- Ratyfikacja i wdrażanie uaktualnionych konwencji MOP (debata) 
Przewodnicząca
Kolejnym punktem porządku dziennego jest pytanie ustne do Komisji w sprawie ratyfikacji i wdrażania aktualizacji konwencji MOP, skierowane przez pana posła Alejandro Cercasa w imieniu grupy S & D, pani poseł Marian Harkin w imieniu grupy ALDE, pana posła Jeana Lamberta w imieniu grupy Verts/ALE, i pani poseł Gabriele Zimmer oraz pani poseł Ildę Figueiredo w imieniu grupy GUE/NGL - B7-0228/2009).
Alejandro Cercas
Pani przewodnicząca! Koleżanki i koledzy posłowie! Panie i panowie zasiadający w Komisji! Wszyscy wiemy, że globalizacja gospodarki, międzynarodowy kryzys finansowy i wszelkie przyszłe wyzwania wymagają reakcji na szczeblu ogólnoświatowym. Nie możemy już rozwiązywać tych problemów na szczeblu krajowym, a nawet regionalnym. Dlatego też współpraca między Unią Europejską a Międzynarodową Organizacją Pracy (MOP) stała się najważniejszym punktem naszego programu.
Międzynarodowa Organizacja Pracy, podejmując inicjatywę polegającą na zastosowaniu metody trójstronnej, wykonuje nieocenioną pracę na rzecz osiągnięcia spójności i racjonalizacji naszego świata. Wartości, które uznajemy, są tymi samymi wartościami, które leżą u podstaw MOP. Zarówno ta organizacja, jak i my wszyscy dążymy do wypracowania modelu społecznego, w którym szanuje się ludzką godność, jesteśmy więc przekonani, że nasza współpraca jest możliwa. Nie ulega wątpliwości, że MOP jest Europie potrzebna do utrzymania takiego modelu społecznego -sami nie moglibyśmy tego dokonać w tym pełnym niesprawiedliwości świecie - i że dzięki MOP mamy szanse stać się światowym partnerem w relacjach międzynarodowych.
Unia Europejska i jej państwa członkowskie twierdzą, że ściśle współpracują z MOP, i że propagują programy godnej pracy dla wszystkich oraz światowy pakt na rzecz zatrudnienia, a wiodącą rolę w tych działaniach odgrywa MOP. Ale, panie i panowie z Komisji, między tym, co wszyscy mówimy a tym, co robimy nie ma spójności. Zdecydowanie musimy więc tego wieczoru przeprowadzić dyskusję nad ratyfikacją konwencji MOP, a jutro zatwierdzić rezolucję w tej sprawie po to, żeby Międzynarodowa Organizacja Pracy otrzymała pewne konkretne gwarancje, a także żebyśmy my je mieli dla naszego projektu.
W swoim komunikacie w sprawie odnowionej agendy społecznej Komisja ponownie zamieściła apel do państw członkowskich, ale one na niego nie zareagowały. Wezwała państwa członkowskie do ratyfikacji i wdrażania konwencji, ale bez większego rezultatu. Obecnie wydaje się, że Komisja musi podjąć ambitniejsze działania. Nie ma sensu mówić, że państwa członkowskie ratyfikowały już podstawowe konwencje MOP. Organizacja ta uaktualniła 70 swoich konwencji i okazuje się, że nawet niektóre kraje trzeciego świata i kraje rozwijające się działają szybciej niż Unia Europejska. Reszcie świata trudno zrozumieć, dlaczego tak się dzieje, a Europa traci wiarygodność i możliwości.
Dlatego też, panie i panowie z Komisji, to w pewnym stopniu skandal, że Europa wiele mówi na temat swego poparcia dla godnej pracy i Międzynarodowej Organizacji Praca, a nie ratyfikuje konwencji MOP i zadowala się tylko retoryką.
Właśnie stąd wynika pytanie. A zatem jutro wszystkie grupy w tej Izbie będą chciały skłonić państwa do pójścia dalej i wydania komunikatu wymagającego od państw członkowskich ratyfikacji konwencji, żeby doprowadzić do spójności między naszymi słowami i czynami. Brak takiej spójności w polityce jest jednym z powodów utraty wiarygodności wśród obywateli i również utraty wiarygodności Europy w pozostałej części świata.
Marian Harkin
autorka. - Pani przewodnicząca! Z zadowoleniem popieram ratyfikację i wdrażanie uaktualnionych konwencji Międzynarodowej Organizacji Pracy przez państwa członkowskie UE. Z całą pewnością warto powiedzieć, że powołanie MOP do życia w 1919 roku, po podpisaniu traktatu wersalskiego kończącego pierwszą wojnę światową, było wyrazem przekonania, że trwały pokój na świecie można utrzymać tylko wtedy, jeśli zbuduje się go na sprawiedliwości społecznej. W ciągu 80 lat swego istnienia MOP reagowała na potrzeby ludzi na całym świecie, którzy pragnęli godnej pracy, godnego życia i godnego traktowania.
Dziś wieczorem zwracamy się z prośbą do wszystkich państw członkowskich UE o ratyfikację i wdrożenie uaktualnionych konwencji MOP. Jest to prośba, którą kierują do nich nie tylko autorzy tego pytania, ale też wiele innych agencji i organów. Jeśli przyjrzycie się państwo kodeksowi postępowania dla dostawców, opracowanemu przez Organizację Narodów Zjednoczonych, zauważycie, że konwencje MOP posłużyły za podstawę przeważającej części tego kodeksu. ONZ liczy na to, że każdy dostawca towarów i usług dla ONZ będzie przestrzegać zasad kodeksu postępowania. Dlatego też te konwencje trzeba ratyfikować i wprowadzić w życie na całym świecie, żeby wszyscy dostawcy mogli się do nich stosować. Z całą pewnością w UE możemy to osiągnąć.
Komisja Europejska w swoim komunikacie w sprawie odnowionej agendy społecznej stwierdza, że "Komisja wzywa również wszystkie państwa członkowskie, aby dawały przykład, ratyfikując i wdrażając konwencje MOP, które zostały przez MOP uznane za aktualne”. W rezolucji w sprawie odnowionej agendy społecznej, zatwierdzonej przez poprzedni Parlament Europejski w maju tego roku, ponownie stwierdzamy, że naszym zdaniem skuteczniejsze wdrażanie i egzekwowanie istniejących przepisów dotyczących pracy, zawartych w prawie krajowym i wspólnotowym oraz w konwencjach Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP), musi stanowić priorytet dla instytucji UE i państw członkowskich. A zatem dziś wieczorem, my posłowie zasiadający w Parlamencie, nadajemy większą moc tym wszystkim apelom. Zwracamy się z prośbą do urzędującej prezydencji o możliwie najbardziej ambitne podejście do tej kwestii, wzywamy państwa członkowskie do rozważenia silnych argumentów społecznych przemawiających za ratyfikacją i wdrożeniem tych konwencji i zwracamy się do Komisji o przyjęcie zalecenia dla państw członkowskich w celu skłonienia ich do ratyfikacji zaktualizowanych konwencji.
Uważamy również, że UE musi zapewnić spójność między polityką wewnętrzną a zagraniczną. W tym Parlamencie ciągle mówi się o wymianie najlepszych praktyk między państwami członkowskimi. Z pewnością tym razem możemy dać doskonały przykład swoich możliwości zastosowania najlepszej praktyki wśród nas, a mianowicie poprzez doprowadzenie do ratyfikacji konwencji przez wszystkie państwa członkowskie i propagowanie tej najlepszej praktyki na zewnątrz albo na arenie międzynarodowej i - tak jak proponuje sama Komisja - poprzez ratyfikację uaktualnionych konwencji stać się wzorem dla innych. Dzisiaj, w dniu 25 listopada, na całym świecie ratyfikowanych jest 7 650 konwencji MOP, a 47 z nich zostało ratyfikowanych w ciągu ostatnich 12 miesięcy. Oczekujemy, że Europa stanie się w Kopenhadze liderem wytyczającym drogę w walce ze zmianami klimatycznymi; podobną pożyteczną pracę moglibyśmy wykonać w związku z ratyfikacją wszystkich konwencji MOP.
Emilie Turunen
Pani przewodnicząca! W imieniu grupy Zielonych/Wolne Przymierze Europejskie chciałbym podkreślić, że przesłania wyrażone w tej dyskusji na temat ratyfikacji i wdrożenia konwencji MOP uważamy za niezwykle potrzebne, a sprawę za bardzo pilną. Dlaczego? Z dwóch powodów. Po pierwsze, UE powinna odgrywać wiodącą rolę w walce o godną pracę. Powinniśmy być światowym pionierem w propagowaniu dobrych warunków pracy i pracy godnej.
Po drugie, jak dziś już tu wspomniano, zaznacza się rozbieżność między tym, co mówimy a tym, co robimy, innymi słowy istnieje różnica między wewnętrznymi a zewnętrznymi reakcjami UE. Jeśli UE zapomina - albo państwa członkowskie UE zapominają - o ratyfikacji i wdrożeniu uaktualnionych konwencji, lub uchylają się przed tym, jest to nie tylko szkodliwe dla pracowników w Europie, ale również jest to bardzo negatywny sygnał dla krajów spoza UE, od których żądamy ratyfikacji tych samych konwencji. Powinniśmy sami postępować według zasad, które głosimy.
Ważne znaczenie ma to, że UE odgrywa wiodącą rolę na światowym szczeblu ogólnoświatowym, że możemy pokazać, iż jesteśmy regionem, w którym z powodzeniem łączy się dobre warunki pracy z wysokim poziomem konkurencyjności. MOP jest dla nas organizacją, która zajmuje się uregulowaniami w tej dziedzinie na szczeblu międzynarodowym. UE wspiera MOP, jako instytucję, a także poważnie traktuje konwencje MOP i to ma zasadnicze znaczenie. Dlatego też grupa Zielonych w pełni popiera przesłania wyrażone w tej dyskusji i apeluje do właściwych organów UE o wywieranie nacisku na państwa członkowskie, żeby potraktowały je równie poważnie jak my tutaj tego wieczoru.
Ilda Figueiredo
Pani przewodnicząca! Popieramy apel do państw członkowskich o rozważenie silnych argumentów społecznych przemawiających za ratyfikacją i wdrożeniem konwencji, które zostały uznane przez MOP za aktualne.
Od 1919 roku Międzynarodowa Organizacja Pracy stosuje i rozbudowuje system międzynarodowych norm pracy, obejmujący szeroki zakres zagadnień, między innymi dotyczących pracy, zatrudnienia, ubezpieczenia społecznego, polityki społecznej i związanych z nimi praw człowieka.
Dlatego też poparliśmy przedstawiony tu wstępny projekt wspólnej rezolucji. Niestety, pod wpływem presji ze strony grupy Europejskiej Partii Ludowej (Chrześcijańskich Demokratów), pozostali sygnatariusze dopuścili do osłabienia znaczenia rezolucji i podważenia jej mocy, a także nawiązania do strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu i zatrudnienia.
Niemniej jednak wszyscy wiemy, że to w imię strategii lizbońskiej Komisja Europejska przedstawiła w tej Izbie, kilka najgorszych wniosków wymierzonych przeciwko prawom pracy i prawom społecznym z powodu założonej w nich elastyczności i deregulacji stosunków pracy.
Czy można bowiem zapomnieć o wniosku w sprawie zmiany dyrektywy dotyczącej czasu pracy, którego celem było obniżenie wartości pracy i doprowadzenie do jeszcze większej niepewności zatrudnienia, wydłużenie dnia pracy oraz podważenie znaczenia układów zbiorowych i roli związków zawodowych, a więc wniosku opartego na założeniach całkowicie sprzecznych z przyjętymi w konwencjach?
Właśnie szczególnie z powodu tego godnego pożałowania nawiązania do strategii lizbońskiej wycofaliśmy nasze poparcie dla tej rezolucji.
Niemniej jednak, w imieniu Konfederacyjnej Grupy Zjednoczonej Lewicy Europejskiej - Nordycka Zielona Lewica, apelujemy do państw członkowskich o ratyfikację konwencji MOP i wzywamy Komisję Europejską do rozważenia naszych propozycji.
Karel De Gucht
komisarz. - Pani przewodnicząca! W ciągu ostatnich kilku lat Komisja wielokrotnie dawała wyraz swojemu zaangażowaniu w realizację uzgodnionej na szczeblu międzynarodowym agendy na rzecz godnej pracy i propagowania konwencji MOP.
Komisja aktywnie wspiera państwa członkowskie i ściśle współpracuje z Międzynarodową Organizacją Pracy w celu przyjęcia ambitnych norm prawnych, które odpowiadają potrzebom wynikającym z globalizacji gospodarki i przyczyniają się do wdrażania agendy MOP na rzecz godnej pracy. Rada i Parlament Europejski podkreśliły znaczenie agendy na rzecz godnej pracy i działań podejmowanych przez Komisję w tym zakresie.
Państwa członkowskie UE ratyfikowały już wszystkie konwencje MOP dotyczące podstawowych norm pracy i wiele innych konwencji tej organizacji. Komisja ponownie potwierdziła swoje zaangażowanie w realizację agendy na rzecz godnej pracy w ramach odnowionej agendy społecznej. W szczególności Komisja zaapelowała do wszystkich państw członkowskich, by dawały przykład, ratyfikując i wdrażając konwencje MOP, uznane przez tę organizację za aktualne. W ten sposób Komisja pragnie podkreślić zarówno wewnętrzny, jak i zewnętrzny wymiar agendy na rzecz godnej pracy. Ponadto w przypadku tych konwencji MOP, w których zostały uwzględnione wyłączne kompetencje Wspólnoty, Komisja w odpowiednim czasie przedstawiła wnioski o wydanie decyzji Rady, upoważniających państwa członkowskie do ratyfikowania konwencji i wezwała do możliwie najszybszej ratyfikacji norm, a w szczególności Konwencji o pracy na morzu i Konwencji pracy w sektorze rybołówstwa.
I wreszcie w sprawozdaniu dotyczącym godnej pracy z 2008 roku przewiduje się monitorowanie osiągnięć polityki w związku z procesem ratyfikacji. Oczekuje się, że wyniki tej analizy znajdą następnie swoje odzwierciedlenie w sprawozdaniu dotyczącym godnej pracy, które zostanie opublikowane w 2011 roku.
Csaba Őry
Chciałbym na początku wyrazić zadowolenie, że grupom udało się uzgodnić tekst przyszłej rezolucji w sprawie ratyfikacji i wdrażania konwencji zweryfikowanych przez Międzynarodową Organizację Pracy. W związku z tym również i my tę rezolucję poprzemy.
Dobrze wiadomo, że Międzynarodowa Organizacja Pracy jest jedną z najstarszych instytucji międzynarodowych. Została powołana do życia w 1919 roku, a jej podstawowym celem było ustanawianie przepisów w dziedzinie pracy, regulujących kwestie dotyczące warunków pracy i trudnego otoczenia pracy w celu przeciwdziałania wyzyskowi. Później rozszerzyła zakres swojej działalności, obejmując nim politykę społeczną i system współpracy technicznej.
W grupie Europejskiej Partii Ludowej (Chrześcijańskich Demokratów) uważamy, że normy pracy opracowane przez Międzynarodową Organizację Pracy pomagają w ograniczaniu szkodliwych skutków konkurencji na rynku międzynarodowym, a tym samym przyczyniają się do zwiększenia szans na osiągnięcie zrównoważonego wzrostu gospodarczego. Ma to szczególnie ważne znaczenie teraz, kiedy wszystko wskazuje na to, że prawdopodobnie wychodzimy z obecnego kryzysu i z całą pewnością przyczynia się do większej legitymizacji tych norm. Ważne znaczenie ma tu fakt, że zostały one ustanowione na zakończenie trójstronnego procesu i są wynikiem odrębnego procesu demokratycznego, który toczył się na gruncie współpracy rządów, pracodawców i związków zawodowych. Mamy zatem do czynienia w tym przypadku z prawami i zobowiązaniami w miejscu pracy i kompleksowym systemem, na który się składają, i kraje, które akceptują i ratyfikują konwencje muszą się im podporządkować. Jednocześnie nie możemy jednak zapominać, że Unia Europejska, jako wspólnota, nie może ratyfikować umów. Mogą to zrobić wyłącznie poszczególne państwa członkowskie. Dlatego też powstaje kwestia chociażby prawidłowego zastosowania kompetencji Wspólnoty i zasady pomocniczości. W związku z tym, zupełnie słusznie, w tekście znajduje się apel do UE o dokładne określenie, które obszary prawne i odnoszące się do nich uregulowania należą do kompetencji Wspólnoty, a które do kompetencji poszczególnych państw członkowskich. A zatem, jeśli będziemy mogli wziąć pod uwagę zasadę pomocniczości, wesprzemy opracowanie zaleceń, a tym samym stworzymy warunki dla możliwie szybkiej ratyfikacji konwencji.
Ole Christensen
Pani przewodnicząca! Mamy w UE rynek wewnętrzny, na którym możemy sprzedawać sobie nawzajem towary na wolnym rynku. Zapewniamy wolną konkurencję i niedrogie towary. To dobrze, bardzo dobrze, ale trzeba brać pod uwagę także inne obszary. Należy zagwarantować podstawowe prawa pracownikom i zadbać, żeby były one przestrzegane w całej UE. Państwa członkowskie UE nie mogą wykorzystywać przewagi konkurencyjnej, którą zyskują za sprawą złych warunków pracy, a pracownicy we wszystkich państwach członkowskich muszą otrzymywać równorzędne wynagrodzenie za taką samą pracę. Jednym z podstawowych praw pracowników jest również prawo do strajku.
Ważne jest zatem, że istnieje ścisła współpraca między UE i Międzynarodową Organizacją Pracy (MOP). Uznajemy pewne wspólne wartości i możemy stosować konwencje MOP jako podstawę dalszego wypracowywania europejskiego modelu społecznego. Niestety obecnie nie jest to możliwe, ponieważ Komisja uznaje konwencje za wiążące tylko wtedy, gdy zostały ratyfikowane przez więcej niż połowę państw członkowskich. Moglibyśmy więc zacząć od zapewnienia, by każde państwo członkowskie UE jako minimum ratyfikowało i wdrożyło konwencje, które MOP uznała za aktualne. Nie musimy już więcej rozmawiać, teraz trzeba podjąć działanie. Czy jest jakiś inny sposób na skłonienie pozostałych krajów świata do ratyfikowania i wdrożenia konwencji MOP, a WTO do uwzględnienia podstawowych praw pracowników we wszystkich porozumieniach handlowych?
UE musi dokonać tego jako pierwsza. Dopiero wtedy będziemy mogli wywierać wpływ na wszystkie inne kraje i nakłaniać je do ratyfikacji i wdrożenia tych konwencji. Musimy propagować ideę godnej pracy w UE i na całym świecie, jako trwałej i silnej reakcji na ogólnoświatowy kryzys, z którym mamy do czynienia.
Elisabeth Schroedter
Pani przewodnicząca! To prawda, panie i panowie, że w czasie kryzysu na świecie minimalne normy na całym świecie zapewniają ochronę pracownikom przed nieludzkimi warunkami pracy. Z UE zawsze płyną głosy poparcia dla podstawowych norm Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP), deklarowanego w wystąpieniach wygłaszanych na trybunach i w kontaktach z krajami trzecimi. I słusznie, ponieważ te normy chronią pracowników przed dyskryminacją i dumpingiem społecznym.
Niestety w Unii Europejskiej, poza przemawianiem z trybun, nie robi się nic więcej. Państwa członkowskie UE i sama UE ignorują konwencje MOP. Nie ratyfikują ich ani nie wprowadzają w życie, i w ten sposób tak państwa członkowskie, jak i UE uchylają się od swoich obowiązków. Na przykład Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej zniósł prawo do strajku, a Komisja przyklasnęła temu posunięciu. Na przykład Konwencja o ochronie praw wszystkich pracowników migrujących została ratyfikowana tylko przez trzy z 27 państw członkowskich. Taka sytuacja jest niedopuszczalna i 90 lat po założeniu MOP musi się zmienić.
Elisabeth Morin-Chartier
(FR) Pani przewodnicząca! Panie komisarzu! Panie i panowie! Przede wszystkim chciałabym podziękować koleżankom i kolegom posłom z grupy Europejskiej Partii Ludowej (Chrześcijańskich Demokratów) i innych grup politycznych naszego Parlamentu Europejskiego, ponieważ w sprawie godnej pracy wszyscy chcieliśmy przyjąć taki sam kierunek i przedstawić wspólną rezolucję, a negocjacje w ciągu kilku ostatnich dni miały bardzo pozytywny przebieg.
Począwszy 1919 roku Międzynarodowa Organizacja Pracy potrafiła zagwarantować i wypracować system międzynarodowych norm pracy obejmujący szeroki zakres zagadnień, między innymi dotyczących pracy, zatrudnienia, polityki społecznej i praw człowieka. Nie wolno nam zapominać o tym, szczególnie w dobie obecnego kryzysu.
Dlatego też jest niezwykle ważne, żeby konwencje zostały uznane przez MOP za aktualne w wyniku trójstronnego procesu z udziałem pracodawców, pracowników i rządów. Właśnie dlatego musimy wystąpić z tym zaleceniem do państw członkowskich i skłonić je do ratyfikowania konwencji, które zostały oficjalnie uznane przez Międzynarodową Organizację Pracy, i zwrócić się do nich z prośbą o czynny udział w ich skutecznym wdrażaniu w imię budowania społecznej Europy i osiągania postępów w tej dziedzinie. Mamy nadzieję, że nastąpi to w miarę szybko. Będziemy pilnować przestrzegania terminów wprowadzania w życie tych konwencji, oczywiście przy równoczesnym przestrzeganiu zasady pomocniczości.
Grupa PPE będzie ze szczególną uwagą obserwować sytuację w zakresie stosowania tych konwencji w państwach członkowskich. Zwalczanie nielegalnej pracy, nowoczesność w sferze postępu społecznego, budowanie prawdziwej społecznej Europy to przedsięwzięcia, które pokazują światu, o co toczy się gra, a my faktycznie chcemy mu pomóc w osiąganiu postępów.
Sylvana Rapti
(EL) Pani przewodnicząca! Jedna z najważniejszych pozytywnych cech Unii Europejskiej polega na tym, że przywiązuje ona dużą wagę do polityki społecznej i praw podstawowych. Dobrze wiemy, że przestrzeganie tych praw jest warunkiem koniecznym do uzyskania statusu państwa członkowskiego Unii Europejskiej. Wiemy również, że Unia Europejska jest zobowiązana do nakładania sankcji w przypadkach naruszania tych praw.
Prawa ustanowione w czasie powstawania Unii i jej funkcjonowania mają również zastosowanie w miejscu pracy. Znaczenie, jakie Unia przywiązuje do obrony praw pracowników, widoczne jest nie tylko w procesie tworzenia wewnętrznego prawodawstwa, lecz także w unijnej polityce zagranicznej. Wiemy również, że jednym z warunków koniecznych, branych pod uwagę przy zawieraniu umów z krajami trzecimi, jest przestrzeganie w tych krajach podstawowych praw pracowniczych. Dlatego też Unia nie mogła postąpić inaczej i musiała znaleźć się wśród tych, którzy jako pierwsi opowiedzieli się za koniecznością systematycznej aktualizacji konwencji Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP).
MOP dokonała niedawno aktualizacji swoich konwencji po negocjacjach z udziałem pracowników, pracodawców i rządów. Chociaż przedstawiciele rządów państw członkowskich i Unii biorą udział w procesie, znaleźliśmy się w paradoksalnej sytuacji. Paradoks polega na tym, że wprawdzie wiele państw członkowskich Unii Europejskiej przyjęło ujednolicające dyrektywy, które wprowadzają bardziej postępowe przepisy prawa pracy od ustanowionych w konwencjach MOP, nie doceniają one jednak znaczenia formalnej ratyfikacji tych konwencji na szczeblu krajowym.
Ponieważ na tej podstawie kraje trzecie, w szczególności kraje rozwijające się, wytwarzają sobie zniekształcony obraz, powinniśmy zmienić swoje podejście i państwa, które jeszcze nie dokonały niezbędnej ratyfikacji, powinny to zrobić. W każdym razie Komisja Europejska nie powinna zwlekać, lecz powinna w sposób bardziej aktywny domagać się od państw członkowskich przestrzegania ich zobowiązań, by zwiększyć wiarygodność Unii poprzez propagowanie godnych warunków pracy, zwłaszcza w czasie obecnego kryzysu finansowego.
Patrick Le Hyaric
(FR) Pani przewodnicząca! Panie komisarzu! Musimy zdecydowanie podkreślić wagę wprowadzenia w życie konwencji Międzynarodowej Organizacji Pracy, ale niestety obawiam się, że system, który nami rządzi, a mianowicie system wolnej konkurencji, powoduje, że praca nie jest dobrem rynkowym, a tym samym przestaje być towarem. Stąd wszędzie kodeksy pracy są zagrożone, powstaje niebezpieczeństwo wprowadzania ograniczeń czasu pracy, które zostały zaplanowane, a w konsekwencji szkodliwa presja na obniżenie kosztów pracy.
We Francji na przykład zostało obecnie zamknięte przedsiębiorstwo wytwarzające łożyska kulkowe po to, żeby można było przenieść ich produkcję do Bułgarii. Pracowników poproszono, żeby pojechali do Bułgarii szkolić tamtejszy personel. Widzicie więc państwo, że ta presja na obniżenie kosztów pracy powadzi do przenoszenia produkcji, a następnie do dalszej presji na zmniejszenie tych kosztów i do ograniczania praw socjalnych w każdym miejscu. W związku z tym powinniśmy wymyślić system harmonizacji praw socjalnych i poziomu ochrony socjalnej na drodze postępu, żeby wyeliminować tę ostrą konkurencję pomiędzy pracownikami, wywoływaną przez przedsiębiorstwa i przez nasze instytucje.
Nie powinniśmy również kontynuować działań mających na celu wdrażanie koncepcji nazywanej w tej Izbie i Komisji zasadą "flexicurity”, lecz przeciwnie, dążyć do wypracowania systemu zabezpieczenia społecznego pracowników, zapewniającego ochronę pracy i zatrudnienia, a także okresów niezbędnego szkolenia. Właśnie poprzez szkolenie pracowników i pomaganie im w przejściu do zawodów, które będą potrzebne w przyszłości, stworzymy sobie możliwości wyjścia z kryzysu.
Olle Ludvigsson
(SV) Pani przewodnicząca! Teraz, kiedy traktat lizboński został przyjęty, a Karta praw podstawowych UE stała się prawnie wiążąca, powstały nowe możliwości wzmocnienia europejskiej współpracy w wymiarze społecznym. Żeby do tego doprowadzić, musimy umieć wykorzystać te możliwości również w praktyce. Dobrym początkiem byłaby możliwie szybka ratyfikacja przez państwa członkowskie wszystkich uaktualnionych konwencji MOP.
Istnieje także wymiar zewnętrzny. Jeśli UE chce być poważnym partnerem w międzynarodowych przedsięwzięciach na rzecz poprawy warunków pracy i życia, również jej państwa członkowskie koniecznie muszą przyjąć konwencje MOP. Jeżeli chcemy mieć wpływ na sytuację w krajach trzecich, musimy najpierw sami dać przykład. Dlatego chciałbym zaapelować do Komisji i szwedzkiej prezydencji o podejmowanie stopniowych działań i dołożenie wszelkich starań w celu zapewnienia, by wszystkie uaktualnione konwencje MOP zostały przyjęte przez wszystkie państwa członkowskie.
Osobiście jestem nieco zawiedziony, że moje własne państwo członkowskie, Szwecja, nie ratyfikowało podstawowych konwencji, na przykład konwencji nr 94 w sprawie zamówień publicznych. Dlatego chciałbym zaapelować do prezydencji o podjęcie działań na szczeblu krajowym, również w celu zapewnienia postępu w sferze ratyfikacji. Takie działania i nadanie Karcie praw podstawowych mocy wiążącej powinny zaowocować zmniejszeniem niebezpieczeństwa, że Europejski Trybunał Sprawiedliwości wyda więcej orzeczeń takich jak w sprawie Rüffert. Nie możemy mieć sytuacji, w której prawodawstwo UE jest sprzeczne z podstawowymi konwencjami MOP.
Mairead McGuinness
Pani przewodnicząca! MOP, tak jak powiedziały moje koleżanki i koledzy posłowie, istnieje już od dawna - bo od 1919 roku, czyli funkcjonuje od 90 lat i wiąż pracuje nad agendą na rzecz godnej pracy. Ważne jest, żeby państwa członkowskie, jak mówili inni, ratyfikowały wszystkie konwencje, zwłaszcza w czasie kryzysu gospodarczego, gdy pracownicy pozostają pod presją. Moim zdaniem równie istotne znaczenie w tej debacie ma to, żeby docenić rolę MOP w krajach rozwijających się i jej powiązań z organizacjami pozarządowymi, a także wielu programów, które ta organizacja prowadzi, w szczególności przeznaczonych dla grup najbardziej wrażliwych, na przykład dotyczących pracy z osobami niepełnosprawnymi, ponieważ gdyby nie te programy te osoby nigdy nie miałyby żadnych szans. Warto też zwrócić uwagę na dwa bardzo ważne zagadnienia, o których rozmawiamy w tej Izbie: pracy przymusowej i pracy dzieci. Uważam więc, że skoro od MOP oczekujemy pożytecznej pracy, takiej jaką wykonuje w krajach rozwijających się, to państwa członkowskie Unii Europejskiej mogą przynajmniej w pełni ratyfikować konwencje, by służyć innym przykładem.
Czesław Adam Siekierski
(PL) Panie przewodniczący! Międzynarodowa Organizacja Pracy w ciągu wielu lat swojej działalności przyjęła i przedstawiła do ratyfikacji państw Unii Europejskiej szereg międzynarodowych konwencji i dyrektyw dotyczących spraw zatrudnienia, wolności związkowej, polityki społecznej i zabezpieczenia społecznego, a także zbiorowych stosunków pracy oraz warunków pracy. Państwa członkowskie powinny ratyfikować i stosować konwencje uznane przez Międzynarodową Organizację Pracy za aktualne. Unia Europejska powinna stanowczo i czynnie wnieść swój wkład w niezwykle istotne kwestie ochrony praw ludzi pracy w zglobalizowanym świecie.
Trzeba podkreślić, że każdy obywatel, bez względu na swoje pochodzenie, wyznanie lub rasę ma prawo do poprawy swojego dobrobytu materialnego, rozwoju duchowego w kontekście wolności, godności oraz do bezpieczeństwa ekonomicznego i równości szans. Musimy pamiętać, że ubóstwo bez względu na miejsce, w którym się pojawia, stanowi poważne zagrożenie dla ogółu.
Karel De Gucht
Pani przewodnicząca! Szanowne panie i panowie posłowie! Wśród mówców z Parlamentu Europejskiego i Komisji istnieje zasadnicza zbieżność opinii na temat przydatności i potrzeby ratyfikacji konwencji MOP. Niemniej jednak, zgodnie ze spostrzeżeniem pana posła Őry'ego, Komisja sama może nakładać obowiązki jedynie w obszarach, w których posiada wyłączne kompetencje, i jak już mówiłem, zrobi to.
Nawiązując do roli związków zawodowych, chcę zwrócić uwagę, że w swojej niedawnej decyzji Europejski Trybunał Sprawiedliwości uznaje prawo do przedsięwzięć zbiorowych za prawo podstawowe. Niemniej jednak to prawo musi podlegać regulacji i jest to zgodne z pozostałymi instrumentami międzynarodowymi. Przekażę jednak informacje o państwa obawach memu koledze odpowiedzialnemu za politykę społeczną, żeby tą kwestią można było zająć się bardziej szczegółowo.
Przewodnicząca
Otrzymałam trzy projekty rezolucji, złożone zgodnie z art. 110 ust. 2 Regulaminu.
Zamykam debatę.
Głosowanie odbędzie się w czwartek, 26 listopada 2009 r.
