3. Sytuacja i kulturalne dziedzictwo w Kaszgarze (Region Autonomiczny Sinciang-Ujgur, Chiny) 
Przewodniczący
Kolejnym punktem porządku obrad jest debata w sprawie sześciu projektów rezolucji w sprawie sytuacji i kulturalnego dziedzictwa w Kaszgarze (Region Autonomiczny Sinciang-Ujgur, Chiny).
Tunne Kelam
autor - Panie Przewodniczący! Ujgurowie stali się de facto mniejszością w swojej historycznej ojczyźnie. Potrzebują międzynarodowego wsparcia, aby zachować swoją kulturę i tożsamość. W rzeczywistości ważą się losy starożytnego miasta Kaszgar. W programie modernizacji przewidziano wyburzenie do 85 % tradycyjnego starego miasta w Kaszgarze. Trzeba zapobiec budowie nowoczesnych bloków mieszkalnych w miejscu historycznej fortecy. Jeśli chińskie władze naprawdę chcą nas przekonać, że wszystko będzie dobrze, muszą najpierw przekonać rodowitych mieszkańców Wschodniego Turkiestanu, że ich dziedzictwo kulturowe będzie respektowane i że język Ujgurów będzie nauczany w szkołach na równym poziomie z językiem chińskim.
Wzywam władze chińskie do zaakceptowania ewentualnych składek na rzecz Międzynarodowej Rady Zabytków i Zespołów Zabytkowych (ICOMOS), która ma imponujące doświadczenie w zarządzaniu miejskimi terenami historycznymi; zwracam się też do rządu chińskiego z prośbą o nadanie miastu Kaszgar statusu obiektu światowego dziedzictwa UNESCO, obejmującego szereg miejsc o wartości kulturowej położonych wzdłuż jedwabnego szlaku.
Marietje Schaake
autorka - Panie Przewodniczący! Pod szyldem reform i rozwoju niszczy się starożytne miasto Kaszgar leżące na jedwabnym szlaku. To nie tylko cios w globalne dziedzictwo kultury, ale przede wszystkim w miasto, które jest bardzo ważne dla ludności ujgurskiej i Hui oraz z punktu widzenia niszczonej obecnie różnorodności kulturowej całych Chin.
Chiny podjęły działania zmierzające do poprawy relacji poprzez dyplomację na rzecz kultury na świecie, ale nikt nie będzie zainteresowany skomercjalizowaną, homogeniczną kulturą kraju, który cechuje się taką różnorodnością kulturową.
Ze względu na możliwości gospodarcze i zrównoważone relacje z resztą świata konieczne jest poszanowanie praw człowieka i mniejszości w najszerszym znaczeniu. Domagamy się, by rząd Chin ocenił możliwość włączenia miasta Kaszgar w zakres wniosku złożonego wspólnie z Kazachstanem, Kirgistanem, Tadżykistanem i Uzbekistanem o wpisanie jedwabnego szlaku na listę dziedzictwa światowego UNESCO.
Wysoka przedstawiciel Unii powinna podjąć rozmowy na temat praw człowieka z Chińską Republiką Ludową oraz sprawić, by dialog ten był skuteczniejszy i ukierunkowany na działania.
Lidia Joanna Geringer de Oedenberg
Dzisiejsza debata na temat praw mniejszości etnicznych w Chinach przypada na dzień po tym, jak Dalajlama ogłosił oficjalnie rezygnację ze stanowiska politycznego Tybetu. W nadchodzących miesiącach powinniśmy uważnie obserwować rozwój sytuacji politycznej w Tybecie. Dzisiaj jednak rozmawiamy o innej dyskryminowanej w Chinach mniejszości - Ujgurach, mniejszości muzułmańskiej. Chiny usprawiedliwiają swoją politykę wobec nich walką z terroryzmem, a prześladowanie ludzi łączą z niszczeniem ich dziedzictwa kulturowego. Szczególnie niepokojące są informacje o prowadzonej przez władze chińskie przebudowie miasta Kaszgar, która w praktyce prowadzi do niszczenia jego historycznego centrum, będącego jednym z najciekawszych i najlepiej zachowanych przykładów architektury muzułmańskiej w Azji Środkowej, które przyciąga rocznie ponad milion turystów, które miałoby szansę znaleźć się na liście światowego dziedzictwa kultury UNESCO, gdyby Chiny o to zabiegały.
Pokładam nadzieję w służbach dyplomatycznych Unii Europejskiej, które wykażą się skutecznością w rozmowach z władzami Chin, przypominając o konieczności szanowania praw mniejszości etnicznych i ochrony ich dziedzictwa kulturowego. Dziękuję.
Frieda Brepoels
Panie Przewodniczący! To jasne, że Kaszgar stanowi par excellance symbol tożsamości kulturowej Ujgurów w chińskiej prowincji Sinciang. W dniu 27 stycznia zorganizowałam w Brukseli konferencję, podczas której dowiedziałam się, jaki wpływ mają destrukcyjne, chińskie plany urbanizacyjne na ludność ujgurską. W istocie, w tym przypadku - pod pozorem bezpieczeństwa publicznego i modernizacji - Chiny chcą pozostawić w stanie nienaruszonym nie więcej niż 15 % pierwotnego miasta i w gruncie rzeczy przekształcić Kaszgar w jedno wielkie muzeum pod gołym niebem. Myślę, że nadeszła pora na naszą mocną reakcję, zanim będzie za późno.
Po stłumieniu demonstracji w Urumczi w lipcu 2009 roku władze Chin zostały wezwane przez Parlament do podjęcia wszelkich działań zmierzających do nawiązania otwartego, stałego i pełnego szacunku dialogu z Ujgurami oraz do podjęcia bardziej zintegrowanej i kompleksowej polityki gospodarczej w ich regionie, nastawionej na wspieranie lokalnego zaangażowania i - przede wszystkim - na ochronę ujgurskiej tożsamości kulturowej. Niestety, obecna polityka Chin w Kaszgarze jest zupełnym przeciwieństwem tego, do czego wzywaliśmy. Nie tylko zniszczenie miasta Kaszgar i odmawianie lokalnej ludności prawa głosu w tej sprawie, ale także brak zgody na to, aby Kaszgar starał się o wpisanie na listę światowego dziedzictwa UNESCO ilustrują sposób, w jaki Komunistyczna Partia Chin traktuje różnorodność kulturową.
Charles Tannock
autor - Panie Przewodniczący! Motto UE brzmi: "Jedność w różnorodności”. Niestety, takie sentymenty nie liczą się w Chińskiej Republice Ludowej, której komunistyczni przywódcy mają obsesję na punkcie jedności, ale niewiele myślą o świętowaniu różnorodności.
Próba narzucenia małym mniejszościom kultury Han - kultury większości chińskiego społeczeństwa - bez wątpienia powoduje w tym najbardziej zaludnionym kraju świata napięcie i niezadowolenie. Wiemy już, że w czasie ostatnich 60 lat tłumiono starożytną kulturę tybetańskich buddystów. Teraz widzimy, że to samo grozi miastu Kaszgar w niespokojnym regionie Sinciang.
Przez 2 tysiące lat Kaszgar był świetnie prosperującym miastem na jedwabnym szlaku, z bogatą, wyjątkową i kwitnącą kulturą Azji Środkowej, teraz jednak doświadcza całkowitego zniszczenia i przebudowy. Trudno uciec od myśli, że jest to próba złamania przez Pekin woli ujgurskich separatystów.
Ja osobiście nie wyrażam ani poparcia, ani współczucia dla separatystów, których niektórzy zwolennicy - jak się obawiam - mają powiązania z Al-Kaidą, namawiam jednakże rząd Chin do ponownego przemyślenia sprawy. Zniszczenie starożytnego miasta, takiego jak Kaszgar wzmocniłoby determinację wszystkich tych, którzy chcieliby podburzać do przemocy przeciwko państwu.
Rui Tavares
Panie Przewodniczący, Panie i Panowie! Szczerze mówiąc, z trzech pilnych debat, które odbywają się dziś po południu, w tej właśnie czujemy się najbardziej bezsilni. Rozmawialiśmy o Pakistanie i Białorusi i mamy podstawy, aby wierzyć, że Unia Europejska ma nie tylko autorytet moralny, ale także siłę i możliwość wywierania nacisku na organy zewnętrzne w celu dopilnowania, aby te sprawy były przynajmniej właściwie potraktowane.
W rzeczywistości, kiedy mówimy o Chinach, wiemy, że możliwości wpływu są ograniczone, ponieważ wiele z tego, o czym mówimy w Parlamencie jest sprzeczne z tym, co robią europejskie rządy w naszych krajach, tzn. pan Sarkozy, pani Merkel czy politycy w moim kraju - Portugalii - na przykład pan Sócrates, który całkiem niedawno zmienił trasę manifestacji przeciwko władzom Chin, aby odwiedzający Lizbonę premier nie musiał stawić czoła protestującym przeciwko jego reżimowi. Inaczej mówiąc, to właśnie Europa ma stały udział w tym świecie fantazji i marzeń, który przywódcy Chin tworzą dla siebie, w którym nie ma opozycji, a wszystkim odpowiada jeden model rozwoju, taki sam dla Pekinu, Szanghaju, Guangzhou, Regionu Autonomicznego Sinciang-Ujgur czy Tybetu.
Dlatego naprawdę trudno jest Parlamentowi Europejskiemu powiedzieć to, co zamierzamy dzisiaj powiedzieć i co zostało także zapisane w naszej rezolucji. Wzywamy władze Pekinu do zaprzestania tej demograficznej eksterminacji Ujgurów. Wzywamy do zachowania kulturowej i etnicznej różnorodności regionów, z których składają się Chiny. Wzywamy do zachowania miejsc, które mają wartość architektoniczną lub są dziedzictwem kultury. Jednak przywódcy naszych własnych krajów rzucają się w ramiona chińskich przywódców, przepraszając za wszystko, co zrobili w ich kraju i dają im wolną rękę w imię modelu rozwoju, który ostatecznie respektujemy jedynie w podstawowym zakresie. Ponownie okazało się, że autorytet moralny musi najpierw kształtować się w domu, a poza tym kiedy my, w Unii Europejskiej mówimy o innych, mówimy przede wszystkim o sobie i musimy przeanalizować naszą postawę wobec Chin.
Bernd Posselt
Panie Przewodniczący! Jak już powiedziano, Ujgurowie nie są mniejszością, ale ludźmi ze starożytną kulturą jedwabnego szlaku, którzy stopniowo poddają się chińskim rządom, początkowo bardzo łagodnym. Ujgurowie są wspierani zwłaszcza przez Światowy Kongres Ujgurów z siedzibą w Monachium, a kulturowe dziedzictwo Kaszgaru jest wspierane przez ruch "Błękitna tarcza”, którego przewodniczący - Karl von Habsburg - był w Strasburgu w tym tygodniu, aby przekazać nam informacje.
Jeśli mamy wspierać Ujgurów, uczyńmy to w formie przyjacielskiego apelu do Chińczyków, ponieważ Ujgurowie są zagrożeni eksterminacją na tle etnicznym i kulturowym. Ponadto Chiny, jako kraj mający najstarszą kulturę na świecie, powinny zdać sobie sprawę z tego, że jedną z cech charakterystycznych ludzi kulturalnych jest ochrona i poszanowanie innych kultur, zwłaszcza w przypadku małych kultur fukcjonujacych w wielkim imperium. Wystarczy że Chińczycy zastosują swoją własną konstytucję, w której w trzech miejscach jest napisane, że to dziedzictwo kulturowe musi być zachowane.
Dlatego chciałbym jasno powiedzieć, że chcemy, aby nasi chińscy partnerzy poszli w tej kwestii na pewne ustępstwa - chcemy ochrony kulturowego dziedzictwa Ujgurów.
Corina Creţu
Panie Przewodniczący! Moim zdaniem musimy w tym przypadku wystrzegać się jednostronnych osądów. Istnieje ryzyko, że może to spowodować efekt przeciwny do zamierzonego, zarówno w związku z obecną sytuacją, jak i w związku z partnerstwem Unii Europejskiej i Chin. Krwawa przemoc w ostatnich latach w Sinciang jest rażącym dowodem na to, że uciekanie się do siły to opcja najmniej satysfakcjonująca. Dlatego uważam, że naszym obowiązkiem jest zachęcanie do dialogu międzyetnicznego.
Moim zdaniem rezolucja Parlamentu Europejskiego nie powinna mieć wpływu na prawo władz chińskich do obrony integralności kraju i bezpieczeństwa wszystkich obywateli, zwłaszcza wobec gróźb terrorystycznych w regionie, gdzie Al-Kaida próbuje ustanowić swoją obecność. Musimy zdecydowanie wspierać zrównoważony rozwój narodowy, zarówno gospodarczy, jak i demograficzny.
(Oklaski)
Kristiina Ojuland
w imieniu grupy ALDE - Panie Przewodniczący! Wiadomo dobrze, że Ujguria nieuchronnie stoi przed zagrożeniem, że może stać się drugim Tybetem. Chińska Republika Ludowa ogłosiła program odbudowy urbanistycznej w Kaszgarze (KDHR), którego celem jest zrównanie z ziemią 85 % starego miasta.
Takie barbarzyństwo należy powstrzymać i Unia Europejska musi nalegać, aby władze Chińskiej Republiki Ludowej nie niszczyły tego ważnego miejsca o wartości kulturowej, położonego na starożytnym jedwabnym szlaku. Przyjęta przez ONZ Deklaracja praw osób należących do mniejszości narodowych lub etnicznych, religijnych i językowych oraz konstytucja Chińskiej Republiki Ludowej muszą być respektowane nawet przez Pekin.
Chińska Republika Ludowa coraz częściej stosuje sinizację mniejszości etnicznych takich jak Ujgurowie i Tybetańczycy. To jest kulturowa eksterminacja XXI wieku, której nie możemy akceptować.
Jaroslav Paška
Panie Przewodniczący! Oficjalne kręgi chińskie przez długi czas źle znosiły wzmianki o innych starożytnych i ważnych kulturach i cywilizacjach, których pomniki znajdują się dzisiaj na terytorium Chin.
Kaszgar stanowi centrum ujgurskich muzułmanów - jednej z największych mniejszości etnicznych w Chinach. Przez tysiąclecia Chińczycy próbowali podporządkować sobie tereny Ujgurów i wiele razy przegrali walkę o kontrolę nad tymi terenami. Dlatego nawet dzisiaj czuć pewną rezerwę w postawie chińskiej administracji, próbującej stłumić wszelkie przejawy tradycji i tożsamości kulturowej, które nawiązują do bogatych pomników kultury Ujgurów i miasta Kaszgar.
Nie jestem pewien, czy oficjalne chińskie organy są dzisiaj zdolne do zaakceptowania filozofii, zgodnie z którą obecne państwo chińskie nie jest zbudowane jedynie na tradycjach i historii chińskiego imperium, ale także na tradycjach i historii innych ludzi. Zachowanie Chińczyków wobec Tybetu i wobec pomników ujgurskich w Kaszgarze świadczy raczej o tym, że dzisiejsze Chiny nie potrafią docenić bogactwa, jakie inni ludzie i inne kultury wniosły do wspólnego państwa.
Dlatego trzeba powiedzieć z tego miejsca, że my - w przeciwieństwie do władz Chin - doceniamy i podziwiamy wszystkie ważne zabytki kultury znajdujące się na terytorium Chińskiej Republiki Ludowej oraz w Tybecie i Kaszgarze.
Seán Kelly
Panie Przewodniczący! Kaszgar jest miastem trzech i pół miliona ludzi, czyli niewielu mniej niż wynosi cała ludność wyspy Irlandii. Bliżej stamtąd do Bagdadu niż do Pekinu. Leży na jedwabnym szlaku - wielkim szlaku handlowym - i ma jedne z najlepiej zachowanych obiektów architektury islamskiej, z których część jest przysypana przez pustynię. Ma również największy meczet-grobowiec w Chinach i jest skarbem, nie ma co do tego wątpliwości. Jednak, jak już powiedziano, jest bardzo zagrożony, dlatego że Chińczycy chcą rzekomo przebudować miasto z uwagi na jego podatność na trzęsienia ziemi. Nie możemy tego zaakceptować, ponieważ czujemy, że zaprzepaszczono by wielki skarb.
Co możemy z tym zrobić? Być może niewiele, ale dzisiaj ważne jest, aby przynajmniej naświetlić tę kwestię. Możemy, jak powiedzieliśmy, zwrócić się z prośbą, aby miasto wpisano na listę światowego dziedzictwa, tak jak inne miejsca na jedwabnym szlaku. Być może uda nam się zwrócić ludziom uwagę na skarby, które tam się znajdują, aby mogli je zachować na przyszłość. Inaczej byłaby to wielka strata dla świata, ale jeszcze większa dla Chin.
Mitro Repo
(FI) Panie Przewodniczący! Ta rezolucja dotyczy w rzeczywistości zachowania ważnego dziedzictwa kulturowego i prawa mniejszości do swojej tożsamości kulturowej. Starożytne miasto Kaszgar jest jednym z najlepiej zachowanych islamskich miast w Azji Środkowej. Bogata historia Kaszgaru sięga wstecz aż do chińskiej dynastii Hana, a miasto było ważnym przystankiem na jedwabnym szlaku. Łączyło Azję z Europą. Region Sinciang ma ogromne znaczenie kulturowe dla całego świata.
Chiny muszą podjąć działania, aby wpisano miasto Kaszgar na listę światowego dziedzictwa UNESCO i zachowano ten obszar dla przyszłych pokoleń. Europejska Służba Działań Zewnętrznych powinna także dopilnować, aby lokalne strategie poszerzono o prawo do kulturowej tożsamości. Delegacja Unii Europejskiej w Chinach mogłaby także przeznaczyć fundusze na wsparcie tradycji mniejszości w Kaszgarze i ich tożsamości kulturowej.
Monica Luisa Macovei
Panie Przewodniczący! Przyszłe pokolenia zależą od naszych dzisiejszych działań, chroniących miejsca o ponadczasowej wartości - takie jak Kaszgar. Kaszgar jest głównym filarem historii islamu w Chinach.
W 2009 roku chiński rząd ogłosił program odbudowy urbanistycznej, który zakłada wyburzenie 85 % starego miasta w Kaszgarze i wybudowanie w to miejsce nowoczesnych bloków mieszkalnych. Wyburzanie powinno być wstrzymane. Planiści miasta powinni opracować plan rozwoju, który zachowa stare miasto w Kaszgarze. Cały jedwabny szlak w Chinach powinien podlegać ochronie w ramach programu światowego dziedzictwa UNESCO, do którego Chiny przystąpiły w 1985 roku. Wzywam Komisję i Radę do poruszenia tych kwestii z władzami Chin.
Raül Romeva i Rueda
Panie Przewodniczący! Dziedzictwo kulturowe jest niezbędne do zachowania tożsamości. To jest oczywiste w Europie, w Chinach, wszędzie - i władze chińskie o tym wiedzą. Jednakże widzieliśmy przykład, jak celowo niszczyły to dziedzictwo, czyli tę tożsamość, w wielu miejscach takich jak Tybet - i teraz robią to samo z miejscami ujgurskimi, takimi jak Kaszgar.
Dlatego ważne jest, abyśmy jeszcze raz wyjaśnili nasze stanowisko i namówili rząd chiński do natychmiastowego zatrzymania kulturowej zagłady zagrażającej pozostałościom architektury Kaszgaru oraz do przeprowadzenia obszernego, specjalistycznego badania metod renowacji nastawionych na ochronę kultury. To nie dzieje się bez powodu. Wiarygodność rządu zależy także od tego, jak traktuje on mniejszości. Jeśli Chiny chcą być wiarygodne na arenie międzynarodowej, ważne jest, aby mniejszości takie jak Ujgurowie były właściwie traktowane, z właściwym szacunkiem i z zachowaniem standardów dotyczących praw człowieka.
Paul Rübig
(DE) Panie Przewodniczący, Panie Komisarzu Hahn! Kultura i tożsamość powinny być w centrum zainteresowania na szczeblu globalnym. Właśnie w tym tygodniu Karl Habsburg wyjaśnił nam, jak ważną rzeczą dla poszukiwania tożsamości jest to, aby dziedzictwo kulturowe nie było dostępne tylko dla Ujgurów, ale by było dobrem globalnym. Chiny powinny tę kwestię potraktować ulgowo. Przykładowo, przystąpiliśmy ostatnio do porozumienia z miastem Wenzhou umożliwiającego dokonywanie w przyszłości bezpośrednich inwestycji w dolarach. Dostrzegam możliwość skoncentrowania się także na tym regionie, aby ludzie w różnych miastach i regionach Chin mieli równe prawa. Stosunki międzynarodowe naprawdę mogą w tym zakresie stanowić znaczącą pomoc.
Sari Essayah
(FI) Panie Przewodniczący! W Chinach nie respektuje się podstawowych praw mniejszości etnicznych - ani Tybetańczyków, ani Ujgurów. To typowe, że Komunistyczna Partia Chin odmawia wsparcia miasta Kaszgar w jego staraniach o wpis na listę światowego dziedzictwa UNESCO. W ostatnich latach Chiny wsparły międzynarodowy projekt wpisania na listę światowego dziedzictwa miejsc o wartości kulturowej na jedwabnym szlaku, Kaszgar jednak nie znalazł się na tej liście, ponieważ jest domem jednej z największych mniejszości w Chinach - Ujgurów.
Wręcz przeciwnie, Chiny zamierzają wyburzyć ogromne obszary miasta twierdząc, że zagraża ono bezpieczeństwu mieszkańców, ale organizacje kulturowe, obywatelskie i praw człowieka uważają te plany za okrutną próbę zniszczenia kultury Ujgurów. Komunistyczna Partia Chin musi uznać fakt, że obywatele Chin są zróżnicowani kulturowo i muszą mieć prawo do kulturowej autonomii.
Elena Băsescu
(RO) Panie Przewodniczący! Stare centrum Kaszgaru znajduje się w niebezpieczeństwie, a razem z nim - historyczny symbol ujgurskiej mniejszości w Chinach. Przyjęta polityka tak zwanej odbudowy urbanistycznej prowadzi do stopniowego zanikania tożsamości tej grupy, która rozwijała swoją kulturę wokół fortecy położonej na jedwabnym szlaku. Uważam, że przenoszenie populacji Ujgurów z ich tradycyjnego miejsca zamieszkania i wyburzanie Kaszgaru to działania, które naruszają prawa mniejszości. Ponadto miasto to jest uważane za najlepiej zachowany przykład islamskiej architektury w Azji Środkowej. Ulice i budynki Kaszgaru mogłyby być odnowione w celu poprawy warunków życia mieszkańców. Pozostaje pytanie, dlaczego władze nie inwestują w takie działania. Rekomenduję wpisanie starego centrum na listę światowego dziedzictwa UNESCO, jako części jedwabnego szlaku. Apeluję także do rządu Chin, aby przestał wyburzać miasto i poszukał alternatywnych rozwiązań.
Eija-Riitta Korhola
(FI) Panie Przewodniczący! Kaszgarowi - dzięki jego odległemu położeniu przy zachodniej granicy Chin - oraz mieszkającym tam Ujgurom udało się zachować przez wieki ich starożytne tradycje. Dlatego miasto przyciąga co roku setki i tysiące turystów. Chińska administracja próbuje teraz skuteczniej kontrolować region - z powodu jego strategicznego położenia - aby zagwarantować lepszy dostęp do rynku energetycznego w Azji Środkowej.
Chiny mają, oczywiście, prawo do rozwoju gospodarczego, ale prawa mniejszości, które są z natury słabe, muszą być chronione. Możliwy jest taki rozwój Kaszgaru, który zagwarantuje utrzymanie sposobu życia Ujgurów. Zabezpieczenie budynków przed trzęsieniami ziemi oraz infrastrukturę można poprawić bez wdrażania planów zniszczenia 85 % starożytnego miasta, zmuszania Ujgurów do przeprowadzek na nowe tereny mieszkalne i dzielenia ich społeczności.
Dlatego trzeba powstrzymać lekkomyślne niszczenie starożytnego miasta i zasięgnąć opinii Ujgurów w sprawie rozwoju miejsca, które historycznie zamieszkują. W przeciwnym razie ich egzotyczna, fascynująca kultura będzie zagrożona zupełnym zniszczeniem.
Ryszard Czarnecki
(PL) Panie Przewodniczący! Chciałbym powiedzieć, że bardzo dobrze, iż Parlament Europejski po raz kolejny zabiera głos w sprawie Ujgurów, mniejszości muzułmańskiej dyskryminowanej w Chinach. Chciałbym przypomnieć, że była już rezolucja Parlamentu Europejskiego w tej sprawie oraz o tym, że powinniśmy wypowiadać się również w kontekście innych mniejszości religijnych prześladowanych w Chińskiej Republice Ludowej, na przykład mniejszości chrześcijańskiej. Katolicy są tam bardzo ostro dyskryminowani. Władze komunistyczne w Pekinie powołały specjalne struktury kościelne, które są nieuznawane przez oficjalny kościół katolicki. Myślę, że ta bardzo potrzebna i ważna dyskusja może być dzisiaj głosem w obronie wszystkich mniejszości religijnych w Chinach. Myślę, że ten głos jest bardzo potrzebny.
Johannes Hahn
komisarz - Panie Przewodniczący! Zachowanie dziedzictwa kulturowego ma kluczowe znaczenie dla zapewnienia ochrony i kontynuacji tradycji i sposobu życia mniejszości narodowych. Ponadto zniszczenie ważnych obiektów kulturowych może stanowić cios nie tylko w dziedzictwo i spuściznę archeologiczną wspomnianej mniejszości, ale w dziedzictwo kulturowe w ogóle. Wobec tego Unia Europejska z niepokojem przygląda się przebudowie starożytnego miasta Kaszgaru w Regionie Autonomicznym Sinciang w Chinach. Nie można przecenić znaczenia Kaszgaru jako centrum kultury mniejszości ujgurskiej w Chinach. Kaszgar jest uważany za tak samo ważny, jak Jerozolima dla żydów, muzułmanów i chrześcijan.
W białej księdze w sprawie Sinciang z 2009 roku rząd chiński oświadczył, że odbudowa Kaszgaru jest konieczna, aby chronić miasto przed trzęsieniami ziemi i pożarami. To chwalebny cel. Społeczeństwo obywatelskie, zarówno chińskie, jak i międzynarodowe, wyraziło jednak znaczące niezadowolenie z przyjętych metod. Istnieją poważne obawy, że aż 85 % starego miasta może zostać wyburzone. W rzeczywistości wiele godnych uwagi budynków, w tym wyjątkowa medresa Xanliq, prawdopodobnie już zostało zniszczonych. Niepokojące jest również to, że około 200 tysięcy osób może zostać wysiedlonych ze swoich tradycyjnych domów i że ta kwestia nie jest wcale - lub jest w bardzo niewielkim stopniu - konsultowana z mieszkańcami, których dotyczy.
Istnieją obawy, że wyburzenie struktur, które składały się na podstawy kultury ujgurskiej przez wiele setek lat może mieć poważny wpływ na zachowanie tej kultury w kolejnych latach. Szkoda, że Chiny podjęły decyzję, aby nie proponować Kaszgaru jako miejsca światowego dziedzictwa, mimo jego wyjątkowego statusu, ponieważ dzięki temu UNESCO mogłoby zaangażować się w proces przebudowy. Rozumiemy w każdym razie, że UNESCO zwróciło się do władz chińskich z apelem w sprawie wpływu przebudowy na tradycyjne dziedzictwo i kulturę Kaszgaru. Unia Europejska w pełni podziela te obawy i wezwie władze Chin do współpracy z UNESCO w celu dopilnowania, aby przebudowa Kaszgaru odbywała się zgodnie z najlepszymi, międzynarodowymi praktykami w tym zakresie.
Unia Europejska wezwie także władze chińskie do dopilnowania, aby zapytano mieszkańców Kaszgaru o przyszłość miasta i aby uwzględniono ich opinie.
Przewodniczący
Otrzymałem sześć projektów rezolucji złożonych zgodnie z art. 110 pkt. 2 Regulaminu.
Zamykam debatę.
Głosowanie odbędzie się po zakończeniu debat.
