
Πρόεδρος. –
   Κηρύσσω την επανάληψη της συνόδου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που είχε διακοπεί την Πέμπτη, 29 Ιανουαρίου 2004.(1) 

Πρόεδρος.
   Το τελικό σχέδιο της ημερήσιας διάταξης, που κατάρτισε η Διάσκεψη των Προέδρων κατά τη συνεδρίασή της της Πέμπτης 5 Φεβρουαρίου 2004, σύμφωνα με τα άρθρα 110 και 110α του Κανονισμού, έχει διανεμηθεί. Δεν έχει προταθεί καμία τροποποίηση για την ημερήσια διάταξη της Δευτέρας.
Cercas (PSE ).
    Κύριε Πρόεδρε, ως εισηγητής της έκθεσης πρωτοβουλίας για την οδηγία 93/104/ΕΚ σχετικά με την οργάνωση του χρόνου εργασίας, αιτούμαι να διεξαχθεί η ψηφοφορία την Τετάρτη αντί για αύριο, διότι συνεχίζονται οι διαπραγματεύσεις ανάμεσα στις Ομάδες του Κοινοβουλίου, οι οποίες με ρώτησαν προ ολίγου εάν θα μπορούσε να μετατεθεί η ημέρα της ψηφοφορίας. Επομένως, εάν ήταν δυνατόν, θα επιθυμούσαμε να συνεχίσουμε τις εργασίες μας αύριο και να διεξαχθεί η ψηφοφορία επί της έκθεσης την Τετάρτη. 
Pronk (PPE-DE ).

Frassoni (Verts/ALE ).
Schulz (PSE ).
Πρόεδρος.
Suominen (PPE-DE ).

(1) 

Bradbourn (PPE-DE ).
    Κύριε Πρόεδρε, πρόσφατα υπέπεσε στην αντίληψή μου ότι το Εργατικό Κόμμα της Μάλτας έχει καταθέσει έως και 1 600 αναφορές στο Συνταγματικό Δικαστήριο της Μάλτας, με στόχο να απαγορευθεί στους μαλτέζους πολίτες που βρίσκονται προσωρινά στο εξωτερικό για εργασία ή σπουδές να ψηφίσουν στις επερχόμενες εκλογές του ΕΚ. Αν είναι έτσι τα πράγματα, αυτό αντιτίθεται στο γράμμα και στο πνεύμα τόσο της νομοθεσίας όσο και της συμβατικής πρακτικής της ΕΕ, αφού πολλοί από αυτούς τους πολίτες βρίσκονται μακριά από την πατρίδα τους για απόλυτα θεμιτούς λόγους.
Πρόεδρος.
   Όντως θα εξετάσω το ζήτημα και θα σας ενημερώσω, κύριε Bradbourn. 
De Rossa (PSE ).
Συγκεκριμένα, κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να σας ζητήσω να θέσετε στον κ. Ουρίμπε, στον Προεδρεύοντα του Συμβουλίου και στην Επιτροπή το θέμα της υποστήριξης μιας διάσκεψης για τα ανθρώπινα δικαιώματα, που έχει προταθεί για το τρέχον έτος. Προτάθηκε από την κεντρική οργάνωση –μια συμμαχία 115 ΜΚΟ και οργανώσεων των πολιτών στην Κολομβία– η οποία προσπαθεί να παρακινήσει τους πολίτες να βρουν λύσεις για τα 40 χρόνια συγκρούσεων. Κύριε Πρόεδρε, θα σας στείλω τις λεπτομέρειες αυτής της πρότασης και θα σας ζητήσω να τις μελετήσετε και να θέσετε αυτό το ζήτημα στον Πρόεδρο Ουρίμπε, όταν τον συναντήσετε. 
Πρόεδρος.
Tannock (PPE-DE ).
    Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να διαμαρτυρηθώ για την επιείκεια που επέδειξε ο Πρόεδρος Μουσάραφ του Πακιστάν για την τηλεοπτική ομολογία του Δρ. Abdul Qadeer Khan. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει επικρίνει στο παρελθόν τις εξαγωγές πυρηνικής τεχνολογίας του Πακιστάν και έχει δεχθεί για τον λόγο αυτόν την κατάκριση της κυβέρνησής του. Είναι εκπληκτικό το γεγονός ότι η πώληση τεχνογνωσίας τόσο επικίνδυνων όπλων μαζικής καταστροφής σε καθεστώτα τόσο κτηνώδη όσο αυτό της Βόρειας Κορέας καταλήγει σε μια προεδρική συγγνώμη και στο δικαίωμα να κρατηθούν τα παράνομα κεκτημένα εισοδήματα. Η συμπεριφορά αυτή μοιάζει με δημόσια διαπόμπευση ενός εξιλαστήριου θύματος, παρά τις ενοχλητικές αποδείξεις για την επίσημη συγκαλυμμένη υποστήριξη της κυβέρνησης.
Δεύτερον, θα ήθελα να εκφράσω τα συλλυπητήρια μου στον λαό της Μόσχας για την πρόσφατη ειδεχθή βομβιστική επίθεση αυτοκτονίας στο μετρό τους, η οποία είχε ως αποτέλεσμα τουλάχιστον 39 νεκρούς και 150 τραυματίες και όπου τα πάντα υποδεικνύουν ως υπεύθυνους τσετσένους τρομοκράτες υπό την ηγεσία κάποιου σαουδάραβα οπαδού της Αλ Καΐντα. Και ερωτώ τους βουλευτές του Σώματος που διακηρύσσουν τη δόξα των τσετσένων μαχητών της ελευθερίας ποιον θεωρούν υπεύθυνο για τη δολοφονία των αθώων Μοσχοβιτών; 
Napolitano (PSE ).
   Κύριε Πρόεδρε, σε λίγες ημέρες είναι η εικοστή επέτειος της έγκρισης από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο του σχεδίου Συνθήκης περί Ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δημιουργός και εισηγητής του οποίου ήταν ο Altiero Spinelli. Η Διάσκεψη των Προέδρων κάλεσε τις πολιτικές ομάδες να εξετάσουν το ενδεχόμενο εορτασμού τόσο αυτής της επετείου όσο και της εικοστής πέμπτης επετείου από τον θάνατο του Jean Monnet, ενός από τους πρωτεργάτες της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.
Θα ήθελα, ωστόσο, κύριε Πρόεδρε, να επιστήσω την προσοχή σας στη διαφορετική φύση αυτών των δύο επετείων. Ο εορτασμός της επετείου του σχεδίου Spinelli δεν σημαίνει τόσο απονομή φόρου τιμής στον ίδιο τον Altiero Spinelli, όσο αναγνώριση της διορατικότητας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, το οποίο πριν από είκοσι χρόνια ετοίμασε και εισηγήθηκε την πρώτη συνθήκη συνταγματικού χαρακτήρα, κάτι που είναι σημαντικό να υπογραμμιστεί σήμερα, λόγω της ανανεωμένης δέσμευσής μας να εξασφαλίσουμε τελικά ένα Σύνταγμα για την Ευρώπη.
Πρόεδρος.
   Όπως σωστά παρατηρήσατε, κύριε Napolitano, η υπόδειξή σας συζητήθηκε από τη Διάσκεψη των Προέδρων. Αποφασίστηκε ότι, στην τελευταία κοινοβουλευτική περίοδο συνόδου τον Μάιο, θα πρέπει να γιορτάσουμε ορισμένες από αυτές τις επετείους. Εντούτοις, όσον αφορά τη συγκεκριμένη παρατήρηση που κάνατε σχετικά με την έκθεση Spinelli και την πρωτοπορία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, θα χαρώ να τιμήσω εκείνη την ημέρα κάνοντας μια δήλωση εκ μέρους του Σώματος, σύμφωνα με την επιθυμία σας και την υπόδειξή σας στη Διάσκεψη των Πρόεδρων. 
Segni (UEN ).
    Κύριε Πρόεδρε, επανερχόμενος σε όσα είπε ο κ. Napolitano, μου φαίνεται ειλικρινά ότι αυτό που προκύπτει από την απάντησή σας δεν έχει ουσιαστική αξία· αντιθέτως, εδώ χρειάζονται πολλά περισσότερα.
Δεν πρόκειται για τον εορτασμό της μνήμης του Altiero Spinelli, αλλά για την ευκαιρία να επωφεληθούμε από αυτήν τη σημαντική, ιστορική ημερομηνία, η οποία απαιτεί μια ειδική συνεδρίαση και όχι έναν εορτασμό ανάμεσα σε τόσους άλλους. Θα ήταν επίσης ευκαιρία να κάνουμε ένα βήμα πολύ πιο μεγάλο και πιο σημαντικό: να επιτρέψουμε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να κάνει τόσα όσα έκανε τότε, με τον Spinelli: δηλαδή, για να προωθήσει το ευρωπαϊκό Σύνταγμα, να υιοθετήσει άμεσα το κείμενο που προέκυψε από τη Συνέλευση, ολοκληρώνοντας έτσι μια πράξη που, αν και δεν έχει νομική αξία, θα είχε τεράστια πολιτική αξία.
Martin, Hans-Peter (PSE ).
Πρόεδρος.
Figueiredo (GUE/NGL ).
Πρόεδρος.
Κύριε Martin, η έκθεση της οποίας είστε εισηγητής μπήκε στην ημερήσια διάταξη σύμφωνα με τις συνηθισμένες διαδικασίες. Εντούτοις, μαθαίνοντας τις δυσκολίες σας όσον αφορά τον χρονικό προγραμματισμό της, και με τον δέοντα σεβασμό στο έργο σας ως εισηγητού, η έκθεση αποσύρθηκε από την ημερήσια διάταξη. 
Martin, Hans-Peter (PSE ).
Πρόεδρος.
Hudghton (Verts/ALE ).
Τα οφέλη των αεροπορικών ταξιδιών χαμηλού κόστους γίνονται αισθητά σε μια περιοχή πολύ ευρύτερη από το Charleroi και τα περίχωρά του. Για παράδειγμα, το δρομολόγιο Γλασκόβη/Prestwick–Σαρλερουά είναι η μόνη αεροπορική σύνδεση της Δυτικής Σκωτίας, μιας πολύ πυκνοκατοικημένης περιοχής, με την πρωτεύουσα της Ευρώπης. Αν και αναγνωρίζω ότι η Επιτροπή θεωρεί πρέπον να επιβάλει με κάποιους τρόπους τους κανονισμούς για τις κρατικές ενισχύσεις, τι θα γίνει με τους καταναλωτές; Ελπίζω ότι η Επιτροπή δεν θα δείξει υπερβάλλοντα ζήλο και δεν θα καταλήξει να ζημιώνει τους καταναλωτές, συμπεριλαμβανομένων πολλών ομάδων που επιθυμούν –και πρέπει– να επισκεφτούν τα κεντρικά μας γραφεία και τα άλλα ευρωπαϊκά όργανα για να μάθουν περισσότερα σχετικά με το πώς πραγματικά λειτουργεί η Ευρώπη. 
Frahm (GUE/NGL ).
    Κύριε Πρόεδρε, η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν, η οποία ιδρύθηκε προ 25 ετών, οδήγησε στη βίαιη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, και ιδιαίτερα των δικαιωμάτων των γυναικών. Το ερώτημα είναι εάν βρισκόμαστε πλέον μπροστά στη γένεση μιας ανάλογης εξέλιξης στο κατεχόμενο Ιράκ.
Στις 29 Δεκεμβρίου, ο νόμος της Σαρία αντικατέστησε, στο κατά τα άλλα κοσμικό κράτος του Ιράκ, κάποιες αποφάσεις σχετικά με διαζύγια, γάμους, παιδιά κλπ. Τώρα, μαθαίνω ότι η ηγέτιδα της Οργάνωσης για την Ελευθερία των Γυναικών στο Ιράκ αντιμετωπίζει τις βίαιες επιθέσεις ισλαμικών ομάδων. Το όνομά της είναι Yamha Mohammed. Θα ήθελα να σας ζητήσω να διαμαρτυρηθείτε εξ ονόματος του Κοινοβουλίου για τις ολοένα αυξανόμενες επιθέσεις ενάντια στα δικαιώματα των γυναικών, οι οποίες σημειώνονται στο Ιράκ, καθώς και να διατυπώσετε τη διαμαρτυρία σας για την εξέλιξη αυτή ενώπιον των δυνάμεων κατοχής, ήτοι της ένωσης εθελοντών, όπως αποκαλούνται.
McKenna (Verts/ALE ).
    Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα και εγώ να θέσω το θέμα της επίσκεψης του Προέδρου της Κολομβίας, κ. Ουρίμπε, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Η Ομάδα μου δεν ήταν υπέρ αυτής της προσκλήσεως και, όπως πληροφορούμαι, ούτε η Ομάδα των Φιλελευθέρων ούτε η Ομάδα της Ευρωπαϊκής Ενωτικής Αριστεράς-Αριστερά τωv Πρασίνων τωv Βoρείων Χωρών ήταν υπέρ. Δυστυχώς, δεν είχαμε την υποστήριξη της Ομάδας του Κόμματος των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών σε αυτό.
Πατάκης (GUE/NGL ).
    Κύριε Πρόεδρε, είναι ντροπή για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να δέχεται αύριο με τιμές τον πρόεδρο της Κολομβίας κύριο Álvaro Uribe Vélez. Είναι ντροπή για τους σοσιαλιστές που το πρότειναν και για όσους το αποδέχτηκαν. Ο κύριος Uribe και η κυβέρνησή του, με τη στήριξη των ΗΠΑ, είναι υπεύθυνοι για το θάνατο χιλιάδων συνδικαλιστών αγροτών και άλλων λαϊκών αγωνιστών. Aρνούνται την εθνική συμφιλίωση, περιφρονούν τις πολλαπλές συστάσεις της Επιτροπής του ΟΗΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα και επιδιώκουν να καταπνίξουν με στρατιωτικά μέσα τη λαϊκή δυσαρέσκεια. Η παρουσία εδώ του κυρίου Uribe δείχνει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση προσανατολίζεται στο να εμπλακεί στο σχέδιο “Κολομβία”, μέσω του οποίου οι ΗΠΑ παρεμβαίνουν ωμά στη χώρα αυτή, επιδιώκοντας το γενικότερο έλεγχο της περιοχής.
Sanders-ten Holte (ELDR ).
   – Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να αναφερθώ στην ασφάλεια των βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και στα μέτρα που λαμβάνει το Κοινοβούλιο προς αυτόν τον στόχο. Στις 19 Ιανουαρίου, εγκατέλειψα το κτήριο του Κοινοβουλίου στις Βρυξέλλες γύρω στις 20.00 από την έξοδο της οδού Wiertzstraat και προχώρησα προς την οδό Wavre. Εκατό μόλις μέτρα από το κτήριο του Κοινοβουλίου σταμάτησα μπροστά σε ένα κόκκινο φανάρι. Τότε άκουσα έναν εκκωφαντικό θόρυβο και το παράθυρο του αυτοκινήτου μου από την πλευρά του συνοδηγού έγινε θρύψαλα. Κάποιος άρπαξε την τσάντα μου, η οποία βρισκόταν στο δάπεδο του αυτοκινήτου. Μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι μια γυναικεία τσάντα περιλαμβάνει ό,τι μπορεί κανείς να φανταστεί – κάρτες, διαβατήριο και ούτω καθεξής. Κάτι τέτοιο μπορεί να συμβεί οπουδήποτε, αλλά θεωρώ εξαιρετικά σοβαρό το γεγονός ότι συνέβη τόσο κοντά στο κτήριο του Κοινοβουλίου. Αυτό που θεωρώ αδιανόητο είναι ότι τέτοια συμβάντα επαναλαμβάνονται συχνά. Μάλιστα, θα μπορούσα να αναφέρω το όνομα κάποιας άλλης ολλανδής βουλευτού του ΕΚ, η οποία υπέστη το ίδιο.
Πρόεδρος.
   Δεν ήθελα να σας διακόψω, κυρία Sanders-ten Holte, λόγω της προσωπικής φύσεως της επίθεσης στην οποία αναφερθήκατε και για την οποία, είμαι σίγουρος, έχετε την απόλυτη συμπαράσταση των βουλευτών του Σώματος. Θα ζητήσω από τις υπηρεσίες ασφαλείας του Κοινοβουλίου να συντάξουν μια έκθεση σχετικά με αυτό το θέμα για εμάς και για το Προεδρείο, ώστε να δούμε τι γενικά διδάγματα θα μπορούσαμε να αποκομίσουμε σχετικά με ορισμένες από τις συστάσεις σας. Συνεχίζουμε επίσης τις συζητήσεις μας με τις βελγικές αρχές σχετικά με την ασφάλεια στις Βρυξέλλες. Θα προσέθετα ότι, μέχρι στιγμής, οι συζητήσεις αυτές δεν έχουν καταλήξει σε ικανοποιητική ή επαρκή απάντηση όσον αφορά τις απαιτήσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. 
Gollnisch (NI ).
    Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να επανέλθω, εν συντομία, στην παραίτηση του κ. David Kay, του αμερικανού υπεύθυνου για την ανεύρεση όπλων μαζικής καταστροφής Ιράκ που, κατά τα λεγόμενα, φαίνεται ότι διέθετε η κυβέρνηση της εν λόγω χώρας.
Θα ήθελα επίσης να επανέλθω στις δηλώσεις του βρετανού ειδικού, του κ. Kelly, τις οποίες ακολούθησε ο ύποπτος θάνατός του. Θα ήθελα, τέλος, να επανέλθω στον Πρόεδρο Μπους, ο οποίος παραδέχθηκε προσφάτως –την προηγούμενη Κυριακή– κατά τη διάρκεια συνέντευξης που πρόβαλε το κανάλι NBC, ότι ο Σαντάμ Χουσεΐν και το ιρακινό καθεστώς πιθανότατα δεν διέθεταν όπλα μαζικής καταστροφής, αλλά ότι ο πόλεμος ήταν δικαιολογημένος επειδή, παρότι δεν είχαν όπλα μαζικής καταστροφής, θα μπορούσαν ίσως κάποτε να αποκτήσουν.
Κόρακας (GUE/NGL ).
    Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να εκφράσω τον αποτροπιασμό και την αγανάκτησή μου για το κατάπτυστο αντικομμουνιστικό ψήφισμα που υιοθέτησε το πρόσφατο 16ο Συνέδριο του Λαϊκού Κόμματος, που εξομοιώνει το βάρβαρο, τερατώδη ναζιφασισμό με τον κομμουνισμό και ζητεί να ξεκινήσει ένα νέο κυνήγι μαγισσών κατά των μελών και στελεχών των κομμουνιστικών κομμάτων που μένουν πιστά στα υψηλά ιδανικά τους.
Evans, Robert J.E. (PSE ).
    Κύριε Πρόεδρε, πριν από λίγες ημέρες, 19 Κινέζοι έχασαν τη ζωή τους στον όρμο Μόουρκαμ της Βορειοδυτικής Αγγλίας. Μάζευαν θαλασσινά στην αμμουδιά, ήρθε η παλίρροια και πνίγηκαν όλοι. Δεν θα συμφωνούσατε μαζί μου ότι αυτή η τραγωδία, αν και συνέβη καθαρά σε βρετανικό έδαφος –ή σε βρετανικά ύδατα– είναι εξίσου ευρωπαϊκό ή διεθνές ζήτημα και ότι πρέπει να συνεργαστούμε για να πατάξουμε τις διεθνείς συμμορίες λαθρεμπόρων που εκμεταλλεύονταν αυτούς τους φτωχούς ανθρώπους, οι οποίοι πληρώνονται μόλις μία λίρα την ημέρα για την εργασία τους;
Corbett (PSE ).
    Κύριε Πρόεδρε, μιλάω προς απάντηση των σκανδαλωδών σχολίων που μόλις έκανε ο κ. Gollnisch, ο οποίος υπαινίχθηκε ότι ο David Kelly –αναφέρω κατά λέξη– “πέθανε υπό ύποπτες συνθήκες” και ότι ο Τόνι Μπλερ είπε ψέματα.
Η πρόσφατη δικαστική έρευνα εξέτασε όλα τα γεγονότα που περιέβαλλαν αυτές τις τραγικές συνθήκες και κατέληξε σαφώς στο συμπέρασμα ότι δεν υπήρχαν καθόλου ύποπτες συνθήκες σχετικά με τον θάνατο του κ. Kelly, όπως υπαινίχθηκε, και ότι ο κ. Μπλερ δεν είπε ψέματα στην Βουλή των Κοινοτήτων σχετικά με το θέμα αυτό.
Πρόεδρος.
Ludford (ELDR ).
    Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή στην απόλυτη σύγχυση που επικρατεί σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των πολιτών από τα νέα μέλη κράτη. Φαίνεται τώρα –αλλά δεν είναι σε καμία περίπτωση σίγουρο– ότι, με μόνο 11 εβδομάδες να υπολείπονται μέχρι την 1η Μαΐου, 13 κράτη μέλη θα εκμεταλλευτούν την ευκαιρία να θέσουν εμπόδια στην ελεύθερη κυκλοφορία. Αυτό έφερε στο επίκεντρο τα δύο εναπομείναντα κράτη –την Ιρλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο– και οδήγησε σε υστερικές αντιδράσεις του Τύπου ότι θα πλημμυρίσουμε από φτωχούς τουρίστες. Δεν υπερασπίζομαι τον τρόπο που αντιδρά ο βρετανικός Τύπος, ούτε τη μάλλον αβέβαιη αντίδραση της κυβέρνησης του Ηνωμένου Βασιλείου, αλλά πιστεύω ότι η αρχική απόφαση να επιτρέψουμε πλήρως ελεύθερη κυκλοφορία ήταν και είναι οικονομικά, πολιτικά και ηθικά σωστή.
Οι προβλέψεις της Επιτροπής δείχνουν ότι ίσως κάθε έτος να υπήρχε ένας διακινούμενος εργαζόμενος από την Ανατολή για κάθε 1 000 κατοίκους της Δύσης, αν οι στατιστικές ήταν κοινές για όλα τα κράτη. Μπορεί να υπήρχε δικαιολογία για ειδικά μέτρα στις παραμεθόριες περιοχές, αλλά ο τρόπος με τον οποίο εξαπλώθηκε αυτός ο πανικός και μόλυνε τα περισσότερα κράτη μέλη είναι επαίσχυντος. Αντιμετωπίζουμε τους πολίτες των νέων μελών κρατών σαν πολίτες δεύτερης κατηγορίας, αντίθετα προς όλες τις υποσχέσεις που τους δόθηκαν, και επιδεικνύουμε –όπως σε πολλά άλλα θέματα, π.χ. το Ιράκ, το Σύνταγμα και τον προϋπολογισμό– θλιβερή έλλειψη αλληλεγγύης στην ΕΕ. Θα μπορούσατε τουλάχιστον να το θέσετε αυτό στην Επιτροπή και στα κράτη μέλη του Συμβουλίου, ώστε να προσπαθήσουν να κάνουν τις μεταβατικές περιόδους όσο πιο σύντομες γίνεται; 
Collins (UEN ).
    Κύριε Πρόεδρε, η απόφαση της Επιτροπής σχετικά με τους εμπορικούς διακανονισμούς που έχει συνάψει η Ryanair με το αεροδρόμιο του Σαρλερουά είναι πολύ άδικη. Έρχεται σε αντίθεση με την οικονομική λογική και είναι ένα σημαντικό πλήγμα για την ανάπτυξη του τομέα των αερογραμμών χαμηλού κόστους στην Ευρώπη.
Η Ryanair ανέπτυξε το αεροδρόμιο του Σαρλερουά από ένα εγκαταλελειμμένο χωράφι σε χώρο εξυπηρέτησης για πάνω από δύο εκατομμύρια επιβάτες ετησίως. Τα αεροπορικά ταξίδια χαμηλού κόστους υποστηρίζονται από τους πολίτες της Ευρώπης. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν έχει ακόμα εξηγήσει ρητά τι σκοπεύει να κάνει στο μέλλον για να υποστηρίξει τα αεροπορικά ταξίδια χαμηλού κόστους στην Ευρώπη.
Dillen (NI ).
   – Κύριε Πρόεδρε, σήμερα το πρωί, τόσο εγώ όσο και ο συνάδελφός μου, κ. Claeys, εγγραφήκαμε ηλεκτρονικά στον κατάλογο ομιλητών, προκειμένου να λάβουμε τον λόγο από ένα λεπτό έκαστος. Εντούτοις, τώρα φαίνεται ότι δεν περιλαμβανόμαστε στον κατάλογο αυτόν. 
Πρόεδρος.
Dillen (NI ).
Πρόεδρος.
Dillen (NI ).
   – Κύριε Πρόεδρε, κατά την προετοιμασία της επίσκεψης του κινέζου Προέδρου στη Γαλλία, ο γάλλος υπουργός Εξωτερικών, Dominique de Villepin, ήρθε στις Βρυξέλλες για να ζητήσει άρση του εμπάργκο όπλων προς την Κίνα. Το γεγονός είναι ότι η Γαλλία προσβλέπει στη σύναψη κερδοφόρων συμφωνιών με το Πεκίνο, γεγονός που θα αυξήσει τον κύκλο εργασιών της βιομηχανίας όπλων. Ως εκ τούτου, ο κινέζος Πρόεδρος, έτυχε αυτοκρατορικής υποδοχής στη Γαλλία. Τίποτε δεν ειπώθηκε σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα, παρά την καταπίεση που υφίσταται το Θιβέτ. Βέβαια, ο γάλλος Πρόεδρος φαίνεται να αγνοεί ακόμη και την γεωγραφική του θέση. Όταν έχεις την ευκαιρία να πουλήσεις μερικούς πυραύλους Μιράζ του φίλου σου κ. Dassault, προτιμάς να μην αναλογίζεσαι κάποιους ανιαρούς γηραιούς μοναχούς. Ο Ζακ Σιράκ, ο οποίος μπορεί να αφιονίσει τον κόσμο με τον λυρισμό του για την ανοχή που επικρατεί στη χώρα του, δεν είχε προφανώς τον χρόνο να διαβάσει τις εκθέσεις των διαφόρων οργανώσεων για τα ανθρώπινα δικαιώματα, οι οποίες κάθε χρόνο περιγράφουν ενδελεχώς τις κινεζικές παραβιάσεις: λογοκρισία, αυθαίρετες συλλήψεις, υπερκορεσμένες φυλακές, στρατόπεδα αναμόρφωσης και απουσία της ελευθερίας του λόγου. Ο Ζακ Σιράκ κατόρθωσε να παρουσιάσει το επερχόμενο δημοψήφισμα της Ταϊβάν ως εχθρική πράξη εναντίον της Κίνας. Το γεγονός ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει άλλη επιλογή από το να συνάπτει εμπορικές σχέσεις με την Κίνα είναι κάτι που οφείλουμε να αποδεχθούμε· η προμήθεια όπλων, όμως, είναι κάτι εντελώς διαφορετικό. Συνεπώς, συμφωνούμε απολύτως με τη δήλωση του κ. Watson ότι το συγκεκριμένο εμπάργκο όπλων είναι ένα από τα τελευταία μέσα που διαθέτει η Ευρωπαϊκή Ένωση, προκειμένου να επιβάλει στην κομμουνιστική δικτατορία της Κίνας τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Πρόεδρος.
   Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (A5-0040/2004) του κ. Κατηφόρη, εξ ονόματος της Επιτροπής Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής, σχετικά με τον ρόλο και τις μεθόδους των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας (2003/2081(INI)). 
Κατηφόρης (PSE ),
   . Κύριε Πρόεδρε, η έκθεση που έχω την τιμή να παρουσιάζω είναι μια έκθεση ιδίας πρωτοβουλίας για τους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, οι οποίοι είναι επιχειρηματικοί οργανισμοί με αξιοπιστία στην αγορά. Εντούτοις, η υπόληψή τους έχει κλονιστεί κάπως από το πρόσφατο ξέσπασμα οικονομικών σκανδάλων, αρχίζοντας από την Enron και φθάνοντας ως την Parmalat. Η απάτη Parmalat είναι ιδιαίτερα σημαντική, επειδή αφορά τους κατόχους χρεογράφων: τον τομέα ακριβώς της αγοράς που οι οργανισμοί αξιολόγησης υποτίθεται ότι προστατεύουν. Μέχρι μερικές ημέρες πριν από την κατάρρευση των εταιρειών αυτών, οι εν λόγω οργανισμοί δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα για να προστατεύσουν το κοινό. Οι αποτυχίες αυτές πυροδότησαν συζητήσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες, έρευνες στο αμερικανικό Κογκρέσο, στην αμερικανική Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς, στον Διεθνή Οργανισμό Επιτροπών Κεφαλαιαγοράς και άλλα παγκόσμια φόρουμ.
Για αυτόν τον λόγο, ζήτησα από την πολιτική μου ομάδα να με βοηθήσει να καταθέσω εκ νέου την πρόταση για έναν ευρωπαϊκό οργανισμό καταγραφής υπό τη μορφή τροπολογίας και παροτρύνω όλους τους συναδέλφους που ίσως να είχαν διαφορετική άποψη για αυτό το θέμα να το ξανασκεφτούν. Δεν πρόκειται για κομματικό ζήτημα, αλλά σίγουρα πρόκειται για πολιτικό ζήτημα, γιατί αφορά τα συμφέροντα του συνόλου της Ευρώπης. Η εναλλακτική λύση είναι να υποχρεωθούν τελικά οι οργανισμοί –τόσο ισχυρή είναι η αίσθηση υπέρ της ρύθμισης των δραστηριοτήτων τους– να υποβάλλουν εκθέσεις σε 15 ή 25 εθνικές χρηματοοικονομικές αρχές στην Ευρώπη, κάτι που οι ίδιοι οι οργανισμοί πρέπει να αντιμετωπίζουν με τρόμο.
Διαμαντοπούλου,
Όπως όλοι γνωρίζετε, ο ρόλος των οργανισμών αξιολόγησης αυξάνεται στις μέρες μας. Στο παρελθόν, η αξιολόγηση της πιστοληπτικής ικανότητας εστιαζόταν κυρίως σε δημόσια χρέη. Εντούτοις, την τελευταία δεκαετία, ο ρόλος της αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας έχει γίνει πολύ πιο σημαντικός, με την αύξηση των εκδόσεων εταιρικών χρεογράφων και τη συμπερίληψη αναφορών στην αξιολόγηση της πιστοληπτικής ικανότητας σε αρκετά σημεία της χρηματοοικονομικής νομοθεσίας, συμπεριλαμβανομένης της τραπεζικής νομοθεσίας. Εξάλλου, όπως όλοι γνωρίζουν, τα πρόσφατα μεγάλα σκάνδαλα έθεσαν ερωτήματα για τον ρόλο των οργανισμών αξιολόγησης γενικότερα: δεν μπορούμε να ξεχάσουμε την υπόθεση Enron το 2001 ή την πρόσφατη υπόθεση Parmalat, μεταξύ άλλων. Για αυτόν τον λόγο, είναι φανερό ότι είναι ώρα να αναλάβουμε δράση, όπως πολύ σωστά τόνισε ο κ. Κατηφόρης.
Το δεύτερο θέμα σχετικά με τους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας στο πλαίσιο της Enron και της Parmalat αφορά το επίπεδο δεξιοτήτων του προσωπικού των οργανισμών, καθώς και τη διαφάνεια της μεθοδολογίας τους. Θα ήταν λογικό να εξετάσουμε μέτρα για τη διευθέτηση αυτού του θέματος και συμφωνούμε σαφώς με τον κ. Κατηφόρη επ’ αυτού. Με αυτό το σκεπτικό, μια οδηγία που υιοθετήθηκε από την Επιτροπή τον περασμένο Δεκέμβριο, για την εφαρμογή της οδηγίας σχετικά με την κατάχρηση αγοράς όσον αφορά την έντιμη παρουσίαση των επενδυτικών συστάσεων, θα μπορούσε να αποτελέσει καλό σημείο εκκίνησης.
Πρέπει να δράσουμε γρήγορα και στα τέσσερα αυτά θέματα. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεσμεύτηκε για αυτό στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Oviedo τον Απρίλιο του 2002. Πρέπει να σεβαστούμε αυτή μας τη δέσμευση πριν συμβούν νέα σκάνδαλα. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα μπορέσει έτσι να πάρει θέση για το θέμα αυτό το αργότερο μέχρι το καλοκαίρι ή το φθινόπωρο του 2004. Μεταξύ άλλων, η έκθεση του κ. Κατηφόρη θα είναι ένα σημαντικό στοιχείο που θα μας καθοδηγήσει.

Radwan (PPE-DE ).
Όλα αυτά πρέπει να τα λάβουμε υπόψη στο πλαίσιο της Βασιλείας II, στην οποία η αξιολόγηση πιστοληπτικής ικανότητας –είτε εσωτερική είτε εξωτερική– θα εφαρμόζεται όλο και περισσότερο στη χρηματοδότηση μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Θα γίνει ο κανόνας, και η ουσιαστική διαφορά μεταξύ της εσωτερικής και της εξωτερικής αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας θα είναι ότι η εσωτερική αξιολόγηση θα υπόκειται, στα κράτη μέλη, σε χρηματοπιστωτική επίβλεψη, ενώ η εξωτερική αξιολόγηση δεν θα υπόκειται. Το ζήτημα είναι αν μπορούμε να συνεχίσουμε στο μέλλον με επίβλεψη μόνο της εσωτερικής αξιολόγησης και όχι της εξωτερικής. Ο κύριος λόγος που θέτω αυτό το ζήτημα είναι ότι άνθρωποι στη βιομηχανία και τον χρηματοπιστωτικό τομέα μου λένε ότι οι ίδιες οι επιχειρήσεις δυσκολεύονται να βρουν τις σχετικές πληροφορίες για την αξιολόγησή τους, επομένως δεν μπορούμε να μιλάμε για μια κανονική πελατειακή σχέση μεταξύ επιχειρήσεων και οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας.
Berès (PSE ).
Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω, θα ήθελα να κάνω τρεις παρατηρήσεις. Η πρώτη είναι ότι όσα λέγονται εδώ δεν μπορούμε να τα διαχωρίσουμε από τη γενική συζήτηση αναφορικά με τη διοίκηση των επιχειρήσεων. Τι είδους διοίκηση επιθυμούμε για το κοινωνικό μας πρότυπο στην Ευρώπη; Ποιο διαχωρισμό ρόλων μεταξύ κεφαλαίου και εργατικού δυναμικού; Ποιο ρόλο πρέπει να διαδραματίζει η ανακατανομή; Αυτά είναι ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν μέσω των λύσεων που προβλέπουμε για τη λειτουργία των εν λόγω οργανισμών κυρίως, αλλά όχι μόνο για αυτούς. Θυμάμαι τις συζητήσεις μας για τους λογιστικούς κανόνες, και παρατηρούμε τις απρόβλεπτες συνέπειες της λεγόμενης αυτονομίας του Συμβουλίου Διεθνών Λογιστικών Προτύπων (IASB). Δεν θα ήθελα να μας συμβεί και στην περίπτωση των οργανισμών αξιολόγησης.
Η δεύτερη παρατήρησή μου είναι ότι εάν θέλουμε η βελτίωση της λειτουργίας των οργανισμών αξιολόγησης στην Ευρώπη να συμβάλει στην προάσπιση του κοινωνικού μας προτύπου, δεν μπορούμε να αμελήσουμε το ζήτημα της κοινωνικής ευθύνης των επιχειρήσεων. Ωστόσο, και σε αυτόν τον τομέα, αρχίζουν να συγκροτούνται οργανισμοί, οι οποίοι οφείλονται σε ευρωπαϊκή πρωτοβουλία. Σκέφτομαι, κυρίως, την εταιρεία της κ. Nicole Nota, στη Γαλλία, στο Vigeo. Πρόκειται για συμπληρωματικές εξελίξεις στις οποίες θα πρέπει να επικεντρώσουμε την προσοχή μας.
Villiers (PPE-DE ).
Σε μια ελαφρώς σοκαριστική αναστροφή των συνηθισμένων ρόλων εντός της Ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, βρήκα ότι η υπόλοιπη Ομάδα μου ήταν πολύ πιο επιφυλακτική απέναντι στην ιδέα της περαιτέρω ρύθμισης από ό,τι ήμουν εγώ: συνήθως στην Ομάδα μου εγώ είμαι αυτή που διαφωνεί με μια περισσότερο απορυθμιστική προσέγγιση. Αυτό που είναι πολύ σημαντικό –και εκφράστηκε σαφώς από τον κ. Radwan, τον σκιώδη εισηγητή– είναι ότι ναι, πρόκειται για ένα σημαντικό ζήτημα· ναι, χρειάζεται να απαντηθούν ερωτήματα σχετικά με το πώς λειτουργούν οι οργανισμοί αξιολόγησης και χρειάζεται να τεθούν ερωτήματα για το αν πρέπει να έχουμε ένα σύστημα καταχώρησης για τους οργανισμούς αξιολόγησης. Το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξε η Ομάδα ήταν ότι δεν πρέπει να προδικάζουμε το αποτέλεσμα αυτής της διαδικασίας.
Υπάρχει η τάση μεταξύ ορισμένων οικονομικών σχολιαστών να υποθέτουν ότι πρέπει να προβούμε σε περαιτέρω ρύθμιση μετά την Parmalat, και οι οργανισμοί που εντάσσονται πιο κατηγορηματικά στο πλαίσιο της περαιτέρω ρύθμισης και της καταχώρησης είναι οι οργανισμοί αξιολόγησης. Πρέπει να εξετάσουμε αντικειμενικά και ήρεμα τι συνέβη στην Parmalat και να δούμε ποια απάντηση απαιτείται, ώστε να αποφύγουμε βιαστικές ή σπασμωδικές αντιδράσεις, διότι είναι δύσκολο να δούμε πώς η αλλαγή του συστήματος ή των ρυθμίσεων για τους οργανισμούς αξιολόγησης θα μπορούσε να αποτρέψει το σκάνδαλο Parmalat.
Θα υπάρχουν πάντα άνθρωποι που είναι διατεθειμένοι να παραβούν τον νόμο, όπως υπήρχαν στην Parmalat, και όσο ευρύ και αποτελεσματικό και αν είναι το σύστημα ρύθμισης, είτε αυτό αφορά τα αμοιβαία κεφάλαια κινδύνου είτε τους οργανισμούς αξιολόγησης είτε οτιδήποτε άλλο, δεν πρόκειται να αποτρέψουμε αυτού του είδους την εγκληματική συμπεριφορά. Μπορούμε να προσπαθήσουμε να μειώσουμε τη συχνότητα εμφάνισής της, αλλά είναι αδύνατον να την αποτρέψουμε. Πρέπει να τεθούν ερωτήματα σχετικά με τους οργανισμούς αξιολόγησης και τον τρόπο που λειτουργούν, αλλά είναι πρόωρο να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι η περαιτέρω ρύθμιση ή ένα σύστημα καταχώρησης είναι απαραίτητα σε αυτό το στάδιο. 
Ettl (PSE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να πω στην κ. Villiers ότι δεν θα πρέπει, σε καμία περίπτωση, να λέμε ότι δεν γνωρίζουμε τι ζητάμε ή τι θέλουμε.
Δυστυχώς, το έργο της Επιτροπής Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής άφησε ένα μικρό μόνο μέρος από το αρχικό σχέδιο έκθεσης – δηλαδή ένα μικρό μέρος το οποίο απαιτεί μεγαλύτερη διαφάνεια των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας και στενότερη παρακολούθησή τους. Τώρα, μετά τα παγκόσμια οικονομικά σκάνδαλα που εκτείνονται από την WorldCom έως την Parmalat είναι σίγουρα καιρός να καταχωρηθούν οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας και να παρακολουθούνται οι πρακτικές τους. Ενόψει της αναγνώρισης της εξωτερικής αξιολόγησης της Βασιλείας II, και των συνεπειών που απορρέουν από αυτήν, το μήνυμά μας τώρα προς την Επιτροπή δεν πρέπει να αγνοηθεί.
Η έκθεση αυτή αντιμετωπίζει με ανοχή ένα ολιγοπώλιο το οποίο είναι σχεδόν αδύνατον να παρακολουθηθεί, το οποίο είναι εντελώς αντίθετο σε όλες τις πρακτικές της εσωτερικής αγοράς. Από τις εκατό μεγαλύτερες επιχειρήσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση, 80 ελέγχονται από τρεις μόνο οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, οι οποίοι θα πρέπει, συνεπώς, να μπορούν να τις αξιολογούν καλύτερα. Η πληροφόρηση η οποία χρησιμοποιείται για την αξιολόγηση είναι επίσης σημαντική όταν αποφασίζει κανείς πού να επενδύσει. Στο σημείο αυτό, δεν πρέπει να μένουμε πίσω από τις τρέχουσες εξελίξεις στις ΗΠΑ, όπου, πρόσφατα μόνο, σοβαρά προβλήματα στο υφιστάμενο σύστημα επίβλεψης των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, το οποίο βρίσκεται στα χέρια της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς, είχαν σαν αποτέλεσμα να γίνει ουσιαστικά πιο αυστηρό.
Karas (PPE-DE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, κύριε Κατηφόρη, κυρίες και κύριοι, αυτή η έκθεση και αυτό το θέμα είναι ιδιαίτερης σημασίας λόγω των πολλών ερωτημάτων που τίθενται. Προηγούμενοι ομιλητές σας έδειξαν ήδη πώς οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας έχουν αποκτήσει διττή σημασία –από τη μία, ως αποτέλεσμα διαβόητων σκανδάλων και, από την άλλη, ως αποτέλεσμα της οδηγίας για την καταναλωτική πίστη ή την ανάπτυξη της Βασιλείας II.
Θέλουμε, συνεπώς, να υποστηρίξουμε ότι οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας της Ευρώπης θα πρέπει να προαχθούν και ότι οι ίδιοι θα πρέπει να ανταποκριθούν ειδικά στα χαρακτηριστικά και τις ανάγκες των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Θέλουμε να υποστηρίξουμε την εισαγωγή ενός ευρωπαϊκού σήματος ποιότητας ή, ακόμα καλύτερα, ενός παγκόσμιου, που θα συνοδεύει τη Βασιλεία II, και θέλουμε μια συζήτηση για την εσωτερική και εξωτερική αξιολόγηση. Υποστηρίζουμε την ελευθερία της γνώμης και την ανεξαρτησία των οργανισμών και θέλουμε μεγαλύτερη διαφάνεια.
Santos (PSE ).
Διαμαντοπούλου,
Πρόεδρος.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο, στις 11.30. 
Πρόεδρος.
   Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (A5-0026/2004) του κ. Cercas, εξ ονόματος της Επιτροπής Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων, σχετικά με την οργάνωση του χρόνου εργασίας (τροποποίηση της οδηγίας 93/104/ΕΟΚ) (2003/2165(INI)). 
Cercas (PSE ),
   .  Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, κύριος στόχος της έκθεσής μου είναι να εξετάσει δύο άρθρα της οδηγίας 93/104/ΕΚ του Συμβουλίου σχετικά με συγκεκριμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας.
Πριν από δέκα χρόνια, εγκρίθηκε αυτή η σημαντική οδηγία, προκειμένου να ρυθμίσει ορισμένους παράγοντες ουσιαστικής σημασίας για την υγεία και την ασφάλεια των μισθωτών εργαζομένων, όπως είναι οι ημερήσιες ώρες ανάπαυσης και οι διακοπές. Επίσης, η οδηγία ορίζει τη μέγιστη εβδομαδιαία διάρκεια εργασίας σε 48 ώρες, ενώ επιτρέπει τον υπολογισμό αυτής ως ένα μέσο όρο κατά τη διάρκεια μιας περιόδου αναφοράς τεσσάρων μηνών.
Η έγκριση της σημαντικής αυτής οδηγίας –που είναι μία από τις πιο σημαντικές στην κοινωνική νομοθεσία της Κοινότητας– δεν ήταν μια απλή διαδικασία. Την αντίσταση του Ηνωμένου Βασιλείου την αντιμετώπισε μόνο το Δικαστήριο και, για δέκα έτη, έπρεπε να γίνουν δύο προσωρινές εξαιρέσεις σχετικά με την περίοδο αναφοράς για τον υπολογισμό των 48 ωρών, και όσον αφορά την ίδια την εφαρμογή των 48 ωρών εβδομαδιαίας εργασίας στις χώρες εκείνες που θέλουν να υιοθετήσουν αυτήν την εξαίρεση –εφόσον το επιθυμούν οι εργαζόμενοι– με την προϋπόθεση ότι η επιθυμία αυτή εκφράζεται ελεύθερα και υπεύθυνα: αυτό είναι γνωστό ως προσωπική εξαίρεση.
Η Επιτροπή και το Συμβούλιο έπρεπε να είχαν αναθεωρήσει αυτές τις προσωρινές εξαιρέσεις πριν από την 26η Νοεμβρίου του παρελθόντος έτους. Ωστόσο, δυστυχώς, η Επιτροπή δεν ανακοίνωσε μέχρι εκείνη την ημέρα τις αναλύσεις της ούτε και τις προτάσεις της. Έως τις 30 Δεκεμβρίου 2003 δεν μας παρουσίασε καμία ανακοίνωση ούτε ξεκίνησε περίοδο διαβουλεύσεων, και, επιπλέον, το κείμενό της στερείται συγκεκριμένων προτάσεων σχετικά με τα πιο δύσκολα ζητήματα. Αυτό που όντως έκανε η Επιτροπή –και πρέπει να την ευχαριστήσουμε– είναι η ανάθεση μιας μελέτης στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ –την οποία εκπόνησαν οι Barnard, Deakin και Hobbs– με θέμα τη χρήση της αυτοεξαίρεσης που έκανε η χώρα που την ενέκρινε, δηλαδή το Ηνωμένο Βασίλειο. Η μελέτη αυτή μας επιτρέπει να γνωρίσουμε σε βάθος τις αρνητικές συνέπειες που προκύπτουν από τη μαζική χρήση και κατάχρηση της αυτοεξαίρεσης σε μια αγορά εργασίας όπου εφαρμόστηκε με γενικό χαρακτήρα.
Η έκθεσή μου αναφέρεται αποκλειστικά στην αναθεώρηση αυτών των δύο εξαιρέσεων προκειμένου να απαντήσει δίχως φλυαρίες, αλλά με σαφήνεια, στο ερώτημα το οποίο η οδηγία μάς υποχρεώνει να θέσουμε: δέκα χρόνια μετά την έγκρισή της, υπάρχει νόημα να συνεχίζεται η επέκταση των περιόδων αναφοράς; Υπάρχει νόημα να συνεχίζεται να ισχύει η δυνατότητα της μη εφαρμογής της μέγιστης διάρκειας εβδομαδιαίας εργασίας των 48 ωρών μέσω της προσωπικής εξαίρεσης; Γράφω στην έκθεσή μου ότι και τα δύο ερωτήματα πρέπει να απαντηθούν υπό το πρίσμα των αρχών που καθόρισαν την έγκριση της οδηγίας: της υγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων. Οι αρχές αυτές πρέπει να συνοδευτούν από μια τρίτη: την ευελιξία, όπως επισημαίνει στην ανακοίνωσή της η Επιτροπή. Πρέπει να διασφαλίσουμε ότι θα επέλθει συμβιβασμός μεταξύ της εργασιακής και της οικογενειακής ζωής των ευρωπαίων πολιτών.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε, λέγοντας ότι ο δικός μας Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και το άρθρο 137 της Συνθήκης μάς υποχρεώνουν να προβάλουμε αντίσταση στις επιθυμίες εκείνων που δεν θέλουν ευρωπαϊκούς κανόνες. Η αυτοεξαίρεση δεν είναι ένας ευέλικτος κανόνας: είναι η απουσία κανόνων. Εάν επιτρέπαμε τη μη εφαρμογή της νομοθεσίας των ελάχιστων δικαιωμάτων για κάποιον, θα υπερασπιζόμασταν την απουσία κανόνων. Ελπίζω ότι όλοι οι βουλευτές του Κοινοβουλίου θα το λάβουν προσεκτικά υπόψη τους. Δεν μπορούμε να προσφέρουμε τη νίκη σε ανθρώπους που δεν επιθυμούν τη δημιουργία της κοινωνικής Ευρώπης, σε εκείνους που είναι αλλεργικοί στους ελάχιστους κανόνες, οι οποίοι αποτελούν δικαίωμα των εργαζομένων της ηπείρου μας για περισσότερο από έναν αιώνα. 
Διαμαντοπούλου,
   . Κύριε Πρόεδρε, πρέπει να ευχαριστήσω τον κ. Cercas για την πολύ καλή έκθεσή του σε σχέση με την επανεξέταση μιας οδηγίας η οποία αποτελεί έναν από τους θεμέλιους λίθους του εργατικού κοινοτικού δικαίου.
Η Επιτροπή, όπως ήταν υποχρεωμένη λόγω της λήξης της δεκαετίας από την έκδοση της οδηγίας, παρουσίασε την έκθεσή της στις 30 Δεκεμβρίου και ανακοίνωσε την επανεξέταση της οδηγίας για το χρόνο εργασίας. Η Επιτροπή, λαμβάνοντας υπόψη τον τρόπο με τον οποίο υλοποιήθηκε η οδηγία αυτή στα 15 κράτη μέλη, είναι υποχρεωμένη να αξιολογήσει δύο διατάξεις αυτής της οδηγίας. Πρώτον, τις παρεκκλίσεις όσον αφορά τις περιόδους αναφοράς για τον υπολογισμό της ανώτατης εβδομαδιαίας διάρκειας εργασίας. Ο κύριος Cercas αναρωτήθηκε αν χρειάζεται να συζητήσουμε αυτό το θέμα, το οποίο δεν έχει δημιουργήσει ιδιαίτερα προβλήματα. Έχουμε όμως πολλούς κλάδους που έχουν προβλήματα και που θα ενδιέφερε ένας διαφορετικός χρόνος αναφοράς, και αυτό εμφανίζεται ως προτάσεις και ως συζήτηση και από τους εργοδότες και από τους εργαζόμενους. Δεύτερον, την πιθανότητα μεμονωμένων εξαιρέσεων από το μέγιστο επιτρεπόμενο χρόνο εργασίας, το περίφημο “opting out”.
Παράλληλα, ζητάμε την γνώμη των κοινωνικών εταίρων μέσα σε ένα ειδικό πλαίσιο διαδικασιών, όπως αυτό ορίζεται από τη Συνθήκη, και ήδη βρισκόμαστε στο πρώτο στάδιο διαβούλευσης σύμφωνα με το άρθρο 138 της Συνθήκης. Θα πρέπει να τονίσω εδώ ότι, σύμφωνα με τη Συνθήκη, ο ρόλος των κοινωνικών εταίρων είναι πολύ διαφορετικός, είναι αυτόνομος, και το πλαίσιο στο οποίο ξεκινά τη συζήτηση η Επιτροπή δεν μπορεί παρά να είναι ευρύ και να μην καταλήγει από την πρώτη προσέγγιση σε κατευθύνσεις τις οποίες θέτει η Επιτροπή, γιατί οι ίδιοι οι κοινωνικοί εταίροι θα πρέπει να διαβουλευθούν σε πρώτη και δεύτερη φάση ώστε να έχουμε τις θέσεις τους. Γι’ αυτό και θα έλεγα, και θα το έχετε παρατηρήσει και εσείς, ότι η πρώτη αυτή ανακοίνωση είναι ένα αρκετά γενικό πλαίσιο.
Το τέταρτο σημείο αφορά το “opting out”. Υπάρχουν διαφόρων ειδών προσεγγίσεις. Θα έλεγα δύο ακραίες, όπου η πρώτη είναι να μην έχουμε τη δυνατότητα χρήσης της επιλογής εξαίρεσης από το μέγιστο επιτρεπόμενο χρόνο εργασίας, δηλαδή να πάμε σε συνολική κατάργηση του “opting out”, και η δεύτερη η γενίκευση του “opting out”, η γενίκευση αυτής της εξαίρεσης που, ουσιαστικά, θα αφήσει στους εργοδότες και τους εργαζόμενους τη δυνατότητα να αποφασίσουν τον χρόνο εργασίας και όλο το εργασιακό πλαίσιο.
Και οι δύο ακραίες απόψεις δημιουργούν σημαντικά προβλήματα: η πρώτη δεν λαμβάνει υπόψη τις ιδιαιτερότητες κλάδων, ενός μεγάλου αριθμού κλάδων, και πολύ περισσότερο τις ιδιαιτερότητες που μπορεί να προκύψουν από αποφάσεις όπως αυτή του Δικαστηρίου, με πολύ μεγάλες συνέπειες στη συγκεκριμένη περίπτωση στα συστήματα υγείας. Εάν υπάρξουν και στο μέλλον τέτοιου είδους αποφάσεις σε άλλους κλάδους, τότε και άλλοι κλάδοι θα έχουν αντίστοιχα προβλήματα. Η δεύτερη ακραία θέση, που αφορά την αποδοχή συνολικά του “opting out” ως τρόπου λειτουργίας της αγοράς εργασίας, ουσιαστικά καταργεί όλα τα θεμελιώδη πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης που βασίζονται στα δικαιώματα των εργαζομένων που ουσιαστικά λαμβάνουν υπόψη τους την υγιεινή και την ασφάλεια και που συνδέουν την παραγωγικότητα με την προσωπικότητα του εργαζόμενου.
Θα έλεγα από την αρχή ότι είμαι αντίθετη και στις δύο αυτές ακραίες προσεγγίσεις. Βεβαίως, θα πρέπει να παραδεχθούμε ότι το θεσμικό πλαίσιο που είχε η συγκεκριμένη οδηγία για το “opting out” έδινε τη δυνατότητα κατάχρησής του. Γι’ αυτό και υπάρχουν χώρες όπου έχουμε συστηματική κατάχρηση του “opting out” σε όλους τους κλάδους, σε όλες της κατηγορίες των επιχειρήσεων, με πολύ σοβαρά προβλήματα για τους εργαζόμενους.
Νομίζω λοιπόν ότι πρέπει να δούμε και να επιλύσουμε αυτά τα βασικά εκκρεμή θέματα, λαμβάνοντας υπόψη αφενός την αναγκαιότητα χρήσης του “opting out”, αλλά αφ’ ετέρου την ύπαρξη νέων κριτηρίων και δεσμευτικών θέσεων προς τα κράτη μέλη, ώστε να υπάρχει έλεγχος της χρήσης τους και όχι κατάχρησή τους.
Bushill-Matthews (PPE-DE ).
Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας απόψε μερικά γεγονότα. Η προσωπική εξαίρεση από την οδηγία περί οργάνωσης του χρόνου εργασίας είναι εθελούσια: κανένας δεν μπορεί να εξαναγκαστεί νόμιμα να υπογράψει προσωπική εξαίρεση, και είναι πολύ σημαντικό να παρέχουμε στους εργαζόμενους την ευελιξία να εργάζονται περισσότερες ώρες και να κερδίζουν τις υπερωριακές αμοιβές, εάν το επιθυμούν. Μια έρευνα στο Ηνωμένο Βασίλειο έδειξε ότι 2,5 εκατομμύρια πολίτες εργάζονται περισσότερες ώρες από τον μέγιστο χρόνο εργασίας που ορίζεται σε αυτήν την οδηγία, αλλά τα δύο τρίτα από αυτούς πληρώνονται για τις επιπλέον ώρες, επομένως θα ζημιωθούν εάν καταργηθεί η δυνατότητα προσωπικής εξαίρεσης. Είναι αλήθεια ότι ορισμένοι εργαζόμενοι θα ήθελαν να εργάζονταν λιγότερες ώρες, όχι όμως εάν η μείωση των ωρών εργασίας σήμαινε και μείωση του μισθού. Περισσότεροι από επτά στους δέκα από αυτούς που εργάζονται περισσότερες ώρες δήλωσαν ότι δεν θα επιθυμούσαν μείωση του χρόνου εργασίας, εάν αυτό σήμαινε μείωση του μισθού. Δεν υπάρχει που να δείχνει ότι διακινδυνεύεται η υγεία και η ασφάλεια σε οποιαδήποτε από αυτές τις περιπτώσεις.
Θα ήθελα τώρα να κάνω μια σύντομη αναφορά στην έκθεση των Barnard, Deakin και Hobbs, στην οποία αναφέρθηκε ο εισηγητής. Δήλωσε ότι, σύμφωνα με τα συμπεράσματα της έκθεσης, διαπιστώθηκαν καταχρήσεις ευρείας κλίμακας. Οφείλω να πω ότι τα συμπεράσματα δεν αναφέρουν τίποτα τέτοιο. Ήταν ιδιαίτερα ενδιαφέρον το γεγονός ότι, όταν δημοσιεύτηκε η έκθεση της Επιτροπής, υπήρχε ένα άρθρο στους της Πέμπτης 6 Ιανουαρίου, γραμμένο από την κ. Catherine Barnard και τον κ. Simon Deakin, το οποίο εξέφραζε έκπληξη για τον τρόπο που παρερμηνεύτηκε η έκθεσή τους.
Θα ήθελα να παραθέσω μόνο τρεις μικρές παραγράφους. “Είναι αλήθεια ότι όντως ανακαλύψαμε ενδείξεις κάποιων καταχρήσεων του συστήματος της προσωπικής εξαίρεσης. Μερικές φορές, η προσωπική εξαίρεση παρουσιαζόταν ως τυπικός όρος της σύμβασης εργασίας στο νέο προσωπικό και θα έπρεπε να λάβουν θετικά μέτρα για να την αποφύγουν. Όμως, αυτή η περίπτωση ήταν σπάνια. Το εντυπωσιακό ήταν ότι, για κάθε εργαζόμενο που αισθανόταν πιεσμένος να εφαρμόσει την προσωπική εξαίρεση, βρήκαμε άλλους που επιθυμούσαν να έχουν το δικαίωμα επιλογής του ωραρίου εργασίας τους και του μισθού, του κύρους και της επαγγελματικής ικανοποίησης που θα κέρδιζαν ως αποτέλεσμα (...). Σύντομα ανακαλύψαμε ότι υπήρχε ένα χάσμα μεταξύ της ρητορείας περί μείωσης των ωρών εργασίας και της πραγματικότητας στην επαγγελματική ζωή πολλών εργαζομένων. Σε ένα παράδειγμα που μας δόθηκε, οι εργαζόμενοι στην καπνοβιομηχανία θα μπορούσαν να χάσουν εκατοντάδες λίρες την εβδομάδα από τις υπερωριακές αμοιβές, εάν οι ώρες εργασίας τους περιορίζονταν στις 48”.
Τέλος, θα ήθελα να αναφέρω απλώς τις αποφάσεις SIMAP και Jaeger. Αποτελούν σημαντικά θέματα που θα πρέπει να εξετάσουμε και οι τροπολογίες μας προσπαθούν να εστιάσουν σε αυτά, επειδή οφείλουμε να προσπαθήσουμε να επιλύσουμε τα σαφέστατα προβλήματα που έχει θίξει το Δικαστήριο.
Hughes (PSE ).
    Κύριε Πρόεδρε, συγχαίρω τον εισηγητή για το εξαιρετικό έργο του σχετικά με την οργάνωση του χρόνου εργασίας. Όπως είπε η κ. Επίτροπος, είναι ένα θέμα που αφορά κάθε εργαζόμενο και κάθε οικογένεια στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ωστόσο, αν και κατανοώ πλήρως ότι ο κάθε Επίτροπος μεμονωμένα δεν παίρνει πάντα αυτό που θέλει όταν το θέλει, είμαι πολύ απογοητευμένος από τον τρόπο που αντιμετώπισε η Επιτροπή στο σύνολο της το θέμα του χρόνου εργασίας. Είχε στη διάθεση της δέκα χρόνια για να προετοιμάσει και να υποβάλει προτάσεις για τη λειτουργία των παρεκκλίσεων όσον αφορά την προσωπική εξαίρεση και τον υπολογισμό του χρόνου εργασίας σε ετήσια βάση· η αναθεώρηση και η ανακοίνωση είχαν ζητηθεί ρητά να είναι έτοιμες μέχρι τον Νοέμβριο του 2003 και όμως, κατά έναν απίστευτο τρόπο, η Επιτροπή και πάλι κατάφερε να μην τηρήσει την προθεσμία.
Όταν εκδόθηκε η ανακοίνωση, ειλικρινά, δεν άξιζε ούτε καν το χαρτί στο οποίο τυπώθηκε. Είναι ένα αδύναμο έγγραφο και δεν στέλνει κανένα ξεκάθαρο μήνυμα για τη σωστή κατεύθυνση της δράσης. Κατά τη γνώμη μου, δεν θα πρέπει να ισχύσει ως επίσημο έγγραφο για την έναρξη της πρώτης φάσης της διαδικασίας διαβούλευσης μεταξύ των κοινωνικών εταίρων, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 138. Ελπίζω ότι θα το ξεκαθαρίσουν αυτό οι κοινωνικοί εταίροι.
Επίσης, μέχρι να αποφασίσει η Επιτροπή να δημοσιεύσει επιτέλους την ανακοίνωση, βομβαρδιζόταν από κοινοποιήσεις των κρατών μελών που δήλωναν ότι θα άρχιζαν να χρησιμοποιούν την πρακτική της προσωπικής εξαίρεσης στον τομέα της ιατρικής περίθαλψης, κατ’ εφαρμογή των αποφάσεων SIMAP και Jaeger. Αναμφίβολα, ορισμένα κράτη μέλη έδρασαν καιροσκοπικά από αυτήν την άποψη, όμως η Επιτροπή είχε στην διάθεσή της τρία χρόνια για να αντιδράσει στην απόφαση SIMAP· επομένως, η αδράνειά της μπορούσε να είχε ως αποτέλεσμα την κατάργηση ενός σημαντικού μέρους της ευρωπαϊκής νομοθεσίας για την υγεία και την ασφάλεια στην εργασία. Κατά την άποψη μας, ένα ευρύ φάσμα χρήσεων της προσωπικής εξαίρεσης δεν αποτελεί απάντηση στις αποφάσεις SIMAP και Jaeger. Επιθυμούμε την ανάληψη γρήγορης και συγκεκριμένης δράσης από την Επιτροπή ως απάντηση σε αυτές τις αποφάσεις και, στη συνέχεια, ορθολογική αναθεώρηση και άλλων διατάξεων της αρχικής οδηγίας.
Γενικότερα, ορισμένοι, όπως ο κ. Bushill-Matthews, μου λένε συνεχώς ότι η προσωπική εξαίρεση είναι απαραίτητη για να παράσχει στις επιχειρήσεις την ευελιξία που χρειάζονται για να λειτουργήσουν. Τότε, κατά τη γνώμη μου, είναι παράξενο το γεγονός ότι, μέχρι πρόσφατα, μόνο ένα κράτος μέλος χρησιμοποίησε την προσωπική εξαίρεση: τα άλλα κράτη μέλη τα κατάφερναν μια χαρά και θα εξακολουθούσαν να τα καταφέρνουν στον τομέα της ιατρικής περίθαλψης, εάν δεν υπήρχαν οι αποφάσεις SIMAP και Jaeger. Η αλήθεια είναι ότι η οδηγία παρέχει ευελιξία. Πιο χαλαροί διακανονισμοί εφαρμόζονται σε ένα ευρύ φάσμα επαγγελμάτων και δραστηριοτήτων και οι περίοδοι αναφοράς είναι μεγάλες. Εγώ, προσωπικά, θα ήμουν επίσης αρκετά ευτυχής αν εξετάζαμε κατά πόσο θα μπορούσε ο υπολογισμός του χρόνου εργασίας σε ετήσια βάση να καταστεί πιο ρεαλιστική επιλογή σε όλα τα κράτη μέλη.
Επομένως, εγώ, προσωπικά, δεν θα αναθεωρήσω τις απόψεις μου και σίγουρα δεν θα ταχθώ υπέρ του κ. Bushill-Matthews στην ψηφοφορία της Τετάρτης. 
Lynne (ELDR ).
    Κύριε Πρόεδρε, χαίρομαι που η Επιτροπή παρουσίασε το έγγραφο διαβούλευσης. Ωστόσο, θα ήταν χρήσιμο να το είχε κάνει πριν συντάξει την έκθεσή του ο κ. Cercas, όμως είμαι πολύ ευχαριστημένη που μπορέσαμε να καταθέσουμε προφορικές τροπολογίες. Πάντως, αυτός δεν είναι ο ιδανικός τρόπος διεξαγωγής των εργασιών και θα ήθελα να καταγραφεί αυτή η παρατήρησή μου.
Κατέθεσα έναν αριθμό τροπολογιών, πολλές από αυτές μαζί με την Ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος και μερικές μόνη μου. Το κύριο σημείο –και χαίρομαι ιδιαίτερα που το έθιξε η Επίτροπος– είναι ότι θα πρέπει να διατηρηθεί η δυνατότητα προσωπικής εξαίρεσης, αλλά θα πρέπει να έχει τελείως εθελοντικό χαρακτήρα και θα πρέπει να ληφθούν μέτρα για την αντιμετώπιση οποιασδήποτε κατάχρησης. Όμως, όπως δήλωσε ο κ. Bushill-Matthews, η κατάχρηση δεν είναι τόσο διαδεδομένη στο Ηνωμένο Βασίλειο όσο μας κάνει να πιστεύουμε ο εισηγητής. Πράγματι, όπως είπαν επανειλημμένα ο κ. Bushill-Matthews και ο εισηγητής, οι συντάκτες της έρευνας –οι κκ. Barnard, Deakin και Hobbs– ισχυρίστηκαν ότι η κατάχρηση ήταν διαδεδομένη. Αυτοί οι άνθρωποι αποστασιοποιήθηκαν από αυτά που γράφετε στην έκθεσή σας και, μάλιστα, θα αποστασιοποιούνταν και από τις σημερινές σας δηλώσεις.
Προς απάντηση στις απόψεις του κ. Hughes, ένας από τους λόγους που πρέπει να διατηρηθεί η δυνατότητα προσωπικής εξαίρεσης είναι ότι στο Ηνωμένο Βασίλειο δεν υπάρχουν συλλογικές συμφωνίες. Αυτός είναι ένας από τους κύριους λόγους που χρησιμοποιούμε την προσωπική εξαίρεση. Άλλα κράτη μέλη χρησιμοποιούν παρεκκλίσεις, γιατί διαθέτουν συλλογικές συμφωνίες. Οι αποφάσεις μπορούν να ληφθούν και από τις δύο πλευρές ενός κλάδου: οι συνδικαλιστικές οργανώσεις και οι εργοδότες θα αποφασίσουν από κοινού με ποιον τρόπο θα χειριστούν την οδηγία περί οργάνωσης του χρόνου εργασίας. Όμως, επειδή εμείς δεν έχουμε αυτήν τη δυνατότητα –τουλάχιστον όχι σε μεγάλο βαθμό– χρειαζόμαστε την ευελιξία για να μπορούν να αντεπεξέλθουν οι επιχειρήσεις μας.
Ένα άλλο πρόβλημα είναι η διάρκεια της περιόδου αναφοράς. Οι κλάδοι του τουρισμού και της γεωργίας αντιμετωπίζουν ένα ιδιαίτερο πρόβλημα, λόγω των διαφορετικών εργασιακών πρακτικών και των εποχών που εργάζονται. Η Επιτροπή πρέπει, επίσης, να εξετάσει τις αποφάσεις SIMAP και Jaeger. Είναι πολύ σημαντικό να το κάνουμε αυτό στον τομέα της υγείας και να προβούμε σε προτάσεις.
Figueiredo (GUE/NGL ).
    Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, κυρία Επίτροπε, όπως γνωρίζουμε, αυτή η οδηγία του 1993, η οποία καθορίζει τις ελάχιστες προδιαγραφές όσον αφορά την οργάνωση του χρόνου εργασίας, με σκοπό την εξασφάλιση αυξημένου επιπέδου προστασίας της ασφάλειας και της υγείας των εργαζομένων, θα έπρεπε να έχει ενσωματωθεί στο εθνικό δίκαιο από το 1996, θεσπίζοντας τη δυνατότητα της ελάχιστης παρέκκλισης. Η αλήθεια είναι ότι πολλά κράτη μέλη έχουν χρησιμοποιήσει και έχουν καταχραστεί τις παρεκκλίσεις αυτές και δεν έχουν συμμορφωθεί με τις προβλεπόμενες διατάξεις, ιδιαίτερα όσον αφορά το ανώτατο όριο του χρόνου εργασίας σε τομείς όπως η υγεία και οι τομείς των ξενοδοχειακών επιχειρήσεων και της εστίασης. Δυστυχώς, ακόμη και τώρα που παρήλθε η προθεσμία των επτά ετών, η Επιτροπή δεν διατύπωσε σαφώς με ποιον τρόπο προτίθεται να επιλύσει τα προβλήματα που ανέκυψαν
Εξ ου η υποστήριξή μου προς την πλειονότητα των προτάσεων που περιλαμβάνονται στην έκθεση Cercas, ιδιαίτερα όσον αφορά την πρόβλεψη για την τροποποίηση οδηγίας η οποία θα επιλύει τα υφιστάμενα προβλήματα και θα διασφαλίζει στους εργαζομένους ένα υψηλότερο επίπεδο ασφάλειας της υγείας και της προστασίας. επίσης, χαιρετίζω τη συγκριτική μελέτη σχετικά με τις συνέπειες των παρατεταμένων ωραρίων εργασίας στην οικογένεια και την υγεία, καθώς και τις επιπτώσεις τους και στα δύο φύλα. Μία ακόμη θετική πρόταση αφορά την παροχή προστασίας σε εργαζομένους με καθεστώς εξωτερικού συνεργάτη και σε άλλα άτομα, η ασφάλεια των οποίων τίθεται σε κίνδυνο, εξαιτίας των εργαζομένων που είναι καταβεβλημένοι από τα τόσο παρατεταμένα ωράρια εργασίας.
Το Δικαστήριο έκρινε σε πολλές περιπτώσεις, χαρακτηρίζοντας τη βάρδια στον χώρο εργασίας ως χρόνο εργασίας και επιβεβαιώνοντας τη θεμελιώδη αρχή ότι ο χρόνος που δεν είναι απόλυτα διαθέσιμος στους εργαζομένους λόγω εργασιακών δεσμεύσεων πρέπει να θεωρείται χρόνος εργασίας. Συγχαρητήρια στον κ. Cercas για την εργασία που διεκπεραίωσε και, όπως διατυπώνει στην έκθεσή του, οι παρεκκλίσεις με τη μορφή ρήτρας προσωπικής αυτοεξαίρεσης πρέπει να περιοριστούν. Οφείλουμε να επιδιώξουμε τη μείωση των πιέσεων και να εξαλείψουμε τις καταχρήσεις οι οποίες υπονομεύουν την οικογενειακή ζωή.
Η Ομάδα μου, η Συνομοσπονδιακή Ομάδα της Ευρωπαϊκής Ενωτικής Αριστεράς/Αριστεράς των Πρασίνων των Βορείων Χωρών, κατέθεσε προτάσεις οι οποίες θα μας επιτρέψουν να προωθήσουμε τα δικαιώματα αυτά λίγο περισσότερο. Ζητήσαμε την αναθεώρηση της οδηγίας, μειώνοντας αρχικά τον μέγιστο εβδομαδιαίο χρόνο εργασίας από τις 48 στις 42 ώρες, με προοδευτική περιστολή του μέγιστου εβδομαδιαίου χρόνου εργασίας στις 36 ώρες και με χρονικό ορίζοντα τα επτά επόμενα έτη. Ελπίζουμε ότι αυτό θα οδηγήσει σε περαιτέρω μειώσεις του χρόνου εργασίας και στην ανακατανομή της εργασίας στα κράτη μέλη – τα οποία συνιστούν δύο αποτελεσματικά μέσα για τη συμφιλίωση της οικογενειακής και της επαγγελματικής ζωής, για την προώθηση των ίσων δικαιωμάτων για τις γυναίκες και για την καταπολέμηση της ανεργίας.
Bouwman (Verts/ALE ).
Βεβαίως, η Επιτροπή αργοπόρησε – και στο σημείο αυτό ταυτίζομαι με τα σχόλια του κ. Hughes σχετικά με την ανακοίνωση που μας παρουσιάστηκε. Το υλικό που έχουμε στη διάθεσή μας και η μελέτη, όπως δημοσιεύτηκε, είναι διαφωτιστικά αλλά όχι κανονιστικά. Όσοι ασχολούνται με το θέμα επί μακρόν γνώριζαν πραγματικά περί τίνος επρόκειτο. Εντούτοις, θεωρώ ότι η πραγματική ευθύνη εναπόκειται στα κράτη μέλη, όχι στην Επιτροπή. Ορισμένα κράτη μέλη εφαρμόζουν συγκεκριμένες τακτικές προκειμένου να χρονοτριβήσουν, ώστε σύντομα να αποκτήσουν την προσωρινή στήριξη και των υπολοίπων, όπως των χωρών που θα προχωρήσουν, οι οποίες ίσως επίσης προτιμούν να ατονήσει η απαραίτητη ρύθμιση. Σημαντικό ρόλο διαδραματίζουν επίσης οι εργοδότες. Πρωτίστως, όμως, αντιμετωπίζουμε τις ισχυρότατες πιέσεις που ασκούνται αυτήν τη στιγμή από διάφορες ομάδες. Μόλις την περασμένη Τρίτη, στην ώρα του μεσημεριανού γεύματος, μου τηλεφώνησε ο βρετανός υπουργός Κοινωνικής Ασφάλισης για να με ρωτήσει τι σκεφτόμουν, για όνομα του Θεού, όταν προσυπέγραφα έναν μικρό αριθμό σχετικών τροπολογιών. Πραγματικά, νομίζω ότι υπερέβη ελαφρώς τα εσκαμμένα. Βεβαίως, με ικανοποιεί το γεγονός ότι θέλησε να με προσεγγίσει, εντούτοις δεν κάνω συμφωνίες παρεμπιπτόντως και στο περιθώριο, ειδικά από τη στιγμή που αυτό θα σήμαινε παράκαμψη των υφισταμένων προβλημάτων.
Επιτρέψτε μου να ξεκινήσω με τη γενική προσωπική αυτοεξαίρεση. Το ερώτημα που θα πρέπει να θέσουμε στον εαυτό μας είναι εάν επιθυμούμε να έχουμε ελάχιστους κοινωνικούς κανόνες σε ευρωπαϊκό επίπεδο, και δη σε εξαιρετικά επίκαιρα θέματα για τα οποία ακόμη και η ΔΟΕ διακοίνωσε –το 1919, νομίζω– ότι οι 48 ώρες επαρκούν. Τελικά, επιθυμούμε ένα ελάχιστο καθεστώς; Επιθυμούμε οι κανόνες αυτοί να αποτελέσουν μέσο για την προστασία της ασφάλειας και της υγείας ή προτιμούμε να κινηθούμε προς μια κατάσταση η οποία αρχίζει να διαμορφώνεται και την οποία θα χαρακτήριζα ως ανταγωνισμό κοινωνικής πολιτικής μεταξύ των κρατών μελών; Διότι, προς το παρόν, για αυτό ακριβώς πρόκειται.
Επιτρέψτε μου να σας παραθέσω ένα παράδειγμα. Αυτήν τη στιγμή, στις Κάτω Χώρες –και το ολλανδικό Συμβούλιο Υπουργών εκπροσωπείται επίσης εδώ– διεξάγονται συζητήσεις σχετικά με την προσαρμογή της ολλανδικής νομοθεσίας στο ελάχιστο ευρωπαϊκό καθεστώς που αφορά τις ώρες εργασίας. Με άλλα λόγια, οι Κάτω Χώρες εξετάζουν την πρόταση σύμφωνα με την οποία οι 60 ώρες δεν θα αποτελούν πλέον θέμα διαβούλευσης αλλά κανόνα. Τούτο, βεβαίως, δεν θα υλοποιηθεί αμέσως. Γνωρίζω ότι η ίδια συζήτηση διεξάγεται και σε άλλες χώρες. Μάλιστα, δεν πιστεύω ότι μπορούμε να εναποθέσουμε το θέμα αυτό στα χέρια των κοινωνικών εταίρων. Μπορούμε να ζητήσουμε τη συμβουλή τους επί του προκειμένου, ωστόσο η συμβουλή αυτή δεν πρέπει να είναι τόσο καθοριστική όσο προτείνουν ορισμένες τροπολογίες.
Titford (EDD ).
Με τη διεύρυνση προ των πυλών, θα πρέπει να εξετάσουμε τον τρόπο με τον οποίο θα επηρεάσει αυτή η οδηγία τις αγορές εργασίας των νεοεισερχόμενων χωρών. Από προσωπική μου πείρα, όταν επισκέφτηκα τη Μάλτα πέρυσι, το κύριο θέμα όλων των πολιτικών κομμάτων ήταν η οδηγία περί οργάνωσης του χρόνου εργασίας. Οι περισσότεροι κάτοικοι της Μάλτας εργάζονται περισσότερο από 48 ώρες την εβδομάδα και πρέπει να το κάνουν αυτό για το δικό τους συμφέρον και για την οικονομία του νησιού.
Pronk (PPE-DE ).
   – Θα ήθελα να καθησυχάσω τον κ. Titford λέγοντας ότι η ολλανδική κυβέρνηση δεν ακολουθεί το παράδειγμα του Ηνωμένου Βασιλείου. Μάλιστα, αντιμετωπίζει ένα άλλο πρόβλημα, το οποίο επίσης μας απασχολεί σήμερα. Αφετέρου, είναι εξοργιστικό το γεγονός ότι το Κοινοβούλιο μετατρέπεται ουσιαστικά σε ένα είδος Βουλής των Κοινοτήτων, με την έννοια ότι αυτήν τη στιγμή εστιάζουμε την προσοχή μας σε προβλήματα τα οποία δεν αφορούν καν το ΗΒ ειδικά αλλά αποκλειστικά και μόνο την Αγγλία. Η κατάσταση αυτή είναι βεβαίως φθοροποιός, ιδιαίτερα για τους συμμετέχοντες στη συζήτηση οι οποίοι δεν προέρχονται από τη χώρα αυτή. Επίσης, υπάρχει η δεύτερη προβληματική πτυχή, ήτοι οι νομικές υποθέσεις στις οποίες αναφερθήκαμε νωρίτερα: η περίπτωση Jaeger, καθώς και άλλες. Σε αυτό ακριβώς το σημείο θεωρώ ότι η Επιτροπή δεν έχει επιδείξει επαρκή ηγετική στάση. Έπρεπε να έχει καταστεί απόλυτα εμφανές ότι ο συνδυασμός της ερμηνείας των νομικών αυτών πράξεων και η ύπαρξη της αυτοεξαίρεσης θα δημιουργούσε προβλήματα και θα υπονόμευε τους στόχους της οδηγίας. Η Επιτροπή διατήρησε στάση αναμονής επί μακρόν, και οι απαντήσεις που έδωσε απεδείχθησαν τελικά ακατάλληλες για την επίλυση του προβλήματος. Δεν υπάρχει λόγος να αναφερθούμε σε θέματα, όπως ότι υπάρχουν άνθρωποι που, πιστεύοντας ότι επίσης μπορούν να χρησιμοποιήσουν την οδηγία για την υλοποίηση ίδιων στόχων, δημιουργούν περαιτέρω προσκόμματα, αντίθετα με την πρόθεση της οδηγίας. Τούτο μπορεί να συμβεί ανά πάσα στιγμή και τότε όλο το οικοδόμημα θα αρχίσει να καταρρέει.

Weiler (PSE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα να σχολιάσω αρκετές παρατηρήσεις προηγούμενων ομιλητών σχετικά με την ανάγκη των εταιρειών για περιθώρια δράσης και περιθώρια κινήσεων, καθώς και για την παραγωγικότητά τους. Δεν μιλάμε εδώ για κανονισμούς σχετικά με εβδομάδες 35 ή 38 ωρών, αλλά για την επιλογή που υπάρχει σε ορισμένα κράτη μέλη για μια εβδομάδα 55 ή και περισσότερων ωρών. Πρέπει να πω ότι θεωρώ αυτήν τη ρύθμιση παρέκκλισης απολύτως παράλογη. Τέτοια νούμερα ανήκουν στον δέκατο ένατο αιώνα· είμαι πεπεισμένη ότι η παραγωγικότητα των επιχειρήσεών μας δεν εξαρτάται από αυτά και ότι δεν θα μας κάνουν την πιο σύγχρονη και την πιο αποδοτική οικονομική περιφέρεια στην Ευρώπη. Αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία για τις επιχειρήσεις είναι οι επιλογές που διαθέτουν για χρόνους λειτουργίας των μηχανημάτων, και όχι η όποια περιττή επέκταση του εργασιακού χρόνου. Οι επιχειρήσεις ενδιαφέρονται για σύγχρονες μορφές οργάνωσης της εργασίας. Στην πραγματικότητα, η Γερμανία αποτελεί ένα καλό παράδειγμα για το πώς μπορούν οι κοινωνικοί εταίροι να συμβάλλουν στην κοινή ανάπτυξη σύγχρονων μορφών απασχόλησης, οργάνωσης της εργασίας και εργασιακού χρόνου.
Ας πούμε επίσης ότι τα νούμερα, τα δεδομένα και οι χρόνοι που συζητούνται επί του παρόντος δεν φαίνεται να λαμβάνουν υπόψη την πιθανότητα να έχουν οι εργαζόμενοι παιδιά και οικογένειες. Ποιος, τελικά, μπορεί να λείπει από το σπίτι του 48, 55 ή περισσότερες ώρες την εβδομάδα; Θα σας θυμίσω ότι η οδηγία για τον χρόνο εργασίας επρόκειτο, και αυτός ήταν ένας από τους στόχους της, να είναι ένα εργαλείο συμφιλίωσης της εργασίας και της οικογενειακής ζωής.
Ο κ. Pronk είπε κάτι πολύ καλό για παρέκκλιση, δηλαδή ότι στην πραγματικότητα έχει αποτύχει. Αν ήταν μια παρέκκλιση με περιορισμένο χρόνο ζωής, δεν θα μπορούσε κανείς να πει τίποτα εναντίον της. Τώρα, όμως, εν τω μεταξύ, υπάρχουν πολλές χώρες που θέλουν να υιοθετήσουν αυτό το βρετανικό μοντέλο και, δυστυχώς, σε αυτές περιλαμβάνονται η Γερμανία, οι Κάτω Χώρες, η Ισπανία και οι περισσότερες από τις υπό ένταξη χώρες οι οποίες θα γίνουν μέλη την 1η Μαΐου.
Schmid, Herman (GUE/NGL ).
Lambert (Verts/ALE ).
Βρίσκομαι στην ενδιαφέρουσα θέση να συμφωνήσω απόψε με τον κ. Hughes και σίγουρα με τις περισσότερες απόψεις που διατύπωσε ο κ. Pronk, σχετικά με το επιλύσιμο του θέματος της “εφημερίας”, μεταξύ των κοινωνικών εταίρων, σε διάφορους τομείς και με άλλους τρόπους. Το θέμα σε ποιον ανήκει ο χρόνος σου, ποιος τον ελέγχει, ποιος σου λέει πού πρέπει να βρίσκεσαι μια δεδομένη στιγμή, είναι σημαντικό ζήτημα όταν αποφασίζεις εάν στην πραγματικότητα εργάζεσαι ή όχι.
Όσον αφορά την αφοσίωση των ιατρών, συμφωνώ ότι υπάρχει μεγάλη αφοσίωση, όμως δεν αισθάνομαι ασφαλής στα χέρια ενός ιατρού που βρίσκεται σε εφημερία επί 72 ώρες και παραπαίει από την κούραση, ενώ προσπαθεί να αποφασίσει πώς θα με θεραπεύσει. Έχω προσωπική πείρα επ’ αυτού.
Γνωρίζουμε τις τεράστιες πιέσεις που ασκούνται στους εργαζόμενους από τους εργοδότες, από τις μεθόδους εργασίας, από την ανάγκη για έγκαιρη παραγωγή και από ένα ολόκληρο σύνολο καταστάσεων όπως η σεξιστική αντίληψη περί εργασίας, σύμφωνα με την οποία δεν είσαι αφοσιωμένος στη δουλειά σου, εάν δεν είσαι από τις 08.00 το πρωί ως τις 10.00 το βράδυ. Είμαι σίγουρη ότι πολλοί βουλευτές αυτού του Κοινοβουλίου αναγνωρίζουν αυτό το συναίσθημα.
Andersen (EDD ).
Η αρχική οδηγία αποσκοπούσε, πέρα από τα θέματα υγείας και ασφάλειας, να εξασφαλίσει τους εργαζομένους απέναντι στα ασκόπως παρατεταμένα ωράρια εργασίας, ορίζοντας ως μέγιστο χρόνο εργασίας τις 48 ώρες την εβδομάδα. Εντούτοις, η οδηγία παρέχει τη δυνατότητα στον εργαζόμενο να επιτρέπει –μέσω της υπογραφής του– οι 48 αυτές ώρες εργασίας την εβδομάδα να μην αποτελούν το μέγιστο αλλά μόνο τον μέσο όρο ετησίως. Οι εργοδότες απέκτησαν ευελιξία εις βάρος της ευημερίας των εργαζομένων τους. Η κατάσταση αυτή οδήγησε τους Βρετανούς, για παράδειγμα, να αυξήσουν τις ώρες εργασίας τους, από τότε που εισήχθη η οδηγία, σε περισσότερες από 48 ώρες εβδομαδιαίως. Πρόκειται για έναν μη υγιή τρόπο οργάνωσης της νομοθεσίας για την αγορά εργασίας. Η οδηγία υποστηρίζει την αρχή των προσωπικών συμφωνιών, η οποία αντίκειται προς το πρότυπο συλλογικής σύμβασης που ισχύει στη Δανία. Οι Δανοί υποστηρίζουν σθεναρά το εθνικό πρότυπο όπου –για παράδειγμα– ο χρόνος εργασίας και οι όροι της αμοιβής καθορίζονται με ελεύθερες διαπραγματεύσεις μεταξύ των ανεξάρτητων εργατικών συνδικάτων και των ενώσεων εργοδοτών. Οι εργαζόμενοι συμμετέχουν σε μυστική ψηφοφορία, προκειμένου να συμφωνήσουν σχετικά με τις συνθήκες υπό τις οποίες επιθυμούν να εργάζονται.
Pérez Álvarez (PPE-DE ).
Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς πρέπει να οδηγήσει σε βελτίωση των συνθηκών εργασίας, διότι η Κοινότητα θα στηρίξει και θα συμπληρώσει τις δράσεις των κρατών μελών στους τομείς της προστασίας της υγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων, όπως ορίζει το άρθρο 137 της Συνθήκης ΕΚ, και διότι όλοι οι εργαζόμενοι έχουν δικαίωμα στον περιορισμό της μέγιστης διάρκειας εργασίας, σε ημερήσιες και εβδομαδιαίες περιόδους ανάπαυσης και σε ετήσια περίοδο άδειας μετ’ αποδοχών, καθώς επίσης και το δικαίωμα εργασίας σε συνθήκες που σέβονται την υγεία τους, την ασφάλειά τους και την αξιοπρέπειά τους, σύμφωνα με τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Το ζήτημα είναι, επομένως, πολύ απλό σε θεωρητικό επίπεδο. Το πρώτο στοιχείο είναι η περίοδος αναφοράς για την εφαρμογή του άρθρου 6 (μέγιστη εβδομαδιαία διάρκεια εργασίας): τέσσερις μήνες, όπως ορίζει το άρθρο 16 της οδηγίας, ή, όπου αρμόζει, δυνατότητα επέκτασης στις περιπτώσεις που ορίζει το άρθρο 17: έως έξι και δώδεκα μήνες εφόσον εφαρμοστεί μέσω συλλογικών συμφωνιών ή συμφωνιών μεταξύ των κοινωνικών εταίρων. Το δεύτερο στοιχείο είναι η δυνατότητα μη εφαρμογής του άρθρου 6, εφόσον συμφωνεί ο εργαζόμενος, ήτοι το σύστημα της αυτοεξαίρεσης, όπως έχει ήδη αναφερθεί.
Στόχος της οδηγίας 93/104/ΕΚ είναι να εγγυηθεί ένα υψηλότερο επίπεδο προστασίας της υγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων, όπως επαναλαμβάνει η οδηγία 2000/34/ΕΚ. Επομένως, πρέπει να βρεθούν αποτελεσματικές λύσεις στις περιπτώσεις και τις δραστηριότητες που τις απαιτούν, όπως είναι οι περιπτώσεις στις αποφάσεις που προαναφέραμε, στις υποθέσεις Simap ή Jäger. Οι λύσεις, ωστόσο, θα δοθούν με βάση αντικειμενικά κριτήρια και προϋποθέσεις, που θα χρησιμοποιούνται γενικότερα και με τρόπο μη καταχρηστικό, και χωρίς σε καμία περίπτωση να γίνεται η εξαίρεση γενικός κανόνας.
Για τον λόγο αυτόν, θεωρώ ότι πριν από την ψηφοφορία θα πρέπει να αναζητήσουμε συμφωνίες που να συνδυάζουν νομικές εγγυήσεις για τους εργαζομένους με τη δημιουργία μεγαλύτερης ευελιξίας, σύμφωνα με το πνεύμα της οδηγίας 93/104/ΕΚ. 
Moraes (PSE ).
Χρειαζόμαστε διευκρίνιση των αποφάσεων SIMAP και Jaeger. Ως βουλευτές του βρετανικού Εργατικού Κόμματος, πιστεύουμε επίσης ότι δεν είναι σωστό να κινηθεί διαδικασία επί παραβάσει κατά της κυβέρνησης του Ηνωμένου Βασιλείου. Καταθέσαμε την τροπολογία αριθ. 1, η οποία διαγράφει τη σύσταση να κινηθεί διαδικασία επί παραβάσει κατά της κυβέρνησης του Ηνωμένου Βασιλείου . Ωστόσο, πιστεύουμε στην αρχή του χρόνου εργασίας και επιθυμούμε να σημειωθεί πρόοδος, ιδιαίτερα στον τομέα της υγείας. 
Πατάκης (GUE/NGL ).
Οι όποιες θετικές ρυθμίσεις αναιρούνται από τις προβλεπόμενες εξαιρέσεις και την εφαρμογή της ρήτρας “opting-out” που επέβαλε το Ηνωμένο Βασίλειο και χρησιμοποιούν και άλλες χώρες. Σ’ αυτή σύρονται οι εργαζόμενοι κάτω από την πίεση του να εξασφαλίσουν μια θέση εργασίας. Πρόκειται για καθεστώς σύγχρονης μισθωτής σκλαβιάς, που αναγκάζει ένα μεγάλο ποσοστό του εργατικού δυναμικού να εργάζεται κατά μέσο όρο από 48 έως και 70 ώρες τη βδομάδα, με επιδείνωση των συνθηκών ασφάλειας και υγιεινής και σοβαρότατες επιπτώσεις στην ψυχική και σωματική υγεία των εργαζομένων.
Υποστηρίζουμε τη μείωση του εργάσιμου χρόνου, την καθιέρωση γνήσιου 35ωρου με σταθερό χρόνο 7 ώρες εργασίας τη μέρα, πέντε μέρες τη βδομάδα, αύξηση των αποδοχών και πλήρη ασφαλιστικά και εργασιακά δικαιώματα που θα ισχύουν καθολικά για όλους τους εργαζόμενους και όλες τις επιχειρήσεις. Αγωνιζόμαστε μαζί με τους εργαζόμενους για την ανατροπή του σημερινού αντεργατικού νομοθετικού πλαισίου και των ευέλικτων μορφών απασχόλησης. 
Hermange (PPE-DE ).
    Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να τονίσω τη σημασία του κειμένου επί του οποίου θα ψηφίσουμε σχετικά με την αναθεώρηση της οδηγίας περί οργάνωσης του χρόνου εργασίας, η οποία, κυρία Επίτροπε, όπως τόνισε ο κ. Pronk, θα έπρεπε να είχε γίνει μέχρι τις 23 Νοεμβρίου 2003. Επειδή καθυστερήσαμε τόσο, βρισκόμαστε τώρα σε αυτήν την κατάσταση.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο, προκειμένου να μπορέσουμε να προσαρμοστούμε στην πραγματικότητα της αγοράς, πρέπει να προχωρήσουμε σε ένα σχετικά ευέλικτο πλαίσιο. Δεδομένων των προαναφερθέντων, η οργάνωση του χρόνου εργασίας εξαρτάται από ορισμένους παράγοντες και από τα χαρακτηριστικά του σχετικού τομέα δραστηριότητας και επαγγέλματος. Βάσει αυτών, για παράδειγμα, νομοθετήσαμε ήδη όσον αφορά τους μετακινούμενους εργαζομένους του τομέα των μεταφορών, αλλά έχουμε αναγνωρίσει και αποδεχτεί την έννοια της ευελιξίας για τα άτομα που οδηγούν οχήματα εμπορικών μεταφορών που ξεπερνούν τους 3,5 τόνους. Αντιμετωπίζουμε, επίσης, ορισμένα προβλήματα όσον αφορά τους κατ’ οίκον απασχολούμενους και εκείνους που η εργασία τους περιλαμβάνει τη φροντίδα άλλων ατόμων, επειδή συχνά η ιδιωτική και η επαγγελματική ζωή συγχέονται. Αυτό είναι το πρώτο σημείο.
Συμφωνώ, βέβαια, με το γεγονός ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να υποβάλει τις ελάχιστες προϋποθέσεις όσον αφορά την οργάνωση του χρόνου εργασίας, έτσι ώστε να εγγυάται ένα υψηλό επίπεδο προστασίας της υγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων. Δεν θα έπρεπε όμως, συγχρόνως, να δίνει στις επιχειρήσεις τη δυνατότητα να αντιδρούν με τρόπο διαφορετικό από εκείνον που προστάζει η κοινή πρακτική, ανάλογα με τις εκάστοτε περιστάσεις; Αυτός είναι ο λόγος που θεωρώ ότι πρέπει να αναδείξουμε την άποψη του εισηγητή εγκρίνοντας, για παράδειγμα, όπως αρχικά προτείνατε, κυρία Επίτροπε, τη βαθμιαία κατάργηση των αυτοεξαιρέσεων, που προβλέπονται στο άρθρο 18 της οδηγίας, και εισάγοντας –αντιθέτως– κατά τη μελλοντική αναθεώρηση της οδηγίας, μια εξαίρεση του άρθρου 6 η οποία θα επιτρέπει να λαμβάνονται εν μέρει υπόψη οι περίοδοι απραξίας. Αυτό θα μπορούσε κάλλιστα να αποτελέσει μια μεταβατική λύση η οποία θα επέτρεπε την ύπαρξη ελάχιστων κοινωνικών κανόνων, ενώ, ταυτόχρονα, θα λάμβανε υπόψη τους περιορισμούς του κάθε τομέα. 
Thorning-Schmidt (PSE ).
    Κύριε Πρόεδρε, η βάση της όλης οδηγίας σχετικά με τον χρόνο εργασίας έχει διαβρωθεί. Πιέσεις ασκούνται από δύο πλευρές. Η πρώτη αφορά τις προσωπικές εξαιρέσεις. Ο κ. Bushill-Matthews και η κ. Lynne είναι εξαιρετικά ενθουσιώδεις σχετικά με τις προσωπικές εξαιρέσεις. Εντούτοις, θεωρώ ότι είμαστε πλέον υποχρεωμένοι να τους ρωτήσουμε γιατί, εφόσον οι προσωπικές εξαιρέσεις είναι τόσο καταπληκτικές, η συγκεκριμένη ρύθμιση δεν πρέπει να επεκταθεί, ώστε να καλύπτει ολόκληρη τη νομοθεσία που διέπει την υγεία και την ασφάλεια στον χώρο εργασίας. Γιατί να σταματά εδώ; Εάν τελικά πρόκειται για μια τόσο υπέροχη αρχή, γιατί να μην επεκταθεί, περικλείοντας τον θόρυβο, τον αμίαντο και άλλους τομείς;
Υπάρχει επίσης μια συνήθης παρανόηση, ότι η προσωπική εξαίρεση είναι εκείνη που επιτρέπει τις παρατεταμένες ώρες εργασίας. Θα ήθελα να καλέσω τόσο τον κ. Bushill-Matthews όσο και την κ. Lynne να μεταβούν σε διάφορες περιοχές της Ευρώπης και να επισκεφθούν ορισμένους χώρους εργασίας, και επίσης να έλθουν στη Δανία όπου θα παρατηρήσουν ότι εκεί είναι όντως εφικτό να έχει κανείς εξαιρετικά παρατεταμένες ώρες εργασίας και ταυτόχρονα να τηρεί την οδηγία, ακριβώς επειδή υπάρχει τεράστια ευελιξία.
Η δεύτερη πίεση που ασκείται στην οδηγία σχετικά με τον χρόνο εργασίας απορρέει άμεσα από το γεγονός ότι η Επιτροπή παρέλειψε να δηλώσει τι προτίθεται να πράξει ως συνέπεια των αποφάσεων Jaeger και SIMAP. Οι αυστηρές αυτές κρίσεις απέστειλαν κύματα έκπληξης και φόβου στις εθνικές και περιφερειακές υγειονομικές αρχές, οι οποίες απλούστατα δεν μπορούν καν να φανταστούν πώς θα αντεπεξέλθουν, εάν οι βάρδιες πληρώνονται πλέον εξολοκλήρου.
Lulling (PPE-DE ).
    Κύριε Πρόεδρε, η αναθεώρηση μιας οδηγίας του 1993 σχετικά με την οργάνωση του χρόνου εργασίας είναι ενδιαφέρουσα διαδικασία. Καλό θα ήταν, ωστόσο, η διαδικασία αυτή να μην παρέκκλινε υπερβολικά και αναίτια από τον στόχο μας, δηλαδή την πιθανή τροποποίηση της οδηγίας για τη διασφάλιση καλύτερου επιπέδου προστασίας της ασφάλειας και της υγείας των εργαζομένων.
Αυτές οι γενικεύσεις και οι ανακρίβειες δεν εξυπηρετούν τον στόχο μας για την εξασφάλιση αυξημένου επιπέδου προστασίας της ασφάλειας και της υγείας των εργαζομένων. Για ορισμένους εδώ, μια σημαντική μείωση του χρόνου εργασίας αποτελεί πανάκεια για όλα τα προβλήματα. Κατόπιν τούτου, συμφωνώ ότι το πρόγραμμα της Λισαβόνας, που ορίζει ως στόχο την αύξηση του ποσοστού απασχόλησης των γυναικών στο 60% μέχρι το 2010 δεν πρόκειται να επιτευχθεί, εάν προηγουμένως δεν σημειωθεί πρόοδος στον συμβιβασμό μεταξύ οικογενειακού και επαγγελματικού βίου. Συμφωνώ, επίσης, ότι τα ζευγάρια πρέπει να βελτιωθούν στο θέμα της κατανομής των οικιακών καθηκόντων και των ευθυνών εκπαίδευσης και ότι οι άνδρες θα πρέπει να ανταποκριθούν, διότι οι γυναίκες είναι ακόμη αναγκασμένες, σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό από ό,τι οι άνδρες, να φέρουν τη διπλή ευθύνη της επαγγελματικής εργασίας και των οικογενειακών υποχρεώσεων.
Andersson (PSE ).
Παρόλα αυτά, θεωρώ ότι πρέπει να διαθέτουμε ευελιξία, ακριβώς όπως δήλωσε η κ. Thorning-Schmidt. Ωστόσο, δεν αντιμετωπίζω την προσωπική εξαίρεση ως πιθανότητα. Σκεφθείτε πόσο εξαρτώνται οι μεμονωμένοι εργαζόμενοι από τις εταιρείες τους, όταν πρέπει να συμφωνήσουν για τις αποδοχές και τον χρόνο εργασίας. Η λέξη “προαιρετικός” δεν ισχύει, ό,τι και αν λένε. Είναι σαφώς προτιμότερο να εμπλακούν στη διαδικασία οι δύο πλευρές της βιομηχανίας. Οι βιομηχανικοί κλάδοι παρουσιάζουν διαφορές, και ενίοτε ορισμένοι ενδέχεται να αξιώσουν ειδικές ρυθμίσεις, προκειμένου να επιτευχθεί ευελιξία και –παράλληλα– να διατηρηθούν οι αρχές της υγείας και της ασφάλειας. Συνεπώς, συνιστώ συλλογικές συμβάσεις, διά μέσου των οποίων μπορεί να επιτευχθεί η ευελιξία αυτή.
Πρόεδρος.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί την Τετάρτη, στις 12.00. 
Πρόεδρος.
   Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (A5-0013/2004) της κ. Flesch, εξ ονόματος της Επιτροπής Ανάπτυξης και Συνεργασίας, σχετικά με τις εργασίες της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ίσης Εκπροσώπησης ΑΚΕ-ΕΕ κατά το έτος 2003 (2003/2007(INI)). 
Flesch (ELDR ),
Το έτος 2003 σηματοδοτήθηκε, βεβαίως, από το γεγονός ότι η Κοινοβουλευτική Συνέλευση Ίσης Εκπροσώπησης μπόρεσε να επανέλθει στον κανονικό ρυθμό εργασιών μετά την ακύρωση της προγραμματισμένης συνόδου του Νοεμβρίου του 2002, για λόγους που σας είναι γνωστοί. Επί του προκειμένου, θα έπρεπε να χαιρετίσουμε ιδιαίτερα το αποτέλεσμα της αποστολής που έφερε εις πέρας ο Συμπρόεδρος ΑΚΕ και τέσσερις βουλευτές ΑΚΕ στη Χαράρε. Η ομάδα αυτή κατόρθωσε να πείσει την κυβέρνηση της Ζιμπάμπουε να συμφωνήσει ότι για τον επικεφαλής της αντιπροσωπείας της στη Συνέλευση δεν θα ίσχυαν τα περιοριστικά μέτρα του Συμβουλίου. Πρέπει, επίσης, να χαιρετίσουμε την προσωπική δέσμευση που ανέλαβε ο Συμπρόεδρος ΑΚΕ ότι, κατά τη διάρκεια της συνόδου στη Ρώμη, θα έπαιρνε τον λόγο μόνο ο επικεφαλής της αντιπροσωπείας της Ζιμπάμπουε.
Εκτός από αυτήν τη σημαντική πτυχή, έξι σημεία αξίζει να επισημανθούν όσον αφορά τις εργασίες της συνέλευσης το 2003. Η εφαρμογή του νέου Κανονισμού συνέβαλε στην καλύτερη διάρθρωση των συζητήσεων. Η λιγότερο τυπική οργάνωση της Ώρας των Ερωτήσεων με την Επιτροπή, στην 6η σύνοδο της Ρώμης, αποδείχτηκε ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα και οδήγησε σε πιο ζωντανή συζήτηση. Κατά το 2003, οργανώθηκαν και πραγματοποιήθηκαν τέσσερις κοινές αποστολές. Το φόρουμ γυναικών σημείωσε επιτυχία, τόσο κατά τη διάρκεια της 5ης συνόδου στην Μπραζαβίλ όσο και κατά τη διάρκεια της 6ης συνόδου στη Ρώμη. Η συνεργασία μεταξύ της Συνέλευσης Ίσης Εκπροσώπησης και των Ηνωμένων Εθνών βελτιώθηκε σημαντικά και εμβαθύνθηκε. Τέλος, υιοθετήθηκαν δύο σημαντικές εκθέσεις, μία για τα δικαιώματα των παιδιών, και ιδίως των παιδιών στρατιωτών, και μία σχετικά με τη χρησιμοποίηση του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάπτυξης και τις συζητήσεις που ξεκίνησαν με αυτήν την αφορμή γύρω από την κατάρτιση του προϋπολογισμού του εν λόγω ταμείου.
Κύριε Πρόεδρε, η Επιτροπή Ανάπτυξης και Συνεργασίας προτείνει ουσιαστικά να κληθούν τόσο η Συνέλευση Ίσης Εκπροσώπησης όσο και το Προεδρείο της να συνεχίσουν και στο μέλλον την οργάνωση της Ώρας των Ερωτήσεων, ούτως ώστε να επιτυγχάνονται πιο ζωντανές και πιο άτυπες συζητήσεις· να επαναφέρουν την ισορροπία της ημερήσιας διάταξης των συνόδων και να παρέχουν περισσότερο χρόνο ομιλίας στα μέλη της Συνέλευσης· να διασφαλίσουν την καλύτερη συνέχεια μεταξύ των διαφόρων συνόδων, ενισχύοντας τις διευκολύνσεις που προσφέρονται για το έργο των μόνιμων επιτροπών· να βελτιώσουν τη διαθεσιμότητα των εγγράφων, κυρίως μέσω της ευρύτερης χρήσης του Διαδικτύου· να διευρύνουν τον ρόλο που διαδραματίζει η Συνέλευση στη διεξαγωγή του πολιτικού διαλόγου, που προβλέπει το άρθρο 8 της Συμφωνίας του Κοτονού· να συνεχίσουν τις εργασίες τους αναφορικά με τα δικαιώματα του ανθρώπου, ενθαρρύνοντας τη μεγαλύτερη συμμετοχή της κοινωνίας των πολιτών· να προχωρήσουν στην αποστολή στη Ζιμπάμπουε μιας αντιπροσωπείας ίσης εκπροσώπησης με σύνθεση ελεύθερης επιλογής, υπό την προϋπόθεση ότι αυτή θα μπορεί να μετακινείται ελεύθερα στη χώρα και να συναντάται με όποιον επιθυμεί· να ενισχύσουν τον ρόλο της Συνέλευσης ως φόρουμ διαλόγου με τον ΠΟΕ· να λάβουν, τέλος, υπόψη τα μέλη της Συνέλευσης, τα οποία επιθυμούν οι σύνοδοι στην Ευρώπη να διεξάγονται υπό καλύτερες συνθήκες και εκτός των χώρων εργασίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Συνοψίζοντας, κύριε Πρόεδρε, ο απολογισμός της Επιτροπής Ανάπτυξης και Συνεργασίας για το 2003 είναι θετικός. Οι δυσκολίες του προηγούμενου έτους, οι οποίες κατέληξαν στην ακύρωση της προγραμματισμένης για τον Νοέμβριο του 2002 συνόδου, έχουν υπερκεραστεί χάρη στις προσπάθειες που καταβάλλονται και από τις δύο πλευρές, κυρίως από τους Συμπροέδρους και το Προεδρείο της Συνέλευσης. Όσον αφορά το Προεδρείο, πέτυχε την αποκατάσταση του κανονικού ρυθμού εργασίας. Έχει σημειωθεί, επίσης, σημαντική βελτίωση στην οργάνωση των εργασιών του, γεγονός που του επιτρέπει να εισακούγεται και να συμμετέχει ενεργά στη διεξαγωγή του πολιτικού διαλόγου όπως προβλέπει η Συμφωνία του Κοτονού. Ελπίζω, κύριε Πρόεδρε, ότι η Συνέλευσή μας θα μπορέσει να εγκρίνει την έκθεση της Επιτροπής Ανάπτυξης και Συνεργασίας. 
Διαμαντοπούλου,
Όπως γνωρίζουν τα μέλη της Συνέλευσης και όπως επισημαίνεται στην έκθεση της κυρίας Flesch, ο συνάδελφός μου Poul Nielson συμμετέχει ενεργά στις εργασίες αυτές της Συνέλευσης, οι δε υπηρεσίες της Επιτροπής προσπαθούν με κάθε τρόπο να τις υποστηρίξουν με έγγραφα και πληροφορίες, ενώ και οι εμπειρογνώμονες στις μόνιμες επιτροπές προετοιμάζουν τώρα τις εκθέσεις της Συνέλευσης. Έτσι, νομίζω ότι είναι σαφές το ειλικρινές ενδιαφέρον της Επιτροπής, αλλά και η στενή και αποτελεσματική συνεργασία με τη Μικτή Κοινοβουλευτική Συνέλευση.
Θα ήθελα να αναφερθώ σε τρία σημεία. Το πρώτο είναι ότι επικροτούμε απολύτως τη σύσταση αυτών των τριών μονίμων επιτροπών μετά την έγκριση του νέου εσωτερικού κανονισμού το 2003. Χάρη στις προπαρασκευαστικές συνεργασίες εντός αυτών των επιτροπών, οι εκθέσεις παρουσιάζουν υψηλό βαθμό ακρίβειας και οι συζητήσεις στην Ολομέλεια είναι πολύ πιο σαφείς, συγκεκριμένες και εμπεριστατωμένες.
Επ’ ευκαιρία του γεγονότος της Συνέλευσης στην Αντίς Αμπέμπα για την έβδομη Ολομέλεια, θα ήθελα να σας πληροφορήσω –αν και το ξέρετε ήδη– ότι θα μιλήσουν οι δύο συνάδελφοί μας, ο Pοul Nielson και ο Pascal Lamy, και θα ήθελα να εκφράσω τις καλύτερες ευχές μου για την επιτυχή διεξαγωγή της. 
Korhola (PPE-DE ).
Ο συνολικός αριθμός των παιδιών στρατιωτών κάτω των 18 ετών που συμμετέχουν στις 40 περίπου συγκρούσεις που πραγματοποιούνται στις διάφορες περιοχές του πλανήτη εκτιμάται σε 300 000 περίπου. Η χρησιμοποίηση των παιδιών ως στρατιωτών συνιστά παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους, τους αποστερεί την παιδικότητά τους, καθώς και την ευκαιρία να μορφωθούν και να οικοδομήσουν ένα καλύτερο μέλλον. Η δραστηριοποίηση των παιδιών ως στρατιωτών προκαλεί πάντοτε σοβαρά ψυχικά και συχνά επίσης σωματικά τραύματα.
Η χρησιμοποίηση των παιδιών αυξήθηκε παράλληλα με την ανάπτυξη της τεχνολογίας όπλων, μεταξύ άλλων, προκειμένου τα παιδιά να μπορούν να χρησιμοποιούν ολοένα ελαφρύτερα και μικρότερα όπλα. Η αιτία που αυξάνεται η χρησιμοποίηση των παιδιών στρατιωτών απορρέει επίσης από τη φύση του σημερινού πολέμου: οι σημερινές ένοπλες συγκρούσεις αφορούν κατά το μεγαλύτερο μέρος τους εμφυλίους πολέμους. Την περίοδο του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου μόνο το 10% των θυμάτων πολέμου ήταν πολίτες, εν αντιθέσει με σήμερα που αποτελούν το 90%. Οι εμφύλιοι πόλεμοι διεξάγονται μεταξύ των διαφόρων εθνοτικών ομάδων, το οποίο στην πράξη σημαίνει άμαχους πληθυσμούς. Τα παιδιά, αφενός, γίνονται στόχος επιθέσεων και, αφετέρου, είναι εύκολο να στρατολογηθούν. Τα παιδιά υπακούουν στις διαταγές περισσότερο από τους ενήλικες. Τα παιδιά γίνονται μάρτυρες ωμής βίας, αλλά και βιαιοπραγούν τα ίδια σε περίπτωση ανάγκης. Μάλιστα, πολλές ομάδες ανταρτών και ιδιωτικοί στρατοί προτιμούν παιδιά στρατιώτες αντί για πλήρως ανεπτυγμένους μαχητές. Επιπλέον, τα παιδιά είναι έτοιμα για ενέργειες τόσο επικίνδυνες που οι ενήλικες δεν θα μπορούσαν να πραγματοποιήσουν. Για παράδειγμα, στο Ιράν τα στρατευμένα παιδιά τελούν χρέη αγγελιοφόρων σε ναρκοπέδια.
Το Συμβούλιο Ασφαλείας των ΗΕ συνήλθε στα μέσα Ιανουαρίου του 2003 για να συζητήσει σχετικά με τη δεινή κατάσταση των παιδιών στις ένοπλες συγκρούσεις. Στο πλαίσιο αυτό, ακούσαμε τη Διεθνή Συμμαχία “Save the Children”. Πριν από τη συζήτηση, ο Γενικός Γραμματέας των ΗΕ παρουσίασε την τρίτη του έκθεση σχετικά με τα παιδιά και τις ένοπλες συγκρούσεις. Ήταν η πρώτη επίσημη έκθεση που κατονόμαζε τους υπεύθυνους για τη χρήση παιδιών στρατιωτών. Πρόκειται για ένα πολύ σημαντικό βήμα προόδου, δεδομένου ότι επισημαίνει σε παγκόσμιο επίπεδο τους φορείς που καταπατούν κατάφορα τα δικαιώματα των παιδιών.
Παρότι η έκθεση αυτή είναι εξαίρετη, εξακολουθεί να υπολείπεται ελαφρώς από υφολογικής άποψης. Η Ώρα των Ερωτήσεων στη Ρώμη ήταν πράγματι εξαιρετικά ζωντανή, όπως αποδεικνύουν τα σημεία 6 και 26, γεγονός εξαιρετικά θετικό. Ωστόσο, όπως έχει διατυπωθεί ήδη δύο φορές, δημιουργείται η εντύπωση ότι πρόκειται για μια εντελώς ασυνήθιστη εξαίρεση και ότι αυτή η αδράνεια και η υποτονική διάθεση συνιστούν βασικό χαρακτηριστικό των εργασιών μας. 
Kinnock, Glenys (PSE ).
Η κοινοβουλευτική συνέλευση είναι ένας πολύ ιδιαίτερος θεσμός: είναι το δημοκρατικό σκέλος της συνεργασίας ΑΚΕ-ΕΕ και παρέχει δυνατότητα έκφρασης στους πολίτες των 93 χωρών που εκπροσωπούνται σε αυτήν. Είναι καθήκον μας να οικοδομήσουμε αξιόπιστες και λειτουργικές εταιρικές σχέσεις μέσω του διαλόγου και της διαβούλευσης μεταξύ των κοινοβουλίων μας.
Στην τελευταία Συνέλευση Ίσης Εκπροσώπησης εξετάσαμε τις εμπορικές διαπραγματεύσεις στο πλαίσιο της Συμφωνίας Οικονομικής Εταιρικής Σχέσης, τα ανθρώπινα δικαιώματα, τη διακυβέρνηση, το Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάπτυξης και τις περιβαλλοντολογικές ανησυχίες. Όλες μας οι προσπάθειες αποσκοπούν στη διασφάλιση της τήρησης της υπόσχεσης και του οράματος του Κοτονού. Το έργο μας θα πρέπει να αντικατοπτρίζει αυτήν τη μοναδική συνεισφορά της ΕΕ και των 78 χωρών ΑΚΕ στις αξίες που προβλέπονται στη συμφωνία. Αυτές οι αξίες έχουν ιδιαίτερη σημασία στο έργο που επιτελούμε εδώ στο Κοινοβούλιο και στο έργο μας με τις αναπτυσσόμενες χώρες, δηλαδή την ενίσχυση της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου και, κυρίως, την εξάλειψη της φτώχειας.
Επιπλέον, εμείς έχουμε πολύ μεγαλύτερη παράδοση κοινοβουλευτικού ελέγχου. Είμαι πολύ ευχαριστημένη που ο Επίτροπος Nielson σε πολλές περιπτώσεις εξέφρασε την υποστήριξή του για τη Συνέλευση Ίσης Εκπροσώπησης και για την παροχή οικονομικών πόρων, που θα καταστήσουν πιο αποτελεσματικό το έργο μας και μεγαλύτερη τη συμμετοχή των κοινοβουλίων των χωρών ΑΚΕ, επειδή, σε τελική ανάλυση, το επίκεντρο των εργασιών μας είναι η δική τους νομιμότητα και ευθύνη ως κοινοβουλευτικών εκπροσώπων.
Με ενθαρρύνει η αυξανόμενη εμπιστοσύνη των βουλευτών των χωρών ΑΚΕ, η οποία καταδείχθηκε, όπως είπε η κ. Flesch, από τη μεγάλη συμμετοχή και από τις δύο πλευρές στις συζητήσεις που διεξάγουμε. Αναφερόμαστε σε αυτήν τη συμμετοχή, γιατί μεγαλώνει και αναπτύσσεται όσο αυξάνεται η εμπιστοσύνη. Στο παρελθόν, οι ευρωπαίοι βουλευτές ήταν αυτοί που κυριαρχούσαν σε κάθε συζήτηση και, είμαι στην ευχάριστη θέση να πω ότι αυτό δεν συμβαίνει πλέον. Έχουν μεγάλη δίψα για πληροφόρηση, για να μπορέσουν να γίνουν πιο αποτελεσματικοί στα κοινοβούλιά τους.
Γνωρίζω ότι ορισμένες χώρες –όπως η Σενεγάλη– έχουν θέσει ως προτεραιότητα την κατάρτιση και την ανάπτυξη των ικανοτήτων των βουλευτών στα εθνικά ενδεικτικά προγράμματά τους. Όμως, πρέπει να κάνουμε πολύ περισσότερα για να ενθαρρύνουμε και άλλα κοινοβούλια της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ίσης Εκπροσώπησης να έχουν αυτήν τη δυνατότητα. Αυτήν την περίοδο, προετοιμαζόμαστε για την έβδομη σύνοδο της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ίσης Εκπροσώπησης στην Αντίς Αμπέμπα το Σαββατοκύριακο και είμαι σίγουρη ότι θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε με όλο και πιο εντυπωσιακό και εστιασμένο τρόπο το 2003. 
Maes (Verts/ALE ).
   – Κυρία Flesch, θα ήθελα να σας συγχαρώ κυρίως για τον τόνο των θετικών, παρότι επικριτικών, παρατηρήσεων που διατυπώσατε στην αιτιολογική σας έκθεση. Εντούτοις, δυσκολεύομαι ελαφρώς να αποδεχθώ κάποια στοιχεία “ευφορίας”, τα οποία θα επισημάνω στο ίδιο το κείμενο.
Όπως ανέλυσε διεξοδικά η κ. Kinnock, ο κανονισμός της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ίσης Εκπροσώπησης ΑΚΕ-ΕΕ δημιούργησε δομές που επιτρέπουν έναν πραγματικό και αποτελεσματικό διάλογο. Προσωπικά θεωρώ ότι είναι λίγο πρώιμο στην παρούσα φάση να τον χαρακτηρίσουμε παγκόσμιο πρότυπο. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι στο μέλλον θα μπορέσει να αναχθεί σε παγκόσμιο πρότυπο στον τομέα της αναπτυξιακής συνεργασίας και να αποτελέσει έναν χώρο όπου οι άνθρωποι –διατηρώντας ίσα δικαιώματα– θα έχουν τη δυνατότητα να προβαίνουν σε ανοικτό διάλογο διαφάνειας, ο οποίος θα αφορά –μεταξύ άλλων– τη δημοκρατία και την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, επιτρέποντας έτσι σε εμάς να συνάπτουμε δεσμευτικές συμφωνίες μεταξύ μας. Ωστόσο, δεν έχουμε φτάσει ακόμη στη φάση αυτή.

Souchet (NI ).
    Κύριε Πρόεδρε, το σύστημα συνεργασίας που συνδέει την Ευρωπαϊκή Ένωση με τις χώρες ΑΚΕ σηματοδοτείται από μια διπλή, αντίθετης κατεύθυνσης εξέλιξη. Αφενός, τα πρώτα όργανα, τα οποία θεσπίστηκαν από τις Συμβάσεις του Λομέ και επικυρώθηκαν από τη Συμφωνία του Κοτονού –και δη η Κοινοβουλευτική Συνέλευση Ίσης Εκπροσώπησης– έχουν καταφανώς αντέξει στον χρόνο και είναι πιο ζωντανά από ποτέ. Μάλιστα, η έκθεση της κ. Flesch παρουσιάζει σαφώς τις καινοτόμες εξελίξεις που πραγματοποιήθηκαν στη Συνέλευση Ίσης Εκπροσώπησης κατά το 2003. Παράλληλα, ωστόσο, οι στόχοι και το περιεχόμενο της συνεργασίας τα οποία καλούνται να εφαρμόσουν τα εν λόγω όργανα τείνουν να αποδυναμωθούν, να εκφυλλιστούν, να φθαρούν, να καταρρεύσουν και να διαλυθούν, σε σημείο ώστε σύντομα –εάν αφήσουμε την κατάσταση ανεξέλεγκτη– θα συνίστανται αποκλειστικά σε μια οικονομική ενίσχυση με ανώτατο όριο και σε τυποποιημένες συμφωνίες ελεύθερου εμπορίου, οι οποίες θα αποτελούσαν μάλλον πηγή δυσκολιών για τις χώρες ΑΚΕ παρά πραγματικό μέσο χρηματοδότησης για την ανάπτυξή τους.
Όπως τονίζει η εισηγήτρια, η δημιουργία το 2003 τριών μόνιμων επιτροπών, και δη της Επιτροπής Οικονομικής Ανάπτυξης, Οικονομικών Υποθέσεων και Εμπορίου, η οποία είναι επιφορτισμένη με το υπερβολικά λεπτό ζήτημα της διαπραγμάτευσης των μελλοντικών συμφωνιών συνεργασίας, ενισχύει τη συνέχεια της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης και προάγει τη βελτίωση της ποιότητας των εργασιών της. Το σύστημα των συνεισηγητών είναι καινοτόμο και οι εργασίες της επιτροπής θα οδηγήσουν σε περισσότερο ισχυρά, περισσότερο εναρμονισμένα, καλύτερα επεξεργασμένα και λιγότερο συνηθισμένα ψηφίσματα, τα οποία με τη σειρά τους θα οδηγήσουν σε συζητήσεις πολύ βαθύτερες από εκείνες που θα μπορούσαν να διεξαχθούν στην Ολομέλεια.
Theorin (PSE ).
Πρόεδρος.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο, στις 11.30. 
Πρόεδρος.
   Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (A5-0015/2004) του κ. Modrow, εξ ονόματος της Επιτροπής Ανάπτυξης και Συνεργασίας, σχετικά με την ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για τη μεταρρύθμιση των κρατικών επιχειρήσεων στις αναπτυσσόμενες χώρες με στόχο τις επιχειρήσεις κοινής ωφελείας: Η ανάγκη αξιολόγησης όλων των επιλογών (COM(2003) 326 – 2003/2158(INI))
την ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο όσον αφορά τη συνεργασία της Ευρωπαϊκής Κοινότητας με τρίτες χώρες: H προσέγγιση της Επιτροπής για τη μελλοντική στήριξη της ανάπτυξης του τομέα των επιχειρήσεων
(COM(2003) 267 - 2003/2158(INI). 
Modrow (GUE/NGL ),
Δεν μπορώ, καταρχήν, να προσυπογράψω τις τροπολογίες του κ. Deva. Αν εγκριθούν, η έκθεση θα χάσει την κριτική θεώρηση των πραγμάτων και δεν θα είναι στο ύψος του λεπτού χειρισμού της μεταρρυθμιστικής διαδικασίας που απαιτείται. Ούτε είναι και σύμφωνες με την κυρίαρχη τάση της έκθεσης όπως εγκρίθηκε από την επιτροπή. Τέλος, δεν προχωρούν όσο η Επιτροπή όσον αφορά την προθυμία για διάλογο και δεν είναι συμβατές με τον χαρακτήρα της μεταρρυθμιστικής διαδικασίας.
Διαμαντοπούλου,
   . Κύριε Πρόεδρε, η Επιτροπή χαιρετίζει την έκθεση του κυρίου Modrow και τη στήριξη που παρέχει στην εφαρμογή των δύο ανακοινώσεων.
Υπενθυμίζω ότι η Επιτροπή είχε πάντοτε σταθερή θέση όσον αφορά τα προγράμματα αυτά, που έπαιρνε πάντοτε υπόψη τις κοινωνικές επιπτώσεις των προγραμμάτων απελευθέρωσης της οικονομίας, και είναι ενδιαφέρον ότι με τα χρόνια και οι θεσμοί Bretton Woods υιοθέτησαν την ίδια στάση. Αναγνωρίζουμε τη μεγάλη σημασία των εγχώριων επενδυτών, αλλά και τις επενδύσεις που μπορούν να κάνουν οι ευρωπαϊκές μικρομεσαίες επιχειρήσεις, ιδιαίτερα αυτές που διαθέτουν εμπειρία και γνώση. Υπογραμμίζουμε την ανάγκη χάραξης κατάλληλων ρυθμιστικών πλαισίων, εποπτικών μηχανισμών, θεμάτων ζωτικής σημασίας, όπου η Επιτροπή επιθυμεί να θέσει στη διάθεση των αναπτυσσόμενων χωρών την εμπειρία της και την υψηλού επιπέδου εμπειρογνωμοσύνη που διαθέτει.
Ó Neachtain (UEN ),
   .  Κύριε Πρόεδρε, συγχαίρω τον εισηγητή, κ. Modrow, που έλαβε την πρωτοβουλία να συντάξει μια έκθεση σχετικά με αυτό το σημαντικό θέμα. Χαίρομαι ιδιαίτερα που συμμετέχω στην έκθεση ωςσυντάκτης γνωμοδότησης της Επιτροπής Βιομηχανίας, Εξωτερικού Εμπορίου, Έρευνας και Ενέργειας Χαίρομαι ιδιαίτερα που η Επιτροπή Ανάπτυξης και Συνεργασίας αποφάσισε να ενσωματώσει πλήρως τις συστάσεις που έκανα εξ ονόματος της Επιτροπής Βιομηχανίας.
Θα ήθελα να τονίσω ορισμένα στοιχεία που πιστεύω ότι είναι βασικά για τη μεταρρύθμιση των κρατικών και ιδιωτικών επιχειρήσεων στις αναπτυσσόμενες χώρες. Μέσα στην εβδομάδα, η επιχειρηματική διαχείριση βρίσκεται στην ημερήσια διάταξη του Κοινοβουλίου, μετά την πρόσφατη υπόθεση Parmalat στην Ιταλία. Επίσης, γνωρίζουμε όλοι το σκάνδαλο Enron στις Ηνωμένες Πολιτείες. Με άλλα λόγια, τα θέματα της αποτελεσματικής λειτουργίας των επιχειρήσεων αφορούν τόσο τις δυτικές, αναπτυγμένες οικονομίες της αγοράς όσο και τις αναπτυσσόμενες χώρες. Ωστόσο, πρέπει να αναγνωριστεί ότι ένας ακμαίος και αποτελεσματικός ιδιωτικός τομέας μπορεί να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη της οικονομίας των τρίτων χωρών και στην καταπολέμηση της φτώχειας.
Deva (PPE-DE ).
Δεν υπάρχει μια ενιαία ολιστική προσέγγιση στη διαχείριση των επιχειρήσεων κοινής ωφελείας, που να ταιριάζει σε όλες τις αναπτυσσόμενες χώρες. Οι ενδείξεις από τις αναπτυσσόμενες χώρες τα τελευταία 50 χρόνια, μετά την ανεξαρτητοποίησή τους, δείχνουν ότι στις περισσότερες περιπτώσεις οι κρατικές επιχειρήσεις δεν κατάφεραν να χειριστούν αποτελεσματικά και αποδοτικά την ύδρευση, τη διαχείριση των αποβλήτων, τις δημοτικές υπηρεσίες, τις οδικές μεταφορές, τις αεροπορικές υπηρεσίες, τις εξορύξεις μεταλλευμάτων, την αναδάσωση και τις παροχές ενέργειας, καθιστώντας τις έτσι σημαντικό βάρος για τον κρατικό προϋπολογισμό, εμποδίζοντας την οικονομική ανάπτυξη και κάνοντας τους πιο φτωχούς ακόμη φτωχότερους. Η φτώχεια, οι ασθένειες και οι χαμένες οικονομικές ευκαιρίες έχουν αυξηθεί, λόγω της κρατικής διαχείρισης των επιχειρήσεων κοινής ωφελείας από γραφειοκράτες, των οποίων κύρια προτεραιότητα είναι η εξασφάλιση της θέσης τους και όχι η οικονομική αποτελεσματικότητα: χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το αποτυχημένο σοβιετικό σύστημα.
McAvan (PSE ).
Boudjenah (GUE/NGL ).
    Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα, καταρχάς, να υποστηρίξω με όλο μου τον ενθουσιασμό την έκθεση του συναδέλφου μου, κ. Modrow, στο πλαίσιο της οποίας οι δύο ανακοινώσεις της Επιτροπής ανοίγουν τη συζήτηση σχετικά με τη θέση, τον ρόλο και τις ευθύνες των κρατικών και των ιδιωτικών επιχειρήσεων στις αναπτυσσόμενες χώρες. Σύμφωνα με τον κ. Modrow, η έκθεση έχει το προτέρημα να επισημαίνει τις αντιφάσεις και, ορισμένες φορές, τις ασυνέπειες της ευρωπαϊκής πολιτικής.
Maes (Verts/ALE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, η έκθεση Modrow ορθώς επισημαίνει τις διάφορες επώδυνες πτυχές της μανίας των ιδιωτικοποιήσεων που έχει συνεπάρει πολλές αναπτυσσόμενες χώρες. Το επεισόδιο των κρατικοποιήσεων που διαδραματίστηκε με το πέρας της αποικιοκρατίας επακολούθησε ένα επεισόδιο επιθετικών ιδιωτικοποιήσεων επιχειρήσεων, οι οποίες συχνά κατέληξαν σε πτώχευση. Σταθερά όμως και αυτήν τη φορά, όπως και κατά την προηγούμενη περίοδο, αυτή που καρπώθηκε τα κέρδη και τα τοποθέτησε σε ξένες τράπεζες ήταν η πολιτική ελίτ. Σταθερά, επίσης, οι πολυεθνικές εταιρείες της Δύσης έδρασαν ανήθικα, προκειμένου να οικειοποιηθούν, έναντι πινακίου φακής, τις κυριότερες κρατικές βιομηχανίες, όπως τα μεταλλεία και οι πρώτες ύλες. Όταν επισκέπτομαι την Αφρική, συχνά νιώθω ντροπή εκ μέρους τους για την ανήθικη συμπεριφορά τους, για τον τρόπο –φερ’ ειπείν– που ο τομέας του χαλκού της Ζάμπια, με το κλείσιμο των ορυχείων, συμπαρέσυρε στη δίνη του μια ολόκληρη κοινωνική διάρθρωση· μια πτυχή της οικονομίας που κατέστρεψε μια ολόκληρη χώρα.
Belder (EDD ).
Όσον αφορά τη μεταρρύθμιση των κρατικών επιχειρήσεων, η Επιτροπή και η έκθεση Modrow είναι λιγότερο πειστικές. Καταρχάς, τόσο το πεδίο εφαρμογής του πολιτικού πλαισίου όσο και το φάσμα των καθηκόντων της Επιτροπής παραμένουν ακαθόριστα. Η Επιτροπή δηλώνει ότι μια αναπτυσσόμενη χώρα πρέπει να εξετάσει όλες τις εναλλακτικές λύσεις, προτού επιλέξει να μεταρρυθμίσει μια κρατική επιχείρηση. Εντούτοις, η ίδια η Επιτροπή ομολογεί ότι η εξέταση για την απόφαση μιας μεταρρύθμισης συνιστά πολιτική απόφαση. Συνεπώς, είναι ανεδαφικό να αξιώσουμε την αντικειμενική εξέταση των διαφόρων επιλογών.
Τρίτον, όσον αφορά τις πολιτικές των κρατών μελών, τόσο η ανακοίνωση της Επιτροπής όσο και η έκθεση Modrow προβαίνουν σε αμυδρή αναφορά σχετικά με την αναπτυξιακή συνεργασία των κρατών μελών στον τομέα. Η σχέση βιώσιμης ανάπτυξης που υπάρχει μεταξύ μιας αναπτυσσόμενης χώρας και ενός κράτους μέλους θα μπορούσε να αποτελέσει το τέλειο πλαίσιο, προκειμένου, για παράδειγμα, να υπάρξει παροχή στήριξης σε περίπτωση πλεονασμάτων.
Claeys, Philip (NI ).
Arvidsson (PPE-DE ).
Zrihen (PSE ).
    Κύριε Πρόεδρε, Επίτροπε Διαμαντοπούλου, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα να ευχαριστήσω τον κ. Modrow για την εμπεριστατωμένη του έκθεση, η οποία εμφορείται σαφώς από την ιδέα ότι όλα θα πρέπει να αποσκοπούν στην καταπολέμηση της φτώχειας. Πρέπει να ειπωθεί, ωστόσο, ότι η μία εκ των δύο ανακοινώσεων της Επιτροπής –με τίτλο: “η μεταρρύθμιση των κρατικών επιχειρήσεων στις αναπτυσσόμενες χώρες με στόχο τις επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας: Η ανάγκη αξιολόγησης όλων των επιλογών”– ήταν για εμένα ένα ευπρόσδεκτο έγγραφο που εγείρει σκέψεις. Πράγματι, διαβάσαμε ότι ποικίλες ελευθερώσεις και ιδιωτικοποιήσεις που πραγματοποιήθηκαν με ταχείς ρυθμούς σε αναπτυσσόμενες χώρες, υπό την πίεση συχνά επιβεβλημένων σχεδίων διαρθρωτικών προσαρμογών, είχαν καταστρεπτικές συνέπειες: απώλεια θέσεων απασχόλησης και επιδείνωση της κατάστασης, αλλά και αύξηση των τιμών στις σχετικές υπηρεσίες. Θα θέλαμε η Επιτροπή να είναι αντίστοιχα σαφής και αντικειμενική, όταν ασχολείται με υπηρεσίες γενικού ενδιαφέροντος στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Della Vedova (NI ).
    Κύριε Πρόεδρε, Επίτροπε Διαμαντοπούλου, κύριε Modrow, μιλώντας για στήριξη της ανάπτυξης του τομέα των επιχειρήσεων στις πολιτικές συνεργασίας με τρίτες χώρες, συγκεκριμένα με τις αναπτυσσόμενες χώρες, είναι ίσως χρήσιμο να υπενθυμίσουμε αυτό που αναφέρει ο περουβιανός οικονομολόγος Hernando de Soto στο βιβλίο του . Αναφέρει, λοιπόν, ότι ένα από τα βασικότερα εμπόδια, το συστατικό που λείπει, στην οικονομική ανάπτυξη των χωρών που στην πραγματικότητα θα μπορούσαν να έχουν σημαντικό πλούτο είναι η απουσία σαφώς καθορισμένων νόμων ιδιοκτησίας και, άρα, προστατευμένων με την ασφάλεια που απαιτείται για να αποκτήσουν αληθινή οικονομική αξία. Επομένως, είναι προφανές ότι η πιο πολύτιμη συνεισφορά των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων –θα έλεγα, η πιο σημαντική συνεισφορά των αναπτυγμένων χωρών γενικά– είναι να διασφαλίσουν τη νομική υποδομή που θα προστατεύει τη νομική ασφάλεια και θα στηρίζει και θα καθοδηγεί τις διαδικασίες για τον εκδημοκρατισμό και την αναγνώριση των αρχών του κράτους δικαίου.
Korhola (PPE-DE ).
Πρόεδρος.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο, στις 11.30.
(1) 

