Handel wyrobami uzyskiwanymi z fok (debata)
Przewodnicząca
Następnym punktem posiedzenia jest sprawozdanie przygotowane przez panią Wallis w imieniu Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie handlu produktami z fok. - C6-0295/2008 -.
Diana Wallis
sprawozdawczyni. - Pani przewodnicząca! Osiągnęliśmy kompromis; wszystko wskazuje na to, iż jutro nastąpi przyjęcie naszego porozumienia, i to już podczas pierwszego czytania. Ze swojej strony, jako sprawozdawczyni w Parlamencie, chciałabym powiedzieć, że był to bardzo trudny dokument, bardzo trudny proces.
Niemniej jednak dotarliśmy do punktu, w którym, mam nadzieję, uszanujemy życzenia tych posłów, którzy podpisali deklarację w tej sprawie, jak również uszanujemy życzenia tak wielu obywateli w tak wielu krajach UE, którzy informują nas, iż są przeciwni zabijaniu fok w polowaniach komercyjnych, oraz iż nie chcą mieć nic wspólnego z handlem będącym wynikiem takich działań. Uszanowaliśmy to życzenie; zajęliśmy się tylko i wyłącznie tymi kwestiami, na jakie pozwalają nam ramy europejskiego rynku wewnętrznego: przepływem w obrębie rynku tych towarów, które biorą się z polowań komercyjnych. Konsekwencją przedmiotowego aktu prawnego - jeśli zostanie on jutro zatwierdzony - będzie zapewnienie naszych konsumentów, iż żaden towar pochodzący z polowań komercyjnych nie będzie sprzedawany na europejskim rynku.
Ale naturalnie są wyjątki. Foki to piękne morskie zwierzęta - ja sama uświadomiłam sobie podczas tego procesu, iż mają one doskonały PR - jednak dla niektórych wciąż pozostają jedynie szczurami wodnymi. W ten właśnie sposób postrzega je wielu rybaków: dorosła foka pochłania ogromne ilości ryb każdego dnia. Dlatego też cały czas będziemy mieli do czynienia z zabijaniem fok w celu utrzymania połowów na pewnych obszarach.
Nie uregulowaliśmy jednakże jeszcze kwestii polowań. Jeśli obywatele w którymkolwiek z państw członkowskich chcą polować, będą mogli to robić nadal. Nie będą oni mogli jednak czerpać korzyści majątkowych z produktów pozyskanych w rezultacie tych polowań. Niemniej powinna mieć miejsce sytuacja, w której produkty pozyskane podczas polowań mogłyby być wykorzystywane, a nadzieje moje dotyczą w szczególności pozwolenia na wykorzystanie tych części fok, które mogłyby zostać użyte w środowisku medycznym.
Najtrudniejszy aspekt ze wszystkich dotyczył uwzględnienia tradycyjnych arktycznych społeczeństw - rdzennych mieszkańców Arktyki. Twierdzimy, iż grupa ta będzie objęta wyjątkiem, ale trzeba się zastanowić, jak bycie kojarzonym z zakazanym wyrobem może rzeczywiście wpłynąć na życie tej grupy oraz jej gospodarkę? Arktyka nie jest parkiem tematycznym, ani też muzeum: to żyjąca, oddychająca społeczność wraz ze swoją własną, nowoczesną gospodarką, której podstawę stanowią produkty pochodzące z morza. Mam nadzieję, iż społeczności te będą mogły funkcjonować dalej w sposób, w jaki zawsze egzystowały. Niemniej jednak mam pewne wątpliwości, i wiem, iż legły one u podstaw decyzji, jaką podjęła Rada Arktyczna w zeszłym tygodniu, odmawiając nadania UE statusu stałego obserwatora.
Omawiany dokument jest dla mnie zagadką. Cały czas zmagałam się z konfliktem wolności, uszanowałam głosowanie w Komisji, i próbowałam uszanować poglądy tych obywateli mojego kraju, których reprezentuję. Ale dziś pragnę podzielić się z państwem następującą informacją: przybyła do mnie delegacja społeczności Nunavut. Po wymianie poglądów, wszyscy płakaliśmy. Mam nadzieję, iż przedmiotowe odstępstwo spełni swoją rolę. Zagłosuję jutro za przyjęciem pakietu, i mam nadzieję, że będzie to słuszna decyzja.
Stavros Dimas
Pani przewodnicząca! Chciałbym przede wszystkim podziękować sprawozdawczymi, pani Wallis, oraz sprawozdawcom komisji opiniodawczej, panu Martinowi, pani Brepoels i pani Mathieu za ich doskonałą pracę. W szczególności chciałbym podziękować przewodniczącej Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów, pani McCarthy, za jej pozytywny wkład w odniesieniu do tego szczególnego wniosku.
Fakt, iż porozumienie zostało osiągnięte podczas pierwszego czytania, świadczy o politycznej woli instytucji Wspólnoty, aby niezwłocznie zaradzić dwóm głównym problemom dotyczącym handlu wyrobami otrzymywanymi z fok, a mianowicie rozdrobnieniu rynku wewnętrznego oraz potrzebie zagwarantowania dobrostanu zwierząt. Porozumienie to zawiera trzy decydujące elementy: pierwszy odnosi się do harmonizacji rynku wewnętrznego i stanowi zakaz handlu wyrobami otrzymywanymi z fok na rynku Unii Europejskiej. Będzie dotyczył zarówno wyrobów wyprodukowanych na miejscu, jak również wyrobów pochodzących z importu. Jak państwu zapewne wiadomo, na foki poluje się na terytorium Wspólnoty, jak i poza nim, a z upolowanych zwierząt otrzymuje się produkty takie jak mięso, olej, tran oraz produkty pochodzące z ich organów, z futra i skóry. Są one następnie sprzedawane na różnych rynkach, w tym na rynku Wspólnoty. Niektóre z tych produktów, takie jak kapsułki zawierające kwas Omega 3 czy też farbowane skóry lub focze futra, bardzo trudno lub wręcz nie sposób odróżnić od podobnych im produktów, które nie są otrzymywane z fok. Skutkiem polowania na foki oraz sposobu, w jaki się je przeprowadza, jest bardzo poważna reakcja oraz niepokój ze strony opinii publicznej oraz licznych rządów, którym szczególnie zależy na dobrostanie zwierząt. Niepokoje te wywoływane są sposobem, w jaki przeprowadza się polowania na foki, metodami służącymi do ich zabijania i tym samym bólem zadawanym tym zwierzętom. Oburzenie opinii publicznej przejawia się w postaci jej ogromnego zaangażowania w przedmiotowy dialog publiczny, ale znajduje też czytelny wyraz w ogromnej ilości listów oraz petycji, jakie otrzymałem przez ostanie dwa lata. Obywatele mogą być już pewni, iż wyroby otrzymywane z fok nie będę już więcej dostępne na rynku.
Drugi ważny element zawarty we wniosku to logiczny wyjątek obejmujący Eskimosów i pozostałe rdzenne społeczności. Jego celem jest nieingerowanie w podstawowy gospodarczy i społeczny dorobek tych społeczności, który tradycyjnie opiera się na polowaniu na foki. Powinniśmy tu zauważyć, że ten rodzaj polowania jest nie tylko historycznym elementem ich kultury oraz tożsamości kulturowej, ale też źródłem dochodu, co przekłada się na ich przetrwanie.
Trzeci element dotyczy polowań na małą skalę. W ten sposób rybacy polujący na foki okazjonalnie będą mogli to nadal robić, jednakże działalności tej będzie przyświecał tylko jeden cel, jakim jest zrównoważone gospodarowanie zasobami morskimi, a wprowadzanie na rynek uzyskanych tym sposobem wyrobów z fok nie będzie ukierunkowane na zysk, ale będzie służyć jedynie pokryciu kosztów tej działalności. Zgodnie z podstawową zasadą tego rozporządzenia, nie może być mowy o wymiarze komercyjnym tych działań. Komisja zatwierdzi szczegółowe środki, które określą, w jaki sposób powyższe dwa wyjątki będą stosowane zgodnie z procedurą komitologii oraz z uwzględnieniem kontroli ze strony Parlamentu.
Mam nadzieję, że Parlament, podobnie jak Rada wraz z Komisją, poprą w całości ten szczególny kompromisowy pakiet. W przedmiotowym tekście zawarte zostały przepisy dotyczące harmonizacji rynku wewnętrznego, jak również odpowiedzi na niepokoje obywateli europejskich dotyczące dobrostanu zwierząt w kontekście polowań na foki. Komisja Europejska jest skłonna zatwierdzić pakiet kompromisowy w całości, ponieważ zależy jej na osiągnięciu porozumienia w sprawie przedmiotowego rozporządzenia już podczas pierwszego czytania.
Frieda Brepoels
sprawozdawczyni komisji opiniodawczej Komisji Ochrony Środowiska, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności. - (NL) Pani przewodnicząca, panie komisarzu! Jestem niezmiernie szczęśliwa, iż w końcu możemy głosować nad tym projektem, jako że wielu obywateli, jak również posłów tego Parlamentu od wielu już lat nawołuje do podjęcia środków zwalczających okrutne praktyki stosowane podczas zabijania fok w polowaniach komercyjnych.
Nie było łatwo wypracować odpowiednie podejście, jako że Europa sama w sobie nie posiada uprawnienia do wprowadzenia zakazu tego rodzaju polowania. Dlatego też jestem bardzo wdzięczna Komisji za przedłożenie Parlamentowi przedmiotowego wniosku, chociaż sam Parlament był zdania, iż treści zawarte we wniosku wymagają uściślenia.
Jako sprawozdawczyni komisji opiniodawczej Komisji Ochrony Środowiska, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności jestem bardzo zobowiązana moim koleżankom i kolegom z różnych ugrupowań politycznych za niezwłoczne poparcie mojego wniosku o wprowadzenie całkowitego zakazu handlu wyrobami z fok, z jednym tylko wyjątkiem: polowań prowadzonych w tradycyjny sposób przez Eskimosów. Tym samym Komisja Ochrony Środowiska, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności nie przyjęła pierwotnego wniosku Komisji, w którym zawartych było kilka wyjątków, w tym wyjątek dotyczący systemu etykietowania, którego, według naszej opinii, nie bylibyśmy w stanie monitorować.
Chciałabym również podziękować czeskiej prezydencji za jej wkład w osiągnięcie porozumienia. Mogę sobie jedynie wyobrazić, iż negocjacje z państwami członkowskimi nie zawsze były bułką z masłem. Obok moich kolegów posłów do PE, chciałabym również podziękować różnym organizacjom pozarządowym, które odegrały konstruktywną rolę w całym procesie działając jako grupy nacisku, i które również teraz wyrażają swoje poparcie dla naszego kompromisu. Kompromisy zawsze sprowadzają się do układu "coś za coś”, jednakże jestem zdania, iż treści zawarte w przedmiotowym tekście spełniają oczekiwania wszystkich zainteresowanych stron.
Na koniec chciałabym podkreślić, przez wzgląd na naszych obywateli, że kompromis ten będzie miał rzeczywisty wpływ na prowadzenie polowań komercyjnych w krajach takich jak Kanada. W obliczu ewentualnego wprowadzenie zakazu, popyt na skóry futerkowe fok w bieżącym roku spadł, a ich cena obniżyła się o połowę w porównaniu z rokiem poprzednim. Jeżeli wspomniany zakaz zostanie wprowadzony, będzie to bez wątpienia miało ogromnie konsekwencje dla polowań oraz międzynarodowego handlu wyrobami otrzymywanymi z fok.
Dlatego też jestem bardzo zadowolona z osiągniętych rezultatów i mam nadzieję na uzyskanie silnego poparcia ze strony koleżanek i kolegów posłów w jutrzejszym głosowaniu.
Véronique Mathieu
sprawozdawczyni komisji opiniodawczej Komisji Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich. - (FR) Pani przewodnicząca! Moja opinia różni się od opinii moich koleżanek i kolegów posłów, jak również od opinii pana komisarza Dǐmas, ponieważ mam w pamięci opinię wydaną przed radcę prawnego i przedłożoną Radzie. Pamiętam również opinię radcy prawnego przedstawioną Parlamentowi. Obaj radcy poinformowali nas, iż użyta podstawa prawna była niewłaściwa. Te oto fakty mam w pamięci.
Proszę nie zapominać, panie komisarzu Dǐmas, iż zakazują państwo handlu produktami pochodzącymi z polowań na foki bez jednoczesnego zastąpienia ich innymi, co nie jest zgodne z literą prawą. Powinni państwo zdać sobie sprawę, iż Kanadyjczycy są tego w pełni świadomi i zamierzają skorzystać z prawa odwołania się do Międzynarodowej Organizacji Handlu. Nie zamierzają bowiem pozwolić na pozbawienie ich przedmiotowych produktów, a państwo nie mogą ich powstrzymać. Osobiście uważam, iż mają oni absolutne prawo do takiego działania. Przedmiotowy kompromis, w mojej opinii bardzo słaby, za którym jutro zagłosują niektórzy z moich kolegów i koleżanek posłów, choć nie ja, ponieważ ja zagłosuję przeciw, kompromis ten zostanie poddawany pod głosowanie w przeddzień szczytu UE-Kanada. Unia Europejska wypowiada praktycznie wojnę naszym kanadyjskim przyjaciołom. Mam nadzieję, iż moje koleżanki i koledzy posłowie zdają sobie w pełni sprawę z tego, co robią.
Muszę również powiedzieć moim kolegom posłom oraz panu, panie komisarzu Dǐmas, iż będą państwo musieli stawić czoła zmasowanej kampanii wyborców w obronie fok oraz Kanadyjczyków, ponieważ w kwestii polowań na foki nie rozwiązujemy praktycznie niczego. Po prostu przenosimy problem gdzie indziej. Sam pan powiedział, panie komisarzu Dǐmas, że nie wprowadzają państwo zakazu polowania na foki. Państwo ewentualnie tylko przenoszą problem do Chin lub innych państw, które będą mogły przyjąć te produkty. Niczego państwo tu nie rozwiązali.
Dlatego właśnie postrzegam przedmiotowy kompromis jako niedoskonały. Mam poczucie, że problem został zamieciony pod dywan, że niczego nie udało się rozwiązać oraz, że nie ma z czego być dumnym. Nie ma również powodów do dumy, jeśli chodzi o spadające ceny futer oferowanych przez Eskimosów. Nie głosowano jeszcze nad tekstem, nie osiągnięto jeszcze kompromisu, a ludzie już doświadczają dotkliwej ekonomicznej niedoli, cierpiąc z naszego powodu. Nie widzę w tym żadnych powodów do samozadowolenia.
Malcolm Harbour
w imieniu grupy PPE-DE. - Pani przewodnicząca! Jako koordynator mojej grupy w Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów złożyłem swój podpis pod przedmiotowym tekstem kompromisu i wierzę, że był to dobry krok, a jak powiedziała Diana Wallis, był to niezwykle trudny dokument z uwagi na problemy towarzyszące konieczności wyważenia przeróżnych poglądów.
Zdążyliście już państwo wysłuchać wystąpień dwóch członków mojej grupy, których poglądy różnią się w przedmiotowej kwestii, i myślę, iż przekonacie się jutro, że nasza grupa będzie przeciwna przyjęciu dokumentu - chyba, że niektóre z poprawek, jakie zaproponowali moi koledzy, zostaną przyjęte. Znajdzie się jednak wielu takich jak ja, którzy zagłosują za przyjęciem dokumentu, ponieważ czuję się moralnie zobligowany do postąpienia w ten sposób.
Chciałbym jedynie zwrócić uwagę na kilka istotnych kwestii. Przede wszystkim mamy tu do czynienia z wezwaniem do działania. To, na co jak dotąd wskazywano, to fakt, iż nie mówimy tu o zakończeniu procesu, ale o jego zapoczątkowaniu. Problemem jest tu niehumanitarny sposób, w jaki zabija się foki, oraz niemożność zaradzenia mu przez zawodowych myśliwych. Rząd Kanady musi również zastanowić się i nad tą kwestią. W tekście zawartych jest wiele klauzul przeglądu, co ma na celu zagwarantowanie dobrego funkcjonowania, niemniej jednak jeszcze raz chciałbym przywołać słowa Diany Wallis, iż wprowadzenie przedmiotowych wyjątków było kluczowym warunkiem zawarcia kompromisu.
Wyjątki te są dobrze wyważone, ponieważ ukazują przede wszystkim wagę poparcia udzielanego polowaniom prowadzonych w tradycyjny sposób przez te społeczności. Diana Wallis ma rację mówiąc, iż musi się to udać, a to z kolei oznacza, iż wyroby produkowane przez te społeczności muszą być dostępne w sprzedaży oraz muszą być odpowiednio prezentowane. Po drugie, ponieważ wyjątki te ukazują, jak ważne jest utrzymanie zasobów morskich oraz ilustrują sposób, w jaki kwestia ta będzie rozwiązywana.
Kompromis jest gotowy. Myślę, że obywatele europejscy chcieliby, abyśmy go podpisali, niemniej jednak Parlament ten będzie od tej chwili musiał poddawać go szczegółowej ocenie.
Arlene McCarthy
w imieniu grupy PSE. - Pani przewodnicząca! Myślę, iż zapominamy, że to właśnie Parlament jako pierwszy podjął obejmującą wszystkie kraje UE kampanię na rzecz wprowadzenia zakazu bezlitosnego handlu wyrobami otrzymywanymi z fok. W 2006 r. pisemna deklaracja nawołująca do wprowadzenia takiego zakazu uzyskała szerokie poparcie posłów, zbierając aż 425 podpisów, a analizy przeprowadzone przez ekspertów weterynarii wykazały, iż foki umierają w ogromnych cierpieniach, często obdziera się je ze skóry, gdy jeszcze żyją. Opinia publiczna nie toleruje już handlu wyrobami otrzymywanymi z fok, a my jako jej przedstawiciele mamy stosowne kompetencje, aby zakończyć ten proceder. Co więcej, nasze jutrzejsze głosowanie będzie stanowiło decydujący krok naprzód w ogólnoświatowej kampanii zakazującej handlu wyrobami otrzymywanymi z fok.
W USA zakaz ten obowiązuje od lat. Również i Meksyk zakazał handlu. Jeśli zaś chodzi o Europę, to zakazy wprowadziła Belgia, Holandia, Luksemburg i Włochy; Niemcy oraz Wielka Brytania pracują obecnie nad sposobami wprowadzenia zakazu. Stosowny zakaz obowiązuje także i w Rosji. Hong Kong planuje wprowadzenie zakazu. Jest to kwestia polityczna, która ma teraz swój czas. Po 40-letniej kampanii przeciwko handlowi, Europa ma szansę wprowadzić zakaz we wszystkich 27 państwach.
Komisja Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów nie po raz pierwszy zajmuje się niepokojami konsumentów oczekujących zakończenia tego bezlitosnego handlu. Parlament ma uprawnienie do realizowania potrzeb obywateli, a Komisja Rynku Wewnętrznego była zdecydowana opowiedzieć się za wprowadzeniem rygorystycznego zakazu, gwarantując jednocześnie wprowadzenie wyjątku dla polowań prowadzonych w tradycyjny sposób przez Eskimosów. Komisja Rynku Wewnętrznego odrzuciła mieszany wniosek Komisji o wprowadzenie częściowego zakazu i etykietowania; Komisja Rynku Wewnętrznego odrzuciła wniosek pani Wallis zawierający jedynie opcję etykietowania. Dlaczego? Ponieważ obywatele potępiliby ten połowicznie dobry gest, który zezwoliłby na kontynuowanie tej krwawej rzezi. Liczne badania przeprowadzone w szeregu państw europejskich pokazały, iż obywatele oczekują definitywnego zakończenia handlu: 75% osób zapytanych w Wielkiej Brytanii domaga się zakończenia tego procederu; 80% w Austrii, ponad 90% we Francji i w Holandii. Nawet w tych krajach UE, w których odbywa się niewielka część tradycyjnych polowań na foki, handel nie znajduje poparcia u opinii publicznej, np. w Szwecji sprzeciw wyraża 70% osób. Zdecydowana część samych Kanadyjczyków nie popiera polowań odbywających się w ich kraju.
Co więcej, 86% ankietowanych Kanadyjczyków uznało, iż UE powinna mieć wolność wyboru w zakresie wprowadzenia zakazu na te produkty. Mam przed sobą list od kanadyjskiego senatora adresowany do przewodniczącego Pötteringa, cytuję: ”Wasze głosowanie, zmierzające do wprowadzenia zakazu handlu wyrobami otrzymywanymi z fok, pomoże ogromnej większości Kanadyjczyków, którzy z podziwem obserwowali, jak w zeszłym miesiącu Federacja Rosyjska zakończyła tę krwawą rzeź, zmuszając swoich polityków do spojrzenia nieco szerzej, niż jedynie poprzez pryzmat politycznych korzyści, do dostrzeżenia tego, co słuszne, i zaprzestania raz na zawsze niehumanitarnych polowań. W imieniu większości Kanadyjczyków, którzy są przeciwko polowaniom, dziękuję Wam za przewodnictwo, jakiego się podejmujecie w tej sprawie. Zasługuje to na ogromne uznanie”.
W roku bieżącym 50 tysięcy fok zostało zamordowanych w polowaniach kanadyjskich, w zeszłym roku liczba ta wyniosła 220 tysięcy. Oznacza to, że my jako obywatele mamy teraz okazję zakazać tego bezlitosnego handlu. Wiem, iż obywatele europejscy przyklasną temu zamierzeniu. Mam nadzieję, że Parlament poprze jutro wniosek Komisji Rynku Wewnętrznego i opowie się za wprowadzeniem zakazu na wyroby otrzymywane z fok.
Toine Manders
w imieniu grupy ALDE. - (NL) Pani przewodnicząca! Złożyłem swój podpis pod kompromisem jako koordynator grupy Porozumienie Liberałów i Demokratów na rzecz Europy w ramach Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów. W naszej grupie również występują różnice zdań, o czym mówił już pan Harbour w kontekście swojej grupy, ale to tylko obrazuje delikatność samego tematu.
W systemie demokratycznym wybrani przedstawiciele narodu muszą przysłuchiwać się opinii publicznej, a czasy bezlitosnego mordowania zwierząt w celu uzyskania z nich produktów handlowych dawno minęły. Nie mamy absolutnie zamiaru określać, jak powinny przebiegać polowania, nie chcemy interweniować w kwestie związane z kontrolą nad zwierzyną łowną. To, czego pragniemy, to położyć kres handlowi zwierzętami, które zostały zabite w niehumanitarny sposób.
Jest to w rzeczy samej przekaz wynikający z przedmiotowego kompromisu. Myślę, że to dobrze, iż rdzenne społeczności zostały wzięte pod uwagę poprzez objęcie ich wyjątkiem, jak również, że konsumentom czy też turystom, którzy przywieźli ze sobą wyroby zakupione jako pamiątki, nie będzie grozić polowanie na czarownice. Nie byłby to dobry zwrot w działaniach, nie przysłużyłby się on również wartości, jaką jest wolność w dzisiejszej Unii Europejskiej.
Jako że chcemy, aby na wszystkich produktach umieszczano stosowne informacje, dobrym pomysłem mogłoby być etykietowanie tych produktów jako zawierających części pochodzące od fok, tak aby konsumenci mogli dokonać świadomego wyboru, są oni bowiem często nieświadomi rzeczywistej sytuacji. Potrzebujemy dokładniejszych informacji, gdyż konsumenci powinni móc wybierać w oparciu o większą ilość danych.
Dobrym pomysłem mogłoby się okazać udzielenie wsparcia rdzennym tradycyjnym społecznościom poprzez podjęcie środków pozwalającym im na rozwój alternatywnych gospodarek. Pragnę podziękować pani, pani przewodnicząca, i mam nadzieję, iż jutro przyjmiemy przedmiotowy kompromis zdecydowaną większością głosów.
Leopold Józef Rutowicz
w imieniu grupy UEN. - (PL) Pani przewodnicząca! Przypadki okrutnego mordowania fok są częścią zjawiska kłusownictwa, z którym niestety dość często się spotykamy. Kłusownicy zabijają zwierzęta morskie, leśne, wiele gatunków ryb, nie przestrzegając żadnych zasad, niszcząc ich populację i zadając im cierpienie. W państwach Unii Europejskiej, Kanadzie mamy stosowne przepisy prawne i odpowiednie służby, które mają je nadzorować.
Bardzo pomocnym wsparciem dla tych służb może być społeczny ruch, który pomógłby demaskować i wyłapywać kłusowników. Rolą państwa powinno być zabezpieczenie dobrostanu zwierząt, równowagi w ich środowisku oraz nadzór, by nielegalnie pozyskane skóry, mięso dzikich zwierząt, w tym fok, nie dostawało się na rynek, a proceder był surowo karany. Projekt rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady jest dokumentem godzącym interesy wszystkich stron w zakresie handlu skórami z fok.
Heide Rühle
Pani przewodnicząca! W imieniu naszej grupy chciałabym powiedzieć, że ja również przyjmuję przedmiotowe porozumienie z radością, a jutro wszyscy zagłosujemy za jego przyjęciem. Spełnimy tym samym życzenie wielu obywateli, którzy prosili nas w niezliczonych listach oraz mailach o podjęcie działań na tym polu. Oczywiście wypełnimy również pisemne zalecenia Parlamentu, w których wyraźnie apeluje się o wprowadzenie zakazu.
Przyznam, iż jestem raczej zaskoczona tym, co powiedziała przedstawicielka Komisji Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich. Bardzo chciałabym się dowiedzieć, czy wypowiadała się ona w imieniu Komisji, czy tylko swoim własnym. Tak czy inaczej, pragnę jasno podkreślić, iż całą pewnością istnieje podstawa prawna pozwalająca na podjęcie takich działań. Mamy np. zakaz handlu skórami psów i kotów, który wszedł w życie na początku bieżącego roku. Jest to oczywisty dowód na istnienie przedmiotowej podstawy prawnej. Co więcej, mamy już do czynienia z wyraźnym zakłóceniem rynku wewnętrznego, ponieważ co najmniej pięć państw członkowskich wprowadziło już ten zakaz, a inne planują pójść ich śladem. Dlatego też Unia Europejska musi wykorzystać to zakłócenie rynku wewnętrznego.
Istnieją rzeczywiste podstawy dla naszych działań. Istnieją podstawy prawne dla naszych działań oraz podstawy w wymiarze rynku wewnętrznego dla naszych działań. Raz jeszcze chciałabym bardzo mocno to podkreślić. Jeśli zaś chodzi o wyjątki, to pragnę powiedzieć, iż rynki społeczności eskimoskiej upadły już kilka lat temu. Eskimosi wyjaśnili nam to podczas konsultacji. Poprosiliśmy ich o wystąpienie w naszej Komisji, a oni wyraźnie stwierdzili, iż rynki upadły, zanim jeszcze rozpoczęliśmy nasze działania. Jeśli Eskimosi chcą nadal sprzedawać swoje produkty, to mogą to czynić jedynie pod warunkiem, że będzie jasno powiedziane, że produkty te nie mają nic wspólnego ze standardową metodą polowania na foki. Tylko wtedy, gdy będziemy mieli do czynienia z wyraźnym rozróżnieniem produktów, Eskimosi będą mogli je sprzedawać.
Kartika Tamara Liotard
w imieniu grupy GUE/NGL. - (NL) Pani przewodnicząca! Popieram w pełni całkowity zakaz importowania skór futerkowych. Każdego roku cudowny spektakl natury zmienia się w okrutną krwawą scenę bólu i cierpienia, gdzie zaledwie 12-dniowe foczątka uśmierca się uderzeniem kija lub strzałem. Rzezi tej dokonuje się dla korzyści rynkowych i wielkiego biznesu, nie ma tam miejsca na żadne wartości, takie jak dobrostan zwierząt, a to przyprawia mnie o zgrozę.
Nie możemy przenieść tego horroru do UE. Sytuacja rzeczywiście wygląda tak, że wielu europejskich obywateli tego nie chce i popiera całkowity zakaz importu foczych skór futerkowych. W Holandii bardzo mocno walczyliśmy o wprowadzenie takiego zakazu, i udało się. Przyjęcie wniosku Komisji w jego pierwotnej formie podważyłoby to, co zostało osiągnięte w Holandii.
Sprawozdanie Parlamentu pozwala mi jednak wysnuć wniosek, iż Izba dojrzała do wprowadzenia całkowitego zakazu foczych skór futerkowych. Popieram ten zakaz i wzywam wszystkich posłów tej Izby, jak również Komisję, aby uczynili to samo.
Hélène Goudin
Pani przewodnicząca! Pomimo faktu, iż proponowane ustawodawstwo dotyczy handlu wyrobami otrzymywanymi z fok, dyskusja nasza potoczyła się w kierunku polowań na foki, i to polowań odbywających się poza terenami UE. Rzeź fok, jaką zobaczyliśmy na zdjęciach wykonanych w krajach położonych poza UE, jest czymś wstrząsającym i nie powinna mieć miejsca.
Powinniśmy jednak dokonać rozróżnienia pomiędzy polowaniem a rzezią. W Szwecji odbywają się polowania na foki, ale są to polowania kontrolowane, mające na celu ochronę gatunku. Nie ma w użyciu ani kijów ani pałek, stosuje się broń palną. Cały proces obwarowany jest surowymi przepisami, i moglibyśmy narazić się na zarzut złego gospodarowania zasobami naturalnymi, jeśli nie wolno by nam było wykorzystywać zwierząt, które i tak zostały już zastrzelone. Zaproponowany kompromis jest lepszy niż pierwotny wniosek. Towarzyszą mi jednak pewne niepokoje dotyczące możliwych interpretacji niektórych fragmentów prawodawstwa i tego, że mogłoby to mieć negatywne konsekwencje dla Szwecji oraz naszych nordyckich sąsiadów. Miejmy nadzieję, że okaże się, że nie miałam racji.
Jan Cremers
(NL) Pani przewodnicząca, panie komisarzu, panie i panowie! Chciałbym rozpocząć od podziękowania pod adresem sprawozdawczyni za jej ciężką pracę nad przedmiotową dokumentacją. Po wystosowaniu przez Parlament w 2006 roku apelu o zakazanie w całej UE handlu produktami z fok, o którym wspomniała pani McCarthy, z radością przyjmuję fakt, iż został zawarty kompromis z Radą, który czyni zadość życzeniom tej Izby.
Około 900 tysięcy fok spotyka co roku makabryczna śmierć w ramach polowań komercyjnych. Jest to nie tylko przerażające, ale i zupełnie pozbawione sensu. Jeśli chodzi o Grupę Socjalistyczną w Parlamencie Europejskim, to było dla nas jasne od samego początku, iż wniosek Komisji nie objął wszystkiego w wystarczający sposób. Hojne odstępstwa zawarte we wniosku byłyby niemożliwe do monitorowania, biorąc pod uwagę powszechność polowań w okresie 10 dni w każdym roku. Możliwości prowadzenia monitoringu są niewystarczające, a często i rządy niechętnie podejmują jakiekolwiek działania.
Nasza grupa uznała znaczne ograniczenie zakresu wyjątków za kluczowy cel negocjacji, toteż z zadowoleniem przyjmujemy obecny rezultat - zakaz handlu, dzięki któremu cel nasz został w dużej mierze osiągnięty. Grupa Socjalistyczna uważa za równie ważne, aby ingerencje w tradycyjne środki utrzymania rdzennych mieszkańców ograniczały się do minimum. Wprowadzenie odstępstw obejmujących Eskimosów i inne rdzenne społeczności, będące elementem tego kompromisu, jest zgodne z oczekiwaniami naszej grupy.
Chociaż nie możemy zobowiązać krajów spoza UE do zaprzestania polowań na foki, mamy nadzieję, że handel wyrobami otrzymywanymi z fok stanie się o wiele mniej lukratywny, a liczba polowań spadnie, w odpowiednim czasie, może nawet i do zera. Dlatego z radością przyjmuję osiągnięty rezultat.
Peter Šťastný
Pani przewodnicząca! Wniosek w swym ostatecznym kształcie jest nie do przyjęcia, ponieważ rażąco ingeruje w sprawy innych państw. Kraje te przestrzegają zasad, starając się jedynie dobrze gospodarować zasobami naturalnymi i zapewnić zatrudnienie swoim obywatelom.
Wniosek ten niszczy życie obywateli i społeczności zamieszkujących odległe regiony. Niszczy możliwości biznesowe po obu stronach Atlantyku i poważnie szkodzi dobrym stosunkom z ważnymi handlowymi i strategicznymi partnerami w skali całego globu. Co więcej, wniosek ten narusza zasady Światowej Organizacji Handlu.
Jako posłowie tego Parlamentu mamy obowiązek chronić obywateli oraz stwarzać im szanse na zatrudnienie. Wprowadzając przedmiotowy zakaz, zawodzimy na obu tych frontach. Objęcie zakazem fok, które i tak już występują w nadmiernych ilościach, to szaleństwo i całkowite zaprzeczenie naszym wartościom. Zwracam się do wszystkich posłów: proszę, powstrzymajcie tę katastrofę i zagłosujecie za odrzuceniem przedmiotowego wniosku.
Carl Schlyter
(SV) Pani przewodnicząca! Jestem naprawdę zadowolony, iż w końcu udało nam się osiągnąć punkt, w którym obecnie jesteśmy. Na początku wiele osób twierdziło, że jest to niemożliwe, że jest to niewykonalne. Ale udało się. Wspieramy dziś obywateli Kanady, którzy nie chcą już dłużej wstydzić się za poczynania swojego kraju na taflach lodowych.
Przez trzydzieści lat próbowaliśmy kontrolować i regulować kwestię polowań. Nie udało się tego dokonać ani w Norwegii, ani w Kanadzie. Zasad bowiem nie przestrzega się na lodzie. Nadszedł moment, w którym należy pożegnać się z ideą, iż możliwe jest przekształcenie komercyjnej rzezi na przemysłową skalę w bardziej humanitarne działanie.
Dzisiejszą decyzję zawdzięczamy pracy organizacji pozarządowych oraz większości obywateli europejskich, którzy chcą, aby ten zakaz wszedł w życie. Mamy tu do czynienia ze zwycięstwem zdrowego rozsądku, ze zwycięstwem humanitaryzmu, ze zwycięstwem demokracji i nade wszystko ze zwycięstwem samych fok, które będą mogły spokojnie dorastać, unikając brutalnego zaszlachtowania w imię ludzkiej próżności. Chciałbym podziękować wszystkim moim koleżankom i kolegom posłom, którzy to umożliwili.
Christian Rovsing
(DA) Pani przewodnicząca! Chciałbym powiedzieć, że uważam tą kwestię za niedorzeczną, i wypowiadam się obecnie tylko i wyłącznie w imieniu Grenlandii, która stanowi część Królestwa Danii. Istnieje zaledwie kilka małych, oddalonych osad na dalekiej północy, z populacją nieprzekraczającą 10-20 osób, które utrzymują się z polowań na foki. Jeśli pozbawimy ich źródła utrzymania, nie będą one miały szansy na przetrwanie. Nie możemy również zaoferować im alternatywnego zatrudnienia. Osady te są położone w odległości setek kilometrów od innych osad, a my z naszej strony powinniśmy być wdzięczni za to, że w ogóle się tam znajdują, ponieważ umożliwia to nam utrzymanie Grenlandii jako części Królestwa Danii.
Mieszkańcy Grenlandii zabijają foki. Czy ktoś ma coś przeciwko temu? Nikt! Jeśli nie będą mogli odstrzelić wystarczającej liczby fok, zabraknie dla nich ryb. W konsekwencji, przygotowujemy tu przepis na katastrofę dla Grenlandii. Kwestia ta nie została omówiona wystarczająco dokładnie, nie wzięto również pod uwagę biednych ludzi, którym zostaną odebrane środki utrzymania bez zaproponowania im czegokolwiek w zamian. Traktowanie biednych ludzi w ten sposób jest poniżej naszej godności.
Caroline Lucas
Pani przewodnicząca! Będąc jednym z posłów wnioskodawców pierwotnej pisemnej deklaracji, która nawoływała do wprowadzenia przedmiotowego zakazu już prawie trzy lata temu, chciałabym pogratulować wszystkim, którzy przyczynili się do przeforsowania tego wniosku. Czterystu dwudziestu pięciu posłów tej Izby złożyło swój podpis pod deklaracją, demonstrując tym samym siłę odczuć w tej sprawie, i to nie tylko odczuć wśród posłów do PE, ale również wśród naszych wyborców.
Obecnie w polowaniach komercyjnych ginie prawie milion fok rocznie na całym świecie, i jeśli jutro zagłosujemy za przyjęciem przedmiotowego pakietu, pomożemy zakończyć jeden z najbardziej ohydnych przykładów okrucieństwa wobec zwierząt.
Jestem bardzo zadowolona z tego, że niektóre kompromisy, takie jak np. proponowany system etykietowania, zostały zdecydowanie odrzucone, abyśmy mogli w pełni sprostać żądaniom milionów obywateli europejskich.
Głos za przyjęciem dokumentu będzie głosem za położeniem kresu okrucieństwu. Będzie to również zwycięstwo tych wszystkich, którzy postanowili nie poddawać się, aż cel zostanie osiągnięty. Przypomina mi się wiele spotkań z urzędnikami z Komisji, podczas których mówiono nam, że wprowadzenie przedmiotowego zakazu będzie zwyczajnie niemożliwe. Cóż, jest to przykład na to, iż jeśli uda się wyzwolić wystarczająco dużo woli politycznej - z tego miejsca chciałabym wyrazić uznanie organizacjom pozarządowym, które pomogły nam to osiągnąć - wtedy rzeczy niemożliwe stają się możliwe, co mnie niezwykle cieszy.
Avril Doyle
Pani przewodnicząca! To była trudna debata, często naznaczona emocjami, w wielu sytuacjach kierowaliśmy się sercem, a nie głową. Mam ogromne pokłady współczucia dla społeczności, o jakich mówił mój kolega Christian Rovsing, ale jutro opowiem się za omawianym kompromisem. Potrzebuję jednak od pana komisarza pewnego zapewnienia. Może powinnam zapytać go wprost.
Panie komisarzu! Jeśli przedmiotowy kompromis zostanie jutro przyjęty, to czy można będzie nadal wykorzystywać tkanki fok w badaniach medycznych oraz w celach bioprotetycznych, co jest obecnie praktykowane w niektórych częściach świata? Na przykład, dzięki wykorzystaniu tkanek pozyskiwanych z aorty, płuc i osierdzia fok grenlandzkich udało się znacząco poprawić przeżywalność i jakość życia pacjentów cierpiących na choroby serca, przy założeniu, iż foki te zostały pozbawione życia w polowaniach, nie zostały zamordowane w okrutny sposób, a równowaga ekologiczna nie została naruszona. Chciałabym - w kontekście tego kompromisu - otrzymać zapewnienie o kontynuowaniu badań medycznych i zastosowań produktów z fok do celów bioprotetycznych.
Marios Matsakis
Pani przewodnicząca! Ja również zamierzam poprzeć kompromis, ale nie mam pewności, czy zajmujemy się właściwą sprawą, ponieważ problemem naszym nie jest kwestia zabijania fok lub niebezpieczeństwo ich wyginięcia: te zagadnienia zostały już wyjaśnione.
Problem polega na tym, czy foki zabijane są w humanitarny sposób, czy też nie. Wiemy oczywiście, że każdego dnia spokojnie pozwalamy na uśmiercanie setek tysięcy zwierząt po to, żeby je zjeść czy też wykorzystać ich produkty w inny sposób. Nie przeszkadza nam, że ryby umierają po godzinach cierpień na hakach i w sieciach, i nie narzekamy na to. Dlaczego więc użalamy się, jeśli chodzi o foki?
Cóż, dlatego, że są to piękne zwierzęta i oglądanie rozlewu ich krwi na białym lodzie nie jest miłe dla oka. Czy więc, głosując i decydując w tej sprawie, nie kierujemy się raczej sercem niż rozumem? Tak się tylko zastanawiam.
Stavros Dimas
komisarz. - Pani przewodnicząca! Chciałbym podziękować wszystkim mówcom za ich wkład w dzisiejszą debatę. Bardzo się cieszę, iż możliwe jest osiągnięcie porozumienia już podczas pierwszego czytania, biorąc pod uwagę szczególnie delikatny charakter tego dokumentu.
Jako że Parlament Europejski podniósł tę kwestię około dwa lata temu, Komisja wykonała ogromną pracę przygotowawczą w celu uzyskania pełnego obrazu sytuacji i podzielenia się nim z opinią publiczną. Nasz obowiązek uwzględniania w pełni niepokojów wyrażanych przez obywateli Unii Europejskiej, jak również konieczność harmonizacji rynku wewnętrznego, stanowiły dwie kluczowe kwestie, do których miało odnieść się przedmiotowe prawodawstwo.
Kiedy rozporządzenie wejdzie w życie, obywatele będą mieli pewność, że produkty z fok pochodzące z polowań komercyjnych nie będą już miały wstępu na rynek Unii Europejskiej.
Wyjątek uczyniony dla społeczności Eskimosów daje gwarancję, iż ich interesy, jak również interesy innych rdzennych społeczności tradycyjnie uprawiających polowania na foki, nie poniosą jakiegokolwiek uszczerbku.
Co się zaś tyczy kwestii poruszonej przez panią Doyle, to zostanie ona uwzględniona w ramach środków wykonawczych.
Podsumowując, wierzę, iż poprzez przyjęcie tego rozporządzenia przyczynimy się do podniesienia świadomości społecznej oraz podtrzymania wysokich standardów dobrostanu zwierząt w Unii Europejskiej.
Dlatego też chciałbym ponownie podkreślić, jak ważne jest osiągnięcie już podczas pierwszego czytania porozumienia w sprawie, która jest tak istotna dla obywateli Unii Europejskiej. Z tego też powodu wzywam państwa do udzielania pakietowi kompromisowemu pełnego poparcia, bez wprowadzania jakichkolwiek poprawek, aby zapewnić osiągnięcie porozumienia już podczas pierwszego czytania.
Raz jeszcze chciałbym podziękować sprawozdawczyni, pani Wallis, oraz pani Brepoels, jak również wszystkim tym, którzy działali w kierunku osiągnięcia kompromisu.
Diana Wallis
sprawozdawczyni. - Pani przewodnicząca! Myślę, iż nasza wieczorna debata bardzo dobrze oddaje złożony charakter problemu, jak również pokazuje, jak wspaniałym osiągnięciem jest fakt, że zdołaliśmy osiągnąć pewną formę kompromisu. Jak to zwykle bywa z kompromisami, niektórzy lub być może wszyscy mogą być nieco zawiedzeni tym czy innym rozwiązaniem.
Starałam się podkreślić to, co próbowaliśmy przekazać podczas naszych negocjacji: zajmowaliśmy się tym, czym może się zajmować rynek wewnętrzny, a więc kwestią handlu. Nie możemy z tego miejsca zajmować się polowaniami, i to polowaniami, które są prowadzone w krajach trzecich. Było ciężko, wielu z nas w dalszym ciągu ma pytania odnośnie do tego, jak wdrażane będą pewne zagadnienia i jestem panu wdzięczna, panie komisarzu, za udzielenie zapewnienia w kwestii traktowania rdzennych społeczności: to sprawa, która będzie istotna dla wielu osób i której będziemy się bardzo dokładnie przyglądać.
Myślę, że wielu z nas wciąż odczuwa niepokój dotyczący zgodności z prawem - wiele się o tym mówiło, czy to na poziomie WTO, czy w odniesieniu do naszych własnych zasad rynku wewnętrznego. Teraz pragnę jedynie podziękować prawnikom ze wszystkich trzech instytucji, którzy doprowadzili nas do miejsca, w którym się obecnie znajdujemy. Podejrzewam, iż będą oni mieć więcej pracy w przyszłości, ale tę kwestię, jak już powiedziałam, zostawmy sobie na inny dzień.
A zatem: zobaczymy, co przyniesie jutrzejsze głosowanie. Myślę, iż przedmiotowy kompromis zasługuje na nasze poparcie. Jest to bowiem kompromis, który honoruje pierwotną pisemną deklarację oraz poglądy obywateli europejskich. Mam nadzieję, iż nie będą oni zawiedzeni, nawet jeśli stwierdzą, iż kompromis ten w którymkolwiek punkcie narusza czyjekolwiek prawa. To właśnie było najczęstszą przyczyną moich zmartwień przez ten cały czas, i mam nadzieję, iż uczyni pan wszystko, co w pana mocy, panie komisarzu, aby zagwarantować, iż te małe i kruche społeczności będą odpowiednio chronione.
Przewodnicząca
Zamykam debatę.
Głosowanie odbędzie się we wtorek, 5 maja 2009 r.
Oświadczenia pisemne (art. 142 regulaminu)
Filip Kaczmarek  
na piśmie. - (PL) Szanowni państwo! Popieram sprawozdanie pani Diany Wallis. Popieram, uzgodniony z państwami członkowskimi projekt rozporządzenia, na mocy którego wprowadzony zostanie zakaz handlu produktami z fok. Uważam, że wyjątki powinny być możliwe jedynie po spełnieniu wymogów, dotyczących sposobu i metod stosowanych przy zabijaniu fok. Nie powinniśmy zakazywać tradycyjnych polowań prowadzonych przez Eskimosów.
Dzięki rozporządzeniu handel przedmiotowymi produktami na terenie UE będzie odbywał się na jednolitych warunkach. Projekt był popierany przez wielu obywateli UE, wrażliwych w sprawie przestrzegania zasad dobrostanu zwierząt. Wszyscy wiemy, że foki są często zabijane w warunkach, w których zwierzęta te, jako ssaki zdolne do odczuwania, doświadczają strasznego bólu i cierpienia. Teraz mamy okazję zakończyć te cierpienia. Zróbmy to! Zakaz będzie oznaczał, że ze wspólnego rynku znikną towary produkowane z mięsa, tłuszczu i skór fok, takie jak torby, buty, nakrycia głowy i rękawice. Nie będzie wolno wprowadzać na rynek niektórych produktów farmaceutycznych produkowanych z fok, na przykład suplementów diety. Dziękuję bardzo.
Lasse Lehtinen  
na piśmie. - (FI) To zrozumiałe, iż UE powinna starać się wykonywać przed wyborami gesty dobrej woli pod adresem obywateli, ale tym razem Komisja stąpa po cienkim lodzie. Jeśli Europa spróbuje zakazać lub ograniczyć tradycje innych demokratycznych krajów, dobra wola może wkrótce odbić się rykoszetem. Czekam na dzień, kiedy Stany Zjednoczone lub Australia uświadomią sobie fakt praktykowania walk byków w Hiszpani oraz polowań na łosie w Finlandii.
Co roku w moim kraju, Finlandii, rybacy łapią kilkaset fok, ponieważ ich populacja gwałtownie rośnie i wkrótce zagrozi zasobom rybnym w Morzu Bałtyckim. Kompromis osiągnięty w porozumieniu z Radą oznacza, iż rybacy mogą kontynuować swoje działania tak długo, jak długo nie przynoszą im one zysku. Wyznaję zasadę, iż nie udzielam poparcia aktom prawnym, których przestrzegania nie da się monitorować, jednakże przedmiotowy kompromis stanowi z całą pewnością doskonalsze rozwiązanie w porównaniu z wynikiem głosowania Komisji.
