Top EU/Rusland (debat)
De Voorzitter
Aan de orde zijn de verklaringen van de Raad en de Commissie over de Top EU/Rusland.
Manuel Lobo Antunes
fungerend voorzitter van de Raad. -(PT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, zoals u weet zal de twintigste Top EU/Rusland komende vrijdag plaatsvinden in de Portugese stad Mafra. In onze optiek is deze top voor de leiders van zowel Rusland als de Europese Unie een uitstekende gelegenheid om onze betrekkingen te inventariseren.
Wij zijn van mening dat de betrekkingen tussen de Europese Unie en Rusland in het algemeen goed zijn en zeker veel beter dan de internationale media ons soms willen doen geloven. Rusland is een belangrijke partner voor de EU en we nemen onze verhouding zeer serieus. Tijdens de top zal ingegaan worden op de situatie in de EU en in Rusland. We zullen verslag doen over de ontwikkelingen in de Europese Unie, met name over de vooruitgang bij het opstellen van het nieuwe hervormingsverdrag dat pasgeleden in Lissabon werd aangenomen, en over het pakket inzake energieliberaliseringdat door de Commissie is voorgesteld en op 9 september is goedgekeurd.
Wat de gemeenschappelijke ruimten betreft, zullen we de vooruitgang bij de implementatie van de routekaarten evalueren. Dit proces kent nog altijd een volledig positief verloop, hoewel sommige gebieden zich sneller moeten ontwikkelen. In sommige belangrijke sectoren heeft de Permanente Samenwerkingsraad (PSR) geholpen deze doelstelling te verwezenlijken. De PSR inzake cultuur, die een dag voor de top gehouden zal worden, zal helpen onze culturele samenwerking te intensiveren.
Wat betreft de prioriteiten voor de top is het onze bedoeling om tot een overeenkomst te komen over de start van het mechanisme voor vroegtijdige waarschuwing in de energiesector, waarover een principeakkoordis bereikt tijdens de vorige top, in Samara. Aangezien de Europese Unie en Rusland van elkaar afhankelijk zijn op het gebied van energie, moet het vertrouwen worden vergroot en de wederzijdse samenwerking worden versterkt. Wij zullen daarom aangeven welke doelstellingen en beginselen de EU moet hanteren bij ons energiepartnerschap, waarbij het met name gaat om wederkerigheid, transparantie, openheid en het vaststellen van een doeltreffend wettelijk en regelgevend kader. Naar onze mening moeten de beginselen van het Verdrag inzake het Energiehandvesten de tekst inzake wereldwijde energieveiligheid die door de G8 in Sint Petersburg is goedgekeurd, worden opgenomen in de nieuwe overeenkomst tussen de EU en Rusland die wettelijk bindend zal zijn en de huidige Partnerschaps- en Samenwerkingsovereenkomst (PSO) zal vervangen.
Op het gebied van investeringen zijn we verheugd over de formele dialoog die gepland staat in de routekaart voor de gemeenschappelijke economische ruimte. Het is van levensbelang dat er transparante, niet-discriminatoire en voorspelbare voorwaarden in het leven worden geroepen voor ondernemingen uit de EU die in Rusland investeren, met het oog op de wetgeving inzake strategische investeringen die de Doema op dit moment in behandeling heeft. We zullen ook bij Rusland aandringen op het vermijden van selectieve benutting van beleidsdomeinen, zoals milieu of fiscale zaken, teneinde bestaande investeringen te hinderen of verborgen obstakels voor nieuwe investeringen op te werpen. Wij zijn van mening dat de toetreding van Rusland tot de Wereldhandelsorganisatie (WTO) prioriteit heeft en daarom zullen wij ook proberen deze kwestie ter sprake te brengen tijdens de top. Wellicht heeft de Commissie hier nog meer over te zeggen.
Ik moet erop wijzen dat de top ook zal worden benut om druk uit te oefenen om vooruitgang af te dwingen indien er nog geen oplossing is gevonden voor de belangrijkste lopende kwesties, zoals de uitvoerrechten ophout of discriminatoire treintarieven.
We zijn ons ervan bewust dat deze top vlak voor de presidentiële en Doemaverkiezingen in Rusland vallen. Tijdens het verkiezingsproces zal de vrijheid van meningsuiting, met inbegrip van persvrijheid en vrijheid van vergadering, van cruciaal belang zijn en zal de democratische legitimiteit van Rusland flink op de proef worden gesteld. Het Bureau voor Democratische Instellingen en Mensenrechten (ODIHR) mag geen strobreed in de weg worden gelegd bij het observeren van de Doemaverkiezingen. Als lid van de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (OVSE) en de Raad van Europa heeft Rusland de bijzondere plicht om onze gedeelde waarden te beschermen. Het is betreurenswaardig dat bepaalde kwesties de betrekkingen tussen de Europese Unie en Rusland hebben overschaduwd, aangezien onze wederzijdse afhankelijkheid niet kleiner maar steeds groter wordt.
Rusland en de EU moeten samenwerken om hun twistpunten bij te leggen omdat er werkelijk geen alternatief is voor onze samenwerking. Helaas bevindt de start van de onderhandelingen over een nieuwe overeenkomst tussen de EU en Rusland zich nog altijd in een impasse. Het Russische invoerverbod voor Pools vlees en groenten vormt nog steeds een belangrijk obstakel voor de start van de onderhandelingen. De Commissie heeft aangegeven bereid te zijn om contacten te blijven onderhouden om zo een oplossing te vinden die beide partijen stemt. Helaas is de situatie eind vorige maand verder bemoeilijkt door de beslissing van de Russische veterinaire autoriteiten om de invoer van vlees afkomstig van 36 ondernemingen uit de EU te verbieden.
De onderbreking van de olietoevoer naar Litouwen door de Druzhba-leiding is ook een struikelblok bij het op gang komen van de onderhandelingen over een nieuwe overeenkomst tussen de EU en Rusland. Al meer dan een jaar is er door Rusland geen officiële informatie meer gegeven over het lek in de pijpleiding of over de vooruitzichten om de toevoer te hervatten. Het is daarom van levensbelang dat er een bevredigende oplossing wordt gevonden, die het benodigde vertrouwen zal wekken om verder te gaan met het ontwikkelen van een partnerschap tussen de EU en Rusland op het gebied van energie.
Ondanks de huidige impasse in de onderhandelingen moet de situatie niet erger worden voorgesteld dan hij is. We hebben namelijk in 2006 met Rusland afgesproken dat de PSO van kracht zou blijven om zo een wettelijk vacuüm in onze betrekkingen met het land te vermijden.
Ten slotte zullen we de belangrijkste kwesties op de huidige internationale agenda zeker ter sprake brengen, met name Kosovo en Irak. We zullen ook het cruciale belang benadrukken van positieve samenwerking met Rusland in onze gemeenschappelijke buurlanden, zodat we iets kunnen doen aan kwesties van gezamenlijk belang of aan gedeelde punten van zorg, met name de "bevroren” conflicten.
Benita Ferrero-Waldner
lid van de Commissie. -(EN) Voorzitter, Rusland is niet enkel een belangrijke nabuur, het is voor ons een strategische partner. We zien dat het er uitstekend gaat met de handel en de investeringen en we zien ook, zoals onze President al zei, dat er in toenemende mate sprake is van wederzijdse afhankelijkheid. Maar we weten ook dat Rusland een belangrijke partner is bij het oplossen van regionale conflicten en problemen op wereldniveau - die hier eveneens zijn genoemd - en dat er nog heel wat gedaan moet worden om het potentieel van onze betrekkingen volledig te kunnen benutten.
De top van komende vrijdag is de eerstvolgende gelegenheid om de status van die betrekkingen weer eens te evalueren. Een aantal van de lopende kwesties niet zal worden opgelost, maar we zullen op een aantal andere punten vooruitgang boeken en we zullen daarmee ook de basis leggen voor toekomstige voortgang, op dit moment van transitie.
We weten dat dit voor Rusland een uiterst belangrijke periode is, een aantal maanden vóór de cruciale verkiezingen van een nieuw parlement en een nieuwe president. We weten ook, dat de Europese Unie herhaaldelijk haar zorg heeft laten blijken over de implementatie van de democratische principes en het respecteren van de mensenrechten in Rusland. Wij, de Europese Unie, volgen de ontwikkelingen op de voet. De komende verkiezingen zijn in dat opzicht een belangrijke test en we verwachten dat Rusland een verstandige keuze zal maken en waarnemers van de OSCE zal uitnodigen om toezicht te houden op de verkiezingen.
We zullen die gelegenheid ook aangrijpen om onze zorg uit te spreken over mensenrechtenkwesties, zoals de beperking van de persvrijheid, de aanvallen op journalisten, de druk die op NGO's wordt uitgeoefend en de situatie in de noordelijke Kaukasus.
Toen ik op 11 en 12 oktober in Kaliningrad was, ben ik ook in de gelegenheid geweest, de komende top te bespreken met de belangrijkste adviseur van de president, speciaal afgezant de heer Yastrzhembsky. Laat me beginnen met een paar goede voorbeelden, maar dan aangeven waar we geen voortgang zullen boeken.
Ik denk dat Rusland op het punt staat een belangrijke financiële contributie aan te kondigen voor verschillende grensoverschrijdende samenwerkingsprogramma's die door de EU worden geleid. Dat zal zeer welkom zijn, aangezien samenwerking over onze grenzen in ontwikkeling een belangrijk aspect is sinds de uitbreiding van 2004. En Kaliningrad is uiteraard een heel speciaal geval, vanwege zijn unieke geografische ligging.
Dit vereist, zo is steeds gebleken, speciale voorzieningen die het proces van grensoverschrijdende samenwerking en plaatselijk grensverkeer vergemakkelijken. De financiële bijdrage van Rusland zou echter ook op een gunstig moment komen, gezien de ernstige verkeersopstoppingen die zich in Kaliningrad voordoen tussen de lidstaten en Rusland, evenals elders bij andere grensposten met verschillende lidstaten.
Files van vrachtwagens van soms wel 50 kilometer langaan de EU-kant van de grens zijn echt niet acceptabel. We dienen de maatregelen te implementeren en zijn derhalve met Rusland overeengekomen om de knelpunten terug te dringen. We hebben zojuist in de Commissie een pilotproject gestart, waarin douane-informatie wordt uitgewisseld en de modernisering van de infrastructuur aan de grens wordt gefinancierd. Rusland dient van haar kant de grensprocedures te stroomlijnen. Rusland is in principe bereid dit te doen, maar het vergt enige tijd.
Onze President heeft het al over energie gehad. Ik wil hier alleen aan toevoegen, dat we binnenkort tot een overeenkomst moeten kunnen komen over het mechanisme voor vroegtijdige waarschuwing, dat bedoeld is om problemen met de voorraden tijdig te signaleren, voordat de situatie kritiek wordt. Onze President heeft het gehad over energiecultuur en over investeringen, dus daar hoef ik hier niets aan toe te voegen. Ik wil er alleen even op aansluiten, door te zeggen dat investeringen en zakelijke betrekkingen ook besproken zullen worden op een ronde tafelconferentie van industriëlen, waaraan Günter Verheugen en Andris Piebalgs zullen deelnemen en die morgen, donderdag, van start gaat. De conclusies van deze ronde tafelconferentie zullen vervolgens aanstaande vrijdag aan de top worden gerapporteerd Ik ben van mening dat dit een goede bijdrage is aan een daadwerkelijk groeiende zakelijke relatie.
Rusland is een economische partner van belang en ik wil hieraan toevoegen dat we de Russische inspanningen voor toetreding tot de WTO zullen ondersteunen. U weet dat we altijd voorstander zijn geweest van de toetreding van Rusland tot de WTO. We zijn ook van mening dat het belangrijk is dat het speelveld duidelijk is. Daarom zullen wij de wens sterk naar voren brengen dat de toetreding van Rusland tot de WTO afgerond dient te worden. De top zal een nieuwe impuls geven aan dit complexe proces, dat zich in een kritieke fase bevindt.
In de marges van de top zullen we een nieuwe staalovereenkomst ondertekenen, waarmee de toegestane hoeveelheden die Rusland naar de Europese Unie mag exporteren worden verhoogd. Een ander positief teken wat de samenwerking tussen de EU en Rusland betreft, is dat in de marges van de top ook de gezamenlijke intentieverklaringvan hetEuropees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslavingendeRussische Federale Dienst voor Drugscontrole zal worden ondertekend.
Minder positief is dat ik u moet informeren dat, ondanks het feit dat Rusland in mei in Samara serieus bereid was onze overeenkomst betreffende de vluchten over Siberië nog op tijd vóór de volgende top in Mafra te ondertekenen, de kans dat dit daadwerkelijk gaat gebeuren uiterst gering is. We willen dit hoofdstuk over dit langdurige conflict kunnen afsluiten. Een positief gebaar van Rusland zou ons in staat stellen door te gaan met de luchtvaarttop, die gepland isin november in Moskou, waar het enorme potentieel voor samenwerking binnen deze sector in kaart gebracht zal worden.
Van de internationale kwesties zal Kosovo zeker een van de belangrijkste zijn en we dienen gezamenlijk met Rusland te onderzoeken hoe deze kwestie tot een oplossing gebracht kan worden, op basis van de voortdurende inspanningen van de Troika. We moeten een nieuw conflict in de Balkan zien te voorkomen.
We zullen ook andere belangrijke internationale kwesties bespreken, zoals het Midden-Oosten, voorafgaand aan de Conferentie van Annapolis; Iran, naar aanleiding van het recente bezoek van president Putin aan Teheran en Afghanistan; Birma/Myanmar; en de situatie betreffende de bevroren conflicten, met name in Georgië en Moldavië.
We zouden graag op een constructieve manier met Rusland willen samenwerken bij het zoeken naar oplossingen voor deze omstreden vraagstukken. We moeten dan ook doorgaan met waar we mee bezig waren en onze langetermijndoelstellingen nooit uit het oog verliezen.
José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra
Mijnheer de Voorzitter, wat betreft de top in Samara hopen wij, in de woorden van de media, dat de Portugese herfst warmer zal zijn dan de Russische lente.
Ik ben het eens met de commissaris dat we moeten blijven werken aan het bouwen van een strategische verhouding met Rusland, maar het klimaat zal meer van de Russische temperatuur afhangen dan van die van de Europese Unie: tot op zekere hoogte gezien hetgeen de commissaris al aangegeven heeft maar bovenal gezien de nieuwe rol die Rusland op het internationale toneel wil spelen, met name waar het gaat om de continuïteit van de energievoorziening.
Deze verhouding moet echter worden gestut door een aantal peilers, mijnheer de Voorzitter. De eerste peiler bestaat eruit dat elke beslissing of actie tegen een lidstaat moet worden gezien als een beslissing of actie tegen de gehele Europese Unie.
Ten tweede, mijnheer de Voorzitter, is de Europese Unie onherroepelijk en onvoorwaardelijk toegewijd aan mensenrechten en moet zij zich ferm opstellen bij de verdediging van deze waarden. In dit kader vind ik dat we verheugd moeten zijn over de beslissing van de Russische regering om visa goed te keuren en uiteindelijk ook af te geven aan de Fractie van de Groenen/Vrije Europese Alliantie zodat deze een vergadering in Moskou kan houden.
Een punt van zorg is de verklaring, in het kader van recente topvan landen die aan de Kaspische Zee liggen, over het formeren van een soort breed front om tot op zekere hoogte te strijden tegen de regionale en internationale dreigingen en sommige standpunten van de Verenigde Naties.
Ik ben aan het afronden, mijnheer de Voorzitter. Commissaris, mijnheer de fungerend voorzitter, verdedig de belangen van de Europese Unie met pragmatisme, schep deze band, maar vergeet niet dat de cijfers in de pas moeten lopen met de idealen. Ik herinner mij iets dat ik onlangs heb gelezen in een - vanzelfsprekend uitstekend - artikel in The Economist: blijkbaar heeft de heer Putin de bondskanselier, mevrouw Merkel, tijdens de top in Wiesbaden verteld dat dat de reden was dat Dostojevski verloor aan de roulettetafel.
Ik hoop dat de Europese Unie meer geluk heeft in Portugal dan de Russische schrijver had in Wiesbaden.
Jan Marinus Wiersma
namens de PSE-Fractie. - (NL)Voorzitter, in de aanloop naar de komende top blijft ook voor mijn fractie het centrale uitgangspunt dat Rusland en de Europese Unie een aantal grote gezamenlijke belangen delen. En ondanks de vele meningsverschillen moet de Europese Unie daarvan tijdens de komende top blijven uitgaan. Rusland en Europa hebben elkaar nodig voor de aanpak van problemen in Europa, maar vooral ook voor grote internationale vraagstukken. Een duurzame veiligheid in Europa is alleen mogelijk in samenwerking met Rusland.
Wij, mijn fractie en ik, hebben daarom altijd het strategisch partnerschap met Rusland gesteund. De top wacht een zware agenda, en de commissaris en de vertegenwoordiger van het voorzitterschap hebben daar al over gesproken. We hopen dat toch op een gegeven moment weer beweging komt in de kwestie van het onderhandelingsmandaat voor het nieuwe partnerschaps- en samenwerkingsakkoord. We hopen dat een nieuwe Poolse regering beter zal kunnen samenwerken met Moskou en daardoor wellicht ruimte kan scheppen voor voortgang.
De energierelatie is van groot belang en ook wij vinden dat wederkerigheid het uitgangspunt moet zijn, maar we moeten wel beseffen dat we hier ook te maken hebben met een vorm van onderlinge onafhankelijkheid die we samen beter moeten proberen te managen. Wij willen ook meer samenwerking in het Zwarte-Zeegebied. We hopen ook dat op de top kwesties als Transnistrië en Georgië aan de orde komen.
Er is al iets gezegd over de staat van de democratie in Rusland, en die mag natuurlijk niet onbesproken blijven. Ook wij maken ons zorgen over de aanloop naar de Doemaverkiezingen. Ook wij willen dat die campagnes vrij en eerlijk zijn, dat alle partijen gelijke kansen hebben. Vandaar dat het ook zo belangrijk is dat in Moskou wordt aangedrongen op de kwestie van de waarnemers. Niet alleen waarnemers op de verkiezingsdag zelf, maar ook waarnemers tijdens de campagne in de aanloop naar de verkiezingen. We weten allemaal hoe belangrijk het is om een goed oordeel over de verkiezingen te kunnen vormen; een land dat streeft naar het voorzitterschap van de Parlementaire Vergadering van de Raad van Europa moet toch ook in staat en bereid zijn samen te werken met de OVSE, als het gaat om de waarneming van de verkiezingen.
Ten slotte, en ik herhaal eigenlijk wat ik in het begin gezegd heb, moeten we kritisch blijven als het om Rusland gaat; kritisch als het gaat om mensenrechten en democratie, maar we moeten niet onnodig polariseren, want het uitgangspunt moet blijven: nabuurschap, samenwerking en samen proberen de zaken in Europa aan te pakken en niet zaken voortdurend op de spits drijven.
Graham Watson
namens de ALDE-Fractie.-(EN) Voorzitter, de top van mei in Samara heeft de barsten aan het licht gebracht in ons strategisch partnerschap met Rusland, op het gebied van energie, Kosovo en de mensenrechten. Deze barsten zijn uitgegroeid tot een kloof, die inmiddels zo diep en zo groot is dat het ons moeilijk valt, aan te geven hoe we nog tot een "partnership” van betekenis kunnen komen, op basis van gezamenlijke waarden.
In de woorden van meneer Putin zelf: "Rusland zal niet op korte termijn, of wellicht zelfs nooit, een land worden met sterk historisch gewortelde liberale waarden.”
Hoe lang kunnen we het groeiende bewijs nog blijven negeren? Niet dat de Russen de culturele uitingen van het Westen afwijzen, want president Putin heeft het herhaaldelijke malen gehad over de plaats van zijn land in het culturele hart van Europa. Nee, deze felheid, deze afwijzing is hoofdzakelijk gericht tegen wat president Barroso de "heilige waarden” van Europa noemt; waarden als vrijheid, democratie en rechtsorde, die in Rusland vandaag de dag overduidelijk ontbreken.
De heer Salafranca Sánchez-Neyra had gelijk. We hebben teveel Realpolitik te horen gekregen vanuit de Raad en de Commissie en niet genoeg Moralpolitik. Onze betrekkingen met Rusland zijn inderdaad strategisch, maar ze kunnen niet aangeduid worden als partnership.
Wat we nodig hebben, is een pragmatische aanpak: samenwerken waar we kunnen op kwesties die voor beide partijen van belang zijn, zoals grensoverschrijdingen, energiebevoorrading en toetreding tot de WTO; hoewel de gisteren aangekondigde prijsregulering voor voedingswarenerop duidt dat men terugkeert naar het economische beleid van vroeger.
Er kan zeker enige vooruitgang geboekt worden met Rusland, maar dan wel zonder de fanfare, en de daaropvolgende frustraties, waardoor een EU-Rusland top te vaak gekenmerkt wordt.
Wat meer eerlijkheid is ook geboden omdat er in Rusland twee belangrijke verkiezingen voor de deur staan. Als de technologie voor het klonen van mensen wat verder ontwikkeld was, zou president Putin zich waarschijnlijk kandidaat stellen voor zowel het presidentschap als voor de functie van premier, in navolging van het voorbeeld van de gebroeders Kaczyński in Polen. Voor een land dat nog in 1917 een oligarchie verdreef, is het werkelijk ongelofelijk dat een nieuwe autocratie nu terrein aan het winnen is en we moeten onze kritiek niet inhouden uit angst om een partnerschap in gevaar te brengen dat uitsluitend op papier bestaat.
Pas als een onafhankelijke rechterlijke macht, vrijheid van meningsuiting en democratie niet alleen met de mond beleden worden en als journalisten, oppositiepartijen en NGO's kunnen opereren zonder angst voor vergelding, kan Europa solidair achter Rusland gaan staan.
Om die reden heeft mijn Groep een resolutie gezocht om dit debat mee af te sluiten en ruim 300 parlementsleden hebben ons gesteund. We moeten bereid zijn, op papier te zetten wat we in het openbaar zeggen en bewijzen dat degenen die zeggen dat dit Huis niets anders is dan een veredeld "Praathuis” het bij het verkeerde eind hebben.
Het Hervormingsverdrag kent het Parlement voor het eerst echte zeggenschap toe ten aanzien van externe acties. Laten we dus hoog inzetten om aan deze uitdaging het hoofd te bieden en op de top een signaal afgeven dat president Putin niet kan negeren.
Konrad Szymański
namens de UEN-Fractie.-(PL) De beslissing om voorafgaand aan de Top EU/Rusland geen resolutie aan te nemen, die gisteren genomen is door de leiders van de Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-democraten) en Europese democraten, toont aan dat we nog steeds een probleem hebben met Rusland. Deze beslissing is een ernstige fout. In ons deel van Europa zouden we een dergelijke Frans-Duitse motorniet verwachten.
Onze resolutie van 2 mei die voorafging aan de top in Samara was erg nuttig. Ik vertrouw erop dat ons stilzwijgen van vandaag geen teken is van een poging om af te wijken van een vastomlijnd en veeleisend beleid inzake Rusland. Als de aanpak die in Samara is vastgesteld wordt ondermijnd, zal Rusland er steeds meer van overtuigd raken dat Europese integratie en met name de uitbreiding van 2004 ontwikkelingen zijn die kunnen worden genegeerd of gebanaliseerd. De politici die op dit moment onder het mom van pseudo-realisme hun best doen de ruk richting dictatuur van Rusland te negeren, maken zo een herhaling van de Finse zaak mogelijk. Zij staan toe dat Centraal-Europa gediscrimineerd wordt en dat de positie van de Europese Unie als mondiale partner daardoor wordt verzwakt.
Bart Staes
namens de Verts/ALE-Fractie. - (NL)Voorzitter, collega's, commissaris, minister. Minister, u zei in uw inleiding dat de betrekkingen met Rusland goed zijn, in elk geval beter dan wat de internationale pers daarover schrijft. Minister, leeft u op Mars? Leeft u op Venus? Durft u de Russen te zeggen waar het op aankomt, of is voor u de Europese Unie finaal? Geld en platte commercie, is dat voor u belangrijker dan democratie en mensenrechten?
Laat ons zeggen zoals het is: Rusland glijdt af naar een regelrechte dictatuur met een sterke leider. Een sterke leider die geen tegenspraak duldt en, daar waar hij dat nodig acht, zijn geheime politietroepen van de FSB inzet. Een leider die onder geen beding macht wil afstaan en allerlei kunstgrepen gebruikt om na de parlementsverkiezingen van december en de presidentsverkiezingen van maart toch de touwtjes in handen te houden. Rusland, minister, evolueert naar een gesloten samenleving waar het heersende regime het liefst geen pottenkijkers duldt.
Ik wil me niet beperken tot theoretische beschouwingen. De realiteit is dat de mensenrechten in Rusland onder blijvende druk staan en dat de toestand van de democratie er lamentabel is. De realiteit is dat de vrije meningsuiting en de persvrijheid afglijden naar een strikte zelfcontrole. De recent aangenomen wet op het extremisme kan makkelijk gebruikt worden om onafhankelijke journalisten en politieke opponenten de mond te snoeren.
De realiteit is dat een sterke en onafhankelijke civiele samenleving door het Russische regime ongewenst is en dat de positie van NGO's zwaar onder druk ligt door een zeer restrictieve wetgeving. De realiteit is, minister, dat vrije verkiezingen er utopie zijn. Alleen wie geduld wordt door het regime mag meedoen. Zo wordt de coalitie "Een ander Rusland”, verenigd rond Gary Kasparov, verhinderd straks deel te nemen aan de parlementsverkiezingen.
Ten slotte, minister, de toestand in Tsjetsjenië staat misschien niet meer in de politieke actualiteit, maar de realiteit is er nog altijd zeer verontrustend. Er wordt blijvend gemoord, mensen worden er illegaal opgepakt en afgeperst, er zijn nog steeds dagelijks kidnappingen, en martelpraktijken zijn een courante praktijk. Dat is de realiteit in Rusland, minister, en ik hoop dat u daarmee rekening zult houden als u eind deze week met de heer Poetin spreekt.
Helmuth Markov
Mijnheer de Voorzitter, stabiliteit en ontwikkeling in Europa en de wereld zijn onmogelijk zonder verstandige samenwerking tussen de Europese Unie en Rusland. Wat zou ik willen zien, anders dan na Samara? Ik zou willen dat u straks terugkeert en ons vertelt dat u een gemeenschappelijke strategie hebt voor de oplossing van het probleem Kosovo en een gemeenschappelijke strategie voor het vredesproces in het Midden-Oosten, en dat u een gemeenschappelijk standpunt hebt inzake het nucleaire probleem in Iran en een gemeenschappelijke strategie om het Transnistria-probleem op te lossen.
Het gaat niet alleen om energievoorziening. Laten we Galileo vergeten. De energiesector loopt daar niet warm voor en de belastingbetalers moeten voor de rekening opdraaien. Laten we samen met Rusland werken aan een verstandig energiebeleid met gebruikmaking van nieuwe technologieën. Laten we het probleem van visumvrij reizen in Rusland oplossen. Waarom hebben wij op deze specifieke gebieden nog steeds niet veel vooruitgang geboekt? Naar mijn mening is er zeer veel dat gedaan zou kunnen worden.
Wat zal het standpunt van de Europese Unie over het antiraketschild zijn? Gaan we achter Rusland staan en zeggen we dat we geen verdedigingsschild van de VS willen? Ik denk dat het geweldig zou zijn als we dat voor elkaar zouden kunnen krijgen. Natuurlijk moeten we ook kritisch zijn op Rusland en het land vertellen dat als ik mij kant tegen de antiterrorismeplannen van de heer Schäuble en de heer Jung in Duitsland, ik dan ook tegen Rusland moet zeggen dat ik tegen deze antidiscriminatiewetgeving ben. Dat lijkt me duidelijk.
Als wij van mening zijn dat de situatie in Tsjetsjenië volledig indruist tegen de mensenrechten, moeten wij dat de Russen zeer duidelijk maken, maar er vervolgen ook op blijven hameren. Ik denk dat als we een verstandige partnerschapsovereenkomst hebben, dit iets is dat goede partners tegen elkaar kunnen en moeten zeggen. We hebben Rusland nodig en Rusland heeft ons nodig, en we zullen samen vooruitgang boeken als we alle kwesties bespreken en, bovenal, tot manieren komen om ze op te lossen.
Jana Bobošíková
(CS) Dames en heren, als wij op mondiale schaal ons mannetje willen staan, is het noodzakelijk dat de EU als sterke groepering en Rusland als supermacht hun economieën integreren.
Alleen op deze manier zullen zij in staat zijn om weerstand te bieden aan onvermijdelijke politieke onderstromen, die dit rationele partnerschap anders uit elkaar zouden kunnen trekken. Op dit moment komt de Russische uitvoer naar de EU, energiegerelateerde handel niet meegerekend, ongeveer overeen met die naar Marokko of Argentinië. Dit is waarom ik de oproep steun van de commissaris voor handel, de heer Mandelson, die de EU en Rusland heeft verzocht op te houden zich te gedragen als twee steden die alleen verbonden zijn door een zandweggetje en een gaspijpleiding.
Ik ben ervan overtuigd dat beide partners zich zouden moeten concentreren op het creëren van wederzijds lucratieve economische en handelsbetrekkingen op de lange termijn zonder toe te staan dat kortzichtige politieke tactieken de overhand krijgen. Ik ben van mening dat het in het belang van EU-burgers is dat de EU zich consequent gedraagt tegenover Rusland, hetgeen op het moment niet gebeurt. We zouden ons moeten inzetten voor de totstandkoming van een stabieler politiek en ondernemingsklimaat in Rusland, hetgeen minder obstakels voor de invoer en een beter platform voor investeerders uit de EU zou betekenen.
Reino Paasilinna
(FI) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, er zijn twee manieren om de betrekkingen van de EU met Rusland te bekijken. De één ziet problemen, de ander kansen. Zoals we weten zijn beide gezichtspunten op het moment ruimschoots vertegenwoordigd.
Verleden week in Lissabon zetten de leiders van de Unie een stap naar een samenhangender buitenlands beleid. Zou beleid inzake Rusland niet de eerste halte voor beide partijen kunnen zijn, dus ook voor Rusland? De Partnerschaps- en Samenwerkingsovereenkomst is aan herziening toe, dat weten we allemaal. Op het gebied van de Noordelijke Dimensie is iets bereikt betreffende de Baltische Zee, maar we moeten nu verdergaan naar nieuwe gebieden. Er is een routekaart, maar er zijn maar weinig reizigers die hem volgen.
We hebben het Russische lidmaatschap van de WTO gesteund. We moeten de overeenkomst afronden. Dan zouden de rechten op hout en de door commissaris Ferrero-Waldner genoemde illegale toeslagen die aan de grens worden opgelegd, binnen de perken kunnen worden gehouden. We zijn volledig afhankelijk van elkaar op het gebied van energie, maar die afhankelijkheid moet wel beide kanten op werken. Uitvoer veronderstelt net zo veel afhankelijkheid als invoer.
We moeten daarop ophouden stommetje te spelen met Rusland. Helaas is de situatie al geruime tijd zoals hij is, maar ik feliciteer de nieuwe leider van Polen die de betrekkingen met Rusland, en ook Duitsland, wilde verbeteren. Het probleem ligt duidelijk meer bij Rusland.
Besprekingen moeten ook resultaat opleveren op het gebied van burgerrechten, en niet alleen als het om goederen gaat. Ik wil de Raad graag vragen of de rechten op hout tijdens de top ter sprake zullen worden gebracht. En de nieuwe wetgeving in Rusland inzake het niet uitleveren van een verdachte voor ondervraging aan het land waar het misdrijf heeft plaatsgevonden? Dat is een vreemde procedure. In andere woorden: een crimineel die een misdrijf pleegt, kan zijn toevlucht zoeken in Rusland. Zal de Raad tijdens de top ingaan op deze kwestie?
Annemie Neyts-Uyttebroeck
(NL)Commissaris, Voorzitter, collega's, uit dit ganse debat en ook uit de verklaringen van de Raad en de Commissie blijkt overvloedig hoe moeilijk het is om ten aanzien van Rusland het nodige respect voor dat grote en belangrijke land en dat grote en belangrijke volk te combineren met het uitdragen van onze fundamentele beginselen voor wat betreft de rechtsstaat, een functionerende democratie, vrije media en eerbiediging van de mensenrechten. Het vinden van een juiste balans is moeilijk, temeer daar president Poetin als geen ander de kunst verstaat om op elk meningsverschil en zelfs elk nuanceverschil tussen de lidstaten handig in te spelen.
Er is gezegd dat er binnenkort - en we weten dat over enkele weken - verkiezingen zijn in Rusland. In dit verband wil ik onderstrepen dat de voorwaarden die opgelegd worden aan partijen die niet in de Doema vertegenwoordigd zijn, een democratie absoluut onwaardig zijn. Of het nu gaat over de hoogte van de deposit, het aantal vereiste handtekeningen, de controle daarop - denk wat er enkele maanden geleden in St. Petersburg is gebeurd - op geen enkel punt komt dat tegemoet aan onze en overigens overal ter wereld geldende voor eerlijke en vrije verkiezingen. Met andere woorden, dat ziet er dus absoluut niet goed uit.
Daarenboven komen er onrustwekkende berichten tot ons over pogingen om de contacten van studenten of deelnemers aan bezoekerprogramma's, angstvallig te controleren. Met andere woorden - en ik besluit Voorzitter - er is meer dan ooit eensgezindheid en waakzaamheid tussen de lidstaten geboden om alsnog een samenwerking mogelijk te maken.
Inese Vaidere
(LV) Dames en heren, Rusland is een belangrijke partner maar het beleid van het land is zorgwekkend. Er zijn nog geen standbeelden voor de heer Putin opgericht in de straten van Rusland, maar er zijn wel tekenen van een persoonlijkheidscultus. Het is in een democratisch land nog nooit gebeurd dat de president van het land zich verkiesbaar stelde bij de parlementaire verkiezingen, zoals het ook ongehoord is dat de leider van de radicale beweging "Nashi” voorgedragen is als minister van jeugdzaken en dat er is geweigerd om een afvaardiging te ontvangen van de Subcommissie mensenrechten van het Europees Parlement. De manipulatie van andere landen door Rusland is gevaarlijk. Onderzoek in Letland heeft uitgewezen dat de ondersteuning van bevolkingen door Rusland haaks staat op maatschappelijke integratie. Ik ben ook bang dat het politieke verleden van degenen die pasgeleden het Russische forum bij het Europees Parlement organiseerden, aanleiding geeft te denken dat er wellicht sprake is van gewelddadige plannen in andere Europese landen. Het is onze plicht om deze manipulaties te bestrijden want Rusland stelt de grenzen van ons geduld op de proef. Met betrekking tot de energiedialoog is het noodzakelijk dat de beginselen en de bekrachtiging van het Energiehandvest een integraal onderdeel vormen van de nieuwe overeenkomst, ondanks de ontevredenheid van Moskou over de wederkerigheidsclausule. Dank u.
Hélène Flautre
(FR) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik zal duidelijk zijn! De beslissing die we gisteren hebben genomen zal door de Russische overheid als een groot succes worden geïnterpreteerd: geen resolutie, geen boodschap. Sterker nog, Rusland heeft die gevolgtrekking al gemaakt. Dat is een echte bonus na de weigering van een officiële mensenrechtenafvaardiging van het Europees Parlement. De Russische maatschappij is meer dan ooit een gijzelaar van de propagandistische media en trekt zich terug in gevaarlijk nationalisme.
Geweld dat voortkomt uit angst viert in Rusland heden ten dage de boventoon en racisme en vreemdelingenhaat krijgen er steeds meer voet aan de grond. "Onafhankelijke” mensenrechtenactivisten, journalisten of politieke tegenstanders worden automatisch aangemerkt als "vijanden van het regime”. In 2007 werd wetgeving goedgekeurd die zich officieel met hen bezighoudt. Onder het mom van bestrijding van extremisme geeft deze wetgeving de overheid volledig de vrije hand in deze ongelijke strijd. Zoals Marie Mendras ons gisteren vertelde, stimuleert dit klimaat van voortdurende schending van mensenrechten de mensen daar niet om er iets aan te doen. De gok van de heer Putin heeft dus goed uitgepakt: het is hem gelukt zijn medeburgers ervan te overtuigen dat Rusland zijn eigen spelregels heeft op het gebied van democratie en mensenrechten.
Met een dergelijke overtuiging is het helemaal niet verwonderlijk dat Rusland nog steeds het enige lid van de Raad van Europa is dat protocol 14 niet bekrachtigd heeft. Voor Putin is dit een godsgeschenk, een zegen. Het betekent dat hij de bepalingen niet hoeft na te komen en kan voorkomen dat er vooruitgang is in zaken, met name die omtrent gemartelde Tsjetsjenen. Gezien deze situatie zou het naïef zijn te denken dat er op 2 december vrije en transparante verkiezingen zullen plaatsvinden in Rusland. Zijn zij gezien de omstandigheden eigenlijk niet gewoon een volksmandaat voor of tegen Vladimir Putin? Zonder enige aanpassing van de grondwet zal hij macht blijven houden over alle politieke, economische, financiële, bestuurlijke, gerechtelijke en veiligheidskwesties.
Aan de vooravond van de Top EU/Rusland doe ik een beroep op de Raad en de Commissie om mensenrechten op het hoogste politieke niveau aan te kaarten. Het is van levensbelang dat deze een belangrijke rol krijgen toebedeeld, zowel bij besprekingen over de toekomstige overeenkomst als over Kosovo of energie. Dat is wat Russische democraten ons vragen. Zij zeggen eenvoudigweg: "Blijf erover praten, blijf de waarheid vertellen.” Wij kunnen dat in ieder geval doen zonder onze levens in de waagschaal te stellen.
Vladimír Remek
(CS) Dames en heren, de betrekkingen tussen de EU en Rusland zijn een van de meest voorkomende gespreksonderwerpen in dit Huis.
Dezelfde clichés worden regelmatig uitgesproken, zowel moedwillig als voortkomend uit misverstanden of gebrek aan kennis van zaken. Desondanks moeten we met Rusland omgaan als een partner, of we dat nu willen of niet. Als we geen gemeenschappelijke taal kunnen vinden en er niet naar streven de betrekkingen gestaag te verbeteren, zal de EU hier meer onder lijden dan Rusland. Dit betekent niet dat we onze ogen moeten sluiten voor moeilijkheden, maar dat we de realiteit onder ogen moeten zien en iedereen naar dezelfde maatstaven moeten beoordelen.
Het is een feit dat het huidige Rusland in economische zin sterker is en daardoor meer zelfvertrouwen heeft. Het beschermt zijn eigen belangen zoals de VS dat doet, en de EU trouwens ook. We hebben een eenvoudige aanpak nodig. Dat is waarom ik blij ben dat door de resolutie uit te stellen, we onze vertegenwoordigers bij de top in Portugal meer de vrije hand hebben gegeven.
Het Rusland van nu is niet de voormalige Sovjet-Unie. Ik zeg dit niet alleen vanuit mijn eigen lange ervaring met werken in dit land, maar ook op basis van een uitspraak van het hoofd van de Amerikaanse diplomatieke dienst.
Ria Oomen-Ruijten
(NL)Voorzitter, dank aan het Raadsvoorzitterschap, dank aan de Commissievoorzitter. Ik zal het succes van de top straks niet afmeten aan de lengte van de gemeenschappelijke slotverklaring. Waar het mij om gaat - en ik hoop dat daarover ook de discussie plaatsvindt - is dat we exact invulling geven aan die thema's waarvan we weten dat we met elkaar oplossingen moeten vinden.
De betrekkingen EU-Rusland zijn ongelooflijk complex. Dat zal ook in deze verkiezingstijd niet veranderen. Maar we moeten wel erkennen dat er voor Rusland en de EU geen ander economisch en politiek alternatief is dan partnerschap. Voorzitter, voor dat partnerschap hebben we een mooie overeenkomst. Die bestaat nu tien jaar; hoe gaan we daar in de komende tijd creatief mee om? De top is ook van belang om uitleg te vragen over het begrip democratie en ik dank de Commissie voor wat zij op dat punt gaat doen.
Wat mij steeds opvalt, is dat in Rusland stabiliteit en democratie als tegenpolen gezien worden; in onze visie is dat natuurlijk niet zo en kan dat ook niet zo zijn. Toetreding van Rusland tot de WTO is van eminent belang voor ons allen.
Hannes Swoboda
(DE)Mevrouw de Voorzitter, het heeft weinig nut om Realpolitik en Moralpolitik met elkaar te vergelijken, zoals de heer Watson dat deed. De waarheid is dat we ze beide nodig hebben: in onze omgang met Rusland moeten we realistisch zijn en tegelijkertijd ons ethische en morele standpunt op heldere en krachtige wijze verdedigen.
Velen van ons dachten dat Rusland na de ineenstorting van het communisme simpelweg van het wereldtoneel zou verdwijnen, en dat is wat veel mensen ook wilden. Dat gebeurde echter niet. Het gebeurde met name niet omdat Rusland dankzij de stijgende energieprijzen zijn inkomsten heeft weten te verhogen en dus opnieuw macht kon vergaren in de internationale arena. Dat moeten we erkennen; als we dat niet doen, gaan we voorbij aan de werkelijkheid.
Er is echter iets dat we niet willen aanvaarden en dat zijn natuurlijk de negatieve ontwikkelingen, zoals duidelijk gemaakt door het voorzitterschap van de Raad en de commissaris. We zijn niet bereid om simpelweg te aanvaarden dat er steeds meer stappen worden gezet richting een ontmanteling van de democratie in Rusland. Dat zijn stappen die we niet kunnen aanvaarden en die niets te maken hebben met het opbouwen van democratie, en alles met haar erosie. Wij willen niet aanvaarden dat Rusland helaas niet bereid is om zijn buurlanden - onze gemeenschappelijke buurlanden - een open partnerschap te bieden. Een dergelijk partnerschap zou in ons belang zijn en we moeten Rusland zeer duidelijk maken dat we samen willen werken om dit op te bouwen, maar dan wel samenwerken met een Rusland dat de onafhankelijkheid en soevereiniteit van al zijn buurlanden erkent.
Wat we niet kunnen aanvaarden, is een situatie waarin Rusland op rechtmatige wijze, bijvoorbeeld via zijn lidmaatschap van de Raad van Europa of de OVSE, poogt om andere landen te beïnvloeden, terwijl het land tegelijkertijd geen verantwoordelijkheid wil nemen en daarom bijvoorbeeld verkiezingswaarneming van de hand wijst. We zouden de verkiezingen niet uit principe moeten wantrouwen, maar als een land als Rusland denkt dat zijn democratie volledig ontwikkeld is, moet het ook enkele controlemaatregelen toestaan. Als Rusland een belangrijke rol in de Raad van Europa en de OVSE wil spelen, moeten wij het land oproepen om dit aan te tonen door verkiezingswaarnemers toe te laten zodat deze kunnen vaststellen of Ruslands eigen verkiezingen transparant en eerlijk zijn. Dat is de duidelijke boodschap die de Europese Unie Rusland zou moeten sturen.
Bronisław Geremek
(PL) Fungerend voorzitter van de Raad, commissaris, ik denk dat we ons bij de discussie over de betrekkingen tussen Rusland en de Europese Unie moeten afvragen wat Rusland wil van de Europese Unie en wat de Europese Unie verwacht van Rusland. Een zekere Russische politicus heeft verklaard dat Rusland er nu voor zou moeten kiezen zichzelf af te sluiten. Als Rusland dat inderdaad doet, betekent dat in zekere zin een terugkeer naar de tijd van de Koude Oorlog. We zouden erover moeten nadenken waarvan Rusland zich dan wel zou willen afsluiten. Wellicht van de geuren van vrijheid die overwaaien uit de Europese Unie? Dit is een groot probleem. Tegelijkertijd beweert de Europese Unie op een strategisch partnerschap met Rusland uit te zijn.
We staan hier zeker voor een zware uitdaging en het zou goed voor ons zijn om te onthouden dat de beginselen van de rechtsstaat een cruciale rol spelen bij de ontwikkeling van een goed partnerschap met Rusland. Bij een rechtsstaat hoort de onafhankelijkheid van de gerechtshoven. Er is persvrijheid, vrijheid van meningsuiting en economische vrijheid. Ondernemers worden er niet in de gevangenis gegooid. Daarnaast worden de beginselen van de rechtsstaat er ook op het gebied van de internationale betrekkingen toegepast, hetgeen het ontdooien van de conflicten in de Kaukasus en Moldavië inhoudt, alsmede het aandringen bij de internationale gemeenschap tot inmenging in de kwestie Kosovo.
Hanna Foltyn-Kubicka
(PL) Mevrouw de Voorzitter, de Top EU/Rusland valt samen met een cruciaal moment in de geschiedenis van Rusland, namelijk het einde van het tijdperk van de heer Putin. Zal er echter werkelijk een einde aan dit tijdperk komen?
De presidentsverkiezingen in de Russische Federatie zullen niet tot verandering leiden. De macht blijft in handen van dezelfde persoon, dit ditmaal de titel van premier zal dragen. Andrei Lugovio, de vermeende moordenaar van Alexander Litvinenko, zal parlementslid worden en dus onschendbaar worden. Op die manier beschermt de Russische overheid openlijk een persoon die een ernstige misdaad op het grondgebied van de Europese Unie lijkt te hebben gepleegd. Hiermee geeft zij duidelijk het signaal af dat de belangen van het Kremlin boven alle wetgeving gaan, alsmede boven eerbied voor de lidstaten van de Europese Unie.
Na de verkiezingen zal er niets veranderen. De bevolking van Tsjetsjenië zal blijven worden uitgeroeid, de media zal het zwijgen blijven worden opgelegd en door zijn enorme voorraad natuurlijke hulpbronnen zal het Kremlin door kunnen gaan met het uitvoeren van een meedogenloos buitenlands beleid. Ik hoop heel erg dat de vertegenwoordigers van de Europese Unie dit in hun achterhoofd houden tijdens hun besprekingen met de Russische delegatie. Onze vertegenwoordigers moeten ook onthouden dat de besprekingen zelf niet van belang zijn. Dat worden ze alleen als ze tot daadwerkelijke veranderingen in de Russische Federatie leiden.
Christopher Beazley
(EN) Voorzitter, ik wil de fungerend Voorzitter van de Raaden de commissaris vragen dit Huis de garantie te geven, zoals gisteren is gevraagd, dat de opvattingen die hier naar voren worden gebracht aanstaande vrijdag in Mafra direct zullen worden overgebracht aan president Putin en zijn adviseurs.
We hebben gehoord over de drie grondbeginselen, door president Barroso beschreven als heilige principes, van solidariteit, wederkerigheid en rechtsstaat. De voorzitter zal als Portugees bekend zijn met het feit dat mijn eigen land, Engeland, een van de oudste bondgenoten van zijn land is. We kennen derhalve de betekenis van solidariteit en wederzijdse steun. Mochten we dit vergeten, dan worden we daaraan herinnerd door onze gezamenlijke beschermheilige, São Jorge.
Een aanval op een van de lidstaten of op de diplomaten van een van de lidstaten, of een cyberaanval op een van de lidstaten, is een aanval op de EU als geheel. Het is zonder meer gepast dat president Putin eraan herinnerd wordt dat deze solidariteit en wederkerigheid voor ons essentieel zijn. We kunnen het concept van soevereine democratie niet accepteren, indien dat betekent, dat Rusland enerzijds lid kan worden van internationale organisaties - u had het over de WTO, commissaris -, met de belofte verplichtingen na te komen, en zich dan niet aan die verplichtingen houdt. Dit dient sterk benadrukt te worden.
De gevangenisstraf van Mikhail Khodorkovsky in Siberië loop morgen na vier jaar af. Conform de Russische wet had hij die straf in Moskou moeten uitzitten. Het zou gepast zijn president Putin erop te wijzen dat de rechtsstaat tweerichtingsverkeer is, wat onze betrekkingen betreft. De heer Khodorkovsky zal niet worden vrijgelaten, omdat nieuwe beschuldigingen tegen hem zijn geuit.
U vraagt zich misschien af wat de EU hiermee te maken heeft. Het antwoord daarop is dat veel aandeelhouders in de EU zich er zorgen over maken dat commerciële en wettelijke verplichtingen niet zullen worden nagekomen.
Voorzitter, tot slot: we zijn niet tot samenwerking veroordeeld en er is geen partnership mogelijk zonder wederzijds respect en begrip. Van onze kant doen we ons uiterste best deze tot stand te brengen. We hebben van president Putin de garantie nodig dat hij onze grondbeginselen begrijpt.
Libor Rouček
(CS) Dames en heren, ik ben het volkomen eens met minister Antunes als hij zegt dat de verhouding tussen de EU en Rusland sterker en steviger is dan hij op het eerste gezicht lijkt.
De EU en Rusland hebben beide belang bij een strategisch partnerschap. Ze liggen namelijk beide op hetzelfde continent. Er is een onderlinge economische afhankelijkheid. Zonder wederzijdse samenwerking kunnen we geen enkele ernstige internationale kwestie oplossen, of het nu gaat om de klimaatopwarming, de non-proliferatie van massavernietigingswapens, conflicten in het Midden-Oosten of in Kosovo, enzovoort. Met andere woorden: sterke, veelzijdige en evenwichtige betrekkingen van goed nabuurschap tussen de EU en Rusland zijn van wezenlijk belang voor de stabiliteit, veiligheid en welvarendheid van heel Europa.
Terwijl we deze verhouding opbouwen en versterken, moeten we de fundamentele waarden die ten grondslag liggen aan de EU echter niet vergeten, zoals mensenrechten en burgerlijke vrijheden, democratie en de rechtsstaat. Ik ben ervan overtuigd dat we onze Russische collega's nu aan deze waarden moeten blijven herinneren in het kader van de naderende verkiezingen in Rusland.
Tijdens de aanstaande top in Mafra moet de EU onze Russische partners ook wijzen op de beginselen van transparantie en wederkerigheid in economische betrekkingen. Europese markten moeten feitelijk open blijven voor Russische bedrijven. Russische markten moeten echter net zo goed open blijven voor Europese bedrijven, met inbegrip van energiemarkten en aanverwante bedrijven.
Georgios Papastamkos
(EL) Mevrouw de Voorzitter, de overgang naar een nieuw strategisch partnerschap tussen de EU en Rusland is geen eenvoudig proces. Het wordt bemoeilijkt door elkaar opvolgende onenigheden, die soms aanleiding zijn voor aanzienlijke spanning. Dramatisering van deze onenigheden maakt het mogelijk dat beperkende patronen uit het verleden weer de kop opsteken, het heden onzeker wordt en constructieve vooruitgang wordt belemmerd.
Een aantal redelijke vragen kunnen worden gesteld bij het partnerschap van de EU en Rusland. Heeft Rusland de realiteit van de uitgebreide Unie aanvaard? Heeft de Unie haar aanloopproblemen bij de uitbreiding naar het oosten overwonnen? Hebben de nieuwe lidstaten het gevoel dat zij deelnemen aan een doeltreffend Europees veiligheidsstelsel? Hoe reageert de Unie op de poging van Rusland om zijn nieuwe rol in de internationale machtsbalans te herdefiniëren en versterken? Zullen de twee partijen berusten in een klimaat van wantrouwen en "stille diplomatie” of zullen zij proberen om tot gemeenschappelijke actieplannen te komen?
Dames en heren, ik ben van mening dat louter sectorale benaderingen niet de beste optie zijn. De uitgesproken doelstelling om vier gemeenschappelijke ruimten in te stellen, moet politiek bindend blijven, evenals de doelstelling van toetreding van Rusland tot de WTO. Brede en stevige partnerschapsstructuren zijn derhalve nodig voor samenwerking op de volgende gebieden: economische zaken; vrijheid, veiligheid en recht; buitenlandse veiligheid; en onderzoek, onderwijs en cultuur. Rusland-fobie is ongepast in een EU gebouwd op democratie, de rechtsstaat en fundamentele vrijheden. Ik begrijp de gevoelens die leven onder sommige burgers van de nieuwe lidstaten, maar een te grote nadruk op ervaringen uit het verleden kan leiden tot twijfel over de mogelijkheid van transparante politieke samenwerking en nauwe institutionele verbondenheid.
Fungerend voorzitter van de Raad, commissaris, de Unie en Rusland hebben beide belang bij het stellen van politieke en economische doelen met het oog op democratische principes, vrede, stabiliteit en veiligheid.
Józef Pinior
(PL) Mevrouw de Voorzitter, ik wil beginnen door het belang van een strategisch partnerschap tussen de Europese Unie en Rusland te benadrukken en door mijn genegenheid voor de bevolking van de Russische Federatie, en voor alle Russische landen, kenbaar te maken. Daarnaast wil ik mijn waardering uitspreken voor de prestaties van Rusland op het gebied van economische ontwikkeling en het oplossen van de sociale crisis. Een daadwerkelijke strategisch partnerschap vereist echter een serieuze en eerlijke benadering van de wederzijdse betrekkingen. De Europese Unie heeft met zorg kennis genomen van de opkomst van een nieuw overheidsstelsel rond president Putin. Dit stelsel dreigt de liberale democratie in Rusland zelf ernstig te verzwakken. Daarnaast wakkert het de vlammen aan van het neo-imperalisme in Ruslands buitenlands beleid. In de documenten die het voor de Top EU/Rusland heeft voorbereid, vestigt Amnesty International de aandacht op schending van mensenrechten in Rusland. De informatie van Amnesty heeft betrekking op inperking van mensenrechten door regeringsautoriteiten in de noordelijke Kaukasus, met name in Tsjetsjenië en Ingoesjetië, op de verslechterende staat van vrijheid van meningsuiting en vergadering, op de moord op journalisten en de toename van geweld op grond van ras.
Het Portugese voorzitterschap moet de kwesties waarnaar Amnesty International verwijst, ter sprake brengen tijdens de top die op 26 oktober 2007 in Mafra plaats zal vinden. Maatschappelijke organisaties, journalisten en mensenrechtenactivisten in Rusland moeten de Europese Unie kunnen beschouwen als een beschermheer van grondrechten en als partner van een Rusland dat democratisch en liberaal is en de wereld met open vizier tegemoet treedt.
Elmar Brok
(DE)Mevrouw de Voorzitter, fungerend voorzitter van de Raad, dames en heren, ik hoop dat de Top EU/Rusland ons zal aanzetten om even stil te blijven staan en eindelijk onze gemeenschappelijke belangen te bepalen, want die gemeenschappelijke belangen zijn er ongetwijfeld. Hierbij horen economische belangen en belangen op het gebied van veiligheidsbeleid, waaronder kwesties vallen als het Midden-Oosten, Iran en de bestrijding van terrorisme. We moeten erkennen dat we zonder Rusland aan boord onze doelstellingen in deze kwesties niet kunnen verwezenlijken. Rusland moet echter ook begrijpen dat als het niet aan boord komt, het zijn eigen belangen ondermijnt.
Als ik de demografische ontwikkeling van Rusland en de enorme uitgestrektheid van Siberië in ogenschouw neem en dat afzet tegen landen met veel inwoners in de EU, zou ik als ik aan Russische zijde stond niet bang zijn voor een dreiging vanuit Europa. Op de lange termijn zou ik die dreiging vanuit een andere hoek verwachten. Ik denk dat op dit punt er een hoge mate van consensus is over waar we actie moeten ondernemen.
Aan de zogenaamde westerse zijde namen wij - en hiermee bedoel ik ook de Amerikanen - Rusland niet echt serieus toen het slecht ging met dat land, met als resultaat dat het nu terugvalt op een gedrag van een meer imperialistische aard. Dit is ook van toepassing op ontwikkelingen in Rusland zelf, met name waar het mensenrechten en persvrijheid betreft, alsmede de steeds frequentere en onaanvaardbare uitspraken die Rusland doet over de onafhankelijkheid van zijn buurlanden. Het is onaanvaardbaar dat buurlanden van Rusland wordt opgedragen om zich op een bepaalde manier te gedragen tegenover een specifiek land. Elk land heeft het recht zijn beslissingen op vrije en onafhankelijke basis te nemen en te bepalen welke koers het inslaat. Rusland moet dat aanvaarden en mag niet terugvallen op achterhaalde denkbeelden en het gebruik van energie als wapen, wat zelfs nog scherper te veroordelen zou zijn.
We kunnen alleen vooruitgang boeken als we onze belangen eens te meer nauwkeurig bepalen. Ik denk dat dit weer mogelijk zal zijn zodra de verkiezingen in Rusland achter de rug zijn en ik hoop ook dat het Rusland zal beletten om een verkeerde economische koers in te slaan. De hoge inkomsten die het land geniet door zijn olie- en gasoperaties worden gebruikt om de zwaar-industriële concerns in de ruimtevaart, scheepsbouw en gelijksoortige sectoren nieuw leven in te blazen. Als de situatie ineens omslaat, doemt hetzelfde rampscenario als in het verleden op, want Rusland heeft geen gedegen en brede economische structuur met kleine en middelgrote ondernemingen opgebouwd en de gevolgen van die tekortkoming zijn duidelijk. Het is ook in ons belang om te zorgen dat er geen nieuwe vacuüms in Rusland ontstaan als de olieprijzen zakken.
Ana Maria Gomes
(PT)De top zal wellicht nuttig blijken door het uit de wereld helpen van de onduidelijkheden die de betrekkingen tussen de Europese Unie en Moskou blijven beïnvloeden. Minister Amado heeft echter al zijn best gedaan om de lat lager te leggen door te verklaren dat het voorzitterschap geen ambitieuze agenda heeft voor de top in Mafra.
In een recent gesprek met het Portugese persbureau Lusa klaagde zijn tegenhanger, de heer Lavrov, over de zich uitbreidende ziekte in de Europese Unie, verwijzend naar de onconstructieve houding van bepaalde lidstaten. Maar wat onze betrekkingen eigenlijk vergiftigd, zijn de langzame dood van de democratie, mensenrechten, persvrijheid en de rechtsstaat in Rusland en het feit dat voormalige leden van de veiligheidstroepen de agenda van de Russische Federatie ongestraft kunnen bepalen. Dit beïnvloedt de Europese publieke opinie negatief en komt tot uiting in onze betrekkingen. De zich uitbreidende ziekte in de Europese Unie, namelijk onenigheid, wordt behandeld en het hervormingsverdrag is een krachtig medicijn. Helaas is er geen zicht op een medicijn tegen het afglijden van het Rusland van Putin naar een autoritaire staat en, als de Raad van de Europese Unie blijft weigeren de ernst van de situatie te onderkennen, zal het nog langer duren voordat er een medicijn gevonden wordt.
Roberta Alma Anastase
(RO)De top in Mafra op 26 oktober 2007 zal plaatsvinden aan de vooravond van gebeurtenissen die van groot belang zijn voor de betrekkingen tussen de Europese Unie en Rusland. Hiervan zal ik er slechts enkele noemen: het aflopen van de Partnerschaps- en Samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Unie en Rusland, de parlementaire verkiezingen in december 2007 en de presidentsverkiezingen in Rusland in maart 2008. Deze omstandigheden bieden ons niet alleen de mogelijkheid om Rusland richting een open een eerlijke dialoog met de Europese Unie te bewegen, maar ook om een grondige beoordeling van de samenwerking in de laatste tien jaar te maken.
Aansluitend bij de voorgaande redevoeringen van mijn collega's, zou ik mij willen richten op de belangrijke rol die Rusland zou moeten spelen in de gemeenschappelijke buurlanden en in de regio rond de Zwarte Zee. De beoordeling van de laatste tien jaar toont aan dat deze regio voortdurend bevroren conflicten heeft gekend en dat Ruslands economische en politieke betrekkingen met zowel de landen in deze regio als zijn buurlanden, die inmiddels lidstaten van de Europese Unie zijn, niet altijd gebaseerd zijn op wederkerigheid, vertrouwen en het beginsel van goede betrekkingen. Een goed en welbekend voorbeeld van bevroren conflicten uit het recente verleden zijn de omstandigheden rond de vrijlating van de politieke gevangen Andrei Ivanţoc en Tudor Popa. Zij zijn het levende bewijs van de instabiliteit in het gebied en van het feit dat dit onveilige gebied de hele regio beïnvloedt. Tijdens de top in Mafra moet er derhalve ook over deze thema's gesproken worden, om de fundamentele doelstelling in herinnering te roepen die de Europese Unie zich gesteld heeft: het creëren van echt democratisch, stabiel en welvarend gebied in de regio rond de Zwarte Zee en de gemeenschappelijke buurlanden.
In dit kader zouden het standpunt van Rusland en zijn constructieve deelname in dezen, in navolging van de internationale normen en verplichtingen, een permanent thema moeten zijn in de dialoog van de Europese Unie met dit land. Een echt strategisch partnerschap en een sterke en lucratieve verhouding vraagt van partijen meer verantwoordelijkheid en een grote inzet.
Katrin Saks
(ET)Gisteren is er in het Parlement een Hongaarse poppenvoorstelling in première gegaan. Ik moest denken aan hoe wij hier soms stemmen, door onverschillig onze hand op te steken. Zijn wij ook poppen geworden?
Er gaan geruchten over onderhandse afspraken over een voorstel van het voorzitterschap om de resolutie inzake Rusland te laten schieten, ogenschijnlijk om de sfeer rond de Top Europese Unie/Rusland niet te bederven. Het is schandalig dat we onze eigen principes van vrije meningsuiting zo makkelijk laten varen.
Dit is het beste voorbeeld van het feit dat Europa niet heeft onderkend dat het probleem bij de betrekkingen met Rusland hem niet in de details zit maar in hoe wij ons gedragen. In het verleden heeft het Europese Parlement bezwaar gemaakt tegen situaties als deze, maar nu lijkt het wel alsof de angst die de Russische maatschappij in haar greep heeft naar ons is overgeslagen.
Waarom maken we steeds uitzonderingen voor Rusland? Blijven we zoals eerder in onze eigen beginselen geloven of laten we ons overmeesteren door de gedachte dat Rusland zo anders is dat niet alleen onze pannenkoeken maar ook onze partnerschapsbetrekkingen op Russische leest geschoeid moeten worden? Dergelijk gedrag is rampzalig voor beide partijen, zowel voor de Europese Unie als voor Rusland zelf.
Tunne Kelam
(EN) Voorzitter, ik denk dat het tijd wordt dat we de realiteit onder ogen zien. De heer Watson zei, dat het huidige samenwerkingsmechanisme barsten begint te vertonen die aan het uitgroeien zijn tot een kloof.In de Partnerschaps- en Samenwerkingsovereenkomst wordt verklaard dat we dezelfde waarden delen. Enkele jaren geleden schreef Chris Patten echter dat hij niet gelooft dat we op dit punten echt dezelfde waarden delen. De Russische staatspolitiek wordt van oudsher gekenmerkt door doen alsof - Potemkindorpen bouwen - en de heer Putin doet nog steeds alsof hij een democratie leidt, terwijl hij ondertussen bijna de autoritaire, uiterst nationalistische staat heeft voltooid.
We doen ook alsof de komende verkiezingen van doorslaggevende betekenis zijn. Ik betwijfel dat, omdat alles in stelling is gebracht om deze verkiezingen te manipuleren en de resultaten te verkrijgen die de heer Putin wenst, inclusief nepoppositiepartijen en de oprichting van nep-NGO's. Als we nu besluiten mee te doen aan dit spelletje en doen alsof we in dit soort democratie geloven, maken we onszelf medeverantwoordelijk voor wat er in Rusland gaat gebeuren en voor het lot van de gewone Russen, die beter verdienen dan deze nepdemocratie.
Ik ben het dan ook volslagen oneens met de uitspraak van de Raad dat samenwerking het enige alternatief is. Democratie is gebaseerd op het creëren en hebben van alternatieven en we moeten ons ook heel erg sterk maken voor de mensenrechten. We moeten evenwichtige betrekkingen tot stand brengen en een signaal afgeven dat we bereid zijn de samenwerking te beëindigen als Rusland niet reageert met wederkerigheid en openheid.
Manuel Lobo Antunes
fungerend voorzitter van de Raad. -(PT) Mevrouw de Voorzitter, commissaris, dames en heren, ik heb zeer aandachtig geluisterd naar alle redevoeringen die hier vandaag zijn gehouden over de aankomende top tussen de Europese Unie en Rusland en over de betrekkingen tussen de EU en Rusland in het algemeen, alsmede over de binnenlandse situatie in Rusland zoals u die ziet. Ik moet zeggen dat ik, zoals dat ook mijn taak is, nota heb genomen van uw opvattingen en er rekening mee zal houden.
In mijn optiek is er een rode draad die alle commentaren en analyses van vandaag met elkaar verbindt: Rusland is een strategische partner voor de Europese Unie. De EU heeft Rusland nodig op dezelfde wijze waarop Rusland de EU nodig heeft. Deze absoluut onontkoombare conclusie moet als basis dienen voor de opbouw van een verhouding die natuurlijk voor beide partijen gunstig is, maar die ook solide en stevig is en gebaseerd op gemeenschappelijke waarden en beginselen.
Solidariteit, mensenrechten en wederkerigheid zijn reeds genoemd. Nu meer dan ooit moet de Europese Unie zich tegenover Rusland krachtig opstellen waar het gaat om haar solidariteit. Zoals ik altijd al heb gezegd, is een probleem van één lidstaat een probleem van alle lidstaten. Deze solidariteit kan onder geen beding in twijfel worden getrokken.
Met betrekking tot mensenrechten weten we allemaal dat onze Unie gestoeld is op eerbiediging van de rechtsstaat, democratie en mensenrechten. Dit zijn onze onafscheidelijke waarden en beginselen die altijd onze betrekkingen met derde landen moeten bepalen.
Vanaf onze kant moeten wij natuurlijk zorgen voor wederkerigheid. Maar dan mogen we ook wederkerigheid van anderen verwachten. Als er op dit moment sprake is van barsten, zoals het geachte Parlementslid aangaf, ben ik van mening dat de Europese Unie en Rusland louter wat te winnen hebben door al het mogelijke te doen binnen het referentiekader dat ik heb genoemd, oftewel een kader van solidariteit, wederkerigheid en eerbiediging van mensenrechten.
Het is zeker van groot belang voor de Europese Unie dat deze barsten worden gelijmd en dit is dan ook waar we aan gaan werken. Tijdens ons werk zullen we ons natuurlijk bewust zijn van moeilijkheden en verschillende intenties, maar we zullen ook vastberaden zijn omdat we ons er ook van bewust zijn dat de huidige situatie niet de beste is voor de EU. Het is natuurlijk onze plicht om ons in te zetten voor de belangen van de Europese Unie en dit zullen we op een open en transparante wijze doen, door op gelijk niveau met onze partner te praten, zoals we dat altijd moeten doen met partners die we als strategisch beschouwen.
Het zal zeker een intense en belangrijke dialoog worden. We zullen spreken over economie, handel, mensenrechten en natuurlijk over de internationale politieke situatie en de regionale politieke situatie. We hopen - en dit is waar we naartoe werken - dat ondanks de moeilijkheden, problemen en meningsverschillen, ondanks alles, we vrijdag aan het eind van deze top kunnen zeggen dat we vooruitgang hebben geboekt in onze betrekkingen en we ondanks de moeilijkheden onze doelstellingen hebben verwezenlijkt.
Benita Ferrero-Waldner
lid van de Commissie. -(DE) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, ik zou graag willen inhaken op enkele punten die gemaakt zijn. Het debat heeft één ding zeer duidelijk gemaakt: de zeer wijdverbreide gespannenheid die hier vandaag heerst.
Ik ben nog steeds van mening dat Rusland een strategische partner is. Ik heb echter ook gezegd dat het natuurlijk een buurland is en daarom is het bijzonder belangrijk om kwesties zoals aangekaart door Graham Watson, Christopher Beazly en anderen zeer serieus te nemen. En we nemen ze dan ook serieus.
Laten we even terugkijken naar de vorige top, in Samara. Bij die gelegenheid legde Angela Merkel, als voorzitter van de Raad, haar kaarten op tafel, niet alleen in de vergadering maar ook tegenover de media. Denkt u dus alstublieft niet dat deze waarden niet belangrijk zijn voor ons. We weten dat er enkele zeer zorgwekkende ontwikkelingen zijn met betrekking tot persvrijheid, de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht en de kwestie van eerlijkheid, ook als het gaat om verkiezingen.
Alle kwesties die hier vandaag zijn besproken, zijn natuurlijk de moeite waard. Ik zou echter willen zeggen dat de commentaren van Elmar Brok gedeeltelijk mijn eigen opvatting verwoorden, in zoverre dat we onze belangen duidelijk moeten bepalen. Enerzijds staan hier natuurlijk zeer belangrijke veiligheidskwesties op het spel en anderzijds ook mensenrechten en democratische belangen.
Het is vanzelfsprekend ook belangrijk om de drie belangrijkste beginselen te noemen waarnaar de heer Beazly heeft verwezen: solidariteit, wederkerigheid en de rechtsstaat. Natuurlijk komen deze in verschillende vormen voor en daarover valt niet te twisten. U hebt volstrekt gelijkt, mijnheer Beazly, maar ik kan u verzekeren dat hierover ook gesproken zal worden.
Ik weet dat voorzitter Barroso erg duidelijk zal zijn over deze kwesties, met name in het kader van energie, bijvoorbeeld. Zoals u weet heeft de Commissie hieromtrent pasgeleden een maatregelenpakket aangenomen. Op dit gebied willen we duidelijke regels waaraan iedereen zich houdt, in het belang van daadwerkelijke wederkerigheid.
Dat gezegd hebbende, wil ik u aan één ding herinneren: hoe meer we bereid zijn om daadwerkelijk met één stem te spreken in de Europese Unie, des te sterkeer we zullen zijn. Zoals we allen weten lukt ons dat niet altijd. Maar hoe sterker Rusland wordt, des te meer moeten wij met één stem spreken. Wij hebben een energieafhankelijkheid, maar we kunnen onze belangen alleen doeltreffend verdedigen als we een sterk en duidelijk signaal afgeven.
Wellicht hebben we hier in het verleden te weinig aandacht aan besteed en toen Rusland zich zogezegd in een zwakkere economische positie bevond, hebben we het land waarschijnlijk te weinig steun geboden. Nu moeten we echter streven naar een toestand die gebaseerd is op wederkerigheid en een benadering gericht op daadwerkelijk partnerschap betrachten, maar dit betekent ook dat Rusland moet inzien wat voor ons belangrijk is.
De Voorzitter
Er zijn zes ontwerpresoluties tot besluit van het debat ingediend overeenkomstig artikel 103, lid 2, van het Reglement.
Het debat is gesloten.
De stemming vindt tijdens de volgende vergaderperiode plaats.
Schriftelijke verklaringen (artikel 142)
András Gyürk  
schriftelijk.-(HU) In het kader van de Top EU/Rusland zou ik de aandacht willen vestigen op enkele factoren omtrent energiebeleid. Ik overdrijf niet als ik zeg dat de regels van een markteconomie op dit moment niet worden gehanteerd in de Russische energie-industrie. Rusland herkent zich niet in de beginselen van bescherming van buitenlandse investeringen en niet-discriminatoire handel. Het wil worden toegelaten tot de Europese energiesector maar stelt zijn eigen markt tegelijkertijd niet open voor buitenlandse bedrijven. De laatste jaren hebben we bij kwesties omtrent energie dikwijls gezien hoe Moskou gebruik maakte van zijn energie-uitvoer om politieke druk uit te oefenen. Dit is vergezeld gegaan van pogingen om verdeeldheid te zaaien onder lidstaten van de Europese Unie.
Als we een gemeenschappelijk Europees energiebeleid opstellen, moeten we er rekening mee houden dat Rusland al niet meer in staat is om met zijn eigen gasvoorraden te voorzien in zijn eigen gebruik van aardgas en uitvoerverplichtingen. Een niet gering gedeelte van zijn gasbehoefte wordt dan ook ingevoerd uit Centraal-Azië. Als de bevoorrading terugloopt, zou dat ertoe kunnen leiden dat Moskou de politiek nog meer gaat inzetten als basis voor het voorzien in zijn energiebehoefte.
Wij zijn van mening dat het belangrijk is om het beginsel van de vrije mededinging ook toe te passen in de buitenlandse betrekkingen van de EU. We moeten duidelijk maken dat we pogingen een monopolie op energievoorraden te creëren, onaanvaardbaar vinden. Het zorgen voor een stabiele energievoorziening is een wezenlijk aandachtspunt van de Europese Unie. We zijn ervan overtuigd dat de toenemende druk die op de lidstaten wordt uitgeoefend alleen op succesvolle wijze kan worden bestreden door een eensgezinde Europese Unie die handelt vanuit het beginsel van de communautaire solidariteit.
Op het moment is Ruslands rol bij de Europese energievoorziening niet weg te denken. Tegelijkertijd moet deze speciale verhouding echter gebaseerd zijn op wederkerigheid.
Richard Seeber  
De EU en Rusland zijn altijd al verbonden geweest door hun gemeenschappelijke verleden, sterke economische en politieke banden en gedeelde tradities. Hun nauwe samenwerking is verder verdiept door de voortschrijdende globalisatie en de groeiende vraag naar fossiele brandstoffen van Europese landen. Om de energievoorziening in de toekomst veilig te stellen, vertrouwen de EU-lidstaten sinds de jaren negentig op een intensieve samenwerking.
In dit kader is het Energiehandvest een zeer belangrijk instrument. Dit verdrag dient om de ontwikkeling van het energiepotentieel van de Oost-Europese te bevorderen en tegelijkertijd de continuïteit van de energievoorziening van de EU-lidstaten veilig te stellen. Nu de grenzen tussen buitenlands beleid/kwesties inzake buitenlandse handel enerzijds en energievoorziening anderzijds steeds meer vervagen, is de weigering van Rusland om het Energiehandvest te bekrachtigen zorgwekkend. In dit opzicht mogen de rechten vastgelegd in het Handvest van de grondrechten nooit in de waagschaal worden gesteld, ook niet in de buitenlandse betrekkingen van de EU.
Gezien de sterke onderlinge economische afhankelijkheid tussen de EU en Rusland kan het dreigen met economische maatregelen nooit een middel zijn om doelstellingen van het buitenlands beleid te verwezenlijken en is dat dan ook af te keuren. Ik roep de Commissie en de Raad op om te voorkomen dat Rusland unilaterale voordelen op de Europese energiemarkten verwerft. De volledige wederkerigheid bij de marktliberalisering en de bescherming van investeringen moet worden veiliggesteld.
(De vergadering wordt om 11.40 uur onderbroken voor de uitreiking van de LUX-prijs en om 12.00 uur hervat)
Martin Schulz
Mijnheer de Voorzitter, ik heb een verzoek aan de Voorzitter van het Parlement, oftewel niet aan u, mijnheer de Ondervoorzitter, maar aan de Voorzitter van het Huis.
Ik heb een verzoek namens mijn fractie maar ik weet zeker dat ik namens alle democratische fracties in het Huis spreek. Ik ben evenals mijn collega's van mening dat de kwestie die ik ter sprake wil brengen zo ernstig is dat ik Voorzitter Pöttering moet vragen om actie te ondernemen tegen de personen die ik zo meteen zal noemen.
De afgelopen twee dagen hebben er omvangrijke protestacties plaatsgevonden in Boedapest. Daar is niets ongewoons aan: demonstraties komen regelmatig voor in de Europese hoofdsteden en soms ontaarden ze in geweld. Dat valt zeker te af te keuren, maar ze kunnen niet voorkomen worden. De gebeurtenissen die de afgelopen dagen in Boedapest hebben plaatsgevonden, hebben echter een nieuwe dimensie. Ik zou u graag willen vertellen waarom.
U kunt vinden wat u wilt van premier Gyurcsány. U kunt voor hem zijn of tegen hem. Het is echter onaanvaardbaar, dames en heren ...
(Tumult)
U kunt voor of tegen premier Gyurcsány zijn. Het is echter onaanvaardbaar, dames en heren - en ik stel voor dat u goed om u heen kijkt om te zien wie mij reeds proberen te overstemmen - het is onaanvaardbaar dat een premier in de Europese Unie tijdens demonstraties wordt uitgemaakt voor "smerige jood”. Dit voegt een nieuwe dimensie toe, en het is een dimensie van de fascisten, aan deze zijde van het Huis.
(Langdurig applaus)
Ik zou u erkentelijk zijn, Mijnheer de Voorzitter, als u de heer Pöttering zou willen vragen om de overweldigende steun van het Huis uit te drukken voor de uitvaardiging van een berisping aan deze mensen.
(De leden geven de spreker een staande ovatie)
De Voorzitter
Hartelijk dank.
Ik denk dat de boodschap volkomen duidelijk is maar ik zal hem natuurlijk doorgeven.
Graham Watson
(EN) Voorzitter, ik wil iets zeggen over een heel ander onderwerp. Ik wil u alleen maar, namens veel mensen uit mijn Fractie en vast ook vele anderen, bedanken voor het organiseren van deze presentatie van de LUX-prijs. Zoiets hebben we als Parlement niet eerder gedaan. Zoiets moeten we juist doen en, zoals een voormalige Zweedse premier ooit zei: "Politici zouden vaker naar de film moeten gaan.”
(Applaus)
De Voorzitter
Dank u, ik ben u dankbaar voor uw opmerkingen.
Dames en heren, ik heb het genoegen om u eraan te herinneren dat we vandaag de 62e verjaardag van de Verenigde Naties vieren. Ergens in de laatste dagen zou u een exemplaar van de boodschap van de secretaris-generaal van de VN ontvangen moeten hebben ter opluistering van deze gelegenheid.
Ik wil u ook op de hoogte brengen van het officiële startschot dat vandaag in het Europees Parlement in Straatsburg gegeven wordt voor het jaarlijkse verslag over de samenwerking tussen de Europese Unie en de VN inzake crisisbeheersing, ontwikkeling en bevordering van democratie en grondrechten. Dit getuigt van het belang van de verhouding tussen onze instellingen, ons gemeenschappelijk streven naar multilateralisme en het belang van onze samenwerking voor de vrede en welvarendheid van onze medeburgers.
