"made in" (oorsprong markering) (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is de verklaring van de Commissie over "made in" (oorsprongsaanduiding).
Catherine Ashton
lid van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik ben blij dat ik vandaag de kans krijg om in de plenaire vergadering het woord tot u te richten over het voorstel voor een verordening inzake oorsprongsaanduiding. Dit is een voorstel waarvan het Parlement, zoals de geachte afgevaardigden zich wellicht kunnen herinneren, altijd al een sterk voorstander is geweest sinds het door het College in december 2005 werd aangenomen. Ik wil hierbij in het bijzonder wijzen op uw resolutie van juli 2006 en de schriftelijke verklaring van september 2007. Ik heb het voorrecht gehad om deze kwestie de afgelopen maand in Straatsburg met een groep Parlementsleden te bespreken, die benadrukten dat het nodig was om snel actie te ondernemen om deze verordening aan te nemen.
Ik denk dat de geachte afgevaardigden het ermee eens zijn dat het van essentieel belang is dat het handelsbeleid niet alleen de kansen versterkt die open markten kunnen bieden, maar ook ingaat op de onrust die de globalisering oproept, niet alleen bij de consument maar ook en misschien in het bijzonder bij kleine ondernemingen.
In die geest moet daarom over oorsprongsaanduiding worden nagedacht. In de verklaring van 2007 heeft u de nadruk gelegd op het recht van de Europese consument om duidelijke en directe informatie te krijgen over zijn aankopen. Dat is precies waar deze verordening over gaat. Zij is erop gericht dat de consumenten van de EU volledig geïnformeerd kunnen zijn over het land van oorsprong van de producten die ze kopen.
De Commissie heeft voorgesteld om het land van oorsprong van bepaalde producten die vanuit derde landen in de Europese Unie worden geïmporteerd verplicht aan te duiden. Niet alle producten vallen onder het voorstel; we hebben ons na uitgebreid overleg met de consument en de industrie alleen gericht op de producten die echt van belang zijn.
Ik zou hieraan nog kunnen toevoegen dat oorsprongsaanduiding volledig in overeenstemming is met de huidige regels en beginselen van de Wereldhandelsorganisatie en bijna overal ter wereld bestaat. Import in de Verenigde Staten, Canada, China en Japan moet verplicht een aanduiding van het land van oorsprong hebben. In feite zijn de meeste producten die nu in de winkel in de Europese Unie te koop zijn al voorzien van de aanduiding van het land van oorsprong , aangezien de meeste landen dit tegenwoordig wettelijk eisen. Dit betekent uiteraard dat de verplichting om producten die naar de Europese Unie worden geëxporteerd te markeren voor de overgrote meerderheid van de bedrijven geen extra kosten met zich mee zal brengen.
Sinds 2006 zijn er in de Raad discussies gevoerd om tot een akkoord te komen over het voorstel van de Commissie. Een aantal lidstaten moet nog overtuigd worden. Ze maken zich zorgen dat de administratieve lasten en de kosten van oorsprongsaanduiding groter zijn dan de baten.
We hebben de nodige aandacht besteed aan deze zorgen en hebben onlangs concrete opties gepresenteerd waarmee we deze problemen volgens ons kunnen aanpakken. Dit is geen nieuw formeel voorstel; het is een poging om overeenstemming te vinden en tot een compromis te komen. Met de lidstaten is op 23 oktober 2009 in het Comité van artikel 133 een optiedocument besproken.
Ten eerste heeft de Commissie de lidstaten gevraagd om na te denken over de optie om minder producten onder de regeling te laten vallen, zodat alleen eindproducten voor de consument worden opgenomen. Op de oorspronkelijke lijst stonden enkele tussenproducten, zoals producten van onbewerkte huiden en bepaalde textielproducten, die niet van direct belang zijn voor de consument. De Commissie stelt nu voor om alleen die goederen op te nemen die de consument in de winkel kan vinden.
Ten tweede heeft de Commissie voorgesteld om de regeling in de vorm van een pilotproject te lanceren. Of met de voorgestelde regeling wordt doorgegaan is dan afhankelijk van een evaluatie van het effect dat zij heeft gehad. Hierdoor kunnen we een schatting maken van het effect op de kosten en de prijs; het kan uiteraard ook een indicatie geven van de manier waarop we de productdekking van de verordening kunnen aanpassen.
Het verheugt mij te kunnen zeggen dat de lidstaten ons optiedocument met belangstelling hebben ontvangen. Hoewel er niet voor alle twijfels een oplossing is gevonden en verscheidene lidstaten nog steeds principieel tegenstander van dit voorstel zijn, zijn ze klaar om de kwestie verder te bestuderen en gaat het werk de komende weken door, zowel op het niveau van een vergadering van deskundigen als in het Artikel 133-Comité. Ik hoop oprecht dat dit de weg zal vrijmaken voor een compromisoplossing.
Zoals de geachte afgevaardigden weten, geeft het nieuwe artikel 207 van het Verdrag van Lissabon het Parlement nieuwe en grotere bevoegdheden inzake wetgevende maatregelen op het gebied van het handelsbeleid; de "made in”-verordening zou een van de eerste kunnen zijn die op de bureaus van de geachte afgevaardigden komt te liggen.
Ik vind het daarom erg belangrijk om u nauw te blijven betrekken bij de verdere discussies over dit belangrijke onderwerp en verheug me op het korte debat dat we nu gaan voeren.
Cristiana Muscardini
namens de PPE-Fractie. - (IT) Mijnheer de Voorzitter, waarde collega's, ook wij hebben bepaalde problemen, niet alleen de tolken en degenen die het debat willen volgen en die enkele concrete antwoorden hopen te ontvangen op een probleem dat al voortduurt sinds 2005.
Zoals de commissaris terecht heeft gezegd, gebruiken onze grootste concurrenten en onze economische partners al jarenlang oorsprongsbenamingen voor goederen die hun grondgebied binnenkomen. Ondanks het voorstel voor een verordening van 2005, dat breed werd gesteund door consumenten en het maatschappelijk middenveld, en ondanks het feit dat het Parlement zich meermalen positief heeft uitgesproken, heeft Europa nog steeds geen oorsprongsaanduiding. Het gebrek aan een verordening over de aanduiding van de oorsprong van producten ondermijnt het recht van burgers en consumenten en belemmert een goede werking van de markt, die, om een vrije markt te zijn, gemeenschappelijke en gedeelde regels nodig heeft.
Het Artikel 133-Comité heeft in de afgelopen dagen studie gemaakt van verschillende ideeën om het aantal categorieën goederen dat in de verordening is opgenomen te verlagen, en ook van de redenen om de verordening toe te passen gedurende een proefperiode. Wij stellen de commissaris de volgende vraag: worden deze compromisvoorstellen gesteund door ten minste een aantal lidstaten? Zullen ze verder worden onderzocht? Bent u van plan om, samen met het Parlement en als onderdeel van de medebeslissingsprocedure, het voorstel voor een verordening uit 2005 te blijven steunen? Welke garanties en termijnen biedt de Commissie aan het eind van dit moeizame debat op dit late tijdstip? Ten slotte, mevrouw de commissaris, bedank ik u voor uw actieve en vastberaden inzet en vraag ik u of u me kunt bevestigen wat u schreef in uw antwoord op mijn vraag van 5 november 2009, namelijk dat de Commissie de goedkeuring van het voorstel van 2005 sterk zal blijven steunen en zich ervoor zal blijven inzetten.
Gianluca Susta
namens de S&D-Fractie. - (IT) Mijnheer de Voorzitter, waarde collega's, ik ben geenszins van plan, zelfs al heb ik de tijd, om alle redenen te herhalen achter het herhaalde verzoek als Parlement. Ik wil er graag op wijzen, en dit punt heeft u zelf ook al gemaakt, mevrouw de commissaris, dat mevrouw Muscardini en ik de enige twee veteranen van 2006 zijn, van de ondertekening van de resolutie waarmee dit Parlement zijn steun uitsprak voor het initiatief van toenmalig commissaris Mandelson van december 2006.
Wij hoopten dat uw initiatief van een paar weken geleden, om kleine wijzingen aan te brengen om tot een compromis te komen, sterker zou worden gesteund, ook in de Commissie artikel 133. Wij betreuren onder meer dat veel landen in die commissie hun tegenstand en wantrouwen hebben geuit, inclusief het Verenigd Koninkrijk, via zijn vertegenwoordiger.. Vandaag willen we u er slechts aan herinneren dat dit verzoek niet draait om protectionisme; het gaat ons niet om het verdedigen van sectoren die niet langer kunnen concurreren op de wereldmarkt. Wij willen juist consumenten beschermen, we willen de aandacht vestigen op gezondheid, milieu en op wederkerigheid op de werkt, die vandaag de dag ontbreekt. Die wederkerigheid ontbreekt niet alleen jegens de zwaksten in de wereld. Nee, die ontbreekt ook jegens Japan, de Verenigde Staten, Australië, Canada, Brazilië, India en de grote concurrenten binnen de Europese Unie, die in deze economisch moeilijke tijden de plicht heeft het communautaire belang, dat ook achter dit verzoek ligt, te beschermen.
Wij hopen dan ook dat het Parlement de initiatieven van de Commissie ten volle steunt en we hopen dat de verbintenissen van enkele weken geleden worden nagekomen, zelfs als deze procedure niet voor Kerstmis kan worden afgerond, maar moet worden afgerond onder de nieuwe procedure die in het Verdrag van Lissabon is voorzien.
Niccolò Rinaldi
namens de ALDE-Fractie. - (IT) Mijnheer de Voorzitter, waarde collega's, mevrouw de Commissaris, ik onderschrijf wat mijn collega's hebben gezegd en sluit mij aan bij de vragen die Cristiana Muscardini heeft gesteld. Verder zou ik graag een beeld naar voren willen halen uit een boek van Italo Calvino, getiteld Cosmicomics, waarin hij de big bang beschrijft als een vage massa van materie waarin men niets van niemand weet, ook niet van iemands oorsprong. Op een gegeven moment zegt een vrouw: "Als ik wat ruimte had, zou ik pasta en pizza voor jullie maken”. Dit zorgt voor veel enthousiasme in de massa van materie: er vindt een explosie plaats en de gewenste ruimte wordt werkelijkheid in de vorm van een wereld vol verschillen, net als onze huidige wereld.
Ik denk dat wij in onze mondiale markt teruggaan naar een vage massa producten waarvan de oorsprong onbekend is voor de consument, evenals uiteraard de bestanddelen waaruit ze bestaan. Als liberalen en democraten hechten wij zeer aan het systeem en het beginsel van vrije handel, maar ook aan het beginsel van transparantie en de traceerbaarheid van producten. Zoals al gezegd, is dit niet zozeer een kwestie van internationale handel, maar van consumentenbescherming. Wij spreken opnieuw onze steun uit voor het voorstel van 2005 en - ik herhaal - ik steun de verzoeken die zijn gedaan door mevrouw Muscardini.
Carl Schlyter
namens de Verts/ALE-Fractie. - (SV) Mijnheer de Voorzitter, ik wil u, mevrouw de commissaris, bedanken omdat u eindelijk een voorstel hebt voorgelegd. Ik vind dat de Commissie-Barroso het al te vaak niet heeft aangedurfd om tegen de Raad in te gaan wanneer die ernaar streefde om achteruit te gaan in plaats van vooruit, maar nu heeft de Commissie het aangedurfd. Bedankt daarvoor. Adam Smith stelde vast dat een markteconomie niet kan werken als de consumenten onvoldoende informatie krijgen om keuzen te maken wanneer ze dingen kopen en daarom is het absoluut noodzakelijk dat we deze oorsprongsaanduiding hebben.
Er zouden geen uitzonderingen mogen zijn voor de landen die met de EU vrijhandelsovereenkomsten of een andere regeling hebben gesloten; de regels zouden voor iedereen dezelfde moeten zijn. Sommigen beweren dat de oorsprongsaanduiding een grote kostenpost is, maar veel producten zijn vandaag al voorzien van een aanduiding, waardoor de meerkosten marginaal zouden zijn. Dat hebben we ook gezien bij de gedetailleerdere oorsprongsaanduiding van rundvlees in de EU: die aanduiding is helemaal niet duur. Ik denk echter dat we de lijst langer zouden kunnen maken. Hij lijkt hoofdzakelijk gericht op producten die vaak nagemaakt worden en waar iedereen in de industrie belang bij heeft. Tezelfdertijd ontbreken heel wat belangrijke consumentenproducten en daarom vind ik dat de lijst uitgebreid zou moeten worden.
Helmut Scholz
namens de GUE/NGL-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, mijn fractie, de GUE/NGL-Fractie, is van mening dat de oorsprongsaanduiding "made in” van producten die van buiten de EU komen, dringend noodzakelijk is voor de Europese Unie. In een grotendeels geglobaliseerde en gedereguleerde wereld is het absoluut noodzakelijk dat consumenten kunnen weten waar een product vandaan komt en wat ze kopen.
Ik denk dat dit een onderwerp is waarbij burgers en consumenten echt begrijpen wat Europa is en hoe Europa kan bijdragen aan de internationale handel en de wereld buiten. Ik ben het met mijn collega's eens dat we de benadering van oorsprongsaanduiding uit 2005 moeten overnemen. Volgens ons is dit het absolute minimum dat de Europese consumenten en burgers gegarandeerd moet worden. Het zou ook gunstig kunnen uitpakken voor de kleine en middelgrote industrieën van Europa.
Wij doen een beroep op de Commissie en de Raad om dit snel in te dienen, zodat het Europees Parlement het kan bestuderen. Het gaat hier ook om een samenhangende aanpak om beleid te maken en ik denk dat de internationale handel op dit gebied ook kan bijdragen aan de internationale vrede.
Lara Comi
(IT) Mijnheer de Voorzitter, waarde collega's, wij maken deel uit van een industrieel systeem, op Europees niveau, waarin de goede naam van producten zeer afhankelijk is van de integriteit van het productiesysteem. Door tenminste een deel van onze productie in Europa te houden, kunnen we onze consumenten daadwerkelijk gecontroleerde producten bieden van hoge kwaliteit. Het is in het belang van ons allemaal om dat te blijven doen, om consumenten de mogelijkheid te bieden volledig op de hoogte te zijn van wat wij produceren en waar onze producten vandaan komen. Om die doelstellingen te verwezenlijken hebben wij iets zeer eenvoudigs, maar essentieels nodig: transparantie, een concept dat ten grondslag ligt aan de regels over oorsprongsvermelding, die al in 2006 door het Parlement zijn goedgekeurd en die, zoals de commissaris al zei, al uitgebreid worden gebruikt in de belangrijkste wereldmarkten, zoals de Verenigde Staten, Mexico en China.
Desondanks is het "made in”-aanduiding door sommige lidstaten van de Europese Unie nog steeds niet goedgekeurd. Wij zijn van mening dat, als het product gefabriceerd is in China, of in welk land buiten de EU dan ook, ongeacht de kwaliteit, die vaak ook hoog is, Europese consumenten moeten kunnen weten waar het product is gemaakt om een welbewuste keuze te kunnen maken. Sommigen zouden de behoefte aan transparantie kunnen interpreteren als overdreven protectionisme en denken dat dit kan leiden tot hogere kosten voor de industrie, maar dat is absoluut niet het geval.
Het ontbreken van een oorsprongsaanduiding op producten die naar Europa worden geïmporteerd, in tegenstelling tot wat in China, de Verenigde Staten en Australië gebeurt, maakt het lastiger voor Europese producten om te concurreren in een internationale, geglobaliseerde markt. Om al die redenen is het beschermen van het idee van producten die zijn gemaakt met het beste dat Europa heeft te bieden, de eerste cruciale stap op weg naar erkenning door de afzonderlijke lidstaten.
Kader Arif
(FR) Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, beste collega's, dit is niet het eerste debat over oorsprongsmarkeringen. Ik geloof echter dat herhaling heel zinvol kan zijn en zal er dus net als mijn collega's gaarne op wijzen dat we behoefte hebben aan een Europese regeling betreffende oorsprongsmarkeringen "made in”.
Dit Parlement heeft zich in 2005 en 2007 via een resolutie van onze collega, de heer Barón Crespo, al over deze materie uitgesproken, maar van een verordening is het nooit gekomen, omdat er in de Raad geen meerderheid voor te vinden was.
En toch zou zo'n tekst een doorslaggevende stap voorwaarts inhouden - niet alleen voor de Europese consumenten, maar ook voor onze industrie. Door het oorsprongsland op bepaalde, uit derde landen ingevoerde producten te vermelden, worden de consumenten volledig geïnformeerd aangaande de eigenschappen van het product dat ze op het punt staan aan te schaffen. In gevoelige sectoren - kleding, lederen artikelen en meubilair - is het voor al die ondernemingen die besloten hebben de productie in Europa voort te zetten en zo Europese banen en knowhow te behouden van cruciaal belang dat consumenten in staat gesteld worden een geïnformeerde keuze te maken.
Daarom ben ik heel blij met het voorstel dat u nu doet, mevrouw de commissaris, maar ik wil er wel op wijzen dat we met dit voorstel ambitieus moeten blijven. Het bijeenbrengen van een meerderheid van lidstaten mag niet ten koste gaan van ons uiteindelijke doel. Zo is het bijvoorbeeld niet aanvaardbaar om oorsprongsmarkering alleen te laten gelden voor afgewerkte producten. Dan kunnen alle bestanddelen van een product worden ingevoerd, om hier in Europa te worden samengesteld en van een label "made in Europe” te worden voorzien.
Verder spreek ik graag mijn steun uit voor de pogingen van de Commissie om van een eventuele verordening maximaal profijt te trekken. Ik wil niet opnieuw aandringen op een verbetering en vereenvoudiging van de oorsprongsregels, maar het is wel zo dat het instellen van een pan-Euro-mediterrane markering een belangrijke bijdrage zou kunnen leveren aan de versterking van sectoren die zijn opgebouwd rond de mediterrane handel en de Zuid-Zuid-handel.
Tot slot wil ik graag benadrukken dat de bevoegdheden van de commissie internationale handel door de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon aanzienlijk zullen worden uitgebreid. Ik kan u dus verzekeren, mevrouw de commissaris, dat de Commissie van nu af aan kan rekenen op de volledige medewerking van leden van het Europees Parlement bij het volgen van de discussie over deze verordening die voor de Europese consumenten en werkers zoveel belang vertegenwoordigt
Jacky Hénin
(FR) Mijnheer de Voorzitter, beste collega's, het begrip "made in” moet meer inhouden dan alleen maar een oorsprongsaanduiding. Het moet een oerdegelijk concept worden om aan te geven dat de meest geavanceerde regels op het gebied van kennis, rechten van werknemers, duurzame ontwikkeling en milieubescherming zijn nageleefd. Het moet een uitdrukking vormen van een economisch verantwoordelijke houding.
De mondialisering schept omstandigheden waarin iedereen kan produceren, maar een dolle, uitsluitend op winst gerichte zucht leidt ertoe dat de rechten van werkers en gemeenschappen voortdurend worden geschonden en dat hun leefomgeving wordt vernietigd. Namaak was voorheen alleen een probleem voor luxe merken, maar bedreigt nu zulke uiteenlopende sectoren als de farmaceutische, de auto- en de vliegtuigindustrie. Winstzucht is hier altijd het achterliggende motief, terwijl de veiligheid van de consument sterk wordt ondermijnd. Bovendien verdwijnen er zo tienduizenden banen.
Door een begrip "made in Europe” in te voeren, kunnen we consumenten helpen een geïnformeerde keuze te maken. Zo kunnen ze iets ondernemen om extra rechten te verwerven. Daarom zeg ik "ja” als het gaat om het naleven van de rechten van werknemers en milieuregels, "ja”, als het gaat om respect voor onze vaardigheden en een verantwoordelijk bedrijfsbeheer, en tot slot - belangrijker nog - "ja” als het erom gaat banen in de Europese industrie te beschermen en te behouden.
Christofer Fjellner
(SV) Mijnheer de Voorzitter, protectionisten erkennen zelden dat hun voorstellen protectionistisch zijn, maar steken hun bedoelingen weg achter andere argumenten. Ik zou willen stellen dat verplichte oorsprongsmarkering daar een duidelijk voorbeeld van is. In juni 2006 hielp ik hier in deze zaal een aantal mythen met betrekking tot het onderhavige voorstel uit de wereld, en toen belandde het voorstel waar het thuishoort, namelijk in de papiermand.
De koehandel in de aanloop naar het besluit over de vrijhandelsovereenkomst met Korea heeft er echter toe geleid dat we het voorstel nu opnieuw behandelen, en dat is een ongepaste manier om dit soort voorstellen te behandelen. Drie jaar later bestaat een aantal van de mythen blijkbaar nog altijd, en die verdienen uit de wereld te worden geholpen.
Staat u mij daarom toe te beginnen met de eerste mythe die keer op keer wordt aangehaald, namelijk dat de consumenten dit vragen, en hiervoor steunen de voorstanders zich op de internetraadpleging van de Commissie ter zake. Ze vermelden echter niet dat 96,7 procent van de antwoorden uit één enkel land kwamen, namelijk Italië, waar de industrie en georganiseerde belangengroeperingen de drijvende kracht achter deze kwestie zijn. Voor wie dat wil is het vandaag mogelijk om zijn waren van een oorsprongsmarkering te voorzien, en, geloof me, elk concurrerend bedrijf dat daarin een manier ziet om consumenten te winnen, doet dat vandaag al, dus is het niet nodig.
De tweede mythe is dat de oorsprongsaanduiding de consumenten relevante informatie verstrekt, de consumenten beschermt en goed is voor het milieu, alsof dat een kwestie van geografie zou zijn. Nee, het gaat hier puur om het inspelen op de vooroordelen van mensen, niet om het beschermen van mensen. De derde mythe is dat de oorsprongsaanduiding het Europese concurrentievermogen versterkt. Nieuwe technische handelsbelemmeringen beschermen de Europese industrie evenwel niet. Dat heeft niets met concurrentiekracht van doen, want die wordt alleen door open markten en een goed ondernemingsklimaat versterkt.
Als we lidstaten verbieden om dit soort wetgeving binnen de Unie toe te laten omdat ze te protectionistisch zijn, waarom zouden we dan dezelfde regels toepassen ten aanzien van de rest van de wereld zonder toe te geven dat het om protectionisme gaat? We hebben het idee van de invoering van een verplichte "made in the EU”-aanduiding afgevoerd en het zou dan ook absurd zijn dat nu in te voeren voor de rest van de wereld.
Mairead McGuinness
(EN) Mijnheer de Voorzitter, voor voedsel en andere producten hebben we vaak al een aanduiding van het land van oorsprong, dus dit is niet nieuw. Het probleem met een deel van de etikettering van voedselproducten is dat deze niet altijd juist is. Wat we ook met dit voorstel doen, laten we in elk geval kunnen testen of een etiket waar is, dat wil zeggen dat de tekst op het etiket juist is, zodat consumenten de informatie krijgen die zij zoeken.
Eén specifieke vraag: ik kreeg een telefoontje van een fabrikant die in de Europese Unie werkt en mij vroeg of de Commissie, de Raad en het Parlement nu ook nadenken over een 'made in the European Union'-aanduiding waarmee ze het feit zouden kunnen promoten dat ze binnen de Europese Unie produceren. Zou het Commissielid op dat punt willen ingaan?
Seán Kelly
(EN) Mijnheer de Voorzitter, deze hele kwestie heeft voor een hoop problemen gezorgd, in het bijzonder in de landbouwsector in Ierland. Bijna elke keer dat ik de leider van de Unie van Boeren, Padraig Walshe, hoor spreken, heeft hij het erover hoe moeilijk het is om fatsoenlijke, juiste etikettering te krijgen, zoals mevrouw McGuinness al heeft gezegd.
Het lijkt erop dat producten in Ierland geïmporteerd kunnen worden, verder verwerkt kunnen worden door er specerijen of iets anders aan toe te voegen, en vervolgens kunnen doorgaan voor producten van Ierse oorsprong. Dit is een grove misleiding van de consument en ik vind dat iedereen er recht op heeft om van elk product te weten wat het land van oorsprong is, in plaats van het land waar het product wordt verwerkt.
Mag ik ervan uitgaan dat er snel een einde komt aan deze praktijken en dat we kunnen beschikken over een duidelijke en juiste etikettering, zodat we precies weten uit welk land een product afkomstig is?
Sergio Paolo Francesco Silvestris
(IT) Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, waarde collega's, duidelijkheid, duidelijkheid en nog eens duidelijkheid: dat is waar de markt tegenwoordig om vraagt, net als om regels die transparantie garanderen, ter bescherming van consumenten. Een vrije markt wordt ook bepaald door duidelijke regels die, via transparante mechanismen, alle consumenten de mogelijkheid bieden om te kiezen. Dit is waar we vandaag om vragen, dit is waar we hier op aandringen.
Op de Italiaanse staatstelevisie worden regelmatig onderzoeksdocumentaires uitgezonden die laten zien hoe productietechnieken in landen ver weg - landen die ook cultureel gezien ver van ons afstaan - zijn gebaseerd op het gebruik van zeer vervuilende goederen, vervuilende technieken, giftige oplosmiddelen, waarbij werknemers, ook kinderen, worden uitgebuit en belachelijke uren moeten maken. Consumenten moeten kunnen kiezen en een duidelijk beeld hebben van de herkomst van bepaalde producten. Dat is waar wij om vragen. Ik ben van mening dat het tijd is om op duidelijke wijze en zo snel mogelijk regels aan te nemen waarmee consumenten de mogelijkheid krijgen te kiezen door middel van duidelijke en transparante mechanismen, en dat we die mechanismen vastberaden en veel sneller dan tot nu toe het geval is geweest moeten goedkeuren.
Catherine Ashton
lid van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik zou iedereen willen bedanken die een bijdrage heeft geleverd aan dit belangrijke debat over deze kwestie.
Ik zou graag willen beginnen met wat mevrouw Muscardini zei, namelijk dat zij het gevoel heeft dat deze zaak al een tijdje voortsleept. In mijn tijd als commissaris heb ik altijd heel bewust met de lidstaten willen praten over de kwesties die hen het meeste bezighouden en ik heb geprobeerd te reageren als ik zag dat een kwestie belangrijk was. Maar de politieke realiteit is nu eenmaal, zoals andere afgevaardigden hebben gezegd, dat ik elk voorstel door de Raad moet zien te krijgen. Dat betekent dat je, wanneer een bepaald idee duidelijk niet op een stevige meerderheid kan rekenen, opnieuw moet nadenken over wat het verschil kan uitmaken tussen er niet in slagen om iets erdoor te krijgen - waarbij het duidelijk om zeer uitgesproken opvattingen gaat- en succes hebben.
Mij lijkt het dat we door onze beschrijvingen beter op elkaar af te stemmen de kans hebben om iets te doen aan de zorgen van de lidstaten, om dit voorstel nog eens opnieuw te promoten, omdat het nog steeds bij de Commissie ligt. Vooral wanneer een Commissie het einde van haar leven nadert en nu het einde van haar leven gepasseerd is (zoals sommigen zeggen), is het belangrijk om nog eens terug te denken aan wat er nog is blijven liggen.
Ik kan geen tijdgaranties geven; ik zou wel willen, maar ik ben in deze kwestie afhankelijk van de Raad. Maar ik beloof wel plechtig dat ik hiermee doorga, omdat deze kwestie belangrijk wordt gevonden. Ik zal zo meteen zeggen wat ik denk en waarom ik denk dat dit zo belangrijk is.
Een aantal geachte afgevaardigden heeft gewezen op de het gezichtspunt van de consument en van de kans die dit biedt op transparantie en duidelijkheid, namelijk de kans om de consument informatie te geven. Ik geloof zelfs dat Adam Smith hierbij werd aangehaald. Wil je vrijhandel in de wereld hebben, dan moet er ook duidelijkheid en transparantie voor de consument zijn om de keuzes te maken die met vrijhandel samengaan. Deze concepten gaan hand in hand en ik onderschrijf ze. Ik denk daarom dat de geachte afgevaardigden die dat gezichtspunt naar voren hebben gebracht, echt tot de kern doordringen van wat dit voorstel probeert te doen.
Het gaat niet om protectionisme. Dit gebeurt in de hele wereld. Voor de meeste landen waarvan je het soort producten koopt die we op een rijtje hebben gezet, weet je al uit welk land die producten afkomstig zijn.. Ik ben zelf ook consument en voor mij doet het ertoe om te weten waar het product is gemaakt. Ik denk dat dit voor veel consumenten een belangrijk aspect is van de manier waarop ze op de markt reageren. De kans om te zeggen dat we ervoor zullen zorgen dat die transparantie er komt, is volgens mij heel belangrijk. We moeten er niet bang voor zijn, want er zit iets niet goed als we er bang voor zijn. Het gaat er bij openheid, vrijhandel en transparantie nu juist om dat je dat onder ogen ziet en er op een passende manier mee weet om te gaan.
Meer in het bijzonder vroeg de heer Schlyter mij om de lijst verder uit te breiden. Nu, dat is onderwerp van verdere besprekingen, want er is nog helemaal geen definitieve lijst. We hebben alleen maar geprobeerd om een naar onze mening realistische lijst op te stellen, maar we vinden het prima om daar verder over te praten.
Ik denk dat het niet meer dan terecht is dat ik ook inga op de bezorgdheid die is geuit of we wel ambitieus genoeg zijn. De heer Arif heeft gezegd dat we ons doel niet moeten afzwakken. Uiteraard, maar ik probeer het niet af te zwakken, ik probeer realistisch te zijn. Als ik uiteindelijk een voorstel heb dat ik eenvoudigweg niet door de Raad kan krijgen, ben ik denk ik verplicht om nog eens te kijken en te vragen of er dingen zijn die we zouden kunnen doen, niet om het af te zwakken maar als erkenning van legitieme zorgen en om te kijken of we dit kunnen doorzetten, misschien in een pilotmodel of een meer afgebakend model om te testen of wat ik zeg juist is en in de hoop dat we dan later kunnen verbreden, omdat we dan inzicht hebben gekregen in wat we precies proberen te doen.
We kijken ook naar alle Euromed-kwesties. Dit is, zoals u weet, een onderdeel van de discussie die nu wordt gevoerd. Ik neem ook de vraag mee wat we proberen te doen om banen te beschermen. De geachte afgevaardigden weten dat ik een groot punt heb gemaakt van het verschil tussen protectionisme en ondersteuning van de industrie, ondersteuning van banen en de consument enzovoort. We moeten er helder over zijn dat handel niet betekent dat we al die dingen maar negeren. Ze gaan hand in hand.
Mijnheer Fjellner, ik moet wel ingaan op uw specifieke punt, omdat u wat ik aan het doen ben als een onfatsoenlijke manier van handelen heeft omschreven. Ik weet niet helemaal zeker hoe parlementair het is om in het Europees Parlement van iemand te zeggen dat hij onfatsoenlijk handelt, maar ik kan u verzekeren dat ik dat op geen enkele manier probeer te doen. Het gaat er niet om om alles aan alles te koppelen. Wat ik heb geprobeerd te doen toen ik met de lidstaten over al deze aspecten van de handel sprak, was om door het werk dat ik deed (en dat betekent vooral met kleine bedrijven in heel Europa praten, waarbij mij er veel aan gelegen is dat ze echte kansen hebben, zodat meer dan 3 procent van deze bedrijven handel zal kunnen gaan drijven buiten de Europese Unie) kwesties op te pakken die zijn blijven liggen (dingen die we nog niet op deze of gene manier hebben opgelost) of waar landen een uitgesproken mening over hebben.
Dit is geenszins het enige probleem, maar het is volgens mij wel een kans om hier weer op terug te komen. Het gaat om het gelijke speelveld. Het gaat om duidelijkheid en transparantie voor de consument. Het gaat erom dat we zeggen dat we stappen vooruit moeten zetten. Ik hoop dat het Parlement deze taak op zich zal nemen en verder helpt verfijnen, zodat we in feite iets buitengewoon positiefs hebben om mee terug te nemen.
En nu echt mijn laatste punt: mij werd specifiek gevraagd naar de kwestie "made in the European Union”. We hebben de industrie en de consument hierover geraadpleegd. Het viel niet in goede aarde. Men was bezorgd dat dit plan duur zou zijn. Het was niet wat men zocht en daarom zijn we er niet verder mee doorgegaan.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt tijdens de volgende vergaderperiode plaats.
Schriftelijke verklaringen (artikel 149)
João Ferreira  
De liberalisering van de wereldhandel leidt tot een groot verlies van banen en een verslechtering van de sociale situatie in diverse regio's en landen, inclusief Portugal, die sterk afhankelijk zijn van bepaalde productieve sectoren zoals textiel en kleding. De ernstige economische en sociale crisis die wij thans doormaken, dwingt ons tot een andere aanpak. Door regelgeving over de benaming van oorsprong aan te nemen kunnen wij de productie in de verschillende lidstaten helpen opwaarderen. Er is echter veel meer nodig. We moeten de productieve sectoren beschermen met een reeks ruimere en meer doeltreffende maatregelen waaronder: tenuitvoerlegging van beschermings- en vrijwaringsmechanismen tegen agressieve exporten met prioritaire aandacht voor de lokale productie; afschaffing van het model van lage lonen, lage kwalificaties en onzekere banen; invoering van overheidsinstrumenten om de productie te controleren en de markten te reguleren en op die manier het beginsel van voedselsoevereiniteit en voedselveiligheid te waarborgen; doeltreffende aanpak van de verplaatsing van bedrijven. In de toekomst moet het recht van elk land op een duurzame productie beschermd worden, Dat moet gebeuren in de naam van een nieuwe economische, sociale, energetische en ecologische rationaliteit die het neoliberale model niet alleen niet waarborgt, maar eenvoudigweg onmogelijk maakt.
