Opleidingsprogramma's
De Voorzitter
Aan de orde is het gecombineerd debat over de volgende verslagen:
A4-0373/98 van mevrouw Waddington, namens de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, over het voorstel voor een besluit van de Raad tot vaststelling van de tweede fase van het communautaire actieprogramma inzake beroepsopleiding LEONARDO DA VINCI (COM(98)0330 - C4-0522/98-98/0196(SYN)); -A4-0371/98 van mevrouw Pack, namens de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs en media, over het voorstel voor een besluit van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van de tweede fase van het communautaire actieprogramma op onderwijsgebied SOCRATES (COM(98)0329 - C4-0510/98-98/0195(COD)); -A4-0389/98 van de heer Coene, namens de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs en media, over het voorstel voor een besluit van het Europees Parlement en de Raad tot instelling van het communautair actieprogramma JEUGD (COM(98)0331 - C4-0511/98-98/0197(COD)).
Waddington
Mijnheer de Voorzitter, de voorstellen voor een nieuw LEONARDO-programma bieden ons de gelegenheid in te spelen op het groeiende belang van het beroepsonderwijs, zowel voor individuen en ondernemingen als voor de economie als geheel. Het spoort ons ook aan creatief na te denken over de wijze waarop de Europese Unie een toegevoegde waarde kan leveren aan de stelsels van de afzonderlijke lidstaten en innovatie en grensoverschrijdende activiteiten kan bevorderen. We verwelkomen de voorstellen van de Commissie tot vereenvoudiging van de doelstellingen en maatregelen van het nieuwe programma, evenals haar bereidwilligheid met het Parlement en zijn commissies samen te werken door in te stemmen met verdere verbeteringen.
Ik zou de voornaamste aandachtspunten die de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken in haar amendementen heeft verwoord hier in het kort willen weergeven. Ten eerste hebben we voorgesteld dat het LEONARDO-programma de nationale programma's voor de beroepsopleiding zou moeten beïnvloeden door vernieuwing te stimuleren, het levenslange leerproces te bevorderen en de inzetbaarheid op de arbeidsmarkt en de toegankelijkheid van het onderwijs te verbeteren. De ervaring die we met het LEONARDO II-programma hebben opgedaan kunnen door middel van de andere EU-programma's, met name het Europees Sociaal Fonds, in de hoofdstroom worden opgenomen, maar hiervoor is een zekere mate van synergie, integratie en coördinatie vereist waar het huidige programma niet in kan voorzien.
Ten tweede hebben we de nadruk gelegd op de noodzaak discriminatie te bestrijden en andere obstakels die deelname verhinderen, uit de weg te ruimen. Zo is de maximale leeftijd voor deelname aan de transnationale mobiliteitsprojecten afgeschaft en wordt er aandacht geschonken aan de speciale behoeften van gehandicapten.
Met het oog op het belang van beroepsonderwijs, niet alleen voor de lidstaten en de sociale partners, maar ook voor de samenleving als geheel, vragen we om intensiever overleg met NGO's. Innovatie is cruciaal. Het unieke aan het LEONARDO-programma is dat het de mogelijkheid biedt nieuwe transnationale benaderingswijzen voor beroepsopleidingen uit te testen. Het programma is niet louter bedoeld om uitwisseling mee te financieren; de centrale doelstelling is het evalueren en verspreiden van innovatie binnen de Gemeenschap. Vandaar ons voorstel het percentage van de begroting dat aan innovatieprojecten wordt besteed te verhogen. Teneinde de innovatie en transparantie te bevorderen en een efficiënt beheer te bewerkstelligen hebben we slechts twee nauwkeurig omschreven selectieprocedures voorgesteld: een gecentraliseerde en een gedecentraliseerde.
Ik begrijp dat de besprekingen binnen de Commissie en de Raad over deze beheerskwesties nog niet zijn afgerond. Desondanks zou ik hen willen verzoeken het belang te erkennen van de rol die in dezen voor de Commissie is weggelegd. De Commissie dient bij de selectie van projecten en het beheer van het programma de innovatie, transnationaliteit, kwaliteit, efficiëntie en eenvoud te bewaken. Naar onze mening hoeft dit niet gepaard te gaan met overbodige bureaucratische rompslomp.
Daarnaast hebben we het belang van evaluatie binnen het nieuwe LEONARDO-programma onderstreept. Ieder voorstel dient van meet af aan automatisch geëvalueerd te worden. Deze evaluatie kan dienen als instrument om de stelsels van beroepsopleidingen en de benadering van het beroepsonderwijs te beïnvloeden en verbeteren. Niettegenstaande de populariteit van het huidige programma is er kritiek geweest op de inhoud, procedures en het beheer. Deze kritiek dient nader onderzocht te worden. Ik heb voorzitter Santer hierover schriftelijk ingelicht en hoop dat we onze les hieruit zullen trekken.
Bij het opstellen van de voorstellen voor dit Parlement heb ik mijn oor dankbaar te luisteren gelegd bij een hele reeks organisaties, met inbegrip van de sociale partners. De gezamenlijke voorstellen voor verbetering van het nieuwe LEONARDO-programma die we hier vandaag presenteren, bieden een nieuwe gelegenheid het potentieel te verwezenlijken van een Europees programma voor beroepsopleidingen dat, samen met het nieuwe SOCRATES- en JEUGD VOOR EUROPA-programma, een wezenlijke bijdrage kan leveren aan de permanente opleiding van de Europese burgers. Het LEONARDO-programma kan met name het stelsel van voorzieningen in de lidstaten beïnvloeden, transnationaliteit en innovatie bevorderen en de mobiliteit vergroten. Het is een programma dat ons reden geeft de toekomst met veel vertrouwen tegemoet te zien. We zijn ons ervan bewust dat beroepsopleidingen een sleutelrol zullen blijven spelen in de economische ontwikkeling van Europa. We moeten de grote waarde van dit programma daarom onderkennen en het beschouwen als een proeftuin voor innovatie.

Pack
Mijnheer de Voorzitter, beste collega's, de commissaris is helaas nog niet aanwezig, maar de laatste tijd zijn de commissarissen blijkbaar iedere dag te laat. Dat zal wel aan het verkeer liggen, dat hoop ik tenminste. Ach, fantastisch, daar is ze al!
Om te beginnen wil ik graag naar Jean Monnet verwijzen, een van de grondleggers van Europa, die ooit gezegd heeft: wij verenigen geen landen, maar mensen! Voor de Europese Unie en vooral ook voor het Europees Parlement zou deze doelstelling eigenlijk als grondgedachte van ons beleid moeten dienen. In eerste instantie is onze hoop gericht op de jongeren, want deze generatie zal de toekomst bepalen. Wij moeten deze hoop dan ook vorm geven, zodat jongeren zich echt betrokken voelen bij het Europese integratieproces. Een nauwe band tussen de Europese jongeren, bijvoorbeeld door middel van opleidingsnetwerken, zal een Europa tot stand brengen dat sterker, unieker en groter is dan wij ons kunnen voorstellen.
Dit inzicht heeft er vooral toe geleid dat het Europese onderwijsbeleid intussen een centrale communautaire taak in de Europese Unie is geworden. Wij hebben dan ook behoefte aan een breed concept om de Europese dimensie in het onderwijs te versterken. Ik wil eraan toevoegen dat wij het onderwijsbeleid van de afzonderlijke staten en naties niet zullen wijzigen of harmoniseren. Wij willen echter wel de taken op ons nemen die Europa als geheel beter kan vervullen dan de afzonderlijke staten en naties. Wij willen hier alleen de Europese meerwaarde vergroten.
Wij moeten goed beseffen dat opleiding en onderwijs beslissend zijn voor het concurrentievermogen van Europa. Ons onderwijsbeleid is derhalve specifiek gericht op de verbetering van de kwaliteit van het onderwijs, maar een even belangrijke doelstelling is de jongeren voor te bereiden op de integratie in het arbeidsproces en de maatschappij. Hierdoor kunnen jongeren niet alleen een bijdrage leveren op maatschappelijk vlak, maar wordt ook hun positie als economisch subject verdedigd. Het nieuwe SOCRATES-programma en de programma's die vandaag aan de orde komen, worden tot een echt programma voor de Europese burger uitgebreid, dat in combinatie met andere beroepsopleidings-, onderzoeks- en jeugdprogramma's nog veel doeltreffender zal zijn. Tot nu toe namen ongeveer 110.000 jongeren, 500.000 studenten en 60.000 hoogleraren deel aan uitwisselingen in het kader van het SOCRATES-programma, 30.000 taaldocenten volgden bij-en nascholingscursussen en 1.500 universiteiten en 10.000 scholen waren bij SOCRATES betrokken. En hoeveel mensen aan maatregelen voor het leren gedurende het hele leven hebben deelgenomen, is niet eens te zeggen. Het totaal aantal deelnemers kan ik niet eens noemen. In de toekomst streven wij naar een sterkere decentralisatie van het SOCRATES-programma, alsmede naar een vereenvoudiging van de aanvraag- en selectieprocedure.
Dit programma is bestemd voor ongeveer 300 miljoen burgers, vanaf de school- tot de pensioengerechtigde leeftijd en ook daarna, kortom van de wieg tot het graf. Derhalve kunnen wij ons er ook niet eenvoudig van afmaken, wij moeten dit programma zorgvuldig uitwerken. Om die reden hebben wij in een heel goed voorstel van de Commissie - en dat wil ik hier uitdrukkelijk vermelden - toch nog wijzigingen aangebracht, wijzigingen die ons als vertegenwoordigers van de burgers ook dagelijks thuis worden voorgeschoteld. Enerzijds gaat het om belangrijke wijzigingen, anderzijds gaat het soms om kleine veranderingen. Een van de belangrijke wijzigingen is dat wij de door de Commissie voorgestelde acht acties teruggebracht hebben tot zes.
Ter verduidelijking wil ik zeggen dat dit laatste van groot belang voor ons is. Wij willen de betekenis van de vijf grote acties namelijk meer onderstrepen. Ik wil ze nogmaals noemen: gelukkig beginnen wij nu met het COMENIUS-onderdeel. Dat is het schoolonderwijs, de schoolpartnerschappen, het onderwijzend personeel. De tweede actie is ERASMUS, daarbij gaat het om het hoger onderwijs, samenwerking tussen Europese universiteiten, mobiliteit van studenten en docenten. De derde actie is GRUNDTVIG, daarbij gaat het om andere onderwijstrajecten, volwassenenonderwijs, na- en bijscholing en nieuwe onderwijsvormen. De vierde actie is LINGUA, talenonderwijs en taalverwerving. De vijfde actie heb ik omgedoopt in MINERVA, in plaats van ATLAS zoals de Commissie voorstelde, want ik ben van mening dat er voor multimedia - en daar draait het in dit programma om - veel wijsheid nodig is en derhalve heb ik MINERVA als beschermheilige van dit onderdeel gekozen. Actie nummer zes bestaat uit horizontale maatregelen.
Wij hechten er veel belang aan dat de taalvaardigheid van jongeren verbeterd wordt en wij zijn van mening dat jongeren in de toekomst twee vreemde talen dienen te leren. De eerste taal is de taal die in een buurland gesproken wordt, want dan haalt de jeugd veel meer profijt uit de interne markt. De tweede taal dient een andere communicatietaal te zijn. In het COMENIUS-onderdeel was ik het niet eens met een bepaald punt van de Commissie en de Commissie is hiermee akkoord gegaan. Ik ben niet van mening dat een school die aan deze actie wil deelnemen, een plan dient voor te leggen.
Beste mevrouw de commissaris, ik heb iets tegen plannen. De verwezenlijking van plannen staat meestal op papier en in werkelijkheid komt het er niet van. Derhalve blijf ik erbij dat een leraar die wil deelnemen, individueel een aanvraag mag indienen. Houdt u alstublieft voor ogen dat het schoolsysteem een ander systeem is dan het universitaire systeem. Ik juich het ook toe dat in de toekomst uitwisselingen mogelijk zijn voor scholieren. In het ERASMUS-onderdeel hebben wij iets toegevoegd, zodat de schaarse middelen wellicht alleen gebruikt kunnen worden voor diegenen die het nodig hebben, voor zover mogelijk overeenkomstig de nationale stimuleringsmaatregelen. Wij hebben nadrukkelijk geijverd voor een zo algemeen mogelijke toepassing van het ECTS-systeem en wij hebben erop aangedrongen dat de universiteiten hier zorg voor dragen.
Ik wil graag nog iets over het onderwerp financiën zeggen. Dat is het belangrijkste hoofdstuk en ik bedank de Begrotingscommissie dat zij zich ditmaal weer aan onze zijde heeft geschaard. 1, 4 miljard is te weinig! Het is te veel om te sterven en te weinig om echt te overleven. Wij hebben 2 miljard euro gevraagd voor vijf jaar, dat is voor 15 lidstaten en voor nog 13 andere geassocieerde landen die zullen deelnemen. Wij kunnen alleen maar zeggen: dit is het enige wat wij echt kunnen doen, het enige waardoor de burgers echt bij Europa worden betrokken. Al onze voorlichtingscampagnes zijn goed, maar dat zijn ad hoc maatregelen. Deze opleidingsprogramma's hebben ten doel de jongeren van Europa om te vormen tot echte intensief Europees voelende en denkende burgers en wij vragen derhalve uw hulp om de Raad ervan te kunnen overtuigen dat wij voor vijf jaar twee miljard nodig hebben!

De Voorzitter
Dank u, mevrouw Pack. Het laatste gedeelte van uw interventie kan als uitgangspunt dienen voor het debat dat later tijdens de bemiddeling zal plaatsvinden.

De Coene
Voorzitter, mevrouw de commissaris, achtbare collega's, net voor het zomerreces heeft u, mevrouw de commissaris, uw actieprogramma Jeugd 2000-2004 voorgesteld. Wij zijn blij dat er vandaag een omvattend programma is waarbij de acties die zich richten tot dezelfde doelgroep worden gebundeld. Het brengt meer samenhang tussen de acties, het vermijdt versnippering van de uiteindelijk schaarse middelen en het staat toe een duidelijker beleid te voeren. Dat beleid, en u moet ons dat toestaan, willen wij vandaag enkele maanden amper na het voorstellen van uw document, bijsturen. Als rapporteur heb ik van meet af aan aandacht willen besteden aan volgende punten.
Het bereiken ten eerste van zoveel mogelijk jongeren met dit programma en dan vooral die jongeren die het meest behoefte hebben aan dat soort programma's. Ten tweede een politieke dimensie inbouwen in het programma. Dit programma moet jongeren ook betrekken bij de opbouw van de Europese Unie door het versterken van het Europese burgerschap voor jongeren. In uw voorstel, mevrouw de commissaris, ligt de nadruk immers hoofdzakelijk op de inzetbaarheid van jongeren op de arbeidsmarkt, het concept van de employability. Maar het Europees Parlement wil die doelstelling verruimen en daarmee ook het programma evenwichtiger maken. Ik overloop even de wijzigingen die alvast door de commissie jeugd van het Europees Parlement op uw programma's zijn ingediend.
Eerst en vooral een verhoging van het budget. U hebt voorgesteld 600 miljoen en wij vragen 800 miljoen ecu omdat dit moet aantonen dat Europa echt wil investeren in zijn jonge generaties en bovendien hebben wij dat geld nodig om de ambitieuze doelstellingen van het programma te realiseren. De verhoging is één zaak, maar voor ons minstens even belangrijk is een herschikking van de middelen. Want in uw voorstel, mevrouw de commissaris, neemt het ons niet kwalijk, valt de alom dominantie van het Europese vrijwilligerswerk op. Als wij even de getallen optellen dan zien wij dat twee derde van de middelen van het gehele programma rechtstreeks of onrechtstreeks gaat naar het Europese vrijwilligerswerk. Wij zijn niet voor of tegen het Europese vrijwilligerswerk, daar gaat het niet om, maar wij stellen vast dat de andere programma's, zoals de uitwisselingsprojecten of de jongereninitiatieven in de verdrukking dreigen te komen. Daarom willen wij een evenwicht herstellen zonder enige paniek te moeten creëren, want het Europese vrijwilligerswerk zal nog altijd meer geld krijgen dan wat hier destijds in deze zaal door mevrouw Fontaine, die toen rapporteur was, voor het Europese vrijwilligerswerk is gevraagd namens dit Parlement.
Voor dit evenwicht hebben wij verschillende argumenten. In uw voorstel, en wij begrijpen dat, wordt bijna uitsluitend verwezen naar de voorbereiding op het beroepsleven, de opneming in het arbeidsproces, de sociale en de beroepsintegratie. Spijtig genoeg zijn begrippen als het Europese burgerschap voor jongeren, het gemeenschapsleven, het interculturele leren naar de achtergrond verdwenen. Wij zijn er natuurlijk van overtuigd dat werkgelegenheid bijzonder belangrijk is voor de jongeren, maar die doelgroep ligt net zo goed wakker van zaken als het milieu, het behoud van de vrede en het vreedzaam oplossen van conflicten, Europese en internationale samenwerking, de positie, de rechten en de verantwoordelijkheden van jongeren in de maatschappij.
Wij zijn dan ook de mening toegedaan dat dit programma een antwoord moet bieden op fenomenen als individualisme, nationalisme, onzekerheid, het gebrek aan vertrouwen in de anderen en in de toekomst. Daarom denken wij dat de pijler jongerenuitwisselingen versterkt moet worden, temeer indien wij de middelen verhogen en herschikken moeten wij erin slagen om ongeveer anderhalf miljoen jongeren te betrekken bij de verschillende acties.
Wij hebben nog een aantal andere punten. Wij zijn de mening toegedaan en wij hebben een beetje gekeken naar het experiment dat u hebt geriskeerd met de CFO dat vrijwilligerswerk geen reguliere jobs mag vernietigen en bovendien dat de ontvangende organisaties tot en met de spelregels van deze Unie moeten respecteren.
Ten vierde vinden wij dat het geld vooral moet gaan naar wie het het meest nodig heeft en bij de evaluatie stellen wij vast, ook uit de gesprekken met jongeren en met de plaatselijke agentschappen, dat zij die de weg het best kennen dikwijls ook zij zijn die het best kunnen geniet van de fondsen. Daar willen wij een einde aan maken ten voordele precies van de jongeren die steevast in de buitenbaan lopen.
Tenslotte willen wij meer openheid bij het beoordelen van de projecten, een betere bekendmaking van de programma's en enige soepelheid aan de dag leggen bij het bepalen van de leeftijdsgrenzen. De commissie jeugd van het Parlement heeft vooral willen luisteren naar de jongeren zelf en naar de organisaties die instaan voor de uitvoering van de programma's. Wij hebben contacten gehad met ongeveer 5.000 jongeren en daaruit is een rapport gedistilleerd met een meervoudige doelstelling. Ten eerste, meer middelen investeren waardoor ook veel meer jongeren bereikt kunnen worden. Ten tweede, een evenwicht tussen de verschillende acties, strengere richtsnoeren en een groter toezicht op correcte bestedingen. Ten derde, de toegang tot en de uitvoering van het programma democratischer maken en tenslotte jongeren meer uitzicht geven op een toekomst maar tegelijkertijd ook het Europese project meer toekomst bieden door de betrokkenheid van jongeren te vergroten.

Christodoulou
Mijnheer de Voorzitter, evenals gisteren het geval was met het programma "CULTUUR 2000" , begeeft de Commissie zich ook met de drie onderhavige voorstellen op een nieuw pad. Hiermee probeert zij concrete inhoud te geven aan de strategische richtsnoeren uit Agenda 2000 en uit de mededeling van november 1997 over het Europa van de kennis.
Deze drie voorstellen hebben een gemeenschappelijk kenmerk: alle drie beogen zij op directe of indirecte wijze, via de verbetering van kennis, scholing en beroepsopleiding, de bevordering van de werkgelegenheid en, op middellange en lange termijn, de vermindering van de werkloosheid. Daarom moeten deze programma's onderling compatibel zijn. Dat is zeer belangrijk. Ook moet zorg worden gedragen voor een nauwe coördinatie met andere communautaire programma's. Een goede coördinatie zal niet alleen de doeltreffendheid van de programma's ten goede komen maar ook een rechtvaardiging kunnen zijn voor de voortzetting van de goede programma's binnen het nieuwe kader. Het gaat dus niet alleen om een kwantitatieve, maar wel degelijk ook kwalitatieve verbetering. Tijdens de bespreking van de begrotingsaspecten van deze programma's in de Begrotingscommissie hebben wij daar rekening mee gehouden. In de onderhavige voorstellen gaat het niet om drie, los van elkander staande programma's. Veeleer wordt hiermee een echt communautair beleid voor opleiding en jeugd beoogd. Daartoe is men trouwens op grond van de artikelen 126 en 127 ook verplicht.
In deze sectoren zijn wij echter in eerste instantie geconfronteerd met bevoegdheden van de lidstaten. Overeenkomstig het subsidiariteitsprincipe moet de Gemeenschap de acties van de lidstaten aanvullen en een Europese dimensie verlenen. Ook moet zij zorgen voor coördinatie van de nationale acties en de samenwerking tussen de lidstaten, met derde landen en internationale organisaties bevorderen. De Gemeenschap moet dus dat doen wat de lidstaten niet kunnen doen en zelfs indien de lidstaten zouden kunnen doen wat de Gemeenschap doet, zouden zij daarbij nooit zo doeltreffend kunnen zijn en dezelfde toegevoegde waarde kunnen produceren als de Gemeenschap.
Dan ga ik nu in op een aantal begrotingsaspecten. Wij mogen niet uit het oog verliezen dat nog geen besluit is genomen over het noodzakelijke financieringsniveau en het nieuwe begrotingskader. Dat is nog onderwerp van gesprek. Daarom is volgens de Begrotingscommissie de verhoging van 1, 4 tot 2 miljard ecu momenteel misschien een beetje te veel van het goede. Ik weet dat de bevoegde commissies niet erg ingenomen zijn met onze houding, maar ik wil hen verwijzen naar het tweede gedeelte van amendement 17 waarin voorzien is in de mogelijkheid van een jaarlijkse verhoging tot 20 %. Dit is voor de goed lopende programma's een mogelijkheid om meer geld te krijgen. Ook wil ik herinneren aan hetgeen ik gisteren zei over het programma "CULTUUR 2000" , over het indicatieve karakter van de bedragen die in wetgevingen voorkomen en over de rol van de jaarlijkse begrotingsprocedure.
Twee dingen moet u voor ogen houden, waarde collega's. Als ten eerste kredieten worden vastgesteld voor programma's, is het de verantwoordelijkheid van het Parlement en natuurlijk ook de Commissie ervoor te zorgen dat deze programma's worden uitgevoerd. Er mogen geen resten overblijven waardoor begrotingsproblemen ontstaan voor daaropvolgende jaren. Ten tweede worden kaderprogramma's vaak op zeer onopvallende wijze aan de bevoegdheid van het Europees Parlement onderworpen, hetgeen gevolgen heeft voor de mogelijkheid van het Parlement om via de jaarlijkse begrotingsprocedure als een volledige tak van de begrotingsautoriteit te functioneren. Als wij namelijk plots met onze neus worden gedrukt op grote kaderprogramma's zonder dat wij in staat zijn deze aan te passen aan de hand van de behaalde resultaten, creëren wij problemen voor de begrotingsrechten van het Parlement. Ik hoop dat de betrokken commissies deze twee opmerkingen ter harte zullen nemen en begrip zullen tonen voor ons voorstel.

Virrankoski
Mijnheer de Voorzitter, het onderhavige voorstel van de Commissie over de tweede fase van het SOCRATES-programma is onderdeel van een groter geheel. Dit betreft naast het SOCRATES-programma het LEONARDO-programma voor beroepsopleiding en het nieuwe JEUGD-programma. Het JEUGD-programma wordt gevormd door de programma's JEUGD VOOR EUROPA en het Europees vrijwilligerswerk van jongeren samen te voegen. Samen bedragen de financiële middelen van deze drie programma's voor de periode 2000-2004 drie miljard euro. Tezamen met een ander nieuw programma, CULTUUR 2000, betekenen ze een aanzienlijke versterking van de culturele dimensie van de Europese Unie.
Aangezien er nog steeds verscheidene programma's zijn die tot dusver nog niet helemaal zijn uitgevoerd, vindt de Begrotingscommissie het belangrijk dat de synergie tussen deze programma's wordt vergroot. Dit standpunt kwam al naar voren bij de behandeling van de begroting voor volgend jaar. De Begrotingscommissie vond het tevens belangrijk dat onder meer via deze programma's het creëren van arbeidsplaatsen wordt gesteund, in samenwerking ook met de programma's van onderzoek en nieuwe technologieën. De Commissie cultuur, jeugd, onderwijs en media heeft deze ideeën in haar verslag opgenomen.
Van de cultuurprogramma's is het SOCRATES-programma het meest uitgebreid. Volgens het Commissievoorstel moeten de middelen van dit programma voor de volgende vijf jaar 1, 4 miljard euro bedragen. De Begrotingscommissie beschouwde dit bedrag als het voornaamste voorschrift, maar wilde bewegingsruimte voor de toelage en heeft daarom amendement 1 ingediend, waarin een marge van 20 % wordt voorgesteld, zodat er van de toelage kan worden afgeweken als er nieuwe objectieve en vaststaande feiten naar boven komen waarvoor duidelijke en precieze oorzaken zijn.
Volgens de Begrotingscommissie moeten de administratieve uitgaven, de algemene steunmaatregelen en de technische steun gescheiden worden gehouden van de eigenlijke beleidsuitgaven. Deze moet de uitvoerende macht apart goedkeuren. Ze vertegenwoordigen een aanzienlijke uitgavenpost, ongeveer 85 miljoen euro, die overigens de eigenlijke beleidsmiddelen vermindert.
Naast de voornoemde veranderingen onderzocht de Begrotingscommissie enkele andere details, die in het advies van de Begrotingscommissie naar voren zijn gebracht. Het SOCRATES-programma is een van de succesvolste programma's van de Europese Unie. De Begrotingscommissie gaf en geeft ook nu daarom haar krachtige steun aan het voorstel van de Commissie.

Papakyriazis
Mijnheer de Voorzitter, ik spreek als rapporteur voor advies van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken. In onze commissie zijn wij bij de bespreking van het onderhavige vraagstuk en van met name het programma JEUGD uitgegaan van de dubbele benadering, van de Hughes-procedure.
Volgens ons vormen de drie programma's JEUGD, LEONARDO en SOCRATES een geheel. Zij staan in een algemeen, gemeenschappelijk kader. De Commissie heeft met haar voorstel concrete inhoud gegeven aan dit kader en aan haar aanpak betreffende het Europa van het leren en de kennis. Volgens ons is dit kader en met name ook het programma voor de jeugd uiterst belangrijk. Wat dit laatste programma betreft, wil de commissie sociale zaken de aandacht vestigen op het belang van de bevordering van bepaalde fundamentele waarden, zoals solidariteit en participatie. Daarmee kan men bijdragen aan de vorming van actieve en verantwoorde burgers.
Zeer belangrijk is ook dat de burgers de gelegenheid krijgen algemene vaardigheden en kennis te verwerven. Dit zal direct en indirect de werkgelegenheid ten goede komen. Ik wil hierbij aantekenen dat de activiteiten ten behoeve van de jeugd voornamelijk berusten op vrijwilligerswerk op met name lokaal niveau. Men werkt bij voorkeur samen met verenigingen en organisaties zonder winstoogmerk. Met andere woorden, deze activiteiten bevinden zich in het zogenaamde derde stelsel en zoals u weet hecht het Europees Parlement daar grote betekenis aan.
Verder zijn wij van mening dat in dit programma voor de jeugd de klemtoon moet worden gelegd op jongeren uit benadeelde milieus. Ook zij moeten een middel krijgen om actief te worden. Wij hadden voor de zojuist door mij genoemde punten aanvankelijk ongeveer 20 amendementen ingediend. De rapporteur, de heer De Coene van de commissie jeugd, heeft het merendeel van deze amendementen in zijn verslag overgenomen en ik dank hem daar van harte voor. Vandaag wordt dan ook in zekere zin een gemeenschappelijke aanpak in stemming gebracht.

Guinebertière
Mijnheer de Voorzitter, er zijn drie verslagen opgesteld met als gemeenschappelijk doel het Europa van de burger tot stand te brengen. In het Verdrag van Amsterdam wordt het kennisbeleid en het beleid inzake permanent onderwijs een sleutelrol toebedeeld.
Als iedereen het erover eens is dat de doelstellingen van een communautaire actie zijn bereikt, dan mogen we de Commissie hiermee gelukwensen. Ik ben oprecht van mening dat de drie programma's SOCRATES, LEONARDO DA VINCI en JEUGD VOOR EUROPA succesvol zijn geweest en we kunnen iedereen feliciteren die zich in het verleden met de uitvoering van deze programma's heeft beziggehouden. In haar streven naar rationalisatie en efficiency voorziet de Commissie in gezamenlijke acties voor deze drie programma's. De grens tussen onderwijs en beroepsopleiding wordt namelijk steeds vager, evenals het onderscheid tussen initiële opleiding en voortgezette opleiding of tussen formeel en informeel onderwijs. Ik steun dit idee van gezamenlijke actie van harte; ik denk dat dit een positieve vernieuwing is.
Dit is helaas niet het enige wat de drie programma's met elkaar gemeen hebben. Ze delen ook de ellende. Aangezien we de activiteiten van deze programma's onophoudelijk uitbreiden schieten met name de middelen tekort, ondanks het financiële succes dat SOCRATES laatst behaalde. Desondanks steunt de Fractie Unie voor Europa de inhoud van deze drie verslagen en ik dank de rapporteurs voor de kwaliteit van het werk dat ze verzet hebben en voor hun bereidheid alle standpunten in ogenschouw te nemen.
Wat zal de tweede generatie van deze programma's opleveren? SOCRATES moet de Europese dimensie van het onderwijs op alle niveaus versterken, de samenwerking in het onderwijs bevorderen, de barrières die deze samenwerking verhinderen uit de weg helpen en educatieve vernieuwing aanmoedigen. Iedereen is nu goed op de hoogte van dit programma en ondanks de vele haarkloverijen en belemmeringen op het gebied van de mobiliteit melden zich altijd zeer veel kandidaten voor het programma aan.
Als rapporteur van de cultuurcommissie voor het LEONARDO DA VINCI-programma zou ik hier wat extra aandacht aan dit programma willen besteden. LEONARDO DA VINCI richt zich op de verbetering en versterking van de integratie van jongeren in de maatschappij en op de arbeidsmarkt door hen in staat te stellen zich levenslang te scholen.
Ik zou drie zeer belangrijke punten willen toelichten. Het eerste punt betreft de erkenning van het belang van mobiliteit en de wil om daarnaast de virtuele mobiliteit te ontwikkelen. Ik onderschrijf het belang van dit punt aangezien ik denk dat met de nieuwe communicatietechnologie afstanden geen obstakel meer hoeven te zijn. Ik wil evenwel benadrukken dat de fysieke ontmoeting tussen mensen niet door technologie kan worden vervangen. De nieuwe vormen van technologie moeten met name de plattelandsgebieden en de stedelijke gebieden dichter bij elkaar brengen. Ook moeten ze de mensen uit het Noorden en die uit het Zuiden met elkaar in contact brengen. De kracht van de programma's is dat ze de integratie tussen deze gebieden en tussen deze mensen bevorderen en ons in staat stellen daarvan te profiteren. We moeten evenwel niet de fysieke ontmoeting tussen mensen uit het oog verliezen.
Het tweede punt heeft betrekking op de positie van het MKB in het alternerende en beroepsopleidingsproces en op de nog te beperkte rol die voor bedrijven uit deze sector is weggelegd binnen de sociale dialoog en het partnerschap. We moeten deze situatie in ogenschouw nemen, maar dan wel met de politieke wil om een daadwerkelijke dialoog aan te gaan.
Het derde punt betreft de promotie van het programma onder mensen van uiteenlopende leeftijden. We weten immers dat de doelstelling van permanente opleiding niet bereikt kan worden als de programma's uitsluitend aan jongeren worden aangeboden. Tenslotte wil ik benadrukken dat de vaardigheden die de deelnemers aan deze programma's via de informele opleiding verwerven, moeten worden erkend. Dit vraagstuk brengt me ertoe enkele opmerkingen te maken over het programma JEUGD VOOR EUROPA en de Europese vrijwilligersdienst.
Ik zou de positieve en negatieve kanten van het kaderprogramma voor de jeugd willen toelichten. JEUGD VOOR EUROPA stimuleert ervaringen op het gebied van de informele opleiding van jongeren door de mobiliteit binnen de Unie en in contacten met derde landen te bevorderen. Het programma stimuleert tevens de bereidheid van jongeren om initiatieven te ontplooien. Het programma heeft, zoals gezegd, een aantal positieve kanten: de succesvolle ervaringen met de Europese vrijwilligersdienst staan garant voor het succes van het programma, de nobele doeleinden worden terecht geprezen. Er wordt evenwel veel meer geld aan uitgegeven dan aan andere acties van het programma JEUGD. Het zal u dan ook niet verwonderen dat de tekortkomingen van het programma van financiële aard zijn.
Ik zou hier willen zeggen hoezeer ik het betreur te moeten constateren dat de financiële middelen die voor deze actie zijn vrijgemaakt niet in verhouding staan tot hetgeen hier op het spel staat.
Wat dit laatste betreft heb ik overigens twee voorstellen gedaan. In de eerste plaats moet er opnieuw een evenwicht worden gevonden tussen het budget en de omvang van deze acties. Ten tweede moet er een structuur worden opgezet die de verzameling van informatie en documentatie over de jeugd - dat wil zeggen specifieke publicaties en studies - mogelijk maakt en die de jongerenprogramma's van de lidstaten, communautaire instellingen of jeugdorganisaties zelf kan opwaarderen. Deze structuur kan worden aangevuld met een Internetsite die door de Commissie wordt beheerd en die de communicatie tussen jongeren op de meest uiteenlopende terreinen stimuleert. Het is overigens niet noodzakelijk dat deze interactiviteit deel uitmaakt van de geïntegreerde communautaire beleidsvormen.
We moeten Europa aan de jongeren geven en ze moeten zich ontwikkelen tot goede Europese staatsburgers. Dat is wat we moeten bereiken en aan deze structuur zouden we de naam "Europa 15-25" kunnen meegeven.

Boogerd-Quaak
Voorzitter, ik was enigszins gehinderd door het verkeer vanmorgen maar daar zullen meer collega's last van gehad hebben. Dank u voor uw geduld.
Namens de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken kan ik zeggen dat deze tweede generatie programma's en met name SOCRATES een flinke stap voorwaarts is met betrekking tot samenhang en beheer. Wij hebben echter wel geconstateerd dat er geen strategisch nieuwe opzet is. Ik denk toch dat als wij kijken naar de werkgelegenheidsimpact van dit soort programma's, dat wij ons moeten realiseren dat dit soort programma's buitengewoon belangrijk zijn om ook bijvoorbeeld onder andere de arbeidsmobiliteit binnen Europa te bevorderen. Het begint immers bij de jeugd en als men gewend is in een andere land te leren dan kan men ook in een ander land wat makkelijker werk aanvaarden. Binnen deze programma's worden vaak ook hele goede projecten ontwikkeld om dat soort zaken te bevorderen.
Ik wil enkel kleine punten aanstippen waarvan ik zeg, dat had ik liever anders gezien. Er moeten afzonderlijke overeenkomsten komen voor Malta en Turkije. Ik moet constateren dat de Commissie nog steeds niet met voorstellen komt, ook niet voor de afzonderlijke bijeenkomst om de toegang voor die landen te garanderen. Juist als wij de democratie in dit soort landen een extra kans willen geven dan heb ik het met name over Turkije, zouden wij wel met die voorstellen moeten komen. Die hangen nu al een jaar of drie, vier.
Bovendien zou ik aandacht willen vragen met betrekking tot de informatiemaatschappij voor samenwerking met landen als Japan en de Verenigde Staten. Buitengewoon belangrijk is dat jongeren ook op basis van deze programma's internationaal kunnen uitwisselen. Een kwestie die wel aangestipt wordt in de voorstellen maar nog niet buitengewoon zwaar is uitgewerkt. Ik zou de commissaris willen vragen daar extra aandacht aan te geven.

Elchlepp
Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, beste collega's, ik wil de gehele Commissie bedanken voor het voorstel inzake een noodzakelijke voortzetting van het SOCRATES-programma. Ik ben het eens met de hier genoemde doelstellingen, namelijk concentratie en continuïteit van de steunmaatregelen waarbij de burger centraal staat. Wat de uitvoering betreft had ik echter graag gezien dat we ons vooral op sectoren met een duidelijke Europese meerwaarde zouden concentreren. Een fundamenteel punt: SOCRATES en de andere jeugdprogramma's zijn ondertussen een onmisbaar bestanddeel van het Europese onderwijsbeleid geworden, maar helaas ook, dat moet ik zeggen, een gemakkelijk excuus voor de lidstaten om zelf geen extra inspanningen te leveren voor de vereuropeanisering van hun scholen, hogescholen en onderwijsinstellingen.
Het zou dan ook meer dan consequent zijn als het Parlement en de Raad voor meer financiële middelen voor het programma zouden kunnen zorgen. Het door de commissie gevraagde bedrag van twee miljard is voor mijn fractie een absoluut minimum. Het door de Commissie voorgestelde bedrag van 1, 4 miljard voor vijf jaar is geen echte verhoging als men de laatste stand van de uitgaven, de bijkomende taken met het nu echte volwassenenonderwijs en de extra belasting door de openstelling van deze programma's voor de Midden- en Oost-Europese landen in aanmerking neemt. En helemaal niet als men, zoals wij sociaal-democraten wensen, de scheefgetrokken sociale situatie van deze programma's wil corrigeren. De schaarse financiële middelen van SOCRATES en andere jeugdprogramma's staan absoluut niet in verhouding tot de prachtige, maar niet helemaal au sérieux te nemen betogen over de noodzaak van het versterken van ontmoetingen tussen Europese jongeren en de totstandbrenging van een echte Europese onderwijsruimte. Het kan toch niet waar zijn - en helaas moet dit altijd met veel aplomb worden gezegd - dat voor uitwisselingsprogramma's voor Europese jongeren minder middelen beschikbaar zijn dan in de landbouwsteunregeling voor de teelt van erwten, veldbonen en voederlupinen.
Er wordt echter ook vergeten dat SOCRATES niet alleen van belang is voor de integratie, maar ook een grote rol speelt om tot meer werkgelegenheid te komen. Derhalve moet iedere jongere tijdens zijn opleiding de kans hebben om ervaring op te doen in het buitenland en zijn kennis van vreemde talen te vergroten. Het gaat hier om gelijke kansen. In plaats van de 2 % studenten die nu in aanmerking komt voor een ERASMUS-beurs, zou dit percentage volgens onze verwachtingen eerder 10 % moeten bedragen. Hetzelfde geldt voor jonge mensen die een beroepsopleiding volgen, want momenteel neemt nog niet eens 1 % deel aan de uitwisselingsprogramma's van de EU. Mijn fractie heeft derhalve van het begin af aan meer middelen gevraagd, omdat de afzonderlijke beurzen veel te laag zijn. Bij ERASMUS gaat het bijvoorbeeld om een gemiddeld bedrag van slechts 70 ecu. Dat is zeker geen stimulans voor jongeren uit sociaal zwakkere gezinnen om een tijdje in het buitenland te studeren. Voor degenen die zich dit toch wel kunnen permitteren, is dit bedrag mooi meegenomen.
Wij willen het programma op één punt aanvullen. Ik vraag hiervoor ook uw steun. In het kader van COMENIUS willen wij een nieuwe financiële mogelijkheid ten behoeve van leraren, zodat jonge werkloze leraren tijdelijk ingezet kunnen worden op de arbeidsmarkt in het buurland. Hiertoe krijgt het onderwijs een meer Europese dimensie en krijgen jonge werkloze leraren toegang tot het beroepsleven.

Mann, Thomas
Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, dames en heren, LEONARDO II is niet alleen bedoeld om op Europees niveau de initiatieven van de lidstaten op het gebied van de beroepsopleiding aan te vullen, maar vooral ook te ondersteunen. Laten wij verder bouwen aan het Europa van de kennis en het Europa van de innovatie op het gebied van onderzoek, ontwikkeling en opleiding, want gezien de uitdagingen van de globalisering is dat absoluut noodzakelijk. Het is echter zeer de vraag, mevrouw de commissaris, of het uitgetrokken bedrag van 1 miljard ecu voldoende is voor de jaren 2000 tot 2004, vooral in het licht van de op handen zijnde uitbreiding. Derhalve vragen wij een begrotingsprocedure waarin de financiële middelen jaarlijks opnieuw worden vastgelegd en wij vragen een verlenging van het LEONARDO-programma tot 2006 met een overeenkomstige verhoging van de middelen. Voor een grotere doeltreffendheid dienen de middelen aan andere Europese maatregelen te worden gekoppeld, bijvoorbeeld in het kader van de nieuwe structuurfondsen, de communautaire initiatieven en de communautaire actieprogramma's op onderwijsgebied SOCRATES en JEUGD. Bij het terugbrengen van het aantal programmadoelstellingen van 19 tot 3 en van de acties van 23 tot 6 gaat het niet alleen om een numerieke wijziging - het is de voorwaarde voor een grotere doeltreffendheid.
Een goede beroepsopleiding dient ertoe kennis te ontwikkelen, bijvoorbeeld in de omgang met de nieuwe informatie- en communicatietechnologieën. Teamwork, leren in groepsverband en het goed in staat zijn problemen op te lossen vormen de bagage voor de toekomstgerichte beroepen. Jongeren moeten betere toegang hebben tot het beroepsleven en wel vanaf de initiële opleiding. In de context van ons life-long-learning -concept moeten alle leeftijdsgroepen toegang hebben tot kwalitatief hoogstaande bijscholingscursussen. Er bestaat nog steeds de tendens om de door de jaren heen opgedane ervaring te laag te waarderen, en zelfs te minachten, hoewel veel jongeren daarvan zouden kunnen profiteren. Wij hebben zelf in de hand dat oudere werknemers toch gemotiveerd en volledig inzetbaar blijven. Door voldoende en duurzaam te investeren in beroepsopleidingen hebben de Europeanen enerzijds meer mogelijkheden om internationaal te concurreren en anderzijds wordt hierdoor de sociale samenhang versterkt.
Susan Waddington heeft opnieuw een uitstekend verslag opgesteld en bijna alle amendementen van de Fractie van de Europese Volkspartij overgenomen. Ik heb dan ook de hoop dat zij tevens onze recente amendementen zal overnemen waarin wij het belang van LEONARDO op het gebied van bij- en nascholing benadrukken. Wij zijn het ermee eens dat de beroepsopleidingssystemen gericht moeten zijn op een reïntegratie in de arbeidswereld en een betere integratie op de arbeidsmarkt van degenen wier bekwaamheden ontoereikend of achterhaald zijn. LEONARDO is gebaseerd op artikel 127, samenwerkingsprocedure. SOCRATES op artikel 126, medebeslissingsprocedure. Het evenwicht ontbreekt hier. LEONARDO voor de beroepsopleidingen en SOCRATES voor algemene opleidingen moeten op één lijn worden gesteld!
Ons grootste potentieel wordt gevormd door de menselijke hulpbronnen en wij moeten ervoor zorgen dat deze blijvend en dus ook op beroepsvlak gestimuleerd worden. Hopelijk slagen wij er met LEONARDO II in de flexibiliteit en de persoonlijke ontplooiing van het individu verder te ontwikkelen voor de 21ste eeuw.

Frischenschlager
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, dat opleiding en onderwijs iets met economische mededinging en vooruitgang te maken hebben, is algemeen bekend. Voor ons als Europeanen moet het echter duidelijk zijn dat als deze samenhang tot stand komt, wij ervoor moeten zorgen dat de jeugd de kans krijgt om Europa te kunnen ervaren. Dat is de belangrijkste politieke taak van het Europese onderwijsbeleid. Bij het gejammer om meer geld wil ik mij absoluut niet aansluiten, maar een ding is duidelijk, er is gesproken over niet helemaal au sérieux te nemen betogen. Er is geen regeringsconferentie waarop niet wordt gezegd dat er meer geld nodig is voor onderwijs en onderzoek. De feiten zien er vaak heel anders uit. Ik ben van mening dat wij de regeringsleiders ertoe moeten aanzetten hun ministers van Financiën meer over de brug te laten komen. Waarom? Omdat het onderwijs uitgebreid en geïntensiveerd moet worden.
In mijn vaderland Oostenrijk was drie jaar lang onder studenten een duidelijke tendens naar internationalisering te bespeuren; intussen neemt deze ontwikkeling weer lichtjes af. Daar moeten wij tegen optreden. Het is zeer belangrijk dat wij meer middelen ter beschikking stellen om de kandidaat-lidstaten bij dit proces te betrekken. Hun Europese toekomst moeten zij ook vooral via studenten kunnen ervaren. Beter talenonderwijs is een must en iedere ecu die daarin wordt gestopt, is goed geïnvesteerd in de toekomst van de politieke en economische stabiliteit van onze lidstaten. Er zijn echter ook concrete, praktische problemen. Ik hoor steeds weer dat de door de nationale bureaus verstrekte informatie soms ontoereikend is en dat zelfs de voorlichting in de Europese universiteiten nog niet zo goed functioneert. En hierbij heb ik een vraag voor u, mevrouw de commissaris. Zijn deze instellingen eigenlijk door netwerken met elkaar verbonden en beschikken zij over de meest recente informatie, zodat zij ook de juiste informatie kunnen doorspelen?
Er zijn ook nog enkele belangrijke praktische problemen. Ik noem alleen maar de problemen inzake de sociale zekerheid, vooral op het vlak van de ziekteverzekering. Ook huisvesting is uiteraard altijd weer een zeer concreet, praktisch probleem. Wellicht kan een gemeenschappelijke infrastructuur voor huisvesting op Europees niveau worden gecreëerd.
Onderwijs is een Europese taak. Europa is een onderwijsgemeenschap. Dat spreekt vanzelf. Laten wij dan ook daarnaar handelen, laten wij dan ook de overeenkomstige middelen daarvoor vrijmaken. Het is een goede investering!

Wolf
Mijnheer de Voorzitter, iedereen weet dat een goede beroepsopleiding een probaat middel in de strijd tegen de werkloosheid is. Een goede beroepsopleiding creëert op zich geen arbeidsplaatsen, maar in de huidige situatie van massale werkloosheid, vooral onder jongeren, is opleiding van cruciaal belang. Europese programma's kunnen niet de plaats innemen van de taken waar de lidstaten zelf zich van moeten kwijten. Het gaat erom de Europese dimensie, de Europese meerwaarde te doen uitkomen, vooral met het oog op de in Luxemburg aangenomen werkgelegenheidsrichtsnoeren, met het oog op het streven naar een op kennis gebaseerde maatschappij die juist door de Europese veelvoud kan leren van samenwerking en met het oog op het delen van de talrijke Europese ervaringen die wij hebben opgedaan. Wij moeten deze programma's eens zuiveren van alle bureaucratische rompslomp, wij hebben geen behoefte aan hernationalisatie.
De doelstelling moet zijn om 1 % van de begroting van de Europese Unie werkelijk te besteden aan beroepsopleiding, want dat is een investering in de toekomst en niet alleen maar een consumptieve uitgave. De amendementen van onze fractie zijn in het uitstekende verslag van mevrouw Waddington overgenomen wat betreft de herscholing voor een beroep of herintreding, het begeleidend onderzoek en de openstelling voor bedrijven en ondernemingen uit de derde sector. Ik wil en moet echter nog een opmerking maken voordat ik afsluit. De goede programma's waarover wij vandaag spreken, staan in een minder gunstig daglicht, mevrouw Cresson. Brengt u alstublieft orde op zaken, zodat uw opvolgster het verbeterde LEONARDO-programma werkelijk energiek ten uitvoer kan leggen. Ik sluit mij ook aan bij de oproep van mevrouw Waddington aan de heer Santer om u daarbij volledig te steunen.

Maes
Mijnheer de Voorzitter, de uitstekende verslagen die wij vandaag gehoord hebben, zal ik niet allemaal kunnen becommentariëren wegens tijdgebrek en ook omdat ik mij extra wil focussen op de programma's in verband met de jeugd.
Wij zijn het namens onze fractie uitdrukkelijk eens met de suggesties die gedaan worden door de rapporteur. Het zou goed zijn dat er meer middelen komen, maar het is vooral noodzakelijk dat die middelen op een meer evenwichtige wijze besteed worden. Het heeft mij gechoqueerd, mevrouw de commissaris, te moeten vernemen dat zoveel geld werd gegeven aan vrijwilligerswerk in het kader van de wereldvoetbalcup in Frankrijk. Ik vraag mij af of dit de juiste besteding is van dergelijk geld en of vrijwilligerswerk op de eerste plaats zulk een public relations activiteit moet beogen die tenslotte te maken heeft met een uitdrukkelijk met winstoogmerken opgezette organisatie.
Ik wil de nadruk leggen op het belang van jeugdprogramma's voor een groei van een Europees burgerschap. De meesten van ons zijn nog opgegroeid in een sfeer van euro-optimisme. Dat is voor de jongeren van vandaag niet noodzakelijk het geval. Wij moeten de interesse van de jongeren voor het Europees project op een nieuwe wijze weten te wekken. Die wijze zal gewekt worden doordat jongeren contact hebben met andere Europese jongeren over de grenzen van naties heen, over de taalverschillen heen, over de culturele verschillen. Daarom is het belangrijk dat de actoren die op dat veld met ons kunnen samenwerken aangemoedigd worden om hun inspanningen verder te zetten: gemeenten en organisaties. Maar wij moeten tevens aandacht hebben voor jongeren die niet in vaste organisatieschema's betrokken zijn en die ook door gemeenten en organisaties zeer moeilijk bereikt kunnen worden.
Ik begrijp de vele collega's die hier pleiten voor beroepsvorming. Ik heb daar alle begrip voor. Maar uit de praktijk van de uitwisseling blijkt toch dat jongeren in verband met beroepsopleiding veel meer problemen hebben dan in verband met uitwisseling van studenten, al was het maar omdat het taalprobleem voor studentenuitwisseling veel minder een probleem is dan voor jongeren die in beroepsopleiding zitten. Daarom pleit ik met de rapporteur voor een breed jeugdprogramma dat de algemene culturele dimensie zeker in ogenschouw neemt zodanig dat een goede basis wordt gelegd voor Europees burgerschap en Europees enthousiasme.

Seillier
Mijnheer de Voorzitter, wie zou met het oog op de nieuwe voorstellen van de Commissie niet ingenomen zijn met de inspanningen die zijn verricht om een opeenstapeling van programma's te vermijden, een grotere samenhang tussen deze programma's te bewerkstelligen, duidelijkere doelen te definiëren en de evaluatie van wat de mensen zelf in de praktijk ondervinden te verbeteren. Ook moeten we ons meer inspannen om tegemoet te komen aan het subsidiariteitsbeginsel, dat wil zeggen dat alleen acties die een daadwerkelijke toegevoegde waarde leveren op hetgeen we in onze verschillende lidstaten tot stand brengen, als communautaire acties moeten worden beschouwd.
Het doet mij persoonlijk genoegen dat de programma's LEONARDO en SOCRATES niet alleen voor jongeren, maar ook voor volwassenen worden opengesteld. Het onderscheid tussen jongeren en volwassenen is immers arbitrair en we weten dat levenslang onderwijs van zeer groot belang is. Wat betreft JEUGD geef ik toe dat het verdelen van de middelen tussen de Europese vrijwilligersdienst en het programma JEUGD VOOR EUROPA geen sinecure is, aangezien er voor de financiering van beide programma's argumenten aan te voeren zijn. Ik weet van mijn collega's dat er veel kritiek op de huidige verdeling bestaat. Heeft een kort verblijf van jongeren in het buitenland een positief effect? Dit is inderdaad een legitieme vraag. Het aantal jongeren dat aan het programma JEUGD VOOR EUROPA deel kan nemen is groter dan het aantal dat de vrijwilligersdienst op kan nemen, maar het contact is er oppervlakkiger. De vrijwilligersdienst biedt immers een veel langer verblijf en meer gelegenheid ervaring op te doen en is weliswaar veel kostbaarder, maar zal ook tot meer resultaten leiden. Toch geloof ik dat het wenselijk is een nieuw evenwicht te vinden.
Ik zou haast willen zeggen dat deze vraagstukken eigenlijk niet meer zijn dan een detail. Naast deze kwesties stel ik mij de fundamentele vraag wat de filosofie achter deze programma's is. Waarde collega's, weliswaar hebben we soms zeer verschillende opvattingen over de toekomst van de Europese eenwording en het gemeenschappelijke Europese avontuur dat onze landen aangaan - de fractie waartoe ik behoor weet dat beter dan welke andere fractie dan ook - maar desalniettemin denk ik dat we meer gezamenlijk moeten brainstormen om tot een gemeenschappelijke basis te komen die bijdraagt tot een betere onderbouwing van de programma's voor de jeugd.
Het zal u niet verbazen dat ik kritiek uit op de uitdrukking "bevordering van het Europees burgerschap" . Deze uitdrukking kom ik overal tegen, maar er wordt nooit een definitie van gegeven. Ik ben er daarentegen van overtuigd dat de Europese cultuur zou moeten verwijzen naar de algemene cultuur die noodzakelijkerwijze als basis moet fungeren voor de technische opleiding en de beroepsopleiding en het succes van onze uitwisselingen moet garanderen. Al vanaf mijn 18e jaar pleit ik hiervoor. Op die leeftijd kwam ik voor het eerst als vertegenwoordiger van de schoolkrant naar Brussel en Straatsburg voor een Europese ontmoeting over dit onderwerp. Ik ben van mening dat deze nadruk op de algemene cultuur van groot belang is als we een daadwerkelijke verbetering van deze jeugdprogramma's willen bewerkstelligen.

Evans
Mijnheer de Voorzitter, mevrouw Pack zei aan het begin van haar rede dat we niet alleen staten zouden moeten proberen te verenigen, maar ook mensen. In het licht van de uitbreiding van de Europese Unie is dit een cruciaal uitgangspunt. We hebben nu behoefte aan daadwerkelijke maatregelen in plaats van mooie woorden. Ik zou nog één ding willen toevoegen aan hetgeen andere sprekers inmiddels over de begroting voor dit programma hebben gezegd. Als we evenveel geld zouden uitgeven aan voorzieningen voor docenten en studenten als aan voorzieningen voor rijke landbouwers, dan zouden de Europese middelen heel wat beter besteed worden. Ik hoop dat we uiteindelijk ook deze richting in zullen gaan.
Ik zou graag drie duidelijke aandachtspunten willen noemen. Ten eerste de erkenning van diploma's. We moeten nog heel wat meer inspanningen verrichten om ervoor te zorgen dat de scholen, het beroepsonderwijs en andere onderwijsinstellingen in Europa zich aan onze regels houden en de doelstellingen die we voor hen hebben geformuleerd niet uit het oog verliezen. Er zijn nog altijd te veel van deze instituten die weigeren de kwalificaties te erkennen van collega's uit andere landen die even getalenteerd zijn als hun eigen personeel. Dit is een ongewenste ontwikkeling.
Ten tweede is het vreemdetalenonderwijs van het allergrootste belang voor de volkeren van Europa. Het is zaak dat we de talen van andere volkeren als volwaardig erkennen, vooral als het om minderheidsgroeperingen gaat. Dit geldt des te sterker naarmate de uitbreiding van de Unie naderbij komt. Zo dienen we het recht van kandidaat-landen om hun eigen taal te gebruiken, te respecteren. We moeten daarnaast de West-Europese studenten even enthousiast aanmoedigen Pools of bijvoorbeeld Tsjechisch te gaan leren als we Poolse of Tsjechische jongeren aanmoedigen Engels of Duits te leren.
Tenslotte moeten we ervoor zorgen dat er geen onevenredig deel van de gelden die door middel van SOCRATES en de andere programma's beschikbaar komen, in de zakken terechtkomt van diegenen die al rijk genoeg zijn en door hun budgetten wordt opgeslokt. We moeten er zeker van kunnen zijn dat het geld van SOCRATES, LEONARDO en JEUGD VOOR EUROPA bij de minder bedeelde studenten terechtkomt, bij studenten die tot een etnische minderheid behoren en bij anderszins benadeelden. Vanwege de bureaucratie en de ingewikkelde aanvraagprocedures in sommige landen komt momenteel een onevenredig groot gedeelte van deze middelen terecht bij studenten uit modale en hogere inkomenscategorieën.
Ik ben buitengewoon ingenomen met deze projecten en hoop dat de Commissie zich extra zal inspannen om ervoor te zorgen dat zoveel mogelijk Europeanen daadwerkelijk van de onderwijseuro's kunnen profiteren.

Günther
Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, de jeugdprogramma's die nu het onderwerp van discussie zijn, maken reeds lang deel uit van de succesformules in de Europese Unie en dat zal nog wel enige tijd zo blijven. Ondanks een ongebreidelde reislust van onze burgers geven toch steeds meer jongeren er de voorkeur aan om door middel van praktische projecten andere landen te leren kennen of om bepaalde cursussen of opleidingen in andere landen te voltooien. Als dit ons uitgangspunt is, wil ik ook een lans breken voor degenen die wellicht niet tot de door collega Evans geschilderde groep personen behoren. Ons inziens is het namelijk tevens belangrijk dat de leidende klasse in de toekomst een Europese horizon heeft, zodat zij ook verantwoordelijkheid kan dragen voor de anderen. Naar mijn mening is het dan ook noodzakelijk dat prioriteit wordt gegeven aan acties op taalgebied.
Mijns inziens worden de lidstaten te weinig betrokken bij het huidige voorstel. In overweging 13a komt dit aan bod. Wij moeten eisen dat de lidstaten medeverantwoordelijk zijn, want op die manier kunnen wij ook de eis op financieel vlak kracht bijzetten. Naast dit positieve beeld dat wij van de ontwikkeling van de programma's hebben, is echter juist het tweede punt, de financiële middelen, bijzonder belangrijk. Als wij namelijk een berekening maken, en mevrouw Pack heeft dit in haar betoog reeds aangestipt, dan komen wij in deze programma's waarschijnlijk uit op 3 euro per jongere. Als men dit vergelijkt met andere gebieden - en ik wil het niet zoals mijn collega over de landbouwsector hebben, ik kan ook het MEDA-programma of andere programma's noemen - dan worden elders veel meer middelen beschikbaar gesteld.
Als ondervoorzitter van de Malta-delegatie wil ik echter ook zeggen dat het mij verwondert dat er nog niet overwogen is om Malta meer te betrekken bij deze programma's. De universiteit op Malta bereidt zich erop voor, de jongeren wachten erop en eigenlijk mag men hen niet tot gevangenen maken van een tweejarige regering die deze programma's toentertijd heeft opgeschort.

Kerr
Mijnheer de Voorzitter, ik ben blij met het LEONARDO II-programma en met name met het verslag dat mevrouw Waddington hier vanmorgen heeft gepresenteerd. Het is, zoals gebruikelijk, een uitstekend verslag. Ik wil daarbij opmerken dat mevrouw Waddington een van de weinige leden is die de verslagen en amendementen waar haar naam onder staat, inderdaad ook grotendeels zelf schrijven. Dat is iets wat velen van ons, waaronder ikzelf, niet kunnen zeggen. Ze is dan ook een alom gerespecteerde deskundige op dit gebied. Het is te betreuren dat mevrouw Waddington nu in een zodanige positie is gemanoeuvreerd dat ze het volgend jaar wellicht niet meer terugkeert in dit Huis. Het nieuwe Labour heeft klaarblijkelijk minder respect voor haar dan de leden van dit Huis. Ik heb overigens met interesse kennis genomen van het feit dat het Britse Hogerhuis het systeem misschien weer gaat terugdraaien.
Het LEONARDO II-programma is van enorm belang, niet in de laatste plaats omdat het de kern gaat vormen van een strategie van de Europese Unie ter bestrijding van de werkloosheid en bevordering van onderwijs en opleidingen. Het zwaartepunt ligt bij de beroepsopleidingen, zodat de Europese arbeidskrachten effectiever worden geschoold en breder inzetbaar worden. Dit is de sleutel tot de verwezenlijking van de strategie voor volledige tewerkstelling, die nu het middelpunt dient te vormen van de strategie van de Europese Unie. Dit geldt met name nu de overtuigende verkiezingsoverwinning van progressief en groen Duitsland de balans in Europa naar links heeft doen uitslaan en ter rechterzijde de heer Blair alleen is komen te staan als de laatste reactionaire macht in Europa.
O, wat een kabaal! Mijnheer de Voorzitter, kunt u me alstublieft beschermen tegen de leden die me willen onderbreken?
De maatregelen die in het LEONARDO-programma worden voorgesteld zijn buitengewoon belangrijk. Het toezicht op en de evaluatie van LEONARDO I hebben echter tot ernstige problemen geleid. Ik hoop dan ook dat mevrouw Cresson de vragen die aan haar zijn gesteld, zal beantwoorden. Dat heeft ze tot nu toe nog niet gedaan. Ook hoop ik dat voorzitter Santer de vragen die hem zijn gesteld, zal beantwoorden en dat hij zich met name ernstig zal buigen over de vragen inzake de administratie en de begroting van LEONARDO I, om er op die manier voor te zorgen dat het LEONARDO II-programma beter beheerd zal gaan worden.

Raschhofer
Mijnheer de Voorzitter, geachte dames en heren, naar aanleiding van de gecombineerde behandeling van SOCRATES en LEONARDO kan een duidelijke balans worden opgemaakt en kunnen vooral ook de tot nu toe bereikte resultaten worden vergeleken. Op de actiefzijde van de balans staat het SOCRATES-programma dat op algemene vorming georiënteerd is. 500.000 studenten, 30.000 taaldocenten en talrijke jongeren die met succes aan dit programma hebben deelgenomen, verschaffen ons een duidelijk positief beeld. Gezien deze uitstekende beoordeling is het alleen maar logisch dat verdere financiële middelen gerechtvaardigd zijn. Op de passiefzijde, en dit is een bewuste woordkeuze, staan alle acties op het vlak van beroepsopleidingen onder de programmanaam LEONARDO. Ik zeg op de passiefzijde, niet omdat ik LEONARDO principieel slecht vind of omdat ik het concept niet goed vind, maar omdat in de praktijk blijkt dat er complexe problemen bij het beheer zijn.
Op de vraag waarom de programma's verschillend worden gewaardeerd, is er een eenvoudig antwoord: als het om de beroepsopleiding, ofwel om de praktijk gaat, ondervindt men al snel de beperkingen van de programma's die niet op de praktijk gericht zijn. Voor deelnemers aan dergelijke programma's bestaat de meerwaarde juist uit hun praktische ervaring. Op dit vlak zijn er mijns inziens in de toekomst een aantal correcties noodzakelijk.

Hawlicek
Mijnheer de Voorzitter, er zijn vandaag al veel belangrijke en juiste dingen gezegd over het belang van de onderwijsprogramma's. Ik wil vooral benadrukken dat het van wezenlijk belang is de toegang tot de onderwijsprogramma's over het algemeen te vereenvoudigen en uit te breiden, vooral voor jongeren uit de Midden- en Oost-Europese landen, maar ook voor sociaal achtergestelde en weinig geschoolde personen. De onderwijs- en jeugdprogramma's hebben een duidelijke Europese meerwaarde, een multipliereffect. Tegelijkertijd bereiden zij de jongeren op mobiliteit en het Europa van de kennis voor. Het programma LEONARDO DA VINCI maakt de totstandkoming mogelijk van Europese vakkennis bij de beroepsopleiding en stimuleert de mobiliteit. Het programma SOCRATES dat een zeer succesvolle fase van Europese samenwerking op de gebieden hoger onderwijs, schoolonderwijs en talenonderwijs heeft gekend, wordt nu uitgebreid tot het volwassenenonderwijs en het onderwijs aan personen zonder einddiploma.
Wij dienen tevens te bereiken dat alle jongeren in Europa over een algemene basiskennis beschikken. Evenals de voorgaande sprekers - in het bijzonder collega Pack - ben ik van mening dat de belangrijkste eis van de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs en media is, dat de middelen voor het SOCRATES-programma worden verhoogd van 1, 4 naar 2 miljard ecu. Even belangrijk is de verhoging voor het programma JEUGD van 600 naar 800, als wij hier echt - en de Commissie wenst dit ook - dubbel zoveel jongeren willen bereiken als nu. Voor een vereenvoudiging van de structuren en de verbetering van de communicatie is dat absoluut noodzakelijk. Ik dank mijn collega's, vooral mevrouw Waddington en mevrouw Pack, dat zij de adviezen in een zo korte tijd hebben uitgewerkt dat er waarschijnlijk nog tijdens het Oostenrijkse voorzitterschap een eerste gemeenschappelijk standpunt kan worden bereikt.
Tijdens de informele ministersconferentie in Baden heb ik met vreugde vastgesteld dat er vergaande overeenstemming heerste over de verhoging van de middelen en ook over het feit dat de uitvoering van de onderwijsprogramma's op minder bureaucratische en meer transparante en decentrale wijze moet gebeuren. Op die manier levert de samenwerking tussen Parlement, Raad en Commissie hopelijk positieve resultaten op voor het onderwijs in Europa.

Baldi
Mijnheer de Voorzitter, geachte collega's, ik zou de heer Pack nogmaals willen feliciteren, net zoals we dat het vorig jaar in deze Vergadering hebben gedaan. In deze tweede fase van SOCRATES, het communautaire actieprogramma voor de onderwijssector, wordt beoogd twee van de voornaamste hindernissen te overwinnen die we in de eerste fase zijn tegengekomen: het tekort aan financiële middelen en de moeilijkheden bij de coördinatie van en informatie tussen de lidstaten, de Commissie en de burgers. Het is daarom van belang dat de financiële middelen voor de periode 2000-2004 worden uitgebreid tot 2 miljard euro en dat tegelijkertijd zowel het beheer als de aanvraagprocedures worden vereenvoudigd. Het is van fundamenteel belang de doelstellingen van het programma niet uit het oog te verliezen, namelijk de kwaliteit van het onderwijs te verbeteren door de samenwerking te bevorderen, de mobiliteit te vergroten en de Europese dimensie in alle sectoren van het onderwijs verder te ontwikkelen.
SOCRATES is een ware mijlpaal in het beleid dat erop is gericht de Europese Unie dichter bij de Europese burgers te brengen en levert een essentiële bijdrage aan de vorming van een Europese onderwijsruimte. Bovendien is de uitwisseling van informatie en ervaringen over gemeenschappelijke vraagstukken met betrekking tot het onderwijs van fundamenteel belang voor de verschillende vormen van samenwerking die op het programma staan. In dit kader verdient het ORTELIUS-programma onze bijzondere aandacht. ORTELIUS is de databank inzake het hoger onderwijs van de vijftien lidstaten van de Europese Unie die DG XXII en de Raad al sinds 1993 voor ogen hebben. Het gaat hier om de enige databank ter wereld die het mogelijk maakt met een enkele vraag en op basis van een zoekfunctie met kruisverwijzingen informatie op te vragen over verschillende onderwerpen op het gebied van onderwijs; een databank dus die gegevens verzamelt die verspreid in het netwerk zijn opgeslagen.
Tenslotte verheugt het me dat de heer De Coene de noodzaak heeft onderstreept van een beter evenwicht tussen de Europese vrijwilligersdienst en de andere actieprogramma's door ze te coördineren en integreren en zo dus te zorgen dat ze niet meer, zoals tot dusver gebeurde, versnipperd worden. Het JEUGD-programma, waarin zowel JEUGD VOOR EUROPA en de "Europese vrijwilligersdienst" zijn verenigd, kan een doorslaggevende rol gaan spelen bij het oplossen van de problemen die verband houden met het individualisme, het nationalisme, de onzekerheid en het gebrek aan vertrouwen in de medemens.

Vecchi
Mijnheer de Voorzitter, de nieuwe fase van de drie communautaire programma's voor het onderwijs, het beroepsonderwijs en de jeugd biedt ons een uitgelezen kans op Europees niveau te investeren in mensen in het algemeen, en in de jongere generaties in het bijzonder. We zijn er ons terdege van bewust dat deze programma's niet de plaats moeten innemen van het specifieke beleid van de afzonderlijke lidstaten, dat juist versterkt dient te worden, maar als een belangrijk referentiekader moeten dienen zowel voor de bevordering van de transnationale dimensie in de acties op het gebied van de menselijke hulpbronnen als voor de voortzetting van de hervorming van met name de onderwijsstelsels van de lidstaten.
Wat betreft het JEUGD-programma gaat het voorstel van de Commissie, zoals dat door het Parlement zal worden gewijzigd, ervan uit dat de mogelijkheden voor jongeren, zowel individueel als in groepsverband, aanzienlijk zullen toenemen. Internationale uitwisseling, informeel onderwijs, vrijwilligerswerk en bevordering van de creativiteit onder jongeren vormen de hoofdpunten van een programma dat een zeer grote bijdrage kan gaan leveren aan de individuele en collectieve ontwikkeling van de jongere generaties op ons continent.
Het Europese vrijwilligerswerk in het bijzonder, waarmee de afgelopen jaren al met succes is geëxperimenteerd, zal zich ontwikkelen tot een van de hoekstenen van het communautair beleid voor de ontwikkeling van het Europese burgerschap en het succes van het informele onderwijs. In algemene zin vragen we echter om een toereikende financiering voor deze drie programma's, zodat de middelen die ons ter beschikking staan ook inderdaad in de behoefte kunnen voorzien. Ook wil ik erop wijzen dat dit Parlement de noodzaak onderstreept het beheer van de programma's te vereenvoudigen en van onnodige bureaucratie te ontdoen, om zo alle belanghebbenden, de jongeren zelf, de organisaties en de onderwijsinstellingen en opleidingsinstituten, van toegang tot deze programma's te verzekeren. Alleen als we ons richten op de bijdrage die de jongeren en de onderwijswereld zelf kunnen leveren, en gebruik maken van hun intelligentie, kunnen we een rechtvaardig, democratisch en efficiënt Europa creëren dat zin geeft aan al onze inspanningen.

Matikainen-Kallström
Mijnheer de Voorzitter, de Europese uitwisselingsprogramma's voor jonge studenten en onderzoekers vormen een van de belangrijkste communautaire beleidsvormen die rechtstreeks op de burgers zijn gericht en het vrij verkeer bevorderen. De betekenis van uitwisselingsprogramma's voor bijvoorbeeld het uitbreidingsproces van de Unie of de gelijkheidsdoelstellingen van onderzoeken, mag niet worden onderschat. Ik vind het belangrijk dat de financiële middelen van de Europese uitwisselingsprogramma's worden verhoogd. Het is positief dat in de mededeling van de Commissie over een Europa van de kennis, de noodzaak van een hogere begroting wordt erkend. Vooral de deelname van de Oost-Europese landen aan de uitwisselingsprogramma's legt een bijzonder grote druk op het financiële kader. Het gevaar is dat de burgers van de huidige Unie genoegen moeten nemen met een veel kleiner deel van de begroting tegenover de kandidaat-landen die het leeuwendeel opeisen.
Het is van het grootste belang dat de deelname van jongeren aan het opzetten van de programma's wordt gegarandeerd. De Commissie moet er dan ook voor zorgen dat de stem van de deelnemers aan de programma's wordt gehoord in de werkgroepen, waarin wordt besloten over kwesties die verband houden met de inhoud en vorm van de programma's. Zo kunnen we er zeker van zijn dat de programma's ook in de toekomst populair blijven. Tot slot mijn dank aan de rapporteurs voor hun verdienstelijke werk.

Morgan
Mijnheer de Voorzitter, het is voor het eerst dat deze drie programma's op deze manier worden gebundeld ten behoeve van de ontwikkeling van de kennis binnen Europa. Het belang hiervan is dat er, naar ik hoop, een zekere mate van flexibiliteit wordt bewerkstelligd tussen JEUGD VOOR EUROPA, SOCRATES en LEONARDO. In het verleden hadden we juist te kampen met een gebrek aan flexibiliteit. We hebben gepoogd het samenspel tussen de verschillende programma's te bevorderen door invoering van de zogenaamde Connect-lijn in de begroting. Op deze manier kan de aansluiting tussen de programma's onderling worden verbeterd.
We hebben het hier over drie van de meest succesvolle programma's binnen de Europese Unie. Het is echter wel belangrijk dat we nagaan wie er van dit succes profiteert, wie de deelnemers zijn. Ik zou me willen richten op een specifiek aspect van één programma in het bijzonder: het ERASMUS-programma, dat onderdeel uitmaakt van het SOCRATES-programma. Het ERASMUS-programma gaat over studentenuitwisseling. De Unie heeft inmiddels duizenden studenten in staat gesteld hun ervaring te verbreden door in het buitenland te gaan studeren. Aanvankelijk ging men ervan uit dat er per student ongeveer 5000 ecu beschikbaar zou zijn. In werkelijkheid bleek dat bedrag echter op slechts 70 ecu te liggen. Dat kunnen we niet serieus nemen: van zo'n aalmoes kan niemand leven. De ouders moeten dus een bijdrage leveren en zonder het te willen hebben we zo een elitair programma in het leven geroepen. Het belangrijkste amendement dat op het SOCRATES-verslag is ingediend betreft de noodzaak studenten te selecteren op basis van niet alleen hun kwaliteiten maar ook hun financiële behoeften. We willen voorkomen dat alleen de bemiddelde studenten toegang tot dit programma krijgen.
Daarmee wil ik niet zeggen dat anderen niet zouden kunnen deelnemen. Volgens onze doelstellingen zou zelfs 10 % van alle Europese studenten in staat moeten worden gesteld hun kansen te vergroten door aan dit programma deel te nemen. Het geld moet echter wel terechtkomen bij de mensen die het werkelijk nodig hebben. We hebben meer geld nodig. Daar gaat het om. Twee miljard ecu is onze inzet in de strijd, en die strijd begint nu.

Gröner
Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, deze week vroegen jongeren in het Parlement mij: "Waar is de Europese geest?" Met de nieuwe onderwijs- en jeugdprogramma's geven wij het antwoord, heb ik gezegd, en met SOCRATES, LEONARDO en JEUGD leveren wij een belangrijke bijdrage aan het synergie-effect voor de Europese geest. Een goede koppeling van de netwerken met de structuurfondsen, met HUGHES-START, is noodzakelijk en onze doelstellingen zijn de integratie van de jeugd in de Europese maatschappij, bestrijding van de onaanvaardbaar hoge werkloosheid onder jongeren, culturele toenadering in de Unie, het aanleren van tolerantie en solidariteit, gelijke kansen voor jongens en meisjes en strijd tegen racisme en vreemdelingenhaat. Dat zijn de doelstellingen. De jeugd van Europa moet gestimuleerd worden. Het kapitaal dat wij in de generatie van de toekomst investeren, is de beste belegging, de beste economische investering in de toekomst. Er is dan ook een fout in het denkproces. Natuurlijk moeten wij meer geld moeten uitgeven voor de cultuur- en onderwijsprogramma's. Zolang wij de olijventeelt in de Unie belangrijker vinden dan de jeugd, zijn wij op de verkeerde weg. Het is dan ook tijd de bakens te verzetten.

Perry
Mijnheer de Voorzitter, als Europa tegemoet wil komen aan de behoeften van jongeren, moeten we wel op de hoogte zijn van wat die behoeften precies zijn. Van een jonge Britse student kreeg ik een goede omschrijving. "We hebben allemaal gehoord van de drie O's: onderwijs, onderwijs en onderwijs, maar zelf denk ik dat jongeren meer behoefte hebben aan het O.W.M.E.: onderwijs, werkgelegenheid, milieu en Europa" . Die student had het heel goed gezien. De eerste drie spreken waarschijnlijk voor zich. Het vierde element, "Europa', lijkt in mijn eigen land soms echter een minder voor de hand liggende keus. Ik zou willen stellen dat Europa zo belangrijk is voor jongeren juist omdat het een cruciale rol speelt bij de totstandkoming van de eerste drie elementen en bij de vorming van de interne markt.
In Groot-Brittannië alleen al zullen de komende vijf jaar zo'n 200.000 jongeren rechtstreeks van de EU-initiatieven kunnen profiteren. Desalniettemin blijft de vraag naar studieplaatsen in het buitenland aanzienlijk groter dan het aanbod. Het is daarom zaak dat andere organisaties in de lidstaten het initiatief van de EU overnemen. Van een van deze organisaties, Trident International, ben ik zelf trustee. Deze organisatie regelt ieder jaar stageplaatsen en beroepsopleidingen voor 150.000 studenten. Dat is echter maar een derde van de omstreeks 500.000 jongeren die in het kader van stageprogramma's het Verenigd Koninkrijk verlaten of binnenkomen. De EU hoeft er absoluut niet vanuit te gaan dat ze al dit werk zelf moet doen, maar dient juist anderen aan te moedigen en in staat te stellen het werk waar we in geloven uit te voeren.
Als we zeker willen zijn van een daadwerkelijk functionele interne markt en inhoud willen geven aan het recht overal in Europa te werken, dienen jongeren die een tijd lang elders in Europa gaan studeren of werken niet alleen de kans te krijgen te ervaren hoe het is om in een ander land te wonen, maar moeten ze ook een tastbaar diploma mee naar huis kunnen nemen.

De Esteban Martin
Mijnheer de Voorzitter, ook ik wil bij deze een woord van dank richten aan de drie rapporteurs van de verslagen die we vandaag in deze Vergadering bespreken. Ik geloof dat we ons er in deze Vergadering terdege van bewust dienen te zijn dat de jeugd een van de belangrijkste doelstellingen van Europa vormt, aangezien de jeugd de toekomst van de Unie vertegenwoordigt.
Voor ons ligt - en daarmee mogen we ons gelukkig prijzen - een aantal voorstellen die een heuse wederopleving betekenen met betrekking tot communautaire programma's op het gebied van onderwijs, opleiding en jeugdzaken voor de periode 2000-2004. Ik geloof dat we de gelegenheid die dit nieuwe programma "Jeugd" als uitgangspunt en innovatiebron biedt te baat moeten nemen. We hebben op deze gebieden een ruime ervaring opgedaan en we dienen daarop voort te bouwen. In de commissie cultuur hebben we getracht een verslag op te stellen dat de onzekerheid zoals die bij de jeugd bestaat erkent en verder rekening houdt met hun wensen en verlangens. We hebben allereerst geprobeerd jongeren in de gelegenheid te stellen om te reizen en de talen van anderen te leren, en zo een bredere kijk te ontwikkelen. Speciale aandacht is besteed aan de nieuwe technologieën.
Meedoen aan de opbouw van Europa betekent, eerst en vooral, informatie verzamelen om daarna het werk aan te vatten en de nieuwe mogelijkheden te benutten. Dat is wat er met dit nieuwe programma JEUGD beoogd wordt.
Naar mijn mening, dames en heren, staat dit programma JEUGD meer dan tot nu toe het geval is geweest open voor alle Europese jongeren. Het stelt Europese jongeren van ongeacht welke herkomst in staat met anderen in contact te komen en zich te ontwikkelen, met respect voor culturele, linguïstische en sociale verschillen. Dit programma maakt zich sterk voor iets dat we met de totstandkoming van de Europese Unie altijd voor ogen hebben gehad: de vergroting van de tolerantie tussen Europese jongeren. De implementatie van dit programma stelt jongeren in de gelegenheid het leven in een gemeenschap te leren kennen. Op die wijze zal dit programma het initiatief van jongeren vergroten, en dat is van groot educatief belang voor de economische werkelijkheid van morgen - een werkelijkheid waarin zij een plaats zullen moeten vinden. En de mogelijkheden die de jeugd op deze wijze verschaft worden behoren ondersteuning te krijgen van de zijde van deze Vergadering. Deze stelt zich daarbij duidelijke doelen: de ontwikkeling van de solidariteit en een verruiming van de mogelijkheden om het Europees burgerschap daadwerkelijk te genieten. Het zal jongeren ook in staat stellen aansluiting te vinden bij een reeks waarden die tezamen het gevoel vertegenwoordigen dat men behoort tot een gemeenschappelijke sociale en culturele ruimte.
Naast andere factoren heeft ook het standpunt van dit Parlement bijgedragen tot het toewijzen van budgettaire middelen voor deze programma's, en op die wijze hebben we bereikt dat de uit dit programma voortvloeiende acties ten goede kunnen komen aan tweemaal zoveel jongeren als dat bij eerdere versies van dit soort programma's het geval is geweest, ofwel 130.000 jongeren.
In de commissie cultuur hebben we met betrekking tot het budget getracht een evenwicht te bereiken tussen de verschillende acties die samen het programma vormen. Daarbij is rekening gehouden met de beheersstructuur, maar ook met de resultaten van raadplegingen. Er is geluisterd naar jongerenorganisaties; deze hebben ons een indruk gegeven van wat er nodig is. We dienen daarom een amendement in met betrekking tot het budget, omdat wij geloven dat we zo beter op de werkelijkheid aansluiten.
Gelet op het hier vermelde geloof ik dat we erin geslaagd zijn - en zulks dankzij een goede samenwerking tussen alle fracties en de juiste instelling bij de rapporteur - de tekst van de Commissie op een constructieve wijze te amenderen. Daarom vragen wij van de Europese Volkspartij uw steun voor dit programma.

Cresson
Mijnheer de Voorzitter, geachte afgevaardigden, deze vergaderperiode van het Europees Parlement vormt met de aanneming van de besluiten voor de nieuwe generatie actieprogramma's op het gebied van onderwijs, beroepsopleiding en jeugd een belangrijke fase. Ik wil allereerst de rapporteurs van het Parlement feliciteren en bedanken voor hun inzet en de kwaliteit van hun werk: mevrouw Pack voor SOCRATES, mevrouw Waddington voor LEONARDO DA VINCI en de heer De Coene voor JEUGD. Dankzij hun inspanningen kon er vooruitgang worden geboekt bij de behandeling van deze programma's binnen dit Parlement en konden ze hun verslagen tijdens deze plenaire vergadering presenteren. Een felicitatie aan de rapporteurs voor advies van de verschillende betrokken commissies is ook op zijn plaats. Hiermee bedoel ik met name mevrouw Guinebertière, mevrouw Boogerd-Quaak, de heer Virrankoski, de heer Papakyriazis en de heer Christodoulou. Dankzij hun inspanningen heeft u tijdens dezelfde vergaderperiode uw mening kunnen geven over de verslagen over de drie programma's. De samenhang tussen de tijdschema's van deze programma's is mijns inziens heel belangrijk omdat deze een geïntegreerde aanpak mogelijk maakt. Met behulp van deze aanpak kan een bijdrage worden geleverd aan de totstandkoming van een Europa waarin kennis ter beschikking staat van alle burgers, in het bijzonder jongeren.
Ook wil ik gewag maken van alle inspanningen die het voorzitterschap zich heeft getroost om vooruitgang te boeken bij de behandeling van dit vraagstuk binnen de Raad. Dankzij dit voorzitterschap wordt ook veel aandacht besteed aan de relatie tussen de drie gespecialiseerde voorbereidende groepen en het Parlement. Ik denk dat de samenwerking tussen de instellingen voorbeeldig is. Op basis van deze samenwerking kunnen we de beste voorwaarden creëren voor vooruitgang in de onderhandelingen
In deze context is de Commissie van mening dat het merendeel van de voorgestelde amendementen zal leiden tot meer duidelijkheid, ja zelfs tot een versterking van de communautaire actie op het gebied van onderwijs, beroepsopleiding en jeugd. Deze amendementen kunnen derhalve worden overgenomen. Zo kunnen we, geheel of gedeeltelijk, 33 amendementen op het SOCRATES-verslag, 42 amendementen op het LEONARDO-verslag en 36 amendementen op het JEUGD-verslag accepteren. Sommige gevoelige punten zou ik evenwel willen toelichten.
In eerste instantie denk ik dat we duidelijke en beknopte doelstellingen moeten formuleren om de politieke zichtbaarheid van de programma's te garanderen. We hebben in onze voorstellen getracht de doelstellingen te bundelen en van een precieze betekenis te voorzien. Ik hoop dat voor ieder programma het aantal doelstellingen wordt ingeperkt en dat deze doelstellingen de boodschap verwoorden die de Unie aan de Europese burgers zal richten om haar actie te verklaren. Ik accepteer de amendementen in deze richting.
Met betrekking hiertoe wil ik het belang van de gezamenlijke bepalingen van de drie programma's benadrukken. Ze leveren een bijdrage aan de totstandbrenging van een Europa van de kennis en een Europese onderwijsruimte. Ook moeten de drie programma's ertoe bijdragen dat de juridische en bestuursrechtelijke hindernissen die de transnationale mobiliteit van jongeren of personen in opleiding blokkeren, uit de weg worden geruimd. Ik accepteer de amendementen die deze bepalingen versterken.
Ik vind het belangrijk dat de structuurfondsen worden aangewend teneinde de complementariteit te versterken, zodat steeds meer mensen kunnen profiteren van de resultaten die in het kader van met name SOCRATES en LEONARDO zijn behaald. Ik deel verder volledig de zorgen van het Parlement en onderschrijf de voorstellen die het heeft gedaan om de evaluatie van de programma's te verbeteren, met betrekking tot zowel de communautaire acties zelf als de invloed van deze acties op de modernisering van de stelsels voor onderwijs en opleiding.
De amendementen die we niet kunnen accepteren liggen met name op het institutionele vlak, zoals bijvoorbeeld de comitologieregels, de wijze van raadpleging van de communautaire instellingen, het extern beleid en de begrotingsregels.
Rekening houdend met de ervaringen in het verleden heeft de Commissie een programmaduur van vijf jaar voorgesteld. Deze periode moet zorgen voor een juist evenwicht: de programma's moeten enerzijds lang genoeg zijn om volledig tot hun recht te kunnen komen en het werk daarmee te vereenvoudigen, maar anderzijds moeten de doelstellingen en communautaire acties wel binnen een redelijke termijn verwezenlijkt worden. Ik denk dat een periode van 5 jaar voor het juiste evenwicht zorgt.
Ik ben mij er terdege van bewust dat het Parlement een verhoging van het bedrag van deze programma's op de begroting steunt. De ervaring van de afgelopen jaren toont aan dat steeds meer instellingen en burgers aan deze programma's mee willen doen. Het gaat hier om instellingen voor onderwijs of beroepsopleidingen, om jeugdorganisaties en om de jongeren en Europese burgers zelf.
Het Parlement heeft bij de jaarlijkse stemming de begroting van deze programma's altijd gesteund. De begrotingsvoorstellen van de Commissie bieden ruimte voor een flinke verhoging van de uitgaven op dit terrein. Hiermee geeft de Commissie aan dat ze de politieke prioriteit die deze programma's genieten, steunt. Ze verliest evenwel de beperkingen van de financiële perspectieven niet uit het oog. Dit geldt met name voor rubriek 3. Het doet mij genoegen dat de Commissie en het Parlement beide de wil tonen om de begrotingsmiddelen in overeenstemming te brengen met de ambities. Ik hoop dat de Raad zich in het vervolg van het onderhandelingsproces ook in die richting zal uitspreken.
Naast deze opmerkingen van algemene aard over de drie programma's moet ik nog een aantal gerichte opmerkingen maken. In het kader van SOCRATES accepteren we een groot aantal amendementen die het voorstel van de Commissie kracht bijzetten. Deze amendementen kunnen daarom hetzij onveranderd, hetzij in hoofdlijnen worden overgenomen. Ik wil hier met name de amendementen noemen die betrekking hebben op de gekwantificeerde doelstellingen inzake de doelgroepen die het programma wil bereiken. Verder wil ik de amendementen benadrukken die gaan over de integratie van het gelijkekansenbeleid in alle maatregelen, met inbegrip van positieve discriminatie. Ook wil ik gewag maken van de amendementen inzake de prioriteit die gegeven wordt aan de toekenning van een bijzondere toelage op de ERASMUS-beurs aan studenten met beperkte financiële middelen. Tenslotte wil ik de amendementen die het belang van het Europees puntenoverdrachtsysteem ECTS op het gebied van het hoger onderwijs benadrukken, niet onbenoemd laten.
Ik zou enige woorden willen wijden aan het ERASMUS-programma en willen stellen dat dit, zoals zojuist al werd gezegd, geen elitair programma is. De deelnemers aan het programma zijn representatief voor de studentenpopulatie in de lidstaten. De Commissie heeft altijd benadrukt dat de bevoegde autoriteiten van de lidstaten de beurzen moeten toekennen aan de meest achtergestelde studenten en dat de resultaten van het lopend onderzoek over de economische en sociale situatie aan het Parlement zullen worden meegedeeld in februari van het volgend jaar.
Ik vind het een goed idee om actie V inzake de multimedia MINERVA te noemen. Op deze wijze wordt er ook een onderwijsprogramma geassocieerd met de naam van een vrouw.
Een aantal amendementen die de ontwikkeling van gezamenlijke acties tussen de programma's onderling en in samenhang met andere communautaire acties in de weg staan, kan ik daarentegen niet accepteren. Ik wil het belang van deze gezamenlijke acties onderstrepen. Het gaat om nieuwe bepalingen waarmee de financiële middelen van de drie programma's kunnen worden aangewend voor andere acties waarmee een Europa van de kennis kan worden opgebouwd. In het geval van LEONARDO doet het ons genoegen dat er expliciet wordt verwezen naar de NGO's, die hierdoor betere toegang krijgen tot deze programma's. Om redenen van comitologie kunnen deze organisaties evenwel niet in het comité worden opgenomen. Anderzijds zijn we het ermee eens dat het non-discriminatiebeginsel met betrekking tot de toegang tot de programma's beter moet worden toegepast, maar niet opnieuw alleen voor de doelgroepen moet gelden. Ik wil tevens benadrukken dat de Commissie samen met de rapporteur van mening is dat er meer aandacht moet worden besteed aan de bevordering van gelijke kansen.
In antwoord op de vragen van de heer Wolf en de heer Kerr inzake de informatie met betrekking tot het beheer van LEONARDO, zou ik het volgende willen zeggen: ik heb me begin dit jaar over de financiële controle gebogen. Om veiligheidsredenen heb ik de handelingen met betrekking tot de contractuele vastlegging van de projecten die werden geselecteerd op basis van de voorstellen die na de aanbesteding van 1997 zijn ingediend, opgeschort. We wachten eerst de resultaten van het onderzoek af. Bij deze audits heeft de financiële controle geconstateerd dat er geen sprake was van botsende belangen en mijn diensten hebben financieringsovereenkomsten kunnen sluiten ten gunste van alle geselecteerde projecten. De financiële controle heeft tevens, voor het derde achtereenvolgende jaar, de vernieuwing van de programma's die in 1995 zijn geselecteerd goedgekeurd. Wat betreft de meer algemene audit inzake het programmabeheer kan ik u melden dat er nog geen doelstellingen in het verslag van de financiële controle verwoord staan. Ik wacht tot ik het definitieve verslag in handen heb alvorens een besluit te nemen over de benodigde herstelmaatregelen.
In het geval van het programma JEUGD accepteert de Commissie alle amendementen die betrekking hebben op de bijdrage die wordt geleverd aan een daadwerkelijk Europees burgerschap. Dit geldt ook voor de amendementen inzake de idealen van democratie, tolerantie en samenhang in het Europese eenwordingsproces, waar met name de heer De Coene de aandacht op heeft gevestigd. Verder accepteert de Commissie de amendementen waarin het belang wordt onderstreept van informatievoorziening voor alle jongeren en een grotere toegankelijkheid van het programma. De heer De Coene en mevrouw de Esteban benadrukten dit al. Daarnaast accepteert de Commissie de amendementen die betrekking hebben op de bijzondere inspanningen die moeten worden verricht, met name door de extra inkomsten te koppelen aan de deelname van jongeren voor wie het moeilijk is toegang tot deze programma's te verkrijgen. Tenslotte accepteert de Commissie de amendementen die gericht zijn op optimale benutting van de jongerenprojecten, de informatieverwerving, de documentatie over de jeugd en de dialoog met alle jongeren waar mevrouw Guinebertière naar heeft verwezen. Overigens is het gebruik van Internet, zoals mevrouw Guinebertière heeft voorgesteld, een goed idee om de toegang van de jongeren tot het programma te stimuleren. Via het Eurodesk-project maken we overigens al van dit medium gebruik. Het voorstel van mevrouw Guinebertière sterkt ons in onze overtuiging dat deze instrumenten moeten worden ontwikkeld.
Ik zou mevrouw Maes duidelijk willen maken dat de vrijwilligersdienst veel succes oogst onder de jongeren. De jongeren die hebben meegeholpen aan de organisatie van het wereldkampioenschap voetbal behoorden grotendeels tot de minst bedeelde categorieën. Ze hebben zich met enthousiasme voor deze unieke gebeurtenis ingezet. Deze kampioenschappen vonden geheel aan het eind van hun verblijf plaats; een verblijf waarin de sport op de eerste plaats kwam en zo wilden ze het ook.
De Commissie heeft daarentegen niet alle amendementen kunnen overnemen die betrekking hebben op de verandering van de leeftijdsgroep en de verminderde bijdrage van jongeren aan de Europese eenwording. Een aantal van deze amendementen kan echter wel geheel of gedeeltelijk door ons worden geaccepteerd. Voor SOCRATES zijn dit de amendementen 2 tot en met 8, 10 tot en met 13, 18, 20 tot en met 23, 25, 27, 29 tot en met 39, 41, 42, 44 en 46. Voor LEONARDO betreft het de amendementen 1 tot en met 5, 7 en 8, 11 tot en met 19, 22 tot en met 24, 27, 29 tot en met 35, 37 en 38, 41 en 42, 46 en 47, 49 tot en met 55, 57 en 58. Voor JEUGD zijn dit de amendementen 1 tot en met 15, 17 tot en met 19, 21, 22, 24, 26, 28 tot en met 31, 34, 36, 39 tot en met 42, 46, 49, 52, 57 en 59. Als vervolg op deze verslagen van het Parlement over de drie programma's, dienen wij op basis van de door het Parlement voorgestelde amendementen gewijzigde voorstellen in. Ze kunnen dus in overweging worden genomen in de gemeenschappelijke standpunten die de Raad zal aannemen op de Jeugdraad van 26 november en de Opleidingsraad van 4 december.
Tenslotte wil ik onderstrepen dat ik denk dat we op de goede weg zijn, zodat het Parlement voor het einde van de zittingsperiode tot de tweede lezing kan overgaan. Dit is belangrijk aangezien u zo tot aan het einde van uw termijn de permanente politieke steun kunt blijven waarborgen die het Parlement altijd al aan deze acties heeft gegeven. Deze acties hebben immers direct betrekking op de burgers en bieden hun concrete mogelijkheden om te participeren in het Europa van de kennis dat we samen aan het opbouwen zijn. Dit stelt ons tevens in staat de uitvoering van de programma's in de loop van 1999 onder de beste omstandigheden voor te bereiden, zodat we op 1 januari 2000 daadwerkelijk van start kunnen gaan.

Waddington
Mijnheer de Voorzitter, ik wil alleen even verwijzen naar een onderwerp waar mevrouw Cresson het zojuist over had, maar omdat ze mijn inleidende woorden niet heeft gehoord heeft ze daar niet op gereageerd. We zijn erg blij met haar opmerking over LEONARDO, maar ik zou haar willen vragen een bezoek te brengen aan de Commissie sociale zaken en werkgelegenheid om de resultaten van de audit van LEONARDO I met ons te bespreken.

Pirker
Mijnheer de Voorzitter, ik wilde nog even inhaken op de woorden van mevrouw de commissaris. Het is zo dat jongeren de beste kansen maken een baan te vinden als ze over de juiste beroepskwalificaties beschikken. Wij weten dat een groot gedeelte van de jongeren, namelijk 80 %, kwalificaties verwerft voor slechts 11 soorten beroepen en om die reden krijgen jongeren vaak al helemaal geen toegang tot het arbeidsproces. Ik dring er dan ook op aan transnationale analyses uit te voeren teneinde vast te stellen welke beroepen op middellange en lange termijn worden gevraagd. Dat dient ondersteund te worden, want op die voorwaarde kunnen jongeren de juiste kwalificaties verwerven. Denkt u dat het mogelijk is deze beroepsanalyse door te drijven en te ondersteunen zodat wij jongeren eindelijk opleiden voor die beroepen waarin ze dan ook echt werk kunnen vinden?

Cresson
Mijnheer de Voorzitter, ik wil in de eerste plaats mevrouw Waddington mijn excuses aanbieden. Ik was inderdaad een aantal minuten te laat, waardoor ik helaas niet het genoegen had haar betoog aan te horen. Met betrekking tot de audit van LEONARDO en mijn komst naar de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken zou ik willen zeggen dat het een voorstel is dat me enorm aanspreekt. Ik zal dan ook zo snel mogelijk naar die commissie toegaan om dit vraagstuk te bespreken.
Wat betreft het betoog van de heer Pirker, het is inderdaad zo dat de jongeren moeten worden opgeleid voor de beroepen die vandaag de dag worden aangeboden. De oriëntatie van de jongeren is een groot probleem. Rekening houdend met de snelle ontwikkeling van de technologie weten we immers slechts in beperkte mate welke kwalificaties precies benodigd zijn. Ik ben verder van mening dat een zeer solide basisopleiding en een goede oriëntatie de belangrijkste uitgangspunten zijn. Als toelichting zou ik u willen zeggen dat de Commissie, wat betreft de sector sociale zaken, reeds beschikt over deze transnationale studies naar de beroepen waar de meeste vraag naar is. Maar we kunnen onze inspanningen ten bate van die vraagstukken natuurlijk wel intensiveren, en ik sta geheel open voor alle suggesties in die richting.

De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt om 11.00 uur plaats.

Alternerende opleidingen
De Voorzitter
Aan de orde is de aanbeveling voor de tweede lezing (A4-0374/98), namens de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, betreffende het gemeenschappelijk standpunt, door de Raad vastgesteld met het oog op de aanneming van een beschikking van de Raad inzake de bevordering van Europese opleidingstrajecten in het kader van alternerende opleidingen, waaronder begrepen het leerlingwezen (C4-0418/98-97/0321(SYN)).

Castagnetti
Mijnheer de Voorzitter, Europese praktijktrajecten in het kader van alternerende opleidingen: een initiatief dat goed aansluit bij de woorden van de verschillende leden die hier vanmorgen over de onderwijsprogramma's hebben gesproken. Het is een initiatief, zou ik zeggen, dat meer behelst dan alleen de uitwisseling van informatie en ervaringen. Het is een belangwekkende prestatie die jongeren de mogelijkheid biedt concrete ervaringen op te doen, hun opleidingen te diversifiëren, af te wisselen en op verschillende locaties te volgen. Het is een antwoord op de behoefte aan nieuwe kansen die leeft onder de jongeren van Europa. Het is in zekere zin ook een metafoor voor de mogelijke structuur van het Europese onderwijs van de toekomst. Ik had het zojuist over Europese praktijktrajecten - dat wil ik nog even benadrukken - en dus niet alleen over nationale trajecten. Het gaat om de mobiliteit van studenten en docenten en over een vermenging van verschillende opleidingssystemen en -ervaringen. Daarnaast hebben we het over alternerende opleidingen, ofwel over een vorm van onderwijs die in dit opzicht dichter bij de arbeidsmarkt staat en jongeren beter kan helpen daar vaste voet aan de grond te krijgen.
We moeten er ons rekenschap van geven dat we het over praktijktrajecten hebben. Met betrekking tot het gemeenschappelijk standpunt onderstrepen we als Europees Parlement de waarde van het traject als geheel, en niet alleen van het eindcertificaat, de zogenaamde Europass. In het Verdrag worden de eigenheid en autonomie van de onderwijsstelsels van de afzonderlijke lidstaten inderdaad erkend. Desalniettemin moeten we erkennen dat de academische nieuwsgierigheid van jongeren een autonoom verschijnsel is dat zich in het Europa van het vrije verkeer van personen niet aan landsgrenzen houdt, en dat we die beperkingen daarom door middel van een gemeenschappelijk praktijktraject zouden moeten doorbreken. We zijn daarom ook blij dat de Raad in het gemeenschappelijk standpunt geen wezenlijke wijzigingen heeft aangebracht in de tekst zoals die na eerste lezing was geformuleerd, en dat de Raad de facto heeft aanvaard dat dit initiatief voor een programma van alternerende opleidingstrajecten niet alleen van toepassing dient te zijn op landen die stagemogelijkheden bieden, ofwel opleidingstrajecten in het buitenland, maar op de gehele Unie, in alle landen die op vrijwillige basis dit initiatief willen overnemen.
We willen ook zelf een positieve bijdrage leveren en hebben daarom met betrekking tot het gemeenschappelijk standpunt het aantal amendementen teruggebracht, juist omdat we eraan hechten dat deze tekst snel wordt goedgekeurd.
Bovendien zijn we ingenomen met het feit dat binnen het gemeenschappelijk standpunt een rol voor de Commissie is weggelegd, en dat de Commissie dus wordt betrokken bij het toezicht op en de formulering van de gemeenschappelijke beginselen die aan dit type opleidingen ten grondslag liggen. Daarnaast heeft de Raad het idee om maatregelen te treffen inzake de noodzakelijke voorbereiding en voorlichting van jongeren die aan deze initiatieven gaan deelnemen, weer gedeeltelijk opgepikt. De commissie verwelkomt bovendien een aantal van de amendementen die door mevrouw Waddington zijn ingediend. Ik zou mevrouw Waddington bij deze dan ook willen danken, vooral voor haar inspanningen voor de veiligheid op de werkplek.
In de tekst van de Commissie zoals die door het Europees Parlement in eerste lezing werd bevestigd wordt een aantal doelstellingen omschreven: het vaststellen van de inhoud en de gemeenschappelijke beginselen van de EURO-trajecten en het invoeren van het einddocument, de Europass. Het is waar dat de Raad de eerste van deze doelstellingen heeft afgewezen, maar dat neemt niet weg dat we ervoor moeten zorgen dat het certificaat aan de gemeenschappelijke beginselen voldoet; zo moeten de amendementen die we in de commissie hebben goedgekeurd ook worden geïnterpreteerd, met name amendementen 1 tot en met 6 en amendement 9.
Ook zijn we verder gegaan met de discussie omtrent het euro-traject. Zonder het ontwerp van het gemeenschappelijk standpunt te willen aantasten hebben we door middel van bescheiden amendementen toch benadrukt dat we optimaal gebruik moeten maken van het euro-traject als geheel, en niet alleen van de Europass. We hopen dan ook dat deze amendementen, die in onze parlementaire commissie unaniem zijn goedgekeurd, definitief door de Commissie en de Raad zullen worden overgenomen.

Kerr
Mijnheer de Voorzitter, ik verwelkom het verslag van de heer Castagnetti en de reactie daarop van de Raad. Het leerlingstelsel en het Europees praktijktraject zijn van buitengewoon groot belang. Ik ben dan ook blij te zien hoe de leden van dit Huis toestromen om mijn toespraak te horen. Ik hoop dat ze ook zullen luisteren, want het gaat over een erg belangrijke zaak. Eerder tijdens dit debat verwees de heer Evans naar het feit dat Europese programma's op onderwijsgebied tot nu toe vaak de kinderen uit modale en hogere inkomenscategorieën hebben bevoordeeld. Dit geldt met name voor de ERASMUS-programma's voor het hoger onderwijs.
We buigen ons hier over een plan waar juist veel jongeren uit arbeidersmilieus van kunnen profiteren. Dat sluit aan bij onze doelstelling ervoor te zorgen dat de Europese Unie ten dienste van alle burgers van Europa staat. Door middel van een hele reeks bijzonder creatieve en vernieuwende maatregelen kan dit plan ons helpen de toegankelijkheid van het onderwijs in heel Europa te vergroten. Het is inmiddels overtuigend aangetoond dat mensen die veel reizen, andere Europeanen ontmoeten en ervaren hoe het is om elders in Europa te wonen, een positievere houding hebben ten aanzien van de Europese Unie dan anderen. Dit sluit aan bij onze eerdere bespreking van het uitstekende verslag van mevrouw Waddington over het LEONARDO-programma inzake beroepsopleiding.
Mijn vraag aan de Raad is de volgende: wie gaat dit allemaal betalen? Er is al op gewezen dat alle budgetten voor onderwijs, beroepsopleidingen en dergelijke onder druk zijn komen te staan, niet in de laatste plaats vanwege de toetredingsaanvraag van de kandidaat-lidstaten in Centraal en Oost-Europa. We verwachten een doortastend optreden van de Raad. Als het de Raad ernst is met het onderwijs en beroepsopleidingen en met het Europese traject voor jongeren op dat gebied, dienen er meer financiële middelen voor al die programma's beschikbaar te worden gesteld. Dit zou dan heel bewust moeten worden gedaan als onderdeel van de campagne voor volledige tewerkstelling in de gehele Europese Unie.

Waddington
Mijnheer de Voorzitter, ook ik zou de heer Castagnetti willen danken voor zijn verslag en zijn bereidwilligheid zoveel van mijn amendementen over te nemen in de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken. Naar onze overtuiging hebben we een belangrijk instrument in handen om jongeren aan te moedigen gedurende een bepaalde periode deel te nemen aan het systeem van alternerend leren in een andere lidstaat, als we ervoor zorgen dat ze die ervaring later in de gehele Europese Unie kunnen verzilveren. Dit is echt een van de belangrijkste aspecten van de regeling.
Hier in dit Parlement willen we de kwaliteit van die ervaringen en van die erkenning waarborgen. Teneinde optimaal gebruik te kunnen maken van de kansen die door deze programma's worden geboden, is het noodzakelijk dat alle betrokken partners zich terdege voorbereiden op basis van de voorstellen die opnieuw door de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken zijn ingediend. Zo is het belangrijk dat de stagiaires zelf worden voorbereid op bijvoorbeeld de gezondheids- en veiligheidsrisico's in een nieuwe en onbekende omgeving. Er doen zich regelmatig ongevallen voor als jongeren in een onbekende omgeving te werk worden gesteld; het reizen en werken in een ander Europees land kan allerlei gevaren met zich meebrengen. Het is dus belangrijk dat we ons rekenschap geven van de gezondheids- en veiligheidsrisico's.
Ook is het van belang dat we de sociale partners in de Europese instellingen en ondernemingen raadplegen en hen volledig bij deze programma's betrekken. Daarnaast is het zinvol dat alle potentiële deelnemers - begunstigden, ondernemers en opleiders - op de hoogte zijn van de mogelijkheden, zodat ze op hun beurt weer anderen kunnen informeren. Deze zaken zijn in belangrijke mate van invloed op de kwaliteit en de bevordering van de mobiliteit. We hopen dan ook dat de Commissie en de Raad ze in hun overwegingen zullen betrekken.

Schörling
Mijnheer de Voorzitter, ik was verheugd over de verklaring van de Commissie, toen deze eindelijk kwam, over het verder bevorderen van het leerlingwezen. Ik ben het ook eens met de opvatting dat dit zeker een goede hulp kan zijn om de jeugdwerkloosheid te verminderen.
In Zweden hebben wij eigenlijk geen leerlingwezen, maar sinds het begin van de jaren "90 wordt in het voortgezet onderwijs alternerend leren toegepast, waarbij 15 procent van de tijd op een arbeidsplaats wordt doorgebracht en de rest op school. Volgens het subsidiariteitsbeginsel zijn het natuurlijk de lidstaten zelf die moeten bepalen of zij een leerlingwezen willen opzetten. Het is volgens mij positief en belangrijk dat er in de afzonderlijke lidstaten gemeenschappelijke principes worden geformuleerd ten aanzien van alternerende opleidingen en ook is het van belang dat er een Europass komt.
Ik ben het met collega Castagnetti eens dat wij ons te veel op de Europass gericht hebben en het zogenaamde Eurotraject min of meer vergeten zijn. Wij verlenen toch onze steun aan het verslag zoals het er na de wijzigingen van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ligt.

Raschhofer
Mijnheer de Voorzitter, het MKB is de ruggengraat van de Europese economie, de leerling is de toekomstige vakman en deze wederom de toekomstige ondernemer, mits de opleiding praktijkgericht is en aan de vereisten van de economie voldoet. De basisidee om zich in andere Europese landen te bekwamen, moet worden toegejuicht. Ik vrees echter dat de uitvoering van deze gedachte bij de beroepsopleiding op grotere moeilijkheden zal stuiten. Er zijn beroepen waarin het gewoonweg logisch is ervaring op te doen in het buitenland. Een voorbeeld is het beroep van kok en kelner waarvoor een bepaalde leertijd noodzakelijk is. De meerwaarde van de leertijd komt uiteindelijk ten goede van het bedrijf waarin de leerling terugkomt. Dat is een beweegreden voor de andere partij, namelijk de werkgever die leerlingen in zijn bedrijf opleidt. Er zijn echter ook beroepen waar dit niet opgaat. Neem bijvoorbeeld een leerling die een handelsopleiding volgt waarbij het om boekhouding en loonadministratie gaat. Hoe kan men zich daarin in het buitenland bekwamen?
Om het project Europa echt tot leven te brengen moeten bepaalde stukken van een opleiding met elkaar vergelijkbaar zijn. Anderzijds kan dit alleen maar gelden voor bepaalde sectoren van de alternerende opleidingen.

Cresson
Mijnheer de Voorzitter, geachte afgevaardigden, ik maak van deze gelegenheid gebruik om het Parlement, en in het bijzonder de rapporteur, de heer Castagnetti, te danken voor de positieve wijze waarop het dit voorstel ontvangen heeft en voor de amendementen die in het kader van deze tweede lezing zijn voorgesteld.
Het Parlement stelt ons 21 amendementen voor, waarvan er 19 door de Commissie kunnen worden overgenomen. Deze amendementen bieden een verbetering en verduidelijking van het gemeenschappelijk standpunt dat door de Raad is vastgesteld. In een aantal gevallen versterken ze zelfs dit standpunt. We accepteren dus die amendementen die garant staan voor een betere samenhang tussen de duur en de doelstellingen van het Europees praktijktraject en de vaardigheden die tijdens dit traject verkregen moeten worden. Ook accepteren we de amendementen die bevestigen dat de duur van dit traject overeen moet komen met een effectieve opleidingsperiode.
We accepteren verder de amendementen die een betere informatievoorziening en een bredere begeleiding willen waarborgen. Het Europees praktijktraject ontwikkelt zich steeds meer op deze terreinen, met name wat betreft de gezondheid en de veiligheid op de werkvloer. Dit geldt onder meer voor die gevallen waarin de persoon in opleiding zijn Europees praktijktraject binnen een onderneming aflegt. Ik wil mevrouw Waddington bedanken. Ze heeft mijn aandacht gevestigd op dit zeer belangrijke aspect, dat tevens een doorslaggevende bijdrage zal leveren aan het welslagen van het Europees praktijktraject. Verder accepteren we de amendementen die de bevoegdheden van de Commissie bij de uitvoering en de evaluatie van het Europees praktijktraject benadrukken. Dit zijn de amendementen die wij kunnen aannemen.
We kunnen daarentegen de amendementen die betrekking hebben op de begroting niet accepteren. Daarbij kan ik u verzekeren dat uw voorstellen in overweging zijn genomen. Ik duid hier in het bijzonder op de voorstellen voor de koppeling tussen deze beschikking over Europass en het programma voor beroepsopleiding. In het voorstel van de Commissie voor de tweede fase van het LEONARDO DA VINCI-programma, dat hier vandaag ook op de agenda staat, is overeengekomen dat er een communautaire ondersteuning komt voor de transnationale stage- en uitwisselingprogramma's die passen in het kader van de Europese opleidingstrajecten in alternerende opleidingen, met inbegrip van het leerlingwezen.
Tot slot wil ik u melden dat we de amendementen 1 tot en met 5 en 7 tot en met 20 kunnen accepteren. Ik denk dat ik op zeer korte termijn op deze basis een wijzigingsvoorstel kan indienen zodat het uiteindelijke besluit op de Raad Sociale Zaken van 2 december genomen kan worden, we in 1999 van start kunnen gaan met de voorbereidende werkzaamheden en op 1 januari 2000 kunnen aanvangen met het uitvoeren van deze beschikking.

De Voorzitter
Dank u, mevrouw de commissaris. Dank u voor uw geduld. Mijn excuses voor het lawaai van de leden.
Het debat is gesloten.
De stemming vindt zo dadelijk plaats.

Stemming
Janssen van Raay
Mijnheer de Voorzitter, ik had gevraagd vóór de stemming over artikelen 5 en 119 een korte motie van orde af te leggen. Normaliter volg ik de procedure van mevrouw Fontaine om mede te delen dat ik om principiële en fiscale redenen niet deelneem aan hoofdelijke stemmingen. Vandaag heb ik reden om dat nu mede te delen zodat het in de notulen wordt vastgelegd.
(Het Parlement neemt de wetgevingsresolutie aan)

Fabre-Aubrespy
Mijnheer de Voorzitter, tijdens de stemming verklaarde u dat de Fractie van onafhankelijken voor het Europa van de Nationale Staten verantwoordelijk was voor de aanvraag van vrijwel alle stemmingen in onderdelen. Het leek alsof u deze opmerking niet uitsluitend positief bedoelde. Ik wil u enerzijds feliciteren met de aandacht die u aan onze fractie en haar werkzaamheden schenkt, maar anderzijds zou ik willen signaleren dat in het onderhavige geval het niet onze fractie was die om de desbetreffende stemmingen had gevraagd, maar de Fractie Unie voor Europa. Deze fractie moet derhalve gecomplimenteerd worden met de moeite die zij zich heeft getroost.

De Voorzitter
Mijnheer Fabre-Aubrespy, ik dank u voor deze correctie. Inderdaad heeft bij dit verslag de Fractie Unie voor Europa om stemmingen in onderdelen verzocht en niet uw fractie. Bij de vorige stemmingen kwamen de meeste verzoeken - let wel, ik zeg: de meeste verzoeken - echter wel degelijk van uw fractie.

Blokland
Mijnheer de Voorzitter, u heeft ongetwijfeld een belangrijke speech gehouden. Wij zouden graag willen dat u die speech wil herhalen, maar dan wil ik ook graag een vertaling in het Nederlands horen. Want helaas is mijn Grieks niet voldoende om u helemaal letterlijk te kunnen volgen.

De Voorzitter
Mijnheer Blokland, u hebt er goed aan gedaan mij erop te attenderen dat de Nederlandse vertaling mij niet helemaal kon volgen. Ik ben echter bereid u na de vergadering in alle vriendelijkheid gedetailleerd uit te leggen wat ik precies zei en bedoelde.

Christodoulou
Mijnheer de Voorzitter, ik wil erop wijzen dat mijn fractie niet tegen deze amendementen betreffende het vrije verkeer van personen zal stemmen, omdat wij tegen de hierin opgenomen begrippen zijn. Integendeel, wij zijn het daar roerend mee eens. Het gaat in dit verslag echter om het vrije verkeer van goederen en handelswaar en daarom zijn volgens ons dergelijke zaken hier niet op hun plaats. Dat zou alleen maar verwarring scheppen.

Hendrick
Mijnheer de Voorzitter, uiteraard is de rapporteur in staat voor zichzelf te spreken, maar deze fractie hecht er wel aan ook het vrije verkeer van werknemers op te nemen, hoewel niet noodzakelijkerwijs in de hoofdtekst. We zullen bij de stemming dat standpunt steunen.
Ook zou ik willen verklaren dat onze fractie de amendementen van de Fractie De Groenen niet steunt, omdat ze niet in commissie zijn ingediend. Als iedereen zijn amendementen rechtstreeks tijdens de plenaire vergadering zou indienen, zouden die vergaderingen een etmaal duren.

García-Margallo y Marfil
Mijnheer de Voorzitter, zoals het voorzitterschap al heeft aangekondigd, is het mijn bedoeling mondeling een ontwerpamendement in te dienen. Ik stel daarbij voor een extra punt in de ontwerpwetgevingsresolutie op te nemen, met de volgende, zeer beknopte tekst: "Verzoekt de Commissie onverwijld een voorstel voor een verordening uit te werken teneinde het vrij verkeer van werknemers van de lidstaten binnen de Europese Unie op doeltreffende wijze te garanderen" .
Met dit amendement, mijnheer de Voorzitter, dat direct ná lid 3 opgenomen zou moeten worden, kom ik - geloof ik - tegemoet aan het verlangen om de verordening betreffende het vrije verkeer van goederen te verenigen met de wens van deze Vergadering om vooruitgang te boeken met het vrije verkeer van werknemers.

De Voorzitter
Mijnheer García-Margallo y Marfil, het voorzitterschap heeft inderdaad de tekst van uw mondeling amendement ontvangen. Ik zal dit aan het Parlement voorleggen zodra wij de ontwerpwetgevingsresolutie in stemming brengen. Het Parlement is nu op de hoogte van uw intentie en wij komen daar straks op terug.

Wolf
Ik begrijp het niet, want wij hebben er niet over geklaagd dat dit verslag op het laatste moment nogmaals op de agenda werd geplaatst, maar toch moet het hier nogmaals aan de orde worden gesteld. Dan kwam er nog een nieuwe termijn bij voor het indienen van amendementen en die hebben wij bij mijn weten gerespecteerd daar wij de amendementen van de commissie nogmaals hebben ingediend. Als nu gezegd wordt dat dat niet gaat, dat dat formeel niet correct is, vind ik dat verkeerd en ik wil hier dan ook formeel protesteren tegen het feit dat nu als het ware getracht wordt een toch al problematische aangelegenheid op geforceerde wijze door te drukken.

Skinner
Mijnheer de Voorzitter, ik zou mij hier graag willen uitspreken tegen het indienen van mondelinge amendementen door welke andere fractie dan ook. We hebben acht maanden de tijd gehad dit verslag te bespreken.

De Voorzitter
Mijnheer Skinner, als wij straks zover zijn, krijgt u de gelegenheid duidelijk te maken dat u tegen bent.

Palacio Vallelersundi
Mijnheer de Voorzitter, de Europese Volkspartij is, zoals reeds eerder aangegeven, voor de amendementen betreffende het vrije verkeer van werknemers. Maar deze Vergadering heeft reeds een voorstel tot wijziging van verordening 1612/68 ontvangen, waarin gesproken wordt over het vrije verkeer van werknemers, en deze amendementen behoren - logischerwijs - in dit voorstel te worden opgenomen.

De Voorzitter
Mevrouw Palacio Vallelersundi, wij kunnen tijdens stemmingen geen debatten overdoen. Laten wij het alstublieft hierbij houden.
Betreffende amendement 11
Skinner
Mijnheer de Voorzitter, met mijn eigen mondelinge amendement heb ik, met instemming van de auteur, gepoogd de kansen van dit amendement de vergroten. Het gaat er mij om de specifieke verwijzing naar het Directoraat-generaal waar dit gepubliceerd zou worden, te schrappen waarmee het onderdeel "DG XV: Vrij verkeer van goederen" dus zou komen te vervallen. Ik denk dat deze technische ingreep het amendement ten goede zal komen.

De Voorzitter
Hebt u bezwaar tegen het in stemming brengen van dit mondeling amendement van de rapporteur?

Lataillade
Mijnheer de Voorzitter, ik dacht dat u gezegd had dat er tijdens de vergadering geen mondelinge amendementen zouden worden geaccepteerd? Ik wil hier alleen maar de woorden van het voorzitterschap herhalen.

De Voorzitter
Mijnheer Lataillade, ik heb gevraagd of er bezwaren waren tegen het mondeling amendement van de rapporteur. Er waren geen bezwaren en daarom brengen wij dit in stemming.

von Wogau
Mijnheer de Voorzitter, het gaat hier niet om een mondeling amendement, maar om het feit dat een deel van het artikel wordt weggelaten. Dat kan heus wel met een stemming in onderdelen worden beslist. Collega Skinner stelt alleen maar voor om deze vijf of zes woorden weg te laten. Daar kan apart over worden gestemd.

De Voorzitter
Mijnheer von Wogau, men kan dit vraagstuk op verschillende wijzen aanpakken. De rapporteur heeft echter de voorkeur gegeven aan een mondeling amendement. Daartoe had hij het recht en ik ben verplicht dit in stemming te brengen. Maar u hebt wel gelijk. Dit had men ook anders kunnen oplossen. Het Parlement had echter geen bezwaar tegen het mondeling amendement van de rapporteur.
Ik zal nu de tekst van het mondeling amendement in het Frans voorlezen:
"invite la Commission à élaborer dans les plus brefs délais une proposition de règlement qui assure de manière efficace la libre circulation des travailleurs des États membres à l'intérieur de l'Union européenne" .

García-Margallo y Marfil
Mijnheer de Voorzitter, ik ben ervan overtuigd dat de rapporteur dit mondelinge voorstel zal aanvaarden, zeker gelet op het feit dat de socialistische fractie en onze fractie van de mogelijkheid om mondeling amendementen in te dienen zo'n gevoelig onderwerp hebben gemaakt.

De Voorzitter
Ik vraag de rapporteur en natuurlijk ook het Parlement of er bezwaren zijn tegen het in stemming brengen van dit mondeling amendement.

Skinner
Mijnheer de Voorzitter, ik wil erop wijzen dat mijn mondelinge amendement was bedoeld om uw fractie te helpen, niet de mijne. Uw amendement was uitstekend en ik heb daarom geprobeerd de kans dat het wordt aangenomen te vergroten. Maar dit amendement kan ik echt niet goedkeuren. Er is al genoeg gezegd over het vrije verkeer van werknemers als politieke verklaring. Daarom kan ik dit mondelinge amendement niet steunen, hoe goed het ook moge zijn.

De Voorzitter
Zijn er bezwaren tegen stemming over dit mondeling amendement? Ik verzoek tenminste 12 leden te gaan staan.
(Meer dan 12 leden gaan staan en geven uiting aan hun bezwaar) Aangezien er bezwaren zijn, kan niet over dit mondeling amendement worden gestemd.

Oomen-Ruijten
Voorzitter, ik wil alleen de opmerking maken dat rapporteur Skinner wel zeer onsportief is. Wij stemmen voor zijn mondeling amendement. Wij blijven zitten en u niet.

De Voorzitter
Mevrouw Oomen-Ruijten, als wij over sportiviteit beginnen te discussiëren in deze zaal, komen wij er nooit meer uit. Dan moeten wij vaststellen wie wel en wie niet sportief is. Laten wij daar liever niet op voortborduren.

von Wogau
Mijnheer de Voorzitter, ik sluit mij volledig aan bij de woorden van de rapporteur, want als voorzitter van de commissie heb ik het mondelinge amendement van collega García-Margallo net pas ontvangen. Er bestaan talrijke richtlijnen over het vrije verkeer van werknemers in de Europese Unie. Men kan dan ook niet zeggen één richtlijn, want er zijn veel richtlijnen over dit onderwerp. Ik vind dat dergelijke zaken niet op grond van een mondeling amendement moeten worden beslist en om die reden ben ik dezelfde mening toegedaan. Collega Skinner heeft al gezegd dat hij een mondeling amendement in deze kwestie niet aanvaardt. Ik vind dat verstandig en daarmee is de zaak dan ook beslist.

De Voorzitter
Mijnheer von Wogau, waarde collega's, het spijt mij zeer, maar ik wil dit debat niet voortzetten. Iedereen heeft recht op zijn mening en op onenigheid met andermans mening.
(Het Parlement neemt de wetgevingsresolutie aan) Ontwerpresolutie (B4-0981/98) van de heer Collins, namens de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbescherming, over een partnerschap met het oog op integratie.
(Het Parlement neemt de resolutie aan)
Chanterie
Mijnheer de Voorzitter, met betrekking tot amendement 1 van de UPE-fractie op deze paragraaf zou ik het volgende willen zeggen. Professor Cabrol hecht er grote waarde aan dat een arts wordt geraadpleegd vooraleer men een medicament gebruikt. Ik geloof dat wij het daar allemaal mee eens zijn. Dus stel ik voor een combinatie van zijn amendement met mijn tekst in te schrijven en dus onder die omstandigheden kan ik daar voor zijn.
(Het Parlement neemt de resolutie aan)

Caudron
Het verslag van onze collega James Glyn Ford is om meerdere reden interessant en getuigt van een grote samenhang en vastbeslotenheid in de strijd tegen alle vormen van racisme.
Het is goed dat duidelijk vaststaat welke instellingen bij deze problemen betrokken zijn en wat ze doen. Ook moeten we ons natuurlijk baseren op gegevens en onderzoek zodat we onze kennis over dit vraagstuk kunnen vergroten en de problemen en verschijnselen die met de toename van intolerantie samenhangen kunnen begrijpen. We moeten evenwel de hoofdzaak niet uit het oog verliezen: de strijd aangaan met de racisten en fascisten die hun opvattingen, doordrenkt van haat en discriminatie, ventileren. Dat moet opnieuw gezegd worden, en dat doe ik dan ook met klem.
We moeten waakzaam blijven. We moeten de racisten onophoudelijk blijven dwarsbomen en ze geen adempauze gunnen in Europa of elders in de wereld. Hun ideeën vormen een gevaar voor de democratie en de mensheid en zijn onacceptabel voor ons burgers en afgevaardigden. Helaas woekeren deze ideeën voort in alle geledingen van onze maatschappij en ook al is de strijd tegen racisme niet verloren, we hebben hem nog lang niet gewonnen.
Met het oog op de fascisten van diverse pluimage aan het eind van een eeuw waarin het racisme, de vreemdelingenhaat en het antisemitisme tot duizenden doden hebben geleid, mogen we ons op geen enkele wijze tolerant opstellen jegens de racisten, xenofoben en hun handlangers, die zich op een al dan niet bedekte wijze uitlaten.
Aanbeveling-Castagnetti (A4-0374/98)
Andersson, Hulthén, Lööw en Sandberg-Fries
Wij willen met deze stemverklaring onderstrepen dat wij de aanbeveling van belang vinden die in het ontwerpverslag van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken gedaan wordt betreffende de Arbo-aspecten voor leerlingen van het leerlingwezen of de alternerende opleidingen.

Bonde, Krarup en Sandbæk
Wij stemmen vandaag tegen het verslag-Castagnetti inzake de bevordering van Europese opleidingstrajecten in alternerende opleidingen, waaronder begrepen het leerlingwezen. Wij vinden het goed dat jongeren tijdens hun opleiding aan uitwisseling kunnen deelnemen, ongeacht of het om een beroepsopleiding of om universitaire studies gaat. Het kan een welkome afwisseling zijn in de dagelijkse sleur. Wij verwerpen echter de duidelijke politieke onder-en boventonen, die in het verslag tot uiting komen, bijvoorbeeld wanneer gezegd wordt dat het verblijf in een ander Europees land integrerend deel uitmaakt van de opleiding die in het land van herkomst wordt gevolgd of wanneer gesproken wordt van een "Europass-opleiding" .
Verslag-Roth-Behrendt (A4-0326/98)
Fabre-Aubrespy
Mijnheer de Voorzitter, wat betreft de stemming over het verslag-Roth-Behrendt wilde ik met name protest aantekenen tegen de procedure. Ik sta in feite niet vijandig tegenover het voorstel voor een richtlijn die de uitsluiting van landbouwgrondstoffen en producten van de jacht wil schrappen uit artikel 2 van de richtlijn van de Raad van 25 juli 1985 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake de aansprakelijkheid voor producten met gebreken.
Het doet me genoegen dat de amendementen 3, 4 en 7 in de mondelinge stemming zijn verworpen. In amendement 3 wilde men immers het slachtoffer van de verplichting kwijtschelden het bewijs aan te tonen van het gebrek of van het oorzakelijk verband tussen het gebrek en de schade, terwijl dit indruist tegen het aansprakelijkheidsrecht. Met amendement 4 werd beoogd het zogenaamde ontwikkelingsrisico te schrappen. In amendement 7 wilde men de verjaringstermijn, die is vastgesteld op 10 jaar en ingaat op het moment van verkoop, schrappen.
Ik wilde hier echter de zorg van de juridische commissie tot uiting brengen. Deze amendementen - 3, 4 en 7, maar ook andere amendementen die zijn verworpen - waren niet direct afkomstig van de commissie en daar ben ik verheugd over. Men accepteerde dat deze amendementen in stemming werden gebracht zonder hun ontvankelijkheid te onderzoeken. Hiermee wilde men ongetwijfeld aan de kaak stellen dat dit Parlement niet over het recht van initiatief beschikt.
Ik bemerk hier een tegenstrijdigheid - een verschil - in de houding die de diensten van het voorzitterschap jegens dit vraagstuk hebben aangenomen, en hun houding wat betreft bijvoorbeeld het recente verslag over de oprichting van de fraudebestrijdingsdienst. Ik denk dat het niet aanvaardbaar is dat deze amendementen vandaag in stemming zijn gebracht. De heer Casini heeft dit overigens al naar voren gebracht in het advies van de juridische commissie.

De Voorzitter
Hartelijk dank, mijnheer Fabre-Aubrespy, als compensatie voor uw ongeduld heb ik u een halve minuut langer aan het woord gelaten. Ik moet u evenwel verzoeken voortaan uw spreektijd niet meer te overschrijden.

Bébéar
De afgelopen maanden zijn er meerdere verslagen over het onderwerp consumentenbescherming behandeld, waaronder het verslag-Kuhn en het verslag-Roth-Behrendt in het bijzonder. De wijziging van de richtlijn die ons gisteren werd gepresenteerd betrof eveneens dit onderwerp. Ik zou willen benadrukken dat de rapporteur in een aantal opzichten te ver is gegaan
De tijdelijke enquêtecommissie BSE heeft succesvol onderzoek verricht op een zeer gevoelig terrein waar de meningen sterk uiteenlopen. Men deed het ons voorkomen dat de voorgestelde amendementen direct uit dit onderzoek voortvloeiden. Als lid van die enquêtecommissie wil ik tegen dergelijke praktijken protest aantekenen.
Samen met mijn collega's heb ik me maandenlang beijverd voor maatregelen ten gunste van de tot nu toe bekende slachtoffers, maar ook van de nog te verwachten slachtoffers. Er was geen enkele richtlijn voorgesteld die voorzag in de bescherming van de consument. De schadelijke gevolgen die de consumenten van landbouwproducten ondervonden konden dus niet langer genegeerd worden, aangezien er wel een richtlijn bestond voor alle andere eindproducten.
Om deze reden, die op zich legitiem is, wordt ons een uitbreiding van de aansprakelijkheid voorgesteld die volkomen onuitvoerbaar en onrealistisch is. Hoe kunnen we het vertrouwen van de consument herstellen als zij bij wijze van bescherming juridische procedures krijgen voorgeschoteld die, om het zo maar eens te zeggen, nooit tot iets zullen leiden? Hoe kunnen we in de praktijk de producent verplichten te bewijzen dat hij niet schuldig is aan de schade die door de consument wordt geconstateerd?
Met alle respect voor mevrouw Roth-Behrendt is het te simpel te stellen dat de goede groep wordt gevormd door de consumenten, de slachtoffers, en dat de slechte groep bestaat uit schuldige landbouwers. De omstandigheden van de BSE-crisis zijn te ingewikkeld voor een dergelijke verdeling tussen goed en kwaad.
Hetzelfde geldt voor de afschaffing van de maximum aansprakelijkheidsduur voor de producent. Ook dit voorstel is ontoelaatbaar. Als we dergelijke amendementen aannemen, worden alle excessen mogelijk en loopt met name ook de begroting oncontroleerbaar uit de hand.
Ik zal dus tegen het geheel van amendementen stemmen die in het verslag-Roth-Behrendt worden voorgesteld. Hoewel ze uitgaan van een juiste inschatting van de situatie van de consumenten van landbouwproducten, zijn de oplossingen buitenproportioneel. Ook zou er bij de tenuitvoerbrenging van deze oplossingen meer overleg moeten plaatsvinden met alle betrokken distributiekanalen.

Blak, Iversen en Kirsten Jensen
De Deense sociaal-democraten stemmen voor het verslag-Roth-Behrendt betreffende productaansprakelijkheid. De oorspronkelijke richtlijn inzake productaansprakelijkheid van 1985 bevatte een uitzondering voor landbouwproducten. Alle lidstaten, behalve Portugal, Spanje en Duitsland, pasten de richtlijn echter ook toe op landbouw- en jachtproducten. De gekkekoeienziekte bracht de Commissie er dan ook toe deze uitzondering te schrappen. Dat is de aanleiding voor de herziening van de richtlijn.
Het verslag bevat tegelijk vrij controversiële amendementen, die veel verder gaan dan het oorspronkelijke voorstel van de Commissie op het gebied van de consumentenbescherming. Het enige voorstel dat de Deense sociaal-democraten niet kunnen steunen, is dat de lidstaten de mogelijkheid wordt ontnomen om eigen risico's of een beperking van de aansprakelijkheid in te voeren. De hoofdregel moet altijd zijn dat de voorschriften - nationale of Europese - die de consument de beste bescherming bieden, van toepassing zijn.

Bonde en Sandbæk
De Junibeweging stemt voor het verslag van de milieucommissie inzake productaansprakelijkheid. Alleen op die manier kunnen de lidstaten in de Raad hun standpunt bepalen. Wij willen echter niet verhelen dat wij ernstige bedenkingen hebben tegen de gekozen methode. De Junibeweging wenst niet dat het initiatiefrecht van de Commissie naar het Europees Parlement overgeheveld wordt. Zij wenst dat het initiatiefrecht naar de nationale parlementen gaat.

Grossetête
Ons Parlement heeft zich vandaag uitgesproken over de wijziging van de richtlijn van 1985 betreffende de aansprakelijkheid voor producten met gebreken. Het verslag dat hier ter tafel ligt is buitengewoon belangrijk en zorgt voor een onfeilbaar communautair aansprakelijkheidsstelsel dat al in werking treedt zodra een product op de markt wordt gebracht.
Op verzoek van ons Parlement, volgend op de crisis rond de gekkekoeienziekte, heeft de Commissie voorgesteld landbouwproducten op te nemen in de werkingssfeer van de richtlijn. Bij toepassing van dit aansprakelijkheidsstelsel hoeft geen rekening meer gehouden te worden met het vraagstuk van de definiëring van verwerkte en primaire producten, een vraagstuk waarmee de rechters immers tot op heden te vaak werden geconfronteerd. Dit betekent een daadwerkelijke vooruitgang in de bescherming van de consument.
De rapporteur vond dit echter niet voldoende en deed voorstellen die volkomen buitenproportioneel en onrealistisch zijn, waarbij ze inspeelde op het emotionele aspect van de BSE-crisis. De voorstellen zijn buitenproportioneel omdat de aansprakelijkheidsregels eenvoudigweg onmogelijk ingrijpend gewijzigd kunnen worden zonder problemen op te leveren als niet eerst de gevolgen voor alle betrokken sectoren en de consumentenbescherming zijn onderzocht. De voorstellen zijn onrealistisch omdat ze, anders dan de schijn doet vermoeden, niet bijdragen aan een betere bescherming van de consument. Ze zouden daarentegen de taak van de rechters hebben gecompliceerd. Hoe moet bijvoorbeeld het begrip "waarschijnlijk oorzakelijk verband" waar de rapporteur het over heeft worden geïnterpreteerd? Daarnaast zouden ze zwaar op de verzekeringskosten van met name het MKB en kleine tot middelgrote industrieën hebben gedrukt; kosten die uiteindelijk aan de eindverbruiker in rekening zouden worden gebracht.
Ons Parlement heeft er goed aan gedaan de zes meest buitensporige amendementen die door de rapporteur zijn voorgesteld te verwerpen. De rapporteur ging er prat op dat ze een acceptabel compromis had bewerkstelligd. Maar met wie? Er is nooit sprake geweest van een compromis want onze Fractie van de Europese Volkspartij heeft een duidelijk standpunt verdedigd, namelijk dat geen van de voorgestelde en ter stemming gebrachte amendementen zou moeten worden aangenomen, en wel om twee redenen. In de eerste plaats omdat het tegen elkaar opbieden op wetgevend gebied nooit goed is en de veranderingen die vandaag zijn aangenomen alleen maar zullen leiden tot vertraging bij het uitvoeren van de voorstellen betreffende de landbouwproducten door de Commissie. In de tweede plaats omdat commissaris Monti zich gisteren verplicht heeft het Parlement in januari 2000 zijn Groenboek over de toepassing van de richtlijn - en met name de toepassing op de landbouwsector - te overhandigen. Dit Groenboek zal het resultaat zijn van een uitvoerige raadpleging van alle betrokken sectoren: producenten, consumenten, verzekeraars, enzovoort. Deze werkfase is onontbeerlijk voor ieder voorstel tot wijziging van een richtlijn waarmee dergelijke belangen zijn gemoeid.

Souchet
Ik schaar mij achter de opmerkingen van mijn collega de heer des Places over de kern van de zaak, en met name achter zijn opmerkingen betreffende de noodzaak het aansprakelijkheidsstelsel inzake producten met gebreken in eerste instantie toe te passen op de leveranciers van landbouwproducten (veevoeder, zaaizaad, enzovoort). Ik zou evenwel een aantal ernstige juridische problemen willen doornemen die sommige amendementen met zich mee brengen.
Sommige amendementen willen het bestaande algehele evenwicht van richtlijn 85/374/EEG wijzigen en houden geen verband met het voorstel voor een richtlijn van de Commissie. Alvorens deze amendementen behandeld mogen worden moet eerst hun ontvankelijkheid onderzocht worden. Het recht van initiatief is immers aan de Commissie voorbehouden.
We onderschrijven de kern van een aantal amendementen, maar vinden het ontoelaatbaar dat een herziening van deze richtlijn zo terloops gepresenteerd wordt. Zo worden immers nogmaals de regels voor het functioneren van de Europese instellingen met voeten getreden, zonder voorafgaand onderzoek en zonder dat de lidstaten een diepgaand debat over dit vraagstuk kunnen voeren waarbij ze de beschikking hebben over alle benodigde informatie.
We zullen dus tegen de amendementen 3, 4 en 7 van het verslag stemmen.
Met amendement 3 wordt beoogd een einde te maken aan de verplichting van het slachtoffer het bewijs van het gebrek of van het oorzakelijk verband tussen gebrek en schade aan te tonen. De gevallen waarvoor dit geldt zijn door de onduidelijke opstelling van het amendement moeilijk te achterhalen. Bovendien is het amendement strijdig met ons nationaal recht en leidt het tot een wijziging van het bestaande algehele evenwicht van richtlijn 85/374/EEG.
Het doel van amendement 4 is een einde te maken aan een van de gevallen van vrijstelling van aansprakelijkheid van de producent, namelijk de vrijstelling "op grond van de stand van de wetenschappelijke en technische kennis" . Er wordt in dit verband ook wel over "ontwikkelingsrisico" gesproken. Beëindiging van deze aansprakelijkheid leidt tot een substantiële wijziging van het algehele evenwicht van richtlijn 85/374/EEG.
Met amendement 7 wordt tenslotte beoogd een einde te maken aan de verjaringstermijn van 10 jaar, die ingaat wanneer het product in omloop wordt gebracht. Ook de beëindiging van deze termijn zal leiden tot een wijziging van het algehele evenwicht binnen het aansprakelijkheidsstelsel voor producenten.
Tot slot wil ik aangeven dat dergelijke fundamentele veranderingen in een voorstel tot wijziging van een richtlijn alleen mogen worden aangebracht als de lidstaten die binnen de verschillende instellingen, en met name binnen het kader van de Raad, vertegenwoordigd zijn hierover overeenstemming hebben bereikt en hierin actief participeren. We kunnen in geen geval accepteren dat het Europees Parlement zo de rol van de lidstaten overneemt door te doen alsof het de beslissingsbevoegdheid op wetgevend gebied van deze lidstaten naar zich toe kan trekken.
Verslag-Mouskouri (A4-0370/98)
Blot
Het verslag betreft de herstructurering van de culturele actie van de Europese Unie en met name de instelling van één enkel financieringsinstrument. Een fundamentele kwestie die het culturele leven in Europa ondermijnt, wordt evenwel niet behandeld: de monopolisering van de cultuur door een kleine oligarchie, door een kliek die eigenlijk machtig is, aangezien zij erin slaagt een groot deel van de overheidssubsidies binnen te rijven.
De grote kunsthistoricus Ernst Gombrich is van oordeel dat de politisering van de kunst niet alleen eigen is aan totalitaire regimes, maar ook aan westerse regimes. Hij stelt vast dat de handelskanalen van kunstenaars die niet toegeven aan modetrends van een kosmopolitische, antiklassieke kunst die met de traditie breekt, afgesneden worden. Als gevolg hiervan wordt vooral kunst gesteund die aan een kleine oligarchie voorbehouden is en losstaat van de verlangens van de volkeren. Bovendien speelt de overheidssector een heel belangrijke rol ten aanzien van het mecenaat, hetgeen tot een verarming van de noodzakelijke culturele verscheidenheid leidt.
De Europese Unie mag niet onverschillig staan tegenover deze situatie, die er uiteindelijk toe leidt dat kunstenaars die tot gesubsidieerde kliekjes behoren en in nauwe symbiose met de culturele instanties leven, een monopolie hebben op het maken en verspreiden van kunst. Deze situatie leidt tot een officiële kunst, die zeker verscheiden is, maar die heel wat kunstenaars en met name degenen die aan het classicisme gehecht zijn op een onrechtvaardige en ondemocratische wijze uitsluit. Het is betreurenswaardig dat deze problematiek niet behandeld wordt, met name naar aanleiding van dit verslag over het programma "CULTUUR 2000" .

Darras
Ik wil mevrouw Mouskouri danken voor het uitstekende werk dat zij ons vandaag presenteert. Ook al is de benadering van de Commissie in deze nieuwe generatie van programma's op het gebied van cultuur lovenswaardig, omdat ze gebaseerd is op transparantie en doeltreffendheid, het is evenzeer juist dat haar visie op de tenuitvoerlegging herzien diende te worden. Dat is wat mevrouw Mouskouri met succes gedaan heeft.
Voor de leden van de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs en media is het inderdaad ondenkbaar dat de Commissie in haar doelstellingen geen aandacht schijnt te schenken aan de deelneming van en de toegankelijkheid voor de gewone burger van culturele acties en dat zij bij de tenuitvoerlegging schijnt te vergeten dat zij dat wat de rijkdom van de Europese samenleving uitmaakt, namelijk de "kleine" projecten waarbij de burger direct betrokken is, moet bevorderen.
De Commissie hechtte te veel belang aan grote, bestaande netwerken, die hoe dan ook geen problemen zullen hebben om te reageren op aanbestedingen of om de noodzakelijke partners te vinden, zelfs in zes andere lidstaten. Zij hechtte ook te veel belang aan grote projecten en evenementen waarvoor heel wat middelen ingezet moeten worden, waarover kleine verenigingen niet beschikken.
Ziehier waarom ik voor het verslag van mevrouw Mouskouri zal stemmen. Zij is er immers niet alleen in geslaagd het evenwicht te herstellen ten gunste van de gewone burger en van de kleine organisatoren, maar ze geeft ook een vollediger beeld van de socio-culturele activiteiten die voor financiering in aanmerking komen en dus belangrijk zijn voor de ontwikkeling van onze samenleving, zoals beeldende, toegepaste en virtuele kunsten (visuele kunst en multimedia), muziek en (bestaande en toekomstige) kunstzinnige uitingsvormen.
Ik verzoek de Commissie dan ook met aandrang haar mening te herzien en de visie van onze rapporteur te aanvaarden die, naar ik hoop, ook de visie van het Europees Parlement in zijn geheel zal zijn.

Deprez
Iedereen is het erover eens en erkent dat cultuur een hoeksteen moet zijn van de gewenste Europese eenmaking. Om het eengemaakte Europa te bouwen moeten wij noodzakelijkerwijs een Europese culturele ruimte ontwikkelen en bevorderen, aangezien de doelstellingen van de Europese samenhang slechts volledig bereikt zullen worden als alle Europese mannen en vrouwen hieraan deelgenoot zijn en zich hierbij betrokken voelen.
Het belangrijkste aspect van het kaderprogramma "CULTUUR 2000" , zoals het door onze rapporteur geamendeerd is, is dat dit standpunt aanvaard wordt en dat bijgevolg een nieuwe benadering van de culturele actie beoogd wordt. Het stelt de culturele acties inderdaad wagenwijd open voor initiatieven en de actieve deelneming van de burgers van de Unie en erkent cultuur uitdrukkelijk als een bron van werkgelegenheid en een factor van maatschappelijke integratie en burgerschap.
Een andere grote verdienste van dit geamendeerde kaderprogramma is dat men wil verzekeren dat de middelen die hiervoor uitgetrokken worden, zo doeltreffend mogelijk besteed worden door te strijden tegen versnippering en te pleiten voor een sectorale aanpak, die zowel synergieën tussen de verschillende kunstgebieden en nieuwe expressievormen als tussen deze en andere communautaire programma's bevordert.
Wanneer we de balans opmaken van de aldus geopende perspectieven, kan ik enkel verheugd zijn over het uiterst democratische karakter van het aldus geamendeerde kaderprogramma en blij zijn met het opmerkelijke werk van onze rapporteur, die erin geslaagd is maximaal profijt te halen uit de grote gebieden van culturele samenwerking die de Commissie eerder ontgonnen had.
Het spreekt vanzelf dat de voorliggende ontwerpwetgevingsresolutie mijn volledige steun geniet.

Hyland
Ik zou het verzoek van Nana Mouskouri om meer geld voor "Cultuurprogramma's" uit te trekken ten volle willen steunen.
Gezien de gewenste intensivering van de integratie van de EU en met name in het licht van de uitbreiding is de enorme culturele diversiteit van Europa haar grootste troef bij de bescherming van de identiteit en individualiteit van de afzonderlijke lidstaten. Economisch gezien wordt de potentiële kracht van Europa nog steeds niet ten volle erkend, laat staan benut. Het belang van de rol van Europa in de relatief nieuwe en groeiende cultuur- en toerismesector zal door niemand worden betwijfeld. Geen enkel ander EU-programma doet meer recht aan mensen en hun culturele achtergrond en tradities.
In Ierland, waar ik zelf vandaan kom, zijn we buitengewoon trots op onze rijke en gevarieerde culturele tradities. Het is belangrijk dat deze tradities voor Europa behouden blijven en in toekomstige generaties worden voortgezet. Ik zou u hierbij de volgende woorden van Gandhi in herinnering willen brengen: "We hebben deze wereld niet zozeer geërfd van onze voorouders, maar hebben haar in bruikleen van onze kinderen" .
Tenslotte zou ik de Commissie willen verzoeken de rol van de gemeentelijke overheden bij de bevordering van cultuurprogramma's zorgvuldig te onderzoeken. We hebben in Ierland met het aanstellen van de zogenaamde Arts Officers het goede voorbeeld gegeven. Ik ben van mening dat de rol van deze functionarissen versterkt dient te worden als we onze culturele rijkdommen dichter bij de burger willen brengen. Cultuur mag nooit het exclusieve domein van een bepaalde elite zijn.

Leperre-Verrier
Door voor het verslag van mevrouw Mouskouri over het programma "CULTUUR 2000" te stemmen wenste de Fractie Europese Radicale Alliantie haar steun te betuigen aan dit voorstel van de Commissie tot instelling van één enkel beleidsinstrument voor culturele actie en samenwerking.
CULTUUR 2000 is inderdaad een heel reële stap vooruit en kan de rol van de cultuur in de Europese integratie versterken en Europa een doeltreffend en samenhangend werkinstrument bieden.
De Fractie Europese Radicale Alliantie was evenwel van oordeel dat een verdeling van de steun en de toekenning aan de verschillende kunstrichtingen opnieuw tot de vroegere versnippering zouden leiden en zij heeft dan ook niet voor de amendementen inzake de bijlage bij het voorstel gestemd.
Aangezien de tenuitvoerlegging van dit ambitieuze en veelbelovende plan aanzienlijke financiële middelen zal vergen, steunt de Fractie Europese Radicale Alliantie echter wel het voorstel van de rapporteur om de begrotingspost tot 250 miljoen ecu te verhogen.

Lindqvist (ELDR), Eriksson, Seppänen, Sjöstedt en Svensson (GUE/NGL), Holm en Schörling (V), Bonde, Krarup en Sandbæk (I-EDN)
Het verslag-Mouskouri over de instelling van één enkel programmerings- en financieringsinstrument voor culturele samenwerking is alweer een poging om het begrip "EU-cultuur" te promoten, een cultuur die niet bestaat en die naar onze mening ook niet hoeft te bestaan. Het verslag benadrukt dat de samenwerking als belangrijkste doelstelling heeft de culturele dimensie centraal te stellen en als motor voor de Europese integratie te gebruiken en dat cultuur tot sociale integratie en burgerschap bijdraagt. Door de selectiecriteria prioriteit te geven legt men de grootste nadruk op een zogenaamde "Europese meerwaarde" .
Men maakt geen cultuur met kunstmatige politieke ingrepen. De lokale, nationale en regionale culturen bloeien en doen dit reeds eeuwenlang. Wij wensen dat zij zich verder ontwikkelen binnen de entiteiten die zich cultureel verwant voelen. Wij vinden het utopisch te geloven dat men een EU-cultuur of een Europees cultureel erfgoed zou kunnen uitvinden. Het zou gepaster zijn het subsidiariteitsbeginsel op de juiste manier te gebruiken door de lokale, regionale en nationale culturen ontplooiingsmogelijkheden te geven in plaats van hun een EU-cultuurbeleid op te leggen.
Om bovenstaande redenen stemmen wij tegen het verslag.

Mutin
Het verslag van mevrouw Mouskouri heeft de verdienste dat het een aanvaardbare synthese maakt van twee visies op cultuur. De Raad en de Commissie maken, met hun voorstel voor een kaderprogramma tot instelling van één enkel financierings- en programmeringsinstrument, van deze cultuur en haar belangrijke verwezenlijkingen een structurerend middel dat vorm kan geven aan een Europees beleid en een Europese identiteit. Er is minder versnippering en de middelen worden geconcentreerd op grote Europese evenementen of diepgaande acties waar meer Europese partners (6 of 7) bij betrokken zijn dan nu het geval is (3 in het algemeen).
Heel wat gekozenen vrezen evenwel dat deze culturele samenwerking vooral grote, bestaande culturele netwerken ten goede zal komen en de kloof tussen de culturele actie en de burger zal vergroten. Zij geven dan ook de voorkeur aan een meer sectorale aanpak, de bevordering en valorisering van acties die meer op kleine projecten gericht zijn.
Wij hebben hier een boeiende discussie over gehouden. Dankzij het verslag van mevrouw Mouskouri kan een compromis bereikt worden voor de beoogde periode, namelijk 2000-2004. Niemand twijfelt eraan dat de discussie niet afgelopen is en dat de standpunten mee zullen evolueren met de stadia van de Europese eenmaking en de wil van allen om een echte Europese gemeenschap te creëren.

Palm
Dit verslag gaat voor een groot deel over maatregelen op supranationaal niveau. Het is erop gericht om via een communautair cultuurbeleid de Europese culturele identiteit te versterken om zo de culturele integratie te bevorderen.
Ik denk dat de voorgestelde maatregelen om bijvoorbeeld de problemen op te lossen die voortkomen uit de bestaande verschillen in de afzonderlijke lidstaten wat betreft belasting en regels voor de arbeidsmarkt, juist zijn als we een supranationaal cultuurbeleid nastreven, maar ik vind niet dat wij hiermee op de goede weg zijn. Ik ben daarentegen voorstander van een nationaal cultuurbeleid.
Bovendien is het nodig na te denken over het belang dat toegekend moet worden aan de Europese culturele identiteit. Historisch gezien is het erg moeilijk om iets te vinden dat een "gemeenschappelijke Europese identiteit" genoemd kan worden. Momenteel trekken culturele groeperingen zich steeds minder aan van de grenzen van landen en continenten. Jonge mensen uit Stockholm voelen zich bijvoorbeeld meer verbonden met jonge mensen uit New York, Parijs en Barcelona uit een vergelijkbaar sociaal milieu en met ongeveer dezelfde levensstijl, dan met de groepering "de Europese jeugd" .
Om de opkomst van vreemdelingenhaat tegen te gaan en de argwaan tussen mensen uit verschillende delen van de wereld te verminderen en om ideeën over solidariteit en broederschap te verspreiden, moet de EU volgens mij geen kunstmatige culturele identiteit construeren maar juist proberen te bevorderen dat de mensen meer begrip krijgen voor bestaande cultuurgrenzen.

Vaz da Silva
Er is in deze tekst sprake van een lacune, en ik kan niet nalaten daar op te wijzen, zeker gelet op het feit dat het hier om een kaderprogramma gaat.
Men kan cultuur niet behandelen alsof het een statisch fenomeen is, dat voor eens en altijd vastligt. Cultuur is altijd in beweging en kent geen grenzen.
Teneinde een nuttige functie te hebben, dient het Europees programma voor cultuur ruim opgezet en flexibel te zijn, om zo een plaats te bieden aan al die nieuwe cultuuruitingen en cultuurbeoefenaren die nu hun opwachting maken, vervolgens een andere vorm aannemen en tot slot, net zo snel als ze ontstaan zijn, verdwijnen. En dan zijn er ook nog minderheidsculturen en -talen en grensoverschrijdende culturen van migranten en immigranten, die niet gebonden zijn aan een specifiek grondgebied. Dat zijn de culturen die het meest in een hoekje gedrukt worden, omdat geen enkele staat of regio ze vertegenwoordigt. En laten we niet vergeten dat het Europese mozaïek uit al deze culturen is samengesteld.
Verslag-Waddington (A4-0373/98)
Andersson, Hulthén, Lööw en Sandberg-Fries
Wij willen rapporteur Sue Waddington danken voor haar goed uitgewerkte verslag, dat van groot belang is voor de Europese Unie. Mevrouw Waddington heeft een grote betrokkenheid getoond bij een paar zaken, die wij belangrijk vinden wat betreft de ontwikkeling van het programma LEONARDO DA VINCI. Wij onderstrepen vooral het belang van transnationale organisaties en de kwaliteitsbevordering en de innovatie van de alternerende opleidingen.

Bonde, Krarup en Sandbæk
Wij stemmen tegen het verslag-Waddington over de vaststelling van de tweede fase van het communautair actieprogramma inzake beroepsopleiding LEONARDO DA VINCI. Wij vinden het goed dat jongeren tijdens hun opleiding aan uitwisseling deelnemen, ongeacht of het om een beroepsopleiding of om universitaire studies gaat. Het kan een welkome afwisseling zijn in de dagelijkse sleur. Wij verwerpen echter de politieke onder- en boventonen, die in het verslag tot uiting komen, bijvoorbeeld de nadruk op de Europese dimensie als onderdeel van de theoretische en praktische beroepsopleiding.
Er wordt gepleit voor een samenhang tussen het LEONARDO DA VINCI-programma en een Europese werkgelegenheidsstrategie. Wij zijn van mening dat de werkloosheid lokaal, regionaal of nationaal bestreden moet worden, omdat er verschillende redenen zijn waarom mensen hun job verliezen. Deze diversiteit moet daarom terug te vinden zijn in de strategieën ter bestrijding van de werkloosheid.

Caudron
Het verslag van onze collega Susan Waddington bevat heel wat voorstellen die het mogelijk moeten maken de beroepsopleiding en de gevolgen ervan voor de werkgelegenheid te verbeteren.
In een groot deel van onze teksten over de werkloosheid wordt de kwaliteit van de opleiding onderstreept als een noodzakelijke voorwaarde voor de inzetbaarheid van werknemers en burgers.
Het spreekt vanzelf dat dit communautaire programma bij voorkeur gericht moet zijn op mensen die met uitsluiting bedreigd worden. Deze inspanning moet worden volgehouden en voortgezet en ik ben het met de rapporteur eens dat het plan tot zes jaar verlengd moet worden. Deze krachtlijn past in het kader van het Europees Sociaal Fonds, maar wij moeten de tijdschema's op elkaar afstemmen om de samenhang en de doeltreffendheid te verhogen. Dat is niet meer dan normaal, zoals het ook vanzelf spreekt dat wij de middelen die noodzakelijk zijn voor het goede verloop van dit programma moeten optrekken.
Nog een reden tot tevredenheid is de wens om de partners bij de tenuitvoerlegging van LEONARDO te betrekken. Dit streven naar transparantie strekt ons Parlement tot eer en deze uitdrukkelijke wens werd eerder ook al onderstreept in andere teksten van onze Vergadering.
Tenslotte maak ik bezwaar tegen het feit dat LEONARDO gebruikt wordt als aanvulling voor al bestaande acties, met name in het kader van de mobiliteit van studenten en docenten. De bedoeling is goed, maar dreigt men het systeem niet te log te maken? Zelf geef ik er de voorkeur aan dat de middelen voor het SOCRATES-programma verhoogd worden en dat LEONARDO niet als aanvulling voor dit programma gebruikt wordt.

Holm
In de eerste plaats wil ik het belang vaststellen van het actieprogramma voor onder andere het programma LEONARDO DA VINCI, ik vind dit van essentiële betekenis. Ik kan zonder bezwaar in grote lijnen achter de doelstellingen ervan staan.
Waar ik echter bezwaren tegen heb, is dat het interne onderzoek van het programma LEONARDO DA VINCI I waar de Commissie bijna mee klaar is, niet ook behandeld wordt, terwijl het Europees Parlement juist nu moet besluiten over de voortzetting van het programma. Het is gebleken dat er problemen zijn wat betreft de richting en de voortzetting van het programma en dit is ernstige kritiek.
Ik ben van mening dat het Europees Parlement de behandeling van het onderhavige verslag dient uit te stellen tot het interne onderzoek van LEONARDO DA VINCI I afgerond en geëvalueerd is.

Titley
Het doet me plezier mijn stem te kunnen uitbrengen voor dit verslag van mijn fractiegenote van Labour, Sue Waddington.
We moeten ervoor zorgen dat de toegevoegde waarde die door EU-programma's zoals LEONARDO wordt geboden, voor de komende jaren wordt veiliggesteld en niet aan de dreiging van bezuinigingsmaatregelen onderhevig is. De resultaten van een opleiding komen pas tot volle wasdom als de mensen die de opleiding hebben genoten de arbeidsmarkt betreden. Dat betekent dat er voor onze opleidingsprogramma's niet alleen een geldelijke investering, maar ook een tijdsinvestering nodig is.
In het verslag wordt terecht een beroep op de Commissie gedaan om in de gehele Unie informatie beschikbaar te stellen over nieuwe en vernieuwende opleidingstypen. Alle lidstaten moeten kunnen profiteren van de ervaringen die elders in Europa worden opgedaan bij de zoektocht naar de manier waarop studenten het best kunnen worden voorbereid op hun toekomstige carrière. Het gaat er niet om van welke lidstaat nieuwe ideeën afkomstig zijn, maar of ze werken.
Alle openbare en particuliere instellingen en non-profit organisaties dienen toegang te krijgen tot het LEONARDO-programma. Daarbij dient prioriteit te worden gegeven aan EU-opleidingsprojecten voor achtergestelde studenten, bijvoorbeeld diegenen die de kans lopen dubbel gediscrimineerd te worden omdat ze niet alleen werkloos zijn, maar ook gehandicapt of bijvoorbeeld tot een etnische minderheid behoren.
Verslag-Pack (A4-0371/98)
Bonde, Krarup en Sandbæk
Wij stemmen tegen het verslag-Pack over de vaststelling van de tweede fase van het communautaire actieprogramma op onderwijsgebied, SOCRATES. Wij vinden het goed dat jongeren tijdens hun opleiding aan uitwisseling deelnemen, ongeacht of het om een beroepsopleiding of om universitaire studies gaat. Het kan een welkome afwisseling zijn in de dagelijkse sleur. Wij verwerpen echter de politieke onder- en boventonen die in het verslag tot uiting komen, bijvoorbeeld met de Europese onderwijsinstellingsplannen, opleidingsprojecten met een Europese dimensie, Europa-modules en de oprichting van Europese kenniscentra.

Caudron
Ik wil mevrouw Pack feliciteren met haar duidelijke verslag en haar terechte voorstellen om het SOCRATES-programma te verbeteren.
Deze communautaire actie, die op onderwijsinstellingen en studenten gericht is, is een van de mooiste successen van de Europese Unie. Dankzij SOCRATES konden duizenden studenten hun opleiding voltooien en er de dimensie van het Europees burgerschap in integreren.
Niemand twijfelt eraan dat we het bestaande instrument en met name het administratief beheer van dit programma moeten verbeteren.
De verhoging van de middelen die voor SOCRATES worden uitgetrokken, is wel degelijk een prioriteit, zodat er niet alleen maar "begunstigden" zijn, maar zodat wij de studenten ook en misschien vooral een groter bedrag kunnen geven.
Zoals in het verslag gepreciseerd wordt, ligt de kostprijs van deze mobiliteit immers heel wat hoger dan de verleende steun. Ik word regelmatig gecontacteerd door studenten die steun uit hoofde van dit programma ontvangen en die mij vragen of zij geen bijkomende hulp kunnen krijgen zodat zij behoorlijk kunnen leven in het land waar zij zich bevinden.
Mijns inziens moeten we deze "beurs" voor mobiliteit aanzienlijk verhogen en moeten we rekening houden met het verschillende levenspeil in de lidstaten van de Unie.
Als we meer middelen voor dit programma uittrekken, zouden we het voor heel wat meer studenten kunnen openstellen, aangezien sommige studenten zich nu zorgen maken over de meerkosten die een verblijf in het buitenland kan meebrengen.
Daarnaast ben ik het eens met het voorstel om het toepassingsgebied van SOCRATES uit te breiden tot volwassenen die het onderwijssysteem zonder kwalificaties verlaten hebben. Deze bepaling gaat wel degelijk in de richting van de bestrijding van de werkloosheid en de krachtlijnen die door de Werkgelegenheidstop van Luxemburg werden voorgesteld.

Deprez
Ik deel de indruk van onze rapporteur dat de eerste fase van het communautair actieprogramma op onderwijsgebied, SOCRATES, ondanks allerlei handicaps, zoals onvoldoende financiële middelen of een versnipperde structuur en werking, een succes geweest is, dat er in ruime mate toe bijgedragen heeft om het samenhorigheidsgevoel en het gevoel van tot dezelfde Unie te behoren te versterken.
In een wereld waar het steeds moeilijker wordt onderwijs en opleiding of de basis- en de voortgezette opleiding te scheiden, is de geïntegreerde benadering van alle programma's op het gebied van onderwijs en beroepsopleiding en voor de jeugd ongetwijfeld de grootste nieuwigheid en de belangrijkste verdienste van SOCRATES II.
Er kunnen natuurlijk verbeteringen aan dit programma aangebracht worden die de doeltreffendheid en het nut zouden verhogen. Zo kunnen met name een betere verhouding tussen de geformuleerde doelstellingen en de middelen om ze ten uitvoer te leggen en een nauwkeuriger definitie van de verplichtingen die de Commissie in het kader van haar taken opgelegd worden, aan nog meer succes van SOCRATES II bijdragen.
Ik ben er hoe dan ook van overtuigd dat de ontwikkeling van een Europees onderwijs dat de nationale grenzen overstijgt en dat onze medeburgers van morgen nieuwe perspectieven en nieuwe horizonten biedt, een van de sleutelfactoren is voor de eenmaking van de Europese Unie en ook van de rest van het Europees continent tot een vreedzaam en welvarend geheel.
De Economische en Monetaire Unie alleen kan inderdaad niet het welslagen van zo'n ambitieuze doelstelling verzekeren. De Unie zal evenzeer en waarschijnlijk nog op een zekerder manier in de hoofden van de mensen gestalte krijgen wanneer de jonge generaties tot de ontdekking komen dat zij deel uitmaken van dezelfde gemeenschap en meewerken aan een project dat open staat tegenover de rest van de wereld.
Dat is wat eigenlijk op het spel staat in en de basis vormt van SOCRATES II en ik ben het hier volledig mee eens. Dat is de reden waarom ik het standpunt dat het Parlement hier vandaag over inneemt, onvoorwaardelijk steun.

Andersson, Hulthén, Lööw en Sandberg-Fries
Wij willen de rapporteur danken voor het belangrijke verslag. Het SOCRATES-programma is van grote betekenis voor de toekomstige Europese activiteiten op het gebied van het onderwijs. Wij willen met deze stemverklaring ons standpunt benadrukken ten aanzien van de vraag of het programma ook open moet staan voor Turkije. Dit vinden wij een omstreden zaak gezien het gebrek aan respect dat Turkije voor de mensenrechten toont, maar tegelijk dient opgemerkt te worden dat amendement 22 inzake onder andere de deelname van Turkije aan het programma ook betekent dat landen van de EER en de EVA aan het programma mogen deelnemen.
Wij vinden het daarom van belang dat het Europees Parlement zich uitspreekt voor openstelling van het programma voor bijvoorbeeld Noorwegen en IJsland. Wat Turkije en diens deelname aan het programma JEUGD betreft, nemen wij het hiervoor genoemde standpunt in.

Palm
Aangezien Turkije nog steeds, vijftig jaar na ondertekening van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, de inhoud ervan niet naleeft, zal ik geen steun verlenen aan het voorstel uit het onderhavig verslag om het actieprogramma open te stellen voor Turkije.

Heinisch
Voor de tweede fase van het SOCRATES-programma wil ik de nadruk leggen op twee punten.
Door het nieuwe programma GRUNDTVIG worden ouderverenigingen voor het eerst als gelijkwaardige partners betrokken bij het volwassenenonderwijs. Als initiatiefneemster van Europese ouderprojecten juich ik dit ten zeerste toe. Onze opleidingsprogramma's hebben een gemeenschappelijk doel: een generatie jonge Europeanen opleiden in wier handen wij de toekomst van onze Gemeenschap zullen leggen. Ouders spelen een toonaangevende rol bij deze opvoeding. Hun samenwerking op Europees vlak, hun samenwerking met leraren en hun eigen bijscholing zijn dan ook belangrijke voorwaarden.
Het verheugt mij ook dat het nieuwe SOCRATES-voorstel de rechtsgrondslag vastlegt voor deelname van Turkije aan het programma. Ik hoop dat dit voorstel binnen afzienbare tijd ook ten uitvoer wordt gelegd. De openstelling van het programma voor Turkije zie ik als een mogelijkheid om bij de Turkse burgers een besef te ontwikkelen van de mensenrechten en de democratie. Dit is ook de basis van mijn verslag voor de opname van Turkije in het nog lopende SOCRATES-programma. De goedkeuring van dit verslag zal de mogelijkheid bieden Turkije geleidelijk voor te bereiden op zijn deelname aan het programma en ik ben ervan overtuigd dat het Europees Parlement dit verslag ook zal steunen.

Darras
Deze tweede fase van het SOCRATES-programma past zoals alle andere programma's betreffende de jeugd en beroepsopleiding in een geheel dat de klemtoon legt op onderwijs en opleiding voor allen gedurende het gehele leven.
Met deze programma's wordt een gemeenschappelijke basis gelegd die uiteindelijk tot de vorming van een Europese ruimte voor onderwijs en opleiding moet leiden. Dit programma steunt natuurlijk op de ervaring die tijdens de eerste fase van het programma werd opgedaan, zodat de positieve verworvenheden geconsolideerd worden. Er wordt evenwel ook een aantal nieuwigheden aan toegevoegd, die een onontbeerlijk element voor de ontwikkeling van elke samenleving zijn, alsmede een "adequaat" budget voor 29 landen.
Zoals het ons vandaag gepresenteerd wordt, lijkt het verslag van de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs en media mij aanvaardbaar. Het is aanvaardbaar omdat het Europees Parlement meer middelen voorstelt - 2 miljard euro in plaats van de 1, 4 miljard euro die de Commissie voorstelt. Als wij willen dat dit programma toegankelijk is voor zoveel mogelijk jongeren en volwassenen die een opleiding wensen te volgen en/of hun opleiding wensen voort te zetten, is dit een minimumbedrag, aangezien het programma openstaat voor burgers uit in totaal 29 landen. Het is ook aanvaardbaar omdat voorzien wordt in de mogelijkheid om gezamenlijke acties met de andere programma's voor de jeugd en op het gebied van opleiding te voeren en omdat aandacht besteed wordt aan de nieuwe informatietechnologieën als onderwijsmiddel en als nieuwe kennisvorm. Het verslag is tenslotte ook aanvaardbaar omdat de procedures vereenvoudigd worden en omdat rekening gehouden wordt met het lokaal en regionaal niveau. Dit gebeurt natuurlijk met het oog op decentralisering en het houdt in dat voor betere informatie, de verspreiding van de informatie en een betere samenwerking met de lidstaten gezorgd wordt.
De inzet is belangrijk: het gaat niet alleen om het Europees samenlevingsmodel dat wij willen verdedigen, maar ook en vooral om de toekomst van onze jongeren en ook van wie niet meer zo jong is, om de mogelijkheid om hun een baan te bieden, een plaats in dit Europa van de burger dat wij wensen.
Verslag-De Coene (A4-0389/98)
Bonde, Krarup en Sandbæk
Denemarken heeft een lange en goede traditie van vrijwilligerswerk in alle leeftijdsgroepen en niet alleen bij jongeren, hoewel deze laatsten uiteraard het meest actief zijn. Denemarken wordt vaak het land der verenigingen genoemd en gemiddeld elke Deen is lid van de een of andere vereniging: een politieke partij, een jongerenvereniging, een scoutsgroep of een bewonerscollectief. Al deze mensen werken aan een betere situatie voor hun leden en hun sympathisanten. Slechts weinigen zijn echter bereid zich in te zetten voor de ontwikkeling van een Europese dimensie, de bevordering van een echt unieburgerschap en de totstandbrenging van een Europese opleidingssector. Wij stellen ons ook de vraag of er wel zoiets als een "Europese dimensie" bestaat. Wij verwerpen de politieke onder- en boventonen die in het verslag tot uiting komen.
Om bovenstaande redenen stemmen wij tegen het verslag-De Coene.

Darras
Ik wil Philippe De Coene feliciteren met het uitstekende werk dat hij geleverd heeft, niet alleen omdat ik het eens ben met zijn analyse, maar ook omdat ze waarschijnlijk een aantal diensten van de Commissie en vooral in de lidstaten "wakker schudt" . Ik was namelijk altijd al van oordeel dat men moest afstappen van de gangbare opvattingen en niet bij de eerste hindernis mocht opgeven opdat het beter zou gaan. Dat is net wat onze rapporteur ons hier vandaag voorstelt.
Wat de grond van de zaak betreft zou ik zeggen dat de idee om de acties in het kader van het programma JEUGD opnieuw in evenwicht te brengen mij heel positief lijkt. Jongeren vragen gezien hun situatie en hun ideeën inderdaad om mobiliteit; zij vragen om kennis, ervaringen, deelneming, zij vragen kortom burgerschap. Uitwisselingen tussen alle jongeren bevorderen en hiervoor de nodige middelen uittrekken is dan ook heel positief. De recente betogingen van de Franse scholieren bewijzen in dit verband de stellingen van de rapporteur.
Overigens kan het Europees vrijwilligerswerk, dat mijn volledige steun geniet en dat mevrouw de commissaris en haar diensten zeker tot eer strekt, mijns inziens ook verbeterd worden door met name de idee van Philippe De Coene over te nemen om een precieze definitie te geven van wat de ontvangende organisaties (verenigingen zonder winstoogmerk) en ontvangende projecten (activiteiten die niet de plaats van reguliere banen innemen) moeten zijn. Wij kunnen beter van bij het begin duidelijk zijn om alle misverstanden te vermijden.
Wat wij willen is dichter bij de jongeren staan en hun betere informatie geven zodat we hen meer bij de Europese integratie kunnen betrekken en hen tot de auteurs kunnen maken van een Europa dat er door hen en voor hen is. Ziehier waarom ik voor dit verslag zal stemmen.

Holm
Het is vanuit vele gezichtspunten prima dat een aantal projecten onder één noemer gebracht wordt. De meeste doelstellingen van het programma zijn ook prijzenswaardig, zoals bijvoorbeeld het geven van steun aan de bevordering van talenkennis en de mobiliteit van de jeugd, zodat jongeren de kans krijgen kennis te maken met nieuwe en vreemde culturen.
Ik kan echter geen steun verlenen aan de doelstellingen die in verschillende amendementen worden aangedragen inzake "gemeenschappelijk Europees burgerschap" , "principes en regels van de Europese Unie" en "de deelname van jongeren aan de ontwikkeling van de Unie" . Ik ben van mening dat deze doelstellingen geen onderdeel moeten uitmaken van dit jeugdproject. In mijn ogen gaat het om het verbreden van het globale en internationale aspect, en dat is iets heel anders dan praten over een EU-identiteit, een beperkt begrip dat steeds herhaald wordt, hoewel er geen steun voor is.

Palm
Aangezien Turkije nog steeds, vijftig jaar na ondertekening van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, de inhoud ervan niet naleeft, zal ik geen steun verlenen aan het voorstel uit het onderhavige verslag om het actieprogramma open te stellen voor Turkije.
Verslag-Waddington (A4-0373/98), -Pack (A4-0371/98) en -De Coene (A4-0389/98)
Amadeo
In het Verdrag van Amsterdam en in Agenda 2000 wordt het gehele culturele beleid, het onderzoeksbeleid, het vernieuwingsbeleid, het beleid inzake onderwijs en opleidingen, ofwel het gehele kennisbeleid, stevig in het middelpunt geplaatst van de toekomstige ontwikkeling van de Unie.
We hebben het hier over optimale toegankelijkheid van het onderwijs en over de voortdurende actualisering van de kennis. Bij de presentatie van de drie voorstellen voor een besluit inzake het onderwijs, opleidingen en de jeugd geeft de Commissie een kader voor een communautair actieprogramma dat moet bijdragen aan de totstandkoming van een Europese ruimte voor onderwijs en cultuur.
Naar onze mening zal daarom de synergie tussen deze drie voorstellen van groot belang blijken te zijn. Ze zullen de deelnemers zonder enige twijfel helpen hun kennis en positie als Europees burger verder te ontwikkelen en hun kansen op de arbeidsmarkt te vergroten, dankzij de verwerving van specifieke vaardigheden die vandaag de dag onmisbaar zijn geworden.
In een wereld die in rap tempo verandert, vooral als gevolg van technologische vooruitgang en de ontwikkeling van de informatiemaatschappij, is het zaak dat de grens tussen onderwijs en beroepsopleiding vervaagt. Dat is dan ook onze voornaamste taak: wetgeving voorbereiden die op alle niveaus het cultuurbeleid van de Unie ondersteunt.
We zijn van opvatting dat ook het traditionele onderscheid tussen initieel onderwijs en permanent onderwijs, of tussen formeel en informeel onderwijs, moet worden opgeheven door middel van stroomlijning van de bureaucratische processen en de vorming van een goede en permanente aansluiting die in een communautair kader, zowel als in de nationale kaders, op basis van de structuurfondsen gerealiseerd dient te worden. Met name het Europees Sociaal Fonds is hiervoor een geschikt instrument. De samenwerking op het gebied van jeugdzaken vormt een hoeksteen voor de integratie van jongeren en de bevordering van hun Europees burgerschap. Bovendien is SOCRATES, dat bijdraagt tot de verbetering van het onderwijs en verdere ontwikkeling van de Europese dimensie en waar 4 miljoen docenten en 70 miljoen jongeren bij zijn betrokken, een belangrijk communautair instrument waarmee de Unie dichter bij de burgers kan worden gebracht en het proces van Europese eenwording kan worden versneld.

Blak, Iversen en Kirsten Jensen
De Deense sociaal-democraten in het Parlement stemmen voor de voortzetting en verbetering van de drie programma's met de richtsnoeren van Agenda 2000 als uitgangspunt. De programma's worden vereenvoudigd en het aspect van gelijke behandeling van mannen en vrouwen en van gemarginaliseerde groepen wordt verbeterd.
Wij steunen ook de grote lijnen van de voorgestelde programmawijzigingen. Er zijn echter enkele formuleringen, die het supranationale aspect naar onze mening teveel benadrukken. Wij vinden dat opleiding en onderwijs hoofdzakelijk nationale aangelegenheden moeten blijven. Het Europees onderwijsbeleid mag slechts een aanvulling en ondersteuning van het nationaal beleid zijn.

Lindqvist
Er staan verschillende goede voorstellen over opleiding en cultuur in de verslagen van de collega's Waddington, Pack, De Coene en Castagnetti. Het gaat hierbij over alternerende opleidingen, het leerlingwezen, levenslang leren, opleidingen in andere landen, gastdocenten en dergelijke.
De programma's richten zich echter sterk op "de Europese identiteit" , "het Europese erfgoed" en "het Europass-onderwijs" , dit alles ter bevordering van de Europese integratie. Verschillende programma's zullen nieuwe middelen aanboren. Inzake het LEONARDO DA VINCI-programma zijn momenteel onderzoeken gaande naar fraude met EU-gelden. De zakelijke inhoud van de verschillende verslagen is goed, maar de terugkerende overkoepelende term "Europees" heeft geen verankering in de bevolking. Het is de vraag wat bedoeld wordt met een Europese cultuur en of iets dergelijks eigenlijk wel bestaat.

Seillier
In de tweede fase van de programma's SOCRATES en LEONARDO wordt een beroep gedaan op verbeeldingskracht en innovatie op het gebied van de beroepsopleiding van jongeren en volwassenen en de voortgezette opleiding gedurende het gehele leven. Zou het, aangezien ook de nadruk gelegd wordt op de doelstelling van gelijke kansen voor mannen en vrouwen, niet verstandig en terecht zijn originele maatregelen voor de opleiding van jonge vrouwen voor te stellen?
In de huidige omstandigheden stellen veel vrouwen namelijk de geboorte van een eerste kind uit (de gemiddelde leeftijd waarop vrouwen in Europa hun eerste kind krijgen is 29 jaar) om tegen elke prijs eerst een diploma te behalen, of onderbreken zij hun universitaire studies of beroepsopleiding zodra zij kinderen hebben. Voor het welzijn van de vrouw, van paren, van de kinderen en dus van de sociale samenhang moet het dan ook mogelijk zijn en is het heel wenselijk dat vrouwen die dat wensen het moederschap beter met een beroepsopleiding kunnen combineren. Dient op dit gebied geen gezonde wedijver tussen onze verschillende Europese landen te bestaan?
Wat het nieuwe communautaire actieprogramma ten behoeve van de jeugd betreft, dat mist bezieling, inspiratie en een cultureel perspectief. Aangezien er op het gebied van schooluitwisselingen, beroepsopleiding en leerwezen andere programma's voor de jeugd bestaan, hadden wij in dit nieuwe programma graag voorstellen gezien die de jongeren van onze verschillende landen kunnen helpen om de gemeenschappelijke aspecten van hun cultureel erfgoed, waarvan zij zich niet meer bewust zijn, beter te leren kennen. Jammer genoeg zijn de literaire opleiding en de kennis van de Griekse oudheid, om nog te zwijgen van de kennis van de Romeinse oudheid of de zes eeuwen van de geschiedenis en de beschaving die onterecht de Middeleeuwen genoemd worden, kortom de cultuur in het algemeen erop achteruitgegaan ten voordele van richtingen die niet langer de kennis van het mens-zijn tot doel hebben.
Alle belangrijke fasen van de geschiedenis en de beschaving van onze verschillende volkeren hadden een Europese dimensie: het Romeinse Rijk, het rijk van Karel de Grote, het Heilige Roomse Rijk, de monnikenstand, het ridderwezen, de Romaanse kunst, de gotische kunst, de universiteiten, de bedevaarten, de Renaissance, het Classicisme, de Verlichting, enzovoort. Het zou een nobele doelstelling zijn onze jongeren de kans te bieden de verscheidenheid van ons respectieve erfgoed te leren kennen, op grond van een essentiële eenheid, en hun de kans te bieden zich te laven aan een gemeenschappelijke cultuur, niet alleen uit liefde voor het verleden, maar ook om intellectueel en geestelijk gewapend te zijn om tezamen de grote uitdagingen van vandaag aan te gaan.
Is de grootste tekortkoming van Europa aan het einde van deze eeuw en van dit millennium niet een gebrek aan humanisme, terwijl Europa volgens Paul Valéry juist het continent is dat zich de meeste vragen gesteld heeft over de plaats van de mens in de natuur, in de samenleving en voor God.
Als wij dat willen, zou het opnieuw mogelijk zijn dat de jongeren in Europa enthousiasme betonen voor hun gemeenschappelijk lot.

Vaz da Silva
Het feit dat onderwijs en opleiding in onze maatschappijen zo'n belangrijke rol spelen heeft ertoe geleid dat velen hier in dit debat het woord gevoerd hebben, zodat ik mijn toevlucht heb moeten nemen tot een schriftelijke verklaring. Ik ben tevreden met dit gecombineerd debat over jeugd, onderwijs en opleiding. Dit debat laat zien dat er een steeds sterkere tendens bestaat in de richting van een geïntegreerd beleid in deze sectoren, een ontwikkeling die op mijn steun kan rekenen. Ik maak daarbij twee opmerkingen, één daarvan met betrekking tot het verslag-De Coene, de ander met betrekking tot het verslag-Pack, met welke twee opmerkingen ik de door mij ingediende amendementen beknopt weergeef.
Eén: we moeten vermijden dat er bij het opstellen van een jeugdbeleid een kloof ontstaat tussen de jeugd en de wereld der volwassenen. Net zomin mag er een kloof ontstaan tussen jongeren die lid zijn van organisaties en jongeren die dat niet zijn - de meerderheid. Een werkelijk jeugdbeleid bestaat niet in een beleid dat erop gericht is zichzelf op de voorgrond te dringen of een beleid dat de groei van structuren en ruimten voor jongeren nastreeft. Een zinvol jeugdbeleid moet erop gericht zijn zichzelf onzichtbaar te maken teneinde op andere beleidsterreinen openingen te scheppen voor jongeren.
Twee: er kan geen Europees onderwijsbeleid bestaan, zolang er geen Europees taalbeleid bestaat. Het idee om in de gehele Unie vanaf de lagere scholen één taal te onderwijzen om als communicatiemiddel te dienen verdient een diepgaand debat en serieuze overweging. Samen met zo'n besluit zou er een actief beleid moeten worden ontwikkeld gericht op het promoten van meertaligheid, aangezien alleen die twee aspecten tezamen een werkelijk realistisch Europees taalbeleid tot stand kunnen brengen.
Verslag-Skinner (A4-0385/98)
Andersson, Hulthén, Lööw en Sandberg-Fries
Wij willen rapporteur Skinner bedanken voor zijn betrokkenheid bij dit belangrijke onderwerp. Over de kwestie van het instellen van een mechanisme dat de Commissie zou kunnen gebruiken ter opheffing van bepaalde handelsbelemmeringen, heeft de Commissie al eerder een slecht voorstel gedaan, vooral met betrekking tot vakbondsrechten en de soevereiniteit van de lidstaten. Desalniettemin is het van belang dat er een oplossing voor deze kwestie wordt gevonden. Het verslag dat nu ter discussie staat, vinden wij een acceptabele oplossing, ook wat de vakbondsrechten en de soevereiniteit van de lidstaten betreft.

Berthu
Het voorstel voor een verordening van de Raad dat vandaag op tafel ligt, is bedoeld om de Commissie een mechanisme in handen te geven waarmee zij de lidstaten kan verplichten bepaalde binnenlandse handelsbelemmeringen op te heffen. De Commissie is op dit idee gekomen na de landbouwbetogingen die tussen 1993 en 1995 in Frankrijk plaatsvonden; tijdens die manifestaties werden ingevoerde producten (vrachtwagens met Spaanse aardbeien) onderschept en vernietigd door protesterende boeren. De Franse autoriteiten oordeelden destijds dat het in bepaalde gevallen de voorkeur verdiende geen ordetroepen in te zetten, teneinde de onlusten niet uit de hand te laten lopen. Brussels nam destijds aanstoot aan dit standpunt van de Franse overheid. Tot zover de achtergrond van deze ontwerptekst, die tot doel heeft de Commissie het instrumentarium in handen geven om een betere naleving van het vrije verkeer van goederen te bewerkstelligen. Tot vervelens toe worden wij in de inleiding en in de overwegingen erop gewezen, dat het hier om een van de grondbeginselen van de Europese Gemeenschap gaat, waarbij gemakshalve wordt vergeten dat er ook andere beginselen zijn en dat het vrije verkeer van goederen minder fundamenteel is dan een aantal andere principes.
Het voorstel van de Commissie illustreert de schandelijk antidemocratische manier waarop de Europese instellingen gewoonlijk trachten de supranationaliteit erdoor te drukken. Het voorstel brengt ons ook op de verantwoordelijkheid van de lidstaten inzake de openbare orde, een onderwerp dat juist nu, in het kader van de discussie over de bekrachtiging van het Verdrag van Amsterdam, actueel is.
Om te beginnen de antidemocratische manier waarop men te werk gaat. De eerste lezing van het ontwerp voorzag in niets meer of minder dan het recht van de Commissie om "besluiten" te nemen die het handelen (of het niet-handelen) van lidstaten inzake handelsbelemmeringen veroordeelden. Deze besluiten zouden vervolgens als basis moeten dienen voor een gerechtelijke veroordeling tot boete of dwangsom vanwege nationale of communautaire gerechtelijke instanties. Toen de Raad dit monsterlijke voorstel voorgelegd kreeg, zakte zijn mond open van verbazing: de ambtenaren van de Commissie verzochten zonder een spier te vertrekken - maar ze hadden dan ook niet anders gehandeld dan ze altijd al doen - de Raad, hun de bevoegdheid te verlenen sancties op te leggen aan de lidstaten. Zelfs indien de Raad dit gewild had, had hij deze bevoegdheid niet aan de Commissie kunnen verlenen, eenvoudigweg omdat de Raad deze bevoegdheid niet bezit, behalve bij de procedure inzake buitensporige tekorten.
Daarop hebben de ambtenaren van de Commissie gewezen op de in het Verdrag van Amsterdam geformuleerde conclusies over het actieprogramma voor de interne markt. In die conclusies verzochten de staatshoofden en regeringsleiders de Commissie "te onderzoeken op welke wijze het vrije verkeer van goederen op doeltreffende wijze kan worden gewaarborgd, met inbegrip van de mogelijkheid lidstaten sancties op te leggen" . De Raad ontdekte naar aanleiding hiervan dat men tijdens de Europese Raad van Amsterdam de staatshoofden en regeringsleiders in de slotakte maar iets had laten verklaren, zonder dat zij daar erg in hadden. Wij hopen trouwens dat wij ons steentje hebben bijgedragen aan het blootleggen van deze manipulatie; wie hebben die immers destijds al luidkeels aan de kaak gesteld.
De Raad heeft nu het voorstel van de Commissie herzien, maar slechts heel bescheiden, zodat de tweede lezing van de tekst, die vandaag ter discussie voorligt, nauwelijks beter is dan de eerste. Het begrip "besluit" (van de Commissie) is thans vervangen door de term "kennisgeving" , die met opzet vaag is en waarvan moeilijk te zeggen is of zij een niet-verplichte toepassing kent, zoals het geval is bij een advies, of dat zij een dwingend karakter heeft, zoals bij een besluit. De ellende wordt nog groter door het volkomen ontbreken van een rechtsgrondslag, zodat de Commissie zich gedwongen heeft gezien om het onbruikbare artikel 235 van de plank te halen, een praktijk die wij al zo dikwijls veroordeeld hebben, en wel omdat dit artikel de Gemeenschap toestaat zichzelf bevoegdheden toe te kennen die de verdragen haar onthouden hebben. Het moge duidelijk zijn dat de Fractie van onafhankelijken voor het Europa van de Nationale Staten genoeg redenen heeft om tegen de ontwerpverordening te stemmen.
Deze affaire brengt ons er voorts toe het beginsel van de primaire verantwoordelijkheid van de lidstaten voor de binnenlandse openbare orde ter sprake te brengen. Hoewel dit grondbeginsel telkens weer in het Verdrag wordt erkend, bijvoorbeeld in artikel 36, dat nu juist betrekking heeft op het goederenverkeer, wordt er voortdurend de vloer mee aangeveegd, ook door het Hof van Justitie. Immers, in een arrest van al weer heel wat jaren terug (het arrest-Rutili van 28 oktober 1975) heeft het Hof erop gewezen "dat deze notie (dat wil zeggen: de verantwoordelijkheid van de lidstaten voor de binnenlandse openbare orde) in strikte zin begrepen dient te worden, en wel in dier voege dat het niet eenzijdig, zonder controle vanwege de Instellingen van de Gemeenschap, door de Lid-staten kan worden bepaald..." , waarbij de controle wordt ingegeven door het streven om de beginselen van het communautaire recht overeind te houden.
In de zaak van de landbouwbetogingen die tussen 1993 en 1995 plaatsvonden, beschikken wij thans over een arrest van het Hof van 9 december 1997, dat eenzelfde strekking heeft en een onderbouwing vormt van de plannen van de Commissie. Het Hof heeft de vloer aangeveegd met de argumenten van Franse zijde, die berustten op de nationale verantwoordelijkheid voor de openbare orde. Ik citeer een passage uit dit arrest: "De Lid-staten, die als enige verantwoordelijk zijn voor de handhaving van de openbare orde en de bescherming van de binnenlandse veiligheid, beschikken zonder meer over een zekere vrijheid om te bepalen welke maatregelen in een gegeven situatie het best getroffen kunnen worden om de belemmeringen voor de invoer van producten op te heffen. Het komt derhalve niet aan de Instellingen toe, zich in de plaats van de Lid-staten te stellen teneinde hun voor te schrijven welke maatregelen zij dienen te treffen en metterdaad uit te voeren om het vrije verkeer van goederen op hun grondgebied te waarborgen. Een en ander laat evenwel onverlet, dat het Hof van Justitie de bevoegdheid heeft om, rekening houdende met bedoelde vrijheid van de Lid-staten, in zaken welke het Hof worden voorgelegd, na te gaan of de betrokken Lid-staat de geëigende maatregelen heeft getroffen teneinde het vrije verkeer van goederen te waarborgen" .
Met andere woorden: de lidstaten zijn wel degelijk verantwoordelijk voor de openbare orde, maar deze bevoegdheid wordt begrenst door de communautaire grondbeginselen, waarmee de genoemde nationale bevoegdheid niet in strijd mag zijn; integendeel: de nationale bevoegdheid dient de communautaire beginselen te ondersteunen.
Dit standpunt van het Hof - en van de Europese instellingen in het algemeen - werpt een interessant licht op de discussie inzake de bekrachtiging van het Verdrag van Amsterdam. Immers, de voorstanders van dit verdrag beweren dat het een goede zaak is om de persoonscontroles aan de grenzen met onze buurlanden op te heffen, en dat het ook aanbeveling verdient om ons gehele immigratiebeleid te communautariseren, aangezien artikel 64 van het Verdrag een vrijwaringsclausule bevat die als volgt luidt: "Deze titel laat de uitoefening van de verantwoordelijkheden van de lidstaten ten aanzien van de handhaving van de openbare orde en de bescherming van de binnenlandse veiligheid onverlet" . In werkelijkheid blijkt deze waarborg dus niets waard te zijn. Het is een truc die bedoeld is om de burger zand in de ogen te strooien door hem te willen laten geloven dat zijn nationale staat zijn eigen bevoegdheden behoudt, terwijl deze de staat juist geleidelijk ontnomen worden door het antidemocratische middel van de jurisprudentie van het Hof van Justitie. In het onderhavige geval zou het er dus op uitdraaien dat, indien Frankrijk, na de bekrachtiging van het Verdrag van Amsterdam, op een goeie dag omwille van een groeiend gevaar voor de openbare orde de persoonscontroles aan haar grenzen opnieuw zou willen invoeren, de Commissie daarop zou antwoorden, dat Frankrijk de middelen ter handhaving van de openbare orde dient te vinden binnen de grenzen die gesteld worden door het communautaire grondbeginsel van het vrije verkeer van personen. Frankrijk zou gemaand worden aan dit bevel gevolg te geven op straffe van een aanklacht bij het Hof van Justitie, waarvan het uiteindelijke arrest al van tevoren duidelijk is.
Wat de Raad thans wil goedkeuren met deze ontwerpverordening, en wat men wil doorvoeren in het Verdrag van Amsterdam, is niets meer of minder dan de meest huiveringwekkende misdaad die men tegen een volk kan begaan: het beletten om zich te verdedigen wanneer het wordt aangevallen.

Blak, Iversen en Kirsten Jensen
De Deense sociaal-democraten in het Parlement stemmen voor de instelling van een mechanisme waarmee ingegrepen kan worden ter opheffing van bepaalde handelsbelemmeringen. Het oorspronkelijke voorstel van de Commissie was totaal onverteerbaar, omdat het de Commissie macht toekende om op te treden bij vakbondsconflicten en omdat het voorstel bepaalde fundamentele rechten - waaronder het recht om te staken - in het gedrang kon brengen.
Het nieuwe voorstel, waarvoor wij gestemd hebben, is totaal anders. De Commissie kan niet meer eisen dat een lidstaat ingrijpt bij nationale stakingen. Het nieuwe voorstel verplicht de lidstaten alleen de Commissie in te lichten over eventuele handelsbelemmeringen en over de manier waarop ze deze denken op te heffen. Het voorstel bevat nu ook een bepaling dat het recht om te staken gegarandeerd moet zijn.
Om deze redenen hebben wij ervoor gekozen de rapporteur te volgen in zijn aanbeveling om het voorstel van de Commissie in zijn huidige vorm te steunen.

Eriksson, Seppänen, Sjöstedt en Svensson
Ondergetekenden hebben tegen het verslag gestemd om de volgende redenen:
een beschikking kan leiden tot aantasting van de fundamentele vakbondsrechten.-het is vanuit juridisch oogpunt ongepast om de maatregelen voor het vrije verkeer van goederen samen te voegen met de maatregelen voor het vrije verkeer van personen.-de bevoegdheden die worden voorgesteld dienen niet aan de Commissie te worden toegekend, omdat deze bevoegdheden bij de rechtbank thuishoren of in de onderhandelingen over de inhoud van het Verdrag. De Commissie dient niet het recht te hebben op te treden bij kwesties die op het grensgebied liggen van de nationale wetgeving en het EU-recht.
Hager, Kronberger, Linser, Lukas en Raschhofer
De leden van de Freiheitliche Partei Österreichs stemmen niet in met de amendementen 1 tot en met 15. Hoewel deze amendementen inhoudelijk juist zijn, is het ons inziens niet adequaat om het gerechtvaardigde verzoek van het vrije verkeer van werknemers te koppelen aan een verordening ter invoering van een mechanisme voor een optreden van de Commissie om bepaalde handelsbelemmeringen uit de weg te ruimen. Het thema vrij verkeer van werknemers dient als een afzonderlijk en op zichzelf staand onderwerp in een verslag te worden behandeld.

Lindqvist
Het verslag is met ongegronde haast opgesteld en werd pas kort van tevoren op de agenda van deze vergadering geplaatst. Het verslag is niet goed doordacht. Hoewel de tekst van het oorspronkelijke, en nog slechtere verslag, is afgezwakt, blijft die onaanvaardbaar. Het stakingsrecht wordt ingeperkt, het arbeidsrecht wordt beknot en de nationale wetgeving en de collectieve arbeidsovereenkomsten worden terzijde geschoven. Het verslag dient afgewezen te worden.

Murphy
De Labourfractie in het Europees Parlement steunt het verslag-Skinner over het voorstel voor een verordening van de Raad tot instelling van een mechanisme voor optreden van de Commissie ter opheffing van bepaalde handelsbelemmeringen (COM(97)0619). Het gaat hierbij hoofdzakelijk over het vrije verkeer van goederen op de Europese interne markt, en niet over het vrije verkeer van personen. Gezien het belang van dit laatste heeft de Labourfractie echter haar steun uitgesproken voor verwijzing naar het vrije verkeer van personen in de considerans van het verslag.

Palm
Het onderhavige verslag gaat over de mogelijkheid in te grijpen wanneer het vrije verkeer van goederen "door persoonlijk optreden wordt belemmerd" . Op zich beperkt dit het stakingsrecht niet, maar het kan ernstige gevolgen hebben voor de activiteiten van de vakbewegingen. In het voorstel worden de afzonderlijke lidstaten bijvoorbeeld verregaande verplichtingen opgelegd om belemmeringen uit de weg te ruimen, hetgeen betekent dat een land niet langer neutraal kan zijn bij arbeidsmarktconflicten. Bovendien zal het voorstel, aldus de Zweedse Vervoersbond, tot gevolg hebben dat het gewenste ingrijpen door de nationale regeringen juist handelingen zal aanmoedigen die in een conflictsituatie kunnen leiden tot een staking. Om genoemde redenen zal ik tegen het verslag stemmen.

Theonas
Nu de interne markt een feit is en de laatste aanloop naar de euro is genomen, probeert de EU als volgende stap haar beleid te verstevigen en te "behoeden" voor de reacties en het verzet van de Europese burgers.
Met de onderhavige verordening wordt gepoogd onder het mom van een onbelemmerde toepassing van het vrije verkeer van goederen, de sociale grondrechten de grond in te boren.
Weer eens worden "handelsbelemmeringen" gebruikt als een voorwendsel om de democratische, sociale en individuele rechten van de Europese burgers drastisch te besnoeien.
Het eerste voorstel van de Commissie - de bij uitstek "federale" en met enorme uitvoerende bevoegdheden uitgeruste instelling van de EU - sprak wat dat betreft boekdelen. Daarin stond dat particulieren het recht hadden zich na besluit van de Commissie tot een nationale rechtbank te wenden met het verzoek om voorlopige maatregelen, schadeloosstelling of geldboetes. Ook werd, om "verspreiding van de onrust te voorkomen" , de lidstaat op het grondgebied waarvan de protestacties plaatsvonden, veranderd in een politiestaat. Volgens dit voorstel zou immers de lidstaat tijdig de "noodzakelijke" repressieve maatregelen moeten treffen om "de belemmeringen" uit de weg te ruimen. Anders zou hij voor het Hof van Justitie van de EU worden gedaagd. Deze dreiging zou de lidstaat dus als een zwaard van Damocles boven het hoofd hangen en de werknemers zouden voor twee fronten komen te staan: de nationale overheid en de "gelaedeerde particulieren" .
Met het politieke akkoord in de Raad kon de oorspronkelijke tekst wat worden verbeterd. Daarin werd het in het voorstel van de Commissie opgenomen recht voor particulieren om zich tot een rechtbank te wenden met het verzoek om voorlopige maatregelen geschrapt. De juridische en politieke druk op de lidstaten om de "belemmeringen" op te ruimen blijft echter bestaan.
Ondanks de wijzigingen opent men met het onderhavige voorstel de doos van Pandora. Dit voorstel is een aanslag op de collectieve arbeidsrechten. Het recht op staking en het recht op samenscholing worden volledig onderuit gehaald. Er wordt nu ook officieel een nieuw tijdperk ingeluid. Deze rechten zullen in het vervolg slechts nog zeer beperkt uitoefenbaar zijn. Het is duidelijk dat het Europa van de monopolies en de bankiers niet bestand is tegen de acties van de Griekse, Franse, Italiaanse boeren die zich verzetten tegen het beleid van de EU en de lidstaten. Het Europa van "het vrije verkeer" is niet bestand tegen de acties van de vrachtwagenchauffeurs die menselijke arbeidstijden en afschaffing van dumping eisen en tegen de acties van de havenarbeiders die zich verzetten tegen beknotting van hun arbeidsrechten en aanpassing daarvan aan derdewereldse maatstaven.
Weer eens viert de schijnheiligheid hoogtij. Enerzijds benadrukt men het subsidiariteitsbeginsel en verwijst men met pompeuze verklaringen naar de individuele grondrechten en anderzijds wordt de lidstaten de verantwoordelijkheid voor de meedogenloze onderdrukking van de arbeidersacties op de schouders gelegd. Subsidiariteit betekent blijkbaar ook dat de lidstaten als stakingsbrekers moeten optreden.
Men is terecht ongerust over de rol die het Schengen-informatiesysteem hierbij moet spelen. Degenen die actief deelnemen aan stakingsacties lopen het risico op de lijst met "van ordeverstoring verdachten" te komen te staan. De stap naar de herinvoering van het begrip "binnenlandse vijand" is dan niet ver meer en wordt vergemakkelijkt door het bewust vaag gelaten begrip "bestrijding van terrorisme" , een van de belangrijkste taken van Europol.
Wij zijn absoluut gekant tegen dit verslag. Zelfs met amendementen en correcties is dit niet te "redden" . Het zal onaanvaardbaar zijn en blijven. Het is trouwens geen toeval dat een aantal amendementen van de commissie sociale zaken is verworpen. Daarmee werd een poging gedaan om een aantal veiligheidskleppen op te nemen ten behoeve van het recht op samenscholing en om de legitimiteit van het voorstel te toetsen aan uitsluitend het nationale arbeidsrecht. Wij roepen de Europese werknemers op een stokje te steken voor dergelijke regelingen en zich actief in te zetten voor de bestendiging en de uitbreiding van hun rechten. Wij zullen hen terzijde staan.

Titley
Het doet me genoegen dit verslag van mijn Labourcollega Peter Skinner te kunnen steunen. Na de stakingen van Franse vrachtwagenchauffeurs de afgelopen jaren, die zoveel schade hebben veroorzaakt bij bedrijven en zelfstandige chauffeurs in andere landen die niets met het conflict te maken hadden, ben ik blij met de aanbevelingen die in dit verslag worden gedaan teneinde soortgelijke problemen in de toekomst te voorkomen.
Ik steun de oproep voor de spoedige hervatting van het vrije verkeer van goederen in gevallen waarin dit vrije verkeer zodanig wordt belemmerd dat het functioneren van de interne markt ernstig wordt verstoord.
Het is niet eenvoudig een evenwicht te vinden tussen enerzijds de eis van de vakbonden in hun eigen land vreedzaam te mogen demonstreren en anderzijds de noodzaak de handel op de interne markt, waar al onze regeringen zich zo lang voor hebben ingespannen, te laten voortgaan.
Binnenlandse conflicten, zoals die welke hebben geleid tot de recente blokkades van Franse havens, dienen in het betreffende land door de betrokken partijen te worden beslecht. Anderen dienen van zo'n conflict geen hinder te ondervinden.
Het is zinvol een systeem in te voeren waarmee de regeringen en de Commissie elkaar bijtijds kunnen waarschuwen voor mogelijke hindernissen voor het vrije handelsverkeer. Waar het een puur binnenlands conflict betreft zouden regeringen verplicht moeten worden ervoor te zorgen dat burgers en bedrijven in het buitenland hun rechtmatige activiteiten kunnen blijven verrichten. Ik hoop dan ook dat op basis van de evenwichtige benadering waar in dit verslag voor wordt gepleit, legitieme conflicten in welke EU-lidstaat dan ook kunnen worden opgelost zonder dat het vrije en rechtmatige handelsverkeer elders in de EU daardoor wordt belemmerd.

Wibe
Ik stem tegen het verslag om de volgende redenen:
Ten eerste wordt uitdrukkelijk gezegd dat de verordening niet zal vaststellen wat de vrijheden en rechten van de burgers inhouden.
Ten tweede dragen alle maatregelen op dit gebied het risico in zich het conflictrecht te beperken, aangezien alle grondwettige en wettelijke acties binnen het transport een belemmering van het vrije verkeer van goederen betekenen.
In de derde plaats wordt er in het verslag geen verschil gemaakt tussen wettige en onwettige acties.
In de vierde plaats legt het verslag de afzonderlijke lidstaten verregaande verplichtingen op om in te grijpen bij belemmeringen, hetgeen betekent dat een land niet langer neutraal kan zijn bij arbeidsmarktconflicten.
In de vijfde plaats zal het verslag tot gevolg hebben dat de nationale regeringen moeten optreden op een manier die het de burgers makkelijker zal maken in andere landen te werken, hetgeen in een conflictsituatie bijdraagt aan het uitbreken van stakingen.
De grondwettige vrijheden en rechten van de Zweedse burgers worden door de Zweedse grondwet 2: 1 gegarandeerd.
Door de Zweedse grondwet RF 2: 17 hebben zelfs "de verenigingen van werknemers en werkgevers en verenigingen van werkgevers het recht actie te voeren indien een en ander niet uit de wet of de overeenkomsten voortvloeit."
Verslag-Chanterie (A4-0378/98)
Dell'Alba
Mijnheer de Voorzitter, ik wil mijn mening uiten door middel van deze stemverklaring, aangezien ik eraan hecht dat mijn stem inzake het verslag-Chanterie in de notulen van deze vergadering wordt vastgelegd, een stem die afweek van die van mijn fractie. Ik ben er erg trots op dat ik anders heb gestemd, met name wat betreft paragraaf 7.
Ik juich de goedkeuring van deze tekst toe en ik meen dat het Parlement er heel goed aan heeft gedaan om, in afwachting van de door ons bepleite maatregelen vanwege de Europese Unie ter volledige harmonisering, met een zo ruime meerderheid te verzoeken om wijziging van de eerste alinea van artikel 6 van de bestaande richtlijn, "zodat elke lidstaat verplicht is de door een andere lidstaat verrichte registraties of afgegeven vergunningen van homeopathische geneesmiddelen te erkennen" .
Ik ben van oordeel dat mijn fractie, die bovenstaande aanbeveling niet heeft gevolgd, niet juist gestemd heeft. Daarom heb ik met de meerderheid van het Parlement meegestemd, en ik vind het belangrijk daar getuigenis van af te leggen, zodat mijn verklaring in de notulen wordt opgenomen. Ik ben erg blij met de uitslag van de stemming over het verslag-Chanterie, dat zo belangrijk is voor de toekomst van de homeopathische geneeskunde.

Deprez
We moeten constateren dat zes jaar na de goedkeuring van de twee richtlijnen uit 1992 die bepalingen bevatten ter aanvulling van de richtlijnen uit 1965, 1975 en 1981 inzake homeopathische geneesmiddelen, er nog steeds concurrentievervalsing en marktverstoringen in deze sector optreden. Daarenboven zijn vier lidstaten door de Commissie voor het Hof van Justitie gedaagd wegens het feit dat zij bedoelde richtlijnen niet of niet geheel in nationaal recht hebben omgezet.
Tegelijkertijd zoekt meer dan een op de vijf Europeanen tegenwoordig zijn heil in de homeopathie!
De zaak heeft beslist veel te lang aangesleept. Daarom is het des te belangrijker dat er nu snel actie wordt ondernomen om verbetering te brengen in de huidige situatie, waarin de fabrikanten van homeopathische geneesmiddelen, die gewoonlijk in het midden- en kleinbedrijf te vinden zijn, nog steeds te lijden hebben onder de verplichting, dat zij hun producten in elke lidstaat afzonderlijk moeten registreren.
Daarom steun ik het voorstel van onze rapporteur om de communautaire wetgeving op dusdanige manier te wijzigen, dat elke lidstaat onder specifieke, nader te bepalen voorwaarden verplicht is de door een andere lidstaat verrichte registraties van of afgegeven vergunningen voor homeopathische geneesmiddelen te erkennen.
Een dergelijke verandering van de huidige wetgeving veronderstelt natuurlijk dat de lidstaten voldoen aan de strengste gezondheids- en veiligheidsnormen inzake nationale vergunningen voor en registraties van homeopathische geneesmiddelen. De daadwerkelijke vrijmaking van de markt van deze geneesmiddelen mag immers in geen enkele lidstaat leiden tot een verlaging van het niveau van de bescherming van de volksgezondheid.

Lindqvist
De belangstelling voor en de toepassing van de homeopathie neemt toe. Het is voor de consumenten van belang dat homeopathische geneesmiddelen erkend worden als geneesmiddelen. Deze erkenning is van belang om de veiligheid te garanderen. De consument moet homeopathische geneesmiddelen kunnen kopen en gebruiken met de garantie dat deze geneesmiddelen geen nadelige gevolgen voor de gezondheid kunnen hebben.
Voor de consumenten is het wenselijk dat er meer duidelijkheid komt en dat de bijsluiters betere informatie verstrekken over het desbetreffende geneesmiddel. Invoering van de wederzijdse erkenning van homeopathische middelen is daarom wenselijk. Verder spelen verschillende nationale motieven een rol bij de uiteenlopende wettelijke regels op dit gebied. De gebrekkige coördinatie van de huidige richtlijnen is hier het bewijs van.
De invoering van de wederzijdse erkenning vereist echter dat de lidstaten op de hoogte zijn van elkaars registratievoorwaarden. Deze voorwaarden en de toelichting daarop moeten openbaar gemaakt worden alvorens ze vergeleken kunnen worden. Ieder land moet dan zelf besluiten of het de homeopathische producten van andere landen wil erkennen. In afwachting hiervan is er geen reden de lidstaten te dwingen tot erkenning van producten die in andere landen goedgekeurd zijn.

Palm
In het onderhavige verslag is men onder andere van mening dat de verplichte vermelding van "homeopathisch middel zonder erkende therapeutische indicaties" op het etiket van homeopathische producten een neerbuigende connotatie heeft en tot discriminatie leidt. In verband hiermee wil men de teksten veranderen in "toepassing overeenkomstig de klinische homeopathische farmacologie" . Verder wil men dat de lidstaten gedwongen worden de goedgekeurde homeopathische geneesmiddelen van andere landen te erkennen en ook wil men dat het verbod op het gebruik van fantasiebenamingen wordt opgeheven.
Ik ben van mening dat dit nadelige gevolgen kan hebben. De verkoop van homeopathische geneesmiddelen is aan strenge regels onderworpen, bijvoorbeeld wat de benaming en waarschuwingsteksten betreft, om te voorkomen dat de consument wordt misleid en denkt dat het preparaat werkzaam is bij ernstige ziektes. Met name in landen waar de kosten voor een bezoek aan het ziekenhuis hoog zijn, is de kans groot dat mensen "voel-je-goed-pillen" nemen in plaats van zich door een dokter te laten onderzoeken om een passend geneesmiddel voorgeschreven te krijgen. De naam van het middel speelt in dit verband een rol van grote psychologische betekenis.
Homeopathie is een goede aanvulling op de traditionele geneeskunde, maar we moeten niet in een situatie terechtkomen waarbij men een homeopathisch middel de plaats laat innemen van een doktersconsult.

Wibe
Ik kan niet voor dit verslag stemmen, aangezien het in al te veel opzichten afbreuk doet aan de gangbare geneeskunde ten gunste van de meer of minder twijfelachtige homeopathische middelen en kuren. In paragraaf 17 bijvoorbeeld wil men de bestaande tekst waarin staat dat het huidige homeopathische geneesmiddel niet heeft bewezen (positieve) effecten te hebben, veranderen in het volstrekt onbegrijpelijke "homeopathisch geneesmiddel zonder allopathische pretentie" . In overweging O wordt verder gesteld dat "het verplicht gebruik van de wetenschappelijke benaming op etiketten (....) de onduidelijkheid in de hand werkt" .
Kortom, het verslag dat er nu ligt, neigt in mijn ogen te sterk naar het onwetenschappelijke, hetgeen volgens mij op de lange termijn niet ten goede zal komen aan de medische ontwikkeling en de zorg voor de volksgezondheid.
Verslag-Thyssen (A4-0359/98)
Blokland
Het verslag van mevrouw Thyssen heb ik van harte gesteund. Terecht wordt het belang van een goede externe evaluatie van de activiteiten van de Commissie onderstreept. In het uitgebreide rapport van de Commissie wordt te vaak niet duidelijk wat de bereikte resultaten precies zijn. Op diverse punten blijft de toegevoegde waarde van het communautair optreden in de mist hangen. De Europese Commissie heeft de plicht om het subsidiariteitsbeginsel in de praktijk handen en voeten te geven. Als er geen toegevoegde waarde is, ontbreekt de rechtvaardiging van communautair optreden. Je moet dan wel zo nuchter zijn om er een punt achter te zetten. Kortom: de Commissie moet minder doen, maar dan wel beter.
Paragraaf 20 van de resolutie legt de vinger op de gebrekkige integratie van het milieubeleid in het MKB-beleid. Over de relatie tussen MKB-beleid en milieubeheer concludeerde de informele Milieuraad in Amsterdam medio april 1997 dat het MKB naast bevordering van de werkgelegenheid, ook belangrijk bijdraagt aan de verontreiniging van het milieu. Ik heb de indruk dat de Commissie de Verdragsverplichting terzake niet zó serieus neemt, dat het milieu er ook daadwerkelijk beter van wordt. In de sector van de milieutechnologie ligt een veelbelovende uitdaging, zowel qua groei van de werkgelegenheid als vermindering van de milieudruk.
Ik hoop dat het volgende coördinatieverslag van de Europese Commissie behoorlijk zal winnen aan inzichtelijkheid.

Deprez
De rol van het midden- en kleinbedrijf als drijvende kracht achter de vitaliteit van de moderne economie en het scheppen van arbeidsplaatsen wordt door niemand betwist. Het vele werk dat de instellingen van de Europese Unie de afgelopen jaren verricht hebben om het MKB een impuls te geven kan met recht worden toegejuicht.
Niettemin moeten we constateren dat tal van ondernemingen in het MKB nog steeds zeer wantrouwend tegenover de Europese Unie staan, onder meer omdat - zoals het Europees Parlement herhaaldelijk tot zijn spijt heeft moeten constateren - deze bedrijven niet betrokken zijn bij het proces van sociale dialoog in Europa.
Een andere reden waarom het MKB wantrouwen koestert jegens de Europese instellingen, heeft te maken met de ingewikkeldheid van de communautaire wetgeving, die dikwijls de indruk wekt dat zij, in combinatie met de nationale regelgeving, een doolhof vormt waar niemand meer uit komt. Net als de rapporteur ben ik van mening dat meer duidelijkheid en nauwkeurigheid in de Commissie-mededelingen inzake het MKB die betrekking hebben op de bevoegdheden die de Commissie op dit punt heeft, kunnen bijdragen aan een sneller begrip van de wetgeving door de leiding van de betrokken bedrijven.
Een ander element dat door de rapporteur naar voren is gehaald en mijn aandacht heeft getrokken, betreft het ontbreken van nauwkeurige gegevens inzake de mate waarin het MKB de weg weet te vinden naar de structuurfondsen.
Het ontbreken van cijfermateriaal op een zo belangrijk terrein lijkt een contradictie te zijn, aangezien de structuurfondsen een derde deel van de communautaire uitgaven uitmaken en, zoals ik zojuist reeds opmerkte, iedereen het eens is over de beslissende rol van het MKB in een moderne economie, mede met het oog op het creëren van arbeidsplaatsen.
Tot slot lijkt het mij cruciaal om blijvend aandacht te schenken aan de manier waarop synergieën in het midden- en kleinbedrijf tot stand kunnen worden gebracht op al die terreinen waarop onbenutte mogelijkheden bestaan om door schaalvergroting besparingen te bereiken: administratie, onderzoek en ontwikkeling, opleiding, marktonderzoek enzovoort.

Wibe
Het verslag bevat verschillende goede voorstellen. Ik vind echter dat het voorstel van collega Piquet, dat wordt opgenomen, om een "Europees kwaliteitskeurmerk voor kleine en middelgrote bedrijven" in te voeren, dat daarenboven "uniforme criteria voor alle lidstaten" dient te bevatten, veel te veel in detail de zaken wil regelen. In verschillende lidstaten bestaat al een kwaliteitskeurmerk, waar ook de kleinere bedrijven zich bij aan kunnen sluiten. Ik denk dat alle pogingen een dergelijk Europees keurmerk in het leven te roepen uitsluitend tot een hoop bureaucratie zullen leiden.

De Voorzitter
Hiermee is de stemming beëindigd.

Onderbreking van de zitting
De Voorzitter
Ik verklaar de zitting van het Europees Parlement te zijn onderbroken.
(De vergadering wordt om 12.40 uur gesloten)

