Grensoverschrijdende handhaving van de verkeersveiligheid (debat)
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag van Inés Ayala Sender, namens de Commissie vervoer en toerisme, over het voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad ter facilitering van de grensoverschrijdende handhaving van de verkeersveiligheid - C6-0149/2008 -.
Inés Ayala Sender
Mijnheer de Voorzitter, ik begin met het lange hoofdstuk van het bedanken. In de eerste plaats moet ik de Commissie bedanken dat ze een tekst heeft gepresenteerd waarmee we een instrument in handen hebben gekregen dat dringend nodig was. Daarom moet ik de Commissie - hier vertegenwoordigd door vicevoorzitter Tajani - dankbaar zijn dat ze dit gebaar heeft gemaakt en ons dat instrument in handen heeft gegeven. Want dat instrument was nu, in 2008, absoluut noodzakelijk, na een jaar 2007 dat eerlijk gezegd een slecht jaar was wat betreft de vooruitgang op het gebied van de verkeersveiligheid. En dat was het vooral omdat we nog maar twee jaar verwijderd zijn van de deadline voor het verwezenlijken van de door alle lidstaten van de Europese Unie gemaakte afspraak en de doelstelling om het aantal dodelijke verkeersslachtoffers met de helft terug te dringen. Ik dank de Commissie daarvoor.
Ook wil ik het Franse voorzitterschap bedanken (hoewel dat de zaal zojuist heeft verlaten), omdat ik denk dat het Franse voorzitterschap ons er met zijn inzet en volharding van overtuigd heeft dat er vooruitgang mogelijk was in dit dossier, dat aanvankelijk complex bleek vanwege alle mogelijke implicaties. Maar het Franse voorzitterschap heeft ons ervan overtuigd dat het de moeite waard was.
Ik moet echter zeggen dat we later, gezien het feit dat er belangrijkere dossiers waren, problemen hebben gehad om de motieven van de Juridische dienst te begrijpen. Wij dachten dat de Juridische dienst het fungerend voorzitterschap altijd moest helpen bij het verwezenlijken van zijn prioriteiten en doelstellingen, maar in dit geval hebben we weinig aan de dienst gehad.
Op een bepaald moment kwam de Raad Justitie en Binnenlandse Zaken, met de beste bedoelingen, met conclusies, maar die droegen er niet aan bij dat we vast konden houden aan onze benadering dat de tekst of het instrument waar we aan werkten een instrument was dat zich strikt op de verkeersveiligheid richtte en bedoeld was om het aantal verkeersongelukken en de straffeloosheid van bestuurders aan te pakken.
Tot slot wil ik de schaduwrapporteurs hartelijk bedanken, en met name mevrouw Fouré, die samen met mij heeft gewerkt aan de verbetering van deze tekst, en de andere leden van de commissie, de heer Cocilovo, mevrouw Lichtenberger en de andere collega's. Samen hebben we de tekst zodanig aangepast dat hij naar mijn mening uiteindelijk beter is geworden.
Mijns inziens zijn we erin geslaagd de procedure of het systeem te voltooien op die gebieden waar bepaalde elementen nog ontbraken, zoals de omzetting in administratieve overtredingen nadat de uitwisseling van informatie en de kennisgeving hebben plaatsgevonden. Voor de lidstaten waar overtredingen administratief van aard zijn ontbrak nog een aanvullende procedure, waarvoor we in elk geval een mogelijke oplossing hebben aangedragen.
Ook is het belangrijk dat we de controle hebben versterkt. We weten dat we die mogelijkheid normaal gesproken niet hebben als het om verkeersveiligheid gaat, maar de Commissie heeft ons in dit geval geholpen.
Verder was het nodig om de gegevensbescherming te waarborgen, het werk van de verenigingen van slachtoffers te erkennen en uit te leggen wat de gevolgen van het systeem voor motorrijders zijn.
Daarom begrijpen we niet waarom de Raad heeft besloten vast te houden aan een standpunt over de rechtsgrondslag dat ons absoluut niet verder helpt en dat de mogelijke vooruitgang zelfs blokkeert. Ik moet er in dit verband op wijzen dat het Parlement en de Commissie ervan overtuigd zijn dat de juiste grondslag een verkeersveiligheidsgrondslag is en dat dit een eerste, belangrijke stap is om juist dat aspect te verbeteren waarvan de Europese burgers hopen dat het wordt verbeterd. Daarom moet dit binnen de derde pijler blijven, die op het punt staat te verdwijnen, omdat het de bedoeling van het Verdrag van Lissabon is (een verdrag dat is geratificeerd door de lidstaten, die nu aan het traineren zijn in de Raad) dat de derde pijler wordt afgeschaft, wat voor enkele lidstaten nu weer reden is om te dreigen met het blokkeren van de vooruitgang met deze tekst.
Wij denken en we hopen dat de problemen rond de rechtsgrondslag worden opgelost. Overigens zullen de burgers het niet begrijpen wanneer we ze gaan uitleggen waarom we dat essentiële instrument niet krijgen, dat instrument om de verkeersveiligheid te verbeteren en om te voorkomen dat bestuurders die als niet-inwoners door onze landen rijden en denken dat ze daarom ongestraft overtredingen kunnen maken, niet worden gestraft. Wij begrijpen echt niet waarom de Raad aan zijn standpunt vasthoudt. Vandaar dat we aan het komende Tsjechische voorzitterschap vragen om zijn voorbehouden te vergeten en een stap te zetten ten gunste van de verkeersveiligheid.
Antonio Tajani
vicevoorzitter van de Commissie. - (IT) Mijnheer de Voorzitter, waarde leden, allereerst wil ik graag mevrouw Ayala Sender bedanken voor haar enorme inzet bij dit werk, dat zij werkelijk met passie, volharding en grote objectiviteit heeft verricht.
De inspanningen van de Commissie - ik kan het niet genoeg benadrukken - hebben één belangrijk doel, namelijk verkeersveiligheid. Wij hebben de tekst van mevrouw Ayala Sender inhoudelijk bekeken, evenals de door haar voorgestelde amendementen, en daar hebben we niets op tegen. Integendeel zelfs. De Commissie vindt dat het verslag precies in de richting gaat van het voorstel dat wij hebben ingediend en de kwaliteit van de tekst in bepaalde gevallen zelfs verbetert.
Het Europees Parlement beschouwt het op te zetten elektronisch netwerk voor de uitwisseling van informatie bijvoorbeeld als een instrument dat op communautair niveau moet worden beheerd, om de bescherming van de persoonsgegevens van Europese burgers te waarborgen. Ik ben het volledig eens met deze amendementen, die duidelijk aangeven wat het toepassingsgebied van het voorstel is. Ik vind ook dat sommige amendementen het door ons ingediende voorstel zelfs versterken.
Ik denk hierbij aan de amendementen die maatregelen garanderen bij verkeersovertredingen die onder de jurisdictie van administratieve autoriteiten vallen en aan de amendementen waarin wordt voorgesteld richtsnoeren op te stellen over methodes en vormen van toezicht door de lidstaten. Dit zijn allemaal essentiële zaken om de veiligheid op de wegen te waarborgen en om de doelstelling om het aantal ongevallenslachtoffers op de Europese wegen met ten minste de helft terug te dringen te behalen. Ik herinner u eraan dat ieder jaar meer dan 40 000 mensen de dood vinden op de Europese wegen. In 2007 waren het er 42 500. Als we bedenken dat dit ongeveer overeenkomt met één neergestort vliegtuig per dag, is het duidelijk dat dit een drama is dat wij te vaak onderschatten. We zijn duidelijk niet gewend ons te realiseren hoe groot dit probleem is.
We moeten absoluut meer doen, veel meer. Daarom ben ik verheugd over het feit dat het Parlement zeer snel actie heeft genomen en wil ik mevrouw Ayala Sender en de Commissie vervoer en toerisme van het Parlement nogmaals bedanken voor het werk dat zij hebben verricht en voor het feit dat zij hebben begrepen wat hier op het spel staat, namelijk de veiligheid van alle Europese burgers. Wij hebben exact dezelfde gedachten als het Parlement en benadrukken beide het feit dat we snel wetgeving moeten invoeren die het aantal ongevallen op de wegen daadwerkelijk terugdringt.
Helaas is het ons op de laatste Ministerraad niet gelukt consensus onder de lidstaten te bereiken. Het Franse voorzitterschap heeft geprobeerd de partijen bij elkaar te brengen, maar op 9 december jongstleden hebben we moeten constateren dat veel lidstaten, ondanks het feit dat er overeenstemming is over de algemene strategie om het aantal slachtoffers terug te dringen, de kwestie van de derde pijler bleven benadrukken. Hoewel de Commissie en het Parlement dezelfde ideeën hebben over de eerste pijler, blijven veel lidstaten zeggen dat de kwestie in de derde pijler moet worden geregeld.
Dit lijkt mij een absolute tegenstrijdigheid. Ik wil dit duidelijk zeggen hier in het Parlement en ik zal herhalen wat ik in de Ministerraad heb gezegd. Het is voor ons onbegrijpelijk dat de Europese Raad overeenstemming probeert te bereiken om het Verdrag van Lissabon met een nieuw referendum in Ierland goedgekeurd te krijgen - zoals u weet wordt de derde pijler met het Verdrag van Lissabon afgeschaft - terwijl de lidstaten tegelijkertijd alle maatregelen om grensoverschrijdende sancties te innen in de derde pijler willen onderbrengen. Dit lijkt me een enorme tegenstrijdigheid, die tot geen enkele positief resultaat zal leiden. Door juridisch getouwtrek verliezen wij slechts tijd en kunnen we geen concrete maatregelen nemen om de burgers concrete oplossingen te bieden.
Verkeersongevallen zijn geen theoretische zaak, ze zijn een realiteit die van het ene op het andere moment ieder Europees gezin kan raken, ook die van ons. Op onze wegen rijden ook onze kinderen die zaterdagavond terugkomen van de discotheek of die naar voetbal of een feestje gaan. Dit moeten we ons achterhoofd houden. Dit is geen kwestie van juridische gedoe, we hebben geen tijd te verliezen.
Ik betreur dat er vanavond niemand van de Raad aanwezig is, aangezien ik nog een hartgrondig verzoek aan de Raad wil doen - en ik denk dat ik dat ook namens het Parlement mag doen - om zijn eigen standpunt te herzien en aan de Raad Vervoer om hetzelfde standpunt in te nemen als de Europese Raad. We moeten kijken naar de toekomst en we moeten kijken naar het Verdrag van Lissabon. We hopen allemaal dat dit verdrag snel van kracht kan worden, omdat ik denk dat we ons niet op het verleden kunnen blijven richten wanneer het aankomt op het beschermen van de levens van ons allen.
Brigitte Fouré
Mijnheer de Voorzitter, ik wil allereerst mevrouw Ayala Sender van harte bedanken voor haar verslag. Wij hebben inderdaad op een opbouwende manier samengewerkt en zij heeft met de meeste amendementen die waren ingediend door de diverse leden van de Commissie vervoer en toerisme rekening gehouden, teneinde tot een ontwerprichtlijn te kunnen komen die, zo niet met eenparigheid van stemmen, dan toch met een uiterst belangrijke meerderheid in de Commissie vervoer en toerisme aangenomen kon worden.
Ik wil eraan herinneren dat, zoals reeds is gezegd, verkeersveiligheid het doel van deze richtlijn is. Dat betekent ten eerste dat het aantal doden en gewonden op de Europese wegen moet worden verminderd. Daar voltrekt zich namelijk jaar in jaar uit, direct onder onze ogen, een echte ramp, een ware catastrofe. Natuurlijk staan alle 27 lidstaten en alle leden van het Europees Parlement achter dit doel, en het kan ook geen kwaad dit nog eens te herhalen. Het doel is dus mensenlevens te redden en tegelijkertijd een eind te maken aan de discriminatie die nu nog bestaat tussen nationale autorijders en autorijders uit andere lidstaten. Het is onaanvaardbaar dat twee autorijders op de autowegen van een en hetzelfde land op verschillende manier worden behandeld. Dat is onduldbaar. Dat kan niet zo doorgaan, vooral als er - nogmaals - mensenlevens op het spel staan.
De in de richtlijn opgenomen overtredingen zijn doelgericht gekozen, uitgaande van de kans op ongelukken, en zijn: te hoge snelheid, dronken achter het stuur, door het rode licht rijden en, tot slot, geen veiligheidsgordel om. Het is dus van fundamenteel belang dat men de weg van deze richtlijn berijdt.
Ter afsluiting wil ik, net als de commissaris zojuist, er nog aan herinneren dat de Raad voorbehouden heeft aangetekend, in verband met bijvoorbeeld de derde pijler. Hier staan echter mensenlevens op het spel en daarom denk ik dat het de moeite waard is om echte juridische oplossingen te vinden. Ik heb namelijk soms de indruk dat al die juridische spitsvondigheden niet meer dan uitvluchten zijn. De echte uitdaging is voor mij die ramp op onze wegen een halt toeroepen, want deze ramp past gewoon niet bij Europa. Europa moet ons absoluut helpen om de mensenlevens te beschermen die elk jaar weer verloren gaan.
Dat is de inzet van deze richtlijn en ik hoop dat het Europees Parlement hier met een grote meerderheid of bijna unaniem voor zal stemmen, zodat wij tijdens het Tsjechische voorzitterschap schot kunnen brengen in deze zaak.
Silvia-Adriana Ţicău
Allereerst zou ik mevrouw Ayala Sender willen bedanken voor haar verslag over een uiterst belangrijk onderwerp. Ongeveer 43 000 burgers komen om het leven op de Europese wegen en zo'n 1 300 000 burgers raken betrokken bij ongelukken. De 43 000 verkeersdoden op de wegen in Europa zijn vergelijkbaar met de crash van één middelgroot vliegtuig per week. Ik ben van mening dat we deze situatie niet langer kunnen tolereren.
Ik zou naar voren willen brengen dat de voorgestelde richtlijn niet verwijst naar strafrechtelijke sancties of naar de puntensystemen die in sommige lidstaten reeds bestaan. Ik zou graag willen dat tussen lidstaten gegevens worden uitgewisseld, en wel op zodanige wijze dat de vertrouwelijkheid en beveiliging ervan zijn gewaarborgd. De gegevensuitwisseling tussen lidstaten dient ook betrekking te hebben op de beschikbare betaalwijzen en de munteenheid die wordt gebruikt om een betaling te verrichten.
Bovendien bepleit ik dat, als de centrale autoriteiten in de woonstaat besluiten de door de lidstaat waarin de overtreding heeft plaatsgevonden, opgelegde financiële sancties niet toe te passen, dit zonder mankeren aan de Europese Commissie wordt gerapporteerd. Ik ben van mening dat deze richtlijn uiterst belangrijk is. Daarom hoop ik dat de stemming van het Europees Parlement over deze kwestie ook de Europese Raad zal helpen een stap in de goede richting te zetten, met andere woorden dat de Raad deze richtlijn zal aannemen. Dat is absoluut noodzakelijk. Dank u.
Bilyana Ilieva Raeva
Mevrouw Sender, ik wil u om te beginnen bedanken voor het feit dat u een beleidsprioriteit heeft gemaakt van één van de meest tragische maatschappelijke problemen. Zoals u zelf heeft gezegd, commissaris, ligt het aantal verkeersdoden in Europa veel te hoog.
We hebben bijna 70 normen voor vervangingsonderdelen voor auto's, maar we hebben op dit moment zelfs niet één richtlijn om het aantal verkeersdoden op de wegen van de Europese Unie terug te dringen. Dat is absurd. De veiligheid van mensen is beslist niet minder belangrijk dan de milieunormen die we de lidstaten opleggen. Daarom moeten we morgen bij de stemming het verslag van mevrouw Sender steunen. Daarin wordt voorgesteld verplichte grensoverschrijdende sancties in te voeren voor de vier verkeersovertredingen die tezamen meer dan 75 procent van de verkeersdoden veroorzaken.
De tenuitvoerlegging van deze grensoverschrijdende maatregelen zal het aantal ernstige en dodelijke ongevallen terugdringen en zo komen we dichter in de buurt van ons streefcijfer van 50 procent minder verkeersdoden tegen 2010. Het algemene verkeersbeleid is gebaseerd op de verkeerswetgeving en de normen zoals die overal in de Europese Unie gelden, maar het gaat niet altijd om dezelfde referentiepunten. We hebben het over rode lichten en te snel rijden, maar niet over de wijze waarop stoplichten of rotondes functioneren, en we hebben het niet over het gebruik van mobiele telefoons of roken achter het stuur, of rijcursussen in de Europese Unie of boetes waar zelfs de meest verstokte overtreders van schrikken.
Nu is het nog zo dat een Hongaarse automobilist de Duitse verkeerswetgeving aan z'n laars mag lappen zonder daarvoor gestraft te worden. Als we uw voorstel goedkeuren en deze richtlijn introduceren, dan zal deze automobilist voor zijn rijgedrag in eigen land sancties opgelegd kunnen krijgen. De Europese Unie heeft een algemeen beleid voor de verkeersveiligheid nodig dat voldoende veiligheid garandeert en zo mensenlevens beschermt. De lidstaten zouden van dat algemene beleid niet mogen afwijken.
We laten het aan de Commissie over om sancties op te leggen aan regeringen die geen adequate maatregelen met betrekking tot afval hebben genomen, de arbeidstijdrichtlijn niet respecteren of het milieu schade toebrengen, en we vinden dat vanzelfsprekend. Dan hebben we toch zeker ook behoefte aan mechanismen om te garanderen dat het aantal verkeersdoden in deze of gene lidstaat niet boven het communautair gemiddelde uitkomt?
Daarom wil ik er opnieuw op wijzen hoe belangrijk het is dat we algemeen aanvaarde Europese indicatoren voor ongevallen formuleren als referentiepunt. Mevrouw Sender, ik geloof dat uw verslag een stap in de richting van een voor geheel Europa geldend geïntegreerd verkeersveiligheidsbeleid is. Deze richtlijn kan dienen als basis voor een Europa zonder verkeersovertredingen, zonder grenzen en zonder vrijbrieven om de regels te schenden.
Eva Lichtenberger
namens de Verts/ALE-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, in de eerste plaats wil ik onze rapporteur hartelijk danken. Zij heeft zich er enorm voor ingespannen om op dit gebied, dat onverwacht een controversieel onderwerp is geworden, consensus te bereiken, ook met de Raad. De Raad neemt in deze kwestie een zeer onlogisch en zeer on-Europees standpunt in, aangezien een aantal regeringen zich kennelijk tot doel hebben gesteld om hun eigen snelheidsovertreders, bumperklevers of beschonken bestuurders te beschermen, ongeacht het feit dat daardoor levens in gevaar komen.
Hoe ziet de praktijk er momenteel uit? Mensen houden zich aan de verboden in hun eigen land, maar zodra ze de grens passeren, krijgen ze een loden voet die ze niet meer van het gaspedaal halen. De reden daarvoor is nu juist dat ze niet bang hoeven te zijn daarvoor ooit een boete te krijgen. Een ding moet duidelijk zijn: vooral in kleine landen of in landen met veel toerisme is het bijzonder moeilijk om bij de eigen staatsburgers begrip voor de boetes te verkrijgen, dat wil zeggen voor de wetshandhaving, als die eigen burgers er zeker van kunnen zijn dat buitenlanders in de praktijk niet het risico lopen gestraft te worden.
Als ik dus op de weg een bumperklever achter me heb, die heel dicht achter me rijdt en die een nummerbord heeft uit een andere lidstaat van de Europese Unie, moet ik me afvragen of mijn leven minder waard is dan een leven in het thuisland van de bumperklever, aangezien hij dit beetje extra veiligheid alleen aan mensen in zijn eigen land geeft? Dat is niet juist, niet Europees en het is nadelig voor de verkeersveiligheid.
Het ziet ernaar uit dat we een goede tekst tot stand hebben gebracht. Er ontbreekt natuurlijk nog iets, namelijk in die zin dat de kwestie van de gegevensbescherming nog niet voldoende is verduidelijkt. Ik verzoek u tot slot echter om mijn amendement over de grens van 70 euro te steunen. In dat geval zouden we een groot deel van het debat over onevenwichtigheden al achter de rug hebben. In dit verband gaat het er eenvoudigweg om dat een verstandig niveau van sanctionering een zinvolle grens zou zijn.
Sebastiano  Musumeci
namens de UEN-Fractie. - (IT) Mijnheer de Voorzitter, waarde collega's, mijnheer Tajani, 40 000 doden in één jaar is een verschrikkelijk cijfer.
We kunnen misschien nog niet spreken van een ramp, maar het probleem van de verkeersslachtoffers is in elk geval een ernstig sociaal probleem, waartegen de lidstaten vaak niet meer kunnen doen dan de ontmoedigende cijfers bijhouden en alarmerende statistieken opstellen. Sommigen zullen zeggen dat de hoge aantallen het resultaat zijn van de grotere mobiliteit van personen en het gevolg van de toenemende automatisering. Dat zal zeker zo zijn, maar het is ook het gevolg van een gebrekkig preventiebeleid enerzijds en repressie van de lidstaten en van de Europese Unie anderzijds, die het tot op heden niet is gelukt een gemeenschappelijk beleid op te stellen op het gebied van verkeersveiligheid.
Uit een recent onderzoek van het Italiaans bureau voor de statistiek blijkt dat 44 procent van alle verkeersongelukken in Italië in 2007 plaatsvonden tussen vrijdagavond en zondagochtend. Onverantwoordelijk gedrag van bestuurders kent helaas echter geen grenzen. Daarom is het cruciaal dat we dit voorstel voor een richtlijn bespreken, dat automobilisten probeert te ontmoedigen om verkeersovertredingen te begaan, waar ze ook zijn, met het uiteindelijke doel het aantal slachtoffers in 2010 te halveren.
Dit zijn goede ideeën, maar in sommige gevallen zijn nog meer verbeteringen nodig. Ik geef u een voorbeeld: de procedure na een overtreding. Naar mijn mening zouden we het voorbeeld van Zwitserland moeten volgen, mijnheer Tajani, waar iemand die een verkeersovertreding begaat normaliter enkele kilometers verderop wordt aangehouden door de verkeerspolitie en het volgende gebeurt: óf de automobilist betaalt onmiddellijk de boete, óf zijn auto wordt in beslag genomen tot het moment dat hij de boete heeft betaald.
Ik weet heel goed dat een dergelijke maatregel, die wellicht drastisch lijkt, maar heel efficiënt is, niet makkelijk in te voeren is. We weten allemaal dat je kanker niet met een aspirine kunt genezen en het gaat hier inmiddels om enorme uitzaaiingen. Toch is het verslag van mevrouw Ayala Sender een goed verslag, waar ik zeker vóór zal stemmen.
Luís Queiró
(PT) Mijnheer de Voorzitter, onze collega Ari Vatanen, een bekende autosportkampioen, pleegt vaak te zeggen dat iedereen op een dag zal sterven, maar dat dit niet per se achter het stuur van een auto hoeft te gebeuren. Sinds 2005 is het aantal dodelijke verkeersslachtoffers niet zo laag als we zouden willen. De cijfers van 2007 vergroten bovendien onze zorg. De schommelingen in de cijfers geven duidelijk weer dat er nog veel moet gebeuren.
We weten allemaal dat na een ongeval dat is veroorzaakt door een bestuurder die geen inwoner is van de lidstaat waarin het ongeval plaatsvond, er in veel gevallen geen gevolg gegeven wordt aan de opgelegde sancties. Het voorstel voor een richtlijn waarover we hier debatteren, schetst op duidelijke wijze een elektronisch netwerk voor de uitwisseling van gegevens met als doel de financiële afwikkeling van grensoverschrijdende verkeersovertredingen te vergemakkelijken, waarbij de aandacht gericht wordt op de vier ernstigste overtredingen in termen van mensenlevens in Europa. Dit systeem rechtvaardigt zichzelf. Niettemin moeten de rechten van de burger op het gebied van bescherming van zijn persoonsgegevens gewaarborgd blijven.
De evaluatie van de Europese Commissie van de resultaten van de tenuitvoerlegging van de richtlijn is onontbeerlijk en zal zeer grondig moeten worden uitgevoerd. Het is nog altijd een probleem dat per lidstaat waar de overtreding begaan wordt, overtredingen volgens verschillende juridische categorieën worden ingedeeld. In het ene geval gaat het om slechts om een administratieve overtreding, terwijl het in het andere geval om een overtreding van strafrechtelijke aard gaat. Soms worden extra sancties opgelegd zoals een rijverbod, in andere gevallen gebeurt dit niet. Dit is niet het moment om in technische details te treden, maar het is wel het moment om een oproep te doen om in de toekomst onderzoek te doen naar betere oplossingen voor de tenuitvoerlegging van de richtlijn.
De rapporteur, die ik hierbij wil feliciteren, stelt mogelijke oplossingen voor inclusief harmonisatie van ofwel de boetes ofwel van controleapparatuur en -praktijken van verkeersveiligheid. In onze ogen rijzen er ook twijfels wat betreft het effectieve recht om in beroep te gaan als de bestuurder zich niet conformeert aan de opgelegde boete. Zal dit recht voldoende gewaarborgd zijn als de verzoekende partij in beroep moet gaan bij een andere rechter en tegen andere wetgeving dan die van zijn eigen land? Deze vraag wil ik graag stellen aan mijnheer de commissaris Tajani.
Tot slot wil ik aangeven dat het van belang is dat besturende burgers goed geïnformeerd worden over deze nieuwe rechten en plichten. Alleen daardoor zal men inzien dat dit initiatief niet alleen een repressief instrument is, maar dat het vooral dient om veiliger gedrag achter het stuur te stimuleren en meer rekening te houden met het eigen leven en dat van een ander.
De Voorzitter
Dank u, mijnheer Queiró. Ik wil u graag geruststellen: ik maak meer gebruik van een bromfiets dan van een auto, maar ook als ik op mijn bromfiets zit, en niet alleen wanneer ik autorijd, wil ik graag voorkomen dat ik doodga.
Robert Evans
(EN) Mijnheer de Voorzitter, dit is een belangrijk dossier en ik ben teleurgesteld dat de Raad hier niet vertegenwoordigd is. De Raad heeft immers een cruciale rol, aangezien de richting van denken van de Raad, naar ik begrijp, nogal afwijkt van die van dit Parlement.
Mevrouw Ayala Sender verwees naar zorgen over de rechtsgrondslag. Hoewel ik het principe van grensoverschrijdende handhaving steun, moet het wettelijk wel solide zijn en sterker dan het nu is.
De overtredingen waarin dit voorstel voorziet zijn beperkt tot het overtreden van de maximumsnelheid, rijden onder invloed, het niet dragen van de veiligheidsgordel en door het rode licht rijden. Mevrouw Fouré vond dat deze overtredingen niet getolereerd kunnen worden en mevrouw Ayala Sender sprak over mensen die ermee wegkomen. Ik hoop dat we, nu de volgende fase van de discussie aanbreekt, dit aspect van ermee wegkomen aan de orde zullen stellen. Mensen die wegkomen met rijden onder invloed, te hard rijden of door het rode licht rijden vormen een gevaar voor andere burgers, maar ik zou zeggen dat het vaak precies dezelfde mensen zijn die denken dat ook andere verkeersregels niet op hen van toepassing zijn, of we het nu hebben over parkeerverboden, congestieheffingen of, zoals mevrouw Raeva zei, het gebruik van de mobiele telefoon tijdens het rijden. Er zijn ook mensen die vernieuwende maatregelen, zoals lage-emissiezones, negeren. Dit zijn belangrijke zaken, die niemand zou mogen negeren. We hebben grensoverschrijdende, pan-Europese handhaving nodig om dit tegen te gaan.
Alle mensen die de wet overtreden dragen bij aan die 42 000 doden, waarover de commissaris eerder sprak. Als er 42 000 doden waren op enig ander Europees gebied dan wegverkeer, dan zouden we dag in dag uit, week in week uit en maand in maand uit in het geweer komen.
Collega's, we moeten samen actie ondernemen om dit stuk wetgeving in de tweede ronde te versterken voor al onze burgers in de 27 EU-lidstaten.
De Voorzitter
Ik deel u mede dat het Secretariaat van de Raad aanwezig is en volledig nota neemt van wat er gezegd wordt. Ik zeg dit ten behoeve van degenen onder u die reeds het woord hebben gevoerd en in het licht van de opmerkingen die gemaakt zijn. Mijnheer Rack, het woord is aan u. U heeft twee minuten.
Reinhard Rack
(DE) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, het is positief dat we het er in ieder geval over eens zijn om vier vaak voorkomende overtredingen nu gemeenschappelijk te vervolgen, maar in de praktijk gaat het er vooral om dat deze verkeersovertredingen dan ook werkelijk worden bestraft en dat we niet alleen zeggen dat bepaalde overtredingen vervolgd zouden moeten worden.
Het centrale probleem draait echt om het feit dat vele lidstaten geen vervolging instellen bij overtredingen waar dat eigenlijk wel zou moeten. In dit kader vind ik het onbegrijpelijk - en dit moeten we ook duidelijk zeggen - dat enkele lidstaten, met name ook die lidstaten die verkeersovertredingen uit andere lidstaten niet willen vervolgen - zich verschuilen achter de rechtsvraag en het bevoegdhedenvraagstuk. Wat dit betreft is het van belang dat we duidelijk blijven vasthouden aan het basisstandpunt dat in het Verdrag van Lissabon is opgenomen.
In ieder geval gaat het er om dat lidstaten niet hun eigen burgers beschermen tegen de consequenties van wat die burgers in andere lidstaten uithalen. In dit verband spijt het mij de Commissie een verwijt te moeten maken, maar dat is nu eenmaal nodig, en wil ik de Commissie vragen waarom nog nooit is overwogen om inbreukprocedures in te leiden, of daar in ieder geval mee te dreigen, tegen die lidstaten die bepaalde overtredingen systematisch niet vervolgen?
Ik zou dat een verstandige benadering vinden, waarmee we een zeer duidelijk en niet mis te verstaan signaal afgeven dat dit echt een reële zorg van Europa en de Europese Gemeenschap is, en derhalve zou ik deze benadering specifiek willen aanbevelen.
Een tweede belangrijk punt in mijn ogen is de vraag waarom we niet ook kandidaat-lidstaten in dit systeem opnemen? Ik kom uit een land waar vele chauffeurs uit buurlanden rondrijden die nog niet of bijna lidstaten van de Europese Unie zijn en hun carte blanche in ons land beschouw ik ook als volledig ongerechtvaardigd.
Bogusław Liberadzki
(PL) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, ik wil mevrouw Ayala Sender feliciteren met haar uitstekende verslag. Het is het laatste in een reeks zeer goede verslagen die door een van onze beste collega's in de commissie zijn opgesteld.
Er zijn vier oorzaken van ongevallen en vier gebieden voor regulering op Europees niveau aangewezen. Dit zijn te hoge snelheid, het niet dragen van een veiligheidsgordel, rijden onder invloed van alcohol en door het rode licht rijden. Dit zijn echt zeer belangrijke factoren met betrekking tot ongevallen.
Commissaris, uw houding tegenover de Europese Raad klonk erg drastisch. Het is erg jammer dat onze ministers zo'n fundamentele kwestie als de verkeersveiligheid op deze manier benaderen. Deze kwestie betreft de ruimte van onze Europese Unie, die een open ruimte is. Straffeloosheid of een gevoel van straffeloosheid is de echte bron van onverantwoordelijk gedrag.
Ik wil hier nog een andere zeer belangrijke factor noemen. Burgers van de Europese Unie worden verschillend behandeld, dit hangt af van het land waarin zij zich bevinden. Er is een effectief systeem nodig. Het moet duidelijk worden dat overtredingen worden vervolgd, omgeacht het betreffende geografische gebied van de Europese Unie. Als de onderhavige regelgeving helpt om dit te bewerkstelligen, dan kunnen we dit als een van onze successen beschouwen. Ik ben bijzonder verheugd dat ik het woord heb mogen voeren, omdat ik bekend ben met de situatie in mijn land, Polen, waar jaarlijks 5 600 mensen hun leven verliezen bij verkeersongevallen.
Justas Vincas Paleckis
(LT) De zwarte meter die dodelijke auto-ongevallen op Europese wegen registreert, tikt nog steeds dreigend voort: nadat het aantal doden voortdurend daalde, is het in de afgelopen jaren gelijk gebleven. Er zijn nieuwe inspanningen nodig om de geschetste EU-doelstellingen te realiseren. De Europese Commissie heeft voorstellen voorbereid en opgesteld, de rapporteur heeft haar eigen voorstel er aan toegevoegd en nu ligt er een verslag dat voor iedereen belangrijk is, over de toepassing van sancties voor personen uit andere lidstaten die verkeersovertredingen begaan. Het aantal doden in de lidstaten van de Europese Unie loopt sterk uiteen. Op de wegen van Litouwen sterven vijf keer zo veel mensen als in de oude EU-lidstaten. Zonder de zwaarste lasten bij Brussel neer te leggen en de verantwoordelijkheid van de lidstaten benadrukkend, twijfel ik er echter niet aan dat de Europese Unie geleidelijk bij een gemeenschappelijk of ten minste een gecoördineerd beleid moet uitkomen over het weggedrag van bestuurders en over regelgeving. Dit is al besproken en ik ben het er volledig mee eens.
Des te meer omdat er na de uitbreiding van het Schengengebied steeds meer auto's komen met kentekenplaten van verschillenden lidstaten, zowel in de oude als in de nieuwe lidstaten van de Europese Unie. We zijn allemaal geïnteresseerd in de verspreiding van een intelligente rijcultuur over de hele Europese Unie en in de verdwijning van het gevoel van straffeloosheid: 'in het buitenland rij en parkeer ik zoals ik altijd doe, ze kunnen me toch niet vinden'. De lidstaten die tegen de voorstellen voor deze richtlijn zijn, zorgen ervoor dat de zwarte meter nog sneller tikt, of ze dat nu willen of niet.
Zuzana Roithová
(CS) We kunnen zeker niet verwachten dat het opsporen en beboeten van buitenlandse automobilisten die binnen de Europese Unie een verkeersovertreding begaan hebben een populariteitsprijs in de wacht zal slepen, maar dat dit volstrekt logisch en doeltreffend zou zijn, staat toch wel als een paal boven water. Het is onbegrijpelijk dat de lidstaten wel tot overeenstemming weten te komen over de harmonisering van nieuwe veiligheidsinrichtingen bij de productie van auto's voor de wegen van de Europese Unie ter verlaging van het aantal slachtoffers van verkeersongevallen, maar dat zij het tegelijkertijd niet eens kunnen worden over preventie. Het voorstel voor een elektronisch systeem voor de uitwisseling van informatie over verkeersovertredingen tussen de verschillende lidstaten dient in omstandigheden waarbij er feitelijk al jarenlang vrij verkeer van personen is, een volstrekte vanzelfsprekendheid te zijn.
Het zou wat dat betreft nuttig zijn eveneens over te gaan tot harmonisering van de systemen van verkeersovertredingen. Ik ben me ervan bewust dat het niet makkelijk zijn zal om Zuid-Italië en Noord-Europa langs dezelfde meetlat te leggen en ook zie ik wel in dat sommige regels niet altijd tot dezelfde verkeersovertredingen of in gelijke mate tot al dan niet ernstige verkeersovertredingen leiden. Ik ben desalniettemin van mening dat de Europese lidstaten de rijen zouden moeten sluiten wat betreft de paar meest basale verkeersovertredingen waarvan bekend is dat deze chronisch het leeuwendeel van de ongelukken veroorzaken. Uiteraard sluit ik mij aan bij het voorstel van de Commissie en de rapporteur.
Marios Matsakis
(EN) Mijnheer de Voorzitter, het is verbazingwekkend dat het zo lang heeft geduurd voor er gepoogd werd wetgeving aan te nemen die de arm der wet de mogelijkheid geeft om in verband met verkeersovertredingen de landsgrenzen van de EU-lidstaten te overschrijden om levens te redden. Het is zelfs nog verbazingwekkender dat de Raad verhindert dat dit gebeurt. Het is ook verbazingwekkend dat we maximumsnelheden voor onze auto's vaststellen, en dan vervolgens auto's produceren die twee of drie keer zo snel kunnen rijden als die snelheidslimieten. Het is evenzeer verbazingwekkend dat we wettelijke alcohollimieten hebben voor automobilisten, en dat we onze burgers desondanks, met name tijdens de feestdagen, bestoken met alcoholreclames. En in sommige gevallen associëren we alcoholgebruik vooral met seksuele aantrekkingskracht en mannelijkheid.
Commissaris, geef uw strijd vooral niet op. Strijd alstublieft samen met ons tegen de Raad, die vandaag niet vertegenwoordigd is, om levens te redden en onze wegen veiliger te maken.
Antonio Tajani
vicevoorzitter van de Commissie. - (IT) Mijnheer de Voorzitter, waarde leden, ik kan niet anders dan mijn dank uitspreken aan iedereen die aan het debat heeft deelgenomen, aan allen die hun steun hebben uitgesproken voor het besluit dat hopelijk morgen door dit Huis wordt genomen en voor het werk van de Commissie in de Raad. Ik denk dat het ons gezamenlijk zal lukken, ook al zal het niet makkelijk worden.
Ik wil graag de ernst van de verkeersovertredingen waar wij het over hebben benadrukken, aangezien zij het grootste deel van de dodelijke ongevallen veroorzaken. Ik zal u enkele percentages voorlezen: op basis van de effectbeoordeling van 2007, die ramingen van de drie voorgaande jaren bevat, wordt 30 procent van de verkeersdoden veroorzaakt door te hard rijden en 25 procent door rijden onder invloed, met inbegrip van drugs. Daarom ben ik vóór amendement 38 van mevrouw Lichtenberger, dat de tekst van de Commissie op enkele punten verbetert. Ik heb mijn twijfels over de kwestie van de 70 euro, omdat die zou leiden tot een oneerlijke behandeling.
17 procent van de ongevallen wordt veroorzaakt door het niet dragen van de autogordel en ongeveer 4 procent door het rijden door rood licht. Kortom, 75 procent van de dodelijke verkeersongevallen wordt veroorzaakt door één of meer van deze vier verkeersovertredingen. Ik denk dat ik hier niets aan hoef toe te voegen. Laat het duidelijk zijn: ik wend me tot de Raad, tot degene die de Raad vertegenwoordigt, het secretariaat-generaal van de Raad en ik herhaal wat ik enkele dagen geleden heb gezegd in de Raad van ministers van Vervoer: de Commissie is niet van plan de bevoegdheden van de lidstaten te beperken, wij willen slechts het aantal doden op de wegen in de Europese Unie terugdringen en wij zullen ons - en hiermee beantwoord ik ook de heer Rack - nooit verschuilen achter de toepassing van wetten.
Wat de overtredingen betreft hebben wij ons krachtig opgesteld tegenover de lidstaten, maar alleen in kwesties die geen betrekking hadden op auto's, omdat dit de eerste keer is dat wij maatregelen hebben genomen in de automobielsector. Wij hebben wetgeving over het besturen van vrachtwagens, maar niet over auto's. Daarom denk ik dat de Commissie, dankzij de steun die zij vandaag heeft ontvangen van het Parlement - dat verzeker ik u allen, inclusief de laatste spreker - door zal gaan. We zijn niet van plan het hier bij te laten, omdat er nogmaals, als het om het redden van mensenlevens gaat, geen juridische bezwaren mogen zijn die maatregelen tegenhouden van het orgaan dat verantwoordelijk is voor een half miljard Europese burgers.
Afsluitend hoop ik, mijnheer de Voorzitter, dat de kerst- en nieuwjaarperiode alle ministers die zo perplex stonden van de tekst die de Commissie, met steun van het Parlement, heeft ingediend bij de Raad, enige tijd tot bezinning zal bieden. Mijnheer de Voorzitter, aangezien dit de laatste interventie is voor het kerstreces, maak ik van de gelegenheid gebruik om iedereen, ook namens de Commissie, alle leden, het voorzitterschap en het Parlement mijn beste wensen over te brengen.
De Voorzitter
Dank u, mijnheer Tajani. Uiteraard wensen wij u ook het beste. Wat de leden van de Raad betreft, zullen wij, zoals dat in Italië de traditie is, op Driekoningen klaarstaan met een zak met kolen voor het geval ze stout zijn geweest!
Inés Ayala Sender
Mijnheer de Voorzitter, ik wilde me beklagen over de afwezigheid van de Raad, maar ik zie dat er toch iemand is die de Raad vertegenwoordigt, hoewel we liever een directe vertegenwoordiger van het voorzitterschap hadden gezien. Maar het is inderdaad waar dat de heer Borloo erg moe was.
Ik wil de collega's bedanken voor de opmerkingen. Wat de vertrouwelijkheid van de gegevens aangaat kan ik enkelen van u verzekeren dat we dit met de Europese toezichthouder voor gegevensbescherming hebben besproken en volledig hebben proberen te waarborgen. Met name met betrekking tot de procedurele waarborgen hebben we geprobeerd, met de onbetaalbare hulp van de Commissie en de Juridische diensten van het Parlement, om alle waarborgen te regelen die in dit stadium van de behandeling van de richtlijn mogelijk waren.
Wat betreft het Zwitserse systeem kan ik u verzekeren dat het probleem op dit moment is dat onze politie normaal gesproken geen gegevens over buitenlandse bestuurders kan uitwisselen of deze kennisgevingen kan doen. In de gevallen dat ze gepakt worden moeten ze wel betalen, en dat gebeurt in alle lidstaten. Maar wanneer er technische middelen als radar of camera's worden gebruikt, kunnen die gegevens niet worden verkregen. Dat is het systeem dat we op dit moment toepassen.
Ik wil iedereen bedanken voor het getoonde geduld, omdat we op enkele gebieden niet hebben kunnen voortborduren op het werk dat is gedaan door bijvoorbeeld de heer Evans, mevrouw Lichtenberger en mevrouw Ticău. Maar we hebben wel de herzieningsclausule. De Commissie heeft ons gegarandeerd dat daarmee in de twee jaar nadat een begin is gemaakt met de tenuitvoerlegging van de richtlijn een evaluatie in gang kan worden gezet en dat er dan nieuwe aspecten, die op dat moment van belang worden geacht, in de richtlijn kunnen worden opgenomen.
Daarvoor moet de richtlijn natuurlijk wel eerst worden aangenomen. Daarom hebben we politieke oplossingen nodig en geen kleingeestige juridische slimmigheidjes. Ik wil de Commissie en het Franse voorzitterschap bedanken, maar vooral ook mijn collega's, niet alleen voor hun geduld en hun steun, maar hopelijk ook voor hun stem bij de stemming van morgen. De meerderheid moet zo groot mogelijk zijn, zodat we samen met de Commissie de strijd aan kunnen gaan met het nieuwe Tsjechische voorzitterschap en dit voorzitterschap kunnen wijzen op de noodzaak om vooruitgang te boeken bij de aanneming van deze richtlijn.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt woensdag 17 december 2008 plaats.
Schriftelijke verklaringen (artikel 142)
Zita Pleštinská  
Te hoge snelheid, rijden onder invloed, het niet dragen van de veiligheidsgordel en door het rode licht rijden zijn de belangrijkste oorzaken van de dodelijke ongevallen die vaak voorkomen op Europese wegen en als eerste stap probeert de EU om de regels voor deze vier overtredingen te harmoniseren.
Ik ben van mening dat de bijdrage van de richtlijn neerkomt op een gezamenlijke Europese aanpak voor het innen en het vaststellen van de hoogte van boetes en voor het gebruik van een computernetwerk voor het uitwisselen van informatie. Aan de minkant is er het gebrek aan besef onder bestuurders betreffende wijzigingen in de regels over het innen van boetes binnen een EU-kader.
Ik vind het belangrijk dat de Commissie samen met de lidstaten een informatiecampagne opzet om burgers die de grens met andere lidstaten oversteken, vooraf te informeren over de juridische gevolgen van het overtreden van de wet met betrekking tot de hoogte en het opleggen van mogelijke boetes. Bestuurders moeten het recht hebben om bekeuringen te ontvangen in een taal die zij begrijpen, met name wanneer het krijgen van een bekeuring juridische gevolgen heeft. Ze moeten worden gewezen op de geldigheid van rechterlijke uitspraken, op de mogelijkheid tot beroep en op de gevolgen van het niet betalen van de boete.
Ik denk dat bestuurders door deze richtlijn voorzichtiger en veiliger worden en dat de richtlijn zal bijdragen aan een afname van het aantal dodelijke verkeersongevallen op Europese wegen, waar in 2007 40 000 mensen overleden. Ik steun het aannemen van de richtlijn ter facilitering van de grensoverschrijdende handhaving van de verkeersveiligheid en ik verwelkom dan ook het verslag van mevrouw Ayala Sender, de rapporteur.
