gepubliceerd, kunnen we lezen hoe ontstellend groot het bedrag aan terugvorderingen in de landbouw is. Tussen 1971 en 2004 zijn er op landbouwgebied onregelmatigheden gemeld voor een bedrag van 3,1 miljard euro, waarvan slechts eenvijfde deel weer is teruggevorderd. Ongeveer 70 procent van de ten onrechte uitgekeerde middelen is nooit meer naar de EU-begroting teruggevloeid. Dat lijkt mij meer dan genoeg reden om actie te ondernemen. De schuld hiervoor ligt ontegenzeggelijk bij de lidstaten; dat moet het Europees Parlement ook duidelijk laten blijken. Blijkbaar heeft in de lidstaten Europees geld een andere betekenis dan eigen geld.
Een laatste punt dat in dit fraudeverslag van het Europees Parlement een centrale plaats inneemt, is het bestrijden van de sigarettensmokkel. Door die sigarettensmokkel lijden wij enorme verliezen en in dit verband moeten wij ook constateren dat de lidstaten niet in die mate met de EU samenwerken als eigenlijk wenselijk is. De lidstaten - en met name hun ministers van Financiën - varen nog steeds een verkeerde en gevaarlijke koers wat hun belastingbeleid betreft, omdat zij steeds weer besluiten om de belastingen op tabak te verhogen als er weer eens nationale belastinggaten gedicht moeten worden. Dat is de deur openzetten voor de georganiseerde criminaliteit en daardoor zijn wij allemaal samen, zowel de lidstaten als de Europese begroting, de verliezende partijen. Het is onze taak als Europese Unie om daartegen adequate strategieën te ontwikkelen. 
Siim Kallas,
   .  Namens de Commissie verheug ik mij over het verslag van de heer Bösch over de bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschappen en fraudebestrijding.
Het verslag betreft het voorgaande jaar. Voor mij is dit een periode geweest waarin ik kennis heb gemaakt met OLAF en het Europese antifraudebeleid voor de komende jaren heb ontwikkeld. Ik wil de rapporteur, de heer Bösch, bedanken voor zijn constructieve werk. Zoals ik bij herhaling heb gezegd, ben ik van mening dat ook OLAF een stabiele en veilige omgeving nodig heeft om zich te kunnen ontwikkelen.
Ik zal nu een aantal kwesties aan de orde stellen waarop ik graag wat gedetailleerder wil ingaan.
Ten eerste verwelkom ik in verband met de terugvordering van betalingen de verantwoordelijkheid van de lidstaten op dit terrein, zoals ook wordt benadrukt in de conclusies.
De Commissie is dankbaar voor de opmerkingen over het werk van de gezamenlijke taskforce die is opgericht door OLAF en het directoraat-generaal Landbouw voor het terugvorderen van middelen in gevallen die verband houden met het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw, en waarin de lidstaten melding hebben gemaakt van mogelijke gevallen van fraude of onregelmatigheden van vóór 1999.
In het verslag worden de samenwerkingovereenkomsten die zijn gesloten met Philip Morris International en de Zwitserse Bondsstaat genoemd als succesvolle voorbeelden. Beide zijn zichtbare en tastbare resultaten van de strijd tegen fraude.
Ik ben dankbaar voor de complimenten en de steun van de rapporteur voor de aanpak van deze gevallen.
In verband met de overeenkomsten die zijn gesloten met Philip Morris en de Zwitserse Bondsstaat wil ik vooral de innovatieve aard van deze overeenkomsten benadrukken.
De Commissie meent dat alle overige lidstaten de overeenkomst kunnen ondertekenen. We hopen dat zij zich zullen aansluiten bij Oostenrijk, Ierland, Malta en Polen, die de overeenkomst recentelijk hebben ondertekend.
Ik hoop verder dat de overeenkomst die is gesloten met Phillip Morris een voorbeeld zal zijn voor het sluiten van gelijksoortige overeenkomsten.
In het licht van de komende hoorzitting met de kandidaten voor de functie van directeur van OLAF in het Parlement, zijn de Commissie en het Parlement in afwachting van het verslag van de Rekenkamer over de resultaten van de administratieve controle die bij OLAF is uitgevoerd. De hoorzitting zal de gelegenheid bieden voor serieuze debatten over diverse zaken die in het verslag aan de orde worden gesteld. Het gaat hierbij primair om opmerkingen over de institutionele organisatie van OLAF en zijn ingewikkelde rol in de communicatie met vergelijkbare instanties in de lidstaten en binnen de EU-instellingen.
Tijdens de hoorzitting, die begin juli in het Parlement zal plaatsvinden, zullen we de gelegenheid krijgen de structuur en organisatie van OLAF in detail te bestuderen. Ik bedank u voor het organiseren van de hoorzitting, en ik hoop dat deze ons zal helpen bij het vinden van de beste manier om OLAF verder te ontwikkelen.
De Commissie zal alles in het werk stellen om te proberen ervoor te zorgen dat de tenuitvoerlegging van de conclusies van zowel dit verslag als vorige verslagen verloopt overeenkomstig de wensen van het Parlement. 
Katerina Batzeli (PSE ),
   - Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, de bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschappen houdt rechtstreeks verband met de bestrijding van fraude. Dit is een taak waarvoor ieder van ons verantwoordelijkheid draagt, maar dit is tevens een mogelijkheid om de burgers en de samenleving te beschermen en aan hun verwachtingen te beantwoorden. Fraudebestrijding moet worden beschouwd als een nationale en communautaire prioriteit die niet alleen van financiële maar ook van culturele aard is. Fraudebestrijding is niet alleen een kwestie van oneerlijke concurrentie, maar ook, en vooral, van het bestrijden van een bepaalde cultuur.
Daarom is de manier waarop de beleidsvormen en de uitvoeringsbepalingen worden vastgesteld van primair belang. Een van de economische sectoren die het sterkst in de schijnwerpers staan is de landbouw. De landbouw is een ingewikkelde, multidimensionale sector met uiteenlopende sociale kenmerken. De hervorming van het GLB en de beloofde vereenvoudiging vormen een goed uitgangspunt voor de invoering van efficiënte systemen voor controle en transparant beheer.
In dit kader moet ook de consensus worden gezien die recentelijk is bereikt over het nieuwe financieringsstelsel voor het GLB. Zoals u al zei, is hierover een besluit genomen in de Landbouwraad, en het lijkt erop dat daarmee hetzelfde doel van eenvoudigere procedures en efficiëntere steunverlening wordt nagestreefd. Om de nieuwe systemen voor het beheer van de gemeenschappelijke marktordeningen te kunnen toepassen, moeten de lidstaten extra inspanningen ondernemen. Daarbij moeten zij er wel altijd voor zorgen dat de kosten-batenverhouding beter wordt. Er moet werk worden gemaakt van de vereenvoudiging van de betalings- en controlemechanismen, opdat een duidelijk onderscheid wordt gemaakt tussen onregelmatigheid en fraude, zeer zeker in een zo ingewikkelde sector als de landbouw.
De grootste verantwoordelijkheid ligt echter hoe dan ook bij de instellingen van de Gemeenschap. Zij moeten optreden in het kader van hun bevoegdheden en samenwerken in het belang van de Unie. De burgers verwachten een correct beheer van de financiële middelen van de Europese Unie.
Tot slot wil ik de rapporteur gelukwensen met zijn allesomvattend voorstel met betrekking tot fraudebestrijding en de bescherming van de belangen van de Europese Unie. 
Simon Busuttil,
   . – Zoals duidelijk wordt verklaard in het onderhavige verslag, is er nog veel te doen in de strijd tegen fraude, vooral als het gaat om sigarettensmokkel en het gebruik van middelen van de Europese Unie. Toch denk ik dat het niet juist zou zijn als we het nuttige werk dat wordt verricht op het terrein van fraudebestrijding, niet zouden erkennen, ook bijvoorbeeld in de nieuwe lidstaten, waar de nationale autoriteiten aanzienlijke vooruitgang hebben geconstateerd.
Ik wil verder het nuttige werk toejuichen dat OLAF verricht, evenals de grote rol die dit bureau speelt bij de fraudebestrijding. Het is goed te kunnen constateren dat we eindelijk de vruchten plukken van de investering die we hebben gedaan door OLAF op te richten. Ik vrees echter ten zeerste dat er nog altijd veel mensen zijn die proberen het werk van dit bureau te belemmeren. OLAF is opgezet onder auspiciën van de drie instellingen. Toch is er geen reden te verzinnen waarom OLAF zich niet zou kunnen ontwikkelen tot een volledig onafhankelijk bureau. Immers, als we willen dat OLAF effectiever wordt, moeten we het onafhankelijk laten opereren. Om effectief te kunnen zijn, moet OLAF minder te maken krijgen met bemoeienis en politieke druk, zowel als het gaat om de benoemingen die er plaatsvinden als ten aanzien van de onderzoeken die het uitvoert.
Ik wil het Parlement eraan herinneren dat we door over fraudebestrijding te spreken niet alleen bezig zijn de financiële belangen van de Europese Unie of de nationale overheidsfinanciën te beschermen. Meer dan over wat dan ook hebben we het hier over de belangen van mensen als belastingbetalers, die willen dat de belastingdruk eerlijk wordt verdeeld en niet toeneemt omdat er mensen zijn die de belasting ontduiken via smokkel of misbruik van de middelen van de Europese Unie. Juist in een periode waarin Europa het zwaar te verduren heeft in de publieke opinie, moeten we grote inspanningen leveren om fraude effectiever te bestrijden. 
Szabolcs Fazakas,
   . – Mijnheer de Voorzitter, wanneer ik mijn waardering uitspreek voor het buitengewoon grondige, stimulerende en toekomstgerichte verslag van de heer Bösch – waarmee ik hem overigens van harte feliciteer – doe ik dat niet zozeer als voorzitter van de Commissie begrotingscontrole of als woordvoerder van de Sociaal-democratische Fractie. In plaats daarvan wil ik namens Hongarije, als een nieuwe lidstaat, en namens alle nieuwe lidstaten, zowel in theoretische als in praktische termen het concrete belang benadrukken dat verbonden is met het beschermen van de financiële belangen van de Europese Unie en met fraudebestrijding. Ook wij spelen een rol in het proces waarbij begrotingsmiddelen van de EU door de lidstaten worden uitgegeven; het bureau dat verantwoordelijk is voor het waarborgen van het wettig en efficiënt gebruik van EU-middelen wordt momenteel ontwikkeld en geconsolideerd. Ook wij dragen op concrete wijze bij aan dit proces en steunen de inspanningen om de financiële belangen van de EU te beschermen en fraude en corruptie te bestrijden.
Bovendien is, als een algemene principekwestie, het voorbeeld dat de nieuwe lidstaten en instellingen voor zich zien voor ons niet slechts een bijzaak. In de loop van de toetredingsonderhandelingen, toen wij ons voorbereidden op het lidmaatschap van de Europese Unie, werd er bijzondere aandacht besteed aan het moderniseren van het openbaar bestuur en het bestrijden van corruptie. Bij de toetreding werd onze situatie aanvaardbaar geacht, hoewel werd benadrukt dat er nog gewerkt moest worden aan het ‘wit maken’ van onze economie en het uitbannen van corruptie uit ons openbaar bestuur. Nu, een jaar na onze toetreding tot de EU als volwaardige leden, is het zeer belangrijk dat, op basis van dit concrete verslag, het openbaar bestuur en de publieke opinie een indruk krijgen van de hoeveelheid aandacht die de EU besteedt aan het beschermen van haar financiële belangen en het bestrijden van fraude en corruptie, zodat dit voor ons zal fungeren als geheugensteuntje en een leidraad voor de toekomst. 
Jan Mulder,
   . – Voorzitter, ook ik wil de heer Bösch bedanken voor zijn altijd weer interessante verslag over dit onderwerp. Als Nederlander denk ik uiteraard nog steeds na over de uitslag van het referendum. Wat is de algemene conclusie daarvan? Hier in Brussel of in Straatsburg ontwikkelt zich een molog van regels dat volkomen onbegrijpbaar is, volkomen onpakbaar en daar willen wij eigenlijk niets mee te doen hebben. Als wij dan spreken over fraudebestrijding, dan kunnen wij niets anders doen dan de regels versterken. Dat is de moeilijkheid van dit onderwerp. Hoe kunnen wij voorkomen dat wij vervallen in excessieve regelgeving en hoe kunnen wij toch een effectieve fraudebestrijding hebben. Dat is, denk ik, de uitdaging van deze Commissie.
Een van de constateringen van dit verslag is, dat het aantal geconcentreerde fraudegevallen, onregelmatigheden in de structuurfondsen toeneemt. Steeds meer kom ik in het veld tegen dat organisaties zeggen, wij maken liever maar geen gebruik van die structuurfondsen want het is allemaal veel te ingewikkeld om er gebruik van te maken. Je hebt allerlei bureaus nodig om de formulieren in te vullen. Weer zo'n voorbeeld van een contradictie. Hoe kan de Commissie dat oplossen? Sigarettensmokkel, het is al een heel oud onderwerp, wij boeken vooruitgang op allerlei fronten. Toen ik het las zat ik te denken over de eerste commissie, tijdelijke commissie waarvan ik deel uitmaakte, dat was de commissie om fraude in het transitverkeer te voorkomen. Die commissie heeft toen een heleboel aanbevelingen gedaan, onder andere om alle douanekantoren met computers uit te rusten en om elkaar snel te informeren. Ik heb eigenlijk nooit een follow-up van dat verslag gezien. Heeft de Commissie er iets meegedaan? Denkt de Commissie er nog eens op terug te komen, om het Parlement te informeren wat er allemaal mee gebeurd is, want daar waren allemaal interessante aanbevelingen in.
Laatste punt. Er komt voorlopig geen Europese openbare aanklager. Ik behoor tot degenen die het jammer vinden, oud idee; ook een aanbeveling in het verslag van die tijdelijke enquête-commissie was om zoveel mogelijk te komen tot de uitwisseling van douanebeambten van de verschillende lidstaten, opdat ze van elkaar konden leren. Wat denkt de Commissie daar op dit moment van? 
Bart Staes,
   . – Voorzitter, collega's, mijnheer de Commissaris, vooreerst mijn dank aan collega Bösch voor het uitstekende verslag en ook de uitstekende samenwerking. Ik wil hier vanavond twee aandachtspunten benadrukken.
Ten eerste, de verantwoordelijkheid van de lidstaten. Laat ons immers niet vergeten dat 80% van alle Europese steun beheerd wordt door die lidstaten en terecht vragen wij dus aan de lidstaten wat meer inzet. Dat betekent vooral extra inspanningen bij het melden van mogelijke onregelmatigheden en fraudegevallen. Dat betekent de versterking van de systemen voor controle op en het beheer van de structuurfondsen. Daar is nog een lange weg te gaan. Dat betekent ook dat er extra ingezet moet worden op de terugvordering van de teveel of de ten onrechte betaalde middelen. Het gaat om een belangrijke som, 3 miljard euro. De heer Bösch heeft in zijn reden uitdrukkelijk benadrukt hoe dat verhaal in mekaar zit en het is zo dat de lidstaten hier geactiveerd moeten worden. Zij hebben tot op heden hun verantwoordelijkheid immers niet opgenomen. Ontgoochelend daarbij is, dat de lidstaten, net die lidstaten waar de grootste onregelmatigheden gemeld worden, ook net die lidstaten zijn met de laagste terugvorderingspercentages.
Tweede aandachtspunt, de sigarettenfraude. Het Europees Parlement, en Jan Mulder heeft erop gewezen, fungeert hier als motor. De problematiek vormde immers een belangrijk onderdeel van die onderzoekscommissie transit-fraude. Iedere container die verdwijnt vertegenwoordigt een waarde aan 1,5 miljoen euro aan verlies van inkomsten van de lidstaten en de Unie, van de belastingbetaler dus. Woensdag aanstaande ondervragen wij de Raad en de Commissie over het akkoord dat werd afgesloten met tabaksgigant Philip Morris. Die tabaksgigant zal de komende twaalf jaar 1,25 miljard dollar op een rekening van de Unie storten. Een pluim dus aan de Commissie, een pluim ook aan het anti-fraudebureau Olaf die in dit dossier voorbeeldig samenwerken. Er is nood aan meer van dit soort overeenkomsten, ook met andere tabaksgiganten.
De voorbije referenda, en Jan Mulder heeft er ook op gewezen, leerden ons dat de mensen twijfelen aan de Unie. Dit soort dossiers, zoals Philip Morris, toont alvast dat als Europees Parlement, Raad en Commissie samenwerken, georganiseerde criminaliteit en maffianetwerken, die overigens ook gebruikt worden voor andere producten zoals drugs, wel degelijk op een adequate manier kunnen worden aangepakt.
Als afsluiter, mijnheer Bösch, als u zegt dat wij de exportsubsidies moeten afschaffen en u geeft daarmee de redenen aan waarom dit moet gebeuren, omdat het net een regeling is die zeer fraudegevoelig is, dan weet u dat u in mij een medestander vindt. Laat ons inderdaad het dossier van de exportsubsidies blijvend op de politieke agenda plaatsen. 
Nils Lundgren,
   Mijnheer de Voorzitter, de referenda in Frankrijk en Nederland de afgelopen week hebben ons er op zeer pijnlijke wijze aan herinnerd hoe gering de legitimiteit van de Europese Unie is in de ogen van de Europese burgers. De EU wordt terecht gezien als een project dat meer en meer wordt voortgestuwd door een elitegezelschap. Een politieke elite zonder een echt mandaat van de burgers rijdt als een bulldozer op steeds meer politieke terreinen over het publiek en de nationale instellingen heen. In Zweden wordt elk jaar een wetenschappelijk onderzoek uitgevoerd naar het vertrouwen van het publiek in ongeveer twintig verschillende instellingen. De Commissie en onze eigen instelling - het Europees Parlement - staan onderaan op die lijst.
Er zijn veel politiek betrokken mensen als wijzelf die het project van de Europese integratie willen redden uit handen van degenen die trachten om een Europese superstaat te creëren. Wij willen dat het weer een samenwerkingsproject wordt tussen gelijkwaardige onafhankelijke landen die elkaar vertrouwen. Die samenwerking dient tot bepaalde gebieden beperkt te blijven, zoals de interne markt en grensoverschrijdende milieuproblemen. De pogingen om zonder steun van de bevolking de EU tot een soort Verenigde Staten van Europa uit te laten groeien, vormen een bedreiging voor het voortbestaan van ons integratieproject.
De legitimiteit van de Europese Unie wordt echter niet alleen ondermijnd door de pogingen van een politieke elite om tegen de wil van de bevolking een supranationale EU tot stand te brengen. Het is algemeen bekend dat de Europese burgers de EU associëren met een -bestuursstructuur en met bureaucratie en corruptie. In het debat van vandaag in dit Parlement staan die corruptie en fraude nu centraal.
Ik wil de heer Bösch graag complimenteren met zijn verslag. Het is uiterst zorgvuldig opgesteld en bevat zinvolle voorstellen die ik van harte ondersteun. Tegelijkertijd illustreren onze werkzaamheden in de Commissie begrotingscontrole hoe moeilijk het is om greep op die fraude te krijgen. Er is sprake van een fundamentele systeemfout die wij niet kunnen oplossen. Jaar in jaar uit verdwijnt er geld via het landbouw- en regionaal beleid. Er is nauwelijks iets wat er op wijst dat hier verbetering in komt.
Ambtenaren die schandalen in de bureaucratie van de EU aan het licht brengen, worden routinematig geboycot, ontslagen of met vervroegd pensioen gestuurd. De geschiedenis van de EU is bezaaid met de lijken van deze klokkenluiders. Een aantal schandalen wordt op een andere wijze naar buiten gebracht, maar dit leidt in het algemeen niet tot een strafrechtelijke vervolging. Het is nu de verantwoordelijkheid van commissaris Kallas om ervoor te zorgen dat aan deze ontwikkeling in de toekomst een halt wordt toegeroepen. Als dat niet gebeurt, verdwijnt ook het laatste beetje vertrouwen dat de Europese bevolking nog in de EU heeft. 
Mogens N.J. Camre,
   Mijnheer de Voorzitter, ook ik kan het verslag van de heer Bösch volledig ondersteunen, omdat het constructief is en getuigt van een scherp inzicht in de feiten. De heer Bösch heeft erop gewezen dat er nog steeds te veel fraude wordt gepleegd en dat standpunt kan ik alleen maar onderschrijven. Ik denk dat wij met twee problemen te maken hebben. Om met de heer Bösch te spreken: het eerste probleem houdt verband met het feit dat het geld van de EU in de lidstaten een andere betekenis heeft dan het geld van die lidstaten zelf.
Dit probleem is jaren geleden al aangekaart door de voormalige president van de Rekenkamer, professor Friedmann. Hij zei dat wij niet door kunnen blijven gaan met het verstrekken van subsidies in deze vorm. In plaats daarvan moeten wij landen goedkope leningen verstrekken, die zij dus ook terug dienen te betalen. Dan zullen die landen dat geld ook goed besteden. Het tweede probleem is dat de Europese wetgeving en administratie nog steeds niet naar behoren functioneren. Het geld belandt nog steeds te vaak in de verkeerde zakken. Ook krijgen wij nog te vaak te weinig waar voor ons geld. Ik sprak onlangs met een Deense deskundige die zowel voor een particulier bedrijf als voor de EU in voormalig Joegoslavië werkt. Hij vertelde mij dat de Wereldbank, de Europese Bank voor Wederopbouw en Ontwikkeling en de Europese Investeringsbank heel anders toezicht houden op de steun die zij geven dan de EU. De EU laat de dingen namelijk op hun beloop; als het geld maar besteed wordt, is alles goed. Daar zullen wij iets aan moeten doen. Wij moeten ervoor zorgen dat ons geld net zo effectief wordt gebruikt als het geld van de Wereldbank en van de andere grote banken. 
Hans-Peter Martin (NI ).
   Mijnheer de Voorzitter, in 1999 ben ik als partijloze topkandidaat van de Oostenrijkse sociaal-democraten in dit Parlement gekozen. Toentertijd was ik positief over zowel OLAF als de rapporteur Herbert Bösch. De kiezers en ook ikzelf hebben in de tussentijd ontdekt dat beide aannames niet kloppen. OLAF is het privé-leger van de Brusselse machthebbers. Iemand heeft een correspondent van , Hans-Martin Tillack, ervan beschuldigd dat hij geld betaald zou hebben voor vertrouwelijke stukken van de Commissie. Op basis van die stukken heeft  een verslag over fraude in Brussel gepubliceerd. Elk woord in dat artikel kwam met de feiten overeen. Maar daar ging het niet om. Tillack heeft de in beslag genomen stukken nog steeds niet terug.
Het gebeurt wel vaker dat journalisten zich baseren op vertrouwelijke, interne informatie van openbare instanties. Ook in dit artikel is dergelijke informatie gebruikt. Dat de personen waarop de onthullingen betrekking hebben, beweren dat er voor vertrouwelijke stukken geld betaald zou zijn, is inmiddels bijna dat weet elke journalist bij de bladen. OLAF heeft ook de officieren van justitie in Hamburg, waar gevestigd is, om hulp gevraagd, maar die hebben medewerking geweigerd. Er was geen enkele rechter bereid om zijn baan op het spel te zetten. Sinds jaren bouwen deze Europese opsporingsambtenaren stap voor stap hun macht verder uit en hoe! Er is niemand die de baas van OLAF, Franz-Hermann Brüner, voor de voeten loopt. Dat is inmiddels ook zo in het Europees recht geregeld. En omdat Brussel alles altijd grondig regelt, heeft de Raad ook meteen maar het strafrecht dienovereenkomstig aangepast. Daardoor zijn er nog minder mensen in Europa veilig voor Franz-Hermann Brüner! De rol die Herbert Bösch hierbij speelt moet tijdens een andere gelegenheid maar onthuld worden. Overigens komt alles wat ik hier gezegd heb, uit de editie van vandaag van het tijdschrift . 
Lorenzo Cesa (PPE-DE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, geachte collega’s, commissaris Kallas, op de allereerste plaats zou ik collega Busuttil oprecht willen danken voor zijn uitstekende werk als schaduwrapporteur.
Morgen gaan wij over dit verslag stemmen, en vandaag zou ik het willen hebben over de manier waarop de activiteiten van OLAF in het verslag-Bösch zijn beoordeeld. Ik vond het mijn verantwoordelijkheid dit jonge communautaire onderzoeksorgaan te verdedigen, dat tot nu toe door geen enkele communautaire of nationale rechtsinstantie terecht is gewezen. OLAF is echter wel het doelwit geweest van meedogenloze campagnes die bedoeld waren om het orgaan zwart te maken en te ontwrichten via verontrustende indirecte aanvallen, waarbij ook bepaalde kringen in dit Parlement betrokken waren.
Tot mijn grote spijt heb ik moeten vaststellen dat ook het verslag van collega Bösch geïnspireerd lijkt te zijn door onrechtvaardige, opportunistische en partijdige standpunten jegens OLAF. Met name het opnemen van een verwijzing naar een speciaal verslag van de Europese Ombudsman over OLAF - dat, met een verbazingwekkend en nauwkeurig gevoel voor timing, pas gepubliceerd zou worden nadat het verslag klaar was - acht ik voorbarig en ongepast. Een dergelijke verwijzing vind ik een onaanvaardbare politieke inmenging in een delicaat lopend onderzoek naar verdenkingen inzake corruptie. Deze verwijzing is nog eens onder de aandacht gebracht van het Parlement via een mondeling amendement, waarmee echter twee aanzienlijk gezaghebbender uitspraken ten gunste van OLAF, van het Gerecht van eerste aanleg en het Hof van Justitie, genegeerd lijken te worden.
Geachte collega’s, laten wij het aan de rechterlijke instanties overlaten uitspraken te doen over lopend onderzoek en laten wij er allen voor waken dat OLAF ooit - zoals sommigen schijnen te willen - een paard van Troje wordt van politieke strijd en partijdige belangen. Ik zal ervoor blijven strijden en ervoor blijven zorgen dat OLAF altijd een doeltreffend en onpartijdig instrument blijft voor de verdediging van de legaliteit en de financiële belangen van de Europese Unie Ik ben ervan overtuigd dat ook het Parlement een spreekbuis voor die strijd zal zijn. De crisis die Europa op dit moment in de ogen van de burgers doormaakt, vereist van iedereen een zeer verantwoordelijke houding. 
Paulo Casaca (PSE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, mijnheer de rapporteur, op de eerste plaats zou ook ik mij willen aansluiten bij de zeer terechte gelukwensen aan uw adres. Op de tweede plaats betreur ik het dat de directeur van OLAF hier niet aanwezig is. Ik ben er zeker van dat dat een kwestie van overmacht is. Ik wil er evenwel op wijzen dat, aan de ene kant, OLAF de grootst mogelijke aandacht dient te schenken aan dit verslag, en dat, aan de andere kant, een democratisch controleorgaan als ons Parlement en met name de rapporteur OLAF het nodige respect verschuldigd zijn. Ik hoop dat OLAF dat respect ook heeft voor zijn eigen Comité van toezicht, want de noodzakelijke onafhankelijkheid van OLAF mag onder geen beding verward worden met eigengerechtigheid. Dat zou namelijk zeer kwalijk zijn voor het functioneren van onze instellingen.
Op de tweede plaats richt ik mij tot de commissaris. Ik zou met nadruk willen wijzen op paragraaf 28 van ons verslag, waarin wij verklaren uiterlijk 31 oktober 2005 een verslag te verwachten van de Commissie met een precieze beschrijving van de stand van zaken met betrekking tot het schandaal van de versneden boter. Niettegenstaande het feit dat het voor alle verantwoordelijken op de verschillende gebieden al zes jaar duidelijk is dat er actie moet worden ondernomen, is nog niemand van degenen die schuldig of medeplichtig zijn aan dit schandaal gerechtelijk vervolgd of op enigerlei wijze in zijn zakelijke activiteiten belemmerd. Daarom zou ik de commissaris willen vragen hier uit te spreken dat hij bereid is uiterlijk 31 oktober gevolg te geven aan ons verzoek. 
Hans-Peter Martin (NI ).
   Mijnheer de Voorzitter, ik zou graag nog wat uit willen citeren: “Er is niemand die Franz-Hermann Brüner voor de voeten kan lopen. Zijn instantie - zo staat het in het oprichtingsbesluit van de Commissie - oefent haar onderzoeksbevoegdheden “in volledige onafhankelijkheid” uit, en “bij de uitoefening van deze bevoegdheden vraagt noch aanvaardt [het bureau] instructie van de Commissie, van enige regering noch van enige andere instelling of instantie of enig ander orgaan””. Voor een Duitse officier van justitie moet dit wel het paradijs lijken, omdat hij wel aan instructies van het ministerie van Justitie gebonden is. Dat is een traditie die in veel Europese landen overigens als een vanzelfsprekendheid wordt beschouwd.
Dat brengt ons bij een zeer groot probleem. Iemand die voorstander van Europa is, kan geen voorstander van OLAF zijn; iemand die voorstander van Europa is, kan geen voorstander van deze EU zijn, al helemaal niet als de Unie gebruikt maakt van een instrument als OLAF, waardoor beginselen van de rechtsstaat, die zich ruimschoots hebben bewezen, massaal terzijde worden geschoven. Ik doel daarbij met name op het recht om gehoord te worden en op het recht op informatie als een bepaalde procedure in gang is gezet. Het woord is nu aan u, commissaris Kallas! 
Siim Kallas,
   - Dank u voor uw commentaar. Verschillende sprekers verwezen naar het onderwerp OLAF. Zoals ik al zei, en zoals u allen weet, zullen we in juli een brede discussie voeren over de status van OLAF en de juridische context waarin het bureau functioneert. Ik hoop dat we een aantal openstaande kwesties tijdens de hoorzittingen kunnen afhandelen. De Commissie en ik hopen dat we de beroering rond OLAF kunnen temperen en een betrouwbare, efficiënte organisatie kunnen ontwikkelen, waarmee het mogelijk is een geval van begin tot eind te volgen en er in een redelijk tijdsbestek iets aan te doen, en waarbij alle noodzakelijke procedures worden doorlopen zonder dat belangrijke zaken worden verstoord. We moeten een instelling creëren waar vertrouwen van uitgaat en die ons helpt een eind te maken aan het wantrouwen in de Europese instellingen, dat overal heerst, niet alleen wat betreft OLAF, maar ten aanzien van alle kwesties.
Ik ben het eens met de heer Bösch en andere sprekers dat we een uitgebreide reeks regels en programma’s hebben die wellicht fraude maar ook wanbeheer en slechte controle in de hand werken. Niemand begrijpt precies waar deze programma’s, regels en subsidies vandaan komen. Daarom vraag ik de leden van het Parlement om steun voor al onze inspanningen om de regels en voorstellen te vereenvoudigen, zodat het financiële systeem transparanter, eenvoudiger, zichtbaar en makkelijker te volgen en controleren wordt. Dit is een belangrijke kwestie. De Commissie en het Parlement hebben voorstellen gedaan, maar we hebben concretere voorstellen nodig. Soms oppert iemand dat een verordening of subsidie moet worden afgeschaft met het oog op de schade die erdoor wordt veroorzaakt. Dan zegt iemand anders dat de verordening of subsidie goed genoeg is, dat we er niets aan kunnen veranderen en dat er bepaalde politieke doelen en redenen achter zitten en dan proberen we de zaak te vereenvoudigen met als resultaat dat er uiteindelijk weinig is veranderd.
Ik ben blij te horen dat er geen misverstand bestaat over de verantwoordelijkheid van lidstaten ten aanzien van deze kwesties. We zijn bezig met het voorbereiden van bepaalde voorstellen om ons enige auditmodel als onderdeel van het geïntegreerde controleraamwerk te versterken. Ik hoop dat ik de Parlementsleden binnenkort kan informeren over onze voorstellen. Tot nu toe zijn de reacties op onze voorstellen in verschillende lidstaten zeer positief, maar niet in alle. Het delen van de verantwoordelijkheid tussen de Commissie en de lidstaten is een cruciaal punt.
De heer Mulder vroeg naar het Openbaar Ministerie. De Commissie is heel erg vóór het idee van een Openbaar Ministerie, maar veel lidstaten zijn er niet zo positief over. De Commissie heeft de kwestie niet in haar werkprogramma opgenomen, omdat het duidelijk was dat die op felle tegenstand uit bepaalde lidstaten zou stuiten. De kwestie is wel opgenomen in het Haagse Programma, dat gericht is op versterking van de justitiële samenwerking tussen lidstaten. Voor zover ik weet, wordt dit onderdeel echter uit het programma geschrapt. We betreuren dat ten zeerste en zullen op zoek gaan naar andere manieren om de samenwerking tussen lidstaten te verbeteren.
Uit de kwesties die de heer Casaca naar voren bracht, blijkt duidelijk dat het bij ontbreken van goede samenwerkingsmechanismen moeilijk is effectieve resultaten te bereiken. Om zijn vraag te beantwoorden: natuurlijk komen we uiterlijk oktober 2005 met een verslag. Dit is evenwel een kwestie waarvoor één lidstaat zich aanvankelijk krachtig heeft ingespannen en uitstekend heeft samengewerkt met OLAF, waarna de zaak is verdeeld over de verschillende lidstaten waar deze handelingen hebben plaatsgevonden. De justitiële autoriteiten in de verschillende lidstaten hebben deze kwesties op heel verschillende manieren onderzocht en uiteenlopende prioriteiten gesteld. Daarom zou een model voor samenwerking zeer zinvol zijn.
Zoals de heer Lundgren zei: fraudebestrijding is een zeer systemische aangelegenheid. De Commissie wil een systemische aanpak ontwikkelen voor mogelijk fiscaal wanbeheer. Problemen zijn niet altijd te voorkomen, maar de vraag in een democratische samenleving is hoe we zulke gevallen kunnen aanpakken en hoe we een systemische aanpak kunnen ontwikkelen waarmee we alle mogelijke onaangename verrassingen het hoofd kunnen bieden. 
De Voorzitter.
   Het debat is gesloten.
De stemming vindt dinsdag om 12.00 uur plaats. 
De Voorzitter.
   Aan de orde is het verslag (A6-0108/2005) van Frederika Brepoels, namens de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid, over een voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot oprichting van een infrastructuur voor ruimtelijke informatie in de Gemeenschap (INSPIRE) (COM(2004)0516 – C6-0099/2004 – 2004/0175(COD)). 
Stavros Dimas,
    Mijnheer de Voorzitter, allereerst wil ik het Europees Parlement en met name de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid en haar rapporteur, mevrouw Brepoels, bedanken voor de behandeling van dit vraagstuk in eerste lezing.
Als wij een goed milieubeleid willen voeren, moeten wij onder meer kunnen beschikken over goede informatie. De onderhavige richtlijn levert een belangrijke bijdrage aan de verbetering van de infrastructuur voor deze elementaire informatie.
De opstelling van beleid wordt vaak bemoeilijkt door het feit dat er geen informatie in bruikbare vorm beschikbaar is. Soms ontbreken de gegevens geheel, en als ze wel beschikbaar zijn, zijn ze vaak niet voldoende gestaafd of van onvoldoende kwaliteit. Soms ook zijn de gegevens versnipperd en worden ze op sterk uiteenlopende wijze gepresenteerd, waardoor ze onbruikbaar zijn voor het vaststellen van beleidsmaatregelen op Europees niveau. In weer andere gevallen zijn de gegevens in handen van overheidsinstanties, die ze liever niet openbaar maken. Degenen die op Europees vlak verantwoordelijk zijn voor het uitstippelen van beleid, krijgen dan ook nul op het rekest als ze toegang vragen tot relevante gegevens, of ze worden gedwongen lastige en dure toestemmingsprocedures te volgen om toegang tot gegevens te krijgen. Het gevolg daarvan is dat ons milieubeleid niet in de mate van wat mogelijk en wenselijk is op kennis is gebaseerd. INSPIRE zal helpen deze hinderpalen weg te werken. Het zal de overheidsinstanties dwingen hun documentatie te verbeteren en interoperabiliteit van hun databanken te verzekeren. Ook zullen zij de gegevens onderling en met het publiek moeten delen. Op die manier zal de infrastructuur voor ruimtelijke informatie worden verbeterd, niet alleen ten behoeve van het milieubeleid, maar ook voor andere beleidsterreinen waarop dezelfde ruimtelijke informatie wordt gebruikt.
De afgelopen zes maanden zijn intensieve besprekingen gevoerd tussen de drie instellingen, met als doel nog tijdens de eerste lezing een akkoord te bereiken over dit vraagstuk. Helaas was dit niet mogelijk vanwege de zorgen die bepaalde lidstaten bleven houden in verband met intellectuele-eigendomsrechten. Toch ben ik het Parlement en met name de rapporteur, mevrouw Brepoels, zeer erkentelijk voor de vasthoudendheid en zorgvuldigheid op basis waarvan zij erin geslaagd zijn een akkoord met de Raad te bereiken. Tijdens deze besprekingen heeft het Parlement aangetoond terdege te beseffen hoe belangrijk het is dat de zojuist door mij genoemde hinderpalen worden weggewerkt, om zo de infrastructuur voor ruimtelijke informatie ten behoeve van het milieubeleid te verbeteren. 
Frederika Brepoels (PPE-DE ),
   . Voorzitter, collega's, de Commissaris verwees er al naar, er is inderdaad veel behoefte aan informatie en aan een beter beheer van de bestaande informatiestromen. Dit geldt voor de Europese Unie in het algemeen -wij hebben dat ook nog bij de referenda over de grondwet vastgesteld-maar ook voor alle communautaire beleidsterreinen in het bijzonder. Ondanks tientallen jaren gemeenschappelijk Europees milieubeleid, worden er toch nog belangrijke hinderpalen vastgesteld voor de toegang en het gebruik van ruimtelijke informatie op communautair niveau. Er bestaan al heel wat instrumenten, ik denk aan het Europees Milieuagentschap en er worden ook nog nieuwe instrumenten ontwikkeld in een aantal richtlijnen die hiermee verband houden. Om nu te werken aan die tekortkomingen, heeft de Commissie inderdaad een voorstel gedaan tot de oprichting en de exploitatie van een infrastructuur voor ruimtelijke informatie in Europa, afgekort hebben we dat 'Inspire' genoemd. Het zal inderdaad gebaseerd zijn in eerste instantie op de bestaande data-infrastructuren en de bestaande informatie in de lidstaten.
Ik kan u zeggen, mijnheer de Commissaris, dat wij inderdaad volledig achter de doelstellingen en de beginselen van het voorstel staan, want Inspire wil immers de burgers ook meer inzicht geven in het milieubeleid en wil het milieubeleid op lokaal en regionaal vlak meer responsabiliseren. Inspire wil ook het hergebruik maar vooral de uitwisseling en delen van data tussen overheden bevorderen. Het wil zeker ook de motor zijn voor het verzamelen van nieuwe relevante milieu-informatie.
Ten slotte, zal het zeker ook een instrument zijn om het milieubeleid over de grenzen heen efficiënter en doeltreffender te maken. Het voorstel heeft inderdaad betrekking op informatie die nodig is om toezicht te houden op de toestand van het milieu, maar ook om die toestand te verbeteren. Alle beleidsmaatregelen die direct of indirect een impact hebben op het milieu, kunnen hierdoor dan ook ondersteund worden.
Zoals u ook al aangestipt heeft, er is een uitgebreid debat geweest in onze Milieucommissie. Ik kan u zeggen dat sommige collega's verdere stappen wilden zetten en voor anderen ging het voorstel dan weer net iets te ver, maar wij hebben toch gemeend vanuit het Parlement een aantal opbouwende en nuttige wijzigingen te moeten voorstellen in dit toch wel vrij technische voorstel om tegemoet te komen aan een aantal terechte bezorgdheden van de huidige actoren op het terrein zonder evenwel het finale doel uit het oog te verliezen. Ik noem er u enkele.
Onze aandacht ging vooral uit, ten eerste naar het kosten- en opbrengst-issue. U weet dat data-leveranciers bezorgd zijn over de inkomsten die ze willen blijven genereren ten einde ook innovatie en ontwikkeling te promoten. Ik denk dat het belangrijk is, dat Inspire zich zelf niet mengt in dat debat inzake compensatie aan die leveranciers. Dit blijft de verantwoordelijkheid van de lidstaat.
Ten tweede, de vigerende Europese en internationale regelgeving inzake intellectuele eigendomsrechten blijft bestaan. Er mogen geen reproducties gemaakt worden, nog mogen de data zomaar verder verkocht worden.
Ten derde, we bouwden ook een aantal garanties in voor het free viewen, zoals men dat noemt, zodat het oneigenlijke gebruik voor commerciële redenen vermeden wordt. Het moet ook heel duidelijk zijn dat de download en de verwerkingsdiensten tegen een kostprijs ter beschikking kunnen worden gesteld indien men dit wenst.
Ten slotte, om de bevoegdheidsverdeling binnen de lidstaten te respecteren stelden we ook enkele wijzigingen voor, omdat we het belangrijk vinden dat de overheden die ruimtelijke informatie verzamelen -en vaak zijn dat de regionale en de lokale overheden- ook betrokken zijn bij de coördinatie van de infrastructuur en ook verantwoordelijk zijn voor de contacten met de Europese Commissie. Ik kan u zeggen dat in een zeer constructief overleg met de schaduwrapporteurs van alle politieke groepen, wij erin geslaagd zijn het verslag met eenparigheid van stemmen goed te keuren in onze commissie.
Er werden een aantal compromisamendementen uitgewerkt om ervoor te zorgen dat het standpunt van het Parlement coherent en eenduidig is.
Ten slotte, wil ik de Commissie ook danken voor de steun die we mochten ondervinden, niet in het minst tijdens de informele besprekingen met de Raad, teneinde een akkoord in eerste lezing te bereiken. Wij zijn hier jammergenoeg niet in geslaagd. Dit betekent sowieso enig tijdverlies maar wij hebben samen heel belangrijke stappen vooruit gezet. De informele besprekingen met Coreper hebben reeds een aantal ideeën verduidelijkt en geconcretiseerd voor de toekomst. Ik hoop dan ook dat de plenaire vergadering morgen met even veel enthousiasme dit voorstel zal goedkeuren. Het moet ons in staat stellen weer een belangrijke stap te zetten in de richting van een meer duurzaam Europees milieubeleid. 
Richard Seeber,
   Mijnheer de Voorzitter, ik wil allereerst de Commissie voor haar voorstel bedanken. Mijn dank geldt ook de rapporteur vanwege haar constructieve verslag, waarmee het voorstel van de Commissie zelfs nog op enkele wezenlijke punten is verbeterd. Het fundamentele beginsel van het opstellen van interoperabele ruimtelijke informatie voor heel Europa is prijzenswaardig. Juist het milieu toont elke dag aan dat het zich niet aan landsgrenzen houdt en dat negatieve of positieve ontwikkelingen niet bij de slagbomen aan de grenzen ophouden.
Het verzamelen en gebruiken van die informatie moet echter in de praktijk ook uitvoerbaar zijn. Met haar verslag heeft de rapporteur voor duidelijkere formuleringen en regels gezorgd, waardoor het voorstel aanzienlijk is verbeterd. Iedere burger in de Gemeenschap dient straks gratis toegang tot de door hem of haar gewenste milieugegevens te hebben. Dat is echt een grote stap op weg naar een Europa dat dichter bij de burgers staat. Bepaald is dat de gegevensinfrastructuur een samenhangend geheel dient te zijn, en daardoor wordt een dergelijke toegang ook praktisch mogelijk. Overigens moet wel duidelijk zijn dat als de gegevens niet alleen ter informatie worden ingekeken, maar ook commercieel gebruikt worden, ervoor betaald dient te worden. Anders zou dit onrechtvaardig zijn ten opzichte van de partijen die deze gegevens moeten leveren, met name de gemeenten en steden. Als de lidstaten met betrekking tot deze vergoedingsregeling echter een ander besluit nemen, is dat met het oog op het subsidiariteitsbeginsel heel goed mogelijk.
De rapporteur heeft erop aangedrongen dat het voorstel leesbaar en transparant is; dat lijkt mij ook van belang. De door de Commissie verlangde comitologieprocedure moet ook slechts in uitzonderingsgevallen worden gebruikt. De burgers hebben er namelijk recht op om precies geïnformeerd te worden over hoe en waar besluiten genomen worden en met name over de achterliggende redenen van die besluiten.
Tot slot wil ik opmerken dat de rapporteur er met haar verslag in is geslaagd om meer burgervriendelijkheid, transparantie, subsidiariteit en praktische haalbaarheid aan het voorstel van de Commissie toe te voegen. 
María Isabel Salinas García,
   . – Mijnheer de Voorzitter, geachte collega´s, in de eerste plaats zou ik me willen aansluiten bij de felicitaties voor de rapporteur, en ook voor alle schaduwrapporteurs, vanwege de getoonde inzet en toewijding bij hun pogingen om dit voorstel voor een richtlijn te verbeteren en in eerste lezing een compromis met de Raad te bereiken - dat is niet mogelijk gebleken, maar het is in elk geval geprobeerd.
Ik zal beginnen met eraan te herinneren dat op dit moment in de lidstaten nog steeds een aantal belangrijke problemen bestaat met betrekking tot de toegang tot ruimtelijke informatie en het gebruik daarvan, problemen die te wijten zijn aan, onder andere, de versnippering van verzamelingen van gegevens en gegevensbronnen, de gebrekkige beschikbaarheid van de informatie, het ontbreken van harmonisatie tussen verzamelingen van gegevens op verschillende geografische schaal en de doublures bij de informatievergaring. Vandaar dat ik niet de minste twijfel heb over het nut van dit nieuwe instrument, dat van essentieel belang is voor het formuleren, implementeren, monitoren en evalueren van het milieubeleid op alle niveaus en van beleid of activiteiten die, direct of indirect, van invloed kunnen zijn op het milieu. Daarom prijzen wij ons in mijn fractie gelukkig dat de lidstaten de interoperabiliteit tussen de ruimtelijke informatiesystemen zullen kunnen garanderen en op die manier de obstakels kunnen wegnemen die nog steeds bestaan.
Een belangrijk aspect dat ik graag zou willen noemen is de financiering. In dit verband zou ik erop willen wijzen dat de implementatie van deze richtlijn, volgens berekeningen van de Europese Commissie zelf, ongeveer vijf miljoen euro per lidstaat zal gaan kosten, hetgeen neerkomt op 1 procent van de totale uitgaven voor ruimtelijke informatie, terwijl, na invoering van de richtlijn, een positief effect voor het milieu verwacht wordt van meer dan dertig miljoen euro per lidstaat. Wel is het misschien nog nodig dat in de richtlijn duidelijk de subsidiabiliteitsvoorwaarden binnen het kader van de bestaande communautaire financiële instrumenten worden vastgesteld voor de kosten die de voorziene acties met zich meebrengen.
Daarnaast denk ik dat het nuttig is om deze communautaire infrastructuur te baseren op de infrastructuren voor ruimtelijke gegevens die de lidstaten zelf hebben opgezet en beheren, met volledige toepassing van het subsidiariteitsbeginsel, maar wel op basis dus van deze infrastructuren, in het bijzonder wanneer de lidstaten, zoals de mijne, overheden op verschillende niveaus hebben.
Ten slotte zou ik mijn dank willen uitspreken voor het getoonde begrip, zowel van de kant van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid als van de kant van de Raad, voor het idee om bodemerosie door middel van dit voorstel tot een onderwerp van analyse te maken, want we moeten niet vergeten hoe ernstig het probleem van het geleidelijk afslijten van land momenteel in de hele Europese Unie is. Tegelijkertijd wil ik mijn bezorgdheid uitspreken over de specifieke rol die het Europees Milieuagentschap zou moeten vervullen bij het tot stand brengen van de infrastructuur die nodig is voor het op een correcte manier realiseren van onze doelstellingen, aangezien ik op dit terrein nog enkele twijfels heb.
Ik sluit mij aan bij de felicitaties van dit Huis, vooral aan de rapporteur, en ik denk dat dit mechanisme, dat we morgen gaan goedkeuren, zonder twijfel meer helderheid zal aanbrengen in de mechanismen van de Europese Unie. 
Vittorio Prodi,
   . – Mijnheer de Voorzitter, geachte collega’s, ook ik zou collega Brepoels willen danken voor het verrichte werk, dat wij trouwens samen hebben gedaan. De ALDE-Fractie spreekt zich voor haar verslag uit, daar het gericht is op een zeer belangrijke vorm van coördinatie tussen de lidstaten.
Wij betreuren echter de kortzichtige houding van de Raad, daar de ministers zich aan de ene kant bepaald hebben tot milieutoepassingen en aan de andere kant nauwelijks gebruik hebben gemaakt van de coördinatiecapaciteiten van de Commissie. De Commissie kan juist een zeer belangrijke rol spelen, en die kortzichtige opstelling zal het noodzakelijk maken deze thematiek in de toekomst te herzien. Dan dient dit document in een breder verband geplaatst te worden en ook andere mogelijke toepassingen te omvatten, toepassingen die in de nabije toekomst verruimd zullen worden door de beschikbaarheid van satellietsystemen, met name Galileo. Te denken valt aan ondersteuning voor de navigatie in de lucht, te land en op zee, ondersteuning voor het gebruik en de monitoring van land - waarvan de mogelijkheden nog niet volledig zijn benut - en de verzameling van statistische gegevens met geografische referentiepunten, waaruit ideeën zouden kunnen voortvloeien voor andere correlaties.
Bij het maken van wetten moeten wij evenwel de noodzaak voor ogen houden minder teksten te produceren, die dan echter wel een algemener karakter dienen te hebben. Ik hoop dan ook dat wij op dit onderwerp terug zullen komen teneinde er een zeer belangrijk instrument van te kunnen maken. Wij hebben dit instrument immers nodig voor veel meer gebieden dan alleen het milieu. 
Satu Hassi,
    Mijnheer de Voorzitter, mijn hartelijke dank aan de rapporteur, mevrouw Brepoels, voor haar uitstekende werk en haar goede samenwerking met de fracties. De Raad van ministers wilde te veel beperkingen opleggen aan de toegang van de burgers tot informatie. Wij steunen de rapporteur in haar conclusie dat wij hier niet mee in stemden, waardoor het compromis in eerste lezing niet werd bereikt.
Het is verstandig een databank te creëren waarmee de bestaande informatie over het milieu meer en veelzijdiger gebruikt kan worden. De Fractie De Groenen/Vrije Europese Alliantie wil benadrukken dat de burgers het recht moeten hebben op vrije toegang tot informatie die belangrijk is voor hun leven en gezondheid, bijvoorbeeld informatie over milieuvervuiling, ook al zouden bijvoorbeeld veel milieuvervuilers dat niet leuk vinden. En hoewel het voor veel overheden belangrijk is kosten in rekening te brengen voor de informatie die zij produceren wanneer die voor commerciële doeleinden wordt gebruikt, is het van belang dat onze burgers vrij en kosteloos toegang hebben tot de informatie die zij voor hun eigen leven en gezondheid nodig hebben. 
Gerard Batten,
   - Mijnheer de Voorzitter, we hadden deze richtlijn EXPIRE moeten noemen in plaats van INSPIRE, gezien het nadelige effect dat de richtlijn op de Britse cartografische dienst Ordnance Survey zal hebben.
Ordnance Survey bestaat al 215 jaar en heeft een lange en respectabele staat van dienst. In een jaar of twintig heeft Ordnance Survey zich van een door de overheid gefinancierde organisatie omgewerkt tot een succesvolle commerciële onderneming. Momenteel is de organisatie verantwoordelijk voor haar eigen financiën en heeft ze de vrijheid nieuwe klantgerelateerde initiatieven te ontwikkelen. Door INSPIRE komt dit allemaal in gevaar en wordt het commerciële succes ondermijnd.
Waar is dit voor nodig? We zijn weer eens getuige van de kwalijke invloed van de communautaire harmonisatie en de neiging van de EU om ieder aspect van het leven in haar lidstaten te beheersen. Ook de onheilspellende aanwezigheid van Galileo, de Big Brother-achtige spionagesatelliet van de EU, is duidelijk voelbaar in deze richtlijn. Dit alziende oog wint enorm aan effectiviteit als de EU de nationale cartografische diensten onder controle heeft. Volgens het verslag van de Commissie zelf zijn degenen die betrokken zijn bij het opstellen, ten uitvoer leggen, controleren en evalueren van het beleid, met name de Commissie zelf, de voornaamste begunstigden van dit voorstel. De Britse regering had de EU moeten vertellen dat ze kon barsten. Maar natuurlijk koos onze regering, zoals altijd, eieren voor haar geld en gaf ze zich op laffe wijze over aan de EU.
Ik zou u willen vragen tegen deze richtlijn te stemmen, maar ik ken uw onverzadigbare honger naar steeds weer nieuwe wetgeving. Ik weet dat ik mijn energie verspil. Misschien brengt de groeiende stortvloed schadelijke wetgeving waaraan het Verenigd Koninkrijk wordt onderworpen, de Britse regering en de bevolking ooit tot andere gedachten en maken we nog wel eens mee dat Groot-Brittannië onvoorwaardelijk uit de Europese Unie stapt. 
Eija-Riitta Korhola (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, het succes van het communautair milieubeleid is in hoge mate afhankelijk van de toegang tot betrouwbare wetenschappelijke informatie en de probleemloze overdracht van die informatie. De toegang tot ruimtelijke informatie is een absolute voorwaarde voor wetenschappelijke evaluatie die gebaseerd is op milieuwetgeving.
Met de standaardisatie van ruimtelijke informatie die de lidstaten hebben verzameld, is nog weinig vooruitgang geboekt, want op communautair niveau bestaan nog steeds grote obstakels die een optimaal gebruik van de beschikbare informatie bemoeilijken. Wij moeten daarom het gebruik van en de toegang tot ruimtelijke informatie verbeteren door de voorbereiding, uitvoering, monitoring en evaluatie van beleid te vergemakkelijken. Het is de bedoeling te zorgen voor een kennisbasis die toereikend is voor het nemen van besluiten inzake milieubeleid, om op die manier duurzame ontwikkeling te bevorderen. Dat is het doel.
De Gemeenschap beschikt over verscheidene instrumenten waarmee in eerste instantie de toegang tot betrouwbare gegevens, vooral gegevens van de publieke sector, kan worden verbeterd en waarmee later de gegevens kunnen worden gestandaardiseerd om ze op communautair niveau te kunnen vergelijken. Een daarvan is de richtlijn betreffende de publieke toegang tot milieu-informatie, waarvoor ik zelf rapporteur was. De problemen die bij de behandeling ervan werden opgemerkt, moeten zorgvuldig in aanmerking worden genomen nu wij de onderhavige ontwerprichtlijn behandelen waarmee een wettelijk kader wordt gecreëerd voor de totstandbrenging van een infrastructuur voor ruimtelijke informatie in Europa.
Een probleem met deze beide richtlijnen is dat de vrees bestaat dat aanbieders van bepaalde gegevens inkomsten zullen verliezen. Ik roep daarom op nu voorzichtig te werk te gaan om verrassingen te voorkomen. Het belangrijkste doel is het terugdringen van belemmeringen die het delen van gegevens, vooral milieugegevens, tussen overheden bemoeilijken. De communautaire infrastructuur voor ruimtelijke informatie is een aanvulling op de richtlijn betreffende het hergebruik van informatie van de overheid en de richtlijn betreffende de publieke toegang tot milieu-informatie. Ik vind het zelf zeer belangrijk dat wij ons bij de totstandbrenging van een infrastructuur voor ruimtelijke informatie vooral richten op milieubeleid, in welk geval er praktische redenen zijn voor de centralisatie van informatie. 
Urszula Krupa (IND/DEM ).
   –Mijnheer de Voorzitter, de ontwerprichtlijn INSPIRE legt de grondbeginselen vast voor een infrastructuur voor ruimtelijke informatie ten behoeve van het gemeenschappelijke milieubeleid van de lidstaten. Deze moet hoofdzakelijk verzamelingen ruimtelijke gegevens en de daarmee verband houdende diensten omvatten, alsmede netwerktechnologieën voor deling, toegang en gebruik, coördinatie- en monitoringmechanismen en procedures.
Het achterliggende idee van dit alles, te weten systematisering, standaardisering en de invoering van een gegevensbank voor de hele Unie, zou de moeite van het bekijken waard zijn, als het huidige politieke en economische klimaat in veel lidstaten met stijgende werkloosheidscijfers en een achterblijvende economische groei, er anders uit zou zien. Er worden constant nieuwe richtlijnen voorgesteld, met een prijs die vooral moet worden betaald door de allerarmsten.
Het zou op jaarbasis wel eens vijf miljoen euro kunnen kosten om INSPIRE in elke lidstaat van de grond te krijgen, terwijl de gegevensbank pas na tien jaar volledig operationeel zal zijn. Ik wens te onderstrepen dat het streven om een gegevensinfrastructuur tot stand te brengen niet strijdig mag zijn met het sociale beleid van de afzonderlijke landen.
Onder het mom van allerlei nobele doelstellingen proberen de opstellers van de richtlijn een gegevensbank tot stand te brengen die ingezet kan worden voor velerlei doeleinden, maar ook voor gevaarlijke politieke spelletjes. Daarom zijn wij van mening dat van de vele problemen die moeten worden opgelost in de Europese Unie, dit niet meteen het meest prangende is. Het voorstel moet dan ook nog verder worden uitgewerkt en er moeten meer garanties worden geboden. 
Stavros Dimas,
   - Mijnheer de Voorzitter, om te beginnen wil ik mevrouw Salinas García bedanken voor het feit dat ze heeft onderstreept dat de voordelen van INSPIRE ruimschoots opwegen tegen de kosten. Wat betreft de opmerkingen van mevrouw Brepoels over intellectuele-eigendomsrechten, benadruk ik dat deze niet wezenlijk in gevaar worden gebracht door de voorgestelde richtlijn. Met name het beginsel van coëxistentie of eigendom van intellectuele-eigendomsrechten komt op geen enkele wijze in gevaar.
Intellectuele-eigendomsrechten van publieke autoriteiten dienen te worden uitgeoefend in overeenstemming met de doelstellingen van INSPIRE, namelijk een maximum stellen aan de verkoop van gegevens tussen publieke instellingen en het voorzien in publieke toegang tot gegevens. Toch is het zo, om in te gaan op de bezorgdheid van de heer Batten, dat de voorgestelde richtlijn publieke instellingen expliciet toestaat kosten in rekening te brengen voor door het publiek te downloaden gegevens.
Wat de heer Seeber opmerkt over comitologie, is waar. Dit is inderdaad een technische richtlijn en veel van de gedetailleerde regels, bijvoorbeeld over de interoperabiliteit tussen gegevenssystemen, kunnen alleen door deskundigen worden bepaald.
Ik ben het eens met mevrouw Korhola. Ik benadruk dat het INSPIRE-voorstel voortbouwt op de richtlijn inzake toegang tot informatie, uitgaat van hetzelfde soort beperkingen op publieke toegang tot informatie en volledig aanvullend is op het Verdrag van Aarhus.
Over het geheel genomen ben ik zeer blij dat ik een ruime meerderheid van de voorgestelde amendementen in ieder geval in beginsel kan aanvaarden. Een paar amendementen zijn bedoeld om de verplichtingen van publieke instellingen met betrekking tot publieke toegang en de verkoop van gegevens te verduidelijken en gegevensproviders garanties te bieden op het gebied van intellectuele-eigendomsrechten.
De amendementen 3 en 26 kunnen in hun geheel worden aanvaard, terwijl de amendementen 28 en 29 in beginsel kunnen worden aanvaard. De meeste andere amendementen zijn erop gericht de technische aspecten van het voorstel te verduidelijken. Een aantal hiervan - de amendementen 8 tot en met 12 - is bedoeld om de structuur van de tekst duidelijker te maken en kan ook worden aanvaard, hoewel in amendement 9 verdere kleine wijzigingen worden voorgesteld die slechts ten dele kunnen worden aanvaard.
Een paar amendementen bevatten verdere verduidelijkingen en kunnen worden aanvaard, terwijl een aantal andere opnieuw moet worden geformuleerd of verdere verduidelijking behoeft en dus alleen maar in beginsel kan worden aanvaard.
Er zijn maar zes amendementen die we niet kunnen aanvaarden. De amendementen 2 en 7 zijn bedoeld om de werkingssfeer van de richtlijn uit te breiden met gegevens die worden bijgehouden door EU-instellingen en -organen. In hoofdzaak hebben we daar geen problemen mee, maar dit zou aanzienlijke verplichtingen met zich meebrengen voor EU-instellingen en -organen en dat kan niet in het kader van een richtlijn.
In amendement 30 wordt een verwijzing naar maatregelen die bedoeld zijn om concurrentieverstoring te voorkomen, geschrapt, waardoor de tekst onduidelijk wordt.
De amendementen 52, 53 en 54 bieden de lidstaten meer tijd om bepaalde bepalingen van de richtlijn ten uitvoer te leggen. Vertraging van de tenuitvoerlegging van belangrijke bepalingen leidt echter ook tot een vertraging van de voordelen die uit de tenuitvoerlegging voortkomen en daar is de Commissie tegen. 
De Voorzitter.
   Het debat is gesloten.
De stemming vindt dinsdag om 12.00 uur plaats. 
De Voorzitter.
   Aan de orde is het verslag (A6-0146/2005) van Peter Skinner, namens de Commissie economische en monetaire zaken, over het voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende herverzekering en houdende wijziging van Richtlijnen 73/239/EEG en 92/49/EEG van de Raad en van Richtlijnen 98/78/EG en 2002/83/EG (COM(2004)0273 - C6-0038/2004 - 2004/0097(COD)). 
Stavros Dimas,
   - Mijnheer de Voorzitter, ten eerste wil ik de rapporteur, de heer Skinner, en de Commissie economische en monetaire zaken danken voor hun voortreffelijke werk ten aanzien van dit belangrijke onderwerp.
Hoewel dit niet erg bekend is bij het publiek, is de herverzekeringssector zeer belangrijk voor de financiële en verzekeringsmarkten in de Europese Unie en daarbuiten. De gruwelijke gebeurtenis op 11 september en ook de meer recente natuurrampen hebben aangetoond hoe belangrijk een goed functionerende verzekerings- en herverzekeringssector is. De Europese Unie is de grootste aanbieder van verzekeringsdiensten. Toezicht op herverzekeringsondernemingen is van belang voor de financiële stabiliteit en de goede naam van Europese herverzekeraars in internationaal verband. Herverzekeraars vielen wel onder nationale toezichtregels, maar de herverzekeringssector was een van de weinige financiële terreinen waarop weinig Europese prudentiële wetgeving van toepassing was. Het voorstel voor een herverzekeringsrichtlijn is in nauwe samenwerking met de lidstaten en de verzekeringssector voorbereid. Het voorstel is ook afgestemd op de huidige werkzaamheden inzake herverzekering van de International Association of Insurance Supervisors.
Dit voorstel biedt een regelgevingskader voor verzekeringsactiviteiten in de Gemeenschap. Hierin wordt het toezichtstelsel op basis van de beginselen van de enige vergunningsprocedure en prudentieel toezicht door de lidstaat van herkomst vastgelegd. Het is in feite hetzelfde kader als dat wat reeds gebruikt wordt voor de voltooiing van de interne markt voor verzekeringen en andere financiële diensten. De enige vergunningsprocedure stelt herverzekeringsondernemingen in staat in de hele Gemeenschap te opereren met de vrijheid van vestiging en de vrijheid om diensten te leveren.
Het voorstel kan voor herverzekeringsondernemingen ook een nuttige voorbereiding zijn op de invoering van Solventie II in verband met de herziening van het huidige toezichtstelsel voor directe verzekeringsondernemingen over een paar jaar. Deze regeling wordt momenteel door de Commissie, de lidstaten en de belanghebbenden geanalyseerd.
Als dit voorstel wordt aangenomen, wordt de Europese Unie ook de eerste internationale organisatie met een regelgevingskader voor de verzekeringssector. Dit is tevens een belangrijk precedent voor andere internationale fora, die ook werken aan toezicht op verzekeringen.
Tot slot is het voorstel ook een nuttig instrument dat de herverzekeringssector in de Europese Unie in staat stelt op effectieve wijze toegang tot de markt van derde landen te krijgen. Ik ben benieuwd naar uw commentaar. 
Peter Skinner (PSE ),
   - Mijnheer de Voorzitter, ik ben blij dat ik u verslag kan uitbrengen over deze richtlijn. Het was een hele eer erbij betrokken te zijn. We zijn dank verschuldigd aan velen binnen en buiten deze instelling: mensen zoals John-Paul Dryden, die ziek werd tijdens het opstellen van het verslag en dus niet bij de voltooiing ervan betrokken was. Manica Hauptman, die het van hem overnam, heeft veel zorg en tijd besteed aan de grootste knelpunten en de details. De Commissie en haar personeel hebben ook een belangrijke rol gespeeld. Ik ben ervan overtuigd dat de heer McCreevy weet hoe goed zijn personeel soms is. Zonder de hulp van de Parlementsleden en hun personeel - en ik spreek hierbij mijn waardering uit voor de steun van mijn collega’s in het hele Parlement - hadden we niet tot een versneld akkoord in eerste lezing kunnen komen. We gingen de verkiezingsstrijd in en toen we na een tijd terugkwamen, lag dit nog steeds op ons bordje, en het is opmerkelijk dat we er zo snel uitgekomen zijn. Dankzij het akkoord en de aandacht die eraan is besteed, zijn de punten van zorg van het Parlement grotendeels weggenomen.
De eerste vraag is: wat is herverzekering? Het gaat over business-to-business, risico’s en risicospreiding door de verzekeringssector. Er vallen zaken onder zoals vliegtuigen, schepen en gebouwen. De gebeurtenissen van 11 september en de gevolgen ervan voor het World Trade Center waren verzekerd bij grote herverzekeringsmaatschappijen voor rampen waarvan we hoopten dat wie die nooit mee zouden hoeven te maken, zoals Lloyds. De maatschappijen raakten in paniek, maar betaalden hun schulden. Dit is ook een business-to-business-richtlijn. Het gaat ook over concurrentie. De centrale politieke kwestie was of de concurrentie op Europees en hoger niveau eerlijk was. Het was dus een kwestie van zakelijke zekerheid.
Aangezien de waarde van het herverzekerde risico werd beheerd door banken in het land waar het risico gedekt moest worden, werd gewoon geld bewaard dat niets deed: dood kapitaal, zo u wilt. Dat was niet effectief en niet economisch. Het was een ouderwets en zinloos instrument waar we vanaf moesten, omdat het tot hogere administratieve kosten leidde en omdat de vraag rees of het risico wel behoorlijk gedekt was.
Deze vraag leidde tot een andere vraag: het tijdstip van deze richtlijn. We werkten aan een formule die ons in staat zou stellen de discussies over Solventie II, die later zouden komen, te vermijden. De formule werd een compromis met een omzettingsperiode van 24 maanden en een overgangsperiode van 12 maanden, wat we te danken hadden aan de inspanningen van het Luxemburgs voorzitterschap. Het was een compromis waar ik blij mee was en waarmee ik heel snel instemde. Het Parlement heeft hierover in de commissie kunnen stemmen.
Andere kwesties waren SPV’s, de insolventiekwestie en de captives. Zonder hierover in detail te treden, kan ik zeggen dat er nu sprake is van een level playing field op Europees niveau. De herverzekeringsmarkt kent nu geen handelsbelemmeringen en krijgt een krachtig toezichtstelsel voor alle lidstaten als deze richtlijn wordt aangenomen. De richtlijn zal herverzekeringsondernemingen in de EU in staat stellen hun concurrentiepositie in de wereld te behouden. Het is een mondiale markt en Europese bedrijven bevinden zich in de voorhoede. Europa zelf is om precies te zijn de op één na grootste markt, na de VS.
Europa moet een rol spelen in de rest van de wereld. Als deze tekst wordt aangenomen, krijgt Europa een sterkere onderhandelingspositie als het gaat om het beëindigen van de oneerlijke, concurrentievervalsende praktijken in de Verenigde Staten waarbij niet-Amerikaanse bedrijven gedwongen zijn binnen de Verenigde Staten te voldoen aan zakelijke-zekerheidseisen, die per staat zijn geregeld. Vertel mij niet dat de Verenigde Staten een concurrerende economie zijn: op het gebied van herverzekeringen zijn ze dat niet. De VS moet de kwestie dus opnieuw in overweging nemen en ik weet dat ze dat ook doen. Deze richtlijn stelt ons in staat met één stem te spreken. Als ze dat willen, kunnen toezichthouders en regelgevende instanties bedrijven uit derde landen van buiten de EU hogere toezichtsnormen opleggen, net zoals de Amerikanen dat doen.
Er kan tussen de wetgevende organen van de wereld een conflict ontstaan over concurrentievervalsende maatregelen, waar de VS zich sterk tegen zou verzetten, zo weten we. Maar er is ruimte voor compromis, efficiency en vrijwillige initiatieven.
Laten we eens naar wat cijfers kijken. Niet-Amerikaanse bedrijven zijn verplicht te voldoen aan zakelijke-zekerheidseisen in de Verenigde Staten. Het gaat hier om miljarden: er wordt in de VS naar schatting veertig miljard dollar geïnd van Europese bedrijven. En het gaat om nog veel hogere bedragen, van wel vijfhonderd miljoen dollar per jaar. Dit gaat ten koste van de efficiency en biedt geen zekerheid tegen risico’s.
De eerste klap is uitgedeeld in de vorm van de Europese markt. Met de steun van de Commissie zetten we de strijd voort. We mogen onszelf feliciteren met deze Europese wet, die tot een grote verandering binnen en buiten Europa heeft geleid. 

Karsten Friedrich Hoppenstedt,
   Mijnheer de Voorzitter, geachte dames en heren, het is vandaag een goede dag voor de Europese Unie, niet alleen voor de verzekeringsnemers, maar ook voor de verzekeringsmaatschappijen. Middels het debat van vandaag en de stemming van morgen - ik verwacht uiteraard dat het voorstel unaniem wordt aangenomen - worden de veel bekritiseerde bureaucratische hindernissen immers weggenomen en krijgen de Europese herverzekeringen internationaal gezien een sterkere concurrentiepositie.
Het toezicht op de directe verzekeringen is voor Europa in velerlei richtlijnen geregeld. In het kader van de richtlijn over schade- en levensverzekeringen en in de bepalingen over de solventie van verzekeringsondernemingen heeft de Europese Unie reeds vergaande maatregelen genomen om verzekeringsnemers te beschermen. Dit stelsel van regelingen wordt nu met een geharmoniseerd toezicht op de herverzekeringen verder aangevuld. De in de bevoegde Commissie economische en monetaire zaken behandelde richtlijn vormt in dit verband een belangrijke bouwsteen voor de voltooiing van het stelsel van toezicht in deze belangrijke dienstensector.
Het voorstel voor de richtlijn, dat zich na drie jaar voorbereidend werk nu in de afrondende fase bevindt, is grotendeels gebaseerd op de stelsels die reeds zijn ingevoerd voor het toezicht op de directe verzekeringen. In nauwe samenwerking met de Raad - dat werd al eerder gezegd - en met de bevoegde instanties van de lidstaten en vertegenwoordigers van de herverzekeringsbranche is vervolgens nog een aantal wezenlijke verschillen tussen directe verzekeringen en herverzekeringen vastgesteld, en die zijn in de ontwerprichtlijn ook in aanmerking genomen. Hiertoe behoren met name de uniforme behandeling van levens- en schadeherverzekeringen voor wat betreft de solventiemarges, de regeling voor kapitaalinvesteringen (die gebaseerd is op het zogenoemde -beginsel) en de duidelijke overgangstermijn van 36 maanden na de inwerkingtreding van de richtlijn voor het afschaffen van de zakelijke zekerheden, de zogenoemde , die door de toezichthoudende autoriteiten in de afzonderlijke lidstaten nog geëist worden.
Het effect van de harmonisatie en, tegelijkertijd, liberalisering die met het nieuwe stelsel worden beoogd, zal zijn - dat is ook al eerder gezegd - dat de concurrentiepositie van de Europese herverzekeringen en daarmee ook van Europa als financieel centrum verder wordt versterkt. Dit gaat tevens hand in hand met een vermindering van de administratieve rompslomp binnen de Gemeenschap. Met de omzetting van de richtlijn wordt binnen de EU een einde gemaakt aan het ingewikkelde systeem van vergunningverleningen door de afzonderlijke lidstaten. De toezichthoudende instantie van het thuisland zal in dit kader met het toezicht worden belast. De toelating van een bepaalde herverzekeraar geldt dan voor de hele EU. Een vergaande nieuwe regeling voor de hele verzekeringsbranche zal naar verwachting in het komende jaar of het jaar daarna worden vastgesteld, hetzij door relevante voorstellen hetzij via Solventie II. Een amendement van mijn kant heeft er toe geleid dat er bij deze herverzekeringsrichtlijn vandaag in ieder geval niet wordt vooruitgelopen op het politieke debat over Solventie II.
Ik wil de rapporteur, Peter Skinner, hartelijk bedanken voor de goede samenwerking. Meer in het algemeen wil ik de wens uitspreken dat er bij een volgend debat over een zo belangrijk onderwerp meer tijd voor de werkzaamheden van de betreffende parlementaire commissies wordt uitgetrokken en dat er een langere voorbereidingstijd wordt gehanteerd. 
Harald Ettl,
   Mijnheer de Voorzitter, ik wil Peter Skinner hartelijk danken voor zijn werk, met name vanuit de optiek van degenen die verantwoordelijk zijn geweest voor Solventie I. Dit betekent uiteraard dat ik ook zeer blij ben met het verslag dat thans op tafel ligt.
Herverzekeringsondernemingen horen tot de laatste financiële dienstverleners die nog niet over een Europees paspoort beschikken. De voorgestelde richtlijn is bedoeld om gelijke concurrentiemogelijkheden te scheppen voor alle herverzekeraars in de EU. Omgekeerd mag tegelijkertijd de overname van herverzekeringsrisico’s door de directe verzekeraars niet worden uitgesloten. Door de invoering van een Europees paspoort voor herverzekeraars die binnen de EU gevestigd zijn, komt er een einde aan de tot nu toe gebezigde praktijk waarbij de beslissing over de toelating van herverzekeringsondernemingen - dat wil zeggen van ondernemingen die in het thuisland zijn toegelaten en daar ook onder toezicht staan, maar risico’s van verzekeringsondernemingen in het gastland dekken - aan het oordeel van de toezichthoudende autoriteit van het gastland is overgelaten.
Om ervoor te zorgen dat dit stelsel van wederzijdse erkenning geen nadelige gevolgen heeft voor de directe verzekeraars in een gastland en gelijke mededingingsomstandigheden creëert binnen de gehele EU, dient de richtlijn - net als bij de banken is gebeurd - op geharmoniseerde wijze in nationaal recht te worden omgezet, waarbij de toezichthouders ten aanzien van de methoden van toezicht samen moeten werken. In mijn amendementen heb ik daarom in het verlengde hiervan om een nauwere samenwerking verzocht binnen het kader van het Europese Comité voor verzekeringen en bedrijfspensioenen.
Het herverzekeringswezen als zodanig is een mondiaal netwerk, omdat de risico’s van omvangrijke schadevoorvallen en rampen anders niet voldoende gespreid kunnen worden afgedekt. De Europese herverzekeringsondernemingen moeten met name concurreren met hun Noord-Amerikaanse en Australische tegenstrevers. Het recente schandaal rond de American International Group in de Verenigde Staten heeft nog eens laten zien hoe alarmerend het gebrek aan controle en informatie is in de betrekkingen tussen directe verzekeraars en herverzekeraars.
Ik heb de Europese Commissie en de nationale toezichthouders voor het verzekeringswezen in mijn amendementen daarom opgeroepen om in het kader van de International Association of Insurance Supervisors intensiever samen te werken teneinde de normen voor corporate governance en de interne controleprocedures nader uit te werken. Om zo snel mogelijk tot overeenstemming met de Raad te komen, is in de verantwoordelijke Commissie voor economische en monetaire zaken slechts één subparagraaf goedgekeurd tot aanvulling van de in de bevoegde werkgroep van de Raad genomen besluiten.
Alle andere amendementen vielen ten prooi aan de versnelde procedure. Alleen dit zou kunnen verklaren waarom ook mijn eigen amendement, bedoeld om duidelijkheid te krijgen over de vraag welke staatsleningen als dekking kunnen dienen voor de technische voorzieningen van een herverzekeringsonderneming, niet is terug te vinden in de versie die aan de plenaire zitting is voorgelegd. De herverzekeringsrichtlijn is als gevolg daarvan de enige financiëledienstenrichtlijn waarin geen onderscheid wordt gemaakt bij de risicoweging van staatsleningen. Dat betekent dat er dus niet wordt gedifferentieerd op grond van de van de staat of op grond van de vraag tot welke groep (EU- of OESO-lidstaten) de emittenten behoren. Op dit punt zou een klein beetje extra heel veel meer hebben opgeleverd. 

Sarah Ludford,
   – Mijnheer de Voorzitter, ik complimenteer de rapporteur met zijn deskundige, grondige werk. Daardoor is het mogelijk geweest om, in samenwerking met Raad en Commissie, snel een akkoord over deze kwestie te bereiken. De voorliggende tekst is weliswaar een compromis, maar het is een tekst die is geaccepteerd door alle partijen, inclusief de herverzekeringssector.
Dit is geen dossier dat tot de verbeelding spreekt. Het zou waarschijnlijk geen deel uitmaken van een referendum over de Grondwet – als u dat zou houden – maar het is wel onmisbaar. Het gebrek aan een communautair regelgevingskader voor herverzekering en verschillen in nationale regels hebben geleid tot onzekerheid voor ondernemingen, handelsbelemmeringen op de interne markt, grotere administratieve lasten en kosten, en een zwakkere positie van de EU tijdens internationale handelsbesprekingen. Als vertegenwoordigster van Londen, met zijn sterke verzekeringssector, en vooral als iemand die enkele jaren heeft gewerkt bij Lloyd’s of London, ben ik mij terdege bewust van de betekenis van deze stap voor ons streven naar een gemeenschappelijke markt. Het voorstel is gebaseerd op de erkende beginselen van toezicht door de lidstaat van oorsprong en wederzijdse erkenning.
Voor de Europese burger is het belangrijk dat een grotere harmonisering en een grotere kosteneffectiviteit van het toezicht gunstig zijn voor de werkgelegenheid binnen deze sector en voor het concurrentievermogen binnen en buiten de Unie. Het betekent dat er middelen vrijkomen voor belegging die op dit moment onbenut blijven omdat ze worden gereserveerd voor zakelijke zekerheden. Het betekent ook dat de EU doeltreffend kan reageren op de Amerikaanse concurrentievervalsende regelgeving.
Het herverzekeringsbedrijf wordt wereldwijd uitgeoefend en Europese ondernemingen spelen hierin een vooraanstaande rol. We moeten derhalve streven naar een wereldmarkt waarbinnen elke onderneming op gelijke basis toegang heeft tot de lokale markten. Met deze richtlijn zetten we een flinke stap in de goede richting. Niet tot de verbeelding sprekend, maar wel belangrijk. 
Wiesław Stefan Kuc (PSE ).
   – Dames en heren, we beseffen hoe belangrijk herverzekering is voor het bank- en verzekeringswezen. Dit is van enorm groot belang voor alle firma’s, ongeacht hun grootte. In verband hiermee komen er verschillende gedachten bij mij op, waarvan ik er, gezien de tijd, slechts twee naar voren zou willen brengen.
Ten eerste vraag ik me af of we er wel goed aan doen om het toepassingsgebied van de richtlijn te beperken tot de herverzekeraars. We weten namelijk heel goed dat verzekeringsmaatschappijen, om het risico te beperken, onderlinge verzekeringen gebruiken en dat banken iets soortgelijks doen als ze bankgaranties geven. Ten tweede is er de verplichte herverzekering van verzekeringen tegen natuurrampen. Daar bestaan veertien soorten van en - u voelt het al aankomen - deze zijn niet te voorspellen. Bijgevolg brengen ze een hoog risico met zich mee, hoewel we soms jaren verschoond blijven van natuurrampen. Dit risico treft zowel de grote verzekeringsmaatschappijen als de grote hoeveelheid kleintjes, en doet zich met name voor in de landbouw, waar het grote aantal landbouwbedrijfjes leidt tot een hoge verzekeringsgraad.
Tot slot zou ik nog willen zeggen dat ik wel inzie dat elke regeling de situatie verbetert, maar mijns inziens schiet de voorliggende richtlijn helaas op veel punten nog tekort. 
Charlie McCreevy,
    Mijnheer de Voorzitter, ik wil me allereerst tegenover de heer Skinner en de overige leden van het Parlement verontschuldigen voor mijn verlate aanwezigheid hier. Ik moest in Luxemburg een Raadsvergadering over concurrentie bijwonen en werd bovendien opgehouden door het verkeer. Ik was wel op tijd voor de toespraken.
Het doet me veel deugd u te kunnen zeggen dat de Commissie volledig akkoord gaat met de amendementen in het door de Commissie economische en monetaire zaken goedgekeurde verslag. De amendementen houden rekening met hetgeen is besproken in de Raad en genieten tevens veel steun van de verzekeringssector. De voorgestelde oplossingen zijn bovendien goed uitgebalanceerd en eerbiedigen de oorspronkelijke bedoelingen van de Europese Commissie met deze wetgeving.
De heer Skinner heeft onder meer de kwestie van de zakelijke zekerheden ter tafel gebracht. Die zijn voor herverzekeraars buitengewoon duur, aangezien de beleggingsstrategie erdoor wordt beperkt. Uiteindelijk leidt deze situatie tot duurdere herverzekeringsdiensten en mogelijk tot hogere verzekeringspremies voor de polishouders. De verzekeringssector in Europa zou met name blij zijn met de afschaffing of wijziging van het Amerikaanse stelsel van zakelijke zekerheden. Ik heb onlangs met mijn ambtgenoten in de Verenigde Staten besprekingen gevoerd over het schrappen of beperken van de zakelijke-zekerheidseisen die daar worden gesteld, en dat overleg is nog gaande.
Ik feliciteer de commissie en haar rapporteur, de heer Skinner, met hun uitstekende werk en bedank al degenen die ertoe hebben bijgedragen dat het werk snel en effectief kon worden uitgevoerd. 
Peter Skinner (PSE ),
   . Mijnheer de Voorzitter, ik vraag me af of de commissaris weet dat er in de Verenigde Staten een modelwet voor de wetgevende instanties op staatsniveau is ontworpen. Mocht u die nog niet hebben gezien, dan stel ik u die graag ter beschikking. Ik denk dat de VS op dit moment zwakker dan ooit staan, hetgeen te danken is aan de kracht van dit verslag. Ik breng u dit met enige nadruk onder de aandacht, want als we allemaal op één lijn zitten, staan Commissie en Parlement zo sterk mogelijk om de Amerikanen nog verder in de hoek te drukken en om te bereiken dat we het akkoord met hen bereiken dat ons echt toekomt. 
Charlie McCreevy,
    Mijnheer de Voorzitter, dat ligt niet zo eenvoudig, ook al heb ik hier wel al besprekingen over gevoerd met vertegenwoordigers uit de verzekeringssector. Tijdens mijn bezoek onlangs aan de Verenigde Staten heb ik deze kwestie aangeroerd met sommige van de verzekeringscommissarissen.
Zoals de geachte afgevaardigde heel goed weet, is één van de problemen met deze kwestie – overigens niet het enige probleem – dat in de Verenigde Staten elke staat verantwoordelijk is voor dat specifieke gebied. In de Europese Unie heb je tenminste per staat één toezichthouder en is er de Unie voor deze specifieke richtlijn. In de Verenigde Staten, daarentegen, draagt elke staat verantwoordelijkheid op dit gebied en benoemt elke staat zijn eigen commissarissen voor verzekeringszaken.
Men dacht dat er in recente jaren belangrijke vooruitgang was geboekt, dat de verzekeringswereld aan de andere kant van de Oceaan zich heel hard had ingezet en dat een koers was uitgezet voor toekomstige ontwikkelingen. Tot alles uit elkaar viel, omdat de verzekeringscommissarissen in de Verenigde Staten elkaar met enige regelmaat afwisselen. Dat geeft wel aan hoe lastig de zaak is.
Tijdens mijn bezoek aan de Verenigde Staten in april heb ik deze kwestie aangesneden, en op dit moment wordt er opnieuw overlegd. Ik wil echter met nadruk wijzen op de problemen, die overwegend samenhangen met de aspecten die ik zojuist heb genoemd. 
De Voorzitter.
   Het debat is gesloten.
De stemming vindt dinsdag om 12.00 uur plaats. 
De Voorzitter.
   Aan de orde is het verslag (A6-0145/2005) van Agnes Schierhuber, namens de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling, over het voorstel voor een verordening van de Raad inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO) (COM(2004)0490 – C6-0181/2004 – 2004/0161(CNS)). 
Charlie McCreevy,
    Mijnheer de Voorzitter, ik wil allereerst mijn collega-commissaris, mevrouw Fischer Boel, excuseren. Zij komt wat later, maar nog wel voordat dit debat is beëindigd.
Ik dank mevrouw Schierhuber en de leden van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling voor al het werk dat zij hebben verricht om dit verslag tot stand te brengen.
De commissie heeft het verslag met 129 amendementen goedgekeurd. Ik zal mij in mijn commentaar beperken tot enkele van de belangrijkste punten. Als gevolg van sommige amendementen worden de minimumpercentages voor de financiering van de drie zwaartepunten verlaagd, wordt de voorgestelde financiering voor Leader gehandhaafd en wordt de reserve voor de Leader-aanpak geschrapt. Op die manier zouden de lidstaten over meer flexibiliteit moeten komen te beschikken bij het stellen van prioriteiten voor hun programmering. Ik heb daar begrip voor en ik ben blij dat het Europees Parlement begrip heeft voor de wenselijkheid van minimumpercentages. Die zijn namelijk onontbeerlijk voor het tot stand brengen van evenwichtige programma’s waarmee we de uiteenlopende uitdagingen in landelijke gebieden het hoofd kunnen bieden.
De Commissie is bereid akkoord te gaan met een verlaging van de minimumpercentages. Ik ben echter van oordeel dat de verlaging voor zwaartepunt 3 – verhoging van de levenskwaliteit in de landelijke gebieden en bevordering van de economische diversifiëring – van 15 procent naar 8 procent te groot is en het noodzakelijke evenwicht tussen de zwaartepunten te zeer zou verstoren. Ik heb het dan over de amendementen 17, 43, 44, 115, 117 en 118. Laten we niet vergeten dat een juiste uitvoering van de in verband met zwaartepunt 3 te nemen maatregelen aanmerkelijk zou kunnen bijdragen tot de bevordering van economische groei en werkgelegenheid in landelijke gebieden. Dat is duidelijk in het belang van onze boeren en hun gezinnen en hangt nauw samen met onze doelstellingen in het kader van de Lissabon-strategie.
De amendementen 34 tot en met 41 beogen het samenbrengen van de strategische en operationele planning en het terugbrengen van het aantal rapportageprocedures tot twee verslagen voor de hele financiële periode. Over het eerste punt heb ik zo mijn twijfels, aangezien de strategie vooraf zou gaan aan de operationele planning. Ik ben echter wel bereid om concessies te doen door het strategisch toezicht tweejaarlijks in plaats van jaarlijks te laten plaatsvinden. Ik zou willen benadrukken dat een degelijke rapportage essentieel is om verantwoording te kunnen afleggen en om aan de Europese burgers de positieve effecten van ons beleid op de landbouw en landelijke gebieden uit te leggen.
In beginsel kan ik meegaan met de belangrijkste amendementen op zwaartepunt 1 – de amendementen 54, 63, 65 (gedeeltelijk), 66 en 67. Die betreffen de uitbreiding van steun aan jonge boeren naar gesubsidieerde leningen, de voorwaarde dat bosbeheersplannen betrekking moeten hebben op bosarealen van een bepaalde omvang, de uitbreiding van steun aan micro- en kleine ondernemingen naar middelgrote ondernemingen voor de veredeling en verkoop van landbouwproducten (in de bosbouw blijft de steun echter beperkt tot micro-ondernemingen), de opname van herverkaveling in de lijst van infrastructuren waaraan steun kan worden verleend, waarbij de aandacht vooral uitgaat naar maatregelen die een groter concurrentievermogen beogen, en steun voor de samenwerking tussen actoren in de levensmiddelenketen en voor de overdracht van kennis.
Dat brengt me bij zwaartepunt 2, waarop de amendementen 73, 79 en delen van de amendementen 69, 76 en 81 betrekking hebben. De Commissie is in beginsel bereid tot aanvaarding of gedeeltelijke aanvaarding van de amendementen over: de opname van de instandhouding van genetische verscheidenheid; de opname van betalingen in verband met de kaderrichtlijn water; het inbouwen van de eisen gesteld aan het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen en meststoffen in de dwingende normen in plaats van ze als aanvulling daarop te beschouwen; een flexibeler benadering van de periode voor verbintenissen inzake agromilieumaatregelen; het als niet-productieve investering in aanmerking nemen van gebieden die met het oog op natuurbescherming van groot belang zijn; en de opname van inkomensverliescriteria voor Natura 2000-betalingen in de bosbouw.
Ten slotte zijn sommige van de voorgestelde amendementen om uiteenlopende redenen moeilijk te accepteren. Een aantal valt buiten het bereik van het Commissievoorstel en de bestaande normgeving, waardoor het risico bestaat dat de doelmatigheid van het beleid wordt ondermijnd. Andere amendementen bevatten specificaties die overbodig zijn omdat zij al zijn opgenomen in algemenere concepten.
Al met al kan ik sommige van de fundamentele amendementen in uw verslag geheel of gedeeltelijk accepteren. De andere amendementen kan ik niet accepteren.
Ik dank de leden van het Europees Parlement nogmaals voor hun positieve, opbouwende inbreng in het Europese plattelandsbeleid. 
Agnes Schierhuber (PPE-DE ),
   Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, geachte dames en heren, staat u mij toe om allereerst op mijn beurt een woord van dank te richten tot de Commissie, alle leden van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling, alle fracties en met name ook tot de Raad, de secretariaten en alle medewerkers en assistenten. Het was plezierig om met u allen samen te werken en dit verslag op te stellen.
Meer dan de helft van de bevolking van de Europese Unie woont op het platteland, dat ongeveer 90 procent van het grondgebied van de EU beslaat. Wij willen allemaal attractieve dorpen en steden in onze regio’s tot stand brengen en in stand houden, zodat het platteland een mooie toekomst voor zich heeft - ik ben overigens blij, mevrouw de commissaris, dat u nu gearriveerd bent. Een van de basisvoorwaarden voor die mooie toekomst is een bloeiende en met name productieve land- en bosbouw.
Met de hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB) in 2003 zijn duurzame veranderingen in de Europese land- en bosbouw in gang gezet. In het kader van deze hervorming is het belang van de plattelandsontwikkeling nog groter geworden. Het onderhavige verslag heeft betrekking op de programmeringsperiode voor de plattelandsontwikkeling 2007-2013. Ik vond het van groot belang vast te houden aan het tijdschema voor de stemming hier in de plenaire zitting, om ook de Raad en de Commissie nog tijdens het Luxemburgse voorzitterschap van een dossier te kunnen voorzien. Boeren hebben immers planningszekerheid nodig.
Dit is de eerste grote programmering op agrarisch gebied in de EU van 25 lidstaten. De plattelandsontwikkeling is voor alle lidstaten van belang, maar met name voor de nieuwe lidstaten. Ze neemt vooral in samenhang met de financiële vooruitzichten voor de periode vanaf 2007 een belangrijke plaats in.
Staat u mij toe om even te recapituleren: in totaal zijn 342 amendementen afkomstig van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling en 75 van de Commissie regionale ontwikkeling. Er is ook nog één amendement ingediend door de Begrotingscommissie. Wij hebben inmiddels echter al veel bereikt, want op dit moment zijn er nog maar 130 amendementen over. Wij hebben een dergelijke interdisciplinaire samenwerking hard nodig. Daarnaast zijn wij ook afhankelijk van de samenwerkingsbereidheid op het platteland. In het voorstel van de Commissie zijn veel positieve dingen terug te vinden, zoals de bundeling van verschillende financieringsinstrumenten in één Fonds voor plattelandsontwikkeling, de vereenvoudiging met het oog op een grotere inzichtelijkheid en nog veel meer. De wijze waarop de structuur van de drie thematische zwaartepunten en het Leader-concept worden aangepakt, is ook positief.
De beraadslagingen in de Landbouwcommissie hebben tot drie grote compromissen geleid. Het eerste compromis betreft de weging van de zwaartepunten, het tweede compromis gaat over Leader en het derde betreft de cofinanciering zoals voorgesteld door de Commissie. Om de subsidiariteit te waarborgen, vinden wij het van belang dat er minder financiële middelen aan de zwaartepunten worden toegewezen, namelijk 10, 20 en 8 procent. Met betrekking tot Leader is er sprake van een minimale financiering van 7 procent, maar ter compensatie willen wij dan wel dat de Leader-reserve wordt geschrapt. Het is ook belangrijk dat het Parlement een duidelijk signaal aan de Raad en de Commissie geeft door op dit punt een meerderheidsbesluit te nemen. Het is altijd mijn bedoeling geweest dat dit verslag zowel betrekking zou hebben op de noordelijke en zuidelijke regio’s als op de westelijke en oostelijke regio’s. Uit dit verslag blijkt ook duidelijk dat de bedragen die in het kader van de GLB-hervormingen via de modulatie vrijkomen, met name voor de zwaartepunten 1 en 2 ingezet dienen te worden. Een belangrijk aspect hierbij is de steun aan onze jonge landbouwers; wat dat betreft ben ik het met u eens, mevrouw de commissaris. Het gaat om de toekomstige generaties en ik hoop dat u het voorstel van het Parlement van 55 000 euro per bedrijf zult overnemen. Wij hebben tevens behoefte aan een betere concurrentiepositie. Daarom stellen wij voor om de steunregeling ook te laten gelden voor het midden- en kleinbedrijf en wat de bosbouw betreft ook voor kleine en micro-ondernemingen. Belangrijk is ook ons voorstel voor de gebieden met natuurlijke handicaps, mevrouw de commissaris. Wij willen een onderzoek om niet alleen die nieuwe definitie van benadeelde gebieden adequaat in te kunnen vullen, maar om ook de doelstellingen van Lissabon en Göteborg te verwezenlijken.
Maar dat is nog lang niet alles. Wij verlangen bijvoorbeeld meer geld omdat wij Natura 2000 adequaat willen uitvoeren. Dat lukt echter alleen als er meer middelen voor de plattelandsontwikkeling beschikbaar zijn. Het programma voor plattelandsontwikkeling kan niet in de plaats komen voor andere programma’s, de structuurfondsen en dergelijke; alle beschikbare middelen moeten we eendrachtig voor de plattelandsontwikkeling gebruiken.
Een productieve land- en bosbouw is een noodzakelijke voorwaarde voor een actief en attractief platteland. Het plattelandsbeleid is bedoeld voor de gehele bevolking in alle Europese regio’s. Door een goed beleid te voeren worden de overlevingskansen op het platteland vergroot.
Tot slot zijn er nog drie amendementen voor de plenaire zitting ingediend. Amendementen 130 en 131 kan ik overnemen, maar amendement 132 helaas niet. 
Armando Dionisi,
   . – Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, geachte collega’s, het beleid voor de plattelandsontwikkeling is het meest innovatieve element van het nieuwe gemeenschappelijk landbouwbeleid. Daarom is het van fundamenteel belang dat in de begroting van de Unie deze meest ambitieuze uitdaging voor de toekomst van onze plattelandsgebieden niet opgeofferd wordt. Het snijden in de gelden voor plattelandsontwikkeling betekent middelen weghalen bij de voedselveiligheid, de bescherming van het milieu, initiatieven voor de bescherming van het landschap, de kwaliteit van producten en het scheppen van nieuwe arbeidsplaatsen.
In het verslag dat de Landbouwcommissie heeft goedgekeurd, wordt veel belang toegekend aan steunmaatregelen voor jonge boeren, die moeten worden aangemoedigd het platteland niet te verlaten en hun bedrijf op een duurzame en concurrerende wijze uit te oefenen. De inspanningen van mevrouw Schierhuber om de middelen voor plattelandsontwikkeling te handhaven zijn prijzenswaardig, maar de verlaging van de percentages voor de verplichte uitgaven bij de drie zwaartepunten doet bij ons twijfels rijzen. Het ware raadzamer geweest het Commissievoorstel te handhaven, daar het verlagen van de percentages de lidstaten meer ruimte laat bij het beheer van de middelen, en dat betekent een zwakker en minder doeltreffend Europees beleid.
Ook wat het Leader-initiatief betreft, zou gekozen moeten worden voor handhaving van het voorstel van de Commissie, waarin een reserve is voorzien voor de landen met lagere uitgavenniveaus, om de beste projecten beter tot hun recht te laten komen en te belonen. Het is voorts onontbeerlijk dat de nationale uitvoeringsplannen sporen met de strategische doelstellingen van de Gemeenschap. Versterking van partnerschappen vormt een essentieel instrument voor het bereiken van deze doeleinden.
Tot slot, om van het beleid voor plattelandsontwikkeling een echt territoriaal beleid te maken, dient het te stroken met en geïntegreerd te zijn in alle andere communautaire beleidsvormen. Het gaat hierbij om essentiële onderdelen van de strategieën van Lissabon en Göteborg. Als wij Europa en zijn doelen en waarden een nieuwe impuls willen geven, kunnen wij niet zonder die elementen. 
Rosa Miguélez Ramos
   , . – Mijnheer de Voorzitter, het voorstel van de Commissie stelt, zoals al is gezegd, drie grote prioriteiten vast: het vergroten van het concurrentievermogen van de sectoren landbouw en bosbouw, het verbeteren van het milieu en van het grondbeheer, en het verbeteren van de kwaliteit van het bestaan en het stimuleren van diversificatie in de agrarische sector.
Ik wil in de eerste plaats de rapporteur, mevrouw Schierhuber, feliciteren met het magnifieke werk dat ze heeft verricht, niet alleen vanwege het document waarover we gaan stemmen tijdens de plenaire vergadering van morgen, maar ook omdat het haar gelukt is een evenwichtige tekst op te stellen waarin de in de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling bereikte compromissen volledig geïncorporeerd zijn en waarmee bovendien zeer belangrijke verbeteringen aangebracht worden in de tekst van de Commissie, verbeteringen die zullen bijdragen aan een grotere flexibiliteit en een efficiënter en effectiever beheer van de programma´s.
Van die verbeteringen zou ik met name willen noemen: de verlaging van de minimumpercentages voor de financiering van elk zwaartepunt - voor mij een positief element -, de mogelijkheid om nationale en/of regionale programma´s te combineren, het versterken van de gelijkheid tussen mannen en vrouwen en het appèl aan de lidstaten om de toegang tot mede-eigendom van agrarische bedrijven voor vrouwen te vergemakkelijken.
Als ik concreet naar ieder zwaartepunt kijk, zou ik willen wijzen op het optrekken van de vestigingssteun aan jonge landbouwers waarnaar mevrouw Schierhuber zojuist heeft verwezen: de 55 000 euro die wordt toegekend in de vorm van een premie of een rentesubsidie of -lening alsmede een flexibele aanpak om deze jonge landbouwers te helpen aan de regels te voldoen. Ik zou eveneens willen wijzen op de uitbreiding van de steun aan middelgrote bedrijven ter verbetering van de verwerking en afzet en de steun aan elke vorm van vereniging van producenten. Wat dit betreft, denk ik dat zij uiteindelijk het best gepositioneerd zijn om te zorgen voor toegevoegde waarde voor de lokale producten.
Ik zou de aandacht willen vestigen op een kwestie van vitaal belang: de herinvoering van het criterium van ontvolking in de benadeelde gebieden, een punt dat voorrang moet krijgen, wat ook de nieuwe definitie zal zijn die de Commissie in de toekomst aan deze gebieden zal geven, want als de bevolking wegtrekt uit rurale gebieden, is dat een onloochenbaar signaal dat er sprake is van een achterstandssituatie.
Wat betreft de financiering van Natura 2000, waaraan mevrouw Schierhuber ook heeft gerefereerd, wordt een verhoging van het budget gevraagd, aangezien de Commissie bij verschillende gelegenheden ons voorstel voor het instellen van een specifiek financieel instrument voor Natura 2000 heeft verworpen.
Ten slotte wil ik wat betreft het derde zwaartepunt iets zeggen over de steun aan het werk van vrouwen in rurale gebieden. Ik denk dat dit een element van fundamenteel belang is waarop we al onze inspanningen moeten richten; we moeten vele garanties bieden om vrouwen volledig te kunnen laten participeren.
Ik wilde ook iets zeggen over de maatregelen ter bevordering van de plattelandsontwikkeling, over de Leader-aanpak als zodanig, die door deze verordening zal worden versterkt, want hiermee wordt de zichtbaarheid van de Europese Unie voor de burgers vergroot, en zichtbaarheid is iets waar we, in de huidige tijden, niet op mogen bezuinigen.
Van het Franse “nee” heeft mij vooral verbaasd dat zeventig procent van de Franse boeren tegen het ontwerp van de Europese Grondwet heeft gestemd. Wij zijn verplicht om deze situatie te corrigeren en ik denk dat dit verslag hieraan een goede bijdrage kan leveren. 
Kyösti Tapio Virrankoski,
    Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, mevrouw Schierhuber heeft een uitstekend verslag opgesteld over de nieuwe verordening van de Europese Unie inzake het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO). Ik wil ook mijn hartelijke dank uitspreken voor de constructieve samenwerking in de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling.
Speerpunt van het communautair landbouwbeleid wordt steeds meer de plattelandsontwikkeling, omdat directe steun en marktmaatregelen strikt beperkt zijn tot het kader van het zogeheten compromis van Brussel. Het is de bedoeling directe steun en marktmaatregelen met ongeveer 5 procent per jaar te verminderen, wat een jaarlijkse besparing betekent van 1,5 miljard euro ten gunste van het ELFPO. In de toekomstige financiële kaders van de Europese Unie is in totaal meer dan 11 miljard euro per jaar voor plattelandsontwikkeling gereserveerd.
De situatie vraagt echter om snelle actie. De Commissie stelde voor de maatregelen op drie zwaartepunten te richten: verbetering van het concurrentievermogen van land- en bosbouw, ruimtelijke ordening ofwel bescherming van het landschap en het milieu alsmede het veelzijdiger maken van de plattelandseconomie en het verbeteren van de leefkwaliteit in plattelandsregio's. De Commissie stelde verder voor om voor elk zwaartepunt een bepaald minimumbedrag toe te wijzen. Onze commissie heeft deze grenzen naar een zo laag mogelijk niveau verlaagd, omdat de lidstaten voldoende speelruimte moet worden gegarandeerd om hun eigen individuele programma's op te stellen.
De belangrijkste taak van het ELFPO is het verbeteren van de concurrentievoorwaarden voor de landbouw in de verschillende delen van de Europese Unie. Daarom is bijvoorbeeld de ontwikkeling van de steunregeling voor benadeelde gebieden relevanter dan ooit, omdat de algemene steun in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid vooral is gericht op de best presterende landbouwgebieden van de Europese Unie. Ook het belang van milieusubsidies voor de landbouw neemt toe, doordat milieuvraagstukken steeds relevanter worden.
Het doel van het ELFPO is de mogelijkheden van het leven op het platteland te verbeteren. Daarom is mijn fractie van mening dat steunmaatregelen vooral moeten worden gericht op individuele actoren en de organisaties die zij vormen en niet op een staat. Verder moeten we ons bij het steunen van ondernemingen vooral richten op micro- en kleine ondernemingen. Dit gezegd zijnde, steunen wij van harte de aanneming van het verslag van mevrouw Schierhuber. 
Ilda Figueiredo,
   . – Mijnheer de Voorzitter, de opeenvolgende hervormingen van het gemeenschappelijk landbouwbeleid hebben ernstige gevolgen gehad voor de familiebedrijven en de kleine en middelgrote boeren, met als een van de meest recente en meest negatieve ontwikkelingen in het kader van die hervormingen de loskoppeling van de steun van de productie. Steeds weer gaat de Commissie voorbij aan het belang van de landbouw voor het vasthouden van de bewoners op het platteland en voor de sociale en economische samenhang in de plattelandsgebieden. De Commissie geeft namelijk geen speciale aandacht en steun aan de zogenaamde cohesielanden, waar steeds meer mensen uit het platteland wegtrekken.
Het begrotingsvoorstel van de Europese Commissie voor het nieuwe Fonds voor Plattelandsontwikkeling in het kader van de financiële vooruitzichten 2007-2013 is volstrekt ontoereikend, gezien bijvoorbeeld de aanzienlijke bedragen die uit het fonds vrijgemaakt moeten worden voor de financiering van Natura 2000.
Voor de Portugese landbouw en de boeren in Portugal is een verhoging van de bedragen voor zwaartepunt I van doorslaggevend belang. Dat geldt ook voor de steun voor de combinatie van land- en bosbouwactiviteiten - met inbegrip van braakliggende gronden - en voor de steun aan representatieve boerenorganisaties. De communautaire financiering van Natura 2000 dient gebaseerd te zijn op de daarmee overeenkomende, noodzakelijke verhoging van de middelen in het kader van de financiële vooruitzichten 2007-2013. Daarmee doel ik zowel op het Fonds voor Plattelandontwikkeling en de structuurfondsen - die de belangrijkste financieringsbronnen dienen te zijn - als op LIFE+. De meest adequate oplossing zou overigens zijn het creëren van een specifiek communautair fonds voor Natura 2000 in de financiële vooruitzichten, ter stimulering van het behoud van de biodiversiteit. Wij hebben dat bepleit in de door ons in de Landbouwcommissie ingediende voorstellen.
Wij hebben kritiek op het voornemen van de Commissie een zeer breed en gevarieerd scala van instanties de mogelijkheid te geven steun aan te vragen in het kader van het beleid voor plattelandsontwikkeling. Daarmee gaat de Commissie voort op de weg richting steunverlening aan organisaties die met de landbouw en het platteland niets te maken hebben, terwijl die gelden op de allereerste plaats zouden moeten gaan naar de landbouw, de productie en het platteland. Met andere woorden: die kredieten zouden ten goede moeten komen aan de combinatie van land- en bosbouwactiviteiten en aan de landbouw in het algemeen.
Wij benadrukken eens te meer ons standpunt dat de maximumsteun per boer in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid werkelijk gestroomlijnd en beperkt moet worden. Daarmee kan gezorgd worden voor een billijker herverdeling van de steunbedragen tussen lidstaten, boeren en producties. Tevens kan er dan geld beschikbaar komen voor verhoging van de marktsteun voor kleine en middelgrote boerenbedrijven en van de middelen voor plattelandsontwikkeling, met name voor compenserende betalingen en steun aan de biologische landbouw. 
Kathy Sinnott,
   – Mijnheer de Voorzitter, op het platteland van Ierland staat het agrarische gezinsbedrijf aan de basis van het gemeenschapsleven. Wat we de laatste jaren zien is dat, als gevolg van een reeks boeronvriendelijke beleidsmaatregelen, het familielandbouwbedrijf in Ierland uiteenvalt, en daarmee de gemeenschappen op het platteland. Iedereen wil graag dat het platteland zich ontwikkelt, maar gezien de benarde positie van de Ierse boeren is de enige plattelandsontwikkeling die ik graag wil er één die steun biedt aan de agrarische gezinsbedrijven, en die daarnaast de gemeenschappen op het platteland verrijkt met projecten op het gebied van maatschappij, onderwijs, vervoer, werkgelegenheid en infrastructuur. Het voorstel dat ter tafel ligt beoogt echter de aanvullende activiteiten te bevorderen en voor de primaire activiteit, het familielandbouwbedrijf, minder geld beschikbaar te stellen. Van een dergelijk plan kan ik alleen maar zeggen dat het waanzinnig is. In Ierland betekent het de teloorgang van de plattelandsgemeenschappen die het juist beoogt te ondersteunen.
Ik pleit daarom voor een wat gezondere benadering. We moeten het boerenbedrijf op zijn juiste waarde schatten. De boeren wijden zich aan de landbouw en ontvangen als beloning voor hun arbeid een eerlijke prijs voor hun producten. Het boerenbedrijf is een van de oudste, meest fundamentele en meest essentiële activiteiten. Het lijkt er echter op dat we in Ierland denken dat de toekomst behoort aan al de zogenaamde “betere banen” en dat we onverstandig genoeg het agrarische bedrijf een stille dood laten sterven. We zijn niet goed bij ons hoofd. We hebben allebei nodig. Banen in de hightechindustrie? Prima. Vestiging van softwareontwikkelingsbedrijven in landelijke gebieden? Ook nog prima. Maar dan wel met koeienweiden, suikerbiet- en maïsvelden, en appelboomgaarden eromheen. Want dan is er een toekomst. 
Liam Aylward,
    Mijnheer de Voorzitter, in de toelichting zegt de rapporteur dat ruim de helft van de bevolking van de 25 lidstaten van de Europese Unie in landelijke gebieden woont, en dat die gebieden 90 procent van het Europese grondgebied uitmaken. Landbouw en bosbouw – zegt hij – zijn de dragende pijlers van het landgebruik en de exploitatie van natuurlijke hulpbronnen en vormen tegelijkertijd de basis van de economische diversifiëring.
Ik ben het volledig eens met de rapporteur, maar zou hieraan het volgende willen toevoegen. In mijn land, Ierland, vormen kleine en middelgrote landbouwfamiliebedrijven de ruggengraat van de samenleving. Zij hebben aldoor gezorgd voor elementaire voedselvoorziening, bijgedragen tot de bescherming van het milieu en de belangen van de plattelandsgemeenschappen behartigd. Van elke elf werkenden in Ierland is er één actief in de landbouwsector. De voedingsmiddelensector is van levensbelang voor de Ierse economie, en is goed voor 8 procent van het bruto binnenlands product. Daarnaast nemen artikelen uit de Ierse landbouw 7 procent van de Ierse export en ongeveer eenvijfde van de netto buitenlandse inkomsten voor hun rekening. Verder wil ik benadrukken dat de uitvoer van Ierse landbouwproducten in 2004 een bedrag van zeven miljoen euro vertegenwoordigde. Kortom, de landbouw is van vitaal belang voor Ierland. Hetzelfde kan derhalve worden gezegd van de voortdurende plattelandsontwikkeling in mijn land.
Wat de belangrijke kwestie van financiering van het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling betreft, heb ik enkele twijfels. Als de Raad namelijk niet eenstemmig akkoord gaat met de financiële begroting voor de periode 2007-2013, komt het hele project wellicht op losse schroeven te staan.
Gezien de recente ontwikkelingen, met name het overweldigende “nee” tegen de Grondwet van de Franse boerengemeenschap – overigens een van de partijen die in de loop der jaren het meeste hebben geprofiteerd van het gemeenschappelijk landbouwbeleid –, wil ik de commissaris vragen of zij ons misschien kan zeggen of er, mocht het niet mogelijk blijken snel een akkoord over de toekomstige financiering te bereiken, een “plan B” is voor plattelandsontwikkeling.
Vorige week nog heeft de Landbouwraad conclusies over het Europees beleid inzake steun aan de bosbouwsector aangenomen. De Raad van ministers erkende onder meer het economisch, ecologisch en maatschappelijk belang van de bosbouwsector in de EU en de bijdrage die bossen en bosbouw kunnen leveren aan de verwezenlijking van de doelstellingen van Lissabon betreffende duurzame economische groei en het concurrentievermogen, en aan de verwezenlijking van de doelstellingen van Göteborg ten aanzien van het veiligstellen van de kwantiteit en kwaliteit van de nationale natuurlijke bronnen. Ik kan me daarom niet vinden in de manier waarop de Commissie de bosbouw benadert in haar programma voor plattelandsontwikkeling. De voorgestelde premieperiode van tien jaar is veel te kort en het voorgestelde steunpercentage is te laag. In feite houden de Commissievoorstellen een verlaging van de bestaande steunpercentages in.
Kunnen we niet beter? Want het zal veel beter moeten. Tegenstrijdige benaderingen zijn nauwelijks uit te leggen aan het niet-ingewijde, algemene publiek, en ondermijnen onze collectieve geloofwaardigheid volledig.
Ten slotte ben ik tegen de minimumpercentages voor de uitgaven in het voorstel van de Commissie. Die druisen mijns inziens in tegen het subsidiariteitsbeginsel en bieden niet de flexibiliteit die nodig is om te kunnen voorzien in de uiteenlopende behoeften van landelijke gebieden. Ik geef er in feite de voorkeur aan helemaal geen minimumpercentages verplicht te stellen. 
James Hugh Allister (NI ).
   – Mijnheer de Voorzitter, de landbouwsector maakt een tijd van ongekende verandering door. In mijn kiesdistrict in Noord-Ierland is de landbouw nog altijd de belangrijkste industriesector. Het is daarom van vitaal belang dat de verordening inzake plattelandsontwikkeling zorgt voor gunstiger en niet voor ongunstiger omstandigheden. De beschikbare middelen mogen niet op basis van een onbillijke prioriteitenstelling naar de nieuwe lidstaten gaan, waarbij de vijftien andere lidstaten schromelijk worden benadeeld. We kunnen simpelweg niet volstaan met een “Wij betalen, zij geven uit”. Ik ben van mening dat de toewijzing van middelen voor plattelandsontwikkeling in zekere zin evenredig moet zijn met de bijdragen van de lidstaten aan de communautaire begroting. In concreto wil ik dat voor zwaartepunt 1 meer en niet minder geld beschikbaar komt voor de boeren, in plaats van dat het wordt gekaapt door overheidsdepartementen. Het geld van zwaartepunt 1 zou moeten worden afgeschermd en bestemd moeten worden voor de agrarische gemeenschap, die rechtstreeks betrokken is bij het boerenbedrijf. Laten we niet vergeten dat via een geweldige modulatie van 9,5 procent uit de betaling van de bedrijfspremies aan de boeren in 2006 zij zelf de belangrijkste bron van financiering vormen.
Verder pleit ik ervoor maximale regionale flexibiliteit in de verordening toe te laten. Flexibiliteit, minimale regulering en de overtuiging dat het boerenbedrijf en de ontwikkeling van het platteland hand in hand gaan en elkaar niet in de weg staan – dat zijn mijns inziens de ingrediënten die we nodig hebben om verder te gaan. 
Elisabeth Jeggle (PPE-DE ).
   Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, dames en heren, staat u mij toe om allereerst onze rapporteur, Agnes Schierhuber, van harte te bedanken. Zij heeft met het onderhavige verslag uitstekend werk verricht, gezien het feit dat er veel uiteenlopende belangen, die ongetwijfeld allemaal gerechtvaardigd zijn, met elkaar verenigd dienden te worden.
Het gaat om 60 procent van de mensen en 90 procent van het grondgebied van de Europese Unie. Deze beide cijfers tonen op overtuigende wijze aan hoe groot het belang van de plattelandsontwikkeling is voor de Europese Unie als tweede pijler van het landbouwbeleid. Zonder een tevreden plattelandsbevolking kan er geen sprake zijn van een tevreden EU-bevolking. Tegen de achtergrond van de recente politieke ontwikkelingen en de negatieve uitslagen van de referenda moeten wij doordrongen zijn van het feit dat het Europees beleid de steun van de burgers nodig heeft en, vooral, daaraan op alle beleidsterreinen ook daadwerkelijk prioriteit geven.
Met het oog op de lege geldkassen en de strijd om de verdeling van de middelen moet ik in herinnering roepen dat de begroting van de EU van oorsprong een landbouwbegroting was. Het feit dat hier later andere politieke terreinen aan toegevoegd zijn, mag er niet toe leiden dat dit historische Europese kerngebied als een schaduwplantje wordt behandeld. Daarom doe ik ook een oproep om de middelen voor de plattelandsontwikkeling, die onderdeel zijn van de landbouwgelden, in de allereerste plaats ten goede te laten blijven komen van de landbouwers via projecten op agrarisch gebied. Ik steun de toewijzing van financiële middelen voor de drie zwaartepunten zoals die door Agnes Schierhuber is voorgesteld dan ook van ganser harte. Dit is van groot belang. Het is ook van groot belang dat de subsidiemogelijkheden voor microbedrijven ook voor middelgrote ondernemingen in de plattelandsgebieden toegankelijk worden. Verder sluiten wij ons aan bij de eis van de rapporteur dat de financiering van Natura 2000, waar tot op heden nog geen duidelijkheid over bestaat, niet met middelen uit de tweede pijler plaatsvindt, maar uitsluitend met aanvullende middelen.
Staat u mij toe om tot slot niet alleen Agnes Schierhuber nog een keer hartelijk te bedanken, maar ook alle collega’s die intensief aan de totstandkoming van dit belangrijke verslag hebben meegewerkt. Rekening houdend met de eerder genoemde punten kunnen wij onze steun aan dit verslag geven. 
Katerina Batzeli (PSE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, het ‘nee’ van twee landen tegen de Europese Grondwet, waarvoor elk land waarschijnlijk zijn eigen redenen had, is in het Europees Parlement hard aangekomen.
Inderdaad heerst er onder de burgers onzekerheid over hetgeen zich achter deze muren afspeelt, over de besluiten die door de communautaire instellingen worden genomen. De burgers zijn onzeker en weten niet of de Europese beleidsvormen op sociaal, economisch en ontwikkelingsgebied stand zullen houden en zullen worden voortgezet.
Een van de beleidsvormen die de economie, maar ook het bedrijfsleven, een stabiel en langademig kader waarborgt, is het GLB. Het gemeenschappelijk landbouwbeleid wordt echter veranderd en hervormd, niet zozeer omdat bepaalde intrinsieke problemen moeten worden opgelost, maar omdat druk van buitenaf wordt uitgeoefend, door bijvoorbeeld de Wereldhandelsorganisatie, de bilaterale handelsovereenkomsten of de financiële vooruitzichten van de Europese Unie. Via de financiële vooruitzichten steken opnieuw hernationalisatietendensen de kop op in de Europese Unie. Dat betekent een inkrimping van de communautaire begroting en hernationalisatie van de financiering van de communautaire beleidsvormen, zoals het GLB. De kritiek op dat laatste beleid is dat daarmee in bepaalde gebieden van de Europese Unie economisch bevoorrechte landbouwers zijn gecreëerd. Er zou derhalve gesproken moeten worden over de mogelijkheid om via herverdeling van de communautaire middelen de meest in het oog springende verschillen te verminderen, maar in plaats daarvan wordt medefinanciering aangemoedigd, waardoor deze verschillen alleen maar groter zullen worden.
Als wij willen dat de landbouwontwikkeling niet alleen de landbouweconomie versterkt maar ook strookt met een duurzame regionale ontwikkeling, moeten wij daarvoor middelen en geïntegreerde plannen beschikbaar stellen. Noch de middelen in de Commissievoorstellen, noch die in de compromisvoorstellen van het voorzitterschap zullen echter resulteren in een krachtiger beleid voor de ontwikkeling van de landbouw, welk beleid nodig is om nieuwe kansen te bieden en innovatie mogelijk te maken, zodat ook de landbouwsector stappen kan zetten in de richting van verwezenlijking van de doelstellingen van Lissabon.
Wat betreft de herindeling van de achterstandsgebieden, waarbij het werkgelegenheidscriterium niet meer in aanmerking wordt genomen, is er alle reden voor kritiek op de Commissie. Kennelijk kan zij alleen maar besluiten aan de hand van technocratische criteria, zoals bodemgesteldheid. Zij houdt geen rekening met de daadwerkelijke problemen van het platteland, zoals de toenemende werkloosheid. De looptijd van de ontwikkelingsprogramma’s moet zeven jaar zijn. Dat is ook noodzakelijk voor de verwezenlijking van het GLB, want de producenten moeten, evenals de levensmiddelenindustrie, weten met welke termijnen ze kunnen rekenen.
Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, ik ben het roerend eens met de opmerkingen en voorstellen in het verslag van mevrouw Schierhuber. Laten wij ervoor zorgen dat het ‘nee’ van de twee recente referenda geen terugslag veroorzaakt, maar ons ertoe aanzet om ‘ja’ te zeggen tegen de grote beleidsvormen voor structurele ontwikkeling, waarmee wij een Europa van samenhang en solidariteit kunnen verwezenlijken. 
Jan Mulder (ALDE ).
   – Voorzitter, ook mijn dank aan mevrouw Schierhuber voor het enthousiasme waarmee ze weer zoals gebruikelijk haar rapport heeft gepresenteerd. Ook ik ben ervoor dat wij een leefbaar platteland behouden in Europa en ik kan daarom de drie doelstellingen van de Commissie ondersteunen. Maar ik zie niet in waarom de Commissie voor heel Europa moet voorschrijven dat een bepaald percentage voor één doelstelling moet worden gebruikt en een ander percentage voor een andere doelstelling en zo verder. Zeker na het referendum in Nederland en in Frankrijk misschien ook wel - een aantal mensen hebben hiernaar al gerefereerd - is het nodig dat wij zo weinig mogelijk regels uit Brussel hebben, wij kunnen dat zelf wel beslissen en de Commissie kan constateren achteraf of het goed besteed is of niet.
Wat het rapport in het algemeen betreft, ik vind dat er iets te veel cadeaus in staan voor de verschillende regio's. Er is geen achtergebleven gebied in Europa dat bijna niet genoemd wordt. Er zou best eens te weinig geld kunnen overblijven voor de gewone regio's in Europa die ook een platteland hebben. Ik verwacht niet dat het amendement dat een verhoging van de totale som voor plattelandsbeleid bepleit, realistisch is, gelukkig staat er bij dat het onder voorbehoud is van de uitkomst van de stemming over het rapport over de financiële perspectieven.
Ik zou nog een lans willen breken voor een goed kwaliteitsbeleid in Europa. Zeker als er meer liberalisatie komt is het niet eerlijk om aan de Europese boeren te vragen vrij te concurreren met de rest van de wereld terwijl wij heel andere voorwaarden stellen. Iemand die aan ons verkoopt zal dat op onze voorwaarden moeten doen, maar die voorwaarden moeten wel bekend zijn en vandaar een Europees kwaliteitsbeleid. 
Bairbre de Brún (GUE/NGL ).
Ik verwelkom het verslag van mevrouw Agnes Schierhuber over het Commissievoorstel voor het ELFPO. Ik onderschrijf haar standpunt dat het voorstel van de Commissie positief is maar op enkele specifieke punten verbetering behoeft.
Ik verwelkom de voorstellen van de Commissie die beogen het milieu en de landelijke gebieden te verbeteren middels steun voor landbeheer. Even belangrijk is het doel de kwaliteit van het leven in landelijke gebieden te verbeteren en de diversifiëring van economische activiteiten te bevorderen via maatregelen gericht op de agrarische sector en actoren in landelijke gebieden. Ik verwelkom eveneens het feit dat via het opzetten van één fonds voor plattelandsontwikkeling onnodige bureaucratie en dubbel werk worden teruggedrongen .
Ik verwelkom de voorstellen in het verslag van mevrouw Schierhuber om gelijke kansen en participatie van vrouwen in agrarische activiteiten en de plattelandseconomie in algemenere zin te bevorderen. De ondersteuning van biologische landbouw is eveneens belangrijk.
De door de Commissie voorgestelde middelen voor de periode 2007-2013, ten bedrage van 88,75 miljard euro in prijzen van 2004, zijn eveneens welkom. Zelfs met dit bedrag zouden we echter aanzienlijke problemen ondervinden. Het is van wezenlijk belang dat deze middelen worden ingezet voor het nastreven van de doelen van verbetering van de kwaliteit van het leven van onze familiebedrijven en de bescherming van het landelijk milieu.
Het is nodig dat de doelen en doelstellingen van Natura 2000 worden gemainstreamd binnen alle aspecten van het communautaire beleid en de communautaire financiering betreffende landbouw- en plattelandsontwikkeling. Landbouwers, bosbouwers en andere landbeheerders moeten kunnen rekenen op gepaste ondersteuning bij de bescherming en instandhouding van Natura 2000-gebieden. Er moeten middelen in het fonds worden gestopt voor de periode 2007-2013 om dat mogelijk te maken. Anders is er een groot risico dat we vervallen in fouten uit het verleden.
Mieczysław Edmund Janowski (UEN ).
    Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, mevrouw de commissaris, vandaag staat er een bijzonder terrein van menselijke activiteit op de agenda: landbouw, met andere woorden, de middelen voor ons biologisch bestaan. We weten dat hier niet alleen een economische, maar ook een sociale, culturele en milieudimensie aan vast zit.
Ik zou mevrouw Schierhuber dan ook willen bedanken voor het werk dat ze van dit uitstekende verslag heeft gemaakt. We beseffen terdege dat er tegenwoordig steeds meer mensen op het platteland wonen die slechts een losse band met de landbouw hebben. Dit heeft tot gevolg dat het landbouwbeleid en het regionale beleid steeds vaker in elkaar overlopen. Het platteland moet derhalve onderdak bieden aan een rationele en veelzijdige landbouw, die landbouwproducten van een uitstekende kwaliteit produceert en verwerkt. Tegelijkertijd zou het platteland de mensen daar een fatsoenlijke levensstandaard moeten kunnen bieden. Daarnaast moeten we oog hebben voor de familiebanden, sociale contacten en cultuur alsmede voor het milieu en toerisme.
Ik zou uw aandacht willen vragen voor een paar punten. De lidstaten moeten beseffen dat zij specifiek voor plattelandsontwikkeling ook een duit in het zakje moeten doen om deze doelstellingen te verwezenlijken. Ten tweede zou de steun uit het Fonds voor Plattelandsontwikkeling zoveel mogelijk ten goede moeten komen aan lokale integratie-initiatieven en het midden- en kleinbedrijf. Ten derde zou er bij het verdelen van de middelen rekening moeten worden gehouden met geografische criteria zoals de specifieke kenmerken van (semi-)berggebieden. Ten vierde moet er werk worden gemaakt van het onderwijssysteem op het platteland en advies aan de boeren. Ten vijfde heeft het platteland een infrastructuur nodig die beantwoordt aan de eisen van de moderne tijd, met andere woorden wegen, waterleiding, aansluiting op de openbare riolering, telefoonlijnen en internettoegang. Verder moet de basisgezondheidszorg verzekerd worden en moet er de mogelijkheid worden geboden tot cultuurbeleving, recreatie en, zoals ik reeds gezegd heb, goed onderwijs.
Ik stel voor om meer geld uit te trekken voor de heropleving van het platteland. Als dit in handen wordt gegeven van de lokale gemeenschappen, zal het zeker goed besteed worden. 
Lambert van Nistelrooij (PPE-DE ).
   – Voorzitter, het is nodig, denk ik vandaag om een heel helder signaal te geven naar het Europese platteland. Europa moet zichtbaar, moet voelbaar, moet herkenbaar blijven, ook als er grote veranderingen in de markt plaatsvinden. Wat de afgelopen week is gebleken, dames en heren, is dat markt, markt, markt, alleen maar de portemonnee, Europa niet dichterbij brengt. Dat markt, markt, markt, de harten van mensen niet bereikt. Er is meer aan de hand, een sociale dimensie, er is meer aan de hand, leefbaarheid op het platteland. Daarom is het heel goed dat juist dit programma zo breed van opzet is en dat ook vanuit de regionale commissie van waaruit ik heb mogen meewerken diverse amendementen zijn overgenomen, nadrukkelijk decentrale invulling, nadrukkelijk integraliteit mogelijk maken. Naast landbouw speelt ook in die ontwikkeling natuurlandschap, speelt ook mee toeristische activiteiten en moeten we actief gebruik maken van nieuwe zaken als ICT, innovatie op bedrijfsniveau. Omschakeling naar andere functies op het platteland zal nadrukkelijk aan de hand zijn in agrarische gebieden en in urbane gebieden zoals we in Nederland ook kennen. In mijn land liggen er voldoende voorstellen klaar door reconstructie in de agrarische gebieden om de innovatieve slag te maken. Gotenburg en Lissabondoelstellingen waarmaken, sterke landbouw handhaven, ook in relatie tot de hele foodkolomverwerking en de innovatie dat het kan.
Voorzitter, collega Albert Jan Maat heeft eerder voorgesteld om meer flexibiliteit mogelijk te maken tussen de kolommen en ook in de subsidiepercentages. Ik wil dat ook nog eens graag onderstrepen.
Ten slotte, door Europa waart op dit moment een spook, het spook van de renationalisatie. Wat nu al de kop opsteekt als reactie op het gezamenlijk Europees beleid, maar wat in 2013 bij de volgende slag over financiën nog nadrukkelijker aanwezig zal zijn. Ik wil mij daartegen verzetten. Dat leidt tot minder Europa, dat leidt tot minder herkenbaarheid en tot minder nabijheid bij die mensen op het platteland die nu naar Europa kijken en in meerderheid 'neen' hebben gezegd tegen de constitutie. Niet omdat men niet wil, maar omdat er aarzeling zit in het beleid en dat zou contraproductief zijn. 
Csaba Sándor Tabajdi (PSE ).
   – Ik kan mevrouw Schierhuber slechts feliciteren met haar werk. Zij heeft een uitstekend verslag voorbereid, dat een uitstekend conceptueel kader zou bieden voor de verdeling van middelen voor plattelandsontwikkeling, als er inderdaad nog middelen verdeeld zouden kunnen worden. In vergelijking met de door de Commissie voorgestelde toewijzing van 88 miljard euro, wordt in het meest recente onderhandelingskader, dat door het Luxemburgse voorzitterschap is ingediend, evenwel een drastische verlaging voorgesteld tot slechts 73 à 75 miljard euro voor de periode 2007-2013. Deze verlaging is zeer ingrijpend voor alle lidstaten, maar pakt vooral nadelig uit voor de nieuwe lidstaten, gezien het feit dat wij ervan uitgingen dat deze toewijzing de discriminerende Kopenhagen-overeenkomsten, zou compenseren, zoals ook was beloofd door mevrouw Fischer Boel tijdens haar hoorzitting. Ik weet dat dit niet aan haar te wijten is. Het discriminerende stelsel van rechtstreekse betalingen zal betekenen dat in een periode van zeven jaar de landbouwsteun per landbouwer in de oude lidstaten 48 000 euro zal bedragen, terwijl dit in de nieuwe lidstaten slechts 14 000 euro per landbouwer zal zijn. Met andere woorden, de landbouwers in de oude lidstaten zullen in zeven jaar driemaal zo veel steun ontvangen in rechtstreekse betalingen en uit de middelen voor plattelandsontwikkeling dan de landbouwers in de nieuwe lidstaten. Als deze verlaging daadwerkelijk doorgaat, laat dit dan alstublieft niet ten koste gaan van de middelen die bestemd zijn voor de nieuwe lidstaten. 
Anne Laperrouze (ALDE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, net als mevrouw Schierhuber dit in haar verslag doet, juich ik de instelling van een enkel fonds voor de financiering van het plattelandsontwikkelingsbeleid, evenals een sterkere strategische oriëntatie op de plattelandsontwikkeling bijzonder toe.
Wat de beschikbare middelen voor de periode 2007-2013 betreft, betreur ik het dat in het kader van de financiële vooruitzichten een verlaging van deze middelen wordt voorgesteld. Daarnaast betreur ik het dat in het voorstel voor een verordening geen aanpassingsperiode voor jonge landbouwers is voorzien, zoals dat het geval was in de programmeringsperiode 2000-2006. Daarom steun ik het opnieuw opnemen van de bestaande regeling.
Als er investeringen nodig zijn om aan de normen te voldoen, zou het een oplossing kunnen zijn als er voor deze investeringen een uitstel van vijf jaar na de bedrijfsvestiging kan worden verleend. Gedurende deze termijn kunnen jonge landbouwers dan investeringssteun blijven ontvangen en zullen ze niet worden bestraft wegens niet-naleving van de normen, die duidelijk in het plattelandsontwikkelingsprogramma zijn omschreven.
Tot slot: omdat ik ervan overtuigd ben dat landelijke gebieden steeds aantrekkelijker worden, heb ik een aantal amendementen ingediend die dit voorstel voor een verordening bevorderlijker moeten maken voor plattelandsontwikkeling, met name door stimulering van niet-agrarische activiteiten, waartoe ondernemingen op het gebied van kunstnijverheid en micro-ondernemingen behoren. 
James Nicholson (PPE-DE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, ik ben blij met dit uitstekende verslag en feliciteer de rapporteur. Voor de toekomst van de plattelandsgemeenschap is de ontwikkeling van landelijke gebieden van buitengewoon groot belang. De samenleving op het platteland wordt steeds meer in haar voortbestaan bedreigd. Ik denk dat de boer en zijn gezin broodnodig zijn voor de samenhang van de plattelandsgemeenschap. Wat er gebeurt als zij verdwijnen, hebben we al gezien: scholen, kerken en postkantoren gaan dicht, en de mensen trekken naar de stad.
Ik weet dat verandering nodig is en ik weet dat we daarop voorbereid moeten zijn. Maar de verandering moet wel een verbetering zijn. We willen niet dat de gemeenschap nog verder uiteenvalt. Ik denk dat het Leader-programma door de bank genomen geslaagd is geweest en het verdient verdere ontwikkeling om op plaatselijk niveau meer te bereiken. Er is geen toverstafje waarmee we een oplossing te voorschijn kunnen toveren. Wat we duidelijk wel moeten doen, is zorgen dat er voor de tweede pijler van de plattelandseconomie voldoende geld is.
Als modulatie leidt tot extra middelen, moeten die worden ingezet voor directe ondersteuning om de toekomst van het kleine familielandbouwbedrijf veilig te stellen. Dat vormt immers de ruggengraat van de plattelandseconomie. We moeten jonge boeren hoop geven en het boerenbestaan aantrekkelijk maken voor jongeren.
De middelen die beschikbaar komen wegens modulatie, moeten terugvloeien naar de boer en niet worden verspild aan zinloze projecten die geen kans van slagen hebben. Boerengezinnen moeten meer stimulansen worden geboden om kleine en middelgrote ondernemingen op te zetten binnen hun bedrijf. De bureaucratische planninginstanties die met hun dogmatische visie verantwoordelijk zijn voor de teloorgang van de plattelandsgemeenschap en de ontvolking van de landelijke gebieden, zouden meer begrip moeten tonen. 
Astrid Lulling (PPE-DE ).
   Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, ik feliciteer mevrouw Schierhuber omdat zij er op basis van overtuiging en uithoudingsvermogen, soms zelfs hardnekkigheid, in is geslaagd om een evenwichtig compromis te presenteren dat de Raad nog tijdens het Luxemburgse voorzitterschap goed zou moeten keuren.
Sinds de GLB-hervorming van 2003 is het van wezenlijk belang dat de productie in de land- en bosbouw met name in gebieden met een natuurlijke handicap behouden blijft. Ik heb mij er sterk voor gemaakt om voorlopig vast te houden aan de bestaande afbakening van benadeelde gebieden. Daarin mag alleen op basis van uitgebreid onderzoek verandering aangebracht worden. Het is toch niet acceptabel dat de compenserende betalingen voor dergelijke gebieden gewoon verdwijnen omdat de huidige definitie niet meer zou gelden. Dat zou met name voor de landbouw in mijn eigen land sociaal, economisch en ecologisch een regelrechte ramp zijn, omdat bij 96 procent van de landbouwgrond natuurlijke handicaps helaas een rol spelen.
Ik ben dan ook opgelucht dat mijn amendementen aangenomen zijn. Dat is niet alleen in het belang van de landbouwers; zonder hun aanwezigheid is er immers geen platteland. Op dit moment leeft nog steeds meer dan 50 procent van de totale bevolking van de EU op het platteland, dat ook nog eens 90 procent van het grondgebied van de Unie beslaat. De resultaten van het Franse referendum in de plattelandsgebieden aldaar moeten al diegenen aan het denken zetten die van mening zijn dat het gemeenschappelijk landbouwbeleid te duur is. Het is veel duurder om armoede en criminaliteit in de dichtbevolkte gebieden te bestrijden wanneer ook de plattelandsbevolking zich gedwongen ziet daarheen te trekken. Het geld dat in de Europese Unie uitgegeven wordt aan het subsidiëren van het platteland en het behoud van de landbouw met zijn kenmerkende familiebedrijven is goed besteed.
Omdat mijn amendementen over het onderwerp bijenteelt niet zijn aangenomen, mag ik natuurlijk niet vergeten om erop te wijzen dat de bijenteelt ook tot de landbouw behoort. De bijenteelt op het platteland wordt ernstig bedreigd en daarom moet deze eveneens adequaat worden gesubsidieerd. Ik hoop dat daarmee ook rekening wordt gehouden. 
Zdzisław Zbigniew Podkański (PPE-DE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, zonder plattelandsontwikkeling valt het doek over de landbouw. Deze stelling kan worden gestaafd met milieuoverwegingen en economische, maatschappelijke en demografische argumenten.
Ik kom uit Oost-Polen, uit een streek met een sterk rurale inslag die tot de tien armste regio’s van de Unie behoort, Lubelszczyzna. De meeste mensen daar bewerken een lapje grond van gemiddeld acht hectare. Deze boerenbedrijfjes moeten samengevoegd worden, het land moet herverkaveld worden. De boeren bewerken vaak ettelijke tientallen percelen. Tot dusver hebben ze in de meeste gevallen echter in plaats van steun juist minder mogelijkheden gekregen om rendabele gewassen te verbouwen, zoals vlas, hennep, tabak en recentelijk zelfs zacht fruit.
Directe betalingen voor de kleine boerenbedrijfjes verzekeren de mensen die daar werken niet van een billijk inkomen. Derhalve dienen we ons niet alleen bezig te houden met het beheer van het platteland en met land- en bosbouw, maar ook met de mensen, met name omdat deze economisch achtergestelde regio’s een grote rijkdom kennen op het gebied van cultuur en milieu. Zij staan in voor het behoud van het natuurlijk landschap, hun taal, culturele tradities, alsmede de ethische en morele waarden die de Europese maatschappij vandaag de dag zo hard nodig heeft. Deze waarden moeten we in stand houden voor de volgende generaties.
Mensen in arme regio’s hebben specifieke steun nodig. Het is een goede zaak dat onderhavige Raadsverordening inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling ook handelt over advies, beroepsopleiding en toerisme, hoewel de tekst op deze punten jammer genoeg niet ver genoeg gaat. Met name de opleiding van jongeren mag niet verwaarloosd worden. We mogen niet vergeten dat alleen een ruim en goed doorwrocht pakket maatregelen het beoogde effect zal sorteren.
Tot slot zou ik nog een woord van dank willen richten tot mevrouw Schierhuber, die dit moeilijke onderwerp met tal van amendementen voorbeeldig heeft aangepakt. Mijn complimenten. 
Czesław Adam Siekierski (PPE-DE ).
    Mijnheer de voorzitter, dames en heren, na de uitbreiding met tien nieuwe lidstaten staat de Unie voor een beslissende uitdaging. We debatteren nu al meer dan een jaar over het nieuwe beleid voor plattelandsontwikkeling, dat zich voornamelijk tot doel stelt de levens- en arbeidsomstandigheden van de gezinnen op het platteland te verbeteren en meer niet-agrarische activiteiten te ondersteunen. Het nieuwe beleid dient ter ondersteuning van de herstructurering en modernisering van de landbouw. Ook het concurrentievermogen van de landbouw moet versterkt worden, zonder dat dit ten koste gaat van het milieu.
Er moet een passend antwoord op het financieringsprobleem van het platteland gevonden worden. Gezien de structurele problemen en de hoge werkeloosheid heeft vooral Polen deze steun broodnodig. Als de Unie gaat snoeien in de middelen voor plattelandsontwikkeling, dan moeten de nieuwe lidstaten uitgesloten worden van deze bezuinigingsmaatregel. Hun werd namelijk voorgehouden dat ze pas na tien jaar volwaardig zouden kunnen meedraaien in het systeem van de directe betalingen, juist omdat ze meer nodig hebben voor hun platteland, maar nu zien we dat net plattelandsontwikkeling gekort wordt.
Als de Europese Commissie minder middelen wil uittrekken voor de plattelandsontwikkeling in de oude cohesielanden, dan mogen de nieuwe lidstaten daar niet de dupe van worden.
Laten we hopen dat de invoering van één enkel financierings- en programmeringsinstrument het beheer en de controle van het nieuwe beleid voor plattelandsontwikkeling zal vereenvoudigen. Ook staatsbossen, die vaak zeer waardevolle natuurgebieden omvatten, zouden in aanmerking moeten komen voor steun uit het nieuwe fonds, omdat anders de doelstellingen van Natura 2000 in het gedrang zouden kunnen komen.
De bestuursinstanties en de lokale actiegroepen uit de nieuwe lidstaten zouden technische bijstand moeten krijgen, zodat het Leader-zwaartepunt zonder problemen volledig ten uitvoer gelegd kan worden.
Verder moet er speciale aandacht worden gegeven aan de ontwikkeling van het menselijk kapitaal, met name vrouwen en jongeren, die een voortrekkersrol spelen in de ontwikkeling van het platteland. 
Ljudmila Novak (PPE-DE ).
   – De diversiteit van de landschappen in de verschillende Europese landen schrijft ook een diversiteit aan werkomstandigheden voor, met name in de landbouwsector. Dit betekent bijvoorbeeld dat landen met overwegend heuvelachtige landschappen niet dezelfde opbrengst per hectare kunnen halen als landen waar de omstandigheden voor de landbouw veel gunstiger zijn. Niettemin zou het vanuit milieu- en strategisch oogpunt zeer schadelijk zijn voor ieder land en voor ieder landschap als de landbouw en de plattelandsontwikkeling veronachtzaamd zouden worden vanwege de moeilijkere werkomstandigheden. Het is dan ook verstandig steun te geven aan het voorstel van de Commissie landbouw over steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling.
Onze vaders en grootvaders bewerkten het land om te kunnen overleven en uit liefde voor het land, ook al werden de inspanningen die zij investeerden nooit volledig terugbetaald. Tegenwoordig zijn er steeds minder mensen die hiertoe uit liefde bereid zijn; in plaats daarvan willen zij, net als mensen in de commerciële of publieke sector, een inkomen verdienen en betere werk- en levensomstandigheden voor zichzelf realiseren. Daarom steun ik met name de voorgestelde steun voor jonge landbouwers, waarmee zij de noodzakelijke voorwaarden zullen scheppen om hun werk te kunnen voortzetten.
We weten op basis van onze ervaringen in Slovenië dat als een jonge landbouwer een boerenbedrijf overneemt, hij het normaal gesproken ook zal moderniseren en met succes als landbouwer actief zal blijven. Als hij de boerderij echter verlaat omdat hij er geen vooruitzichten ziet, zal hij slechts in een enkel geval terugkomen, aangezien hij elders vaak sneller en eenvoudiger in zijn levensonderhoud kan voorzien.
Deze moderne tijd vraagt evenwel om goed opgeleide landbouwers, die weten hoe zij hun producten in de markteconomie kunnen plaatsen en die op de hoogte zijn van de geldende wetgeving, en die bovendien innovatief en milieubewust zijn. Dit alles vergt veel kennis en steun van de zijde van de samenleving, de Europese Unie, de nationale overheid en de burgers.
Alle burgers willen graag blijven genieten van gezond voedsel en willen wonen in een mooi landschap en een schone omgeving. Daarom is plattelandsontwikkeling een zaak die de gehele maatschappij aangaat en niet alleen de landbouwers. Om hieraan bij te dragen, zouden er eenvoudiger regelingen moeten komen, zodat de tussenpersonen niet allemaal méér verdienen aan het verstrekken van hulp dan de landbouwers zelf. 
Tunne Kelam (PPE-DE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, ik wil de rapporteur bedanken voor haar grondige en professionele werk. Dit is een waardige voortzetting van de hervormingen die in gang zijn gezet door de vorige commissaris, de heer Fischler.
Ik ben een groot voorstander van het voorstel om zowel de Commissie als de lidstaten kleine en micro-ondernemingen te laten ondersteunen. Aangezien deze ondernemingen een zeer belangrijke rol vervullen op het vlak van de werkgelegenheid en de ontwikkeling van plattelandsgebieden, moeten de door de lidstaten vastgestelde steuncriteria deze ondernemingen de mogelijkheid bieden met voorrang toegang te krijgen tot fondsen voor plattelandsontwikkeling.
Ik sta tevens achter het idee om de steun aan jonge landbouwers voor het oprichten van hun eigen bedrijven voort te zetten en de kosten te vergoeden die zij maken voor het opstellen van een business plan voor hun bedrijf.
Daarnaast wil ik de noodzaak benadrukken om particuliere eigenaren van bosgebieden effectiever te steunen, door gebruik te maken van een nieuw financieringssysteem en hun uitgaven voor het aanplanten en onderhouden van bossen te vergoeden. Als vertegenwoordiger van Estland, waar 50 procent van het vasteland uit bos bestaat, waarvan 40 procent in particuliere handen is, ken ik de zorgen van deze mensen.
Bij het financieren van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw moet met een aantal omstandigheden rekening worden gehouden:
Ten eerste moet de Europese Unie de financiële haalbaarheid van deze verordening garanderen; met andere woorden, er moeten voldoende middelen beschikbaar gesteld worden om het plattelandsleven in zowel de oude als de nieuwe lidstaten te financieren.
Ten tweede mag de begrotingslijn van de EU voor plattelandsontwikkeling onder geen beding worden verlaagd, aangezien dat zou indruisen tegen de logica van het gemeenschappelijk landbouwbeleid. Ik wil benadrukken dat in de nieuwe verordening inzake plattelandsontwikkeling het scala aan maatregelen wordt uitbreid naar gebieden als bosbouw, Natura 2000 en niet-agrarische banen, waardoor juist een nog snellere uitbreiding van de middelen noodzakelijk is.
Tot slot is het belangrijk om bij de financiering een duidelijk onderscheid te maken tussen maatregelen met structurele gevolgen en maatregelen uit hoofde van andere structuurfondsen. 
Zbigniew Zaleski (PPE-DE ).
   –Mijnheer de voorzitter, dames en heren, in de Commissietekst en het verslag van het Parlement worden tal van belangrijke voorstellen gedaan ter ondersteuning van het platteland, meer bepaald de landbouwgebieden. Ik zou een aantal aspecten willen belichten die buiten dit bestek vallen. Twee punten zou ik willen noemen in dit verband, namelijk, ten eerste, infrastructuur (water, wegen, riolering, telefoon) om de levensstandaard op het platteland te verhogen en, ten tweede, het niveau van het onderwijs. Bij dit laatste gaat het erom dat degenen die van het platteland afkomstig zijn evenveel kansen krijgen als de stedelingen om zo de plattelandsvlucht een halt toe te roepen.
Het is nu ‘in’ om terug te keren naar het platteland, maar alleen omdat men terug naar de natuur wil, terwijl het eigenlijk de bedoeling is dat de plattelandsbewoners in hun eigen omgeving werk kunnen vinden en zichzelf kunnen ontplooien, met name in kleine of iets grotere bedrijven.
Het platteland loopt leeg. Het plan om het platteland opnieuw te bevolken zal bijdragen tot het behoud van het demografisch evenwicht en zal de scherpe kantjes afhalen van de negatieve selectie die het gevolg is van de trek naar de stad. Dankzij communicatietechniek en nieuwe vervoersmogelijkheden zouden heel wat mensen, zoals bijvoorbeeld informatici of kleine zelfstandigen, zich op het platteland kunnen vestigen. Hiervoor moeten echter wel de juiste voorwaarden en stimulerende maatregelen worden gecreëerd. Zo kunnen we de traditionele familiebedrijven in stand houden en daarmee ook de familiebanden die van onschatbare waarde zijn voor het huidige Europa. De waarden die de bestaansreden van de Unie vormen, waar Europa als Unie niet buiten kan, worden op die manier intact gehouden.
Kortom, investeringen in het platteland zullen hun doel niet missen. Europa zal er op heel veel vlakken wel bij varen. 
Mariann Fischer Boel,
    Mijnheer de Voorzitter, ik dank u allen voor uw zeer waardevolle, opbouwende inbreng door uw mening te geven over de verordening inzake plattelandsontwikkeling. Het is mijn overtuiging dat hetgeen u naar voren hebt gebracht - met name substantieel ten aanzien van het eerste en het tweede zwaartepunt - ons een beter inzicht heeft verschaft in de zaken die van wezenlijk belang zijn voor de Europese burgers die u hier in dit Parlement vertegenwoordigt.
Ik zou graag willen ingaan op enkele van de kwesties die vanavond ter tafel zijn gebracht. Ten eerste zijn dat de minimumpercentages voor de uitgaven, die door verschillende sprekers zijn genoemd. De Commissie staat open voor een evenwicht tussen de zwaartepunten en meer marge voor de lidstaten. Het voorgestelde percentage van 8 procent voor zwaartepunt 3 is echter te laag in vergelijking met het door de Commissie voorgestelde percentage van 15 procent. Vergeet u alstublieft niet dat de maatregelen in het kader van zwaartepunt 3, indien juist uitgevoerd, een aanzienlijke bijdrage kunnen leveren aan de bevordering van economische groei en werkgelegenheid in plattelandsgebieden. Dat is duidelijk in het belang van boeren en hun gezinnen en hangt nauw samen met de doelstellingen van onze Lissabon-strategie.
Eén van u merkte op dat de lidstaten de mogelijkheid moet worden gelaten prioriteiten aan te geven voor de middelen voor plattelandsontwikkeling binnen het derde zwaartepunt. Zij hebben daarvoor nu al volop gelegenheid bij de voorgestelde minimumpercentages. We moeten echter ook zorgen voor een minimum aan evenwicht voor de lidstaten om hen in staat te stellen de uiteenlopende uitdagingen in de landelijke gebieden het hoofd te bieden.
Wat jonge boeren betreft, die moeten een ondernemingsplan hebben. Afgezien van agromilieumaatregelen is de Commissie niet bereid specifieke maatregelen af te dwingen. Indien jonge boeren in een lidstaat echt problemen ondervinden, dan moet dat op nationaal niveau worden aangepakt via gepaste maatregelen. Anderzijds moeten de ondernemingsplannen in dit stadium niet al te prescriptief zijn. Desnoods kunnen aanvullende bepalingen worden opgenomen in de uitvoeringsverordeningen. Zoals al is opgemerkt door commissaris McCreevy, accepteren wij ook de uitbreiding van steun voor jonge boeren naar gesubsidieerde leningen.
Ik heb verder kennis genomen van uw opmerkingen over de extra periode voor naleving van de minimumnormen door jonge boeren. Ik zal daar heel duidelijk over zijn: er kan geen sprake zijn van een vrijbrief voor jonge boeren. Zij moeten in beginsel evenzeer aan de normen voldoen als andere boeren. Ik ben evenwel bereid één uitzondering op dit beginsel in overweging te nemen: wanneer een jonge boer een boerderij overneemt die moeite heeft om te voldoen aan de een of andere norm, dan kan hij dat in zijn ondernemingsplan aangeven en de maatregelen treffen om de problemen te verhelpen. In een dergelijk geval zou het zinnig zijn hem enige tijd te gunnen om zijn bedrijf aan te passen en in die periode zouden we hem geen straf opleggen voor het niet naleven van de regelgeving terzake.
Op het punt van de benadeelde gebieden hebt u me gevraagd te kijken naar de mogelijkheid van sociaal-economische criteria en “phasing-out”-perioden voor gebieden die niet meer als zodanig worden beschouwd. Het voorstel van de Commissie betrof een verandering inzake de huidige intermediaire probleemgebieden. Berggebieden en gebieden met een specifieke handicap behouden hun huidige status.
De lidstaten wordt verzocht de bestaande afbakeningen in hun programma’s te bevestigen of te wijzigen. Voor intermediaire probleemgebieden bestaat er evenwel een afspraak dat we de aanpak moeten veranderen in het licht van de kritiek van de Europese Rekenkamer, een afspraak die ook met dit Parlement is gemaakt. De Commissie beseft dat dit werk extra tijd vergt en dat de tot nu toe voorgestelde criteria herziening behoeven. We moeten echter niet vergeten dat de toegepaste criteria objectief moeten zijn voor de WTO willen ze vallen binnen de zogenaamde groene doos. Binnen deze context kan een periode van “phasing-out” voor de bestaande intermediaire probleemgebieden in overweging worden genomen.
In 2008 presenteert de Commissie aan het Parlement en de Raad een verslag vergezeld van een voorstel voor inwerkingtreding in 2010.
U hebt verder voorgesteld om het percentage medefinanciering voor de ultraperifere gebieden en de Griekse eilanden te verhogen tot 85 procent, zoals wordt voorgesteld in de verordening betreffende het cohesiebeleid. Staat u mij toe uit te leggen waarom wij een iets andere benadering hebben voorgesteld. Ik ben net als u van mening dat de medefinancieringspercentages voor deze regio’s hoger dienen te zijn. Daarom hebben wij een percentage voorgesteld dat in feite 5 procent hoger is voor elk zwaartepunt. Het verdient evenwel aanbeveling een zekere differentiatie aan te houden tussen de zwaartepunten om uitdrukking te geven aan het belang dat wij hechten aan het tweede en het vierde. Het voorstel van het cohesiebeleid maakt geen onderscheid tussen zwaartepunten en kent een dergelijke differentiatie dus ook niet. Daarnaast biedt ons voorstel een aantal specifieke voordelen voor actoren in de ultraperifere gebieden. Die voordelen biedt het cohesiebeleid niet.
Sommigen van u hebben geopperd de middelen die beschikbaar komen wegens modulatie, uitsluitend te gebruiken voor het eerste en het tweede zwaartepunt. Dat is niet mogelijk, omdat de modulatiebedragen op het moment van beschikbaarstelling deel uitmaken van de algehele programmering en moeten worden toegewezen op basis van de behoeften die zijn aangegeven in de nationale strategische programma’s.
Wat Natura 2000 betreft, moeten we een delicaat evenwicht vinden. De plattelandsontwikkelingsfondsen kunnen, en moeten, bijdragen, maar zij mogen nooit de enige financieringsbron zijn om dit probleem op te lossen. Dat het geld beslist niet alleen van plattelandsontwikkeling mag komen, staat voor mij buiten kijf.
Ik denk dat we met deze nieuwe verordening, inclusief de verbeteringen die het Europees Parlement erin heeft aangebracht, een degelijk fundament hebben gelegd voor onze toekomstige plattelandsontwikkeling. Zoals velen van u vanavond hebben opgemerkt, moeten we echter ook over het benodigde geld kunnen beschikken. Het financieel vooruitzicht is het uur van de waarheid. Ik hoop dat ik op uw steun kan rekenen om voor dit zeer belangrijke gebied zoveel mogelijk geld zeker te stellen.
Nogmaals dank voor uw uitstekende werk. Ik hoorde de heer Mulder zeggen dat de rapporteur een buitengewoon knappe prestatie heeft geleverd. Ik ben het volledig met hem eens. Ik heb met plezier samengewerkt met de leden van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling. 
Agnes Schierhuber (PPE-DE ),
   Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, ik dank u van ganser harte voor uw uiteenzetting. Naar mijn idee blijkt daaruit dat wij bij de wezenlijke zaken die voor ons allemaal belangrijk zijn, nader tot elkaar zijn gekomen. Ik ben met name zeer tevreden over uw opmerkingen over de benadeelde gebieden, de kleine en middelgrote ondernemingen en de jonge landbouwers. Wanneer de modulatie op alle zwaartepunten toegepast wordt, dient er wel precies bekeken te worden met welke financiële middelen de zwaartepunten zijn uitgerust. Wat dat betreft, wil ik u en uw medewerkers, mevrouw de commissaris, nogmaals hartelijk voor uw steun bedanken. 
De Voorzitter.
   Het debat is gesloten.
De stemming vindt dinsdag om 12.00 uur plaats. 

