Odłogowanie w 2008 r. (debata)
Przewodnicząca
Kolejnym punktem jest wniosek dotyczący rozporządzenia Rady, rozpatrywany przez Komisję Rolnictwa i Rozwoju Wsi, wprowadzającego odstępstwo od rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej oraz ustanawiającego systemy wsparcia dla rolników w odniesieniu do odłogowania w 2008 r. - C6-0302/2007 -.
Mariann Fischer Boel
komisarz. - Pani przewodnicząca! Mogę powiedzieć, że perspektywy rynku zbóż są bez wątpienia jednym z głównych tematów, nad którymi się zastanawiamy, ponieważ znajdujemy się w sytuacji, w której w ostatnich miesiącach nastąpił niespotykany wcześniej wzrost cen. Nie dotyczy to jedynie Unii Europejskiej, ale całego świata.
Przy zbyt wysokich opadach deszczu w niektórych częściach Europy i suszach w innych jej częściach tegoroczne warunki klimatyczne w naszych regionach były niekorzystne dla produkcji zbóż, a przy szacunkowej produkcji wynoszącej 258 mln ton zbiory w 2007 r. pozostają poniżej średniej. Obecny obowiązek odłogowania 10% gruntów w starych państwach członkowskich, UE-15, nie jest adekwatny do aktualnej sytuacji na rynku. W tych okolicznościach Komisja zaproponowała ustalenie zerowego wskaźnika odłogowania w przypadku jesiennych zbiorów w 2007 r. i wiosennych zasiewów w 2008 r. Według naszych szacunków będzie to oznaczać 10-17 mln ton dodatkowej produkcji w Unii Europejskiej i uważam, że będzie to pozytywny sygnał dla sektora oraz, miejmy nadzieję, przyczyni się również do stabilizacji w sektorze zbóż.
Szybka decyzja w tej sprawie jest bez wątpienia konieczna, aby rolnicy mogli podjąć decyzje dotyczące następnego roku produkcji i w tym kontekście jestem bardzo wdzięczna za to, że Parlament niewątpliwie zrozumiał, iż sprawa jest pilna, i zgodził się na zastosowanie szybkiej procedury. Jestem naprawdę bardzo wdzięczna.
Wreszcie, nasz wniosek legislacyjny będzie tak krótki i prosty, jak to możliwe i nie będzie skutkował żadnymi nowymi obciążeniami administracyjnymi.
Patrząc perspektywicznie, konieczne jest, aby w ramach oceny funkcjonowania polityki rolnej uważnie przyjrzeć się, czy odłogowanie nadal jest odpowiednim narzędziem w obecnej i przyszłej sytuacji na rynku. Musimy także rozważyć, w jaki sposób możemy zachować korzyści dla środowiska naturalnego w ramach systemu odłogowania, takie jak utrzymanie pastwisk trwałych, ochrona pasów nadbrzeżnych i środki, które są również związane ze zmianami klimatycznymi.
Dziękuję państwu zatem za szybką reakcję. Miło jest widzieć, że Parlament potrafi naprawdę działać, kiedy jest bardzo potrzebny.
Neil Parish  
przewodniczący komisji AGRI. - Pani przewodnicząca, pani komisarz! Tak, Parlament potrafi działać bardzo szybko. Oczywiście fakt, że z winy Parlamentu rolnicy mogliby nie wiedzieć, czym obsiać swoje grunty w tym roku, bardzo zaprzątał nasze myśli, więc z ogromną przyjemnością współpracowaliśmy z panią, aby podjąć tę stanowczą decyzję. Gratuluję również mojej komisji, Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi, podjęcia jednomyślnej decyzji.
Kwestia, którą chciałbym poruszyć, właściwie dotyczy tego, jaką różnicę robi jeden rok. Dwanaście miesięcy temu rozmawialiśmy o 90 EUR za tonę pszenicy. Obecnie mówimy o 250-270 EUR, a więc o cenie trzykrotnie wyższej. Teraz jest zatem czas na poważne rozważenie obniżenia wskaźnika odłogowania do 0%. Cofnąłbym się jeszcze dalej. Od jakichś 20 lat w Europie mówimy o nadwyżkach żywności, o tym, że rolnicy nie są w rzeczywistości potrzebni, że musimy przeznaczyć grunty na inne cele i że bezpieczeństwo żywnościowe nie ma naprawdę znaczenia. Nagle okazuje się, że bezpieczeństwo żywnościowe ma znaczenie.
Uważam, że w tym przypadku istnieje także argument moralny. Gdy na świecie jest dużo żywności, wówczas może Europa nie musi wcale produkować swojej części, lecz gdy na świecie żywności brakuje i ceny rosną, to Europa jest moralnie zobowiązana do produkcji żywności. Europa - w przeciwieństwie do wielu części świata - nigdy nie będzie cierpieć głodu, niezależnie od ceny żywności, ponieważ zasadniczo posiadamy pieniądze potrzebne do zapłacenia za nią. Nagle jesteśmy w innym świecie, któremu musimy stawić czoło. Komisja proponuje ustalenie wskaźnika odłogowania na 2008 r. na poziomie 0%, a początek roku gospodarczego 2008 charakteryzują, jak powiedziałem, wysokie ceny.
Jak powiedziała pani komisarz, w niektórych częściach Europy wystąpiły powodzie, a w innych susze. Dostrzegamy również, że na całym świecie zmienia się sytuacja pod względem uprawy zbóż, na przykład w Australii wzrasta zasolenie gleby i obsiewanie gruntów staje się bardzo trudne. Widzimy również, że Chiny i Indie wchłaniają niespotykane dotychczas ilości żywności, gdyż ich gospodarki powiększają się i potrzebują więcej żywności. Zbiera to swoje żniwo w przypadku produkcji pszenicy i zbóż na całym świecie. Nasze obecne zapasy są prawdopodobnie o połowę mniejsze niż w przeszłości i zmniejszają się, więc teraz nadszedł czas na działanie.
Pani komisarz, uważam i z pewnością pani również uważa, że jeżeli nasza wspólna polityka rolna jest oddzielona od produkcji, to w rzeczywistości z wielu względów niemożliwe jest odłogowanie, ponieważ gdyby kiedykolwiek istniała polityka powiązana z produkcją, to odłogowanie musiałoby mieć tę właśnie formę, więc teraz jest bardzo dobry czas na zniesienie tego obowiązku.
Przy znoszeniu obowiązku odłogowania musimy pamiętać, że wiązało się ono z pewnymi korzyściami dla środowiska naturalnego, a także musimy pamiętać, że rolnicy będą obecnie mieli wybór, czy zaorać odłogowane grunty czy nie. W ramach systemów płatności jednolitej dla gospodarstwa rolnego mogli oni nadal je wykorzystywać, jeżeli tak postanowili, lecz ekonomiczne korzyści uprawiania zbóż będą oznaczać, że wielu z nich zdecyduje się na zaoranie gruntów. Nadal posiadamy sześciometrowe pasy wokół pól i żywopłoty ze względów środowiskowych i uważam, że jest to również bardzo dobre.
W rzeczywistości nie jest to temat na dzisiejszą debatę, lecz uważam, że w ramach oceny funkcjonowania polityki rolnej jedną z kwestii, którą będziemy się zajmować, jest brak wątpliwości co do tego, że będziemy musieli stosować biopaliwa drugiej generacji, zamiast wykorzystywać pszenicę i nasiona rzepaku do produkcji biopaliw. Rok temu, gdy ceny były niskie, bardzo to popierałem, lecz obecnie, kiedy są one wysokie, będziemy wspierać jedynie to rozwiązanie.
Zalecam Parlamentowi, abyśmy załatwili to szybko. Dziękuję wszystkim grupom za wsparcie i bardzo dziękuję pani komisarz za szybką odpowiedź. Myślę, że wspólnie możemy podjąć właściwą decyzję. Grupy PSE i Verts/ALE złożyły kilka poprawek, z których większość będziemy w stanie poprzeć. Jednej jednak nie mogę przyjąć - dotyczy ona podatku od wywozu zboża, ponieważ rolnicy w przeszłości ucierpieli wskutek niskich cen. Gdy tylko wzrosną ceny, proszę o nienakładanie podatku, gdyż moim zdaniem nie będzie to całkowicie słuszne. Jeżeli mamy opierać się na czynnikach rynkowych, będziemy musieli stawić czoło realiom życia.
Esther de Lange
w imieniu grupy PPE-DE. - (NL) Pani przewodnicząca! Przede wszystkim chciałabym podziękować pani komisarz za jej obecność w dniu dzisiejszym rano i ponownie teraz podczas tej debaty, która została w ostatniej chwili dodana do porządku dziennego. W szczególności chciałabym jej jednak podziękować za wniosek dotyczący zniesienia obowiązku odłogowania w nadchodzącym sezonie. Pani komisarz pogratulowała nam szybkiego tempa prowadzenia prac, lecz Komisja Europejska również pokazała, że jest w stanie stosunkowo szybko zareagować na zmiany na rynku, który obecnie musi przetrwać okres malejących dostaw zbóż w UE. Przewiduje się, że zasoby osiągną najniższy dotychczas poziom pod koniec tego sezonu, również na szczeblu światowym.
Instrument stosowany do kontroli dostaw, taki jak obowiązek odłogowania wprowadzony w 1992 r., nie ma już zatem żadnego rzeczywistego celu. Zatem jedynym logicznym rozwiązaniem jest zaproponowanie przez Komisję Europejską zniesienia tego obowiązku. Równie logiczne jest utrzymanie przez Komisję systemu odłogowania i jedynie zmniejszenie obowiązkowego odsetka z obecnie obowiązujących 10% do 0%. W ten sposób debata ta będzie podążać w odpowiednim kierunku. W końcu dopiero wówczas, gdy przychodzi czas na ocenę funkcjonowania, jest również czas na omówienie ewentualnej zmiany istniejących regulacji i struktur.
Ponadto, jak rozumiem, jeśli zgodzimy się na ten wniosek, a Rada również podejmie szybką decyzję, prawdopodobnie pobijemy rekord w szybkości przyjmowania przepisów. Będzie to również sygnał dla obywateli, a w szczególności dla rolników, że w razie konieczności UE także potrafi szybko podejmować decyzje.
Jest jednak jeszcze jedna rzecz, którą chciałabym poruszyć, pani przewodnicząca, nie jako rzeczniczka grupy PPE, lecz jako członek holenderskiego ugrupowania CDA w Parlamencie Europejskim. Istnieją bowiem jeszcze inne sektory, w których z uwagi na obecną sytuację na rynku odpowiedni byłby pewien stopień elastyczności. Przykładowo przemysł produktów mlecznych, w którym popyt gwałtownie rośnie, a Europa prawdopodobnie nie wykorzystuje w pełni całego swojego potencjału. Jednym z rozwiązań byłoby wprowadzenie możliwości zbytu w innych krajach tych kwot, które nie są w pełni wykorzystywane w niektórych państwach członkowskich, lub kolejne zwiększenie kwot o kilka procent w dniu 1 kwietnia 2008 r.
Pani przewodnicząca! W związku z powyższym chciałabym osobiście zwrócić się do Komisji Europejskiej, aby, jeśli to konieczne, podjęła działania zmierzające w tym samym kierunku, jak obecnie w przypadku zbóż, również w odniesieniu do innych sektorów.
Luis Manuel Capoulas Santos
Również jestem zadowolony z obecności pani komisarz i chciałbym powiedzieć, że obecne warunki na rynku zbóż zobowiązują nas do refleksji, lecz przede wszystkim do działania, i gratuluję Komisji Europejskiej jej proaktywnego stanowiska.
Grupa Socjalistyczna w Parlamencie Europejskim podziela analizę pani komisarz na temat obecnej sytuacji i zgadza się, że w ramach oceny funkcjonowania mamy szansę dokładnego zbadania tej kwestii i podjęcia bardziej dostosowanych, definitywnych decyzji na przyszłość. Jesteśmy również w pełni świadomi, że problem, w obliczu którego stoimy, nie może być rozwiązany jedynie poprzez zniesienie odłogowania w kontekście tradycyjnych środków, do wprowadzenia których się przygotowujemy, lecz zgadzamy się, że mogą one w znacznym stopniu pomóc przywrócić równowagę na rynku w nadchodzącym roku.
Podzielamy opinię, że ten środek może, przyjmując pesymistyczny scenariusz, doprowadzić do sytuacji, w której przynajmniej połowa z obecnych 3, 89 mln hektarów będzie znów uprawiana, co z kolei w roku o normalnych warunkach klimatycznych może oznaczać dodatkową produkcję rzędu co najmniej 5-10 mln ton, chociaż niektóre rodzaje gruntów są mniej produktywne, co oczywiście jest powodem ich odłogowania przez rolników.
Uważamy jednak, że aby osiągnąć ten cel odpowiednim działaniem ze strony Komisji Europejskiej byłoby niewielkie rozszerzenie zakresu tego odstępstwa, czyli przedłużenie obowiązywania tego środka do dwóch lat zamiast roku. Konieczność jego przedłużenia jest zrozumiała, ponieważ oczywiste jest, że brakuje programowania dla rolnictwa, a na początku kolejnego sezonu jesień-zima nadal nie będzie podjęta definitywna decyzja w sprawie wyniku debaty prowadzonej w ramach oceny funkcjonowania. W związku z powyższym wzywam Komisję Europejską do uwzględnienia poprawki, którą złożymy w tym celu i która w moim przekonaniu zasłuży na większość na jutrzejszej sesji plenarnej.
Z drugiej strony jesteśmy wszyscy świadomi, że przywrócenie produkcji na tym obszarze będzie miało oczywiste negatywne oddziaływanie zarówno w odniesieniu do emisji CO2 z gruntów, jak i różnorodności biologicznej, ponieważ obecnie wszyscy uznają wartość dodaną odłogowania, jeśli chodzi o wpływ na środowisko naturalne. Zatem uważamy, że odpowiednim działaniem Komisji Europejskiej byłoby jak najszybsze przeprowadzenie badania wpływu, tak abyśmy poznali wszystkie dostępne istotne czynniki w celu podjęcia decyzji, którą jesteśmy zobowiązani podjąć w ciągu roku na ten sam temat.
Friedrich-Wilhelm Graefe zu Baringdorf
(DE) Pani przewodnicząca, pani komisarz! Rzeczywiście tempo naszych prac było szybkie, lecz Komisja Europejska również z opóźnieniem przedłożyła swoje wnioski. Ta kwestia była omawiana przez długi okres, a niecierpliwość rolników wzmagało w znacznym stopniu pytanie, kiedy to się zakończy. Niczego nie opóźniliśmy, to prawda, ani nie było to naszym zamiarem.
Jako uzasadnienie podaje pani wysokie ceny i konieczność pewnej stabilizacji. Mam nadzieję, że oboje jesteśmy zadowoleni - a zwłaszcza pani mąż posiadający przedsiębiorstwo - że pieniądze wreszcie trafią do przedsiębiorstw. Należało to zrobić już dawno temu i powinniśmy być ostrożni, twierdząc, że powinniśmy podjąć pewne działania, by obniżyć ceny. Co więcej, jest to niejako sprzeczne z pani oświadczeniem złożonym dziś rano w odniesieniu do cukru. Zapewne pamięta pani swoje słowa, że przy obecnych cenach zboża, ludzie prawdopodobnie będą szybciej przechodzić na zboża zamiast cukru. Jeśli teraz ponownie zostaną obniżone ceny zbóż, może to zburzyć logikę i zamiary, którymi się pani kieruje.
Wspomina pani o fakcie, że wiąże się to z płodozmianami. Tak, to prawda. Pierwotnie był to środek związany z płodozmianami, które wymagały również wegetacji. Oznacza to, że musimy zająć się aspektem środowiskowym, nawet jeśli był on w znacznym stopniu lekceważony w ostatnich latach, umożliwiając po prostu ciągłe odłogowanie, przez co duża część byłaby wykorzystywana do uprawy produktów energetycznych.
W poprawce wzywamy nie tylko do zajęcia się kwestiami planowanymi na rok 2008, lecz również do tego, by przedstawić Parlamentowi, w jaki sposób zorganizować płodozmiany, mając na uwadze ochronę środowiska naturalnego.
Vincenzo Aita
w imieniu grupy GUE/NGL. - (IT) Pani przewodnicząca, panie i panowie! Uważam, że Parlament powinien postrzegać to jako nowy element, który rozpoczyna nowy okres refleksji i nową debatę w sprawie produkcji rolnej w Europie. Chodzi nie tylko o to, że doszło do zmian w klimacie oraz że na niektórych obszarach wiejskich pojawiły się trudności w produkcji. Kwestią zasadniczą jest fakt, że cały system produkcji rolnej w tej sferze się zmienia, ponieważ, jak nawiązywano do tego w poprzedniej debacie, obecnie wiele zbóż produkowanych jest przy użyciu różnych systemów, o czym już słyszeliśmy.
Chodzi o to, że musimy teraz dokonać przeglądu polityki wdrażanej dla produkcji rolnej w ostatnich latach przez Wspólnotę Europejską. Mowa tu nie tylko o zbożach, lecz za kilka miesięcy będziemy musieli zająć się również problemami w produkcji mięsa i produktów mlecznych, ponieważ już dziś odnotowujemy zmiany w tego rodzaju produkcji i jej spadek. Dlatego też uważam, że pani komisarz i Komisja Europejska powinny dysponować okresem uważnej refleksji i umożliwić Parlamentowi udzielenie definitywnej odpowiedzi na te problemy, aby uniknąć sytuacji podobnej do obecnej: wzrostu kosztów żywności, który stwarza problemy dla wielu rodzin w Europie i poza nią.
Jim Allister
Pani przewodnicząca! W czasie gwałtownego i zgubnego wzrostu cen pasz, który wyrządza szkody naszemu intensywnie działającemu sektorowi, karygodne byłoby wykluczenie z produkcji gruntów, które mogą zmniejszyć naszą zależność od przywozu z krajów trzecich. Odłogowanie musi zostać zniesione i musi to nastąpić teraz.
Ale potrzeby są większe, co dotyczy także proaktywnego planu w obliczu zbliżającego się kryzysu w naszych intensywnie działających sektorach. Według mnie musi on obejmować praktyczne naciski na wielonarodowe sieci supermarketów, aby zaniechały strategii cenowej, która obniża ceny producenta. Jeżeli tak się nie stanie, duża część naszego intensywnie działającego sektora może ulec likwidacji. Byłaby to największa porażka polityki rolnej naszych czasów i ten problem, pani komisarz, musi pani pilnie rozwiązać.
Esther Herranz García
(ES) Pani przewodnicząca! Na początku chciałabym wyrazić zadowolenie z decyzji Parlamentu Europejskiego w sprawie zatwierdzenia, w trybie pilnym, natychmiastowego zniesienia obowiązku odłogowania.
Uważam, że konsumenci i rolnicy w Europie w głównym stopniu ponoszą konsekwencje ogromnych podwyżek cen surowców rolnych. Moim zdaniem obecna sytuacja powinna doprowadzić nas do dogłębnej dyskusji na temat zmiany, która dokonuje się obecnie we wspólnej polityce rolnej, i powinniśmy zagwarantować, że decyzje podjęte w tym obszarze są zgodne z sytuacją globalną, w której potrzeby krajów trzecich rosną w niewiarygodnym tempie, w szczególności z powodu zwiększenia konsumpcji w takich krajach, jak Indie i Chiny, odgrywających decydującą rolę w gospodarce światowej.
Jeśli ten deficyt będzie się utrzymywał, uważam, że Unia Europejska powinna pomyśleć o stworzeniu nowych mechanizmów w celu uniknięcia niezrównoważonych wzrostów cen żywności.
Przez lata słyszeliśmy, że wspólna polityka rolna oznacza nadmierne koszty dla europejskich podatników, lecz dziś chciałabym, aby rządy wyjaśniły obywatelom, dlaczego będą teraz musieli płacić więcej za chleb i mleko. Chciałabym również, aby rządy wyjaśniły środki, które są gotowe przyjąć w celu zagwarantowania konsumentom uczciwej ceny i zapobiegnięcia nadmiernym obciążeniom dla producentów, które zagroziłyby rentowności wielu gospodarstw.
Świat potrzebuje coraz więcej żywności i problem gwałtownego wzrostu konsumpcji nie zostanie rozwiązany polityką rolną, która jest coraz bardziej okrutna i niekorzystna dla producentów europejskich. Uważam, że przywódcy europejscy powinni zastanowić się dwa razy zanim doprowadzą do sytuacji, w której producenci znajdą się między przysłowiowym młotem a kowadłem.
Unia Europejska powinna wykorzystać ocenę funkcjonowania wspólnej polityki rolnej do wprowadzenia mechanizmów, które pozwolą uniknąć sytuacji deficytu w przyszłości, jeśli nie chcemy, by inni producenci światowi zmonopolizowali rynki międzynarodowe.
Rosa Miguélez Ramos
(ES) Pani przewodnicząca! Prawdą jest, że zasoby zbóż zmniejszyły się w ostatnich latach i słyszeliśmy już kilka powodów związanych z obecną sytuacją - zwiększona konsumpcja w gospodarkach wschodzących, niekorzystne warunki klimatyczne w krajach będących producentami lub przeznaczenie produkcji z krajów- eksporterów na cele konsumpcji wewnętrznej. Nie możemy również zapominać o skutkach niektórych spekulatywnych ruchów na zainteresowanych rynkach, takich jak Paryż lub Chicago. Wszystkie te czynniki przyczyniły się do wysokiego poziomu cen, którego nie odnotowano dotychczas w historii.
Jednak zgodnie z danymi Międzynarodowej Rady ds. Zbóż, oprócz problemu dostaw istnieje również problem rezerw: rezerw światowych, które kształtują się na poziomie poniżej 17%, które według FAO zapewniają bezpieczeństwo żywnościowe, i rezerw wspólnotowych, które są praktycznie wyczerpane na rynku, gdzie ceny przekraczają poziomy międzynarodowe.
Moim zdaniem, pani komisarz, w świetle oceny funkcjonowania powinniśmy zastanowić się, jaką rolę w tym kryzysie odgrywa likwidacja instrumentów wspólnotowych mających na celu regulowanie rynku.
Unię Europejską dręczy kwestia kosztów zarządzania zasobami oraz presja ze strony Światowej Organizacji Handlu; UE dokonała zmiany swojej polityki rolnej w kierunku uwzględnienia produkcji i liberalizacji rynków i odwróciła się od producentów i konsumentów, porzucając podstawową zasadę WPR: zagwarantowanie samowystarczalności.
Bernadette Bourzai
(FR) Pani przewodnicząca, pani komisarz, panie i panowie! Przede wszystkim chciałabym wyrazić swoje poparcie dla rekultywacji, na zasadzie dobrowolności, gruntów obecnie odłogowanych w celu zwiększenia europejskiej produkcji zbóż i nasion oleistych, uzupełnienia zasobów i tym samym zapewnienia samowystarczalności.
Jednak wydaje się, że potrzebne są dwa lata produkcji i zbytu, aby rolnicy mogli dostosować się do tej zmiany. Ważne jest również zastosowanie kwot na wywóz zbóż, tak aby najpierw zaspokoić potrzeby Europy.
Natomiast jestem bardziej ostrożna w odniesieniu do wniosku o zniesienie podatków od pasz zwierzęcych. Jestem w pełni świadoma faktu, że wzrost cen oznacza trudności dla rolników, ale nie chciałabym, by ten środek usunął bariery dla przywozu genetycznie zmodyfikowanej soi i kukurydzy. Opowiadam się jednak za promowaniem i wspieraniem rozwoju europejskiego przemysłu pasz zwierzęcych wolnych od organizmów modyfikowanych genetycznie, który umożliwiłby w większym stopniu zagwarantowanie bezpieczeństwa żywnościowego i niezależności.
Chciałabym również zaznaczyć, że chociaż odłogowanie nie jest już uzasadnione względami gospodarczymi, jest konieczne dla różnorodności biologicznej oraz ochrony gleby i rzek, i należy to uznać i utrzymać. Dlatego też Grupa Socjalistyczna zwraca się do Komisji Europejskiej o przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko skutków odstępstwa od systemu odłogowania. Mam na myśli przede wszystkim skutki, jakie zniesienie obowiązku odłogowania będzie miało na niezbędne zróżnicowanie źródeł pyłków i nektaru dla pszczół, w okresie, gdy sektor ten przeżywa poważny kryzys.
Ponadto zniesienie obowiązku odłogowania nie pomoże nam rozwiązać wszystkich problemów znajdujących się w centrum przeglądu WPR w roku 2008 i 2009.
Mariann Fischer Boel
komisarz. - Dziękuję, pani przewodnicząca! Chciałabym bardzo podziękować posłom za wszystkie pozytywne uwagi, za wszystkie starania, aby ustabilizować nasz rynek zbóż. Czuję się dobrze przygotowana do jutrzejszej kontynuacji tej dyskusji z państwami członkowskimi w Radzie i mam nadzieję, że w krótkim czasie możliwa będzie publikacja aktu prawnego. Jestem całkiem pewna, że rolnicy będą nas bacznie obserwować, chcąc dowiedzieć się, jaka decyzja zostanie podjęta w Parlamencie i jutro w Radzie.
Krótko przedstawię cztery różne grupy poprawek. W sprawie pomysłu przedłużenia jednorocznego okresu obowiązywania zerowego wskaźnika odłogowania do dwóch lat muszę powiedzieć, że w zimie będziemy mieli możliwość omówienia komunikatu, a przyszłą wiosną i latem, kiedy będziemy dokładnie wiedzieć, w jakim kierunku podążamy, będziemy mogli omówić projekty prawa. Nie będę więc w stanie poprzeć pomysłu przedłużenia jednorocznego okresu, lecz do tej kwestii wrócimy.
W sprawie korzyści wynikających z odłogowania dla środowiska naturalnego oczywiste jest, że - jak powiedziałam w swojej pierwszej wypowiedzi - będziemy musieli przeanalizować tę kwestię w ramach oceny funkcjonowania polityki rolnej, aby sprawdzić, czy możemy znaleźć rozwiązania pozwalające na zachowanie korzyści bioróżnorodności środowiska naturalnego wynikających z odłogowania.
W sprawie monitorowania rynku zbóż oczywiste jest, że podejmiemy wszelkie możliwe działania w celu podtrzymania intensywnego dialogu z państwami członkowskimi, zainteresowanymi stronami i ogółem społeczeństwa, aby sprawdzić, w jakim kierunku podąża rynek.
W sprawie poprawki 8 dotyczącej ograniczeń w wywozie i ewentualnego wprowadzenia podatku wywozowego muszę powiedzieć, że nie chcemy iść w tym kierunku. Będzie to oznaczało wysłanie całkowicie odmiennych i niewłaściwych sygnałów dla rynku. Znajdziemy się w sytuacji podobnej do sytuacji w Rosji i na Ukrainie, które to państwa oskarżaliśmy o wykorzystywanie tego narzędzia do zatrzymania produkcji dla siebie, i z tego względu nie należy podążać w tym kierunku.
Jeśli chodzi o inny pomysł dotyczący przywozu, zbadamy możliwości zawieszenia ceł przywozowych na zboża, a właściwie zaczęliśmy już tę sprawę badać. Nie pasują one do obecnej sytuacji. Sądzę, że zmiana całej polityki, polityki gromadzenia zapasów, byłaby możliwością, którą moglibyśmy omówić podczas oceny funkcjonowania polityki rolnej, aby znaleźć najlepszy sposób dostosowania rozwiązań do potrzeb zarówno rolników, jak i zainteresowanych stron - do potrzeb sektora zbóż.
Jeszcze raz bardzo dziękuję. Naprawdę doceniam entuzjazm, z którym Parlament i Komisja Rolnictwa i Rozwoju Wsi działały w tym przypadku.
Przewodnicząca
Debata została zamknięta.
Głosowanie odbędzie się w środę.
Oświadczenia pisemne (art. 142 Regulaminu)
James Nicholson  
na piśmie. - W wyniku wzrostu cen zbóż w całej Unii Europejskiej, powodowanego wysokimi cenami na świecie, pojawił się poważny problem. Bezpieczeństwo dostaw żywności jest konieczne. Już go nie posiadamy. Koszt zbóż gwałtownie rósł. Z sytuacją tą poradzić sobie można jedynie przez podniesienie cen dla konsumentów. W ubiegłym tygodniu rząd australijski oświadczył, że tegoroczna produkcja australijska będzie o 30% niższa. Musimy mieć dostęp do rynku produktów zastępczych dla zboża pochodzących ze Stanów Zjednoczonych albo podaż wołowiny, baraniny i mięsa kurzego zostanie utrudniona. Wzywam Radę ds. rolnictwa i ekspertów z UE do szybszego zatwierdzania nowych zbóż, aby zagwarantować nam bezpieczeństwo dostaw.
