Oświadczenia Przewodniczącego
Przewodniczący
Panie i panowie, ekscelencje! Obchodzimy dziś również międzynarodowy dzień przeciwko karze śmierci. Rada Europy uznała wraz ze swoimi 47 państwami członkowskimi, przy poparciu Parlamentu Europejskiego i Komisji Europejskiej, 10 października Europejskim Dniem przeciwko Karze Śmierci.
Cieszymy się, że są dziś tutaj z nami pielęgniarki z Bułgarii oraz lekarze, którzy niedawno uniknęli kary śmierci w Libii.
(Długotrwałe oklaski)
Chciałbym skorzystać z tej okazji i w imieniu całego Parlamentu powitać bardzo serdecznie panie pielęgniarki Nasję Nenowę, Kristianę Walczewę, Śnieżanę Dimitrową, Walię Czerwieniaszkę i Walię Siropulo oraz panów lekarzy Aszrafa Ahmeda Gommę El Hagousa i Zdrawko Dżordżiewa.
Od lutego 1999 r. zmuszeni byli spędzić w Libii osiem lat w areszcie, czekając na proces, niesłusznie oskarżeni o celowe zakażenie wirusem HIV setek dzieci libijskich.
Jesteśmy przeciwni karze śmierci. Dlatego w przeszłości wielokrotnie wzywaliśmy władze Libii do zwolnienia pielęgniarek bułgarskich i palestyńskich lekarzy.
Kara śmierci stanowi poważne naruszenie praw człowieka, a przede wszystkim prawa do życia. W imieniu Parlamentu Europejskiego chciałbym zatem podkreślić nasze niezłomne zaangażowanie w kampanię przeciwko karze śmierci. Przywiązujemy do tej kwestii wielką wagę w stosunkach z naszymi sąsiadami i partnerami na całym świecie.
Dziękujemy państwom, które niedawno zniosły karę śmierci, a zwłaszcza Ruandzie. Przykład ten pokazuje, że nawet państwa, których obywatele byli ofiarami strasznych przestępstw zrezygnowały z kary śmierci jako środka wymiaru sprawiedliwości. Kolejną okazją promowania zniesienia kary śmierci na całym świecie jest olimpiada, która odbędzie się w przyszłym roku w Pekinie. Olimpiada ta stanowi okazję do przerwania zmowy milczenia, która towarzyszy wykonywaniu kary śmierci w Chinach.
Unia Europejska przedłożyła Zgromadzeniu Ogólnemu Narodów Zjednoczonych projekt rezolucji w sprawie kary śmierci. Inicjatywa ta, chwalona wielokrotnie przez Parlament Europejski, stanowi istotny krok na drodze do zniesienia kary śmierci i apelujemy w tej sprawie do portugalskiej prezydencji Rady o promowanie jej na forum Organizacji Narodów Zjednoczonych w Nowym Jorku.
Parlament Europejski przeprowadził wiele debat dotyczących tej kwestii i tylko w tym roku przyjął trzy rezolucje w sprawie kary śmierci. Konsultacje w Parlamencie Europejskim dotyczące tej kwestii były o wiele bardziej intensywne niż w przypadku jakiejkolwiek innej kwestii. Zdecydowanie odrzucamy karę śmierci, w każdej formie i z każdego powodu.
Państwom członkowskim Unii Europejskiej udało się na podstawie wspólnych wartości stać się wspólnotą, w której w ogóle nie stosuje się kary śmierci. Zobowiązanie dotyczące niestosowania kary śmierci jest także jednym z elementów Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. Kiedy zgodnie z traktatem reformującym Karta będzie prawnie wiążącym dokumentem, będziemy mogli nawet powiedzieć, że w Unii Europejskiej kara śmierci została w zniesiona na wszystkich szczeblach. Cieszę się i jestem wdzięczny, że żadne państwo członkowskie Unii Europejskiej nie kwestionuje uwzględnienia kwestii zniesienia kary śmierci w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, a także, że nigdy nie rozważało poważnie przywrócenia tej kary.
Unia Europejska jako podmiot globalny jest zatem w stanie również zwrócić uwagę na to wspaniałe osiągnięcie w dziedzinie praw człowieka i bronić go.
Chciałbym teraz prosić państwa o uczczenie pamięci ofiar minutą ciszy.
Dziś w Europejskim i Międzynarodowym Dniu przeciwko Karze Śmierci my, Parlament Europejski, apelujemy do wszystkich państw nadal wykonujących karę śmierci, aby poszły za naszym przykładem i zniosły karę śmierci. Unia Europejska gotowa jest zaoferować tym państwom pomoc w realizacji tego celu.
(Oklaski)
Daniel Cohn-Bendit
(DE) Panie przewodniczący! Chciałbym wydać oświadczenie i poprosić państwa o wsparcie. Jak państwo wiecie nasza grupa postanowiła zorganizować w Moskwie posiedzenie biura w rozszerzonym składzie w celu omówienia różnych problemów związanych ze stosunkami pomiędzy Rosją i Unią Europejską, w którym uczestniczyłyby różne podmioty rosyjskie, reprezentujące zarówno stronę rządową, jak i opozycję. Niestety dowiedzieliśmy się, że rosyjski rząd nie wyda naszym kolegom wiz, a zatem posiedzenie to nie mogło dojść do skutku. Stało się to w tydzień po tym, jak Podkomisja Praw Człowieka chciała zorganizować w Moskwie podobne posiedzenie i również jej członkowie nie otrzymali żadnych wiz, a zatem i to posiedzenie nie doszło do skutku.
Uważamy, że nie można tolerować sytuacji, w której rząd określany przez przywódców niektórych państw jako w pełni demokratyczny nie pozwala nam zorganizować u siebie w Moskwie w pełni demokratycznego wydarzenia. Wzywamy Parlament do zbadania tej sprawy, a pana, panie przewodniczący, do poparcia tej inicjatywy w formie oświadczenia na piśmie, zaadresowanego zarówno do lokalnych ambasadorów, jak i do rządu rosyjskiego.
(Oklaski)
Przewodniczący
Dziękuję panu bardzo, panie pośle Cohn-Bendit! Odniosę się do pana apelu, ponieważ uważam, że jest słuszny, a ponadto jest to mój obowiązek.
