Resultaten van het referendum in Ierland (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde zijn de verklaringen van de Raad en de Commissie over de uitslag van het referendum in Ierland.
Ik wil graag de minister-president van Zweden welkom heten, die het Zweedse voorzitterschap vandaag in dit Parlement vertegenwoordigt. We zijn erg blij dat u hier bij ons bent en het spijt me dat er een probleem was met de formaliteiten.
Mijnheer Barroso, het is geweldig dat ook u op zo'n belangrijk moment voor onze Europese Unie hier bij ons bent. Ik wil u daarvoor hartelijk bedanken.
U ziet hoeveel moeite het soms kost om alle formaliteiten af te werken, maar zoals u kunt zien zijn wij een zeer democratische instelling. De zaken moeten altijd correct worden afgehandeld en als dan alles in orde is kunnen we tot overeenstemming komen.
We gaan nu over tot het hoofdpunt van de agenda van vanmiddag. Wij hechten veel belang aan uw aanwezigheid in dit Parlement voor het bespreken van zo'n belangrijk onderwerp.
Fredrik Reinfeldt
fungerend voorzitter van de Raad. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik ben zeer erkentelijk dat ik hier vandaag mag zijn en dat ik de mogelijkheid heb om het Europees Parlement zo snel na het positieve resultaat van het referendum in Ierland toe te spreken. Ik heb groot respect voor Brian Cowen en zijn medewerkers, en ik wil ook iedereen die bij de campagne was betrokken, ongeacht zijn of haar partij of achtergrond, en die heeft bijgedragen aan deze geslaagde uitkomst, bedanken voor alle inspanningen. Dit was een goed besluit voor Ierland; het is een goed besluit voor Europa.
Ik denk dat we kunnen zeggen dat Europa naar de kritiek heeft geluisterd. Ik weet dat de juridische waarborgen die door de Europese Raad zijn geboden, doorslaggevend waren in de referendumcampagne. Ik kan eveneens zeggen dat het Franse en Tsjechische voorzitterschap inspanningen hebben ondernomen die van cruciaal belang waren om een manier te vinden om tegemoet te komen aan de zorgen van de Ieren. Mijns inziens moeten wij ook zeggen dat het zeer positief was dat zo'n grote meerderheid kon worden behaald tijdens het referendum: een overtuigende meerderheid van 67,1 procent en met een hoge opkomst van maar liefst 59 procent. Dit is dus allemaal zeer goed nieuws voor Europa.
En natuurlijk hoef ik dit Parlement niet uit te leggen waarom het Verdrag van Lissabon van kracht moet worden. Het Verdrag zal u in staat stellen democratischer, efficiënter en transparanter te werken. Het zal in feite de invloed van de EU in de internationale arena vergroten en ons sterker maken voor de aanpak van de wereldwijde uitdagingen. Ik weet ook dat u in dit Parlement een belangrijkere rol krijgt in het algemene besluitvormingsproces. Ik verwelkom deze ontwikkeling. Daarom is het ook zeer belangrijk dat dit Verdrag van Lissabon van kracht wordt.
De Europese Raad is eensgezind in zijn wens dat het Verdrag aan het eind van dit jaar en aan het eind van het Zweeds voorzitterschap van kracht wordt. Na de landen die het Verdrag hebben geratificeerd - 24 landen hebben de ratificatie nu rond - zou land nummer 25 Polen kunnen zijn, gezien de signalen die we nu van de Poolse president krijgen. Ik heb op zaterdag, nadat het resultaat van het referendum in Ierland bekend was, met Taoiseach Brian Cowen gesproken, die zei dat ze enkele weken nodig hadden voor een volledige parlementaire ratificatie, en daarom kunnen we ook zeggen dat land nummer 26 uiteindelijk Ierland zal zijn. Dan hebben wij alleen Tsjechië nog nodig om alle 27 ratificaties te hebben. Daartoe hebben we vandaag hier in Brussel een vergadering gehad met de drie instellingen: het voorzitterschap, de voorzitter van de Commissie, Jose Manuel Barroso en de Voorzitter van het Europees Parlement, Jerzy Buzek. De Tsjechische premier, Jan Fischer, was ook aanwezig en we hebben getracht om de situatie te beoordelen. U weet wellicht dat zeventien senatoren in beroep zijn gegaan bij het Constitutioneel Hof in Tsjechië tegen het Verdrag van Lissabon. Zij willen dat het Verdrag wordt getoetst aan de Tsjechische grondwet. Jan Fischer heeft ons verteld dat dit een onafhankelijke gerechtelijk instantie is die nu hard werkt aan het besluit om het beroep al dan niet ontvankelijk te verklaren. We kunnen nu nog geen precieze datum voorspellen waarop dit besluit bekend wordt gemaakt en wachten natuurlijk op dit signaal. We hopen echter dat het binnen een week of enkele weken komt. Dat is het bericht dat vandaag uit Tsjechië komt: een onafhankelijke hof dat wellicht binnen een week een besluit neemt, of misschien duurt het nog twee weken voor we weten wat zij hiermee gaan doen.
Als voorzitter van de Europese Raad ben ik verantwoordelijk voor de voortzetting van de werkzaamheden van de Europese Unie. Ik ben sterk van mening dat we geen tijd mogen verliezen. Daarom heb ik besloten ten eerste dat we, in afwachting van duidelijkheid uit Tsjechië, verdergaan met de voorbereiding voor het van kracht worden van het Verdrag van Lissabon en dat ik ten tweede, zodra er duidelijkheid is over het tijdstip waarop het Verdrag van Lissabon van kracht wordt, zodra er duidelijkheid is, begin met de raadpleging over de nominaties voor de nieuwe voorzitter van de Europese Raad en de hoge vertegenwoordiger en secretaris-generaal van de Raad. Deze voorbereiding is niet alleen een zaak van het voorzitterschap maar van alle drie de instellingen. Ik wil u daarom zeggen dat het zeer belangrijk is nauw en constructief samen te werken met de Commissie en het Europees Parlement in dit proces. Ik bied dit Parlement nogmaals aan om samen te werken bij onze inspanningen om het Verdrag van Lissabon eindelijk in werking te doen treden.
Laten we ook bedenken dat dit Zweedse voorzitterschap - en dit najaar - ondanks deze institutionele zaken natuurlijk sterk in het teken staan van de noodzaak om de klimaatverandering en de financiële crisis aan te pakken, evenals van de zorgen in Europa omtrent de noodzaak van een beleid voor het scheppen van banen. Dat zijn veel belangrijke zaken die moeten worden behandeld. Samengevat betekent dat voor ons dat wij actief moeten worden, het Verdrag van Lissabon in werking moeten stellen zoals ik zojuist al heb gezegd en dat wij als voorzitterschap ons actief moeten blijven inzetten voor deze zeer belangrijke zaken voor onze kiezers.
De Voorzitter
Dank u wel, mijnheer Reinfeldt, voor uw glasheldere boodschap over wat er allemaal gaande is na het referendum in Ierland, en ook voor de glasheldere boodschap over de samenwerking tussen het Europees Parlement en het voorzitterschap van de Europese Raad. We zijn onlangs gesprekken begonnen met mevrouw Malmström, een oud-lid van het Europees Parlement, aan wie wij warme herinneringen bewaren. Hartelijk dank voor uw voorstel en uw glasheldere boodschap.
José Manuel Barroso
voorzitter van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, de Ieren hebben afgelopen weekend een zeer belangrijk en historisch besluit genomen: een zeer belangrijk besluit voor Ierland, een zeer belangrijk besluit voor Europa. De Ieren hebben met overgrote meerderheid het belang van het Verdrag van Lissabon erkend, dat een democratischer en effectiever Europa biedt, dat ons het juiste platform biedt om een moderne, succesvolle Europese Unie, een Unie zoals onze burgers die willen, tot stand te brengen.
Het Verdrag heeft nu de democratische steun van alle zevenentwintig lidstaten. Alle lidstaten van de Europese Unie hebben het Verdrag via hun parlementen of via volksraadplegingen goedgekeurd.
Dit is inderdaad een grote prestatie. Hieruit blijkt dat het uitgebreid Europa in staat is om een gemeenschappelijke visie voor zijn toekomst te koesteren en er vastberadenheid is om verder te gaan. Dit is democratisch besloten. Nu moeten de ratificatieprocedures nog worden afgerond.
Ik ben verheugd dat president Kaczyński van Polen het Verdrag zeer binnenkort zal ondertekenen. Hij heeft altijd al tegen mij gezegd bereid te zijn om te ondertekenen zodra de Ieren vóór hebben gestemd. Dit is inderdaad zeer goed nieuws.
Natuurlijk moet het proces in Tsjechië nog worden voltooid. We moeten de grondwettelijke procedures in dat land respecteren, zoals we ook in andere landen hebben gedaan, maar als deze procedures zijn afgerond, is er volgens mij geen enkele reden waarom het proces niet snel zou kunnen worden afgerond.
Dit is belangrijk voor Europa in zijn geheel, maar het is met name belangrijk voor de Commissie. Ik wil een nieuwe Commissie geïnstalleerd zien, een Commissie die overeenstemt met het Verdrag van Lissabon, en ik wil dat de nieuwe Commissie zo snel mogelijk aan het werk kan gaan. Een lange periode met een demissionaire Commissie is in niemands belang. Ik ben gereed om met de formatie van de nieuwe Commissie te beginnen zodra de Raad zover is dat hij de rechtsgrondslag definitief kan verduidelijken en een Hoge Vertegenwoordiger kan benoemen, die dan tevens vicevoorzitter van de Commissie zal zijn.
Ik ben dankbaar voor alle inspanningen van het Zweeds voorzitterschap en van premier Reinfeldt persoonlijk om tot een spoedige afronding van al deze processen te komen. Het initiatief dat premier Reinfeldt vandaag heeft genomen tijdens zijn vergadering met mij en u, Voorzitter Buzek, en de videoconferentie met premier Fischer was een zeer goed en nuttig initiatief.
Ik weet ook dat dit Parlement onvermoeibaar het Verdrag van Lissabon heeft gepromoot. Het Parlement en de Commissie hebben hand in hand geprobeerd uit te leggen waarom dit het juiste Verdrag is voor Europa. Ik ben trots op de rol die de Commissie heeft gespeeld bij de informatie van de Ieren. Deze informatie was nodig om de Ieren over de streep te trekken.
Nu er een reële mogelijkheid is dat het Verdrag van Lissabon eindelijk wordt geratificeerd en het hele proces wordt beëindigd, kunnen we onze aandacht richten op het werk dat moet worden gedaan om het Verdrag ten uitvoer te leggen. Ik zou van deze gelegenheid gebruik willen maken om vier gebieden te onderstrepen waarop we hard werken om een vliegende start te kunnen maken zodra het Verdrag van Lissabon van kracht is.
Een van de belangrijkste en meest complexe zaken wordt gevormd door de innovaties betreffende de Europese dienst voor extern optreden. We hebben hard nagedacht over enkele praktische details van de manier waarop we van de Europese dienst voor extern optreden een echt succes kunnen maken. Dit werk zal nu worden versneld, en inhakend op de geest van de zojuist door het Zweeds voorzitterschap gemaakte opmerkingen wil ik zeggen dat de Europese Commissie vastberaden is om met het Parlement samen te werken bij het bereiken van die doelstelling.
Ik weet dat Elmar Brok voortrekker is bij dit onderwerp hier in het Parlement. Ik begrijp dat u hierover zult debatteren tijdens de volgende plenaire vergadering. Dat is een uitstekende timing, omdat het debat dan plaatsvindt kort na de bespreking van deze kwestie in de Europese Raad. Ik ben van mening dat dit verslag een uitstekende basis is voor de discussies tussen onze instellingen, en ik ben blij dat het verslag in het teken staat van een sterke communautaire geest. In precies dezelfde geest zal ik voorbereidingen treffen voor de belangrijke innovatie met betrekking tot de Europese externe dienst.
Een ander punt is de comitologie. Dit is een belangrijk aspect van de manier waarop de Europese Unie werkt. Met het Verdrag van Lissabon worden nieuwe regels geïntroduceerd die het systeem rationeler en transparanter maken. We moeten nauwkeurig vaststellen hoe het nieuwe systeem moet werken, maar één ding moet duidelijk zijn: veel van deze besluiten hebben een groot politiek belang en verdienen juist democratisch toezicht en echt politiek eigenaarschap. We moeten dus de sterke rol handhaven die nu door het Parlement wordt gespeeld.
Een ander belangrijk democratisch element wordt gevormd door de nieuwe mechanismen waarmee nationale parlementen rechtstreekse zeggenschap krijgen op het gebied van subsidiariteit. We moeten deze mechanismen plaatsen in de bredere context van de uitstekende betrekkingen die de Commissie en zeker ook het Europees Parlement de afgelopen paar jaar hebben opgebouwd met de nationale parlementen.
Tot slot wil ik het Europees burgerinitiatief noemen. Dit is een van de opvallendste innovaties op de democratische agenda van het Verdrag waar het Parlement ook al in detail aan heeft gewerkt. Margot Wallström had de leiding over de ontwikkeling van een groenboek waarover zo snel mogelijk een raadpleging moet plaatsvinden, zodat de burgers deze mogelijkheid binnen een jaar na de inwerkingtreding kunnen gebruiken.
Tijdens mijn toespraak van afgelopen maand in dit Parlement heb ik geschetst wat voor mij de grootste uitdagingen en de grootste mogelijkheden voor het huidige Europa waren. Met het Verdrag van Lissabon hebben we de juiste springplank om die doelstellingen te verwezenlijken, en ik ben er zeker van dat we er met dit constructieve partnerschap tussen onze instellingen een succes van zullen maken. De Europese Commissie verbindt zich daartoe.
De Voorzitter
Mijnheer Barroso, dank u voor uw toespraak en voor uw bereidheid om samen te werken bij de tenuitvoerlegging van het Verdrag van Lissabon.
De samenwerking tussen het Parlement en de Raad tijdens de videoconferentie met de Tsjechische minister-president Jan Fischer was ook uitstekend, dus nogmaals bedankt, mijnheer Reinfeldt, voor het organiseren van die videoconferentie.
Joseph Daul
namens de PPE-Fractie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, met hun eerlijke en daverende "ja” van afgelopen vrijdag hebben de Ieren niet alleen "ja” gezegd tegen het Verdrag van Lissabon, maar vooral "ja” gezegd tegen Europa als ruimte van solidariteit en gedeelde waarden. Zij hebben tot uitdrukking gebracht dat zij zeer hechten aan een Europa dat invloed uitoefent op de globalisering zonder eronder te lijden, aan een Europa dat zijn keuze van samenleving en zijn keuze voor de sociale markteconomie met zijn partners deelt.
Namens de EVP wil ik uiting geven aan mijn vreugde over deze uitslag. Daaruit blijkt dat als een volk wordt geraadpleegd over zaken die er echt toe doen, zoals de kwestie van het lidmaatschap van de Europese Unie, het een antwoord geeft op de gestelde vraag en wel in volle overtuiging.
Afgelopen vrijdag hebben onze Ierse vrienden een antwoord gegeven op de vraag of zij voor het Verdrag van Lissabon waren, en zo nee, of zij bereid waren het lidmaatschap van de Europese Unie ter discussie te stellen. Zij hebben deze vraag op ondubbelzinnige wijze met een daverend "ja” beantwoord. Dit bewijst slechts één ding: dat Europa wordt gezien als wat het is, namelijk een beschermende factor, een gebied van stabiliteit, vrede en rechtsstaat, een gebied waarvan een geruststellende werking uitgaat.
Ik denk dat de uitslag van het Ierse referendum een belangrijk effect zal hebben op de wijze waarop wij Europa opbouwen, met name in de komende maanden. Hieruit blijkt immers hoe zeer onze volkeren hechten aan de waarden die Europa belichaamt. De uitslag van het Ierse referendum geeft ons moed bij onze activiteiten op Europees niveau en verbindt ons tegelijkertijd. De uitslag geeft ons moed omdat voor het eerst sinds lange tijd een Europees volk zo krachtig uiting heeft gegeven aan zijn wil om deel te nemen aan het Europese avontuur, ondanks - of veeleer vanwege - de crisis. De uitslag verbindt ons tevens omdat wij tegemoet moeten komen aan de eis van solidariteit die grotendeels ten grondslag ligt aan het Ierse "ja”.
Wat de Europese instellingen betreft is dit ook precies wat wij dankzij het Verdrag van Lissabon kunnen doen. Dankzij dit verdrag kan Europa efficiënter worden door van de besluitvorming met eenparigheid van stemmen, die dikwijls verlammend werkt, de uitzondering te maken en van de besluitvorming bij meerderheid van stemmen de regel.
Dankzij dit Verdrag wordt Europa beter herkenbaar doordat een permanent voorzitterschap van de Raad in het leven wordt geroepen, dat het bestaand roterend voorzitterschap vervangt. Bovendien krijgt onze Hoge Vertegenwoordiger voor het buitenlands beleid meer gewicht. Europa heeft één gezicht nodig, zowel voor onze medeburgers als voor onze internationale partners.
Tot slot wordt Europa dankzij het Verdrag van Lissabon democratischer doordat dit Parlement veel meer gewicht krijgt en doordat de nationale parlementen en de burgers meer te zeggen krijgen over Europese zaken. De Ieren waren afgelopen vrijdag het laatste Europese volk dat een positieve mening tot uitdrukking heeft gebracht over het Verdrag van Lissabon. Alle andere volkeren hebben dit reeds gedaan, hetzij rechtstreeks hetzij via hun parlementen, met inbegrip van Polen en de Tsjechische Republiek.
Ik doe derhalve een beroep op de presidenten van deze twee landen om onverwijld over te gaan tot de formele ondertekening van het Verdrag, zodat de zevenentwintig lidstaten vooruitgang kunnen boeken en het Verdrag uiterlijk begin 2010 ten uitvoer kunnen leggen.
Ik wil met name tegen president Klaus zeggen dat de 67 procent Ierse ja-stemmen een stimulans voor hem zouden moeten zijn om het Verdrag te zijner tijd te ondertekenen. Namens de EVP doe ik een beroep op hem om zich op een verantwoordelijke wijze te gedragen, en ik ben er zeker van dat hij dit zal doen.
Voor Europa is het moment aangebroken de institutionele kwesties ter zijde te schuiven en zich te wijden aan hetgeen echt van belang is voor de 500 miljoen Europeanen: de sociale markteconomie, energie, het klimaat en veiligheid.
Ik wil de heer Reinfeldt en de heer Barroso danken voor hun voorstellen. U kunt rekenen op de EVP voor een snelle voortgang van de werkzaamheden.
Martin Schulz
namens de S&D-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, we discussiëren over de uitslag van het referendum. Er werd al veel gezegd over de institutionele aspecten en ik hoef niets toe te voegen aan hetgeen premier Reinfeldt zei. Ik vind het een goede zaak dat hij niet gehaast te werk gaat, maar zegt: "We wachten nog af, want de buit is nog niet binnen. We moeten nog wachten tot de laatste stappen in deze ratificatieprocedure zijn gezet voordat we antwoord kunnen geven op institutionele vragen”.
Net als wij, mijnheer Barroso, was u ook zeer blij. Uw blijdschap zal er zondagavond waarschijnlijk niet groter op zijn geworden, want van de 382 stemmen die u hebt gekregen waren er 55 afkomstig van afgevaardigden van een fractie die zich ten doel heeft gesteld het Verdrag van Lissabon ten val te brengen. Als u over Lissabon jubelt, moet u bedenken dat u werd gesteund door mensen die nou juist het tegenovergestelde willen van wat uw streven is. Denkt u daar maar eens over na en zorgt u ervoor dat uw meerderheid voortaan berust op een pro-Europese meerderheid van dit Parlement!
(Interrupties)
Als we het over de uitslag van het referendum hebben, mijnheer de Voorzitter, gaat het echter om heel iets anders. Het gaat niet om de institutionele spelletjes die nu gespeeld moeten worden. Het gaat evenmin om de vraag hoe meerderheden in dit Parlement worden gevormd, maar om iets dat veel fundamenteler is, en dat is nou net precies wat we tegen de president van de Tsjechische Republiek moeten zeggen: de 27 lidstaten van de Europese Unie hebben samen 500 miljoen inwoners. China heeft 1,3 miljard inwoners. India heeft 1,1 miljard inwoners. Deze twee landen hebben samen een derde van de gehele wereldbevolking! In de G20 zitten deze landen intussen ook aan de vergadertafel. De grootste EU-lidstaat die deel uitmaakt van de G20, vertegenwoordigt de economische kracht van slechts 82 miljoen inwoners.
We hebben twee mogelijkheden: in tegenstelling tot wat Václav Klaus beweert, gaat het er bij het Verdrag van Lissabon niet om de Unie sterker te maken ten koste van de lidstaten, maar om heel iets anders. Het gaat erom dat de Unie sterker wordt als mondiale partner, dat de afzonderlijke lidstaten sterker worden. Dat is het uitdrukkelijke doel van het Verdrag van Lissabon! Aan de andere kant dient dit Verdrag de belangen van de kleine lidstaten van de EU. Een land met tien miljoen inwoners - nemen we dat van u, mijnheer de Commissievoorzitter, Portugal - is in zijn relatie tot Brazilië niet meer in dezelfde situatie als in de negentiende eeuw. Nu in de 21ste eeuw is Brazilië duidelijk het sterkste land van de twee. Net als alle andere Europese landen heeft ook Portugal de Unie nodig om samen sterk te zijn. Als het gaat om klimaatverandering, als het gaat om de financiële crisis, als het gaat om de mondiale bestrijding van epidemieën, als het gaat om bestrijding van honger in de wereld, handhaving van de vrede, om het vermijden van oorlogen om natuurlijke hulpbronnen, kan Europa zich alleen staande houden als gesloten blok, en zal het ondergaan wanneer het als los zand uiteenvalt.
Daarom luidt de vraag die we aan de Tsjechische president Klaus moeten stellen, als volgt: kan iemand - uiteraard onder gebruikmaking van het grondwettelijke recht dat ik hem geenszins wil ontzeggen - na nagedacht te hebben over de verantwoordelijkheid die hij op zich neemt, deze verantwoordelijkheid in zijn eentje dragen als alle andere regeringen en parlementen, en nu ook nog eens 67 procent van de Ieren die voor het Verdrag hebben gestemd, een andere mening hebben?
We moeten president Klaus een vraag stellen: is hij zich bewust van het feit dat Europa op een kruispunt staat en moet kiezen tussen eendracht die ons sterk maakt of solotoers die ons allemaal zwakker maken. Dat is de beslissende vraag!
Daarom zeggen we: ja, dat was een goede dag voor Europa, en de dag dat het Verdrag eindelijk geratificeerd zal worden, zal nog beter zijn. De heer Klaus zou zich bewust moeten zijn van zijn historische verantwoordelijkheid en dit Verdrag ondertekenen.
Guy Verhofstadt
namens de ALDE-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, afgelopen vrijdag was een echte historische stap: 67 procent van de stemmen. Alle grondwetten in Europa kunnen met tweederde meerderheid worden gewijzigd. Ik geloof dat er ook in Zweden een tweederde meerderheid nodig is.
Onze dank gaat uit naar Brian Cowen. Ik wil ook in het bijzonder Pat Cox bedanken, die geweldig werk heeft verricht, en alle Ierse leden van het Europees Parlement die pro-Lissabon waren, omdat zij een fantastische campagne hebben gevoerd voor het Verdrag. Ik ben dus gelukkig. De reden hiervoor is dat we deze hele exercitie zijn gestart in de nasleep van het Verdrag van Nice, met een Verklaring in Laken, en het heeft acht jaar geduurd. Ik beloof dus, mijnheer de voorzitter, dit hele proces niet van voren af aan te zullen beginnen.
Met dit Ierse 'ja' hebben alle burgers van Europa, direct of indirect, via referenda of via hun parlementen, 'ja' gezegd tegen het Verdrag van Lissabon. Dat was ook een boodschap aan de eurosceptici die altijd zeiden: 'Nee, de mensen zijn tegen Europa, tegen de Europese instellingen'. 67 procent van de Ierse bevolking: wat we op vrijdag zagen is een duidelijke boodschap voor de eurosceptici.
We moeten iedereen vragen om zijn of haar verantwoordelijkheid te nemen, zodat het Verdrag van Lissabon zo snel mogelijk van kracht kan worden. Het is nu tijd om dit proces eindelijk af te sluiten. Met het Ierse 'ja' weten we dat het Verdrag van Lissabon van kracht wordt. Dat weten we omdat het de laatste horde was. Maar we weten niet wanneer het van kracht wordt, en ik denk dat dit het probleem is dat we vanmiddag moeten bespreken. Wat gaan we ondertussen doen?
We weten dat we moeten wachten totdat het Constitutioneel Hof in Tsjechië een uitspraak heeft gedaan. Zoals u gisteren in Le Monde zei, in het ergste geval moeten we nog enkele maanden wachten, en ik denk niet dat iemand in dit Parlement het feit kan accepteren dat de Europese Unie in de komende maanden vleugellam zal zijn. We kunnen accepteren dat de Commissie de lopende zaken zal afhandelen, want na 31 oktober zou zij lopende zaken moeten afhandelen. We hebben actie nodig, en wel dringend. Daarom zou ik u, mijnheer Reinfeldt, voorzitter van de Raad, willen uitnodigen om de procedure voor de benoeming van de Commissie zo spoedig mogelijk te starten.
Drie weken geleden hebben we de voorzitter van de Commissie gekozen, met als argument dat we het ons in de huidige crisis niet kunnen veroorloven om een besluit uit te stellen. Dat was uw argument. Ditzelfde argument geldt nu dus ook voor de benoeming van de Commissie. We hoeven niet te wachten: een nieuwe Commissie is mogelijk op grond van het huidige Verdrag, met de huidige status voor de hoge vertegenwoordiger, en nadat het Verdrag van Lissabon is geratificeerd, kan de hoge vertegenwoordiger gemakkelijk worden geïnstalleerd met een ander statuut, tezamen met de voorzitter van de Raad. Er is geen enkele reden om te wachten met de vorming van de Commissie.
Dit was ook het doel van de voorzitter van de Commissie, als ik hem goed heb begrepen toen hij enkele minuten geleden sprak. Ik ben bang dat ik u hoor zeggen: 'Nee, ik wacht, ik wacht omdat ik een globaal pakket wil, een globaal pakket inclusief de voorzitter van de Raad'. Ik zeg u, dat is geen probleem: stel uw globaal pakket maar samen. Stel het nu samen, en dan kan het besluit over de voorzitter van de Raad net zo politiek zijn als het besluit dat u destijds, de eerste keer, over Barroso nam. U hebt hem als kandidaat voorgedragen met een politiek besluit, niet met een formeel besluit. Wij hebben daarna immers gevraagd om het besluit te formaliseren. U kunt precies hetzelfde doen met de voorzitter van de Raad. En daarna, nadat het Verdrag is geratificeerd, kunt u het hele pakket formaliseren. Vervolgens kunt u het statuut van de hoge vertegenwoordiger wijzigen: hij of zij wordt vicevoorzitter van de Commissie. Tegelijkertijd kan het politieke besluit over de voorzitter van de Raad dat u nu neemt, in de praktijk worden gebracht; u kunt het dan formaliseren.
Dat is de beste manier, de best mogelijk druk die u kunt uitoefenen op de andere landen die het Verdrag nog moeten ondertekenen: formaliseer het, omdat ze weten dat we verder willen. En we hoeven geen weken en maanden meer te wachten. In ieder geval hebt u gezegd dat we geen tijd meer mogen verliezen. Ik ben het met u eens: in deze huidige economische en financiële crisis mogen we geen tijd meer verspillen.
Stel de Commissie nu samen, zo snel mogelijk. Overtuig uw collega's in de Raad en neem uw besluit over de hoge vertegenwoordiger op basis van het huidige Verdrag. Neem een van de kandidaten - ik heb gezien dat er genoeg kandidaten zijn - voor de voorzitter van de Raad en ga ermee verder.
Daniel Cohn-Bendit
namens de Verts/ALE-Fractie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik denk dat wij duidelijk lering moeten trekken uit hetgeen in Ierland is gebeurd.
De Ieren hebben, zoals Guy Verhofstadt zei, met 67 procent, met een grote meerderheid voor gestemd omdat de werkelijkheid hen dwong de zaken onder ogen te zien. Om te beginnen de werkelijkheid van de crisis, waardoor ze hebben gemerkt dat zij Europa nodig hebben. Zij hebben echter tevens gemerkt dat zij - zoals Joseph Daul terecht heeft gezegd - met dit referendum in feite ofwel "ja” zeiden ofwel een uittredingsproces op gang brachten. Wij moeten dus wel begrijpen dat referenda in Europa slechts zin hebben indien zij gevolgen hebben. Als het om een spelletje, een gril gaat, kun je "nee” zeggen, maar dan is het business as usual. Je reageert dan dus afhankelijk van je humeur.
Ik denk dat wij het debat over Europa moeten voortzetten. Wij moeten zien te komen tot een Europees referendum, waarbij alle Europeanen op basis van een gekwalificeerde meerderheid kunnen stemmen, en degenen die dan "nee” zeggen, moeten laten weten of zij de uitslag respecteren en lid blijven of uittreden. Indien de Engelsen denken dat deze opmerking aan hen gericht is, hebben ze geen ongelijk. We moeten namelijk eens en voor altijd een eind maken aan een Europa dat het slachtoffer kan worden van chantage. Een ruimte van democratie kan niet bestaan met chantage, en indien wij er niet in slagen dit probleem op te lossen, zal de Europese ruimte van democratie naar mijn mening niet functioneren.
De tweede zaak die wij goed moeten begrijpen, betreft de situatie waarin wij ons bevinden. Guy Verhofstadt heeft enkele opmerkingen gemaakt over dit onderwerp, maar wat mij angst inboezemt, is dat er in de ogen van de heer Barroso sprake is geweest van een publiek debat. Wij hebben niet gewonnen, wij hebben verloren, zo is het leven, maar er is wel sprake geweest van een echt publiek debat. Vervolgens is er een confrontatie geweest en heeft de meerderheid gewonnen.
Mijnheer Schulz, u moet niet altijd met uw vinger naar anderen wijzen. Indien alle socialisten met ons tegen de heer Barroso zouden hebben gestemd, zou er geen meerderheid zijn geweest. Ook dat moet gezegd worden. U kunt niet eenvoudigweg dit of dat zeggen. Zo is het leven nu eenmaal. Het is waar, Martin, je houdt ervan anderen de schuld te geven, maar af en toe zouden de sociaaldemocraten de verantwoordelijkheid op zich moeten nemen voor hun nederlagen, anders winnen we nooit.
Ik wil nu iets zeggen over het proces, en hierover ben ik het niet met u eens, mijnheer Reinfeldt. We krijgen een voorzitter van de Europese Raad. Ik wil niet dat dit een staatsgreep wordt. Opeens, op het laatste moment, stelt u iemand voor, en binnen een week wordt de beslissing genomen. Ik vind dat Europa recht heeft op een publiek debat, dat alle lidstaten het recht zouden moeten hebben zich uit te spreken over uw voorstellen. Of het nu gaat om de heer Blair, de heer Balkenende, de heer Jean-Claude Juncker of de heer Guy Verhofstadt, ik vind dat wij recht hebben op een publiek debat. Het mag niet zo zijn dat de regeringen achter gesloten deuren op het laatste moment een beslissing nemen over de voorzitter van Europa.
Ik zeg dit omdat iedereen weet dat de publieke opinie momenteel niet voor de heer Blair is en omdat iedereen weet dat het niet eerlijk is dat Jean-Claude Juncker geen schijn van kans maakt omdat mevrouw Merkel en de heer Sarkozy nu eenmaal tegen hem zijn. Dit is geen publiek democratisch debat. We moeten de kaarten op tafel leggen, en vervolgens moet u dan een beslissing nemen. Hetzelfde geldt voor de hoge vertegenwoordiger. Leg uw voorstellen op tafel.
Ik wil u één ding zeggen. Op dit punt heeft de heer Barroso gelijk, en heeft de heer Verhofstadt gelijk. U hebt ons de heer Barroso laten kiezen door te zeggen dat er haast bij was. En nu krijgt u een vleugellamme Commissie die haar werkzaamheden voortzet totdat een beslissing mogelijk is. Alles hangt af van de Tsjechen.
Maar er is nog iets anders. Wij hebben voorgesteld de gehele Commissie, de heer Barroso inbegrepen, te herbenoemen zodat de onderhandelingen voor Kopenhagen op een fulltime basis gevoerd zouden kunnen worden. Ik vind het onaanvaardbaar dat het proces van de benoeming van de Commissie niet meteen in gang wordt gezet en de namen niet op tafel worden gelegd. De heer Verhofstadt heeft een goed voorstel gedaan: indien de Tsjechen zich niet uitspreken, krijgen de Tsjechen geen commissaris omdat het aantal commissarissen moet worden verminderd op grond van het Verdrag van Nice. Indien de Tsjechen zich vóór het einde uitspreken, gaan de zaken door zoals bepaald in het Verdrag van Lissabon en krijgen zij een commissaris. Alles moet op tafel komen.
Tot slot zou ik nog één ding willen zeggen. Wij moeten het debat na het Verdrag van Lissabon voortzetten. Het Verdrag van Lissabon is niet het einde van het verhaal. De constitutionalisering van Europa mag niet stoppen met het Verdrag van Lissabon. Indien wij niet de moed hebben dit debat voort te zetten zodra het Verdrag van Lissabon er eenmaal is, denk ik dat wij een serieus rendez-vous met de geschiedenis, het rendez-vous van Europa, zullen missen.
Timothy Kirkhope
namens de ECR-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, de meeste van mijn eerste politieke jaren heb ik besteed aan het bestrijden van gevaarlijke individuen zoals de heer Cohn-Bendit. Ik was zojuist echt ongerust dat ik het daadwerkelijk eens was met een of twee stukjes uit zijn toespraak, en ik werd uitsluitend gered door het feit dat ik het door zijn eindopmerkingen weer volledig oneens met hem kon zijn. Ik wil zeer consequent zijn over mijn positie: ik spreek als leider van de Britse conservatieven in het Europees Parlement. Voor degenen onder ons die het beginsel steunen dat lidstaten zich verenigen om vrijelijk samen te werken in Europa, is de voortgang van het Verdrag van Lissabon vandaag wellicht niet echt reden tot vreugde.
De tragedie van onze Europese Unie is dat zij in de ogen van te veel mensen een elitair project is geworden, dat zij haar ideologie opdringt aan een - volgens de informatie van Eurostat - steeds sceptischer wordend publiek,. Je verliest een referendum, dus organiseer je een nieuw referendum om het gewenste resultaat te krijgen. Als de term 'grondwet' niet populair en onacceptabel blijkt te zijn, wordt er een andere verpakking gebruikt om tegenwerpingen uit het verleden te kunnen negeren. Als het beloofde referendum niet te winnen lijkt, wordt het zonder blikken of blozen geannuleerd. In het VK hebben alle politiek partijen, inclusief de zittende regering, het Britse volk beloofd dat zij zouden worden geraadpleegd over de toekomst van Europa. De socialisten en liberalen hebben hun belofte verbroken. Met dergelijke politieke trucs kunnen voordelen op de korte termijn worden behaald, maar we zouden het feit moeten betreuren dat het vertrouwen van de Europese burgers in hun politici nauwelijks is vergroot door dergelijke cynische manoeuvres.
De ECR-Fractie wil een Europa dat is opgebouwd op de stevige funderingen van de volkssteun en van de door de instellingen van zijn lidstaten geboden democratische legitimiteit. Het Verdrag van Lissabon is echter in onze ogen nog steeds een stap in de verkeerde richting. Door de deur open te zetten naar een supranationaal buitenlands en veiligheidsbeleid, door meer macht te geven aan de Europese instellingen en door nationale veto's af te schaffen op beleidsgebieden die van cruciaal belang zijn voor onze lidstaten, neemt het Verdrag een dramatische stap in de richting van de superstaat die door zo velen wordt gevreesd. De volkeren van Europa willen geen Europese Unie die steeds sterker wordt gecentraliseerd, een Europese Unie die haar macht uitbreidt ten koste van haar lidstaten, een Europese Unie die ver af staat van hun dagelijkse zorgen. Ze willen wel een Europa van diversiteit, een Europa waar de verschillende culturen en leefwijzen met elkaar worden gecombineerd, waar een toegevoegde waarde kan worden bereikt. Ze willen een hervormde Europese Unie, een Europese Unie waar meer verantwoording wordt afgelegd, die transparanter en democratischer is en die waar voor haar geld levert op de gebieden waar zij een gedelegeerde verantwoordelijkheid heeft. Zij willen een Europa dat dichter bij de mensen staat en relevanter voor hen is.
Het Verdrag van Lissabon is dan ook een gemiste kans. Ik heb meegewerkt aan de conventie na de Verklaring van Laken, waar ik volledig achterstond, een conventie waar de oorspronkelijke tekst is opgesteld. Ik ken de details goed, zowel de goede punten als de slechte. De Britse conservatieven zijn standvastig gebleven. Wij geloven dat het Verdrag zoals dit nu is, geen vooruitgang zal betekenen in het belang van de burgers. De ECR-Fractie zal zich blijven inzetten voor haar visie op de Europese Unie, een visie die op één lijn ligt met de hoop en de aspiraties van de volkeren van Europa. We zullen blijven pleiten voor een Europese Unie die de doelstellingen van de toekomst, en niet die van het verleden, kan verwezenlijken, voor een Europese Unie die stevig verankerd is in de steun van haar volkeren en niet in de prioriteiten van welke elite dan ook. Dit zouden we allemaal moeten overwegen.
Lothar Bisky
namens de GUE/NGL-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, geachte collega's, mijn fractie heeft zich altijd uitgesproken voor bindende referendums over het hervormingsverdrag in alle lidstaten. De Ierse kiezers waren de enigen die anderhalf jaar geleden al de kans kregen om rechtstreeks een beslissing te nemen. Wie referendums wil, moet de uitslag ervan accepteren, ook als deze niet geheel naar wens is.
De Ierse regering heeft dit democratische beginsel geschonden en een tweede referendum gehouden, ook onder druk van andere lidstaten. Nu hebben ze het gewenste resultaat. Wij van links blijven onverminderd vasthouden aan het democratische beginsel, maar onze zorg over de politieke oriëntatie van de EU blijft bestaan. Dat wij niet de enigen zijn, blijkt overigens uit het grote aantal tegenstemmen in Ierland.
Dit zijn onze drie belangrijkste kritiekpunten: ten eerste hebben het huidig liberalisatiebeleid van de financiële markten, de belastingconcurrentie, de loskoppeling van financieel beleid en economisch beleid en de afbraak van de verzorgingsstaat bijgedragen aan de economische en financiële crisis. Deze politiek heeft geleid tot meer armoede en ongelijkheid in Europa. Afgezien van enkele intentieverklaringen is er op het gebied van regulering van de financiële markten tot dusver maar weinig gebeurd. Integendeel, de werkloosheidscijfers blijven weliswaar stijgen maar de grote banken verwachten al weer forse winsten. Het Verdrag van Lissabon zet de politiek van de markteconomie met vrije mededinging voort. Daar kunnen wij niet achter staan.
Wij willen een volstrekt andere aanpak van de sociale uitdagingen. Wij streven naar invoering van een clausule inzake sociale vooruitgang, met minimumlonen die in de gehele EU gelden. Gelijk loon voor gelijk werk op dezelfde plaats. Loondumping moet worden bestreden.
Het tweede kritiekpunt: het dringende verzoek aan de lidstaten om hun militaire vermogens stapsgewijs te verbeteren staat haaks op onze doelstellingen, en dat geldt ook voor de verankering van een bewapeningsagentschap in het primair EU-recht. We zullen onze stem niet geven aan mondiale militaire missies ter verdediging van onze eigen belangen. Wij willen een dergelijk verdrag niet. Wij willen een verdrag voor ontwapening, niet voor bewapening. Het is wel bijzonder paradoxaal daarom als anti-Europeaan te worden betiteld. Wie in Europa oproept tot bewapening, is een vriend van Europa, wie in Europa oproept tot ontwapening, gaat door voor vijand van Europa. Dat is politieke dwaasheid!
Het referendum in Ierland heeft dus plaatsgevonden, en ook al vinden we niet alles even leuk, wij zullen als linkse fractie blijven opkomen voor meer democratie in Europa.
Nigel Farage
namens de EFD-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, het is eigenlijk allemaal vreselijk eenvoudig, of niet soms? We hebben in Ierland een stemming gehad tegen het Verdrag en we hebben in Ierland een stemming gehad voor het Verdrag, dus als we enig sportief besef hebben, zouden we eigenlijk een derde stemming de doorslag moeten laten geven. Maar laten we van dat derde referendum dan wel een vrij en eerlijk referendum maken. Want wat er in Ierland heeft plaatsgehad, was dat zeker niet! Ik hoop eigenlijk dat u allemaal erg trots op uzelf bent, want wat u hebt gedaan is dat u het kleinste jongetje op de speelplaats hebt beetgepakt, in een hoek hebt gedreven en hem flink in elkaar hebt geschopt. Dit is een overwinning voor de zware jongens; het is een overwinning voor het grote geld en een overwinning voor de bureaucraten. Het hele gedoe was een grote farce!
(Interrupties)
Oh, dus u respecteert de uitslag van deze stemming? U hebt de uitslag van de vorige stemming niet gerespecteerd, of wel soms? De Europese Commissie heeft er miljoenen ponden aan geld van de belastingbetalers in gestoken - goed, ponden of euro's, dat doet er nu niet toe, al doet het er in ons geval wel toe, omdat wij nog steeds het pond hebben, God zij dank! - u hebt er miljoenen in gestoken. De uitgaven van de 'ja'-kant waren tien tot twintig keer zo hoog als die van de 'nee'-kant. De referendumcommissie in Ierland heeft haar werk niet gedaan; zij heeft de Ieren niet verteld dat het grondwettelijk verdrag van Lissabon natuurlijk wel degelijk verstrekkende gevolgen heeft voor hun eigen grondwet. En wat misschien nog wel het ergste is, de Broadcasting Commission in Ierland heeft de regels gewijzigd, zodat er geen gelijke berichtgeving was voor de 'ja'-kant en de 'nee'-kant. Het geheel was een grote schande. Maar waar ze campagne op voerden, waar u allemaal campagne op hebt gevoerd, was 'Zeg ja tegen banen'. Daar ging het allemaal om. Nou, vers van de pers, mensen: Aer Lingus heeft vandaag mensen ontslagen, en Intel, de mensen die 400 000 euro in de 'ja'-campagne hebben gestoken, heeft vandaag driehonderd mensen ontslagen. Sinds zaterdag zijn 1 550 banen verdwenen. De enige banen die door de 'ja'-stem zijn behouden, zijn de banen van de politieke klasse.
Ik vermoed dat het nu allemaal voorbij is. Ik vermoed dat de tijd van onafhankelijkheid voor Ierland van zeer korte duur zal zijn in de geschiedenis van het land. Ik denk niet dat president Klaus stand zal kunnen houden, al hoop ik dat hij dat wel doet. Hij is een uitstekende, moedige man. Het ziet er echter naar uit dat de bureaucratie heeft gezegevierd over de nationale democratie. In historische termen, denk ik dat Groot-Brittannië nu heel alleen staat, misschien wel zoals zij dat ook in 1940 stond, maar...
(Gemengde reacties)
... er is een heus debat, er is hier een heus debat. Wat heeft het voor zin om een conservatieve premier te hebben als de heer Blair de opperheer wordt? Wat heeft een minister van Buitenlandse Zaken voor nut als we een EU-minister van Buitenlandse Zaken hebben met een eigen diplomatieke dienst? Wat is het nut van dit alles? Wat mij betreft is dit Ierse referendum het begin van het echte debat. We kunnen niet meer doen alsof. Als je nationale democratie wilt, kun je geen lid blijven van deze Europese Unie, en we zullen ervoor strijden dat Groot-Brittannië eruit stapt, en wel zo snel mogelijk.
Andrew Henry William Brons
(EN) Mijnheer de Voorzitter, gisteren heb ik mevrouw Wallström, de vicevoorzitter van de Commissie, gevraagd of het Verdrag van Lissabon in wezen niet hetzelfde is als het Grondwettelijk Verdrag waarvoor het in de plaats komt. Zij zei me dat de wijzigingen de wijzigingen waren die de Britse regering had geëist, en dat het om wijzigingen in namen en symbolen ging. Zij gebruikte het woordje 'slechts' niet, maar dat had ze heel goed wel kunnen doen.
Het Grondwettelijk Verdrag was al verworpen door de kiezers in Frankrijk en Nederland, en het Verenigd Koninkrijk zou zijn referendum nog houden. Dit zou zeker zijn uitgelopen op een verwerping. Het is duidelijk dat het Grondwettelijk Verdrag door het Europees Hervormingsverdrag is vervangen op verzoek van de Britse regering, om haar in staat te stellen terug te komen op haar belofte van een referendum.
De inhoud zou hetzelfde blijven maar de namen en symbolen zouden worden veranderd als onderdeel van de uiterst misleidende bewering dat de verdragen verschillend waren en een referendum dus niet nodig was. Hoe durft iemand dit bedrog en deze misleiding democratie te noemen?
Fredrik Reinfeldt
fungerend voorzitter van de Raad. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik wil om te beginnen de fractievoorzitters bedanken voor hun opmerkingen. Ik zie dat velen van hen haast willen maken met dit proces, en ik kan dat begrijpen.
Mijns inziens moet duidelijk zijn dat we ons op min of meer onbekend terrein gaan begeven. Als je naar de rechtsgrondslag kijkt, werd eigenlijk verwacht dat het Verdrag van Lissabon op 1 januari van dit jaar in werking zou zijn getreden. We proberen nu om flexibel te handelen in de nieuwe omstandigheden die zijn ontstaan door de situatie in Ierland en in andere landen.
In Zweedse debatten is het vaak zo dat je in je argumenten verwijst naar de democratie wanneer je iets beargumenteert. Dat is goed. Dat is wat ik hier ook probeer te doen. Het is zonneklaar dat een nieuw Verdrag door de zevenentwintig lidstaten moet worden geratificeerd voordat het in werking kan treden. Dat is wat er moet gebeuren en dat is de reden waarom ik zo nadrukkelijk zeg dat de teller nu op vierentwintig staat. Er zijn nog drie landen die nog niet hebben geratificeerd, en we zullen waarschijnlijk het langst moeten wachten op de Tsjechische Republiek.
Pas wanneer het zevenentwintigste land heeft geratificeerd, gaan we verder. Ierland heeft nog niet geratificeerd. Het Verdrag moet door het parlement worden geratificeerd voordat het proces is voltooid. U zegt misschien dat dit geen probleem is, maar je moet nauwkeurig zijn, dus je weet maar nooit. Pas wanneer alle zevenentwintig hebben geratificeerd, is het pakket compleet en gaan we over naar het Verdrag van Lissabon.
Daarbij is het ook belangrijk op te merken dat alle Verdragen die we hebben besproken, tot stand zijn gekomen door verschillende standpunten tegen elkaar af te wegen, en het is overduidelijk dat ikzelf en de anderen die hier aanwezig zijn, ons moeten houden aan deze Verdragen. Het gebeurt heel vaak dat je iets anders doet, iets dat niet in overeenstemming is met de Verdragen. Dat is wat we hier met het Zweedse voorzitterschap proberen te bereiken.
Daarom zullen we proberen om snel te reageren op een situatie die momenteel eigenlijk in handen is van het constitutioneel hof in Praag in Tsjechië. Het moment waarop zij aangeven of ze deze klacht al dan niet in behandeling nemen, is het moment waarop het Zweedse voorzitterschap met zijn volgende reactie op dit proces komt. Dat is democratie aan het werk, want we volgen precies de Verdragen en de reacties uit de verschillende landen.
Mijn boodschap aan u is dat we met deze duidelijke meerderheid het Verdrag van Lissabon zo spoedig mogelijk in werking moeten laten treden, want we geloven dat dit ons een beter functionerend Europa oplevert. Ik wil dit echter wel zorgvuldig doen. Ik zal me houden aan de Verdragen en ook het feit respecteren dat alle zevenentwintig lidstaten het Verdrag moeten ratificeren voordat we die stap kunnen zetten.
Hartelijk dank voor uw opmerkingen en dank u wel voor uw steun.
José Manuel Barroso
voorzitter van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik zal alleen ingaan op het commentaar van de fractievoorzitters die ik allen bedank voor hun bijdragen. De institutionele kwesties met betrekking tot de overgang van het ene verdrag naar het andere zijn vanuit juridisch en politiek gezichtspunt heel lastig en vragen om wijsheid van alle instellingen. Natuurlijk zien we het nieuwe Verdrag graag zo snel mogelijk goedgekeurd. De meerderheid van de leden van dit Parlement wil dat, alle regeringen willen het, en de Commissie wil het zeker.
Zoals de premier zojuist heeft aangegeven, is het probleem dat het Verdrag niet zal zijn goedgekeurd voor het einde van het mandaat van deze Commissie. Het mandaat van de Commissie verstrijkt aan het einde van deze maand, dus we zullen onvermijdelijk een periode hebben waarin de Commissie een 'demissionaire' Commissie is. Daarom denk ik dat het Parlement enige tijd geleden juist heeft gehandeld door al een besluit te nemen over de voorzitter van de Commissie, want dat geeft de voorzitter van de Commissie het gezag, het politieke gezag, om de Commissie in uiterst belangrijke internationale verplichtingen te vertegenwoordigen. Dat was een wijs besluit van het Europees Parlement.
Het belangrijkste is nu te bekijken hoe we met deze overgang omgaan. We hebben dit vandaag besproken in de Commissie, en het standpunt van het college van commissarissen is dat we de nieuwe Commissie, indien mogelijk, al onder het Verdrag van Lissabon moeten installeren. Dat is ons standpunt, omdat dit het Verdrag is dat we willen; dit is het Verdrag dat u, Parlement, meer rechten geeft op het gebied van de formatie van de Commissie. De hoge vertegenwoordiger zal dan bijvoorbeeld vicevoorzitter van de Commissie zijn, dus u zult kunnen stemmen over de hoge vertegenwoordiger. Dat zal niet gebeuren als we het Verdrag van Nice aanhouden. We zijn dus van mening dat we de nieuwe Commissie, indien mogelijk, moeten installeren krachtens de regels van het Verdrag van Lissabon. Dat is natuurlijk een kwestie van wijsheid en van timing. We zijn in het verleden, namelijk in de eerste Commissie waaraan ik heb deelgenomen, ook begonnen met een verlenging met drie weken van de voorgaande Commissie.
De vraag is dus: hoe lang duurt het? En dat is de reden waarom ik heel snel heb gezegd - en premier Reinfeldt weet hoe ik erover denk - dat een paar weken wachten een ding is, maar wachten tot wie weet wanneer, iets anders is. Dat is een kwestie van beoordeling, politieke beoordeling, en ik hoop dat de Europese Raad de juiste besluiten zal nemen op basis van de informatie die we van onze Tsjechische partners krijgen. Dit is de kwestie waarover aan het einde van deze maand in de Europese Raad een besluit moet worden genomen.
We willen zeker geen Commissie zonder volledige juridische bevoegdheden - ik denk dat dit in niemands belang zou zijn. Het is niet in het belang van de Commissie en ik weet zeker dat het evenmin in het belang is van het Europees Parlement. Daarom heb ik ook gezegd dat ik paraat ben: ik kan beginnen met de formatie van de nieuwe Commissie zodra we juridische duidelijkheid hebben en de Europese Raad het proces op gang brengt. Daarvoor moet de Raad een paar besluiten nemen. De Europese Raad moet een hoge vertegenwoordiger voordragen, want de hoge vertegenwoordiger moet volgens het Verdrag van Lissabon door de voorzitter van de Commissie worden goedgekeurd als vicevoorzitter van de Commissie.
In antwoord op een aantal opmerkingen wil ik bepaalde punten onderstrepen en ook enkele leden van het Parlement geruststellen. Enkelen van u hebben gezegd dat er een 'president van Europa' komt. Het spijt me, maar zo'n 'president van Europa' komt er niet. Als we het Verdrag van Lissabon eenmaal hebben, is er een voorzitter van de Europese Raad: dat is iets anders. Er is een voorzitter van het Parlement, er is een voorzitter van de Commissie, en er komt een voorzitter van de Europese Raad. Het is belangrijk dit punt te onderstrepen, want soms denk ik dat er allerlei ideeën leven over bepaalde dérives institutionnelles, institutionele uitwassen. Ik zal het idee dat de voorzitter van de Europese Raad president van Europa is, niet accepteren, en de Europese Commissie zal dat evenmin accepteren, omdat die laatste functie niet voorkomt in de Verdragen.
(Applaus)
Deze staat niet in de Verdragen en we moeten de Verdragen respecteren. We moeten de instellingen respecteren. Er is een voorzitter van het Europees Parlement; er is een voorzitter van de Commissie. En als we het Verdrag van Lissabon hebben, is er ook een voorzitter van de Europese Raad.
Het is heel belangrijk te begrijpen dat al onze besluiten moeten worden genomen in het kader van de huidige Verdragen. Dat is de reden waarom ik van mening ben dat we voorwaarts moeten, zodra de Tsjechen hun situatie hebben onderzocht. Dat is de reden waarom ik denk dat we moeten werken aan hetgeen ik eerder heb genoemd, van het burgerinitiatief tot de externe dienst, in een geest van samenwerking tussen alle instellingen, zodat we, wanneer de besluiten eenmaal formeel zijn genomen, met vastberadenheid alles ten uitvoer kunnen leggen wat het Verdrag van Lissabon met zich meebrengt, en dat is volgens mij meer verantwoording en rekenschap, meer democratie en meer efficiëntie voor onze Unie is.
Gay Mitchell
(EN) Mijnheer de Voorzitter, als eerste Ier die in dit debat het woord voert, wil ik mijn collega's bedanken voor hun opmerkingen over de Ierse kiezers. Ik heb vastgesteld dat hier een aantal mensen is bedankt. Ik wil er echter op wijzen dat er twee mensen zijn die een grote rol hebben gespeeld in de campagne van het 'ja'-kamp en de belangen van hun land boven hun eigen partijpolitieke belangen hebben gesteld - de leden van het Ierse huis van afgevaardigden Enda Kenny, leider van Fine Gael, en Eamon Gilmore, leider van de Labourpartij - en die zijn nog niet zijn bedankt. Zij hebben geheel onbaatzuchtig gehandeld en meer gedaan dan wie ook om ervoor te zorgen dat deze campagne kon worden gevoerd, en ik wil dit vandaag graag laten optekenen.
Het proces dat in Ierland met betrekking tot het Verdrag heeft plaatsgevonden laat zien dat de mensen bereid zijn om te reageren op leiderschap, wanneer we de moeite nemen om de mensen mee te nemen. Het Europese project blijft de mensen van Europa en elders de meeste hoop op een vreedzame en welvarende toekomst bieden. We mogen er niet vanuit gaan dat de mensen de voordelen ervan sowieso zullen waarderen. We moeten zo open en inclusief mogelijk zijn en hun tegelijkertijd deze voordelen uitleggen. De uitbreiding heeft het project niet verzwakt. Ze heeft ons eerder in staat gesteld om anderen te laten delen in de voordelen van het project. Er is inderdaad sprake van eenheid in verscheidenheid.
Sommigen in Ierland waren onzeker over de inhoud van het Verdrag, anderen waren bezorgd over de mogelijkheid dat abortus zou worden opgedrongen, over de neutraliteit, over het verlies van de commissaris en over de mogelijkheid dat het land de zeggenschap zou verliezen over zijn eigen beleid inzake directe belastingen. Het Ierse parlement heeft na het eerste referendum via een speciale commissie laten vaststellen wat de zorgen van de mensen waren, en de regering heeft van onze partners waarborgen gekregen op die terreinen. Heel belangrijk daarbij was de wijziging met betrekking tot de toekomstige samenstelling van de Commissie.
Dat was democratie in werking op alle niveaus. De reden waarom het Ierse parlement het recht en de plicht had om te doen wat het heeft gedaan, is dat het soevereine volk van Ierland dit parlement dat recht en die plicht heeft gegeven. Uit de hoge opkomst en het overweldigend hoge percentage 'ja'-stemmen is duidelijk dat de democratische wil van het volk is vervuld.
Mijnheer de Voorzitter, ik sta achter hetgeen u hebt gezegd over de zorgen die onder enkele van onze volken leven. Ik wil nu een onderwerp naar voren brengen waarvan ik vind dat het ter sprake moet worden gebracht. Sommige mensen in Ierland en elders zijn van mening dat de EU een kille plaats aan het worden is voor religie in het algemeen en voor het christendom in het bijzonder. Ik moet zeggen dat ik persoonlijk te maken heb gehad met gebrek aan respect van mensen hier die zichzelf onbevooroordeeld en liberaal vinden, maar die dat allesbehalve zijn wanneer het erom gaat te proberen dingen te zien vanuit het gezichtspunt van mensen die een religieuze overtuiging hebben. Ik respecteer mensen die geen godsdienst aanhangen, maar ik verwacht omgekeerd dat zij dat respect evenzeer tonen. Dat is waar het in het hele Europese project om draait. Ik herhaal: eenheid in verscheidenheid. Het tweede Ierse referendum laat zien wat er kan worden bereikt wanneer we waarlijk inclusief zijn. Ik zeg dit tot al degenen die oren hebben om te horen, en voor het nageslacht.
Laten we nu verder gaan en de ratificatie voltooien en vervolgens de beloften waarmaken die het Verdrag van Lissabon bevat, beloften van meer democratie en transparantie en een coherente rol in de wereld, waarbij we in onze omgang met andere regio's en met vooral de armste delen van de wereld dezelfde tolerante en inclusieve beginselen toepassen als we intern moeten toepassen.
Proinsias De Rossa
(EN) Mijnheer de Voorzitter, toen we de vorige keer over deze kwestie debatteerden, voorspelde ik dat de Ierse kiezers het politieke circus van Gerry Adams, Nigel Farage en Joe Higgins zouden verwerpen. Ik ben blij te kunnen zeggen dat mijn voorspelling juist is gebleken.
Er moet gezegd worden dat de retoriek van Nigel Farage de Ierse natie voor korte tijd meer pret heeft bezorgd, maar vandaag straalde de minachting die hij voor de Ierse democratie heeft, uit elke porie van zijn lichaam. Zijn manoeuvres om de Ierse kiezers zover te krijgen dat ze ervoor zorgen dat het Verenigd Koninkrijk uit de EU stapt, hebben volgens mij laten zien hoe weinig hij begrijpt van de gedeelde Britse en Ierse geschiedenis.
Belangrijker is echter dat de Ierse kiezers met overweldigende meerderheid hebben verklaard dat onze toekomst in Europa ligt, dat Europa goed is voor Ierland en dat Ierland een positieve bijdrage kan leveren tot de ontwikkeling van de Unie. Ik ben hoopvol gestemd dat binnenkort alle lidstaten het Verdrag zullen hebben geratificeerd en dat de institutionele, democratische en sociale wijzigingen zonder verder uitstel ten uitvoer kunnen worden gelegd. De wereld heeft een effectievere Unie nodig om ervoor te zorgen dat we de doelstellingen van duurzame ontwikkeling op economisch, milieu- en sociaal gebied krachtig kunnen nestreven.
Ik wil u, voorzitter Barroso, en u, fungerend voorzitter, duidelijk maken dat de volken van Europa actie verlangen van de Unie. Ze hoeven er niet langer van te worden overtuigd dat er zowel mondiale als binnenlandse oplossingen nodig zijn voor de problemen waarvoor we staan gesteld. Wat ze willen zien, is actie om deze crises daadwerkelijk te kunnen aanpakken. Ze willen daden, geen retoriek.
Ik hoop dat we een Commissie krijgen die doeltreffend is, die het vermogen en de capaciteit heeft om met name de dode economische ideologie af te schudden die ons in Europa en ook in de rest van de wereld op het randje van een ramp heeft gebracht. We moeten de doelstelling verwezenlijken die we in het Verdrag van Lissabon hebben geformuleerd: een sociale markteconomie die banen brengt, die welvaart brengt en die al onze volken een fatsoenlijke levensstandaard biedt.
Pat the Cope Gallagher
(EN) Mijnheer de Voorzitter, vorige week heeft het Ierse volk met een verschil van 619 000 stemmen onmiskenbaar zijn vertrouwen uitgesproken in het project van de Europese Unie. Ik wil de andere zesentwintig regeringen in Europa en de fracties in dit Parlement bedanken omdat zij de afgelopen vijftien maanden heel nauw met de Ierse regering hebben samengewerkt om in grote mate tegemoet te kunnen komen aan de zorgen die het Ierse volk had geuit met betrekking tot het Verdrag van Lissabon I.
Dit was een overwinning voor het Ierse volk, en niet noodzakelijkerwijs een overwinning voor de regering of de politieke partijen. Het Ierse volk heeft met overweldigende meerderheid aangegeven dat de plaats van Ierland in het hart van de Europese Unie is.
(GA) De politieke partijen die voorstander waren van het Verdrag hebben deze keer intensiever samengewerkt dan tijdens het laatste referendum.
Maatschappelijke organisaties als Ireland for Europe en We Belong hebben een cruciale rol gespeeld door het volk te laten zien dat het niet alleen de politiek was die wilde dat de Ieren vóór zouden stemmen in het referendum. Landbouworganisaties waren grote voorstanders van het Verdrag en erg actief tijdens deze campagne.
Dit was een enorm verschil met het laatste referendum, en dat was overduidelijk aan de uitslag te zien.
(EN) De juridisch bindende garanties voor Ierland op de beleidsterreinen van belastingheffing, neutraliteit en sociaal-ethische vraagstukken hebben belangrijke punten van zorg van het Ierse volk weggenomen. Ik hoop dat het Verdrag nu snel zal worden geratificeerd, en het doet mij genoegen van u, mijnheer de Voorzitter, het nieuws over uw land te horen.
Ik moet echter wel zeggen dat de opmerkingen die hier vanmiddag zijn gemaakt door de heer Farage van de UK Independence Party, beledigend waren voor het Ierse volk, en we zullen dat niet accepteren. De Ieren zijn intelligente, kritische kiezers en ze kennen het verschil tussen het vorige Verdrag en dit Verdrag. Ze weten dat de protocollen juridisch bindend zijn. Meneer Farage, het zal u en uw collega's genoegen doen te vernemen dat uw ingrijpen in het Verdrag 3 tot 4 procent meer stemmen voor de 'ja'-kant heeft opgeleverd. Dat is het respect dat de Ieren hebben voor u en uw partij.
Ulrike Lunacek
(DE) Mijnheer de Voorzitter, geachte collega's, ook ik was afgelopen zaterdag zeer blij en opgelucht dat de Ierse bevolking met een meerderheid van tweederde van de stemmen ja heeft gezegd en daarmee heel duidelijk heeft laten weten niet te geloven in allerlei onjuiste uitlatingen en horrorverhalen over bijvoorbeeld een minimumloon van 1,84 euro, en dat ze ja heeft gezegd tegen dit gemeenschappelijke Europa.
Eindelijk hebben we de kans om in het kader van het extern beleid gemeenschappelijk te pleiten voor meer conflictpreventie, meer mensenrechten en democratie overal ter wereld, oftewel voor een sterkere uitoefening van de mondiale verantwoordelijkheid die de Europese Unie heeft. Om ervoor te zorgen dat dit ook daadwerkelijk kan gebeuren - zoals ook anderen hier al hebben gezegd -, hebben we de steun nodig van alle Europese staatshoofden en regeringsleiders, zodat ook president Klaus ertoe wordt gebracht het Verdrag te ondertekenen. Ik bedoel daadwerkelijk alle. Ik heb me vanochtend zeer zitten opwinden over het feit dat een regeringsleider - namelijk de Oostenrijkse bondskanselier Werner Faymann - in een interview verklaarde dat als president Klaus het Verdrag niet ondertekent, hij ook voor Oostenrijk een nieuwe kans ziet voor een referendum. Dit is uit oogpunt van Europese politiek absoluut onverantwoord! Daarom doe ik in dit verband een dringend beroep op de fungerend voorzitter van de Raad om de Oostenrijkse premier duidelijk te maken dat het hier gaat om onze gemeenschappelijke Europese verantwoordelijkheid. Ik doe ook een beroep op de sociaaldemocratische collega's om dit duidelijk te maken.
Het is van belang dat een ieder die voor dit gemeenschappelijke Europa is, president Klaus duidelijk maakt dat hij het Verdrag nu moet ondertekenen en dat wij geen enkele vorm van ondermijning van het proces dat moet leiden tot de verwezenlijking van het Verdrag van Lissabon, kunnen gebruiken. Dus ook geen 'Spompanadln', zoals we dat in Oostenrijk zeggen, oftewel snel iets doen wat misschien goed aankomt bij de bevolking. Dat vind ik uit het oogpunt van Europese politiek volstrekt onverantwoord en ik hoop dat de Oostenrijkse premier in dit geval snel zal terugkomen van zijn uitlating.
Jan Zahradil
(CS) Dames en heren, het is niet mijn bedoeling om mij te mengen in de interne aangelegenheden van Ierland en ik erken het recht van de Ierse politiek om zo vaak als zij dit nodig acht over dit Verdrag te laten stemmen. Uiteraard respecteer ik ook de uitslag van dit referendum, net zoals ik de volstrekt tegenovergestelde uitslag van het referendum van vorig jaar respecteerde. Ik zou niet kunnen zeggen welk resultaat meer waarde of meer geldigheid heeft; misschien kunnen onze Ierse collega's behulpzaam zijn met advies hierover. Het enige dat ik echter wel beoordelen kan, is hoe het er van buitenaf allemaal uitziet, wat voor een indruk het hele gebeuren rond de ratificatie van het Verdrag van Lissabon van buitenaf gezien achterlaat. Ik kan helaas niet anders zeggen dan dat die indruk erbarmelijk is. Ik heb de eerste 26 jaar van mijn leven onder een regime geleefd waaronder zoiets als vrije keuze niet bestond, er geen vrije verkiezingen waren en er altijd slechts één enkele uitslag mogelijk was. Ik ben heel erg bang dat velen hier in deze zaal en ook elders in de Europese Unie het idee hebben dat als het om de ratificatie van het Verdrag van Lissabon gaat er slechts één enkel mogelijk en denkbaar resultaat was en is, namelijk "ja” en dat er voor hen dus geen enkele andere aanvaardbare of zelfs denkbare uitslag bestaat.
En ik vraag me af waarom dat Verdrag van Lissabon gepaard gaat met zo ontzettend veel heibel en politieke druk, als zonder dit Verdrag de Europese Unie helemaal niet uit elkaar zou vallen, maar gewoon op basis van de huidige verdragen verder zou functioneren. En dan zeg ik tegen mezelf dat we hier te maken hebben met een schoolvoorbeeld van realpolitik, van machtspolitiek, waar het geenszins gaat om een democratischer Europa of een beter functionerende of transparantere Europese Unie, maar puur en alleen om een herverdeling van de machtsverhoudingen in de Europese Unie. Ik zeg dat overigens zonder enige bitterheid, want ik draai al lang genoeg mee in de politiek om te weten wat dat is, realpolitik, maar laten we elkaar hier dan geen rad voor ogen draaien.
Wie wint er bij het Verdrag van Lissabon? Is dat de Europese Commissie, dan verbaast me het niets dat de Europese Commissie er zo'n fervent voorstander van is. Is dat het Europees Parlement, dan verbaast me het niets dat zo velen onder u voorstander zijn van het Verdrag. Of zijn het een paar sterke EU-lidstaten die erbij winnen of misschien ook de federalisten in alle partijen, of dat nu de Europese Volkspartij is, de Partij van de Europese Sociaal-democraten of de Partij van Europese Liberalen en Democraten. Ik vrees echter nog het alle meest dat deze houding, de houding van "het doel heiligt de middelen”, zich tegen ons allemaal keren zal en dat we in de komende jaren een tegenreactie tegemoet kunnen zien, dat de druk om het Verdrag van Lissabon goed te keuren een averechtse uitwerking zal hebben in de vorm van meer steun voor doorgewinterde anti-Europeanen, extremisten, vreemdelingenhaters en anti-Europese krachten, en dat later zal moeten worden geconstateerd dat het slechts een pyrrusoverwinning was.
Zoltán Balczó
(HU) Ik wil graag de volgende korte vraag stellen aan mijn collega: vindt u het democratisch dat de Ierse regering zo vaak zij wil een referendum uitschrijft? Wat vindt u ervan dat de Oostenrijkse regeringsleider nu voor het eerst een referendum wil uitschrijven over deze kwestie? Aanvaardt u dat ook als een onderdeel van de democratie of noemt u dat dwarsliggerij, zoals de spreker voor u deed? Graag verneem ik uw antwoord.
Jan Zahradil
(CS) Het is niet aan mij om hier de handelswijze van de Ierse regering of de Oostenrijkse regering of van welke regering dan ook te beoordelen. Dat heb ik niet gedaan, dat doe ik niet en dat ben ik ook absoluut niet van plan te doen.
Bairbre de Brún
(GA) Mijnheer de Voorzitter, het volk van Ierland heeft gesproken. Dat accepteer ik. Degenen die stellen dat dit 'ja' een stem vóór Europa is beweren dat het 'nee' van vorig jaar een stem tegen Europa was. Dat was het niet. De Ierse steun voor Europa was vorig jaar of dit jaar überhaupt niet aan de orde.
De Europese Commissie besloot om een groot bedrag aan financiële middelen te besteden aan een propagandacampagne net voor het referendum, over de voordelen van de Europese Unie. Hierdoor groeide de overtuiging dat de stemming een 'ja' voor of een 'nee' tegen Europa was, in plaats van een 'ja' voor of een 'nee' tegen het Verdrag van Lissabon. Ik vind dit erg spijtig.
Iedereen hier krijgt nu te maken met een ondubbelzinnige en moeilijke uitdaging, namelijk de erkenning dat veel van de zorgen die aan het licht kwamen tijdens de referendumcampagne nog steeds niet zijn opgelost. De mensen zijn vooral bezorgd over lonen, rechten van werknemers, openbare diensten, niet-militarisering en de stem van de kleine naties.
Deze keer is de Ieren verteld dat als ze voor de tweede keer "nee” zouden stemmen, Ierland in de steek zou worden gelaten, geïsoleerd te midden van de economische crisis.
Degenen die het Verdrag hebben verdedigd als een verdrag dat zorgt voor banen en investeringen, zouden nu voor deze banen en voor herstel moeten zorgen.
De gedane beloftes mogen niet worden vergeten nu de door de Ierse regering en EU-leiders gewenste uitslag is behaald.
Morten Messerschmidt
(DA) Mijnheer de Voorzitter, als we één ding kunnen concluderen uit het referendum dat in Ierland is gehouden is het wel dat als er een voldoende groot gebrek aan evenwicht is in de verdeling tussen het 'ja'- en 'nee'-kamp, als er een voldoende groot gebrek aan evenwicht is in de manier waarop de media verslag doen van de kwestie, en als men maar vaak genoeg vraagt, op den duur een 'ja' tot de mogelijkheden behoort. Echter, als aan een van deze voorwaarden niet wordt voldaan, krijgt men de Europeanen niet zover dat zij meer soevereiniteit afstaan aan de instellingen waarvan wij deel uitmaken. Dat is de realiteit waar wij allen gezamenlijk mee moeten omgaan.
Een ander deel van de realiteit, een deel dat in ieder geval bij degenen die het Verdrag steunen onbehagen teweeg zal brengen, is dat dit Verdrag alleen gerealiseerd kan worden binnen een klimaat van angst. Dit klimaat komt voort uit de vrees dat in het Verenigd Koninkrijk een nieuwe binnenlandse situatie zal ontstaan die ertoe zal leiden dat de Britse bevolking geraadpleegd moet worden. Het moet wel een zeer ongemakkelijk idee zijn dat visies alleen kunnen worden gerealiseerd in een klimaat van angst voor de mogelijkheid dat opnieuw naar de mening van de bevolking van een land zal worden gevraagd, dat met andere woorden de democratie opnieuw zal worden toegestaan een woordje mee te spreken.
Eerder vandaag hoorden we de Voorzitter van het Parlement zeggen dat de 'nee'-stemmers gerespecteerd zullen worden, maar het is eerlijk gezegd zeer lastig om dat respect voor het 'nee'-kamp te zien. We hebben vernomen dat de symbolen uit het Verdrag zullen worden verwijderd, maar desondanks hangt het hele Parlement vol met Europese vlaggen. We hebben vernomen dat de Europese hymne uit het Verdrag zal worden gehaald, maar niettemin werd het nieuwe Parlement gevierd met het ten gehore brengen van de negende symfonie van Beethoven. Er is niet zo veel vertrouwen meer ten aanzien van de garanties die de Ierse kiezers en wij sceptici hebben gekregen. We zouden er graag meer vertrouwen in hebben, maar inmiddels is dit vertrouwen zeer schaars geworden.
Proinsias De Rossa
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik roep degenen die niet blij zijn met de uitkomst van het Ierse referendum, op om op te houden met vraagtekens te plaatsen bij de democratische procedures in Ierland. Ierland is een democratische staat. Het is een onafhankelijke democratische staat. Het parlement van de Republiek Ierland heeft het besluit genomen om een referendum te houden; dat referendum is gehouden. Het werd gesteund door 95 procent van de gekozen vertegenwoordigers in het Ierse parlement. U mag kritiek hebben op de Europese Unie, maar u hebt niet het recht om vraagtekens te plaatsen bij het democratische karakter van mijn land.
De Voorzitter
De "blauwe kaart"procedure vereist dat u een vraag stelt en geen verklaring aflegt. De regel is uitdrukkelijk zo geformuleerd en het is erg belangrijk dat we ons eraan houden.
Morten Messerschmidt
(DA) Mijnheer de Voorzitter, voor mij betekent democratie dat men een vraag stelt en vervolgens een antwoord krijgt. Democratie betekent niet dat men doorgaat met vragen stellen, totdat men het antwoord krijgt dat men zich van tevoren had voorgesteld. Als leden van dit Parlement en leden van de Commissie en de Raad in feite helemaal niet zo bang waren voor de bevolking, waarom is het dan slechts in een land niet gelukt om het houden van een referendum te verhinderen? De regeringen en de instellingen van de EU zijn er wel in geslaagd om referenda in de overige zesentwintig landen tegen te houden en dat is geenszins democratisch.
Francisco Sosa Wagner
(ES) Mijnheer de Voorzitter, dit Parlement is een paleis van illusies en van dromen.
Het Ierse volk geeft ons, door zo overtuigend voor te stemmen, de energie om voort te gaan en te blijven werken aan een sterk en vooral federaal Europa.
Alleen zo verdienen we het de wettelijke erfgenamen te zijn van de stichters van Europa, dankzij wier werk wij hier zijn.
Othmar Karas
(DE) Mijnheer de Voorzitter, geachte collega's, de meerderheid is blij en opgelucht. Ik verwacht van de minderheid dat zij zich zal neerleggen bij deze uitslag!
De meerderheid van zevenentwintig volkeren en het Europees Parlement hebben voor de verdere ontwikkeling van de Europese Unie gestemd. Er bestaat kennelijk een democratische meerderheid en een blokkerende minderheid. Dit 'ja' van de democratische meerderheid was een 'ja' van het gezonde verstand, een 'ja' voor een Europese Unie die democratischer en transparanter is en die dichter bij de burgers staat, een 'ja' van de pro-Europese, positief denkende en handelende mensen, een 'ja' ter versterking van de positie van de Europese Unie in de wereld, een belangrijke stap in de goede richting.
Maar we zijn er nog lang niet, omdat we een gemeenschappelijk buitenlands- en veiligheidsbeleid nodig hebben om een global player te worden. We moeten de democratie verder ontwikkelen, bijvoorbeeld door het invoeren van een Europees referendum, door een uniform Europees kiesrecht en nog veel meer. Laten we aan de slag gaan; we mogen geen tijd verliezen. Ik verwacht van de Commissie dat ze grote spoed zet achter de hervorming van de dossiers en met de lidstaten gesprekken aanknoopt over de commissarissen. Ik verwacht van de Raad dat hij een duidelijk antwoord geeft op de vraag hoe hij deze uitslag beoordeelt. En van onszelf verwacht ik dat we de informatieverstrekking aan en de communicatie en dialoog met de burgers verbeteren.
Eén ding hebben we duidelijk kunnen zien: hoe beter de informatieverstrekking, de communicatie en de dialoog, des te groter de meerderheid. Politici die dit niet aandurven, zijn hier niet op hun plaats. En dat geldt ook voor politici die zich verstoppen achter referendums, omdat zij zelf niet op de burger durven af te stappen en verantwoordelijkheid op zich durven te nemen. Hoe Europeser het debat was, des te groter was de meerderheid. Wij zijn tegen het nationaliseren van het Europees beleid, tegen nationale referendums over Europese aangelegenheden, behalve als het gaat om de toetreding van het eigen land!
Hannes Swoboda
(DE) Mijnheer de Voorzitter, collega Zahradil vroeg wie hiervan profiteert. Hij bedoelde te zeggen dat wij, Parlementariërs, dat zijn. Goed mogelijk. Op zich is het toch niet slecht als in een parlementaire democratie de parlementen - het gaat hier ten slotte niet alleen om het Europees Parlement, maar ook om de nationale parlementen - er baat bij hebben. In feite profiteren echter de burgers, als wij hun belangen sterker en beter kunnen behartigen.
Collega Schulz heeft er al op gewezen dat we in een veranderde wereld leven, in een wereld met een sterk China, met een India dat steeds sterker wordt, met een Brazilië dat steeds sterker wordt en met Verenigde Staten die nog steeds sterk zijn.
Als we vandaag naar Washington kijken, zien we dat ook de nieuwe regering daar zich afvraagt wat Europa eigenlijk zegt over diverse zaken, zoals Afghanistan en andere kwesties? Zijn we hier wel duidelijk over, spreken we wel duidelijke taal? Als we dit namelijk niet doen, worden we niet serieus genomen.
Telkens weer probeert Rusland de EU-lidstaten tegen elkaar uit te spelen, omdat dit natuurlijk prettiger is voor onze partners. Wie vandaag nog steeds tegen dit Verdrag is, omdat hij ten onrechte meent dat dit een Verdrag is dat de Europese Unie sterker maakt, moet weten dat zij in feite degenen die tegen dit Verdrag zijn, sterker maken, dus eigenlijk onze zogenaamde partners, of anders gezegd onze tegenstanders.
Hier was ook al te horen dat we nog een paar institutionele kwesties moeten oplossen, met name in verband met de Europese Dienst voor extern optreden. Maar laten we nu niet nog meer institutionele debatten voeren. De burgers willen een duidelijk inhoudelijk antwoord. Ze verwachten duidelijke taal als het gaat om de bestrijding van klimaatverandering, om veiligheidskwesties, om de regulering van de financiële markten. In elk afzonderlijk geval kunnen we aantonen dat het Verdrag van Lissabon tot verbeteringen leidt. We moeten echter ook inhoudelijke argumenten leveren, zodat de burgers het gevoel hebben dat de Europese Unie zich niet alleen met zichzelf bezighoudt, maar ook met de belangen van haar burgers.
Franz Obermayr
(DE) Mijnheer de Voorzitter, ik had graag een vraag gesteld aan de heer Karas, en misschien zal ik dit alsnog doen. De heer afgevaardigde Swoboda wilde ik vragen - nu mevrouw Lunacek al kritiek heeft geuit op onze bondskanselier Faymann en diens partijgenoten - hoe hij als sociaaldemocraat staat tegenover het voorstel van zijn partijleider dan wel bondskanselier om in Oostenrijk een referendum te willen houden.
Hannes Swoboda
(DE) Mijnheer de Voorzitter, ik geloof niet dat we een nationale Oostenrijkse discussie moeten voeren, maar ik wil één ding duidelijk maken: er komt geen referendum over het Verdrag van Lissabon, ook niet in Oostenrijk! Dat is een duidelijke zaak! Het Verdrag van Lissabon is geratificeerd en moet zo snel mogelijk in werking treden. Dat is mijn en onze mening!
De Voorzitter
Dank u voor het beantwoorden van de vraag, maar, geachte collega's, ik zal u de regel voorlezen, omdat we deze moeten kennen.
"De Voorzitter kan leden die door opsteken van een blauwe kaart te kennen geven dat zij het lid dat het woord voert" - dus terwijl het lid het woord voert en niet achteraf - "een vraag van ten hoogste een halve minuut willen stellen," - alleen een vraag dus - "het woord geven, indien de spreker ermee instemt en de Voorzitter ervan overtuigd is dat het debat daardoor niet wordt verstoord."
U moet zich realiseren dat als er te veel blauwe kaarten worden opgestoken ik u niet allemaal het woord kan geven, omdat dit anders het debat zou verstoren.
Steek uw kaart dus op tijd omhoog, enkel en alleen om vragen te stellen van ten hoogste een halve minuut. Het antwoord mag niet meer dan een minuut in beslag nemen. Dit zijn onze regels en daar moeten we ons heel precies aan houden.
Alexander Graf Lambsdorff
(DE) Mijnheer de Voorzitter, één kwestie kreeg vandaag nog onvoldoende aandacht, namelijk het feit dat de positieve uitslag van het referendum in Ierland geenszins de eerste positieve uitslag van een referendum over het grondwettelijk proces was, wat Guy Verhofstadt hier stelde. Ook in Luxemburg en Spanje leverden de referendums een positieve uitslag op. Het is dus niet zo dat dit het eerste referendum was met een positieve uitslag.
Luisteren naar de heer Farage is altijd leuk. Maar vandaag was het niet leuk. De anti-Europeanen kunnen niet tegen hun verlies. De schok van de meerderheid met tweederde van de stemmen ging kennelijk door merg en been. Anders dan anders was het vandaag niet amusant naar u te luisteren. Het was ook interessant om te zien hoe Timothy Kirkhope op zijn stoel zat te draaien, omdat de Tories met hun standpunten inzake Europa toch wel heel dicht bij die van deze vreemde partij zitten. Ik hoop van harte dat dit niet zo zal blijven.
We hebben gezien dat het Europese integratieproces democratische ondersteuning uit Ierland krijgt. Hebben we wel genoeg democratie in Europa? Is de democratie in Europa volmaakt? Beslist niet, maar het was wel een goede dag voor de democratie in Europa.
Nu zijn er mensen die hun beklag doen over het feit dat Ierland onder druk gezet zou zijn. Collega De Rossa zei heel duidelijk dat het een soevereine Ierse beslissing was om opnieuw een referendum te houden. Wie herinnert zich niet hoe de Europese Unie haar best deed om Oostenrijk te boycotten toen Jörg Haider aan de macht kwam. Zoiets werkt niet. We kunnen onze lidstaten niet onder druk zetten. In dit soort zaken zijn onze lidstaten soeverein.
Anderen beweren dat Ierland alleen heeft ingestemd vanwege de crisis. In deze crisis heeft Ierland Europese solidariteit ervaren. Dat is toch een goede zaak! Wij verwachten toch ook Europese solidariteit als huizen en woningen in Bulgarije of Hongarije koud blijven omdat Rusland en de Oekraïne elkaar weer eens in de haren zitten over het gas. Europese solidariteit is een goede zaak. Als dit het resultaat is, ben ik er erg blij mee.
Het Verdrag biedt nieuwe kansen. Hier gaat het om een paar beleidsvelden - het begrotingsbeleid, het justitieel beleid, het intern beleid -, maar het belangrijkste voor mij is het extern beleid. Ook al zegt collega Swoboda dat we geen institutionele debatten mogen voeren, over de Europese dienst voor extern optreden moeten we wel een serieuze discussie voeren. We moeten met één stem spreken! Dit Parlement - en ik zeg dat duidelijk tegen de Commissie en ook tegen de Raad - wil een sterke hoge vertegenwoordiger en een efficiënte Europese Dienst voor extern optreden. Wij willen een sterke EDEO met vergaande bevoegdheden, wij willen een EDEO die nauw samenwerkt met de Commissie, en wij willen dat de EDEO toegang heeft tot alle diensten, ook tot die van het secretariaat van de Raad. Dat wordt de cruciale toetssteen, ook in de hoorzittingen van de Commissie. En dat we met één stem kunnen spreken wordt ook de cruciale toetssteen voor de toekomst van het Europees extern beleid van de eenentwintigste eeuw.
Hélène Flautre
(FR) Mijnheer de Voorzitter, met de ratificatie van het Verdrag van Lissabon gaat iets zeer eenvoudigs gebeuren voor ons Europees Parlement: we krijgen achttien afgevaardigden meer uit twaalf lidstaten van de Europese Unie.
Wij hebben een vooruitziende blik gehad omdat het Europees Parlement in maart van dit jaar alle lidstaten heeft gevraagd te anticiperen op dit resultaat door ten aanzien van de benoemingsprocedure te verklaren dat de verkiezingen van 7 juni de democratische basis zouden vormen om deze achttien extra parlementsleden af te vaardigen.
Sommige lidstaten, zoals Spanje en uw land, mevrouw de fungerend voorzitter van de Raad, hebben dit al gedaan. Andere landen, die weliswaar verklaren dat zij - net als ik - zeer tevreden zijn over de uitslag van het Ierse referendum en het Verdrag van Lissabon snel ten uitvoer gelegd willen zien, hebben nog steeds niet gedaan wat hun plicht is en wat onder hun eigen wil valt: hun benoemingsprocedure bekend maken.
Kunnen wij erop rekenen, mevrouw de fungerend voorzitter van de Raad, dat u tijdens de Europese Raad van 29 en 30 oktober elke lidstaat zult vragen de benoemingsprocedure bekend te maken voor deze extra afgevaardigden overeenkomstig het Verdrag van Lissabon?
De tweede zaak waardoor ik werkelijk ben geschokt, is dat iedereen de mond vol heeft van de grote ambities van het Verdrag van Lissabon, maar niet beseft dat dit Verdrag ons een verplichting oplegt voor een zeer eenvoudige zaak: voor gelijkheid tussen mannen en vrouwen. Dit is een dwingende doelstelling van het aan het Verdrag van Lissabon gehecht Handvest van de grondrechten. Ik heb begrepen dat er slechts namen van mannen de ronde doen voor de twee nieuwe posten die nog bezet moeten worden, namelijk die van hoge vertegenwoordiger en tevens vicevoorzitter van de Commissie, en die van de voorzitter van de Raad.
Uw land, Zweden, heeft een voorbeeldfunctie op dit gebied. Ik verwacht van u dat u die uitermate serieus neemt. Het is voor ons ondenkbaar dat slechts mannen de vier verantwoordelijke functies in Europa bekleden. Dat is het Verdrag van Lissabon onwaardig, dat is Europa onwaardig. Ik reken erop dat u ervoor zorgt dat de gelijkheid tussen mannen en vrouwen ook op dit niveau in acht wordt genomen.
Peter van Dalen
Voorzitter, de Nederlandse voetballegende Johan Cruijff zei het al: elk voordeel heeft zijn nadeel. Het voordeel van het Verdrag van Lissabon is dat de lidstaten iets meer te zeggen krijgen en de nationale parlementen meer invloed krijgen. Het nadeel is dat het zwaartepunt van de macht meer opschuift naar Europa. Dat nadeel, mijnheer de Voorzitter, moet juist in dit Parlement niet worden onderschat. In de afgelopen dertig jaar hebben we immers gezien dat de toename van macht in Europa omgekeerd evenredig is geweest met de opkomst van onze burgers bij de Europese verkiezingen. Meer macht naar Brussel ging gepaard met een lagere opkomst bij de Europese verkiezingen. Als Lissabon van kracht wordt, moet dit de les zijn voor Europa: laat de Unie pragmatisch opereren en telkens opnieuw zijn toegevoegde waarde bewijzen. Alleen dan kunnen we de steun van de kiezers in Europa winnen.
Joe Higgins
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik keer mij vanuit een links en socialistisch perspectief tegen het Verdrag van Lissabon en verwerp de inmenging van xenofobe, rechtse krachten. Wat er bij het referendum in Ierland is gebeurd, was geen overwinning voor de democratie. Het Ierse volk is bang gemaakt door een machtig bondgenootschap - het politieke establishment, het grootkapitaal, het merendeel van de kapitalistische pers en de Europese Commissie - omdat het te horen kreeg dat het zich door een nee-stem zou isoleren, dat het door de Europese Unie gestraft zou worden, dat er een kapitaalvlucht en een investeringsstop zouden komen. Omgekeerd werd de Ieren te verstaan gegeven dat ze aan een 'ja' banen, investeringen en economisch herstel over zouden houden. Allemaal leugens.
De Ierse regering toonde haar onbetrouwbaarheid door de directie van Aer Lingus te vragen om tot vandaag, ná het referendum, te wachten met de mededeling dat er botweg zevenhonderd banen bij Aer Lingus geschrapt worden. De Europese Commissie intervenieerde voortdurend en beïnvloedde de gang van zaken. De drie voorzitters zijn niet aanwezig, maar ik wil graag dat hun vertegenwoordigers hen om een reactie op het volgende schandaal vragen. De heer Tajani, Europees commissaris voor transport, reisde een dag lang heel Ierland door in een toestel van Ryanair, samen met een directielid van die multinational, om campagne te voeren voor het Verdrag. En dat is iemand die de transportsector reguleert, die geacht wordt voor consumenten en werknemers op te komen. Hij heeft zich volkomen onmogelijk gemaakt door zich overal te vertonen in het gezelschap van een directielid van een van de grootste bedrijven in die transportsector. Wat zegt u daarvan?
Tot slot nog de speculaties als zou de heer Blair de nieuwe voorzitter van de Europese Raad worden. Laat er geen misverstand bestaan: Tony Blair is een oorlogsmisdadiger. Onder geen beding kan hij -
(Spreker wordt door de Voorzitter verzocht af te ronden, aangezien zijn spreektijd verstreken is)
Ik werd onnodig in de rede gevallen, mijnheer de Voorzitter. Het lijkt mij dat u de vergadering voorzit, niet de geachte collega.
Het punt waarmee ik wilde afronden was dat mijnheer Blair niet tot president van de EU benoemd mag worden.
(Spreker wordt door de Voorzitter onderbroken)
De Voorzitter
Ik zie een blauwe kaart. Ik wil bij deze duidelijk maken aan de afgevaardigde die de blauwe kaart opsteekt dat iedere keer als u deze kaart toont, u een andere afgevaardigde wiens naam op de sprekerslijst staat verhinderd te spreken. Tijdens de vergadering van het Bureau zal ik aandringen op een wijziging van deze bepaling, want wij mogen niet toestaan dat leden die op de sprekerslijst staan niet aan het woord komen omdat anderen interrumperen om vragen te stellen. Momenteel mag dat nog.
Nessa Childers
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik zou de heer Higgins willen vragen onder welke omstandigheden hij het Verdrag wel zou kunnen steunen.
Joe Higgins
(EN) Mijnheer de Voorzitter, het Verdrag van Lissabon maakt de weg vrij voor een verscherpt neoliberaal economisch beleid, dat in heel Europa al op een ramp en op 21 miljoen werklozen is uitgelopen, voor nog meer militarisering, ten gunste van de wapenindustrie, en voor een hogere privatiseringsdruk. In het Verdrag staat in dat opzicht niets wat de goedkeuring van een geëngageerd socialist kan wegdragen.
Wij zullen onze steun geven aan initiatieven die echt bedoeld zijn om de werknemersrechten in Europa te beschermen, maar hoe kunnen we in hemelsnaam het Verdrag van Lissabon en het Handvest van de grondrechten steunen, als daarmee de arresten van het Hof van Justitie worden geïnstitutionaliseerd waarmee de rechters zich uitspreken voor uitbuiting van arbeidsmigranten door internationaal opererende ondernemers?
Timo Soini
(FI) Mijnheer de Voorzitter, ik bracht mijn kindertijd en jeugd door naast een communistische dictatuur, de Sovjet-Unie, en er heerste altijd angst. Het kleine Finland lag er direct naast. Toch redden wij het: wij waren onafhankelijk. Nu sta ik perplex over het feit dat er in de Europese Unie slechts één eindresultaat wordt toegestaan. Je mag je mening uiten, je mag het zelfs ergens niet mee eens zijn, je mag zelfs een euroscepticus zijn, maar het eindresultaat moet hetzelfde zijn.
Als je wint door vals te spelen, dan heb je al verloren. Denk op voetbalgebied eens aan het doelpunt van Diego Maradona door handsbal. Wie herinnert zich niet die wedstrijd Argentinië-Engeland en wat het eindresultaat was? Iedereen weet nog dat er door vals spel werd gewonnen. Kijk maar waar Maradona nu staat, hij die won door vals te spelen.
Tot slot wil ik het Zweedse voorzitterschap zeggen dat u het besluit van het Zweedse volk, dat tegen de euro stemde, blijft respecteren. U nam die kwestie niet na een jaar, niet na twee jaar en zelfs niet na vijf jaar opnieuw in behandeling. In dit geval gebeurde het slechts een jaar later. Dit is EU-democratie en het zal ooit zijn verdiende loon krijgen.
Liisa Jaakonsaari
(FI) Mijnheer de Voorzitter, ook ik woonde en woon nog steeds in een klein land. Ik wil de heer Soini vragen of hij niet vindt dat dit nu juist een geval is waarin Ierland de grote kracht van een klein land heeft getoond door bijna heel Europa op de knieën te krijgen. Nu, na een lang debat, heeft Ierland, net als Finland een klein land, bescherming gezocht in de Europese Unie en wil het op zijn beurt de Europese Unie versterken. Gaat het bij de Europese Unie en het Verdrag van Lissabon niet vooral om de bescherming van kleine landen?
Timo Soini
(FI) Mijnheer de Voorzitter, dit is voor kleine landen een slecht verdrag. Het verzwakt de stem van Ierland, Denemarken en Finland in de Raad. De macht van de grote landen neemt toe.
Ik houd van Ierland: ik ben er twintig keer geweest. Ik heb mij in Ierland tot het katholicisme bekeerd. Daar gaat het nu niet om maar ik vind het wel jammer dat daar een dergelijk grote ommekeer heeft plaatsgevonden. Eerst was 53 procent tegen en 47 procent voor. Deze keer was het resultaat 67 procent voor en 33 procent tegen. Wat is er gebeurd en waarom? Ik beweer dat angst een rol speelde. Ik wens Ierland en de Ieren het allerbeste en Gods zegen.
(Liisa Jaakonsaari reageert zonder microfoon)
Csanád Szegedi
(HU) Dames en heren, allereerst wil ik graag de Ieren, de 600 000 dappere Ieren bedanken die nee hebben gezegd tegen het dictatoriale Verdrag van Lissabon en op de bres zijn gesprongen voor democratie in Europa. Wie blij is met dit opnieuw gehouden referendum, is blij met de ondergang van de democratie en met de dictatuur van de globalisering. Europese politici zouden niet de dictatuur van de globalisering moeten dienen, maar zich bezig moeten houden met de echte problemen. Zij moeten werkloosheid tegengaan, massa-immigratie een halt toeroepen en de discriminerende, mensonterende Beneš-decreten en de Slowaakse taalwet laten herroepen. Ik vraag al mijn collega's, alle Parlementsleden, om het streven naar autonomie van de grootste rechteloze minderheid van Europa, de Hongaren buiten de grenzen van Hongarije, te steunen. De Parlementsleden van de partij Jobbik kunnen alleen een Europese Unie steunen die is gebaseerd op nationale tradities. Dank u zeer.
Marian-Jean Marinescu
(RO) Wij zijn blij met de duidelijke overwinning van de voorstanders van het Verdrag van Lissabon tijdens het referendum in Ierland. Wij moeten hen die zich hebben ingezet voor een positief resultaat in Ierland zowel feliciteren als bedanken.
De Ierse burgers hebben met hun stem besloten dat het ontwikkelingsproces van de Europese Unie kan doorgaan. Dankzij hen kunnen we aan een toekomst denken waarin op een gegeven moment de Europese Unie een krachtige stem zal zijn in de discussie met de grootmachten van de wereld, een stem die zal spreken namens de zevenentwintig of meer lidstaten.
De discussies over een nieuw Verdrag zijn begonnen in 2002. Afgelopen vrijdag is het proces voor de aanneming van het nieuwe Verdrag afgerond. Ik zeg dat het is afgerond, omdat ik van mening ben dat de Europese burgers hun standpunt duidelijk hebben gemaakt, direct of indirect. Polen heeft aangekondigd dat het direct tot ratificering zal overgaan. Er is slechts nog één persoon die van mening is dat hij de ratificering van dit Verdrag moet blokkeren, ofschoon het parlement van het door hem geleide land het Verdrag heeft geratificeerd. Ik hoop dat deze president rekening houdt met de wens van de burgers uit alle zevenentwintig lidstaten, inclusief de Republiek Tsjechië, en de ratificering van het Verdrag zal ondertekenen.
Geachte collega's, de komende inwerkingtreding van het Verdrag geeft het Europees Parlement nieuwe verantwoordelijkheden. Het Parlement moet zich voorbereiden en ervoor zorgen dat het deze verantwoordelijkheden zo snel mogelijk kan waarnemen, zonder dat het wetgevingsproces vertraging oploopt. Het voorbeeld van vandaag, waarbij de twee verslagen over het Solidariteitsfonds in verband met de aardbeving in Italië van de agenda zijn gehaald, is een duidelijk voorbeeld. Zelfs het probleem met de blauwe kaarten vandaag is een voorbeeld in deze zin.
Ik hoop dat de diensten van de administratie aan dit aspect minstens zoveel aandacht zullen geven als aan het Statuut van de Leden.
De Voorzitter
Dames en heren, ik wil u hierbij in de eerste plaats nogmaals duidelijk maken dat de Voorzitter volgens het Reglement "het woord kan verlenen” aan een spreker. Dit betekent dus dat de Voorzitter het woord wel of niet kan verlenen. Deze Voorzitter geeft liever het woord aan de leden die op de sprekerslijst staan, in plaats van aan de afgevaardigden die het woord nemen en daarmee het woord ontnemen aan de leden die op de lijst staan op basis van de spreektijd die iedere fractie toegewezen heeft gekregen. Ten tweede staat in het Reglement dat de blauwe kaart opgestoken moet worden tijdens de interventie waarover men een vraag wil stellen en niet daarna.
Ramón Jáuregui Atondo
(ES) Mijnheer de Voorzitter, in de eerste plaats spreek ik hierbij mijn zorgen uit over dit debat. Wat een feestdag zou moeten zijn voor Europa, mondt uit in een debat waarin vraagtekens worden geplaatst bij de interventie van de Voorzitter van het Parlement omdat hij zich gelukkig prijst met de uitslag.
Er zijn al meer dan tien interventies geweest waarin de spreker niet alleen openlijk tegen Europa was - wat uiteraard legitiem is - maar zelfs tegen de democratische uitslag van het Ierse referendum.
Ik denk dat het tijd is om in dit Parlement, waar de soevereine Europese burgers zijn vertegenwoordigd, duidelijk te zeggen dat negen van de tien burgers die hier worden vertegenwoordigd, voor Europa zijn en dat er een pro-Europese onderstroom is in de grote democratische Europese partijen. Ik wil er bovendien op wijzen, geachte aanwezigen, dat het Verdrag van Lissabon een vereiste is om meer Europa te maken, om Europa sterker en saamhoriger te maken, ook al is dat op zichzelf helaas niet genoeg.
Ik wil alle aanwezigen laten weten dat de grondleggers zestig jaar geleden waarschijnlijk vonden dat Europa noodzakelijk was om een gemeenschappelijke ruimte van vrede te scheppen, na de tragedie van de oorlog en na de pogingen van sommigen om anderen politieke ideeën en hegemonieën op te leggen, maar dat we Europa nu op een andere manier rechtvaardigen. Vandaag staan wij aan het begin van een mondiale governance, en we zijn er bij of we zijn er niet bij. Het debat van vandaag heeft een shakesperiaans thema: er zijn of er niet zijn voor Europa.
Enkele dagen geleden had ik de mogelijkheid om met mensen te spreken die in Pittsburgh waren geweest. De gedachte die ze bij mij achterlieten, was dat de wereld niet naar Europa, maar naar Azië kijkt. Europa moet dus verenigd en sterk zijn om zich te kunnen laten gelden aan de tafels waar de wereld geregeerd wordt. En als we daar niet ons mannetje staan, dan tellen we niet mee en hebben we geen invloed. Lissabon is dus een weg, maar wel een weg die we moeten afleggen.
Andrew Duff
(EN) Mijnheer de Voorzitter, we zouden de heer Farage eerlijk gezegd moeten bedanken voor zijn bijdrage aan de Ierse campagne. De unieke manier waarop hij zijn postkoloniaal chauvinisme uit, zal er stellig toe bijgedragen hebben om diverse Ierse republikeinen voor het pro-Lissabon-kamp te winnen.
Maar wat nog meer verbazing wekt, is dat in de campagne elk geluid van de Britse Tories ontbrak, die zich verscholen achter de rokken van Declan Ganley en president Klaus. Feit is dat de Conservative Party wijd en zijd de enige partij met uitzicht op regeringsdeelname is die zich nog steeds keert tegen deze grote kwalitatieve stap voorwaarts in de Europese integratie.
Het absurde aan het standpunt van de eurosceptici is dat het afwijzen van Lissabon neerkomt op het vasthouden aan het lopende Verdrag van Nice en een tamelijk onbeholpen, ondoorzichtige - en maar al te vaak inefficiënte - Unie, die niet opgewassen is tegen de maatschappelijke verwachtingen en geopolitieke uitdagingen. Groot-Brittannië verdient beter dan de conservatieve partij, die voor Europa al helemaal tekort schiet.
Reinhard Bütikofer
(DE) Mijnheer de Voorzitter, net zoals velen sprekers voor mij, ben ik blij met het Ierse 'ja', en ik wil iedereen gelukwensen die hiervoor heeft gestreden, met name ook de Ierse Groenen, Comhaontas Glas. Maar als het klopt dat dit een feestdag is, dan is het wel een zwaar bevochten feestdag. Het zou verkeerd zijn als we nu tevreden en voldaan weer terug zouden keren tot de gewone routine van de institutionele processen, alsof er eigenlijk niet veel was gebeurd.
De Voorzitter van dit Parlement heeft er in zijn eerste toespraak op gewezen dat we ook goed moeten luisteren naar de tegenstemmers. Ik wil hieraan toevoegen dat we ook moeten luisteren naar de nauwelijks hoorbare stemmen van degenen die het in juni niet nodig vonden om mee te doen aan de Europese verkiezingen en dit proces zodoende hebben bevorderd. Wat ik bedoel is dat we moeten accepteren dat een geëngageerde stap naar voren alleen succesvol zal zijn als we serieuzer dan tot dusver ons best doen om de burgers erbij te betrekken.
We hebben zeker tijd verloren; we hebben jaren verloren. Internationaal gezien heeft Europa een stapje terug moeten doen. We hoeven alleen maar naar de G20 te kijken om dit te constateren. Meer dynamiek krijgt Europa echter alleen met meer engagement van de burgers. Ik vind niet dat we vanwege de weerbarstige houding van de Tsjechische president het Tsjechische volk onder druk mogen zetten met de aankondiging dat ze anders geen commissaris krijgen!
Maar wat nog belangrijker is: het zou een grote fout zijn om achter gesloten deuren Tony Blair of iemand anders tot mogelijke kandidaat voor het voorzitterschap van de Raad voor te dragen. Daarover moet open met de Europese burgers gediscussieerd worden. Ik stel voor dat wij hier in het Parlement een hoorzitting organiseren met alle kandidaten voor deze functie.
(Spreker wordt door de Voorzitter onderbroken.)
Ashley Fox
(EN) Mijnheer de Voorzitter, in juni ben ik gekozen als vertegenwoordiger van het zuidwesten van Engeland en Gibraltar en tijdens het campagnevoeren bekroop mij een gevoel van teleurstelling wegens het grote aantal mensen dat niet langer voorstander is van het EU-lidmaatschap van Groot-Brittannië. Het stemde mij verdrietig omdat ik ervan overtuigd ben dat de EU tot de positieve krachten in de wereldpolitiek behoort. De Unie heeft zich ingezet voor vrede en verzoening tussen de volkeren van Europa en ik hoop dat zij daarmee doorgaat. De gemeenschappelijke markt bevordert handel en welvaart. Bedrijven uit de wereldtop, zoals Airbus in mijn kiesdistrict, hebben laten zien waartoe we in staat zijn als we onze industriële krachten bundelen.
Tijdens mijn studie woonde ik twaalf maanden in Frankrijk, en ik keerde als francofiel huiswaarts. Ik zou willen dat Groot-Brittannië warme en vriendschappelijke banden met al zijn Europese buren onderhield. Mijn zorg is dat de huidige ontwikkeling richting politieke eenwording zonder steun van de volkeren van Europa het goede dreigt te ondermijnen dat de EU tot stand heeft gebracht. Ik eerbiedig de stem van het Ierse volk, dat zich nu voor het Verdrag van Lissabon heeft uitgesproken, hoewel ik het beschamend vind dat de Ieren tot een tweede referendum geprest werden door landen die zelf geen enkel referendum gehouden hebben. Bijzonder laakbaar is het gedrag van Gordon Brown. Wat hij Groot-Brittannië nalaat, is niet alleen een failliete boedel, maar ook het feit dat het Britse volk een stem onthouden werd over de meest recente overdracht van bevoegdheden van Westminster aan Brussel. Met het breken van zijn belofte om een referendum te houden dreigt hij de Britse steun voor de EU te ondergraven, en dat betreur ik ten zeerste. Ik kan er met mijn verstand niet bij dat de voorstanders van politieke eenwording zo vastbesloten lijken om die op de slechtst denkbare fundamenten op te bouwen. Beseffen ze dan niet dat een politieke unie die zonder steun van het volk tot stand komt, gedoemd is te mislukken?
Jiří Maštálka
(CS) Geachte collega's, van de gezichten in de zaal en uit de toespraken straalt mij tevredenheid toe, en in sommige gevallen zelfs blijheid, met de uitkomst van het hernieuwde Ierse referendum. Aangezien het ratificatieproces van het Verdrag van Lissabon nog niet is beëindigd, zou ik u op het hart willen drukken om pas uiting te geven aan tevredenheid en blijdschap wanneer de Europese burgers bijvoorbeeld tijdens de volgende verkiezingen voor het Europees Parlement hebben bevestigd dat het Verdrag van Lissabon eerst en vooral voor hun voordelig was, hun levensomstandigheden heeft verbeterd, de dreiging van gewapende conflicten heeft verminderd en verregaand heeft bijgedragen tot een modern en democratisch Europa. Ik moet bekennen dat de uitslag van het nieuwe Ierse referendum voor mij geenszins als een verrassing kwam. We zijn allemaal getuige geweest van de nadrukkelijke, aan druk op Ierland grenzende belangstelling van de kant van de Europese structuren, van een belangstelling die dienovereenkomstig werd ondersteund met de nodige financiële middelen.
Ik ben een federalist in hart en nieren. Dat was ik al in de tijd dat de Tsjechen en Slowaken nog in één land woonden. En ik ben en blijf federalist in de beste zin des woords. Wat mij echter tegen de borst stuit - en daarin sta ik niet alleen - is dat niet elke Europees burger, in elke Europese lidstaat, zich in een referendum over een dergelijk belangrijk document heeft kunnen uitspreken. Ik zie het als een groter misser dat er nu een verdrag doorheen gedrukt wordt waarmee het met name mogelijk wordt om zonder oog voor het sociale Europa de rol van de financiële instellingen te versterken. Het voor de tweede maal gehouden Ierse referendum beschouw ik als een voor de toekomst van de hele Europese Gemeenschap gevaarlijk precedent. De tijd zal het uitwijzen, maar ik denk nu al te kunnen voorspellen dat de uitslag van het tweede Ierse referendum een pyrrusoverwinning zal blijken te zijn geweest. Ook zou ik willen vragen om de grondwet van de Tsjechische Republiek te respecteren en geen druk uit te oefenen op Tsjechische organen bij hun besluitvorming, en dan met name op de president....
(Spreker wordt door de Voorzitter onderbroken)
De Voorzitter
Neemt u mij niet kwalijk, dames en heren, niet alleen de liften werken niet, maar de knop van de Voorzitter waarmee hij een spreker het woord kan ontnemen als hij of zij te lang spreekt en aldus collega's op de sprekerslijst niet aan de beurt laat komen, werkt evenmin. Zou u dus willen stoppen met spreken als ik het u vraag, omdat we niet beschikken over de knop waarmee de microfoon uitgezet kan worden. Anders kan de helft van de collega's die op de sprekerslijst staat niet aan het woord komen in zo'n belangrijk debat. Dit lijkt me erg oncollegiaal.
Fiorello Provera
(IT) Mijnheer de Voorzitter, ik zal proberen mij aan de tijd te houden. De Lega Nord, de partij die ik vertegenwoordig, heeft in het Italiaanse parlement vóór het Verdrag gestemd en ik was daar rapporteur voor. Wat het referendum betreft, hebben wij met veel respect het verzet van de Ieren tegen het Verdrag geaccepteerd, maar accepteren wij met evenveel respect hun positieve stem met 67 procent, een flink percentage. De tijdens een referendum tot uiting gebrachte wil van een volk is een rechtstreekse en onmiskenbare wilsuiting.
Ik was blij met de interventie van vanochtend van de Voorzitter van het Parlement, die zei dat "we ook moeten luisteren naar de redenen waarom men tegen heeft gestemd” en vooral dat "we ons moeten afvragen waarom zoveel mensen helemaal niet hebben gestemd”. Ik vind dat een intelligente en belangrijke opmerking, aangezien democratie in Europa niet tot stand komt door middel van beslissingen van bovenaf, maar op basis van een politiek bewustzijn en door de groei van het politieke bewustzijn van de Europese bevolking.
Ik denk dat de volkeren meer democratie willen ...
(Spreker wordt door de Voorzitter onderbroken)
Andreas Mölzer
(DE) Mijnheer de Voorzitter, in alle debatten die we de afgelopen jaren hebben gevoerd over het Verdrag van Lissabon viel zelfs van voorstanders steeds weer te beluisteren dat dit Verdrag niet optimaal is, dat het heel veel tekortkomingen heeft en dat het eigenlijk geen zeer geslaagd compromis is.
Nu zijn de voorstanders blij, aangezien dit Verdrag op het punt staat verwezenlijkt te worden, en dat is legitiem. Als we deze voorstanders nu horen zeggen dat de democratische meerderheid heeft gesproken en de minderheid zich daar maar mooi bij neer moet leggen, dan hebben ze weliswaar gelijk, maar dan hadden ze eigenlijk hetzelfde moeten zeggen na het eerste Ierse referendum. Want één ding is duidelijk: wij weten niet of dit Verdrag een zegen zal blijken voor de Europese Unie of eerder fataal, wat volgens mij het geval zal zijn. Ik geloof dat het zal leiden tot een centralistische superstaat.
Maar één ding is duidelijk: dit Europa kan alleen een goed Europa zijn als het een democratisch Europa is. Een democratie waarin zo vaak wordt gestemd totdat de gevestigde orde het gewenste resultaat heeft gekregen, is geen democratie. Daarom hoop ik dat nu niet wordt gepoogd druk uit te oefenen op de Tsjechische president om het gewenste resultaat zo snel mogelijk te bereiken.
(Spreker wordt door de Voorzitter onderbroken)
Elmar Brok
(DE) Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de voorzitter van de Raad, mevrouw de vicevoorzitter van de Commissie, ik vind het vreselijk jammer maar degenen die tijdens de campagne voor het eerste Ierse referendum leugens verspreidden moeten nu constateren dat de parlementen van zesentwintig landen het Verdrag hebben geratificeerd, dat Ierland het Verdrag via een referendum heeft geratificeerd en dat tot dusver alle uitspraken van constitutionele hoven positief uitvielen voor het Verdrag van Lissabon. Dit feit kan hier niet zomaar van tafel worden geveegd.
Bovendien moet gezegd worden dat het Verdrag van Lissabon, vergeleken met het Verdrag van Nice, een Verdrag van de parlementen en burgers is, en zodoende een Verdrag voor meer democratie.
Verder wil ik mijn Ierse collega's, het Ierse volk en ook de oppositieleider Enda Kenny bedanken, die ook op de genoemde lijst vermeld moet worden.
Tot slot wil ik nog zeggen dat ik ervan overtuigd ben dat het ratificatieproces door zal gaan, want alle parlementen hebben het Verdrag geratificeerd. Ik geloof niet dat de Tsjechische president eerder zal afgaan op de brief van een oppositieleider van een land dat het Verdrag al heeft geratificeerd dan op de opvattingen van het eigen parlement en het eigen constitutionele hof. Stelt u zich voor dat de Franse oppositieleider de Britse koningin een brief zou schrijven met een verzoek om een wet van het Lagerhuis niet te ondertekenen!
Nog een opmerking: ik wil u, mevrouw Malmström, verzoeken de opvattingen die wij gisteren over de Europese dienst voor extern optreden hebben geuit in de Parlementaire commissies, serieus te nemen. De stukken die ik tot dusver ...
(Spreker wordt door de Voorzitter onderbroken)
Libor Rouček
(CS) Dames en heren, ik zou graag allereerst de Ieren, het Ierse volk, willen gelukwensen met de succesvolle uitkomst van het referendum over het Verdrag van Lissabon. Het duidelijke Ierse 'ja' is een goed bericht voor Ierland en een goed bericht voor heel Europa. De Europese Unie heeft voor haar historische uitbreiding een nieuwe, versterkte verdragsgrondslag nodig. Want alleen zo zal Europa in staat zijn om in deze tijden van wereldwijde economische crisis en wereldwijde concurrentie succesvol het hoofd te bieden aan de uitdagingen en de valkuilen van de eenentwintigste eeuw. Ook de Tsjechen hebben 'ja' gezegd tegen het Verdrag van Lissabon. Beide kamers van het Tsjechisch parlement hebben zich met een duidelijke grondwettelijke meerderheid achter het Verdrag van Lissabon geschaard.
Het Tsjechische publiek is vóór het Verdrag van Lissabon, net zoals het reeds eerder, in 2003, tijdens een referendum met grote meerderheid 'ja' heeft gezegd tegen de toetreding tot de Europese Unie. De Tsjechen zijn er zich zeer wel van bewust dat een land van 10 miljoen zielen, net als Europa in zijn geheel, slechts genieten kan van vrijheid, onafhankelijkheid, veiligheid en economische en sociale welvaart indien er een democratische, sterke en efficiënte Europese Unie is. De Tsjechische Republiek is een parlementaire democratie. De bevoegdheden van de president van het land zijn ondergeschikt aan de wil van het parlement. De Tsjechische president is geen absolute monarch, noch de allerhoogste vertegenwoordiger zoals in het politieke systeem van de voormalige Sovjet-Unie.
Daarom wil ik Václav Klaus ertoe oproepen de wil van het Tsjechische volk te respecteren en om - nadat er duidelijkheid is gekomen in de situatie rond het Tsjechisch Grondwettelijk Hof - zonder enig dralen het Verdrag van Lissabon te ondertekenen. Het vertragen en plegen van obstructie kan toch moeilijk gezien worden als iets dat een president waardig is.
Olle Schmidt
(SV) Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de minister, mevrouw de commissaris, voor de overgrote meerderheid van de pro-Europeanen was het resultaat in Ierland verheugend nieuws. We krijgen nu, zoals zo velen al hebben gezegd, een democratischere en transparantere EU. De Ieren hebben nu hun deel gedaan om de EU uit de constitutionele crisis te halen. Nu is de rest van ons aan de beurt.
Ik denk dat er meerdere elementen waren die deze keer in het voordeel van de EU pleitten. Alleen sta je niet sterk als er stormen woeden in de wereld. Ik denk dat we het daar allemaal over eens kunnen zijn. De twijfels over het Verdrag zijn uit de weg geruimd, maar ik denk dat ook een oud, historisch argument een rol heeft gespeeld. Ierland wil niet geassocieerd worden met de Britse euroscepsis. Dublin is Londen niet.
Sommigen hebben gezegd dat een referendum maar één keer mag worden gehouden. Volgens die logica zou je ook moeten zeggen dat verkiezingen maar één keer mogen worden gehouden. Voor de meesten van ons hier is het een goede zaak dat mensen - misschien zelfs een aantal van de Parlementsleden hier - van mening kunnen veranderen als de omstandigheden veranderen. Daarom hebben we democratie en gaan we meermaals naar de stembus.
Nu is het de beurt aan Polen en Tsjechië om het Verdrag te ratificeren. Polen vormt waarschijnlijk geen probleem. Met de heer Klaus in Praag zou het wel eens wat moeilijker kunnen zijn - hij maakt een koppige indruk. In het voorjaar heeft hij zijn wantrouwen tegen het Verdrag van Lissabon in vurige zo niet vernietigende bewoordingen geuit in dit Parlement.
We weten nu dat deze kwestie erg gevoelig ligt in Groot-Brittannië. Als er in de lente van volgend jaar een regeringswisseling komt in Londen - en veel wijst in die richting - en als de procedure in Tsjechië langer duurt of als men een nieuw referendum wil, bestaat het risico dat de EU opnieuw met problemen geconfronteerd zal worden met betrekking tot de ratificatie van het Verdrag.
Nu had ik mij tot de Zweedse premier willen richten, maar hij is er niet. Hij heeft goede betrekkingen met de heer Cameron. Ik hoop dat hij die betrekkingen gebruikt om ervoor te zorgen dat we niet alleen in Europa maar ook in Groot-Brittannië een beter debat over de EU krijgen. We hebben nood aan een sterk...
(Spreker wordt door de Voorzitter onderbroken.)
Mirosław Piotrowski
- (PL) Mijnheer de Voorzitter, met het dubbele referendum in Ierland over het Verdrag van Lissabon is een gevaarlijk precedent geschapen. Er zijn immers signalen afgegeven dat, als de Ieren het document ditmaal niet zouden aanvaarden, ze over de tekst zouden moeten blijven stemmen tot het beoogde resultaat zou worden bereikt. Tijdens de campagne is een arsenaal aan drukmiddelen ingezet, gaande van concessies, zoals garanties dat de Europese Unie zich niet zal bemoeien met de Ierse nationale wetgeving inzake ethiek, godsdienst en economie, tot dreigementen, met onder meer met het verlies van hun commissaris, en chantage met het feit dat Ierland op een zijspoor zou worden gezet en uit de EU-structuren zou worden gegooid.
Al deze maatregelen hebben, samen met de angst die door de crisis nog is aangewakkerd, tot het bekende resultaat geleid. Veel pro-Europese onruststokers, die over enorme financiële middelen beschikten, hebben zelfs banen beloofd in ruil voor de goedkeuring van het Verdrag en hebben zich niet op de cruciale aspecten geconcentreerd. Politieke commentatoren hebben de aandacht gevestigd op de ondemocratische methoden en de arrogantie van de politieke elite in de Europese Unie. Aangezien er met twee maten is gemeten, roep ik op om in Ierland een derde referendum te organiseren en om de nationale parlementen in de lidstaten van de Unie de mogelijkheid te geven om opnieuw over het document te stemmen.
Gerard Batten
(EN) Mijnheer de Voorzitter, een van de sprekers voor mij beschuldigde collega Farage ervan de Ierse democratie niet te respecteren. Ik kan die spreker verzekeren dat hij dat wel degelijk doet. Waar hij geen respect voor heeft, is de oneerlijke en bevooroordeelde manier waarop de referendumcampagne gevoerd is. Het respect dat hij en onze partij voor democratie hebben is zelfs zo groot, dat we graag referenda zagen in de zesentwintig landen die er tot nu toe geen mochten houden.
Een andere spreker zei dat het niet de eerste ja-stem was en dat Luxemburg en Spanje voor gestemd hebben, maar daar ging het toch om de Grondwet en niet om het Verdrag van Lissabon? Naar men zegt verschilt Lissabon van de Grondwet, dus over welke van de twee hebben we het dan? Is er in zes landen een en hetzelfde referendum gehouden, of ging het in vier landen om de Grondwet en in twee landen om Lissabon? In het eerste geval is de stand gelijk met drie tegen drie, in het tweede geval staat het 2-2 over het een en 1-1 over het ander. Bepaald geen klinkende overwinning voor het Verdrag van Lissabon.
(Spreker wordt door de Voorzitter onderbroken)
Martin Ehrenhauser
(DE) Mijnheer de Voorzitter, het is een schande voor de democratie dat gevestigde politici hun eigen burgers een referendum willen ontzeggen in hun lidstaten, maar tegelijkertijd in Ierland twee referendums eisen. Het is tevens een schandaal dat deze politici zich in feite niet hebben neergelegd bij de uitslag van het eerste referendum, maar nu wel van ons verwachten dat wij ons neerleggen bij de uitslag van het tweede referendum.
We hebben een nieuw basisverdrag nodig, ongeacht of dit Hervormingsverdrag van Lissabon in werking treedt of niet. Dit nieuwe basisverdrag moet voorzien in een echte scheiding der machten, in een echt onafhankelijk hof van justitie voor subsidiariteitskwesties, in volledige transparantie en zuinigheid en met name in bindende referendums. Zo kunnen we nog ontkomen aan de valstrik-Europa. Daarop moeten al onze inspanningen gericht zijn.
Mario Mauro
(IT) Mijnheer de Voorzitter, er bestaat geen enkele twijfel: de overwinning van het 'ja' bij het referendum over het Verdrag van Lissabon in Ierland is extreem positief voor de heropleving van de Unie, evenals voor de zeer belangrijke politieke en institutionele hervormingen waarin het Verdrag voorziet. Ik ben samen met de Ierse burgers verheugd over het feit dat ze hun verantwoordelijkheid hebben genomen en 'ja' hebben gezegd, en daarmee een volledige verlamming van het Europese project hebben voorkomen. Ik hoop dat ook de presidenten Klaus en Kaczynski overtuigd zullen raken, want het zou fijn zijn als de Ierse goedkeuring via het referendum bijdraagt aan de verdere inspanningen om inwerkingtreding van het Verdrag per 1 januari 2010 mogelijk te maken.
Het Ierse 'ja' laat echter zien dat een verenigd Europa het enige geloofwaardige politieke project is dat voordelen met zich meebrengt voor de lidstaten en met name voor de burgers. Geen enkele Ierse politicus, of welke Europese politicus dan ook, zou nu een ontwikkelingsstrategie van het eigen land voorstellen zonder de Europese Unie, of via een beperktere deelname aan de Unie.
We moeten nu vaart maken en de Commissie moet meer moed tonen middels gedurfde proefprojecten op verschillende vlakken. Zij moet bijvoorbeeld meer durf tonen voor de lancering van Euro-obligaties, meer durf voor het gemeenschappelijke beheer van het immigratieprobleem en meer durf op het gebied van energiekwesties. Maar bovenal moeten we leren van de ernstige fouten die we in de afgelopen jaren hebben begaan. De involutie van het politieke project dat wij "verenigd Europa” noemen, is terug te voeren op een zeer specifieke factor: deze begon toen wij pretendeerden dat dit geen project meer was waar de volkeren gevoelsmatig bij betrokken waren, maar slechts een initiatief van de bureaucraten.
Daarom heb ik het over "meer durf”. Daarmee bedoel ik in de eerste plaats dat de leiders van de Commissie meer moed moeten tonen, zodat we de doelstellingen die we ons hebben gesteld ook kunnen verwezenlijken.
Wojciech Michał Olejniczak
(PL) Mijnheer de Voorzitter, de Ierse bevolking heeft 'ja' gezegd tegen de Europese Unie. Nu is het tijd om een einde te maken aan de twee grootste hindernissen in Europa die door de Ieren eigenlijk al in diskrediet zijn gebracht. Ik richt het woord tot de president van Polen en de Tsjechische Republiek: het moet gedaan zijn met uw minachting voor de Europeanen! Laat ons de beperkte tijd waarover we beschikken niet verspillen. We hebben immers nog heel wat werk voor de boeg. Ik zou de heer Tusk, de premier van Polen, willen oproepen om het Handvest van de grondrechten in ons land aan te nemen. De redenen hiervoor spreken voor zich.
Wij, politici, hebben tot op heden altijd gezegd dat er onvoldoende instrumenten en wetgeving voorhanden waren om ons in staat te stellen te handelen. Vandaag wacht ons, Parlementsleden, een belangrijke taak. We zullen binnen afzienbare termijn een nieuw verdrag ter beschikking hebben. We moeten de Europese Unie op de rails zetten om een gemeenschappelijke en snelle uitweg uit de crisis te vinden, om maatregelen te nemen die in het belang zijn van de burgers en om de positie van de Europese Unie in de wereld te versterken. We moeten het probleem van ongelijke beloning aanpakken en streven naar een betere en gelijke toegang tot onderwijs, cultuur en gezondheidszorg. Nieuwe wetgeving moet ons helpen de diversiteit in de Europese Unie in stand te houden. Tegelijkertijd moeten we zorgen voor meer gelijkheid, aangezien de burgers van de Europese Unie hier zo sterk naar verlangen. Bovendien zou het ons streefdoel moeten zijn om al diegenen die tegen het Verdrag van Lissabon hebben gestemd, te bewijzen dat we ook voor hen kunnen werken en dat hun 'nee' voor ons een grotere motivatie was en is om onze ambities te verwezenlijken.
Dames en heren, ik ben 35 jaar oud en ik verwacht dat wij voortaan dynamischer uit de hoek komen. Ik verwacht dat wij sneller overeenstemming bereiken met de Europese Commissie en de Europese Raad, niet alleen over procedures en personen maar ook over de fundamentele kwesties. Wij staan op het punt om grote Europese projecten voor te stellen. Daarnaast wil ik de Voorzitter van het Europees Parlement, de Conferentie van voorzitters en de fractievoorzitters vragen in welk stadium onze voorbereidingen zich bevinden. Zullen we klaar zijn om het Verdrag van Lissabon ten uitvoer te leggen en, zo ja, wanneer?
Riikka Manner
(FI) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, het resultaat van het Ierse referendum was duidelijk en een uitstekend signaal voor zowel Europa als Ierland. De Ieren moeten om verschillende redenen met dit resultaat worden gefeliciteerd. Ik ben er zelf echter vooral blij mee dat het Ierse referendum ervoor heeft gezorgd dat de Europese Unie en haar toekomst weer eens de krantenkoppen hebben gehaald. Wij hebben een echt debat nodig, omdat er de afgelopen jaren zeer weinig concrete visies waren op de toekomst van de Europese Unie.
Wij moeten ook beseffen dat het Verdrag van Lissabon een compromis is over de voorafgaande ontwerpgrondwet van de Europese Unie. Als het Verdrag nu door de Ieren was afgewezen, dan hadden wij ernstig moeten overwegen en bespreken welke richting wij als Europese Unie eigenlijk uitgaan. Wij hadden dan moeten nadenken over de vraag of wij de afgelopen jaren misschien iets te snel en onbeheerst vooruit zijn gegaan.
Naar mijn mening blijkt uit de problemen die tijdens het ratificatieproces aan het licht zijn gekomen, dat men de Europese Unie beschouwt als iets wat nogal ver weg staat en moeilijk te controleren is. Daarvoor moet een oplossing worden gevonden en daarom hoop ik dat het debat over de toekomst van de Europese Unie hier niet stopt, maar dat met het Hervormingsverdrag het debat transparant blijft.
Wij moeten een verenigd Europa creëren en kunnen niet de redenen negeren die ertoe hebben geleid dat dit Verdrag in eerste instantie werd verworpen. In dit opzicht denk ik dat het Verdrag van Lissabon en de tenuitvoerlegging ervan een grote en juiste stap zijn in de richting van een democratischer Europese Unie met meer solidariteit. Daartoe is het echter nodig dat wij voortdurend een open dialoog voeren.
Ik ben ook blij dat het Verdrag van Lissabon voor meer samenwerking tussen de nationale parlementen en Brussel zorgt. Het wordt nu tijd onze aandacht te verleggen van Ierland naar Tsjechië. Ik hoop dat Europa niet langer zijn adem hoeft in te houden. Het is belangrijk dat het Verdrag van Lissabon snel in praktijk wordt gebracht en dat wij...
(Spreekster wordt door de Voorzitter onderbroken)
James Nicholson
(EN) Mijnheer de Voorzitter, de beslissing is gevallen. Ik betreur weliswaar dat de eerste beslissing niet werd gerespecteerd, maar nu kunnen wij niets anders doen dan afwachten en zien wat de gevolgen van deze beslissing zullen zijn. Het is nu aan anderen om te beslissen en ik hoop dat zij de ruimte krijgen om die beslissing te nemen. Ik hoop alleen dat het hoge percentage Ieren dat voor gestemd heeft daar op de lange termijn geen spijt van hoeft te hebben. Meer wil ik er niet over zeggen.
Er ligt nu een zeer zware last en verantwoordelijkheid op de schouders van degenen die de centralisatie in de besluitvorming hier in Brussel zelfs nog verder door wensen te voeren. Ik bezweer hen niet zo ver voor de mensen uit te lopen, dat die mensen geen idee meer hebben welke kant het uitgaat en wat hun uiteindelijke bestemming zou kunnen zijn. Ik ben niet anti-Europees, maar ik wil wel een Europa dat genoeg zelfvertrouwen heeft om andersdenkenden het recht te gunnen een afwijkende mening te uiten, iets wat in dit Parlement niet altijd meer mogelijk is.
Philip Claeys
Elke euforie over het tweede referendum in Ierland is totaal misplaatst. De overwinning van het ja-kamp is een gestolen overwinning, want het oorspronkelijke referendum is perfect legaal en volgens de regels verlopen. Bij de meerderheid van de kiezers die in 2008 neen hebben gestemd, leefde het begrijpelijke gevoel dat het officiële Europa toch nooit rekening zou houden met hun oordeel, indien dat niet in de kraam van de EU paste. Veel van die kiezers zijn dus thuis gebleven. De EU-democratie werkt maar in één richting. Er was geen eerlijke campagne. De overmacht van het ja-kamp in de media werd nog vergroot door een katern van 16 bladzijden van de Europese Commissie in alle zondagskranten, een illegale besteding van belastinggeld waarover het laatste woord nog niet gezegd is. Men heeft de kiezers bang gemaakt. Men heeft de economische crisis als hefboom gebruikt om de mensen tot een ja-stem te dwingen. Ik voorspel u, dames en heren van de Europese Commissie, dat uw hocus-pocus-propaganda u vroeg of laat als een boemerang in het gezicht terugslaat.
Íñigo Méndez de Vigo
(ES) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, stelt u zich eens voor dat we vanavond, na dit eindeloze debat, vertrekken en dat we elkaar met zevenentwintig collega's beneden treffen en unaniem moeten beslissen naar welk restaurant we gaan. En stelt u zich eens voor dat als we dit obstakel omzeild hebben we allemaal hetzelfde gerecht moeten bestellen, en dat we alle zevenentwintig wel of geen wijn moeten drinken.
Voorzitter, deze metafoor - die van iemand is die aan de lijn doet - is een duidelijke illustratie van de huidige situatie van de Europese Unie, en laat zien wat de rol is van het Verdrag van Lissabon: het belangrijkste van dit Verdrag is naar mijn mening dat unanimiteit wordt afgeschaft.
Als al degenen die hier gesproken hebben, willen dat de Europese Unie functioneert, dat ze effectief is en een meerwaarde heeft voor de burgers, dan is het eerste dat moet gebeuren het vervangen van de vereiste van eenparigheid van stemmen door de vereiste van gekwalificeerde meerderheid. Dit is het belangrijkste punt van het Verdrag van Lissabon.
Wie tegen het Verdrag van Lissabon is, wil dat Europa niet goed functioneert en geen belangrijke rol speelt in de wereld.
Ik begrijp niet, mijnheer de Voorzitter - en dit vind ik erg jammer - dat collega's die vrijwillig tot dit Parlement zijn toegetreden, meer vertrouwen hebben in de Raad dan in het Europees Parlement. Het gaat bovendien om mensen die nooit tot de Raad zullen behoren. Waarom denken dat ze hun belangen beter kunnen verdedigen vanuit de Raad dan vanuit het Parlement, waarin zij zelf zitten en waarin ze kunnen stemmen?
Ook begrijp ik niet, mijnheer de Voorzitter, waarom sommige collega's gezegd hebben dat ze hun land uit de Europese Unie willen terugtrekken - wat overigens een legitiem idee is. In dat geval, dames en heren is het noodzakelijk om voor het Verdrag van Lissabon te zijn omdat in het Verdrag van Lissabon voor het eerst een uittredingsclausule is opgenomen. In werkelijkheid betekent dit - en dat zou ik wel eens willen zien - dat je het lef en de ambitie moet hebben om je volk te vertellen dat het noodzakelijk is om uit de Europese Unie te stappen.
Kortom, mijnheer de Voorzitter, ik denk dat we met de uitslag van het Ierse referendum het proces afronden.
Mijnheer de Voorzitter, ik zou graag willen zeggen tegen de heer Rouček en de heer Brok - die zich zorgen maken over de houding van de president van de Tsjechische republiek - dat ik hierover geen enkele twijfel heb. Ik twijfel hier helemaal niet over, omdat iemand die weigert te ondertekenen wat door het parlement - dat hem heeft gekozen - is ondertekend, hetzelfde is als een koningin van Engeland die geen wet van Westminster ondertekent. Dat is dus onmogelijk. Ik ben er bovendien zeker van dat iemand die zo vaderlandslievend is als de heer Klaus, zijn land niet in een interne constitutionele crisis wil doen belanden.
Ik ben daarom van mening, mijnheer de Voorzitter, dat dit het moment is om onze krachten te bundelen. We moeten ons realiseren dat de wereld niet op ons Europeanen wacht. Daarom is het noodzakelijk dat we ons verenigen en een constructieve houding aannemen ten aanzien van de problemen die onze burgers te wachten staan, of Europa zal als grootmacht van de kaart verdwijnen.
Daarom denk ik, mijnheer de Voorzitter, dat wij Europeanen en dit Parlement dit samen moeten doen.
Glenis Willmott
(EN) Mijnheer de Voorzitter, allereerst wil ik de collega's uit Ierland gelukwensen met het fantastische resultaat. In Groot-Brittannië hebben UKIP en Tories, zo als u allen weet, er bij de Ieren op aangedrongen om tegen te stemmen. Van de UKIP horen we almaar dat we ons niet in nationale aangelegenheden horen te mengen, maar zelf hebben ze zich wel degelijk met het Ierse referendum bemoeid; dat staat buiten kijf. Ik bedank de heer Farage. Volgens mij heeft hij uitstekend werk gedaan, omdat zijn inmenging naar ik begrijp de campagne vóór het Verdrag juist geholpen heeft. Dat is wat je noemt onbedoelde gevolgen, maar aan onze erkentelijkheid doet dat niets af.
De Tories daarentegen zijn totaal ontredderd. Ze zijn verdeeld over Europa en dat overschaduwt het partijcongres dat ze deze week in Manchester houden. Het standpunt van David Cameron over het Verdrag van Lissabon is volstrekt onhoudbaar. Hij blijft maar beloven dat hij, als hij de parlementsverkiezingen wint, een referendum zal houden als het Verdrag nog niet door zevenentwintig lidstaten geratificeerd is. Op z'n best zou je hem voor weifelaar uit kunnen maken. Op z'n slechtst zou je hem ervan kunnen beschuldigen het Britse volk te misleiden, want ik zie geen mogelijkheid hoe hij zo'n toezegging waar kan maken.
En juist nu de voornaamste kwesties in de actualiteit vragen om meer samenwerking in plaats van minder - kwesties als klimaatverandering, de aanpak van de financiële crisis en de stijgende werkloosheid - kiezen de Tories ervoor Groot-Brittannië te isoleren en naar de zijlijn van de EU te manoeuvreren. Ze zien ons liever als toeschouwers dan als spelers.
Deze week kregen we te horen wat hun plannen zijn: snijden in overheidsdiensten en verhoging van de pensioenleeftijd, plannen om de rijken met verlaging van de successierechten bij te springen. Ze gedragen zich ten aanzien van Europa weer eens als een kat in het nauw. Ze beweren zich veranderd te hebben, maar dat is overduidelijk niet het geval. Nee, het zijn nog steeds de oude Tories, die enkele geprivilegieerden helpen op kosten van de overgrote meerderheid en die nog steeds dogma's boven de belangen van het Britse volk stellen.
Het Ierse volk heeft zich duidelijk uitgesproken voor een democratischere, doelmatigere en dynamischere EU en de EU is nu dan ook beter toegerust voor de beproevingen van deze tijd. De Britse Tories moeten kleur bekennen en ons zeggen of ze van plan zijn de toekomst van het Britse volk binnen de EU op het spel te zetten, met alle ingrijpende gevolgen van dien voor de werkgelegenheid en de welvaart. Dus, mijnheer Cameron, draai er niet langer omheen en vertel ons wat u echt vindt.
Ryszard Czarnecki
(PL) Mijnheer de Voorzitter, mevrouw Malmström, mevrouw Wallström, in plaats van superlatieven te gebruiken - ik heb de indruk dat er in het Europees Parlement sprake is van een inflatie van superlatieven - moeten wij ons afvragen waarom de Ierse bevolking 'ja' heeft gezegd, terwijl ze vorig jaar nog 'nee' heeft gestemd.
Ik ben van mening dat degenen die zeggen dat de crisis de Ieren in de armen van het Verdrag van Lissabon heeft gedreven, de zaken veel te eenvoudig voorstellen. De belangrijkste reden waarom de Ieren, de bewoners van het Groene Eiland, voor het Verdrag hebben gesteund, is wellicht het feit dat ze intussen heel wat bij de Europese Unie hebben gewonnen. Ierland heeft ervoor gezorgd dat het niet alleen zelf een eigen nationale commissaris zal hebben, maar dat dit voor alle EU-lidstaten het geval is. We zouden Ierland daarvoor moeten bedanken.
De Europese Unie heeft ook verzekerd dat ze zich niet zal mengen in fiscale aangelegenheden in Ierland. Dat hebben we aan Dublin te danken. Laten we hopen dat dit de allerlaatste Duitse en Franse poging was om het belastingsysteem in de Europese Unie te harmoniseren.
Ten slotte heeft Brussel beloofd dat het zich niet zal bemoeien met de wetgeving van de Ierse Republiek in verband met zeden en sociale normen, onder meer de bescherming van het leven van ongeboren kinderen. We zouden de Ierse regering en het Ierse volk moeten gelukwensen omdat ze hun belangen tijdens de onderhandelingen zo doeltreffend hebben verdedigd.
Het is overigens vermakelijk om te zien hoe blij bepaalde Parlementsleden zijn met de uitslag van het referendum in Ierland. In veel gevallen gaat het immers net om die personen die zich in eigen land tegen het organiseren van een referendum hebben verzet.
Diane Dodds
(EN) Zoals ik bij een eerdere gelegenheid in dit Parlement als eens gezegd heb, treed sta ik hier als uitgesproken voorstandster van een Europa van samenwerkende staten. Ik heb mij consequent uitgesproken tegen het federalistische karakter van het Verdrag van Lissabon en de overdracht van bevoegdheden door natiestaten. De uitkomst van het tweede referendum in de Ierse Republiek over het Verdrag van Lissabon verandert niets voor het Verenigd Koninkrijk. Een tekst die op 2 oktober 2009 Britse belangen schaadt, doet dat op 2 oktober 2010 nog evenzeer. Ratificatie in Polen doet daar niets aan af, evenmin als ratificatie in de Tsjechische Republiek. En ook de datum van parlementsverkiezingen in het Verenigd Koninkrijk zal daar niets aan af doen. Daarom wil ik van de gelegenheid in dit Parlement gebruik maken om voor het Britse volk het recht op een referendum te vragen, dat elk van de Europese staten zou moeten houden - over de volledige tekst van het Verdrag van Lissabon.
Paulo Rangel
(PT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik wens hier mijn enorme voldoening uit te spreken over het resultaat van het Ierse referendum, niet alleen namens de Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-Democraten), zoals hier al vele afgevaardigden vóór mij hebben gedaan, maar in het bijzonder namens de Portugese leden van de EVP-Fractie.
Ik ben van oordeel dat deze uitkomst de vooruitzichten op ontwikkeling en groei van de Europese Unie aanzienlijk versterkt en de voorwaarden voor een nieuwe fase schept. Uiteraard willen wij onze felicitaties overbrengen aan al degenen die hebben bijgedragen aan het Verdrag van Lissabon, met name aan de Commissie en de hier aanwezige commissaris, en natuurlijk ook aan het Portugese voorzitterschap van de Europese Unie, dat een uitermate belangrijke rol heeft gespeeld. Daarom stel ik met genoegen vast dat de Portugezen, ondanks de moeilijkheden en het nog ongekende standpunt van de Tsjechische Republiek waarnaar wij vol verwachting uitkijken, de naam van hun hoofdstad, tot hun grote blijdschap, gekoppeld zullen zien aan een beslissende stap in de ontwikkeling van de Europese Unie. In dit verband zij erop gewezen dat we nog een ander vaandel zullen zwaaien dat te allen tijde een vaandel van de Portugese afgevaardigden van de EVP-Fractie is, namelijk dat van de nationale parlementen.
Ik ben van oordeel dat het Verdrag van Lissabon een essentiële stap voorwaarts betekent op weg naar de aanwezigheid van de nationale parlementen in de Europese democratie. De belangrijkste dimensie van de democratie is de vertegenwoordiging, niet het referendum zoals we hier meer dan eens in het Parlement hebben gehoord. De fundamentele en essentiële waarde van de democratie is gelegen in de vertegenwoordiging, niet in de directe stem. Het Verdrag van Lissabon draagt op aanzienlijke wijze bij aan de versterking van de deelname van de nationale representatieve democratieën aan het Europese proces. Daarom zijn wij bijzonder ingenomen met de beslissing van de Ierse bevolking.
Stéphane Le Foll
(FR) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik zal vast en zeker dingen herhalen die reeds zijn gezegd, en wil in ieder geval mijn tevredenheid uitdrukken over de uitslag van het Ierse referendum over het Verdrag van Lissabon.
Ik wil enkel en alleen de nog aanwezige afgevaardigden wijzen op de redenen voor de verandering. We zijn nu immers tevreden over het 'ja' terwijl er een jaar geleden sprake was van een 'nee'. Wat is er veranderd? De tekst? Nauwelijks. De context? Zeer. Daar gaat het om. Wij kunnen hier discussiëren over institutionele kwesties, maar de burgers verwachten politieke antwoorden van Europa.
Dat is naar mijn mening de analyse die wij moeten maken van deze twee referenda. Er is niet slechts sprake van één uitslag, maar van twee. Eerst 'nee' en vervolgens 'ja'. De Ieren hebben gezegd dat ze Europa nodig hebben in deze crisis, en dat moet op een zeer nadrukkelijke wijze worden onderstreept. Zij vragen Europa immers om hen te beschermen, en dat is belangrijk.
Ik wil herhalen hetgeen meerdere afgevaardigden hebben gezegd. Ik denk dat wij nu snel voort moeten maken. Daarom wenden wij ons tot het Zweedse voorzitterschap van de Raad en tot de Commissie. Indien wij willen antwoorden op de vraag van het Ierse volk, moeten wij concrete antwoorden geven.
De economische crisis: is Europa in staat de groei op Europees niveau te stimuleren? De sociale crisis: is Europa in staat een werkgelegenheidsbeleid te voeren? Voor mij staan deze onderwerpen centraal in het debat. Ik ben tevreden over een andere zaak die het Verdrag van Lissabon heeft opgeleverd: het Parlement krijgt meer macht en zal mijns inziens in het politieke debat een essentiële rol moeten vervullen. Het moet namelijk laten zien dat er meerdere opties zijn en het moet over die opties debatteren.
Indien dit echter een democratisch debat moet worden en indien Europa erin moet slagen antwoorden te geven, moeten we snel een Commissie benoemen en ervoor zorgen dat de Tsjechen zo snel mogelijk overgaan tot ratificatie, zodat Europa het pad van de groei en de hoop terugvindt.
Simon Busuttil
(MT) Ook ik ben zeer verheugd over de uitkomst van het Ierse referendum. Staat u mij toe hierbij een opmerking te maken. Degenen die ons thuis volgen, vragen zich waarschijnlijk af hoe deze uitkomst hen zal beïnvloeden. Ik wil graag enkele concrete voorbeelden geven van hoe deze uitslag deze burgers zal beïnvloeden, voorbeelden die verband houden met mijn werkterrein, namelijk justitie en binnenlandse zaken.
Het Handvest van de grondrechten is iets waar wij trots op mogen zijn, niet slechts als burgers van onze afzonderlijke landen, maar als burgers van de Europese Unie. De burgerrechten die we genieten als burgers zullen door dit Verdrag worden versterkt. Hierbij gaat het onder andere om het gebied van de gegevensbescherming. Ook zal de veiligheid toenemen, want de Europese Unie is van plan om de strijd tegen terrorisme en criminaliteit op te voeren, dankzij het Verdrag. Onze rechten zullen worden versterkt, onder andere in rechtszaken waarin het gaat om internationale adoptie of om alimentatiekwesties met internationale implicaties. Vervolgens zullen bij de aanpak van het concept inzake wijdverspreide solidariteit onze belangen op het bijzonder gevoelige gebied van de immigratie geconsolideerd worden.
Dit betekent dat het Verdrag een heel concreet effect heeft op de burger. Hoe komt dat? Dat komt doordat de regeringen dit Parlement meer bevoegdheden gaan verlenen en dit Parlement ervoor zal zorgen dat deze bevoegdheden op een verantwoordelijke en tegelijkertijd enthousiaste manier worden uitgeoefend en een positieve uitwerking hebben op de burger. Als vertegenwoordigers van de burgers moeten we te allen tijde aan hun zijde staan.
Adrian Severin
(EN) Mijnheer de Voorzitter, de overweldigende meerderheid van ja-stemmen in Ierland is niet alleen te danken aan een beter begrip van het Verdrag van Lissabon, maar ook aan het besef dat waarachtig respect van twee kanten komt en op inlevingsvermogen berust. Bovendien beseften onze Ierse medeburgers dat de Europese trein niet eindeloos kan wachten op degenen die hun afspraak met de geschiedenis dreigen te missen.
In Tsjechië liggen de zaken anders. Het Tsjechische volk betuigde op gepaste wijze steun aan een politieker en socialer, efficiënter en democratischer Europa. De regering sprak zich ook uit voor ratificatie van het Verdrag en het parlement ondertekende het. Het is daarom niet aan ons om respect te tonen voor het Tsjechische volk, maar het is aan de president van de Tsjechische Republiek om respect te tonen voor zijn landgenoten en hun volksvertegenwoordiging.
Voor ons is het zaak om een goed onderscheid te maken tussen recht en misbruik en om tot een opstelling te komen die duidelijk maakt dat voor ons recht precies daar ophoudt waar misbruik begint. We kunnen ons niet laten gijzelen door dwarsliggers. Laten we onszelf voorhouden dat het Verdrag van Lissabon op correcte wijze door alle lidstaten bekrachtigd is en laten we beginnen onze instellingen op dat fundament op te bouwen - een proces waar het Parlement volledig bij betrokken dient te worden.
Carlo Casini
(IT) Mijnheer de Voorzitter, mij is verteld dat ik ook drie minuten had, maar ik zal proberen het tot twee minuten te beperken. Ik deel de blijdschap die al door vele collega's is geuit, en ik denk dat nu het moment is aangebroken om het Verdrag van Lissabon in werking te laten treden, zodra alle ratificaties van het Verdrag binnen zijn, hetgeen naar wij hopen spoedig het geval zal zijn.
De commissie die ik voorzit spant zich daarvoor al geruime tijd tot het uiterste in, maar het is vooral van belang dat het Parlement zich bewust wordt van zijn nieuwe verantwoordelijkheid. Het moet er namelijk voor zorgen dat niet in het minst wordt getornd aan haar ruime wetgevende rol.
Ik wil één element graag benadrukken, dat volgens mij nog niet aan de orde is gekomen. Er waren vele redenen waarom het Ierse volk eerder 'nee' had gezegd tegen het Verdrag. Één hiervan was de angst van sommige kiezers dat de Europese rechtsorde in Ierland bepaalde fundamentele waarden op het vlak van het recht op leven en het begrip 'gezin' zou kunnen schenden.
Deze angsten zijn weggenomen door middel van de verklaringen die door de Europese Raad van december 2008 en die van juni 2009 zijn aangenomen. Dit lijkt mij van belang voor heel Europa, niet alleen voor Ierland. Er is namelijk duidelijk gesteld dat het acquis communautaire niet van toepassing is op het recht op leven, noch op het gezin. Dit is een verduidelijking die niet alleen voor Ierland geldt, maar voor alle lidstaten. In principe was deze verduidelijking niet nodig, omdat het Europees Hof voor de Rechten van de Mens in verschillende beslissingen met betrekking tot Frankrijk, Engeland en Polen al had vastgesteld dat de lidstaten op deze gebieden - het leven, de waarde van en het respect voor het leven en het gezin - de mogelijkheid moeten hebben besluiten te nemen op basis van hun eigen geschiedenis, tradities en cultuur.
Maar het Ierse bezwaar heeft voor een formele verduidelijking van dit punt gezorgd, die nu dus voor de hele Europese Unie geldt. Dit lijkt mij een positieve zaak en heeft het nut van een dubbel referendum aangetoond. Uiteraard weten wij heel goed dat de Europese cultuur bestaat uit de som van de culturen van alle lidstaten, en wij willen allemaal dat Europa niet alleen een economische ruimte is, maar ook en vooral een waardengemeenschap. Ik denk dan ook dat wij samen uiting moeten geven aan onze blijdschap en Ierland moeten bedanken voor de bijdrage die het met zijn geschiedenis en idealen levert aan Europa.
Europa had Ierland nodig, niet alleen om technische redenen, die inherent zijn aan de mechanismen en de organisatiestructuur van Europa, maar ook vanwege de bijdrage die Ierland levert aan datgene waar wij allemaal naar zoeken: de essentie van Europa.
Edite Estrela
(PT) De Ierse ja-stem is goed nieuws voor Europa en voor mij als Portugese en overtuigd Europeaan. Het is de triomf van het gezond verstand en de rede over de demagogie en de manipulatie. De Ieren hebben duidelijk te verstaan gegeven dat zij vertrouwen stellen in het Europees project. Met deze ja-stem is het voornaamste obstakel voor de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon overwonnen.
Nu heeft president Klaus geen excuus meer en moet hij respect opbrengen voor de democratie en voor het parlement dat hem gekozen heeft en het Verdrag van Lissabon reeds heeft goedgekeurd. Het Verdrag van Lissabon luidt een nieuwe fase in. De Europese Unie zal efficiënter beslissingen kunnen nemen en doeltreffender kunnen optreden op het gebied van de externe betrekkingen. Ze zal democratischer en transparanter zijn, dichter bij de burger staan en minder afhankelijk zijn van de regeringen. Dankzij het nieuwe Verdrag zal de Europese Unie beter in staat zijn om de klimaatverandering aan te pakken en een antwoord te bieden op de uitdagingen van de globalisering.
Mairead McGuinness
(EN) Mijnheer de Voorzitter, het was een lang maar niet erg dramatisch debat. Stelt u zich eens voor dat 'nee' de uitkomst was geworden - dit Parlement zou bol staan van emotie. Mij dunkt dat het feit dat het 'ja' geworden is en dat we daar in de Europese Unie in alle kalmte op reageren, boekdelen spreekt. Natuurlijk ben ik verheugd over de uitslag van het referendum in Ierland, net als de collega's van de Fine Gael hier in het Parlement. Ik heb heel hard gewerkt voor een 'ja' en het lijkt mij dat het Ierse volk zich over nationale problemen en binnenlandse kwesties heen gezet heeft en zich heeft laten leiden door Europese overwegingen, door het Verdrag van Lissabon, zijn voorgeschiedenis en onze banden met de Europese Unie, en daarom volmondig 'ja' gezegd heeft tegen de Europese Unie, wat een fantastisch resultaat is.
Niettemin zal commissaris Wallström, die zo vriendelijk was meermaals naar Ierland te komen, een sterke onderstroom gewaar geworden zijn, die volgens mij in alle lidstaten aanwezig is en gevormd wordt door mensen die geen voeling hebben met waar het in de Europese Unie om gaat. Ik denk dat ieder van ons daar schuldig aan is. Ik denk dat we te weinig praten over het project, over de Europese Unie, over solidariteit, over wat dat werkelijk betekent. We hebben het meer over wat Europa ons oplevert of wat we eraan kwijt zijn, over wat er niet deugt aan een richtlijn of verkeerd is aan een bepaalde verordening. Daarom denk ik dat we in de politieke praktijk ons maar eens over een aantal van die fixaties heen moeten zetten, want als het op een referendum aankomt, zoals we nu meegemaakt hebben, is het zaak om aan de mensen op straat, in de winkels en op scholen uit te leggen wat Europa is, hoe het werkt, wat mijn werk is, wat het werk van de Commissie is en dat is een bijzonder leerzame ervaring. Het is echt een zeer nuttige oefening om rechtstreeks met gewone mensen over de Europese Unie te praten. De mensen in Ierland weten nu meer van de Unie dan de vorige keer, omdat we zo intensief met hen in contact getreden zijn.
Ik dring er daarom bij iedereen in dit Parlement op aan om, eenmaal terug in eigen land, dit vaker te doen, en om niet op de Europese Unie af te geven als daar geen reden toe is. Wees vooral vrij in uw kritiek als dat nodig is, en tegen mensen als de heer Farage, die zich er zorgen over maakten dat de Ieren geïntimideerd waren, zou ik willen zeggen dat wij Ieren ons niet zo makkelijk laten intimideren. Er was ook geen sprake van intimidatie en dat zal er ook nooit zijn. Mijnheer de commissaris, dat ik niet tot het eind van dit debat blijf, heeft niets te maken met gebrek aan respect voor u, voor de voorzitter van de Raad of het voorzitterschap, maar enkel met andere verplichtingen. Ik dank u voor alle steun die u de laatste tijd hebt geboden.
Csaba Sándor Tabajdi
(HU) Dames en heren, als lid van het Europees Parlement uit Hongarije, het land dat als eerste het Verdrag van Lissabon heeft geratificeerd, verwelkom ik het resultaat van het Ierse referendum. Ik zou echter graag het ratificatieproces achter de rug hebben, zodat we kunnen praten over hoe we het Verdrag van Lissabon kunnen implementeren. Het is namelijk een enorme stap voorwaarts naar een politieke unie en een belangengemeenschap, aangezien de sociale rechten in grote mate worden uitgebreid, terwijl met het Handvest van de Grondrechten taalkundige- en culturele verscheidenheid juridisch bindende bescherming wordt geboden en tot Europese norm wordt verheven. Maar het Verdrag van Lissabon bevat een zeer belangrijke nieuwe bepaling.
Voor het eerst in de geschiedenis van de Europese Unie wordt er gesproken over mensen die deel uitmaken van een minderheid. Nationale-, etnische- en immigrantenminderheden vormen 15 procent van de EU-bevolking. Eindelijk kunnen we aanvangen met de vorming van een Europees stelsel voor de bescherming van minderheden. Ik dank u voor uw aandacht.
Lena Barbara Kolarska-Bobińska
(PL) Mijnheer de Voorzitter, de goedkeuring van het Verdrag van Lissabon maakt een einde aan het historische proces van de grote uitbreiding van de Europese Unie met tien nieuwe lidstaten. Dit proces begon in de jaren negentig van de vorige eeuw en eindigt met een akkoord over de institutionele veranderingen waarmee de Europese Unie zich aan deze nieuwe werkelijkheid zal aanpassen.
De goedkeuring van het Verdrag luidt niet alleen een nieuwe fase in, maar biedt de Europese Unie ook de gelegenheid om een stap voorwaarts te zetten. De instellingen die we in het leven zullen kunnen roepen, zijn niet meer dan een kans. Het hangt van onszelf af of we deze kans ten volle zullen benutten. Dit is eveneens een uitgelezen moment om aan de burgers die sceptisch staan tegenover het Europese project duidelijk te maken dat de Europese Unie leeft, dat ze voortdurend in verandering is en in de eerste plaats een antwoord geeft op de problemen van de mensen. Het lijkt bijgevolg van essentieel belang om een nieuw beleid voor te stellen dat een oplossing biedt voor de uitdagingen die we moeten aangaan. De vrees bestaat echter dat we ons niet op dit aspect zullen kunnen concentreren omdat de discussie over formele aangelegenheden en personen steeds de overhand zal nemen: wie moet voor welke functie worden verkozen? We mogen nu in geen geval toelaten dat nationaal egoïsme, dat in tijden van crisis opnieuw sterker de kop kan opsteken, deze kans voor de Europese Unie in gevaar brengt. We moeten de burgers er in de eerste plaats van overtuigen dat de Europese Unie niet alleen een elitair project is met hoge functies en overdreven bureaucratie, maar ook synoniem is met nieuwe en efficiëntere manieren om hun problemen op te lossen.
Alan Kelly
(EN) Mijnheer de Voorzitter, er staat vandaag een trots Iers parlementslid voor u. Dit historische ja-woord vergde bloed, zweet en tranen van politici, sporters, zakenlieden, boeren en vakbondsleden. Het vervult mij ook met trots dat ik vrijdag in mijn graafschap Tipperary het nieuws over deze verpletterende overwinning mocht zien binnenkomen, wat mij bevestigde in iets waarin ik altijd geloofd heb, namelijk dat Ierland een groot voorstander van Europa is en dat we ook in de toekomst daaraan ons steentje zullen bijdragen.
Nu merk ik dat de kaboutertjes van de UKIP, die na het vorige referendum in dit Parlement opdoken, verdwenen zijn. Het zal velen van u een genoegen zijn te weten dat ik er vast van overtuigd ben dat het Ierse volk ze voor eens en voor altijd van hier verdreven heeft. De uitspraak over het Verdrag van Lissabon was een overwinning van de waarheid op de vermaledijde leugens en mythen die in sommige gevallen door extremisten uit het nee-kamp verspreid zijn in een poging misbruik te maken van de gerechtvaardigde zorgen onder het volk. Die extremisten hebben afgelopen vrijdag hun meerdere gevonden.
Toch moeten we lering uit het gebeurde trekken. Wij allen die een progressieve politiek en een progressief Europa voorstaan, dienen samen de burger meer te stimuleren om zich met onze Europese instellingen verbonden te voelen. Die verbondenheid mogen we nooit voetstoots aannemen.
Damien Abad
(FR) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, het Ierse volk heeft er duidelijk voor gekozen zich in het hart van Europa te nestelen door het Verdrag van Lissabon met een zeer grote meerderheid goed te keuren. Als benjamin van de Franse leden van het Europees Parlement juich ik deze keuze toe, die ons eindelijk in staat stelt ons bezig te houden met de specifieke zorgen van onze burgers.
Ik wil echter twee opmerkingen maken. Ten eerste mag niemand voorbij gaan aan het feit dat de Ieren voornamelijk door de crisis eurofiel zijn geworden en dat uit dit Ierse 'ja' derhalve een echte behoefte aan Europa spreekt, aan een politiek Europa dat bescherming biedt en voorstellen doet, behoefte aan een Europa dat in staat is het hoofd te bieden aan de crises en dat ervoor zorgt dat zijn burgers de veiligheid krijgen waarom zij vragen.
Ten tweede moet de mislukking van het eerste referendum in Ierland ons tot voorbeeld en lering dienen. Wij mogen niet, telkens wanneer wij Europa vooruitgang willen laten boeken, overgeleverd zijn aan de gratie van procedures die in het Europa met zevenentwintig lidstaten ongeschikt zijn. Met het huidige systeem is het soms uiteindelijk meer in het belang van een lidstaat 'nee' te zeggen tegen een verdrag dan 'ja'. Die premie voor een 'nee' moet ons ertoe aanzetten een echte procedure op communautair niveau in te voeren om een nationalisering van de debatten te voorkomen.
De Europese dynamiek is thans opnieuw in beweging, en wij, leden van het Europees Parlement, krijgen eindelijk zeggenschap over gevoelige kwesties als de crisis in de melksector of de gascrisis van afgelopen winter. Ik wil het Parlement wijzen op het enige belangrijke punt van de communautaire begroting voor 2010, namelijk de financiering van de tweede tranche van het Europese herstelplan ten bedrage van maar liefst twee miljard euro. Ik behoor tot degenen die denken dat wij ervoor moeten zorgen dat dit plan niet uitsluitend wordt gefinancierd met landbouwfondsen, omdat dit in een tijd van crisis een slecht signaal zou zijn naar onze landbouwers toe en tevens een risico zou vormen voor de toekomst van onze voedselveiligheid en van onze landen.
Tot slot wil ik onze Ierse vrienden nogmaals bedanken en hun mijn oprechte en allerhartelijkste gelukwensen aanbieden voor hun duidelijk Europese keuze. Ik doe thans een beroep op onze Poolse en Tsjechische vrienden actie te ondernemen opdat Europa de beschikking krijgt over een instrumentarium waarmee het de uitdagingen van de globalisering in de komende decennia het hoofd kan bieden.
Juan Fernando López Aguilar
(ES) Mijnheer de Voorzitter, ik heb drie boodschappen, in telegramstijl.
Ten eerste, wil ik, net als vele sprekers voor mij, mijn blijdschap uitdrukken over het overtuigende 'ja' dat in het Ierse referendum is uitgesproken.
Ten tweede, als voorzitter van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken wil ik benadrukken dat de waarschijnlijke inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon van groot belang is voor het versterken van de legitimiteit van de Europese opbouw. Dit heeft namelijk te maken met burgerschap, rechten, vrijheden en de mogelijkheid om gezamenlijk te strijden tegen georganiseerde misdaad en terrorisme en, op het gebied van de Overeenkomst van Schengen, met een efficiëntere behandeling van delicate zaken als asielbeleid, immigratie, status van buitenlanders en bewaking van de buitengrenzen van de Europese Unie.
Ten derde wil ik, zoals andere sprekers voor mij, er aan herinneren dat dit niet het einde van het verhaal is, niet alleen omdat Tsjechië het Verdrag nog moet ratificeren, maar ook omdat we lering moeten trekken uit de problemen die we hebben ondervonden in het proces tot ratificering van het Verdrag van Lissabon. Het was niet gemakkelijk; er zijn tien jaren van debatteren aan voorafgegaan en daardoor zullen we, niet alleen tegenover onszelf maar ook bij toekomstige uitbreidingen, veel veeleisender zijn en van al degenen die de nieuwe regels onderschrijven die van kracht zullen zijn vanaf het moment dat het Verdrag van Lissabon in werking treedt, trouw, samenwerking en verantwoordelijkheid vragen.
Anne Delvaux
- (FR) Mijnheer de Voorzitter, daags na de positieve uitslag van het referendum in Ierland, kunnen wij mijns inziens zeggen dat we nu meer Europeaan zijn dan voorheen. Dat vervult mij met vreugde, met een waarlijke, wonderlijke, waarachtige vreugde. Helaas zijn wij in feite nog steeds afhankelijk van het besluit van het Tsjechische constitutionele hof, maar ook van de luimen van de Tsjechische president.
We moeten een duidelijk signaal afgeven aan de mensen die de toekomst van dit Verdrag in handen hebben, van een Verdrag dat zo belangrijk is voor de Unie, voor onze instellingen en voor de 500 miljoen Europeanen die wij vertegenwoordigen. Wij kunnen ons niet meer in het nauw laten drijven door een klein aantal mensen, mensen die enkel en alleen tot doel hebben het algemeen Europees belang te dwarsbomen. Het is legitiem dat sommigen niet verder wensen te gaan met de Europese integratie, en het is legitiem dat zij hun voorbehouden wereldkundig maken, maar dan is het ook legitiem dat degenen die dat wel willen, vooruit kunnen gaan.
Algemeen gesproken neemt het ratificatieproces van de Europese verdragen te vaak de vorm aan van een pyrrusoverwinning. Zijn we ertoe veroordeeld om ons continu in allerlei bochten te wringen om een verdrag en de bijbehorende institutionele hervormingen te kunnen realiseren?
Wij moeten lessen trekken uit dit chaotische ratificatieproces evenals natuurlijk uit de onderhandelingen die op gang werden gebracht om een tweede referendum in Ierland te organiseren, alsof het de gewoonste zaak van de wereld is om een volk dat zich reeds op een soevereine manier heeft uitgesproken, opnieuw naar de stembus te laten gaan, en alsof het de normaalste zaak van de wereld is dat de goedkeuring van een verdrag een vorm van wisselgeld is. De institutionele samenhang en het institutionele evenwicht van het Europese avontuur staan op het spel.
De ratificatie van een verdrag is wel het minste wat qua loyaliteit en cohesie mag worden verwacht van landen die ervoor kiezen tot de Europese Unie toe te treden. We willen een sterk signaal aan de burgers afgeven, waarmee we hopen te bereiken dat het Verdrag voor de Europese verkiezingen van juni 2009 zal zijn geratificeerd. Hoe denkt volgens u de Europese burger nu over het Verdrag van Lissabon, en afgezien daarvan over onze interne samenhang en onze legitimiteit?
Zoran Thaler
(SL) Het ondubbelzinnige 'ja' van de Ieren op het Verdrag van Lissabon is een belangrijke stap in de richting van een verenigd Europa en voor Eurosceptici een kleine tegenslag.
Dit besluit is juist zo belangrijk omdat het een besluit is van een volk dat in een referendum heeft gestemd, en van een natie die een jaar de tijd heeft gekregen om te overwegen of haar oorspronkelijke 'nee' wel echt ten goede zou komen aan Ierland.
De aandacht zal nu, afgezien van Tsjechië, gericht zijn op de geloofwaardigheid van het Verenigd Koninkrijk, een EU-lidstaat waarvan de oppositieleider, de heer David Cameron, beloofd heeft om een referendum te houden over het Verdrag, als hij de verkiezingen van 2010 wint. Hij heeft dat beloofd, ongeacht het feit dat beide kamers van het Britse parlement het Verdrag van Lissabon in de zomer van 2008 hebben geratificeerd.
Wat blijft er over van de geloofwaardigheid van de besluiten en internationale verbintenissen van het Verenigd Koninkrijk, een van onze lidstaten, dat het Verdrag weliswaar reeds heeft geratificeerd maar nu zijn besluiten en verbintenissen twee jaar later dreigt in te trekken?
Enikő Győri
(HU) Dames en heren, toen bijna 84 procent van de Hongaren in de lente van 2003 de toetreding van ons land tot de Europese Unie steunde, hadden ze het gevoel terug te keren naar de gemeenschappelijke familie van Europese volkeren waartoe ze altijd al hadden behoord en waaruit de meer dan veertig jaar durende communistische dictatuur ze had verstoten. De Hongaren zagen de Europese Unie dus niet alleen als een op rechtsregels gebaseerde vorm van economische samenwerking, maar als een op waarden gebaseerde gemeenschap. De Ierse goedkeuring van het Verdrag van Lissabon vervult ons met vreugde, want daardoor krijgen onze waarden hun verdiende plaats in het oprichtingsverdrag, en onder deze waarden zal ook expliciet de erkenning van de rechten van leden van minderheden worden opgenomen.
Daarom heb ik, mijnheer de Voorzitter, zojuist de blauwe kaart omhoog gestoken, toen de heer Szegedi met zijn opmerkingen kwam. Ik had hem willen vragen of hij het Verdrag van Lissabon wel heeft gelezen, want als dat het geval was geweest, had hij het door mij geciteerde artikel over de minderheden wel gekend. De Hongaarse burgers vertrouwen erop dat de Europese Unie vanaf het moment dat het Verdrag van kracht wordt, gevoeliger wordt voor problemen in verband met minderheden en dat gevallen zoals de Slowaakse taalwet eens en voor altijd onacceptabel zullen worden. Niet alleen omdat het zo in de wet staat maar omdat het gaat om het gedachtegoed van de Europese Unie, moet iedereen voelen dat het de gemeenschappelijke verantwoordelijkheid is van alle Europese burgers dat minderheden zich vrijelijk en zonder beperkingen kunnen bedienen van hun moedertaal en zich thuis kunnen voelen in hun geboorteland.
Ik ben ervan overtuigd dat het Verdrag van Lissabon ons ook kan helpen om de Europese instellingen beter te laten begrijpen dat onze waarden ook binnen de Europese Unie moeten worden beschermd en dat er bij schending daarvan automatisch moet worden opgetreden. We mogen geen dubbele maatstaven hanteren, beste collega's van de socialistische en liberale fracties en van de niet-ingeschrevenen en mogen ons niet beroepen op onze waarden als dat in ons belang is, maar deze waarden vergeten ze als ons dat beter uitkomt. Dit is niet het Europa dat de Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-Democraten) voor ogen heeft.
Ivari Padar
(ET) Mijnheer de Voorzitter, ik was vorige week in Ierland om mijn vrienden in de Ierse Labour Party te steunen. Ik ben blij dat Ierland duidelijk 'ja' heeft gestemd, want dit is een heel belangrijke beslissing voor zowel Ierland als de Europese Unie. Als landbouwer ben ik in het bijzonder verheugd dat Ierse boeren de referendumcampagne deze keer vanaf het begin hebben ondersteund. Dat was heel verstandig, want als het Verdrag van kracht wordt, krijgt het Europees Parlement op het gebied van landbouw dezelfde bevoegdheden als de Raad. Daaronder valt ook de medebeslissingsprocedure op het gebied van het gemeenschappelijke landbouwbeleid, hetgeen voor Europese burgers alleen maar goed nieuws betekent.
Seán Kelly
(GA) Mijnheer de Voorzitter, als nieuwgekozen Parlementslid wil ik graag zeggen dat ik trots ben op de positieve uitslag van het referendum over het Verdrag van Lissabon afgelopen vrijdag in Ierland. Ik ben ook trots op het levendige debat dat hier vandaag is ontstaan.
(EN) Veel mensen vragen zich af waarom Ierland van gedachten is veranderd. Vier factoren zouden daar een rol bij gespeeld kunnen hebben. De eerste is volgens mij dat we een Europese commissaris hebben gekregen. De tweede zijn de garanties. De derde dat er, anders dan vorige keer, nu een fatsoenlijk debat heeft plaats gevonden en de mensen behoorlijk geïnformeerd waren. Ook de economische crisis speelde een rol, maar de voornaamste factor was dat de campagne om vóór te stemmen dit keer wel op gang kwam, wat de vorige keer niet zo was. Groepen burgers en politici vonden elkaar en het was bij mijn weten voor het eerst dat politieke partijen, de grote partijen van het politieke midden, hun geschillen opzij zetten en campagne voerden in het belang van Ierland. En dat heeft het Ierse volk opgepakt.
Ook de nee-campagne was goed georganiseerd en iedereen is aan het woord gekomen, ook de United Kingdom Independence Party, die ervoor zorgde dat een zekere tekst met de titel "De waarheid over het Verdrag: stop de EU-bulldozer" wijd verspreid raakte in Ierland. Afijn, het Ierse volk heeft besloten dat het toch veel liever op de EU-trein dan op de UKIP-bulldozer zit.
Afgelopen weekeinde was een overwinning voor de communicatie. Er is vaak over een gebrekkige communicatie geklaagd, maar dit was een overwinning voor de communicatie en als we voortgaan op deze weg brengen we Europa dichter bij de mensen.
Nu is het aan de Tsjechische president om de overeenkomst te ondertekenen en rechtsgeldig te maken. Als hij dat niet doet, begaat hij in mijn ogen een dictatoriale daad zoals de wereld nog niet eerder gezien heeft, en die een volkomen ontkenning zou zijn van de democratische grondbeginselen.
Ik dank u zeer voor al uw steun en wij Ieren zien ernaar uit om ons tot in lengte van dagen positief gestemde Europeanen te kunnen tonen.
Jo Leinen
(DE) Mijnheer de Voorzitter, na acht jaar debatteren en onderhandelen is de kans groot dat het Hervormingsverdrag in werking zal treden, mede dankzij het vele werk van talloze leden van dit Parlement, die zich van het begin tot het einde in de Conventie en later ook in de Intergouvernementele Conferenties hebben ingezet voor dit project.
Ik geloof dat het Parlement een goede rol heeft gespeeld in het Hervormingsverdrag. Ik ben van mening dat president Klaus geen juridische reden meer heeft om de EU nog langer te blokkeren, als het Tsjechische constitutionele hof met een positieve uitspraak komt. Ook de andere constitutionele organen in de Tsjechische Republiek zullen middelen vinden om een dergelijke onwettige blokkade te voorkomen.
We horen intussen dat uit Groot-Brittannië nieuwe tegenspoed dreigt te komen. Mocht een Britse regering echter een referendum willen houden, dan zal het daarbij niet kunnen gaan over het Verdrag van Lissabon maar over de vraag of de Britten voor of tegen de EU zijn en er al dan niet willen uitstappen. Daarom moet het dan gaan, maar niet om een reeds geratificeerd Verdrag. Dat zou volstrekt ontoelaatbaar zijn. Ik ben van mening dat we hier een les uit moeten trekken, namelijk dat de burgers meer informatie nodig hebben. Daarom hoop ik dat we in de nieuwe Commissie ook een vicevoorzitter voor communicatie en informatie krijgen, wellicht zelfs een commissaris voor het burgerschap van de Unie. Dat zou hét antwoord zijn op al dat geruzie over het Europees beleid.
Jarosław Leszek Wałęsa
(PL) Mijnheer de Voorzitter, dankzij het Verdrag van Lissabon kan Europa uitdagingen aangaan die de interne problemen van de EU-lidstaten ver overschrijden. Zal Europa bereid zijn om dat te doen? Dat is nog steeds moeilijk te zeggen. Zeker is dat het antwoord op deze vraag in grote mate door de Europese burgers zal worden bepaald.
De Europese Unie moet, afgezien van het Verdrag van Lissabon, echter ook de wil hebben om te handelen en een rol te spelen op het internationale toneel. Ze moet zich verantwoordelijk voelen voor de stabiliteit in de wereld en de ontwikkeling van onze planeet. Van deze factoren hangen immers ook haar eigen veiligheid en ontwikkeling af. Wij moeten ons verzetten tegen de vaak gebruikte metafoor van Europa als een veilig, welvarend en democratisch land dat de mensenrechten hoog in het vaandel heeft, maar dat uitsluitend oog heeft voor de eigen interne problemen en de rest van de wereld de rug toekeert.
Het Verdrag van Lissabon dwingt ons een beter inzicht te verwerven in de uitdagingen die we het hoofd moeten bieden. Na het Ierse 'ja' zijn de ogen van het verenigde Europa nu op Polen en de Tsjechische Republiek gericht. Ik twijfel er niet aan dat het Verdrag van Lissabon zeer binnenkort in werking zal treden. In afwachting van de ondertekening van het Verdrag door president Kaczyński en president Klaus zouden we echter moeten nadenken over de manier waarop het debat in het kader van de huidige hervorming is gevoerd. We zouden er goed aan doen om conclusies te trekken uit de gebeurtenissen die zich hebben voorgedaan. We moeten ons voorbereiden op de toekomst. We dienen ons voor te bereiden op nieuwe hervormingen, want het schitterende project dat we vormgeven - de Europese Unie - is een concept dat nog niet is voltooid. Tot slot zou ik nog een ding willen zeggen: Ierland, bedankt!
Paolo De Castro
(IT) Mijnheer de Voorzitter, waarde collega's, 2 oktober jongstleden was een grote dag voor Europa, dankzij het 'ja' van de Ieren tegen het Verdrag van Lissabon. Met name voor het gemeenschappelijk landbouwbeleid zal de invoering van de medebeslissingsprocedure een echte democratische revolutie betekenen: het Parlement zal eindelijk besluitvormingsbevoegdheden hebben die gelijk zijn aan die van de Raad van ministers van Landbouw, en dit dankzij de instemming van de Ieren en de positieve stemmingsresultaten in de nationale parlementen, waaronder het Tsjechische parlement.
Ieder uitstel zou een probleem zijn voor de landbouwers in alle lidstaten. Voor de landbouwsector is dit namelijk een van de zwaarste en moeilijkste momenten van de afgelopen jaren, met prijsdalingen bij het gros van de producten, en niet alleen zuivelproducten, zoals we de afgelopen dagen hebben kunnen zien.
In afwachting van de formele inwerkingtreding van het Verdrag verwachten wij, mijnheer de Voorzitter, dat de Raad en de Commissie vanaf vandaag ook op landbouwgebied rekening houdt met de besluiten van dit Parlement - dat democratisch door alle Europese burgers is gekozen -, om te beginnen met de maatregelen voor de aanpak van de crisis in de zuivelsector.
Petru Constantin Luhan
(RO) Mijnheer de President, geachte collega's, ik ben eveneens zeer tevreden met het feit dat de Ieren uiteindelijk het Verdrag van Lissabon hebben goedgekeurd. Ik ben namelijk overtuigd van het belang van dit document voor de opbouw van Europa.
Wij hebben een nieuw verdrag nodig dat de Europese Unie moderne instrumenten en optimale werkmethoden geeft om op efficiënte wijze de uitdagingen van de moderne wereld het hoofd te bieden. Dit Verdrag is in de eerste plaats een stap voorwaarts in de democratisering van het besluitvormingsproces op het niveau van de Unie, en wij in het Europees Parlement horen bij de eersten die van de positieve veranderingen in het kader van dit Verdrag zullen profiteren.
Door uitbreiding van de medebeslissingsprocedure komt het Europees Parlement als wetgever op voet van gelijkheid te staan met de Raad voor 95 procent van de communautaire wetgeving. In de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken waar ik actief in ben, zullen we bijvoorbeeld de medebeslissingsprocedure uitbreiden van 40 naar 80 bevoegdheidsgebieden, hetgeen een uitbreiding betekent van de democratische legitimiteit van de Europese wetgeving.
Ik ben van mening dat de nieuwe rechtsgrondslag zal bijdragen aan het versnellen van de economische ontwikkeling en aan de aanpassing van de juridische systemen in de lidstaten. Ik ben er eveneens van overtuigd dat wij op deze wijze eenvoudiger een van de hoofddoelen van de Europese Unie zullen realiseren, te weten de economische, sociale en territoriale cohesie.
Ik wacht met veel belangstelling de afronding van het ratificatieproces af, en hoop dat we spoedig met de implementatie ervan kunnen beginnen.
José Manuel Fernandes
(PT) Dames en heren, geachte afgevaardigden, ik ben blij met het overtuigde 'ja' dat het Ierse volk vorige zondag in het referendum over het Verdrag van Lissabon heeft uitgesproken. Laat ons hopen dat de lange lijdensweg van de ratificaties van het Verdrag hiermee eindelijk is afgelopen.
Ik ben ervan overtuigd dat ook de Tsjechische Republiek het Verdrag van Lissabon zal ratificeren. Het zou onbegrijpelijk en onaanvaardbaar zijn als de toekomst van Europa gegijzeld of, erger nog, geblokkeerd zou worden door een persoonlijke opinie die niet alleen geen eerbied opbrengt voor de meerderheid van het nationale parlement, maar er zelfs regelrecht mee in strijd is. Wij willen allemaal dat er voorgoed een eind komt aan de institutionele impasse waarin wij ons al bijna tien jaar lang bevinden.
Dank dus aan het Ierse volk, want de wil die de Ieren hebben uitgesproken, biedt ons hoop op een sterker, welvarender en meer solidair Europa en versterkt tegelijkertijd de verantwoordelijkheid en de plicht van alle Europese instellingen om ervoor te zorgen dat hun optreden deze wil niet verraadt, een wil die overigens wordt gedeeld door de overgrote meerderheid van de Europese burgers.
Ik hoop van harte dat wij allen berekend zijn op onze taak en zullen bijdragen aan een Europa dat steeds vaker het voortouw neemt, meer samenhang tot stand brengt, zich sterker maakt voor de democratische waarden, de sociale en fundamentele rechten en de economische groei, en tegelijkertijd ook het milieubehoud bevordert.
Mário David
(PT) Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de minister, mevrouw de commissaris, dames en heren, ik neem hier kort het woord om het historische en overweldigende resultaat van het Ierse referendum toe te juichen en de beslissende rol van Fine Gael en zijn leider Enda Kenny, de aankomende premier van Ierland, te onderstrepen, want zij hebben dit proces geleid. Uit dit proces is gebleken dat de Europese Unie veel dichter bij de burger moet worden gebracht. De burgers, wij allemaal, zijn de voornaamste doelgroep van alle activiteiten van de Unie. Het is fundamenteel dat de burgers zich bewust zijn van de gevolgen en de voordelen die Europa meebrengt voor hun dagelijkse leven.
Europa is onze leefruimte. Wat goed is voor Europa is goed voor alle lidstaten en dus ook voor hun burgers. Dat is zeker het geval met het Verdrag van Lissabon. Met dit Verdrag blijkt veel duidelijker dat het mogelijk is om tegelijkertijd een trots en overtuigd nationaal burger en een vurig verdediger van het Europese project te zijn. En nu het veel te lange debat over de organisatie en de werking van de Europese Unie eindelijk is afgerond, kan de Europese Unie zich meer en met nieuwe en meer doeltreffende instrumenten richten op de echte problemen waarmee de Europeanen te kampen hebben: concurrentie, groei en werkgelegenheid.
Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de minister, tot slot nog een voorstel voor de toekomstige generaties. Gelet op het gebrek aan informatie over de waarden, de bevoegdheden, de doelstellingen en de werkwijze van de Europese Unie zou het Europees Parlement moeten suggereren om aan het eind van het verplichte onderwijs in elke lidstaat verplicht een nieuw vak Europese studies in te voeren. Dan zullen de jonge Europeanen op een objectieve, reële en concrete manier werkelijk inzicht krijgen in onze beginselen en leren wie we zijn, wat we doen en wat we willen bereiken.
Dankzij de kennis die ze op jeugdige leeftijd opdoen, zullen ze zich gedurende hun gehele leven bewust zijn van het potentieel en het enorme nut van de Europese identiteit die wordt gecreëerd door dit unieke project, waarbij de soevereiniteit over het gehele continent vrijwillig wordt gedeeld.
David Casa
(MT) Dit is inderdaad een historisch moment, niet alleen omdat de Ieren het Verdrag met een grote meerderheid hebben goedgekeurd, maar omdat Polen vandaag heeft verklaard het Verdrag te zullen ratificeren.
Dit Verdrag heeft een lange geschiedenis. Ik ben hier nog maar vijf jaar, maar er zijn afgevaardigden die al heel lang naar dit historische moment hebben toe gewerkt. Een van hen is mijn collega Méndez de Vigo. Deze gewichtige gebeurtenis zal grotere verantwoordelijkheden op onze schouders als politici leggen en dit geldt eveneens voor de president van Tsjechië. Zijn persoonlijke mening telt wel degelijk mee, maar hij kan niet een heel land, of de hele Europese Unie, gijzelen om een persoonlijke politieke mening.
Als politici dragen we een grote verantwoordelijkheid. We moeten antwoorden geven en we moeten alleen tegenover de burgers van de Europese Unie verantwoording afleggen, omdat we hen uiteindelijk vertegenwoordigen. Europa wacht veel moeilijke uitdagingen met betrekking tot kwesties als de financiële crisis, de klimaatverandering, de immigratieproblemen en het scheppen van meer banen in Europa. Daarom kan de mening van de Tsjechische president Europa er niet van weerhouden de normen te bereiken die we onszelf hebben gesteld. Ik ben het eens met de vorige spreker die zei dat de Commissie zou moeten worden benoemd. We hebben een voorzitter en daarom zie ik geen reden waarom we de uitspraak van het constitutionele hof van Tsjechië zouden moeten afwachten alvorens een Commissie te kunnen benoemen. Er moet veel werk worden verzet en de Commissie moet direct hard aan de slag om de uitvoering van dit werk te verzekeren.
Iuliu Winkler
(HU) Ik sluit me aan bij de lange rij sprekers voor mij die de beslissing van de Ieren om voor het Verdrag van Lissabon te stemmen, hebben verwelkomd. Daarmee kunnen we vol optimisme de afronding van het ratificatieproces tegemoet zien. Dit is echter niets anders dan een eerste stap op het pad waarop we mijns inziens drie doelen moeten zien te bereiken. We moeten de integratie van de nieuwe lidstaten intensiveren, de barrières uit de weg ruimen die tot een Europa van twee snelheden hebben geleid en het uitbreidingsproces van de Europese Unie voortzetten richting de Balkan.
Het Verdrag van Lissabon is gebaseerd op Europese solidariteit en ik hoop dat de solidariteit daadwerkelijk zal werken en het niet slechts bij een intentieverklaring blijft die op de forums van de verschillende Europese instellingen tot uitdrukking werd gebracht. Ik ben van mening dat ook de economische crisis laat zien dat we alleen met solidariteit de uitdagingen het hoofd kunnen bieden en dat we met een sterke Europese Unie stuk voor stuk belangrijke spelers op het wereldtoneel kunnen zijn.
We hebben een lange en vermoeiende weg achter ons liggen. We kunnen het ons niet veroorloven om nu de fundamenten van het Europese bouwwerk te laten verzwakken. Ik ben er heilig van overtuigd dat de realiteit de eurosceptici laat zien dat we samen sterker zijn en dat we er niets mee opschieten als we terugkeren naar de geopolitieke situatie van het begin van de twintigste eeuw.
Diogo Feio
(PT) Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de minister, mevrouw de commissaris, na het resultaat van vorige vrijdag hoop ik dat Europa definitief in staat zal zijn de crisis rond de Verdragen te overwinnen, zodat we over een stabiele institutionele corpus kunnen beschikken dat is aangepast aan een organisatie van zevenentwintig lidstaten en sterk verschilt van dat van het Verdrag van Nice.
Mijnheer de Voorzitter, een verdrag is geen kunstwerk, geen rechtsdocument dat alleen maar bedoeld is om bewonderd te worden. Het moet nuttig zijn en effect sorteren. Hoe relevant het vanuit politiek oogpunt ook is om bijvoorbeeld van gedachten te wisselen over wie tot voorzitter van de Raad zal worden gekozen, toch is het nog veel relevanter om het ratificatieproces tot een goed einde te brengen en het Verdrag effectief in werking te laten treden, niet in de laatste plaats omdat uit het Ierse resultaat is gebleken dat Europa niet tegen de wil van de volkeren kan worden opgebouwd. De onderlinge toenadering is reëel, of ze nu via de weg van de volksvertegenwoordiging of via een referendum tot stand komt.
Er zij tevens op gewezen dat een nee-stem even democratisch is als een ja-stem. Voor sommigen lijkt dat niet helemaal duidelijk te zijn. Ik hoop dat met de ratificatie door Ierland, de Tsjechische Republiek en Polen echte solidariteit tussen de lidstaten ontstaat. Ik hoop ook dat we hiermee de weg inslaan naar een situatie waarin deze grote stap plaatsvindt in de geest van het Europa van Schuman, van een Europa dat met kleine stappen, dag in dag uit en vooral via de bevordering van de Europese idealen wordt opgebouwd.
Csaba Sógor
(HU) Mijnheer de Voorzitter, het succes van het Ierse referendum is het succes van de Europese gedachte. Waaraan is dat te danken? Ten eerste hebben de Ieren een garantie gekregen, dat wil zeggen de meerderheid heeft de wens van de minderheid in aanmerking genomen. Echte democratie is niet alleen dat er vóór de mening van de meerderheid wordt gestemd, maar ook dat de wensen van de minderheid in acht worden genomen. Dit zou ook nodig zijn in het belang van de bescherming van de minderheden in Europa.
De andere reden voor het succes is dat het ja-kamp een betere campagne heeft gevoerd dan de vorige keer, toen er tegen het referendum werd gestemd. En last but not least: bij de succesvolle stemming heeft ook de economische crisis een rol gespeeld. Ierland zou het lot van IJsland, dat geen EU-lidstaat is, beschoren zijn. Ten tijde van een crisis blijkt dat we samen sterker zijn en dat samenwerking en solidariteit beter zijn dan gespannen verhoudingen.
Ioan Mircea Paşcu
(EN) Mijnheer de Voorzitter, de nieuwe Ierse stem, dit keer ten gunste van het Verdrag van Lissabon, is inderdaad erg goed nieuws. Toch zijn er tenminste twee aspecten die tot voorzichtigheid manen. Ten eerste ontbreekt onder het Verdrag nog altijd de handtekening van president Klaus, die we verbitterd hebben met onze reactie op het openlijke scepticisme en de anti-Europese gezindheid waar hij hier dit voorjaar uiting aan gaf. Ik had graag gezien dat we toen wijzer geweest waren.
Het tweede aspect waar we omzichtig mee om moeten gaan, betreft de hoge verwachtingen die we hebben van het opnieuw oppakken van het integratieproces, met inbegrip van uitbreiding, als het Verdrag van Lissabon eenmaal in werking is getreden. De waarheid is dat vertraging van dit proces niets te maken heeft met het ontbreken van het Verdrag van Lissabon - wat niet meer dan een alibi is - maar een gevolg is van de huidige economische crisis, die aanzet tot renationalisering van bepaalde communautaire beleidsterreinen en tot versterking van centrifugale tendensen binnen de Unie. Die zullen stuk voor stuk adequaat aangepakt moeten worden, willen we een Verdrag van Lissabon krijgen dat aan onze verwachtingen voldoet.
Íñigo Méndez de Vigo
(ES) Mijnheer de Voorzitter, ik denk dat een van de uitkomsten van dit debat is dat als zaken nader verklaard worden, als er met mensen gesproken wordt, als er gecommuniceerd wordt, als onwaarheden worden weerlegd, er een betere participatie en een grotere bijval voor het Europese project wordt bereikt.
Daarom waag ik het om, in de lijn van veel andere sprekers, een positieve en constructieve bijdrage te leveren. Ik verzoek de Europese Commissie goed na te denken over de samenstelling van de nieuwe Commissie. De taken van de commissaris voor mensenrechten mogen geen onderdeel zijn van een ruimere portefeuille, zoals de commissaris voor burgerschap, waaraan communicatie wordt toegevoegd. Dat is absoluut noodzakelijk om goed te kunnen communiceren, goed uit te kunnen leggen en een echte dialoog op gang te kunnen brengen over het Europese project.
John Bufton
(EN) Mijnheer de Voorzitter, de uitkomst van het referendum over het Verdrag van Lissabon dat dit weekend in Ierland is gehouden, is een overduidelijk bewijs van het feit dat dit Parlement niet democratisch, eerlijk of controleerbaar is. Maar wie maakt zich daar hier nu echt druk om? Nou, ik wel. Het feit dat de Ieren werden gedwongen twee keer te stemmen, bewijst dat de EU nu een dictatuur is geworden. Als de stemming iets anders oplevert dan de EU-dictators willen, dan wordt er gewoon nog eens gestemd, en nog eens, net zo lang tot het gewenste resultaat is bereikt.
Dit is niet eerlijk en het is naar mijn mening zelfs moreel verwerpelijk. De Lissabonfanatici in dit Parlement zullen nu proberen zo snel mogelijk een nieuwe Europese superstaat van 500 miljoen mensen te creëren. Het is schrijnend dat de mensen in mijn land, het Verenigd Koninkrijk, een referendum was beloofd, maar dat zij het niet kregen. Het is ironisch dat er volgens het Verdrag van Lissabon een vaste president komt. Dat zou best eens Tony Blair kunnen worden. De nieuwe president van de EU wordt staatshoofd.
Je kunt geen twee staatshoofden hebben en, aangezien de EU vóór de nationale organen komt, zal de EU-president - misschien wel Tony Blair - belangrijker worden dan onze koningin. Het volk in mijn land zal niet accepteren dat een niet gekozen mislukkeling of wie dan ook belangrijker wordt dan onze koningin. Leve onze koningin!
Corneliu Vadim Tudor
(RO) Zoals u weet verkeert Roemenië momenteel in een weergaloze crisis, die bovenop de economische en sociale crisis komt. Op dit moment wordt er een grote verkiezingsfraude voorbereid. Het gaat om de presidentsverkiezingen in Roemenië die zullen plaatsvinden op 22 november. Bij alle verkiezingen in Roemenië is gefraudeerd, maar de diefstal die nu op touw wordt gezet is onvoorstelbaar.
Ik wil niemand in het bijzonder beschuldigen maar er zijn absoluut schandalige fraudemechanismen gecreëerd en geperfectioneerd: leugenachtige opiniepeilingen, electoraal toerisme, extra lijsten, ongeldig verklaarde stemmen van levende mensen en geldige stemmen van dode mensen, immense geldbedragen en producten voor omkoping van arme burgers, het omkopen van ouders via de schoolkinderen, computerfraude en vele andere illegale zaken. Red Roemenië! SOS voor het Roemeense volk!
De organen van de Europese Raad en in de eerste plaats het Europees Parlement hebben een morele schuld jegens een lidstaat in te lossen, opdat het niet wegdrijft uit de beschaving. Laat de Balkanmaffia het grote project van de Europese Unie niet tot ontploffing brengen. Ik trek aan de alarmbel omdat de instellingen van de Europese Unie de laatste hoop zijn voor het Roemeense volk.
Zoltán Balczó
(HU) De voorstanders van het Verdrag van Lissabon vieren niet zomaar een overwinning, maar de overwinning van de democratie, onder het voorwendsel dat er nu tijdens een geforceerd referendum vóór is gestemd. Het resultaat is echter 3-1 voor de tegenstanders. We mogen namelijk niet vergeten dat het Franse en het Nederlandse volk 'nee' hebben gezegd tegen de Europese Grondwet die inhoudelijk identiek is. Toen ontstond het volgende creatieve, maar cynische idee: als de Europeanen deze grondwet niet aanvaarden, noemen we het gewoon hervormingsverdrag en dan krijgt de politieke elite in de parlementen het er wel door. Helaas was het Hongaarse parlement de eerste die deze stap heeft gezet.
Ik geloof best dat veel mensen van mening zijn dat het Verdrag van Lissabon de weg naar succes is voor de volkeren van Europa, maar ze hebben geen enkele rechtsgrond om te zeggen dat dit de wil van de Europese volkeren was.
Cristian Dan Preda
(RO) Ik neem slechts het woord om de heer Vadim Tudor eraan te herinneren dat het onderwerp van discussie het referendum in Ierland is en dat de geheel onware zaken die hij verklaard heeft geen enkel verband houden met het onderwerp. Daarnaast wil ik de overwinning van het pro-Europa-kamp in Ierland toejuichen.
Cecilia Malmström
fungerend voorzitter van de Raad. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik merk dat het debat uit het Ierse referendum nog sterk leeft in deze plenaire vergadering, en er valt veel te zeggen over democratie. Is het democratisch om het Ierse volk opnieuw te laten stemmen? Ja, dat is het inderdaad. Het is heel democratisch. Als je naar de mensen luistert en ze vraagt waarom ze 'nee' hebben gestemd, dan ontdek je de redenen. Je verduidelijkt deze zaken door het Ierse volk wettelijke garanties te geven op het punt van belastingen, neutraliteit, bepaalde ethische kwesties en ook door te garanderen dat alle landen, met inbegrip van Ierland, met de inwerkingtreding van het nieuwe Verdrag een commissaris krijgen. Met deze toelichting hou je dan een nieuw referendum. Het volk heeft nu 'ja' gestemd met een tweederde meerderheid en met een hogere opkomst dan de vorige keer. Dit is democratisch, en ik denk dat we ons daarover moeten verheugen en het Ierse volk ermee moeten feliciteren.
Ik zie ook dat hier een duidelijk binnenlands debat met betrekking tot het Verenigd Koningrijk wordt gevoerd. Het is verleidelijk om daarop in te gaan, maar dat zal ik niet doen. Ik wil alleen dit zeggen: wie er volgend jaar ook in Downing Street woont, Groot-Brittannië heeft Europa nodig en Europa heeft zeker ook Groot-Brittannië nodig.
Ik voel hier nu ook een zekere frustratie over het tijdschema. Ik begrijp dat en ik deel die frustratie, maar ik wil het Parlement verzekeren dat wij zo snel werken als we maar kunnen. Wij hebben garanties of beloftes gekregen dat de Poolse president binnen enkele dagen zal ondertekenen. Het tijdschema in Praag is nog wat onduidelijk. Ik ga daar vanavond naar toe, als ik het vliegtuig tenminste haal, en ik zal daar morgen met veel mensen praten om een beter beeld te krijgen van de verschillende scenario's, de verschillende tijdschema's die we kunnen verwachten. Wij hebben een paar dagen nodig om de situatie in het constitutioneel hof te begrijpen en te beoordelen. Het Verdrag ligt bij het Constitutioneel Hof en zolang dat zo is, kan de president niet ondertekenen. Ik ben heel optimistisch. Ik denk dat dit binnenkort geregeld zal zijn, maar we moeten nog een paar dagen op de uitkomst wachten.
Intussen werkt het voorzitterschap uiteraard gewoon door. Er zijn een heleboel werkgroepen bezig met de voorbereiding van de volledige tenuitvoerlegging van het Verdrag. Er worden gesprekken gevoerd met het Europees Parlement en met de Commissie, zodat alles wat gedaan moet worden, klaar is, zodat het Verdrag heel snel in werking kan treden.
Ik kreeg een vraag van mevrouw Flautre over de extra Parlementsleden. Dat vraagstuk moeten wij oplossen zodra het Verdrag in werking treedt. Ik wil haar verzekeren - als zij nu luistert - dat wij er alles aan doen om ervoor te zorgen dat hier zo snel mogelijk een besluit over kan worden genomen. Ik dank het Parlement voor zijn besluit om deze Parlementsleden, zodra het Verdrag is goedgekeurd, een waarnemersstatus te geven, in afwachting van de formele afhandeling. Zij noemde ook een heleboel mannen wier namen worden genoemd voor topfuncties, maar dat zijn mannen die in de media en in de pers worden genoemd. De Raad heeft nog geen officiële kandidaten voorgedragen. Die komen er wel, maar alle namen die zij noemt, zijn namen die in de media circuleren. Ik zou het bijzonder toejuichen als een van die topfuncties naar een vrouw ging. Ik kan u niet garanderen dat wij daarin zullen slagen, omdat een voorzitterschap naar alle regeringen moet luisteren en kandidaten moet vinden over wie alle zevenentwintig lidstaten het eens kunnen worden, maar ik ben erg voor een vrouwelijke kandidaat. Dat zou Europa veel representatiever maken dan het nu is.
Ik merk ook, mijnheer de Voorzitter, dat in dit Parlement heel sterk de wil aanwezig is om ervoor te zorgen dat Europa een sterkere, grotere speler wordt in de wereld en vastberaden is op het punt van de economie, de strijd tegen de werkloosheid en het vinden van oplossingen voor de uitdagingen van de globalisering en het klimaatprobleem. Dat moeten we zeker doen. Het Verdrag van Lissabon is daar een belangrijk instrument voor, maar we moeten ook vooruit, ongeacht welk verdrag we hebben. We moeten concrete en tastbare resultaten boeken. Alleen als we dat doen, als we daadwerkelijk doen wat de burgers van ons verwachten - en dit geldt voor de Raad, de Commissie en het Europees Parlement - zullen we legitimiteit verwerven en het vertrouwen van onze burgers winnen. Ik kan u verzekeren dat het voorzitterschap alles doet wat in zijn vermogen ligt om de processen op al deze terreinen te stimuleren, met hulp van het Europees Parlement. Ik dank u zeer voor dit interessante debat, mijnheer de Voorzitter.
Margot Wallström
vicevoorzitter van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, dit was een interessant debat, dat ongetwijfeld, tot op zekere hoogte, een herhaling was van de discussies die in Ierland en elders zijn gevoerd.
Ik wil graag beginnen met een paar feiten. Het zijn de regeringen van de lidstaten die beslissen over de manier waarop zij willen ratificeren. De Europese instellingen kunnen de lidstaten op geen enkele wijze dwingen tot een keuze voor hetzij een referendum hetzij een parlementaire ratificatie. Het is mijns inziens heel belangrijk om dit te zeggen. Het is interessant dat de uitsproken voorstanders van onafhankelijke natiestaten ook degenen zijn die aan alle andere lidstaten een referendum zouden willen opleggen. Ik vind dit een beetje vreemd.
Ierland heeft dus besloten een tweede referendum te houden. Laten we heel eerlijk zijn, dit houdt altijd een politiek risico in, maar het was de Ierse regering die besloot dat zij dit wilde doen. En waarom deed zij dat?
Overigens is het niet ongebruikelijk om referenda nogmaals te houden. Het is eerder gedaan over binnenlandse vraagstukken, en in bepaalde lidstaten kun je ook meer dan eens terugkomen op een binnenlandse kwestie. Dus laten we verstandig en eerlijk zijn over deze hele procedure.
Mijns inziens hebben wij een heel goede analyse gehoord van de Ierse leden van dit Parlement zelf, van de heer Kelly, van mevrouw MacDonald en van de heer De Rossa. Zij hebben uitgelegd hoe het kwam dat er een verandering had plaatsgevonden onder de Ierse bevolking en waarom de publieke opinie naar een 'ja' was opgeschoven. Volgens mij hebben wij goede antwoorden gekregen.
Volgens mij hebben sommige leden van dit Parlement een heel vreemde kijk op de democratie, die zij zien als heel statisch en onveranderlijk. Misschien vergeten zij maar liever dat dit een discussie over hervorming is. Dit proces, dat vele jaren geleden is begonnen in Laken en waarbij in de loop der jaren verschillende democratische organen betrokken zijn geweest, heeft in de loop der jaren tot veel discussies geleid in een poging een gemeenschappelijke manier te vinden om op een modernere, democratischer en doeltreffender manier besluiten te nemen. De lidstaten en hun leiders hebben uiteraard veel tijd en energie in deze procedure gestoken, en die is dan ook niet statisch. Je kunt die niet vergelijken met een voetbalwedstrijd. Het spijt me, maar je kunt hierbij niet alleen maar de punten tellen zoals bij een voetbalwedstrijd, want we moeten ook naar elkaar luisteren.
En dat hebben we gedaan. We hebben geluisterd naar de zorgen van het Ierse volk, en in Ierland zelf hebben ze dat ook gedaan. Wat moeten wij daar nog over zeggen? De Ieren zelf hebben in hun nationale parlement, in een subcommissie, gedebatteerd over de redenen voor de 'nee'-uitslag, omdat die voor velen van hen als een verrassing kwam. Daarom hebben ze de redenen onderzocht.
Ik ben daar zelf geweest. Ik was op de modebeurs in Dublin, ik was op de vismarkt in Cork, ik was bij het openbare debat in Donegal, en wat veel mensen als eerste zeiden, was: Tja, eigenlijk hebben we niet de volledige tekst van het Verdrag gelezen, het is een heel ingewikkelde juridische tekst en het is moeilijk om precies te begrijpen wat dit allemaal inhoudt.
Sommigen zeiden dat ze heel bang waren dat wat er op de posters stond waar was, namelijk dat de EU zal besluiten een minimumloon van 1,48 euro in te voeren: kan dat echt? Of is het waar dat de EU een dienstplicht zal invoeren voor een Europees leger en met dat leger heel jonge mensen naar Afghanistan zal sturen: kan dat echt? Wat voor beweringen zijn dat? Moet ik ze geloven? Er waren dus een heleboel dingen waar mensen zich zorgen over maakten, en veel daarvan waren ook heel reëel. Daarnaast was er vooral ook een groot gebrek aan informatie en een behoefte om in die zorgen serieus te worden genomen.
En dat hebben wij gedaan. Ook de maatschappelijke organisaties zijn erin gesprongen, zoals de heer Kelly volgens mij heel duidelijk heeft uitgelegd. Ik schaam mij er niet voor dat wij een samenvatting van het Verdrag van Lissabon hebben gemaakt voor de burgers, die vervolgens in de grote kranten is gepubliceerd - overigens zonder dat iemand daartegen heeft geprotesteerd - zodat de burgers zelf een samenvatting van het volledige Verdrag konden lezen in begrijpelijke taal en zelf konden beoordelen wat erin stond, en wat er wel of niet waar was.
Ik denk dat de wettelijke garanties hebben geholpen, omdat daarmee aan de Ieren duidelijk is gemaakt dat zij niet hoefden in te zitten over neutraliteit of abortus of een van hun andere zorgen. Dit werd dus opgehelderd, en zij kregen wettelijke garanties en zij kregen een commissaris - en dankzij de Ieren komt er overigens vanaf nu ook een Zweedse commissaris, en een Duitse, en een uit Griekenland, enzovoort. Dus ik denk dat wij de Ieren wel dankbaar mogen zijn dat zij dat voor elkaar hebben gekregen.
Natuurlijk bespreken wij deze zaken niet in een politiek vacuüm. Ons denken over deze vraagstukken wordt mede bepaald door de realiteit, en daar is niets mis mee. Maar ik denk dat wij in de analyse na een referendum steeds heel goed rekening moeten houden met eventuele angstfactoren aan beide kanten. Angst is immers een heel sterke emotie, en daar kan misbruik van worden gemaakt. De discussie die na dit referendum in Ierland zal worden gevoerd, moet zich dus mijns inziens ook richten op de vraag hoe wij gebruik en misbruik van eventuele angstfactoren kunnen vermijden. De realiteit heeft echter laten zien dat de Ieren ervan overtuigd zijn dat zij in het centrum van Europa thuishoren, en dat zij erop vertrouwen dat zij zullen worden geholpen, doordat zij volwaardig meedoen in Europa en dat er niet aan wordt getwijfeld of dit waar is of niet.
Ik hoop ook dat de Commissie deze rol als leverancier van feitelijke, objectieve informatie kan blijven vervullen. De discussie zal echter doorgaan, want vergeet niet dat de positieve kant van een referendum is dat we met de burgers in gesprek moeten blijven. We moeten informatie verstrekken en het debat en de discussie aangaan. De keerzijde is dat het ook tot verdeeldheid onder de bevolking leidt. Men wordt gedwongen 'ja' of 'nee' te zeggen, en dat kan ook in de harten en hoofden van de Ieren lang blijven hangen. Wij hebben de taak, de democratische plicht, om ook de zorgen van het 'nee'-kamp serieus te nemen, het debat voort te zetten en ervoor te zorgen dat de EU-vraagstukken vanaf nu deel gaan uitmaken van het gewone politieke debat, ook in het maatschappelijk middenveld in Ierland, en in de rest van Europa. Dit verklaart voor een deel de lage opkomst van de kiezers: Europa maakt geen deel uit van de dagelijkse discussies over politiek in de afzonderlijke lidstaten.
Dat moet wel gebeuren, en ik hoop dat er met de inwerkingtreding van het nieuwe Verdrag van Lissabon, een commissaris zal komen die verantwoordelijk zal zijn voor zowel burgerschap als communicatie.
De Voorzitter
Ik wil u, mevrouw de commissaris, en allen die hebben deelgenomen aan dit uiterst belangrijke debat over de uitkomst van het Ierse referendum, hartelijk bedanken.
Het debat is gesloten.
Schriftelijke verklaringen (artikel 149)
Elena Oana Antonescu  
schriftelijk. - (RO) De Ierse stem is een definitieve stem voor Europa. De inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon zal de impasse doorbreken waarin Europa zich sinds een aantal jaar bevindt.
Er is veel gesproken over het gebrek aan democratie waaraan Europa lijdt, over de afstand tussen de Europese Unie en haar burgers. Een aantal leden sprak ook over het onvermogen van de Europese instellingen om het hoofd te bieden aan een Europa van zevenentwintig lidstaten, aan een heterogeen Europa waarin vele nieuwe lidstaten een ander ontwikkelingsniveau en een andersoortige economie hebben.
De ontoereikendheid van het institutionele communautaire systeem, de noodzaak van een grotere legitimiteit van de Unie ten opzichte van haar burgers en de behoefte aan specifieke instrumenten waarmee de Unie haar mondiale verantwoordelijkheid kan dragen in een moeilijke economische context, zijn een rechtvaardiging voor de vastbeslotenheid van de lidstaten om de overgang naar een democratischer Europa te steunen.
De inwerkingtreding van het Verdrag zal de weg openen naar een hervorming van de Europese Unie en de instellingen het vermogen geven om op te treden. Echter, het aangaan van deze uitdagingen is afhankelijk van politieke wil. Daarom blijft implementatie een essentieel aspect van het Verdrag van Lissabon.
Sebastian Valentin Bodu  
schriftelijk. - (RO) De Europese Unie nadert met snelle pas het moment waarop zij de meest belangrijke hervormingen uit haar geschiedenis moet doorvoeren: de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon. Ierland heeft 'ja' gezegd, zestien maanden na het luide 'nee' dat de Europese regeringen in gelijke mate grote zorgen heeft gebaard.
De Unie is nu in afwachting van een snelle ratificering door de president van Polen, zoals hij heeft beloofd, en van ratificering door het constitutionele hof van Tsjechië, aangezien de president dat weigert te doen. De Unie zal soepeler worden en sneller kunnen reageren, maar het Verdrag zal bovendien de aspiraties van de landen die lid van de Unie willen worden, nieuw leven in blazen. De staten van de westelijke Balkan hebben de ratificatie van het Verdrag door Ierland enthousiast begroet.
De stem van de Unie zal op het internationale vlak krachtiger worden zodra haar instellingen zijn hervormd. De Unie zal niet meer slechts een gemeenschappelijke markt zijn, maar een macht op het gebied van de internationale betrekkingen. Die macht is afkomstig van de zevenentwintig lidstaten, en dat aantal kan in de niet ver verwijderde toekomst nog groter worden. 2010 - wanneer naar wij hopen het Verdrag in werking zal treden - zou weleens een renaissancejaar kunnen worden voor de Unie, die zich in haar geschiedenis steeds opnieuw heeft weten uit te vinden.
Maria Da Graça Carvalho  
Het resultaat van het Ierse referendum over het Verdrag van Lissabon is een belangrijke stap op weg naar de Europese eenwording en de versterking van de rol van Europa. Het Verdrag van Lissabon stelt de Europese Unie in de gelegenheid de rol van Europa op het gebied van het beleid inzake energie, klimaatverandering, wetenschap en samenwerking met de ontwikkelingslanden te intensiveren.
Met het Verdrag van Lissabon groeit de strijd tegen klimaatverandering uit tot een specifieke doelstelling van het milieubeleid van de Europese Unie en wordt het wereldwijde leiderschap van de Unie in die strijd erkend.
Voor de eerste keer zal een energiehoofdstuk worden opgenomen waarmee aan het EU-beleid een reeks energiedoelstellingen worden toegekend, namelijk het waarborgen van energiezekerheid, het bevorderen van energie-efficiëntie en het ontwikkelen van hernieuwbare energiebronnen.
Het Verdrag van Lissabon legt de grondslag voor de totstandbrenging van een Europese onderzoeksruimte en versterkt op die manier het Europese optreden op een gebied dat van fundamenteel belang is voor de economische groei en de werkgelegenheid.
Het Verdrag zal tevens voor de eerste maal een specifieke rechtsgrondslag voor humanitaire hulp omvatten en roept de vermindering en uitroeiing van armoede in de ontwikkelingslanden uit tot hoofddoelstelling van het Europese beleid voor ontwikkelingssamenwerking.
João Ferreira  
Het resultaat van het tweede Ierse referendum over het Verdrag van Lissabon doet geen afbreuk aan het antidemocratische karakter van een proces waarin van meet af aan geen rekening is gehouden met de wil van de volkeren. Wij zullen niet toestaan dat het 'nee' van de Fransen en de Nederlanders tegen het 'grondwettelijk verdrag' en de bedrieglijke omzetting daarvan in het Verdrag van Lissabon vergeten worden.
Ook het gebrek aan respect voor het 'nee' van het Ierse volk in het eerste referendum en de daaropvolgende onaanvaardbare chantage en inmenging, die zijn uitgemond in een kolossale campagne waarbij op schandelijke wijze middelen van de Ierse staat en de Europese Unie zijn ingezet, staan voor altijd in de geschiedenis gegrift. Noch het ratificatieproces noch de inhoud van dit Verdrag rechtvaardigen de voortzetting van de beleidsmaatregelen die ten grondslag liggen aan de ernstige economische en sociale crisis die de Europese Unie, en met name Portugal, thans doormaken en die door het Verdrag nog zal worden verergerd.
Wij van onze kant zullen de strijd tegen het neoliberalisme, het federalisme en het militarisme in de Europese Unie met onwrikbare overtuiging voorzetten. Wij blijven vol vertrouwen strijden voor een ander Europa, voor een Europa van de werknemers en de volkeren, en verzetten ons tegen de nieuwe bedreigingen waarmee wij worden geconfronteerd op het gebied van de sociale en arbeidsrechten, de democratie, de soevereiniteit, de vrede en de samenwerking.
Bruno Gollnisch  
Mijnheer de Voorzitter, waarde collega's, wie houden we hier nu voor de gek? De nogal geringschattende voldoening die hier tentoon wordt gespreid om het 'ja' dat aan de Ieren is ontfutseld na maanden van intimidatie, inwerken op schuldgevoelens, leugens en halve waarheden, is een schande voor de democratie en een belediging voor de wil der volkeren. In de rechtspraak zijn bekentenissen die onder dwang worden afgelegd van nul en generlei waarde; waarschijnlijk geldt hetzelfde voor dit soort schijnratificaties waar maar één antwoord mogelijk is en waar men bereid is de burgers ad nauseam te laten stemmen en herstemmen om dat antwoord maar te krijgen, als men die burgers ten minste niet grofweg "wegzapt” door voor de parlementaire weg te kiezen. Vandaag rest ons alleen nog de Tsjechische president Vaclav Klaus, die poogt verzet te bieden tegen deze vrijheidsberovende tekst van het Verdrag van Lissabon. Alle patriotten van Europa, iedereen die voor de Europese superstaat bedankt, iedereen die van mening is dat de volkeren over hun eigen toekomst moeten kunnen beslissen, moeten hem nu hun steun betuigen en hem helpen de druk te weerstaan die op hem wordt uitgeoefend en die in de nabije toekomst alleen nog maar zwaarder zal worden.
Lívia Járóka  
schriftelijk. - (HU) Bij dezen wil ik graag het resultaat van het Ierse referendum verwelkomen, dat de weg vrij maakt voor het van kracht worden van het Verdrag van Lissabon, waarmee de Europese Unie democratischer en meer solidair wordt. Ik wil graag benadrukken dat het Verdrag aan de ene kant de nationale parlementen meer invloed geeft en aan de andere kant is gebaseerd op het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, waarmee de bindende kracht van het document waarin de rechten van mensen en minderheden zijn vastgelegd, wordt gehandhaafd en geconsolideerd. Dit is bij uitstek van belang voor Hongarije, aangezien het verbod op discriminatie van personen die tot een nationale minderheid behoren, zoals is vastgelegd in het Handvest, zowel vanuit het oogpunt van de Hongaren buiten de landsgrenzen als voor de minderheden in Hongarije zelf, een zeer belangrijk signaal afgeeft. Vooral ten tijde van de wereldwijde economische recessie is het belangrijk in te zien dat voor een middelgroot land, zoals Ierland of Hongarije, daadkrachtige en effectieve Europese samenwerking een uitweg uit de crisis kan betekenen.
Rareş-Lucian Niculescu  
schriftelijk. - (RO) De inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon zal de wetgevende procedures sterk vereenvoudigen. De belangrijkste vooruitgang in dit opzicht is de uitbreiding van de gebieden waarop de besluitvorming in de Raad geschiedt bij gekwalificeerde meerderheid (in plaats van met eenparigheid), en de uitbreiding van de gebieden waarop het Europees Parlement de rol van medewetgever krijgt, naast de Raad. Deze vernieuwingen zullen het veel eenvoudiger maken om beslissingen op Europees niveau te nemen, met name op terreinen als de structuur- en cohesiefondsen, die zeer belangrijk zijn voor Roemenië. Roemenië heeft deze gelden nodig om zich verder te ontwikkelen. Daarnaast - en dit is een zeer gunstig feit - heeft het Europees Parlement grotere bevoegdheden gekregen voor bijvoorbeeld de landbouwfondsen, een sector die sterk is getroffen door de huidige economische crisis en waarin concrete, snelwerkende maatregelen nodig zijn om het leven van de boeren te verbeteren en de voedselvoorziening van onze burgers zeker te stellen.
Joanna Senyszyn  
Ondanks de publieke belofte die hij eerder heeft gedaan, heeft president Kaczyński het Verdrag van Lissabon nog steeds niet ondertekend. Hij stelt dit nu al meer dan anderhalf jaar uit. Zijn houding is ongerechtvaardigd, laakbaar en zelfs onwettig.
Het Poolse parlement heeft president Kaczyński op 1 april 2008 gemachtigd om het Verdrag van Lissabon te ratificeren. Uit hoofde van de Poolse grondwet is de president verplicht is om dit document te ondertekenen. Het is geen kwestie van goede wil of persoonlijke voorkeur - het is eenvoudigweg zijn plicht. Als hij deze verplichting niet nakomt, overtreedt hij de wet. Door de ondertekening van het Verdrag afhankelijk te maken van de beslissing van de burgers van een ander land, heeft president Kaczyński Polen in de positie geplaatst van een land dat niet in staat is om een soeverein besluit te nemen. Bovendien heeft hij de vaderlandslievende Polen tegen de schenen geschopt. In Ierland zijn de voorvechters van een sterke en verenigde Europese Unie als winnaars uit de bus gekomen. In Polen staat de president, die de steun van de bevolking bijna volledig heeft verloren, de overwinning in de weg.
Aarzelt hij misschien om persoonlijke redenen, uit angst om een onverzettelijk, anti-Europees electoraat te verliezen dat onder andere verbonden is met Radio Maryja? Als het antwoord op deze vraag bevestigend is, is het de hoogste tijd om de impeachment-procedure op te starten. De Poolse grondwet voorziet in twee mogelijkheden: een beslissing van de Hoge Raad of de toepassing van artikel 131, lid 2, punt 4 van de Poolse grondwet ("verklaring van de Nationale Vergadering over de permanente onbekwaamheid van de president om zijn functie uit te oefenen vanwege zijn gezondheidstoestand"). De Poolse burgers willen de ontwikkeling van de Europese Unie niet belemmeren. Integendeel, ze willen positieve veranderingen tot stand brengen in Europa. President Kaczyński heeft het recht niet om dat te verhinderen.
Czesław Adam Siekierski  
schriftelijk. - (PL) Ondanks het feit dat de Europese Unie en haar instellingen in het dagelijks leven efficiënt functioneren zonder het Verdrag van Lissabon, zou het mislukken van de ratificatieprocedure het beeld creëren van een Gemeenschap die niet in staat is om overeenstemming te bereiken en belangrijke besluiten te nemen. Met het Verdrag van Lissabon worden nieuwe stemregels ingevoerd waarbij het gewicht van een land duidelijk afhankelijk is van zijn inwonertal. In vergelijking met de huidige stemprocedure volgens het Verdrag van Nice is dit nieuwe systeem in het voordeel van grote landen als Duitsland, terwijl middelgrote landen als Polen er slechter af zijn. De stemverdeling volgens Nice was voor Polen immers bijzonder gunstig. Er is angst ontstaan over de verdeling van de bevoegdheden naar aanleiding van de invoering van een nieuwe instelling, de Voorzitter van de Europese Raad, die algemeen bekend is als de President van de Europese Unie. Laten we niet vergeten dat de Unie al over een voorzitter van de Europese Commissie en een Voorzitter van het Parlement beschikt en dat een belangrijke rol is weggelegd voor de leider van het land dat aan het hoofd van de Europese Unie staat of het zogenaamde voorzitterschap bekleedt. Daarnaast zal weldra een hoge vertegenwoordiger voor het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid worden benoemd. Afgezien van de invoering van de functie van hoge vertegenwoordiger, die ook wel Europese minister van Buitenlandse Zaken wordt genoemd, versterkt het Verdrag van Lissabon het buitenlands beleid van de Unie door de instelling van een gemeenschappelijke diplomatie. Daarenboven voorziet het Verdrag in de mogelijkheid om uit de Unie te treden en om een Europees burgerinitiatief te organiseren. Er is tevens sprake van de noodzaak om een Europees energiebeleid te ontwikkelen, hetgeen van cruciaal belang is voor de toekomst van Europa. Wij kijken hoopvol uit naar de laatste ratificaties van het Verdrag!
Silvia-Adriana Ţicău  
schriftelijk. - (RO) Door het Verdrag van Lissabon kunnen de nationale parlementen Europese onderwerpen op de nationale agenda zetten. In feite wordt ieder wetsvoorstel van de Europese Commissie bestudeerd door de nationale parlementen om na te gaan of het subsidiariteitsbeginsel wordt nageleefd. Als een derde van de nationale parlementen constateert dat de Commissie dit beginsel schendt, is de Commissie verplicht om het voorstel te herzien. Als de helft van de nationale parlementen van mening is dat de subsidiariteit wordt geschonden, zijn het Europees Parlement en de Raad verplicht een verklaring af te leggen over de vraag of dit beginsel al dan niet is nageleefd. Na aanneming van Europese regelgeving kunnen de nationale parlementen binnen twee maanden na publicatie nietigverklaring ervan vragen bij het Europees Hof van Justitie. Gezien de duur van het wetgevend proces op Europees niveau kunnen de lidstaten door Europese onderwerpen op de nationale agenda te plaatsen op tijd de signalen en richtsnoeren ontvangen en gelijktijdig met de EU hun eigen richtsnoeren uitwerken. Het Verdrag van Lissabon bevestigt opnieuw dat de Europese economie een sociale markteconomie is, en geeft nieuwe bevoegdheden aan de Unie op terreinen zoals klimaatverandering en energiebeleid. Deze bevoegdheden zullen uitzonderlijk belangrijk worden, met name tegen de achtergrond van het feit dat de EU afhankelijk is van energieleverantie door derde landen.
Rafał Kazimierz Trzaskowski  
schriftelijk. - (EN) Het Ierse 'ja' tegen het Verdrag van Lissabon is goed nieuws voor Europa. Het Verdrag zal zonder enige twijfel gunstig zijn voor de Europese Unie, omdat daarmee het besluitvormingsproces wordt vereenvoudigd en Europa dus doeltreffender wordt. In tegenstelling tot wat de tegenstanders zeggen, betekent het Verdrag geen grote revolutie. Nooit eerder heeft echter zoveel afgehangen van de uitvoering ervan. Het venijn zit in de details. Met de in het Verdrag opgenomen vernieuwingen kan bijvoorbeeld de zichtbaarheid van de EU op het internationale toneel worden vergroot. Veel hangt echter af van de definitieve regelingen die het karakter van de nieuwe instrumenten zullen bepalen, zoals de Europese dienst voor extern optreden. Het is daarom van essentieel belang dat het Europees Parlement, waar mogelijk, zijn rol speelt bij de uitwerking van het nieuwe institutionele bestel overeenkomstig het Verdrag van Lissabon. Dat zal dit proces transparanter maken, de legitimiteit ervan vergroten en uiteindelijk tot een beter resultaat leiden; daar ben ik van overtuigd.
