Goedkeuring van de notulen van de vorige vergadering
De Voorzitter
 De notulen van gisteren zijn rondgedeeld.
Geen bezwaren?

Morgan
Mijnheer de Voorzitter, ik wil uiting geven aan mijn diepe teleurstelling over het feit dat de president van de Rekenkamer gisteren niet zijn jaarverslag heeft gepresenteerd. Dit verslag had hij aan ons moeten presenteren, en eventuele andere afspraken had hij moeten afzeggen. Aan deze rapportage aan het Europees Parlement had hij voorrang moeten geven. Wij vragen hem dit slechts eens per jaar en elke andere verplichting had hij ondergeschikt moeten maken aan deze zeer belangrijke gelegenheid om ons precies zijn mening over de Europese instellingen te laten weten. Ik ben diep teleurgesteld en ik wil u verzoeken de teleurstelling van dit Parlement schriftelijk over te brengen aan de president van de Rekenkamer.

De Voorzitter
 Hartelijk dank voor uw opmerking, mevrouw Morgan. Ik zal doen wat u zegt. En ik kan u verzekeren dat zowel ikzelf als de Conferentie van voorzitters van uw opmerking nota zullen nemen.

Theato
Mijnheer de Voorzitter, ik wil het over hetzelfde onderwerp hebben. Er was weinig tijd, maar de agenda was tijdig opgesteld en wij wisten dus wat er te gebeuren stond. Ik betreur ten zeerste dat zoiets heeft kunnen gebeuren en dat het nu is alsof het Parlement dit verslag niet wil behandelen. Wij moeten contact opnemen met de Rekenkamer en het verslag zo op de agenda van de volgende vergaderperiode in Straatsburg plaatsen dat er genoeg tijd voor is. Wij moeten ervoor zorgen dat de president hier aanwezig kan zijn om zijn verslag te presenteren. Het gaat niet aan dat wij de zaak telkens weer uitstellen. Ik wil hierover geen interinstitutioneel incident. Normaal krijgen wij dit verslag aan het einde van het jaar, meestal in november. Wij hadden het tijdens deze vergaderperiode kunnen bespreken. Ik betreur dat dit niet mogelijk was.

De Voorzitter
 Hartelijk dank, mevrouw Theato. U hebt het volkomen bij het rechte eind. Ik ben het ermee eens dat tijdens de volgende vergadering in Straatsburg de zaken moeten worden geregeld en georganiseerd zoals u in uw, zeg maar protest of opmerking hebt gesuggereerd.

Gorostiaga Atxalandabaso
Mijnheer de Voorzitter, wanneer een parlement op een uiterst onverantwoordelijke manier de deur sluit voor politieke meningsuiting, zoals hier gisteren gebeurde, dan opent het de deur wagenwijd voor gewapende strijd. Wij, van Euskal Herritarrok, vinden dat politieke conflicten langs politieke weg moeten worden opgelost, maar waarvan wij in dit Parlement getuige waren was in feite een pleidooi voor geweld.
Dit Parlement heeft zeer zeker het Noord-Ierse vredesproces gesteund en ik wil het Ierse volk en iedereen in het Verenigd Koninkrijk van harte gelukwensen met het succes dat daarbij is geboekt. De verklaring van Downing Street uit 1993, waarbij het Ierse volk recht op zelfbeschikking werd verleend, levert het beste bewijs dat waar ook ter wereld slechts door middel van politieke onderhandelingen een duurzame oplossing kan worden bewerkstelligd. Kunnen wij een soortgelijke analyse verwachten van de zijde van de Europese Unie met betrekking tot het huidige politieke conflict in Baskenland? Zou uw Europees Parlement, mijnheer de Voorzitter, het voorbeeld van John Major en David Trimble kunnen aanhalen om de heer Jospin en de heer Aznar te tonen welke weg zij onverwijld dienen in te slaan?

García-Margallo y Marfil
Mijnheer de Voorzitter, toen ik gisteren het woord vroeg, heb ik het niet gekregen. Ik wilde alleen maar zeggen dat de vorm van zelfbestuur die in de Spaanse Grondwet is verankerd, veel ruimer is dan die welke Noord-Ierland nu heeft gekregen. Dat zelfbestuur wordt overigens vooral, en op dit moment zelfs uitsluitend, door nationalistische groeperingen uitgeoefend. In Spanje hebben wij geen portefeuilleverdeling tussen nationalisten en niet-nationalisten, zoals in Noord-Ierland.
Er zijn politieke groeperingen die buiten ons grondwettelijk model vallen. Zojuist hebben wij daar een voorbeeld van gezien. Indien er democratische, vreedzame middelen worden gebruikt, staat onze Grondwet andere opvattingen toe. Partijen die de grondwettelijke orde willen doorbreken, mogen met de vlag van de onafhankelijkheid naar de stembus. Wat wij hier proberen uit te maken is of het geoorloofd is mensen met een afwijkend standpunt al dan niet te doden.
Mijnheer de Voorzitter, in Spanje hebben kinderen van mijn generatie 40 jaar lang tot vervelens toe moeten horen dat uitgebrachte stemmen maar het beste vernietigd konden worden. Een gewapende strijd zou veel beter zijn. Kinderen die niet aan het geweld hebben meegedaan, willen dit soort dingen niet meer horen.

De Voorzitter
 Mijnheer García-Margallo, zoals u allen weet en ongeacht de waarde van deze woorden, staat dit debat niet op de agenda. En het is mijn plicht me aan de agenda te houden.
(De notulen worden goedgekeurd)

Invoering van de euro
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag (A5-0076/1999) van mevrouw Torres Marques, namens de Economische en Monetaire Commissie, over het verslag van de Commissie aan de Raad over de duur van de overgangsperiode voor de invoering van de euro (COM(1999) 174 - C5­0108/1999 - 1999/2111(COS)).

Torres Marques
Mijnheer de Voorzitter, ik heb hier een tekening die op mijn verslag betrekking heeft waarvan ik zou willen dat ze werd rondgedeeld. Ik zou de Voorzitter dan ook willen vragen of hij kan zorgen dat dit gebeurt. Eerst en vooral wil ik commissaris Pedro Solbes Mira danken voor zijn aanwezigheid hier vandaag in deze zaal. Ik heb vernomen dat de commissaris eigenlijk een afspraak had met de centrale banken, maar toen hem werd meegedeeld dat dit debat op hetzelfde tijdstip zou plaatsvinden, heeft hij er de voorkeur aangegeven hier vandaag in het Parlement aanwezig te zijn. Dit dient te worden onderstreept en ik ben hem bijzonder dankbaar voor zijn keuze.
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, waarde collega's, in principe was het de bedoeling enkel de duur van de overgangsperiode voor de euro te behandelen. Op mijn initiatief heeft de Economische en Monetaire Commissie echter besloten het verslag uit te breiden. Het oorspronkelijke thema was immers om diverse redenen uit zijn voegen gebarsten, onder meer naar aanleiding van het verkiezingsproces van het Europees Parlement.
Op dit moment liggen de problemen elders. Hoe meer hoorzittingen ik bijwoon en hoe meer verslagen ik over deze kwestie lees, hoe sterker ik ervan overtuigd raak dat zich twee duidelijke tendensen aftekenen. Enerzijds gaan er steeds meer stemmen op voor een drastische inkorting van de overgangsperiode waarin de nationale munteenheden en de euro gelijktijdig in omloop zijn. Anderzijds lijkt het aangewezen de periode voor bevoorrading vooraf op 1 december 2001 van start te laten gaan.
Hoe meer je het probleem bestudeert en hoe meer je spreekt met degenen die rechtstreeks bij het hele gebeuren betrokken zijn (consumenten en detailhandelaars), hoe meer je tot het besef komt dat een lange periode van gelijktijdige circulatie de moeilijkheden alleen maar vergroot. Het idee dat "de verlenging van de termijn de zaken vergemakkelijkt" verliest terrein. De karikatuur die is rondgedeeld is veelzeggender dan eender welk argument. Zij geeft een duidelijk beeld van de moeilijkheden die kunnen opduiken. Eens dat wij aanvaarden dat de overgangsperiode verstrijkt op 1 januari 2002 moeten wij oplossingen voor de andere problemen beginnen te zoeken. Wij moeten immers een correct antwoord bieden om de geloofwaardigheid van de euro, die wij allen nastreven, veilig te stellen.
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, waarde collega's, dat is de reden waarom in dit verslag enkel maximumtermijnen worden genoemd. Deze zijn zo kort mogelijk gehouden om alle wegen open te laten. Zelfs het big bang-scenario blijft tot de mogelijkheden behoren voor het geval dat wij uiteindelijk tot de conclusie komen dat dit de beste oplossing is. Ik zet onze belangrijkste voorstellen even op een rijtje:
ten eerste moet de periode van dubbele circulatie, tijdens welke de nationale munteenheden en de euro gelijktijdig in omloop zijn, zo kort mogelijk worden gehouden;
ten tweede moet de periode van bevoorrading vooraf - front-loading - van banken, handelaars, overheidsdiensten en consumenten ten laatste op 1 december 2001 van start gaan;
ten derde moeten de prijzen bij voorkeur vanaf 1 januari 2001 in euro worden aangeduid, met vermelding van de tegenwaarde in de nationale munt;
ten vierde moet meer aandacht aan voorlichtingscampagnes worden besteed naarmate wij het jaar 2002 naderen, vooral met het oog op de kwetsbaarste groepen van de maatschappij. In dit opzicht moeten wij samen met de onderwijsinstellingen, de NGO's en de informatiemedia in het algemeen systematische acties opzetten. Hier is ongetwijfeld een belangrijke rol voor de televisie weggelegd, met name voor prime time uitzendingen, televisiejournalen en sportprogramma's met een hoge kijkdichtheid;
ten vijfde moet het gebruik van elektronisch geld en krediet- en debetkaarten worden aangemoedigd. Zodra aan de technische voorwaarden is voldaan, dient voor de hele eurozone een interoperationele elektronische kaart of portemonnee te worden ontwikkeld. Deze moet over een ruime toepassingsgebied beschikken om de kosten zo laag mogelijk te houden;
ten zesde moeten de verkoopautomaten tegen 2002 geschikt worden gemaakt voor het gebruik van de interoperationele kaarten, om het gebruik van muntstukken en bankbiljetten in de mate van het mogelijke terug te dringen;
ten zevende moet uiterlijk in 2002 een systeem voor geïntegreerde betalingen worden opgericht dat van de eurozone een markt maakt die aan dezelfde regelgeving als de binnenlandse markten is onderworpen.
Mijnheer de Voorzitter, alle in dit verslag behandelde onderwerpen vergen een nauwgezette en grondige analyse. Wij moeten er immers voor zorgen dat de toepassing van elk van de genoemde punten geen risico's inhoudt, volkomen duidelijk is en door de bevolking gunstig wordt onthaald. Wij hopen dan ook dat de Commissie ons in verband hiermee de maatregelen voorlegt die zij opportuun acht. Gezien de weerslag van deze kwestie op het dagelijkse leven van de burger is het van het grootste belang dat het Europees Parlement, als rechtstreekse vertegenwoordiger van de kiezers, de ontwikkelingen terzake op de voet volgt. Ik hoop derhalve dat de Commissie, de Raad en de Europese Centrale Bank op dit gebied geen fundamentele beslissingen zullen nemen zonder bij het Parlement advies in te winnen.

Thyssen
Voorzitter, de derde fase van de Economische en Monetaire Unie is effectief ingegaan op 1 januari van dit jaar, precies zoals het Madrid-scenario had bepaald. Eveneens volgens dit scenario heeft de Raad, hierin gesteund door dit Huis, beslist dat de in euro luidende muntstukken en biljetten als wettig betaalmiddel in omloop worden gebracht vanaf 1 januari 2002. De grote verdienste van Madrid is dat het in een vroeg stadium een helder tijdschema heeft opgesteld waarover ruim gecommuniceerd is.
Mijn fractie steunt de Commissie in haar standpunt dat de zogenaamde overgangsperiode het best intact blijft, ondanks het feit dat het einde ervan gepaard gaat met de drukte van de eindejaarsperiode in de handel. Maar de voorbereidingen zijn te ver gevorderd om nog met goed gevolg veranderingen te kunnen aanbrengen.
Op 1 januari 2002 wordt de euro het wettig betaalmiddel in de eurozone. Nationaal geld mag nog maximum zes maanden in omloop blijven, maar de nationale wetgevers kunnen deze periode voor hun grondgebied inkorten.
Veel mensen zullen de komst van de euro en van de Muntunie pas echt beseffen als ze de omschakeling in hun eigen portemonnee moeten doorvoeren. De aanvaarding van al het werk rond de Economische en Monetaire Unie voor het grote publiek zal bepaald worden door de manier waarop de feitelijke omschakeling rond 2002 gebeurt. Alle voorspelbare en vermijdbare complicaties en haperingen moeten dan ook vermeden worden.
In mijn fractie vrezen velen de verwarring, de onveiligheid, het onzekerheidsgevoel en het tijdverlies waarmee een dubbele geldcirculatie gepaard zal gaan. Het big bang-scenario blijft voor ons aantrekkelijk, maar niet alle lidstaten zijn hiervan overtuigd. Vandaar onze oproep om de periodes van dubbele geldcirculatie in elk geval minimaal te houden.
In elk geval is het zo dat een vlotte omschakeling al dan niet gepaard gaat met een korte periode van dubbele geldcirculatie niet mogelijk is zonder frontloading. Dat de Europese Centrale Bank haar vroegere stellingname tegen frontloading heeft laten varen, was voor ons een opluchting. Frontloading is een must om de praktische invoering van de euro te doen slagen. In de resolutie bevelen wij ze aan met voorzichtige condities.
En dan nog iets over twee andere aspecten. Ten eerste delen wij de visie van de rapporteur dat in het geval van dubbele circulatie, het wisselgeld in de kleinhandel in euro moet worden teruggegeven. Dat vergroot bovendien het perspectief om in de lidstaten de periodes van dubbele geldcirculatie kort te houden.
Ten tweede zijn wij ervan overtuigd dat dubbele prijsaanduiding een goede zaak is. Naast euro willen wij zeker nog een tijdje nationale prijsaanduidingen zien na 2002. Dat is in de eerste plaats nodig voor de consumenten, maar ook de kleinhandel beseft heel goed hierbij ook zelf baat te hebben. Maar nu al spreken van op te leggen wettelijke verplichtingen met betrekking tot deze twee punten, dat lijkt ons niet opportuun en zeker nu nog niet opportuun.
U hebt begrepen dat de EVP-fractie vindt dat collega Torres Marques voortreffelijk werk verricht heeft en dat wij haar verslag voluit steunen. Straks bij de amendementen bij de stemmingen zullen wij alleen nog een paar kleine verfijningen aanbrengen. Wij hopen dat de lidstaten en ook de Europese instellingen er verder rekening mee houden dat wij bij verdere stappen ook nog geconsulteerd worden en dat alles opdat de invoering van euromuntstukken en -biljetten in 2002 een echt succes mag worden.

Goebbels
Mijnheer de Voorzitter, Allereerst mijn compliment aan collega Helena Torres Marques voor haar uitstekende verslag.
Voorzitter, op wereldniveau neemt de euro als munteenheid nu al de tweede plaats in. Na zijn daadwerkelijke invoering, vanaf 2002, zal de vraag in euro spectaculair toenemen. Hoewel de waarde van de eurodollar zich de laatste maanden inderdaad ten nadele van de euro heeft ontwikkeld ligt dit niet alleen aan de huidige verschillen in dynamiek en prestatie tussen de Amerikaanse en de Europese economieën. Het feit dat de euro vooralsnog niet meer is dan overboekingsgeld en pas vanaf 2002 een algemeen wettig betaalmiddel zal worden, verklaart eveneens het gebrek aan belangstelling van de zijde van het Europese en internationale publiek voor deze nieuwe en nog niet tastbaar aanwezige muntsoort.
Op de financiële markten is de euro over het algemeen echter goed ontvangen. Sinds zijn invoering begin dit jaar is de uitgifte van particuliere obligaties in euro met meer dan 50% toegenomen. Gedurende de eerste zeven maanden van dit jaar vertegenwoordigden de emissies in euro op de internationale kapitaalmarkten 27% van alle internationale emissies, terwijl de emissies in dollar in diezelfde periode met 57 à 50% zijn gedaald. Hieruit blijkt dat zich op de markten reeds een zeer sterke vraag aandient.
Een ander probleem waarop ik de aandacht van dit Parlement zou willen vestigen betreft de enorme hoeveelheid Duitse marken, Franse franken en andere Europese valuta die buiten de Europese grenzen in omloop zijn. Volgens een verslag van de Deutsche Bundesbank wordt ruim honderd miljard Duitse mark door burgers in Midden- en Oost-Europa als dagelijkse reservevaluta gebruikt. Ook zijn er miljarden Franse franken in omloop in Franssprekend Afrika. Al dit geld moet in euro worden omgewisseld. De eigenaars richten zich voorlopig nog op de dollar, hetgeen wellicht een verdere verklaring geeft voor de schommelingen ten nadele van de euro.
De Commissie zou ik willen verzoeken een initiatief te overwegen, om de aandacht van de Europese Centrale Bank en van de nationale centrale banken te vestigen op het probleem van de noodzakelijke omwisseling van alle Europese valuta die met de daadwerkelijke invoering van de euro in 2002 zullen verdwijnen. Het gaat hier om een reëel probleem waarover niet voldoende gediscussieerd is. De Commissie zou er goed aan doen de nodige maatregelen te treffen om deze omwisselingsoperatie op ordelijke wijze te doen verlopen.

De Clercq
Mijnheer de Voorzitter, geachte heer commissaris, waarde collega's, wij blijven ervan overtuigd dat de euro een goede zaak is. De euro is geen doel op zichzelf, maar een instrument ten dienste van de burger, een sterke economie, de tewerkstelling, de internationale status van de Europese Unie. Het is een middel voor meer stabiliteit, meer transparantie, meer duidelijkheid, meer gemak van betaling, grotere besparingsmogelijkheden en betere investeringskansen.
Ik ga niet herhalen wat de achtbare rapporteur reeds heeft gezegd over hoe wij de overgangsperiode van nationale munten naar euro concreet moeten aanpakken. In het kader van haar verslag wil ik wel de volgende twee bemerkingen maken.
Ten eerste, wellicht heeft de euro slechts één nadeel, namelijk de onvermijdelijke overgangsperiode. Het is te zeggen, alle aanpassingen die nodig zijn om de nationale munten volledig te laten opgaan in de nieuwe munt. Wil men het nadeel zo beperkt mogelijk houden, komt het er inderdaad op aan de tijd wanneer dubbele omloop van munten is, zo kort mogelijk te houden. Als het gepaard gaat met goede randmaatregelen hoeft er hoegenaamd geen drempelvrees te bestaan om de laatste en definitieve stap te zetten naar de euro. Ik kan mij dan ook aansluiten bij de technische maatregelen die de rapporteur voorziet. Ik feliciteer haar voor die helderheid.
Ten tweede, het is onze taak om de aandacht en de belangstelling voor de euro levendig te houden. De huidige situatie doet hieraan afbreuk. De invoering van de euro op 1 januari dit jaar kon rekenen op enorme aandacht, ja zelfs een zekere euforie. Maar nadien werd het stil rond de gemeenschappelijke munt. Onder de burgers leeft de euro nog te weinig. Het is nog een eind wachten tot 2002 om de euro ook in echt geld in te voeren. Dit duurt te lang voor de publieke opinie. Wij blijven te lang op onze honger zitten. Bovendien schept deze tussenfase teveel onzekerheden.
Kortom, ook tijdens de opwarmingsfase moeten wij het geloof en het enthousiasme voor de euro kunnen behouden, maar er tegelijkertijd op toezien dat men er niet op uitgekeken geraakt vooraleer de euro daadwerkelijk uit de startblokken zal schieten. De euro moet tenslotte een succes blijven en daarvoor moeten wij er ons allen voor inzetten.

Speroni
Mijnheer de Voorzitter, de invoering van de euro heeft hoge verwachtingen gewekt, maar ook veel problemen opgeleverd, bijvoorbeeld voor de bedrijven in de Povlakte die gebukt gaan onder een uiterst inhalige fiscus en niet meer kunnen concurreren met behulp van de variatie in de wisselkoersen. Bovendien heeft beleggen in dollars of ponden tot nu toe zonder twijfel veel meer rendement opgeleverd dan beleggen in euro. Een laatste opmerking: op dit moment kunnen de deviezen van de verschillende landen worden gezien als verschijningsvormen van de euro, maar dat geldt niet voor de banken. Zelfs voor kleine bedragen is de provisie voor het wisselen van lires in Belgische of Franse franken en omgekeerd nu veel hoger dan voor het kopen van dollars of ponden. Ook op dit vlak moeten er maatregelen worden getroffen.

Blokland
Mijnheer de Voorzitter, hoe dichter we het moment van introductie van de euro naderen, hoe redelijker de standpunten en wensen van het Europees Parlement worden ten aanzien van de invoering van de chartale euro. Inmiddels deelt vrijwel iedereen in dit Huis het inzicht dat het eerder dan 1 januari 2002 echt niet gaat en dat overheidsdiensten, banken en gelddrukkers alles op alles moeten zetten om die datum te halen.
Overweging K, waarin een klacht staat over het uitblijven van onmiddellijke praktische voordelen van de girale euro, is een restant van de overspannen verwachtingen die een meerderheid van het Europees Parlement koesterde en blijkbaar nog steeds heeft. Dat de gevoerde europropaganda niet wordt waargemaakt, is volledig te wijten aan het gebrek aan werkelijkheidszin dat hier parten speelt.
Ik heb grote bezwaren tegen het voorstel om het publiek al vóór 1 januari 2002 van euromunten en -bankbiljetten te voorzien. Dat is in strijd met het Verdrag en bovendien speel je daarmee valsemunters in de kaart. Ook zij krijgen dan eerder de beschikking over het na te maken materiaal en zullen nog beter misbruik kunnen maken van de verwarring die onder het publiek gemakkelijk ontstaat. Het is veel beter dat de Europese Centrale Bank en de Europese Commissie, in samenwerking met de commerciële banken, zorgdragen voor een goede, gedetailleerde publieksvoorlichting over de vormgeving en veiligheidskenmerken van de euromunten en -bankbiljetten, te starten uiterlijk vanaf 1 november 2001.
Voorzitter, met uitzondering van de paragrafen 7, 8, 10, 12 en 16, kunnen wij de ontwerpresolutie steunen.

Karas
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, dames en heren, zonder gemeenschappelijke munt kan de interne markt niet goed functioneren. Een stabiele munt draagt bij aan de sociale en economische stabiliteit in Europa. De euro is ook een succes omdat de invoering ervan de tekorten in onze lidstaten heeft verkleind en tot een lage inflatie heeft geleid. Daarover zijn wij het allemaal eens.
Wij beginnen nu aan een nieuw hoofdstuk van dit verhaal, waarin wij het vertrouwen in en de acceptatie van de euro verder moeten versterken. De maatregelen moeten voor rechtzekerheid zorgen en transparant zijn. De burger moet grondig worden geïnformeerd. Daarom moet de omschakeling probleemloos verlopen.
Dat kan alleen als wij de banken, handel, burgers en geldautomaten vooraf al van voldoende euro's voorzien, met andere woorden voor front-loading zorgen. Ik wil slechts een enkele opmerking maken. Het is nog niet duidelijk wat wij onder handel moeten verstaan. Maakt bijvoorbeeld de toeristische sector deel uit van de handel en moet die dus ook vooraf over euro's kunnen beschikken? Juist in de kerst- en nieuwjaarsperiode trekken immers veel burgers van onze lidstaten naar toeristische streken, onder meer naar de skigebieden. Ik verzoek u daarom deze elementen - acceptatie, vertrouwen, probleemloosheid en voorafgaande bevoorrading - zo te regelen dat het vertrouwen van de burger in die fase wordt versterkt. Dat veronderstelt front-loading en voldoende informatie in de eurocampagne. Dan wordt ook de overschakeling een deel van het succesverhaal van de euro.

Randzio-Plath
Mijnheer de Voorzitter, het omschakelingsplan van 1995 verloopt naar wens. Mevrouw Torres Marques legt terecht de nadruk op de zorgvuldige voorbereiding van de invoering van de euro. Wij moeten ervoor zorgen dat de euro het vertrouwen van de burger wint, niet alleen van de markten. Daar is hij intussen immers een gevestigde waarde geworden. In het eerste jaar na de invoering van de euro en de monetaire unie blijkt echter dat de burgers daarvan niet veel merken. Het is geen toeval dat slechts 1% van de overschrijvingen en 4% van de creditcardverrichtingen in euro gebeuren. Dat bewijst dat informatiecampagnes onontbeerlijk zijn. Niet alleen in de jaren voor de start van de monetaire unie was dat noodzakelijk, maar ook nu de unie een feit is, moeten er zulke campagnes zijn. Wij kunnen die opdracht niet alleen aan de ECB overlaten. Ook de Commissie, het Parlement en de regeringen van de lidstaten moeten een nieuw initiatief nemen om te voorkomen dat de politieke discussies over de waarde van de euro de burgers het gevoel geven dat de monetaire unie nu wel een feit is, maar dat ze Europa geen meerwaarde geeft. Wij moeten ze doen inzien dat ze een echte monetaire hervorming meemaken.
Velen denken nog altijd dat de euro Europa geen meerwaarde geeft omdat de wisselkoersen van euro, dollar en yen zich sedert 4 januari jammer genoeg anders hebben ontwikkeld dan wij hoopten. Dat mag er niet toe leiden dat de mensen een verkeerd beeld van de waarde van de euro hebben. Allerbelangrijkst is de waarde van de euro in de eurozone. De historische waarden die wij in de euro 11-zone kunnen optekenen, wekken vertrouwen. Het is goed dat in de monetaire dialoog tussen het Europees Parlement en de Europese Centrale Bank duidelijk blijkt hoeveel belang dit onafhankelijke monetaire orgaan aan prijsstabiliteit hecht en dat het erop toeziet dat dit doel ook in nauw contact met de burger wordt bereikt.
De koersontwikkeling mag geen paniek veroorzaken. De koersen hebben hun hoogste peil bereikt. In de huidige omstandigheden is het belangrijk dat wij de ontwikkeling van de euro ondersteunen door het economisch beleid in de Europese Unie beter te coördineren. Het monetair beleid kan de bevolking er niet van overtuigen dat de Europese integratie de groei, de werkgelegenheid en de investeringen bevordert als de lidstaten niet tegelijkertijd, door de eenmaking en centralisering van het monetair beleid, krachtiger signalen uitzenden tegen belastingdumping, sociale dumping en voor meer werkgelegenheid.

Naranjo Escobar
Mijnheer de Voorzitter, het voortreffelijke verslag-Torres Marques betekent de afsluiting van een debat dat tien maanden heeft geduurd. Gelukkig delen de Commissie, het Parlement en de Raad het standpunt dat het tijdschema voor de overschakeling op de euro, dat op de Europese Raad van 1995 in Madrid is overeengekomen, kan worden goedgekeurd. Waarde collega's, ik ben van oordeel dat deze consensus aantoont dat het voorzichtig hanteren van de termijnen essentieel is voor het welslagen van de operatie.
Onze inspanningen moeten erop gericht zijn dat de overschakeling op geen enkele wijze wordt verstoord. Het is onze taak om de belangen van de burgers nauwlettend in het oog te houden, in het bijzonder de belangen van de kwetsbaarste groepen in de samenleving. Als wij ons houden aan het tijdschema, is er voldoende tijd om alle burgers van de nodige informatie te voorzien. Ook een verkorting van de periode van dubbele circulatie is dan haalbaar.
De Economische en Monetaire Commissie pleit ervoor de periode van dubbele circulatie niet langer dan twee maanden te laten duren. Hiervoor is het noodzakelijk dat de Europese Centrale Bank, de Commissie en de regeringen van de lidstaten een aantal maatregelen nemen. Enkele daarvan hebben wij hier al genoemd. De verbruikers, de detailhandel en de banken moeten vóór 1 januari 2002 van de benodigde hoeveelheid muntstukken en bankbiljetten worden voorzien. Per 1 januari 2001 moet de dubbele prijsaanduiding overal een feit zijn. Wij moeten de gelegenheid aangrijpen om onze betalingssystemen te moderniseren en er moeten maatregelen worden genomen ter waarborging van de wettelijke bescherming tegen fraude.
Wil de euro het grote publiek daadwerkelijk meer vrijheid bieden en het bedrijfsleven tot grotere slagvaardigheid in staat stellen, dan moeten de burgers en het bedrijfsleven zich vooraf met de nieuwe realiteit vertrouwd hebben kunnen maken. In dit opzicht zijn de aanbevelingen over het voorlichtingsbeleid in het verslag-Torres Marques van cruciaal belang. Wij moeten ons echter niet tevreden stellen met het feit dat de euro het sluitstuk van de interne markt is, dat de euro bijvoorbeeld een betere prijsvergelijking mogelijk maakt of voor lagere bankkosten zorgt. Waarde collega's, de voordelen van de euro dienen niet in de eerste plaats in materiële zin te worden uitgedrukt. De euro moet bovenal een bijdrage leveren aan het versterken van de politieke unie.

Kauppi
Mijnheer de Voorzitter, commissaris, de belangrijkste stap voor de toekomst van de euro is die waarbij de Europeanen de euro's in handen krijgen. Er wordt geprobeerd de overgang naar de nieuwe munt te versoepelen door enkele maanden lang de dubbele circulatie van de euro en de nationale valuta toe te staan. Het Parlement is ook voorstander van de zogeheten front-loading en wil op deze manier de belemmeringen voor een snelle invoering wegnemen. Het ziet er nu naar uit dat ook de Europese Centrale Bank zich langzamerhand bij deze doelstelling aansluit.
De bereidheid van de Europese burgers moet echter niet worden onderschat. Toen Duitsland één werd, werd in voormalig Oost-Duitsland de West-Duitse mark direct in gebruik genomen en bleef de catastrofe uit die de critici van de big bang-theorie nu ook voor de invoering van de euro voorspellen. In veel landen kan de euro met slechts zeer kleine uitzonderingen zonder langdurige overgangsperioden in gebruik worden genomen. In Finland bijvoorbeeld, mijn eigen land, is het aantal munten en biljetten ten opzichte van het BNP het kleinste in Europa. Bovendien is het aantal creditcards in relatie tot het aantal inwoners verreweg het grootst, en blijft het toenemen. Bijvoorbeeld voor Finland ben ik voorstander van het big bang-model. De big bang veroorzaakt waarschijnlijk alleen problemen bij geldautomaten. Het is niet mogelijk alle automaten in een nacht te vervangen en daarom moet de oude valuta zeker enige tijd als betaalmiddel blijven gelden, in ieder geval bij automaten.
De burgers moeten concreet ervaren dat de euro voor hen voordelig is en geen factor die het leven bemoeilijkt. Momenteel ontbreken directe praktische voordelen, want bijvoorbeeld wat betreft grensoverschrijdende betalingen en wisselkantoren is de ontwikkeling van de eurozone voor de burgers nog niet bevredigend. De invoering van de euro moet voor de burgers en de consumenten gemakkelijk worden gemaakt. De problemen voor specifieke groepen moeten tot een minimum worden beperkt. In de perifere gebieden moet al het mogelijke worden gedaan om de ingebruikname van de euro probleemloos te laten verlopen. Preventieve maatregelen die lang van tevoren worden genomen kunnen deze doelstellingen ondersteunen. Voor de burgers is niet van wezenlijk belang hoe lang de periode van dubbele circulatie duurt, maar hoe lang de banken kosteloos de oude valuta in euro's omwisselen. De banken moeten minstens een half jaar kosteloos geld omwisselen, ook al wordt er van de dubbele circulatie van valuta afgezien.

Bonde
De EMU is geen bouwwerk zoals de zeven wereldwonderen. De EMU verdient eerder de titel van 's werelds grootste wangedrocht, omdat deze Unie in het grootste handelsblok ter wereld een eenheidsmunt wil invoeren die gebaseerd is op een principe dat alleen in het naoorlogse Duitsland vijf jaar heeft standgehouden. In alle andere jaren bedroeg de inflatie immers meer dan 2%. De heiligverklaring van dit doel is niet alleen dom, maar misdadig ten opzichte van de vele gezinnen waar vader of moeder nu met een ontslagbrief naar huis komen in plaats van een loonbrief. De heilige koe van de Unie is erger dan de heilige koeien van India. Die hinderen tenminste de groeimogelijkheden en de werkgelegenheid niet.
Wanneer men het economisch beleid van Denemarken met dat van de elf euro- of EMU-landen vergelijkt, wordt het helemaal absurd. De Deense groei lag in de voorbije vijf jaar dubbel zo hoog - 20% tegenover 10% - en de werkloosheid werd gehalveerd. Naar de maatstaf van gewone mensen is dit positief, maar in de EMU is een dergelijk beleid illegaal en meer nog, het is ongrondwettelijk, omdat het gepaard ging met een begrotingstekort van 3,9% en ons land een EU-boete van 5 à 600 miljoen euro zou kunnen kosten. Sommigen zeggen dat Denemarken dit beleid zou kunnen beïnvloeden door mee aan tafel te zitten, maar dat is onzin. Dit beleid kan slechts gewijzigd worden door de grondwet te wijzigen, namelijk de verdragen van Maastricht en Amsterdam. Daar zitten de fundamentele fouten. Men kan kritiek uitoefenen op de Centrale Bank omdat ze de rente verhoogt in plaats van de werkloosheid te doen dalen, maar dat doet ze alleen omdat het Verdrag haar die opdracht geeft. Het Verdrag moet veranderd worden. De eenheidsmunt moet in elk geval omgevormd worden tot een gemeenschappelijke munt die de lidstaten de mogelijkheid biedt hun eigen munt te behouden en een beleid te voeren dat de werkgelegenheid ten goede komt. Welk beleid doet er niet toe. Dat moeten de lidstaten zelf kunnen bepalen.

Solbes
Mijnheer de Voorzitter, in de eerste plaats feliciteer ik rapporteur Torres Marques met haar verslag en bedank ik al degenen die aan het debat van vandaag hebben bijgedragen. De reden van mijn aanwezigheid hier is vooral het belang dat door de Commissie - en door mij als verantwoordelijke voor economische en financiële zaken in het bijzonder - aan het hele invoeringsproces van de euro wordt gehecht.
Het is duidelijk - verschillende sprekers hebben het al gezegd - dat de invoering van de euro tot nu toe een groot succes is, ook al is het laatste woord er nog niet over gezegd. Het is echter niet minder waar - ook dat is in de loop van het debat naar voren gebracht - dat het uur van de waarheid aanbreekt als op 1 januari 2002 de eurobiljetten en -muntstukken worden ingevoerd.
De invoering zal een aantal praktische problemen met zich meebrengen, die allemaal in het verslag staan. Ik wil daar een paar opmerkingen over maken. Als wij precies zouden moeten aangeven waar wij op het ogenblik mee bezig zijn, zouden wij waarschijnlijk tot de conclusie komen dat wij ergens tussen het big bang-scenario en de periode van dubbele circulatie in zitten. De verkorting van de overgangsperiode zorgt feitelijk voor een snelle invoering van de nieuwe muntstukken en bankbiljetten. Die snelle invoering kan natuurlijk niet van de ene op de andere dag worden gerealiseerd. Een big bang behoort niet tot de mogelijkheden, maar de periode van dubbele circulatie mag ook niet te lang zijn. Wij hebben het dus over de tijd die minimaal nodig is voor een vlotte invoering. Wij vinden dat een goede ontwikkeling.
Hiermee komen wij op een tweede probleem, namelijk dat van de front-loading. U weet dat er zowel door de Europese Centrale Bank als door de Raad van ministers van Economische Zaken en Financiën over front-loading is gesproken. Van de kant van de Ecofin-Raad is een zekere bevoorrading vooraf met muntstukken geopperd. De verspreiding van bankbiljetten op voorhand, buiten het financieel stelsel om, brengt een aantal juridische en praktische problemen met zich mee. Het valt echter te verwachten dat die problemen, die met name het soort muntstuk of het soort bankbiljet betreffen dat op het ogenblik uit de verkoopautomaten komt, kunnen worden opgelost.
Er doen zich inderdaad een paar concrete problemen voor. Zij zijn al eerder genoemd. Wat gebeurt er in de periode van eind 2001 en begin 2002, als er in Europa heel wat mensen van huis zijn? Hoe pakken we dat probleem aan? Dit is ongetwijfeld een specifiek punt dat onze aandacht behoeft en dat moet worden opgelost. Wij mogen niet van de mensen verlangen dat zij hun nationale munt in een ander land dan hun eigen land moeten omwisselen. Dat leidt zonder enige twijfel tot praktische problemen.
Wat betreft het probleem van de dubbele prijsaanduiding deel ik het standpunt dat wij een datum moeten vaststellen vanaf wanneer de dubbele prijsaanduiding absoluut verplicht is. Iedereen weet dat de prijsvergelijking door het grote publiek, de burger, in de laatste maanden van 2001 pas goed zal beginnen. Wij moeten er echter voor zorgen dat dit ook al eerder mogelijk is. Mijns inziens brengt het prijsverschil een zo wezenlijke verandering teweeg, dat er niet lang naar prijzen van vroeger zal worden verwezen. Wij zullen ons allemaal met de nieuwe prijzen vertrouwd moeten maken.
Een bijzonder belangrijk punt uit het verslag is het probleem van het voorlichtingsbeleid en de groepen in de samenleving die de meeste problemen zullen hebben zich met de nieuwe werkelijkheid vertrouwd te maken. Een van de sprekers heeft gewezen op de noodzaak dat het voorlichtingsbeleid wordt voortgezet. Ik ben het daar volledig mee eens. De Commissie werkt aan een nieuw actieplan op voorlichtingsgebied, waarbij uiteraard ook het Parlement zal worden betrokken. Wij zijn van oordeel dat dit een operatie is die moet worden uitgevoerd door alle instellingen die bij het proces zijn betrokken. Hierbij denken wij heel in het bijzonder aan het Parlement als instelling die de meest rechtstreekse relatie met de burgers heeft. In de Economische en Monetaire Commissie hebben wij het erover gehad, maar ook hier zeg ik nog maar eens dat ik bereid ben te onderzoeken hoe wij de verschillende communicatieproblemen zo doeltreffend mogelijk kunnen oplossen. Het spreekt vanzelf dat de voorlichting moet worden toegespitst op de bevolkingscategorieën die het met de invoering van de nieuwe munt het moeilijkst zullen hebben. Mensen met bepaalde gebreken zullen ongetwijfeld met praktische problemen worden geconfronteerd.
De elektronische betalingswijzen zullen naar mijn oordeel geen bijzondere problemen opleveren. Er is echter één interessante kwestie die ik nog onder de aandacht wil brengen. Dat is het probleem van de betalingssystemen voor het betalen van kleine bedragen. Het betalingssysteem voor grote transacties functioneert goed. De blijvende hoge bankkosten voor kleinere wisseltransacties roepen bij ons allemaal echter negatieve reacties op. Wij koesterden immers de verwachting dat de wisselkoersen gedurende deze periode gunstiger zouden uitpakken, een verwachting die niet bewaarheid is.
Naar mijn mening is het met name van belang dat wij compensatie- of betalingssystemen gaan gebruiken, waarmee die kosten gedrukt kunnen worden. Er zijn reeds initiatieven in die richting. Zij worden door de Commissie ondersteund. Mijns inziens moeten wij een systeem gaan hanteren dat afrekent met de hoge kosten die nu worden berekend. Er moeten natuurlijk gemeenschappelijke normen komen, waardoor wij alle voorkomende problemen het hoofd kunnen bieden.
Daarom ben ik erg blij met het verslag. Voor het hele proces van de invoering van de euro is het een belangrijk document. Ik hoop dat ik op het Parlement kan blijven rekenen.

De Voorzitter
 Het debat is gesloten.
De stemming vindt vandaag om 11.00 uur plaats.

Visserij
De Voorzitter
Aan de orde is het gecombineerd debat over de volgende verslagen:
A5-0067/1999 van mevrouw Fraga Estévez, namens de Commissie visserij, over het voorstel voor een verordening (EG) van de Raad houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector visserijproducten en producten van de aquacultuur (COM(1999) 055 - C4-0141/1999 - 1999/0047(CNS));
A5-0025/1999 van de heer Gallagher, namens de Commissie visserij, over het voorstel voor een verordening van de Raad houdende derde wijziging van Verordening (EG) nr. 850/98 van 30 maart 1998 voor de instandhouding van de visbestanden via technische maatregelen voor de bescherming van jonge exemplaren van mariene organismen (COM(1999) 141 - C4-0224/1999 - 1999/0081(CNS)).

Fraga Estévez
Mijnheer de Voorzitter, de huidige gemeenschappelijke ordening der markten is in verschillende opzichten verouderd. Zij speelt immers niet in op de nieuwe uitdagingen van de zeer gemondialiseerde en concurrerende markt voor visserijproducten in een Europese Unie die voor een groot deel van import afhankelijk is. Het Parlement heeft herhaaldelijk op deze tekortkoming gewezen en om ingrijpende wijzigingen verzocht.
Wij bespreken nu dan eindelijk het verslag van de Commissie visserij over het voorstel voor een verordening. Hierin wordt niet slechts een wijziging van de gemeenschappelijke ordening der markten, maar een geheel nieuwe regeling voorgesteld. Het debat van vandaag is dus niet zomaar een debat, maar een debat dat een van de vier pijlers van het communautaire visserijbeleid betreft. Ik hoop dat het net zo constructief is als het debat dat wij in de Commissie visserij hebben gevoerd. Het voorliggende verslag is het resultaat van een doorwrocht compromis tussen de fracties en de verschillende sectorale en nationale belangen.
Als rapporteur vind ik dat het Commissievoorstel de erkenning verdient, dat het een aanzienlijke verbetering is van de huidige gemeenschappelijke ordening der markten. Daarbij denk ik vooral aan de grotere rol voor de producentenorganisaties bij het verhandelen van de producten, alsook aan de uitgebreidere en betere mechanismen die hun ter beschikking worden gesteld om adequaat te functioneren en om een verantwoorde visserij en een goede marktregulering te realiseren.
Op twee belangrijke punten heeft de parlementaire commissie de tekst van het voorstel echter moeten veranderen. In beide gevallen zijn de wijzigingen via compromissen tot stand gekomen. Het eerste compromis houdt in dat de producten van de aquacultuur en de schelpenvisserij in het voorstel zijn opgenomen. Voor deze producten was geen enkele verkoopsteun gepland, terwijl het allebei subsectoren zijn die, net als de visserij, helemaal thuishoren in een regeling die beoogt vraag en aanbod op elkaar af te stemmen. Bovendien bevindt de aquacultuur zich in een groeifase. Van het begin af aan is een goede productieplanning nodig, teneinde de crises waarmee bijvoorbeeld de zalmproducenten bij tijd en wijle worden geconfronteerd, zoveel mogelijk te voorkomen.
De andere wijziging is zo mogelijk van nog groter gewicht. Zoals ik al aan het begin heb gezegd, moeten wij in deze verordening niet al te overhaast voorstellen de contingenteringsregeling voor de import te vervangen door opschortingen van de douanerechten voor een onbepaalde tijd. Volgens mij is de Commissie in dit opzicht wel erg lichtvaardig en onverantwoord te werk gegaan.
De Commissie visserij is niet tegen de regeling voor opschorting van het douanetarief. Laat dat vooral duidelijk zijn. Deze regeling, die in feite een vrijwillige afbraak van douanerechten inhoudt, vereist echter absolute zekerheid over de vraag of communautaire bedrijven, die dezelfde producten produceren en verhandelen, daardoor niet in gevaar komen. In het Commissievoorstel waren enkele producten opgenomen die ook in de Europese Unie worden geproduceerd, soms zelfs op grote schaal. Dit blijkt eveneens uit het onderzoek dat in opdracht van de Raad wordt uitgevoerd om de cijfers van de Commissie alsnog te onderbouwen.
Eén van deze producten neem ik als voorbeeld, namelijk tonijnfilet. In genoemd onderzoek worden tekorten vastgesteld van tussen de 1.500 en 3.000 ton. De Commissie was onmiddellijk bereid om zonder enig vergelijkend cijfermateriaal een communautaire sector met duizenden arbeidsplaatsen de nek om te draaien, alsook de preferentiële stelsels ACS en SAP uit te hollen. Dit alles vanwege een reële importbehoefte van nog geen 3.000 ton, terwijl met de huidige regeling van tariefcontingenten uitstekend in die behoefte kan worden voorzien. Met name op dit punt was het lastig om een compromis in de parlementaire commissie te bereiken. De feiten lijken ons echter in het gelijk te stellen, want na het politiek akkoord van de laatste Raad vallen zowel de tonijnfilet als de haring buiten de regeling van opschortingen van de douanerechten. Tevens werden er nog enkele correcties met betrekking tot andere producten van bijlage V ingevoerd.
Ik ben dan ook inderdaad van mening dat het Commissievoorstel niet goed doortimmerd en gevaarlijk is. Wij zijn blij met de herziening door de Raad. Deze sluit bij de onze aan, want ook wij willen flexibele schadeloosstellingen voor ophoudmaatregelen. De twee grote wijzigingen die, samen met enkele kleinere - bijvoorbeeld een grotere precisie in de etikettering en de consumentenvoorlichting - in de parlementaire commissie zijn doorgevoerd, helpen het Parlement te voorkomen dat een tekst - die overigens ook zijn goede kanten heeft - al meteen een dode letter blijkt te zijn. Ik verzoek u dan ook dit verslag aan te nemen.
Mijnheer de Voorzitter, tot slot wil ik alle collega's bedanken die aan de totstandkoming van dit compromis hebben bijgedragen. Nogmaals spreek ik de hoop uit dat het verslag door de Vergadering wordt aangenomen. Dank u wel. Ook de heer Gallagher feliciteer ik met zijn verslag.

Gallagher
Mijnheer de Voorzitter, commissaris, bij mijn presentatie van dit verslag over de instandhouding van de visbestanden via technische maatregelen voor de bescherming van jonge exemplaren van mariene organismen kan ik u garanderen dat de voorstellen gebaseerd zijn op degelijk wetenschappelijk advies. Zoals mijn collega's weten is de Commissie visserij altijd voorstander geweest van technisch en wetenschappelijk onderbouwde beschermende maatregelen.
Dit geldt vooral wanneer wetenschappelijke gegevens vergeleken worden met directe waarnemingen vanuit de visserijsector. Vissers brengen meer tijd door op zee dan wetenschappers. De zee is hun natuurlijke leefomgeving die zij dag in dag uit observeren. Zij hebben meer inzicht in de beweginspatronen van vis en in factoren die van invloed zijn op de visbestanden dan dikwijls wordt aangenomen, om de eenvoudige reden dat zij hierop zijn aangewezen voor hun levensonderhoud. Het Parlement herinnert zich ongetwijfeld het positieve advies inzake de maatregelen en de resolutie van 25 oktober 1996, het verslag Gallagher, alsmede zijn advies van 26 april 1998 over de tenuitvoerlegging van technische maatregelen in het gemeenschappelijk visserijbeleid. Op 30 maart 1998 heeft de Raad van Ministers verordening 850/98 aangenomen, houdende de instandhouding van de visbestanden via technische maatregelen voor de bescherming van jonge exemplaren. Deze verordening trad in de plaats van verordening 894/97, met uitzondering van de artikelen 11, 19 en 20, die betrekking hadden op drijfnetten en die afzonderlijk zijn behandeld.
Na de goedkeuring en de publikatie van deze verordening zijn er nieuwe gegevens onder de aandacht van de Commissie gebracht die in de verordening verwerkt dienden te worden. De verordening van 13 maart 1998 zal op 1 januari van het komend jaar in werking treden. De nieuwe informatie en ontwikkelingen die te laat bekend waren moeten echter absoluut verwerkt worden in deze verordening en dienen ook deel uit te maken van de tekst die op 1 januari van kracht wordt. De huidige ontwerpverordening van de Raad beoogt wijzigingen in het gebied en de periode waarvoor visbeperkingen gelden, ter bescherming van het paaien van Douglas Bank-haring in de Ierse Zee. Met het oog op de gezonde situatie van de haringbestanden zijn de wijzigingen gericht op een reductie van zowel het gebied als de periode waarbinnen de beperkingen gelden. Hierdoor gaan betere vangstmogelijkheden hand in hand met bescherming van de visbestanden, en wordt ervoor gezorgd dat zich niet opnieuw een plotselinge terugval van de visvoorraden voordoet, zoals in 1970 het geval was.
Tot mijn genoegen heeft het Wetenschappelijk, Technisch en Economisch Comité voor de visserij het voorstel gesteund, na bestudering tijdens zijn vergadering in november 1999 van het verslag van het raadgevend beheerscomité voor de visserij, en van de bijzondere bepalingen voor het gebruik van Deense zegennetten in het "gesloten gebied" voor schol. Hiermee wordt slechts een hiaat in de oorspronkelijke tekst gecorrigeerd. De voorwaarden die in het kader van het internationale programma voor het behoud van dolfijnen zijn overeengekomen voor het gebruik van ringzegennetten en die de Gemeenschap voorlopig wil toepassen, betekenen dat in de verordening een herziening van de maaswijdten voor twee soorten hondshaai worden opgenomen. Technische beschermingsmaatregelen spelen een belangrijke rol bij de instandhouding van visbestanden, omdat zij jonge exemplaren beschermen en de bedreiging van toekomstige vangstmogelijkheden verminderen.
Dit Parlement, de Commissie en de Raad moeten een duidelijk signaal doen uitgaan naar de visserijsector, dat oprechte inspanningen gehonoreerd zullen worden, en dat juist de vissers die zich houden aan de technische beschermingsmaatregelen die door erkende Europese wetenschappers in samenwerking met de bedrijfstak zijn opgesteld, hiervan het meest zullen profiteren. Indien in het licht van nieuwe ontwikkelingen verdere wijzigingen noodzakelijk zijn, komt de Commissie zeker met nieuwe voorstellen en zullen de Commissie visserij en het Parlement ongetwijfeld met spoed reageren.
Mijn collega's, de ambtenaren van onze parlementaire commissie en de ambtenaren van de Europese Commissie wil ik dankzeggen voor hun medewerking bij het redigeren van dit verslag. Ook wil ik mevrouw Fraga Estévez feliciteren met de presentatie van haar zeer uitgebreide verslag. Wel moet ik hier uiting geven aan mijn teleurstelling over het feit dat de Raad de verordening al heeft vastgesteld, en dat de discussie over ons verslag vandaag dus eigenlijk mosterd na de maaltijd is.
Dit roept de vraag op of wij een en ander wel in de goede volgorde afhandelen? Commissaris Fischler heeft ons gezegd dat wij weliswaar geen medebeslissingsrecht hadden, maar dat onze zienswijze in aanmerking zou worden genomen. Hoe kan er rekening worden gehouden met onze zienswijze als de Raad over het onderwerp van ons verslag al een besluit heeft genomen? Ik hoop oprecht dat Raad en Commissie acht hebben geslagen op onze inbreng.
De voortgang van dit verslag in de Commissie visserij hebben zij ongetwijfeld gevolgd en het doet mij genoegen dat zij een voorstel hebben geweigerd om onbeperkte hoeveelheden haring tot de Europese Unie toe laten. Het ging hier om de toelating van verse, gekoelde en diepgevroren haring tegen preferentiële invoerrechten. De betreffende hoeveelheden zullen vanaf 2001 beperkt blijven tot 20.000 ton. Dit is nog steeds te veel, gezien het feit dat de haringprijzen binnen de Gemeenschap momenteel een laagterecord hebben bereikt. Dit verschijnsel wordt veroorzakt door de oververzadiging van onze markten met goedkope vis en diepvriesharing uit Noorwegen, en door de goedkope productie-eenheden die door Duitse bedrijven in Polen worden opgezet voor de verwerking van tegen nultarief aangevoerde Noorse vis die voor export naar Duitsland is bestemd. Wij moeten niet vergeten dat wij plichten en verantwoordelijkheden hebben ten aanzien van vissers uit de Europese Unie en dat wij moeten instaan voor hun rechten.

Langenhagen
Mevrouw de Voorzitter, de heer Gallagher heeft zojuist iets heel belangrijks over de werkmethode gezegd. Daarin moet het een en ander veranderen. Eerst heb ik echter goed nieuws. Na de trialoog tussen Raad, Commissie en Parlement kreeg ik gisteren in de Begrotingscommissie de verzekering dat de financiering van het belangrijke visserijakkoord met Marokko in de tweede lezing gegarandeerd is. Dat is een belangrijke stap en een goede basis voor de komende onderhandelingen.
Het debat over het verslag van mevrouw Fraga in de Commissie visserij heeft een wending genomen die volgend jaar nog zal worden versterkt. Onze gemeenschappelijke strijd heeft ons in de commissie zowel over de algemene opzet als over de bijzonderheden verenigd. Het gaat er nog steeds om de Europese markt van vis te voorzien. Ook de exportgerichte productie moet in stand worden gehouden om de direct en indirect daarvan afhankelijke werkgelegenheid veilig te stellen. Wij zijn een solidaire gemeenschap. Dat moet zo blijven.
Wij hebben nu een nieuw Parlement en een nieuwe Commissie, met veel nieuwe mensen en andere accenten. De marktsituatie - niet alleen met betrekking tot de WHO-onderhandelingen - en de nieuwe visie van die mensen op de traditionele gebruiken hebben gevolgen voor de inhoud en het gewicht van de thema's in de commissie. Wij moeten in de toekomst dus ook meer met andere zienswijzen rekening houden. Mevrouw Torres Marques heeft een goed doordacht verslag voorgelegd. Bij de stemming kreeg het een meerderheid. Enkele leden waren echter niet tevreden. Het debat in de commissie zal dus levendig zijn. De Begrotingscommissie wenste dat al lang. Dat betekent echter niet dat wie dan ook de solidariteit met deze bedreigde, maar ook politiek belangrijke bedrijfstak van de Europese Unie wil opzeggen.
Solidariteit kan echter niet van een enkele kant komen. De onbeantwoorde vragen bij het verslag over de gemeenschappelijke marktordening luiden als volgt: hoeveel overheidssteun en douanetarieven heeft een visser nodig? Kan de sector zich in een geliberaliseerde en geglobaliseerde handel handhaven? Hoe kunnen wij vrije mededinging met eerlijke mededinging verzoenen? Hulp om zelfstandig te worden is beter dan subsidiëring. Die hulp mag echter niet zo ver gaan dat de betrokkenen zich helemaal niet meer hoeven in te spannen om zich op de markt van vraag en aanbod te kunnen handhaven. Waar trekken wij de grens tussen een vrije en een planmatig gestuurde economie? Dat zijn allemaal vragen die wij ons stellen. Bovendien is de Europese begroting erg krap.
Waarom moet aquacultuur financiële steun krijgen? Aquacultuur is een nieuw marktsegment dat, als het efficiënt wordt beheerd, zowel wat aanbod als planning betreft een grotere stabiliteit garandeert dan de visserij ooit kan bereiken. Is het niet beter dat wij de visserij en haar kansen op de markt meer financiële steun verlenen? Het is begrijpelijk dat de lidstaten Europese steun op dit gebied niet weigeren. Het voorstel van de Commissie werd grondig gewijzigd. Daarom moeten tegenstemmen en onthoudingen worden gerespecteerd. Het debat over de gemeenschappelijke marktordening is dus nog niet gesloten.

Miguélez Ramos
Mevrouw de Voorzitster, ik feliciteer de heer Gallagher met zijn voortreffelijke werk. Wij praten al twee jaar lang uitvoerig over de communautaire visserijmarkt. Vandaag mag de plenaire vergadering van het Parlement haar standpunt betreffende dit verslag bepalen. In de Commissie visserij is het verslag met een ruime meerderheid goedgekeurd.
Op het gebied van visserijproducten is de Europese markt deficitair. 60% van de in de Unie geconsumeerde visserijproducten is geïmporteerd. De communautaire visserijsector is buitengewoon actief en heeft een goede concurrentiepositie. Hij speelt een belangrijke rol bij het handhaven van de economische en sociale cohesie in Europa. Het is dan ook onze taak de toekomst van de sector te waarborgen. De Europese markt is geen gesloten markt. Het is een open markt, waarin producten uit landen met preferentiestelsels tegen lage douanetarieven of tegen een nultarief worden geïmporteerd. Aan onze vissers stellen wij hoge eisen wat betreft vistuig, conservering en visverwerking, terwijl buitenlandse vloten niet aan die eisen hoeven te voldoen. Door middel van de communautaire preferentie wil onze fractie dan ook blijk geven van haar engagement met de communautaire visserijsector, de vissers, de arbeiders in de visindustrie en de reders, die allemaal hopen dat hun activiteit en hun arbeidsplaatsen behouden kunnen blijven.
Het geeft dan ook geen pas om, zoals de Commissie voorstelt, de huidige - flexibele - contingenteringsregeling te vervangen door een volledige of gedeeltelijke opschorting van het douanetarief. Wij zijn tegen deze afbraak van douanerechten. Het is immers niet zozeer nodig deze concurrerende, moderne sector te beschermen - zoals mevrouw Langenhagen meent - maar wel om op zijn minst de belangen van die sector te behartigen. Net als veel andere sectoren is deze namelijk nog niet voldoende voor de volledige liberalisering toegerust.
Er zijn enkele zaken waar wij nog steeds zorgen over hebben. Ik doel hierbij op het korten op de financiering, het feit dat groeisectoren als de aquacultuur niet onder de regeling vallen, de weinig concrete voorlichting die de consument krijgt - mevrouw Fraga noemde dit naar aanleiding van de door de Commissie voorgestelde vangstzones - of het ontbreken van andere belangrijke gegevens, zoals de minimumlengte.
Voor de sociaal-democratische fractie is consumentenbescherming een prioriteit. Een van de instrumenten voor bescherming van de consument is kwaliteitsbewaking. Onze fractie wil dan ook die maatregelen stimuleren, waarbij vooral op de kwaliteit van het product wordt gelet. Tegelijkertijd bepleiten wij een duurzaam beheer van de visbestanden, teneinde de toekomst van de visserij te waarborgen. Wij vinden het uitstekend dat er wordt gevist, maar dit moet wel overeenkomstig de behoeften van de markt en met respect voor het product geschieden.
Kortom, onze fractie wil de bescherming van de Europese producenten, verbruikers en importeurs waarborgen. Wij zijn van oordeel dat wij heel tevreden kunnen zijn met het verslag van de Commissie visserij, met het voortreffelijke werk van rapporteur Fraga - die ik feliciteer - en met het akkoord dat in de Raad is bereikt.

Attwooll
Mijnheer de Voorzitter, onze fractie is blij met het voorstel voor een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector visserijproducten, omdat dit tot een betere voorlichting van de consumenten zal leiden. Het versterkt de producentenorganisaties, die worden aangezet tot een beter beheer van de visvoorraden, en het zorgt voor meer stabiliteit in de aanvoer van vis voor de verwerkende industrie.
In veel opzichten betekent het verslag een belangrijke verbetering ten opzichte van het oorspronkelijke voorstel, waarvoor ons compliment aan mevrouw Fraga. Ten aanzien van sommige punten houden wij echter onze twijfels. Er zijn verschillende artikelen, met name artikel 11, lid 2, waarvan wij geloven dat de oorspronkelijke tekst van de Commissie betere waarborgen biedt tegen overbevissing dan de amendementen in het verslag.
Ten tweede zijn wij van mening dat bij de vaststelling van de oriëntatieprijzen gerefereerd zou moeten worden aan nationale havens en niet aan representatieve havens, een begrip dat naar ons oordeel te vaag is.
Ten derde is een aantal leden van mijn fractie van oordeel dat de uitbreiding van enkele van de maatregelen naar aquacultuur niet opweegt tegen de extra kosten die hiermee zijn gemoeid, hoewel dit niet mijn persoonlijke mening is. Aquacultuur is immers enorm belangrijk voor Schotland en met name voor veel lokale samenlevingen met een economie die toch al kwetsbaar is.
Tot slot staan wij zeer weifelend tegenover artikel 28 en het amendement dat hierop betrekking heeft. Enerzijds vrezen wij dat het amendement vertragend zal werken en maken wij ons ook zorgen om hetgeen het precies inhoudt. Anderzijds zijn we het ermee eens dat er een rationele basis komt voor tariefschorsing, in plaats van deze te laten bepalen aan de hand van een door de lidstaten verstrekt verlanglijstje. Wij verwachten van de Commissie dat zij zo´n rationele basis zal verschaffen.
Al met al vinden wij dat de beoogde maatregelen goed passen binnen de voorgenomen regionalisering van het gemeenschappelijk visserijbeleid, die wij ten zeerste wenselijk achten en waarvoor de voorstellen, naar wij hopen, spoedig aan het Europees Parlement zullen worden voorgelegd.

Piétrasanta
(Verts/ALE). (FR) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, waarde collega's, het is mij een groot genoegen vandaag voor het eerst het woord te mogen voeren in dit Parlement, als nieuwe afgevaardigde, en ik ben blij dat het daarbij gaat om het onderwerp visserij en het uitstekende verslag van mevrouw Fraga Estévez. Ik ben namelijk burgemeester van Mèze, in de Hérault in het zuiden van Frankrijk. Dit is een kleine gemeente, een van de eerste havens voor ambachtelijke visserij aan de Middellandse Zee, en gelegen vlakbij Sète, de voornaamste vissershaven.
U moet weten dat sinds gisteren en ook vandaag nog alle vissershavens aan de Middellandse Zee in staking zijn, uit protest tegen de prijs van diesel en de ineenstorting van de prijzen voor blauwvis, tonijn, sardienen en ook paling, die haast niet meer verkocht worden. Er bestaat een groot afzetprobleem en de hele sector wordt met de ondergang bedreigd. Ook protesteren de vissers tegen de Europese richtlijnen die zij als te dwingend beschouwen. In discussies als de huidige moeten wij laten zien dat wij deze beroepsgroep een warm hart toedragen.
Over het uitstekende verslag van mevrouw Fraga Estévez wil ik drie opmerkingen maken. Ten eerste de herleidbaarheid. Mijn fractie is voorstander van een nauwkeurige etikettering vanaf de eerste verkoop tot de verkoop aan de eindconsument. Zo weet men immers waar het product is gevist, met welke vangstmethode, en ook of het uit de visserij dan wel uit de aquacultuur afkomstig is. Wij willen zelfs verder gaan dan de voorstellen van de Commissie.
Ten tweede is met betrekking tot het uit de markt nemen en de vernietiging een ophoudprijs vastgesteld, naast een oriëntatieprijs en subsidies die worden toegekend als de producten niet kunnen worden afgezet. Ook voor de conservering en de opslag worden subsidies verleend. Mijn fractie is hier voorstander van indien het gaat om de conservering van producten teneinde verspilling tegen te gaan. Wij zijn hier echter tegen als de subsidies leiden tot grotere vangsten die vervolgens toch vernietigd moeten worden. De producentenorganisaties moeten goed gemotiveerd worden om voor het hele jaar visserijplannen op te stellen, en te vermijden dat intensieve bevissing wordt gestimuleerd terwijl het product vervolgens vernietigd moet worden. Dit is buitengewoon belangrijk en vereist wellicht een verhoging van de ophoudprijs en een ingewikkelde procedure. In elk geval wensen wij een goed beheer van de visrijkdommen.
Tot slot zou ik willen opmerken dat wij geen voorstander zijn van een systematische afbraak van douanetarieven. Zoals mevrouw Fraga Estévez voorstelt moet een studie naar de effecten van schorsing worden verricht en moeten objectieve criteria worden vastgesteld alvorens te besluiten de toepassing van welke tariefrechten geschorst zal worden.
Mijn fractie geeft haar steun aan het verslag van mevrouw Fraga Estévez en aan het verslag van de heer Gallagher.

Jové Peres
Mevrouw de Voorzitster, de gemeenschappelijke ordening der markten in de sector visserijproducten en producten van de aquacultuur is een van de belangrijkste elementen van het gemeenschappelijk visserijbeleid. Ik hoop dat de Raad het verslag van mevrouw Fraga en de uitkomsten van dit debat in zijn overwegingen betrekt.
Ik zwaai mevrouw Fraga lof toe voor haar verslag. Zoals gebruikelijk heeft zij heel goed werk geleverd. In het bijzonder prijs ik haar inspanning om compromissen te bereiken. Compromissen stellen natuurlijk nooit iedereen tevreden. Dat geldt ook ten aanzien van dit verslag. Er is maar één punt waarover ik niet tevreden ben. Dat is de voorgestelde verruiming van de door de Commissie vastgestelde grenzen voor ophoudmaatregelen met betrekking tot vis. Gezien de steeds schaarser wordende visbestanden, is het absurd om vis te vangen en deze vervolgens te vernietigen. Hoogwaardige eiwitten mogen niet zomaar verkwist worden. Dit is een van de tekortkomingen van het Commissievoorstel. Het voorstel had voor het raamwerk van de gemeenschappelijke ordening der markten juist een instrument moeten creëren ter behoud van het inkomen van degenen die in de visserij werkzaam zijn. Dat instrument zou prijsdalingen aan banden moeten leggen, waardoor ophoudmaatregelen en vernietiging van de visserijproducten van de baan zouden zijn.
Het Commissievoorstel is niet volgroeid en geeft blijk van grote inertie. Ten aanzien van de begrotingsbeperkingen en de regeling van de externe handel worden er geen knopen doorgehakt. Men had de gelegenheid te baat moeten nemen en een duidelijke en transparante regeling voor de buitenlandse handel moeten creëren. In dit opzicht is het verslag van mevrouw Fraga mijns inziens veel waardevoller. Los van de opmerkingen die ik heb gemaakt, prijst mijn fractie niet alleen de inspanning van de rapporteur, maar steunt zij het volledige verslag.
Tenslotte zullen wij ook het verslag van de heer Gallagher steunen. Mijn felicitaties zijn ook voor hem.

Musumeci
Mevrouw de Voorzitter, het nieuwe voorstel voor een verordening voor een gemeenschappelijke ordening van de markten in de sector visserijproducten en producten van de aquacultuur bevat enkele interessante nieuwe aspecten die uitnodigen tot een grondige overweging. Helaas ben ik daartoe hier niet in de gelegenheid, hoewel ik als vertegenwoordiger van het grootste eiland in de Middellandse Zee, Sicilië, en hoofd van de provincie Catania, waar een groot aantal inwoners in de visserijsector werkzaam is, uit mijn dagelijkse ervaringen zou kunnen putten.
Vandaag wil ik echter opbouwende kritiek leveren en ik hoop dat deze zal bijdragen aan de verbetering van het onderhavige voorstel voor een verordening. Wat de informatieverstrekking aan de consument betreft, ben ik het volledig eens met de Commissie. Zij stelt voor op het etiket verplicht de handelsbenaming van de soort, de vangstmethode en het vangstgebied te vermelden. Om de consument in staat te stellen een verantwoorde keuze te maken en een transparantere markt te creëren, moeten er echter nog meer gegevens worden vermeld, zoals de wettelijke minimumlengte. Dat zou de visstand ten goede komen. De producentenorganisaties moeten inderdaad meer verantwoordelijkheid krijgen, zowel voor het inrichten van de markt als voor het verstandig beheren van de bestanden. Het zou goed zijn als de lidstaten in de gelegenheid werden gesteld aanvullende steun te verstrekken aan de producentenorganisaties die - en hier wijs ik op amendement 67, ingediend door mijn fractie - maatregelen ontwikkelen om de gevangen soorten te valoriseren en het aanbod en de vraag op elkaar af te stemmen door middel van structurele maatregelen van het FIOV. Aangezien, zoals hier vanmorgen is herhaald, volgens de gegevens van de Commissie 60 procent van de in de Europese Unie geconsumeerde visproducten geïmporteerd wordt, dient de aquacultuur op substantiële, nauwgezette wijze te worden gesteund. Deze aquacultuur biedt namelijk een belangrijke mogelijkheid voor economische groei voor de kustgemeenschappen en vaak wordt daar door gebrek aan informatie geen gebruik van gemaakt.
Ten slotte wil ik mevrouw Fraga Estévez bedanken voor het opnemen van de amendementen die de UEN-fractie in de visserijcommissie heeft ingediend.

Varela Suanzes-Carpegna
Mevrouw de Voorzitter, mevrouw de commissaris, geachte collega's, in de eerste plaats zwaai ik beide rapporteurs van de Commissie visserij lof toe voor de verslagen die zij hier vandaag in het Parlement presenteren. Het verslag van de heer Gallagher betreft een technische wijziging ten behoeve van de bescherming van jonge exemplaren. Ook in onze parlementaire commissie pleiten wij voortdurend voor het beschermen van jonge exemplaren.
Ik breng de voorkomende en berustende houding van rapporteur Gallagher in herinnering, toen wij de Commissie om nieuwe aanvullende informatie vroegen. Dit verzoek had tot gevolg dat de stemming over zijn verslag in de plenaire vergadering werd uitgesteld. De Commissie moest eerst voldoen aan het verzoek betreffende de laatste wetenschappelijke verslagen, die de afmetingen van het gebied in de Douglas Bank Box moesten staven. Ook moesten de voorwaarden en de reikwijdte daarvan opnieuw gedefinieerd worden. Net als mevrouw Fraga hoop ik, dat wij onze rol als Commissie visserij optimaal hebben weten te vervullen. Wij hebben nauwlettend toegezien op de activiteit van de Europese Commissie en op de wijze waarop de communautaire instellingen de betrokken wetenschappelijke verslagen hebben toegepast.
Het verslag van mevrouw Fraga gaat over een bijzonder belangrijk onderwerp, namelijk de gemeenschappelijke ordening der markten, een van de pijlers van het gemeenschappelijk visserijbeleid. Het is duidelijk dat deze marktordening de hele visserijsector aangaat. Daarom heeft de parlementaire behandeling van dit - voortreffelijke - verslag even geduurd. De parlementaire commissie heeft het op 22 november 1999 definitief goedgekeurd.
Het resultaat is een heel goed verslag, waarin door middel van compromisamendementen van de rapporteur over een groot aantal belangrijke paragrafen consensus is bereikt. Het verslag is een substantiële wijziging op kernpunten van het verslag van de Commissie. Het schrappen van artikel 5, de poging om nieuwe opschortingen van douanerechten voor gevoelige producten als tonijnfilet in te voeren, het verzoek om laboratoria in te stellen, het opnemen van de aquacultuur, de verbetering van de regeling voor informatieverstrekking aan de consument door middel van etiketten met de handelsbenaming van het betrokken product, de percentages begrotingssteun voor tonijn, alsmede de flexibilisering van de ophoudmaatregelen zijn - om maar een paar voorbeelden te noemen - heel belangrijke verbeteringen in het verslag-Fraga. Nogmaals mijn felicitaties aan het adres van de rapporteur. Mijns inziens moeten wij allemaal heel blij zijn met de totstandkoming en de uitkomst van dit verslag. Het is een goede impuls voor de rol van onze Commissie visserij en die van het Parlement.

Kindermann
Mevrouw de Voorzitter, de Commissie heeft gelijk: dit voorstel over de gemeenschappelijke marktordening voor producten van visserij en aquacultuur is van groot belang voor het gemeenschappelijk visserijbeleid van de Europese Unie. Wij zijn het volkomen eens met de algemene doelstellingen in de toelichting bij het voorstel. Dat zijn onder meer een verantwoordelijk beheer van de visbestanden, de verbetering van het concurrentievermogen van de sector en de liberalisering van de markt. Ik plaats echter wel vraagtekens bij de middelen waarmee de Commissie en vooral mevrouw Torres Marques deze doelstellingen proberen te bereiken. Ik wil slechts op drie punten nader ingaan.
In de eerste plaats zie ik voor de toekomst een probleem in de toekenning, in tegenstelling tot wat nu gebeurt, van omvangrijke directe subsidies aan de visserijsector. Niemand heeft natuurlijk iets tegen subsidies. Wij moeten ons echter afvragen of wij het concurrentievermogen van de sector aldus op duurzame wijze versterken. Zelfs tijdelijke subsidiëring, zoals die hier wordt voorgesteld, veroorzaakt een meeneemeffect. Wij kunnen dus niet uitsluiten dat de regeling blijft bestaan. Volgens mij biedt het structuurfondsenbeleid passende mogelijkheden.
In de tweede plaats ben ik het eens met de voorgestelde aanpassingen op het gebied van de buitenlandse handel. De vraag is alleen of ze volstaan. De Europese Unie is immers sterk van de invoer afhankelijk. Invoer tegen een verlaagd of nultarief is voor de visverwerkende industrie van levensbelang.
In de derde plaats kan ik mevrouw Torres Marques niet volgen als ze de aquacultuur in de subsidies wil laten delen.
Ondanks alle inspanningen en het vele werk van mevrouw Torres Marques om het voorstel van de Commissie te verbeteren, kan ik haar conclusies slechts gedeeltelijk onderschrijven.

Nogueira Román
Mevrouw de Voorzitter, waarde collega's, de rapporteur, mevrouw Carmen Fraga Estévez, heeft er ook reeds op gewezen. Het voorstel voor de nieuwe verordening van de Raad houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector visserijproducten en producten van de aquacultuur bereikt ons op een moment dat de landen van de Europese Unie samen een van de grootste markten voor visserijproducten ter wereld vormen. Aangezien het binnenlandse aanbod ontoereikend is, vertegenwoordigt de invoer maar liefst 60% van het verbruik.
In deze omstandigheden dient de regulering van vraag en aanbod van visserijproducten aan twee voorwaarden te voldoen. Enerzijds moet zij inspelen op de behoeften van de consument en anderzijds dient zij de ontwikkeling van de visserijsector zelf veilig te stellen. Deze sector speelt in een aantal landen, waaronder het mijne, Galicië, een doorslaggevende rol daar hij een onmiskenbaar belangrijke bijdrage aan de economische activiteit levert.
Het verslag van mevrouw Fraga biedt een afdoend antwoord op deze dubbele problematiek, en verdient dan ook de steun van dit Parlement. Onze goedkeuring draagt het alvast weg. De verordening zal er ongetwijfeld wel bij varen indien rekening wordt gehouden met de in het verslag vervatte opmerkingen en kritiek. Zo wordt onder meer een vraagteken bij de schaarse begrotingsmiddelen geplaatst en wordt het onaanvaardbaar geacht dat het merendeel van de producten van onze aquacultuur buiten de gemeenschappelijke marktordening valt. Ook de regelgeving betreffende de voorlichting van de gebruikers doet twijfels rijzen en de rapporteur stelt voor het principe van de tariefcontingenten te handhaven ingeval er sprake is van binnenlandse productie.
Wij vragen u ook het verslag van de heer Pat Gallagher te steunen.

Figueiredo
Mevrouw de Voorzitter, waarde collega's, het voorstel van de Commissie voor een nieuwe GMO voor visserij- en aquacultuurproducten biedt geen antwoord op de behoeften en de eigen kenmerken van deze sector in de verschillende lidstaten. Het houdt evenmin rekening met het bestaande potentieel. Dit is des te onbegrijpelijker daar de Commissie zelf erkent dat de Europese Unie voor 60% van het verbruik van visserijproducten van de invoer afhankelijk is.
Het gebrek aan ambitie is overduidelijk, zoals onder meer blijkt uit de voorgestelde inkrimping van de begrotingsmiddelen. Men kan toch niet verwachten dat de visserijsector van de Europese Unie zich ontwikkelt met minder dan 20 miljoen euro per jaar. Bovendien biedt deze GMO geen garanties betreffende het inkomen van de vissers. Zij houdt evenmin rekening met het feit dat in bepaalde landen, zoals Portugal, de kleinschalige kustvisserij - die de consument voorziet van verse in eigen territoriale wateren gevangen vis - overheerst. Deze landen beschikken niet over goed uitgebouwde producentenorganisaties. Het is dan ook onaanvaardbaar dat de bestaande organisaties verantwoordelijkheden moeten dragen zonder dat de nodige financiële middelen beschikbaar worden gesteld.
Tot slot zou ik nog een laatste punt uit het verslag van mevrouw Fraga Estévez willen aanstippen. Wij mogen inderdaad niet aanvaarden dat aan de regelgeving voor het handelsverkeer met derde landen wordt getornd, aangezien dit nefaste gevolgen voor de Europese productie kan hebben.

Souchet
. (FR) Mevrouw de Voorzitter, waarde collega's, allereerst mijn compliment aan de heer Gallagher met de hoge kwaliteit van het verslag dat hij voor ons op gedetailleerde wijze heeft toegelicht. Ik zal hier dan ook ingaan op het verslag Fraga Estévez. Het Commissievoorstel betreffende de hervorming van de gemeenschappelijke ordening der markten in de visserijsector was in zijn oorspronkelijke vorm onaanvaardbaar, om niet te zeggen schizofreen.
Hoewel we de door de Commissie in haar toelichting omschreven doelstellingen kunnen onderschrijven, moeten we helaas constateren dat de voorgestelde wetgevingstekst niet in de hiertoe benodigde middelen voorziet. Integendeel. De tot nog toe geldende beginselen van communautaire preferentie en marktordening worden door het hervormingsvoorstel van de Commissie onderuitgehaald. Daarnaast is het evenwicht zoek tussen enerzijds de onbillijke tariefverlagingen ten gunste van derde landen, en anderzijds de absoluut ontoereikende steunmaatregelen die vissers uit de Europese Unie moeten helpen hun concurrentiekracht te vergroten.
Mevrouw Fraga Estévez komt in haar ontwerpverslag met een aantal amendementen die een duidelijke verbetering betekenen. Niettemin heb ik, samen met mijn collega Gallagher, 31 aanvullende amendementen willen indienen. Mijn collega's in de Commissie visserij ben ik dank verschuldigd want 22 van deze amendementen zijn goedgekeurd. Hiermee zijn de grondbeginselen van het gemeenschappelijk visserijbeleid en de gemeenschappelijke marktordening in ere hersteld, en krijgen de producentenorganisaties de positie en de middelen voor een optimale regulering en valorisatie van de producten van visserij en aquacultuur.
In naam van mijn fractie heb ik acht amendementen opnieuw ingediend, ter behandeling in de plenaire vergadering. Daarbij zou ik, mevrouw de Voorzitter, in het bijzonder willen wijzen op amendement 67, dat een toevoeging beoogt aan artikel 11, lid 1, van het voorstel voor een verordening. Via dit amendement zouden de lidstaten extra steun mogen toekennen aan producentenorganisaties die in het kader van de in artikel 9 bedoelde operationele pogramma's maatregelen treffen voor een valorisatie van de geviste soorten en de aanpassing van het aanbod aan de vraag. Deze steun moet gefinancierd kunnen worden uit het FIOV.
Mevrouw de rapporteur, ik weet dat u dit amendement zult goedkeuren en steunen. Ik hoop dan ook dat het de instemming verwerft van een meerderheid in dit Parlement, omdat het kan bijdragen aan de consolidatie en de ontwikkeling van producentenorganisaties die, wanneer zij efficiënt werken, ervoor zorgen dat tijdelijke overbevissing kan worden vermeden en dat - dankzij de valorisatie van soorten - de werkgelegenheid in de van de visserij afhankelijke regio's behouden kan blijven.
Mevrouw de Voorzitter, het Europees Parlement heeft een doorslaggevende rol gespeeld bij de handhaving van het FIOV als financieel instrument en bij de juiste definitie, in het kader van de nieuwe doelstelling II, van de regio's die van de visserij afhankelijk zijn. Samen met de lidstaten hebben wij voor het gemeenschappelijk visserijbeleid dus een specifiek juridisch en financieel kader in stand weten te houden, dat nu dan ook ten volle benut moet worden om zo goed mogelijk aan de behoeften van de van visserij afhankelijke kust- en maritieme gebieden te voldoen. Ziehier ons voorstel.

McCartin
Mevrouw de Voorzitter, ik dank de heer Gallagher voor zijn verslag en ik ben het volkomen met hem eens dat wij de aan ons verstrekte wetenschappelijke gegevens moeten accepteren. Besluiten inzake de instandhouding van visbestanden moeten we immers baseren op wetenschappelijke informatie en niet op politiek opportunisme. Aangetoond kan worden dat, indien de beschermingsmaatregelen goed worden uitgevoerd en gecontroleerd, de vangsten door Europese vissers met circa vijf miljard euro per jaar aan productwaarde kunnen toenemen. Dit compenseert de vissers tot op zekere hoogte voor de geleden verliezen en de van de visserij afhankelijke regio's voor het verlies aan werkgelegenheid.
Ook Carmen Fraga wil ik dank zeggen voor haar verslag. Een veel omvattend verslag en advies aan de Commissie en de Raad over het hele marketinggebeuren. Een van de opmerkelijke zaken in deze sector is dat, terwijl vissers het al tijden moeilijk hebben en er banen verdwijnen, de prijs van vis, in tegenstelling tot die van de meeste andere levensmiddelen, voor de consument door de jaren heen is blijven stijgen. Tegelijkertijd zijn de winstmarges voor de vissers steeds kleiner geworden. We moeten dus goed beseffen dat er in het hele proces van marketing en verwerking het nodige te doen valt en ik geloof niet dat het jaarlijkse steunbedrag voldoende is om die taak aan te pakken.
De visserij verschilt sterk van andere sectoren. Niemand produceert vis. De vis is er nu eenmaal. Het is een openbaar bezit. Waarom zouden wij overbevissing toelaten en tegelijkertijd steun verlenen voor het uit de markt nemen van vis? Waarom zouden wij overbevissing toelaten en tegelijkertijd producten importeren tegen een onaanvaardbaar lage prijs? De haringsector, die ook door de heer Gallagher wordt aangehaald, verdient speciale aandacht op dit moment. Haring wordt verkocht tegen prijzen die 20% lager liggen dan vorig jaar. Een prijsniveau gelijk aan, of zelfs minder dan, 20% van hetgeen wij als een minimumprijs voor rundvlees beschouwen in de Europese Unie. Een hoogwaardig product. Buitengewoon waardevol voor de gezondheid en als traditioneel onderdeel van ons dagelijks voedsel. Waarom zouden we toestaan dat een dergelijk product uit zee wordt gehaald en vervolgens wordt weggeven? De Commissie doet er verkeerd aan voor te stellen de verordening aan te passen, omdat dit specifieke probleem daar alleen maar door zal worden verergerd.

Poignant
Mevrouw de Voorzitter, waarde collega's, in onze commissie hebben wij ons uitgesproken over de hervorming van de gemeenschappelijke ordening der markten voor producten van de visserij en de aquacultuur. Een onderwerp dat gevoelig ligt, maar de noodzaak van ons verslag des te duidelijker aantoont. Wij zijn het eens geworden over een goede tekst en over een goed compromis. Een compromis van het soort dat men in de Europese Unie weet te bereiken als men erin slaagt verder te kijken dan de nationale belangen en de gemeenschappelijke belangen weet te verdedigen.
De visserij is, zoals men weet, een belangrijke beleidssector in Europa, die weliswaar weinig Europeanen direct raakt als producenten, maar des te meer als consumenten. Sinds haar totstandkoming in 1970 heeft de gemeenschappelijke markt voor visserijproducten al heel wat veranderingen ondergaan. De regelgeving heeft deze veranderingen gevolgd en het huidige verslag dient te worden gezien als een nieuwe etappe in het streven naar evenwicht tussen de bescherming enerzijds en de goede exploitatie anderzijds van de rijkdommen van onze viswateren. Het verslag dat wij heden behandelen beoogt een versterking van de positie der consumenten en der producentenorganisaties binnen de bestaande marktordening.
We moeten echter niet vergeten dat deze hervorming gevolgen zal hebben voor de visserijsector. Ik zal er slechts twee aanstippen. Wat gebeurt er met onze visafslagen, in het licht van de in artikel 12 bedoelde vroegtijdig afgesloten leveringscontracten? Een dergelijke ontwikkeling mag er niet toe leiden dat de visafslag ons grondgebied als het ware gaat verlaten. Ten tweede, wat gebeurt er in geval van een conjuncturele crisis in de visserijsector, nu er geen bepalingen voor uitzonderlijke omstandigheden zijn opgenomen? Het is duidelijk dat hierin dient te worden voorzien, om aan alle mogelijke situaties het hoofd te kunnen bieden.
Met dit verslag zijn de problemen voor de toekomst niet, althans niet volledig, uit de weg geruimd, maar ik vind dat onze commissie goed werk heeft geleverd en grote bijval verdient voor het verslag, mevrouw Fraga Estévez, dat uw naam draagt.

Hudghton
Het verslag van de heer Gallagher heeft mijn volledige steun. Wederom een goed stuk werk van deze rapporteur. Ook kan ik het in grote lijnen eens zijn met het verslag van mevrouw Fraga, dat kan bijdragen tot grotere marktstabiliteit.
Deze methodes, waarbij producentenorganisaties al tevoren vraag en aanbod op elkaar trachten af te stemmen, kunnen een forse impuls betekenen voor het concurrentievermogen en de slagkracht van de hele visserijsector. Ook is het een goede zaak dat het belang van de verwerkende industrie wordt onderstreept. Deze sector is een belangrijke bron van werkgelegenheid en inkomsten binnen samenlevingen die dikwijls al zeer kwetsbaar zijn.
De erkenning van de noodzaak om besluitvorming te baseren op wetenschappelijke en technische gegevens en studies is essentieel, niet alleen met het oog op de marktordening maar ook voor het beheer van de visserijsector in het algemeen. Een positieve factor in het voorstel is voorts dat het, vooral voor de consument, tot meer transparantie en een betere kennis van de markt en de producten zal leiden.
Ik steun de door de Commissie visserij opgestelde amendementen die de aquacultuur beogen op te nemen in het steunmechanisme. De recente en nog steeds voortdurende crisis in de Schotse zalmkwekerij, als gevolg van de infectieuze zalmanemie, heeft overduidelijk aangetoond dat ook de aquacultuursector risicovol en onvoorspelbaar kan zijn. Behoorlijke planning en steunmaatregelen zijn daarom ook in deze sector van groot belang.

Ford
Mevrouw de Voorzitter, mijn complimenten aan de beide rapporteurs, de heer Gallagher over de bescherming van jonge exemplaren van mariene organismen en mevrouw Fraga over de gemeenschappelijke ordening der markten in de sectoren visserij en aquacultuur. Beide verslagen verdienen in grote lijnen onze steun en ten aanzien van het verslag van de heer Gallagher heb ik geen fundamentele problemen.
Dit ligt iets anders bij het verslag van mevrouw Fraga, hoewel ik de algemene opzet toejuich. Wij zijn het eens met de gemeenschappelijke marktordening en de versterking van de producentenorganisaties. Ik zie echter problemen ten aanzien van het risico dat de kosten onnodig worden opgedreven. Ook zien wij in dat het interventieniveau omhoog moet, maar misschien niet op de wijze zoals hier gesuggereerd.
Met betrekking tot de tariefschorsingen vinden wij de criteria al te strikt en zouden wij liever een wat ruimer systeem zien toegepast. Wij moet ervoor zorgen dat de maatregelen ten goede komen aan de verwerkende industrie zonder de producenten te benadelen. Voor haring gaan wij akkoord met het omzetten van de tariefschorsing in een jaarlijks quotum, en voor schelvis, Alaska-pollak en garnalen wachten wij de aanbevelingen af.
Voor wat de amendementen betreft zullen wij ons zeker verzetten tegen amendement 47 en maak ik een voorbehoud ten aanzien van de amendementen 35 en 41, die wij misschien niet zullen kunnen steunen.

Reding
Ik wil u danken, mevrouw de Voorzitter, voor de uitnodiging vandaag het woord te komen voeren over twee Commissievoorstellen. Zoals u weet bevindt mijn collega, de heer Fischler, zich momenteel in Seattle en heeft hij mij gevraagd hem te vervangen.
In de eerste plaats de hervorming van de gemeenschappelijke ordening der markten in de sector van visserijproducten en producten van de aquacultuur. De Commissie neemt met genoegen kennis van het verslag van de Commissie visserij van het Europees Parlement en met name van de gedetailleerde analyse waarmee de rapporteur, mevrouw Fraga Estévez, een waardevolle bijdrage aan het debat levert.
Het werk van deze commissie, wier laatste vergadering, op 22 november, samenviel met de Raad van ministers van Visserij, leverde volop stof voor discussie tijdens deze Raadsbijeenkomst. Het is u bekend dat de ministers het die dag in grote lijnen eens zijn geworden. De heer Fischler heeft deze consensus echter slechts voorwaardelijk aanvaard, waarbij hij duidelijk maakte dat hij pas definitief akkoord kon gaan na bestudering van het advies van het Europees Parlement.
Ik heb met belangstelling geluisterd naar de interventies van vandaag, die mijns inziens duidelijk de diversiteit illustreren van de visserijsector in de landen van de Europese Unie, en de noodzaak aantonen dat er met deze verschillende elementen rekening wordt gehouden. Het voorstel en het advies van het Parlement dienen te worden bestudeerd vanuit het oogpunt van de gevolgen die zij hebben voor alle betrokken partijen, en niet alleen voor de producenten. Ik wil benadrukken dat het van belang is dat deze hervorming van toepassing is op de hele visserijketen, en zodoende de integratie in de markt bevordert. De voornaamste stap vooruit bij het Commissievoorstel bestaat erin, dat de gemeenschappelijke marktordening voortaan ook de consumenten zal omvatten, naast de visserijsector in zijn geheel. Dit Commissievioorstel is goed voor de consumenten, goed voor de producenten, goed voor de verwerkingsindustrie, en ik zal u zeggen waarom.
Met betrekking tot de consumenten zorgt het Commissievoorstel ervoor dat de belangrijkste informatie op het product zelf is aangebracht. De consument weet welke soort vis hij koopt, hoe deze gevangen is en waar deze vandaan komt. Gezien het belang van de volledige traceerbaarheid in de voedingssector, en dan vooral met het oog op de voedselveiligheid, zullen deze bepalingen de consumenten geruststellen en het hun mogelijk maken met kennis van zaken over hun aankopen te beslissen. Het doet mij genoegen, mevrouw de Voorzitter, te constateren dat het Parlement op dit punt akkoord gaat. De herkomst van het vissersvaartuig is echter niet van direct belang voor de consument en de vermelding hiervan zou kunnen worden opgevat als storend voor de handel met derde landen.
Voor de producenten beoogt het Commissievoorstel een ombuiging van de maatregelen ter stimulering van de gemeenschappelijke marktordening, om tot een betere planning van het aanbod te komen. De Commissie heeft de rol van de producentenorganisaties versterkt via een nieuw systeem, dat de producenten aanmoedigt hun activiteiten tevoren te plannen en zodoende het evenwicht tussen aanbod en vraag te verbeteren. Een betere planning zou moeten leiden tot minder terugnames uit de markt en aldus tot minder verspilling.
De Commissie kan de algemene strekking van het parlementaire amendement onderschrijven, waar dit ernaar streeft de producentenorganisaties voor sommige door middel van aquacultuur gekweekte soorten onder het toepassingsgebied van de operationele programma's te doen vallen. Wij erkennen dat een aantal van de voordelen die verbonden zijn aan een betere planning eveneens op de aquacultuursector van toepassing kunnen zijn. Hoewel wij het idee van financiële steun ten behoeve van dergelijke programma's kunnen omarmen, vinden wij dat dergelijke steun op tijdelijke basis moet worden toegekend en niet gebonden mag zijn aan de waarde van de productie, omdat dit mogelijkerwijze strijdig is met de wereldhandelsregels.
Het tweede aspect van de wijzigingen met betrekking tot de producenten betreft het niveau van de communautaire steun in de vorm van interventies. Volgens de Commissie valt een hoog niveau van uit de markt genomen hoeveelheden niet te rechtvaardigen, gezien de schaarste van de visbestanden zowel binnen als buiten de communautaire wateren. Indien wij ook binnen de visserijsector tot duurzaamheid wensen te komen moeten wij de vernietiging van onze visvoorraden niet stimuleren. De interventie zou niet meer mogen zijn dan een veiligheidsnet voor de vissers, waarvan slechts zelden gebruik wordt gemaakt. De Commissie is van mening dat de permanente terugnames uit de markt zoveel mogelijk beperkt moeten worden en dat veeleer steun moet worden toegekend aan de meer actieve vissersorganisaties, die zich beter aan de marktomstandigheden weten aan te passen.
De amendementen van het Europees Parlement op dit gebied pleiten voor een minder radicale verlaging van de voor steun in aanmerking komende hoeveelheden en van de financiële steun bij het uit de markt nemen, hetgeen in de richting gaat van de in de Raad bereikte consensus. De Commissie zal zich dus niet verzetten tegen een akkoord maar de op het gebied van interventie voorgestelde verhogingen waarschijnlijk niet in hun totaliteit willen aanvaarden.
Met betrekking tot de verwerkingsindustrie is het handelsverkeer met derde landen van het hoogste belang. Om te kunnen concurreren moet onze verwerkingsindustrie haar grondstoffen tegen wereldmarktprijzen kunnen betrekken. Anders lopen wij het risico dat werkgelegenheid wegvloeit naar landen buiten de Gemeenschap die gemakkelijk basisproducten tegen concurrende prijzen kunnen aankopen. De standpunten lopen sterk uiteen ten aanzien van de vorm van de tarieven die op de meeste gevoelige soorten van toepassing zouden moeten zijn: tonijnfilets, haring en kabeljauw.
Ik geef toe dat het antwoord niet eenvoudig is. Niettemin biedt de aanbeveling van het Parlement, die de vaststelling beoogt van een aantal criteria voor toekomstige schorsingen, in plaats van een besluit inzake tariefschorsingen in het kader van de gemeenschappelijke marktordening, geen oplossing voor het probleem. Wij dienen nu reeds een stabielere situatie te creëren voor de verwerkende industrie. In haar benaderingswijze gaat de Commissie er vooral vanuit dat de geïmporteerde producten grondstoffen voor de verwerkingsindustrie moeten opleveren waarvan de Unie er zelf niet voldoende produceert. Zo lijdt het bijvoorbeeld geen twijfel dat het aanbod van witvis op korte en lange termijn zorgen baart, en dat de Gemeenschap het zich niet kan veroorloven haar verwerkingsindustrie af te straffen en de met de verwerking behaalde meerwaarde aan derde landen over te laten.
Ter afsluiting van dit eerste voorstel, mevrouw de Voorzitter, wil ik opmerken dat het Parlement en de Commissie het op een aantal hoofdpunten van de hervorming eens zijn, in het bijzonder de noodzaak om de rol van de producentenorganisaties in de sector van de visserij en de aquacultuur te versterken en de aan de consumten verstrekte informatie te verbeteren. Wat de interventie betreft kan de Commissie niet zo ver gaan als het Europees Parlement zou wensen door de nieuwe discipline inzake terugnames uit de markt te versoepelen. De Commissie acht dit standpunt namelijk van essentieel belang binnen het streven naar de instandhouding van onze visrijkdommen.
Ten aanzien van de handel met derde landen, waar onze zienswijze eveneens verschilt van die van het Europees Parlement, is de Commissie van mening dat de Europese markt hier met een belangrijk structureel probleem te maken heeft dat noopt tot snel en doortastend optreden om de werkgelegenheid in de verwerkende industrie te redden.
En nu, mevrouw de Voorzitter, zou ik willen ingaan op het tweede Commissievoorstel, en in dit verband mijn dank willen betuigen aan de rapporteur, de heer Gallagher.
Dit voorstel wijzigt voor de derde maal verordening CE/850/98 van 30 maart 1998, met als doel de instandhouding van de visbestanden te verbeteren door de invoering van technische maatregelen die voor een betere bescherming van jonge mariene organismen moeten zorgen. De voorgestelde wetgevingstekst gaat uit van een aantal nieuwe elementen waarvan de Commissie eerst na het aannemen van deze verordening kennis heeft kunnen nemen. De tekst beoogt een betere bescherming van volwassen en jonge haring en van zeezoogdieren. Het Commissievoorstel heeft de steun van bevoegde wetenschappelijke organisaties, zoals de Internationale Commissie voor maritiem onderzoek en het Wetenschappelijk, Technisch en Economisch Comité voor de visserij. De Europese Commissie verheugt zich over de goedkeuring door de Commissie visserij van het verslag van de heer Gallagher, dat het Commissievoorstel onderschrijft.

De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt plaats om elf uur.
(De vergadering, die in afwachting van de stemming om 10.55 uur is onderbroken, wordt om 11.05 uur hervat)

Stemming
Voorstel voor een verordening van de Raad houdende wijziging van verordening (EG) nr. 2596/97 tot verlenging van de in artikel 149, lid 1, van de Akte van Toetreding van Oostenrijk, Finland en Zweden bedoelde periode (COM(1999) 412 - C5-0172/1999 - 1999/0179(CNS))

(Het Parlement keurt het voorstel van de Commissie goed)

Aanbeveling voor de tweede lezing (A5-0085/1999) namens de Commissie juridische zaken en interne markt betreffende het gemeenschappelijk standpunt, door de Raad vastgesteld met het oog op de aanneming van de beschikking van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van beschikking nr. 210/79/EG houdende goedkeuring van het actieprogramma voor de douane in de Gemeenschap (Douane 2000) en tot intrekking van beschikking 91/341/EEG van de Raad (9601/1/99 - C5-0183/1999 - 1998/0314(COD))
(De Voorzitter verklaart dat het aldus gewijzigde gemeenschappelijk standpunt is goedgekeurd)

Verslag (A5-0074/1999) van de heer Pronk namens de delegatie van het Parlement in het Bemiddelingscomité, over de door het Bemiddelingscomité goedgekeurde gemeenschappelijke ontwerptekst van de richtlijn van de Raad betreffende minimumvoorschriften voor de verbetering van de gezondheidsbescherming en van de veiligheid van werknemers die door explosieve atmosferen gevaar kunnen lopen (vijftiende bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van richtlijn 89/391/EEG (C5-0221/1999 - 1995/0235(COD))
(Het Parlement keurt de gemeenschappelijke ontwerptekst goed)

Aanbeveling voor de tweede lezing (A5-0064/1999) door de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid betreffende het gemeenschappelijk standpunt, door de Raad vastgesteld met het oog op de aanneming van de beschikking van het Europees Parlement en de Raad tot instelling van een systeem ter bewaking van de gemiddelde specifieke uitstoot van kooldioxide door nieuwe personenauto´s (5621/2/1999rev2 - C5-0041/1999 - 1998/0202(COD))
(Rapporteur: mevrouw González Álvarez)
(De Voorzitter verklaart dat het aldus gewijzigde gemeenschappelijk standpunt is goedgekeurd)

Verslag (A5-0071/1999) door de heer Morillon namens de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid over het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de economische en sociale ontwikkeling van Turkije (COM(1998) 600 - C4-0670/1998 - 1998/0300(COD))
Marset Campos (GUE/NGL). (ES) Mijnheer de Voorzitter, met verwijzing naar het Reglement doet onze fractie een voorstel inzake de twee verslagen van de heer Morillon, die nu in stemming worden gebracht. De Europese Raad van Helsinki is van groot belang als het gaat om de status van Turkije als kandidaatland. De doodstraf is in Turkije nog niet afgeschaft en onlangs is de doodstraf tegen de Koerdische leider Öçalan bekrachtigd. Daarom verzoek ik om terugverwijzing van beide verslagen naar de commissie. De regering van Turkije kan dan een positief signaal aan de Europese Unie afgeven.

Morillon
Mijnheer de Voorzitter, waarde collega's, de discussies van gisteren heb ik uiteraard zeer aandachtig gevolgd en ik moet bekennen dat de eensgezindheid van de loftuitingen ten aanzien van vorm en inhoud van dit verslag mij enigszins verontrust hebben. Ongeacht de kwaliteiten van een compromis is het immers onmogelijk iedereen tevreden te stellen.
Welnu, vandaag wordt op de valreep voorgesteld de toepassing van deze twee teksten uit te stellen. Hiervoor worden twee redenen aangevoerd die ook gisteren tijdens de beraadslagingen naar voren zijn gebracht. De eerste reden is dat de Europese Unie niet zou zijn beloond voor haar inspanningen en dat er klaarblijkelijk niets valt te verwachten van de Turkse regering, daar er sinds de inwerkingtreding van de douane-unie volgens sommige van onze collega's hoegenaamd geen vooruitgang is geboekt.
Ik wil dit Parlement erop wijzen dat in het kader van de douane-unie de Europese Unie veruit het meest heeft geprofiteerd van de gesloten akkoorden, en dat het saldo van de handelsbalans tussen de Europese Unie en Turkije sinds de inwerkingtreding is verdubbeld in het voordeel van de Unie.
Het tweede motief betreft de bevestiging van de terdoodveroordeling van de heer Öcalan door het Turkse Hof van cassatie, en het feit dat sommige van onze collega's vrezen voor het leven van de heer Öcalan. Ik wijs erop dat in Turkije sinds vijftien jaar een feitelijk moratorium geldt voor de doodstraf, dat het door ons behandelde verslag juist beoogt de Turkse regering ertoe aan te zetten dit moratorium de facto om te zetten in een moratorium de iure en dat ik mij hoe dan ook afvraag wat de reactie van onze collega's zou zijn indien in hun eigen land de politieke macht zich, zoals zij wensen, zou bemoeien met de rechterlijke macht. De zaak van de heer Öcalan is immers aanhangig gemaakt bij het Hof voor de rechten van de mens in Straatsburg.
Al deze redenen ontlokken mij het gezegde "Wie een hond wil slaan vindt licht een stok", en ik verzoek het Parlement dan ook dringend om niet in te gaan op dit verzoek om terugverwijzing.

Frahm
Mijnheer de Voorzitter, ik pleit voor uitstel van de beslissing over dit voorstel. In tegenstelling tot de rapporteur ben ik van mening dat het geen kwestie is van winnen of verliezen. Het gaat erom dat deze overeenkomst de mensenrechten en de democratie in Turkije ten goede komt. Dat moet in onze overwegingen het belangrijkste zijn. Sinds we hiermee bezig zijn, heeft het Turkse parlement de doodstraf voor Öcalan bevestigd. Wij zijn principieel tegen de doodstraf. Wij vinden de afschaffing ervan een fundamenteel teken van respect voor de mensenrechten. Daarom stel ik voor dat wij dit punt opnieuw behandelen als het Turkse parlement bewezen heeft dat het bereid is de fundamentele mensenrechten in Turkije te eerbiedigen.

Swoboda
Mijnheer de Voorzitter, het Parlement heeft zich al meermaals uitdrukkelijk tegen de doodstraf uitgesproken, ongeacht of het om de heer Öcalan of iemand anders gaat. De doodstraf moet worden afgeschaft, ook in Turkije. Het Parlement pleit voor een betere eerbiediging van de mensenrechten en de rechten van de minderheden, betere betrekkingen tussen Turkije en Griekenland en een oplossing voor de kwestie-Cyprus. Dat staat hier vandaag niet ter discussie. Een overweldigende meerderheid van de afgevaardigden is het hiermee eens. Vandaag hebben wij het over twee concrete verslagen die verband houden met onze beloften aan Turkije, maar vooral met het feit dat wij de op het Westen georiënteerde pro-Europese krachten moeten versterken. Daarom vind ik dat wij deze verslagen vandaag moeten behandelen. Dat wij op Turkije en de mensenrechtensituatie aldaar nog steeds kritiek hebben, heeft daarmee niets te maken.

Queiró
Ik heb een voorstel van orde. Op het moment dat ik het woord vroeg, heeft de Voorzitter het mij niet verleend. Dat vind ik jammer, vooral omdat ik gisteren als enige afgevaardigde heb aangekondigd dat ik uitstel zou vragen. Ik ben van mening dat de stemming moet worden verdaagd. Het lijdt immers geen twijfel dat het Europees Parlement een duidelijk signaal moet geven. Het moet de waarden die het bepleit ook daadwerkelijk verdedigen, inzonderheid ten aanzien van een land dat niet zomaar het eerste het beste land is. Wij mogen namelijk niet vergeten dat dit land zich op de toetreding tot de Europese Unie voorbereidt.
(Het Parlement verwerpt het verzoek om terugverwijzing naar de bevoegde commissie) (Het Parlement neemt de wetgevingsresolutie aan)

Verslag (A5-0065/1999) van mevrouw Breyer, namens de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid, over het voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende grenswaarden voor benzeen en koolmonoxide in de lucht (COM(1998) 591 - C4-0135/1999 - 1998/0333(COD))
(Het Parlement neemt de wetgevingsresolutie aan)

Verslag (A5-0070/1999) van de heer Morillon, namens de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid, over een verordening van de Raad betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter verdieping van de douane-unie EG-Turkije (COM(1998) 600 - C4-0669/1998 - 1998/0299(CNS))
(Het Parlement neemt de wetgevingsresolutie aan)

Verwelkoming
De Voorzitter
Het is mij een groot genoegen een delegatie van het Marokkaanse parlement onder leiding van de voorzitter van de raad van het Marokkaanse parlement, de heer Jalal Essaïd, te kunnen verwelkomen, die op onze officiële tribune heeft plaatsgenomen.
(Levendig applaus)

Stemming (voortzetting)
Verslag (A5-0072/1999) van de heer Pesälä, namens de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling, over het voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende het in de handel brengen van bosbouwkundig teeltmateriaal (COM(1999) 188 - C5-0128/1999 - 1999/0092(CNS))

(Het Parlement neemt de wetgevingsresolutie aan)
Verslag (A5-0068/1999) van mevrouw Ayuso Gonzalez, namens de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling, over het voorstel voor een verordening van de Raad tot wijziging van verordening (EG) nr. 2201/96 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector verwerkte producten op basis van groenten en fruit (COM(1999) 376 - C5-0140/1999 - 1999/0161(CNS))
(Het Parlement neemt de wetgevingsresolutie aan)
Verslag (A5-0067/1999) van mevrouw Fraga Estévez, namens de Commissie visserij, over het voorstel voor een verordening van de Raad houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector visserijproducten en producten van de aquacultuur (COM(1999) 055 - C4-0141/1999 - 1999/0047 (CNS))
(Het Parlement neemt de wetgevingsresolutie aan)

Verslag (A5-0025/1999) van de heer Gallagher, namens de Commissie visserij, over het voorstel voor een verordening van de Raad houdende derde wijziging van verordening (EG) nr. 850/98 van 30 maart 1998 voor de instandhouding van de visbestanden via technische maatregelen voor de bescherming van jonge exemplaren van mariene organismen (COM(1999) 141 - C4-0224/1999 - 1999/0081(CNS))
(Het Parlement neemt de wetgevingsresolutie aan)
Gezamenlijke ontwerpresolutie ter voorbereiding van de Europese Raad van 10 en 11 december 1999 in Helsinki
(Het Parlement neemt de gezamenlijke resolutie aan)
Verslag (A5-0076/1999) door mevrouw Torres Marques, namens de Economische en Monetaire Commissie, over het verslag van de Commissie aan de Raad over de duur van de overgangsperiode in verband met de invoering van de euro (COM(1999) 174 - C5-0108/1999 - 1999/2111(COS))
(Het Parlement neemt de resolutie aan)
De Voorzitter. De stemming is gesloten.
Stemverklaringen- Verslag-Pronk (A5-0074/1999)

Cauquil
De richtlijn betreffende "minimumvoorschriften voor de verbetering van de gezondheidsvoorschriften en van de veiligheid van werknemers die door explosieve atmosferen gevaar kunnen lopen" is weliswaar zeer beperkt en duidelijk ontoereikend voor het beoogde doel, maar zal toch onze steun krijgen. Voor werknemers in landen waar een zeer laag beschermingsniveau geldt kan zij immers een verbetering opleveren.
Bij het ontbreken van echte controles - dat wil zeggen door de bedreigde werknemers zelf en in bredere zin door de bevolking - en van sancties tegen werkgevers die zich aan onvoorzichtigheid schuldig maken, dreigt de richtlijn echter ee dode letter te blijven. In de resolutie wordt in artikel 3 weliswaar beweerd dat de veiligheid en gezondheid van de werknemers het moeten winnen "van overwegingen van louter economische aard", maar in artikel 2 wordt dit weer tegengesproken, met de weigering "dwingende maatregelen op te leggen... die de oprichting en de ontwikkeling van kleine en middelgrote ondernemingen zouden kunnen hinderen". De werknemers zullen dus zelf moeten zorgen voor deze minimale bescherming, waar zij zonder meer recht op hebben en waar de richtlijn zelfs niet eens naar streeft.
Verslag-Morillon (A5-0070/1999 en A5-0071/1999)

Boudjenah
Het kandidaat-lidmaatschap van Turkije zal waarschijnlijk op de agenda staan voor de Europese Raad die binnenkort in Helsinki wordt gehouden. Er gaan momenteel steeds meer stemmen op, onder meer in Frankrijk, om aan Turkije de status van kandidaat-lid, op voet van gelijkheid met andere uitbreidingslanden, toe te kennen. Ik wil erop wijzen dat wij hiermee in dezelfde situatie dreigen te geraken als ten tijde van het besluit over de douane-unie tussen de Europese Unie en Turkije. Volgens degenen die destijds pleitten voor de douane-unie zou deze een stimulans betekenen voor de democratische hervormingen en de bescherming van mensenrechten en minderheden. Tegen het advies van onze fractie en van talrijke mensenrechtenorganisaties, waaronder "France Liberté" die wordt voorgezeten door Danielle Mitterrand, is de douane-unie geratificeerd en in werking getreden.Vandaag praten wij over haar verdere verdieping.
Wij moeten echter constateren dat de schendingen van de mensenrechten doorgaan. De Koerdische kwestie is nog steeds niet opgelost. De terdoodveroordeling van Öcalan is bevestigd. Leyla Zana wordt nog steeds gevangen gehouden. De Europese Commissie heeft zelf moeten toegeven dat "sinds de inwerkingtreding van de douane-unie er in Turkije op het vlak van de mensenrechten en de democratische hervormingen, geen vooruitgang van betekenis is geboekt".
Laten we lering trekken uit onze ervaringen met de douane-unie. De door Jacques Chirac op 18 november in Istanboel bepleite "Europese verankering van Turkije" via het verlenen van het kandidaat-lidmaatschap, zal door de Turkse overheid gezien worden als een aanmoediging om op dezelfde weg voort te gaan.
Dit betekent niet dat ik het kandidaat-lidmaatschap van Turkije volledig onbespreekbaar acht. Maar wel moeten tevoren van Turkije duidelijke en permanente toezeggingen worden afgedwongen en moet de naleving hiervan worden gecontroleerd: de erkenning van de rechten van het Koerdische volk, de afschaffing van de doodstraf en een nieuw proces voor Öcalan, de vrijlating van Leyla Zana en van alle politieke gevangenen, en tot slot de toepassing van de door de Verenigde Naties goedgekeurde resoluties met betrekking tot de kwestie-Cyprus.
In het verslag van de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid wordt weliswaar verwezen naar de kwestie van de mensenrechten, maar na het voorstel van de Commissie te hebben geamendeerd spreekt het verslag zich uit voor de voortzetting en verdieping van de douane-unie met Turkije. Met deze stap kan ik het niet eens zijn. Het is tijd dat Turkije, via de blokkering of opschorting van de toepassing van de douane-unie, een duidelijk signaal krijgt.

Caudron
Ik wil mijn waardering uitspreken aan de heer Morillon, omdat hij duidelijk heeft gesteld dat deze twee verslagen niet ten doel hebben in te gaan op de vraag of Turkije al dan niet voor lidmaatschap in aanmerking komt. Het gaat erom dit land, officieel kandidaat-lid, voor te bereiden op toetreding door middel van, enerzijds, maatregelen ter verdieping van de douane-unie tussen de Europese Unie en Turkije (15 miljoen euro over 3 jaar) en, anderzijds, steun aan de economische en sociale ontwikkeling van Turkije (135 miljoen euro over 3 jaar).
Deze ontwerpverordeningen, die de Commissie op verzoek van de Raad Algemene Zaken in oktober 1998 heeft ingediend, beogen de financiële steun van de Europese Unie aan Turkije te deblokkeren.
Hoewel de ontwerpresolutie betreffende de douane-unie artikel 235 van het Verdrag als rechtsgrondslag heeft en bij eenparigheid door de Raad dient te worden aangenomen, kan de tweede verordening via de medebeslissingsprocedure worden behandeld waarbij dus met gekwalificeerde meerderheid kan worden besloten.
De splitsing van beide verordeningen is ingegeven door het verlangen eindelijk de blokkering in de Raad te doorbreken. Het werd hoog tijd!
Wij moeten Turkije blijven aansporen om door te gaan met de hervormingen, die erop gericht zijn zijn economie te verbeteren, de overheidsdiensten te herstructureren en efficiënter te doen werken, de economische en sociale infrastructuur te moderniseren, de productiesector te ontwikkelen en de economische en sociale cohesie van het land te versterken. Hetgeen ik in deze verordeningen waardeer is, dat zij de lokale en regionale overheid, het openbaar bestuur en vooral de burgersamenleving (verenigingen, niet-gouvernementele organisaties) van de steun- en samenwerkingsprojecten willen laten profiteren. Het lijkt mij namelijk absoluut noodzakelijk het Turkse volk te betrekken bij de veranderingen die het land ondergaat.
Tegelijkertijd zal het verloop van deze samenwerkingsprojecten en -maatregelen goed moeten worden gevolgd en dient het Europees Parlement bij deze controle te worden betrokken.
Er is een bepaling in de verordeningen opgenomen, en ik ben daar blij om, volgens welke de Raad de samenwerking volledig kan opschorten indien zich bij de uitvoering van de projecten belemmeringen mochten voordoen (meer in het bijzonder op het vlak van de democratie, de mensenrechten en de bescherming van minderheden). Een besluit in deze zin moet worden genomen bij gekwalificeerde meerderheid, op voorstel van de Commissie of het Europees Parlement.
Turkije moet immers worden aangespoord tot een grotere inspanning op het vlak van de mensenrechten. Dit is geen gemakkelijke zaak, getuige de terdoodveroordling van Öcalan in weerwil van de talrijke Europese en internationale protesten.Toch moeten wij blijven volhouden, waarbij ik hoop dat, nu Turkije het perspectief op toetreding tot de Europese Unie wordt geboden, de Turkse overheid meer gemotiveerd zal zijn de mensenrechten te eerbiedigen, democratische besluitvorming en handelwijzen te bevorderen en het bezette deel van Cyprus op te geven.
Waarde collega's, aan de vooravond van de top van Helsinki, waar de status van Turkije zal worden besproken, kan ons Parlement niet anders dan een sterk politiek signaal afgeven, en dit ondanks het voorbehoud van een aantal collega's waarvoor ik overigens begrip kan opbrengen.

Cauquil
Wij zullen de resolutie van de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid niet steunen. Ondanks de spitsvondige formulering is het overduidelijk dat achter de zogenaamde bezorgdheid over de mensenrechten zuiver mercantiele belangen schuilgaan. De rapporteur benadrukt trouwens zelf dat het saldo van de Turkse handelsbalans steeds meer uitpakt in het voordeel van de Europese Unie.
Onze weigering om voor de resolutie te stemmen geldt als protest tegen de arbeidsomstandigheden van de Turkse werknemers, tegen de onderdrukking van het Koerdische volk en tegen het niet-eerbiedigen door de Turkse staat van de elementaire vrijheden.
Dit gezegd zijnde, is het niet alleen in Turkije dat de rechten van werknemers en de elementaire vrijheden met voeten worden getreden. Wij zien het lidmaatschap van de Europese Unie absoluut niet als een eer die een land eerst zou moeten verdienen, en evenmin als een brevet van democratie.
De integratie van Turkije in de Europese Unie beantwoordt ongetwijfeld aan de verlangens van de grote, vooral Europese en daarnaast ook Turkse, industriële en commerciële conglomeraten, maar zal op geen enkele wijze verbetering brengen in het lot van de werkende bevolking van dit land, evenmin als de Europese Unie erin geslaagd is de werknemers uit de huidige lidstaten te beschermen tegen werkloosheid en de achteruitgang van hun levensomstandigheden.

Krivine
Dit debat geeft ons de gelegenheid onze solidariteit te betuigen met de Turkse en Koerdische werknemers en volkeren.
Zij moeten beslissen of zij al dan niet willen toetreden tot de Europese Unie. Indien deze beslissing positief uitvalt behoren wij ons daar niet tegen te verzetten. Dit neemt niet weg dat wij de repressieve aspecten zullen blijven veroordelen van een regime dat de erfgenaam is van de militaire dictatuur van 1980, en dat thans Öcalan dreigt terecht te stellen en het Koerdische volk het recht op zelfbeschikking weigert.
Alvorens lessen in democratie te geven zouden de Europese regeringen er goed aan doen het voorbeeld te geven en het stemrecht toe te kennen aan de drie miljoen Turkse en Koerdische werknemers die in de Europese Unie wonen; diezelfde Europese Unie die Turkije uitbuit door middel van een douane-unie zonder financiële compensatie. De financiële steun moet ten goede komen aan de arme bevolking van Turkije. Om dit te bereiken moet geen voorrang worden gegeven aan economische of handelsbetrekkingen, maar aan de betrekkingen tussen de burgersamenleving en maatschappelijke organisaties in Turkije en die van de andere Europese landen.
Om die reden zal ik mij van stemming onthouden betreffende het verslag over de economische en sociale ontwikkeling, en zal ik tegen het verslag over de douane-unie EG/Turkije stemmen.
Verslag-Breyer (A5-0065/1999)

Rovsing
Luchtverontreiniging als gevolg van emissies van gevaarlijke stoffen in de atmosfeer is een grensoverschrijdend probleem, dat een ernstige belasting vormt voor de volksgezondheid. Daarom verheugt het ons dat de Commissie het initiatief heeft genomen voor een richtlijn inzake grenswaarden voor benzeen en koolmonoxide. Het is echter uitermate belangrijk dat het voorstel ook bepalingen bevat voor de voorlichting van de bevolking op het gebied van luchtkwaliteit, die op basis van zeer nauwkeurige metingen van het benzeen- en koolmonoxideniveau moet gebeuren.
Het doet me deugd dat de Commissie milieubeheer, gezondheidsbeleid en consumentenbelangen in haar verslag scherpere eisen formuleert voor begrijpelijke en gemakkelijk toegankelijke gegevens, zodat de burgers zich op elk ogenblik op de hoogte kunnen stellen van de luchtkwaliteit en eventuele verontreinigingsproblemen die door gevaarlijke emissies veroorzaakt zijn.
Verslag-Sjöstedt (A5-0044/1999)

Kauppi
Als afgevaardigde uit een land aan de Oostzee wil ik op alle mogelijke manieren de bescherming van het mariene milieu in het Oostzeegebied bevorderen. Ik vind vooral de op bijlage III voorgestelde wijzigingen inzake de uitstoot in de landbouw zeer positief. Het bestrijden van verontreiniging door schepen is naar mijn mening ook van groot belang, hoewel hierbij rekening moet worden gehouden met enkele factoren die ik nu naar voren wil brengen.
De verschillen tussen de partijen in de mate waarin zij het verdrag ter bescherming van de Oostzee respecteren, zijn enorm. Dit komt gedeeltelijk door de verschillende technische mogelijkheden. De lidstaten van de Europese Unie houden zich naar eer en geweten aan het verdrag, maar bijvoorbeeld Rusland en de Baltische landen kennen nog volop gebreken in de ontvangstinrichtingen voor van schepen afkomstige verontreiniging. De controle door de autoriteiten is daar ook niet zo doeltreffend georganiseerd als in de landen van de Europese Unie. Het herzien van de regelgeving zorgt voor enorme investeringen in onze industrie en het is daarom belangrijk dat er met de nieuwe regels zichtbare resultaten bij de milieubescherming worden bereikt. In de toekomst moeten wij dan ook de nieuwe lidstaten zover zien te krijgen dat ze de juiste houding aannemen en de juiste inrichtingen aanschaffen.
Verslag-Fraga Estévez (A5-0067/1999)
Europese Raad van Helsinki (B5-0310/1999)

MacCormick
Ten aanzien van deze resolutie heb ik mij van stemming onthouden, en op twee punten maak ik een ernstig voorbehoud. Het punt betreffende de Eurobondmarkt is voor alle mensen in Europa van belang, niet alleen voor Londen. In Schotland is het zeker ook van betekenis en ik ben teleurgesteld over de uitkomst van die stemming.
Tijdens het debat van gisteravond verwees ik naar de opmerkingen die de secretaris-generaal van de NAVO gisteren maakte. Ik zou nogmaals de aandacht willen vestigen op het feit dat hij zich bewust begaf in een partijpolitiek debat binnen het Verenigd Koninkrijk, in het bijzonder ten aanzien van Schotland. Hierbij heeft hij naar mijn mening een valse voorstelling gegeven van zowel het standpunt van Ierland, zoals weergegeven door minister Andrews in de Irish Times van vandaag, als het standpunt van mijn eigen partij ten aanzien van deze discussie in Engeland. Het past hoge ambtenaren van internationale lichamen niet om zich in dergelijke partijpolitieke debatten te begeven. In dit opzicht was ik uiterst teleurgesteld over de hier gemaakte opmerkingen aangaande de NAVO.

Blak en Lund
De Deense sociaal-democraten in het Europees Parlement stemmen voor de gezamenlijke ontwerpresolutie over de voorbereiding van de bijeenkomst van de Europese Raad in Helsinki op 10 en 11 december 1999, omdat wij het in grote trekken eens zijn met de voorgestelde agendapunten op belangrijke gebieden zoals werkgelegenheid, milieu, uitbreiding enzovoort.
Deze stemverklaring verandert echter niets aan ons standpunt dat wij eerder met betrekking tot de verslagen van de leden Dimitrakopoulos en Leinen over de komende intergouvernementele conferentie hebben bekendgemaakt. Wij zijn nog steeds van mening dat de staatshoofden en regeringsleiders in de eerste plaats een realistische agenda moeten opstellen, die het mogelijk maakt de intergouvernementele conferentie voor het eind van het jaar 2000 af te ronden, zodat de komende uitbreiding van de Unie niet in het gedrang komt door verdragswijzigingen. Wij blijven eveneens bij ons standpunt dat de EU geen eigenlijke militaire alliantie mag worden, want dit is de taak van de NAVO. De EU moet daarentegen een grotere rol gaan spelen op het gebied van humanitaire acties.

Hager
De leden van de FPÖ stemmen voor de gezamenlijke ontwerpresolutie. Zij blijven echter op het standpunt dat ze bij de stemming over het verslag van de leden Dimitrakopoulos en Leinen over de herziening van de verdragen en de voorbereiding en het verloop van de intergouvernementele conferentie hebben ingenomen.

Schörling
Ik heb met name tegen de resolutie gestemd omdat het Europees Parlement opnieuw zijn steun verleent aan een militarisering van de EU.
Ik had willen stemmen voor de oorspronkelijke tekst in de resolutie van de Verts/ALE-fractie, maar helaas was dit niet mogelijk. De tekst luidt als volgt: "benadrukt dat een verdere ontwikkeling van het GBVB met name hoort te berusten op het beginsel dat conflicten en crises dienen te worden voorkomen en met vreedzame en civiele middelen gehanteerd moeten worden en dat militaire middelen slechts als laatste redmiddel aangegrepen mogen worden. Deze moeten voldoende gesteund zijn door een VN- of OVSE-mandaat en mogen niet leiden tot hogere defensie-uitgaven."

Theorin
Ik kan de resolutie niet steunen, omdat ik me niet kan vinden in de eis voor een gemeenschappelijke defensie en een gemeenschappelijk belastingbeleid.
Verslag-Torres Marques (A5-0076/1999)

Berthu
Mijnheer de Voorzitter, het verslag van het Europees Parlement betreffende de duur van de overgangsperiode voor de daadwerkelijke invoering van de euro biedt ons de gelegenheid op enkele verontrustende feiten te wijzen.
Ondanks een grootscheepse promotiecampagne, vooral bij de lancering van de euro, en ondanks het feit dat de euro inmiddels rechtsgeldigheid bezit en zelfs al de nodige wederwaardigheden op de internationale markten heeft gekend, lijken de burgers zich totaal niet bewust te zijn van het bestaan van deze munteenheid. Zij blijven massaal gebruik maken van de nationale betaalmiddelen waaraan zij gewend zijn, bedienen zich slechts in zeer geringe mate van transacties in euro' s, en schijnen dit in de toekomst zelfs nog minder te willen gaan doen.
Uit opinie-onderzoeken blijkt dat, althans in Frankrijk, het percentage burgers dat van plan is in de nabije toekomst een rekening in euro' s te openen, sinds 1 januari 1999 gestadig daalt en niet meer dan een kleine minderheid omvat. Dit is des te treffender omdat dit percentage juist zou moeten toenemen naarmate de datum van 31 december 2001 naderbij komt.
Onze medeburgers zien er klaarblijkelijk niet het nut van in de euro daawerkelijk in hun dagelijks leven te adopteren. Het Europees Parlement wil hun doen inzien dat zij zich vergissen en dringt wederom aan op een informatiecampagne die, en ik citeer de resolutie die is aangenomen, "zowel de praktische aspecten als de fundamentele betekenis van de Monetaire Unie" zou moeten omvatten. Wij zijn dus al zover gekomen dat wij de betekenis van de euro willen inpeperen aan degenen die er het nut niet van inzien.
De vraag die ik nu ga stellen is ongetwijfeld vloeken in de kerk: En als onze medeburgers nu eens gelijk zouden hebben? Wat als zij een simpele waarheid vertolken, namelijk dat de invoering van de euro in het dagelijks leven nergens toe dient? De overgangsperiode van drie jaar heeft dan tenminste de verdienste gehad ons te laten zien dat heel goed geleefd kan worden met enerzijds een euro die zijn gang gaat - hoewel dit op de internationale markten niet zonder schokken verloopt - en anderzijds nationale munten die in omloop blijven, tot grote tevredenheid van de consumenten.
Laten we zo verstandig zijn deze situatie te handhaven, mijnheer de Voorzitter, en laten we vertrouwen stellen in moderne betaalmiddelen als bankkaarten of elektronische betalingen om het leven van reizigers en bewoners van grensstreken te vergemakkelijken.

Meijer
Voorzitter, ik heb tegen het verslag-Torres Marques gestemd met betrekking tot de invoering van de euro, omdat mijn partij, de Socialistische Partij in Nederland, altijd actie heeft gevoerd tegen invoering van een gemeenschappelijke munt. Wij blijven tegen zolang die munt ten koste gaat van de bestedingsruimte voor een goed sociaal beleid, goede collectieve voorzieningen, een actief milieubeleid en een inkomenspolitiek ten gunste van de laagstbetaalde. De invoering van een gemeenschappelijke munt komt op z'n minst te vroeg. Daarom stem ik nu ook niet in met een aantal begeleidende maatregelen om deze invoering vorm te geven en gemakkelijker te maken.

Caudron
Het verslag van mevrouw Torres Marques vervult mij met grote voldoening. Zij maakt een grondige analyse van de technische moeilijkheden die een goede voorbereiding van de invoering van de euro nog in de weg staan. Wij moeten ons goed beseffen dat de problemen nog lang niet allemaal zijn opgelost en dat de publieke opinie er ook nog lang niet klaar voor is.
Daarom ben ik met de Ecofin-Raad, de Europese Commissie en onze rapporteur van mening, dat een verkorting van de overgangsperiode van drie jaar ernstige technische problemen zou opleveren, die een soepele overgang naar de euro zelfs in gevaar kunnen brengen.
De belangrijkste technische obstakels bij een verkorting van de overgangsperiode zijn onder meer de tijd die nodig is voor het vervaardigen van biljetten en muntstukken, de omvang van de nodige aanpassingen in de informatietechnologie en het gegeven dat alle overheidsdiensten zijn uitgegaan van de invoering van de euro in 2002, juist vanwege het ingewikkelde karakter van de in deze sector uit te voeren wijzigingen.
Afgezien van de technische moeilijkheden, zou een verkorting van de overgangsperiode afbreuk doen aan een van de sterke punten van de euro tot nog toe, namelijk het vertrouwen dat is opgebouwd bij de economische en sociale actoren (die overigens nog onvoldoende zijn voorbereid) rondom een nauwkeurig tijdplan waar eenieder zich aan houdt.
In eenzelfde streven naar een geleidelijk gewenningsproces wil de Economische en Monetaire Commissie de consument in staat te stellen al vanaf december 2001 de nationale valuta om te wisselen in euromunten en -biljetten. Ook banken dienen ruimschoots vóór januari 2002 van muntstukken en biljetten te worden voorzien, terwijl de detailhandel en de overheidsdiensten hierover vanaf december 2001 zouden moeten kunnen beschikken.
Vanaf de tweede week van januari 2002 zou de detailhandel nog slechts wisselgeld in euro en niet in nationale valuta moeten teruggeven. Ik ben het eens met mevrouw Torres Marques om dit niet dwingend voor te schrijven, maar via een simpele aanbeveling.
Met betrekking tot de overgangsperiode, die ingaat op 1 januari 2002, tijdens welke twee munteenheden gelijktijdig in omloop zijn en die volgens het Verdrag ten hoogste zes maanden mag bedragen, ben ik het eens met de rapporteur en de Ecofin-Raad dat deze periode tot twee maanden zou moeten worden teruggebracht. De actieve informatiecampagnes ten behoeve van de burgers moeten dan ook worden geïntensiveerd.
Tot slot wil ik nogmaals de aandacht vragen voor het nog steeds aanwezige en absoluut onaanvaardbare probleem van de bankkosten en geldwisseltarieven. Hierdoor wordt de ongerustheid van de burger ten aanzien van de concrete voordelen van de euro juist gevoed. Ik heb trouwens de Commissie en de Raad hierover schriftelijke vragen gesteld, die tot dusver zonder antwoord zijn gebleven. Nu de euro een vertrouwenscrisis doormaakt is deze zaak des te ernstiger.

Krivine
Onder het voorwendsel van technische maatregelen (het aanmaken van bankbiljetten) wordt in het verslag een promotiecampagne voor de eenheidsmunt voorgesteld. Het gaat daarbij minder om de "praktische aspecten" van de euro dan om het onderstrepen van zijn "fundamentele betekenis". Het is waar dat de voordelen van de euro niet voor de hand liggend lijken te zijn! Door de sceptici bij voorbaat te categoriseren als "ongeletterden, slechtzienden en slechthorenden" wordt het verslag niet overtuigender.
Uit het verslag komt naar voren dat de Europese Centrale Bank sinds 1 januari de euro gebruikt voor haar transacties zonder ooit de criteria voor haar wisselkoersbeleid toe te lichten. De eenheidsmunt is dus allerminst een democratische verworvenheid voor de Europese burgers, maar veeleer een machtig monetaristisch instrument, zoals ook blijkt uit de recente renteverhoging.
De euro is sinds 4 januari 1999 op de financiële markten aanwezig. De eenvoudige burgers - zij die nooit met valuta gespeculeerd hebben - moeten bij het reizen en aankopen doen nog steeds exorbitante commissiegelden betalen. Nu de wisselkoersen vastliggen is dit des te schandaliger.
Op de echte vraag wordt niet ingegaan, namelijk: een eenheidsmunt voor wie en met welk doel?
Om al deze redenen zal ik tegen dit verslag stemmen.

De Voorzitter
 De stemverklaringen zijn gesloten.

Onderbreking van de zitting
De Voorzitter
Ik verklaar de zitting van het Europees Parlement te zijn onderbroken.
(De vergadering wordt om 12.25 uur gesloten)

