Wyjaśnienia dotyczące sposobu głosowania
Carlos Coelho  
na piśmie. - (PT) Mamy tutaj inicjatywę Republiki Finlandii, której celem jest dostosowanie przepisów dotyczących plików do analizy do obowiązującego prawodawstwa.
W rzeczywistości protokół z 2003 r., który wszedł w życie w kwietniu bieżącego roku zmienia tytuł III konwencji o Europolu, a w szczególności część dotyczącą plików do analizy oraz gromadzenia, przetwarzania, wykorzystania i usuwania danych osobowych zawartych w takich plikach.
To oznacza, że przepisy wykonawcze, które zostały przyjęte będą musiały zostać odpowiednio zmienione.
Jest to zatem środek, który, chociaż jest środkiem tymczasowym, jest konieczny i właściwy.
Jeśli chodzi o ścisłość, środek ten będzie obowiązywać przez czas określony, ponieważ wszystkie wcześniejsze przepisy zostaną uchylone wraz z wejściem w życie decyzji Rady ustanawiającej Europejski Urząd Policji.
Hubert Pirker
(DE) Panie przewodniczący! Głosowałem za tą rezolucją, ale jest jeden punkt, na który chciałbym zwrócić uwagę - wzmianka o tworzeniu europejskich sił ochrony. Tu, w Parlamencie Europejskim, mamy do czynienia z tendencją do reagowania na określone wydarzenia poprzez natychmiastowe wzywanie do utworzenia nowej instytucji lub stworzenie nowego stanowiska.
W tym przypadku należy jednak wyraźnie raz jeszcze zaznaczyć, że odpowiedzialność za reagowanie na katastrofy naturalne nie może zostać zwyczajnie zdjęta z barków państw członkowskich. Przeciwnie, jest to przede wszystkim ich odpowiedzialność i na nich spoczywa podejmowanie działań zapobiegawczych oraz zagwarantowanie, aby służby pożarnicze dysponowały możliwie najlepszym sprzętem i wyszkoleniem tak, aby mogły skutecznie walczyć z katastrofami. Tylko w wyjątkowych przypadkach - chodzi tu o katastrofy o wyjątkowo wielkiej skali, istniała będzie możliwość skorzystania ze wsparcia i solidarności Unii Europejskiej, która zostanie wówczas poproszona o interwencję. Jednakże odpowiedzialność ta musi dotyczyć w pierwszym rzędzie państw członkowskich.
Agnes Schierhuber
(DE) Panie przewodniczący! Głosowałam za rezolucją w sprawie katastrof naturalnych, ponieważ jeszcze raz okazało się, że w takich skrajnych sytuacjach Europa wcale nie jest niewrażliwa i że potrzebuje solidarności UE. Jedno musi być jasne: niezbędna jest znacznie lepsza koordynacja i nie można dopuszczać do zaistnienia takich sytuacji, w których państwa członkowskie będą potrzebować dodatkowej pomocy od państw trzecich, ponieważ sami nie będziemy w stanie zapewnić niezbędnej pomocy. Wyzwaniem dla państw członkowskich jest stworzenie lepiej zorganizowanych struktur pomocy, w szczególności opierającej się o wykorzystanie ochotników, na przykład poprzez możliwie najlepsze wyszkolenie i wyposażenie straży pożarnej.
Istotnym problemem jest usuwanie ciał martwych zwierząt domowych i dzikich. Wymaga on szybkiej interwencji - zarówno po to, by zapobiec ryzyku powstawania ognisk chorób, jak i zmniejszyć skalę szkód w środowisku.
Andreas Mölzer
(DE) Panie przewodniczący! Ja również głosowałem za tą rezolucją, chociaż moim zdaniem te straszliwe pożary lasów nie powinny prowadzić do dalszego rozrostu instytucji UE. Zgodnie z moim rozeznaniem, ani europejska agencja ochrony cywilnej, ani europejski zespół interwencyjny mający likwidować skutki katastrof, nie będą zdolne do zapewnienia skutecznej ochrony w Unii Europejskiej. Istnieje ryzyko, że w związku z ich powstaniem dojdzie raczej do rozbudowy biurokracji i wzrostu kosztów.
Dlatego też musimy pracować nad poprawą współpracy międzynarodowej, tak, abyśmy byli przygotowani na mogące wydarzyć się w przyszłości katastrofy naturalne oraz utrzymywać zarówno nasze straże pożarne, jak i lasy w kondycji wystarczająco dobrej, aby te katastrofy nie przybierały w przyszłości takiej skali.
Glyn Ford
Panie przewodniczący! Muszę powiedzieć, że na liście głosowań mojej grupy omawiana rezolucja w sprawie katastrof naturalnych figuruje jako pożary lasów. Jednak tamtego lata w Europie wydarzyło się wiele nieszczęść innego rodzaju. Ja chciałbym poruszyć sprawę jednej z najgorszych w ostatnim stuleciu powodzi, jaka nawiedziła mój własny region. Jedna trzecia miliona ludzi przez ponad tydzień pozbawiona była wody pitnej. 4000 domów zostało poważnie uszkodzonych, a dziesiątki tysięcy osób zmuszonych było do ewakuacji, której koszt wyniósł 150 mln euro.
Mam nadzieję, że mój rząd złoży wniosek do Komisji Europejskiej o pomoc, aby umożliwić odbudowę mojego hrabstwa oraz miast położonych na jego obszarze i w innych częściach Wielkiej Brytanii, tak aby otrzymać pewną rekompensatę kosztów, które w nieunikniony sposób dotkną wąskie grupy mieszkańców.
Przewodniczący
Tytuł projektu rezolucji brzmi: "katastrofy naturalne” i został zmieniony.
Linda McAvan
Panie przewodniczący! Chciałabym tylko powtórzyć to, co powiedział poseł Ford na temat katastrof naturalnych w Wielkiej Brytanii. Można nie być tego świadomym, ale zalanych zostało 40 000 lokali i budynków mieszkalnych. Powódź dotknęła 900 szkół. Główne linie kolejowe są wciąż nieczynne. Katastrofa dotknęła też grunty uprawne, w tym 75% brytyjskich upraw grochu. W moim własnym regionie, Yorkshire and the Humber, ucierpiały tysiące ludzi. Wielu spośród nich wciąż nie może wrócić do swoich mieszkań.
To, czego oczekujemy teraz od Komisji, zważywszy, że rząd Wielkiej Brytanii wystąpił teraz o pomoc w ramach funduszu solidarności, to szybka odpowiedź na ten wniosek. Jednak równocześnie należy zapewnić, aby wszystkie instytucje UE uczyniły ze zmiany klimatu główny priorytet. Mam nadzieję, że gdy za kilka miesięcy przez tę Izbę przechodzić będą duże akty prawne, moi koledzy będą pamiętać o katastrofach naturalnych ubiegłego lata i zagwarantują, że wniesiemy nasz wkład w rozwiązywanie długoterminowego problemu zmiany klimatu. Mam nadzieję, że nie będzie już katastrof naturalnych o skali, z jaką mieliśmy do czynienia tego lata.
Nirj Deva
Panie przewodniczący! Ja również chciałbym wyrazić poparcie dla zastosowania funduszy przekazanych przez Komisję Europejską. Mój region - południowo-wschodnia Anglia, ucierpiał wyjątkowo, zwłaszcza hrabstwo Oxfordshire i część Berkshire, a mój kolega, poseł Hannan i ja złożyliśmy wniosek do Komisji Europejskiej o przyznanie środków kryzysowych. Powód, dla którego stoję tu jest taki, że pragnę poprosić Komisję o przyśpieszenie procesu przyznawania środków, które pozwolą na odbudowę i przywrócenie normalności w moim regionie, w południowo-wschodniej Anglii.
Françoise Castex  
na piśmie. - (FR) W związku z głosowaniem nad rezolucją w sprawie katastrof naturalnych, do jakich doszło zeszłego lata, chciałabym wyrazić solidarność z rodzinami ofiar oraz ludźmi mieszkającymi w zniszczonych regionach. Jest to również przesłanie z podziękowaniami dla wszystkich specjalistów, ochotników i przedstawicieli miejscowych władz, którzy pomagali zwalczać pożary i ratować ofiary powodzi.
Wierzę, że teraz istnieje potrzeba uruchomienia kryzysowych środków pomocowych Wspólnoty - a szczególnie środków finansowych, które pomogą w regeneracji tych regionów, które zostały poważnie zniszczone. Należy również odbudować potencjał produkcyjny dotkniętych katastrofami obszarów, postarać się o stworzenie większej liczby miejsc pracy oraz podjąć odpowiednie kroki na rzecz zrównoważenia kosztów społecznych wynikających z utraty pracy lub innych źródeł dochodów.
W dalszym ciągu jestem zaniepokojona rosnącą liczbą katastrof spowodowanych przez ekstremalne warunki pogodowe, które zdaniem ekspertów są skutkiem zmiany klimatu, powodującej globalne ocieplenie. Dlatego też wzywam Komisję, aby podjęła działania na rzecz zagwarantowania zgodności z zobowiązaniami podjętymi w Kioto oraz ich następstwami.
Den Dover  
na piśmie. - Podczas, gdy brytyjscy konserwatyści popierają wspólny projekt rezolucji w sprawie katastrof naturalnych i głosują za nim, żywią również obawy dotyczące stworzenia "europejskich sił” (ust. 9), ponieważ uważamy, że zarówno zdolność do zapobiegania, jak i szybkiego reagowania powinna koncentrować się na zasobach państw członkowskich.
Ilda Figueiredo  
na piśmie. - (PT) Uważamy, że ta rezolucja jest dobra i proponujemy, aby głosować za jej przyjęciem. Musimy jednak zwrócić uwagę, że brakuje w niej jakichkolwiek ważnych propozycji (pomimo kilku odnośników do poprzednich rezolucji PE), a poza tym nalega ona na inne propozycje, w stosunku do których mamy poważne wątpliwości.
Dlatego też musimy przypominać o potrzebie dokonania rewizji rozporządzenia w sprawie Funduszu Solidarności, tworzenia mechanizmów wspierania dotkniętych klęskami ludzi i wspomagania akcji zalesiania, z poświęceniem należytej uwagi zapobieganiu wielkim katastrofom spowodowanym przez zmianę klimatu. Powinien powstać publiczny system ubezpieczeń rolnych, finansowany przez Unię Europejską, który powinien zagwarantować rolnikom minimalny dochód w takich sytuacjach kryzysowych, jak susze, pożary i powodzie.
Zasadnicze znaczenie ma popieranie polityki prewencji, mającej na celu zajęcie się problemem klęsk żywiołowych, dotykających głównie obszar śródziemnomorski oraz wprowadzenie radykalnych zmian w WPR, mających na celu zapobieżenie procesowi zanikania małych i średnich gospodarstw i gospodarstw rodzinnych poprzez zachęcanie do prowadzenia produkcji rolnej, wspieranie różnorodności biologicznej i zagospodarowania gruntów.
Żywimy wątpliwości względem wspólnotowego mechanizmu ochrony obywateli, ponieważ może okazać się on jeszcze jednym sposobem na likwidację ważnych aspektów suwerenności narodowej, takich jak zarządzanie zasobami naturalnymi, a w szczególności obszarami leśnymi.
Genowefa Grabowska  
na piśmie. - Już od kilku lat pierwszą jesienną sesję Parlamentu rozpoczynamy dyskusją o tragicznych skutkach katastrof naturalnych, które latem nawiedzają Europę. Susze, fale upałów, powodzie oraz pożary pustoszą Europę. Jeśli do tego dodamy spowodowane siłami natury katastrofy przemysłowe, to otrzymamy obraz Europy, w której obywatele stają się bezradni wobec niszczących sił przyrody.
W pożarach w Grecji zginęło w tym roku ponad 60 osób, wiele rodzin straciło dorobek całego życia, spłonęły tysiące hektarów lasów i gajów oliwnych. To tragiczny bilans! Wiem, co oznacza taka tragedia. Mój kraj także nawiedzały powodzie, długo liczyliśmy ofiary tragicznych katastrof górniczych. Dlatego rodzinom i bliskim ofiar greckiej tragedii oraz mieszkańcom regionów dotkniętych pożarami pragnę przekazać wyrazy współczucia i europejskiej solidarności.
Jednocześnie uważam, że Europa nie może być bierna wobec takich zdarzeń! I chodzi tu nie tylko o unijną pomoc finansową, która pozwoli na odbudowę regionów dotkniętych kataklizmem. Przede wszystkim wewnątrz Unii musimy wypracować skuteczniejszy mechanizm prewencyjno-ostrzegawczy, który, nawet jeśli nie pozwoli uniknąć katastrofy, to z pewnością wpłynie na ograniczenie jej rozmiarów. I chociaż ochrona ludności przed katastrofami to zadanie każdego państwa, to jednak należałoby pomyśleć o skuteczniejszym monitoringu krajowych polityk antykryzysowych, a być może także - o wspólnych siłach szybkiego reagowania w przypadku takich katastrof.
Pedro Guerreiro  
na piśmie. - (PT) Chciałbym wyrazić nasze najgłębsze współczucie dla ofiar wielkich pożarów lasu, które miały miejsce wiosną - szczególnie w Grecji - oraz solidarność z rodzinami i wszystkimi dotkniętymi przez to nieszczęście.
Czas teraz oczywiście na czyny, a nie na słowa. UE musi uruchomić niezbędne instrumenty finansowe i środki, niezbędne dla zaspokojenia potrzeb materialnych osób nimi dotkniętych oraz promowania odnowy społecznej, gospodarczej i środowiskowej obszarów, których to dotyczy.
W świetle poruszanych dotychczas zagadnień, chciałbym przypomnieć niektóre z propozycji przedstawionych przez nas w latach 2003 i 2005, które jak zawsze pozostają aktualne:
Utrzymanie kwalifikowalności regionalnych klęsk żywiołowych do otrzymania pomocy w ramach Funduszu Solidarności;
Uznanie w szczególności klęsk żywiołowych dotykających obszar śródziemnomorski, gdzie odnotowuje się ponad 90% pożarów lasu i klęsk suszy;
Stworzenie wspólnotowego programu na rzecz ochrony obszarów leśnych przed pożarami;
Sprawdzenie możliwości w zakresie powołania rolnego funduszu kryzysowego;
Zwrócenie szczególnej uwagi na obszary o niekorzystnych warunkach w przypadku katastrof naturalnych;
Na koniec, chciałbym podkreślić, że gdyby fundusze przeznaczone na cele wojskowe zostały zamiast tego wydane na zapobieganie katastrofom naturalnym, ich zwalczanie oraz likwidację ich skutków na dotkniętych przez nie obszarach, to ich częstotliwość zostałaby w znacznym stopniu zmniejszona, a i następstwa byłyby mniej dotkliwe.
Carl Lang  
na piśmie. - (FR) W końcu sierpnia Grecja doświadczyła najcięższej klęski żywiołowej w swojej historii. Pierwsze, częściowe straty powstałe wskutek ogromnych pożarów, które spustoszyły olbrzymie połacie Peloponezu wyniosły 63 osoby zabite, ponad 40 000 sztuk spalonego bydła, 250 000 spalonych drzew oliwnych oraz setki tysięcy hektarów spalonego lasu.
Trzy dni żałoby narodowej, jakie ogłosił premier Kostas Karamanlis, nie mogą przysłonić faktu, że państwo poniosło całkowitą klęskę, jeśli chodzi o ochronę obywateli, czy pomoc ludziom w otoczonych przez płomienie wsiach i to w kraju, gdzie upalne lata i zagrożenie pożarem są na porządku dziennym.
Wszędzie widoczne były nie tylko braki w personelu i sprzęcie, ale też niezdolność do planowania z wyprzedzeniem i koordynacji działań. Podobnie, jak wszystkie wcześniejsze rządy partii PASOK, rząd Nowej Demokracji nie zrobił nic, aby zapobiec temu wielkiemu i okrutnemu pożarowi. Pomimo, iż pożary szalały w całej Grecji, to przy całkowitym braku skrupułów i z przyczyn czysto politycznych premier ogłosił, że wybory powszechne odbędą się zgodnie z planem. Wyrażając poparcie dla Greków, którzy stali się ofiarami swoich polityków, miejmy nadzieję, że w przyszłości rządy nieodpowiedzialne zostaną zastąpione rządami odpowiedzialnymi.
David Martin  
na piśmie. - Głosowałem za rezolucją w sprawie letnich klęsk żywiołowych i szczególnie cieszy mnie fakt istnienia Funduszu Solidarności UE, którego celem jest pomoc państwom członkowskim w likwidacji skutków takich katastrof. Jest to praktyczny wyraz solidarności, który jest bardzo pomocny dla krajów i obywateli UE w chwilach wielkiej potrzeby.
Sebastiano 
na piśmie. - (IT) Straszliwe pożary, które spustoszyły Grecję i południowe Włochy szczególnie ostatniego lata, powodując ofiary i niszcząc tysiące hektarów lasów i gruntów rolnych, znów przypominają o pilnej potrzebie lepszej koordynacji środków szybkiego reagowania przez siły obrony cywilnej państw członkowskich.
Oczywiste jest już teraz, że tym celu niezbędne jest powołanie Europejskiej Agencji Ochrony Cywilnej, w celu koordynowania i zarządzania środkami niezbędnymi dla zapobiegania klęskom lub dla likwidacji ich skutków.
Agencja ta, której utworzenie, z wykorzystaniem pozytywnych doświadczeń amerykańskiej Federalnej Agencji Zarządzania Kryzysowego autor wiele razy proponował Komisji, nie byłaby odpowiedzialna tylko za zwalczanie niszczycielskich pożarów, które co roku przynoszą wielkie zniszczenia w krajach śródziemnomorskich, ale również za szybkie działania w związku z sytuacjami kryzysowymi będącymi następstwem wszelkich katastrof, wywołanych przez zjawiska naturalne, takie jak niedawna powódź w Bułgarii, lub przez człowieka.
Należy również podkreślić, że klęski mogą mieć charakter międzynarodowy, a Europa nie powinna polegać jedynie na zapale ochotników lub kompetencjach i środkach tylko tego państwa, które zostało dotknięte katastrofą, lecz również dysponować wystarczającymi zasobami ludzkimi i finansowymi oraz odpowiednim sprzętem, umożliwiającymi natychmiastowe działania.
Luís Queiró  
na piśmie. - (PT) Gwoli spójności, w świetle tego, co mówiliśmy w przeszłości i tego, czego oczekujemy od Europejskiego Funduszu Solidarności, będę oczywiście głosował za tą rezolucją. Ale nie tylko z uwagi na spójność.
Integracja europejska, oprócz niezliczonych innych korzyści, wiąże się też z korzyściami skali oraz ekonomiką skali, które wiążą się z solidarnością. Istnieje możliwość i jest pożądane, aby bez żadnego zmniejszania zakresu odpowiedzialności państw członkowskich i ich rządów, likwidować skutki katastrof mających raczej źródła w przyczynach naturalnych, a nie błędach w zarządzaniu gruntami, na szczeblu europejskim i w duchu solidarności.
Jednakże podkreślając wagę tego punktu, nie możemy wykluczać czynnika ludzkiego - przypadków, w których pożar wywołuje przestępca, lub sposób zagospodarowania gruntów prowadzi do takich klęsk lub pogarsza ich następstwa. Dlatego też uważam, że czas już zrewidować wiele z naszych polityk, szczególnie w obszarach zarządzania obszarami leśnymi i rozwoju obszarów wiejskich. Musimy również zwrócić uwagę na instrumenty środowiskowe, aby człowiek nie stał się siłą bardziej niszczycielską od natury.
Frédérique Ries  
na piśmie. - (FR) Ponad 60 osób zabitych i 184 000 hektarów spalonej ziemi - oto żniwo pożarów, które w końcu sierpnia spustoszyły Grecję.
Europa nie była biernym obserwatorem. Solidarność odegrała w pełni swoją rolę dzięki "europejskiemu instrumentowi szybkiego reagowania”, nad którym głosowaliśmy pod koniec marca tego roku. Uczestniczy w nim 30 państw, a na jego zasoby składają się m.in. samoloty Canadair, tankowce oraz wykwalifikowany personel ('zielone berety'). Mogą z nich skorzystać kraje, które ucierpiały wskutek katastrof będących skutkiem działań człowieka lub zjawisk przyrodniczych.
Nie jestem fanatykiem systematycznego przenoszenia kompetencji na Europę, ale uważam, że wspólnotowy system ochrony cywilnej jest potrzebny, ponieważ nieszczęścia nie znają granic. Powtarzałem to kilkakrotnie w tej Izbie, a zwłaszcza w czasie katastrofalnych pożarów w Portugalii w 2003 r.
Unia Europejska musi niezwłocznie przedstawić wynikające z jej istnienia korzyści. Musi służyć jako przykład, tak, aby solidarność łączyła wszystkich obywateli Europy i nie tylko w czasie tej jednej katastrofy.
Gilles Savary  
na piśmie. - (FR) Katastrofalny sztorm w grudniu 1999 r., powodzie w Europie Środkowej w 2002 r., pożary w Portugalii i Hiszpanii w 2004 r. i tegoroczne pożary w Grecji, które pociągnęły za sobą ofiary śmiertelne, a także w Rumunii i Bułgarii - reakcje są za każdym razem żywiołowe, każdorazowo Europa wyraża współczucie, Komisja przyrzeka poprawę solidarności oraz usprawnienie mechanizmów pomocy.
Z tego samego miejsca, dokładnie 18 stycznia 2000 r., wezwałem do utworzenia służby zabezpieczenia publicznego Eurocorps. Pomysł ten podchwycił komisarz Barnier w swoim sprawozdaniu z maja 2006 r.
To właśnie w tym Parlamencie bezskutecznie wzywaliśmy do odnowienia rozporządzenia z 1992 r., na mocy którego sfinansowane zostałyby takie środki ochrony przeciwpożarowej, jak przecinki, drogi pożarowe i systemy monitoringu.
Nie wolno nam już czekać na kolejną katastrofę, na następne ofiary. Wprowadźmy w życie projekt komisarza Barniera. Wojskowy Eurocorps już istnieje. Z całą pewnością Europa może utworzyć taki Eurocorps dla własnego bezpieczeństwa publicznego, aby chronić swoich obywateli przed zagrożeniami naturalnymi i nieprzewidzianymi klęskami.
Następnie powinniśmy zwrócić się do państw członkowskich o sporządzenie planu zapobiegania pożarom lasów i pomagać im - zachęcać je do finansowania tego celu poprzez ukierunkowany instrument finansowy, podobny do ustanowionego w rozporządzeniu z 1992 r.
Wobec faktu, że mamy do czynienia ze zmianą klimatu, w interesie całej Europy leży wprowadzenie ambitnej polityki zapobiegania.
Miroslav Mikolášik
(SK) W takim stopniu, w jakim dotyczy to regionów i z uwagi na to, że ich rola w procesie legislacyjnym oznacza, że często są one bezpośrednio odpowiedzialne za wdrażanie i egzekwowanie prawa UE, wysiłki na rzecz lepszej regulacji są niezwykle ważne. Instytucje na różnych szczeblach rządów krajowych i lokalnych, partnerzy społeczni i gospodarczy, przedstawiciele społeczeństwa obywatelskiego i organizacji pozarządowych muszą - tak bardzo, jak to możliwe - aktywnie uczestniczyć w procesie konsultacji w ramach tworzenia prawa europejskiego.
Równie istotna jest ich rola w dokonywaniu oceny wpływu i skutków tego prawodawstwa dla państw członkowskich. Wpłynie to na poprawę jakości, przejrzystości i zrozumiałości przygotowywanych przepisów, z jednoczesnym uwzględnieniem warunków i różnic szczebla lokalnego i regionalnego. W ten sposób unikniemy również błędnych interpretacji oraz opóźnień w transpozycji i wdrażaniu prawa.
Zita Pleštinská
(SK) W trakcie wykonywania mojego mandatu parlamentarnego dotarły do mnie skargi obywateli, że w trakcie transpozycji prawodawstwa UE niektóre państwa członkowskie nakładają na nich zobowiązania wykraczające poza zakres wymogów tych aktów prawnych. Obywatele są obarczani zbędnymi obciążeniami administracyjnymi, które sprawiają, że stają się oni przeciwnikami przyjmowanego prawodawstwa UE.
Głosowałam za przyjęciem sprawozdania dotyczącego lepszej regulacji w Unii Europejskiej, które zawierało moje poprawki, ponieważ stanowi ono doskonałą okazję, aby przyjrzeć się europejskiemu prawodawstwu w innym świetle. Europejskie akty prawne sporządzane są z myślą o ułatwieniu życia obywateli UE, a ich celem nie jest wprowadzanie obciążeń; dlatego też muszą być formułowane w sposób prosty i zrozumiały, z położeniem nacisku na jakość, a nie na ilość. Równocześnie, jeżeli odpowiednie strony są informowane na wszystkich szczeblach o transpozycji prawodawstwa UE skutecznie i na czas, to zapewnia to większe zaufanie obywateli do europejskiego projektu.
David Martin  
na piśmie. - Głosowałem za przyjęciem sprawozdania dotyczącego lepszej regulacji w UE. Zdecydowanie popieram taką regulację, która pociąga za sobą jak najmniejsze koszty i jest możliwie najbardziej skuteczna, wspomaga rozwój bardziej konkurencyjnej gospodarki europejskiej, jednocześnie przynosząc większe korzyści społeczne, środowiskowe i gospodarcze.
Jonathan Evans  
na piśmie. - Brytyjscy konserwatyści uważają za niefortunny fakt, że ustęp trzeci zawiera niejasne sformułowanie, ponieważ wydaje się, że popiera on "każdą” inicjatywę w ramach egzekwowania prawa wspólnotowego.
Brytyjscy konserwatyści są za egzekwowaniem prawa wspólnotowego, ale pragną analizować i rozważać każdą inicjatywę proponowaną przez Komisję. Poza tym uważamy, że to sprawozdanie doskonale obrazuje sytuację.
David Martin  
na piśmie. - Głosowałem za przyjęciem sprawozdania dotyczącego najlepszych sposobów tworzenia prawa oraz regulacji w UE. Bardziej efektywne i uproszczone ramy prawne oraz regulacyjne są podstawą do poprawy sytuacji społecznej i gospodarczej w całej UE, przyczyniają się do tworzenia większej liczby miejsc pracy i poprawy jakości życia.
Ilda Figueiredo  
na piśmie. - (PT) Sprawozdanie stanowi, że uproszczenie otoczenia prawnego, mające zapewnić jasność, skuteczność i jakość prawodawstwa, jest podstawowym warunkiemlepszego stanowienia prawa, co z kolei stanowi priorytet dla Unii Europejskiej. Tymczasem mówi ono, że około 500 nowych inicjatyw ustawodawczych (z których 200 zgłoszono w 2007 r.) zostało włączonych do odrębnego programu rotacyjnego poświęconego aktom, pokazującym złożoność biurokracji w Unii Europejskiej.
Zwraca ono również uwagę na fakt, że uproszczeniom propagowanym na szczeblu europejskim powinny towarzyszyć uproszczenia na poziomie krajowym, co zagwarantuje, że korzyści wynikające z uproszczeń na szczeblu Wspólnoty nie zostaną zaprzepaszczone wskutek wprowadzenia sprzecznych przepisów krajowych lub istnienia barier technicznych.
Należy jednak wprowadzić rozróżnienie pomiędzy kwestiami czysto biurokratycznymi oraz przypadkami, w których w grę mogą wchodzić prawa.
Zgadzamy się, że projekt Komisji raz na zawsze przyjmuje przekształcanie jako standardową technikę ustawodawczą, tak aby w przypadku każdej inicjatywy tekst był dostępny w całości także tam, gdzie występują szczegółowe poprawki, dzięki czemu wyraźnie widoczne będzie, które części są nowe, a które pozostały niezmienione. Wpłynie to na poprawę czytelności i przejrzystości prawodawstwa Wspólnoty.
Glyn Ford  
na piśmie. - Głosowałem za przyjęciem sprawozdania dotyczącego lepszej regulacji. Jako socjalista, nie mam żadnych wątpliwości, jeśli chodzi o nakładanie na przemysł obciążeń związanych z ochroną zdrowia i bezpieczeństwa, środowiska naturalnego, czy wzrostem minimalnych płac. W dalszym ciągu jednak chcę efektywnego gospodarowania pieniędzmi. Brytyjska Rada Ministrów ocenia, że dyrektywa w sprawie pojazdów wycofanych z eksploatacji, która weszła w życie kilka lat temu kosztowała gospodarkę 400 mln GBP (590 mln euro), podczas gdy związane z nią korzyści środowiskowe i społeczne kształtowały się na poziomie 100 mln GBP (150 mln euro) rocznie. Jeżeli liczby te są choć w przybliżeniu prawdziwe, to należy powiedzieć, że ta dyrektywa była klęską zarówno polityczną, jak i środowiskową. Pragniemy takich kosztów dla przemysłu (i społeczeństwa), przy których mnożnik zysków w stosunku do kosztów w wysokości 100 mln GBP będzie znacznie korzystniejszy i przyniesie 500 mln euro zysków. Wprowadzenie w życie zaleceń dotyczących analizy kosztów i zysków wynikających z projektowanego ustawodawstwa sprawi, że właśnie tak się stanie.
Jan Andersson, Göran Färm, Anna Hedh i Inger Segelström  
na piśmie. - (SV) Uważamy, że tradycyjne prawodawstwo i otwarta metoda koordynacji mogą współistnieć i że oba te elementy wciąż są potrzebne. Dlatego też nie podzielamy opinii, że otwarta metoda koordynacji musi być wykorzystywana jedynie w szczególnych przypadkach. Należy ją stosować tam, gdzie harmonizacja nie jest pożądana lub możliwa do realizacji.
Nie podzielamy jednak zdania, że Parlament Europejski powinien uczestniczyć szerzej w przypadku korzystania z otwartej metody koordynacji.
Jonathan Evans  
na piśmie. -Brytyjscy konserwatyści popierają szeroko sformułowane główne przesłanie sprawozdania posła Mediny Ortegi, które wyznacza wyraźne granice odnośnie propagowania i stosowania prawa Wspólnoty.
W odniesieniu do ust. 18, pragniemy wyjaśnić, że konserwatyści nie popierają ściślejszej integracji europejskiej, lecz podzielają pogląd, że obecnie istnieje nieufność w stosunku do instytucji UE, którą być może projekty te będą w stanie rozwiać.
Ilda Figueiredo  
na piśmie. - (PT) Zgadzamy się ze sprawozdawcą, że pojęcie niewiążącego instrumentu prawnego (instrumenty prawa miękkiego), sformułowane w oparciu o powszechną praktykę jest wieloznaczne oraz szkodliwe i nie powinno być stosowane w żadnych dokumentach instytucji Wspólnoty. Równocześnie nie zgadzamy się z innymi punktami sprawozdania.
Takie instrumenty prawa miękkiego, które mogą być w sposób uprawniony wykorzystywane jako narzędzia interpretacyjne lub przygotowawcze dla wiążących aktów prawnych, nie powinny być traktowane ani jako prawodawstwo, ani zyskiwać skuteczności normatywnej. O ich użyciu państwa powinny decydować indywidualnie, zwłaszcza w przypadkach, w których mogą one rzucić światło na interpretację środków krajowych przyjętych w celu ich wdrożenia lub tam, gdzie mają one uzupełniać wiążące przepisy Wspólnoty.
W oczywisty sposób, tak zwane niewiążące instrumenty prawne nie mogą zastępować aktów prawnych i instrumentów, dostępnych w celu zapewnienia ciągłości procesu legislacyjnego. Dlatego też Komisja musi poświęcić szczególną uwagę wpływowi miękkiego prawa na konsumentów oraz możliwych sposobów dochodzenia przez nich odszkodowań, zanim przedstawi jakikolwiek projekt zawierający instrumenty prawa miękkiego.
Daniel Strož  
na piśmie. - (CS) Jest to sprawozdanie bardzo ważne w kontekście ulepszenia i uproszczenia środowiska prawnego Wspólnoty. Chciałbym podkreślić zwłaszcza jego przydatność w odniesieniu do potrzeby wzmocnienia udziału Parlamentu Europejskiego w procesie legislacyjnym oraz pod względem eliminacji deficytu demokracji. Również w pełni popieram dążenie do wypracowania metod prowadzenia z Parlamentem Europejskim konsultacji w sprawie przyjęcia tak zwanych niewiążących aktów prawnych, zwłaszcza, że akty te są dość powszechne. Często mówi się o nich, jako o "niejasnych” i "nieskutecznych”, a ich nadmiernie częste stosowanie może stanowić symptom przekraczania zakresu uprawnień Komisji. Dodatkowo, opinia publiczna może utożsamiać z tymi aktami obraz europejskiej "superbiurokracji”.
Pomimo iż sprawozdanie zaleca, aby prawo miękkie nie było stosowane w urzędowych dokumentach Wspólnoty oraz by nie wprowadzano rozróżnienia pomiędzydura lex a mollis lex, ja nie uważam tego za sprawę istotną. Różnica pomiędzy aktami prawnymi wiążącymi a niewiążącymi jest faktem i niniejsze zalecenie nie ma wpływu ani na fakt ich istnienia, ani na ich treść. Dodatkowo, fakt, że przepisy "miękkie” wtórnego prawa Wspólnoty nie mają wiążącego charakteru prawnego, nie oznacza, że nie posiadają one wartości prawnej. Pomyślmy na przykład o ich znaczeniu przy interpretacji aktów prawnych. Dodatkowo, jeśli jakaś instytucja Wspólnoty nie wyda zalecenia lub opinii w przypadkach, w których jest do tego zobowiązana, może ona zostać oskarżona o bierną postawę. Ostatnia uwaga ma jednak znaczenie techniczne i nie pomniejsza wartości całego sprawozdania.
Czesław Adam Siekierski
Panie Przewodniczący! Przyjęliśmy dzisiaj sprawozdanie, w którym dokonaliśmy przeglądu funkcjonowania jednolitego rynku Unii. Unijny rynek, który składa się ze swobodnego przepływu osób, usług, kapitału i towarów, przyczynił się znacząco do wzrostu gospodarczego, wzrostu zatrudnienia i poprawy konkurencyjności europejskiej gospodarki.
Niemniej jednak, aby usprawnić jego funkcjonowanie, należy znieść istniejące bariery i niepotrzebne regulacje. Wciąż niestety niektóre kraje ograniczają przepływ pracowników z nowych państw członkowskich. Ważne jest także, aby informować naszych obywateli, inwestorów, przedsiębiorców o korzyściach i możliwościach, jakie daje wspólny rynek wewnętrzny.
Jednolity rynek - rynek bez granic ani ograniczeń - to podstawowy filar Unii Europejskiej. Jednolity rynek zbliża i cementuje całą naszą Wspólnotę, wprowadzając przejrzyste zasady konkurencyjności oraz wpływa na rozwój przedsiębiorczości. Jednolity rynek musi jednak uwzględniać spójność społeczną, sprawy zatrudnienia, ochrony środowiska i konsumenta. Szczególnie ważne są działania na rzecz zmniejszenia obciążeń administracyjnych w Unii.
Avril Doyle
Panie przewodniczący! Ust. 16 sprawozdania posła Toubona wyraża ubolewanie, że położono niewystarczający nacisk na potencjalny udział energii jądrowej. Fakt, że głosowałam przeciw temu zdaniu wynika z założenia, że mówi ono o fuzji jądrowej, w odniesieniu do której ja i wielu innych wyrażamy sceptycyzm, jeśli chodzi o utylizację odpadów radioaktywnych oraz pozostałości po odzysku. Wszelki nacisk na potencjalny wkład ze strony fuzji jądrowej, który wprawdzie jest jeszcze w pewnym stopniu kwestią przyszłości, zasługuje na poparcie.
Ust. 32 odnosi się do harmonizacji między innymi w obszarze opodatkowania, a także wzywa Komisję do przyśpieszenia prac nad projektami dotyczącymi wspólnej jednolitej podstawy opodatkowania osób prawnych. Delegacja irlandzka grupy PPE-DE zdecydowanie sprzeciwia się jakiejkolwiek harmonizacji opodatkowania bezpośredniego, w tym podatków od działalności gospodarczej. Będziemy odrzucać wszelkie projekty osłabiające to stanowisko. Dlatego też, pomimo iż w sprawozdaniu posła Toubona jest wiele wspaniałych punktów, moi koledzy i ja musieliśmy wstrzymać się od głosu.
Jan Andersson, Göran Färm i Inger Segelström  
na piśmie. - (SV) Uznajemy, że w sprawozdaniu tym przedstawiony został bardzo wyważony pogląd na rynek wewnętrzny i ze szczególnym zadowoleniem przyjmujemy przepisy dotyczące oceny wpływu na społeczeństwo i środowisko, które muszą stanowić podstawę dla nowych inicjatyw politycznych. Nie podzielamy jednak poglądów dotyczących udziału energii jądrowej i uważamy, że sprawozdanie mówi niejasno o zagadnieniach z dziedziny podatków. Na przykład nie mamy pewności odnośnie inicjatyw, jakie Komisja musi podjąć w odniesieniu do podatku akcyzowego i VAT oraz wskazujemy, że stopy podatkowe leżą w zakresie kompetencji państw członkowskich. Nie mamy też pewności odnośnie tego, o jakich środkach obrony handlowej mówi sprawozdanie. Pomimo tego, że życzyliśmy sobie bardziej zdecydowanych przepisów dotyczących klauzul społecznych, to jednak głosowaliśmy za przyjęciem tego sprawozdania, ponieważ popieramy przegląd i szeroko sformułowaną ideę sprawozdania.
Liam Aylward, Brian Crowley, Seán Ó Neachtain i Eoin Ryan  
na piśmie. - Pierwsze 10 lat funkcjonowania rynku wewnętrznego przyniosło europejskiej gospodarce 877 mld dolarów. Pomogło to w stworzeniu 2,5 mln miejsc pracy. Fakty mówią za siebie - jednolity rynek działa.
Jako kraj prowadzący handel, Irlandia może skorzystać tylko z w pełni funkcjonującego jednolitego rynku. Zagwarantowanie konkurencyjności stanowi zasadniczy element politycznej mieszanki w pełni funkcjonującego jednolitego rynku. Nie przyjmuję do wiadomości, że zaproponowana w sprawozdaniu posła Toubona wspólna jednolita podstawa opodatkowania osób prawnych (CCCTB) nie pogorszy konkurencyjności UE. CCCTB to wejście "od tyłu” do harmonizacji podatków. Zasadnicze znaczenie ma to, aby państwa członkowskie dysponowały elastycznością w zakresie stosowania różnych stawek podatkowych w celu osiągnięcia swoich celów społecznych i gospodarczych - ; harmonizacja podatków może temu przeszkodzić.
Sprawozdanie Toubona zawiera wiele punktów, korzystnych z punktu widzenia wpływu społeczeństwa wiedzy na zrównoważony rozwój UE, UE otwartą na świat oraz UE dysponującą dobrymi przepisami. Jednakże w głosowaniu końcowym wstrzymałem się od głosu, ponieważ jestem głęboko przekonany, że to propagowanie konkurencji w podatkach, a nie ich harmonizacja będzie służyć UE najlepiej.
Françoise Castex  
na piśmie. - (FR) Głosowałam przeciw przyjęciu sprawozdania "W sprawie przeglądu jednolitego rynku: znoszenie barier i niewydajności poprzez lepsze wdrożenie i egzekwowanie prawa.”
Nie zgadzam się z podejściem sprawozdawcy, posła Toubona, zgodnie z którym otwarcie na konkurencję na jednolitym rynku nie będzie podlegać jakimkolwiek ograniczeniom lub regulacji społecznej. Głosowałam też przeciw dalszej liberalizacji usług pocztowych, którą zaleca sprawozdanie i wyrażam niezadowolenie z faktu, że poprawki dotyczące harmonizacji społecznej i fiskalnej zostały odrzucone.
Dodatkowo, żałuję, że pojawiło się nowe odniesienie do wprowadzenia nieograniczonego, transatlantyckiego jednolitego rynku i podkreślam, że pierwszorzędne znaczenie należałoby przypisać zabezpieczeniu i promocji europejskiego modelu społecznego.
Moim zdaniem, ukończenie budowy jednolitego rynku powinno podlegać regulacji poprzez gwarancje zabezpieczenia socjalnego dla obywateli Europy, czego nie przewiduje sprawozdanie Toubona, będące jedynym wkładem Parlamentu Europejskiego w przegląd jednolitego rynku.
Brigitte Douay  
na piśmie. - (FR) Socjaliści francuscy głosowali za przyjęciem sprawozdania posła Toubona w sprawie przeglądu jednolitego rynku i jego dostosowania do dwudziestego pierwszego wieku, ponieważ odnosi się ono do ważnych aspektów, które niekiedy są lekceważone w trakcie debat nad ukończeniem budowy jednolitego rynku. Dlatego też spójność społeczna i terytorialna oraz aktualne usługi użyteczności publicznej idą w parze z ukończeniem budowy jednolitego rynku. Tym niemniej głosowaliśmy przeciw ust. 24 w sprawie liberalizacji usług pocztowych. Sprawozdanie to kładzie również nacisk na ochronę konsumentów, która posiada bliski związek z ukończeniem budowy jednolitego rynku i którą należy zagwarantować. Na koniec, w wymogach dotyczących rynku wewnętrznego należy uwzględnić aspekt środowiskowy Unii Europejskiej, pod warunkiem jednak przestrzegania tych ogólnych zasad.
Inny ważny punkt sprawozdania dotyczy MSP oraz ułatwienia ich dostępu do europejskiego rynku wewnętrznego jako całości, w związku z bardzo istotną rolą, jaką MSP i rzemiosło odgrywają w zatrudnieniu i innowacji w Europie.
W szczególności wyrażam poparcie dla determinacji, jaką sprawozdawca wykazał w odniesieniu do podjęcia aktywnych i skutecznych działań przeciw fałszerstwom, które stanowią prawdziwą plagę europejskiej gospodarki.
Ilda Figueiredo  
na piśmie. - (PT) Sprawozdanie wykazuje silne tendencje neoliberalne, raz jeszcze pokazując, że Parlament Europejski skłania się ku dalszej liberalizacji, wyższej rentowności kapitału dla przedsiębiorczości i grup finansowych, które już teraz notują zyski w wysokości 35% lub wyższe.
A więc, po mowach pochwalnych o wielkich korzyściach (dla wielkiego biznesu i grup finansowych), jakie przynosi jednolity rynek, wmawia się nam, że dalej istnieją protekcjonistyczne postawy i że największe znaczenie ma zwalczanie ich oraz postęp w innych dziedzinach, takich jak usługi finansowe, polityka podatkowa, transport, usługi pocztowe i energetyka, które jeszcze nie zostały całkowicie zliberalizowane i zintegrowane.
Zakłócając obraz rzeczywistości, starają się oni zakamuflować takie skutki jednolitego rynku, jak wzrost kosztów, spadek liczby usług i ich jakości, spadek liczby miejsc pracy itp.
Sprawozdanie to stanowi próbę zachęcenia do dalszej liberalizacji usług publicznych, dalszego przenoszenia kompetencji politycznych ze szczebla krajowego na ponadnarodowy oraz próbę dalszych ataków na prawa konsumentów i pracowników. Dlatego też musimy głosować przeciwko jego przyjęciu.
Hélène Goudin i Nils Lundgren  
na piśmie. - (SV) Lista Czerwcowa podziela ogólne stanowisko sprawozdawcy, że rynek wewnętrzny jest jedną z największych historii sukcesu UE i że musi być dalej rozwijany i ulepszany.
Jesteśmy jednak przeciwni wielu szczegółowym projektom przedstawionym w tym sprawozdaniu. Stanowczo sprzeciwiamy się przepisom dotyczącym harmonizacji podatków, optymistycznemu spojrzeniu na euro oraz potrzebie zliberalizowania przez państwa członkowskie usług pocztowych, które należą do takich usług publicznych, które każde państwo członkowskie powinno regulować indywidualnie.
Na koniec, zgadzamy się, że sytuacja prawna, jeśli chodzi o usługi użyteczności publicznej, jest niejasna. Zdecydowaliśmy się jednak zagłosować przeciw poprawce 12/rev, zgłoszonej przez PPE-DE oraz poprawce 4, zgłoszonej przez PSE, ponieważ długoterminowe skutki przepisów umieszczonych w tych poprawkach będą takie, że Europejski Trybunał Sprawiedliwości otrzyma więcej uprawnień.
Na podstawie powyższych argumentów zdecydowaliśmy się zagłosować w głosowaniu końcowym przeciw przyjęciu tego sprawozdania.
Malcolm Harbour  
na piśmie. - Brytyjscy konserwatyści zawsze byli w czołówce kampanii na rzecz stworzenia w pełni funkcjonującego i skutecznego jednolitego rynku. Z zadowoleniem przyjmujemy sprawozdanie Toubona i pełne empatii poparcie, jakie wyraża ono dla ciągłych działań na rzecz jednolitego rynku, który byłby bardziej dynamiczny, zorientowany na zewnątrz i elastyczny, zapewniając jednocześnie, że będzie on przynosił obywatelom rzeczywiste zyski.
W tym kontekście brytyjscy konserwatyści argumentowali, że polityka podatkowa musi pozostać pod pełną kontrolą państw członkowskich UE oraz, że polityka "jednego rozmiaru dla wszystkich” na szczeblu UE zagraża dynamice gospodarki i globalnej konkurencyjności, tak ważnym dla przyszłości Europy. Dlatego też zagłosowaliśmy przeciw apelom o wprowadzenie wspólnej jednolitej podstawy opodatkowania osób prawnych.
Anna Hedh  
na piśmie. - (SV) Pomimo iż to sprawozdanie zawiera pewne pozytywne przepisy, zdecydowałam się zagłosować przeciw niemu. Oprócz zapisów dotyczących energii jądrowej, których nie mogę poprzeć, sprawozdanie zawiera krytykę podatku akcyzowego i minimalnej harmonizacji w dziedzinie praw konsumentów, które w przyszłości mogą mieć negatywne skutki zarówno dla szwedzkiej polityki dotyczącej alkoholi, jak i dla ochrony konsumentów. Popieram przegląd, ale chciałabym ujrzeć bardziej zdecydowane przepisy dotyczące klauzul społecznych i uważam, że sprawozdanie nie jest tak wyważone, jak powinno.
Astrid Lulling  
na piśmie. - (FR) Głosowałam za przyjęciem sprawozdania posła Toubona i popieram pozytywne podejście sprawozdawcy do jednego z najważniejszych filarów Unii Europejskiej. Cztery swobody, jakie tworzą jednolity rynek - swobodny przepływ towarów, usług, osób i kapitału - wymagają dalszego wsparcia i rozwoju w celu zapewnienia, że każdy będzie w pełni korzystał z korzyści związanych z jego funkcjonowaniem.
Jeśli chodzi o swobodny przepływ usług, uważam, że to wielka szkoda, że nie położono nacisku na znaczenie zasady kraju pochodzenia, która już została poważnie podkopana przez dyrektywę o usługach, dla budowy jednolitego rynku i tworzenia miejsc pracy.
Wierzę również, że przestrzeganie zasady kraju pochodzenia w odniesieniu do podatku VAT w przypadku sprzedaży na odległość i elektronicznegohandlu stanowi jedyną realną podstawę dla spójnych i przejrzystych ram podatkowych, pozwalających na wolny przepływ towarów.
Moim zdaniem, konkurencja podatkowa nie stanowi w żadnym wypadku przeszkody dla ukończenia budowy jednolitego rynku; wręcz przeciwnie, zachęca ona podmioty gospodarcze do obrony swoich swobód dotyczących wolnego przepływu na jednolitym rynku.
David Martin  
na piśmie. - Głosowałem za przyjęciem sprawozdania w sprawie przeglądu jednolitego rynku, nad którym pracuje Komisja. Ze szczególnym zadowoleniem przyjmuję fakt, że koncentruje się ono na poprawie regulacji na obszarze Unii oraz na zapewnieniu pewności prawnej dla usług użyteczności publicznej.
Christel Schaldemose  
na piśmie. - (DA) Duńscy posłowie - członkowie Grupy Socjalistów w Parlamencie Europejskim - posłowie Rasmussen, Thomsen, Schaldemose, Jørgensen i Christensen - głosowali przeciw przyjęciu ust. 18, który dotyczy przeprowadzenia przez Komisję przeglądu wspólnotowego dorobku prawnego w zakresie ochrony konsumentów. Delegacja jest przekonana, że wobec tak wielkich nierówności poziomów ochrony konsumentów w państwach członkowskich niezbędna jest pewna harmonizacja.
Delegacja nie zgadza się również z ust. 26, który stanowi, że obowiązujące systemy podatków VAT i akcyzowego stanowią przeszkodę dla ukończenia budowy jednolitego rynku. Delegacja uważa, że między innymi jego brzmienie jest sprzeczne z duńskim systemem podatków akcyzowych.
Delegacja pragnie jednak podkreślić swoje poparcie dla skuteczniejszego wdrażania jednolitego rynku.
Brian Simpson  
na piśmie. - Chciałbym wyjaśnić, że nie mogę poprzeć ust. 32 tego sprawozdania, który wzywa do szeroko zakrojonej harmonizacji podatków lub harmonizacji podatków od osób prawnych oraz punktu O preambuły, krytykującego te państwa członkowskie, które strzegą swoich prerogatyw dotyczących podatków. Państwa członkowskie muszą dysponować swobodą w zakresie kształtowania swojej polityki podatkowej, która jest częścią krajowej polityki fiskalnej. W odniesieniu do ust. 40, części 2, będę głosować za jej przyjęciem, ponieważ obawiam się, że w wielu przypadkach państwa członkowskie wykorzystują prawodawstwo UE do "pozłocenia” swoich wewnętrznych aktów prawnych, a następnie do oskarżenia UE w przypadku, gdyby akty te spotkały się z krytyką.
Będę też głosować za przyjęciem ust. 16, część 2, która mówi, że niedostateczną uwagę poświęca się energetyce jądrowej, jako narzędziu, przy pomocy którego można w sposób wyważony łagodzić skutki zmiany klimatu. Mam nadzieję, że w rezultacie rozpocznie się dyskusja, prowadzona w oparciu o fakty, a nie obawy, a dotycząca znaczenia, jakie energetyka jądrowa może mieć wobec zmian klimatu, jako element dobrze wyważonej polityki energetycznej.
Kathy Sinnott  
na piśmie. - Głosowałam przeciw przyjęciu tego sprawozdania, ponieważ poprawki popierające harmonizację podatków zostały przegłosowane i znalazły się w tekście sprawozdania. Żywiołowo sprzeciwiam się wszelkim środkom popierającym harmonizację podatków na obszarze UE. Czyni się stałe wysiłki, aby przemycić te środki pod postacią poprawek, a nawet w oryginalnych tekstach sprawozdań. Przy każdej okazji będę się im sprzeciwiać. Wobec zbliżania się referendum w sprawie zreformowanego traktatu Komisja powinna bardziej otwarcie mówić o swoich zamiarach w tym zakresie.
