Jaarlijkse beleidsstrategie 2009 (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is de verklaring van de Commissie over de jaarlijkse beleidsstrategie 2009.
José Manuel Barroso
voorzitter van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik ben erg blij u de jaarlijkse beleidsstrategie van de Commissie voor 2009 te kunnen presenteren waarin de belangrijkste beleidsprioriteiten van de Commissie voor het komende jaar zijn uitgestippeld.
Zoals u weet heeft de jaarlijkse beleidsstrategie ten doel de aanzet te geven tot een dialoog met de andere instellingen, met name met het Europees Parlement, over de vraag waar de prioriteiten volgend jaar moeten komen te liggen. Deze dialoog is van essentieel belang om een behoorlijke voorbereiding van het werkprogramma van de Commissie voor 2009 te kunnen waarborgen.
2009 wordt een bijzonder jaar, een belangrijk overgangsjaar dat - daar ben ik van overtuigd - gekenmerkt zal zijn door de inwerkingtreding van het nieuwe EU-Verdrag, het Verdrag van Lissabon. 2009 wordt ook een jaar van groot symbolisch belang omdat wij de gelegenheid hebben om de 20-jarige vredesmars sinds de val van de Berlijnse muur te vieren. Dit is een zeer belangrijke gelegenheid om aan de vrede en de hereniging van Europa te herinneren.
In dat jaar zullen ook een nieuw Europees Parlement en een nieuwe Commissie worden gekozen, dus zal alles wat wij in de eerste zes maanden van 2009 doen de toon zetten voor de Europese verkiezingen. Een soepele tenuitvoerlegging van het Verdrag van Lissabon zal er voor zorgen dat Europa opgewassen is tegen de uitdagingen van de toekomst. Ik hoop en verwacht dat we de laatste hand zullen leggen aan het meest ambitieuze systeem ter wereld voor het aanpakken van de klimaatverandering en het bevorderen van de energiezekerheid. Het is bijzonder belangrijk om dit uiterlijk in de eerste helft van 2009 voor elkaar te krijgen zodat de Europese Unie in staat wordt gesteld een beslissende bijdrage te leveren tot de globale onderhandelingen tijdens de conferentie van Kopenhagen aan het eind van dat jaar.
Maar allereerst wil ik het over 2008 hebben. Met het oog op de institutionele veranderingen die voor de deur staan en met name met het oog op het einde van de zittingsperiode heeft de Commissie alles gedaan om ervoor te zorgen dat de nieuwe wetgevingsvoorstellen die deel uitmaken van het werkprogramma 2008, door het College voor het eind van 2008 zullen worden goedgekeurd. In het werkprogramma omvat 35 wetgevingsinitiatieven. We zullen er hard aan werken om het aantal voorstellen dat waarschijnlijk pas in de laatste maanden van het jaar zal worden behandeld - zoals de kaderrichtlijn betreffende de contractuele rechten van de consument, de herziening van de richtlijn energiebelasting en de richtlijnen inzake de voorwaarden voor binnenkomst en verblijf van seizoenwerkers en stagiairs - zo klein mogelijk te houden. Om dit mogelijk te maken zullen wij bovendien alles doen om ervoor te zorgen dat deze voorstellen overeenkomstig het geplande tijdschema worden gepresenteerd.
Ik hoop van ganser harte dat het Parlement in staat zal zijn om zijn adviezen in eerste lezing over alle voorstellen die uit het werkpogramma van de Commissie voortkomen, voor het eind van deze zittingsperiode te formuleren.
Ik zou willen onderstrepen dat de Commissie met alle aangekondigde strategische initiatieven volledig op koers ligt zodat het erop lijkt dat we wat betreft het tenuitvoerleggingspercentage ons in 2007 behaalde record van 96 procent zullen kunnen evenaren. Dit is het hoogste tenuitvoerleggingspercentage dat de Commissie ooit heeft weten te bereiken.
Voor 2009 houdt de Commissie vast aan haar doelstelling van een Europa van resultaten dat concrete voordelen oplevert voor de burgers. We zullen ons erop concentreren de projecten af te ronden die wij aan het begin van ons mandaat hebben opgestart, en zullen er alles aan doen om de in 2005 gedefinieerde strategische doelstellingen te verwezenlijken en de voor ons liggende uitdagingen aan te pakken. Hiervoor is natuurlijk een nauwe samenwerking tussen het Parlement en de Commissie nodig.
De inwerkingtreding van het Hervormingsverdrag noopt de Commissie ertoe een aantal voorstellen in te dienen om kracht van wet te geven aan de bepalingen van dat Verdrag; ik noem hier alleen de voorstellen die voor meer democratie en een grotere participatie van de Europese burgers zorgen, zoals het burgerinitiatief. We zien ernaar uit om in de komende weken en maanden met het Parlement te bespreken hoe we deze voorstellen in de eerste maanden van 2009 het best op het spoor kunnen zetten.
De belangrijkste beleidsprioriteiten van de Commissie voor het komende jaar zijn op vijf pijlers gebaseerd. Ten eerste blijft het bevorderen van duurzame groei en werkgelegenheid een centraal punt op onze agenda en in de vernieuwde strategie van Lissabon. Wij blijven ook werk maken van de tenuitvoerlegging van de innovatiestrategie, de verdieping van de Europese Onderzoeksruimte en de follow-up van de evaluatie van de interne markt. In deze context zie ik uit naar de goedkeuring in tweede lezing van het voorstel tot oprichting van het Europees Technologie-Instituut - een van onze voorbeeldacties - later vandaag, en ik zou dit Huis willen feliciteren met het uitstekende werk dat het bij de verwezenlijking hiervan heeft verricht.
Er zal hard aan worden gewerkt om de overgang naar een economie met lage emissies en een efficiënt gebruik van hulpbronnen te bevorderen. Op de conferentie in Kopenhagen moet een belangrijke stap worden gedaan om een mondiale overeenkomst inzake klimaatverandering voor de periode na 2012 te bereiken. Europa moet zich hier goed op voorbereiden en moet op het gebied van klimaatverandering een voortrekkersrol blijven spelen. Bovendien moet verder worden onderzocht hoe de aanpassing aan de gevolgen van de klimaatverandering kan worden ondersteund.
In het tijdperk van globalisering dienen we ernaar te streven tot een gemeenschappelijk immigratiebeleid te komen. De mededeling over immigratie, die in juni 2008 zal worden gepresenteerd, zal het uitgangspunt vormen voor de werkzaamheden op dit gebied. Wij zullen tevens aandacht besteden aan de ontwikkeling van beleidsmaatregelen die van rechtstreeks belang zijn voor de burgers, door de totstandbrenging van een gemeenschappelijke justitiële ruimte, het scheppen van een Europees reactiemechanisme met het oog op chemische, biologische en radiologische dreigingen, de gezondheidsstrategie van de Europese Unie en door een striktere handhaving van de regels inzake voedsel- en productveiligheid.
De herziene en bijgewerkte sociale agenda dient ook als leidraad voor onze acties in het kader van een omvattende benadering om de Europeanen in staat te stellen hun potentieel te benutten en van de globalisering te profiteren; daarbij is de agenda gericht op mobiliteit, integratie, onderwijs en non-discriminatie. In deze sociale agenda staan toegang, kansen en solidariteit centraal.
Ten slotte zullen we er verder aan werken om de rol van Europa als mondiale partner te consolideren. De uitbreidingsonderhandelingen worden voortgezet en het associatie- en stabilisatieproces in de westelijke Balkan zal verder worden ontwikkeld. In het kader van de gemeenschappelijke strategie EU-Afrika zullen wij het nabuurschapsbeleid ten uitvoer leggen en operationele partnerschappen met Afrikaanse landen sluiten.
Met de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon zal de Unie zich beter kunnen profileren op het wereldtoneel. Teneinde dit nieuwe kader in acties te kunnen vertalen zal een van de hoofdtaken van de Commissie erin bestaan een bijdrage te leveren aan de oprichting van de Europese dienst voor extern optreden. Dit alles gaat, als hopelijk alle tijdschema's worden gevolgd, nog vóór 2009 gebeuren.
2009 wordt ook een belangrijk jaar als met het oog op de planning van de toekomstige financiering van het EU-beleid. De resultaten van het thans plaatsvindende overleg over de begrotingsherziening zullen ertoe bijdragen dat wij de weg kunnen effenen voor het volgende financiële meerjarenkader dat door de volgende Commissie zal worden voorgesteld.
Evenals in de voorgaande jaren worden in de jaarlijkse beleidsstrategie communicatieprioriteiten voor 2009 voorgesteld. In de aanloop naar de Europese verkiezingen zal de Commissie ernaar streven om haar werkzaamheden in partnerschap met de andere Europese instellingen optimaal uit te voeren en een levendige discussie over het Europese beleid op gang te brengen. De jaarlijkse beleidsstrategie vormt slechts het uitgangspunt van het proces dat tot de goedkeuring van het wetgevings- en werkprogramma van de Commissie in oktober leidt.
De Commissie ziet uit naar een regelmatige dialoog met het Parlement over de prioriteiten voor 2009. Ik heb begrepen dat het Parlement van plan is om in september, een aantal weken voordat wij het werkprogramma voor 2009 goedkeuren, in de plenaire vergadering een resolutie aan te nemen over het wetgevings- en werkprogramma van de Commissie. Deze resolutie zal een voortvloeisel vormen van het samenvattend verslag over de resultaten van onze geregelde dialoog. Dit verslag dient ons, ruimschoots voor de opstelling van het werkprogramma, een goed onderbouwde en politiek gesteunde indicatie te geven met betrekking tot de vraag op welke prioriteiten de Commissie haar inspanningen en haar beleid in 2009 volgens het Parlement behoort te concentreren, met bijzondere aandacht voor Europese toegevoegde waarde en onder volledige eerbiediging van de beginselen van subsidiariteit en evenredigheid.
Daarom wil ik hier vandaag kwijt dat ik er zeer naar uitzie met u te mogen werken aan dit zeer belangrijke programma voor 2009. Laat ons samenwerken om het tempo er in 2009 in te houden zodat Europa concrete resultaten blijft opleveren voor onze burgers.
(Applaus)
Hartmut Nassauer
namens de PPE-DE-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, geachte voorzitter van de Commissie, dames en heren! Volledig terecht en met onze steun ontwikkelt de Commissie haar wetgevingsprogramma uit haar strategische prioriteiten, zoals daar zijn welvaart, solidariteit, vrijheid, veiligheid en een sterker Europa in de wereld. Daaruit ontwikkelt zij wederom haar prioriteiten voor 2009: duurzame groei, werkgelegenheid in het tijdperk van globalisering en een economische ruimte met lage CO2-emissies en een efficiënt gebruik van hulpbronnen. Dit zijn de gemeenschappelijke noemers voor de wetgevingsactiviteiten in 2009, en ik zou u, mijnheer de voorzitter van de Commissie, ervan willen verzekeren van de uitdrukkelijke ondersteuning van de Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-democraten) en Europese Democraten.
Mochten mijn aanvullende opmerkingen als kritiek op u overkomen, dan zou dit te wijten zijn aan een misverstand op grond van een vertaalfout. In de eerste plaats wil ik u aanmoedigen. Waartoe? Ten eerste is het komende jaar het jaar van het nieuwe Verdrag. Ten tweede is het een verkiezingsjaar waarin de kiezers hun zegje over ons doen. In uw inleiding heeft u met betrekking tot het nieuwe Verdrag gezegd dat indien de ratificatieprocessen afgerond zouden worden, het Verdrag van Lissabon ook in 2009 in werking zou kunnen treden.
Waarom toch die terughoudenheid, mijnheer de voorzitter van de Commissie? Waarom zegt u niet: de Commissie zet zich met alle macht en nadruk in voor dit Verdrag dat zij als hoedster reeds evenzeer verdedigt als de bestaande Verdragen? Geeft u een duidelijk signaal, mijnheer de voorzitter van de Commissie! Neemt u het voortouw!
Een tweede punt: volgend jaar is het woord aan de kiezers. Niet alle details van de wetgeving zijn voor hen van belang, maar wel het algemene resultaat, de aangegeven koers. De vermindering van de bureaucratie zou nu echt iets zijn waarmee u de burgers op uw hand zou kunnen krijgen. Geeft u voorproeven van een nieuwe subsidiariteitscultuur! In plaats van het acquis tot eind 2009 uit te ziften zou u er goed aan doen vóór de verkiezingen van volgend jaar een signaal te geven. Ook wat dit betreft kunt u op onze steun rekenen.
(Applaus)
Hannes Swoboda
namens de PSE-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer Nassauer, onze voorzitter van de Commissie is helemaal niet zo slap; hij kan best tegen kritiek. Als ik naar uw toespraken luister en uw interviews lees, krijg ik evenwel de indruk, mijnheer de voorzitter van de Commissie, dat onze gemeenschappelijke doelstelling voor 2009 erin bestaat dat wij ook verder gestalte geven aan een sociaal en milieuvriendelijk Europa in de geglobaliseerde wereld.
U weet dat de sociale aspecten ons bijzonder na aan het hart liggen en u weet ook dat wij bijvoorbeeld onthutst waren over het arrest van het Europees Hof van Justitie in de zaak Laval. Wij hopen dat wij - het Parlement en u in de Commissie - in dezen kunnen samenwerken zodat de burgers niet het gevoel krijgen dat de moeizaam verworven sociale vooruitgang door een verwerpelijke kwantitatieve mededinging teniet wordt gedaan. Wij zijn voorstander van een kwalitatieve mededinging in Europa, die natuurlijk in overeenstemming met milieubelangen dient plaats te vinden. Het sociale aspect staat echter voor ons als sociaal-democraten centraal.
Wat betreft het thema milieu dank ik de Commissie voor haar zeer vooruitstrevende voorstellen. Evenals u koesteren wij hoge verwachtingen van de duurzame ontwikkeling van dit continent. Duurzame ontwikkeling heeft voor ons ook betrekking op Europa als vestigingsplaats voor de industrie, die zich moet aanpassen en zich achter milieudoelstellingen dient te scharen, waarvoor vereisten moeten worden opgesteld en prikkels moeten worden gegeven. We moeten er samen aan werken dat de industrie en de economie - in het belang van de werkgelegenheid - in dit deel van de wereld in de toekomst een grote rol blijven spelen op het gebied van de productie, want de milieudoelstellingen zijn volledig verenigbaar met de rol van Europa als vestigingsplaats voor de industrie. Dit is eveneens een taak die wij samen moeten vervullen.
Wij kunnen deze taak alleen tot een goed einde brengen wanneer we ook de andere partners - de Verenigde Staten, China en India - ervan overtuigen dezelfde milieudoelstellingen te onderschrijven. En wij kunnen deze taak ook alleen dan vervullen wanneer wij onze buurlanden bereiken, wanneer we een gemeenschappelijk beleid met onze buurlanden tot stand brengen. U weet immers dat wij niet in alle opzichten tevreden zijn met de strategieën die tot dusver zijn ontwikkeld.
Zo hebben wij bijvoorbeeld wat de Balkan betreft onlangs voorgesteld dat er naast het proces van Lissabon met het Sloveense voorzitterschap een zogenaamd proces van Ljubljana moet komen teneinde de economische en sociale ontwikkeling van deze regio te bevorderen, omdat de haat en de bestaande conflicten aldaar alleen uit de wereld kunnen worden geholpen indien er op de Balkan een solide economische en sociale ontwikkeling plaatsvindt.
Wat betreft de Mediterrane Unie - waar iedereen het tegenwoordig over heeft, zelfs de ministers van Buitenlandse zaken - wensen wij dat de Commissie een duidelijk standpunt inneemt. U heeft het reeds laten doorschemeren, mijnheer de voorzitter van de Commissie, maar u moet telkens weer duidelijk maken dat wij niet piekeren over een unie waartoe niet de hele Europese Unie behoort. Het moet een gemeenschap worden die niet tot een scheuring binnen de Europese Unie leidt, maar die zowel de Europese Unie als de landen aan de Middellandse Zee omvat.
Hetzelfde geldt ook voor het Zwarte-Zeegebied - en ook op dit punt verwachten wij initiatieven van de Commissie --, want het gaat per slot van rekening niet alleen om onze zuiderburen, maar ook om onze oosterburen. Hier kunnen we op korte termijn ook geen nieuwe lidmaatschappen in het vooruitzicht stellen; dat is niet mogelijk. Maar we kunnen aanbieden om samen met deze landen een sterkere samenwerking te ontwikkelen, en we verwachten in dezen meer initiatieven van de Commissie dan de tot dusver in de bestaande documenten voorgestelde.
Mijnheer de voorzitter van de Commissie, u heeft opgemerkt dat 2009 ook een verkiezingsjaar is. Het is een verkiezingsjaar en hopelijk ook het jaar waarin het Hervormingsverdrag in werking treedt. We verwachten niet van de Commissie dat zij zich mengt in het politieke debat van dit verkiezingsjaar, maar we verwachten wel dat de Commissie met een visie komt over hoe Europa in de toekomst moet gaan functioneren als een ecologisch en sociaal Europa. We verwachten van de Commissie dat zij duidelijk maakt dat zij een krachtige stem heeft - ook in de dialoog met onze partners. Alleen wanneer wij met krachtige stem met de Verenigde Staten, China en anderen spreken, kunnen wij de belangen van onze burgers behartigen.
In een verkiezingsjaar willen wij een sterke Commissie zien met visies voor het Europa van morgen!
Diana Wallis
namens de ALDE-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik denk dat het op zijn plaats is voorzitter Barroso namens mijn fractie te complimenteren met de beleidsstrategie die hij heeft voorgesteld voor het komende jaar, dat, zoals hij zelf ook zegt, een belangrijk jaar met vele uitdagingen gaat worden. De Commissie heeft een in politiek, financieel en bestuurlijk opzicht goede strategie opgezet en heeft vermeden om, zoals men in mijn land pleegt te zeggen, in "end-of-term-itis” te vervallen.
Natuurlijk moeten we ons in zekere mate op de zwakke punten concentreren, maar na de woorden van de heer Nassauer te hebben gehoord zou ik liever van verschillende accentueringen willen spreken dan van zwakke punten, als ik het zo mag zeggen. Een punt van discussie is zeker de vraag hoe een brug kan worden geslagen tussen het lopende en het nieuwe mandaat van de Commissie. Als ik kijk naar de interne markt, zijn kwesties als het Europees octrooi, patiëntenmobiliteit en het project betreffende de Europese besloten vennootschap allemaal kwesties die blijven spelen. Voorzitter Barroso heeft misschien één à twee van deze punten genoemd, maar we moeten ervoor zorgen dat zij een plaats krijgen binnen het nieuwe mandaat, aangezien zij essentiële onderdelen vormen van de interne markt. In dit verband had ik wellicht verwacht dat er meer aandacht zou worden besteed aan wat ik financiële zekerheid voor onze burgers zou willen noemen, in een wereld waarin, zoals u weet, momenteel financiële onrust heerst en en de burgers zich zorgen maken over de toekomst.
Tevens is het natuurlijk het jaar van de tenuitvoerlegging van het Verdrag, en hoewel we blij kunnen zijn over de aandacht die in dat document aan de tenuitvoerlegging wordt besteed - en hoewel ik van mening ben dat het een uitstekend idee is om in de toekomst met de lidstaten samen te werken om voor de tenuitvoerlegging van de wetgeving over de hele linie te zorgen - zou ik liever hebben gezien dat in dat document iets stond over het stuk wetgeving dat voor onze burgers van centraal belang zal zijn: het burgerinitiatief. Maar de heer Barroso was mij vanmorgen voor door het burgerinitiatief te noemen, dus dat is goed. Het is echter van centraal belang, en we moeten ervoor zorgen dat de Commissie met de nodige wetgeving op de proppen komt om het burgerinitiatief te regelen. Bovendien dient misschien aandacht te worden besteed aan de betrekkingen met de nationale parlementen.
Om ten slotte de buitenlandse betrekkingen even aan te stippen: is het mogelijk om onderwerpen als buitenlandse betrekkingen, energie en klimaatverandering in het volgende mandaat op te pikken? Wij weten dat in de Commissie over deze dingen wordt gediscussieerd. Zij hebben hoge prioriteit, niet alleen in de poolgebieden, maar ook in andere delen van de wereld.
Brian Crowley
namens de UEN-Fractie. - (GA) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de voorzitter van de Commissie, ik sta volledig achter het werkprogramma van de Commissie voor volgend jaar. Dit programma is gericht op de ontwikkeling van het economisch en politiek beleid van Europa. Dit werkprogramma helpt Europa vooruit en geeft prioriteit aan de belangen van de Europese burgers. Ik steun vooral het eerste deel van het programma: de bevordering van werkgelegenheid en ontwikkeling in de Europese Unie.
(EN) Nu het jaar van de ratificatie van het Verdrag nadert, hameren wij er als voorstanders van de ratificatie via het referendum in Ierland op dat Europa efficiënter moet worden, dat het van essentieel belang is te erkennen dat de Verdragen die voor zes, tien of vijftien lidstaten waren geconcipieerd, niet langer werken in een Europese Unie van 27 lidstaten. Met name willen wij benadrukken dat meer innovatie, onderzoek en technologie nodig zijn om in Europa een dynamische nieuwe economie voor de 21e eeuw te creëren.
Met name ben ik ingenomen met het feit dat de voorzitter van de Commissie en de andere commissarissen niet van alles in de jaarlijkse beleidsstrategie 2009 hebben gestopt. Men zou eenvoudig kunnen zeggen dat men talloze dingen gaat aanpakken, maar in plaats daarvan heeft de Commissie zich op sleutelgebieden geconcentreerd als klimaatverandering, zoals reeds is opgemerkt, en de rol van Europa als wereldpartner en speler op het wereldtoneel - met name wanneer we naar de risico's en gevaren kijken waarmee we in de hele wereld worden geconfronteerd, niet alleen in het Midden-Oosten, niet alleen in de westelijke Balkan, niet alleen in Afrika, maar zelfs in Zuid-Amerika, waar we vorige hebben moeten beleven hoe snel de spanningen kunnen oplopen. Wat er werkelijk nodig is, is een stabiliserende kracht, als welke de Europese Unie op het wereldtoneel zou kunnen optreden.
Ten slotte moet de Europese Unie de nodige maatregelen blijven uitvoeren ter bestrijding van de invoer van illegale drugs, mensenhandel en met name de verachting voor individuele mensenlevens. U kunt erop rekenen dat wij, en mijn partij Fianna Fáil in Ierland, een sterke campagne zullen voeren om de ratificatie van het Verdrag van Lissabon te garanderen, teneinde de toekomstige ontwikkeling van Europa mogelijk te maken.
Eva Lichtenberger
namens de Verts/ALE-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de voorzitter van de Commissie, dames en heren, met een jaarlijkse strategie kunnen we twee verschillende wegen inslaan. De eerste weg betekent een maximum aan duidelijkheid en grote overeenstemming tussen verklaringen en financiële maatregelen. Dit zou juist in een verkiezingsjaar de juiste weg zijn, aangezien we immers beloven dat de "burger op de eerste plaats” komt. De burgers hebben recht op duidelijkheid.
Helaas heeft de Commissie er echter voor gekozen de tweede weg in te slaan en zo algemeen mogelijk te blijven om oppositie weg te moffelen. Allereerst is de context zelf interessant. We moeten ervan uitgaan dat het Verdrag van Lissabon ten uitvoer zal worden gelegd. Het is een verkiezingsjaar en een jaar waarin Europa verregaande verplichtingen is aangegaan op het vlak van klimaatbescherming. Helaas zijn op alle woorden slechts weinig daden gevolgd, en dit komt ook niet duidelijk genoeg naar voren in de strategie.
Indien we de praktische maatregelen even aarzelend aanpakken als, bijvoorbeeld, de voertuigemissies, staat de geloofwaardigheid van Europa op het spel. Dit kunnen we ons op den duur niet veroorloven in de debatten met onze partners over klimaatbescherming. Dit is een negatief voorbeeld voor de manier waarop wij voor grote lobby's zwichten, zoals dit ook is gebeurd bij de uitvoering van het emissiehandelssysteem voor het luchtverkeer, waar wij ook te zeer hebben geaarzeld en niet doortasten genoeg zijn opgetreden, zodat wij er niet in zijn geslaagd de noodzakelijke maatregelen ter beperking van de klimaatschade als gevolg van het luchtverkeer met de nodige efficiency in te voeren.
Ook is er sprake van een conflict tussen de ambitieuze doelstellingen en de daadwerkelijke financiering van onderzoek. Wanneer we het aan de ene kant over nieuwe energiebronnen hebben, maar aan de andere kant het leeuwendeel van de onderzoeksgelden voor kernenergie, voor de nucleaire economie uittrekt, dan is dat een tegenstrijdigheid die niet kan worden opgelost. Bovendien kunnen we zo geen duurzame oplossing verwachten, aangezien hier geen mogelijkheden bestaan om doelgericht te investeren.
Mijns inziens ontbreekt het deze strategie aan een duidelijke inzet voor de tenuitvoerlegging van de Gemeenschapswetgeving in de lidstaten. In dit opzicht zijn er te weinig instrumenten, is er hiervoor veel te weinig aandacht. Integendeel: we verzinnen nieuwe plannen voordat de oude ten uitvoer zijn gelegd. Men denke bijvoorbeeld aan het Energieactieplan.
Indien de burgers voor ons zo belangrijk zijn, zoals u terecht onderstreept, moet dit Huis vooral aandacht besteden aan hun grieven en aan de nieuwe mogelijkheid van een referendum.
Helmuth Markov
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de voorzitter van de Commissie, we hebben nog steeds geen concreet werkprogramma voor 2009 waar wij commentaar op zouden kunnen geven. Het ligt echter voor de hand dat we in het komende jaar geen grote strategische wijzigingen in de beleidsstrategie van de Commissie kunnen verwachten.
In het strategiedocument staat dat de Commissie haar communicatietaken beter wil vervullen, de Europese idee beter wil overbrengen en meer bekendheid te geven aan het Verdrag van Lissabon onder de burgers? Zou een referendum over het Hervormingsverdrag niet de juiste manier zijn om de burgers bij dit proces te betrekken? Gelooft u werkelijk dat de opkomst bij de verkiezingen hoger zal zijn wanneer u allen blijft verklaren hoe fantastisch het huidige beleid is en dat we daarom aan de bestaande concepten moeten vasthouden?
Wat vele mensen concreet meemaken is afnemende sociale zekerheid, een stagnerende loonontwikkeling, een ernstige beperking van de werknemersrechten, stijgende prijzen voor basisdiensten in het openbaar vervoer, de gezondheidszorg, de energie- en watervoorziening, het onderwijs en kinderopvang - terwijl de winsten van de grote ondernemingen blijven stijgen en deze er bovendien mee dreigen de productie naar het buitenland te verplaatsen. De Commissie heeft het over het belang van levenslang leren voor de inzetbaarheid op de arbeidsmarkt en over het belang van flexizekerheid - zodat ik me bij de wetgevingsvoorstellen van de Commissie vaak afvraag waar nou de zekerheid blijft.
De Commissie schrijft dat het nodig is het concurrentievermogen te versterken en neemt het hier vooral voor diegenen op die toch al sterk zijn en die van belastingen, dat wil zeggen: van sociale verantwoordelijkheid dienen te worden bevrijd. U heeft het dan over administratieve lasten. Maar als we sociale en ecologische normen en consumentenbeschermingsnormen willen hebben, moeten deze ook worden overeengekomen en toegepast! Nergens in uw strategie is de gedachte te vinden dat het algemene concept van de Lissabon-strategie, het concept van liberalisering en privatisering, in veel gevallen domweg niet in het belang is van de meeste mensen, met name op het gebied van openbare diensten.
Op het gebied van extern beleid en buitenlandse handel wordt de belangrijke rol benadrukt die Europa in de wereld speelt voor vrede, veiligheid en stabiliteit, en wordt gesproken over de prioriteit van multilateralisme en partnerschap. In uw document staat dat de ontwikkelingsronde van Doha een topprioriteit blijft. Maar er staat niets in over hoe de EU tot een succes van de ontwikkelingsronde wenst bij te dragen. In plaats daarvan wordt de nadruk gelegd op de bekende regionale en bilaterale vrijhandelsakkoorden, waarmee juist nauwelijks vooruitgang wordt geboekt omdat zij niet aan de behoeften van de ontwikkelingslanden en de opkomende landen voldoen.
Bovendien is de buitenlandse-handelsstrategie "Europa als wereldspeler” puur een strategie ter bevordering van de buitenlandse handelsactiviteiten van concerns die zich nauwelijks om regionale en duurzame ontwikkeling en om de sociale en ecologische ontwikkeling in de partnerlanden bekommeren. Over kleine en middelgrote ondernemingen staat er niets in! En dan verbaast het u dat staten als China met dumpingmaatregelen reageren? U was zelfs van plan de grotendeels ineffectieve antidumpingmaatregelen verder af te schaffen!
De Commissie heeft het erover dat zij de paraatheid en de capaciteiten voor conflictbeheersing in derde landen nog verder wil verhogen. Maar in het licht van het voorgaande zou ik u willen vragen: is het niet zinvoller om ook de sociale, maar uiteindelijk economische oorzaken van crises en conflicten te bestrijden?
Wijzig uw strategie zodat we de burgers voor de Europese Unie kunnen winnen!
Godfrey Bloom
namens de IND/DEM-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, het is altijd weer fijn om hier in de reguleringsfabriek te komen. Het is erg vermakelijk. Ik heb zojuist naar de rubrieken van de jaarlijkse beleidsstrategie van de Commissie gekeken, die met "Groei en banen” begint. Om eerlijk te zijn zou men hier beter over groei en banen kunnen debatteren indien ten minste één procent van dit Huis ook maar enige ervaring in het bedrijfsleven zou hebben opgedaan.
Ik ben ondernemer en heb verstand van groei en van banen. Treurig genoeg is het zo dat hoe meer u reguleert, hoe meer wetgeving u produceert, des te kleiner de kans is dat groei en banen worden gecreëerd. Dit is ook de reden waarom het met de groei van het BBP in Europa absoluut bedroevend is gesteld, terwijl de groei in de rest van de wereld - China, India, het subcontinent - een hoge vlucht neemt. Zelfs Noord-Amerika steekt ons de loef af. Als we groei en banen willen, zou ik dus voorstellen om de mensen met rust te laten en hun hun gang te laten gaan, zonder hen van hieruit dwars te zitten.
Een duurzaam Europa? Een fascinerend geval, vindt u niet ook? We hebben het over de 'mondiale voetafdruk' van de EU, we hebben het over al dit soort nonsens, ondanks het feit dat de aarde sinds 10 helemaal niet warmer is geworden - de hele wetenschap op dit gebied is verspilling. Indien iemand de moeite zou nemen om serieus naar de wetenschap, naar de aardopwarming en naar de klimaatverandering zou kijken, zou hij erachter komen dat uitstekend geïnformeerde en onpartijdige deskundigen dat onze planeet tegen 2050 kouder zal worden, niet warmer. Maar dat past niet in ons straatje, of wel soms? Omdat wij er schik in hebben belastingen te heffen en te reguleren.
Laten we vervolgens eens kijken naar de 'gecontroleerde migratie'. Goeie genade! Als Engelsman kan ik alleen maar zeggen: 'gecontroleerde' migratie? Vorig jaar zijn er één miljoen mensen bijgekomen op ons overbevolkte eilandje. Ik smeek u om eindelijk de realiteit onder ogen te zien!
Frank Vanhecke
(NL) Het loopt in mijn ogen al helemaal fout in het allerprilste begin van de presentatie van de beleidsstrategie van de Commissie voor 2009. Er wordt daar namelijk een hoofdgedachte geponeerd. Ik citeer: "De burger op de eerste plaats". Welnu, men zegt in het Engels: dit is "adding insult to injury ". De Europese burger wordt immers nergens door de Commissie op de eerste plaats gezet, wordt nergens door de Europese Commissie gerespecteerd.
Wat is de Europese Commissie? De Europese Commissie is uiteindelijk niet veel meer dan een college van politiek benoemde ambtenaren met een uiterst beperkte democratische legitimiteit en die Europese Commissie behoort tot dat clubje van Europese mandarijnen, die van zichzelf denken dat zij alles beter weten dan de burgers en dat zij best en zogenaamd in het algemeen belang alles ook over de hoofden van die zogenaamd gerespecteerde burgers heen beslissen.
Dat is het democratisch deficiet waarover iedereen spreekt, maar waaraan niemand iets doet. Mocht de burger werkelijk op de eerste plaats komen, dan zou de Commissie aandringen op raadpleging van die burger, zeker voor de belangrijkste dossiers die momenteel op tafel liggen. Wanneer mag de burgers eens zijn mening zeggen over die vermomde, nieuwe Europese grondwet? De burgers van Nederland en van Frankrijk hebben daar nog niet zo lang geleden hun mening over gezegd, maar die burgers komen voor de Europese Commissie blijkbaar niet op de eerste plaats.
Wanneer mag die Europese burger eens zijn mening zeggen over de rampzalige immigratiepolitiek die hem door de Europese mandarijnen door de strot wordt geduwd? Wanneer mag die Europese burger eens zelf beslissen en gerespecteerd worden in zijn mening over een levensbelangrijk dossier als de potentiële toetreding, van het islamitische en in vele opzichten, in álle opzichten niet-Europese land Turkije tot onze Europese Unie? De burger komt voor de Europese Unie enkel op de eerste plaats om belastingen te betalen voor de Europese mandarijnen en voor de politiek die deze gepriviligeerden over de hoofden heen opdringen. Heb dan tenminste de moed om te zeggen dat Europa nooit een democratisch Europa zal zijn!
José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra
(ES) Mijnheer de Voorzitter, het extern optreden in 2009 dient te worden gekenmerkt door twee fundamentele gebeurtenissen: de inwerkingtreding van het nieuwe Verdrag, waardoor aan de ene kant een nieuw institutioneel kader wordt ingevoerd waarbinnen, mijnheer de voorzitter van de Commissie, het Parlement zijn rechtmatige rol wil gaan spelen, en aan de andere kant de Europese dienst voor extern optreden wordt opgericht die naar onze mening onder de Commissie dient te ressorteren en niet mag worden opgeslokt door de Raad.
Daarnaast heeft de Commissie de juiste prioriteiten gesteld: uitbreiding, de betrekkingen met Rusland op basis van de eerbiediging van de mensenrechten, alsmede zekerheid van de energievoorziening; het stabiliteits- en associatiebeleid op de Balkan en de zaak Kosovo; het nabuurschapsbeleid, met het proces van Barcelona en de Mediterrane Unie, die door het Franse voorzitterschap zal worden voorgesteld.
Vervolgens is er de situatie in Centraal-Azië, met de conflicten in Iran, Irak, Afghanistan en Pakistan. Mijnheer de voorzitter, de betrekkingen met China, India en de Aziatische landen, die in het voorstel van de Commissie correct zijn beschreven, zullen verder worden ontwikkeld, evenals de situatie in het Midden-Oosten, waarbij het Europees Parlement zijn onvoorwaardelijke steun heeft uitgesproken voor het voorstel van de Commissie op de conferentie van Parijs.
Bovendien is er het strategische partnerschap met de landen van Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan, en, last but not least, de betrekkingen met Latijns-Amerika, waarvan wij hopen dat op de top in Lima bijtijds spijkers met koppen zullen worden geslagen om associatieovereenkomsten met de Mercosur, de Andesgemeenschap en Midden-Amerika te kunnen sluiten.
Mijnheer de voorzitter van de Commissie, we hebben behoefte aan een serieus, doeltreffend en realistisch extern optreden van de Europese Unie, die in internationale organisaties met één stem dient te spreken. We mogen niet een soort internationaal Rode Kruis worden dat voor de kosten van de grote crises van vandaag de dag opdraait. De Europese Unie dient als mondiale speler gewicht in de schaal te leggen op het wereldtoneel, overeenkomstig haar economische, commerciële, financiële en industriële betekenis. Mijnheer de voorzitter van de Commissie, u kunt rekenen op onze steun voor dit programma.
Catherine Guy-Quint
(FR) Mijnheer de Voorzitter, geachte commissaris, we zijn er nu eindelijk aan toe de procedure voor de politieke prioriteiten voor 2009 op te starten. Dit is een belangrijke stap omdat er vele veranderingen aan zitten te komen - een nieuwe parlementaire zittingsperiode, de inwerkingtreding van het Verdrag -, terwijl deze stap ook het startsein vormt voor een nieuwe omgang door het Parlement met de jaarlijkse beleidsstrategie van de Commissie, aangezien we besloten hebben dat in plaats van de Begrotingscommissie de fracties hun zegje zullen doen.

De Sociaal-democratische Fractie in het Europees Parlement maakt duidelijke politieke keuzes, die zij niet onder stoelen of banken steekt: zij is voor een sociaal Europa. Zij wil een Europa dat zich ervoor uitspreekt om van de bestrijding van klimaatverandering een prioriteit te maken; zij wil ook een Europa dat zich uitspreekt voor een gemeenschappelijk extern optreden. Als ik hoor dat de Commissie de bijdrage van de EU tot veiligheid en stabiliteit op het internationaal toneel te vergroten, vraag ik me af: waar halen we het geld vandaan? Hoe gaan we deze vrome wens in de praktijk omzetten? Als we doorgaan op deze weg zal de Commissie ons, net als ieder jaar, in een onmogelijke positie brengen, waarin wij moeten kiezen welk deel van de wereld wordt opgeofferd.
De burgers zijn onze vierde prioriteit. De Commissie vertelt ons dat de burgers in 2009 op de eerste plaats moeten komen. Dat wordt hoog tijd omdat ons politieke project niet zo ver van de burgers verwijderd mag blijven. Daarom moeten we onze voorlichting en communicatie over de hele linie verbeteren, maar waar is het geld hiervoor? Eén ding is duidelijk: het ontbreekt aan begrotingsmiddelen! De beschikbare marges zijn reeds benut, en in de Begrotingscommissie hebben wij geen idee hoe deze prioriteiten gefinancierd gaan worden. Wij willen niet de oude prioriteiten opofferen om de nieuwe ten uitvoer te kunnen leggen. Hoe gaan we dat aanpakken? Europa moet dringend uit het budgettaire en bestuurlijke slop worden getrokken. De politieke wereld verandert snel, en in Europa komen we weliswaar op ideeën, maar hebben we nooit de benodigde middelen ter beschikking gesteld om ze in de praktijk uit te voeren op een manier die aan de politieke verwachtingen van het Parlement, maar ook die van de burgers, voldoet.
Adina-Ioana Vălean
(EN) Mijnheer de Voorzitter, aan het eind van dit jaar hebben twee verslagen van de Commissie over de vrijheid van verkeer: één over het vrij verkeer van werknemers - en ik ga ervan uit dat de Commissie de lidstaten waarschijnlijk zal adviseren de overgangsregelingen voor werknemers uit de nieuwe lidstaten af te schaffen - en één over de tenuitvoerlegging van de richtlijn betreffende het vrij verkeer van burgers, en het kan zijn dat een aantal lidstaten in dit verband voor het Europees Hof van Justitie wordt gedaagd .
Alle angsten die ten grondslag lagen aan de overgangsregelingen die met de uitbreiding van 2004 werden ingesteld, beginnen nu te vervliegen. Er zijn op het vlak van economische veiligheid en demografische ontwikkeling geen redenen meer om de arbeidsbeperkingen nog eens vijf jaar te handhaven. Integendeel, we hebben een vrije Europese arbeidsmarkt nodig om Europa als model, als partner en als wereldleider te kunnen presenteren. Inmiddels zijn we bezig de toegang van burgers uit derde landen tot onze arbeidsmarkt te reguleren. Dat is redelijk en wordt van veel kanten toegejuicht. Maar laten we eerst de dingen in onze eigen achtertuin oplossen. Laten we een samenhangend en gemeenschappelijk beleid inzake het vrij verkeer van werknemers in de Unie voeren.
Als we de fundamentele vrijheden van de Verdragen willen eerbiedigen en serieus willen proberen de agenda van Lissabon te verwezenlijken, is het tijd dat we ophouden met puur verbale acties en dat wij echt aan het werk gaan.
Ik zou hier ten slotte aan willen toevoegen dat de Commissie van meet af aan het groene licht heeft gekregen om de grondrechten van de burgers aan de orde te stellen, en ik had gehoopt om in dezen in het plan voor het komende jaar iets heel specifieks te vinden.
Jan Tadeusz Masiel
(PL) Mijnheer de Voorzitter, 2009 is een jaar van grote vooruitzichten voor Europa, vooruitzichten die worden geboden door het Verdrag van Lissabon. Het is tevens een jaar van hoop op meer eendracht in Europa vanwege de nieuwe verkiezingen voor het Europees Parlement.
Zoals de heer Barroso heeft opgemerkt vieren we volgend jaar het 20-jarig jubileum van de val van de Berlijnse muur. Ik zou deze gelegenheid willen benutten om u eraan te herinneren dat de muur in Warschau is gevallen. Het is ook het 5-jarig jubileum van de toetreding van de voormalige communistische staten tot de Europese Unie. Deze toetreding is niet altijd even soepel verlopen: voor de Poolse boeren gelden nog steeds niet dezelfde mededingingsvoorwaarden als voor boeren in de oude Unie.
Desondanks geloof ik dat in 2009 de verschillen tussen onze landen zullen verdwijnen, ten minste in psychologisch opzicht, en dat het gemeenschapsgevoel en de invloed van de Europese Unie in dat jaar zullen toenemen.
Jens-Peter Bonde
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik wil mijn spreekbeurt gebruiken om te pleiten voor een hervorming van de manier waarop wij de jaarlijkse programma's behandelen. Tot nog toe hadden de gekozen leden van de nationale parlementen en het Europees Parlement hierover geen medezeggenschap. Het jaarlijkse programma wordt door de niet-gekozenen in de Commissie ontwikkeld en aangenomen. De lidstaten coördineren hun prioriteiten via de de werkprogramma's van de wisselende voorzitterschappen. Beide programma's worden besproken, maar niets wordt door ons gewijzigd. Bij deze zeer belangrijke vaststelling van de agenda worden de kiezers niet door ons vertegenwoordigd.
In plaats daarvan zouden we erop moeten staan dat voor het volgende jaar één enkel werkprogramma voor alle instellingen wordt opgesteld. De Commissie zou een gedetailleerd voorstel kunnen indienen met in de bijlage alle voorstellen voor wetgeving die zij van plan is voor te stellen, inclusief de beoogde rechtsgrondslag daarvan. Vervolgens dienen de nationale parlementen zich in een eerste lezing in hun gespecialiseerde commissies over dit voorstel te buigen, vervolgens in hun commissies Europese zaken en ten slotte in hun plenaire vergaderingen.
De nationale parlementen zouden in de COSAC bijeen moeten komen om het werkprogramma formeel goed te keuren. Het Parlement dient het vervolgens eveneens te behandelen. Dan zou de Europese Unie van onderaf, en niet van bovenaf worden geregeerd. De Unie zou door gekozen vertegenwoordigers van onze volkeren worden geleid, en niet meer achter gesloten deuren worden geregeerd door ambtenaren en lobbyisten.
Nadat het programma is goedgekeurd zouden de nationale parlementen met de behandeling van de concrete voorstellen voor 'subsidiariteit en evenredigheid' kunnen beginnen en over de rechtsgrondslag kunnen beslissen. Daarna zouden de voorstellen verder kunnen worden behandeld door de Europese instellingen en zou de wetgeving kunnen worden aangenomen - zowel door de Raad, met een meerderheid van 75 procent van de lidstaten, en in het Europees Parlement, met gewone meerderheid van stemmen. In dat geval zou Europa een democratie zijn, in plaats van de mengeling van ideeën van Machiavelli en Mussolini waarop de Unie thans is gebaseerd.
Luca Romagnoli
(IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, de voornaamste maatregelen die voor 2009 zijn gepland wat betreft groei en banen in het kader van de Lissabon-strategie, verdienen voor het grootste gedeelte ondersteuning. Er zijn zeker ook punten onder de rubriek "Interne markt en mededinging” waar ik voor ben. Ook onder de rubriek "Een duurzaam Europa” is een aantal waardevolle punten te vinden.
Helaas moet het hele gemeenschappelijke visumbeleid worden verworpen aangezien het naar mijn mening niet alleen antinationaal is, maar volledig buiten de bevoegdheid van dit Parlement en onze eigenlijke doelstellingen valt. Tevens ben ik volledig gekant tegen een uitbreiding met Kroatië en Turkije, evenals tegen het deel waarin sprake is van Kosovo; in dit verband heb ik reeds gelegenheid gehad om de schending van het internationaal recht te kritiseren die heeft plaatsgevonden toen de onafhankelijkheid van Kosovo, dat zich heeft losgemaakt van een soevereine staat, werd erkend. Daarom zal ik tegen de beleidsstrategie stemmen.
László Surján
(HU) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de voorzitter van de Commissie, wij hebben de beleidsstrategie van de Commissie toegejuicht in de hoop dat zij ook in de praktijk zal worden omgezet. Er is echter één mogelijk obstakel: beperkingen op het fiscale vlak. Hierdoor kan het moeilijk worden om nieuwe dingen te ondernemen. De bereidheid van de lidstaten om bij te dragen is onder de 1 procent gezakt, met het gevolg dat de financiering van nieuwe ideeën vrijwel uitsluitend uit een herverdeling van de beschikbare middelen moet komen. Laten we echter eerst zorgvuldig naar de lopende programma's kijken. Laten we onderzoeken waar wij meer waar voor ons geld krijgen, en waar minder. We mogen niet toelaten dat lobbygroeperingen hierover beslissen.
Als onderdeel van de hervorming van het Parlement ontstaat er een nieuwe vorm van samenwerking tussen de gespecialiseerde commissies en de Begrotingscommissie. Een aspect hiervan is dat de beweegredenen en het nut van bestedingen aan individuele programma's gedetailleerder dan tot dusver kunnen worden geanalyseerd. Hoewel dit een moeilijk besluit kan worden, is het beter om sommige programma's te beëindigen of ze helemaal niet op te starten dan er te weinig middelen voor uit te trekken. Te krappe investeringen zijn pure geldverspilling. De Commissie, de Raad en het Parlement dienen gezamenlijk te handelen om ervoor te zorgen dat alleen programma's worden uitgevoerd die op adequate wijze kunnen worden gefinancierd en echte resultaten opleveren. Het Parlement bekijkt de beleidsstrategie van dit jaar met de bereidwilligheid om in die zin op geconcerteerde manier te werk te gaan. Dank u voor uw aandacht.
Véronique De Keyser
(FR) Mijnheer de Voorzitter, in de mededeling van de Commissie staat veel over het extern beleid, maar toch zou ik meer willen weten. Rubriek 4 is natuurlijk ondergefinancierd. Helaas zullen we inderdaad meer moeten betalen voor Palestina en Kosovo. Maar dat is een constatering, geen strategie.
Ik had bijvoorbeeld graag willen weten welke politieke voorwaarden nodig zijn opdat hulp doeltreffend is; niet alleen zichtbaar, maar doeltreffend? Hoe kunnen we gebruik maken van de financiële instrumenten om van Europa een 'zachte macht' te maken, waaraan men niet voorbij kan? Een macht die een democratisch model uitdraagt, en die niet alleen een melkkoe is? Hoe gaan we het beginsel van conditionaliteit toepassen?
De Commissie gaat op geen van deze vragen in. Een voorbeeld, en lang niet het enige, is dat wij nooit tevoren zoveel geld hebben betaald aan Palestina, maar de bevolking van Gaza is sinds 1967 nog nooit zo arm geweest, terwijl het geweld blijft escaleren in het Midden-Oosten, waar we steeds maar weer opbouwen wat kapotgemaakt wordt.
Welke les kunnen we daaruit trekken? Zolang er geen sprake is van een perfecte samenhang tussen het Europese externe beleid en de bijbehorende financiële instrumenten, waarbij deze in dienst van het beleid staan, en niet andersom, zal Europa nooit de mondiale speler worden die het wil zijn, en in dit opzicht vind ik dat de Commissie in haar mededeling buitengewoon weinig ambitie aan de dag legt.
Ingeborg Gräßle
(DE) Mijnheer de Voorzitter, fungerend voorzitter van de Raad, dames en heren, ik ga ervan uit dat het vandaag de laatste keer is dat we het debat over de jaarlijkse beleidsstrategie in deze vorm voeren, omdat we met het Verdrag van Lissabon een ander model krijgen. Ten minste is dit in dit Huis zo gepland, en ik verheug mij reeds op dit nieuwe model omdat het ons in de gelegenheid stelt de dames en heren van de Raad bij dit zeer belangrijke debat te betrekken.
Staat u mij derhalve toe voor de laatste keer uit het oogpunt van de begrotingscontrole een aantal aanmerkingen te maken of, om in het straatje van de heer Nassauer te blijven, een paar aanvullende suggesties te doen. Wij voeren momenteel uitvoerige discussies met de Commissie over de bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap, en de Commissie heeft in dit verband substantiële inspanningen aangekondigd. Wij zouden graag hebben gezien dat deze substantiële inspanningen - waarvoor wij dankbaar zijn en die ook nodig zijn - eveneens in het jaarlijkse programma waren voorgekomen. De werkzaamheden die u belooft hebt te zullen uitvoeren, waren dit ook waard geweest.
We hebben nieuwe methoden nodig om onrechtmatig uitbetaalde gelden terug te vorderen, en er is ook een sterkere samenwerking tussen de Commissie en de lidstaten nodig. Dit alles vormt een indrukwekkend programma voor de Commissie van de heer Barroso. Daarom zouden wij hebben geadviseerd om dit ook in het jaarlijkse programma van de Commissie op te nemen. De beloofde werkzaamheden zijn dit ook waard, en het zou ons de zekerheid geven dat u die werkzaamheden ook echt zo belangrijk vindt als u nu doet voorkomen.
Alain Hutchinson
(FR) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de voorzitter van de Commissie, geachte commissaris, wat betreft de rol van de Europese Unie in de wereld deelt de Sociaal-democratische Fractie de wens van de Commissie om het in 2006 begonnen werk voort te zetten om de manier van samenwerken van de Unie doeltreffender te maken. Ik herinner er in dit verband aan dat er aan verschillende fronten nog gewerkt moet worden, of het nu aan de definitie van ontwikkeling op zichzelf is, aan de samenhang tussen de verschillende beleidsgebieden van de EU, aan de coördinatie tussen donoren of aan de complementariteit van de verschillende maatregelen.
Wat betreft de economische partnerschapsovereenkomsten zou ik u eraan willen herinneren dat wij als Europese sociaal-democraten het van essentieel belang achten om dergelijke overeenkomsten vooral vanuit het oogpunt van ontwikkeling te beoordelen, met andere woorden: vanuit de vraag of zij ertoe bijdragen de het leven van de bevolking in de ACS-landen significant te verbeteren. Het is essentieel dat de strategie van de Commissie voor 2009 hierin heel duidelijk is. Op het moment schijnt dit echter nog niet helemaal het geval te zijn.
Bovendien weten we allemaal dat er aanvullende middelen nodig zullen zijn voor de financiering van de begeleidende maatregelen ter compensatie van het aankondigde negatieve effect van de economische partnerschapsovereenkomsten op de armste landen van de wereld.
Wij betreuren eveneens dat het document van de Commissie geen specifieke voorstellen bevat voor de tenuitvoerlegging van de millenniumontwikkelingsdoelstellingen vóór 2015. Ligt dit aan de ontbrekende ambities op dit gebied of aan het feit dat de koers van het Europese ontwikkelingsbeleid in 2009 radicaal zal worden gewijzigd?
In de bijlage verwijst de mededeling van de Commissie ook naar de tenuitvoerlegging van het eerste actieplan van de gezamenlijke strategie Afrika/EU. Wij zijn hiermee zeer ingenomen en zouden zeer graag zien dat de Commissie werkelijk alles doet wat zij kan, zodat de eerste acties in het kader van de nieuwe strategie voldoen aan de gerechtvaardigde verwachtingen van de miljoenen Afrikaanse mannen en vrouwen op wie deze strategie is gericht.
Lambert van Nistelrooij
(NL) Als coördinator van de EVP voor het regionaal beleid heb ik voor 2009 hoge verwachtingen en waarom? Omdat we nu sinds 2007 in de uitvoering zitten van die nieuwe programma's in alle regio's, in alle staten. Wat blijkt dan? In de eerste plaats blijkt dat er sprake is van nieuwe cohesie, dat de gelden méér dan voorheen worden besteed in regio's en steden, aan de Lissabon-strategie, aan groei en werkgelegenheid. Voorts blijkt dat we méér presteren op het terrein van innovatie, terwijl ook de investeringen in research en innovatie meer dan verdubbeld zijn.
Vorige week in Ljubljana hebben twee commissarissen, mevrouw Hübner en de heer Potočnik daar eigenlijk erg goede cijfers over bekendgemaakt; er is dus eigenlijk sprake van een stille revolutie in de besteding van die gelden, en wij moeten daaraan ruchtbaarheid geven. Daar ligt een kans om veel beter te communiceren. Beter te communiceren naar de burgers toe in 2009, ook het verkiezingsjaar, en dat kan in de vorm van die duizenden projecten die op de diverse terreinen van economie, ecologie ten uitvoer worden gelegd. Het zou een gemiste kans zijn als de Unie juist dat regionale beleid, dat nieuwe cohesiebeleid, niet als speerpunt zou kiezen bij de communicatie naar de burger toe.
Göran Färm
(SV) Mijnheer de Voorzitter, als Zweeds lid dat afkomstig is uit de vakbeweging, zou ik allereerst willen onderschrijven wat Hannes Swoboda heeft gezegd: als we willen voorkomen dat kritiek op het arrest Laval nadelig uitpakt voor het Verdrag, moet de Commissie duidelijk maken dat de vrije dienstenmarkt geen bedreiging vormt voor het recht van de vakbeweging om maatregelen te treffen tegen sociale dumping. Ik wil hier even op wijzen, aangezien het in dit verband van belang is.
Waar het gaat om de beleidsstrategie voor 2009 is het duidelijk dat we het nu serieus over de tussentijdse herziening van de langetermijnbegroting moeten gaan hebben. Op sommige gebieden kunnen we mijns inziens echter niet langer wachten; we moeten nú, in de begroting 2009, een begin maken met de wijziging van de prioriteiten.
Ik denk met name aan twee gebieden. Ten eerste het klimaat. Als rapporteur voor de begroting van de Commissie industrie, onderzoek en energie ben ik van mening dat het niet volstaat om te erkennen dat het klimaat een politieke prioriteit vormt. De erkenning van dit feit moet gevolgen hebben voor de budgettaire prioriteiten. We moeten laten zien dat we werkelijk bereid zijn om concrete Europese bijdragen te leveren, ook al kosten deze geld. Hiervoor kan het nodig zijn op concrete situaties te reageren op het gebied van moderne energie- en milieutechnologie. Hiervoor kan het ook nodig zijn het gebruik van de structuurfondsen of het zevende kaderprogramma te wijzigen, maar er moet nog een heleboel gebeuren.
Het tweede gebied dat ik zou willen noemen, is de westelijke Balkan, met name Kosovo. Tegen de achtergrond van de nieuwe situatie moeten we gewoon een langetermijnstrategie voor onze werkzaamheden op de westelijke Balkan ontwikkelen. Het is geen goed idee om een star begrotingsmodel te hanteren dat juist op de gebieden waar de grootste behoeften bestaan, in de krapste budgettaire marges voorziet.
Lutz Goepel
(DE) Mijnheer de Voorzitter, de Commissie is van plan om in 2009 de gezondheidscontrole in de landbouwsector met succes in te voeren. Als rapporteur van het initiatiefverslag ga ik ervan uit dat de Commissie na de stemming morgen een veel betere indruk van het standpunt van het Parlement over deze kwestie zal hebben, en ik verwacht dat dit standpunt in aanmerking zal worden genomen in het wetgevingsvoorstel dat wij in mei verwachten.
Ik ben verheugd over het feit dat de Commissie zich er speciaal voor inzet om kwaliteit in de landbouwproductie te bevorderen, met name met haar bevestiging, het zogenoemde groenboek voor 2009. Wij zijn van mening dat de meerwaarde die door hoge kwaliteitsnormen wordt verkregen, een steeds belangrijker punt voor onze boeren zal worden, ook gezien de door importen toenemende concurrentie.
Ik heb tevens kennis genomen van het feit dat de Commissie nieuwe voorstellen zal indienen op het gebied van voedselveiligheid en het welzijn en de gezondheid van dieren, naast beter toezicht en betere regelgeving. Ik verzoek de Commissie om hierbij redelijk te werk te gaan. Het kan niet dat onze boeren met nog meer regelgeving worden geconfronteerd, maar dat aan de andere kant importen uit derde landen niet aan deze regelgeving worden onderworpen.
Mijnheer de Voorzitter, de Commissie is van plan in 2009 een groot aantal voorstellen in te dienen om de administratieve druk te verlichten, zonder dat met deze voorstellen zal worden geraakt aan de beleidsdoelstellingen of de ambities die met de bestaande regelgeving worden nagestreefd. Ik hoop ten zeerste dat dit voor onze boeren geldt, met name wat betreft de cross compliance-regels.
Volgens mij ontbreekt er in de jaarlijkse beleidsstrategie een belangrijk onderwerp, namelijk de voedselvoorziening. De Commissie gebruikt dat woord weliswaar vaak, maar onze burgers moeten een duidelijke toezegging krijgen met betrekking tot de vraag hoe zij in de toekomst in hun voedselbehoeften kunnen voorzien.
Carmen Fraga Estévez
(ES) Mijnheer de Voorzitter, als coördinator van de Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-democraten) en Europese Democraten voor de Commissie visserij zou ik de volgende opmerkingen willen maken over het gemeenschappelijk visserijbeleid.
Ten eerste, wat betreft de belangrijkste maatregelen voor 2009 en de onder punt 2 van de bijlage over duurzame ontwikkeling genoemde maatregelen, zien we dat het visserijbeleid wordt opgenomen in het geïntegreerd maritiem beleid, iets waar onze fractie niet mee instemt. Weliswaar maken sommige aspecten van het gemeenschappelijk visserijbeleid inderdaad deel uit van het maritiem beleid, maar dat geldt bijvoorbeeld ook voor het vervoersbeleid, en dat wordt niet zomaar gekaapt of onder deze rubriek geplaatst.
Ten tweede, wat betreft de wijzigingen in de toewijzing van financiële middelen en met name wat betreft rubriek 2: "Behoud en beheer van de natuurlijke hulpbronnen”, zijn wij het er niet mee eens dat de 6 miljoen euro die nodig zijn om de voorbereidende werkzaamheden voor het maritiem beleid te financieren, uit de toch al krappe begroting voor het gemeenschappelijk visserijbeleid worden gehaald, vooral gezien het feit dat het op dit tijdstip van het begrotingsjaar niet kan worden gezegd hoe groot het bedrag aan niet-bestede begrotingsmiddelen is dat beschikbaar zou kunnen worden gesteld voor andere doeleinden.
John Bowis
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik zou de Commissie voor de verandering twee beloften willen doen van de kant van het Parlement. De ene is dat we met de Commissie zullen samenwerken aan het pakket inzake klimaatverandering, om zo snel mogelijk een doeltreffend en uitvoerbaar pakket in te voeren. De tweede is dat we eraan zullen werken om zo snel mogelijk een nieuwe commissaris voor Gezondheid te installeren, en bij deze gelegenheid zou ik de vicevoorzitter willen verzoeken de heer Kyprianou onze beste wensen te doen toekomen en hem te bedanken voor de prestaties die hij in zijn functie van commissaris heeft geleverd.
Ten derde zou ik willen opmerken dat het thema gezondheid in het document van de Commissie slechts heel summier wordt behandeld. Weliswaar is er sprake van medische hulpmiddelen en andere maatregelen, maar ik zou graag de andere maatregelen willen zien, onder meer wat betreft de toezeggingen inzake grensoverschrijdende gezondheidszorg, want als dit niet spoedig wordt ingevoerd, zullen de rechtbanken het beleid op dit gebied voor ons gaan bepalen, terwijl dat onze taak als politici is. Zorgt u er dus alstublieft voor dat dit er snel doorkomt, net als het voorstel over geestelijke gezondheid dat er, zoals ik weet, gelukkig zit aan te komen.
Maria Martens
(NL) Ik spreek hier als coördinator van de EVP-ED-Fractie voor de Commissie ontwikkelingssamenwerking. Ik wil de Commissie complimenteren met het feit dat zij in haar activiteiten de algemene strategische doelstellingen, zoals welvaart, solidariteit, veiligheid, blijvend centraal wil stellen. Ik betreur echter dat er weinig aandacht is voor ontwikkelingssamenwerking en armoedebestrijding. Dit is immers óók van groot belang voor een sterk en welvarend Europa.
In 2007 hebben wij voor het eerst in de geschiedenis een gezamenlijke EU-Afrikastrategie vastgesteld, een mijlpaal. De uitvoering van de acht thematische partnerschappen is echter nog niet van de grond gekomen. Wij zien de concrete vooruitgang op dit punt graag tegemoet.
Tot slot moet mij nog een ding van het hart. Steeds vaker mengen eurocommissarissen zich in nationale politieke campagnes. Dit begon al bij de eurocommissaris voor ontwikkelingssamenwerking. Ik ben ongerust over het leiderschapsvacuüm dat daardoor ontstaat op cruciale Europese beleidsterreinen. Mijn vraag aan de Commissie is of deze bereid is regels op te stellen, zodat na de verkiezingen het ambt van eurocommissaris wordt uitgeoefend zonder onderbreking voor nationale verkiezingscampagnes.
Jacek Saryusz-Wolski
(EN) Mijnheer de Voorzitter! Ik zou uw aandacht willen vestigen op het feit dat het document over de jaarlijkse beleidsstrategie geheel en al zwijgt over één van de meest cruciale kwesties voor de toekomst van Europa: het extern beleid op het gebied van energieveiligheid. Ons Huis heeft met overweldigende meerderheid een verslag aangenomen waarin de dringende noodzaak wordt erkend van een extern energieveiligheidsbeleid. Sindsdien is de situatie verslechterd en is onze afhankelijkheid nog groter geworden, terwijl we geen vooruitgang hebben geboekt met tegenmaatregelen. Zo is bijvoorbeeld het Nabucco-project - het vlaggenschip van de EU op het gebied van diversificatie, dat in 2007 door de Europese Raad werd aangewezen als een project dat van doorslaggevend belang is voor Europa - volgens sommigen ernstig bedreigd, zo niet op sterven na dood.
Europa heeft nu onmiddellijk een gemeenschappelijk energieveiligheidsbeleid nodig. Dit dient tot uitdrukking te komen in de beleidsstrategie van de Commissie voor 2009. Dit is echter tot mijn grote spijt niet het geval. De strategie mag niet compleet kortzichtig zijn.
Othmar Karas
(DE) Mijnheer de voorzitter, dames en heren! De prioriteiten voor 2009: prioriteiten zijn alleen geloofwaardig als we kunnen laten zien dat we in het verleden op een serieuze, doeltreffende en voor de burger begrijpelijke manier met prioriteiten zijn omgegaan. Ik zou u derhalve willen verzoeken om, ook al is 2009 een verkiezingsjaar, een balans op te maken en te onderzoeken in hoeverre en hoe prioriteiten van de afgelopen jaren concreet zijn omgezet en om de burgers te betrekken bij de ontwikkeling van een communicatiestrategie op dit gebied.
Ten tweede is de vermindering van de bureaucratie een blijvende prioriteit die voor vertrouwen zorgt bij de burgers, en ook bij kleine en middelgrote ondernemingen. Ik mis de MKB-regeling (de "European Small Business Act”). Schept u alstublieft vertrouwen, zodat de opkomst bij de verkiezingen voor het EP in 2009 kan worden verhoogd! Ook dat moet een prioriteit zijn!
(Applaus)
Mairead McGuinness
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik ben verheugd over deze verklaring, maar ik wil met name de aandacht willen vestigen - en antwoorden willen krijgen - op bladzijde 18 en een van de belangrijkste maatregelen onder het kopje "Wereldwijd”: "In voorkomend geval, uitvoering van de ontwikkelingsovereenkomst van Doha.”
Ik vrees dat men staat te trappelen om een deal te sluiten en dat daarbij alleen de landbouwsector veren moet laten, terwijl Europa geen vooruitgang boekt in termen van Markttoegang voor niet-landbouwproducten of diensten. Ik zou hier graag meer over willen weten omdat ik het gevoel heb dat we hier niet over worden geïnformeerd. Kiezers in mijn kieskring hebben het hele weekend bij me aangeklopt en hun bezorgdheid geuit over de vermindering van de invoerrechten voor rundvlees en zuivelproducten met 70 procent, die een zware klap zal betekenen voor de landbouw en waardoor het gemeenschappelijk landbouwbeleid, dat ons in dit Huis na aan het hart ligt, te grabbel zal worden gegooid.
Deze kwestie is onderdeel van de discussie over het Verdrag van Lissabon in Ierland. Ik zou wensen dat dit niet zo was, en ik zou willen dat de vicevoorzitter van de Commissie een krachtig standpunt inneemt om mijn kiezers ervan te verzekeren dat ze niet in de steek worden gelaten.
Luís Queiró
(PT) Mijnheer de Voorzitter, alles wijst erop dat 2009 een jaar vol kansen gaat worden. Het is zeer positief dat de gevonden uitweg uit de institutionele impasse ons de kans biedt om onze energie op andere vraagstukken te richten en ons op het beleid te concentreren.
Reeds sinds een aantal jaren voeren we discussies over de globalisering, de klimaatverandering, de ontoereikende veiligheid aan onze buitengrenzen en de instabiliteit in de buurlanden. Sedert decennia denken we na over de uitdaging door opkomende nieuwe economieën en over de nieuwe rol van Afrika in de wereld. Het is belangrijk om over grote uitdagingen en adequate antwoorden daarop te theoretiseren, maar Europa kan niet alleen maar - zij het op interactieve wijze - gadeslaan hoe de veranderingen zich voltrekken. Europa moet een actieve rol spelen, een drijvende kracht voor hervormingen zijn en een katalysator voor ontwikkeling.
Tot de verschillende beleidsprioriteiten die de Europese Commissie heeft aangegeven, behoort ook communicatie. Er is geen beter communicatiebeleid denkbaar dan de bevestiging van de bereikte resultaten. Het belang en de relevantie van Europa voor zijn burgers moet worden waargenomen, gevoeld en erkend. Op die manier kan het vertrouwen van de burgers worden gewonnen en kunnen wij de burgers geven wat zij van ons verwachten.
Katalin Lévai
(HU) Mijnheer de Voorzitter, ik zou de aandacht willen vestigen op twee punten. Het eerste heeft te maken met de versterking van nieuwe samenwerkingsvormen. Aan de ene kant moeten we de samenwerking tussen de lidstaten en de Europese Unie versterken, en aan de andere kant de samenwerking tussen het Parlement, de Raad en de Commissie, en in dit verband dienen wij positieve voorbeelden te geven waarmee reële resultaten worden bereikt.
Het andere belangrijke punt in deze context is voor de Europese sociaal-democraten altijd een kwestie van centraal belang, namelijk de kwestie van een sociaal Europa, dat wil zeggen het waarborgen van welvaart, solidariteit en sociale zekerheid, wat wij veelal kortweg als 'sociaal Europa' aanduiden, en de verwezenlijking op zo kort mogelijke termijn van de doelstellingen van Lissabon. In dit verband zou ik willen wijzen op het feit dat in dit programma erg weinig aandacht wordt besteed aan de situatie van vrouwen, hoewel in de meeste lidstaten juist de sociale zekerheid van vrouwen in het gedrang is en er steeds vaker sprake is van onzekere arbeidsverhoudingen.
Zuzana Roithová
(CS) Ik zou een bijdrage aan deze discussie willen leveren door erop te wijzen dat op alle beleidsgebieden een duidelijk gedefinieerde plaats moet worden ingeruimd voor kleine en middelgrote ondernemingen, die de ruggengraat vormen van de stabiele werkgelegenheidssituatie in Europa. Er moet nog veel worden ondernomen, met name in de parlementen van de nieuwe lidstaten, waar het concept van flexizekerheid -- een flexibele arbeidsmarkt - nog in de praktijk moet worden gebracht opdat de ondernemingen beter op nieuwe uitdagingen kunnen reageren en meer banen kunnen aanbieden.
Bovendien zouden wij er ons sterk voor moeten maken om op de kleintjes te letten, maar waar het om individuele richtlijnen en verordeningen gaat, ontbreekt een analyse van de Commissie met betrekking tot de impact daarvan op kleine ondernemingen. Aan de andere kant krijgen we vaak effectbeoordelingsstudies die door multinationals zijn opgesteld. Ik ben verheugd over de voorgestelde MKB-regeling, en ik reken erop dat we niet blijven steken in ideeën, zodat we de Europese burgers bij de Europese verkiezingen kunnen zeggen dat we onze doelstelling hebben bereikt om de economische ruimte effectiever en stabieler te maken.
DanutBudreikait
- (LT) In 2009 zal zowel de samenstelling van het Parlement als die van de Commissie veranderen, en toch zal de continuïteit van onze werkzaamheden worden gewaarborgd. Ik zou het belang van het gemeenschappelijk energiebeleid willen benadrukken. Sinds 2006 discussiëren we over een gemeenschappelijk Europees energiebeleid, en het Parlement heeft de dimensie van het externe energiebeleid inmiddels omlijnd.
Dit beleid is momenteel van groot belang met het oog op onze inspanningen om gas uit verschillende bronnen te produceren, en aangezien het een centraal onderwerp is van verschillende debatten, bijvoorbeeld over nieuwe energiebronnen, de poolgebieden enz., zal dit beleid ook in de toekomst van belang zijn. De Europese Unie mag voor de verandering niet de laatste zijn die nieuwe energiebronnen ontdekt en toepast.
Margot Wallström
Mijnheer de Voorzitter, ik wil alle leden bedanken voor hun bijdrage aan het debat. Ik denk dat het, samen met de resolutie die u zal aannemen, en de dialoog tussen de commissies en de bevoegde commissarissen, een goede politieke input vormt voor het werkprogramma voor volgend jaar. Hier heb ik altijd voor gepleit: een meer politieke benadering van de jaarlijkse beleidsstrategie.
Ik wil graag op een aantal punten reageren die hier zijn aangekaart en die mij zeer belangrijk lijken.
Ten eerste, wat betreft het Verdrag van Lissabon: zoals u weet staat de Commissie volledig achter dit nieuwe Verdrag; we zetten ons volledig in voor de tenuitvoerlegging ervan en wachten de implementatie begin volgend jaar niet af, maar bereiden ons daar nu al op voor. Wij richten onze aandacht bijvoorbeeld op het burgerinitiatief dat reeds door verschillende sprekers is genoemd, op de tenuitvoerlegging van de nieuwe bepalingen inzake de samenwerking met de nationale parlementen, op de toetreding tot het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens alsmede op de dienst extern optreden, om slechts enkele dingen te noemen die een goede voorbereiding vergen. Dit is waar wij aan moeten werken. Ik hoop dat er geen twijfels bestaan over onze inzet voor het Verdrag van Lissabon.
Wij ontplooien tevens - en dit is van groot belang - communicatie- en voorlichtingsactiviteiten met betrekking tot het Verdrag omdat wij, ongeacht de wijze waarop het wordt geratificeerd, de democratische plicht hebben ons met de burgers bezig te houden door hen te informeren, naar hen te luisteren en ook door uit te leggen wat we aan het doen zijn en wat het nieuwe Verdrag betekent.
Ik ben van mening dat dit een zeer belangrijk debat is voor de politieke agenda en het evenwicht tussen de sociale en de economische agenda, twee aspecten die reeds door verschillende sprekers zijn genoemd, en dit zijn precies de vraagstukken waar we het in de dialoog met de commissies over moeten gaan hebben. Het is duidelijk dat de verschillende kanten van dit Huis de accenten anders leggen en verschillende prioriteiten hebben. Hiervoor zal een oplossing moeten worden gevonden in de resolutie, waarnaar wij reeds uitzien; de resultaten zullen in de herfst hun neerslag vinden in het wetgevings- en werkprogramma. Vandaar dat ik denk dat wij veel aandacht dienen te besteden aan dit politieke debat.
Ik wil ook graag reageren op een vraag van de heer Bonde. Ik vrees dat ik niet begrijp waar hij het over heeft, aangezien wij onze documenten en voorstellen al een hele tijd naar de nationale parlementen sturen. Dit is een goede praktijk die door de nationale parlementen zeer wordt gewaardeerd. We hebben er veel van geleerd, en het heeft op nationaal niveau gezorgd voor meer inzicht in het reilen en zeilen in de Europese instellingen op Europees niveau. Dit is eveneens een goede oefening voor de nieuwe procedures van het nieuwe Verdrag. Maar bovendien zijn we met de nationale parlementen een dialoog begonnen over de jaarlijkse beleidsstrategie en over ons werkprogramma, en ons is gevraagd om de parlementen te bezoeken en uitleg te geven en vragen te beantwoorden die de nationale parlementariërs hadden over onze plannen en ons werkprogramma. Ik geloof dat we hier veel mee zijn opgeschoten: we hebben er veel van geleerd, en de nationale parlementen zij in de gelegenheid gesteld om beter te bevatten en uit te leggen wat er op Europees niveau gebeurt. Ik hoop daarom dat wij allen iets van deze ervaring opsteken. Onze dialoog met de nationale parlementen is geen lobbyisme; het gaat erom de Europese agenda gestalte te geven. Dit betekent meer democratie, dunkt mij.
Tot slot, wat betreft de financiering: u zult deze discussie apart moeten voeren, want dit is een deel van het probleem - we hebben reeds een financieel kader tot 2013, en we moeten allen de beperkingen van de financiële kaders onder ogen zien. Na 2009 krijgen we geen aanvullende personele middelen meer, dus drukken we u op het hart om ons niet te vragen een hoop nieuwe taken uit te voeren, omdat we niet het nodige personeel hebben om dat aan te kunnen. We moeten beseffen dat we dit debat over het financiële kader apart voeren.
Mevrouw Gräßle wil ik antwoorden dat de Commissie op het gebied van de structuurfondsen onlangs een zeer ambitieus plan heeft goedgekeurd om de deugdelijkheid van de desbetreffende bestedingen te waarborgen. Samen met de lidstaten, die zoals u weet het geld ter plekke uitgeven, is de Commissie voornemens alle noodzakelijke controles uit te voeren om ervoor te zorgen dat elke euro naar behoren wordt besteed. We zullen hiervan regelmatig verslag doen aan de Commissie begrotingscontrole. Wij zijn vast van plan onze uitgaven te controleren.
Ten slotte wil ik graag zeggen dat wij ons samen op de communicatieprioriteiten kunnen concentreren, omdat 2009 ook een belangrijk jaar zal zijn als het erom gaat een levendig debat te houden in de aanloop naar de verkiezingen. Zoals u weet liggen de communicatieprioriteiten voor 2009 bij het Verdrag van Lissabon. In de eerste rubriek van deze jaarlijkse beleidsstrategie wordt de MKB-regeling genoemd. Deze vormt een onderdeel van de strategie van Lissabon en is precies gericht op de punten die u heeft genoemd en die volgens mij zeer belangrijk zijn.
Wij zullen de resultaten van de strategie van Lissabon presenteren. We gaan de begroting hervormen, we gaan aandacht besteden aan groei en banen en aan energie en klimaatverandering. Onze communicatieprioriteiten zullen voor een groot deel op deze aspecten zijn gebaseerd, en we hopen op een levendig debat over dit Europese beleid.
Ten slotte wil ik uw aandacht vestigen op het voorstel voor een interinstitutioneel akkoord inzake communicatie. Wij hopen dat dit een beter kader zal bieden voor onze samenwerking op dit gebied, dus nogmaals dank voor dit debat. Wij komen nog met een follow-up hierover en over alle details die u heeft aangesproken, die mijns inziens meer thuishoren in de dialoog tussen de commissies en de commissarissen.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming zal tijdens een latere vergaderperiode plaatsvinden.
Schriftelijke verklaringen (artikel 142)
Małgorzata Handzlik  
schriftelijk. - (PL) Ik heb de jaarlijkse beleidsstrategie van de Commissie voor 2009 zeer zorgvuldig gelezen. Aangezien ik mij vooral voor problemen van kleine en middelgrote ondernemingen en de economische context van de integratie interesseer, neem ik de vrijheid om vooral in te gaan op een aantal belangrijke punten van de strategie.
We moeten vanuit een andere invalshoek naar het Europese MKB kijken. We moeten weer prioritair belang toekennen aan het MKB en het ontwikkelingspotentieel ontplooien dat deze sector toekomt. Het deed mij genoegen om in het bewuste document te lezen dat de Commissie prioriteit blijft geven aan de verwijdering van onnodige hinderpalen die de ontwikkeling van KMO's belemmeren. Zij acht het tevens van belang om verder te werken aan het Europees Handvest voor kleine bedrijven, waarvan ik hoop dat ons ertoe zal aanzetten om in de eerste plaats na te denken wat deze kleine bedrijven ten goed zal komen, alvorens we ze proberen in de globale context in te passen.
Het is van groot belang om een innovatiestrategie te bevorderen en te steunen en voldoende aandacht te besteden aan de noodzaak van samenwerking tussen onderzoekscentra en bedrijven. Het deel van het document dat aan de prioritaire rol va de Europese burgers als consumenten is gewijd, is al even belangrijk. De manier waarop wij de burgers informeren en met hen communiceren, moet duidelijk worden verbeterd. Wanneer ik met kiezers spreek, merk ik dat het hun over het algemeen aan kennis ontbreekt over het functioneren van de Unie en de voordelen die de EU voor de burgers oplevert. Het is belangrijk om het publiek een duidelijk signaal te geven over de kwesties die hun na aan het hart liggen. De burgers, of zij nu consumenten, ondernemers of allebei zijn, moeten het gevoel krijgen dat de Europese Unie dicht bij de burgers staat, vriendelijk is en gemakkelijk te begrijpen.
