Deelname van de staat Israël aan communautaire programma's - Deelname van de staat Israël aan communautaire programma's (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is de gecombineerde behandeling van:
het verslag van mevrouw De Keyser, namens de Commissie buitenlandse zaken, over het voorstel voor een besluit van de Raad inzake de sluiting van een protocol bij de Euro-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de staat Israël, anderzijds, inzake een kaderovereenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de staat Israël over de algemene beginselen van de deelname van de staat Israël aan communautaire programma's (05471/2008 - C6-0180/2008 - en
verklaringen van de Raad en de Commissie: Deelname van de staat Israël aan communautaire programma's.
Véronique De Keyser
rapporteur. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, in de plenaire vergadering hebben we verzocht om uitstel van de stemming en dat verheugt mij zeer, maar als rapporteur voel ik mij geroepen om tekst en uitleg te geven.
Zoals de heer Salafranca eerder heeft aangegeven is het inderdaad zo dat de Commissie buitenlandse zaken van dit Parlement op 6 november jongstleden twee voorstellen heeft goedgekeurd inzake de deelname van Israël aan communautaire programma's: het ene betrof een instemming en het andere een resolutie. Beide voorstellen werden met een ruime meerderheid van stemmen goedgekeurd - de stemming over de resolutie was zelfs unaniem.
Wat was de inhoud van deze teksten, en welke boodschap wilde de Commissie buitenlandse zaken overbrengen aan Israël? De instemming was positief: er wordt goedkeuring verleend aan de deelname van Israël aan het communautaire programma, gegeven het feit dat het land al deelneemt aan het zevende kaderprogramma voor onderzoek, dat de aanvraag uitsluitend het 'innovatie- and technologie'-programma betreft, dat alle ENB-partnerlanden een verzoek tot deelname mogen indienen, en dat de deelname van Israël noch een gunst aan Israël, noch een herziening van zijn politieke status inhoudt.
De associatieovereenkomsten zijn gebaseerd op de eerbiediging van de mensenrechten. Met het oog hierop wilden afgevaardigden voor voornoemde instemming een politiek kader scheppen, in de vorm van een zeer besliste resolutie waarin wordt verzocht om erkenning van de Euro-mediterrane Interim-associatieovereenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie (PLO), een strengere controle op Israëlische producten die tegen een preferentieel tarief worden ingevoerd en de instelling van sancties als er producten uit de bezette Palestijnse gebieden komen, en om het gebruik van de resultaten van de wetenschappelijke samenwerking tussen Israël en de EU voor doeleinden van civiele aard. Kortom, de resolutie was positief maar streng van toon en was het resultaat van een lang onderhandelingstraject met de verschillende partijen, die zich op voorbeeldige wijze achter het bereikte compromis hebben geschaard, waarvoor ik hen wil bedanken.
Dus waarom dan nu deze twijfels en deze vrees, en uiteindelijk zelfs een uitstel van de stemming? In hoofdzaak, mijnheer de Voorzitter, omdat de humanitaire situatie in de Gazastrook niet langer acceptabel is. Toen de delegatie van het Europees Parlement, waarvan ik deel uitmaakte, aan het begin van de zomer de Gazastrook bezocht, waren de leefomstandigheden van de mensen in het gebied reeds alarmerend te noemen; een andere delegatie bezocht de bezette gebieden in november en keerde terug met exact dezelfde boodschap. Er verandert niets, de situatie is catastrofaal en de blokkade heeft Hamas niet zwakker gemaakt maar juist gezorgd voor een radicalisering.
Drie dagen geleden wees Louis Michel, onze eigen commissaris, erop dat de voortdurende sluiting van de grensovergangen van Gaza een soort collectieve straf is voor Palestijnse burgers, wat in strijd is met de internationale humanitaire wetgeving. De Organisatie van de Verenigde Naties voor hulpverlening aan Palestijnse vluchtelingen (UNRWA), de organisatie die met vluchtelingen in Gaza werkt, heeft verschillende malen om hulp verzocht, evenals Oxfam, Amnesty International, Artsen zonder Grenzen en een aantal andere niet-gouvernementele organisaties die momenteel niet eens gebruik kunnen maken van de grensovergang Erez.
Vandaag is mij ter ore gekomen dat ons financiële mechanisme Pegase in Gaza helemaal tot stilstand is gekomen, dat het de energiebevoorrading niet langer kan waarborgen, dat de salarissen en pensioenen van functionarissen binnen de Palestijnse Autoriteit niet meer worden betaald en dat de uitkeringen aan de armste mensen ook zijn opgeschort. De UNRWA heeft ook haar hulpprogramma voor de armste mensen in de Gazastrook moeten stopzetten. Dit, mijnheer de Voorzitter, is onacceptabel, het is niet te tolereren en dat is waarom ik, tegen mijn wil, mijn steun heb verleend aan het uitstellen van deze stemming.
Op dit moment wordt de politieke 'opwaardering' van Israël besproken op Raadsniveau. Deze discussie vindt plaats in grote haast en wordt volledig aan het publieke oog onttrokken; en dat terwijl het juist deze mogelijke opwaardering is die vandaag, precies op dit moment, het meest in het oog springt tegen de politieke achtergrond van de regio en waarover wij vele honderden e-mails ontvangen van burgers. Derhalve moet de Raad de transparantie ten aanzien van de lopende debatten verbeteren en verantwoording afleggen aan de burgers van Europa.
Het Parlement weet vandaag precies wat het wil: menswaardige leefomstandigheden voor Palestijnen en de opheffing van de blokkade van de Gazastrook. Deze blokkade draagt niets bij aan de verzwakking van Hamas, maar veroorzaakt wel het ondraaglijk lijden van onschuldige mensen, van wie de helft overigens op Fatah heeft gestemd in de verkiezingen van 2006. Die stemming geldt feitelijk nog steeds. Wij reiken Israël de hand, maar houden wel vast aan de kernwaarden die ten grondslag liggen aan de Europese Unie. Israël is nu aan zet.
Ik wil van deze gelegenheid gebruik maken om - mijn excuses, mijnheer de Voorzitter, u kunt deze tijd later aftrekken van mijn twee minuten - om mijn afkeuring uit te spreken over de politieke druk, lastercampagnes en beschuldigingen van antisemitisme aan het adres van Parlementsleden die enkel opkomen voor de vrede en gerechtigheid. Daarnaast wil ik mijn respect betonen aan al onze Joodse vrienden, in Israël en elders in de wereld, die, in extreem moeilijke omstandigheden, ook naar vrede verlangen en oproepen tot naleving van de internationale wetgeving. Laten we de handen ineenslaan om dit te realiseren. We moeten een einde maken aan het beleg van Gaza, maar militair ingrijpen, wat ik sommigen heb horen adviseren, zou totale waanzin zijn.
Jean-Pierre Jouyet
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de vice-voorzitter van de Commissie, mevrouw de rapporteur, dames en heren, om te beginnen zou ik mevrouw De Keyser willen bedanken voor dit uitstekende verslag. Net als zij heb ik eerder vandaag gezien hoe een meerderheid van dit Parlement stemde voor uitstel van stemming om de door haar genoemde redenen.
De Raad is van mening dat de deelname van Israël aan het communautaire programma moet worden bezien in het licht van de opwaardering van de bilaterale betrekkingen tussen de Unie en Israël, ten aanzien waarvan de Raad op 16 juni, op de achtste Associatieraad EU-Israël, een signaal heeft afgegeven. Deze opwaardering past in de context van de versterking van het Europese nabuurschapsbeleid.
De Raad is ervan overtuigd dat deze opwaardering goed is voor beide partijen en niet alleen in het belang is van het land dat wij dichter bij de Europese familie brengen. Ook Europa heeft baat bij de opwaardering, omdat deze ons in staat stelt hechtere banden te smeden met en een groter vertrouwen te kweken onder nieuwe delen van de Israëlische bevolking, of het nu gaat om studenten, onderzoekers, bedrijven of technici.
Europa komt zo in een positie om concrete bewijzen te leveren van de voordelen van multilaterale samenwerking, namelijk vrede en voorspoed. Tegen mevrouw De Keyser zou ik willen zeggen dat voor zulke lessen in een regio als het Midden-Oosten een prijs moet worden betaald. Europa kan de waarheid zo krachtiger en op geloofwaardiger wijze naar voren brengen, wat meer vertrouwen schept.
In dit kader heb ik aandachtig geluisterd naar de verwachtingen die volgens mevrouw De Keyser binnen de Commissie buitenlandse zaken tot uiting zijn gebracht. Ik doel hier uiteraard op de door haar aangehaalde boodschap betreffende de volledige en onmiddellijke stopzetting van de bouw van nederzettingen, betreffende de noodzaak om voortgang te realiseren in de vredesonderhandelingen met de Palestijnse Autoriteit, betreffende de opschorting van de beperkingen die gelden voor mensen in Gaza en op de Westelijke Jordaanoever, en betreffende de acute noodzaak om de situatie te verbeteren waar mensen in Gaza door de blokkade in verkeren, zoals de delegatie van het Europees Parlement recentelijk met eigen ogen heeft gezien.
Dames en heren, u kunt erop vertrouwen dat de Raad, en zeer zeker ook de Commissie, deze verwachtingen delen. De verklaring van 16 juni 2008 omvat enkele zeer heldere uiteenzettingen, niet alleen over het politieke kader voor de opwaardering, maar ook over de boodschappen die Europa Israël bij deze gelegenheid wil overbrengen.
Het klopt dat Israël zich al jaren bewust is van deze boodschappen, zoals u weet. Ik schaar mij achter degenen die het betreuren dat er niet goed naar deze boodschappen is geluisterd, maar de Raad heeft in juni een gok gewaagd door de opwaardering van de bilaterale betrekkingen te gebruiken om de boodschappen meer kracht bij te zetten en op een hoger niveau aan, een groter aantal verschillende contactpersonen over te brengen. Daar houdt de Raad zich nu mee bezig.
U bracht ook te berde dat niet alleen Israël is uitgenodigd om deel te nemen aan bepaalde communautaire programma's, maar alle ENB-partnerlanden, waaronder de landen in die regio.
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de vice-voorziter van de Commissie, dames en heren, het Europees Parlement heeft vandaag de kans om een bijdrage te leveren aan het regionale samenwerkingsproces dat Europa heeft geïnitieerd in een regio die cruciaal is voor haar eigen veiligheid en voorspoed.
Ik hoop dat u, te zijner tijd, gezien de stemming van zoëven, de aanbeveling zult volgen die uw rapporteur doet, en dat u met de resolutie die u in ditzelfde verband wilt aannemen over de standpunten die inzake dit onderwerp zijn uiteengezet in de marge van de Associatieraad, steun zult geven aan die standpunten, die naar de overtuiging van het voorzitterschap een verstandig evenwicht weerspiegelen waar de regeringen van de lidstaten lang aan hebben gewerkt en dat zal bijdragen aan vrede en stabiliteit in de regio.
Günter Verheugen
vice-voorzitter van de Commissie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de voorzitter van de Raad, dames en heren, de Commissie heeft in december 2006 voorgesteld om de partners van het Europees nabuurschapsbeleid volledig te betrekken bij de tenuitvoerlegging van bepaalde beleidsmaatregelen en bij een aantal communautaire programma's. Onze aandacht ging daarbij in de eerste plaats uit naar gebieden als onderzoek en ontwikkeling, innovatie, concurrentievermogen, consumentenbescherming en de informatiemaatschappij, om er slechts enkele te noemen.
De Raad is bij verschillende gelegenheden op dit voorstel teruggekomen. In maart 2007 steunde hij het voorstel van de Commissie om de partnerlanden principieel de mogelijkheid te geven om aan bepaalde communautaire programma's deel te nemen.
Israël is het eerste land in het kader van het nabuurschapsbeleid dat dit jaar formeel een protocol bij een kaderovereenkomst met de Europese Gemeenschap over de algemene beginselen van zijn deelname aan Gemeenschapsprogramma's heeft gesloten.
De Commissie is verheugd over dit resultaat, dat de langdurige nauwe samenwerking met onze partner Israël onderstreept. Israël is reeds sinds 1995 volledig betrokken bij het kaderprogramma voor onderzoek en ontwikkeling. De nauwe samenwerking heeft in de loop der jaren tot tal van gemeenschappelijke projecten geleid, die overigens ook substantiële resultaten hebben opgeleverd. Ik heb me hier vorig jaar persoonlijk van kunnen overtuigen in Israël.
Door de hoge kwaliteit van de Israëlische onderzoekers en de Israëlische universiteiten is het land een zeer interessante en gewaardeerde partner. Ook op het gebied van innovatie kan Israël een belangrijke bijdrage leveren, die voor beide partijen voordelen biedt, want op middellange termijn bestaat het vooruitzicht van een veel nauwere industriële samenwerking. De destijds door minister-president Olmert en mij geïnitieerde dialoog tussen ondernemingen uit de EU en Israël is intussen goed op gang gekomen en werpt reeds eerste vruchten af.
Bovendien neemt Israël reeds deel aan een programma inzake innovatie en ondernemerschap, een van de drie pijlers van ons programma ter bevordering van concurrentievermogen en integratie. Het gaat om een programma dat vooral interessant is voor kleine en middelgrote ondernemingen. Beide partijen verwachten veel van deze versterkte samenwerking. Daarom heeft de Associatieraad EU-Israël tijdens zijn laatste bijeenkomst in juni onderstreept dat hij de betrekkingen met Israël op basis van een gemeenschappelijk actieplan wil intensiveren.
Ongetwijfeld kunnen onze betrekkingen nog meer worden versterkt. Alles wat ertoe bijdraagt ontmoetingen tussen mensen te vergemakkelijken, journalisten, kunstenaars, onderzoekers en ondernemers bijeen te brengen, alles wat bevorderlijk is voor dialoog en wederzijds begrip, verdient onze volledige steun. Dit zal een positief effect hebben voor onze bestaande dialoog op het gebied van de mensenrechten.
Het verder aanhalen van de betrekkingen met Israël, een land van centrale betekenis in het Europees nabuurschapsbeleid, is in het strategisch belang van de Europese Unie. In dit licht moet het onderhavige besluit van de Raad worden gezien, dat een belangrijke bijdrage levert aan de versterking van onze samenwerking met Israël. Derhalve verzoek ik u, geachte Parlementsleden, deze ontwerpresolutie te steunen en zodoende in te stemmen met het voorstel van de Commissie.
Jana Hybášková
namens de PPE-DE-Fractie. - (CS) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, dat wat er vandaag voorgevallen is, beschouw ik als een nog nooit eerder vertoond gebruik van de parlementaire procedures. Onze fractie, de Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-democraten) en Europese Democraten, was ten volste bereid haar steun te geven aan het socialistische verslag, met inbegrip van de socialistische amendementen. Het waren de socialisten zelf die weigerden hun eigen verslag in stemming te brengen. Desondanks kwam het verslag door de Commissie buitenlandse zaken, ligt het nu ter tafel en is het essentieel dat het Parlement het nog tijdens dit mandaat in stemming brengt. Onze fractie zet daar volledig op in, dus op behandeling van en stemming over dit verslag.
Wat hier vandaag gebeurd is, schaadt Europa. Europa wilde toegevoegde waarde creëren met zijn donaties, wat vastere voet aan de grond krijgen in het Nabije Oosten, ruimte scheppen voor een eigen bijdrage aan het vredesproces. Vandaag hebben we onszelf dit instrument uit handen geslagen. Ons geld zal ons niet langer een dergelijke positie kunnen verschaffen. Bovendien verliest Europa omvangrijke steun op het gebied van ontwikkeling en onderzoek, steun voor de ontwikkeling van wetenschap, onderzoek en technologie, steun voor de strijd tegen terrorisme en voor verbetering van de mensenrechten in het Middellandse-Zeegebied. Ik verwacht dat de door de Commissie en de Raad voorgestelde besprekingen over het actieplan voort zullen gaan. Tevens verwacht ik dat nog tijdens het voorzitterschap van mijn eigen land de betrekkingen tussen Europa en Israël op een hoger plan zullen worden gebracht. Alleen heeft ons Parlement zich nu van alle invloed ontdaan, omdat het vandaag een plek is geworden waar duistere on-Europese krachten die gekant zijn tegen verbetering van de situatie in het Nabije Oosten, overwonnen hebben. Ik acht het volledig onzinnig om het Europees Parlement diametraal te laten afwijken van de eigen lidstaten en de eigen bedoelingen. Daarom zijn wij van plan verder te gaan.
Hannes Swoboda
namens de PSE-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, mijnheer de vice-voorzitter van de Commissie, beste mevrouw Hybášková, laten we met beide benen op de grond blijven staan! Laten we wel wezen, het was mede ook uw besluit om vandaag niet te stemmen. De Sociaal-democratische Fractie staat volledig achter de rapporteur en heeft ook in de commissie voor gestemd, omdat we van deze zaak overtuigd zijn. U en de vice-voorzitter van de Commissie hebben dat ook allebei gezegd.
We bevinden ons hier toch ook niet in een vacuüm; we bevinden ons in een politieke situatie. Kunt u zich voorstellen dat we vandaag zomaar deze catastrofale, mensonterende situatie in Gaza goedkeuren en zo doen alsof er niets aan de hand is? Dat is toch niet realistisch. Mijnheer de voorzitter van de Raad, u heeft gezegd dat dit een bijdrage tot vrede is. Gelooft u echt dat dit onder de huidige omstandigheden een bijdrage tot vrede is? Het zou wel eens kunnen dat er helaas niets aan de situatie verandert. We zullen op een gegeven moment stemmen, wanneer de situatie minder ernstig is. Maar tenminste moeten we een signaal doen uitgaan.
Mijnheer de voorzitter van de Raad, de vraag is nog steeds niet beantwoord: hoe zou zo'n besluit in de regio overkomen? Hoe zou het in Palestina en in andere landen overkomen als we juist op dit moment met Israël als eerste land een overeenkomst sloten, terwijl aan de andere kant de mensenrechten met voeten worden getreden, niet alleen door Israël. Het is overduidelijk - en onze fractie heeft daar steeds op gehamerd - dat elke vorm van terrorisme, of het nu raketten zijn of andere aanslagen, absoluut moet worden veroordeeld.
Onze fractie heeft met dit verzoek van de Fractie De Groenen/Vrije Europese Alliantie en de Confederale Fractie Europees Unitair Links/Noords Groen Links ingestemd omdat we op dit moment ten minste het signaal willen geven dat we deze situatie in het Midden-Oosten gewoonweg niet kunnen billijken. Ja, deze samenwerking gaat in ieder geval door! Maakt u zich maar geen zorgen, u weet heel goed dat deze samenwerking doorgang zal vinden, en dat dit niet het eindpunt van een proces is, maar een duidelijk signaal. Ja, we zijn voor deze samenwerking met Israël, maar we willen ook eindelijk vrede in deze regio, en geen onderdrukking!
Annemie Neyts-Uyttebroeck
namens de ALDE-Fractie. - Commissaris, vertegenwoordiger van het voorzitterschap, meneer Jouyet, zoals het een verantwoordelijke fractie betaamt, hebben wij heel lang gediscussieerd over de vraag of we al dan niet zouden stemmen voor het uitstel van de stemming over zowel de ontwerpresolutie als de instemming met het protocol; de standpunten in onze fractie waren verdeeld. Ongeveer fifty-fifty met een klein overwicht om toch te stemmen. Dus mijn fractie heeft vandaag verdeeld gestemd over deze aangelegenheid.
Die verdeeldheid is voor een deel terug te brengen tot onze grote bekommernis over de situatie in het Midden-Oosten en onze grote bekommernis over het conflict tussen Israël en Palestina. Ik ken niemand, mezelf incluis, ik ken geen enkel persoon die de bezette gebieden heeft bezocht en die niet is teruggekomen vervuld van grote ongerustheid, grote deernis en woede over de situatie die aldaar bestaat.
Het meest onthutsende en verontrustende is dat het Israëlische beleid in de bezette gebieden sedert de Akkoorden van Annapolis alleen maar erger, strenger en harder is geworden. Je moet niet van kwade wil zijn om je af te vragen of Israël of sommige krachten in Israël, gesteund door het Israëlische leger, niet bezig zijn binnen de bezette gebieden zodanige onomkeerbare situaties te creëren dat een oplossing gebaseerd op twee staten onverwezenlijkbaar wordt.
Ik kan dus zeer goed begrijpen dat men een signaal heeft willen geven aan Israël door de stemming uit te stellen, omdat men niet de indruk wil wekken dat in een periode waarin meer bepaald ten aanzien van meer dan een miljoen Palestijnen die in Gaza leven, de dingen van dag tot dag erger worden, wij het land zouden belonen. Voorzitter, ik hoop dan ook dat er zich in de komende weken en maanden zodanige wijzigingen zullen voordoen dat wij met een geruster hart beide teksten zullen kunnen goedkeuren.
David Hammerstein
Mijnheer de Voorzitter, het zijn de feiten die tellen, niet wat er gezegd wordt. De feiten zijn duizend keer meer waard dan woorden. We hebben in dit Parlement vele resoluties aangenomen. Ja, er was sprake van kritiek en van goede intenties in vele van de resoluties die we hebben aangenomen, maar de feiten zijn veel belangrijker.
Het is een feit is dat een jaar van onderhandelingen in het Annapolis-proces op niets is uitgelopen. Het is een feit dat de bouw van nederzettingen gewoon doorgaat. Het is een feit dat de situatie in Gaza erger is dan ooit. Het is ook een feit dat er nu, terwijl wij hier vergaderen, confrontaties zijn tussen kolonisten en het Israëlische leger zelf.
Ik wil over een paar maanden over deze resolutie kunnen stemmen. Ik wil dat we de betrekkingen met de staat Israël uitdiepen. Als echte vrienden van Israël, die echt van dat land houden, durven wij namelijk de waarheid te zeggen. De waarheid is dat de bezetting, zoals die nu is, niet langer mag doorgaan. Ze mag werkelijk niet langer doorgaan. We moeten een boodschap sturen en duidelijk maken dat het optreden van de Europese Unie afhankelijk is van het vredesproces, van een minimum aan respect voor de mensenrechten. Op die manier zullen we verder kunnen komen. Wij willen beslist intensievere en betere betrekkingen met Israël en met de Palestijnen, en dat moeten we laten zien door middel van duidelijke voorwaarden en duidelijke feiten, niet met woorden alleen.
Luisa Morgantini
namens de GUE/NGL-Fractie. - (IT) Mijnheer de Voorzitter, geachte collega's, het verzoek om uitstel van stemming is ons niet gemakkelijk gevallen, maar ik denk dat het een noodzakelijke stap was die het Europees Parlement tot eer strekt.
Israël mag zich niet voortdurend onttrekken aan de naleving van het internationale recht. Ik zou tot collega Hybášková willen zeggen dat hiermee de lopende projecten en de samenwerking met Israël niet zijn stopgezet. Er is eenvoudig eens stokje gestoken voor de upgrading van deze samenwerking. Deze is opgeschort, en niet de samenwerking zelf. De samenwerking zelf gaat gewoon door en ik hoop dat ze door kan blijven gaan want ook ik erken de waarde ervan. Ik herhaal echter dat Israël moet begrijpen dat het zich moet voegen naar het internationale recht. Ook onze eer en onze waardigheid zijn hier in het geding.
Ik hoop daarom dat de Raad luistert naar het Europees Parlement en voor één keer coherent is en Israël zegt dat het met concrete signalen duidelijk moet maken dat het vrede wil, dat het de nederzettingen op de West Bank zal opheffen en de levensomstandigheden van de bevolking in Gaza zal verbeteren.
De projecten van de Europese Unie zijn geblokkeerd. Het Pegase-mechanisme in Gaza functioneert niet meer; het zit vast door de blokkades, waardoor ook geen goederen kunnen binnenkomen. Morgen is er geen geld meer voor salarissen en de UNWRA is gedwongen de hulp aan de meest arme families stop te zetten. Het is een schande dat dit gebeurt. Ik heb dus niets tegen Israël, absoluut niets! Maar vrienden zijn van Israël betekent ook dat men Israël wijst op zijn verantwoordelijkheden en dat wij wijzen op onze eigen verantwoordelijkheden. Ik hoop daarom dat alles hervat zal worden, maar de boodschap die wij vandaag afgeven is belangrijk. Het is een boodschap aan de Palestijnen en aan alle Israëliërs die rotsvast geloven in vrede, maar dan wel in een vrede van rechtvaardigheid binnen een rechtsstaat.
Bastiaan Belder
namens de IND/DEM-Fractie. - Voorzitter, van harte schaar ik mij achter alle inspanningen van Raad en Commissie om de betrekkingen met de joodse staat Israël in wederzijds belang te intensiveren; uitstel van de stemming acht ikzelf een volkomen verkeerd signaal.
Desalniettemin sta ik, mijnheer de voorzitter van de Raad, met zeer gemengde gevoelens tegenover u. De reden is het uitlekken van een Raadsdocument naar de Israëlische pers, naar het dagblad Ha'aretz (zie de editie van afgelopen maandag). Op grond van het uitgelekte document heb ik een drietal vragen aan u.
Klopt het dat de titel van genoemd document "Een actiestrategie voor vrede in het Midden-Oosten, de weg voorwaarts" is? Zo ja, wilt u Israël dwingen om Palestijnse instellingen zoals Orient House in Jeruzalem te heropenen? Tenslotte de vraag van als die strategie zo is, hoe wilt u dat combineren met de verbetering van de relatie met welke nieuwgekozen Israëlische regering dan ook? Graag zie ik uw antwoord tegemoet.
Luca Romagnoli
(IT) Mijnheer de Voorzitter, ondervoorzitter Morgantini, dames en heren, ik ben het er dit keer niet mee eens, want ik vind dat het Parlement vandaag een slecht figuur heeft geslagen door het verslag van mevrouw De Keyser terug te verwijzen naar de commissie, waarbij - en wat dat betreft zult u het allen met mij eens - met ongelofelijk haast een vergadering werd belegd om te stemmen. Ik denk dat dit een voorwendsel was en het eigenlijk de bedoeling was van links om de deelname van Israël aan het partnerschapsprogramma voor innovatie en ontwikkeling te blokkeren. Ik zou graag willen benadrukken dat we het hier hebben over een van de weinige staten, zo niet de enige staat, waarvoor geldt dat het verlenen van steun niet alleen een teken van solidariteit is, maar ook groei en ontwikkeling van bedrijven in Europa zelf met zich meebrengt.
Tot nu toe heeft niemand nog aan de Palestijnse Autoriteit kunnen vragen hoeveel steun zij ontvangt van de Arabische Liga, hoe zij die steun aanwendt en welk gedeelte ervan bijdraagt aan dialoog, wederzijds begrip en culturele en wetenschappelijke ontwikkeling. Ik moet zeggen dat, omdat er slechts zo weinigen van het buitensporig grote aantal centrumrechtse afgevaardigden zijn op komen dagen, het voor links een koud kunstje was om, onder het mom van de bescherming van de mensenrechten, een succes binnen te halen bij de stemming. Ik heb echter de indruk dat dit alles de regionale ontwikkeling en misschien zelfs het vredesproces in de weg zal staan, ook omdat het recht van een staat op veiligheid ter discussie wordt gesteld, een recht dat wij zouden moeten beschermen.
Pasqualina Napoletano
(IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, de afgevaardigden die voor mij aan het woord waren, hebben duidelijk uitgelegd wat het doel is van het pakket waarvan we vanmorgen de stemming willen uitstellen. Maar ik wil u eraan herinneren dat er meer aspecten kleven aan deze betrekkingen, in het bijzonder politieke aspecten, die door de Raad worden bestudeerd bij deze ontwikkeling in de betrekkingen tussen de Europese Unie en Israël.
Daarnaast zijn er aspecten met betrekking tot de interne markt. Daarom denk ik dat we allemaal in principe voorstander zijn van de ontwikkeling van de betrekkingen tussen Israël en de Europese Unie, net zoals we voorstander zijn van de ontwikkeling van de betrekkingen met de Palestijnse Autoriteit. Maar dit verslag moet helderheid en toezeggingen van beide partijen bevatten. Zoals de zaken er nu voorstaan, kunnen we niet zeggen dat aan deze criteria is voldaan. Ik wil u niet alleen herinneren aan de tragische situatie in Gaza, maar ook aan de voortgezette bouw van illegale nederzettingen in de bezette gebieden, evenals aan de kwestie van de afzet van producten uit de bezette gebieden en aan andere zaken die we maar al te goed kennen.
Naar mijn mening moet de Raad ons duidelijk maken wat inhoudelijk zijn standpunt is, al is het alleen maar omdat het Franse voorzitterschap volgens mij heeft toegezegd om tijdens de volgende bijeenkomst van de Raad een document te presenteren over de vooruitzichten op vrede in het Midden-Oosten. Dit kan voor ons van groot belang zijn, ook als mogelijkheid om constructieve betrekkingen te ontwikkelen. Daarom denk ik dat dit verzoek om uitstel een wijze beslissing was, mits we er allemaal in slagen deze extra tijd te besteden om het lijden van de Palestijnse bevolking, in het bijzonder in Gaza te verlichten. Ik wil daaraan toevoegen dat we deze tijd ook zouden moeten gebruiken om de betrekkingen tussen Europa en de Verenigde Staten te herstellen, met het oog op een gezamenlijk initiatief voor een oplossing van de situatie in het Midden-Oosten.
Vergeet niet dat 2008 is uitgeroepen tot het jaar van de oprichting van de Palestijnse Staat, die in dat jaar had moeten plaatsvinden. Maar 2008 ligt achter ons en de situatie is nog steeds verschrikkelijk.
Ioannis Kasoulides
(EN) Mijnheer de Voorzitter, als het debat van vandaag als onderwerp de situatie in de Gazastrook had gehad, zou ik me wellicht hebben aangesloten bij de standpunten van mevrouw De Keyser en alle andere collega's. Maar ik ben bang dat deze koppeling van de opwaardering van de deelname van een ENB-land, en in het bijzonder de landen in het Middellandse Zeegebied, aan politieke criteria een precedent heeft geschapen, en ik weet niet waar dat toe zal leiden. In het Europees nabuurschapsbeleid hebben we politieke voorwaarden nooit op de lijst van bilaterale kwesties gezet. In het geval van Marokko bijvoorbeeld hebben we de westelijke Sahara of de mensenrechten nooit genoemd. Hetzelfde geldt voor Egypte of enig ander land in het Middellandse Zeegebied. Ik kan niet begrijpen waarom we deze keer wel voor die koppeling aan politieke kwesties hebben gekozen.
In de tweede plaats ben ik van mening dat hoe meer je investeert in dialoog, samenwerking en vertrouwen - zoals de heer Jouyet heeft gezegd - in of met een partnerland, hoe meer invloed je op dat land hebt. Vandaag hebben we een deur dichtgegooid en ik weet niet hoe we die weer open gaan krijgen.
In de derde plaats weet ik zeker dat we vandaag een voorwaarde hebben gesteld. We hebben gezegd dat het slechts uitstel is en dat we hierop terug zullen komen. Hoe gaan we dat doen? Wanneer zal de situatie in de Gazastrook zo bevredigend zijn dat we besluiten om hierop terug te komen? Zoals mevrouw Napoletano heeft gezegd over de kwestie van de nederzettingen, zoals bij zo veel andere kwesties waarbij we politieke invloed op Israël willen uitoefenen: wanneer zullen we in politiek opzicht tevreden genoeg zijn om deze prima resolutie, die in de Commissie buitenlandse zaken is voorbereid, weer van stal te halen?
Proinsias De Rossa
(EN) Mijnheer de Voorzitter, Europa kan zijn betrekkingen met Israël niet opwaarderen totdat de Israëlische regering een overtuigende koerswijziging laat zien. Israël moet een eind maken aan het collectief straffen van de Palestijnse bevolking door de blokkade van de Gazastrook op te heffen en laten zien dat er serieus wordt samengewerkt met het Palestijnse leiderschap om een werkbare en houdbare tweestatenoplossing te vinden.
We willen allemaal normale betrekkingen met Israël, maar dat is in de huidige omstandigheden onmogelijk. Ik steun zonder enig voorbehoud het recht van Israël om zichzelf te verdedigen, maar die verdediging moet wel plaatsvinden op basis van het algemeen geaccepteerd internationaal recht en de verantwoordelijkheden die een bezettende macht op zich neemt wanneer die een ander land binnenvalt.
De staat Israël, die zichzelf op de borst klopt vanwege zijn democratische systeem, heeft met de manier waarop hij de Palestijnen behandelt, zo vaak inbreuk gemaakt op het internationaal recht dat het geduld van de meeste mensen nu wel bijna op is. Tijdens een recent bezoek aan de Gazastrook, Jeruzalem en de westelijke Jordaanoever heb ik met eigen ogen kunnen zien hoezeer de omstandigheden van het dagelijks leven voor de gewone Palestijnen zijn verslechterd.
Hun economie is vernietigd. Er zijn 210 illegale nederzettingen. Voortdurend wordt er land en worden er huizen van Palestijnen afgenomen. Er zijn 11 000 Palestijnse gevangenen en er worden 40 gekozen leden van de Palestijnse Wetgevende Raad vastgehouden. Meer dan 300 jongeren van onder de achttien, waarvan een aantal pas twaalf jaar is, zitten vast. De Gazastrook wordt belegerd en er bestaat voortdurend de dreiging van een militaire inval. De helft van de bevolking is al afhankelijk van voedselhulp. En zo kan ik nog wel even doorgaan. Deze wrede collectieve afstraffing en landbezetting door Israël vormen een grove schending van het internationaal recht en verpulveren de kans op vrede.
Als gevolg daarvan is het nu geen goed moment voor dit Parlement om in te stemmen met een opwaardering van de betrekkingen. Ik ben zelfs van mening dat dit moet worden uitgesteld tot na de verkiezingen in Israël en Palestina, die in de eerste helft van 2009 zullen worden gehouden. Ondertussen moet de internationale gemeenschap er alles aan doen om de situatie te de-escaleren en de voorwaarden te scheppen voor een vreedzaam samenleven van Palestijnen en Israëliërs.
Elmar Brok
(DE) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, mijnheer de vice-voorzitter van de Commissie, overeenkomsten zoals deze upgrading van de overeenkomst met Israël zijn ook bedoeld om de conflictpartijen ervan te verzekeren dat ze deel uitmaken van een rationeel proces, waaraan ze interne stabiliteit en de waarborging van toekomstige samenwerking en het toekomstige bestaan kunnen ontlenen. Deze kans om de conflictpartijen een dergelijke toezegging te doen, hebben we vandaag gemist. Daardoor hebben we volgens mij olie op het vuur gegooid.
Op veel punten sta ik ook kritisch tegenover Israël, bijvoorbeeld op het punt van het nederzettingenbeleid, maar als hier wordt gezegd dat de belangrijkste reden de situatie in de Gazastrook is, ben ik toch zeer verbaasd, temeer omdat we altijd maar de helft of een kwart van de argumenten te horen krijgen. We moeten immers beseffen dat, als deze argumenten worden gebruikt, over een paar maanden weer een voorwendsel wordt gevonden, en later weer een, om dit besluit niet tot stand te laten komen. Als ik me echter goed herinner, heeft Israël zich toch uit Gaza teruggetrokken; als ik me goed herinner, heeft Hamas met een bloedige staatsgreep en onder schending van alle rechten de gekozen autoriteiten van president Abbas uitgeschakeld en de regering opgeheven: als ik me goed herinner, is het toch juist deze toestand, waarvoor Hamas verantwoordelijk is, die bepalend is voor de situatie in Gaza; als ik me goed herinner, worden Israëlische steden dagelijks vanuit Gaza beschoten. En als dit in het debat geen rol speelt en de schuld eenzijdig in de schoenen van Israël wordt geschoven, lijkt me dat niet de juiste weg om ervoor te zorgen dat men in Jeruzalem vertrouwen krijgt in de Europese politiek.
Daarom ben ik van mening dat we vandaag een grote fout hebben gemaakt. We kunnen alleen dan een vredestichtende rol in de regio spelen wanneer we de waarheid voor ogen houden, en niet alleen politiek bedrijven. Ik ben ervan overtuigd dat president Abbas door deze politiek ook niet wordt geholpen, maar dat dit alleen de radicalisering, die in Gaza al zoveel succes heeft, stimuleert. Daarom beschouw ik het besluit van vandaag als een misstap.
Zbigniew Zaleski
- (PL) Mijnheer de Voorzitter, een langdurig conflict biedt ons niet alleen de mogelijkheid om stil te staan bij de oorzaken en bij het agressieve gedrag, maar ook om de kwestie te analyseren en naar oplossingen te zoeken. Ik begrijp de wanhopige raketaanvallen van de Palestijnen die als ratten in het nauw worden gedreven, maar ik kan ook begrip opbrengen voor de Israëli's die voortdurend in angst leven dat hun kinderen na school niet meer naar huis zullen terugkeren, omdat ze ervan uitgaan dat nagenoeg elke Palestijn een terrorist is. De situatie is echter lang niet zo zwart-wit.
Er zijn aan Palestijnse zijde voorstanders van een compromis en eigenzinnige extremisten, net als er bij de Israëli's duiven en haviken zijn, zoals Tzipi Livni het onlangs verwoordde. Deze interne verdeeldheid speelt een niet onbelangrijke rol in het conflict en hoe groter deze interne tegenstellingen, des te machtiger een van de conflictpartijen wordt. Naar mijn mening hebben de Israëli's de meeste macht aangezien zij een eigen staat hebben, hetgeen uiteraard hun volste recht is. Daar ben ik het volledig mee eens. Daarom beschikken zij ook over alle attributen van een staat.
Dit leidt eveneens tot meer verantwoordelijkheid en tot de plicht om maatregelen te nemen die mogelijk risico's inhouden, maar ook hoop geven op een vreedzame toekomst. Met het oog hierop is de Israëlische eis dat de raketaanvallen van de Palestijnen volledig moeten stoppen alvorens het tweestatenproject van start kan gaan, vergelijkbaar met de uitspraak dat we alleen kinderen willen op voorwaarde dat ze allemaal intelligent zullen zijn en later zullen promoveren of een winstgevende zaak zullen hebben.
In onconventionele situaties is er moed nodig om onconventionele beslissingen te nemen. Dat is precies wat ik van Israël verwacht. De Europese Unie zou Israël moeten bijstaan bij het nemen van deze besluiten. Concreet betekent dit dat we werk moeten maken van een stappenplan voor een tweestatenoplossing.
Wat het versterken van de betrekkingen tussen de Europese Unie en Israël betreft, lijkt dit mij een goede strategie, aangezien dit niet alleen onze invloed zou vergroten, maar ons op langere termijn ook in staat zou stellen om een constructieve rol te spelen bij het verzachten van dit tragische conflict. Ik ben er voorstander van om onze banden met Israël aan te halen.
Charles Tannock
(EN) Mijnheer de Voorzitter, als rapporteur van verslagen over het Europees nabuurschapsbeleid steun ik de toenemende deelname van Israël aan EU-programma's en -agentschappen al sinds lang, gezien de positie van Israël als geavanceerd land op het gebied van wetenschappelijk onderzoek en met name op het gebied van het milieuonderzoek. De afgelopen weken heb ik veel e-mails ontvangen waarin mij werd gevraagd om tegen deze versterkte samenwerkingsovereenkomst tussen de EU en Israël te stemmen. Ik ben echter van mening dat de EU en Israël natuurlijke partners zijn, omdat ze dezelfde waarden delen: democratie, rechtsstaat en individuele vrijheid, en in het bijzonder een vrije pers en onafhankelijke rechtspraak.
Niet alle strategische partners van de EU kunnen hetzelfde zeggen. China bijvoorbeeld - dat de Voorzitter naar mij bekend is na aan het hart ligt - verwerpt die waarden, maar vreemd genoeg ontvang ik maar weinig pleidooien om de betrekkingen van de EU met Peking naar beneden bij te stellen. Dat komt verdrietig genoeg omdat het anti-Israëlsentiment onder het publiek en in dit Parlement nog steeds sterk is. Wanneer dat sentiment is gebaseerd op redelijke argumenten kan ik dat respecteren, ook al ben ik het er niet mee eens, maar vaak is het gebaseerd op antisemitisme en anti-Amerikanisme, omdat de Verenigde Staten de grootste bondgenoot van Israël zijn.
Vorige week in Mumbai, in India, waren joden een speciaal doelwit van de jihad-terroristen. Dat laat zien dat het Westen schouder aan schouder moet staan, in solidariteit, met de joodse staat, omdat Israël aan de frontlinie ligt van een existentialistische strijd tegen islamitische terroristische organisaties als Hamas, Hezbollah en de Islamitische Jihad, die hebben bewezen vastbesloten te zijn om Israël en onze manier van leven te vernietigen.
Het Europees Parlement heeft er vandaag helaas met een klein verschil voor gestemd om geen advies over de overeenkomst uit te brengen - een overeenkomst die na aan het hart ligt van het komende Tsjechische voorzitterschap -, wat in mijn visie desastreus is, in een cruciale periode van verkiezingen een totaal verkeerd signaal afgeeft aan het Israëlische publiek en de haviken in Israël ongetwijfeld in de kaart speelt.
De Voorzitter
Het is niet China dat mij na aan het hart ligt. Het zijn de democratie en de mensenrechten in China die mij, net zoals in Israël en Palestina, dierbaar zijn.
Jim Allister
(EN) Mijnheer de Voorzitter, sommige leden willen ons doen geloven dat dit Parlement vandaag heeft gehandeld uit gewetensnood. Ik moet zeggen dat ik dat vreemd vind als ik zie hoe vaak dit Parlement zonder met de ogen te knipperen instemt met overeenkomsten met landen die op het gebied van de mensenrechten werkelijk een afschuwelijke staat van dienst hebben en die - ja, die wel - regeringsstructuren hebben die verre van democratisch zijn.
Ik heb het idee dat dit Parlement zich vandaag heeft laten wegblazen door een georkestreerde campagne, van buiten uit en van binnen uit, met een forse dosis gif tegen de staat Israël, en dat we ons daar te veel door hebben laten beïnvloeden. De blinde onverdraagzaamheid jegens Israël waarvan enkele afgevaardigden blijk hebben gegeven, is onthutsend. Israël is een democratie in een regio waar democratieën dun zijn gezaaid en ver van elkaar vandaan liggen. Israël aanvaardt een tweestatenoplossing. Het land is het doelwit geweest van het meest verschrikkelijke externe en interne terrorisme en heeft daarom zonder meer het recht om zich te verdedigen.
Sommigen hier lijken zo in beslag genomen door hun angst voor en haat jegens Israël dat ze maar al te bereid zijn om terroristische aanvallen en de excessen van Hamas goed te praten, waarbij ze de fout alleen zoeken bij de staat die wordt aangevallen. Ik denk dat dat verkeerd is.
Proinsias De Rossa
(EN) Mijnheer de Voorzitter, degenen van ons die zich hebben uitgesproken voor uitstel van een besluit over deze zaak zijn in dit debat een aantal keren voor antisemieten uitgemaakt.
Dat is volstrekt ongepast. Niemand aan deze kant van het debat heeft iemand aan de andere kant van het debat beschuldigd van kwade trouw of van het hebben van andere motieven dan bezorgdheid over de toekomst van de bevolking van Israël en de Palestijnen.
Het zou goed zijn als we allemaal erkenden dat we ons zorgen maken over de mensen en dat we daarom het standpunt innemen dat we innemen. Dat is niet gebaseerd op welke vorm van antisemitische ideologie dan ook.
De Voorzitter
Mijnheer De Rossa, de Voorzitter onderkent uw standpunt volledig en staat hier ook achter.
Hannes Swoboda
(DE) Mijnheer de Voorzitter, inderdaad zijn er e-mails verstuurd, maar er werd ook gelobbyd door de Israëlische ambassade. Hierdoor hebben we ons echter niet laten leiden bij onze beslissing. De reden voor ons besluit was de overtuiging dat deze instemming momenteel niet opportuun zou zijn geweest.
Tal van argumenten die door collega's te berde zijn gebracht - door de heer Kasoulides, de heer Brok, de heer Zaleski en anderen - zijn zeker serieus te nemen. Na dit meningsverschil wordt het mijns inziens tijd om weer een gemeenschappelijk standpunt in te nemen, een standpunt waarmee steun wordt betuigd aan Israël maar ook aan het vredesproces en het bestaansrecht van de Palestijnen. Dit is waar het ons om gaat, niets meer, niets minder.
Jean-Pierre Jouyet
Mijnheer Verheugen, dames en heren, het is niet aan de Raad om commentaar te leveren op procedurele kwesties of op de besluiten die op dit gebied door dit Parlement worden genomen.
Tegen de heer Swoboda zou ik willen zeggen dat het duidelijk is dat de Raad deze doelstellingen deelt en onderschrijft wat u in uw laatste toespraak hebt gezegd, in het bijzonder uw opmerkingen over stabilisering. De EU en de Raad veroordelen alle vormen van geweld, inzonderheid het afvuren van raketten op de burgerbevolking, waar een einde aan moet komen. De strijd tegen het terrorisme moet onverminderd worden voortgezet en de EU en, als ik dat mag zeggen, vooral het Franse voorzitterschap is met name bezorgd over het lot van korporaal Shalit.
Hier staat tegenover dat de Europese Unie zich nog steeds ernstig zorgen maakt over de recentelijk versnelde uitbreiding van de nederzettingen, die zij afkeurt. De voortschrijdende uitbreiding van nederzettingen, met inbegrip van natuurlijke groei, moet zo snel mogelijk een halt toe worden geroepen - ook in Oost-Jeruzalem. De uitbreiding vormt een inbreuk op het internationaal recht en brengt de stichting van een levensvatbare Palestijnse staat in gevaar. De barrières die zijn opgeworpen om de toegankelijkheid van en de bewegingsvrijheid binnen de Palestijnse gebieden te beperken, moeten worden opgeheven om de economische ontwikkeling te stimuleren. De humanitaire situatie in Gaza moet zo snel mogelijk worden verbeterd door een staakt-het-vuren na te streven, de grensovergangen open te stellen en te zorgen voor goederen en diensten om de bevolking bij te staan en de hulporganisaties, in het bijzonder de Organisatie van de Verenigde Naties voor hulpverlening aan Palestijnse vluchtelingen in het Nabije Oosten (UNRWA), te helpen om hun werk te doen. Verder is het belangrijk dat er meer Palestijnse gevangenen in vrijheid worden gesteld, waarbij voorrang moet worden verleend aan minderjarigen.
Ik kan in dit Parlement dus niet genoeg benadrukken dat wij dezelfde doelen nastreven. De vraag is evenwel hoe we het beste druk kunnen uitoefenen om het door u gewenste resultaat te bereiken: de oprichting van twee staten die in veiligheid naast elkaar bestaan tegen de achtergrond van een stabiel vredesproces - een achtergrond waarin de EU een belangrijke plaats inneemt. We moeten uit zien te vinden of we middels dialoog en vertrouwen streng kunnen zijn ten aanzien van de principes die ik net heb geschetst en die Israël dient te respecteren, of dat wij middels dialoog in staat zullen zijn om een verstandig evenwicht te handhaven. Dat is waar de Raad in gelooft en gezien dit debat ook in blijft geloven.
Tot slot zou ik u eraan willen herinneren dat de opwaardering van de betrekkingen met Israël moet worden bezien in de bredere context van de oprichting van de Unie voor het Middellandse Zeegebied en de ontwikkeling van het Europees nabuurschapsbeleid. Vergeet niet dat de voorgestelde opwaardering is voorafgegaan door een versterking van ons partnerschap met Marokko, waarmee wij een krachtig politiek signaal hebben afgegeven aan onze Arabische buren aan de zuidelijke kusten van het Middellandse Zeegebied. Daarnaast zou ik u erop willen wijzen dat onze onderhandelingen met Israël niet hebben geleid tot een verwaarlozing van de Palestijnse Autoriteit, en dat de Europese Unie en de Palestijnse Autoriteit in de zomer van 2008 hebben overlegd over de vorming van nieuwe werkgroepen om de tenuitvoerlegging van het actieplan waarover in 2005 overeenstemming is bereikt te versnellen. Ik zou ook willen benadrukken dat het voorzitterschap vastbesloten is vooruitgang te boeken op alle gebieden, met inbegrip van de politiek, die een onmisbaar onderdeel blijft van onze betrekkingen met de staat Israël.
Het is deze algehele benadering die betekenis geeft aan de opwaardering van de betrekkingen van de EU met Israël, en het is deze politieke dialoog die het ons inziens mogelijk zal maken om zeker te stellen dat de principes die meerderen onder u aan de orde hebben gesteld, beter worden gerespecteerd en beschermd, en dat de EU een rol kan spelen bij het vinden van een oplossing voor het Israëlisch-Palestijnse conflict.
Günter Verheugen
vice-voorzitter van de Commissie. - (DE) Tot slot van dit debat wil ik u drie punten in overweging geven.
Punt één: in een debat over onze samenwerking met Israël, waarin terecht over de mensenrechten en de humanitaire problemen van de Palestijnen wordt gesproken, dienen wij ook erop te wijzen dat we een bijzondere verantwoordelijkheid jegens Israël hebben. Ons beleid ten aanzien van Israël wordt namelijk niet alleen door belangen ingegeven, maar stoelt op het feit dat het pure bestaan van de staat Israël met de Europese geschiedenis te maken heeft en dat daaruit een bijzondere verantwoordelijkheid voortvloeit.
Daaruit volgt punt twee, namelijk dat het partnerschap dat we met Israël willen opbouwen, of dat we misschien al hebben bereikt, betrouwbaar moet zijn. Wij moeten van onze Israëlische partners op aan kunnen, Israël moet ook van ons op aan kunnen. We hebben Israël aangeboden om aan deze projecten en beleidsmaatregelen deel te nemen. Misschien interesseert het u dat er goede redenen waren om Israël als eerste land - als allereerste land - aan te bieden om te participeren in een actieplan in het kader van het Europees nabuurschapsbeleid. Dat gebeurde in 2003. Ik heb dat aanbod destijds zelf gedaan.
Dan nog mijn laatste punt: deze programma's en beleidsmaatregelen waar we het hier over hebben, vormen geen doel op zichzelf. Ze hebben een achterliggende politieke motivatie. In de eerste plaats gaat het erom Israël te laten zien dat er een langetermijnperspectief van samenwerking met Europa is, een perspectief dat Israël nodig heeft voor de tijd na het conflict. Ten tweede zijn deze initiatieven weliswaar kleinschalig, maar er kleven ook aspecten aan die het mogelijk maken om bilaterale en trilaterale projecten te bevorderen. Ik ben kort geleden zelf in Jordanië, Israël en Palestina geweest, om over een initiatief te spreken dat ons in de gelegenheid zou stellen beleid voor kleine en middelgrote ondernemingen in een trilateraal kader te ontwikkelen. We hebben ook een aantal onderzoeksprojecten van bilaterale aard. Dat wil zeggen dat we hiermee over een kaderinstrument beschikken dat ons in staat stelt over de grenzen heen te bereiken wat we beogen: samenwerking en normaliteit in deze crisisregio.
Ik trek hier geen conclusie uit hetgeen ik heb gezegd. Ik verzoek u alleen deze punten bij toekomstige besluiten in overweging te nemen.
Véronique De Keyser
rapporteur. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, ik zou eerst mijnheer Verheugen willen antwoorden. U hebt volkomen terecht gezegd dat wij een bijzondere verantwoordelijkheid ten opzichte van Israël hebben.
Wij hebben die grote verantwoordelijkheid gezamenlijk op ons genomen, en juist omdat wij die tegenover Israël hebben, hebben we op zijn minst een even grote verantwoordelijkheid ten aanzien van de huidige situatie van de Palestijnen; dat zult u met me eens zijn.
Mijnheer Jouyet, wij hebben dezelfde doelstellingen en u hebt terecht een groot aantal belangrijke punten genoemd die op korte, middellange en lange termijn om een oplossing vragen. U hebt een heel belangrijke term gebruikt toen u zei 'het is uiterst urgent dat de situatie in Gaza....'. U hebt het woord "urgent" gebezigd. Wij hebben om een verslag gevraagd. Wij nemen de tijd om te zien of er echt iets gedaan wordt met die urgentie. U gelooft - en dat is uw goed recht - dat er met een verhoogde status voor Israël beter onderhandeld kan worden met het land. Ik zou niets liever doen dan dat geloven, maar ik zie niets gebeuren en er wordt in ieder geval al een jaar onderhandeld, sinds Annapolis. U weet dat de middelen van het Parlement uiterst beperkt zijn.
Wij gebruiken de middelen die we hebben om een vriendelijk signaal af te geven aan Israël terwijl we zeggen: Maak alstublieft een gebaar! Gisteren heb ik mevrouw Tzipi Livni helaas niets horen zeggen dat ook maar enigszins in deze richting gaat. Ik blijf wachten en hopen.
Ik wil mevrouw Hybášková bedanken, die er niet was tijdens mijn toespraak, en tegen haar zeggen: u bent een voorbeeldig partner geweest, u hebt zich loyaal aan uw beloften gehouden, wij zullen die van ons nakomen, en ik laat het niet gebeuren dat de collega's die vandaag de toepasselijkheid van de mensenrechten als grond voor het besluit in twijfel hebben getrokken, ons doen geloven dat zij het bij het rechte eind hebben. Dat is onacceptabel! Wat de verwijten van antisemitisme en andere verwijten betreft die nu al te beluisteren zijn en die we nog vaker zullen horen, daar kunt u van op aan; nogmaals, dit is het Europees Parlement onwaardig!
Waarom krijgen we in dit Europees Parlement de verdenking op ons geladen dat we alleen maar tactisch bezig zijn als we het over mensenrechten hebben? En als het inderdaad zo is dat die in dit geval geschonden worden, dan is er sprake van urgentie.
Ik houd me aan de afspraken die we over buitenlandse aangelegenheden met onze politieke partners hebben gemaakt. Voor mij staan die nog steeds, maar als je realistisch bent moet je vaststellen dat het nu niet het juiste moment is. We hebben onze hand naar Israël uitgestoken en dat zullen we uiteraard blijven doen. Dit doet echter niets af aan onze zeer ernstige bezorgdheid over het lot van de Palestijnen.
(Applaus)
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
Tot besluit van het debat is een ontwerpresolutie ingediend, overeenkomstig artikel 103, lid 2 van het Reglement.
De stemming over het verslag-De Keyser en de stemming over de ontwerpresolutie vindt tijdens een volgende vergaderperiode plaats.
Schriftelijke verklaringen (artikel 142)
Bairbre de Brún  
We zouden een negatief signaal uitzenden als de EU op dit moment de betrekkingen met Israël zou verbeteren. Het zou de indruk wekken dat de EU bereid is om ernstige, continue en voortdurende schendingen van de mensenrechten en het internationale recht te accepteren.
Het zou bijna zijn alsof de EU Israël daarmee de vrijheid geeft om door te gaan met de repressieve en illegale activiteiten, met gedwongen verhuizingen van de bevolking, met buitengerechtelijke executies, met de bezetting van Palestina en met een illegale muur en nederzettingen.
We moeten Israël zo veel mogelijk onder druk zetten, zodat het land zijn beloften krachtens het internationaal recht en de resoluties van de Verenigde Naties wel moet nakomen. Vandaag moeten wij, die als leden van het Europees Parlement heel Europa vertegenwoordigen, een sterk signaal uitzenden om de Israëli's te laten weten dat we er genoeg van hebben.
In 2002 stemde het Europees Parlement voor opschorting van de associatieovereenkomst tussen de EU en Israël vanwege de ernstige schendingen van de mensenrechten door Israël. Desondanks is er nu sprake van dat Israël deelneemt aan een programma met betrekking tot concurrentievermogen en economische innovatie, ook al is Israël bezig opzettelijk de economie en infrastructuur van Gaza te vernietigen.
Ik verwelkom het besluit om de stemming over de verbetering van de betrekkingen tussen de EU en Israël te annuleren.
Athanasios Pafilis  
schriftelijk. - (EL) Het voorstel van de Raad met betrekking tot de preferentiële opwaardering van de reeds hechte samenwerking tussen de EU en Israël - ongeacht het feit dat de stemming van het Europees Parlement is uitgesteld - is, hoe je het ook bekijkt, een provocatie aan het adres van de Europeanen en van alle volkeren in de wereld; het is een belediging voor de duizenden slachtoffers van het beestachtig gedrag van Israël.
Dit voorstel doet in feite recht aan de Israëlische apartheid en beloont de talloze schendingen door Israël van het internationaal recht en de mensenrechten van de Palestijnen; het doet recht aan de bezetting van de Gazastrook, de Westelijke Jordaanoever en Oost-Jeruzalem, alsook aan de voortgezette bouw van de Muur van de Schande en de vele nederzettingen. Daarnaast negeert het de VN-resoluties die Israël veroordelen en de in 2002 door het Europees Parlement aangenomen resolutie over de samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Unie en Israël.
Hoewel Israël nu al zestig jaar lang hetzelfde beleid voert jegens de Palestijnen en alle landen en de VN dit beleid hebben veroordeeld, wordt hier op provocerende wijze voorgesteld om de grove schendingen van de mensenrechten door de Israëlische bezettingstroepen door de vingers te zien.
Dit bewijst eens te meer dat de EU, met haar hypocrisie als het op mensenrechten aankomt, in haar politiek met twee maten blijft meten, afhankelijk van waar telkens haar belangen liggen.
Marian Zlotea  
schriftelijk. - (EN) Goedkeuring van de voorgestelde nabuurschapsovereenkomst met de staat Israël zal ertoe leiden dat Israël gaat deelnemen aan bepaalde communautaire programma's in het kader van het Europees nabuurschapsbeleid, een beleid dat is bedoeld om hervormingen en stabiliteit in de buurlanden van de Europese Unie te bevorderen. In het kader van deze overeenkomst, die per direct van kracht zou moeten worden, zou Israël financiële bijdragen aan de begroting van de Europese Unie moeten maken in ruil voor deelname aan bepaalde communautaire programma's. Deze overeenkomst zal na goedkeuring door beide partijen elke drie jaar worden herzien. Steun voor deze nabuurschapovereenkomst zou voortbouwen op de bestaande associatieovereenkomst en betekent een stap in de richting van versterkte samenwerking op het gebied van handel en vooruitgang bij het tot een goed einde brengen van het vredesproces tussen Israël en de Palestijnen.
Gezien het recente bezoek van de Israëlische minister van Buitenlandse Zaken aan het Europees Parlement, waar ze pleitte voor het politiek versterken van de relatie EU-Israël, en het huidige, onlangs door de Hoge Vertegenwoordiger voltooide mkb-actieplan, zou instemming met het sluiten van deze nabuurschapsovereenkomst goed zijn voor beide partijen, omdat hierdoor het wederzijds begrip zal toenemen en vrede en stabiliteit in het Midden-Oosten en het Middellandse Zeegebied dichterbij zullen komen.
