

De Voorzitter.
   Aan de orde zijn de verklaringen van de Raad en de Commissie over de voorbereiding van de Europese Raad van 17 december 2004. 
Nicolaï,
    – Mijnheer de Voorzitter, wij zijn ons allen bewust van het feit dat er tijdens de komende Europese Raad belangrijke besluiten genomen moeten worden. Deze besluiten zullen het pad effenen voor een verdere uitbreiding van de Europese Unie en een verdere versterking van beleidsterreinen die van cruciaal belang zijn voor een doeltreffend optreden van de Europese Unie ten aanzien van de uitdagingen waar de wereld nu en in de toekomst voor staat.
De vijfde ronde van de uitbreiding is niet afgesloten op 1 mei van dit jaar. Zoals de Europese Raad in juni nog eens benadrukte, maakt ook de toetreding van Bulgarije en Roemenië volledig deel uit van deze ronde. In oktober concludeerde de Commissie in haar periodieke verslagen dat beide landen het Toetredingsverdrag begin 2005 zouden kunnen ondertekenen en op 1 januari 2007 zover zouden moeten zijn dat zij alle verplichtingen van het lidmaatschap kunnen vervullen. De Europese Raad zal naar verwachting akkoord gaan met deze conclusies. Gisteren werden de toetredingsonderhandelingen met beide landen formeel afgesloten tijdens de toetredingsconferenties. Wel zullen Bulgarije en Roemenië worden aangespoord om vaart te blijven zetten achter hun hervormingen tot het tijdstip van toetreding. De Commissie zal dit proces nauwlettend blijven volgen en de landen op die manier bijstaan bij hun toetredingsvoorbereidingen.
De laatste stappen van de vijfde uitbreidingsronde betreffen Kroatië en Turkije. De Europese Raad zal het kader voor toekomstige toetredingsonderhandelingen vaststellen en zich gaan bezighouden met de individuele status van kandidaat-lidstaat van Kroatië en Turkije. In de toekomst zal in de specifieke onderhandelingskaders voor kandidaat-lidstaten rekening worden gehouden met eerdere uitbreidingservaringen en de eigen verdiensten van de kandidaat-lidstaat.
De Europese Raad zal zich naar verwachting positief uitlaten over de vooruitgang die Kroatië heeft geboekt bij zijn voorbereiding op het openen van de toetredingsonderhandelingen, maar er ook op aandringen dat het land zijn volledige medewerking verleent aan het Joegoslavië-tribunaal. De laatste aangeklaagde moet zo snel mogelijk worden opgespoord en naar Den Haag worden overgebracht.
Wat Turkije betreft, zal de Europese Raad nagaan of het land voldoet aan de politieke criteria van Kopenhagen. Het ligt in de lijn der verwachting dat de Europese Raad op basis van deze evaluatie een besluit zal nemen over het starten van toetredingsonderhandelingen met Turkije, terwijl hij tevens een kader voor deze onderhandelingen zal verschaffen.
Zoals wij maar al te goed weten, is en blijft het terrorisme een van de grootste bedreigingen voor onze samenlevingen. Daarom heeft Nederland veiligheid tot een van de kernpunten van zijn voorzitterschap gemaakt. De Europese Raad van juni is het eens geworden over een nieuw EU-actieplan ter bestrijding van terrorisme. Hij zal nu nagaan of er op dit terrein vorderingen zijn gemaakt. Er is geen reden tot zelfgenoegzaamheid, maar wij kunnen al met al tevreden zijn: zowel binnen de EU als in het kader van onze externe betrekkingen is er aanzienlijke vooruitgang geboekt. Dit blijkt uit het herziene actieplan van de EU en diverse verslagen, waarin wordt ingegaan op een aantal specifieke punten van de antiterrorismemaatregelen.
De Raad is het eens geworden over de oprichting van een agentschap voor de bewaking van de buitengrenzen. Paspoorten zullen veiliger worden door het gebruik van biometrische gegevens. Op nationaal niveau zal de capaciteit van diensten op het gebied van terrorismebestrijding worden versterkt, en er is overeenstemming bereikt over strengere controle op geldstromen vanuit en naar de Unie ter bestrijding van de financiering van terrorisme. Om de inlichtingencapaciteit binnen de Raad te integreren, is het Situatiecentrum uitgebreid en is er een beveiligde communicatieverbinding met Europol tot stand gebracht. De lidstaten zullen informatie uit strafregisters gaan uitwisselen, Europol en Eurojust zullen beter door de lidstaten worden geïnformeerd over terroristische misdrijven en er zal nauwer worden samengewerkt met geselecteerde derde landen.
Verder noem ik in dit verband het Haags Programma betreffende de versterking van vrijheid, veiligheid en recht, dat op 5 november door de Europese Raad is aangenomen en de komende jaren een substantiële bijdrage zal leveren aan de terrorismebestrijding. Dit betekent echter niet dat wij achterover kunnen leunen – integendeel! De EU blijft kwetsbaar en er moet nog veel gedaan worden in verband met de tenuitvoerlegging van het EU-actieplan. Het komende halfjaar zal de EU haar inspanningen op dit terrein dan ook onverminderd voortzetten.
Het strategische meerjarenprogramma 2004-2006 heeft het Nederlandse voorzitterschap een duidelijk mandaat gegeven om een besluit te nemen over beginselen en richtsnoeren op basis waarvan de EU in juni 2005 een politiek akkoord moet kunnen bereiken over de financiële vooruitzichten. Zes maanden van intensief overleg onder het Nederlandse voorzitterschap hebben heldere uitgangspunten en richtsnoeren opgeleverd. Zij bieden de Raad een kader om een algemeen politiek akkoord te bereiken. De uitgangspunten en richtsnoeren zullen vergezeld gaan van een uitvoerig voortgangsverslag, dat een overzicht geeft van de standpunten van de lidstaten op basis van de wetgevingsvoorstellen, mededelingen en verdere technische toelichtingen van de Commissie. Een belangrijk onderdeel van dit verslag wordt gevormd door de , die een nuttig overlegkader vormden en eraan hebben bijgedragen dat het bereiken van overeenstemming binnen de daarvoor gestelde termijn dichterbij is gekomen. Dankzij deze aanpak bestaat er nu een helder beeld van de standpunten van de lidstaten over de inhoud van het beleid en de financiële consequenties. Gezien de onder het Nederlandse voorzitterschap geleverde inspanningen en bereikte resultaten moet de planning gehaald kunnen worden. Wij geven het stokje nu door aan Luxemburg, dat het overleg zal voortzetten in een sfeer van wederzijds begrip die gericht is op het bereiken van een voor alle lidstaten aanvaardbaar akkoord. Ik wil hier in dit verband ook nog eens herhalen dat het voor iedereen duidelijk is dat het Europees Parlement een belangrijke rol heeft gespeeld bij het bereiken van overeenstemming met de Raad over het volgende financiële meerjarenkader, en dat hier in passende bewoordingen recht aan zal worden gedaan in de conclusies van de Raad.
Tijdens de bijeenkomst van de Europese Raad zal de EU-drugsstrategie voor 2005-2012 worden aangenomen. Deze strategie is een uiterst belangrijk instrument om daadwerkelijk de strijd aan te binden met drugsgebruik en drugshandel en te zorgen voor een hoog niveau van gezondheidsbescherming, welzijn, sociale cohesie en veiligheid voor het grote publiek. De strategie berust op een evenwichtige aanpak, die gericht is op vraag- en aanbodvermindering. De Commissie zal worden verzocht zo spoedig mogelijk aan de Raad en het Europees Parlement een actieplan voor te leggen voor de periode 2005-2008, dat gebaseerd is op deze strategie. Ik zie uit naar nauwe samenwerking met het Parlement op dit terrein.
De Europese Raad zal de vooruitgang die onder het Nederlandse voorzitterschap is geboekt op het gebied van immigratie en integratie, met instemming begroeten. Er zijn gemeenschappelijke grondbeginselen vastgesteld voor het beleid betreffende de integratie van immigranten in de Europese Unie. Overigens wordt ook in het Haags Programma benadrukt dat er behoefte bestaat aan gemeenschappelijke uitgangspunten voor integratie, aan heldere doelstellingen en methoden voor evaluatiemechanismen en aan betere afstemming van het integratiebeleid op lidstaatniveau en EU-initiatieven op dit terrein.
Op het gebied van de externe betrekkingen zal de Europese Raad vier onderwerpen bespreken. Als eerste zal de situatie in Oekraïne aan bod komen. Ik ben verheugd dat de betrokken partijen overeenstemming hebben bereikt over de hervorming van de kieswetten en de aanpassing van de grondwet. Wij hebben gezien dat deze veranderingen de Oekraïners een beetje dichter bij elkaar hebben gebracht. Wij moeten onze aandacht nu volledig richten op het verkiezingsproces, omdat wij blijven streven naar vrije en eerlijke verkiezingen zonder inmenging van buitenaf, waarbij het Oekraïnse volk er zeker van kan zijn dat hun wil ook daadwerkelijk tot uitdrukking komt in de uitslag. Dat is ook de beste garantie voor geweldloosheid en de beste manier om te zorgen dat Oekraïne niet uiteenvalt.
Het tweede agendapunt is het vredesproces in het Midden-Oosten. Uiteraard zal de aandacht in eerste instantie vooral moeten uitgaan naar de voorbereiding op de Palestijnse presidentsverkiezingen. Wij dienen echter ook verder te kijken en moeten er derhalve voor zorgen dat de activiteiten op korte termijn passen binnen het kader van de routekaart, omdat zowel de Israëliërs als de Palestijnen terug dienen te keren naar de routekaart om het uiteindelijke doel voor de lange termijn, de tweestatenoplossing, binnen bereik te brengen.
Het derde onderwerp is de Europese veiligheidsstrategie. Deze is een jaar geleden aangenomen en de Europese Raad zal hier aandacht aan schenken. De EU heeft veel bereikt bij haar pogingen om ernstige bedreigingen het hoofd te bieden en de veiligheid in onze gemeenschappelijke omgeving te verhogen. Voorbeelden hiervan zijn onze inspanningen om proliferatie te voorkomen met betrekking tot Iran en het steunmaatregelenpakket voor Irak, dat wij premier Allawi konden aanbieden tijdens de Europese Raad van november. Desalniettemin liggen er nog diverse uitdagingen, zoals de situatie in Darfur. Aangezien de betrekkingen met de VS van vitaal belang blijven voor de uitvoering van de veiligheidsstrategie, zal op ministerieel niveau worden besproken op welke manieren wij onze transatlantische betrekkingen kunnen versterken.
Ten vierde zal de Europese Raad een ontmoeting hebben met de heer Kofi Annan, die nader zal ingaan op een aantal punten uit het verslag van het Panel op hoog niveau. Vervolgens zullen de regeringsleiders met hem van gedachten wisselen over de bedreigingen en uitdagingen van deze tijd en de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling, mede met het oog op het VN-forum op hoog niveau in 2005.
De Europese Raad zal zijn goedkeuring hechten aan een aantal conclusies die in november door de ministers voor ontwikkelingssamenwerking zijn aangenomen. De Europese Raad zal in algemene zin benadrukken dat de officiële ontwikkelingshulp van de Europese Gemeenschap op samenhangende wijze moet bijdragen tot de uitbanning van armoede in alle ontwikkelingslanden. Bovendien zal de Europese Raad onderstrepen dat het accent sterker op de armsten moet komen te liggen, met name in Afrika.
Een ander punt dat tijdens de Europese Raad aan de orde zal komen, is het VN-forum op hoog niveau dat in september 2005 zal plaatsvinden en waar de wereldgemeenschap de balans zal opmaken van de vooruitgang die is geboekt ten aanzien van de verwezenlijking van millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling.
Naast deze hoofdpunten op de agenda van de Europese Raad komen nog andere zaken aan bod, zoals de gemeenschappelijke waarden, consulaire samenwerking, het mensenrechtenbureau van de EU en de Europese dienst voor extern optreden.
Wat de gemeenschappelijke waarden betreft, zal de Europese Raad met instemming nota nemen van de reeks door het Nederlandse voorzitterschap georganiseerde publieke debatten tussen deelnemers met een grote verscheidenheid aan achtergronden en ervaringen, over de Europese identiteit en het concept van gemeenschappelijke waarden als de grondslag voor Europese integratie en samenwerking.
Op het vlak van de consulaire samenwerking zal de Europese Raad bevestigen dat de Europese Unie streeft naar intensivering van deze samenwerking tussen de lidstaten. Nauwere consulaire samenwerking geeft inhoud aan het concept van het Europees burgerschap en helpt de lidstaten effectiever om te gaan met de alsmaar toenemende vraag naar consulaire diensten en het hoofd te bieden aan nieuwe uitdagingen, zoals de gevolgen van een groeiend aantal terroristische activiteiten, waaronder bomaanslagen en gijzelingen.
Ter versterking van de samenhang en de consistentie van het EU-beleid inzake mensenrechten zal de Europese Raad er naar verwachting toe oproepen uitvoering te geven aan het in december 2003 genomen besluit om een communautair mensenrechtenbureau op te richten.
Wat de Europese dienst voor extern optreden betreft, zal de Europese Raad de secretaris-generaal/hoge vertegenwoordiger en de Commissie verzoeken een gezamenlijk voortgangsverslag op te stellen over de voorbereidingen met betrekking tot deze dienst en de nodige stappen te zetten om het Europees Parlement op de hoogte te houden.
Het Nederlandse voorzitterschap heeft geijverd voor een soepele en doeltreffende samenwerking tussen de Commissie, de Raad en het Parlement om resultaten te kunnen boeken betreffende de agendapunten van de bijeenkomst van de Europese Raad. Op 21 december zal premier Balkenende u informeren over de resultaten van de Top.
Barroso,
    – Mijnheer de Voorzitter, de komende Europese Raad in Brussel zal de eerste zijn voor de nieuwe Commissie. Het zal een belangrijke vergadering worden, die de volgende fase markeert in het proces van de opbouw van een grotere, welvarender en veiliger Europese Unie. De bijeenkomst zal een symbool zijn van ons streven naar een dynamische Unie die in beweging is; een Unie die bereid is haar lot te verbinden met dat van de Europese familie; een Unie die begaan is met de veiligheid van haar burgers.
Ik hoop dat de geest die ontspruit aan de Europese Raad later deze week, er een is van samenwerking. Hoe kunnen wij anders het vertrouwen wekken in de Europese instellingen en politici dat nodig is voor een soepele ratificatie van de Grondwet?
Wij hebben het voorzitterschap gehoord over zijn verwachtingen en de kwesties die tijdens de Top aan de orde zullen komen. Ik zou kort op drie onderwerpen willen ingaan: uitbreiding, de strijd tegen het terrorisme en de financiële vooruitzichten.
Dankzij ons beleid van uitbreiding van de Unie hebben wij ons los kunnen maken van ons koude-oorlogsverleden. De aantrekkingskracht van het mogelijke EU-lidmaatschap heeft geleid tot de omvorming en modernisering van diverse postcommunistische maatschappijen. Hierdoor heeft Europa een ingrijpende gedaanteverandering ondergaan. Dit was en blijft een historische prestatie, die wij niet mogen onderschatten. Het Europees Parlement heeft in belangrijke mate bijgedragen tot dit proces, maar de uitbreiding is nog niet voltooid. Tijdens deze Europese Raad zullen de volgende stappen worden gezet voor vier landen, die de kans krijgen zich aan te sluiten bij Europa’s hoofdstroom via verdere uitbreiding van de EU.
In oktober heeft de Commissie duidelijk gemaakt dat de toetredingsonderhandelingen met Bulgarije en Roemenië in 2004 afgesloten zouden moeten kunnen worden. Dit onderhandelingsproces is gisteren inderdaad afgerond dankzij de verhoogde inspanningen van de Europese Unie en beide landen. Ik feliciteer het Nederlandse voorzitterschap met zijn uitstekende werk en bedank het voor de nauwe samenwerking met de Commissie op dit punt. Nu moet de laatste hand worden gelegd aan het Toetredingsverdrag voor beide landen, en wij hopen dat dit kan worden ondertekend nadat het Parlement het in het voorjaar van 2005 heeft goedgekeurd. In de periode tot de toetreding zal de Commissie er nauwlettend op toezien dat beide landen zich houden aan de afspraken die tijdens de onderhandelingen zijn gemaakt, hetgeen betekent dat zij op een aantal punten voortvarender te werk zullen moeten gaan.
Op verzoek van de Europese Raad heeft de Commissie op 6 oktober haar verslag over Turkije en een duidelijke aanbeveling aangenomen. De belangrijkste boodschap van de evaluatie van de Commissie is dat Turkije in voldoende mate voldoet aan de politieke criteria van Kopenhagen en dat nu een begin moet worden gemaakt met de toetredingsonderhandelingen. Wij vinden deze zorgvuldig opgestelde aanbeveling evenwichtig en beschouwen haar als een goede basis voor een Raadsbesluit. Ik reken erop dat ik troost kan putten uit het standpunt dat het Parlement later vandaag over deze kwestie zal innemen.
Turkije heeft de afgelopen weken verdere vooruitgang geboekt. Het heeft vijf van de zes wetten aangenomen die in het verslag van de Commissie worden genoemd; de zesde wet, inzake de tenuitvoerlegging van vonnissen, is momenteel in behandeling bij het Turkse parlement.
Het is nu tijd dat de Europese Raad zijn belofte aan Turkije gestand doet en bekend maakt dat de toetredingsonderhandelingen geopend zullen worden. Er moet een exacte datum worden aangegeven.
Wij zijn van mening dat er naast de punten die ik zojuist heb genoemd, geen nieuwe voorwaarden meer gesteld zouden moeten worden. De Europese Raad zal ongetwijfeld in herinnering willen roepen dat de politieke hervormingen tijdens de onderhandelingen door moeten gaan, en hij zal de Commissie verzoeken verdere vorderingen nauwlettend te volgen.
Wel moeten wij onze Turkse vrienden in alle eerlijkheid vragen: als u lid wilt worden van een club, is het dan niet normaal dat u de andere leden van de club erkent? Ik ben ervan overtuigd dat dit op het juiste moment in dit moeilijke proces ook zal gaan gebeuren, maar hoe eerder dat moment komt, hoe beter het is.
Het uiteindelijke doel van de het starten van onderhandelingen kan alleen maar toetreding zijn, maar wij kunnen ons erin vinden dat het toetredingsproces een open einde heeft en een positief resultaat niet bij voorbaat vaststaat. Net zoals in het verleden zullen misschien ook in dit geval weer overgangsregelingen en specifieke vrijwaringen moeten worden overwogen. Maar staat u mij toe de aandacht te vestigen op wat onze grootste uitdaging zal zijn: uiteindelijk moeten wij in deze kwestie niet alleen de diplomatieke obstakels uit de weg ruimen, maar ook de harten van de Europese burgers winnen.
Kroatië is het eerste land van de westelijke Balkan dat zich voorbereidt op het toetredingsproces. De Commissie staat in principe achter het openen van de toetredingsonderhandelingen, maar vindt wel dat er pas verdere stappen in dit proces kunnen worden gezet als de Kroatische regering beter gaat samenwerken met het Internationaal Tribunaal voor misdrijven in voormalig Joegoslavië. Als er inhoud wordt gegeven aan die samenwerking, kunnen de onderhandelingen in 2005 van start gaan. 

 Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, staat u mij toe in te gaan op een van de fundamentele uitdagingen voor de eenentwintigste eeuw, die overigens ook ter sprake zal komen tijdens de Raad van deze week, te weten de dreiging van het internationale terrorisme.
Het gaat hier om de meest afschuwelijke schaduwzijde van de mondialisering. Het internationale terrorisme benut de voordelen van onze pluralistische samenlevingen om de grondvesten van diezelfde samenlevingen, onze vrijheden, aan te vallen. Ik hoop dat wij aan het einde van deze week aanvullende overeenstemming kunnen bereiken over de manier waarop het terrorisme kan worden bestreden.
Hoewel we ons zeer vastberaden moeten betonen, mogen we nooit de democratische en juridische beginselen uit het oog verliezen die ten grondslag liggen aan onze maatschappij en onze welvaart.
De Europese Commissie heeft een actieve rol gespeeld bij het bevorderen en voorbereiden van het herziene EU-actieplan ter bestrijding van terrorisme. Staat u mij toe heel duidelijk te zijn over de resultaten die wij verwachten van de besluiten die eind deze week zullen worden genomen. Deze besluiten moeten ons ervoor helpen zorgen dat de Unie beter voorbereid is om terroristische aanvallen te voorkomen en erop te reageren; ze moeten ons in staat stellen de geldbronnen van de terroristen verder droog te leggen dan tot nu toe mogelijk is; ze moeten ons meer mogelijkheden geven om de nasleep van een aanval te beheren; en ze moeten tot slot een betere bescherming van onze essentiële infrastructuur waarborgen.
We moeten het terrorisme niet louter met geweld bestrijden. We moet ook een tegenwicht bieden tegen de perverse logica ervan door de ideologische en sociale oorzaken aan te pakken die individuen inspireren tot het plegen van dergelijke daden. Het zal een lange adem en sterke politieke vastberadenheid vergen om deze plaag te overwinnen. 

 In de debatten die gedurende de Top zullen plaatsvinden, zal tevens de balans worden opgemaakt van de stand van zaken betreffende de financiële vooruitzichten voor de periode 2007-2013.
Ik geloof nog steeds dat de voorstellen van de Commissie goed onderbouwd zijn. Zij berusten op een bijzonder brede politieke consensus over de taken van de Unie. Het politieke project waarop de Commissievoorstellen gegrondvest zijn, wordt in feite door niemand echt in twijfel getrokken. Daarom vormen de voorstellen van de Commissie een waardevol uitgangspunt voor de werkzaamheden van de Unie. Het huidige plafond voor de eigen middelen blijft gehandhaafd, ondanks het feit dat er ten gevolge van de uitbreiding en de ontwikkeling van nieuwe beleidsmaatregelen meer van de EU gevraagd wordt. Het gaat met andere woorden om redelijke voorstellen.
Wij willen echter een duidelijke toegevoegde Europese waarde geven aan de maatregelen die op nationaal niveau ten uitvoer worden gelegd. Begrotingsdiscipline is uiteraard noodzakelijk, maar wij mogen daarbij geen willekeurige limieten hanteren die los staan van de doelstellingen van de begroting. Ik ben mij ervan bewust dat sommige lidstaten nog steeds in de overtuiging verkeren dat de begroting van de Europese Unie beperkt moet blijven tot 1 procent van het bruto nationaal inkomen. Ik vrees echter dat de doelstellingen van het communautair beleid niet met dat percentage verenigbaar zijn.
Zijn wij bereid om de uitdagingen van de economische en sociale cohesie die na de uitbreiding nog urgenter zijn geworden zomaar op te geven? Nemen wij het investeringsbeleid voor de grote trans-Europese netwerken werkelijk serieus? Willen wij het Europese onderzoeksbeleid echt bevorderen? Hoe kunnen we ervoor zorgen dat de Europese Unie een bijdrage levert aan de bestrijding van het terrorisme en de waarborging van de veiligheid van onze burgers? Laat ik klare taal spreken: meer Europa creëren met minder geld is onmogelijk. Bovendien zal de Unie haar naam niet langer waardig zijn als wij de cohesiedoelstelling uit het oog verliezen.
Een plafond van 1 procent zou ons ertoe verplichten onze politieke doelstellingen af te zwakken en reeds gedane toezeggingen te heroverwegen. Het standpunt van de Commissie is dan ook duidelijk: ons uitgangspunt is het pakket dat het in februari vorig jaar is voorgelegd.
Tot dusver is er nog geen echt begin gemaakt met de onderhandelingen, ondanks het uitstekende werk van het Nederlandse voorzitterschap. Ik hoop van harte dat het Luxemburgse voorzitterschap erin zal slagen dit proces voort te zetten en doeltreffende onderhandelingen te openen. Het is immers belangrijk dat het tijdschema van het strategisch meerjarenprogramma van de Raad wordt aangehouden. Wij moeten ervoor zorgen dat de programma’s per 1 januari 2007 volledig operationeel zijn. Dat betekent dat er in juni volgend jaar een politiek akkoord moet worden bereikt.
Eén ding kan ik u alvast beloven: zoals gebruikelijk, zal de Commissie de goede afloop van de onderhandelingen niet in de weg staan. Wij zullen de lidstaten helpen bij hun pogingen om tot overeenstemming te komen, maar niet tot elke prijs. 

In de korte periode tussen de bekrachtiging van de nieuwe Commissie en de komende Europese Raad zijn wij al getuige geweest van belangrijke ontwikkelingen, op internationaal niveau – met name in Oekraïne – en op het niveau van de Unie. Met de besluiten over uitbreiding en veiligheid die de Europese Raad deze week zal nemen, laten wij in de praktijk zien dat wij vertrouwen hebben in de toekomst van ons werelddeel. Wij laten zien hoe wij de waarden die ons dierbaar zijn op internationale niveau voor het voetlicht kunnen brengen en hoe wij de ruimte van welvaart, solidariteit en veiligheid verder over ons continent en de wereld kunnen uitbreiden.
Pinheiro, João de Deus (PPE-DE ),
   – Mijnheer de Voorzitter, zoals op alle bijeenkomsten van de Europese Raad, zullen ook tijdens de aanstaande Top bijzonder interessante kwesties worden aangekaart. Sterker nog, het gaat niet alleen om interessante kwesties, maar om onderwerpen die wellicht beslissend zijn voor de gezamenlijke toekomst van onze Europese Unie. Daarom nemen naast de staatshoofden en regeringsleiders, ook de Voorzitter van het Parlement en de voorzitter van de Commissie aan de Top deel. In de huidige omstandigheden moeten wij een beroep doen op drie onontbeerlijke zaken: ambitie, toereikende middelen en concrete ideeën.
Laten wij de verschillende agendapunten eens doorlopen om te kijken wat wij daarmee bedoelen. Het toetredingsproces van Bulgarije en Roemenië lijkt normaal te verlopen en is het resultaat van de onmiskenbare inspanningen van deze twee landen. Wel zijn wij ons ervan bewust dat Roemenië een sprint zal moeten trekken om de eindstreep te halen. Ook over Kroatië bestaat in mijn fractie geen twijfel. Een bezoek aan Zagreb of Dubrovnik volstaat om te beseffen dat dit land zijn wortels heeft in de Europese cultuur. Turkije daarentegen is een speciaal geval, niet alleen vanwege zijn geografische ligging, maar ook vanwege zijn culturele en economische eigenaardigheden.
In dit verband moet ook aandacht worden besteed aan de Cypriotische kwestie, waaraan niet zomaar voorbij mag worden gegaan. Het openen van onderhandelingen met Turkije zal ongetwijfeld tot gevolg hebben dat beide partijen een beter zicht krijgen op diverse aspecten waarbij thans vraagtekens worden geplaatst. Op die manier zal duidelijker kunnen worden bepaald wat voor een soort relatie de voorkeur geniet van zowel de ene als de andere partij. Naast een huwelijk met de Unie bestaan er immers nog verschillende andere relatievormen die eventueel in aanmerking kunnen worden genomen.
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, mijnheer de voorzitter van de Commissie, het lijdt geen twijfel dat het terrorisme een van de belangrijkste dossiers van de Europese Raad is. Het terrorisme moet wereldwijd en met alle mogelijke middelen bestreden worden. Schurkenstaten die in meer of mindere mate fungeren als legale toevluchtsoorden voor het internationale terrorisme moeten zonder aarzelen door de Europese Unie gestraft worden. Anderzijds moet ook sprake zijn van directe internationale samenwerking, zowel op politiek en financieel als op operationeel niveau. Kordaat optreden en voldoende middelen zijn op dit vlak dan ook onontbeerlijk. Dat brengt mij bij de financiële vooruitzichten, een dossier waaruit naar onze mening zal blijken in hoeverre wij bereid zijn om onze Unie te verdiepen. Het is van wezenlijk belang dat de financiële middelen in verhouding staan tot onze ambities. Jacques Delors zei dat ook al, en met reden. Bovendien mogen wij het vertrouwen van de lidstaten die pas tot onze Europese Unie zijn toegetreden niet beschamen en hetzelfde geldt voor de landen die al hun hoop op de Unie hebben gevestigd voor de bevordering van hun democratie en hun ontwikkeling.
Laten wij klare taal spreken. Het is een misvatting dat Europa, het nieuwe Europa, ons Europa, zou kunnen worden opgebouwd met de middelen uit het verleden. Wij moeten derhalve nadrukkelijk verklaren dat indien tijdens de Top en in de beleidslijnen en die daar zullen worden goedgekeurd ambitie niet gekoppeld wordt aan solidariteit, wij ons voor onze huidige leiders dienen te schamen.
Mijnheer de Voorzitter, dat brengt mij bij het externe beleid. Volgens de diensten van de Raad, zal de Raad zich buigen over het Midden-Oosten, Iran, Irak, Afghanistan en het mediterrane partnerschap. Ik voeg daaraan toe dat wellicht ook de situatie in Oekraïne en in Darfur, de betrekkingen met China en Rusland en de transatlantische betrekkingen aan bod zullen komen. Dat roept bij mij de volgende vraag op: onze agenda bevat nog veel meer punten dan ik hier heb genoemd en wij zijn vastbesloten om een gezamenlijke externe dienst op het niveau van de Europese Unie op te zetten, maar welke middelen denken wij te gebruiken om onze invloed in de wereld te doen gelden? Zullen wij een blijven? Zullen wij blijven streven naar multilateralisme zonder ook maar enige rol van betekenis te spelen op het internationale toneel of zullen wij over de middelen – de juiste middelen – kunnen beschikken om eindelijk de rol van dwerg op het politieke toneel op te kunnen geven?
Mijnheer de Voorzitter, geachte afgevaardigden, ik eindig zoals ik begonnen ben: het is weliswaar van fundamenteel belang dat er van gedachten wordt gewisseld over de strategie van Lissabon, drugs- en aidsbestrijding, het nieuwe nabuurschapsbeleid en duurzame ontwikkeling, maar als er niet wordt voldaan aan de drieledige voorwaarde van ambitie, toereikende middelen en concrete ideeën, krijgt het debat een autistisch trekje.
Schulz (PSE ),
   . – Mijnheer de Voorzitter, geachte collega’s, ik had graag een keer een vergadering van de Portugese sociaal-democraten bijgewoond. Commissievoorzitter Barroso heeft ons meermaals verteld over zijn , waarvoor in dit Parlement zoveel belangstelling bestaat. Bovendien hoor ik nu van mijnheer Pinheiro dat hij andere relatievormen verkiest boven het huwelijk. Er gebeuren interessante dingen daar in Portugal. Mijnheer Pinheiro, wij zijn in deze kwestie zeker geen pleitbezorgers van een onbezonnen huwelijk tussen de EU en Turkije. Wij willen een stevige, veerkrachtige en stabiele relatie tussen de Unie en Turkije – in de goede christen-democratische traditie.
Collega Pinheiro, ik raad u af om over culturele verschillen te spreken. Wellicht ziet Zagreb er Europees uit, maar hetzelfde geldt voor Istanboel. Dat is niet van belang. Zoals ik al eerder heb benadrukt, gaat het om de vraag of wij een definitie kunnen geven van hetgeen de heer Eurlings zo nauwkeurige heeft beschreven in zijn verslag, namelijk dat de Europese Unie een politieke waardengemeenschap is, die is gebaseerd op onze eigen Grondwet en op het Handvest van de grondrechten, dat wij hierin hebben vastgelegd. Ik herhaal dat deze waardengemeenschap niet cultuurrelativistisch is, maar openstaat voor iedereen die deze waarden deelt. Voor onze fractie is dit vanzelfsprekend. Ik geloof dat we gisteren met bijna 99 procent van de stemmen hebben besloten…
niet in een geheime, maar in een open stemming, om mijnheer Eurlings te steunen. We geloven namelijk net als hij dat als we erin slagen dit waardensysteem te verankeren in een samenleving van moslims, dit het bewijs is dat het systeem openstaat voor alle mensen, ongeacht godsdienst, huidskleur of culturele of etnische afkomst. Dit is belangrijk, mijnheer Pinheiro, omdat er tijdens deze bijeenkomst van de Europese Raad en in de voorbereidende debatten ook over terrorismebestrijding zal worden gesproken. Ik zie een direct verband met de vraag of wij een theorie over de fundamentalistische islam kunnen ontkrachten. Volgens deze stelling is de islam van de moslimfundamentalisten, die zij als de enige ware islam beschouwen, onverenigbaar met het waardensysteem waarover ik zo-even sprak. Kunnen wij deze stelling ontkrachten? Alleen het openen van onderhandelingen met Turkije bewijst al dat de verwezenlijking van een seculiere samenleving helemaal niets te maken heeft met godsdienst, maar met de politieke wil van een volk. Deze stap betekent immers dat Turkije bereid is om zich aan de Grondwet en de daarbij behorende regels te onderwerpen. Dat is doorslaggevend en levert een belangrijke bijdrage aan de bestrijding van het terrorisme.
Ik ben dan ook van mening dat de debatten over Turkije en over terrorismebestrijding twee kanten van dezelfde medaille zijn.
Ook wij hebben gisteren bij de voorbereiding van het debat van vandaag gesproken over Roemenië, Bulgarije en de ontwikkelingen in deze landen. Ik geef toe dat we betreuren dat onze vriend, de heer Nastase, de presidentsverkiezingen niet heeft gewonnen, maar de uitslag is eerlijk en dus feliciteren we mijnheer Basescu. We hopen wel dat mijnheer Basescu over voldoende verantwoordelijkheidsgevoel beschikt om geen coalitie te vormen met partijen in zijn land die negatief tegenover de Europese Unie staan en onze fundamentele waarden met voeten treden. Tijdens de verkiezingscampagne heeft hij hier helaas geen blijk van gegeven. Ik verzeker u, mijnheer Watson, dat wij Roemenië zeer aandachtig zullen blijven volgen, net zoals u dat tot op heden hebt gedaan. Vooral waar het gaat om de vraag of de toekomstige Roemeense president een coalitie vormt met extreemrechts. U kunt erop rekenen dat we dit nauwlettend in de gaten zullen houden.
Wij zijn van mening dat het debat tijdens de Raad…
de resultaten die de Europese Unie onder Nederlands voorzitterschap als bemiddelaar in Oekraïne heeft behaald moet verstevigen. De Oekraïnse politieke situatie is de afgelopen weken diepgaand veranderd, ten gunste van democratie, vrijheid en mensenrechten. Ik wil hier namens onze fractie nadrukkelijk ook aan het Nederlandse voorzitterschap zeggen dat deze gebeurtenissen door de Europese Unie sterk zijn ondersteund. De EU heeft de rol van bemiddelaar in het land op zich genomen. Ik geloof dat er dankzij de sterke ondersteuning van alle betrokkenen, ook van het Nederlandse voorzitterschap, vorderingen zijn gemaakt die tot meer democratie zullen leiden. Dit bewijst dat een eensgezinde Europese Unie die haar krachten bundelt en deze gemeenschappelijk inzet, een wezenlijke bijdrage kan leveren aan de internationale politiek. Wij zijn daar dankbaar voor en willen alle betrokkenen, de heer Solana en mijnheer Kwaśniewski, maar ook het Nederlandse voorzitterschap, daar nogmaals voor bedanken. Mijnheer Nicolaï, ik verzoek u deze woorden van dank namens onze fractie ook over te brengen aan de Raad.
Watson (ALDE ),
   – Mijnheer de Voorzitter, waarschijnlijk zal het Nederlandse voorzitterschap in de herinnering blijven voortleven vanwege het besluit over Turkije. De meeste leden van de Alliantie van Liberalen en Democraten voor Europa zijn van mening dat Turkije aan de politieke criteria voldoet en dat u de onderhandelingen moet openen. Wij vinden het belangrijk dat Europa zichzelf niet als een christelijke club afficheert. We moeten echter ook oppassen voor agressief secularisme, dat velen die tot onze samenleving behoren, van ons zou kunnen vervreemden. Ik wil de heer Eurlings complimenteren met het verslag over Turkije dat hij voor dit Parlement heeft opgesteld en dat volgens mij brede steun zal krijgen.
Mijnheer de fungerend voorzitter, uw Raad zal de kwestie-Turkije achter gesloten deuren bespreken. Het is belangrijk dat wij in dit Parlement openlijk, in het openbaar en niet in het geheim over Turkije spreken en stemmen.
Verder wil ik de Raad adviseren in onze Unie te praten over de capaciteit van de Europese Unie om nieuwe lidstaten op te nemen; ik doel dan in het bijzonder op andere landen dan de huidige kandidaat-lidstaten. Ik acht het raadzaam een discussie te voeren over de aard van de Europese Unie. De grenzen van de EU worden namelijk bepaald door onze visie op de EU en niet door onze visie op de landen die willen toetreden.
De Raad zal ook spreken over Bulgarije en Roemenië. Mijn fractie is al lange tijd de mening toegedaan dat deze beide landen – en andere – afzonderlijke Toetredingsverdragen moeten krijgen. Eerder dit jaar heeft Bulgarije al zijn onderhandelingshoofdstukken afgesloten en het land heeft behoorlijke vorderingen gemaakt. In Roemenië valt echter veel minder vooruitgang waar te nemen. Toch stemmen de verkiezingsresultaten van afgelopen week mij hoopvol. Ik ben ervan overtuigd dat we ons niet langer zorgen hoeven te maken en dat we, als we vastberaden zijn en inzet tonen, Roemenië in 2007 daadwerkelijk als lidstaat van de Europese Unie kunnen verwelkomen.
Tegen mijn vriend, de heer Schulz, wil ik zeggen: stop in hemelsnaam met het verdedigen van corrupte socialistische regimes, of die nu op de Malediven, de Seychellen of in Roemenië aan de macht zijn. Ik dacht dat de heer Basescu zelfs lid was van de Socialistische Internationale, maar wellicht klopt dat niet.
U moet geen regimes verdedigen die dingen doen die uw partij onwaardig zijn.
Ik geloof dat we nu de kans hebben om vooruitgang te boeken met Roemenië, dus laten we die kans grijpen.
Wat Kroatië betreft, fungerend voorzitter, wil ik u adviseren de deur open te houden, maar tegelijkertijd aan te dringen op volledige samenwerking met het Internationaal Tribunaal voor misdrijven in voormalig Joegoslavië.
Ook het terrorisme staat hoog op uw agenda en ik heb grote waardering voor het werk van de antiterrorismecoördinator van de Raad. U moet onmiddellijk de maatregelen in de praktijk brengen die genoemd worden in het Haags programma voor terrorismebestrijding, vooral die maatregelen die verband houden met de uitwisseling van informatie tussen de lidstaten. Bij pogingen het terrorisme te bestrijden moeten de mensenrechten en fundamentele vrijheden worden geëerbiedigd en de Raad moet benadrukken dat het belangrijk is het onderlinge respect te bevorderen op basis van universele waarden, verdraagzaamheid, dialoog en democratische participatie. Maar al te vaak hebben wij ons bij de totstandbrenging van een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid geconcentreerd op veiligheid en rechtvaardigheid, wat ten koste ging van vrijheid. Mijnheer de fungerend voorzitter, ik hoop dat uw voorzitterschap ervoor zal zorgen dat het evenwicht wordt hersteld. Onze politiekorpsen en rechtbanken moeten gaan samenwerken. De Europese Unie moet zichzelf niet langer alleen maar als een economische gemeenschap beschouwen, maar ook als een waardengemeenschap. Om daarvoor de steun van onze burgers te krijgen, moeten we het fundamentele belang erkennen van de waarden die in ons Handvest van de grondrechten zijn vastgelegd.
Het betreffende financiële kader zal worden besproken in een gebouw dat, heel passend, de naam draagt van een Nederlander, de heer Justus Lipsius. Mijn fractie is blij met de methodische aanpak die uw voorzitterschap hanteert om de begroting van de Unie voor de periode 2007-2013 voor te bereiden, maar we vragen ons af of uw zelfstandige blokken zijn of een kubus van Rubik vormen. Is er een andere uitkomst mogelijk dan de 1 procent die uw land in de brief aan de heer Prodi heeft onderschreven? Mijn fractie vindt dat we de Europese Unie de middelen moeten verschaffen die zij nodig heeft. Het is beter 1,2 procent goed te besteden dan minder dan 1 procent slecht. Hoewel ik als Schot blij ben met de wijze waarop mijn zielsverwanten in Nederland de financiering van de Unie aanpakken, geloof ik dat de Raad de Unie de middelen moet geven die zij nodig heeft. U moet ook acht slaan op het verslag van de Rekenkamer en actie ondernemen tegen lidstaten die verzuimen de besteding van EU-gelden op adequate wijze te controleren.
Ten slotte zal de Raad zich bezighouden met het EVDB. Operatie "Althea" wordt met succes uitgevoerd en dat er degelijke vooruitgang wordt geboekt, blijkt uit nog drie andere lopende missies. Laat de stem van de Unie gehoord worden in ons nabuurschapsbeleid en in onze betrekkingen met China, de Verenigde Staten en Rusland.
De kwestie-Turkije zal de agenda van de komende Europese Raad vermoedelijk domineren en dat mogen we ook verwachten, aangezien we te maken hebben met een van de pijlers van de Europese beschaving. Er is echter ook veel belangrijk werk te doen op het gebied van het buitenlands en veiligheidsbeleid.
Schulz (PSE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, ik heb nooit eerder gebruik gemaakt van dit artikel, maar ik verzoek u mij de volgende opheldering toe te staan. Ik zou nooit een corrupt regime verdedigen. Het maakt niet uit of dit geleid wordt door socialisten of door wie dan ook. Ik hecht hier bijzonder veel waarde aan. Ik heb overigens niemand verdedigd, maar een oproep gedaan aan de heer Basescu. Ik sprak in het geheel niet over een corrupte politicus en ik verklaar bij dezen dat een corrupt iemand bestraft moet worden en geen regering hoort te leiden. Het is echter ook ontoelaatbaar dat mensen onder algemene verdenking komen te staan, enkel en alleen omdat zij behoren tot een bepaalde politieke familie. 
De Voorzitter.
   Het is duidelijk dat de heer Schulz heeft gesproken op basis van artikel 145 van het Reglement, dat leden het recht geeft gedurende drie minuten het woord te voeren in reactie op uitlatingen die bij de beraadslaging op zijn persoon betrekking hadden. 
Cohn-Bendit (Verts/ALE ),
   – Mijnheer de Voorzitter, geachte collega’s, ik neem twee minuten van mijnheer Schulz over, zodat ik nu vijf minuten spreektijd heb.
Wij voeren hier vandaag een debat over cultuur. Wat is Europese cultuur en wat niet? Ik wil hierover het een en ander zeggen. Ik ben wellicht van huis uit altijd sceptisch wanneer iemand mij zegt dat dingen cultureel gezien niet bij elkaar passen. Wij weten hoe vaak joden zijn getreiterd omdat zij met niet-joden zijn getrouwd, blanken omdat zij met zwarten zijn getrouwd. Dit gebeurde altijd onder het voorwendsel dat de culturen niet bij elkaar zouden passen.
Ten tweede ben ik zeer verrast over de hoog oplaaiende emotie en zelfs politieke blindheid waarmee debatten over Turkije worden gevoerd. Ik begrijp dat er fatsoenlijke mensen bestaan die om fatsoenlijke redenen tegen toetreding van Turkije zijn. Er zijn fatsoenlijke argumenten voor en tegen. Dat is ook normaal. Maar de enorme agressie van de tegenstanders maakt mij achterdochtig. Irrationaliteit vormt altijd de basis voor racisme. Ik kan me dan ook niet aan de indruk onttrekken dat veel argumenten tegen Turkije niet politiek, maar zuiver cultureel, met andere woorden racistisch van aard zijn. Dat is volstrekt ontoelaatbaar.
Wat voor voorbeeld stellen wij Turkije en de wereld? De heer Poettering zegt dat dit voor het Europese Parlement en voor Europa het belangrijkste besluit van de laatste jaren is. Daarom zouden we een geheime stemming moeten houden, zodat niemand kan zien hoe wij tot ons standpunt over deze doorslaggevende kwestie zijn gekomen.
Wilt u zich nu stil houden? Dadelijk kunt u drie minuten spreken, zoals mijnheer Schulz. Ik zeg wat ik wil en u zegt wat u wilt. Uw beurt komt zo.
Collega’s die hier geheimhouding eisen, willen voor alle Europese kiezers verzwijgen hoe wij als individuele afgevaardigden tegenover deze belangrijke kwestie staan. Zo onteren we de democratie. Het is een schande!
Hoe zullen de mensen in Turkije erover denken? Stelt u het zich eens voor. Men kan uiteraard tegen toetreding zijn, maar wat zullen de Turkse vrouwen en mannen denken als we zeggen dat zij over deze kwestie niets mogen weten? Mijnheer Poettering predikt dag in dag uit tegenover de Raad dat de zittingen en de stemmingen openbaar moeten zijn. Dat willen de Europeanen! Zo staat het in de Grondwet! En plotseling wil dit Parlement, deze morele autoriteit voor goed gedrag, een volledig onbegrijpelijke en ondemocratische weg inslaan. Dat gaat mijn verstand te boven.
Ik wil nog iets zeggen over Roemenië. Er zijn ook veel culturele verschillen met landen die binnenkort zullen toetreden. Bijvoorbeeld de alomtegenwoordige corruptie in Roemenië. Dit is gewoon een feit. We roepen het Roemeense parlement dan ook op ons serieus te nemen. Roemenië moet lid worden van de EU, maar pas wanneer het voldoet aan de criteria van Kopenhagen. Momenteel stellen we simpelweg vast dat dit nog niet het geval is. Daarom mogen we Roemenië nog niet als lid aanvaarden. Roemenië zal worden aanvaard …
Poettering (PPE-DE ).
   – ...... gebruik maken van een artikel, waarvan anderen ook gebruik hebben gemaakt. Daar twijfel ik niet aan. De heer Cohn-Bendit heeft mijn persoon in verband gebracht met deze zaak, maar dat stemt niet overeen met de waarheid. Ik keur het af dat hij schijnargumenten gebruikt die niet overeenstemmen met de waarheid.
Uca (GUE/NGL ),
   – Mijnheer de Voorzitter, op 17 december moet worden besloten of de toetredingsonderhandelingen met Turkije kunnen beginnen. Toetreding tot de EU biedt Turkije een enorme kans. Waarden als de rechtsstaat, democratie en mensenrechten, waar de Europese Unie voor staat, moeten in Turkije immers nog verdere ingang vinden. Het is daarom hoognodig dat de onderhandelingen transparant worden gevoerd en de noodzakelijke democratische veranderingen in Turkije concreet worden genoemd.
Dit geldt vooral voor de gewelddadige conflicten in de Koerdische regio’s en ik doe dan ook een dringend beroep op de Koerden en het Turkse leger om een wapenstilstand te sluiten en een politieke oplossing te zoeken. Ik maak me grote zorgen over de toename van het aantal mensenrechtenschendingen en moorden. Ik noem hier het voorbeeld van de twaalfjarige Urud en zijn vader, maar ook de nieuwe juridische procedure die is aangespannen om de vakbond voor opvoeding en onderwijs te verbieden.
In het kader van de toetredingsonderhandelingen moet Turkije aantonen, dat alle burgers in Turkije, ongeacht hun afkomst, door de daadwerkelijke uitvoering van de hervormingsplannen dezelfde rechten krijgen. Ook moet gelijkberechtiging van mannen en vrouwen tot stand worden gebracht en dient er een einde te komen aan de achterstelling van bepaalde godsdiensten ten opzichte van andere.
Het is essentieel dat de regering in Ankara niet alleen wetten aanneemt om aan de criteria van Kopenhagen te voldoen, maar dat hierop ook tenuitvoerlegging in de praktijk volgt. Twintig miljoen Koerden in Turkije hopen dat het starten van toetredingsonderhandelingen ook hun rechten veilig zal stellen. Dit betekent dat zij in vrijheid hun identiteit kunnen beleven, dat zij erkend worden en terug kunnen keren naar hun dorpen. Het systeem van de dorpswachters moet worden afgeschaft en de kiesdrempel van 10 procent moet worden verlaagd. Dit weekeinde hebben duizenden mensen in Diyarbakir gedemonstreerd vóór het openen van toetredingsonderhandelingen.
Als Duitse afgevaardigde van Koerdische afkomst pleit ik namens mijn fractie vóór het openen van toetredingsonderhandelingen met Turkije. Wij roepen alle regeringsleiders op om zich op 17 december uit te spreken vóór toetredingsonderhandelingen. De Europese Unie moet niet bang zijn voor Ankara en Ankara moet niet bang zijn voor Diyarbakir. Turkije kan immers een brug vormen tussen de EU en de islamitische landen. 
Knapman (IND/DEM ).
   – Mijnheer de Voorzitter, net als de heer Schulz wil ik een beroep doen op het Reglement. Vorige maand stond u mij dat niet toe, omdat ik het betreffende artikelnummer niet vermeldde. Zojuist mocht de heer Schulz wel een beroep op het Reglement doen zonder een artikelnummer te noemen. Kunt u mij vertellen hoe de regels luiden en waarom er voor mij een andere regel geldt dan voor de heer Schulz? 
De Voorzitter.
   Ik meen dat u een beroep doet op artikel 145. 
Knapman (IND/DEM ).
    Ik vraag alleen maar waarom er voor mij een andere regel geldt dan voor de heer Schulz. In beide gevallen was u voorzitter. Wordt het niet tijd dat u zich de inhoud van het Reglement eigen maakt? 
De Voorzitter.
   Mijnheer Knapman, ik verzoek u zich behoorlijk te gedragen. Als u het woord wenst te voeren, zegt u mij dan op welk artikel u zich wilt beroepen. Als u zegt dat u zich op geen enkel artikel wilt beroepen, heeft u niet het recht het woord te voeren. 
Coûteaux (IND/DEM ),
   . – Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, het belangrijkste onderwerp van de volgende Raad zal Turkije zijn. Ik zal het dan ook alleen over dat punt hebben, ook al hebben de Franse pleitbezorgers van soevereiniteit – zoals ik eergisteren al de gelegenheid heb gehad te herhalen – al kennis gegeven van de redenen van hun verzet.
Ditmaal zou ik echter voor een ander gezichtspunt willen kiezen en de Raad willen waarschuwen voor het besluit dat hij gaat nemen. Dit besluit zal in mijn ogen namelijk zeer ernstige gevolgen hebben, niet alleen met het oog op de directe gevolgen van de toetreding van Turkije, maar ook met het oog op het beeld dat de volkeren van Europa van de Europese Unie hebben.
Ten eerste begrijpt het publiek steeds minder wat wij als onze grenzen beschouwen. Het spreekt vanzelf dat, als we Turkije laten toetreden, de grenzen vervagen en de deur open staat voor een hele verzameling Turkstalige landen, waaronder de landen van de Kaukasus, zoals Georgië. Kortom, we glijden af richting een soort wereldstaat die slechts gebaseerd is op een vage lijst goede bedoelingen met het etiket “mensenrechten”. Deze ontwikkeling is voor veel Europeanen niet te begrijpen, te meer – en dat is mijn tweede punt – daar we ons hiermee afwenden van hetgeen voor de Europese burgers de essentie is van Europa en dat vagelijk – en wellicht wat onhandig – wordt aangeduid als de “christelijke wortels” van Europa. Ondanks alles bestaat er een duidelijk idee over de manier van leven en over de beschavingen waar Europa voor staat. Daarvan raken we steeds verder verwijderd, en we zijn ons er waarschijnlijk niet van bewust hoezeer we daarmee onze burgers beledigen en kwetsen, opgeslokt als we worden door de gewichtige zaken waarmee de mondiale elite zich bezighoudt.
Mijn derde punt is dat de eerste gevolgen niet lang op zich zullen laten wachten. In Frankrijk, waar een referendum op stapel staat, beginnen de Fransen te begrijpen dat er een verband is tussen Turkije en de Grondwet. Ze zullen daar rekening mee houden wanneer ze zich uitspreken. Ik wil de Raad er dan ook aan herinneren dat hij verantwoordelijk is voor de gevolgen van de komende vrijdag te nemen besluiten. 
Crowley (UEN ),
   – Mijnheer de Voorzitter, hoezeer u ook probeert om de hete brij heen te draaien, de kwestie-Turkije verdeelt ons. Deze kwestie zal het soort spanningen veroorzaken en emoties oproepen die we niet alleen vanmorgen maar ook gisteren in onze debatten hebben kunnen zien.
Een van de belangrijkste vragen waarnaar we als Parlement en als Unie moeten kijken, is: wat voor signaal geven we af als we dit weekend de deur naar onderhandelingen met Turkije gesloten houden? We hebben bepaalde regels en criteria opgesteld waaraan Turkije moet voldoen voordat er onderhandelingen kunnen beginnen. De Commissie heeft een heel duidelijk plan gemaakt waaruit blijkt hoeveel er al bereikt is en wat nog gedaan moet worden alvorens we de laatste horde kunnen nemen. Wij hebben echter ook van Turkije geëist dat het zijn verplichtingen nakomt, bijvoorbeeld met betrekking tot de erkenning van Cyprus en de onafhankelijkheid en integriteit van dat land. Verder spelen er enkele mensenrechtenkwesties waarnaar de vorige spreker, de heer Coûteaux, reeds verwees.
Het is interessant een Koerd positief te horen spreken over een EU-lidmaatschap van Turkije. Dat is een belangrijk signaal dat we ter harte moeten nemen. Het zal van onze stem, onze boodschap afhangen of de stem van gematigde moslims zal worden gehoord of dat mensen zich in een fundamentalistisch bastion terugtrekken. Daarom moeten we eerlijk zijn: als we tegen toetreding van Turkije tot de Europese Unie zijn omdat we vrezen voor de gevolgen voor onze economie of voor het machtsevenwicht binnen de instellingen, moeten we dat duidelijk zeggen. We moeten niet proberen ons te verschuilen achter het valse voorwendsel dat de wijze waarop Europa functioneert, daardoor definitief zal veranderen.
De huidige Europese Unie ziet er heel anders uit dan het bouwwerk dat in 1973 werd opgetrokken. Een van de dingen die we tegenwoordig in de EU ontberen, is zonder meer de visie en inspiratie van de oprichters die de feniks van vrede, welvaart en solidariteit uit de as deden herrijzen. De taak en de verantwoordelijkheid van deze generatie om andere landen de hand te reiken, weegt echter nog altijd even zwaar als in de jaren veertig en vijftig. 
Dillen (NI ).
   – Voorzitter, waarde collega's, het feit dat een aantal leden van de Europese Volkspartij vandaag een geheime stemming heeft gevraagd over het verslag-Eurlings spreekt boekdelen over de schaamteloze manier waarop de voorstanders van de toetreding van Turkije tot de EU – ik denk dan in de eerste plaats aan de regeringen van de lidstaten in Londen, Berlijn, Rome, maar ook de Belgische regering in Brussel – slaafs de agenda van Washington uitvoeren en parlementsleden en politici onder druk zetten om tegen de wil van de overgrote meerderheid van de bevolking in een beslissing erdoor te duwen die dramatische historische en sociale gevolgen voor Europa zal hebben. Inderdaad, heel wat leden van de EVP willen tegen het verslag-Eurlings stemmen omdat ze vierkant tegen de toetreding van Turkije zijn, maar durven dat alleen te doen als niemand ziet hoe ze zullen stemmen. Uit angst voor mogelijke kritiek en alle gevolgen van dien voor hun loopbaan in eigen land, waar hun regering, hooghartig de mening van de bevolking weglachend, overmorgen het licht op groen wil zetten voor Ankara, zullen zij dat evenwel niet doen als de stemming openbaar en niet geheim is. Hetzelfde geldt misschien ook voor nogal wat leden van de socialistische fractie. Ik denk dan aan de moedige stellingnames in het dossier Turkije in Frankrijk van Robert Badinter, Hubert Védrine en de vroegere socialistische minister van Onderwijs, Claude Allègre, die allemaal voor de desastreuze gevolgen van een mogelijke toetreding van Turkije hebben gewaarschuwd. Het is tekenend voor het gebrek aan democratische openheid waarmee dit dossier nu al jaren wordt behandeld.
In Helsinki werd er volgens iemand die, net als de vroegere Europees Commissaris voor de interne markt Frits Bolkestein, als enige de moed had om Romano Prodi te zeggen dat hij weigerde de positieve aanbeveling van Commissie van 6 oktober jongstleden goed te keuren, slechts drie minuten gediscussieerd over de vraag of Turkije de status van kandidaat moest krijgen.
Drie minuten, collega's, om erover te beslissen of we de conflicthaarden van de Kaukasus en het Midden-Oosten verleggen naar de grenzen van Europa. Drie minuten om erover te beslissen of we morgen opnieuw miljoenen immigranten de kans zullen bieden ons continent te overspoelen. Drie minuten om erover te beslissen of we een land waar de mensenrechten in het algemeen en de rechten van de vrouw in het bijzonder op grote schaal worden geschonden als zogenaamd voorbeeldige lekenstaat binnenlaten in onze Unie en meteen het grootste stemgewicht in de Raad geven. Drie minuten om het licht op groen te zetten voor een land dat weigert een andere lidstaat te erkennen en een deel van die lidstaat met 30.000 militairen bezet houdt na onnoemelijke misdaden tegen de mensheid te hebben gepleegd. Drie minuten om het licht op groen te zetten voor een land waar de ontkenning door de staat van de Armeense genocide wordt georganiseerd door het ministerie van Onderwijs, terwijl niemand in Europa hierover zijn mond opendoet. Europa, waar zijn uw grote principes? 
Eurlings (PPE-DE ).
   – Voorzitter, we staan op een belangrijk moment hier in deze zaal en het hoofdonderwerp in deze dagen – niet alleen in de politiek, maar ook bij het publiek – is uiteraard de mogelijke start van onderhandelingen met Turkije. Laat ik u als rapporteur zeggen – ik heb het al vaker gezegd - dat ik een heel dubbel gevoel heb gekregen bij mijn bezoeken aan Turkije. Enerzijds is er sprake van een heel grote vooruitgang, een indrukwekkende vooruitgang, anderzijds is er toch nog een behoorlijke achterstand als we Turkije langs de lat zouden leggen voor een land dat echt lid wil zijn van de Europese Unie. Op het vlak van mensenrechten, vrouwenrechten en religieuze vrijheid moeten de hervormingen daarom doorgaan. Ik kan niet genoeg benadrukken dat de druk op dat punt gewoon hoog moet zijn. De Turkse media en Turkse journalisten zeggen het zelf: ', hou de druk hoog'.
Op het vlak van de mensenrechten moet er beter worden geïmplementeerd. Op het vlak van religieuze minderheden moet er een mentaliteitsomslag komen, zodat men trots is op minderheidsreligies in plaats van te proberen ze te onderdrukken. Op het gebied van bijvoorbeeld de moeten er verdere wetswijzigingen komen om ook ruimte te bieden aan minderheidsreligies en minderheidsculturen. Daarom zou ik u – los van de hele grote discussie die al maandenlang, ook in dit Huis, wordt gevoerd – nog eens op het hart willen drukken dat het goed zou zijn dat een belangrijk onderdeel van het verslag dat nu ter eindstemming voorligt ook in de conclusies van de Raad naar voren zou komen. Het gaat daarbij om het volgende. Ik lees u een paar zinnen voor in het Engels, want ik heb de Engelse tekst voor mij. 

 "is van oordeel dat het aanknopen van toetredingsonderhandelingen kan worden aanbevolen op voorwaarde dat er overeenstemming bestaat over het volgende: in de eerste fase van de onderhandelingen moet prioriteit worden gegeven aan de volledige naleving van de politieke criteria; derhalve moeten de onderhandelingen op ministersniveau van start gaan met de beoordeling van de vraag of Turkije zowel in theorie als in de praktijk volledig voldoet aan de politieke criteria, met name op het gebied van de mensenrechten en de volledige fundamentele vrijheden, waarbij tegelijkertijd de mogelijkheid wordt geboden om andere hoofdstukken op de onderhandelingsagenda te plaatsen;" 

Ik denk dat een dergelijke nadruk op de politieke criteria nodig is, want niet bij iedereen in Turkije leeft het besef dat de hervormingen hard zullen moeten worden voortgezet, wil het land zich ooit echt kunnen kwalificeren voor het lidmaatschap van de Europese Unie. Ik denk dat het van deze verdere hervormingen afhangt of Turkije dat zal kunnen of niet.
Voorts nog kort een andere opmerking. Als we het hebben over politieke criteria, dan moet me toch van het hart dat als ik de meetlat voor Turkije naast die voor bijvoorbeeld Roemenië leg en ik kijk naar slechte behandeling in gevangenissen, naar onderzoeksjournalisten die fysiek worden aangepakt en naar corruptie, ik van mening ben dat er van de Raad een signaal zou moeten komen en er maximale druk zou moeten worden uitgeoefend om dit soort zaken op te lossen. Ik vind dat deze praktijken niet in overeenstemming zijn met de politieke criteria waar wij voor staan.
Mijn laatste opmerking betreft het terrorisme. Ik juich het toe dat de Raadsvoorzitter hier een groot punt van heeft gemaakt. Ik juich ook toe dat Nederland nu zelf – want je moet ook in je eigen land doen wat je van Europa vraagt – eindelijk organisaties gaat verbieden die op de Europese terroristenlijst staan. Ik zou het voorzitterschap willen vragen aan andere lidstaten uit te dragen dat we op dit punt één lijn moeten trekken. De ETA moet dus verboden worden in alle landen en niet alleen in Spanje en Frankrijk, om een concreet voorbeeld te noemen. Kan het voorzitterschap nu garanderen dat met de afspraak over informatie-uitwisseling definitief een einde komt aan de situatie waarin het mogelijk is dat het een land informatie heeft over aanslagen in een ander land, maar deze informatie niet automatisch wordt uitgewisseld? 
Napoletano (PSE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, geachte collega’s, ik hoop dat het Parlement het verslag-Eurlings over Turkije zal aannemen in de door de Commissie buitenlandse zaken goedgekeurde versie, en ik hoop tevens dat dit zal geschieden bij geheime stemming. De collega’s die denken dat een geheime stemming een andere wending zal geven aan de oriëntatie van het verslag vergissen zich mijns inziens. Volgens mij zullen de collega’s in deze zaal aantonen dat ze bij de vrije uitoefening van hun mandaat wars zijn van elke druk.
Wat de rest van de externe verslagen betreft, ben ik het volledig eens met hetgeen minister Nicolaï zei. Wij gaan akkoord met alle maatregelen die leiden tot constitutionele hervormingen. De drukke werkzaamheden van de Hoge Vertegenwoordiger in Oekraïne zijn voor ons een signaal dat het in die richting ondernomen initiatief wordt versterkt. Toch zou dit initiatief met steviger instrumenten ondersteund moeten worden. Die instrumenten worden voorzien in de Grondwet maar wellicht dat we daarop vast vooruit kunnen lopen.
Wat het nabuurschapsbeleid betreft, willen wij het werk van de Commissie en de Raad aanmoedigen. Wel wijzen wij op het gevaar dat de maatregelen voor de verwezenlijking van een vrijhandelszone zouden kunnen gaan prevaleren boven andere vormen van beleid. Ik moet benadrukken dat de totstandbrenging van een vrijhandelszone niet ons enige doel is, en daarom moeten wij ervoor waken dat wij de regionale en subregionale dimensie van dit beleid niet afzwakken.
Wat de mensenrechten en de democratie betreft, beveel ik u aan met de buurlanden over een echt verdrag te onderhandelen. In dit verdrag moeten de door ons zo vaak aangehaalde waarden expliciet worden genoemd en duidelijk en formeel worden vastgelegd, met name ten behoeve van de mediterrane landen. Dit verdrag moet deze waarden bekend maken bij de burgers waarvoor ze bedoeld zijn en dient te voorzien in de oprichting van gezamenlijke instellingen die deze waarden kunnen waarborgen.
Wat het Midden-Oosten betreft, moeten wij ervoor zorgen dat de presidentsverkiezingen in Palestina een nieuwe impuls geven aan de routekaart en dat de eenzijdige besluiten van de Israëlische regering, zoals de terugtrekking uit de Gazastrook, deel gaan uitmaken van de onderhandelingen met het Kwartet, opdat de oprichting van een Palestijnse staat binnen de gestelde termijnen kan plaatsvinden. Daarom moet deze kwestie een centrale plaats krijgen binnen de betrekkingen tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten.
Wat Irak betreft, zijn wij van mening dat de gewenste kentering niet heeft plaatsgevonden, ook niet na de conferentie van Sharm el-Sheikh, en dat door het geweld in het land het houden van de verkiezingen misschien in gevaar zal komen.
Tot slot roep ik de Raad en de Commissie op aandacht te besteden aan de situatie in Cambodja waar zich een humanitaire noodsituatie voordoet onder kinderen. 
Maaten (ALDE ).
   – Voorzitter, het Nederlandse voorzitterschap loopt tegen zijn einde. In de eerste plaats wil ik hier een evaluatie maken van de inspanningen om op Europees niveau de regelgeving te verminderen. Het doel was een einde te maken aan de Brusselse regelneverij en in Brussel het aantal regels met ten minste 25 procent terug te dringen. Aan die 25 procent zitten we natuurlijk nog lang niet, maar de toon is gezet en dat alleen al betekent wat mij betreft een hele winst. Minder regelgeving betekent immers meer ruimte voor ondernemerschap, want het zijn de ondernemers die de Europese economie uit het slop moeten trekken. Een Europees Commissaris die voltijds werkt aan het schrappen van overbodige en achterhaalde regels vind ik echter nog steeds wenselijk.
Een tweede onderwerp tijdens het Nederlandse voorzitterschap waren de zogenaamde Haagse besluiten over terrorisme en misdaadbestrijding. De afspraken die in Den Haag zijn gemaakt, tonen aan dat de Europese Unie en eindelijk ook de Raad de bestrijding van terrorisme en misdaad tot hun prioriteiten rekenen. Tegelijkertijd is een evenwicht gevonden tussen effectieve aanpak en extra juridische mogelijkheden enerzijds en de bescherming van persoonsgegevens en fundamentele vrijheden anderzijds. Het is toch het slappe koord dat wij op dit punt blijven bewandelen en ik vind dat de Raad daarin redelijk goed is geslaagd.
Een onderwerp dat minder in de schijnwerpers heeft gestaan, maar waarvoor goed werk is verricht, zijn de mensenrechten. Ik noem daarbij in het bijzonder de bescherming van mensenrechtenbeschermers. De praktische uitvoering van de EU-richtlijnen inzake mensenrechtenbeschermers is onder het Nederlandse voorzitterschap een stap dichterbij gekomen. Er zal een handleiding worden opgesteld voor de EU-delegaties in de hele wereld die voorziet in een snelle, flexibele en standvastige reactie van de EU wanneer mensenrechtenbeschermers in levensgevaar zijn of mishandeld dreigen te worden.
Mijn felicitaties aan Atzo Nicolaï voor het op de agenda zetten van de noodzaak van een goede communicatie over Europese integratie. De burger beschouwt Europa nog steeds als een ver-van-mijn-bed-show en keert het veel te snel de rug toe. Alleen door veelvuldige communicatie en een constante dialoog met de burger, niet alleen door de leden van dit Huis, maar ook door de leden van de Commissie en de Raad, kan deze kloof worden overbrugd.
Ten slotte nog een opmerking over het debat over normen en waarden, waarmee dit voorzitterschap is begonnen. Als liberaal sta ik huiverig tegenover een dergelijk debat in het algemeen en tegenover het puur christelijk karakter dat de christen-democraten eraan neigen te geven in het bijzonder. Ook de relativering van de begrippen normen en waarden door de linkse kerk stuit me tegen de borst. Het is belangrijk dat dit debat is begonnen. Het is namelijk een debat over wat Europa is, waar het heen moet, waar onze grenzen liggen en wat we wel en niet doen. Kortom, over de vraag waar onze grondslagen liggen. We hebben de Unie immers niet alleen voor het geld. Ik vond het artikel van premier Balkenende in  van 7 december voortreffelijk. Een van zijn conclusies was dat het in de Unie gaat om dynamische waarden. Volgens mij zijn deze dynamische waarden onder meer: respect, verantwoordelijkheid en vertrouwen. De discussie is in elk geval begonnen en alhoewel het einde nog lang niet in zicht is, is dat toch een compliment voor dit voorzitterschap.
Een laatste opmerking. Het voorzitterschap heeft de Europese Unie zeker ook dichter bij de Nederlandse burgers en zelfs bij de Nederlandse parlementariërs gebracht. Ik weet dat dit een kruistocht is van Atzo Nicolaï en die is zeer succesvol gebleken. Ik ben daar als Nederlands lid van het Europees Parlement ook tevreden over. 

Buitenweg (Verts/ALE ).
   – Voorzitter, ik wil het eerst over de financiële vooruitzichten hebben. Ik hoop dat u op de Top echt de tijd zult nemen om grondig te bespreken wat voor soort Europa u nu eigenlijk voor ogen staat, voordat u dit onderwerp weer aan de vakministers overlaat.
Bepaalde lidstaten willen een zuinigere begroting dan de huidige, die net boven 1 procent ligt. Van de Raad mag de landbouwbegroting niet worden verlaagd, en er lijkt geen akkoord mogelijk over bezuiniging op de structuurfondsen. Waarop zal dan volgens u worden gekort? Dat zal zijn op onderzoek en ontwikkeling, mensenrechten, milieu, buitenland, jongerenuitwisseling en cultuur. Juist de zaken die de mensen na aan het hart liggen en op Europees niveau een zichtbare meerwaarde hebben. Een begroting die uit euroscepsis wordt geboren, zal alleen maar meer euroscepsis zaaien.
Over terrorisme staat in de ontwerp-conclusies van de komende Top dat we bij onze inspanningen om het terrorisme te bestrijden de mensenrechten en fundamentele vrijheden moeten respecteren. Ik onderschrijf die voorwaarden, maar ik vrees dat dit niet meer is dan een bezweringsformule. Zie de discussie over het opslaan van de verkeersgegevens van alle telefoon- en internetgebruikers of de biometrische gegevens in paspoorten. Het motto is: streng, strenger, strengst. Kritische vragen stellen bij de effectiviteit of de legitimiteit van maatregelen tegen terrorisme lijkt welhaast ongepast. Net als generaals in het leger willen de Europese terreurbestrijders altijd de mooiste spullen. Bij defensieaankopen maken politici tenminste nog zelfstandig de afweging tussen kosten en baten. Als het om maatregelen voor terreurbestrijding gaat, durft bijna niemand nog die kritische afweging te maken. Toch wil ik u uitnodigen om dat op deze Top te doen, want als we zo doorgaan, helpen we onze rechtstaat om zeep en krijgen de terroristen alsnog hun zin.
Ik wil tot besluit een kleine opmerking maken over transparantie. Het Nederlandse voorzitterschap heeft beloofd te proberen de tenuitvoerlegging van de clausule in de Grondwet op basis waarvan de lidstaten voortaan in het openbaar vergaderen naar voren te halen – ze waren het er tenslotte allemaal over eens toen de Grondwet werd ondertekend – of in elk geval meer vergaderingen in het openbaar te houden. Ik wil u vragen, mijnheer Nicolaï, wat u op dit punt hebt bereikt. Ik hoop dat tijdens het Luxemburgse voorzitterschap de deuren van de Raad van Ministers echt kunnen opengaan. Dan zullen we in alle openheid kunnen zien wat zich daar afspeelt en zullen de politici verantwoordelijk kunnen worden gehouden voor de genomen beslissingen, net zoals wij vandaag graag verantwoordelijk willen worden gehouden voor de beslissing die wij over Turkije nemen. 
Adamou (GUE/NGL ).
   – Geachte collega’s, de conclusies van de topconferentie van de Europese Unie van 16 en 17 december aanstaande zijn zo belangrijk dat ze de vorm van de Europese Unie in belangrijke mate zullen bepalen. Voor uitbreiding, en de eventuele opening van onderhandelingen daarover, met Turkije, zijn besluiten noodzakelijk die verstrekkende gevolgen zullen hebben.
Wij moeten van meet af aan duidelijk maken dat wij niet tegen het Europees perspectief van Turkije zijn. Wij verwachten dat elk land dat een dergelijk perspectief nastreeft, zich verbindt tot de eerbiediging van een minimumkader van verplichtingen met betrekking tot de fundamentele vraagstukken die ook voor de andere lidstaten gelden: de fundamentele vrijheden, de burgerrechten, de rechten van werknemers. Dat betekent natuurlijk niet dat wij illusies koesteren.
Deze verplichtingen moeten echter van meet af aan op tafel worden gelegd en door Turkije worden aanvaard. Hoe is het in hemelsnaam mogelijk dat een kandidaat-lidstaat het bestaan van een andere lidstaat niet erkent, en dat dit thema tijdens de Top niet duidelijk aan de orde wordt gesteld? Hoe kan men dan antwoorden op de vraag of de lidstaten inderdaad gelijk zijn, en of er misschien toch niet ergens met twee maten wordt gemeten?
Mijns inziens is niet alleen wederzijdse erkenning maar ook de normalisering van de betrekkingen tussen Cyprus en Turkije een voorwaarde , niet alleen omdat de Europese Unie en de beginselen die ten grondslag liggen aan de werking van de Europese Unie dit vereisen, maar ook omdat het politieke probleem van Cyprus moet worden opgelost en het recht moet kunnen zegevieren in het belang van heel het volk, dus zowel in dat van de Grieks-Cyprioten als dat van de Turks-Cyprioten. Geen enkel volk ter wereld wil illegale bezetting, haat en tweedeling en men mag deze situatie niet laten voortbestaan. De Europese Unie moet zich inzetten voor het waarborgen van de grondrechten die ten grondslag liggen aan haar eigen bestaan, en aandringen op de toepassing van dit minimumkader van verplichtingen. Daarnaast moet zij zich inzetten om eenvoudige burgers ervan te overtuigen dat zij niet met twee maten meet bij haar besluitvorming.
Tot slot, mijnheer de Voorzitter, wil ik de arrogante houding van de Turkse leiding en haar regering aan de kaak stellen, die met hun verklaringen de indruk wekken dat de Europese Unie Turkije vraagt om toe te treden, terwijl het toch omgekeerd is en Turkije om toetreding tot de Europese Unie verzoekt. 
Knapman (IND/DEM ).
   – Mijnheer de Voorzitter, de heer Barroso had zijn minachting voor dit Parlement niet duidelijker kunnen laten blijken dan door slechts enkele minuten bij dit debat aanwezig te zijn en vervolgens te vertrekken. Wat Oekraïne betreft, wil ik het volgende zeggen: laten we niet langer de pretentie hebben dat we dat land op het gebied van de democratie de les kunnen lezen. We hebben immers gezien hoe de heer Barroso de verkiezing van zijn team van criminelen en commissarissen erdoor heeft gedrukt.
De lidmaatschapsaanvraag van Turkije zullen wij niet ondersteunen op grond van de kosten en de vermoedelijke migratiepatronen. In het vorige Parlement hebben wij ook onze steun onthouden. Als hier een gezaghebbend persoon aanwezig was geweest, zou ik de vraag hebben gesteld of de kosten inderdaad circa 19 miljard pond of 28 miljard euro bedragen. Zo ja, dan kost Turkije ons evenveel als de tien landen die dit jaar tot de Unie zijn toegetreden, samen.
Mogen we alstublieft weten wat de kosten zijn, want voor de eerste maal hoort u nu van een land dat voor deze kosten opdraait In Groot-Brittannië wil Labour er 5 miljard pond voor uittrekken; de Conservativen vinden dit een goede prijs is en denken dat er dan ook nog ruimte is voor belastingverlagingen. Waarschijnlijk denkt de partij ook dat varkens kunnen vliegen. Kan iemand aangeven of de kosten daadwerkelijk 19 miljard pond zullen bedragen? Zal er tevens 700 miljoen euro worden besteed aan ongeveer zestig verschillende opleidingsprojecten in Turkije? Zijn dat de werkelijke kosten of zijn er recentere cijfers?
We weten dat Turkije nog steeds een enorme bevolkingsgroei kent en dat het met ernstige economische problemen kampt, waaronder een inflatie van 70 procent. Bij het aannemen van het Verdrag van Maastricht zou een dergelijk percentage nog tot enkele gefronste wenkbrauwen hebben geleid, maar Turkije is een politiek project en niet meer dan dat. Dit geldt vooral voor degenen die er niet aan meebetalen. We weten bovendien dat er op grote schaal mensenrechtenschendingen plaatsvinden.
Daarom zeg ik namens de UK Independence Party dat we Turkije vriendschap en vrije handel aanbieden. We zullen het land echter geen politieke unie aanbieden – met name vanwege de corruptie en fraude die hier in de EU zo welig tieren.
Foglietta (UEN ).
   – Mijnheer de Voorzitter, geachte collega’s, de komende Europese Raad is bijzonder belangrijk omdat, zoals ook de vertegenwoordigers van de twee instellingen al zeiden, daar zeer belangrijke thema’s moeten worden behandeld. Ik noem de toetreding van Bulgarije en Roemenië tot de Unie, de eventuele opening van onderhandelingen met Kroatië en Turkije, de vorderingen in de strijd tegen het terrorisme, en vooral de integratie van een inlichtingencapaciteit in het secretariaat-generaal van de Raad en de voorbereiding van het financieel kader voor de periode 2007-2013.
Wij hebben er reeds herhaaldelijk op gewezen dat de toetreding van Bulgarije en Roemenië wenselijk zou zijn. Daarbij hebben wij echter tegelijkertijd met grote bezorgdheid gewezen op de sectoren waarin de afstand tussen de huidige situatie in die twee landen en het Europese gemiddelde nog enorm groot is. Ik noem bijvoorbeeld de wetgeving inzake de mensenrechten, de sociale bescherming van werknemers en de economische ontwikkeling, die rond het einde van dit decennium een behoorlijk niveau moeten hebben bereikt.
Ofschoon wij in principe vóór de opening van onderhandelingen met Turkije zijn – hetgeen, nogmaals, heel wat anders is dan toetreding – mogen wij niet vergeten dat de genocide op het Armeense volk erkend moet worden en dat er een oplossing moet worden gevonden voor de kwestie-Cyprus. Voor ieder weldenkend mens is het onbegrijpelijk dat een land dat lid wil worden van de Unie, een deel van een ander land dat reeds lid is, militair bezet houdt.
Wij maken ons volstrekt geen zorgen over de manier waarop wij dienen te stemmen. Ik geloof dat elke afgevaardigde in vrijheid zal beslissen, of dit nu tijdens een openbare of geheime stemming zal gebeuren. Dit is mijns inziens een puur formele en zeker geen wezenlijke zaak.
De strijd tegen het terrorisme houdt nauw verband met de ontwikkeling van het vredesproces in het Midden-Oosten en de situatie in bepaalde landen waar nog conflicten woeden. Ik ben evenwel van mening dat de Unie met haar beleid en haar hulp steeds sterker aanwezig moet zijn in de werelddelen om haar heen die nog steeds geteisterd worden door vaak tragische conflicten. Op die manier kan de Unie ter plekke haar stabiliserende invloed doen gelden teneinde de krachten te steunen die de waarden van onze democratie onderschrijven. 
Czarnecki, Ryszard (NI ).
    Mijnheer de Voorzitter, mijnheer Nicolaï, dames en heren, ik hoop dat de heer Nicolaï de vergaderzaal deze keer niet zal verlaten, zoals tijdens het debat over de betrekkingen van de Europese Unie met Rusland. De heer Barroso, die intussen wel is vertrokken, heeft gezegd dat de Top in december een grote stap zal betekenen op weg naar een welvarender Europa. Te oordelen naar wat minister Nicolaï heeft gezegd zal dat eerder een klein, voorzichtig stapje worden dan een grote stap.
Ik heb de indruk, en hierin sta ik niet alleen, dat de Raad geen enkele serieuze visie heeft en zonder langetermijnstrategie van de ene gebeurtenis naar de andere voortstrompelt. De Raad reageert alleen maar op problemen en beschikt niet over langetermijnplannen om die problemen te voorkomen. Het ontbreken van een strategie is een fundamentele fout die een groot aantal problemen veroorzaakt. Vandaag heeft de Raad uitgebreid gesproken over Oekraïne en veel relevante dingen gezegd. Maar als de Raad een paar maanden geleden, in het kader van een strategie voor de langere termijn, uitdrukkelijk had uitgesproken dat Oekraïne niet vandaag, morgen of overmorgen, maar wellicht al tegelijk met Turkije tot de Europese Unie zou kunnen toetreden, dan was deze situatie in Oekraïne niet ontstaan, want dan hadden de machthebbers het zich nooit kunnen veroorloven op deze schaal verkiezingsfraude te plegen.
Tot slot wil ik de afwezige heer Barroso voor één ding bedanken, namelijk dat hij zich heeft uitgesproken vóór een ruimere begroting voor de Europese Unie. Die extra 114 miljard euro gedurende zeven jaar zal de ontwikkeling van zowel de Europese Unie als de nieuwe lidstaten immers bevorderen. 
Kirkhope (PPE-DE ).
    Mijnheer de Voorzitter, de bijeenkomst van de Europese Raad later deze week is van historisch belang, met name omdat daar beslist wordt over de fundamentele kwestie of de onderhandelingen met Turkije over een toekomstig lidmaatschap van de EU zullen worden geopend. Ik erken dat men binnen en buiten dit Parlement uitgesproken standpunten over deze kwestie heeft. Het beleid van mijn partij is echter helder: wij geloven dat een Turks lidmaatschap onder de juiste omstandigheden goed kan zijn voor Europa, voor Turkije zelf en voor de betrekkingen met de islamitische wereld en de veiligheid in onze samenlevingen.
Ik begrijp dat de onderhandelingen met Turkije vermoedelijk lang zullen duren en soms moeizaam zullen verlopen. Deze week moet de Raad echter een eerste stap in de goede richting zetten. Net als elke andere kandidaat-lidstaat moet Turkije voldoen aan alle criteria op het gebied van de mensenrechten en ten aanzien van economische en politieke hervormingen. Dit kan voor Turkije heel moeilijk zijn, maar door in te stemmen met het formeel openen van onderhandelingen zal de Raad een duidelijk signaal aan de Turkse regering afgeven: wij verwachten dat zij hard aan de slag gaat en de stappen zet die nodig zijn om uiteindelijk tot de Unie te kunnen toetreden.
Ook het EU-lidmaatschap van Bulgarije en Roemenië staat op de agenda. De toetreding van beide landen dient te worden bevestigd, maar tegelijkertijd moet worden erkend dat er nog een heleboel werk te doen valt, willen deze landen op het juiste spoor blijven. Dat geldt in het bijzonder voor Roemenië.
De economische hervormingen binnen de Unie werden tijdens de vorige Raad in november besproken. Naar ik hoop zullen het Nederlandse voorzitterschap en de regeringsleiders echter nogmaals uitspreken dat zij hun best zullen doen om de Lissabon-agenda een nieuwe impuls te geven.
Eerder deze week uitte de Sociaal-democratische Fractie haar bezorgdheid over het neoliberale karakter van de nieuwe Commissie. Ik wil duidelijk stellen dat wij van de heer Barroso en zijn team verwachten dat zij zich zullen houden aan hun eerdere uitspraken over de noodzaak de Europese economie nieuw leven in te blazen en de bureaucratie en regelgeving te verminderen. Het verouderde sociale model, dat bij links zo geliefd is, moet worden vervangen door een krachtig, dynamisch en radicaal hervormingsprogramma. Dat is de enige manier om iets te ondernemen tegen de hoge werkloosheid en de trage groei die ervoor hebben gezorgd dat Europa achterop is geraakt bij de Verenigde Staten en de snelgroeiende economieën van China en India. Als de Commissie voor deze aanpak kiest, krijgt zij de volledige steun van de Britse Conservatieven. 
Dührkop Dührkop (PSE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, de Europese Raad zal zich tijdens de komende bijeenkomst niet alleen uitspreken over Turkije en dergelijke, maar ook – zoals de heer Nicolaï al zei – over de grote lijnen van de komende financiële vooruitzichten.
Ik wil nogmaals onderstrepen dat de financiële vooruitzichten geen boekhoudkundig instrument zijn, maar een middel om begrotingsdiscipline te betrachten. Deze vooruitzichten dienen in de eerste plaats om de stabiliteit te waarborgen en een redelijke programmering van de communautaire beleidsacties op de middellange termijn mogelijk te maken. Dit instrument is zo belangrijk dat het in de toekomstige Grondwet als wet is opgenomen.
De zittende Commissie heeft gisteren bevestigd dat zij het voorstel van de vorige Commissie integraal onderschrijft. De Commissievoorzitter, de heer Barroso, heeft hier vandaag hetzelfde gedaan. Hij heeft zojuist gezegd dat de voorstellen van de Commissie een waardevol uitgangspunt vormen voor de onderhandelingen over de financiële vooruitzichten. Desalniettemin verzoek ik de Commissie bij het nastreven van deze doelstelling de nodige energie aan den dag te leggen, zodat het beginpunt tegelijkertijd ook eindpunt wordt. Op die manier zal zij recht doen aan een uitdrukking die wij hier graag in de mond nemen: het is niet mogelijk meer Europa tot stand te brengen met minder geld.
Ook de Raad en het Parlement moeten hun verantwoordelijkheid nemen en een passend antwoord formuleren op de uitdagingen die ons te wachten staan.
Ten eerste is economische en sociale cohesie niet alleen een beginsel dat verankerd is in de Verdragen en nog eens versterkt wordt in de toekomstige Grondwet; het is tevens een noodzakelijke voorwaarde om het Europees sociaal model te handhaven en te beschermen.
Ten tweede mogen wij in het kader van de recente uitbreiding geen inspanning onverlet laten om de nieuwe burgers van de Unie volwaardig te laten meedraaien.
Ten derde hebben wij vijf jaar geleden een reeks bijzonder ambitieuze doelstellingen vastgesteld. Wij zijn nu halverwege en de doelstelling om in 2010 een concurrerende kenniseconomie met volledige werkgelegenheid tot stand te brengen, zoals wij ons in Lissabon en Göteborg hebben voorgenomen, is nog lang niet bereikt.
Ten vierde zitten wij thans middenin het ratificatieproces van de Europese Grondwet en tonen de burgers soms zelfs meer enthousiasme dan hun afgevaardigden.
Gelet op deze uitdagingen mogen wij onze burgers niet krenterig behandelen. Het zou getuigen van een enorm gebrek aan verantwoordelijkheidsbesef als wij hen zouden trachten te winnen voor het project dat wij Europese integratie noemen – en alles waarvoor dat staat – en tegelijkertijd de communautaire middelen zouden beperken. Laten wij voor de opbouw van Europa de nodige middelen blijven uittrekken, zoals ook in het Verdrag wordt voorgeschreven, en laten wij deze middelen op efficiënte wijze gebruiken. Dat is ongetwijfeld de beste garantie om aan de komende generaties een toekomst van vrede, vrijheid en welvaart te bieden.
Malmström (ALDE ).
    Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, u hebt een zwaar voorzitterschap achter de rug waarin u zich hebt beziggehouden met een groot aantal controversiële onderwerpen, dramatische gebeurtenissen in de ons omringende wereld, de procedure rondom de Commissie en, in het bijzonder, de binnenlandse politieke onrust als gevolg van de verschrikkelijke moord op Theo van Gogh. Deze factoren moeten wel invloed hebben gehad op uw ambities en inspanningen inzake veiligheid en de bestrijding van het terrorisme. Actieplannen en -programma’s zijn leuk en aardig, maar er is tot dusver weinig gebeurd. Als de Europese Raad vooruitgang kan boeken op de Top, dan is dat prima. Men mag echter niet vergeten dat veiligheid en de strijd tegen terrorisme nooit ten koste mogen gaan van de bescherming van de persoonlijke privacy.
Over de meeste agendapunten hebben wij in het Parlement gezamenlijk gediscussieerd. Op maandagavond was u hier aanwezig en hebt u geluisterd naar het debat over Turkije. Over enkele uren zullen wij onze stem uitbrengen over het verslag-Eurlings. Ik denk dat een stevige meerderheid in het Parlement zal stemmen vóór de verlening van een datum aan Turkije. In dit verband wil ik even kwijt hoe betreurenswaardig het is dat bepaalde personen in dit Huis het voor elkaar hebben gekregen dat de eindstemming geheim is. Dit Parlement heeft altijd op de bres gestaan voor openheid en transparantie. Politici die hun electoraat niet in de ogen durven kijken, horen in dit Huis niet thuis.
Wij verwachten evenwel dat u zo moedig zult zijn deze historische stap te zetten en Turkije in weerwil van alle obstakels een begindatum te geven met het oog op het verkrijgen van een volledig lidmaatschap. Alleen zo kan het democratisch proces voortgang vinden. Het zal een duidelijk signaal zijn aan de tienduizenden Koerden in Diyarbakir die afgelopen weekend demonstreerden vóór de toetreding van Turkije tot de EU.
U hebt gesproken over het Europees veiligheidsbeleid, en over ontwapening. Ik ga ervan uit dat u in beraad zult treden over de overeenkomst die Iran heeft gesloten met drie van de lidstaten. Het is natuurlijk heel goed nieuws dat Teheran voornemens is de winning van uranium op te schorten. Er heersen echter nog steeds grote twijfels over de ware motieven achter dit besluit. We moeten zeer goed oppassen alvorens concessies te doen aan het Iraanse regime, dat moet bewijzen dat het van goede wil is en dat het niet, zoals zo vaak, een strategisch spel speelt. De mullahs in Teheran regeren het land met ijzeren hand, waarbij men zich niets gelegen laat liggen aan de mensenrechten. Eerst moeten we concrete verbeteringen zien op dit gebied; anders is er geen reden een dergelijk land te belonen.
De sociaal-democratische regering in mijn land houdt vol – hoewel zij het, zoals zo vaak, mis kan hebben – dat het embargo op de wapenverkoop aan China komende vrijdag zal worden behandeld. Als dat inderdaad zo is, wil ik u eraan herinneren dat een duidelijke meerderheid in dit Huis gekant is tegen de opheffing van dat embargo. Opheffing zou immers een volkomen verkeerd signaal zijn aan het Chinese bewind.
Harms (Verts/ALE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, waarde collega’s, wat Oekraïne betreft, heeft met name de toespraak van de heer Schulz mij nogal verbaasd. De woorden van bepaalde collega’s kunnen de afgelopen weken de indruk hebben gewekt dat de Europese Unie de democratische beweging in Oekraïne stelselmatig heeft voorbereid, ondersteund en gestuurd. Dat zou prachtig geweest zijn, maar in werkelijkheid leken de hoge vertegenwoordigers van de Unie soms bijna bang voor zoveel deining, zoveel intens beleefde en bezielde democratie, zelfs in de dagen van de massale demonstraties. Wij moeten dan ook absoluut lessen trekken uit deze ervaring in Oekraïne. Hiermee doel ik niet alleen op ons als politici in dit Parlement, maar ook op de diplomaten van de Europese Unie en de lidstaten.
De veiligheid van Europa hangt ook af van de toestand in onze buurlanden. Deze uitspraak heb ik de afgelopen weken zeer vaak gehoord. Het gaat hierbij echter niet altijd alleen om onze eigen veiligheid en ons eigen welzijn. Als wij de zo vaak aangehaalde Europese waarden serieus nemen, dan mogen autoritaire, dictatoriale systemen om ons heen niet worden getolereerd of aanvaard, ongeacht onze eigen belangen. In Oekraïne zijn duidelijk stappen in de goede richting gezet. Tegen het einde hebben wij misschien een beetje geholpen, maar we hebben veel te weinig gedaan. Tegen deze achtergrond moeten we ons ook realiseren hoe slecht het is gesteld met de burgers en hun vrijheid in Wit-Rusland. Ook over Rusland moeten we debatteren. We mogen niet zeggen dat president Poetin en Rusland synoniem zijn. In Rusland is bijvoorbeeld de mensenrechtenorganisatie “Memorial” actief, en er is een zeer sterke beweging voor vrijheid. Ook dat moet onze diplomatieke betrekkingen en ons beleid tegenover Rusland bepalen.
Figueiredo (GUE/NGL ).
   – Mijnheer de Voorzitter, binnen enkele dagen worden de huidige quota voor de internationale handel in textiel en kleding afgeschaft. Met name in de zuidelijke landen van de Europese Unie heerst enorme bezorgdheid over de toekomst van duizenden textielbedrijven en meer dan tweeënhalf miljoen werknemers. In deze sector zijn de laatste tien jaar al ruim een miljoen banen verloren gegaan.
Ik betreur dat over dit bijzonder belangrijke probleem hier in dit Parlement ondanks ons verzoek geen debat heeft plaatsgevonden. Het is van cruciaal belang dat op dit gebied passende maatregelen ten uitvoer worden gelegd. Het volstaat niet een lijst van mogelijke acties af te kondigen om te voorkomen dat bedrijven gesloten worden, dat duizenden werknemers hun baan verliezen en dat de uitgestrekte regio’s waar deze industrieën sterk aanwezig zijn, geconfronteerd worden met armoede en sociale uitsluiting, zoals thans het geval is in Portugal. Daarom stel ik opnieuw een vraag die ik al eerder heb geformuleerd: op welke manier zullen de gevolgen van de afschaffing van het quotasysteem worden opgevangen in de landen die sterk afhankelijk zijn van de textiel- en kledingindustrie, teneinde een nog grotere stijging van de werkloosheid te voorkomen en deze belangrijke industriesector te beschermen? Ik verzoek de commissaris deze vraag te doen toekomen aan de voorzitter van de Commissie, die het beneden zijn waardigheid achtte naar onze vraag te luisteren. 
Bonde (IND/DEM ).
   – Mijnheer de Voorzitter, de Grondwet van de EU en Turkije vormen geen goede combinatie. Gemeenschappelijk burgerschap en een stemverdeling op basis van bevolkingscijfers zullen een einde maken aan de EU en de dominantie inluiden van de grootmachten. Ik wil een Europa zien waarin grote en bevolkingsrijke naties beter kunnen functioneren door hun samenwerking met kleine landen. Ik snap niet hoe het Nederlandse voorzitterschap achter een communicatiestrategie kan staan waarvoor geld, dat wordt afgenomen van tegenstanders van de Grondwet, vervolgens voor propagandadoeleinden beschikbaar wordt gesteld aan de voorstanders van die Grondwet. Dat druist in tegen het gelijkheidsbeginsel en is dus onwettig. Het is schandalig. Dat propagandageld wordt gebruikt om een ondemocratische Grondwet aan het electoraat te verkopen. Het zou eenvoudiger zijn ervoor te zorgen dat de democratie die we in de lidstaten kwijtraken ten minste gecombineerd wordt tot een open en democratische EU die dicht bij de mensen staat.
De Grondwet van de EU maakt wetswijzigingen ongelooflijk moeilijk. Een wijziging van een van de talrijke beleidsvormen die in de Grondwet vastliggen, moet eerst worden voorgesteld door niet-verkiesbare commissarissen in Brussel en vervolgens worden gebaseerd op een gekwalificeerde meerderheid in de Raad of, in voorkomende gevallen, op een unaniem aangenomen amendement op de Grondwet. Dat is geen democratie. Verder moet de ondemocratische Grondwet worden verkocht met behulp van een ondemocratische distributie van fondsen voor informatieverstrekking, zodat de mensen niet kunnen ontdekken dat ze een cruciaal iets kwijtraken dat het hart van de democratie vormt: het recht om te stemmen, een nieuwe meerderheid te verwerven en vervolgens een nieuw beleid vorm te geven.
De mensen moeten zelf kunnen bespreken en beslissen of de oplossing voor het democratisch tekort gelegen is in een federaal tweekamerstelsel dan wel in onze visie van een Europa van democratieën. Daarover moeten in alle lidstaten vrije en eerlijke referenda worden gehouden. Onze eis dat er in Oekraïne vrije en eerlijke verkiezingen worden gehouden, is terecht. Zou dat dan ook niet voor ons moeten gelden?
Libicki (UEN ).
    Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, mijnheer Barroso, wij verwijzen allemaal vaak naar een Europese identiteit. Mijnheer Barroso, vandaag bent u hier uitgebreid op deze Europese identiteit ingegaan. De Europese identiteit moet echter in de eerste plaats berusten op gemeenschappelijke veiligheid en een gemeenschappelijke economische ruimte. Zonder solidariteit kan er geen sprake zijn van een Europese identiteit, en thans ontbreekt die solidariteit telkens wanneer er besluiten vallen over de financiën. U hebt gesproken over de belangrijke rol van het Parlement bij het opstellen van de financiële vooruitzichten. Nu vraag ik mij af hoe het zit met de financiële solidariteit en het fundament waarop de Europese identiteit moet worden gebaseerd nu het voorstel van het Parlement van 111 miljard euro wordt verlaagd tot 106 miljard euro. Als wij een Europese identiteit willen opbouwen in de vorm van een gemeenschappelijke ruimte van veiligheid of een gemeenschappelijk economische ruimte, moeten wij duidelijk de grenzen van de uitbreiding van de Europese Unie voor ogen hebben. Nu Turkije wordt voorgedragen als kandidaat-lidstaat en iemand wellicht binnenkort Marokko zal voorstellen, terwijl er wordt voorbijgegaan aan Oekraïne, wordt het moeilijk om te spreken van een Europese identiteit, omdat die er dan gewoon niet is.
Allister (NI ).
    Mijnheer de Voorzitter, ik wil dit debat toespitsen op de lopende werkzaamheden van de Raad die tot doel hebben de Dienst voor extern optreden op te richten en operationeel te maken voordat de Grondwet wordt geratificeerd en aangenomen. Het is immers de Grondwet die aan deze dienst bestaansrecht verleent. Ik heb een brief in mijn bezit van mevrouw Wallström de vice-voorzitter van de Commissie, die hier vanmorgen aanwezig is waarin wordt bevestigd dat er op geen enkele wijze vooruit mag worden gelopen op of voorbij mag worden gegaan aan de uitkomsten van het debat over de Grondwet. Dat is nu echter precies wat wel gebeurt in de lopende werkzaamheden aangaande de nieuwe Dienst voor extern optreden. Dat is geen goede zaak. Als individueel lid van dit Parlement protesteer ik daartegen. Of we erkennen en accepteren het recht van de natiestaten om over het lot van de Grondwet en de daarin genoemde nieuwe instellingen en werkorganen, zoals deze buitenlandse dienst, te beslissen, of we doen dat niet.
Zowel de Raad als de Commissie blijven in hun arrogante houding volharden en doen alsof de Grondwet al is goedgekeurd. Dat is een ernstige schoffering van en aanval op de rechten van de naties en van de volken. 
Grossetête (PPE-DE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, de Raad van 17 december zal ongetwijfeld een gedenkwaardige dag worden voor het Europese project, maar ik zou de fungerend voorzitter van de Raad toch willen zeggen dat onze medeburgers zich zorgen maken. Ze maken zich zorgen over de toekomstige uitbreidingen en vooral over het uitblijven van antwoorden op de fundamentele vraag naar de grenzen van Europa. Uiteraard kan de toetreding van Bulgarije en Roemenië op onze steun rekenen, ook al hebben zij nog wel begeleiding nodig bij hun inspanningen. Ook Kroatië krijgt onze steun aangezien, we op die manier een krachtig signaal afgeven aan de andere Balkanlanden.
De situatie met betrekking tot Turkije is echter volledig anders. Turkije is een land dat een lidstaat van de Europese Unie, de Republiek Cyprus, niet erkent en dat al dertig jaar grondgebied van deze staat bezet houdt. Turkije bestraft ieder individu dat naar de Armeense genocide verwijst en bevindt zich voor 97 procent buiten het werelddeel Europa. Een en ander betekent dat dit land geen recht heeft op toetreding tot de Europese Unie. Wij hopen dan ook dat de Raad het door Frankrijk aangedragen idee van een geprivilegieerd partnerschap goedkeurt. Het opnemen van Turkije staat gelijk aan het direct verwerpen van een politiek Europa nog voordat dit het licht heeft gezien. Zo wordt nog weer eens de indruk gewekt van een Europa dat zich laat chanteren en onder druk laat zetten. Is dat verstandig beleid?
Om over te gaan op een ander, even belangrijk onderwerp, ik heb de krachtige woorden van de voorzitter van de Commissie, de heer Barroso, over de financiële vooruitzichten van de EU kunnen waarderen. Desalniettemin blijf ik mij zorgen maken over de toekomst van Europa. Als we niet kunnen beschikken over de noodzakelijke middelen, kunnen we niet de ambitie koesteren de sociale cohesie te versterken en het concurrentievermogen, de werkgelegenheid, het onderzoek en het milieubeleid te ondersteunen. Verder zal het onmogelijk zijn voldoende aandacht te besteden aan de vergrijzing – met andere woorden om ons te houden aan de Lissabon-strategie – en zullen we niet in staat zijn de strijd aan te binden met het terrorisme, de drugsproblematiek en de criminaliteit. Als we de begrotingen uit het verleden blijven hanteren, kunnen we ook andere uitdagingen die ons wachten, zoals de explosief toenemende concurrentie van China, niet het hoofd bieden.
De Raad kan zijn eis om de Europese begroting vast te stellen op 1 procent van het BNI van de lidstaten dus niet handhaven, aangezien de Europese Unie dan niet langer haar regionale beleid, dat toch zo dicht bij de Europese burger staat, zou kunnen financieren. Wat wij van de Raad verwachten is dat hij rekening houdt met de prioriteiten die ik heb genoemd, en dat hij vervolgens voldoende middelen ter beschikking stelt om deze doelstellingen te verwezenlijken. Vergeet u niet dat Europa niet tot stand kan komen zonder de bijdrage van ieder individu, iedere Europese burger. Europa moet zijn waarden exporteren naar de rest van de wereld, maar het moet ook de mensen respecteren waaraan het zijn bestaan te danken heeft. Ik vrees echter dat de besluiten van 17 december voor veel van onze medeburgers onbegrijpelijk zullen zijn. 
Van den Berg (PSE ).
   – Voorzitter, mijnheer de voorzitter van de Raad, in de Raad wordt gesproken over de toetreding van Kroatië, Bulgarije, Roemenië en Turkije. Ik wil u ertoe aanmoedigen het in het geval van Kroatië hard te spelen als het gaat om de samenwerking met het Internationaal Strafhof, omdat het zonder die samenwerking onverantwoordelijk is serieus met Kroatië te beginnen. Hou dat vol! Kunt u wat betreft Roemenië garanderen dat we de eisen aan dat land scherp houden? Dat wil zeggen: geen toetreding zolang Roemenië niet aan de criteria, onder andere op het vlak van mensenrechten en corruptie, voldoet. Ook als dat betekent dat Roemenië later toetreedt dan Bulgarije.
Dan Turkije. Citeer ik de voorzitter van de Raad, de heer Balkenende, correct als ik zeg: geen B-status, zoals een geprivilegieerd partnerschap, en geen einddatum? Is en blijft dat uw positie? Bent u ook bereid te zeggen: geen lidmaatschap aan het einde van de onderhandelingen als de schendingen van de mensenrechten voortduren - ? Overigens moet ik zeggen dat ik op het punt van de geheime stemming die we vandaag dreigen te gaan doen over Turkije blijf zitten met een gevoel van volksverlakkerij. Ik hoop niet dat we dat hoeven doen.
De afgelopen tijd hebt u een debat over normen en waarden gevoerd. Had u dat niet concreet moeten maken aan de hand van, bijvoorbeeld, een kwestie zoals Roemenië of Turkije? In de geest van een Franse filosoof, die zei: . Waarom niet?Anders blijft het toch een beetje in de lucht hangen. Past de handhaving van, bijvoorbeeld, het wapenembargo tegen China niet juist heel goed in het debat over normen en waarden? Het gaat niet om islamitisch of christelijk, het gaat om de gemeenschappelijkheid van rechtsstaat en democratie en in die grote diversiteit gaat het om de waarden die we hebben vastgelegd in onze nieuwe Grondwet. Ik hoop dat dat de gemeenschappelijke noemer blijft in het debat.
Het Nederlandse voorzitterschap komt tot dusver op mij over - ik heb het al eerder tegen u gezegd – alsof het onvoldoende heldere ambities en doelstellingen heeft. Mijn vraag is: is dat nu een teken van onzekerheid of interne politieke tegenstellingen binnen de Nederlandse regering, of komt op de Top alsnog de grote klapper? Wat dat betreft heeft de Raad ons op zijn toppen nog al eens met zeer lastige problemen opgezadeld. Deze vergaderplek, Straatsburg, zal ik dan maar even vergeten, maar ik noem het inefficiënte Verdrag van Nice en de afspraken rond de landbouwuitgaven die te duur waren en te weinig op verandering gericht.
Uw ambities rond Lissabon, Kyoto in Europa en de wereld zijn prachtig en worden door ons gesteund, maar de financiële middelen die u daar voor uittrekt zijn bedroevend. Die tegenstrijdigheid ontgaat de burgers natuurlijk niet. Nu gaan we op heel hoog niveau weer heel enthousiast praten over terrorisme. Afgelopen week waren hier nog alle Europese politiechefs en die vertelden ons dat de feitelijke gegevensuitwisseling vanwege de uiteenlopende nationale praktijken nog steeds niet goed van de grond komt. Er ontbreekt nog steeds een centrale baas bij Europol, terroristen glippen nog steeds door de mazen van de wet en afstemming op het terrein van de recherche ontbreekt. Resteert de vraag: blijft Gijs de Vries zwemmen of laat u hem werkelijk functioneel optreden?
Tot besluit wens ik u veel succes met uw standpunt over Turkije. Ik zou zeggen: geen B-status en geen alternatieven, we gaan voor echte onderhandelingen. Ik hoop dat u daarmee, samen met de heer Balkenende, een goed antwoord geeft aan de fractie van de heer Poettering. 
Joan i Marí (Verts/ALE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, ik ben van mening dat Turkije moet beginnen de noodzakelijke stappen te zetten om acceptabel te zijn als EU-lid. Hiertoe moet aan bepaalde voorwaarden absoluut worden voldaan. Een van de belangrijkste voorwaarden is dat Turkije de pluriformiteit in eigen land moet erkennen. Het is van wezenlijk belang het fundamentele Kemalistische taboe met betrekking tot de eenheidsstaat te doorbreken. De erkenning van de taalkundige, culturele en politieke rechten van Koerdistan en andere statenloze nationale gemeenschappen is cruciaal.
Het is logisch dat wij Europeanen willen dat Turkije aan al deze eisen voldoet, maar wij vragen ons af of we niet moeten beginnen met de erkenning van onze eigen intrinsieke pluriformiteit. Hoe zit het met al die multinationale staten die de diversiteit in eigen land blijven ontkennen? Met name in het geval van Spanje kan er nog heel wat verbeterd worden. In theorie erkent het immers de pluriformiteit op eigen grondgebied, maar in de praktijk hebben de verschillende naties die van deze staat deel uitmaken, niet altijd gelijke rechten.
Op 13 december heeft de minister van Buitenlandse Zaken van de Spaanse regering, de heer Miguel Angel Moratinos, een memorandum gepresenteerd over de officiële talen van de autonome gemeenschappen. Dit voorstel behelst geen volledige erkenning van het Catalaans, het Baskisch en het Galicisch, zoals wij hadden gewild. Het Asturisch en het Aragonees worden zelfs helemaal niet erkend. Het memorandum biedt de mogelijkheid in het Europees Parlement Catalaans te spreken, mits dit te allen tijde vijftien dagen van tevoren wordt gemeld. Hoe moet ik dat aanpakken als ik pas een dag van tevoren te horen krijg of ik het woord mag voeren?
Laten de regeringen van uw lidstaten volmondig hun eigen pluriforme karakter erkennen. Dat is de beste manier om aan een democratischer Turkije te werken. Op die manier hebben we de meeste kans op succes wanneer we Turkije vragen zijn lidmaatschapsverzoek fundamenteel anders in te vullen. 
Sjöstedt (GUE/NGL ).
    Mijnheer de Voorzitter, mijn partij en mijn fractie hopen dat de Europese Raad zal besluiten de toetredingsonderhandelingen met Turkije te openen. Daarnaast is het belangrijk erop te wijzen dat Turkije nog een lange weg te gaan heeft, met name op het gebied van de mensenrechten, de situatie van minderheden, de kwestie-Cyprus en de vakbondsrechten.
Er zijn veel wijzigingen in de Turkse wetgeving aangebracht, maar men moet beseffen dat die niet zijn terug te vinden in de realiteit van alledag en zich niet vertalen in veranderingen in de praktijk. Daarnaast schiet de huidige Turkse wetgeving ernstig tekort. Ik wijs op het nieuwe strafrecht, dat het noemen van de Armeense genocide in de praktijk nog steeds strafbaar stelt in Turkije. Door dit historische feit te blijven ontkennen, wat volstrekt onaanvaardbaar is, heeft Turkije zichzelf te schande gemaakt. Erkenning van de genocide zou een stap op weg zijn naar een normalisering van de situatie voor de Armeniërs in Turkije en van de betrekkingen met Armenië – iets wat noodzakelijk is als Turkije lid wil worden van de Europese Unie.
Martin, Hans-Peter (NI ).
   – Mijnheer de Voorzitter, dit Parlement heeft de mond vol van voortschrijdende democratisering in Turkije, maar wijzelf verwijderen ons van democratie en transparantie, terwijl wij erover moeten stemmen. Normaal gesproken houden wij in dit Parlement alleen geheime stemmingen over persoonlijke aangelegenheden. Bij belangrijke politieke principebesluiten valt dit echter absoluut niet te begrijpen. Wie speelt hier verstoppertje en voor wie? Voor de inwoners van de lidstaten, die in meerderheid en met redelijke argumenten tegen toetreding van Turkije zijn? Of wil men zich verbergen voor de eigen fractievoorzitters, uit angst om voor de eigen mening uit te komen, hoe die ook moge zijn? Hiermee nemen we precies het gedrag van de Raad over en worden wij uiteindelijk gijzelaars van diegenen die beweren dat het te laat zou zijn om “nee” te zeggen. Daarvoor is het echter zeker nog niet te laat. Europa zou door toetreding van Turkije aan de rand van de afgrond komen te staan. We kunnen dit voorkomen door vandaag openlijk en transparant tegen te stemmen. 
Oomen-Ruijten (PPE-DE ).
   – Voorzitter, mijnheer Nicolaï, het Nederlandse voorzitterschap zit er al bijna weer op. Het was natuurlijk niet de allermakkelijkste periode om leiding te mogen, te moeten, geven aan Europa. Het begon al iets later, na de vakantie, dan was er de handicap van een Parlement dat net was gekozen en zich begon te organiseren en vervolgens kwam de Europese Commissie ook nog eens met horten en stoten tot stand. Onder dit niet al te gelukkige gesternte heeft Nederland toch geprobeerd het werk op te pakken. Daarom vind ik dat Nederland zijn zegeningen moet tellen, want er is ondanks die korte periode erg veel gedaan. Bijvoorbeeld ten aanzien van het Haagse programma voor de interne veiligheid, de veiligheid van onze burgers. Op dat punt heeft minister Donner, die in Nederland zo vaak onder vuur ligt, met zijn collega's absoluut goed werk verricht.
Camiel Eurlings heeft al een aantal zaken gezegd over Turkije. Ik zal dat niet herhalen. Waar ik wel moeite mee heb en waarvan ik vind dat er nog een opmerking over gemaakt moet worden, is het als feit aanvaarden van de opname van Roemenië en Bulgarije. Ik denk dat wij de Raad, de Top, moeten laten weten dat de zaak, zeker ook wat betreft Roemenië, nog niet gelopen is, omdat daar nog schendingen van mensenrechten, kinderrechten en vrouwenrechten plaatsvinden en ook de corruptie er nog welig tiert. Ik verwacht dat wanneer dat zo doorgaat in elk geval het "ja" van het Parlement nog niet zo zeker is. In dezelfde zin zou ik ook een opmerking willen maken over Kroatië. Het lijkt erop dat er met betrekking tot dat land veel meer terughoudendheid is en ik zou het Nederlandse voorzitterschap willen vragen of dat er nu toe leidt dat er ook op dat punt iets kan gebeuren.
Tot slot de Lissabon-agenda. De ambities van de Lissabon-agenda moeten natuurlijk wel worden vergeleken met de middelen die ervoor worden ingezet. Ik denk dat de 1 procent-club er op de Top in elk geval voor moet zorgen dat beter wordt gekeken naar wat voor Lissabon nodig is en hoe de sociale cohesie met de tien nieuwe lidstaten het best kan worden bereikt. Ambities en middelen moeten met elkaar in overeenstemming zijn. 
Roure (PSE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, tijdens de Raad van eind deze week zal het Nederlands voorzitterschap haar conclusies presenteren over het antiterrorismebeleid en de drugsbestrijdingsstrategie van de Europese Unie. Het is absoluut noodzakelijk dat het antiterrorismebeleid van de Europese Unie een daadwerkelijk versterkte samenwerking tussen de lidstaten, maar eveneens met derde landen, mogelijk maakt.
In het bijzonder denken wij dat de lidstaten de verplichtingen zullen moeten aangaan die nodig zijn om de tenuitvoerlegging van het actieplan voor terrorismebestrijding binnen het tijdsschema te realiseren, alsmede om de belemmeringen van sommige nationale overheden met betrekking tot de uitwisseling van informatie weg te nemen. We moeten er bovendien voor zorgen dat Europol en Eurojust een Europese toegevoegde waarde kunnen bieden aan de strijd tegen het terrorisme, door ze een centrale positie te geven in de samenwerking en de informatie-uitwisseling tussen de lidstaten. Wij wijzen er echter op dat bij de terrorismebestrijding een evenwicht moet worden bewaard tussen enerzijds noodzakelijke veiligheidsmaatregelen, en anderzijds de eerbiediging van de grondrechten.
Over de drugsbestrijdingsstrategie van de Unie is al een politiek akkoord bereikt binnen de Raad. De strategie moet tijdens de Raad van 16 en 17 december alleen nog officieel worden goedgekeurd. Vindt u het ook niet onaanvaardbaar dat de Raad eens te meer het advies van het Europees Parlement niet heeft afgewacht en vindt u het ook niet onaanvaardbaar dat de Raad geweigerd heeft de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken deelgenoot te maken van de voortgang van zijn eigen onderhandelingen toen in deze parlementaire commissie over hetzelfde onderwerp gedebatteerd werd?
Daar wil ik nog aan toevoegen dat wij een rechtvaardiger benadering van de vraagstukken asiel en immigratie wensen, een benadering waarin vóór alles plaats is voor de eerbiediging van de rechten van allen en het delen van verantwoordelijkheden. Tot slot wil ik van deze gelegenheid gebruik maken om te zeggen dat ik het betreur dat in het Haags programma niet voorzien wordt in maatregelen voor het geval dat lidstaten de wetgeving en de instrumenten die vallen onder justitie en binnenlandse zaken niet omzetten in nationale wetgeving; het betreft nochtans een van de zwakke plekken van het laatste meerjarenprogramma. 
Dimitrakopoulos (PPE-DE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, mevrouw de vice-voorzitter van de Commissie, allereerst wil ik het Nederlandse voorzitterschap gelukwensen met zijn werk. Ik heb hier het definitieve ontwerp van de conclusies voor mij liggen en ik moet zeggen dat u uitstekend werk hebt verricht.
Wat de uitbreiding betreft, wil ik mij om te beginnen mijn waardering uitspreken voor de paragrafen in de conclusies waarin gesproken wordt over de nakende toetreding van Roemenië en Bulgarije. Ik wil daarbij onderstrepen dat de toetreding van deze twee landen een nieuwe geopolitieke realiteit zal creëren, en daarom is het mijns inziens zeer belangrijk – en dat zegt u trouwens ook zelf in de conclusies – dat de desbetreffende overeenkomsten en verdragen al vroeg in 2005 worden ondertekend.
Over het geval van Turkije is natuurlijk al heel veel gezegd. Ik wil, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, graag aandringen op de handhaving van paragraaf 20 uit de onderhavige ontwerpconclusies. Daarin wordt gesproken over de noodzaak van een vreedzame oplossing van de geschillen met de buurlanden. Ik verzoek u serieus te overwegen een paragraaf op te nemen over Cyprus, en dan bedoel ik over de terugtrekking van het Turkse leger en natuurlijk over de erkenning van de Republiek Cyprus.
Ik wil tevens een lans breken voor hetgeen u over de financiële vooruitzichten zei. Het is zeer belangrijk dat wij het vraagstuk van de financiële vooruitzichten oplossen, omdat, zoals u ook al zei, de financiële vooruitzichten en de manier waarop deze worden aangepakt een instrument zijn waarmee de uitgebreide Unie het hoofd kan bieden aan toekomstige uitdagingen. Het verheugt mij echter ook dat u sprak over de noodzaak van begrotingsdiscipline.
Tot slot geloof ik, mijnheer de Voorzitter, dat er al heel veel is gezegd over het terrorisme en daarom wil ik het voorzitterschap erop attenderen dat het vraagstuk van het terrorisme niet kan worden opgelost met een aantal paragrafen. Het is een zeer ingewikkeld, zeer ernstig vraagstuk, waar ook niet zomaar een eind aan komt. Er zullen telkens weer nieuwe uitdagingen de kop opsteken, en daarom moeten de Raad, het Europees Parlement en de Commissie nauw samenwerken in de strijd tegen dit verschijnsel. 
Titley (PSE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, dit is een moeilijk jaar geweest. In het begin van dit jaar ontplofte er een bombrief in mijn kantoor. Daarna kwamen de aanslagen in Madrid. Ik hoop dat in deze tijd van het jaar onze gedachten bij de slachtoffers en hun gezinnen zijn. Buiten de Europese Unie was er de tragedie in Beslan en nu is er in Griekenland een bus gekaapt. Al deze dingen maken nog eens extra duidelijk dat de veiligheid van onze burgers voor de EU absolute prioriteit moet krijgen. Daartoe moet echter daadwerkelijk actie worden ondernomen, zoals enkele van mijn collega's al hebben aangegeven. Maar al te vaak is de samenwerking tussen onze politiële, justitiële en inlichtingendiensten niet meer dan een papieren tijger. Dat idee wordt zelfs al versterkt door een kort gesprek met een willekeurige medewerker van Europol. De lidstaten moeten hun beloften nakomen. Er zijn daden nodig, geen woorden.
Hetzelfde geldt voor de economische agenda. Het voorzitterschap moet de lidstaten vragen rekenschap af te leggen van de prestaties die ze naar aanleiding van hun beloften hebben geleverd. We moeten vooral meer in mensen investeren. In het bijzonder moeten we het actieve arbeidsmarktbeleid voeren waarover de heer Wim Kok in het verleden heeft gerapporteerd. Te veel mensen in de Europese Unie zitten zonder werk. We hebben veel te sterk de neiging mensen af te danken en dat nog te belonen ook. We hebben veel meer proactieve beleidsmaatregelen nodig om ervoor te zorgen dat werken loont en daarom moet er meer kinderopvang en meer onderwijs en opleiding komen. We kunnen mensen niet simpelweg afschrijven als onbemiddelbaar.
Gezonde financiën vormen de basis voor een solide economie en daarom doen we er goed aan de begroting te herzien. Het moet echter niet een soort wiskundige opgave worden, zoals mevrouw Dührkop Dührkop reeds heeft gezegd. We moeten goed kijken naar wat we doen. Wat is de toegevoegde waarde van een actie op Europees niveau? Wat is de beste manier om onze burgers waar voor hun geld te geven? Tegelijkertijd moeten we altijd bedenken dat solidariteit de hoeksteen is van de Europese Unie. Als die hoeksteen wordt weggenomen, ondermijnt men het fundament van de Unie. Daarom is een dergelijk debat over de financiën van wezenlijk belang voor de toekomst van de Europese Unie. 
Becsey (PPE-DE ).
    Ik wil ingaan op het toetredingsproces van twee buurlanden. Kroatië is een goed voorbereide natie, een land met Europese tradities, dat toewerkt naar het lidmaatschap van de Europese Unie. Aangezien de Kroaten meer dan achthonderd jaar onder dezelfde regeringsvorm hebben geleefd als de Hongaren, waarvan vierhonderd jaar onder de Habsburgse monarchie, lijkt hun houding tegenover het rechtssysteem en hun maatschappelijke en economische organisatie sterk op die van Hongarije. In de jaren negentig heb ik Zagreb enkele malen bezocht en ik ben er onlangs nog terug geweest. Op basis van hun institutionele voorbereiding op het niveau van de regering, de economie en het parlement, kwam ik tot de conclusie dat hun hoop op onderhandelingen net zo gerechtvaardigd is als die van Hongarije destijds bij de start van de onderhandelingen in 1998. Doordat Kroatië economisch en maatschappelijk is voorbereid, kunnen de toetredingsonderhandelingen worden geopend in het voorjaar van 2005 en dan ook worden afgerond, ongeacht andere factoren en andere landen, zoals Turkije. Dit kan tevens een positief signaal zijn aan andere naties en regeringen op de westelijke Balkan die koers gezet hebben richting Europa.
De toetreding van Roemenië zal een grote stap zijn in de ontwikkeling van Europa; er zal immers een Europese natie toetreden die is samengesteld uit verschillende Europese volkeren, waaronder twee miljoen Hongaren. Voor zowel het buitenlands beleid als de interne markt zal het een win-winsituatie zijn. Hun aanvaarding door Europa zal de Roemenen hopelijk helpen de voordelen van hun verscheidenheid te ontdekken en te koesteren, want daar blijkt niets van in hun huidige beleid. Het behoud van de Europese solidariteit behelst tevens dat er aandacht wordt geschonken aan het effect van de uitbreiding op de lidstaten met buitengrenzen van de Europese Unie, zoals Oostenrijk dit jaar. Er moet een toezichtsysteem worden opgezet dat op een meer regelmatige basis, dat wil zeggen halfjaarlijks, functioneert om te verzekeren dat toezeggingen worden nagekomen. Voor Roemenië is de werking van het gemeenschappelijk systeem van cruciaal belang. Om dat aan te tonen, hoeft men enkel te kijken naar de bescherming van het milieu, het mededingingsbeleid of gebieden die kwetsbaar zijn geworden als gevolg van binnenlandse aandachtspunten met betrekking tot de gezondheid van dieren, de douane of accijnzen. Als er gedurende een aantal jaren voor en na toetreding bij controles, waarbij het Europees Parlement is betrokken, tekortkomingen op deze terreinen worden geconstateerd, moeten er EU-middelen worden gemobiliseerd voor de noodzakelijke institutionele ontwikkeling, zelfs als dat ten koste zou gaan van andere doelstellingen. Als dat ook niets oplevert, moeten er specifieke sancties worden opgelegd – zo reëel moeten we wel zijn. Als Bulgarije –dat bemoedigende vorderingen heeft gemaakt – en Roemenië afzonderlijk onder de loep moeten worden genomen, denk ik dat het nodig is hun toetredingsproces te scheiden en zo nodig een flexibele toetredingsdatum voor Roemenië te bepalen, al zie ik erg uit naar het lidmaatschap van dat land. 
Swoboda (PSE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, ik wil vandaag als rapporteur voor Kroatië enkele woorden spreken over een land dat slechts weinig is genoemd. Ik hoop niettemin dat er tijdens de bijeenkomst van de Europese Raad een positief en belangrijk besluit over zal worden genomen.
Elke rapporteur beschouwt het land waarover hij of zij rapporteert een beetje als een eigen kind. Toch moet er mijns inziens niet alleen over Kroatië, maar over een hele regio een besluit worden genomen. Zeker wat stabiliteit en veiligheid betreft, waarover we al hebben gesproken, is een positief besluit van de Raad van zeer groot belang. Hiermee zou namelijk het signaal worden afgegeven dat elk land op de Balkan lid kan worden van de Europese Unie, mits het de nodige inspanningen levert en aan de criteria voldoet. Dit is precies wat in Thessaloniki is beloofd. Ik geloof dat zowel de voormalige als de huidige regering van Kroatië – met een verschillende politieke samenstelling – zeer veel hebben gedaan om zich goed voor te bereiden en de nodige stappen hebben ondernomen om te voldoen aan de criteria, die we te allen tijde streng in het oog moeten houden.
Er is echter een belangrijk struikelblok, namelijk de bestaande maar onvolledige en ontoereikende samenwerking met het Internationaal Tribunaal voor misdrijven in voormalig Joegoslavië in Den Haag. Geheel terecht eist men voor elk land streng toezicht op de samenwerking met Den Haag. Dit geldt voor Kroatië, maar natuurlijk ook voor de andere landen, met name Servië. Toch ben ik van mening dat de Raad vooral de positieve stappen van Kroatië moet erkennen en dat dit in het Raadsbesluit ook tot uiting moet komen.
Ten tweede hoop ik dat de regering het niet enkel bij verklaringen laat, maar er ook werkelijk alles aan doet om de aangeklaagde generaal Ante Gotovina voor het tribunaal in Den Haag te brengen. Naast eigen stappen die de regering hiertoe moet ondernemen, dient zij ook eventuele netwerken die Gotovina ondersteunen te vernietigen.
Tot slot, mijnheer de Voorzitter, ben ik van mening dat Ante Gotovina zijn land niet mag gijzelen, als hij de patriot is die hij beweert te zijn. Hij moet zich melden bij het tribunaal in Den Haag. Het zou namelijk wel bijzonder betreurenswaardig zijn als het lot van zo een belangrijk land als Kroatië zou afhangen van één man die besluit justitie te blijven ontlopen. Daarom hoop ik dat met het oog op al deze omstandigheden een positief signaal aan Den Haag zal worden afgegeven. 
Kratsa-Tsagaropoulou (PPE-DE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, mevrouw de commissaris, geachte collega’s, ik besef dat wij allen, burgers en politici, historische momenten beleven. Het besluit dat de Europese Raad zal nemen over de toetredingsonderhandelingen met Turkije zal immers niet alleen een mijlpaal zijn voor Turkije zelf, maar ook voor de Europese Unie en onze gehele regio.
De publieke opinie heeft zich nog nooit zo intensief beziggehouden met de mogelijke kandidatuur van een land. Er waren ook nooit eerder zulke grote tegenstellingen tussen de lidstaten of tussen de politieke partijen en er is ook nog nooit zoveel druk uitgeoefend door de Verenigde Staten. Nooit eerder bestond er zoveel ongerustheid en angst en zijn er dermate serieuze en gevarieerde vraagstukken in de besprekingen op tafel komen te liggen. Het is voor ons Parlement niet gemakkelijk een politieke weg uit te stippelen, niet omdat dat buiten ons vermogen zou liggen maar omdat er zoveel ingewikkelde en ernstige aspecten aan dit vraagstuk kleven.
Er zijn de afgelopen dagen ontzettend veel argumenten vóór en tegen de toetreding van Turkije gepresenteerd. Deze hadden echter een gemeenschappelijke noemer: wij vragen de Europese Raad om de waardigheid van de Europese Unie te bewaren. De Europese Raad moet respect tonen voor Turkije maar ook voor de waarden die de Europese volkeren verenigen. mag nooit als alibi worden gebruikt om onze waarden terzijde te schuiven of aan te passen aan de Turkse eisen, of het nu gaat om de geest en de letter van de criteria van Kopenhagen, of om de erkenning van de 25 lidstaten van de Europese Unie, waarmee ik naar u begrijpt de erkenning van de Republiek Cyprus bedoel. Dit is, dames en heren, niet alleen een morele keuze maar ook de beste grondslag voor een duurzaam beleid, een beleid waarmee onze samenhang kan worden gewaarborgd en waarmee de Unie het respect en vertrouwen van haar burgers kan verkrijgen. De burgers willen hoe dan ook dat de besluiten van de Europese Raad goed worden gemotiveerd en dat er een inhoudelijke, diepgaande en publieke discussie wordt gevoerd over de betrekkingen tussen Europa en Turkije, die tot nu toe helaas niet heeft plaatsgevonden.
Ik wilde nog een ander punt aanstippen: de Raad moet eindelijk een langetermijnplan opstellen voor onze externe betrekkingen. Dit plan moet gekenmerkt worden door vastberadenheid, samenhang, goed gecoördineerde doelstellingen en een degelijke financiering. Ik wil met name wijzen op onze betrekkingen met de Balkan en de mediterrane partnerlanden, die onze levensruimte vormen. In dit kader moet u ook onze rol bij de oplossing van de crisis in het Midden-Oosten zien. Er breekt een nieuwe periode aan voor dit gebied. Kennelijk wijzigen de spelregels zich en ontstaat er ruimte voor actie en verandering. 
Hegyi (PSE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, de Hongaarse burgers hebben met een overweldigende meerderheid van 83 procent gestemd voor lidmaatschap van de Europese Unie. Dat deden zij vanuit de overtuiging dat de Hongaarse maatschappij na vele verloren decennia deel zou kunnen gaan uitmaken van het gemeenschappelijk Europees sociaal model, met inbegrip van sterk sociaal beleid voor iedereen, werkelijke verbetering op milieugebied, vrij verkeer van arbeid, en solidariteit en gemeenschappelijke maatstaven voor alle 25 landen. Dat is immers het doel van dit enorme Europese project.
Naast de permanente en welhaast eindeloze uitbreiding moeten wij niet voorbijgaan aan het oorspronkelijke idee om de bestaande Unie te verdiepen via onderlinge aanpassing en harmonisatie van onze levensstandaarden, infrastructuur en arbeidsmarkten. Als wij ons echt grote zorgen maken over de vergrijzing van de bevolking en het gebrek aan arbeidskrachten, waarom sluiten sommige lidstaten hun arbeidsmarkt dan zelfs voor geschoolde arbeiders uit andere lidstaten? Het nieuwe financiële kader geeft mijns inziens geen antwoord op sommige fundamentele vragen.
Is 1,24 procent van het BNI van de lidstaten genoeg om een gemeenschappelijk sociaal model voor ons tot stand te brengen? Is dit genoeg om de kosten te dekken van het moedige milieu-initiatief Natura 2000, dat is ontwikkeld voor het behoud van onze natuur en biodiversiteit? Als wij zo trots zijn op onze culturele waarden, zoals tijdens dit debat naar voren werd gebracht, waarom besteden wij dan slechts 1 procent van onze begroting aan cultuur, onderwijs, enzovoorts? Als 1,24 procent van het BNI al zo weinig is om een gemeenschappelijk Europees sociaal en cultureel model en gemeenschappelijke milieunormen te verwezenlijken, waarom overwegen sommige landen dan zelfs daar nog op te beknibbelen.
Tot slot, gelooft de Raad in een sterke sociale en culturele eenheid en is zij bereid de nodige financiële middelen beschikbaar te stellen om die tot stand te brengen? 
Hökmark (PPE-DE ).
    Mijnheer de Voorzitter, in het debat over de financiële vooruitzichten komen veel verschillende kwesties aan de orde. Het debat over hoe groot de inkomsten van de EU zouden moeten zijn, mag nooit het belang verhullen van de wijze waarop wij onze bestedingen prioriteren. We moeten meer prioriteit geven aan bestedingen die de ontwikkeling van de nieuwe kennismaatschappij ondersteunen en het aandurven minder subsidies te verlenen aan die onderdelen van onze economie die te ver zijn uitgedijd en die behoren tot de economie van een vervlogen tijdperk.
Het Lissabon-proces zal natuurlijk het belangrijkste element vormen. De Commissie en de Raad moeten niet enkel praten over verheven doelstellingen; zij moeten komen met praktische maatregelen die het concurrentievermogen vergroten, met name in sectoren die in verband staan met de kennismaatschappij. De vraag is hoe we het concurrentievermogen zodanig kunnen vergroten, niet alleen op gebieden als onderwijs en gezondheidszorg maar ook op andere gebieden van onze maatschappij, dat het bedrijfsleven in Europa mondiaal aan de top komt te staan.
Er is één kwestie die de komende Top historisch maakt en dat is de kwestie-Turkije. Een “nee” tegen het lidmaatschap of een oplossing die het toetredingsproces vertraagt, zou uiteraard diverse gevolgen hebben. In dat geval maken we de weg vrij voor krachten en denkbeelden die haaks staan op alles waar de EU voor staat. De algemene taak van de EU bestaat erin veiligheid en zekerheid te creëren en verschillen te overbruggen in plaats van nieuwe demarcatielijnen te trekken.
Dat betekent dat we onszelf de volgende vraag moeten stellen: vergroten we onze veiligheid en zekerheid door Turkije stevig te verankeren in het stelsel van fundamentele waarden van de EU en Europa, net zoals we onze veiligheid en zekerheid hebben vergroot door de uitbreiding die dit jaar heeft plaatsgevonden en net zoals we onze veiligheid en zekerheid zullen vergroten als de EU kan worden uitgebreid naar de Balkan? Deze vraag betreft uiteindelijk het respect dat wij waarnemen voor het werk dat de EU verricht. De reden waarom andere landen willen toetreden tot de EU is vergroting van de veiligheid en zekerheid. Dat is een belangrijke reden waarom de Raad het historische besluit moet nemen de toetredingsonderhandelingen te openen.
Rouček (PSE ).
    In mijn korte bijdrage zal ik slechts één onderwerp behandelen: de uitbreiding. De uitbreiding met tien nieuwe landen is een gebeurtenis geweest die zijn weerga in de geschiedenis niet kent. Zelf ben ik afkomstig uit een van de nieuwe lidstaten en ik denk dat wij allen het er al na de eerste zeven maanden over eens kunnen zijn dat de uitbreiding een succes is. Het is een succes voor Europa, zowel voor de oude als de nieuwe lidstaten.
Het historische uitbreidingsproces van Europa is echter nog niet voltooid. Roemenië en Bulgarije zijn reeds ter sprake gekomen in dit Parlement en dat gebeurt vanmiddag opnieuw. Ik ben ervan overtuigd dat zowel Bulgarije als Roemenië goed op koers liggen op weg naar toetreding tot de EU en ik geloof dat deze landen met hulp van de Europese Unie in staat zullen zijn om in 2007 een succesvolle entree te maken in onze Gemeenschap.
We gaan het ook hebben over Kroatië. Kroatië speelt absoluut een cruciale rol op de westelijke Balkan. Ik zou graag zien dat de Raad een duidelijk signaal aan dit land afgeeft dat de toetredingsonderhandelingen kunnen beginnen mits, uiteraard, voldaan is aan de criteria van Kopenhagen en de vereisten van het Internationaal Tribunaal voor misdrijven in voormalig Joegoslavië in Den Haag. Er is op de westelijke Balkan een grote rol weggelegd voor Kroatië, dat kan fungeren als toekomstig model voor Servië, Bosnië, Montenegro, Macedonië en de andere landen van de westelijke Balkan.
Turkije is gisteren ter sprake gekomen en dat zal vandaag weer gebeuren. Ik wil de Raad herinneren aan zijn verplichtingen, aan de beloftes die Europa heeft gedaan. Ik hoop dan ook dat de Raad de toetredingsonderhandelingen met Turkije zal openen. Dat zijn we naar mijn mening aan Turkije verplicht, omdat we aan dit land de status van kandidaat-lidstaat hebben toegekend. Bovendien zullen de onderhandelingen een steun in de rug zijn voor het hervormingsproces in dat land, dat de laatste twee jaar met succes is doorgevoerd.
Sommer (PPE-DE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, ik zou vandaag onze staatshoofden en regeringsleiders, die momenteel bijeenkomen, eraan willen herinneren dat zij door het volk zijn gekozen. Zij zijn gekozen om de belangen van hun bevolking en dus van hun land binnen de Europese context te behartigen. Zij zijn slechts de eersten onder hun gelijken, en niet meer dan dat. Bovendien dragen zij een enorme verantwoordelijkheid voor onze gemeenschappelijke toekomst.
Eigenlijk zou men er daarom vanuit moeten gaan dat juist deze staatshoofden en regeringsleiders de wil van het volk vertegenwoordigen. Momenteel schijnt dat voor existentiële vraagstukken echter niet het geval te zijn. Neem nu mijn eigen vaderland, de Bondsrepubliek Duitsland. Er is zeer recent een enquête over Turkije gehouden. Slechts 15 procent van de Duitsers is voor een volwaardig lidmaatschap van Turkije van de Europese Unie, 60 procent van de Duitsers geeft de voorkeur aan een bijzondere vorm van samenwerking, oftewel het geprivilegieerde partnerschap, 22 procent is helemaal tegen samenwerking van de Europese Unie met Turkije en slechts 3 procent heeft geen mening. Toch verkondigt onze bondskanselier zijn eigen partijpolitieke mening in de Raad. Hij is de grootste voorstander van toetreding van Turkije, van deze enorme waanzin. Is dat correct? Is dat verantwoordelijk? Nee, zeker niet. Exact dezelfde situatie doet zich voor in andere lidstaten. De Raad moet toch begrijpen dat het besluit dat nu zal worden genomen over het openen van onderhandelingen met Turkije niet slechts een kwestie is van de zoveelste uitbreiding van de EU. Op politiek vlak is dit voor de Europese Unie een existentieel vraagstuk, dat van groot belang is voor ons en voor een vreedzame toekomst.
Onze geschiedenis is immers een weerspiegeling van de Europese geschiedenis en toont aan hoe moeilijk het voor alle kleine eigenzinnige Europese volken is om goed samen te leven. De geschiedenis leert ons dat expansie op dit moment het risico met zich meebrengt dat we onszelf ruïneren. Dit gebeurde met alle vroegere rijken die te snel groeiden, te sterk uitdijden, ineenstortten en ten onder gingen. Onze eigen staatshoofden en regeringsleiders verspelen onze toekomst, als zij Turkije nu een datum geven voor het openen van onderhandelingen, terwijl niet aan de criteria wordt voldaan en terwijl we weten dat we de integratie van dit enorme land niet zullen aankunnen. Het klinkt hard, maar het land is simpelweg te groot, niet homogeen genoeg, te arm en demografisch te sterk. We mogen het niet doen. We hebben dit jaar een grote uitbreiding meegemaakt en er komen nog drie landen bij. We moeten eerst weer steviger in onze schoenen staan en naar elkaar toe groeien. De Duitse hereniging toont aan hoe moeilijk dit is, want het is ons tot op heden zelfs niet gelukt.
Ik roep onze staatshoofden en regeringsleiders op zich ervan bewust te zijn, dat zij de mening van het volk vertegenwoordigen en dat zij deze moeten uitdragen. Ik ben ervan overtuigd dat de meerderheid van de Europeanen van mening is dat er voorzichtig moet worden omgesprongen met het doen van toezeggingen aan Turkije. Wij kunnen het ons niet permitteren. 
Leinen (PSE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, ik wilde eigenlijk niet ook nog over Turkije spreken, omdat alles hierover wel is gezegd, maar mevrouw Sommer dwingt me ertoe. Iedereen gebruikt de enquêtes die in zijn straatje passen. Mij zijn enquêtes uit Duitsland bekend waaruit blijkt dat de mensen helemaal niet tegen een Turks lidmaatschap zijn. Er moet niet worden gedramatiseerd en overdreven, zoals u zojuist hebt gedaan. Het is volledig verkeerd en misplaatst om het bestaan van Europa en het voortbestaan van de Europese Unie te verbinden aan de toetreding van Turkije. Wacht u eerst eens tien jaar af en kijk hoe de onderhandelingen verlopen. Wellicht is Turkije dan de dertigste lidstaat van een grote Unie met 500 miljoen inwoners. Ik verzoek u het hoofd koel te houden. Laten we wat meer rust en wat minder dramatiek en emotie in het debat brengen.
Mijn onderwerp gaat eigenlijk ook over Europa in ruimere zin, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad. Ik wil u namelijk complimenteren met de reeks conferenties die u hebt georganiseerd over de Europese identiteit. Dat was heel goed en hoognodig. We moeten ons inderdaad afvragen wat 450 miljoen Europeanen bij elkaar houdt. Wat bindt ons van Estland tot Portugal, van Schotland tot Griekenland? We weten allemaal dat dit de Europese waarden zijn. Het zijn ook de goede doelstellingen die de Europese Unie voor zichzelf heeft vastgesteld, de inzet voor vrede, vrijheid en rechtvaardigheid. Dat bindt ons in Europa. Juist de komende twee jaar, in de fase van de ratificatie van de Grondwet, is het belangrijk deze zaken over het voetlicht te brengen en ons niet in details te verliezen.
Ik juich het dan ook ten zeerste toe dat u op de Top van vrijdag in de punten 66 en 67 van de conclusies, de Commissie verzoekt om in haar communicatiestrategie deze elementen op de voorgrond te plaatsen. Ik geloof dat we zo de mensen achter ons kunnen krijgen. Ook commissaris Wallström verricht op dit vlak goed werk. Ik moedig u daarom aan deze punten aan te nemen, want dat is zeker nodig.
In dit verband ben ik ook van mening dat de punten 69 en 52, waarin we ons uitspreken voor de mensenrechten, zeer goed zijn. Er is besloten tot de oprichting van een Europees agentschap voor de mensenrechten en dit moet er nu ook komen. Europa heeft behoefte aan dit instrument. Onze waarden zijn immers niet alleen belangrijk voor onze interne identiteit, maar ook voor onze autoriteit ten opzichte van de rest van de wereld. Daarom wil ik u feliciteren, maar ook aanmoedigen om werk te maken van deze zaken. 
Jałowiecki (PPE-DE ).
    Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, na enkele maanden loopt nu het debat over de toetreding van Turkije tot de Europese Unie ten einde. Ik wil alle leden van dit Parlement, inclusief mijzelf, gelukwensen met het feit dat het een diepgaand debat is geweest. Ik hoop dat aan elk belangrijk besluit in de toekomst een dergelijk debat zal voorafgegaan.
In het debat zijn in grote lijnen ten minste vier standpunten over de toetreding van Turkije tot de Europese Unie ontstaan. Het eerste is het klassieke standpunt. Volgens dit model moeten de onderhandelingen worden geopend, waarschijnlijk volgend jaar al. De onderhandelingen kunnen vervolgens worden geschorst als Turkije problemen veroorzaakt of niet meewerkt. Het tweede standpunt voorziet in de opening van onderhandelingen met de mogelijkheid dat Turkije in het geval van problemen in de loop van de onderhandelingen een alternatieve oplossing krijgt aangeboden in de vorm van een geprivilegieerd partnerschap. De aanhangers van het derde standpunt willen wachten tot Turkije volledig voldoet aan de criteria van Kopenhagen, dat wil zeggen dat wij aanvullende voorwaarden stellen, want Turkije voldoet op dit moment nog niet volledig aan de criteria van Kopenhagen. Tot slot is er het vierde standpunt dat bestaat in een speciaal geprivilegieerd partnerschap.
Ik begrijp dat het Parlement een voorkeur heeft voor het eerste model, dat wil zeggen dat de onderhandelingen volgend jaar zonder aanvullende voorwaarden moeten worden geopend. Ik heb begrepen dat ook de Raad tot dit standpunt neigt. Het gaat hier om een besluit met verstrekkende gevolgen. Op de lidstaten, de Europese Unie als geheel en de Raad rust een enorme verantwoordelijkheid. Wij zullen de eerste stappen zetten op een weg die zeer veel van ons zal vergen. Aan dit besluit zijn immers niet alleen voorwaarden verbonden voor Turkije, maar evenzeer voor de Commissie, de Raad en het Parlement. Deze voorwaarden en deze verantwoordelijkheid wegen zo zwaar omdat het, bij wijze van spreken, om een kind gaat. Sommige afgevaardigden hebben het over een huwelijk gehad, maar ik zou eerder willen spreken van een gezin met een adoptiekind. Turkije is in zekere zin een adoptiekind. Wij moeten beseffen dat de verantwoordelijkheid van het gezin en voor de ouders bij het adopteren van een kind bijzonder groot is. Ik hoop dat wij ons hiervan volledig bewust zijn en dat wij ons Europese huis op orde zullen brengen. 
Queiró (PPE-DE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, tijdens de komende Europese Raad zullen talloze onderwerpen besproken worden. Behalve de Turkse kwestie, waarover wij reeds bij eerdere gelegenheden hebben gedebatteerd, blijft ook de strijd tegen het terrorisme een enorm punt van zorg. De evaluatie van het actieprogramma van juni 2004 van het Nederlandse voorzitterschap is daarvan een bewijs.
Wij staan hier voor een dreiging die ons allen aangaat. Het beste antwoord daarop is een gezamenlijke strategie die verder reikt dan het nationale niveau en de gebieden van justitie en interne veiligheid. Immers, de huidige mechanismen voor terrorismebestrijding hebben niets meer te maken met de instrumenten die in de jaren zeventig en tachtig werden gebruikt. De gebeurtenissen van 11 september 2001 hebben op veiligheidsgebied een radicale verandering teweeggebracht. Zij hebben de Europese landen geconfronteerd met nieuwe verantwoordelijkheden en nieuwe uitdagingen. Op 11 maart is opnieuw gebleken dat het hier om een dringend en ernstig probleem gaat.
In een gemondialiseerde wereld moeten de politiek, de diplomatie, de inlichtingendiensten, de interne veiligheid en het defensiebeleid nauw op elkaar worden afgestemd. Alleen op die manier kan een doeltreffend antwoord worden gegeven op de nieuwe dreigingen. Veiligheid is een alomvattend en ondeelbaar begrip geworden waarvan zowel de interne als de externe veiligheid deel uitmaakt, met inbegrip van de steun die door derde landen wordt verleend in de strijd tegen het terrorisme. Het is de plicht van de Europese Unie en haar lidstaten om de defensiecapaciteiten te stroomlijnen en de instrumenten voor diplomatieke samenwerking, informatie-uitwisseling en justitiële en politiële samenwerking te versterken in een poging om daadwerkelijke synergie tot stand te brengen tussen nationale en trans-nationale beleidsmaatregelen.
Als Portugese afgevaardigde wil ik hier onderstrepen dat mijn regering – onder leiding van de heer Durão Barroso, thans voorzitter van de Commissie – alle communautaire wetgeving op het gebied van terrorismebestrijding heeft omgezet in nationale wetgeving en de nodige operationele maatregelen heeft genomen om die wetgeving uit te voeren. In verband hiermee vraag ik uw aandacht voor het voorstel om biometrische gegevens in paspoorten op te nemen, dat inmiddels ook door het Europees Parlement is aangenomen. Met de nodige voorzorgen zal een dergelijke maatregel ongetwijfeld bijdragen aan een versterking van de mechanismen voor misdaadpreventie en bijgevolg ook aan de veiligheid van de burgers, hetgeen uiteindelijk toch onze hoofddoelstelling is.
Aan de vooravond van de Europese Raad meen ik uit de tot dusver gehoorde toespraken te kunnen opmaken dat het Parlement in dit verband een duidelijk signaal wil afgeven: wij moeten samen resoluut de huidige koers blijven varen. 
Kelam, Tunne (PPE-DE ).
   – Als afgevaardigde van Estland, één van de landen die onlangs zijn toegetreden, verheug ik mij over de afronding van de toetredingsonderhandelingen met Bulgarije en Roemenië die gisteren heeft plaatsgevonden, en de bereidheid om de onderhandelingen met Kroatië te openen. Desondanks is het belangrijk dat elke kandidaat-lidstaat apart wordt behandeld op basis van de vorderingen en niet als onderdeel van een bepaald pakket.
Ten tweede is het beginsel van belang dat elke uitbreiding van de EU gepaard moet gaan met een versterking van onze interne dynamiek en eenheid. Zoals collega Pinheiro zei: “Turkije daarentegen is een speciaal geval”. De toetredingsonderhandelingen kunnen beginnen, mits er duidelijk is voldaan aan alle criteria van Kopenhagen, zoals te doen gebruikelijk is voor toetredingslanden in de laatste onderhandelingsronde. Daarvan is nu echter nog geen sprake. Het is onvoorstelbaar de onderhandelingen te openen met een land waarvan de strijdkrachten het grondgebied van een EU-lidstaat bezet houden en dat het bestaan van die staat niet eens erkent. Voor de regeringen gaat het hier om een fundamentele kwestie. Het is zaak dit ondubbelzinnig duidelijk te maken voordat de onderhandelingen beginnen. Dit is een fundamentele zaak waarin aanbevelingen alleen niet volstaan, anders zal de huidige ambiguïteit omtrent de criteria een precedent scheppen waarbij inschikkelijkheid tegenover bijvoorbeeld grote kandidaat-lidstaten zichzelf kan gaan herhalen. Zo zal het veiligheidsgevoel van andere, kleinere landen in de toekomst echter worden ondermijnd.
Daarnaast roep ik de Commissie op zich te buigen over het toekomstperspectief van Oekraïne, want in Oekraïne zal de kwestie van de oostgrens van de EU thans worden beslist. Gisteren was hier een vertegenwoordiger van het Oekraïnse volk aanwezig, Ruslana, de Oekraïnse winnares van het Eurovisiesongfestival, die waarschijnlijk meer fans heeft dan menig politicus in Oekraïne. Haar boodschap luidde als volgt: “Breng me naar de kamer in dit gebouw waar we de toetredingsaanvraag van Oekraïne kunnen afgeven”. Op dit moment hebben we daarvoor nog geen kamer, maar voor degenen onder ons die de democratische wedergeboorte van Oekraïne ondersteunen, is het zaak deze woorden ter harte te nemen en ervoor te zorgen dat die kamer er komt en wordt ingericht voor gebruik in de nabije toekomst.
Rack (PPE-DE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, het debat van vandaag over de Europese Top van dit weekeinde is een voortzetting geworden van ons debat over Turkije. Dit debat is maandagavond begonnen en zal worden afgesloten met de stemming over het verslag-Eurlings direct na dit debat.
Het is goed dat we in dit Huis veel tijd besteden aan het onderwerp Turkije. Dat verwachten de Europese burgers ook van dit Parlement. Het publiek verwacht echter ook dat we ons debat en ons besluit baseren op een serieuze analyse van de feiten en daaraan twijfel ik enigszins. Wat vandaag is gezegd over de rijpheid van Turkije voor toetreding, heeft met de realiteit in dat land weinig te maken. Het Nederlandse voorzitterschap heeft in de inleiding nadrukkelijk gezegd dat Turkije voldoet aan de politieke toetredingsvoorwaarden. Turkije is dus een democratische rechtsstaat, waar de grondrechten en in het bijzonder de rechten van minderheden worden gerespecteerd.
De Commissievoorzitter heeft het laatste voortgangsverslag van de Commissie blijkbaar nauwkeuriger gelezen. Hij zegt nu dat Turkije in voldoende mate – – voldoet aan de politieke criteria. Dit betekent blijkbaar dat onder andere de folterpraktijken in Turkse gevangenissen niet meer systematisch plaatsvinden en dat vrouwen de hoop kunnen koesteren dat ze in de Turkse samenleving ooit dezelfde rechten zullen hebben als mannen. Op dit principe van hoop vertrouwen blijkbaar ook veel collega’s in dit Huis, vooral degenen die zich links van het midden bevinden en die, naar ik vermoed, in de meerderheid zullen zijn.
Een seculiere Turkse rechtsstaat zou de Europese waardengemeenschap versterken, aldus de heren Schulz, Cohn-Bendit en anderen. Dit klopt. Een seculiere Turkse rechtsstaat zou de Europese waardengemeenschap inderdaad versterken. Het Turkije waarmee wij thans te maken hebben, is echter nog ver verwijderd van deze waarden. Als we dit niet willen inzien, misleiden we niet alleen onze burgers, maar brengen we ook de stabiliteit en veiligheid in gevaar die we tot op heden gemeenschappelijk in de Unie tot stand hebben gebracht.
Laten we dus niet verder gaan op de weg van de automatische toetreding, in ieder geval niet wanneer de feiten dit niet werkelijk rechtvaardigen. 
Nicolaï,
   . Voorzitter, dank voor de opmerkingen die door velen gemaakt zijn en waar ik ter voorbereiding van de komende Europese Raad van donderdag en vrijdag goede nota van neem. Laat ik beginnen met de principiële discussie waar een aantal leden van dit Parlement over heeft gesproken, namelijk de discussie over de vraag wat de Europese Unie, wat Europa is. Ik ben het zeer eens met een aantal leden de heer Watson was daar het eerst en het meest uitgesproken in dat de Europese Unie geen religieuze gemeenschap is. Ik ben het ook eens met de heer Cohn-Bendit die aangaf dat Europa ook geen culturele gemeenschap is. Europa, de Europese Unie, is, zoals de heer Schulz en anderen zeiden, een waardengemeenschap. De Europese integratie is geen religieus, maar een politiek project. In dit verband was het een aardige opmerking van mevrouw Uca die, kijkend naar Turkije, stelde dat deze conclusie ook een brug kan zijn naar de islam en dat wij daarmee inderdaad kunnen laten zien dat Europa een politiek en geen religieus project is. Omgekeerd kan Turkije daarmee laten zien dat ook een land dat voor het overgrote deel islamitisch is een democratische en functionerende rechtsstaat kan zijn.
Enkelen hebben expliciet en met waardering gesproken over de serie conferenties over de vraag wat Europa is en wat de waarden zijn die wij delen. De heren Maaten en Lehne hebben daarover gesproken. Een van de belangrijke lessen die wij uit de discussie over Europese waarden en de Europese identiteit kunnen trekken, is dat wij juist voorzichtig moeten zijn met ons te concentreren op de Europese identiteit. Wij weten na de afgelopen eeuw allemaal tot welke negatieve gevolgen een van bovenaf opgelegde identiteit kan leiden. Ook wat betreft gedeelde Europese waarden realiseren wij ons dat veel van de waarden die wij delen juist universele waarden zijn en wij willen ook dat ze dat zijn. Desalniettemin zijn er Europese karaktertrekken te herkennen in de wijze waarop wij met die waarden omgaan, hoe wij ze kunnen inroepen en hoe wij ze organiseren. Er zijn wel degelijk specifieke Europese accenten aan te wijzen in deze waarden. Bijvoorbeeld, om een heel belangrijke te noemen, tolerantie.
Dat brengt mij op de uitbreidingsdiscussie waar velen over gesproken hebben, te beginnen bij het debat over Turkije. Wij hebben dat debat gisteren gevoerd en geconcludeerd dat wij behalve de zorgen ook de grote voordelen van een mogelijke toetreding van Turkije op termijn duidelijk moeten laten zien. Een van de voordelen is genoemd door de heer Schulz en dat is veiligheid. De heer Watson merkte op dat Turkije in voldoende mate voldoet aan de criteria en dat is ook, in overeenstemming met de conclusie van de Commissie, de positie van het voorzitterschap na de inwerkingtreding van de zes wetten. De heer Eurlings en anderen hebben er opnieuw op gewezen dat het belangrijk is druk op Turkije te blijven uitoefenen ten behoeve van de ontwikkelingen die nodig zijn in dat land. Het gaat daarbij om mensenrechten, godsdienstvrijheid en andere politieke criteria. Juist daarom kiest het voorzitterschap ervoor om op basis van de voorstellen van de Commissie met een nieuw kader voor komende onderhandelingen over toetreding te komen.Dat kader maakt meer druk mogelijk en biedt meer garanties voor een goed verloop. Juist op het punt van de gevoelige politieke criteria biedt die zogenaamde "noodremmogelijkheid", die opschortingsmogelijkheid, garanties.
Om begrijpelijke redenen is door een aantal leden van dit Parlement opnieuw de kwestie-Cyprus aan de orde gesteld. De heer Barroso noemde het in zijn inleidende woorden, evenals de heren Adamou en Dimitrakopoulos. Ik wil nog een keer duidelijk herhalen wat de inzet van het Nederlandse voorzitterschap op dit punt in de voorbereiding van de Raad van eind deze week is. Wij willen inderdaad een erkenning door Turkije van het feit dat Cyprus lid is van de Europese Unie en een van de 25 landen is. Dat willen wij bewerkstelligen via de ondertekening door Turkije van het protocol bij het associatieverdrag.
Door de heer van den Berg is expliciet gevraagd of het voorzitterschap kan bevestigen dat de inzet is dat er geen einddatum wordt genoemd voor de toetreding. Heel nadrukkelijk: dat is inderdaad de inzet van het voorzitterschap. Een andere vraag, toegespitst op de politieke criteria, was of het voorzitterschap kan bevestigen dat Turkije niet toetreedt als het niet klaar is. Ook dat bevestig ik graag met nadruk. Dan treedt Turkije niet toe.
Tot slot in verband met Turkije het belangrijke en gevoelige punt dat in het Parlement zo dadelijk weer aan de orde zal komen, namelijk het zogenaamde open-eindekarakter van de onderhandelingen met Turkije. Ook hier expliciet de vraag van de heer van den Berg: wat is de inzet van het voorzitterschap? Laat ik het nog een keer duidelijk zeggen: de inzet van het voorzitterschap is dat het gaat om toetredingsonderhandelingen, en toetredingsonderhandelingen zijn gericht op toetreding. Dat is punt een. Ten tweede, aansluitend op de opmerkingen van de Commissie, het is een open-eindeproces. Er is geen garantie voor wat betreft de uitkomst. Het derde element is dat de Europese verbondenheid in alle gevallen voldoende gegarandeerd moet blijven, maar de inzet van het Nederlandse voorzitterschap voor de conclusies van donderdag en vrijdag is: wij hebben inderdaad geen plan B.
Over Roemenië en Bulgarije spreken wij later. Ik beperk mij nu tot enkele principiële opmerkingen naar aanleiding van de vragen. Onder andere de heren Watson en Becsey hebben aangedrongen op een aparte benadering van Bulgarije enerzijds en Roemenië anderzijds. In dat verband is het goed om erop te wijzen dat zoals u weet, er niet in het verdrag, maar wel ten aanzien van het moment van toetreding indien nodig onderscheid gemaakt kan worden, omdat de mogelijkheid is geïntroduceerd en afgesproken om, als daar redenen voor zijn, over te gaan tot maximum een jaar uitstel voor het desbetreffende land. Dat is ook meteen het antwoord op de vraag van de heer Eurlings, mevrouw Oomen-Ruijten en de heer Kirkhope, die zich nog steeds grote zorgen maken over de situatie in Roemenië en benadrukken hoe belangrijk het is maximale druk op de ontwikkelingen in Roemenië te houden. Daar ben ik het mee eens en daarom hebben wij als voorzitterschap voorgesteld ook in de Raad te concluderen dat wij extra voorzieningen wat betreft monitoring en concrete voor Roemenië willen, gekoppeld aan die sanctiemogelijkheid van, indien nodig, maximum één jaar uitstel.
Kroatië is door een aantal leden genoemd en staat niet apart op de agenda, dus ik denk dat ik ondanks het rumoer in de zaal er goed aan doe u daar een zorgvuldig antwoord op te geven. De heren Pinheiro en Becsey hebben aangegeven dat Kroatië ver gevorderd is in zijn ontwikkelingen richting Europa en dat het een Europees land is. Beide wil ik met nadruk bevestigen. Er is grote vooruitgang geboekt en het land ligt in het centrum van Europa. Daarnaast is er terecht door de heren Watson, van den Berg en Swoboda op gewezen dat volledige samenwerking met het ICTY van zeer groot belang is. Natuurlijk zou het goed zijn, en dat zeg ik tegen de heren Swoboda en Becsey, als we die positieve stap kunnen zetten, ook vanwege de voorbeeldfunctie die Kroatië daarmee op de Balkan zou kunnen vervullen. Ik ben het eens met de heer Swoboda dat wij moeten proberen die beslissing positief te laten zijn. Dat is de inzet van het voorzitterschap en dat betekent dat wij inderdaad positief kunnen besluiten ten aanzien van het begin van onderhandelen, begin volgend jaar. Maar wel uitdrukkelijk gekoppeld aan volledige samenwerking met het ICTY.
Een ander belangrijk punt dat door velen van u naar voren is gebracht, is het punt van de terrorismebestrijding. Het grote belang daarvan is ook onderstreept door de heren Barroso en Pinheiro en anderen. Daarnaast is door de heer Watson, mevrouw Malmström en mevrouw Buitenweg gewezen en ik denk terecht op het belang van een evenwicht tussen bestrijding van terrorisme en de grondrechten. Ik ben het daarmee eens en ik denk dat de heer Maaten er terecht op heeft gewezen dat wij in het Haags programma hebben laten zien dat de Raad dat evenwicht ook wenst te bewaren. De heer Eurlings vroeg concreet nog naar de mogelijkheden voor het verbieden van organisaties. Hij zal ook weten dat dit een verantwoordelijkheid, een bevoegdheid, is van de lidstaten, maar wij zorgen wel degelijk voor informatie-uitwisseling tussen lidstaten op dit punt. Cruciaal bij de bestrijding van terrorisme, dat werd door de heer Eurlings en anderen genoemd, is de uitwisseling van gegevens. Dat is een kernpunt van dit voorzitterschap en staat ook op de agenda van de Raad voor donderdag en vrijdag. Wij hebben in dit halfjaar concrete vooruitgang geboekt bij het gemakkelijker maken van de uitwisseling van strafrechtregisters, bij het bundelen van en als het gaat om en de dreigingsanalyses die daar gemaakt kunnen worden. Wij zullen, zoals u weet, de Commissie vragen te komen met een nader voorstel voor informatie-uitwisseling, zoals ook voorzien in het Haags programma.
Omdat het door een aantal van de leden is gevraagd, meld ik graag concreet dat de Europese Raad wat betreft de mensenrechten het voornemen heeft om aanstaande donderdag en vrijdag het principebesluit te nemen over de aanstelling van een Europese mensenrechtenambassadeur.
Over de financiële vooruitzichten is door velen in dit Parlement gesproken. De heer Barroso heeft in zijn inleidende opmerkingen terecht gesproken over het belang van de toegevoegde waarde als het gaat over de meerjarenbegroting en de begrotingsdiscipline. Anderzijds heeft hij ook zijn bezorgdheid uitgesproken over de 1 procent-benadering en het belang van voldoende geld voor de prioriteiten van Europa. Velen na hem hebben dat onderstreept. Het is dan ook goed om aan te geven wat de positie van de Raad op dit punt is. Wij onderschrijven veel van de hier genoemde prioriteiten, maar het blijft van belang om bij elke financiële discussie naast de prioriteiten ook de posterioriteiten te bepalen en niet alleen de prioriteiten op te tellen. Dat is wat wij als voorzitterschap hebben gedaan in onze zogenaamde benadering, waarin wij een overzicht hebben proberen te maken en niet alleen de prioriteiten optellen, maar ook de posterioriteiten. Ik kan een aantal leden die zich zorgen maakten over wat er donderdag en vrijdag gaat gebeuren, gerust stellen. Mevrouw Grossetête vreesde dat wij een besluit zouden nemen over 1 procent, hetgeen niet begrepen zou worden door de burgers. De Raad heeft echter geen standpunt over de 1 procent, laat dat zeer duidelijk zijn. De Raad heeft juist op basis van de voorstellen van de Commissie dit is en blijft namelijk het uitgangspunt, want daar wordt terecht door het nieuw Parlement aan gehecht de posities van de lidstaten, dus zowel de prioriteiten als de posterioriteiten, in kaart gebracht en daarover zullen wij besluiten.
Ik hecht eraan de heer Watson bij te vallen in zijn zorgen over de financiële verantwoording en zijn zorg over het feit dat de Rekenkamer nu al voor de tiende keer geen goedkeurende verklaring over de uitgaven heeft afgegeven. Wij hebben gedurende ons voorzitterschap stappen gezet ter verbetering van deze situatie met behulp van en wij zullen hier in het voorjaar nader over komen te spreken.
Wat betreft het buitenlands beleid van de Europese Unie hebben wij, denk ik, een belangrijk moment meegemaakt en dat werd door velen hier genoemd. De heer Schulz was daar als eerste zeer uitgesproken over, evenals mevrouw Napoletano. Dat betrof de Oekraïne. Ik denk dat wij het Europees Parlement, de Europese Commissie en de Raad met onze opstelling hebben kunnen laten zien dat wij in staat zijn om met één stem te spreken als het gaat om het buitenlands beleid. Ik vind dat een zeer belangrijke stap als het gaat om de vorderingen die wij daarmee hebben kunnen bewerkstelligen in de democratiseringsontwikkelingen in de Oekraïne. Ik vind het ook een zeer belangrijke stap op weg naar het spreken met één stem in het buitenlands beleid. Dit is een eerste stap en wij zijn voornemens om op basis van het nieuwe Verdrag verdere stappen te zetten.
Over het volgende punt kan ik vrij kort zijn. Dat betreft de Lissabon-strategie, waarover een aantal leden, de heren Maaten, Kirkhope en Titley, heeft gesproken. U weet dat dit onderwerp in het voorjaar in de Raad aan de orde komt en niet geagendeerd staat voor deze Raad. Wij gaan echter wel door en het is waar dat de implementatie van de Lissabon-strategie één van de kernelementen is. Het is ook waar, zoals de heer Maaten en de heer Kirkhope zeiden, dat deregulering en vermindering van administratieve-lastendruk cruciaal is voor onze concurrentiepositie in de wereld.
Tot slot het punt van de betrokkenheid van de burger en het belang van transparantie en openbaarheid. Wat ik tegen mevrouw Buitenweg ten aanzien van openbaarheid wil zeggen is dat wij tijdens ons voorzitterschap waar dat mogelijk was meer openbaarheid hebben betracht bij de Raadsvergaderingen. Ook heeft er in Amsterdam een unieke bijeenkomst plaatsgevonden met alle bewindspersonen voor Europese zaken. Deze gehele bijeenkomst heeft in het openbaar plaatsgevonden, evenals een informele industriële bijeenkomst.
Ik wil graag eindigen met een hoopvol bericht. De heer Maaten maakte het voorzitterschap complimenten voor het bevorderen van de betrokkenheid van de burger door goede communicatie. Of het daarmee te maken heeft durf ik niet zeker te zeggen, maar we zien wel dat de laatste Eurobarometer een stijging te zien geeft van de positieve betrokkenheid van burgers. Het percentage burgers dat zegt het EU-lidmaatschap een goede zaak te vinden, is gestegen van 48 procent naar 56 procent. Dat is niet genoeg, maar wel een mooie stap vooruit en met deze hoopvolle opmerking wil ik graag afsluiten.
Dank u wel Voorzitter voor in ieder geval uw aandacht.
Wallström,
     Mijnheer de Voorzitter, namens voorzitter Barroso en de voltallige Commissie wil ik u bedanken voor dit debat, dat een groot aantal nuttige en constructieve voorstellen en opvattingen heeft opgeleverd. Dit debat is tevens een weerspiegeling van de ambitieuze en veeleisende agenda van de EU voor de komende paar jaar.
Ik heb slechts één punt toe te voegen aan de woorden van voorzitter Barroso en het voorzitterschap van de Raad, waarbij het gaat om een aspect van het voorstel van de Commissie betreffende Turkije. Voorgesteld wordt om parallel aan de onderhandelingen die de Commissie wil openen met Turkije, een culturele dialoog te voeren. Deze moet voorzien in een kanaal voor zorgen en vooroordelen die zich zullen voordoen, evenals voor daadwerkelijke verschillen die tussen de EU en Turkije bestaan. Door tevens een bilaterale dialoog met het maatschappelijk middenveld aan te gaan moeten deze verschillen echter kunnen worden overbrugd.
Dat is mijns inziens van groot belang als wij ons beraden en een besluit nemen over een aantal van de argumenten die in het Parlement naar voren zijn gebracht. Deze argumenten houden vaak verband met angst voor zaken die beschouwd worden als onbekend of afschrikwekkend. Bedenk echter dat deze angst aan beide zijden bestaat. Ik geloof dat het een belangrijk instrument is in de dialoog. Het gaat bij deze zorgen in verband met de kwestie-Turkije natuurlijk om een tijdspanne van tien jaar.
Verder is het van belang onszelf een aantal fundamentele vragen te stellen in de aanloop naar dit belangrijke besluit. Wat kan de sterkste krachten oproepen ten gunste van een seculier Turkije dat wordt gekenmerkt door rechtszekerheid? Wat zouden de risico’s en de effecten zijn van een signaal van politieke koerswijziging van de EU met betrekking tot het openen van onderhandelingen met Turkije? Ik hoop, en ben er zelfs van overtuigd, dat het debat dat het Parlement vandaag heeft gevoerd een stevige basis zal leggen voor de besprekingen die de Raad zal voeren en die ook in de Commissie gevoerd zullen blijven worden.
De Voorzitter.
   – Het debat is gesloten.
Wij gaan nu over tot de stemming. 

De Voorzitter.
   Aan de orde is de stemming.
Het woord is aan de heer Watson voor een motie van orde. Uit hoofde van welk artikel wenst u het woord te voeren, mijnheer Watson? 
Watson (ALDE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, ik ga staan omdat ik mij uit mijn tienjarige parlementaire loopbaan geen enkel geval kan herinneren dat vergelijkbaar is met de stemming van vandaag over het verslag-Eurlings…
De Voorzitter.
   Ik zou u willen verzoeken u aan het Reglement te houden en aan te geven op welk artikel u zich beroept.
Watson (ALDE ).
   – Mijn excuses, mijnheer de Voorzitter, ik zou graag een motie van orde willen indienen op basis van artikel 162. Zoals ik al zei, kan ik mij uit mijn tienjarige parlementaire loopbaan geen enkel geval herinneren dat vergelijkbaar is met hetgeen wij hier vandaag meemaken. Wij eisen voortdurend openheid en transparantie van de Raad en de Commissie in de politieke besluitvorming…
… en het is geen gebruik onder de leden van dit Parlement om te vragen om een geheime stemming over een politieke beslissing op basis van artikel 162, dat betrekking heeft op de benoeming van personen. Hoe kunnen wij dat verantwoorden tegenover onze kiezers? Hoe kunnen wij onszelf verdedigen tegen verwijten van schaamteloosheid en hypocrisie?
Mijnheer de Voorzitter, ik roep u op om deze gammele coalitie van lafaards en despoten te overbluffen…
…en een geheime stemming niet ontvankelijk te verklaren aangezien zoiets ongepast is voor dit Parlement. Daarnaast roep ik u op om snelle wijziging van het Reglement na te streven om duidelijkheid te verschaffen over dit artikel. 
Cohn-Bendit (Verts/ALE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, ik neem het woord op grond van artikel 162, lid 2 en 3 van ons Reglement.
Zoals de heer Watson zojuist zei – en ik parafraseer hetgeen collega Poettering gezegd heeft – rust op de Europese Unie de verplichting een historisch besluit te nemen door te beslissen of er wel of niet onderhandelingen worden aangeknoopt met Turkije.
Sommige mensen zijn tegen de toetreding van Turkije, en ik heb groot respect voor hen. Andere mensen, die ik voor eveneens ten zeerste respecteer, zijn voor de toetreding. Maar ik ken niemand die ik respecteer die niet de moed heeft te zeggen wat hij of zij denkt over Turkije.
Ik verzoek mijn collega, de heer Poettering, ons publiekelijk te vertellen of hij voor of tegen de geheime stemming van vandaag in de Parlement is. Is hij, persoonlijk, voor of tegen de geheime stemming?
De Voorzitter.
   Mijnheer Cohn-Bendit, u mag de geachte afgevaardigden verzoeken hun kalmte te bewaren, maar ik wil u eraan herinneren dat u het woord hebt voor een motie van orde. Houdt u zich daar dus alstublieft bij.
Cohn-Bendit (Verts/ALE ).
   – Ik verzoek mijn collega’s die deze resolutie samen met extreem-rechts hebben ondertekend hun handtekening in te trekken, daar deze tekst qua logica en intelligentie beneden hun waardigheid is. Ik verzoek iedereen die zichzelf ook maar een beetje respecteert zijn handtekening in te trekken en te stemmen ...
Schulz (PSE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, artikel 162 is ons bekend. Aan de hand van de stemlijst kunnen we vaststellen dat er - gegeven artikel 162 - blijkbaar 147 afgevaardigden zijn die verschillende amendementen en de eindstemming aan een geheime stemming willen onderwerpen. Ik wil daarom namens onze fractie over artikel 162 het volgende zeggen: de Sociaal-democratische Fractie geeft de voorkeur aan hoofdelijke stemming, omdat zij van mening is dat de burgers van Europa er recht op hebben, te weten hoe de afgevaardigden van het Europees Parlement over deze principiële kwestie stemmen.
We stellen bovendien vast dat de PPE-DE-Fractie in dit Parlement niet in staat is een coherente en homogene koers aan te houden. De 147 handtekeningen komen voor het grootste deel uit deze fractie. Ik ben de voormalige Belgische premier Dehaene dankbaar voor wat hij de leden van deze fractie duidelijk heeft voorgehouden: deze oplossing mag juridisch dan wel aanvaardbaar zijn, politiek is ze absoluut onaanvaardbaar.
De Voorzitter.
   Het wordt duidelijk dat de motie van orde betrekking heeft op de toepassing van artikel 162 over het doen plaatsvinden van een geheime stemming, in overeenstemming met het geuite verzoek daartoe. 
Corbett (PSE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, om te beginnen is dit artikel niet van mij afkomstig. Ten tweede wil ik voordat u een beslissing neemt graag het belang van het woord ‘kan’ onderstrepen. Artikel 162, lid 2 van het Reglement schrijft voor dat een geheime stemming ‘kan’ plaatsvinden, indien ten minste een vijfde van de leden daarom heeft verzocht. Er staat niet ‘moet’. Het voorafgaande lid met betrekking tot stemmingen over de benoeming van personen is wel bindend. Er is een duidelijk verschil tussen de twee gevallen, in het eerste lid gaat het om een verplichting, in het tweede lid is sprake van een optie. 
De Voorzitter.
   Mijnheer Corbett, we moeten ons houden aan het Reglement. Ik besef dat u buitengewoon deskundig bent op dit gebied, maar ik heb u niet om advies gevraagd. Ik neem nota van uw standpunt en ik zal er rekening mee houden.
Dames en heren, ik verzoek u zich te beperken tot echte moties van orde. Anders wordt dit debat een gebed zonder einde. 
Wurtz (GUE/NGL ).
   – Mijnheer de Voorzitter, zonder u adviezen te willen geven, zou ik toch een suggestie willen doen, namelijk om het verzoek dat door een aantal afgevaardigden is gedaan aan de vergadering voor te leggen. De vergadering zal dan beslissen of zij het wel of niet eens is om tot een geheime stemming over te gaan.
De Voorzitter.
   U heeft een voorstel gedaan om de gang van zaken te regelen. Het Voorzitterschap neemt daar nota van, maar onze werkzaamheden worden in goede banen geleid door het Reglement, en deze bieden voldoende handvatten voor de te volgen procedure. 
Landsbergis (PPE-DE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, ik wil alleen maar zeggen dat ik op basis van mijn gezond verstand – en anders wel op basis van het Reglement – tegen de geheime stemming ben en ik verzoek mijn fractiegenoten – of sommigen van hen ten minste – om hun handtekening te verwijderen.
De Voorzitter.
   Dames en heren, dit is geen debat over de vraag of degenen die hun handtekening geplaatst hebben daarin juist gehandeld hebben of hun handtekening moeten intrekken. Ik geef enkel en alleen het woord voor moties van orde en ik wil u verzoeken zich daaraan te houden. Meningen over de vraag of het goed of slecht is om wel of niet te tekenen en of leden op de ene of op de andere manier moeten stemmen zijn vast heel belangwekkend, maar zij zijn op dit punt van de procedure niet op hun plaats.
Daarom: wanneer blijkt dat een motie van orde geen motie van orde is, zal de Voorzitter de spreker onderbreken. 
Speroni (IND/DEM ).
   - Mijnheer de Voorzitter, ik ben niet van plan om uw taak over te nemen of u goede raad te geven. Er is weliswaar een verzoek gedaan om hoofdelijke stemming, maar volgens artikel 162, lid 3 van het Reglement heeft een verzoek om geheime stemming de voorrang boven een verzoek om hoofdelijke stemming. 
Toubon (PPE-DE ).
   – Ik wil u alleen maar verzoeken, mijnheer de Voorzitter, de bepalingen van artikel 162, lid 2 toe te passen, krachtens welke een geheime stemming kan plaatsvinden indien minstens een vijfde van de leden van het Parlement hierom verzoekt. Ik zou de heer Cohn-Bendit, de Sociaal-democratische Fractie in het Europees Parlement en u, mijnheer de Voorzitter, erop willen wijzen dat dit bedoeld is als waarborg voor hetgeen onze allerhoogste prioriteit heeft, namelijk de vrijheid van geweten, de vrijheid van meningsuiting! Het debat, mijnheer de Voorzitter, ...
Posselt (PPE-DE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, ik refereer aan hetzelfde artikel als de heer Wurtz. Het recht op geheime stemming is een klassiek minderheidsrecht. Voor dat recht kom ik op, hoewel ik er geen probleem mee heb in alle openheid tegen de toetreding van Turkije te stemmen.
De Voorzitter.
   –Het is overduidelijk gebleken dat dit geen moties van orde zijn, maar veeleer verklaringen waarin afgevaardigden uiteenzetten hoe zij tegenover de onderhavige kwestie staan. Daarom zie ik geen noodzaak of reden om nog langer mensen het woord te geven voor moties van orde. 
Desondanks moeten wij onze werkzaamheden in goede banen leiden en uiteraard dient dat in overeenstemming met het Reglement te gebeuren. Sommige artikelen daarvan lenen zich voor interpretaties die om opheldering vragen en dat is nu het geval.
Ik heb drie verzoeken tot geheime stemming ontvangen die zijn ingediend overeenkomstig artikel 162, lid 2 van het Reglement, waarin wordt bepaald, ik citeer – in het Spaans, dus dat zal vertaald moeten worden: “Een geheime stemming kan ook plaatsvinden indien minstens een vijfde van de leden van het Parlement hierom verzoekt. Een dergelijk verzoek moet vóór de opening van de stemming worden gedaan.”
Wat betreft de toepassing van deze bepaling in de huidige situatie, kan ik u, na het horen van die leden die onder het mom van moties van orde het woord hebben gevoerd, en na uiteraard de mening en advies te hebben gevraagd van de juridische diensten van het Parlement – zoals ik verplicht ben te doen –, het volgende zeggen: ten eerste hebben de bevoegde diensten mij bevestigd dat deze verzoeken door een voldoende aantal leden zijn onderschreven en dat zij alleszins op tijd zijn ingediend. Ten tweede is daar de door enkelen van u aangeroerde interpretatiekwestie of wij al dan niet verplicht zijn een geheime stemming te houden, aangezien in artikel 162, lid 2 – dat vanmorgen zo veelvuldig genoemd is – staat: “een geheime stemming kan ook plaatsvinden”, in plaats van “een geheime stemming zal plaatsvinden”. Het Reglement laat hier dus ruimte voor interpretatie.
Beseffende dat deze kwestie aanleiding zou geven tot debat, heb ik voorafgaand aan deze zitting de relevante precedenten en arresten van het Hof van Justitie bestudeerd. Ongeacht mijn eigen persoonlijke opvattingen over de geëigende gang van zaken, ben ik namelijk verplicht te proberen zo dicht mogelijk bij de wetgeving te blijven bij het interpreteren van het Reglement. Ik moet het Parlement dan ook attenderen op het bestaan van het precedent van de vergadering van 12 juni 2002, toen de heer Cox als Voorzitter van oordeel was dat de woorden “een geheime stemming kan ook plaatsvinden” inhielden dat het voorstel automatisch dient te worden goedgekeurd en dat het verzoek bij voldoende indieners dient te worden ingewilligd.
Bovendien heeft het Gerecht van Eerste Aanleg van de Europese Gemeenschappen in oktober 2001 een arrest gewezen met betrekking tot een soortgelijk artikel van het Reglement als het artikel in kwestie, waarbij het eveneens het woord “kan” interpreteerde als een verplichte voorwaarde.
In overeenstemming met deze precedenten en ongeacht – dat wil ik hierbij nog eens onderstrepen – de persoonlijke opvatting van wie dan ook over de te volgen gang van zaken, ben ik van mening dat we, aangezien het verzoek tijdig en correct is ingediend, moeten overgaan tot een geheime stemming …
… al zal de commissie van het Parlement die verantwoordelijk is voor vraagstukken die verband houden met het Reglement zich voor toekomstige gevallen over dit probleem moeten buigen. We zullen waarschijnlijk later helderheid moeten krijgen over de vraag of de interpretatie van het Voorzitterschap wel of niet juist is. In dit stadium van de procedure zal het Voorzitterschap evenwel de verantwoordelijkheid voor deze beslissing moeten nemen zonder dat het bij de bevoegde commissies advies heeft kunnen inwinnen. Ik ben van mening, nu ik alle afgevaardigden en de juridische diensten heb gehoord, dat een juiste interpretatie van het Reglement is dat wij tot de verzochte geheime stemming dienen over te gaan, en dat zullen we dan ook doen.
Aangaande de wijze waarop gestemd zal worden, moet ik de geachte afgevaardigden meedelen dat ik heb besloten dat we de elektronische procedure zullen toepassen overeenkomstig artikel 161, lid 1 van het Reglement. Het is daarom niet nodig om een college van stemopnemers aan te wijzen. De stemming zal geheim maar elektronisch zijn.
Dan kunnen wij nu beginnen met de stemmingen.
Rocard (PSE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, ik stel een mondelinge precisering voor van amendement 71, want de zaken waaraan in dat amendement wordt gerefereerd waren niet bij iedereen bekend. Daarom stel ik, namens mijn fractie, voor de woorden “het weer voor pelgrims openstellen van het Armeense nationale mausoleum in Noord-Anatolië” te vervangen – aangezien het woord “mausoleum” een onnauwkeurige vertaling is – door “het voor pelgrims openstellen van de verwoeste Armeense kerken van Ani bij Kars in Oost-Anatolië”. Geen van onze Armeense vrienden kende die plaats namelijk of was op de hoogte van de openstelling ervan voor pelgrims.
Een soortgelijke situatie geldt voor het tweede deel van het mondelinge amendement. Er is twijfel gerezen of de Turkse historici wel echt van plan zijn onderzoek te doen naar de volkerenmoord. Ik stel dus voor het meervoud “Turkse historici” te schrappen om daarvoor in de plaats slechts de naam van de leider van die school te noemen, de Turkse historicus die veel gedaan heeft om onze kennis over de Armeense genocide te vergroten, namelijk “Halil Berktay”. Beste collega’s, velen van u hebben erop gewezen dat dit niet bekend was en dat het amendement misplaatst was. Weet dan dat het om Halil Berktay gaat. Het overige blijft onveranderd, het zijn slechts preciseringen. 




Coelho (PPE-DE ),
   – Mijnheer de Voorzitter, waarde collega’s, het aantal autodiefstallen in Europa blijft stijgen. Parallel hiermee neemt ook het gevoel van onveiligheid van onze burgers toe. Europol bevestigt dat in 2002 ruim één miljoen voertuigen gestolen is en dat minder dan 39 procent daarvan is teruggevonden.
Het Parlement heeft op dit vlak reeds diverse maatregelen aangenomen en aanbevolen. De laatste keer was in maart. In verband hiermee wil ik mijn felicitaties overbrengen aan de Raad. Die heeft uiteindelijk toch aan sommige van onze initiatieven gevolg gegeven. Beter laat dan nooit. Het Nederlandse voorstel is inhoudelijk goed onderbouwd, maar het is in een verkeerde vorm gegoten. De tekst had niet in het kader van de derde, maar van de eerste pijler moeten worden voorgesteld. De Europese Commissie heeft ons op dit punt gelijk gegeven. Sommige afgevaardigden van dit Parlement vonden dat een reden om het voorstel te verwerpen. De leden van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken, onder wie ikzelf, waren echter een andere mening toegedaan. Wij hebben de elementen die uitsluitend onder de communautaire pijler vielen uit de tekst gehaald en hebben al wat door de intergouvernementele pijler gedekt kan worden behouden. In het belang van de goede afloop van deze strijd, mijnheer de Voorzitter, hebben wij bewezen dat het Europees Parlement te goeder trouw is en zich zorgen maakt over het groeiende probleem van de autodiefstallen en de daarmee gepaard gaande criminaliteit. Wij geven echter een duidelijk signaal af aan de Raad: het zou een goede zaak zijn als de Raad en de lidstaten in de toekomst wat meer respect zouden opbrengen voor de prerogatieven van dit Parlement.
Tot slot nog een woord van dank aan alle collega’s die ons met hun voorstellen en raadgevingen hebben geholpen, en met name aan de collega’s van de Commissie vervoer en toerisme en aan de heer Jardim Fernandes en mevrouw Wortmann-Kool. 

Díaz de Mera García Consuegra (PPE-DE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, met mondeling amendement 28 willen wij waarborgen dat de bedoelde rechten beter en efficiënter beschermd worden. Wij willen daarbij realistisch te werk gaan, in plaats van ons te laten leiden door utopische voorstellen.
Ter wille van die realistische benadering, die gebaseerd is op de ervaring, dringen wij erop aan, mijnheer de Voorzitter, dat de uitdrukking "in de eigen taal van de aanvrager" vervangen wordt door de uitdrukking "in een taal die voor de aanvrager begrijpelijk is".

Díaz de Mera García Consuegra (PPE-DE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, om u niet te vervelen beperk ik mij tot een verwijzing naar de argumenten die ik bij de verdediging van mondeling amendement 28 heb aangevoerd. 

– Hiermee is de stemming beëindigd.
STEMVERKLARINGEN

Fatuzzo (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, met groot genoegen geef ik u mijn stemverklaring over de toetreding van Turkije tot de Europese Unie.
Ik moet van meet af aan duidelijk maken dat ik tegen de toetreding van Turkije tot de Europese Unie heb gestemd, maar ik wil graag uitleggen hoe ik tot mijn besluit gekomen ben. Op 9 december jongstleden was ik in Reggio Calabria, op uitnodiging van de vertegenwoordiger van de Partij van de Gepensioneerden, de heer Carlo Rositani, die mij had gevraagd een lezing te houden op de pedagogische academie “Tommaso Gulli”. Ik heb toen een klas van ongeveer honderdtwintig meisjes tussen de zestien en negentien jaar gevraagd om voor of tegen de toetreding van Turkije tot de Europese Unie te stemmen. De stemming van deze honderdtwintig jongeren had de volgende uitslag: honderd van de honderdtwintig stemden tegen toetreding, terwijl twintig meisjes zich onthielden. Ik heb mij dan ook gaarne aangesloten bij deze jonge mensen. 
Konrad (PPE-DE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, geachte dames en heren, beste collega’s, ik heb tegen het openen van toetredingsonderhandelingen met Turkije gestemd. Voor mij is dit een principekwestie. De Europese Unie is vanaf haar oprichting in 1957 in Rome altijd opgevat als een christelijke en democratische gemeenschap. Ze heeft haar wortels in de Griekse filosofie, het Romeinse recht en het christelijk geloof.
Met de fundamenteel verkeerde beslissing die het Europees Parlement vandaag heeft genomen, nemen we afscheid van de geest van Rome. De EU zoals we die nu kennen is daardoor geschiedenis geworden. Daarin heeft de voormalige president van Frankrijk, Giscard d’Estaing, volkomen gelijk. God behoede het christelijke avondland.
Martin, David (PSE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, ik heb voor het verslag inzake Turkije gestemd en ik denk dat wij vandaag goed werk hebben verricht. Wij hebben een aanmoediging gegeven aan de mensen in Turkije maar ook aan de mensen buiten Turkije die zich met hart en ziel hebben ingezet voor een seculiere Turkse staat, een Turkse staat gebaseerd op democratie, een Turkse staat waarin de mensenrechten worden gerespecteerd.
Wij hebben ook een duidelijke boodschap gegeven aan de 15 miljoen moslims die al binnen de Europese Unie wonen dat dit niet uitsluitend een christelijke club is. Dus al met al ben ik zeer tevreden met het werk dat wij vanmorgen hier hebben verzet. 
Czarnecki, Ryszard (NI ).
    Mijnheer de Voorzitter, dames en heren ik wil alle afgevaardigden die voor hebben gestemd, evenals diegenen die tegen gestemd hebben, erop wijzen dat deze stemming nog geen besluit is over de opneming van Turkije in de Europese Unie. Wellicht is dat maar goed ook. De uitslag van de stemming steunt de opening van de onderhandelingen met Turkije. Of Turkije al dan niet tot de Europese Unie zal toetreden, hangt af van het verloop en de resultaten van de onderhandelingen. Ik heb het gevoel dat niet alle afgevaardigden dit beseffen. 
Borghezio (IND/DEM ).
   - Mijnheer de Voorzitter, ik ben tegen het besluit van het Europees Parlement om toetredingsonderhandelingen te openen met Turkije, omdat Turkije geen Europa is! Bovendien lopen wij het risico dat op een dag in deze instelling een vlag wappert - de Turkse vlag - die besmet is met het bloed van het Armeense volk. Die holocaust wordt niet door Turkije erkend.
Wij hebben verraad gepleegd aan de geest van Lepanto, aan de duizend jaren oude traditie die zegt dat Europa vastzit aan zijn christelijke wortels en daaraan ook vast wil blijven zitten. De Turkse samenleving is nog steeds diep verbonden met de beginselen van het islamitisch fundamentalisme, en dit is een groot gevaar waar Europa rekening mee dient te houden.
Daarom ben ik trots op het feit dat wij tegen de opening van de procedure voor toetreding van Turkije tot Europa hebben gestemd. Voor ons is het een schande dat een gedeelte van de Europese politiek, dat op zulk een onverantwoorde wijze steun heeft gegeven aan dit besluit, tegen de wil van de meerderheid van de burgers heeft gestemd. Wij vragen dat in alle landen van de Europese Unie een referendum wordt gehouden, opdat de stem van het volk kan worden gehoord. De volkeren van Europa zijn namelijk tegen de toetreding van Turkije. 
Claeys (NI ).
   – Voorzitter, in van 8 december stelt de heer Erdogan, de Turkse eerste minister, dat als de EU geen christelijke club is een islamitisch land als Turkije moet kunnen toetreden. Het komt er dus op neer dat Europa zijn eigenheid, of in elk geval een groot deel ervan, moet opgeven, terwijl Turkije een islamitische club mag blijven. Enkele dagen later waarschuwt Erdogan in de Europese leiders ervoor dat het geweld van islamitische extremisten zou kunnen escaleren als Europa Turkije afwijst als kandidaat-lidstaat. Aangezien Erdogan zelf uit die strekking komt, mogen we dit beschouwen als een regelrechte bedreiging, als regelrechte chantage.
We hebben als Europees Parlement niet eens meer het zelfrespect om in te gaan tegen dergelijke chantage. Hoe gaan we in de toekomst trouwens kandidaturen van bijvoorbeeld Marokko afwijzen, als we een niet-Europees land als Turkije wel in de Unie opnemen? De bevolking wordt belogen, Turkije zou zogezegd volgens de criteria van Kopenhagen worden beoordeeld, maar dat blijkt niet het geval te zijn. Het is geen probleem dat in Turkije op grootschalige wijze wordt gefolterd, dat Turkije een deel van het grondgebied van een bestaande lidstaat militair bezet houdt, en die staat zelfs weigert te erkennen. Ik kan alleen maar vaststellen dat wij als Europees Parlement te laf zijn geworden om onze eigen belangen als Europeanen nog te verdedigen. 
Posselt (PPE-DE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, laat ik met het positieve beginnen: we hebben onze harde opstelling inzake mensenrechten, waarmee we ons niet tegen de bevolking, maar tegen de regering richten, verscherpt door te eisen dat de Koerden vrijheidsrechten krijgen en dat de volkerenmoord op de Armeniërs wordt erkend en zijn plaats in de geschiedenis krijgt.
Positief is ook dat we niet hebben gevraagd om toetreding van Turkije, maar slechts om het openen van de onderhandelingen over toetreding, ook al heb ik tegen gestemd. Wanneer we ons realiseren dat van degenen die voor toetredingsonderhandelingen zijn, velen uiteindelijk tegen toetreding zijn, dan kunnen we zeggen dat we op de goede weg zijn. Aanvankelijk vormden we een minderheid. Vandaag heeft de relatief sterkste fractie in dit Parlement, de Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-democraten) en Europese democraten, zich bij deze lijn aangesloten. We hebben in het Parlement nu nog maar veertig collega’s nodig die de komende jaren duidelijk stelling nemen. Op het moment dat we een definitief besluit moeten nemen, zal er in het Parlement geen meerderheid meer zijn voor opneming van Turkije in de Europese Unie.
Afgezien daarvan is het zaak dat de christen-democratische regeringsleiders overmorgen tijdens de Top in Brussel de opmars van de lemmingen een halt toeroepen, want die loopt altijd dodelijk af. 
Brepoels (PPE-DE ),
   . Ons Europa is een open Europa, gestoeld op de Europese publieke cultuur, die voortvloeit uit onze gemeenschappelijke waarden en normen. Die "eenheid in verscheidenheid" is Europa's belangrijkste kenmerk en tegelijk grootste troef.
De consequentie van een dergelijk politiek project is dat er grenzen aan zijn. De verdere uitbreiding van de Unie kan en mag de verdere verdieping niet in de weg staan. Een Turks lidmaatschap dreigt de Unie immers te doen verzanden tot een louter economisch samenwerkingsverband, dat niet meer in staat zal zijn om belangrijke supranationale bevoegdheden op een gecoördineerde manier uit te oefenen.
Een Unie zonder slagkracht en ziel, verlamd door interne tegenstellingen. Dit is niet het verhaal waar velen hebben aan gewerkt en van gedroomd. Het is zeker zo dat Turkije de voorbije jaren een belangrijke weg heeft afgelegd. Deze hervormingen en een diepgaande economische samenwerking dienen absoluut te worden verder gezet.
Een bijzonder partnerschap tussen de Unie en Turkije lijkt hiertoe de aangewezen weg, waarin naast een doorgedreven economische samenwerking ook voorwaarden kunnen worden bedongen op het vlak van de Koerden, vrouwenrechten en de mensenrechten in het algemeen. Vermits dit laatste niet in het rapport wordt voorzien, zal ik dan ook tegen het rapport en de resolutie stemmen
Carlotti (PSE ),
   . – Hoewel de Commissie een degelijk verslag heeft gemaakt, staat in haar aanbeveling van 6 oktober jongstleden niet langer de eis dat Turkije de Armeense genocide van 1915 moet erkennen.
Welnu, die genocide heeft meer dan een miljoen levens geëist, oftewel bijna twee derde van de talrijkste minderheid van het land.
Deze misdaad, die doelbewust is uitgevoerd en massale en systematische vernietiging tot gevolg had, vormt eerste van de twintigste-eeuwse genociden, maar tot op de dag van vandaag verzet de Turkse staat zich tegen elke verwijzing ernaar.
Zwijgen is wel het slechtste wat we vandaag kunnen doen. En het zwijgen van de Commissie zou de indruk kunnen wekken dat zij niets met deze tragedie te maken heeft, en dat het louter een probleem tussen Turken en Armeniërs betreft.
En dat stoort me. Niet om redenen van religieuze, historische of communautaire aard, maar omdat het een politieke kwestie betreft die raakt aan de democratie en de mensenrechten.
Dit is een discussie die teruggaat tot de fundamenten van Europese Unie, die gelegd zijn na de Tweede Wereldoorlog toen Frankrijk en Duitsland de wil aan den dag legden om vrede te stichten in Europa. Dat betekende dat verantwoordelijkheid werd genomen voor de zwartste bladzijden uit de geschiedenis van het continent, ook al werd de volle omvang van de uitroeiing van de joden pas later volledig erkend.
Daarom is de Armeense kwestie van doorslaggevend belang voor Europa, dat immers de ambitie heeft een antitotalitaire ruimte van vrijheid te zijn waar een modern, seculier burgerschap kan ontluiken.
Castex (PSE ),
   . – Ik heb mij onthouden van stemming over het periodiek verslag 2004 en de aanbeveling van de Europese Commissie over de vorderingen van Turkije op de weg naar toetreding, en wel om de volgende redenen:
Ik ben van oordeel dat het onvermogen van de Europese Unie om een samenhangend politiek plan voor te stellen, goed te keuren en tot stand te brengen een belangrijke hindernis vormt voor de opneming van Turkije in de communautaire ruimte.
Het lijkt me namelijk aanvechtbaar, zo niet onverantwoordelijk, om maar eindeloos te willen blijven uitbreiden terwijl de politieke dimensie en de sociale en fiscale harmonisering van de Europese Unie nog verre van verwezenlijkt zijn. Op dit moment kan de Europese Unie een land van de omvang van Turkije geen reëel politiek perspectief op integratie bieden.
Wat de argumenten van geografische, geschiedkundige, godsdienstige of culturele aard betreft, zou ik erop willen wijzen dat die niet de grondslag vormen van ons standpunt. Mijn overtuiging is niet gebaseerd op het vermogen van Turkije om aan een bepaald aantal voorwaarden te voldoen, maar op het onvermogen van de Europese Unie om het kader te bieden dat noodzakelijk is voor een gemeenschappelijke toekomst. 
Ferber (PPE-DE ),
   . – Namens de CSU-afgevaardigden in het Europees Parlement wil ik nogmaals onze positie ten aanzien van het mogelijk openen van de toetredingsonderhandelingen met Turkije verduidelijken. De stemming van vandaag heeft laten zien dat het model van het geprivilegieerde partnerschap door veel collega’s uit alle EU-lidstaten en uit alle fracties wordt gesteund. Daarmee wordt met name het verwijt van diegenen weerlegd die beweren dat de CDU en de CSU in deze kwestie alleen staan in Europa. Ik hoop dat de Europese Raad dit vrijdag bij zijn beraadslagingen ook zal meewegen. Wij blijven de mening toegedaan dat de succesvolle ontwikkeling van de Europese Unie door toelating van Turkije ernstig in gevaar komt. Wie Europa wil laten ontaarden in een vrijhandelszone, bereikt dat met de toelating van Turkije. Wie echter voor een sterk en slagvaardig Europa is, bereikt dat door bijzondere betrekkingen zoals een geprivilegieerd partnerschap. Van die verantwoordelijkheid dient de Europese Raad zich vrijdag bewust te zijn. 
Ferreira, Anne (PSE ),
   . – Ik heb mij onthouden van stemming over het periodiek verslag 2004 en de aanbeveling van de Europese Commissie inzake de opening van de toetredingsonderhandelingen tussen Turkije en de Europese Unie, en wel om de volgende redenen:
Ik ben van oordeel dat het onvermogen van de Europese Unie om een samenhangend politiek plan voor te stellen, goed te keuren en tot stand te brengen een belangrijke hindernis vormt voor de opneming van Turkije in de communautaire ruimte.
Het lijkt me namelijk aanvechtbaar, zo niet onverantwoordelijk, om maar eindeloos te willen blijven uitbreiden terwijl de politieke dimensie en de sociale en fiscale harmonisering van de Europese Unie nog verre van verwezenlijkt zijn. Op dit moment kan de Europese Unie een land van de omvang van Turkije geen reëel politiek perspectief op integratie bieden.
Wat de argumenten van geografische, geschiedkundige, godsdienstige of culturele aard betreft, zou ik erop willen wijzen dat die niet de grondslag vormen van ons standpunt. Mijn overtuiging is niet gebaseerd op het vermogen van Turkije om aan een bepaald aantal voorwaarden te voldoen, maar op het onvermogen van de Europese Unie om het kader te bieden dat noodzakelijk is voor een gemeenschappelijke toekomst. 
Ford (PSE ),
   – Ik zal voor het starten van onderhandelingen met Turkije over lidmaatschap van de Europese Unie stemmen. Turkije voldoet nu nog niet aan de criteria voor lidmaatschap. De mensenrechtensituatie met betrekking tot de Koerdische en Assyrische minderheden is nog ver beneden peil. Ook met de vakbondsrechten is het slecht gesteld. Turkije is er totaal niet in geslaagd om de Armeense genocide eerlijk onder ogen te zien. Dit alles mag echter geen obstakel vormen om een proces op gang te brengen dat de Commissie en het Parlement in staat stelt om aan te dringen op verbeteringen. Een ‘ja’-stem vandaag betekent ondersteuning van de inspanningen van alle progressieve krachten in Turkije om de laatste overblijfselen van het autoritaire verleden van Turkije af te schudden. Als wij samen deze veranderingen tot stand kunnen brengen, dan zal ik de toetreding van Turkije tot de Unie steunen, want mijn Europa is gebaseerd op gedeelde waarden die niet zijn beperkt tot een afzonderlijk groep religieuze waarden en overtuigingen. Als wij daar niet in slagen zal ik ‘nee’ stemmen, zelfs als aan de economische voorwaarden is voldaan. 
Gomes (PSE ),
    Ik heb ervoor gestemd de onderhandelingen met Turkije over toetreding tot de Europese Unie te openen, hetgeen echter niet impliceert dat ik mij uitspreek over het eindresultaat van dat proces, aangezien dat pas na vele jaren van onderhandelen duidelijk zal worden. Ik heb tegen een partnerschapsmodel gestemd omdat dat zou betekenen dat de EU haar beloften niet nakomt.
Uit de getuigenissen van talloze Turkse mensenrechtenactivisten blijkt dat zich in Turkije gunstige ontwikkelingen hebben voorgedaan. Dat heeft mij ertoe bewogen voor te stemmen, ook al spreekt het vanzelf dat die ontwikkelingen ontoereikend zijn: er zijn nog steeds politieke gevangenen en in de gevangenissen wordt nog steeds gefolterd. Kortom, er is nog veel werk aan de winkel. Ik ben echter van oordeel dat een stopzetting van het proces dat tot de opening van onderhandelingen moet leiden in de huidige fase rampzalige gevolgen zou hebben voor de situatie van de mensenrechten in Turkije. Ik heb voor gestemd ondanks het feit dat er tot dusver nog niet ernstig is nagedacht over het antwoord op de vraag waarheen en tot waar Europa moet gaan. Ik kan mij namelijk niet vinden in de politiek-culturele grenzen van de "christelijke club Europa" en de profetieën over de "botsing tussen beschavingen". Ik heb voor gestemd op voorwaarde dat Turkije de Republiek Cyprus, een van de lidstaten van de EU, onverwijld erkent en zijn troepen zonder dralen uit het bezette deel van het eiland terugtrekt. Ik heb gestemd voor erkenning door Turkije van de genocide op het Armeense volk, aangezien dat de enige manier is om zich te verzoenen met zijn buurlanden en zijn eigen geschiedenis. 
Goudin, Lundgren en Wohlin (IND/DEM ),
    Junilistan vindt de geografische ligging van Turkije of de islam geen beletsels voor een lidmaatschap van de EU. Wij verwelkomen het feit dat Turkije dichter naar de EU opschuift. We mogen echter niet onze ogen sluiten voor het feit dat zowel Turkije als de EU moeten veranderen voordat er sprake kan zijn van een volledig lidmaatschap.
Turkije moet de Armeense genocide erkennen, de mensenrechten van minderheden volledig waarborgen en de economie zodanig ontwikkelen dat er geen spanningen ontstaan die een bedreiging kunnen vormen voor de interne markt. Ook de EU moet veranderen. Het gemeenschappelijk landbouwbeleid moet worden afgeschaft en het structuurbeleid moet worden herzien voordat een groot en arm land als Turkije kan worden toegelaten.
Om de steun van de bevolking te verzekeren, dienen de toetredingsonderhandelingen alleen te worden geopend als er over deze kwestie is gedebatteerd tijdens de verkiezingscampagnes van de lidstaten tot 2008. Tot slot moet het vraagstuk betreffende de Europese Grondwet zijn opgelost voordat de EU een standpunt inneemt over de onderhandelingen voor een Turks lidmaatschap.
Grossetête (PPE-DE ),
   Ik heb tegen dit verslag gestemd.
Onze medeburgers maken zich zorgen. Ze maken zich zorgen over de komende uitbreidingen en vooral over het uitblijven van antwoorden op de fundamentele vraag waar de grenzen van Europa liggen.
Turkije erkent de Republiek Cyprus niet, een lidstaat van de Europese Unie, waarvan het al dertig jaar grondgebied bezet houdt. Turkije straft iedereen die naar de Armeense genocide verwijst. 97 procent van het grondgebied Turkije bevindt zich buiten Europa, en dus is Turkije niet voorbestemd om toe te treden tot de Europese Unie. Het opnemen van Turkije zou erop neerkomen dat direct al “nee” wordt gezegd tegen het politieke Europa, nog voordat dit het licht ziet. Het wekt de indruk van een Europa dat zich laat chanteren en onder druk laat zetten. Is dat een logische gedragslijn?
De voorstanders van de Turkse toetreding verschuilen zich achter de criteria van Kopenhagen, onder het voorwendsel dat dit land daaraan zou kunnen voldoen. Maar dat is misleiding. Hoewel het voldoen daaraan zeker een onvermijdelijke randvoorwaarde is voor iedere nieuwe toetreding, is het zeker geen voldoende voorwaarde. Dat zou betekenen dat welk land dan ook ter wereld dat daaraan zou voldoen vervolgens ook deel zou kunnen uitmaken van de Europese Unie!
Daarom hoop ik dat de Raad het Franse voorstel van een geprivilegieerd partnerschap aanvaardt. 
Hortefeux (PPE-DE ),
   . – Ons Parlement heeft zich vandaag eindelijk uitgesproken over de toetreding van Turkije tot de Europese Unie. De Europeanen hebben met spanning op deze stemming gewacht. Zij hebben moeite de opstelling van hun regeringen ten aanzien van dit onderwerp te begrijpen.
Ik heb tegen dit ontwerpverslag van de heer Eurlings gestemd, omdat het eindigt met de conclusie dat “de Europese Raad […] zonder onnodige vertraging de onderhandelingen met Turkije van start [dient] te laten gaan” en dat “de onderhandelingen het Turkse lidmaatschap van de EU tot doel hebben”.
Het Europees project is een duidelijk omschreven project waarmee we als aan elkaar grenzende en op elkaar gelijkende landen proberen door bepaalde competenties te delen een nieuw politiek geheel te vormen. Turkije zou slecht in dat geheel passen, en wel om de volgende redenen:
Allereerst maakt het geografisch beschouwd geen deel uit van het continent Europa. Meer dan 90 procent van het Turkse grondgebied is in Azië gelegen en 90 procent van de grenzen zijn grenzen met Aziatische landen.
Voorts heeft het historisch beschouwd geen enkele van onze waarden gedeeld, die maken dat het huidige Europa gegrondvest is op gemeenschappelijke tradities die door ons allen worden hooggehouden.
Tot slot – en dat is een argument van gewicht daar het rechtstreeks betrekking heeft op onze institutionele structuur – als Turkije zou toetreden tot de Europese Unie, zou het grootste bevolking van alle lidstaten hebben, en daardoor …
Howitt (PSE ),
   – De Sociaal-democratische Fractie in het Europees Parlement is het roerend eens met het duidelijke advies in deze resolutie dat EU-leiders zonder uitstel dienen over te gaan tot de opening van toetredingsonderhandelingen met Turkije.
Wij zijn ons bewust van de gevoeligheden met betrekking tot kwesties als de betrekkingen van Turkije met Armenië, maar die zaken zullen bij het onderhandelingsproces worden betrokken. Het verslag impliceert op geen enkele wijze dat de oplossing van deze kwesties een voorwaarde is voor het starten van de besprekingen.
Wij zijn ook tegen iedere permanente voorzorgsmaatregel waardoor het vrij verkeer van werknemers wordt aangetast. Turkije dient gelijk, eerlijk en netjes te worden behandeld tijdens de onderhandelingen. 
Isler Béguin (Verts/ALE ),
   . – Als voorzitter van de EP-delegatie voor de landen van de Zuidelijke Kaukasus verheugt het mij dat het verslag-Eurlings over de opening van toetredingsonderhandelingen met Turkije met een grote meerderheid is aangenomen, en wil ik benadrukken hoe buitengewoon belangrijk het is voor de volken van Europa en voor de stabiliteit van een heel continent om de deuren van de Europese Unie voor dit land te openen.
Ik betreur het dat de Europese Unie niet van meet af aan de opheffing de blokkade en de openstelling van de grenzen met buurland Armenië tot onderdeel van de debatten over de mogelijke toetreding van Turkije heeft gemaakt en dat Turkije geen gebruik gemaakt heeft van deze historische gelegenheid om zijn goede wil te tonen door de grens met Armenië te openen.
Ik sta daarentegen afwijzend tegenover de puur instrumentele wijze waarop met name de rechtse politieke partijen uit Frankrijk het vraagstuk van de Armeense genocide en de grenzen gebruiken om deze openstelling voor Turkije te weigeren. Het is onfatsoenlijk om aan de vooravond van het raadsbesluit over het aanknopen van onderhandelingen met dit argument te schermen, terwijl dat enkel en alleen bedoeld is om de werkelijke redenen voor het afwijzen van de toetreding van Turkije te maskeren. 
Lang (NI ),
   . – De Europese volkeren geven, in navolging van de Fransen, de Duitsers, de Grieken en de Oostenrijkers, in steeds groter getale te kennen dat ze ertegen zijn dat Turkije, een Aziatisch land dat tot de moslimwereld behoort, tot Europa toetreedt. De bestuurders van het Brusselse Europa, en met name ook de heer Chirac, weten dat.
Daarom houden ze vol dat het aanknopen van toetredingsonderhandelingen niet automatisch leidt tot de toetreding van Turkije. Die bewering, die wordt herhaald in het verslag van de heer Eurlings, is onwaar: sinds de eerste uitbreiding van 1972 is elke onderhandeling uitgelopen op toetreding van de kandidaat-lidstaat. Met Turkije zal het net zo gaan. Te meer daar zijn moslimfundamentalistische leiders ons hebben gewaarschuwd dat ze geen enkele concessie zullen doen.
Als de Europese Raad op 17 december, tegen de publieke opinie in, besluit om toetredingsonderhandelingen aan te gaan met de Turkse regering, zal het referendum over de Europese Grondwet de laatste gelegenheid zijn voor Frankrijk om te voorkomen dat het opgaat in een unie die slechts in naam Europees is en waarin Turkije, als land met de grootste bevolking, een predominante rol zal spelen. 
Lienemann (PSE ),
   . – Ik ben geen voorstander van een nieuwe uitbreiding zolang de Unie haar politieke integratie nog niet heeft verdiept en nog geen sterk, sociaal Europa tot stand heeft gebracht. Met elke uitbreiding raakt de mogelijkheid van een federaal Europa verder uit zicht. De toetreding van Turkije zal leiden tot een verder verwateren van het Europees project. Het is niet wenselijk dat het wordt opgenomen in het huidige kader van de EU. De vraag die voor iedereen zal rijzen, houdt geen verband met religie noch met geografie: de Europese Unie dient een politiek project te zijn.
Met dit project is het momenteel problematisch gesteld, want het glijdt af naar een steeds minder gereguleerde vrijhandelszone. De opbouw van Europa moet worden herzien, met een federale kern, vervolgens een Unie met 27 landen en een zone van versterkte samenwerking met buurlanden als Turkije, maar ook met andere landen als de landen van de Maghreb met wie wij nauw verbonden zijn. Door in te stemmen met het aanknopen van onderhandelingen raken we verder af van dit vooruitzicht en vervolgen we de weg van de permanente uitbreiding. Er worden legitieme eisen gesteld aan Turkije. Maar het spreekt vanzelf dat als dit land deze weet te vervullen het onmogelijk zal zijn het de toetreding te weigeren. Voorafgaand aan elke eventuele toetredingsonderhandeling moet het toekomstkader voor Europa worden vastgesteld. We moeten de uitbreiding afwijzen en met Turkije een andere samenwerking aangaan. 
Lulling (PPE-DE ),
   . – Ik heb in dit Parlement van meet af aan behoord tot de vrienden van Turkije. Men kan mij dus niet verwijten dat ik Turkije niet gunstig gezind ben.
Omdat de zaken echter zijn zoals ze zijn, stel ook ik de vraag of echt aan alle voorwaarden, met name aan die met betrekking tot de mensenrechten, is voldaan. Ik geef graag toe dat er sinds het perspectief op toetreding in Turkije meer hervormingen hebben plaatsgevonden - bijvoorbeeld op het gebied van vrouwenrechten - dan in tientallen jaren daarvoor. Die hervormingen zijn echter grotendeels alleen op papier doorgevoerd, de realiteit blijft achter. Pas geleden stuitte ik nog op informatie waarin werd beweerd dat in Turkije Koerdische vrouwen worden gesteriliseerd.
Toen we in 1963 een associatieovereenkomst met Turkije sloten met een perspectief op lidmaatschap, vormden we geen Europese Unie, maar alleen een Europese Economische Gemeenschap. Omdat we sinds 1996 een douane-unie met Turkije hebben, zitten we al dicht tegen een economische gemeenschap aan. Eventueel nog bestaande handelsbelemmeringen kunnen snel worden opgeheven.
Mede vanuit dit gezichtspunt en omdat Turkije zonder meer hecht verankerd moet blijven in de Europese structuren, lijkt de optie van een op maat gesneden speciale status een weg die voor Turkije sneller begaanbaar en gepaster is dan de discriminerende vorm van lidmaatschap die de Commissie voorstelt, afgezien van het feit dat er gerede twijfel bestaat…
Matsis (PPE-DE ),
    Ik heb voor het verslag van collega Camiel Eurlings over de vorderingen van Turkije op de weg naar toetreding tot de Europese Unie gestemd, omdat dit het resultaat is van een compromis tussen de fracties van het Europees Parlement. Ik voel mij echter allesbehalve gebonden door de zin in paragraaf 38 omtrent het gebruik van het plan-Annan als basis voor de pogingen een oplossing te vinden voor de kwestie-Cyprus. Dit plan is namelijk door 76 procent van de Grieks-Cyprioten en 67 procent van alle Cyprioten verworpen. Zoals terecht in paragraaf 38 staat kan er enkel een oplossing worden gevonden als men zich baseert op de aan de Europese Unie ten grondslag liggende beginselen.
Ik heb ook voorbehouden ten aanzien van de precieze inhoud van paragraaf 39, die mijns inziens onverenigbaar is met het verslag van mevrouw Rothe dat ongeveer een maand geleden is aangenomen door het Europees Parlement (zie verslag-Rothe, amendement 2 op overweging 4 bis (nieuw) (4 bis) bladzijde 6/15). 
Meijer (GUE/NGL ),
   . -Sinds de revolutie van Atatürk in 1923 is Turkije een typisch Europees land, maar wel op een ouderwetse autoritaire manier die we tegenwoordig in Europa niet meer willen. De macht van het leger is groot, er zijn politieke gevangenen, partijen en kranten zijn vaak verboden en een kiesdrempel van 10% houdt zelfs de meeste legale partijen buiten het parlement. Koerden, Armeniërs en Assyriërs krijgen de keuze tussen vertrekken of aanpassen aan de taal, de cultuur en de godsdienst van de Turkse meerderheid. Turkije moet sterk veranderen om welkom te kunnen zijn, niet alleen in wetsteksten maar ook in de dagelijkse praktijk. Na ruim 40 jaar wachten wordt nu voorgesteld om binnenkort onderhandelingen te openen over een volwaardig EU-lidmaatschap. Dat is ook een wens van de miljoenen Europeanen van Turkse herkomst. Niet voor maar pas tijdens de onderhandelingen zal worden vastgesteld of Turkije lid mag worden. Het risico is dat de Turkse regering kan vinden dat haar land na drie of vijf jaar onderhandelen het EU-lidmaatschap heeft verdiend, terwijl de problemen van democratie, mensenrechten en etnische minderheden dan nog steeds niet zijn opgelost. Dit kan leiden tot conflicten en uiteindelijk tot een breuk. De Kopenhagen-criteria mogen niet vervangen worden door Ankara-criteria. 
Morgan (PSE ),
   – Hoewel ik grote bedenkingen heb, heb ik ervoor gestemd dat Turkije verder gaat op de weg naar toetreding.
Ik wil graag benadrukken dat mijn reden om voortgang van het toetredingsproces te stemmen is gelegen in het feit dat Turkije een islamitisch land is dat kan dienen als een belangrijke brug tussen Europa en het Midden-Oosten in het bijzonder.
Het baart mij echter zorgen dat er nog steeds een groot aantal mensenrechtenschendingen plaatsvindt in Turkije. Ik ben ook bang dat een land met zo’n enorm aantal mensen dat in armoede leeft niet in staat zal zijn om de standaarden te bereiken die in het zijn verworven. Ik ben ook bang dat de nadruk tot nu toe meer heeft gelegen op de markttoegang tot Turkije dan op de noodzaak dat Turkije zich aanpast aan de sociale en milieustandaarden in de EU. Ik ben niet geïnteresseerd in uitbreiding van de Unie om simpelweg een grotere markt te creëren. Er dient evenveel nadruk te worden gelegd op sociale aspecten en milieuzaken. 
Muscardini (UEN ),
    De delegatie van Alleanza Nazionale heeft voor het verslag-Eurlings over het openen van de procedure voor toetreding van Turkije gestemd. Deze procedure zal jaren in beslag nemen en de opening daarvan luidt onmiskenbaar een politieke ommezwaai van de Turkse regering in ten aanzien van niet alleen het communautair acquis en de criteria van Kopenhagen, maar vooral ook de oplossing van de Armeense en de Koerdische kwestie.
Alleanza Nazionale is van mening dat het besluit van de Raad van 17 december op niet mis te verstane wijze duidelijk moet maken dat opening van onderhandelingen met Turkije betekent dat de Turkse regering de staat Cyprus, als volledig lid van de Europese Unie, moet erkennen en dat bijgevolg de kwestie-Cyprus moet worden opgelost en de 35 000 Turkse soldaten die Cyprus, en dus een stuk grondgebied van de Europese Unie, bezet houden, moeten worden teruggetrokken.
Alleanza Nazionale zal erop toezien dat de in het verslag genoemde garanties en clausules worden geëerbiedigd. Zonder die eerbiediging zal de weg van Turkije naar toetreding nooit met succes kunnen worden afgelegd. 
Musumeci (UEN ),
    De eventuele toetreding van Turkije tot de Europese Unie brengt veel voordelen en enkele risico’s met zich mee. De voordelen zijn eerder van politieke dan van economische aard, aangezien Turkije niet alleen lid is van de NAVO maar ook met de EU een verdrag inzake een douane-unie heeft gesloten waardoor vrij verkeer van goederen al mogelijk is.
Toetreding van Turkije betekent niet alleen dat een droom wordt waargemaakt, de droom van miljoenen burgers die volledig deel willen gaan uitmaken van de seculiere, westerse wereld, maar ook dat het zwaartepunt in de politieke en economische invloedssfeer zal worden verplaatst naar het Middellandse-Zeebekken en een nieuw evenwicht tot stand zal worden gebracht. Europa zal dan beschouwd worden als een wereldmacht, als een macht die niet opgesloten zit in zijn geopolitieke grenzen.
De in overweging te nemen risico’s houden daarentegen ten eerste in dat de kans op een Europa met een eigen, gemeenschappelijk buitenlands beleid afneemt, en dat het mogelijk niet mee zal vallen om twee verschillende religieuze en culturele identiteiten te laten samenleven. Kan het zich al een democratische staat noemen waarin de etnische minderheden worden geëerbiedigd?
Ten tweede zouden de financiële middelen die via de Europese fondsen beschikbaar worden gesteld aan de regio’s die nu als “achtergebleven” gebieden worden beschouwd, zoals Sicilië, een negatieve weerslag hiervan kunnen ondervinden, althans op korte termijn.
Tot slot zou Turkije zich moeten terugtrekken uit het militair bezette gedeelte van Cyprus. Het spreekt eveneens vanzelf dat het zich bereid moet verklaren om af te rekenen met zijn verleden door de fouten te erkennen die het de afgelopen honderd jaar gemaakt heeft ...
Patrie (PSE ),
   . – Bij de eindstemming over het verslag-Eurlings heb ik mij van stemming onthouden.
Ten eerste zou het verstandig zijn geen enkele nieuwe uitbreiding te overwegen totdat we hebben besloten waar de grenzen van Europa liggen. Door deze tot in het oneindige te verschuiven, lopen we het risico Europa tot niet meer dan een uitgestrekte vrijhandelszone te maken. Een dergelijke verloochening is voor overtuigde federalisten vloeken in de kerk.
Ten tweede leert de ervaring dat als de onderhandelingen eenmaal zijn geopend, dit te allen tijde uitloopt op toetreding zodra de kandidaat-lidstaat aan de gestelde eisen voldoet, en dan met name aan de criteria van Kopenhagen. Maar hoewel de hoop gerechtvaardigd is dat Turkije zal blijven voortbouwen op de vooruitgang die het al geboekt heeft, in het bijzonder op het gebied van democratie en mensenrechten, is er tot op heden geen enkele garantie dat Europa erop voorbereid is zich de middelen, met name ook de budgettaire middelen, te verschaffen om op een voor iedereen bevredigende manier een dergelijke uitbreiding door te voeren.
Ik heb mij dus van stemming onthouden om een waarschuwingssignaal af te geven aan de Europese Top van 17 december: geen nieuwe uitbreiding zonder verdere integratie! Laten we ophouden de volkeren van Europa voor voldongen feiten te stellen door hen te sommeren besluiten te ratificeren die de staatshoofden en regeringsleiders vele jaren eerder buiten hen om genomen hebben. 
Ribeiro e Castro (PPE-DE ),
    In dit verslag worden de vorderingen van Turkije geëvalueerd met het oog op het proces dat eventueel kan uitmonden in de toetreding van het land tot de Europese Unie. In die zin is de tekst een voortzetting van het verslag van de heer Oostlander, dat op 1 april jongstleden is aangenomen.
Zoals ik ook toen al schreef, ben ik van oordeel dat de Raad Turkije wellicht overhaast als toetredingskandidaat heeft erkend. Mijns inziens heeft de Commissie onlangs dezelfde fout begaan door te verklaren dat het land aan de criteria van Kopenhagen voldoet terwijl zich nog steeds situaties voordoen die regelrecht indruisen tegen deze vereisten, getuige de lijst die in de ontwerpresolutie is opgenomen.
Samen met de rapporteur wil ik duidelijk onderstrepen dat het om een open proces met een vooralsnog onbekend resultaat gaat, ook al wijst het in de richting van toetreding. Onafhankelijk van de uitkomst van het proces onderschrijf ik tevens de wens dat Turkije de aan de gang zijnde hervormingen voortzet en consolideert, aangezien deze ontwikkeling mijn absolute goedkeuring wegdraagt. Zaak is immers dat Turkije zich ontpopt tot een volwaardige democratie die haar verantwoordelijkheid neemt en de mensenrechten eerbiedigt. 
Ries (ALDE ),
   . – Ik heb voor opening van toetredingsonderhandelingen met Turkije gestemd, en bovenal om de volgende reden: ik wil een betere wereld voor morgen, op basis van stabiliteit en veiligheid. Niemand kan in de toekomst kijken, maar één ding weet ik wel: het delen van deze ruimte van vrede en democratie waarop onze Unie is gegrondvest is een unieke kans die we niet mogen laten voorbijgaan.
Ja, we moeten voet bij stuk houden als het om de historische waarheid gaat, en om die reden blijf ik, zoals ik dat tot nu toe steeds gedaan heb, van de Turkse autoriteiten eisen dat zij hun rol in de Armeense genocide erkennen. Eén waarheid en één geschiedenis: we zijn het diezelfde geschiedenis verplicht ons ook te herinneren dat Turkije al vijftig jaar een vitale rol speelt als trouwe bondgenoot aan de poorten van Europa.
Voet bij stuk houden betekent dat we een sterke boodschap moeten afgeven: wil het huwelijk doorgang kunnen vinden, dan zullen er nog aanzienlijke vorderingen gemaakt moeten worden op het gebied van de eerbiediging van de rechten van minderheden en de gelijkheid tussen de seksen. Ik ben blij dat het Europees Parlement mijn amendement op paragraaf 26 heeft gesteund inzake ten aanzien van misdaden die zijn ingegeven door eergevoelens.
Afrondend wil ik erop aandringen dat de bevolkingen gekend worden in de uiteindelijke beslissing: referendum of raadplegingen ...
Szymański (UEN ),
   . Aan een eventuele toetreding van Turkije zijn veel voordelen verbonden, met name de uitbreiding van de interne markt en de versterking van de transatlantische banden. Deze beide doelstellingen kunnen echter ook worden bereikt zonder dat Turkije tot de Europese Unie toetreedt.
De Europese Economische Ruimte is een uitstekend voorbeeld van een platform voor goede economische samenwerking met de Europese Unie. Het kan ook nuttig zijn om aan Turkije een hervorming van het veiligheidsbeleid voor te stellen, want op het vlak van de veiligheid is het land een van de belangrijkste partners van Europa.
Een dergelijk geprivilegieerd partnerschap met Turkije zou ons in staat stellen om een crisis te voorkomen op het gebied van het landbouwbeleid en het cohesiebeleid.
Als wij conflicten met een migratie-achtergrond willen voorkomen, moeten wij vermijden dat een islamitisch land in de nabije toekomst de grootste lidstaat wordt van de Europese Unie. Volgens schattingen zal Turkije in 2020 rond de 90 miljoen inwoners tellen.
De ontwikkeling van onze betrekkingen met Turkije zou bovendien meer in verhouding moeten zijn met onze openheid tegenover Oekraïne.
Dit zijn de redenen waarom wij niet voor het verslag- Eurlings kunnen stemmen. Wij vinden dit verslag ondoordacht, aangezien erin gepleit blijft worden voor toetreding van Turkije tot de EU, ondanks zwaarwegende tegenargumenten. De discussie over de kansen van Turkije om tot de Europese Unie toe te treden, zullen bovendien het ressentiment in Turkije aanwakkeren. 
Thyssen (PPE-DE ),
   . Ik heb het verslag-Eurlings gesteund en wil de rapporteur feliciteren met zijn uitstekende werk. Ik zeg het maar publiekelijk, daar we dit door de spijtige geheime stemming niet op een andere manier duidelijk hebben kunnen maken. Mijn ja-stem betekent zeker niet dat ik sta te springen van ongeduld om de onderhandelingen opgestart te zien.
Mijn partij vindt terecht dat het eigenlijk nog te vroeg is, en ik deel die mening. Tegelijkertijd willen wij echter ook een realistisch standpunt hanteren, de trein is immers al in 1999 en 2002 op het spoor gezet. Bovendien verwachten wij dat op de Europese Raad groen licht voor de onderhandelingen zal worden gegeven. Voor ons komt het er in de stemming op aan dat de Unie geloofwaardig blijft en dat we een duidelijk signaal geven over de voorwaarden waaronder deze onderhandelingen, die zijn, moeten plaatsvinden. De voorwaarden in het verslag zijn streng, maar rechtvaardig. We steunen deze volledig, en daarom heb ik voor gestemd. 

Queiró (PPE-DE ),
    Ik heb voor dit verslag gestemd omdat ik van oordeel ben dat de initiatieven met het oog op de aanneming van een besluit van de Raad betreffende de aanpak van voertuigcriminaliteit met grensoverschrijdende implicaties een doeltreffend antwoord bieden op de problemen waarmee wij op het gebied van de misdaadbestrijding geconfronteerd worden.
Ofschoon het verlenen van directe toegang tot het SIS op het eerste gezicht in strijd lijkt te zijn met de regel dat “de gegevens in geen geval voor administratieve doeleinden mogen worden gebruikt”, wordt in dit concrete geval voldaan aan de noodzakelijke voorwaarden om directe toegang mogelijk te maken. 
Ribeiro e Castro (PPE-DE ),
    Roof en diefstal van voertuigen vormen een belangrijk onderdeel van de criminaliteit met grensoverschrijdende implicaties op Europees niveau. Dit probleem verdient dan ook bijzondere aandacht.
Er dient tevens rekening te worden gehouden met het feit dat dit concrete misdrijf meestal deel uitmaakt van bredere criminele activiteiten die allerlei soorten misdaden bestrijken en zich uitstrekken over een groot grondgebied.
Daarom spreekt het vanzelf dat het verkeer en het registratieproces van voertuigen die afkomstig zijn uit andere lidstaten of derde landen nauwlettend moeten worden gevolgd.
De rapporteur merkt terecht op dat het Nederlandse voorstel slechts één nieuw element bevat, namelijk de nationale contactpunten. Ik denk dat het nuttig is de doeltreffendheid van deze contactpunten te controleren en op gezette tijden de gebezigde praktijken en methoden te herzien.
De rapporteur stelt voor om de Commissie over deze kwestie een witboek te laten opstellen. Dat zal ongetwijfeld onze visie op dit probleem verruimen. 

Figueiredo (GUE/NGL ),
    Wij kunnen ons vinden in de amendementen die zijn opgenomen in de aanbeveling voor de tweede lezing betreffende het voorstel van april jongstleden. De aangebrachte wijzigingen komen immers grotendeels overeen met onze voorstellen. Ik noem er hier enkele: absolute prioriteit van de volksgezondheid en bescherming van kwetsbare groepen zoals kinderen en foetussen; vaststelling van maximumresidugehalten voor de betrokken producten, met inachtneming van de verschillende klimaatomstandigheden en de beste beschikbare landbouwpraktijken; voorlichting van het publiek over de risico’s voor de gezondheid; evaluatie van de risico’s voor de consumenten; publicatie op internet van de resultaten van de nationale acties voor controle van residuen; uitbreiding van het toepassingsgebied van het voorstel naar ingevoerde producten; gelegenheid tot deelname aan de vaststelling van de maximumresidugehalten voor maatschappelijke organisaties.
Desalniettemin dient er op dit vlak nog een lange weg te worden afgelegd, met name op het gebied van het gemeenschappelijk landbouwbeleid. Het is van wezenlijk belang dat bij de ontwikkeling van dat beleid rekening wordt gehouden met de bestaande culturele diversiteit. In dit verband moet dringend actie worden ondernomen ten behoeve van de kleine en middelgrote landbouwbedrijven, aangezien de - weliswaar goed bedoelde - huidige maatregelen ten koste gaan van boeren met een laag inkomen, die hiervan ernstige nadelen ondervinden.
De vaststelling van maximumgehalten aan bestrijdingsmiddelenresiduen in levensmiddelen...
Martin, David (PSE ),
   – Ik verwelkom dit verslag en de doelstellingen die erin zijn vervat.
Nu er regels zijn opgesteld voor maximale residuniveaus van pesticiden in levensmiddelen en diervoeders van plantaardige en dierlijke oorsprong, is goede tenuitvoerlegging en goede reglementering de belangrijkste prioriteit. Consumenten hebben recht op bescherming en met een nauwgezette tenuitvoerlegging kunnen hun rechten worden beschermd. 
Queiró (PPE-DE ),
    Ik heb ten aanzien van dit verslag een overwegend positief standpunt ingenomen omdat ik van oordeel ben dat de communautaire wetgeving ter zake herzien en gerationaliseerd moet worden, teneinde de handel binnen de interne markt en met derde landen te bevorderen. Vanuit Portugees perspectief heeft de voorgestelde wijziging geen nadelige gevolgen. 
Ribeiro e Castro (PPE-DE ),
    Dit voorstel tot herziening van de communautaire wetgeving inzake bestrijdingsmiddelen heeft tot doel de vier richtlijnen die thans van kracht zijn te vervangen door één enkele verordening. De tekst bevat ook een reeks inhoudelijke doelstellingen. Zo moet met name de definitie van de rol van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) garanties bieden voor de totstandkoming van een homogeen beschermingsniveau voor alle consumenten van de Gemeenschap en dient de handel in levensmiddelen binnen de Europese Unie bevorderd te worden.
Mijns inziens staan wij in de tweede lezing al een heel eind verder dan in de eerste lezing. De Raad heeft immers niet alleen een groot aantal amendementen van het Europees Parlement overgenomen, maar bovendien heeft hij ook op eigen initiatief zelf amendementen geformuleerd die een aanzienlijke verbetering inhouden van het oorspronkelijke voorstel van de Commissie.
Toch kunnen sommige punten nog verduidelijkt worden, bijvoorbeeld het onderscheid tussen residuen - in de context van de maximumresidugehalten (MRL’s) - en bestrijdingsmiddelen. Anderzijds ben ik het met de rapporteur eens dat situaties waarin MRL's worden overschreden niet ongestraft mogen blijven en dat subgroepen die wellicht grotere hoeveelheden van een bepaald soort product consumeren voldoende beschermd moeten worden. 

Posselt (PPE-DE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, ik juich het toe dat we tegenover Rusland klare taal hebben gesproken. Het is evenals Turkije gedeeltelijk een Europees land, dat nooit tot de EU zal toetreden maar wel een uiterst belangrijke partner is. Juist omdat het een belangrijke partner is, moeten we erop blijven hameren dat de democratie en de rechtsstaat in Rusland niet systematisch worden afgebroken en dat er een einde komt aan de volkerenmoord op het Tsjetsjeense volk als onderdeel van een koloniale oorlog. Daarom wil ik de heer Poetin vanaf deze plaats heel duidelijk toeroepen: wij beschouwen Rusland als een belangrijke partner, maar zijn uitspraken tegen Oekraïne, tegen het vrijheidsstreven daar, tegen de bevrijding van Midden- en Oost-Europa is een aanval op het vrije Europa. Wij vestigen onze hoop op samenwerking, niet op voortzetting van deze ontoelaatbare ramkoers. 
Queiró (PPE-DE ),
    Ik heb voor deze gezamenlijke ontwerpresolutie gestemd omdat ik van oordeel ben dat de betrekkingen tussen de Europese Unie en Rusland - een belangrijke internationale speler en de voornaamste buur van vele van de landen die onder ons nabuurschapsbeleid vallen - van wezenlijk belang zijn voor de toekomst van onze gemeenschappelijke ruimte op het Europees continent en voor de wereld in het algemeen, met name met het oog op bepaalde, wereldwijde problemen.
Anderzijds wil ik niet nalaten te onderstrepen dat ook de bezorgdheid over de inmenging van Rusland in landen die vroeger tot de Russische invloedssfeer behoorden in de tekst op zijn plaats is, hoe voorzichtig die ook geformuleerd is. 
Ribeiro e Castro (PPE-DE ),
    Het staat buiten kijf dat de betrekkingen van de Europese Unie met de Russische Federatie vanuit strategisch oogpunt bijzonder belangrijk zijn. Daarom moeten de initiatieven die momenteel in de maak zijn om die betrekkingen te bevorderen en te institutionaliseren van harte worden toegejuicht.
De gemeenschappelijke grenzen en belangen nodigen ertoe uit een brede verstandhouding te creëren, te meer daar beide partijen belangstelling tonen voor de instandhouding van een permanente dialoog over met name de gebieden die deel zullen uitmaken van de vier gemeenschappelijke ruimten: economie; vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid; samenwerking op het gebied van de externe veiligheid; onderzoek en onderwijs.
Ik ben mij echter bewust van de verontrustende ontwikkeling van de situatie van de mensenrechten en de burgerlijke vrijheden in Rusland. Met name de politieke processen en procedures en de Tsjetsjeense kwestie zijn een reden tot bezorgdheid. Hetzelfde geldt voor het rampzalige optreden van Moskou in zowel Oekraïne als eerder ook in Georgië en Wit-Rusland. Dat heeft de politieke processen in die landen beslist geen goed gedaan.
Ik neem nota van de wens van Rusland om de zestigste verjaardag van de Tweede Wereldoorlog te herdenken. Ofschoon ik begrip kan opbrengen voor het Russische standpunt, acht ik het onaanvaardbaar dat de totstandkoming van de democratie en de vrijheid op één lijn wordt gesteld met de totalitaire, misdadige onderwerping van alle volkeren ten oosten van het IJzeren Gordijn. 

Coelho (PPE-DE ),
    De twee mededelingen van de Commissie over het gemeenschappelijk asielbeleid zijn uitermate welkom. Met name het streven naar een hoge norm voor de uitvoering van de huidige richtlijnen in de EU, met de mogelijkheid van herziening, en de inspanningen om de situatie van de overgrote meerderheid van de vluchtelingen te verbeteren in de regio waar zij verblijven, lijken mij een goede zaak.
Ik erken de verdienste van deze Commissievoorstellen, die ten doel hebben de evaluatieprocedure te verbeteren door een uniforme procedure in te voeren, waarmee het proces voor zowel de aanvrager als de administratie eenvoudiger zal worden. Ook de doelstelling om de opleiding, de evaluatie in het land zelf, de aanverwante informatie en de gerechtelijke procedures te verbeteren, moet worden toegejuicht.
Hetzelfde geldt voor de voorgestelde aanvullende maatregelen, aangezien die mogelijkheden bieden voor een gereguleerde, legale binnenkomst op het grondgebied van de EU en derhalve de mensenhandel kunnen helpen beperken. Ook de intentie om samen met de gastlanden beschermingsregelingen van goede kwaliteit op te zetten moet positief beoordeeld worden.
Desalniettemin presenteert mevrouw Lambert in haar verslag een reeks voorstellen die ik niet kan onderschrijven. Daarom heb ik tegen het verslag gestemd. Een van de voornaamste redenen waarom ik de tekst verworpen heb, is de beoogde uitbreiding van het toepassingsgebied van de richtlijn betreffende minimumnormen voor de procedures
de Brún (GUE/NGL ),
   – Ik heb Jean Denise Lamberts verslag over de asielprocedure en bescherming in de regio’s van herkomst (2004/2121(INI)) gesteund, ik heb me er positief over uitgelaten en heb ook voorgestemd. Het leeuwendeel van het verslag was positief en is in lijn met het beleid van mijn eigen partij. Ik heb echter grote bedenkingen bij punt 19 waar staat ‘Is van mening dat een actief gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid van de EU dat zich allereerst richt op conflictpreventie en de oplossing van langetermijnconflicten essentieel is…’
Sinn Féin is van mening dat de EU via haar lidstaten een grotere rol dient te spelen bij conflictpreventie en -oplossing en bij het bevorderen van de dialoog en onderhandelingen als een alternatief voor militaire interventie. Wij zijn echter huiverig voor stappen binnen de EU in de richting van de ontwikkeling van een gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid, aangezien daarmee de nationale soevereiniteit kan worden ondermijnd. Het meest geëigende middel om zulke zaken aan te pakken is via de samenwerking van de lidstaten onder auspiciën van de Verenigde Naties. De EU zou binnen deze context een meer proactieve rol moeten spelen bij het oplossen en voorkomen van conflicten. 
Figueiredo (GUE/NGL ),
    Ofschoon wij niet akkoord gaan met alle aspecten van dit initiatiefverslag van het Europees Parlement en sommige punten zoals de onderliggende supranationale benadering en het geloof in een gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid zelfs ronduit bekritiseren, kunnen wij waardering opbrengen voor de positieve elementen van het verslag.
Wij vinden dat deze resolutie, als onderdeel van de beleidsacties die thans op Europees niveau worden ontwikkeld, zich kenmerkt door een veel te lauwe kritiek op de negatieve gevolgen van het huidige Europese asielbeleid. Van een duidelijke veroordeling is geen sprake. Desalniettemin wordt onderstreept dat het asielbeleid een bedreiging vormt voor "de humanitaire traditie van Europa" en er wordt kritiek geuit op "outsourcing" van asielaanvraagprocedures, die erin bestaat personen die de vluchtelingenstatus aanvragen naar een derde land te sturen, en de trage behandeling van de asielprocedures.
De resolutie bevat een reeks elementen die wij positief beoordelen, bijvoorbeeld de strikte naleving van de internationale normen, met inbegrip van het verbod tot uitzetting of terugleiding (de aanvrager van de vluchtelingenstatus krijgt toegang tot het land waar de aanvraag is ingediend), de weigering om kampen of andere verzamelcentra te financieren waar de individuele vrijheid van de asielzoekers aan banden wordt gelegd en het voorstel - dat door mijn fractie is ingediend - om het terugkeer- en terugnamebeleid af te schaffen, aangezien dat alleen maar bedoeld is om immigranten terug te sturen naar hun land van herkomst. Daarom heb ik voor het verslag gestemd. 
Goudin, Lundgren en Wohlin (IND/DEM ),
    Het verslag over de asielprocedure en bescherming in de regio's van herkomst maakt deel uit van de vaststelling van de eerste fase van een gemeenschappelijk Europees asielstelsel, waarbij het doel is een uniforme procedure toe te passen voor internationale bescherming in alle lidstaten. Junilistan wenst echter geen bijdrage te leveren aan een Fort Europa. Een lidstaat van de EU moet een genereus vluchtelingenbeleid kunnen voeren als hij dat wil. Wij kunnen dan ook geen steun geven aan dit verslag.
Lang (NI ),
   . – Dit verslag vormt een nieuwe stap in de richting van een uniforme asielprocedure. Vreemd genoeg geldt deze niet alleen voor de politieke vluchtelingen, die nochtans de enigen zouden moeten zijn met gegronde redenen om asiel aan vragen uit hoofde van het Verdrag van Genève, maar ook voor al diegenen die “subsidiaire bescherming” zouden kunnen krijgen, oftewel degenen die niet naar huis kunnen vanwege de algemene situatie in hun land van herkomst. De toekomstige procedure voor het Europees asielrecht zal dus gelden voor iedereen die migratieplannen heeft. Het is waar dat het in het Europa zonder grenzen van Brussel de politieke traditie is om immigratie systematisch aan te moedigen. In punt 25 van het onderhavige verslag wordt overigens gesteld dat wij dienen te streven naar “een gemeenschappelijke asielprocedure binnen de EU, op basis van hoge niveaus van hulpverlening”.
Aan de andere kant staat in dit verslag dat gewijd is aan de rechten van migranten geen enkel woord over illegale migranten. Bovendien is het terugkeerbeleid nauw omschreven: de afwijzing moet naar behoren worden gemotiveerd in een “rechtsgeldig document” dat is opgesteld in de eigen taal van de aanvrager. Daarnaast wordt de mogelijkheid om opvangcentra op te zetten in transitlanden terzijde geschoven. 
Marques (PPE-DE ),
    Ik feliciteer mevrouw Lambert met haar belangrijke en nuttige verslag over de asielprocedure en bescherming in de regio's van herkomst, waarin ik mij ten volle kan vinden. Ik onderschrijf met name de beoogde ontwikkeling van maatregelen om enerzijds de georganiseerde toegang tot de EU van personen die internationale bescherming nodig hebben beter te reguleren en anderzijds de beschermingscapaciteiten van de regio’s van herkomst te versterken, als aanvulling op het huidige gemeenschappelijke asielbeleid.
Doel is om politieke asielzoekers en vluchtelingen al vroeg te beschermen. Het risico bestaat immers dat de langdurige asielprocedures hen er - met name in crisissituaties - toe aanzetten hun toevlucht te zoeken tot illegale reismethoden waardoor hun persoonlijke veiligheid in gevaar kan komen.
Uit statistische gegevens blijkt dat in 2003 ongeveer 70 procent van alle vluchtelingen in de wereld in hun regio van herkomst verbleven. Daarom is het van wezenlijk belang dat de bescherming in deze regio’s wordt verbeterd, hetgeen uiteraard geen afbreuk mag doen aan de verantwoordelijkheid van de Unie om de beschermingsnormen van de internationale overeenkomsten na te leven. 
Martin, David (PSE ),
   – Ik verwelkom dit verslag aangezien het de noodzaak benadrukt van een deugdelijke asielprocedure overeenkomstig de Geneefse Conventies naast andere bestaande internationale juridische instrumenten. 
Ik ben het eens met de rapporteur dat snelheid en administratieve efficiency van belang zijn bij de evaluatie van een systeem, maar dat dit niet de enige criteria mogen zijn wanneer de toekomst van mensen op het spel staat.
Het is lovenswaardig dat het verslag erkent dat de intentie om samen met de gastlanden beschermingsregelingen van goede kwaliteit op te zetten moet worden toegejuicht, maar dat dit geenszins mag leiden tot een versterkte controle aan de grenzen met als doel mensen tegen te houden of om ons te onttrekken aan onze eigen verantwoordelijkheden op het gebied van bescherming. 
McDonald (GUE/NGL ),
   – Ik heb Jean Denise Lamberts verslag over de asielprocedure en bescherming in de regio’s van herkomst (2004/2121(INI)) gesteund, ik heb me er positief over uitgelaten en heb ook voorgestemd. Het leeuwendeel van het verslag was positief en is in lijn met het beleid van mijn eigen partij. Ik heb echter grote bedenkingen bij punt 19 waar staat ‘Is van mening dat een actief gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid van de EU dat zich allereerst richt op conflictpreventie en de oplossing van langetermijnconflicten essentieel is…’
Sinn Féin is van mening dat de EU via haar lidstaten een grotere rol dient te spelen bij conflictpreventie en -oplossing en bij het bevorderen van de dialoog en onderhandelingen als een alternatief voor militaire interventie. Wij zijn echter huiverig voor stappen binnen de EU in de richting van de ontwikkeling van een gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid, aangezien daarmee de nationale soevereiniteit kan worden ondermijnd. Het meest geëigende middel om zulke zaken aan te pakken is via de samenwerking van de lidstaten onder auspiciën van de Verenigde Naties. De EU zou binnen deze context een meer proactieve rol moeten spelen bij het oplossen en voorkomen van conflicten. 
Queiró (PPE-DE ),
    Mijn standpunt ten aanzien van dit verslag is gebaseerd op de volgende factoren.
Enerzijds kan ik instemmen met een reeks fundamentele kwesties, waaronder het voorstel om universele regels vast te stellen voor de uitvoering van de bestaande richtlijnen en het streven naar een verbetering van de beschermingsvoorwaarden in de landen van herkomst, aangezien het overgrote merendeel van de vluchtelingen daar verblijft.
Anderzijds bevat de tekst een essentieel punt waarmee ik niet akkoord kan gaan, namelijk het voorstel om de asielprocedures ook toe te passen op andere gevallen van subsidiaire bescherming.
Gezien de uitslag van de stemming over een reeks amendementen die voor mij van fundamenteel belang waren, heb ik in de eindstemming tegengestemd. 
Ribeiro e Castro (PPE-DE ),
    Bij de benadering van het asielvraagstuk worden twee extreme visies gehanteerd waarvan in de praktijk is gebleken dat zij niet bijdragen aan de oplossing van het probleem.
Zowel de voorstelling van het Fort Europa als die van het Toevluchtsoord Europa missen elke band met de realiteit. Het gaat in beide gevallen om een karikatuur, om de vervorming van een complexe realiteit die nauw verbonden is met individuele rechten en verwachtingen, en met de noodzaak om de collectieve veiligheid en de openbare orde te waarborgen.
In het kader van de consolidatie van de ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid lijkt het mij dan ook bijzonder gepast om deze kwestie aan te kaarten en de landen van herkomst en doorgang bij het probleem te betrekken.
Ofschoon ik begrip kan opbrengen voor de grootmoedigheid die de rapporteur in haar verslag aan den dag legt, weerhoudt dat aspect mij ervan een positieve stem uit te brengen. Het feit dat de toekenning van de vluchtelingenstatus niet langer beperkt blijft tot individuele gevallen, maar wordt uitgebreid naar gevallen van subsidiaire bescherming werpt twijfels op over de adequaatheid en de proportionaliteit van het voorstel. 
Toussas (GUE/NGL ),
    De EU wil de slachtoffers van de interventies die zij samen met de VS in een aantal landen pleegt, op elke mogelijke manier verwijderen.
Kennelijk had men nog niet genoeg aan de antivluchtelingenwetgeving, aan de onmenselijke, nooit eerder bereikte percentages verworpen asielaanvragen, en aan de middeleeuwse levensomstandigheden in de opvangcentra voor immigranten. Nu wil men ook nog degenen die om asiel en internationale bescherming vragen, buiten de EU houden. Zij zijn alleen welkom als zij gehoorzaam en georganiseerd zijn en als zij noodzakelijk zijn op het altaar van de “mededinging” van de Europese monopolies.
De voorgestelde “hervestigingsregeling in communautair verband” is een dekmantel en wordt ingevoerd om de publieke opinie de instelling van concentratiekampen voor immigranten buiten de EU te doen aanvaarden. Met de “procedures voor beschermde toegang” wordt “geen toegang” beoogd, aangezien de asielaanvraag wordt ingevuld in een land buiten de EU. In het kader van de “verdeling van de verantwoordelijkheden” tussen de EU en de derde landen, komt de last voor het vasthouden van de immigranten totdat het besluit tot uitzetting officieel is ontvangen, voor rekening van deze laatste. De tekst staat bol van oproepen tot eerbiediging van de mensenrechten, oproepen die echter vergezeld gaan van voorstellen en beleidsmaatregelen die deze rechten schenden.
Er wordt instemming betuigd met dwingende heropnameclausules in de overeenkomsten met derde landen, maar er wordt met geen woord gerept over de noodzaak de oorzaken van de vluchtelingengolven aan te pakken. Er wordt instemming betuigd met een GVDB van de EU dat zich meer richt op “conflictpreventie”, dat wil zeggen nog meer olie op het door het imperialisme aangestoken vuur gooit. 

Goudin, Lundgren en Wohlin (IND/DEM ),
    In dit verslag staan voorstellen en bewoordingen waaruit een liberale houding blijkt tegenover drugs. Wij stemmen daarom tegen het voorstel.
Wij zijn ertegen dat drugs worden betiteld als ‘soft’ of ‘hard’. Wij zijn het er niet mee eens dat drugs die als ‘soft’ worden omschreven, niet als verslavend worden beschouwd. De ‘alternatieve beleidsmaatregelen’ komen neer op een liberaler drugsbeleid, waarin de nadruk ligt op schadebeperking in plaats van preventie.
Wij zijn tegen een communautair drugsbeleid. Door dergelijk beleid zouden landen met een restrictief drugsbeleid, zoals Zweden, worden gedwongen een soepeler en liberaler drugsbeleid toe te passen. Het is aan de nationale parlementen in de EU om te beslissen over hun nationale drugsbeleid.
Le Pen, Marine (NI ),
   . – Overal in Europa neemt het drugsgebruik toe. Ieder jaar overlijden in de Europese Unie zo’n 7 000 mensen aan de gevolgen van een overdosis, en drie maal zoveel als indirect gevolg van drugsgebruik (zelfmoord, geweldpleging, aids, verkeersongevallen, enzovoorts).
Brussel lijkt deze plaag te willen bestrijden. Uitstekend, alleen de voorstellen in de strijd tegen verdovende middelen zijn er niet op gericht om te voorkomen dat jongeren drugs gebruiken, noch om drugsverslaafden in staat te stellen van hun verslaving af te komen, maar om drugsverslaving hygiënischer te maken. Zo worden er voorstellen gedaan voor recoverkamers, voor gebruikersruimten waar onder toezicht heroïne kan worden gebruikt, voor naaldenomruilprogramma's, enzovoorts.
Een dergelijk beleid is voor ons onaanvaardbaar. Natuurlijk is preventie van essentieel belang in de strijd tegen drugs, maar repressie ook. Laten we de straffen voor drugsdealers verhogen en laten we zorgen dat gebruikers onder medisch toezicht kunnen worden geplaatst.
Tot slot: laten we geen onderscheid maken tussen softdrugs en harddrugs, want alle drugs zijn schadelijk. Overigens heeft dit simpele onderscheid geleid tot een aanzienlijke verhoging van het cannabisgebruik. Er zij op gewezen dat wetenschappelijke verbanden zijn gelegd tussen het gebruik van die drugs en de geestelijke gezondheidstoestand: schizofrenie komt 30 tot 50 procent vaker voor onder cannabisgebruikers. 
Maaten (ALDE ),
   .  Ik ben van mening dat onderhandelingen met Turkije moeten beginnen, zo snel als Turkije voldoet aan de politieke Kopenhagen criteria bijvoorbeeld waar het gaat om bescherming van mensenrechten en vrouwenrechten, bestrijding van corruptie, bestraffen van martelingen en tegengaan van kinderarbeid. Turkije heeft op deze terreinen indrukwekkende vorderingen gemaakt, maar blijkens rapporten van niet-gouvernementele organisaties is het er nog niet. De onderhandelingen worden begonnen met een oog op lidmaatschap - pas indien men tot de conclusie zou komen dat lidmaatschap niet haalbaar zou zijn komen andere vormen van samenwerking in beeld. 
Martin, David (PSE ),
   – ) Dit is eenlovenswaardige poging om de aandacht te vestigen op het groeiende drugsprobleem binnen de EU en via een wetenschappelijke en praktische benadering naar oplossingen te zoeken.
Stappen tegen de drugshandel betekenen een bedreiging voor een van de belangrijkste inkomstenbronnen van de georganiseerde misdaad en terroristische organisaties. Volgens het rapport van Europol inzake georganiseerde misdaad blijven drugsproductie en drugshandel de hoofdactiviteit van misdaadorganisaties in de EU. Geen enkele andere branche van de georganiseerde misdaad is zo lucratief.
Ik verwelkom de visie dat er een communautair project voor alternatieve vormen van hechtenis gelanceerd moet worden om te voorkomen dat de repressie van drugs uitsluitend geschiedt via opsluiting in een gevangenis. De strategie inzake drugsbestrijding moet worden beschouwd als een wijze van sociaal optreden waarbij aandacht wordt besteed aan de oorzaken van het sociale onbehagen ter voorkoming van drugsgebruik door de strategie van repressie die uitsluitend is gericht op het bestraffen van de gebruikers, te wijzigen. 
Moraes (PSE ),
   – ) De afgevaardigden van de Britse Labour Party in het Europees Parlement (EPLP) hebben voor het verslag-Catania betreffende de Europese strategie inzake drugsbestrijding gestemd omdat wij vinden dat het een veelomvattende benadering biedt om de schade die bepaalde drugs aanrichten bij personen aan te pakken, alsmede de spiraal van misdaad, geweld en dealen die wordt veroorzaakt door de handel in bepaalde stoffen te doorbreken. Het gaat in op schadebeperking, verslaving en misdaad.
De EPLP heeft gestemd tegen beide delen van amendement 2 betreffende de gecontroleerde distributie van bepaalde stoffen omdat wij vinden dat dit amendement geen verbetering is van het verslag. Bovendien is het niet in overeenstemming met het drugsbeleid van de regering van het Verenigd Koninkrijk, waar de EPLP volledig achter staat. 
Queiró (PPE-DE ),
    De Raad heeft in juni 2004 besloten een nieuwe Europese strategie inzake drugsbestrijding te ontwikkelen die tijdens de komende bijeenkomst van de Europese Raad zal worden goedgekeurd. Dit verslag druist regelrecht in tegen de basisideeën van die strategie. De rapporteur is van oordeel dat de tot dusver gehanteerde strategie niet het gewenste effect sorteert en op sommige punten zelfs in strijd is met de grondrechten van de burgers. Daarom pleit hij voor een koerswijziging en stelt hij voor bepaalde drugs uit de criminele sfeer te halen. Hij voegt daar nog aan toe dat het subsidiariteitsbeginsel – en gezien de logica van het verslag is dat begrijpelijk – op dit gebied niet echt belangrijk is.
Ik vind dat een strategie inzake drugsbestrijding er totaal anders moet uitzien. Daarom heb ik tegen het verslag gestemd. 
Ribeiro e Castro (PPE-DE ),
    Het feit dat dit verslag in de bevoegde commissie met moeite is goedgekeurd, bewijst dat de rapporteur is afgeweken van de Europese strategie inzake drugsbestrijding. Mijns inziens leidt de voorgestelde aanpak niet tot een oplossing, maar tot een verergering van het probleem.
Het is overigens niet de eerste keer dat in dit Parlement een poging wordt ondernomen om de liberalisering van het gebruik door te zetten en als oplossing aan te dragen. Dat gaat overigens gepaard met enerzijds een verabsolutering van de gedachte dat liberalisering de schade kan beperken en anderzijds een defaitistisch discours ten aanzien van de drugshandel. Deze praktijk heeft al een lange, opmerkelijke geschiedenis achter de rug. Kenmerkend voor al deze voorstellen is de intentie om de voorgestelde aanpak op te leggen aan de lidstaten, in weerwil van het subsidiariteitsbeginsel. Dat beginsel moet in elk geval van toepassing blijven, ook al moeten de maatregelen voor drugsbestrijding gecoördineerd worden.
De beoogde laksheid en straffeloosheid zijn bekende manieren om de overheidsinstanties van hun verantwoordelijkheid te ontslaan. Zij zijn een onbetrouwbare bondgenoot voor al degenen die hun wil en beslissingsvermogen zien wegkwijnen onder invloed van de drugs. Met een dergelijke aanpak wordt een totaal verkeerd signaal afgegeven aan de jongere generaties.
Ironisch genoeg beroept de rapporteur zich op een reeks grondrechten en onderstreept hij dat de strategie inzake drugsbestrijding geen "ideologische grondslag" mag hebben om zijn eigen uitgesproken ideologische houding, die overigens geheel en al in strijd is met de elementaire grondrechten, te rechtvaardigen. 
Roure (PSE ),
   . – De Raad zal op 16 en 17 december besluiten over de nieuwe strategie inzake drugsbestrijding (2005-2012) van de Europese Unie. Zonder transparantie of democratische controle is binnen de Raad al een politieke overeenkomst bereikt. De Raad heeft zich namelijk zeer terughoudend opgesteld ten aanzien van onze herhaalde verzoeken om ons op de hoogte te stellen van de voortgang van de onderhandelingen, ook al behandelden wij in de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ditzelfde onderwerp.
Ik heb mij vandaag voor het verslag van de heer Catania uitgesproken, want het Europees Parlement moet de Raad laten zien welke visie het voor de komende jaren heeft op de nieuwe strategie inzake drugsbestrijding.
Zo stellen wij vast dat de Europese strategie tot nu toe nog maar weinig resultaten heeft opgeleverd. Tegelijkertijd is het drugsgebruik in Europa toegenomen. Wij verlangen dus een versterking van de coördinatie en de Europese samenwerking, opdat Europa een toegevoegde waarde kan bieden aan de strijd tegen de gesel van de drugs, zonder daarbij het subsidiariteitsbeginsel uit het oog te verliezen.
Wij moeten eindelijk prioriteit geven aan de bescherming en de gezondheid van drugsgebruikers. Zo moeten we de preventie, de zorg en het gezondheidsbeleid versterken, om menselijke tragedies te vermijden en de uitsluiting terug te dringen. 
Toussas (GUE/NGL ),
    In de aanbeveling van het Europees Parlement wordt geen rekening gehouden met het recente jaarverslag van het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving, waarin de vloer wordt aangeveegd met het zogenaamde Nederlandse experiment en de redenering dat cannabis ongevaarlijk zou zijn.
Met een beroep op een niet-bestaand realisme wordt in de aanbeveling de aard van het probleem verdraaid: een sociaal probleem wordt veranderd in een medisch probleem, hetgeen leidt tot onderwerping en defaitisme. De rapporteur probeert via de achterdeur het Nederlands experiment te veralgemenen. Hij neemt gevaarlijke meningen over en schaart zich achter de opsplitsing in harde en zachte drugs. Hij gebruikt het woord “consumenten” in plaats van slachtoffers/gebruikers, en stelt voor om officiële centra in te stellen waar een dosis verkregen kan worden. Alle gedane voorstellen staan in het teken van deze gevaarlijke aanpak: de belangrijkste zorg - preventie - wordt ondermijnd, de inspanningen worden toegespitst op de opvang van de gevolgen van de aangerichte schade (vervangingsprogramma’s) en de oplossingen worden gezocht in de mechanismen en middelen van de EU. De band tussen drugshandel en financiering van het zogenaamde terrorisme is koren op de molen van de imperialistische propaganda en een alibi tegenover de bevolking.
Wij doen absoluut niet mee aan een gedoogbeleid voor drugs. De oorzaken van drugsverslaving kunnen niet worden opgesplitst in “harde” en “zachte”. Er moeten maatregelen worden genomen voor preventie, therapie en reïntegratie van drugsgebruikers. Er is eveneens een beweging nodig die strijd tegen de sociale oorzaken en tegen het tot drugsgebruik leidend, barbaars beleid van het kapitalisme. 
De Voorzitter.
   Hiermee zijn de stemverklaringen beëindigd. 
De Voorzitter.
   De vergadering is onderbroken.

Kristovskis (UEN ).
    Mevrouw de Voorzitter, ik wil overeenkomstig artikel 145 het woord voeren over een persoonlijk feit.
Aangezien een lid van het Europees Parlement op grove wijze is beledigd, heb ik de Voorzitter van het Europees Parlement verzocht onderzoek te verrichten naar informatie die doelbewust in mijn land, Letland, is verspreid over mijn activiteiten hier bij het Europees Parlement. Een medewerker van het secretariaat van de Fractie De Groenen heeft deze onjuiste informatie verspreid. Hij heeft in publicaties in de massamedia gesteld dat mijn activiteiten onder de leden van het Europees Parlement zulke verontwaardiging hebben teweeggebracht dat zij uit protest tegen mij en mijn persoonlijke meningen de vergaderzaal hebben verlaten. Deze persoon deed mijn beschrijving van mijn activiteiten bij het Europees Parlement af als leugens. Mevrouw de Voorzitter, niets van deze informatie is waar. Ik verzoek het Voorzitterschap van het Europees Parlement dan ook dit incident te onderzoeken en ervoor te zorgen dat het beeld over mijn werkzaamheden in het Europees Parlement weer overeenstemt met de waarheid.
Het is de taak en de plicht van ieder lid van het Europees Parlement om werk te verrichten in het algemeen belang van de Europese democratie, de waarheid en de ontwikkeling. Elke werknemer heeft dezelfde plichten ongeacht zijn of haar politieke opvattingen. Het verspreiden van leugens of het toestaan dat leugens zich verspreiden druist niet alleen in tegen het legaliteitsbeginsel, de mensenrechten en het recht, maar stelt ook het Europees Parlement en zijn leden in een kwaad daglicht. Dit kan niet getolereerd worden. Ik vraag om een onderzoek naar deze incidenten.
De Voorzitter.
   Dank u, mijnheer Kristovskis, voor deze verklaring betreffende een persoonlijk feit. De diensten van het Parlement zullen de zaak die u aan de orde hebt gesteld bekijken en nagaan of het instellen van een onderzoek de aangewezen weg is. 
De Voorzitter.
   Aan de orde is het verslag (A6-0065/2004) van de heer Van Orden over de door Bulgarije geboekte vooruitgang op de weg naar toetreding (COM(2004)0657 - C6-0150/2004 - 2004/2183(INI)). 
Van Orden (PPE-DE ),
   – ) Mevrouw de Voorzitter, het is nu bijna negen jaar geleden dat Bulgarije formeel verzocht om lidmaatschap van de Europese Unie. Sinds die tijd heeft het land enorme politieke en economische veranderingen ondergaan; eerder dit jaar is het land lid geworden van de NAVO en het ligt nu goed op koers om op 1 januari 2007 lid te worden van de Europese Unie. Ik zie hier geen belangrijke obstakels voor en ik vertrouw erop dat de Europese Raad tijdens haar ontmoeting eind deze week deze visie niet alleen zal delen maar ook al een datum in het begin van het nieuwe jaar zal vaststellen voor de ondertekening van de toetredingsovereenkomst. Bulgarije moet op zijn eigen merites worden beoordeeld en de vooruitgang zou niet per definitie moeten worden gekoppeld aan de vooruitgang in andere kandidaat-landen. Daarom is er misschien ook wel een afzonderlijke toetredingsovereenkomst nodig voor Bulgarije.
Laten wij eens kijken naar enkele veranderingen die hebben plaatsgevonden in Bulgarije. Aan de ene kant moeten wij erkennen dat de toetredingscriteria en deadlines die zijn vastgesteld door de Europese Commissie een externe katalysator zijn geweest voor veranderingen. Aan de andere kant hebben binnenlandse krachten grote veranderingen teweeggebracht in het politieke en maatschappelijke landschap in Bulgarije, nu het land na de ineenstorting van het communisme in 1990 zijn oude mantel heeft afgeworpen. Deze veranderingen vinden niet alleen plaats omdat de Europese Unie daarop aandringt, maar ook omdat ze goed zijn voor Bulgarije en omdat de Bulgaren deze zelf willen.
Bulgarije is nu een volledig functionerende markteconomie en is sinds 2002 ook als zodanig erkend. De macro-economische stabiliteit is blijvend, met inbegrip van voldoende prijsstabiliteit, duurzame overheidsfinanciën en buitenlandse investeringen. Om slechts een paar belangrijke economische indicatoren te noemen: Het bnp van Bulgarije is in het eerste kwartaal van 2004 met 6 procent gegroeid, in vergelijking met 4,3 procent in 2003. Dit is een van de hoogste groeipercentages onder kandidaat-lidstaten en nieuwe EU-lidstaten. De werkloosheid is consequent gedaald sinds 2002. Met twaalf procent is de werkloosheid nog steeds hoog, maar er zit een dalende lijn in. De directe buitenlandse investeringen bereikten dit jaar een recordniveau. Er is ook grote vooruitgang geboekt op het gebied van privatiseringen: 80 procent van de economie is nu in de handen van de particuliere sector.
Ik ben een groot voorstander van de voortdurende hervorming van het Bulgaarse overheidsapparaat en de wijziging van de ambtenarenwet. Ook is er vooruitgang geboekt in het juridische systeem: er is sprake van positieve ontwikkelingen met betrekking tot de werving en benoeming van rechters. Er dient echter nog meer te worden gedaan, met name met betrekking tot de procedures tijdens de voorlopige hechtenis en de positie van de openbare aanklager.
Het gaat echter niet allemaal van een leien dakje. Er zijn nog steeds een aantal punten van zorg die ik al sinds 1999 heb benadrukt. De georganiseerde misdaad en corruptie vormen een struikelblok voor hervormingen in Bulgarije, met domino-effecten in alle sectoren van de economie en maatschappij. Ik heb met name de aandacht gevestigd op de noodzaak om meer menselijke en financiële middelen in te zetten voor de verbetering van het welzijn van kinderen en de kinderbescherming. Ik heb gepleit voor een goedgefinancierde, afzonderlijke overheidsinstantie, met genoeg macht om hervormingen door te voeren in het kinderwelzijnsbeleid.
Dezelfde strategie moet worden gevolgd bij de integratie van de Roma-gemeenschap in de Bulgaarse maatschappij. Bulgarije moet zich, met behulp van de Europese Commissie, nog vastberadener inspannen om de integratie van Roma in de samenleving te versnellen, met name via onderwijs- en werkgelegenheidskansen, verbetering van de leefomstandigheden en toegang tot gezondheidszorg en geboortebeperking. Er zit ook een andere kant aan dit probleem; namelijk dat de Roma zichzelf moeten aanpassen. Dit punt mag in sommige kringen dan impopulair zijn, het is wel de enige manier om werkelijke veranderingen teweeg te brengen voor de Roma. In de afgelopen vier jaar is meer dan 160 miljoen euro aan EU-gelden uitgetrokken voor Roma-kwesties. De verandering moet echter zowel van binnenuit als van de overheid komen.
De uitbreiding van de Europese Unie naar het oosten en zuidoosten markeert een belangrijke verandering in Europa. Wij hebben eindelijk een punt gezet achter de vijandelijkheden en de verdeeldheid uit de Koude Oorlog. Er wordt geschiedenis geschreven terwijl wij spreken – in Oekraïne bijvoorbeeld - en deze ochtend heeft dit Parlement groen licht gegeven voor het starten van toetredingsonderhandelingen met Turkije. Er vinden grote veranderingen plaats op ons continent. Wij bevinden ons in een overgangsperiode en moeten er allemaal hard aan werken om ervoor te zorgen dat de stroom van veranderingen in de juiste richting blijft lopen. Binnen Europa betekent dit herijking van de aard en de doelstellingen van de Europese Unie. Dat betekent dat de EU minder doet, maar wel beter.
Ik wil collega’s uit alle geledingen van dit Parlement graag bedanken voor hun steun en hulp bij mijn werk als rapporteur. Begin volgend jaar komt er mogelijk een uitvoeriger verslag over de toetreding van Bulgarije. Mijn verslag is ditmaal doelbewust beknopt. Tijdens de behandeling door de commissie zijn er een aantal amendementen aan toegevoegd, maar ik kan mij niet vinden in de amendementen die nu zijn voorgesteld.
Tot slot wil ik graag van de gelegenheid gebruik maken om uw aandacht te vestigen op de penibele situatie van de Bulgaarse verpleegsters die gevangenzitten in Libië en daar ter dood zijn veroordeeld. Ik roep alle leden op om Schriftelijke Verklaring nummer 61, waarin wordt opgeroepen tot hun snelle vrijlating, te ondertekenen.
Bulgarije weet welke uitdagingen er liggen. Ik vertrouw erop dat de Europese Raad op 17 december de onderhandelingen met Bulgarije formeel zal afronden en een datum zal vaststellen voor de ondertekening van de toetredingsovereenkomst in het voorjaar van 2005. Dat zal een belangrijke mijlpaal zijn, maar de hervormingen en veranderingen moeten doorgaan, zowel in Bulgarije als in de EU zelf. 
Nicolaï,
    Mevrouw de Voorzitter, tot mijn grote genoegen kan ik u mededelen dat de Raad Algemene Zaken op 13 december 2004 de onderhandelingen met Bulgarije formeel heeft afgerond. Wij gaan nu de laatste, buitengewoon belangrijke fase in die moet leiden tot EU-lidmaatschap. De twee nog resterende jaren zullen moeten worden gebruikt voor een grondige voorbereiding op de toetreding.
De EU feliciteert Bulgarije met dit positieve resultaat, dat veel kracht en inspanning heeft gekost. Het betekent een nieuwe stap op weg naar een werkelijk herenigd Europa, op basis van de wederzijds aanvaarde beginselen van democratie en rechtsstaat.
De onderhandelingen met Bulgarije zijn op technisch niveau afgerond in juni 2004. Dat geeft aan welke vorderingen de Bulgaarse overheid de laatste jaren heeft gemaakt, waardoor alle betrokken partijen gesterkt zijn in het vertrouwen dat het land in januari 2007 in staat zal zijn om alle verplichtingen van het lidmaatschap op zich te nemen. Zoals ook de Commissie buitenlandse zaken echter duidelijk stelt in haar ontwerpresolutie van dit Parlement over de voortgang van Bulgarije op weg naar toetreding, moeten wij nauwlettend toezien op de punten waarop het land nog een inhaalslag moet maken. De in het hoofdstuk over justitie en binnenlandse zaken gemaakte afspraken vergen mogelijk een wijziging van de Europese Grondwet, en dat is een langdurige, lastige kwestie.
Andere belangrijke gebieden zijn, zoals de Commissie buitenlandse zaken stelt, de kwaliteit van het grensbeheer, de bestrijding van corruptie en de preventie van machtsmisbruik door overheidsinstanties tegen personen die Bulgarije binnenkomen of er op doorreis zijn. Het nieuwe strafwetboek moet nog worden goedgekeurd. Op een aantal terreinen moet de administratieve capaciteit worden verbeterd, bijvoorbeeld bij de organen die betrokken zijn bij de aanwending van pretoetredingsfondsen.
Zowel in Bulgarije als in Roemenië zal de verbetering van de levensstandaard hoog op de agenda moeten komen. De economische groei die beide landen in de laatste jaren hebben doorgemaakt, heeft weliswaar een positieve uitwerking gehad op de koopkracht, maar op basisniveau, vooral onder ouderen, is het effect beperkt gebleven. Er zijn nu nog minstens twee jaar te gaan tot de toetreding.
Op 17 december zal een historische stap worden gezet, want op die dag worden de onderhandelingen over de vijfde uitbreiding afgesloten. De monitoring van het laatste traject van de vijfde uitbreiding loopt door tot 2007, het jaar waarin deze twee langverwachte nieuwe leden klaar zouden moeten zijn voor toetreding, zodat wij hen dan kunnen verwelkomen in de gemeenschap van Europese lidstaten. Mevrouw Kuneva zei in oktober al dat zij het monitoringverslag op een grote muur in Sofia zou willen publiceren om het proces gaande te houden. Ik denk dat Bulgarije flinke vorderingen heeft gemaakt, en dat geeft vertrouwen voor de talrijke taken die er nog liggen.
De Raad hoopt op een spoedige afronding van het toetredingsverdrag, zodat het na voorlegging aan het Europees Parlement in het voorjaar van 2005 kan worden ondertekend. 
Rehn,
    Mevrouw de Voorzitter, er is een lange weg afgelegd sinds Bulgarije in 1995 het lidmaatschap van de EU heeft aangevraagd en de onderhandelingen in 2000 zijn begonnen. Gisteren heeft de EU tijdens de toetredingsconferentie de besprekingen met Bulgarije afgesloten, met het oog op toetreding op 1 januari 2007, terwijl de ondertekening van het toetredingsverdrag binnenkort zal plaatsvinden, in het voorjaar van volgend jaar.
Ik wil het Europees Parlement dankzeggen voor de evenwichtige steun die het steeds heeft gegeven aan de ambitie van Bulgarije om toe te treden tot de Europese Unie. Tevens wil ik de rapporteur, de heer Van Orden, complimenteren met zijn degelijke, objectieve verslag.
In de achterliggende jaren heeft Bulgarije op alle terreinen gestage vooruitgang geboekt met de voorbereiding op toetreding en de beantwoording aan de criteria van Kopenhagen. In dit verband zijn belangrijke, noodzakelijke besluiten genomen. Zo zijn met het oog op definitieve ontmanteling van de kerncentrale Kozloduy data overeengekomen voor de sluiting van vier reactoren, hetgeen aangeeft dat Bulgarije vastbesloten is om de verplichtingen na te komen. De Europese Unie biedt het land aanzienlijke hulp ter ondersteuning van die inspanningen.
In algemene zin heeft Bulgarije de stabiliteit van zijn instellingen geconsolideerd en versterkt. Als het land op dezelfde weg doorgaat met de hervormingen, zou het in staat moeten zijn het hoofd te bieden aan de concurrentiedruk en marktwerking binnen de Europese Unie. Sommige terreinen zullen we echter nauwlettend moeten volgen. Daarom zullen we de monitoring van de gemaakte afspraken en meer in het algemeen de doorlopende voorbereidingen intensiveren, teneinde er zeker van te zijn dat ook na afsluiting van de onderhandelingen voortgang wordt gemaakt en dat Bulgarije in 2007 inderdaad klaar is voor toetreding.
In dit verband zijn nog aanzienlijke inspanningen nodig voor de hervorming van de rechterlijke macht, de bestrijding van de georganiseerde misdaad en de bestrijding van corruptie. Bulgarije heeft wel al vorderingen gemaakt met de geleidelijke opbouw van de administratieve capaciteit, maar ook op dit punt moet op diverse terreinen nog het een en ander worden gedaan.
Met ingang van november 2005 zal de Commissie jaarlijks een uitgebreid monitoringverslag uitbrengen voor de Raad en het Parlement volgens dezelfde methodologie als destijds voor de landen die in mei 2004 toetraden tot de Europese Unie. In die verslagen zal met name worden ingegaan op de overheid, de rechterlijke macht en de bestrijding van corruptie, evenals de vorderingen die zijn gemaakt met de economische hervormingen.
Verder is het belangrijk rekening te houden met een langere periode tussen afronding van de besprekingen en de datum van toetreding dan bij eerdere toetredingsgolven. Er is een specifieke beschermingsmaatregel overeengekomen die de Commissie in staat stelt de Raad aan te bevelen om, op ieder moment, met eenparigheid van stemmen te beslissen de datum van toetreding een jaar uit te stellen tot januari 2008 ingeval er duidelijke bewijzen zijn dat Bulgarije nog onvoldoende voorbereid is.
Ten slotte kan ik mij vinden in de conclusies van het verslag van uw rapporteur, de heer Van Orden. Die komen in grote lijnen overeen met het periodiek verslag 2004. De Commissie zal het Europees Parlement blijven informeren over de vorderingen van Bulgarije op weg naar de toetreding.
Bulgarije bevindt zich op het juiste spoor voor toetreding op 1 januari 2007. Met het lidmaatschap van Bulgarije en Roemenië wordt de vijfde EU-uitbreiding afgesloten. De Zwarte Zee vormt dan een nieuwe kustlijn voor een uitgebreid, verenigd Europa. 
Dührkop Dührkop (PSE ),
   – Mevrouw de Voorzitter, als rapporteur voor advies van de Begrotingscommissie wil ik in de eerste plaats onderstrepen dat de financiële pretoetredingssteun uit het Phare-programma, het instrument ter ondersteuning van landbouw en plattelandsontwikkeling Sapard en het ISPA-instrument voor Bulgarije voor de periode 2000-2004 in totaal ongeveer 178 miljoen euro per jaar bedroeg. 
De Begrotingscommissie vindt het een goede zaak dat voor de periode 2000-2006 aanvullende Phare-steun ten bedrage van 550 miljoen euro wordt uitgetrokken voor de sluiting van de kerncentrale van Kozloduy.
Zij constateert met voldoening dat in de lente van 2004 een nieuw financieringskader voor Bulgarije is vastgesteld en zij onderschrijft het voorstel van de Commissie om het steunpakket te beperken tot een periode van drie jaar vanaf de toetreding van Bulgarije in 2007. Op die manier kan de steun worden afgestemd op de toekomstige beleidshervormingen waartoe wij ons ten gevolge van de nieuwe financiële vooruitzichten wellicht genoodzaakt zullen zien.
De Begrotingscommissie benadrukt nogmaals dat de financiële steun niet alleen afhankelijk is van de nieuwe financiële vooruitzichten, maar ook van de aanpassing van de jaarlijkse begroting die daaruit zal voortvloeien. 
Posselt (PPE-DE ),
   . – Mevrouw de Voorzitter, in tegenstelling tot Turkije is Bulgarije overduidelijk een Europees land dat een geweldige vooruitgang heeft geboekt. Ik was erbij in 1990, toen in Bulgarije de eerste stappen op weg naar vrije verkiezingen werden gezet. Er deden zich nog gevallen van fraude voor, maar het streven naar democratie was indrukwekkend. Veel daarvan doet denken aan de huidige situatie in Oekraïne.
Bulgarije is erin geslaagd stap voor stap tijden van crisis te boven te komen. Het land is op dit moment een serieuze en kansrijke kandidaat-lidstaat voor de Europese Unie met een rijke cultuur en een belangrijke stabiliserende invloed op de Balkan. Hoewel er nog veel moet gebeuren, met name op het terrein van de rechtsstaat, justitie en overheid, waar nog diverse hervormingen nodig zijn, kan toch worden gezegd dat Bulgarije van alle kandidaat-lidstaten veruit de grootste vorderingen heeft gemaakt. Tenzij we een land vergeten dat we nooit mogen vergeten, namelijk Kroatië.
Ik wil deze gelegenheid aangrijpen om er ook bij de fungerend voorzitter van de Raad op aan te dringen, Kroatië op de komende Top zonder obstakels of extra voorwaarden te accepteren en er alles aan te doen om ervoor te zorgen dat de onderhandelingen met Kroatië zo spoedig mogelijk beginnen. Beide landen zouden nog in dit decennium tot de Europese Unie moeten toetreden. Het uitstekende verslag van collega Van Orden levert daaraan een zeer belangrijke bijdrage. Belangrijk is vooral dat Bulgarije ervoor heeft gezorgd dat premier Saxe-Coburg Gotha en de president samenwerken, een samenwerking die de partijen overstijgt. Dat is de voorwaarde waaronder dit land in de komende jaren de weg naar de EU met succes kan afleggen. Ondanks diverse crises, ook in de economie, is er in de kern sprake van democratische stabiliteit en eensgezindheid. Ik ben blij met deze ontwikkeling, met het feit dat Bulgarije op de goede weg is. Men zou mijn bijdrage in één woord kunnen samenvatten: “ja” tegen Bulgarije. 
Dobolyi (PSE ),
   .  Ik wil de heer Van Orden feliciteren met zijn uitmuntende verslag, dat volgens mij de vrucht is van veel en hard werk. Voorts wil ik de Commissie dank betuigen voor het uitstekende werk dat zij ten aanzien van de kandidaat-lidstaten heeft verricht. Technisch gesproken heeft Bulgarije alle onderhandelingshoofdstukken afgesloten en koerst dit land af op een volledig lidmaatschap van de Europese Unie in januari 2007. Volgens het verslag blijft Bulgarije voldoen aan de politieke vereisten van Kopenhagen en zijn de getroffen maatregelen om deze succesvol te vervullen doeltreffend geweest. Dit verslag benadrukt evenwel ook dat er nog steeds tekortkomingen zijn, die onvermijdelijk aangepakt moeten worden. Wij zijn van mening dat Bulgarije op het juiste spoor is voor toetreding en zich zal blijven inspannen om de hervormingen waartoe het zich verbonden heeft, tot een succesvol einde te brengen in de nabije toekomst. Het gaat hierbij voornamelijk om juridische hervormingen en meer inspanningen om de georganiseerde misdaad en corruptie te bestrijden.
Het verslag prijst de positieve veranderingen met betrekking tot de rechten van minderheden als gevolg waarvan op 1 januari 2004 de zogeheten antidiscriminatiewetgeving werd goedgekeurd. Voorts onderstreept het verslag het belang dat de wetgevende macht in praktische zin wordt uitgebreid, aangezien er nog steeds sprake is van een wijdverspreide discriminatie van de Roma. Het verslag bevestigt dat Bulgarije beantwoordt aan de economische criteria en een functionerende markteconomie is en dat dit land op het moment van toetreding het hoofdzal kunnen bieden aan de concurrentiedruk en de marktkrachten binnen de Unie. Het Europees Parlement en de Sociaal-democratische Fractie zullen toezicht blijven uitoefenen op de efficiënte afwikkeling van de operaties en de nakoming van de verplichtingen. Op basis van de hervormingsinspanningen en vorderingen van Bulgarije hoopt de Sociaal-democratische Fractie dat Bulgarije het toetredingsverdrag zo spoedig mogelijk zal ondertekenen en bekrachtigen en in 2007 lid zal worden van de Europese Unie.
Lambsdorff (ALDE ),
   . – Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de commissaris, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, dames en heren, de vorderingen van Bulgarije op weg naar toetreding worden - met de nodige restricties op deelgebieden - ook door mijn fractie als een succes beschouwd. Wij vinden dan ook dat het Parlement met een gerust geweten zijn goedkeuring kan geven aan toetreding van het land tot de Europese Unie in 2007.
Wij steunen het verslag van de heer Van Orden en persoonlijk wil ik zowel hem als mevrouw Dobolyi van de PSE bedanken voor de goede samenwerking. Het verslag, de heer Van Orden zei dat al, is met opzet kort gehouden. Ik stel daarom voor dat we alle verdere, deels zeer gedetailleerde amendementen volgend jaar behandelen in het kader van het langere verslag dat we dan tegemoet kunnen zien.
Bulgarije is hard op weg naar het lidmaatschap van de Europese Unie in 2007. Ik wil bij deze gelegenheid dan ook de aandacht vestigen op een probleem van fundamentele aard, namelijk de vraag of we ons daadwerkelijk aan het principe van de eigen merites houden. Volgens de eensluidende verklaring van Commissie en Raad dient toetreding plaats te vinden door iedere kandidaat afzonderlijk op zijn prestaties te beoordelen. Wanneer een kandidaat die aan de voorwaarden voldoet, door het lagere tempo van andere landen wordt opgehouden, is dat daarmee in tegenspraak. Per saldo leidt deze gang van zaken er namelijk toe dat de snellere landen te laat, de tragere landen te vroeg toetreden. Eenvoudig gezegd: wie presteert, wordt gestraft, wie treuzelt, wordt beloond. Daar moet verandering in komen.
De geloofwaardigheid van de Unie als geheel wordt aangetast wanneer ze in de praktijk in strijd met het principe van de eigen merites handelt. De -uitbreiding van mei dit jaar was daarvan een schoolvoorbeeld en commissaris Verheugen heeft de Unie daardoor schade toegebracht. Het zou goed geweest zijn wanneer snellere kandidaten als Estland en Slovenië hun bijdrage hier al aanmerkelijk eerder hadden kunnen leveren. Alleen om die reden, namelijk ter wille van de geloofwaardigheid van de Europese Unie en zeker niet omdat er bepaalde twijfels zouden bestaan omtrent het Europese perspectief van een van beide kandidaten, heeft mijn fractie steeds gepleit voor aparte toetredingsverdragen met Bulgarije en Roemenië. Graham Watson heeft dat vanochtend in de plenaire vergadering ook gezegd.
Ik roep de Commissie en de Raad, maar ook het Parlement daarom op, er bij deze en toekomstige uitbreidingsronden op toe te zien dat het principe van de eigen merites niet alleen met veel aplomb wordt verkondigd om vervolgens ten gunste van te worden genegeerd, maar daadwerkelijk wordt toegepast. Een hoopvol teken is het besluit van de Raad, Bulgarije en Roemenië gedifferentieerd te benaderen waar het gaat om de hoofdstukken concurrentie en justitie. Doordat het gemakkelijker wordt het instrument van de vrijwaringsclausule voor Roemenië toe te passen, wordt de geloofwaardigheid van het toetredingsproces en daarmee de geloofwaardigheid van de Europese Unie zelf vergroot. Overigens ben ik van mening dat we dit debat niet in Straatsburg moeten voeren, maar in Brussel. 
Meijer (GUE/NGL ),
   . – Voorzitter, Bulgarije zal een lidstaat worden met nog veel onopgeloste problemen. Oude milieuproblemen, ontstaan door afval van mijnbouw en kernenergie, zijn nog niet opgelost. Door de aanleg van nieuwe wegen door te beschermen natuurgebied en de uitbreiding van de grootste luchthaven wordt veel schade aangericht. Slecht onderhoud, verval en armoede zijn tegenwoordig overal in Bulgarije zichtbaar. De Roma-bevolkingsgroep is nog steeds achtergebleven en achtergesteld. Van de Europese Unie afkomstig geld ten behoeve van projecten voor deze groep wordt op een omstreden manier verdeeld en besteed.
In het bewustzijn van veel Bulgaren behoren de nabijgelegen Griekse en Roemeense kusten eigenlijk tot Bulgarije, net als het grootste deel van de Republiek Macedonië en enkele grensgebieden met Servië. Dat de Bulgaarse kiezers nog geen stabiele keuzes hebben gemaakt, blijkt uit de snelle veranderingen binnen de twee grote rivaliserende politieke partijen, en vooral uit het feit dat een nieuwkomer bij de laatste algemene verkiezingen bijna de meerderheid behaalde. Kort na de verrassende verkiezing van de ex-koning tot premier, werd de kandidaat van de erfgenamen van de communisten tot president verkozen. Een positief gevolg van deze instabiliteit is echter wel dat de in het verleden gediscrimineerde Turkse minderheid beter bij de politieke besluitvorming moest worden betrokken.
Anders dan in Roemenië zijn de problemen in Bulgarije niet groter dan die in een aantal van de huidige EU-lidstaten. Daarom is het terecht Bulgarije vanaf 2007 een volwaardig lidmaatschap van de Europese Unie toe te staan. Tussen Bulgarije en het Slavisch sprekende deel van Macedonië bestaat een sterke historische en taalkundige verbondenheid. In 1878 werd op het laatste moment door ingrijpen vanuit West-Europa verhinderd dat deze twee één land werden. Het zou goed zijn als de onderhandelingen over de toetreding van Macedonië - waarvoor de Commissie buitenlandse zaken mij tot rapporteur heeft benoemd - zoveel mogelijk gelijk zou lopen met die over het eveneens uit het voormalige Joegoslavië voortkomende Kroatië, zodat we Bulgaren en Macedoniërs gezamenlijk in de Europese Unie kunnen verwelkomen. 
Czarnecki, Ryszard (NI ).
    Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, ik hoop dat de heer Posselt straks ook mij zal prijzen. Ik moet zeggen dat de zwartwitfilm getiteld “Slecht Roemenië, goed Bulgarije" die de Europese Commissie vertoont mij weinig bevalt. Zoals het echte leven verdraagt de politiek geen zwartwitfilms. Roemenië is zo slecht nog niet en evenmin is het beeld in Bulgarije zo rooskleurig als de amateur-schilders van de Europese Commissie het afschilderen.
Het is waar dat Bulgarije vooruitgang heeft geboekt en Bulgarije moet inderdaad op 1 januari 2007 toetreden tot de Europese Unie. Tegelijkertijd heeft Bulgarije ook allerlei zaken nagelaten die het wel had moeten doen. Ik wil hier een aantal punten noemen. In de eerste plaats: wat hebben wij eraan dat het Bulgaarse recht in overeenstemming is met het Gemeenschapsrecht als de tenuitvoerlegging van dat recht nog altijd veel te langzaam vordert? Ten tweede is de mensenhandel, vooral in vrouwen en kinderen, nog altijd een ernstig probleem. Ten derde: het adoptiestelsel, dat tekortschiet op het vlak van de transparantie, en de situatie in Bulgaarse kindertehuizen en speciale scholen zijn nog altijd zorgwekkend. Ten vierde: er zijn bedenkingen bij de situatie van volwassenen in psychiatrische inrichtingen. Al deze punten zijn opgenomen in de ontwerpresolutie van het Parlement. Voorts ten vijfde: de echte Achilleshiel van Sofia is het feit dat het justitieel apparaat nog altijd niet is hervormd en nog lang niet aan de Europese maatstaven voldoet. Ten zesde: de ernstige corruptie is een blok aan het been van Bulgarije op de weg naar de Europese Unie. Deze betreft verschillende bestuurslagen en -terreinen en is overal zichtbaar. De afgelopen weken ben ik twee keer in Bulgarije geweest en wat ik hier vertel heb ik niet alleen maar in rapporten gelezen, maar is met het blote oog zichtbaar. En ten zevende: de georganiseerde misdaad. Op dit terrein gedragen de Bulgaarse autoriteiten zich als het koor in de Chinese opera: gedurende drie bedrijven zingt het koor “laat ons vluchten, laat ons vluchten”, maar het komt niet van zijn plaats. De Bulgaarse regering herhaalt voortdurend dat zij tegen de maffia strijdt, maar het lijkt erop dat zij deze strijd enkel verbaal voert. Dit is een ernstig probleem. Anderzijds is het optreden van de Europese Unie voor de Bulgaarse publieke opinie ook niet altijd begrijpelijk. Een voorbeeld hiervan is de recente eis dat de kerncentrale in Kozloduy wordt gesloten, terwijl die de afgelopen jaren voor enorme bedragen met geld van de Bulgaarse belastingbetalers is gemoderniseerd.
Ter afronding, mevrouw de Voorzitter, dames en heren, ondanks deze bedenkingen moeten wij blij zijn dat de Europese familie wordt uitgebreid met een volk met een ruim 1300-jarige geschiedenis, een langere geschiedenis dan heel wat lidstaten van de Europese Unie. Ik wil Bulgarije welkom heten op de plaats waar het allang had moeten zijn. Ik ben er zeker van dat Bulgarije zich in de Europese Unie, het Europa van de vaderlanden, zal thuis voelen. 
Papastamkos (PPE-DE ).
   - Mevrouw de Voorzitter, ik wil om te beginnen de collega’s van het Europees Parlement op de hoogte stellen van een gijzelingsactie die vandaag in Athene heeft plaatsgevonden. Het gaat om een bus met onschuldige burgers die naar hun werk gingen. Ik meld dit, mevrouw de Voorzitter, geachte collega’s, omdat daaruit blijkt hoe noodzakelijk het is om op Europees vlak een efficiënt beleid voor de veiligheid in de steden te voeren.
Dan nu het onderhavig onderwerp. Bulgarije heeft opmerkelijke vorderingen gemaakt bij de overgang naar een pluralistische democratie en een goed werkende markteconomie. Daarbij conformeert het zich aan de Europese vereisten op zowel politiek als economisch vlak. De toetreding van Bulgarije tot de Europese Unie in 2007 zal, samen met de recente toetreding tot de NAVO, een bijzonder positieve ontwikkeling zijn niet alleen voor het land zelf, maar voor heel Zuidoost-Europa. Ik hoop dat het geval van Bulgarije de landen van de Westelijke Balkan tot voorbeeld zal strekken bij de verwezenlijking van hun Europees perspectief.
Desalniettemin is het noodzakelijk de aanpassingsinspanningen van de Bulgaarse autoriteiten voortdurend en aandachtig te volgen, totdat het land volledig lid is geworden. In het middelpunt van de verdere inspanningen moeten de strijd tegen de corruptie en een efficiënte aanpak van de georganiseerde misdaad komen te staan.
Daarom wil ik de Europese Commissie vragen of zij in het kader van het communautair beleid voor de aan kandidaat-lidstaten grenzende regio’s een nieuwe studie kan verrichten naar de gevolgen die de toetreding van Bulgarije en Roemenië zullen hebben voor de betreffende grensregio’s van de lidstaten. Ik moet u wat dit betreft erop wijzen dat de Europese Commissie zelf, bij monde van de bevoegde commissaris, de heer Verheugen, van oordeel was dat gebieden als bijvoorbeeld Noordoost-Griekenland, die aan zelfs beide kandidaat-lidstaten grenzen, de meeste moeilijkheden ondervinden op Europees niveau.
De beleidsvormen en activiteiten van de Europese Unie voor de bevordering van de interstatelijke, interregionale en grensoverschrijdende samenwerking, en voor de aanpak van de gevolgen van de uitbreiding voor de ontwikkeling en de werkgelegenheid in de grensgebieden, moeten worden voortgezet en versterkt. Bovendien moet speciale zorg worden besteed aan de verdeling van de middelen en de uitwerking van programma’s voor de territoriale samenwerking in het kader van de nieuwe programmaperiode 2007-2013. 
Riera Madurell (PSE ).
   – Mevrouw de Voorzitter, het is een feit dat de capaciteit van Bulgarije om de communautaire wetgeving toe te passen aanzienlijk is toegenomen en steeds groter wordt.
De Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie kan echter niet nalaten te onderstrepen dat er op het gebied van onderzoek en ontwikkeling, energie, industriebeleid en telecommunicatie een extra inspanning nodig is om te waarborgen dat de toetreding van Bulgarije een historisch succes wordt. De toetredingsdatum komt immers vervaarlijk dichtbij.
Om de geboekte vooruitgang op correcte wijze te beoordelen en afhankelijk daarvan te bepalen welke veranderingen nog moeten worden aangebracht, dient niet alleen rekening te worden gehouden met het verslag van de Europese Commissie, maar ook met de evaluaties van de verschillende internationale organisaties en andere onafhankelijke onderzoekscentra. Hun advies zal ons ongetwijfeld in de gelegenheid stellen de capaciteit van Bulgarije in de diverse sectoren beter te analyseren en te evalueren met het oog op de toetreding van dit land tot de Europese Unie.
Hoe het ook zij, op dit moment hebben wij de volgende bedenkingen bij de capaciteit van Bulgarije op de terreinen die onder de bevoegdheid van onze commissie vallen. Op energiegebied is Bulgarije momenteel - zoals hier al is gezegd - afhankelijk van kernenergie om haar interne behoeften te dekken. Het probleem is echter dat de Bulgaarse kerncentrales vanuit technisch oogpunt volkomen verouderd zijn. Een deel ervan is ontmanteld, maar dat heeft enorm veel geld gekost.
Er is hier ook al gezegd dat nu de modernisering van de eenheden 5 en 6 van de centrale van Kozloduy aan de orde is. Daarvoor is aanvullende steun nodig, aangezien de bijdrage van de Europese Unie duidelijk ontoereikend is. Steun van internationale donors is dan ook onontbeerlijk. Desalniettemin geeft de regering onzes inziens aan deze kwestie niet de nodige prioriteit.
In de telecommunicatiesector dient de onafhankelijkheid van de regelgevende instantie gewaarborgd te worden. Deze instantie moet over de nodige bevoegdheden beschikken om handelsconflicten te beslechten en het universaliteitsbeginsel te waarborgen, overeenkomstig de communautaire wetgeving.
Ook het industrie- en bedrijfsbeleid moeten hervormd worden. Verder is het van essentieel belang dat de administratieve capaciteit wordt verbeterd teneinde het werk van de kleine en middelgrote ondernemingen te vergemakkelijken, aangezien die sector een onschatbare bron van werkgelegenheid en technologische innovatie vormt. Op onderzoeksgebied is Bulgarije vooralsnog nauwelijks actief, ofschoon het land deelneemt aan het zesde kaderprogramma.
Mevrouw de Voorzitter, hiermee heb ik de voornaamste punten uiteengezet van het amendement dat onze commissie op dit verslag heeft ingediend. 
Kacin, Jelko (ALDE ),
   – Mevrouw de Voorzitter, minister, commissaris, ik wil de rapporteur en ook Bulgarije gelukwensen. Dit land, dat alle hoofdstukken heeft afgesloten, is een voorbeeld en een bron van inspiratie voor al zijn buren. Ik herhaal, voor al zijn buren. Het zou zelfs een nog grotere voorbeeldfunctie kunnen vervullen als het nog een stap verder zou zetten in de omgang met zijn minderheden, en voor de andere minderheden in Bulgarije zou doen wat het voor de Turkse minderheid heeft gedaan. “De Balkan, die historische bergketen”, zo luidt het in het Bulgaarse volkslied. Het woord “Balkan” in de zin van politiek probleem is niet van toepassing op Bulgarije. Bulgarije hoort al bij West-Europa en het is de westelijke Balkan waarmee wij ons in de toekomst zullen moeten bezighouden.
Daarom acht ik het van belang dat wij het naast Bulgarije ook hebben over Macedonië, dat al een aanvraag voor het lidmaatschap van de Unie heeft ingediend, waarbij ik vind dat de Europese Unie zelf ook een nieuwe stap voorwaarts moet zetten. De VS hebben Macedonië erkend onder de naam die dit land zelf heeft gekozen, terwijl wij het nog steeds FYROM noemen. Het is hoog tijd dat we een grote stap voorwaarts zetten, een stap richting de Europeanisering van dit gebied. Over anderhalf uur, commissaris, zult u een delegatie uit Servië en Montenegro ontmoeten die voor het eerst een bezoek aflegt aan het Europees Parlement. Ik ben van mening dat het voorbeeld van Bulgarije als inspiratiebron moet worden benut voor al zijn buren – dat zou ten goede komen aan de toekomstvooruitzichten en stabiliteit in dit deel van de wereld.
Het lijkt me daarom dat we allemaal meer van Bulgarije kunnen opsteken en dat de grootste buur van Bulgarije veel van dit land kan leren. Ik heb het over Turkije, een land dat we vandaag hebben ondersteund door “ja” te zeggen tegen de start van de onderhandelingen. Bulgarije is het laatste land dat men tegenkomt op weg naar Turkije. Ik acht het juist en billijk dat al degenen die in dit verband een taak te verrichten hebben, alle betrokken landen ondersteunen zodat ze in zowel economisch als politiek opzicht volledig kunnen participeren en een nieuwe uitbreiding van de Europese Unie kan worden teweeggebracht.
Pafilis (GUE/NGL ).
   - Mevrouw de Voorzitter, zowel uit de resoluties als uit de standpunten van de Commissie en de Raad blijkt dat Bulgarije en Roemenië groen licht hebben gekregen voor hun toetreding over enkele jaren. Daaruit blijkt ook duidelijk wat de doelstellingen zijn het Europees kapitaal. Die doelstellingen worden nu al verwezenlijkt en lopen uit op: annexatie van deze landen, plundering van hun rijkdom en hun economie, ongelooflijke uitbuiting van de werknemers en verandering van deze landen in satellieten van de NAVO, opdat het agressief beleid van de NAVO beter kan worden gediend. In de resoluties wordt weliswaar tot op zekere hoogte een beschrijving gegeven van bepaalde aspecten van de ellendige en onmenselijke omstandigheden waarin de arbeidersklasse en de arme volksklasse van deze landen verkeren, maar deze omstandigheden zijn het resultaat van de kapitalistische restauratie, die als een wals over alle sociale verworvenheden heen gaat en er tegelijkertijd voor zorgt dat de rijkdom terechtkomt in de handen van de nieuwe plutocratie en de buitenlandse monopolies.
Er zijn in feite twee Bulgarijes en twee Roemeniës, dames en heren: enerzijds het Bulgarije en het Roemenië van de weelde, de nieuwe plutocraten en de buitenlanders, die deze landen letterlijk leegplunderen, en anderzijds het Bulgarije en het Roemenië van de trotse volkeren die letterlijk worden meegesleurd in een hoop ellende en vernedering.
De gevolgen van het toetredingsproces en van de vernederende voorwaarden waar de regeringen van deze landen mee hebben ingestemd, worden nu reeds zichtbaar. U had het over successen. Wel, luistert u eens naar deze successen: in Bulgarije is het minimumloon 61 euro en in Roemenië 69 euro, ten opzichte van 1173 euro in Frankrijk en 605 euro in Griekenland; de import is sprongsgewijze toegenomen, hetgeen samen met de verticale val in de export heeft geleid tot hoog oplopende tekorten; de koopkracht in Roemenië is nog maar 60 procent van die van 1989; de industrie is kapot gemaakt en de landbouwproductie staat op een heel laag pitje.
De nieuwe richting die wordt voorgesteld in de resoluties en de nieuwe maatregelen hebben tot doel betere omstandigheden, een institutioneel kader en infrastructuur te creëren waarmee het kapitaal ongeremd kan zijn gang kan gaan, de staatsrijkdommen en grond tegen spotprijzen kunnen worden verkocht en korte metten kan worden gemaakt met de bestaande sociale verworvenheden. De werknemers in deze landen moeten samen met de werknemers van Griekenland en andere Europese landen strijden tegen het beleid van de Europese Unie en met name tegen de nieuwe spanningen die naar verwacht zullen ontstaan in het gebied ten gevolge van de meedogenloze wedijver die zich begint te manifesteren. 
Maat (PPE-DE ).
   – Voorzitter, dit debat is eigenlijk een felicitatie aan het adres van Bulgarije. Natuurlijk zijn er nog veel problemen in dit land, natuurlijk moeten er nog veel zaken worden opgelost, natuurlijk moet er nog veel gebeuren op het vlak van mensenrechten en mensenhandel, maar men doet zijn stinkende best, en dat waren we in het verleden niet altijd gewend. Ik vind derhalve dat Bulgarije in 2007 moet kunnen toetreden tot de Europese Unie. Zij horen erbij. Ik zou ook willen dat een debat over de toetreding van Bulgarije meer aandacht kreeg dan een debat over de toetreding van Turkije. Bulgarije is namelijk een echt Europees land, het ligt ook deels op de grens van ons nieuwe Europa en het verdient alle aandacht.
Ik zie nog wel wat problemen met betrekking tot die toetreding. Natuurlijk zijn er problemen in Bulgarije zelf, maar het grootste probleem ligt misschien wel in de Europese Unie. Tot dusver is de financiering van die toetreding namelijk nog niet rond. Na 2007 praten we over de financiële vooruitzichten tot 2013 en ik verbaas me over discussie die onder andere in de Raad worden gevoerd en waarin wordt gesteld dat het in Europa misschien allemaal wel voor 1% van het bruto nationaal product zou kunnen. Als je kijkt naar alle gestelde vooruitzichten, is nergens financiering voor die toetreding opgenomen.
Ik wil ook een kritisch woord richten tot de Commissie, die terecht heeft gezegd dat ze wat meer geld nodig heeft dan 1%. Als we echter naar de voorstellen kijken, bijvoorbeeld voor de landbouw, zien we dat daarin geen budget voor de landbouw in Bulgarije is opgenomen, terwijl uitgerekend de ontwikkeling van het platteland in Bulgarije essentieel zal zijn voor de ontwikkeling van het land zelf. Wie houdt van het platteland houdt ook van het land zelf en doet daadwerkelijk iets voor de toekomst van dat land. Ik ben dan ook nieuwsgierig naar de wijze waarop de Raad deze toetreding denkt te financieren en hoe wij er op een nette en keurige manier voor zorgen dat Bulgarije in 2007 een echt Europees land kan worden.
Tot besluit nog een ander punt. Het viel me bij de reacties van verenigd links - waar toch nog wat oud-communisten zitten - op dat men enige moeite had met de grote politieke omwentelingen in Bulgarije. Ik zou hun willen zeggen: de Bulgaren hebben beter begrepen wat politiek is dan uw fractie. Weet u waarom? Zij rekenen politici af op hun daden, en dat kan ertoe leiden dat er grote verschuivingen zijn. Ik ben blij dat de Bulgaren wat democratisch denken betreft verder zijn dan veel collega's uit de fractie Europees Unitair Links. 
Beglitis (PSE ).
   - Mevrouw de Voorzitter, allereerst wil ik, nu de toetredingsonderhandelingen met Bulgarije worden afgerond, nadrukkelijk onze voldoening uitspreken over de enorme inspanningen die het Bulgaarse volk en de politieke krachten van dit land hebben ondernomen om de noodzakelijke veranderingen en hervormingen door te voeren en het communautair acquis over te nemen. Met de toetreding van Bulgarije en Roemenië wordt de toetredingscyclus gesloten die met de tien nieuwe lidstaten werd geopend. Deze ontwikkeling is van strategisch belang omdat het Balkangebied verenigd wordt met het Europese gebied en op die manier wordt bijgedragen aan de vrede, de stabiliteit, de samenwerking en de ontwikkeling van heel het gebied.
Ik wil echter zowel de Commissie als het voorzitterschap wijzen op enkele cruciale punten. Bulgarije moet in de komende tijd meer inspanningen ondernemen voor de toepassing van het communautair acquis op vier, voor de Europese Unie en Griekenland zeer belangrijke gebieden.
Het eerste gebied betreft de milieubescherming, de nucleaire veiligheid, het kernafvalbeheer en de rivierwaterkwaliteit. De reactoren 3 en 4 van de kerncentrale in Kozloduy moeten in 2006 worden gesloten. Daartoe hebben de Bulgaarse autoriteiten zich verplicht. Ook moet de modernisering van de kerninstallaties wordt voortgezet, met behulp van de communautaire middelen uit het Phare-programma en van de Europese Bank voor Wederopbouw en Ontwikkeling.
Er zijn verder meer hervormingen nodig op het gebied van de arbeidsbetrekkingen en het arbeidsrecht. Bulgarije moet zich optrekken tot de Europese normen en praktijken van sociale uitsluiting zien te voorkomen. Daarvan zijn namelijk communautaire ondernemingen, en met name Griekse ondernemingen in de grensgebieden, het slachtoffer. Daar is een serieus probleem ontstaan ten gevolge van de bedrijfsverplaatsingen.
Er zijn eveneens tekortkomingen op het gebied van de strijd tegen de georganiseerde misdaad, de mensenhandel, de controle op de buitengrenzen en de bestrijding van de illegale immigratie.
Tot slot wil ik vooral ook duidelijk maken dat er behoefte is aan efficiëntere procedures en meer transparantie op het gebied van de overheidsopdrachten en de openbare werken, en dat er gezorgd moet worden voor gelijke behandeling van alle communautaire bedrijven, ook de Griekse.
De Europese Commissie moet via de vastgestelde mechanismen, via de jaarlijkse beoordelingsverslagen en vrijwaringsclausules, de efficiënte toepassing van het communautair acquis ook na de toetreding van Bulgarije op 1 januari 2007 goed in de gaten blijven houden en ervoor zorgen dat de communautaire belangen worden behartigd. 
Nicolaï,
    Mevrouw de Voorzitter, ik dank de leden van het Parlement voor hun positieve opmerkingen over de toetreding van Bulgarije. Onder anderen de heer Posselt, de heer Maat en mevrouw Dobolyi hebben zich daarover in duidelijke bewoordingen uitgelaten. Er is terecht opgemerkt dat er nog veel aandachtspunten zijn. Vandaar ook het kader en de procedure, met extra monitoring en een extra benchmark, evenals een extra sanctie die desnoods kan worden toegepast, een extra beschermingsmaatregel om het moment van toetreding met een jaar uit te stellen.
Wat betreft de financiële kwestie die onder meer door de heer Maat is aangekaart, ik denk niet dat er reden is om ons zorgen te maken. De financiële gevolgen van de toetreding zijn al gedekt in het zogenaamde financiële pakket voor de jaren 2007-2009. Dat staat los van het nieuwe financiële vooruitzicht.
Een belangrijke kwestie die ook vandaag weer aan de orde is gesteld, is het belang van een afzonderlijke benadering van verschillende landen. U kent het formele standpunt: één verdrag voor Roemenië en Bulgarije. Het is belangrijk, en noodzakelijk, onderscheid te maken. Dat is precies wat wij van plan zijn aanstaande donderdag of vrijdag in de Raad tot uitdrukking te brengen in de conclusies, wanneer we ons concentreren op de verschillende hoofdstukken. Desnoods kunnen we differentiëren op het moment van de toetreding zelf, omdat het mogelijk is die met maximaal een jaar uit te stellen.
Ik dank de rapporteur, de heer Van Orden, voor zijn goede, evenwichtige verslag. Ik ben echt blij met de conclusies. 
Rehn,
    Mevrouw de Voorzitter, ik zal langzaam en rustig spreken. Mijn dank voor het zakelijke debat en uw standpunten, die grotendeels overeenkomen met de aanbevelingen van de Commissie. Ik zal slechts op enkele van de belangrijkste punten ingaan.
Ik zal het eerst over de koppeling van Roemenië en Bulgarije hebben. Het is waar dat er voor deze landen een gezamenlijk toetredingsverdrag wordt voorbereid, maar anderzijds, zoals de heer Nicolaï terecht zei, worden beide landen op hun eigen merites beoordeeld. Dit gebeurt vooral nu aan het eind van het proces waarin het monitoringsysteem en de vrijwaringsclausule zodanig functioneren, dat beide landen worden beoordeeld naar de wijze waarop zij de hervormingen doorvoeren en de verplichtingen nakomen die een voorwaarde zijn voor toetreding tot de Unie.
Ik wil tevens onderstrepen dat ook Bulgarije nog niet klaar is voor het lidmaatschap en dat het nog veel werk moet verzetten. Tegelijkertijd beschikt Bulgarije over alle mogelijkheden om zijn verplichtingen na te komen, zodat het op 1 januari 2007 tot de Unie kan toetreden.
Dan wil ik het nu hebben over de corruptie, waaraan in de interventies zeer terecht veel aandacht is besteed. Ik ben het met de standpunten eens. Bulgarije heeft onlangs een doelgerichte strategie opgesteld ter bestrijding van de corruptie. Die is vooral gericht op het verbeteren van de werkzaamheden van de douane en de verkeerspolitie en instellingen in het algemeen alsmede het bestrijden van de corruptie bij de Bulgaarse overheid. Dit is in feite een speerpunt van een deelprogramma van de vier Phare-programma's en het zal ook steeds meer een speerpunt zijn in de komende twee jaar, in 2005 en 2006.
Ten derde en laatste spreek ik over de positie van minderheden, in het bijzonder die van de Roma. In Bulgarije is onlangs nieuwe wetgeving tegen discriminatie aangenomen en van kracht geworden. Zij trad in januari van dit jaar in werking en wordt momenteel samen met een actieprogramma ter bestrijding van discriminatie en ter verbetering van de positie van minderheden ten uitvoer gelegd. Wij volgen de implementatie van deze nieuwe wetgeving en het ondersteunende actieprogramma op de voet. Ik ben ook blij met het feit dat andere Europese organisaties, zoals de Raad van Europa, die in het gebouw naast het onze gezeteld is, de aandacht op deze kwestie vestigen en actie ondernemen om de positie van de Roma te verbeteren. Wij zouden beslist allemaal vandaag om 12 uur aanwezig zijn geweest bij de opening van het Roma-forum van de Raad van Europa, ware het niet dat wij op dat moment aan het debatteren waren en u aan het stemmen was over het zeer belangrijke verslag over Turkije, zodat wij helaas niet ter plaatse konden zijn.
Ik bedank het Europees Parlement voor de steun en de goede raad en ik feliciteer rapporteur Van Orden en Bulgarije, dat hopelijk een voorbeeld voor de hele Balkan wordt. 
De Voorzitter.
   Het debat is gesloten.
De stemming vindt morgen om 11.30 uur plaats. 

De Voorzitter.
   Aan de orde is het verslag (A6-0061/2004) van de heer Moscovici, namens de Commissie buitenlandse zaken over de vorderingen van Roemenië op de weg naar toetreding [2004/2184(INI)]. Ik geef het woord aan de heer Moscovici gedurende vijf minuten. 
Moscovici (PSE ),
   . – Mijnheer de Voorzitter, het politieke kader waarbinnen ik dit verslag presenteer is de afgelopen weken duidelijker geworden. Vorige week heeft de Commissie de toetredingsonderhandelingen met Roemenië over de laatste twee hoofdstukken kunnen afsluiten, te weten het hoofdstuk justitie en binnenlandse zaken en het hoofdstuk concurrentie. Daarnaast zijn er de afgelopen weken eerst parlementsverkiezingen en vervolgens presidentsverkiezingen geweest, die geleid hebben tot een politieke wisseling van de wacht onder voorwaarden die door alle partijen zijn erkend. Uiteraard betekent dit niet dat ik de gedachtegang en de strekking van dit verslag zal veranderen.
Ik heb ernaar gestreefd een evenwichtig verslag op te stellen en aan het Parlement voor te leggen, dat wil zeggen een verslag dat tegelijkertijd strikt en helder is, omdat de situatie van Roemenië nog talrijke problemen schept, maar ook een verslag dat welwillend is, omdat wij allen de wil koesteren Roemenië en Bulgarije te laten toetreden en omdat het eerstgenoemde land hard heeft gewerkt om zich op de toetreding voor te bereiden.
Dat brengt ons ertoe te adviseren dat akte wordt genomen van de vorderingen die Roemenië heeft gemaakt op de weg naar toetreding, maar tegelijkertijd ook de beperkingen, de tekortkomingen en de lengte van het traject dat nog moet worden afgelegd onder ogen te zien. In feite gelden deze twee aspecten, beperkingen en vorderingen, op alle terreinen.
Wij vinden ze in die eerste plaats terug bij de politieke criteria, en daar liggen ongetwijfeld de belangrijkste problemen. De geboekte vooruitgang is beperkt: het overheidsapparaat is onvoldoende hervormd, er wordt op onwenselijke en tamelijk buitensporige wijze gebruik gemaakt van nooddecreten, en van de wetgevingsprocedures weet iedereen dat ze onvolmaakt zijn.
Maar afgezien van die beperkte vooruitgang, zijn er op het gebied van vrijheden een aantal problemen die ernstig te noemen zijn. Ik denk in de eerste plaats aan de vrijheid van informatie en meningsuiting, die voor een groot aantal journalisten wordt beknot. Ik denk ook aan het gerechtelijk apparaat, dat ondanks stappen in de goede richting, ontegenzeggelijk verdere verbetering behoeft. Ik denk natuurlijk aan de corruptie die in Roemenië nog altijd welig tiert, ook op hoog niveau. Wat al die problemen betreft – de vrijheid van meningsuiting, de corruptie, het gerechtelijk en politieapparaat – denk ik dat het Europees Parlement geen enkele concessie mag doen.
Tegelijkertijd kunnen we niet voorbijgaan aan het feit dat er ontegenzeggelijk vooruitgang is geboekt. De Commissie heeft erkend dat Roemenië aan de politieke criteria van Kopenhagen voldoet; het land heeft een begin gemaakt met de hervorming van het overheidsapparaat en men is eveneens bezig met constitutionele hervormingen. Het gerechtelijk apparaat begint, zoals ik al zei, verbetering te vertonen en we kunnen ook vooruitgang vaststellen op het gebied van de kinderbescherming, waar ons eigen Parlement overigens op heeft aangedrongen, maar waar nog meer aan kan worden gedaan. Alles bij elkaar genomen ben ik dan ook van mening dat Roemenië naar de aanbevelingen van de Commissie en ons Parlement geluisterd heeft, met name de aanbevelingen die gedaan zijn op aandrang van onze vorige rapporteur, mevrouw Nicholson.
Wat betreft de economische criteria, treffen wij een soortgelijke problematiek aan: er zijn beperkingen in de vooruitgang, de macro-economische stabiliteit is nog niet gewaarborgd en de armoede is nog altijd op een buitensporig hoog niveau. Tegelijkertijd nemen wij vorderingen waar in de strijd tegen de sociale uitsluiting, in de strijd tegen de armoede en in de aanneming van wetgeving inzake sociale bescherming.
Het derde en laatste terrein heeft alles te maken met het acquis communautaire. Op dat punt zijn de onderhandelingen afgerond, zoals ik aan het begin al zei. Ik ben bovendien van mening dat het onverstandig zou zijn deze te heropenen, ook al heb ik gelezen dat de zojuist verkozen president voornemens is dit wel te doen. Ik persoonlijk denk dat we eerst het verdrag moeten ratificeren en ondertekenen alvorens er opnieuw over te gaan onderhandelen.
De aangenomen wetgeving moet echter ten uitvoer worden gelegd, met name inzake het vrij verkeer van goederen en kapitaal, het financieel toezicht, het milieu, de industriële productie, het regionaal beleid en de vraagstukken op het gebied van justitie en binnenlandse zaken. Deze beoordeling, die hopelijk evenwichtig is, rechtvaardigt de conclusie die ik aanbeveel en die als volgt luidt: er is niets dat ons belet om begin 2005 een gezamenlijk toetredingsverdrag – ik herhaal, een gezamenlijk verdrag – te ondertekenen met Roemenië en Bulgarije voor toetreding in 2007. Uiteraard is dat een politiek besluit, maar het Parlement en de Commissie moeten de ontwikkelingen waakzaam blijven volgen door middel van alle follow-upmaatregelen en verdere verslagen die wij hier kunnen presenteren.
Een laatste opmerking over de amendementen die zijn ingediend. We hebben, naar ik meen, binnen de Commissie buitenlandse zaken goed werk verricht, waardoor dit verslag met een ruime meerderheid kon worden aangenomen. De resterende amendementen op het verslag vallen uiteen in twee categorieën. Er zijn de amendementen die inhoudelijke verbeteringen behelzen, met name inzake sociale bescherming, mensenrechten, mensen met een handicap, bescherming van kinderen en jongeren en aanbevelingen voor het industriebeleid, en daar sta ik natuurlijk positief tegenover. Aan de andere kant zijn er de amendementen die het bestaan van een gezamenlijk toetredingsverdrag op losse schroeven zetten of de aard en het evenwicht van het verslag zouden wijzigen, en daar ben ik uiteraard geen voorstander van.
We hebben vanmorgen een historisch besluit genomen, namelijk om onderhandelingen aan te knopen met Turkije. Ik denk dat het afronden van de onderhandelingen met Roemenië en Bulgarije, en in het bijzonder met Roemenië, daarentegen als een logisch besluit kan worden beschouwd en het zou niet worden begrepen als we deze twee besluiten niet samen zouden nemen. 
Nicolaï,
    Mijnheer de Voorzitter, tot mijn grote genoegen kan ik u mededelen dat de Raad Algemene Zaken op 14 december 2004 ook de onderhandelingen met Roemenië formeel heeft afgerond. Zoals ik al zei toen ik het over Bulgarije had, is dit een nieuwe stap naar een werkelijk verenigd Europa op basis van wederzijds aanvaarde beginselen van democratie en rechtsstaat.
Ik zal kort ingaan op het verloop van de afronding van de laatste moeilijke hoofdstukken met Roemenië en me daarbij concentreren op het monitoringsysteem dat is opgezet om ervoor te zorgen dat Roemenië een goede start maakt in de Europese Unie.
De twee overgebleven hoofdstukken, die wel als de lastigste zijn beschouwd – concurrentiebeleid, en justitie en binnenlandse zaken – zijn op 14 december 2004 in technische zin afgerond door de Raad Algemene Zaken. Ik denk dat het ons gelukt is om voor alle kwesties die in de daaraan voorafgaande weken aan de orde kwamen een gepaste oplossing te vinden dankzij de nauwe, constructieve samenwerking tussen Commissie en Raad.
Deze twee hoofdstukken zijn nu dan afgesloten, maar het eigenlijke werk gaat voor de Roemenen door. De komende twee jaar zal Roemenië echt werk moeten maken van de voorbereidingen op het lidmaatschap. Het mag niet bij goede bedoelingen blijven, maar er zullen concrete vorderingen moeten worden gemaakt, met name ten aanzien van de implementatie van gemaakte afspraken.
De EU blijft de voorbereidingen op alle niveaus uiteraard ondersteunen en de Commissie zal extra toezien op de naleving van de afspraken over de voortgang op alle gebieden van het acquis. Regeringsvertegenwoordigers van beide landen hebben ons laten weten dat monitoringsystemen zeer nuttig zijn gebleken bij het voortzetten van de noodzakelijke hervormingen, en het zelfs mogelijk maakten de hervormingen te intensiveren.
Wat het hoofdstuk over concurrentiebeleid betreft, dat neemt een centrale plaats in binnen de interne markt en de Europese economische integratie. De juiste uitvoering van de Europese concurrentieregelgeving is een eerste vereiste om te komen tot een voor bedrijven betrouwbare omgeving en vereist een gepaste administratieve capaciteit. Dat is een proces op de langere termijn.
Om die redenen vormt discipline op het vlak van de concurrentie tevens een belangrijk onderdeel van de Europa-overeenkomsten. Andere belangrijke onderdelen zijn de omzetting van de wetgeving, en de institutionele en administratieve structuren in Roemenië. Wat moet er worden gedaan om alle wetgeving, ook de secundaire wetgeving, te laten voldoen aan de eisen die worden gesteld op het gebied van antitrust en overheidssteun, met name fiscale steun?
De Roemeense mededingingsraad dient te kunnen beschikken over de bevoegdheden, middelen en gekwalificeerde medewerkers die nodig zijn voor een gepaste uitvoering van zijn taken. Iedere maatregel die niet in overeenstemming is met de bepalingen van het acquis inzake overheidssteun of met de Europa-overeenkomsten, zou door deze raad moeten worden verboden.
Dan nu de staalsector, een in heel de EU gevoelige sector. Roemenië heeft gevraagd om een verlenging van de zogenaamde “grace period” in het kader van de Europa-overeenkomst over de herstructurering van de staalindustrie. Nogmaals, op dat verzoek zijn we slechts ingegaan nu duidelijk is dat Roemenië zich zal houden aan alle in het standpunt van de EU opgenomen afspraken en voorwaarden. Die afspraken betreffen het opstellen van een nationaal herstructureringsprogramma en een afzonderlijk bedrijfsplan, evenals de vermindering van de capaciteit en ontmanteling van de installaties.
De Europese Unie verwacht van Roemenië dat het al zijn afspraken nakomt en alle benodigde maatregelen neemt binnen de in het standpunt van de EU gestelde termijnen. In dit verband wil ik wijzen op de veiligheidsmechanismen die ons ter beschikking staan. In oktober 2005 zal de Commissie een schriftelijk verslag aan de Raad presenteren met daarin een evaluatie van de vorderingen die Roemenië heeft geboekt op het gebied van concurrentiebeleid. Eventuele ernstige tekortkomingen die in dit rapport worden gesignaleerd ten aanzien van de verplichtingen van Roemenië in het kader van de Europa-overeenkomsten en/of de nakoming van de afspraken, kunnen voor de Commissie aanleiding zijn om de veiligheidsmechanismen in werking te stellen, met name uitstel van de toetreding van Roemenië met een jaar. De Raad kan hierover besluiten met een gekwalificeerde meerderheid.
Dit overwegende ben ik tot de conclusie gekomen dat verdere onderhandelingen over dit hoofdstuk niet nodig zijn. Het is nu aan Roemenië ervoor te zorgen dat het alle afspraken uit dit hoofdstuk ten uitvoer brengt teneinde een soepele integratie in de Europese Unie mogelijk te maken.
Het hoofdstuk over justitie en binnenlandse zaken is omvangrijk en complex. Het staat centraal binnen onze doelstelling om de Europese Unie als gebied van vrijheid, veiligheid en justitie te consolideren en verder te ontwikkelen. Het is van directe invloed op het leven van elke Europese burger en vormt daarom een wezenlijk bestanddeel van het te respecteren acquis.
De onderhandelingen over dit hoofdstuk zijn lang en uitvoerig geweest. Roemenië heeft wat betreft justitie en binnenlandse zaken een aanzienlijk aantal harde toezeggingen gedaan op alle onderdelen van het acquis. Er zijn diverse terreinen die in het bijzonder de aandacht vragen, zoals de tenuitvoerlegging van het Schengen-actieplan, de garantie op een hoge mate van controle en bewaking van de buitengrenzen van de Unie, de tenuitvoerlegging van de hervorming van de rechterlijke macht, de opvoering van de strijd tegen corruptie om zeker te zijn van een snelle, transparante afhandeling van corruptiegevallen, aanzienlijke vorderingen met het vullen van het grote aantal vacatures bij de politie, en de ontwikkeling en uitvoering van een samenhangend, meerjarig beleid tegen de misdaad. Deze kwesties zijn tevens aan de orde gesteld in het verslag van de heer Moscovici over Roemenië.
De Europese Unie zal tot het moment van toetreding nauwlettend toezien op de implementatie van alle afspraken die met Roemenië zijn gemaakt over justitie en binnenlandse zaken, teneinde er zeker van te zijn dat voldaan wordt aan de EU-normen. Dat betekent dat Roemenië zich zal moeten houden aan het wetgevingsprogramma en aanvullende maatregelen zal moeten treffen om de institutionele en administratieve capaciteit van alle met toepassing van de wet belaste instanties en de rechterlijke macht te ontwikkelen.
Wij geloven dat een en ander mogelijk moet zijn als de noodzakelijke politieke inspanningen worden geleverd en de financiële middelen en het menselijk potentieel die daarvoor nodig zijn, worden ingezet. Mocht de EU echter constateren dat Roemenië tekortschiet in de naleving van een of meer van de gemaakte afspraken, met name die genoemd in het EU-standpunt, dan kan dat aanleiding zijn om een beroep te doen op de vrijwaringsclausule en de toetreding van Roemenië met een jaar uit te stellen. Ook in dat geval kan de Raad besluiten met een gekwalificeerde meerderheid.
De Europese Unie zal nauwlettend blijven toezien op de voorbereidingen en vorderingen van Roemenië, en in het kader daarvan controleren of de gemaakte afspraken op alle gebieden van het acquis inderdaad worden geïmplementeerd, met name wat betreft justitie en binnenlandse zaken, concurrentie en milieu. Hiertoe zal de Commissie elk jaar een verslag over de vorderingen van Roemenië op weg naar de toetreding voorleggen, eventueel vergezeld van aanbevelingen.
Ik verwelkom de opmerking in het verslag van de heer Moscovici dat het Europees Parlement ook zal toezien op de ontwikkelingen in Roemenië en de nieuwe Roemeense regering zal aanmoedigen om alle tijdens de besprekingen gemaakte afspraken na te komen.
Het is overduidelijk dat het in maart 2004 door het Europees Parlement aangenomen verslag geslaagd is in de opzet om de Roemeense regering ernstig te waarschuwen. Zij heeft dat zo opgevat, en het Europees parlement heeft de Roemeense regering overtuigd van de noodzaak van intensivering van de toetredingsstrategie en –beleidsmaatregelen. Tot mijn grote genoegen vernam ik dat het Europees Parlement zich in zijn laatste verslag over Roemenië schaarde achter de aanbevelingen van het periodiek verslag van de Commissie.
Sindsdien – en ik parafraseer de Commissie – hebben wij ons zonder uitzondering volledig ingezet om de doelstellingen van de Europese Raad te halen, teneinde de onderhandelingen met Bulgarije en Roemenië tot een succesvol einde te brengen in 2004, en wel op basis van de eigen merites. Zo kan het toetredingsverdrag zo spoedig mogelijk worden ondertekend in 2005. We verwachten allemaal dat Bulgarije en Roemenië aan de economische voorwaarden en de criteria van het acquis zullen voldoen, en dat zij op 1 januari 2007 klaar zullen zijn voor het EU-lidmaatschap. 
Rehn,
   .  Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik zou allereerst de heer Moscovici willen bedanken voor het presenteren van een evenwichtig en diepgravend verslag. De Commissie heeft altijd waardering gehad voor de constructieve betrokkenheid van het Europees Parlement met betrekking tot de toetreding van Roemenië tot de Europese Unie. Ik zou ook de Raad willen bedanken voor zijn productieve medewerking. 

Mijnheer de Voorzitter, uw verslag van maart 2004 was een onmiskenbare waarschuwing aan het adres van Roemenië. Dankzij de compromisloze, strenge toonzetting is het uiteindelijk gelukt om de toetredingsonderhandelingen verder te helpen. Mede door toedoen van de Commissie is het verslag aanleiding geweest voor een reeks hervormingen – opgenomen in de veelbesproken actielijst van Roemenië – op grond waarvan de Roemeense autoriteiten meer ernst begonnen te maken met de verbeteringen op het gebied van politiek en economisch bestuur.
Zoals de heer Nicolaï al zei, zal de Unie de toetredingsonderhandelingen met Roemenië aanstaande vrijdag afsluiten. Ik wijs er echter met nadruk op dat deze afsluiting niet betekent dat het werk is afgerond. Integendeel, de twee jaar die nog resten tot 2007 zal Roemenië moeten aangrijpen om zich te ontwikkelen tot een volwaardige lidstaat, en dat betekent veel en hard werk, betrokkenheid en bovenal resultaten. Wij zullen daarop en op de permanente voorbereidingen in algemene zin extra toezien.
Voor Roemenië en Bulgarije zijn wij een vrijwaringsclausule overeengekomen voor de periode tussen de afsluiting van de besprekingen en het moment van daadwerkelijke toetreding. Die clausule voorziet in uitstel van toetreding met een jaar ingeval er duidelijk sprake van is dat Roemenië nog onvoldoende is voorbereid op het lidmaatschap. De lidstaten kunnen dan op aanbeveling van de Commissie met eenparigheid van stemmen besluiten de vrijwaringsclausule in werking te laten treden.
Ik wil er verder op wijzen dat de Commissie in het hoofdstuk over concurrentie en overheidssteun geen voorstel heeft kunnen doen voor een tijdelijke afsluiting van de onderhandelingen. In verband met eerdere politieke toezeggingen heeft de Raad echter besloten tot afsluiting van de besprekingen aan het einde van 2004. Daarnaast heeft de Raad een verzoek gedaan om meer geruststellende mechanismen voor de uitvoering van maatregelen op het gebied van justitie en binnenlandse zaken. In nauw overleg met het Nederlands voorzitterschap heeft de Commissie daarom een voorstel uitgewerkt voor een verbeterde monitoring gekoppeld aan vrijwaringsclausules op deze twee gebieden, dat wil zeggen, justitie en binnenlandse zaken, en concurrentie en overheidssteun.
De vrijwaringsclausule kan op beide gebieden in werking treden indien de lidstaten daartoe besluiten met een gekwalificeerde meerderheid, waardoor de geloofwaardigheid ervan groter zal zijn dan in het geval van een besluit met eenparigheid van stemmen.
Ik zeg u met nadruk dat ik de bepalingen van deze clausule volledig onderschrijf. Mocht uit de monitoring van de Commissie blijken dat Roemenië onvoldoende is voorbereid op het lidmaatschap, dan moeten we niet aarzelen om de Raad aan te bevelen zich te beroepen op de vrijwaringsclausule. Voor de goede orde: deze clausule is niet bedoeld als strafmaatregel, maar als bescherming van Roemenië en de EU-lidstaten tegen eventuele negatieve gevolgen die kunnen ontstaan wanneer duidelijk sprake is van onvoldoende voorbereiding op het lidmaatschap.
Voordat ik besluit wil ik nog kort ingaan op de politieke situatie in Roemenië. Ik weet dat het Europees Parlement zich zorgen maakt over vermeende onregelmatigheden tijdens de recente parlementaire en presidentiële verkiezingen in Roemenië. Ik ben ook bekend met de evaluaties uitgevoerd door diverse Roemeense NGO’s. Ik wil u echter in herinnering brengen dat volgens het OVSE-team dat de verkiezingen heeft beoordeeld heeft, de organisatie van de Roemeense verkiezingen over het algemeen “professioneel en efficiënt van opzet leek”. Ik merk tevens op dat de OVSE het algehele verloop van de verkiezingen in de tweede ronde als bevredigend heeft beoordeeld. Bovendien hebben beide presidentskandidaten ingestemd met de uitslag van de presidentiële verkiezingen. Ik vertrouw erop – en dat is belangrijk voor de Europese Unie en voor Roemenië – dat de nieuw gekozen president en de nieuw te vormen regering vastbesloten zullen zijn door te gaan met de hervormingen die nodig zijn voor toetreding van Roemenië tot de Europese Unie. Dat is zeer zeker in het belang van Roemenië en de Roemenen.
Ter afsluiting wil ik nog zeggen dat ik de conclusies onderschrijf van het verslag van uw rapporteur, de heer Moscovici. Die komen in grote lijnen overeen met het periodiek verslag 2004. De Commissie zal het Europees Parlement blijven informeren over de vorderingen van Roemenië op de weg naar toetreding. 
Dührkop Dührkop (PSE ),
   . – Mijnheer de Voorzitter, de Begrotingscommissie wenst te onderstrepen dat de financiële pretoetredingssteun uit het nationale PHARE-programma en de instrumenten SAPARD en ISPA voor Roemenië in 2004 in totaal 825 miljoen euro bedroeg. Wij willen u tevens attenderen op het feit dat deze steun in totaal ongeveer 1,4 procent van het BBP van het land vertegenwoordigt.
Net zoals in het geval van Bulgarije constateert de Begrotingscommissie met voldoening dat in de lente van 2004 een nieuw financieringskader voor de toetreding van Roemenië is vastgesteld. Zij onderschrijft tevens het voorstel van de Commissie om, zoals in het geval van Bulgarije, het steunpakket te beperken tot een periode van drie jaar, zodat de steun kan worden afgestemd op de toekomstige beleidsbehoeften die zullen voortvloeien uit de nieuw aan te nemen financiële vooruitzichten. Vanaf 2009 wordt alle steun afhankelijk van die nieuwe financiële vooruitzichten.
In tegenstelling tot het verslag over Bulgarije dringt de Begrotingscommissie in dit geval aan op duurzame inspanningen om de administratieve capaciteit van Roemenië te versterken op fundamentele gebieden zoals douane, BTW en de statistieken van het bruto binnenlands product. Dit houdt in dat het land in staat moet zijn om BTW-heffingen en douanerechten te innen en te controleren en om het bruto binnenlands product op geloofwaardige, correcte en complete wijze te berekenen, overeenkomstig de Europese normen SEC 95. 
Millán Mon (PPE-DE ),
   – Mijnheer de Voorzitter, om te beginnen wil ik de rapporteur, de heer Moscovici, feliciteren met het uitstekende werk dat hij met dit verslag over Roemenië heeft verricht. Ik dank hem ook voor zijn enorme toewijding en zijn bereidheid tot compromis.
Mijnheer de Voorzitter, Roemenië heeft de afgelopen twee jaar zeer aanzienlijke vooruitgang geboekt op de weg naar toetreding tot de Europese Unie. Ik juich deze vorderingen van harte toe.
Het feit dat de onderhandelingen gisteren - dinsdag - tijdens de toetredingsconferentie zijn afgerond, is een beslissende stap die nog deze week tijdens de bijeenkomst van de Europese Raad zal worden bekrachtigd. Het lijdt echter geen twijfel dat er nog veel werk voor de boeg is.
Er staat Roemenië nog heel wat te doen voordat het volgens de planning in 2007 tot de Unie toetreedt. Het moet niet alleen de voorwaarden vervullen die nodig zijn voor de correcte ratificatie van het Verdrag; bovendien moet het op een reeks fundamentele gebieden extra inspanningen leveren. Zo moet het land de hervormingen van het overheidsapparaat voortzetten en de kwaliteit en onafhankelijkheid van het rechtswezen verbeteren. Wat dit laatste punt betreft, heeft Roemenië enkele maanden geleden een belangrijk wetgevingspakket aangenomen. Ook de corruptiebestrijding moet geïntensiveerd worden, aangezien corruptie een ernstig probleem is dat het land blijft teisteren. Verder moeten ook op het gebied van milieubehoud extra inspanningen worden geleverd.
Kortom, het verslag dat morgen in de plenaire vergadering in stemming zal worden gebracht, bevat een uitvoerige beschrijving van een groot aantal terreinen waarop van de Roemeense autoriteiten verdere inspanningen worden verwacht.
Mijnheer de Voorzitter, de inhoud van zowel mijn standpunt als het verslag kan als volgt worden samengevat: enerzijds is er sprake van een open en positieve houding ten aanzien van de toetreding van Roemenië tot de Europese Unie binnen de geplande termijn en anderzijds eisen wij dat het land de nodige inspanningen levert, hetgeen vastberadenheid en volharding vereist.
Dat is mijns inziens de dubbele boodschap die wij helder en duidelijk moeten uitdragen naar de nieuwe Roemeense autoriteiten die na de verkiezingen van de afgelopen dagen aan het bewind zijn gekomen. Met dit verslag zet het Europees Parlement het licht op groen voor de toetreding van Roemenië, maar het zal er op blijven toezien dat dit land alle aangegane verplichtingen nakomt.
Dit Parlement zal er nauwlettend op toezien dat de Roemeense autoriteiten hun taken tot een goed einde brengen. Wij zullen ons daarbij onder meer baseren op de informatie die de Commissie ons op gezette tijden moet doen toekomen, zoals de commissaris ook al zei.
Om kort te gaan, tijdens de weg die Roemenië nog moet afleggen om tot de Unie te kunnen toetreden zullen wij uitermate waakzaam zijn, maar tegelijkertijd zullen wij het land ook steunen en stimuleren. 
Rouček (PSE ),
   . Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, om te beginnen wil ook ik de rapporteur feliciteren met zijn uitstekende en evenwichtige verslag, dat positieve en negatieve aspecten omvat alsmede sterke punten en zwakke punten, waaraan Roemenië nog zal moeten werken.
Positief is dat Roemenië volgens het verslag voldoet aan de politieke criteria van Kopenhagen en de stabiliteit van zijn instellingen die instaan voor democratie en de mensenrechten heeft verbeterd, en dat de mensenrechten en etnische rechten van de Hongaarse en de Roma-minderheid meer worden beschermd en geëerbiedigd. Positief is ook dat Roemenië voldoet aan de criteria van een levensvatbare markteconomie en een programma van verregaande structurele hervormingen ten uitvoer heeft gelegd. Als we kijken naar de economische resultaten, de economische statistieken voor Roemenië, zien we dat het land een van de hoogste groeipercentages heeft van heel Oost-Europa.
Natuurlijk moeten er nog aanzienlijke inspanningen worden geleverd en vorderingen worden gemaakt alvorens Roemenië kan worden toegelaten tot de Europese Unie. Zowel de heer Nicolaï als de heer Rehn gingen reeds in detail in op enkele aspecten in dit verband. Ik zal er enkele noemen: justitie en binnenlandse zaken, zoals overal in Oost-Europa, de bestrijding van corruptie, de georganiseerde criminaliteit en de grenscontroles. Voorts zijn er nog problemen op het gebied van concurrentie, overheidssteun en, uiteraard, de bescherming van het milieu.
Ondanks alles ben ik echter van mening dat Roemenië goed op koers ligt. Het is aan Roemenië en Roemenië alleen om alle zwakke punten de komende maanden weg te werken. Als het land daar in slaagt, vind ik dat het verdrag in 2005 moet worden ondertekend zodat dit land samen met Bulgarije in 2007 kan toetreden tot de Europese Unie.
Nicholson of Winterbourne (ALDE )
   – Mijnheer de Voorzitter, het was mij een waar genoegen om samen met de heer Moscovici aan dit voortreffelijke verslag te werken. Ook in zijn vorige functie van minister heb ik met veel plezier en waardering met hem samengewerkt, en het is een even groot genoegen met hem als rapporteur samen te werken. Ik dank de heer Moscovici voor zijn voortreffelijke werk.
Naar mijn mening hebben president Iliescu – die bezig is met de afronding van zijn tweede en laatste ambtstermijn – en zijn regering hun werk op een voortreffelijke manier afgemaakt, en dat geldt ook voor premier Nastase. Zij kunnen trots zijn op hetgeen zij met betrekking tot het uitbreidingsproces voor Roemenië hebben bereikt.
Het is heel gemakkelijk om Roemenië het graf in te prijzen en te zeggen dat het land al veel heeft gedaan, maar dat er nog ontzettend veel moet gebeuren. Dat mag dan waar zijn, maar laten wij daarbij wel bedenken dat het land uit een diep dal is gekomen en heel snel vorderingen heeft gemaakt. Toen de Raad van Helsinki Roemenië vijf jaar geleden tot een van de landen van het 'regattabeginsel’ verklaarde, kon niemand van ons ook maar dromen dat het land de hoofdstukken zo snel en vooral ook zo goed zou realiseren.
Alle hoofdstukken zijn afgesloten. Uiteraard moet de nieuwe regering hoge prioriteit geven aan de tenuitvoerlegging, en heeft het land uiterst deskundige mensen nodig om dit alles uit te voeren. Zij moeten het naar behoren toepassen en de gestelde termijnen in acht nemen. Er moet nog veel gebeuren op het gebied van de capaciteitsopbouw. Om het te kunnen uitvoeren is administratieve capaciteit van essentieel belang net als bij- en nascholing van personeel.
Laten we echter niet vergeten dat er al ontzettend veel bereikt is. Een van de manieren waarop wij kunnen helpen, is door te proberen de te stoppen. Roemenië heeft zijn jonge mensen heel hard nodig. Wij moeten alles doen wat in ons vermogen ligt om de positie van het hoger onderwijs in Roemenië te versterken en het land te helpen zijn jongeren banen, opleiding en bijscholing aan te bieden. Naarmate Roemenië dichter bij de Unie komt, zal de aantrekkingskracht van onze landen steeds groter worden en zal het voor jongeren steeds verleidelijker worden uit hun land weg te trekken. Dat zou bijzonder jammer zijn. Het zijn juist de jongeren die Roemenië moeten helpen het op de juiste wijze uit te voeren en ervoor te zorgen dat het geld dat de Commissie in het land wil steken, op een goede manier kan worden aangewend.
Ik wil ook de Commissie gelukwensen met de vele toegewijde inspanningen waarvan mijn collega's en ik de afgelopen paar jaar getuige zijn geweest.
Ik heb één amendement ingediend, en ik zou de heer Moscovici en de andere collega’s willen vragen hier aandachtig naar te kijken. Zij hebben begrip getoond voor het feit dat ik mij vooral concentreer op het probleem van de kinderen. Premier Raffarin heeft verzocht om een internationale commissie die om humanitaire redenen bepaalde gevoelige probleemgevallen op het gebied van internationale adoptie nog eens onder de loep moet nemen. Ik begrijp dat de heer Moscovici dit verzoek steunt en ik respecteer zijn standpunt. Niettemin vraag ik de collega’s serieus te overwegen mijn amendement op paragraaf 17 aan te nemen.
In het verslag van de heer Moscovici wordt gevraagd om een internationale commissie, dat wil zeggen een commissie buiten de Europese Unie. In mijn amendement vraag ik de Commissie deze zaak zelf aan te kaarten bij de Roemeense regering. Dat is immers naar mijn mening de juiste gang van zaken. Ook vraag ik de Commissie verslag uit te brengen aan de regering van Roemenië en ook aan het Europees Parlement, omdat ik weet dat de collega’s zich zorgen maken over dit onderwerp. Misschien kunnen de heer Moscovici en ik hier eens samen over praten. Ik ben ervan overtuigd dat hij ook tot de conclusie zal komen dat dit meer in overeenstemming is met de geest van het Verdrag. 
Lagendijk (Verts/ALE ),
   . – Voorzitter, collega's, laat het duidelijk zijn: dit is geen debat tussen voor- en tegenstanders van de toetreding van Roemenië tot de Europese Unie. Ook mijn fractie heeft geen principiële bezwaren tegen het Roemeens lidmaatschap, zelfs niet per 1 januari 2007.
Dit is wel een debat tussen degenen die vinden dat Roemenië klaar is, dat er alleen nog wat vlekjes moeten worden weggewerkt, en degenen - en daarbij reken ik mezelf - die vinden dat Roemenië niet klaar is en dat daarom op dit moment niet ja kan worden gezegd. Ik ben eerlijk gezegd verbaasd over de opstelling van sommige fracties. Dezelfde collega's die vanmorgen bij de stemming en discussies over Turkije - een land dat aan het begin van de onderhandelingen staat - terecht heel veel waarde hebben gehecht aan de mensenrechten, zijn in het geval van Roemenië - een land dat aan het eind is van de onderhandelingen - bereid om ongeveer alles door de vingers te zien als het gaat om dezelfde criteria van Kopenhagen. Er zijn ook nog collega's in het Parlement wier zicht op de werkelijkheid eerlijk gezegd wat wordt vertroebeld door het feit dat partijgenoten wellicht bij laakbare zaken zijn betrokken, of omdat ze hopen dat na de voorbije verkiezingen in Roemenië alles opeens heel anders zal worden. Hoop op verbetering is prima, maar laten we alsjeblieft niet naïef zijn. De problemen in Roemenië zijn groot, zo groot zelfs dat wat mij betreft nu zonder aarzeling niet ja kan worden gezegd.
Twee voorbeelden. De situatie van journalisten, van de media in Roemenië, is de laatste jaren niet verbeterd, maar verslechterd. Het aantal aanvallen op kritische journalisten is toegenomen en de kritiek van die journalisten hield vaak verband met corruptiezaken. Alle NGO's, alle organisaties die we altijd zo prijzen - Transparency International, het Open Society Institute, de OESO - komen allemaal met één boodschap: corruptie is nog steeds een heel groot probleem in Roemenië, onderschat het niet. Natuurlijk zal iedereen hier zeggen dat corruptie moet worden bestreden. Maar hoe serieus is een partij die de meerderheid heeft in het Roemeense parlement en waarvan een partijlid en voormalig minister een jaar geleden moest aftreden wegens corruptie, en nu vice-voorzitter is van diezelfde partij en kandidaat voor de senaat?
Het voorgaande kan, samen met de rapporten van Amnesty International over de werkelijk abominabele behandeling van psychiatrische patiënten, wat mij betreft slechts tot een conclusie leiden, namelijk dat Roemenië nog even moet wachten. Daarom wil ik de Commissie de volgende vraag stellen. Waarom stelt de Commissie volgend voorjaar bijvoorbeeld geen apart verslag op over de zaken waarover iedereen, ook de rapporteur, zich zo druk maakt, namelijk persvrijheid, corruptie, onafhankelijkheid van de rechterlijke macht? De Commissie maakt wel een verslag over eventuele problemen aangaande mededinging, maar wil aan problemen met mensenrechten geen nieuw verslag wijden. Waarom zou staatssteun een struikelblok kunnen zijn en mensenrechten niet?
En voor hen die zeggen - en dat is ook een commentaar op de Commissie en het voorzitterschap - dat we nog altijd de uitstelclausule voorhanden hebben waarmee we de toetreding van Roemenië een jaar kunnen uitstellen, wil ik duidelijk stellen dat die uitstelclausule alleen door de Raad worden ingeroepen, met eenparigheid van stemmen. Met andere woorden: er hoeft in de Raad maar één land te zijn dat er niet in wil meegaan en het gebeurt niet. En het gebruiken van gekwalificeerde meerderheid? Het spijt me, maar dat kan alleen op een aantal specifieke terreinen, en daartoe hoort bijvoorbeeld persvrijheid niet.
Ik vind dat het Parlement zijn macht niet uit handen mag geven door nu ja te zeggen en in maart logischerwijs ook. Het Parlement moet zichzelf serieus nemen. Ik citeer uit een grote Nederlandse krant: 'Met vriendelijkheid zonder eerlijkheid wordt Europa misschien wel groot, maar het is groei zonder inhoud, grootheid zonder innerlijke kracht'. Collega's, de kracht van de Europese Unie zit in principes die voor iedereen gelden, ook voor politieke medestanders. 
Meijer (GUE/NGL ),
   . – Voorzitter, Roemenië heeft een lange traditie van autoritair en ondemocratisch bestuur van afwisselend links en rechts. Bij die traditie hoort ook een intolerante houding tegenover de etnische minderheden van Hongaren, Roma en Duitsers. Er is altijd veel aandacht voor grote stuwdamprojecten, enorme fabrieken en monumentale bouwwerken, maar niet voor door lijmsnuiven en prostitutie bedreigde zwerfkinderen of voor ernstige milieuvervuiling. Nog steeds dreigt in Rosia Montana een project te worden uitgevoerd voor goudwinning met chemische middelen die bodem en rivierwater langdurig ernstig kunnen vervuilen. In de steden zien we achter monumentale gevels verval, verwaarlozing en armoede toeslaan. Persvrijheid en de onafhankelijkheid van de rechtspraak voldoen niet aan wat we in Europa willen. Dat Roemenië nu weinig aantrekkelijk is, heeft ook tot gevolg dat in het aangrenzende en in 1940 onder Russische heerschappij gekomen Moldavië de aanvankelijke steun voor terugkeer naar Roemenië voorlopig sterk is afgenomen.
Veel Roemenen kijken nu vooral op naar Amerika en de dollar en in minder mate wordt ook Turkije als een belangrijke economische partner en als voorbeeld van een zelfbewust land gezien. Op internationaal vlak is Roemenië tegenwoordig net als Turkije een nauwe bondgenoot van de Verenigde Staten, zelfs een die samenwerking met het Internationaal Strafhof in Den Haag hindert.
Onlangs waren er opnieuw klachten over verkiezingsfraude. Ik verwacht niet dat het slordig omspringen met de parlementaire democratie zal verdwijnen nu afgelopen weekeinde een president van een andere politieke kleur is gekozen, die waarschijnlijk ook de samenstelling van een nieuwe regering zal bepalen. Deze nieuwe regering zal waarschijnlijk vinden dat de vorige regering te slap heeft onderhandeld met de Europese Unie en zich heeft laten vernederen.
Dit Parlement was in zijn vorige samenstelling uiterst kritisch over de mogelijkheid dat Roemenië op korte termijn zou voldoen aan de in de Europese Unie gangbare maatstaven op het gebied van democratie, mensenrechten en milieu. Daarom leek het zeker dat Roemenië later dan Bulgarije, en ten vroegste samen met Kroatië, lid zou kunnen worden. Ik ben verrast door de recente omslag bij de Commissie buitenlandse zaken en de verwerping van een aantal kritische amendementen. De vrees voor een vernedering van Roemenië en het streven naar een snelle gebiedsuitbreiding van de Europese Unie lijken nu belangrijker dan het oplossen van problemen. De fractie van Europees Unitair Links wil Roemenië graag zo spoedig mogelijk in de Europese Unie hebben, maar net als in Turkije moeten dan wel de problemen op het gebied van democratie, mensenrechten en milieu worden opgelost, en dat is momenteel nog een heel groot probleem. 
Belder (IND/DEM ),
   . – Voorzitter, als gewezen scheepskapitein heeft de nieuwgekozen president van Roemenië Traian Basescu weet van woelige baren, wat geen onbelangrijk voordeel is, want het schip van staat, van zijn vaderland, waarvan hij het roer zal overnemen, kampt momenteel met gevaarlijke golfslag. Basescu zal trouwens de eerste zijn die dat ruiterlijk toegeeft. In een interview met de van 26 november lichtte de huidige burgemeester van Boekarest de reden voor zijn streven naar een politieke ommekeer als volgt toe: "Het probleem is de corruptie, zij is hier tot regeringsvorm verheven".
Over de feilen van Boekarest op weg naar Brussel is het verslag van collega Moscovici even helder. Hij verdient daarvoor onze oprechte waardering. Terecht loopt de rapporteur de tekortkomingen van Roemenië bij alle toetredingscriteria, dus ook de politieke voorwaarden, na. Bij vorige verslagen van dit Huis over kandidaat-lidstaat Roemenië vroeg ik aandacht voor schendingen van de persvrijheid. Ook in dit verslag, zie paragraaf 8, is daarvan treurig genoeg opnieuw sprake. Fysieke agressie tegen onderzoeksjournalisten, pressie van overheidswege op financieel zwakke media, het liegt er allemaal niet om.
In zijn recente boek "Bedreigde journalisten, geslagen journalisten" bevestigde schrijver-journalist Malin Bot dit somber stemmende beeld. Het is een regelrechte aanklacht tegen de heersende persbreidel in Roemenië. Er is dus werk aan de winkel voor Basescu en zijn politieke geestverwanten. Overigens mogen wij in deze contreien, in West-Europa, de woorden van Malin Bot over de dubieuze rol van Westerse uitgevers die veel Roemeense kranten hebben opgekocht wel goed in onze oren knopen: "Die komen niet naar Roemenië om de democratie te verdedigen, maar louter om geld te verdienen". Einde citaat.
Ik hoop dat een nieuwe Roemeense regering de Europese toetredingsdesiderata per direct volledig serieus neemt. Per slot van rekening is het niet billijk haar de niet nagekomen verplichtingen van de regering-Nastase aan te rekenen. Die lijst is lang en zwaar. Bovendien dringt de tijd. Dat onderkent inkomend president Basescu met de gewenste toetredingsdatum van 1 januari 2007 in het vizier gelukkig ten volle. Daarom verdient hij tijdens deze ongetwijfeld moeilijke periode ons aller aandacht en steun. Graag vertrouwt dit Huis daarbij op de Commissie voor een strikte handhaving van het met Boekarest overeengekomen veiligheidsmechanisme.
Eén paragraaf in het verslag-Moscovici wil ik nog speciaal onder de aandacht van Boekarest brengen: "dringt aan op de bespoediging van teruggave van eigendom en vaststelling van wetgeving inzake teruggave van kerken". Tegelijkertijd verzoek ik Raad en Commissie om nauwlettend op de uitvoering van deze slepende kwestie toe te zien. Het Nederlandse voorzitterschap heeft daarover aan het eigen parlement reeds een toezegging gedaan. In een knap commentaar in een Duitse kwaliteitskrant las ik gisteren een vlijmscherpe persiflage over de politieke verwording van Roemenië onder post-communistische regie. Gevat parodieerde de schrijver op de titel van het campagneboek van premier Nastase getiteld: "Van Karl Marx tot Coca-Cola" dat een werk getiteld: "Van Karl Marx tot Al Capone" even waarheidsgetrouw zou zijn. Wij gunnen Roemenië onder president Basescu van harte de doorbreking van deze hardnekkige politieke ban. De verrassende uitslag van de tweede ronde van de presidentsverkiezingen lijkt daarvan een bemoedigend teken. 
Battilocchio (NI ).
   - Mijnheer de Voorzitter, geachte collega’s, de nieuwe Italiaanse Socialistische Partij wenst de nieuwe president Basescu veel succes bij zijn werk.
De talloze jonge Roemenen die hem in deze maanden hebben gesteund en feestvierend de straten en pleinen zijn opgetrokken in Boekarest en de rest van het land, hopen allen, ongeacht de partij waartoe ze behoren, dat hij verandering zal brengen en hen een andere, nieuwe en betere toekomst zal kunnen geven.
Basescu heeft een moeilijke maar tegelijkertijd ook boeiende taak voor de boeg: hij moet het land op een nieuwe koers helpen, de koers van modernisering, corruptiebestrijding en volledige eerbiediging van de mensen- en burgerrechten. Ook moet hij ervoor zorgen dat het land definitief de democratische aanpak omarmt. Wij hopen - of liever gezegd: weten zeker - dat het eind van deze reis zal bestaan uit de volledige integratie van Roemenië in het politieke, economische en sociale bestel van de Europese Unie.
Wij zijn natuurlijk voldaan over de bereikte doelstellingen maar in de twee resterende jaren moeten wij erop blijven toezien dat er aanzienlijke, reële en concrete verbeteringen worden gebracht in de talloze sectoren waarin men nog ver verwijderd is van de Europese normen.
Ik heb het met name over de kwaliteitssprong die onverwijld gemaakt moet worden op het gebied van de bescherming van de mensenrechten. Ik denk daarbij met name aan de eisen van de Roma-minderheid, die vaak met instemming van de regeringsautoriteiten wordt gediscrimineerd. Het gaat hier om tweeëneenhalf miljoen gemarginaliseerde burgers die in absoluut onaanvaardbare omstandigheden leven.
Ik denk eveneens aan de problemen en verwachtingen van de uit anderhalf miljoen mensen bestaande Hongaarse minderheid, aan de behandeling van gehandicapten, aan de mensonterende toestand van de gezondheidsinfrastructuur en met name de inrichtingen voor psychiatrische patiënten, aan de gewelddadige methoden en daadwerkelijk fysiek geweld waaraan de politie zich schuldig maakt, aan de verre van efficiënte en onafhankelijke justitie en aan de nog niet geheel vrije media.
Tijdens mijn bezoek aan het land was ik ontdaan over het grote – te grote - aantal kinderen dat alleen over straat zwerft. Wij moeten op dit punt van de regering een concrete toezegging eisen. Dit is een wettelijke en morele verplichting, geen keuzemogelijkheid. Daarom moet alles in het werk worden gesteld om elk kind in Roemenië, evenals elk kind in Europa en de rest van de wereld, het recht te geven op een zorgeloze en gelukkige jeugd, en het recht op een glimlach en een hoopvolle toekomst. 
Tannock (PPE-DE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, ik volg de ontwikkelingen in Roemenië nu al vijf jaar op de voet, namelijk vanaf het moment dat ik mij ben gaan bezighouden met de zaak van een inwoner van mijn Londense kiesdistrict, prins Carol Mircea. Hij heeft mij heel duidelijk aangetoond dat de Roemeense regering via haar procureur-generaal herhaaldelijk ten gunste van één van beide partijen heeft geïntervenieerd in de civiele rechtszaak tegen Carols halfbroer, voormalig koning Mihai van Roemenië. Dit gebeurde naar verluidt in opdracht van president Iliescu.
Ik was dan ook bijzonder ingenomen met de toegenomen onafhankelijkheid van het Roemeense rechtsstelsel. Roemenië heeft nu definitief gebroken met het uit het Sovjet-tijdperk stammende recht van de staat om te interveniëren in civiele zaken. Bovendien heeft de Senaat nog onlangs een poging van de vorige regering om de rechtsgang te beïnvloeden, door in het parlement een compensatiewet in te dienen om zo het geschil over het eigendomsrecht op het koninklijk paleis te omzeilen, verhinderd met als reden dat de zaak was voor het Hooggerechtshof. De onafhankelijkheid van het rechtsstelsel in Roemenië gaat er dus zeker op vooruit. De overwinning van de heer Basescu bij de presidentsverkiezingen toont duidelijk aan dat Roemenië ook snelle vorderingen maakt op het terrein van de hervorming. De verrassende uitslag heeft alle beschuldigingen dat de autoriteiten de verkiezingen door middel van fraude naar hun hand zouden zetten definitief uit de wereld geholpen.
Roemenië is verre van perfect, en de strijd tegen de corruptie en de georganiseerde misdaad zal voor de nieuwe regering prioriteit nummer één zijn. Er moet meer worden gedaan voor de rechten van minderheden, met inbegrip van de grote bevolkingsgroepen van de Roma en van de etnische Hongaren. Ook wil ik graag een lans breken voor een soepele toepassing van het verbod op buitenlandse adopties. Veel gezinnen uit uiteenlopende landen als Italië en Israël hebben contacten opgebouwd met kinderen in weeshuizen. Het zou wreed en inhumaan zijn dit proces nu in dit late stadium zomaar af te breken. Ik verwelkom het besluit van de Roemeense regering om een internationale commissie in het leven te roepen om dit gevoelige vraagstuk op te lossen.
Als vice-voorzitter van de Delegatie EU-Oekraïne ben ik van mening dat lopende geschillen, zoals de kwestie van de territoriale aanspraken van Roemenië op het kleine Slangeneiland in de Zwarte Zee, dat tegenwoordig in Oekraïense handen is, voor 2007 moeten zijn opgelost. In dit geval is het eigendomsrecht over de exclusieve economische zone van vitaal belang, omdat men gelooft dat er olie in de grond zit. Goede betrekkingen met Oekraïne, dat zich momenteel ontwikkelt tot een volwassen Europese democratie, zijn van groot belang voor de toekomst.
Een andere lopende kwestie is die van het grensgebied in de Donaudelta. Er heerst grote bezorgdheid dat een door Oekraïne aangelegde scheepvaartkanaal de omliggende wetlands, en dus ook het unieke leefgebied van zeldzame vogelsoorten daar, ernstig zal verstoren. Verder is er het minder bekende vraagstuk van de samenwerking met en stabilisering van Moldavië en de daarmee samenhangende kwestie-Transnistrië. Het is hierbij interessant te bedenken dat, als de heer Joesjtsjenko op 26 december in Kiev aan de macht zou komen, de dagen van het regime in Tiraspol in Transnistrië geteld zullen zijn. Vandaar ook de grote aarzeling van de Russen om de overwinning van de heer Joesjtsjenko te erkennen. Heeft er al eens iemand onderzocht of het regime in Tiraspol wellicht ook een rol heeft gespeeld bij de vergiftiging van de heer Joesjtsjenko?
Ik ben ervan overtuigd dat Roemenië op 1 januari 2007 klaar zal zijn om lid te worden van de Europese Unie, samen met Bulgarije. Ik verwelkom beide landen als lidstaten van de EU, al betekent dat mijns inziens niet automatisch dat de toetredingsprocedures van beide landen chronologisch aan elkaar gekoppeld moeten worden.
Uiteindelijk zijn er natuurlijk ook nog de vrijwaringsclausules, die voorzien in de mogelijkheid van uitstel van de toetredingsdatum indien Roemenië niet op tijd aan de vereisten krachtens het kan voldoen; niettemin sta ik echter volledig achter het verslag-Moscovici en ik hoop van harte dat Roemenië zich in 2007 bij onze 25 lidstaten zal aansluiten. 
Tabajdi (PSE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik zou de heer Moscovici willen feliciteren met zijn zeer objectieve en uitgebalanceerde verslag. Ik ben het volkomen eens met de heren Rehne en Nicolaï. Zij hebben mijns inziens zeer objectieve standpunten geuit.
Voor Hongarije is de toetreding van Roemenië van dubbel belang. Enerzijds is er het goede nabuurschap en anderzijds is er het vraagstuk van de Hongaarse minderheidsgemeenschap. U moet namelijk weten dat er meer dan anderhalf miljoen Hongaren in Roemenië wonen. Daarom kan ik zeggen dat het in ons nationaal belang is dat Roemenië over twee jaar toetreedt.
Geachte collega’s, ik zou de regering-Nastase willen bedanken daar zij veel heeft gedaan voor de historische verzoening tussen Roemenië en Hongarije. We hebben nu een strategisch partnerschap. Eerlijk is eerlijk er is nog altijd veel te doen, maar er is in de loop van de afgelopen tien jaar op veel punten vooruitgang geboekt.
Ik zou de nadruk willen leggen op drie kernkwesties die opgelost zullen moeten worden. De eerste betreft werkelijke decentralisatie en werkelijke regionalisering van het bestuur. Voorts is er de milieubescherming, aangezien de kwaliteit van het rivierwater een grensoverschrijdende kwestie is. Tot slot is er het dossier van de minderheden, de Roma en de Hongaren.
Ik zou de tenuitvoerlegging van verschillende vormen van zelfbestuur niet tot een randvoorwaarde voor de toetreding van Roemenië willen maken, maar het zou goed zijn als er onderhandelingen geopend zouden worden met de nieuwe Roemeense regering, tripartiete onderhandelingen tussen de Roemeense regering, de Hongaarse politieke partij en de Hongaarse regering, zoals dat ook is gebeurd voor Zuid-Tirol, of de Finse Ålandseilanden. De Europese Unie kent wat dat betreft een aantal goede precedenten. Het zou dus wenselijk zijn onderhandelingen te beginnen en ik steun de toetreding van Roemenië, zonder uitstel, volledig. 
Szent-Iványi (ALDE ).
    Misschien is Roemenië van alle Oost-Europese landen begiftigd met de vreselijkste erfenis van het communisme. Ceaucescu en zijn trawanten hebben het land verwoest, de economie geruïneerd, de samenleving gefragmenteerd en zijn burgers bang gemaakt. Door uitstel van hervormingen zijn kostbare jaren verloren gegaan en zijn de laatste vijftien jaren allesbehalve een succesverhaal geweest. Ik hoop dan ook dat de nieuwgekozen leiders, de president en de regering van Roemenië, de uitdagingen waarvoor zij zich gesteld zien met dubbele kracht zullen aangaan. Er zijn er twee die ik speciaal wil noemen. Ten eerste moeten er nog veel knelpunten worden weggenomen inzake de sociale integratie van de Roemeense Roma-minderheid van meer dan twee miljoen mensen, die zich in een zeer moeilijke situatie bevindt. Ten tweede moet er meer prioriteit worden gehecht aan milieukwesties, omdat de milieusituatie in Roemenië ver onder die van de andere kandidaat-lidstaten ligt. Regelgeving moet niet alleen aangenomen, maar ook geïmplementeerd worden. Ik herinner u in dit verband aan het gevaarlijke mijnbouwproject Rosia Montana, dat een milieuramp kan veroorzaken.
De weg naar de afsluiting van de onderhandelingen is lang en zwaar. Ik feliciteer het leiderschap van Roemenië met haar succes. Vanaf nu dient zij zich te richten op de overname van het . Ik hoop dat Roemenië zijn verplichtingen zal vervullen en in 2007 lid zal worden. Dat is in ons belang en in het belang van Roemenië. Ik denk daarom dat de eis van de heer Basescu dat twee hoofdstukken heropend zouden moeten worden, een groot risico met zich meebrengt. Het zou de toetreding van Roemenië in 2007 in gevaar brengen en vertraging is niet in het belang van Roemenië, noch in het belang van de Europese Unie. Roemenië heeft grote offers moeten brengen op weg naar het lidmaatschap van de Unie. Ik ben ervan overtuigd dat ons belang er het best mee gediend is als Roemenië in 2007 toetreedt, waarbij Roemenië moet beseffen dat er in de tussentijd aan diverse verplichtingen moet worden voldaan. Daarom acht ik dit thema van cruciaal belang en verzoek ik de commissaris en de Commissie de vooruitgang van Roemenië op dit punt te blijven volgen. Ons belang en het belang van de Roemeense burgers zijn daar namelijk het best mee gediend.
Sjöstedt (GUE/NGL ).
    Mijnheer de Voorzitter, Roemenië loopt momenteel ver achter ten aanzien van de communautaire wetgevingsvereisten op milieugebied. Ondanks het feit dat er voor Roemenië zeer lange overgangsperioden zijn vastgesteld op het gebied van belangrijke milieuwetgeving, is allerlei wetgeving nog niet ten uitvoer gelegd. Op een aantal terreinen waar wel wetgeving is ingevoerd, schort het aan de naleving in de praktijk.
Vorig jaar stuurden wij een delegatie van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid naar het ministerie van Milieu in Boekarest. De delegatie onderzocht een flink aantal van de meer controversiële projecten en de resultaten bevestigden onze mening: het hervormingstempo op milieugebied moet dringend worden opgevoerd.
Er is een speciaal project, Rosia Montana, waar de Commissie de komende jaren zeer nauwlettend op moet toezien. Het gaat om een voorstel voor de bouw van een goudmijn in Roemenië, de grootste in Europa. Het project zal enorme gevolgen hebben voor het milieu. Er zullen in dit kwetsbare gebied onder andere grote hoeveelheden cyanide worden gebruikt. Het is de vraag of Roemenië zich zal houden aan de huidige EU-wetgeving, zoals de voorschriften inzake milieueffectbeoordelingen en de waterrichtlijn. Het is de vraag of Roemenië zich zal houden aan de ophanden zijnde nieuwe richtlijn inzake afval uit mijnen en de milieugevolgen daarvan. Ik roep de Commissie op het project Rosia Montana zeer nauwlettend te controleren op naleving van de communautaire milieueisen, die ik beschouw als minimumnormen en waarvan de naleving ook wordt geëist door de plaatselijke bevolking.
Borghezio (IND/DEM ).
   - Mijnheer de Voorzitter, geachte collega’s, ik schaar mij achter de talloze uitingen van waardering aan het adres van de rapporteur, de heer Moscovici. Hij heeft een evenwichtig verslag geschreven waarin hij evenwel geen enkel kritisch punt in verband met het proces van voorbereiding van Roemenië op de toetreding tot de Europese Unie verzwijgt. Uit dit verslag blijkt ook duidelijk waardering voor de aanzienlijke inspanningen en de - zij het dan gedeeltelijke - resultaten die Roemenië tijdens dit proces heeft weten te behalen.
Vanmorgen heeft dit Parlement nogal luchthartig het startsein gegeven voor het proces van voorbereiding van de toetreding van Turkije tot de Europese Unie. Wij zijn voor de toetreding van Roemenië, en wel om precies dezelfde redenen als waarom wij fel gekant zijn tegen de opname van Turkije. Roemenië is Europa; Roemenië heeft een samenleving en een politiek bestel die gebaseerd zijn op bepaalde waarden, waarden die weliswaar licht- en schaduwzijden hebben maar zonder meer gelijkgeschakeld kunnen worden met de waarden waarop de Europese Unie is gegrondvest.
Het lijdt geen twijfel dat steun gegeven moet worden aan bepaalde sectoren, aan sectoren waarin nog fundamentele stappen gezet moeten worden, zoals de meerjarenstrategie voor misdaadbestrijding, de delicate kwestie van de teruggave van bezit en die van de kerken, evenals de modernisering van het gerechtelijk apparaat. Dat laatste is niet verenigbaar met een Europese samenleving, aangezien die als kenmerk heeft dat de rechtspraak niet rechtstreeks beïnvloed of overheerst wordt door de staat.
Ik heb geluisterd naar de opmerkingen van de vertegenwoordiger van een politieke partij die voor de toetreding van Turkije heeft gestemd en die enkele ernstige opmerkingen van NGO’s over de eerbiediging van de mensenrechten in Roemenië heeft overgenomen. Ik had graag dezelfde opmerkingen gehoord in verband met Turkije, want dan zouden ze zeker gegronder geweest zijn.
Het is evenwel absoluut noodzakelijk de Roemeense autoriteiten te wijzen op de urgente kwestie van de illegale immigratie. Een collega sprak zojuist over de kinderen, die hem zozeer hebben aangegrepen tijdens zijn bezoek in Roemenië. Ik hoef niet naar Roemenië. Ik hoef enkel rond te kijken in steden als Turijn, Milaan, Genua en Rome om Roemeense minderjarigen te zien die worden uitgebuit door criminele organisaties. Men moet de illegale immigratie een halt toeroepen. Roemenië moet zijn buitengrenzen beschermen en actief meewerken aan de uitbanning van dit verschijnsel, dat een beschaving als die van Ionesco, Mircea Eliade en andere grote auteurs en denkers, een beschaving die ons na is en waarmee wij veel gemeen hebben, geen eer doet. 
Gál (PPE-DE ).
    De burgers van Roemenië horen thuis in de Europese Unie, dat staat vast. Wij hebben elkaar nodig, onder andere omdat de onderliggende beginselen van de Unie, decentralisering en lokaal zelfbestuur, door de toetreding kunnen bijdragen aan betere vooruitzichten voor de toekomst van de Hongaarse minderheid van anderhalf miljoen mensen in dat land. Het gaat om het nakomen van verbintenissen: zal Roemenië in staat zijn het over te nemen waaraan alle lidstaten moeten voldoen? De Unie lijkt zich soepeler op te stellen tegenover Roemenië dan tegenover de landen die in mei lid werden. In het verslag-Moscovici wordt kritisch onderzocht in hoeverre Roemenië tot dusver aan de criteria heeft voldaan. Ik wil hem feliciteren met zijn vaardigheid inzake compromissen, omdat hij een aantal van mijn voorgestelde amendementen in zijn verslag heeft opgenomen waarmee zijn argumenten aan kracht hebben gewonnen. Het verslag onderzoekt gebieden met ernstige tekortkomingen: de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht, beknotting van het recht op verkiezingsdeelname en de teruggave van eigendom van kerken.
Staat u mij toe hier wat verder op door te gaan en te wijzen op de tekortkomingen van Roemenië bij het vervullen van de criteria van Kopenhagen, die duidelijk zijn gebleken uit de misstanden bij de verkiezingen van 28 november. Als Hongaars afgevaardigde voel ik mij genoopt melding te maken van de tijdelijke vrijstellingen op milieugebied waarom Roemenië had gevraagd. Hongaren maken zich zorgen over deze vrijstellingen, omdat ze rechtstreeks effect uitoefenen op de kwaliteit van het water in Hongarije. Vandaar het verzoek om de onlangs afgesloten hoofdstukken inzake milieubescherming door de Hongaarse regering te laten heropenen. Het is precies vanwege de onzekerheden bij dergelijke verbintenissen dat ik wil benadrukken hoe belangrijk het is om in de periode tussen ondertekening van het toetredingsverdrag en het feitelijke moment van toetreding de situatie van zeer nabij te volgen. Indien nodig dient het toetredingsproces van beide kandidaat-lidstaten gescheiden te worden, waarna de landen worden beoordeeld op basis van hun eigen prestaties. Periodieke controles van de vorderingen zijn erg belangrijk, waarin ook het Parlement een rol moet spelen, zodat we tegen de tijd dat Roemenië toetreedt met een gerust hart en met vertrouwen kunnen vaststellen dat Roemenië gereed is. Ik behoor tot degenen die vurig hopen dat al onze twijfels zullen verdampen door de goede prestaties van Roemenië in de nabije toekomst. 
Leinen (PSE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, ik denk dat de presidentsverkiezingen van afgelopen zondag wel hebben laten zien dat de democratie in Roemenië zeer vitaal is en ook functioneert. Dat is niet altijd zo geweest en we mogen daar dan ook blij mee zijn. Laten we hopen dat de krachten die nu zijn vrijgekomen, ook echt worden aangewend om vaart te zetten achter de hervormingen en dat de politiek in Boekarest niet zal worden belemmerd. Dat kunnen we alleen maar hopen.
Ik was van 1999 tot 2004 lid van de delegatie van de Gemengde Parlementaire Commissie EU-Roemenië. Wanneer men deze tijdsspanne overziet en 1999 met nu vergelijkt, heeft het land een grote stap voorwaarts gezet. Bij alle kritiek met betrekking tot specifieke terreinen moet worden gezegd dat de vorige regering onder premier Nastase veel voor Roemenië heeft gedaan. Het land is op veel terreinen met sprongen vooruitgegaan. Het valt echter niet te ontkennen dat er voor de Roemenen ook nog veel te doen is. Nog niet alles is gedaan om werkelijk de normen te halen die in de gehele Europese Unie gelden. Ik kan slechts herhalen wat veel collega’s al hebben gezegd: een onafhankelijke rechtspraak, onafhankelijk van de uitvoerende macht, onafhankelijk van enige politieke groepering, is in feite een voorwaarde voor deelname aan de EU. Op dat terrein moet nog het nodige worden gedaan. Ik hoop ook dat de bestrijding van corruptie kan worden verbeterd. Corruptie is diefstal van de burgers. De nieuwe president wil daar veel tegen doen. Hopelijk pakt hij daarbij niet alleen de kleine maar ook de grote vissen aan. Corruptie moet worden bestreden, ongeacht rang of stand. Het is diefstal van de burgers.
Ik vind dat het totaal verkeerd zou zijn wanneer er nu nieuwe hindernissen zouden worden opgeworpen, hetzij door de Roemenen, hetzij door ons. De onderhandelingen moeten worden afgerond. Ik dank rapporteur Moscovici voor het uitstekende verslag. 2007 moet het jaar zijn waarin Roemenië zich bij de Europese familie en daarmee ook bij de Europese normen aansluit. 
Hennis-Plasschaert (ALDE ).
   – Voorzitter, laat ik duidelijk zijn. Ik ben een groot voorstander van de toetreding van Roemenië, maar alles op zijn tijd en graag volgens de gemaakte afspraken. Alvorens de onderhandelingen af te ronden, dient dit land simpelweg te voldoen aan de gestelde voorwaarden en criteria. Ik vind het dan ook werkelijk onbegrijpelijk dat de Commissie met droge ogen beweert dat Roemenië aan de politieke criteria van Kopenhagen voldoet, terwijl zij tegelijkertijd uitgebreid melding maakt van de invloed die de uitvoerende macht heeft op de uitkomst van rechtsspraak en bevestigt dat corruptie nog steeds een wijdverspreid fenomeen is en er nog volop sprake is van discriminatie, met name van de Roma.
Ook de rapporteur van dit Huis heeft er blijkbaar geen problemen mee om in de eerste paragraaf van zijn verslag te stellen dat Roemenië voldoet aan de politieke criteria, om vervolgens elders in het verslag, terecht, zijn zorg te uiten over een aantal cruciale punten. Vervolgens trekt de rapporteur de voor mij onwaarschijnlijke conclusie dat een bevredigende afsluiting van de onderhandelingen vóór het einde van 2004 zowel wenselijk als haalbaar is.
Ik kom met gezond verstand tot een heel andere conclusie, namelijk dat Roemenië nog niet zo ver is en dat de onderhandelingen dus niet vóór eind 2004 bevredigend kunnen worden afgesloten. Hiertoe hebben wij dan ook amendement 7 ingediend. Ook onze amendementen 6 en 25 zijn van belang. In amendement 6 wordt onderstreept dat de vooruitgang van alle kandidaat-lidstaten berust op de beoordeling van de eigen merites en dat daarom wordt aanbevolen de toetreding van Roemenië en Bulgarije op individuele toetredingsverdragen te baseren. Met amendement 25 wordt paragraaf 1 van het verslag noodzakelijkerwijs meer in lijn gebracht met de realiteit.
Ik hoop van harte dat wij op uw steun kunnen rekenen, opdat de Europese Raad alsnog een signaal ontvangt. Alsnog, omdat zojuist weer is bevestigd dat de Raad de formele onderhandelingen met Roemenië inmiddels heeft afgerond. Dit debat, alsook de stemming van morgen, is er dus een voor de . Voorafgaand aan de ondertekening van het toetredingsverdrag in het voorjaar van 2005 moet het Europees Parlement echter wel degelijk zijn instemming geven. Die instemming is wat mij betreft geenszins een uitgemaakte zaak. Het zou mij een lief ding waard zijn als dit Huis zich duidelijk uitspreekt over het te vroeg en kunstmatig afronden van de onderhandelingen met Roemenië, als dit Huis de grote willekeur in het uitbreidingsproces een halt weet toe te roepen en zich houdt aan de gemaakte afspraken. De werkwijze die we nu in het proces met Roemenië zien, leidt vroeg of laat tot een uitholling van onze rechtsgemeenschap en tot een verzwakte Unie. 
Lundgren (IND/DEM ).
    Mijnheer de Voorzitter, Junilistan zal Roemenië en Bulgarije verwelkomen als leden van de Europese Unie, net zoals wij Turkije zullen verwelkomen, de landen van de westelijke Balkan, en, op termijn, Oekraïne en, hopelijk, Wit-Rusland.
Tegelijkertijd willen wij waarschuwen voor de problemen waarop de EU zal stuiten als wij op zeer korte termijn een groot aantal landen opnemen in de Unie – arme en onderontwikkelde landen die weinig ervaring hebben met democratie en de rechtstaat en grote problemen hebben met corruptie. De EU is opgezet voor economisch ontwikkelde landen met stabiele democratieën en beperkte problemen met corruptie.
De laatste uitbreiding met tien landen, waarvan Junilistan oprecht voorstander was, zorgt al voor de nodige problemen. De opname van arme landen zoals Roemenië in een Europese Unie die vasthoudt aan een absurd landbouwbeleid en een slecht geregeld structuurbeleid en die zelf worstelt met problemen als afvalpreventie en corruptie in haar eigen systeem zou gevaarlijk zijn voor de toekomst van het Europese project.
Het zou ook gevaarlijk kunnen zijn voor Roemenië. Er is een groot risico op uittocht van het intellect. Meedoen aan het Europese landbouwsysteem en de hechte integratie in een economische structuur die geen toekomst heeft, vormen eveneens een groot nadeel. De onlangs gehouden verkiezingen zijn een groot succes geweest voor de democratie in Roemenië, maar zowel Roemenië als de EU-lidstaten hebben redenen om pas op de plaats te maken en niet overhaast aan te sturen op een premature toetreding. Het kan in het belang van beide partijen zijn om niet in allerijl af te koersen op een volledig lidmaatschap.
Podestà (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, geachte collega’s, ik dank de rapporteur, de heer Moscovici, voor zijn evenwichtige verslag. Hij wijst daarin op de vorderingen die Roemenië in deze jaren heeft gemaakt. Barones Nicholson of Winterbourne heeft terecht verwezen naar de uitgangssituatie waarin Roemenië verkeerde en uitgelegd waarom de vorderingen zo moeizaam waren in dit land. De heer Moscovici heeft eveneens gewezen op de beperkingen en tekortkomingen die de huidige situatie in Roemenië kenmerken.
Enkele collega’s uit landen die op 1 mei jongstleden zijn toegetreden, hebben aangedrongen op een strengere houding. Laten wij echter nog eens lezen wat er in deze zaal is gezegd toen deze landen nog niet waren toegetreden en gesproken werd over de vorderingen die zijzelf hadden gemaakt in hun toenadering tot de Unie. Heel waarschijnlijk zullen wij dan vaststellen dat ook zij tekortschoten maar dat wij desalniettemin van mening waren dat hun toetreding moest geschieden volgens het vastgesteld tijdschema.
Wat Roemenië betreft, beschikken wij nog over een vrijwaringsclausule, hetgeen bij de andere landen niet het geval was. Daarom is het mijns inziens niet meer dan eerlijk om dit land de kans te geven om in de komende twee jaar alle zeilen bij te zetten en, als het eenmaal zover is, goed voorbereid te zijn voor een effectief lidmaatschap van onze Unie.
Het lijdt geen twijfel dat er dingen zijn die onze medeburgers grote zorgen baren. Ik noem eerst en vooral de ontoereikende bestrijding van de georganiseerde misdaad. Als wij de burgers op straat, in onze landen, zouden vragen zich uit te spreken over hun angst voor de criminele bendes, zouden wij zeker horen spreken over de wenselijkheid om de Roemeense regering aan te zetten hiertegen op te treden. Zoals de heer Leinen terecht opmerkte, heeft de strijd tegen de corruptie in de landen die op het punt staan toe te treden tot de Unie, een grote omvang aangenomen.
Ik wil nog iets zeggen over het vraagstuk inzake kinderen. Dit is iets dat ik in de afgelopen jaren samen met barones Nicholson uitvoerig heb behandeld. De bescherming van kinderen moet een centrale plaats krijgen in ons denken. Het door de rapporteur gedane voorstel voor de instelling van een internationale commissie is mijns inziens een goede oplossing. Als wij willen voorkomen dat deze kinderen hun jeugd en puberteit op straat doorbrengen in onze steden, ofwel opgesloten in inrichtingen, moeten wij rekening houden met de tientallen gezinnen die reeds in contact zijn met deze minderjarigen en hun graag genegenheid willen geven. Wij gaan daarom akkoord met het desbetreffende voorstel van de heer Moscovici.
Tot slot moeten wij, mijnheer de Voorzitter, wel beseffen hoe belangrijk stabiliteit is. Laten wij afwachten of de uitslag van de recente verkiezingen in Boekarest de mogelijkheid op politieke stabiliteit biedt. Volgens mij is stabiliteit iets dat iedereen wil, omdat alleen stabiliteit de hoop biedt dat Roemenië goed beslagen ten ijs komt. 
Neyts-Uyttebroeck, Annemie (ALDE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, mijnheer Nicolaï, dames en heren, ik zou allereerst de heer Moscovici willen feliciteren met zijn uitstekende verslag. Het is inderdaad, zoals hij zelf al zei, een eerlijk en helder verslag waarin de tekortkomingen en gebreken die wij allen nog kunnen constateren in Roemenië, niet worden verzwegen, zoals de persvrijheid die sterk te wensen overlaat – en dan druk ik mij nog voorzichtig uit –, de vertragingen als het gaat om het onafhankelijk functioneren van het gerechtelijk apparaat en de politie, en de nog steeds alom aanwezige corruptie.
Geachte collega’s, ik ben mijn loopbaan begonnen als taaldocent en als ik toetsen of huiswerkopgaven nakeek merkte ik dat ik steeds strenger werd naarmate ik langer aan het corrigeren was, en dat ik bij de laatste opgaven veel strenger was dan bij de eerste. Ik ging dan terug naar die eerste om er zeker van te zijn dat ik voldoende eerlijk was geweest. Als ik dit debat zo beluister en mijn collega’s zo hoor, en als ik mij het debat van vanmorgen herinner, vraag ik mij af of we niet met een soortgelijke situatie te maken hebben, want ik heb de indruk dat we met elke uitbreiding strenger worden.
Betekent dat dan dat er geen problemen zijn? Natuurlijk niet. Ik heb er zelf op gewezen en ook de rapporteur heeft duidelijk aangegeven waar deze gelegen zijn en waar belangrijke verbeteringen cruciaal zijn.
Dames en heren, ik ken Roemenië tamelijk goed en ik heb meerdere malen de gelegenheid gehad Roemeense overheidsfunctionarissen van allerlei politieke pluimage aan te sporen om haast te maken met de vooruitgang en de tenuitvoerlegging van de hervormingen en de omzetting van wet- en regelgeving.
Evenals de meeste leden van mijn fractie zal ik voor de aanbevelingen in het verslag-Moscovici stemmen. Ik zal dat niet alleen doen uit genegenheid voor Roemenië, waar ik veel zeer goede vrienden heb, maar omdat ik ten volle kan waarderen hoever dit land is gevorderd sinds ik het in februari 1990 bezocht en er de nog verse sporen zag van het geweld van het einde van het jaar daarvoor.
We zijn onze vrienden begrip en genegenheid verschuldigd, maar geen slappe, bijna onverschillige toegeeflijkheid. Dat is altijd al mijn houding geweest ten aanzien van Roemenië, en dat blijft het ook vandaag. Mijn positieve houding blijft in essentie een houding van waakzame sympathie. Ik hoop dat ons Parlement dezelfde houding zal aannemen. 
Ferber (PPE-DE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, mijnheer de commissaris, dames en heren, ik denk dat we langzamerhand eerlijker moeten worden. Ik ben blij dat collega Lagendijk deze dringende wens heeft geuit, ook al kwamen we bij Turkije elk tot een andere conclusie. Hij heeft absoluut gelijk dat we ook ten aanzien van Roemenië eerlijk moeten zijn.
Voor mij betekent dit heel duidelijk dat we van een paar dogma’s moeten afstappen. Dogma nummer 1 is dat data die ooit zijn voorgesteld, heiliger zijn dan de vorderingen of de feiten zoals die zich in werkelijkheid aan ons voordoen. Dat zeg ik in alle duidelijkheid. We bewijzen onszelf geen dienst wanneer we aan 1 januari 2007 als toetredingsdatum voor Roemenië vasthouden.
In de tweede plaats – en daarbij richt ik me in het bijzonder tot u, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, omdat we samen het genoegen hadden ook over de begroting te onderhandelen – hebben we het over een periode waarvan nog niet bekend is, over hoeveel geld we zullen beschikken. Voor de periode na 1 januari 2007 hebben we immers nieuwe financiële vooruitzichten nodig. Als u aan uw tweede dogma vasthoudt, namelijk die 1 procent, dan zullen we het allemaal niet kunnen bekostigen. We kunnen niet zeggen: Europa wordt steeds groter en er komen steeds meer taken bij, maar het geld wordt steeds minder. Wees dan eerlijk en zeg duidelijk: we kunnen het niet financieren. Laten we het eerst eens worden over de financiële vooruitzichten en dan beslissen of het daarbinnen wel past.
Ten derde, en ook daarover wil ik duidelijk zijn: ik heb nu in iedere bijdrage gehoord welke moeilijkheden we nog moeten overwinnen, niet wij, maar Roemenië: corruptie, democratie, het beginsel van de rechtsstaat. Ja, waarover praten we anders als we het over een lidmaatschap van de Europese Unie hebben? Is dit niet dé voorwaarde voor het beginnen van onderhandelingen, zoals we vanmiddag hebben geleerd? De meerderheid van het Parlement zegt van niet. Ik zie dat anders. Uiteindelijk echter, voordat ons een toetredingsverdrag wordt voorgelegd – en dat is ons voor het komende halfjaar toegezegd – zal alles toch een keer moeten kloppen. We houden onszelf voor de gek wanneer we doen alsof monitoringprocedures of clausules die zijn opgenomen, maar nooit zullen worden toegepast omdat daarvoor unanimiteit in de Raad is vereist, genoeg zijn om ons vertrouwen te rechtvaardigen en ons te overtuigen dat alles wel goed zal komen.
Daarom heb ik een verzoek aan u, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, wanneer het om de conclusies van komende vrijdag gaat. Ik zie het probleem dat er weinig is waarop u kunt bogen. Niemand zal u dat echter verwijten. Europa was gedurende het halfjaar waarin u het voorzitterschap bekleedde, niet erg tot handelen in staat. Er waren Europese verkiezingen en vervolgens duurde het een tijdje voordat de Commissie definitief was geïnstalleerd. Dat kan men het voorzitterschap niet verwijten. Het valt echter wel onder uw verantwoordelijkheid ervoor te zorgen dat we onszelf niet ieder halfjaar, ook in de Raadsdocumenten, voor de gek houden en opschrijven dat er weer op alle punten vooruitgang is geboekt, dat alles verder verbeterd is, als dat niet zo is.
Mijn verzoek is: schrijft u vrijdag iets eerlijks op wanneer u de conclusies van het voorzitterschap formuleert. Mijn verzoek aan het Parlement is: laten we morgen eerlijk over deze kwestie stemmen. 
Davies (ALDE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, wij hebben het altijd graag over een Europa van waarden. Hoe valt dat te rijmen met het besluit om Roemenië over slechts twee jaar toe te laten tot de Europese Unie tenzij deze toetreding onverhoopt om de een of andere reden met een jaartje moet worden uitgesteld. Dit laatste lijkt overigens zeer onwaarschijnlijk gezien het feit dat we vandaag hebben gehoord dat de Raad de zorgen van de Commissie over het afsluiten van de hoofdstukken terzijde heeft geschoven. Dit is een betreurenswaardig staaltje van die zegeviert over principes, iets waarvoor het Nederlandse voorzitterschap zich zou moeten schamen.
Ik hoorde een van mijn collega’s vandaag zeggen dat wij te streng zijn voor Roemenië. Hoe toegeeflijk wil zij dat wij zijn? De Commissie erkent zelf dat Roemenië lijdt onder ernstige en wijdverbreide corruptie; het land heeft een gerechtelijk apparaat dat doelmatig noch onafhankelijk is; het heeft geen echte persvrijheid; het kan op lokaal en regionaal niveau het niet uitvoeren; het slaagt er niet in het witwassen van geld te voorkomen; het staat toe dat mensen die in hechtenis zitten, worden mishandeld; het leeft zijn eigen wetten tegen kinderhandel en de mensenhandel voor seksuele doeleinden niet na. Toch presteert dit land op het gebied van de EU-waarden momenteel kennelijk zo goed dat wij het de weg laten inslaan die zal leiden tot zekere toetreding. Als zij de lat zo laag legt, hoeft het dan ook geen verbazing te wekken wanneer de EU ervan wordt beschuldigd dat zij tegen niemand nee kan zeggen.
De commissaris zegt, en ik citeer uit een recent parlementair antwoord van zijn hand: ‘Het lijkt waarschijnlijk dat door de toetreding van Roemenië tot de EU de toekomstige vooruitgang van het land zal worden versneld.' Hij weet echter evenmin als wij allemaal of dat inderdaad het geval zal zijn. Tot nu toe hebben we geluk gehad: het lidmaatschap van de Europese Unie heeft in het algemeen rotte appels gezond gemaakt, maar er kan een moment aanbreken waarop de rotte appels de rest aansteken. We hoeven maar naar Litouwen te kijken, een land waar de corruptie welig tiert, of naar het Verenigd Koninkrijk, dat mensen opsluit zonder ze in staat van beschuldiging te stellen en zonder vorm van proces, om te beseffen dat de Europese waarden heel gemakkelijk van binnenuit kunnen worden uitgehold.
Wij hebben geen doeltreffend mechanisme om bestaande lidstaten die de beginselen van goed bestuur stilletjes aan hun laars lappen, aan te pakken. Misschien kan de commissaris het voortouw nemen bij het ontwerpen van een dergelijk mechanisme.
Ik wens de nieuwe Roemeense regering veel succes. De uitslag van de verkiezingen van afgelopen zondag geven hoop voor de hervorming, al was deze uitslag niet bepaald te danken aan de Commissie of de Raad, die beide de vorige cynische regering volledig in de kaart hebben gespeeld.
De problemen van Roemenië zijn gigantisch. Zodra toetredende landen door de EU-deur zijn binnengelaten, is de Commissie haar beste instrumenten om veranderingen tot stand te brengen kwijt. In plaats van de mogelijkheid aan te grijpen om maximale druk uit te oefenen om hervormingen te bewerkstelligen, lijkt het wel of wij vastbesloten zijn Roemenië op een lopende band naar automatische toetreding te zetten. Roemenië moet toetreden tot de Europese Unie, maar dat moet het pas doen op het moment dat het aan de waarden van de EU voldoet. Het zou een ernstige vergissing zijn om nu een datum voor de toetreding vast te stellen. 
Papastamkos (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, misschien is het niet helemaal fair ten opzichte van Bulgarije en Roemenië dat wij in deze dagen in het Europees Parlement - en overmorgen in de Europese Unie, op de Europese Raad - het toetredingsperspectief voor Turkije bespreken. Mijns inziens drukken de verwachtingen in de kwestie-Turkije een stempel op de toon van ons politieke debat en op onze afwegingen.
Ik wil eerst ingaan op het laatste nieuws, en meer concreet op de gisteren definitief bevestigde uitslag van de verkiezingen in Roemenië. De verkiezing van een nieuwe president en de aanvaarding van de verkiezingsuitslag door zijn medekandidaat hebben een einde gemaakt aan de geschillen rondom de verkiezingsprocedures.
De nieuwe president moet evenwel de noodzakelijke, sterke steun krijgen van het parlement om onmiddellijk werk te kunnen maken van de verbintenissen die Roemenië is aangegaan jegens de Europese Unie. Aangezien in het Roemeense parlement de belangrijkste politieke krachten een evenwichtige vertegenwoordiging hebben, moeten ze allen samenwerken en samen de hand aan de ploeg slaan om de weg naar opname in de Europese Unie met succes te kunnen voortzetten.
Dames en heren, Roemenië heeft - zo zie ik dat tenminste - in heel korte tijd aanzienlijke vorderingen gemaakt bij de aanpassing aan de politieke en economische toetredingscriteria. Wij mogen echter niet uit het oog verliezen dat nog meer ingrijpende hervormingen noodzakelijk zijn, met name op het gebied van de corruptiebestrijding, het overheidsbestuur en het gerechtelijk apparaat. Er moet namelijk een werkelijk onafhankelijke rechtspraak komen. Bovendien moeten er meer maatregelen worden genomen op het gebied van de grenscontrole en het asiel- en immigratiebeleid, en moet de strijd tegen de georganiseerde misdaad en de corruptie drastisch worden opgevoerd.
Op economisch vlak is het onder meer noodzakelijk om de macro-economische stabiliteit te waarborgen, de rol van de overheid in de economie te rationaliseren en een efficiënter beleid voor de regionale ontwikkeling en de landbouw op te stellen. Ook moeten er beleidsvormen komen ter bevordering van de regionale integratie en de samenwerking met de landen van Zuidoost-Europa. Persoonlijk ben ik van mening dat als de inspanningen worden opgevoerd en de Europese Commissie steun geeft, Roemenië in staat zal zijn zich in grotere mate te conformeren aan de criteria, de waarden en de beginselen van de Unie, en dat de toetredingsovereenkomst dan tegelijkertijd met die van Bulgarije kan worden ondertekend. 
Jäätteenmäki (ALDE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, allereerst wil ik collega Moscovici complimenteren met zijn zeer goede verslag waarin met de verschillende standpunten rekening wordt gehouden. Kandidaat-lidstaten moeten op gelijke wijze en rechtvaardig worden behandeld. Roemenië moet voldoen aan de eisen die aan het land worden gesteld, zoals ook andere landen bij hun toetreding tot de Unie hebben gedaan. Wij streven niet naar volmaaktheid, geen van de huidige lidstaten is immers volmaakt.
Hier zijn vandaag problemen op het gebied van binnenlandse en juridische zaken in Roemenië ter sprake gebracht. De winnaar van de Roemeense presidentsverkiezingen, de heer Basescu, beloofde de Roemenen in zijn overwinningstoespraak een zuiver bestuur en onafhankelijk ambtenarenapparaat. Deze belofte moet serieus worden genomen en worden ingelost. Wij moeten Roemenië aansporen om hervormingen door te voeren.
Ik wil het belang onderstrepen van het ook in de toekomst bevorderen van de mensenrechten. De aandacht mag niet alleen worden gericht op het functioneren van de overheid, want de mensenrechten zijn minstens even belangrijk, belangrijker zelfs. Mensenhandel is een zaak waarin zowel in Roemenië als elders in Europa nultolerantie moet worden toegepast. Wat dit betreft schiet zelfs de geloofwaardigheid van de huidige lidstaten tekort. Voor mensenhandel kan geen aanvaardbare grens worden vastgesteld: dergelijke praktijken moeten helemaal worden verboden. Roemenië moet ook worden gesteund bij de implementatie van de nieuwe kinderbeschermingswet.
Tot slot wil ik mijn dank uitspreken aan commissaris Rehn, omdat hij het Parlement goed op de hoogte wil houden. Dit is naar mijn mening zeer belangrijk. Roemenië moet klaar zijn voor het lidmaatschap, maar ook de huidige lidstaten moeten klaar zijn om Roemenië als lid te aanvaarden en daarbij helpt een dialoog tussen de Commissie en het Parlement. 
Hennicot-Schoepges (PPE-DE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, het Roemeense volk heeft zich zojuist voor de tweede maal sinds de revolutie uitgesproken voor een politieke wisseling van de wacht. Is dat niet het levende bewijs van het functioneren van de democratie in dit land dat tegelijkertijd onder een dictatuur en het communisme heeft geleden?
Vanwege het laatste kan Roemenië niet worden vergeleken met andere landen, want de naweeën van deze tweevoudige onderdrukking zijn nog steeds voelbaar. Er zullen nog meerdere generaties overheen moeten gaan voordat de krankzinnige besluiten van een dictator en de geheime politie, de , geen enkele invloed meer zullen hebben op het gedrag van de bevolking.
In ons verslag blijft het probleem van de onvermeld, hoewel het toch een aanzienlijk probleem is in verband met de menselijke hulpbronnen. Roemenië heeft deze moeilijke periode nog niet achter zich gelaten. Mijnheer de Voorzitter, moeten wij ons geen rekenschap geven van het feit dat de jonge mensen die na de dictatuur geboren zijn nog niet de leeftijd van meerderjarigheid hebben bereikt? Waar moet deze natie onafhankelijk, onberispelijk personeel vandaan halen, mensen die niets met de dictatuur te maken hebben gehad, die niet tot de communistische nomenklatoera hebben behoord en geen deel hebben uitgemaakt van de , om haar overheidsposten te vervullen en deze de onafhankelijkheid te geven die door ons geëist wordt?
De vooruitgang die is geboekt met het oog op toetreding tot de Europese Unie moet vanuit een dubbele optiek worden beschouwd: de wil tot verandering van de politieke stand en de mogelijkheid deze veranderingen in de praktijk te brengen.
Met het voorstel om de toelating van Roemenië uit te stellen, dat is ingediend door dezelfde mensen die vanmorgen vóór Turkije hebben gestemd, heb ik erg veel moeite. Ik vind het zelfs buitengewoon arrogant. Er zijn nog maar vijftien jaar verstreken sinds de revolutie in Roemenië en deze had evengoed kunnen uitdraaien op een burgeroorlog. We moeten daarom hopen dat president Basescu erin zal slagen een coalitie te vormen die het nationale belang dient in plaats van het profiel van de verschillende politieke partijen. En ook al zijn president Iliescu en president Constantinescu, die ooit deel uitmaakte van de Europese Volkspartij, er niet in geslaagd alle vereiste hervormingen door te voeren, toch verdienen zij erkenning voor het feit dat zij het land relatieve institutionele stabiliteit hebben gebracht.
Laten we dus in plaats van schoolmeester te spelen een beetje respect hebben voor de reeds geleverde inspanningen en laten we hetgeen nog gedaan moet worden in de juiste proporties zien.
Mijnheer de Voorzitter, 2007 zal hoe dan ook een groots jaar worden voor Roemenië, want in 2007 zal een Roemeense stad, Sibiu, samen met Luxemburg, culturele hoofdstad van Europa zijn. Dit was een voorstel van de Luxemburgse regering en een gezamenlijk besluit van de Raad van ministers en de Commissie.
Het rijke, multiculturele en multi-etnische Roemeense erfgoed, zal zeker een verrijking vormen voor de cultuur van Europa en er zou dan ook naar Roemenië gekeken moeten worden vanuit het oogpunt van zijn culturele rijkdommen en het potentieel van zijn bevolking, dat ernstig beschadigd is door de waanzin van een dictator en de rampzalige gevolgen van een totalitaire ideologie.
Mijnheer de Voorzitter, ik heb vanmorgen ten gunste van het beginnen van onderhandelingen met Turkije gestemd. Ik ben ook voor toetreding van Roemenië en ik zal ernaar streven dat wij alles in het werk kunnen stellen om die te verwezenlijken. Mijns inziens heeft de rapporteur in zijn verslag de juiste conclusies getrokken en daar ben ik hem dankbaar voor. 
Sbarbati (ALDE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, geachte collega’s, ik dank de heer Moscovici voor zijn uitstekend verslag.
Met de toetreding van Roemenië en Bulgarije gaan wij de vijfde uitbreidingsronde in. Het resultaat zal een groter en democratischer Europa zijn, een Europa van het burgerschap, dat nadrukkelijk aanwezig zal zijn op het politieke wereldtoneel, met al zijn grote zorgen maar ook grote mogelijkheden. Europa is dus niet enkel een ruimte met een vrije markt, vrij verkeer en een gemeenschappelijke munt, maar vooral een ruimte die wordt gekenmerkt door het vermogen en de wil om het model van rechtsstaat, bescherming van de minderheden en de mensenrechten, duurzame ontwikkeling, en een efficiënte, op cohesie gerichte economie en financieel beheer op vreedzame wijze uit te voeren.
Dat staat in de geest en de letter van het Grondwettelijk Verdrag en het Handvest van Nice. Wij hebben hoe dan ook een positief oordeel over de successen en de geleidelijke verbetering die Roemenië, zoals ook de rapporteur al zei, heeft weten te bewerkstelligen in de verschillende sectoren en bij de eerbiediging van de criteria van Kopenhagen. Daarbij is onder meer ook de eerbiediging van de rechten van minderheden, van zowel de Hongaarse minderheid als de Roma, verbeterd. Toch moet Roemenië snel meer vorderingen maken om te kunnen voldoen aan alle uit de toetreding voortvloeiende verplichtingen, met name op het gebied van het communautair acquis.
Structurele maatregelen zijn niet voldoende om de armoede te bestrijden. Corruptie moet ook bestreden worden met preventieve maatregelen, en alle wetten moeten worden nageleefd. Tot slot is het ons inziens positief dat de wetgeving inzake kinderbescherming en internationale adoptie is verbeterd. Wat dit laatste betreft wil ik de Roemeense autoriteiten vragen snel een oplossing te vinden voor het probleem van de adopties, waarop een moratorium rust. Kinderen hebben recht op een gezin en nu worden ze daarvan beroofd.
In naam van dit universele recht, dat een van de krachtpunten is van het Grondwettelijk Verdrag, wil ik de nieuwgekozen Roemeense autoriteiten vragen om niet alleen een internationale commissie in te stellen en deze onmiddellijk aan het werk te zetten, maar er ook voor te zorgen dat geen kostbare tijd verloren gaat en deze kinderen nog met Kerstmis ouders hebben, ouders die reeds van hen houden en met wie zij een betere toekomst in een vreedzaam Europa kunnen opbouwen. 
Nicolaï,
   .  Mijnheer de Voorzitter, ik zal het kort houden. Ik heb veel positieve opmerkingen gehoord. Met de meeste daarvan ben ik het eens. Uiteraard zijn er ook veel zorgen geuit, en ook die onderschrijf ik.
Er zijn ook enkele kritische opmerkingen gemaakt, onder andere door de heer Ferber en de heer Lagendijk, die erop neer kwamen dat Roemenië niet klaar is om de onderhandelingen af te sluiten. Daar ben ik het niet mee eens. Ik wil met nadruk zeggen dat wij ons, als voorzitterschap en als Raad, bij ons standpunt baseren op de evaluatie van de Europese Commissie.
Roemenië is niet klaar voor toetreding. Daarom vinden wij het ook van groot belang dat wij nog twee jaar de tijd hebben om het hele kader voor de onderhandelingen te verwezenlijken, met de extra garanties en extra veiligheidsmechanismen, zoals wij hebben besproken.
In antwoord op de opmerkingen van de heer Lagendijk wil ik zeggen dat er geen eenparigheid van stemmen nodig is in de Raad om gebruik te kunnen maken van deze extra veiligheidsclausule de mogelijkheid om de toetreding met maximaal een jaar uit te stellen. Nee, juist op het gebied van Justitie en Binnenlandse Zaken, dat door hem en veel andere sprekers is genoemd, en ook op het gevoelige terrein van de mededinging, hebben wij slechts een gekwalificeerde meerderheid nodig om de extra veiligheidsclausule te kunnen gebruiken.
De rapporteur, de heer Moscovici, de heer Meijer en anderen hebben melding gemaakt van signalen uit Roemenië dat de gekozen president de resultaten van de onderhandelingen wil openbreken. De gekozen president schijnt de kritische geluiden over het idee om over enkele hoofdstukken opnieuw te gaan onderhandelen echter te hebben gehoord. Wij hebben uit Boekarest vernomen dat de heer Basescu vooral de nadruk legt op het vele werk dat nog voor januari 2007 moet worden verzet, zodat er geen ruimte meer is om de definitieve resultaten van de onderhandelingen open te breken.
In een korte reactie op de heer Ferber over de financiële consequenties van de toetreding herhaal ik nog maar eens wat ik over Bulgarije heb gezegd. De financiële consequenties zijn al verwerkt in het financiële pakket voor 2007-2009 en staan los van de nieuwe financiële vooruitzichten.
Ik wil afsluiten door de heer Moscovici te complimenteren met zijn verslag, waarin hij alle belangrijke terreinen op een constructieve en evenwichtige manier heeft behandeld. 
Rehn,
    Mijnheer de Voorzitter, ik sluit mij aan bij de complimenten van de fungerend voorzitter van de Raad aan rapporteur Moscovici en wil een paar opmerkingen maken en mijn reactie geven op de kwesties die in dit debat aan de orde zijn gekomen.
Allereerst zei de heer Tabajdi, dat hij de objectieve en onpartijdige werkwijze van de Commissie waardeert. Ik bedank hem daarvoor en onderstreep dat dit ook in de toekomst een belangrijk principe van het hele uitbreidingsbeleid moet zijn. Ik zie het zo, dat wij na de van afgelopen voorjaar vanaf nu gefaseerd en rustig voortgang maken met de uitbreiding van de Europese ruimte van vrede en democratie. Onze onderhandelingen met de kandidaat-lidstaten zullen geleidelijk, gelijkmatig en zorgvuldig worden uitgevoerd.
In dit verband begrijp ik in grote lijnen de standpunten van de heer Ferber. Het is jammer dat hij geen tijd had om mijn antwoord horen. Als de heer Ferber van de Europese Unie, dus van onszelf, eerlijkheid eist, ben ik het met hem eens, dat wij de effecten van alle uitbreidingsbesluiten moeten beoordelen en dat wij aan de criteria moeten vasthouden. Juist daarom hebben wij een vrijwaringsclausule voorgesteld voor de hoofdstukken inzake juridische en binnenlandse zaken en concurrentie. Deze vrijwaringsclausule kan met een gekwalificeerde meerderheid in werking treden, wat de geloofwaardigheid ten goede komt, en zal Roemenië stimuleren er alles aan te doen om resultaten te bereiken.
Verscheidene sprekers hebben ook zeer terecht de aandacht gevestigd op de uitdagingen die Roemenië voor zich heeft, onder andere om het milieu en de positie van minderheden te verbeteren en om de strijd tegen corruptie en misdaad te intensiveren. Deze zaken volgen wij voortdurend en hierop komen wij grondig terug met het monitoringverslag van komend najaar. Dan evalueren wij de vooruitgang die in de komende maanden zal zijn geboekt. Hier heeft de nieuwe regering van Roemenië een uitgelezen kans om te laten zien, dat zij in staat is daadwerkelijk haar verplichtingen na te komen en de Roemeense samenleving en instellingen te hervormen.
De heer Davies en mevrouw Jäätteenmäki onderstreepten, dat ook de huidige lidstaten nog veel moeten doen om de rechtsstaat te ontwikkelen. Daar ben ik het mee eens. Dit hoort echter niet tot het werkterrein van de commissaris voor Uitbreiding. Dergelijke kwesties moeten worden aangepakt via inbreukprocedures of door gebruik te maken van de instrumenten van het Europees Hof voor de rechten van de mens.
Tot slot bedank ik rapporteur Moscovici. Ik ben het met hem en de heer Szent-Iványi eens, dat het in het belang van zowel de Europese Unie als Roemenië is, dat Roemenië in 2007 gereed is. Dat hangt in de eerste plaats af van de wil en het vermogen van Roemenië om de staat en de samenleving te hervormen. De Commissie geeft op haar beurt alle mogelijke steun aan Roemenië bij het opvoeren van zijn inspanningen, zodat de zojuist beschreven vrijwaringsclausules niet gebruikt hoeven te worden. 
De Voorzitter.
    Het debat is gesloten.
De stemming vindt morgen om 11.30 uur plaats. 

De Voorzitter.
   Aan de orde is het vragenuur (B6-0136/2004).
Wij behandelen een reeks vragen aan de Raad.
Ik zou echter eerst helderheid willen verschaffen over het volgende: overeenkomstig ons Reglement dient een afgevaardigde die ingeroosterd is om een vraag te stellen doch niet aanwezig kan zijn, een plaatsvervanger persoonlijk te verzoeken namens hem of haar op te treden. Dienovereenkomstig kan het Bureau niet instemmen met plaatsvervanging door derde partijen, zoals het secretariaat-generaal van een parlementaire fractie. De verzoeken voor plaatsvervanging door de stellers van de vragen nrs. 4 en 7, de heer Aylward en de heer Ryan, zijn dan ook niet ontvankelijk, en indien deze afgevaardigden niet hier aanwezig zijn op het tijdstip dat de betreffende vragen aan de orde komen, zullen deze vragen moeten komen te vervallen.
Alvorens u de eerste vraag beantwoordt, mijnheer Nicolaï, zou ik het Parlement in elk geval willen herinneren aan hetgeen de heer Vidal-Quadras ons vanmorgen heeft meegedeeld, te weten dat dit vragenuur vandaag om 18.30 uur afgelopen moet zijn, vanwege verplichtingen die de afgevaardigde van de Raad niet kan uitstellen.
De Voorzitter.
Veel ondernemingen uit de nieuwe lidstaten, die aluminium importeren uit Rusland en de andere GOS-landen, hebben zich tot hun parlementariërs gewend met het verzoek om afschaffing of verlaging van het douanetarief van 6 %. Door deze douanerestrictie is de economische situatie van de sector in Polen aanmerkelijk verslechterd: de productiekosten zijn gestegen, evenals de prijzen van het materiaal, waardoor de concurrentiepositie van de Poolse bedrijven op deze moeilijke Europese markt is verslechterd. De mogelijkheid tot aankoop van tolvrije aluminium uit landen die dienovereenkomstige overeenkomsten met de Europese Unie hebben gesloten is niet toegankelijk voor de kleine en middelgrote Poolse bedrijven.
Zal de Raad ten spoedigste een besluit nemen ter bescherming van de ernstig bedreigde Poolse ondernemingen? 
Nicolaï,
   .  De Raad verwijst de geachte afgevaardigde naar het antwoord dat hij heeft gegeven op vraag H-0399/04, van de heer Czarnecki, tijdens het vragenuur van 17 november 2004, waarin de Raad de geachte afgevaardigde aanraadde zijn vraag voor te leggen aan de Commissie. 
Tomczak (IND/DEM ).
    Mijnheer de Voorzitter, mijnheer Nicolaï, ik wil u erop wijzen dat ik mij met een vraag heb gewend tot de Europese Commissie, maar dat ik helaas geen bevredigend antwoord heb ontvangen. Als u mij toestaat wil ik u deelgenoot maken van mijn afgrijzen over de onrustbarende chaos op dit terrein en de, wellicht opzettelijke, bureaucratische belemmeringen. Het valt niet mee om erachter te komen welke instelling bevoegd is voor de bepalingen betreffende de invoer van aluminium uit Rusland en de landen van het Gemenebest van Onafhankelijke Staten. Polen heeft herhaaldelijk bij de Europese Commissie een voorstel tot verlaging van de invoertarieven voorgelegd, maar helaas zijn die voorstellen verworpen zonder opgave van duidelijke of feitelijke redenen. Vandaar mijn oproep en verzoek aan de minister om stappen te ondernemen en de Poolse ondernemers en ondernemers uit andere landen te helpen. 
Nicolaï.
    Ik zeg nogmaals dat deze kwestie tot de exclusieve bevoegdheid van de Commissie behoort, en ik kan deze vraag dan ook niet beantwoorden. 
De Voorzitter.
Op 29 oktober ll. is de Euregio Pyreneeën-Middellandse Zee opgericht, een ruimte van samenwerking tussen Catalonië, Aragon, de Balearen, Midi-Pyrénees en Languedoc-Roussillon. De samenwerking is met name gericht op spoorweg- en luchtvaartinfrastructuur en uitrusting, alsook op innovatie en onderzoek, en wil ook openstaan voor nieuwe regio's.
De Euregio heeft geen enkele politieke doelstelling. Dit zou strijdig zijn met de opzet van de gecreëerde rechtspersoon, die zich zal inzetten voor de bovengenoemde samenwerking.
Kan de Raad in dit verband meedelen welke rol de Europese Unie aan deze Euregio zal toebedelen en, meer concreet, welk aandeel de Euregio zal hebben in de invulling van de communautaire beleidsmaatregelen en in het beheer van en het toezicht op de communautaire middelen die bestemd zijn voor regionale samenwerking en ontwikkeling, met name voor de Euregio Pyreneeën-Middellandse zee? 
Nicolaï,
   .  De Raad wijst erop dat in Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad, waarin de algemene bepalingen betreffende de structuurfondsen zijn vastgesteld, de communautaire initiatieven worden aangemerkt als een van de instrumenten van het regionaal beleid in het kader van de structuurfondsen.
De lopende programmaperiode 2000-2006 voorziet in vier communautaire initiatieven. Een daarvan is Interreg. Dit initiatief betreft grensoverschrijdende transnationale en interregionale samenwerking die erop gericht is een harmonische, evenwichtige en duurzame ontwikkeling van de gehele communautaire ruimte te bevorderen. Interreg III omvat drie onderdelen die elk betrekking hebben op grensoverschrijdende samenwerking: het bevorderen van een geïntegreerde regionale ontwikkeling van regio’s aan weerszijden van binnen- en buitengrenzen; transnationale samenwerking die bijdraagt tot een harmonische territoriale integratie van de hele Europese Unie; en interregionale samenwerking met de bedoeling het beleid en de procedures voor regionale economische ontwikkeling te verbeteren. Ook de Euregio Pyreneeën/Middellandse Zee kan gebruik maken van dit communautaire initiatief, volgens de door de Commissie vastgestelde procedures.
De Raad verwijst ook naar een voorstel van de Commissie voor de oprichting van een instrument met de naam 'Europese groeperingen voor grensoverschrijdende samenwerking' (EGGS). Om de obstakels voor grensoverschrijdende samenwerking uit de weg te ruimen, dient dit instrument rechtspersoonlijkheid krijgen. Dit voorstel wordt momenteel door de voorbereidende instanties van de Raad bestudeerd, en moet ook worden besproken door het Europees Parlement in het kader van de medebeslissingsprocedure.
Ayala Sender (PSE ).
   – Ik herinner u eraan dat er in Europa meer dan honderd Euregio’s bestaan die juist door de impuls van INTERREG - een communautair initiatief dat overigens voortaan als doelstelling zal worden aangemerkt - aan belang hebben gewonnen.
Mijn vraag aan de fungerend voorzitter van de Raad luidt dan ook als volgt: bent u niet van oordeel dat voor Euregio’s zoals de regio Pyreneeën-Middellandse Zee een fundamentele rol is weggelegd, niet alleen bij het opheffen van de grenzen, die een obstakel vormen voor de economische en maatschappelijke ontwikkeling, maar ook om invulling te geven aan het beginsel van territoriale cohesie zoals vervat in de Europese Grondwet, die is ondertekend door de 25 vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten? Verdienen deze Euregio’s daarom niet alle mogelijke steun van de Unie? 
Ortuondo Larrea (ALDE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, wij hebben reeds verschillende klachten ontvangen van Europese regio’s, omdat de verdeling van de cohesiefondsen, en ook van het regionale element van de structuurfondsen, wordt overgelaten aan de nationale regeringen, hetgeen er meer dan eens toe leidt dat regio’s van dezelfde politieke kleur als de nationale regering bevoordeeld worden.
De heer Barnier heeft ons tijdens zijn mandaat als commissaris voor het regionaal beleid de invoering van een instrument aangekondigd dat rechtstreeks toegankelijk zou zijn voor de regio’s, zonder tussenkomst van de nationale regeringen. Ik weet niet of het initiatief van de Europese groep voor grensoverschrijdende samenwerking dat thans bij de Raad op tafel ligt en ook aan het Parlement zal worden voorgelegd het instrument is waaraan commissaris Barnier destijds heeft gerefereerd.
Zou de Raad het eens zijn met het voorstel om de regio’s directe toegang tot de financiering te verlenen, zonder tussenkomst van de nationale regeringen? 
Nicolaï.
    Ik heb geprobeerd bij mijn eerste antwoord zo volledig mogelijk te zijn, maar ik wil er nog wel aan toevoegen dat de lidstaten en de regionale en plaatselijke autoriteiten grote problemen hebben ervaren bij de uitvoering van activiteiten in het kader van grensoverschrijdende, transnationale en interregionale samenwerking als gevolg van de verschillen in nationale wetgeving en procedures. Om die problemen op te lossen, zijn passende maatregelen op EU-niveau nodig. Voor een harmonische ontwikkeling van het gehele communautaire grondgebied en de versterking van de economische, sociale en territoriale samenhang is het nodig dat de grensoverschrijdende samenwerking wordt verbeterd en dat maatregelen worden getroffen om de voorwaarden voor de tenuitvoerlegging van de grensoverschrijdende samenwerking te verbeteren. 
De Voorzitter.
De regering van de VS heeft één dag na de presidentsverkiezingen unilateraal en onverwacht de FYROM erkend als "Republiek Macedonië" en ignoreert zodoende volledig het standpunt van de Europese Unie en van Griekenland.
Dit betekent een ondermijning van de dialoog die wordt gevoerd op basis van de interim-overeenkomst die onder auspiciën van de secretaris-generaal van de VN I is gesloten voor het zoeken naar een algemeen aanvaarde naam voor de FYROM.
Kan de Raad, overwegende dat de Europese Unie de dialoog op basis van de interim-overeenkomst steunt, zeggen welke initiatieven hij denkt te ondernemen zodat de dialoog daadwerkelijk wordt voortgezet voor het zoeken naar een algemeen aanvaarde oplossing van het probleem? 
Nicolaï,
   .  In antwoord op de vraag van de geachte afgevaardigde benadrukt de Raad dat de Raad zijn standpunt niet heeft gewijzigd in navolging van het besluit van de VS om de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië (FYROM) te erkennen onder zijn constitutionele naam.
Tijdens de eerste bijeenkomst van de Stabilisatie- en Associatieraad tussen de Europese Unie en de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië van september 2004 heeft de Raad moeten constateren dat er nog steeds verschillen van mening bestaan over de naam van de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië. De Raad heeft er bij Griekenland en de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië op aangedrongen dat zij naar een voor alle partijen aanvaardbare oplossing zoeken, in het kader van de resoluties 817/93 en 845/93 van de Veiligheidsraad van de VN. Ook hebben de ministers van Buitenlandse Zaken van zowel de EU als de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië in een gezamenlijke persverklaring van het forum EU-Westelijke Balkan in november 2004 nog eens gewezen op de noodzaak voor alle deelnemers om voor alle partijen aanvaardbare oplossingen te vinden voor en overeenstemming te bereiken over lopende kwesties met buurlanden. 
Papadimoulis (GUE/NGL ).
   - Mijnheer de minister, staat u mij toe hier even op in te haken met een aanvullende vraag. Is de Raad van mening dat de nu al jarenlang hangende kwestie van de naam problemen kan opwerpen voor de gewenste toenadering van het land tot de Europese instellingen? Wat bent u van plan als Raad te ondernemen om de regering van de FYROM ervan te overtuigen zich opbouwender op te stellen in de besprekingen in New York en mee te werken aan een voor eenieder aanvaardbare oplossing? 
Nicolaï.
    Dat is in feite een heel andere vraag en ik heb niets toe te voegen aan wat ik zojuist heb gezegd. 
De Voorzitter.
   Bij ontstentenis van de vraagsteller komt vraag nr. 4 te vervallen.
Kan de Raad in duidelijke woorden uiteenzetten welke inspanningen de Europese Unie de komende maanden in het werk zal stellen om bij de Amerikaanse regering te lobbyen voor een volledige nakoming van de politieke verplichtingen uit hoofde van het Kyoto-protocol?
Kan de Raad in duidelijke woorden mededelen welke internationale inspanningen de Europese Unie in het werk zal stellen om ervoor te zorgen dat alle landen ter wereld de duidelijke en onherroepelijke toezeggingen nakomen die uit de Overeenkomst van Kyoto voortvloeien?
Indien de Europese Unie competitiever wil worden, moet toegang tot de nieuwe technologieën beschikbaar worden gesteld aan alle groepen van de Europese bevolking. De Europese Unie heeft de toezegging gedaan om uitvoering te geven aan het IDABC-programma (interoperabele levering van pan-Europese e-overheidsdiensten aan overheden, ondernemingen en burgers), dat de bevordering van het gebruik van het internet in de openbare dienstverlening en overheidsdiensten beoogt. Dit maakt deel uit van het pan-Europese e-overheidsdiensteninitiatief.
Kan de Europese Raad in duidelijke woorden mededelen welke vooruitgang er geboekt is bij de tenuitvoerlegging van dit programma, dat een zo centrale component vormt van de inspanningen om in Europa een betere toegang tot de informatietechnologie te verzekeren? 
Nicolaï,
   .  De Raad kan de geachte afgevaardigde melden dat de tenuitvoerlegging van het IDABC-programma tot het werkterrein van de Commissie behoort. De Commissie wordt daarbij bijgestaan door het comité pan-Europese e-overheidsdiensten. De Raad wil de geachte afgevaardigde er ook aan herinneren dat het besluit betreffende het IDABC-programma pas op 1 januari 2005 in werking zal treden en dat de tenuitvoerlegging van het programma als zodanig dus nog niet is begonnen.
Voor meer informatie over de voorbereiding van het programma verwijst de Raad de geachte afgevaardigde graag naar de Commissie. Het is de Raad bekend dat de Commissie in het kader van het IDA-programma opdracht heeft gegeven tot twee studies. De ene studie beoogt de behoeften en voordelen van pan-Europese e-overheidsdiensten voor bedrijven en burgers vast te stellen teneinde ervoor te zorgen dat deze pan-Europese e-overheidsdiensten zo gericht mogelijk vorm krijgen. De bedoeling van de tweede studie is vast te stellen welke infrastructurele diensten in de toekomst nodig zullen zijn om de pan-Europese e-overheidsdiensten te ondersteunen.
Ook is het de Raad bekend dat de Commissie in het kader van de voorbereiding van het IDABC-programma bezig is een conferentie te organiseren die op 17 en 18 februari 2005 zal plaatsvinden in Brussel. Tijdens deze conferentie zal speciaal worden ingegaan op de vereisten voor de pan-Europese e-overheidsdiensten vanuit de optiek van burgers en bedrijven en op de factoren waarmee rekening moet worden gehouden bij de realisering van deze diensten. 
Crowley (UEN ).
   – Ik dank de fungerend voorzitter van de Raad voor zijn antwoord. De reden dat ik hem deze vraag voorleg, is dat dit programma oorspronkelijk afkomstig is van de Raad. De Nederlandse regering heeft dit programma samen met de Ierse, de Luxemburgse en de Italiaanse regering voorgesteld en er bij de Commissie op aangedrongen dat zij het verder zou uitwerken.
Zijn er, in het licht van wat u zojuist hebt gezegd en met uw kennis over de activiteiten van de Commissie op dit moment, nog speciale initiatieven waarvan het voorzitterschap graag zou zien dat ze door het Luxemburgse voorzitterschap worden voortgezet, om er zeker van te zijn dat de mogelijkheden van dit programma volledig worden benut? 
Nicolaï.
    Afgezien van deze grote acties is de IDA-unit bezig met de voorbereidingen voor de start van het volledige programma in de eerste helft van 2005. Daartoe worden de te verwachten activiteiten geïnventariseerd en worden modellen ontwikkeld voor het indienen van werkprogramma’s, voor projectuitvoeringsplannen, etc. 
De Voorzitter.
Kan de Europese Raad uiteenzetten welke maatregelen hij sinds de ramp met de Erika genomen heeft om de maritieme veiligheid te verbeteren? Kan de Europese Raad ook duidelijk vermelden welke maatregelen hij de komende jaren hiertoe denkt te nemen? 
Nicolaï,
   . – Zoals de Raad herhaaldelijk heeft aangegeven, staan veiligheid en beveiliging centraal in het maritieme beleid van de Europese Unie. In de vijf jaar sinds de ramp met de heeft het grootste deel van alle wetgeving op dit terrein betrekking gehad op het verbeteren van veiligheid en beveiliging en de bescherming van het milieu.
In zijn reactie op die gebeurtenis en vergelijkbare gebeurtenissen heeft de Raad consistent een tweezijdige benadering gekozen: enerzijds door het integreren van de bepalingen van internationale conventies in het Gemeenschapsrecht om aansluiting bij de hoogste internationale standaard te bevorderen, anderzijds door het aannemen van Gemeenschapsbepalingen daar waar een IMO-standaard ontbreekt of ontoereikend is. Op die manier is een omvangrijke hoeveelheid wetgeving op het terrein van de veiligheid opgebouwd die nog steeds in omvang toeneemt.
Bij de specifieke maatregelen die zijn genomen in de nasleep van de ramp met de , gaat het in de eerste plaats om die maatregelen van het Erika-I-pakket gericht op een verbeterde havenstaatcontrole ter bestrijding van scheepvaart die niet aan de normen voldoet, gericht op een strengere controle van de classificatie die bedrijven gebruiken bij veiligheidsinspecties van schepen, en gericht op het versneld uit de vaart nemen van enkelwandige olietankers. In de tweede plaats zijn er in het kader van het Erika-II-pakket maatregelen genomen gericht op het invoeren van een communautair monitoring-, controle- en informatiesysteem voor het zeeverkeer en het oprichten van een Europees agentschap voor de veiligheid van de zeevaart met als belangrijkste taak het controleren van de effectiviteit van de EU-regels voor de veiligheid op zee in het algemeen.
Er zijn daarnaast onder meer maatregelen genomen ter verbetering van de veiligheid van andere schepen dan olietankers, bijvoorbeeld passagiersschepen, die minimumeisen stellen aan zeemanschap en vervuiling vanaf schepen moeten terugdringen. Voor het verbeteren van de veiligheid in reactie op een aantal terroristische gewelddaden is eerder dit jaar een verordening aangenomen waarmee de SOLAS- en ISPS-Code zijn geïntegreerd in wetgeving van de Europese Unie en zodanig zijn aangepast dat zij ook van toepassing zijn op binnenlands verkeer.
Op dit moment heeft de Raad maatregelen in beraad voor de implementatie van de internationale veiligheidscode van de IMO in de Gemeenschap zodat straffen kunnen worden opgelegd bij overtredingen die tot vervuiling leiden en de veiligheid van havens wordt verbeterd.
Tot slot kan ik vooruitkijkend meedelen dat naar verwachting een nieuw pakket maritieme veiligheidsmaatregelen in het voorjaar van 2005 door de Raad ter behandeling zal worden voorgelegd. 
Ó Neachtain (UEN ).
   – Ik dank de fungerend voorzitter voor zijn antwoord. Kan hij daarom garanties geven dat er in de toekomst, afhankelijk van financiële vooruitzichten, maritieme veiligheidsmaatregelen te verwachten zijn van de Europese Unie in de komende jaren? 
Papadimoulis (GUE/NGL ).
   - Mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, de ontwerprichtlijn inzake sancties op zeevervuiling kon tijdens het Nederlands voorzitterschap niet worden beklonken, omdat een aantal landen het er niet mee eens was. Een van die landen was Griekenland. Ik weet dat Griekenland bepaalde wijzigingen heeft voorgesteld om de richtlijn voor zichzelf aanvaardbaar te maken. Kan de Raad ons een beschrijving geven van de inhoud van deze door de Griekse regering voorgestelde wijzigingen? 
Nicolaï,
   . – De laatste vraag is min of meer een nieuwe vraag. De eerste vraag betreft eveneens een ander onderwerp. We zullen nog veel discussies voeren over de financiële vooruitzichten en daarbij zal dit één van de vele zaken zijn die aan de orde komen. Zoals u weet heeft de Raad nog geen beslissingen genomen over de nieuwe financiële vooruitzichten. We hebben alleen een overzicht gemaakt van de zogenaamde en deze zijn een afspiegeling van de verschillende standpunten van de lidstaten met betrekking tot de voorstellen van de Commissie. 
De Voorzitter.
   Bij ontstentenis van de vraagsteller komt vraag nr. 7 te vervallen.
Kan de Raad mededelen hoeveel geld de Europese Unie over het jaar 2004 heeft uitgegeven voor de beëindiging van de teelt van verdovende middelen in Afghanistan en hoeveel de Europese Raad over de komende twee jaar voor dit doel denkt uit te geven?
Overweegt de Raad, in aansluiting op zijn als positieve ontwikkeling beschouwde goedkeuring van de verordening inzake bestuursrechtelijke en wettelijke samenwerking met het oog op bescherming van de consument, de vooruitgang te coördineren op het gebied van samenwerking tussen de lidstaten met betrekking tot uitroeiing van grensoverschrijdende zwendel en misdadige handelaars die klanten lokken door oneerlijke premies in het vooruitzicht te stellen, misleidende afzetmethoden toepassen en zich schuldig maken aan soortgelijke grensoverschrijdende misdaad? 
Nicolaï,
   . – Mijnheer de Voorzitter, het aannemen van de verordening van het Europees Parlement en de Raad betreffende de samenwerking tussen nationale instanties die verantwoordelijk zijn voor de handhaving van wetten voor consumentenbescherming, de zogenaamde verordening betreffende samenwerking met betrekking tot consumentenbescherming, staat als zodanig los van de samenwerking bij wetshandhaving tussen lidstaten. Politiediensten en gerechtelijke instanties in de lidstaten werken al actief samen in de bestrijding van allerlei soorten misdaad. De Raad heeft verschillende instrumenten aangenomen voor grensoverschrijdende samenwerking bij de bestrijding van misdaad, met name in het kader van wederzijdse erkenning en handhaving. Deze instrumenten hebben in principe een wijd bereik en zijn niet alleen toepasbaar bij bepaalde vormen van misdaad. 
Moraes (PSE ).
   – Dat antwoord laat zien waarom ik de vraag heb gesteld. Dit type misdaad treft burgers in de hele Europese Unie. Het is een type misdaad dat in opmars is. Ieder lid van dit Parlement kent wel een slachtoffer van zwendel, vaak kwetsbare Europese burgers, ouderen bijvoorbeeld. Erkent het voorzitterschap dat er bepaalde soorten misdaad zijn die per definitie grensoverschrijdend zijn? Ik vertegenwoordig bijvoorbeeld Londen, waar veel van dit soort misdrijven worden gepleegd, maar zwendel maakt in de hele Europese Unie slachtoffers. Ik wil de Raad vragen een vorm van misdaad serieus te nemen die niet grensoverschrijdend wordt aangepakt. Er vindt tussen lidstaten te weinig samenwerking plaats bij de bestrijding van deze groeiende vorm van misdaad en we weten dat de Europese burgers van ons, leden van het Europees Parlement, verwachten dat we u vragen hoe effectief u kunt zijn bij het oplossen van dit grensoverschrijdende probleem. 
Martin, David (PSE ).
   – Ik wil het standpunt van mijn collega kracht bijzetten. Als lid van het Europees Parlement ontvang ik veel brieven van verontruste kiezers die slachtoffer zijn geworden van zwendelaars in andere lidstaten van de Europese Unie, met name van zwendel met faxmachines waarmee valse contracten worden verzonden en valse aankondigingen van gewonnen prijzen. Veel van die zwendelaars hebben hun basis in Luxemburg, dat het eerstvolgende voorzitterschap van de Europese Unie zal bekleden. Het bezorgt de Europese Unie in alle eerlijkheid een slechte naam als we te horen krijgen dat er niets te doen valt aan deze situatie. Als de burger enig voordeel mag verwachten van samenwerking in de Europese Unie, zou dat nu juist bij het aanpakken van dit soort problemen moeten zijn. 
Nicolaï,
   . – Wij begrijpen het probleem en ik heb notitie genomen van uw opmerkingen. Helaas heb ik niets toe te voegen aan wat ik eerder heb gezegd. 
De Voorzitter.
In Darfur sterven elke dag honderden mensen als gevolg van honger, ziekte en voortdurend geweld, dat niet lijkt af te nemen. Zeventigduizend mensen hebben reeds het leven verloren en de levens van honderdduizenden lopen nog steeds gevaar. Onschuldige burgers worden nog steeds aangevallen en het aantal ontheemden groeit naarmate meer mensen het geweld ontvluchten. De burgers leven in de voortdurende angst overvallen te worden en moeten voor voedsel, water en middelen om te overleven op humanitaire hulp vertrouwen.
Het nog steeds voortdurende geweld en gebrek aan veiligheid is een ernstige belemmering voor de inspanningen op humanitair gebied en verspert de toegang tot een groot aantal gebieden, zodat het lijden wordt vergroot en de levens van deze onschuldige mensen aan nog verdere risico's worden blootgesteld.
Kan de Raad, in het licht van de ernst van deze situatie, mededelen wat hij doet om ervoor te zorgen dat deze crisis hoog op de agenda van de EU wordt geplaatst en een prioriteit blijft? Wat doet de Raad om ervoor te zorgen dat de Soedanese regering zich aan de regels van het internationaal recht en de met de VN-agentschappen getekende overeenkomsten houdt? 
Nicolaï,
   . – De Darfur-crisis heeft vanaf het begin, aan het begin van dit jaar, de hoogste prioriteit op de agenda van Europese Unie. Het gehele jaar door heeft de Europese Unie het voortouw genomen bij internationale inspanningen om het conflict in Darfur te beheersen en op te lossen, een einde te maken aan de massale schendingen van de mensenrechten daar en te voorkomen dat de ernstige humanitaire situatie nog verder verslechtert.
De lidstaten en de Gemeenschap hebben met meer dan 325 miljoen euro bijgedragen aan humanitaire hulpacties. De Europese Unie heeft ook de leidende rol van de Afrikaanse Unie bij het aanpakken van de crisis krachtig ondersteund. De Europese Unie heeft zo een sleutelrol gespeeld bij de ondersteuning van een door de Afrikaanse Unie geleide controlemissie van de wapenstilstand en ondersteunt de uitvoering van de uitgebreide missie nu actief.
Bijna zestig procent van de totale kosten van de uitgebreide missie van de Afrikaanse Unie wordt gefinancierd met een bijdrage van ongeveer tachtig miljoen euro uit de Peace Facility en diverse lidstaten bieden aanvullende financiële en logistieke steun voor de missie, alsook planners en militaire waarnemers.
De Raad heeft herhaaldelijk, het meest recent tijdens de bijeenkomst op 22 november, benadrukt bereid te zijn tot voortdurende ondersteuning van de missie in termen van financiering, logistiek, materieel en personeel, als daarom wordt verzocht.
De Raad is van mening dat uitvoering van de uitgebreide missie van de Afrikaanse Unie samen met de door de Europese Unie geleide onderhandelingen tussen de betrokken partijen voor het zoeken naar een politieke oplossing voor Darfur, een mogelijkheid biedt tot een duurzame oplossing van het Darfur-conflict.
Parallel met deze inspanningen heeft de Europese Unie bijgedragen aan de druk van de internationale gemeenschap op alle partijen om een vrije en onvoorwaardelijke toegankelijkheid van humanitaire hulp en de veiligheid van de burgerbevolking te garanderen. De Raad houdt nauwgezet toezicht op de naleving door alle partijen van de eisen die de Europese Unie en de rest van de internationale gemeenschap hebben gesteld en de toezeggingen die hij heeft gedaan aan de VN. Daartoe werkt de Europese Unie nauw samen met de speciale afgezant van de secretaris-generaal van de VN voor Soedan en neemt zij actief deel aan het werk van het mechanisme voor gezamenlijke uitvoering voor de evaluatie van de uitvoering van het gezamenlijke communiqué met de door de Soedanese regering en de VN gedane toezeggingen.
Overeenkomstig de resoluties 1556 en 1564 van de Veiligheidsraad van de VN heeft de Raad ook bij diverse gelegenheden zijn bereidheid herhaald om passende maatregelen te nemen, inclusief sancties, als er geen vooruitgang wordt geboekt bij de verwezenlijking van de toezeggingen door de Soedanese regering. 
McGuinness (PPE-DE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, ik dank u voor uw uiteenzetting van de situatie in Soedan. Net vandaag hebben we bericht ontvangen van de hulporganisaties die werken vanuit Ierland dat de situatie slechter is geworden, niet beter.
Ik wil u vragen aan te geven wanneer we daadwerkelijk over gaan tot sancties in plaats van er alleen mee te dreigen. Meer dan een half miljoen mensen in Soedan verkeren nu in erbarmelijk omstandigheden. Het is misschien van de voorpagina's verdwenen, maar het probleem bestaat nog steeds. 
Nicolaï,
   . – Ik ben het met u eens. Zoals u wellicht weet heeft de Raad de situatie in Soedan afgelopen maandag ook besproken en wij zijn ernstig verontrust over de verslechtering van de veiligheid en de humanitaire situatie in Darfur. De Raad heeft dan ook een beroep gedaan op alle partijen om hun beloften volledig na te komen. We hebben hen ook aangemoedigd de besprekingen tussen de Soedanese regering en de SPLMA voor het einde van het jaar af te ronden.
De Raad zal de ontwikkelingen in Darfur blijven volgen en zal het nemen van passende maatregelen in overweging nemen, wat ook het opleggen van sancties zou kunnen inhouden overeenkomstig de resoluties 1556 en 1565 van de Veiligheidsraad van de VN, als er op dit punt geen concrete vooruitgang wordt geboekt. Het probleem staat derhalve hoog op de agenda van de Europese Unie en zal daar ook blijven. 
De Voorzitter.
Onlangs deed zich in Zweden een tragisch ongeval voor toen een door een ernstig beschonken man bestuurde vrachtwagen die kort daarvoor in Trelleborg de veerboot had verlaten, tegen de rijrichting in reed waarbij vijf mensen in twee tegemoet komende auto's het leven verloren. Doordat alcohol in verschillende Europese landen anders wordt benaderd en doordat er andere promillegrenzen worden gehanteerd, is het moeilijker dronken chauffeurs aan te pakken en hen voor de rechter te brengen. Dit geldt met name in het grensoverschrijdende vervoer over de weg.
In 2001 nam de Raad op voorstel van de Commissie een besluit over een aanbeveling dat alle EU-landen voor beroepschauffeurs 0,2 promille invoeren als maximaal promillage. De aanbeveling is vastgesteld in plaats van een richtlijn inzake een gemeenschappelijk maximaal promillage in het wegverkeer. Welke landen hebben dit maximale promillage tot dusverre ingevoerd? Evalueren de betrokken ministers hun aanbeveling en wat zijn op Gemeenschapsniveau de resultaten van deze follow-up in het kader van de aanbeveling? 
Nicolaï,
   . – De Raad wil er graag op wijzen dat hij, in het algemeen gesproken, in zijn besluit, genomen tijdens de bijeenkomsten op 4 en 5 april 2001, over een aanbeveling van de Commissie over het maximale alcoholpromillage voor chauffeurs van gemotoriseerde voertuigen, de Commissie heeft opgeroepen de effecten van de aanbeveling gedurende een periode van drie jaar nauw te volgen en te evalueren en daarbij vooral aandacht te schenken aan de voorstellen in de aanbeveling die betrekking hebben op het maximaal toegestane promillage alcohol in het bloed en op dat punt zo nodig nieuwe wetsvoorstellen in de dienen. Tot op heden is de Raad niet over de uitkomsten van een dergelijke evaluatie geïnformeerd.
Dat in aanmerking genomen, onderstreept de Raad dat het besluit niet specifiek vraagt om invoering van een maximaal toelaatbaar alcoholpromillage van 0,2 in het bloed van beroepschauffeurs. Bovendien wil de Raad de geachte afgevaardigde graag meedelen dat hij niet beschikt over informatie met betrekking tot het aantal lidstaten dat het eerder genoemde maximaal toelaatbare promillage heeft ingevoerd.
De Raad wil echter graag de aandacht van de geachte afgevaardigde vestigen op de aanbeveling van de Commissie van 6 april 2004 over handhaving op het terrein van de verkeersveiligheid, waarin in aanbeveling 6 wordt opgeroepen tot een intensiever toepassen van onaangekondigde ademtesten met apparatuur voor het meten van alcoholpromillages als uitgangspunt voor de controle op het rijden onder invloed.
De Raad wenst de geachte afgevaardigde te verzekeren van zijn sterke en voortdurende betrokkenheid bij het verbeteren van de veiligheid in het wegverkeer en het aanpakken van mogelijke oorzaken van ongevallen met dodelijke afloop. In dat kader verwijst de Raad naar de besluiten over verkeersveiligheid van juni en december van het afgelopen jaar, welke beide aandringen op een striktere handhaving, in het bijzonder van het gebruik van veiligheidsgordels, snelheidslimieten en het rijden onder invloed.
In het licht van deze voortdurende betrokkenheid heeft de Raad tijdens de bijeenkomsten van 9 en 10 december 2004 van gedachten gewisseld en besluiten aangenomen over verkeersveiligheid waarin de overeenstemming tot uitdrukking wordt gebracht dat beleid op het terrein van verkeersveiligheid gericht moet zijn op vier gebieden, namelijk handhaving en voorbeeldig gedrag, veiligheid van voertuigen, verbetering van de veiligheid op de Europese wegen en de financiering van verkeersveiligheid.
In dat kader onderstreepte de Raad dat met betrekking tot de handhaving van verkeersveiligheid, met name prioriteit moet worden verleend aan gedrag van chauffeurs dat hoge risico's voor ongelukken oplevert of ernstige gevolgen kan hebben, bijvoorbeeld het rijden onder invloed van alcohol. 
Hedkvist Petersen (PSE ).
    Mijnheer de Voorzitter, ik wil de Raad bedanken voor zijn antwoord, maar ik vind het erg vervelend te horen dat deze kwestie in een zwart gat valt, ergens tussen de Commissie en de Raad. Er is in dit geval alle gelegenheid voor de Raad om het initiatief te nemen. We weten dat ieder jaar circa tienduizend mensen om het leven komen bij ongevallen op de weg door rijden onder invloed. We weten ook dat het commercieel wegverkeer een belangrijk gebied is bij de aanpak van rijden onder invloed. Daarom is deze mededeling belangrijk, en ik zie geen reden waarom de lidstaten deze initiatieven niet zouden ontplooien.
In de conclusies is eveneens sprake van een follow-up die voorziet in nadere besprekingen over het aanbrengen van alcoholcontroleapparatuur in voertuigen. Dat is een technische vinding die in de branche ook wordt gebruikt. Ik zou willen weten of er in de Raad overleg wordt gevoerd over de mogelijkheid alcoholcontroleapparatuur in te voeren in voertuigen.
Nicolaï,
   . – Het spijt mij dat mijn antwoord de geachte afgevaardigde niet tevreden heeft kunnen stellen. Ik meende te hebben uitgelegd hoeveel en wat wij, als Raad, hebben gedaan om uitdrukking te geven aan onze betrokkenheid bij dit onderwerp. We moeten rekening houden met onze formele positie, evenals met de formele positie van de Raad tegenover de afzonderlijke lidstaten. Zoals ik al eerder heb proberen uit te leggen, ligt de zaak nu bij de Commissie en wachten we de evaluatie en voorstellen van de Commissie af. 
De Voorzitter.
Het streven van de EU om de meest concurrentiële economie van de wereld te worden (Agenda van Lissabon) vergt een aanzienlijke verhoging van de middelen voor het Europees beleid inzake onderzoek. De uitgaven voor onderzoek zijn van strategisch belang voor de EU in die zin dat ze een investering vormen voor haar overleven in een sterk concurrentiële internationale omgeving. De verklaringen over een ambitieus Europees onderzoeksbeleid zijn echter moeilijk te combineren met de beperkingen van het Groei- en Stabiliteitspact, dat de lidstaten verbiedt overheidsuitgaven te doen die het overheidstekort boven de 3% van het BBP zouden doen stijgen.
Indien men de lidstaten wil aansporen om 1% van hun BBP uit te trekken als overheidsuitgave voor het onderzoeksbeleid zou naar mijn mening dit percentage niet mogen worden meegerekend in het plafond van 3% van het BBP dat door het Groei- en Stabiliteitspact wordt vastgelegd. Is de Raad het ermee eens dat de overheidsuitgaven voor onderzoek strategische uitgaven met de hoogste prioriteit vormen voor de EU en het als zodanig verantwoord is deze uit de criteria van het Pact weg te laten? Het argument dat een dergelijk besluit het pad zal effenen voor een reeks andere uitzonderingen (bijvoorbeeld militaire uitgaven) gaat niet op aangezien de steun voor onderzoek een verankerde Europese strategische doelstelling is die niet te vergelijken is met andere nationale of Europese doelstellingen. 
Nicolaï,
   . – De Raad merkt op dat verhoging in het algemeen van de uitgaven voor onderzoek inderdaad een centraal element is van de strategie van Lissabon en een van de sleutels om de concurrentiepositie van de EU in de wereldeconomie te verbeteren.
Zowel de Raad als lidstaten hebben zich herhaaldelijk uitgesproken voor het bereiken van een gemiddelde uitgave voor onderzoek en ontwikkeling van 3 procent van het BBP in 2010. Het recente verslag-Kok onderstreept eens te meer de noodzaak de ondermaatse prestaties met betrekking tot deze doelstelling goed te maken.
Niettegenstaande dit algemene standpunt deelt de Raad niet de mening van de geachte afgevaardigde dat het stabiliteits- en groeipact de lidstaten weerhoudt van het bereiken van de doelstelling van Lissabon. Misschien zou het stabiliteits- en groeipact meer fundamenteel gebruikt moeten worden als instrument om overheidsuitgaven voor afzonderlijke onderdelen van de begroting voorrang te verlenen boven andere uitgaven.
In de eerste plaats is het heel goed mogelijk fondsen voor onderzoek vrij te maken en tegelijkertijd het pact te respecteren. Dat is een heel belangrijk punt dat leidt naar het tweede aspect, namelijk dat het pact niet de factor is die investering in onderzoek belemmert. Het reserveren van fondsen voor onderzoek is veeleer een zaak van nationale prioriteiten.
Ten derde zou ik willen opmerken dat het niveau van de uitgaven voor onderzoek en ontwikkeling niet louter afhankelijk is van overheidsfinanciën. De doelstelling strekt zich ook uit over fondsen voor onderzoek en ontwikkeling uit de private sector die ter aanvulling op overheidsuitgaven op een aantal manieren kunnen worden gestimuleerd. De sleutel tot het behalen van de doelstelling van 3 procent uitgaven voor onderzoek en ontwikkeling is dat tweederde deel van de fondsen uit de private sector, niet dat eenderde deel uit overheidsfinanciën.
Tot slot wil ik graag in herinnering roepen dat het pact een kader is voor het beheren van begrotingspolitiek op globaal niveau, gericht op het in stand houden van de overheidsfinanciën op lange termijn. Alle uitgaven moeten gedekt zijn, ook al hopen we dat een investering op den duur een positief resultaat oplevert. Toen bij de discussie over het pact in de Raad Ecofin precies dit onderwerp ter sprake kwam, was een grote meerderheid van lidstaten tegen de door de afgevaardigde voorgestelde mogelijkheid en het uitsluiten van bepaalde categorieën uitgaven bij de berekening van tekorten.
Bij de analytische beoordeling van de redenen voor een buitensporig overheidstekort zal de Raad altijd rekening houden met het type uitgaven en de waarschijnlijke gevolgen op lange termijn. De Raad deelt echter niet het standpunt van de geachte afgevaardigde met betrekking tot het uitsluiten van uitgaven voor onderzoek en ontwikkeling bij de berekening van tekorten. 
Vakalis (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, ik zou het volledig eens zijn geweest met hetgeen de heer Nicolaï zei, als ik er niet van overtuigd was dat de doelstellingen van Lissabon nooit bereikt kunnen worden als niet veel meer onderzoek wordt verricht. Ik zou het volledig met hem eens zijn geweest als zijn antwoord ongeacht welk ander vraagstuk betrof. Hier gaat het evenwel om onderzoek, om de hoeksteen van Lissabon, en daarom ben ik het niet met hem eens. 
Nicolaï,
   . – Slechts twee lidstaten van de EU hebben op dit moment de doelstelling van Lissabon van drie procent van het BBP voor uitgaven voor onderzoek en ontwikkeling gehaald, Finland en Zweden. Zij hebben dit bereikt door begrotingsoverschotten aan te wenden. Het is duidelijk mogelijk fondsen vrij te maken voor onderzoek en tegelijkertijd het pact te respecteren. Dat is een belangrijk punt.
Daarnaast hebben Duitsland en Frankrijk ondanks hun bekende begrotingsproblemen percentages gehaald van respectievelijk 2,5 en 2,2 procent. Opnieuw lijkt het erop dat het pact geen beperkende factor is voor investeringen in onderzoek. Het lijkt een zaak van nationale prioriteiten. 
De Voorzitter.
   – Dat brengt ons bij het einde van het vragenuur. We naderen bovendien het einde van het Nederlandse voorzitterschap. Ik meen dat dit de laatste maal is dat u hier aanwezig zult zijn voor vragen aan de Raad, mijnheer Nicolaï, en ik zou u dan ook graag het beste willen wensen en u willen bedanken voor de samenwerking met het Parlement gedurende uw voorzitterschap. Ik wens u alle succes aan het einde van deze periode, in het bijzonder de komende paar dagen die ongetwijfeld buitengewoon veel energie zullen vergen.
De vragen nrs. 12 t/m 31 zullen schriftelijk worden beantwoord.

De Voorzitter.
   – Allereerst zou ik u willen meedelen dat volgend op de oproepen voor de indiening van kandidaatstellingen voor de functie van Europees Ombudsman – met als termijn 30 september van dit jaar – vier kandidaatstellingen zijn ingediend, waarvan twee kandidaten zullen worden voorgedragen, de heer Nikiforos Diamandouros en de heer Giuseppe Fortunato. Deze kandidaten zijn op 29 november voor de bevoegde commissie verschenen en de verkiezing zal op 11 januari volgend jaar plaatsvinden, overeenkomstig de procedure zoals bepaald in ons Reglement.
De Voorzitter.
   Aan de orde is het verslag van de heer McMillan-Scott, namens de Commissie buitenlandse zaken, over het voorstel voor een verordening van de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 976/1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitvoering van niet onder de ontwikkelingssamenwerking vallende communautaire maatregelen die binnen het kader van het communautaire samenwerkingsbeleid een bijdrage leveren tot de algemene doelstelling van ontwikkeling en consolidatie van de democratie en de rechtsstaat, alsmede tot de doelstelling van eerbiediging van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden in derde landen (COM(2003)0639 - 6018/2004 - C6-0078/2004 - 2004/0807(CNS)). 
Ferrero-Waldner,
   . – Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, enkele weken geleden heb ik in de hoorzitting voor het Europees Parlement gezegd dat ik de samenwerking tussen Commissie en Europees Parlement op het gebied van de mensenrechten en democratisering structureel wil intensiveren. Ik wil vandaag uitdrukkelijk herhalen dat ik mij hiertoe verplicht.
Het Europees Parlement is met betrekking tot deze onderwerpen voor de Commissie een uiterst belangrijke partner. Daarom wil ik, evenals mijn voorganger Chris Patten, regelmatig en grondig met u van gedachten wisselen over onze gemeenschappelijke zorgen en belangen op dit terrein.
De beslissing van vandaag moet ervoor zorgen dat er ook na de jaarwisseling een rechtsgrondslag is voor het Europees initiatief voor democratie en mensenrechten, zodat het kan worden voortgezet. Daarvoor is een – naar ik hoop – positief advies van het Parlement nodig over het al eerder gepresenteerde voorstel van de Commissie om Verordening (EG) nr. 976/1999 met twee jaar te verlengen. Ruim twee weken scheiden ons slechts van de afloop van de rechtsgeldigheid van deze verordening en daarmee van het risico dat er komend jaar geen begrotingsgelden voor projecten en programma's in het kader van het Europees initiatief beschikbaar zijn.
Alleen wanneer het Parlement vandaag met de door de Commissie buitenlandse zaken opgestelde ontwerpresolutie instemt en de middelen vrijgeeft, kan de Raad nog binnen de gestelde termijn een positieve beslissing nemen. Daarmee is, lijkt mij, het welbegrepen belang van iedereen gediend: het belang van de drie instellingen die bij de wetgevingsprocedure betrokken zijn, maar vooral ook het concrete belang van degenen aan wie de projecten van het Europees initiatief voor democratie en mensenrechten ten goede moeten komen, namelijk het maatschappelijk middenveld en de burgers in een groot aantal landen op deze wereld.
Het Europees initiatief is een goed functionerend instrument. De cijfers over de besteding van de desbetreffende begrotingsgelden wijzen dat uit. Vrijwel alle mensenrechtenorganisaties hebben uitdrukkelijk waardering voor het initiatief en erkennen de waarde ervan: ze zien het als een succesvol instrument voor directe steun aan het maatschappelijk middenveld in veel derde landen die onder mensenrechtenschendingen en een gebrekkige democratie te lijden hebben.
Het initiatief steunt een groot aantal innovatieve projecten op het gebied van democratie en mensenrechten. Daarbij kan het gaan om afschaffing van de doodstraf, om het tegengaan van martelen of het behandelen van slachtoffers van marteling, om uitbreiding van de medezeggenschap van vrouwen – iets wat mij bijzonder na aan het hart ligt -, om de strijd voor de rechten en belangen van kinderen, inheemse volken en andere achtergestelde bevolkingsgroepen of om het versterken van de internationale rechtsorde. Bij dat laatste richten we ons bijvoorbeeld op het Internationaal Strafhof. Andere projecten bevorderen de vrijheid van meningsuiting of dragen bij aan de democratische ontwikkeling door middel van waarnemingsmissies bij verkiezingen.
Het Europees initiatief voor democratie en mensenrechten geeft in de wereld op krachtige wijze uitdrukking aan de gemeenschappelijke waarden en de identiteit van de Europese Unie. Ik deel de opvatting van het Parlement, mijnheer de Voorzitter, dat het initiatief een instrument moet zijn dat op efficiënte en juiste wijze wordt ingezet. Daarom zal de Commissie aan alle voorstellen van het Parlement serieus aandacht besteden. De Commissie hecht immers aan meer efficiëntie, vereenvoudiging van procedures en een doeltreffende besteding van middelen.
Met dat doel wil ik er van mijn kant voor zorgen dat er tussen Parlement en Commissie regelmatig een zinvolle en open dialoog plaatsvindt. Zo’n dialoog stelt ons in de gelegenheid met elkaar van gedachten te wisselen over de politieke en inhoudelijke prioriteiten van het Europees initiatief voor democratie en mensenrechten. Parlement en Commissie delen voor een groot deel dezelfde prioriteiten, bijvoorbeeld de noodzaak om door middel van het initiatief steun te geven aan het nabuurschapsbeleid van de Europese Unie of de democratische ontwikkeling in diverse landen nadrukkelijk te bevorderen. Voor mij is het belangrijk – en dat geldt zowel voor mij als voor het uitvoeringsniveau – dat we dezelfde prioriteiten benoemen, dus samen nagaan wat er in het nabuurschapsbeleid moet gebeuren en samen zorgdragen voor een optimale prioriteitstelling.
In dit opzicht beschikt u als parlementsleden over specifieke ervaringen waarop ik graag wil terugvallen. Een sprekend voorbeeld daarvan is uw steun aan de democratiseringsbeweging in Oekraïne. Dat geldt ook voor de aanstaande waarnemingsmissie naar Palestina, naar de Westelijke Jordaanoever en Gaza. Ik kan alleen maar zeggen dat we hierbij goed zullen samenwerken.
Ik wil daarom tenslotte, mijnheer de Voorzitter, geachte afgevaardigden, de hoop uitspreken dat Parlement en Commissie het zo snel mogelijk eens worden over de wijze waarop we de dialoog zullen voeren zodat we in ons aller belang op dit gebied echt tot een vruchtbare samenwerking kunnen komen. Ik hoop op een goede onderlinge samenwerking en stel mijn diensten graag tot uw beschikking. 
McMillan-Scott (PPE-DE ),
   . - Mijnheer de Voorzitter, ik dank de commissaris voor haar openingsopmerkingen. Ik ben blij mevrouw Morgantini, de voorzitter van de Commissie ontwikkelingssamenwerking, in dit Huis te zien, alsook mevrouw Flautre, de voorzitter van de Subcommissie mensenrechten, de schaduwrapporteur en mijn rapporteur voor advies in de Commissie ontwikkelingssamenwerking, de heer Fernández Martín.
Er waren twee verordeningen, waarvan er een al door dit Huis is aanvaard. De verordening waar we het nu over hebben, is de verordening die van toepassing is op derde landen.
Twaalf jaar geleden was ik rapporteur en, zoals de heer Patten me heeft genoemd, de 'vader' van het Europees initiatief voor democratie en mensenrechten, dat van doorslaggevend nut is gebleken om de overgangslanden van het voormalige sovjetblok te helpen. Velen beschouwden het initiatief als het paradepaardje van de Europese Unie voor bevordering van de democratie. Het gaf inhoud aan de preambule van het Verdrag van Maastricht inzake de prioriteiten in het buitenlands beleid van de EU.
In zijn beginfase werd het initiatief beheerd door een kleine stichting die was gevestigd in Brussel, waarbij zowel het Europees Parlement als de Commissie een actieve rol speelden in de toewijzing van en het toezicht op projecten. Op het hoogtepunt in 1997 financierde en beheerde het initiatief ongeveer 1200 projecten. In 1999 heb ik enkele van deze projecten bezocht in Belgrado, waaronder projecten voor belangrijke democratisch gezinde media, zoals Radio B92. In hetzelfde jaar werd het initiatief intern opgenomen door de Commissie gehaald.
Ik maak me er al lange tijd zorgen over dat het initiatief bureaucratisch is geworden en te veel op safe speelt, en vraag me af of het Europees Parlement als enige democratisch gekozen instelling niet opnieuw een grotere rol zou moeten spelen.
Het initiatief heeft momenteel weliswaar een budget van circa 137 miljoen euro, maar het is te weinig zichtbaar en effectief. Ik ben hier des te meer van overtuigd geraakt na ontmoetingen op locatie en na gesprekken met meer dan dertig organisaties. Onlangs sprak ik met de Vereniging van Wit-Russische journalisten, die momenteel hier is om de Sacharovprijs in ontvangst te nemen, en met de voorzitter van de afdeling Eurazië van een Amerikaanse instelling voor democratie. Ze wisten niet eens van het bestaan van het Europees initiatief voor democratie.
Dit is een heel waardevol programma en het is een programma dat effectiever moet worden gemaakt. Een belangrijk punt dat moet worden opgemerkt, is dat voor het Europees initiatief, anders dan voor routinematige bijstand van de EU, geen toestemming van de regering van het gastheerland nodig is. In een land zoals Wit-Rusland, om maar niet te spreken van Tunesië of Iran, waar het moeilijk en vaak onmogelijk is om via overheidskanalen te werken, kan de waarde hiervan niet worden onderschat.
In een document over de veiligheidsstrategie van de EU in 2003 schetste Javier Solana het belang en de gevoeligheid van het nieuwe nabuurschap van Europa. Het resulterende beleid nodigt onze buren in het oosten en zuiden uit te delen in de vrede, stabiliteit en welvaart die we in de Europese Unie kennen. Het heeft tot doel een 'ring van vrienden' te creëren rond de grenzen van de nieuwe, uitgebreide Europese Unie. Helaas lijken de activiteiten voor democratie van de EU in het nieuwe nabuurschap alleen zichtbaar te zijn in de korte waarnemingsmissies door leden van het Europees Parlement, zoals de missies die onlangs zijn ondernomen in Oekraïne. Ik ben van mening dat alle belangrijke verkiezingen in het nieuwe nabuurschap onderwerp van brede waarnemingsmissies van de EU zouden moeten zijn.
In Brussel bestaat het gevoel dat democratie niet kan worden geëxporteerd en dat veranderingen van binnenuit moeten komen. De National Endowment for Democracy van de Verenigde Staten laat echter al sinds 1982 zien dat de twee kunnen worden gecombineerd. De National Endowment werkt als een onafhankelijk bureau van deskundigen en maakt gebruik van NGO's die ter plaatse actief zijn. De organisatie wordt zeer gewaardeerd vanwege zijn programma's en methodologie. Net als de activiteiten van de Verenigde Staten, zijn ook de Westminster Foundation of de Duitse en andere NGO's beter zichtbaar en veel minder bureaucratisch dan het Europees initiatief.
Onlangs heb ik een document opgesteld waarin de activiteiten van het Europees Parlement voor democratie, zowel binnen de EU als daarbuiten, nauwkeurig worden beschreven. Als leden van het Parlement nemen we deel in een groot aantal interparlementaire delegaties, raadplegingscomités en informele groepen. Er wordt waardevol werk verricht, maar het werk is wel gefragmenteerd. Hetzelfde kan worden gezegd van het Europees initiatief. Naar mijn mening zou onze betrokkenheid moeten worden gecoördineerd in een democratiecentrum waarvan dit Huis basis is en dat een mandaat heeft om op te treden als onderzoekseenheid, een instantie die toeziet op alle activiteiten voor democratie van de EU. De website van het Bureau voor democratie, mensenrechten en arbeid van het Amerikaanse Ministerie van Buitenlandse Zaken vertelt bijvoorbeeld trots dat de Verenigde Staten toezicht hebben gehouden op de overgang van 87 landen naar democratische staten. Is dit een cijfer dat de EU in de handen van de Verenigde Staten alleen wil laten? Op de conferentie van de G8 afgelopen weekend in Rabat, die werd medegefinancierd door de Europese Unie – en ik ben blij dat de commissaris daar aanwezig was – zijn verdere plannen ontwikkeld voor het Forum voor de toekomst, dat voor het eerst werd geïntroduceerd op de Sea Island-Top in juni 2004, teneinde de democratie in het Midden-Oosten en Noord-Afrika te bevorderen. Ondanks de financiële bijdrage van de Europese Unie aan zo'n belangrijke gebeurtenis, wordt deze activiteit geleid door de Amerikanen en niet door de Europese Unie. En wij zien dat het programma van de Verenigde Staten in wezen de beginselen van het proces van Barcelona en nu het Europese nabuurschapbeleid weergeeft.
In 2005 zal het Verenigd Koninkrijk zowel het voorzitterschap van de G8 als dat van de Europese Unie overnemen. Ik hoop oprecht dat er meer aandacht zal zijn voor de 250 miljoen Arabieren die democratie willen, zoals blijkt uit het ontwikkelingsverslag 2002 van de Verenigde Naties, alsmede voor de landen ten oosten van ons die duidelijk tekortschieten.
Tot slot: ik stel niet voor dat het Europees Parlement het voorstel voor de verordening of de bijbehorende begrotingslijnen langer moet verwerpen dan strikt noodzakelijk is, maar ik vind dat het antwoord van de Commissie – dat wil zeggen, de brief van de commissaris over de nieuwe afspraken over dit programma, die niet verwijst naar de contacten op werkvloerniveau – en van de Raad – die nog steeds een werkgroep gebruikt bestaande uit ministers van Ontwikkelingssamenwerking – op de zorgen die ik en anderen hebben geuit over het initiatief voor democratie, te weinig substantie heeft en in het geheel niet is uitgerust voor de behoeften van onze tijd en de behoeften van miljoenen onvrije mensen vlakbij. 
Fernández Martín (PPE-DE ),
   – Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, ik heet u van harte welkom bij uw eerste debat over de mensenrechten. U zult hier ook in de toekomst altijd welkom zijn.
De heer McMillan-Scott is hier nader ingegaan op de verschillende aspecten van deze verordening, waarin onze – overigens talrijke – verworvenheden maar ook vele van onze problemen zeer duidelijk tot uiting komen. Ofschoon het vanuit begrotingsoogpunt om een bescheiden verordening gaat, moeten de nagestreefde doelstellingen als bijzonder ambitieus worden bestempeld. Hoewel wij het er allen over eens zijn dat de tekst moet worden aangenomen, zijn wij al anderhalf jaar – of misschien zelfs veel langer – verwikkeld in een discussie over eerder procedurele en bureaucratische problemen die niets met de kern van de zaak te maken hebben. Het komt er immers op aan dat de tekst tijdig wordt goedgekeurd, zodat de Commissie over een instrument beschikt om de verordening te handhaven.
Wij hebben een bijzonder ingewikkeld proces doorlopen. Aan het einde van de vorige zittingsperiode hebben wij via de medebeslissingsprocedure een soortgelijke verordening aangenomen die van toepassing is op derde landen. Thans nadert de inwerkingtreding van de noodzakelijke verlenging, die begint op 1 januari 2005 en eind 2006 verstrijkt.
De Commissie en de Raad weten zeer goed dat deze verordening het Parlement na aan het hart ligt. Ik herinner mij dat de begrotingslijn die onder de titel "Europees initiatief voor de democratie en de mensenrechten" – zoals de heer McMillan-Scott zojuist heeft opgemerkt – in de financiering van deze verordening voorziet, op initiatief van dit Parlement, tot stand is gekomen. Velen van de afgevaardigden die, zoals ik, reeds op dat moment deel uitmaakten van het Parlement, zijn hier ook nu nog aanwezig. De Commissie attendeert ons er in haar toelichting op dat het initiatief nog steeds geldig is en nog steeds zijn nut bewijst, zoals blijkt uit de effectbeoordeling, waarin de gunstige gevolgen voor de ontwikkeling van de capaciteit van de niet-gouvernementele mensenrechtenorganisaties en voor de burgermaatschappij worden onderstreept.
De rapporteur heeft ervoor gekozen zich in zijn verslag te beperken tot het verlenen van steun voor het gewijzigde voorstel van de Commissie, met inbegrip van de nuances en toelichtingen die zijn toegevoegd door de Raad. Ik wil hier echter in herinnering brengen dat de verordening over hetzelfde thema en met identieke doelstelling waarvoor ik rapporteur was in eerste lezing in de medebeslissingsprocedure is aangenomen en dat wij in de Commissie ontwikkelingssamenwerking uitermate flexibel zijn geweest en slechts enkele bijzonder redelijke en eenvoudige wijzigingen hebben voorgesteld om te waarborgen dat de tekst aan het einde van de vorige zittingsperiode kon worden goedgekeurd.
In dit geval hebben wij in onze amendementen, die uiteindelijk niet in stemming zijn gebracht, een reeks eenvoudige dingen herhaald waarvoor men destijds geen begrip kon opbrengen. Het Parlement wil worden ingelicht over en in kennis worden gesteld van de resultaten en het verloop van de uitvoering van dit project. Wij verlangen dat met deze programma’s vredesmissies en waarnemingsmissies bij verkiezingen worden gefinancierd, zoals de commissaris ook al zei. Bovendien wil het Parlement dat de Commissie elk jaar, of zo vaak als zij wenselijk acht, een studie voorlegt over het verloop en de resultaten van de uitvoering van dit project.
Ik vermoed dat het akkoord dat aan het einde van de vorige zittingsperiode in medebeslissing is bereikt - met de Commissie ontwikkelingssamenwerking als commissie ten principale - eenzijdig gewijzigd is. Ik hoop dat die eenzijdige wijziging gecorrigeerd zal worden door de toepassing van deze verordening, die de Commissie in de gelegenheid stelt de nodige middelen uit te trekken om een doeltreffend instrument - want dat is het - te kunnen gebruiken ten behoeve van de democratie en de mensenrechten. 
Ribeiro e Castro (PPE-DE ),
   – Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, waarde collega’s, het bevorderen van de democratie en de mensenrechten in de wereld moet een van de prioriteiten van de externe betrekkingen van de Unie zijn.
Wij worden daarbij bezield door de universele interpretatie die wij aan het begrip van menselijkheid en aan elk menselijk wezen geven, maar ook door het besef dat de democratische wereld een vrijere wereld is, een wereld waar rechtvaardigheid beter kan gedijen, een wereld die in staat is om in alle vrijheid rechtvaardigheid tot stand te brengen en daarom ook een vreedzamere en een veiligere wereld is. Anders gezegd, door ons in te zetten voor het Europees initiatief voor de democratie en de mensenrechten bevorderen wij ook de democratie en de vrede, de menselijkheid en de veiligheid. Dat moeten wij steeds voor ogen houden, met name bij de ontwikkeling van de te hanteren instrumenten en het beheer van de middelen die specifiek voor deze begrotingslijn bestemd zijn.
Na enkele jaren ervaring is het tijd om een paar opmerkingen te maken. Het spreekt vanzelf dat het Europees Parlement nauwer betrokken moet worden bij de programma's die in dit concrete kader ontwikkeld en gefinancierd worden. Dat is een probleem waarop de amendementen die thans op de verordening zijn ingediend een bevredigend antwoord zullen bieden. Voorwaarde is natuurlijk dat de Commissie bereid is de voorgestelde wijzigingen over te nemen. Wij hopen dat zij aan het nieuwe richtsnoer een brede en veelomvattende interpretatie zal geven en een nieuwe fase van transparante en intense betrekkingen met het Parlement zal openen. Dat is onze voornaamste eis, wat uiteraard onverlet laat dat wij ook de aandacht moeten vestigen op de andere punten die ons zorgen baren.
De eerste vraag luidt: is het wenselijk om deze instrumenten te verspreiden over steeds meer gebieden, actieterreinen en thema’s of kunnen wij maar beter een duidelijke strategische koers uitzetten aan de hand van een onderliggend richtsnoer en fundamentele prioriteiten? Ik denk dat deze laatste optie de juiste is. Het begrip mensenrechten wordt steeds breder en in sommige gevallen ook steeds vager. De verleiding is dan ook groot om deze instrumenten voor alles en nog wat te gaan gebruiken. Dat is mijns inziens een verkeerde keuze aangezien dat alleen maar tot minder doeltreffende acties, verspilling van de op zich reeds schaarse middelen en overlapping van instrumenten zal leiden.
Er bestaan weliswaar nog vele andere beleidsinstrumenten voor ontwikkelingssamenwerking met derde landen, maar de instrumenten van het Europees initiatief voor de democratie en de mensenrechten hebben een uitgesproken politiek karakter en moeten voornamelijk gebruikt worden voor het bevorderen van de democratie en een reeks fundamentele civiele en politieke rechten, zoals vrijheid van geweten en godsdienst, vrijheid van meningsuiting en van vereniging, scheiding der machten en rechtsstaat, vrije organisatie en actie van politieke partijen en van de burgermaatschappij, mogelijkheid tot regelmatige, vrije en rechtvaardige verkiezingen en ontwikkeling van een vitale, open en pluralistische samenleving.
Anderzijds moeten wij, afhankelijk van het specifieke strategische effect van onze acties, prioriteit verlenen aan bepaalde landen en regio’s in de wereld. Ten eerste, aan onze directe buren, om onze directe veiligheid, onze onmiddellijke veiligheid, te waarborgen; ten tweede, aan gebieden waar een vermenigvuldigingseffect kan bijdragen aan de democratisering en stabilisatie van de gehele regio; ten derde, aan gebieden met een zeer ingewikkelde problematiek waarvan wij de oplossing kunnen vinden en zo de democratische ontwikkeling in de hand werken; ten vierde, aan regio’s waarmee wij historische of culturele banden hebben; ten vijfde, aan regio’s waar onze steun op de korte termijn het tij kan keren en direct een positief effect sorteert.
Ten slotte moeten wij ons ook afvragen of wij willen toelaten dat de uitvoering van deze beleidsacties verwordt tot een ophoping van bureaucratische en officiële formaliteiten of dat wij bereid zijn deze instrumenten flexibeler te maken. Dat is mijn voornaamste verzoek aan de Commissie: dat zij risico’s neemt en een ambitieuzere, gewaagdere en scherpere koers gaat varen met haar maatregelen. Een overmaat aan formaliteiten en bureaucratische rompslomp zal ertoe leiden dat deze instrumenten volledig onbenut blijven, en wel om een zeer eenvoudige, intuïtief voelbare reden: dictators zullen ons niet helpen de democratie in hun landen te bevorderen. Daarom moeten wij snel en flexibel optreden en waarborgen dat onze steun terechtkomt op plaatsen waar onze hulp nodig, nuttig en doeltreffend is. 
Fava (PSE ),
    Mijnheer de Voorzitter, geachte collega’s, ik heet u, mevrouw de commissaris, namens mijn fractie hartelijk welkom.
Neemt u mij niet kwalijk dat ik met de deur in huis val. Vanavond wordt het Parlement gevraagd in te stemmen met de verlenging met twee jaar van het specifieke programma voor de mensenrechten en de democratie. In principe heeft onze fractie geen enkel bezwaar daartegen. In deze maanden van dialoog met de Commissie hebben wij evenwel duidelijk gemaakt dat wij onze instemming verbinden met een aantal politieke voorwaarden. De door u vertegenwoordigde Commissie moet namelijk een signaal geven en duidelijk maken dat zij bereid is om een gestructureerde dialoog met het Parlement te voeren.
Wij willen geenszins beheerstaken naar ons toetrekken die niet onder onze verantwoordelijkheid vallen. Wij willen echter wel de mogelijkheid krijgen om een politiek oordeel te vellen over dit programma en meer in het algemeen over alle initiatieven voor de ontwikkeling van de democratie en maatregelen op het gebied van de mensenrechten. Wij willen de mogelijkheid hebben om vooraf een mening te geven over de prioriteiten en achteraf een evaluatie te maken van de reële vorderingen die met de maatregelen konden worden gemaakt op het gebied van de democratie. Met andere woorden, mevrouw de commissaris, dit Parlement wil betrokken worden bij de vaststelling van de richtsnoeren voor ons optreden en bij de beoordeling van de bereikte resultaten.
In deze jaren zijn veel vragen onbeantwoord gebleven en hebben wij ofwel totaal geen informatie of zeer beknopte informatie gekregen. Wij weten absoluut niet hoeveel geld daadwerkelijk is uitgegeven via dit programma, welke projecten zijn afgesloten, waar ze zijn uitgevoerd en welke concrete resultaten daarmee werden bereikt. In een aantal landen werden de financiële middelen namelijk bevroren en wij weten niet wat is ondernomen om ze weer vrij te maken.
Wij willen de heilige regels van de comitologie niet overtreden, maar wij moeten wel een relatie zien op te bouwen die niet alleen is gebaseerd op uitingen van goede wil. Mevrouw de commissaris, wij hebben waardering voor uw aanbod van samenwerking. Onze bereidheid om de looptijd van dit programma met twee jaar te verlengen moet gezien worden als een uiting van vertrouwen. Laat evenwel duidelijk zijn dat dit Parlement niet beschouwd kan worden als een soort notaris, zoals zo vaak gebeurt, als iemand die enkel de uitgaven formeel mag goedkeuren en voor de rest met de vingers overal van af moet blijven. Dat is niet in het belang van dit Parlement, noch in dat van de andere communautaire instellingen.
In dat verband zijn wij van mening dat dit programma zoveel mogelijk gestroomlijnd en versneld moet worden. De niet-gouvernementele organisaties, die ter plekke aanwezig zijn, moeten meer verantwoordelijkheid krijgen. Ook moet worden aangedrongen op microprojecten en op enkele campagnes waarmee in het verleden op het moeilijke terrein van de democratie in een aantal landen is geïnvesteerd. Wij moeten onze activiteiten ten behoeve van de democratie meer diepgang geven. Die hebben wij tot nu toe namelijk verwaarloosd omdat de klemtoon lag op de mensenrechten.
Natuurlijk moeten wij het vermogen zien te creëren voor het voeren van een dialoog. Daarvoor geeft het Parlement u, mevrouw de commissaris, zijn vertrouwen. Wij hopen evenwel dat vanaf morgen dit vertrouwen wordt gehonoreerd met een dagelijkse dialoog, met een niet alleen formele maar ook substantiële dialoog, over de gemaakte keuzes en de na te streven doelstellingen. 
Flautre (Verts/ALE ),
   . – Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, dames en heren, laten we misschien maar beginnen met de vraag die de heer Fava volkomen terecht en op het juiste moment stelde, namelijk de vraag van de dialoog tussen onze instellingen. Dat is een terugkerende vraag, die het overigens waard is om op dit late uur en zo laat in het jaar te bespreken. Wij hebben u hierover horen zeggen en we hebben gelezen – en u had het eveneens gezegd tijdens uw hoorzitting – dat u een dialoog wenst te onderhouden die men naar eigen inzicht kan kenschetsen, maar die, zoals ik het in elk geval heb opgevat, regelmatig, relevant, open, uitgebreid, kortom gestructureerd moet zijn.
Een dergelijk voorstel, een aanbod tot een dialoog, zal het Parlement uiteraard aangrijpen, daar de afgevaardigden, zoals u weet, buitengewoon genegen zijn tot diepgaande discussies over de richtsnoeren, de voortdurende evaluatie en de informatie over de programmeringen van dit initiatief. Dames en heren, de bal ligt in ons kamp en ik denk dat het de Commissie een plezier zou doen een voorstel uit onze gelederen, uit onze commissies, uit onze fracties, kortom uit dit Parlement te zien voortkomen, opdat deze dialoog zeer spoedig tot stand kan komen, omdat wij deze zeer urgent nodig hebben, met een groep goed gemotiveerde en ter zake bekwame collega’s, waaraan binnen deze instelling geen gebrek is.
Laten we terugkeren tot het initiatief. Het kan niet vaak genoeg gezegd worden in welke mate het een meerwaarde in zich draagt voor alle acties die de Europese Unie kan ontplooien in termen van democratie en mensenrechten. Er is misschien niet vaak genoeg aan herinnerd dat het het enige instrument is dat ons ter beschikking staat om, tegen de wil van vaak autocratische of dictatoriale regeringen, maatschappelijke organisaties, activisten en NGO's te steunen, die vaak onder extreem moeilijke omstandigheden moeten opereren. Het is het enige instrument waarmee wij op die manier kunnen optreden en het is daarmee buitengewoon waardevol.
Daar wil ik nog aan toevoegen dat de steun die op die manier aan deze NGO's wordt gegeven, ter plaatse als neutraal wordt beschouwd. Dat wil zeggen dat de Europese Unie met deze subsidiëring niet streeft naar dominantie of overname en dat die verdenking ook niet bestaat, in tegenstelling tot wat het geval is wanneer Amerikaanse organisaties ter plaatse werkzaam zijn – hetgeen in elk geval in de Maghreb vaak het geval is. Dat is een zeer waardevol voordeel, dat de Europese Unie heeft verworven door de kwaliteit van haar interventies.
Natuurlijk zijn er punten waarop nog verbetering mogelijk is. Een van die punten betreft de NGO's die om een of andere reden niet via dit initiatief gesteund kunnen worden – en daarvan kennen wij allen vele voorbeelden. De regeringen van derde landen die niet gediend zijn van de ontwikkeling van democratische bewegingen op eigen bodem ontbreekt het niet aan middelen en verbeeldingskracht om dit te voorkomen. Wij kennen gevallen van legale NGO’s, die steun kregen uit het initiatief, maar die de subsidiëring vervolgens louter bij politiek besluit of door middel van directe censuur is onthouden. Dus, hoewel alle besluiten zijn genomen, kunnen deze NGO’s niet profiteren van de middelen die hun zijn toegekend. We hebben ook nog andere voorbeelden van organisaties die volgens de wet eenvoudigweg niet bestaan. In die gevallen moeten we een achterdeurtje vinden, en we moeten dus allemaal flexibel kunnen zijn en ter plaatse ingenieuze oplossingen bedenken om onze doelen te bereiken.
Ik zou ter afronding willen zeggen dat dit debat nergens toe zou dienen als wij niet verder zouden denken dan 2007. En wat dat aangaat wil ik, zoals ook andere collega’s al heel terecht hebben gedaan, de aandacht willen vestigen op het feit dat wij binnen dit Parlement aan het werk zullen moeten om ervoor zorg te dragen dat dit waardevolle goed, dat nochtans voor verbetering vatbaar is, ook na 2006 kan blijven bestaan. Dat is de inzet van de debatten die we zullen moeten voeren op de verschillende niveaus binnen dit Parlement. 
Morgantini (GUE/NGL ),
   Mijnheer de Voorzitter, geachte collega’s, ook ik wil de commissaris van harte welkom heten. Ik ben heel blij dat de commissaris dit keer een vrouw is.
Ik ben het er roerend mee eens dat het nodig is de maatregelen op het gebied van de rechten, de ontwikkeling en de democratie voort te zetten. Ik feliciteer de heer McMillan-Scott en schaar mij - net als ik in de commissie heb gedaan tijdens de stemming - achter de mening van de heer Fernández Martín, en met name achter het amendement waarin hij meer specifiek de Commissie vraagt om een jaarverslag over de programmering en om informatie aan het Europees Parlement over de uitvoering.
Uit de woorden van mevrouw Ferrero-Waldner heb ik kunnen opmaken dat de Commissie bereid is samen te werken en een serieuze en diepgaande discussie aan te gaan over niet alleen de algemene lijnen maar ook de verwezenlijking van projecten. Ik hoop dat daaruit ook een rechtstreekse dialoog kan voortvloeien met de door mij voorgezeten Commissie ontwikkelingssamenwerking, aangezien de problemen inzake mensenrechten, van vrouwen en democratie feitelijk nauw verband houden met het ontwikkelingsvraagstuk.
Ik zou mijn aimabele collega McMillan-Scott willen zeggen dat ik begrip heb voor zijn frustratie en dat ik het met dit waardevolle project eens ben, zoals ook mevrouw Flautre al zei. Vaak is het voor de ouders moeilijk hun kinderen groot te zien worden.
Ik wil eerlijk gezegd de Verenigde Staten niet imiteren. Hun optreden heeft maar al te vaak geleid tot dictaturen. Ik denk bijvoorbeeld aan regime van Pinochet. Het grote plan voor democratische ontwikkeling in het Midden-Oosten is al door velen daar van de hand gewezen omdat het gezien wordt als een machtsinterventie en niet als echte hulp.
Daarom wil ik graag dat wij vasthouden aan ons eigen karakter en waarde geven aan de belangrijke dingen die wij doen. Wij willen geen democratie exporteren. Wij willen dat de democratie groeit, en dat zij weet hoe zij moet groeien. Wij kunnen daartoe de instrumenten geven. Ik ben in de conflictgebieden geweest en heb daar een enorme hoeveelheid projecten gezien. Een ding heb ik daarbij begrepen, namelijk dat het van fundamenteel belang is dat wij in staat zijn tot handelen zonder tussenkomst van de autoriteiten.
Martelingen, opleiding en rehabilitatie zijn, evenals de van vrouwen, zeer belangrijke kwesties. Mijns inziens moeten wij absoluut doorgaan langs deze weg, echter in acht nemend dat er veel beperkingen en tekortkomingen zijn, ook op financieel gebied. Ik zou niet graag zien dat wij ons beperkten tot verkiezingswaarnemingsmissies, die vaak moeilijk serieus genomen kunnen worden omdat ze soms maar één dag duren. Ik zou dolgraag zien dat wij het werk voortzetten uitgaande van de overweging dat onze hulp en ons optreden een instrument kunnen zijn om de democratie te doen groeien en niet om onze waarden op te leggen. 
Czarnecki, Ryszard (NI ).
    Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, het doet mij deugd dat mevrouw Ferrero-Waldner de juiste persoon op de juiste plaats is. Dit kan niet worden gezegd van al haar collega’s, maar dat is niet haar schuld.
Net zoals de rol van het Europees Parlement binnen de EU-instellingen neemt ook de autoriteit van het Parlement bij de publieke opinie in de lidstaten toe. In de vijfentwintig jaar dat het direct wordt verkozen was het Europees Parlement nog nooit zo belangrijk. De reden voor onze tevredenheid moet echter niet in de eerste plaats de toenemende rol zijn van het Europees Parlement in het gesteggel om bevoegdheden en in de procedures van de Europese Unie. In sterkere mate dan tot nu toe moet de rol van het Europees Parlement gericht zijn op de bevordering van de democratie in de wereld en de verbreiding van normen en waarden. Wij hebben dan wel geen ideale samenleving en geen ideaal stelsel, maar dankzij onze normen en waarden is er in ons continent minder oorlog en meer dialoog, minder geweld en meer compromissen, minder institutionele agressie en meer internationale en institutionele samenwerking.
Hierbij heb ik het niet over propaganda voor de Europese waarden, maar over voorlichting over een stijl van politiek bedrijven die berust op de eerbiediging van het gemeenschappelijk welzijn en op algemene participatie in de besluitvorming op elk niveau. Dit is vandaag de dag de rol van de Europese Unie en van het Europees Parlement. Nu luidt mijn vraag: is 100 miljoen euro veel voor de bevordering van de democratie in de wereld? Ongetwijfeld is het te weinig, maar zelfs het vijfvoudige is altijd nog veel minder dan de kosten van het herstel van de gevolgen van een gebrek aan democratie. Het is veel duurder om hulp te bieden aan de slachtoffers van internationale oorlogen en burgeroorlogen die uitbreken omdat voor politici in veel landen 'democratie' een woord is dat zij alleen kennen uit het vreemdewoordenboek. Als wij meer dan 100 miljoen uittrekken, moeten wij uiteraard wel onze eigen instellingen en de organisaties die deze middelen ontvangen goed controleren.
Tot slot wil ik de rapporteur, de heer McMillan-Scott, van harte gelukwensen met zijn verslag. Ik hoop dat wij in het Parlement, ondanks onze politieke meningsverschillen, op dit terrein zullen blijven samenwerken in de richting die is aangegeven door mevrouw Ferrero-Waldner en de rapporteur. 
Howitt (PSE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, ik sluit me aan bij de anderen en heet de nieuwe commissaris welkom in dit debat. We kijken ernaar uit met haar samen te werken en we kijken ook uit naar de plannen van de Commissie in 2005 en 2006 met betrekking tot deze begrotingslijn, waarvoor we morgen de rechtsbasis verwachten te bevestigen. Ik steun het feit dat dit een begrotingslijn is die de basis bereikt, en dat het maatschappelijk middenveld in de landen prioriteit heeft bij het ontvangen van de gelden. Ik steun ook het plan van de Commissie om conflictpreventie tot een blijvende prioriteit voor deze begrotingslijn te maken. Democratie is zeker het beste middel om conflicten te voorkomen in onze wereld.
Ik sta achter wat de Commissie heeft gedaan op het gebied van de verbetering van de contacten en steun van haar eigen delegaties in derde landen voor projecten vallende onder deze begrotingslijnen, alsook hun plannen om de financiering voor microprojecten uit te breiden, vooral voor lokale NGO's in derde landen, die wij in dit Parlement van hoge waarde achten.
Als ik een woord van kritiek heb, is het dat de voorganger van de commissaris het elk jaar weer had over mensenrechten en vervolgens met een voorlopige ontwerpbegroting kwam die op deze begrotingslijn bezuinigde – vorig jaar van 127 miljoen euro naar 105 miljoen euro. Misschien zou de commissaris willen besluiten dit de komende jaren niet te doen. Ik hoop zelfs dat deze begrotingslijn, zoals mevrouw Flautre heeft gezegd, symbolische kracht heeft en op de middellange en lange termijn gehandhaafd zal blijven, ook al liggen er passende doelstellingen voor vereenvoudiging van de begroting.
Ik wil ook de stijgende behoeften van internationale organisaties, zoals de ad-hoctribunalen voor Joegoslavië en Rwanda en het Internationaal Strafgerechtshof, onder haar aandacht brengen. Als deze echter uit deze begrotingslijn moeten worden gefinancierd, moet er een aanzienlijke verhoging plaatsvinden, want anders zullen NGO's tekortschieten. Ik ben tegen de poging om projecten die wereldwijd onder deze begrotingslijn vallen, een lagere prioriteit te geven en de aandacht te verschuiven naar het nabije Europa. Dat zou een vergissing zijn: mensenrechten zijn universeel in onze wereld.
Tot slot wil ik mijn respect uiten voor de rapporteur, de heer McMillan-Scott, en zijn oprechte belangstelling voor deze begrotingslijn. Ik ben evenwel blij dat hij zijn amendementen heeft ingetrokken, die volgens mij een vorm van micromanagement van deze begrotingslijn waren. De toezegging van de Commissie tot gestructureerde dialoog, zoals door haar geformuleerd, is een toezegging die we moeten verwelkomen, en met mijn collega's van de Subcommissie mensenrechten van dit Parlement kijk ik er heel erg naar uit om me daarmee samen met de nieuwe commissaris bezig te gaan houden. 
Ferrero-Waldner,
   . – Mijnheer de Voorzitter, geachte afgevaardigden, hartelijk dank voor dit debat. In de eerste plaats, geachte afgevaardigde en ondervoorzitter McMillan-Scott: als u dit interessante instrument niet had uitgevonden, dan zouden we het nu moeten uitvinden. Ik vind het absoluut een goede zaak, want ik heb de mensenrechten altijd een warm hart toegedragen. U hebt hier dus echt met iemand te maken die handelt vanuit zijn overtuiging.
Laat ik nogmaals zeggen dat er sprake zal zijn van een echte dialoog, met mij, maar ook op uitvoeringsniveau. Ik wil dat graag nog eens benadrukken. Het is volgens mij niet zo dat we altijd alleen maar waarnemers naar verkiezingen sturen. Ik kan een heel aantal voorbeelden noemen. We hoeven alleen maar aan Oekraïne te denken, waar tal van projecten lopen. Laat ik er een paar noemen, alleen om aan te geven dat onze rol helemaal niet zo bescheiden is. De Commissie heeft op dit vlak echt het een en ander gedaan, bijvoorbeeld 300 000 euro voor het European Center for Common Ground, 334 000 euro voor het project "Improving the human rights situation in Ukraine through legal aid provided by NGOs" van de InternationaleFederatie van Helsinki voor de mensenrechten787 000 euro voor het project "Defending the rights of Roma in Ukraine" van hetEuropees centrum voor de rechten van de Roma, 685 000 euro voor de Kharkiv Human Rights Protection Group, enzovoort. Dit zijn nog maar een paar van die projecten. Of om eens een andere regio te noemen waaraan u en mij zeer veel gelegen is, namelijk het zuidelijke Middellandse-Zeegebied, de Arabische regio en natuurlijk ook Israël. Hier kan ik bijvoorbeeld wijzen op "Palestine, Democratization from the Grass Roots, Media and Networking as a Tool for Community Development", ook een belangrijk project dat met name op het maatschappelijk middenveld was gericht.
Ik zeg het nog eens met nadruk: ik ben erg blij – ik denk dat het een gelukkige samenloop is – dat ik onlangs in de Commissie en nu ook maandag in het Parlement zeven actieplannen kon presenteren, voorstellen die de zegen hebben van zowel de Commissie als de Raad. In feite heeft iedereen zich hierover in positieve bewoordingen uitgelaten. Waarom? Omdat we met deze actieplannen onze waarden, dus juist de mensenrechten en alles wat daarmee samenhangt - het beginsel van de rechtsstaat, mensenrechten, democratie - naar landen kunnen uitdragen, bijvoorbeeld naar Oekraïne. Zodra daar vrije en eerlijke verkiezingen hebben plaatsgevonden, kan de implementatie beginnen. Een ander voorbeeld is een arm maar belangrijk land als Moldavië, waar we ook iets moeten doen. Wit-Rusland is een geval apart. Daar kom ik zo direct op terug. Natuurlijk zijn er ook belangrijke landen in het Midden-Oosten die al zover zijn, zoals Jordanië, Marokko, Tunesië, Palestina en Israël. Dat het mij gelukt is deze zeven actieplannen nu voor te leggen, biedt mijns inziens een goede mogelijkheid om er gezamenlijk aan te werken. In de actieplannen kunnen uiteraard onze prioriteiten, maar ook die van de landen in kwestie worden opgenomen om democratie en mensenrechten te bevorderen.
Ik wil ook graag een paar campagnes in het kader van ons programma voor mensenrechten bij u introduceren. Het bedrag dat ermee gemoeid is, is weliswaar niet enorm, maar toch heel aanzienlijk. Er zit denk ik veel in waarop we vervolgens nader kunnen ingaan: 

 Campagne 1 heeft als titel "Promotion, justice and dignity". Deze campagne richt zich op het strafrecht, ondersteunt de algehele afschaffing van de doodstraf en ondersteunt het werk van internationale mechanismen die toezien op en verslag uitbrengen over de eerbiediging van de mensenrechten en verwante verplichtingen uit hoofde van internationale verdragen.
Campagne 2, die me extra na aan het hart ligt, heeft als titel "Fostering a culture of human rights": voorlichting, opleiding, toezicht en bewustmaking op het gebied van de mensenrechten door te richten op bevordering van de rechten van gemarginaliseerde of kwetsbare groepen - ofwel de rechten van vrouwen en kinderen - waaronder kwesties rond vrouwelijke genitale verminking, vrouwenhandel en mensenrechtenactivisten, alsook op preventie van martelingen en rehabilitatie van de slachtoffers van martelingen, hogeronderwijs- en opleidingsprogramma's voor professionals en steun voor mensenrechtendialogen. Over het geheel genomen is het dus een zeer belangrijke campagne.
Campagne 3 heeft als titel "Promoting democratic process". Deze campagne is essentieel voor alle samenlevingen, in het bijzonder voor het Midden-Oosten of het bredere Midden-Oosten, waar ik later nog op kom. Er is dus veel ontwikkeling van participerende democratie, bevordering van de geïnformeerde, pluralistische dialoog met het maatschappelijk middenveld, gerichtheid op de vrijheid van vereniging, de vrijheid van meningsuiting, een onafhankelijke pers, radio en televisie, de onbelemmerde toegang tot Internet en waarnemingsmissies bij verkiezingen.
Campagne 4 heeft als titel "Advancing equality, tolerance and peace" en omvat de vraagstukken van rassendiscriminatie, vreemdelingenhaat, de rechten van minderheden, en inheemse volken.
Dan is er ook nog de selectie van regio's en landen en de koppeling daarvan met elk van de vier campagnes. Dit alles wordt verwacht voor 2007. In het komende financiële vooruitzicht zijn er slechts zes financiële regelingen, waarvan er vier heel belangrijk zijn: uitbreiding, ontwikkelingsamenwerking, beleid van goed nabuurschap en stabiliteit. In al deze regelingen zijn democratie en mensenrechten gemainstreamd, wat een echt resultaat is waarop we verder kunnen werken. Er is hier sprake van thematische programmering.
Om terug te komen op Wit-Rusland, waar we onlangs in de Raad over hebben gesproken: ik heb uitgelegd dat ik specifiek met de NGO's wilde werken. We hebben daarna een uitnodiging van Litouwen ontvangen om daar een workshop te houden. We hebben dus drie fasen: eerst twee fasen in de Commissie en daarna overleggen we met het Parlement. Dan is er ook nog een uitnodiging van Litouwen, omdat Litouwen, Polen en veel van deze landen weten waar we met NGO's moeten beginnen. U hebt gelijk: we kunnen daar alleen met het maatschappelijk middenveld werken, want we kunnen in dit stadium niet met de overheden werken.
Wat betreft het bredere Midden-Oosten, was ik zeer geïnteresseerd in deze nieuwe mogelijkheid tot samenwerking. Het is waar dat we al tien jaar met de landen van het Midden-Oosten werken, het zuidelijke deel van het Middellandse-Zeegebied. De Verenigde Staten doen nu iets vergelijkbaars. Het is een goed initiatief, want hoe meer we parallel kunnen werken en de regio zo meer democratie en gemakkelijkere toegang tot democratie kunnen brengen, des te beter.
Ik kom nu bij enkele andere, formelere zaken. Volgens de informatie die ik heb, heeft de Raad met het oog op de juridische samenhang opnieuw de amendementen ingevoerd die het Parlement had ingediend toen Verordening (EG) nr. 975/1999 en Verordening (EG) nr. 976/1999 nog in de ontwerpfase verkeerden. Ik hoop dat deze informatie welkom is bij de leden die dit ter sprake hebben gebracht.
Om beter met de NGO's te kunnen samenwerken, was deconcentratie, zoals we het noemen, noodzakelijk. Dat betekent dat we veel verantwoordelijkheid hebben gegeven aan de delegaties, die ook beter in staat zijn een onderzoek uit te voeren naar wat NGO's doen. Dit is ook de reden waarom we de ontwikkelingen veel beter zullen volgen. Ik hoop dat er betere controle zal komen, want ik weet dat we aan de ene kant weliswaar een snel actiemechanisme moeten hebben, maar aan de andere kant ook heel voorzichtig moeten zijn en dingen goed onder controle moeten houden. Dit is wat ik wilde zeggen. Dit is van mijn kant inderdaad een aanbod om de dialoog aan te gaan. Ik dank u dat u het aanbod aanneemt. We zijn niet perfect, maar er ligt een positief aanbod en ik hoop dat het Parlement het in deze positieve geest wil aannemen om samen te werken aan de belangrijke waarden van de Europese Unie, dat wil zeggen, de mensenrechten. 
McMillan-Scott (PPE-DE ),
   . - Mijnheer de Voorzitter, zoals de commissaris zal merken, heeft het Europees Parlement altijd het laatste woord.
Ik ben blij dat de Commissie de mogelijkheid gaat onderzoeken om iets te doen in Wit-Rusland. Ik heb Wit-Rusland genoemd, maar ook Tunesië en Iran: twee andere landen waar niets gebeurt. Ik ben dankbaar voor de welwillendheid en de betrokkenheid van de commissaris in haar nieuwe functie, en we heten haar in deze functie welkom. Ik verwelkom ook haar toezegging om enige samenwerking tussen het Parlement en de Commissie op werkvloerniveau tot stand te brengen.
Ik kan de Commissie vertellen dat het Europees Parlement deze week via de goede diensten van de Subcommissie mensenrechten opdracht geeft tot een onderzoek door onafhankelijke deskundigen naar de werking van dit programma. Ik heb de Commissie daar vorig jaar om gevraagd, maar zij was er niet toe bereid. Dit onderzoek zal worden afgerond in februari.
Ik weet dat de commissaris dit weekend in Rabat was, en we hebben te maken met een omvangrijke en belangrijke agenda. Ik wil daarom ter afsluiting een opmerking maken over het hervormingsproces in het Midden-Oosten. Toen ik aan dit verslag begon te werken, vormden de middelen die vanuit het Europees initiatief voor democratie en mensenrechten beschikbaar waren voor het hele Midden-Oosten 4 procent van het totaal. Gezien de omstandigheden van de afgelopen drie jaar was dat een buitengewoon laag cijfer. Ik ben blij dat de Commissie het nu aanpast. We moeten ook de focus van het programma opnieuw vaststellen. In weerwil van wat de heer Howitt heeft gezegd, hebben we strategische doelstellingen en strategische prioriteiten. Ik ben blij te zien dat de Commissie zich daarop begint te concentreren.
Ik bedank de commissaris voor haar woorden en voor haar betrokkenheid, en we kijken uit naar een constructieve en praktische samenwerking, maar wel op basis van gelijke belangstelling voor de ontwikkeling van democratie, vooral in onze omgeving. 
De Voorzitter.
   Het debat is gesloten.
De stemming vindt morgen om 11.30 uur plaats. 
De Voorzitter.
   Aan de orde is het verslag van de heer Papadimoulis, namens de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid, over het voorstel voor een beschikking van de Raad tot wijziging van Beschikking 1999/847/EG betreffende de verlenging van het communautaire actieprogramma voor civiele bescherming (COM(2004)0512 - C6-0111/2004 - 2004/0162(CNS)). 
Ferrero-Waldner,
   . - Mijnheer de Voorzitter, ik ben blij dat het Parlement het voorstel van de Commissie voor verlenging van het communautaire actieprogramma voor civiele bescherming voor de jaren 2005 en 2006 steunt. Ik waardeer de moeite die in dit verslag is gestoken heel erg, vooral het werk van de rapporteur, de heer Papadimoulis.
Voordat ik in detail op dit verslag inga, denk ik dat het de moeite waard is het werk in gedachte te roepen dat sinds de vaststelling van dit actieplan in december 1999 onder auspiciën van dit actieplan is verricht. De doelstellingen van het actieprogramma voor civiele bescherming zijn een betere bescherming te helpen verzekeren van levens, milieu en eigendommen in geval van natuurrampen of technologische rampen in de Gemeenschap. Het actieprogramma heeft verschillende nuttige projecten, uitwisselingen van deskundigen en workshops gefinancierd die samenwerking van onschatbare waarde hebben opgeleverd, alsook wederzijdse bijstand tussen de diensten voor civiele bescherming van de lidstaten.
Het actieprogramma ondersteunt inspanningen op nationaal, regionaal en lokaal niveau en vult deze aan. De nadruk ligt op grote projecten op het gebied van de preventie, informatieverstrekking aan het publiek, crisisbeheer, rampengeneeskunde en netwerken tussen de verschillende vrijwilligersorganisaties die in het veld actief zijn.
De afgelopen paar jaar hebben we grote rampen gezien. U zult zich de overstromingen in de zomer van 2002 in Midden- en Oost-Europa herinneren, de olieramp met de Prestige in datzelfde jaar en de ongekende hittegolf en de verwoestende bosbranden in de zomer van 2003 in Zuid-Europa. Dit jaar hebben we de schok gehad van de gewelddadige terroristische aanslag in Madrid en hebben we getreurd om de aardbevingen in Iran en Marokko. Deze gebeurtenissen hebben duidelijk laten zien dat verdere actie noodzakelijk is om de preventie- en paraatheidsmaatregelen te versterken en ook om ons vermogen om als Europese Unie snel en solidair te reageren te vergroten.
De Commissie is van mening dat de afgelopen jaren grote vooruitgang is geboekt met de bijdrage en rol van de EU in de civiele bescherming. De rapporteur heeft in het verslag bepaalde zaken terecht naar voren gehaald, en dit zijn zowel waardevolle als constructieve opmerkingen waarmee we bij ons toekomstige werk rekening zullen houden.
Ik wil direct reageren op een aantal punten. Het verslag beveelt 'een betere spreiding van informatie over beschikbare hulpbronnen, expertise en succesvolle strategieën en praktijken op nationaal niveau' aan. De Commissie is het ermee eens dat onze databank van hulpbronnen verder moet worden verbeterd en meer gegevens moet bevatten over de reactiecapaciteit, de daarmee verbonden kosten en het soort materiaal dat beschikbaar is. De Commissie werkt momenteel met de lidstaten aan deze zaken.
Het verslag pleit voor een beter operationeel kader voor vrijwilligers en voor de vaststelling van richtsnoeren voor hun werk. Dit is een nuttige suggestie die de nadruk weerkaatst die de Commissie nu legt op het werk aan dit onderwerp, dat een prioriteit voor financiering was en dat in 2005 ook zal blijven.
Ik kom nu op de kwestie van de financiering van bijstand in noodsituaties. Dit is een punt van zorg voor ons, maar is afhankelijk van de vraag of er voldoende financiële middelen beschikbaar zijn. Voorlopig staan de beschikbare begrotingsmiddelen alleen toe deskundigen te financieren die naar de rampplaatsen reizen om de behoefte aan bijstand te beoordelen. Aanvullende financiering hangt momenteel af van de donerende en ontvangende lidstaten. Ik wil toevoegen dat, zoals u weet, ook de mogelijkheid bestaat om gebruik te maken van het Solidariteitsfonds van de EU om een land dat wordt geconfronteerd met grote schade als gevolg van een ramp, een compensatie te geven.
Het verslag vraagt de Commissie tot slot in 2006 een evaluatieverslag over het programma voor te leggen. We hebben er geen bezwaar tegen aan dit verzoek te voldoen.
Ik herhaal mijn dank aan de rapporteur en het Parlement als geheel voor dit doordachte en constructieve standpunt.
Ik wil graag nog toevoegen dat mijn collega commissaris Dimas zich verontschuldigt voor zijn afwezigheid. Hij zit in Buenos Aires en heeft mij gevraagd hem te vervangen. 
Papadimoulis (GUE/NGL ),
    Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, dames en heren, het debat over dit verslag komt, zoals ook mevrouw de commissaris al zei, als geroepen na de grote reeks ernstige natuurrampen van de afgelopen jaren. Door deze rampen - overstromingen, hittegolven, branden, aardbevingen, grote milieurampen met giftig afval of aardolievlekken, zoals de schipbreuk van de Prestige, maar ook ernstige ongelukken in de industrie en zelfs terreuraanslagen - is duidelijk geworden dat het communautair actieprogramma moet worden versterkt.
Mijn land beleeft nu moeilijke momenten omdat er een bus is gekaapt en het leven van talrijke gegijzelden wordt bedreigd. Deze gevaren en deze rampen maken veel slachtoffers en de daardoor aangerichte economische schade wordt alsmaar groter. De economie van de betrokken landen lijdt er zwaar onder en meestal worden vooral de arme en meest kwetsbare bevolkingsgroepen getroffen. Daarom moeten de regeringen in actie komen, maar moeten ook de preventieve maatregelen en het reactievermogen worden versterkt.
De Gemeenschap heeft op dit probleem geantwoord met een communautair actieprogramma voor civiele bescherming. Dit programma loopt over enkele dagen, op 31 december 2004, af en daarom moet het door mij voorbereide voorstel worden aangenomen. Anders ontstaat er een leemte, in afwachting van het nieuwe programma. Ik geef steun aan de door de Commissie voorgestelde verlenging van het programma met twee jaar. Ook steun ik het voorstel van de Commissie met betrekking tot de verhoging van de begroting voor het actieprogramma voor civiele bescherming. Het bedrag van 1,5 miljoen euro jaarlijks - het bedrag dat gold voor 2004 - moet worden opgetrokken tot 2,4 miljoen euro jaarlijks voor de komende twee jaar. Nu zult u waarschijnlijk zeggen dat dit geen geweldige verhoging is. Akkoord, maar ze is wel nodig om het hoofd te kunnen bieden aan de toegenomen behoeften ten gevolge van de uitbreiding en om het actieprogramma voor de bestrijding van zeeverontreiniging, waar inmiddels een besluit over is genomen, te kunnen financieren.
Helaas heeft de Raad van ministers niet dezelfde opvatting als wij hier in het Europees Parlement en de Commissie. De Raad moet echter inzien dat als wij besluiten nemen voor bepaalde acties wij ook het geld daarvoor moeten geven. Anders zijn wij niet consequent en komen wij onze verplichtingen jegens de burgers niet na. Juist als zich een natuurramp voordoet, moeten degenen die ons hebben gekozen en hier naar toe hebben gestuurd, de Europese Unie en het Europees Parlement aan hun zijde zien staan. Daarom moet dit programma worden verlengd en moeten tegelijkertijd bepaalde punten daaruit worden verbeterd uitgaande van de inmiddels opgedane ervaringen.
Bij de bestudering van dit vraagstuk heb ik vastgesteld dat er zeven gebieden zijn waarop verbeteringen in de praktijk noodzakelijk zijn. Op papier lijkt het namelijk een goed systeem te zijn, maar uit de ervaringen, uit de praktijk blijkt dat het toch nog veel te wensen overlaat.
Ten eerste is er behoefte aan een betere uitwisseling van informatie over de beschikbare hulpbronnen, de voorhanden expertise en de succesvolle nationale strategieën. Er moet verbetering worden gebracht in de databank, in de opgeslagen gegevens en de mogelijkheid tot snelle communicatie en coördinatie. Met andere woorden de databank moet worden opgewaardeerd.
Ten tweede moet gezorgd worden voor een betere training van de interventieteams. De ervaring toont namelijk aan dat de samenwerking en de interoperabiliteit moeten worden verbeterd, en daarom moeten er vaker trainingen worden gehouden.
Ten derde moet gezorgd worden voor betere communicatie-, coördinatie- en spoedinformatiesystemen, voor onmiddellijke informatie van de bevolking en een koppeling met andere inlichtingennetwerken.
Ten vierde moeten we niet alleen de financiële middelen verhogen maar ook zorgen voor sneller optreden via het vrijmaken van de geldmiddelen en door alle noodzakelijke kredieten in een bron op te nemen.
Ten vijfde moet de sociale samenwerking worden versterkt via de grotere betrokkenheid van het maatschappelijk middenveld en de lokale autoriteiten. Ook het vrijwilligerswerk moet worden bevorderd.
Ten zesde moet het onderzoek en de technologische ontwikkeling worden versterkt. Er moeten noodsystemen komen voor efficiëntere rampenbestrijding.
Ten zevende moet het subsidiariteitsbeginsel worden toegepast via de opstelling van nationale plannen voor de coördinatie van noodsituaties. Op dit gebied laat het optreden van veel lidstaten te wensen over.
Om bovengenoemde redenen - en om het niet al te lang te maken want het is al laat - vraag ik de voltallige vergadering van het Europees Parlement om dit verslag, dat in de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid bijna unaniem werd goedgekeurd, met een zo groot mogelijke meerderheid aan te nemen. 
Vernola (PPE-DE ),
    Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik stem in met het verslag van de heer Papadimoulis waarin sprake is van de noodzaak het communautair actieprogramma te verlengen tot de periode 2005-2006. De grensoverschrijdende samenwerking tussen de lidstaten bij de uitwisseling van ervaringen en de wederzijdse bijstand moet namelijk vergemakkelijkt worden.
Grensoverschrijdende samenwerking en een cultuur van samenwerking zijn van fundamenteel belang, aangezien de veiligheid van de landen van de Europese Unie in belangrijke mate afhankelijk is van wat er gebeurt aan de grenzen. Daarom moeten wij vooral investeren in vrijwilligerswerk. Wij gaan eveneens akkoord met de zeven terreinen waarop versterking nodig is. Gebleken is namelijk dat in de lidstaten niet alles naar behoren functioneert. De Europese Volkspartij is eveneens van mening dat de Commissie een evaluatie moet maken van de tenuitvoerlegging van het huidig programma, voordat dit verstrijkt. Zij moet een verslag daarover opstellen en aan het Europees Parlement en de Raad voorleggen.
Ik wijs erop dat het communautair actieprogramma voor de periode 2005-2006 is verlengd zonder dat het tussentijdse verslag en het eindverslag, waarin werd voorzien in Beschikking 1999/847/EG tot instelling van een communautair actieprogramma ten behoeve van de civiele bescherming voor de periode 1 januari 2000 tot 31 december 2004, aan het Parlement werden voorgelegd. Dat is een zeer ernstige zaak omdat op die manier het Europees Parlement het recht is ontnomen om zijn oordeel te geven, en gedwongen werd om een uitspraak te doen zonder op de hoogte te zijn van de kwantitatieve en kwalitatieve gegevens inzake de ondernomen acties en de bereikte resultaten.
Wij hebben evenwel vertrouwen in de nieuwe Commissie en daarom hopen wij dat wij deze verslagen zullen ontvangen voor de vastgestelde datum van 30 juni 2006. Wij hopen namelijk op een volledige samenwerking tussen het Europees Parlement en de Commissie. De betreffende verslagen moeten een evaluatie bevatten van de omvang van het communautair actieprogramma voor civiele bescherming en zullen, samen met de acties uit de twee andere communautaire programma’s die momenteel worden toegepast, de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid helpen om suggesties te doen voor het eenheidsprogramma dat de Commissie zal uitwerken voor de periode 2007-2013. 
Estrela (PSE ),
   – Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, waarde collega’s, gelukkig zijn wij het op dit vlak allemaal met elkaar eens. Daarom sluit ook ik mij aan bij hetgeen hier reeds door de vorige sprekers is gezegd.
Wij zijn van oordeel dat dit actieprogramma hoe dan ook moet worden verlengd. Dat lijkt ons onder meer belangrijk omdat de Commissie op die manier twee jaar tijd heeft - 2005-2006 - om het huidige programma naar behoren te evalueren en een nieuw, ambitieuzer instrument te ontwikkelen, met inachtneming van de financiële vooruitzichten voor 2007-2013 en de behoeften die in de overgangsperiode worden vastgesteld. Nieuwe problemen vereisen nieuwe oplossingen.
Daarom steunen wij het verslag van de heer Papadimoulis, die ik van harte gelukwens met het verrichte werk. Uiteraard gaat onze steun ook uit naar het voorstel voor verlenging van de Commissie, al zijn wij van oordeel dat er, gelet op de doelstellingen van het programma en de toepassing ervan op tien nieuwe lidstaten, een grotere financiële inspanning moet worden geleverd. Civiele bescherming wordt steeds belangrijker. De bescherming van personen en goederen is absoluut noodzakelijk en vereist ruimer bemeten middelen.
Zoals hier al in herinnering is gebracht, hebben zich de afgelopen jaren diverse natuurrampen en rampzalige misdadige praktijken voorgedaan die enorme schade hebben berokkend aan de burgers en de economie van de getroffen landen. Denkt u maar aan het ongeluk met de Prestige, de overstromingen in Zuid-Frankrijk, de terroristische aanslagen in Madrid of de bosbranden in Spanje en Portugal. U zult begrijpen dat deze laatste kwestie mij als Portugees afgevaardigde zeer ter harte gaat.
Zoals ik al zei, is het wenselijk dat er meer middelen worden uitgetrokken om dergelijke situaties te voorkomen en te verhelpen. Bij wijze van voorbeeld wil ik onderstrepen dat alleen al in Portugal in 2003 400 000 hectare bos in vlammen is opgegaan en ongeveer 170 000 hectare in 2004. Daarom is het van essentieel belang dat het nieuwe actieprogramma voorziet in een bredere financiële steun. Het milieu is van onschatbare waarde. Wij kunnen onze bossen niet zomaar laten verdwijnen. Het is onze plicht om de bossen te beschermen ten behoeve van de komende generaties. Wij mogen niet vergeten dat de aarde ons niet toebehoort; wij hebben haar in bruikleen van onze kinderen. Daarom moeten zowel de preventieve als de curatieve maatregelen versterkt worden. Op preventiegebied moet de Europese Unie een actievere rol spelen, in samenwerking met de nationale, regionale en lokale overheden. In dit verband dring ik dan ook aan op een versterking van de technische en financiële instrumenten die worden ingezet om deze jaarlijks terugkerende rampen te voorkomen.
Voorkomen is beter dan genezen, al was het maar omdat het in elk geval doeltreffender en goedkoper is. Op het gebied van de herstelmaatregelen moet er dringend iets gedaan worden aan de coördinatie en de follow-up, met name voor wat betreft de herbebossing van de verbrande gebieden. Ik moet u eraan herinneren dat het mediterrane bos bijna honderd jaar nodig heeft om zich te herstellen. Er zijn bepaalde sectoren die zich niet lenen voor bezuinigingen. Het risico is groot dat bezuinigen op civiele bescherming ons alleen maar veel armer maakt en onze gezamenlijke toekomst in gevaar brengt. 
Musumeci (UEN ),
    Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, dames en heren, ik verklaar meteen dat wij voor de verlenging met twee jaar van het communautair actieprogramma voor civiele bescherming zijn. Volgens mij hebben wij hier eigenlijk geen keuze: wij moeten deze oplossing aanvaarden want er zijn geen alternatieven.
Het huidig programma loopt nu ten einde zonder dat een duurzame en concrete oplossing is gevonden voor het probleem. Alleen daaruit blijkt al dat het vraagstuk van de civiele bescherming in Europa van marginale betekenis is. Ik meen te mogen zeggen dat ik op dit gebied enige ervaring heb kunnen opdoen. Ik ben namelijk voorzitter van het comité burgerbescherming van de provincie Catania, de Italiaanse provincie die het sterkst is blootgesteld aan aardbevingen en vulkaanuitbarstingen. Ik heb in opdracht van de Italiaanse regering de noodsituatie beheerd die was ontstaan na de dramatische uitbarsting van de Etna in de zomer van 2001.
In deze jaren heeft zich het idee in mij geconsolideerd dat civiele bescherming niet alleen een geliefd onderwerp is voor rondetafels of gezellige avondjes maar eveneens een vraagstuk is dat niet losgekoppeld kan worden van de veiligheid van de burgers, en zoals u weet is veiligheid een grondwettelijk recht, een natuurlijk recht.
Ik meen te mogen zeggen dat de Europese Unie op dit gebied schandalig ver achter loopt. De hele problematiek werd pas vijf jaar geleden voor het eerst opgepakt, met een reeks initiatieven die - zoals de rapporteur al zei, wiens werk ik ten zeerste waardeer - in theorie een goede indruk maakten maar in de praktijk ernstig tekortschoten. De aanpak lijkt enigszins schizofreen, niet alleen op het vlak van de logistiek maar ook op dat van de financiering, die absoluut ontoereikend is.
Mevrouw de commissaris, welke kwalitatieve resultaten hebben het controle- en informatiecentrum, het solidariteitsfonds en het communautair mechanisme opgeleverd in de verschillende gebieden van de Europese Unie? Ik denk daarbij niet alleen aan het beheer van noodsituaties en het beheer in de daaropvolgende tijd, maar ook aan de voorspelling en preventie van risico’s. Kunnen wij kennis nemen van deze resultaten? Kunnen wij daarover een gedetailleerd verslag ontvangen? Begrijpt u wel dat rampen niet altijd binnen de nationale grenzen blijven maar soms een supranationaal karakter krijgen, zoals ook blijkt uit de olievervuiling door de ? Hoe kan men dulden dat de civiele bescherming in Europa zo onsamenhangend blijft en de bevoegdheden verspreid blijven over milieu, gezondheidszorg, landbouw en binnenlands beleid?
Het is noodzakelijk een Europees agentschap voor de civiele bescherming op te richten. Ik was zo vrij om de Commissie daarom twee jaar geleden al te vragen. Een operationele structuur zal ongetwijfeld de betrokkenheid bevorderen, met name in de lidstaten waar men minder gevoelig is voor deze problematiek. Een dergelijke oplossing zou bovendien het voordeel hebben dat de procedures en methodes voor het maken van analyses en het verminderen van de natuurlijke en technologische risico’s een uniform karakter krijgen, het territoriaal criterium wordt overwonnen en een daadwerkelijke wordt ingesteld.
Tot slot geloof ik dat het noodzakelijk is het vrijwilligerswerk op het gebied van de civiele bescherming te bevorderen en te ondersteunen met trainingsactiviteiten, uitrusting en middelen. Het vrijwilligerswerk zal dan een onontbeerlijke bron kunnen zijn voor het beheer van noodsituaties, natuurrampen of welk soort rampen dan ook. Ik hoop dat de Commissie de kracht, wil en moed zal vinden om een diepgaand debat hierover met het Parlement te voeren. 
Kratsa-Tsagaropoulou (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, dames en heren, ik wil de rapporteur bedanken voor zijn duidelijke en concrete opmerkingen over het communautair actieprogramma voor civiele bescherming. Zeer pertinent zijn ook zijn voorstellen voor het geïntegreerd beheer en de efficiëntere werking van het mechanisme, evenals voor de verlenging van het programma. Wij geven daar onze steun aan.
De laatste jaren hebben wij allerlei rampen meegemaakt, in de Europese Unie en in de ons omringende wereld, rampen die rechtstreekse gevolgen hadden voor het leven van een groot aantal van onze medemensen maar ook meer algemeen voor de samenleving en de economie. Onze reactie daarop was de uitvaardiging van een communautair actieprogramma. Wij herinneren ons waarschijnlijk nog wel dat de gebeurtenissen ons altijd te vlug af waren en wij ons moesten beperken tot actie achteraf. Laten wij daarom nu een goede balans opmaken, een kwalitatieve en kwantitatieve balans, en laten wij nagaan hoe wij uitgaande van de opgedane ervaringen de verschillende functies van het bestaande mechanisme kunnen verbeteren, in alle stadia: van preventie, bestrijding en rehabilitatie tot terugkeer naar het maatschappelijk leven. Dit geldt zowel voor het toezichtsmechanisme als het solidariteitsfonds.
De rapporteur vraagt om verbeteringen bij de uitwisseling van informatie en goede praktijken, de training van interventieteams, de mobilisatie van vrijwilligers, en de coördinatie van de betrokken instanties op Europees, nationaal, regionaal en lokaal niveau. Inderdaad moet de begroting worden verhoogd, maar daarnaast moeten ook de procedures worden vereenvoudigd.
Het vraagstuk dat wij hier bespreken, zal hopelijk steun krijgen in de Raad, want dit is een zeer belangrijk vraagstuk. Dit stelt ons in staat niet alleen een aantal alledaagse problemen op te lossen maar tegelijkertijd een boodschap van symbolische betekenis te geven. De Europese Unie wordt voor haar burgers tastbaar als zij optreedt in hun dagelijks leven. Het Europees burgerschap krijgt op die manier een concrete en diepere betekenis. Een dergelijk programma leidt tot rechtstreekse samenwerking van Europese organen, nationale en lokale instanties en lokale organisaties. Die samenwerking laat te wensen over zowel in de landen zelf als in de contacten tussen de Europese Unie en de nationale instanties.
Een programma als dit zorgt ervoor dat de Europese Unie zichtbaar wordt voor de buitenwereld. Het geeft de Unie een efficiënt en menselijk gezicht, en zoals ik bij het vorig verslag heb gehoord, mijnheer de commissaris, is dat het doel dat u nastreeft. 
Higgins (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, allereerst verwelkom ik het voorstel van de rapporteur, de heer Papadimoulis, om het actieprogramma voor civiele bescherming te verlengen.
Ik kom uit een land dat in het verleden middelen van de EU heeft ontvangen om de klap van natuurrampen op te vangen. Ik ben me volledig bewust van het belang van het programma. Als voormalig minister in mijn eigen regering heb ik in 1995 zelfs Brussel bezocht om bijstand te vragen om de gevolgen van forse overstromingen over de hele lengte en breedte van Ierland te verlichten. Ik heb toen aanzienlijke financiële steun weten te krijgen.
Ik heb de verhoging gezien in het budget van het actieprogramma voor civiele bescherming voor 2005 en 2006, maar wanneer ik nader naar de verhoging kijk, zie ik net als andere sprekers die een bijdrage aan dit debat hebben geleverd, dat de verhoging slechts 0,9 miljoen euro bedraagt voor elk van de jaren 2005 en 2006. Ik heb het verslag redelijk nauwkeurig gelezen, en de rechtvaardiging voor de verhoging is 'uitbreiding van de EU'. Wanneer men bedenkt dat tien nieuwe lidstaten tot onze Gemeenschap zijn toegetreden, komt de zogenaamde verhoging in feite neer op een reële verlaging; en dan is er nog geen rekening gehouden met inflatie.
Ik weet dat u het solidariteitsfonds hebt genoemd, maar ik zou een noodfonds voor civiele rampen willen zien dat directe hulp geeft aan de regio's van de nieuwe toetredingslanden, op dezelfde manier als Ierland in het verleden is geholpen. Deze landen hebben zich bevrijd van de ijzeren greep van Moskou. Ze komen alle in aanmerking voor de doelstelling-1-status; hun economieën zijn nog grotendeels embryonaal. Net zoals Ierland civiele rampen heeft meegemaakt, zullen ook deze nieuwe landen onvermijdelijk in situaties komen waarin zich natuurrampen voordoen. Ik ben eigenlijk van mening dat we elk jaar een aanzienlijk bedrag opzij zouden moeten zetten om deze landen door directe noodhulp te helpen.
Ik prijs de rapporteur voor zijn systematische aanpak en aanbevelingen. Hij heeft elk gebied nauwkeurig doorlopen. Preventie is, waar mogelijk, wenselijk; paraatheid is van primair belang; bescherming, noodmaatregelen en herstel zijn allemaal essentieel. Ik ben van mening dat hij een uitstekend systeem heeft opgesteld, maar het budget is volstrekt ontoereikend. We kunnen aardbevingen, overstromingen of bosbranden niet voorzien. Het zijn immers natuurrampen.
Tot besluit,
Ik spreek hier geen Swahili, maar mijn eigen moedertaal, Iers, dat helaas de enige officiële taal is die niet in de Gemeenschap is opgenomen.
Prettige kerstdagen en een gelukkig nieuwjaar voor u allemaal. 
Ferrero-Waldner,
   . - Mijnheer de Voorzitter, ik heb heel aandachtig geluisterd naar wat er is gezegd. Eerst wil ik u allen, de rapporteur en alle leden van het Parlement die hebben gesproken, bedanken voor uw steun voor dit programma voor civiele bescherming, dat we allemaal héél belangrijk vinden. Ik bedank u ook voor uw medewerking.
In antwoord op de vraag over hoe dit nu verder gaat, kan ik u vertellen dat er geen problemen zijn. Er komt een verlenging. Coreper heeft het voorstel van de Commissie op 15 december besproken, en het voorstel zal nog voor de Kerst als een 'A'-punt, dat wil zeggen als een punt waarbij zich geen problemen voordoen, naar de Raad Milieu gaan.
De Commissie is van plan in de tussentijd een voorstel te presenteren voor een nieuw wetgevingsinstrument, met de bedoeling dit in januari 2007 in werking te laten treden. Dat wil zeggen dat dit nieuwe voorstel zal zijn gebaseerd op de bepalingen van het nieuwe Grondwettelijk Verdrag voor ruimere mogelijkheden om Europese samenwerking op het gebied van de civiele bescherming tot stand te brengen. We zullen derhalve vooral werken op het gebied van de preventie, dat u allemaal hebt genoemd, maar ook op het gebied van de reactie.
De komende twee jaar zullen een overgangsperiode zijn om zo goed mogelijk de komst voor te bereiden van het nieuwe Verdrag, dat veel van de zaken en elementen zal bevatten die hier zijn genoemd. U hebt het allemaal gehad over preventie, en bijna ieder van u noemde het belang van de bijdragen van vrijwilligers en ook het belang van sociaal partnerschap en de kwestie van de financiering, die afhangt van de financiële reglementen. Nogmaals, we zijn bereid om de voorbereidingen te treffen. In de komende paar maanden zal de Commissie met een voorstel komen. Ik hoop dat mijn collega commissaris Dimas dit daarna zeer diepgaand met u kan bespreken. 
De Voorzitter.
   Hartelijk dank, mevrouw de commissaris.
Het debat is gesloten.
De stemming vindt morgen om 11.30 uur plaats. 

