Vragenuur (vragen aan de Commissie) 
De Voorzitter
Aan de orde is het vragenuur (B7-0019/2011).
Omdat we zo laat zijn wil ik snel met het vragenuur beginnen, maar ik wil eerst een paar dingen zeggen over hoe ik het zal leiden. Ik zou het op prijs stellen als iedereen even goed luistert, ook, als ik het u beleefd mag vragen, de commissarissen die zullen antwoorden. De aanvullende vragen mogen alleen gesteld worden door de auteur van de vraag, omdat we anders tijd tekort komen om genoeg vragen te kunnen behandelen. Ik zou de commissarissen die reageren of hun eerste antwoord geven vriendelijk willen verzoeken het kort te houden. We stellen prijs op een heel aardig antwoord dat ingaat op onze vraag, zodat er iets van een dialoog kan ontstaan tussen u en de vragensteller.
Wij behandelen een reeks vragen aan de Commissie.
Jörg Leichtfried
(DE) Mevrouw de Voorzitter, ik moet toegeven dat ik uw redenering met betrekking tot het tijdschema weliswaar kan volgen, maar ik zou u willen verzoeken rekening te houden met het feit dat degenen die hier vragen willen stellen eigenlijk niet verantwoordelijk zijn voor de grote vertraging. Mijn probleem is dat ik in een kwestie die nu in het kader van vraag nr. 2 wordt behandeld, een vraag aan de Raad heb gesteld, namelijk een identieke vraag aan de Raad, maar dat het vragenuur aan de Raad nu compleet is geschrapt. Dat is natuurlijk nogal onaangenaam, en ik zou u willen verzoeken om uw verder zeer consequente en begrijpelijke handelwijze op dit ene punt eventueel te heroverwegen.
De Voorzitter
Gezien de omstandigheden heb ik geen alternatief. Het spijt me zeer voor iedereen die een vraag zou willen stellen, maar het beste wat ik kan doen is zoveel mogelijk vragen aan de orde laten komen en de vragenstellers hun moment gunnen. Ik doe dit ook liever niet, en ik denk dat u wel weet dat we werken aan een nieuwe, meer realistische vorm van het vragenuur die meer recht doet aan onze nieuwe situatie na de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon. Hoe eerder hoe beter zou ik zeggen, maar laten we nu snel beginnen.
Eerste deel

Betreft: Kaderrichtlijn inzake het minimuminkomen in de Europese Unie
Afgelopen jaar heeft het Europees Parlement een verslag aangenomen over de rol van het minimuminkomen bij de bestrijding van armoede en de bevordering van een inclusieve samenleving in Europa. Hierin wordt gepreciseerd dat er een kaderrichtlijn zou moeten komen inzake het garanderen van een minimuminkomen in de Europese Unie.
Is de Commissie, aangezien reeds meer dan 85 miljoen mensen in Europa onder de armoedegrens leven, niet van oordeel dat een kaderrichtlijn moet worden vastgesteld inzake een regeling ter garantie van een toereikend minimuminkomen in heel Europa?
László Andor
lid van de Commissie. - (EN) er is vaak gezegd dat samenlevingen moeten worden beoordeeld naar de manier waarop ze met hun zwakste leden omgaan. Het is duidelijk dat we, als we mensen in nood niet voldoende steun geven, hen waarschijnlijk nog meer zullen uitsluiten, en het zodoende moeilijker maken hen in de samenleving te integreren en hen op de arbeidsmarkt te brengen.
De Commissie is van mening dat minimuminkomensregelingen, afgezien van het feit dat ze werken als automatische stabilisatoren, een belangrijke rol kunnen spelen in het beschermen van de meest kwetsbaren tegen de ergste effecten van de crisis door vangnetten te bieden.
De aanbeveling van de Commissie over de actieve inclusie van personen die van de arbeidsmarkt zijn uitgesloten en de conclusies van de vergadering van de EPSCO-Raad van 17 december 2008 over de gemeenschappelijke beginselen voor actieve inclusie om armoede doeltreffender te bestrijden, benadrukken zowel het belang van toegang tot een passend inkomen en hoogwaardige diensten als inclusieve arbeidsmarkten.
De aanbeveling roept de lidstaten met name op om "het basisrecht [te erkennen] van iedere persoon op inkomen en prestaties die toereikend zijn om een menswaardig bestaan te leiden als onderdeel van een omvattende en consistente actie ter bestrijding van sociale exclusie".
De in de aanbeveling geschetste aanpak heeft bewezen een stap in de goede richting te zijn, vooral tijdens de economische crisis. Maar er moet meer gebeuren om hervormingen op het gebied van actieve inclusie volledig door te voeren.
Zoals de Commissie aangaf in haar mededeling over het Europees platform tegen armoede en sociale uitsluiting, zal zij in 2012 rapporteren over de tenuitvoerlegging van de gemeenschappelijke beginselen betreffende actieve inclusie, die onder andere gericht zijn op de doeltreffendheid van minimuminkomensregelingen.
Op grond van die beoordeling zal zij maatregelen voorstellen, waaronder manieren waarop financiële instrumenten van de EU actieve inclusie zouden kunnen ondersteunen.
Vilija Blinkevičiūt
(LT) Mevrouw de Voorzitter, commissaris, dank u voor uw antwoord, maar u hebt geen antwoord gegeven op mijn vraag. Mijn vraag was als volgt geformuleerd: is de Europese Commissie van plan om het initiatief te nemen tot een kaderrichtlijn inzake het garanderen van een voldoende minimuminkomen, omdat we anders zeker geen einde kunnen maken aan de armoede. Zelfs het afgelopen jaar, tijdens het Europees Jaar van de bestrijding van armoede en sociale uitsluiting, is de armoede in de afzonderlijke lidstaten toegenomen. Nog een ander punt, commissaris, daar een echt groot aantal ouderen momenteel in armoede vervalt, wat zou u ervan vinden dat de Commissie het initiatief neemt tot uniforme criteria wat betreft een minimumpensioen op het niveau van de Europese Unie?
László Andor
lid van de Commissie. - (EN) De Commissie heeft een minimuminkomen en tevens een minimumloon bepleit, maar we hebben het hier over bevoegdheden en verantwoordelijkheden die bij de lidstaten liggen, en het subsidiariteitsbeginsel speelt hier een zeer belangrijke rol.
Ik vind ook dat we in deze crisisperiode speciale aandacht moeten schenken aan de leden van kwetsbare groepen in de samenleving, met name aan hen die geen inkomen hebben omdat ze zonder werk zitten, maar we moeten de lidstaten aanmoedigen verschillende middelen in te zetten - en dit is slechts een van de opties - om te voorkomen dat mensen in armoede vervallen.
De ruimte voor wetgevingsinitiatieven is hier uitermate beperkt, ook al is, op bepaalde momenten, de politieke behoefte hieraan aanzienlijk.
Armoede bij ouderen is een zeer complex onderwerp, waaraan we moeten werken op het gebied van werkgelegenheid, sociale dienstverlening en sociale bescherming, en dit brengt mij bij de campagne van volgend jaar over actief ouder worden, die vergezeld zal gaan van beleid op het gebied van gezondheidszorg en de instandhouding van de gezondheid, en levenslang leren, omdat wij denken dat we de grootste vooruitgang op het gebied van de levensomstandigheden en de sociale insluiting van ouderen kunnen boeken door hun participatie op de arbeidsmarkt te vergroten. Daar kunnen we dan aanvullend beleid op afstemmen.
Betreft: Energiebesparende lampen
Is de Commissie bekend met de studie van het Duitse Ministerie voor Milieu, volgens welke energiebesparende lampen vergiftigingsgevaren kunnen veroorzaken vanwege het zich daarin bevindende kwik, gevaren die optreden wanneer deze lampen in de huiselijke omgeving breken? Welke conclusies trekt de Commissie uit deze studie?
Is de Commissie bereid zich nogmaals te bezinnen op haar besluit om de verkoop van conventionele gloeilampen te verbieden?
Is de Commissie bereid om het verbod op traditionele gloeilampen in te trekken, tenminste voor lampen die in particuliere huishoudens worden gebruikt?
Günther Oettinger
lid van de Commissie. - (DE) Mevrouw de Voorzitter, mevrouw Koch-Mehrin, dames en heren afgevaardigden, de Commissie is op de hoogte van het rapport van het Umweltbundesamt, dat natuurlijk ook nog eens aan een diepgaand onderzoek is onderworpen. De achtergrond is als volgt: krachtens het besluit van de Raad van 2007 en ingevolge latere besluiten van het Europees Parlement en de Raad Energie - dat wil zeggen na een brede beraadslaging in het Parlement en in de lidstaten - heeft de Commissie in 2009 een voorstel ingediend voor een ecodesignrichtlijn. Deze voorziet in een stapsgewijze overschakeling van traditionele gloeilampen op gloeilampen die energie-efficiënter zijn en daarom minder stroom gebruiken. We gaan ervan uit dat op de Europese markt voor verlichting, voor gloeilampen, uiteindelijk wel 40 miljard kilowattuur kan worden bespaard, wat overeenkomt met stroomkosten van vijf tot maximaal tien miljard euro. We hebben met de richtlijn ook een aantal veiligheidsmaatregelen geïntroduceerd - men denke aan kwik en grenswaarden. De grenswaarden zijn vorig jaar september nog eens duidelijk verlaagd om de potentiële gevaren voor de samenleving nog verder te beperken.
De bevindingen van de studie van het Umweltbundesamt waren voor ons aanleiding om het Wetenschappelijk Comité voor gezondheids- en milieurisico's nog eens om advies te vragen. Na bestudering van de beschikbare wetenschappelijke literatuur is dit comité tot de conclusie gekomen dat zeer waarschijnlijk geen gezondheidsrisico uitgaat van gebroken compacte fluorescentielampen.
Hierbij moet nog wel een slag om de arm worden gehouden, want de studie is gebaseerd op onderzoek met volwassenen. Natuurlijk is duidelijk dat naar kinderen specifiek moet worden gekeken, zodat we ook in samenwerking met het Umweltbundesamt zo snel mogelijk resultaten met betrekking tot kinderen zullen verkrijgen. We volgen de situatie nauwlettend. Ik sta in contact met het Umweltbundesamt zodat we de resultaten van verdere metingen door het Umweltbundesamt gezamenlijk zo snel mogelijk kunnen evalueren.
In onze algemene beoordeling komen we, ook met het oog op de nodige zekerheid bij de betrokkenen, tot de slotsom dat niet moet worden afgezien van de stapsgewijze tenuitvoerlegging van deze richtlijn, maar we zullen het Parlement ook graag aanvullend informeren indien nieuwe gegevens aanleiding geven om deze beoordeling te herzien. Dit is de stand van zaken tot dusver.
Silvana Koch-Mehrin
(DE) Mevrouw de Voorzitter, mijnheer Oettinger, het is weliswaar fijn dat u de kwestie nog eens heeft voorgelegd aan het wetenschappelijk comité. Daar ben ik blij om. Maar toch blijft het de vraag hoe de burgers van Europa aan hun verstand kan worden gebracht dat zij op grond van EU-wetgeving hun kinderen thuis moeten blootstellen aan een gezondheidsrisico? U heeft zelf kinderen, u weet hoe het is: er gaat vaker iets kapot. Collega Leichtfried uit Oostenrijk en ik maken ons grote zorgen. Hoe kunnen duidelijk maken dat het hier om een gevaar gaat? Het lijkt erop dat we niet van vroegere fouten leren. U bent echter niet verantwoordelijk voor het oorspronkelijke besluit, dus u zou zonder uw gezicht te verliezen de bereidheid kunnen tonen om lessen uit het verleden te leren. U zou kunnen zeggen dat we dit verbod ten minste voor particuliere huishoudens intrekken. Kunt u dat niet alsnog in overweging nemen?
Günther Oettinger
lid van de Commissie. - (DE) Mevrouw de Voorzitter, ik zou willen antwoorden dat er op de markt ook na de omschakeling, en juist daarna, lampen zullen zijn waarbij elk potentieel risico is uitgesloten. Uw vraag heeft immers betrekking op CFL-lampen, zogenaamde compact fluorescent lamps, dat wil zeggen compacte fluorescentielampen, en daarom dient te worden overwogen om onze pr inzake de ecodesignrichtlijn te intensiveren en de burgers over LED-lampen en de nieuwe generatie gloeilampen met halogeentechniek te informeren. Zo zouden zowel de milieu- en energiebesparingsdoelstellingen van de richtlijn kunnen worden bereikt alsook alle risico's kunnen worden uitgesloten. Hier wil ik graag nog eens zorgvuldig naar kijken.
Betreft: Maatregelen betreffende rechten van slachtoffers
Verbetering van de steun aan slachtoffers van misdaad is een belangrijk deel van het programma van Stockholm. Met name steun aan slachtoffers van grensoverschrijdende misdaad in Europa baart EU-burgers oprechte zorgen. Er zijn in de praktijk maar weinig procedures ter ondersteuning van slachtoffers en gezinnen die verwikkeld zijn in de nasleep van misdaad en ernstig lichamelijk letsel in het buitenland. Ik sta momenteel een kiezer bij wiens zoon tijdens een vakantie op Kreta het slachtoffer is geworden van geweldpleging. Er is op dit gebied werkelijk behoefte aan optreden van de EU, opdat zij haar beloften omtrent een Europa van de burgers nakomt.
Commissaris Reding heeft een pakket van maatregelen toegezegd in verband met de bescherming van slachtoffers van misdrijven. Wanneer denkt de Commissie, dit alles in overweging nemend, dit pakket maatregelen voor slachtoffers van misdrijven voor te stellen? Kan zij nadere informatie geven over de inhoud van dit wetsvoorstel? Kan zij bijzonderheden verstrekken over de niet-wetgevende maatregelen die in het pakker zullen worden opgenomen?
Viviane Reding
vicevoorzitter van de Commissie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, volgens de cijfers zijn jaarlijks meer dan 30 miljoen mensen in Europa slachtoffer van een misdrijf. Het is van belang ervoor te zorgen dat de slachtoffers hun rechten kunnen doen gelden en de steun en bescherming ontvangen die ze nodig hebben. Dit is een strategische prioriteit voor de Commissie.
Laat mij deze gelegenheid aangrijpen om te wijzen op de moed van mevrouw Hughes, die zich inzet voor een betere rechtspositie voor slachtoffers van misdrijven in Europa. Ik vind dat haar vastberadenheid als inspiratiebron zou moeten dienen voor ons allen bij het verbeteren van de rechtspositie van slachtoffers en het versterken van het vertrouwen van de burgers in onze rechtsstelsels. We hebben dit krachtiger wederzijdse vertrouwen nodig om ervoor te zorgen dat de behoeften van slachtoffers worden erkend en beschermd, niet alleen in het eigen land, maar ook elders. We moeten ook zorgen dat slachtoffers niet worden vergeten in onze justitiële en juridische stelsels.
Daarom zal de Commissie in mei een breed pakket met betrekking tot slachtoffers voorstellen. Hierin zal het gaan over de kwaliteit van de behandeling die slachtoffers ontvangen na een misdrijf en tijdens de strafrechtelijke procedure. Het zal waarborgen omvatten opdat de behandeling van slachtoffers in alle EU-lidstaten voldoet aan dezelfde minimumnormen, ongeacht hun nationaliteit of land van herkomst. Met ons voorstel beogen we een verandering in de houding jegens slachtoffers te bevorderen, zodat er meer wordt gedaan ten behoeve van hun herstel en het risico wordt geminimaliseerd dat ze gedurende de gerechtelijke procedure opnieuw slachtoffer worden.
Waar zal het pakket concreet uit bestaan? Om te beginnen uit een horizontale richtlijn over de status van slachtoffers in strafrechtelijke procedures, waarmee bijvoorbeeld de volgende afdwingbare rechten worden vastgesteld: eenvoudig toegankelijke slachtofferhulpdiensten in alle lidstaten; het recht op een tolk bij verhoren; een minimalisering van het contact tussen dader en slachtoffer tijdens het proces, waarbij nieuwe rechtbanken moeten worden ingericht met aparte wachtruimtes; en het recht in alle lidstaten te verzoeken om een beoordeling van de aanklager.
Ten tweede zal ik ook een verordening voorstellen betreffende de wederzijdse erkenning van civielrechtelijke beschermingsmaatregelen om ervoor te zorgen dat slachtoffers die gevaar lopen, en die in een lidstaat beschermd worden door een getroffen maatregel tegen een potentiële dader, baat blijven hebben van een dergelijke maatregel wanneer zij reizen of verhuizen naar een andere lidstaat. Dat instrument zal worden aangevuld door een vergelijkbaar instrument voor de wederzijdse erkenning van strafrechtelijke beschermingsmaatregelen.
We zijn ook van plan een breed scala aan niet-wetgevende maatregelen te introduceren om te waarborgen dat de nieuwe wetgeving doeltreffend is, en we zullen een routekaart voorstellen met betrekking tot de verbetering van de rechtspositie van slachtoffers om te waarborgen dat hun rechten de komende jaren hoog op de politieke agenda blijven.
Claude Moraes
(EN) Zoals u weet hebben we vorige week een bezoek gebracht aan uw bureau met Maggie Hughes, een van de vele duizenden dappere slachtoffers van een misdrijf.
Ik moet zeggen dat wij, na uw medewerkers te hebben gesproken, zeer optimistisch zijn dat dit een pakket maatregelen zou kunnen zijn dat zorgt voor hernieuwd vertrouwen bij en meerwaarde voor burgers die hulp nodig hebben wanneer zij slachtoffer van een misdrijf zijn geworden.
Wat Maggie Hughes en vele andere slachtoffers ons hebben verteld is dat de door u voorgestelde maatregelen hun bevallen, maar dat zij een concentratie van hulp zouden willen zien. Als er bijvoorbeeld een organisatie voor slachtofferhulp is, zou deze eenvoudig toegankelijk moeten zijn en er zouden mensen moeten zijn die bijstand verlenen in het ziekenhuis, in de politiecel en met de rechtbanken.
Dit is waar onze burgers om vragen en wat ze, tot nu toe, nog niet hebben gekregen. Dit is dus eigenlijk een pleidooi aan u om hiervan het fantastische voorstel te maken dat het in potentie is.
Viviane Reding
vicevoorzitter van de Commissie. - (EN) Ik ben het daar volkomen mee eens. Ik heb ook het gevoel dat slachtoffers enigszins afwezig zijn geweest.
Wat procedurerechten betreft zijn we sterk gericht geweest op mensen die problemen hebben omdat ze mogelijk een misdrijf hebben gepleegd: we hebben ons erom bekommerd dat hun rechten zijn gegarandeerd, zoals het ook behoort te zijn in een rechtsmaatschappij. Heel vaak worden slachtoffers wanneer zij naar de rechtbank komen echter opnieuw in de slachtofferrol gedrukt en doet niemand daar wat aan. Dit is heel onrechtvaardig en komt neer op een ontzegging van rechten. Dit is ook waarom ik hoop dat dit slachtofferpakket niet alleen zal leiden tot andere wetten, maar ook tot een andere mentaliteit, zodat - zoals de geachte afgevaardigde terecht bepleitte - de mensen overal in onze rechtbanken, onze politiebureaus en onze ziekenhuizen speciale aandacht hebben voor slachtoffers en weten dat zij niet als ieder ander behandeld moeten worden. Het is van het grootste belang dat dit ook grensoverschrijdend gebeurt, met betrekking tot mensen afkomstig uit andere lidstaten.
Ik vertrouw erop dat het Parlement de Commissie helpt de best mogelijke wetgeving tot stand te brengen, en daarmee bovendien - wat de medebeslissingsaspecten van het pakket betreft - vaart te maken zodat het een en ander aan de Raad kan worden voorgelegd.
Tweede deel
Betreft: Voorstellen van de Commissie over de gemeenschappelijke geconsolideerde heffingsgrondslag voor de vennootschapsbelasting
Kan de Commissie aangeven hoe het staat met haar voorstellen aangaande een gemeenschappelijke geconsolideerde heffingsgrondslag voor de vennootschapsbelasting?
Algirdas Šemeta
lid van de Commissie. - (EN) De gemeenschappelijke geconsolideerde heffingsgrondslag voor de vennootschapsbelasting (CCCTB) vormt een belangrijk initiatief in het kader van de inspanningen die worden geleverd om de obstakels voor de voltooiing van de interne markt op te heffen, en is in de jaarlijkse groeianalyse als een groeiversterkend initiatief aangemerkt waaraan voorrang moet worden gegeven. Het zal enkele grote fiscale obstakels wegnemen die het concurrentievermogen van bedrijven hinderen.
Nu is het zo dat het ontbreken van gemeenschappelijke regels voor de vennootschapsbelasting en de verschillen tussen de nationale belastingstelsels vaak leiden tot 'overbelasting' en dubbele belasting. Bovendien gaan bedrijven gebukt onder zware administratieve lasten en hoge nalevingskosten. Deze situatie heeft een ontmoedigend effect op investeringen in de EU en staat bijgevolg op gespannen voet met de prioriteiten van de Europa 2020-strategie.
Er is belangrijke vooruitgang geboekt in de technische voorbereiding van het CCCTB-voorstel. Het wordt nu tijd om één samenstel van voorschriften van toepassing te laten zijn op bedrijven, zodat zij eenvoudiger en goedkoper zaken kunnen doen op de gemeenschappelijke markt.
De CCCTB moet 16 maart 2011 door het college van commissarissen worden goedgekeurd. Ik ben ervan overtuigd dat het definitieve voorstel in belangrijke mate zal bijdragen aan een beter zakenmilieu en meer groei en werkgelegenheid in de EU.
Marian Harkin
(EN) Dank u wel, commissaris, voor uw antwoord. Ik heb nog drie korte vragen waarvan ik hoop dat u er antwoord op kunt geven.
Ziet u de CCCTB als een vrijwillige regeling?
Ten tweede: voorziet u omstandigheden waarin nationale rechtbanken hun bevoegdheid in belastingzaken kunnen verliezen indien hun beslissingen gevolgen zouden hebben voor de belastingopbrengsten in andere lidstaten?
En ten slotte verwacht ik dat er in dit stadium een of andere formule is bedacht voor de verdeling van de in de verschillende lidstaten te betalen belastingen. Heeft de Commissie een effectbeoordeling gemaakt met betrekking tot de winnaars en verliezers, en daarmee bedoel ik winnaars en verliezers in financiële zin, bij toepassing van de formule die u inmiddels bedacht heeft?
Algirdas Šemeta
lid van de Commissie. - (EN) Ik kan heel kort zijn over de vraag over de vrijwillige dan wel verplichte aard van de CCCTB. Het antwoord is ja, het gaat om een vrijwillige regeling: het voorstel voorziet in een optie voor bedrijven om op vrijwillige basis de CCCTB-voorschriften van toepassing te laten zijn.
Wat de rol van nationale rechtbanken betreft is het zo dat het CCCTB-voorstel ook regels voor geschillenbeslechting bevat en dat de rol van nationale rechtbanken niet door het voorstel wordt ondermijnd.
Het voorstel voorziet in een verdelingsformule met gelijke delen voor omzet, arbeid en activa, waarbij de arbeidsfactor weer is verdeeld over twee componenten: loonkosten en aantal werknemers.
Ja, we hebben een effectbeoordeling gemaakt en deze zal samen met het voorstel worden gepubliceerd. Ik ben er absoluut van overtuigd dat het voorstel goed zal zijn voor het Europese bedrijfsleven, inclusief dat van Ierland.
De Voorzitter
Collega's, ik realiseer me dat sommige leden pas na het begin van het vragenuur binnengekomen zijn en dus niet weten dat we in hoge tijdnood zitten. We willen zoveel mogelijk vragen behandelen. Daarom heb ik aan het begin gezegd dat alleen de vragenstellers aanvullende vragen mogen stellen.
Voor nu wil ik zeggen dat ik ernaar streef - en of dat lukt, hangt mede af van de lengte van de antwoorden van de Commissie - om de volgende vragen te behandelen vóór 20.45 uur: die van mevrouw Jensen, de heer Papanikolaou, de heer Posselt en mevrouw Ţicău. Dat is het plan.

Betreft: Btw-vrijstelling voor landbouwproducten in Roemenië
Deense bedrijven die in de landbouw in Roemenië hebben geïnvesteerd, is meegedeeld dat zij in de toekomst geen btw in rekening hoeven te brengen over goederen die zij verkopen aan tussenhandelaren. Over goederen die zij verkopen aan eindgebruikers (bijvoorbeeld broodproducenten of andere boeren) moeten zij echter nog wel btw in rekening brengen. Het voorstel voor btw-vrijstelling bij verkoop aan de tussenhandel zou door de Roemeense regering bij DG TAXUD zijn ingediend.
Heeft de Commissie goedgekeurd dat voor de verkoop van landbouwproducten aan tussenhandelaren een btw-vrijstelling geldt? Zo ja, waarom? Is de Commissie van mening dat een dergelijke regeling zal leiden tot veranderingen in de handelspatronen met betrekking tot de handel in landbouwproducten in Roemenië? Is de Commissie van mening dat het tot concurrentievervalsing op de interne markt kan leiden als boeren financieel worden gestimuleerd om hun producten aan bepaalde afnemers te verkopen? Kan de Commissie garanderen dat er voor alle landbouwproducenten in Roemenië gemeenschappelijke btw-regels gelden?
Algirdas Šemeta
lid van de Commissie. - (EN) Vanwege de btw-fraude met betrekking tot bepaalde landbouwproducten staat de Commissie met Roemenië in contact om de meest geschikte manier vast te stellen om dit probleem aan te pakken.
Een van de mogelijke oplossingen om de zogenaamde carrouselfraude in deze sector aan te pakken is toepassing van de verleggingsregeling. Bij die regeling, die geen vorm van vrijstelling is, blijven ingekochte producten onderhevig aan belasting, maar is de partij die verantwoordelijk is voor de betaling van de btw aan de belastingdienst niet langer de leverancier, maar juist de ontvangende btw-plichtige.
Het feit dat de ontvanger de belasting moet betalen in plaats van de leverancier is de enige wijziging van de standaardregeling, waarbij de btw-plichtige die goederen levert aan een andere btw-plichtige de btw ontvangt en aan de staat betaalt, terwijl de ontvangende btw-plichtige dit bedrag weer kan aftrekken via zijn btw-aangifte.
Zowel bij de standaard- als de verleggingsregeling geldt dat wanneer de ontvanger eindgebruiker is, deze de btw niet kan aftrekken en dus geheel draagt.
Btw blijft zo neutraal voor btw-plichtigen en er is dus geen sprake van concurrentievervalsing. Omdat de ontvanger tegelijk hetzelfde bedrag kan betalen en aftrekken op zijn btw-aangifte, heeft deze aanpassing het voordeel dat er geen daadwerkelijke btw-betalingen aan de belastingdienst gedaan hoeven te worden. Zo worden vormen van fraude voorkomen die zijn gebaseerd op niet-betaling van btw door de leverancier in combinatie met btw-aftrek door de klant, die daartoe over een geldige factuur beschikt.
Een nadeel van dit systeem is dat er andere frauderisico's ontstaan, doordat alle btw pas aan het eind van de toeleveringsketen wordt geïnd.
Een dergelijk systeem kan daarom, naar opvatting van de Commissie, beter worden beperkt tot landbouwproducten, die immers normaal gesproken worden verkocht aan intermediairs - btw-plichtigen - en niet zijn bedoeld voor levering aan eindgebruikers.
In ieder geval is het zo dat, aangezien deze regeling afwijkt van de normale, in de btw-richtlijn vastgestelde voorschriften, Roemenië van de Raad toestemming zou moeten krijgen voor afwijking van die richtlijn; de Commissie onderzoekt de zaak nog.
Anne E. Jensen
(DA) Hartelijk dank, commissaris. Ik ben er niet zeker van dat ik alle details heb begrepen, maar die kan ik later natuurlijk nog bestuderen. Echter, dit nieuwe systeem, dat naar ik begrijp opgezet wordt om fraude te voorkomen, kan leiden tot een bijzonder probleem voor producenten uit een ander land die in Roemenië geïnvesteerd hebben en die ook met btw belaste uitgaven in een ander land hebben, waarvan de btw niet afgetrokken kan worden van in Roemenië ontvangen btw, omdat ze geen btw ontvangen. Hoe denkt Commissie dit probleem op te lossen voor producenten die uit een ander EU-land afkomstig zijn en die ondernemingen in zowel Roemenië als in andere EU-landen hebben, zodat het niet onmogelijk wordt gemaakt dat zij hun input-btw aftrekken van hun ontvangen btw? Dank u.
Algirdas Šemeta
lid van de Commissie. - (EN) Ik wil graag nog opmerken dat de verleggingsregeling niet nieuw is en wordt toegepast in meerdere lidstaten. Zij wordt in sommige lidstaten bijvoorbeeld ook gebruikt bij de verhandeling van emissierechten. Het klopt dat onder de verleggingsregeling de btw pas aan het eind van de toeleveringsketen wordt geïnd in plaats van door de hele keten heen.
Wanneer we verzoeken van de lidstaten om een verleggingsregeling te mogen toepassen bekijken, kijken we uiteraard naar alle details en nemen we ook de mogelijkheid van verstoring van de interne markt in acht. Daarom worden voorstellen van de Commissie niet automatisch gegenereerd, maar komen ze tot stand middels onderzoek, op basis waarvan we een voorstel aan de Raad voorleggen.
Wat Roemenië betreft zijn we al meer dan een half jaar - of zelfs langer - bezig met het vinden van een oplossing voor hoe de btw-fraude in de landbouw in dit land aan te pakken.
Gay Mitchell
(EN) Ik ben hier al sinds de aanvang van het vragenuur, dat om 19.30 uur zou beginnen. Mijn land krijgt morgen een nieuwe regering en er zijn daar een heleboel mensen die belangstelling hebben voor de vraag die ik aan commissaris Rehn heb gesteld. Ik verzoek u mijn vraag toe te staan, ook al moeten we hier dan een paar minuten langer blijven, en de commissaris de gelegenheid te bieden daarop te antwoorden.
De Voorzitter
Er zijn al leden die de zaal hebben verlaten omdat ik gezegd heb dat ik hun vraag, of aanvullende vragen, niet kon behandelen. Het is een zware middag geweest. Het zal ook een zware avond worden. Ik heb aangegeven welke vragen ik vóór 20.45 uur wil behandelen. We zullen zien wat we kunnen doen, maar ik doe echt mijn best om eerlijk te zijn tegenover alle betrokkenen, en inderdaad ook tegenover de commissarissen die nog in de wachtkamer zitten.

Betreft: Verklaring van de secretaris-generaal van de OESO over de eventuele herstructurering van de schuld van lidstaten van de eurozone en het standpunt van de Commissie
Op donderdag 28 januari 2011 verklaarde Angel Gurría, secretaris-generaal van de OESO, tijdens het Economisch Wereldforum in Davos dat, mocht een land een herstructurering van de schuld nodig hebben, dat land Griekenland is. Er zij op gewezen dat voor het eerst een secretaris-generaal van een invloedrijke internationale organisatie die nauw samenwerkt met de Unie op het gebied van een reeks politieke, economische en sociale vraagstukken in het openbaar een standpunt inneemt met betrekking tot de herstructurering van de schuld van een lid van de eurozone.
Wat is het standpunt van de Commissie in dezen, met name in het licht van de verklaring van de secretaris-generaal van de OESO?
Olli Rehn
Mevrouw de Voorzitter, samen met de ECB en het IMF heeft de Commissie onlangs de derde herziening van het economische beoordelingsprogramma voor Griekenland afgerond. Onze gezamenlijke totaalbeoordeling is tweeledig en ik zal er een korte schets van geven.
Ten eerste is het programma dichter bij zijn doelstellingen gekomen; en ten tweede moeten we nog enkele grote problemen overwinnen om houdbare overheidsfinanciën te waarborgen, het concurrentievermogen te herstellen en een levensvatbare bankensector te creëren.
Op sommige terreinen is vertraging opgetreden, maar de fiscale en andere hervormingen die nodig zijn om de doelstellingen van het programma voor de middellange termijn te realiseren, worden momenteel doorgevoerd. Er moeten echter nog omvangrijke hervormingen worden uitgedacht en ingevoerd om de kritische massa te verkrijgen die nodig is om voor houdbare overheidsfinanciën en economisch herstel te zorgen.
De bepaald niet eenvoudige consolidatie-inspanningen zullen worden ondersteund door een moedig privatiseringsprogramma, zoals premier Papandreou heeft aangegeven. De regering heeft toegezegd haar privatiseringsprogramma substantieel op te waarderen, zodat in 2015 de privatisering vijftig miljard euro zal hebben opgeleverd. Daarmee kan de schuldquote de komende vijf jaar met meer dan 20 procent van het bbp worden teruggebracht. Tevens geldt dat, wanneer het privatiseringsprogramma vastberaden wordt uitgevoerd, de economie efficiënter gaat functioneren en investeringen en de export een impuls krijgen.
Om al deze redenen is het essentieel dat de regering zich vierkant achter dit proces van privatisering schaart en de privileges en gevestigde belangen vastbesloten aanpakt. Dat is de enige manier om de ambitieuze doelstellingen te verwezenlijken en de mogelijkheden te benutten om het marktsentiment jegens Griekenland een flinke duw in de goede richting te geven. Daarom moedigt de Commissie Griekenland aan zijn privatiseringsprogramma resoluut uit te voeren.
Dit sluit aan bij een opmerking van de secretaris-generaal van de OESO: dit jaar, 2011, vormt het beslissende jaar voor Griekenland als het gaat om het herstel van de geloofwaardigheid van zijn economisch beleid. Dat herstel is onontbeerlijk, wil het land volgend jaar weer toegang tot de markten krijgen.
Hiertoe moeten de autoriteiten het fiscale doel voor dit jaar halen of zelfs overtreffen en een robuuste begrotingsstrategie voor de middellange termijn formuleren.
Verder moet Griekenland de komende weken en maanden een beslissende doorbraak op het gebied van structurele hervormingen bereiken. Standvastige uitvoering van het programma moet leiden tot versterking van de geloofwaardigheid en tot een groter vertrouwen bij zowel burgers als investeerders.
Ter afsluiting: de zorgen over een herstructurering van de schuld kunnen en zullen worden aangepakt door een combinatie van deze beleidsmaatregelen - dat wil zeggen realiseren van de fiscale doelen en uitvoering van het privatiseringsprogramma - en de maatregelen van de EU om de looptijd van de leningen te verlengen en het prijsbeleid in het licht van de houdbaarheid van de schuld te herzien.
Georgios Papanikolaou
- (EL) Mevrouw de Voorzitter, commissaris, vorig jaar heeft u het memorandum met Griekenland medeondertekend op basis waarvan werd voorzien in de afbetaling van de desbetreffende lening in drie en een half jaar. Vandaag stelt u in uw verklaring voor dat dit wordt verlengd naar zeven jaar, hetgeen duidelijk betekent dat er ergens een verkeerde berekening is gemaakt. Tegelijkertijd wordt de kredietwaardigheid van Griekenland door ratingbureau Moody's op onrechtvaardige en onaanvaardbare wijze gedegradeerd tot het niveau van Angola.
Uiteindelijk vragen wij ons allemaal af wat er precies nodig is om Griekenland op het rechte pad te brengen: een simpele verlenging? Het omlaag brengen van de rente, iets waar u eveneens aan refereerde? Het opnieuw onderhandelen over de voorwaarden van het memorandum? De euro-obligatie? De Europese groeiobligatie? Alle genoemde mogelijkheden bij elkaar? Of soms nog iets anders? Misschien nog meer bezuinigingsmaatregelen in Griekenland? Heeft u enig idee, commissaris?
Olli Rehn
Mevrouw de Voorzitter, het belangrijkste en noodzakelijkste is dat de doelen van de begrotingsconsolidatie gehandhaafd blijven en dat structurele hervormingen standvastig worden doorgevoerd, in lijn met het memorandum.
Bovendien is het, zoals ik in mijn vorige antwoord zei, voor Griekenland van wezenlijk belang om een begin te maken met een zeer ambitieus privatiseringsprogramma dat zal helpen de schuldenlast te verminderen. Tevens is het erg belangrijk, in het kader van de alomvattende strategie die deze maand nog in de Europese Unie moet worden vastgesteld, dat de lidstaten naar het vraagstuk van de houdbaarheid van de schuld kijken. Ik kan de lidstaten slechts aansporen de looptijd van de leningen aan Griekenland te verlengen en het prijsbeleid voor deze leningen te herzien.
Jim Higgins
(EN) Dit is gewoon een farce en het betreft een punt van orde. Ons was verteld dat het vragenuur zou duren van 19.30 tot 20.30 uur. U, of iemand anders, heeft besloten dat het vorige debat mocht uitlopen ten koste van het vragenuur. Het vragenuur is een van de weinige mogelijkheden die wij hebben om een commissaris vragen te stellen. Wij hebben een crisis in Ierland; mijn collega's Gay Mitchell, Pat the Cope Gallagher en ik hebben vragen ingediend. Wie heeft dat besluit genomen? Ik wil nu weten - en dat is een legitieme vraag - wie heeft besloten dat een sessie van twintig minuten, die nog maar acht minuten aan de gang is, wordt teruggebracht naar een sessie van acht of negen minuten. Wie heeft dat besloten, mevrouw de Voorzitter?
De Voorzitter
Mijnheer Higgins, ik wilde net iets gaan zeggen voordat ik de commissaris het woord gaf voor wat de laatste vraag zal zijn, omdat ik net zo boos ben als u, geloof me. Ik vind het niet prettig om hier onder deze omstandigheden te zitten, omdat ik een heleboel leden moet teleurstellen en een aantal commissarissen moet laten wachten. De mensen waarop u uw pijlen moet richten zijn de fractieleiders, en ik zeg dit nog eens luid en duidelijk: het zijn de fractieleiders die de agenda vaststellen en ons bijna elke plenaire-vergaderingweek confronteren met de situatie dat we niet genoeg tijd hebben om het vragenuur voor de Commissie, of inderdaad voor de Raad voor zover dat heeft plaatsgevonden, fatsoenlijk af te handelen. Dit is onbevredigend; ik heb hier al eerder mijn standpunt over kenbaar gemaakt. Ik zou elk lid dat zich hier zorgen over maakt willen verzoeken contact op te nemen met zijn of haar fractieleider en te zeggen wat hij of zij ervan vindt, omdat ik vastzit aan de agenda zoals die er ligt als ik hier ga zitten, en daar ben ik niet blij mee.
Gay Mitchell
(EN) Maar wie heeft bepaald dat commissaris Šemeta drie vragen zou krijgen en commissaris Rehn slechts één? De vraag van de heer Higgins was nummer twee voor commissaris Rehn en mijn vraag nummer drie. Hoe kan het dat de ene commissaris meerdere vragen krijgt en de andere maar één? Dat begrijp ik niet.
De Voorzitter
We hebben er twee gedaan en ik geef de heer Šemeta nu de vraag die eigenlijk gericht was aan commissaris De Gucht. Daarom. Ik moet me aan een bepaalde volgorde houden, het spijt me. Het is jammer voor u drieën, maar omdat commissaris Rehn uiterst sympathiek is, weet ik zeker dat hij na het verlaten van de zaal met u zal willen praten. Dat is alles wat ik te bieden heb, en ik weet dat dit onbevredigend is.
Pat the Cope Gallagher
- (EN) Ik heb de drie vragen, 23 van Higgins, 24 van Mitchell en 25 van Gallagher, gelezen. Ik vermoed dat de commissaris deze drie vragen bij de beantwoording samen zou hebben genomen. Kunnen we niet langer doorgaan en het volgende debat wat opschuiven? Valt dat onder uw bevoegdheid? Het vragenuur is immers altijd de klos. Als we dus iets langer doorgaan, zullen de commissarissen wellicht zo goed zijn om ons na negen uur nog wat meer van hun tijd te geven.
De Voorzitter
Mijnheer Gallagher, ik kan niet sjoemelen met het begin van het volgende agendapunt. Ik heb mijnheer Posselt en mevrouw Ţicău al gezegd dat ik hun vragen in behandeling zou nemen en de vraag van u drieën zou de laatste geweest zijn als we sneller waren geweest, maar dat zijn we niet. Zelfs de vraag van de heer Posselt levert al genoeg problemen op nu. Dat is de realiteit. Het spijt me echt en ik ben hier, zoals ik al zei, ook boos over, maar dit is de situatie waar we in gemanoeuvreerd zijn. U hebt gezien wat er de hele dag al met de agenda gebeurt, en dit stemt niet tot tevredenheid. Dus als u het mij toestaat wil ik nu, zoals ik zei, overgaan naar de vraag voor commissaris De Gucht, die zal worden beantwoord door de heer Šemeta, en tot mijn grote spijt zeg ik erbij dat dit voor vanavond de laatste is.

Betreft: Buitenlandse handel en oostelijk partnerschap
Hoe beoordeelt de Commissie de ontwikkeling van de handel tussen de EU en de landen van het oostelijk partnerschap? Welke rol spelen de Zwarte Zeestrategie en de staten van de zuidelijke Kaukasus hierin?
Algirdas Šemeta
De wereldwijde financiële en economische crisis heeft een nadelige uitwerking gehad op de bilaterale handel tussen de EU en de landen van het oostelijk partnerschap. Tussen 2008 en 2010 nam de handel tussen de EU en zes landen van het oostelijk partnerschap met 20 procent af.
Er moet op gewezen worden dat het oostelijk partnerschap van start ging op het moment dat de financiële crisis op zijn hevigst was. Tijdens de top van 7 mei 2009 werd het startsein voor het partnerschap gegeven. In deze beginperiode werden werkstructuren gecreëerd en de multilaterale platforms hielden enkele van hun eerste bijeenkomsten. Het oostelijk partnerschap was gewoonweg te jong om de negatieve effecten van de financiële en economische crisis te verzachten.
De Zwarte Zeesynergie speelt een verwaarloosbare rol in de handel met de EU omdat het hierbij om een regionaal samenwerkingskader en niet om een handelsovereenkomst gaat.
De staten van de zuidelijke Kaukasus hebben afzonderlijk of als groep geen specifieke rol gespeeld in de ontwikkeling van de handel tussen de EU en de landen van het oostelijk partnerschap.
Op dit moment worden er voorbereidingen getroffen voor toekomstige onderhandelingen met Georgië en Armenië over een bilaterale, vergaande en alomvattende vrijhandelszone, en de handelsbepalingen van de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst met Azerbeidzjan worden verbeterd.
Bernd Posselt
(DE) Hartelijk dank, commissaris, voor uw zeer nauwkeurige antwoord. Een korte vraag: bestaan er volgens u mogelijkheden voor het versterken van de handel met de landen van de zuidelijke Kaukasus, onder andere door het verminderen van onderlinge spanningen tussen de landen, vooral met het oog op het externe energiebeleid?
Algirdas Šemeta
Mevrouw de Voorzitter, zoals ik in mijn antwoord heb gezegd, werken we aan een vergaande en alomvattende vrijhandelszone en we hebben deze landen belangrijke aanbevelingen gedaan over wat zij moeten doen om de onderhandelingen over zulke overeenkomsten op gang te brengen.
Zulke overeenkomsten zouden uiteraard een aanzienlijke vooruitgang betekenen. Als deze landen hun huiswerk maken - en sommige doen in ieder geval hun best - worden de perspectieven voor intensivering van de handel veel beter.
Brian Crowley
(EN) Mevrouw de Voorzitter, ik heb gewacht met interrumperen tot we klaar waren met de vragen, omdat ik wist dat u krap in de tijd zat. Maar net als mijn collega's wil ik graag genoteerd zien dat dit een verdere aantasting betekent van een belangrijk instrument voor Parlementsleden - vooral voor de gewone parlementariërs. Volgens mij is het verkeerd dat u gedwongen werd om ons de mond te snoeren, maar ik geloof niet dat het enkel en alleen de schuld is van de fractieleiders; de Voorzitter moet namelijk de planning van de dag bewaken. Degene die vóór u de voorzittershamer hanteerde, heeft de zaken kennelijk enigszins uit de hand laten lopen, waardoor u in een lastig parket terechtkwam.
Misschien kunnen we tot overeenstemming komen en misschien kunt u met het Bureau en de ondervoorzitters afspreken dat aan dit onderdeel, het vragenuur, niet kan worden getornd. Als we een debat moeten onderbreken en na het vragenuur moeten voortzetten, dan zij dat zo. Ik zal dat voorleggen aan mijn eigen fractieleider en hopelijk zullen anderen hetzelfde doen. U wil ik vragen dit punt met het Bureau te bespreken.
De Voorzitter
Ik zal het ter sprake brengen bij de fractieleiders omdat het probleem bij hen ligt, sorry dat ik het zeg: het probleem ligt bij de Conferentie van voorzitters, wanneer ze de agenda vaststellen. Het is een kwestie van een te volle agenda voordat we met het vragenuur beginnen. U hebt gelijk. Er moet een soort lijn getrokken worden om ervoor te zorgen dat deze tijd, die door de leden wordt gebruikt om de Commissie of de Raad ter verantwoording te roepen, wordt gerespecteerd. Ik ben het met u eens en dit is het eerste wat ik morgenochtend ga doen als ik achter mijn pc zit, dat verzeker ik u.
Silvia-Adriana Ţicău
(RO) Eerder zei u dat de vraag die ik commissaris De Gucht heb gesteld later aan de orde zou komen. Helaas begrijp ik nu dat de commissaris al vertrokken is, terwijl ik hier in het Parlement ben gebleven in afwachting van zijn antwoord. Naar mijn mening is het reglement niet in acht genomen, en ik begrijp niet wat er is gebeurd.
De Voorzitter
Mevrouw Ţicău, ik wilde uw vraag behandelen, maar ik zei ook dat we noodgedwongen een kwartier voor het hele uur moesten stoppen, en we bereikten dat punt voordat we aan uw vraag toekwamen. Dat is het simpele antwoord. Het spijt me.
Ik heb het al gezegd, ik ben niet er niet blij mee dat we in deze positie gemanoeuvreerd zijn, maar ik kon vanavond echt niet meer doen om een groter aantal vragen beantwoord te krijgen. Ik heb geen aanvullende vragen toegestaan in een poging meer voor u gedaan te krijgen, maar helaas kon ik niet meer aan uw vraag toekomen.
Vragen die bij gebrek aan tijd niet aan bod gekomen zijn, zullen schriftelijk worden beantwoord (zie bijlage).
Het vragenuur is gesloten.
(De vergadering wordt om 20.50 uur onderbroken en om 21.05 uur hervat)
