Przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) (przekształcenie) (debata) 
Przewodniczący
Kolejnym punktem posiedzenia jest sprawozdanie sporządzone przez posła Wolfa Klinza w imieniu Komisji Gospodarczej i Monetarnej w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) (przekształcenie) - C6-0287/2008 -.
Wolf Klinz
Panie przewodniczący, panie komisarzu, panie i panowie! W lipcu 2008 roku Komisja Europejska przedstawiła wniosek dotyczący zmiany dotychczas obowiązującej Dyrektywy w sprawie Przedsiębiorstw Zbiorowego Inwestowania w Zbywalne Papiery Wartościowe (UCITS), stwarzając w ten sposób podstawy dla naszej dzisiejszej debaty. Aby móc przed końcem bieżącej kadencji Parlamentu zapewnić pomyślną zmianę dyrektywy w sprawie UCITS, która obowiązuje od 1985 roku w swojej pierwotnej wersji, musieliśmy trzymać się niezwykle napiętego harmonogramu.
Jasnym celem przedmiotowych reform była poprawa konkurencyjności europejskiego sektora funduszy, mająca na celu umożliwienie mu obniżenia ponoszonych kosztów, zwiększenie i wykorzystanie korzyści skali, zapewnienie, że wszystkie podmioty oferujące fundusze istotnie mają dostęp do wszystkich rynków w Unii Europejskiej, a także osiągnięcie wszystkich tych celów bez konieczności zmniejszenia poziomu ochrony dla inwestorów: przeciwnie, chcieliśmy poprawić poziom tejże ochrony. Innymi słowy, przyjęliśmy bardzo ambitny program i muszę powiedzieć, że naprawdę doceniam fakt, iż zdołaliśmy - we współpracy ze wszystkimi zaangażowanymi instytucjami - zrealizować to przedsięwzięcie w tak krótkim czasie.
Fundusze inwestycyjne oferują drobnym inwestorom możliwość inwestowania małych kwot w zróżnicowane, profesjonalnie zarządzane portfele. W przeszłości europejskie UCITS odniosły znaczące sukcesy. Zbiorowe inwestycje w zbywalne papiery wartościowe oferowane są nie tylko w Europie, ale również, w niemałym stopniu, eksportowane do regionów poza Unią Europejską, w szczególności do Ameryki Południowej i Azji, gdzie są bardzo wysoko cenione. Z tego właśnie powodu zapewnienie, że nie spowodujemy uszczerbku dla pozycji tychże UCITS w toku zmiany przedmiotowej dyrektywy było tak ważne.
Dyrektywa w sprawie UCITS była w przeszłości dwukrotnie zmieniana i tym razem również Komisja zajęła się jej zmianą z dalece posuniętą ostrożnością. Komisja przeprowadziła proces konsultacji, przedstawiła zieloną i białą księgę, a także podjęła szczegółowe dyskusje ze wszystkimi stronami zaangażowanymi w ten segment rynku. Komisja zaproponowała w sumie w ramach przedmiotowej zmiany sześć środków, które powinny pomóc osiągnąć cele, o których wspomniałem wcześniej.
Należy do nich, po pierwsze, wprowadzenie paszportu spółki zarządzającej; po drugie, ułatwienie transgranicznego łączenia funduszy w celu obniżenia liczby funduszy oferowanych w Unii Europejskiej i zmniejszenia nierównowagi, jaką można obecnie zauważyć pomiędzy Europą a, w szczególności, Stanami Zjednoczonymi; po trzecie, wprowadzenie możliwości stosowania struktur funduszu podstawowego z funduszami powiązanymi, innymi słowy opcji inwestowania jednego funduszu w inny fundusz podstawowy i zarządzania tymi inwestycjami przez tenże fundusz podstawowy; po czwarte, opracowanie krótkiego, liczącego zaledwie dwie strony, dokumentu informacyjnego pod nazwą "kluczowe informacje dla inwestorów”, zawierającego najważniejsze informacje dla drobnych inwestorów; po piąte, uproszczenie procedury powiadamiania w celu zapewnienia, że w sytuacji, gdy dany fundusz ubiega się o zezwolenie w państwie, w którym nie uzyskał jeszcze zezwolenia, nie skutkuje to de facto koniecznością uzyskania nowego, drugiego zezwolenia; i wreszcie wzmocnienie współpracy w zakresie nadzoru.
Sektorowi funduszy nie udało się uchronić przed negatywnymi skutkami kryzysu finansowego. Duża ilość środków pieniężnych wypłynęła; w tych okolicznościach rzeczą absolutnie konieczną jest jak najszybsze podjęcie decyzji mających na celu zwiększenie wiarygodności funduszy i zapewnienie, że drobni inwestorzy nie stracą zaufania do tych właśnie instrumentów inwestycyjnych.
Pragnę zakończyć moje wystąpienie dwiema ostatnimi uwagami. Po pierwsze, Komisja powołała grupę pod przewodnictwem Jacques'a de Larosièra, która ma za zadanie zbadać kwestię nadzoru w Europie. Mam nadzieję, że wnioski wyciągnięte przez tę grupę, a także propozycje, jakie ona opracuje ostatecznie zostaną uwzględnione przez Komisję i znajdą uznanie tutaj. Po drugie, zwłaszcza w odniesieniu do transgranicznego łączenia funduszy, wciąż dostrzegamy różnice w sposobie traktowania łączeń transgranicznych i wewnątrzkrajowych pod względem sposobu opodatkowania. Tutaj również wzywamy Komisję, aby zapewniła takie same warunki dla obu tych rodzajów łączenia zamiast różnego sposobu ich traktowania.
Charlie McCreevy
komisarz. - Panie przewodniczący! Mam przyjemność wyrazić w imieniu Komisji poparcie dla poprawek Parlamentu do wniosku zwanego UCITS IV. Ułatwi to przyjęcie zmian UCITS IV w ramach jednego czytania. Taki wynik byłby bardzo mile widzianym rozwiązaniem z punktu widzenia europejskich rynków funduszy, które ostatnio musiały stawić czoła wielu trudnym wyzwaniom.
Wniosek przyjęty przez Komisję w lipcu ubiegłego roku jest owocem dogłębnego procesu konsultacji. Rozpoczął się on przed nadejściem kryzysu finansowego. Wniosek ten wyznacza kilka jasnych celów prowadzących do poprawy funkcjonowania dyrektywy w sprawie UCITS. Mając ten fakt na względzie Komisja chciała uprościć i pobudzić transgraniczną sprzedaż UCITS, zapewnić zarządzającym funduszami skuteczne narzędzia zwiększania ich funduszy i uzyskiwania korzyści skali. Niemniej zwiększenie konkurencyjności nie jest tutaj jedynym celem. Komisja zamierzała również wprowadzić w życie skuteczne zasady udzielania informacji inwestorom, zapewniające, że każdy, kto chce zainwestować swoje oszczędności w UCITS winien przed podjęciem decyzji otrzymać podstawowe, jasne i zrozumiałe informacje.
Z zadowoleniem odnotowuję fakt, iż cele wyznaczone we wniosku Komisji zostały osiągnięte. Parlament i Rada skorygowały wniosek Komisji w zakresie łączenia, struktury funduszu podstawowego z funduszami powiązanymi, procedur powiadamiania w funduszach oraz kluczowych informacji dla inwestorów, przy czym ambitne cele wyznaczone przez Komisję w jej pierwotnym wniosku zostały w pełni zachowane.
Komisja z dużym zadowoleniem przyjmuje efekt procesu współdecyzji w odniesieniu do rozdziałów zawartych w jej wniosku przedstawionym w lipcu. W kwestii paszportu spółki zarządzającej - która stała się ważną częścią wniosku - początkowo, w czasie przyjmowania wniosku, Komisja miała poważne obawy co do potencjalnie negatywnego wpływu, jaki niedostatecznie przygotowana koncepcja paszportu spółki zarządzającej mogłaby mieć na bezpieczeństwo oraz inwestorów detalicznych lokujących swoje środki w funduszach UCITS.
Patrząc wstecz jestem przekonany, że nasza decyzja w sprawie przeprowadzenia konsultacji w tych kwestiach z Komitetem Europejskich Organów Nadzoru nad Rynkiem Papierów Wartościowych była słuszna. Pomogło to Parlamentowi i Radzie opracować projekt odpowiednich przepisów, które chroniłyby interesy posiadaczy jednostek udziałowych. Była to moja jedyna uwaga odnośnie do paszportu spółki zarządzającej.
Od lipca 2008 roku przeszliśmy długą drogę. Rady udzielone przez CESR legły u podstaw obszernego zbioru przepisów, które precyzują zagadnienia zakresu obowiązków, zapewniają pełny przepływ informacji i tworzą podstawy niezbędnej współpracy oraz wsparcia dla organów państw członkowskich UE. Dotyczy to wszystkich szczebli procesu: początkowego zezwolenia, bieżącego nadzoru oraz wykonywania. Komisja może teraz podpisać się pod tą opracowaną w drodze kompromisu wersją tekstu.
Nasze prace w tej dziedzinie nie zostały jednak zakończone. Powodzenie koncepcji paszportu spółki zarządzającej uzależnione jest od naszej umiejętności poradzenia sobie z kilkoma pozostałymi złożonymi zagadnieniami, jak np. zarządzanie ryzykiem poprzez środki poziomu 2. Prace te będą również okazją do zajęcia się kwestią słabych stron systemu zarządzania ryzykiem, które stały się w ostatnim czasie widoczne w nielicznych przypadkach.
Komisji wyznaczono bardzo ścisłe terminy na opracowanie przedmiotowych środków. Wyrażaliśmy obawy co do możliwości dotrzymania tych terminów. Będziemy potrzebowali czasu i zasobów do starannego przygotowania tych środków, przeprowadzenia konsultacji z zainteresowanymi stronami oraz ich przyjęcia. Komisja dołoży wszelkich starań, by jak najszybciej rozpocząć ten proces. Aby terminowo wykonać nasze zadania, będziemy także potrzebowali pełnej i aktywnej współpracy ze strony wszystkich zaangażowanych podmiotów, w tym Parlamentu.
Chciałbym raz jeszcze serdecznie podziękować sprawozdawcy, panu posłowi Wolfowi Klinzowi, i wyrazić moją wdzięczność i uznanie dla skutecznego zajęcia się tą sprawą przez Parlament. Wszystkie trzy instytucje mogą być zadowolone z porozumienia osiągniętego w ciągu zaledwie kilku miesięcy. Pokazali państwo, że Europa jest w stanie działać szybko, aby wprowadzić potrzebne udoskonalenia regulacyjne. Teraz muszą państwo wykorzystać to osiągnięcie i zrealizować ambitny program wprowadzenia przepisów.
Wreszcie pozwolę sobie zakończyć moje wystąpienie dwoma oświadczeniami, które Komisja postanowiła złożyć w związku z przyjęciem przedmiotowego sprawozdania.
Po pierwsze, w kwestii opodatkowania łączeń transgranicznych. Komisja zobowiąże się do zbadania potencjalnie negatywnego oddziaływania, jakie krajowe systemy opodatkowania mogą wywierać na łączenia transgraniczne oraz wykorzystania jej środków z chwilą przyjęcia wnioskowanych przepisów. Komisja zbada w szczególności możliwe przypadki niekorzystnych konsekwencji podatkowych dla inwestorów.
Co się tyczy nadzoru, zwracałem uwagę na konieczność wzmocnienia współpracy w tym zakresie. W ramach grupy roboczej Wypłacalność II, a także w zmianach dyrektywy w sprawie wymogów kapitałowych Komisja przedstawiła - na podstawie mojego zalecenia - wnioski dotyczące wzmocnienia współpracy w dziedzinie nadzoru. Nie widzę zatem żadnych przeciwwskazań, aby zgodzić się co do potrzeby kontynuowania działań w tej jakże istotnej dziedzinie. W związku z tym, aby zapewnić spójność całości regulacji dotyczących odnośnego sektora finansowego, Komisja zgadza się - na podstawie wniosków zawartych w sprawozdaniu przedstawionym przez pana de Larosièra - przeanalizować potrzebę wzmocnienia postanowień przedmiotowej dyrektywy w odniesieniu do współpracy w zakresie nadzoru.
Jean-Paul Gauzès
Panie przewodniczący, panie komisarzu, panie i panowie! Pozwolę sobie na wstępie wyrazić uznanie dla niezwykłej pracy wykonanej przez naszego sprawozdawcę, pana posła Wolfa Klinza, który zdołał znaleźć szerokie porozumienie w łonie Komisji Gospodarczej i Monetarnej i wynegocjować całkowicie satysfakcjonujący kompromis z prezydencją.
Poproszona o opinię Komisja Prawna przedstawiła swoje poglądy i zostały one uwzględnione. Pierwotna dyrektywa w sprawie UCITS była kluczem do rozwoju europejskich funduszy inwestycyjnych. W czerwcu 2007 roku wartość aktywów zarządzanych przez UCITS wynosiła 6 bilionów euro, a udział UCITS w rynku funduszy inwestycyjnych w Europie stanowił około 75%. Wewnętrzne gwarancje udzielane przez UCITS wyjaśniają, dlaczego przedsiębiorstwa te cieszą się uznaniem wśród inwestorów również poza granicami Europy. Konieczna jest jednak zmiana przedmiotowych regulacji, tak aby wspierać rozwój tych funduszy.
Zmiany dokonane w 2001 roku otworzyły nowe obszary inwestycji dla UCITS, pozostawiając jednak równocześnie kilka wąskich gardeł. Zielona księga zainicjowała publiczną debatę. Jej następstwem było ukazanie się w 2005 roku białej księgi.
Dzisiaj możemy z zadowoleniem odnotować znaczące postępy w zakresie skuteczności działania, możliwe dzięki wnioskowi, który został nam przedłożony. Najistotniejszym postępem jest uznanie europejskiego paszportu spółek zarządzających. Wnioskowane przepisy pozwolą na wdrożenie przedmiotowego paszportu spółek zarządzających przy jednoczesnym zagwarantowaniu odpowiedniej ochrony dla inwestorów. Jest to kompletny paszport i przyjmujemy tę koncepcję z zadowoleniem. Środki nadzoru, jakie przewiduje z pewnością skutecznie rozwieją wszelkie możliwe wątpliwości.
Wniosek wprowadza także zasadnicze udoskonalenia techniczne, jak np. powiadomienia, łączenia transgraniczne i grupowanie funduszy w ramach struktur funduszy podstawowych i powiązanych. Osiągnięta w ten sposób harmonizacja zagwarantuje ponadto sprawiedliwe warunki konkurencji w całej Unii Europejskiej, pod warunkiem jednak - jak zauważył sprawozdawca, pan poseł Wolf Klinz - że zostaną podjęte działania w sferze podatkowej, mające na celu uniknięcie zakłóceń.
Astrid Lulling
Panie przewodniczący, panie komisarzu! Dziś, bardziej niż kiedykolwiek, mam bardzo mieszane odczucia w kwestii wniosku dotyczącego dyrektywy, nad którą Parlament ma głosować. To prawda, że sprawozdawca, pan poseł Klinz, pracował nad nim wiele lat umiejętnie prowadząc negocjacje, zwłaszcza w fazie trójstronnej. Prawdą jest również, że przedmiotowa dyrektywa poczyni pewne znaczące postępy w zakresie funkcjonowania rynku wewnętrznego i zbiorowego zarządzania aktywami finansowymi, które to postępy z zadowoleniem przyjmuje europejski sektor funduszy inwestycyjnych. Niemniej problemem wciąż pozostaje fakt, że debaty i dyskusje w Radzie i Parlamencie nigdy nie były całkowicie swobodne, jako że ich wynik był znany z góry: dla niektórych podmiotów kluczowe znaczenie miało wprowadzenie, bez względu na koszty, europejskiego paszportu spółek zarządzających.
Co do zasady nic więcej nie trzeba tu mówić; paszport ten broni się sam. Konieczne jest jednak zapewnienie, aby wprowadzeniu paszportu dla spółek zarządzających towarzyszyły niezbędne gwarancje, zwłaszcza jeśli chodzi o nadzór nad funduszami, jako że prowadzi on do rozdziału funkcji ponad granicami. Zauważam z żalem, że system w tej formie, w jakiej został wdrożony, nie tylko jest skomplikowany, ale również stwarza możliwość odmiennych interpretacji. Istnieje ryzyko, że wkrótce napotka on praktyczne trudności, które narażą na szwank europejski sektor finansowania eksportu, w szczególności jeśli chodzi o eksport do państw trzecich.
Wprawdzie zauważyłam, że moje stanowisko jest w mniejszości, ale nie czuję się z tym nieswojo. W normalnych okolicznościach kusiłoby mnie, aby powiedzieć, że dopiero praktyka pozwoli na wyciąganie ostatecznych wniosków w tej sprawie i tym samym rozstrzygnięcie, kto ma tutaj rację. Czy ci, którzy wierzą w możliwości podmiotów na rynku, czy też ci, którzy naciskają na bardziej ostrożne podejście? Nie wykluczam możliwości sukcesu, ale nie można też go zagwarantować. Biorąc pod uwagę ostatnie wiadomości, zwłaszcza dotyczące skandalicznej sprawy Madoffa i jej konsekwencji dla sektora zbiorowego zarządzania aktywami finansowymi, raczej nie możemy być tego pewni.
Mój sceptycyzm ustępuje miejsca obawom. Kryzys finansowy nie oszczędzi sektora funduszy inwestycyjnych; teraz już to wiemy. Może się okazać, że trzeba będzie zadać pytania fundamentalne. W tym głębokim kryzysie dokonywanie wyborów, które osłabiają odpowiedzialność zainteresowanych stron lub zakładają doskonałą współpracę pomiędzy organami regulacyjnymi może naprawdę prowadzić do powstania niezgodności.
Moje zdanie jest następujące: przedmiotowa dyrektywa pochodzi również z innej epoki, sprzed kryzysu. Cechuje ją pewna doza nonszalancji. System finansowy faktycznie doświadcza długotrwałego i fundamentalnego kryzysu zaufania, w związku z czym całe elementy składowe jego architektury wymagają ponownego rozważenia. Nie zapominajmy, że pierwszym obowiązkiem funduszy na rynku pieniężnym jest ochrona inwestora poprzez różnicowanie ryzyk i poprzez ustanowienie ścisłych zasad. Głosując za przyjęciem przedmiotowego dokumentu w formie, w jakiej został on przedstawiony, nie wiedząc tak naprawdę dokąd zmierzamy, sprawiamy wrażenie, jak gdyby nic się nie wydarzyło. To oderwanie od rzeczywistości nie doprowadzi do niczego dobrego, tak więc powstrzymam się od głosu, mimo że podpisałam kompromisowe zmiany wynegocjowane z Radą. Z uwagi na zaistniałe okoliczności proponowane udoskonalenia wydają mi się mieć nikłe znaczenie w kontekście pytań zasadniczych, które tutaj zadałam.
Donata Gottardi
Panie przewodniczący, panie komisarzu, panie i panowie! Mamy niebawem przystąpić do głosowania nad nową dyrektywą w sprawie przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe. Dyrektywa ta była niezwykle ważna w przeszłości i taką pozostanie również w przyszłości.
Od czasu pierwszej dyrektywy, która pochodzi sprzed niemal ćwierćwiecza, zaszło tak wiele zmian, że musimy obecnie skoordynować przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne, jak głosi tytuł, i zażądać radykalnej aktualizacji uwzględniającej nowe potrzeby, w tym, jak sądzę, większą płynność i mobilność, a także wzmożony nadzór i kontrolę.
Prace Komisji Gospodarczej i Monetarnej przebiegały w atmosferze znakomitej współpracy dzięki pozytywnemu podejściu sprawozdawcy, któremu nie jestem w stanie wystarczająco podziękować, oraz Rady, być może dlatego, że zdawaliśmy sobie sprawę z tego, iż dotykamy obszaru, który związany jest ściśle z kryzysem finansowym i że musimy pilnie znaleźć szybkie i właściwe odpowiedzi. Myślę, że na tym etapie ważne jest, aby podsumować kilka kwestii, w których osiągnęliśmy pełne porozumienie i - mam nadzieję - dobre efekty. Odnosi się to do spółek zarządzających, w szczególności jeśli chodzi o wskazanie obowiązującego prawa - prawa państwa członkowskiego, w którym dany fundusz prowadzi działalność lub w którym dana spółka zarządzająca została utworzona - co przybliży nas do bardziej przejrzystego, bezpieczniejszego i bardziej efektywnego systemu nadzoru. Dotyczy to także porozumienia w sprawie środków poziomu 2, o których przyjęcie Komisja została zdecydowanie poproszona w terminie do lipca 2010 roku.
Odnosi się to również do porozumienia, które nakłada na spółkę zarządzającą odpowiedzialność za procedury, mechanizmy i obowiązek podawania nazwisk osób do kontaktu w celu umożliwienia konsumentom i inwestorom uzyskania konkretnych informacji, zwłaszcza jeżeli chcą złożyć reklamację, jeśli siedziba danej spółki zarządzającej nie znajduje się w ich państwie członkowskim. Powinniśmy w pozytywnym świetle spojrzeć na możliwość dalszego zacieśnienia współpracy w zakresie nadzoru poprzez zawarcie dwustronnych i wielostronnych umów pomiędzy właściwymi dla UCITS organami państw członkowskich a spółkami zarządzającymi, a także na umowy o łączeniu i ustanowieniu struktur funduszy podstawowych i powiązanych, które umożliwiają prowadzenie działalności w pełnym zakresie na rynku wewnętrznym. Wciąż jednak istnieją wśród nas pewne rozbieżności opinii co do terminów procedury powiadamiania wyznaczonych przez Radę, bowiem chcieliśmy i nadal chcielibyśmy, aby były one dłuższe i bardziej odpowiednie.
I wreszcie chciałabym wspomnieć o postępie, jaki dokonał się w kwestii prospektu emisyjnego, kluczowych informacji dla inwestorów mających na celu ochronę konsumentów, zauważając jednocześnie, że również w tym wypadku opowiadaliśmy się za wprowadzeniem papierowej wersji prospektu wprowadzanej do obiegu automatycznie dzięki jego małym wymiarom, nie zaś wyłącznie na żądanie. Podsumowując, odnoszę wrażenie, że potrzeba ukończenia tego dokumentu podczas pierwszego czytania winna spotkać się z szerokim zrozumieniem.
Olle Schmidt
Panie przewodniczący, panie komisarzu! Na wstępie chciałbym podziękować mojemu koledze z Grupy Porozumienia Liberałów i Demokratów na rzecz Europy, panu posłowi Wolfowi Klinzowi, za jego znakomitą pracę. W tak burzliwym czasie jakim była miniona jesień sprawozdawcy udało się - jak już usłyszeliśmy - znaleźć rozsądny kompromis. Nawet gdyby nie było kryzysu finansowego tego rodzaju zagadnienia są trudne do rozstrzygania. Wiem o tym aż nadto dobrze, jako że byłem odpowiedzialny za kierowanie pracami nad UCITS w 2001 roku.
Celem funduszy prowadzonych przez UCITS jest stworzenie nie tylko lepszego i większego rynku funduszy, ale również rynku otwartego i przyjaznego konsumentom. Został on już w dużym stopniu osiągnięty. Wiele przeszkód usunięto w 2001 roku. Pragnę wszystkim przypomnieć, że także wówczas nie było to szczególnie łatwe. Miało to miejsce jeszcze przed ustanowieniem procedury Lamfalussy'ego. Pozostało jednak jeszcze kilka przeszkód i to właśnie nimi teraz się zajmujemy. Nastąpi poprawa obrotu. Zwiększy się poziom ochrony inwestorów. Możliwe będą łączenia funduszy oraz struktury funduszy podstawowych i powiązanych, a współpraca pomiędzy organami nadzoru zostanie wzmocniona, o czym wspomniał również pan komisarz.
Przepisy dotyczące paszportu spółki zarządzającej są tematem drażliwym. Mieliśmy już okazję wysłuchać komentarzy w tej sprawie. Jesteśmy świadomi istnienia różnych opinii. Myślę jednak, że obecny wniosek jest dobrym wnioskiem. Konkurencja i otwartość są zawsze korzystne na dobrze zorganizowanym rynku.
Kolejną istotną kwestią były kluczowe informacje dla inwestorów, które zastępują uproszczony prospekt. Konieczne jest wyważenie pomiędzy istotnymi informacjami a efektywnością. Zbyt duża ilość informacji nie jest dobrym rozwiązaniem, ale nie jest nim także ilość zbyt mała. Kwestia języka jest, oczywiście, sprawą drażliwą, ale uważam, że musimy mieć odwagę zmierzyć się z tym tematem, jeżeli chcemy poczynić większe postępy w dziedzinie obrotu transgranicznego. Również w tej dziedzinie konieczne jest znalezienie rozsądnej równowagi.
Jesienią okazało się niezbicie, że Europa potrzebuje rynku finansowego, który funkcjonowałby w sposób efektywny. UCITS utorowały drogę, odniosły sukces i stały się poważanym znakiem towarowym także poza granicami Europy. Brońmy tego osiągnięcia, co zresztą czyni przedmiotowy wniosek.
Eoin Ryan
w imieniu grupy UEN. - Panie przewodniczący! Pragnę rozpocząć od przekazania gratulacji panu posłowi Klinzowi, sprawozdawcy, znakomitego sprawozdania. Włożył on niezwykle duży wkład pracy w uzyskanie uzgodnionego kompromisu, czego mu gratuluję.
Zmieniona dyrektywa w sprawie UCITS po wejściu w życie znacznie ograniczy biurokrację i obniży niepotrzebne koszty.
W toku negocjacji nad kompromisowym rozwiązaniem uwzględniono pewne konkretne obawy ze strony niektórych państw członkowskich, co pozwoliło opracować dobrze przygotowany i szeroko popierany wniosek. Jestem przekonany, że nie tylko chroni on konsumentów, ale jest również korzystny dla inwestorów. Jak już powiedziało kilkoro moich przedmówców, otwarty rynek jest rzeczą pozytywną i może być bardzo korzystny dla nas wszystkich, o ile jest on dobrze uregulowany.
Zmiana dyrektywy w sprawie UCITS jest kolejnym wyrazem uznania, że współczesne rynki finansowe są tak dalece zintegrowane, iż potrzebujemy wprowadzenia wspólnych zasad i standardów, aby zapewnić skuteczną regulację i działanie globalnego sektora usług finansowych. Fakt ten jest uznawany nie tylko w Europie, ale również na całym świecie w czasach bezprecedensowych wyzwań finansowych. Bardzo ważne jest, abyśmy pracowali wspólnie na szczeblu światowym starając się rozwiązać zaistniałe problemy.
Niech mi wolno będzie jedynie powiedzieć, że dziś przypada wspaniała okazja: świętujemy dziesięciolecie waluty euro, która sama w sobie stanowi ilustrację znaczenia współpracy gospodarczej. Szczęśliwie się składa, że mój kraj, Irlandia, jest członkiem strefy euro, bowiem obecna waluta okazała się być źródłem stabilności dla Irlandii i innych państw w okresie bezprecedensowych zawirowań i w czasie trwającej dziś ogólnoświatowej recesji. Gdyby Irlandia nie należała do strefy euro, prawdopodobnie bylibyśmy w podobnie niefortunnym położeniu jak Islandia - ale tak się nie stało.
Chciałbym przypomnieć niektórym irlandzkim posłom w tej Izbie - a zwłaszcza przedstawicielom Sinn Féin - że gdyby obstawali przy swoim stanowisku, nie bylibyśmy dziś w strefie euro. Opisywali oni wówczas tę koncepcję jako krok wstecz. Irlandia nie byłaby członkiem unii walutowej, a jej pozycja gospodarcza byłaby tak zła jak pozycja Islandii.
Pragnę przypomnieć tym, którzy byli przeciwni projektowi europejskiemu w Irlandii, że wiele państw na całym świecie wykorzystuje teraz fakt odrzucenia przez Irlandię traktatu lizbońskiego, a także zamieszanie związane z możliwymi lub dostrzeganymi reperkusjami tego zdarzenia w celu pozyskania nowych kontraktów na koszt Irlandii. Pod względem gospodarczym Irlandia musi pozostać w centrum procesu decyzyjnego w Europie, gdzie od zawsze byliśmy i gdzie nasi przedsiębiorcy potrzebują i chcą, aby Irlandia była.
John Purvis
Panie przewodniczący! Przy wszelkich kontrowersjach, jakie obecnie budzi kwestia regulacji sektora usług finansowych, oraz nierozważnych naciskach zmierzających pośpiesznie w kierunku nadregulacji, jest to mile widziany przykład zdroworozsądkowej, właściwej i wyważonej regulacji sektora. Pan poseł Klinz i Komisja wykonali dobrą pracę i z radością popieram przedmiotowe sprawozdanie oraz wnioskowane zmiany.
UCITS są istotnym elementem europejskiego - i, tak, szkockiego - sektora zarządzania inwestycjami. Stanowią one niezwykle ważny instrument oszczędzania dla oszczędzających i inwestorów, nie tylko w samej Europie, ale również na całym świecie. Naśladownictwo jest tu z pewnością wystarczającym komplementem i nawet w Stanach Zjednoczonych UCITS są wzorem, do którego się aspiruje. Pan poseł Klinz uwzględnił wiele z tych kwestii, które uważam za niezwykle ważne, jak np. zróżnicowanie na nowe produkty i techniki inwestycyjne z odpowiednim, zdroworozsądkowym poziomem bezpieczeństwa. Co najważniejsze, musimy uzyskać w Europie większe korzyści skali. Wiele z naszych UCITS jest zbyt małych przy ich jednocześnie zbyt dużej liczbie, zatem musimy ułatwić ich łączenie. Osobiście byłbym za nawet dalej posuniętym rozwiązaniem pozwalającym UCITS mającym różne cele inwestycyjne na łatwiejsze łączenie się, pod warunkiem, że inwestorowi została zapewniona odpowiednia ochrona i został powiadomiony o takich zmianach.
Po trzecie, paszport spółki zarządzającej jest niezwykle ważnym nowym przepisem, który umożliwi większe korzyści skali, zwiększy skuteczność i ograniczy biurokrację. Takie rozwiązanie zdecydowanie leży w interesie inwestora. Przedmiotowa zmiana będzie zatem nie tylko korzystna dla sektora, ale - co nawet ważniejsze - będzie również korzystna dla inwestora i oszczędzającego, nie tylko w Europie, ale i na całym świecie. Z ogromnym zadowoleniem popieram sprawozdanie pana posła Klinza i zmianę dyrektywy w sprawie UCITS.
Pervenche Berès
(FR) Panie przewodniczący, panie pośle Klinz! Dziękuję za pański wkład pracy, pańskie zaangażowanie i zdolności negocjacyjne. UCITS są w pewien sposób znakiem handlowym europejskich rynków finansowych; są dobrym towarem eksportowym. W Unii Europejskiej istnieje jednak pewna nierównowaga, jako że jest to dziedzina, w której funkcjonują państwa-producenci oraz państwa-konsumenci, co sprawia, że stosowane są różne strategie.
Jednym z celów przyświecających zmianie przedmiotowej dyrektywy jest zorganizowanie w tych warunkach wewnętrznego rynku UCITS, który faktycznie dobrze by funkcjonował. Na tym etapie pojawiają się cztery pytania: pierwsze pytanie, które już zadano w tej debacie, dotyczy oczywiście paszportu spółki zarządzającej i - jak słyszałam - pan komisarz podzielił się z nami swoimi obawami, że koncepcja paszportu może okazać się źle przygotowana. Jednak, panie komisarzu McCreevy, potrzebna jest wola jego przygotowania: odnoszę niekiedy wrażenie, że panu komisarzowi nieszczególnie na tym zależy. Jestem więc zadowolona z wyników negocjacji, które rozpoczęto z inicjatywy Parlamentu Europejskiego i Rady w celu zapewnienia, że po dokonaniu zmiany dyrektywy w sprawie UCITS faktycznie przyjmiemy paszport spółki zarządzającej, który pozwoli wewnętrznemu rynkowi Unii Europejskiej funkcjonować w normalnych warunkach.
Druga uwaga odnosi się do kwestii tzw. zatrzymywania. Jeżeli po wprowadzeniu zmiany dyrektywy w sprawie wymogów kapitałowych nałożymy na banki wymóg zachowania 5% pozycji sekurytyzacyjnych, które wprowadzają na rynek, konieczna stanie się niezwłoczna harmonizacja - na podobnych warunkach - obowiązków w zakresie odnośnego zatrzymywania w odniesieniu do UCITS, bowiem te same rodzaje ryzyka muszą rządzić się takimi samymi zasadami.
Moja trzecia uwaga dotyczy kwestii nadzoru. Nie sądzę, aby ktokolwiek z tu obecnych poddawał w wątpliwość naszą determinację w poszukiwaniu udoskonalonych warunków sprawowania nadzoru. Wszyscy oczekujemy na wyniki powołanej z inicjatywy przewodniczącego Barroso grupy roboczej pod przewodnictwem Jacques'a de Larosièra. Jestem przekonana, że stawka jest tak wysoka, iż nie możemy już znacznie dłużej czekać na wdrożenie rezultatów prac tej grupy roboczej. Będzie to miało wpływ na warunki organizacji nadzoru pomiędzy zainteresowanymi stronami, innymi słowy pomiędzy producentami a konsumentami UCITS. Musimy zatem doprowadzić do określenia kwestii nadzoru w tej dziedzinie.
I wreszcie moja ostatnia uwaga odnosi się do zagadnień systemu podatkowego. Sprawozdawca wspomniał o nich, a pan komisarz poczynił pewne zobowiązanie w tym zakresie. Z kwestią systemów podatkowych wiąże się ukryty protekcjonizm, o którym musimy głośno powiedzieć, który chcemy zwalczać. W tym celu Komisja musi podjąć pewne inicjatywy, tak aby system podatkowy pozwalał na w pełni swobodny przepływ produktów UCITS, bez żadnego protekcjonizmu.
Margarita Starkevičiūt
(LT) Ja również chciałabym podkreślić wspaniałą pracę, jaką wykonał nasz sprawozdawca, a także jego umiejętność znalezienia odpowiedniego kompromisu. Niemniej ja także, podobnie jak niektórzy moi przedmówcy, mam kilka wątpliwości. Dotyczą one przepisu stanowiącego, że państwa członkowskie UE będą musiały przygotowywać wszystkie dokumenty związane z działalnością inwestycyjną - jak wskazano w dokumencie - "w języku zwyczajowo używanym w dziedzinie finansów międzynarodowych”, a to oznacza język angielski.
Opowiadałam się za stworzeniem możliwości obniżenia kosztów tego rodzaju działalności, które nie byłyby regulowane szczegółowo, przy czym jednak zarządzający funduszami posługujący się jednym określonym językiem, w tym wypadku angielskim, nie powinni być uprzywilejowani i nie powinni uzyskiwać przewagi konkurencyjnej. Powinniśmy ponadto unikać stwarzania niepewności prawa.
W jaki sposób konsument może dochodzić swoich praw, jeżeli dany dokument daje możliwość niejednoznacznej interpretacji odpowiedzialności w działalności finansowej? Jestem za jasnym określeniem zakresu odpowiedzialności w działalności finansowej oraz warunków konkurencji, jakimi kieruje się działalność inwestycyjna.
Marek Aleksander Czarnecki
(PL) Poprawa efektywności mechanizmów funkcjonowania przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe powinna stanowić w moim przekonaniu jeden z priorytetów prac Parlamentu. W celu zwiększenia korzyści i konkurencji w europejskim sektorze funduszy należy ograniczyć koszty dla inwestorów, gwarantując im jednocześnie ten sam wysoki poziom ochrony. Zgadzam się ze sprawozdawcą, że istniejący prospekt emisyjny powinien zostać zastąpiony bezpłatnym dokumentem zawierającym kluczowe informacje dla inwestorów.
Niezwykle istotne jest również, by kontynuować pracę nad dyrektywą w sprawie opodatkowania łączenia się funduszy w celu usunięcia przeszkód podatkowych. Ponadto, podobnie jak sprawozdawca, stoję na stanowisku, iż praktyczne wykorzystanie paszportu spółki zarządzającej, mającego na celu przyznanie spółkom zarządzającym prawa do świadczenia usług w zakresie zarządzania zbiorowym portfelem w całej Unii Europejskiej, przyczyniłby się do stworzenia prawdziwego wspólnego rynku dla sektora funduszy.
Charlie McCreevy
komisarz. - Panie przewodniczący! Raz jeszcze wyrażam moje uznanie i podziw dla skutecznego zajęcia się przedmiotową sprawą przez Parlament. To efekt niezwykle szybko osiągniętego konsensusu.
Jak już wspomniano, nie jest to jeszcze koniec całej sprawy - wciąż wiele pozostaje do zrobienia w ramach poziomu 2. Państwa członkowskie będą również miały za zadanie przetransponować cały ten nowy zbiór przepisów - poziom 1 i poziom 2 - przed latem 2011 roku. Konieczne będzie wprowadzenie w życie ustaleń dotyczących współpracy pomiędzy krajowymi organami nadzoru. Są one niezbędnym warunkiem sprawnego funkcjonowania systemu paszportów spółki zarządzającej.
Mogę państwa zapewnić, że Komisja wykona należące do niej zadania w celu ułatwienia postępów w tym procesie i wprowadzenia w życie tych niezwykle potrzebnych zmian w sektorze funduszy w UE.
Wolf Klinz
Panie przewodniczący! Przede wszystkim zgadzam się z panem komisarzem, że to istotnie nie jest jeszcze koniec całej sprawy. Musimy teraz rozpocząć działania związane z wdrożeniem, przy czym jednym z powodów, dla których wyznaczyliśmy Parlamentowi stosunkowo napięte terminy jest chęć zapewnienia, że nie będziemy musieli zbyt długo oczekiwać na wdrożenie. Musimy wytrzymać to tempo, ponieważ widzimy jak niezwykle szybko zmieniają się rynki, a jeżeli będziemy z tym wciąż zwlekać, nie będziemy w stanie osiągnąć w pełni - a być może nawet w ogóle - naszych celów.
Dzisiejsza debata pokazała, że istnieje szerokie, ponadpartyjne poparcie dla wynegocjowanego tutaj kompromisu. Przyjmuję do wiadomości, że pani poseł Lulling ma w tej sprawie nieco odmienne stanowisko, ale jestem przy tym dość mocno przekonany, że przyszłość pokaże, iż jej obawy co do możliwego zniszczenia pozycji Luksemburga jako jednego z najważniejszych centrów funduszy inwestycyjnych w Europie okażą się nieuzasadnione i że przeciwnie, przedmiotowa nowa dyrektywa w sprawie UCITS stworzy nowe możliwości także dla tego ośrodka finansowego.
Pani poseł Berès ma całkowitą rację: tak naprawdę chodzi tutaj o to, aby ostatecznie stworzyć faktyczny wewnętrzny rynek w sektorze funduszy inwestycyjnych. Sektor ten jest przykładem tego, że chociaż mówimy o rynku wewnętrznym, w wielu wypadkach wciąż go jeszcze nie mamy. A jest to sprawa o zasadniczym znaczeniu. Nikt nie kwestionuje faktu, że będzie to prowadzić do zupełnie nowego i bardzo ambitnego poziomu współpracy, w tym współpracy pomiędzy organami nadzoru, ale musimy ten stan rzeczy osiągnąć. Również w pozostałych dziedzinach organy nadzoru muszą ze sobą ściślej i bardziej konstruktywnie współpracować, a także ufać sobie wzajemnie bardziej niż to miało miejsce w przeszłości. Jeżeli dyrektywa w sprawie UCITS mogłaby dać lekkiego kuksańca, aby do tego zachęcić, to moim zdaniem wyjdzie to tylko na dobre.
Środków w ramach poziomu 2, o których wspominał pan komisarz, jest mnóstwo i należy się nimi zająć w krótkim czasie; to prawda, ale wszyscy mamy w tym interes, aby tak faktycznie się stało.
To jednak nie zamyka ostatecznie sprawy: sam sektor też musi odrobić swoje zadanie domowe. Komisja, jak również my tutaj w Parlamencie, celowo zdecydowaliśmy się nie podnosić w ogóle kwestii zarządzania funduszami, bowiem przyjęliśmy założenie, że sektor dotrzyma obietnicy zajęcia się tą sprawą we własnym zakresie, bez presji prawodawczej. Prace sektora w tej dziedzinie trwają już od jakiegoś czasu, ale wciąż nie mamy żadnych ich konkretnych efektów. Mam nadzieję, że niebawem będzie można już coś zaprezentować, w przeciwnym wypadku nie będziemy mieli wyboru i będziemy musieli w przewidywalnej przyszłości podjąć dalsze działania.
Na zakończenie pragnę podziękować nie tylko Komisji, ale również, w szczególności, Radzie za współpracę i aktywne wsparcie. Jestem także wdzięczny wszystkim przedstawicielom pozostałych grup, a zwłaszcza pani poseł Berès, pani poseł Gottardi, panu posłowi Gauzèsowi, a także pani poseł Lulling, która - jak ponownie dziś mieliśmy okazję zobaczyć - dzielnie broniła swoich interesów, ale jednocześnie była gotowa do kompromisów tam, gdzie było to możliwe. Bardzo państwu dziękuję.
Przewodniczący
Debata została zamknięta.
Głosowanie odbędzie się wkrótce.
(Posiedzenie zostało zawieszone o godzinie 09.40 i wznowione o godzinie 10.00.)
