Goedkeuring van de notulen
De Voorzitter
De notulen van de vorige vergadering zijn rondgedeeld.
Geen bezwaren?

Corbett
Mevrouw de Voorzitter, ik wil alleen maar zeggen dat ik aanwezig was maar niet op de presentielijst sta.

Oomen-Ruijten
Voorzitter, die opmerking geldt voor mij ook. Ik sta ook niet op de lijst. Maar ik heb een andere opmerking, Voorzitter, gisteren is het debat over de verschillende mondelinge vragen nogal wanordelijk verlopen. Wij hebben een aantal debatten gehad: Nigeria, Birma, de Verenigde Naties. Die debatten en in elk geval de sprekers zijn helemaal door elkaar genomen. Dat brengt niet alleen het Parlement in verwarring, maar het is ook zeer onaardig tegenover de vertegenwoordigers van de Commissie en ook ten opzichte van het voorzitterschap die uit de verschillende opmerkingen die zo dwars door elkaar heen gemaakt worden überhaupt niets meer kunnen oppakken.
Voorzitter, ik vraag u derhalve om, wanneer wij als fractie de lijsten van sprekers per onderwerp hebben ingediend, die in het vervolg ook te handhaven.

De Voorzitter
Mevrouw Oomen-Ruijten, ik neem nota van uw opmerking. Wij zullen dat probleem bespreken met de enkele personen die hier als voorzitter optreden, zodat het debat volgende keer ongetwijfeld wat ordelijker zal kunnen verlopen.

Ewing
Mevrouw de Voorzitter, in de notulen van woensdag, deel I, bladzijde 1, derde alinea, staat in het Engels vermeld dat een aantal sprekers het woord voerde over "the new rules" , dat is de nieuwe artikelen van het Reglement. Dit staat officieel genoteerd. Ik stelde dus dat het om een wijziging van het Reglement ging, maar er werd mij door de Voorzitter verzekerd dat het geen nieuwe regeling is. Het zou iets anders zijn. Ik wijs op de laatste regel van de volgende paragraaf, die in de Engelse versie luidt: " De Voorzitter antwoordde dat de nieuwe artikelen voor de eerste maal werden toegepast" . Als het om een procedure tot wijziging van het Reglement gaat, moet dit Huis ermee akkoord gaan. Het is vermoeiend om moties van orde over zo voor de hand liggende kwesties aan de orde te moeten stellen, maar het staat toch in de notulen, en het is onjuist.

Kerr
Mevrouw de Voorzitter, ik wil de aandacht vestigen op het betoog van de heer Titley in het verslag van de vergadering van gisteren over het debat inzake Irak. Ik verzoek de Voorzitter uit te maken of ikzelf en het betrokken lid, de heer Titley, hierover het woord moeten krijgen voor een persoonlijk feit. De heer Titley zei over mijn betoog dat hij nog nooit "zo'n van zelfkritiek gespeende kletskoek" had gehoord. Een groot aantal leden zou zich hierin vast en zeker kunnen vinden; voor zover is het nog een fatsoenlijk politiek debat. Maar als hij verderop in zijn betoog zegt: "Dit weer een bewijs van wat ik allang weet, namelijk dat het programma "care in the community" van de vorige regering in het Verenigd Koninkrijk niet functioneert" , maakt hij duidelijk een zinspeling op mijn geestelijke gezondheidstoestand. U denkt misschien dat dat nog klopt ook, maar ik denk dat hij buiten het boekje van het Reglement gaat. Ik wil u vragen of ik er volgens u voor in aanmerking kom om hem in drie minuten persoonlijk van repliek te dienen.
Ik wil tevens vermelden dat ik, zoals op bladzijde 25 van de Regenboog staat, de staatssecretaris van Buitenlandse Zaken Henderson heb gevraagd of het waar is dat in The Financial Times werd vermeld dat Groot-Brittannië bereid is nucleaire wapens tegen Irak te gebruiken. Hij antwoordde mij dat de minister van Buitenlandse Zaken Cook dit had ontkend in het Lagerhuis. Ik beschik over de volledige tekst van het betoog van de heer Cook, waarin geen sprake is van een ontkenning. Volgens de berichtgeving van het Ministerie van Buitenlandse Zaken is Groot-Brittannië nog bezig met de voorbereiding op het gebruik van nucleaire wapens tegen Irak.

De Voorzitter
Mijnheer Kerr, ik heb dat gisteren zelf meegemaakt. Ik trad weliswaar niet als voorzitter op, maar heb van op mijn plaats gehoord wat u vroeg. Ik heb ook de antwoorden van de vertegenwoordiger van het Britse voorzitterschap gehoord. Hij heeft uw vraag inderdaad niet precies beantwoord. Ik vraag mij echter af waarom u gisteren niet opnieuw het woord heeft gevraagd toen het voorzitterschap van de Raad hier nog aanwezig was. Ik neem kennis van uw opmerking. In zulke gevallen zou u echter beter nogmaals het woord vragen.

Titley
Mevrouw de Voorzitter, als de heer Kerr de Hansard van 10 februari erop na zou slaan, zou hij zien dat er staat: " Kan mijn geachte collega, de minister van Buitenlandse Zaken, de mogelijkheid van een nucleaire aanval op Irak uitsluiten? De heer Cook: Ja, dat kan ik meteen" .

Angelilli
Mevrouw de Voorzitter, eergisteren, 17 februari, is de Duitse schrijver Ernst Jünger op 102-jarige leeftijd overleden. Hij was een van de belangrijkste exponenten van de conservatieve revolutie in Duitsland en, zoals de gehele internationale pers de laatste dagen heeft onderstreept, een groot politiek denker en letterkundige van de 20ste eeuw in Europa.
Hij is op 102-jarige leeftijd overleden en was dan ook een bevoorrechte getuige van de 20ste eeuw die, zoals wij allen weten, rijk was aan tegenstellingen. Jünger, een vrije geest, is evenwel trouw gebleven aan de beginselen van vrijheid en intellectuele coherentie en heeft elke onderwerping aan de totalitaire regimes van zijn tijd afgewezen. Mevrouw de Voorzitter, daarom zou het Europees Parlement hulde aan zijn nagedachtenis moeten brengen.

De Voorzitter
Mevrouw Angelilli, wij zijn allen bedroefd om het overlijden van Ernst Jünger en weten dat hij een groot denker en schrijver was. Uw opmerking had echter niets met de notulen te maken. Nu gaat het om de goedkeuring van de notulen.

Habsburg-Lothringen
Mevrouw de Voorzitter, ik wil mij ervoor verontschuldigen dat ik van het hoge niveau van Ernst Jünger opnieuw tot het gewone parlementaire niveau van de notulen van gisteren afdaal. Op bladzijde 8 staat onder het punt "Onderkritische kernproeven" dat de heer Rübig heeft verzocht in de plaats daarvan de "Veiligheid in de Leopoldwijk in Brussel" te behandelen. De titel van dit verzoek had niet "Veiligheid in de Leopoldwijk in Brussel" , maar "Criminaliteit in Brussel" moeten zijn. Dat maakt volgens mij een groot verschil: wij komen niet op voor onszelf, maar voor de veiligheid in Brussel in het algemeen.
Voorts staat in de notulen dat de Voorzitter meedeelt dat het verzoek overeenkomstig artikel 47, lid 2, niet ontvankelijk is verklaard en dat de Voorzitter de heer Rübig een schrijven met uitleg heeft doen toekomen. De heer Rübig heeft dat schrijven ontvangen. Ik heb daarvan een afschrift gezien. In het schrijven staat niet meer informatie dan in de notulen. Het zou goed zijn dat die informatie ook in het Bureau wordt doorgegeven. Wij zouden graag weten met welke instanties de Voorzitter in Brussel contact heeft opgenomen en wat de concrete resultaten van die gesprekken zijn. Wij zouden graag hebben dat hij dat ook aan de plenaire vergadering meedeelt. De ontwerpresolutie is door bijna vijftig leden ondertekend. Zij maken zich werkelijk zorgen om wat zich in Brussel voordoet en zouden daarom graag weten wat er gebeurt. Ik vind dat de plenaire vergadering het recht heeft dat te vernemen. Als dat niet kan, zouden wij deze week op zijn minst willen vernemen wanneer wij die informatie zullen krijgen.
(Applaus)
De Voorzitter
Mijnheer Habsburg-Lothringen, voor zover ik weet heeft de Voorzitter gezegd dat hij die contacten zal leggen. Dat is dus nog niet gebeurd en waarschijnlijk staat ook nog niet vast met wie hij juist contact zal opnemen. Ik ben ervan overtuigd dat hij daarover verslag zal uitbrengen. Toch zal ik deze kwestie aan het Bureau voorleggen. Wat uw eerste opmerking betreft, kan in de notulen alleen maar staan wat is gezegd. Als men een verkeerde omschrijving of terminologie heeft gebruikt, is dat jammer. Door uw opmerking is dat echter wellicht op indirecte wijze rechtgezet.

Killilea
Mevrouw de Voorzitter, ik wil alleen verwijzen naar het laatste punt op bladzijde 4 - de verklaring van mevrouw Green, fractieleider van de socialisten - in de Engelse versie van de notulen. Ik wil geen oorlog voeren met mevrouw Green - geen nucleaire oorlog of welke dan ook. Ik wil alleen rechtzetten wat zij gisteren heeft beweerd over de werkgroep van mevrouw Pery en de nieuwe regeling die deze week is ingevoerd.
Noch mevrouw Nicole Pery, die het Parlement heeft verlaten, noch de werkgroep heeft een suggestie gedaan omtrent de toepassing van deze regeling. Mevrouw Nicole Pery heeft het Bureau eenvoudig gemeld dat zij over verschillende documenten van verschillende fracties en personen beschikte, alsmede over uiteenlopende voorstellen hieromtrent. Zij koos geen partij of deed geen voorstel in een bepaalde richting. Wij moeten ons derhalve tot de Conferentie van voorzitters wenden, want vanuit die hoek werd pressie uitgeoefend om juist deze regeling in te voeren.
Nu ik deze zaak aan het ophelderen ben, is het alleen maar correct het Huis te laten weten dat toen dit eerste verzoek werd ingediend bij het College van quaestoren, het College het er - ondanks zijn gemêleerde politieke samenstelling - unaniem over eens was dat het niet uitvoerbaar was. Het werd vervolgens terugverwezen naar het Bureau, dat een besluit nam op grond van hetgeen - naar ik veronderstel - de Conferentie van voorzitters had verzocht. Laten wij voor alle duidelijkheid geen derde partij hierbij betrekken, namelijk de ad hoc commissie van Nicole Pery, omdat ik deel uitmaakte van deze werkgroep en weet dat hij in dezen geen dergelijk voorstel heeft gedaan.
Volgens mij is er een hervorming nodig; daar zijn wij het allemaal over eens. De waardigheid van dit Huis gaat boven alles en de waardigheid van dit Huis werd deze week danig onderuitgehaald, en het wordt tijd dat wij deze herstellen.

De Voorzitter
Mijnheer Killilea, wij passen het Reglement toe. Dat kan iedereen vaststellen. Als dat niet gebeurt, komt daarop kritiek en wordt daarmee rekening gehouden. U heeft het over gebeurtenissen die tot juli van vorig jaar teruggaan. Toen werd dit verslag immers voorgelegd. Ik herinner mij goed dat wij daarover op een vergadering in Luxemburg hebben gesproken. Ik kan dat vanochtend niet zo snel laten onderzoeken. Ik zal dat evenwel doen, zodat wij daar later op terug kunnen komen.

Kellett-Bowman
Mevrouw de Voorzitter, het betreft hetzelfde onderwerp: punt 5 van de notulen, dat is op bladzijde 9 in de Engelse versie, alsmede uw reactie op de kritiek van mevrouw Ewing.
De leden gebruiken uiteenlopende benamingen voor deze presentiecontroleprocedure - sommige zijn nogal grof - maar u had het over een nieuwe regeling en een wijziging van de procedure. Ondervoorzitter Nicole Fontaine sprak van "toepassingsmodaliteiten" . Wat wordt hieronder verstaan?

De Voorzitter
Ik heb de tekst nu niet voor mij, maar wij zijn allen op de hoogte van de gebeurtenissen en weten dus waarover wij spreken. Er is al herhaaldelijk gezegd dat het Bureau opnieuw zal onderzoeken hoe de aanwezigheid van de leden kan worden vastgesteld. Laten wij dus wachten en de kwestie bespreken als het Bureau andere, gemakkelijker toe te passen regels aan de plenaire vergadering of de fracties heeft voorgelegd. Die kunnen die dan bespreken. Ik vind het nutteloos dat wij voor de zoveelste keer daarover spreken. Zo verliezen wij tijd voor andere, belangrijkere debatten. Het is duidelijk dat het Bureau de zaak opnieuw wil bekijken, fouten wil corrigeren en een gemakkelijker manier wil vinden om de aanwezigheid van de leden te registreren. Wij kunnen beter op de nieuwe voorstellen wachten.

Smith
Mevrouw de Voorzitter, wat de opmerkingen van de heer Kerr betreft, zou ik uw aandacht willen vestigen op een open brief die aan alle EP-leden van de socialistische fractie is toegezonden. Ik zal er een stukje uit citeren: " Wij willen alle socialisten vragen dit te steunen, met name de leden van de Britse Labourpartij, die verheugd zullen zijn te vernemen dat wij een lijst met de namen van de leden die voor dit amendement hebben gestemd, en derhalve tegen de oorlog, zullen rondsturen naar alle Labouraanhangers in Groot-Brittannië" . Ik weet niet zeker of dit nu een lokmiddel of een dreigement is, maar ik moet de twee betrokkenen vertellen dat ik zonder problemen naar eer en geweten zal stemmen inzake Irak. Ik heb daarbij geen instructies nodig van een stelletje politieke opportunisten.

Falconer
Mevrouw de Voorzitter, ik deel de mening van de heer Smith dienaangaande, maar ik zou graag in het kort willen terugkomen op de regeling, de toepassingsmodaliteiten, de procedures of het dictaat van het Bureau. Gisteren ging het Huis ermee akkoord dat mevrouw Fontaine als Voorzitter de vergadering op een nogal onorthodoxe wijze leidde. Ik wil alleen maar de verzekering krijgen dat de instructies van het Bureau weer opgevolgd zullen worden, en dat u bij een hoofdelijke stemming mijn wens om het woord te voeren zult inwilligen en mijn aanwezigheid zult noteren, als ik dat wens. Ik hoop en vertrouw erop dat u en de toekomstige Voorzitters die specifieke maatregel zullen toepassen, zonder acht te slaan op het onverstandige advies van uw adviseurs.

De Voorzitter
Mijnheer Falconer, u heeft gehoord wat ik daarover heb gezegd. Nu is het genoeg.

Fontaine
Mevrouw de Voorzitter, ter attentie van de heer Falconer, die dat volgens mij ook al uit de notulen heeft kunnen opmaken, is de situatie volkomen duidelijk. Ik heb gezegd dat de gevolgde procedure gisteren uitzonderlijk was omdat wij ons in een uitzonderlijke situatie bevonden: de stemmingen waren immers opgesplitst om de president van de Republiek Portugal de gelegenheid te geven het woord te voeren. Vanochtend heb ik trouwens meteen nagegaan of die uitzonderlijke procedure in de notulen wordt vermeld. Ook de heer Falconer heeft, net zoals ik, kunnen vaststellen dat dit inderdaad het geval is.
De situatie is volgens mij dus duidelijk.

Macartney
Mevrouw de Voorzitter, ik hoop dat wij nu langzamerhand een punt zullen zetten achter de op de laatste twee vergaderingen besproken kwestie die het Parlement een slechte naam heeft bezorgd. Om aan te sluiten bij de woorden van de heer Cot, kan ik de verzekering krijgen dat, zodra de wijzigingen van het Reglement zijn uitgewerkt, zij worden voorgelegd aan het Huis, zodat het Huis deze kan goedkeuren of verwerpen? Dat is alles waar wij om vragen.

Berger
Mevrouw de Voorzitter, ik heb zopas vastgesteld dat mijn naam niet op de presentielijst staat. Ik ben er evenwel niet zeker van dat ik de presentielijst heb ondertekend. Dat kan aan de hand van de vele hoofdelijke stemmingen evenwel worden nagegaan.

Sturdy
Mevrouw de Voorzitter, ik zie dat mijn naam ontbreekt op bladzijde 26 van de Engelse versie met betrekking tot de hoofdelijke stemming over het verslag-Lange. Het betreft een verslag waarin ik bijzonder geïnteresseerd ben, en ik heb er voor gestemd. Ik zei dinsdag hoe belangrijk het bij het nieuwe systeem van hoofdelijke stemming en de nieuwe voorstellen van de Conferentie van voorzitters is dat de leden alle regelingen moeten begrijpen, en dat wij deze regelingen moeten ronddelen onder de leden. Het moet ook heel duidelijk worden gemaakt dat de leden hierbij zelf een zekere verantwoordelijkheid hebben en moeten controleren of hun namen staan vermeld. Een vergissing is altijd mogelijk.

De Voorzitter
Mijnheer Sturdy, dat wordt rechtgezet.

Guinebertière
Mevrouw de Voorzitter, ik had in verband met de notulen een voorstel geformuleerd. Ik had gevraagd een lijst op te stellen van de leden die niet beantwoorden aan de criteria om de vergoedingen te ontvangen.
Ik heb op die vraag geen antwoord gekregen en heb bij de notulen ook geen dergelijke lijst aangetroffen. Ik vind dat men in de eerste plaats de leden moet informeren over wat hun te wachten staat!

De Voorzitter
Mevrouw Guinebertière, wonderen vergen wat meer tijd. Ik heb vanochtend verschillende keren gezegd dat het Bureau de kwestie opnieuw zal bekijken. Ik verzoek u nog wat geduld te oefenen en op het antwoord van het Bureau te wachten. Dit is immers een aspect van een algemener probleem waarop wij in samenhang met de notulen eigenlijk niet zo diep zouden mogen ingaan. Wij hebben dat nu echter toch gedaan.
(De notulen worden goedgekeurd)

Diervoeding
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag (A4-0020/98) van mevrouw Poisson, namens de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling, over
I.het voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van richtlijn 93/74/EEG van de Raad betreffende diervoeders met bijzonder voedingsdoel en tot wijziging van de richtlijnen 74/63/EEG, 79/373/EEG en 82/471/EEG (COM(97)0408 - C4-0409/97-97/0208(COD))II.het voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van richtlijn 95/69/EG van de Raad houdende vaststelling van de voorwaarden en bepalingen voor de erkenning en de registratie van bedrijven en tussenpersonen in de sector diervoeding (COM(97)0409 - C4-0408/97-97/0213(COD)).
Poisson
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, deze door de Commissie ingediende voorstellen voor richtlijnen beogen, enerzijds, de wijziging van richtlijn 93/74/EEG betreffende diervoeders met bijzonder voedingsdoel door toevoeging van een nieuwe bepaling die het mogelijk maakt het toepassingsgebied ervan uit te breiden tot een nieuwe generatie producten, namelijk voedingssupplementen voor dieren, en, anderzijds, de wijziging van richtlijn 95/69/EEG betreffende de erkenning en de registratie van bepaalde bedrijven en tussenpersonen in de sector diervoeding.
Hierbij dient nog op een belangrijk element te worden gewezen. Voor het eerst sinds zij tegenover de BSE-enquêtecommissie wat betreft voeding voor mens en dier bepaalde verbintenissen heeft aangegaan, stelt de Commissie voor de medebeslissingsprocedure volgens artikel 100 A van het Verdrag toe te passen. De Commissie wenst het gebruik van een nieuwe generatie producten, die in alle lidstaten in de handel zijn, te regelen en zo voor de aard en het gebruik van die producten een strikt kader vast te stellen.
Deze nieuwe producten, voedingssupplementen genaamd, mogen niet worden gelijkgesteld met aanvullende diervoeders of met voormengsels van toevoegingsmiddelen. Ze mogen geen geneeskrachtige stoffen bevatten en mogen slechts in bijzondere omstandigheden en gedurende korte tijd worden gebruikt. Deze voedingssupplementen dienen om de voeding aan te passen aan de behoefte van de dieren in bijzondere houderij- of levensomstandigheden die een tijdelijke toename van de voedingsbehoeften meebrengen, bijvoorbeeld bij het spenen, het kalven, het begin van de leg.
Diervoeding is een belangrijke schakel in de menselijke voedselketen. Het is dan ook absoluut noodzakelijk dat de werkingssfeer van de richtlijn exact wordt afgelijnd door een juiste omschrijving van het voedingssupplement, om te vermijden dat een rechtsvacuüm ontstaat en bij de producten die gebruikt worden in de diervoeders, verwarring te voorkomen tussen de enkelvoudige of samengestelde diervoeders en de voedingssupplementen.
Wat richtlijn 95/69/EEG betreft, legt de Commissie bepaalde verplichtingen vast voor de economische actoren uit de sector van de diervoeding. Die moeten voor meer waarborgen zorgen inzake de kwaliteit van de voor diervoeding bestemde producten. Voor de voedingssupplementen dienen soortgelijke voorschriften te gelden als voor voormengsels van toevoegingsmiddelen, aangezien de concentratie van toevoegingsmiddelen in beide categorieën producten in het algemeen vergelijkbaar is. Wij maken wel enig voorbehoud bij de houding van de Commissie ten aanzien van de verplichte registratie. De door de Commissie voorgestelde regeling voor de registratie van gebruikers van voedingssupplementen zou in de praktijk op een telling van de veehouders neerkomen, parallel aan die waarin artikel 9 van richtlijn 96/23/EG voorziet om een correct gebruik van deze stoffen in de veehouderij te garanderen. Ze zou dus een extra administratieve procedure in het leven roepen die de economische actoren van de sector en de controlediensten een zware last zou opleggen zonder reëel of praktisch nut op te leveren.
Daarom kan ik, om redenen van duidelijkheid en eenvoud, de amendementen van de heer Graefe zu Baringdorf betreffende de lijst van de bestanddelen en hun onderlinge verhoudingen niet goedkeuren, aangezien op dat vlak reeds voorschriften bestaan.
Om te besluiten zou ik willen zeggen dat ik voorstander ben van de door de Commissie voorgestelde nieuwe voorschriften, die het mogelijk maken de consument een extra garantie te geven voor de kwaliteit van de producten.

Hardstaff
Mevrouw de Voorzitter, ik wil de rapporteur, mevrouw Poisson, bedanken voor haar zeer heldere verslag over het voorstel tot wijziging van de richtlijn van de Raad over diervoeders met bijzonder voedingsdoel.
De afgelopen twee jaar zijn wij ons allemaal zeer bewust geworden van de noodzaak om alles wat de menselijke voedselketen via diervoeding binnenkomt zorgvuldig te controleren, opdat er geen gevaar bestaat voor de gezondheid van mens of dier. Ik heb meer dan eens de aandacht van dit Huis gevestigd op de gevaren van onzorgvuldige toevoeging van stoffen als antibiotica of andere geneesmiddelen aan diervoeding, als deze niet dienen ter behandeling van een bepaald, tijdelijk gezondheidsprobleem van een dier maar als algemene profylactische middelen.
Daarom juich ik het toe dat in het Commissievoorstel expliciet een voorzorgsmaatregel is opgenomen, teneinde het gebruik van nieuwe producten met een hoog gehalte aan vitaminen, sporenelementen, vetzuren, et cetera als voedingssupplementen in normale diervoeding te reguleren. Er zijn uiteraard bepaalde perioden in een dierenleven dat er een tijdelijke toename van de voedingsbehoefte bestaat, zoals bij het kalven. Het voorstel van de rapporteur om nauwkeurig te omschrijven wanneer dergelijke producten mogen worden gebruikt, moet gesteund worden.
Het Commissievoorstel impliceert dat registratie verplicht is voor veefokkers die dergelijke producten gebruiken. Dit werd door de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling als bureaucratische rompslomp beschouwd. Maar het is belangrijk om duidelijke richtsnoeren voor veefokkers vast te stellen, opdat zij begrijpen binnen welke grenzen het gebruik van dergelijke producten moet blijven. In de eerste plaats zouden de producten alleen voor een beperkte periode en voor een zeer specifiek doel gebruikt mogen worden, zodat er geen eventuele resten in vlees of andere producten voor menselijke consumptie kunnen achterblijven.
Bovendien moet de exacte samenstelling en hoeveelheid van dergelijke producten duidelijk op het etiket worden vermeld. Het zou nooit meer mogen voorkomen dat fokkers naar waarheid kunnen beweren dat zij niet precies weten wat zij hun dieren te eten geven.

Sonneveld
Mevrouw de Voorzitter, dieren hebben net als mensen recht op goede en gezonde voeding. Onze wetgeving moet daaraan dienstbaar zijn. Dat doel bevorderen en zeker niet dat doel in de weg staan, daar letten wij op bij deze richtlijn. De richtlijn gaat over voedingssupplementen die dienen een bepaald voedingsdoel; het is dieetvoeding. Ze mogen geen medicinale stoffen bevatten.
De nationale regelgeving die op deze richtlijn gebaseerd zal worden, moet duidelijk zijn. De bedrijven die deze producten produceren en op de markt brengen, moeten op basis van die regels verantwoordelijk kunnen worden gehouden voor dit deel van een veilige voedselketen.
Inmiddels lijkt het erop dat er meerdere richtlijnen en dus ook nationale wetgeving op dit terrein van de diervoeding werkzaam zijn, waartussen het moeilijk is een constante samenhang te blijven zien. Bijvoorbeeld voor gewoon mengvoer of voor zogenaamde pre-mixen voor mengvoer bestaat er voor de productiebedrijven wel een registratieplicht maar geen systeem van erkenning van die bedrijven. Het is daarom onlogisch en dus onjuist voor de producenten van voedingssupplementen, die geen farmacologische stoffen bevatten, wel een erkenningssysteem voor te schrijven. Dat is onnodig bureaucratisch, zeker als van die voedingssupplementen uitsluitend op het eigen veehouderijbedrijf gebruik gemaakt wordt.
Het voorstel van de rapporteur om voor de producenten van voedingssupplementen de voorgestelde erkenningsprocedure te schrappen, heeft dan ook onze steun. Toch zit er in het verslag van mevrouw Poisson, die ik graag complimenteer met de duidelijke presentatie van deze complexe materie, één element van onnodige centralistische bemoeienis met het gebruik van voedingssupplementen. In amendement 3 wordt in een overweging terecht opgemerkt dat het van essentieel belang is dat de notie "tijdelijk gebruik van voedingssupplementen" niet wordt opgevat als verwijzend naar een willekeurig bepaalde tijdsduur, maar dat de duur van het gebruik ervan per geval moet worden bepaald. Zo'n tijdsduurbepaling zal moeten worden ondersteund door een bibliografisch dossier, onderbouwd met wetenschappelijke feiten die het voedingsdoel en de periode van toediening rechtvaardigen. Daar van uitgaande is de bepaling in amendement 6, die over de wetstekst handelt, dat de toediening van voedingssupplementen, bestemd voor landbouwhuisdieren, aan een maximum van acht dagen wordt gebonden, volstrekt onjuist en in strijd met goed veeteeltkundig gebruik op veel typen van veeteeltbedrijven in de Europese Unie. Dat maximum moet per bedrijfstype en diersoort kunnen verschillen. Derhalve dient die acht-dagenbepaling te worden geschrapt.
Ik ben ervan overtuigd dat de regeling van een verantwoorde diervoeding in al haar aspecten eigenlijk nooit een voorwerp van controverse tussen belangengroeperingen van veehouders, veevoederfabrikanten, consumenten en organisaties ter bevordering van dierenwelzijn zou behoren te zijn.
De Commissie zal dan ook mijns inziens een codificatie van alle wetgeving terzake ter hand kunnen nemen. Daar zouden velen het belang van inzien. Die zou dan tot stand kunnen komen in de medebeslissingsprocedure met het Europees Parlement zoals ook met deze richtlijn het geval is.

Mulder
Mevrouw de Voorzitter, ik heb deze week kunnen constateren dat mevrouw Poisson niet alleen een goed verslag schrijft maar dat ze ook een goede nieuwsbrief kan schrijven. Ik heb van beide schrifturen goede kennis genomen.
In de eerste plaats verheugt mijn fractie zich erop dat dit voorstel onder de medebeslissingsprocedure zal vallen. Wij vinden het van groot belang dat na de BSE-crisis het Parlement op alle mogelijke terreinen te maken zal krijgen met het voedsel wat mensen, consumenten, in de Europese Unie dagelijks consumeren. We zijn evenals de rapporteur van mening dat het gebruik van geneesmiddelen, voedingssupplementen, et cetera in geen enkel geval een gewoonte mag worden in de veevoeding. Wij weten na de BSE-crisis ook nog eens een keer hoe voorzichtig wij moeten zijn met het dierlijke voedsel. Daarom ondersteunen wij in principe de voorstellen van de Commissie en ook de amendementen van de rapporteur. Wij hebben echter evenals de christendemocratische fractie grote bezwaren tegen de termijn van acht dagen. Wij vinden het moeilijk om voor de eeuwigheid vast te leggen dat een bepaald product voor acht dagen maar gebruikt mag worden. Als het gebruikt wordt onder deskundig toezicht, dan zou het misschien nuttig zijn voor de gezondheid van het dier dat het negen dagen gebruikt zou worden of misschien wel tien. Dat moet kunnen, dus naar onze mening moet die acht dagen eruit.
Ik zou nog een opmerking willen maken over iets geheel anders wat niet betrekking heeft op het voorstel als zodanig. In Europa scherpen wij op het ogenblik onze normen aan. Wij maken het voedsel meer gezond, wij maken het vlees, de dierlijke producten, meer gezond. Maar wat gebeurt er met de import? Wat voor zin heeft het om in Europa strikte condities in te stellen en tegelijkertijd onder de WHO-regels meer en meer producten in te voeren waarop wij geen enkele controle hebben. Ik zou dan ook de Commissie willen aanraden om, als de gelegenheid zich voordoet, in het kader van de WHO, of wat voor forum ook met de Amerikanen, te zeggen dat wij als Europeanen het volste recht hebben om te weten wat er in ons voedsel zit en dat wij dit ook kunnen eisen van de import die op onze tafel komt vanuit andere continenten in de wereld. Dat is een aspect dat niet in het Commissievoorstel zit, dat ook niet in het verslag behandeld wordt, maar dat naar de mening van onze fractie alle aandacht behoeft.

Seppänen
Mevrouw de Voorzitter, het gaat nu om voedingssupplementen die geen geneesmiddelen zijn. Dan vormen ze geen primair probleem voor de volksgezondheid in de Europese Unie. De grootste problemen houden verband met het gebruik van hormonen en antibiotica. Het gebruik van middelen waarvan het gebruik verboden is.
We kunnen bij deze zaken echter niet volledig vertrouwen op de chemische industrie, die onder de dekmantel van voedingssupplementen mogelijk middelen produceert die een probleem voor de volksgezondheid vormen. Altijd als er voorschriften zijn, wordt er namelijk geprobeerd die te omzeilen. Een goed voorbeeld daarvan zijn de astmamedicijnen bij de Olympische Spelen die nu plaatsvinden. Sporters zijn dus zeer astmatisch. Op precies dezelfde manier is het mogelijk dat sommige dieren regelmatig dergelijke voedingssupplementen nodig hebben.
Ik ben van mening dat het gebruik van voedingssupplementen daarom gecontroleerd moet worden en mevrouw Poisson stelt wat de controle betreft een veel te slap systeem voor. In dit opzicht is de Commissie zich meer van haar verantwoordelijkheid bewust, aangezien ze wil uitzoeken hoe deze middelen worden gebruikt.

Graefe zu Baringdorf
Mijnheer de Voorzitter, mevrouw Poisson, wij zijn het over de kern van de zaak eens. Het verslag is goed. Ik zal niet in details treden, doch mij beperken tot het betwiste punt waarop mijn beide amendementen betrekking hebben.
U weet dat de Commissie ons in de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling gezegd heeft dat ze zich beroept op een richtlijn die al in een precieze opsomming voorziet. Toen twijfelde ik en heb ik mijn amendementen ingetrokken. Nu heb ik ze weer ingediend, omdat ik ondertussen alles nog eens heb gecontroleerd en daarbij heb vastgesteld dat de gegevens van de Commissie niet juist zijn. De bewuste richtlijn is aan de commissie voorgelegd; ik hoop dat de leden in de gelegenheid zijn geweest ze te bekijken. Ze bevat namelijk wel een bepaling voor een precieze opsomming, maar alleen voor de volgorde van de gewichtsaandelen en dus niet voor percentages. De richtlijn bepaalt dat voor voeding voor huisdieren - kanaries, katten en honden - percentages moeten worden vermeld. Voor voeding voor nutsdieren, waar onze richtlijn over gaat, moet dit niet. Mevrouw Poisson, daarom is het onontbeerlijk dat wij deze amendementen aannemen, temeer omdat het hier om de medebeslissingsprocedure gaat. Als wij ze nu niet aannemen kunnen wij ze in de tweede lezing niet meer in de tekst doen opnemen.
Als wat ik hier nu zeg niet met de feiten strookt, ben ik bereid in tweede lezing alles in te trekken. Ik ben er echter vrij zeker van dat wat ik nu zeg juist is en dat wij er verkeerd aan zouden doen de precieze opsomming met vermelding van de percentages niet door te drukken.

Happart
Mijnheer de Voorzitter, mevrouw Poisson, op het gebied van de diervoeding vind ik het geruststellend dat men er eindelijk rekening mee zal houden dat wat men aan voor menselijke consumptie bestemde dieren te eten geeft tenslotte op het bord van de consument terechtkomt.
De BSE-enquêtecommissie blijkt concrete effecten te gaan sorteren. Dat is niets te vroeg, nu blijkt dat het geldelijke gewin altijd geprimeerd heeft op het belang van de volksgezondheid en van de economie. Wij zullen nog moeten terugkomen op al wat in vaste en vloeibare diervoeding voor veehouderij en vetmesterij terechtkomt, maar ook op wat geïnjecteerd wordt, zoals medicamenten - vooral antibiotica, maar ook hormonen -, zelfs als dat voor therapeutische doeleinden gebeurt.
Men mag de veehouderij niet gesegmenteerd bekijken, doch moet ze als een geheel zien. Uitsluitend gedreven door winstbejag hebben een aantal leiders uit politieke, financiële en industriële kringen, de industriële houderij boven de evenwichtige houderij verkozen. In de evenwichtige houderij laat men het dier in zijn natuurlijke milieu en houdt men herkauwers op gewassen in plaats van op vleesmeel van gerecyclede krengen. Ondertussen laat men miljoenen hectaren goede grond braakliggen, doet men banen verdwijnen en versmacht men de plattelandseconomie. En wat te zeggen van het preventieve gebruik van antibiotica in lage doses bij de industriële productie van varkensvlees, gevogelte of eieren? Men speelt nog steeds voor tovenaarsleerling. Nu al wordt het voor kinderartsen in de arme gebieden van Europa almaar moeilijker een gewone dysenterie bij zuigelingen te behandelen. Uit de BSE-epidemie zijn nog niet alle lessen getrokken.

Oreja Aguirre
Mevrouw de Voorzitter, geachte afgevaardigden, ik ben zeer tevreden met het gunstige onthaal van de voorstellen van de Commissie. Zoals ieder ander product dat bestemd is voor dierlijke consumptie, moeten ook voedingssupplementen strikt gereglementeerd worden ten aanzien van de behoeften van de veeteelt.
Daarom wil ik mijn dank uitspreken aan de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling, en in het bijzonder aan haar rapporteur, mevrouw Poisson, die hier door verscheidene sprekers is geloofd om haar constructieve ontwerpresolutie en om de wijzigingen die zijn voorgesteld. De Commissie onderschrijft in grote mate de voorgestelde amendementen op het voorstel tot wijziging van richtlijn 93/74: de amendementen 2, 3, 4, 5 en 7, die ten doel hebben de voorgestelde maatregelen te versterken en te verduidelijken, kunnen in hun geheel worden goedgekeurd; de amendementen 1 en 6 eveneens, op voorwaarde dat er een kleine wijziging wordt aangebracht om ze meer in overeenstemming te brengen met de bepalingen van de betreffende richtlijn en met enkele van de goedgekeurde amendementen.
Verder kan de Commissie de drie amendementen 8, 9 en 10, ter vereenvoudiging van de wijziging van richtlijn 95/69 houdende de erkenning en de registratie van bepaalde bedrijven en tussenpersonen in de sector diervoeding eveneens aanvaarden. De Commissie kan niet akkoord gaan met amendementen 11 en 12, die de kwalitatieve en kwantitatieve vermelding van de ingrediënten eisen voor zowel diervoeders met dieetvoedingsdoel als voedingssupplementen voor dieren.
Wat de interventie van de heer Graefe zu Baringdorf betreft, wijst de Commissie erop dat zij reeds een onderzoek is begonnen naar de mogelijkheid deze vermelding met analytische middelen te controleren en dat zij, overeenkomstig haar belofte, het Parlement over de resultaten van dit onderzoek zal informeren zodra zij deze zelf heeft ontvangen, evenals over haar voorstellen op dit gebied.
Tot slot kan ik over de verwijzing van de heer Mulder naar de Wereldhandelsorganisatie zeggen dat het standpunt van de Commissie ten aanzien van diegenen die meer flexibele normen wensen, is dat wij voorstander zijn van strenge normen en dat wij dus menen dat dit criterium moet worden gehandhaafd.

Graefe zu Baringdorf
Mijnheer de Voorzitter, kunt u de heer Oreja Aguirre vragen of ik met betrekking tot de verklaringen van de Commissie gelijk heb? Dan komt er wat meer duidelijkheid. De studie is een andere kwestie. Die betreft de precieze opsomming, en wij zijn overeengekomen op de studie te wachten. Ik wil weten of ik het bij het juiste eind heb; in dat geval moeten mijn amendementen immers worden aangenomen. Dit hier berust op verkeerde informatie van de Commissie.

Oreja Aguirre
Mevrouw de Voorzitter, ik wil u zeggen dat wij ervan uitgaan dat de door de Commissie verstrekte gegevens correct zijn maar dat we ons onderzoek in elk geval zullen afmaken om eventuele twijfels hieromtrent weg te kunnen nemen. Dit is in elk geval het standpunt van de Commissie en zo geef ik het aan de heer Graefe zu Baringdorf door.

De Voorzitter
Mijnheer Graefe zu Baringdorf, dit is blijkbaar niet op te lossen zoals u dat wil.
Het debat is gesloten.
De stemming vindt vandaag om 12.00 uur plaats.

Gevolgen van de biotechnologie voor de landbouw
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag (A4-0037/98) van mevrouw Keppelhoff-Wiechert, namens de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling, over de gevolgen van de biotechnologie voor de landbouw.

Keppelhoff-Wiechert
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, in de eerste plaats zou ik allen van harte willen danken die mij, als rapporteur voor het initiatiefverslag over de gevolgen van de biotechnologie voor de landbouw, bij mijn werk hebben geholpen. Zowel risico´s als voordelen zijn inherent aan iedere nieuwe technologie. Ik vind dat men deze technologie niet ongenuanceerd mag afwijzen of ophemelen. De moderne biotechnologie zal als sleuteltechnologie van de 21ste eeuw een belangrijke bijdrage leveren aan de voedselvoorziening voor de wereldbevolking en aan een spaarzaam en duurzaam gebruik van de natuurlijke hulpbronnen. De inzet van bio- en gentechnologie levert de landbouw voordelen op. De ongehoord sterk groeiende wereldbevolking en het vrijwel constant blijvende landbouwareaal dwingen ons ertoe er, over de partijgrenzen heen, op toe te zien dat wij het gebruik van nieuwe technologieën niet uitsluiten. Dat was ook in de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling de overheersende mening.
Wetenschappers zijn van mening dat de biotechnologie voor 20 à 30 % aan de voedselvoorziening kan bijdragen. Daarbij moet echter steeds het beginsel gelden dat bij toepassing van genetisch gemodificeerde organismen geen enkele schade mag ontstaan voor de gezondheid en het milieu. Het is onzinnig en politiek onverantwoordelijk alleen maar op de angsten van de verbruiker in te spelen. Wij moeten een doelmatige informatie en voorlichting op het gebied van de biotechnologie en de toepassingen daarvan nastreven. Volgens mij mogen economische overwegingen, hoe belangrijk ook, nooit zwaarder wegen dan de volksgezondheid. De in Europa bestaande scepsis zal echter niet beletten dat deze innoverende techniek over de gehele wereld wordt toegepast. Afzien van biotechnologie en gentechnologie zou betekenen dat dit belangrijke terrein aan de concurrentie op de wereldmarkt wordt prijsgegeven.
De Europese landbouw heeft deze technologie nodig als onmisbaar instrument om zijn technische vaardigheden te verbeteren en de gevolgen voor het milieu terug te dringen. De voorsprong die niet-Europese landen bij de invoering van de biotechnologie hebben opgebouwd, moet zo snel mogelijk worden ingelopen om de markten voor landbouwproducten niet aan de mondiale concurrentie te verliezen. Ik roep er in mijn verslag ook toe op zo snel mogelijk - daarbij wend ik mij tot de Commissie - een bindend rechtskader vast te stellen, opdat de verbruiker dankzij voorlichting en een eenduidige etikettering zijn koopgedrag kan aanpassen en aldus zelf kan beslissen.
Om de mogelijkheden van de biotechnologie grondig en zonder risico´s te ontsluiten, dient er een optimaal toetsingskader te worden gecreëerd, dat een vernieuwende en tegelijkertijd verantwoorde ontwikkeling van de biotechnologie in Europa mogelijk maakt. Ik pleit dus voor een intensieve, constructieve en objectieve dialoog met de bevolking over deze nieuwe techniek. De biotechnologie en haar toepassingen zullen beslissend zijn voor de ontwikkeling van de landbouw.
Tenslotte zou ik erop willen wijzen dat wij in alle omstandigheden, maar vooral als politici, niet alleen moeten verantwoorden wat wij doen, maar ook wat wij nalaten. Ik verzoek de heer Oreja Aguirre ons aan het einde van dit debat eens duidelijk te zeggen hoe de Commissie tegen de achtergrond van dit initiatiefverslag met deze kwestie denkt te zullen omgaan.

Fantuzzi
Mevrouw de Voorzitter, in de eerste plaats feliciteer ik mevrouw Keppelhoff-Wiechert met haar weliswaar beknopt, maar zeer degelijk en evenwichtig verslag, waarin zij geen enkel fundamenteel probleem in verband met de gevolgen van de biotechnologie voor de landbouw buiten beschouwing laat. Zij gaat in haar verslag uit van een positieve visie op de biotechnologie en de mogelijkheden welke die voor de landbouw biedt. Ik ben het met haar eens. Een positieve visie is echter geen idyllische of verlichte visie die aan de problemen voorbijgaat. In het verslag dat ons ter goedkeuring is voorgelegd worden al die problemen integendeel zeer duidelijk belicht. De opvallendste zijn de morele en ethische problemen. Daarvoor moeten wij een oplossing vinden die de consument alle nodige waarborgen biedt en tegelijkertijd een gunstig kader creëert voor de ontwikkeling van de biotechnologie, die voor de landbouw grote mogelijkheden inhoudt.
De biotechnologie houdt voor de landbouw drie soorten voordelen in. In de eerste plaats zijn er de milieuvoordelen. Met gentechnologie kan men het gebruik van fytofarmaceutische producten en kunstmest terugdringen. Dat heeft grote voordelen: milieuvriendelijker teelten, minder bodemverontreiniging en veiliger producten.
Een tweede voordeel is dat men op wereldschaal levensmiddelen kan ontwikkelen waarmee men het door de toename van de wereldbevolking veroorzaakte probleem van de voedselvoorziening kan aanpakken. Zoals mevrouw Keppelhoff-Wiechert terecht opmerkt, heeft men daartoe tot op heden het landbouwareaal uitgebreid, grotere gebieden geïrrigeerd en de productiviteit met behulp van meststoffen opgevoerd. Nu kan men, door een verantwoord gebruik van de biotechnologie, de rol van die factoren beperken.
Het derde element is de ontwikkeling van de biomassa als hernieuwbare energiebron. Wij weten dat de Commissie daaraan werkt en dat er programma's en voorstellen op dat gebied bestaan. Al die mogelijkheden ontwikkelen zich evenwel niet op lineaire en pijnloze wijze, alsof men in de beslotenheid van een laboratorium allerlei uitvindt en daarmee vervolgens naar buiten komt in de overtuiging dat men het tovermiddel heeft gevonden waarmee men alle problemen kan oplossen. De dialoog met de consumenten is uiterst belangrijk. Hun houding is van het grootste belang. Ik moet nochtans toegeven dat men vaak met vuur heeft gespeeld, uit lichtzinnigheid, uit ondoordachtheid of omdat men, zoals de heer Happart zopas heeft opgemerkt, de gezondheid van de consumenten aan de financiële en economische belangen heeft opgeofferd. De tegenstanders van de biologie hebben de angst van de consumenten soms ook moedwillig aangewakkerd.
Europa mag zich niet in een steriel debat tussen de voor- en tegenstanders van de biotechnologie opsluiten. Wij hebben nu de mogelijkheid om meer te doen.

Gillis
Mevrouw de Voorzitter, commissaris, dames en heren, ik wil de rapporteur bedanken voor het werk dat zij heeft verricht voor dit verslag. Ik wil haar ook complimenteren met de zeer heldere wijze waarop dit zeer gecompliceerde en emotioneel zeer beladen onderwerp is behandeld, niet alleen in zijn algemeenheid maar met name vanuit het oogpunt van milieuvriendelijke en duurzame productie, de wereldvoedselvoorziening, economische aspecten en de vooruitzichten voor genetische manipulatie.
Tijdens eerdere debatten in dit Huis stelde ik dat het doel van moderne plantenkweekmethoden is de kwaliteit van de plant en het weerstandsvermogen tegen ziekten te verbeteren, waarbij de oogst van cultuurgewassen opgedreven wordt. Genetische manipulatie maakt het mogelijk om deze doelen efficiënter en in een veel kortere tijd dan met de conventionele kweekmethoden te verwezenlijken. Ik ben het eens met het in het EU-witboek over groei, concurrentievermogen en werkgelegenheid verwoorde standpunt dat biotechnologie een van de technologieën is die bepalend zal zijn voor de toekomst van het Europese concurrentievermogen.
Uit onderzoek is helaas gebleken dat in dit stadium meer dan de helft van de Europese burgers tegen de handel in en verkoop van genetisch gemodificeerd voedsel is gekant. De meerderheid is waarschijnlijk beïnvloed door angstverhalen en theorieën die op geen enkele wetenschappelijke grond berusten. De voordelen van de biotechnologie zullen pas volledig tot hun recht komen als de consument er vertrouwen in stelt en er zijn goedkeuring aan verleent. Dit kan alleen maar worden bereikt door het onderzoek op dit gebied voort te zetten, totdat absolute veiligheid en optimale duidelijkheid kan worden gegarandeerd en de consument, indien gewenst, uitleg kan krijgen over de technische details. Zowel de kwaliteit qua samenstelling als de bacteriologische kwaliteit van voedsel worden tegenwoordig nauwkeuriger bepaald dan ooit tevoren. De consument kan er gerust op zijn dat deze technologie, die streng gecontroleerd en stringent gereguleerd wordt, ervoor zorgt dat Europeanen tot de best gevoede mensen ter wereld blijven behoren.

Martin, Philippe-Armand
Mijnheer de Voorzitter, ik wil eerst mevrouw Keppelhoff-Wiechert danken voor haar uitstekende verslag, dat bevestigt dat het programma biotechnologie een eigen plaats moet krijgen in het vijfde kaderprogramma waaraan de Commissie op dit ogenblik werkt.
De Europese Unie heeft reeds grote inspanningen geleverd op het gebied van onderzoek naar en toepassing van de biotechnologie in de landbouw en de levensmiddelensector en moet die beslist voortzetten.
Dit verslag benadrukt het economische belang van de introductie van de producten van de biotechnologie in de landbouw, maar onderstreept ook dat men de consument doeltreffend moet voorlichten en informeren. De moderne landbouw staat voor een grote uitdaging: voedsel verschaffen aan de wereldbevolking, die volgens de prognoses binnen dertig jaar zal verdubbelen, en dat terwijl het wereldlandbouwareaal almaar krimpt.
In de laatste dertig jaar heeft men de productiviteit van de landbouw onder meer verhoogd door aanzienlijk meer fytosanitaire producten en pesticiden te gebruiken. In de komende jaren zal aan de landbouw een nieuwe eis worden gesteld: respect voor mens en milieu.
Om het concurrentievermogen van de landbouw en de daarmee verbonden bedrijfstakken te vrijwaren dienen wij deze, vooral in het kader van de in Agenda 2000 geplande vermindering van de communautaire steun aan de landbouw, in staat te stellen tegen de wereldwijde concurrentie op te tornen.
De biotechnologie kan oplossingen bieden, maar men mag die uiteraard niet tot elke prijs aanvaarden. Daarom dient de regelgeving te worden aangepast, zodat ze aan twee voorwaarden voldoet: ze moet soepel genoeg zijn om initiatieven op dit gebied niet te hinderen, en streng genoeg om zowel - en in de eerste plaats - de volksgezondheid als de ethische beginselen te doen respecteren.
Als wij deze technische revolutie buiten de Unie laten plaatsvinden, kunnen wij niet anders dan de toekomst, niet alleen van de economie maar ook van de landbouw in Europa, met bezorgdheid tegemoet zien. Wij moeten dus in de eerste plaats de biotechnologie bevorderen om tot een doeltreffende en duurzame landbouw met respect voor mens en milieu te komen, hulp bieden aan biotechnologische bedrijven die zich in de Unie willen vestigen en onze inspanningen op het gebied van onderzoek en innovatie voortzetten. Om succes te boeken moet Europa de verbruikers ook beter informeren en voorlichten en hen met betrouwbare, wetenschappelijk bewezen argumenten geruststellen.

Anttila
Mijnheer de Voorzitter, mijn gelukwensen voor de rapporteur, mevrouw Keppelhoff-Wiechert, voor het zeer evenwichtige verslag dat een zeer goed beeld geeft van de ontegenzeggelijke voordelen die de biotechnologie voor de levensmiddelenproductie heeft gehad. Het verslag behandelt ook de problemen en de twijfels die de consumenten zeker nog steeds hebben wat betreft het gebruik van gentechnologie. Gentechnologie heeft onder andere nauwkeurigere doelstellingen bij de plantenveredeling mogelijk gemaakt. Met gentechnologie is men erin geslaagd om door veredeling sterkere en productievere variëteiten te ontwikkelen en deze beide eigenschappen verminderen de noodzaak om meststoffen en pesticiden te gebruiken en zijn zodoende milieuvriendelijk.
In het verslag wordt toegegeven dat genetisch gemanipuleerde levensmiddelen van invloed zijn op het koopgedrag van consumenten. Daarom zijn er dan ook voldoende uitgebreide en dekkende onderzoeken nodig naar de veiligheid van genetisch gemanipuleerde producten, omdat we alleen met onderzochte informatie en de effectieve verspreiding ervan de angst bij de consumenten verminderen. Daarom steunen we het voorstel van de rapporteur om biotechnologie als een apart werkterrein in het onderzoeksprogramma van de EU op te nemen. Door zo te handelen erkent de EU het grote belang van de biotechnologie en zal ze bereid zijn om haar financieel te steunen. In dit opzicht hoop ik dat de commissaris wil vertellen of hij denkt dat er naar de mening van de Commissie zo gehandeld kan worden.
De handel in voedingsmiddelen wordt steeds meer geliberaliseerd. Onder het mom van de vrijhandel mogen we niet elke manier tolereren om de productiviteit in de voedingsmiddelensector te vergroten. Met de efficiënte Amerikaanse industriële productie kunnen we nooit concurreren. Daarom vind ik het ook beslist noodzakelijk dat de Europese Unie haar model van duurzame ontwikkeling en hoogwaardige Europese landbouwproductie die gebaseerd is op het gezinsbedrijf handhaaft. In het kader van Agenda 2000 moeten onze hiervoor genoemde sterke kanten verder versterkt worden. We concurreren met kwaliteit zoals commissaris Fischler heeft gezegd.
Tenslotte zou ik zeer tevreden zijn als de Commissie duidelijk kan maken hoe men van plan is te handelen, zoals de rapporteur hier zelf heeft verzocht.

Graefe zu Baringdorf
Mevrouw de Voorzitter, mijn fractie deelt het optimisme over de voordelen van de gentechnologie niet. Wij vrezen sterk voor de gezondheid van de consumenten en voor het milieu. Wij kunnen aanvaarden dat geneesmiddelen bijwerkingen hebben, maar op het gebied van de voeding kunnen wij die niet dulden. Zolang bijwerkingen niet zijn uitgesloten, moeten wij met die technologie zeer voorzichtig zijn.
Mevrouw Keppelhoff-Wiechert, wij verwachten ook niet dat de gentechnologie het probleem van de honger in de wereld zal oplossen. Men moet de mensen leren hoe ze aan landbouw kunnen doen, zodat ze zich kunnen voeden. De grote gentechnologische bedrijven zullen er volgens mij nooit kunnen voor zorgen dat de gehele wereldbevolking voldoende te eten heeft.
Wij eisen - dat is de strekking van onze amendementen - dat de wetenschapslieden en de Commissie ons juiste informatie verstrekken. Zo hebben de wetenschapsmensen altijd beweerd dat genetisch gemodificeerde organismen hun eigenschappen nooit zouden doorgeven. Toch is de resistentie tegen bestrijdingsmiddelen van koolzaad overgegaan op een onkruid. Dat betekent dat gentechnologie veel minder veilig is dan men beweert. Daarom eisen wij in de eerste plaats dat de wetenschap ons zekerheid biedt, zodat wij ons aan deze risicotechnologie kunnen wagen.
Een lichtpunt is dat de Commissie het voorstel van het Parlement zal aanvaarden en de biologie van de gentechnologie zal uitsluiten. Er komt een wettelijke regeling waardoor biologische producten niet met gentechnologie in aanraking mogen komen. Dat veronderstelt een nauwkeuriger etikettering van de toegepaste gentechnologische procedures bij levensmiddelen. Ik kijk uit naar de strijd en de positieve concurrentie tussen beide. Wij zullen wel zien welke levensmiddelen door de bevolking worden aanvaard. Volgens mij zullen uiteindelijk de biologische producten de voeding van de wereldbevolking garanderen.

Barthet-Mayer
Mevrouw de Voorzitter, in haar voortreffelijke verslag over de toepassing van de biotechnologie in de landbouw lijkt mevrouw Keppelhoff-Wiechert mij uiteindelijk een nogal gematigd standpunt in te nemen tegenover een thema waarover al heftige debatten zijn gevoerd. Toch is het verslag een zeer goed uitgangspunt voor het debat. Mevrouw Keppelhoff-Wiechert heeft de mogelijkheden en gevaren van de biotechnologie in de landbouw immers objectief voorgesteld.
Ten aanzien van de verwachtingen en bekommeringen van de publieke opinie moeten niet alleen wij, de wetgevers, maar ook de consumenten zeggen wat wij van die nieuwe technologieën verwachten. Het is duidelijk dat de enorme ontwikkelingsmogelijkheden van de biotechnologie een nieuwe groene revolutie kunnen inluiden. Wij moeten kiezen welke. Het beeld van een mondiaal landbouwbedrijf, dat een overbevolkte planeet voedsel verschaft, is veeleer een nachtmerrie dan een mooie droom. Hoewel doorgedreven concentratie en specialisatie de productiviteit doen stijgen, wat op korte termijn voordelen oplevert, maken ze het milieu en de bevolking kwetsbaar. Kunt u zich inbeelden wat de dramatische gevolgen zouden zijn als het enige zaad dat in de wereld nog wordt gebruikt door een ziekte wordt aangetast? Deze keuzes zijn strijdig met onze overtuiging en onze Europese visie op duurzame ontwikkeling.
Wij moeten de groene revolutie in de hand houden in plaats van ze te ondergaan. Die beheersing van de groene revolutie veronderstelt dat wij een landbouwbeleid uitstippelen dat op de troeven van het milieu steunt. Die beheersing veronderstelt ook de totstandbrenging, op internationaal niveau, van een samenhangend wetgevend kader om te voorkomen dat de teelten en technologieën in de handen van enkele bevoorrechten worden geconcentreerd. In plaats van ernaar te streven dat reusachtige en uiterst gespecialiseerde productiecentra de gehele wereldbevolking voeden, moeten wij deze nieuwe technologieën een zo breed mogelijke verspreiding trachten te geven. De internationale regels moeten de mens en het milieu zoveel mogelijk beschermen om te voorkomen dat een soort vrije zones tot stand komen waar vooral op het gebied van de gentechnologie alles mag en kan en waar een handvol op winst beluste tovenaarsleerlingen hun gang kunnen gaan. Geld stinkt immers niet.
Ik ben ervan overtuigd dat de biotechnologie de natuur niet mag onderwerpen, maar ons in staat moet stellen duurzaam voordeel uit haar diversiteit te halen. Dames en heren, wij moeten een krachtig politiek standpunt innemen en onze krachten bundelen opdat in de WHO met die eisen rekening wordt gehouden. De Europese Unie moet voor de Europese landbouw ten behoeve van de volksgezondheid en de consumenten een uitzondering afdwingen. Anders zullen wij later de politieke moed moeten opbrengen om onbillijke compromissen af te wijzen.

Nicholson
Mevrouw de Voorzitter, allereerst wil ik de rapporteur feliciteren met haar uitstekende verslag over een zeer lastig onderwerp. De ontwikkelingen op het gebied van de biotechnologie vormen ongetwijfeld een enorme uitdaging, en niet alleen voor de landbouwsector. Het is alleen de vraag of wij in deze nieuwe ontwikkelingen en nieuwe technologieën willen meegaan, of ons afzijdig willen houden en anderen de toon laten aangeven. Ik moet bekennen dat ikzelf zeer bezorgd ben over een groot aantal van de nieuwe technologieën en de huidige ontwikkelingen. Maar ik wil ook niet dat wij in Europa buitenspel staan als wij nee zeggen. Zover wil ik het niet laten komen. Wij moeten uiterste voorzichtigheid betrachten. Het is duidelijk dat de consument er niet gerust op is en, gelet op de laatste gebeurtenissen, dienen wij mee te voelen met die ongerustheid. Hij is sceptisch en moet ervan overtuigd worden dat het juridische kader dat is opgezet ervoor zorgt dat de nieuwe regelingen zo stringent mogelijk worden gecontroleerd. Hij moet er vertrouwen in krijgen en inzien dat de eventuele schadelijke gevolgen onder controle gehouden kunnen worden. Daarom moeten wij extra ons best doen om ervoor te zorgen dat al het genetisch gemanipuleerd voedsel duidelijk geëtiketteerd wordt, op een eerlijke en duidelijk zichtbare wijze, zodat de consumenten kunnen zien wat zij kopen. Op die manier wordt alle twijfel of ongerustheid weggenomen.
Ik heb in principe geen probleem met de voortgang van het onderzoek en de ontwikkelingen op dit gebied. Maar, zoals ik al zei, wij moeten zorgen voor optimale duidelijkheid, controle en volledige kennis van de uiteindelijke doelstellingen. Zolang wij de maatschappij en de consument ter wille zijn en de winstmarges van de grote multinationals niet zwaarder laten wegen dan het vertrouwen van de consument, ben ik bereid de huidige ontwikkelingen te steunen. Wij moeten een duidelijke waarschuwing geven dat elk misbruik van deze nieuwe technologieën zo hard en streng mogelijk zal worden aangepakt. Hoewel ik niet enthousiast ben, ben ik realistisch genoeg om vooralsnog mijn voorwaardelijke steun te verlenen. En velen zullen het met mij eens zijn dat dit niet als vanzelfsprekend kan worden beschouwd.

Paisley
Mevrouw de Voorzitter, uit de voorstellen die zijn gepresenteerd blijkt dat in heel Europa lering uit de BSEcrisis is getrokken. Door deze crisis is men voorzichtiger geworden ten aanzien van voedingsmiddelen, met name wat diervoeding en vlees voor menselijke consumptie betreft.
Alle betrokkenen hebben van de crisis te lijden gehad: producenten, consumenten en de bijbehorende sectoren. De voorstellen die wij nu bespreken vormen een noodzakelijke stap, maar deze stap moet met grote voorzichtigheid worden genomen, zoals mijn collega uit Noord-Ierland zojuist heeft opgemerkt. Er bestaat een duidelijke behoefte om een strikt uitvoerbare regelgeving uit te stippelen, waaraan de kwaliteit van de onderhavige producten wordt onderworpen.
Diervoeding speelt een belangrijke rol in de menselijke voedselketen, en het verslag is dan ook van wezenlijk belang. Vertrouwen is ook van wezenlijk belang. Zonder vertrouwen in de kwaliteit van voedingsmiddelen, wordt de hele bestaansgrond van de landbouwsector op het spel gezet. Ik wil nogmaals benadrukken dat uiterste voorzichtigheid geboden is in de biotechnologie. Er is sprake van een verhoogd risico en er liggen nog onbekende risico's op de loer. Grote voorzichtigheid is derhalve van belang.
Ik voeg hier tot slot aan toe dat de recentelijk in het Verenigd Koninkrijk uitgebroken gekkekoeienziekte zijn weerslag op NoordIerland heeft gehad. Noord-Ierland is - ondanks het zeer geringe aantal BSE-gevallen in ons land en ons uitstekende opsporingssysteem, dat het beste is van de hele Europese Unie - ten onrechte gestraft doordat alle export van rundvlees door de Unie verboden is. De Commissie heeft voorgesteld dit verbod in Noord-Ierland op te heffen. Wij juichen dit toe, maar de permanente veterinaire commissie schijnt een vertragingstactiek toe te passen.
Ik doe een beroep op de lidstaten die om politieke redenen de opheffing van het verbod nog steeds tegenhouden, om zich eens op het wetenschappelijke bewijs te concentreren. Het rundvleesverbod voor Noord-Ierland is onjuist en moet onmiddellijk worden opgeheven. Elk verder uitstel zou terecht als uitstel om politieke redenen worden beschouwd. Daar onze rundvleesindustrie jaarlijks goed is voor meer dan 50 miljoen Britse pond, is de landbouwsector onze grootste sector. De Commissie heeft besloten dat het tijd is om in actie te komen, en ik onderschrijf dit standpunt.

Kindermann
Mevrouw de Voorzitter, ik dank mevrouw Keppelhoff-Wiechert voor haar evenwichtig en vooral inhoudelijk zeer overtuigend verslag. Ik ben er zeker van dat wij dit thema nog vaak zullen bespreken. De biotechnologie is een uiterst controversieel onderwerp. Zoals vele andere afgevaardigden meen ook ik dat ze voordelen en positieve gevolgen kan hebben. De biotechnologie zal ook werkgelegenheid creëren. Toch mogen wij niet zo naïef zijn dat wij alleen de voordelen ervan zien. De biotechnologie houdt ook bepaalde risico's in.
Ik vind het goed dat mevrouw Keppelhoff-Wiechert in paragraaf 2 een optimaal toetsingskader eist dat de gevolgen voor natuur en milieu, voor het individuele dier, de gezondheid en het welzijn van mensen en de ethische aspecten behelst. Weten wij reeds alles over de wisselwerking tussen de genetisch gemodificeerde organismen en het ecologische systeem in zijn geheel? Wat doen wij met afvalstoffen? Hoelang blijft het risico aanwezig en is er dus gevaar? Hoe worden de stofwisseling en andere natuurlijke processen in het levende organisme op lange termijn beïnvloed?
Wie het artikel over het Monsanto-verslag "Groene gentechniek" , jaargang 39, 9 februari 1998, nr. 6, heeft gelezen, heeft daarin alleen positieve resultaten en effecten gevonden. Risico's schijnen er niet te zijn of worden niet vermeld. Er zijn kennelijk wel duidelijke voordelen. Juist daarom echter moeten alle betrokkenen ten aanzien van de grote winstmogelijkheden blijk geven van verantwoordelijkheidszin. Daarom ben ik het volkomen eens met de Commissie, die in haar voorstel tot wijziging van richtlijn 90/220/EEG een uitvoerige evaluatie van de directe en indirecte gevaren voor de menselijke gezondheid en het milieu heeft aangekondigd.

Schierhuber
Mevrouw de Voorzitter, mijnheer Oreja Aguirre, dames en heren, het is in het belang van de boeren en consumenten in de Europese Unie dat wij de toepassing van de gentechnologie kritisch bekijken en de voordelen en gevaren ervan tegen elkaar afwegen. De praktische toepassing van de gentechnologie mag niet op voorhand worden uitgesloten, maar wij hebben duidelijke regels nodig en moeten de gentechnologie kunnen beheersen. Alle boeren willen het vertrouwen van de consumenten versterken. Dat kan alleen door een zo groot mogelijke transparantie en een duidelijke etikettering van voedingsen voedermiddelen die met behulp van gentechnologie zijn geproduceerd.
Het zou verkeerd zijn deze nieuwe ontwikkelingen te negeren. Op vele plaatsen in de wereld worden die methodes immers al professioneel toegepast. Volgens mij moeten wij de wettelijke randvoorwaarden echter zoveel mogelijk op de behoeften van de consumenten en de boeren afstemmen. Wij moeten een optimaal toetsingskader tot stand brengen om in Europa een verantwoorde toepassing van de biotechnologie mogelijk te maken. Wij hebben dus een wettelijk kader nodig dat doeltreffend, snel en transparant is en daarnaast ook de veiligheidsproblemen zo goed mogelijk oplost. In dat verband denk ik vooral aan de import uit derde landen en de controle daarop.
Ik vraag dan ook die samen te behandelen. De introductie van genetisch gemodificeerde organismen moet geleidelijk gebeuren. In geen geval mag men zomaar op kleine of grote schaal veldproeven uitvoeren. Wij moeten elk geval afzonderlijk onderzoeken en ons afvragen welke beslissing wij moeten nemen. In elk geval moeten wij voor een optimale veiligheid zorgen en moeten alle problemen in verband met de volgende stap opgelost zijn voor wij een volgende ontwikkelingsfase aanvatten. Ik vind het niet goed dat men de toetsingstermijnen in het algemeen zou inkorten.
Ik wil nogmaals onderstrepen dat het belangrijk is dat het gebruik van genetisch gemodificeerde organismen de gezondheid van mens of het milieu niet in gevaar brengt of aantast.

Hyland
Mevrouw de Voorzitter, ik wil mevrouw Keppelhoff bedanken voor haar verslag dat een evenwichtig beeld geeft van enerzijds het belang en de mogelijkheden van biotechnologie bij de ontwikkeling van de landbouw en de voedselproductie en anderzijds de begrijpelijke bezorgdheid van burgers over mogelijke ethische implicaties, die gedeeld wordt door eenieder die graag ziet dat de ontwikkeling van technologie ten goede van de mensheid komt.
Voor landbouwers, die zich over onze landbouwgrond ontfermen en als zodanig verantwoordelijk zijn voor de veiligheid en kwaliteit van ons voedsel, is het van het grootste belang dat de resultaten van wetenschap en onderzoek beschikbaar zijn en in de sector worden toegepast. Het strekt degenen die onze landbouwgrond beheren tot eer dat zij vooruitstrevend zijn geweest door moderne technologie toe te passen. Er is dan ook sprake van een opmerkelijke vooruitgang in de landbouwproductie en in de kwaliteit en veiligheid van het voedsel.
Ik ben een voorstander van het begrip duurzaamheid en de ontwikkeling van duurzame hulpbronnen, maar ik sta tevens met beide voeten op de grond. Ik ben realistisch genoeg om te beseffen dat degenen die vooruitgang in de landbouw tegenhouden weinig kunnen bijdragen tot de bestrijding van de honger in de wereld, voor welke realiteit in de toekomst steeds vaker een beroep op landbouwers zal worden gedaan. Er zij aan herinnerd dat het mondiale vruchtbare landbouwareaal constant blijft, en veel ervan zal niet geschikt zijn voor de gevestigde landbouwmethoden. Alleen door middel van lopend onderzoek en de toepassing van nieuwe kennis, met inbegrip van veilige en beproefde biotechnologie, kan het landbouwareaal optimaal worden gebruikt.
Wij hebben echter, zoals andere sprekers reeds hebben opgemerkt, een evenwichtige en verstandige benadering nodig. Ik ga volledig mee met degenen die hun bezorgdheid hebben geuit over de toepassing van genetische manipulatie op mensen, waar ik nadrukkelijk tegen gekant ben. Anderzijds moet worden erkend dat biotechnologie een aanzienlijke bijdrage aan de ontwikkeling van de moderne geneeskunde heeft geleverd.
Biotechnologie is geen recente ontdekking en wordt al sinds 1970 in mindere of meerdere mate toegepast, zoals de rapporteur heeft vermeld. Er is nu meer begrip voor de mogelijkheden en voordelen ervan. Het is een van de voornaamste technologieën van de 21ste eeuw, en op ons rust de plicht er op voorzichtige wijze en met vooruitziende blik gebruik van te maken. Zoals bij de toepassing van elk nieuw onderzoek het geval is, zijn duidelijkheid en consumenteninformatie belangrijk. Tot op deze hoogte kan ik volledig meegaan met de andere sprekers die tijdens dit debat gesteld hebben dat etikettering van genetisch gemodificeerd voedsel belangrijk is, zodat de consument een keus kan maken.
Tot slot hoop ik dat degenen die invloedrijke posities bekleden en om persoonlijke redenen tegen de ontwikkeling van biotechnologie gekant zijn, hun macht niet overdreven zullen doen gelden. De toekomst van de internationale landbouw, de fokkerijen, de gezondheid van onze burgers en de werkgelegenheid in de voedselindustrie zijn afhankelijk van de ontwikkeling van duurzame landbouw, die gebaseerd is op de resultaten van lopend onderzoek en de toepassing van zorgvuldig beproefde nieuwe technologie.

Van Dam
Mevrouw de Voorzitter, uit de laatste eurobarometer betreffende biotechnologie zijn een aantal interessante zaken af te leiden. Zo blijkt het optimisme onder de Europese burgers over biotechnologie de laatste jaren te zijn afgenomen, terwijl de kennis over moderne biotechnologie juist is toegenomen.
De ondervraagden hebben over het algemeen weinig vertrouwen in hun overheden omdat deze zich beperken tot een risicoanalyse van nieuwe producten voor de veiligheid van mens en dier. De overheden zouden veel meer aandacht moeten besteden aan de morele aspecten van de biotechnologie, zo is de algemene opinie.
Ik wil hiermee niet de positieve aspecten van de gentechnologie bagatelliseren. Ik wil op deze manier wel de nationale overheden en de Europese Commissie aan hun verantwoordelijkheid herinneren. De overheid is geroepen de ongebondenheid van de mensen te beteugelen. De wetgever heeft de taak duidelijk aan te geven welke grenzen in acht moeten worden genomen. Essentieel daarbij is een grondige bezinning over de waarden en normen waaraan nieuwe technieken worden getoetst.
De bijbel leert ons dat we in de natuur te maken hebben met Gods schepping. Het bijbels rentmeesterschap is dan ook voor mij een centraal gegeven. Dat betekent dat we moeten bouwen én bewaren. Alleen als we de schepping gebruiken zoals God het bedoelt, is zij ten nutte van de mens. Planten en dieren mogen niet worden gedegradeerd tot productiefactoren, waarmee naar hartelust gemanipuleerd mag worden. Als er geen grondige bezinning over de grenzen van de biotechnologie op gang komt, vrees ik dat we de regie volledig uit handen geven aan de onderzoekswereld en aan onze handelspartners.
Ik kan dan ook het pleidooi in het verslag-Keppelhoff voor harmonisatie van de Europese toetsingsregels met die van Japan en de Verenigde Staten, niet ondersteunen. Uiteraard is te verwachten dat technologische bedrijven zich vestigen in landen met de soepelste randvoorwaarden. Het feit dat 27 van de 43 geregistreerde producten op naam staan van de Verenigde Staten, zegt wel iets over het gemak waarmee men daar omgaat met deze technieken. Maar dat mag toch geen reden zijn om in Europa dan ook maar te kiezen voor een minder zorgvuldige toetsingsprocedure.

Kronberger
Mevrouw de Voorzitter, genetische manipulatie houdt geen enkel verband met de oplossing van het probleem van de honger in de wereld. Wij kunnen de honger in de wereld alleen bestrijden door de landen waar honger heerst eerlijke sociale ontwikkelingsmogelijkheden te bieden. Het staat sociologisch al lang vast dat er een nauw verband bestaat tussen bevolkingsexplosie en sociale ellende. Dat men de toename van de bevolking als argument gebruikt om te zeggen dat men genetisch gemanipuleerde levensmiddelen nodig heeft, is pure misleiding. Dat geldt ook voor de bewering dat genetische manipulatie het gebruik van meststoffen kan terugdringen.
Bijzonder bedenkelijk vind ik paragraaf 16 van het verslag, waarin grensoverschrijdende veldproeven zinvol worden geacht. Als men informatie over genetische manipulatie verstrekt, moet men het ook over de gevaren daarvan hebben.

Hardstaff
Mevrouw de Voorzitter, ook ik wil mevrouw Keppelhoff-Wiechert bedanken voor haar - op eigen initiatief tot stand gekomen - verslag over de gevolgen van de biotechnologie voor de landbouw, waarin de mogelijkheden en risico's van de snel toenemende ontwikkeling van biotechnische processen zeer evenwichtig uiteengezet worden.
Er zijn enorme gevestigde belangen mee gemoeid. Door een aantal grote multinationals wordt fors geïnvesteerd in de biotechnologie, waarbij producten worden ontwikkeld die voor ons allen van grote waarde kunnen zijn, met name omdat de landbouwproductie wordt opgedreven en dientengevolge bestaande voedseltekorten worden bestreden. Maar al te vaak wordt echter een monopoliepositie in belangrijke marktsectoren nagestreefd om maximale winst te behalen, en de armste landbouwers verarmen nog meer of gaan zelfs failliet.
Bedrijven moeten uiteraard winst maken om te overleven, en de biotechnologie levert veel banen op. Desalniettemin, zoals voorgaande sprekers al hebben aangegeven, moet deze winst wel binnen een ethisch en regelgevend kader worden gemaakt, opdat de nieuwe biotechnologische producten eerder bevorderlijk dan schadelijk zijn voor de gezondheid van de mens en van andere levende wezens, alsmede voor de wijde omgeving.
Overheden en de Commissie van de Europese Unie hebben een taak te vervullen bij de bevordering van nuttige toepassing van biotechnologische producten, door steun te verlenen aan onderzoek, en wel fundamenteel onderzoek, waarmee geen commerciële belangen zijn gemoeid en dat als voornaamste doel de ontdekking van biotechnologische toepassingen heeft - waar de wereld meer van kan profiteren dan van bedrijfswinsten.
Het baart mij grote zorgen dat land- en tuinbouwkundige onderzoeksorganisaties en universitaire faculteiten, die vroeger van overheidswege werden gefinancierd, tegenwoordig steeds meer afhankelijk worden van multinationals voor hun financiering en zich daardoor niet meer ongestoord aan fundamenteel biotechnisch onderzoek kunnen wijden, los van financiële beslommeringen. Commerciële belangen zouden op dit levensbelangrijke gebied niet de overhand mogen krijgen.

Cunha
 Mevrouw de Voorzitter, vandaag zijn de problemen van de wereldvoedselvoorziening complexer dan twintig of dertig jaar terug. De moeilijkheden hebben te maken met de kwantiteit van de productie in bepaalde delen van de wereld, zoals in Afrika of Azië, of met de kwaliteit, wat voornamelijk het geval is in de Europese Unie.
De biotechnologie heeft bewezen dat ze in staat is om op deze verschillende situaties in te spelen door variëteiten met een grotere productiviteit of zelfs resistentie tegen ziekten te ontwikkelen, waardoor het gebruik van chemische producten, die bijna altijd schadelijk zijn voor het milieu, kan worden teruggedrongen. Zoals de rapporteur zegt, het wordt hoog tijd dat er een punt gezet wordt achter de demagogische zwartmaking van de bio- en gentechnologie. Omdat deze technieken de consumenten echt van dienst kunnen zijn bij de voedselvoorziening, de kwaliteit van de producten en van het milieu.
Indien de Europese Unie anderzijds ook van deze technische en wetenschappelijke hulpbronnen geen gebruik maakt, zal ze niet de minste kans hebben om te reageren op de stijging van de mondiale voedselbehoefte, waarbij ze zich tegen machtige exportmogendheden moet weren. De nieuwe technieken niet gebruiken in de strijd met haar belangrijkste concurrenten, die ze wel toepassen, is net alsof de Europese landbouw met een fietsje zou deelnemen aan een wedstrijd waar alle andere deelnemers met auto's rijden.
We moeten dus niet bang zijn om beroep te doen op de bio- en gentechnologie. Maar we moeten daarbij realistisch, gedisciplineerd en voorzichtig te werk gaan. Daarom is het van fundamenteel belang dat de Europese Unie een duidelijk en functioneel rechtskader creëert dat belangrijke elementen als het milieu-effect van deze nieuwe producten, de gevolgen voor de menselijke gezondheid, het welzijn van de dieren en, natuurlijk, het handelen naar vooraf vastgestelde ethische beginselen bestrijkt.
Tot slot wil ik nog benadrukken dat het van wezenlijk belang is dat in de volgende GATT-ronde hiervoor duidelijke regels worden ingevoerd, anders zouden we onaanvaardbare distorsies in de handel veroorzaken. Tenslotte dank ik mevrouw KeppelhoffWiechert voor het uitstekende werk dat zij heeft verricht. Het is een verstandig en evenwichtig verslag dat zeer nuttig kan zijn voor de Europese Unie.

Martinez
Mevrouw de Voorzitter, met dit probleem en het verslag van mevrouw Keppelhoff-Wiechert komen wij bij de mythe van Prometheus of Demeter. De biotechnologie doet ons inderdaad soms dromen, maar veroorzaakt ook nachtmerries.
Mevrouw Keppelhoff-Wiechert merkt terecht op dat de biotechnologie ons een reeks gemodificeerde planten kan opleveren (onder meer aardappelen, soja, rijst, katoen en tabak), dat nu al 32 miljoen hectare wordt beplant, dat al 6.000 experimenten zijn uitgevoerd en dat er positieve elementen zijn. Op die manier kan men virale bietenziekten bestrijden, maïsmot en schimmel bij aardappelen, waardoor meer dan 20 % van de opbrengst verloren gaat. Men maakt zelfs fabrieksplanten. Wij maken op dit ogenblik de derde industriële revolutie mee: men wil aardappelen met beter hechtend zetmeel maken, het vetzuurgehalte bij koolzaad door genetische manipulatie verhogen, detergenten, lakken, koelstoffen en zelfs transgene, meer hout opleverende populieren en grotere vissen maken. Kortom, de droom van het aards paradijs zou nu werkelijkheid worden.
Toch zijn er ook risico's. In de eerste plaats is het woord misleidend. "Bio" heeft een gunstige klank en "techno" doet denken aan een soort natuurlijke muziek die men wil wijzigen. Met "techno" en "bio" kan men de jongeren voor zich winnen.
Er is ook een tegenstrijdigheid tussen de braaklegging en het gebruik van genetisch gemodificeerde organismen. Men kan niet tegelijkertijd gronden braakleggen omdat in de wereld te veel wordt geproduceerd en gemeenschappelijke marktordeningen vaststellen omdat men de honger in de wereld moet bestrijden. Als de honger een probleem is, kan men dan evengoed de braakliggende gronden opnieuw bewerken.
Er is ook een tegenstrijdigheid tussen de GMO's en de GMH's. Men kan het rendement van koolzaad immers niet verhogen en vervolgens bij de GATT gegarandeerde maximumhoeveelheden voor koolzaad vaststellen als men er te weinig heeft. Voorts is het gevaar reëel dat Novartis, Cargyll en Monsanto een monopolie verwerven. Die multinationale ondernemingen hebben in de woestijn van Arizona immers meer dan 6 miljoen planten opgeslagen waarvan zij het octrooi bezitten.
Uiteraard heeft men ook over de resistentie tegen antibiotica gesproken. Mijn collega's hebben niet gezien dat hier ook een mechanisch element meespeelt. Dat heeft met de moleculaire samenstelling van de planten te maken en levert daardoor een veel groter gevaar op. Alle planten en levende wezens bestaan uit vier aminozuren: ATCN. Dat is het elementaire alfabet dat volgens de quantummechanica trilt. Als men een van de elementen van die moleculaire samenstelling verandert, wijzigt men ook de atomaire vibratie van de plant. Men weet niet wat daarvan de gevolgen kunnen zijn.
De universele harmonie loopt dus gevaar: er dreigt een moleculaire valse noot. Kortom, men schijnt de les van de gekkekoeienziekte te zijn vergeten.
Ik meen dat mevrouw Keppelhoff-Wiechert gelijk heeft. Wij mogen niet tegen de vooruitgang ingaan. De tijd dringt echter niet. Zeker voor de introductie op grote arealen in open lucht zou er een moratorium moeten komen. De etikettering is toch maar een illusie. Dames en heren, wij moeten een evenwicht vinden, het oude evenwicht van de Griekse mythologie, tussen de noodzakelijke vooruitgang en de onontbeerlijke eerbiediging van de natuurlijke harmonie. Het leven is mooi en wij mogen het dus niet in gevaar brengen.

Wibe
Mevrouw de Voorzitter, het basisprincipe van een computer is eigenlijk heel eenvoudig. Het gaat in beginsel om het optellen van enen en nullen. De 19de-eeuwse mechanische rekenmachines waren eigenlijk veel ingewikkelder, maar doordat de computer zo snel optelt, kan hij oneindig meer taken vervullen dan de 19de-eeuwse rekenmachines konden. Zoals wij allen weten, heeft de computer geheel nieuwe terreinen voor de mens en de wetenschap geopend.
De biotechnologie is in zoverre al oud, dat wij al honderden jaren bewust het genetisch systeem van dieren en gewassen hebben veranderd. Biotechnologie verhoudt zich echter tot de oude methoden als de computer tot de oude rekenmachines. De biotechnologie opent geheel nieuwe mogelijkheden, zowel door haar vermogen om in hoog tempo nieuwe soorten te scheppen, als door combinaties mogelijk te maken die de natuur zelf niet kan voortbrengen. Op de universiteit waar ik vandaan kom, werkt men bijvoorbeeld aan het inbrengen van genen van vissen in bomen, om die bomen sneller te doen groeien.
Met deze woorden wil ik niet alleen de rapporteur bedanken voor haar zeer goede werk, maar ook nog benadrukken hoe belangrijk het is het voorzichtigheidsbeginsel altijd voorop te plaatsen. De moderne biotechnologie maakt een manipulatie van de natuur mogelijk waartoe de mens voorheen niet in staat was. Op deze nieuwe gebieden moeten wij ons met grote voorzichtigheid bewegen. De natuur kan terugslaan!

Rübig
Mevrouw de Voorzitter, soms ontvangen wij verslagen waarover wij ons kunnen verheugen. Mevrouw Keppelhoff-Wiechert heeft een toekomstgericht verslag opgesteld dat een zeer belangrijk thema behandelt en uiterst ambitieus is. Ik meen dat de levensmiddelentechnologie en vooral de biotechnologie ook grote gevolgen hebben voor de handelaars in levensmiddelen, restauranthouders en consumenten. Mevrouw Schierhuber heeft al gezegd dat wij een degelijk wettelijk kader nodig hebben, dat het mogelijk maakt deze producten zonder gevaar te produceren. De etikettering is uiterst belangrijk. Ik meen dat wij het ook over de noodzaak daarvan eens zijn.
Genenvrije levensmiddelen bestaan niet. Alle levensmiddelen die wij consumeren bevatten genen. Als wij verschillende levensmiddelen gebruiken - groenten, fruit, melk en vlees -, komen die genen in onze maag bijeen en worden ze daar verteerd. Wij weten ook dat levensmiddelen die nu met louter biologische methoden worden geproduceerd, vele ziekten kunnen veroorzaken. Dokter Flande heeft in zijn laatste boek aangetoond dat allergieën voor levensmiddelen problemen kunnen veroorzaken zoals migraine, neurodermitis, schimmelinfecties, verkoudheid, astma, chronische vermoeidheid, overgewicht, jeuk, zwellingen en hartstoornissen. Al die aandoeningen kunnen door natuurlijk geproduceerde levensmiddelen worden veroorzaakt. Wij moeten over levensmiddelen kunnen beschikken waarmee wij tot op hoge leeftijd gezond kunnen blijven. Dat is een belangrijke opdracht die de landbouw, de handelaren in levensmiddelen en ook de consumenten op zich moeten nemen opdat wij tot op hoge leeftijd gezond kunnen blijven.

Iversen
Mevrouw de Voorzitter, de genetisch gemodificeerde voedingsmiddelen staan weer op de agenda. Het gaat om voedsel dat veredeld wordt, niet met een ouderwetse techniek, maar door het erfelijk materiaal zelf te wijzigen, bijvoorbeeld in groente. Het resultaat zijn appelen die niet rotten, graansoorten die minder pesticiden vereisen enzovoort. Vanuit milieustandpunt is het zeer belangrijk dat er aan biotechnologisch onderzoek gedaan wordt, omdat dit het gebruik van pesticiden kan helpen verminderen. Er zijn echter redenen om te twijfelen of deze techniek wel alle problemen kan oplossen. Er zijn ook redenen om even stil te staan bij de vraag of deze techniek niet af en toe de grenzen van het ethisch aanvaardbare overschrijdt. Hebben wij de gevolgen volledig in de hand, wanneer wij ons voedsel zo drastisch wijzigen?
De etikettering van levensmiddelen die genetisch gemodificeerd zijn, is daarom van essentieel belang. Het is belangrijk dat de consumenten zelf kunnen kiezen of ze deze producten willen eten. Dus hebben ze het recht te weten welke productiemethode gebruikt werd, niet alleen voor vierkante bananen en blauwe tomaten, maar ook voor natuurlijke producten en de ingrediënten die zij bevatten. Ik juich dit initiatiefverslag dan ook toe. Het erkent de gentechnologie als een instrument met zowel positieve als negatieve eigenschappen. Een goede wetgeving op dit gebied is bijgevolg noodzakelijk om de consumenten tegen de negatieve gevolgen van deze nieuwe technologie te beschermen.
Tenslotte wil ik nog eens onderstrepen dat de etikettering van deze nieuwe producten van het allergrootste belang is, zodat de consumenten zelf kunnen beslissen welke levensmiddelen ze willen eten. In het Europees Parlement hebben wij een voorstel aangenomen dat de aanwezigheid van genetisch gemodificeerde organismen in ecologische producten verbiedt. De consumenten zijn daardoor zeker dat ze een product krijgen dat op een gezonde en milieuvriendelijke manier vervaardigd is.

Oreja Aguirre
Mevrouw de Voorzitter, geachte afgevaardigden, de Commissie looft het initiatief van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling om het Europees Parlement dit -uitstekende- verslag over biotechnologie te presenteren en ik zou in het bijzonder mevrouw Keppelhoff-Wiechert willen bedanken voor haar duidelijke uiteenzetting van de bedreigingen die deze nieuwe technologie voor de landbouwwereld inhoudt.
Ongeacht wat de tegenstanders mogen zeggen, de biotechnologie is momenteel een realiteit waaraan wij ons niet kunnen onttrekken, en van haar afzien zou voor Europa een versneld verlies aan concurrentievermogen betekenen ten gunste van de grote economische mogendheden, die de laatste tien jaar heel goed hebben begrepen welke voordelen kunnen worden behaald uit de benutting van de vele mogelijkheden die deze nieuwe wetenschap biedt.
Zoals in het voorgestelde verslag terecht wordt opgemerkt, moet de Europese landbouw zich minder terughoudend opstellen en meer voordelen uit deze nieuwe technologie halen, waarvan talrijke toepassingen haar in staat kunnen stellen de voortdurende verarming van haar natuurlijke hulpbronnen en de steeds grotere behoeften van haar bevolking het hoofd te bieden.
Sinds het begin van de jaren "90 heeft de Commissie zich duidelijk uitgesproken voor de biotechnologie middels de vorming van een wetgevend kader voor genetische manipulatie. De aanneming van richtlijnen 90/219 en 90/220 inzake genetisch gemodificeerde organismen weerspiegelt de voortdurende zorg van onze instelling om enerzijds vernieuwingen te aanvaarden, maar deze anderzijds ook streng te controleren teneinde het milieu en de bevolking beter te kunnen beschermen.
Ik heb met veel belangstelling vastgesteld dat de houding van de Commissie ten aanzien van de biotechnologie wordt gedeeld door de auteurs van het verslag, die pleiten voor een landbouwproductie die openstaat voor deze nieuwe technologie op voorwaarde dat zij het milieu respecteert. Ik deel tevens het standpunt dat de consumenten behoorlijk moeten worden geïnformeerd over de genetisch gemodificeerde levensmiddelen. De terughoudendheid van veel consumenten ten aanzien van zowel landbouwproducten als genetische gemodificeerde levensmiddelen kan slechts worden weggenomen via een objectieve dialoog en nauwkeurige voorlichting. Naar mijn mening kunnen bepaalde negatieve houdingen ten aanzien van genetische manipulatie slechts worden gewijzigd als de etiketten van via genetische manipulatie verkregen producten volledige duidelijkheid bieden, zodat de consument de gelegenheid heeft vrij te kiezen.
Over de vraag van mevrouw Keppelhoff-Wiechert zou ik willen zeggen dat ik de aanbevelingen aan de Commissie zeer aandachtig heb gelezen, en dat ik nu al kan meedelen dat enkele daarvan op het punt staan realiteit te worden. De Commissie zal binnenkort nieuwe voorstellen doen met het oog op een passender voorschriften voor genetische manipulatie en een verbetering van de vergunningsprocedure voor genetisch gemodificeerde organismen in richtlijn 90/220.
Teneinde de bestaande normen te perfectioneren zal de Commissie waarschijnlijk nog vóór juli tevens een voorstel indienen met betrekking tot genetisch gemanipuleerde grondstoffen voor diervoeding. Ik kan u garanderen dat de Commissie alle aanbevelingen in dit verslag met de nodige zorg zal bestuderen, evenals de mondeling gepresenteerde aanbevelingen en specifieke vragen die hier vanmorgen zijn gedaan en die zij bij haar toekomstige voorstellen in aanmerking zal nemen.

Keppelhoff-Wiechert
Mevrouw de Voorzitter, ik heb geen vraag, maar zou nog een woord van dank willen uitspreken. De tijd is snel voorbijgegaan. De meeste sprekers hebben zich zeer positief uitgelaten. Ik hoop dat zij dat ook om 12.00 uur bij de stemming zullen doen. Ik zou mij graag nog eens willen richten tot hen die telkens opnieuw zeggen dat dit de mensen in de ontwikkelingslanden niet helpt. Gisterenmiddag hadden wij hier in het Parlement een uitvoerig debat, tijdens hetwelk de heer Klaus Amann dat heeft tegengesproken. Zo worden bijvoorbeeld door onderzoeksondernemingen in Europa in samenwerking met ondernemingen op de Filipijnen rijstsoorten ontwikkeld die de mensen aldaar een betere toekomst bieden. Daarom moet ik dit nogmaals beslist van de hand wijzen. Voor mij zijn milieuvriendelijke landbouw en genetische manipulatie niet met elkaar in strijd. Ik dank u voor het werk dat u allen heeft verricht.

De Voorzitter
Mevrouw Keppelhoff-Wiechert, ik dank u.
Het debat is gesloten.
De stemming vindt vandaag om 12.00 uur plaats.

Vertrouwen in elektronische betaalinstrumenten
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag (A4-0028/98) van mevrouw Thors, namens de Commissie juridische zaken en rechten van de burger, over de aanbeveling van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad, het Europees Monetair Instituut en het Economisch en Sociaal Comité getiteld: " Het versterken van het vertrouwen van de cliënt in elektronische betaalinstrumenten op de interne markt" (COM(97)0353 - C4-0486/97).

Thors
Mevrouw de Voorzitter, het verheugt mij te zien dat u, mevrouw de Voorzitter, een ware liefhebber bent van Finse sieraden.
Dit is een verslag in een lange rij initiatieven die de Commissie heeft genomen en nog zal nemen, opdat wij beschikken over een goed functionerende regelgeving op het punt van nieuwe betaalmiddelen en betaalwijzen, die met reuzenschreden op ons af komen. Ook hebben wij tijdens de staking van de geldtransporteurs in Brussel gemerkt hoe het is, echt te leven in een bankpapieren muntenloze samenleving, dat wil zeggen wij hebben kunnen merken hoe het er in de praktijk aan toe gaat. De euro staat voor de deur, en wij beschikken over deze nieuwe betaalmiddelen waarvan ook wij de grenzen niet kennen. De centrale banken zullen de geldhoeveelheid niet langer reguleren. Ik geloof dat het de hoogste tijd is dat wij ons erop voorbereiden dat heel veel zaken hierdoor op hun kop worden gezet. Wij moeten paraat zijn met regelgeving, maar wij moeten niet met onnodige wetgeving komen.
De mededeling die wij thans bespreken en de aanbeveling die daarin is opgenomen, zijn niet bepaald dramatisch. Het is een kleine modernisering van een tien jaar oude aanbeveling, die eigenlijk minimumnormen stelt voor de voorwaarden voor overeenkomsten en de wetgeving in de lidstaten. Dit voorjaar wordt een en ander wat spannender, hoop ik, en wij hopen dat er gauw een voorstel van de Commissie komt inzake de vraag of, en zo ja, wanneer, waar en hoe er controle moet komen op degenen die gerechtigd zijn betaalmiddelen te verstrekken.
Hoewel ik een heel gewone gebruiker van de nieuwe betaalmiddelen ben, en hoewel ik heel vaak mijn betalingen via het Internet regel, is het mij nog steeds onduidelijk of deze aanbeveling hierop betrekking heeft. Wij hebben ook gemerkt dat het Economisch en Sociaal Comité enorm kritisch was over de definities in de aanbevelingen. Als de aanbeveling die het vertrouwen van de consument moet vergroten, onduidelijk is, dan is dat zorgwekkend. Wat hebben we precies aan de specialistische vaktaal die erin wordt gebruikt?
Aan de andere kant wil ik mijn waardering uitspreken voor het feit dat de Commissie in de aanbeveling aangeeft dat de regels van de overeenkomsten duidelijker geformuleerd moeten zijn. Helaas is in de aanbeveling nog niet geconstateerd dat verschillende lidstaten tweetalig zijn, want er wordt alleen gesproken over de officiële taal van de lidstaten.
Wat ik verder van belang acht, en wat wij ook in het verslag benadrukken, is dat alle klanten kunnen voldoen aan de voorwaarden die gelden voor de te gebruiken betaalmiddelen. Het komt te vaak voor dat er alleen een raamovereenkomst ligt, dat de kleine lettertjes elders staan en in de praktijk niet worden voorgelegd aan de consument die de overeenkomst sluit. Ik hoop dat de Commissie nauwkeurig volgt hoe de aanbeveling in de praktijk werkt.
Wij kennen nog andere gebreken in dezen: dat het soms ontbreekt aan doelmatige procedures om de consumenten schadeloos te stellen, dat er onduidelijkheden zijn inzake de verantwoordelijkheid voor diefstal, dat het onduidelijk is hoe het zit met de bewijslast, dat wil zeggen wie wat moet bewijzen, en dat de positie van de klanten bij faillissementen soms onduidelijk is.
Wij moeten ons ook realiseren dat de komst van nieuwe betaalmiddelen kan betekenen dat het langer duurt voordat de consument zich bewust is van de nieuwe problemen die dan kunnen ontstaan. In plaats van dat iemand je betaalkaart steelt, kan het gebeuren dat iemand je code kraakt, of je bespioneert wanneer je die gebruikt. Het duurt de facto langer voordat je dit verlies opmerkt. Dit probleem vereist volgens mij dat wij een en ander allemaal nog eens bekijken.
Ik wil hier ook nog vermelden dat ik een paar weken geleden een voorbeeld kreeg van wat er voor vervelends kan gebeuren als er onduidelijkheden zijn rond betaalmiddelen. Ik wil hier wijzen op de betaalkaart VISA Electron. Het ziet er niet naar uit dat de verstrekkers van deze kaart de in de aanbeveling opgenomen beginselen hebben gevolgd, en zeker niet artikel 8, lid 1, sub b).
Wat het tijdschema voor de toekomst betreft, de Commissie zal in 1998 de ontwikkelingen volgen. Ik hoop dat dit op een wat levendiger manier gebeurt dan bij de vorige aanbeveling, toen er sprake was van een zeer mechanisch uitgevoerde studie. Ik hoop dat de Commissie consumenten en kaartverstrekkers uitnodigt voor rondetafelgesprekken, zodat men de problemen kan doornemen en bezien hoe een en ander in werkelijkheid functioneert, en dat de Commissie ook bereid is om de hele tijd een lijn open te houden voor feedback van de consumenten. Op die manier krijgen we sneller en beter een feitelijk idee van het functioneren van de aanbeveling.

Martin, David
Mevrouw de Voorzitter, ik zou de rapporteur graag willen feliciteren met haar verslag, dat zij met haar gebruikelijke gedegenheid en flair in elkaar heeft gewrocht. Zoals de rapporteur heeft aangegeven, zal aan het eind van deze eeuw waarschijnlijk een aanzienlijk deel van de kleinhandelaren op het Internet te vinden zijn, een ontwikkeling die een extra impuls zal krijgen door de komst van de euro. Als de handel op de elektronische snelweg toeneemt, hebben wij evenwel een degelijk gebruiksvriendelijk en veilig betalingssysteem nodig. Regelgeving op dit gebied zal een aantal zorgen moeten wegnemen.
Er moet eerst en vooral voor worden gezorgd dat de consument beschermd is. Als er geen beveiligingen tegen fraude bestaan, of als de consument niet gelooft dat er heldere en eerlijke voorzieningen bestaan ingeval van verlies of diefstal, zal dit zeker een belemmering vormen voor de ontwikkeling en het gebruik van elektronisch betalen. Als wij het vertrouwen van de consument ondergraven, zal het voortbestaan van het hele systeem gevaar lopen.
Ten tweede moeten wij zorgen voor eerlijke mededinging op dit gebied, met name door interoperabiliteit en, zo nodig, toepassing van stringente communautaire mededingingsvoorschriften te garanderen.
Ten derde zou eventuele wetgeving het Europese bedrijfsleven niet mogen benadelen noch ontwikkelingen op dit gebied belemmeren. Europa moet zijn concurrentievermogen op wereldvlak behouden.
Het vinden van het juiste evenwicht tussen deze drie belangen, die niet altijd met elkaar verenigbaar zijn, zal niet eenvoudig zijn, en daarom wil ik, evenals de rapporteur, in dit stadium eerder een aanbeveling dan een richtlijn op dit gebied steunen. Dit gezegd zijnde, zij er op gewezen dat de in 1988 aangenomen aanbeveling inzake het betalingssysteem in nagenoeg elke lidstaat van de Europese Gemeenschap geschonden is, wat ons geen reden tot vertrouwen geeft.
Als aanbeveling 97/489/EEG hetzelfde lot beschoren is, zal de socialistische fractie niet aarzelen om een richtlijn ter zake te verzoeken. We zullen de Commissie aan haar op bladzijde 5 van haar mededeling gedane belofte houden, namelijk dat "als de nieuwe aanbeveling eind 1998 niet naar tevredenheid ten uitvoer is gebracht, de Commissie een richtlijn zal voorstellen" . Wij hopen dat de aanbeveling de belangen van de consument enerzijds en die van het bedrijfsleven anderzijds met elkaar in evenwicht kan brengen. Wij denken dat een geringe regulering hierbij van pas kan komen maar, ik herhaal, als wij geen bevredigende vooruitgang boeken, zullen wij een richtlijn eisen en om juridische maatregelen in dezen verzoeken.

Cassidy
Mevrouw de Voorzitter, ik wil mij, namens de socialistische fractie, graag aansluiten bij de woorden van de heer Martin en de rapporteur prijzen wegens haar zeer gedegen en - over de hele linie - onomstreden verslag over een zeer belangrijk onderwerp. Zoals reeds door de rapporteur zelf en door de heer Martin is aangegeven, gaat het hier om consumentenbescherming, en wij moeten ons er allen voor inzetten om de belangen van onze kiezers en burgers te beschermen.
Er is slechts een amendement op het verslag van mevrouw Thors ingediend, en wel door mijn fractie. Het betreft een amendement dat ik op de agenda van de bevoegde commissie had gezet. Omdat mevrouw Thors er als rapporteur niet gelukkig mee was - zij vond dat het in deze specifieke context niet relevant was - heb ik het ingetrokken voordat het in stemming werd gebracht, voornamelijk omdat ik in de voorhoede van de Commissie juridische zaken en rechten van de burger zit en daarom niet kon zien wat er zich achter mij afspeelde. Ik heb begrepen dat mijn amendement aangenomen zou zijn als ik het in stemming had gebracht.
Ik zou deze gelegenheid te baat willen nemen om alle andere fracties in het Huis te verzoeken hun steun te verlenen aan dit amendement, dat bedoeld is om ervoor te zorgen dat de consument er niets van te lijden heeft als de andere partij bij een financiële transactie failliet gaat. Ik heb van de rapporteur begrepen dat zij eventueel bereid is de beslissing aan de wijsheid van het Huis over te laten. Zij knikt, dus ik neem aan dat dit het geval is. Ik hoop dat alle andere fracties vandaag het amendement van de Fractie van de Europese Volkspartij kunnen steunen.
Dat is alles wat ik tot dusver namens mijn fractie heb te melden. Wij zullen dit voorstel van ganser harte steunen. Nogmaals, vele gelukwensen voor de rapporteur.

De Voorzitter
Aangezien het tijdstip van de stemmingen is aangebroken, wordt het debat thans onderbroken.
Het debat over dit agendapunt wordt vanavond om 18.00 uur voortgezet.

Verwelkoming
De Voorzitter
Geachte afgevaardigden, geachte commissaris, het doet mij bijzonder veel genoegen vandaag een delegatie van zeven afgevaardigden van het Zwitserse Parlement onder leiding van de heer Peter Bieri te kunnen verwelkomen die op de publieke tribune heeft plaatsgenomen.
De delegatie is naar Straatsburg gekomen om de leden van het Europees Parlement te ontmoeten ter gelegenheid van de 17de interparlementaire vergadering Europees Parlement-Zwitsers Parlement. Gisteren en vandaag zijn verscheidene vergaderingen gehouden tijdens welke onder andere de uitbreiding van de Europese Unie, de vooruitzichten van de Europese Monetaire Unie, de bilaterale onderhandelingen tussen de Europese Unie en Zwitserland, de vooruitzichten van een buitenlands en veiligheidsbeleid en de toekomstige betrekkingen zijn besproken. Ik hoop dat de delegatie vruchtbare besprekingen heeft kunnen voeren en ik wens haar een aangenaam verblijf in Straatsburg.
De heer Kerr vraagt het woord voor een motie van orde.

Kerr
Mijnheer de Voorzitter, een motie van orde. Vanochtend werd aan het begin van de vergadering door de heer Alex Smith gewezen op de brief betreffende de stemming over het debat van vandaag, die de heer Coates en ikzelf hebben rondgestuurd. De brief was bedoeld om de aandacht te vestigen op het door de Fractie De Groenen in het Europees Parlement ingediende amendement 12, waarin wordt verzocht om tegen de oorlog te stemmen. Omdat de heer Smith beledigd is door de brief, trek ik de brief vandaag in en bied de heer Smith hierbij mijn excuses aan.

Stemming
Falconer
Mijnheer de Voorzitter, zou u overeenkomstig het schrijven, de toepassingsmodaliteiten en de regeling die wij van het Bureau hebben ontvangen, mijn aanwezigheid in de vergaderzaal kunnen registreren?

Fontaine
Mijnheer de Voorzitter, wij hebben net een zeer belangrijke bemiddelingsvergadering over de effecten achter de rug. Ik verzoek u om ontheffing voor de aanwezigheid bij deze stemming voor de leden Cassidy, Wijsenbeek, De Giovanni, Bourlanges, Corbett, Gebhardt en Oddy.
Na de stemming over amendement 33
Crowley
Mijnheer de Voorzitter, overeenkomstig de door het Bureau ingevoerde regeling wens ik dat geregistreerd wordt dat ik aanwezig ben maar niet aan de stemming heb deelgenomen.

De Voorzitter
Mijnheer Crowley, dit was geen hoofdelijke stemming, het was gewoon een elektronische controle. Wanneer het tot een hoofdelijke stemming komt, kunt u de opmerking maken of haar rechtstreeks bij het Bureau indienen.
Na de hoofdelijke stemming over amendement 22
Falconer
Mijnheer de Voorzitter, zou mijn aanwezigheid in de vergaderzaal nogmaals genoteerd kunnen worden?

De Voorzitter
Heel goed, mijnheer Falconer.
(Bij opeenvolgende stemmingen neemt het Parlement beide wetgevingsresoluties aan)

Marín
Mijnheer de Voorzitter, wat de amendementen 11 en 12 betreft zou de Commissie de volgende verklaring willen afgeven: ten aanzien van de samenstelling van de levensmiddelen met voedingsdoeleinden wenst de Commissie te preciseren dat de huidige wetgeving de vermelding van alle ingrediënten naar orde van belangrijkheid oplegt, maar zonder vermelding van de respectieve hoeveelheden. De Commissie voert hieromtrent een onderzoek uit om te zien of het technisch mogelijk is niet alleen de orde van belangrijkheid van de ingrediënten maar ook de respectieve hoeveelheden te vermelden.

Graefe zu Baringdorf
Mijnheer de Voorzitter, na deze verklaring van de Commissie moeten wij mevrouw Poisson vragen of zij haar afwijzende houding handhaaft. Onze twee amendementen, waarin wij vragen dat het percentage wordt vermeld, zijn nu immers wel zinvol. De Commissie heeft dat lang ontkend. Na deze verklaring is het duidelijk dat wij het met onze amendementen bij het rechte eind hebben.

De Voorzitter
Mevrouw Poisson, kunt u zeggen of u de amendementen aanvaardt?

Poisson
Mevrouw de Voorzitter, in antwoord op de vraag van de heer Graefe zu Baringdorf merk ik op dat ik er niet zeker van ben dat zijn amendementen meer duidelijkheid brengen. Ik blijf daartegenover dus sceptisch staan.

De Voorzitter
Hartelijk dank, mevrouw Poisson.
(Het Parlement neemt de wetgevingsresolutie aan)

Berend
Mijnheer de Voorzitter, in paragraaf 11 dient de volgende technische wijziging te worden aangebracht. Er werd een nieuw, correct bedrag ingevoegd. Dat is het juiste bedrag. Het oude bedrag 3, 33 miljard ecu is men echter vergeten te schrappen. Dat moet nu gebeuren, omdat daarna 2, 5 miljard volgt. Voorts vraag ik dat het eerste deel als volgt zou luiden: " uit met nadruk kritiek op het feit dat per eind 1996 voor de communautaire bestekken voor steunverlening en de communautaire initiatieven van 1989-1993 nog af te wikkelen bedragen van vóór 1994 uitstaan van 2, 5 miljard ecu in het kader van het EFRO..." . Dit is geen inhoudelijke, maar een puur technische wijziging.
(Het Parlement neemt de resolutie aan)

Falconer
Mijnheer de Voorzitter, kan mijn aanwezigheid in de vergaderzaal geregistreerd worden?

De Voorzitter
Ik informeer u eenvoudigweg dat het Bureau, wanneer een parlementslid heeft gemeld dat het niet aan een stemming wenst deel te nemen maar wel in de vergaderzaal is, hem vanzelfsprekend in aanmerking neemt voor de volgende hoofdelijke stemmingen.

Falconer
Mijnheer de Voorzitter, dat was een zeer belangrijke opmerking. Volgens de tolk stelde u dat mijn aanwezigheid bij alle toekomstige hoofdelijke stemmingen geregistreerd zou worden. Dat klopt niet. Ik heb aan de hoofdelijke stemmingen over Irak en aan die over de mensenrechten deelgenomen. Hopelijk zult u mijn aanwezigheid in de vergaderzaal alleen noteren als ik dit wens. Ik wil zo nodig het recht om mijn stem uit te brengen kunnen uitoefenen.

De Voorzitter
Goed, mijnheer Falconer. De meeste leden staan liever niet telkens opnieuw op. Vanzelfsprekend worden zij, wanneer zij zich melden, ook voor de rest van de stemming in aanmerking genomen. Maar als u liever opstaat, zullen we daar telkens nota van nemen en daarmee uit.
(Het Parlement neemt de resolutie aan)

Díez de Rivera Icaza
Wie zich bezighoudt met milieukwesties, weet dat stortplaatsen een weinig aanvaardbaar middel van afvalverwijdering zijn, vooral als we naar duurzaamheid streven. Dit is de reden waarom het Parlement in 1996 het gemeenschappelijk standpunt verwierp.
Het nieuwe voorstel bevat duidelijkere en striktere criteria die enkele nieuwe elementen aan het proces van afvalverwijdering toevoegen: beperking, voorbehandeling, controle van de methaangasemissies, recyclage en hergebruik, enzovoort.
Deze nieuwe voorschriften houden de sluiting van illegale en de verbetering van bestaande stortplaatsen in zonder dat daarom voor verbranding wordt gekozen. De lidstaten worden verplicht een nationale strategie uit te stippelen om de biologisch afbreekbare afvalstoffen tegen het jaar 2005 met 50 % te verminderen en op stortplaatsen nog slechts die afvalresten te storten die voorbehandeld zijn, met uitzondering van inerte afvalstoffen.
Het lijdt geen twijfel dat er kosten moeten worden gemaakt om aan deze eisen te voldoen en dat er een belasting moet worden ingevoerd op de afvalstoffen die voor storting bestemd zijn. Het zou logisch zijn geweest als de Commissie bij de presentatie van deze richtlijn een economische raming van de kosten van de uitvoering ervan zou hebben gevoegd. Maar deze richtlijn is in elk geval een stap vooruit die op mijn stem kan rekenen.

Ephremidis
Het voorstel van de Commissie voor een communautaire wetgeving inzake het storten van afvalstoffen komt erg laat. Wij wensen deze vertraging resoluut aan de kaak te stellen, daar het storten van afvalstoffen een zeer belangrijk onderwerp is voor de milieubescherming, de handhaving en de eerbiediging van het ecosysteem en de bescherming van de gezondheid en de levenskwaliteit van de burgers.
Het nieuwe voorstel van de Commissie is na de behandeling in het Europees Parlement aanzienlijk veranderd. Er zijn veel nieuwe elementen in opgenomen waardoor de oorspronkelijk tekst van de Commissie vrij sterk verbeterd kon worden. Het aantal uitzonderingen op het toepassingsgebied van de voorgestelde richtlijn is aanzienlijk verminderd. Aanvankelijk bestond er namelijk een dusdanige armslag bij de toepassing dat de richtlijn in feite op non-actief kon worden gezet of zelfs een averechtse uitwerking zou hebben gehad in met name de probleemgebieden.
Tot ons genoegen staat nu in de richtlijn dat niet alleen hoge normen voor het storten van afvalstoffen moeten worden vastgesteld, maar tevens aandacht moet worden geschonken aan de manier waarop men het ontstaan van afvalstoffen kan voorkomen. Men moet met andere woorden zoeken naar alternatieve methoden voor afvalbeheer. Zo zal men de voorkeur moeten geven aan recycling en andere verwerkingsmethoden boven verbranding en andere energieproducerende methoden waarbij het milieu wordt aangetast. Met de duidelijke voorkeur voor recycling en andere verwerkingsmethoden boven verbranding, vergassing of pyrolyse is de richtlijn aanzienlijk verbeterd.
Wij willen echter wel de Commissie duidelijk maken dat alle noodzakelijke maatregelen moeten worden getroffen om ervoor te zorgen dat de overgangsperiode ook echt wordt gebruikt voor aanpassing en modernisering van de huidige stortplaatsen. Er mogen geen nieuwe vertragingen optreden en er mogen geen onduidelijke situaties ontstaan. Dat zou enkel ten koste gaan van het milieu en de gezondheid van de burgers. Daarom moet men alles in het werk stellen om het programma optimaal te laten functioneren. Hierbij moet men natuurlijk wel rekening houden met lokale milieufactoren en lokale geologische en hydrologische omstandigheden. De toegepaste oplossingen moeten optimaal zijn voor de betrokken gebieden en optimale resultaten verzekeren.

Holm
Het afvalprobleem is een gevolg van de huidige levensstijl, de bekende verspil- en weggooi-mentaliteit, onder de meerderheid van de bewoners van de industriële wereld. Daardoor wordt het afvalvraagstuk steeds alarmerender. Ik heb dan ook zeer veel sympathie voor de voorstellen van de milieucommissie, waarin wordt gevraagd om strakke maatregelen teneinde enerzijds de afvalberg te verminderen door meer hergebruik, en anderzijds ervoor te zorgen dat wat er wordt gestort, het milieu minimaal beïnvloedt.
Ik ben er echter niet zeker van dat dit vraagstuk geschikt is om op EU-niveau over te beslissen. Aangezien het hier niet gaat om zogenaamd milieugevaarlijk afval, maar alleen om afval, zou dit eerder een kwestie moeten zijn waarover de nationale lidstaten beslissen. Tegelijk besef ik wel dat de reeds bestaande regels op EU-niveau niet in de gewenste mate worden nageleefd, wat zeer betreurenswaardig is. Daarom zou het het beste zijn als er minimumregels waren op afvalgebied, zodat de afzonderlijke landen desgewenst strengere regels kunnen invoeren.
Ik vind uiteraard dat de EU alles moet doen wat in haar macht ligt om de lidstaten aan te sporen, deze kwestie aan te pakken. De voorstellen van de milieucommissie moeten zonder twijfel ten grondslag liggen aan de implementatie op lidstaatniveau. Door maatregelen die aansporen tot hergebruik en minimalisering van het ontstaan van afval kan de afvalberg kleiner worden, wat een noodzaak is. Uiteraard vind ik dat het vraagstuk van het milieugevaarlijke afval ook in de toekomst onder internationale regels moet blijven vallen.

Lis Jensen en Krarup
Wij steunen het verslag-Jackson, omdat wij de fundamentele standpunten in het verslag weloverwogen en goed vinden. Wij wensen echter de aandacht te vestigen op een belangrijke zwakheid in dit verslag. De amendementen op de richtlijn van de Raad (COM(97)105) bieden de lidstaten geen mogelijkheid de afvaltransporten over de nationale grenzen tegen te houden. Afval blijft dus een goederensoort waarvoor het vrije verkeer binnen de interne markt geldt. Dit wil zeggen dat de nationale parlementen geen strengere nationale regels voor de behandeling van afval kunnen aannemen. Degenen die afval produceren zullen nog steeds de "goedkoopste" oplossing kunnen kiezen, zelfs indien hun parlement verder wil gaan dan de minimumregels, door hun afval naar een EU-land te sturen dat alleen de EU-regels in acht neemt. Ondanks het feit dat deze richtlijn officieel een minimumrichtlijn is, zal ze in de praktijk een maximumrichtlijn zijn.

Nicholson
Dit verslag biedt constructieve voorstellen voor de regeling van het storten van afvalstoffen. Stortplaatsen kunnen een bruikbaar middel voor afvalverwijdering zijn, mits zij deugdelijk worden gereglementeerd, teneinde water-, bodem- en luchtverontreiniging te voorkomen.
In Noord-Ierland hebben wij recentelijk problemen ondervonden. Er waren plannen om een stuk grond naast een meer dat van wetenschappelijke belang is, aan te wijzen voor een stortplaats, ook al werd vermoed dat stoffen die krachtens de huidige EU-wetgeving op een verboden lijst staan in het meer geloosd zouden worden. Gelukkig werd er een openbare hoorzitting over gehouden, waarna de aanvraag werd afgewezen. Dit geeft echter duidelijk aan dat de regelgeving onbevredigend is. Het probleem bleek gedeeltelijk te liggen in de gebrekkige tenuitvoerlegging van de EU-wetgeving op nationaal niveau. Ik vertrouw erop dat de nationale overheden hier in de toekomst verandering in zullen brengen. Sterker nog, ik zou willen bepleiten dat de nationale overheden het initiatief moeten nemen.
Wat het storten van oude autobanden betreft, zou er een uitzondering moeten worden gemaakt voor grote banden, zoals tractorbanden. Deze kunnen op die manier nog van pas komen, en zij zijn moeilijk op een andere milieuvriendelijke wijze te verwijderen.

Verwaerde
Ik feliciteer mevrouw Jackson met haar verslag over het voorstel van de Europese Commissie betreffende het storten van afvalstoffen.
Ik wijs erop dat dit voorstel voor een richtlijn de tweede poging is die de Europese Commissie terzake onderneemt. Het Parlement vond het gemeenschappelijk standpunt van de Raad veel te laks, meer bepaald wegens de vele afwijkingen waarin het voorzag, en heeft het voorstel in tweede lezing tijdens de plenaire vergaderperiode van mei 1996 verworpen.
Ik stel met voldoening vast dat het nieuwe voorstel, enerzijds, veel nauwkeurigere en strengere criteria bevat voor de afwijkingen op het toepassingsgebied van de richtlijn en, anderzijds, ook een aantal nieuwe elementen zoals de behandeling van de afvalstoffen voor ze worden gestort en het verbod op de gemengde verwijdering van gevaarlijke en ongevaarlijke afvalstoffen. Die nieuwe elementen zullen wellicht tot de toepassing van strenge normen voor de verwijdering van afvalstoffen in de gehele Europese Unie bijdragen.
Toch heeft de rapporteur in de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbescherming belangrijk werk verricht. Bepaalde amendementen brengen onontbeerlijke verduidelijkingen aan, in het bijzonder met betrekking tot de aansprakelijkheid tijdens en na de exploitatie van de stortplaatsen. Ik heb dan ook voor deze tekst gestemd en hoop van harte dat de Commissie een positief advies zal kunnen geven over de amendementen die ons Parlement heeft aangenomen.
Verslag-Grosch (A4-0018/98)
Ephremidis
Met haar voorstel voor een richtlijn wil de Commissie uniforme voorschriften uitvaardigen voor de veiligheidseisen en de vakbekwaamheidsattesten voor cabinepersoneel in de burgerluchtvaart.
Dit is echter slechts één aspect van het algemene vraagstuk betreffende de veiligheid van vluchten. Er zijn andere aspecten zoals de vakbekwaamheid van piloten, de onderhoudsvoorschriften, het veiligheidsbeleid, de prioriteiten van een luchtvaartmaatschappij, de reddingsmiddelen, de arbeidsvoorwaarden en de arbeidsrelaties. Van dat laatste wordt noch in het verslag, noch in het voorstel gewag gemaakt. Uit dit standpunt bekeken ondermijnt de Europese Unie met haar liberaliseringsbeleid en de daaruit voortvloeiende concurrentieslag in feite de veiligheid van vluchten. Daar komt dan nog de opening van de markten na de GATT-overeenkomst bij. De luchtvaartmaatschappijen zullen nu gedwongen zijn hun kosten zoveel mogelijk te beperken om maximale winst te behalen. Dergelijke besparingen zouden echter wel eens duur in mensenlevens kunnen zijn, hetgeen ook blijkt uit de onrustbarende toeneming van het aantal vliegtuigongelukken.
Een belangrijke voorwaarde voor de veiligheid is het in vast dienstverband werkend vliegtuigpersoneel. De vliegtuigbemanning heeft taken die van nature het gebruik van seizoenwerkers of deeltijdwerkers uitsluiten. Deze laatsten beschikken immers meestal niet over de noodzakelijke garanties inzake opleiding en ervaring. Daarom zijn wij ten zeerste verontrust. Wij zien namelijk dat collectieve arbeidsovereenkomsten ongedaan gemaakt worden en overal soepele werktijden worden toegepast. Een voorbeeld daarvan is niet alleen het amendement betreffende de staatsbedrijven dat kortgeleden in het Griekse parlement werd aangenomen, maar ook het "saneringsplan" van de Olympic Airways.
Wij gaan akkoord met de invoering van een minimumopleiding. Volgens ons is bijscholing van het personeel al naargelang het vliegtuigtype onontbeerlijk. Deze bijscholingstijd moet echter wel als gewerkte tijd worden beschouwd. De bijscholing dient uit te monden in een test en bij een succesvolle afsluiting dient het vliegbrevet te worden verlengd of een nieuw brevet te worden uitgegeven. De verantwoordelijkheid voor de opleidingsprogramma's, de beoordeling van de vakbekwaamheid en de afgifte van getuigschriften ligt echter bij de dienst voor de burgerluchtvaart in elk land. De opleiding van piloten is een sector van openbaar belang en daarom zijn wij ertegen dat een dergelijke opleiding wordt toevertrouwd aan particuliere of "erkende" organisaties. Deze zijn in de praktijk moeilijk te controleren en zullen zich waarschijnlijk niet kunnen onttrekken aan de concurrentieslag. Daarom is het goed het beginsel inzake wederzijdse erkenning van "vakbekwaamheidsattesten" toe te passen. Dan zal men de zekerheid hebben dat iemand de juiste opleiding heeft genoten en over de noodzakelijke kwalificaties beschikt.
Het cabinepersoneel moet aan zeer strenge gezondheidsvereisten voldoen. Daarom moet dit personeel elk jaar aan een gezondheidsonderzoek worden onderworpen, waarvoor duidelijke afspraken op Europees niveau gemaakt dienen te worden. Aan het einde van het onderzoek moet een gezondheidsattest worden afgegeven waaruit blijkt dat de bewuste persoon in staat is zijn taak te vervullen. Als zich gezondheidsproblemen voordoen - en ook deze moeten in heel de Europese Unie op uniforme wijze worden behandeld - moet de bewuste persoon overgeplaatst worden naar het grondpersoneel.
In de richtlijn wordt niet gerept over controle op de toepassing. Ons inziens moet de controle worden verricht door een onafhankelijke instantie die moet toezien op de eerbiediging van de vereisten door het cabinepersoneel van alle luchtvaartmaatschappijen van de Europese Unie. Overtreding van de voorschriften moet worden gestraft. Deze straffen moeten eventueel zelfs kunnen leiden tot opschorting of intrekking van vergunningen. Dezelfde voorschriften moeten ook van kracht zijn voor luchtvaartmaatschappijen uit derde landen voor zover zij vluchten binnen de Europese Unie verzorgen.
Verslag-Le Rachinel (A4-0014/98)
Bébéar
De recente betreurenswaardige gebeurtenissen in alle vijftien lidstaten van de Europese Unie bewijzen elke dag dat wij richtlijn 70/156 betreffende de normen voor de zowat 18 miljoen motorvoertuigen en de aanhangwagens daarvan voor het vervoer van gevaarlijke goederen dringend moeten versterken.
Het is niet goed dat de voertuigen, zoals tot nu toe, uitsluitend op nationaal niveau worden goedgekeurd. Nu wij op alle terreinen harmoniseren, moeten wij dat ook in deze sector doen. Het gaat hier immers om de veiligheid van de personen die gevaarlijke goederen vervoeren en van de - jammer genoeg - talrijke slachtoffers van verkeersongelukken. Het proces dat zopas in Andorra, buiten de Europese Unie, van start is gegaan, herinnert er ons aan dat elk jaar bijna 2 miljoen mensen in de Europese Unie bij verkeersongelukken omkomen of verwondingen oplopen.
In het bijzonder met betrekking tot de gestandaardiseerde afmetingen en de beperking van de maximale massa van de voertuigen en de aanhangwagens daarvan is al grote vooruitgang geboekt. Ook met de economische gevolgen is rekening gehouden.
Met betrekking tot het remsysteem, de brandbeveiliging en de beperking van de snelheid mogen wij ons nu geen enkele laksheid meer veroorloven. Daarin ligt het belang van de thans voorgestelde harmonisatie. Daarom steun ik het verslag van de heer Le Rachinel.
Deze harmonisatie, door een indeling in vijf klassen, gaat in de goede richting. Om voor een afdoende onderlinge verbinding tussen de bestaande wegennetten te zorgen en om de hoofdwegen binnen afzienbare tijd beter te kunnen gebruiken, moeten wij de veiligheid van alle voertuigen verbeteren, te beginnen bij die welke gevaarlijke goederen vervoeren.
Verslag-Le Rachinel (A4-0024/98)
Gahrton, Holm en Lindholm
Wij hebben ons onthouden van stemming, omdat wij tegen centraal opgedrongen EU-symbolen zijn en wij dit als een stap in die richting beschouwen. De motivering, met een verwijzing naar een resolutie van het Europees Parlement uit 1988, waarin wordt gevraagd de Europese vlag op kentekenplaten op te nemen "teneinde de belangstelling van de Europese burger voor Europa te stimuleren" , zien wij niet alleen als een bevestiging hiervan, maar vinden wij bovendien absurd en bespottelijk.

Schlechter
Ik stel met voldoening vast dat de Europese instellingen voor een keer een idee van het kleinste land van de Europese Gemeenschap overnemen.
In 1985 suggereerde groothertog Jan van Luxemburg zijn toenmalige minister van Vervoer immers de invoering van een Europese kentekenplaat voor in het Groothertogdom Luxemburg ingeschreven voertuigen. Als gevolg daarvan werden aan de ministerraad twee voorstellen voorgelegd: het eerste kwam overeen met het Commissievoorstel, het tweede voorzag, in het belang van Europa, in geen enkel nationaal onderscheidingsteken. Dat laatste voorstel werd door de Luxemburgse regering aanvaard. Na een wijziging van het verkeersreglement werd die kentekenplaat de officiële kentekenplaat van de voertuigen in het Groothertogdom.
Aangezien een aantal Europese landen geen afstand willen doen van hun nationaal onderscheidingsteken op kentekenplaten, zie ik niet waarom het Groothertogdom Luxemburg niet met het voorstel van de Commissie zou instemmen en waarom de Luxemburgse voertuigen binnen afzienbare tijd ook niet zouden worden uitgerust met een kentekenplaat met een L in het midden van de twaalf sterren op een blauwe achtergrond.
Daarna zal de Commissie moeten nagaan hoe dat Europees initiatief kan worden erkend in de landen die nu nog een ovaal wit kenteken voor de verschillende landen eisen.
Nu men laat zien dat men tot de Europese Unie behoort, meen ik ook dat men andere kentekenplaten, zoals de groene en blauwe die men af en toe ziet, en ook de speciale kentekenplaten van de ambtenaren van de Europese instellingen moet afschaffen.
Verslag-Poisson (A4-0020/98)
Iversen
Namens de Deense sociaal-democraten heb ik een amendement ingediend op het verslag over diervoeders met bijzonder voedingsdoel. Het amendement dat door de commissie werd goedgekeurd, gaat over voeders die tijdelijk aan dieren worden gegeven om aan bepaalde specifieke behoeften te voldoen, maar die onder geen beding groeibevorderende antibiotica mogen bevatten. Dit amendement is een belangrijk stap in het proces om de consumenten gezondere levensmiddelen te garanderen. De EU zou in zaken als deze op wereldniveau het voortouw moeten nemen, zodat de consumenten bij het eten van levensmiddelen een veilig gevoel hebben.
De vele rapporten over de mogelijke gevolgen voor de gezondheid zijn te belangrijk om te negeren. Mensen lopen het risico resistent te worden tegen belangrijke geneesmiddelen, indien ze producten eten die met groeihormonen zijn behandeld. Bovendien is het reeds bewezen dat een goede hygiëne in de stal het gebruik van groeihormonen totaal overbodig maakt. Een verbod op het gebruik van groeibevorderende antibiotica in diervoeders met bijzonder voedingsdoel is een belangrijke stap in de goede richting. Het heimelijk gebruik van dergelijke stoffen in tijdelijke voedingssupplementen door de producenten moet onmogelijk worden gemaakt.
De WGO stelt voor groeihormonen te verbieden. Ik wil de Commissie verzoeken dit amendement te steunen en een risicobeoordeling te maken van alle groeibevorderende antibiotica. Een verbod op het gebruik ervan in diervoeders met bijzonder voedingsdoel zal hopelijk de weg effenen voor een algemeen verbod op het gebruik van deze schadelijke stoffen in de EU.
Verslag-Berend (A4-0016/98)
Frischenschlager
Mijnheer de Voorzitter, ik heb voor het verslag gestemd, maar vind dat de overgebleven onderdelen over de beoordeling van de steun ontoereikend zijn. Toch beschouw ik dit verslag als gerechtvaardigd en heb ik het goedgekeurd.

Ahlqvist, Andersson, Lööw, Theorin en Wibe
In het verslag wordt benadrukt dat de onderbesteding van structuurfondsgelden primair het gevolg is van gebrekkige planning en de administratieve versnippering waar ze aan onderhevig zijn. Wij steunen de rapporteur waar hij de concentratie, vereenvoudiging en vermindering van het aantal steunvormen, zoals voorgesteld door de Commissie in Agenda 2000, toejuicht. Deze vereenvoudiging mag echter niet leiden tot een vermindering van de regionale steun aan Zweden (ook gezien het feit dat Zweden een van de grootste netto-betalers aan de EU-begroting is), vooral aan het doelstelling-6gebied. Daarentegen kunnen wij ons niet scharen achter de inhoud van de paragrafen 32 en 38, die een poging inhouden aan elke terugbetaling aan de lidstaten te ontkomen.

Caudron
Op dit ogenblik wordt gesproken over een hervorming van de structuurfondsen in het kader van een tijdschema dat in een nieuw plan vanaf 2000 voorziet.
In het licht van de ervaringen die wij met de plannen 89/94 en 94/99 hebben opgedaan is het niet meer dan normaal dat wij de criteria en toepassingsmodaliteiten van de structuurfondsen opnieuw bekijken. Ik onderschrijf de eisen voor meer transparantie, samenhang, decentralisatie en zorgvuldigheid.
Ik ben bang voor een hervorming die bedoeld is om de gevolgen van de uitbreiding van de Unie en het strakke budgettaire beleid van de lidstaten te kunnen opvangen en om de nieuwe lidstaten in Oost-Europa te kunnen helpen zonder de Europese begrotingen voldoende te verhogen.
Als gekozene van een regio van doelstelling 1 sedert 1994 en doelstelling 2 sedert 1989 weet ik hoe belangrijk die hulp is en weet ik ook welke tragische gevolgen het plotse verdwijnen ervan zou hebben. Wij moeten nieuwe criteria vaststellen, maar die moeten de regeling verbeteren en niet op haar kop zetten.
Als de situatie voor bepaalde regio's verandert, zal men in elk geval overgangsmaatregelen moeten nemen om de gevolgen van de besnoeiingen en de vaststelling van nieuwe drempels op te vangen.
Voorts maak ik mij ook zorgen over het volgende. De Europese integratie was altijd gebaseerd op solidariteit en evenwicht. De thans dominerende liberale ideologie mag onze regelingen niet uit naam van principes en van de eeuwenoude wet van de sterkste te gronde richten.

Cushnahan
Ik juich het verslag van de heer Berend toe. Blijkbaar zijn de kinderziekten, waardoor in 1994 slechts 75 % van de middelen werd besteed, in zoverre opgelost dat de bestedingsgraad in 1996 tot 95 % is gestegen. Het probleem is gedeeltelijk te wijten aan de bureaucratische rompslomp, en ik juich het derhalve toe dat er bij de herziening van toekomstige structuurfondsverordeningen grote nadruk op verdere beperking hiervan wordt gelegd.
Ik schaar mij tevens achter het standpunt van de heer Berend dat decentralisatie naar de regio's tot een verdere verbetering zal leiden.
Uit een Iers oogpunt, kan ik stellen dat wij de structuurmiddelen altijd efficiënt hebben besteed. In dit opzicht heeft de vrijgevigheid van onze EU-partners een belangrijke bijdrage geleverd aan onze zogenaamde "Celtic Tiger" economie. Ofschoon wij in de toekomst niet hetzelfde bedrag aan structuurmiddelen kunnen en mogen verwachten, is een redelijke overgangsperiode niettemin van belang. Als de EU-kraan te snel zou worden dichtgedraaid, zou de zeer succesvolle Ierse economie in gevaar kunnen worden gebracht.

Darras
Aan de vooravond van de nieuwe periode van structurele programmering 20002006 is dit een belangrijk verslag. Wij moeten van deze gelegenheid gebruik maken om uit onze vergissingen te leren.
Ik dank de heer Berend voor zijn zeer zorgvuldige verslag, dat ons een duidelijke analyse biedt, aangeeft wat in de periode 1994-1999 verkeerd is gegaan en beschrijft welke verbeteringen zijn aangebracht. Die disfuncties hebben vele verschillende oorzaken volgens de bestuurlijke organisatie van de verschillende lidstaten. Wat mijn land betreft - en hoewel mijn regio, Nord-Pas-de-Calais, een van de grootste begunstigden van de communautaire hulpverlening is - moeten wij erkennen dat de vertragingen vooral de schuld van Frankrijk en de Commissie zijn: vertraging bij de voorstelling van de enige programmeringsdocumenten door de lidstaat, bij de cofinanciering ten laste van de lidstaat en bij de bezorging van de kredieten aan de eindbegunstigden...
Ook de Commissie draagt echter schuld. Haar verwijten wij de grote hoeveelheid en ondoorzichtigheid van de verordeningen en fondsen, de ingewikkeldheid van de procedures en het feit dat ze ten aanzien van de vastgestelde criteria moeilijk een standpunt kan bepalen.
Laten wij uit die vergissingen echter lering trekken en een nieuwe verordening opstellen die vooral de nadruk legt op decentralisatie en partnerschap tussen Commissie en lidstaat, maar vooral binnen de verschillende landen. Laten wij daarbij alle sociale, economische en milieupartners betrekken om iedereen voor zijn verantwoordelijkheid te plaatsen. Laten wij deze gelegenheid aangrijpen om een nieuwe verordening op te stellen met duidelijke regels voor de cofinanciering, waarvan de toepassing onder de verantwoordelijkheid van de lidstaten valt.
Daartoe roept het verslag van de heer Berend ons op. Laten wij hopen dat de Raad en de Commissie ons horen.

Gallagher
Wij stellen het op prijs dat de onderhandelingen met betrekking tot de volgende periode 2000-2006 voor de EU-structuurfondsen al in een vergevorderd stadium zijn. Bepaalde algemene maatstaven zijn al geschetst in de vorig jaar door de Commissie gepresenteerde Agenda 2000, maar de plannen omtrent de specifieke toewijzingen van structuurmiddelen aan elke lidstaat moeten nog uitgebreid worden uitgestippeld.
Ik juich het van harte toe dat de commissaris voor regionaal beleid Monika Wulf-Mathies heeft verklaard dat de landen die op dit moment structuurmiddelen van de EU ontvangen, dit geld in de volgende periode ook zullen ontvangen.
Wat Ierland betreft, hebben de grensregio en de regio Connaught er recht op om voor de periode 2000-2006 de "doelstelling 1" -status toegewezen te krijgen. Hierdoor zullen deze regio's voor het maximumbedrag aan middelen uit de Europese regionale, sociale, landbouw- en visserijfondsen in aanmerking komen. De regio Connaught en de grensregio zijn niet zo welvarend als de oostkust van Ierland en zij zouden derhalve niet tot dezelfde groep moeten worden gerekend bij de besteding van de middelen uit de EU-structuurfondsen.
Voorts wil ik toejuichen dat Jacques Santer heeft verklaard de voortzetting van de communautaire initiatieven LEADER II betreffende plattelandsontwikkeling en INTERREG II betreffende grensgebieden voor de periode 20002006 te steunen.
Het initiatief LEADER II is een zeer succesvol programma, dat wat betreft de banen die erdoor worden gecreëerd op het Ierse platteland 100 miljoen Ierse pond waard is. Het initiatief INTERREG II is eveneens een belangrijk programma gelet op de banen die erdoor worden gecreëerd in grensregio's.

Hyland
De Europese Commissie zal binnenkort met voorstellen komen voor de toekomstige besteding van de structuurfondsen.
Het ziet ernaar uit dat de Commissie een verlaging van de beschikbare middelen voor sommige delen van de Unie zal voorstellen wegens de verbeterde economische groei en ontwikkeling die de laatste jaren, met name in Ierland, is bereikt.
Ik ben van mening dat de Commissie ervoor moet zorgen dat haar voorstellen voor overgangsmaatregelen voor landen als Ierland de vooruitgang die de laatste jaren is geboekt niet ondermijnen. De geleidelijke stopzetting van de maximumsteunbedragen zou over een zo lang mogelijke periode uitgestreken moeten worden, zodat het effect hiervan voor de Ierse economie tot een minimum wordt beperkt.
Ten tweede blijft de economie in vele delen van Ierland ruimschoots onder de drempelwaarde en zou er derhalve nog op maximumsteunbedragen aanspraak gemaakt kunnen worden, ondanks het feit dat de Ierse economie over de hele linie de drempelwaarde voor de "doelstelling 1" -status overschrijdt. De verschillende situaties die in de verschillende delen van het land bestaan, zouden door de Europese Commissie meegenomen moeten worden bij de opstelling van haar voorstellen. Regio's van het land die de drempelwaarde wat betreft hun economische groei nog niet hebben bereikt, zouden niet gestraft mogen worden voor het feit dat in andere delen van het land hoge groeipercentages geregistreerd zijn.
De Commissie moet inzien dat het belangrijk is om met passende overgangsmaatregelen te komen en voor elk land onderscheid te maken tussen regio's met hoge groeipercentages en die met lage groeipercentages, en dit zou in de voorstellen tot uitdrukking moeten komen.

Klass
Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, dames en heren, het verslag van de heer Berend over de structuurmiddelen komt juist op tijd. Nu wij over de toekomst van de structuurfondsen spreken, biedt het verslag een goede basis voor de verdere ontwikkeling van de structuurfondsen.
Het Europese structuurbeleid moet de inspanningen van de lidstaten, regio's en andere actoren doeltreffend ondersteunen om de ontwikkelingsachterstand van de economisch zwakste gebieden te helpen verkleinen. Toch is het slechts een aanvulling op de eigen initiatieven voor de onontbeerlijke en vernieuwende structurele veranderingen. Dat aanvullende karakter blijkt uit het feit dat de lidstaten telkens voor de nodige cofinanciering moeten zorgen. Wij weten dat juist die beschikbaarstelling van eigen middelen de aanwending van EU-middelen vaak verhindert. Toch moeten wij aan dat criterium blijven vasthouden. Alleen voor wie zelf zijn deel bijdraagt, heeft een bepaald project ook waarde. Aan wat men zomaar krijgt, hecht men, zoals bekend, ook geen waarde.
Uit de tabellen over de aanwending van de middelen blijkt dat de kredieten voor doelstelling 5b in 1996 volledig zijn gebruikt. Doelstelling 5b is een van de doelstellingen die zich in het bijzonder op het platteland richten. Ik stel dus vast dat het platteland ook in de lidstaten en de regio's bijzonder op prijs wordt gesteld. Daarom moeten wij zorgen voor een specifieke en algemene aanpak van de toekomst van het platteland om de positieve ontwikkeling daarvan te bevorderen. Dat betekent dat wij voor infrastructuur en werkgelegenheid moeten zorgen.
Ik ben zelf van het platteland afkomstig. Wij geven onze kinderen een zo goed mogelijke opleiding en sturen hen naar de school en universiteit. Daarmee leiden wij hen echter niet alleen op, maar sturen wij hen ook weg: met een goede opleiding vinden zij in de landelijke regio's immers geen werk.
Laten wij bij de aanwending van de middelen een grotere beslissingsbevoegdheid aan de regio's geven en laten wij de regionale begeleidingscomités meer inspraak geven. De mensen ter plaatse weten waar het schoentje nijpt en hoe het passend kan worden gemaakt.

Lindholm
Het verslag geeft een helder en duidelijk beeld van de manier waarop de structuurfondsgelden beheerd zijn. Het zet ook uiteen wat voor aanloopproblemen de lidstaten hebben gehad en hoe die hebben geleid tot onderbesteding van middelen. Het voorstel om de volgende programmaperiode op een andere manier te starten wordt daarom toegejuicht.
Wat ik mis, is niet alleen een kwantitatieve analyse van financiële middelen, maar ook een kwalitatieve analyse van de wijze waarop het geld is gebruikt. Daarin zouden ook eventuele dynamische effecten en neveneffecten op verschillende gebieden moeten worden onderzocht - zowel negatieve als positieve effecten.

McCarthy
Ik heb voor het verslag-Berend gestemd omdat het een uitgebreide analyse van de redenen van de onderbesteding van het geld bevat. De structuurfondsen vormen het belangrijkste budgettaire instrument voor Europa om de werkloosheid te bestrijden, de schepping van werkgelegenheid te steunen en de doelstelling van economische en sociale cohesie van het Verdrag te ondersteunen.
Het amendement van de socialistische fractie op paragraaf 32 werd ingediend opdat de Commissie geen carte blanche zou krijgen om lidstaten straffen of boetes op te leggen voor de onderbesteding van het geld. Ons hoofdoel moet zijn de geldstroom naar de eindbegunstigden te verbeteren en de regio's die in de meest behoeftige omstandigheden verkeren te steunen.
De arbitraire stopzetting van de steun zonder een vastomlijnde reeks criteria kan onze acties om economische en sociale cohesie te verwezenlijken en de werkloosheid te bestrijden ondergraven. Het Commissievoorstel om de mogelijkheid van sancties te versterken, teneinde het geld arbitrair opnieuw toe te wijzen, is niet in de geest van decentralisatie en subsidiariteit.
Over de oplegging van eventuele geldboetes of sancties die een effect op programma's in regio's en plattelandsgebieden hebben, moet derhalve door alle partijen zorgvuldig worden nagedacht.
Het doet mij deugd dat de rapporteur en de Fractie van de Europese Volkspartij uiteindelijk besloten hebben het door mijn fractie ingediende amendement 8 bij de stemming te steunen.

Nicholson
Het is een goed geschreven verslag, waarin de dringende behoefte aan verbetering van de uitvoering van structuurkredieten wordt behandeld. Degenen onder ons die regio's vertegenwoordigen waar de economische en sociale ontwikkeling in grote mate door de structuurfondsen wordt bepaald, hebben om verbeteringen in de uitvoering van het gehele programma verzocht. Om wezenlijk van financiering te kunnen profiteren, moet de uitvoering ervan efficiënt en doorzichtig verlopen.
Ik ben er een voorstander van de besluitvorming zoveel mogelijk op regionaal niveau te laten plaatsvinden. Hoe dichter de besluiten bij de mensen genomen worden, des te efficiënter en doorzichtiger het programma zal zijn. Dit geldt niet alleen voor de structuurmiddelen maar ook voor de meeste sociale aangelegenheden; er zou zoveel mogelijk aan de deskundigheid van de nationale en plaatselijke overheden moeten worden overgelaten.
Mijn grootste bezorgdheid is de onderbesteding van het geld. Door niet alle beschikbare middelen te gebruiken, doen wij onze regio's tekort. Er zij echter opgemerkt dat de Commissie heeft getracht hier iets aan doen, en met enig succes.

des Places
De voorstelling van dit verslag over de uitvoering van de structuurfondsen is voor onze fractie een gelegenheid om ons over de toekomst van de structuurfondsen zelf te bezinnen.
In het kader van Agenda 2000 moet de Europese Unie immers een aantal Centraal- en Oost-Europese landen en Cyprus opnemen. Al die landen komen in aanmerking voor doelstelling 1, maar het financiële kader van 0, 46 % van het BBP van de lidstaten van de Europese Unie moet strikt worden gerespecteerd.
De voorstellen van de Commissie in haar mededeling over Agenda 2000 onderschatten de economische gevolgen van de uitbreiding en zijn derhalve misleidend. De toekomst van het structuurbeleid is dus onzeker en het structuurbeleid zal grondig moeten worden herzien.
Om de structuurfondsen de doeltreffendheid te geven die ze nu ontberen, zullen wij de administratieve procedures moeten vereenvoudigen, een einde moeten maken aan de versnippering en onze inspanningen moeten concentreren op het GLB en het GVB, de enige op dit ogenblik geïntegreerde communautaire beleidsvormen. Het gevaar is echter groot dat de plattelandsregio's, ook al ondervinden ze de gevolgen van het GLB en het GVB op verschillende manieren, de grootste slachtoffers van die onverteerbare kost worden.
Volgens de Commissie zou de nieuwe doelstelling 2 slechts aan 18 % van de bevolking van de Gemeenschap ten goede komen. Nu vallen alle plattelandsregio's van de Europese Unie onder doelstelling 5a. Morgen zullen nog bitter weinig plattelandsgebieden steun kunnen krijgen.
Wij moeten goed beseffen dat de structurele steun aan de plattelandsgebieden in 1992/1993 werd ontwikkeld om de gevolgen van de GLB-hervorming en de vernietigende effecten van de mondialisering en de GATT op te vangen. Daarom eisen wij nogmaals dat in de toekomstige doelstelling 2 specifieke subdoelstellingen worden gecreëerd: een voor de plattelandsgebieden en een voor de maritieme en kustgebieden.
Het gaat hier om meer dan de landbouw: wij moeten een Europees economisch ontwikkelingsmodel in stand houden dat een evenwichtige ruimtelijke ordening beoogt om ons rijk maar kwetsbaar natuurlijk en cultureel erfgoed te vrijwaren.

Souchet
De heer Berend maakt in zijn verslag een uitvoerige analyse van de uitvoering van de structuurfondskredieten. Wij kunnen met een aantal van zijn conclusies en onderliggende postulaten evenwel niet instemmen.
De heer Berend tracht bijvoorbeeld uit te leggen waarom sommige kredieten niet altijd in voldoende mate worden vastgelegd. In werkelijkheid wordt het gebruik van de kredieten van de structuurfondsen in het algemeen op twee manieren afgeremd. In de eerste plaats zijn er de door de Commissie opgelegde administratieve beperkingen. De administratieve afwikkeling heeft meestal tot gevolg dat de kredieten pas na een of twee jaar worden vastgelegd. Vele indieners van projecten zijn dan ook teleurgesteld door de procedure, die extra interne administratieve kosten en ook financiële kosten voor de deblokkering van de kredieten veroorzaakt.
Een tweede rem heeft veeleer een politiek karakter. Met het oog op een betere aanwending van de fondsen eist de Commissie immers dat de lidstaten en/of plaatselijke of regionale besturen de projecten cofinancieren. De convergentiecriteria voor de totstandbrenging van de Economische en Monetaire Unie en de enige munt dwingen de lidstaten er evenwel toe hun begrotingstekort terug te dringen. Ze leggen dan ook liever geen programma's voor om die niet te moeten cofinancieren.
Tenslotte moet men ook beseffen dat de niet-uitgegeven kredieten op de Europese begroting naar de lidstaten terugkeren naargelang wat deze tot de begroting hebben bijgedragen. Zo krijgen de lidstaten wat "zakgeld" , dat ze helpt om hun begrotingstekort te drukken.
Kortom, als de structuurfondsen onvoldoende worden uitgevoerd, moeten wij misschien wat verder kijken dan onze neus lang is en onderzoeken wat de echte gevolgen zijn van de invoering van de enige munt voor de beslissingen van de ministers van Financiën van de verschillende lidstaten.
Gezamenlijke ontwerpresolutie over de Top van Kyoto
Ephremidis
Pas enkele maanden zijn verstreken sedert de Milieutop van Kyoto en reeds komen de eerste gebreken van het daar bereikte akkoord over de milieuproblematiek van onze planeet, van onze mensheid aan het licht. De wanhoopskreten van degenen die de catastrofale gevolgen van het huidige economische beleid op ons af zien komen, vallen echter in dovemansoren.
De multinationale ondernemingen, en meer in het algemeen het multinationaal kapitaal accepteert geen veranderingen waardoor zijn winst wordt beperkt en zijn controle op de markt verloren gaat. De halfslachtige maatregelen die genomen worden, zijn dan ook in feite op maat gesneden voor deze ondernemingen. Zij krijgen daardoor de mogelijkheid nog meer winst te maken en hun overheersende positie te versterken.
Meer winst en een sterkere positie zijn ook de doelstellingen die worden beoogd met de verhandelbaarheid van de vervuilingsrechten. Hierdoor treedt nog meer vertraging op bij de bestrijding van de milieuverontreiniging in de meest ontwikkelde industrielanden en worden bovendien de groeimogelijkheden van de minder ontwikkelde landen aangetast.
Wij gaan ons nu voorbereiden op de Vierde Conferentie van de partijen van de kaderovereenkomst inzake klimaatverandering. Daarbij mogen wij niet uit het oog verliezen dat de Europese Unie met 6 % van de wereldbevolking 14 % van alle in de wereld geproduceerde koolstofdioxide en andere broeikasgassen voor haar rekening neemt.
De vermindering van de uitstoot van deze gassen met 15 % in de Europese Unie moet gezien worden als een minimale maatregel. Als daar het juiste beleid voor wordt gevoerd en als de juiste technologie daarop wordt toegepast, zouden de kosten daarvan beperkt kunnen worden. De Europese Unie moet de bevordering van hernieuwbare energiebronnen beschouwen als een hoofddoel van de Unie en de lidstaten. Een ander belangrijk doel is de beperking van de uitstoot per sector. Ik noem het vervoer, de industrie en de energie.
De Europese Unie mag de mogelijkheden van het Protocol van Kyoto niet aangrijpen om zich te verwijderen van haar eigen doelstellingen. Evenmin mag zij deelnemen aan handelsovereenkomsten inzake vervuilingsrechten.
Vandaag is de vermindering van de uitstoot van broeikasgassen noodzakelijker dan ooit tevoren. De meest ontwikkelde industrielanden zijn de hoofdverantwoordelijken voor dit verschijnsel. Zij moeten de verantwoordelijkheid op zich nemen. Zij mogen de problemen niet aangrijpen om hun overheersende economische positie te vereeuwigen. Er is een ander beleid noodzakelijk. Dit is in het belang van de mensheid. De derde landen moeten geholpen worden bij hun ontwikkeling. Hun moeten de middelen en de technologie ter beschikking worden gesteld die hen in staat stellen economische ontwikkeling te combineren met vermindering van de luchtverontreiniging. Dit moet een belangrijk onderdeel zijn bij de voorbereiding van de Vierde Topconferentie van Buenos Aires.

Kirsten Jensen, Blak, Sindal en Iversen
De Deense sociaal-democraten stemmen voor de ontwerpresolutie waarin de Commissie en de Raad dringend verzocht worden het voortouw te nemen en tijdens de onderhandelingen op de klimaatconferentie het goede voorbeeld te geven. Met haar oorspronkelijke voorstel beoogde de EU een vermindering van 15 % voor drie welbepaalde broeikasgassen tegen het jaar 2010. In Kyoto werd besloten in ons werelddeel zes verschillende gassen met 8 % te verminderen in de periode van 2008 tot 2012. De Deense sociaal-democraten vinden dit positief. Hierbij mogen we echter twee dingen niet uit het oog verliezen.
Ten eerste is het noodzakelijk dat de EU de VS, de andere OESO-landen en Rusland onder druk zet om vertragingen in de bekrachtiging van het Protocol van Kyoto te vermijden. Ten tweede is het belangrijk dat de EU het leiderschap op zich neemt, wij hebben immers de middelen en de mogelijkheden daartoe. De EU kan op vele vlakken iets doen voor een efficiënter energieverbruik en de ontwikkeling van schonere technologieën - via het beleid inzake transport, energievoorziening en dergelijke binnen de EU zelf en via de steunprogramma's in OostEuropa.
Gezamenlijke ontwerpresolutie over Irak
Martinez
Mijnheer de Voorzitter, na het bestand tijdens de Olympische Spelen zal Irak worden gebombardeerd, maar wij horen alleen maar het oorverdovende stilzwijgen van het Europa van de vrienden van de heer Tony Blair.
In de eerste plaats doet het Europa van de mensenrechten er het zwijgen toe. Mannen worden gedood, een miljoen kinderen wordt uitgehongerd, vrouwen worden gefolterd, een volk wordt te gronde gericht, maar de grote geesten, de stemmen van de rechtvaardigen, de heer Faure en de anderen zwijgen. Het Europa van de verlichte geesten wordt door een stroomonderbreking geplaagd.
Ook het Europa van het recht doet er het zwijgen toe. Sedert het pact-Briand-Kellog is de oorlog buiten de wet geplaatst. In het Handvest van de Verenigde Naties wordt bevestigd dat het verboden is geweld te gebruiken. Met welk recht grijpen de Verenigde Staten dan in? Welnu, zij doen dat uit naam van de wet-Helms-Burton, de wet van de big stick , de wet van Delano Roosevelt, de wet van de sterkste. Europa zwijgt.
Tenslotte zwijgt ook het Europa van de beschaving. Men maakt zich op om bombardementen uit te voeren op Mesopotamië, het land tussen Tigris en Eufraat, waar in Sumer het schrift is uitgevonden, in Ninive en Babylon de landbouw, de cultuur en de beschaving. Toch zwijgt men. Misschien kunnen de multinationale oliemaatschappijen een Judasprijs voor de mensenrechten instellen. De heer Tony Blair kan die dan krijgen.

Smith
Mijnheer de Voorzitter, ik kan niet met een gerust geweten voor de resolutie stemmen die wij vandaag hebben gesteund, voornamelijk wegens de paragrafen 4 en 5, die ik hoogst verwerpelijk en weerzinwekkend vind omdat er bedrog in schuilt. De rechtvaardiging van militair geweld wordt verdoezeld, waardoor een militaire aanval des te beschamender wordt, omdat die in de verste verte niet tot militair succes zal leiden maar alleen maar slachtoffers zal maken onder mensen die al onder het juk van Saddam Hussein en de economische sancties gebukt gaan.
Natuurlijk zou ik erop aandringen dat Irak de resoluties van de Verenigde Naties respecteert, maar waarom veroordelen wij zo selectief? Hoe is het gesteld met andere landen, zoals Israël en de Verenigde Staten, die de VNresoluties naar willekeur trotseren? Waarom achten wij ons gerechtigd om te moraliseren? Het bezit van en de dreiging met nucleaire wapens en massavernietigingswapens valt niet goed te praten, ongeacht wie de wapens in zijn bezit heeft of de bedreiging vormt.
Na 2000 jaar christendom kunnen wij nog steeds niet zonder bombarderen, verminken en doden. En het zijn altijd de onschuldigen die het weer moeten ontgelden!

Ahlqvist, Andersson, Hulthén, Lööw, Theorin, Waidelich en Wibe
Wij kunnen een militaire actie tegen Irak niet steunen. Het Handvest van de Verenigde Naties biedt wel de mogelijkheid militaire middelen te gebruiken, als laatste uitweg wanneer de vrede wordt bedreigd. Een besluit dienaangaande dient echter door de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties te worden genomen. Daarom hebben wij voor amendement 1 gestemd.

Bébéar
Zoals alle andere afgevaardigden, hoop ook ik uiteraard op een diplomatieke oplossing voor de Iraakse crisis.
Ik vrees echter dat de houding van Saddam Hussein de jongste dagen niet veel goeds voorspelt.
De VN-experts moeten, in overeenstemming met resolutie 687 van de Veiligheidsraad, hun werk kunnen doen. Zolang Saddam Hussein dat niet aanvaardt, mogen wij met geen enkel compromis instemmen. Eerst moet hij afzien van zijn plannen om chemische en biologische wapens te ontwikkelen.
Wij moeten dat doen voor de Iraakse bevolking die, doordat het grootste deel van de Iraakse begroting naar bewapening gaat, onder een meer dan kritieke economische situatie gebukt gaat. De ellendige levensomstandigheden van de Iraakse bevolking zijn uitsluitend het gevolg van de houding van Saddam Hussein en kunnen niet rechtstreeks aan het internationale embargo worden toegeschreven.
Als Saddam Hussein in zijn houding volhardt, zullen wij noodgedwongen onaangename dwangmaatregelen moeten nemen, die uiteraard niemand helemaal voldoening zullen schenken.
Ik vind het dus goed dat wij onvoorwaardelijke steun verlenen aan de inspanningen die de VN-secretaris-generaal tijdens zijn missie in Irak zal leveren.
Als er evenwel een militaire actie wordt ondernomen, is alleen Saddam Hussein daarvoor moreel verantwoordelijk.

Berès
Wij vinden het goed dat de secretaris-generaal van de Verenigde Naties morgen naar Bagdad reist en hopen dat zijn bezoek voor de multilaterale diplomatie een succes wordt.
Wat de uitslag van de onderhandelingen echter ook mag zijn, wij aanvaarden niet dat zonder mandaat van de VNVeiligheidsraad tegen Irak wordt opgetreden. Elke actie zonder een dergelijk mandaat zou een aantasting zijn van het internationale recht en vooral van de geloofwaardigheid van de argumenten die de westerse mogendheden tegen Irak aanvoeren.
Een militair optreden, waarvan de doeltreffendheid uiterst onzeker blijft, mag pas worden overwogen als alle diplomatische middelen hebben gefaald. Wij zijn ervan overtuigd dat een unilateraal en eventueel militair optreden doeltreffend noch gerechtvaardigd is.
In deze kwestie kunnen wij jammer genoeg alleen maar betreuren dat wij geen echt gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid hebben. Europa is een economische reus, maar dreigt een politieke dwerg te blijven.

Caudron
Tijdens de eerste Golfcrisis heb ik na de inval in Koeweit met een militair optreden tegen Irak ingestemd. Wij beschikten toen over een VN-mandaat en konden rekenen op brede internationale steun, ook in de Arabische wereld. Europa deed mee en was in de regio aanwezig.
Wij hebben die "oorlog" gewonnen, maar hebben moeten vaststellen dat het effect ervan beperkt was. In beide kampen zijn veel slachtoffers gevallen en Saddam Hussein is aan de macht gebleven.
Daarom moeten wij nu de VN-resoluties doen naleven en tot elke prijs een militair avontuur vermijden dat de regio te vuur en te zwaard zou zetten.
Wij eisen dus een duidelijk VN-mandaat. Wij moeten alle diplomatieke middelen uitputten en een confrontatie tussen het Westen en de Arabische wereld in elk geval vermijden.
Inmiddels mogen wij de strategie van president Clinton niet volgen. Het is al te duidelijk dat die door binnenlandse overwegingen is ingegeven. Europa moet naar buiten treden en premier Blair moet eraan denken dat hij de Europese Unie voorzit en moet dus zijn diepgewortelde pro-Atlantische houding laten varen. Frankrijk moet in alle ernst zijn rol blijven spelen.
Terwijl van de vrede is een oorlog soms nodig, maar oorlog mag slechts een laatste redmiddel zijn.

Darras
Naar aanleiding van deze ontwerpresolutie over de situatie in Irak kunnen wij het ontbreken van een gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid van de Europese Unie alleen maar betreuren. Als de situatie ernstig en spannend wordt, schijnt Europa altijd terzijde te blijven. Wij betreuren dat.
Als Franse socialiste geef ik de voorkeur aan diplomatieke middelen en ondersteun ik de missie van de secretarisgeneraal van de Verenigde Naties. Wij stellen al onze hoop in zijn reis naar Bagdad.
Voor ons is een militair optreden een laatste redmiddel nadat alle diplomatieke acties hebben gefaald. Een militair optreden mag maar op basis van een formeel en schriftelijk mandaat van de Verenigde Naties worden overwogen. Als men voor een militair optreden kiest, rijst bovendien de vraag waartoe dat kan dienen. In hoever kan dat doeltreffend zijn? Ik twijfel eraan dat Saddam Hussein daarvan het slachtoffer zou worden.

Féret
Zeven jaar geleden richtten de Amerikanen onder het Iraakse volk een afschuwelijke slachtpartij aan. Dat bloedbad was bevolen door president Bush en werd door alle media - een pareltje van Angelsaksische humor - als een schone chirurgische oorlog voorgesteld.
De arrogantie van de Amerikanen is nog altijd even groot. Na zeven jaar ontbering, gebrek aan geneesmiddelen, elektriciteit en voedsel, dreigt voor het Iraakse volk, dat zijn kinderen door honger en ziekte ziet omkomen, een nieuwe tragedie.
Er is geen enkele reden om te zeggen dat Irak voor zijn buren of voor de wereld een militaire dreiging inhoudt. President Clinton moet echter zijn bespottelijk machogedrag doen vergeten en gedraagt zich daarom als een fascist. Enkele maanden voor de presidentsverkiezingen moet hij voldoen aan de eisen van extreem rechts in Israël en van de oorlogszuchtige Netanyahu.
Wij, Europeanen, moeten die moordende waanzin van Israël en de Verenigde Staten een halt toeroepen. Het wordt tijd dat wij ons daartoe de middelen verschaffen.

Lienemann
De ontwerpresolutie over de situatie in Irak stelt het kader vast voor een positief compromis over de houding die de Europeanen in de internationale organen zouden moeten aannemen. Wij moeten vooral onderstrepen dat een militair optreden om het internationale recht te doen eerbiedigen pas kan worden overwogen als alle diplomatieke middelen zijn aangewend. Men had die absolute eis echter duidelijker moeten formuleren: de enige instantie die kan beslissen over maatregelen om het conflict op te lossen is de VNVeiligheidsraad.
Daarom had ik graag gehad dat het amendement was aangenomen dat ertoe strekte de woorden "formeel overleg" in de Veiligheidsraad door de woorden "formeel besluit" te vervangen. Zo hadden wij kunnen onderstrepen dat wij niet willen dat de Verenigde Staten tot actie kunnen besluiten terwijl de Veiligheidsraad zich tot een gedachtewisseling beperkt of alleen maar voorbehoud maakt. De Europese Unie moet er resoluut voor ijveren dat de Verenigde Naties als beslissingsorgaan worden erkend en moet het leiderschap van een enkel land, in dit geval de Verenigde Staten, van de hand wijzen.
De Europese Unie had in deze crisis een grotere samenhang aan de dag moeten leggen. Jammer genoeg hebben bepaalde staatshoofden zich gehaast om de plannen van de Amerikaanse president voor een militaire interventie te steunen. Wij stellen nu de rampspoedige gevolgen vast van het uitblijven van enige institutionele vooruitgang op het gebied van het GBVB: op de internationale scène staat Europa machteloos.
Een militair optreden in Irak zou niet alleen rampspoedige gevolgen voor de mensen hebben, maar bovendien rijst de vraag in hoever een militair optreden doeltreffend kan zijn als men echt wil bereiken wat men beweert na te streven: de internationale regels doen naleven en beletten dat Irak een chemisch en nucleair wapenarsenaal opbouwt.
Het gevaar is groot dat ook na een militair optreden het Iraakse regime antidemocratisch blijft, dat de controles nog moeilijker worden en dat Irak zich op zijn grondgebied of elders voort blijft bewapenen. De enige slachtoffers zouden de inwoners en de bevolking zijn, die voor dit alles geen enkele schuld dragen. Wij moeten de diplomatieke weg vastberaden en tot het einde toe blijven bewandelen.
Voorts mag men in het kader van het internationale recht en met betrekking tot de naleving van gesloten akkoorden ook geen twee maten hanteren.
Ons Parlement en Europa moeten zich inspannen om het vredesproces in het Midden-Oosten volgens plan te doen verlopen en moeten met de Verenigde Naties de nodige stappen ondernemen om de aangegane verbintenissen te doen nakomen.
Laten wij ons niet blindstaren op het zogezegd dringende karakter van een massale aanval op Irak. De Verenigde Staten hebben plots krachtiger aan de alarmbel getrokken nadat de Verenigde Naties hadden besloten het proces "olie in ruil voor voedsel" - dat een weerslag op de olieprijs zou hebben gehad - op gang te brengen en toen overwegingen van binnenlands beleid president Clinton kennelijk tot een spectaculair buitenlands initiatief aanzetten. Europa moet in alle omstandigheden zelf kunnen oordelen en zijn onafhankelijkheid bewaren. Het succes van de vrede in Irak en het Midden-Oosten hangt af van een evenwichtige en volgehouden actie die uitsluitend op de toepassing van het recht is gericht.
De door de Verenigde Staten gekozen weg is niet de goede. Een militair optreden is onaanvaardbaar.

Macartney
Mede namens mijn collega, mevrouw Ewing, wil ik stellen dat de Scottish National Party het veroordeelt dat Saddam Hussein de wens van de internationale gemeenschap negeert en voortdurend tracht aan de laatste fase van de wapeninspecties te ontkomen. Irak moet zich aan de voorwaarden van de VN houden, en de Scottish National Party vindt dat de VN het recht heeft geweld te gebruiken teneinde dit af te dwingen - als laatste redmiddel, als alle andere middelen op niets zijn uitgelopen.
De Scottish National Party vraag zich niettemin af of de oorlogsdoelstellingen van de Verenigde Staten en GrootBrittannië wel zo duidelijk zijn. Zij staat volledig achter de missie naar Bagdad van de secretaris-generaal van de VN Kofi Annan. Bovendien beveelt zij aan na te denken over de voorstellen om "no drive" -zones, als aanvulling op de bestaande "no fly" -zones, in te stellen en in deze zones een tijdelijk bestuur op te zetten, als eerste stap op weg naar een pluralistische en democratische regering voor heel Irak. Dit zou tevens de problemen verminderen van zowel de Koerden als de in het moerasgebied wonende Arabieren, die al tientallen jaren door het Ba'athist-regime worden vervolgd.
De Scottish National Party is van mening dat dergelijke voorstellen de dictatuur van Saddam Hussein eerder aantasten dan versterken, zonder dat er burgerslachtoffers vallen, wat bijvoorbeeld wel het geval kan zijn bij luchtaanvallen op niet ver van de burgerbevolking gelegen militaire doelen.
Gezamenlijke ontwerpresolutie over de 54ste zitting van de Verenigde Naties
Cushnahan
Het is heel teleurstellend dat er geen initiatieven ten aanzien van de schendingen van de mensenrechten in China zijn, terwijl de EU wel effectieve maatregelen ten aanzien van Nigeria, Birma en de rechten van de vrouw en het kind treft. Het is ontstellend dat er in de Raad geen consensus over deze kwestie is.
De voor de hand liggende reden hiervoor is dat te veel lidstaten commerciële en handelsbelangen zwaarder laten wegen dan de mensenrechten. Hoe kunnen wij moraliseren over de kwestie van de mensenrechten elders in de wereld, als wij besluiten de situatie in China te negeren? De lidstaten die hun eer verkopen voor een handvol geld zouden zich moeten schamen. Door hun laksheid in dezen kan het gemeenschappelijk buitenlands- en veiligheidsbeleid van de Europese Unie niet serieus worden genomen.

Eriksson, Sjöstedt en Svensson
Wij hebben voor de resolutie in haar geheel gestemd. Wel willen wij enig commentaar geven.
In paragraaf 1 wordt een hele rij landen genoemd waar de mensenrechten worden geschonden, en die men speciaal als zodanig wil aanwijzen. Wij zijn het er volstrekt mee eens dat al deze landen moeten worden bekritiseerd wegens deze schendingen, maar wij vinden tegelijkertijd dat er een heleboel andere landen aan deze lijst hadden kunnen worden toegevoegd. In de verklaring wordt bijvoorbeeld Cuba genoemd. Wij zijn het ermee eens dat schendingen van de mensenrechten plaatsvinden in Cuba, maar er zijn in Latijns-Amerika nog een heel stel andere landen waar deze schendingen aanzienlijk ernstiger zijn dan in Cuba. Mexico, Brazilië en Peru zijn voorbeelden van landen waar weerloze activisten van arbeiders- en boerenvakbonden en andere burgers vermoord zijn door uiteenlopende paramilitaire groepen. De keuze van de opgesomde staten is onder andere om deze reden enigszins misleidend.
In paragraaf 2 wordt een speciale prioriteit aan Algerije toegekend. Wij vinden ook dat dit noodzakelijk is, gezien de ernstige situatie in dat land, maar ook hier hadden nog enkele landen kunnen worden genoemd, bijvoorbeeld Colombia, waar de door de staat ondersteunde terreur tegen grote delen van de bevolking steeds erger wordt.
Tenslotte willen wij onze instemming betuigen met de scherpe kritiek op de situatie in China. Wij vinden het een juiste constatering dat er op het punt van de mensenrechten in China geen vorderingen zijn gemaakt.
Verslag-Seal (A4-0015/98)
Cushnahan
Ik wens officieel kond te doen van mijn steun voor amendement 3, dat op naam van de Fractie Europees Unitair Links/Noords Groen Links staat. In dit amendement is de steun verwoord voor het recht van werknemers van Ryanair om zich bij een vakbond aan te sluiten en zich door deze vakbond te laten vertegenwoordigen bij onderhandelingen met hun werkgevers.
Daar ik een groot voorstander van het Sociaal Handvest ben, ben ik teleurgesteld dat dit recht nergens in de eruit voortvloeiende EU-wetgeving is vastgelegd, en hier moet derhalve dringend iets aan gedaan worden.

Ephremidis
De duikvlucht waarin wij door de ongebreidelde concurrentieslag en de deregulering terecht zijn gekomen, schijnt geen einde te hebben. De toepassing van het derde liberaliseringspakket is nog niet voltooid of de Commissie kondigt reeds bij haar evaluatie aan dat zij een nog strengere houding zal aannemen. Zij negeert op provocerende wijze niet alleen elke sociale overweging, maar ook het principe van openbaar belang en openbare dienstverlening. In feite is zij de officiële handlanger van de grote multinationale belangen in het luchtruim.
Duizenden werknemers worden op straat gezet. Collectieve arbeidsovereenkomsten worden geofferd op het altaar van de concurrentie. Men dreigt met sluiting van ondernemingen, met afschaffing van verbindingen, met toekenning van vliegrechten aan particulieren en versnelde privatisering. Daardoor kunnen maatschappijen hun intrede op de markt doen die geen enkele garantie bieden voor veiligheid, kwalitatief hoogstaande dienstverlening en eerbiediging van de arbeidsrelaties. Zo ziet het landschap van de geliberaliseerde luchtvervoerssector eruit, ofschoon de liberalisering nog niet eens is voltooid.
Voor de Commissie zijn dit natuurlijk geen wereldschokkende gebeurtenissen. Zij zegt dat zij zich bewust is van de "eventuele gevolgen" voor de werkgelegenheid en "deze bestudeert" . Alhoewel zij schermt met het alom bekende argument van meer concurrentie en lagere prijzen, moet zij toegeven dat van lagere prijzen tot nu toe geen sprake is. Er hebben zich weliswaar lichte prijsveranderingen voorgedaan, maar deze waren toe te schrijven aan het verschijnen op de markt van nieuwe maatschappijen en aan ongelooflijke bezuinigingen. Dat weigert de Commissie echter toe te geven. Ook wordt de veiligheid van het personeel in de waagschaal gesteld. Dit personeel werkt onder primitieve omstandigheden, met alle gevolgen van dien voor de kwaliteit van de dienstverlening. In haar evaluatie schenkt de Commissie totaal geen aandacht aan de gevolgen die de handling-richtlijn en de cabotagerichtlijn zullen hebben voor luchthavens en luchthavenpersoneel. De Commissie wil versnelde privatisering en herstructurering van deze sector. Zij wil dat de concurrentieregels strikt worden opgevolgd. Zij wijst indirect het beginsel van universele dienstverlening van de hand, spreekt over "een overdreven beroep op de verplichtingen tot openbare dienstverlening" en vraagt zich af "in hoeverre deze verplichtingen misschien een bedekt middel zijn om de toegang tot de markt te beperken" . Natuurlijk neemt de Commissie niet de moeite om uit te leggen hoe de vereisten van particuliere investeerders verzoend kunnen worden met de enorme verplichtingen van nationale luchtvaartmaatschappijen. De nationale luchtvaartmaatschappijen moeten immers zorgen voor de verbindingen met en de ontwikkeling van de verafgelegen gebieden. Evenmin schijnt de Commissie zich druk te maken over het feit dat de verbindingen met de verafgelegen gebieden normaliter niet rendabel zijn en derhalve onaantrekkelijk voor iemand die alleen volgens de logica van de markt functioneert.
De rapporteur stemt volledig in met de het beleid en de aanpak van de EU. Hij vraagt zelfs de Raad en de Commissie te zorgen voor een zo snel mogelijke oplossing van de nog bestaande problemen. Hij wil een strengere toepassing van de oriëntaties voor de overheidssubsidies en een verbod op "speciale behandelingen" voor nationale luchtvaartmaatschappijen. Hij breekt een lans voor de versterking van de omzet van de "sterke" Europese maatschappijen. Dit zal echter waarschijnlijk ten koste moeten gaan van de zwakkere maatschappijen die vanwege hun verplichtingen in verband met het openbaar belang, met faillissement worden bedreigd. De rapporteur stemt in met de liberalisering van de cabotage, alhoewel hij toegeeft dat de meeste binnenlandse verbindingen onrendabel zijn.
Wij stellen vast dat volledige concurrentie en veiligheid en werkgelegenheid tegen elkaar indruisen. Meer concurrentie betekent hier minder veiligheid en sociale dumping. Daar kunnen wij niet mee akkoord gaan.
Wij zijn niet van plan ons te beperken tot "vaststellingen" , tot het "uiten van onze zorgen" over de ontwikkelingen die ons achteruit in plaats van vooruit zullen brengen. Wij zijn van mening dat de belangen van de burgers, de werknemers, de gebruikers van de luchtvervoersmiddelen altijd nog zwaarder wegen dan de belangen van de grote luchtvaartmaatschappijen, die enkel een zo groot mogelijk deel van de markt willen veroveren. Daarom stemmen wij tegen dit verslag.

Holm
De liberalisering van de luchtvaart heeft zeker een positief effect gehad op de markt. Tegelijkertijd heeft ze echter, ondanks het feit dat ze zogenaamd "gecontroleerd" is, geleid tot verscheidene negatieve gevolgen, die in dit verslag naar mijn mening te weinig aan de orde komen.
De rapporteur schrijft duidelijk dat de liberalisering ertoe heeft geleid dat de totale luchtvaartmarkt in omvang is toegenomen en dat de prognoses voor de komende decennia neerkomen op een jaarlijkse groei met 6-7 procent (respectievelijk overwegingen J en L). Persoonlijk vind ik dit verontrustend, enerzijds omdat dit een verdere belasting van het milieu betekent aangezien vliegtuigen niet bepaald milieuvriendelijke vervoermiddelen zijn, en anderzijds omdat het luchtruim boven Europa op dit moment al zeer druk bezet is, wat ertoe kan leiden dat de veiligheid afneemt wanneer het verkeer toeneemt.
De sociale problemen krijgen niet veel aandacht, ook niet in het document van de Commissie, en dat is betreurenswaardig. Het is duidelijk dat de liberalisering in bepaalde gevallen heeft geleid tot vermindering van de invloed van de vakorganisaties en daarmee van de werknemers.
Verslag-Keppelhoff-Wiechert (A4-0037/98)
Anttila, Lindqvist en Väyrynen (ELDR), Seppänen, Sjöstedt en Svensson (GUE/NGL), Gahrton, Holm en Lindholm (V), Bonde, Sandbæk, Lis Jensen en Krarup (I-EDN)
Vandaag kennen wij de gevolgen van het gebruik van gentechnologie in de landbouw. De introductie van genetisch gemodificeerde planten in open, natuurlijke systemen kan schadelijke effecten hebben, die wij vandaag niet kunnen inschatten. De rapporteur doet met zijn verslag een oproep om deze praktijk meer te gaan toepassen, wat wij niet kunnen steunen.
Het is al meermaals gebleken dat het gebruik van planten die resistent tegen ziekten of giftig voor parasieten waren gemaakt, juist het omgekeerde effect heeft gehad. Zo heeft het gebruik van maïsplanten die giftig waren gemaakt voor insectenlarven, er in feite toe geleid dat deze schadelijke insecten resistent geworden zijn tegen de maïsplanten. Verdelgingsmiddelen bieden het voordeel dat een tijdelijke toepassing voldoende is en dat de parasieten geen resistentie kunnen ontwikkelen. Wij verdedigen deze vorm van parasietenbestrijding absoluut niet, maar het is wel gebleken dat de genetische bestrijding de aanpak van het parasietenprobleem bemoeilijkt.
Dit verslag wil het gentechnologisch onderzoek in de landbouw bevorderen en de onderliggende reden is het gebruik van gentechnologie te stimuleren. Dit is beslist niet probleemloos. Naast de genoemde gevolgen op het gebied van milieu en de risico's die met gentechnologie gepaard gaan, kunnen we ook niet zeker zijn dat genetisch gemodificeerde organismen geen negatieve invloed hebben op de gezondheid van de mens, ook al kunnen we op dit ogenblik geen verband vaststellen tussen gezondheidsproblemen en gentechnologische organismen. Wat we wel weten, is dat de biologische diversiteit in het gedrang komt door het gebruik van gentechnologie en dat dit laatste tot een monopolisering van de markt voor gewassen kan leiden. Wij mogen niet toelaten dat winstbejag de bovenhand krijgt op de gezondheid van de mens en het milieu.
In plaats van de middelen voor onderzoek aan te wenden voor onzekere methodes zoals de gentechnologie, zouden we ons moeten concentreren op een gebied dat grotendeels nog onontgonnen terrein is. We zouden met name meer middelen moeten aanwenden om uit te zoeken hoe de natuur zich met haar eigen mechanismen kan verdedigen tegen schadelijke dieren en planten.

des Places
De landbouw van het volgende millennium staat voor een dubbele uitdaging: voedsel verschaffen aan een wereldbevolking die in de volgende dertig jaar twee keer zo talrijk wordt en daarbij de mens en het milieu ontzien.
Om de concurrentiepositie van de Europese landbouw, maar ook van de daarmee verbonden bedrijven, op peil te houden, moet de landbouw kunnen beschikken over de nodige technologieën om tegen de wereldconcurrentie te kunnen optornen.
Uit de Commissievoorstellen in Agenda 2000 blijkt duidelijk dat de Commissie de Europese landbouw verder wil mondialiseren door de prijzen te verlagen en de steun terug te schroeven. Wij moeten een coherent standpunt innemen. Dezelfde mensen willen immers de steun aan de landbouw terugschroeven en de totstandbrenging van een technologische landbouw afremmen.
Persoonlijk meen ik niet dat de mondialisering van de Europese landbouw de goede oplossing is. Als de Commissie en een aantal leden van het Europees Parlement daarop aansturen, zie ik evenwel niet in hoe wij de ontwikkeling van de biotechnologie niet in ogenschouw zouden kunnen nemen.
Als wij die technische revolutie buiten Europa laten plaatsvinden en ondertussen het beginsel van de communautaire preferentie schrappen, zou dat onze landbouw volkomen te gronde richten.
Op wetgevend gebied moeten de Europese Unie en de lidstaten voor een zekere soepelheid zorgen, zodat zich particuliere en openbare initiatieven kunnen ontwikkelen en de veiligheid van de gezondheid van de consumenten kan worden verhoogd. Het voorzorgbeginsel moet de drijvende kracht van de wetgeving zijn en de evaluatie moet op een streng wetenschappelijke basis gebeuren.

Spiers
Ik heb tegen het verslag-Keppelhoff-Wiechert gestemd. Ik vrees dat het te optimistisch is over de mogelijkheid om biotechnologie onder controle te houden, alsmede over de bijdrage die biotechnologie kan leveren aan de wereldvoedselvoorziening. Biotechnologie wordt gestimuleerd als gevolg van de enorme, onvoldoende gecontroleerde economische belangen die ermee gemoeid zijn. Vooralsnog is naar alle waarschijnlijkheid voornamelijk de economie gebaat met de groei van biotechnologie, en niet het milieu of de mens.

Falconer
Mijnheer de Voorzitter, een blik op de vergaderzaal is voldoende om in te zien dat het blijkbaar heel belangrijk was voor elk lid om aan de overige leden van het Huis nader te kunnen verklaren waarom hij op een bepaalde manier stemde. Dit recht is ons ontnomen. Als u rondkijkt, zult u zien dat slechts twee à drie leden aanwezig zijn, met u erbij vier. Is het geen schande dat ons dit recht op deze wijze is ontnomen? De enige mensen die ervan te lijden hebben, zijn de tolken, die trouw op hun post blijven voor een stemverklaring. Het is een schande hoe de Voorzitter en het Bureau dit geregeld hebben. Het wordt tijd dat u, die gekozen bent om voor de rechten van de leden op te komen, uw macht doet gelden in het Bureau en de leden hun rechten teruggeeft. Anders zal deze vergaderzaal nog verder in diskrediet geraken.

De Voorzitter
Heel goed, mijnheer Falconer, ik zal uw woorden aan het Bureau overbrengen. Bovendien zullen zij in het volledig verslag van de vergaderingen worden opgenomen.
(De vergadering wordt om 13.25 uur onderbroken en om 15.00 uur hervat)

Actualiteitendebat
De Voorzitter
Aan de orde is het debat over actuele, dringende en bijzonder belangrijke kwesties.

De Voorzitter
Aan de orde is het gecombineerd debat over de volgende ontwerpresoluties:
B4-0189/98 van de heer Dell'Alba en anderen, namens de ARE-Fractie, over de situatie in Afghanistan; -B4-0191/98 van mevrouw Roth en anderen, namens de V-Fractie, over Afghanistan; -B4-0211/98 van de leden Lulling en Oomen-Ruijten, namens de PPE-Fractie, over Afghanistan; -B4-0220/98 van mevrouw André-Léonard en anderen, namens de ELDR-Fractie, over Afghanistan; -B4-0228/98 van de heer Pasty en anderen, namens de UPE-Fractie, over Afghanistan; -B4-0233/98 van de heer Sornosa Martínez en anderen, namens de GUE/NGL-Fractie, over de situatie in Afghanistan; -B4-0253/98 van mevrouw Hoff, namens de PSE-Fractie, over de situatie in Afghanistan.
Dell'Alba
Mevrouw de Voorzitter, mijnheer Marín, ik ben zeer blij dat onze fractie voor een keer als eerste over de situatie in Afghanistan mag spreken.
Wij zien voor ons de zeldzame tragische beelden van de aardbeving die vele duizenden personen heeft getroffen en van de moeilijkheden waarmee de humanitaire organisaties zoals ECHO op dit ogenblik op het terrein worden geconfronteerd wanneer zij de getroffen bevolking hulp wil verlenen. Wij zien voor ons ook de tragische en even zeldzame beelden van wat onder het middeleeuwse Taliban-regime vooral met betrekking tot de situatie van de vrouw gebeurt.
Dat het Parlement dit debat heeft gewild is ook een blijk van hulde aan de Afghaanse vrouwen, voor wie de Commissie het met de campagne "Een bloem voor de vrouwen van Kaboel" heeft willen opnemen. Die campagne is volgens ons het beste wat men kon doen als men zich niet wil neerleggen bij wat in Afghanistan verkeerd loopt: een echte rassenscheiding en volgens sommigen zelfs een seksuele apartheid die niet alleen in de westerse wereld maar ook in de islamlanden als stuitend wordt ervaren.
Wij moeten deze ontwerpresolutie dus aannemen. Ze houdt niet alleen een krachtige veroordeling in van het Taliban-regime en van allen die dat steunen - waaronder ook onverdachte westerse mogendheden - maar vraagt ook met klem de Commissie te steunen en alles in het werk te stellen om het Taliban-regime ten val te brengen. Dat staat in contrast met de houding van sommige organisaties zoals de UNDCP, die met het regime overeen tracht te komen.

Van Dijk
Voorzitter, het Taliban-regime in Afghanistan gebruikt religieuze argumenten om de rechten van vrouwen te knevelen, sterker nog, het probeert het vrouwen onmogelijk te maken om deel uit te maken van de openbare samenleving in Afghanistan. Onderwijs en gezondheidszorg zijn op deze manier taboe geworden voor vrouwen en op straat mogen vrouwen zich alleen nog maar vertonen in het bijzijn van broer, echtgenoot of vader. Laat staan dat vrouwen in het openbare leven hun mening zouden mogen of kunnen geven. Dit is een grove schending van de rechten van mensen en dus ook van de rechten van vrouwen die alledaagse praktijk is geworden in het gebied van Afghanistan waar de Taliban de dienst uitmaken. Er is geen ander land op de wereld waar deze vorm van de schending van mensenrechten zo omvangrijk is als in Afghanistan. Maar de Taliban zijn in feite een stelletje ordinaire boeven, machtswellustelingen die uit zijn op de volledige controle van de samenleving en ze houden het regime overeind met de internationale handel in heroïne. Dat alles heeft dus niets, maar dan ook niets met religie te maken.
We moeten ons realiseren dat vrouwen in Afghanistan in het recente verleden veel meer vrijheid hebben gekend en dat alle vrouwen in alle lagen van de bevolking hierdoor worden getroffen. Hoe zou de internationale gemeenschap reageren als er ergens op deze wereld een land zou zijn waar vrouwen mannen zo zouden knevelen als de Taliban doen met vrouwen in Afghanistan? Het is ondenkbaar dat dat ook maar enigszins getolereerd zou worden.
Voorzitter, ik wil met name nog eens wijzen op artikel 11 uit de resolutie, want het regime van de Taliban wordt onder andere in het zadel gehouden door een aantal landen die dit regime erkennen. Met die landen onderhouden wij, de Europese Unie, zonder al te veel moeite, politieke en economische betrekkingen. Daar moet een eind aan komen. Humanitaire hulp moet doorgaan, zeker nu de gevolgen van de aardbeving zo duidelijk zijn. Maar het regime moet geïsoleerd worden.

Lulling
Mevrouw de Voorzitter, als vrouw zijn wij, zoals ook u weet, al sedert vele eeuwen gewend aan allerlei vormen van discriminatie.
Bepaalde mannen, ideologieën en regimes gebruiken al sedert duizenden jaren hun verbeelding om de vrouwen individueel of collectief te sarren. Hun verbeeldingskracht verdient een plaats in het Guinness Book of Records. De wijze waarop het hatelijke Taliban-regime in Afghanistan, dat als gevolg van de bezetting door de Sovjet-Unie al sedert tientallen jaren zwaar wordt beproefd, de vrouwen behandelt, tart op het einde van deze 20ste eeuw alle verbeelding.
Wij maken ons weinig illusies over de rechtstreekse gevolgen van het initiatief dat wij, als Commissie rechten van de vrouw, in het vooruitzicht van de Internationale Vrouwendag met de Europese Commissie hebben genomen. Wij willen van de Internationale Vrouwendag op 8 maart gebruik maken om de publieke opinie bewust te maken van de noodsituatie van de Afghaanse vrouwen, die het Taliban-regime de meest elementaire mensenrechten ontzegt. Door de vrouwen hun bewegingsvrijheid, hun recht op meningsuiting en de toegang tot het onderwijs en de elementaire gezondheidszorg te ontnemen, maken de Taliban van de Afghaanse vrouwen de meest beklagenswaardige en ongelukkigste mensen ter wereld. Iedereen weet dat in de wereld ook vele duizenden andere vrouwen worden gediscrimineerd, maar nergens is de situatie even erg als in Afghanistan.
Wij kunnen voor zoveel ellende de ogen niet sluiten. Wij moeten het hatelijke Taliban-regime aan de kaak stellen en een middel vinden om vooral aan de Afghaanse vrouwen humanitaire hulp te verlenen zonder daarbij de indruk te geven dat wij het Taliban-regime erkennen.
Wij willen dat die vrouwen weten dat zij met hun moeizaam en gevaarlijk verzet niet alleen staan. Ik heb de afschuwelijke nazibezetting in de tweede wereldoorlog meegemaakt en weet hoeveel waarde morele steun heeft voor mensen die zich tegen een dergelijk regime verzetten. De Afghaanse vrouwen moeten weten dat wij met hen meevoelen en meestrijden en dat wij er samen zullen in slagen hen te bevrijden van een regime waarvan de leiders de naam mens niet verdienen.

André-Léonard
Mevrouw de Voorzitter, kunt u zich voorstellen dat een vrouw niet uit mag gaan werken omdat het strijdig is met de wet dat zij haar brood verdient? Kunt u zich voorstellen dat u tot uw dochter moet zeggen dat zij niet meer naar school mag gaan? Kunt u zich voorstellen dat u in een huis moet leven waarvan de ramen en overgordijnen gesloten moeten blijven? Kunt u zich voorstellen dat u geen recht op gezondheidszorg meer heeft? Kunt u zich voorstellen dat vrouwen alleen nog maar dienen om kinderen ter wereld te brengen?
Ik richt mij tot de Afghaanse vrouwen, die het doelwit zijn van een apartheidsregime zonder voorgaande in de geschiedenis van de mensheid en die nu ook van de fundamentele mensenrechten beroofd zijn.
Als wij, nu de internationale gemeenschap zich voor de 50ste verjaardag van de Universele Verklaring van de rechten van de mens opmaakt, over die vrouwen spreken, kijken wij naar onszelf en naar de anderen. Als wij meer dan een traditionele samenwerking willen, moeten wij ervoor zorgen dat men niet om de kwestie van de vrouwen heen kan. De problemen die deze discriminatie doet rijzen, nemen in het debat over de visie op het recht en de rechtsstaat een centrale plaats in.
Ik wil hier uiting geven aan mijn solidariteit met de Afghaanse vrouwen die, ondanks de onderdrukking en de onmenselijke bedreigingen door de Taliban, blijven demonstreren tegen de schending van hun fundamentele rechten en hun bestaansrecht zonder meer.

Daskalaki
Mijnheer de Voorzitter, er is reeds veel gezegd. Wij zijn allen op de hoogte van de situatie waarin de vrouwen verkeren die de pech hebben in Afghanistan geboren te zijn en daar te wonen.
Dit debat vindt korte tijd voor het feest van de vrouw plaats. In de Commissie rechten van de vrouw hadden wij besloten een initiatief te ontplooien ten behoeve van de vrouwen in Afghanistan. Datgene wat nu wordt gedaan, is ons inziens een goede zaak. Het feest van de vrouw nadert. Elk jaar vieren wij de dag van de vrouw. Dan vinden er allerlei manifestaties plaats en zeggen wij zinnige en onzinnige dingen die vaak geen sporen nalaten. Natuurlijk kan het nooit kwaad de publieke opinie wakker te schudden en opmerkzaam te maken op de problemen. In Afghanistan gebeuren momenteel verschrikkelijke dingen. Wij spreken erover en vergeten het dan voorlopig weer. Het lot van de vrouwen in Afghanistan is echter zo ongeveer het ergste wat je je kunt voorstellen wanneer het om de onderdrukking van de vrouw in deze wereld gaat.
Wij hebben waardering voor het initiatief van de Commissie. De leus "een bloemetje voor de vrouwen in Kaboel" is een mooie en romantische leus. Wij moeten ons echter ook afvragen welke verantwoordelijkheden wij, in de ruime zin van het woord, hebben. Wij spreken immers vaak over regimes waar geen vrijheid bestaat, over de mensen die in dergelijke regimes moeten leven, maar wij vergeten vaak dat zonder de medeplichtigheid van de zogenaamde vrije en beschaafde wereld veel van deze regimes nooit in het zadel zouden zijn gekomen en veel van het leed van de mensen die onder deze regimes gebukt gaan, nooit zou zijn geleden.
Het is een publiek geheim - want het heeft in alle kranten gestaan en het is nooit tegengesproken - dat de Verenigde Staten een heel specifieke rol hebben gespeeld bij het aan de macht brengen van de Taliban. De feministen in de Verenigde Staten proberen de laatste tijd de investeringen in Afghanistan tegen te houden. Misschien kunnen de feministen voor een oplossing zorgen. Hoe vaak hebben wij het immers niet de mond vol over de rechten van de mens en doen wij uiteindelijk in onze vrije wereld alles om de eerbiediging van de mensenrechten onmogelijk te maken?

Pailler
Mevrouw de Voorzitter, Afghanistan is in het bijzonder wegens de nabije olievoorraden in Centraal-Azië, een strategische pion op het internationale schaakbord geworden. Dat verklaart de verdraagzaamheid en zelfs medeplichtigheid van de Verenigde Staten, die de Taliban, met de hulp van Pakistan, de macht hebben laten grijpen.
Op basis van een duistere en volkomen verkeerde interpretatie van de islam leggen de Taliban de Afghaanse vrouwen allerlei vormen van discriminatie op en ontzeggen zij hun het recht een normaal leven te leiden. Vrouwen mogen niet deelnemen aan het openbare leven en hebben geen toegang tot het onderwijs of de gezondheidszorg. Vrouwen hebben geen enkele bewegingsvrijheid of vrijheid van meningsuiting. Buitenshuis moeten zij een sluier dragen die ons aan de tralies van een gevangenis doet denken. Hun kleren zijn alleen maar een dwangbuis. Dit alles wijst op een vrouwenhaat zonder voorgaande.
De huidige situatie is ondraaglijk. Wij moeten initiatieven nemen om de stilte te doorbreken. Ik vind het dan ook goed dat de Internationale Vrouwendag van 8 maart gewijd is aan de Afghaanse vrouwen en dat wij daar onze solidariteit willen betuigen en de internationale opinie van het probleem bewust willen maken. De Internationale Vrouwendag van 8 maart mag geen achterhoedegevecht zijn, maar moet het startpunt worden van een campagne om onze steun te betuigen aan de Afghaanse vrouwen, die opkomen voor hun vrijheid en waardigheid en op hun manier de woorden van de Algerijnse dichter Jean Senac gestalte geven: " Het opgejaagde leven verzint een ander leven" .

Gröner
Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, ik zou graag hebben dat vooral de heren onder u zich even voorstellen dat zij hun gezicht in het openbaar niet meer mogen tonen, dat jongens niet meer naar school mogen gaan, dat zij geen bus meer mogen nemen, dat zij alleen met hun naaste vrouwelijke verwanten op straat mogen komen en dat zij geen beroep meer mogen doen op de gezondheidsdiensten. Dat is het afschuwelijke lot van de Afghaanse vrouwen, dat hun door de in Kaboel heersende Taliban-milities is opgedrongen. Met religieus fanatisme worden de vrouwen hun elementairste mensenrechten ontzegd. De Taliban schrikken er volstrekt niet voor terug alle internationale overeenkomsten en humanitaire akkoorden met ongehoorde brutaliteit aan hun laars te lappen. Daarbij worden zij door de internationale heroïnehandel gefinancierd en gesteund. De Afghaanse vrouwen zijn monddood gemaakt. Zij hebben onze solidariteit nodig. Als zij de schending van hun elementairste rechten in het buitenland aan de kaak stellen, doen zij dat met gevaar voor hun leven. De dappere rozen van Afghanistan, zoals ik de Afghaanse vrouwen zou willen noemen, hebben onze solidariteit nodig. Het Europees Parlement en vooral de vrouwen ondersteunen alle organisaties en projecten die de positie van de vrouwen in Afghanistan kunnen verbeteren.
Het Europees Parlement, de Raad en de Commissie moeten hun krachten bundelen en de goedgekeurde humanitaire hulp ten bedrage van 34 miljoen Duitse mark gebruiken voor de vrouwen, die extra zwaar getroffen zijn. De Taliban hebben buitenlandse hulp voor vrouwen verboden. Dat mogen wij niet aanvaarden.
Op de Internationale Vrouwendag van 8 maart van dit jaar zullen wij vooral de duidelijke schendingen van de rechten van de vrouw in Afghanistan aan de kaak stellen en op de regering in Kaboel internationale druk uitoefenen. Aan de Mullah-dictatuur moet een einde komen. De seksuele apartheid moet als een voorbijgaande nachtmerrie van de aardbodem verdwijnen!

Lenz
Mevrouw de Voorzitter, " Leven onder het puin" was de titel van een televisiereportage na de aardbeving in Afghanistan. Leven onder de sluier is, zoals hier al is gezegd, het lot van de Afghaanse vrouwen. Niet alleen is het dragen van deze sluier ook in de islam zeer ongebruikelijk, maar bovendien is de sluier een wandelende gevangenis. De vrouwen die hem dragen kunnen de buitenwereld slechts door een gaas zien. Vrouwen mogen zich niet alleen buitenshuis begeven, mogen niet naar school en mogen zich niet laten verzorgen. De enige reden daarvan is - ik zeg dat echt niet graag - dat een fanatiek mannenvolk zijn eigen mensen, de moeders van zijn eigen kinderen, als slaven behandelt. Dat volk, dat over onderwijs beschikte en waarvan de vrouwen academische beroepen uitoefenden, ondergraaft zijn eigen waardigheid, het welzijn en de opvoeding van zijn eigen kinderen tot vrije mensen. Wat moet van deze kinderen geworden?
Als de Internationale Vrouwendag van 8 maart enige betekenis heeft, is het wel voor de Afghaanse vrouwen, die niet tegen hun onderdrukking kunnen opkomen. Bloemen voor Kaboel moet betekenen: vele stemmen voor de vrouwen van Afghanistan. Men kan over de verschillen tussen de culturen discussiëren, maar niet over een cultuur die de helft van een volk op grond van zijn geslacht in de gevangenis stopt alleen maar omdat fanatieke mannen zichzelf als enige dragers van hun cultuur beschouwen, terwijl zij hun geld met drugs en wapens verdienen. Welke visie op eer is dit eigenlijk? Niet alleen alle vrouwen, maar ook alle mannen ter wereld moeten uit naam van elke mens daartegenover eigen waarden stellen.
Wij roepen de Commissie ertoe op ervoor te zorgen dat de humanitaire hulp aan Afghanistan rechtstreeks naar de vrouwen gaat. Mensenrechten die, zoals wij weten, ook vrouwenrechten zijn, krijgen immers geen inhoud als dat niet gebeurt. Ze verliezen dan, vijftig jaar na de Universele verklaring van de rechten van de mens van de Verenigde Naties, elke doeltreffendheid.

Fassa
Mevrouw de Voorzitter, over de situatie in Afghanistan kan men nog meer zeggen dan wat hier al is opgemerkt. Als wij de problemen van de ontwikkelingslanden behandelen, maken wij vaak onbewust een beoordelingsfout. Vroeger hechtten wij te veel belang aan de westerse beschaving en haar waarden, nu aanvaarden wij al te gemakkelijk wat buiten Europa gebeurt. Dat is het gevolg van een verkeerd begrepen eerbied voor de cultuur van anderen. Een aantal westerse waarden behoren in werkelijkheid de gehele mensheid toe: de rechtsstaat, de democratie, de eerbiediging van de mensenrechten en, in dit geval, vooral de rechten van de vrouwen.
Wij kunnen dan ook niet aanvaarden dat het huidige regime in Kaboel die beginselen met voeten treedt. Dat geldt vooral voor de eerbiediging van de rechten van de vrouw. Verdraagzaamheid en erkenning van de anderen zijn - laten wij dat niet vergeten - het gemeenschappelijk erfgoed van de drie grote monotheïstische godsdiensten en dus ook van de islam, waarvan de verkeerde interpretatie niet als rechtvaardiging kan worden ingeroepen voor welke politieke of andere handeling dan ook die met die beginselen in strijd is.

Marín
Mevrouw de Voorzitter, geachte afgevaardigden, zoals u weet heeft de Europese Unie, uit zorg over de voortdurende burgeroorlog in Afghanistan, onlangs een gemeenschappelijk standpunt ingenomen dat haar bezorgdheid weerspiegelt over de strijd, het voortduren van instabiliteit in de regio, de mensenrechtensituatie in het land, de uit Afghanistan geëxporteerde drugs en terrorisme.
Zoals u in het gemeenschappelijk standpunt kunt zien, wil de Europese Unie garanderen dat niet wordt gediscrimineerd op grond van geslacht en dat bij alle hulp rekening wordt gehouden met de noden van het meest kwetsbare deel van de bevolking. Bij een eventuele discriminatie in nieuwe of lopende projecten zal de Commissie deze projecten opschorten.
Ten aanzien van de situatie van de vrouwen is de Commissie een absolute voorstander van een gecoördineerde aanpak met de overige donateurs teneinde een afdoende stimulans te vormen. Wat dit betreft is het standpunt van de Europese Commissie het volgende: Angela King, adjunct-secretaris-generaal van de Verenigde Naties en speciale adviseur voor vrouwenzaken, heeft onlangs Afghanistan bezocht en haar verslag is zojuist gepubliceerd. De Commissie stelt voor elk standpunt over deze gevoelige kwestie af te stemmen op de richtlijnen in dit verslag. Niet dat we als Commissie niet een eigen visie op het probleem van Afghanistan en in het bijzonder op het probleem van de situatie van de vrouwen hebben, maar wij vinden dat het gezien de situatie in het land - de oorlog - veel beter is alles te baseren op de richtlijnen die zojuist door de Verenigde Naties zijn gepubliceerd.
De Europese Commissie verwelkomt de solidariteit van het Parlement met de situatie van de vrouwen in Afghanistan, alsook de steun van uw instelling voor de campagne van 8 maart "een bloem voor de vrouwen van Kaboel" , die ter gelegenheid van de Internationale Vrouwendag wordt georganiseerd.
Wat het zeer moeilijke probleem van de drugs betreft, zijn heroïne en opium op het ogenblik een enorme zorg voor de hele samenleving, want in Afghanistan wordt de opiumteelt momenteel sterk uitgebreid voor de productie van heroïne. Desalniettemin delen wij met het Parlement de twijfels ten aanzien van de haalbaarheid van het door het programma van de Verenigde Naties voor internationale drugscontrole, UNDCP, voorgestelde programma voor een grootschalige vervangende teelt. Niet dat de Commissie tegen deze alternatieve landbouw is, want we passen haar ook elders in de wereld toe, bijvoorbeeld in het Middellandse-Zeegebied met Marokko, en in Latijns-Amerika met Bolivia, Colombia, Peru. Wij zijn het eens met deze alternatieve landbouw, maar het lijkt ons nu niet het moment voor Afghanistan, zoals het land er nu aan toe is - in staat van oorlog - om in plaats van de opiumteelt een programma voor alternatieve landbouw toe te passen, tenzij de zaken in dit land radicaal veranderen.
Ten aanzien van de aardbeving in de provincie Tajar, wordt via ECHO en verscheidene noodhulpoperaties met het Rode Kruis en Artsen Zonder Grenzen (België) hulp geboden. Als er wat meer licht aan het eind van de tunnel verschijnt, heeft de Commissie er geen enkel bezwaar tegen een bijdrage te leveren aan de herstelwerkzaamheden.
En wat enkele van de vragen van de parlementsleden betreft, het globale plan voor humanitaire hulp aan Afghanistan bedraagt voor 1998 17 miljoen ecu. Dat is de lijn die de Commissie zal volgen. En om enkele van de hier gestelde vragen te beantwoorden, wij zijn ons bewust dat de situatie in Afghanistan bijzonder moeilijk is. Tot slot moeten we ons vooral niets wijsmaken: wat er in Afghanistan gebeurt beantwoordt net als andere conflicten aan een nieuwe geopolitiek, aan een reeks samenkomende belangen die te maken hebben met drugs, terrorisme en discriminatie, maar ook met de geopolitieke situatie van Afghanistan, met name voor eventuele gas- en olieprojecten. U zult vast wel begrijpen wat dat inhoudt: de koude oorlog in dit deel van de wereld is vervangen door een belangenoorlog.

De Voorzitter
Het gecombineerd debat is gesloten.
De stemming vindt vandaag om 17.30 uur plaats.

De Voorzitter
Aan de orde is het gecombineerd debat over de volgende ontwerpresoluties:
B4-0184/98 van de heer Bertinotti en anderen, namens de GUE/NGL-Fractie, over de tragedie van Monte Cermis; -B4-0187/98 van de heer Dell'Alba, namens de ARE-Fractie, over de tragedie van de Cermis; -B4-0209/98 van de heer Bianco en anderen, namens de PPE-Fractie, over het ongeluk van de berg Cermis; -B4-0210/98 van de leden Azzolini en Santini, namens de UPE-Fractie, over het door een Amerikaans militair vliegtuig veroorzaakt ongeluk; -B4-0221/98 van de heer Bertens, namens de ELDR-Fractie, over de Cavalese ramp; -B4-0243/98 van mevrouw Aglietta en anderen, namens de V-Fractie, over de tragedie van Monte Cermis; -B4-0250/98 van de heer Colajanni en anderen, namens de PSE-Fractie, over het ongeval met een Amerikaans vliegtuig te Cavalese (Italië) waarbij twintig personen de dood vonden.
Pettinari (GUE/NGL).
Mevrouw de Voorzitter, mijnheer Marín, dat ooit een ramp zoals die van de Cermis zou gebeuren, was al vaak voorspeld. De plaatselijke autoriteiten hadden al herhaaldelijk op de gevaarlijke spelletjes van de vliegtuigen van de basis van Aviano in de valleien van Trentino gewezen. De piloten van de Amerikaanse basis trachten vaak onder bruggen, elektrische leidingen en, zoals nu, jammer genoeg ook onder de kabels van kabelbanen door te vliegen. Ooit moest dat tot een ramp leiden, wat nu is gebeurd.
Nu rijst de fundamentele vraag of de aanwezigheid van basissen van een vreemde mogendheid op het grondgebied van een lidstaat van de Unie wel zinvol is. Ik vind dat men dat probleem eens moet bespreken. Er rijst echter ook een onmiddellijk probleem: de militaire vluchten op lage hoogte moeten onmiddellijk worden geschorst en de voorschriften voor militaire vluchten moeten worden herzien. Die zouden volgens mij alleen in welbepaalde en onbewoonde gebieden mogen plaatsvinden.
Tenslotte vestig ik de aandacht van de heer Marín op een punt waarover de Commissie haar advies zou moeten geven of in verband waarmee ze misschien zelfs een initiatief zou moeten nemen. Wij moeten ervoor zorgen dat de Verenigde Staten het proces wegens de ramp niet zelf voeren en ermee instemmen dat het zo snel mogelijk in Italië plaatsvindt.
Ik herinner er ook aan dat de slachtoffers van de ramp uit zes Europese landen komen, waarvan vijf lidstaten van de Europese Gemeenschap. Na deze ramp vind ik dat de verantwoordelijkheden moeten worden vastgesteld, niet uit wraakzucht of om de betrokkenen te straffen, maar om dergelijke rampen in de toekomst te voorkomen.

Dell'Alba
Mevrouw de Voorzitter, ter attentie van de heer Pettinari merk ik op dat ik enkele minuten geleden uit een persbericht heb vernomen dat het Italiaanse gerecht vanochtend formeel heeft gevraagd over het dossier te kunnen beschikken en de Amerikanen dus in zekere zin heeft verzocht van de bepalingen van de Conventie van Londen te worden ontheven. Als dat juist is, zou ik om 17.30 uur, in onderlinge overeenstemming met de andere indieners van de ontwerpresolutie, een mondeling amendement willen indienen om met dat belangrijke feit rekening te houden.
Ik ben het eens met wat de heer Pettinari heeft gezegd. Ik zou daaraan willen toevoegen - ik weet niet in hoever de Commissie ons op dat punt kan helpen - dat bepalingen die in 1951, in volle koude oorlog, wellicht gerechtvaardigd waren - een soort extra-territorialiteit, een beetje zoals die welke de kerk onder meer in de Middeleeuwen genoot - nu volkomen achterhaald zijn. Die bepalingen zijn nu zelfs krenkend voor de slachtoffers en de gerechtelijke instanties, die over alle mogelijkheden beschikken om een onderzoek in te stellen en gerechtigheid te doen geschieden. Het gaat immers vaak om luchtacrobatie zonder enig militair nut.

Burtone
Mevrouw de Voorzitter, het is hier al gezegd maar ik wil het nogmaals herhalen: twintig onschuldige Duitse, Belgische, Italiaanse, Poolse, Oostenrijkse en Nederlandse burgers, die in het Italiaanse toeristische centrum Cavalese enkele dagen rust en ontspanning waren komen zoeken, zijn op 3 februari jongstleden om het leven gekomen bij een ongeluk tijdens een militaire oefenvlucht van een Amerikaans vliegtuig van de basis van Aviano, dat de kabels van de kabelbaan van de Cermis heeft doorgesneden en aldus een tragedie heeft veroorzaakt.
In de ontwerpresolutie betuigen wij niet alleen ons medeleven aan de nabestaanden van de slachtoffers, maar vestigen wij de aandacht van het Europees Parlement ook op een aantal kwesties zoals de vaststelling van de oorzaken, het achterhalen van de waarheid en de naleving van de internationale voorschriften inzake burger- en militaire luchtvaart. In de ontwerpresolutie herhalen wij wat de plaatselijke besturen van Trentino en Alto Adige al herhaaldelijk hebben gezegd over het gevaar van de militaire oefenvluchten op lage hoogte in de valleien van Trentino en Alto Adige en over de noodzaak om die vluchten te schrappen. Wij verzoeken de Amerikaanse civiele en militaire autoriteiten ten volle mee te werken aan het onderzoek om de oorzaken en verantwoordelijkheden vast te stellen door op transparante wijze alle informatiebronnen en bewijsmiddelen te gebruiken.
Voorts vragen wij in het kader van de NAVO ook een nieuwe overeenkomst tussen de Verenigde Staten en de lidstaten van de Europese Unie over de veiligheidsprocedures, met inbegrip van een volledig verbod op militaire vluchten op lage hoogte in gebieden waar die voor de burgerbevolking een ernstig gevaar opleveren.

Florio
Mevrouw de Voorzitter, als bij een ramp een groot aantal personen om het leven komen, is de internationale gemeenschap verbijsterd en geschokt en haast ze zich om hulp te bieden. Wanneer de tragedie, zoals die van de Cermis, geen enkele zin heeft, is onze eerste reactie er een van woede en ongeloof. Niets kan rechtvaardigen wat op 3 februari jongstleden in Cavalese, in Trentino-Alto Adige, is gebeurd. Daar is jammer genoeg eens te meer gebleken welke afschuwelijke gevolgen de dwaasheid van mensen kan hebben wanneer zij misbruik maken van middelen die voor onze verdediging zijn ontwikkeld maar die, als ze verkeerd worden gebruikt, grote verwoestingen kunnen aanrichten.
In Cavalese is een Amerikaans militair vliegtuig, wellicht als gevolg van een dwaas spelletje van de bemanning, tegen een waanzinnig hoge snelheid op enkele meters boven de grond over een skigebied gevlogen en heeft daarbij de kabels van een kabelbaan doorgesneden. De gondel en de ongelukkige inzittenden zijn daardoor te pletter gestort. Ik wil hier duidelijk stellen dat ik de strijdkrachten van het Atlantisch bondgenootschap niet beschuldig. Zij hebben de historische verdienste dat zij de vrije wereld hebben verdedigd toen deze in blokken was verdeeld en zij verdedigen die nog altijd. Wij kunnen echter niet aanvaarden dat absurde en tragische ongelukken zoals dat van de Cermis gebeuren, die in het beste geval het gevolg zijn van lichtzinnigheid, in het slechtste geval, zoals ik al heb gezegd, van moedwillige dwaasheid.
Om die reden ondersteunt de Fractie Unie voor Europa de gezamenlijke ontwerpresolutie die vandaag aan het Parlement is voorgelegd. Als de ontwerpresolutie wordt aangenomen, hopen wij dat ze door concrete daden zal worden gevolgd en dat men zal doen wat erin wordt gevraagd.

Fassa
Mevrouw de Voorzitter, rampen zoals die van de Cermis moeten met de grootste kracht worden veroordeeld. Geen enkele politieke overweging is belangrijker dan de bescherming van mensenlevens. Elke politieke actie, en dus ook elke strijdmacht, heeft juist de taak mensenlevens te beschermen. De Amerikaanse autoriteiten moeten dan ook ten volle met de Italiaanse autoriteiten meewerken om de zaak op te helderen, temeer daar de Verenigde Staten van Amerika de status van grootmacht genieten. Echte grootheid wordt immers niet aan militaire, maar aan morele normen getoetst. Dat morele besef, waarvan ze al vaak de voorvechters zijn geweest, moeten nu in de eerste plaats de Verenigde Staten aan de dag leggen.

Tamino
Mevrouw de Voorzitter, iedereen weet dat, zoals de vorige sprekers al hebben gezegd, dit zware ongeluk het gevolg is van de gebrekkige naleving van de algemeen aanvaarde voorschriften inzake militaire oefenvluchten. Deze ramp stelt evenwel ook andere aspecten in het licht, bijvoorbeeld het feit dat hoewel de autoriteiten van Zuid-Tirol en Trentino al vaak hebben gehekeld dat vliegtuigen op lage hoogte boven bewoonde gebieden vliegen - op de rand van zelfmoord of moord, zoals nu jammer genoeg is gebleken - die vluchten nog altijd worden voortgezet. Wij stellen met verbijstering vast dat die oefenvluchten allang gevaarlijk worden genoemd maar dat daarvoor nog altijd geen oplossing is gevonden. Toch zijn er oplossingen. De opleiding kan gebeuren in goed gekozen gebieden waar geen gevaar voor mensen of goederen bestaat en waar veilig kan worden gevlogen. Dat is evenwel nog steeds niet het geval.
Om de mensen en de dingen te beschermen moeten wij voor oefenvluchten op Europees niveau strenge normen afspreken of vragen dat de landen dat doen. Dit ongeluk vestigt de aandacht ook op het probleem van de beperkte soevereiniteit van de Europese landen waar zich basissen van de Navo of de Verenigde Staten bevinden. Die basissen vallen immers niet onder de bevoegdheid van de landen waar ze zich bevinden, maar bovendien vallen ook eventuele misdrijven door Amerikaans personeel van die basissen niet onder de rechtspraak van het land waar ze zijn begaan, maar onder de bevoegdheid van Amerikaanse rechters. Wij dringen dan ook met klem aan op de herziening van artikel 7 van de Conventie van Londen inzake de gerechtelijke bevoegdheid.

Imbeni
Mevrouw de Voorzitter, de ramp met de kabelbaan van de Cermis treft in de eerste plaats de families van de slachtoffers. Onze woorden zullen hen wellicht niet kunnen troosten. Wij hopen dat zij tenminste de boodschap zullen horen dat wij delen in het leed dat hen treft.
De ramp heeft Trentino en Alto Adige getroffen. In die provincies wordt al lang tegen de militaire oefenvluchten geprotesteerd, maar dat protest is jammer genoeg nooit gehoord. Burgers, burgemeesters, raadsleden en nationale afgevaardigden wijzen allang tevergeefs op de risico's. Wij weten allen dat die oefenvluchten vooral met de vredesmissie in Bosnië te maken hebben. De jongste jaren hebben wij dan ook veel begrip gehad voor de piloten en soldaten die zich inspannen om hun opdracht met succes te bekronen. Gelet op de buitensporig grote risico's was het protest echter gerechtvaardigd. Voor de oefenvluchten moesten dringend nieuwe regels worden vastgesteld. Zij die daarvoor doof zijn gebleven, hebben zich schuldig gemaakt aan vermetelheid en lichtzinnigheid. Dat gaat niet samen met respect voor het leven van de burgers, van de inwoners van Bosnië, van de piloten en van de inwoners en de toeristen in de valleien van Trentino-Alto Adige.
Mevrouw de Voorzitter, ook de bevolking van mijn provincie, Bologna, is zwaar getroffen. Zeven jaar geleden stortte een door de piloot verlaten militair vliegtuig neer op een school, waar twaalf jongeren de dood vonden en zestig anderen werden gewond. Mevrouw Fontaine, dat gebeurde op 6 december 1990. U herinnert zich dat niet, maar wij waren toen samen in Israël. Wij hadden net het museum van Yad Vashem bezocht, toen de ambassadeur van mijn land mij telefonisch van het ongeluk op de hoogte bracht. Enkele dagen voor het ongeluk van de Cermis zijn de drie aangeklaagden van de ramp van Bologna vrijgesproken, omdat de rechters oordeelden dat het feit geen misdrijf vormde. Dames en heren, het is pijnlijk ouders die hun kinderen hebben verloren doordat zij op school waren, te moeten zeggen dat nu gerechtigheid is geschied.
De voorstellen in de ontwerpresolutie, die onze fractie zal goedkeuren, moeten ook voorkomen dat ook nu weer iedereen vrijuit gaat.

De Coene
Mevrouw de Voorzitter, commissaris, collega's, het is een goede zaak dat het Europees Parlement stelling neemt naar aanleiding van het ongeval in Cavalese, want er moeten niet alleen nieuwe strengere regels komen maar ook de bestaande regels, zo blijkt uit een onderzoek dat vandaag verder is opgeschoten, zijn niet gevolgd geworden. De bemanning mag dan zeggen dat zij meeleeft met de nabestaanden en mag dan verklaren, ik citeer, dat zij nooit iets zou doen om opzettelijk het leven van anderen in gevaar te brengen, het is vandaag onomstotelijk bewezen dat het vliegtuig primaire regels niet heeft gerespecteerd. Het vloog op nauwelijks 150 meter hoogte daar waar de toegelaten maximumhoogte of de maximumlaagte 300 meter bedraagt, volgens de Italiaanse normen zelfs 600 meter.
Bovendien, toeschouwers hebben verklaard dat dit vliegtuig eigenlijk bezig was met een soort joy riding en de plaatselijke bevolking klaagt al jaren steen en been over de werkelijke overlast van dat soort vluchten. Er is ook weer gebleken dat de piloot vloog met Amerikaanse stafkaarten waar die skilift zelfs niet op aangeduid staat in plaats van de Italiaanse stafkaarten te gebruiken, waar die skilift wel op staat. Van pretentie gesproken.
Uit dit alles, collega's, kunnen wij alleen de volgende conclusies trekken. De Amerikaanse autoriteiten moeten vanaf nu tot en met meewerken met de Italiaanse justitie en dat in een sfeer van grote openheid, anders kan het onderzoek niet vorderen. Militaire oefenvluchten op geringe hoogte moeten verboden worden als er gevaar is voor de burgers. Er moeten strengere regels komen met controle en strengere regels voor alle luchtmachteenheden waar ook in Europa.
Tenslotte, de plaatselijke Italiaanse justitie in dit geval moet bevoegd zijn om volledige onderzoeksdaden te stellen en bovendien om de nodige rechtspraak te doen. Het ongeval is op zich al dramatisch genoeg. Het zou nog dramatischer zijn, mochten wij niet de gepaste conclusies trekken uit het gebeurde.

Amadeo
Mevrouw de Voorzitter, namens de Alleanza nazionale betuig ik mijn diep medeleven met de slachtoffers van de ramp van de Cermis. Ik hekel de jakhalzen en de nepintellectuelen die hun antimilitarisme van de daken schreeuwen en elke gelegenheid aangrijpen om van leer te trekken tegen de strijdkrachten die, als ze niet worden hervormd en als ze blijven functioneren zoals ze dat nu in Italië doen, ook volgens ons volkomen nutteloos en achterhaald zijn.
Wij vragen ons echter af hoe de valleien van Trentino en Alto Adige ooit het toneel zijn kunnen worden van exhibitievluchten van supersonische militaire vliegtuigen op lage hoogte zonder dat onze autoriteiten hebben ingegrepen en hoe het Ministerie van Landsverdediging daar, ondanks het protest van de bevolking en de plaatselijke besturen, toestemming voor heeft kunnen geven.
Wij vragen dat de Amerikaanse autoriteiten met het Italiaanse gerecht meewerken om de verantwoordelijkheid voor de ramp vast te stellen en om de niet-naleving te bestraffen van de veiligheidsnormen, waarvan de inachtneming de tragedie had voorkomen. Wij menen dat de Raad moet optreden om de regeringen van de lidstaten meer gezag te geven om de geldende bepalingen te doen naleven en te voorkomen dat militaire oefenvluchten het leven van de burgers nog langer in gevaar brengen.

Marín
Mevrouw de Voorzitter, ik bevind mij in een moeilijke situatie, want vanzelfsprekend deelt de Europese Commissie met de parlementsleden het verdriet om de slachtoffers en is zij het eens over de onzinnigheid van het ongeval, dat zich nooit meer mag voordoen. Maar zoals u weet ontbreekt het de Commissie aan de bevoegdheid om een groot deel van de maatregelen die u in uw resolutie eist, uit te voeren. Niettemin zullen wij binnen de grenzen van onze mogelijkheden beide partijen - de regering van de Verenigde Staten en de Italiaanse regering - vragen de slachtoffers tenminste naar behoren te vergoeden. Bovendien zullen wij, ten aanzien van het gebruik van de Aviano-basis, die een NAVO-basis is en dientengevolge eveneens buiten de communautaire bevoegdheid valt, vanzelfsprekend vragen alle plannen voor lage vluchten te herzien.
Dit gezegd hebbende, denken wij dat de beste oplossing is dat het Italiaanse gerecht de feiten, de verantwoordelijkheden en de maatregelen voor de toekomst vaststelt.

De Voorzitter
Aan de orde is het gecombineerd debat over de volgende ontwerpresoluties:
Iran -B4-0196/98 van de leden Roth en Gahrton, namens de V-Fractie, over Iran; -B4-0213/98 van de leden Friedrich en Oomen-Ruijten, namens de PPE-Fractie, over de intrekking van de terdoodveroordeling van de Duitser Helmut Hofer in Iran; -B4-0222/98 van de heer Bertens, namens de ELDR-Fractie, over de situatie van de mensenrechten in Iran; -B4-0229/98 van de leden Pasty en Van Bladel, namens de UPE-Fractie, over de redding van het leven van de Duitse zakenman Helmut Hofer; -B4-0234/98 van de heer Pettinari en anderen, namens de GUE/NGL-Fractie, over de mensenrechten in Iran; -B4-0242/98 van de heer Hory, namens de ARE-Fractie, over de schending van de mensenrechten in Iran; -B4-0244/98 van de heer García Arias, namens de PSE-Fractie, over de situatie van de mensenrechten in Iran; Mauritanië
B4-0188/98 van de heer Pradier en anderen, namens de ARE-Fractie, over de veroordeling van militanten voor mensenrechten in Mauritanië; -B4-0193/98 van de leden Aelvoet en Telkämper, namens de V-Fractie, over Mauritanië; -B4-0212/98 van de leden Stasi en Oomen-Ruijten, namens de PPE-Fractie, over de arrestatie van militanten voor mensenrechten in Mauritanië; -B4-0224/98 van de heer Fassa en anderen, namens de ELDR-Fractie, over de arrestatie van militanten voor de mensenrechten in Mauritanië; -B4-0232/98 van de heer Pasty en anderen, namens de UPE-Fractie, over de arrestatie van militanten voor de mensenrechten in Mauritanië; -B4-0236/98 van de heren Pettinari en Carnero González, namens de GUE/NGL-Fractie, over de eerbiediging van de mensenrechten in Mauritanië; -B4-0255/98 van de heer Vecchi, namens de PSE-Fractie, over de arrestatie van militanten voor de mensenrechten in Mauritanië;
Chili -B4-0194/98 de heer Kreissl-Dörfler en anderen, namens de V-Fractie, over de situatie in Chili aan de vooravond van de komende benoeming van de voormalige dictator, generaal Pinochet, tot senator voor het leven; -B4-0214/98 van de leden De Esteban Martin en Oomen-Ruijten, namens de PPE-Fractie, over de benoeming van generaal Pinochet als senator voor het leven; -B4-0235/98 van de heer Puerta en anderen, namens de GUE/NGL-Fractie, over de mensenrechten in Chili; -B4-0246/98 van de leden Pons Grau en Howitt, namens de PSE-Fractie, over de aanstaande benoeming van de voormalige dictator Pinochet tot senator voor het leven; 
Wit-Rusland -B4-0239/98 van de leden Schroedter en Gahrton, namens de V-Fractie, over de willekeurige arrestaties in WitRusland; -B4-0256/98 van de leden Dupuis en Dell'Alba, namens de ARE-Fractie, over de arrestatie van een scholier, studenten en andere militanten voor de mensenrechten in Wit-Rusland; 
Congo -B4-0231/98 van de heer Pasty en anderen, namens de UPE-Fractie, over de arrestatie van Etienne Tshisekedi in de Democratische Republiek Congo.
Iran
Ullmann
Mevrouw de Voorzitter, ik ben het er met het Britse voorzitterschap van de Raad over eens dat de fatwa tegen Salman Rushdie strijdig is met de Universele Verklaring van de rechten van de mens en dus nietig is en bovendien een inbreuk op de nationale soevereiniteit vormt en dus ook onwettig is. Namens mijn fractie stel ik voor de kritische dialoog met Iran te schorsen. Een dialoog veronderstelt dat de gesprekspartners gemeenschappelijke uitgangspunten hanteren. Tussen mensen die de mensenrechten in ere houden en een religieuze traditie hebben waarin "Gij zult niet doden" een fundamenteel gebod is, en mensen die tot het vermoorden van schrijvers oproepen of een gevangene met de dood bedreigen om hem te dwingen zich tot hun godsdienst te bekeren is een dialoog onmogelijk. Zulke mensen kunnen wij alleen maar onvoorwaardelijk veroordelen.

Oostlander
Mevrouw de Voorzitter, de strafrechtpleging in Iran roept steeds weer onze weerstand op. Wij hebben als Europeanen, terecht denk ik, respect voor de islam en voor de moslimcultuur, maar de politieke islam zoals die steeds weer vanuit Iran tot ons komt, schaadt de reputatie van die moslimcultuur en schaadt mijns inziens ook de respectabele positie van moslims binnen de Europese Unie.
Om die reden zou ik willen zeggen dat ik er alle begrip voor heb dat mensen zich ergeren aan personen die de grenzen van de wellevendheid overschrijden of die een andermans godsdienst beledigen opzettelijk, maar de bestraffing die dan wordt gegeven vanuit een overheid slaat toch eigenlijk alles. Wij denken natuurlijk aan Salman Rushdie, het werd daarstraks al gezegd, die zelfs in het buitenland ernstig wordt vervolgd. Dat gaat de grenzen te buiten in letterlijke zin.
De straf die opgelegd dreigt te worden aan Helmut Hofer, die de wellevendheid overschrijdt in Iran, is natuurlijk ook buiten alle proporties. De bestraffing van een uitgever die zaken publiceert die de regering niet welgevallig zijn, is weer zo'n verschijnsel waarvan je kunt zeggen dat een land dat het Handvest van de Verenigde Naties heeft ondertekend niet tot zo'n bestraffing kan overgaan.
Ik denk ook aan de 99 stokslagen voor de dame die betrokken was bij het incident met Helmut Hofer. Het is toch werkelijk buiten alle proporties voor een beschaafde staat om tot zo iets over te gaan. Dat Iran, overigens, vatbaar is voor beschaafde kritiek en voor een dringende oproep om van zijn weg terug te keren, blijkt uit de vrijlating van de redacteur Faraj Sarkouhi. Vanuit dit Parlement denk ik dat wij weer een dringend en beschaafd beroep moeten doen op de Iraanse regering om terug te komen van een pad dat volgens ons alleen maar schadelijk is voor de moslimcultuur en de reputatie in Europa.

Bertens
Mevrouw de Voorzitter, de verkiezing van Khatami tot president droeg in principe een grote belofte in zich. Hij sprak zich tenminste openlijk uit over de noodzaak tot hervorming en democratisering. Maar als je niets hebt, dan is het erg moeilijk om de maat te nemen hoever zo'n hervorming of democratisering gaat. Hij kreeg van de Unie, en niet voor niets, aanmoedigingen om zijn idee in praktijk te brengen. De daden van het Iraanse regime blijken op dit moment toch een andere kant op te gaan. De officiële bekrachtiging, de heer Oostlander heeft dat terecht gezegd, van de fatwa tegen Salman Rushdie en de voorstellen tot verhoging van de prijs op z'n hoofd nota bene, zijn daarvan duidelijke indicaties. Waakzaamheid is geboden en de binnenlandse politieke verhoudingen moeten zorgvuldig worden gevolgd.
De Unie moet zich uiteraard met kracht keren tegen schendingen van mensenrechten in Iran, dat weten wij inmiddels, en dat is een steun in de rug voor de hervormingsgezinde krachten in het land. Internationale aandacht is ook nodig voor de individuele gevallen zoals in onze resolutie vermeld, opdat deze wellicht de levens van burgers kan redden.

Van Bladel
Voorzitter, de redacteur van Iran News, een Duitse staatsburger, een Iraanse vrouw, een schrijver worden met de dood bedreigd in een land van een eeuwenoude beschaving waar de religieuze dictatuur de wet voorschrijft. Enkele overwegingen hierbij, Voorzitter.
De redacteur van Iran News heeft geen publiek proces gekregen. Hoe kan men een mens, toevallig een Europees staatsburger, met executie bedreigen omdat hij de liefde voor een vrouw heeft opgevat? In de eindfase van de vorige regering in Iran werd met betrekking tot Rushdie verklaard dat van regeringswege geen opdracht tot zijn executie zou worden gegeven. Lange tijd is geprobeerd dit te propageren als een positieve stap in de zogeheten "kritische dialoog" die nooit iets heeft voorgesteld. Maar nu is toch heel duidelijk gezegd dat de fatwa voor Rushdie onherroepelijk is en er zijn zelfs berichten dat de prijs op z'n hoofd is verhoogd.
Als het u ook bekend is, Voorzitter, dat de huidige president Khatami negen jaar geleden nu juist de minister van Cultuur was onder wiens verantwoordelijkheid het besluit over de fatwa tegen Rushdie viel, dan moet men toch wel ernstige vraagtekens zetten bij de oproep die deze zelfde man Kathami nu als president doet tot dialoog en ontspanning op cultuurgebied.
Als officiële regeringsfunctionarissen bovendien de zaak van Rushdie vergelijken met de uitspraken gedaan door Roger Garaudy, die de genocide op 6 miljoen joden ontkent, dan kunnen wij constateren dat wij nog heel ver weg zijn van enige ontspanning met en binnen het Iraanse bewind.
Al deze gruwelijke zaken vinden plaats in een land dat gigantische economische perspectieven te bieden heeft. Los van de wet-d'Amato, absoluut los daarvan, waardoor de EU zich bijzonder gefrustreerd en hevig gehinderd voelt, los van die wet, kun je je toch afvragen of men wel moet investeren in een dergelijke dictatuur. Men houdt ons voor dat het verhaal dat de regering houdt voor binnenlandse consumptie is, en dat zij voor de buitenlandse consumptie een ander verhaal houdt. Maar wat is dan het ware gezicht van Iran? Met zoveel olie in de tuin, de productie van langeafstandsraketten, de export van terrorisme en religieus totalitarisme, wel, Voorzitter, dat ware gezicht van Iran daar ben ik absoluut niet gerust op. Als Iran inderdaad goede bedoelingen heeft en dat goede teken van die vrijlating van die uitgever echt iets betekent, dan start het een concrete stap-voor-stapdialoog met ons en de resolutie van vandaag waarin wij vragen de executie op deze mensen niet te voltrekken, zou daarvan reeds een goed voorbeeld kunnen zijn.

Pettinari
Mevrouw de Voorzitter, mijnheer Marín, voor de zoveelste keer moeten wij ons hier met ernstige schendingen van de mensenrechten in Iran bezighouden. Wij dachten allen dat de nieuwe koers van Khatami daarin verandering zou brengen. Jammer genoeg is dat slechts een illusie gebleken. De werkelijkheid is heel anders. Alleen al in de laatste maanden zijn in Iran tientallen doodstraffen door steniging uitgevoerd. Steniging is niet zo maar een vorm van terechtstelling, maar een barbaarse en onaanvaardbare methode die geen enkel beschaafd land kan goedkeuren. Zo is een meisje dat men had gestenigd en dat een uur na de steniging nog ademde, later in het ziekenhuis overleden.
Zoals hier al is gezegd is de voorbije dagen de doodstraf uitgesproken tegen Morteza Firouzi, de uitgever van Iran News. In eerste aanleg is ook de burger Helmut Hofer ter dood veroordeeld. De jonge vrouw die van seksuele betrekkingen met de Duitser was beschuldigd, is tot 99 stokslagen veroordeeld.
Tenslotte is hier opnieuw gewezen op de terdoodveroordeling van Salman Rushdie. De prijs op zijn hoofd is zelfs verhoogd! Dit alles bewijst volgens mij dat het Iraanse regime op dit ogenblik noch op het gebied van de democratie, noch op dat van de menselijke beschaving enige garantie biedt. De Raad en de Commissie moeten op elk niveau alle mogelijke pressie uitoefenen om Iran tenminste tot een minimum aan beschaving te dwingen.
Mijnheer Marín, meent u niet dat de kritische dialoog, die de Commissie terecht heeft aangeknoopt, van dat minimum aan beschaving afhankelijk moet worden gemaakt en dat wij die dialoog opnieuw moeten bekijken?

Hory
Mevrouw de Voorzitter, ik stel deze vraag aan u als vrouw. Wie had gedacht dat de liefde een politiek thema zou worden waarmee ons Parlement zich moet bezighouden? Een man en een vrouw hebben intieme betrekkingen met als gevolg dat hij ter dood wordt veroordeeld en zij 99 stokslagen krijgt. Die merkwaardige liefdesgeschiedenis speelt zich natuurlijk in Iran af. De man is Duitser, de vrouw Iraanse. Zij houden blijkbaar van elkaar, maar de inschikkelijkheid die de Duitse autoriteiten tegenover Teheran vaak aan de dag leggen, wordt kennelijk niet beloond.
Dit is een typisch voorbeeld, maar in de ontwerpresolutie wordt ook gewezen op de koppigheid en het cynisme waarmee het Iraanse regime de mensenrechten met voeten treedt en de internationale gemeenschap uitdaagt door de elementaire democratische regels te overtreden die de basis van ons internationaal publiek recht vormen. Als men een aanzet tot liberalisering, een gebaar van goede wil of een eerste teken van democratisering meent te ontwaren, boort Teheran, met nieuwe arrestaties, fatwa's en terechtstellingen, onmiddellijk de verwachtingen in de grond van al wie zich verkijkt op de echte aard van het Iraanse regime, dat tegenover alle waarden van het humanisme fundamenteel vijandig staat. Ik meen dat wij geen enkel vertrouwen mogen stellen in een regime dat zo onzeker is van zichzelf dat het de liefde als subversieve activiteit veroordeelt.

García Arias
Mevrouw de Voorzitter, mijn collega's van de verschillende fracties hebben de bezorgdheid van ons allen verwoord. Verre van een verbetering van de mensenrechtensituatie in Iran te zien, hebben wij eerder de indruk dat zij verslechtert en dat het Iraanse regime op de welwillende verklaringen van enkele landen van de Europese Unie reageert met provocaties jegens de twee hier genoemde Europese burgers. In het geval van de heer Rushdie dreigen ze zelfs de beloning te verhogen voor diegene die hem namens het Iraanse regime executeert.
Hier zijn individuele gevallen genoemd, maar hoeveel gevallen en situaties blijven er niet onbekend, juist door de situatie van een regime dat zelfs de basisregels van democratie en transparantie verbiedt? Naar hen moeten onze solidariteit en onze bezorgdheid uitgaan, en ik sluit mij dan ook volledig aan bij de opmerkingen die hier zijn gemaakt. Het lijkt me dat de mensenrechtensituatie is verslechterd in plaats van verbeterd en dat de communautaire instellingen daarom ernstig moeten nadenken en moeten vaststellen om welke redenen zij denken dat de situatie is verslechterd.
Het lijkt mij, geachte commissaris, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, dat de situatie is verslechterd, en ik denk dat het debat over onze politieke betrekkingen, of dit nu kritische dialoog heet of iets anders, eveneens moet worden herzien.
Verder wil ik nog wijzen op enkele woorden van mevrouw van Bladel, want ik vind dat het vermengen van mensenrechten en economische belangen of betrekkingen getuigt van een enorm cynisme, en wij hebben in dit Parlement de indruk dat de gedachte dat de situatie niet is verbeterd moet leiden tot een kritische bezinning over de politiek van de Raad en de Commissie.

Newens
Mijnheer de Voorzitter, toen Mohamed Khatami vorig jaar tot president van Iran werd gekozen, werd in een aantal kringen verwacht dat dit een aanzienlijke verbetering voor de mensenrechten in dit land zou betekenen. Deze verwachting is helaas niet uitgekomen, en het wordt steeds duidelijker dat zowel de ayatollah Ali Khamenei als de meest fanatieke eenheden van de revolutionaire gardes hun stempel blijven drukken op het beleid inzake de mensenrechten en dat de nieuwe president hier klaarblijkelijk volledig mee akkoord gaat.
Dit wordt het duidelijkst aangetoond door de officiële bekrachtiging van de fatwa tegen Salman Rushdie en de doodstraf door steniging die tegen de Duitse zakenman Helmut Hofer is uitgesproken, waar door vele leden van het Parlement reeds op gewezen is.
In de afgelopen zes maanden hebben er blijkbaar zeven officiële executies plaatsgevonden waarbij personen die door een Iranese rechtbank waren veroordeeld, zijn dood gestenigd. In de afgelopen twaalf maanden hebben er naar schatting in totaal 200 executies plaatsgevonden, waarvan alleen al in de afgelopen week negen in het openbaar. Tegelijkertijd is het strenge regime onverminderd van kracht, hetgeen heeft geleid tot weer andere schendingen van de mensenrechten en de rechten van de vrouw; het geval van Morteza Firouzi komt in de vandaag voorliggende resolutie ter sprake.
Er moet dan ook geconcludeerd worden dat er geen sprake is van een verbetering in de situatie van de mensenrechten in Iran. In sommige opzichten verslechtert de situatie zelfs. Onder deze omstandigheden is het belangrijk dat het Parlement nogmaals aan de Raad en de lidstaten van de Europese Unie verzoekt om in toenemende mate druk op het Iranese regime te blijven uitoefenen in het belang van de mensenrechten. Hier hebben wij vanuit elke hoek voor gepleit, en ik hoop dat de Commissie vandaag positief op ons verzoek zal reageren.

Cars
Mijnheer de Voorzitter, wat echt erg is aan de situatie in Iran, met de steeds terugkerende schendingen van de mensenrechten, is dat deze worden gepleegd in naam van de islam en met een beroep op de koran. Daardoor ontstaat namelijk een verkeerde indruk bij de mensen. Het respect voor deze grote wereldgodsdienst wordt ondergraven, niet alleen onder Europeanen en Amerikanen, maar in de hele wereld.
Uiteraard is het een taak voor het Parlement te protesteren tegen de gebeurtenissen in Iran, en niet alleen daar, maar ook in onder andere Algerije. Maar het is nog belangrijker dat de moslims die het met ons erover eens zijn dat dit beleid niet juist kan zijn en dat het moet veranderen, dat die openhartig spreken en zich met ons durven verenigen in een duidelijke afwijzing van de schendingen van de mensenrechten in de islamitische wereld, waar die ook plaatsvinden.
Mauritanië

Hory
Mijnheer de Voorzitter, ik dank de fracties die het initiatief van de Fractie Europese Radicale Alliantie over Mauritanië steunen. Ik wil de ontwerpresolutie kort toelichten.
De Mauritaanse autoriteiten hebben geprotesteerd omdat wij in onze tekst volgens hen de slavernij in Mauritanië aan de kaak stellen. Wij doen dat in onze tekst niet. Wij veroordelen de slavernij in het algemeen en wijzen er integendeel op dat de slavernij volgens de Mauritaanse regering in dat land niet meer bestaat. Wij hopen dat die uitspraak met de werkelijkheid strookt. Wij stellen in elk geval vast dat de Mauritaanse publieke opinie noch de buitenlandse waarnemers het daarover eens zijn. Als de slavernij niet meer bestaat, vraag ik mij trouwens af waarom de Mauritaanse overheid de organisaties die willen onderzoeken of de slavernij inderdaad definitief is afgeschaft, niet wettelijk willen erkennen en hun het recht op vrije meningsuiting ontzeggen.
Met onze ontwerpresolutie willen wij immers juist dat recht op vrije meningsuiting en, in geval van vervolging, ieders recht op een eerlijk proces verdedigen. Het is duidelijk dat de Mauritaanse autoriteiten bij de vervolging van bepaalde personen die tijdens een Franse televisie-uitzending hun mening hadden gezegd, van de justitie hebben geëist en verkregen dat ze politieke opposanten en mensenrechtenactivisten straft. Dat blijkt duidelijk uit de formulering van de beschuldiging, namelijk het lidmaatschap van een niet-toegestane vereniging en de verspreiding van onjuiste berichten in het buitenland met laakbare politieke doeleinden. Het manoeuvre is wat al te doorzichtig.
Persoonlijk meen ik dat ons Parlement bij de stemming duidelijk moet maken dat elke staat die de Overeenkomst van Lomé heeft ondertekend zich moet onderwerpen aan de democratische regels die de basis van ons partnerschap vormen, dat de Mauritaanse regering er goed aan zou doen af te zien van de vervolgingen die ze heeft ingesteld en van de veroordelingen die ze heeft doen uitspreken en dat de slavernij in al haar vormen en overal moet worden afgeschaft. Alleen de Mauritaanse autoriteiten kunnen nu door een liberale houding laten zien dat ze menen wat ze over dat laatste punt hebben gezegd.

Aelvoet
Voorzitter, collega's, op 12 februari zijn vier Mauritaanse personaliteiten veroordeeld, personaliteiten die allemaal actief zijn in organisaties voor mensenrechten of in een organisatie die de naam draagt S.O.S. Esclavage. Maar het merkwaardige hierbij is, en daar wil ik toch de aandacht van de collega's op vestigen, dat deze twee organisaties wel erkend zijn en de status hebben van observator bij de Afrikaanse Commissie voor de rechten van de mens en van de volkeren van de Organisatie voor Afrikaanse Eenheid. Als zij op dat niveau erkenning krijgen, betekent dat toch wel dat deze organisaties voor iets staan.
Het enige waar ik de aandacht op wil vestigen in dit debat is de zwaarte, het gewicht van de straf die is uitgesproken, vergeleken met de feiten. Want slechts één van de vier heeft verklaringen afgelegd in de bewuste uitzending. De anderen niet eens. Toch worden zij veroordeeld tot dertien maanden onvoorwaardelijke gevangenisstraf en zeer hoge financiële hoge boetes. Dat wekt inderdaad achterdocht.
Ik geloof de Mauritaanse autoriteiten als zij zeggen dat zij de slavernij bij wet hebben afgeschaft, maar dan moeten zij juist geïnteresseerd zijn om samen te werken met al degenen die deze ook in de laatste uithoeken in de praktijk verwijderd willen zien.

Habsburg-Lothringen
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer Marín, het is al een hele tijd geleden dat wij hier in het Parlement over Mauritanië hebben gesproken. Jammer genoeg heeft dat ook te maken met het feit dat het land geestelijk zo ver van ons verwijderd is en wij het voor een stuk ook uit ons wereldbeeld hebben verdrongen. Ik ben ervan overtuigd dat ook wij, Europeanen, voor een groot deel medeverantwoordelijk voor de huidige situatie in Mauritanië zijn. Uiteraard moeten wij streng veroordelen wat in de dringende ontwerpresoluties aan de kaak wordt gesteld. Wij moeten ons echter ook afvragen wat wij kunnen doen om de situatie te verbeteren.
In de jaren '60 was Mauritanië, zij het op zeer laag niveau, nog een betrekkelijk goed functionerende staat waarvan de bevolking uit nomaden bestond. De grote hongersnood en onze totaal verkeerd aangewende ontwikkelingshulp hebben geleid tot de situatie die wij nu in Mauritanië vaststellen: alle nomaden hebben zich rond de hoofdstad Nouakchott verzameld, wachten daar op de vliegtuigen met hulpgoederen en hebben hun normale leven en sociale structuren opgegeven. Dat moet ons tot bezinning aansporen. Wij moeten ons afvragen hoe wij de situatie kunnen verbeteren.
Zoals men op de televisie heeft laten zien, bestaat de slavernij in Mauritanië nog altijd. Ook hier moeten wij ons echter bezinnen en de internationale gemeenschap van landen ertoe oproepen alles in het werk te stellen om de situatie niet alleen in Mauritanië, maar ook in alle andere landen waar de slavernij nog bestaat, te veranderen. In Afrika bestaat de oude slavenroute jammer genoeg nog steeds. Ook in andere landen - ik denk aan Mali - is de situatie ongeveer dezelfde. Wij moeten ons daarmee bezighouden, maar mogen dat alleen in samenwerking met de Arabische Liga doen. Alleen kunnen wij niets veranderen: wij moeten met onze partners ter plaatse samenwerken. Als een land zoals Mauritanië de Overeenkomst van Lomé echt wil respecteren, moet het ook bepaalde van onze normen in acht nemen.

Bertens
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, de schokkende beelden op de televisie hebben aan het licht gebracht dat in Mauritanië wel degelijk slavernij bestaat. Het is in tegenspraak met de officiële verklaringen dat die slavernij zou zijn afgeschaft in 1981. De reactie van de regering aldaar laat er geen twijfel over. In plaats van de wantoestanden aan te pakken worden de boodschappers gepakt. De huidige reactie van de Unie is op z'n plaats. U weet Mauritanië maakt deel uit van het Lomé-Conventie, dus de mensenrechten zouden moeten worden gerespecteerd en slavernij vanzelfsprekend uitgebannen.
De arrestatie van de antislavernijactivisten moet onmiddellijk ongedaan gemaakt worden. Deze commissaris weet waar ik het over heb. Hij heeft dat zo vaak meegemaakt in het ACS-gebeuren. Mauritanië zal ook bij de volgende vergadering van de ACS-Assemblee duidelijk gewezen moeten worden op z'n plichten ten aanzien van datgene wat in het Lomé-Verdrag staat. Snelle veranderingen zijn nodig en vanzelfsprekend roep ik de Raad maar ook de Commissie op de ontwikkelingen in Mauritanië goed te volgen en met voorstellen te komen indien de problemen in Mauritanië structureel blijken te zijn. Ik help het hen hopen dat dat niet zo is.

Vecchi
Mijnheer de Voorzitter, zoals ook in andere Afrikaanse landen is in Mauritanië een institutioneel hervormingsproces aan de gang. In vergelijking met enkele jaren geleden heeft Mauritanië beslist een aantal belangrijke vorderingen gemaakt. Alles is nog niet volmaakt, maar op het gebied van de verkiezingen en op dat van de organisatie van het institutioneel en politiek bestel is beslist vooruitgang geboekt.
In onze ontwerpresolutie vestigen wij de aandacht en leveren wij kritiek op een aantal feiten en situaties die in de internationale pers de voorbije weken grote aandacht hebben gekregen, die het hervormingsproces ernstig in gevaar dreigen te brengen en daarvan een aantal onthutsende aspecten in het licht stellen.
In de eerste plaats stellen wij vast dat de slavernij wettelijk wel is afgeschaft, maar in de praktijk in bepaalde gebieden in Mauritanië nog altijd bestaat. Wij vragen dat de Mauritaanse autoriteiten niet alleen de geldende wettelijke bepalingen toepassen, maar ook een inspanning doen om een einde te maken aan de onaanvaardbare beperking en aantasting van de waardigheid en de rechten van de mens die de slavernij inhoudt.
Daarom is het uiterst belangrijk dat de verenigingen en organisaties van de civiele maatschappij hun rol kunnen spelen, de bestaande toestanden aan de kaak kunnen stellen en aan de vroegere en huidige slachtoffers van de slavernij concrete en morele steun kunnen verlenen.
Uit dat oogpunt vinden wij het zonderling en onaanvaardbaar dat de Mauritaanse autoriteiten een campagne hebben gelanceerd tegen de vertegenwoordigers van organisaties die de mensenrechten ter plaatse verdedigen.
De militanten van die organisaties worden uitsluitend van opiniemisdrijven beschuldigd. Sommigen zijn gearresteerd, sommigen zijn al tot zware gevangenisstraffen veroordeeld. Dat humanitaire activiteiten als een strafbaar misdrijf worden beschouwd, werpt een schaduw op het hervormingsproces en de bedoelingen van de Mauritaanse autoriteiten.
Wij weten wel dat de Mauritaanse samenleving op een kies evenwicht tussen de verschillende bevolkingsgroepen steunt. Om die reden vragen wij met klem dat de basisbeginselen van elke democratische ordening worden toegepast. Ik denk daarbij aan de vrijheid van vereniging, de afschaffing van het opiniemisdrijf en uiteraard ook de volledige en feitelijke afschaffing van elke vorm van slavernij.
Het eerste gebaar dat wij van de Mauritaanse autoriteiten echter vragen, is dat ze de vertegenwoordigers van de humanitaire organisaties onvoorwaardelijk vrijlaten en elke rechtsvervolging tegen hen staken.
Chili

Tamino
Mijnheer de Voorzitter, met grote spijt heeft men in de gehele wereld vernomen dat de Chileense dictator Pinochet in maart senator voor het leven kan worden. Zoals in de ontwerpresolutie van de Fractie van de Europese Volkspartij staat, bestaat in Chili inderdaad nog altijd een grondwet volgens dewelke alle democratisch gekozen ex-presidenten van de republiek senator voor het leven worden. Wij verbazen er ons echter over dat die fractie niets zegt over het feit dat Pinochet niet als een democratisch gekozen ex-president kan worden beschouwd, noch over de slachtpartijen die Pinochet heeft aangericht. Op dit ogenblik is Pinochet beschuldigd van volkenmoord, niet alleen in zijn eigen land, maar ook in een land van de Europese Unie, namelijk Spanje, omdat de volkenmoord, zoals een Spaanse rechtbank terecht opmerkt, op mensen van Spaanse afkomst is gepleegd.
Om die redenen kunnen wij zulke redeneringen niet aanvaarden en vinden wij dat wij hulp moeten bieden aan het Chileense volk en de Chileense afgevaardigden die zich tegen dit initiatief verzetten. Vooral echter menen wij dat de Chileense grondwet moet worden gewijzigd. Wij willen ons daarmee niet met de binnenlandse aangelegenheden van Chili bemoeien, maar willen wel politieke steun verlenen aan hen die onder de gevolgen van een misdadige dictatuur hebben geleden.

von Habsburg
Mijnheer de Voorzitter, jammer genoeg moet ik het huidige enthousiasme over onze betrekkingen met Chili ietwat relativeren. Ik heb daarvoor een zeer eenvoudige reden. Wij moeten ons afvragen waartoe dit alles dient. Pinochet is geen jongeman meer. Hij is weliswaar jonger dan ik, maar hij zal zijn best doen om mij in te halen en zal dus niet lang meer gevaarlijk zijn.
Bovendien wil ik onderstrepen dat wij uit ervaring weten dat inmenging van buitenaf op trotse volkeren zoals de Chilenen altijd een averechts effect heeft doordat men zich dan verenigt tegen diegene die zich met de zaken komt bemoeien. Daarom zou ik willen dat wij eens ernstig nadenken over de vraag of deze ontwerpresolutie echt wel zinvol is. Ze is begrijpelijk, maar ik heb in mijn leven zeer veel meegemaakt en heb daaruit telkens opnieuw twee lessen getrokken.
In de eerste plaats heb ik geleerd dat de overwinnaar geen wraak mag nemen. Dat heeft altijd al een averechts effect gehad. In de tweede plaats mogen wij ons niet met de zaken van anderen bemoeien als wij hen daardoor tot vijanden maken. Ik geef daarvan een concreet voorbeeld. Ik ben in dit Parlement altijd actief geweest in de groep van de dierenbeschermers. Iedereen weet dat ik geen voorstander ben van stierengevechten, maar ik heb mij er altijd tegen verzet dat men zich daarmee bemoeit. De Spanjaarden zelf moeten de stierengevechten afschaffen. Wij mogen hen daartoe niet met woorden dwingen. Volgens mij mogen wij dat ook in dit geval niet doen.

Carnero González
Mijnheer de Voorzitter, wij zijn ons allen bewust van de complexiteit van het overgangsproces in Chili en van het feit dat de overgang van een afgrijselijke dictatuur naar een democratie niet bepaald eenvoudig is geweest en bovendien zichtbare sporen heeft achtergelaten. Ik zou er twee willen noemen: enkele artikelen van de huidige grondwet en het feit dat generaal Pinochet actief is geweest als hoofd van het leger en nu actief wil blijven als senator voor het leven.
Pinochet is vandaag het ergste voorbeeld van de straffeloosheid in Latijns-Amerika, en zelfs in de hele wereld. Hoe zou u het vinden, mijnheer von Habsburg, om uw hele leven in dit Parlement te moeten zitten naast de heer Karadzic? Ik denk dat heel wat rechtmatige vertegenwoordigers van de Chilenen niet alleen persoonlijke maar ook politieke walging voelen bij deze mogelijkheid.
Een groot deel van de Chileense burgerbevolking is tegen deze situatie. Zo is er het politieke proces dat is aangespannen door christen-democratische parlementariërs en dat wordt gesteund door de socialisten en parlementariërs van andere richtingen. En er is ook de strafrechtelijke aanklacht wegens genocide die de communistische partij tegen Pinochet heeft ingediend.
Wij willen ons niet met binnenlandse aangelegenheden bemoeien, maar we willen wel de democraten in Chili helpen hun overgang af te ronden en Pinochet op zijn plaats te zetten, want de mensenrechten zijn onschendbaar, ondeelbaar en bovendien grenzeloos. Hoe zouden we vanuit dit Parlement bijvoorbeeld onze hulp kunnen weigeren aan de familie van Carmelo Soria, die gerechtigheid eist ten aanzien van de moordenaars die vrij rondlopen, hoewel bekend is dat zij deze walgelijke misdaad tegen een internationale functionaris van Spaanse afkomst hebben begaan? Hoe zouden wij onze hulp kunnen weigeren aan de rechter García Castellón, die zoveel vermoorde en verdwenen personen, eveneens uit mijn land, recht tracht te laten wedervaren? In de Europese Unie zijn er helaas nog mensen - zoals bijvoorbeeld procureur-generaal Cardenal of de procureur van het Hooggerechtshof, de heer Fungairiño - die niet begrijpen dat er in Chili een dictatuur is geweest en dat er nog altijd verantwoordelijken voor deze dictatuur actief zijn. Dat is geen bemoeienis, maar steun aan de democraten. En ik hoop dat iedereen in dit Parlement dit begrijpt, want geloofwaardigheid moet elke dag opnieuw worden verdiend.

Pons Grau
Mijnheer de Voorzitter, het is duidelijk dat dit een democratisch Parlement is dat van de democratie het middelpunt en het doel van onze handelingen maakt, en dat dit Parlement altijd zeer veel belangstelling en bezorgdheid heeft getoond voor de ontwikkeling van landen die een dictatuur achter zich hebben gelaten, vooral in het geval van Chili. Onze belangstelling voor dit land was zo groot dat we tijdens de dictatuur en de jaren daarop een speciale begrotingslijn hadden voor het democratiseringsproces in Chili. Tegelijkertijd steunden en loofden wij het democratiseringsproces, en nu kunnen we met vreugde stellen dat Chili een echte democratie is.
Ik ben het absoluut oneens met diegenen die stellen dat dit type interventie een bemoeienis is met de binnenlandse aangelegenheden van een ander land. Ik denk dat we in dit dorp dat de wereld toch is, allen het recht en de plicht hebben onze mening te geven, vooral als de mensenrechten in het geding zijn. In deze resolutie getuigen wij van onze steun aan de Chileense regering, de politieke partijen, de instellingen en de burgers in het algemeen die om gerechtigheid roepen. We weten hoe moeilijk het soms was en hoeveel problemen ze hebben moeten overbruggen. Maar wij denken dat het onzinnig, onbegrijpelijk en slecht voor het buitenlandse imago van het land zou zijn dat de hoogste vertegenwoordiger van de dictatuur, van de aanval op het parlement en het volk, zonder stemming tot senator voor het leven zou worden benoemd. Vooral als er ook nog, zoals gezegd, rechtszaken tegen hem open staan.
Wat het resultaat van de stemming ook moge zijn, en ik hoop dat ze positief is, ze zal de betrekkingen van het Europees Parlement met het volk en de democratische regering van Chili niet verstoren.
Het is hier al gezegd en ik ben het er beslist mee eens dat dit een directe actie tegen de straffeloosheid is: het beste vaccin tegen toekomstige dictaturen.

Howitt
Mijnheer de Voorzitter, het is maar al te goed bekend dat het Europees Parlement in het verleden de schendingen van de mensenrechten in Chili onder het vroegere militaire bewind van generaal Pinochet heeft veroordeeld en de terugkeer naar een burgerbewind en de wezenlijke vooruitgang die in dit land is geboekt op het gebied van het respect van de mensenrechten heeft toegejuicht. Dientengevolge kunnen wij de benoeming van Pinochet tot lid van de Chileense senaat, die op 11 maart 1998 moet plaatsvinden, en waar door alle belangrijke politieke partijen in Chili protest tegen is aangetekend, niet zonder internationaal protest van onszelf laten voorbijgaan. Wij zijn de 3000 mensen die door militaire despoten zijn gedood, niet vergeten. Wij weten dat er thans nog 542 gevallen van verdwijningen waarvan geen bewijs beschikbaar is, onopgelost zijn. In september vorig jaar konden wij op de televisie zien dat de politieke activiste Gladys Marin tot vijf weken gevangenis werd veroordeeld, alleen maar omdat zij gewag maakte van de schendingen van de mensenrechten door Pinochet.
Waarom hebben de christen-democraten, toen het Huis gisteren een stemming hield om over deze kwestie te debatteren, dan tegengestemd? Er was slechts een krappe meerderheid - 206 stemmen voor en 200 tegen - voor een debat. Toch niet omdat, zoals de heer von Habsburg beweert, dit in Chili als internationale bemoeienis wordt beschouwd, terwijl de belangrijke politieke partijen en de burgermaatschappij ons van tevoren hebben laten weten dat zij achter deze resolutie staan? Toch niet omdat dit schadelijk zou zijn voor het nationale verzoeningsproces in Chili? Wat kan er nu meer schade aanrichten dan een man met een van de bloeddorstigste reputaties in de hele bloederige geschiedenis van Latijns-Amerika tot een dergelijk openbaar ambt voor het leven te benoemen? Het kan ook niet uit een of andere misplaatste solidariteit met de constitutionele beginselen in Chili zijn - waar Pinochet op uit is - omdat critici allang weten hoe het leger bij de overgang naar het burgerbewind alle touwtjes in handen had, zodat Pinochet als leider intact bleef en nu tot niet-gekozen senator benoemd kan worden.
Europa begrijpt maar al te goed hoe democratische hulpmiddelen door dictators aangegrepen kunnen worden om diezelfde democratie te ondermijnen. Wij moeten een zijn en Pinochet unaniem veroordelen, en ik hoop dat de conservatieven en de christen-democraten luisteren naar de stem van hun geweten alvorens anderszins te beslissen.

Bertens
Mijnheer de Voorzitter, wanneer u in Nederland the man in the street vraagt: wie is de president van Chili? Dan is er een oorverdovende stilte. Die kent men niet. Wanneer men dan zegt: ja, is het niet Pinochet? Ja, that rings a bell , omdat Pinochet gelijk staat met datgene wat wij ervaren hebben, althans de Chilenen ervaren hebben als een van de donkerste periodes uit hun overigens roemruchte en democratische geschiedenis. Daarom zijn wij solidair met de acties en de verwondering en de protesten tegen de benoeming tot president voor het leven of senator voor het leven. Goed dat wij dat in Nederland niet hebben. Het zij zo, want we zijn erg bescheiden zoals u weet.
Terzake, ik vind het niet juist voor het Chileense volk, de Chileense regering, die zelf nu al jaren op het juiste pad is naar de democratie, om deze man die toch het toonbeeld, het negatieve toonbeeld was van die verschrikking van destijds, om die deze eer te gunnen.
Wit-Rusland

Schroedter
Mijnheer de Voorzitter, wij hadden deze ontwerpresolutie al lang geleden moeten bespreken. Ze is allang aangekondigd en is een compromis. Vóór de ontwerpresolutie werd ingediend, werden er vele voorstellen en amendementen van verschillende fracties in verwerkt. Ik zeg dus niet dat dit een ontwerpresolutie van de groenen is. dit is een ontwerpresolutie van het gehele Parlement.
De berichten over willekeurige arrestaties, vrijheidsberoving en repressie tegen de vrije pers - zo is de filmmaker Chasjtsjevatski in zijn woning overvallen omdat hij op de Duitse televisie een kritische film had getoond - vergen een antwoord van het Europees Parlement. Wij worden allang geconfronteerd met de vraag waarom het Europees Parlement zwijgt terwijl in Wit-Rusland een echte oorlog tegen de media woedt. Trekken wij ons het lot van de mensen dan niet aan? Stemmen wij in het geniep met het beleid van Loekasjenka in? Ik hoop dat wij met deze resolutie een duidelijk antwoord op die vragen geven. Loekasjenka heeft immers allang ingezien in welk isolement hij zijn land en bevolking heeft gedreven en hecht dan ook veel belang aan internationale erkenning. Hij is echter niet tot concessies in democratische zin bereid. Daarom is de eerbiediging van de internationale mensenrechten een voorafgaande voorwaarde voor erkenning. Ik hoop dat wij het vertrouwen van de Wit-Russische bevolking niet zullen beschamen en dat de ontwerpresolutie door het Parlement met een grote meerderheid zal worden aangenomen.

Mann, Erika
Mijnheer de Voorzitter, ik dank mevrouw Schroedter van harte. Mevrouw Schroedter, u heeft gezegd dat wij deze ontwerpresolutie samen hebben opgesteld. U heeft gelijk. Wij hebben deze kwestie besproken, maar hebben op dat concrete ogenblik niet over deze ontwerpresolutie gesproken. Dat is echter niet belangrijk en daarom willen wij daarover nu geen debat openen. Belangrijk is dat het Europees Parlement niet zwijgt. Het Europees Parlement heeft zich al herhaaldelijk over Wit-Rusland uitgesproken. Voorts heeft u altijd zeer nadrukkelijk gezegd dat wij iets moeten ondernemen. Daarvoor zijn wij u natuurlijk erkentelijk.
Ik zou nu kort enkele opmerkingen willen maken. Het Europees Parlement zwijgt niet en in Wit-Rusland gebeurt ook een en ander. De regering stimuleert dat niet, maar wij stellen toch met genoegen vast dat er opnieuw een oppositie ontstaat die vaste voet aan de grond krijgt en die, met de steun van de internationale gemeenschap en de Europese Unie, politiek gewicht in de schaal kan werpen. Wij zijn erin geslaagd de OVSE-delegatie naar WitRusland te sturen. Dat de regering heeft toegegeven, is een stap naar een betere toekomst. Samen met de Commissie moeten en zullen wij alles doen om Wit-Rusland te helpen. Wij hopen dat wij op dat punt spoedig positieve resultaten kunnen bereiken.
Wij stellen vast dat wij het democratieprogramma-TACIS opnieuw op de sporen hebben gezet. De Commissie zal daarover wellicht iets meer kunnen zeggen. Mevrouw Schroedter merkt in haar ontwerpresolutie terecht op dat wij dat programma tot de uitwisseling van studerende jongeren moeten uitbreiden, zodat die ook bij ons ervaring kunnen komen opdoen. Het programma is in zijn huidige vorm te beperkt, maar toch zijn wij tevreden dat wij het op de sporen hebben gezet.
In Wit-Rusland gebeurt een en ander, en wij moeten Loekasjenka er nogmaals op wijzen dat een stabiel en gezond democratisch bestel tot stand moet worden gebracht om Wit-Rusland eindelijk in Europa te kunnen integreren. Het Europees Parlement heeft altijd gezegd dat de deur openstaat en open moeten blijven. De voorwaarde daartoe is evenwel de erkenning van de universele rechten van de mens. Ik hoop dat wij daarop in het Europees Parlement zullen blijven aandringen.

Habsburg-Lothringen
Mijnheer de Voorzitter, ook ik dank mevrouw Schroedter nogmaals voor haar grote inzet voor Wit-Rusland. Dat land is een van de laatste grote dictaturen in Europa. Daarom moeten wij hier een duidelijk signaal geven en zeggen dat wij in het Europees Parlement een dergelijk regime in onze onmiddellijke buurt niet kunnen dulden.
Ik ben het echter ook eens met mevrouw Mann. In Wit-Rusland is ongetwijfeld al een en ander gebeurd en is de situatie in positieve zin veranderd. Nu kunnen daar, zij het in beperkte mate, organisaties werken die dat niet zolang geleden nog niet mochten doen. Ook dat moeten wij hier in het Parlement erkennen.
Die stappen zijn uiteraard nog onvoldoende. Ik meen evenwel dat wij ook aandacht moeten hebben voor de toestand waarin Wit-Rusland zich op dit ogenblik bevindt. Wit-Rusland is sterk afhankelijk van Rusland en werkt ook zeer hecht met Rusland samen. Als ik het mij goed herinner, heb ik twee maanden geleden tijdens het vragenuur aan de bevoegde vertegenwoordiger van de Raad gevraagd of men bij de volgende onderhandelingen met de Russische regering niet zou kunnen vragen dat Rusland zijn invloed op president Loekasjenka aanwendt om de situatie te doen verbeteren. De reactie was toen zeer positief. Ik zou graag hebben dat ook de heer Marín dat idee steunt en erkent dat wij ons niet alleen in Wit-Rusland, maar ook in Rusland moeten inzetten om de situatie te verbeteren.
Toch is deze ontwerpresolutie onontbeerlijk en moeten wij ons standpunt duidelijk formuleren. Nu de toestand werkelijk beter wordt, moeten wij dat evenwel ook erkennen.
Congo

Girão Pereira
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, geachte collega's, het einde van het dictatoriale regime van Mobutu in mei "97 deed bij de internationale gemeenschap de verwachtingen en de hoop omtrent het voorgoed beginnen van een periode van vrede en democratisering voor Congo (voormalig Zaïre) groeien.
Nog geen jaar later blijkt de realiteit echter heel anders te zijn. Zoals de speciale VN-rapporteur voor de Democratische Republiek Congo gisteren in Genève bevestigd heeft, doet de heer Kabila het niet beter dan zijn voorganger, Mobutu. Sommige gebeurtenissen illustreren deze vaststelling. De meest opvallende zijn de openbare executies die regelmatig plaats hebben na een summier vonnis van een militaire rechtbank, zoals onlangs in steden als Goma, Kisangani of Kinshasa; het verbod van alle politieke activiteiten en partijen, die volgens de minister van Binnenlandse Zaken streng bestraft worden; afranselingen en lijfstraffen; het blokkeren van de VN-delegatie die de afslachtingen van Hutu-vluchtelingen, waaraan troepen van Kabila deelnamen, onderzocht en die in december jongstleden werd verplicht het land in aller ijl te verlaten; de gevangenzetting en de deportatie van de belangrijkste politieke opposanten. Voeg hierbij de recente opsluiting van oppositieleider Tshisekedi en zijn deportatie, gerapporteerd door een aantal nieuwsagentschappen, naar een onbekende bestemming, wat het ergste doet vrezen voor zijn persoonlijke veiligheid, en we hebben nog een mooi staaltje van de voornemens van de nieuwe regering.
In deze gewelddadige sfeer lijkt er een interne guerrillabeweging te ontstaan die andere landen van Centraal-Afrika als Ruanda, Burundi of Oeganda zou kunnen inspireren en zouden de oneindige vluchtelingenstromen terug op gang kunnen komen. Anderzijds kan het langdurige en moeilijke Angolaanse vredes-en democratiseringsproces sterke tegenwind krijgen van het onstabiele buurland, waardoor zelfs het evenwicht van de hele regio aan het wankelen zou kunnen worden gebracht.
Daarom wordt er in de door onze fractie ingediende ontwerpresolutie aan de Raad en de lidstaten gevraagd dat zij zich volledig inzetten opdat Congo de weg naar de democratie terug zou vinden en aan de Commissie dat zij de inhoud en de voorwaarden van de hulp van de Europese Unie herziet.

Tindemans
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, waarde collega's, ik had gehoopt nooit meer in dit Europees Parlement het woord te moeten voeren over wat we nu de Congolese Republiek noemen, het land dat tot voor kort gedurende een tijd lang Zaïre werd genoemd. Met de verandering van het regime en het verdwijnen van Mobutu bestond een grote kans dat eindelijk op intelligente, eerlijke, bekwame manier dit potentieel zo rijke land zou worden bestuurd en dat men tot een nieuw en beter bestel en beter regime zou komen. Daarvoor was natuurlijk nodig dat men geloofwaardige, betrouwbare, bekwame mensen zou hebben om dat land te helpen besturen. Wat dient gedaan te worden, is niet moeilijk om te beschrijven. Het is duidelijk dat ten eerste aan de volksgezondheid moet gedacht worden, aan de voedselvoorziening, dus aan landbouw, aan het verkeerswezen in dit land dat in een chaos verkeert, aan de verbetering van het onderwijs, wil men tot een economische ontwikkeling komen, naast de politieke aspecten, de rechtsstaat, de mensenrechten en de verzoening tussen de bevolking. Dat veronderstelt een samenwerking om die vrede, die samenwerking te bereiken.
Welnu, er was onder het Mobutu-regime een samenwerking geweest tussen de bekwame oppositiemensen. Zij noemden die vereniging waarbinnen zijzelf samenwerkten l'Union sacrée : de heilige unie. Die heilige unie heeft opmerkelijke teksten gemaakt, een ontwerp van grondwet, een plan voor een overgangsregime, enzovoort. Had men die gevolgd, dan had men zonder bloedvergieten tot een ander regime kunnen komen in het vroegere Zaïre. Maar Mobutu heeft het nooit begrepen en nu, tot onze grote ontgoocheling, stellen wij vast dat ook de heer Kabila het niet begrepen heeft en dat hij dus niet ingaat op de mogelijkheden om samen te werken met die positieve oppositiekrachten van weleer. De heer Tshisekedi heeft zich bereid verklaard om mee te werken en dat wordt door Kabila afgewezen. Erger nog, niet alleen wordt dat afgewezen, maar Tshisekedi werd aangehouden, enkele jonge leiders eveneens, en ze zijn nu, het vreselijke begrip is daar opnieuw, politieke gevangenen. Welnu, dit Parlement zou zoiets niet mogen laten voorbijgaan en in al zijn relaties daarop moeten wijzen dat wij opkomen voor de ontwikkeling maar ook voor de mensenrechten, de democratie, de rechtsstaat in dat grote land in Afrika.

Fassa
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, de Democratische Republiek Congo, die bij zijn oprichting zoveel hoop wekte, is op dit ogenblik een grote teleurstelling voor de internationale gemeenschap en beantwoordt volstrekt niet aan haar verwachtingen. De brutale arrestatie en onrechtmatige verbanning van Etienne Tshisekedi op 12 februari jongstleden in Kinshasa is de laatste episode van een vooropgezet plan van de Congolese machthebbers om elke echte oppositie te smoren.
Het herstel van de rechtsstaat en een echt democratiseringsproces zijn de minimumvoorwaarden voor de voortzetting van de hulp door de Europese Unie. De Europese Unie en alle lidstaten moeten dat aan de regering in Kinshasa duidelijk maken voor het, zoals dat al vaak is gebeurd, ook voor de Democratische Republiek Congo te laat is.

Aelvoet
Iets meer dan tien jaar geleden werd Tshisekedi ook verschillende keren in de gevangenis gestopt. Ook werd hij een keer verbannen naar het binnenland, ook naar de plaats van herkomst. Het zijn dus scenario's die zich herhalen. Ik moet eerlijk zeggen dat ik mij niet verbaas over het feit dat het hier gaat om een herhaling van het scenario, want de manier waarop Kabila aan de macht gekomen is, had weinig of niets te maken met een echte opstand van binnenuit maar veel meer met verschillende landen rond het toenmalige Zaïre die een rekening te presenteren hadden. Dus zitten we nu in ieder geval met de uitgangssituatie dat iemand met wapens aan de macht gekomen is, wel verkiezingen in een ver vooruitzicht heeft gesteld, maar ondertussen politieke activiteiten verbiedt, problemen schept ten aanzien van vrije media en op een totaal onmogelijke manier omgaat met politieke opposanten. Ik denk dat het er nu vooral op aan komt dat men maatregelen neemt, dat men acties onderneemt, niet alleen nota neemt van wat er gebeurt, maar probeert invloed te krijgen, onder andere via de druk die kan uitgeoefend worden door de Europese Unie en de lidstaten.

Hory
Mijnheer de Voorzitter, het spreekt vanzelf dat de Fractie Europese Radicale Alliantie zich aansluit bij alle eisen en initiatieven voor een algemene verbetering van de mensenrechtensituatie in de Democratische Republiek Congo en vooral voor een spoedige vrijlating van de opgesloten politieke opposanten.
De bijzondere toestand van het land noopt mij echter tot drie opmerkingen. In de eerste plaats is het jammer dat het Europees Parlement en bepaalde lidstaten van de Unie vroeger niet evenveel politieke waakzaamheid ten aanzien van president Mobutu of zijn buur Habyarimana aan de dag hebben gelegd. Zo had men heel wat tragedies kunnen voorkomen. Wij moeten ook inzien dat de democratie, die wij wensen, niet onmiddellijk volledig kan worden hersteld in een land dat door dertig jaar dictatuur is geruïneerd, door nepotisme en corruptie is geplunderd en door de toevloed van vluchtelingen en de burgeroorlog is ontwricht.
Wij hopen dus dat het Europees Parlement niet zal ingaan op de voorstellen tot schorsing van de Europese hulp en dat het de autoriteiten in Kinshasa de tijd zal geven om alle vrijheden in hun zwaar beproefde land te herstellen.

Marín
Mijnheer de Voorzitter, ik wil enkele verduidelijkingen maken over de verschillende punten betreffende de mensenrechten die door de sprekers naar voren zijn gebracht.
Wat Iran betreft, is de Commissie uitermate bezorgd over de schendingen van de mensenrechten die uitgebreid gedocumenteerd zijn in de verslagen van de speciale VN-rapporteur voor de mensenrechten in Iran, de heer Garretón. De Commissie zou er bij de Iraanse regering op aan willen dringen de speciale rapporteur zo spoedig mogelijk toe te laten, opdat deze een rapport kan opstellen over de situatie van de mensenrechten in Iran.
Zoals de Unie geregeld heeft opgemerkt, blijft de Commissie ook het bestaan van de fatwa tegen de Engelse schrijver Salman Rushdie, die alweer zijn negende jaar is ingegaan, ten zeerste betreuren. Deze situatie - ik zeg het nog eens - is strijdig met het internationale recht en vormt niet alleen een gevaar voor de heer Rushdie maar ook voor alle mensen die met hem te maken hebben.
De Commissie maakt zich ernstige zorgen om de recente maatregelen van de Iraanse autoriteiten tegen een Duits staatsburger, Helmut Hofer, en een uitgever van een Iraanse krant, Morteza Firouzi, aan wie ten onrechte de doodstraf is opgelegd wegens misdaden die in Iran zouden zijn begaan. De Commissie heeft haar standpunt reeds medegedeeld en vertrouwt erop dat de Iraanse autoriteiten deze zaken opnieuw in overweging zullen nemen.
Wij verwelkomen de recente bevrijding van Faraj Sarkouhi en hopen dat dit een precedent wordt voor een beleid van vrijere individuele mensenrechten van de kant van de Iraanse regering.
De Commissie verwelkomde tevens het besluit van de Raad Algemene Zaken van 26 januari jongstleden om de betrekkingen van de Europese Unie met Iran in de huidige omstandigheden opnieuw te overwegen, en precies die kwestie - de betrekkingen met Iran - zal één van de centrale punten zijn van de Raad Algemene Zaken van komende maandag.
Ten aanzien van Mauritanië heeft de Commissie met veel bezorgdheid via de bekende kanalen de arrestatie en veroordeling gevolgd van Mauritaniërs die voor de mensenrechten streden, en onze bezorgdheid niet alleen aan de Mauritaanse ambassadeur in Brussel meegedeeld, maar er tevens op aangedrongen dat wij op de hoogte worden gehouden van de situatie. In het algemeen is de samenwerking tussen Mauritanië en de Europese Commissie steeds gericht geweest op een consolidatie van de democratie en de rechtsstaat, alsook van het respect voor de mensenrechten en fundamentele vrijheden, en het is waar dat de laatste jaren in Mauritanië een zeer positieve inspanning is gedaan in vergelijking met de situatie waarin het land voorheen verkeerde en dat er een belangrijke democratiseringsbeweging is ontstaan. Natuurlijk weten we allemaal dat slavernij in de wetgeving en de grondwet is verboden, ofschoon erkend moet worden dat er nog veel gewoonten bestaan - zoals het aan de kaak gestelde feit - waarbij in sommige gebieden misschien niet echt sprake is van slavernij, maar wel van een type arbeidsbetrekking dat daar veel van wegheeft.
We kunnen dus zeggen dat we de juiste politieke maatregelen nemen om deze situatie aan de Mauritaanse autoriteiten duidelijk te maken en er een oplossing voor te vinden via de normale diplomatieke kanalen. En zoals u weet, financiert de Commissie binnen het indicatieve programma voor Mauritanië een hele reeks activiteiten die de rechtsstaat moeten bevorderen.
Wat Chili aangaat, zoals de meeste parlementsleden al zeiden is - of was - het democratiseringsproces een zorg van dit Parlement en ik geloof dat het de heer Pons Grau was die opmerkte dat dit één van de weinige begrotingslijnen in de communautaire begroting was die de laatste jaren in dit land voortdurend politieke partijen, vakbonden of burgerbewegingen financierde.
Desalniettemin moet de Commissie erkennen dat het een complex proces is en dat het daarom onvermijdelijk tegenstellingen inhoudt die misschien moeilijk te begrijpen zijn vanuit Europees standpunt, omdat er objectief sprake was van een dictatuur - wie kan dit tegenspreken? - maar dat in het geval van Chili een binnenlands proces wordt gevolgd dat in zijn volledige complexiteit moet worden bezien, en hiermee probeer ik beslist niet de misdaden en de schendingen van de dictatuur te vergoelijken. U weet dat de Chileense regering ten aanzien van deze resolutie heeft laten weten dat ze haar niet zal accepteren. Het is een onderwerp dat heel omzichtig en tactvol moet worden aangepakt. Maar hiermee vertegenwoordig ik het standpunt van de Commissie. Ik heb ook mijn eigen standpunt. En terwijl ik, als mijnheer Otto hier was geweest, er geen enkele moeite mee zou hebben gehad om uit te roepen - hij zei immers zelf dat hij ouder was dan generaal Pinochet - " lang leve mijnheer Otto" , zou ik niet durven zeggen "lang leve die andere, jongere veteraan" . Dat zou ik nooit zeggen.
Wat Wit-Rusland betreft, zijn de beweringen inzake schendingen van de mensenrechten van individuele personen of groepen die tegen het Wit-Russische regime gekant zijn, helaas waar. Maar de betrekkingen van de Europese Unie met Wit-Rusland zijn afhankelijk van twee gevoelige kwesties. Ik ben het eens met de spreker die zei dat een mogelijkheid om in Wit-Rusland te werken samenwerking met Rusland is. Desalniettemin moet ik hier ook het institutionele standpunt van de Commissie weergeven. Die twee kwesties zijn: enerzijds de vorming van een adviesen controlegroep van de OVSE in Minsk, die voor eind februari is gepland, en de vervulling van het mandaat van die groep; anderzijds de mogelijke aanneming door de Wit-Russische autoriteiten van het TACIS-programma voor de ontwikkeling van de burgermaatschappij, die in principe voor maart is gepland. Als Wit-Rusland -hetzij de regering, hetzij de president - op constructieve wijze met de OVSE samenwerkt en akkoord gaat met het programma van de Europese Unie, kunnen onze betrekkingen met Wit-Rusland opnieuw worden geëvalueerd, want daar geven de resoluties van de Raad ons de mogelijkheid toe. Zo zullen in februari en maart dus deze twee voorwaarden worden gesteld. Als er daarentegen, in plaats van een positief antwoord, een negatief antwoord wordt gegeven - als de OVSE niet in Minsk wordt gevestigd, als er obstakels worden gecreëerd voor de ontwikkeling van het hulpprogramma voor de burgermaatschappij - zal de Europese Unie het besluit van de Raad dienovereenkomstig uitvoeren en zullen we moeten constateren dat het niet mogelijk is met de regering van WitRusland samen te werken. U krijgt dus eind februari een antwoord omtrent de OVSE in Minsk en eind maart omtrent de onderhandelingen met de regering, en de Commissie zal in april haar evaluatie doen toekomen aan de Raad en het Parlement.
Ten aanzien van Congo moet ik stellen dat iedereen - vooral gezien de bezorgdheid om dit land van een veteraan van de Overeenkomst van Lomé als de heer Tindemans - inderdaad had gedacht dat na de val van Mobutu de zaken zouden veranderen, en nu vinden er arrestaties plaats, willekeurige arrestaties, en worden verscheidene verantwoordelijken van de Congolese oppositie de stad uitgevoerd. Op dit punt staat de Commissie samen met de lidstaten, in het bijzonder bepaalde lidstaten, in contact met de nieuwe autoriteiten van de Democratische Republiek Congo om ze ons standpunt ten aanzien van deze kwestie mee te delen.

De Voorzitter
Hartelijk dank, commissaris Marín.
Het debat is gesloten.
De stemming vindt vandaag om 17.30 uur plaats.

De Voorzitter
Aan de orde is het gecombineerd debat over de volgende ontwerpresoluties:
B4-0185/98 van de heer Bertens, namens de ELDR-Fractie, over onderkritische kernproeven; -B4-0195/98 van de leden McKenna en Schroedter, namens de V-Fractie, over onderkritische kernproeven; -B4-0237/98 van de heer Manisco en anderen, namens de GUE/NGL-Fractie, over onderkritische kernproeven; -B4-0245/98 van mevrouw Theorin, namens de PSE-Fractie, over de non-proliferatie van kernwapens.
Schroedter
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, dit is een klassiek geval waarin de EU kan bewijzen dat ze het met het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid ernstig meent: alle lidstaten van de EU hebben het volledige verbod op deze proeven immers onderschreven. Daarmee nemen de lidstaten de verantwoordelijkheid op zich ervoor te zorgen dat dit verdrag ook werkelijk wordt nageleefd. Zoals de heer Bertens heeft gezegd, is het gevaar voor een geleidelijke uitholling van het verdrag zeer groot. De Verenigde Staten voeren nog steeds proeven uit, waardoor vooral het vertrouwen in het verdrag sterk wordt aangetast. Daarom moeten wij duidelijk stellen dat het verdrag geldt en door de proeven van de Verenigde Staten niet in het geniep mag worden uitgehold. Er bestaat immers geen internationaal systeem waarmee kan worden nagegaan of een proef al dan niet subkritisch is.
Kernwapens zijn massavernietigingswapens. De Verenigde Staten laten op dit ogenblik zien met welke middelen zij tegen massavernietigingswapens willen optreden. Ik vind het ongerijmd dat men daarvoor militaire middelen gebruikt en verkies een diplomatieke oplossing. De EU moet nu laten zien waartoe ze op diplomatiek niveau in staat is. Ik hoop dat ze zich massaal voor de toepassing van het verdrag zal inzetten. De heer Marín moet ons zeggen hoe dat concreet moet gebeuren.

Theorin
Mijnheer de Voorzitter, na vele jaren onderhandelen en krachtig verzet van zowel de nucleaire mogendheden als de landen die de atoomdrempel hebben bereikt, is tenslotte besloten tot een volledige stopzetting van alle kernproeven. In september 1996 werd een overeenkomst ter ondertekening voorgelegd en alle EU-landen hebben deze overeenkomst ondertekend.
De bedoeling van een overeenkomst inzake een volledige stop op kernproeven was de verdere ontwikkeling van kernwapens te stoppen. Na het einde van de koude oorlog was dit een vanzelfsprekendheid, al behield Frankrijk, tegen de opinie van een groot deel van de wereld in, zich eerst nog het recht voor een reeks kernproeven te houden teneinde zijn kernwapens te verbeteren. Veel burgers voelden zich niet overtuigd van de goede wil van de nucleaire mogendheden en waarschuwden dat een ontwikkeling van nieuwe kernwapens via laboratoriumtests zou kunnen plaatsvinden.
In de overeenkomst verplichtten de ondertekenaars zich, af te zien van alle acties die defeat its object and purpose . Helaas moeten we thans vaststellen dat de Verenigde Staten hebben besloten tot een reeks zogenaamde onderkritische kernproeven, en van plan zijn vier van die proeven vóór september van dit jaar te nemen. Door enkele van de meest vooraanstaande kernwapengeleerden zijn grote vraagtekens geplaatst bij het onderkritische karakter van deze proeven, vooral daar het ondergrondse proeven zijn en ze niet worden geverifieerd. Dat deze proeven moeten worden doorgevoerd om zich te verzekeren van de veiligheid en betrouwbaarheid van bestaande kernwapenarsenalen is een absurd argument. Weliswaar wordt tritium na vele jaren wat zwakker, maar niet zoveel dat er geen risico meer is dat kernwapens exploderen en precies de vernietiging scheppen waarvoor ze bedoeld zijn.
Veel landen en een groot aantal leden van het Amerikaanse Congres hebben hun verontrusting over deze tests uitgesproken. Van beslissende betekenis is echter dat deze tests en een nieuwe kernwapenontwikkeling de internationale overeenkomst inzake een kernproevenstop ernstig in gevaar brengen. Ook als ze tegen de verwachting in niet strijdig zijn met de letter van de overeenkomst inzake een kernproevenstop, dan zijn ze toch duidelijk strijdig met de eigenlijke geest van de overeenkomst. Het is een van onze belangrijkste internationale overeenkomsten en het is onaanvaardbaar dat de Verenigde Staten via deze tests de overeenkomst sterk ondermijnen. Onze resolutie vereist daarom dan ook dat de Amerikaanse regering stopt met deze tests, dat ze een officiële verklaring aflegt dat deze tests geen onderdeel zijn van een nieuw wapenontwikkelingsprogramma en dat een ontwikkeling van nieuwe kernwapens geen deel van het beleid van de Verenigde Staten vormt.

Fabra Vallés
Mijnheer de Voorzitter, iedereen kent het standpunt van de Fractie van de Europese Volkspartij ten aanzien van de overige resoluties van het Verdrag inzake non-proliferatie van kernwapens. Dit is de eerste resolutie die betrekking heeft op de proeven met kernwapens, op onderkritische kernproeven.
Wij hebben geen enkele ontwerpresolutie ingediend, wij gaan ook geen amendementen indienen en de Fractie van de Europese Volkspartij gaat tegen al deze resoluties stemmen. Ze doet dit om één enkele reden, namelijk dat wij vinden dat het moment voor de indiening van deze resoluties uitermate ongeschikt is. Op het moment dat we te maken hebben met een ernstige crisis in de Golf, op een moment dat we spreken over een wapen waarvan de grote kracht afschrikking is en overwegende dat afschrikking het enige is wat de situatie in de Golf kan veranderen, vinden we dat het het slechtst mogelijke moment is om hierover te praten. Dat is de reden waarom de Fractie van de Europese Volkspartij tegen alle resoluties zal stemmen. Bovendien is het beter de tijd zijn werk te laten doen en de Amerikaanse Senaat de kans te geven het CTBT te ratificeren.

Günther
Mijnheer de Voorzitter, ik ben het volkomen met de heer Fabra Vallés eens. Ik stem ook in met wat hij over de keuze van het tijdstip heeft gezegd. Ook ik vind dat dit onderwerp geen bijzondere spoed vergt. Ik betwijfel ook dat de opstellers van deze ontwerpresolutie de moeite hebben genomen om grondig te onderzoeken wat onderkritische proeven juist zijn. Dat zijn proeven waarbij geen kettingreactie plaatsvindt en geen radioactieve stoffen boven de tolerantiegrenzen vrijkomen. De vraag is waarom men het niet eens kan zijn met de argumenten van de Verenigde Staten, die zeggen dat die proeven onder meer ook dienen om de veiligheid van de bestaande voorraden te controleren.
Wij zouden allen liever hebben dat men dergelijke proeven niet nodig had, maar aangezien nog steeds mensen als Saddam Hussein bestaan, kunnen wij het ons volgens mij niet veroorloven onszelf alle verdedigingsmiddelen te ontnemen, terwijl Saddam Hussein er zelfs niet aan denkt het goede voorbeeld te volgen dat wij hier eventueel zouden geven. Ik heb nergens gelezen dat ook maar een van de landen die nog altijd massavernietigingswapens en antipersonenmijnen produceren, er ook maar aan denkt de kernstopverdragen te onderschrijven en zijn massavernietigingswapens te vernietigen als deze onderkritische proeven worden stopgezet. Dat bewijs zou ik graag zien leveren.

Theorin
Het is misschien op zijn plaats om tegen collega Günther te zeggen dat de aanleiding voor onze kritiek nu juist was dat men niet kon controleren of deze proeven werkelijk onderkritisch zijn. Dat baseren wij op gegevens van de meest vooraanstaande kernwapengeleerden van de wereld. Dat is wat wij eisen, dus dat deze proeven worden gestopt totdat kan worden bewezen dat ze onderkritisch zijn. Er is werkelijk alle reden om vraagtekens te stellen bij deze proeven. De Amerikanen hebben nog steeds kernwapens, alle nucleaire mogendheden hebben nog steeds kernwapens, maar nieuwe kernwapens moeten wij niet ontwikkelen!

Marín
Mijnheer de Voorzitter, de Commissie ondersteunt het werk van de Europese Unie en werkt met haar samen om de derde landen die het Verdrag inzake een volledig verbod op kernproeven nog niet hebben ondertekend of geratificeerd, ervan te overtuigen dit alsnog te doen.
Wat dit betreft hebben alle lidstaten van de Unie nationale procedures ingesteld voor een snelle ratificatie van het verdrag.
De inwerkingtreding van dit verdrag is zonder enige twijfel een cruciale stap in de ontwapening en nucleaire nonproliferatie op internationaal niveau. Elk element dat deze ratificatie in de weg staat of elke vertraging in de ratificaties, zoals de heer Fabra Vallés stelde, is een reden tot ernstige bezorgdheid.
Dit is het standpunt van de Commissie. Wij willen dat iedereen het verdrag ratificeert en dat men dit ook zo snel mogelijk doet.

Schroedter
Mijnheer de Voorzitter, ik heb de heer Marín gevraagd ons concreet te zeggen wat de Commissie voornemens is. Zal de Commissie de Raad van ministers van Buitenlandse Zaken voorstellen hoe dit verbod op proeven - op voorwaarde dat iedereen in de gehele wereld bereid is het verdrag goed te keuren - door iedereen op doeltreffende wijze kan worden toegepast? Is er daarover een concreet voorstel? Is de Commissie iets voornemens? Wanneer zal de Commissie haar voorstel aan de Raad voorleggen?

Marín
Geachte afgevaardigde, ik ben net als u vóór een opschorting van de kernproeven, maar de Commissie kan moeilijk een voorstel doen omdat zij, zoals u allen weet, hiertoe geen bevoegdheden heeft. Daarom heb ik u niet geantwoord; als ik het kon zou ik het doen, maar zoals u weet hebben wij op dit gebied geen enkele bevoegdheid.

De Voorzitter
Hartelijk dank, mijnheer Marín.
Het debat is gesloten.
De stemming vindt vandaag om 17.30 uur plaats.

De Voorzitter
Aan de orde is het gecombineerd debat over de volgende ontwerpresoluties:
Overstromingen in Griekenland -B4-0216/98 van de heer Trakatellis en anderen, namens de PPE-Fractie, over de noodlottige overstromingen die onlangs verscheidene gebieden in Noord-Griekenland en op Griekse eilanden in de Egeïsche Zee hebben getroffen; -B4-0226/98 van de leden Daskalaki en Kaklamanis, namens de UPE-Fractie, over de overstromingen in NoordGriekenland en op de eilanden van de Egeïsche Zee; -B4-0238/98 van de heer Alavanos, namens de GUE/NGL-Fractie, over de ramp veroorzaakt door overstromingen in Griekenland; -B4-0251/98 van de heer Avgerinos en anderen, namens de PSE-Fractie, over de overstromingen in NoordGriekenland en op de eilanden van de Egeïsche Zee.
Noodweer in Malaga -B4-0257/98 van de leden Galeote Quecedo en Hernandez Mollar, namens de PPE-Fractie, over het noodweer in de provincie Malaga.
Overstromingen in Griekenland
Trakatellis
 Mijnheer de Voorzitter, op 2 en 5 februari jongstleden zijn talrijke gebieden in OostMacedonië en Thracië en bepaalde eilanden in het noordelijk en oostelijk gedeelte van de Egeïsche Zee getroffen door zware overstromingen. Vier mensen zijn daarbij om het leven gekomen en vele anderen zijn gewond. Er is enorme schade aangericht aan huizen, auto's, akkerbouw, wegen en bruggen. Met onze resolutie vragen wij om solidariteit met de bewoners van de betrokken gebieden en willen wij ons medeleven tot uitdrukking brengen met de nabestaanden van de slachtoffers. Wij vragen verder de Europese Commissie en de Raad van de Europese Unie met noodhulp bij te dragen aan het herstel van de schade. Helaas vinden er elk jaar weer in verschillende gebieden van de Europese Unie natuurrampen plaats. Deze zijn echter ook voor ons allen een gelegenheid om de burgers die het slachtoffer zijn van dergelijke rampen met raad en daad bij te staan.

Daskalaki
Mijnheer de Voorzitter, regelmatig spreken wij hier in het Europees Parlement over natuurrampen. Telkens als een lidstaat of ook een derde land getroffen wordt door noodweer, bosbranden of aardbevingen betuigen wij ons medeleven. Dit keer zijn gebieden in Griekenland getroffen door zware overstromingen en wij vragen dan ook de Commissie en het Europees Parlement om steun voor de slachtoffers. Hier wringt echter meteen ook de schoen. Telkens als wij namelijk met algemene stemmen besluiten - en de Commissie het met ons eens is - dat de schade hersteld dient te worden, volgen op de woorden geen daden. Na ons besluit wordt de bal immers toegekaatst aan de regeringen van de betrokken landen en dan komt er niet veel van terecht.
Wij kunnen dus wel resoluties aannemen - en niemand heeft naar het schijnt daar bezwaar tegen - en een debat daarover voeren, maar voor de toekomst moeten wij toch eens nadenken over de manier waarop wij zowel ons medeleven kunnen betuigen met de slachtoffers als ook daadwerkelijk iets voor hen kunnen doen. Door de zware overstromingen in Oost-Macedonië, Thracië en op bepaalde eilanden in de Egeïsche Zee werd niet alleen heel het hebben en houden van talrijke gezinnen verwoest, maar zijn ook doden gevallen en is enorme schade aangericht. Daarom moeten wij meer doen dan een resolutie in het kader van het actualiteitendebat aannemen. Wat wij hier goedkeuren, moet hard gemaakt worden. Natuurlijk moeten wij de Commissie om steun te vragen, maar misschien moeten wij meer doen en deze gelegenheid aangrijpen om na te denken over de manier waarop wij spijkers met koppen kunnen slaan.

Ephremidis
Mijnheer de Voorzitter, de collega's hebben reeds gewag gemaakt van de enorme schade die door deze overstromingen is aangericht. Dit staat ook allemaal uitvoerig in de resolutie beschreven en daarom zal ik daar niet verder op ingaan. Ik wilde alleen de aandacht van het Parlement en van de aanwezige commissaris, de heer Marín, vestigen op het soort steun dat noodzakelijk is. Ten eerste moet de steun onmiddellijk worden geboden en aangepast zijn aan de omvang van de te herstellen schade. Deze onmiddellijke steunmaatregelen moeten bestemd zijn voor de mensen die geen inkomen meer hebben, hun productie verloren hebben, dakloos zijn geworden, zonder water of stroom zijn komen te zitten of van de buitenwereld zijn afgesneden. Dat zijn omstandigheden waar onmiddellijk iets aan gedaan moet worden.
Dit is echter niet genoeg, commissaris Marín. Deze rampen doen zich regelmatig voor en treffen vaak randgebieden, arme gebieden van de Europese Unie. Daarom is voor deze gebieden een speciale behandeling nodig. Zij moeten extra steun krijgen om hun structuren te verbeteren. Alleen dan kan men de door natuurrampen aangerichte schade beperken. Deze gebieden moeten beter beschut worden. Maar wat doet u? U sluit de eilanden van het noordelijk en oostelijk gedeelte van de Egeïsche Zee uit van de operationele programma's van het structuurbeleid en ik heb het dan met name over vervoer, energievoorziening en communicatie. Daarom krijgen deze gebieden niet de kans zich te beschermen tegen het natuurgeweld.
Het gaat ook in dit geval om grensgebieden, om gebieden in de Egeïsche Zee, in Thracië, aan de grens met Turkije. Deze gebieden hebben echter nog een extra handicap: zij krijgen geen investeringen. Niemand wil hier investeren omdat men vanwege het beleid van de Turkse leiders bang is voor de stabiliteit. Daarom verzoek ik u, mijnheer Marín, deze twee aspecten te onderzoeken: onmiddellijke steun en extra steun via de structuurprogramma's voor een betere bescherming van deze gebieden tegen natuurrampen.

Kokkola
Mijnheer de Voorzitter, waarde collega's, mijnheer de commissaris, de laatste tijd worden veel landen in de Europese Unie, maar ook in de rest van de wereld, getroffen door noodweer. Dit noodweer is niet zelden het gevolg van ondoordachte ingrepen van de mens in de natuur. Bossen sterven of branden af, meren komen droog te liggen, ravijnen worden opgevuld. De natuur waarschuwt weliswaar, maar op een gegeven moment neemt zij wraak. Dat is ook in Griekenland gebeurd. Griekenland is in de afgelopen week getroffen door zware regenval. Daarbij zijn vier mensen om het leven gekomen. Een groot deel van de landbouwproductie werd verwoest en veel mensen hebben heel hun hebben en houden verloren, waar zij hun leven lang voor hebben gewerkt. Wij willen ons medeleven betuigen met de slachtoffers en de Europese Commissie vragen daadwerkelijke en onmiddellijke steun te verlenen.
Noodweer in Malaga

Fabra Vallés
Mijnheer de Voorzitter, ik veronderstel dat u als buurman van het gebied, zij het in een ander land, op de hoogte bent van de hevige regens en winden die de provincie Malaga van 31 januari tot 5 februari jongstleden hebben geteisterd. Dit noodweer heeft geleid tot aanzienlijke schade aan landbouw en veeteelt, landbouw- en bosstructuren en erfgoed van allerlei aard.
De schade bedraagt ruim 21.000 miljoen pesetas. Ik - ik zou bijna zeggen in naam van de hele Spaanse delegatie, ongeacht de fractie - zou de Commissie via deze resolutie willen verzoeken een krediet voor spoedhulp te deblokkeren teneinde de schade in de provincie Malaga te verlichten. Ik ben er zeker van dat vice-voorzitter Marín het probleem van Griekenland met evenveel aandacht zal behandelen als het probleem van Spanje, maar de waarheid is, mijnheer Marín, dat we u in dezen aan onze kant hebben.

Marín
Mijnheer de Voorzitter, geachte afgevaardigden, de Commissie deelt het verdriet van de families van de slachtoffers, zowel in Griekenland als in Malaga, en betreurt de materiële schade, maar ik kan u verzekeren dat u mij in een moeilijke positie heeft gebracht, want het probleem is dat de begrotingslijn voor spoedhulp aan de bevolking van gemeenschappen die het slachtoffer zijn van rampen, juist op initiatief van het Europees Parlement, uit de communautaire begroting is geschrapt. Derhalve bevindt de Commissie zich in de vervelende positie om u hieraan te moeten herinneren en u misschien te verzoeken deze lijn voor het volgende jaar weer in de begroting op te nemen.

De Voorzitter
Hartelijk dank, mijnheer Marín.
Het debat is gesloten.
De stemming vindt vandaag om 17.30 uur plaats.
(De vergadering wordt om 17.16 uur onderbroken en om 17.30 uur hervat)

De Voorzitter
Wij gaan nu over tot de stemming over actuele, dringende en bijzonder belangrijke kwesties.
Tijdens de stemming over het door een vliegtuig veroorzaakte ongeluk in Italië
Imbeni
Mijnheer de Voorzitter, vandaag is bekendgemaakt dat de Italiaanse regering de regering van de Verenigde Staten heeft verzocht ermee in te stemmen dat het proces over het ongeluk in Cavalese in Italië plaatsvindt. Wij menen dat wij dat nieuwe feit in de ontwerpresolutie moeten opnemen. In onderlinge overeenstemming met vele andere leden willen wij daarom het volgende mondeling amendement indienen: " neemt nota van het formele verzoek van de Italiaanse regering aan de regering van de Verenigde Staten om toestemming dit proces in Italië te mogen doen plaatsvinden" .
Als alle afgevaardigden daarmee instemmen, kunnen wij dit goedkeuren.
(Het Parlement neemt het mondeling amendement en de resolutie aan) - Na de stemming over de overstromingen in Griekenland
Ephremidis
Mijnheer de Voorzitter, met deze vier resoluties over de overstromingen in Griekenland, waar het Parlement zojuist over gestemd heeft, is drie kwartier geleden een klucht gespeeld. Dit was een aanfluiting voor dit Parlement. Het Parlement heeft moeite en tijd besteed aan de opstelling van deze resoluties, er is een half uur over gesproken en uiteindelijk stond commissaris Marín op om het woord te voeren. Hij is geen cynisch man, maar hij zei wel op heel cynische wijze dat ons werk in feite geen cent waard is, want, zo zei hij, de begrotingslijn voor het herstel van schade is afgeschaft en daarvoor is het Parlement medeverantwoordelijk.
Ik wil dit als een vraag aan de orde stellen. Als dat zo is, waarom hebben de diensten van het Parlement ons dan toegestaan resoluties in te dienen waar toch niets van terecht kon komen? Bovendien was de steun ook toen de begrotingslijn nog bestond, veel te gering en kwam uiteindelijk nooit op de plaats van bestemming terecht. Nu zegt de commissaris heel cynisch dat geen geld beschikbaar is. Maar waar praten wij dan over? Waarom spelen wij deze klucht in het Parlement?
Ik voer hier niet om persoonlijke redenen of uit nationale trots het woord. Vandaag gaat het over Griekenland, morgen over andere landen. Blijven wij echter steeds dezelfde klucht spelen? Als deze begrotingslijn inderdaad is afgeschaft, vernederen wij onszelf indien wij hierin meespelen. Dit Parlement heeft begrotingsbevoegdheden en zal derhalve ervoor moeten zorgen dat deze middelen weer op de begroting komen te staan. Het is onaanvaardbaar dat ergens mensen getroffen worden door overstromingen en andere natuurrampen en de Gemeenschap doet alsof haar neus bloedt.

Green
Mijnheer de Voorzitter, het Huis moet weten dat de heer Marín volkomen gelijk heeft: wij waren betrokken bij de schrapping van de begrotingslijn in kwestie. Dat is een van de redenen waarom de heer Avgerinos, uw collega in het Bureau, bezig is met de herziening van de spoedprocedure. Het is voor de meesten van ons derhalve geen verrassing. Wat echter belachelijk is, is dat wij ontwerpresoluties blijven indienen waarbij wij om begrotingsgeld verzoeken, terwijl er helemaal geen desbetreffende begrotingslijn meer is; de leden moeten hiervan op de hoogte zijn als zij resoluties indienen.

Oomen-Ruijten
Voorzitter, onze Griekse collega heeft gedeeltelijk gelijk. Mevrouw Green heeft ook slechts gedeeltelijk gelijk. Wij vragen namelijk in de resolutie over Griekenland geen geld uit het rampenfonds, maar uit de structuurfondsen en dus niet die vroegere 5 miljoen ecu. Dat ten eerste.
Ten tweede, dinsdagmiddag, maar misschien is het verslag dat mevrouw Green gekregen heeft niet helemaal goed aangekomen, hebben uw achterbuurman, ondergetekende en een aantal collega's met elkaar afgesproken dat wij het voorzitterschap zouden vragen om nog eens te bekijken of wij deze resoluties over de calamiteiten in het vervolg nog behandelen en dat wij bij de eerstkomende herziening van alles wat met de urgenties te maken heeft, ook op dit punt nader zullen terugkomen. De Griekse mogelijkheden blijven wel bestaan.

Marín
Vóór de stemming moest ik inderdaad uitleggen, vooral aan de heer Ephremidis -en ik geloof dat ik het op een heel rustige manier heb gedaan - dat ik het zeer betreurde hem te moeten meedelen - ik was niet cynisch, ik vertelde gewoon de waarheid - dat wij de hulp voor natuurrampen niet kunnen vrijmaken omdat de begrotingslijn B4-3400 is geschrapt.
Ten tweede is er ten aanzien van de structuurfondsen nog een ander probleem, namelijk dat het Reglement van de structuurfondsen niet toestaat betalingen te verrichten vanwege natuurrampen. Dit betekent dat er geen juridische basis is om dit te doen.

Posselt
Mijnheer de Voorzitter, ik had het woord al gevraagd. Ik zou de heer Ephremidis willen steunen in zijn inspanningen voor de slachtoffers van de overstromingen. Ik steun echter niet zijn verzoek aan het Bureau om ontwerpresoluties zoals deze niet ontvankelijk te verklaren. Ik meen dat het beter is dat wij over de reële criminaliteit in de buurt van onze gebouwen in Brussel spreken - wat is afgewezen - in plaats van over een niet bestaande begrotingslijn te debatteren. Ik vind dat niet de Voorzitter, maar het Parlement over zulke dingen moet beslissen.

Ephremidis
Mijnheer de Voorzitter, ik vrees dat door de vertaling een misverstand is gerezen. Ik heb niet gezegd dat de heer Marín cynisch is. Integendeel, ik heb duidelijk gezegd dat hij weliswaar geen cynisch man is, maar wel heel cynisch, dat wil zeggen zeer koelbloedig, heeft gezegd dat er geen geld op de begroting staat. Ik wilde dit verduidelijken, mijnheer de Voorzitter, want ik ben al twintig jaar lid van dit Parlement. Nog nooit ben ik een collega of een vertegenwoordiger van de Raad of de Commissie te na gekomen met ongeoorloofde uitlatingen.

De Voorzitter
Hiermee is de stemming over actuele, dringende en bijzonder belangrijke kwesties beëindigd.

Bourlanges
Mijnheer de Voorzitter, ik wil er alleen op wijzen dat de bel voor de stemming volgens mij niet is gegaan. Ik ben hier tien minuten te laat aangekomen. Misschien is de bel niet overal gegaan. Ik had een afspraak en heb goed op de bel gelet. Ik had misschien op mijn horloge moeten kijken, maar gelet op het grote belang van onze stemmingen zou men ervoor moeten zorgen dat de bel gaat. Ik dank u.

De Voorzitter
Wij zullen het nagaan, maar uw aanwezigheid zal geregistreerd worden.
(De vergadering wordt om 17.50 uur onderbroken en om 18.00 uur hervat)

Vertrouwen in elektronische betaalinstrumenten (voortzetting)
De Voorzitter
Aan de orde is de voortzetting van het debat over het vertrouwen in elektronische betaalinstrumenten.

Ullmann
Mijnheer de Voorzitter, wij kunnen grote aandacht hebben voor de consumentenbelangen en tegelijkertijd toch openstaan voor de mogelijkheden die de nieuwe technologische ontwikkelingen bieden. Mevrouw Thors heeft dat op overtuigende wijze aangetoond door in haar verslag de juridische problemen te belichten die de mededeling van de Commissie doet rijzen. Ik denk daarbij aan de nog steeds niet afdoende opgeloste kwestie van de omschrijving van de betaalinstrumenten waarop de mededeling en een eventueel nog op te stellen richtlijn betrekking hebben. Gaat het uitsluitend om het materiële of ook om het puur elektronische betalingsverkeer, bijvoorbeeld via Internet?
Even spoedeisend zijn de door mevrouw Thors uitvoerig behandelde en voor de consument uiterst belangrijke problemen in verband met de aansprakelijkheid. Ik vind dat de Commissie, ook met het oog op een eventuele richtlijn, dringend op die twee vragen moet antwoorden. De Commissie juridische zaken en rechten van de burger heeft het verslag van mevrouw Thors eenparig goedgekeurd. In het belang van de consumenten en van de modernisering van ons betalingsverkeer zou het Parlement dat eveneens moeten doen.

de Lassus Saint Geniès
Mijnheer de Voorzitter, mevrouw Thors begeeft zich in haar voortreffelijke verslag met grote vastberadenheid op een volkomen nieuw en complex terrein waarop de traditionele psychologie van de consument nog een grote rol speelt. De huidige markteconomie steunt nog grotendeels op het concrete oordeel van de consumenten over het materiële karakter van de munt en de kwaliteit van de handelaar. Dat oordeel is nog steeds grotendeels bepalend voor het vertrouwen van de consumenten, die in de verschillende regio's van de Europese Unie trouwens nogal uiteenlopende houdingen aannemen.
Op dit ogenblik maken wij een omwenteling mee die onze traditionele houding grondig verandert. De huidige omwenteling is even ingrijpend als die van de invoering van het geld, die de ruilhandel door de markteconomie heeft vervangen. Het is duidelijk dat het materiële geld stilaan verdwijnt en door elektronisch geld wordt vervangen. Vooral komt de cybereconomie tot ontwikkeling. De handelaar verdwijnt en wordt vervangen door een netwerk van elektronische betrekkingen, dat niet langer door miljoenen verkopers wordt vertegenwoordigd, maar door enkele multinationale ondernemingen, waarop de consument geen vat meer heeft.
Die verandering maakt de consument wantrouwig. Als wij een nieuw vertrouwen in de moderne technologische procedures tot stand willen brengen, moeten wij dus met de consument rekening houden. Zoals president Clinton op 1 juli 1997 in een boodschap heeft gezegd, zullen over enkele jaren op die manier honderden miljarden dollars worden betaald en ontvangen. Het is dus onvoldoende dat wij de consument beschermen bij het gebruik van elektronische betaalkaarten. Wij moeten in de eerste plaats de voorwaarden creëren waarin een rechtskader tot stand kan komen dat concurrentie mogelijk maakt tussen de leveranciers van procedures voor het betalingsverkeer en regels vaststelt die kunnen beletten dat sommigen op het gebied van software en servers door middel van discriminerende procedures een monopoliepositie verwerven.
Bepaalde ondernemingen trachten die opkomende cybereconomie nu al te controleren. Velen kijken overigens met bewondering naar het succes van bijvoorbeeld Bill Gates. Die ondernemingen zijn nu al zo machtig dat ze aan de greep van de meeste van onze regeringen ontsnappen. De Verenigde Staten schijnen helemaal alleen de noodzakelijke regels te willen vaststellen om meteen ook de belangen van de Amerikaanse ondernemingen zo goed mogelijk te verdedigen.
Welnu, de Europese Unie moet zich als grote economische wereldmacht gedragen. Volgens ons moet de Europese Unie dus een richtlijn opstellen die de procedures voor het betalingsverkeer omschrijft, indeelt, normaliseert en hiërarchisch rangschikt. Dat zou een eerste belangrijke stap zijn naar de totstandbrenging van een mededingingsrecht op dit nieuwe terrein en zou de consument vertrouwen geven in de nieuwe technologieën. In die geest zal de Fractie Europese Radicale Alliantie het verslag van mevrouw Thors goedkeuren.

Marín
Mijnheer de Voorzitter, geachte afgevaardigden, ik zou mijn tevredenheid over het verslag willen uitspreken en zijn vele positieve elementen willen benadrukken.
Ten eerste valt het verslag samen met het beleid van de Commissie inzake de nieuwe betaalinstrumenten, inclusief elektronische. Zo is ook de Commissie van mening dat beter vermeden kan worden onnodige administratieve eisen op te leggen die de vernieuwing, de groei en het concurrentievermogen in de sector in de weg staan. Daarom besloot de Commissie bij de opkomst van deze nieuwe generatie producten - met name elektronisch geld - die nog in de kinderschoenen staat, een niet-bindende aanbeveling te doen.
Vóór het einde van 1998 zal de Commissie een onderzoek verrichten om de toepassing van de in de aanbeveling vervatte beginselen te analyseren. Indien blijkt dat genoemde toepassing weinig bevredigend is, zal zij een richtlijn voorstellen. Onnodig te zeggen dat de Commissie het Parlement op de hoogte zal houden van de ontwikkelingen op dit gebied.
Ten tweede is de Commissie het eens met het principe dat in de sector een vrije en open markteconomie moet heersen, overeenkomstig de bepalingen van het Verdrag, en dat daarom niet ten onrechte regulerend dient te worden opgetreden.
Ten derde is de Commissie van mening dat de belangrijkste doelstellingen moeten zijn het vertrouwen van de consument in en zijn aanvaarding van elektronische betaalmiddelen te vergroten en de interne markt en de elektronische transacties te bevorderen.
De Commissie vindt ten vierde dat, als de interne markt zo optimaal mogelijk wil functioneren en de elektronische transacties en de informatiemaatschappij tot ontwikkeling willen komen, de elektronische geldproducten en elektronische betaalmiddelen kredietwaardig, doeltreffend en veilig moeten zijn, zoals de Commissie in haar mededeling betreffende een Europees initiatief voor elektronische transacties heeft onderstreept.
Tot slot meent de Commissie dat bepaalde transparante en veilige elektronische geldproducten de overgang naar de eenheidsmunt kunnen vergemakkelijken, vooral tijdens de overgangsperiode.
Verder zou ik, mijnheer de Voorzitter, nog enkele opmerkingen willen maken over het gevolg dat zal worden gegeven aan de mededeling en het verslag van het Parlement. Zoals zij al in haar mededeling aangaf, is de Commissie bereid initiatieven ten aanzien van de nieuwe betaalinstrumenten voor te bereiden met het oog op een bevordering van de elektronische transacties en de informatiemaatschappij. Wat dit betreft deed de Commissie in juli 1997 een aanbeveling waarin zij stelde dat de transparantie, verantwoordelijkheid en vergoedingen voor geleden schade de beginselen zijn die de betrekkingen tussen de uitgever en de gebruiker van een betaalinstrument moeten beheersen. En voor de toekomst is de Commissie van plan de toepassing van de communautaire mededingingsvoorschriften op deze markten te verduidelijken teneinde een evenwicht tussen een passend niveau van interoperabiliteit en een gezonde en stevige concurrentie tot stand te brengen, en een voorstel te presenteren voor een richtlijn betreffende de uitgifte van elektronisch geld, met als doel de stabiliteit en kredietwaardigheid van de uitgever van de betaalinstrumenten te garanderen, omdat wij denken dat dit kan helpen om het vertrouwen van de consument te stimuleren.
Anderzijds bestudeert de Commissie, in reactie op een specifieke oplossing van de Europese Raad van Amsterdam, momenteel ook verscheidene mogelijkheden op het gebied van fraude en vervalsing van betaalinstrumenten, vanzelfsprekend met inbegrip van elektronisch geld.
En tot slot wil de Commissie, zoals gezegd in het verslag, specifieke initiatieven bestuderen op het gebied van de digitale elektronische sector, teneinde hiervoor een communautair kader vast te stellen en de obstakels binnen de Europese Unie weg te nemen.

De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt morgen om 9.00 uur plaats.

Eenvoudiger regelgeving voor de interne markt (SLIM)
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag (A4-0033/98) van de heer Crowley, namens de Commissie juridische zaken en rechten van de burger, over het verslag van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement over de resultaten van de tweede fase van SLIM en over de follow-up van de tenuitvoerlegging van de aanbevelingen uit de eerste fase (COM(97)0618 - C4-0660/97).

Hyland
Mijnheer de Voorzitter, allereerst wil ik, namens mijn collega de heer Crowley, hier uiting geven aan de waardering van de rapporteur voor de hulp en het advies van het secretariaat van de Commissie juridische zaken en rechten van de burger bij de opstelling van zijn tweede verslag over SLIM, alsmede al degenen bedanken die een bijdrage aan de tekst hebben geleverd. Hij heeft mij tevens gevraagd zijn dankbetuiging over te maken aan de Commissie voor haar begrip voor de bezorgdheid van de Commissie juridische zaken en rechten van de burger met betrekking tot voorafgaand overleg.
Het is de leden ongetwijfeld duidelijk dat eenvoudigere en meer toegankelijke wetgeving de kans op uitbreiding voor het bedrijfsleven en de handel vergroot, met als resultaat een grotere groei en meer werkgelegenheid. Wij moeten onze verantwoordelijkheden krachtens het Verdrag serieus nemen en het midden- en kleinbedrijf - dat een grote invloed heeft op de werkgelegenheid - geen onnodige administratieve of financiële lasten opleggen.
In het verslag wordt een aantal specifieke gebieden vermeld: uitbreiding van de reikwijdte van SLIM-acties op landbouwgebied; duidelijker en eenvoudiger taalgebruik; er wordt tevens op gewezen dat codificatie een praktisch hulpmiddel is om de situatie te verbeteren - bijvoorbeeld door 16 richtlijnen inzake kunstmest tot een te reduceren. Voorts wordt aanbevolen de lidstaten SLIM-teams in het leven te laten roepen, aangezien er is aangetoond dat sommige van de belemmeringen voor de interne markt veroorzaakt worden doordat EU-wetgeving niet ten uitvoer is gelegd of niet in nationale wetgeving is omgezet.
Er wordt voorgesteld om de bestaansduur van de SLIM-teams tot minimaal zes maanden te verlengen en in de derde fase van SLIM de kwestie van vrij verkeer van en sociale zekerheid voor gastarbeiders aan te pakken. Overige aandachtspunten zijn de gezondheid en veiligheid op het werk, overheidsopdrachten en richtlijnen inzake het beheer van gevaarlijke stoffen.
De rapporteur stelt voor om in de vierde fase richtlijnen op te nemen voor machines, afvalbeheer, telecommunicatieapparatuur en elektromagnetische compatibiliteit, alsmede de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bestrijding van vervuiling.
Tot slot, zoals de leden bekend is, fungeert de Europese Unie vaak als zondebok bij onpopulaire nationale regelgeving in de lidstaten. Deze kwalijke zaak moet een halt worden toegeroepen en krachtig bestreden worden door de voorlichtingsbureaus van het Europees Parlement in elke lidstaat.
Overeenkomstig de wens van de rapporteur wil ik dit verslag bij het Huis aanbevelen.

Hendrick
Mijnheer de Voorzitter, allereerst wil de rapporteur voor advies van de Commissie economische en monetaire zaken en industriebeleid zich laten verontschuldigen. Evenals de heer Hyland is mij gevraagd in te vallen, en het lijkt erop dat wij beiden vandaag de peetvaders van dit verslag zijn, terwijl de echte ouders elders vertoeven.
Wat het SLIM-programma betreft, wil ik wijzen op de succesvolle wijze waarop het Luxemburgse voorzitterschap de spits heeft afgebeten. Als Brits lid van het Parlement ben ik optimistisch dat het Britse voorzitterschap dezelfde lijn zal volgen, waarna het de beurt is aan eerst het Oostenrijkse en vervolgens het Duitse voorzitterschap, omdat er nog veel werk verricht moet worden op dit gebied.
Aan de orde is de verbetering van de omstandigheden voor het bedrijfsleven. Dit vormt een belangrijk onderdeel van het SLIM-programma, zoals wordt aangegeven in het actieplan voor de interne markt. Als de papierwinkel wordt gereduceerd en de regelgeving wordt vereenvoudigd, zal de situatie er veel duidelijker op worden voor het bedrijfsleven en wordt de handel in de interne markt gemakkelijker. Het zal vooral een uitkomst zijn voor het midden- en kleinbedrijf dat verhoudingsgewijs meer geld moet besteden om te voldoen aan de EU-wetgeving en - na omzetting - aan de nationale wetgeving. Er moet met name meer geld worden besteed aan het ontcijferen van sommige complexe EU-wetteksten na aankomst in de afzonderlijke lidstaten.
Dit zal ook de economische bedrijvigheid bevorderen, hetgeen de interne markt alleen maar ten goede komt omdat er werkgelegenheid wordt geschapen. Een aantal voorbeelden van de voornaamste aandachtsterreinen zijn met name richtlijnen die gecodificeerd kunnen worden tot een enkele richtlijn - bijvoorbeeld in het geval van meststoffen, of machines, afvalbeheer, telecommunicatieapparatuur en elektromagnetische compatibiliteit van elektrische apparatuur, alsmede - uiteraard - maatregelen ter bestrijding van vervuiling.
De andere kwestie is de omzetting van de wetgeving, hetgeen effectief aangepakt moet worden. Veel van de EUwetgeving wordt in zeer moeizaam lezende nationale wetgeving omgezet. Dit is voor een deel te wijten aan de complexiteit van de originele tekst, maar het wordt voornamelijk veroorzaakt door bureaucratische bemoeienis op nationaal niveau, omdat ambtenaren hun eigen interpretaties en stokpaartjes in de nationale wetgeving willen stoppen. SLIM heeft ten doel de bureaucratie rond wetgeving terug te dringen, waarbij een plan wordt voorgelegd voor nuttige wetgeving die een heilzame werking op de interne markt zal hebben. Een goed functionerende interne markt schept werkgelegenheid en daarom wil ik het verslag van de heer Crowley aanbevelen.

Berger
Mijnheer de Voorzitter, namens mijn fractie wil ik de rapporteur, ook al is hij nier niet aanwezig, van ganser harte danken voor zijn verslag en zijn voortdurende inzet voor het SLIM-initiatief. Dat SLIMinitiatief wordt in de Commissie juridische zaken en rechten van de burger van het Parlement door alle fracties ondersteund en is op enkele details na onomstreden. Hoe technisch en gedetailleerd de werkzaamheden in het kader van het SLIM-initiatief ook mogen zijn, toch moeten wij altijd voor ogen houden dat het om een uiterst belangrijk project voor de acceptatie van de Europese Unie door de burgers gaat. Het enthousiasme voor Europa mag dan nog zo groot zijn, als vooral de ondernemingen elke dag met onbegrijpelijke bepalingen, talloze statistische formulieren en ingewikkelde BTW-procedures worden geconfronteerd, zal ook het grootste enthousiasme algauw in ergernis en ongenoegen veranderen.
Afgezien van die acceptatieproblemen en van de kosten die met de toepassing van vele voorschriften verbonden zijn - vaak gaat het daarbij niet om de communautaire, maar om de nationale bepalingen - moeten wij in Europa ook naar een grote rechtszekerheid streven. Een belangrijk aspect van die rechtszekerheid is dat rechtsbepalingen begrijpelijk en uitvoerbaar zijn.
De initiatieven die de Commissie tot nu toe heeft genomen zijn zeker een goede zaak, maar gaan nog niet ver genoeg en vorderen te traag. Ik onderschrijf dan ook de eis van de rapporteur dat het proces van vereenvoudiging van het recht wordt bespoedigd en uitgebreid en dat de door de SLIM-teams opgestelde voorstellen sneller worden uitgevoerd. Een terrein waarop in dat opzicht beslist goede resultaten kunnen worden geboekt is de landbouw.
Als wij ons over het al te ingewikkelde karakter van de voorschriften beklagen, mogen wij ook de diepere oorzaken daarvan niet buiten beschouwing laten. Een van de oorzaken is zeker dat in de Raad voor vele aangelegenheden nog steeds eenparigheid is vereist en dat men daar zelfs naar een zo groot mogelijke consensus streeft als die formeel niet vereist is. Om iedereen zoveel mogelijk zijn zin te geven, moeten dan uitzonderingen op uitzonderingen worden gemaakt en zeer casuïstische regelingen worden getroffen.
Ik meen dat wij, als Europees Parlement en medewetgever, in deze aangelegenheid vaker moeten vasthouden aan het beginsel dat minder ook beter is.
Tot besluit stel ik dus voor dat het Parlement zorgt voor een instrument waarmee wij kunnen nagaan of wij onze wetgevingsvoorstellen niet wat eenvoudiger en begrijpelijker kunnen formuleren.

Mosiek-Urbahn
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik ben ingenomen met wat de Commissie in het kader van het in 1996 opgestarte SLIM-programma heeft gerealiseerd. Dit verslag is een verdere stap naar de verbetering en vereenvoudiging van het Gemeenschapsrecht. Ten aanzien van de dringende noodzaak om voor de interne markt eenvoudiger rechtsbepalingen uit te vaardigen is dit echter slechts een kleine stap. Uiteraard wens ook ik dat het SLIM-programma veel sneller en duidelijker concrete en voor iedereen zichtbare resultaten oplevert. Dan speelt ook de volgorde van de aan de SLIM-procedure onderworpen projecten trouwens een ondergeschikte rol.
Ik hoop dat dit programma het niet alleen de middelgrote, kleine en zeer kleine ondernemingen maar ook de grote ondernemingen merkbaar gemakkelijker zal maken en aldus hun concurrentievermogen zal versterken en werkgelegenheid zal creëren. De controle van Intrastat en de belasting over de toegevoegde waarde zijn in dat opzicht zeer lonend.
Ik hoop dat het SLIM-programma als zeer nuttig wordt ervaren en dat het voor de lidstaten een stimulans is om ook hun wetgeving op dezelfde wijze, vrijwillig en zonder een termijn te stellen, te onderzoeken. Onze wetten mogen niet langer als uiting van de blinde reguleringsdrift van de Brusselse of nationale bureaucraten worden ervaren. De wetgeving mag met haar vaak onvermijdelijk belastende effecten voor de burgers en ondernemingen een als nog aanvaardbaar beschouwde grens niet overschrijden.
Met die wensen en eisen mogen wij ons echter niet uitsluitend tot de Commissie richten; ook de wetgever, namelijk de Raad en het Europees Parlement, wacht hier een taak. Wij, Europees Parlement, moeten ons met de nodige zelfkritiek afvragen wat wij tot het bereiken van die doelstelling bijdragen. Als ik de voorgelegde ontwerpresolutie met dezelfde maatstaf inzake duidelijkheid, leesbaarheid, vastberadenheid en doelgerichtheid beoordeel, ben ik teleurgesteld. Dat is volstrekt geen verwijt aan de rapporteur. Het is vooral het resultaat van de interne parlementaire goedkeuringsprocedures, aan het einde waarvan vaak vele punten zonder onderling verband aan elkaar worden geregen. Die vaststelling geldt zeer in het algemeen.
Voorts begrijp ik niet wat bijvoorbeeld de paragrafen 10 en 11 in deze ontwerpresolutie staan te doen. Uiteraard ondersteun ik de eis voor een Europese ondernemingsvorm onvoorwaardelijk. Met de doelstelling van het SLIMprogramma, namelijk de verbetering en vereenvoudiging van de bestaande wettelijke bepalingen, hebben de paragrafen 10 en 11 volgens mij echter bitter weinig te maken. Als het Parlement met SLIM iets wil bereiken, begrijp ik ook niet goed waarom het in de paragrafen 15 en 16 reeds tijdens de controle door de Commissie bij SLIM wil worden betrokken. Als medewetgever zou het Parlement moeten meewerken als de conclusies worden getrokken en zou het de voorafgaande procedure niet mogen rekken.
SLIM is een lonende onderneming. Ik dank de rapporteur, de Commissie en in het bijzonder de heer Monti voor de volharding waarvan hij blijk heeft gegeven. Ik verheug mij erover dat het huidige voorzitterschap van de Raad aan het SLIM-programma een bijzonder grote betekenis hecht.

Wijsenbeek
Voorzitter, " slim" in het Nederlands betekent in het Engels clever . Slim in het Engels betekent in het Nederlands "dun" . Beide kwalificaties gaan niet op voor het programma dat de Commissie ons voorgelegd heeft. Want de Commissie is haar belofte nog niet nagekomen. Ik vind het eigenlijk jammer dat commissaris Monti hier vanavond niet aanwezig is, want ik had eigenlijk toch wel een wat fermere toezegging van de Commissie gewild dat ze nu echt ernst gaat maken met en deregulering en vereenvoudiging en consolidatie van de Europese wetgeving. Wij hebben één werkelijk voorbeeld van consolidatie. Dat is de communautaire douanewetgeving. Wie de dikke delen die de geconsolideerde wetgeving beslaan, ziet en wie weet dat meestal toch betrekkelijk eenvoudig opgeleide mensen door de hele Gemeenschap heen daarmee moeten werken, weet dat we gefaald hebben in de vereenvoudiging en in de handzaamheid van de communautaire wetgeving. Als wij de opdrachten zien die wij onszelf stellen in de communautaire wetgeving, bijvoorbeeld het terugsturen van Tdocumenten binnen 14 dagen, en we weten dat meer dan 85 procent van die documenten niet op tijd terug zijn, met wat voor wetgeving zijn we dan bezig als we weten dat men zich daar niet aan kan houden? Als we weten, als het gaat over bijvoorbeeld controle van de rij- en rusttijden, dat we nu pas, begin 1998, de cijfers hebben van 1993 en 1994, waarbij vier lidstaten het presteren om gewoon geen cijfers in te leveren en de Commissie die zit hier en zegt: ja, we gaan de wetgeving vereenvoudigen, dereguleren en verbeteren, dan wil ik eindelijk wel eens echte resultaten zien! Daar zal de Commissie voor in moeten staan.

Hager
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer Wijsenbeek, ik dacht dat SLIM in het Duits slank betekende. Ik zie dat in elk geval op overhemden die mij jammer genoeg al lang niet meer passen. Ik denk ook aan de afslanking van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen, die in geheel Europa onontbeerlijk is. Ook de Oostenrijkse minister van Economische Zaken heeft dat, in overeenstemming met de Britse vertegenwoordiger van de Raad, een hoofddoelstelling van het Oostenrijkse voorzitterschap genoemd. Wij zullen zorgvuldig onderzoeken of en hoe het Oostenrijkse voorzitterschap van de Raad in de tweede helft van 1998 met de wet van Parkinson afrekent en verheugen ons nu al op het positieve effect van het door de Oostenrijkse minister van Economische Zaken aangekondigde initiatief "Betere voorschriften bevorderen de werkgelegenheid" .
SLIM is een van de initiatieven waarmee men op de ingeslagen weg kan voortgaan en de regelgeving kan vereenvoudigen. De bureaucratische rompslomp dwingt vooral het MKB tot extreem hoge uitgaven. De beperking daarvan door een vereenvoudigde wetgeving is dan ook onontbeerlijk. Wij menen evenwel dat het in paragraaf 21 van het verslag voorgestelde algemene mandaat voor de Commissie een onaanvaardbare overdracht van bevoegdheden inhoudt. Toch steunen wij dit volgens ons voortreffelijke verslag.

Habsburg-Lothringen
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer Marín, ook ik feliciteer de heer Crowley met het voortreffelijke werk dat hij voor de vereenvoudiging van de regelgeving in de interne markt heeft verricht. Als men ziet wat in het kader van de kortetermijnstatistieken ook van het midden- en kleinbedrijf wordt gevergd, heeft men het gevoel dat de wereldvreemde uitvinders van die statistieken geloven dat de klanten in de eerste plaats betalen voor het invullen van formulieren en niet voor het product dat zij kopen. Men verwacht van bedrijven het onmogelijke. De logische slotsom daarvan is dat banen verloren gaan. Zou het niet heel wat beter zijn dat de staat, in plaats van zoals gewoonlijk met straffen te dreigen als bedrijven hun statistische verplichtingen niet nakomen, de bedrijven daartoe bijvoorbeeld met premies zou stimuleren en ze vrij zou laten om in het kader van de kortetermijnstatistieken al dan niet statistieken bij te houden?
Wie de geschiedenis kent, denkt bij dit systeem onwillekeurig ook aan het vroonrecht in de Middeleeuwen. Toen moest men echter slechts een tiende afstaan, terwijl men nu meestal veel meer dan 10 % van zijn inkomen of arbeidstijd aan de staat moet afgeven. Als wij dan bovendien vernemen dat de Oostenrijkse minister van Financiën hardop nadenkt over de omkering van de bewijslast bij vermoeden van belastingontwijking, kan men zich amper voorstellen wat dat voor ons midden- en kleinbedrijf aan extra lasten zal betekenen en tot welke astronomische aantallen werklozen dat in Europa zal leiden. Het midden- en kleinbedrijf behoudt en creëert immers de meeste werkgelegenheid.
In die zin kan het programma-SLIM voor de Europese burgers baanbrekend werk verrichten. Ik hoop dat de vaders van het programma-SLIM hun inspanningen consequent zullen voortzetten om het verder te ontwikkelen en uit te voeren.

Thors
Mijnheer de Voorzitter, ik vraag mij af hoe lang wij nog in waarderende zin over het SLIMprogramma zullen blijven spreken. Het is nu 1998. Het programma werd gelanceerd in 1996, maar wij hebben, zoals collega Wijsenbeek al zei, nog geen enkel voorstel gezien. Dat is het eerste ernstige bezwaar. Ik zou een laatste waarschuwing willen geven: kom niet weer over het SLIM-programma spreken zonder dat wij concrete voorstellen hebben gekregen! Ik begin moe te worden van deze "SLIM-liturgie" !
Verder hoop ik echt dat de hele Commissie nota neemt van deze signalen, dat wil zeggen van onze wens dat deze beginselen zich uitstrekken tot alle wetgeving van de Commissie, aangezien ook daar behoefte aan is.
En dan wil ik aandacht vragen voor de constatering van collega Murphy bij de hoorzitting van de Commissie juridische zaken en rechten van de burger, namelijk dat een van de ingediende SLIM-voorstellen inzake het bijhouden van statistieken niet uitvoerbaar is. Ik hoop dat de Commissie deze opmerking serieus neemt en het voorstel herziet, omdat het zou leiden tot een dubbele bureaucratie en dubbele nomenclaturen voor de ondernemingen, en lijnrecht ingaat tegen datgene waarom alle collega's hebben gevraagd.

Rübig
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, het SLIM-initiatief is uiterst belangrijk omdat het Europa sympathiek maakt. Het is een sympathiek initiatief omdat men nagaat hoe men de bestaande voorschriften kan vereenvoudigen en verbeteren. Als men bedenkt dat er zowat 50.000 bepalingen over de interne markt bestaan, beseft men ook hoeveel werk ons wacht. Als men het over "new public management" heeft, weet men dat SLIM daarbij een belangrijke rol kan spelen. Naast de "fiche d'impact" , waarmee men nieuwe wettelijke bepalingen wil vereenvoudigen en voor de burger duidelijk wil formuleren, is het programma-SLIM bedoeld om de bestaande regelgeving te vereenvoudigen. Daarvoor hebben wij ook het systeem van de benchmarking nodig, zodat wij kunnen zien hoe het aantal en de kwaliteit van de voorschriften op de verschillende terreinen zich ontwikkelen en wij dus met een vergelijkbare maatstaf kunnen nagaan hoe doeltreffend wij werken.
Wij hebben dit programma-SLIM nodig opdat de interne markt niet alleen op papier bestaat maar ook in de praktijk merkbaar is. Eenvoudiger en uniformere bepalingen voor de interne markt komen niet alleen de ondernemingen, maar vooral ook de consumenten ten goede omdat de producten daardoor goedkoper kunnen worden. De ondernemingen kunnen zich zo immers meer met dienstverlening en productie bezighouden dan met het invullen van statistische formulieren. Men kan de gegevens voor de statistieken immers ook elders vinden. Wij doen aangifte aan de belastingdiensten, de banken kunnen omzetten meten en ook de socialezekerheidsdiensten krijgen die gegevens. Ik meen dat wij op dit terrein een en ander kunnen doen. Ik stel ook voor dat bijvoorbeeld het Economisch en Sociaal Comité zich intensiever met deze problemen bezighoudt. Minder lasten voor het bedrijfsleven betekenen immers meer werkgelegenheid.

Lindqvist
Mijnheer de Voorzitter, men kan nu wel denken dat dit een stap in de goede richting is, maar ik geloof dat we de zaak in een veel breder perspectief moeten zien. Het is goed dat men wetgevingsgebied voor wetgevingsgebied afhandelt en dat men er nog meer wetgevingsgebieden bij kan betrekken als dat van belang zou zijn. Het is ook goed dat de mate van detaillering goed wordt doorgenomen, in dier voege dat in de EU-regels en de EU-wetgeving meer de beginselen worden vastgelegd, terwijl het meer aan de afzonderlijke lidstaten wordt overgelaten de details te bepalen voor allerlei zaken op landbouwgebied, zoals komkommers, bananen of aardbeien, zodat we dit debat niet hoeven te voeren.
Ik heb een ernstig bezwaar, namelijk dat men nu komt met deze SLIM-regeling, die op zichzelf prima is, maar dat men niets doet aan het grote probleem: de steeds maar toenemende EU-regelgeving. In 1992, toen het subsidiariteitsbeginsel werd ingevoerd, waren er circa 8.500 EU-regels die van invloed aren op de lidstaten. In 1996 waren dat er 14.000, en het aantal neemt elk jaar toe. Er zijn een heleboel nieuwe regels en details, die het probleem zeer groot maken. In dat verband moet men beginnen met meer beginselen op EU-niveau vast te stellen en meer details op het niveau van de nationale staten te regelen.

Marín
Mijnheer de Voorzitter, ik zou deze gelegenheid willen aangrijpen om het Parlement opnieuw te bedanken voor de steun die het aan dit initiatief heeft gegeven en vooral voor de snelheid waarmee het zijn advies heeft gepubliceerd, waardoor de nieuwe fase van het SLIM-programma in de komende weken kan worden ingezet.
U weet dat een van de prioriteiten van de Commissie juist is de wetgeving te vereenvoudigen die wordt besproken in het verslag over het Actieprogramma voor de interne markt onder het motto "Naar een betere wetgeving" . Dit is een gevoel dat door iedereen wordt gedeeld.
Het SLIM-initiatief functioneert nu bijna twee jaar, maar niet zonder moeilijkheden. De Commissie erkent dit ofschoon over het algemeen toch veel werk is verricht waarvan de eerste voelbare resultaten zich nu beginnen af te tekenen.
Met twee fasen achter ons en een derde fase die op het punt staat aan te vangen, hebben we vier wetgevingsvoorstellen op tafel liggen. Ten aanzien van de volgende fase van SLIM heeft de Commissie, aan de hand van de verzoeken van dit Parlement na raadpleging van de lidstaten en rekening houdend met de in het Actieprogramma voor de interne markt genoemde gebieden, de volgende sectoren geselecteerd voor bestudering in fase 3, die nu aanvangt: de richtlijn over elektromagnetische compatibiliteit, verzekeringen en enkele aspecten van de communautaire wetgeving inzake de sociale zekerheid. De eindselectie voor de vierde fase heeft nog niet plaatsgevonden maar wij denken dat het vennootschapsrecht, een deel van de milieuwetgeving en nog een derde sector, mogelijk productwetgeving, erbij zullen zijn. De komende dagen zullen de diensten van de Commissie een werkdocument presenteren waarin de reikwijdte en de doelstellingen worden beschreven van de uit te voeren werkzaamheden.
Eén van de belangrijkste zorgen van de Commissie is altijd geweest binnen het SLIM-programma de transparantie van de werkzaamheden voor alle belanghebbenden te verbeteren en te vergroten, en wij hebben dan ook begrip voor een deel van de geuite kritiek maar men moet wel bedenken dat er een evenwicht tot stand moet worden gebracht om de SLIM-teams in staat te stellen hun eerste doelstelling te verwezenlijken: een informeel debat tussen de betrokken partijen over de overdreven ingewikkeldheid van de huidige wetgeving en de voorbereiding van aanbevelingen om op korte termijn vereenvoudigingen door te voeren. Dit houdt in dat niet alle belanghebbenden rechtstreeks kunnen deelnemen, ofschoon wij wel trachten te garanderen dat zij uitgebreid worden geraadpleegd.
Ten aanzien van de eis om betrokkenheid van het Parlement stelt de Commissie voor dat de voorzitters van de SLIM-teams hen op de hoogte zullen houden van de vooruitgang die tijdens de fase wordt geboekt en dat de beschikbare informatie wordt verstrekt aan het door u in het Parlement aangewezen contactpunt.
Een andere bezorgdheid die is geuit betreft de noodzaak om ook de nationale wetgeving betreffende de interne markt te vereenvoudigen. De Commissie zou het ook op prijs stellen als de nationale wetgeving vereenvoudigd kon worden, maar hiertoe moeten de lidstaten - want u gaf al aan dat er bij unanimiteit wordt besloten - het natuurlijk wel eens zijn met een vereenvoudiging van de communautaire en nationale wetgeving. Ik verhul niet dat dit een enorme taak is en dat er reeds met het werk is begonnen maar dat dit natuurlijk op lange termijn moet worden bezien.
De task force die zich bezighoudt met het ondernemingsklimaat, analyseert ook de vorderingen die door de lidstaten zijn geboekt met de vereenvoudiging van de nationale wetgeving en ik moet u zeggen dat de Europese Commissie voor het moment noch in staat is noch over de middelen beschikt om zelfs maar het werk voor de vereenvoudiging van de hele communautaire wetgeving te doen, laat staan dat zij in staat zou zijn om, mochten de lidstaten de Commissie toestemming geven om de hele nationale wetgeving te herzien, ook nog deze reusachtige taak op zich nemen.
Nog een laatste opmerking over een deel van de geuite kritiek. Ik geloof dat dit een kwestie van evenwicht is want in het wetgevingsproces is de Commissie natuurlijk medeverantwoordelijk, en de Raad ook, maar het Europees Parlement heeft evengoed een zekere verantwoordelijkheid. Ik heb deze week permanentie en ik kan u zeggen dat we nu al drie dagen lang overspoeld worden met amendementen.
Ik denk dan ook dat als wij het SLIM-programma - dat in de Engelse versie "slank en slim" betekent en in de Nederlandse versie "slim en schrander" - toepassen, we allemaal slank, slim en schrander zijn.

De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt morgen om 9.00 uur plaats.

Kortetermijnstatistieken
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag (A4-0047/98) van de heer Gasòliba i Böhm, namens de Commissie economische en monetaire zaken en industriebeleid, over het voorstel voor een verordening (EG) van de Raad inzake kortetermijnstatistieken (COM(97)0313 - C4-0417/97-97/0171(CNS)).

Gasòliba i Böhm
Mijnheer de Voorzitter, geachte afgevaardigden, geachte commissaris, het thema dat we hier behandelen, te weten de wetgevingsresolutie over een voorstel voor een verordening van de Raad inzake kortetermijnstatistieken, heeft een technische dimensie maar ook een dimensie die afhangt van de verwezenlijking van de Europese interne markt en de toekomstige Monetaire Unie met de euro.
Onze economische realiteit op het niveau van de Europese Unie overschrijdt steeds meer de simpele werking van de lidstaten, want met de interne markt en vooral de Monetaire Unie zal een koers moeten worden uitgezet voor het economisch en monetair beleid van de Unie die natuurlijk gebaseerd moet zijn op betrouwbare statistieken.
Dit voorstel voor een verordening moet de betrouwbaarheid van deze statistieken verzekeren, dat wil zeggen dat de aspecten en de economische grootheden waarmee op economisch en monetair niveau van de Unie moet worden gewerkt, vergelijkbaar en betrouwbaar dienen te zijn. Dat is het voorstel en het doel van deze verordening.
Wat dit betreft is het veelbetekenend dat er vóór de opstelling van de onderhavige verordening twee soorten raadplegingen zijn geweest: één bij het Europees Monetair Instituut over welk soort statistieken het Europees Monetair Instituut, dat de voorloper is van de toekomstige Europese Centrale Bank, nodig heeft om de juiste koers van het monetair beleid van de Unie te bepalen; een andere bij de Commissie om te zien welk soort kortetermijnstatistieken zij voor haar richtsnoeren voor het economisch beleid nodig heeft, welke verduidelijking nodig is en dus ook welke eisen moeten worden gesteld.
Dit leidt tot een reeks voorstellen in de toelichting. Elf verschillende karakteristieken: maandelijkse productieindicatoren, informatie over orders in de industrie, maandelijkse informatie over voorraden, productie per activiteit, per werkgelegenheid en gewerkte uren en, van de kant van de Commissie, een reeks indicatoren die betrekking hebben op kleine en middelgrote ondernemingen en op specifieke sectoren als de bouw en de diensten. Deze indicatoren komen tot stand door de vaststelling van enkele types modules die deze vergelijking mogelijk maken.
In onze commissie is veel over deze zaak gediscussieerd en was er sprake van een grote consensus. Ik heb als rapporteur twee soorten voorstellen gedaan. Met de eerste wilde ik bereiken dat er sterk rekening zou worden gehouden met regionale indicatoren, onder andere omdat er regio's zijn die een even groot of groter gewicht hebben dan sommige landen en dat als deze regionale dimensie zou worden genegeerd, men een soort indicator zou verliezen die bovendien uitermate belangrijk is voor de koers van een reeks beleidslijnen van de Europese Commissie, bijvoorbeeld op het gebied van grensoverschrijdende samenwerking, verscheidene aspecten van de toepassing van de structuurfondsen, het volgen van de ontwikkeling van de economische bedrijvigheid en de strijd om de werkgelegenheid. De tweede soort voorstellen was technischer van aard en had tot doel bepaalde modules nauwkeuriger te omschrijven, bijvoorbeeld voor de berekening van het aantal gewerkte uren per deeltijdwerknemer. Dit is één van de zaken die momenteel met meer aandacht worden bestudeerd.
Op dit tweede punt hebben enkele collega's van de PPE een aantal opmerkingen gemaakt en daarbij verwezen naar het SLIM-programma. Zij vinden dat het bedrijfsleven niet overdreven mag worden belast door het invullen van de vragenlijsten voor de statistieken. In een streven naar consensus hebben we dit tweede aspect laten vallen. Over de rest was iedereen het eens en ik ben als rapporteur dan ook bijzonder tevreden over het feit dat de in het verslag voorgestelde amendementen - waarbij ik het aanvankelijke voorstel van de Commissie aanvaard, de voorstellen of amendementen dienen slechts als verbeteringen te worden gezien - de unanieme steun hebben gekregen van de Commissie economische en monetaire zaken en industriebeleid, zodat ik een verslag kan presenteren waarover er geen menigsverschillen op het niveau van de commissie waren.

Lulling
Mijnheer de Voorzitter, een slecht geïnformeerde man of vrouw, leider of bevolking reageert en beslist verkeerd. Die waarheid als een koe gaat vooral op voor de beslissers in onze Europese Unie. Als die slecht voorgelicht zijn of als gegevens verkeerd zijn of onderling niet kunnen worden vergeleken, dreigen zij immers verkeerde beslissingen te nemen, wat uiteindelijk ten koste van de burgers van de Unie gaat.
Daarom is een verordening betreffende kortetermijnstatistieken geen zaak voor de statistici of technici alleen, maar heeft ze ook een groot politiek belang. Dat is ook de reden waarom ons Parlement zich daarmee bezighoudt. Vooral in deze overgangsperiode naar de enige munt is het uit politiek oogpunt immers uiterst belangrijk dat wij de ontwikkeling van de bedrijven volgen om de evolutie van de interne markt correct te kunnen beoordelen en om het monetair, economische, sociale en industriebeleid te kunnen vaststellen.
Ik heb aan de universiteit geleerd dat statistieken de meest gesofistikeerde manier zijn om de waarheid te verdraaien, en dat men eigenlijk alleen maar geloof mag hechten aan de statistieken die men zelf heeft vervalst. Aangezien wij in de Europese Unie echter op de door de vijftien lidstaten verstrekte statistische informatie moeten kunnen vertrouwen - de lidstaten blijven verantwoordelijk voor de verzameling van gegevens - moeten wij normen, regels en definities vaststellen om tot onderling vergelijkbare statistieken te komen.
Wij stemmen dus in met de doelstelling van de verordening en met de door de Commissie voorgestelde werkwijze. Wij vinden het vooral goed dat de Commissie een evenwicht wil vinden tussen de lasten voor de ondernemingen, die de gegevens moeten verstrekken, en de noodzakelijke uitbreiding van de informatie ten behoeve van onder meer het Europees Monetair Instituut en de ondernemingen.
Als rapporteur voor het aspect van het programma-SLIM dat betrekking heeft op de statistieken over de goederenstromen in de interne markt, weet ik dat wij, enerzijds, de lasten voor de ondernemingen, vooral voor het MKB - dat de gegevens moet verstrekken - willen verlichten en, anderzijds, tegemoet willen komen aan de behoeften van de gebruikers. Daaronder bevinden zich de ondernemingen zelf, die informatie nodig hebben en waarvan sommige zeer gedetailleerde informatie willen omdat die voor hun handelsbeleid en investeringen uiterst belangrijk is.
Wij hebben veel begrip voor een aantal amendementen op de tekst van de Commissie, in het bijzonder met betrekking tot de vergelijkbaarheid van de statistieken, niet alleen op nationaal maar ook op regionaal niveau, met dien verstande dat de kortetermijnstatistieken voortaan niet alleen betrekking moeten hebben op de industrie, maar ook op de dienstensector.
Men mag nochtans niet overdrijven en moet ervoor zorgen dat de herkomst van de op regionaal niveau verzamelde gegevens niet kan worden achterhaald. Men mag echter ook niet in de andere zin overdrijven, zoals de groenen dat in hun amendementen doen die, wat de variabelen betreft, verder gaan dan nodig en nuttig is.
Wij mogen niet vergeten dat het hier om kortetermijnstatistieken gaat die niet bedoeld zijn om de sociale statistieken en die over de arbeidsmarkt te vervangen. Overdaad schaadt. Wij moeten ervoor zorgen dat wij op korte termijn over vergelijkbare indicatoren voor de Europese Unie kunnen beschikken.
Wij moeten ons af en toe eens kunnen laten gaan, maar niet op dit terrein. Ik feliciteer de rapporteur, die dat niet heeft gedaan. Wij zullen hem steunen.

Rübig
Mijnheer de Voorzitter, de beschikbaarheid van statistische gegevens is vooral in een tijd zoals de onze uiterst belangrijk. Bij de invoering van de euro moeten wij zorgvuldig kunnen nagaan hoe de economische toestand en vooral de conjunctuur zich ontwikkelen. Daarom ben ik zeer ingenomen met dit verslag. Ik feliciteer de rapporteur met zijn voortreffelijke werk. Ik merk met grote voldoening op dat hij heeft gezegd dat men het MKB geen extra lasten mag opleggen maar dat wij integendeel moeten trachten zijn lasten te verlichten. Verlichting van de lasten betekent dat wij geen administratieve rompslomp mogen veroorzaken zoals in de Middeleeuwen - waaraan hier al is herinnerd - maar dat wij zoveel mogelijk gegevens automatisch moeten verzamelen. Wij moeten technische software voor elektronische gegevensverwerking ter beschikking stellen om de gegevens zo snel mogelijk rechtstreeks in onze systemen te kunnen invoeren. Als men bij de ondernemingen op bezoek gaat - ik heb zelf een metaalbedrijf en vaak tonen klanten formulieren van twintig bladzijden waarop zij statistische gegevens moeten invullen - begrijpt men dat de mensen boos zijn op de statistici en op het huidige Europa, dat hen met administratieve rompslomp opzadelt waarvan zij niet meteen het nut inzien.
Wij moeten echt proberen een stimulans te vinden om de gegevens automatisch, eventueel via een modem, en onmiddellijk beschikbaar te stellen, zodat geen mechanische arbeid moet worden verricht en geen grote massa's papier heen en weer moeten worden gestuurd. Ook voor de statistische diensten zijn tonnen papier een zware belasting. In de plaats daarvan moeten wij een goede oplossing vinden waardoor onze bedrijven op een zeer eenvoudige wijze en zonder rompslomp de nodige gegevens beschikbaar kunnen stellen en waardoor wij meteen ook juiste gegevens krijgen op basis waarvan wij de situatie in Europa echt kunnen verbeteren.

Porto
Mijnheer de Voorzitter, het initiatief van de Commissie om de vergelijkbaarheid van kortetermijnstatistieken over het bedrijfsleven te verbeteren, verdient onze volledige steun.
Door de invoering van de eenheidsmunt en de uitbreiding van de markt overeenkomstig het huidige actieprogramma wordt deze doelstelling nog belangrijker. Alleen op die manier zullen wij ons een juist en voortdurend bijgewerkt beeld van de aan de gang zijnde ontwikkelingen kunnen vormen, die ons in staat stellen de noodzakelijke aanpassingsmaatregelen te nemen.
We betreden hier een domein waar we ons niet kunnen beperken tot het subsidiariteitsbeginsel, vooral nu we met de Monetaire Unie voortdurend verantwoordelijkheden met betrekking tot heel de Unie op ons moeten nemen. Het verslag van de heer Gasòliba i Böhm, die ik complimenteer over zijn werk, lijkt me onze totale steun te verdienen, zeker waar hij opkomt voor een duidelijker onderscheid tussen binnen- en buitenlandse transacties en het indienen van regionale statistieken.
Het gaat hier overigens over problemen die niet helemaal losstaan van elkaar, het is immers belangrijk de transacties van buiten de Unie, of van buiten de Monetaire Unie, alsmede tussen de lidstaten en ook tussen de regio's te kennen. Behalve de informatie over deze transacties, is ook een juiste en up-to-date gehouden kennis van alle kortetermijnindicatoren op regionaal niveau noodzakelijk om op de juiste manier te kunnen ingrijpen in zulke uiteenlopende situaties, waarbij soms de verschillen binnen een land groter zijn dan die tussen landen onderling.
En dan hebben we het nog niet eens over de structurele verschillen tussen de regio's, waar deze verordening niet over gaat, maar waaraan onder de verantwoordelijkheid en met de steun van de Unie nog veel gedaan moet worden om te zorgen voor een serieus en stringent beleid dat in een sterker en hechter Europa een alsmaar grotere rol zal gaan spelen..

Marín
Mijnheer de Voorzitter, geachte afgevaardigden, met de verordening waarover u zich vandaag moet buigen, willen wij voor alle economische sectoren in de Gemeenschap geharmoniseerde kortetermijnstatistieken instellen. De nationale statistische praktijken verschillen wat dit betreft van de ene lidstaat tot de andere, zodat de beschikbare informatie vaak ofwel onvolledig ofwel niet vergelijkbaar is. Bij zijn besluit van 18 juni 1992 keurde de Raad een programma goed om de statistieken van de dienstensector en in het bijzonder de handel te ontwikkelen. Voor de vaststelling van nieuwe beleidslijnen op het gebied van de economie, concurrentie, sociale zaken en bedrijfsleven zijn initiatieven en besluiten vereist die - zoals de heer Gasòliba al zei - op statistieken gebaseerd moeten zijn. Bovendien zijn volledige en betrouwbare statistieken nodig om een zo exact mogelijke berekening te kunnen maken binnen het stelsel van driemaandelijkse rekeningen.
Anderzijds stevenen wij met grote stappen af op de volgende etappe van de Monetaire Unie en het Verdrag betreffende de Europese Unie heeft inmiddels een nieuwe belangrijke gebruiker van kortetermijnstatistieken opgeleverd: de toekomstige Europese Centrale Bank. Voor een doeltreffend en snel monetair beleid is het van belang dat de ECB op volledige en tussen de lidstaten vergelijkbare kortetermijnstatistieken kan rekenen en dat ze bovendien zo snel mogelijk over deze gegevens kan beschikken.
Het is de bedoeling dat de voorgestelde verordening inzake kortetermijnstatistieken die we hier bespreken aan al deze voorwaarden voldoet. De eerdere richtlijnen hadden uitsluitend betrekking op de verwerkende industrie en de bouwsector. De voorgestelde verordening verhelpt deze onbevredigende situatie door haar toepassingsgebied tot alle sectoren, inclusief de dienstensector en de handel, uit te breiden. Ik moet u waarschuwen dat de voorgestelde verordening niet de pretentie heeft aan alle behoeften van de Commissie en het Europees Monetair Instituut te voldoen - dit zou een te zware belasting voor het bedrijfsleven inhouden - maar dat ze slechts de grootste lacunes wil wegnemen, zoals bijvoorbeeld deze die verband houden met een centraal gegeven als de index van de consumptieprijzen.
Wat de betere harmonisatie van de resultaten betreft bepaalt het voorstel voor het eerst het niveau van uitsplitsing en de termijn voor indiening van de gegevens. De eerste technische vooruitgang die met de gegevensverzameling is geboekt, wijst erop dat het onnodig is hinderlijke en uitgebreide tellingen te houden en de voorgestelde verordening biedt de lidstaten de mogelijkheid technieken van steekproeven en administratieve gegevens te gebruiken, zodat zij de last voor het bedrijfsleven kunnen beperken. De Commissie acht de amendementen 1, 2, 3, 4, 5, 6 en 7 aanvaardbaar. Wij hebben daarentegen moeite met amendement 8, overwegende dat dit naar onze mening overbodig is in het licht van de aanneming van verordening nr. 322 van de Raad inzake de communautaire statistiek, waarin de normen voor vertrouwelijkheid voor alle communautaire statistieken, het zogenaamde statistisch geheim, al nauwkeurig worden aangegeven. Van de overige amendementen, 9 tot en met 26, vindt de Commissie dat het strikt technische verduidelijkingen zijn en dat zij, overwegende dat wij een al te uitgebreide verordening willen vermijden, voor het bedrijfsleven misschien een extra last inhouden bovenop hun normale werk.
Wij accepteren bijgevolg de meeste van de door de parlementaire commissie en haar rapporteur, de heer Gasòliba, voorgestelde amendementen, met als enige uitzondering deze die verband houden met het statistische geheim, waarvan wij vinden dat het al is opgelost in de vorige verordening. De overige amendementen lijken ons, vooral bij Eurostat en de statistische diensten van de Unie, slechts overdreven technische verduidelijkingen die meer kwaad dan goed zouden doen. Wij danken derhalve de heer Gasòliba en de overige leden van de parlementaire commissie voor dit gunstige oordeel ten aanzien van iets dat noodzakelijk was, namelijk meer veiligheid, harmonisatie en betrouwbaarheid in de kortetermijnstatistieken.

Rübig
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer Marín, is de Commissie bereid een softwarepakket beschikbaar te stellen waarmee de gegevens in alle deelnemende landen op dezelfde wijze kunnen worden verzameld en waardoor dus een volledig automatische opstelling van de statistieken mogelijk wordt?

Marín
De verantwoordelijken van Eurostat zeggen mij dat zij hiertegen geen enkel bezwaar hebben. De dag dat deze verordening van kracht wordt zal, zoals bij alle maatregelen betreffende de interne markt het geval is, een bijna onvermijdelijke harmonisatie tot stand zijn gebracht. En ik denk dat er geen enkel probleem is met de technische vorderingen, want we krijgen zo in reële tijd toegang tot om het even welke kortetermijnstatistiek die binnen Eurostat geregistreerd zou kunnen worden.

Gasòliba i Böhm
Mijnheer de Voorzitter, geachte commissaris, als u mij een korte reactie toestaat op de toelichting van de heer Marín ten aanzien van het standpunt van de Commissie, wil ik vanzelfsprekend mijn tevredenheid uitspreken over haar standpunt en over de goedkeuring van de genoemde amendementen. Amendement 8 verwees niet naar de door mij genoemde verordening, maar deze maakt het amendement inderdaad overbodig. Wat de overige amendementen betreft ben ik als rapporteur evenmin voor goedkeuring. Daarom zal ik morgen bij de stemming aanbevelen niet vóór deze amendementen te stemmen.
Ik zou graag een punt willen noemen waarop wij het met de commissaris eens zijn en wat volgens mij beslist in aanmerking moet worden genomen, namelijk het feit dat de Europese Centrale Bank een monetair beleid en beheer zal voeren dat ons verplicht de nauwkeurigheid van de kortetermijnstatistieken te herzien en te evalueren. Dat wil zeggen, er is een monetair beleid dat wij in economisch jargon fine tuning - dat is een bijna onmiddellijke en uiterst nauwkeurige afstemming - noemen en deze fine tuning is natuurlijk enkel mogelijk als gebruik wordt gemaakt van zeer precieze statistieken. Daarom moeten wij dit evenwicht zoeken tussen het niet overdreven belasten van het bedrijfsleven wat betreft de vereiste gegevens en het verstrekken van nauwkeurige gegevens aan de Europese Centrale Bank. We zullen dus nog op dit punt moeten terugkomen.

De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt morgen om 9.00 uur plaats.
(De vergadering wordt om 19.05 uur gesloten)

