Status posłów do Parlamentu Europejskiego wybranych w Polsce (debata)
Przewodniczący
Kolejnym punktem porządku dziennego jest debata nad pytaniem ustnym do Komisji dotyczącym statusu posłów do Parlamentu Europejskiego wybranych w Polsce skierowanym przez Giuseppe Garganiego w imieniu Komisji Prawnej - B6-0002/2008).
Giuseppe Gargani
autor. - (IT) Pani przewodniczący, panie i panowie! Kwestia, o której dzisiaj dyskutujemy została szczegółowo przeanalizowana, mogę powiedzieć - wielokrotnie, przez Komisję Prawną, której mam zaszczyt przewodniczyć i komisja ta zwróciła się do mnie, w tym pytaniu, aby otworzyć dyskusję i wymienić poglądy z Komisją.
Kwestia dotyczy statusu posłów do Parlamentu Europejskiego wybranych w Polsce, którzy się nie są w takiej samej sytuacji z punktu widzenia wyborów i wszystkich przepisów, które regulują problematykę wyborów co inni parlamentarzyści w innych państwach członkowskich. Wybory do Parlamentu Europejskiego w Polsce są w praktyce regulowane ustawą z dnia 23 stycznia 2004 r., której artykuł 9 ustanawia wymogi wybieralności: kandydat musi mieć ukończone 21 lat w dniu głosowania, nie może być karany, musi być obywatelem Polski i musi spełniać wiele innych kryteriów.
Rozdział 17 tej ustawy określa okoliczności, w których polscy posłowie do Parlamentu Europejskiego mogą stracić mandaty: ich prawo do wybieralności, czyli wymogi wybieralności w dniu głosowania, może być unieważnione, prowadząc do utraty praw, jeśli wymogi te nie były spełnione, i jest jeszcze wiele innych kwestii, których nie przytoczę, aby dojść do sedna sprawy, którą chciałbym tutaj przedyskutować.
Na podstawie wielu przepisów czytanych łącznie, jak mówimy my prawnicy, poseł automatycznie traci mandat, jeśli zostaje skazany za przestępstwo; w przypadku posłów do parlamentu polskiego, ustawa z dnia 2 kwietnia 2001 r. - zarówno jeśli chodzi o wybory do Sejmu jak i Senatu - nie zawiera tego rodzaju przepisu, co prowadzi do tego, że przepisy te odnoszą się do posłów do Parlamentu Europejskiego, ale nie do posłów do parlamentu polskiego.
Dlatego też omawiamy tę kwestię i sami zadajemy sobie pytanie, pytanie, które między innymi ma wpływ na wnioski o udzielenie immunitetu; jak państwo wiecie, nie mam - jak pan komisarz Frattini bardzo dobrze wie - prawa do decydowania w tej kwestii. Niewątpliwie, jeśli poseł automatycznie traci mandat w wyniku zdarzenia, w przypadku którego immunitet nie może być utrzymany, pojawia się oczywiście kolejny problem, kolejna niepewność.
Dlatego też, pytam i pytam w imieniu Komisji, czy komisarz uważa, że polskie ustawodawstwo w sprawie wyborów do parlamentu krajowego narusza art. 10 protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich, który stanowi, że w trakcie sesji do Parlamentu Europejskiego, jego posłowie korzystają z immunitetów przyznawanych posłom ich parlamentów na terytorium ich własnego państwa. Istnieje zatem wyraźna sprzeczność, jeśli wprowadza się przepis, że poseł do PE traci swój mandat, podczas gdy posłowie do parlamentu krajowego nie są traktowani w ten sam sposób.
Chciałbym także zapytać Komisję, czy zamierza wszcząć postępowanie przed Trybunałem Sprawiedliwości, aby Polska zmieniła swe ustawodawstwo i prawidłowo stosowała Traktat, ponieważ wydaje się, że Traktat nie jest stosowany tak, jak powinien. Ponieważ chodzi o wyjątek i ponieważ porównywalne i równe traktowanie posłów z wszystkich państw członkowskich oznacza, że ten wyjątek dla posłów z Polski jest całkowicie wbrew temu, co może być przewidziane i jest przewidziane dla wszystkich innych posłów z państw członkowskich, chciałbym zapytać Komisję o te dwie rzeczy i przedstawić tę informację Parlamentowi i zapytać, czy komisarz może odpowiedzieć na te dwa pytania i czy możliwe jest znalezienie środka zaradczego na kwestie, które przedstawiłem.
Franco Frattini
wiceprzewodniczący Komisji. - (IT) Panie przewodniczący, panie i panowie! Kwestia, która podniósł pan Gargani, jest niewątpliwie istotna: jest ona istotna, ponieważ dotyczy ona dwóch zasad, i obydwie z nich są według mnie właściwe i ważne.
Pierwszą zasadą jest niewątpliwie ta, o której mowa w art. 10 protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów oraz statusu posłów do Parlamentu Europejskiego, który stanowi, że w państwach, z których pochodzą posłowie do Parlamentu Europejskiego, należy przyznawać im takie same prerogatywy jak posłom do parlamentu krajowego tego kraju.
Jednakże, dotyczy to także innego przepisu - który także jest według mnie ważny - i jest to art. 13 aktu europejskiego z 1976 r. dotyczącego wyborów posłów do Parlamentu. Artykuł ten bardzo wyraźnie przewiduje, że kiedy państwo członkowskie wprowadza ustawodawstwo obejmujące kwestię, którą się tutaj zajmujemy, czyli utratę statusu, utratę stanowiska posła do Parlamentu Europejskiego, zakończenie mandatu parlamentarzysty europejskiego w tym kraju podlega prawu krajowemu.
Innymi słowy, istnieje wyraźny konflikt, ponieważ zasady ustanowione w Protokole w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich, przywoływanym przez pana Gargani, mówią o takich samych prerogatywach dla posłów polskiego parlamentu i posłów do Parlamentu Europejskiego wybieranych w Polsce, ale jednocześnie Akt europejski z 1976 r. w sprawie wyborów posłów do Parlamentu Europejskiego, w odniesieniu do utraty statusu posła do Parlamentu Europejskiego, wyraźnie - powiedziałbym explicite - reguluje utratę statusu posła do PE i stanowi, że utrata tego statusu podlega przepisom prawa krajowego.
Moim zdaniem, pojawia się jeszcze jeden problem, naruszenia trzeciej wiodącej zasady Unii Europejskiej: czy polskie ustawodawstwo krajowe przestrzega zasady równego traktowania. Zasady, uznanej w ustawodawstwie konstytucyjnym wszystkich krajów europejskich, która stanowi, że podobne sytuacje muszą być traktowane w podobny sposób. To raczej ta zasada jest w tym kontekście istotna; ale ta ogólna zasada nie umożliwia jednak Komisji Europejskiej określenia sposobu, w jaki polski system prawny powinien zmienić swe ustawodawstwo, ponieważ, jako że kwestia ta podlega prawu krajowemu, jeśli zamiarem prawa krajowego było uregulować utratę statusu posła krajowego w inny sposób niż utratę statusu posła do PE, byłoby to możliwe, pod warunkiem, że przepisy dotyczące jednego statusu zostałyby dostosowane do przepisów dotyczących drugiego.
Jest to moja osobista opinia, że Komisja nie może teraz powiedzieć: "zwróćmy się do Trybunału o orzeczenie, że prawo polskie musi być zmienione w dany sposób”, ale uważam, że można sformułować ogólną zasadę. Zasada ogólna jest taka, że polski porządek prawny musi podjąć działania w celu zniesienia tej różnicy w traktowaniu i jest to według mnie sprawa polskiego ustawodawcy. Ponieważ jest to kwestia, która nigdy nie została podniesiona i jest za bardzo delikatna, aby zająć się nią w sposób pobieżny uważam, że pierwszym krokiem jest jej zrozumienie, że o ile polski ustawodawca, jak uważam, powinien zlikwidować różnice traktowania, to jest to sprawa, którą powinien zająć się polski parlament.
Po drugie: czy polski parlament przestrzega przepisów Aktu europejskiego z 1976 r., który przytoczyłem wcześniej? Mogę panu powiedzieć, panie Gargani, że zleciłem przeprowadzenie badania porównawczego dla 12 nowych państw członkowskich, aby upewnić się, czy ustawodawstwo, nie tylko polski, ale ustawodawstwo 11 państw członkowskich, które przystąpiły do Unii Europejskiej pomiędzy 2004 r. a 2007 r., czy krajowe ustawodawstwo w tych państwach członkowskich jest zgodne z przepisami Aktu europejskiego z 1976 r.
Podsumowując, należy podjąć dwa działania. Pierwsze: zlecony przeze mnie przegląd zgodności polskiego ustawodawstwa krajowego, ale nie tylko polskiego ustawodawstwa, ponieważ fakt, że pan Gargani podniósł przypadek Polski nie oznacza, że nie ma porównywalnych sytuacji w innych państwach członkowskich. Uważam, że przegląd jest potrzebny dla nich wszystkich.
Drugim zadaniem jest ocena, czy polski parlament może, za pomocą ustawodawstwa usunąć to, co jest oczywistym konfliktem, ponieważ istnieje wyraźna dyskryminacja pomiędzy regulowanym przez ustawę statusem posłów do PE wybieranych w Polsce i posłów do parlamentu polskiego. Istnieje oczywisty konflikt i jedynym aspektem, który według mnie może być trudny do zaakceptowania jest ten, że do Komisji Europejskiej należy decyzja, czy zwrócić się do Trybunału Sprawiedliwości z zapytaniem, jakie działania powinien podjąć ustawodawca polski.
Jeśli Parlament zgodzi się z tym stanowiskiem, będziemy mogli po prostu wskazać, że w Polsce istnieje oczywista dyskryminacja pomiędzy statusem dwóch rodzajów parlamentarzystów. Jest to całkiem nowe zadanie i powinniśmy spróbować uczynić postęp w tym zakresie w duchu współpracy.
Tadeusz Zwiefka
w imieniu grupy PPE-DE. - Panie Przewodniczący! Pan przewodniczący Gargani bardzo dokładnie zobrazował sytuację posłów do Parlamentu Europejskiego w kontekście prawa polskiego i nierównego traktowania w tymże samym kontekście w odniesieniu do posłów krajowych, a także do senatorów. Zgadzam się z tezą pana komisarza Frattiniego, że łamie to zasadę równego traktowania posłów wobec prawa.
Chcę poinformować państwa, iż aktualnie rządząca w Polsce koalicja Platformy Obywatelskiej i Polskiego Stronnictwa Ludowego już rozpoczęła przygotowania do zmiany tego prawa, tak aby zrównać prawa posłów do Parlamentu Europejskiego z prawami posłów krajowych i senatorów. Ta zmiana będzie szła w kierunku takiego samego zapisu, jaki jest w ordynacji wyborczej do Parlamentu Europejskiego, aby ta sama zasada obowiązywała także w stosunku do posłów i senatorów krajowych.
Ale w tym kontekście, ponieważ pan przewodniczący Gargani powiedział, że rozpoczynamy tu pewnego rodzaju dyskusję nad problemem, który być może jest szerszy, zastanawiam się, czy nie byłoby warto zastanowić się nad wspólną ordynacją wyborczą, przynajmniej zakreśloną w generaliach, wspólną ordynacją wyborczą do Parlamentu Europejskiego dla wszystkich państw członkowskich Unii Europejskiej, dlatego, że dzisiaj mamy bardzo różną sytuację we wszystkich 27 krajach członkowskich. Trudno jest nie zgodzić się - oczywiście ja przyjmuję wszelkiego rodzaju obostrzenia prawne w stosunku do posłów, ale trudno jest mi zgodzić się z sytuacją, kiedy jest się karanym nawet grzywną, ale w postępowaniu za przestępstwo umyślne z oskarżenia publicznego i automatycznie tracić mandat posła do Parlamentu Europejskiego, a także w sytuacji, kiedy może się być pociągniętym do odpowiedzialności.
Lidia Joanna Geringer de Oedenberg
w imieniu grupy PSE. - Panie Przewodniczący! Dzisiejsza debata podnosi problem nierównego traktowania polskich posłów do Parlamentu Europejskiego i posłów na Sejm w kwestii kryteriów wybieralności, a także utraty mandatu.
W art. 9. ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. dotyczącej ordynacji wyborczej do Parlamentu Europejskiego czytamy, iż prawo wybieralności do tejże instytucji przysługuje osobie, która między innymi nie była karana za przestępstwo popełnione umyślnie lub ścigana z oskarżenia publicznego, a art. 142. mówi, iż utrata mandatu może nastąpić m.in. z powodu unieważnienia wyboru posła do Parlamentu Europejskiego, w rezultacie czego skazanie posła (jak już to było mówione - Parlamentu Europejskiego) prawomocnym wyrokiem za przestępstwo popełnione umyślnie jest równoznaczne z automatyczną utratą przez niego mandatu, podczas gdy w przypadku posłów na Sejm nie jest to ani przeszkodą do udziału w wyborach, ani nie powoduje utraty mandatu.
W kwestii uprawnień posłów do Parlamentu Europejskiego Regulamin Parlamentu Europejskiego w art. 5. pkt 1. stwierdza, iż "posłom do Parlamentu Europejskiego przysługują przywileje oraz immunitety przewidziane w Protokole w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich”, ten zaś w preambule określa, iż reguluje materię przywilejów i immunitetów niezbędnych do wykonywania zadań Wspólnot Europejskich, a w art. 10a stwierdza, iż "podczas sesji zgromadzenia jego członkowie korzystają na terytorium swojego państwa z immunitetów przyznawanych członkom parlamentu ich państwa”, zatem posłów na Sejm i do Parlamentu Europejskiego chroni identyczny immunitet. Zgodnie z art. 11. cytowanego protokołu "przedstawiciele państw członkowskich biorący udział w pracach instytucji Wspólnot, ich doradcy i eksperci techniczni korzystają w czasie wykonywania swoich funkcji, w czasie podróży do i z miejsca obrad ze zwyczajowych przywilejów, immunitetów i udogodnień”.
Nie ulega wątpliwości, że poseł do Parlamentu Europejskiego jest przedstawicielem państwa członkowskiego biorącym udział w pracach instytucji Wspólnot. Skoro posłowie do Parlamentu Europejskiego i do Sejmu powinni korzystać z tych samych immunitetów i przywilejów, to warunki ich wybieralności i utraty mandatu także powinny być takie same.
Przystępując do Unii Europejskiej Polska przyjęła obowiązek respektowania obowiązującego w Unii prawa, zwłaszcza wywierającego bezpośrednie skutki w wewnętrznym obrocie prawnym państwa członkowskiego. Postuluję zatem o jak najszybsze ujednolicenie prawodawstwa związanego ze statusem posłów na Sejm i do Parlamentu Europejskiego w Polsce, zgadzając się w pełni z opinią komisarza Frattiniego w tym względzie.
Jens-Peter Bonde
w imieniu grupy IND/DEM. - Panie przewodniczący! Polska ordynacja wyborcza dotycząca wyborów do Parlamentu Europejskiego jest rzeczywiście niesprawiedliwa i niedemokratyczna w porównaniu z ordynacją wyborczą do parlamentu krajowego. Utrata mandatu posła do Parlamentu Europejskiego poprzez utratę wybieralności jest prostym sposobem, aby wywierać presję na przeciwników politycznych i umożliwić obsadzanie mandatów tymi, którzy mają więcej władzy.
Niestety, mimo przystąpienia do Unii Europejskiej, prawo w wielu byłych krajach komunistycznych jest wciąż nadużywanie. Jest to także sprawa pana Tomczaka. Jako posłowie do Parlamentu Europejskiego, polscy posłowie do PE reprezentują nie tylko Polaków, ale także wszystkich Europejczyków.
Jest nie do przyjęcia, aby ci przedstawiciele społeczeństwa byli dyskryminowani poprzez utrzymywanie odmiennego ustawodawstwa w stosunku do posłów do polskiego parlamentu. Polski poseł do PE w przypadku skazania będzie nie tylko karany przez prawo polskie, ale także utraci swój mandat jako poseł do Parlamentu Europejskiego. Fakt ten wyraźnie wskazuje na dyskryminację polskich posłów do Parlamentu Europejskiego w porównaniu z posłami do parlamentu krajowego. Sytuacja ta jest nie do zaakceptowania i wyraźnie dowodzi, jak niesłuszne i niesprawiedliwe jest polskie prawo wyborcze.
Mogę wezwać Polskę do zmiany jej prawa wyborczego?
Aloyzas Sakalas
Panie przewodniczący! To pytanie ustne jest konsekwencją debaty przeprowadzonej w Komisji Prawnej na temat immunitetu pana Tomczaka.
Kwestia immunitetu pana Tomczaka została podniesiona przez Parlament kilka lat temu. Ostatnio Komisja Prawna otrzymała wniosek od pana Tomczaka, aby bronić jego immunitetu. Komisja przedyskutowała jego wniosek i przygotowała projekt decyzji. Niemniej jednak, wydanie ostatecznej decyzji zostało odroczone, ponieważ komisja otrzymała informację, że w przypadku uchylenia immunitetu konsekwencje prawne wobec posłów do Parlamentu Europejskiego z Polski oraz posłów do parlamentu polskiego byłyby odmienne.
Zgodnie z ustawą polską z dnia 23 stycznia 2004 r. poseł do Parlamentu Europejskiego w przypadku skazania traci mandat automatycznie. W przypadku parlamentu polskiego przepis ten nie znajduje zastosowania. Taka różnica narusza prawo wspólnotowe, poprzez utrzymywanie odmiennych przepisów w odniesieniu do posłów do parlamentu krajowego i polskich posłów do Parlamentu Europejskiego. Ta rozbieżność pomiędzy prawem polskim i wspólnotowym musi być wyjaśniona.
W związku z tym w pełni popieram sformułowanie pytania ustnego do Komisji. Mam nadzieję, ze pan Frattini użyje swoich wpływów w celu wyeliminowania tej rozbieżności pomiędzy prawem polskim i wspólnotowym.
Paul Rübig
(DE) Panie przewodniczący, panie komisarzu Frattini, panie i panowie! Uważam, że demokracja w Europie musi być stale rozwijana i że obserwujemy wiele pochodzących spoza Europy ataków na nasz demokratyczny system. Posłowie do Parlamentu Europejskiego podejmują oczywiście decyzje w bardzo wielu kwestiach, które mają bezpośrednie i natychmiastowe konsekwencje dla społeczeństwa europejskiego. Posłowie do parlamentów nie podejmują decyzji dla siebie, ale reprezentują swych wyborców.
Dlatego też posłowie do Parlamentu Europejskiego nie mogą mieć niższego statusu od posłów do parlamentów krajowych, ani, odwrotnie, krajowi deputowani nie mogą mieć niższego statusu niż posłowie do PE.
Dlatego też uważam, że Komisja powinna zbadać konsekwencje, jakie ma dla posłów do PE z Polski nowa ustawa, jaka będzie mieć zastosowanie od 2009 r. i przeanalizować, jakie zmiany wniesie ta ustawa i czy zastosowanie jej zasad nie umożliwia usunięcia tych różnić.
Manuel Medina Ortega
(ES) Panie przewodniczący! Jak zawsze komisarz Frattini dokonał skomplikowanej analizy prawnej. Jak powiedział, w obecnych okolicznościach wydawałoby się, że nie ma podstaw do bezpośredniego wszczęcia postępowania przed Trybunałem Sprawiedliwości.
Jednakże po wysłuchaniu pana Zweifki, który powiedział nam o propozycji obecnego rządu polskiego, aby wprowadzić poprawki do ustawy, spytałbym komisarza, czy uważa, że Komisja mogłaby rzeczywiście skontaktować się z polskim rządem w ramach debaty, jaką obecnie prowadzimy w Parlamencie, aby sprawdzić, czy rząd polski rzeczywiście proponuje zmiany do ustawy w celu zharmonizowania statusu posłów do PE ze statusem posłów do parlamentu krajowego.
Marek Aleksander Czarnecki
Panie Przewodniczący! Propozycja, którą przedstawił pan poseł Zwiefka, aby zrównać status posłów do Parlamentu Europejskiego oraz posłów do polskiego sejmu, nie jest rozwiązaniem problemu. Uważam, że najlepszym rozwiązaniem byłoby, co jest zresztą zapisane w prawie polskim, aby w sytuacji, kiedy ktoś został skazany za przestępstwo popełnione z winy umyślnej, aby sąd dodatkowo orzekał pozbawienie praw publicznych polegające na tym, iż dana osoba nie może kandydować.
Takie rozwiązanie istnieje np. we Francji. Proszę państwa, podam konkretny przykład: nasz kolega, pan poseł Onesta, wiceprzewodniczący Parlamentu Europejskiego, kilka miesięcy temu został skazany przez sąd francuski na kilka miesięcy pozbawienia wolności w zawieszeniu za czyn taki, za który według prawa polskiego polski poseł do Parlamentu europejskiego automatycznie traciłby swój mandat. Uważam to za absolutnie niewłaściwą sytuację, jaka obecnie istnieje. Raczej należy iść w tym kierunku, aby przyjąć to rozwiązanie, które zaproponował pan Frattini.
Giuseppe Gargani
(IT) Panie przewodniczący, panie i panowie! Kilka kolejnych krótkich uwag: jestem zadowolony, że w debacie ogólnie uznano, że istnieje znaczący i drażliwy problem. Chciałbym w szczególności podziękować komisarzowi Frattiniemu, który, jako dobry prawnik, jakim jest, przedstawił bardziej szczegółowo kwestię, która, jak słusznie powiedział, odnosi się nie tylko do Polski. Chodzi o zasadę ogólną i jestem w związku z tym bardzo zadowolony, tak jak Komisja, że prowadzi pan ogólny przegląd w celu monitorowania zgodności i sprawdzenia, czy prawo krajowe jest zgodne z prawem europejskim.
Jedno jest jednak pewne, nie ma tutaj oczywistego konfliktu, ponieważ, w odniesieniu do gwarancji, polskie prawo jest sprzeczne z Traktatem; gdyby polski poseł do PE stracił mandat, oczywiście zastosowanie znalazłby artykuł Traktatu, który zapewnia możliwość uczestniczenia w sesjach. Z punktu wiszenia samej Komisji, jak państwo już usłyszeli podczas debaty od pana Mediny i ode mnie, problemem nie jest wszczęcie postępowania, ale podniesienie kwestii, w celu jej rozwiązania. Jeśli nasz kolega z Polski, pan Zwiefka, mówi, że kwestia już została podniesiona w Polsce, to znaczy, że uczyniono już pewien postęp.
Potrzebujemy porównywalności, ponieważ porównywalność czyni z Europy gwaranta jedności państw, które pracują razem, obywatelstwa i równych praw z punktu widzenia wolności i statusu każdej osoby.
Sylwester Chruszcz
Panie Przewodniczący! Właściwie już w uzupełnieniu głosów, z którymi się w większości zgadzam, uważam, że oczywiście powinniśmy ujednolicić w jak najszybszym tempie przepisy. Aby pokazać, jak to bardzo jest konieczne, zwrócę uwagę na historię naszego kolegi, posła do Parlamentu Europejskiego, który jest tutaj na sali - pana Tomczaka, który dzisiaj w Polsce od wielu lat przechodzi sprawę karną, która dzisiaj się ma ku końcowi i może zaważyć tutaj na losie jego jako posła. Sprawa, która ma małą szkodliwość czynu, w której świadkowie zaprzeczają danemu zdarzeniu. Sprawa, która kiedyś była zamknięta, która w domyśle może przy jakimś politycznym zawirowaniu znów wróciła i dzisiaj poseł Tomczak, który dwukrotnie już przechodził demokratyczny wybór społeczny (w 2005 r. został posłem, w 2004 r. posłem do Parlamentu Europejskiego, naszym kolegą), dzisiaj może być podważony jego immunitet i jego mandat. Jest to rzecz nieprawdopodobna, szkodliwa i która powinna być jak najszybciej tu przecięta i odsunięta z tego forum.
Franco Frattini
wiceprzewodniczący Komisji. - (IT) Panie przewodniczący, panie i panowie! Myślę, że dzisiejsza debata pokazała dwie rzeczy: pierwszą jest to, że istnieje rozpowszechniony pogląd, który jest podzielany, powiedziałbym, przez wszystkich tych, którzy zabrali głos - i pogląd, który uważam za słuszny - że różnica traktowania pomiędzy posłami do PE wybranymi w Polsce i polskimi posłami powinna być zlikwidowana i że analiza ta powinna być rozszerzona na wszystkie pozostałe nowe państwa członkowskie Unii Europejskiej, w przypadku których zgodność z Aktem europejskim z 1976 r. jeszcze nie została sprawdzona.
Drugim wnioskiem, i odnoszę się do propozycji pana Mediny Ortegi, z którą się zgadzam, jest przekazanie wyników tej debaty właściwym władzom rządku polskiego, informując je, że różnica traktowania musi być zlikwidowana poprzez ustawodawstwo krajowe. Powinienem to zrobić. Mogę państwu powiedzieć, że powinienem z pewnością nawiązać formalny kontakt z ministrem sprawiedliwości rządu polskiego w celu przekazania rozpowszechnionej opinii tej Izby - którą podzielam - że o ile polski ustawodawca krajowy ma suwerenne uprawnienia w zakresie sposobu zlikwidowania tej różnicy, to cel w postaci usunięcia różnicy traktowania musi zostać osiągnięty.
Jest to opinia, którą przedstawiłem na początku: nie uważam, abym mógł powiedzieć rządowi polskiemu, jak postępować, ale sądzę, że mogę przedstawić cel, a celem jest zlikwidowanie różnicy traktowania pomiędzy statusem polskich posłów krajowych a statusem posłów do PE wybranych w Polsce.
Z pewnością powinienem przekazać tę informację i dodałbym, że powinienem, ze względu na zainteresowanie pana Gargini i Komisji Prawnej, przekazać Izbie informacje zwrotne dotyczące przeglądu odnoszącego się do pozostałych 11 nowych państw członkowskich, tak aby rządy innych państw członkowskich, które mogą być zainteresowane, mogły być następnie stosownie powiadomione.
Przewodniczący
Zamykam debatę.
