Stemverklaringen
Bruno Gollnisch 
schriftelijk. - (FR) Nu er gestemd wordt over dit verslag over de stemrechten van aandeelhouders, helaas zonder voorafgaand debat, wil ik deze gelegenheid aangrijpen om de aandacht van dit Parlement te vestigen op het schandaal van "Eurotunnel", een regelrechte zwendel die al jaren gaande is, met instemming van de achtereenvolgende, zowel socialistische als liberale Franse regeringen.
800 000 kleine aandeelhouders die nog altijd zo'n 90 procent van het kapitaal van de onderneming vertegenwoordigen, geloofden in de beloften van de ontwerpers van de tunnel, de overheid, de bankiers en de industriëlen, en investeerden zo'n 4,5 miljard euro in dit bedrijf.
Zij zijn nu geruïneerd en zullen nog verder benadeeld worden door het "reddingsplan", dat inhoudt dat de onderneming voor een appel en een ei aan niet-Europese aandeelhouders wordt verkocht en dat schuldeisers die al 8,5 miljard euro interest hebben verdiend, hun geld terugkrijgen. Dit plan is uitgewerkt zonder hen daarbij te raadplegen en wordt hen door de Parijse rechtbank van koophandel opgelegd. Hun enige keuze is om al dan niet in te gaan op een overnamebod waarmee zij voorgoed buitenspel komen te staan met betrekking tot het kapitaal en dus in de besluitvorming binnen het bedrijf, juist nu dit buitengewoon winstgevend wordt.
Dit is een schandelijke zaak en het stilzwijgen van de Franse overheid is godgeklaagd. Al met al wordt de burger hierdoor ontmoedigd om te investeren in de economie, zodat deze geheel in handen komt van de grote, staatloze financiële concerns.
David Martin 
Ik heb vóór dit verslag gestemd omdat begrotingssteun een heel goed instrument is in partnerschappen met ontwikkelingslanden, waarmee deze zeggenschap krijgen over het gebruik van ontwikkelingsgelden. Die gelden moeten echter wel op de juiste manier worden gebruikt en we moeten misbruik zien te voorkomen. Het verheugt me dat er in dit verslag suggesties worden gedaan voor duidelijk omschreven criteria.
Frédérique Ries 
Vijftig jaar! Al bijna vijftig jaar lang verrichten diverse Europese landen grote inspanningen op het gebied van ontwikkelingssamenwerking en Noord-Zuidsamenwerking. Een halve eeuw, met wisselend succes.
Waarom? Om verschillende redenen. Een daarvan hangt ermee samen dat de begunstigde landen te weinig eigen verantwoordelijkheid hebben voor de ontwikkelingsstrategieën. Om die reden heb ik voor het verslag over begrotingssteun voor ontwikkelingslanden gestemd, want die steun wordt direct door de regering van het begunstigde land beheerd. Die regering draagt dan zelf, na overleg met de Unie en uitwerking van een strategie, de verantwoordelijkheid voor de eigen ontwikkeling.
Ik weet dat dit een omstreden instrument is, met name als het gaat om de inzet ervan in kwetsbare landen met een instabiele economie en uiteraard als het niet-democratische of corrupte landen betreft.
Het kan dan ook niet overal worden toegepast. Het positieve effect van begrotingssteun is echter dat een vicieuze cirkel wordt doorbroken. De voorwaarden zijn helder: geen begrotingssteun zonder de inachtneming van normen voor behoorlijk bestuur en zonder bestrijding van corruptie, en ook geen begrotingssteun zonder maatregelen om de economie op orde te brengen. Hoe beter de score van een regering op het vlak van behoorlijk bestuur, hoe meer steun zij ontvangt. Op die manier wordt een "virtueuze" cirkel tot stand gebracht!
Josu Ortuondo Larrea
(ES) Ik wil een opmerking maken over het EU-actieplan ter bestrijding van de illegale visserij, die op internationaal niveau voornamelijk plaatsvindt in de wateren van ontwikkelingslanden, die te arm zijn en niet de middelen hebben om de visserijactiviteiten binnen de visgronden die onder hun bevoegdheid vallen te controleren.
Het feit dat zij die illegale visserij niet kunnen voorkomen, leidt ertoe dat de kustbevolking die voor haar levensonderhoud en voedselvoorziening afhankelijk is van de visserij, schade lijdt en in armoede vervalt.
Tegelijkertijd veroorzaken die illegale praktijken ook directe schade voor de legale visserij. In dit verband wil ik er nogmaals op wijzen dat een van goede punten van de associatieovereenkomsten tussen de Europese Unie en andere landen met betrekking tot de visserijsector juist is dat de diepzeevloten van de EU de door de Verenigde Naties gestimuleerde gedragscode voor een verantwoordelijke visserij hebben aanvaard, en dat hun aanwezigheid in die wateren er bovendien voor zorgt dat andere, illegale schepen niet volkomen straffeloos hun gang kunnen gaan.
Daarom, en vanuit het standpunt dat alle visserijovereenkomsten met derde landen moeten worden hernieuwd, aangezien beide partijen daar veel baat bij hebben, heb ik vóór het actieplan ter bestrijding van de illegale visserij gestemd. Want deze illegale visserij vormt een ernstige bedreiging voor het biologische evenwicht in de zeeën, wat een groot risico met zich meebrengt dat wij ons niet kunnen veroorloven.
Jörg Leichtfried 
Ik zal het actieplan ter bestrijding van illegale, niet-aangegeven en niet-gereglementeerde visserij steunen. Het gaat namelijk wereldwijd om een groot probleem dat tot een aanzienlijke verslechtering van de ecologische situatie leidt en bijdraagt tot de overbevissing van de commercieel gebruikte en niet-commercieel gebruikte visbestanden en andere soorten. Daarnaast worden hierdoor juist die maatschappelijke groeperingen in ontwikkelings- en industrielanden in de problemen gebracht die voor hun levensonderhoud afhankelijk zijn van de visserij. Bovendien is dit nadelig voor het concurrentievermogen van de vissers en de handelaren die zich wel aan de wettelijke voorschriften houden.
David Martin 
Ik heb gestemd vóór dit verslag, waarin verschillende maatregelen worden voorgesteld om de illegale visserij aan te pakken, zoals het verzoek aan de Commissie om ontwikkelingslanden te helpen, met name alle landen waarmee zij visserijovereenkomsten heeft gesloten, zodat alle verbintenissen van bovengenoemd internationaal actieplan ter voorkoming van illegale visserij strikt in acht worden genomen. Ik steun in het bijzonder het verzoek aan de Commissie om een onderzoek uit te voeren en voor te leggen naar communautaire arbeids-, gezondheids- en veiligheidswetgeving en de eerbiediging van de sociale rechten van werknemers op dit soort vaartuigen, en naar hun leef- en arbeidsomstandigheden aan boord.
Jaromír Kohlíček 
schriftelijk. - (CS) De Europese Unie heeft al meerdere malen aangegeven de banden met buurlanden te willen ontwikkelen en verdiepen. Een van de essentiële voorwaarden voor een verbetering van de bilaterale betrekkingen is het vergemakkelijken van het legale verkeer van personen. Ik wel er hier op wijzen dat Rusland de Europese Unie heeft aangeboden om aan beiden kanten de visumplicht af te schaffen. Ondanks de afwijzing van dit groothartige gebaar is er uiteindelijk na moeizame onderhandelingen een overeenkomst gesloten over visa voor kort verblijf voor burgers van de Russische Federatie en de Europese Gemeenschap, met uitzondering van drie EU-lidstaten. Het gaat in zekere zin om een modelovereenkomst, want op dit moment lopen er met de Balkanlanden, Oekraïne, Marokko en China onderhandelingen over soortgelijke verdragen. De overeenkomst bevat veel positieve elementen zoals gratis visa voor dragers van een diplomatiek paspoort, meervoudige visa, termijnen voor de verstrekking van visa, alsook visumprijzen.
Uiteraard lijkt dit alles in de verste verte niet op visumvrij reizen of op een snelle en probleemloze verstrekking van gratis visa. Uit een aantal opmerkingen tijdens de behandeling in het Europees Parlement blijkt dat een aantal afgevaardigden in het Parlement een specifieke verhouding heeft met dit dossier. Aan de ene kant proberen ze het lijk van de Europese Grondwet nieuw leven in te blazen, en aan de andere kant proberen ze om zich door middel van de overeenkomst in te mengen in Russische binnenlandse aangelegenheden. De pogingen hiertoe zijn voor het leeuwendeel niet gehonoreerd en zijn geen onderdeel geworden van de visumovereenkomst. Daarom spreken we onze steun uit voor de overeenkomst, in de overtuiging dat dit de eerste stap is op weg naar visavrije betrekkingen met een van de belangrijkste partners van de EU.
Athanasios Pafilis 
De GUE/NGL-Fractie verwelkomt alle overeenkomsten die de reismogelijkheden tussen de EU en de Russische Federatie bevorderen. Dergelijke overeenkomsten maken het voor Russische burgers gemakkelijker om naar de EU te reizen en omgekeerd. Bovendien beschouwen wij zulke reismogelijkheden als een belangrijke stap vooruit, die gericht is op de bevordering van de communicatie en het op gang brengen van een politieke dialoog op cultureel, economisch en politiek niveau.
De GUE/NGL-Fractie maakt zich echter grote zorgen over de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Russische Federatie over visa voor kort verblijf, vanwege de nauwe politieke band die er bestaat tussen deze overeenkomst en de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Russische Federatie over het overnemen van illegale onderdanen, die de bescherming van de rechten van vluchtelingen en immigranten, evenals hun fundamentele rechten, in ernstige mate ondermijnt. De GUE/NGL-Fractie is ook fel gekant tegen artikel 11 van de gezamenlijke verklaring bij de overeenkomst, waarin "biometrische kenmerken" in diplomatieke paspoorten een prioriteit voor het waarborgen van een hoog niveau van documentbeveiliging wordt genoemd.
De GUE/NGL-Fractie is ook tegen het feit dat een aantal bepalingen van de overeenkomst uitsluitend van toepassing zijn op bepaalde categorieën of groepen mensen. Dit is discriminerend en de GUE/NGL-Fractie beklemtoont dat de procedure voor de afgifte van visa in dezelfde mate van toepassing moet zijn op, en gewaarborgd moet worden voor alle burgers van de EU-lidstaten en alle burgers van de Russische Federatie.
Pedro Guerreiro 
schriftelijk. - (PT) Uiteraard verwelkomen wij de bilaterale overeenkomsten tussen de Europese Unie en de Russische Federatie inzake de versoepeling en bevordering van het verkeer van Russische burgers naar de landen van de Europese Unie en omgekeerd.
Deze overeenkomsten vormen een belangrijke stap op weg naar de totstandkoming van nauwere culturele, sociale en economische betrekkingen. Hiermee wordt tegemoet gekomen aan het legitieme verlangen van vele duizenden mensen naar procedures die het contact vergemakkelijken tussen familieleden die in de Russische Federatie en de lidstaten van de Europese Unie wonen.
Desalniettemin bevat deze overeenkomst een reeks verplichtingen die wij onaanvaardbaar achten. Een voorbeeld hiervan is artikel 11 van de gezamenlijke verklaring, waarin wordt bepaald dat de verplichte invoering van "biometrische kenmerken" in diplomatische paspoorten een prioriteit is om hoge veiligheidsniveaus te waarborgen.
Wij zijn tevens gekant tegen het feit dat sommige voorschriften uit de overeenkomst uitsluitend van toepassing zijn op bepaalde "categorieën" of "groepen" mensen, aangezien wij van oordeel zijn dat de procedure ter versoepeling van de afgifte van visa van toepassing moet zijn op en gewaarborgd moet zijn voor alle burgers van de EU-landen en de Russische Federatie.
Jaromír Kohlíček 
schriftelijk. - (CS) De overnameovereenkomst met Rusland is een van de belangrijkste documenten waarmee de Europese Commissie tracht de immigratie te reguleren. Eigenlijk is de overeenkomst onderdeel van het debat over democratie, gelijke rechten, minderhedenrechten en het behoud van culturele identiteit.
De hele immigratieproblematiek gaat echter verder dan de betrekkingen met Rusland of de Gemeenschap van Onafhankelijke Staten. Hét grote probleem voor de landen van de Europese Unie is de massale immigratie uit Afrika, Turkije, de landen die behoren tot de Associatie voor Regionale Samenwerking in Zuid-Azië (SAARC), Indochina, China, en Latijns-Amerika.
Het is de bedoeling dat de overeenkomst met Rusland in zekere zin een modelovereenkomst wordt waarmee de Commissie meer duidelijkheid verschaft over de procedures binnen de Europese economische ruimte, en tegelijkertijd uitprobeert in hoeverre inmenging in de binnenlandse aangelegenheden van een buurland mogelijk is. Aangezien Rusland een sterke partner is, waarvan de EU in zekere mate afhankelijk is, komen er in de overeenkomst zelf geen speciale verwijzingen voor naar het thema "eerbiediging van de basisrechten van de betrokken personen". Pas uit de kwesties die worden behandeld in de toelichting van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken, blijkt het streven om zich via de overnameovereenkomst te mengen in de binnenlandse aangelegenheden van Rusland.
Dat is zodanig verontrustend, dat ik de overeenkomst absoluut niet kan steunen. Dit streven is namelijk strijdig met de veiligheidsaspecten en de humanitaire aspecten van de overeenkomst. Wat de Commissie buitenlandse zaken vreemd genoeg het meeste interesseert is "het ontbreken van een regelgevingskader voor het implementeren van de overeenkomst". Wat ik wel waardeer is het verzoek aan de Commissie om de Russische instanties te helpen bij de tenuitvoerlegging van de overeenkomst. Maar het vage concept van het veilige derde land zie ik weer als een minpunt.
Daniel Strož 
schriftelijk. - (CS) Ik sluit mij aan bij de opvatting dat de overeenkomst inzake de versoepeling van de afgifte van visa voor kort verblijf en de overnameovereenkomst tussen de Europese Gemeenschap en Rusland zouden moeten bijdragen tot een versterking van de wederzijdse betrekkingen en tot het ontstaan van een zogeheten gemeenschappelijke Europese ruimte, gebaseerd op gedeelde waarden en gezamenlijke belangen.
Het is goed om het Parlement er nog eens op te wijzen dat de zogeheten gemeenschappelijke strategie die tijdens de Europese Raad van 1999 het licht zag, zich allereerst richtte op Rusland. Er werd toen reeds duidelijk gesteld dat Rusland stevig in Europa verankerd dient te zijn, en dat het land niet slechts als een gevaar of als een minderwaardige of problematische partner bekeken mag worden. Met het oog hierop en kijkend naar de actuele gebeurtenissen in Europa en de wereld, kan ik mij niet vinden in het in het verslag over de overnameovereenkomst vervatte idee dat de betrekkingen tussen de EU en Rusland zich in een kritieke fase bevinden, en dat komst van een nieuwe partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst na 2007 afhankelijk is van de perceptie van de mensenrechtensituatie in Rusland. Rusland ís helemaal geen grootmacht die overal oorlog voert en massaal op elk continent de mensenrechten schendt. Degenen die kritiek hebben op het schenden van de mensenrechten waar dan ook ter wereld, niet alleen in Rusland, moeten eerst goed bij zichzelf te rade gaan of zijzelf deze rechten wel strikt naleven. Dat dit niet het geval is, blijkt bijvoorbeeld wel uit de kwestie van de zogeheten Russische niet-burgers in de Baltische landen.
Carl Lang 
Met deze resolutie hecht het Parlement zijn goedkeuring aan het voorstel van de Commissie voor een beschikking van de Raad waarin de strategie van Lissabon wordt bewierookt en beweerd wordt dat de werkloosheid in Europa gedaald is. Zelfs in herziene vorm blijft de strategie van Lissabon een symbool van demagogie en inefficiëntie, want de lidstaten die aan de Brusselse richtsnoeren zijn onderworpen hebben moeite om aan de Europagezinde normen te voldoen en schieten tekort op het gebied van groei, werkgelegenheid en modernisering van hun socialezekerheidsstelsels.
Deze daling van de werkloosheid, volgens de positieve evaluatie van de Commissie, is volksverlakkerij, waarmee de werkelijke cijfers worden verbloemd. Dit is een typisch geval van een Potemkindorp, want alleen al in Frankrijk worden heel wat armen en mensen met onzeker werk op een listige manier buiten de statistieken gehouden, en dan heb ik het nog niet eens over de werklozen die een opleiding volgen en de vele leden van de beroepsbevolking die vroegtijdig met pensioen worden gestuurd.
Het procedurele amendement ten slotte, dat is voorgesteld door de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken en waarin terecht gevraagd wordt het Europees Parlement de tijd te gunnen om zijn raadgevende rol op sociaal gebied te kunnen vervullen, laat duidelijk de onmacht van onze instelling zien tegenover het Europagezinde absolutisme.
Athanasios Pafilis 
De in het kader van de strategie van Lissabon opgestelde richtsnoeren voor de werkgelegenheid van de EU - die met de medewerking van zowel de huidige regering van de ND als de vorige regering van de PASOK tot stand zijn gekomen en vastgesteld - verbinden het werkgelegenheidsbeleid onlosmakelijk met het kerndoel, namelijk de winst van de plutocratie te maximaliseren. Dat doel kan echter alleen worden bereikt door de arbeidersklasse nog meer en nog intensiever uit te buiten.
De EU verkondigt weliswaar dat zij de werkloosheid, enzovoort, wil verminderen maar in feite wil zij maar één ding: de werknemers om de tuin leiden. Zij geeft immers zelf toe dat haar beleid mislukt is, als zij vaststelt dat de participatiegraad in 2003 63 procent bedroeg, wat veel minder is dan de overeengekomen doelstelling van 70 procent, ondanks de verdeling van de werkloosheid door middel van voorlopige en flexibele vormen van werkgelegenheid die in de periode 2000-2005 goed waren voor wel 60 procent van de nieuwe banen.
De toekomst die de EU met haar beleid voor de werknemers in petto heeft, is een toekomst van "inzetbaarheid". De "inzetbare" burger wordt vanaf de kleuterschool vaardigheden bijgebracht die geen enkel onderling verband hebben. Hij krijgt een scholing die beantwoordt aan de behoeften van een bepaald moment, en zwerft daarmee van de ene halve baan naar de andere, met halve of geheel geen arbeids-, sociale en pensioenrechten, kris kras door het land en de EU heen, op zoek naar een baan. Daarbij moet hij zich voortdurend bijscholen om met de verkregen wegwerpkennis aan de behoeften van het kapitaal te kunnen voldoen. Hij zal tot op hoge leeftijd of zelfs tot de dood moeten blijven doorwerken. De enorme rijkdom die hij zo produceert, wordt echter ingepikt door de plutocratie die daarvan de vruchten plukt.
Zita Pleštinská 
Ik heb vóór dit zeer belangrijke - zij het niet wettelijk bindende - verslag van Katerina Batzeli gestemd. Het is een consistent en evenwichtig verslag waarin veel essentiële voorstellen worden gedaan, die afkomstig zijn van afgevaardigden die uitstekend op de hoogte zijn van de lokale tradities en gebruiken in hun eigen regio's. De mededeling van de Commissie "Naar een duurzame Europese wijnsector" en vooral het besluit om 400 000 hectare aan wijngaarden te rooien veroorzaakten veel beroering, en noopten het Europees Parlement in dit verslag zijn visie te geven op de toekomstige hervorming van de wijnsector.
Het belangrijkste is, denk ik, dat we van de communautaire begroting afblijven en geen middelen van de eerste naar de tweede pijler van het gemeenschappelijk landbouwbeleid, die gewijd is aan plattelandsontwikkeling, schuiven, aangezien de wijnsector daardoor geld zou kunnen kwijtraken. Anderzijds is voor het ondersteunen van de marktpositie van wijn en de wijnindustrie een realistisch reclame-, communicatie- en marketingbeleid nodig op basis van een gemeenschappelijke marktordening. Ik ben er vast van overtuigd dat de Commissie doelmatige wetgevingsvoorstellen kan opstellen, als ze maar rekening houdt met de voorstellen van het Europees Parlement die gericht zijn op het behoud van de wereldwijde koppositie van kwaliteitswijnen die worden geproduceerd door de Europese wijnsector, die nog altijd in heel wat Europese regio's, ook in Slowakije, een belangrijke bron van werkgelegenheid en welvaart is.
Czesław Adam Siekierski
(PL) Mijnheer de Voorzitter, ik heb gestemd vóór het verslag over de hervorming van de gemeenschappelijke ordening voor de wijnmarkt omdat ik van mening ben dat er een groot aantal positieve voorstellen in verwerkt zijn.
Tijdens de werkzaamheden met betrekking tot dit verslag in de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling werd al snel duidelijk dat de commissie in twee kampen was verdeeld. Het standpunt van de landen uit Noord- en Midden-Europa verschilde aanzienlijk van dat van de landen uit Zuid-Europa.
Ondanks deze meningsverschillen ben ik ervan overtuigd dat iedereen het erover eens is dat we maatregelen moeten nemen om het evenwicht op de wijnmarkt te herstellen. Voorts ben ik van mening dat de verrijking van wijn met suikerbiet niet verboden zou mogen worden in wijngebied A. Een dergelijk verbod zou neerkomen op discriminatie van lidstaten in delen van de Europese Unie waar het vanwege minder gunstige klimatologische omstandigheden moeilijker is om wijn te verbouwen. Aangezien deze regio's in het verleden nooit structurele overschotten hebben geproduceerd, zouden ze vrijgesteld moeten worden van het verbod op de aanplant van bepaalde soorten, een maatregel die bedoeld is om de wijnproductie te beperken.
Bovendien moeten de financiële middelen voor de crisisdistillatie van wijnoverschotten worden beperkt. De extra hoeveelheden wijnalcohol die op deze manier worden geproduceerd, verstoren niet alleen de ethanolmarkt, maar drukken ook zwaar op de Europese begroting.
Jan Andersson, Göran Färm, Anna Hedh en Inger Segelström 
Wij Zweedse sociaaldemocraten hebben tegen het verslag gestemd over de gemeenschappelijke marktordening voor wijn. Dit verslag wordt gekenmerkt door een hoge mate van protectionisme, dat de economische ontwikkeling in zowel de EU als de ontwikkelingslanden kan belemmeren. Verder bevat het verslag een aantal passages waarin staat dat de wijnsector moet worden gestimuleerd met subsidies voor de productie en de marketing van wijn. Voor ons is het ondenkbaar om hier steun aan te geven, zowel met het oog op de volksgezondheid als op de gevolgen hiervan voor de begroting van de EU.
Een aantal amendementen waarmee bepaalde formuleringen worden geschrapt, is ingediend door de xenofobe ITS-Fractie. Wij sociaaldemocraten hebben besloten tegen de amendementen van de ITS te stemmen. Wij vinden het onaanvaardbaar om deze fractie te steunen.
Wij vinden dat wij ons van het verslag hebben gedistantieerd door het in zijn geheel te verwerpen.
Roberta Angelilli 
Voor degenen die al eeuwenlang wijn produceren gaat het niet om zomaar een drankje dat alleen vanuit winstoogmerk op de markt wordt gebracht: het is een keuze die gebaseerd is op geschiedenis, cultuur, respect en een zoektocht naar kwaliteit, en vaak ook een zoektocht naar excellentie.
Italië, de nummer één van de wereld als het gaat om de wijnexport, heeft goede kwaliteit tot haar symbool gemaakt, samen met het respect voor consumenten en de tradities van de oenologie.
Dit verslag is schizofreen van aard: enerzijds behandelt het de bevordering van kwaliteit, terwijl het anderzijds het voordeel van suikerverrijking bespreekt; enerzijds spreekt het over de bescherming van geografische aanduidingen, terwijl het anderzijds de deur opent voor nieuwe oenologische praktijken, zoals wijn met houtspaanders. In ieder geval heeft de Europese Commissie vaak eenzelfde standpunt ingenomen: jarenlang heeft het meedogenloze liberalisering en grootschalige distributie voorgestaan, ten koste van de kwaliteit, de tradities en de bescherming van consumenten en producenten.
Om een voorbeeld te geven, verwijs ik graag naar Verordening (EG) nr. 316/2004 waarmee zeventien traditionele aanduidingen werden geliberaliseerd, maar die in werkelijkheid de markt opende voor oenologische piraterij. Daarom spreek ik, ondanks dat ik vóór het verslag heb gestemd, mijn grote bezorgdheid uit met betrekking tot de toekomst van de hoge kwaliteit van de wijnsector, in het bijzonder de Italiaanse.
Bernadette Bourzai 
Ik wil Katerina Batzeli graag feliciteren met haar werk op dit terrein, waarmee enorme belangen zijn gemoeid op economisch, sociaal en cultureel gebied en op het gebied van milieu en ruimtelijke ordening. Ik denk dat zij een evenwichtig en ambitieus initiatiefverslag heeft opgesteld dat het Parlement in staat zal stellen om invloed uit te oefenen op de hoofdlijnen van de hervorming van de gemeenschappelijke ordening voor de wijnmarkt, die de Commissie voorbereidt.
De Europese wijnsector verkeert op dit moment in moeilijk vaarwater en de concurrentie van de wijnen uit de Nieuwe Wereld is hevig. Er moet echter ook benadrukt worden dat de EU nog altijd de grootste wijnproducent, de grootste wijnconsument en de grootste wijnexporteur ter wereld is.
Ik ben fel gekant tegen de eerste voorstellen van de Commissie, die zouden leiden tot een concentratie van de productie in handen van enkele grote wijnbedrijven, tot een toenemende eenvormigheid van de geproduceerde wijnen en tot een crisis in vele Europese regio's. Het definitief rooien zou leiden tot de verdwijning van de productie in de meest afgelegen streken die in de grootste moeilijkheden verkeren, terwijl daar geen enkel alternatief voorhanden is, hetgeen verwoestijning in de hand zou werken.
We moeten de Europese wijntraditie, de kwaliteit en de authenticiteit van de Europese wijnen en hun verbondenheid met de streek waar ze vandaan komen, respecteren. We zullen ons concurrentievermogen niet vergroten door ons aan te passen aan de correctieve oenologische praktijken die in andere werelddelen worden gebruikt, maar veeleer door commerciële investeringen te bevorderen en door onze producten beter te promoten.
Françoise Castex 
Dit verslag gaat duidelijk in tegen de voorstellen van de Europese Commissie voor de hervorming van de gemeenschappelijk ordening voor de wijnmarkt, en brengt deze meer in overeenstemming met de Europese wijnbouwtraditie.
Als sociaaldemocratisch afgevaardigde vind ik dat in dit verslag een goede balans wordt gevonden tussen de noodzaak deze sector te hervormen en de belangen van de Europese wijnbouwers.
Ten eerste ben ik blij met de tenuitvoerlegging van structurele maatregelen met als prioriteit het evenwicht op de markt te herstellen. Deze betekenen een sanering van de markt waarbij de destillatieregelingen gaandeweg worden afgebouwd en een gerichte benadering wordt gekozen voor het rooien van wijnstokken, aan de hand van kwalitatieve, geografische en milieucriteria.
Ten tweede ben ik ingenomen met de regulerende maatregelen ten aanzien van oenologische praktijken, de etikettering - om te voldoen aan de eis van transparantie voor de consument - en de promotie van de Europese wijn om nieuwe delen van de wereldmarkt te veroveren.
Omdat ik de traditionele wijnproductie wil verdedigen tegen wijnen waarvan de productie nauwelijks aan regels gebonden is, ben ik, tot slot, ingenomen met het verbod op de invoer van most.
Edite Estrela 
schriftelijk. (PT) Ik heb vóór dit verslag gestemd omdat ik van oordeel ben dat de hervorming van de wijnsector garanties moet bieden voor het behoud van de specifieke kenmerken van Europese wijnen, met inbegrip van Portugese wijnen. Het is belangrijk dat de kwaliteit van deze wijnen erkend wordt.
Gelet op het feit dat de Europese Unie 's werelds grootste producent en consument van wijn is en dat de sector 60 procent van de uitvoer van de Europese Unie vertegenwoordigt, ben ik van oordeel dat een diepgaande hervorming van de huidige gemeenschappelijke ordening voor de wijnmarkt nodig is. Dat zou ons in de gelegenheid stellen om de traditionele markten te consolideren en de groeimarkten verder te ontwikkelen.
De wijnsector van de Europese Unie heeft beleidsmaatregelen nodig die bijdragen tot de versterking, verbetering en bevordering van het concurrentievermogen van Europese wijn in een internationale markt die steeds veeleisender wordt.
Emanuel Jardim Fernandes 
Ik kom uit een land, Portugal, en meer bepaald uit een regio, Madeira, waar de wijnsector een uitermate belangrijke economische rol speelt.
Ofschoon ik erken dat een diepgaande en ambitieuze hervorming van de gemeenschappelijke ordening voor wijnmarkt nodig is om de sector te moderniseren en aan te passen aan de ontwikkeling van de gemeenschappelijke markt en de internationale concurrentiedruk, dragen niet alle maatregelen die de Commissie in haar mededeling van 22 juni 2006 voorstelt - en zeker niet het definitief stoppen met wijn verbouwen - bij aan de oplossing van het probleem van de overproductie en de concurrentiestrijd waarmee de Europese wijnproducenten op de wereldmarkt geconfronteerd worden. Integendeel, zij bedreigen het Europese wijnbouwpotentieel met name voor kwaliteitswijnen, zij brengen de duurzaamheid van de communautaire wijnsector in gevaar en zij tasten de stabiliteit van de wijnproducenten aan.
Mevrouw Batzeli, die ik van harte dank, signaleert terecht in haar verslag, "dat definitief stoppen met wijn verbouwen niet de kern van de hervorming van de GMO moet zijn". De tekst voorziet in een intelligente, kritische analyse van de Commissievoorstellen en een reeks bijzonder opportune suggesties.
Daarom heb ik vóór het verslag gestemd.
Ilda Figueiredo 
schriftelijk. (PT) Het stelt ons diep teleur dat vele van de amendementen die wij hebben ingediend, verworpen zijn. Dat heeft ons ertoe aangezet tegen dit definitieve verslag te stemmen, ofschoon wij gedeeltelijk akkoord gaan met de rapporteur en vóór een aantal van haar voorstellen hebben gestemd.
Wij verzetten ons evenwel tegen de voornaamste maatregel die in de mededeling van de Commissie wordt bepleit om vraag en aanbod in de wijnsector te reguleren, namelijk het rooien van 400 000 hectare aan wijngaarden. Een dergelijke maatregel leidt niet alleen tot vermindering van de productie en verlies van banen, maar werkt bovendien woestijnvorming van uitgestrekte gebieden in de hand, zoals in Portugal al is gebeurd. Tot overmaat van ramp komt de wijn- en alcoholsector op die manier in handen van een kleine groep grote producenten en bedrijven.
Maatregelen die bedoeld zijn om het Europese wijnbouwareaal te beperken zullen vooral minder ontwikkelde regio's, familiebedrijven en boeren met lage inkomens treffen. Zij bieden evenwel nauwelijks of geen oplossing voor de stijging van de invoer en de tanende rol van de wijnbouw in de lidstaten van de Europese Unie.
Wij zullen onze voorstellen blijven verdedigen en wij zullen het voorstel van de Commissie om de sector te liberaliseren blijven bestrijden. Wij pleiten voor een ander soort hervorming van de gemeenschappelijke ordening voor de wijnmarkt waarin prioriteit wordt verleend aan duurzame wijnbouw, instandhouding van de traditie, kleine en middelgrote ondernemingen en familiebedrijven, de sociale en culturele rol van de sector en de belangrijke bijdrage ervan aan de regionale en nationale ontwikkeling.
Jean-Claude Martinez 
Ik heb de volgende vragen voor de Commissie:
Aangenomen dat er sinds de jaren zeventig een overproductie aan wijn is geweest, na twintig jaar van onderproductie, hoewel dat op mondiaal niveau niet zeker is, waarom importeren we dan ieder jaar 12 miljoen hectoliter uit landen als Australië, Nieuw-Zeeland, Zuid-Afrika en Argentinië?
Als er vanwege die vermeende overproductie gerooid moet worden in mijn eigen regio, Languedoc-Roussillon, waarom importeren we dan 12 miljoen hectoliter - bijna evenveel als de 15 miljoen hectoliter die Languedoc-Roussillon voortbrengt - uit landen van buiten de Gemeenschap?
Als er sprake is van overproductie, waarom wil Brussel dan de invoer van most uit derde landen toestaan, om daarmee prefab "Ikea-wijnen" te maken?
Als er sprake is van overproductie, waarom dan de Amerikaanse praktijk toestaan om 7 procent water aan de wijn toe te voegen?
Waarom willen we rooien op ons eigen grondgebied terwijl men in Chili, Australië en in de wijngaarden van de 33e breedtegraad wijnstokken aanplant?
"Als China zich bedrinkt", wie geeft het dan wijn, als wij rooien?
Is de Commissie misschien van plan om op die 400 000 hectare gerooide wijngaard, ofwel 4 miljard vierkante meter, 4 miljoen villa's te planten, die een vastgoedwaarde van 100 miljard euro vertegenwoordigen?
Sebastiano 
Het voorstel van de Commissie voor de GMO voor wijn brengt de bescherming van de Europese wijnproductie in gevaar. De bepaling die erin staat over het rooien van wijngaarden, zal naar verwachting hele gebieden die zich op deze productie toeleggen, benadelen en ook onherstelbare schade toebrengen aan de groei van inheemse druivensoorten, die niet in grote getale voorkomen, maar desondanks symbool staan voor een eeuwenoude geschiedenis en tradities.
De constante toename van de wijnproductie en kwaliteit in de zogenaamde "Nieuwe Wereld"landen (Zuid-Afrika, Australië en Zuid-Amerika, waar juist wijngaarden worden aangeplant), de toenemende beschikbaarheid van deze wijnen op de Europese markt en het feit dat wereldwijd de vraag naar wijn toeneemt, maken het idee van rooien nog onbegrijpelijker. Europa moet in staat zijn om op gelijke voet met haar concurrenten te concurreren.
Om de Europese wijnproductie en oenologie zo optimaal mogelijk te maken, heb ik een amendement ingediend namens de UEN-Fractie waarin de behoefte wordt onderstreept van het verbod dat in Europa geldt op de toepassing van nieuwe oenologische praktijken voor de rijping van wijn (zoals het gebruik van eiken spaanders in plaats van de traditionele rijpingsmethode in vaten).
Peter Skinner 
Hoewel dit verslag veel goede punten heeft, had het desastreus kunnen uitpakken voor de wijnproductie in het zuidoosten van het Verenigd Koninkrijk. De "fructose-methode", het toevoegen van suiker aan wijnen uit het Verenigd Koninkrijk en andere noordelijke landen, zou zijn verboden als de amendementen met deze strekking door dit Parlement en de Commissie waren aangenomen. Dit is een regelrechte aanval vanuit de wijnsector zelf en dit moet voor altijd worden afgewezen met het oog op toekomstige verslagen over dit onderwerp.
Hélène Goudin en Nils Lundgren 
In het onderhavige verslag wordt een zeer belangrijke en actuele kwestie aan de orde gesteld, maar de benadering is volstrekt onjuist. Het Europees Parlement probeert zijn eigen positie te verbeteren, dit keer met als argument het toegenomen terrorisme en de slachtoffers daarvan.
Het verslag staat vol passages die kleine maar verontrustende stappen in de richting van een EU-staat inhouden, met een gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid. Men bemoeit zich zelfs met de interne aangelegenheden van staten, wat in bepaalde gevallen in strijd is met de grondwetten van de lidstaten.
Wij constateren ook dat men zo brutaal is om te verwijzen naar een Grondwet die in referenda in Europa is afgewezen.
Een van de ernstigste passages houdt in dat men de unanimiteitsregel wil afschaffen op een gebied dat zo belangrijk is als de politiële en justitiële samenwerking in strafzaken. Dat is volstrekt onaanvaardbaar.
Wij hebben daarom tegen het verslag gestemd, inclusief de meeste ingediende amendementen, conform het mandaat van onze kiezers.
Richard Howitt 
De Labourpartij in het Europees Parlement steunt het grootste deel van dit verslag, vooral de nadruk die wordt gelegd op de vitale rol van het eerbiedigen van de mensenrechten en de rechtsstaat, het belang van het naleven van internationaal overeengekomen waarden, de noodzaak om de coördinatie van de uitwisseling van informatie tussen de lidstaten te versterken en het belang van een onderzoek naar de omstandigheden die een voedingsbodem vormen voor het terrorisme. Het is echter prematuur om operaties in het kader van het Europees veiligheids- en defensiebeleid te koppelen aan terrorismebestrijding, en de kosten van dergelijke operaties moeten worden gefinancierd uit de begroting voor het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid en niet uit de EU-begroting, zoals wordt voorgesteld. Bovendien is afwijking van de unanimiteitsregel op het gebied van de politiële en justitiële samenwerking geen onderwerp dat in dit verslag thuishoort, omdat dit een veel bredere discussie is en deel uitmaakt van het bredere debat over het gebruik van de "passerelle".
David Martin 
Ik heb vóór dit verslag gestemd omdat de eerbiediging van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden de basis moet vormen van de strijd tegen het terrorisme. Ik steun een meersporenbeleid, van preventie tot het voortbouwen op een alliantie van beschavingen en gezamenlijke politiële operaties.
Mary Lou McDonald 
Enkele redenen waarom ik dit verslag niet kan steunen zijn:
de opmerking over het gebruik van gevechtseenheden en de versterking van de samenwerking met de NAVO;
het vage gebruik van de term "radicalisering" als een indicator voor niet-democratische acties:
de bevordering van de samenwerking tussen veiligheids- en inlichtingendiensten en politiële, gerechtelijke en douane-instanties van de lidstaten en van derde landen, die vragen oproept over het punt van de gegevensbescherming en die een aantasting van de burgerlijke vrijheden en de eerbiediging van de mensenrechten inhoudt;
het vermengen van politie-, veiligheids- en inlichtingendiensten, wat tot machtsmisbruik ten nadele van de burgers kan leiden, zoals we onlangs hebben gezien in Ierland;
de koppeling van binnenlands beleid met terrorismebeleid resulteert in de afschaffing van de pijlerstructuur en dringt de logica van de ontwerp-Grondwet voor de Europese Unie op.
Staatsterrorisme wordt niet genoemd.
Een aantal van de oorzaken die aan de wortel van geweld liggen (bezetting, onrecht, sociale en economische oorzaken) wordt nauwelijks genoemd.
In het verslag wordt met de vinger gewezen naar de islam, waarmee discriminatie wordt gestimuleerd en het respect voor andere religies en culturen wordt ondermijnd.
Athanasios Pafilis 
De inkt van het zogenaamde protest van het Europees Parlement tegen de ongebreidelde activiteiten van de CIA - dat tot uiting kwam in het verslag dat werd aangenomen met de stemmen van de Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-democraten) en Europese Democraten, de Sociaal-democratische Fractie in het Europees Parlement, de Alliantie van Liberalen en Democraten voor Europa fractie, de Fractie De Groenen/Vrije Europese Alliantie, enzovoort - is nog niet opgedroogd of het verslag van de "sociaaldemocraat" García wordt aangenomen, dat leidt tot een intensivering van het terreurbeleid van de EU overal ter wereld. In dit verslag worden, met de alom bekende oproep tot bescherming van de mensenrechten, maatregelen voorgesteld met een nog sterker reactionair karakter, zoals:
• intensieve militarisering en "preventieve" repressie in en buiten de EU, via de versterking en verhoging van de middelen voor het snellereactiemechanisme - gevechtseenheden - en voor andere repressieve mechanismen van de EU, zoals Europol en Frontex;
• nog grotere "samenwerking" met de imperialistische mogendheden, zoals de VS en Israël maar ook met organisaties als de NAVO, de OVSE, enzovoort, op militair vlak en op het gebied van inlichtingenuitwisseling;
• onnodig ingrijpen in de interne aangelegenheden van derde landen, met sancties en dwangmaatregelen, verbreking van de handelsbetrekkingen en door middel van subsidies via de diverse financiële stuurmechanismen van de EU;
• afschaffing van het vetorecht op het gebied van de politiële en justitiële samenwerking in strafzaken.
De conclusie voor de volkeren luidt: hoe krachtiger de EU aandringt op democratische rechten, hoe agressiever ze wordt; hoe meer ze zich, ogenschijnlijk, afzet tegen de VS, hoe nauwer ze met de VS samenwerkt om de landen en de volksbewegingen te kunnen aanvallen.
Luís Queiró 
schriftelijk. (PT) In Europa heeft de tijd ons geleerd dat 11 september geen op zichzelf staand feit was en dat de Verenigde Staten niet het enige doelwit van terrorisme waren. Dat wij dit begrepen hebben, zij het ten gevolge van een reeks tragische gebeurtenissen, is een teken dat wij de wereld rondom ons begrijpen.
Om ons beter te beschermen tegen de terroristische dreiging, moet in het kader van het buitenlands beleid niet alleen gestreefd worden naar vrede maar ook naar economische ontwikkeling. Dat alleen is evenwel onvoldoende. Zaak is om het radicalisme te bestrijden. Per slot van rekening wordt het terrorisme niet gevoed door onze vrijheid, economische ontwikkeling, moderniteit of eenvoudigweg het bestaan van de westerse cultuur maar door radicalisme. Wij mogen niet dulden dat de "white man's burden" de werkelijkheid versluiert. Radicalisme moet bestreden worden door de rechten van vrouwen te beschermen, door de handels- en economische betrekkingen te versterken, door de economie te ontwikkelen en door democratie te stimuleren; kortom, door rondom ons het ontstaan van liberalere samenlevingen te bevorderen. Tegelijkertijd dient onmiddellijk geïnvesteerd te worden in veiligheid, met name ook in de ontwikkeling van efficiënte inlichtingendiensten die over de nodige middelen beschikken om de nieuwe uitdagingen het hoofd te bieden en die getraind zijn om militair materieel in te zetten wanneer een dergelijke aanpak nuttig, nodig en gerechtvaardigd is.
Geoffrey Van Orden 
De Conservatieven geven krachtige steun aan robuuste maatregelen in de strijd tegen het terrorisme en ter bescherming van echte mensenrechten - die niet mogen worden misbruikt - als eerste verdedigingslinie tegen terroristen. Het verslag bevat een aantal nuttige elementen en roept op tot nauwere samenwerking tussen de lidstaten van de EU en externe bondgenoten als de VS, Japan en Australië, een onderzoek naar liefdadigheidsinstellingen die in verband worden gebracht met het witwassen van geld en de universele ratificatie van de zestien instrumenten voor terrorismebestrijding van de Verenigde Naties. Een te groot gedeelte van het verslag is echter gewijd aan het uitbreiden van de rol en de bevoegdheden van de EU. Er wordt niet alleen verwezen naar de ontwerp-Grondwet voor Europa, maar ook wordt de EU aangemoedigd om meer verdragsbepalingen toe te passen op het Europees veiligheids- en defensiebeleid, dat op deze manier ernstig wordt ontsierd. We zijn tegen voorstellen om de nationale veto's op het gebied van de politiële en justitiële samenwerking af te schaffen, wat een schending van de nationale soevereiniteit zou betekenen waardoor het Verenigd Koninkrijk nog minder in staat zou zijn om zijn grenzen te controleren en zijn integriteit te verdedigen. In het verslag wordt de NAVO maar één keer genoemd, ogenschijnlijk als een soort latere toevoeging. Om al deze redenen hebben de Conservatieven zich onthouden van stemming over dit verslag.
Czesław Adam Siekierski
(PL) Mijnheer de Voorzitter, er is sprake van een duidelijke opleving van de Europese economie. Die heeft tot een daling van de werkloosheid geleid en de situatie van de overheidsfinanciën verbeterd. Ook het gemiddelde begrotingstekort is gedaald. Ik zou willen onderstrepen dat onze arbeidsproductiviteit is gestegen, met als gevolg dat ons concurrentievermogen verder is versterkt. Het lijkt me gepast om het Parlement er attent op te maken dat deze positieve economische ontwikkelingen zich na de uitbreiding van de Europese Unie hebben voorgedaan.
De tien nieuwe lidstaten die in mei 2004 tot de Europese Unie toegetreden zijn, kenden stuk voor stuk een beperkte economische groei. Uit een gedetailleerdere studie is intussen gebleken dat de economische ontwikkeling aanzienlijk hoger ligt in die landen die na de uitbreiding van de Unie hun arbeidsmarkt hebben geliberaliseerd en hebben opengesteld voor werknemers uit de nieuwe landen.
We kunnen dus gerust stellen dat de uitbreiding van de Europese Unie zowel de vijftien oude als de tien nieuwe lidstaten voordeel opgeleverd heeft. Hopelijk kan de toetreding van Bulgarije en Roemenië de economische ontwikkeling in de Unie opnieuw een positieve impuls geven.
Ilda Figueiredo 
schriftelijk. (PT) Met het verslag dat aan ons voorligt, wordt het onmogelijke nagestreefd. Doel is om de economische en sociale problemen waarmee de Unie wordt geconfronteerd aan te pakken door de bestaande economische beleidsmaatregelen en -instrumenten die aan deze problemen ten grondslag liggen verder te ontwikkelen.
In het verslag wordt erkend dat er de afgelopen zes jaar, sinds de invoering van de euro en de strategie van Lissabon, sprake was van een zwakke economische groei, stagnatie en in sommige lidstaten, waaronder Portugal, zelfs van een recessie. Tevens wordt erkend dat het economische herstel niet gewaarborgd is, dat het aantal werklozen hoog blijft (17 miljoen in de Europese Unie) en dat de armoede met 2 procentpunten gestegen is. In dit verband wordt het onaanvaardbaar geacht dat in de Europese Unie bijna 80 miljoen armen leven. Bovendien wordt de aandacht gevestigd op de zwakke interne vraag en de behoefte aan meer investeringen.
Tegenstrijdig genoeg wordt evenwel beweerd dat de euro en de interne markt cruciale overwinningen zijn voor het Europese eenwordingsproces en wordt met lof gesproken over het monetair beleid (loonmatiging), de deregulering van de arbeidsmarkt (flexizekerheid) en het Stabiliteits- en groeipact. Tussen de regels door wordt de ware doelstelling van het verslag duidelijk, namelijk het tot stand brengen van een klimaat dat met name bevorderlijk is voor ondernemerschap. Eens te meer wordt aangedrongen op de voortzetting van de huidige richtsnoeren voor het economisch en sociaal beleid van de Europese Unie en worden de tegenstrijdigheden van de sociaaldemocraten en hun rol in het liberale kapitalisme blootgelegd.
Hélène Goudin en Nils Lundgren 
Dit verslag bevat geen analyse van wat eventueel moet worden geharmoniseerd op EU-niveau. Het gaat uit van de juistheid van hetgeen juist moet worden aangetoond. Het doel is een vrijwel totale sturing van het economisch beleid op EU-niveau. Zonder een schijn van bewijs wordt beweerd dat de EMU de economie van Europa heeft versterkt. De ervaring wijst eerder uit dat de gemeenschappelijke munt regelrecht schadelijk is geweest voor de stabilisering van de economie en slechts weinig positieve structurele effecten heeft gehad.
De rapporteur eist meer geld uit de Gemeenschapsbegroting voor de strategie van Lissabon. Dat is absurd. Wat er nodig is, is dat de lidstaten feitelijk dat doen wat ze vanuit welbegrepen eigenbelang zouden moeten doen. Er is voor hen geen reden om te proberen andere landen zover te krijgen dat die hen uit gemeenschappelijke begrotingsmiddelen financieren.
Het verslag toont er geen enkel begrip voor hoe waardevol het is dat de lidstaten tot nu toe zijn ontkomen aan sturing van boven en daarom nieuwe wegen in het economisch beleid kunnen zoeken. Tevens wijst de rapporteur er voortdurend op dat sommige landen op verschillende terreinen veel meer succes hebben gehad dan andere. Dat hij op deze verschillen kan wijzen en conclusies kan trekken over wat blijkbaar de beste praktijk is, komt nu juist doordat we de door hem bepleite extreme sturing van boven en gelijkschakeling niet hebben doorgevoerd.
In het verslag wordt een zeer gevaarlijke weg gewezen voor het economisch beleid in Europa. Daarom hebben wij tegengestemd.
Bogusław Liberadzki 
schriftelijk. (PL) In dit zorgvuldig voorbereide verslag wordt een duidelijk beeld geschetst van de toestand van de Europese economie en het is met talrijke statistische gegevens onderbouwd. Uit het verslag kunnen we een aantal trends afleiden voor de verdere economische ontwikkeling in de nieuwe EU-landen en in de Unie van 27 lidstaten. Er wordt tevens aandacht besteed aan de belangrijkste verklaringen voor deze gunstige ontwikkeling. Ik zou willen wijzen op het belang van de interne vraag en van de export voor de economische groei.
In het verslag staan tal van belangrijke elementen die nuttig kunnen zijn om de gevolgen van een aantal externe factoren te beoordelen, zoals de economische conjunctuur in de Verenigde Staten, de olieprijzen en de koers van de euro ten opzichte van de dollar.
Nog een ander sterk argument voor de goedkeuring van dit verslag is dat er in de commissie grote eensgezindheid bestond over de inhoud van het document. Dat is zonder twijfel de verdienste van de rapporteur.
Carl Schlyter 
Het verslag is ouderwets en anachronistisch vanwege de nadruk die erin wordt gelegd op het traditionele groeibeleid. Het bevat een achteloos positief oordeel over de euro en een onevenwichtig lofprijzing van de interne markt. Tegelijkertijd is het voor een deel zelfkritisch en worden de toenemende inkomensverschillen, de toegenomen armoede en de voordelen van het model van de Scandinavische landen erin erkend. In het verslag wordt voortdurend aangedrongen op gedwongen liberalisering van de energiemarkt, maar ook worden er investeringen en een belastingbeleid geëist die gunstig zijn voor hernieuwbare energie. Het verslag heeft dus zowel positieve als negatieve aspecten. Daarom onthoud ik mij bij de eindstemming van stemming.
Edite Estrela 
schriftelijk. (PT) Ik heb vóór dit uitstekende verslag gestemd, waarin een uitermate belangrijke, relevante en actuele kwestie wordt behandeld.
Het is onontbeerlijk dat er maatregelen worden genomen om de toenemende Europese afhankelijkheid van ingevoerde energie te doorbreken, bijvoorbeeld door investeringen in hernieuwbare energiebronnen te bevorderen. Dat is de enige manier om de doelstellingen van het Protocol van Kyoto te halen.
Daarom moet er dringend een algemene strategie worden ontwikkeld om het energieverbruik terug te dringen, met name in de vervoerssector, die verantwoordelijk is voor 56 procent van het olieverbruik in Europa.
Ilda Figueiredo 
schriftelijk. (PT) De enorme stijging van de olieprijzen, met pieken van bijna 80 dollar per vat, lijkt een structureel probleem te zijn waaraan wij ons niet zullen kunnen onttrekken. In tegenstelling tot de oliecrises van de jaren zeventig, die veroorzaakt werden door een daling van het aanbod, zijn de huidige problemen enerzijds te wijten aan de toenemende vraag van ontwikkelingslanden zoals China en India en van de grootste consument ter wereld, de Verenigde Staten, en anderzijds aan de voorspellingen dat er op de middellange termijn een tekort aan deze "eindige" bron zal ontstaan.
Hogere olieprijzen leiden tot ernstiger recessies, brengen de betalingsbalans in gevaar, resulteren in hogere productiekosten, inflatiewaarden en rentevoeten, benadelen met name gezinnen met een laag inkomen en ontketenen oorlogen om de controle over de olieaanvoer veilig te stellen, zoals in Irak.
Als technologische oplossingen kunnen bijdragen aan een meer energie-efficiëntie en de ontdekking van nieuwe brandstoffen en energiebronnen, dan is het van vitaal belang dat wij afstappen van de kapitalistische productiemethode, die tot verspilling en inefficiëntie leidt. Het antwoord ligt in het verminderen van de energie-intensiteit van het BBP, het bevorderen van openbaar spoorwegvervoer van goede kwaliteit en het stimuleren van de productie voor lokale markten.
Ofschoon de rapporteur een reeks positieve voorstellen aandraagt, kunnen wij niet instemmen met de oprichting van een interne energiemarkt en de liberalisering die daarmee gepaard gaat.
Hélène Goudin en Nils Lundgren 
De Zweedse partij Junilistan vindt dat aanpassing aan stijgende energieprijzen het best op nationaal niveau kan gebeuren. Daarom staan wij sceptisch tegenover deze "doordachte" resolutie van het Europees Parlement.
In paragraaf 20 van de ontwerpresolutie staat bijvoorbeeld dat het ontbreekt aan een Europese wetgever voor energiezaken. Bureaucratisering en sturing van bovenaf zijn zoals altijd de enige aanpak die door het Parlement wordt voorgesteld. Wij vinden dat de lidstaten een dergelijke wetgevende functie zelf moeten uitoefenen zolang het niet om grensoverschrijdende gevaren zoals kernenergie gaat. In dat geval is het Internationaal Atoomenergie Agentschap van de Verenigde Naties echter het aangewezen wetgevingsorgaan. De lidstaten van de EU moeten het eens zien te worden over bepaalde energiedoelen. Hoe deze doelen worden verwezenlijkt moet aan de afzonderlijke lidstaten worden overgelaten.
Het verslag bevat overigens zowel positieve als negatieve passages. Aangezien het echter gaat om een verslag dat buiten alle wetgevingsprocedures valt en daarom van weinig belang is, hebben wij besloten om bij de eindstemming tegen te stemmen, omdat wij vinden dat het geen verschil maakt voor het debat in de lidstaten over deze kwesties.
Pedro Guerreiro 
schriftelijk. (PT) Ofschoon in het verslag de gevolgen worden benadrukt van de stijging van de olieprijzen voor de vervoerssector, die verantwoordelijk is voor 56 procent van het olieverbruik, wordt helaas niet verwezen naar andere sectoren zoals de visserij.
De stijging van de brandstofprijzen heeft de visserijsector in ernstige problemen gebracht. Zij heeft met name de bedrijfsresultaten en de levensvatbaarheid van de sector aangetast, waardoor de sociaaleconomische crisis verder verslechterd is. Alleen al tussen 2004 en 2006 is de energieprijs met bijna 100 procent gestegen. In sommige segmenten vertegenwoordigen de brandstofkosten 50 procent van de totale bedrijfskosten.
De vissers hebben kun inkomen zien dalen, hetgeen des te ernstiger is omdat de sector vooral sterk aanwezig is in regio's met een zwakke economie. Tal van studies waarschuwen voor het risico dat duizenden visserijbedrijven en duizenden banen zullen verdwijnen ten gevolge van de stijging van de brandstofprijzen.
Daarom moeten dringend buitengewone maatregelen worden genomen om de sector te steunen. Wij pleiten bijvoorbeeld voor de oprichting van een mede door de Unie gefinancierd garantiefonds om stabiele brandstofprijzen te waarborgen. In afwachting hiervan moet aan de getroffen visserijbedrijven een tijdelijke vergoeding worden toegekend.
Joel Hasse Ferreira 
schriftelijk. (PT) Ik heb vóór het verslag van de heer Dos Santos gestemd omdat ik mij kan vinden in de uiteengezette beginselen, analyse en voorstellen. En ook omdat het bredere debat dat door dit verslag zowel binnen als buiten het Parlement op gang is gebracht deze kwestie voor het grote publiek begrijpelijker heeft gemaakt en de deskundigen en politici een beter inzicht in deze problematiek heeft verschaft.
Ik heb dit verslag kunnen gebruiken voor een document over geopolitiek en energie dat ik tijdens de bijeenkomst van de Gemengde Parlementaire Commissie EU-Turkije in Ankara heb voorgelegd. Bovendien had ik de eer om als voorzitter te mogen deelnemen aan twee panelgesprekken tijdens een seminar dat de heer Dos Santos in Lissabon heeft georganiseerd. Het verslag is daar uitvoerig besproken met vooraanstaande figuren, deskundigen en belanghebbenden uit het publiek.
Het debat over energiekwesties moet worden voortgezet en het moet verdiept worden. Het verslag van de heer Dos Santos levert hieraan een waardevolle bijdrage.
Ian Hudghton 
De hoge olieprijzen hebben grote schadelijke gevolgen voor bedrijven en gezinnen in Schotland, waar een groot deel van het vervoer van goederen en passagiers nog over de weg plaatsvindt, omdat realistische alternatieven in grote delen van het Schotse platteland ontbreken en het goederenvervoer met grote afstanden tot de markten van het Europese vasteland te maken heeft.
De situatie in Schotland wordt nog verslechterd door het feit dat de regering van het Verenigd Koninkrijk zeer hoge belastingen heft op brandstoffen, waardoor Schotse handelaren en reizigers verder worden benadeeld.
Ik heb het verslag-Dos Santos gesteund, waarin terecht wordt gewezen op de noodzaak prioriteit te geven aan de ontwikkeling van hernieuwbare energiebronnen en het verbeteren van de energie-efficiëntie. Schotland heeft een aanzienlijk potentieel om aan deze ontwikkelingen bij te dragen.
Ook hebben we in Schotland een belangrijke offshoreolie- en gasvoorraad, en het is cruciaal dat de economische voorwaarden zodanig blijven dat ze een stimulans vormen om die energiebron volledig te exploreren en te exploiteren. Naar mijn mening zou een onafhankelijke Schotse regering kunnen zorgen voor de volledige benutting van het energiepotentieel van Schotland.
Joseph Muscat 
schriftelijk. (MT) De economische gevolgen van de stijging van de olieprijzen zijn aanzienlijk groter voor een land als Malta, een land dat volledig afhankelijk is van olie als energiebron.
Dit probleem is nooit aangepakt met de voortvarendheid die het verdient, ondanks het feit dat een land van de omvang van Malta zich gemakkelijker leent voor de ontwikkeling van creatieve alternatieven. Als er geen grote installaties voor de opwekking van alternatieve energie kunnen worden gebouwd door de beperkte ruimte in ons land, dan dienen er fiscale voordelen te komen voor bedrijven en gezinnen die bereid zijn om te investeren in schonere energietechnologie.
Vanwege een gebrek aan planning van de olieverwerving moeten Maltese en Gozitaanse gezinnen en bedrijven inmiddels een toeslag betalen op hun stroomrekening van 45 procent.
Deze toeslag voor dergelijke essentiële diensten blijkt een financiële last te zijn voor gezinnen, en dan met name voor gezinnen met een betrekkelijk laag inkomen. Verder zorgt de toeslag voor extra kosten voor bedrijven, een ontwikkeling die op haar beurt de kosten van het levensonderhoud opstuwt. Erger nog is dat de mensen moeilijker vooruit kunnen plannen door de voortdurende prijsfluctuaties, wat tot onzekerheid leidt.
Kwalijker nog is dat van mensen wordt gevraagd om extra te betalen voor onontbeerlijke diensten, terwijl er tegelijkertijd sprake is van een ongerechtvaardigde verspilling van publieke middelen.
De aanbevelingen van het Europees Parlement geven langetermijnoplossingen aan voor het probleem. Niettemin dienen regeringen vooruit te kijken om dit soort problemen aan te kunnen en niet te verwachten dat arbeiders, gezinnen en kleine ondernemingen wel voor hun fouten zullen opdraaien.
Luís Queiró 
schriftelijk. (PT) De huidige stijging van de olieprijzen heeft ernstige gevolgen voor de Europese economie, die slechts zwakke tekenen van herstel vertoont.
Onze taak wordt in hoge mate bemoeilijkt door zowel het negatieve effect van deze stijging op de groei van het BBP, het werkgelegenheidspercentage en de investeringen als op de uiteenlopende energieafhankelijkheidsniveaus van de lidstaten van de Europese Unie.
De sociale gevolgen zijn gemakkelijk voorspelbaar, aangezien huisvesting en vervoer de twee belangrijkste uitgavenposten van de Europese gezinnen zijn: de koopkrachtverschillen zullen onvermijdelijk toenemen. Daarom is het des te belangrijker dat de interne energiemarkt wordt voltooid, dat het concurrentievermogen wordt versterkt en dat investeringen in alternatieve energiebronnen bevorderd worden. Wij moeten waarborgen dat het vrije verkeer een pijler onder de Europese groei blijft. Daarom is het van vitaal belang dat de Europese mobiliteit niet in het gedrang komt en dat de kwetsbaarste leden van de maatschappij beschermd worden tegen sociale uitsluiting en verarming.
De enige doeltreffende oplossing voor de crisis in de Europese energietoevoer is een algemene communautaire strategie die gericht is op de geleidelijke vermindering van de olieafhankelijkheid, de ontwikkeling en productie van alternatieve brandstoffen, met inbegrip van de nucleaire optie, en van innovatieve oplossingen voor het integraal beheren van vervoerssystemen.
Peter Skinner 
Namens de Labourpartij in het Europees Parlement steun ik de algemene beginselen en de strekking van dit verslag, gezien de zeer dringende problemen waarmee Europa te kampen heeft. Het probleem wordt gevormd door de hevige schommelingen in de olieprijs, die worden veroorzaakt door belangrijke verstoringen van het energieaanbod, terwijl tegelijkertijd de vraag naar deze steeds schaarsere energiebron in de hele wereld groeit.
We zijn het echter niet eens met de opvatting dat de belastingen op dit gebied moeten worden geharmoniseerd. Hoewel veel van de aanbevelingen van de rapporteur volkomen aanvaardbaar zijn en hoewel het Verenigd Koninkrijk de belangrijkste elementen van het voorgestelde belastingregime al toepast, vinden wij niet dat het aan de EU is om de hoogte van de belastingen in de lidstaten vast te stellen.
De Voorzitter
Hiermee is de stemming beëindigd.
