Jednominutowe wystąpienia w znaczących kwestiach politycznych
Przewodniczący
Następnym punktem posiedzenia są jednominutowe wystąpienia w znaczących kwestiach politycznych.
Maria Petre
(RO) Panie przewodniczący, panie i panowie! Dziękuję. Dziś chciałabym podziękować państwu w imieniu wszystkich rumuńskich kobiet za wyjątkowy zaszczyt, który spotkał nas już dwukrotnie, a mianowicie za otrzymanie nagrody od Międzynarodowego Stowarzyszenia na rzecz Wspierania Kobiet Europy. Szczególne wyrazy podziękowania chciałabym przekazać pani Kratsy-Tsagaropolou, wiceprzewodniczącej Parlamentu Europejskiego.
Pierwszą rumuńską zdobywczynią tej nagrody była Maia Morgenstern, nasza wspaniała aktorka, która otrzymała ją w 2004 r. Drugą zdobywczynią pochodzącą z Rumunii jest tegoroczna laureatka Monica Macovei, była niezależna minister sprawiedliwości w rumuńskim rządzie. Pani Monica Macovei w pełni zasługuje na to wyróżnienie ze względu na podejmowane przez nią niebywałe wysiłki mające zagwarantować, że Rumunia podąża drogą bez odwrotu, pozbawioną przeszkód w postaci klauzul ochronnych, prowadzącą w kierunku Europy.
Druga kwestia, którą chcę omówić, dotyczy Republiki Mołdowy. Niezależnej stacji telewizyjnej odmówiono przedłużenia licencji na nadawanie, chodzi o PRO TV. Jest to przykład jednego z wielu działań mających na celu ograniczenie w tym kraju wolności wyrażania opinii.
Dlatego wzywam zarówno Komisję Europejską, jak i Parlament do przyjęcia tym razem stanowczego stanowiska i zwrócenie się do władz w Kiszyniowie z prośbą o konkretne i szybkie zakończenie stosowania tego typu naruszeń. Dziękuję państwu.
Gyula Hegyi
(HU) W chwili obecnej nie możemy powiedzieć nic konkretnego na temat przyszłości pakietu klimatycznego, ponieważ decyzja zostanie podjęta za kilka dni lub tygodni. Chciałbym jednakże podkreślić jeden problem: węzły cieplne dalekiego zasięgu zostały zwolnione z tak zwanego podatku klimatycznego. Uważam to za bardzo istotną kwestię. To węgierscy posłowie do PE, między innymi ja, wyszli z inicjatywą wprowadzenia tego zwolnienia. Sądzimy, że mieszkańcy budynków wyposażonych w węzły cieplne dalekiego zasięgu to przeważnie osoby o niskich dochodach, które nie będą mogły pozwolić sobie na ponoszenie dodatkowych opłat. Poza tym powinniśmy mieć świadomość, że węzły cieplne dalekiego zasięgu są przyjazne dla środowiska, a skoro ogrzewanie indywidualne jest w każdym przypadku zwolnione ze wszystkich podatków klimatycznych, to moim zdaniem należy przeznaczyć w ten sposób otrzymane fundusze na ulepszenie systemów ogrzewania wykorzystujących węzły cieplne dalekiego zasięgu. Jeśli dzięki finansowaniu z UE w krajach Europy Środkowej i Wschodniej zmodernizujemy systemy ogrzewania wykorzystujące węzły cieplne dalekiego zasięgu, to oczywiście po 2020 r. podobne zwolnienia z podatków nie będą już uzasadnione.
Jules Maaten
(NL) Panie przewodniczący! Kilka tygodni temu dobiegły końca postępowania sądowe wszczęte przez juntę w Birmie, mające na celu skazanie (w następstwie podejrzanych procesów) na więzienie ogromnej liczby - chodziło o grupę co najmniej stu osób - członków opozycji, w tym komika Zarganara i mnicha Ashina Gambirę. Wymierzano drakońskie kary, a w Birmie wciąż nie widać oznak poprawy w przestrzeganiu praw człowieka. Wybory w tym kraju odbędą się w 2010 r. i opozycja ma całkiem uzasadnione liczne obawy dotyczące ich przebiegu, w szczególności ze względu na referendum w sprawie konstytucji przeprowadzone w maju 2008 r.
Niestety jednak ani nakładane sankcje, ani odizolowanie reżimu nie przyczyniły się w ostatnich latach do wprowadzenia zmian. Moim zdaniem nadszedł czas na zmianę taktyki. Przedstawiciele reżimu nie mają pojęcia, co mają na myśli lub czego oczekują inne kraje, a nowe pokolenia przywódców i wojskowych nie mają wglądu w nową sytuację, ponieważ nie utrzymują kontaktów z innymi państwami.
Uważam, że nasz Parlament powinien zastanowić się nad złożeniem wizyty w Birmie, oficjalnej lub nieoficjalnej, mającej na celu nawiązanie kontaktu z tamtejszą opozycją. I prawdopodobnie powinien wywierać na juntę większy nacisk, a do tego niestety nie wystarczy jedynie moc nałożonych sankcji.
László Tőkés
(HU) Dokładnie tego dnia w grudniu 1989 r. w Timişoarze wydarzyło się coś, co przed upływem tygodnia doprowadziło do wyjątkowo szybkiego upadku dyktatury cieszącego się złą sławą nacjonalisty, komunisty i ateisty - Ceauşescu. Rano, w dniu 15 grudnia węgierscy członkowie Kościoła Zreformowanego wykazali się zdumiewającą odwagą, gdy stanęli w obronie swojego kościoła i swojego pastora, przeganiając popleczników Securitate i milicję oraz formując dookoła kościoła łańcuch z ludzi. W ciągu kilku godzin do oporu przyłączyły się setki Rumunów, Węgrów, Niemców, Serbów, katolików, baptystów, luteranów, ortodoksyjnych chrześcijan i Żydów. Ten pokojowy ruch już przed wieczorem przeistoczył się w demonstrację przeciwko komunizmowi i reżimowi. W 1989 roku Timişoara - miasto położone w Siedmiogrodzie - stała się pierwszym wolnym miastem w Rumunii. Wiara w działanie, dzięki łasce bożej, przyczyniła się do zdobycia wolności. Uczcijmy pamięć bohaterów, męczenników i ofiar! Musimy kontynuować działania obalające reżimy! Droga z Rumunii do Europy wiedzie przez Timişoarę.
Giovanni Robusti
(IT) Panie przewodniczący, panie i panowie! Dowiedziałem się, że co dzień w samych tylko Włoszech zniszczeniu ulega około 4 milionów kilogramów żywności wciąż przydatnej do spożycia, o wartości co najmniej 4 milionów euro - to w przybliżeniu połowa sumy wydawanej przez Włochy na pomoc międzynarodową - i że w wielu pozostałych krajach Unii sytuacja jest podobna.
Mówimy tu o żywności, która nie wykracza poza datę przydatności do spożycia, ale jest niszczona lub usuwana z obrotu ze względu na przepisy z zakresu wprowadzania do obrotu, nadmiernie surowe ustawodawstwo europejskie i kwestie związane z wizerunkiem firm. Włoski minister, pan Luca Zaia, poruszył już tę kwestię podczas ostatniej Rady Ministrów Rolnictwa: lepsze zdefiniowanie ustawodawstwa wspólnotowego i właściwe wspieranie projektów, takich jak bank żywności lub rynek typu last minute mogłoby nie tylko pomóc tej części społeczeństwa, która obecnie odczuwa skutki kryzysu gospodarczego, a w procentach jest to już liczba dwucyfrowa, ale również pozwoliłoby wyeliminować działania, które stanowią ohydne marnotrawstwo.
W związku z tym wzywam kompetentne komisje parlamentarne do bezzwłocznego przyjrzenia się tej kwestii, tak by możliwe było znalezienie rozwiązania.
Věra Flasarová
- (CS) Panie przewodniczący, panie komisarzu, panie i panowie! Chciałabym porozmawiać o wizycie delegacji Parlamentu Europejskiego, która w dniu 5 grudnia odwiedziła zamek na Hradczanach. Brak obopólnego zrozumienia dający się zauważyć podczas spotkania wolałabym przypisać zdenerwowaniu i niecierpliwości, które wyraźnie przeważały po obu stronach stołu negocjacyjnego, a nie złej woli, która jest odczuciem niemającym już uzasadnienia w dzisiejszej Europie. Chciałabym jednakże wspomnieć o jednej kwestii. Czeska opinia publiczna była informowana o rozmowach na zamku przez środki masowego przekazu i różne podmioty sceny politycznej, które w swoim własnym interesie dodatkowo komentowały sytuację. Niektórzy atakowali prezydenta Republiki, ponieważ tak im pasowało, a inni nawoływali do zmian w Unii Europejskiej, zainspirowani swoją żądzą poprawienia, w każdy możliwy sposób, swoich wskaźników popularności. W związku z tym chciałabym zaapelować o zachowanie dobrych manier i o wykazanie się większą wzajemną wrażliwością. W Europie Środkowej i Wschodniej wciąż jeszcze istnieje wiele niezaleczonych ran, które mogą zostać wykorzystane w złym celu. Za sześć miesięcy, podczas wyborów do Parlamentu Europejskiego, możemy odczuć nieprzyjemne konsekwencje tego wydarzenia.
Przewodniczący
Chciałbym powstrzymać się od komentarza, by nie doprowadzić do zaognienia sytuacji. Dlatego powiem jedynie, że Konferencja Przewodniczących zajęła się już tą kwestią.
Gerard Batten
Panie przewodniczący! Teraz, gdy świat stoi w obliczu spowolnienia gospodarczego na niespotykaną dotąd skalę, wartość funta szterlinga w stosunku do dolara i euro zmniejsza się. Możliwość dostosowania się do innych walut, jaką ma funt, to korzyść, której nie mają członkowie strefy jednolitej waluty europejskiej.
W Grecji rośnie niepokój i wybuchają zamieszki. Grecki pisarz, Mimis Androulakis powiedział: "Dziś wśród młodych ludzi przeważa głębokie niezadowolenie ze struktury europejskiej. Nie możemy obniżać ceny euro, by uzyskać przewagę eksportową”.
Członkostwo w UE i strefie euro doprowadziło w Grecji do zwiększenia kosztów życia, a młodsze pokolenie obawia się, że w przyszłości czeka ich ubóstwo. Unia Europejska jest projektem ideologicznym, który został narzucony europejskim społeczeństwom wolącym raczej żyć w demokratycznych państwach narodowych. Ceną za ideologię polityczną zawsze jest cierpienie ludzkie.
Sergej Kozlík
- (SK) We wszystkich prawie krajach europejskich istnieją srogie środki prawne pozwalające karać za postawy przeczące istnieniu holokaustu i promowanie faszyzmu.
Na Węgrzech w celu właściwego zwalczania przejawów neonazizmu i innych form ekstremizmu należy nie tylko zmienić przepisy prawa, ale również konstytucję. Na Węgrzech jednakże od stosunkowo długiego czasu brakuje woli politycznej pozwalającej na te zmiany. Partia FIDES, członek grupy zrzeszającej europejskie partie ludowe, odmówiła zaostrzenia przepisów prawnych mających na celu efektywniejsze zwalczanie nacjonalizmu i radykalizmu. Tym samym partia FIDES pośrednio popiera ekstremizm na Węgrzech.
Minął zaledwie miesiąc, od kiedy węgierscy ekstremiści, ubrani w faszystowskie mundury, przeszli przez granicę i ku przerażeniu lokalnej ludności weszli do spokojnego słowackiego miasteczka. W imieniu wszystkich europejskich obywateli dobrej woli wzywam polityków węgierskich do szybkiego przyjęcia przepisów pozwalających zwalczać przejawy faszyzmu i ekstremizmu na Węgrzech.
Carlos José Iturgaiz Angulo
(ES) Panie przewodniczący! Dokładnie rok temu obywatele Wenezueli zadecydowali w drodze referendum, że Hugo Chávez zgodnie z tym, co jest przewidziane w konstytucji wenezuelskiej, nie powinien przedłużać swojej kadencji prezydenckiej.
Jednak Hugo Chávez zignorował demokratyczną decyzję niepodległego narodu i ogłosił, że zmieni prawo, tak by móc pozostać przy władzy.
Tym samym Hugo Chávez raz jeszcze udowodnił, że nie jest prezydentem demokratycznym, ale autokratą, wojskowym dyktatorem, który ma za cel uczynienie z całej Wenezueli swojego prywatnego rancza, a co za tym idzie - dalsze grożenie swoim przeciwnikom i dysydentom, ich obrażanie i atakowanie. Ma również zamiar dalej niszczyć wolność wyrażania opinii poprzez zamykanie środków masowego przekazu, jak to miało miejsce w przypadku Radio Caracas Televisión.
Parlament Europejski musi zdecydowanie potępić i odrzucić tego typu sztuczki i fortele, które Hugo Chávez chce zastosować, by nie utracić stanowiska prezydenta kraju. Wzywamy społeczeństwo wenezuelskie do przestrzegania wartości demokracji i wolności, które stanowią zupełne przeciwieństwo słów i czynów Hugo Cháveza.
Csaba Sándor Tabajdi
(FR) Panie przewodniczący! Francuskie Zgromadzenie Narodowe pod koniec maja zagłosowało za wprowadzeniem do francuskiej konstytucji zmian dotyczących poszanowania dla języków regionalnych, które - można by rzec - stanowią narodowe dziedzictwo Francji.
Można było mieć nadzieję, że ta decyzja będzie początkiem kluczowych zmian w jakobińskim pojęciu Francji mającym zastosowanie do języków regionalnych i do tradycyjnych mniejszości narodowych. Niestety Francuska Akademia Nauk odrzuciła przedmiotową decyzję i zaczęła wywierać naciski na Senat, który ostatecznie zagłosował przeciwko tej pozytywnej zmianie do konstytucji francuskiej. Zmianie, która byłaby istotna nie tylko dla Francji, ale dla całej Unii Europejskiej.
Nie wierzę, by używanie języka alzackiego, bretońskiego lub katalońskiego w procesie edukacji ludności lub wykorzystywanie tych języków w administracji mogło w jakikolwiek sposób podważyć integralność terytorialną lub jedność narodową Francuzów; w rzeczywistości stałoby się dokładnie odwrotnie.
Panie przewodniczący! Niech żyje świat mówiący po francusku, niech żyją języki regionalne, niech żyje różnorodność językowa!
(Oklaski)
Marco Cappato
(IT) Panie przewodniczący, panie i panowie! Pani Marjory Van den Broeke, rzecznik Sekretariatu Parlamentu Europejskiego, kilka dni temu powiedziała prasie, że PE zakupił osiem skanerów do prześwietlania osób - debata w sprawie tych urządzeń trwała w Parlamencie tygodniami, nawet przyjęliśmy rezolucję dotyczącą tej kwestii.
Zakupiliśmy te urządzenia, a podczas debaty nikt - ani Sekretariat, ani przewodniczący - nas o tym nie poinformował, chociaż zastanawialiśmy się, czy tego typu wyposażenie powinno być dopuszczone do użytku na lotniskach. Uważam, że był to niewiarygodny błąd prezydencji i Sekretariatu. Ponadto w dniu 4 listopada złożyłem pisemny wniosek dotyczący informacji w tym względzie i wciąż czekam na odpowiedź. W końcu musiałem znaleźć tę odpowiedź samodzielnie, 10 grudnia w EUObserver.
Zastanawiam się, jak to jest możliwe, że zakupiliśmy ten sprzęt, a gdy w debacie wyrażaliśmy naszą dezaprobatę dla wykorzystywania tego typu urządzeń, nikt nie powiedział nam nawet, że Parlament dokonał już zakupu? To, w oczach opinii publicznej, czyni nas obiektem kpin.
Przewodniczący
Nie wiem nic na ten temat, ale przyjrzymy się tej kwestii.
Monica Frassoni
(IT) Panie przewodniczący, panie i panowie! Tydzień temu, jak wiadomo, odbyło się posiedzenie Rady Europejskiej i raz jeszcze, bo mamy z tym do czynienia już od kilku miesięcy, posłowie do PE nie mogli w nim uczestniczyć. Nie mogli nawet wejść do centrum prasowego. Moim zdaniem ta sytuacja jest zupełnie niedorzeczna - prosiłam o jakąś interwencję w tej sprawie, ale nie uzyskałam żadnych rezultatów.
Uważam, że jest to prawdziwy problem, a nie tylko kwestia próżności posłów, którzy chcą się tam powłóczyć bez celu i pokazać; przecież jesteśmy, moim zdaniem, współustawodawcami w sprawach i zagadnieniach omawianych na posiedzeniu. Bardzo istotne jest, by opinia publiczna miała dostęp do Rady, oczywiście za pośrednictwem dziennikarzy, ale również za pośrednictwem głosu posłów do Parlamentu Europejskiego. Obecna sytuacja musi ulec zmianie.
Wielokrotnie prosiliśmy Radę o podjęcie działania, mamy nadzieję, że pan również, ale być może dałoby się zrobić to odrobinę lepiej. Mamy nadzieję, że zdołamy osiągnąć pozytywny rezultat, ponieważ obecny stan rzeczy jest - szczerze mówiąc - szokujący.
Przewodniczący
Pani Frassoni! Ponieważ zwróciła się pani do mnie osobiście i wręcz poczyniła pewne insynuacje - przynajmniej tak to można zinterpretować - to pragnę panią zapewnić, że podejmowaliśmy próby i robimy, co w naszej mocy. Nie ja jednak mogę zagwarantować sukces; to Rada musi podjąć decyzję. Może być jednak pani zupełnie spokojna, że ja i moi koledzy daliśmy z siebie wszystko.
Mieczysław Edmund Janowski
- (PL) Panie przewodniczący! 10 grudnia obchodziliśmy sześćdziesiątą rocznicę proklamowania przez ONZ Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka. Jej artykuł 2. mówi, że każdy człowiek posiada wszystkie prawa i wolności, bez względu na wszelkie różnice rasy, koloru, płci, języka, wyznania, poglądów politycznych, itd. Deklarację tę podpisały także Indie, które tak wiele zawdzięczają Mahatmie Gandhiemu, wielkiemu krzewicielowi praw jednostki ludzkiej. Ciągle jednak napływają przerażające wprost informacje o prześladowaniu chrześcijan w Indiach, o okrutnych morderstwach, napadach, gwałtach, paleniu domów i świątyń; szczególnie drastycznie dzieje się to w stanie Orisa.
Panie Przewodniczący! Tak, jak nie byliśmy obojętni wobec zbrodni terrorystów w Bombaju, tak nie bądźmy też bierni wobec pogromów chrześcijan. Powstrzymajmy te przejawy nienawiści będące ewidentnym przykładem łamania podstawowych praw człowieka: prawa do wolności wyznania, prawa do życia.
Søren Bo Søndergaard
(DA) Panie przewodniczący! Od kilku ostatnich dni świętujemy przyznanie tegorocznej nagrody Sacharowa. W związku z tym należałoby zapytać, co słychać u poprzednich laureatów tej nagrody, na przykład u kurdyjskiej/tureckiej, pani polityk Leyli Zany, która otrzymała nagrodę w 1996 r. W 2004 r. zwolniono ją po dziesięciu latach uwięzienia, ale w ubiegły piątek, w dniu 5 grudnia, została ponownie skazana na dziesięć lat pozbawienia wolności. Stało się tak dlatego, że wciąż działa ona na rzecz zapewnienia Kurdom w Turcji podstawowych praw, takich jak prawo do mówienia we własnym języku. Niestety ten przykład pokazuje nam, że sytuacja w Turcji nie ulega poprawie, lecz pogorszeniu. W związku z tym wzywam wszystkich posłów do zademonstrowania solidarności z laureatką naszej nagrody Sacharowa - Leylą Zaną i chciałbym prosić pana przewodniczącego o przedstawienie wniosku dotyczącego sposobu, w jaki Parlament Europejski może sprzeciwić się władzom tureckim.
Przewodniczący
Panie Søndergaard! Chciałbym zauważyć, że kiedyś z innego powodu odwiedziłem panią Leylę Zanę w więzieniu. Będziemy kontynuować działania w tym obszarze.
Georgios Georgiou
(EL) Panie przewodniczący! Czuję się zobowiązany prosić pana oraz moje koleżanki i kolegów posłów o uwagę i pomoc w odniesieniu do choroby Alzheimera. Ta choroba dotyka osób starszych i obecnie zmienia w koszmar życie 6 milionów naszych współobywateli. Zmienia w koszmar jednakże nie tylko życie osób chorych, ale również życie 6 milionów rodzin, zwiększając liczbę osób cierpiących do 25 milionów. Te osoby walczą z chorobą bez poczucia, że otrzymują ze strony Europy jakiekolwiek wsparcie mogące złagodzić ich ciężki los dzięki rozprawieniu się z plagą, która przybiera coraz większe rozmiary.
W związku z tym wzywam nas wszystkich: zwróćmy się z prośbą do Komisji i do rządów państw członkowskich, by nadały walce z tą chorobą znaczenie priorytetowe w europejskich programach zdrowotnych, tak byśmy mogli uwolnić 25 milionów naszych współobywateli od tej tragedii.
Irena Belohorská
- (SK) Słowacja, gdy składała wniosek w sprawie przystąpienia do Unii Europejskiej, była już członkiem Rady Europy i w związku z tym już wcześniej podpisała i ratyfikowała kartę podstawowych praw człowieka i wolności.
Normy wymagane przez Radę Europy były zarówno jednakowe, jak i wiążące dla wszystkich państw. Jeśli zachodziła wątpliwość co do przestrzegania norm lub zaniechania, istniała możliwość złożenia przed tak zwanym komitetem monitorującym wniosku o weryfikację. Parlament Europejski zajmuje się tą kwestią jedynie wybiórczo, gdy niektórzy posłowie do PE postanowią ją poruszyć. Niestety jednak sytuacja nie była monitorowana równocześnie w kilku państwach. Ponadto wydaje mi się, że określona mniejszość w Unii Europejskiej, a raczej w Europie, korzysta z większych i uprzywilejowanych praw.
W Wojwodinie żyje duża grupa mniejszości słowackiej, która zdołała przez ponad 200 lat utrzymać tradycje zapomniane już na Słowacji przez wielu z nas. Panie przewodniczący! Dowiedziałam się, że mniejszość węgierska w Wojwodinie, która jest mniejsza niż mniejszość słowacka, otrzyma specjalny status umożliwiający jej korzystanie z praw państwa członkowskiego.
W związku z tym chciałabym prosić, by Unia Europejska zagwarantowała równość nie tylko zobowiązań, ale również praw, tak by członkowie mniejszości słowackiej żyjący w Wojwodinie mogli korzystać z tych samych praw, z których korzystają ich współobywatele narodowości węgierskiej.
Ioannis Varvitsiotis
(EL) Panie przewodniczący! Przyczyną wydarzeń, które miały miejsce w ostatnich dniach, w Atenach była kula wystrzelona przez policjanta, która śmiertelnie raniła piętnastoletniego chłopca. Bez wątpienia śmierć tego chłopca była tragedią, która zasmuciła nas wszystkich. Ten incydent sam w sobie jednakże nie może tłumaczyć wyjątkowych wydarzeń, które nastąpiły później. Obawiam się, że stoimy w obliczu zjawiska, które może wymknąć się spod kontroli, nie tylko w Grecji, ponieważ młode pokolenie widzi przed sobą ponurą przyszłość, pełną przeszkód nie do pokonania. W innych stolicach europejskich doszło do podobnych zdarzeń. Nikt nie bagatelizuje ich powagi. W przypadku Grecji te zdarzenia były jednak wyolbrzymiane, głównie przez tych, którzy publikowali artykuły i negatywne komentarze, i przewidywali, że organizacja igrzysk olimpijskich w Atenach zakończy się porażką. Te osoby musiały potem publicznie przepraszać za swoje opinie, gdy igrzyska zakończyły się sukcesem. Jestem przekonany, że wszyscy zrozumieli, co się dzieje dookoła.
Maria Matsouka
(EL) Panie przewodniczący! Uwaga całej Europy od dnia 6 grudnia, kiedy zaczęliśmy opłakiwać bezcelową śmierć ucznia, spoczywa na Grecji. Ten śmiertelny pocisk zapoczątkował w całym kraju demonstracje młodych ludzi na niespotykaną dotąd w Grecji skalę. Młodzież straciła panowanie nad sobą i próbowała, na swój własny sposób, powiedzieć nam, że nie chce żyć w skorumpowanym społeczeństwie, że odmawia uznawania wiedzy za towar, że w ich wizji przyszłości nie ma miejsca na niepewność, konkurencję i chciwość.
Bądźmy szczerzy, dziś młodzi ludzie kwestionują niezawisły model niehumanitarnego rozwoju, który burzy państwo opiekuńcze, zmienia państwo prawa w państwo policyjne, który prowadzi do wyobcowania, odseparowania i wzajemnego wyniszczania. Nie możemy pozostawać obojętni na wstrząsające głosy naszej młodzieży, ale - co ważniejsze - nie możemy ich lekceważyć. Rozwiązanie nie polega na stosowaniu ucisku; polega na zmianie stanowiska, zmianie polityki. Jesteśmy to winni młodszym pokoleniom, jesteśmy to winni pamięci Alexandra, chłopca, który poniósł tę bezcelową śmierć.
Zbigniew Krzysztof Kuźmiuk
- (PL) Panie przewodniczący! Opinia publiczna w Polsce i w Kanadzie została w ubiegłym roku poruszona faktem tragicznej śmierci obywatela Polski Roberta Dziekońskiego na lotnisku w Vancouver. Z przypadkowego nagranego filmu wynika, że śmierć nastąpiła w wyniku brutalnej akcji kanadyjskich policjantów, którzy bez potrzeby użyli paralizatora elektrycznego wobec skrajnie wyczerpanego i wymagającego pomocy człowieka. Ze zdumieniem otrzymaliśmy ostatnią wiadomość, że decyzją kanadyjskiego sądu policjanci nie poniosą za swój czyn żadnej odpowiedzialności.
W imieniu własnym, a także mojego kolegi, posła Janusza Wojciechowskiego, wyrażając zdanie wielu ludzi w Polsce i w Kanadzie, zwracam się do pana przewodniczącego o wystąpienie do władz kanadyjskich o rzeczowe wyjaśnienie sprawy śmierci obywatela polskiego będącego też obywatelem Unii Europejskiej.
Roberto Musacchio
(IT) Panie przewodniczący, panie i panowie! Stany Zjednoczone twierdzą, że autentycznie rozważają upaństwowienie ogromnych grup przemysłu motoryzacyjnego, by rozwiązać problemy związane z kryzysem dotykającym ten sektor przemysłu. Jak zawsze w przypadku USA ideologie z pewnych czasów, w tym doktryna leseferyzmu, są odkładane na bok i podejmuje się bardzo praktyczne kroki.
Europa nie może po prostu siedzieć z boku i patrzeć, jak kryzys wyniszcza przemysł motoryzacyjny. Oczywiście istotne znaczenie ma przyjęcie nowych przepisów dotyczących emisji; to prawda, że Komisja powinna powiedzieć, iż kwestie związane ze środowiskiem i innowacyjnością powinny wytyczać sposób podejścia do kryzysu, i że należy objąć tymi przepisami przemysł motoryzacyjny, ale to nie wystarczy. Panie przewodniczący! Chciałbym prosić, by rozważył pan, jak również Rada i Komisja ze swojej strony, czy rzeczywiście naprawdę wyjątkowy plan dotyczący podjęcia natychmiastowych działań, zanim nastąpi wzrost liczby odpraw i zwolnień z pracy, jest tym, czego potrzebujemy; zwolnienia już mają miejsce na dużą skalę w moich ojczystych Włoszech i dotykają dużych grup pracowników z Eaton i samego Fiata.
Hans-Peter Martin
(DE) Panie przewodniczący! Istotne znaczenie ma to, że na posiedzeniu plenarnym Parlamentu Europejskiego nie podano informacji o decyzji, jaką pewien czas temu podjął wiedeński regionalny trybunał karny. Trybunał zażądał ekstradycji - inaczej mówiąc zrzeczenia się immunitetu - posła do PE, pana Hannesa Swobody. Sprawę nagłośniono w mediach, a w grę wchodzi kara pozbawienia wolności do jednego roku. A jednak tutaj, w Parlamencie nic nam o tym nie powiedziano.
W moim jednakże przypadku sprawy wyglądały całkiem inaczej. Panie przewodniczący! Zaledwie przedłożono taki wniosek, kiedy przeczytał pan to tu w Izbie, ku radości wielu posłów. A jednak nie poinformował pan Parlamentu, że nie wszczęto żadnych postępowań sądowych, że sędzia odłożył tę sprawę na półkę, że decyzja podjęta przez instancje była jednomyślna lub, że zrzeczenie się immunitetu nie było pod żadnym względem stosowne.
Panie Pöttering! Nie tak rozumiem demokrację.
Przewodniczący
Panie Martin! Skoro mnie pan nieustannie poucza, to pragnę jedynie zauważyć, że gdybyśmy postępowali zgodnie z systemem d'Hondta -inaczej mówiąc, postępowali całkiem sprawiedliwie - to nawet nie otrzymałby pan prawa do zabrania głosu.
Marie Panayotopoulos-Cassiotou
(EL) Panie przewodniczący! Jeśli chcemy określić znaczenie Unii Europejskiej, która ma już ponad pięćdziesiąt lat, to musimy podkreślić, że porzuciła prowadzenie wojen i że żyjemy w pokojowych czasach. Widzimy jednak, że pokojowi zagrażają inni wrogowie, spośród których głównym jest przemoc. Dlatego musimy zwrócić naszą uwagę na zjawisko przemocy i zwalczać je przy pomocy kultury miłości, kultury solidarności.
Moim zdaniem zapomnieliśmy podkreślić znaczenie wsparcia oferowanego przez jednego człowieka drugiemu oraz poprowadzić ludzi, zwłaszcza młodych, w kierunku szansy na zdobycie wiedzy, innowacyjności i kultury. Jeśli młodym ludziom poradzimy, by wyrażali swoje poglądy przy użyciu przemocy, to musimy zacząć się bać o przyszłość Unii Europejskiej.
Maria Eleni Koppa
(EL) Panie przewodniczący! Chciałabym z tej mównicy wyrazić swoje oburzenie oraz rozpacz spowodowane zamordowaniem przez policjanta w Atenach piętnastoletniego chłopca. Ten incydent spowodował kolejne wydarzenia, które w ostatnich dniach wstrząsnęły Grecją. W Grecji obecnie w wielu miastach doszło do wybuchu społecznego i ogólnego niepokoju. Ludzie na ulicach, głównie studenci i uczniowie oraz bezrobotni i osoby zbyt mało zarabiające, zaświadczają głośno o kryzysie w społeczeństwie, które czuje, że nie ma żadnych perspektyw. Gniew, oburzenie i sprzeciw dały wybuchowe rezultaty. W obliczu tych wydarzeń słaby, odchodzący rząd, rząd Nowej Demokracji, stracił panowanie nad sytuacją i doprowadził do tego, że przez wiele dni państwo nie zajęło stanowiska wobec wydarzeń.
Przyczyny tych wydarzeń są skomplikowane i głęboko zakorzenione: wybuch niepokoju wśród obywateli jest wynikiem nieustającego wzrostu nierówności. Jest wynikiem polityki neoliberalnej, która wywołuje coraz większe ubóstwo, marginalizację i wykluczenie społeczne, prowadząc do zagrożenia spójności społecznej i prowadząc nas w kierunku wydarzeń podobnych do tych, jakie obecnie widzimy. Obok naszego potępienia dla przemocy, musimy również uważnie słuchać sprzeciwów wyrażanych w Grecji, na które musimy z kolei odpowiedzieć w sposób określony i szczery.
Jelko Kacin
(SL) Państwo włoskie raz jeszcze wywiera poważne naciski na mieszkającą tam mniejszość słoweńską, zmniejszając zasoby przeznaczone na edukację i kulturę mniejszości, które stanowią warunki wstępne do jej przetrwania.
Incydent, który miał miejsce w ostatni wtorek w słoweńskiej szkole w Barkovlje położonym w pobliżu Triestu był również próbą sterroryzowania dyrektorki szkoły, nauczycieli, dzieci i ich rodziców. Nie można tolerować sytuacji, gdy karabinierzy zjawiają się w szkole. Karabinierzy nie mają żadnego interesu w przeszukiwaniu szkoły. To sytuacja, jak żywcem wzięta z ery faszystowskiej. Tymczasem setki przedsiębiorstw w Trieście pokazują chińskie znaki i napisy, ale wydaje się, że to nikomu nie przeszkadza. Natomiast słoweńskie symbole umieszczone na słoweńskiej szkole - wręcz przeciwnie; one przeszkadzają włoskim władzom, które zażądały przeszukania szkoły i wezwały karabinierów.
To nie są ani europejskie, ani słoweńskie standardy zachowania. Panie przewodniczący! Takie zachowanie prowadzi do wywierania nacisku i stanowi hańbę nie do przyjęcia.
László Surján
(HU) Wszyscy poczuliśmy się wspaniale, gdy rok temu proces rozszerzenia Unii Europejskiej wszedł na nowy etap: usunięto granice strefy Schengen na bardzo dużym obszarze, dodano nowych członków do społeczności Schengen. Minął rok. Obecnie wiele osób korzysta z ułatwień płynących z tych zmian, ale pojawiły się także utrudnienia, które pozwalają sądzić, że niektórzy są jednak bardziej zainteresowani izolacją. Drogi, przez które mogłyby przejeżdżać samochody są sztucznie zamykane przy użyciu znaków drogowych lub poprzez umieszczanie tam sadzarek kwiatowych. Panie przewodniczący! Dobrze byłoby uświadomić każdemu obywatelowi Europy, że swobodny przepływ osób jest naszym wspólnym skarbem i nie można go ograniczać ze względu na jakiekolwiek korzyści, jak ma to miejsce na przykład w pobliżu Sátoraljaújhely.
Silvia-Adriana Ţicău
(RO) Panie przewodniczący! Dziękuję. Cieszę się, że pan komisarz Špidla jest również obecny na sali. Unia Europejska jest zbudowana na czterech podstawowych swobodach obejmujących przepływ towarów, usług, kapitału i ludzi.
Dnia 1 stycznia 2009 r. miną dwa lata od przystąpienia Rumunii i Bułgarii do UE. Traktat akcesyjny podpisany przez oba kraje w 2005 r. daje państwom członkowskim możliwość wprowadzenia w życie, na zasadach obustronnych, barier ograniczających swobodny przepływ pracowników rumuńskich i bułgarskich w okresie minimum dwóch, a maksimum siedmiu lat. Niektóre państwa członkowskie zniosły te bariery, nawet jeszcze przed rokiem 2009, podczas gdy pozostałe ogłosiły, że zamierzają je utrzymać ze względu na wewnętrzną sytuację polityczną.
Uważam, że obecnie - w czasach kryzysu finansowego i gospodarczego - zniesienie tych barier stało się natychmiastową koniecznością. Zniesienie barier ograniczających swobodny przepływ pracowników rumuńskich i bułgarskich oznacza poszanowanie dla europejskich zasad i wartości. Sygnalizuje również poszanowanie dla podstawowych traktatów Unii Europejskiej. W związku z tym wzywam do zniesienia istniejących barier, które powstrzymują swobodny przepływ pracowników rumuńskich i bułgarskich. Dziękuję państwu.
Jaromír Kohlíček
- (CS) Panie i panowie! Delegacja Parlamentu Europejskiego w ostatnich latach zawsze odwiedzała kraj, który jako kolejny miał sprawować prezydencję. Jest to dobry zwyczaj, który pochwalam. Nie podoba mi się jednak brak taktu okazany podczas wizyty delegacji na zamku na Hradczanach. Wszyscy wiemy, że pan Cohn-Bendit w celu poprawienia swojego wizerunku stosuje głównie metody oparte na prowokacji i zuchwałości. Martwi mnie, że podczas wizyty w Pradze dołączył do niego również przewodniczący naszego Parlamentu. Rozczarował mnie pan i muszę zrewidować moją dobrą opinię o panu. Brakuje panu skromności i cierpliwości pozwalających wysłuchać opinii, których pan nie podziela. Często nie zgadzam się z poglądami prezydenta Republiki Czeskiej, ale nie wyrażam swojego zdania w sposób tak pogardliwy, na jaki pozwolił pan członkowi swojej delegacji. W związku z tym oczekuję oficjalnych przeprosin, a nie zwyczajowej aroganckiej riposty.
Przewodniczący
Panie Kohlíček! Nie powiedziałby pan tego, gdyby tylko był pan obecny podczas tamtego spotkania.
Mairead McGuinness
Panie przewodniczący! Poseł z Włoch wspomniał, że dużym problemem w jego ojczyźnie jest ogromna ilość odpadów żywnościowych. Bez wątpienia problemem, który dotknął Irlandię w ciągu ostatnich siedmiu dni jest kwestia odpadów żywnościowych oraz nadwyżki żywności zwracanej do łańcucha żywnościowego. Ta sytuacja pokazała, że jeśli nie mamy właściwej kontroli nad każdym ogniwem w łańcuchu żywnościowym, nie tylko w kierunku od producenta do konsumenta, ale również od konsumenta na powrót do producenta, możemy mieć ogromne problemy.
Koszt ponoszony przez państwo irlandzkie wynosi 180 milionów euro, jesteśmy wdzięczni za solidarność UE w odniesieniu do dostępności prywatnego przechowywania w ramach programów pomocy, ale musimy dokładnie wiedzieć, jaki błąd w łańcuchu dostaw żywności w Irlandii doprowadził do tego, że zwierzęta były karmione składnikiem zawierającym dioksyny.
Jesteśmy wdzięczni za rozwiązanie problemu, ale musimy wiedzieć, jak do niego doszło, by zapobiegać powtórzeniu się sytuacji w przyszłości. Jeśli nie potrafimy kontrolować pod względem odpadów lub nadwyżki żywności, co trafia do łańcucha dostaw karmy dla zwierząt, to musimy powstrzymać ten proces. W celu zagwarantowania konsumentom jakości spożywanego mięsa musimy kontrolować proces przygotowywania mieszanek w domach i musimy wprowadzić system oznakowania kraju pochodzenia.
Marco Pannella
(IT) Panie przewodniczący, panie i panowie! Jeśli obecne czasy będą wspominane w przyszłości, to jako czas zmian genetycznych w tym Parlamencie i w Unii Europejskiej; zmian polegających na tym, że w 1985 r. osoby odpowiedzialne za decyzje wiedziały, co należy zrobić i pomogły w ukształtowaniu europejskiej ojczyzny, w przeciwieństwie do dotychczasowej starej Europy złożonej z narodowych ojczyzn.
Obecnie z każdym dniem idziemy w tym kierunku. Nie dalej jak wczoraj i przedwczoraj, na posiedzeniu Rady słychać było nawoływanie do stworzenia Europy od Atlantyku, aż po Ural. To echa starej pamięci nacjonalistycznej, a nie nowa proeuropejska wizja. Europa Coudenhove-Kalergi'ego oraz Winstona Churchilla, naszych praojców, którzy dali swoje nazwiska naszemu Parlamentowi. Byli zwolennikami Stanów Zjednoczonych Europy, a dziś tym, którzy w rzeczywistości pragną członkowstwa, chcą być częścią Europy opowiadamy o partnerstwie. Uważam, że skazujemy te kraje - wystarczy spojrzeć na region Morza Śródziemnego - na niewątpliwie niebezpieczny los, który zada cios tamtejszym zwolennikom Europy i demokratom w tych krajach.
Ioannis Gklavakis
(EL) Panie przewodniczący! Chciałbym wypowiedzieć się odnośnie rozporządzenia w sprawie produktów do ochrony roślin. Wierzę, że wszyscy są zgodni co do tego, że beztroskie stosowanie pestycydów jest niebezpieczne zarówno dla ludzi, jak i dla środowiska. Wierzę jednak również, że wszyscy zgodzą się, że stosowanie pestycydów pozwoliło na masową produkcję żywności i na wyżywienie wielu ludzi. I dlatego produkty do ochrony roślin są potrzebne, ale musimy stosować je we właściwy sposób.
Obawiam się jednak, że nowe rozporządzenie prowadzi do powstania wielu pytań i licznych obaw. Rolnicy europejscy martwią się, że nakładanie na nich samych ograniczeń spowoduje wyrzucenie ich z sektora produkcji, i że nie będą mogli wytwarzać produktów na konkurencyjnych warunkach. Wtedy tak naprawdę konsumenci będą musieli się martwić, ponieważ produkty pochodzące z krajów trzecich są wątpliwej jakości. Ponadto w krajach trzecich, gdzie metody produkcji nie są kontrolowane, dojdzie do poważnej inwazji na środowisko naturalne oraz do jego masowego zniszczenia. W tej sytuacji sądzę, że powinniśmy zwrócić szczególną uwagę na te kwestie, ponieważ istnieje prawdopodobieństwo, że bardziej zaszkodzimy, niż pomożemy. Musimy przyjrzeć się tej kwestii bardzo bacznie, uwzględniając fakty.
Dariusz Maciej Grabowski
- (PL) Panie przewodniczący! Na dawnych dworach istniało stanowisko błazna i klauna. Ich zadaniem i przywilejem było rozbawić władcę, nawet obrażając zebranych. Ale błazna wypraszano, kiedy władca zaczynał poważne rozmowy.
Zwracam się do pana przewodniczącego Pötteringa: czy pan przewodniczący chce przywrócić, nieco tylko modyfikując, w Parlamencie Europejskim ten stary zwyczaj? Czy kiedyś pomalowani na czerwono, a dziś na zielono politycy wcielający się w rolę błaznów mogą w imieniu Parlamentu, w obecności pana przewodniczącego, obrażać przywódców państw, tak jak to miało miejsce w Czechach w stosunku do prezydenta Klausa? Czy zamiast dać przykład i wzór zrozumienia demokracji, szacunku dla prawa i przywódców państw Unii my, posłowie do Parlamentu, będziemy reprezentowani przez tych, którzy kiedyś demokrację podpalali, a dziś mają ją za nic? A nikt nie odbierze im głosu czy nie zwróci im uwagi.
Tak być nie może. Wzywam do przeproszenia prezydenta Klausa za wydarzenia, które miały miejsce w Pradze podczas wizyty delegacji Parlamentu.
Dimitrios Papadimoulis
(EL) Panie przewodniczący! Społeczeństwo greckie brzydzi się przemocą i właśnie dlatego było tak zaszokowane informacją o zabiciu przez policjanta tego piętnastolatka. Ta informacja spowodowała, że młodzież wyszła na ulice w pokojowym proteście, ponieważ była to iskra zapalna, która doprowadziła do wybuchu oraz ujawniła inne obszary patowe: skandale, nierówności, inflację, bezrobocie, nepotyzm, korupcję i brak praworządności. W ostatnich latach Trybunał Sprawiedliwości WE często potępiał władze greckie za przejawy nadmiernej przemocy i za arogancję, które pozostawały bezkarne. Panie przewodniczący! Wzywam pana oraz wszystkie skrzydła Parlamentu do zrobienia tego samego, co parlament grecki zrobił ku pamięci tego piętnastoletniego chłopca. Wzywam także Parlament Europejski, jako obrońcę ludzkiej godności i praw człowieka, do uczczenia minutą ciszy pamięci tego młodego, piętnastoletniego chłopca, który został zamordowany tydzień temu w Atenach.
Milan Gaľa
- (SK) W ubiegłym tygodniu obchodziliśmy 60. rocznicę podpisania Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka, która została przyjęta w dniu 10 grudnia 1948 r. na mocy rezolucji Zgromadzenia Ogólnego ONZ.
Przy okazji obchodów Dnia Praw Człowieka opozycja na Białorusi próbowała poprzez zorganizowanie serii protestów zwrócić uwagę na naruszanie praw człowieka w swoim kraju. Aktywiści w Mińsku przemaszerowali ulicami ubrani w kostiumy wzorowane na uniformach więziennych, niosąc transparenty z napisem: "Jestem więźniem politycznym”. W innym miejscu aktywiści wręczali przechodniom tekst deklaracji, a na zachodzie kraju, w Grodnie, odbyła się demonstracja. W odpowiedzi na te opozycyjne wydarzenia reżim prezydenta Łukaszenki zareagował aresztując działaczy.
To paradoks, ale Białoruś podpisała zobowiązanie do zagwarantowania swoim obywatelom praw człowieka. Społeczność międzynarodowa nie może akceptować sytuacji, w której sygnatariusz zabrania rozpowszechniania tekstu deklaracji, którą podpisał.
Ewa Tomaszewska
- (PL) Panie przewodniczący! Kilka miesięcy temu na posiedzeniu Komisji Kultury i Edukacji przedstawiono koncepcję utworzenia Domu Historii Europejskiej. Nie zaprezentowano wówczas żadnego dokumentu. Zabrakło też odpowiedniego czasu na dyskusję. Niemniej posłowie wyrażali wątpliwości, co do samej koncepcji.
Dziś, gdy trzymam w ręku założenia koncepcyjne Domu Historii Europejskiej, jestem zbulwersowana jakością tego opracowania. Błędy historyczne, choćby takie jak datowanie początków chrześcijaństwa na IV wiek nowej ery, nieproporcjonalność znaczenia zdarzeń ujętych w tekście i pominiętych, szczególnie w okresie II wojny światowej i w okresie ostatnich dwudziestu lat stwarzają wrażenie świadomego fałszowania historii Europy. Tak wątpliwe przedsięwzięcie nie powinno być ani firmowane, ani finansowane przez Parlament Europejski.
Nicodim Bulzesc
Panie przewodniczący! Wielu posłów do Parlamentu Europejskiego z zadowoleniem przyjęło wyniki ubiegłotygodniowego posiedzenia Rady w Brukseli oraz konkluzje z Konferencji ONZ w sprawie zmian klimatu, która odbyła się w Poznaniu. Zwykłym obywatelom trudno jest zrozumieć, co oznacza kupowanie lub sprzedawanie uprawnień do emisji CO2, lub jakie jest zagrożenie ucieczką emisji gazów cieplarnianych. Muszą oni jednak zrozumieć, że Europa stała się mistrzem w zakresie walki ze zmianami klimatu, i że będzie nim także w przyszłości.
Rumunia oraz pozostałe państwa członkowskie z Europy Wschodniej z zadowoleniem przyjmują ofertę dotyczącą otrzymywania większej liczby darmowych zezwoleń na emisję CO2, a także nowy kompromis dotyczący zwiększenia Funduszu Solidarności. Tym sposobem gałęzie przemysłu zajmujące się na przykład cementem, chemikaliami i szkłem nie będą zmuszone do przeniesienia swoich fabryk, miejsc pracy oraz emisji CO2 w inne regiony świata. Ze zniecierpliwieniem oczekuję jutrzejszej debaty na posiedzeniu plenarnym w sprawie całego pakietu i dziękuję wszystkim zaangażowanym w tę sprawę sprawozdawcom oraz posłom do PE.
Pedro Guerreiro
(PT) Chciałbym wykorzystać nadarzającą się okazję na początku sesji miesięcznej Parlamentu Europejskiego, by wyrazić naszą najwyższą solidarność z pracownikami kolei, którzy cierpią z powodu ucisku ze strony Rady Nadzorczej firmy Caminhos-de-Ferro Portugueses (CP), portugalskiego operatora kolejowego.
Za udział w zgodnej z prawem pikiecie dziewięciu pracowników kolei zostało na mocy decyzji Rady Nadzorczej CP poddanych postępowaniu dyscyplinarnemu w celu zwolnienia z pracy. To samo miało miejsce w przypadku trzech pracowników zatrudnionych u operatora infrastruktury kolejowej - REFER.
Musimy dać wyraz naszemu oburzeniu taką postawą i zażądać natychmiastowego zakończenia postępowań dyscyplinarnych oraz poszanowania demokratycznej legalności, praw pracowników oraz wolności związków zawodowych.
Colm Burke
Panie przewodniczący! Jestem zadowolony z przyjęcia w dniu 2 grudnia 2008 r. konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych. Wspólnota Europejska jest współsygnatariuszem tej Konwencji, która przewiduje ochronę dla 50 milionów niepełnosprawnych obywateli UE, jak np. osoby po amputacjach.
Irlandia jest jednakże jednym z państw członkowskich w Unii Europejskiej, w którym osoba po utracie kończyny musi sfinansować zakup protezy z funduszy własnych lub z ubezpieczenia.
Rząd Irlandii, mimo że Konwencja weszła w życie, nie przewidział w ostatnim budżecie miejsca na dodanie osób po amputacjach do grupy upoważnionej do skorzystania ze sfinansowania zakupu protezy. Potępiam takie beztroskie lekceważenie osób tak poważnie niepełnosprawnych i wzywam Komisję do przygotowania wytycznych, tak by państwa członkowskie miały obowiązek zapewnienia osobom niepełnosprawnym stosowanego finansowania.
Ryszard Czarnecki
- (PL) Panie przewodniczący! Chciałbym zwrócić uwagę na dość niesamowitą sytuację, która miała miejsce w moim kraju, w Polsce.
W kontekście Parlamentu Europejskiego, a zwłaszcza wyborów do Parlamentu Europejskiego, polskie prawo mówi jednoznacznie, że wszelkie zmiany ordynacji wyborczej muszą być zgłaszane pół roku przed wyborami. Tymczasem polski rząd spóźnił się z przedstawieniem zmian do ordynacji wyborczej do Parlamentu Europejskiego mówiących, między innymi, o zmniejszeniu ilości eurodeputowanych z Polski.
Oznaczać to może, że nowa ordynacja wyborcza, zakładająca zmniejszenie ilości posłów do Parlamentu Europejskiego z Polski, może zostać zakwestionowana przez Trybunał Konstytucyjny. Oznaczać to może podważenie w ogóle legalności wyborów do Parlamentu Europejskiego w moim kraju, czyli w Polsce. Jest to sytuacja nieprawdopodobna i niespotykana w historii Parlamentu Europejskiego i jest to niestety wina polskiego rządu.
Ilda Figueiredo
(PT) W północnej części Portugalii rosną problemy związane z bezrobociem, przekleństwem niepewnej i słabo opłacanej pracy oraz dramatem spóźnionych wypłat, które zagrażają coraz większej liczbie pracowników.
Wspomnę o dwóch przykładach: media doniosły, że 51 portugalskich robotników budowlanych z okręgu Marco de Canavezes rozpoczęło dziś protest w firmie w Galicji, w Hiszpanii, która od dwóch miesięcy nie wypłacała im wynagrodzeń oraz płac za okres urlopowy. Pracownicy ci nie otrzymali również jeszcze żadnego zasiłku dla bezrobotnych. Tymczasem w Quimonda - firmie produkującej półprzewodniki, znajdującej się w Vila do Conde, w Portugalii - narasta zaniepokojenie przyszłością 2 tysięcy zatrudnionych tam osób, ponieważ niemiecka spółka macierzysta ogłosiła zamiar ograniczenia liczby etatów, chociaż jeszcze nie wiadomo, które firmy zostaną objęte zwolnieniami. W związku z tym istotne znaczenie ma natychmiastowa reakcja na te problemy oraz zagwarantowanie, że przyjęte ostatnio środki wspólnotowe nie ignorują ciężkich przeżyć pracowników i ich rodzin.
Roger Helmer
Panie przewodniczący! Rozumiem, że w ubiegłym tygodniu odbyło się spotkanie pomiędzy szefami grup politycznych oraz prezydentem Republiki Czeskiej, panem Vaclavem Klausem. Szeroko odnotowano fakt, że podczas spotkania kilkoro naszych koleżanek i kolegów, zwłaszcza pan Daniel Cohn-Bendit, zwracało się do prezydenta Czech w sposób pogardliwy, obraźliwy i nietolerancyjny, co może prowadzić do nadszarpnięcia reputacji tej Izby. Bardzo żałuję, że obecny na spotkaniu przewodniczący naszego Parlamentu nie potrafił zapanować nad tymi osobami i przyprowadzić je do porządku.
Wcześniej podczas dzisiejszego posiedzenia przewodniczący powiedział nam, że gdybyśmy tam byli, to odnieślibyśmy inne wrażenie. Jeśli jednak pan przewodniczący uważa, że jego słowa zostały źle przekazane, to powinien pojawić się w tej Izbie i wyjaśnić, jak było naprawdę i dlaczego sytuacja została źle zinterpretowana.
Chciałbym poprosić przewodniczącego Parlamentu o napisanie do prezydenta Klausa i przeproszenie w imieniu Parlamentu za to haniebne zachowanie.
Charles Tannock
Panie przewodniczący! Chciałbym, jako przewodniczący misji obserwacyjnej Parlamentu Europejskiego podczas ogólnych wyborów grudniowych w Bangladeszu, podziękować prezydencji za umożliwienie przeprowadzenia tej misji. Poprzedni przewodniczący, który odmówił wyjazdu - pan Robert Evans z Grupy Socjalistycznej - próbował doprowadzić w ostatniej chwili do odwołania wyjazdu, twierdząc że lista uczestników nie była wystarczająco zrównoważona pod względem politycznym lub narodowościowym. Jeśli dodatkowi posłowie chcą wziąć udział w misji, to informuję, że są jeszcze wolne miejsca i wszystkich chętnych serdecznie zapraszam.
Niezmiernie się cieszę, że prezydencja wykazała się zdrowym rozsądkiem w tej kwestii. Odwołanie misji oznaczałoby wysłanie bardzo złych sygnałów do Bangladeszu - oraz społeczności bangladeskiej, którą reprezentuję w Londynie, zwłaszcza teraz, gdy Bangladesz, po dwóch latach rządów quasi-militarnych, dzielnie próbuje wzmocnić swoją delikatną, świecką demokrację.
Bangladesz jest krajem o dużym znaczeniu strategicznym, położonym w niestabilnym regionie, coraz bardziej zagrożonym przez terroryzm islamski. Pan Evans, przewodniczący parlamentarnej delegacji ds. Azji Południowej, wie o tym bardzo dobrze. Bangladesz zasługuje na zachętę z naszej strony na drodze w kierunku demokratycznej przyszłości. Powinniśmy zrobić wszystko, co w naszej mocy, by wesprzeć Bangladesz w tych dążeniach, jeśli uważamy się za demokratów.
Przewodniczący
Panie i panowie! Minęła już godzina 18. Zgodnie z porządkiem obrad zamykamy ten punkt i przechodzimy do następnego.
