Bijeenkomst van de Europese Raad van 21/22 juni 2007 - Activiteitensemester van het Duits voorzitterschap (voortzetting van het debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is de voortzetting van de gecombineerde behandeling van
het verslag van de Europese Raad en de verklaring van de Commissie: Bijeenkomst van de Europese Raad van 21/22 juni 2007; en
de verklaring van de Raad: Activiteitensemester van het Duits voorzitterschap.
Werner Langen
(DE) Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de fungerend voorzitter van de Raad, geachte dames en heren, het debat van vandaag toont aan hoe krachtig de Europese gedachte is en hoeveel ons, door alle partijen heen, bindt in tijden van crisis en ons de kracht geeft om te zeggen waar het op staat. Ik ben een christendemocraat, maar ik onderschrijf volledig de woorden van mijn medeafgevaardigde, de sociaaldemocraat Martin Schulz. Ik sta achter iedere zin. Als Duitser staat me de afscheidsrede die de Franse president François Mitterand in 1995 voor dit Parlement hield nog helder voor de geest. Hij zei: nationalisme leidt tot oorlog. Dit is de kracht van Europa die we koste wat kost moeten behouden: een Europa dat opkomt voor vrede, welvaart en sociale zekerheid.
Bovenal wil ik echter het Raadsvoorzitterschap en u persoonlijk bedanken, mevrouw Merkel. U stond voor een loodzware taak, waarvan u zich met succes heeft gekweten. Niet al onze wensen zijn vervuld, maar de substantie van de voorstellen bleef behouden, zowel op het terrein van het klimaat- en energiebeleid als wat betreft het Hervormingsverdrag. U hebt gezorgd dat de rechten van het Parlement werden uitgebreid, dat de voorrang van het Gemeenschapsrecht behouden blijft, dat de subsidiariteit op vele gebieden is versterkt, dat bevoegdheden duidelijker zijn afgebakend, en nog veel meer. Er zijn ook vragen gesteld over het mededingingsbeginsel. We moeten nog nader bekijken welke gevolgen dat heeft.
Al met al geloof ik dat dit Duitse voorzitterschap succesvol is geweest op de twee belangrijkste punten: het was binnen het lopende programma succesvol met vele initiatieven en het heeft voorbeeldig samengewerkt met het Europees Parlement. Ook daarvoor gaat mijn hartelijke dank naar u persoonlijk uit, dr. Merkel, alsmede naar alle leden van de Duitse regering en de Duitse vertegenwoordiging.
(Applaus)
Enrique Barón Crespo
(DE) Mijnheer de Voorzitter, geachte fungerend voorzitter van de Raad, geachte commissaris, geachte dames en heren, bravo, mevrouw Merkel, hartelijk gefeliciteerd! U hebt aan uw verplichtingen voldaan als voorzitter van de Raad. Het Europees Parlement heeft u gevraagd een Intergouvernementele Conferentie bijeen te roepen en de reis van de Europese Unie naar een grondwet te hervatten, een reis die ons de vrede en welvaart heeft gebracht die nu een model van democratie en solidariteit is voor de geglobaliseerde wereld. Na een denkpauze van twee jaar heeft de meerderheid van de landen en burgers zich ervoor uitgesproken om hard te werken aan de toekomst van Europa. Ondanks het feit dat er veel uit het verdrag is geschrapt, waarvan ik hoop dat dit de cohesie van de EU niet in het gedrang brengt, zijn wij degenen tegemoetgekomen die moeite hadden met het Verdrag.
Wij dienen nu een mandaat voor dit Hervormingsverdrag voor te bereiden, en dat vinden wij een goede zaak. Het bevestigt duidelijk de beginselen, waarden en doelstellingen van de EU. Naar mijn mening moet het wettelijk bindende karakter van het Handvest van de grondrechten direct na de preambule in het Verdrag worden verankerd. Positieve punten zijn ook de uitbreiding van de medebeslissingsprocedure en de besluitvorming met gekwalificeerde meerderheid.
Niettemin betreur ik dat helderheid en transparantie verloren zijn gegaan. De symbolen, de vlag en het volkslied getuigen ook van de vreugde en vrijheid in Europa, die Beethoven en Schiller benadrukten.
Ik kan u verzekeren dat wij deze symbolen zullen blijven gebruiken en ze met gepaste trots in ere zullen houden.
In deze overtuiging, mevrouw de fungerend voorzitter van de Raad, zullen wij nu in de Intergouvernementele Conferentie samenwerken met de nationale parlementen en het maatschappelijk middenveld teneinde de Europese Unie constitutioneel te versterken.
Wij zullen blijven doorvechten op deze weg, die Walter Hallstein omschreef als constructio continua en die Jean Monnet kenschetste als "stap voor stap”. En als sherpa's zullen wij stap voor stap de Himalaya beklimmen.
De Voorzitter
Hartelijk dank, mijnheer Barón Crespo.
Silvana Koch-Mehrin
(DE) Geachte mevrouw de fungerend voorzitter van de Raad, mijnheer de Voorzitter, mijn welgemeende gelukwensen met uw voortreffelijke werk, mevrouw de bondskanselier. U hebt een buitengewoon goed resultaat bewerkstelligd en volledig aan de verwachtingen voldaan. Dat is voor de Duitse liberalen geen grote verrassing, want wij waren er al vóór de bondsdagverkiezingen van overtuigd dat u een goed leider zou zijn - dit aan het adres van de heer Schulz, die dit vandaag in uitbundige bewoordingen zei. Maar beter laat dan nooit.
Voor aanvang van het Duitse voorzitterschap van de Raad hadden de Duitse Vrije Democraten in het Europees Parlement er bij de op dat moment nog steeds sterk aarzelende Duitse federale regering op aangedrongen om zichzelf een ambitieus doel te stellen met betrekking tot het Grondwettelijk Verdrag. Daarom doet het ons plezier dat er aan het einde van uw voorzitterschap niet alleen een tijdschema is vastgesteld, maar dat er ook inhoudelijke overeenstemming is bereikt. Wel is de prijs die daarvoor moet worden betaald buitengewoon hoog. Er zijn benamingen veranderd, termijnen verlengd en vrijstellingen verleend. Vooral bij het Handvest van de grondrechten is dat een ware ramp. Het zogeheten Hervormingsverdrag is ingewikkelder en minder transparant. Een minderheid heeft zijn zin doorgedreven ten koste van de meerderheid en de Europese gedachte is daarmee een zware slag toegebracht.
Het blijft de vraag of de besluiten die in het holst van de nacht in Brussel zijn genomen nu ook ten uitvoer zullen worden gelegd. Dat is niet gegarandeerd. Eerst moet de Intergouvernementele Conferentie bijeenkomen en dan gebeurt er verder niets tot de ratificatie in de 27 landen begint. Daarom kan het nog alle kanten op. Het resultaat van het Duitse voorzitterschap is dus een redelijk realistische weerspiegeling van de huidige stemming binnen de EU. Die is niet afgrijselijk slecht, maar is ook niet om te juichen. Wat we nu hebben, is het verre Europa van de topconferenties, niet een nabij Europa van de burgers. Ondanks de moeilijkheden, die een resultaat vrijwel onmogelijk maakten, heeft het voorzitterschap goede vooruitgang weten te boeken. Meer zat er niet in.
Mevrouw Merkel, u vertelde wat u hoopt dat over vijftig jaar de herinneringen van de burgers van Europa aan het jaar 2007 zullen zijn. Daaraan wil ik nog iets toevoegen: het zou mij veel genoegen doen als in 2057 - en misschien maak ik dat zelfs nog mee - alle Europeanen de schitterende zinsnede in de Verklaring van Berlijn "Wij hebben het geluk verenigd te zijn" niet als een besluit beschouwen dat in een achterkamertje is genomen, maar als iets wat zij dag in dag uit ervaren. Dat zou een enorm succes zijn voor uw voorzitterschap. Nogmaals mijn hartelijke dank!
(Applaus)
Brian Crowley
A Uachtaráin, A Uachtaráin in Oifig na Comhairle, A Uachtaráin an Choimisiúin, comhghairdeachas leis an Seansailéir Merkel agus leis na daoine go léir i rialtas na Gearmáine.
(EN) In de eerste plaats wil ik zeggen dat wanneer we het hebben over de resultaten van de top van vorige week, er heel veel tijd en energie wordt besteed aan emoties die in de media worden uitgesmeerd of aan de interpretatie van wat een bepaalde persoon tegen een andere persoon zou hebben gezegd, terwijl we eigenlijk een succes zouden moeten vieren, namelijk het feit dat alle leiders van de lidstaten van de Europese Unie in staat zijn gebleken om het leiderschap van de Duitse kanselier, de fungerend voorzitter van de Raad, Angela Merkel, te volgen bij het vinden en in kaart brengen van een weg vooruit met betrekking tot de ontwikkeling van de Europese Unie in de toekomst.
Gezien de gevoeligheden die er op zo veel terreinen bestaan, of dat nu de stemverhouding in de Raad, de rechten van de nationale parlementen of medebeslissing op het gebied van justitie en binnenlandse zaken betreft, en gezien het feit dit allemaal fundamentele kwesties zijn die voor die landen van nationaal belang zijn, zou het voor iedere leider van welke regering dan ook verkeerd zijn om de nationale zorgen die er op deze terreinen bestaan niet naar voren te brengen.
Maar ondanks de aangebrande sfeer die rond veel van dit soort toppen hangt, is er succes behaald en dat succes is behaald omdat kernbeginselen van de Europese Unie - bijvoorbeeld de bereidheid om compromissen te sluiten, consensus, begrip en tolerantie - zijn samengebracht onder uw uitmuntende leiding, kanselier Merkel.
Ook van de successen op andere terreinen die het Duitse voorzitterschap de afgelopen zes maanden heeft geboekt, zullen we in de toekomst profijt hebben - en met "we” bedoel ik niet alleen wij in het Parlement: wij als burgers en consumenten van de Europese Unie zullen profijt hebben van het werk dat u hebt verricht.
(DE) Mevrouw de kanselier, u hebt een zware taak volbracht in moeilijke tijden. Dank u wel.
(EN) Excuses voor mijn Duits!
Rebecca Harms
(DE) Mijnheer de Voorzitter, geachte fungerend voorzitter van de Raad, namens de Fractie De Groenen/Vrije Europese Alliantie wil ik nogmaals onderstrepen wat mijn fractievoorzitter al eerder heeft gezegd: het was ons een pak van het hart toen het resultaat van de top bekend werd, en wij deelden uw opluchting en vreugde volledig. We stonden trouwens ook niet te kijken van de teleurstelling van de heer Prodi, want tijdens deze topconferentie werd natuurlijk duidelijk hoe alles op scherp stond en welke nationaal-egoïstische tendensen Europa daadwerkelijk bedreigen.
Mij werd in de daaropvolgende dagen - en eigenlijk al gedurende de top zelf - uit de berichtgeving en uit gesprekken over deze moeilijke situatie duidelijk dat in het licht van dit verlies van verdere integratie, dat ook het onderwerp van deze top was, veel mensen weer positief over Europa begonnen te denken. Eigenlijk is dit een heel simpel mechanisme: je beseft pas wat je had als iets van je wordt afgepakt. Soms besef je dat pas als het te laat is, maar deze keer was het net op tijd. Ik ben u bijzonder dankbaar voor uw vaardige manier van onderhandelen, want ik geloof dat u heel handig weet in te spelen op simpele fenomenen, zoals hoe mensen in elkaar zitten en functioneren, in dit Europa dat ons is nagelaten.
Ik heb overigens ook nog een wens. U bent erin geslaagd om de mensen weer nader tot Europa te brengen. Deze transparantie, dit openbare karakter van de top zou ik ook graag zien in de voorbereidingen van de Intergouvernementele Conferentie. Wij mogen niet meer toelaten dat deze afstand en dit uitsluiten van de bevolking zich opnieuw voordoet. Ik denk dat ons dat zelfs in Polen nog helpt, waar 80 procent van de bevolking achter ons staat. Ik dank u en wens u veel succes voor de toekomst!
Gabriele Zimmer
(DE) Mijnheer de Voorzitter, net als veel linkse mensen in Europa wijs ik alles van de hand wat nationalisme bevordert en wat een belemmering vormt voor het inzetten van de middelen van de Europese Unie ter oplossing van sociale, ecologische en wereldwijde problemen. Daarom ben ik voorstander van de Europese integratie die gericht is op een federale Europese Unie met de bijbehorende federale grondwet, waarin echter wordt uitgegaan van andere beginselen, andere prioriteiten en andere doelstellingen.
Ik ben u respect verschuldigd, mevrouw Merkel. U bent erin geslaagd om bij een breed publiek de indruk te wekken dat het compromis van Brussel uw meesterzet is. In vele opzichten echter is dit compromis een voortzetting van de aloude patronen. Het brengt geen wezenlijke verandering in het beleid, alleen het ontwerp is ogenschijnlijk beter.
Frankrijk en Nederland zeiden geen "nee” tegen de toenmalige ontwerpgrondwet uit angst voor een superstaat, maar uit angst voor een Europa dat geen sociaal Europa zou zijn. Waarschijnlijk neemt het compromis van Brussel deze angst niet weg, met zijn halfslachtige maatregelen, de vooruitgeschoven problemen en het machtsspelletje dat we zagen rond de kwestie van de stemmenweging.
Daarom blijven wij ook referenda eisen in de EU-lidstaten, ook over dit verdrag. Er is geen enkele reden om daar bang voor te zijn aangezien de meerderheid van de Europese burgers voor Europa is, zoals de laatste enquêtes uitwijzen. Als dit verdrag een goed verdrag is, dan is er ook een goede kans dat de meerderheid van de bevolking het zal steunen.
Irena Belohorská
(SK) Mevrouw de kanselier, ook ik schaar mij achter degenen die u hebben gefeliciteerd en waardering hebben geuit voor het akkoord dat u wist te bewerkstelligen met betrekking tot het vraagstuk van de toekomst van Europa.
Het Grondwettelijk Verdrag is misschien in Rome met een hoop trompetgeschal ondertekend door de staatshoofden en regeringsleiders, maar in de daaropvolgende periode is gebleken dat deze staatshoofden en regeringsleiders slechts een leuk uitstapje hadden gemaakt om hun handtekening te kunnen zetten onder een onbeduidend stuk papier. Hun handtekeningen werden niet gedragen door de stem van het volk, zoals later, tijdens de treurige periode van de ratificaties en referenda, in diverse lidstaten is gebleken.
Die tijd heeft alle gemeenschappelijke zwakheden van Europa blootgelegd. Alleen al daarom verdienen het succes dat u hebt weten te behalen tijdens de onderhandelingen en de bekwaamheid waarmee u een compromis hebt bewerkstelligd, onze hoogachting.
Mevrouw de kanselier, de trompetten zouden vandaag voor u moeten schallen. Na de ondertekening zullen mijns inziens de inspanningen die wij als leden van dit Parlement gaan ondernemen, in het teken staan van een visie van samenwerking en niet van strijd tussen de vijftien oude en de nieuwe lidstaten. Ik weet zeker dat wij erin zullen slagen elke dubbelzinnigheid uit het Verdrag te wieden. Tot slot wil ik u een heel prettige vakantie toewensen, want die verdient u dubbel en dwars.
Timothy Kirkhope
- (EN) Mijnheer de Voorzitter, kanselier, voorzitter Barroso, ik ga vandaag niet mijn Duits uitproberen. Dat is al gedaan door anderen, die dat veel beter kunnen dan ik. Nu het Duitse voorzitterschap ten einde loopt, wil ik beginnen met het feliciteren van de kanselier met haar zeer succesvolle werk op het gebied van de klimaatveranderingsagenda tijdens de afgelopen zes maanden. De overeenkomst die de Europese Raad in maart heeft bereikt over een vermindering van de uitstoot van broeikasgassen met 30 procent ten opzichte van 1990 tegen 2020, was een historisch succes en wij van de Britse Conservatieve Partij steunen dit initiatief met kracht.
Met betrekking tot de Europese Raad van dit weekend hebben we veel verschillende interpretaties van de resultaten van de Top gehoord. In het Verenigd Koninkrijk waren de reacties op de uitkomst uiteraard niet overal even positief. Premier Blair, die vandaag Downing Street 10 verlaat, houdt vol dat het nieuwe ontwerp-Hervormingsverdrag weinig gelijkenis vertoont met de grondwettelijke tekst die eraan vooraf ging. Maar veel van zijn collega-regeringsleiders hebben hem tegengesproken: dat hebben bijvoorbeeld de Ierse Taoiseach en de minister van Europese Zaken van Finland gedaan - die laatste heeft zelfs gezegd dat er aan het oorspronkelijke institutionele pakket niets is veranderd. Dus wanneer onze premier zegt dat de twee niet goed met elkaar kunnen worden vergeleken, denk ik dat het het Britse volk mag worden vergeven dat het zijn bedenkingen heeft over wat de Britse regering nu eigenlijk heeft ondertekend. Aangezien de heer Blair het Britse volk in zijn laatste verkiezingsmanifest een referendum heeft beloofd, denk ik echt dat het de plicht is van zijn opvolger, Gordon Brown, om die belofte gestand te doen.
Kanselier, ik zou ook graag over één punt opheldering krijgen, namelijk over de wijdverbreide berichten dat het streven van de EU naar vrije en niet-vervalste concurrentie in het ontwerpmandaat voor de Intergouvernementele Conferentie is ondermijnd. Ik hoor echter ook dat er inmiddels een protocol is toegevoegd om duidelijk te maken dat de Unie volledig is gecommitteerd aan concurrentie en vrije markten. Er zijn berichten dat de Duitse minister van Financiën in eigen persoon zich zorgen maakte over de wijziging. Hij zou hebben gezegd: "Ik zie dit met een zeker scepticisme aan. Als dit zo door gaat, zie ik een risico.” Voor veel Britten vormen de interne markt en een werkelijk concurrerende economie een cruciaal fundament voor hun steun voor het Britse lidmaatschap van de Unie, en zij zouden zich terecht zorgen maken over iedere poging om die twee zaken te ondermijnen. Ik zou het zeer op prijs stellen wanneer de kanselier me op dit punt zou kunnen geruststellen.
Harlem Désir
(FR) Mijnheer de Voorzitter, het is inderdaad moeilijk om de verleiding te weerstaan de bondskanselier te feliciteren, en dat doe ik dan ook niet. Mevrouw de bondskanselier, mijn gelukwensen, ook al blijf ik wat meer bedenkingen houden bij het toekomstige verdrag zelf. Maar goed, de hervorming van de verdragen zat muurvast, Europa was vastgelopen, zijn eenheid werd op de proef gesteld, en u hebt Europa een nieuwe kans gegeven.
Het op 23 juni in Brussel bereikte akkoord is een gecompliceerd en moeizaam tot stand gekomen compromis, in een Raad die meer het stempel van de nationale irritaties van enkelen droeg dan van het collectief delen van de Europese gedachte; een compromis dat is bereikt ten koste van het laten varen van de symbolen - belachelijk - en een opt-out - betreurenswaardig - ten aanzien van het Handvest van de grondrechten. Maar we hebben in ieder geval een akkoord op een moment dat Europa blijk moet geven van zijn eensgezindheid en zijn wil om door te pakken om te voldoen aan de verwachtingen van de burgers en om de uitdagingen aan te gaan waarvoor het zich gesteld ziet, zowel binnen Europa als op mondiaal niveau. De toekomstige Intergouvernementele Conferentie moet dus alle kansen krijgen.
Over het verdrag zelf kan pas een definitief oordeel worden geveld als de definitieve tekst er ligt, en de onzekerheid is nog niet op alle punten weggenomen, maar vóór het mandaat spreekt in elk geval dat de institutionele vernieuwingen worden overgenomen die waren vervat in het eerste deel van de ontwerp-Grondwet en nauwelijks omstreden waren, zelfs in de landen waar "nee" gewonnen heeft in het referendum. Ik denk hierbij aan de versterking van de bevoegdheden van het Europees Parlement, het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid, de nieuwe regels voor de besluitvorming bij meerderheid en de overgang naar unanimiteit op een aantal terreinen, en in dit opzicht hoop ik dus dat we met het resultaat verder zullen kunnen gaan op de in de ontwerp-Grondwet ingeslagen, positieve weg.
Tot slot nog twee punten die erg belangrijk zijn voor onze fractie en betrekking hebben op de sociale dimensie van de Europese Unie. Enerzijds bestond er een artikel over de horizontale sociale clausule, anderzijds een artikel dat een rechtsgrondslag verschafte voor het aannemen van een richtlijn betreffende de diensten van algemeen economisch belang. Het mandaat van de Intergouvernementele Conferentie blijft vaag op beide punten. Wij zullen er nauwlettend op toezien dat de lidstaten die in het kader van de IGC bijeenkomen, na de verloochening van het Handvest van de grondrechten niet ook deze twee mogelijke stappen voorwaarts in de sociale dimensie van de Europese verdragen in gevaar zullen brengen.
Andrew Duff
- (EN) Mevrouw de fungerend voorzitter, ik wil u bedanken voor het feit dat u echte politiek heeft bedreven in de Europese Raad. Over drie dagen bent u bevrijd van het voorzitterschap en zult u het Duitse beleid met veel zelfvertrouwen kunnen uitdragen op het Europese podium. Kunt u ons verzekeren dat Duitsland altijd ten strijde zal trekken tegen het idee van een Europa à la carte, dat de treurige nalatenschap van Tony Blair is? Mijn opvatting is dat het verstandig is om de nauwere samenwerking die in het Hervormingsverdrag wordt geregeld, nu in de praktijk te gaan brengen.
U heeft een Afrikaans gezegde aangehaald dat inhoudt dat je sneller gaat wanneer je alleen reist, maar verder komt wanneer je samen met anderen reist. Het probleem is dat als je vasthoudt aan de visie van de Britse regering, we almaar in kringetjes zullen blijven ronddraaien. Laat zien hoe we vooruitgang kunnen boeken, doorbreek die cirkel, en dan zullen de meer timide en conservatieve partners volgen.
Mirosław Mariusz Piotrowski
(PL) Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de bondskanselier, in eerste instantie zou ik nader willen ingaan op de toespraak van de heer Schulz, die zich op ontoelaatbare wijze het recht toegeëigend heeft om de Poolse regering terecht te wijzen en te beledigen. Polen heeft een democratisch verkozen regering. Haar onderhandelingsstandpunt wordt zelfs door de oppositiepartijen gesteund en kan bijgevolg rekenen op de steun van de overgrote meerderheid van de Poolse bevolking, die zich vandaag vernederd voelt door de uitlatingen van de heer Schulz. Dit Parlement mag in geen geval instemmen met dergelijke praktijken.
Wat het Duitse voorzitterschap betreft, ben ik van mening dat het van meet af aan duidelijke inspanningen heeft geleverd voor de concrete afhandeling van een aantal communautaire kwesties. Jammer genoeg bleek het de prioriteit van het voorzitterschap te zijn om het door Frankrijk en Nederland verworpen Grondwettelijke Verdrag nieuw leven in te blazen. Het feit dat het voorzitterschap erin geslaagd is de 27 staatshoofden en regeringsleiders ervan te overtuigen in te stemmen met de ondertekening van een beperkte versie van het Verdrag kan in dit licht als zijn voornaamste succes worden beschouwd.
Wat mij echter verontrust heeft, is de door het voorzitterschap gebruikte onderhandelingsstijl, die bij momenten veel weg had van regelrechte chantage tegenover de landen met een afwijkend standpunt. We kunnen enkel hopen dat een dergelijke aanpak niet de normale gang van zaken wordt in de betrekkingen tussen de lidstaten van de Europese Unie. Daarenboven zou ik van de gelegenheid gebruik willen maken om mevrouw de voorzitter de volgende vragen te stellen. Wat is in Duitsland de juridische status van het Grondwettelijk Verdrag dat niet ondertekend werd door de President van het land? Is het waar dat er bij de weging van de stemmen in de Duitse Bondsdag gebruik wordt gemaakt van een variant van het vierkantswortelsysteem, dat tijdens de Europese Raad op zo'n scherpe kritiek stuitte?
Jim Allister
- (EN) Mijnheer de Voorzitter, u hebt gezegd dat in het nieuwe Verdrag de inhoud van de Grondwet behouden is gebleven. Kanselier Merkel heeft zich daar vandaag bij aangesloten. Commissaris Wallström heeft gezegd dat dit in essentie hetzelfde voorstel is als de oude Grondwet, en regeringen in heel Europa hebben gezegd dat het voor 99 procent hetzelfde is. U en zij, mijnheer de Voorzitter, hebben gelijk!
Maar er is één leider - correctie, een voormalig leider, Tony Blair - die doet alsof het resultaat heel anders is geworden. Waarom? Om de bevolking van het Verenigd Koninkrijk over te halen om af te zien van het referendum dat hij beloofd heeft, omdat hij weet dat hij zo'n referendum niet kan winnen. Het Britse volk zal zich echter niet om de tuin laten leiden door de schaamteloze huichelarij van de Britse regering, want we weten dat wanneer een Verdrag op een Grondwet lijkt, wanneer dat Verdrag klinkt als een Grondwet en wanneer we door dat Verdrag, zoals bij een Grondwet, in een nog stevigere wurggreep van Brussel belanden, het een Grondwet ís, welke misleidende naam u er verder ook aan wilt geven. Daarom eist de bevolking van het Verenigd Koninkrijk nog steeds een referendum, en al het andere zou oplichting zijn.
József Szájer
- (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik heb een kubus meegenomen waarop de vlag van de Europese Unie staat - de twaalf sterren. Hij is gemaakt in Duitsland, is uitgevonden door een Hongaar en bestaat uit 27 onderdelen. Ik heb deze kubus meegenomen om iedereen eraan te herinneren hoe moeilijk het was om dit Verdrag in elkaar te zetten. Net als de kubus zou het de symbolen moeten dragen, een boodschap moeten hebben en een hoeksteen en een fundament moeten vormen voor ons gezamenlijke Europese gebouw, maar tegelijkertijd bestaat het uit 27 onderdelen. Op deze manier wil ik het Duitse voorzitterschap feliciteren met het in elkaar zetten van de 27 onderdelen, want er zijn grote en kleine onderdelen en niet ieder onderdeel is hetzelfde. Deze kubus is niet altijd zo mooi, want je kunt de scheidslijnen zien. Maar van nu af aan kan dit als een goede eerste steen van het gebouw worden beschouwd.
Ik wil daaraan toevoegen dat we het woord 'breekbaar' op de verpakking moeten schrijven. Wij in het Europees Parlement en de Raad moeten nu allemaal goed uitkijken dat deze kubus niet uit elkaar valt. Ik ben zeer ingenomen met het feit dat Europa eindelijk probeert door te slikken wat het wat het jarenlang niet door heeft kunnen slikken. In die zin maakt dit Europa sterker, omdat we iets nodig hebben dat als een eerste steen van het gebouw kan dienen. We hebben een gemeenschappelijk buitenlands beleid nodig, en gezamenlijke actie op het gebied van de strijd tegen de klimaatverandering en het waarborgen van de mensenrechten en de rechten van minderheden, zonder dubbele standaarden. Vanuit dat oogpunt waardeer ik het zeer dat in het Hervormingsverdrag een opmerking over minderheden niet ontbreekt. Ik betreur echter het ontbreken van een aantal andere elementen, zoals enkele zaken die sommige mensen buiten het Verdrag wilden houden - de symbolen van de Europese Unie, de sterren, de vlag - of iedere verwijzing naar het christendom. Dat is niet goed.
Laten we deze kubus bij elkaar proberen te houden, en dat moeten we voorzichtig doen, want hij is breekbaar.
(Applaus)
De Voorzitter
Dank u, mijnheer Szájer! Toen wij elkaar voor de eerste keer ontmoetten, gaf u mij een stuk prikkeldraad met de Hongaarse vlag ten teken dat de scheiding van Europa teniet was gedaan. Dat was een prachtig symbool en het is mij altijd bijgebleven.
Jo Leinen
(DE) Mijnheer de Voorzitter, ik wil graag aansluiten op de vorige spreker. Wellicht moeten we nu nog vaker de vlag hijsen en het volkslied nog vaker ten gehore brengen om te laten zien dat zoiets niet zomaar kan verdwijnen omdat het er nu eenmaal is.
We hebben ervoor gevochten om de substantie te behouden. Dat is gelukt, en in mijn ogen is dat een succes. Niettemin is er meer verloren gegaan dan alleen de naam en de symbolen. Het is uiteindelijk duidelijk dat het Hervormingsverdrag iets anders is dan het Grondwettelijk Verdrag omdat niet alleen het visioen van een Europese politieke unie, maar ook dat van een Europa van de burger nog verder buiten ons bereik is gekomen, en er zal flink wat tijd overheen gaan voor we een nieuwe aanloop kunnen nemen naar een Europese grondwet. De tegenstanders van Europa hebben gewonnen en de Europese federalisten hebben verloren. Dat moeten we heel duidelijk vaststellen.
Ik denk ook dat het vereenvoudigde verdrag helaas een ingewikkeld verdrag blijft. Het is minder transparant. De burgers zullen zich niet zo gemakkelijk kunnen identificeren met het nieuwe product als met het Grondwettelijk Verdrag. Ten derde ben ik bang dat niet alleen het wantrouwen tussen de lidstaten is gegroeid, maar ook het wantrouwen van enkele lidstaten tegenover de EU en haar instellingen. Iedereen wil lid worden, maar niet iedereen wil ook echt meedoen. We zullen heel goed in het oog houden of er niet alleen sprake is van verschillende snelheden, maar ook van verschillende klassen. Sommige landen willen klaarblijkelijk een tweedeklas lidstaat zijn. Als ze dat willen, dan gaan ze hun gang maar. Ze moeten de anderen niet de weg kunnen versperren. Dat was een belangrijke etappe die ons vooruithelpt. Maar het betekent niet het einde van het hervormingsproces en het nieuwe verdrag zal dit Parlement voor het eerst de mogelijkheid bieden om eigen voorstellen in te dienen voor verdere hervormingen. Ik twijfel er niet aan dat wij in de volgende zittingsperiode zullen terugkomen op alles wat nu is blijven liggen en dat wij de ontwikkeling van de Europese Unie zullen blijven voortzetten vanuit dit college van de burgers van Europa.
Gerardo Galeote
(ES) Mijnheer de Voorzitter, we moeten bondskanselier Merkel zonder meer feliciteren en in het bijzonder de voorzitter van de Europese Commissie, die momenteel zijn tweede grote succes boekt met de goedkeuring van de financiële vooruitzichten, omdat we een zeker gevaar van crisis hebben afgewend.
Velen in dit Parlement hadden misschien op meer gerekend, maar we moeten erkennen dat dit akkoord volledig in overeenstemming is met de communautaire methode. Ik ben ervan overtuigd dat we tot 2014, of in uitzonderlijk geval nog drie jaar langer, op de goede weg kunnen blijven doorgaan met de in Nice aangenomen besluitvormingsprocedure die uiteindelijk, dat wil ik benadrukken, juist is goedgekeurd met het oog op de uitbreiding.
Verder hoop ik dat, om het institutioneel pakket af te ronden, de twintig resterende zetels in het Europees Parlement vanzelfsprekend voor de verkiezingen van 2009 worden toegewezen en dat daarbij de evenredigheidscriteria strikt worden gehanteerd, wat betekent dat die toewijzing op volstrekt democratische wijze moet gebeuren.
In lijn met de vooruitgang die op het gebied van justitie en binnenlandse zaken is geboekt, vraag ik mij af of de IGC aangewend zou kunnen worden om de Europese coördinator voor terrorismebestrijding van inhoud en taken te voorzien. Ik denk dat deze functie voorziet in een objectieve behoefte en tegemoetkomt aan een grote gevoeligheid die momenteel onder de Europese burgers heerst, zoals de laatste Eurobarometer aantoont.
Overigens ben ik er zeker van dat de diensten van de Europese Commissie erop letten dat zij de terreurgroep ETA bij de juiste naam noemen.
In dezelfde geest ben ik verheugd dat in het laatste punt van de conclusies het vredesproces in Noord-Ierland ter sprake komt, maar ik ben ook verbaasd dat er niet in het minst gerefereerd wordt aan de bedreiging waarmee de Europese burgers en in het bijzonder de Spaanse burgers geconfronteerd worden nu de ETA de wapenstilstand heeft opgeheven. Elke gelegenheid die de Europese instellingen hebben om hun solidariteit te betuigen met degenen die elke dag het risico lopen hun vrijheid en leven te verliezen, is een goede gelegenheid.
Andrzej Jan Szejna
(PL) Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de bondskanselier, als leider van de Poolse delegatie in de Sociaal-democratische Fractie in het Europees Parlement ben ik zeer ingenomen met het tijdens de Europese Raad bereikte compromis betreffende de goedkeuring van het onderhandelingsmandaat en de start van de Intergouvernementele Conferentie. Overeenkomstig het aangenomen mandaat is het mogelijk dat de belangrijkste institutionele bepalingen uit het Grondwettelijk Verdrag in de nieuwe tekst behouden blijven. Ik doel hierbij onder andere op het Handvest van de Grondrechten, uitgebreide bevoegdheden voor het Europees Parlement, het benoemen van een leider voor de Europese diplomatie, evenals de verwijzing naar een gemeenschappelijk energiebeleid.
Ik ben blij dat de Poolse regering uiteindelijk afgestapt is van het vierkantswortelsysteem, een concept waartegen de overige lidstaten van de Europese Unie zich heftig hebben verzet, en dat ze akkoord is gegaan met het compromis. Dat was een verstandig besluit. De onderhandelingstechniek van de Poolse regering en het gebruik van argumenten die verwijzen naar de periode van de Tweede Wereldoorlog schaden echter het imago van Polen en vormen een bedreiging voor de tot dusver goede betrekkingen tussen Duitsland en Polen.
De Poolse samenleving heeft immers een volledig andere visie op de samenwerking in het kader van de Europese Unie dan de Poolse regering. Aangezien 80 procent van de Polen de Europese integratie steunt, ben ik er stellig van overtuigd dat net dit standpunt van de Poolse publieke opinie ervoor gezorgd heeft dat de regering tijdens de top met het compromis heeft ingestemd.
Tijdens de bijeenkomst van de Sociaal-democratische Fractie eerder vandaag heeft mevrouw de bondskanselier duidelijk gemaakt dat de betrekkingen met Polen voor haar even belangrijk zijn als de relaties met Frankrijk en dat onze meningsverschillen verleden tijd zijn. Ik wil haar van harte bedanken voor deze woorden. Ik roep de Poolse regering bijgevolg op om samen met de andere lidstaten actief mee te werken aan de voorbereiding van de definitieve inhoud van het Verdrag, zodat het nog voor de Europese Parlementsverkiezingen in 2009 in werking kan treden.
(Applaus)
Gunnar Hökmark
(SV) Ik wil het Duitse voorzitterschap bedanken en feliciteren met hetgeen het samen met de Commissie heeft weten te bereiken. Met zijn werk heeft het de fundamenten gelegd voor een nieuw verdrag. Ik dank en feliciteer het Duitse voorzitterschap niet alleen wegens hetgeen is bereikt maar ook met het oog op hetgeen in de toekomst bereikt kan worden.
Een nieuw verdrag is geen doel op zich. De behoefte aan een nieuw verdrag deed zich voor het eerst gevoelen tijdens de successen van de Europese samenwerking: bij de uitbreiding, die niet alleen tot meer lidstaten en een sterkere EU leidde maar het ook noodzakelijk maakte om een groter aantal nationale wilsuitingen te beheren; op de interne markt, die Europa een sterkere economische rol in de wereld heeft gegeven, en bij de politieke integratie en het buitenlands beleid, dat de EU een grotere verantwoordelijkheid heeft gegeven in de wereld. Al deze ontwikkelingen deden steeds sterker de behoefte gevoelen aan een nieuw verdrag.
Door alle nieuwe mogelijkheden moeten wij echter ook gaan beseffen dat het bij de verdragen niet gaat om een doel op zich, maar om het optreden dat daardoor mogelijk wordt. Het wordt nu mogelijk om - zeer zeker gezien de historische achtergrond - drie vraagstukken aan te pakken die belangrijker zijn dan alle andere. Het eerste vraagstuk betreft het klimaat en de noodzaak een energiebeleid te voeren waarmee de lidstaten schouder aan schouder kunnen staan als hun integriteit en zekerheid gewaarborgd moeten worden. Het tweede vraagstuk betreft de toekomstige uitbreiding van de EU. Uitbreiding is eens te meer een actueel thema, waar de regeringen van de lidstaten en de Commissie een nieuwe impuls aan moeten geven. Door de uitbreidingen is de EU sterker worden en heeft zij nieuwe taken gekregen, en dankzij de uitbreiding hebben wij de unieke kans gekregen op vrede en welvaart.
Op dit gebied heeft ook de interne markt een beslissende rol gespeeld. Ik wil er daarom op wijzen dat in plaats van de interne markt enkel in verband te brengen met de economie, het goed zou zijn te beseffen dat elke betwisting van de vrije en open mededinging ook een betwisting is van gelijke kansen op Europese schaal voor niet alleen de lidstaten, maar ook de individuele mensen en de bedrijven. Eenieder die deze dingen betwist, betwist uiteindelijk het vermogen van Europa om mensen en naties samen te brengen. Daarom wil ik een duidelijk en dringend beroep doen op de Commissie, op het Duitse voorzitterschap en de toekomstige voorzitterschappen: zorgt u ervoor dat korte metten wordt gemaakt met elke twijfel over de noodzaak om vrije en open mededinging in Europa de overhand te geven. Mededinging leidt tot welvaart, vrijheid en nieuwe successen.
Edite Estrela
(PT) Mijnheer de Voorzitter, kanselier Merkel, ook ik wil u gelukwensen met niet alleen de manier waarop u het voorzitterschap van de Unie hebt vervuld, maar ook de goede resultaten die zijn bereikt tijdens de laatste Raad. Ik kom uit Portugal. Ik spreek geen Duits maar ik kan wel zeggen....
(DE) Dank u wel, mevrouw de bondskanselier Angela Merkel.
(PT) De Europese Raad is zover gegaan als hij maar kon en heeft - om met de woorden van Jacques Delors te spreken - een realistisch compromis bereikt. Het was niet gemakkelijk. Door de sterk uiteenlopende problemen en belangen wordt het nationaal egoïsme aangewakkerd. Uiteindelijk kon een akkoord worden bereikt dankzij de vastberadenheid, de onderhandelingsvaardigheden en het verantwoordelijkheidsbesef van een aantal Europese leiders, maar niet van alle leiders, zoals wij maar al te goed weten. De finish is echter nog lang niet in zicht en de weg erheen is niet zonder obstakels. Het is in deze gecompliceerde processen van gezamenlijke tekstbewerking gemakkelijk om over een komma te struikelen of over een woord te vallen.
Zoals mijn premier, José Sócrates, heeft gezegd, hebben wij een mandaat maar geen verdrag. Om een verdrag te maken moet iedereen meewerken: de Raad, de Commissie en het Europees Parlement. Een gezamenlijke inspanning is essentieel. Ik weet zeker dat het Portugees voorzitterschap rekening zal houden met de ingewikkelde internationale context en met de nalatenschap van het Duits voorzitterschap, en zijn uiterste best zal doen om het hem toevertrouwde mandaat op adequate wijze uit te voeren.
Margie Sudre
(FR) Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de bondskanselier, mijnheer de voorzitter van de Commissie, beste collega's, de Europese Raad heeft besloten een eind te maken aan de bezinningsperiode, daarmee aangevend dat de Europese Unie eindelijk een uitweg heeft gevonden uit de totale impasse waar zij sinds twee jaar onder gebukt ging. Zonder dit akkoord tussen de 27 zou de Unie niet alleen zijn bleven steken, zij zou waarschijnlijk ook zijn afgegleden naar een echte crisis, die de voorbode zou zijn geweest van een proces van geleidelijke ontbinding van ons gezamenlijk project.
Het mandaat voor de Intergouvernementele Conferentie, die zich moet gaan bezighouden met het opstellen van het ontwerp voor het nieuwe verdrag, is misschien niet ideaal, maar het is de uitkomst van een moeizaam compromis, dat lidstaten waarvan gevreesd werd dat hun verschillen onoverbrugbaar waren geworden, op één lijn heeft gekregen.
Ik wil het Duitse voorzitterschap, en met name u, mevrouw Merkel, gelukwensen met uw kundige optreden en helderheid van geest tijdens de onderhandelingen.
Ook ben ik trots op de rol van Frankrijk en zijn president, Nicolas Sarkozy, aan wie het initiatief van het vereenvoudigd verdrag te danken is waarmee Europa uit een situatie van een duurzame blokkade kan geraken, en wiens politieke daadkracht van doorslaggevend belang is geweest.
Zeker, het is te betreuren dat de Europese gedachte niet bij al onze partners heeft postgevat, maar mettertijd, en met het nodige geduld, zullen we ons werk ongetwijfeld kunnen vervolmaken. Ik wacht nu vol ongeduld op dat verdrag van Lissabon, waarvan de ondertekening in oktober dit jaar perfect het einde zou symboliseren van een bijzonder teleurstellende periode van stilstand in de opbouw van Europa.
Zbigniew Zaleski
(PL) Mijnheer de Voorzitter, Europa heeft niet alleen een verstandig en evenwichtig leiderschap nodig, maar ook en vooral een gemeenschappelijk optreden in een aantal belangrijke domeinen op basis van de gevestigde waarden die ten grondslag liggen aan de Europese Unie. Wanneer we de Unie uitsluitend als een eengemaakte markt beschouwen, zal winstbejag de overhand nemen op onze belangrijkste doelstellingen. Dan is er geen sprake meer van een Europese Unie, maar van een openbare veiling. Als we daarentegen willen dat de Europese Unie in zekere mate ook een cultureel en politiek organisme is, dan zal alleen "meer Europa” - zoals de heer Barroso het vaak verwoordt - alle lidstaten van de Unie ten goede komen.
Alvorens af te ronden, zou ik nog een detail willen aanstippen. Ik ben de mening toegedaan dat het door Polen voorgestelde vierkantswortelsysteem - Polen had daartoe overigens het volste recht - nog niet zo slecht zou zijn geweest voor echte democratie en gemeenschap en voor meer gelijkheid voor de burgers. De dubbele meerderheid kan opgevat worden als een signaal dat er in de loop van de volgende decennia geen ruimte is voor een nieuwe uitbreiding van de Unie.
(DE) Tot slot wens ik ons allen en in het bijzonder mevrouw de fungerend voorzitter van de Raad, die begrip moest opbrengen voor beide delen van Europa, het volgende toe: moge uw opvolger een voorbeeld nemen aan uw effectiviteit van onderhandelen, een effectiviteit die alleen kan worden bereikt indien de welvaart en de rechten van iedere Europese natie, een werkelijke gemeenschap en de gelijkheid van de burgers de hoogste prioriteit hebben.
Angela Merkel
fungerend voorzitter van de Raad. (DE) Mijnheer de Voorzitter, het is interessant hier in het Europees Parlement als alle leiders nog aanwezig zijn. Daarom dank ik u voor dit debat.
Ik wil alleen kort ingaan op twee punten. Ten eerste op de kwestie van de interne markt en mededinging die hier aanleiding was tot grote bezorgdheid. In de Raad is erover gedebatteerd of mededinging al dan niet een van onze doelstellingen is. Ik geloof dat mededinging geen doel is, maar een middel. Daarom hebben wij mededinging verwijderd uit de rubriek "doelstellingen”, maar we hebben door middel van het protocol over de interne markt en mededinging dat we zullen invoegen absoluut duidelijk gemaakt dat dit middel intact blijft en dat het onverminderd belangrijk blijft iets waarop ook de Commissie heel duidelijk heeft toegezien. Er is dus niets veranderd. Werkgelegenheid en welvaart zijn ons doel, maar ons doel is niet mededinging als zodanig: het is een middel.
Ten tweede: er is veel gezegd over het stemsysteem. Voor alle duidelijkheid wil ik hier herhalen dat alle mogelijke vormen van weging, inclusief wortelsystemen, denkbaar zijn als ze als enige vorm van stemmen fungeren. Als we bij nul waren begonnen, hadden we alle mogelijkheden kunnen bespreken. Er is echter een dubbele meerderheid, en deze dubbele meerderheid brengt weging tussen het aantal inwoners en het "één land, één stem”-beginsel met zich mee. Alleen deze verdubbeling maakt het stemsysteem aanvaardbaar, en we hebben nu waarschijnlijk een weg gevonden die ons weer naar de echte internationale wereldproblemen voert en die tegelijkertijd in hoge mate rechtvaardig is.
Ik wil afsluiten met een blijk van oprechte dank. Ik mag u vanuit onze regering meedelen dat wij vandaag tijdens een kabinetszitting de balans hebben opgemaakt en dat alle leden van de regering er trots op waren dit voorzitterschap met enthousiasme en veel inzet te hebben geleid, en dat zowel de sociaaldemocratische als de christendemocratische leden van de regering daaraan hebben bijgedragen.
(Applaus)
In de tweede plaats gaat mijn hartelijke dank uit naar de Commissie, naar José Manuel Barroso en alle commissarissen. Wij hebben intensief en goed samengewerkt en ja, we hebben vriendschappelijke, stevige gesprekken gevoerd die vaak tot in de nacht duurden, maar we zijn tot overeenstemming gekomen en geloven dat de Commissie en de Raad sterker uit dit voorzitterschap zijn gekomen. Het was me een genoegen, José Manuel, om persoonlijk met jou samen te werken, en het was me ook een genoegen om samen te werken met de hele Commissie en al haar medewerkers. Hartelijk dank daarvoor!
Mijn dank gaat eveneens uit naar het Europees Parlement. Het is een genoegen om in dit Parlement te debatteren, om de geest van Europa te voelen en om met een steuntje in de rug vele moeilijke taken te vervullen - en met een stukje idealisme dat hier wellicht vaker is aan te treffen dan elders. Want één ding is duidelijk: waar geen idealisme meer is, rest nog slechts nationalisme en het vasthouden aan de eigen belangen. Daar schieten we niets mee op, en daarom wil ik het hele Europees Parlement en met name hen die ons steeds een steuntje in de rug hebben gegeven hartelijk danken. Ik zal de samenwerking bijna missen, maar ik kan hier altijd nog een keer op bezoek komen. Hartelijk dank!
(Applaus)
José Manuel Barroso
Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de kanselier, geachte afgevaardigden, ik heb niets toe te voegen aan hetgeen kanselier Merkel reeds zei over de mededinging. Ik wilde alleen duidelijk maken dat de besprekingen ertoe hebben geleid dat uiteindelijk een bepaalde, in het Grondwettelijk Verdrag gebruikte uitdrukking niet werd gehandhaafd. Het mededingingsbeginsel echter, dat als een rode draad door heel het communautair acquis loopt, is op generlei wijze aangetast. Dit beginsel luidt dat mededinging een essentieel instrument is voor de interne markt, en een essentieel instrument is voor het welzijn van de burgers. Dit punt is nu verduidelijkt, en ik geloof dat wij vanuit deze invalshoek voldaan kunnen zijn over de resultaten van de Europese Raad.
Ik wil snel nog een ander punt onderstrepen. De inderdaad uitermate positieve resultaten van de Europese Raad betekenen dat onze verantwoordelijkheid nu zelfs nog groter is. Bedenkt u eens waar wij vandaag hadden gestaan, als wij dit succes niet hadden geoogst. Vóór de Europese Raad heb ik alles in het werk gesteld om de aandacht te vestigen op onze grote verantwoordelijkheid, als het gaat om geloofwaardigheid. Hoe zouden wij, Europeanen, tegen de wereld kunnen zeggen dat wij het serieus menen als wij spreken over de strijd tegen klimaatverandering, over energiezekerheid en over onze inspanningen voor meer werkgelegenheid, als wij tegelijkertijd aantonen niet bij machte te zijn om de institutionele kwestie op te lossen?
Dit resultaat is er nu, maar, zoals reeds werd onderstreept, hebben wij weliswaar een mandaat, en een uitstekend mandaat, maar nog geen verdrag. Daarom moeten wij nu allen blijk geven van dezelfde verantwoordelijkheid en ervoor zorgen dat tijdens het Portugese voorzitterschap, en zo mogelijk tijdens de buitengewone Raad van oktober, een verdrag kan worden beklonken dat een oplossing biedt voor het institutionele vraagstuk, dat van zulk groot belang is voor de Unie. Dan zullen wij namelijk in staat zijn onze agenda voort te zetten, in het belang van de burgers. Dan kunnen wij streven naar meer werkgelegenheid en investeringen in innovatie. Ik wil u eraan herinneren dat innovatie een prioriteit moet zijn, niet alleen in theorie maar ook in de praktijk, net als alle andere doelstellingen van de herziene strategie van Lissabon een prioriteit zouden moeten zijn.
Er zijn dus ruime mogelijkheden om resultaten te bereiken ten behoeve van Europa en de Europese burgers. Juist daarom ook moeten wij de Europese Unie de instellingen geven die zij nodig heeft om slagvaardig te kunnen optreden. Ik ben er absoluut van overtuigd dat, als het gaat om het verwezenlijken van die doelstellingen, wij vandaag in een betere positie verkeren dan enige tijd geleden. Daarom wil ik nogmaals het Duitse voorzitterschap en al degenen die aan dit resultaat hebben bijgedragen van harte gelukwensen.
Ik meen zonder enige overdrijving nogmaals te mogen wijzen op de uitstekende institutionele samenwerking tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie, evenals op het feit dat dit de eerste keer is dat 27 lidstaten, dat wil zeggen de oude en de nieuwe lidstaten, van het begin tot het einde aan het bereiken van een akkoord hebben meegewerkt. De onderhandelingen waren soms moeilijk maar er is een akkoord bereikt, en dat moet worden onderstreept als een zeer positief punt.
De Voorzitter
Dank u, mijnheer de Commissievoorzitter. De ervaring leert dat alle drie de instellingen altijd dezelfde richting op zijn gegaan ten behoeve van Europa. Morgen zullen de fractievoorzitters in Lissabon met het komende voorzitterschap van gedachten wisselen over de te volgen koers. Ik dank u allen voor uw deelname
Het debat is gesloten.
Schriftelijke verklaringen (artikel 142)
Magda Kósáné Kovács 
Het vorige week gesloten politieke akkoord over de bijeenroeping van een Intergouvernementele Conferentie en over de grondbeginselen van het Hervormingsverdrag is een waarachtig compromis, maar wel een voor iedereen aanvaardbaar compromis. Met het Hervormingsverdrag heeft Europa het spoor teruggevonden en een serieuze en slepende crisis op het Europees toneel kunnen afwenden.
Het Hervormingsverdrag is van essentieel belang voor de slagvaardigheid van de Europese Unie en haar instellingen en is onontbeerlijk voor verdere uitbreiding. Het beginsel van de dubbele meerderheid in het besluitvormingsproces zorgt voor een tegengewicht en een goed evenwicht tussen de belangen van de grote en de kleine landen. Het Europees Parlement is onbetwistbaar de grote winnaar van deze hervormingen, omdat met de uitbreiding van zijn wetgevingsbevoegdheden zijn politieke gewicht naast dat van de Raad komt te staan.
Degenen die het Grondwettelijk Verdrag steunden, kunnen echter niet vergeten dat symbolen enorm belangrijk zijn. De voorstanders van integratie waren niet uit op een Europese superstaat, maar wilden de gemeenschappelijke, of zo u wilt, supranationale wil in het wetgevend proces en in de besluitvorming versterken.
Een voorbeeld werd gegeven door de negen lidstaten - waaronder Hongarije - die nogmaals wezen op de belangrijkste waarden uit de Grondwet, zoals de handhaving van het Handvest van de grondrechten en de waarborging van minderheidsrechten.
De politieke storm die in de Raad woedde, heeft ons bovendien een zeer belangrijke les geleerd, namelijk dat er in de besluiten van de uit 27 leden bestaande Europese Unie soms tijden zijn waarin de standpunten van de landen van Midden- en Oost-Europa, wegens hun nog niet verwerkte historische verleden, alleen kunnen worden opgenomen als er serieuze compromissen worden gesloten. Juist daarom is voor de Midden- en Oost-Europese lidstaten de tijd aangebroken om, met medewerking van Europa, te proberen de historische wonden te helen. Dat is de enige manier om ervoor te zorgen dat slachtofferpolitiek niet de overhand krijgt in dit gebied of in individuele lidstaten.
Richard Corbett 
In het pakket waarover de 27 regeringen het tijdens het afgelopen weekend eens zijn geworden, zijn veel van de praktische institutionele hervormingen uit het Grondwettelijk Verdrag in veiligheid gebracht. Er zijn echter ook veel belangrijke zaken gesneuveld: het idee van een Grondwet; de titel en de status van minister van Buitenlandse Zaken; het Handvest voor de grondrechten wordt niet volledig in het Verdrag opgenomen en wordt daardoor niet afdwingbaar in Britse rechtbanken; de symbolen (vlag en hymne) zijn verwijderd; de juridische terminologie wordt niet gewijzigd (waarbij verordeningen en richtlijnen wetten en kaderwetten zouden worden); de invoering van de nieuwe stemverdeling in de Raad is uitgesteld; en er zijn verschillende derogaties toegekend aan individuele lidstaten, zoals het Verenigd Koninkrijk.
Al deze zaken zullen door het Europees Parlement worden beschouwd als grote offers, maar ze zijn nodig om de ratificatie van het pakket door alle 27 landen veilig te stellen.
Pedro Guerreiro 
schriftelijk. - (PT) Het mandaat dat de Intergouvernementele Conferentie (IGC) werd gegeven met het oog op de wijziging van de Verdragen, en dat door de laatste Europese Raad onder leiding van het Duits voorzitterschap werd opgesteld, bevestigt wat wij nu al geruime tijd aan de kaak stellen, namelijk dat degenen die de resultaten van de referenda in Frankrijk en Nederland - die de inhoud van de zogenaamde 'Europese Grondwet' hadden verworpen - niet konden aanvaarden, onmiddellijk naar wegen zijn gaan zoeken om de soeverein tot uiting gebrachte wil van de volkeren van deze twee landen te omzeilen.
Het mandaat voor de IGC spreekt voor zich. Daaruit blijkt dat men de inhoud van het reeds verworpen verdragsvoorstel in essentie wil bewaren - door daaruit een aantal tegenstrijdigheden te verwijderen, met name de tegenstrijdigheden die het struikelblok waren tijdens de referenda en die men nu wil vermijden - door het geheel aan te kleden als een 'Hervormingsverdrag' en het 'grondwettelijk karakter' ter zijde te schuiven, om de hele operatie beter te kunnen maskeren.
Degenen die uitentreuren blijven volhouden dat het nieuwe verdragsvoorstel is doordrenkt van democratie, zijn precies degenen die weer eens een plan beramen om aan bindende nationale referenda vóór de ratificatie van een nieuw verdragsvoorstel, te kunnen ontkomen. Dit is des te ernstiger omdat opnieuw een poging wordt gedaan een kwalitatieve sprong te maken in het gezamenlijk federalistisch, neoliberaal en militaristisch project, dat naar voren kwam in de verworpen "Europese Grondwet”.
Wij mogen zeggen dat dit een dubbel onaanvaardbaar proces is.
Tobias Pflüger 
Het Duitse voorzitterschap is een ramp geweest. Het zogeheten Hervormingsverdrag, dat als een succes wordt aangemerkt, zal niet tot een sociale, democratische en vreedzame EU leiden. Integendeel, de EU is nu meer verdeeld dan eerst. Het dieptepunt werd in dit verband gevormd door de dreigementen aan het adres van Polen en Groot-Brittannië door Duitse politici als de voorzitter van de PSE-Fractie, Martin Schulz. Bovendien is de militarisering van de EU een stap dichterbij gekomen en zijn er geen afspraken gemaakt over een ander beleid met betrekking tot de klimaatverandering. Een nieuw EU-Verdrag moet in alle lidstaten aan een referendum worden onderworpen. We kunnen het niet altijd maar hebben over het betrekken van de burgers bij Europa als we die burgers tegelijkertijd geen zeggenschap geven over de belangrijkste kwesties die in de EU spelen. Ik zou willen dat nu eindelijk de stemmen worden gehoord van de mensen die het Grondwettelijk Verdrag hebben afgewezen vanwege het neoliberale en militaristische karakter ervan. Ik zie echter het tegenovergestelde gebeuren: we zien een poging om de inhoud van het Grondwettelijk Verdrag via de achterdeur aangenomen te krijgen door het project een andere naam te geven en Hervormingsverdrag te noemen en de mogelijkheid van referenda uit te sluiten. Als de EU gebaseerd moet zijn op democratische beginselen, moet dit worden voorkomen.
