Zabezpieczenia i dane biometryczne w paszportach i dokumentach podróży wydawanych przez państwa członkowskie (debata) 
Przewodniczący
Kolejnym punktem posiedzenia jest sprawozdanie pana posła Coelho w imieniu Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady, zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 2252/2004 w sprawie norm dotyczących zabezpieczeń i danych biometrycznych w paszportach i dokumentach podróży wydawanych przez państwa członkowskie (COM(2007) 0619 - C6-0359/2007 -.
Carlos Coelho
Panie przewodniczący, panie komisarzu Barrot, panie i panowie! Wniosek, który omawiamy podczas dzisiejszego posiedzenia ma na celu zmianę rozporządzeń przyjętych w 2004 roku, na mocy których ulepszono i zharmonizowano przepisy dotyczące bezpieczeństwa w odniesieniu do ochrony przed nieuczciwym wykorzystaniem paszportów i dokumentów podróżnych obywateli UE, przy jednoczesnym wprowadzeniu elementów identyfikacji biometrycznej. W przeciwieństwie do procedury z roku 2004, obecnie zastosowanie ma procedura współdecyzji. Chciałbym podziękować prezydencji francuskiej i komisarzowi Barrotowi za ich ogromne zaangażowanie w przedmiotową sprawę, które wykazali z myślą o osiągnięciu porozumienia po pierwszym czytaniu. Chciałbym także podziękować sprawozdawcom pomocniczym za ich wkład w działania i ich współpracę, które były nieodzowne na drodze do osiągnięcia tego rezultatu.
Takie rozwiązanie było konieczne, jeśli weźmiemy pod uwagę, że przedmiotowe rozporządzenie weszło w życie w 2004 roku i wszystkie państwa członkowskie, najpóźniej od czerwca tego roku, będą miały obowiązek pobierania odcisków palców od dzieci tuż po urodzeniu. Z dostępnych badań przeprowadzonych w ramach projektów pilotażowych w kilku państwach członkowskich wynika jednak, że pobieranie odcisków palców od dzieci poniżej szóstego roku życia jest bardzo trudne, a ich wiarygodność jest trudna do zapewnienia. Rzeczywiście krajowe władze ustawodawcze mogą tworzyć odstępstwa od tego zobowiązania. Oznaczałoby to jednak możliwość wydawania jedynie paszportów tymczasowych, aż do osiągnięcia przez dziecko wieku, w którym zwolnienie z obowiązku pobrania odcisków palców przestaje działać. Dla rodziców konieczność uzyskania paszportu dla każdego dziecka przy każdorazowej podróży poza strefę Schengen byłaby nadmiernym obciążeniem.
Dlatego też udało nam się dojść do porozumienia i ustalić czteroletni okres przejściowy, podczas którego granica wieku wynosić będzie 12 lat. W porozumieniu uwzględniono klauzulę korekcyjną pozwalającą tym państwom członkowskim, które już zdążyły przyjąć przepisy dotyczące wprowadzenia niższej granicy wieku, na ich stosowanie pod warunkiem jednak, że ustalona granica wieku nie jest niższa niż sześć lat. Oczekiwano także wprowadzenia klauzuli przeglądowej, uwzględniającej wyniki badań w sprawie wiarygodności odcisków palców pobieranych od dzieci, o których przeprowadzenie poprosiliśmy Komisję. Klauzula przeglądowa zakładała ostateczne przyjęcie i harmonizację granicy wieku we wszystkich państwach członkowskich przed upływem czterech lat.
Drugie z przedstawionych odstępstw dotyczy osób, które z różnych przyczyn nie są fizycznie zdolne do złożenia odcisków palców. Ponadto przyjęto także zalecenie "jedna osoba - jeden paszport” przedstawione przez Organizację Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego. Zdaniem Europejskiego Inspektora Ochrony Danych jest to kolejny krok naprzód w walce przeciwko handlowi dziećmi.
Mając na celu ochronę dzieci, doszliśmy także do międzyinstytucjonalnego porozumienia, zawartego przez trzy instytucje, dotyczącego opracowania wspólnego stanowiska odnośnie do przyjęcia niezbędnych zasad, które pozwolą chronić dzieci przed uprowadzeniem i procederem handlu ludźmi. Komisja powinna podjąć odpowiednie inicjatywy w ramach stosownego obszaru prawa cywilnego.
Muszę wyznać, że zmagamy się z problemem zmniejszonej kompetencji Unii w tym zakresie: wydawanie paszportów jest przywilejem krajowym i interwencja Unii Europejskiej jest możliwa jedynie w odniesieniu do kwestii wzmocnienia danych biometrycznych w paszportach i dokumentach podróżnych w celu zwiększenia bezpieczeństwa tych dokumentów w ramach kontroli granicznych.
Przyznaję, że stworzyliśmy zasady zabezpieczające proces wykonywania kompetencji Wspólnoty, w których określiliśmy rodzaje objętych nimi danych - odciski palców i zdjęcia - oraz ograniczenia odnośnie do zakresu ich wykorzystywania. Powyższe dane mogą być wykorzystywane jedynie w celach przewidzianych w przedmiotowym rozporządzeniu - podczas kontroli granicznej - i do potwierdzania autentyczności dokumentu oraz ustalania, czy osoba się nim posługująca jest, czy też nie jest prawowitym posiadaczem dokumentu.
Doszliśmy także do porozumienia w kwestii dwóch badań: jednego w sprawie tzw. "dokumentów źródłowych”, by zagwarantować, że dokumenty umożliwiające wydawanie paszportów są tak samo godne zaufania, jak paszport, który chcemy chronić, i drugiego w sprawie dopasowywania danych podczas kontroli granicznych, by umożliwić zbadanie odsetka błędnych odrzuceń. W wyniku powyższych badań i przy uwzględnieniu czteroletniej klauzuli przeglądowej w pewnym momencie konieczne będzie wprowadzenie zmian przy zastosowaniu procedury współdecyzji, nie zapominając jednak o znaczeniu przeprowadzenia konsultacji z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych, co niestety nie zostało uwzględnione podczas prac nad projektem przedmiotowego wniosku.
Jacques Barrot
Panie przewodniczący, panie i panowie! Po pierwsze chciałbym podziękować panu przewodniczącemu Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych. Składam także uprzejme podziękowania sprawozdawcy, posłowi Carlosowi Coelho, zarówno za przygotowanie znakomitego sprawozdania, jak i za wspaniałą współpracę z Komisją w tak delikatnej i wrażliwej kwestii.
Komisja wnioskuje o wprowadzenie zharmonizowanych wyjątków od wymogu pobierania odcisków palców, by wszyscy obywatele europejscy byli jednakowo traktowani. Ponadto Komisja chciała chronić dzieci przed procederem handlu ludźmi poprzez uczynienie uznanej na szczeblu międzynarodowym zasady "jedna osoba - jeden paszport” prawnie wiążącą.
Z radością przyjmuję podejmowane przez Parlament Europejski wysiłki mające na celu osiągnięcie po pierwszym czytaniu porozumienia w sprawie wniosku dotyczącego wprowadzenia, najpóźniej do dnia 28 czerwca 2009 r., obowiązku włączenia odcisków palców do paszportów wydawanych przez państwa członkowskie. Gdyby takie porozumienie nie zostało osiągnięte, każdy - w tym dzieci nowonarodzone - miałby obowiązek złożenia odcisków palców przy każdorazowej podróży zagranicznej wymagającej korzystania z paszportu. Dlatego też chciałbym wyrazić zadowolenie Komisji z wynegocjowanego kompromisu w sprawie wniosku. Teraz Komisja najskuteczniej, jak tylko możliwe zajmie się zadaniem przygotowania sprawozdania, o które prosił Parlament Europejski. Myślę, że nie muszę już nic dodawać. Teraz z zainteresowaniem wysłucham wypowiedzi innych posłów. Raz jeszcze dziękuję sprawozdawcy - posłowi Carlosowi Coelho - za wspaniałe wykonanie pracy.
Urszula Gacek
w imieniu grupy PPE-DE. - Panie przewodniczący! Z radością popieram wnioski prezentowane podczas dzisiejszej debaty.
Moim zdaniem istnieje pilna potrzeba stworzenia wspólnego zestawu norm w zakresie weryfikacji danych biometrycznych. Koleżanki i koledzy być może nie zdają sobie sprawy, że obecnie pomiędzy państwami występują ogromne rozbieżności, na przykład odnośnie do stopnia rygorystyczności w kwestii sprawdzania zdjęć paszportowych. W wielu państwach obywatel ubiegający się o paszport ma obowiązek zgłosić się do urzędu osobiście przynosząc wymagane dokumenty i zdjęcia, dzięki czemu urzędnicy w biurze paszportowym mogą sprawdzić, czy dana osoba rzeczywiście jest podobna do osoby przedstawionej na zdjęciu.
W niektórych państwach jednak - najbardziej chyba jest to widoczne w Wielkiej Brytanii - na porządku dziennym jest przesyłanie wniosków paszportowych drogą pocztową, a wiarygodność dołączanych zdjęć jest potwierdzana jedynie oświadczeniem tzw. "profesjonalisty”, czyli osoby, która zna petenta od co najmniej dwóch lat. W Wielkiej Brytanii lista osób kwalifikujących się do wydawania opinii stanowi całkiem interesującą lekturę. Niezbędnej weryfikacji petenta może dokonać jego optyk lub dentysta, ale także zawodowy fotograf lub pracownik straży pożarnej - z całym szacunkiem dla przedstawicieli tych zawodów.
Ciekawe, że także w Stanach Zjednoczonych występują raczej luźne zasady dotyczące weryfikacji osób. W przypadku osób składających wnioski paszportowe po raz pierwszy sprawdzenia zdjęć można dokonać w tzw. "dopuszczalnych urzędach”. W praktyce oznacza to opinię pracowników lokalnej poczty. Niewiarygodne wydaje się, że taki system weryfikacji działa w tak świadomym bezpieczeństwa kraju, którego obywatele korzystają z prawa do bezwizowego podróżowania do Europy.
Dlatego też w celu wzmocnienia zabezpieczeń w paszportach musimy wprowadzić bardziej wiarygodne dane biometryczne, a mianowicie odciski palców. Musimy także zapewnić przestrzeganie przez agencję odpowiedzialną za zbieranie i weryfikację danych biometrycznych tych samych standardów, nie tylko na obszarze UE, ale także w krajach, których obywatele mają prawo do bezwizowego podróżowania do Europy, by mieć pewność, że oni także podlegają rygorystycznym wymogom, takim samym jak nasi obywatele tu, w Europie.
Martine Roure
Panie przewodniczący! Gdy w roku 2004 przyjmowano rozporządzenie w sprawie zabezpieczeń i włączenia elementów biometrycznych do paszportów europejskich, państwa członkowskie nie przewidziały żadnych odstępstw od obowiązku składania odcisków palców. Obecne doświadczenia pokazują, że dostępna technologia nadal nie daje pewności, że odciski palców dzieci poniżej 12. roku życia są na tyle wiarygodne, by używać ich w charakterze zabezpieczeń w paszportach. Dlatego też z radością przyjmuję kompromis wypracowany przez państwa członkowskie, ustalający granicę wieku dla zbierania danych biometrycznych na poziomie 12 lat i obejmujący klauzulę przewidującą przeprowadzenie rewizji sytuacji po upływie trzech lat. Ze swojej strony zaakceptowaliśmy odstępstwo od tego rozporządzenia dla tych spośród państw członkowskich, w których już wprowadzono ustawodawstwo obejmujące dzieci powyżej szóstego roku życia.
Wykorzystywanie tego typu danych byłoby dopuszczalne tylko pod warunkiem, że rzeczywiście zwiększałoby stopień ochrony naszych dzieci. Nie ma jednak jeszcze takiej gwarancji. Jesteśmy jednakże otwarci na pozytywne zmiany technologiczne w tym zakresie. Zapewnienie bezpieczeństwa dzieci podróżujących samodzielnie w celu zapobieżenia przypadkom porwania i przemytu jest naszym głównym priorytetem. Wprowadzenie danych biometrycznych do paszportów daje fałszywe poczucie bezpieczeństwa, gdyż nie chroni dziecka przed przekroczeniem granicy bez zgody rodzica. Kompromis osiągnięty przez państwa członkowskie pozwoli Komisji na przygotowanie sprawozdania w sprawie wymogów dotyczących osób niepełnoletnich, podróżujących samodzielnie i przekraczających zewnętrzne granice Unii. Zatem przedmiotowe sprawozdanie pozwoli na przygotowanie inicjatyw, dzięki którym możliwe będzie zagwarantowanie wspólnego europejskiego podejścia do kwestii zasad służących do ochrony osób nieletnich przekraczających zewnętrzne granice państw członkowskich.
Na zakończenie dodam, że z danych biometrycznych w paszportach należy korzystać wyłącznie w celu potwierdzenia autentyczności dokumentu, a wykorzystywanie danych osobowych wymagających szczególnej ochrony, jak elementy biometryczne, jest dopuszczalne tylko w połączeniu z przestrzeganiem rygorystycznych zasad dotyczących ochrony danych.
Gérard Deprez
Panie przewodniczący, panie i panowie! Po pierwsze pragnę pogratulować zarówno naszemu sprawozdawcy, panu posłowi Carlosowi Coelho, jak i poprzedniej francuskiej prezydencji, której zgodnie z oczekiwaniami nie ma wśród nas, doprowadzenia do porozumienia po pierwszym czytaniu. Wymagało to chęci oraz umiejętności zaakceptowania wymaganego kompromisu. Szczególnie gratuluję panu posłowi Coelho, naszemu sprawozdawcy, ponieważ przygotowane przez niego oświadczenie wyjaśniające, do którego przeczytania zachęcam koleżanki i kolegów, jest małym dziełem sztuki, łączącym inteligencję i umiejętności polityczne.
Właściwa analiza przedłożonego tekstu pozwoli na ujawnienie głównej zasady, która jest jednocześnie rewolucyjną zasadą przedstawioną w przedmiotowym sprawozdaniu. I nie ma ona nic wspólnego z danymi biometrycznymi. Tę zasadę przyjęto już w roku 2004. Mowa tu o zasadzie "jedna osoba - jeden paszport”. Tu pojawia się problem związany z dziećmi i wiekiem, w którym można pobierać od nich odciski palców. Nie ukrywajmy, że osiągnięcie kompromisu było zadaniem niewiarygodnie trudnym. Niektórzy z nas, jak na początku pan poseł Coelho, chcieli pobierać odciski palców od jak najmłodszych dzieci w celu zapewnienia im ochrony najszybciej jak to możliwe. Wymagałoby to jednak zapewnienia wiarygodnych danych biometrycznych, czego obecnie nie można zagwarantować. Ostatecznie strony doszły do następującego kompromisu: obowiązkowe jest pobieranie odcisków palców od dzieci powyżej 12. roku życia. Państwa członkowskie, które pobierają odciski palców u dzieci poniżej 12. roku życia mogą jeszcze przez kolejne cztery lata stosować tę zasadę, ale w żadnym wypadku granica wieku nie może być niższa niż 6 lat. W nadchodzących latach Komisja przygotuje sprawozdanie z oceny działania systemu i, w razie potrzeby, przedstawi niezbędne zmiany, co zostało ujęte w omawianym tekście. Dlatego właśnie musimy mieć nadzieję, że nastąpi ogromny rozwój technologii, gdyż z punktu widzenia ochrony dziecka ideałem byłby najszybszy z możliwych dostęp do wiarygodnych i porównywalnych danych biometrycznych. Mając to na uwadze możemy zgodzić się z punktami zawartymi w tekście, który raz jeszcze przyjmuję z radością. I raz jeszcze gratuluję sprawozdawcy - panu posłowi Coelho - i Komisji przygotowania wniosku wstępnego, a Radzie jej wyczucia kompromisu.
Roberta Angelilli
Panie przewodniczący, panie i panowie! Chciałabym zacząć od złożenia gratulacji sprawozdawcy w związku ze wspaniałą pracą, jaką wykonał. Moim zadaniem, jako sprawozdawczyni odpowiedzialnej za strategię UE w sprawie praw dziecka, jest położenie nacisku na określone ważne punkty omówione w sprawozdaniu pana posła Coelho, mimo że inni posłowie już to zrobili przede mną.
Po pierwsze, z radością przyjmuję zasadę dotyczącą zagwarantowania wspólnego podejścia do kwestii przepisów z zakresu ochrony dzieci przekraczających granice zewnętrzne Unii.
Po drugie, zasada "jedna osoba - jeden paszport” jest bardzo istotna, gdyż bezpośrednio łączy dane biometryczne z posiadaczem dokumentu. Zasada ta pozwala odejść od obecnie obowiązujących procedur, według których dzieci mogą być dopisywane do paszportów swoich rodziców. Takie praktyki znacznie utrudniają sprawdzanie tożsamości dziecka i zmniejszają wiarygodność działań, a ułatwiają porywanie dzieci będących podmiotem sporów oraz ułatwiają handel dziećmi i ich wyzysk.
Po trzecie, w sprawozdaniu przewidziano także sporządzenie przez Komisję sprawozdania sprawdzającego od strony technicznej przydatność wykorzystania odcisków palców w celach identyfikowania dzieci poniżej 12. roku życia. Prace nad ulepszeniem systemu i zapewnieniem jego wiarygodności są bardzo ważne, szczególnie ze względu na ochronę dziecka.
Na zakończenie dodam, że moim zdaniem w przyszłości niezmiernie pomocne będzie określanie najbardziej zaawansowanych, właściwych i najbezpieczniejszych metod zapisywania, najwcześniej jak to możliwe, nawet tuż po narodzeniu, tożsamości i wieku dziecka, a co za tym idzie także zdecydowanego potwierdzania tych danych.
Tatjana Ždanoka
w imieniu grupy Verts/ALE. - Panie przewodniczący! Po pierwsze, bardzo dziękuję panu posłowi Coelho za wykonanie świetnej pracy. Mimo, że wszyscy reprezentujemy odmienne poglądy polityczne zrobił, co w jego mocy, by osiągnąć kompromis.
Dopóki konieczność wprowadzenia danych biometrycznych nie zostanie udowodniona ponad wszelką wątpliwość, grupa Verts/ALE będzie przeciwna ich nadmiernemu wykorzystywaniu. Naszym zdaniem wiąże się to z kluczowymi konsekwencjami dla kwestii bezpieczeństwa danych osobowych i przestrzegania podstawowych praw. Głosowaliśmy przeciwko wprowadzeniu danych biometrycznych do wiz. Jesteśmy także przeciwni wprowadzaniu danych biometrycznych do paszportów europejskich. Przedmiotowy wniosek postrzegamy jako możliwość ustalenia ograniczeń w procedurze pobierania odcisków palców od ludzi w celu wykorzystania ich w dokumentach podróżnych. Dlatego też jesteśmy zadowoleni z kompromisu osiągniętego wraz z Komisją i Radą, w którym granicę wieku dla państw członkowskich niepobierających odcisków palców od dzieci ustalono na 12 lat, a dla pozostałych państw członkowskich na 6 lat.
Raz jeszcze pragnę zaznaczyć, że nasze poparcie dla ustalonych granic wieku nie oznacza, że popieramy procedurę pobierania odcisków palców. Jesteśmy przekonani, że dane biometryczne w paszportach mogą być wykorzystywane wyłącznie do potwierdzania autentyczności dokumentu lub tożsamości właściciela. Wykorzystywanie tego typu danych do innych celów, jak na przykład w pracy organów ścigania, nie jest ani uzasadnione, ani współmierne. Nie możemy zgodzić się na traktowanie każdego posiadacza europejskiego paszportu jak zwykłego podejrzanego, którego odciski palców należy przechowywać. Takie jest nasze stanowisko, ale raz jeszcze podkreślę, że gratulujemy panu posłowi Coelho, Komisji i Radzie osiągniętego kompromisu.
Sylvia-Yvonne Kaufmann
Panie przewodniczący! Nie jestem zwolenniczką pobierania odcisków palców od małych dzieci lub niemowląt. Należy zwolnić dzieci z wymogu oddawania biometrycznych odcisków palców do celów paszportowych. Dlatego też słuszne jest stworzenie klauzuli zwalniającej dzieci. Nadal nie dysponujemy wiarygodną wiedzą odnośnie do wykorzystywania danych biometrycznych pochodzących od dzieci poniżej 12. roku życia. Największą niewiadomą jest pytanie, jak długo tak naprawdę odciski palców pobierane od rozwijających się dzieci pozostają wiarygodne. Gdybyśmy mieli wykorzystywać te dane, być może osiągnęlibyśmy dokładne przeciwieństwo naszych zamierzeń, a mianowicie bezpieczeństwo mniejsze zamiast większego. Dlatego właśnie zbieranie i wykorzystywanie danych, których wiarygodności nie możemy zagwarantować ponad wszelką wątpliwość, jest niewspółmierne.
Kompromis osiągnięty w porozumieniu z Radą odzwierciedla powyższe problemy. Dzięki uporowi Parlamentu oraz świetnej pracy wykonanej przez sprawozdawcę, kompromis ten został zbudowany w oparciu o obowiązującą w czteroletnim okresie przejściowym granicę wieku na poziomie 12 lat; w okresie przejściowym przeprowadzone zostanie obszerne badanie mające na celu sprawdzenie wiarygodności danych biometrycznych dzieci. Niestety jednak kompromis przewiduje zwolnienie z tego obowiązku te państwa członkowskie, w których już obowiązują przepisy pozwalające na pobieranie odcisków palców od dzieci poniżej 12. roku życia. Dlatego też jeszcze większe znaczenie ma kategoryczne ustalenie w ramach osiągniętego kompromisu zasady, że europejski akt prawny w sprawie zabezpieczeń i danych biometrycznych w paszportach i dokumentach podróży nie może być w żadnym wypadku przywoływany jako punkt odniesienia w celu tworzenia na szczeblu krajowym baz danych zawierających tego typu dane.
Gerard Batten
w imieniu grupy IND/DEM. - Panie przewodniczący! Z radością mogę stwierdzić, że przedmiotowe rozporządzenie nie obejmuje Wielkiej Brytanii, która nie należy do strefy Schengen. Rząd brytyjski oznajmił jednak, że dotrzyma kroku postanowieniom rozporządzenia, by dokumenty brytyjskie nie były postrzegane jako gorsze. Takie stwierdzenie sugeruje, że rząd uważa wnioski za doskonałe i pomimo wszystko Wielka Brytania zostanie objęta treścią rozporządzenia.
Ale, jak pokazano w omawianym sprawozdaniu, pojawiają się różnego rodzaju problemy związane z autentycznością danych biometrycznych i kwestią ich weryfikacji. Jakiego rodzaju dokumenty źródłowe są wykorzystywane podczas wstępnej identyfikacji wnioskującego i jak możemy się upewnić, że są one prawdziwe? Raz wydany paszport straci przydatność, o ile nie można będzie sprawdzić zawartych w nim danych dotyczących tożsamości właściciela z danymi znajdującymi się w pewnego rodzaju krajowej lub centralnej bazie danych.
W raporcie uwzględniono potrzebę stworzenia bardzo bezpiecznych sposobów przechowywania tego typu informacji, ale z doświadczeń Wielkiej Brytanii jasno wynika, że nie istnieje żaden bardzo bezpieczny środek przechowywania danych. Na przestrzeni kilku ostatnich lat z rządowych baz danych zniknęły lub zostały ujawnione dane osobowe i dane szczególnie chronione dosłownie milionów ludzi. Każdy w Wielkiej Brytanii wie, że jego dane osobowe w rękach rządu nie są bezpieczne.
W przedmiotowym sprawozdaniu nie ma jednak mowy o wiarygodności danych biometrycznych jako takich. W rzeczywistości podczas próbnego wprowadzania danych biometrycznych, przeprowadzonego w 2004 roku przez brytyjski urząd paszportowy, uzyskano następujące wskaźniki niepowodzenia: 1 do 3 w przypadku rozpoznania twarzy, 1 do 5 w przypadku odcisków palców i 1 do 20 w przypadku skanowania tęczówki oka. Identyfikacja biometryczna jest pomysłem atrakcyjnym, ale nie mechanizmem wolnym od ryzyka, jak wszyscy moglibyśmy sobie wyobrażać. Dlatego też Partia Niepodległości Zjednoczonego Królestwa zagłosuje przeciwko przedmiotowemu sprawozdaniu.
Philip Claeys
(NL) Panie przewodniczący! Moim zdaniem sprawozdawca ma rację zwracając uwagę na kilka punktów, które w większości wynikają z tego, że procedury gromadzenia, przetwarzania i porównywania biometrycznych danych paszportowych są stosunkowo nowym zjawiskiem. Zatem przeprowadzenie przeglądu całej procedury, zgodnie z propozycją, po upływie trzech lat będzie posunięciem rozsądnym.
Sprawą niezwykle ważną jest także wprowadzenie pewnego stopnia harmonizacji w odniesieniu do posługiwania się danymi biometrycznymi, ponieważ wytrzymałość całego łańcucha zależy od jego najsłabszego ogniwa. Zniesienie granic wewnętrznych w Unii Europejskiej teoretycznie powinno było doprowadzić do wzmocnionej kontroli granic zewnętrznych, ale w praktyce widać, że w systemie nadal występują wyraźnie słabe punkty. I z takich słabych punktów systemu korzystają międzynarodowe siatki przestępcze, handlarze narkotyków i handlarze ludźmi oraz nielegalni imigranci. Jeśli chcemy stworzyć bardziej skuteczny system kontroli granicznej, to najwyższy czas, by dane biometryczne stały się efektywną częścią składową takiego systemu.
Esther de Lange
(NL) Panie przewodniczący! Ja również pragnę podziękować sprawozdawcy, mojemu koledze posłowi Coelho, za jego wkład w przygotowanie sprawozdania. Odniósł już jeden sukces doprowadzając do kompromisu z Radą i Komisją po pierwszym czytaniu. Kompromisu, który osobiście mocno popieram w całości, w tym także zasadę "jedna osoba - jeden paszport”. Chciałabym jednak zająć się tym zagadnieniem bardziej szczegółowo.
Wprowadzenie wspomnianej zasady powinno umożliwić większą ochronę w walce z przestępstwami takimi jak handel dziećmi i uprowadzanie dzieci, ponieważ każde dziecko powinno otrzymać swój własny paszport, wyposażony w specjalny mikroprocesor zawierający dane biometryczne dziecka. Oczywiście pociągnie to za sobą koszty, zwłaszcza w państwach członkowskich, w których do tej pory możliwe było dopisywanie dzieci do paszportu jednego z rodziców. Obecnie w Holandii maksymalny koszt uzyskania paszportu wynosi ponad 48 EUR, a koszt dopisania dziecka do paszportu rodzica 8,50 euro. Zatem w przypadku rodziny z trójką dzieci koszt uzyskania paszportów wzrośnie dwukrotnie do ponad 240 euro zamiast dotychczasowych 120 euro. Bez wątpienia każdy rodzic z chęcią wydałby taką kwotę, o ile przyczyniłaby się do zwiększenia bezpieczeństwa jego dziecka. Ale skoro można porwać dziecko, to czy nie można także zdobyć jego paszportu? Wraz z wprowadzeniem w życie poprawionego rozporządzenia zniknie możliwość dopisywania dziecka do paszportu rodzica. Czyż jednak dopisanie dziecka do paszportu rodzica w niektórych przypadkach nie działa w rzeczywistości na korzyść zwiększonego bezpieczeństwa dziecka, skoro jednoznacznie wskazuje, który rodzic sprawuje opiekę prawną nad dzieckiem? W jaki sposób możliwe będzie przeprowadzanie skutecznych kontroli praw rodzicielskich?
Komisja Europejska przed upływem trzech lat będzie musiała ponownie przyjrzeć się konieczności przygotowania dodatkowego rozporządzenia, na przykład wprowadzającego wspólnotowe zasady dotyczące dzieci przekraczających granice. Obecnie stanowiska państw członkowskich w tej kwestii są raczej podzielone. Wzywam Komisję do wykorzystania przeglądu w celu sprawdzenia czy, i ewentualnie w jaki sposób, wprowadzenie zasady jednego paszportu na jedną osobę przyczyniło się do zmniejszenia liczby porwań dzieci. Czy obecny kompromis przyniósł pożądany efekt, czy też raczej doprowadził jedynie do powstania skutków ubocznych wymagających rozwiązania?
Panie komisarzu! Bezpieczeństwo naszych dzieci wymaga naszej bezustannej uwagi. Dziś robimy jeden określony krok naprzód. Jeśli dalsze kroki podejmowane w perspektywie średniookresowej przyniosą korzyść ochronie dzieci, to z pewnością Chrześcijańscy Demokraci w tej Izbie staną po pana stronie.
Stavros Lambrinidis
(EL) Panie przewodniczący! Osiągnięta dziś przewaga stanowiska Parlamentu nad staraniami Rady, by wprowadzić obowiązek rejestrowania danych biometrycznych sześciolatków, to triumf podstawowej zasady, według której gromadzenie danych osobowych jest dopuszczalne tylko w przypadku, gdy procedura jest bezsprzecznie konieczna, współmierna i użyteczna; zasady, którą obawiam się, że Rada i Komisja nagminnie ignorowały w swoich inicjatywach ustawodawczych na przestrzeni ostatnich lat.
Jeśli chodzi o paszporty i odciski palców dzieci, to bez wątpienia dzieci potrzebują własnych paszportów, wyposażonych w identyfikatory biometryczne, które przyczynią się do zapobiegania porwaniom, pornografii dziecięcej i procederowi handlu dziećmi.
Jednocześnie jednak gromadzenie tego typu danych identyfikujących, jeśli nie są niezbędne, jest oczywiście niezgodne z prawem. Jeśli chodzi o odciski palców dysponujemy wynikami badań, z których wynika, że odciski palców pobierane od sześciolatków są praktycznie nieprzydatne. Odciski palców dzieci zmieniają się tak szybko, że paszporty i procedury identyfikacyjne z ich wykorzystaniem są bezużyteczne.
I tak Parlament stworzył zrównoważone podejście, które jednak wymaga od Komisji przeprowadzenia dokładnego badania mającego na celu sprawdzenie, czy rzeczywiście pobieranie odcisków palców służy ochronie dzieci. Komisja następnie powinna pozwolić na pobieranie odcisków palców jedynie od dzieci w wieku, w którym gwarantuje to bezpieczeństwo dzieci.
Na zakończenie dodam, że jeśli chodzi o identyfikatory biometryczne w paszportach powiedzieliśmy "tak” ich wykorzystaniu w celu rozpoznania właściciela, "tak” ich wykorzystaniu w celu zidentyfikowania właściciela, "tak” ich wykorzystaniu w celu sprawdzenia czy paszport nie został sfałszowany, ale "nie” stworzeniu elektronicznych ewidencji danych dotyczących milionów niewinnych obywateli.
Marek Aleksander Czarnecki
(PL) Wprowadzenie paszportów zawierających biometryczne elementy identyfikacji posiadacza dokumentu stanowi odpowiedź na apele o walkę z fałszowaniem dokumentów, terroryzmem i nielegalną imigracją. Dlatego niezwykle istotne jest zapewnienie wysokiego poziomu zaufania w procesie zbierania danych biometrycznych oraz stworzenie wspólnych podstawowych norm dotyczących zbierania danych w sposób zapewniający ich bezpieczeństwo i wiarygodność.
Popieram wniosek sprawozdawcy o analizę różnic między państwami członkowskimi w zakresie obowiązkowo przedstawianych dokumentów, które stanowią podstawę wydania paszportu. Zazwyczaj bowiem bezpieczeństwo tych dokumentów jest niższe od poziomu stosowanego przy wydawaniu paszportów biometrycznych. W związku z tym istnieje ryzyko, że będą one łatwiej fałszowane lub podrabiane.
Bogusław Rogalski
(PL) Panie Przewodniczący! Harmonizacja przepisów dotyczących norm bezpieczeństwa połączona z wprowadzeniem biometrycznych elementów identyfikacji powinna wpłynąć pozytywnie na uwiarygodnienie dokumentów podczas ich kontroli, a tym samym stanowi element walki z fałszerstwem. Czynniki te są z kolei gwarancją skuteczniejszej walki z przestępczością, terroryzmem oraz nielegalną imigracją.
Z powodu braku odpowiednich testów związanych z wykorzystywaniem nowych technologii, państwa członkowskie powinny wprowadzić własne wymogi w zakresie ochrony praw obywateli. Należy ustalić limit wiekowy dla dzieci jako posiadaczy paszportów oraz eliminować przypadki, w których jeden paszport może być wydawany na posiadacza i jego dzieci bez danych biometrycznych. Sytuacje tego typu mogą sprzyjać handlowi dziećmi, gdyż utrudniona zostaje kontrola tożsamości dziecka. W celu uniemożliwienia tego typu procedur każda osoba powinna być posiadaczem własnego paszportu.
Na koniec pragnę podkreślić, iż w celu zapewnienia bezpieczeństwa posiadaczom paszportów, jak i innych dokumentów tożsamości, należy wprowadzić wysoki poziom dyskrecji w procesie zbierania danych biometrycznych.
Adamos Adamou
(EL) Panie przewodniczący! To prawda, że rozporządzenie zmieniające, które mamy zaakceptować, prawdopodobnie przyniesie poprawę sytuacji w niektórych państwach członkowskich, gdzie dane biometryczne są pobierane nawet od niemowląt i tymczasowo powstrzyma niektóre państwa członkowskie od poddawania tym męczącym procedurom osoby poniżej 12. roku życia, które obecnie w niektórych państwach nie mają obowiązku podróżowania z osobistym paszportem.
Musimy przeprowadzić ocenę zaproponowanych wyjątków, opartą na rzeczywistych motywach zachęcających do ich przyjęcia, biorąc pod uwagę, że niezależnie od granicy wieku przewidzianej dla pobierania identyfikatorów biometrycznych, w pewnym momencie wszyscy bez wyjątku znajdziemy się w elektronicznym rejestrze.
W zasadzie tego typu przepisy utrzymują system metod przechowywania rejestrów obywateli - i to wielu niewinnych obywateli - i przyczyniają się do coraz szerszej akceptacji korzystania z tego systemu, a także dają prawo do przepływu danych szczególnie chronionych.
Mamy w związku z tym obowiązek przypominać obywatelom - których za kilka miesięcy poprosimy o ponowne oddanie głosu poparcia dla zasad i kierunków polityki prowadzonych przez Unię Europejską - że nie jesteśmy zwolennikami podejmowania takich środków.
Andreas Mölzer
(DE) Panie przewodniczący! Teoretycznie zbieranie danych biometrycznych jest z pewnością jedną z metod zabezpieczających paszporty i dokumenty podróżne przed sfałszowaniem. Przede wszystkim mamy nadzieję, że nowa technologia pomoże nam w walce ze zorganizowaną przestępczością i zalewem nielegalnej imigracji.
Wszystkie państwa członkowskie muszą jednak zrozumieć, że pod tym względem należy zmodernizować Frontex w zakresie sposobu finansowania działalności i zatrudniania personelu, by agencja mogła naprawdę skutecznie realizować swoje zadania. Jeśli nie ma granic wewnętrznych, to granice zewnętrzne wymagają stosownej ochrony. Można łatwo zwątpić w dostępną technologię w sytuacji, gdy hakerzy przechwalają się w Internecie, jak łatwe jest sfałszowanie odcisków palców znajdujących się w niemieckim biurze ewidencji ludności i zauważają, że jeśli dokument tożsamości zmniejsza się do rozmiaru karty kredytowej, to zdjęcia są cyfrowo dopasowywane do mniejszego rozmiaru, utrudniając rozpoznawanie biometryczne.
Jedno jest pewne: jeśli dane biometryczne mają być wykorzystywane, musimy zagwarantować zwykłym obywatelom ochronę danych osobowych.
Edit Bauer
(HU) Panie przewodniczący, panie komisarzu, panie i panowie! Na początku chciałabym podziękować mojemu koledze, panu posłowi Coelho, za wykonanie świetnej pracy. Pragnę skomentować jedynie jeden punkt przedstawiony w sprawozdaniu.
Z ostatnich doświadczeń wynika, że handel ludźmi, a w szczególności handel dziećmi, osiąga niepokojące rozmiary, zarówno na obszarze Unii Europejskiej, jak i poza jej granicami. Dlatego też uważam, że umożliwienie w przyszłości osobom niepełnoletnim przekraczania zewnętrznych granic UE z własnym paszportem jest pozytywnym krokiem naprzód. Z jednej strony zapewni to większe bezpieczeństwo dzieci, jeśli chodzi o narażenie na ryzyko handlu ludźmi, ale z drugiej strony należy pamiętać, że dziecko posiadające własny paszport może podróżować z dowolną osobą.
Z żalem przyjęłam informację, że we wspólnym wniosku nie uwzględniono zapisu mówiącego, że w paszportach osób nieletnich, poza danymi osobowymi, należy także umieszczać dane osoby lub osób ponoszących za nie odpowiedzialność rodzicielską. To prawda, że w pierwszym ustępie wniosku stwierdzono, że Komisja powinna przedstawić sprawozdanie w sprawie wymogów dotyczących dzieci podróżujących samodzielnie lub w towarzystwie osób dorosłych, przekraczających zewnętrzne granice państw członkowskich i w razie potrzeby powinna przygotować wnioski w odniesieniu do kwestii ochrony dzieci przekraczających zewnętrzne granice państw członkowskich.
Taka propozycja stwarza szanse na przyszłość i dlatego też zwracam się z prośbą do Komisji, by wspólnie z zaangażowanymi w tę kwestię organizacjami takimi jak: OBWE, OECD, UNICEF, UNHCR, IOM oraz ostatni na liście, choć nie mniej ważny Europol, przeprowadziła ocenę zachodzących zmian i podjęła niezbędne kroki mające na celu zapewnienie skuteczniejszej ochrony dzieci. Z obserwacji wynika, że liczba dzieci padających ofiarą handlu ludźmi wciąż rośnie.
Armando França
(PT) Panie przewodniczący, panie komisarzu Barrot, panie i panowie! Gratuluję panu posłowi Coelho, pani poseł Roure i pozostałym posłom wykonanej pracy. Rada przyjęła w grudniu 2004 roku rozporządzenie w sprawie norm dotyczących zabezpieczeń i danych biometrycznych w paszportach i dokumentach podróżnych wydawanych przez państwa członkowskie. Musimy teraz podjąć nowe kroki zmierzające do zwalczania procederu porywania dzieci i handlu dziećmi.
Podstawowym środkiem służącym do wygrania tej trudnej i ważnej walki może być korzystanie przez dzieci z własnych paszportów, zgodnie z zasadą "jedna osoba - jeden paszport”. W moim kraju, w Portugalii, od dawna stosuje się praktykę pobierania odcisków palców od dzieci począwszy od 6. roku życia i być może dlatego nie sprzeciwiam się tej propozycji. Jako zwolennik sprawy europejskiej uważam, że harmonizacja działań w tym zakresie jest bardzo istotna. Z ulgą przyjąłem wiadomość, że państwa członkowskie, w których podobnie jak w Portugalii, dawno temu ustalono dolną granicę wieku odpowiedniego do pobierania odcisków palców od dzieci na 6 lat, nie będą musiały zmieniać krajowego ustawodawstwa.
Muszę tu podkreślić, że zabezpieczenie paszportu, o wzmocnieniu którego obecnie dyskutujemy, nie ogranicza się jedynie do samego paszportu. Już sam paszport oznacza zwiększony poziom zabezpieczenia począwszy od złożenia dokumentów wymaganych do jego wydania, poprzez procedurę zbierania danych biometrycznych, aż do weryfikacji i dopasowania danych podczas kontroli granicznych. Przedmiotowe sprawozdanie stanowi kolejny krok na drodze do zapewnienia przestrzegania praw jednostek i zagwarantowania ich bezpieczeństwa.
Mihael Brejc
(SL) Popieram sprawozdanie przygotowane przez pana posła Coelho, który jak zwykle świetnie wykonał swoją pracę. Zgadzam się z zaproponowanymi wnioskami, w tym z wnioskiem dotyczącym zasady "jedna osoba - jeden paszport”.
Chciałbym jednak usłyszeć odpowiedź Komisji, a być może nawet mojego kolegi posła Coelho, na pytanie: co powinniśmy zrobić w kwestii dzieci podróżujących samodzielnie, bez nadzoru rodziców, skoro nie ma jednolitego sposobu postępowania odnośnie do rodzaju dokumentów, które dzieci powinny mieć przy sobie. Sprawozdawca przedstawił wniosek, by w paszporcie dziecka wpisywać nazwisko osoby ponoszącej odpowiedzialność rodzicielską. Czasami jednak dzieci podróżują w towarzystwie innych członków rodziny i mogą tak naprawdę nawet z nimi mieszkać. Mówiąc krótko, musimy w tej kwestii zachować rozsądną elastyczność postępowania.
Z drugiej strony martwi mnie, że nikt nie zastanowił się nad realnością samodzielnego podróżowania sześciolatków. Jest to możliwe w przypadku podróży samolotem (nie omawiajmy w tych okolicznościach ewentualnych stresów, na które może być narażone sześcioletnie dziecko w samolocie), gdyż można dziecko odprowadzić do samolotu, z którego po wylądowaniu zostanie odebrane przez - lub przekazane pod opiekę - na przykład drugiego rodzica lub innej osoby. Jakie jednak ustalenia należy poczynić w przypadku, gdy dziecko podróżuje pociągiem, autokarem lub innymi środkami transportu publicznego? W jaki sposób można kontrolować taką podróż? Jeśli istnieją rodzice na tyle nieodpowiedzialni, by wysłać swoje dzieci w taką podróż, to moim zdaniem powinniśmy zająć bardziej jednoznaczne stanowisko i jasno powiedzieć, że dzieci w tak młodym wieku nie mają prawa samodzielnie podróżować. Być może takie stwierdzenie zabrzmi szorstko, ale powinniśmy zająć stanowcze stanowisko, skoro tak wiele mówiono tu o tym, jak bardzo cenimy nasze dzieci i o kwestii uprowadzeń.
Chciałbym także zapytać Komisję, jak wyglądają sprawy związane ze wspólnym oświadczeniem Rady i Parlamentu Europejskiego, dotyczącym zabezpieczeń oryginalnych dokumentów niezbędnych do wydania wizy. Pytam, ponieważ jestem poniekąd zatroskany informacją, o ile jest ona prawdziwa, że system działający w określonym państwie członkowskim może pozwalać na występowanie nadużyć na etapie wydawania wiz. I jeszcze ostatnie pytanie, skierowane do Komisji lub być może do pana posła Coelho: co powinniśmy zrobić w przypadku osób, które docierają do kontroli granicznej i okazuje się, że dane paszportowe nie są zgodne z danymi przechowywanymi w oficjalnych bazach danych? Moim zdaniem powinniśmy dołączyć instrukcję postępowania działającą na korzyść dziecka lub raczej pasażera.
Wolfgang Kreissl-Dörfler
(DE) Panie przewodniczący, panie i panowie! Co roku tysiące dzieci padają ofiarą handlarzy dziećmi, a jeszcze większa liczba zostaje porwana. Wyniki ostatnio przeprowadzonego badania pokazują, że ofiarami tego typu działań zostają osoby nieletnie podróżujące bez nadzoru osób dorosłych. Dlatego właśnie z radością przyjęliśmy informację, że Komisja przygotowując poprawki do starego rozporządzenia należycie uwzględniła dobro dzieci. Żądanie, by dane biometryczne dzieci w określonym wieku także były wprowadzane do paszportów, nie jest przejawem masowej histerii, której naprawdę nie podzielam, ale raczej wynikiem naszego dążenia do zapewnienia naszym dzieciom lepszej ochrony. Zapewnienie takiej ochrony jest jednak możliwe wyłącznie wówczas, gdy każde dziecko otrzyma własny paszport z danymi biometrycznymi i nazwiskami prawnych opiekunów.
Tak jak w przypadku gromadzenia wszelkiego rodzaju danych, zagwarantowanie najwyższego możliwego bezpieczeństwa w procesie gromadzenia, przechowywania i przetwarzania danych biometrycznych wszystkich obywateli jest zagadnieniem szczególnie istotnym dla mojego ugrupowania. I zawsze musimy mieć możliwość sprawdzenia kto ma dostęp do jakich danych. Przepisy i decyzje Rady istotne dla tego tematu przewidują stworzenie mocnych mechanizmów ochronnych i organów kontroli, mających na celu zapobieganie nadużywaniu dostępu do danych. Muszę przyznać, że mam ogromne zaufanie do krajowych organów w przeciwieństwie do wielu prywatnych firm, które potrafią przekazać osobom trzecim niezabezpieczone dane wykorzystując skandaliczne braki w zabezpieczeniach i jeszcze otrzymują za te działania należyte wynagrodzenie. Właśnie dlatego krajowe organy muszą korzystać ze swojej ugruntowanej wiarygodności i podjąć bliską współpracę z organami odpowiedzialnymi za ochronę danych. Wbrew temu, co miało miejsce tutaj, oznacza to uszanowanie przez Komisję Europejską jej prawnego obowiązku konsultowania się z europejskimi inspektorami ochrony danych.
(PT) Pragnę pogratulować mojemu przyjacielowi, posłowi Carlosowi Coelho, wspaniale wykonanego dla naszego Parlamentu zadania. Bardzo panu dziękuję.
Dushana Zdravkova
(BG) Panie przewodniczący, panie komisarzu, panie i panowie! Dziękuję bardzo. Chciałabym pogratulować panu posłowi Coelho osiągnięcia w przygotowanym sprawozdaniu równowagi między zapewnieniem wyższego stopnia zabezpieczenia międzynarodowych dokumentów podróżnych i zapewnieniem ochrony danych osobowych oraz przysługującego obywatelom Unii Europejskiej prawa do integralności osoby. Przedstawione propozycje mające na celu zwiększenie liczby wymogów technicznych przyczynią się do walki przeciwko przestępczości transgranicznej, nielegalnej imigracji i handlowi ludźmi. Ze względu na ochronę zewnętrznych granic UE szybkie i skuteczne wprowadzenie nowych standardów będzie miało ogromne znaczenie dla krajów granicznych takich jak Bułgaria, które są narażone na ogromną presję związaną z przepływami migracyjnymi i działalnością międzynarodowej przestępczości zorganizowanej.
Niestety w moim kraju zetknęliśmy się z kilkoma poważnymi sprawami związanymi z zaginięciem dzieci, o których aż do dziś nie mamy żadnych informacji. Dlatego moim zdaniem w przedmiotowym sprawozdaniu przedstawiono logiczne wytyczne odnośnie do przyszłych zmian w zakresie norm dotyczących zabezpieczeń i danych biometrycznych w paszportach najmłodszych obywateli Europy. Wprowadzenie zasady "jedna osoba - jeden paszport” zapewni dzieciom jeszcze większą ochronę podczas podróży poza obszar Unii Europejskiej. Wniosek o wprowadzanie dodatkowych informacji w paszportach dzieci do 18. roku życia pozwoli ograniczyć możliwości nielegalnej działalności związanej z handlem dziećmi. Oczywiście państwa członkowskie, stosując przepisy rozporządzenia w ramach ich krajowych ustawodawstw, powinny rozważyć ewentualne następstwa finansowe odczuwalne w dużych rodzinach. Ta kwestia została już poruszona przez niektórych posłów przemawiających wcześniej. Nie można dopuścić, by na skutek konieczności zapłacenia dużych kwot za wydanie paszportów dla dzieci w przypadku tych rodzin ograniczona została swoboda przemieszczania się.
Na zakończenie jeszcze dodam, że jeśli chodzi o kwestię swobody przemieszczania się osób na obszarze Unii Europejskiej, moim zdaniem można znieść granicę wieku uprawniającego do wydania dowodu tożsamości, gdyż pobudzi to oraz zagwarantuje swobodny przepływ najmłodszych obywateli UE.
Genowefa Grabowska
(PL) Panie Przewodniczący! Chcę zacząć od złożenia gratulacji sprawozdawcy i powiedzieć, że popieram to sprawozdanie. Uważam je nie tylko za ważne, ale i za dobre. Zacznę może od tego, że padło tu stwierdzenie, iż paszport jest dokumentem wydawanym przez każde państwo członkowskie według jego narodowej regulacji. Paszporty mamy różne - poza okładkami - to prawda. Ale ważne jest, by znaleźć równowagę w zabezpieczeniach tychże paszportów tak, aby one identyfikowały obywatela Unii Europejskiej, albo innego człowieka, który wjeżdża na obszar Unii Europejskiej, i jednocześnie dawały odpór przestępstwom, których z udziałem paszportów niemało, takim jak nielegalna emigracja, terroryzm, handel dziećmi czy fałszerstwa dokumentów. W tym sprawozdaniu, uważam, równowaga ta została znaleziona. Nic nie wskazuje na to, aby ograniczenia, które wkładamy do sprawozdania w jakikolwiek sposób wpływały czy ograniczały państwa członkowskie w wydawaniu paszportów.
Chcę zwrócić także uwagę na jedną zasadę, którą w pełni popieram - na zasadę: jedna osoba, jeden paszport. W stosunku do dzieci to dobra zasada, przy czym chciałabym, aby nie było bariery finansowej dla tych rodziców, którzy chcą swoim dzieciom wyrobić paszport, a środki finansowe może mają niewielkie. Chcę także zwrócić uwagę na jeden słabszy moment w tym sprawozdaniu, ale na co sprawozdawca zwraca uwagę, a mianowicie na fakt, że nowoczesne, niesprawdzone technologie, wymagają zrewidowania, i dobrze się stało, że za trzy lata będziemy mogli to uczynić. Ja apeluję także, aby jednak uwzględnić rolę Europejskiego Inspektora Ochrony Danych Osobowych. Ta instytucja unijna musi być silniej włączona w całą procedurę i o to apeluję.
Robert Evans
Panie przewodniczący! Ja także pragnę podziękować panu posłowi Coelho. Przedmiotowe sprawozdanie jest bardzo ważne dla przyszłości Europy i 500 milionów jej obywateli: między innymi ze względu na ich bezpieczeństwo, ich ochronę i działania antyterrorystyczne. Jeśli, jak powiedziała pani poseł Zdravkova, istnieje właściwa technologia, powinniśmy ją wykorzystać.
Tak jak usłyszeliśmy tu wcześniej od pani poseł Angelilli, pana posła Lambrinidisa i innych, jeśli chodzi o dzieci, wnioski płynące ze sprawozdania mogą być ważną bronią służącą do walki przeciwko, na przykład, przemytowi dzieci.
Najważniejszy jednak punkt znajduje się tak naprawdę w nowym artykule 3, który stanowi, że celem wprowadzenia danych biometrycznych jest nie tylko sprawdzenie autentyczności dokumentu, ale także sprawdzenie tożsamości posiadacza za pomocą bezpośrednio dostępnych porównywalnych cech. Obecnie w większości państw kontrole polegają prawie wyłącznie na sprawdzeniu zdjęć. I ośmielę się zasugerować, że tylko nieliczne osoby - być może nawet nie pan przewodniczący i pan komisarz Barroso - w rzeczywistości wyglądają tak samo, jak na zdjęciach. Zresztą tak naprawdę niewielu z nas by chyba chciało! Zatem uważam, że jeśli dostępne są nowe procedury i metody identyfikacji, to powinniśmy być przygotowani do ich wykorzystania.
Jeśli chodzi o antybrytyjskie wystąpienia pani poseł Gacek i pana posła Battena, oparte na strategii "ucieczki z miejsca wypadku” - ponieważ są teraz nieobecni i nie mogą wysłuchać żadnej odpowiedzi - powiedziałbym, że system działający w Wielkiej Brytanii prawdopodobnie nie jest ani lepszy ani gorszy niż wiele pozostałych systemów w Unii Europejskiej. Mamy system oparty na wzajemnej kontroli i równowadze, ale możemy działać skuteczniej. Jeśli istnieje nowa technologia XXI wieku, powinniśmy być przygotowani do jej wykorzystania i, jak wcześniej powiedziała pani poseł Grabowska, powinniśmy być przygotowani do ciągłego wprowadzania zmian w technologii, by jak najlepiej wykorzystać wszystkie udogodnienia dostępne na terenie Unii Europejskiej.
Milan Gaľa
(SK) Wprowadzenie paszportów dla dzieci jest niezbędne dla ich ochrony przed uprowadzeniami i procederem handlu ludźmi.
Zasada "jedna osoba - jeden paszport” oznacza, że każde dziecko podróżujące poza granice strefy Schengen otrzyma paszport. Nowa metoda identyfikacji uprości procedurę kontroli granicznych. Do instrumentów służących ochronie dzieci przed uprowadzeniem dołączą: europejski telefon zaufania do zgłaszania dzieci zaginionych, uprowadzonych lub wyzyskiwanych seksualnie, paszporty z danymi biometrycznymi i paneuropejski system alarmowania o porwaniach dzieci, który wkrótce zostanie uruchomiony.
Należy jednak zwrócić uwagę na zapewnienie wysokiego stopnia poufności w procesie pozyskiwania i wykorzystywania danych biometrycznych. Popieram pomysł sprawozdawcy dotyczący przeprowadzenia badania w zakresie ewentualnych słabych stron systemów identyfikacji odcisków palców, działających w państwach członkowskich Unii Europejskiej. Następnie należy także rozważyć wprowadzenie wspólnego europejskiego systemu porównywania odcisków palców.
Nicolae Vlad Popa
(RO) Chciałbym pogratulować panu posłowi Coelho przygotowanego sprawozdania.
Z radością powitałem tę inicjatywę, która oznacza, że po zakończeniu szczytu Rady Europejskiej w Salonikach nastąpił prawdziwy postęp w zakresie stworzenia powiązania dokumentów podróżnych z ich właścicielami i przyjęcia zasady "jedna osoba - jeden paszport”.
Chciałbym szczególnie podkreślić trzy ważne aspekty.
Po pierwsze, musimy dopasować zasady i wyjątki od nich przewidziane w przedmiotowym sprawozdaniu do wyników i problemów, które pojawiły się w praktyce. Oznacza to konieczność położenia nacisku na zaproponowany w przedmiotowym sprawozdaniu trzyletni okres przeglądowy, w którym zarówno państwa członkowskie, jak i Komisja muszą podjąć próbę sformułowania zaleceń biorąc pod uwagę teoretyczne zasady i praktyczne przeszkody.
Po drugie, mamy poważny problem w odniesieniu do bezpieczeństwa przechowywanych danych oraz ochrony tożsamości posiadacza dokumentu.
A na zakończenie chciałbym zwrócić państwa uwagę na konieczność opracowania wspólnych zasad, jakimi mają się rządzić niezbędne procedury w wydawania dokumentów podróżnych lub paszportów, gdyż ten właśnie etap ma zasadnicze znaczenie zarówno z punktu widzenia zapewnienia bezpieczeństwa baz danych, jak i zapobiegania fałszowaniu tych dokumentów.
Martine Roure
(FR) Panie przewodniczący! Chciałabym szybko podziękować panu posłowi Coelho. Panie pośle, praca z panem to wielka przyjemność, gdyż niezmiennie wykazuje pan ogromne kompetencje, charakteryzuje pana prawdziwa zdolność słuchania i analizowania. I to dzięki panu udało się osiągnąć obecne wyniki.
Marian-Jean Marinescu
(RO) W Rumunii paszporty biometryczne zostały wprowadzone z dniem 1 stycznia 2009 r. W tego typu paszporcie znajduje się 50 elementów zabezpieczających, w tym - po raz pierwszy w Unii Europejskiej - element służący do identyfikowania zarówno twarzy, jak i odcisków palców posiadacza.
Tym sposobem Rumunia zrobiła ważny krok naprzód na drodze do wstąpienia do strefy Schengen, zaplanowanego na rok 2011. Wprowadzenie paszportów biometrycznych oznacza spełnienie ostatniego podstawowego warunku, niezbędnego do włączenia Rumunii do programu znoszenia wiz. W wyniku tego, odmowa zniesienia wymogu wizowego dla obywateli Rumunii podróżujących do USA będzie teraz oparta jedynie na przesłankach subiektywnych i mam nadzieję, że Stany Zjednoczone poświęcą tej kwestii należytą uwagę.
Raz jeszcze pragnę podziękować sprawozdawcy za dodanie istotnych zmian do rozporządzenia, a zwłaszcza dotyczących stworzenia jednolitego europejskiego systemu służącego do weryfikacji zgodności elementów biometrycznych z danymi gromadzonymi na mikroprocesorze.
Silvia-Adriana Ţicău
(RO) Harmonizacja na szczeblu europejskim standardów bezpieczeństwa w odniesieniu do paszportów biometrycznych stanowi przedłużenie postanowień w ramach dorobku Schengen. Rozporządzenie określa ogólny obowiązek składania odcisków palców, które będą gromadzone na bezstykowym mikroprocesorze w paszporcie.
Popieram propozycje odstępstw w odniesieniu do pobierania odcisków palców od dzieci poniżej 12. roku życia i zachęcam do przeprowadzenia rewizji i harmonizacji określonych przepisów krajowych.
Moim zdaniem dane biometryczne w paszportach muszą być przetwarzane zgodnie z prawodawstwem wspólnotowym regulującym kwestie ochrony danych osobowych i prywatności. W przypadkach, gdy powyższy przepis jest przewidziany w ustawodawstwie krajowym, Komisja i państwa członkowskie muszą podjąć niezbędne środki gwarantujące jego stosowanie w odniesieniu do przetwarzania biometrycznych danych paszportowych, zarówno podczas kontroli granicznych, jak i w ramach funkcjonowania stosownych baz danych.
Chciałabym jednak zauważyć, że ograniczenie ważności paszportów biometrycznych do okresu dwunastomiesięcznego lub krótszego - w odniesieniu do osób tymczasowo lub stale niezdolnych do złożenia odcisków palców - utrudni życie osobom niepełnosprawnym. Zwracam się zatem z prośbą do Komisji o ponowne rozpatrzenie przedmiotowego tekstu.
Marios Matsakis
Panie przewodniczący! Żaden praworządny obywatel nie powinien martwić się, że tożsamość jego samego lub jego dzieci zostanie potwierdzona. Dlatego też z radością przyjmuję propozycję wykorzystania danych biometrycznych w paszportach i innych dokumentach.
Chciałem jedynie zwrócić uwagę na pewną kwestię do rozważenia w przyszłości. W rzeczywistości żadna cecha biometryczna człowieka nie jest identyczna przez całe życie, od dzieciństwa, aż do dorosłości, z wyjątkiem jednej: genetycznych odcisków palców. Ta cecha jest niezmienna od chwili poczęcia aż do śmierci, a nawet dłużej. Pobranie małej próbki ze szczątków kości umożliwia obecnie identyfikację człowieka nawet kilka lat po jego śmierci. Dzisiejsza technologia z zakresu genetycznych odcisków palców jest szybka i tania, a badania można przeprowadzić przy użyciu jedynie kilku komórek, uzyskanych z szybkiego wymazu ze śluzówki jamy ustnej lub z kropli krwi, pobranej na przykład z pępowiny.
W związku z powyższym proponuję, żeby w przyszłości uznać genetyczne odciski palców za jedyny sposób identyfikacji biometrycznej - co daje gwarancje jednakowego traktowania jednostek - wszystkich obywateli Europy.
Hubert Pirker
(DE) Panie przewodniczący! Składam podziękowania panu posłowi Carlosowi Coelho i gratuluję mu przygotowanego sprawozdania. Wszyscy bylibyśmy rozczarowani, gdyby jego sprawozdanie było poniżej oczekiwanego poziomu, gdyż przyzwyczaił nas do wysokiego standardu przygotowywanych przez siebie sprawozdań. Szczególnie podobało mi się wyraźne zaznaczenie przez pana posła Coelho już na początku, że jego sprawozdanie dotyczy bezpieczeństwa dzieci. Możemy to osiągnąć poprzez wydawanie zabezpieczonych paszportów i pobieranie odcisków palców, co umożliwi sprawdzenie, czy osoba przekraczająca granicę jest rzeczywiście osobą, której dane znajdują się w paszporcie.
Ten cel można zatem wykorzystać do osiągnięcia bezpieczeństwa dzieci. Nasze rozważania, czy należy pobierać odciski palców od dzieci w wieku sześciu, czy też raczej dwunastu lat, to tylko kwestie techniczne, a nie kwestia poglądów. Nie mam nic przeciwko pobieraniu odcisków palców od sześciolatków, ponieważ w grę wchodzi bezpieczeństwo naszych dzieci. Moim zdaniem rzeczą zupełnie zrozumiałą jest, że należy przestrzegać przepisów prawnych dotyczących ochrony danych. Nie powinniśmy nawet o tym dyskutować. Kontrolowanie przestrzegania tych przepisów należy do obowiązków państwa konstytucyjnego. Unia Europejska zrobi decydujący krok naprzód w działaniach na korzyść dzieci oraz przeciwko handlowi dziećmi i ich przemytowi, jeśli dojdziemy do punktu, gdy będziemy wydawać zabezpieczone paszporty i przestrzegać przepisów z zakresu ochrony danych.
Jacques Barrot
Panie przewodniczący! Sądzę, że cała Izba złożyła hołd panu posłowi Coelho za wykonaną pracę i jego zalety. Ja również dołączę się do pochwały wygłoszonej przez panią poseł Roure.
Chciałbym powiedzieć, powtarzając za panem posłem Gérardem Deprezem, że musimy dążyć w kierunku zdobywania coraz bardziej wiarygodnych, coraz bardziej porównywalnych danych biometrycznych, które pozwolą nam lepiej wykorzystać zaawansowane technologie w celu zapewnienia bezpieczeństwa na zamieszkiwanym przez nas wolnym obszarze. Dlatego właśnie zaplanowaliśmy to spotkanie. Z radością zatem przyjąłem wiadomość, że Parlament także wniósł swój wkład w podejmowane wysiłki na rzecz zwiększenia bezpieczeństwa procesu identyfikacji dzieci, który jest niezbędny dla zapewnienia ich bezpieczeństwa.
Pytano mnie, czy mamy już dowody skuteczności tych procesów. Powiedziałbym, że właściwa ocena skuteczności będzie możliwa jedynie w działaniu, ale a priori wszystko wskazuje, że zwiększone bezpieczeństwo będzie wynikiem ulepszenia procesu identyfikowania dzieci podróżujących samodzielnie. W każdym bądź razie nie możemy nie uwzględnić tego głównego celu. Teraz przedstawię Izbie kilka odpowiedzi na kilka pytań.
Po pierwsze, muszę powiedzieć, że Komisja w swoich wnioskach zawsze kładzie nacisk na ochronę danych. Komisja skonsultowała treść podstawowego wniosku z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych, którego uwagi zostały uwzględnione. Dodam także, że nasze normy odnośnie do identyfikatorów są zharmonizowane z normami ICAO (Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego), co - jak już mówiliśmy - ułatwi dialog ze Stanami Zjednoczonymi.
Następnie chciałbym państwu przypomnieć, że rodziny rzeczywiście ponoszą koszty finansowe w przypadku paszportów dzieci, ale te decyzje należą do kompetencji państw członkowskich i chciałbym zauważyć, że podczas podróży w strefie Schengen wystarcza dowód tożsamości. Posiadanie paszportu jest jedynie wymagane podczas podróży poza granice Unii Europejskiej.
Na zakończenie pragnę potwierdzić, że Komisja przeprowadzi badanie porównawcze uregulowań obowiązujących w państwach członkowskich odnośnie do osób nieletnich podróżujących samodzielnie. W stosownym momencie zaproponujemy, by Rada podjęła niezbędne środki mające na celu bardziej skuteczną ochronę dzieci i zapobieganie procederowi handlu dziećmi. Wyraźnie widać, że Parlament, zresztą słusznie, domaga się przeprowadzenia takiego badania i oczywiście osobiście zobowiązuję się zrobić wszystko, by moi współpracownicy przygotowali badanie najlepiej i najszybciej jak tylko możliwe.
To wszystko, co mam do powiedzenia. Poza tym, że pragnę powtórnie podziękować Parlamentowi za kolejny bardzo konstruktywny wkład w tworzenie europejskiego prawodawstwa.
Carlos Coelho
Panie przewodniczący! Jednym z wyników wyłaniających się z tej debaty jest z pewnością zainteresowanie dużej większości w Izbie kwestią skutecznego zwalczania handlu ludźmi - a w szczególności handlu dziećmi. To najlepszy ze sposobów na wykorzystanie środka, który przyjmiemy i z radością zauważyłem, że prawie każdy z mówców odniósł się do tego tematu.
Chcę raz jeszcze podziękować wszystkim sprawozdawcom pomocniczym za ich współpracę. I proszę mi wierzyć, to nie są tylko puste słowa. Uczciwie mówiąc moja koleżanka, pani poseł Roure, odegrała kluczową rolę w ugruntowaniu porozumienia, do którego osiągnięcia w dużej mierze przyczynił się pan komisarz Barrot i francuska prezydencja. Szczególnie mocno pragnę podziękować panu komisarzowi Barrotowi za gotowość Komisji do zapewnienia instytucjonalnego wsparcia na rzecz wzmocnienia walki przeciwko handlowi dziećmi, a także gotowość do współpracy przy przeprowadzeniu trzech badań, o które prosiliśmy, a dotyczących kwestii: wiarygodności dziecięcych odcisków palców, dokumentów źródłowych i odsetka błędnych odrzuceń; które stanowią część problemów, jakie mamy w związku z wdrażaniem powyższych zasad.
Panie przewodniczący! Na zakończenie dodam, że pan poseł Brejc zapytał, czy możemy potwierdzić, że proces wydawania paszportów jest bezpieczny. Jeśli mam być zupełnie szczery, to muszę powiedzieć, że występują różnice pomiędzy poszczególnymi krajami. Systemy niektórych państw są bardziej rygorystyczne, co po raz kolejny dowodzi jak ważne jest przeprowadzenie badania w odniesieniu do dokumentów źródłowych. Wiem, że obszar ten leży poza sferą kompetencji Europy - wydawanie paszportów jest przywilejem krajowym - i dlatego też ucieszyłem się, gdy pan komisarz Barrot zgodził się na współudział Komisji Europejskiej w pracach nad badaniem dotyczącym dokumentów źródłowych. Nie ma sensu wprowadzanie zabezpieczonych paszportów, jeśli to bezpieczeństwo może być nadwyrężone podczas procesu wydawania dokumentu. Nie chodzi tu o narzucanie państwom członkowskim określonych środków działania, ale o dzielenie się najlepszymi praktykami, tak byśmy mogli zagwarantować rzeczywiste zabezpieczenie paszportu europejskiego podczas przekraczania naszych zewnętrznych granic. Bardzo dziękuję wszystkim państwu za współpracę.
Przewodniczący
Debata została zamknięta.
Głosowanie odbędzie się jutro, czyli w środę, o godzinie 12.
Oświadczenia pisemne (art. 142 Regulaminu)
Siiri Oviir  
Panie przewodniczący, panie i panowie! Przyjęcie przedmiotowego rozporządzenia stanowi istotny krok na drodze do poprawy bezpieczeństwa dokumentów podróżnych obywateli UE. W wyniku wprowadzenia rozporządzenia powinniśmy, do 29 czerwca 2009 r., osiągnąć w UE określone powiązanie pomiędzy paszportem i jego właścicielem, co w znacznej mierze przyczyni się do ochrony paszportów przed fałszerstwem.
Ze szczególną radością witam wdrożenie zasady "jedna osoba - jeden paszport”, która umożliwia poprawę bezpieczeństwa podróży, zwłaszcza w przypadku dzieci i utrudnia działania osób zaangażowanych w handel dziećmi i w porwania. Wprowadzenie w państwach członkowskich tego wymogu jest godne pochwały, na przykład w Estonii obowiązuje on już od 2000 roku.
Ważną rolę do odegrania, poza zabezpieczonymi dokumentami podróżnymi, ma straż graniczna w państwach członkowskich, której funkcjonariusze muszą sprawdzać osoby niepełnoletnie, podróżujące samodzielnie lub z opiekunem poza zewnętrzne granice UE, dokładniej niż sprawdzają dorosłych.
Kwestia zabezpieczenia dokumentów podróżnych zdecydowanie nie ogranicza się do paszportów, cały proces jest nie mniej ważny. Dlatego też nie ma sensu zwiększanie zabezpieczeń w paszportach bez jednoczesnego zwrócenia uwagi na pozostałe ogniwa w łańcuchu.
Moim zdaniem, obok zwiększania bezpieczeństwa dokumentów podróżnych, Komisja Europejska powinna zastanowić się nad przyjęciem wspólnego podejścia na szczeblu UE w celu zastąpienia obowiązujących obecnie w 27 państwach członkowskich różnych zasad z zakresu ochrony dzieci, które przekraczają zewnętrzne granice UE.
Daciana Octavia Sârbu  
Zagrożenia terrorystyczne spowodowały, że wprowadzenie pewnych dodatkowych zabezpieczeń i danych biometrycznych mających na celu poprawę ochrony podróżnych przemieszczających się po obszarze Unii Europejskiej, stało się koniecznością. Walka przeciwko handlowi dziećmi poprzez wprowadzenie zasady "jedna osoba - jeden paszport” i wprowadzenie odstępstw w odniesieniu do pobierania odcisków palców od dzieci poniżej 12. roku życia, to najważniejsze propozycje przedstawione we wniosku dotyczącym rozporządzenia. Mimo, że ustawodawstwo w niektórych państwach członkowskich pozwala na pobieranie odcisków palców od dzieci poniżej 12. roku życia, będzie to możliwe jedynie w trakcie czteroletniego okresu przejściowego. Utrzymana jednak zostanie obowiązkowa granica wieku, wynosząca 6 lat. Wyniki niektórych badań pilotażowych przeprowadzonych w państwach członkowskich pokazują, że odciski palców pobrane od dzieci poniżej szóstego roku życia są słabej jakości i mogą się zmieniać wraz z rozwojem dziecka. Ustalenie granicy wieku zmniejsza ryzyko popełnienia błędu podczas identyfikacji osób polegającej na pobraniu odcisków palców. Utrudnia także możliwości działania handlarzy dziećmi. W świetle wydarzeń z 11 września 2001 r. konieczność ochrony podróżnych stała się tym wyraźniej widoczna. Zwiększeniu ochrony i bezpieczeństwa musi jednak towarzyszyć zagwarantowanie przestrzegania praw pasażerów i ich godności, zgodnie z postanowieniami Europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności.
