Kasjmir: huidige situatie en vooruitzichten (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag over Kasjmir: huidige situatie en vooruitzichten van Baroness Nicholson of Winterbourne, namens de Commissie buitenlandse zaken.
Nicholson of Winterbourne 
rapporteur. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, het is mij een eer vandaag het verslag van de Commissie buitenlandse zaken te presenteren, getiteld "Kasjmir: huidige situatie en vooruitzichten”.
In dit verslag wordt de situatie in India - inclusief Jammu en Kasjmir -, dat de grootste seculiere democratie ter wereld is met democratische structuren op alle niveaus, op juiste wijze afgezet tegen de situatie in Pakistan, dat nog steeds geen volwaardige democratie in Azad Jammu en Kasjmir heeft ingevoerd en in Gilgit en Baltistan nog steeds stappen in de richting van democratie moet zetten. In het verslag wordt eveneens gewezen op het feit dat er heel wat bewijzen zijn dat Pakistan militanten uit Kasjmir gedurende vele jaren heeft voorzien van training, wapens, financiële middelen en bescherming, en deze militanten heeft aangemoedigd tot het begaan van gruweldaden in het door India bestuurde deel. Het verslag bevat een krachtige stellingname tegen de schendingen van de mensenrechten in Jammu en Kasjmir.
Ook wordt in het verslag op constructieve wijze de gemeenschappelijke erfenis van India en Pakistan benadrukt, die wordt geïllustreerd aan de hand van de oeroude cultuur van Jammu en Kasjmir; erkent en waardeert het pluralisme, het multiculturalisme, de multireligieuze aard en de seculiere tradities van de volkeren van Jammu en Kasjmir, die in het Indiase deel van Jammu en Kasjmir springlevend zijn gebleven.
Dit is een verlicht en evenwichtig verslag, dat het terrorisme en degenen die het terrorisme steunen hekelt. Het bevordert de gedachte van vrede, coëxistentie, vriendschap en integratie van economie en handel tussen volkeren aan beide zijden van de grens en in Gilgit en Baltistan, volgens de lijnen van het EU-model.
Ik roep het Europees Parlement op om het verslag als geheel, met zekere amendementen, goed te keuren, zodat er een ondubbelzinnige boodschap uitgaat naar degenen die de vrede verstoren in dat deel van de wereld, namelijk dat de internationale gemeenschap niet langer extremisme of terrorisme zal accepteren en dat wij de rechten en etniciteit van de Kasjmiri's respecteren en steunen.
Ik heb hier een krachtige verklaring - die vanochtend is afgelegd - van Mohtarma Benazir Bhutto, de voorzitter van de Pakistan People's Party, waarin zij dit verslag verwelkomt om de volgende redenen: de aandacht voor het recht op zelfbeschikking van de Kasjmiri's; de bevestiging dat de EU zich blijft inzetten om geschillen met vreedzame middelen te regelen; de aandacht voor de impact van de aardbeving en de oproep aan de Europese Unie om de Kasjmiri's te helpen en steunen; de instemming met het vredesproces waarbij alle partijen betrokken zijn om te komen tot een duurzame regeling voor de Kasjmiri's, gebaseerd op democratie, de rechtsstaat en de grondrechten; het verzoek aan regeringen van India en Pakistan om het staakt-het-vuren af te kondigen bij de bestandslijn, gevolgd door een verzoek aan de strijdende partijen om een ontwapenings- demobilisatie- en een reïntegratieproces in werking te stellen; het nardrukkelijke verzoek aan de Pakistaanse en Indiase regering om het staakt-het-vuren dat sinds 2003 in Siachen van kracht is om te zetten in een duurzaam vredesakkoord; het nadrukkelijke verzoek aan de regeringen van India en Pakistan om internationale mensenrechtenorganisaties onverwijld en ongehinderd toegang te verlenen tot alle delen van het voormalige prinsdom om de mensenrechtensituatie aldaar te onderzoeken; het verzoek aan de Indiase regering om een einde te maken aan alle vormen van standrechtelijke executies, "verdwijningen”, foltering en willekeurige hechtenis in Jammu en Kasjmir; het verzoek aan de autoriteiten van India en Pakistan om de restricties op het reizen tussen Srinagar en Muzzaffarabad te versoepelen; de oproep aan Pakistan om zijn interpretatie van de fundamentele rechten, zoals vrijheid van meningsuiting, vrijheid van vereniging en godsdienstvrijheid in Azad Jammu en Kasjmir, en Gilgit en Baltistan tegen het licht te houden; de oproep om de allereerste verkiezingen in Gilgit en Baltistan te organiseren en om een democratischer vertegenwoordiging te verwezenlijken in de Noordelijke Gebieden. Dit verslag heeft haar volledige steun.
Met gepaste trots kan ik u mededelen dat Imran Khan, voormalig captain van het Pakistaanse cricketteam en momenteel leider van zijn politieke partij Tehreek-e-Insaaf, vandaag zijn volle steun aan dit verslag heeft betuigd.
Het lot van de Kajsmiri's is een kwestie waarmee de internationale gemeenschap nu al bijna zestig jaar begaan is. De EU is een groot pleitbezorger van regionale integratie, liberalisering van de handel en economische samenwerking. Het Europees Parlement heeft grote belangstelling voor alle aspecten van deze situatie.
Graag vraag ik uw aandacht voor het lot van de honderden mensen die hebben gedemonstreerd voor dit verslag en voor de democratische vrijheden die wij aanbevelen. Zij zijn in elkaar geslagen door de politie, hun spandoeken en petities aan de VN zijn vernietigd. Ze zijn opnieuw de straat opgegaan. Tweehonderd familieleden van hen zijn ontvoerd, en van hen is sindsdien niets meer vernomen. Vervolgens hebben duizenden burgers van Azad Jammu en Kasjmir bijeenkomsten gehouden en hun volle steun betuigd aan het verslag.
India blijft blootstaan aan kritiek wegens de forse militaire aanwezigheid aan de bestandslijn in Jammu en Kasjmir. Het verslag hecht grote waarde aan de mensenrechten in Jammu en Kasjmir en in andere gebieden.
In Gilgit en Baltistan wordt de bevolking arm, ongeletterd en achterlijk gehouden.
In het verslag wordt expliciet steun betuigd aan het vredesproces, en tot slot wordt de oude en unieke erfenis die de Kasjmiri's met zich meedragen erkend. Dit verslag weerspiegelt vele beginselen van de Europese Unie. Ik hoop van harte dat het Europees Parlement het vandaag tijdens de stemming net zo onverdeeld zal steunen als de Commissie buitenlandse zaken.
Benita Ferrero-Waldner
lid van de Commissie. (EN) Mevrouw de Voorzitter, met grote belangstelling heb ik het bijzonder levendige debat in de Commissie buitenlandse zaken gevolgd over het verslag van barones Nicholson over Kasjmir. Dit verslag bevat veel stof tot nadenken. Het is te veelomvattend voor mij om er vandaag in detail op in te kunnen reageren, maar ik wil graag ingaan op enkele zaken die erin aan de orde worden gesteld.
Het onderwerp Kasjmir komt op het juiste moment aan de orde. Politiek gezien hebben zich vele gunstige ontwikkelingen voorgedaan die, voor het eerst in vele jaren, aanleiding geven tot enige hoop dat een oplossing van dit langdurige vraagstuk naderbij komt. Zowel India als Pakistan hebben aangegeven dat de bestandslijn een "zachte grens” kan worden.
De Europese Unie heeft verklaard het verzoeningsproces tussen India en Pakistan krachtig te zullen steunen. Maar de weg is nog steeds vol valkuilen. Het is bemoedigend dat het vredesproces waarbij alle partijen betrokken zijn, ondanks het terrorisme, doorgaat. Ik was afgelopen februari in Delhi toen de verschrikkelijke aanslagen op de exprestrein Lahore-Samjhauta plaatsvonden.
Het zou tragisch zijn als het vredesproces in de greep van terroristen kon komen. In mijn ogen kunnen beide landen hun meningsverschillen alleen via een dialoog aan de orde stellen. Hopelijk zal deze er uiteindelijk toe leiden dat alle bilaterale kwesties worden geregeld. Ik acht het eveneens van belang dat de Kasjmiri's zelf meer betrokken zijn geraakt bij de regelingen voor het vredesproces.
Graag wil ik kort iets zeggen over de vreselijke aardbeving die Kasjmir in de ochtend van 8 oktober 2005 heeft getroffen en die, zoals in het verslag wordt beschreven, een enorme invloed heeft gehad op het leven van de Kasjmiri's aan beide zijden van de bestandslijn, met name in het door Pakistan bestuurde Kasjmir en de zogeheten North-West Frontier Province. Ik heb het getroffen gebied persoonlijk in ogenschouw kunnen nemen tijdens mijn bezoek aan Pakistan ter gelegenheid van de conferentie voor de wederopbouw na de aardbeving in november van dat jaar, waarbij ik de Commissie vertegenwoordigde.
De Europese Commissie heeft op deze tragedie gereageerd door 48 miljoen euro voor humanitaire steun ter beschikking te stellen en door, in december 2005, 50 miljoen euro uit te trekken voor het project tot herstel van de schade ten gevolge van de aardbeving in Pakistan. Dit project moet zorgen voor het herstel van de onderwijs- en volksgezondheidsfaciliteiten in de getroffen gebieden, een noodprogramma voor onderwijs en programma's voor het herstel van de middelen van bestaan. Daarmee willen wij doen wat het verslag aanbeveelt, namelijk steun verlenen aan de meest kwetsbaren en herstel bewerkstellingen van de economische activiteiten in het getroffen gebied.
Onze reactie op de aardbeving is een aanvulling op de andere ontwikkelingsprogramma's in Pakistan in het kader van onze landenstrategie. Hoewel de Commissie snel op deze zaak heeft gereageerd, zal het herstel naar verwachting nog enkele jaren duren. Het herstelprogramma van de Commissie zal gedurende een periode van vijf jaar ten uitvoer worden gelegd.
Wat betreft de Noordelijke Gebieden van Pakistan: Daar is de Commissie al sinds vele jaren actief, met name op het terrein van de ontwikkeling van het menselijk potentieel, de verbetering van het openbare-schoolsysteem in samenwerking met de Aga Khan Education Services. Bij de tenuitvoerlegging van de programma's ter plaatse hebben wij gewaarborgd dat alle gemeenschappen en overheidsscholen profiteren van de projectactiviteiten.
Voordat ik afrond, wil ik Baroness Nicholson danken voor de bemoedigende woorden die zij sprak over het werk van de delegaties van de Commissie in Islamabad en New Delhi. Dat wordt zeer gewaardeerd.
Graag had ik het hele debat bijgewoond, maar zoals reeds is meegedeeld moet ik eerder vertrekken vanwege reeds lang geleden gemaakte afspraken die niet verschoven konden worden na de wijziging van de agenda van het Parlement, maar mijn collega mevrouw Grybauskaitneemt het van me over en zal het debat verder bijwonen.
Charles Tannock
namens de PPE-DE-Fractie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, het tragische en bloedige conflict over het prachtige gebied in de Himalaya dat vroeger het prinsdom Kasjmir was en dat gelegen is tussen de twee grote Zuid-Aziatische landen India en Pakistan, gaat terug tot de resoluties 39 en 47 van de VN-Veiligheidsraad van 1948 en is daarmee een van de oudste conflicten ter wereld.
Het verslag-Nicholson heeft mijn volledige steun en ik wil de rapporteur feliciteren met de inhoud en de kwaliteit ervan, nadat het in het commissiestadium sterk is uitgebalanceerd, zowel wat de toon als wat de benadering betreft. Het is een nauwgezet verslag, waarin om te beginnen wordt erkend dat de huidige gesprekken tussen de Indiase en de Pakistaanse regering om wederzijds vertrouwen te kweken nog steeds de beste strategie vormen om een rechtvaardige en duurzame vrede te bereiken tussen deze twee kernmogendheden. Mijn Britse collega, de heer Bushill-Matthews, die als enige in de Commissie buitenlandse zaken tegenstemde, heeft mij laten weten dat hij het verslag nu wel zal steunen, waaruit blijkt hoezeer het in de afgelopen stadia vooruit is gegaan.
Gelukkig zijn we sinds het op 25 november 2003 overeengekomen staakt-het-vuren getuige van een van de vreedzaamste perioden qua militair optreden sinds de oorlog tussen India en Pakistan van 1971: een staakt-het-vuren dat heeft standgehouden ondanks ernstige provocaties aan het adres van de Indiase regering, waaronder de terreuraanslagen in Bombay. Desondanks blijven er volgens de Kasjmirse pandits terroristen van over de grens in Kasjmir infiltreren die een etnische zuiveringscampagne tegen de plaatselijke hindoebevolking op het touw proberen te zetten, zij het op zeer beperkte schaal.
Daarnaast bevat het verslag een terechte oproep tot terughoudendheid aan het Indiase leger: de veiligheidstroepen moeten de mensenrechten, het welzijn van de burgerbevolking en rechterlijke beslissingen volledig in acht nemen..
In het verslag wordt met nadruk gewezen op het gebrek aan volwaardige democratie in Azad Kasjmir en, in het bijzonder en voor het eerst, op de benarde situatie van de inwoners van Gilgit en Baltistan. Ook worden er in Azad Jammu en Kasjmir algemene zorgen geuit over kwesties als de rechten van vrouwen en de rechten van godsdienstige minderheden. In 2005 heb ik samen met vele collega's mijn warme instemming betuigd met de instelling van een buslijn die de bestandslijn tussen Srinagar en Muzzafarabad overschrijdt, waardoor families na bijna zestig jaar herenigd konden worden. Ik koester de hoop dat ooit de grenzen, waaronder de bestandslijn, niet meer zullen zijn dan een lijn op de landkaart en steeds minder relevant zullen worden.
Wij in de EU hebben al aangetoond dat dit mogelijk is, met onze vier vrijheden van verkeer voor personen, goederen, diensten en kapitaal. Wil een soortgelijke toekomstvisie voor de Zuid-Aziatische economische gemeenschap in 2025 werkelijkheid worden, dan zal er vrije handel tussen beide zijden van de bestandslijn moeten komen. Het valt in India en Pakistan te prijzen dat zij na de aardbeving in Kasjmir van oktober positief samengewerkt hebben om duizenden slachtoffers en ontheemden humanitaire hulp te verlenen. Er moet echter nog veel worden gedaan om de ontheemde bevolkingsgroepen permanente huisvesting te geven.
De rol van de EU bestaat mijn inziens in het aanmoedigen van een vreedzame oplossing van het vraagstuk van het voormalig prinsdom, waarbij de EU bereid moet zijn om op te treden als honest broker voor vrede, maar alleen als beide soevereine regeringen ons om hulp vragen, want uiteindelijk beschouwen wij het conflict om Kasjmir als een bilaterale kwestie.
Tot slot zou ik deze gelegenheid te baat willen nemen om mijn oproep te herhalen aan alle partijen die gewelddadige jihadstrijders steunen, om hun activiteiten onmiddellijk te staken.
Jo Leinen
namens de PSE-Fractie. - (DE) Mevrouw de Voorzitter, beste collega's. India en Pakistan hebben omwille van de regio Kasjmir drie oorlogen gevoerd. Dit doet me sterk denken aan de strijd tussen Duitsland en Frankrijk om de regio Elzas-Lotharingen, waar we ons nu bevinden. Ook hier werden drie oorlogen gevoerd. Duitsland en Frankrijk hebben echter na de Tweede Wereldoorlog besloten de confrontatie te overstijgen en van samenwerking de basis van hun beleid te maken. Het succes van dit beleid zien we vandaag in de Europese Unie.
De socialistische fractie zou graag zien dat ook India en Pakistan van samenwerking de basis van hun beleid maken en confrontatie achter zich laten. De mensen in de regio Kasjmir zouden daarbij zeer gebaat zijn en de hele regio zou opbloeien. Ik geloof dat de SAARC een gelijkaardig succesverhaal zou kunnen worden als de EU.
Vrede gedijt natuurlijk het best op plaatsen waar democratie heerst. In dit verslag hebben we zeer veel kritiek op de afwezigheid van democratie, of het democratische deficit in de regio Kasjmir, en op de vele schendingen van de mensenrechten. De mensen lijden, aan beide kanten van de controlepost. Alle betrokkenen moeten dus opgeroepen worden om eindelijk democratie en respect voor de mensenrechten in te voeren.
We zien dat er enorm veel geweld is in deze regio. Tachtigduizend mensen zijn gedood en er is geweld binnen de regio, maar ook infiltratie van buiten. Gewelddadige groepen mogen niet meer over de grenzen in de regio terecht komen. We vragen het leger natuurlijk ook om de mensenrechten te respecteren. Verder vragen we de mensenrechtencommissies om in beide landen inbreuken te vervolgen en voor de rechtbank te brengen. Het ontvoeren, martelen en doden van mensen mag niet zonder gevolgen blijven.
We geloven dat de Europese Unie zich moet inzetten voor de ecologische en economische heropbouw. Op het vlak van humanitaire hulp is veel gebeurd. Dat heb ik zelf kunnen vaststellen. Dit engagement moet blijven bestaan. Dit verslag is kennelijk wereldwijd het eerste verslag over Kasjmir. Ik bedank de rapporteur voor haar moed om bepaalde zaken in het verslag te zetten. Maandenlang hebben we gestreden. Ik geloof dat dit verslag een hulp is voor de mensen in de regio en ook een hulp voor het vredesproces tussen India en Pakistan.
István Szent-Iványi
Allereerst wil ik mevrouw Nicholson feliciteren met haar omvattende en belangrijke verslag. Ik weet dat er een grote druk op haar schouders lag, maar zij was daar tegen bestand. Ik weet dat het voor een Britse afgevaardigde niet gemakkelijk is zich afzijdig te houden van aanknopingspunten met de binnenlandse politiek, maar ook dit is haar gelukt. Hiervoor verdient zij alle respect en haar verslag kan dan ook op mijn steun rekenen.
De Europese Unie heeft een zware verplichting op zich genomen wat betreft het verlichten van de schade die door de aardbeving in Kasjmir is veroorzaakt. We hebben steun toegezegd van 100 miljoen euro, en de komende jaren ondersteunen we Pakistan met een bedrag van 270 miljoen euro en India met 470 miljoen euro in het kader van ontwikkelingshulp. Dat betekent dat we een morele basis hebben om onze mening te uiten in deze kwestie.
Het vervult ons met bezorgdheid dat aan beide kanten van de line of control ernstige schending van de mensenrechten heeft plaatsgevonden. Maar het is zeer bemoedigend dat de Indiase minister-president Singh een beleid van nultolerantie heeft afgekondigd, en er is de afgelopen jaren zichtbaar vooruitgang geboekt in de door India gecontroleerde gebieden. Ditzelfde verwachten we ook van Pakistan.
Ook verwachten we van Pakistan dat er veel daadkrachtiger wordt opgetreden tegen extremisten en terroristen en dat deze personen niet kunnen binnendringen in de gebieden die onder Indiase controle staan. Het conflict is geen eenvoudige grenskwestie en kan niet van vandaag op morgen worden opgelost. Het opbouwen van een vertrouwensband is de eerste voorwaarde voor de oplossing van het conflict.
Het verslag van barones Nicholson laat zien op welke terreinen de situatie moet worden verbeterd, met het scheppen van sociale en economische voorwaarden. Gezinshereniging moet mogelijk worden gemaakt. De handelsbetrekkingen moeten worden geïntensiveerd, de infrastructuur moet worden ontwikkeld, er moeten nieuwe onderwijsinstellingen en arbeidsplekken komen. Maar dit alles is niet genoeg. Het is nodig maar niet voldoende. Er moet een politieke dialoog tot stand komen tussen de Indiase regering, de Pakistaanse regering en het volledige spectrum van het politieke leven in Kasjmir, met alle machthebbers die bereid zijn af te zien van het gebruik van geweld.
Het is essentieel dat ook de bevolking van Kasjmir wordt betrokken bij de oplossing van dit probleem, want er kan geen duurzame oplossing worden gevonden voor de situatie in Kasjmir zolang hun vrij en democratisch gekozen leiders daar niet aan mogen deelnemen. Mijns inziens heeft India de afgelopen periode een grote flexibiliteit aan de dag gelegd en datzelfde verwachten we nu ook van Pakistan, aangezien we met beide landen belangrijke betrekkingen onderhouden. Beide landen zijn belangrijke partners en ons grootste belang is dat de twee landen eindelijk op vreedzame en constructieve wijze een punt kunnen zetten achter dit conflict en dat tot die tijd de besprekingen in een sfeer van vertrouwen en dialoog plaatsvinden.
Cem Özdemir
namens de Verts/ALE-Fractie. - (DE) Mevrouw de Voorzitter, beste collega's. Ik zou eerst de collega-rapporteurs willen bedanken die er mede voor gezorgd hebben dat dit moeilijke en zeer omstreden verslag toch duidelijk de kant van een compromis op kon gaan. We zijn een heel stuk opgeschoten. Ik denk echter dat we tijdens de stemming van vandaag nog enkele zaken moeten oplossen om van het verslag ook echt een verslag te maken dat het gemeenschappelijke doel dient. We willen India, Pakistan of wie dan ook niet beledigen, we willen Kasjmir helpen om deze regio om te vormen tot een regio van vrede en welvaart, waarin ecologie en mensenrechten gerespecteerd worden. We kunnen hiertoe vandaag een belangrijke bijdrage leveren wanneer we allemaal onszelf overstijgen en naar de kern van het probleem gaan kijken. Het gaat om een verslag over Kasjmir, niet om een verslag over India of Pakistan. We hebben het recht om vergelijkbare verslagen te schrijven.
Ik zou er op willen wijzen dat veel kritiek over India of Pakistan in het verslag zonder twijfel terecht is. Over het voorbeeld van Pakistan kan ook nog heel veel gezegd worden. Maar dit is niet de plaats voor een debat over Pakistan, het gaat om een debat over Kasjmir. Kasjmir is in de geschiedenis altijd een brug of een centraal knooppunt geweest tussen het Nabije Oosten, Centraal-Azië en Zuid-Azië. Deze regio, die fans van rockmuziek zelfs kennen uit een nummer van Led Zeppelin, kan opnieuw een regio worden waarin mensen uit alle delen van Kasjmir in vrede en welvaart kunnen samenleven. Laten we hiertoe vandaag een bijdrage leveren. Dit is de beste bijdrage tegen terrorisme die we kunnen leveren. De regio heeft niet geen extra militaire kracht nodig. De regio heeft minder wapens en minder soldaten nodig. Dit Parlement zal vandaag een signaal uitsturen naar India en Pakistan, dat ze verder moeten gaan op het pad naar de vrede en alles moeten doen om de grens minder belang te geven opdat Kasjmir op een dag een regio van welvaart en vrede mag worden.
Erik Meijer
namens de GUE/NGL-Fractie. - Voorzitter, lange tijd is vanuit Europa beslist hoe andere delen van de wereld moesten worden bestuurd. Een van de gevolgen hiervan is dat alle staten in een groot deel van Zuid-Azië werden samengevoegd tot een enorm Brits koloniaal rijk. Ten dele werd dat rechtstreeks bestuurd door koloniale ambtenaren, maar voor een ander deel was er ook onrechtstreeks bestuur. Daar regeerden erfgenamen van traditionele vorsten die aan zich aan het koloniale oppergezag hadden onderworpen.
In 1947 werd de keuze voor de toekomst van de door die vorsten bestuurde voormalige staten overgelaten aan de voorkeur van deze vorsten zelf. Zij konden zich aansluiten bij een van de twee in dat jaar onafhankelijk geworden nieuwe staten waarin het koloniale rijk werd opgedeeld: het grote seculiere India en het kleine islamitische Pakistan, dat toen ook nog Bangladesh omvatte. Herstel van de onafhankelijkheid van de voormalige staten werd uitgesloten en een volksstemming over de keuze tussen India en Pakistan werd niet gehouden.
In de meeste gebieden heeft dat geen onoverkomelijke problemen opgeleverd. Omdat de voorkeur van de vorst en van de meeste inwoners samenviel. Juist in Kasjmir was dat niet het geval. De bevolking zou waarschijnlijk gekozen hebben voor Pakistan en de vorst koos voor India. Dit verklaart de problemen in de afgelopen 60 jaar.
India is weliswaar de grootste democratie ter wereld, maar die democratie wordt ernstig beschadigd, doordat een groot deel van Kasjmir behoort tot het grondgebied van India. Zonder steun van de meerderheid van de inwoners, kan Kasjmir alleen door leger en politie onder controle van India worden gehouden.
Zo kan de democratie daar niet volwaardig functioneren. India heeft grote voordelen als seculiere democratie, waardoor het zich gunstig onderscheidt van Pakistan, waar religieuze fanatici en militairen vanouds een veel te grote invloed hebben. Die voordelen van India zijn nu voor de inwoners van Kasjmir juist niet waarneembaar.
In de contacten tussen de Europese Unie en India moeten we dat probleem niet verzwijgen, maar er aandacht voor vragen. Die aandacht miste ik in de oorspronkelijke tekst van de rapporteur. Die was zeer sterk gericht op drie elementen: herstel na de aardbeving, versterking van de betrekkingen van de Europese Unie met India en een betere verstandhouding tussen de leiders van India en Pakistan door middel van meer handel en verkeer.
Daarentegen speelde het volk van Kasjmir geen rol. Het reeds langdurig bestaande streven naar een referendum over de toekomst en de internationale bijval daarvoor bleven nadrukkelijk buiten beschouwing. Het ziet er inmiddels naar uit dat het eindresultaat evenwichtiger zal zijn.
Bastiaan Belder
namens de IND/DEM-Fractie. - Voorzitter, "vredesopbouw in Kasjmir” - onder dit motto staat de Kasjmir-EU-week begin juni. Gezien de mensenrechtenschendingen in het gebied, is dit een belangrijk initiatief. Aan beide zijden van de controlelijn is hulp nodig. Denk alleen al aan de acties van militante groepen zowel in de Indiase staat Jammu en Kasjmir als in het Pakistaanse deel Azad Kasjmir. Het is noodzakelijk dat de Europese hulp aan alle slachtoffers binnen Kasjmir geboden wordt.
Humanitaire hulp betekent echter geen politieke inmenging. De Verenigde Naties ondervonden begin mei, dus deze maand, nog dat hulpoperaties moeilijk liggen in het gebied. 83 medewerkers moesten worden geëvacueerd. Plaatselijke groeperingen die geen wederopbouwprojecten in de wacht hadden gesleept, zouden de bevolking tegen de Verenigde Naties hebben opgezet, aldus een VN-woordvoerder.
Ook de rapporteur merkt terecht op dat de Europese Unie niet gevraagd is om als externe bemiddelaar in het conflict in Kasjmir op te treden. De plaats die de SAARC binnen het verslag krijgt, steekt evenwel schril af tegen dit standpunt. De waarde van internationale interventie, hulp en bemiddeling moet de EU niet uit het oog verliezen. Het is een omissie dat deze waarde zo mager onderkend wordt in dit verslag. Raad en Commissie, hoe denkt u uw hulp te verwezenlijken in relatie tot alle Kasjmiri's en de Aziatische regionale partners?
Philip Claeys
namens de ITS-Fractie. - Voorzitter, het spreekt voor zich dat de Europese Unie een betekenisvolle bijdrage zal moeten leveren om het vredesproces in Kasjmir te steunen. Het is belangrijk dat er gepraat wordt en gepraat blijft worden tussen alle betrokken partijen.
Sta mij toe om slechts één van de vele aspecten aan te raken, namelijk het terrorismeprobleem. Het is een feit dat vele terreuracties in de regio uitgevoerd worden door groepen die vanuit Pakistan opereren of die vanuit Pakistan gesteund worden. Lashkar e-Tayyiba en Hizb ul-Mujahedin zijn daar twee voorbeelden van. President Musharraf heeft zich al meermaals geëngageerd om het terrorismeprobleem aan te pakken, maar ik vrees dat hij nog een heel lange weg heeft af te leggen.
Hetzelfde kan gezegd worden van het extreme islamisme dat op grootschalige manier gepropageerd wordt via de beruchte Madrassascholen. Indien Pakistan er niet in slaagt om dat probleem onder controle te krijgen, maakt het vredesproces op langere termijn geen enkele kans. De Europese Unie mag zich dan ook niet langer tevreden stellen met beloftes vanuit Pakistan, maar moet ook wel concrete daden verwachten.
James Elles
(EN) Mevrouw de Voorzitter, ik ben zeer ingenomen met dit debat van vanmorgen. Het is het hoogtepunt van een lang proces dat begon in maart 2000 toen het Parlement met een overweldigende meerderheid een feitenverslag over de kwestie-Kasjmir aannam. Daarmee is het niet langer alleen een Brits probleem, maar wordt het steeds meer als een Europees probleem gezien, zoals blijkt uit ons debat van vanmorgen. Er zijn in de commissie heftige discussies gevoerd en nu hebben we een evenwichtiger verslag dan toen we vanmorgen begonnen. Er zijn zo'n 450 amendementen ingediend, waarvan er zo'n 180 nu in dit verslag zijn opgenomen. Daarmee is het verslag dus flink herzien.
Er blijven een aantal terreinen waar ik niet gelukkig over ben, in het bijzonder als het gaat om amendement 21 waarin verwezen wordt naar de kwestie van de met machines leesbare Pakistaanse paspoorten. Voor zover ik begrijp speelt dat in Azad Jammu en Kasjmir helemaal niet. We moeten oppassen dat we ons in het verslag wel bij de feiten houden. Er zijn echter drie amendementen die ik in het bijzonder onder de aandacht van mijn collega's wil brengen en die ik zal steunen. Het eerste is namens mijn fractie ingediend door de heer Tannock - die ik daarvoor wil bedanken - en heeft betrekking op het feit dat het, om een klimaat van vertrouwen en goodwill te kweken, van vitaal belang is om alle belemmeringen en obstakels voor alle Kasjmiri om zich vrijelijk in heel Jammu en Kasjmir te bewegen, weg te nemen.
Het tweede amendement heeft in het bijzonder te maken met de financiële aspecten van de aardbeving. We weten allemaal hoe verschrikkelijk het leed was. Er is een verzoek om meer middelen gedaan door de regering van Azad Kasjmir, maar ik begrijp dat deze nog geen volledig antwoord heeft gekregen. Daarom wordt in amendement 41 gevraagd om een duidelijk antwoord van de Commissie, zodat we weten waar we begrotingstechnisch aan toe zijn. Het derde en laatste amendement - amendement 55, dat we samen met mevrouw Lambert hebben ingediend - heeft betrekking op het aspect van de demilitarisering.
In The Economist van 7 april staat een glashelder artikel, dat ik u allen aanbeveel. Er staat in dat er drie fundamentele redenen zijn waarom we nu moeten aandringen op demilitarisering. Ten eerste zijn er op dit moment onnodig veel militairen gestationeerd, in het licht van het feit dat het staakt-het-vuren al meer dan drie jaar in acht wordt genomen en de gevaren van militanten aanzienlijk zijn afgenomen. Ten tweede - en dit citaat uit The Economist zou in Kasjmir op zeer grote bijval kunnen rekenen - is er sprake van diepgaande vervreemding van het Indiase gezag, waardoor de terugtrekking van het leger door velen niet als de verdwijning van een beschermend schild zou worden beschouwd, maar als de opheffing van een onderdrukking. Ten derde zou de terugtrekking van troepen uit Kasjmir een stevige impuls geven aan de onverdroten toenadering tussen India en Pakistan.
Tot slot zou ik, in navolging van een of twee andere collega's, de aandacht willen vestigen op het werk van mijn collega, de heer Bushill-Matthews. Ik zal voor dit verslag stemmen, omdat er een positieve boodschap vanuit gaat en omdat de problemen waar de bevolking van Jammu en Kasjmir dagelijks mee te maken heeft, voor het voetlicht worden gebracht. We moeten deze aandacht vasthouden en zoveel mogelijk mensen in het proces betrekken om een oplossing te vinden voor het probleem van de Kasjmirse bevolking.
Richard Howitt
(EN) Mevrouw de Voorzitter, de positieve manier waarop de Europese Unie omgaat met alle conflicten in de wereld en onze rol met betrekking tot Kasjmir zouden moeten inhouden dat wij het vredesproces ondeersteunen en het internationaal recht hoog houden. Onze eigen amendementen op dit verslag vanuit de Labourpartij waren toegespitst op verdere terugtrekking van de troepen aan weerszijden, uitbreiding van de ontwikkelingshulp en aanmoediging van de praktische betrokkenheid van de Kasjmirse bevolking zelf: een evenwichtige, constructieve, diplomatieke benadering.
Toen ik in maart in Azad Jammu en Kasjmir was, tegelijk met de commissaris, ervoer ik meer openheid dan ooit: de Indiërs waren bereid te praten met de separatisten, beide regeringen waren optimistisch gestemd over hun composite dialogue en toen in februari die bom in een trein van New Delhi naar Lahore 68 levens eiste, volgde niet de gebruikelijke politiek van elkaar de schuld toeschuiven, maar een wederzijdse solidariteit om de terroristen die de bom geplaatst hadden te verslaan.
De steun die de rapporteur van de Fractie Alliantie van Liberalen en Democraten voor Europa vanmorgen voor haar verslag claimt is evenwel alleen mogelijk doordat we in de parlementaire commissie geen steun hebben gegeven aan haar voorstellen om de handelsbetrekkingen met de ene partij te verbreken en die met de andere niet, om slechts aan één partij economische hulp te bieden, om de VN-resolutie teniet te doen ten gunste van zelfbeschikking en - het meest stuitende van alle voorstellen - om politieke munt te slaan uit de op vijf na ergste aardbeving in de geschiedenis van de mensheid.
Ik wijs vandaag op amendement 58 van de Fractie Alliantie van Liberalen en Democraten voor Europa om de schuld voor het verijdelen van een volksreferendum aan een kant te leggen, en op amendement 5 van de Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-democraten) en Europese Democraten om een volksreferendum in de toekomst tegen te houden. De afgevaardigden van Labour en de rest van de Sociaal-democratische Fractie in het Europees Parlement zullen tegen beide amendementen stemmen.
Tot mijn spijt hebben we bij dit verslag een rapporteur gezien die beweerde het beginsel van primum non nocere - breng geen schade toe - te huldigen, maar die enkel schade heeft toegebracht. Ik waarschuw anderen met betrekking tot dit debat en onze stemming: spreek u vandaag niet uit voor India of voor Pakistan, maar spreek u uit voor Europa, voor vrede en voor mensenrechten. Daarmee zult u de bevolking van Kasjmir en de eer van dit Parlement een grotere dienst bewijzen.
Sajjad Karim
(EN) Mevrouw de Voorzitter, ik wil de commissaris bedanken voor zijn opmerkingen, Door de verschrikkelijke aardbeving van oktober 2005 werden de wereld de ogen geopend voor de wanhopige situatie van de Kasjmirse bevolking. Deze tragedie bood India en Pakistan een kans om een ramp om te zetten in vrede, en bood de internationale gemeenschap een vooruitzicht om zich in te laten met een tot dan toe afgesloten gebied.
De Raad heeft benadrukt dat India en Pakistan een duurzame oplossing voor Jammu en Kasjmir moeten vinden, waarbij de wensen van alle inwoners van Kasjmir in aanmerking worden genomen. Dit is een rechtvaardige en verantwoorde benadering, die dit Parlement moet volgen als het constructief wil bijdragen aan het debat over Kasjmir.
Omdat mijn fractie een fractie van liberalen is, wier voorvaders het begrip hebben vormgegeven, moet zij zich hartstochtelijk inzetten voor zelfbeschikking, zelfbeschikking en zelfbeschikking. Dit is door de VN vastgelegd als een onvervreemdbaar recht, dat door de Europese Unie wordt geëerbiedigd en beschermd. Het gaat om een democratisch proces dat wij als Parlement verplicht zijn te steunen.
De EU moet haar steun geven aan de positieve ideeën die nu naar voren komen - systemen voor zelfbestuur, ontsluiting van grenzen en gezamenlijk bestuur aan weerszijden van de bestandslijn. Het is niet aan ons om opties uit te sluiten. We moeten er echter wel op aandringen dat bij de verkenning van de opties de Kasjmirse bevolking ten volle wordt geraadpleegd en we moeten, als de omstandigheden dat toelaten, steun geven aan hun streven om over hun eigen lot te beschikken door middel van een democratisch volksreferendum. Gezien de geschiedenis van mensenrechtenschendingen is een duurzame oplossing onmogelijk als de straffeloosheid niet wordt opgeheven en als niet wordt gezorgd dat de mensenrechten de bouwstenen van de vrede zijn. India en Pakistan zijn nu allebei lid van de VN-Mensenrechtenraad en lidmaatschap brengt een verantwoordelijkheid met zich mee het initiatief te nemen.
Vrouwen en kinderen hebben onder het conflict en de aardbeving het zwaarst geleden. Vrouwen zijn weduwen geworden en kinderen wezen. Allemaal vechten ze om een nieuw bestaan op te bouwen. De EU moet door middel van haar economische en handelsbetrekkingen met zowel India als Pakistan, op de korte termijn de kwetsbaarsten beschermen en op de lange termijn hun levensonderhoud zeker stellen. De grootste ramp bij de aardbeving was het verlies van een hele generatie Kasjmiri. Wij moeten rouwen om hun dood. Voor de overgeblevenen moeten wij ons in de eerste plaats richten op vrede, rechtvaardigheid en zelfbeschikking voor de aankomende generatie Kasjmiri.
Jean Lambert
(EN) Mevrouw de Voorzitter, ik ben het eens met alles wat mijn collega, de heer Karim, zojuist zei, met name dat zelfbeschikking van cruciaal belang is - te meer voor volkeren die door de geschiedenis uiteengedreven zijn.
We zijn het ermee eens dat de voorwaarden om een volksreferendum te kunnen houden op dit moment nog niet zijn vervuld, maar ze moeten niet worden losgelaten. Onze amendementen 18 en 56, ingediend met collega's van de Fractie Alliantie van Liberalen en Democraten voor Europa, zijn dan ook van cruciaal belang voor ons.
Dit conflict in Kasjmir heeft de wereld dichter bij een kernoorlog gebracht dan wat ook sinds de jaren zestig. Daarom is het ontzettend belangrijk voor ons allemaal in dit Parlement. Of onze landen er nu historisch bij betrokken zijn of niet, de EU heeft er absoluut een belang in. We verwelkomen de vertrouwenwekkende maatregelen. Het milieu is een bron van gemeenschappelijke zorg voor volkeren aan weerszijden van de bestandlijn en kan een waardevol aanknopingspunt voor vrede zijn. De betrekkingen moeten op alle niveaus genormaliseerd worden, van de mensen zelf tot de politiek, met de "zachte grenzen” als tussentijdse maatregel.
David Casa
(MT) Dank u wel, mevrouw de Voorzitter. Het conflict in Kasjmir heeft de afgelopen decennia duizenden levens geëist; duizenden gezinnen zijn een gezinslid kwijtgeraakt en duizenden mensen hebben zich gedwongen gezien hun land te ontvluchten om elders een beter leven te vinden. We kunnen het er, naar ik meen, dan ook allemaal over eens zijn dat de Europese Unie hoognodig alles in het werk moet stellen om een duurzame oplossing te bewerkstelligen waardoor het geweld ophoudt, een oplossing die voor alle betrokkenen gunstig is. Natuurlijk zal niemand ontkennen dat dit na jaren van onveiligheid, bloedvergieten en geschonden beloften geen gemakkelijke opgave is, zelfs al lijkt er op officieel niveau overeenstemming te bestaan. We moeten er nochtans voor zorgen dat wat we tot nu toe hebben bereikt, niet verloren gaat, en er bovendien op toezien dat de permanente dialoog tussen India en Pakistan onze onvoorwaardelijke en volledige ondersteuning krijgt. Beide landen moeten de kans krijgen om hun vertrouwenwekkende maatregelen door te zetten en om mensen in staat te stellen de bestandslijn over te steken. Na zoveel jaren van verdeeldheid kon deze stap op grote instemming rekenen. Ik ben er zeker van dat de Europese Unie ieder initiatief dat tot vrede kan leiden, zal steunen, ook al kan dit uitlopen op een langzaam en langdurig proces. Zoals de commissaris al zei: vanuit humanitair oogpunt moeten we ervoor zorgen dat de mensen in vluchtelingenkampen alle humanitaire hulp krijgen die ze nodig hebben, vooral na de verwoestende aardbeving die voor zoveel mensen verschrikkelijke gevolgen heeft gehad. De hulp moet worden opgevoerd en de kampen die al zo lang bestaan moeten een zekere officiële status krijgen. Ik roep alle Indiase en Pakistaanse autoriteiten met klem op om hun verplichtingen na te komen en de bevolking van Kasjmir te waardigheid te gunnen die zij verdient, want iedere individu op deze wereld heeft recht op die waardigheid. Ten slotte, maar daarom niet minder belangrijk, denk ik dat we actie moeten ondernemen om de unieke geschiedenis van deze bevolking te beschermen. De Indiase, Pakistaanse, en Kasjmirse bevolkingsgroepen moeten zich richten op de factoren die hen binden. Alleen op die manier heeft het vredesproces kans van slagen. En dan wil ik tot slot nog graag de rapporteur bedanken voor al het werk dat zij in dit verslag heeft gestoken om het succesvol te maken.
Neena Gill
(EN) Mevrouw de Voorzitter, ik wil barones Nicholson of Winterbourne graag feliciteren met haar werk aan wat nu al een van de meest spraakmakende initiatiefverslagen van dit Parlement is.
Toen ik in december jongstleden de delegatie naar Pakistan leidde, werd dit verslag bijna overal met ons aan de orde gesteld. Ik heb de totstandkoming van het verslag nauwlettend gevolgd en ik ben me ten volle bewust van de uitdagingen die gelegen zijn in de openbaarmaking van de basisfeiten inzake deze kwesties. Ik weet zeker dat het op termijn een gezaghebbend verslag over dit onderwerp zal worden.
Ook ik heb een deel van het gespleten Kasjmir bezocht en de situatie van de Kasjmirse bevolking gaat mij aan het hart, vooral na de rampzalige gevolgen van de aardbeving. In dit verslag wordt ook voor het eerst de aandacht gevestigd op de heersende omstandigheden, niet alleen in Kasjmir maar ook in de Noordelijke Gebieden. Toen ik in Pakistan was, heb ik veel mensen ontmoet die een sterk verlangen naar meer democratie en meer inspraak aan den dag legden. Ik hoop dat ook dat dit verslag in de nabije toekomst onder andere zal resulteren in meer democratie en sterkere democratische structuren, met name in Gilgit en Baltistan,.
Een van de kwesties die de meeste onenigheid gaf onder de leden van dit Huis, was de kwestie van het volksreferendum. Ik ben evenwel ingenomen met de consensus die hierover in het verslag tot stand is gebracht. Er zij op gewezen dat in de VN-resolutie waarin werd opgeroepen tot het houden van een volksreferendum, duidelijk werd aangegeven dat dit pas zou moeten gebeuren als de voorwaarden hiervoor zijn vervuld. Het valt dan ook te betreuren dat de voorwaarden waaronder dit zou kunnen gebeuren, vooralsnog niet zijn vervuld.
Als oud-ondervoorzitter van de Delegatie voor de betrekkingen met de landen in Zuid-Azië en met de Associatie voor Regionale Samenwerking in Zuid-Azië en huidig voorzitter van de Delegatie voor de betrekkingen met India zie ik in dat deze kwestie de beide buurlanden en de gehele regio in hun ontwikkeling heeft belemmerd. Daarom juich ik de vertrouwenwekkende maatregelen waarop zowel India als Pakistan zich de afgelopen paar jaar hebben toegelegd, van harte toe. Ik druk hen op het hart deze lijn voort te zetten, met zachte grenzen en meer handel, want dit heeft al vruchten afgeworpen als het gaat om de welvaart in de regio. Ik hoop oprecht dat dit uiteindelijk verbeteringen op alle fronten zal opleveren voor de bevolking van Kasjmir.
Elizabeth Lynne
(EN) Mevrouw de Voorzitter, dit verslag gaat over de huidige en toekomstige vooruitzichten voor de Kasjmirse bevolking. Dat mogen we niet uit het oog verliezen. Dit verslag gaat niet over India en niet over Pakistan. Ik ben blij dat het verslag binnen de commissie aanzienlijk gewijzigd is. Ik heb echter nog verdere wijzigingen voorgesteld en veel van de door mijn fractie ingediende amendementen - niet alle - zijn amendementen waarvan ik hoop dat u ervoor kunt stemmen.
In amendement 18 wordt het volk van Kasjmir opgeroepen om in de toekomst zijn recht op zelfbeschikking uit te oefenen door middel van een referendum. Dit is mijns inziens de kern van de zaak. Ik vind dat alle mensen het recht moeten hebben om over hun eigen toekomst te beschikken. De bevolking van Kasjmir vraagt daar al vele jaren om. Zestig jaar geleden zijn de resoluties door de VN goedgekeurd, en nog altijd zijn ze niet ten uitvoer gebracht. Hoe kan het dat wij zo selectief zijn als het erom gaat aan welke VN-resoluties we ons houden? Ik zou echter willen dat we verder gingen en dat als er een referendum wordt gehouden, er drie opties worden voorgelegd: bestuur door India, bestuur door Pakistan, of onafhankelijkheid. Vandaar amendement 57.
Een ander punt waarop ik moeite heb met dit verslag, - hoewel dat nu al veel beter is dan eerst -, is dat het zich sterk lijkt toe te spitsen op de tekortkomingen van de Pakistaanse regering binnen Pakistan, in plaats van dat wordt gekozen voor een evenwichtige benadering van de fouten die zowel India als Pakistan over het geheel genomen in Jammu en Kasjmir hebben gemaakt.
Tot slot moeten we voortbouwen op de positieve stappen die zowel India als Pakistan gezet hebben, en deze niet tegenwerken. Er is echter geen enkele oplossing mogelijk zonder dat de Kasjmirse bevolking zelf het laatste woord heeft.
Bogusław Sonik
(PL) Mevrouw de Voorzitter, bij internationale mensenrechtenorganisaties staat Kasjmir al 56 jaar onafgebroken te boek als een van de meest explosieve gebieden ter wereld. De burgerbevolking leeft onder dramatische omstandigheden en moet het zonder hulp en bescherming van de internationale gemeenschap stellen. Er wordt aanhoudend gevochten in Kasjmir. Volgens mensenrechtenorganisaties zijn er sinds het uitbreken van de opstand van de moedjahedin in 1989 meer dan dertigduizend burgers om het leven gekomen.
Wij Europese democratieën hebben vrijheid en dialoog, vooral op religieus gebied, zo hoog in het vaandel staan. Daarom zou Kasjmir ons een knagend geweten moeten bezorgen, maar wij lijken het drama van de burgerbevolking niet op te merken of te veronachtzamen. De Europese Unie moet zich hard maken voor het verspreiden en ondersteunen van democratie, en daartoe alle middelen aanwenden. Dit geldt vooral voor gebieden die al jarenlang verscheurd worden door gewapende conflicten van religieuze of etnische aard.
India en Pakistan voeren momenteel gesprekken over Kasjmir, die helaas waarschijnlijk weinig vruchten zullen afwerpen. In dat licht bezien is het juist nu onontbeerlijk dat de Europese Unie nadrukkelijker betrokkenheid bij de burgerbevolking toont. De Europese Unie heeft de Oranjerevolutie gesteund en zich solidair verklaard met Aleksander Milinkevitsj door hem de Sacharovprijs toe te kennen. Nu moet ze zich ook inzetten voor het vredesproces in Azië.
We moeten niet vergeten dat juist Azië in de toekomst de grootste economische partner van de Europese Unie zal zijn, gezien zijn natuurlijke hulpbronnen en arbeidspotentieel. Het veronachtzamen van conflicten is een vorm van onwetendheid en gemakzucht die we ons in de eenentwintigste eeuw niet meer kunnen permitteren. Nu zijn we immers op de hoogte van het grote risico dat onwetendheid en gemakzucht uiteindelijk kunnen ontaarden in massavernietigingswapens.
Inger Segelström
(SV) Ik wil iedereen bedanken voor het feit dat er uiteindelijk een acceptabel compromis is bereikt. India, Pakistan en Kasjmir is voor mij als Zweedse sociaaldemocraat en EU-parlementariër geen traditionele kwestie, maar mijn betrokkenheid wordt groot wanneer ik het eerste ontwerp lees en hoor hoe de woordvoerders van de verschillende partijen, vooral die van Groot-Brittannië, debatteren.
Onze opdracht is niet in het verleden te leven of stelling te nemen voor of tegen India en Pakistan. Wij hebben een verantwoordelijkheid voor wat er in Kasjmir gebeurt en voor de mensenrechtensituatie daar. Onze opdracht als Europarlementariërs is om te kijken of we een rol kunnen spelen om daarna onze steun en ervaring aan te bieden om op die manier het conflict in Kasjmir te helpen oplossen.
Wat er gebeurt en al zo lang gaande is, is een schandaal. Ik vind dat twee geciviliseerde landen als India en Pakistan een grotere gemeenschappelijke verantwoordelijk moeten kunnen nemen, een tijdschema voor concrete resultaten moeten uitwerken en natuurlijk elkaar moeten helpen terrorisme te bestrijden. Als dat niet gebeurt, moeten de VN en de EU serieuzer dan voorheen ingrijpen. De strategie van de EU is druk uitoefenen via verdragen, steun en contacten. Ik had gehoopt dat we verder waren gekomen en dat we bereid zouden zijn geweest een referendum te ondersteunen, maar ik zie in dat we nog niet zover zijn.
De wensen van Kasjmir moeten leidend zijn voor onze toekomstige samenwerking en voor degenen die verantwoordelijkheid op zich willen nemen voor de regio. Ik wil iedereen aansporen niet in termen van prestige te denken, maar in termen van vrede, en niet vanuit de geschiedenis maar in het heden en de toekomst. En zoals de heer Leinen zei: als Frankrijk en Duitsland vrede in Europa konden scheppen in Europa en de EU konden oprichten, ben ik ervan overtuigd dat India en Pakistan het in zich hebben om voor vrijheid en vrede in Kasjmir te zorgen.
Dalia Grybauskaitė
lid van de Commissie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, de Commissie wil graag benadrukken dat zij gelooft dat er nu nieuwe hoop is dat een oplossing voor de kwestie-Kasjmir dichterbij gebracht kan worden.
Wij menen dat beide zijden signalen hebben afgegeven die flexibeler overkomen dan die in het verleden. Niettemin verwachten wij eerder een langzaam en stapsgewijs proces dan snelle resultaten. Het is evenwel van belang - en de rapporteur laat daar in haar verslag geen twijfel over bestaan - dat de sleutel tot een oplossing voor dit conflict gelegen is in de politieke aspiraties van de bevolking aan beide zijden en van beide landen.
De Europese Unie zal het verzoeningsproces tussen India en Pakistan blijven steunen en de Commissie op haar beurt is volkomen bereid om via haar verschillende samenwerkingsprogramma's bijstand te blijven leveren aan de regio. In antwoord op de heer Elles: we hebben al besloten tot het verstrekken van 50 miljoen euro voor wederopbouwwerkzaamheden, waarvan we denken dat deze wel enige jaren in beslag zullen nemen. We hebben van geen van beide regeringen verdere aanvragen ontvangen voor meer middelen, maar we staan open om te zijner tijd hierover in gesprek te gaan wanneer dergelijke aanvragen binnenkomen.
Dit programma zal ook helpen de economische ontwikkeling en behoorlijk bestuur in beide landen te herstellen. Dat is de voornaamste en fundamentele voorwaarde om een duurzame oplossing te vinden voor de situatie in Kasjmir.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt vandaag om 12.00 uur plaats.
Schriftelijke verklaringen (artikel 142)
David Martin 
schriftelijk. - (EN) Kasjmir heeft heel wat te verduren gehad, met als meest recente ramp de verwoestende aardbeving. Soms levert een ramp nieuwe hoop op, en zo hebben zowel India als Pakistan na de aardbeving een streven tot samenwerking aan den dag gelegd om de Kasjmirse bevolking een beter leven te geven. We moeten alle partijen aansporen om verder te gaan met de vertrouwenwekkende maatregelen en het instellen van "zachte grenzen”. India moet de verstikkende invloed van zijn troepen in Kasjhmir verminderen en Pakistan moet het terrorisme blijven aanpakken. Als de tijd rijp is, moeten de inwoners van Kasjmir een stem krijgen om over hun toekomst te beschikken.
