Resultaten van de Europese Raad (19-20 maart 2009) (debat) 
De Voorzitter
- Dames en heren, we hebben kennis genomen van de interne politieke situatie in de Tsjechische Republiek. Namens u allen wil ik mededelen dat dit de werkzaamheden van het Tsjechische voorzitterschap niet mag beïnvloeden; we moeten vastberaden laten zien dat we willen dat het werk doorgaat. We steunen de Tsjechische premier, de voorzitter van de Europese Raad, bij zijn pogingen het Tsjechische voorzitterschap tot een succes te maken.
Ik wil de voorzitter van de Europese Raad aanmoedigen - en ik neem aan dat ik namens u allen mag spreken - het ratificatieproces voor het Verdrag van Lissabon in zijn land en in andere landen waar nog werk te doen is, door te zetten. We hebben de afgelopen tien jaar, sinds de besluiten in Nice zijn genomen, gewerkt aan dit verdrag voor de hervorming van de Europese Unie, en we willen nu de laatste moeilijke stappen zetten, zodat dit Verdrag hopelijk begin 2010 in werking kan treden. We hebben het Verdrag van Lissabon nodig voor meer democratie, voor meer speelruimte voor de Europese Unie en voor meer transparantie.
(Applaus)
Aan de orde zijn de verklaringen van de Raad en de Commissie over de conclusies van de Europese Raad op 19 en 20 maart 2009.
Mirek Topolánek
fungerend voorzitter van de Raad - (CS) Dames en heren, ik heet u allen welkom ter gelegenheid van het gebruikelijke verslag van de voorzitter van de Europese Raad na de voorjaarsbijeenkomst van de Europese Raad. Allereerst wil ik me verontschuldigen voor het feit dat ik niet zoals gebruikelijk tot het einde van het debat aanwezig kan zijn. Bij het tweede deel van het debat, na de toespraken van de fractievertegenwoordigers, zal vicepremier Vondra mij vervangen. De reden waarom ik terug moet naar Praag, is, zoals Hans-Gert Pöttering al zei, de ongehoorde tegenwerking van de socialisten, waar we overigens al gedurende het hele voorzitterschap mee te kampen hebben, daar ben ik altijd open over geweest. Het feit dat de regering demissionair is geworden, brengt het voorzitterschap beslist niet in gevaar. Dat de socialisten er geen rekening mee hebben gehouden dat Tsjechië voorzitter is van de Europese Raad, en dat ze zelfs de meest basale vorm van samenwerking weigeren, beschadigt vooral de sociale democratie zelf. Het voorzitterschap hoeft hier niet onder te lijden, want ik ben er heilig van overtuigd dat wat ik hier gezegd heb tijdens mijn introductierede in het Europees Parlement over hoe we zullen proberen de toon van de discussie te matigen en compromissen te bereiken, dat dat ons ongetwijfeld gelukt is. De voorjaarsbijeenkomst van de Europese Raad bewijst dit. In mijn land is het de gewoonte dat wanneer iemand het woord voert anderen hem niet in de rede vallen, maar misschien is men hier iets anders gewend.
Staat u mij toe over te gaan naar de reden waarom ik hier vandaag eigenlijk sta en waarom we in de Europese Raad bepaalde stappen hebben ondernomen. Ik zal me daarbij strikt aan de conclusies van de Europese Raad houden. Laat u mij eerst echter nog ingaan op wat er daarvoor nog plaats heeft gevonden, namelijk de tripartiete top met de sociale partners. Deze top was behoorlijk sterk bezet. Behalve José Manuel Barroso, de voorzitter van de Europese Commissie, en ik waren er nog twee premiers aanwezig, namelijk premier Reinfeldt van Zweden en premier Zapatero van Spanje. Ik was na deze bijeenkomst erg opgetogen en zeer verbaasd over de consensus tussen de sociale partners over zowel de doelstellingen van het voorzitterschap als in het algemeen over de oplossingen voor de werkloosheidssituatie die zich als gevolg van de wereldwijde financiële crisis aan het ontwikkelen is.
Ik zou over de tripartiete top graag nog meer zeggen, mocht daar interesse in bestaan, maar we zijn het eens geworden over drie basisprincipes: voorwaarden scheppen voor een veel grotere flexibiliteit van de arbeidsmarkt en voor de mobiliteit van arbeidskrachten, en intensiever werken aan de verbetering van het opleidingsniveau en de vakkundigheid van arbeidskrachten, zodat deze daarvan kunnen profiteren op de arbeidsmarkt etc. De voorjaarsbijeenkomst van de Europese Raad was weliswaar al de tweede bijeenkomst van staatshoofden en regeringsleiders die onder onze leiding heeft plaatsgevonden, maar dit was de eerste officiële top. Het thema waar de grootste belangstelling voor bestond, was natuurlijk de vraag hoe we de huidige economische crisis kunnen oplossen. Ik wijs de beweringen dat we te weinig zouden doen en dat we oppervlakkig te werk zouden gaan, met kracht van de hand. Ik noem maar één cijfer: 400 miljard euro. Deze 400 miljard euro, ofwel 3,3 procent van het bbp van de Europese Unie, staan voor maatregelen van ongekende omvang. Bovendien beschikt de EU over automatische stabilisatoren die er bijvoorbeeld in de Verenigde Staten niet zijn. Ik denk dat het voorbeeld dat José Manuel Barroso noemde, dat goed illustreert. Voor een arbeider die wordt ontslagen bij Saab in Zweden gelden volstrekt andere sociale normen dan voor een arbeider die wordt ontslagen bij General Motors, ergens in Chicago. Het optreden van beide regeringen is totaal verschillend en juist deze automatische stabilisatoren tillen het bedrag van 400 miljard euro naar een beduidend hoger bedrag en brengen ons wat dat betreft ongetwijfeld in het voordeel ten opzichte van de Verenigde Staten. De fundamentele steun voor dit akkoord van alle 27 lidstaten bevestigt de geldigheid van de Lissabonstrategie, aangezien het eigenlijk één van de vier pijlers is waarop deze hele strategie berust.
Gisteren was Gordon Brown hier en die had de mogelijkheid om u de aanpak van de 27 lidstaten, het mandaat van de G20-top en de drie andere feitelijke pijlers van deze strategie toe te lichten. We zijn het erover eens dat alle kortetermijnmaatregelen tijdelijk moeten zijn en beschouwen ze ook als zodanig. De prioriteiten en doelstellingen van de Lissabonstrategie op lange en middellange termijn zijn vastgesteld, de kortetermijnmaatregelen moeten hierop worden afgestemd. Ik moet eerlijk zeggen dat er in de Europese Raad min of meer onthutst werd gereageerd op de woorden over permanente actie van Timothy Geithner, de Amerikaanse minister van Financiën. De Verenigde Staten herhalen niet alleen fouten uit de jaren dertig van de vorige eeuw, zoals kolossale stimuleringsmaatregelen, tendensen en oproepen tot protectionisme, de campagne "Buy American” en dergelijke. De combinatie van deze maatregelen en, erger nog, het plan om deze permanent te laten gelden, leiden naar de hel. De geschiedenisboeken zijn duidelijk onder het stof geraakt en zouden weer eens moeten worden gelezen. Ik beschouw het afkeuren van deze aanpak en deze kortetermijnoplossing als het grootste succes van de voorjaarsbijeenkomst van de Raad. Ik sta volstrekt afwijzend tegenover de uitspraak van de voorzitter van de Partij van de Europese Sociaaldemocraten Poul Nyrup Rasmussen dat de Europese Raad weinig tegen de crisis heeft ondernomen en dat we wachten op hulp van de Verenigde Staten. Niet alleen omdat de huidige aanpak van de VS zich alleen al diskwalificeert gezien de ervaringen uit het verleden, maar ook omdat het socialezekerheidsstelsel, en het systeem van sociale voorzieningen voor de gewone burger in het algemeen, in de VS volstrekt anders werkt en van een beduidend lager niveau is, zoals ik al heb gezegd. De Amerikaanse aanpak is riskant, omdat de Amerikanen voor hun sociale stimuleringsmaatregelen liquide middelen nodig zullen hebben. Die krijgen ze eenvoudig, want er is altijd wel iemand die de Amerikaanse schuldbrieven opkoopt. Dit brengt de liquiditeit van de markt echter in gevaar. Het trekt de liquiditeit van de wereldwijde financiële markt naar beneden, zodat de verkoop van andere schuldbrieven, misschien van Europa, maar zeker van Polen, Tsjechië en misschien nog wel van meer landen, gevaar loopt , daar er geen liquide middelen meer in het systeem omgaan. Deze aanpak boezemt angst in en zal volgens mij ook onderwerp van discussie worden tijdens de G20-top. De G20-top zal één van de gelegenheden zijn waarbij we daarover kunnen praten. Tijdens de informele top van de 27 lidstaten met de Amerikaanse regering en Barack Obama in Praag kan deze discussie worden voortgezet. Ik heb er vertrouwen in dat we met de Verenigde Staten tot een gezamenlijke aanpak zullen komen, want het is beslist niet onze bedoeling Amerika en de EU tegen elkaar op te zetten. In deze tijd, en deze crisis toont dat opnieuw aan, bestaan er namelijk helemaal geen geïsoleerde economieën en is de onderlinge verbondenheid enorm. Dat betekent dat we in tijden van crisis allemaal een probleem hebben en dat we dat probleem samen moeten oplossen.
De tweede pijler van het akkoord is, wat betreft het vinden van een oplossing voor de huidige crisis, de voorbereiding voor de G20-top. De voorbereidende documenten die Gordon Brown met zijn regering heeft opgesteld, zijn uitstekend. Gisteren hebt u er kennis van kunnen nemen. Het plan berust op drie pijlers, namelijk het aanpakken van de financiële sector, het verschaffen van fiscale prikkels en regulering en wat ik zou willen noemen het corrigeren van fouten in dit systeem, en het herstellen en liberaliseren van de wereldhandel, dat betekent druk uitoefenen om te zorgen dat de besprekingen van de Doha-ronde van de Wereldhandelsorganisatie worden hervat. Dit sluit volgens mij precies aan bij de maatregelen die de Europese Raad voorstelde en waarover we het volstrekt eens zijn. Ik wil ook mijn genoegen kenbaar maken over het feit dat we bij dit akkoord eindelijk een concreet cijfer hebben genoemd voor de verhoging van de beschikbare financiële middelen uit het Internationaal Monetair Fonds. Deze concrete financiële verplichting hebben we vastgesteld op 75 miljard euro. De 27 EU-lidstaten nemen bij de G20-top een unanieme positie in, ze hebben één stem en een gemeenschappelijk doel. Dat beschouw ik als het grootste succes, want de hele bijeenkomst van de Europese Raad was een proeve van Europese eenheid, Europese solidariteit, Europese waarden en de Europese geïntegreerde interne markt. Mocht ook maar één van deze fundamenten instorten, dan zouden we echt verzwakt uit deze crisis komen. Ik denk bovendien dat onze positie er juist door wordt versterkt als we deze grondbeginselen zullen respecteren. Aan de vooravond van de G20-top is er geen reden voor pessimisme, zoals de heer Rasmussen vreest. Ik denk dat we allemaal hebben begrepen dat we solidair moeten handelen en samenwerken, zoals bijvoorbeeld Graham Watson van de Fractie Alliantie van Liberalen en Democraten voor Europa heeft gezegd.
De huidige crisis is een vertrouwenscrisis, dat zeggen we allemaal. De derde sleutel tot de oplossing van de crisis is vertrouwensherstel. Alleen geld in het systeem pompen is niet voldoende. Dat hebben we geprobeerd en de banken lenen desondanks geen geld uit. Het is belangrijk dat de banken dat wel doen, wat niet het geval is zolang ze geen vertrouwen hebben. De liquide middelen waarover ze beschikken hebben het probleem niet opgelost. Vertrouwen kan niet worden opgelegd en is ook niet te koop. In het kader van het vertrouwensherstel hebben we daarom de beschikbare garantieruimte voor landen buiten de eurozone verdubbeld naar 50 miljard euro, voor het geval daar behoefte aan ontstaat. Ook daarover zijn we het eens geworden. We zijn het er zelfs over eens geworden dat er in deze kwestie niet over de hele linie hetzelfde moet worden opgetreden, maar individueel, aangepast aan elke bank en elk land. Een "one-size-fits-all-aanpak” beschouwen we op dit moment als riskant. De markten zijn nerveus en reageren onmiddellijk, overtrokken en negatief op elk gebaar. Daarom is een betere regulering hier op zijn plaats. Ik heb het nadrukkelijk over verbetering van de regulering, en daar waar geen regulering bestond, over de invoering ervan. En daarbij bent u, leden van het Europees Parlement, aan zet. We zouden graag overeenstemming bereiken, en ik heb signalen opgevangen dat dit mogelijk is, over wetgevingsbesluiten die in feite overeenkomen met onze ideeën over een betere regulering op het gebied van kredietbeoordelingbureaus, de solvabiliteit van verzekeringsmaatschappijen, de kapitaalbehoeften van banken, internationale betalingen, elektronisch geld enzovoort. Ik hoop dat u deze normen nog tijdens uw ambtstermijn goedkeurt, dat ze snel in werking treden en dat we ze zo snel mogelijk in de praktijk kunnen brengen. Ik ben zeer te spreken over het rapport van de Larosière, dat briljant is in het analytische gedeelte en zeer instructief in het praktijkgedeelte, daar zijn we het allen over eens. Wat dat betreft heeft de Europese Raad duidelijke conclusies getrokken. Misschien was het belangrijkste doel van de voorjaarsbijeenkomst de beoordeling van de tenuitvoerlegging van het herstelplan dat de Raad in december heeft opgesteld. Juist daarover is veel discussie en ophef ontstaan, volgens mij ten onrechte. Het plan zou niet veelomvattend, snel en ambitieus genoeg zijn. Dit wil ik graag tot zijn juiste proporties terugbrengen. Ik heb al gezegd dat 400 miljard euro 3,3 procent van ons bbp is. Daarbij zijn de middelen voor de herkapitalisatie van de banken en bankgaranties nog niet meegerekend, die brengen de waarde op meer dan 10 procent van het bbp. Dat is een omvang die de EU zich op het moment kan permitteren, maar het zal wel een zware impact hebben op het Stabiliteits- en groeipact, de overheidsschuld en mogelijke hervormingen in de periode van "the day after”, ofwel de periode na afloop van de crisis, om het eenvoudig te zeggen. Ik denk dat ook dat bedrag van 5 miljard euro dat uiteindelijk is goedgekeurd, slechts een klein deel van het enorme bedrag van 400 miljard, het resultaat is van zeer moeizame onderhandelingen, waarbij veel staten bezwaar maakten. Ten eerste omdat het niet als crisismaatregel geldt als het niet wordt opgebruikt in de jaren 2009-2010. Het is inderdaad ook waar dat er geen transparant systeem bestaat voor de beoordeling van projecten, dat er geen goede lijst van deze projecten bestaat, enzovoort, en dat er hier en daar iets mist of overtollig is. Uiteindelijk zijn we het na zeer moeizame onderhandelingen eens geworden en het Tsjechisch voorzitterschap heeft duidelijk een dominante rol gespeeld in het vinden van overeenstemming om deze 5 miljard euro goed te keuren en ze naar het Europees Parlement te sturen, zodat u zich erover kunt buigen.
Het herstelplan heeft natuurlijk een communautaire component, waarvoor momenteel ongeveer 30 miljard euro beschikbaar is, en een nationale component, binnen het kader waarvan elke lidstaat zijn eigen fiscale prikkels invoert. Het belangrijkste waarover de Europese Raad het eens is geworden, is denk ik dat het Stabiliteits- en groeipact nog steeds overeind staat. Als we als hele unie ongedeerd en met hernieuwde kracht uit deze crisis willen komen, moeten we onze eigen regels respecteren. Ik denk dat we een grove fout begaan als we nu nieuwe maatregelen invoeren, voordat alle communautaire en nationale activiteiten van start zijn gegaan, en zonder te weten wat voor gevolgen deze hebben en of er wel of geen andere fiscale prikkels nodig zijn. Ook daarover is de Europese Raad het eens geworden. Indien absoluut noodzakelijk zal de Europese Raad verdere maatregelen nemen, maar op dit moment weten we niet of we dat wel of niet moeten doen, niemand kent de bodem van deze crisis, niemand weet wanneer zij ten einde komt. Het zou volstrekt onzinnig zijn om verdere maatregelen te nemen zolang we nog niet weten wat de gevolgen zijn van deze fiscale prikkel van 400 miljard euro. Het is een ambitieus, gedifferentieerd en complex plan, dat de groei, de werkgelegenheid en natuurlijk de problemen in verband met de economische situatie oplost in de afzonderlijke staten, in elke staat een beetje anders afhankelijk van de situatie.
Een tweede groot thema van de Europese Raad was klimaat en energie. Zowel op het gebied van energiezekerheid als op dat van de klimaatbescherming hebben we grote vooruitgang geboekt. Energiezekerheid is niet alleen één van de hoofdthema's van ons voorzitterschap, in januari werd het grote belang ervan bovendien nog eens aangetoond. De gascrisis is nog niet opgelost. Er kan morgen, overmorgen, over een maand, volgend jaar, op elk moment een gascrisis losbarsten. Het feit dat de crisismaatregelen voor 5 miljard euro voornamelijk, zo niet alleen, zijn gericht op het verbinden van de Europese landen en op de meest uiteenlopende mechanismen en projecten om de afhankelijkheid van één leveringsroute te beperken, ondersteunt mijn woorden. We hebben afgesproken dat het noodplan voor de uitval van leveranciers klaar moet zijn vóór komende winter, zodat we kunnen reageren op eventuele problemen. Het is overduidelijk dat dit nodig is. Dat is in januari gebleken, vooral in Slowakije, Bulgarije en enkele andere landen.
Wat het klimaatdebat betreft: de besprekingen en voorbereidingen voor de Conferentie van Kopenhagen zijn nu al gestart. Denemarken, als gastheer, Zweden, dat tijdens de conferentie voorzitter zal zijn, en het Tsjechisch voorzitterschap zijn daar nu al druk mee bezig. We proberen tot een gemeenschappelijk standpunt op Europees niveau te komen. We beginnen de onderhandelingen met de belangrijkste partners, zonder wie het succes van de Conferentie van Kopenhagen onzeker is. Dat zijn de Verenigde Staten, natuurlijk ook Japan, China en India en andere grote landen en grote vervuilers. Ik wil er nog even bij stilstaan dat er voornamelijk discussie was over de vraag of we nu al de mechanismen moeten vaststellen en het aandeel dat de afzonderlijke EU-lidstaten zullen hebben in het enorme geldbedrag dat we beschikbaar zullen stellen voor hulp aan ontwikkelingslanden, derde landen, om hun verplichtingen in het kader van de strijd om de klimaatbescherming te kunnen nakomen. De beslissing die we hebben genomen is juist. In een situatie waarin we in onderhandeling zijn met belangrijke partners die tot nu toe meer praten dan doen, zou het heel slecht en ontactisch zijn om onszelf barrières en limieten op te leggen die die anderen niet in acht nemen. Onze onderhandelingspositie is veel beter wanneer we onze handen vrij hebben. Daar hebben de landen die uiteindelijk het laatste voorstel op tafel hebben gelegd, namelijk Zweden, Denemarken, Nederland, het Verenigd Koninkrijk en Polen, mee ingestemd. Wat de Poolse aanpak betreft hebben we uiteraard de belangen gerespecteerd van de landen die enigszins op hun hoede zijn voor dit mechanisme, evenals de belangen van landen die een leidende rol spelen op het gebied van klimaatverandering. Alle landen, inclusief de landen die de bestrijding ervan als absolute prioriteit zien, zijn het erover eens dat we nu nog tijdig voor aanvang van de Conferentie van Kopenhagen het juiste mechanisme moeten vinden, de sleutel en de juiste formulering.
Het derde thema betreft de externe betrekkingen. De Europese Raad heeft het voorstel voor het Oostelijk Partnerschap officieel goedgekeurd als aanvulling op ons buitenlands beleid of het nabuurschapbeleid. Ten noorden van ons bevinden zich gletsjers, ten westen de Atlantische Oceaan, maar ten zuiden en oosten van ons wonen onze buren. Daar bevinden zich landen die onze positie kunnen bedreigen, zowel op sociaal en economisch gebied als op het gebied van veiligheid. Het Oostelijk Partnerschap was een doel van het Tsjechisch voorzitterschap en ik ben heel blij dat het goedgekeurd is en dat er een duidelijk bedrag van 600 miljoen euro voor vrij is gemaakt. Ik loop vast vooruit op uw vragen over Wit-Rusland. We nemen hierbij in overweging dat Wit-Rusland enige vooruitgang heeft geboekt, dat de opschorting van het visaverbod voor vertegenwoordigers van het regime wordt voortgezet en dat de deur voor Wit-Rusland momenteel op een kier staat. Toch is er geen beslissing genomen. Zolang niet alle 27 lidstaten het hierover eens worden, zullen we Loekasjenko niet uitnodigen, ook al raden zowel de oppositie als de ons omringende landen ons aan dat wel te doen. Ik denk dat dat een kwestie is waarover ik op dit moment geen vragen kan beantwoorden en daarom wilde ik eventuele vragen voor zijn.
Ik heb de Europese Raad geïnformeerd over de ontmoeting en de informele top met president Obama op 5 april in verband met de invulling van een ander belangrijk doel, en dat is een nieuw trans-Atlantisch partnerschap. De organisatorische zaken zijn nog niet rond, u zult hierover gedetailleerd op de hoogte worden gehouden. De top zal thematisch worden ingedeeld in drie hoofdblokken: een discussie over de G20-top, samenwerking op het gebied van klimaat en energie, waarin de EU evenals de Verenigde Staten een belangrijke rol wil spelen, en als derde agendapunt de externe betrekkingen, het geostrategische gebied van de Middellandse Zee tot aan de Kaspische Zee, dat wil zeggen Afghanistan, Pakistan, de situatie in Iran en het Midden-Oosten. De top met Amerika is belangrijk, maar het blijkt ook dat we niet te hoge verwachtingen moeten hebben, het is niet de verschijning van de Messias. Amerika heeft veel binnenlandse problemen op te lossen en juist daarom is het goed dat Barack Obama in Praag één van zijn belangrijkste toespraken van dit jaar zal houden, waarin hij natuurlijk een boodschap zal willen uitdragen aan de burgers van de EU over de belangrijkste standpunten en doelstellingen van de nieuwe Amerikaanse regering.
Tijdens de bijeenkomst van de Europese Raad zijn er een heleboel andere zaken besproken waarover ik vragen kan beantwoorden. Indien ik iets heb vergeten te zeggen, zal ik dat alsnog doen tijdens de discussie die zal volgen op de toespraken van de fractievoorzitters. In deze samenstelling zullen we elkaar waarschijnlijk niet meer ontmoeten, want u gaat op campagne, en ik hoop dat u daar niet hier vandaag al mee begint. Ik hoop dat de strijd om zetels in het Europees Parlement eerlijk zal verlopen en dat u na de verkiezingen weer bijeen zult komen en uw werk zult voortzetten.
De Voorzitter
- Dank u, fungerend voorzitter van de Europese Raad, voor uw vastberadenheid de werkzaamheden van het voorzitterschap voort te zetten ondanks de moeilijke situatie in eigen land.
José Manuel Barroso
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, dames en heren afgevaardigden, de laatste Europese Raad is er één met tastbare resultaten geweest.
Ik wil het Tsjechisch voorzitterschap graag gelukwensen, en in het bijzonder premier Topolánek, die ervoor gezorgd heeft dat de discussie binnen het daarvoor vastgestelde kader is gebleven en de aandacht steeds op concrete doelstellingen is gericht. Dat heeft resultaten opgeleverd: een aantal beslissingen die op zich al belangrijk zijn, maar bovendien iets zeggen over de besluitvaardigheid van dit Europa. Deze beslissingen tonen aan dat we een verenigd front kunnen vormen en weerspreken zo bepaalde pessimistische voorspellingen, die - ook nu weer - niet juist bleken te zijn. Ik zal me hier concentreren op de economische aspecten. Omdat premier Topolánek het merendeel van de vraagstukken al heeft toegelicht hoef ik ze immers niet allemaal opnieuw te behandelen.
Om te beginnen heeft de Raad het voorstel van de Commissie om 5 miljard euro te besteden aan strategische energieprojecten en breedbandinternet goedgekeurd. De binnen de Europese Raad bereikte overeenstemming toont aan dat de Unie bereid is al de nodige tot haar beschikking staande instrumenten in te zetten om te verhinderen dat de crisis de verwezenlijking van onze langetermijndoelstellingen in gevaar brengt. Ik denk dan in de eerste plaats aan energiezekerheid en de strijd tegen klimaatverandering.
Het tweede belangrijke besluit houdt in dat het plafond voor de steun ten behoeve van de betalingsbalans van de lidstaten wordt verdubbeld. Dat plafond is nu op 50 miljard euro vastgesteld, wat enorm veel is. Daarmee laten we zien dat solidariteit in Europa in moeilijke tijd geen ijdel gepraat is.
De standpunten coördineren, samen optreden en elkaar steunen - dat is voor de Europeanen inderdaad de beste manier om de crisis te bestrijden en opnieuw groei te realiseren.
Het derde belangrijke besluit bewijst dat de Unie bij het bestrijden van de crisis op mondiaal niveau volledig bereid is haar aandeel te leveren. De omvang van de begrotingsimpuls voor de Europese economie komt nu - als we de automatische stabilisatoren meetellen - overeen met 4 procent van het Europees bbp. We hebben tijdens de Europese Raad ook besloten om het IMF met 75 miljard euro te steunen. De Unie neemt haar rol dus zeer serieus: ze stelt zich actief teweer tegen de crisis en werkt verder aan een ambitieus en toekomstgericht programma voor het hervormen van de regelgeving.
De Unie heeft dus blijk gegeven van eenheid en leiderschap. Als we op de ingeslagen weg doorgaan zullen we zo oplossingen op mondiaal vlak vinden. De discussies die we gisteren met Gordon Brown, de Britse premier, hebben gevoerd zijn daarvan het bewijs. De Europese Unie heeft voor de top in Londen een solide en coherente agenda, die op vier pijlers is gebaseerd: een sterke en gecoördineerde budgettaire prikkel voor de economie, een ambitieus plan voor het hervormen van de regelgeving, een duidelijke afwijzing van elke vorm van protectionisme en de belofte dat we de millenniumdoelen zullen blijven nastreven, in de eerste plaats ten behoeve van de minst bedeelden in deze wereld.
Dat is een agenda die van leiderschap getuigt. Toch geloof ik dat het van belang is erop te wijzen - omdat dit eerst niet helemaal duidelijk was - dat het standpunt van de lidstaten die aan de top in Londen zullen deelnemen en het standpunt van de Commissie in wezen het standpunt van de gehele Unie is, met al haar 27 lidstaten, die allemaal willen dat we deze leidersrol bij het vinden van een nieuwe benadering op mondiaal niveau blijven vervullen. Het is geen agenda van technocraten. Het gaat erom het economische systeem - en dan vooral het mondiale financiële systeem - opnieuw te wapenen met die morele waarden zonder welke de markteconomie niet kan functioneren. Het is zaak de mensen weer centraal te stellen war het gaat om de mondiale economie. Wij zijn voorstanders van open en concurrerende economieën, maar dat moeten wel economieën zijn waar de markt er voor de burger is. Dat is dan ook de reden waarom ik het ambitieuze plan van mevrouw Merkel om een handvest voor een duurzame economie op te stellen steun. Daarin wordt herhaald dat wij een sociale markteconomie voorstaan.
De Europese Raad heeft zich niet uitsluitend met de crisis bezig gehouden. Ik ben heel blij dat de 27 lidstaten in de context van de buitenlandse betrekkingen hun steun hebben uitgesproken voor de voorstellen van de Commissie over het ontwikkelen van een Oostelijk Partnerschap. We zullen dat onderwerp bij de op 7 mei te houden top over het Oostelijk Partnerschap verder bespreken. Zo hebben we nu - mét de Unie voor het Middellandse Zeegebied - een coherent kader voor het nabuurschapsbeleid, een beleid dat voor de buitenlandse betrekkingen van de Unie beslist één van de belangrijkste prioriteiten zal zijn.
(EN) Mijnheer de Voorzitter, we moeten het economisch herstelwerk met dezelfde voortvarendheid voortzetten; de 5 miljard euro moet dringend worden benut. Die investering is van vitaal belang in deze moeilijke tijden. We weten allemaal dat de kredietcrisis directe gevolgen heeft gehad voor onze strategische projecten. Er speelt een aantal kwesties, met name de kans van bevriezing van de olie- en gasleveranties. Door de crisis zijn investeringen in hernieuwbare energie vertraagd en is onderzoek naar schone technologie stilgelegd. Vandaar dat een duidelijk Europees antwoord nodig is.
Ik weet dat dit Parlement snel vorderingen wil maken met dit dossier en ik hoop dan ook dat, nadat u de voorstellen heeft bestudeerd, het overleg met de Raad spoedig verloopt, zodat ze in mei wet kunnen worden.
Hetzelfde geldt voor het pakket bestaande en toekomstige maatregelen voor het financiële systeem. Als Parlement en Raad in eerste lezing nog vóór het reces in de aanloop naar de verkiezingen overeenstemming zouden bereiken over deze maatregelen, dan zou dat een krachtig signaal zijn dat de EU weet wat zij moet doen om het financiële stelsel te stabiliseren.
Dat is een belangrijke component van het proces om het vertrouwen terug te winnen, en om die reden zal de Commissie doorgaan met het aannemen van de voorstellen die zijn beschreven in haar mededeling van 4 maart 2009 inzake hedgefondsen en private equity, inzake beloningsstructuren en inzake de invulling van de ideeën uit het verslag van de door mij ingestelde groep op hoog niveau onder leiding van de heer de Larosière. Dat verslag heeft een warm onthaal gekregen in de Europese Raad en werd unaniem gezien als uitgangspunt voor verdere maatregelen. Ik ben erg blij met dat resultaat.
Verder moeten we de maatregelen onderling nog beter afstemmen. Afstemming is elementair - afstemming en uitvoering. Onze richtsnoeren voor aan bijzondere waardevermindering onderhevige activa en voor steun aan de automobielindustrie worden inmiddels al gebruikt om met de maatregelen van de lidstaten zoveel mogelijk effect te sorteren.
Nu we ons in de uitvoeringsfase van het herstelplan bevinden, zal de Commissie zich extra inzetten om toe te zien op de invulling die de lidstaten geven aan de aangekondigde stimuleringsmaatregelen. Daarvoor beschikken we over enkele instrumenten. We hebben ook de beschikking over de instrumenten van de strategie van Lissabon die van kracht blijven. Verder zullen we nauw toezien op de diverse nationale maatregelen die worden genomen om de crisis te bestrijden en de vraag te stimuleren, om na te gaan welke lering daaruit kan worden getrokken en hoe wij kunnen helpen.
In dezelfde geest zouden we ons moeten voorbereiden op de werkgelegenheidstop. Ik heb dit hier al eerder gezegd: deze crisis komt echt hard aan en dat is nergens beter zichtbaar dan op de arbeidsmarkt.
De werkloosheid neemt toe en zal naar alle waarschijnlijkheid verder oplopen. Dat is mijn grootste zorg en zou mijns inziens voor Europa de grootste zorg moeten zijn. Het moet werkenden in heel Europa duidelijk zijn dat de Europese leiders hen niet in de kou laten staan. Daarom is de bijzondere top over werkgelegenheid begin mei zo belangrijk: om te evalueren welk effect de herstelmaatregelen tot nu toe hebben gehad, om na te gaan wat wel werkt en wat niet, en om beste praktijken uit te wisselen en afspraken te maken over verdere maatregelen.
We moeten ervoor zorgen dat alle middelen op plaatselijk, regionaal, nationaal en Europees niveau worden ingezet om de gevolgen van de crisis op te vangen en de mensen voor te bereiden op de banen van de toekomst. We moeten in het bijzonder zo goed mogelijk gebruik maken van de mogelijkheden die het Europees Sociaal Fonds en het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering bieden ter aanvulling van de maatregelen van de lidstaten.
Zoals u waarschijnlijk bekend is, heeft de Europese Raad besloten de top te houden in de vorm van een trojka. Om u eerlijk de waarheid te zeggen - wat ik altijd doe - ben ik teleurgesteld over die beslissing. Ik had liever gezien dat de 27 lidstaten allemaal de tijd hadden genomen om gezamenlijk te overleggen over de beste oplossing voor wat in deze crisis immers geldt als de belangrijkste kwestie voor de Europese burgers bij uitstek: de werkgelegenheidssituatie.
Het is ons natuurlijk bekend dat de instrumenten vooral op nationaal niveau te vinden zijn, maar dat zou geen reden mogen zijn voor Europese leiders om niet op Europees niveau te overleggen over de juiste afstemming van hun maatregelen. We weten immers ook dat het bij besluiten over de financiële sector of de vaststelling van een herstelplan ook gaat om maatregelen voor de werkgelegenheid.
Ik ben evenwel van mening dat het onderwerp van de werkgelegenheid zelf, los van andere onderwerpen, aandacht van de Europese leiders verdient. Hoe dan ook, de Commissie is er geheel en al klaar voor om op 7 mei 2009 een sterk signaal af te geven. Persoonlijk geloof ik dat deze top, waarvoor zoals gezegd de vorm van de trojka is gekozen, een open karakter zou moeten hebben, in de zin dat alle eerste ministers die willen deelnemen, daartoe in de gelegenheid worden gesteld.
Zoals premier Topolánek wil ik u wijzen op de belangrijke bespreking met de sociale partners die we direct voorafgaand aan de Europese Raad hadden, samen met de premier van Zweden, de heer Reinfeldt, en de premier van Spanje, de heer Zapatero. Ik denk dat die bespreking duidelijk heeft gemaakt dat de sociale partners bereid zijn om met ons rond de tafel te gaan. Het is belangrijk dat het alle Europeanen duidelijk is, met name alle werkenden in Europa, dat ons op Europees niveau ook veel gelegen is aan een sociale dialoog.
We hebben de sociale partners uitgenodigd naar de Commissie en een vergadering georganiseerd in het college van Commissieleden. Ik ben vastbesloten om de samenwerking met de sociale partners, het Europees Parlement, de regeringen van de lidstaten, het voorzitterschap, natuurlijk, en ook met het Comité van de Regio's en het Europees Economisch en Sociaal Comité voort te zetten, omdat ik echt geloof dat we bij de aanpak van dit werkgelegenheidsprobleem niet alleen de regeringen en Europese instellingen moeten betrekken, maar ook de sociale partners en de samenleving van elke lidstaat.
Ik ben er vast van overtuigd dat we alle alternatieven op tafel moeten krijgen. Vandaar dat de Commissie de komende weken extra haar best zal doen om met al onze partners samen te werken, en ik zou het erg op prijs stellen als ik kon rekenen op de volledige deelname van u als leden van het Europees Parlement en van dit Parlement als instelling. U beschikt over een schat aan kennis van maatregelen aan de basis.
Dit was al met al een Europese Raad die zeer belangrijke besluiten heeft genomen over economische en financiële aangelegenheden - dat zijn heel concrete resultaten. Daarmee is het proces echter geenszins afgesloten. We moeten doorgaan met dezelfde voortvarendheid. We moeten open staan voor alles wat nodig is voor de bestrijding van een crisis die zich bovenal zal doen voelen op sociaal gebied. Het is belangrijk dat we die vastberadenheid vasthouden en dat Europa via afstemming en uitvoering in staat zal zijn om niet alleen intern de uitdaging het hoofd te bieden, maar ook een belangrijke bijdrage te leveren tot het antwoord dat wereldwijd moet worden gevonden op deze bijzonder omvangrijke crisis.
(Applaus)
Joseph Daul
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer Topolánek, mijnheer Barroso, beste collega's, afgelopen vrijdag heeft Europa een stappenplan goedgekeurd voor de op 2 april te houden G20-top, na eerst, bij het begin van de crisis, onze Amerikaanse partners en de rest van de wereld mee te hebben gekregen voor een - broodnodige - hervorming van de financiële markten.
Sommigen hebben hier gisteren tijdens het debat over de G20 gezegd dat dit niet ver genoeg ging; anderen meenden dat we zo te ver gingen. De waarheid is dat Europa bij de achtereenvolgende crises die we hebben doorgemaakt, wel degelijk blijkt te bestaan - en dat is een Europa dat de zaken coördineert en als team kan werken.
Ik zeg het opnieuw: in de crisissituatie waarin we nu verkeren zijn nationale oplossingen, als het gaat mondiale problemen - energie, klimaat, buitenlandse zaken, veiligheid en defensie - , niet meer toereikend. En als zelfs de Britse premier, die we gisteren hebben horen spreken, de loftrompet steekt over de waarden van de Europese Unie en aangeeft dat hij "trots is Brit te zijn, en trots is Europeaan te zijn”, dan voel ik mij gesterkt in die mening.
Het vorige week door de Europese Raad genomen besluit om een fonds aan te leggen van 50 miljard euro om de landen buiten de eurozone in deze moeilijke tijden bij te staan is heel positief: wat één van ons aangaat, gaat ons allen aan. Dit is wat wordt bedoeld met Europese integratie. Opgeteld bij de 400 miljard euro van het Europees economisch herstelplan zullen deze kredieten ons weer op weg helpen, naar groei, naar het creëren van welvaart en - uiteindelijk - banen. Datzelfde kan gezegd worden van het pakket van 5 miljard euro dat we hebben goedgekeurd en dat bestemd is voor projecten op het gebied van energie en maatregelen ten behoeve van internet en andere zaken.
Ik roep de Raad op om nog voor het verstrijken van deze zittingsperiode een akkoord te bereiken over de drie belangrijkste kwesties van het moment: ratingkantoren, richtlijnen inzake kapitaalverplichtingen en de Richtlijn Solvabiliteit II. De Raad moet met die laatste tekst zo snel mogelijk verder, zodat die mogelijk al in april in eerste lezing kan worden goedgekeurd.
Beste collega's, we hebben geen behoefte aan socialistische oplossingen. We hebben behoefte aan meer banen, en dit pakket maatregelen schept daarvoor mogelijkheden. Ik vind het verder een interessant gegeven dat geen enkele leider van links of rechts zich vorige week in Brussel voorstander heeft betoond van socialistische maatregelen. Dat sterkt mij in mijn overtuiging dat er niet altijd veel samenhang bestaat tussen wat de voorzitter van de Sociaal-democratische Fractie in het Europees Parlement nu zegt en wat de door socialisten geleide regeringen doen. Beste Martin, je zult er nog heel wat werk aan hebben om je politieke vriend Steinbrück ertoe te bewegen een wat socialere instelling te betrachten.
Ik wil verder de aandacht vestigen op de voorbereiding op de conferentie die in december van dit jaar in Kopenhagen zal worden gehouden. En ik wil het Tsjechisch voorzitterschap vragen in juni voorstellen gereed te hebben over mechanismen voor internationale financiering. Wat het energie/klimaat-pakket betreft: Europa heeft de toon bepaald en mag zijn voorsprong nu niet opgeven. Klimaatverandering wacht niet tot deze crisis voorbij is. Op ons rust dus de verantwoordelijkheid om onze partners ervan te overtuigen dat ze onze koers bij het aanpakken van klimaatverandering moeten volgen en onze doelstelling om de CO2-uitstoot met 30 procent terug te dringen ook de hunne dienen te maken.
Het lijkt erop dat Barack Obama besloten heeft onze uitgestoken hand te grijpen en ermee in te stemmen in de Verenigde Staten een systeem voor emissierechten in te voeren. Tot slot wil ik graag aangeven dat ik ermee ingenomen ben dat Europa de oostelijke buren nu eindelijk serieus begint te nemen en een strategisch partnerschap is aangegaan met Armenië, Azerbeidjan, Wit-Rusland, Georgië, de Republiek Moldavië en Oekraïne. Dat zal een nuttige aanvulling vormen op de EURO-NEST-Assemblee - een initiatief van onze fractie - , die zodra het volgende Parlement is geïnstalleerd met instemming van alle politieke fracties zal worden opgezet.
Daar staat tegenover dat het nu toch hoog tijd is dat de vorige zomer opgerichte Unie voor het Middellandse Zeegebied haar secretariaat naar Barcelona stuurt en een begin maakt met concrete projecten. De 27 hebben daar afgelopen week om gevraagd; wij verwachten in juni van dit jaar een uitgewerkt stappenplan.
Martin Schulz
namens de PSE-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer Topolánek, ik vind het opmerkelijk dat u hier vandaag aanwezig bent. Dat siert u in deze lastige situatie. Het feit dat u vanochtend hier aanwezig bent laat zien dat u een vechter bent, maar u moet nog leren wat het betekent om fungerend voorzitter van de Europese Unie te zijn. Als u hier naartoe komt en Tsjechisch binnenlands beleid voert, dan mag het u niet verbazen dat wij hier over Tsjechische interne aangelegenheden praten. U bent hier mijns inziens echter aanwezig in uw hoedanigheid van fungerend voorzitter van de Europese Raad en ik begrijp daarom ook uw opmerking niet over de tegenwerking van de sociaaldemocraten.
(Applaus)
Overigens bent u gestruikeld over twee stemmen van de Democratische Burgerpartij en twee stemmen van de Groenen. Wat te denken dus van de tegenwerking door uw eigen mensen?
Gisteren hebben we kunnen luisteren naar de toespraak van een belangrijke Europese regeringsleider die als gastheer van de G20-top volgende week het tegendeel verwoordde van hetgeen u hier als fungerend voorzitter van de Raad heeft gezegd. Gordon Browns woorden waren het tegenoverstelde van uw woorden. U merkte op dat de weg die de VS zijn ingeslagen historisch de verkeerde weg is. Dat heeft u hier enkele minuten geleden gezegd. Volgens u is Geithners weg de verkeerde weg, de weg naar de hel. Dat is toch niet het niveau waarop de Europese Unie met de VS wil samenwerken. U vertegenwoordigt niet de Raad van de Europese Unie, u vertegenwoordigt uzelf. Dat is de grote fout die u hier maakt.
(Applaus)
Nu begrijp ik ook waarom mensen ons in het begin hebben gezegd dat het lastig is om met deze man de dialoog aan te gaan. Nee, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, op deze manier brengt u de Europese Unie verder op een dood spoor.
De voorzitter van de Commissie heeft vandaag iets belangrijks opgemerkt. Hij zei dat het een ernstige fout zou zijn om de sociale top, de werkgelegenheidstop af te wijzen. In een tijd waarin miljoenen mensen bang zijn om hun baan te verliezen, in een tijd waarin failliete banken en verzekeringsmaatschappijen, ook in de VS, worden gered door miljarden, honderden miljarden, zelfs biljoenen aan publieke middelen, hetgeen u de weg naar de hel noemt, in een situatie waarin mensen weten dat zij dit uiteindelijk met hun belastinggeld moeten betalen, hetzij in euro's, hetzij in kronen; in een dergelijke situatie zegt de Europese Raad tegen deze mensen: "Jullie werkgelegenheidsproblemen interesseren ons niet. Daar hebben we geen tijd voor.” Dat is een rampzalig signaal. Dat is het verkeerde signaal.
Daarom zeg ik, mijnheer de voorzitter van de Commissie, dat uw advies aan het voorzitterschap van de Raad niet voldoende is. Wij willen geen trojka; wij willen een open discussie voor iedereen. Hij moet de top opnieuw bijeenroepen, zodat de staatshoofden en regeringsleiders hun verantwoordelijkheid kunnen nemen en begin mei over de werkgelegenheidssituatie kunnen praten.
(Applaus)
Mijnheer Topolánek, ik wil u drie aanbevelingen vanuit ons standpunt meegeven voor de komende dagen: als u de regeringen van de Europese Unie ertoe dwingt om 1,5 procent van hun bruto binnenlands product in 2009 en 1 procent in 2010 in het kader van een conjunctuurpakket te mobiliseren en als tot dusver niet meer dan vier landen aan deze eisen voldoen, als ik dat goed heb begrepen, dan is dat onvoldoende en het is uw taak als fungerend voorzitter van de Raad om ervoor te zorgen dat de lidstaten de verplichtingen die ze zichzelf hebben opgelegd ook nakomen.
Ten tweede dring ik er bij u op aan om de sociale top weer bijeen te roepen. Laat het Europese publiek zien dat het werkgelegenheidsbeleid en de initiatieven ter bescherming van de werkgelegenheid centraal staan bij de overheidsacties.
Ten derde verzoek ik u er in de Raad voor te zorgen dat er eindelijk duidelijkheid komt over de vraag wat er na de verkiezingen met betrekking tot de institutionele vraagstukken moet gebeuren. Persoonlijk heb ik bijzonder met u te doen. Ik weet dat u zich vóór ratificering van het Verdrag van Lissabon heeft ingezet, maar ik weet ook dat u met uw eigen president een heleboel te stellen heeft en dat er alles aan wordt gedaan om te voorkomen dat u dit door de Senaat loodst. Wij zullen u helpen. Waar mogelijk praten wij met uw senatoren van de ODS om hen ervan te overtuigen in te stemmen met het ratificatieproces. Geen probleem, wij staan achter u en zullen alles doen wat we kunnen.
Los hiervan is er echter nog een heel ander punt: u moet ons nu eindelijk vertellen op welke basis u wilt verdergaan. Op basis van het Verdrag van Nice, dat al van kracht is, of op basis van het Verdrag van Lissabon, dat nog niet van kracht is? Zeggen dat we beginnen met Nice en daar vervolgens een beetje Lissabon aan toevoegen, dat kan niet. Daarom zeg ik ook wat ons betreft: raadpleging na de Europese verkiezingen zonder meer, maar pas als het Europees Parlement is geïnstalleerd. Ik wil niet na 7 juni worden geraadpleegd zonder dat het Parlement formeel voor zijn eerste vergadering bijeen is gekomen. We mogen toch nog wel een minimum aan institutioneel respect verlangen. Deze drie punten dus, mijnheer Topolánek, en dan wint u weer een beetje aanzien bij ons.
(Applaus)
Graham Watson
namens de ALDE-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, de recessie mag dan in brede kring voor veel leed zorgen, er bestaat ook een luchthartige definitie van, namelijk wanneer je geld uit de automaat wilt halen en er een bericht verschijnt met de boodschap: "Onvoldoende saldo” - en je niet zeker weet of daarmee je eigen saldo wordt bedoeld of dat van de bank!
(Gelach)
Ondanks alle sombere waarschuwingen over ruzie en strijd heeft deze Europese Raad een positief pakket op tafel gelegd en ik feliciteer het Tsjechisch voorzitterschap met dat resultaat.
We hebben een toezegging van meer geld van het IMF, een belofte van extra steun voor Europa's zwaarst getroffen economieën en het groene licht voor Europees toezicht op het financiële stelsel. Allemaal welkome ontwikkelingen. En ik was met name blij te zien dat de Raad de heer Barroso uit de brand heeft geholpen door 5 miljard niet uitgegeven euro's in het herstelplan te storten. Door te investeren in vervoer, infrastructuur en breedbandaansluitingen scheppen we nieuwe banen voor nu en bereiden we Europa voor op de toekomst. En door geld te bestemmen voor de Nabucco-pijpleiding zorgen we voor enige verlichting in onze zorgwekkende afhankelijkheid van de Russische energietoevoer.
De fungerend voorzitter zal ons onomwonden moeten toezeggen dat een gedeelte van de genoemde 5 miljard euro inderdaad ter beschikking van dat project zal komen, maar ook dat de investeringen in de infrastructuur voor de gasvoorziening niet ten koste zullen gaan van onderzoek naar hernieuwbare bronnen. Groene groei blijft essentieel voor de zekerheid van onze burgers, nu en in de toekomst, en hetzelfde geldt voor de beginselen van de strategie van Lissabon: flexizekerheid, de kenniseconomie en een gepaste arbeidsreglementering - die zijn van vitaal belang voor een concurrerende economie en een geslaagde interne markt. Het is zeer de verdienste van de Raad dat het protectionistische taalgebruik uit het verleden geen schaduw heeft geworpen over zijn conclusies.
Ondanks al deze kennelijke eensgezindheid is er nog wel een klein nuanceverschil tussen de opvattingen van de lidstaten over de prioriteitenstelling. Terwijl sommige landen menen dat de oplossing moet komen van robuuste regelgeving op internationaal niveau, geloven andere meer in een sterk pakket van stimuleringsmaatregelen. Dat is een schijnkeuze. Natuurlijk hebben we toezichtstructuren met afdwingbare regelgeving nodig, maar we hebben evenzeer anticyclische maatregelen nodig om de gevolgen van de recessie te kunnen aanpakken. Er zijn maatregelen nodig voor allebei: voor de lange termijn én voor de korte termijn.
Het is zaak dat onze leiders daar duidelijk over zijn tijdens de G20. Als we het niet eens kunnen worden over onze gemeenschappelijke zaak, dan kunnen we natuurlijk onmogelijk als collectief gewicht in de schaal leggen. De VS komt naar de G20 met een eigen agenda. Wij moeten er zijn met een Europese agenda en samen zorgen voor een resultaat dat voor ons allemaal positief uitpakt.
Mijnheer de fungerend voorzitter, vorige week heeft u het tijdens de vergadering van de Raad nauwelijks gehad over de rechtsgrondslag voor de vorming van de volgende Commissie, maar Ierland is inmiddels niet het enige land dat het Verdrag van Lissabon waarschijnlijk niet zal ratificeren. Ik dring er daarom bij u op aan om, voordat dit Huis in mei met reces gaat, de leiders van de Raad, de Commissie en het Parlement bijeen te roepen om te overleggen over de manier waarop het Parlement en de Commissie met rechtszekerheid kunnen worden samengesteld.
In Má Vlast, mijnheer de fungerend voorzitter - ik heb het over Smetana's welbekende compositie -, reiken op zeker moment cello en fagot van onheilspellende diepten tot ogenschijnlijk onmogelijke hoogten. Dat moment is onder uw leiding gepasseerd. Voor Europa ligt het nog in het verschiet. Laat binnenlandse problemen de huidige voortgang niet afremmen.
(Applaus)
Adam Bielan
Mijnheer de Voorzitter, om te beginnen wil ik premier Topolánek feliciteren met de uitstekende voorbereidingen van de Europese top en met het tot dusver voortreffelijke voorzitterschap. Enkele maanden geleden twijfelden vele politici of een klein land in Midden- en Oost-Europa in staat zou zijn om de last van het voorzitterschap van de Europese Unie te dragen. De heer Topolánek en zijn gehele kabinet hebben nu bewezen dat dat mogelijk is. Ik wil u nogmaals feliciteren en ik hoop dat u in deze voor u zo moeilijke tijden vanwege interne problemen in staat zult zijn deze problemen op te lossen en dat u de volgende top over drie maanden eveneens zult voorbereiden.
Als vrienden onder elkaar moeten we echter eerlijk zijn. Ik wil een aantal punten met betrekking tot de top onder de aandacht brengen, die ik met een kritische blik bekijk, hoewel mijn kritiek niet tegen de heer Topolánek persoonlijk gericht is.
Ten eerste het Oostelijk Partnerschap. Een bedrag van 600 miljoen euro is hiervoor voor een periode van vijf jaar beschikbaar gesteld, maar we weten dat slechts 350 miljoen euro van dit bedrag uit nieuwe middelen bestaat. Dat komt neer op niet meer dan 20 miljoen euro per jaar voor elk land dat deelneemt aan dit project. Is dat werkelijk voldoende voor de EU om haar invloed in die regio uit te breiden? Nu ik het over onze Oost-Europese partners heb, zou ik graag willen weten wat er is besloten over de kwestie met betrekking tot visa voor deze landen. Ik heb de indruk dat er helemaal niets is besloten. Er is zelfs besloten om elke vorm van samenwerking op dit gebied te weigeren. We moeten onszelf afvragen of wij onze Oost-Europese buurlanden willen afschrikken of dat wij hen willen aanmoedigen om met ons samen te werken. Het lijkt erop alsof enkele lidstaten trachten het concept van het Oostelijk Partnerschap te ondermijnen teneinde zichzelf niet impopulair bij Rusland te maken.
Om dezelfde reden zien we tegenwerking bij de aanleg van de Nabucco-gasleiding. De toewijzing van 200 miljoen euro voor dit project, dat naar schatting 8 miljard euro zal kosten, brengt alleen een meewarige glimlach op het gezicht van onze partners. Wij mogen niet vergeten dat wij op grond van onze eigen energiezekerheid degenen zouden moeten zijn die het meeste belang hechten aan de aanleg van een leiding voor het vervoer van brandstof van het Kaspische Zeegebied naar Europa, en die leiding mag niet afhankelijk zijn van de wil van het Kremlin.
Op de top is eveneens 5 miljard euro beschikbaar gesteld voor het anticrisispakket. Een gedeelte van dit geld zal aan grote energieprojecten worden besteed, waarvan 330 miljoen euro aan mijn eigen land, Polen. Helaas is daar een voorwaarde aan verbonden die nauwelijks haalbaar is, namelijk dat het geld eind volgend jaar besteed moet zijn. Dat bedrag is nu virtueel geld geworden, want gezien het tempo waarin de Poolse regering Europees geld besteedt, zal het geld niet worden uitgegeven en uiteindelijk niet langer beschikbaar zijn. Ik stel daarom voor om de termijn waarop deze middelen beschikbaar zijn te verlengen.
Nu ik het over de top heb, wil ik eveneens de voorgaande informele anticrisistop in Brussel ter sprake brengen, die een initiatief van de heer Topolánek was. De deelnemers aan deze top waren unaniem tegen economisch protectionisme. Inmiddels hebben we enkele dagen geleden echter kunnen zien dat de besluiten die tijdens deze top zijn genomen, nauwelijks betekenis hebben, nu het Franse automobielconcern Renault heeft aangekondigd zijn productie van Slovenië naar Frankrijk te verplaatsen. Daaruit blijkt helaas dat in tijden van economische crisis het grondbeginsel van de EU van solidariteit wordt opgeofferd aan economisch egoïsme. Ik dring er bij de heer Topolánek op aan om hier een einde aan te maken.
Claude Turmes
namens de Verts/ALE-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik denk dat alleen de geschiedenis zal leren of de top van vorige week geslaagd is geweest. Op dit moment wil ik een duidelijke waarschuwing geven. We bevinden ons in een systeemcrisis, en die systeemcrisis kan zich snel ontwikkelen tot een maatschappelijke crisis.
In de jaren dertig van de vorige eeuw won Roosevelt het van de fascisten, terwijl Europa verloor. Waarom won Roosevelt? Omdat hij zelfs van die Amerikaanse burgers het vertrouwen genoot die tijdens de economische crisis van de jaren dertig veel economisch inkomen waren kwijtgeraakt. Voor dat vertrouwen zijn vier redenen aan te wijzen.
De eerste was herregulering. Roosevelt pakte de oligopolieën, de grote ondernemingen in de VS, stevig aan en herreguleerde de economie. Dat is precies wat wij tijdens de G20 in Londen moeten doen. Al ware de heer Brown de voorvechter van deregulering, wellicht dat dit laat zien dat verandering mogelijk is.
De tweede reden is de versterking van het maatschappelijk weefsel. Het programma van Roosevelt richtte zich in de eerste plaats op herverdeling van de welvaart door de rijken te belasten en de armen geld te geven, en in de tweede plaats op grootschalige steun voor jongeren in de VS. Wat bieden wij onze jongeren nu in Europa om te voorkomen dat zij straks tijdens de Europese verkiezingen hun stem niet geven aan de fascisten? Ten derde - iets wat de heer Schulz te berde heeft gebracht - was de grootste vergissing van de top dat de werkgelegenheidstop in mei is gedevalueerd. De enige manier waarop een maatschappij bijeen blijft is als de multipliers hun doorgeeffunctie vervullen. We moeten die bijeenkomst van mei dus opwaarderen en de kwestie in een breder perspectief plaatsen. Verder zullen we al die ngo's moeten uitnodigen die samen met burgers en anderen op milieu-, ontwikkelings- en maatschappelijk gebied werken aan de veranderingen die we als samenleving nodig hebben.
De vierde reden waarom Roosevelt het vertrouwen genoot was zijn economisch investeringsbeleid. Op dat punt heeft hij in feite verloren, want de economische motor kwam in de VS pas tijdens de Tweede Wereldoorlog weer goed op gang. Oorlog willen we niet. De oorlog die we vandaag moeten winnen, gaat om het behoud van onze planeet. Onze wapens zijn groene investeringen - daarmee moeten we de oorlog winnen. Concreet betreft het de volgende twee zaken.
Als eerste hebben we groene euro-obligaties nodig. Van de 5 miljard euro moeten we zoveel mogelijk geld onderbrengen bij de Europese Investeringsbank, want dat betekent meer middelen voor hernieuwbare en efficiënte vormen van energie. Als tweede moeten we de steden van Europa er weer bij betrekken. De Europese burgers wonen niet op de Noordzee, op CO2-stortplaatsen, daar kun je geen stemmen winnen. We moeten winnen in de Europese steden - en met ons de inwoners van die steden -, en wel via een programma voor slimme steden. Zo win je de economie en zo win je de burgers voor Europa.
Vladimír Remek
namens de GUE/NGL-Fractie. - (CS) Dames en heren, het is wel duidelijk dat het nodig is om oplossingen te zoeken voor de crisissituatie, waar Europa en andere delen van de wereld zich momenteel in bevinden. Het staat buiten kijf dat opbouw van vertrouwen en ondersteuning van de financiële stabiliteit onderdeel moeten uitmaken van ons streven, zoals de Europese Raad tenslotte ook constateerde. Het probleem is echter hoe het vertrouwen hersteld moet worden en door wie. Indien dit gebeurt door voornamelijk dezelfde personen die door hun onverzadigbare hebzucht tot de huidige crisis hebben bijgedragen en we niet proberen diegenen te ondersteunen die waarden creëren, maar het functioneren van bedrijven, laat staan hele economieën, niet kunnen beïnvloeden, dan verwacht ik daarvan niet veel goeds. Daarom beschouw ik de punten van de bijeenkomst van de Raad die betrekking hebben op de noodzaak om de sociale gevolgen van de crisis op te lossen als de belangrijkste. De forse toename van de werkloosheid is een probleem en maatregelen ter ondersteuning van nieuwe arbeidsplaatsen en ter voorkoming van het verlies ervan zijn voor werknemers het allerbelangrijkst. Als alleen de grote giganten en hun management worden ondersteund, dan zullen we daar niet om staan te juichen. Ik ben verheugd over het plan om de energiezekerheid en de energieverbindingen te verbeteren, evenals over de nadruk die in algemene zin op de ontwikkeling van de infrastructuur op dit vlak wordt gelegd. Dat is overigens ook een manier om de werkgelegenheid te steunen, arbeidsplaatsen te beschermen en voordelen te bereiken voor de toekomst. De toekomst zal beslist nog meer kritische momenten voor ons in petto hebben en we hebben de mogelijkheid ons daarop voor te bereiden door middel van oplossingen voor de huidige crisis. Volgens mij is het juist dat de onvervangbare rol van kernenergie opnieuw erkend wordt, hoewel de meningen over deze energievorm uiterst verdeeld zijn, onder andere in mijn eigen politieke fractie.
Staat u mij toe nog iets op te merken over het Oostelijk Partnerschap. In het algemeen ben ik natuurlijk voor een zo breed mogelijke internationale samenwerking, maar hier is duidelijk het streven voelbaar, en dat is bovendien ook expliciet zo geformuleerd, om staten van de voormalige Sovjet-Unie dichter bij de EU te brengen en ze zo van Rusland te verwijderen. Daarmee bepalen we invloedssferen en leggen we gedrag aan de dag waar we anderen scherp om bekritiseren.
Hanne Dahl
namens de IND/DEM-Fractie. - (DA) Mijnheer de Voorzitter, afgelopen week kon men op euobserver.com lezen dat Jacques Delors de toekomst van de eurozone pessimistisch inziet. Met andere woorden, een van de voorvechters van de euro uitte zijn bezorgdheid over de EU en de euro aan de vooravond van de onlangs gehouden top. Hij zei onder andere dat hij zich zorgen maakte over het gebrek aan wil om de financiële sector te saneren en nieuwe regels voor regulering in te voeren. Nu heb ik eerder nog geen reden gehad om Jacques Delors gelijk te geven, maar in dit geval moet ik zeggen dat zijn bezorgdheid helaas terecht is. De conclusies van de top zijn wat dit betreft zeer vaag. Ik heb tijdens de crisis continu vragen gesteld aan de Commissie over haar wil om de financiële sector te reguleren en controleren. Echter, de Commissie heeft die wil niet en verwijst steeds naar het recht van de interne markt om de sector te besturen.
De heer Delors zei nog iets anders waardoor ik als euroscepticus bijna een déjà vu kreeg, omdat ik dezelfde argumenten bij een eerdere gelegenheid naar voren heb gebracht. Hij zei namelijk dat de economieën in Europa te verschillend zijn voor de euro. Bingo, mijnheer Delors, dat is precies waar het om draait. De gemeenschappelijke munt maakt deel uit van het probleem, niet van de oplossing. Europa heeft behoefte aan een sterke gemeenschappelijke regulering van de financiële sector, maar ook aan een grote mate van flexibiliteit om te kunnen bepalen welk economisch beleid het meest geschikt is om de crisis in de individuele landen aan te pakken.
Jana Bobošíková
(CS) Dames en heren, het doet mij een genoegen dat de Raad vorige week de herziening van de onrealistische Lissabonstrategie heeft uitgesteld. Het verheugt me ook dat de Raad de beslissing over de financiering van maatregelen tegen de klimaatverandering heeft uitgesteld. In verband hiermee wil ik José Manuel Barroso, de voorzitter van de Europese Commissie, prijzen om zijn uitspraak dat de Europese Unie geen verplichtingen op het gebied van het klimaat zou moeten aangaan, zolang andere landen, vooral de Verenigde Staten en China, dit niet ook doen. Ik wil erop wijzen dat de hoofden van de 27 lidstaten en de Commissie tot deze volstrekt rationele conclusie zijn gekomen in een situatie waarin de EU met een forse groei van de werkloosheid en economische recessie te maken heeft en het Verdrag van Lissabon niet is geratificeerd. Hieruit blijkt duidelijk dat het Verdrag van Lissabon helemaal niet nodig is voor het nemen van zulke belangrijke beslissingen, die overduidelijk in het voordeel zijn van de burgers van de lidstaten. Het verdrag is volstrekt overbodig en de huidige rationele beslissingen van de Europese Raad, die zijn genomen binnen het huidige verdragskader en onder het voorzitterschap van Tsjechië, bewijzen dit.
Gisteren is het vertrouwen opgezegd aan de regering van de Tsjechische premier en de voorzitter van de Europese Raad, Mirek Topolánek. Ik wil allen die zo arrogant zijn om kritiek te leveren op deze beslissing van het Tsjechische Huis van Afgevaardigden erop wijzen dat het hier gaat om een democratische beslissing van een democratisch gekozen parlement van een soevereine lidstaat. De EU wordt niet voorgezeten door de Tsjechische regering, maar door het land Tsjechië, wiens burgers ik met trots vertegenwoordig. Ik weet dat mijn land over dusdanig sterke bestuurlijke en democratische mechanismen beschikt dat het zijn verplichtingen op EU-niveau ongetwijfeld zal kunnen nakomen.
Na de val van de regering-Topolánek heeft president Václav Klaus in Tsjechië het sterkste politieke mandaat. Zoals u in dit parlement hebt kunnen merken, is hij een staatsman met een sterk gevoel voor democratie, die het Europees integratieproces niet ziet als een eenrichtingssnelweg waarop de wil van de politieke en bureaucratische elite gevolgd moet worden, maar als een gecompliceerd proces, dat alleen succesvol kan zijn als het gebaseerd is op de wil van de burgers. Dames en heren, de president heeft ons enkele weken geleden duidelijk meegedeeld dat hij geen alternatief ziet voor het Tsjechische lidmaatschap van de Europese Unie. Bovendien beschouwt het merendeel van de Tsjechische bevolking het lidmaatschap van de Europese Unie als waardevol. Er is dus geen reden om te vrezen dat Tsjechië zijn verantwoordelijkheid niet zal nemen.
Tot slot wil ik de voorzitter van de Associatie van Sudeten-Duitsers (Sudetendeutsche Landsmannschaft), de heer Posselt, die openbaar zijn verdriet heeft geuit over de val van de ministers Vondra en Schwarzenberg en Tsjechië oproept tot een sterke pro-Europese regering, erop wijzen dat Tsjechië niet meer het Duitse protectoraat is uit de Tweede Wereldoorlog, maar een soevereine staat, waar de president van de republiek de ministers benoemt en de regering haar autoriteit ontleent aan het Huis van Afgevaardigden, dat gekozen wordt door de Tsjechische burgers.
De Voorzitter
- Mevrouw Bobošíková, democratie wil ook zeggen dat alle democraten zich kunnen uitspreken over procedures in alle landen van de Europese Unie en daarbuiten. Ook dat is democratie.
Mirek Topolánek
fungerend voorzitter van de Raad - (CS) Eerlijk gezegd denk ik toch echt dat we ons nu een beetje laten verleiden tot verkiezingsretoriek. Laten we proberen serieus naar deze zaken te kijken en overeenstemming te vinden tussen de 27 landen, waarvan elk niet alleen zijn eigen historische achtergrond heeft, maar ook te maken heeft met andere symptomen van de financiële crisis, laten we zeggen andere gevolgen voor de reële economie. Indien we het niet eens worden over een gezamenlijke aanpak, maakt het uiteindelijk niet zo veel uit welk land welke uitgangspositie had aan het begin van de crisis, want door een domino-effect zullen we er allemaal onder lijden. Dat is punt één.
Ik ben van mening dat ik de Amerikaanse aanpak niet zomaar op zichzelf bekritiseerd heb. Ik wilde onderstrepen wat voor voordeel de Europese Unie heeft. Dat voordeel is juist een uitgebreid systeem van sociale voorzieningen, waardoor wij geen enorme bedragen hoeven te investeren in de sociale zekerheid van mensen die in de problemen komen. Het systeem werkt gewoon. Onze enige grote taak is dit systeem op gang te houden en de Europese burgers te verzekeren van dezelfde sociale zekerheden als ze hadden vóór de crisis. Ik vind dat helemaal geen kleine taak en het gaat veel geld kosten. We hebben en besluit genomen over zeer concrete zaken en de cijfers van 5, 50 en 75 miljard euro tonen volgens mij aan dat de Europese Raad overduidelijk zijn verantwoordelijkheid neemt en reageert op een concrete situatie, niet alleen door het nemen van algemene maatregelen en het opstellen van kaders, maar ook door concreet op te treden.
Er is een groot verschil tussen ergens op straat grote woorden verkondigen en de uitvoering ervan in de praktijk. Ons gemeenschappelijke doel is nu alle stappen waarvan we gezegd hebben dat we ze zullen ondernemen in de praktijk te brengen en te evalueren. Niemand weet precies, zelfs macro-economen niet, wat voor gevolgen de afzonderlijke maatregelen kunnen hebben, daar ben ik me terdege van bewust. Maar we weten zeker dat iemand de rekening voor dit dure grapje zal moeten betalen. Het zou zeer onverantwoord van ons zijn als we niet naar de toekomst zouden kijken, ook al weten we niet hoe lang de crisis zal duren, en als we er niet naar kijken wie dit alles betaalt, wat voor gevolgen dit heeft voor de eurozone en het Stabiliteits- en groeipact, wat voor kansen dit zal geven voor landen zoals het mijne om op de euro over te stappen. Ik zal niet reageren op de woorden van fractievoorzitter Schulz. Berlusconi deed dat voorafgaand aan de vorige verkiezingen en ik wil zijn fout niet herhalen. Ik denk dat het zinloos is op sommige aanvallen te reageren. Hoe het ook zij, het zou onaanvaardbaar zijn als alleen gelddrukkers van deze crisis zouden profiteren. Dat zou een hele slechte zaak zijn.
De werkgelegenheidstop. Wij hebben aan de Europese Raad natuurlijk een top op volle sterkte voorgesteld, dat was het idee van José Manuel Barroso en mij, omdat we net als u denken dat het nodig is om de sociale partners bij de discussie te betrekken op een hoger niveau dan een driepartijenoverleg, en met hen de problemen te bespreken op het gebied van de werkgelegenheid, de tenuitvoerlegging van de afzonderlijke nationale maatregelen, de invloed op de werkgelegenheid en verdere stappen die er gezet moeten worden om de burgers van de EU te behoeden voor de gevolgen van deze crisis. Wij hebben er niet toe besloten dat het een driepartijentop zou worden. Ik heb begrip voor de vrees van velen onder de staatshoofden en regeringsleiders en ik was zelf uitgesproken voor een top op volle sterkte. Aan de andere kant moeten we beseffen dat het slechts om een informele top ging, zonder bindende conclusies. Wat dat betreft kan de gereduceerde omvang een voordeel zijn, omdat de aanbevelingen van deze informele top vervolgens tijdens de normale junizitting aan de Raad kunnen worden voorgelegd en daar eventueel unaniem zouden kunnen worden aangenomen. Ik denk dat het ook weer niet zo'n grove fout was en dat het niet nodig is om er een politiek probleem van te maken. Het belangrijkste is dat we de moed hebben gehad om deze top bijeen te roepen, dat we de sociale partners erbij hebben uitgenodigd, dat we ons met hen langdurig zullen voorbereiden, nog vóór de werkgelegenheidstop zullen er drie rondetafelgesprekken plaatsvinden in Stockholm, Madrid en Praag, en dat we proberen tot conclusies te komen die geschikt zullen zijn voor de junizitting van de Raad.
Het Verdrag van Lissabon. Staat u mij toe vandaag één grapje te maken. Ik denk dat de informatielijn voor het Verdrag van Lissabon nu niet meer het telefoonnummer van de regering van premier Topolánek zal hebben, maar het nummer van de sociaaldemocratische partij van Jiří Paroubek. Ik moet zeggen dat de verantwoordelijkheid voor hoe het nu verder moet, komt te liggen bij diegenen die deze situatie hebben gecreëerd. Ik zal natuurlijk mijn uiterste best doen om me aan mijn belofte te houden, zodat ik mijn handtekening op de steen voor het Hiëronymusklooster in Lissabon niet hoef uit te wissen.
En dan de Commissie. De Raad heeft tijdens de decembertop een duidelijk besluit genomen. We zijn ons bewust van de gecompliceerdheid van de situatie. Het is eerlijk gezegd onze ambitie om tijdens de junizitting van de Europese Raad een politiek akkoord te bereiken. Daar zullen we het Parlement natuurlijk over raadplegen, een discussie hierover met het Parlement is noodzakelijk. In verband daarmee hebben we zelfs overwogen om, indien daar in het Europees Parlement belangstelling voor is, de junizitting van de Raad een week op te schuiven, zodat we in plaats van tien dagen zeventien dagen de tijd krijgen, wat denk ik voldoende is. Raadpleging van het Parlement is noodzakelijk, maar alvorens we tot een officieel besluit komen moet er natuurlijk bepaald worden of we het Verdrag van Nice zullen volgen of vooruit zullen lopen op het Verdrag van Lissabon, of er eenzelfde aantal staten zal zijn, of alle staten commissarissen zullen hebben enzovoort. We moeten rekening houden met de uitslagen van de Europese verkiezingen en ik kan niets anders zeggen dan dat we deze goedgekeurde standaardprocedure zullen volgen, want we bevinden ons in zekere zin in een juridisch vacuüm en in een situatie die we politiek en zakelijk moeten oplossen.
Verder is er ook gesproken over regulering versus stimuleringsmaatregelen. Ik heb in mijn inleiding al gezegd dat de Europese Unie correct te werk gaat door niet voor het één of het ander te kiezen en dat we zeggen: we hebben de bankensector beschermd, nu is het tijd om deze sector te zuiveren. De Commissie heeft een plan opgesteld om giftige activa afzonderlijk te beoordelen, een "impact assessment”, en het probleem op te lossen. Volgens mij is zuivering van de banken de enige manier waarop we het vertrouwen in de bankensector en het vertrouwen van de bankensector kunnen verhogen. Tsjechië en Zweden beschikken over de kennis om dit te doen, de Amerikaanse minister van Financiën heeft zijn eigen Amerikaanse plan voorgelegd. Volgens mij is dat de enige manier hoe we deze situatie kunnen oplossen. Ik heb de stimuleringsmaatregelen al genoemd. De tweede pijler van dit geheel is regulering, die u gedeeltelijk in de hand hebt en gedeeltelijk ook genoemd is in het verslag van de Larosière, dat het resultaat is van zeer gedegen werk. Het zal gaan om de regulering van hedgefondsen en private equity fondsen en de aanpak van de offshoresector. U ziet ongetwijfeld dat er op dit vlak veel vooruitgang is geboekt en we bereiden ons in dezen voor op een mogelijke volgende crisis. Op het moment staan we niet dagelijks onder tijdsdruk om met de nieuwe regelgeving te komen. We staan onder tijdsdruk als het gaat om het beperken van eventuele nieuwe problemen.
Er is ook gesproken over de rol van het Internationaal Monetair Fonds. We zijn het erover eens dat het IMF als bemiddelende instelling zou moeten optreden bij deze oplossingen, maar het probleem is niet dat we over te weinig instellingen beschikken of dat deze te weinig bevoegdheden hebben. De vraag is of de belangrijkste actoren op de wereldwijde financiële markt deze instellingen zullen respecteren, wat in het verleden niet het geval is gebleken. Dat is een fundamenteel probleem, waar ook de G20 mee te maken zal hebben: de acceptatie van de uitbreiding van de rol van het IMF, de Wereldbank en de OESO in het systeem van wereldwijde financiële instellingen en het respect voor deze instellingen en hun bevindingen.
Ik denk dat het goed is om iets te zeggen over het Oostelijk Partnerschap. Ik heb gisteren weer een ontmoeting gehad met president Joesjenko. Ik juich deze overeenkomst toe en sta achter de overeenkomst die tussen de Europese Commissie en Oekraïne is ondertekend. Het is een belangrijke stap in de stabilisering van de situatie. Ik was kortgeleden in Azerbeidzjan, waar ik heb gesproken met president Alijev. De EU moet een soort lichtbaken blijven voor deze landen. Dat heeft niets te maken met het opwerpen van nieuwe barrières, maar met het feit dat de EU haar eigen missie heeft, haar eigen roeping om de ruimte van veiligheid, vrijheid, welvaart en solidariteit uit te breiden. Daarin bestaan geen grenzen en daarmee zeggen we niet dat deze staten morgen, overmorgen of überhaupt ooit lid zullen worden van de EU. Als het licht van dit baken uitdooft, verliezen we de controle over de ontwikkeling van deze landen. We moeten deze landen bij de discussie betrekken, ons bezig houden met hun mogelijkheden om vrij te reizen, met economische samenwerking en uitwisselingen tussen onderwijsinstellingen en scholen en met verbetering van hun bestuur. Ik vind dat dat onze plicht is en wat dat betreft toont het Oostelijk Partnerschap duidelijk aan dat we de juiste weg zijn ingeslagen. In reactie op de woorden van afgevaardigde Bielan wil ik zeggen dat het al een enorm succes was dat deze 600 miljoen euro werden goedgekeurd. We waren het er niet allemaal over eens, er was hierover geen unanimiteit, maar dit was het maximaal haalbare compromis dat de 27 lidstaten konden bereiken.
Ik wil tot slot nog iets zeggen over de sociale gevolgen. Daarvoor kom ik terug op de tripartiete top en spreek ik mijn waardering uit voor de rol van beide sociale partners. We hebben daar niet gesproken over hoeveel geld we de mensen zullen geven. We hebben het erover gehad hoe we ze kunnen voorbereiden op deze situatie en eventuele volgende situaties door middel van verhoging van het opleidingsniveau en door ondersteuning van het midden- en kleinbedrijf, dat voor de meeste arbeidsplaatsen zorgt. Natuurlijk is er momenteel sprake van een verlaging van de prijs van arbeid, want in deze situatie willen we de mensen zo lang mogelijk in dienst houden, omdat hun terugkeer in dienst enkele malen duurder is dan ze als werknemers te houden.
De mobiliteit van arbeidskrachten. Ik zie reikhalzend uit naar de debatten in de diverse nationale parlementen, en vooral dat in mijn eigen land, over hoe we de arbeidswetgeving zullen aanpassen zodat deze flexibeler wordt en we een hogere mobiliteit van arbeidskrachten bereiken. Dat is een barrière voor de oplossing. We moeten kunnen zorgen voor een snelle banengroei en een snelle oplossing voor de situatie van mensen die buiten hun schuld in deze situatie terecht zijn gekomen.
Tot slot wil ik nog iets zeggen over de top tussen de EU en de Verenigde Staten. Ik stel het ontzettend op prijs dat de Amerikaanse regering met aan het hoofd Barack Obama na de G20-top in Londen en de top in Straatsburg-Kehl, uitgerekend naar Praag komt. Voor ons heeft dat een grote symbolische betekenis. We nodigen ook de voorzitter van het Europees Parlement uit, omdat ik een bittere bijsmaak proef over het feit dat de Amerikaanse president het Europees Parlement niet bezoekt. Er zal niet veel tijd zijn voor discussie, maar volgens mij is het belangrijk te weten wat de Amerikanen willen, wat wij willen en het daar vervolgens eens over te worden. In ieder geval willen we geen nieuwe barrières opwerpen, dat is tenslotte het belangrijkste doel van de gehele trans-Atlantische beschaving.
Helemaal tot slot wil ik nog iets zeggen over de opmerkingen van afgevaardigde Bobošíková. De Tsjechische regering redt het tot nu toe heel goed in deze situatie. Ik ben het er gewoon niet mee eens dat we een organisatorische fout hebben gemaakt, dat we ons niet gekweten hebben van onze taken in één van de moeilijkste voorzitterschappen van de afgelopen jaren, omdat we herhaaldelijk tegen de meest uiteenlopende problemen zijn aangelopen, die moeilijk hadden kunnen worden voorspeld. De mate van onze flexibiliteit en creativiteit, ons vermogen om te reageren, handelend op te treden en om compromissen te zoeken, verdienen dergelijke vernietigende kritiek niet. De huidige situatie van een demissionaire regering in Tsjechië heeft zich ook voorgedaan in Denemarken en Italië en in Frankrijk was er ook een regeringswisseling, al was dat ten gevolge van verkiezingen. Ik zou het niet zo zwart zien, ik kan u ervan verzekeren dat het Tsjechisch voorzitterschap hieronder niet te lijden zal hebben en dat wij allen, die zorg dragen voor de agenda van de EU, ons werk ongetwijfeld voor elkaar zullen krijgen.
De Voorzitter
- Dank u, fungerend voorzitter van de Europese Raad. Wij wensen u dat u zich volledig van uw plichten als fungerend voorzitter van de Europese Raad zult kunnen kwijten en dat u alles in het werk zult stellen om ook in uw eigen land overeenstemming over het Verdrag van Lissabon te bereiken. Met deze beste wensen bedanken wij u voor uw aanwezigheid hier vanmorgen.
Timothy Kirkhope
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik wil mijn waardering uitspreken voor de indrukwekkende wijze waarop het Tsjechische voorzitterschap een aantal van de cruciale kwesties heeft aangepakt waarvoor Europa zich momenteel geplaatst ziet. Van de economische en financiële crisis tot energiezekerheid en klimaatverandering, steeds weer is het consequent en helder geweest in zijn doelstellingen en heeft het Europa duidelijk gemaakt wat het betekent om leiding te geven in tijden van beproeving.
Met name de premier van Tsjechië, de heer Topolánek, is een lichtend voorbeeld geweest, vooral met zijn waarschuwende woorden over protectionisme. Terwijl anderen speelden met het idee om schadelijke handelsbarrières op te werpen, sprak het Tsjechisch voorzitterschap zich steevast in heldere bewoordingen uit voor open handel en, van cruciaal belang, voor de instandhouding van de interne markt. Eerder deze maand zei de heer Topolánek dat protectionisme altijd schadelijk is en, in het geval van de EU, onlogisch. We moeten lering trekking uit de crisis en "nee” zeggen tegen isolering, "nee” tegen protectionisme en "ja” tegen samenwerking.
Hij heeft ons allen volkomen terecht herinnerd aan dit grondbeginsel van de EU. Die eerlijkheid steekt schril af bij de onoprechte, baatzuchtige woorden die de Britse premier hier gisteren sprak in dit Huis. Terwijl het hem niet ontbrak aan overdrijving, vergat de heer Brown in zijn toespraak vreemd genoeg te vermelden dat het Verenigd Koninkrijk onder zijn leiding een recessie doormaakt die langer en dieper is dan in welk ander geïndustrialiseerd land ook. Hij ging ook voorbij aan de rol die hij heeft gespeeld bij het opzetten en uitvoeren van een gebrekkig financieel regelgevingskader. En hij ging voorbij aan de enorme schuldenlast waarmee hij het Britse volk heeft opgezadeld.
Europa heeft geen behoefte aan een voordracht van de Britse regering over wat er gedaan moet worden om de crisis te boven te komen. Europa en de internationale gemeenschap hebben behoefte aan een snel herstel van het vertrouwen in onze financiële stelsels om te zorgen voor een goed functionerend bankwezen waarin particulieren, mijnheer Schulz, en bedrijven vertrouwen kunnen hebben, en we moeten ervoor zorgen dat de banken weer krediet verstrekken om dat vertrouwen te versterken. We moeten vasthouden aan de beginselen van vrijhandel en de interne markt, en ik heb er alle vertrouwen in dat het voorzitterschap zich volledig zal blijven inzetten om die essentiële doelstellingen te verwezenlijken.
Poul Nyrup Rasmussen
(EN) Mijnheer de Voorzitter, net een week voor de bijeenkomst van de Europese Raad vroegen wij de hier in dit Parlement aanwezige Raad om afspraken te maken over duidelijke richtsnoeren en concrete maatregelen teneinde bestaande banen veilig te stellen en nieuwe kansen op werk te scheppen. De Raad die hier vandaag aanwezig is, hult zich in stilte en illusies. Het spijt me, maar ik heb geen enkele concrete maatregel gezien. Okay, 5 miljard euro, maar wat stelt dat helemaal voor? Dat is 0,04 procent van het bruto nationaal product van de Unie. Investeren in breedband is prima, maar vertel me nu niet dat daarmee de huidige vrije val van de banenmarkt echt kan worden afgeremd.
U heeft niet begrepen dat het bij deze crisis gaat om een heel diepe, ernstige recessie. Werkgevers, werknemers, wij als Parlement: iedereen eist van u dat u meer doet! Het IMF heeft voorgesteld dat u dit jaar en volgend jaar 2 procent van het bbp investeert. Mijnheer Barroso, u zei dat we het goed doen; we investeren 3,3 procent. Dat was wat u twee weken geleden zei, maar nu is dat verhoogd tot 4 procent. Dan vraag ik me af: hoe kan dat? Welnu, het is een eenvoudig sommetje. De werkloosheid stijgt: wanneer de uitgaven voor werkloosheidsuitkeringen omhoog gaan, gaat de financiële stimulans omhoog. Ik neem dus aan dat, wanneer het aantal werklozen in Europa is opgelopen tot 25 miljoen, u hier fier komt verkondigen dat onze stimulans nu 5 procent van het bbp is. Alstublieft, dat is geen oplossing. Voor ons niet en voor u niet. Wat we nodig hebben is echte investeringen.
Mijnheer Barroso, Paul Krugman heeft gezegd dat Europa wat betreft stimulering nog niet half zoveel doet als de Amerikanen. Mag ik u met klem verzoeken om steeds wanneer de werkloosheid toeneemt de mensen alstublieft niet te zeggen dat u meer doet omdat de lidstaten meer uitgeven aan werkloosheidsuitkeringen? Wat u de mensen moet vertellen is dat u zich sterk maakt voor een nieuw herstelplan. Ik dank u voor wat u zei vandaag toen u wenste dat de werkgelegenheidstop van 7 mei echt voor meer werkgelegenheid zal zorgen. Wij staan aan uw kant en zullen u steunen om dat te bereiken.
We zouden naar president Sarkozy van Frankrijk moeten kijken en bedenken dat hij tijdens zijn voorzitterschap een schier eindeloze reeks buitengewone topconferenties belegde. Nu wordt voorgesteld om de top van 7 mei te beperken tot een trojka.
De werkloosheidscrisis verdwijnt niet omdat we weigeren meer vergaderingen te houden. Die crisis duurt evengoed voort. Vandaar mijn dringende oproep: er ligt hier een herstelplan, een goed onderbouwd plan. Ik weet dat de voorzitter van de Commissie het kent en ik weet zeker dat we samen meer kunnen bereiken dan wat we tot nu toe hebben gedaan. Het gaat hier om het lot van de economische, monetaire en sociale inspanningen van de Europese Unie.
Dus nog één keer: mijnheer de voorzitter van de Commissie, laten we op 7 mei een serieuze, brede, goed voorbereide werkgelegenheidstop houden. Als u dat kunt, dan kunt u op ons rekenen.
(Applaus)
Silvana Koch-Mehrin
(DE) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, de Europese Unie heeft zich in de financiële en economische crisis bewezen als een gelukkige omstandigheid en ook het Tsjechisch voorzitterschap heeft zich tot dusver goed van zijn taken gekweten.
De omvang en de diepere oorzaken van de wereldwijde financiële en economische crisis zijn het bewijs dat het globale macro-economische management van de financiële markten evenals het daarvoor geldende wettelijke raamwerk moeten worden herzien - op nationaal niveau, binnen de EU en wereldwijd. De wetgeving op het gebied van toezicht moet worden gewijzigd en de preventieve maatregelen voor crisismanagement moeten worden verbeterd. Wetgeving voor de financiële sector moet daarbij een afzwakkende in plaats van een versterkende werking op de economische cycli hebben. Meer regulering betekent echter niet per definitie betere regulering; wat we nodig hebben is de juiste regulering.
De dramatische crisis op de internationale financiële markten en de verschuivingen die daardoor zijn ontstaan, zijn een uitdaging voor de liberale economische orde. Onjuiste beslissingen door overheden op het gebied van het economisch en financieel beleid evenals ontoereikend financieel toezicht door overheden en het opzienbarende omvallen van een aantal banken roepen om een hervorming van het financiële systeem, niet om een nieuw economisch systeem. De onafhankelijkheid van de Europese Centrale Bank en haar streven naar monetaire stabiliteit zijn terecht en hebben hun waarde bewezen.
Het is tevens gebleken hoe belangrijk de gemeenschappelijke markt is voor de welvaart en stabiliteit in Europa. De interne markt speelt een centrale rol bij het verkorten en afzwakken van de recessie in Europa. De lidstaten moeten daarom snelle, doelgerichte en tijdelijke maatregelen nemen ter ondersteuning van de reële economie, want we weten allemaal dat de EU welvaart kan scheppen als ze de interne markt verder ontwikkelt, niet als ze subsidies uitdeelt.
De Europese Unie moet daarom consequent verder blijven werken aan de voltooiing van de interne markt en het raamwerk voor een goed functionerende concurrentie bieden. Het is echter eveneens duidelijk dat de test nog niet is gehaald. De Europese Unie moet vasthouden aan haar beginselen. Er mag geen terugval plaatsvinden naar ouderwets denken, naar protectionisme, naar hokjespolitiek of naar een subsidiewedloop. Daar staat het Tsjechisch voorzitterschap voor en ik hoop dat wij daarop kunnen blijven vertrouwen.
Inese Vaidere
(LV) Dames en heren, ik zou het Tsjechische voorzitterschap willen bedanken voor het feit dat de Raad zich onder zijn leiding een stuk bewuster is geworden van de aard van de problemen, en ook van hun oplossing. Ik zou enkele punten willen belichten die we beslist niet mogen laten rusten. Ten eerste het creëren en het behoud van werkgelegenheid, waarbij de nadruk niet zozeer wordt gelegd op sociale ondersteuning als wel hoofdzakelijk op investeringen in de infrastructuur en in het herstel van de economische activiteiten, zodat die banen gecreëerd kunnen worden. Ten tweede hebben de banken ruimschoots financiële steun gekregen om de stabiliteit van het financiële stelsel te herstellen, maar ze maken geen enkele haast om maatregelen te nemen voor het verstrekken van leningen. Wat we hier nodig hebben, zijn zowel Europese richtsnoeren als proactieve maatregelen van de nationale regeringen om de banken nu op hun plichten te wijzen, en ervoor te zorgen dat zij weer leningen gaan verstrekken aan het bedrijfsleven en aan particulieren. Ten derde zijn de structuurfondsen feitelijk de enige financieringsbron waarmee het bedrijfsleven zijn activiteiten kan herstellen, en daarom moeten we enerzijds zowel de toegankelijkheid als het bereik van de structuurfondsen vergroten, en anderzijds de bureaucratische belemmeringen voor hun gebruik wegnemen, alsook de toegestane tijd voor het verwerven van fondsen verlengen. Ik dank u voor uw aandacht.
Ian Hudghton
(EN) Mijnheer de Voorzitter, de Britse premier, de heer Brown, wil ons doen geloven dat hij nu ineens trots is op de eenheid van de Europese Unie en dat de landen van de EU samen sterker zijn en samen veiliger zijn. Hij roept nu op tot verscherpte regulering van het bankwezen, de aanpak van belastingparadijzen en hervorming van het IMF.
De heer Brown is alle geloofwaardigheid kwijt. De koers die hij vaart met de Britse economie is er een van nalatigheid en rampspoed. Hij is architect van de huidige economische crisis en geen verlosser van de wereld. Hij was voorstander van de terughoudende regelgeving die direct medeverantwoordelijk is voor de huidige problemen met de banken.
De neergang doet zich natuurlijk wereldwijd voelen. De regionale regering van Schotland stelt alles in het werk wat zij binnen haar beperkte bevoegdheden kan doen om de ergste gevolgen te voorkomen, en zij verlicht de belastingdruk voor bedrijven via belastingvermindering, maakt vaart met investeringen in infrastructuurprojecten en geeft prioriteit aan programma's voor scholing en de ontwikkeling van vaardigheden om mensen aan het werk te helpen.
Schotland is rijk aan energiebronnen met een geweldig potentieel voor de ontwikkeling van hernieuwbare bronnen. Denk aan energie uit wind op zee, golfslag en getijden. EU-steun voor de ontwikkeling van schone energieopwekking en -distributie komt niet alleen de Schotse economie ten goede maar ook mede-Europeanen, omdat daarmee de energiezekerheid wordt verhoogd en de gevolgen van de klimaatverandering worden tegengegaan. Ik hoop van harte dat het niet lang zal duren voordat Schotland wereldwijd een nog actiever en opbouwender rol kan spelen als gewone, onafhankelijke lidstaat van de Europese Unie.
Gabriele Zimmer
(DE) Mijnheer de Voorzitter, het verbaast mij dat de fungerend voorzitter van de Raad, tegen wie gisteren een motie van wantrouwen door zijn eigen parlement is aangenomen, zo hard oordeelt over het falende beleid uit het verleden. De weg die de VS zijn ingeslagen, is volgens hem vanuit historisch oogpunt gediskwalificeerd. Hij bedoelt daarmee klaarblijkelijk dat er in tijden van crisis niet op sociale prikkels mag worden vertrouwd en hij heeft publiekelijk verklaard dat managers van AIG niet mogen worden gedwongen hun bonussen terug te betalen. Hij heeft echter eveneens publiekelijk verklaard dat de financiële crisis, voor de economische crisis, uitsluitend te wijten is aan maatregelen van de VS in het verleden en dat hij niet zelfkritisch hoeft te zijn en zich niet hoeft af te vragen in hoeverre de strategie van commercialisering, van competitieve druk en van ongebreidelde globalisering door de EU daar zelf aan heeft bijgedragen.
Dit blijkt mijns inziens duidelijk uit de betreffende passages in de conclusies van de top, waarin staat dat de vernieuwde Lissabonstrategie, met inbegrip van de daarin opgenomen richtsnoeren, in de huidige crisis het passende raamwerk blijft ter bevordering van groei en werkgelegenheid. Overigens wordt in de referentiedocumenten zeer duidelijk gesteld dat dit uiteraard gekoppeld moet zijn aan het streven naar duurzame overheidsfinanciën en in verband daarmee aan een verdere hervorming van de pensioenen. Dat verbaast mij enigszins. De hervorming van de pensioenen gaat toch juist gepaard met een verdere privatisering van het pensioensysteem, met een verhoging van het aandeel van de oudedagsvoorzieningen die door kapitaal worden gedekt.
Daarmee worden opnieuw twee belangrijke oorzaken van de huidige financiële en economische crisis versterkt, namelijk vertrouwen op de financiële markten, terwijl de crisis is veroorzaakt door de turbulentie op diezelfde markten, en met name een verdere verscherping van de sociale verdeeldheid. Het was echter nou juist de explosie van liquide geldkapitaal die heeft geleid tot deze sociale verdeeldheid, tot een verdeeldheid op grond van inkomensverdeling. Hier zouden de correcties moeten worden toegepast. Ik begrijp daarom niet waarom de Commissie en de Raad bij hun besprekingen tijdens de top geen passende correcties hebben aangenomen.
Als we over de Lissabonstrategie praten, dan moeten we tevens verwijzen naar het witboek van de Commissie over financiële diensten voor de periode 2005-2010, dat uitgaat van integratie van de Europese markt van financiële diensten in de wereldmarkt van financiële diensten evenals van de betreffende artikelen van de Verdragen van Nice en Lissabon, die enerzijds verbieden dat de vrije kapitaalstroom op enige wijze wordt belemmerd en die de financiële instellingen er anderzijds echter toe dwingen om voor een ongeremde stroom van financiële diensten te zorgen. Dat druist pertinent in tegen elke vorm van bestrijding van de oorzaken van crises.
Johannes Blokland
Voorzitter, met de strategie van Lissabon zorgen we ervoor dat Europa economisch kan blijven concurreren met de rest van de wereld. Dat kan natuurlijk alleen als iedereen daadwerkelijk meedoet en we zorg dragen voor een goed leefklimaat, hier maar ook in ontwikkelingslanden.
Het akkoord van de EU-top afgelopen week is te mager om werk te maken van een nieuwe duurzaam ingerichte economie. De economische crisis, de klimaatcrisis en de energiecrisis vragen om een nieuwe aanpak en die aanpak vraagt om noodzakelijke investeringen. De Europese Unie moet daarin voorop lopen. We hadden een akkoord verwacht over de financiering van de klimaatafspraken van Bali en Poznan. Het is zorgwekkend dat dit akkoord na uitputtende onderhandelingen door de ministers van Milieu en Financiën, op de EU-top is uitgebleven. Waar is het EU-leiderschap als het aankomt op concrete financiering? Het op de lange baan schuiven van de financiering van de klimaatplannen voor ontwikkelingslanden is een ernstige ondermijning van de klimaatakkoorden. Dit is niet het leiderschap dat nodig is in de voorbereiding op Kopenhagen.
Andreas Mölzer
(DE) Mijnheer de Voorzitter, de grote Europese visie heeft Brussel helaas doof en blind gemaakt voor talloze ongewenste ontwikkelingen in de EU. Daar moeten de burgers in deze crisis nu de tol voor betalen; voor neoliberale dwaalsporen in voorgaande jaren of voor allesbehalve degelijk voorbereide uitbreidingen naar het oosten, waarvoor ze nu lijken vast te zitten aan een hypotheek. De toetreding van Turkije, die een beklonken zaak lijkt, zal evenmin energiezekerheid bieden; integendeel, alleen politieke instabiliteit, islamisme en een miljardengat in onze financiën zullen het gevolg zijn.
De EU moet bij de komende financiële top van de G20 afstand nemen van haar rol als vazal die ze ten aanzien van het beleid van de VS heeft gespeeld en strenge regels evenals rigoureuze controles doorvoeren. Tenslotte was Washingtons jarenlange weigering om enige vorm van regulering van hoogst explosieve financiële papieren in te voeren de basis voor het huidige financiële dilemma.
Gedurende de crisis moet er worden gesneden. Er is voldoende ruimte voor besparingen, bijvoorbeeld bij de wildgroei van EU-agentschappen. Het verhogen van het crisisfonds kan niet meer dan een eerste stap zijn; we hebben beduidend meer plannen nodig voor het geval een land failliet gaat, en we hebben concepten nodig voor de enorme sociale problemen die hoe dan ook op ons af gaan komen.
Werner Langen
(DE) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik wil het Tsjechisch voorzitterschap feliciteren. Het is er ondanks aanzienlijke binnenlandse problemen in geslaagd om de Europese agenda vooruit te helpen in de ergste economische en financiële crisis van de afgelopen decennia. Deze felicitaties gaan gepaard met het verzoek aan het Tsjechisch voorzitterschap om zijn mandaat even doelgericht en goed ten einde te brengen als voorheen.
Luisterend naar de woorden van de voorzitter van de socialistische fractie krijg ik het gevoel alsof ik op een andere planeet ben. Hij prijst de heer Brown, die voordat hij premier werd, minister van Financiën was en daarmee verantwoordelijk was voor het financieel beleid en de randvoorwaarden van de Europese Unie en van het Verenigd Koninkrijk. Herhaaldelijk is hier opgemerkt dat we alleen met een verandering in de houding van het Verenigd Koninkrijk de noodzakelijke reguleringsmaatregelen kunnen nemen. Hoe kan iemand die dat een decennium lang heeft tegengehouden nu onze redder worden genoemd? Dat is voor mij onbegrijpelijk.
De kritische opmerkingen van de Tsjechische premier met betrekking tot het beleid van de VS tot verruiming van de geldhoeveelheid zijn in alle opzichten gerechtvaardigd. De problemen kunnen niet worden opgelost met dezelfde middelen die de oorzaak van de crisis waren, namelijk een buitensporige verruiming van die hoeveelheid en te veel leven op krediet. Leven op krediet is het probleem.
Het is daarom in de eerste plaats zaak om de crisis op de financiële markt te overwinnen, om de wereldwijde onevenwichtigheden te herstellen, om de taken die voor ons liggen op het gebied van klimaatbescherming en armoedebestrijding gezamenlijk aan te pakken en om een nieuwe moraal in de wereld in te voeren die is gebaseerd op een sociale markteconomie. Als we daar in deze crisis in slagen, dan heeft het Tsjechisch voorzitterschap geheel en al aan onze verwachtingen voldaan, ongeacht hoe het verder gaat met het Verdrag van Lissabon en de interne situatie in Tsjechië.
Libor Rouček
- (CS) Dames en heren, fungerend voorzitter van de Europese Raad Mirek Topolánek begon zijn toespraak in het Europees Parlement met een aanval op de sociale democratie. Ik wil erop wijzen hoe typerend en kenmerkend dat is voor deze regering. Premier Topolánek heeft in plaats van overeenstemming, samenwerking en compromissen te zoeken ook in kwesties betreffende het bestuur van de EU het conflict opgezocht en doet dat nog steeds. Juist deze eigenschappen en het onvermogen om samen te werken zijn de echte reden voor de val van zijn regering. Ik wil u er graag aan herinneren dat niet de oppositie, maar leden van zijn eigen partij en een coalitiepartner, de Partij van de Groenen (Strana zelených), deze regering ten val hebben gebracht.
Ik wil me echter niet bezighouden met de binnenlandse Tsjechische politiek. Ik wil Tsjechië er alleen aan herinneren dat het als voorzittend land verantwoordelijkheid draagt ten opzichte van de EU en de Europese burgers. Wij hebben nog heel wat werk te verzetten. De financiële en economische crisis is hier al genoemd. In Praag wordt een top tussen Europa en de Verenigde Staten gehouden. We hebben een historische kans om met onze Amerikaanse partners samen te werken op het gebied van alle problemen in deze geglobaliseerde wereld, van de economie en het milieu tot het oplossen van de conflicten in het Midden-Oosten en Afghanistan, enzovoort.
Tot slot nog een opmerking over het Verdrag van Lissabon. De Tsjechische sociaaldemocraten zijn altijd voor de Europese grondwet en de ratificatie van het Verdrag van Lissabon geweest. Dat was zo in het Huis van Afgevaardigden en dat zal ook zo zijn in de Tsjechische senaat, tegen de tijd dat er daar over gestemd zal worden. Ik ben ervan overtuigd dat de Democratische Burgerpartij (ODS), in wat voor positie deze zich nu ook bevindt, even constructief en pro-Europees zal blijven en dit document zal steunen.
Margarita Starkevičiūté
(LT) Iedere keer dat we het hebben over weer een top van staatshoofden of regeringsleiders om economische problemen aan te pakken, erkennen we dat er goede resultaten behaald zijn, maar helaas lopen we achter de feiten aan en is het implementatiemechanisme voor deze beslissingen niet duidelijk.
Wat moeten we doen om deze problemen te vermijden?
Ten eerste moeten de landen beoordelen welke effecten het opnemen van deze maatregelen heeft op hun eigen nationale economische beleid. Nu worden beslissingen vaak genomen op grond van het verleden, van hoe we in het verleden met crisissituaties omgingen. Helaas leven we nu een geïntegreerde Europese Unie, met een gemeenschappelijke markt, en de meeste van al die maatregelen die we nemen, hebben niet het effect dat ze vroeger hadden.
In de tweede plaats moet er een soort tijdelijk institutioneel kader worden opgezet voor het mechanisme waarmee besluiten geïmplementeerd worden. U wilt wachten tot het Verdrag van Lissabon geratificeerd is? De levens van de mensen wachten echter niet, we moeten nu beslissingen nemen. Het is duidelijk dat de coördinatie moet worden verbeterd tussen de landen van de eurozone en die welke daar niet toe behoren. Hoe kunnen we dat bereiken? En mechanisme voor nauwere samenwerking zou volgens mij gebaseerd kunnen zijn op het zogenaamde wisselkoersmechanisme, in het Engels ERM II. Hiermee zouden we de twee Europa's, het nieuwe en het oude Europa, dichter bij elkaar kunnen brengen en overeenstemming kunnen bereiken.
Mirosław Mariusz Piotrowski
- (PL) Mijnheer de Voorzitter, tijdens de vorige Europese top zijn vele onderwerpen besproken. Een daarvan was de kwestie van het Oostelijk Partnerschap, evenals alternatieve routes voor de gasvoorziening. Destijds is besloten om voorlopig kleine bedragen voor deze doeleinden beschikbaar te stellen, maar dat was zonder meer een stap in de goede richting. Europa heeft te kampen met een enorme economische crisis en het moet op zoek gaan naar doeltreffende manieren om deze crisis te overleven. We mogen echter niet afwijken van ons leidende beginsel van solidariteit. Daarbij moeten we met name oog hebben voor de problemen van de nieuwe lidstaten.
Hoewel vraagstukken met betrekking tot klimaatverandering tijdens de top ter sprake zijn gekomen, zien we in de praktijk dat dit exorbitant dure pseudowetenschappelijke project volledig wordt overschaduwd door de crisis, die ons heeft getroffen. Financiële middelen die hiervoor bestemd zijn, moeten in plaats daarvan worden besteed aan een doeltreffende, gezamenlijke strijd tegen de gevolgen van de crisis. Dat mag in geen geval worden beïnvloed door de interne situatie in Tsjechië.
Rebecca Harms
(DE) Mijnheer de Voorzitter, ik was zeer verheugd om de heer Vondra vanochtend hier in het Parlement te zien en ik ben blij met het signaal van het fungerend voorzitterschap van de Raad om door te blijven werken. Mijns inziens bewijzen wij Europa juist in deze tijden van crisis een slechte dienst als wij nu niet allemaal samenwerken en het Tsjechisch voorzitterschap van de Raad helpen om te functioneren. Van wat ik uit Tsjechië heb gehoord zal de regering aanblijven, omdat de meerderheid die zich gisteren aaneengesloten heeft niet voldoende is om een nieuwe regering te ondersteunen. Ik ben ervan overtuigd dat dit soort stabiliteit, dat wil zeggen solidariteit met het Tsjechisch voorzitterschap van de Raad, in de crisis onmisbaar is. Ik dring er ook bij vele West-Europeanen, zoals de Fransen op aan om hun wrok ten opzichte van het Oosten wat te beteugelen, want met het referendum in Frankrijk is tenslotte de Europese crisis begonnen.
Ik zou graag een wat gedurfder leiderschap willen zien ten aanzien van het klimaat en het opnemen daarvan in hetgeen nu nodig is. We moeten nieuwe dingen durven doen om in deze crisis vooruit te komen. Mijn geachte collega had gelijk: we leven op krediet. Ook wat betreft het milieu en het klimaat leven we echter op krediet. We hebben vreselijk veel hulpbronnen verspild. We leiden onze economie niet op duurzame wijze. De VN, Ban Ki-moon, de Wereldbank, iedereen vertelt ons dat wat in China gebeurt, wat in Zuid-Korea gebeurt, waar meer dan de helft van de nationale economische programma's voor de korte termijn is gericht op klimaatbescherming en duurzame ontwikkeling, juist is en dat daar de toekomst ligt. Helaas laat de Europese Raad op dit moment niet zo veel moed zien. Ik geloof helaas niet dat de schuld daarvan alleen bij Tsjechië ligt.
De Voorzitter
- Mevrouw Harms, dank u wel. U hebt helemaal gelijk. We zijn allemaal zondaars - sommigen meer dan anderen.
Mary Lou McDonald
(EN) Mijnheer de Voorzitter, te midden van deze economische crisis, een crisis die is ontstaan en verergerd door toedoen van een falend beleid op lidstaat- en Europees niveau, moet aan het beschermen van bestaande en het scheppen van nieuwe banen absolute prioriteit worden gegeven. De aderlating op de banenmarkt moet worden gestopt. Dat vraagt om proactieve interventies door de nationale regeringen.
De vrijemarkttheologie mag geen belemmering vormen voor een rechtvaardige behandeling van werkenden. De terughoudende regulering van de financiële markten hield altijd al de deur wijd open voor uitbuiting en corruptie, en ook van obsessieve deregulering en privatisering van openbare diensten zullen we veel spijt krijgen.
De vraag is daarom of het refrein dat we lering moeten trekken uit deze crisis echt gemeend is. Zo ja, dan kan de kwestie van fundamentele verandering van het EU-beleid en zelfs van de EU-Verdragen nu niet worden beantwoord maar is verder overleg in de Europese Raad nodig. Het Verdrag van Lissabon is een gepasseerd station, een handvest voor falend beleid. Wat we nodig hebben is een nieuw verdrag voor een nieuw begin.
Paul Marie Coûteaux
(FR) Mijnheer de Voorzitter, de conclusies van het voorzitterschap van de meest recente Raad vormen beslist vermakelijke lectuur. Ze lijken een beetje op de communiqués van legers die op de vlucht zijn geslagen maar toch victorie blijven kraaien. De conclusies hebben het lachwekkende van deze communiqués - als steeds weer herhaald wordt dat de crisis nu bijna voorbij is en de EU voor de toekomst een sterkere economie zal opbouwen, of als keer op keer wordt verwezen naar de strategie van Lissabon, terwijl die toch volledig is mislukt.
De eurocraten, eurofielen en euromanen van verschillende pluimage sluiten zich steeds meer op in hun ivoren toren en raken zo op den duur het contact met de werkelijkheid kwijt. Iedereen weet dat de eurozone het eerst in een recessie belandde, omdat dit gebied nu al acht jaar de laagste groeicijfers van de hele wereld laat zien. Diezelfde eurozone is ook het gebied waar de industrie de meeste moeilijkheden ondervindt bij het handhaven van haar concurrentievermogen, en de problemen in de werkgelegenheidssfeer het ernstigst zijn. En aangezien landen beroofd zijn van hun natuurlijke defensiemiddelen zullen nu juist de eurolanden over de minste instrumenten beschikken om een reactie te formuleren.
Het enige positieve van deze crisis is dat ze onze volkeren, die zich door kredietfaciliteiten en antinationale propaganda hebben laten hypnotiseren, zal wakker schudden. Alleen de natiestaten beschikken over de wettelijke middelen om acties van enige omvang te ondernemen; zij moeten dus proberen het keurslijf van de EU en de euro af te werpen. Voor de Fransen wordt het in ieder geval steeds duidelijker dat er geen heil is zonder Frankrijk, geen Frankrijk zonder Frans beleid en geen Frans beleid zonder nationale volkssoevereiniteit.
Roberto Fiore
(IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, het lijkt erop dat we steeds maar discussiëren over het dogma dat de banken centraal moeten staan in de economie en dat ook het mondialiseringsproces een essentieel deel moet uitmaken van onze economische toekomst.
Dat is een volstrekt verkeerd dogma. We moeten teruggrijpen op de traditionele economische zienswijze van onze beschaving, namelijk sociale rechtvaardigheid en echte productie. Aangezien we allemaal eten, 's avonds gaan slapen en ons kleden, moeten we onze activiteiten en inspanningen concentreren op de ontwikkeling van de landbouw, de huizenbouw, de ambachtelijke en handwerksnijverheid.
Zonder deze nieuwe visie vervallen we in permanente crises waar de woeker van de banken de mensen blijft beheersen en onrechtvaardigheid centraal zal staan in onze levens.
Jana Hybášková
(CS) Mijnheer de Voorzitter, ik weet niet eens tegen wie ik eigenlijk praat als het Tsjechisch voorzitterschap niet eens probeert aanwezig te zijn. Mijn felicitaties voor de resultaten van de top. Een verhoging van de financiën van het IMF, verdubbeling van het crisisfonds, het Oostelijk Partnerschap, steun voor de strategische infrastructuur en steun voor de Nabucco-gaspijpleiding zijn een vervulling van de "drie E's" van het Tsjechisch voorzitterschap. Het is jammer dat de voorbereiding op de Conferentie van Kopenhagen op de achtergrond is geraakt, het Tsjechisch voorzitterschap heeft niets gedaan met onze inspanningen op het gebied van energie- en klimaatgerelateerde maatregelen.
Maar daar gaat het nu helemaal niet om. Uw voorzitterschap heeft evenals uw regering een dubbel gezicht. Terwijl u zich in Europa presenteert als sympathieke Europeanen en grote voorstanders van integratie, spreekt u er in uw eigen land over hoe we het ze zuur kunnen maken en over het Verdrag van Lissabon spreekt u als over een papieren vod. U hebt verzuimd uw eigen regering bij dit project te betrekken. Bij dit beleid met twee gezichten hoort ook de keuze van Václav Klaus tot president. Miljoenen Tsjechische burgers zien een West-Europese verankering als een doel dat ons zal helpen de moeilijkste crises te overwinnen. Dit is niet mogelijk zonder het Verdrag van Lissabon. Dat staat nu serieus op de tocht en daar bent u mede verantwoordelijk voor. Als uw regering op enigerlei wijze aanblijft, moet u zich duidelijk uitspreken vóór ratificatie. In ons land zijn er politieke en maatschappelijke elites die de ratificatie wensen en bereid zijn diegene te steunen die het Verdrag er door wil krijgen. Onze partij, de Europese Democratische Partij, zal zich voor de ratificatie maximaal inzetten.
De tweede grote omissie is de euro. U kunt deelnemen aan de G20-top en Europa daarbij vertegenwoordigen. Het is belangrijk dat Europa ten opzichte van de Verenigde Staten zijn eigen regulerende maatregelen behoudt en niet alleen zwicht voor een beleid van excessieve stimulerende maatregelen, die hyperinflatie tot gevolg zouden kunnen hebben. Het is belangrijk om een Europees Comité voor het effectenbedrijf te hebben en het Stabiliteitspact in stand te houden. Maar wat hebben we daar in ons land aan als uw partij ons voor vele jaren heeft buitengesloten van de eurozone.
Mijnheer Topolánek, de voorgestelde maatregelen zijn fantastisch. Nu zijn het alleen nog voorstellen. In de woorden van mevrouw Merkel gaat het nu om de tenuitvoerlegging. Daar is politieke wil en eenheid voor nodig, zodat de plannen kunnen worden vertaald naar de praktijk. U hebt gesproken over een vertrouwenscrisis. Daar gaat het hier om. Zet u in voor het Verdrag van Lissabon, verander uw houding ten opzichte van de euro, maak het snelle gebruik van middelen uit de structuurfondsen mogelijk. Anders kunt u moeilijk de 60 tot 70 procent van de Tsjechische bevolking vertegenwoordigen die Europa geen lesje willen leren, maar er gewoon rustig willen wonen.
Jan Andersson
(SV) Mijnheer de Voorzitter, er is een kwestie die momenteel een groot deel van de EU-burgers bezighoudt, namelijk de stijgende werkloosheid en de ten gevolge daarvan breder wordende kloven. Zij moeten ongelofelijk teleurgesteld zijn geweest over de resultaten van de recentste top. Tijdens die top werd geen enkele strategie vastgesteld om de stijgende werkloosheid het hoofd te bieden. Men zei al gedaan te hebben wat gedaan moet worden. Men zegt ook dat de top die begin mei plaats had moeten vinden, niet langer een top is. Het wordt nu een trojkavergadering. Dat is een duidelijk signaal voor de burgers dat werkgelegenheid en de strijd tegen de werkloosheid geen prioriteiten zijn voor de leiders van de EU.
Het Europees Parlement is überhaupt niet betrokken - een maand voor de verkiezingen van het Europees Parlement. De heer Barroso heeft vandaag opgeroepen tot overleg, maar in de Raadsconclusies wordt het Europees Parlement niet eens genoemd.
Ik wil kort iets zeggen over automatische stabilisatoren. In het debat zijn GM, de VS en Zweden genoemd. Het klopt dat we in Zweden een beter socialezekerheidsstelsel hebben, maar het niveau van de uitkeringen ligt niet langer bij 80 procent. Een arbeider uit de automobielindustrie die werkloos wordt, krijgt vandaag een vergoeding die ergens tussen de 50 en 60 procent van het loon ligt. Zo fantastisch is het dus niet meer.
Tot slot kort iets over mobiliteit: mobiliteit is belangrijk in de EU, net als de strijd tegen protectionisme. De Commissie en de Raad moeten echter hun verantwoordelijkheid nemen en ervoor zorgen dat gelijk loon voor gelijk werk in de hele EU geldt. Dan kunnen we ook werken aan het bevorderen van meer mobiliteit en het bestrijden van protectionisme.
Sophia in 't Veld
Voorzitter, er wordt veel gesproken over hoeveel geld we nu eigenlijk moeten uittrekken om deze economische crisis te bestrijden. Daar kunnen we lang over praten. Ik ben van mening dat je ook rekening moet houden met toekomstige generaties, dat je de rekening niet naar hen mag toeschuiven. Maar daarnaast is de vraag waaraan we dat geld uitgeven misschien nog wel belangrijker. Ik maak me toch zorgen als ik de reflex zie om toch weer geld te steken in oude industrieën, oude technologieën, om kwakkelende industrieën op de been te houden.
Het is dan ook opvallend dat in de Raadsconclusies het hoofdstuk economische crisis en het hoofdstuk energie en duurzaamheid gewoon als twee totaal verschillende thema's worden behandeld, terwijl het nu toch het moment is om die twee kwesties aan elkaar te binden. Ik zou niet zo zwartgallig willen zijn als mijnheer Turmes eerder vandaag, maar het is nù het moment om te investeren in nieuwe technologieën en ook in kennis. Het is onverdraaglijk dat er miljarden worden gestoken in de auto-industrie en dat er bezuinigd moet worden op onderwijs. Dan hebben we het echt bij het verkeerde eind!
Een ander punt is de oplossingen voor de Oost-Europese landen en de niet-eurolanden. Die worden toch wat in de steek gelaten, er wordt dan een bedrag genoemd van 50 miljard euro. Ik vraag me af of de Raad en de Commissie als optie ook een versnelde toetreding tot de eurozone van de landen die nog geen lid zijn, overwegen want de stabiliteit en de kracht van die landen is in het belang van heel Europa.
Ten slotte maak ik me grote zorgen over het nationalistisch taalgebruik en de neiging van alle nationale leiders tot 'eigen land eerst'-oplossingen. Wij zouden ons allemaal de opkomst van extreem rechts moeten aantrekken en moeten zorgen dat we dat aanpakken vóór de verkiezingen.
Seán Ó Neachtain
(GA) Mijnheer de Voorzitter, ik zou mijn steun willen betuigen en mijn gelukwensen willen overbrengen aan de groep Europese leiders die vorige week bijeen zijn gekomen.
Wat Ierland betreft is het absolute uitgangspunt overduidelijk: we willen in Ierland steun krijgen van de Europese Unie. Wij hadden een sterke economie maar die is nu verzwakt, net als alle economieën ter wereld. Het is duidelijk dat we deze crisis te boven zullen komen door samen te werken, en de grootste uitdaging waarvoor Europa zich op het ogenblik gesteld ziet, is om samen te werken en de economische eenheid die we hebben, te versterken, zodat we elkaar kunnen steunen - en niet om de Unie af te zwakken, zoals hier gesuggereerd is. Duidelijk is ook dat we nu meer dan ooit behoefte hebben aan de grondregels van het Verdrag van Lissabon. Het is precies zoals het aloude gezegde in Ierland: samen staan we sterk.
Jean-Luc Dehaene
Voorzitter, bij iedere Europese top kunnen we er ons inderdaad over beklagen dat de Europese dimensie niet sterk genoeg tot uiting komt in de besluitvorming. Ook ik had een meer echt Europese dimensie verwacht in de aanpak van de crisis. Maar anderzijds is het nu meer het moment om uit te voeren wat we beslist hebben, eerder dan te blijven palaveren over bijkomende plannen en ondertussen te vergeten om uit te voeren wat we beslist hebben. Daarom denk ik dat wij nu met het Parlement, met de Raad en met de Commissie voorrang moeten geven aan een daadwerkelijke uitvoering van wat we beslist hebben. Op dat punt steun ik volop de aanpak van de Commissie.
Wij moeten ook tonen dat wij inderdaad eensgezind zijn over de globale aanpak van de crisis en ik hoop dat inderdaad èn in Kopenhagen èn op de G-20 zal blijken dat Europa effectief met één stem spreekt. Maar om met één stem te kunnen spreken, moeten we ervoor zorgen dat we ook intern onze verworvenheden niet in vraag stellen, dat de interne markt inderdaad een interne markt zonder binnenlands protectionisme blijft, dat we de eenheidsmunt versterken. We moeten onze lessen trekken en de middelen van de Centrale Bank verhogen en ook meer middelen geven om zelf met een Europese dimensie te kunnen optreden. We moeten er ook voor zorgen dat de uitbreiding in realiteit wordt omgezet en dat we ook solidariteit tonen met de nieuwe lidstaten in deze moeilijke tijden. Daarvoor dient de Europese Unie. Ook die solidariteit met minder ontwikkelde landen in een globale aanpak zal een dimensie moeten zijn van de Europese Unie.
Ten slotte nog een klein woord over het Verdrag van Lissabon. Wij moeten als Parlement duidelijk onze houding bepalen, wij moeten duidelijk weten wat er onmiddellijk na de Europese verkiezingen zal gebeuren. Dat vereist echter ook dat we als Parlement echt een houding hebben en daarom kan ik niet veel begrip opbrengen voor het standpunt van het Bureau dat de verslagen inzake die stellingen hier niet moeten besproken worden. Ik pleit ervoor dat we die mening herzien, zodat dat we met de Raad kunnen onderhandelen met een stelling van het Parlement.
Riitta Myller
(FI) Mijnheer de Voorzitter, de beste manier om de energiezekerheid in Europa te verbeteren is het vergroten van de energie-efficiëntie en het gebruik van hernieuwbare energiebronnen. Alle lidstaten moeten hierin investeren en wel onmiddellijk, anders zullen wij de doelen van ons eigen klimaatpakket niet halen.
Dergelijke investeringen passen bovendien zeer goed in deze tijd. Door te investeren in energie-efficiëntie en hernieuwbare energie creëren wij niet alleen, zoals hier al herhaaldelijk is gezegd, nieuwe, duurzame banen, maar ook een basis voor een koolstofarme economie.
Nu hebben wij concrete daden nodig. Helaas slaagde de top er niet in het publiek hiervan te overtuigen. Al met al moeten alle maatregelen tegen de economische crisis tot doel hebben te voorkomen dat de opwarming van de aarde een kritisch punt bereikt. Dit moet ook het resultaat zijn van de bijeenkomst van de G20-landen. Als Europa met één stem spreekt, zal de Verenigde Staten zich ook achter dit doel scharen.
Olle Schmidt
(SV) Mijnheer de Voorzitter, bijna twintig jaar geleden viel de Berlijnse Muur. In de huidige moeilijke economische situatie hebben we opnieuw de bouw van een muur in Europa kunnen vaststellen, deze keer een economische muur. Dat mogen we niet laten gebeuren!
Zelfs al zijn extra middelen vrijgemaakt om landen in moeilijkheden bij te staan, de leiders van de EU lijken niet allemaal even geëngageerd. Het is onrustwekkend dat Renault zijn productie van Slovenië naar Frankrijk verhuist. We mogen niet toelaten dat het spook van het protectionisme opnieuw vrij kan woeden. De prijs als het nogmaals mislukt Europa bijeen te houden, is veel te hoog. De geschiedenis zal wie zijn verantwoordelijkheid ontloopt, bestraffen. Het deed gisteren daarom goed de duidelijke boodschap van Gordon Brown te horen: "We will not walk away!" Dat moet ook voor president Sarkozy gelden.
We hebben alle reden om ingenomen te zijn met het voorstel van de groep op hoog niveau van de Larosière. Het is een evenwichtig voorstel dat inhoudt dat de EU overregulering vermijdt, maar het toezicht op de financiële markten aanzienlijk versterkt wordt. De ECB krijgt een steeds belangrijkere rol. De nationale toezichthouders krijgen ook meer mogelijkheden om hun activiteiten te coördineren en informatie uit te wisselen. Ook in crisistijden moet het beleid redelijk zijn. Het voorstellen van regelingen die meer kwaad dan goed doen, mag niet ons antwoord zijn in moeilijke tijden.
Charles Tannock
. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, de verklaring van de Raad over het Oostelijk Partnerschap is zeer welkom. Als rapporteur over de oostelijke dimensie van het Europese nabuurschapsbeleid steun ik nauwere betrekkingen met de zes landen in het oosten. De aankondiging van 600 miljoen euro voor het Oostelijk Partnerschap is uitstekend en ik verwelkom de voorgestelde uitgaven voor het Europese nabuurschaps- en partnerschapsinstrument om de energiezekerheid van de EU te verbeteren door betere opslagfaciliteiten voor olie en gas en door de aanleg van nieuwe pijplijnen.
De Raad steunt ook terecht de pas opgevatte parlementaire vergadering EURO-NEST, die de oplossing van bevroren conflicten zal stimuleren, zoals de geschillen over Nagorno-Karabach en Trans-Dnjestrië. Het Oostelijk Partnerschap moet echter niet worden gebruikt om de EU-lidmaatschapsambities van landen die duidelijk het recht hebben om een dergelijke status aan te vragen, namelijk Oekraïne en Moldavië, op de lange baan te schuiven.
De Raad heeft ook terecht besloten om het hulppakket voor in financiële nood verkerende landen in Oost-Europa die niet in de eurozone liggen te verdubbelen van 25 miljard euro tot 50 miljard euro. Deze maatregel zal landen als Hongarije en Letland helpen stabiliseren. We moeten Oekraïne echter ook niet vergeten, dat last heeft van ernstige financiële beroering. Het omvallen van banken in Oekraïne zou catastrofale besmettelijke gevolgen kunnen hebben in landen elders in Oost-Europa en ook in Italië en Oostenrijk, wier banken het meest gevoelig zijn voor ontwikkelingen op de Oekraïense markt.
Tot slot zouden noch Turkije noch Rusland, hoewel ik het recht van beide landen om waarnemer bij EURO-NEST te zijn volledig erken, deze positie moeten gebruiken ten behoeve van hun eigen doeleinden op het gebied van het buitenlands beleid. De leden van EURO-NEST zijn soevereine staten, die het recht hebben om over hun eigen Euro-Atlantische aspiraties te beslissen. De suggestie van de minister van Buitenlandse Zaken van Rusland, Sergej Lavrov, dat het Oostelijk Partnerschap voor de EU een middel is om haar invloedssfeer uit te breiden is absurd. Dergelijke taal behoort bij de Machtpolitik van het Koude Oorlog-tijdperk, niet bij moderne diplomatie. Als er iemand is die een invloedssfeer nastreeft, dan is het Rusland, zoals werd onderstreept door de oorlog van afgelopen zomer tegen Georgië en de regelmatig terugkerende politieke destabilisatie door het Kremlin van landen als Oekraïne en de Oostzeestaten.
Proinsias De Rossa
. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, mijn felicitaties voor uw uitspraak van mijn nogal moeilijke naam!
De conservatieven hier en in de lidstaten zijn net stoute kinderen. Nadat ze jaren hebben lopen stampvoeten en deregulering van de banken en schaduwbankieren hebben geëist, zijn zij nu bereid om strakke regulering te slikken, zij het alleen als we doen alsof het altijd al hun idee is geweest. Zij vragen echter nog steeds, als zeurende kinderen, om deregulering van de werkplek en flexibiliteit, wat geen bescherming, geen zekerheid en ingrepen in de sociale voorzieningen inhoudt. Dat is, vrienden, een recept voor het aanwakkeren van een onbeheersbare bosbrand.
Fungerend voorzitter Topolánek koos Zweden ter vergelijking met Amerika. Waarom niet de Tsjechische Republiek? Waarom niet Ierland? Simpel: de Ierse regering scheurt het hart uit de gezondheidszorg, het onderwijs, de kinderopvang en de scholing van kinderen. Zij maakt het gevoel van onzekerheid in Ierland alleen maar sterker en veroorzaakt meer werkloosheid (terwijl zij mensen aan het werk zou moeten houden) en laat na ook maar iets te doen om kleine bedrijven te helpen overleven. Ik geloof dat er in Ierland een verandering van regering moet komen en een verandering van houding in de Europese Raad. Laten we 7 mei een werkgelegenheidstop voor alle lidstaten houden.
Marco Cappato
(IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, de ironie van het lot wil dat we deze fase van het debat moeten voeren buiten aanwezigheid van de fungerend voorzitter van de Raad die hier wel zou moeten zijn, de heer Topolánek. Gisteren hebben we het debat over de strategie en de toekomst van Europa in het licht van de G20 met een andere voorzitter gevoerd. Hij moest echter vragen om te worden uitgenodigd en hij is uitgenodigd, hoewel niet echt duidelijk is op grond waarvan, of het moet de rol zijn die zijn nationale staat speelt.
Waarom houd ik deze misschien wat onaangename inleiding? Omdat de economische crisis, de financiële crisis van dit Europa, ook een institutionele crisis is, die goed tot uiting komt in de omstandigheid dat de fungerend voorzitter van de Raad halverwege een debat weg moet vanwege zijn problemen in de nationale politiek. Als ik dit zeg heb ik het ook over de economische crisis, want er wordt immers alleen een nationale reactie gegeven, er is geen reactie van Europa, een Europese reactie, zelfs niet wat de begroting betreft. Het is maar al te gemakkelijk om 400 miljard euro te noemen als je weet dat het vrijwel alleen om geld van de nationale begrotingen gaat. Ik ben van mening, mijnheer Barroso, dat u de afgelopen jaren niet voldoende heeft gedaan om de aandacht van de regeringen, de nationale staten, te vestigen op het bestaan van een ander Europa, dat niet alleen een coördinerende rol ten aanzien van de lidstaten vervult, maar ook een volledig eigen politieke identiteit heeft.
Aangezien de heer Topolánek heeft gesproken over de uitbreiding van het Oostelijk Partnerschap tot Wit-Rusland, wil ik tot slot de naam Yana Paliakova nog eens noemen, die tot zelfmoord werd gedreven door het Wit-Russische regime, om te benadrukken dat deze partnerschappen meer moeten gaan over recht, democratie en vrijheid en niet alleen over zakendoen met de ergste dictaturen.
Marian-Jean Marinescu
. - (RO) De conclusies die door de Raad worden getrokken sluiten aan bij de crisis waardoor de lidstaten zijn getroffen.
We moeten de overeenkomst over energieprojecten en breedbandinternet verwelkomen als een zeer positief resultaat. Door de Nabucco-gasleiding en de onderlinge verbindingen tussen lidstaten, zoals die tussen Roemenië, Hongarije en Bulgarije, in deze projecten op te nemen, kan een crisis zoals die van januari 2009 mogelijk worden voorkomen.
Het gebruik van energiebronnen uit de Kaspische Zee-regio en een optimaal gebruik van de strategische locatie van de Zwarte Zee zijn essentiële voorwaarden voor het waarborgen van de energiezekerheid in de Europese Unie. Het beleid dat wordt ontwikkeld als onderdeel van het Oostelijk Partnerschap, moet beslist een optimale benutting van deze gebieden ten voordele van de Europese Unie omvatten.
Het verraste mij dat in de aanbevelingen van de Raad Ecofin geen rekening werd gehouden met de maatregelen die de nieuwe Roemeense regering in haar overheidsprogramma bekend heeft gemaakt en met de tenuitvoerlegging waarvan inmiddels ook al een begin is gemaakt door de begroting voor 2009 goed te keuren.
Decentralisatie met als doel de lokale autonomie te versterken en middelen door te sluizen naar investeringen in prioriteitsgebieden zoals infrastructuur en energie om zodoende banen te behouden en creëren, zijn twee maatregelen die al zijn genomen door de Roemeense regering. Een verlaging van uitgaven door begrotingstoewijzingen en een hervorming van het onderwijsstelsel als prioriteit zijn andere mogelijke maatregelen.
De tenuitvoerlegging van de voorstellen in het economisch herstelplan van de Raad, met name met betrekking tot de toewijzing van middelen als onderdeel van de Europese programma's, en de goedkeuring van overheidssteun, met name in de auto-industrie, zou zorgen voor echte steun om de effecten van de crisis tot een minimum te beperken, niet alleen in Roemenië, maar ook in veel andere lidstaten van de Europese Unie.
Adrian Severin
. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, de crisis waarmee we te maken hebben is geen crisis in het systeem maar een crisis van het systeem; een crisis van het economische systeem en ook een crisis van de democratie. Niet alleen het financiële krediet is geslonken, maar ook het sociale krediet. We kunnen reeds op de straten van onze Europese steden de tekenen zien die ons waarschuwen voor het wantrouwen en de onrust op sociaal niveau, hetgeen tot politieke en maatschappelijke beroering zou kunnen leiden.
Daarom is een sociale top van de Europese Unie die leidt naar een Europees pact over werkgelegenheid een must. Op een sociale top moet onder andere worden afgesproken dat bedrijven die werknemers ontslaan geen dividend zouden moeten uitkeren, dat transnationale bedrijven niet alleen moeten onderhandelen met de nationale vakbonden maar ook met Europese vakbonden en dat er geen winstgevendheid van bedrijven kan zijn zonder sociale solidariteit.
Deze mondiale crisis wordt versterkt door een Europese integratiecrisis. Er zijn lidstaten die gastland zijn van economieën van moederondernemingen en lidstaten met economieën van dochterondernemingen. Eerstgenoemde zijn lid van de eurozone, laatstgenoemde niet. Programma's om de stabilisatie en integratie van laatstgenoemde te vergemakkelijken zijn van cruciaal belang voor de overleving van eerstgenoemde. De Europese Unie kan niet overleven met nieuwe scheidslijnen.
Zbigniew Zaleski
- (PL) Mijnheer de Voorzitter, we kunnen de top selectief bekijken vanuit twee tijdschema's. Het lange tijdschema omvat strategische maatregelen, waaronder ik de kwestie van onze Oost-Europese partners schaar, met inbegrip van Wit-Rusland. Dat is mijns inziens gerechtvaardigd en dat zal ook goed zijn voor de EU, voor onze oostelijke buurlanden en voor toekomstige betrekkingen met Rusland. Financiële ondersteuning is van doorslaggevend belang en hoewel dit in tijden van crisis op kritiek zal stuiten, ben ik ervan overtuigd dat het de moeite waard is om in Oost-Europese aangelegenheden te investeren. Als de strategie voor het oosten succesvol is, zal de EU zich bewijzen als een serieuze speler op het mondiale politieke toneel. Ik beschouw de EU daarbij niet als een organisatie, maar denk daarbij eerder aan de effecten van gezamenlijk optreden die voordelig zullen uitpakken voor de verdere Europese integratie.
Het tweede schema beperkt zich tot het heden en daarmee tot de crisis, die onder andere wordt gekenmerkt door banenverlies en financiële problemen onder de burgers. Er is niet één enkele oplossing voor dit probleem, maar de brede strategie van regeringen en de EU moet rekening houden met de behoeften van kleine en middelgrote ondernemingen. In de eerste plaats omdat werknemers tijdens de crisis alleen hun baan verliezen, terwijl ondernemers die het moeilijk hebben, hun baan, hun werknemers en hun hele bedrijf verliezen. Eigenaren van kleine ondernemingen zijn het meest flexibel en zullen wellicht het best bestand zijn tegen de huidige moeilijke situatie, en omdat zij het grootste aandeel hebben in de economische kracht van Europa, kunnen zij de gehele economie beïnvloeden.
Mijnheer Barroso, als een financiële ineenstorting leidt tot een psychische instorting, dan zitten we daadwerkelijk in een diepe crisis. Zolang mensen nog steeds de motivatie en de wil hebben om iets te doen, kan er een begin worden gemaakt om dingen te verbeteren en wat dat betreft zijn de maatregelen van de EU een belangrijke factor, waarvoor wij verantwoordelijk zijn. Ik wens ons allen succes hierbij.
Edite Estrela
(PT) Wat er op deze top is voorgesteld gaat niet ver genoeg. Er is kennelijk geen echte wil om een einde te maken aan belastingparadijzen en offshore-rekeningen. En wat is er geworden van het idee om de beloningen van de directeuren van financiële instellingen terug te brengen tot een moreel aanvaardbaar niveau? Mijnheer Barroso, er zijn goede gronden om te zeggen: laat de rijken de crisis betalen. Zij hebben die immers veroorzaakt.
Wat de werkgelegenheidstop betreft: die mag geen doorsnee-top worden. Werk is namelijk geen klein probleempje - het is voor veel individuen en hele families nu juist een enorm probleem. Dit is niet de manier om het vertrouwen van de burgers te herstellen.
Tot slot dit: ik heb horen zeggen dat we geen behoefte hebben aan socialistische oplossingen. Dat is een arrogante uitspraak. Als de aanhangers van de neoliberale doctrine naar de waarschuwingen van de socialisten hadden geluisterd, zouden we nu niet tot onze nek in deze crisis zitten. Hebben ze zelfs dát niet begrepen? Als ze nu nog niet begrepen hebben hoe ernstig en diep deze crisis is, en weigeren in te zien hoe ze is veroorzaakt, dan vrees ik het ergste. Ik ben bang dat die crisis nog jaren zal duren, en dat is niet wat we willen.
Tunne Kelam
. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik denk dat het bemoedigende resultaat dat door de Raad is bereikt is dat 27 lidstaten nu met een gezamenlijk standpunt naar de G20 kunnen gaan. Dat is een grote prestatie en het is niet meer dan terecht om als Raad premier Topolánek te feliciteren met zijn constructieve rol. Ik kan zijn opvatting delen dat het succes van de Raad de weigering van de EU was om de gemakkelijkere weg te kiezen van massale financiële reddingsoperaties en nationalisaties.
Door de ongelukkige Tsjechische regeringscrisis draagt de Commissie en voorzitter Barroso nu een nog grotere verantwoordelijkheid om de Gemeenschap uit de crisis te leiden door voor samenhang en stabiliteit te zorgen. Tegelijkertijd moet de Commissie flexibeler mechanismen bieden voor het tijdige gebruik van extra geld waarover de Raad heeft beslist. Uitvoeringsprocedures kunnen te onhandig zijn en te veel tijd kosten. Het is vooral van belang om de randvoorwaarden te harmoniseren voor kleine bedrijven en ten behoeve van innovatie. Het is nu echt tijd om meer te investeren in onderzoek, onderwijs en opleiding.
Een economische depressie is echter niet de tijd voor een morele depressie. Zoals gewoonlijk biedt een crisis kansen om hervormingen door te voeren. Feitelijk komt de economische crisis voort uit de waardecrisis, zodat het herstel moet beginnen met het versterken van onze gemeenschappelijke waarden, om te beginnen met een grotere solidariteitsverplichting. En het allerbelangrijkste, de crisis is geen excuus voor protectionisme. Integendeel, wij moeten wel gezamenlijk optreden gegeven het inzicht dat de crisis, door elkaar te steunen en onszelf te verplichten aan hervormingen in de geest van de strategie van Lissabon, Europa sterker zal maken.
Csaba Sándor Tabajdi
(HU) Mijnheer de Voorzitter, het is de Europese Commissie en de Europese Raad ondanks de tegenwerkende krachten gelukt de eenheid van de Europese Unie te bewaren. Deze top was zeer succesvol: hier is de interne markt in bescherming genomen, er is opgetreden tegen het dreigende protectionisme en last but not least is er nieuwe hulp toegezegd aan de lidstaten in Midden- en Oost-Europa, die met steeds grotere moeilijkheden kampen.
Ik wil graag voorzitter Barroso bedanken, aangezien de financiële hulp aan de regio is verdubbeld naar 50 miljard euro. De Hongaarse premierheeft het al een jaar geleden aangekaart en op deze top is er eindelijk een principebesluit genomen over het feit dat er een Europese tak van het toezichtsysteem op de kapitaalmarkt en het bankwezen moet komen.
Op de top kwam opnieuw ter sprake dat de moederbanken verantwoordelijk zijn voor hun filialen, zoals mijn collega Adrian Severin al benadrukte; tevens is er een belangrijke stap voorwaarts gezet op het gebied van energiezekerheid.
Laima Liucija Andrikien
(LT) Om te beginnen wil ik premier Mirek Topolánek begroeten en bedanken voor zijn woorden; iedereen hier begrijpt heel goed wat het betekent om het voorzitterschap van de Europese Unie te bekleden, en wat het betekent om het voorzitterschap van de Europese Unie te bekleden ten tijde van een wereldwijde financiële crisis en economische recessie. Daarom wens ik de Tsjechische Republiek succes met deze nieuwe uitdagingen en met haar taak om tot halverwege dit jaar leiding te geven aan de Europese Unie.
Wat de Europese Raad van Brussel betreft, zitten velen van ons hier vandaag als een mantra de cijfers te herhalen die zijn af te leiden uit de akkoorden die op deze Raad bereikt zijn. 5 miljard euro voor strategische energieprojecten en breedbandinternet. 50 miljard euro voor lidstaten van de Europese Unie die niet de eurozone behoren, voor betalingen en om het evenwicht op hun betalingsbalans te herstellen. 75 miljard euro voor het Internationaal Monetair Fonds. 600 miljoen voor het Oostelijk Partnerschap. Van de genoemde 5 miljard euro zou 175 miljoen worden besteed aan de energiekloof, door verbinding van Zweden met de Oostzeestaten, die tot op heden een eilandje zijn geweest dat gescheiden was van de energiemarkt van de Europese Unie. Is dat te weinig of te veel? Is het glas half vol of half leeg? Onder normale omstandigheden zou ik de op de Europese Raad behaalde resultaten en bereikte akkoorden bevredigend noemen. Natuurlijk hoopten wij op meer, natuurlijk hoopten wij dat er overeenstemming zou worden bereikt over een beter financieringsplan voor het herstel van de Europese economie. Alle blijken en uitingen van nationalisme en protectionisme in aanmerking nemende, ben ik echter van mening dat het bereikte akkoord een duidelijk teken van solidariteit is, en ik zou willen dat dit het uitgangspunt was voor verdere werkzaamheden.
Antolín Sánchez Presedo
(ES) Mijnheer de Voorzitter, voorzitter Barroso, alleen een verenigd Europa dat prioriteit geeft aan groei en werkgelegenheid in de wereld zal een leidende rol kunnen spelen in de internationale actie om de economie te herstellen, de preventie en het beheer van de crisis te versterken, de regelgeving voor financiële stelsels te verbeteren, en de meest kwetsbare landen in deze eerste mondiale crisis te ondersteunen.
De G20 vertegenwoordigt een meerderheid van de bevolking (twee van elke drie mensen) en 90 procent van de mondiale economische activiteit. Het is zijn taak een drieledige, gezamenlijke, doeltreffende en duurzame response te verschaffen om de vraag en de reële economie een nieuwe impuls te geven door investeringen in de toekomst, om de kredietverlening te herstellen, en om een solide internationale financiële regelgeving en controle te bevorderen die transparantie, stabiliteit en de juiste prikkels verschaffen, die de risico's van het systeem wegnemen en ons behoeden voor een terugkeer naar af.
Voor de 21ste eeuw hebben we een nieuwe economische orde en een systeem van global governance nodig ter correctie van de oorzaken en onevenwichtigheden die aan de crisis ten grondslag liggen, en die door middel van een open en solidaire economie bijdragen tot duurzame ontwikkeling.
Péter Olajos
(HU) Ik verwelkom het besluit van de Raad in verband met het standpunt dat zal worden ingenomen tijdens de G20-top. Ik ben blij dat onze politieke leiders hebben ingezien dat maatregelen ter bezwering van de wereldwijde crisis en de strijd tegen klimaatverandering nauw samenhangen.
De essentie van het groene ontwikkelingsplan, de 'Green New Deal' van premier Gordon Brown en president Barack Obama, is de koppeling van economische stimulering aan milieu-investeringen, de toename van energie-efficiëntie en de ondersteuning van milieuvriendelijke technologieën.
Ik deel echter niet het standpunt van de Raad dat de uitvoering van het Europese economische stimuleringsplan dat in december vorig jaar is aangenomen, naar tevredenheid verloopt. Hoewel de positieve effecten ervan pas later voelbaar zullen worden in de economie, staat het buiten kijf dat het grootscheepse begrotingspakket, dat 3,3 procent van het bbp in de EU beslaat - oftewel ruim 400 miljard euro - op termijn nieuwe investeringen genereert en arbeidsplaatsen creëert.
Maar het programma levert slechts een zeer geringe bijdrage aan de transformatie van de EU naar een economie met een lage kooldioxide-uitstoot. Ofschoon we de verbetering van de energie-efficiëntie en energiebesparingen steeds een prioriteit noemen, wordt meer aandacht en geld besteed aan energieleveranciers, de diversificatie van transportroutes en de behartiging van de energiebelangen van de EU ten opzichte van derde landen.
Het lijdt geen twijfel dat de energie-infrastructuur verder moet worden ontwikkeld, maar niet ten koste van een vermindering in het verbruik. De Europese Unie blijft zich inzetten om een leidende rol te spelen bij de totstandbrenging van het wereldklimaatakkoord van Kopenhagen. Daartoe moeten we echter dringend overeenstemming bereiken over de totstandbrenging van een wereldwijde kooldioxidemarkt, over financiële compensatie voor ontwikkelingslanden, over technologische ondersteuning en capaciteitsuitbreiding, en ten slotte de verduidelijking van de principes op basis waarvan de lasten tussen de lidstaten worden verdeeld.
Dariusz Rosati
. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik wil om te beginnen het Tsjechische voorzitterschap bedanken voor de succesvolle top. Ik vind dat de top een aantal belangrijke beslissingen heeft opgeleverd, maar tegelijkertijd ben ik van mening dat we meer nodig hebben en we sneller moeten voortmaken.
Wanneer we over een week naar de bijeenkomst van de G20 in Londen gaan, heb ik de indruk dat we nog steeds te geïntegreerd zijn om zelfstandig op te treden en te verdeeld zijn om gezamenlijk op te treden. Ik zie drie hoofdprioriteiten waarop we ons zouden moeten concentreren.
De eerste is uiteraard banen. Miljoenen mensen in Europa zijn bang om hun baan te verliezen en eerlijk gezegd begrijp ik het standpunt van de Franse president niet dat hij tegen de top is: een echte top is iets dat we op dit moment nodig hebben.
Ten tweede ben ik blij dat we er, deels althans, in zijn geslaagd om protectionistische tendensen uit te bannen. Desalniettemin leven die nog steeds en ik ben van mening dat solidariteit de sleutel is.
Het derde punt is dat het van cruciaal belang is om het vertrouwen in de markten te herstellen. Ik ben niet eens van mening dat er te weinig geld in de markt is; ik denk dat er genoeg geld is. Het probleem is dit geld om te zetten in een effectieve vraag en dat gebeurt pas wanneer we het vertrouwen van huishoudens en ondernemingen weten te herstellen.
Mario Mauro
(IT) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer Barroso, dames en heren, het vraagstuk van de combinatie van steun- en stimuleringsmaatregelen en reguleringsmaatregelen is een van de belangrijkste onderwerpen op de internationale agenda. De bestaande spanningen, die een afspiegeling zijn van de verschillende strategieën die door de economische grootmachten worden gevolgd om de crisis aan te pakken, worden op de G20-top hopelijk op de een of andere manier samen aangepakt.
Het is immers geen geheim dat in Washington wordt aangedrongen op de noodzaak van een laatste collectieve inspanning om de nationale maatregelen voor de stimulering van de vraag en het herstel van de economie aan te nemen, terwijl in Brussel bij de Commissie de overtuiging overheerst dat reeds al het nuttige en nodige op dit vlak is gedaan en dat nu vooral moet worden afgewacht welke resultaten de antirecessiemaatregelen van de regeringen van de lidstaten hebben.
Zo is het evenmin een geheim dat Europa het nu nodig vindt om zich te concentreren op de doelstelling om de financiële markten weer geloofwaardig, stabiel en betrouwbaar te maken, ook door strengere regelgeving aan te nemen en efficiëntere toezichtsystemen voor het bank- en verzekeringswezen in te stellen, terwijl men in Washington de voorkeur lijkt te geven aan terughoudendheid ten opzichte van het idee van een ingrijpende hervorming van het regelgevende kader en de toezichtmechanismen.
Ik denk eerlijk gezegd niet dat het goed is om deze oplossingen tegenover elkaar te stellen, het is beter om ze juist te combineren. Wat dat betreft is het vooral nodig dat de Europese visie de boventoon voert, in de zin van de Europese methode waarvoor de Commissie garant staat, of waarvan zij zelfs de verkondiger is. Ik twijfel er niet aan, mijnheer Barroso, dat u de juiste man bent, de man waar wij onze hoop op kunnen vestigen en die ons uit dit diepe dal kan halen.
Katrin Saks
(ET) Op deze Europese Raad is overeenstemming bereikt over een aantal belangrijke kwesties. Energieprojecten en projecten voor breedbandinternet en de beslissing om het steunfonds voor Oost-Europese landen te vergroten, zijn een goed teken.
Voor mij echter was tekenend, wat betreft datgene wat de Europese Raad al dan niet bereikt heeft, wat onze premier bij zijn terugkomst in Estland zei - namelijk dat Europa bezig was naar zijn fundamentele waarden terug te keren. Hij refereerde aan het feit dat Europa zijn belangstelling in verdere pakketten stimulerende maatregelen aan het verliezen is, en zei dat er tekenen zijn die wijzen op de terugkeer naar een conservatief begrotingsbeleid. Daar hij vertegenwoordiger is van een ultraliberale partij hoeft zijn gezichtspunt geen verbazing te wekken, maar het geeft wel het meer algemene probleem aan dat regeringsleiders met een bepaalde ideologische achtergrond niet bereid zijn om stappen te zetten die getuigen van moed en die een zekere visie vereisen, en om maatregelen te treffen die met hun ideologie in botsing zouden komen.
Een paar dagen voor de bijeenkomst van de Europese Raad hoorden we van Nobelprijswinnaar Paul Krugman dat het pakket stimulerende maatregelen van de Europese Unie misschien niet toereikend is. Het zou kunnen zijn dat we niet 400 maar 500 miljard euro nodig hebben dit jaar, terwijl in totaal wellicht 3 biljoen euro vereist is. We hebben dus een verenigd optreden en een proactieve benadering nodig, niet de onzichtbare hand.
José Manuel García-Margallo y Marfil
(ES) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de voorzitter van de Commissie, allereerst moet gezegd dat ik het betreur dat de werkgelegenheidstop van mei vervangen is door een bijeenkomst van de trojka, hoe open die ook moge zijn. Naar mijn idee keren we met deze beslissing terug naar 1996, toen het werkgelegenheidsbeleid beschouwd werd als zaak van de lidstaten.
In de tweede plaats ben ik er, wat het monetair beleid betreft, net als mijn hele fractie voorstander van dat de Centrale Bank volstrekt onafhankelijk is, maar onafhankelijk zijn betekent niet immuun zijn voor kritiek.
Ik zou gewild hebben dat de Europese Centrale Bank wat meer lef had gehad bij het verlagen van de rentetarieven, met het oog op hun impact op de Europese export, en dat hij grootmoediger was geweest bij het vaststellen van de terugbetalingstermijnen van de verstrekte leningen: de Federale Reservebank leent voor drie jaar, de Centrale Bank maar voor een half jaar.
Dan nog een opmerking over het monetair beleid: ik hoop dat de reddingsplannen voor de financiële instellingen en de eventuele plannen voor de aankoop van giftige of sterk in waarde gedaalde activa niet vertaald worden in concurrentievoordelen voor de banken die deze steun ontvangen, ten opzichte van banken die zich beter hebben gedragen en deze steun niet behoeven.
Verder hebben we de hele ochtend lang kunnen luisteren naar de discussie over fiscale stimuleringsmaatregelen. Doen we genoeg? Te weinig? Doen de lidstaten meer dan wij? Wat er ook uit die discussie naar voren komt, één ding is zeker, namelijk dat het om de meest omvangrijke fiscale stimuleringsmaatregelen gaat die onze generatie sinds 1929 gekend heeft.
Dat dwingt ons ertoe ons beleid te coördineren met dat aan gene zijde van de Atlantische Oceaan, en die coördinatie dient op een tweetal punten een stuk nauwer te worden, namelijk ten eerste op het punt van de Doha-ronde, zodat er een voor iedereen bedoeld signaal tegen het protectionisme kan worden afgegeven, en ten tweede wat betreft een gezamenlijk onderzoek naar de mondiale onevenwichtigheden die ten grondslag liggen aan deze crisis.
Verder zou ik willen opmerken dat het standpunt van de Commissie inzake het Stabiliteitspact op sommige punten tegenstrijdig is. De schulden van vandaag zijn de belastingen van morgen, en de Commissie moet er op toezien dat nationale maatregelen in overeenstemming zijn met de Lissabon-strategie, en dat zij geen gevaar opleveren voor de houdbaarheid van de financiën. Daarom dient zij de plannen voor het herstel van de rechte lijn van landen die zich, zoals Spanje, buitensporige tekorten op de hals hebben gehaald, met de grootste aandacht te volgen.
Dank u, mijnheer de Voorzitter, voor uw gulheid ten aanzien van mijn spreektijd, want die is mij niet ontgaan.
De Voorzitter
- Waarde collega, we zijn tegen geldontwaarding, maar ook tegen inflatie van de spreektijd.
Pierre Pribetich
(FR) Mijnheer de Voorzitter, de conclusies van de Europese Raad beslaan 22 bladzijden, maar aan de problematiek rond de toekomst van de automobielsector is slechts één klein zinnetje gewijd. Is dat een concreet antwoord dat aansluit op de ernst van de situatie, tegemoet komt aan de verwachtingen van de twaalf miljoen werknemers in deze sector en ertoe bijdraagt dat 6 procent van de actieve bevolking van de Europese Unie zich minder ongerust voelt? Er wordt geen enkel voorstel gedaan voor een Europees plan, er wordt geen enkel perspectief geschetst voor de automobielsector, en er blijkt geen enkele wil te bestaan om het beleid van de afzonderlijke lidstaten op elkaar af te stemmen.
Ik heb op 19 november 2008 in dit Parlement namens de Franse socialistische afvaardiging vragen gesteld aan de belangrijkste Europese verantwoordelijken en aangedrongen op een new car deal, een solidair en gestructureerd industriebeleid voor de korte, middellange en lange termijn, om zo een snelle, doeltreffende en gecoördineerde reactie van de lidstaten en de Unie te verkrijgen.
Vier maanden later dringen we met een gemeenschappelijke resolutie van een aantal fracties aan op een toekomst voor de Europese automobielindustrie. Waar wacht u op - om te reageren, te handelen, deze uitdaging te aanvaarden, vóór het te laat is? Dit is geen retoriek, mijnheer Topolánek, het is een oproep tot actie.
Harlem Désir
(FR) Mijnheer de Voorzitter, we kunnen onze teleurstelling over de uitkomst van deze Raad nauwelijks verhullen.
Als zelfgenoegzaamheid en sprookjes werkelijk de motor achter het herstel zouden zijn, dan zou men inderdaad van een succes kunnen spreken. Ik weet dat een economie voor een groot deel psychologie is en dat het van belang is het vertrouwen te herstellen, maar als de crisis zulke ernstige vormen aanneemt en de recessie in alle Europese landen om zich heen grijpt, terwijl de werkloosheid omhoog schiet, dan klinkt het wel erg vreemd om de Raad te horen zeggen dat hij het volste vertrouwen heeft in de ontwikkeling van de economie van de EU op de middellange en lange termijn, en dat hij vastbesloten is al het nodige te ondernemen om banen en groei te creëren.
Vastbesloten om wat te doen? Alle voorstellen die op werkgelegenheid betrekking zouden kunnen hebben zijn van de agenda van de Raad verwijderd. Dat is allemaal vooruitgeschoven naar mei. En die werkgelegenheidstop in mei is door de nu juist gehouden Raad omgezet in niet meer dan een ontmoeting van de trojka. Het schijnt dat president Sarkozy de andere lidstaten ervan heeft weten te overtuigen dat het voor het functioneren van de Europese Unie niet nodig is voorstellen op het gebied van werkgelegenheid als een prioriteit te bestempelen. Dat lijkt op de opt-out met betrekking tot de werkgelegenheidsparagraaf van de Europese Verdragen waar vroeger door andere regeringen - ik bedoel een Britse conservatieve regering - om is gevraagd.
Nu verzoekt de heer Sarkozy dus om een opt-out met betrekking tot het werkgelegenheidsbeleid. Dat kan overslaan op de andere lidstaten en dat zou verontrustend zijn. Ik ben verder niet bijzonder verrast, mijnheer Barroso, dat uw Commissie, die tijdens haar mandaat van de Europese sociale agenda toch al een bijzaak heeft gemaakt, die met betrekking tot de prioriteiten sociaal beleid en werkgelegenheid binnen de Europese Unie voor een opt-out heeft gekozen en daarmee is ingegaan op een dwingend verzoek van een bij de conservatieve PPE-DE-Fractie aangesloten lid - daar haalt u uw meerderheid immers vandaan - , zich op deze wijze opstelt. Dat neemt niet weg dat ik het een schande vindt, en dat het uiteindelijk de werknemers zullen zijn die de kosten gaan dragen voor het feit dat er bij de coördinatie van zowel het herstel- als het werkgelegenheidsbeleid is gekozen voor niet-Europa.
Die extra 400 miljard euro waar u het over heeft zijn trouwens een sprookje. Het gaat hier om de optelsom van de bedragen die voor de nationale herstelplannen zijn vrijgemaakt, en zelfs dan komt de belangrijkste bijdrage uit beleidsgebieden die met die plannen eigenlijk niets te maken hebben. We hebben het hier natuurlijk over de beruchte economische stabilisatoren, ofwel de toename van de sociale uitgaven als gevolg van de stijgende werkloosheid. Welbeschouwd heeft u maar een miezerige 5 miljard euro op tafel willen leggen.
Ik geloof dat we op dit moment nu juist behoefte hebben aan een heus herstelplan, van het soort zoals de Verenigde Staten hebben opgesteld - die hebben 780 miljard dollar op tafel gelegd. Verder zullen we de maatregelen die zijn genomen om de door de crisis getroffen werknemers te steunen moeten coördineren. De vraag is bij het herstel van de groei, het vertrouwen in, en de dynamiek van onze economie immers een veel efficiëntere factor dan zelfgenoegzaamheid.
Elmar Brok
(DE) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, mijnheer de voorzitter van de Commissie, u zult merken dat het beter was dat ik daar ben gaan zitten.
Ten eerste wil ik in tegenstelling tot de heer Schulz opmerken dat het Tsjechisch voorzitterschap van de Raad onder premier Topolánek tot dusver een uitstekend voorzitterschap was.
(Applaus)
Ik ben trots dat dit het eerste voorzitterschap van de Raad uit een voormalig Warschaupactland was en is en het verdient alle steun om symbool te staan voor de eenheid van Europa.
Ten tweede wil ik opmerken dat we ons nu in een lastig parket bevinden ten aanzien van het Verdrag van Lissabon. Ik sluit me aan bij het verzoek dat premier Topolánek en oppositieleider Paroubek nu samen aan tafel gaan zitten en verstandig onderhandelen, want binnenlandse problemen mogen niet van invloed zijn op het lot van heel Europa.
Tot slot een opmerking in de richting van de heer Schulz: Gordon Brown heeft regulering van de financiële markt tegengehouden, Gordon Brown en de Duitse minister van Werkgelegenheid Scholz, van de SPD, houden nu een compromis tegen in de Arbeidstijdrichtlijn in de zin van de resolutie van het Europees Parlement. De heer Schulz moet ons nu niet vertellen dat alleen hij vecht voor een sociaal Europa. Exact het tegendeel is het geval.
Silvia-Adriana Ţicău
- (RO) De economische crisis eist een zware tol van Europese ondernemingen en burgers. De economieën van de lidstaten laten een sterke neergang zien, kleine en middelgrote ondernemingen gaan failliet en werknemers verliezen hun baan.
Samen met andere leden heb ik aan voorzitter Barroso een brief overhandigd over de situatie van werknemers in de metallurgische industrie in Roemenië en Frankrijk, die technisch werkloos worden en slechts 70 procent van hun salaris ontvangen. We hebben gevraagd om een herziening van de voorwaarden voor toegang tot het Europees Sociaal Fonds en het Europees fond voor aanpassing aan de globalisering om zo meer werknemers te kunnen steunen die ernstig worden getroffen door de economische crisis en het banenverlies.
De Europese Unie heeft economische ontwikkeling nodig en de Europese burgers hebben banen en een acceptabel salaris nodig. Het Europees economisch herstelplan dat in november 2008 werd geïntroduceerd, is slechts bij woorden gebleven. Helaas komt energie-efficiëntie, waardoor banen kunnen worden gecreëerd, niet voor in de verordening van januari.
Paul Rübig
(DE) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik wil het Tsjechisch voorzitterschap van de Raad eveneens feliciteren. Het akkoord gisteren inzake roaming was sensationeel en daar profiteren de Europese burgers van.
Het energie- en gaspakket is tot een goed einde gebracht en over vele andere kwesties heeft het Tsjechisch voorzitterschap van de Raad naar onze mening uitstekend onderhandeld. Dat geldt ook voor de motivering van de Europese bevolking, met name in tijden van crisis, om diegenen te belonen die bovenmenselijke inspanningen verrichten. Daarom moeten wij commissaris Kovács steunen om meer voorstellen voor progressieve afschrijvingen te presenteren. Als we er van uitgaan dat er tot 2030 meer dan duizend miljard euro moet worden geïnvesteerd om nieuwe energiecentrales te bouwen, dan moet daar nu al een begin mee worden gemaakt. Dat zou arbeidsplaatsen en groei creëren.
Alojz Peterle
(SL) Ik feliciteer de fungerend voorzitter van de Raad van harte met het resultaat dat het Tsjechische voorzitterschap in uitzonderlijk moeilijke omstandigheden heeft behaald.
Vandaag hebben we enkele harde woorden horen vallen. Toch ben ik ervan overtuigd dat het de burgers van de Europese Unie niet zozeer interesseert hoeveel we naar links of naar rechts zullen gaan, maar wel in hoeverre ons beleid Europees zal zijn, dat wil zeggen wat we op efficiënte wijze samen zullen realiseren.
We staan vooral voor twee taken: sociale zin en solidariteit tonen voor de hardst getroffenen, tegelijk echter ook die krachten steunen die ons het best kunnen helpen om de crisis te overwinnen. We moeten de crisis benutten voor een economische herstructurering, niet enkel in de auto-industrie. De economische crisis heeft aangetoond hoe dringend we behoefte hebben aan een beter gecoördineerd economisch beleid en aan krachtigere gemeenschappelijke instellingen, waarin het Verdrag van Lissabon voorziet.
In die geest ben ik tevreden met de constructieve voorstellen uit het verslag van de Larosière inzake financiële instellingen.
Christian Rovsing
(DA) Mijnheer de Voorzitter, ik wil iets zeggen over de omvangrijke subsidies die worden verstrekt aan bedrijven die mogelijk niet overleven. Het heeft namelijk geen zin om een aantal werknemers te vragen bij een bedrijf te blijven werken en uit overheidsmiddelen hun salaris te betalen, als het bedrijf later toch moet sluiten. De werknemers moeten de kans krijgen om zich te laten bij- en omscholen en om bij bedrijven te gaan werken die een overlevingskans hebben. Ik ben van mening dat we met betrekking tot de automobielindustrie te weinig waarde hebben gehecht aan de ontwikkeling van geheel nieuwe typen auto's, zoals auto's die op waterstof rijden, door accu's aangedreven auto's en door brandstofcellen aangedreven auto's. Ik ben van oordeel dat een groot deel van de arbeidskrachten zou kunnen overgaan naar de productie van dit soort auto's en dat zij dan over tien jaar ook nog een baan hebben.
Alexandr Vondra
fungerend voorzitter van de Raad. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, laat ik een korte samenvatting geven vanuit het gezichtspunt van de Raad en het Tsjechische voorzitterschap.
(CS) Ik denk dat we ons nu bevinden in een soort rust voor de tweede helft van het voorzitterschap van Tsjechië en wil allen bedanken die hun waardering hebben uitgesproken voor het geleverde werk, en dat waren er velen. Natuurlijk is het een genoegdoening om voor onafgebroken werk, zeven dagen per week, twintig uur per dag, waardering te krijgen. Wat we vorige week in de Europese Raad voor elkaar hebben gekregen zijn belangrijke beslissingen van fundamenteel belang. Ieder van u die bepaalde twijfels of vragen heeft, wil ik één ding zeggen. Geef deze maatregelen en beslissingen de tijd, wacht af tot blijkt hoe ze in de praktijk zullen werken, want ik ben ervan overtuigd dat ze hun eigen kracht en werkingssfeer hebben en dat ze hun vruchten zullen afwerpen in deze grootste economische crisis die de Europese Unie tot nu toe heeft getroffen.
De concrete beslissingen over de 5 miljard euro voor energieprojecten en breedbandinternet zijn belangrijk. Die zijn belangrijk tegen de achtergrond van de gascrisis, omdat we daarbij laten zien dat de Europese Unie in staat is op korte termijn te handelen en te reageren op de behoeften van vele Europese lidstaten. De beslissing om het plafond met 25 miljard te verhogen, zodat we steun kunnen leveren aan lidstaten die in de problemen komen, is ook van groot belang. De beslissing over 75 miljard euro waarmee we naar de bijeenkomst van de G20 in Londen gaan, is een duidelijk signaal dat de Europese Unie erop voorbereid is haar verantwoordelijkheid te nemen bij de hervorming van de internationale financiële instellingen. Ik wil ook nog één ding benadrukken, en sommigen van u hebben daar al op gewezen buiten het kader van de bijeenkomst van de Europese Raad, namelijk dat er gedurende de afgelopen weken monnikenwerk is geleverd met betrekking tot enkele wetgevingsvoorstellen. Niet door toeval, maar door ononderbroken werk van de Raad onder leiding van het Tsjechisch voorzitterschap, is het gelukt tijdens driehoeksoverleggen overeenstemming te bereiken over zeer fundamentele hervormingsvoorstellen. Het pakket maatregelen inzake de interne energiemarkt voor gas en elektriciteit, het maatregelenpakket voor de luchtvaart met betrekking tot de herzieningen van het gemeenschappelijk Europees luchtruim, het maatregelenpakket voor het wegverkeer, dat de toegang tot de wegvervoermarkt moderniseert, inclusief het gevoelige onderwerp van de cabotage, de roaming-verordening en tot slot het maatregelenpakket inzake pesticiden, al deze maatregelen kunnen we zien als de concrete resultaten van het werk van de afgelopen twee tot drie maanden. Ik wil hier ook het Europees Parlement voor bedanken, want het gaat hier om samenwerking tussen ons, de Commissie en het Europees Parlement.
Een ander voorbeeld: tien jaar lang is er zonder enig resultaat onderhandeld over verlaging van het btw-tarief voor bepaalde arbeidsintensieve sectoren. Pas onder leiding van de Tsjechische minister van Financiën tijdens de Raad Economische en Financiële Zaken (Ecofin) is het gelukt overeenstemming te bereiken, die nu bevestigd is tijdens de zitting van de Europese Raad. Velen van u hebben gevraagd hoe we het werkloosheidsprobleem zullen oplossen. Ik wil opnieuw benadrukken wat onze premier al heeft gezegd. De overeenkomst tussen het voorzitterschap en de Commissie, dat op 7 mei de werkgelegenheidstop plaats zal vinden in de bezetting zoals we in de Europese Raad overeen zijn gekomen, blijft staan. Daar zullen concrete maatregelen voor de junizitting van de Europese Raad worden voorgesteld, er zal dus nog over worden gesproken.
Veel van uw opmerkingen hadden betrekking op het probleem van de uitbreiding van de Europese Unie. Ik wil onderstrepen dat er onder ons voorzitterschap ter gelegenheid van het vijfjarig jubileum van de grote uitbreiding van de EU in samenwerking met de Commissie in Praag een conferentie is gehouden met als thema "Vijf jaar later". Daar bleek duidelijk uit concrete cijfers van economische deskundigen dat de uitbreiding misschien wel het meest succesvolle project is in de moderne geschiedenis van de Europese Unie en dat in die vijf jaar duidelijk is gebleken dat de uitbreiding zowel de nieuwe als de oude lidstaten iets heeft opgeleverd.
Het Oostelijk Partnerschap. We zijn het eens geworden over een verklaring dat we op 7 mei een constituerende top zullen houden en we werken samen met de toekomstige leden zoals Oekraïne, zodat het daadwerkelijk een succes wordt voor de EU. Tot slot is een ander voorbeeld van succesvolle samenwerking de conferentie over de gasinfrastructuur, die afgelopen maandag in Brussel heeft plaatsgevonden dankzij de Europese Commissie en die heeft geleid tot een verklaring over de modernisering van de gasinfrastructuur in Oekraïne, zodat problemen zoals de crisis van januari dit jaar voortaan voorkomen kunnen worden.
Diegenen onder u die bedenkingen hebben, van welke aard dan ook, wil ik één ding verzekeren. We hebben inderdaad binnenlandse problemen en zijn ons ervan bewust wie de stemming over de motie van wantrouwen heeft geïnitieerd. Dat was Jiří Paroubek, de leider van de Tsjechische sociaaldemocratische partij. Wij zijn echter een verantwoordelijke regering, we redden ons in deze situatie en er is geen reden tot bezorgdheid. Het Tsjechisch voorzitterschap kan in de rust voor de tweede helft constateren dat de tweede helft net zo goed zal verlopen als de eerste, dat we evenveel verantwoordelijkheid zullen dragen en aan het einde beslist dezelfde successen zullen vieren als waar u ons vandaag aan herinnerde, wat betreft de beoordeling van ons werk in januari, februari en maart. Ik wil u er dus van verzekeren dat we onze taken serieus nemen, verantwoordelijkheid nemen en dat u niets hoeft te vrezen.
De Voorzitter
- Mijnheer Vondra, veel collega's hebben het Tsjechische voorzitterschap bedankt voor zijn bijdrage. Ik heb dat aan het begin gedaan, in aanwezigheid van premier Topolánek. Ik wil u bedanken voor uw erg toegewijde persoonlijke bijdrage. We willen u aanmoedigen op de ingeslagen weg door te gaan, zodat de tweede helft van het Tsjechische voorzitterschap net zo'n succes wordt als de eerste helft. Veel succes bij de voortzetting van uw werk.
José Manuel Barroso
voorzitter van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, mag ik nog eens de nadruk leggen op de uitstekende samenwerking die we met het Tsjechische voorzittterschap hebben gehad. Het Tsjechische voorzittterschap spant zich heel hard in voor Europa in een zeer moeilijke situatie en ik ben van mening dat het onze volledige steun verdient.
Laat ik afronden. Altijd wanneer ik afrond, zie ik hele menigten naar binnen komen om te luisteren!
(Gelach)
Laat ik afronden met een warm welkom voor de brede steun voor de resultaten van de Europese Raad. Er is geen unanimiteit, maar ik denk dat ik de zaken goed weergeef als ik zeg dat in grote lijnen wordt erkend dat het een belangrijke reeks conclusies is en ik voel me gesterkt door wat ik zie als een gezamenlijk gevoelde inspanningsverplichting van alle drie de instellingen - het Parlement, de Raad en de Commissie - om de krachten te bundelen om Europa door de crisis te slepen.
We kunnen trots zijn op wat we besloten hebben, maar er is geen plaats voor zelfgenoegzaamheid. Er moet meer worden gedaan en we mogen onze aandacht niet laten verslappen, maar we zullen winnen, we zullen slagen in deze inspanningen als we ons zelfvertrouwen laten zien.
Vertrouwen moet het sleutelwoord zijn: vertrouwen in ons vermogen om te doen wat we beloofd hebben; vertrouwen in actie en implementatie en, zoals ik eerder heb gezegd, daden en geen loze gebaren. Eerlijk gezegd geloof ik niet dat het vertrouwen groter zal worden door elke maand of elke week een nieuw plan aan te kondigen. Het vertrouwen wordt groter als we ons concentreren op de uitvoering van datgene waar we collectief overeenstemming over hebben bereikt en ook op de effectieve coördinatie van deze inspanningen.
Vertrouwen is nodig in ons vermogen om onze reguleringsagenda naar voren te schuiven: zonder regulering zullen we niet het vertrouwen tot stand brengen dat verandering een duurzaam effect zal hebben.
Vertrouwen is nodig in de geldigheid en soliditeit van de eurozone en in ons vermogen om de noodzakelijke steun te mobiliseren voor elke lidstaat binnen of buiten de eurozone die dat nodig heeft.
Ook is er behoefte aan vertrouwen in onze gezamenlijke inspanningsverplichting om onze bijzondere socialemarkteconomie te behouden en in onze langetermijnagenda voor een koolstofarme economie. Ik geloof echt dat we er met zelfondermijnende toespraken en een soort minderwaardigheidscomplex ten opzichte van de Verenigde Staten van Amerika niet zullen komen.
Sterker nog, wat ik op dit moment constateer is dat de Amerikanen dichter bij de standpunten komen die tot dusver als typisch Europees golden. Amerikanen komen dichter bij onze standpunten wat betreft de strijd tegen de klimaatverandering en wij juichen dat toe. Amerikanen komen dichter bij de noodzaak om het socialezekerheidsstelsel te versterken.
Daarom geloof ik echt niet dat het debat dat ik soms hoor - waarin gesuggereerd wordt dat Amerikanen en Europeanen met een heel verschillende aanpak van de crisis komen - een nuttig debat is. Wat we juist zien is een grotere convergentie tussen Europa en de Verenigde Staten en hopelijk andere landen - omdat het niet slechts om ons en de Amerikanen gaat en daarom heb ik alle vertrouwen in een positieve uitkomst van de G20-top.
Ik denk dat het belangrijk is erin te geloven dat wij met elkaar en niet met anderen de situatie zullen oplossen. Het is belangrijk vertrouwen te hebben in de Europese instrumenten, en dit uitgebreide Europa, met onze gecoördineerde actie in het bestrijden van deze recessie, zal in staat zijn om te reageren op de belangrijkste zorgen van onze burgers, waaronder die welke uiteraard mijn voornaamste zorg is, de stijgende werkloosheid.
Daarom denk ik, tot besluit, dat we moeten voortbouwen op datgene waarover we reeds overeenstemming hebben bereikt en ons nu moeten concentreren op de uivoering, met een sterke coördinatie en een sterke wil om concrete resultaten te bereiken.
(Applaus)
De Voorzitter
- Het debat is gesloten.
Schriftelijke verklaringen (artikel 142)
Călin Cătălin Chiriţă  
Ik wil graag mijn steun tot uiting brengen voor de besluiten die zijn genomen tijdens de recente top van de Europese Unie in Brussel. Wat ik met name toejuich is het noodzakelijke besluit om het noodfonds van 25 miljard euro te verhogen tot 50 miljard euro. Dit is een fonds dat speciaal in het leven is geroepen voor de lidstaten in Midden-Europa die worden geconfronteerd met een crisis op de betalingsbalans.
Dit besluit is gebaseerd op de maatregelen die zijn genomen om landen in de eurozone te beschermen tegen de wereldwijde crisis en vormt een tastbaar bewijs van de solidariteit van de EU en het vermogen om landen buiten de eurozone te helpen de economische crisis het hoofd te bieden. Na Hongarije en Letland is Roemenië de derde lidstaat van de EU die een beroep doet op het noodfonds, aangezien het land werd getroffen door een aanzienlijk tekort op de lopende rekening en er niet in slaagde nieuwe leningen te verkrijgen van buitenlandse crediteuren.
De EU-instellingen hebben de plicht om te voldoen aan de verwachtingen van Europese burgers die zwaar worden getroffen door de crisis. Alleen met Europese solidariteit, trans-Atlantische samenwerking en effectieve maatregelen kan de wereldwijde crisis worden overwonnen.
Genowefa Grabowska  
Mijn eigen land, Polen, hecht met name veel belang aan een goed beheer van het nieuwe programma van de EU voor een Oostelijk Partnerschap. Dit betreft onze buurlanden en omvat zowel onze dichtstbijzijnde buurlanden, zoals Wit-Rusland, Oekraïne en Moldavië, als verder weg gelegen buurlanden, zoals Armenië, Azerbeidzjan en Georgië.
Mijns inziens zal het programma het buitenlands beleid van de EU versterken, leiden tot daadwerkelijke economische integratie tussen de EU en haar Oost-Europese partners en samenwerking veiligstellen, die niet alleen is gebaseerd op de beginselen van een markteconomie, maar tevens op de eerbiediging van gemeenschappelijke waarden, zoals democratie, rechtshandhaving en mensenrechten. We streven immers naar specifieke, gezamenlijke doelstellingen: het creëren van vrijhandelszones, het bevorderen van de mobiliteit van burgers van partnerlanden, het versterken van de administratieve vaardigheden en samenwerking op het gebied van energiezekerheid en, met name op de lange termijn, energievoorziening en -doorvoer.
Wij hebben daarom een duidelijk beeld van partnerschap van de kant van de EU. Nu is het wachten op antwoord van de zes landen die direct belang hebben bij het programma. Ik wil de hoop uitspreken dat de Raad op 7 mei aanstaande dit project officieel in gang zet, dat voor de EU even belangrijk is als voor de burgers van alle deelnemende landen.
András Gyürk  
schriftelijk. - (HU) Het is een welkome ontwikkeling dat de Europese Unie in het kader van het economische stimuleringspakket 3,5 miljard euro reserveert voor essentiële energie-investeringen. Ik zie dit als een belangrijke stap in de richting van een gemeenschappelijk energiebeleid. De definitieve lijst van gesubsidieerde projecten toont duidelijk aan dat de Europese Commissie en de lidstaten na de gascrisis in januari eindelijk de voordelen hebben ingezien van het verbinden van netwerken. De versterking van de verbindingen is in de eerste plaats belangrijk omdat de lidstaten elkaar zo gemakkelijker te hulp kunnen schieten als er storingen in de levering optreden.
Tegelijkertijd wil ik er de aandacht op vestigen dat de definitieve lijst van gesubsidieerde investeringen ook gekenmerkt wordt door tegenstrijdigheden. Vooral het beginsel van regionaal evenwicht is aangetast. Want juist de lidstaten die het zwaarst getroffen zijn door de gascrisis in januari ontvangen minder subsidie. In de tweede plaats zullen er in verhouding tot het hele economische stimuleringspakket slechts weinig middelen beschikbaar zijn voor de versterking van alternatieve transportroutes. Ik ben van mening dat de discussies rond het Nabucco-vraagstuk ongepast waren. De gasleiding in kwestie zou de voorzieningszekerheid van de hele Europese Unie versterken en daarom is de aanleg ervan in het belang van ons allen. Last but not least komen er geen investeringen in verband met energie-efficiëntie voor op de subsidielijst. De EU verwijst hiermee juist de oorspronkelijke doelstelling van het pakket, het creëren van werkgelegenheid, naar een lager plan.
Om bovenstaande redenen moet in het standpunt van het Europees Parlement een grotere rol worden toebedeeld aan het beginsel van regionaal evenwicht, evenals aan alternatieve transportroutes en energie-efficiënte investeringen.
Rareş-Lucian Niculescu  
Het besluit van de Europese Raad om Nabucco te financieren en aan te wijzen als een energieproject met prioriteit, is een gepaste en tijdige oplossing voor dit probleem.
Voorafgaand aan de zitting van de Raad hebben we een voorstel voor een resolutie ingediend om zo de aandacht te vestigen op het gevaar dat ontstaat als de financiering voor Nabucco zou worden verlaagd. We moeten ons ervan bewust zijn dat het project voor de Nabucco-gasleiding van strategisch belang is voor de zekerheid van de gastoevoer in Europa, aangezien dit het enige project is waarmee de diversificatie van zowel leveranciers als distributieroutes wordt gewaarborgd.
Esko Seppänen  
Een van de besluiten van de EU-top was de wijziging van de aard van de buitengewone top over sociale dialoog van dit voorjaar, zodat de EU-leiders slechts vertegenwoordigd worden door de voorzitterstrojka in plaats van door de leiders van alle lidstaten. Uit dit besluit blijkt naar mijn mening de apathie ten opzichte van de toekomst van een sociaal Europa op een manier die niet aanvaardbaar kan zijn voor de arbeidsmarktorganisaties die zich op de bijeenkomst hebben voorbereid. Het is dan ook te hopen dat zo veel mogelijk staatshoofden en regeringsleiders aan de bijeenkomst zullen deelnemen.
Georgios Toussas  
Het debat in het Europees Parlement bevestigt dat de politieke krachten van het kapitaal en van het EU-eenrichtingsverkeer voorstander zijn van versnelde kapitalistische herstructureringen en versoepeling van de arbeidsrelaties in het kader van de strategie van Lissabon en de voltooiing van de interne markt. Zij bevorderen de strategische keuze van het kapitaal en de EU om de lasten van de crisis op de schouders van de werknemers te kunnen afwentelen.
Het Verdrag van Maastricht en het Stabiliteitspact zijn de springplank voor de frontale aanval op de arbeidsrechten en het inkomen van het volksgezin onder het mom van de vermindering van de tekorten. De recente besluiten van de Commissie tot continue beperking van de uitgaven zullen pijnlijke gevolgen hebben voor de volksgezondheid en de gezondheidszorg, voor de socialezekerheidsrechten van de werknemers en de pensioenen. Daardoor zal, in combinatie met de geëiste belastingverhoging, de levensstandaard van de volksklassen drastisch worden beperkt.
Het doel van de voorgestelde uitweg uit de crisis - groene economie, energie, breedbandnetwerken en innovatie - is het kapitaal toegang te bieden tot nieuwe winstgevende sectoren, en niet het milieu te beschermen en te voldoen aan de behoeften van het volk.
De werknemers moeten niet alleen weigeren om ongeacht welk offer te brengen voor de winst van de plutocratie, maar ook de tegenaanval inzetten en hun strijd organiseren. Zij moeten de partijen van Maastricht en het EU-eenrichtingsverkeer veroordelen en met hun stem op de Communistische Partij van Griekenland tijdens de Europese verkiezingen in juni de boodschap de wereld in sturen dat zij de EU nooit zullen gehoorzamen.
Jean-Marie Le Pen
(FR) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, de heer Schulz, de voorzitter van de Sociaal-democratische Fractie in het Europees Parlement, is van plan het Reglement van dit Parlement te wijzigen om te verhinderen dat ik de nestor van het volgende Parlement wordt. Om zijn ...
(Spreker wordt door de Voorzitter onderbroken)
De Voorzitter
Dat is geen beroep op het Reglement.
Jean-Marie Le Pen
(FR) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, de heer Schulz heeft bij die gelegenheid lasterlijke uitlatingen gedaan en me van blasfemie beschuldigd. Ik verzeker u dat zijn argumenten onjuist zijn. Ik heb alleen maar gezegd dat de gaskamers een detail van de geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog zijn. En dat is ook zo.
(Gemengde reacties)
Ik herinner u eraan, mevrouw de Voorzitter, dat ik bij die gelegenheid veroordeeld ben tot het betalen van 200 000 euro schadeloosstelling plus interesten. Dat bewijst wel hoe slecht het gesteld is met de vrijheid van mening en meningsuiting in Frankrijk en Europa. Met uw geschreeuw slaagt u er heus niet in te verhullen dat u verantwoordelijk bent voor deze crisis. Het is immers de crisis van het euromondialisme, en daar bent u voorvechter van. Daarom vraag ik u mij aan het woord te laten.
Mevrouw de Voorzitter, ik vraag de voorzitter van de Sociaal-democratische Fractie in het Europees Parlement om zijn excuses aan te bieden voor een op leugens gebaseerde beschuldiging.
Martin Schulz
(DE) Mevrouw de Voorzitter, het is heel eenvoudig. Wie niet wil dat deze man de plechtige openingsvergadering van het Europees Parlement leidt, die moet vóór mijn voorstel tot wijziging van het Reglement stemmen.
(Applaus)
