2. Uitvoering in de EU van Richtlijn 2003/9/EG over de opvang van asielzoekers en vluchtelingen: bezoeken van de LIBE-commissie van 2005-2008 (
- Vóór de stemming:
Martine Roure
Mijnheer de Voorzitter, we hebben geen gelegenheid om over dit uiterst belangrijke verslag in het plenum een debat te voeren, en daarom geloven wij dat we, namens de commissie, nu het woord moeten voeren, voordat u overneemt.
We hebben allemaal samengewerkt en ik wil de schaduwrapporteurs graag gelukwensen met hun uitstekende werk. We hebben een bezoek gebracht aan maar liefst 26 opvangcentra in 10 lidstaten, waarbij we op een aantal belangrijke punten hebben gelet. We hebben in sommige centra vastgesteld dat ze erg bouwvallig waren en in hygiënisch opzicht beslist niet voldeden. We hebben gewezen op het feit dat hier en daar de menselijke waardigheid niet wordt gerespecteerd. We hebben verder vastgesteld dat gezondheidszorg niet altijd toegankelijk is en dat het recht op onderwijs voor kinderen niet overal is gegarandeerd.
Wij eisen duidelijke, eerlijke, doeltreffende en proportionele asielprocedures die werkelijk gerespecteerd worden. We roepen op tot de invoering van een permanente regeling voor bezoek en inspectie. We moeten laten zien hoe de toestand in deze centra werkelijk is en ons sterk maken voor het recht om ze te inspecteren - dat kan via zulke bezoeken. We moeten dat doen om ervoor te zorgen dat actie wordt ondernomen en dingen veranderen.
De pers heeft me gevraagd waarom we in dit beknopt verslag geen landen bij name noemen. Ik heb geantwoord dat dit mijn - onze - eigen keuze was. We hebben immers een collectieve verantwoordelijkheid met betrekking tot de situatie in de opvangcentra in Europa; dit verslag is niet bedoeld om de lidstaten in een bepaalde rangorde te plaatsen.
We zullen blijven aandringen op Europese solidariteit op het gebied van asiel. We kunnen we lidstaten langs de buitengrenzen van Europa niet aan hun lot overlaten. Ik herhaal: we hebben een collectieve verantwoordelijkheid.
(Applaus)
De Voorzitter
Hartelijk dank, mevrouw Roure. Ik stel vast dat zelfs de topjuristen hier in de plenaire vergadering, of degenen die zich als zodanig beschouwen, er niet van op de hoogte schijnen te zijn dat de rapporteur een verklaring van twee minuten mag afleggen wanneer een verslag niet in de plenaire vergadering aan de orde komt. Daarom heeft mevrouw Roure dit recht, waar zij ook gebruik van heeft gemaakt, en iedereen zal zich daarbij neer moeten leggen omdat het is vastgelegd in ons Reglement.
(Applaus)
