Hoe staat het met de hervorming van de Europese scholen? (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is het debat over de mondelinge vraag van Katerina Batzeli en Erna Hennicot-Schoepges aan de Commissie: Hoe staat het met de hervorming van de Europese scholen? - B6-0454/2008).
Erna Hennicot-Schoepges
auteur. - (FR) Mevrouw de Voorzitter, ik bedank de commissaris omdat hij deze vraag die vier maanden geleden werd ingediend, wilde behandelen. Ik wijs nog eens op de bevoegdheden van de Commissie cultuur en onderwijs van het Parlement die volgens het Reglement, bijlage VI, afdeling XV(2) de bevordering van het stelsel van Europese scholen omvatten.
Die scholen geven in de eerste plaats onderricht aan kinderen van Europese ambtenaren. Die leerlingen vormen categorie 1 en vertegenwoordigen ongeveer 70 procent van het huidige totaal. Ze betalen geen inschrijvingsgeld en de Commissie draagt ongeveer 60 procent van de financiering bij. De leerlingen uit categorie 2, die 5 procent vormen, en uit categorie 3, goed voor 25 procent, betalen schoolkosten die 4 000 euro tot 16 000 euro bedragen.
De veertien bestaande scholen onderwijzen van de kleuterschool tot het baccalaureaat bijna 21 000 leerlingen op een totaal van 100 miljoen leerlingen in de Europese Unie van 27 landen. Het onderwijs gebeurt in veertien officiële talen met een identiek schoolprogramma voor alle taalafdelingen. In vergelijking met de situatie van alle andere leerlingen in de Europese Unie zijn deze leerlingen sterk bevoordeeld.
In 2006 heeft de Commissie beloofd om het systeem te hervormen - een lovenswaardig initiatief, mijnheer de commissaris - om een Europees schoolsysteem uit te bouwen voor elk type school dat een Europees baccalaureaat wil aanbieden, gebaseerd op een gemeenschappelijk curriculum en, indien mogelijk, met onderricht in de moedertaal.
De school in Parma, die een toelating van de Hoge Raad voor Europese scholen heeft, zal de eerste school van dat type zijn dat in juni 2009 een Europees baccalaureaat zal uitreiken. De Hoge Raad voor Europese scholen van zijn kant heeft vorig jaar een diepgaande evaluatie van het baccalaureaat uitgevoerd met het oog op de lopende hervorming.
Uit een studie die door de Commissie cultuur en onderwijs van het Parlement werd aangevraagd en in oktober beschikbaar is, blijkt dat 94 procent van de baccalaurei hogere studies aan de grote Europese universiteiten volgen en dat 62 procent van hen aan een universiteit buiten hun land van herkomst studeert. De mobiliteit in deze groep ligt bijgevolg hoger dan bij andere studenten.
We beschikken dus over een Europees onderwijsstelsel dat zijn sporen heeft verdiend. In zijn resoluties van 2002 en 2005 heeft het Europees Parlement een diepgaande hervorming van het schoolsysteem aangemoedigd met het oog op een beter bestuur en grotere openheid.
Rekening houdend met de opeenvolgende uitbreidingen van de Unie, met de toename van het aantal agentschappen en arbeidsplaatsen van haar personeel, is het dan niet dringend noodzakelijk het stelsel van Europese scholen te hervormen en moet met het omzetten ervan in de algemene onderwijsstelsels niet worden begonnen?
Is het geen tijd om de Europese burgers een beproefd, meertalig en flexibel schoolmodel te geven dat zich om hun mobiliteit bekommert en dat zijn inspiratie uit de ervaring van Europese scholen put? Ik ken het antwoord al: dat valt natuurlijk niet onder onze bevoegdheid. Maar we zouden er ons minstens op moeten toeleggen. Staan de opvatting over Europese scholen als elitescholen en de opdeling van leerlingen in categorieën in eenzelfde Europese school niet in tegenspraak met de doelstellingen voor de verwezenlijking van een interne markt, voor mobiliteit en een betere sociale cohesie?
Welke vooruitgang is geboekt in het proces voor hervorming en openheid, om de omvorming van het stelsel van Europese scholen naar een systeem voor Europees onderwijs te garanderen, waarbij alles wat we tot nog toe hebben bereikt, wordt behouden? Welk Europees financieringssysteem kan worden overwogen voor een betere werking van de erkende scholen? Parma zal daarbij misschien als baken kunnen fungeren.
Mijnheer de commissaris, wat is ten slotte de vooruitgang op onderwijsgebied voor leerlingen met specifieke behoeften? Ik ben ervan overtuigd dat dat thema heel wat van onze collega's interesseert. Mijnheer de commissaris, mevrouw de Voorzitter, ik bedank u dat we de kans kregen om hierover een debat in een openbare zitting te voeren.
Siim Kallas
Mevrouw de Voorzitter, ik dank de geachte Parlementsleden voor deze vragen en voor de gelegenheid om deze kwesties opnieuw in het Europees Parlement te bespreken.
De hervorming van de Europese scholen is voor de Commissie een prioriteitskwestie en het is een van de meest ingewikkelde zaken die we behandelen. De Commissie heeft het verder openstellen van de Europese scholen altijd sterk gestimuleerd en er is op dit punt vooruitgang geboekt. Hierover is politieke overeenstemming bereikt op de ministeriële vergadering van november 2006 onder het Nederlands voorzitterschap van bestuurders van Europese scholen.
Na de formele goedkeuring van de Raad van Bestuur in april 2008 van de concrete regelingen om dit doel te bereiken, kan nu iedere officieel erkende school in de lidstaten het Europees curriculum hanteren en een Europees baccalaureaatsdiploma afgeven. De relevante autoriteiten van de lidstaten zijn verantwoordelijk voor het nemen van initiatieven om dit openstellen van de Europese scholen in de nationale scholen te verwerkelijken.
Het openstellen van de Europese scholen is in overeenstemming met de wens van het Europees Parlement om ervoor te zorgen dat dit zowel mogelijk zal zijn op plaatsen waar zich een gedecentraliseerd EU-agentschap bevindt (de zogenaamde type II-scholen) als op plaatsen waar de EU niet direct aanwezig is (zogenaamde type III-scholen).
Het Europees baccalaureaat, dat bijna 50 jaar bestaat, heeft een grote intrinsieke waarde gekregen. De Commissie wil de hoge kwaliteit van dit diploma handhaven.
De Raad van Bestuur van de Europese scholen heeft in april 2008 een herziening van de Overeenkomst inzake het Europese baccalaureaat goedgekeurd. Officieel erkende scholen kunnen nu het Europees baccalaureaatsdiploma uitreiken.
In 2007 heeft de Commissie cultuur en onderwijs het initiatief genomen voor een onderzoek waarin de academische en professionele carrières van voormalige leerlingen van de Europese scholen worden geanalyseerd, zoals de geachte afgevaardigde zojuist heeft verteld. Uit dit onderzoek zal blijken welke specifieke voordelen en mogelijke problemen voormalige leerlingen van Europese scholen hebben ondervonden.
De secretaris-generaal van de Europese scholen is ook een onderzoek gestart voor een externe evaluatie van het Europese baccalaureaat. Ik vertrouw erop dat uit de combinatie van de resultaten van beide onderzoeken belangrijke elementen naar voren komen, waarmee kan worden beoordeeld hoe de Europese scholen verder verbeterd kunnen worden met het oog op een zo goed mogelijke aanpassing aan de veranderende behoeften van hun leerlingen.
Ten slotte kan ik u mededelen dat de Europese scholen zich veel sterker hebben ingespannen voor de integratie van kinderen met speciale onderwijsbehoeften (SEN). In het schooljaar 2004/2005 hadden de Europese scholen 274 leerlingen met speciale onderwijsbehoeften. In het afgelopen schooljaar stonden er 411 van dergelijke leerlingen op de Europese scholen ingeschreven. De SEN-begroting voor 2008 bedraagt 3 123 000 euro; in 2004 was het uitgegeven bedrag iets meer dan 2 miljoen euro.
De Commissie wil graag de werkgroep Gehandicapten van het Europees Parlement bedanken voor het initiatief om een bedrag van 200 000 euro te reserveren voor een proefproject voor een SEN-kenniscentrum. Door dit initiatief krijgen Europese scholen de mogelijkheid beter tegemoet te komen aan de behoeften van SEN-kinderen.
De Raad van Bestuur van de Europese scholen heeft in juli 2008 het voorstel goedgekeurd om de reserve van 200 000 euro van het Europees Parlement te gebruiken voor de evaluatie van het bestaande SEN-beleid van de Europese scholen. Door dit onderzoek zullen de Europese scholen de kwaliteit van de integratie van SEN-leerlingen kunnen verbeteren.
De Europese Commissie is in juli 2008 begonnen met de financiële procedure voor het vrijmaken van de reserve van 200 000 euro van het Europees Parlement. Momenteel wordt de overdracht naar de begrotingsautoriteiten in werking gesteld.
Er is vooruitgang geboekt, maar het is van essentieel belang dat het Europees Parlement het door de Commissie in gang gezette hervormingsproces steunt om deze hervorming af te ronden en zo snel mogelijk volledig door te voeren. Opnieuw moeten de lidstaten hierbij een cruciale rol vervullen. Ik wil graag onderstrepen dat we goede contacten met de lidstaten onderhouden.
Ik hoop dat het Zweeds voorzitterschap - dat niet het voorzitterschap van de Europese Unie is, maar het voorzitterschap van de Raad van Bestuur van de Europese scholen - deze initiatieven verder zal uitwerken. Ik wil graag benadrukken dat het verslag van de heer Bösch, een lid van het Europees Parlement, zeer nuttig is geweest en dat hij in deze zaak zeer behulpzaam is geweest.
Ik zal zelf al het mogelijke doen voor de ontwikkeling van het systeem van de Europese scholen, omdat we grote problemen hebben met dit in 1953 ontworpen systeem. We moeten daarom enkele serieuze veranderingen invoeren om ervoor te zorgen dat het systeem flexibel wordt en goed functioneert.
Cornelis Visser
namens de PPE-DE-Fractie. - Voorzitter, ik sta hier omdat ik mij zorgen maak. Wij spreken vandaag over de Europese scholen en daar ben ik mevrouw Hennicot dankbaar voor.
Ik wil graag de aandacht van commissaris Kallas vestigen op een specifiek onderdeel van de Europese scholen, namelijk het godsdienstonderwijs. Het afgelopen jaar zijn mij verscheidene verontrustende berichten ter ore gekomen. Zoals u allen weet heeft de raad van bestuur van de Europese scholen vorig jaar besloten dat er minimaal zeven leerlingen moeten zijn met dezelfde taal, om een vak in de moedertaal te geven. Voor algemene vakken zoals aardrijkskunde en wiskunde vormt deze regel geen probleem, maar voor godsdienstonderwijs ligt het heel anders.
Door deze verhoging van de grens zijn er op dit moment Europese scholen waar leerlingen helemaal geen godsdienstonderwijs in hun eigen taal meer kunnen krijgen. Ik ben hier heel ongerust over, zeker wanneer het het basisonderwijs betreft. Religie, het spreken en leren over normen en waarden waar wij allen in Europa zo de nadruk op leggen, acht ik zeer belangrijk. Bij religie is het gevoel van groot belang en zoals wij allemaal weten zijn gevoel en emoties voor kinderen het best te uiten in de moedertaal.
Ik vind het onacceptabel dat afhankelijk van taal en nationaliteit sommige leerlingen wel en anderen niet de mogelijkheid hebben om godsdienstonderwijs in hun eigen taal te krijgen. Ik vraag dan ook om aandacht van de commissaris en om een duidelijke lijn hierin. Iedere leerling, ongeacht of hij of zij nu Engels, Duits, Nederlands als moedertaal heeft, moet dezelfde mogelijkheden en dezelfde kwaliteit onderwijs kunnen krijgen.
Naast aandacht voor de leerlingen wil ik ook graag nog even aandacht voor de positie van de docenten. Door de regel van 'minimaal zeven' is het ieder jaar weer de vraag of er voldoende leerlingen zijn en is het voor docenten onzeker of het godsdienstonderwijs het volgende lesjaar zal worden gegeven. Deze beroepsonzekerheid heeft consequenties voor het vinden van goede docenten voor het godsdienstonderwijs in alle talen. Ik vraag van de Commissie om het belang van godsdienstonderwijs voor de ouders en leerlingen van Europese scholen te onderschrijven en pal te staan voor het voortbestaan van het godsdienstonderwijs in de moedertaal op de Europese school.
Maria Badia i Cutchet
namens de PSE-Fractie. - (ES) Geachte commissaris, er is hier al opgemerkt dat de Europese scholen, als officiële onderwijsinstellingen, gezamenlijk door de regeringen van de lidstaten van de Europese Unie in het leven zijn geroepen om meertalig en multicultureel onderwijs te verzorgen aan - in de eerste plaats - de kinderen van het personeel van de instellingen, en dat deze scholen op dit moment om meerdere redenen moeten worden hervormd, met name om aan de nieuwe behoeften te kunnen voldoen.
De ontwikkeling en uitbreiding van de Europese Unie en de toename van het aantal agentschappen hebben geleid tot veranderingen in de samenstelling van de leerlingenpopulatie van de Europese scholen, zowel in cultureel als taalkundig opzicht, en tot veranderingen in het aantal leerlingen; het aantal aanvragen voor inschrijvingen is sterk gestegen.
Anderzijds heeft de flexibilisering van de arbeidscontracten tot nieuwe sociale, familie- en arbeidsomstandigheden geleid, die weer hun weerslag hebben op de samenstelling en de behoeften van gezinnen.
Zoals het Parlement al in twee resoluties heeft uitgesproken, is er een hervorming nodig om deze scholen te moderniseren, zodat ze dezelfde diensten kunnen leveren waarvoor ze zijn opgericht, inclusief de vereiste kwaliteit, maar ook om ervoor te zorgen dat ze toegankelijk zijn en dat bepaalde problemen met betrekking tot de toegankelijkheid en segregatie worden opgelost.
In dit verband ben ik blij met de opmerking van de commissaris over de twee studies die momenteel worden uitgevoerd. We zullen zien of ze resultaat zullen opleveren.
Kortom, ondanks de toename van het aantal communautaire talen en de grotere complexiteit die vandaag de dag op meerdere gebieden kan worden geconstateerd, moeten we vooruitgang boeken in dit proces van hervorming, openstelling en verbetering van deze scholen, waarbij de erkenning van hun diploma's door alle lidstaten te allen tijde moet worden gewaarborgd.
Dit gezegd hebbende wil ik de commissaris twee concrete vragen stellen.
De eerste vraag heeft betrekking op enkele klachten die me hebben bereikt van ouders van leerlingen die aan de Europese school hebben gestudeerd, want het lijkt erop dat wanneer leerlingen na het behalen van hun Europees Baccalaureaatsdiploma ergens anders hun studie willen vervolgen, hun gemiddelde cijfer met een punt wordt verlaagd; dat wil zeggen: ze worden gestraft. Ik zou graag willen weten of deze praktijk u bekend is en wat de reden hiervan is.
De tweede vraag heeft betrekking op de kinderen van parlementaire medewerkers. Ik heb ook klachten ontvangen van medewerkers die hun kinderen, als ze die naar de Europese school wilden laten gaan, als categorie drie hebben moeten inschrijven; dat wil zeggen dat ze schoolgeld moeten betalen. Ik heb de pagina gelezen waar alle informatie wordt verstrekt over de werking van de Europese scholen; die heb ik hier en ik zal de tekst in het Frans voorlezen, want in die taal heb ik hem gevonden. Er staat, bij categorie één:
(FR) "De kinderen van personeelsleden die direct en voor een ononderbroken periode van ten minste één jaar in dienst zijn genomen door de communautaire instellingen en hieronder genoemde organisaties."
(ES) Er volgt een lijst met twaalf punten; bij punt 4 staat:
(FR) "Personen met een rechtstreeks bindende privaatrechtelijke arbeidsovereenkomst met de Europese instellingen".
(ES) Dus dit is de situatie van personen of de groep van personen waarvan je zou denken dat ze in categorie één vallen. Ik wil u vragen waarom de kinderen van parlementaire medewerkers in categorie drie vallen en schoolgeld moeten betalen.
Hannu Takkula
Mevrouw de Voorzitter, allereerst wil ik namens mijn fractie zeggen dat het waar is dat het huidige systeem tamelijk ingewikkeld is en vereenvoudigd moet worden. Wij weten dat onderwijszaken in principe onder de bevoegdheid van de lidstaten vallen, maar in het geval van de Europese scholen ligt de bevoegdheid ook bij de Europese Unie. Waar EU-agentschappen zijn, moeten ook Europese scholen zijn. Dat is een grondbeginsel. Wij moeten ook beseffen dat wij via verschillende strategieën de Europese burgers kunnen vertellen dat onderwijs altijd een investering in de toekomst is. Op basis daarvan moeten wij handelen in het geval van de Europese scholen.
Ik wil vervolgens enkele standpunten over het onderwijs naar voren brengen. Het eerste heeft betrekking op de mate waarin het onderwijs gratis is. Naar mijn mening moeten wij het er in Europa over hebben om al het onderwijs gratis te maken, over welke school het dan ook gaat. Elk kind en elke jongere moet de kans krijgen op goed onderwijs en van een goede opleiding kunnen profiteren. Gratis onderwijs is daar een garantie voor. Ik denk dat als de lidstaten dit willen en als wij echt van mening zijn dat onderwijs een investering in de toekomst is, wij dit doel kunnen bereiken.
Het is ook van belang dat het onderwijs wordt gegeven in de moedertaal van de leerling, want die vormt de basis van identiteit. Kinderen en jongeren op Europese scholen komen uit verschillende culturen en verschillende volken. Het is belangrijk dat zij les krijgen in hun eigen taal, maar het is ook belangrijk te beseffen dat er speciale onderwijsvoorzieningen nodig zijn en dat leerlingen cultureel bewustzijn wordt bijgebracht, omdat zij vaak ontworteld zijn wanneer zij uit het ene land naar het andere land komen, naar een nieuwe, vreemde omgeving. Daarom moeten wij eveneens zorg dragen voor hun alomvattende persoonlijke ontwikkeling en hun ontwikkeling tot volwaardige mensen. Dat is ook de basis van het Europees mensenrechtenbeleid en het Europees mensbegrip.
Wat de door mij genoemde speciale voorzieningen betreft is het aantal leerlingen per klas iets waarin kan worden geïnvesteerd. Klassen mogen niet te groot zijn en elk kind moet de mogelijkheid hebben om op maat gesneden onderwijs te krijgen.
Ik wil eindigen met te zeggen dat het echte beschavingsniveau onder ons Europeanen wordt gemeten aan hoe wij onze naasten behandelen die het slechtste af zijn en hoe wij voor onze kinderen en jongeren zorgen. Wat dat betreft zijn de Europese scholen een etalage voor de wereld. Wat is ons feitelijke beschavingsniveau en hoe zorgen wij voor onze jongeren? Zijn wij bereid in hen en hun toekomst te investeren? Ik hoop dat Europa dit er voor over heeft en dat Europa daadwerkelijk investeert in kinderen, jongeren en de Europese scholen.
Ewa Tomaszewska
namens de UEN-Fractie. - (PL) Mevrouw de Voorzitter, we hebben inmiddels vijftig jaar ervaring met Europese scholen en hebben in die periode met name problemen van meertaligheid, culturele diversiteit en migratie het hoofd geboden. Nu is het moment gekomen om te bepalen of we deze ervaring wellicht kunnen verbreden door dit onderwijs een algemeen karakter te geven. Niet alleen kinderen van Europese ambtenaren hebben namelijk behoefte aan kennis van vreemde talen op het hoogste niveau en aan integratie met leeftijdgenoten uit andere Europese landen. Niet alleen die kinderen hebben in verband met in het buitenland werkzame ouders behoefte aan een bijzondere invulling van de leerplicht.
Discriminatie is onaanvaardbaar. Waarom zouden kinderen wier ouders geen ambtenaar zijn dan ook worden uitgesloten van die scholen? Voorts wil ik er nog op wijzen dat in de Commissie onderwijs en cultuur is gesproken over de behoefte om op scholen in Europa weer de klassieke talen Grieks en Latijn te onderwijzen, ook op de Europese scholen. We moeten echt dringend nadenken over de functioneringsprincipes van de Europese scholen en de behoeften om deze verder uit te breiden en te hervormen.
László Tőkés
Mevrouw de Voorzitter, staat u mij toe als lid van de Commissie cultuur te zeggen dat ik zeer ingenomen ben met het initiatief van Erna Hennicot-Schoepges en Katerina Batzeli, leden van de Commissie cultuur, om zich met een mondelinge vraag tot de Europese Commissie te richten en dit debat te voeren over de voortgang van de hervorming van Europese scholen.
Laat me, nu we over meertaligheid en het belang hiervan spreken, van de gelegenheid gebruikmaken om te wijzen op een ernstige aangelegenheid bij ons in Roemenië, waar het recente initiatief van het ministerie van Regionale Ontwikkeling om de vertaling te voltooien van het regionale operationele programma van de EU van het Roemeens in het Hongaars, is gestuit op scherpe kritiek van de Roemeense sociaaldemocratische partij, die door verschillende leiders van het voormalig communistisch regime wordt geleid. Dit gebeurt nota bene in een van de 27 EU-lidstaten in het Europees jaar van de interculturele dialoog, op een moment dat commissaris Leonard Orban een beleidsdocument heeft gepubliceerd met de titel 'Meertaligheid: een troef voor Europa en een gemeenschappelijk engagement'. In het Europees Jaar van de interculturele dialoog is een debat over de hervorming van de Europese scholen van het allergrootste belang, omdat we in een multicultureel en veeltalig Europa leven, waar verschillende culturen en talen naast elkaar bestaan. Om de Europese integratie te doen slagen, moeten we een dergelijke culturele interactie mogelijk maken en aanmoedigen.
Daarom moet ons Europees onderwijssysteem een afspiegeling zijn van dit multiculturele karakter en een gezonde en gemakkelijke co-existentie mogelijk maken. Europese scholen, in het bijzonder, zijn opgezet om in deze behoefte te voorzien - om multicultureel en meertalig onderwijs te bieden, terwijl tegelijkertijd de Europese identiteit wordt versterkt. Echter, in een uitgebreide EU, met een grotere mobiliteit van de burgers en waar meer agentschappen in verschillende lidstaten zijn gecreëerd, is het een uitdaging geworden om aan deze behoeften tegemoet te komen. Zoals door de vragen in het debat van vandaag wordt onderstreept, is het hard nodig om ons te richten op hervormingen, omdat het steeds ingewikkelder blijkt te zijn om meertalig en flexibel onderwijs van hoge kwaliteit te bieden.
Staat u mij toe te benadrukken dat we leerlingen alleen de mogelijkheid kunnen bieden om zich tot werkelijk Europese burgers te ontwikkelen, wanneer we hun toestaan om gedurende hun opleiding en vorming uiting te geven aan hun eigen culturele identiteit en hun eigen moedertaal te spreken. Leerlingen van Europese scholen zullen mijns inziens niet de sterke basis hebben die ze nodig hebben om hun Europese identiteit te kunnen ontwikkelen, indien ze niet eerst de mogelijkheid krijgen om hun nationale identiteit te ontwikkelen door het gebruik van hun moedertaal en eigen cultuur.
Dank u voor uw aandacht en ik wens u veel succes met het hervormingsproces van de Europese scholen.
Kathy Sinnott
Mevrouw de Voorzitter, een aantal jaren geleden is vastgesteld dat de Europese scholen kampen met twee problemen. Een daarvan was dat ze ver achterblijven op het gebied van inclusie en geïntegreerd beleid voor kinderen met speciale onderwijsbehoeften (SEN). Het andere probleem was dat ouders, wanneer ze een kind met speciale onderwijsbehoeften bij een school wilden inschrijven, doorgaans te horen kregen dat deze niet echt aan hun behoeften kon voldoen en dat de ouders een andere oplossing moesten zoeken. Dit was echt niet zoals het hoort.
In december 2007 heeft het Parlement in zijn begroting geld gereserveerd als bijdrage aan de financiering van kwaliteitsonderwijs voor kinderen met speciale onderwijsbehoeften en om het concept van inclusief onderwijs te bevorderen. Deze reserve wordt vrijgemaakt na indiening van een voorstel voor een proefproject voor een centrum voor onderwijs aan kinderen met speciale onderwijsbehoeften, met inbegrip van gekwalificeerd personeel met relevante ervaring en geschikt lesmateriaal. Ik zal in de tijd die mij is toebedeeld niet uitweiden over de onderhandelingen en het heen en weer gepraat voorafgaande aan dit proefproject. De uitkomst was dat het proefproject is uitgelopen op wat halfslachtige pogingen op het gebied van de psychologie en de aanwending van een paar andere hulpmiddelen, maar dat is niet wat ik onder een proefproject versta: echte klassen, geïntegreerde klassen, in alle Europese scholen.
Ik denk dat het tijd wordt dat we een heel duidelijk doel stellen. Het doel is inclusie en de integratie van kinderen op een manier die voor hen mogelijk is. Er zijn momenteel 411 SEN-leerlingen in het SEN-project op de Europese scholen. Ze nemen 2 procent voor hun rekening, terwijl het percentage gehandicapten onder de algemene bevolking 17 procent bedraagt. Er is dus een gat van 15 procent, waaruit blijkt dat we nog steeds niet genoeg kinderen met speciale onderwijsbehoeften op de scholen toelaten. En het gaat er bij mij niet in dat de percentages die recht hebben op onderwijs op deze scholen afwijken van de betreffende percentages van de algemene bevolking.
We hebben natuurlijk een project nodig en we moeten de situatie bestuderen, maar we kunnen dat wel eeuwig blijven doen - we zijn al heel lang bezig met het bestuderen van de situatie! Het wordt tijd om als standaardprocedure op alle scholen echt contact te zoeken met de kinderen. We zijn nog lang niet zo ver.
Dit is de andere betekenis van verscheidenheid. Het gaat niet alleen om talen en culturen, maar het gaat ook om de behoeften en mogelijkheden van mensen en we moeten ook inspelen op de grote verschillen op dat gebied.
Roberto Fiore
- (IT) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, de pogingen om een Europese school te ontwikkelen verdienen de nodige waardering, maar wij mogen niet over het hoofd zien dat het strategische doel is om Europa te maken tot een gidsland in wetenschappelijk en maatschappelijk opzicht, maar ook tot een model van samenleving.
In die zin moeten wij de culturele wortels van Europa ontwikkelen, dus bijvoorbeeld datgene wat Rome op juridisch vlak heeft gegeven, wat Griekenland in de filosofie heeft geboden of Duitsland in de muziek. Maar ook moet gezegd worden dat vandaag de dag - en hier bestaan duidelijke studies over - de zogeheten dode talen nieuw leven moet worden ingeblazen, zoals Latijn en Grieks. Deze talen worden door de meest ontwikkelde Amerikaanse ondernemingen, zoals General Motors, en bijvoorbeeld door de Universiteit van Yale beschouwd als basis voor de modus operandi van ondernemers, of zelfs van gezinshoofden. Tot slot moet erop gewezen worden dat het christendom en de christelijke waarden van onze roots fundamenteel zijn voor een echte Europese school.
Μarie Panayotopoulos-Cassiotou
(EL) Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de commissaris, mijn collega's hebben een aantal verzoeken gedaan in verband met een betere gang van zaken in de Europese school, die een baken is voor andere scholen in de lidstaten.
Kunt u een antwoord geven op de vraag in hoeverre de lokale wetgeving invloed uitoefent op de Europese scholen? Wij hebben immers vastgesteld dat er verschillen zijn tussen de scholen in Nederland, België, Duitsland en Luxemburg. Deze verschillen bevinden zich, naar wij hebben kunnen vaststellen, in de manier waarop kinderen met leermoeilijkheden worden behandeld. Deze kinderen worden in Brussel anders behandeld dan in Luxemburg.
Laten wij echter doorgaan met de leerlingen. Waarom zijn zij in categorieën ingedeeld? Waarom moeten zij hun vakkeuze voor het baccalaureaat zo strikt vaststellen, voordat zij überhaupt met de lessen in deze vakken beginnen? Waarom hangt de vraag of al dan niet godsdienstles en klassieke talen worden gegeven af van het aantal leerlingen in de klas? Waarom wordt geen les gegeven in de geschiedenis van het land van herkomst? Waarom wordt geen les gegeven in de nationale taal van de leerlingen?
Dan het personeel. Indien de selectie van leerkrachten op grond van verdienste zou geschieden, zou er meer homogeniteit bestaan in de lerarenverenigingen. Controleert u de selectie in alle landen? Het administratief personeel wisselt, maar er zijn mensen die langer dan twintig jaar aanblijven als directeur. Waarom vindt er voor directeurs geen selectie plaats?
Zoals u ook zei, zal flexibiliteit voor betere resultaten zorgen. De autoriteiten van de lidstaten moeten ervoor zorgen dat de Europese school er niet alleen is voor de migrant uit de 'elite' maar ook een voorbeeld en model wordt voor andere scholen voor migrantenkinderen.
Ryszard Czarnecki
(PL) Mevrouw de Voorzitter, ik spreek niet alleen als afgevaardigde, maar ook als ervaringsdeskundige op het vlak van Europese scholen. Ik ben namelijk vader van een kind dat drie jaar lang een Europese school in Brussel heeft bezocht - één van de vier - en vorig jaar is geslaagd voor het eindexamen. Het thema waar we vandaag over spreken is mij dus bekend. Niet enkel dankzij de ervaring binnen mijn gezin, maar ook omdat ik regelmatig ouderavonden heb bijgewoond. Ik wil hier één opmerking over maken, namelijk dat deze scholen in aantal toenemen. Toen mijn zoon drie jaar geleden naar de Europese school ging, waren er drie in Brussel. Nu zijn het er al vier. Het maximum aantal leerlingen dat per klas wordt toegelaten is 32.
Ik wil erop wijzen dat in veel Europese landen het maximum aantal leerlingen per klas aanzienlijk lager ligt dan op de Europese scholen. Het is logisch dat we geïnteresseerd zijn in dit thema, want we moeten weten waar we als Europese Unie geld aan uitgeven. Meer dan vijftig procent van de begroting van die scholen komt namelijk uit middelen van de Europese Unie. Mijn conclusie, mevrouw de Voorzitter, luidt dan ook als volgt. Het is goed om deze scholen algemeen toegankelijk te maken, maar dit mag niet ten koste gaan van de kwaliteit van het onderwijs en mag niet leiden tot te grote leerlingenaantallen op die scholen.
Monica Maria Iacob-Ridzi
(RO) De Europese scholen staan binnen Europa bekend als elitescholen die solide onderwijs aan jongeren bieden. In 1953 merkte Jean Monnet op dat het doel van deze scholen is om kinderen uit Europa bij elkaar te brengen, ongeacht hun nationaliteit, en om hen aan de Europese geest en verwantschap deelachtig te maken, opdat zij later uiteindelijk in staat zijn een verenigd en welvarend Europa tot stand te brengen. In het hervormingsprogramma voor deze scholen dienen de volgende belangrijke aspecten in het oog te worden gehouden. Alle 23 officiële talen van de Europese Unie dienen in het kader van deze scholen te bestaan, en de kinderen moeten de mogelijkheid hebben hun moedertaal te spreken. Helaas zijn er nog officiële talen van de Europese Unie die in geen enkele Europese school worden gesproken.
Bovendien is één van de doelstellingen van de Europese scholen om de eenheid van groepen kinderen te bevorderen, om hen samen te brengen, en om de ontwikkeling van een geest van tolerantie en onderlinge communicatie te stimuleren. Derhalve acht ik hun opdeling in drie categorieën niet opportuun. De kinderen uit de laatste categorie, 'de overigen' zoals ze worden genoemd, worden slechts toegelaten op een dergelijke school als er plaatsen over zijn nadat de kinderen van Europese functionarissen zijn geplaatst. Deze indeling in categorieën is discriminatoir en ik stel voor ze uit het statuut van de Europese scholen te verwijderen.
Zdzisław Zbigniew Podkański
(PL) Mevrouw de Voorzitter, het concept van de 'Europese school' wordt steeds populairder. Dit is een gevolg van de mondialisering die doordringt in alle sectoren, ook in het onderwijs. We hebben dus een basisprincipe, dat we proberen te hanteren en in te vullen. Hier rijst echter een probleem. De vraag hoe die school er uit moet zien is namelijk heel moeilijk te beantwoorden. Moet het een elitaire school zijn of een universele, die iedereen een strikte vorm en vast curriculum voorschrijft? Of moet het een school zijn waar ruimte is voor bepaalde stromingen en die rekening houdt met nationale en regionale tradities, waar kennis en respect voor de eigen tradities, cultuur, geschiedenis, godsdienst en taal wordt bijgebracht, evenals een open houding ten aanzien van de cultuur van andere volkeren middels meertaligheid en wereldbeschouwing? Eén ding is in principe zeker. Aangezien we in de Europese Unie leven, moeten de diploma's van alle scholen in de lidstaten worden erkend.
Mihaela Popa
(RO) Ik ben van oordeel dat de Europese scholen de scholen van de toekomst binnen de Europese Unie vormen, aangezien zij rekening houden met de gestegen mobiliteit en het globaliseringsproces, iedere leerling de mogelijkheid bieden om onderwijs te volgen in zijn moedertaal en tegelijkertijd veeltaligheid bevorderen.
Ik heb dit schoolsysteem van zeer nabij leren kennen. Ik heb de oudste Europese school in Brussel bezocht, die vijftig jaar geleden is opgericht, en heb meer dan veertig Roemeense leerlingen ontmoet, die de mogelijkheid hebben onderwijs in hun moedertaal te volgen. De Europese school stimuleert sociale integratie; leerlingen van verschillende nationaliteiten leren elkaar kennen en helpen elkaar.
Ik wil de doeltreffendheid onderstrepen van de wijze waarop het eindexamen wordt gehouden, een examen dat prestaties bevordert en de leerling voorbereidt op het leven als toekomstig Europees burger. Ik vind dat het systeem van de Europese scholen uitgebreid moet worden naar alle lidstaten van de Europese Unie, zodat het onderdeel wordt van een gemeenschappelijk Europees beleid op het gebied van onderwijs. Bovendien stel ik de oprichting en steun van regionale Europese scholen voor, die rekening zullen moeten houden met het basisprincipe binnen de Europese Unie - regionaal beleid binnen een mobiel, op kennis gebaseerd Europa.
Dumitru Oprea
(RO) Het Europese beleid met betrekking tot de hervorming van traditionele scholen tot Europese scholen, waarbij zowel lokale als nationale overheden worden betrokken, betekent, naar onze mening, drie soorten hervormingen die tot stand moeten worden gebracht: een systematische hervorming, met inbegrip van het curriculum, gebaseerd op kwaliteit en efficiëntie; een voortdurende hervorming, die een evaluatie en valorisatie inhoudt van voorheen behaalde resultaten, afgestemd op het specifieke karakter van de Europese scholen; en een derde hervorming, gebaseerd op de verantwoordelijkheid van en de toe-eigening van verantwoordelijkheid door alle maatschappelijke partijen.
Wat dit laatste aspect betreft, menen wij dat de Europese school als model zou moeten fungeren voor een wereldomvattend schoolmodel, waarin de component "naschoolse opleiding" een rol moet spelen. Jongeren dienen niet alleen tijdens het schooljaar, maar ook tijdens de zomervakanties tussen 14.30 en 17.00 uur een speciaal programma te hebben.
Roberta Alma Anastase
(RO) In de vijftig jaar van het bestaan van de Europese scholen hebben deze hun onderwijskwaliteit voor de komende generaties aangetoond. Ik ben echter van mening dat wij ons in het debat van vandaag moeten focussen op de noodzaak om de Europese scholen aan de behoeften van deze tijd aan te passen, rekening houdend met de uitbreiding van de Europese Unie tot 27 lidstaten, en met de verschijnselen van globalisering en migratie en de toegenomen geografische en professionele mobiliteit.
Ik wil twee belangrijke punten benadrukken. In de eerste plaats moeten de Europese scholen zich meer openstellen voor de opname van alle burgers die een dergelijke steun nodig hebben. In de tweede plaats vind ik de erkenning van diploma's in alle Europese landen een prioritaire doelstelling.
Zbigniew Zaleski
(EN) Mevrouw de Voorzitter, een mens doet er ongeveer een derde van zijn of haar leven over om zich door middel van onderwijs voor te bereiden op het volwassen leven. De tweede opmerking die ik wil maken, is dat ook voor de opbouw van de Europese Unie - waar wij op dit moment mee bezig zijn - goed onderwijs nodig is. Daar zitten een heleboel technische aspecten aan, zoals onderwijsmateriaal, diploma's, enzovoort, maar het is de taak van de Commissie als uitvoerder om pal te staan voor het idee dat onderwijs gebaseerd moet zijn op meerdere talen, gemeenschappelijke beginselen en respect voor nationale waarden. Dit is van essentieel belang. Uiteraard kost onderwijs geld, maar als we niet bereid zijn dat geld te investeren, zullen we moeten accepteren dat dit zal leiden tot onwetendheid, en dat zal ons denk ik nog veel duurder komen te staan.
De Europese school is dus een geweldig project, en ik steun dat van harte.
Czesław Adam Siekierski
(PL) Mevrouw de Voorzitter, de Europese scholen bestaan bij de gratie van het Verdrag van 1957. De afgelopen vijftig jaar is er in Europa heel wat veranderd. We hebben verschillende uitbreidingen meegemaakt, er zijn instellingen en agentschappen bijgekomen en arbeidsovereenkomsten zijn veel flexibeler geworden. Het lijdt dus geen twijfel dat ook het model van de Europese school moet worden hervormd.
Een aantal concrete zaken moet worden veranderd. Wat mij het meest verbaast, is de selectie van leerlingen, dat wil zeggen de indeling in drie categorieën. Enerzijds streeft de Unie immers naar meer mobiliteit voor de Europese burgers op de arbeidsmarkt en naar het wegnemen van obstakels. Anderzijds ontzegt zij de toegang tot scholen aan kinderen van potentiële werknemers van verschillende instellingen en bedrijven in heel de Unie. Voorts moeten we een oplossing vinden voor het probleem van overbezetting, waar sommige scholen mee te maken hebben. Daarnaast moeten we maatregelen treffen voor leerlingen met speciale behoeften.
Tot slot wil ik nog vragen om te bekijken of er Europese scholen kunnen worden gebouwd in de nieuwe lidstaten.
Tadeusz Zwiefka
(PL) Mevrouw de Voorzitter, de onderwijsfilosofie van de Europese scholen en het curriculum dat leidt tot het behalen van het Europese eindexamen moeten alle lidstaten ten voorbeeld dienen voor meertalig en multicultureel onderwijs. In een tijd van toenemende studentenuitwisselingen tussen Europese onderwijsinstellingen en mondialisering van de economie is de concrete waarde van het Europese eindexamen een goede reden om het algemeen te maken. Ook zou het volledig moeten worden erkend door hogere onderwijsinstellingen in de lidstaten en in derde landen. Dit is helaas niet haalbaar zonder een aanzienlijke verhoging van de financiële middelen.
Op dit moment worden de Europese scholen beschouwd als veel te elitaire instellingen, die vaak kinderen weigeren waarvan de ouders geen ambtenaar zijn bij de EU. Uitsluiting van het overgrote deel van de samenleving van toegang tot Europese scholen druist in tegen het doel van meer mobiliteit voor de Europese burgers op onze arbeidsmarkt. De lidstaten proberen vaak zelf een nieuw onderwijssysteem op te zetten, dat jongeren beter voorbereidt op de uitdagingen van de mondialisering en een flexibele arbeidsmarkt. Het systeem van de Europese school en het Europese eindexamen bestaat echter al lang en heeft zijn sporen meer dan verdiend. Laten we dit systeem dus zo breed mogelijk verspreiden.
Christopher Beazley
(EN) Mevrouw de Voorzitter, ik spreek hier niet alleen als lid van dit Parlement maar ook als voormalig leraar. Ik zou commissaris Kallas willen vragen om bij de eerstvolgende vergadering van de Raad van ministers eens met de Britse minister van Onderwijs te gaan praten om te zien of die misschien iets kan leren van de successen van het model van de Europese school. De minister zou misschien in het bijzonder kunnen overwegen het rampzalige besluit van de Britse regering om het vreemdetalenonderwijs niet langer verplicht te stellen, met andere woorden om de Europese talen uit het Britse curriculum te laten vallen, terug te draaien.
In de tweede plaats zou u hem er misschien even aan kunnen herinneren dat Europa een halve eeuw lang verdeeld is geweest, maar dat het nu al weer twintig jaar is herenigd. Misschien dat hij dan zal overwegen zijn leerplanadviseurs de suggestie aan de hand te doen om de volgende generatie te vertellen over de geschiedenis en cultuur van Midden- en Oost-Europa, waar Groot-Brittannië traditioneel altijd sterk bij betrokken is geweest en die het ook steeds heeft proberen te steunen.
Mario Mauro
- (IT) Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de commissaris, dames en heren, in dit bestek is het niet voldoende erop te wijzen dat van verschillende zijden geklaagd wordt over de ontoereikendheid van het huidige bestuursmodel. Ik geloof dat wij allemaal na dit debat er absoluut van doordrongen moeten zijn dat de modelfunctie die de Europese scholen kunnen bieden voor de Europese ruimte van onderwijs, op de helling staat. En aangezien wij de obstakels bij de Europese ruimte van onderwijs willen overwinnen en wij dus hopen dat de goede praktijken zegevieren, is het absurd en tegenstrijdig een bestuursniveau en -model te behouden waarmee niet tegemoet gekomen kan worden aan de uitdagingen waar wij voor staan. Ik geloof dat het debat van vandaag genoeg stimulansen biedt voor de Commissie om te begrijpen dat een radicale hervorming van onze scholen moet worden doorgezet.
Erna Hennicot-Schoepges
auteur. - (FR) Mevrouw de Voorzitter, ik zou de commissaris graag nog twee aanvullende vragen stellen. Hij heeft een cijfer genoemd, maar dat is het huidige cijfer. Mijnheer de commissaris, zijn er voor de volgende financiële vooruitzichten ook meer middelen uitgetrokken, bestaat er een financieringssysteem dat het functioneren van die scholen garandeert? Momenteel is er een tekort van veertig leerkrachten Engels door een financieringsprobleem van de regering van Hare Majesteit. Ik vraag u welke oplossing we kunnen overwegen met het oog op die situatie. Vervolgens zouden de scholen zelf meer autonomie willen. Bent u voorstander van meer autonomie of behoudt u liever dit systeem, een omslachtig systeem dat vaak niet aan de plaatselijke situatie is aangepast?
Siim Kallas
vicevoorzitter van de Commissie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, er is een aantal zwaarwegende en belangrijke vraagstukken aan de orde gesteld.
Allereerst wil ik u eraan herinneren dat het stelsel van de Europese scholen een volledig onafhankelijk instituut is. Het is niet gebaseerd op het Verdrag van 1958 maar op het Statuut van 1953, het heeft zijn eigen raad van bestuur, zijn eigen statuut, en alle regels worden door deze raad vastgesteld. De Commissie heeft slechts één stem in de raad van bestuur.
De volledige verantwoordelijkheid voor de inhoud van het onderwijs ligt bij de raad van bestuur van de Europese scholen, evenals de verdeling tussen de verschillende taalafdelingen en het onderwijsprogramma. De Commissie heeft daar dus heel weinig over te zeggen.
Ten tweede wil ik graag iets zeggen over een belangrijke kwestie met betrekking tot de financiering. De infrastructuur wordt ter beschikking gesteld door de gastlanden. De scholen worden dus gebouwd door België, Duitsland, Frankrijk, enzovoort. Dit geeft duidelijk aan wat onze grenzen zijn als het gaat om het ontwikkelen van infrastructuur.
En hoe zit het met de inhoud van het onderwijs? De geachte afgevaardigde merkte in haar inleidende toespraak al op dat de kwaliteit van het onderwijs hoog is - en zo is het ook. Een van de eerste prioriteiten van de Europese Commissie is dat zij alle mogelijke steun biedt om ervoor te zorgen dat deze kwaliteit hoog blijft. Dit zal ook een maatstaf zijn voor de Europese onderwijsstelsels, namelijk dat de leerlingen op de Europese scholen een opleiding krijgen die overal hoog gewaardeerd wordt. Ik heb dan ook geen enkele informatie dat leerlingen na hun opleiding op een Europese school speciale problemen zouden ondervinden om een plaats op een universiteit te krijgen als ze dat wensen.
Wat de docenten betreft, die vormen onderdeel van de infrastructuur, dus die worden ook door de lidstaten geleverd. De docenten Engels worden bijvoorbeeld door het Verenigd Koninkrijk geleverd; met andere woorden de lasten voor de grotere talen zijn evenredig veel hoger. Wij, de Commissie - of de Europese begroting - betalen de operationele kosten hiervan. Als gevolg van deze combinatie zitten we nu met een tamelijk omslachtig systeem, en een van de doelstellingen is dan ook om het systeem te hervormen en meer helderheid te brengen in de verantwoordelijkheden en de financiering. We zien ook de problemen met België, waar zoals vanavond al is gezegd een van de vier scholen nog altijd een tijdelijke school is. De bouw van de vierde school is steeds weer uitgesteld, en wij voeren hierover intensieve gesprekken met de Belgische regering.
U noemde ook de openheid van de Europese scholen. Naar onze mening is het kernvraagstuk daarbij het Europese baccalaureaat en de accreditatie van scholen die het Europese baccalaureaat willen toekennen. Wij zijn erg voor dit idee, waartoe de raad van bestuur in feite al heeft besloten, dus de basisregels liggen er al. De vraag is nu hoe we dit in de lidstaten in praktijk gaan brengen. Ook hierbij ligt de eerste verantwoordelijkheid bij de lidstaten. Hiermee zal dan ook tot op zekere hoogte het probleem van verschillende leerlingen worden opgelost.
Zoals ik al zei, spreek ik vandaag met het Parlement en hoor ik uw opmerkingen aan dat categorie III moet worden opgeheven, maar ik spreek ook regelmatig met onze ambtenaren - en dat zijn er honderden, ongeveer evenveel als u - en die hebben uiteraard een duidelijke eis, namelijk dat het onderwijs voor hun kinderen gegarandeerd moet zijn.
Zowel het Verdrag als het Statuut van de ambtenaren als de verordening bevatten de nadrukkelijke eis dat wij plaatsen op scholen moeten creëren. Vervolgens rijst dan uiteraard de vraag wie die andere plaatsen moet verdelen. Die moeten gratis blijven en ze moeten beslist in Brussel blijven. Dit wordt steeds moeilijker. Ik vind dit een zeer gecompliceerd vraagstuk. Bij het aantreden van deze Commissie hebben wij namens onze ambtenaren heel duidelijk gesteld dat hierover meer duidelijkheid moest komen, en daarom heeft de raad van bestuur een centraal inschrijfpunt ingesteld om deze kwesties op te lossen.
Dit is dus de situatie, en ik wil nog eens herhalen dat de insteek van de Commissie is dat wij duidelijkheid moeten scheppen in de financiële kwesties, dat wij de lasten duidelijk moeten verdelen en moeten zorgen voor duidelijke verantwoordelijkheden en duidelijke verplichtingen. Dan kunnen we ook betere oplossingen vinden voor de infrastructurele problemen, maar dit mag zeker niet ten koste gaan van de kwaliteit van het onderwijs.
Nu wil ik nog op een paar specifieke vragen ingaan. Een van de geachte afgevaardigden stelde het vraagstuk van de leerlingen met een beperking aan de orde. U zei dat er daar veel meer gevallen van waren, maar voor zover ik weet, is geen enkel verzoek van ouders om een speciale behandeling afgewezen: deze verzoeken zijn altijd ingewilligd. Dus als u beschikt over feiten met betrekking tot leerlingen met beperkingen waar wij niet van weten, laat u ons dat dan alstublieft weten, dan zoeken wij daar een oplossing voor.
En dan wil ik nog iets zeggen over de parlementaire medewerkers. Zoals u weet, vallen die momenteel niet onder het Statuut van de ambtenaren, zij vormen een speciale groep medewerkers in het Parlement. U weet echter ook dat er onderhandelingen gaande zijn om hier een oplossing voor te vinden en om duidelijker regels op te stellen. Zodra hier meer duidelijkheid over is, kunnen we ook gaan nadenken over de vraag wat te doen met betrekking tot de toegang tot de Europese scholen voor de kinderen van parlementaire medewerkers.
Dit zijn ongeveer de vragen die zijn gesteld, en het is duidelijk dat al deze vragen - godsdienstonderwijs, talen - onder de verantwoordelijkheid vallen van de raad van bestuur, en in die raad heeft de Commissie slechts één stem. De raad van bestuur pakt deze vraagstukken heel serieus aan. Er is langdurig over gediscussieerd, en ik kan u verzekeren dat het secretariaat-generaal van de Europese scholen heel zorgvuldig met alle behoeften van de verschillende talen en godsdienstige aspecten omgaat. Dit is dan ook hun verantwoordelijkheid.
Ik wil nog één opmerking maken. Het zou mooi zijn als het Parlement de lidstaten zou kunnen aanmoedigen, en in het bijzonder als alle leden van het Europees Parlement met eigen contacten in hun thuisland de ministers van Onderwijs in de lidstaten zouden stimuleren, om dit idee van het Europese baccalaureaat te promoten. Dit is immers hun keuze. Er liggen nu regels voor de manier waarop het Europese baccalaureaat moet worden uitgevoerd. Nu is het aan de nationale ministeries om geïnteresseerde scholen te vinden. Ik weet dat er heel veel geïnteresseerde scholen zijn, maar de nationale autoriteiten in veel landen hebben nog onvoldoende enthousiasme getoond voor dit project. Dit project kan een stap voorwaarts betekenen en het kan werkelijk een positief effect hebben op het Europese baccalaureaat, zodat er niet alleen in Brussel, maar overal, zowel in nieuwe als in oude lidstaten, Europese scholen kunnen komen. Dit is een symbool voor Europa. Het baccalaureaat en het Europese onderwijs vormen een van de bouwstenen in het gebouw van Europa.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
Ik wens iedereen morgen een mooie Europese dag van de talen.
Schriftelijke verklaringen (artikel 142)
Alessandro Battilocchio  
Ik ben het eens met de verschillende oplossingen die zijn aangereikt in het hervormingsplan van de Europese scholen. Ook doordat ik als rapporteur van de Ontwikkelingscommissie voor het communautaire actieprogramma Erasmus mocht optreden, ben ikzelf heel erg voor een veeltalig en flexibel Europees schoolmodel waarin het moedertaalonderwijs behouden blijft (wat moet geschieden door moedertaaldocenten), maar waarin ook iedereen gelijk is, zonder klassenonderscheid.
Het Europese eindexamendiploma wordt het eerste instrument, gevolgd door het Erasmus-programma, waarmee een echte leerlingennmobiliteit tot stand gebracht moet worden; in eerste instantie in Europa, daarna in de gehele wereld. Het spreekt vanzelf dat het tutorship hierin een belangrijke rol vervult voor de maatschappelijke, culturele en taalintegratie van de leerlingen in uitwisseling. Met behulp van intensieve cursussen moet gezorgd worden voor een optimale taalbeheersing (sedert 2001 wordt daarop gehamerd door middel van de Europese dag van de talen die elk jaar op 26 september wordt gevierd).
Ik vind dat de samenwerking tussen de huidige Europese en regionale scholen (basis- en middelbaar onderwijs) de belangrijkste randvoorwaarde blijft voor de ontwikkeling van een vernieuwd Europees schoolstelsel, maar ik ben wel bang voor de toekomst van Italiaanse regionale scholen die - door de hervorming van minister Gelmini - in bepaalde kleine geografisch benadeelde gemeenschappen dreigen te verdwijnen.
Cristian Silviu Buşoi  
schriftelijk. - (EN) De ontwikkelingen die de Europese Unie de laatste decennia in gang heeft gezet en het constant veranderende onderwijssysteem betekenen dat wij moeten nadenken over een nieuwe visie op de rol en het belang van de Europese scholen. Met de jongste uitbreiding van de EU tot 27 lidstaten en de groei van het aantal EU-ambtenaren die dat met zich meebrengt, heeft het belang van een vernieuwde Europese school een hoge prioriteit gekregen.
Om de verwachtingen voor de toekomst van de Europese scholen te verbeteren, moeten wij de gevoelige kwesties rond het huidige systeem aanpakken en de problemen in kaart brengen om mogelijke veranderingen te bedenken. Er is duidelijk behoefte aan een nieuwe en alomvattende hervorming van de Europese scholen, zodat die op Europees niveau concurrerender en transparanter worden en hun hoofddoel op een meer eigentijdse wijze vorm kunnen geven.
De verwezenlijking van het non-discriminatiebeginsel bij een gelijktijdige verlening van fundamentele vrijheden aan de leerlingen dient centraal te staan om het nieuwe systeem volledig operationeel te maken en aan de leerlingen ten goede te laten komen. Niettemin moet de financiering van de Europese scholen ook onder het licht worden gehouden waarbij wordt gekeken naar lukrake maatregelen gericht op de leerlingen met betrekking tot hun verdeling in categorieën.
