Średniookresowy przegląd szóstego wspólnotowego programu działań w zakresie środowiska naturalnego (debata)
Przewodnicząca
(FR) Kolejnym punktem porządku dnia jest sprawozdanie Riitty Myller, w imieniu Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności, w sprawie średniookresowego przeglądu szóstego wspólnotowego programu działań w zakresie środowiska naturalnego.
Riitta Myller
sprawozdawczyni. - (FI) Pani przewodnicząca, panie komisarzu Dimas! Cele szóstego programu działań w zakresie środowiska nie zostaną zrealizowane wskutek pewnego rodzaju polityki ekologicznej realizowanej w UE.
Strategie tematyczne, które miały być fundamentem programu działań w zakresie środowiska naturalnego, oraz przepisy przyjęte na ich podstawie i w dużej mierze już wdrożone są niewystarczające do osiągnięcia celów ochrony środowiska. Prawdopodobnie nie uda się zatrzymać procesu spadku różnorodności biologicznej, a przepisy dotyczące ochrony mórz nie przyniosą żadnego rezultatu aż do 2012 r. Jak wiemy, zagadnienie ochrony gleb napotkało na problemy, nie tylko w Radzie, ale również tu, w Parlamencie. Przepisy w zakresie odpadów znajdują się już na ostatniej prostej, a sytuacja nie wygląda dobrze. Potrzebujemy zadowalających celów w zakresie ograniczenia wielkości odpadów. Również w dyrektywie w sprawie jakości powietrza nie udało się zatwierdzić celów na poziomie ustalonym w szóstym programie działań w zakresie środowiska.
Jednakże udało się osiągnąć cele programu w zakresie ochrony środowiska w jednej dziedzinie, mianowicie w polityce klimatycznej. Tak dzieje się w szczególności wtedy, gdy udaje się rzeczywiście zrealizować działania, które zostały uzgodnione. Musimy pamiętać, że realizacja polityki klimatycznej pomaga również w zakresie jakości powietrza i częściowo odpadów, a więc w tym kontekście jest bardzo istotna.
Co zatem jeszcze możemy uczynić, aby powrócić na ścieżkę wiodącą nas do osiągnięcia celów określonych w szóstym programie działań w zakresie środowiska? Przede wszystkim państwa członkowskie muszą przyspieszyć wdrażanie przepisów UE. Konieczne jest zapewnienie Komisji odpowiednich środków, aby umożliwić jej zagwarantowanie realizacji zobowiązań przez wszystkie państwa członkowskie.
Kolejną istotną kwestią, a być może najważniejszą spośród wszystkich, jest uwzględnienie ochrony środowiska w całym prawie Unii Europejskiej. Od wielu lat o tym rozmawiamy, ale jak dotąd nic nie zostało zrobione w praktyce.
Wciąż istnieją obszary, w których dotujemy działalność szkodliwą dla środowiska naturalnego. Musimy zlikwidować dotacje, które są szkodliwe dla środowiska naturalnego, a Parlament powinien przedłożyć projekt harmonogramu takich działań.
Należy wspierać każdy rodzaj polityki, który jest korzystny dla środowiska, w tym również środki podatkowe. Dopóki nie uda się wykorzystać przepisów na szczeblu europejskim do opracowania ekopodatków, musimy stosować dostępne nam środki, na przykład elastyczną współpracę, aby dokonać postępu w dziedzinie podatków. Jeżeli chcemy poprawić stan środowiska naturalnego, priorytetem powinny być wiążące przepisy.
Chciałabym podziękować wszystkim grupom, które wzięły udział w tych pracach, i powiedzieć, że przedłożyłam kilka poprawek służących jedynie wyjaśnieniu tekstu i uczynieniu go bardziej wyważonym.
Stavros Dimas
komisarz. - (EL) Pani przewodnicząca, szanowni państwo! Priorytetem dla Komisji jest Europa osiągająca wyniki. Nasza polityka ochrony środowiska była - i jest - polityką UE osiągającą bardzo dobre wyniki, ponieważ dała swoim obywatelom wyraźne i namacalne korzyści.
Około 80% wszystkich przepisów państw członkowskich w dziedzinie ochrony środowiska opiera się na odpowiednich przepisach UE. Te ostatnie w znacznym stopniu przyczyniły się do istotnej poprawy jakości powietrza i wody, jak również do ochrony i utrzymania zasobów naturalnych Europy. Dzięki temu UE może odgrywać wiodącą rolę w skali międzynarodowej w takich dziedzinach, jak zmiany klimatu, różnorodność biologiczna i przepisy w zakresie chemikaliów.
Minął prawie rok od opublikowania przez Komisję komunikatu w sprawie śródokresowego przeglądu szóstego wspólnotowego programu działań w zakresie środowiska naturalnego. Ostatni rok był szczególnie istotny, ponieważ kwestie ochrony środowiska stale znajdowały się na szczycie listy priorytetów politycznych UE. W tym okresie w pełni zrealizowaliśmy nasze zobowiązania polityczne. Proszę pozwolić mi podać trzy przykłady.
W trakcie szczytu na Bali, który odbył się w grudniu zeszłego roku, rozpoczęto procedurę, której celem jest wypracowanie przed końcem 2009 r. nowego porozumienia w sprawie klimatu światowego. "Zielona dyplomacja” UE odegrała ważną rolę w osiągnięcia tego optymistycznego wyniku. Pakiet wniosków w sprawie klimatu i energii, który Komisja przedstawiła w styczniu, był ambitny i pokazał stałe zaangażowanie UE w dawanie przykładu całemu światu.
Projekt nowej dyrektywy w sprawie emisji przemysłowych wzmacnia już obowiązujące przepisy i upraszcza istniejące prawo, łącząc siedem różnych dyrektyw w zakresie zintegrowanego zapobiegania i kontroli zanieczyszczeń. Dzięki temu nasze przepisy stały się łatwiejsze do stosowania, a my staramy się zwiększyć ich skuteczność w zakresie ochrony środowiska.
W ciągu ostatniego roku udało się osiągnąć istotny postęp. Przemysł w znacznej mierze zaakceptował główny przekaz wynikający z przeglądu śródokresowego, mówiący, że długoterminowa rentowność gospodarki europejskiej musi opierać się na zdrowych podstawach ekologicznych. Wysokie standardy zawarte w prawie UE w zakresie ochrony środowiska stanowią bodziec do innowacji ekologicznych, które z kolei zwiększają wydajność produkcji przemysłowej i tworzą nowe miejsca pracy. Inaczej mówiąc, ambitne cele w zakresie ochrony środowiska zarówno poprawiają jakość życia obywateli Europy, jak również stanowią główny instrument osiągnięcia naszych celów rozwoju gospodarczego i zatrudnienia.
Te pozytywne tendencje stoją w sprzeczności z danymi naukowymi świadczącymi o tym, że Europa jeszcze nie osiągnęła etapu trwałego rozwoju. W rzeczywistości jesteśmy dopiero w połowie okresu, który objęty jest szóstym wspólnotowym programem działań w zakresie środowiska naturalnego, a zatem oczywiście należy zrobić o wiele więcej dla rozwiązania bieżących i pojawiających się nowych zagrożeń dla naszego środowiska.
W najbliższych miesiącach Komisja przedstawi nowe propozycje, spośród których wiele znajduje się w sprawozdaniu Parlamentu. Do tych inicjatyw zalicza się przegląd dyrektywy w zakresie krajowych limitów emisji oraz pakiet wniosków w zakresie zrównoważonej produkcji i konsumpcji.
Przygotowujemy również wniosek legislacyjny w sprawie ograniczenia przemytu drewna pochodzącego z nielegalnej wycinki. Po okresie letnim gotowy będzie komunikat w sprawie stanowiska Europy w zakresie zatrzymania procesu wylesiania oraz oceny wyników osiąganych przez przedsiębiorstwa na podstawie kryteriów wykraczających poza PKB.
Przygotowujemy również wniosek o zakaz handlu skórami fok, które zostały upolowane w niehumanitarny sposób.
Głównym priorytetem jest lepsze wdrażanie przepisów wspólnotowych: to klucz do stworzenia lepszego środowiska. Jedynie zapewniając właściwe wdrażanie całego acquis communautaire można osiągnąć cele szóstego wspólnotowego programu działań w zakresie środowiska naturalnego. Skuteczne wdrażanie wiąże się z lepszym prawodawstwem. Mogę obecnie wyrazić zadowolenie, ponieważ w ciągu ostatnich dwu lat Komisji udało się zlikwidować związek między lepszym prawodawstwem a niższymi standardami ochrony środowiska. Prawdą jest, że starsze i prostsze prawo jest jedną z metod poprawy wdrażania nowych przepisów i dzięki temu może się przyczynić do lepszej ochrony środowiska.
Pani przewodnicząca, szanowni państwo! Cieszę się szczególnie, że państwa sprawozdanie zawiera konstruktywne wnioski dotyczące sposobu, w jaki Europa może skutecznie stworzyć lepsze środowisko naturalne i prawdziwie trwały rozwój. Zapewniam państwa, że Komisja z uwagą starannie zbada te wnioski analizując dziedziny, w których widoczne są luki, oraz ustanawiając priorytety na najbliższe lata.
Proszę pozwolić mi podziękować sprawozdawcy, pani Myller, za jej wysiłki oraz panu Karimowi, pani Jelevej i panu Navarro z Komisji Handlu Zagranicznego, Komisji Rozwoju Regionalnego oraz Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi za ich doskonałe zalecenia.
Jest oczywiste, że istnieje powszechna zgoda w sprawie dalszych działań. Obecnie musimy przekształcić tę politykę wsparcia w konkretne działania zapewniające lepsze środowisko naturalne począwszy od 2012 r.
Rumiana Jeleva
sprawozdawczymi komisji opiniodawczej Komisji Rozwoju Regionalnego. - (BG) Pani przewodnicząca, panie komisarzu, szanowni państwo! Jako autorka projektu opinii w imieniu Komisji Rozwoju Regionalnego chciałabym podkreślić istotną rolę władz regionalnych i lokalnych w zapewnianiu ochrony środowiska naturalnego i trwałego rozwoju. Regiony i gminy to miejsca, w których decyzje odnoszą skutek i w praktyce wdraża się acquis w zakresie ochrony środowiska.
Zaopatrzenie w wodę, oczyszczanie ścieków, zagospodarowanie odpadów, transport publiczny i planowanie przestrzenne to tylko kilka przykładów. Należy zachęcać państwa członkowskie, ich władze regionalne i lokalne do jak najlepszego wykorzystania funduszy strukturalnych, a jednocześnie do zapewnienia, że ich programy operacyjne przyczyniają się do skuteczniejszego wdrażania przepisów w zakresie ochrony środowiska. Jest oczywiste, że niektóre regiony mają problemy ze wdrażaniem. Konieczne jest opracowanie specjalnych środków w ramach polityki spójności służących pokonaniu tych trudności.
Podsumowując, konieczne jest wykorzystanie współpracy regionalnej jako istotnego instrumentu polityki ochrony środowiska. Współpraca między państwami członkowskimi oraz z krajami i regionami sąsiadującymi z UE, takimi jak państwa czarnomorskie, bałtyckie i śródziemnomorskie, tworzy możliwości zapobiegania zanieczyszczeniom transgranicznym.
Dziękuję.
Gyula Hegyi
w imieniu grupy PSE. - (HU) Jeśli chodzi o cele określone w szóstym wspólnotowym programie działań w zakresie środowiska naturalnego, w wielu aspektach mamy opóźnienia. Chciałbym wspomnieć o dwóch przykładach.
Powietrze w naszych miastach jest zanieczyszczone i niezdrowe. Wobec braku przepisów wspólnotowych w wielu miastach osiągnięcie celów określonych w strategii tematycznej dotyczącej środowiska miejskiego wydaje się być bardzo odległym celem. Z tego względu Komisja musi przedłożyć przepisy jasno określające ramy środowiska i transportu miejskiego w całej Unii Europejskiej, ponieważ w przeciwnym razie nasi obywatele nadal będą cierpieć z powodu kiepskiej jakości powietrza i innych rodzajów zanieczyszczeń.
Zastój nastąpił również we wdrażaniu ramowej dyrektywy wodnej. Jeżeli przepisy dotyczące przemysłu nie będą zgodne z polityką w dziedzinie rolnictwa i rozwoju wsi, to nasze zasoby wodne nadal będą zanieczyszczane. Jak widać na przykładzie piany na rzece Raba na Węgrzech, spowodowanej zanieczyszczeniem przez austriackiego producenta skór, obecne przepisy nie są w stanie zapobiec zanieczyszczeniu zasobów wodnych.
Państwa członkowskie i Komisja muszą uczynić wszystko, co w ich mocy, aby zapewnić powszechną zgodność z ramową dyrektywą wodną i dyrektywą powodziową. Dziękuję.
Satu Hassi
w imieniu grupy Verts/ALE. - (FI) Pani przewodnicząca! Bardzo dziękujemy pani Riitcie Myller za jej doskonałe sprawozdanie i współpracę.
Jak twierdzi Komisja Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności, realizacja programu działań UE w zakresie ochrony środowiska w wielu aspektach jest opóźniona, ale co jest jeszcze bardziej zaskakujące, nawet gdyby udało się w pełni zrealizować wszystkie ustanowione dotąd konkretne cele, UE nadal nie zmierzałaby w kierunku trwałego rozwoju. Na przykład prawdopodobnie nie uda się nam zatrzymać spadku różnorodności biologicznej do 2010 r., nawet jeżeli będziemy się starać.
Niewygodną prawdą jest fakt, że nasze społeczeństwo jest stworzone do działania w niezrównoważony sposób. Gdyby wszyscy ludzie na Ziemi zużywali zasoby w taki sposób, jak czynią to Europejczycy, potrzebowalibyśmy czterech Ziemi do wyprodukowania niezbędnych zasobów. Jeżeli klasa średnia w Chinach, Indiach i innych państwach rozwijających się powieli nasze wzorce konsumpcyjne, planeta znajdzie się w kryzysie. Mam nadzieję, że wezwanie do przebudzenia się, które rozlega się za sprawą polityki klimatycznej, przyniesie bardziej wszechstronną ponowną ocenę naszego stylu życia i wzorców produkcji.
Péter Olajos
(HU) Dziękuję pani przewodniczącej. Proszę pozwolić mi na wstępie stwierdzić, że ja również nie zgadzam się ze stwierdzeniem, że realizacja szóstego wspólnotowego programu działań w zakresie środowiska naturalnego przebiega zgodnie z planem. Co więcej, w wielu przypadkach brak konkretnych celów ilościowych i jakościowych oraz harmonogramów, nie tylko w programie działań, ale również w strategiach tematycznych.
Nie ma wątpliwości, że realizacja szóstego programu działań jest opóźniona; nie udało się nam jak dotąd zrealizować priorytetowych celów ekologicznych określonych w programie, a wdrażanie przepisów w państwach członkowskich wciąż staje w miejscu. Proszę pozwolić mi podać konkretny przykład.
Po pierwsze: nie podjęto żadnych konkretnych działań służących przygotowaniu projektu przepisów dotyczących jakości powietrza w pomieszczeniach. Szczególnym priorytetem w tej dziedzinie jest opracowanie przepisów odnoszących się do szkół i innych zamkniętych pomieszczeń publicznych, wykorzystywanych przez narażone grupy. Należało przynajmniej rozpocząć jakieś projekty pilotażowe.
Po drugie: doszło również do zahamowania wdrażania dyrektyw w sprawie programu sieci NATURA 2000. Konieczne jest dzielenie się najlepszymi praktykami oraz wprowadzenie środków podatkowych skierowanych przeciwko zanieczyszczającym. Osobiście zgłosiłem się do Komisji z wnioskiem odnoszącym się do zanieczyszczenia obszarów NATURA 2000, ale Komisja głównie siedzi z założonymi rękami i nie podejmuje działań.
Po trzecie: w ostatnim okresie nasiliło się zjawisko nielegalnego wyrzucania odpadów niebezpiecznych i komunalnych na terytorium innych państw. Afryka i Azja często stanowią punkt docelowy dla odpadów europejskich, co jest nie do zaakceptowania. Równie nie do zaakceptowania jest to, że kilka niemieckich landów nielegalnie wywozi do wschodniej Europy wiele tysięcy ton odpadów, a następnie odmawia zabrania ich z powrotem - jak na przykład Bawaria.
Po czwarte: co stało się z dobrą zasadą zapobiegania zanieczyszczeniom transgranicznym? Jak już wcześniej wspomniał pan Hegyi, jedno z państw członkowskich, Austria, od siedmiu lat zanieczyszcza rzekę Rabę. Gruba piana utrzymuje się na powierzchni rzeki. Podnosiłem tę kwestię co najmniej kilka razy i złożyłem nawet oficjalną skargę, ale bez skutku: piana pozostała na rzece, a Komisja siedzi i nic nie robi.
Dobre zasady nie mają sensu, jeżeli nie są realizowane. Komisja jest strażnikiem prawa europejskiego. Czas, aby strażnik zaczął wykonywać swoje obowiązki i nie ulegał państwom członkowskim, lecz zapewnił zgodność z przepisami, które wspólnie ustanowiliśmy. Dziękuję bardzo.
Evangelia Tzampazi
(EL) Pani przewodnicząca, panie komisarzu, szanowni państwo! Proszę pozwolić mi pogratulować sprawozdawcy jej doskonałej pracy. Uważam, że odzwierciedla ona obawy Parlamentu dotyczące tego, w jakim zakresie Unia dotychczas respektowała swoje zobowiązania w ramach szóstego wspólnotowego programu działań w zakresie środowiska naturalnego.
Przygotowany przez Komisję przegląd śródokresowy pokazuje, że konieczne są skoordynowane wysiłki w celu uzupełnienia luk w przepisach za pomocą nowych wniosków legislacyjnych. Konieczne jest również zapewnienie wymaganych środków w celu zagwarantowania odpowiedniego wdrażania przepisów wspólnotowych. Jednocześnie wzrasta świadomość tego, że konieczne jest udzielenie większego zaufania zrównoważonemu modelowi produkcji i konsumpcji, a wzrost gospodarczy musi w większym stopniu zależeć od zasobów naturalnych.
Równie istotne jest podkreślenie międzynarodowego wymiaru europejskiej polityki ochrony środowiska. Należy zachęcić Unię do dalszego wspierania ambitnej polityki i wymogów w zakresie ekologii oraz rozwoju transferu technologii i wymiany dobrych praktyk z krajami rozwijającymi się.
Cristina Gutiérrez-Cortines
w imieniu grupy PPE-DE. - (ES) Pani przewodnicząca! Naprawdę nie wydaje mi się, że omawiany przez nas dokument jest odpowiedni, i zaraz to wyjaśnię: celem tego dokumentu jest ocena tego, co uczyniono z ogólnymi wytycznymi zaproponowanymi przez Komisję Europejską w dziedzinie ochrony środowiska oraz dla całej polityki ekologicznej. Nie wydaje mi się, by ten dokument stanowił ocenę. Nie jest to dokument zawierający szczegółową ocenę, który pomógłby nam opracować plany na przyszłość, być może dlatego, że Komisja nie jest przyzwyczajona do bycia osądzaną czy ocenianą, ani bycia przedmiotem głosowania, ani do istnienia grupy udziałowców, którzy wymagają od niej wyników. Jednakże, choć może się to wydawać sprzecznością, uważam, że Komisji należą się gratulacje za osiągnięte w ostatnich latach wyniki, ale nie za ten dokument.
Uważam, że polityka ekologiczna została w pełni włączona do polityki lokalnej i regionalnej, a sam przemysł reaguje na wytyczne Unii Europejskiej.
Jednakże w dokumencie brakuje diagnozy tego, jakich zmian musimy dokonać w przyszłości, ponieważ te punkty, w których system nie działa, wymagają przeglądu. Europa tworzy politykę ekologiczną od ponad 25 lat i konieczne jest dokonanie przeglądu niektórych metod, ponieważ jest to jedna z okoliczności wyjaśniających niepowodzenie niektórych polityk.
Nie widzę żadnej analizy tego, w jaki sposób możemy zmienić metody angażowania regionów i tworzenia sieci; czy ich podejście jest zdominowane przez UE, czy też nie. Obecnie istnieje wiele krajów, które - jak miało to miejsce w przypadku dyrektywy glebowej - już mają o wiele lepsze przepisy, niż jest im w stanie zaoferować Europa, oraz takie, które nie mają żadnych przepisów. Reagując na tę nierównowagę, Europa musi przyjąć zróżnicowane stanowiska i poszukać nowych metod pracy, ponieważ to logiczne, że jeżeli świat się zmienił, to my powinniśmy zmienić nasze metody pracy.
Dziękuję państwu, gratuluję osiągniętych wyników, ale musimy się zmienić na przyszłość.
Miroslav Mikolášik
(SK) Moim zdaniem bardzo ważne jest to, że śródokresowy przegląd szóstego wspólnotowego programu działań w zakresie środowiska naturalnego uwidocznił bardzo istotny fakt: realizacja tego programu jest znacznie opóźniona.
W efekcie małe jest prawodopodobieństwo, że uda się zrobić wszystko do 2012 r. i osiągnąć wszystkie cele priorytetowe. Podzielam opinię, że nadal konieczne jest włączenie do programu bardziej mierzalnych celów ilościowych i jakościowych. Zgadzam się również, że przedłożenie strategii tematycznych nie przyniosło wymiernych skutków. Z tego względu podkreślam konieczność dalszych prac nad wyeliminowaniem luk w prawie ekologicznym za pomocą nowych wniosków legislacyjnych.
Ogromne znaczenie ma również zapewnienie skutecznego wdrażania przepisów ekologicznych. Najpilniejszymi wyzwaniami na przyszłość pozostaną zmiany klimatyczne, różnorodność biologiczna, zdrowie i wykorzystanie zasobów.
Paul Rübig
(DE) Pani przewodnicząca, panie komisarzu, szanowni państwo! Uważam sporządzanie takich ocen od czasu do czasu za potrzebne, a w szczególności publikowanie wyników państw członkowskich w rejestrze, ponieważ z biegiem lat pojawiają się oczywiście konflikty odnoszące się do poszczególnych kwestii, na przykład w zakresie ramowej dyrektywy wodnej, w której z jednej strony robimy wiele w celu wspierania odnawialnych źródeł energii, a z drugiej strony marnotrawimy niewykorzystaną wodę.
Występuje również problem z programem NATURA 2000. Musimy w tym kontekście słuchać naszych obywateli i od czasu do czasu odpowiednio dostosowywać nasze programy.
Stavros Dimas
komisarz - (EL) Pani przewodnicząca, szanowni państwo! Na wstępie chciałbym podkreślić, że dziś wieczorem zgłoszono doskonałe uwagi. Oczywiście Komisja weźmie je pod uwagę i odpowiednio dobrze je wykorzysta.
W trakcie swojego śródokresowego przeglądu Komisja doszła do wniosku, że UE zasadniczo znajduje się na dobrej drodze do realizacji zadań określonych w szóstym programie działań w zakresie środowiska. Jeżeli w najbliższych latach, które będą miały kluczowe znaczenie, uda się nam kontynuować ten postęp, będziemy w stanie zrealizować do 2012 r. wnioski zawarte w programie. Jednakże przygotowanie wniosków, a nawet ich przyjęcie i zatwierdzenie, to jedynie połowa koniecznej pracy. Jak wspominano dzisiaj, bez skutecznej realizacji polityki ekologicznej z pewnością nie uda się nam osiągnąć celów ochrony środowiska zawartych w szóstym programie działań w zakresie środowiska, bez względu na to, jak dobre będą przepisy przygotowane przez instytucje europejskie.
Właśnie z tego powodu w pełni podzielam opinię Parlamentu, że konieczne jest wzmożenie wysiłków i udostępnienie Komisji wystarczających zasobów dla umożliwienia nam właściwej realizacji zadań związanych z kwestią wdrażania. Umożliwi to Komisji udzielenie wsparcia władzom krajowym w zwiększaniu potencjału niezbędnego do osiągnięcia założonych przez nas celów.
Komisja zgadza się również z opinią Parlamentu, że kluczowe znaczenie ma włączenie polityki ekologicznej do polityki w innych dziedzinach. Jak wyraźnie pokazuje sprawozdanie, to włączenie ma kluczowe znaczenie w przypadku polityki handlowej, ponieważ UE utrzymuje bardzo ważne stosunki gospodarcze z innymi państwami na świecie, a handel ma oczywisty wpływ na środowisko. Jednakże równie istotne jest włączenie kwestii ekologicznych do polityki rolnej, regionalnej i transportowej: jeżeli uda się zapewnić niezbędne środki finansowe, polityki wspólnotowe będą miały znaczny wpływ na regiony europejskie.
Procedura oceny wpływu, również ustanowiona przez Komisję, ma na celu zwiększenie spójności polityk wspólnotowych i uwzględnia ocenę wszystkich parametrów ekologicznych naszych wniosków. Komisja chciałaby uzyskać wsparcie Parlamentu Europejskiego, aby zapewnić pełną ocenę wszystkich aspektów ekologicznych w trakcie rozpatrywania wniosków składanych również przez inne instytucje.
Wreszcie sprawozdanie podkreśla kluczową rolę władz krajowych, regionalnych i lokalnych, jak również obywateli, konsumentów i podmiotów gospodarczych, w osiągnięciu celów ekologicznych ustanowionych w szóstym programie działań UE w zakresie środowiska. Zapewniam państwa, że Komisja uczyni wszystko, co w jej mocy, aby zwiększyć znaczenie programu i zapewnić wsparcie zainteresowanych stron. Jestem pewien, że Parlament pomoże nam w tych wysiłkach i mam nadzieję, że ochrona środowiska europejskiego będzie w trakcie przyszłorocznych wyborów jednym z głównym obszarów zainteresowania wyborców.
Riitta Myller
sprawozdawczyni. - (FI) Pani przewodnicząca, chciałabym podziękować wszystkim, którzy wzięli udział w tej debacie, oraz panu komisarzowi.
Parlament i ja, jako sprawozdawczyni, staramy się dojść do sytuacji, w której Komisja uzyska nowe instrumenty umożliwiające jej przywrócenie polityki ekologicznej na właściwe tory prowadzące do osiągnięcia celów określonych w szóstym programie działań w zakresie środowiska. W swoim przeglądzie śródokresowym Komisja stwierdziła, że w jej opinii, jak właśnie powiedział pan komisarz Dimas, środki zawarte w przeglądzie śródokresowym szóstego wspólnotowego programu działań w zakresie środowiska naturalnego będą wystarczające do osiągnięcia tego celu, ale przeprowadzone badanie dotyczące aktualnej polityki Komisji wskazuje na coś przeciwnego.
To sprawozdanie, które - jak mam nadzieję - zostanie jutro przyjęte znaczną większością głosów, wskazuje obszary, w których nadal konieczne są usprawnienia na szczeblu europejskim, oraz szczegółowo wymienia te same środki naprawcze, o których pan komisarz wspomniał w swoim wystąpieniu. Inaczej mówiąc, mamy jednakową opinię na temat tego, co należy zrobić, ale - jak już powiedziała pani Hassi - z pewnością musimy szczerze wspólnie przedyskutować, czy zaproponowane środki są odpowiednie dla wprowadzenia Unii Europejskiej na ścieżkę trwałego rozwoju, czy też nie. Obecnie znajdujemy się na właściwej drodze w odniesieniu do polityki klimatycznej. Jeżeli uda się nam ustanowić równie ambitne polityki w pozostałych dziedzinach, z pewnością odniesiemy sukces.
Jak już wspomniałam, zaproponowałam kilka poprawek służących wyjaśnieniu sprawozdania. Chciałabym jedynie wspomnieć, że poprawka 14 w języku fińskim brzmi bardzo dziwnie: jako odniesienie należy wykorzystać tekst angielski.
Przewodnicząca
(FR) Debata została zamknięta.
Głosowanie odbędzie się jutro.
Oświadczenia pisemne (art. 142 Regulaminu)
Genowefa Grabowska  
na piśmie. - Jako członek komisji ENVI uważam, że dobrze się stało, iż szósty program działań w zakresie środowiska naturalnego przyjmujemy zgodnie z art. 251 traktatu WE, tj. w procedurze współdecydowania. Ochrona środowiska naturalnego jest dla PE, reprezentującego przecież niemal 500 milionów Europejczyków, sprawą niezwykle ważną.
Włączenie PE w procedurę współdecydowania tę jego rolę wyraźnie eksponuje. 10 lat funkcjonowania szóstego wspólnotowego programu wymaga okresowych ocen, zwłaszcza pod kątem realizacji zawartych w nim priorytetów. Przewidziane w programie strategie tematyczne zwiększyły - co prawda - udział zainteresowanych stron i rozwinęły wymiar polityki ochrony środowiska, ale jednocześnie opóźniły lub wydłużyły proces tworzenia prawa w tym zakresie.
Niechlubnym przykładem jest tu nieukończona dyrektywa w sprawie jakości powietrza. Parlament słusznie zauważył, ze największe postępy dokonano w tych działach programu, w których nie przedstawiono projektów oddzielnych strategii tematycznych (np. zmiany klimatyczne). Ale z drugiej strony trzeba pamiętać, że szósty program działań zachęca do wspierania zrównoważonych metod produkcji i modeli konsumpcji przy pomocy środków podatkowych.
I pomimo, że trudno uznać przeprowadzoną ocenę śródokresową za wysoce satysfakcjonującą, to jednak tylko poprzez taki mechanizm Unia może skutecznie dążyć do osiągnięcia założonych celów. Brak osiągnięć w na tym polu zaszkodziłby wiarygodności UE oraz tym jej członkom, których naprawdę niepokoi pogarszający się stan środowiska.
Daciana Octavia Sârbu  
na piśmie. (RO)Komunikat Komisji w związku z przeglądem śródokresowym szóstego wspólnotowego programu działań w zakresie środowiska naturalnego (EAP) potwierdza, że zmiany klimatyczne, utrata różnorodności biologicznej, zdrowie oraz wykorzystanie zasobów to najpoważniejsze wyzwania środowiskowe, i dlatego jest konieczne, aby program ten stał się istotnym instrumentem strategii trwałego rozwoju UE.
Biorąc pod uwagę środki wdrożone dotąd w ramach tego programu, osiągnięcie priorytetowych celów z zakresu ochrony środowiska do roku 2012 jest mało prawdopodobne. Na przykład, cel polegający na powstrzymaniu utraty różnorodności biologicznej do roku 2010 nie może być osiągnięty, a strategie mające na celu ochronę środowiska morskiego nie przyniosą konkretnych rezultatów do roku 2012. Jednocześnie działania mające na celu poprawę jakości powietrza, a także uwzględnione w tematycznej strategii zwalczania zanieczyszczeń powietrza oraz cele dotyczące redukcji hałasu w otoczeniu nie są wystarczające, aby osiągnąć cele EAP. Komunikat Komisji nie zapewnia rozwiązania istniejących problemów ani nie ponagla państw członkowskich, które nie wdrożyły jeszcze dyrektyw dotyczących siedlisk naturalnych oraz programu Natura 2000.
Po wyznaczeniu terenów N2000, należy sformułować, promować i monitorować cele ochrony. W przeglądzie zwrócono uwagę na te problemy i skierowano do Komisji wniosek o wyznaczenie ambitnych celów z zakresu ochrony środowiska.
