Statystyki kwartalne w zakresie wolnych miejsc pracy we Wspólnocie (debata) 
Przewodniczący
. - Kolejnym punktem obrad jest sprawozdanie pana posła Alexandru Athanasiu, w imieniu Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych, w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie statystyk kwartalnych w zakresie wolnych miejsc pracy we Wspólnocie - C6-0090/2007 -.
Joe Borg
komisarz. - Panie przewodniczący! Celem tego rozporządzenia jest ustanowienie ramach prawnych w celu zgromadzenia statystyk kwartalnych w zakresie wolnych miejsc pracy. Dane kwartalne w zakresie wolnych miejsc pracy, rozbite według działalności gospodarczej, potrzebne są Komisji i Europejskiemu Bankowi Centralnemu ze względu na politykę gospodarczą i pieniężną. Pozwalają one na monitorowanie krótkotrwałych trendów na rynku pracy i pomagają ocenić cykl koniunkturalny. Ze względu na ich ważność, statystyki zostały ujęte w zestawie podstawowych europejskich wskaźników gospodarczych w komunikacie Komisji z 2002 r. dla Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie statystyk strefy euro. Dane kwartalne w zakresie wolnych miejsc pracy to jedne z tych wskaźników, względem których nie opracowano jeszcze podstawy prawnej. Proponowany akt prawny zapewni mechanizm gwarantujący zharmonizowany zestaw aktualnych danych na temat wolnych miejsc pracy we wszystkich państwach członkowskich.
Zdaję sobie sprawę, iż dyskutowano na temat kilku zagadnień związanych z takim aktem prawnym wnioskowanym przez Komisję i wprowadzono pewne zmiany. Poprawki zaproponowane w sprawozdaniu Parlamentu obejmują zmiany wprowadzone przez Radę, a tekst przedstawiony państwu dzisiaj do uchwalenia odzwierciedla kompromis osiągnięty pomiędzy trzema zaangażowanymi instytucjami: Komisją Europejską, Radą i Parlamentem Europejskim. Te trzy instytucje zgadzają się również, że przepisy te powinny jak najszybciej wejść w życie. To pozwoli na uchwalenie rozporządzenia przy pierwszym czytaniu. Jestem wdzięczny sprawozdawcy, panu posłowi Athanasiu, za doskonałą współpracę i znajomość tematu.
Alexandru Athanasiu  
sprawozdawca. - (FR) Panie przewodniczący, panowie reprezentanci Rady i Komisji, panie i panowie! Chciałbym na początku podziękować swoim kolegom, którzy powierzyli mi sprzędzenie tego sprawozdania, a także sprawozdawcom pomocniczym za ich wkład.
Oczywiście, w społeczeństwie, w którym żyjemy, gromadzenie danych stało się kluczowym narzędziem analizy. Dane w zakresie wolnych miejsc pracy są wykorzystywane nie tylko w celu oceniania zdrowia gospodarki, lecz również określania i kształtowania określonej polityki. Obecnie statystyki w zakresie wolnych miejsc pracy mają bezpośredni wpływ na rynki finansowe. Agencje ratingowe oczekują tych danych i wykorzystują je do rad, których udzielają.
Panie przewodniczący! Statystyki są - jeśli można tak powiedzieć - wymagającym tematem. Warto zacytować słynne słowa G.O. Ashleya: "Jak żadna inna okultystyczna technika wróżenia, metoda statystyczna posiada własny żargon, rozmyślnie wymyślony, aby nie dopuścić do wykorzystania jej metod przez osoby jej nie praktykujące”. Współpracując nad tym tekstem w Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych, moi koledzy i ja próbowaliśmy uwydatnić trzy aspekty.
Po pierwsze, istnieje polityczny aspekt rozporządzenia: ponowne potwierdzenie, nawet w kontekście takiego narzędzia statystycznego, koncepcji swobodnego przemieszczania się dla obywateli Europy i bezwarunkowego, nieograniczonego i nieskrępowanego dostępu do zatrudnienia. Istnieje następnie aspekt socjalny: ułatwienie wszystkim ludziom w Europie znalezienia właściwego zatrudnienia i dostępu do informacji o wolnych miejscach pracy w całej Unii Europejskiej. I wreszcie - za co musimy podziękować Komisji i Radzie - istnieje również aspekt techniczny jakości danych. Mówimy tutaj o systemie, który posiada zharmonizowane procedury i skutecznie aktualizowane uzgodnienia gromadzenia informacji statystycznych, czyli innymi słowy udoskonalone podejście do uzyskania dokładnych danych.
Panie przewodniczący, panie i panowie! Jak państwo wiedzą, wcześniej mieliśmy jedynie dżentelmeńską umowę, czyli dobrowolną podstawę gromadzenia informacji statystycznych. Dokładna analiza zależy jednakże od gromadzenia takich danych w sposób obowiązkowy i konsekwentny. Dlatego rozporządzenie jest lepszą podstawą prawną niż dyrektywa, gdyż postanowienia rozporządzenia - inaczej niż dyrektywy - są identyczne w całej Unii: państwa członkowskie nie mogą ich stosować częściowo ani wybiórczo i nie mogą wybierać metod realizacji określonych celów.
Jednym z celów strategii lizbońskiej jest wprowadzenie większej liczby ludzi na rynek pracy, i jednocześnie tworzenie większej ilości miejsc pracy, a tym samym potrzeby najlepszego możliwego systemu informacji dotyczącego popytu i podaży na siłę roboczą. Jakość informacji może być kluczem do sukcesu, a wszyscy wiemy, że obecnie informacje to potęga. Ma to zastosowanie względem gospodarki w każdym miejscu na świecie, dlatego więc konieczne jest opracowanie i opublikowanie strukturalnego wskaźnika wolnych miejsc pracy, zdolnego do pomiaru szerokości rynku pracy i wskazania obszarów deficytu umiejętności.
Komisja i Europejski Bank Centralny również wymagają danych kwartalnych w zakresie wolnych miejsc pracy, aby monitorować wahania w liczbie wolnych miejsc pracy w poszczególnych sektorach gospodarki. Dane dotyczące wolnych miejsc pracy stanowią cześć szeregu głównych europejskich wskaźników gospodarczych i wymagane są do oceny warunków panujących na rynku pracy UE oraz w strefie euro w ramach planu działań UGW.
Panie przewodniczący! Swoją wypowiedź zakończę cytując Abbé Pierre'a, który stwierdził, że wielu polityków zna ubóstwo jedynie ze statystyk, lecz nikt nigdy jeszcze nie uronił łez nad statystykami. Nie trzeba nas przekonywać o konieczności bardziej skutecznego pod względem technicznym mechanizmu gromadzenia wszystkich wymaganych statystyk. Jako politycy, możemy realizować swoje obowiązki ułatwiając życie ludziom, którzy szukają właściwego zatrudnienia. Statystyki pozwolą nam ułatwić ich wysiłki.
José Albino Silva Peneda
w imieniu grupy PPE-DE. - (PT) Panie przewodniczący, panie komisarzu, panie i panowie! Po pierwsze chciałbym podziękować sprawozdawcy, panu posłowi Athanasiu, którego miałem możliwość spotkać kilkakrotnie w ostatnich miesiącach, a który teraz prezentuje wyniki tego, co uważam, za doskonałą pracę.
Nadzorowałem treść omawianego dzisiaj sprawozdania i negocjacje z Komisją i z Radą od czerwca bieżącego roku i w imieniu PPE-DE mogę śmiało powiedzieć, że uzyskano tekst kompromisowy o wysokiej jakości i rzetelności. Jeśli Parlament wprowadzi poprawki do wniosku Komisji na posiedzeniu plenarnym, a mam nadzieję, że tak się stanie, wiemy, że Rada już stwierdziła, że wprowadzi ten sam poprawiony wniosek w sprawie rozporządzenia.
Uważam, że to sprawozdanie stanie się przydatnym narzędziem w identyfikacji sektorów i regionów UE, w których potrzebni są pracownicy, a więc do promowania wypłacalności i lepszego zarządzania szkoleniami. Chciałbym zwrócić również uwagę na inny ważny aspekt: treść tego raportu nie stanowi większego biurokratycznego obciążenia ani dalszej mało znaczącej legislacji, gdyż w bieżącej wersji unika duplikowania inicjatyw i ujmowania już wdrożonych narzędzi.
Jednocześnie, sprawozdanie to stanowi dobry kompromis pomiędzy potrzebą zapewniania informacji do celów statystycznych i potrzebą upewnienia się, że przedsiębiorstwa - głownie małe i średnie - nie są nadmiernie obciążone zbędnymi, biurokratycznymi procedurami.
Z tego względu uważam, że spełniono wszystkie warunki przyjęcia go w pierwszym czytaniu i taką decyzję rekomenduję temu Parlamentowi.
Proinsias De Rossa
w imieniu grupy PSE. - Panie przewodniczący! Mam dzisiaj do dyspozycji cztery minuty, co stanowi 400% więcej czasu niż zwykle otrzymują, więc nie mogę być nadmiernie rozmowny. Przejdę więc do sedna.
Pomimo wyjątkowo technicznej charakterystyki proponowanego rozporządzenia, nie można niedoceniać jego wartości dla Europy i państw członkowskich. Ponowne wprowadzenie agendy lizbońskiej w celu uzyskania większej liczby i lepszych miejsc pracy w 2005 r. wyzwala potrzebę dokładnych, terminowych i porównywalnych statystyk w zakresie wolnych miejsc pracy w Europie, według regionu i według działalności gospodarczej. Ma to kluczowe znaczenie, jeśli mamy planować potrzeby rynku pracy i potrzeby osób wchodzących na rynek pracy.
W tym przypadku cieszę się, że negocjujemy rozporządzenie a nie dyrektywę, gdyż gwarantuje to szybsze wdrożenie po przyjęciu. Oczywiście, bezpośrednio i w takim samy stopniu dotyczy ono wszystkich państwa członkowskich, dlatego nie ma ryzyka różnic w definicjach czy interpretacjach pomiędzy państwami członkowskimi. Nie ma na przykład potrzeby przenoszenia go do prawa krajowego, dzięki czemu można uniknąć związanych z tym opóźnień.
Jest to doskonały przykład, w jaki sposób UE dodaje wartość do pracy państw członkowskich, czego nie można byłoby osiągnąć, gdyby pracowały osobno, a nawet razem. Niemniej jednak dwa lata zajęło, aby ten element legislacji osiągnął bieżący etap i mam nadzieję, że Rada osiągnie konsensus i zostanie on zatwierdzony w pierwszym czytaniu.
Wiem, że w Irlandii nie uzyskujemy danych na temat wolnych miejsc pracy, lecz trwają prace Głównego Urzędu Statystycznego. GUS jest wysoko ceniony i mam nadzieję, że w ciągu mniej więcej roku Irlandia będzie w pełni uczestniczyć w systemie.
Cieszę się również z wniosku dotyczącego ujęcia usług osobistych, zwiększania liczby wolnych miejsc pracy itp., pracodawców posiadających poniżej 10 pracowników, a także charakteru umów o pracę. Uważam, że jest to szczególnie ważne pod kątem rosnących obaw związanych z sezonowością zatrudnienia i strachem w niektórych środowiskach wynikającym z trendu w stronę pewności zatrudnienia ("flexisecurity”).
Mam nadzieję, że osiągniemy porozumienie i że uda nam się uzyskać wspólne statystyki w całej Unii Europejskiej.
Marian Harkin
w imieniu grupy ALDE. - Panie przewodniczący! Po pierwsze chciałabym pogratulować sprawozdawcy doskonałej pracy nad wnioskiem dotyczącym rozporządzenia w sprawie gromadzenia statystyk kwartalnych w zakresie wolnych miejsc pracy we Wspólnocie.
Na wstępie, chciałabym wspomnieć, że wysokiej jakości, aktualne i powiązane statystyki przyczyniają się do dobrych decyzji politycznych. Jest to szczególnie prawdziwe na szczeblu UE, gdzie zajmujemy się 27 różnymi krajami, z których wszystkie próbują w tym szczególnym kontekście osiągnąć cele lizbońskie. Faktycznie pomoc lub wsparcie, które można zapewnić państwom członkowski w celu osiągnięcia tych celów (czyli stworzenia większej liczby i lepszych miejsc pracy) jest, moim zdaniem, warte tego wysiłku.
W pełni popieram pomysł, iż, choć wymagane informacje mogą być opracowywane przez państwa członkowskie zgodnie z tym rozporządzeniem w celu zagwarantowania porównywalności danych, to Komisja musi nadal koordynować harmonizację informacji statystycznych. Jestem pod tym względem zadowolony, że potrzebujemy rozporządzenia, a nie dyrektywy, lecz zaproponowane rozporządzenie to minimum wymagane do osiągnięcia celów i nic ponad to.
W tym kontekście, wspomnę tylko, że jestem szczególnie zadowolony, iż prosimy państwa członkowskie o przekazywanie informacji na temat usług opieki, działalności mieszkaniowej i działalności pracy społecznej bez mieszkań. Te informacje są niezwykle istotne ze względu na rosnąca liczbę opiekunów w UE. Nasza starzejąca się populacja stanowi główne wyzwanie demograficzne, a opieka to kluczowy element stawienia czoła temu wyzwaniu. Ci z nas, którzy będą mieć szczęście żyć wystarczająco długo będą musieli skorzystać z jakiejś formy opieki i jest to zdecydowanie rosnący rynek możliwości pracy w UE. Choć część pracy opiekuńczej jest bezinteresowna i wiele takiej pozostanie, nadal będą rosną możliwości zatrudnienia w tym zakresie. Z tego względu wymagany rzetelnych statystyk o dobrej jakości, aby przygotować się do na aspekt opiekuńczy tego wyzwania demograficznego.
Konkludując, jak już wcześniej wspomniałam, w ogólnym i globalnym kontekście: wysokiej jakości, stosowne, terminowe, porównywalne i spójne informacje to szczególnie wartościowe narzędzie w tworzeniu dobrej polityki, oczywiście pod warunkiem, że politycy wykorzystują zapewniane im informacje.
Ewa Tomaszewska
w imieniu grupy UEN. - Panie Przewodniczący! Realizacja strategii lizbońskiej w obszarze wzrostu liczby miejsc pracy wysokiej jakości wymaga narzędzi. Jednym z nich są kwartalne statystyki w zakresie wolnych miejsc pracy we Wspólnocie. Eurostat musi mieć podstawę prawną zbierania danych o wolnych miejscach pracy. Niepisana umowa nie wystarczy i nie gwarantuje porównywalności i kompletności danych.
Teraz kilka konkretów. Poprawka pierwsza oznacza co prawda wzrost biurokratycznych wymagań wobec małych zakładów pracy, jednakże to właśnie w tych zakładach pracuje coraz wyższy procent zatrudnionych, a więc wiedza o sytuacji w nich jest coraz bardziej potrzebna.
Popieram poprawkę numer dwa włączającą partnerów społecznych we wdrażanie rozporządzenia.
Poprawka numer trzy porządkuje sposób przekazywania danych nawet, gdy dostarczane są dobrowolnie - jest ona niezbędna.
Popieram też poprawkę numer siedemnaście, gwarantującą upublicznienie danych dające możliwość praktycznego wyciągania z nich wniosków.
Gratuluję sprawozdawcy.
Jiří Maštálka
w imieniu grupy GUE/NGL. - (CS) Panie i panowie! Ja również chciałbym przyłączyć się do gratulacji dla sprawozdawcy i podziękować mu za jego sprawozdanie. Tak samo, jak on, podzielam opinię, że zestawienie dobrej jakości i porównywalnych statystyk na temat wolnych miejsc pracy jest europejskim priorytetem. Jestem równie pewna, że gromadzenie danych statystycznych wyłącznie na zasadzie dżentelmeńskiej umowy jest niewystarczające oraz iż konieczne jest przyjęcie aktu prawnego na szczeblu europejskim, aby zagwarantować przygotowywanie zharmonizowanych statystyk o wysokiej jakości we wszystkich państwach członkowskich. Wyłącznie Komisja może koordynować niezbędną harmonizacją informacji statystycznych na szczeblu Wspólnoty.
Byłem zwolennikiem tego samego punktu widzenia, gdy wyrażałem swoje zdanie na temat wniosku w sprawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie statystyk dotyczących zdrowia publicznego oraz bezpieczeństwa i higieny pracy we Wspólnocie. Cieszę się ogromnie z wyników rozmów trójstronnych pomiędzy sprawozdawcą, Komisją i prezydencją. Wynikłe kompromisowe wnioski znacząco przyczyniły się do jakości tego dokumentu. Tak samo jak pomocniczy sprawozdawcy z innych grup politycznych, ja również z radością dodałem swój podpis w imieniu GUE/NGL.
Spośród kompromisowych wniosków chciałbym wyróżnić w szczególności wniosek obejmujący dane statystyczne związane z przedsiębiorstwami zatrudniającymi poniżej 10 osób, wniosek w sprawie rozróżnienia wolnych miejsc pracy na czas określony i stałych stanowisk, a także wniosek w sprawie zagwarantowania dostępu do tych danych maksymalnej liczbie obywateli Europy.
Na koniec chciałabym powiedzieć, że cieszę się ze zdefiniowania kryteriów oceny jakości, ponieważ wyłącznie istotne, dokładne, aktualne i wyczerpujące dane na temat wolnych miejsc pracy mogą pomóc w walce z bezrobociem w Wspólnocie.
Derek Roland Clark
w imieniu grupy IND/DEM. - Panie przewodniczący! Informacje dotyczące zmian w zakresie wolnych miejsc pracy, aby identyfikować braki pracowników wydają się być doskonałe. Ale przecież nie chodzi tylko o sporządzanie statystyk? Musza one pozwolić pracodawcom wypełnić wolne miejsca pracy, a pracownikom jak najszybciej znaleźć pracę, a więc kwartalnie.
Obecnie krajowe statystyki są sporządzane przez państwa członkowskie, a Komisja wydaje się promować ten układ, aby stworzyć wspólne ramy w jednym rozporządzeniu unijnym, opcja C. W ten sposób szaleństwo WE w zakresie harmonizacji zmienia prosty system w biurokratyczny i czasochłonny.
Faktycznym celem jest scentralizowana kontrola. Czy niedługo pracodawcy i osoby szukające pracy będą zobowiązane konsultować się z biurem UE? Czy w efekcie końcowym prowadzi to do celu związanego z wolnymi miejscami pracy? Na pewno prowadzi do planowej gospodarki europejskiej, wieszcząc koniec snu o ciągle kwitnącej Europie pełnej pracy i innowacji.
Na zglobalizowanym rynku, jedyny sposób, aby być konkurencyjnym to pozostać wolnym, gotowym do wypełnienia luki, gotowym do wykorzystania otwierającej się szansy, gotowym na wszystko. Słupki statystyk na papierze lub na twardym dysku tego nie zagwarantują. Muszą to robić kobiety i mężczyźni stąpający po ziemi, którzy nagle dostają szansę i muszą z niej skorzystać przed inną osobą. Jeśli chcą być na drugiej pozycji, niech pracodawcy przejrzą statystyki. W tym czasie, uliczni operatorzy wykorzystają pierwszą okazję i okrążą rynek.
Co gorsza, poprawka 8 - jeśli zostanie przyjęta - pozwoli agencji porównawczej na odrzucenie niewłaściwych danych krajowych i zastąpienie ich swoimi. W ten sposób mogą tworzyć fałszywy obraz pasujący scentralizowanej kontroli WE, wprowadzając wszystkich w błąd. Oto i sposób informowania obywateli!
Natomiast poprawka 3 zachęca do wykluczania rolnictwa, rybołówstwa i leśnictwa z tych rozważań. Dlaczego musi tak być? Nie wiem zbyt wiele na temat leśnictwa, lecz brytyjskie dane dotyczące rolnictwa i rybołówstwa są straszliwe. Od 1973 r., gdy przyłączyliśmy się do WPR, więcej brytyjskich rolników porzuciło ziemię i więcej popełniło samobójstwa niż w jakimkolwiek innym porównywalnym okresie w naszej historii. Nasze floty połowowe, obniżone do około jednej czwartej względem rozmiarów z roku 1973, to świadectwo spustoszenia spowodowanego przez zepsutą WPRyb.
Nic dziwnego, że niektórzy chcą utrzymać te dane poza statystyką paneuropejską. Nie ma powodu niepokoić obywateli, nieprawdaż?
Zdzisław Kazimierz Chmielewski
Panie Przewodniczący! Każda próba racjonalizacji wspólnotowej rzeczywistości musi budzić szacunek, tym bardziej, że dotyka problemu zatrudnienia - najbardziej bodaj newralgicznego ogniwa społeczno-gospodarczych przeobrażeń zintegrowanej Europy. Sprawozdawca znakomicie odnajduje klimat szczególnego oczekiwania, towarzyszący tej inicjatywie legislacyjnej nadając sprawozdaniu przystępną, naprawdę ciekawą formę.
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady zastępuje dotychczasową praktykę gromadzenia danych o wolnych miejscach pracy na podstawie dżentelmeńskiej umowy decyzją ustanawiającą ramy prawne dla tej czynności. Rodzi się szansa udoskonalenia kolejnego odcinka zaprzysiężenia informacyjnego procesu integracji, notabene wchodzącego w skład podstawowych europejskich wskaźników gospodarczych. Powstała przy tym naprawdę potrzebna przesłanka prawna sprzyjająca tworzeniu niezbędnych podstaw metodologicznych dla podsumowań rosnących zbiorów danych.
Regulacja ta zapowiada również innego rodzaju korzyści. Umożliwia mianowicie osiąganie wyższych standardów jakości i porównywalności statystyk. Ułatwia także formułowanie skutecznych polityk rynku pracy opartych na miarodajnych danych zarówno w układzie krajowym, jak i międzynarodowym. Pozwoli równocześnie na monitorowanie realizacji tych kwestii w poszczególnych krajach. Rządy tzw. nowych krajów unijnych podkreślają zgodnie, że dzięki kwartalnym statystykom będą dysponowały spójnym systemem wskaźników niezbędnych do oceny sytuacji na rynku pracy. Zauważają przy okazji - dodajmy z ulgą - że wprowadzenie tej regulacji nie zwiększy zapotrzebowania na środki finansowe związane z realizacją kwartalnych badań.
W uzasadnieniu swojego stanowiska do tego projektu polski rząd podkreśla, że ujednolicenie badań na poziomie europejskim i monitorowanie ich jakości powinno przyczynić się do rozszerzenia wiedzy na temat kształtowania się popytu na określone kwalifikacje oraz skuteczniejszego monitoringu sytuacji na polskim rynku pracy. Ułatwi zapewne również trafniejsze formułowanie prognoz zatrudnienia i wynagrodzeń. Porównywalność danych na poziomie europejskim pozwoli na ocenę zakresu niedopasowań na krajowych rynkach pracy na tle pozostałych krajów Unii. Niesie przy okazji konkretne efekty praktyczne w zakresie korelacji polityki zatrudnienia z podażą i planowaniem kierunku kształcenia zawodowego przyszłych pracowników.
Bogdan Golik
Panie Przewodniczący! Chciałbym wyrazić swoje poparcie dla propozycji rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącego statystyk kwartalnych w zakresie wolnych miejsc pracy we Wspólnocie. Nie podlega bowiem dyskusji, jak ważne jest, aby dane te były gromadzone systematycznie i w sposób jednakowy, jednocześnie spełniając wyznaczone standardy we wszystkich państwach członkowskich. Wartość tak zbieranych informacji jest niezaprzeczalna w kontekście oceny warunków panujących na rynku pracy w Unii Europejskiej, a także dla funkcjonowania Europejskiego Banku Centralnego.
Obecna sytuacja, gdzie dane te są gromadzone na zasadzie niepisanej umowy, wyraźnie pokazuje, że jest to rozwiązanie nieefektywne i konieczne do zmiany. Tylko w przypadku przyjęcia rozporządzenia, które ustanowi jednakowe przepisy dotyczące opracowywania wysokiej jakości statystyk w całej Wspólnocie, możliwy będzie dokładny wgląd i analiza czynników składających się na ogólny obraz i kondycję rynku pracy.
Rozporządzenie to nie tylko zobliguje państwa członkowskie do tworzenia statystyk wedle dokładnie określonych norm, ale pomoże im w tym, dostarczając do tego gotowe narzędzie. Ujednolicenie takich badań na poziomie europejskim przyczyni się do rozszerzenia wiedzy na temat kształtowania się popytu na określone zawody na rynkach krajowych oraz umożliwi trafniejsze formułowanie prognoz zatrudnienia i wynagrodzeń.
Dlatego tak właśnie istotne jest, aby wszedł w życie dokument prawny, który w sposób jasny i przejrzysty definiował będzie wszelkie regulacje dotyczące gromadzenia danych o wolnych miejscach pracy, obejmujący swym zasięgiem całą Wspólnotę.
Przewodniczący
Debata została zamknięta.
Głosowanie odbędzie się w czwartek w południe.
