Goedkeuring van de Notulen
De Voorzitter
De Notulen van de vergadering van gisteren zijn rondgedeeld.
Geen bezwaren?

Hory
Mevrouw de Voorzitter, ik wil een opmerking maken over de notulen van gisteren en wil hierbij herinneren aan het Reglement.
Tijdens de hulde aan Voorzitter Hänsch van gisteren, heb ik aandachtig naar de verklaring van mevrouw Green namens de socialistische fractie geluisterd. Mevrouw Green heeft gezegd dat zij een aantal radicale kwaliteiten bij de heer Hänsch had ontdekt en ik kan mij hier alleen maar over verheugen. Zij heeft echter nog een opmerking gemaakt die mij intrigeert. Zij had het over de besprekingen van haar fractie de avond voordien over de eigenschappen en de stijl van de opvolger van de heer Hänsch. Dit heeft mij enorm verrast. Ik wil eraan herinneren dat artikel 14 van ons Reglement bepaalt dat het Parlement de Voorzitter verkiest. De benoeming van onze toekomstige Voorzitter mag dan ook niet het gevolg zijn van een benoeming of een aanwijzing.

De Voorzitter
Wij nemen kennis van uw opmerking, mijnheer Hory.

Swoboda
Mevrouw de Voorzitter, geachte dames en heren, ik zou mijn waarde collega erop willen wijzen dat het het goede recht van iedere fractie is een kandidaat voor het voorzitterschap van het Parlement uit te nodigen en met hem natuurlijk ook te spreken over wat hij zich van zijn toekomstige werk voorstelt. Wellicht slaagt ook de heer Hory er nog in hier een gesprek met Gil Robles te voeren. De Fractie van de Partij van de Europese Sociaal-Democraten laat zich hoe dan ook niet het recht ontnemen met toekomstige kandidaten te spreken.

Barton
Mevrouw de Voorzitter, ik heb dat deel van de vergadering met speciale aandacht gevolgd. Mevrouw Green had het over een "potentiële opvolger" , niet over de nieuwgekozen voorzitter.

Kerr
Mevrouw de Voorzitter, mijn interventie gaat over pagina 16 van de Engelse versie van de Notulen, waar de gisteren gehouden stemming over mijn verslag wordt beschreven.
Om te beginnen heb ik een correctie op de Notulen. Daarin staat namelijk dat de uitslag van de stemming 11 voor en 184 tegen was. Dat zit er een beetje naast: de uitslag was 111 voor en 184 tegen. Ik weet dat we die stemming hebben verloren, maar zo erg was het nou ook weer niet.
Op de tweede plaats wil ik u, mevrouw de Voorzitter, alsmede de nieuwe Voorzitter en het nieuwe Bureau vragen om te onderzoeken hoe het kan dat een stemming om een technische reden wordt onderbroken, namelijk omdat de documenten niet in alle talen voorhanden zijn. Dit is een ernstig probleem waarop de werkzaamheden van het Parlement wel eens zouden kunnen stuklopen, en het Bureau en wellicht ook de Commissie Reglement, onderzoek geloofsbrieven en immuniteiten zouden dat eens moeten onderzoeken.
Op de derde plaats verzoek ik de diensten van Parlement en Commissie de oorspronkelijke richtlijn zo snel mogelijk in het Zweeds en Fins te vertalen - want daarover ging de klacht eigenlijk -, zodat we dit verslag en deze belangrijke kwestie op het gebied van de arbeidswetgeving zo snel mogelijk in het Parlement kunnen behandelen.
Tot slot wil ik mevrouw Lindholm nog zeggen - dat heb ik later ook al tegen haar gezegd - dat ik het beginsel van beschikbaarheid in alle talen uiteraard eerbiedig. Ik heb overigens ontdekt dat ze niet alleen vloeiend Engels spreekt, maar ook lerares Engels is. Zij heeft het verslag gelezen en steunt het volledig; het ging haar alleen maar om het principe. Helaas heeft ze mijn verslag gekozen om er een principekwestie van te maken.

De Voorzitter
Wij nemen kennis van al deze verklaringen.

Martens
Mevrouw de Voorzitter, ik zou willen zeggen dat de Notulen enkel vermelden - ik zeg dat ter attentie van de heer Hory - dat het woord wordt gevoerd door de leden Green, voorzitter van de PSE-fractie, en door de andere fractieleiders om de scheidend voorzitter te huldigen en te danken voor het door hem verrichte werk. De opmerking van de heer Hory heeft geen enkel verband met de inhoud van de Notulen van de vergadering van gisteren.

De Voorzitter
Dit had inderdaad geen enkel verband met de Notulen maar wij hebben de gewoonte aangenomen om gedurende drie à vier minuten naar mogelijke opmerkingen te luisteren.

Wijsenbeek
Mevrouw de Voorzitter, ik zou via u in het bijzonder mevrouw Baldi en haar plaatsvervangster willen begroeten en verwelkomen.
(Gelach en gemengde reacties)

Lindholm
Mevrouw de Voorzitter, ik zal dit keuveluurtje niet langer maken, maar het is zo dat ik niet de bedoeling had om op enigerlei wijze de zaak te saboteren. Het klopt dat ik behoorlijk Engels spreek en het klopt dat ik Engels onderwijs, maar ik ben geen jurist. Het Engels dat wij op school gebruiken kan men niet vergelijken met wetsteksten - en daar ging het hier om.

Linzer
Mevrouw de Voorzitter, ik zou nog iets over de stemming van gisteren willen zeggen. Zoals uit de Notulen blijkt, heb ik gisteren aan de stemming over het verslag van de heer Collins deelgenomen. Ik stel vast dat uitgerekend bij de hoofdelijke stemming over het voor ons uiterst belangrijke amendement 42, mijn naam niet wordt vermeld. Wetend dat dit natuurlijk geen invloed op de stemming kan hebben, zou ik in de Notulen willen laten opnemen dat ik voor dit amendement wilde stemmen, maar dat ik mogelijkerwijs ingevolge het woelige verloop van de stemming van gisteren - mevrouw de Voorzitter sprak zelfs van een bijwijlen chaotische stemming - het stemmechanisme te laat heb bediend. Het kan ook zijn dat er zich een ander technisch probleem heeft voorgedaan. Hetzelfde geldt voor mijn collega's Hager, Raschhofer en Lukas.

Valdivielso de Cué
Mevrouw de Voorzitter, op bladzijde 24 van de notulen van gisteren kunnen we inzake de stemming in de namiddag lezen dat "de heer Valdivielso de Cué tevens kanttekeningen plaatst bij de geldigheid van een stemming over een verslag dat in een aantal talen niet beschikbaar is" . Ik had het over het verslag-Kerr en had begrepen dat de stemming zou worden overgedaan. Ik heb eenvoudigweg de vraag gesteld of de stemming van gisteren geldig was en, indien dit niet het geval was, waarop wij steunden om datgene, waarover gedebatteerd en gestemd was, ongeldig te verklaren.
(De Notulen worden goedgekeurd)

Agenda
Arias Cañete
Mevrouw de voorzitter, aangezien de agenda overvol is en mevrouw Bonino toch niet aanwezig is, wil ik overeenkomstig artikel 99 van het Reglement voorstellen dat de drie verslagen (Kofoed, Izquierdo Rojo en Souchet) zonder debat worden behandeld. Ik vraag echter wel dat de Commissie tijdens de vergaderperiode van januari op donderdag een verklaring terzake aflegt.

Medina Ortega
Mevrouw de Voorzitter, de socialistische fractie is het eens met het voorstel van de voorzitter van de Commissie visserij.

Adam
Mevrouw de Voorzitter, een motie van orde. Ik heb helemaal niets tegen het voorstel van de voorzitter van de Commissie visserij. Mag ik u er echter wel op wijzen dat ik samen met andere collega's sinds gisterenmiddag al op een kostbare minuut spreektijd over deze uitermate belangrijke kwesties zit te wachten? Als dit Huis zijn eigen zaken al niet kan regelen, hoe denkt het dan daarbuiten nog iets voor elkaar te kunnen boksen?

De Voorzitter
Als iemand zich tegen dit voorstel wil uitspreken, zal ik hem het woord verlenen.

Tamino
Mevrouw de Voorzitter, namens de Groenen wil ik stellen dat ik het niet eens ben met dit voorstel. Deze verslagen behoren mijns inziens tot de belangrijkste documenten voor de toekomst van de Europese visserij. Wanneer wij ze zonder debat behandelen, kunnen de verschillende standpunten, die in de Commissie visserij zijn ingenomen en die ook in deze Vergadering aanwezig zijn, mijns inziens niet aan bod komen.
Ik vraag dan ook dat het debat en de stemming uitgesteld worden tot de vergaderperiode van januari of dat overeenkomstig artikel 131 van het Reglement in januari toch zeker een debat wordt gehouden zodat de verschillende aspecten, die vandaag niet aan bod zouden komen wanneer de verslagen zonder debat behandeld worden, toch aan bod komen in een resolutie.

De Voorzitter
Een spreker heeft zich voor het voorstel uitgesproken en een andere tegen het voorstel. Ik zal het voorstel van de voorzitter van de Commissie visserij, de heer Arias Cañete, nogmaals herhalen en ik stel voor dat de Vergadering hierover stemt.
Het spijt ons allemaal dat wij gisteren dit uiterst belangrijke debat niet hebben kunnen houden dat het volledige visserijbeleid tot het jaar 2002 betreft. Ik leg dus het voorstel van de heer Arias Cañete ter stemming voor. Wij zullen dus alleen stemmen over deze verslagen en geen debat houden, eenvoudigweg omdat wij onvoldoende tijd hebben om dit debat over de visserij te houden.
Wij stemmen dus vandaag over deze verslagen en zullen op de agenda van onze vergaderperiode van januari een verklaring van de Commissie gevolgd door een debat inschrijven zodat wij alsnog een ontwerp-resolutie kunnen voorstellen.
Wij gaan over tot stemming over dit voorstel.
(Het Parlement stemt in met het verzoek)

Gallagher
Mevrouw de Voorzitter, een motie van orde: ik vind dat ik hier vanochtend namens de kleinere partijen een standpunt moet innemen. Ik word nu al de hele ochtend in dit Huis genegeerd. Is dat omdat ik van een kleinere fractie kom? Is dat omdat ik de belangen van de vissers wil behartigen, waaraan dit Parlement een zeer lage prioriteit heeft toegekend? Ik verlaat de vergaderzaal daarom uit protest en uit steun aan de vissers die ik vertegenwoordig!

De Voorzitter
Hoewel de heer Gallagher de vergaderzaal al verlaten heeft, wil ik toch een opmerking maken in de hoop dat een lid van zijn fractie hem deze woorden overmaakt.
Als collega in de Commissie visserij moet ik erkennen dat de heer Gallagher een heel actief lid is en de belangen van zijn vissers vastberaden verdedigt. Dat moeten we hem nageven. Als voorzitter moet ik echter ons Reglement toepassen: één spreker vóór het verzoek, één tegen en dit gevolgd door de stemming. Het was niet de bedoeling de heer Gallagher te beletten zich hierover uit te spreken.

Medina Ortega
Mevrouw de Voorzitter, we moeten rekening houden met dit incident met de heer Gallagher. Ik kan alle Parlementsleden, die vrijdagmorgen een vliegtuig moeten halen, aanbevelen dat zij hetzelfde doen en uit protest tegen een besluit van het Parlement de vergaderzaal verlaten.

Baldi
Mevrouw de Voorzitter, ik wil de heer Wijsenbeek en de geachte Vergadering hierbij groeten en erop wijzen dat ik wel degelijk aanwezig ben!

Medina Ortega
Mevrouw de Voorzitter, ik wil namens de socialistische fractie herinneren aan het incident van gisteren, dat niet is opgelost en één van de redenen was van de vertraging van onze werkzaamheden van gisteren. Het gaat hier met name om een overtreding van artikel 117 van het Reglement over het stemrecht, dat bepaalt dat de leden hun stem individueel en persoonlijk uitbrengen. Aangezien met de kaart van mevrouw Baldi gestemd is hoewel zij niet aanwezig was, is artikel 110, lid 1 van het Reglement van toepassing. Het Parlement moet zich hierover uitspreken wanneer de Voorzitter hiertoe beslist. Ik zou willen weten welke maatregelen de Voorzitter terzake getroffen heeft. Gisteren is deze kwestie immers niet opgelost.

De Voorzitter
In dit verband meen ik en ben ik er zelfs zeker van dat het voorzitterschap gisteren in een verklaring voorgesteld heeft deze kwestie voor nader onderzoek door te verwijzen naar het Bureau van het Parlement. Zo staat het alvast vermeld in de Notulen.

Ford
Mevrouw de Voorzitter, ik verzoek u de kwestie naar de Commissie Reglement, onderzoek geloofsbrieven en immuniteiten te verwijzen. Ik heb hier artikel 162 - Toepassing van het Reglement voor me liggen. Het Bureau wordt in geen enkel lid van dit artikel - het zijn er acht - genoemd. Er staat alleen maar dat de toepassing van het Reglement een zaak voor de commissie reglement is.
Ik verzoek u deze kwestie aan de commissie Reglement voor te leggen.

De Voorzitter
Mijnheer Ford, het is niet aan mij om vandaag onder mijn voorzitterschap een besluit te wijzigen dat door de Vergadering genomen is. Het Bureau zal deze kwestie behandelen en mijns inziens zal het Bureau in al zijn wijsheid niets doen dat strijdig is met het Reglement en zal het deze kwestie grondig onderzoeken, denkt u ook niet?

Stemming
Monti
Mevrouw de Voorzitter, mevrouw Bonino had gisteren al willen zeggen hetgeen ik hier vandaag in haar plaats zal zeggen. In het licht van de stand van zaken van het voorstel, dat met name zal worden besproken op de Visserijraad van 20 december, wenst de Commissie zich momenteel niet uit te spreken over dit verzoek.
Ik kan bevestigen dat mevrouw Bonino in januari met genoegen zal deelnemen aan een debat terzake. Zij heeft mij ook gevraagd klaar en duidelijk te stellen dat zij hoopt dat het debat niet 's nachts plaats vindt.

De Voorzitter
Mijnheer de commissaris, u kan mevrouw Bonino verzekeren dat de Voorzitter er zich toe verbindt dat dit debat en de commissaris zo goed mogelijk behandeld zullen worden in januari.

Izquierdo Rojo
Mevrouw de Voorzitter, ik wil als rapporteur stellen dat ik aandachtig naar de mededeling van de Commissie geluisterd heb en mijns inziens zijn wij het te gronde eens. Wij hebben dit voorstel immers vooral verworpen omdat wij de werkmethode wilden verwerpen die de Raad ons wilde opdringen. Ik ben dan ook van oordeel dat de Commissie het te gronde met ons eens is zodat wij dit of een ander voorstel op een serene manier zullen kunnen behandelen tijdens de vergaderperiode van januari.

Imaz San Miguel
Mevrouw de Voorzitter, ik wil een mondeling amendement indienen dat in artikel 3, lid 2, het begrip "geografische positie" verduidelijkt. De tekst zou met name als volgt luiden: " Met het oog op het behoud van het vertrouwelijke karakter van de gegevens uit professioneel oogpunt, wordt verstaan onder "geografische positie" het gebied, of in voorkomend geval het subgebied waarin het vissersvaartuig zich bevindt. Daartoe wordt in het informaticasysteem van het vaartuig een programma opgenomen dat de in het gebied of subgebied geldende geografische gegevens omzet, welke informatie wordt doorgegeven."

De Voorzitter
Mijnheer Imaz San Miguel, ik vraag u net als alle andere collega's een beetje geduld te oefenen omdat dit helemaal niet overeenstemt met mijn dossier. Wij zullen trachten dit zo goed mogelijk te doen.

Baldarelli
Mevrouw de Voorzitter, ik heb begrip voor het voorstel en de inspanningen van de heer Imaz om het wetsvoorstel te verbeteren maar dit kan niet op dit ogenblik. Ik ben namens de socialistische fractie dan ook tegen dit mondelinge amendement.
(Het Parlement neemt de wetgevingsresolutie aan)

Pasty
Mevrouw de Voorzitter, ik wil erop wijzen dat de heer Malerba, die vanmorgen een verslag diende in te leiden, vorige week het slachtoffer is geworden van een ongeval, gelukkig zonder veel erg, en in de kliniek is opgenomen. Hij heeft de administratie op de hoogte gebracht. Ik vraag dat wij hem een spoedig herstel toewensen.

De Voorzitter
Ik dank u, mijnheer Pasty. Wij sluiten ons uiteraard graag aan bij deze wensen voor een spoedig herstel.

Adam
De Commissievoorstellen inzake een vermindering van 40 % van de bevissing van kwetsbare soorten hebben als opmerkelijk resultaat opgeleverd dat de visserijindustrie en de nationale regeringen, en nu ook de tegenstanders van de Commissie visserij mordicus tegen zijn.
Zeer verontrustend is dat de Commissie stappen heeft ondernomen zonder zich ervan te vergewissen of de communautaire vissers er begrip voor kunnen opbrengen. En dat terwijl iedereen weet dat het zonder steun van de vissers gewoonweg onmogelijk is de spanning in deze sector weg te nemen. Bovendien zijn de Commissievoorstellen voer voor de euro-sceptici, die niets liever doen dan Brussel met de grond gelijkmaken.
Ik weet dat de Commissie haar best heeft gedaan op een aantal seminars waaraan ook leden van het Europees Parlement hebben deelgenomen. Maar wat gebeurt er vervolgens? Het een na het andere verslag wordt geschreven. De Commissie praat wel, maar luistert ze ook? Er wordt teveel in het algemene gepraat en te weinig op de details ingegaan. Dat is de enige manier om vooruitgang te boeken.
Vaak krijgen wij te horen dat 40 % van alle gevangen vis - dood! - wordt teruggeworpen in zee. Ik wil de Commissie twee eenvoudige vragen stellen. Stijgt of daalt dit percentage? Welke "kwetsbare soorten" worden het meest getroffen door het weggooipercentage?
Om na dit debat verder te kunnen moeten we een aantal zaken duidelijk stellen:
overeenstemming over definities; Wat bedoelen we met capaciteit? Wat bedoelen we met kwetsbare soorten?-aanvaarden dat de visserij-inspanning niet los kan worden gezien van technische maatregelen; -oplossen van het conflict over quota overheveling; -aanzienlijk verminderen van de hoeveelheid vis die wordt teruggeworpen; -een eenvoudiger controlemethode; -een krachtiger systeem voor overleg met de vissers over de jaarlijkse quota.De beraadslagingen over dit verslag in de commissie zijn moeizaam verlopen en er is geen eensluidende conclusie getrokken. Toch wil ik er met klem op wijzen dat in het verslag de zojuist opgenoemde onderwerpen worden behandeld.
Dan nog een laatste opmerking. Unilever, een grote visverwerkende onderneming, wil samen met het Wereld Natuur Fonds een zeeraad oprichten, die de markt moet voorschrijven welke vissoort waar mag worden gevangen. Ik vind het onaanvaardbaar zo'n beladen onderwerp op deze manier af te handelen. Het antwoord van de Commissie op dit debat moet daarom zijn dat ze ervoor zorgt vóór de conferentie van Bergen, die voor komende maart is gepland en waaraan de ministers van Visserij en Milieu zullen deelnemen, nieuwe voorstellen in te dienen die de tijdens dit debat uitgesproken zorgen weerspiegelen.

Fraga Estévez
Namens de Fractie van de Europese Volkspartij wil ik het enorme werk beklemtonen dat de heer Kofoed verricht heeft. Dit verliep niet zonder moeilijkheden aangezien dit een heel controversiële kwestie is, zoals ook blijkt uit de debatten die hier in dit Parlement maar ook in de Raad en uiteraard ook in de sector zelf gevoerd zijn.
Het compromis dat in de schoot van de Commissie visserij bereikt is, heeft dan ook de verdienste dat het de basisprincipes onderstreept waarop de vierde generatie van meerjarige oriëntatieprogramma's voor de communautaire vissersvloten moeten steunen.
Onze fractie heeft nooit verborgen dat zij zich ernstig zorgen maakt over de achteruitgang van een aantal vissoorten in bepaalde communautaire visgronden. Er is dan ook een ernstig en vastberaden beleid nodig dat gericht is op de herstructurering van de vissersvloot en zo het biologische herstel van de visbestanden bevordert. Wij zijn bijgevolg voorstanders van een vermindering van de visserijcapaciteit. Deze vermindering is niet alleen gerechtvaardigd omwille van biologische redenen maar kan ook de levensvatbaarheid van de visserijsector, de rendabiliteit van de ondernemingen en kortom het concurrentievermogen van de sector helpen bevorderen.
Wij steunen ook de alternatieve maatregelen die de Commissie heeft voorgesteld met het oog op meer flexibiliteit, echter wel op voorwaarde dat deze maatregelen vooral gericht zijn op die vloten die de reductiedoelstellingen van de vorige MOP's gehaald hebben.
Het is hoe dan ook klaar en duidelijk dat wij het huidige beleid niet kunnen voortzetten in de toekomst aangezien heel wat lid-staten het grootste deel van het beleid duidelijk niet hebben nageleefd. De jongste balans die de Commissie heeft opgemaakt, is heel ontmoedigend: op een totaal van 13 lid-staten hebben slechts 4 lid-staten de bepalingen nageleefd die inzake de aanpassing van de vloot zijn vastgelegd. Op die manier groeit in de lidstaten die deze voorwaarden wel naleven het gevoel dat hun inspanningen en offers om de gemeenschappelijke doelstellingen te halen zinloos zijn. Zoals we allemaal weten, blijken deze spanningen ook uit de debatten die momenteel in de Raad gevoerd worden.
We moeten er ook op wijzen dat een beleid, dat de capaciteit wil beperken, ongetwijfeld - dit is onweerlegbaar - negatieve gevolgen zal hebben voor de werkgelegenheid. Dat is de keerzijde van de medaille. We moeten dan ook een aantal socio-economische begeleidingsmaatregelen treffen en, mevrouw de commissaris, die blinken tot op heden uit door hun afwezigheid. Dit is de grote tekortkoming in het voorstel van de Commissie en wij moeten dit aspect dan ook nogmaals aan de orde stellen, ook al omdat de sector zich hierover het meeste zorgen maakt. Alleen wanneer wij het sociale probleem ernstig aanpakken, zullen de lid-staten en de sector bereid zijn om mee te werken aan een oplossing voor de huidige overcapaciteit.
Tenslotte is het belangrijk dat de Commissie artikel 5 van haar voorstel nuanceert zoals dit Parlement dat gedaan heeft aangezien het beleid voor het beheer en de instandhouding van de bestanden buiten de communautaire wateren niet onder de bevoegdheid van de Europese Unie valt. De vloten die in deze externe visgronden vissen, hebben te kampen met de concurrentie van een ander soort factoren zoals commerciële, economische en zelfs politieke belangen en die spelen dan ook een heel belangrijke rol in de aanpassing van de visserijcapaciteit van dit deel van de communautaire vloot.

Lindqvist
Vis is een natuurlijke hulpbron, die eindig is. Bij alle visserij-activiteiten moet rekening worden gehouden met het feit dat de visstanden ook voor de toekomst bewaard moeten blijven, zodat ook toekomstige generaties visserij kunnen bedrijven.
Vermindering van de visserij en compensatiemaatregelen zijn noodzakelijk om natuurlijke hulpbronnen en bestanden te bewaren. Het is belangrijk dat iedereen zich aan de regels houdt en dat er niet nog meer maatregelen tegen de vissers worden genomen, maatregelen die het vissen al hebben gereduceerd. Het verslag gaat in de juiste richting en ik heb er daarom vóór gestemd.

Macartney
We moeten ons tegen de MOP-voorstellen verzetten, allereerst om tijd te winnen om de gevolgen op de lange termijn voor de industrie op een rijtje te zetten; en op de tweede plaats om netelige kwesties op te lossen, zoals quota overheveling, goedkope vlaggen en de omvang van de Britse scheepvaartzone. Vandaar dat ik het verslag zonder meer afwijs.
Het Parlement moest ook de voorstellen betreffende technische maatregelen (verslag-Izquierdo Rojo) eruit gooien, om dezelfde redenen als die voor het verslag-Kofoed gelden. De Commissie visserij kreeg pas op het allerlaatste moment de vertaling van het verslag-Izquierdo Rojo en de amendementen daarop onder ogen. En dat terwijl dit een ontzettend technisch onderwerp is waarbij elke voorgestelde verandering een domino-effect heeft.
Daarom heb ik het amendement ingediend om het geheel te verwerpen, en ik ben blij dat de Commissie visserij het unaniem heeft aangenomen. Ik ben ook heel blij dat het Parlement dat voorbeeld heeft gevolgd. Nu kunnen we tenminste in januari een behoorlijk debat voeren over de herziene voorstellen, en is er ook tijd om overleg met de industrie te plegen.

McCartin
Reeds in 1991 berekende de Europese Commissie in een verslag aan dit Parlement over de visbestanden dat de visgronden van de Europese Unie jaarlijks nog eens 2.500 miljoen pond vis zouden kunnen opbrengen als de bestanden goed beheerd zouden worden. Dit betekent dat de visopbrengst jaarlijks 50 % hoger zou kunnen uitvallen dan ze nu is.
Met andere woorden, onze vissers zouden heel wat welvarender dan nu kunnen zijn als wij erin slagen een acceptabel pakket samen te stellen waarin de bestanden goed worden beheerd en de opbrengst tot een maximum wordt opgeschroefd.
De Commissie heeft nu voorgesteld de vloot in te krimpen en de controles te verbeteren. Aan een hervorming ontkomen we niet, maar de Commissie heeft slechts een gedeeltelijke oplossing aangedragen. Zelfs al zouden de Commissievoorstellen onvoorwaardelijk worden aangenomen - en dat is niet waarschijnlijk - dan zou er nog genoeg visserijcapaciteit beschikbaar zijn om de overbevissing voort te zetten. Plannen hebben pas kans van slagen als we de visserij-industrie op onze hand krijgen, als ze gaat meewerken.
Naar mijn mening moet er een tienjarenplan worden opgesteld waarin een grotere compensatie voor verminderde capaciteit wordt geboden voor zowel eigenaars van kleine vaartuigen als degenen die hun baan zullen verliezen.
Het PESCA-programma krijgt te weinig middelen toegewezen en zou zich meer moeten richten op de vissers en op degenen die in de visserij-industrie hun baan verliezen.
Als we de steun van de industrie willen verwerven, moeten we veel meer middelen beschikbaar stellen. Mijns inziens zouden de middelen met 30 % moeten stijgen om een programma op te stellen dat acceptabel is voor de visserij-industrie en dat gehandhaafd kan worden.
Als zo'n strategie wordt gevolgd zullen de bestanden maximaal benut worden en zullen tegelijkertijd de nodige capaciteit en banen behouden blijven om vis te vangen en een beheerste vangst op gang te brengen. Dan wordt deze industrie rendabel, kan ze de toekomst vol vertrouwen tegemoet zien en zonder subsidie functioneren.
Helaas zijn de huidige middelen niet voldoende om dit doel te bereiken.

Novo
Wij stemmen voor het verslag van Niels Kofoed om de volgende vier redenen:
1.Het vormt een afwijzing van het voorstel van de Commissie wat betreft de strikte capaciteitsvermindering die het oplegt (dit is in verband met de bevordering van nieuwe verminderingen van het aantal vaartuigen of de vermindering van de visserij-inspanningen die tot 40 % opliepen voor de sardinevisserij in Portugal).2.Daarnaast is duidelijk consensus gebleken over de schaarsheid van de bestanden en de permanente controle op de ontwikkeling daarvan, over onpartijdige en doeltreffende controles op de visserij-inspanning, over het beheer van activiteiten en technieken, over de noodzaak om de ambachtelijke kustvisserij te beschermen of de aandacht die moet worden gegeven aan wie de in de MOP III bepaalde beperkingen al dan niet is nagekomen.3.Het is ook duidelijk gebleken dat een nieuw beheer van de visserij-activiteit een beoordeling van de sociale gevolgen vereist, alsmede aanvullende nationale en communautaire financiële middelen om het hoofd te bieden aan het inkomensverlies ten gevolge van de bereidheid van de vissers om nieuwe methoden in te voeren.4.Het is tot slot duidelijk geworden dat het mogelijk is te beheren zonder aan arbeidsplaatsen te raken, zonder de sociale stabiliteit van bepaalde gemeenschappen in gevaar te brengen of zonder de produktiecapaciteit aan te tasten.
Péry
Welke vissersvloot willen wij voor morgen? Dat is de vraag die dit vierde herstructureringsprogramma, MOP IV genaamd, stelt. Het stelt op grond van wetenschappelijke studies voor de visserijinspanning tot het jaar 2002 gemiddeld met 40 % te beperken zodat de visbestanden zich kunnen herstellen.
Kan dit doel worden bereikt met een evenredige inkrimping van onze vloten? Wij weten allemaal dat dit ondenkbaar is omwille van de economische en sociale gevolgen die dit voor onze zeelieden en vissers en voor de visserijsector in zijn geheel zou hebben.
Wij moeten misschien minder maar ook beter vissen, met correcte marktprijzen voor kwaliteitsprodukten: dit is de vertrouwensovereenkomst die wij onze vissers zouden kunnen voorstellen, als wij ervoor zorgen dat we over de nodige middelen beschikken.
Het is contradictorisch dat de prijzen jaar na jaar dalen terwijl men het vangstpeil wil beperken. Dalende volumes én dalende prijzen: dat is teveel gevraagd van deze sector. Jullie kennen mijn standpunt terzake.
Deze betere visvangst moet gericht zijn op een duurzaam beheer van de zee en dit met behulp van controle per satelliet, selectief vistuig, bescherming van jonge vis, beperking van de vistijd op zee, dit alles om een Europese vissersvloot te behouden; tewerkstelling moet opnieuw het middelpunt vormen van ons beleid: dit zijn de prioritaire principes die ons moeten leiden.
In die zin ben ik het eens met uw voorstel, mevrouw de commissaris, om de kleine ambachtelijke vloot in de huidige staat te behouden voor schepen van minder dan 7 meter, hoewel het Parlement vraagt de vloot tot 12 meter te sparen.
Dit herstructureringsprogramma moet rekening houden met specifieke nationale en regionale kenmerken zoals bijvoorbeeld het polyvalente karakter van de visserijactiviteiten in mijn land. Wat goed is voor de Noordzee, is dat niet noodzakelijk voor de Golf van Biscaye.
Dit vierde herstructureringsprogramma vraagt aanzienlijke budgettaire middelen voor sociale en structurele solidariteitsmaatregelen. Wij kunnen deze overeenkomst voorstellen aan onze vissers tot 1999. Aan hen om hun verantwoordelijkheid te nemen en deze verantwoordelijkheid te delen.

Sandbæk
Niet de visserijvloten van de Gemeenschap zijn verantwoordelijk voor de overexploitatie van de visbestanden zoals de Commissie in de inleiding van haar voorstel voor een beschikking van de Raad laat verstaan, maar het visserijbeleid van de Gemeenschap.
Het is in de eerste plaats noodzakelijk de vloot in de verschillende zeegebieden in te krimpen en alle vaartuigcategorieën te beperken tot een niveau dat duurzame visserijactiviteiten toelaat. Wat de relaties met derde landen betreft, is het belangrijk ervoor te zorgen dat er geen verband is tussen de geplande beperking van de vlootsegmenten en de capaciteitsuitbreiding van bepaalde vlootsegmenten die nu gestimuleerd wordt in het kader van de onderhandelingen met derde landen over nieuwe visserijakkoorden, die de Commissie nu reeds voert of nog zal voeren. Met andere woorden, we moeten de garantie hebben dat de EU niet bezig is de overcapaciteit van de EU-vloot te exporteren naar de viswateren van derde landen. We moeten voor een leefbare visserijactiviteit in de EU-wateren zorgen, maar dat geldt evenzeer voor de kleine kustvissers in vele ontwikkelingslanden.
Ik heb mij onthouden van stemming voor het verslag-Kofoed, omdat we zo snel mogelijk tot een duurzaam visbestand moeten komen.

Souchet
Naast de technische maatregelen, die de Commissie visserij in hun huidige vorm onaanvaardbaar acht, stelt de Commissie ons ook een herstructureringsprogramma voor dat de Europese vissersvloot op 5 jaar met 40 % wil inkrimpen en dus even onaanvaardbaar is. Welke bedrijfstak zou zo'n destructieve, koude en technocratische aanpak kunnen aanvaarden? Zelfs tactisch zet men de toekomst van een volledige beroepscategorie niet op die manier op het spel.
De Commissie visserij heeft 42 amendementen aangenomen en het voorstel van de Commissie dus volledig omgegooid. Ik houd eraan onze rapporteur en ook onze voorzitter Arias Cañete te danken want dankzij hen hebben wij een aantal heel belangrijke verbeteringen kunnen aanbrengen aan het oorspronkelijke voorstel.
Het verslag bevat dankzij amendementen die ik heb ingediend vier essentiële punten:
een beperking van het programma tot 31 december 1999 in plaats van 2002; -inachtneming van de beperkingen die samenhangen met de multispecifieke visserij en de polyvalente vloten; -afschaffing van de discriminatie tussen staand en gesleept vistuig; -aandacht voor de sociale gevolgen van het programma, zowel aan boord van de vissersvaartuigen als aan de wal.Amendementen 43 en 44, die rekening houden met het benuttingspercentage van de quota voor de lid-staten en de amendementen hernemen die ik in de commissie heb ingediend, lijken mij even belangrijk. Wanneer rekening gehouden wordt met deze parameter kan inderdaad alle speculatie vermeden worden inzake de verkoop van schepen tussen lid-staten met het oog op de niet-officiële overdracht van quota. Ik betreur dan ook dat deze amendementen niet zijn aangenomen.
Hoewel het voorstel van de Commissie dus aanzienlijk gewijzigd is, blijft het toch onaanvaardbaar. Ik heb dan ook samen met mijn fractie tegen het gewijzigde voorstel en de wetgevingsresolutie gestemd. Het communautaire visserijbeleid mag niet langer worden gezien als een palliatieve ingreep of een vorm van euthanasie. Het moet daarentegen tot doel hebben het voortbestaan van een beroep en een sector, die van levensbelang zijn voor de toekomst van onze landen en samenlevingen, te waarborgen.

Tamino
Ik wil namens de Fractie De Groenen onze steun betuigen voor het voorstel van de Commissie inzake de doelstellingen en bepalingen voor de herstructurering van de visserijsector in de periode 1997-2002 (MOP IV). De in MOP III vooropgestelde doelstellingen zijn niet gehaald omdat het compromis, dat indertijd bereikt werd, de reikwijdte reeds van bij het begin beperkte en omdat de verschillende lid-staten zich niet aan de opgelegde normen gehouden hebben.
De beperkingen die de Commissie in MOP IV voorstelt, zijn een absoluut minimum opdat de visbestanden zich kunnen herstellen. Wanneer deze bepalingen niet tenuitvoer gelegd worden, zal de dramatische situatie van de vissers in vele regio's op lange termijn zeker nog verslechten. Op korte termijn zijn, gezien de voorgestelde vangstbeperkingen, hoe dan ook passende compensatiemaatregelen vereist voor de vissers.
Om die redenen verzetten de Groenen zich tegen de voorstellen van de Commissie visserij van het Europees Parlement en stellen wij voor het verslag van de heer Kofoed te verwerpen.
Wij zijn het ook niet eens met de keuze van de Commissie visserij van het Europees Parlement om het voorstel voor een verordening houdende technische maatregelen voor de instandhouding van de visbestanden (het verslag-Izquierdo Rojo) te verwerpen.
Tenslotte zullen wij het verslag-Souchet steunen omdat wij een permanente controle met behulp van een satellietsysteem zinvol vinden. Wij delen echter de bezorgdheid van de rapporteur over de datum van de inwerkingtreding van de verordening en de financiële gevolgen van deze verordening.

Theorin
De belangrijkste taak van het gemeenschappelijke visserijbeleid moet zijn om op een verantwoorde, zuinige wijze met de visserijhulpbronnen om te gaan. Daarom is het noodzakelijk dat de maatregelen om de Europese vissersvloot in te krimpen werkelijk worden genomen op de terreinen waar dat ecologisch noodzakelijk is. Het verminderen van de capaciteit uitgaande van al te algemene categorieën, zoals de commissie heeft voorgesteld, treft de flexibele Zweedse vissersvloot echter bijzonder hard. Een relatief groot deel van de Zweedse vloot zal dan namelijk terechtkomen in de categorie die het sterkst moet worden gereduceerd, hoewel dat ecologisch ongegrond is, aangezien men ook op andere bestanden vist.
Het is dan ook van het grootste belang dat de reducties zo plaatsvinden dat zij rekening houden met de maatregelen die de lid-staten tot nu toe genomen hebben, en dus niet de landen benadelen die aan hun eerdere verplichtingen hebben voldaan.
Ik wil ten slotte benadrukken dat de voorgestelde compensatieregelingen die de socio-economische gevolgen van de noodzakelijke herstructurering van de visserijsector moeten verzachten, vanzelfsprekend gefinancierd moeten worden door herverdeling binnen bestaande begrotingskaders.

Van der Waal
Om overbevissing te voorkomen zijn Europese beheersmaatregelen noodzakelijk. Het vetrekpunt daarbij is de vaststelling van de hoeveelheid vis die gevangen mag worden. Met behulp van Meerjarige Oriëntatie Programma's (MOP's) worden de vissers gestimuleerd hun capaciteit af te stemmen op deze quota. De MOP's zijn dus geen doel op zichzelf, maar slechts een middel om de vloot in staat te stellen zich aan te passen aan de vangstmogelijkheden.
Dat betekent dat de rentabiliteit van de verschillende vloten centraal moet staan bij de opstelling van de MOP's. Voor sommige vloten is vermindering van het aantal schepen de enige mogelijkheid om de rentabiliteit in stand te houden. Andere vloten zijn economisch in staat om via een reductie van de visserij-activiteit te voldoen aan de vangstbeperkingen. De Nederlandse zeedagenregeling is daar een goed voorbeeld van. Het is positief dat de Commissie in haar voorstellen voor het vierde MOP ruimte laat voor dergelijke regelingen. Het is echter onbegrijpelijk dat de commissaris vooralsnog niet bereid is bij de beoordeling van het derde MOP rekening te houden met de successen die Nederland met haar eigen beheerssysteem heeft geboekt.
Voorts betreur ik het dat de Commissie zich bij de vaststelling van de reductiepercentages voor de komende zes jaar hoofdzakelijk heeft laten leiden door de cijfers van de biologen. Ook de economische en sociale gevolgen moeten goed in kaart worden gebracht. Ik ondersteun daarom het voorstel van de rapporteur om het advies van het Wetenschappelijke, Technische en Economische Comité voor de Visserij af te wachten alvorens een definitief besluit te nemen over de reductiepercentages.
Ook heb ik moeite met het voorstel van de Commissie om de kleinschalige visserij buiten de reducties te laten. We mogen niet vergeten dat deze vissers veelal in de kinderkamers van de zee vissen. Deze paaizones dienen juist extra beschermd te worden. Wanneer de maximumlengte van de schepen die niet mee behoeven te doen met de sanering, dan ook nog wordt opgerekt van 7 naar 12 meter, zoals de rapporteur voorstelt, komen de reductieverplichtingen onevenredig zwaar op de schouders van de grotere schepen te liggen.
Tot slot ben ik met de rapporteur van mening dat er zo snel mogelijk een eind moet komen aan de subsidiëring van de bouw van nieuwe schepen. Ook de bestaande programma's voor de periode tot en met 1999 moeten op dit punt worden bijgesteld. Wat aan de ene kant met subsidies wordt afgebroken, wordt aan de andere kant met geld uit dezelfde Europese pot weer opgebouwd. Dat is volstrekt onaanvaardbaar.
Verslag-Souchet (A4-0366/96)
Souchet
Ons Parlement wordt geraadpleegd over een voorstel voor een verordening van de Raad inzake een satellietsysteem voor de permanente positiebepaling van de communautaire vissersvaartuigen in het kader van de controleregeling voor het gemeenschappelijk visserijbeleid en over een voorstel voor een tijdschema voor de tenuitvoerlegging van deze maatregel.
De Commissie visserij heeft eerst en vooral vastgesteld dat deze keer wel de goede methode gevolgd is en de vissers rechtstreeks betrokken werden bij de vaststelling van de modaliteiten voor het beheer van het nieuwe systeem vooraleer enig besluit van algemene omvang getroffen werd. Dankzij voldoende lange proefprojecten die communautaire steun genoten hebben 350 schepen de verschillende systemen en hun betrouwbaarheid kunnen uittesten.
De instrumenten voor positiebepaling ARGOS, IMMARSAT en EUTELSAT werken volgens de gebruikers en met name de vissers bevredigend. Onze commissie is dan ook van oordeel dat het systeem vanaf heden veralgemeend kan worden, uiteraard op voorwaarde dat een aantal onontbeerlijke voorzorgsmaatregelen getroffen worden. De amendementen die onze commissie bij eenparigheid heeft goedgekeurd hebben met name betrekking op deze voorzorgsmaatregelen.
1.Voor de Commissie visserij is het essentieel dat het nieuwe systeem voor de beroepsmensen in de visserijsector lijkt wat het in werkelijkheid is. Het gaat hier om technische vooruitgang die een betrouwbare, onweerlegbare en dus eerlijke controle van de visserijinspanning mogelijk maakt, de administratieve lasten, die momenteel op de vissers drukken, helpt verlichten en tevens de veiligheid op zee zal bevorderen. Het gaat zeker en vast niet om een nieuwe verplichting, een bijkomende controle die wordt toegevoegd aan de al lange lijst van controlemaatregelen die op de vissers wegen.Onze commissie vraagt dan ook dat de inwerkingtreding van het nieuwe systeem daadwerkelijk gepaard gaat met de afschaffing van alle huidige administratieve procedures die het adequaat kan vervangen, met name het melden van het binnenvaren en verlaten van een visserijzone. We moeten nauwgezet toezien op de beperking van de administratieve rompslomp, die de controle-organen er logischerwijs toe aanzet om steeds meer zinloze en overbodige maatregelen op te leggen.
2.Het voorstel voor een verordening zwijgt overigens in alle talen over de financiering van het nieuwe controlesysteem dat het voorstelt. Het leek ons dan ook logisch de aandacht op dit aspect te vestigen. Onze commissie pleit daarom voor een bijdrage uit de communautaire begroting om de investerings- en vernieuwingskosten te dekken. Dit lijkt logisch aangezien het voorstel de vissers en de lid-staten een nieuwe verplichting oplegt en hen vraagt controlecentra voor de visserij op te richten. Het is belangrijk dat de vissers, die al sterk te lijden hebben onder de marktbeperkingen - en het gemeenschappelijk visserijbeleid helpt hen weinig om deze te dragen - de inwerkingtreding van deze nieuwe maatregel niet als een bijkomende financiële inspanning zien: deze maatregel mag geen financiële gevolgen hebben voor hen.3.Onze commissie vond het ook onontbeerlijk de drempel voor de toepassing van de nieuwe maatregel te verhogen opdat die echt nuttig zou zijn, om te vermijden dat hij ook zou gelden voor kleine schepen voor kustvisserij die slechts kort uitvaren en ten einde tevens de bepalingen inzake de visserijinspanning in het geheel van de communautaire regelgeving te harmoniseren. Wij hebben gekozen voor een drempel van 20 meter ( 20 meter tussen de loodlijnen of 18 meter over alles) in plaats van 15 meter zoals voorgesteld in het voorstel van de Commissie.4.Het leek ons ook nuttig de controle op de visserijinspanning per satelliet bij voorkeur op de zogenaamde gevoelige en vaak overbeviste soorten te richten, zoals schelvis in bepaalde zones en de schepen, die op gevoelige soorten vissen, op te nemen in de eerste fase van de tenuitvoerlegging van de nieuwe maatregel. Deze gevoelige soorten kunnen verschillen in de tijd. Onze commissie stelt daarom voor dat het beheerscomité overeenkomstig de procedure van artikel 36 geregeld een lijst van deze soorten zou opstellen.5.Waarborgen voor het vertrouwelijke karakter van de gegevens bepalen uiteraard het welslagen van het nieuwe systeem. Vissers houden inderdaad terecht aan het strikte respect voor het vertrouwelijke karakter van hun visposities, die de kern van hun beroep vormen. De Commissie moet uiteraard toegang hebben tot alle gegevens die door de verschillende visserijcontrolecentra verzameld worden maar het is even belangrijk dat de communautaire en nationale regelgevingen ter bescherming van computergegevens zo streng mogelijk worden nageleefd en dat overtredingen bestraft worden.6.Tenslotte moet in het nieuwe systeem de gelijke behandeling van communautaire vissers en vissers uit derde landen gewaarborgd worden. Onze vissers zouden niet begrijpen dat het systeem op een verschillende manier zou worden toegepast voor communautaire vissers en vissers uit derde landen die in de communautaire wateren vissen. Daarom hebben wij strikte wederkerigheid voorgesteld voor de vastgelegde regels ten aanzien van derde landen. In die zin hebben wij ook voorgesteld alle discriminatie te vermijden tussen schepen die in dezelfde visgronden vissen.7.In verband met de datum van inwerkingtreding van de nieuwe verordening heeft onze commissie voorgesteld deze uit te stellen tot 1 januari 1999 voor de vijf categorieën van schepen die in artikel 1 van het voorstel worden opgesomd en tot 1 januari 2000 voor de overige communautaire vissersvaartuigen die meer dan 20 meter meten (18 meter over alles). Dit uitstel is gerechtvaardigd omdat rekening moet worden gehouden met een aantal begrotingsbepalingen en technische problemen bij de industriële ontwikkeling van een proefproject.Dit zijn de verschillende aanpassingen die de Commissie visserij onontbeerlijk achtte om de correcte toepassing van het nieuwe controlesysteem per satelliet te waarborgen, dat zowel de uitoefening van het beroep van visser als de controles moet vergemakkelijken en verbeteren.

Theorin
De Commissie is gekomen met een kostbaar voorstel voor een satellietvolgsysteem. De commissie visserij en het Europees Parlement hebben niet geprobeerd de Commissie tot rede te brengen. Integendeel, men wil de uitgaven van de Unie nog verder verhogen.
Ik zie vanzelfsprekend grote voordelen aan het voorgestelde systeem, maar ik heb grote twijfels of deze voordelen opwegen tegen de enorme kosten die dit systeem met zich meebrengt. In plaats van dit grootschalige project te starten, zou men het eerst in beperkte omvang moeten uitproberen. Na een evaluatie kan men dan bekijken of men ermee verder gaat. Op grond van het bovenstaande heb ik tegen het verslag gestemd.
Verslag-Banotti (A4-0391/96)
Chanterie
, schriftelijk . Zonder het belang van andere rechten te willen miskennen, zou ik naar aanleiding van dit verslag voornamelijk willen ingaan op het recht op arbeid, met name dan voor onze gehandicapte medeburgers.
Als arbeid een wezenlijke bijdrage levert aan de welvaart en het welzijn van mensen, dan geldt dat zeker ook voor gehandicapten. Niet alleen omdat arbeid een belangrijke bron van inkomsten vormt, maar vooral omdat arbeid zin geeft. Arbeid adelt in tal van opzichten.  Door te werken situeren mensen zich in tijd en ruimte.  Al werkend definieert men zich ten aanzien van anderen.  Werk biedt mogelijkheden om vaardigheden te onderhouden en uit te breiden. Stuk voor stuk kansen die ook gehandicapten ten goede komen.
Met betrekking tot de rol van gehandicapten op de arbeidsmarkt bestaat er echter een dubbele moeilijkheid. Niet het gehandicapt-zijn van de betrokkenen, maar het gehandicapt-zijn van de arbeidsmarkt die niet in staat blijkt mensen met beperkte of andere vaardigheden dan gebruikelijk een rol te laten spelen in landbouw, nijverheid, handel of diensten. Enerzijds is er de rechtstreekse inschakeling in het productieproces, door passende werkgelegenheid in het gewone circuit. Helaas komt slechts een deel van de gehandicapten in aanmerking voor het 'normale' bedrijfsleven of een 'normale' overheidsbetrekking. Maar zelfs die groep ondervindt ernstige problemen.
De kosten om de job toegankelijk te maken worden te hoog geacht, en dit zou de bedrijfswinst kunnen aantasten.  De productiviteit van de betrokkenen wordt te laag bevonden, en de onderneming moet haar competitiviteitsnormen halen en bij voorkeur haar concurrentiepositie nog verbeteren.  En vooral, zoals ook de valide werknemer deelt de gehandicapte werknemer in de klappen die de werkloosheid uitdeelt.Bedrijfssluitingen, bedrijfsverplaatsingen, afdankingen ingevolge reorganisatie, afvloeiingen wegens automatisering. Werk houden is zo al niet eenvoudig. Werk zoeken en vinden als gehandicapte wordt dan zeker een penibele kwestie. De werkloosheidsgraad bedraagt in de Europese Unie overigens 11 %. Tussen de helft en twee derde van de gehandicapten zijn werkloos. En de gehandicapte werknemer heeft minstens drie maal meer kans op werkloosheid.
Wel, als 'gehandicapt' synoniem wordt met 'werkloos', dan is er sprake, niet alleen van een ongeoorloofde discriminatie, maar van een sociaal onrecht. Om dit te vermijden dient allereerst werk gemaakt te worden van een voor gehandicapten toegankelijke markt. De paragrafen 6, 8, 17 en 27 van de ontwerpresolutie komen duidelijk tegemoet aan die bekommernis.
Anderzijds is er de onrechtstreekse deelname aan het productieproces door aangepaste tewerkstelling in de bijzondere sector of vanuit de op gehandicapten gerichte initiatieven binnen de sociale economie. Ook in dit geval ervaart en ondergaat men de invloed van lage groei, ingehouden koopkracht, ontoereikende bestellingen en hoge werkloosheid. Daar komt nog bij dat er zich tussen de kansarme groepen een soort wedijver begint te ontwikkelen.
Beschutte werkplaatsen krijgen te maken met mededinging uit lage-loon-landen die door lagere arbeidskosten met lagere prijzen uitpakken. Werknemers van beschutte werkplaatsen zien hun loon in gevaar komen en op termijn zelfs hun werkgelegenheid. Juist omdat het om beschutte tewerkstelling gaat, dienen de werknemers nochtans afdoend beschermd te worden, niet alleen tegen de wetten van de vrije markt binnen de Europese Unie, maar ook tegen bedreigingen die van buiten de Europese Unie komen, zoals sociale dumping. Trouwens, rendement, rentabiliteit, productiviteit en competitiviteit mogen en kunnen niet de voornaamste en zeker niet de enige maatstaven zijn ter beoordeling van het nut van de betreffende werkplaatsen.
Om het niet bij woorden te laten maar het recht op arbeid voor gehandicapten ook in daden om te zetten, kunnen we spijtig genoeg geen gebruik meer maken van HELIOS-II en geen beroep meer doen op HELIOS-III, maar we kunnen de Commissie er wel toe aansporen om, hetzij vanuit HORIZON, hetzij op basis van diverse experimentele projecten, de toegankelijkheid van de arbeidsmarkt voor gehandicapten te bevorderen, zowel in de reguliere sector als in het alternatief circuit.

Barros Moura
Ik verwelkom het initiatief van de Commissie verzoekschriften en het verslag van mevrouw Banotti, evenals de uitstekende samenwerking tussen de leden van de Studiegroep over gehandicapten , waaraan wij beiden hebben deelgenomen en die dit verslag aanzienlijk heeft verbeterd.
Considerans A en de punten 4 en 8 zijn door mijn bemiddeling voorgesteld door Portugese NGO's die aldus aan de opstelling van dit verslag hebben meegewerkt . Ik onderstreep het fundamentele punt van de vastlegging in het Verdrag van een discriminatieverbod op grond van een handicap en betreur de tegenwerpingen van bepaalde regeringen om te aanvaarden dat deze clausule concrete gevolgen heeft - met economisch-financiële weerslag - op het vlak van de Europese Unie.
Ik stel voor dat wij voortgaan op de weg van een nauwe medewerking van de NGO's van gehandicapten aan de bepaling van het Europees beleid dat op hen betrekking heeft. Het gaat om de eis van gelijke kansen, burgerschap en democratie.

Santini
De landen van de Europese Unie tellen zo'n 37 miljoen gehandicapte personen of 10 % van de bevolking. Wij moeten dan ook grondig nadenken over de problemen die zich stellen en met name over de snelle en doeltreffende actie die nodig is om alle vormen van vooroordelen af te schaffen waarvan deze burgers zoals wij het slachtoffer zijn.
Een handicap kan en mag inderdaad niet automatisch leiden tot discriminatie en het ontkennen van fundamentele rechten. We moeten in dit verband onderstrepen dat mooie woorden, verdragen en andere juridische instrumenten - hoe belangrijk ze ongetwijfeld zijn op het vlak van de beginselen - niet volstaan om de concrete en dagdagelijkse problemen van deze mensen op te lossen.
Het verslag-Banotti heeft de verdienste dat het de aandacht vestigt op de manier om deze te omkaderen, dat het een reeks principes vaststelt en een aantal maatregelen voorstelt die deze gesel kunnen helpen oplossen. Een handicap vormt op zich al een kwelling. Wanneer hier echter nog problemen bijkomen op het vlak van het vrij verkeer, gebrek aan toegang tot informatie, goederen, diensten en ontspanningsmogelijkheden, moeilijkheden bij de toegang tot gebouwen en vervoermiddelen, gebrek aan toegang tot het politieke proces, werkgelegenheid en opleiding, problemen in verband met geweld en mishandeling, kortom discriminatie, wordt een handicap echt een gesel.
Het is met name aan deze problemen dat we aandacht moeten besteden.
Tegen deze achtergrond heeft onze fractie, met aandacht voor de principes maar zich bewust van de nood aan actie, twee amendementen ingediend die haar bezorgdheid weerspiegelen.
De rechten van gehandicapte personen behandelen als een probleem van burgerrechten is een goede manier om inhoud te geven aan niet-discriminerende maatregelen en ik ben ervan overtuigd dat de Europese Unie ook op dit vlak de weg zal moeten effenen.
Wat concrete acties betreft, wil ik jullie eraan herinneren dat ons Parlement er in het kader van de richtlijn over de onderlinge aanpassing van de wetgevingen inzake liften in geslaagd is een amendement te doen aanvaarden dat de toegankelijkheid van liftcabines waarborgt voor gehandicapten. Dit dient onderstreept omdat voordien nooit een soortgelijke bepaling voor gehandicapten was opgenomen in de wetgeving betreffende een industrieel produkt.
Met dit voorbeeld, dat ik uit een amendement op het voorliggende verslag gehaald heb, wil ik ook aantonen dat wij met concrete en nuttige maatregelen als deze het leven van deze medeburgers, die door het lot getroffen zijn en die wij moeten helpen zonder een gevoel van medelijden, kunnen vergemakkelijken en verbeteren.
Ik feliciteer de rapporteur met haar uitstekende werk. Ik verzeker u dat ik dit niet uit beleefdheid maar uit volle overtuiging doe. Ik feliciteer ook de Raad met het recente akkoord over de resolutie betreffende gelijke kansen voor gehandicapte personen.
Het gaat hier om de mensenrechten en dat is een zaak die wij nooit genoeg kunnen dienen.

Accijnsprodukten
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag (A4-0408/96) van de heer von Wogau, namens de Commissie economische en monetaire zaken en industriebeleid, over het voorstel voor een richtlijn van de Raad tot wijziging van richtlijn 92/12/EEG van de Raad (COM(96)0548 - C4-0619/96-96/0266(CNS)) betreffende de algemene regeling voor accijnsprodukten, het voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop.

von Wogau
Mevrouw de Voorzitter, om te beginnen zou ik in het kort willen ingaan op de belastingvrijstelling in het reizigersverkeer met de Scandinavische landen, en met name op de kwantitatieve beperkingen bij alcohol. Ik zou ten eerste willen vaststellen dat wij ter zake bijzonder laat werden geraadpleegd. Ik weet dat er moeilijke onderhandelingen met de lid-staten moesten worden gevoerd, maar ik stel ook vast dat dit niet het enige geval is waarin het Parlement de laatste tijd bijzonder laat werd geraadpleegd. Ik zou erop willen wijzen dat wij alleen maar met deze urgentverklaring instemmen, omdat het echt om een belangrijke zaak gaat en er anders een juridische lacune zou ontstaan, maar dat wij wel verwachten dat volgend jaar beter rekening zal worden gehouden met de rechten van het Parlement.
Ik zou nog op een tweede, ons belangrijk lijkend aspect van dit voorstel willen ingaan, namelijk de kwestie van de geleidelijke opheffing van de controles binnen de Europese Unie. Wij hebben deze week belangrijke besluiten ter verbetering van de controles aan de buitengrenzen van de Europese Unie genomen en wij blijven erbij dat binnen de Europese Unie de grenscontroles definitief moeten worden afgeschaft. Dit aspect van het voorstel lijkt ons bijzonder belangrijk.
Ten derde zou ik er echter op willen wijzen dat het hier ook om een kwestie van regionale eigenaardigheden gaat. De gewoonten op het gebied van alcoholverbruik zijn in de landen van de Europese Unie nu eenmaal heel, maar dan ook heel verschillend. Een Finse collega heeft ons dat tijdens de commissievergaderingen op zeer treffende wijze duidelijk gemaakt. Hij zei dat hijzelf ervaring had met werk in de bossen en dat Finnen nu eenmaal gewend zijn daar spek te eten en daarna wodka te drinken. Hij zei dat ze zich er ondertussen bewust van zijn geworden dat sla en wijn eigenlijk gezonder zijn, maar dat deze omschakeling nogal langzaam verloopt. In dit Parlement hebben wij altijd de mening verdedigd dat wij - en ik zeg dit in alle ernst - rekening willen houden met de eigenaardigheden van de verschillende landen van de Unie. Daarom ben ik van oordeel dat wij dat ook in dit geval moeten doen en ik stel het Parlement dan ook voor met het voorstel van de Commissie in te stemmen.

Cox
Mevrouw de Voorzitter, wat de procedure in deze kwestie betreft sluit ik me aan bij wat de voorzitter van de Commissie economische en monetaire zaken en industriebeleid, de heer von Wogau, daarover gezegd heeft. Het is parlementair gezegd bijzonder onbevredigend om zo laat in het jaar zo weinig tijd te krijgen om deze kwestie te behandelen, om in een positie te worden gemanoeuvreerd die eigenlijk een fait accompli is. Ik verzoek de Commissie met klem ervoor te zorgen dat het Parlement op de een of andere manier nauwer erbij betrokken wordt, zodat we dit soort veranderingen kunnen ondervangen zonder daarbij natuurlijk inbreuk te maken op de eigen taak van de Commissie ten aanzien van uitvoerende besluiten en onderhandelingen met de verschillende lid-staten over de details van de voorstellen.
Op de tweede plaats weten we al dat de stemming die weldra ten gunste van het Commissievoorstel zal uitvallen, eigenlijk al is ingehaald door een politieke afspraak in de ECOFIN-Raad. Dat wat we zo dadelijk gaan aannemen, zal dus niet de wet worden wanneer de ECOFIN-Raad zijn wijzigingen aanbrengt.
Ik doe een officiële oproep: ook al is dit maar een advies, de ECOFIN-Raad zou zich wel eens een beetje hoffelijk tegenover het Parlement mogen opstellen door een ontmoeting met ons te arrangeren zodat we ook hem duidelijk kunnen maken dat we behoorlijk geraadpleegd wensen te worden.
Als laatste doet het mij veel deugd dat de heer von Wogau als voorzitter heeft laten zien hoe goed hij luistert naar mensen die in de Finse bossen hebben gewerkt en wodka moesten drinken, enzovoorts. Ik weet zeker dat als ik de belangen van Ierland en mijn kiesdistrict overbreng, ik erop kan rekenen dat hij zijn goede luistervaardigheden tentoon spreidt en hetzelfde begrip aan de dag legt.

Väyrynen
Mijnheer de Voorzitter, de vertegenwoordigers van de Finse Centrumpartij zijn tevreden dat Finland en de Unie een overeenkomst hebben gesloten om de momenteel geldende beperkingen inzake de invoer van alcoholhoudende dranken te handhaven tot het einde van 2003. Ik hoop dat er bij de onderhandelingen met Zweden in het jaar 2000 een uitzonderingsregel zal worden overeengekomen die nog langer van kracht is, waarvan op grond van de nu gesloten overeenkomst ook Finland en Denemarken zouden kunnen profiteren.
Ik was en ben nog steeds van mening dat over het belasting- en alcoholbeleid beslist moet worden door de lidstaten zelf en niet door de Unie. Nu er echter een situatie in zicht komt, waarbij de beperkingen van de invoer van alcoholhoudende dranken naar de noordse landen aanzienlijk worden verhoogd, moeten we wel de discussie over de belasting op alcoholhoudende dranken in de lid-staten van de EU aanzwengelen.
Het noordse model is naar mijn mening adequaat. De belasting op alcohol is bij ons relatief hoog, wat aanzienlijke belastinginkomsten voor de staat betekent en tegelijkertijd een te grote consumptie van alcohol voorkomt. Als we deze inkomsten moeten opgeven, is het voor ons onmogelijk om in plaats daarvan andere belastinginkomsten te vinden, nu daarentegen juist allerlei belastingen verlaagd moeten worden. Het verminderen van de inkomsten zou dan ook opnieuw leiden tot het snijden in de uitgaven voor onder ander de sociale zekerheid en de gezondheidszorg en hierdoor zou de werkloosheid ongetwijfeld stijgen.
Daarom stel ik voor om communautaire maatregelen te nemen voor het in aanzienlijke mate verhogen van de belasting op alcoholhoudende dranken. Dit zou de landen met lage belastingtarieven voor alcohol extra inkomsten opleveren, die onder ander gebruikt zouden kunnen worden om andere belastingen te verlagen. Tegelijkertijd zouden de schadelijke gevolgen van alcoholgebruik verminderd kunnen worden en daarmee de daaruit voortvloeiende uitgaven voor de sociale- en gezondheidszorg in de gehele Unie.

Monti
Mevrouw de Voorzitter, ik wil het Parlement eerst en vooral danken omdat het is ingegaan op ons verzoek om dit voorstel als een dringende kwestie te behandelen. Ik dank in het bijzonder de Commissie economische en monetaire zaken en industriebeleid en haar voorzitter, de heer von Wogau.
Zoals de heer Cox ook al gezegd heeft, ben ik mij bewust van de problemen die dit voor het Parlement meebracht omdat het deze kwestie zo snel moest behandelen.
Het voornemen van de Commissie om terzake een voorstel in te dienen was reeds opgenomen in het programma voor 1996. Vooraleer de Commissie haar voorstel heeft ingediend, heeft zij onderhandelingen gevoerd met de Scandinavische landen zodat de uitzonderingen tot het strikte minimum beperkt bleven.
De Commissie heeft gepoogd een voorstel in te dienen dat niet op het verzet van de betrokken lid-staten stuitte. Zij is er nog maar pas in geslaagd om met twee van de betrokken lid-staten een overeenkomst te bereiken over een evenwichtige oplossing. Dit helpt om beter de background te begrijpen van de - overigens reële - problemen die het Parlement kende. Ik dank het Parlement dan ook nogmaals omdat het erin geslaagd is deze problemen op te lossen.
Volgens de Commissie vormt het voorstel een goed compromis. De heer Väyrynen heeft in zijn bijdrage overigens herinnerd aan de bijzondere aspecten en de moeilijkheden van de betrokken lid-staten. Het vormt een goed compromis tussen de terechte verwachtingen van de burgers in verband met de interne markt en de concrete vraag van Denemarken, Zweden en Finland om over meer tijd te beschikken om zich aan de algemene communautaire bepalingen aan te passen.
De motieven voor de aanvankelijk toegekende uitzonderingen zijn welbekend en het lijkt mij dan ook niet nodig deze nogmaals te behandelen. Aangezien het hier gaat om uitzonderingen op een fundamenteel recht van de Europese burgers, zijn ze beperkt in de tijd, ook al is tekst van artikel 26 niet duidelijk geformuleerd en bestaat er onenigheid over de correcte interpretatie van de vastgelegde termijn.
De Scandinavische landen hebben ongeacht de exacte formulering van artikel 26 sowieso meer tijd nodig om zich aan de communautaire bepalingen aan te passen. Dit wordt ook beklemtoond door het feit dat de geplande verhoging van de minimumdelen van de accijnzen er niet gekomen is, hoewel dit nochtans voorzien was toen de uitzonderingen werden toegestaan. Wij hebben bijgevolg voorgesteld dit uit te stellen tot na 31 december 1996, samen met - en dat is heel belangrijk - een geleidelijke liberalisering, een geleidelijke phasing out van de bestaande beperkingen.
Ik hoop dat het Europees Parlement vandaag een gunstig advies geeft zodat deze kwestie voor het einde van het jaar kan worden geregeld en alle juridische problemen vermeden kunnen worden.

De Voorzitter
Het debat is gesloten.
Wij gaan over tot stemming.
(Het Parlement neemt de wetgevingsresolutie aan)

Ondersteuning van de rundvleessector
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag (A4-0407/96) van de heer Funk, namens de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling, over het voorstel voor een verordening (EG) van de Raad (COM(96)0606 - C4-0650/96-96/0286(CNS)) tot vaststelling van aanvullende maatregelen voor rechtstreekse ondersteuning van het producenteninkomen of voor de rundvleessector .

Goepel
Mevrouw de Voorzitter, de BSE-crisis heeft tot ernstige verstoringen op de markt voor rundvlees geleid. De teruglopende consumptie en de dalende prijzen betekenen een enorme bedreiging van het economisch voortbestaan van een groot aantal rundvleesproducenten. De Commissie en de Raad hebben daarom een begin gemaakt met een aantal maatregelen om de consumenten te beschermen, het vertrouwen in rundvlees te herstellen en de markt te ondersteunen.
Op zijn zitting van 28 t/m 30 oktober jongstleden bereikte de Raad overeenstemming over aanvullende maatregelen inzake directe steun voor de producenteninkomens of voor de rundvleessector ten bedrage van 500 miljoen ecu, die volgens een overeengekomen verdeelsleutel over de lid-staten moeten worden gespreid. De Commissie werd verzocht dit bedrag van 500 miljoen ecu uit de landbouwbegroting beschikbaar te stellen. Met het onderhavige voorstel voldoet de Commissie aan de opdracht van de Raad om dit pakket steunmaatregelen ter beschikking te stellen. Ik verheug mij over de bereidheid van de Raad en de Commissie om de gedupeerden snel in het kader van spoedmaatregelen hulp te bieden. Van bijzondere betekenis is in dit verband dat het de lidstaten vrij staat deze aanvullende betalingen ten goede te laten komen aan steun voor de producenteninkomens of voor de rundvleessector. De lid-staten hebben gevraagd zelf te mogen beslissen over schadeloosstelling waar de verliezen het grootst zijn, om te voorkomen dat dit geld volgens het beginsel van gelijkheid voor iedereen wordt verdeeld.
Ik pleit er dan ook voor het voorstel van de Commissie in ongewijzigde vorm goed te keuren. Ik zou erop willen wijzen dat de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling dit voorstel, op één tegenstem na, unaniem heeft goedgekeurd. Ter aanvulling zou ik erop willen wijzen dat de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling van het Europees Parlement nog advies moet uitbrengen over de voorstellen van de Commissie inzake de financiering van de stabilisering van de rundvleessector in 1997 en 1998. De commissie heeft de Europese Commissie echter verzocht haar tot dusver ingediende voorstellen in te trekken en zo spoedig mogelijk te vervangen door een voorstel dat uitsluitend betrekking heeft op de financiering voor 1997. Dit verzoek moet tegen de achtergrond worden gezien dat de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling momenteel niet bereid is de Raad ook voor besluiten over de financiering van deze maatregelen voor 1998, via een advies over de Commissievoorstellen, als het ware een blanco cheque te geven. Deze besluiten moeten integendeel met de volledige medewerking van het Europees Parlement in het kader van de beraadslagingen over de begroting voor 1998 worden genomen.

Hardstaff
Mevrouw de Voorzitter, namens de Fractie van de Partij van de Europese SociaalDemocraten wil ik de heer Funk bedanken voor de zeer snelle en efficiënte manier waarop hij zijn beide verslagen heeft geschreven; deze gaan over de voorstellen om de boereninkomens te beschermen die in gevaar zijn gekomen doordat de consument geen rund- en kalfsvlees meer wil eten na de verklaring dat er een mogelijk verband bestaat tussen BSE bij koeien en ZCJ bij mensen. Dit zal de boeren die de afgelopen acht, negen maanden een zeer moeilijke periode hebben doorgemaakt als muziek in de oren klinken.
Op de langere termijn is evenwel belangrijker dat BSE volledig wordt uitgeroeid. In dit verband doet het mij deugd te horen - het zijn geruchten, maar ik hoop dat ze waar zijn - dat de Britse regering weldra de extra slacht gaat uitvoeren en de noodzaak om BSE volledig uit te roeien serieus neemt. Pas dan zal de markt in rund- en kalfsvlees volledig herstellen, en kunnen onze boeren weer op een vast inkomen rekenen.

Graefe zu Baringdorf
Mevrouw de Voorzitter, onze fractie geeft haar goedkeuring aan het verslag van de heer Funk en ik sluit mij aan bij de woorden van de heer Goepel. Ik zou de aandacht nog op iets anders willen trekken, namelijk op het feit dat de landbouwcommissie de laatste tijd, naar mijn gevoelen, wat zelfbewuster is geworden. Misschien heeft dit ook te maken met de enquêtecommissie. Onze commissie heeft namelijk geweigerd het Commissievoorstel te behandelen waarin voorstellen worden gedaan over de manier waarop deze financiering door besnoeiingen op andere gebieden zou kunnen worden gedekt. Hadden wij, zoals de heer Funk voorstelde, dit Commissievoorstel verworpen, dan had de Raad niettemin een besluit kunnen nemen, omdat wij overeenkomstig artikel 43 slechts moeten worden gehoord. Wij hebben het voorstel derhalve niet behandeld, zodat de Raad het niet in werking kan laten treden en evenmin een ander besluit kan nemen. Wij zullen aan deze procedure deelnemen. De Commissie zal ons een nieuw voorstel doen en wij zullen er dan over beraadslagen hoe een verdere ontwikkeling van het GLB mogelijk is.

Souchet
Mevrouw de Voorzitter, ten einde een deel van de verliezen te compenseren die de producenten als gevolg van de BSE-crisis lijden, hebben de Raad en de Commissie wijzigingen voorgesteld inzake drie verordeningen.
De eerste betreft de maatregelen voor de rundvleessector, de tweede de financiering en de derde stelt een aantal structurele maatregelen voor jonge veehouders voor.
De Raad heeft om urgentie verzocht opdat de maatregelen snel zouden kunnen worden toegepast. Het Parlement heeft alleen de maatregelen inzake de rundvleessector aanvaard maar heeft zich niet uitgesproken over de financiering van deze maatregelen. De Begrotingscommissie van het Europees Parlement had eerder nochtans terecht gesteld dat het onverantwoord was vóór maatregelen voor de rundvleessector te stemmen maar de financieringsmodaliteiten te weigeren.
Wij van onze kant zijn gekant tegen het idee dat de maatregelen voor de rundvleessector volledig gecompenseerd moeten worden door de graansector. Het probleem van de dolle-koeienziekte is immers niet te wijten aan de landbouwers maar aan andere economische operatoren, bepaalde lid-staten en een aantal tekortkomingen in de werking van de Commissie.
Ik verheug mij dus over het voorliggende voorstel. Het toont aan dat uiteindelijk toch 500 miljoen ecu kon worden gevonden in de begroting, zonder andere landbouwers te straffen.

Martinez
Mevrouw de Voorzitter, geachte collega's, wij vervolgen dus de roman over de dolle koeien met "de gek nr. 2" . Zoals we Rambo 1 en 2 hadden, hebben we nu ook deel 2 van "de gek" .
Na het eerste deel, dat door de Engelsen geschreven werd met als titel "ik vergiftig" , volgt nu het tweede deel "ik stel schadeloos" . In "de gek nr. 1" liet men onschuldigen opdraaien voor de schadeloosstelling, men verminderde de compensaties voor de graantelers en de landbouwers die oliehoudende zaaien verbouwen en men verminderde de premie voor braaklegging. Overigens stelde men zo ook het contract van het gemeenschappelijk landbouwbeleid in vraag maar dat was allemaal van weinig belang, als ik dat mag zeggen.
In "de gek nr. 2" heeft men toch nog ergens 500 miljoen ecu gevonden. Overigens zal hiervan 117 miljoen ecu naar Frankrijk gaan. Des te beter, wij zijn hier niet tegen gekant en verheugen er ons op.
Het enige probleem, als ik het zo mag stellen, is dat men misschien niet rond de pot, maar in ieder geval rond de koe en de verantwoordelijkheid draait. Dit is geen begrotingsprobleem maar een politiek probleem. Het gaat er om dat de verantwoordelijken ter verantwoording geroepen worden. Eerst en vooral de producenten van beendermeel. Ik heb al gezegd en ik herhaal nogmaals dat men weet wie heel Europa vergiftigd heeft: de broers Demulder in Duncaster in Yorkshire. Overigens heeft een kleine delegatie van de enquêtecommissie een bezoek gebracht aan de broers Demulder. Zij hadden moeten meebetalen voor de schade die zij hebben aangericht.
Vervolgens is ook de Britse regering verantwoordelijk want zij heeft laten begaan en heeft niets gezegd. Zij heeft het gebruik van dit beendermeel alleen op het eigen grondgebied verboden vanaf 1988 maar liet wel nog uitvoer toe zodat dit meel de andere landen kon vergiftigen!
Dan is er de verantwoordelijkheid van de Britse parlementsleden. Wij hebben hier gisteren gezien over welke scherpe blik de Britse parlementsleden beschikken vermits zij vanop 40 meter kunnen zien of een collega één, twee of drie keer stemt. Hoe is het mogelijk dat zij met deze arendsblik niet gezien hebben dat 160.000 runderen aan het sterven waren! De heer Ford en dezelfde anderen hebben ondanks hun arendsblik niet gezien hoe deze massa dode runderen vergiftigd is met hun eigen beendermeel! Men ziet andermaal de splinter in het oog van de anderen maar niet de balk in eigen oog.
Mevrouw de Voorzitter, waarde collega's, wij zijn uiteraard voor deze 500 miljoen ecu extra maar men en met name de enquêtecommissie, die geweigerd heeft de heer Delors te horen - hetgeen overigens een volledig programma op zich is - moet eindelijk de moed opbrengen om de hamvraag te stellen: wie is hiervoor verantwoordelijk? En degenen die verantwoordelijk zijn, moeten betalen!

Fischler
Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, zoals u ongetwijfeld weet en zoals hier trouwens ook al is gezegd, heeft de Raad op zijn zitting van 28 t/m 30 oktober in Luxemburg een pakket spoedmaatregelen voor de rundvleessector aangenomen. Gezien de aanhoudende problemen werd in het kader van dit pakket ook een aanvullende directe ondersteuning van de producenteninkomens of van de rundvleesmarkt ten bedrage van 500 miljoen ecu als gerechtvaardigd beschouwd. Met de voor u liggende verordening komt de Commissie haar verplichting na een rechtsgrondslag voor de verwezenlijking van het genoemde doel te scheppen. Het voorstel voorziet dan ook in een extra steunpakket van 500 miljoen ecu voor de rundvleessector.
Iedere lid-staat zal zijn aandeel in dit pakket van 500 miljoen volgens een - ook al te Luxemburg politiek overeengekomen - verdeelsleutel ontvangen. Het staat de lid-staten vrij hun deel van de steun hetzij voor inkomenssteun voor de producenten, hetzij meer geconcentreerd voor ondersteuning van de rundvleessector in het algemeen te gebruiken. Wij hopen dat de financiële steun aldus degenen zal bereiken die het zwaarst door de crisis zijn getroffen.
Tot slot zou ik het Parlement nog willen danken, omdat het dit voorstel volgens de urgentieprocedure heeft willen behandelen, zodat zijn advies nog vóór de volgende Landbouwraad, die volgende week maandag en dinsdag plaatsvindt, bekend zal zijn.

De Voorzitter
Het debat is gesloten.
Wij gaan over tot stemming.
(Het Parlement neemt de wetgevingsresolutie aan)

Gemeenschappelijke ordening der markten in de sector bananen
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag (A4-0337/96) van de heer Santini, namens de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling, over het voorstel voor een verordening van de Raad (COM(96)0082 - C4-0233/96-96/0080(CNS)) tot wijziging van verordening (EEG) nr. 404/93 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector bananen.

Aldo
Mevrouw de Voorzitter, geachte collega's, zoals uit het verslag van de heer Santini blijkt, gaan achter de technische en economische redenen, die de basis vormen voor de noodzakelijke wijziging van verordening 404/93, tal van onvermoede aspecten schuil. Ze vormen samen een complexe problematiek en houden verband met het sociale beleid, werkgelegenheid, het buitenlandse beleid en andere gebeurtenissen of problemen als een burgeroorlog.
Dit is vooral het gevolg van het economische belang van de teelt van bananen, die de belangrijkste groenten- en fruitteelt is op wereldvlak.
De markt van de Europese Unie wordt vanuit drie bevoorradingsgebieden bevoorraad: de communautaire produktie, de produktie van de ACS-landen en deze uit de landen van de dollarzone. De toekomst van de markt en het lot van heel wat regio's die bananen produceren hangen af van het evenwicht tussen deze drie bronnen maar hier schort iets.
De markt voor bananen kent momenteel een diepe crisis. Het overaanbod aan dollarbananen op de communautaire markt heeft geleid tot het ineenstorten van de prijzen. De communautaire en ACS-landen betalen het gelag als gevolg van twee belangrijke factoren: hogere produktiekosten en een zwakkere afzetorganisatie. Er woedt momenteel dan ook een ongelijke strijd tussen de coalitie van twee grote multinationals, die de wereldmarkt, waarvan ze reeds 80 % controleren, verder willen monopoliseren nadat ze ook al de Amerikaanse markt gemonopoliseerd hebben en 70 % van de Europese markt ingepalmd hebben en de Europese producenten en hun historische bondgenoten.
Een marktordening mag niet de voorkeur geven aan louter financiële aspecten wanneer zulke belangen op het spel staan. Met het oog op deze bescherming zijn de volgende maatregelen nodig: eerst en vooral moeten we elke verhoging van het contingent tot meer dan 2.300.000 ton verwerpen; ten tweede moeten we een tariefcontingent handhaven dat een minimumprijs kan waarborgen en ten derde moeten we de huidige verdeling behouden die 30 % van het contingent aan communautaire en ACS-landen toewijst, 66, 5 % aan landen uit de dollarzone en 3, 5 % aan de nieuwe marktdeelnemers uit Latijns-Amerika.
Wanneer we een verhoging van het contingent aanvaarden - men heeft zelfs voorgesteld het te verhogen tot 3 miljoen ton - of de huidige verdeling wijzigen, zou de Europese markt opnieuw in handen van de Amerikaanse multinationals vallen en dit zou de doodsteek betekenen voor de communautaire produktie.
Met het oog op duidelijkheid en rechtvaardigheid moet de clausule, die bepaalt dat bij de toewijzing van de contingenten rekening wordt gehouden met de twee voorgaande jaren, herzien worden wanneer uitzonderlijke gebeurtenissen een zware hypotheek leggen op de produktie van een seizoen. Het is onaanvaardbaar dat in dat geval opnieuw met twee maten en twee gewichten gemeten wordt. De beoordeling van het uitzonderlijke karakter van een ramp wordt overgelaten aan de Commissie, die momenteel alleen het uitzonderlijke karakter erkent van schade die door cyclonen veroorzaakt is.
In verband met Somalië kan men opwerpen dat dit land, dat als een traditioneel ACS-land wordt beschouwd, de vierde Overeenkomst van Lomé niet geratificeerd heeft. Maar wie kon die Overeenkomst ratificeren toen er een burgeroorlog woedde die we voortaan als een endemische ramp kunnen bestempelen? Van de 60.000 ton die aan Somalië waren toegewezen, heeft het land nauwelijks één derde kunnen waarborgen en dan nog aan een rampzalig financieel rendement.
Vóór de inwerkingtreding van de gemeenschappelijke ordening der markten in de sector bananen op 1 juli 1993 was de markt van de Twaalf gesloten. Die situatie was onverenigbaar met de invoering van de interne markt. Ten einde een aantal spelregels te creëren en de markt te harmoniseren heeft de Europese Unie dus deze gemeenschappelijke marktordening ingevoerd. Deze verordening is het resultaat van een compromis dat het evenwicht tussen de belangen van de verschillende bevoorradingsbronnen respecteert en tevens rekening houdt met de verbintenissen die de Unie is aangegaan: communautaire preferentie, preferentiële toegang voor ACSbananen en GATT-regels ten aanzien van derde landen.
De toetreding van de drie nieuwe lid-staten, die allemaal bananen uit de dollarzone invoeren, heeft geleid tot een toename van het contingent met 350.000 ton ten einde rekening te houden met de consumptie in deze landen. Vandaag wordt echter erkend dat dit overdreven is.
Zonder een wijziging van de verordening van de Raad houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector bananen, vond de Commissie het nodig het tariefcontingent voor dollarbananen in de loop van 1995 te verhogen tot 2.553.000 ton. Vandaag, geachte collega's, vraagt de Commissie ons in zekere zin naast een aantal minder belangrijke punten in de tekst twee belangrijke elementen goed te keuren die de essentie van de gemeenschappelijke marktordening voor bananen betreffen: het tariefcontingent voor de dollarzone en de toewijzing van de invoervergunningen.
Na onderzoek van de werking van de gemeenschappelijke marktordening sinds de invoering van deze voorlopige wijzigingen moeten we helaas het volgende stellen: het volume dat de Commissie vanaf 1995 heeft voorgesteld is overschat in verhouding met de behoeften van de Europese Unie, die op 4.000.000 ton geraamd worden. Inderdaad, als het voorstel van de Commissie zou gevolgd worden, zou op grond van de basisverordening 4.264.700 ton bananen op de markt gebracht mogen worden of zo'n 265.000 ton meer dan de absorptiecapaciteit van de Europese Unie.
Geachte collega's, hoewel de produktie van de Antillen als gevolg van natuurrampen 270.000 ton lager ligt dan het toegelaten niveau, kent de Europese markt volgens de statistieken die sinds de tweede jaarhelft van 1995 zijn opgesteld, een crisis zonder voorgaande. Die is uitsluitend te wijten aan een overaanbod dat de prijzen op onze markten op een historisch dieptepunt houdt. Deze situatie kan niet aanhouden want ze verstoort ernstig het economische evenwicht van de Europese regio's van de Franse Antillen en van tal van ACS-landen, waar het sociale evenwicht vooral afhangt van de bananenteelt.
Geachte collega's, de crisis die ik schets is heel reëel bij ons op Guadeloupe. Op dit eigenste ogenblik hebben de planters op Guadeloupe hun velden verlaten en bezetten zij de haven van Pointe-à-Pitre, het hart van het eiland voor de brandstofvoorziening, en een aantal andere strategische punten zodat de economie bijna volledig verlamd is. Zij willen met deze acties de aandacht vestigen op de moeilijkheden die zij kennen nu de toestand voortdurend verslecht. De verkoopprijs voor Antilliaanse bananen bedraagt minder dan 2 Franse frank per kilo terwijl de produktiekosten ongeveer 6 frank per kilo bedragen. Het verlies aan inkomsten dat niet door de gemeenschappelijke marktordening vergoed wordt, loopt volgens de sector op tot 1, 96 frank per kilo.
De Antilliaanse producenten kunnen hun plantages niet langer onderhouden. Sommigen kunnen zelfs niet meer oogsten omdat ze hun arbeiders niet langer kunnen betalen of geen verpakkingsmateriaal meer kunnen kopen. Waarde collega's, de communautaire producenten verwachten vandaag van ons een belangrijke politieke daad. Zij hopen dat wij in onze acties oog hebben voor de tienduizenden banen in en rond de bananenteelt die sterk bedreigd worden. Zij verwachten ook dat de invoercertificaten voor categorie B op 30 % gehandhaafd worden zodat hun aanwezigheid op de volledige communautaire markt verzekerd wordt en hopen dat het tariefcontingent, dat aan derde landen wordt toegewezen, zal bijdragen tot een herstel van het evenwicht op de markt.
De toepassing van de gemeenschappelijke marktordening, die een interessant kader vormt, heeft geleid tot een verslechtering van de toestand van de producenten. Geachte collega's, dit is in strijd met de geest en de letter van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en de gemeenschappelijke marktordening. Onze produktie komt overal op de Europese markt in de verdrukking door de dollarbananen. Ook dit is strijdig met het beginsel van de communautaire preferentie.

Fernández Martín
Mevrouw de Voorzitter, 14 maanden later behandelen we opnieuw een voorstel tot wijziging van de gemeenschappelijke ordening der markten in de sector bananen. In feite blijven de argumenten die in oktober 1995 zijn aangehaald nog altijd geldig. Wij steunen dan ook het verslag en met name zoals het zopas door de heer Aldo is toegelicht. Dit verslag, dat door de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling is goedgekeurd, loopt gelijk met het advies van de Commissie ontwikkelingssamenwerking, waarvoor ik rapporteur was.
In de loop van 1996 hebben zich een aantal nieuwe ontwikkelingen voorgedaan. Zoals de heer Aldo gezegd heeft, kampen wij met een overaanbod op de Europese markt, dat geleid heeft tot een daling van de prijzen in een aantal lid-staten en ernstige nadelen meebrengt voor een aantal Europese regio's, met name de Franse overzeese gebieden, en een aantal ACS-landen. Dit mag ons niet verbazen aangezien wij in deze Vergadering de Commissie hiervoor gewaarschuwd hadden.
Ecuador en een aantal andere landen, waaronder de Verenigde Staten, hebben een klacht ingediend bij de Wereldhandelsorganisatie. Ik herinner eraan dat de Verenigde Staten zelf geen bananen produceren maar zich in deze zaak partij stellen om de - ongetwijfeld legitieme - belangen te verdedigen van de Amerikaanse multinationals die de dollarbananen op de markt brengen. De ACS-landen mochten zich echter geen partij stellen als betrokken derde landen, zodat zij zich in een zwakkere positie bevinden om hun legitieme belangen te verdedigen. Dit is een inbreuk op de onpartijdigheid van het comité van deskundigen en ik wil dit dan ook klaar en duidelijk onderstrepen.
Dames en heren, ik vraag jullie vóór het verslag te stemmen dat in de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling is goedgekeurd. Ik ben van oordeel dat we op die manier beter het Gemeenschapsrecht en de belangen van de Europese en ACS-producenten van bananen kunnen verdedigen.

Medina Ortega
Mevrouw de Voorzitter, deze Europese Gemeenschap waartoe wij behoren is iets complexer dan ze op het eerste gezicht kan lijken. Wij hebben bijvoorbeeld zopas een verordening aangenomen die de mogelijkheid biedt om de continentale communautaire veehouders te helpen die getroffen zijn door de BSEcrisis. Het grootste deel van de Europese bevolking woont inderdaad in wat we centraal Europa en de kern van Europa zouden kunnen noemen, maar de Europese Unie telt ook een aantal verderafgelegen en ultraperifere regio's. Mijns inziens moeten we in het kader van de communautaire solidariteit ook steun verlenen aan die regio's. Miljoenen inwoners van de Europese Gemeenschap wonen in die gebieden en zij beschikken momenteel over een verordening in de sector bananen die deze producenten beschermt.
Ten tweede voorziet deze regelgeving inzake bananen ook in de bescherming van een aantal landen uit Afrika, de Caraïben en de Stille Oceaan, waarmee wij economische betrekkingen onderhouden en die sterk afhankelijk zijn van onze bescherming. De verordening inzake de gemeenschappelijke marktordening voor bananen is dan ook geen arbitraire regelgeving maar streeft naar een evenwicht tussen de producenten uit de ultraperifere regio's en de overige communautaire producenten.
Elke wijziging van de bereikte regeling zou de positie van de communautaire producenten of de producenten uit de ACS-landen, waarmee wij betrekkingen onderhouden, ernstig kunnen bedreigen. Mijns inziens moeten we dan ook voorzichtig tewerk gaan bij het doorvoeren van soortgelijke wijzigingen. Wanneer we de contingenten bij elke uitbreiding van de Unie verhogen, kan dit inderdaad leiden tot het verdwijnen van de huidige bescherming voor de sector en zelfs tot het verdwijnen van het huidige systeem.
Net als de sprekers die mij voorafgegaan zijn, steunt ook de socialistische fractie het verslag van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling en is zij gekant tegen een verhoging van de quota of elke andere wijziging die de huidige regelgeving voor de sector bananen in gevaar kan brengen.

Liese
Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, ik heb hier in het Parlement al meer dan eens over de marktordening in de bananensector gesproken en mijn standpunt soms misschien nogal gedecideerd uiteengezet. Ik denk dat wij allen moeten beseffen dat in deze kwestie alleen een compromis naar het doel kan leiden en dat wij extreme standpunten dus moeten laten varen, als wij het eens willen worden. Het verheugt mij dat ik vandaag voor het eerst namens mijn fractie, de Fractie van de Europese Volkspartij, kan spreken en een voorstel voor een compromis kan voorleggen, waar straks ook meteen over zal worden gestemd.
Het is niet zo dat de goede bananen in de ACS-landen en in de Europese Unie worden geproduceerd en de slechte bananen uit Latijns-Amerika komen. Het is allemaal niet zo zwart-wit. Ook in Latijns-Amerika zijn er kleine producenten die zwaar zijn getroffen door de marktordening, omdat ze in tegenstelling tot de multinationale concerns geen toegang tot vergunningen hebben. Aan deze kleine producenten moeten wij ook aandacht schenken. Ik verzoek u dan ook in te stemmen met amendement 12, dat ik samen met enkele collega's uit veel verschillende landen heb ingediend.
Met betrekking tot het tariefcontingent zijn er twee extreme standpunten. Ten eerste, het standpunt van degenen die in de amendementen 10 en 11 een drastische verhoging van het tariefcontingent, die veel verder gaat dan het Commissievoorstel, voorstellen. Dit standpunt is niet zo eigenaardig, het wordt ook in de Raad door enkele nationale delegaties verdedigd. Het andere extreme standpunt spreekt uit amendement 6 van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling, waarin wordt voorgesteld het oude tariefcontigent te handhaven. We zijn hier echter met een nieuwe situatie geconfronteerd, omdat in de drie nieuwe lid-staten tot dusver alleen maar dollarbananen werden verkocht. Het gaat dus om twee extreme standpunten. De EVP-fractie zal tegen amendement 6 stemmen en de leden die samen met mij de amendementen 10 en 11 hebben ingediend, zullen deze beide amendementen intrekken. Met het oog op een compromis verzoek ik dus het hele Parlement ook tegen amendement 6 te stemmen, opdat wij in deze moeilijke zaak echt eens overeenstemming bereiken.

Novo
Voorzitter, wij zijn al gewend aan de voorstellen tot wijziging van de verordening houdende de GMO (gemeenschappelijke marktordening) voor bananen die getuigen van systematische toegevingen aan de belangen van bepaalde Amerikaanse multinationals en, dit dient te worden gezegd, van enkele grote communautaire importeurs, vooral uit Duitsland.
Opnieuw wordt getracht het bestaande evenwicht tussen de verdeling van het jaarlijks invoercontingent te verstoren, nogmaals wordt op een weliswaar slinkse manier vastgehouden aan de invoering van bepaalde kunstmatige produktiemethoden en wordt een continue en buitensporige toename van het niveau van dit invoercontingent voorgesteld. In het verleden zijn 2, 2 miljoen ton aanvaard in plaats van de 2 miljoen daarvoor; nu heeft men het over 2, 533 miljoen, een hoeveelheid die is beperkt tot 2, 3 miljoen in het verslag-Santini (waarvoor wij overigens zullen stemmen als alternatief voor de vorige hoeveelheid, hoewel wij hier niet tevreden mee zijn, omdat het beginsel van de toename van dit contingent wordt aanvaard, ook al is het tot een lagere hoeveelheid). Ondertussen lijkt het ons dat wij geen antwoord hebben op de toename van de interne consumptie via een echt bevorderingsbeleid van de interne produktie - wat mogelijk is - en wordt er niets voorgesteld om de inkomens van de communautaire producenten te verhogen die ook arm zijn en moeizaam overleven. Bovendien zijn deze communautaire telers merendeels afkomstig uit de ultraperifere regio's, waarvan ik bijvoorbeeld de Franse overzeese gebieden, de Canarische eilanden en Madeira wil noemen.
De voorstellen voor een verordening van de Commissie zijn dan ook nadelig voor de producenten uit de Europese Unie en de ACS-landen en houden geen rekening met het beginsel van de communautaire preferentie. De amendementen van het verslag-Santini beogen deze nadelen te vermijden, hoewel men er naar onze mening niet in slaagt de Europese bananenbelangen volkomen te beschermen. Wij zullen evenwel vóór stemmen, tenzij de amendementen 10 en 11 worden aangenomen, die een enorme en onaanvaardbare toename van het jaarlijks invoercontingent voorstellen. Wij zijn ervan overtuigd dat dit Parlement geen gekheden zal begaan en deze amendementen niet zal aannemen.

Graefe zu Baringdorf
Mevrouw de Voorzitter, het verzoek van de heer Liese ook aan de kleinere bananenproducenten in Latijns-Amerika te denken, is een verstandig voorstel. Wij hebben een soortgelijk amendement ingediend. Welk amendement het haalt, is in dezen niet belangrijk. Maar in verband met het tariefcontingent zijn wij een andere mening toegedaan. 3 miljoen ton is je reinste onzin. Ik ga ervan uit dat het voorstel van de landbouwcommissie wordt aangenomen. Veel belangrijker is echter dat de verdeling bij de nieuwe hoeveelheid gelijk blijft. In het voorstel van de Commissie wordt aan de zogenaamde dollarbananen 70 %, tegen 66 % voorheen, en aan de bananen van de andere groep 26 %, tegen 30 % voorheen, toegewezen. Het komt erop aan dat wij, hoe het contingent ook zal uitvallen, de verdeling in de huidige vorm handhaven. Tegen de voorzitter van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling zou ik het volgende willen zeggen: mijnheer Jacob, het is belangrijk dat u, als dit amendement met de oude verdeling eenmaal is aangenomen, in uw functie van voorzitter aan de Commissie vraagt of zij dit voorstel aanvaardt, zodat wij, als zij het niet aanvaardt, eventueel om terugverwijzing naar de commissie kunnen verzoeken, waardoor wij de Commissie tot onderhandelingen over deze verdeling kunnen dwingen.

Hory
Mijnheer de Voorzitter, natuurlijk wil ik in eigen naam maar ook in naam van onze collega, de heer Castagnède, de beste deskundige inzake de markt voor bananen, klaar en duidelijk stellen dat wij de voorstellen van de Commissie verwerpen en even vastberaden de voorstellen van onze rapporteur steunen. Ik wil herinneren aan de basisprincipes van de gemeenschappelijke marktordening voor bananen: eerst en vooral, communautaire preferentie; ten tweede, preferentiële toegang voor de ACS-landen en tenslotte, maar pas daarna, de GATT-regels en de bepalingen van de huidige GMO die voor de produktie van derde landen gelden. Ik vraag mij zelfs af of deze beginselen gerespecteerd worden in de quota die vandaag gelden: 850.000 ton voor de Europese produktie, 850.000 ton voor de ACS-landen en 2.200.000 ton voor het contingent aan beperkte invoerrechten.
Men stelt ons nu voor deze situatie nog te verergeren. De voorstellen van de Commissie willen het contingent aan verminderde invoerrechten opvoeren tot zo'n 2.550.000 ton en willen de interne verdeling van dit contingent tussen de communautaire en ACS-producenten enerzijds en derde landen anderzijds wijzigen. Zoals de heer Aldo zopas al uitstekend gezegd heeft, worden de behoeften van de Unie op zo'n 4.000.000 ton geraamd. De toepassing van deze voorstellen zou dan ook tot een brutale en aanhoudende prijsdaling leiden en ten koste gaan van de communautaire producenten en hun partners in de ACS-landen.
Mijns inziens moeten we deze voorstellen dan ook kordaat afwijzen en bedenken dat het debat in feite gaat over twee concepten van onze Unie. Wij van onze kant geven de voorkeur aan landbouwers die hun eigen gronden bewerken in plaats van aan invoerders die met geldstromen werken; wij verkiezen producenten die banen scheppen boven handelaars die leven van de uitbuiting van de onaanvaardbare sociale voorwaarden in derde landen. Dit debat gaat dus niet alleen over de markt voor bananen maar ook over de keuze tussen vrijhandel en een ontwikkeling die de mens centraal stelt en als einddoel heeft. Wij zullen dan ook vastberaden het standpunt van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling steunen.

Vecchi
Mijnheer de Voorzitter, wanneer de communautaire instellingen het over kwesties op het vlak van ontwikkelingssamenwerking hebben, lijkt de unanieme wil aanwezig om steun te verlenen aan minder ontwikkelde landen en hen te helpen in hun ontwikkeling.
Wanneer dit echter gepaard gaat met de bespreking van concrete handelskwesties heeft men echter duidelijk de indruk dat andere belangen gelden, die duidelijk in tegenspraak zijn met de behoeften van ontwikkelingssamenwerking. De kwestie van de gemeenschappelijke marktordening voor bananen is hier misschien wel het duidelijkste voorbeeld van.
De voorstellen van de Commissie zijn uiterst negatief en dreigen andermaal uitsluitend de belangen van de grote multinationals te dienen. Die controleren de Europese markt voor bananen die uit de dollarzone komen en hanteren vaak dumpingpraktijken.
De poging om de invoerquota van derde landen al te zeer te verhogen is onaanvaardbaar. Dit zou de markt onder druk zetten en de communautaire produktie en die van de ACS-landen definitief onrendabel maken.
We moeten er echter ook aan herinneren dat de Commissie vaak discriminerend tewerk gaat bij de behandeling van de armste en de ACS-landen. De Commissie heeft met name de crisis in de produktie van bananen in Somalië ingevolge de welbekende gebeurtenissen in dit land nooit als een geval van overmacht willen erkennen terwijl andere traditionele producenten uit de ACS-landen gunstiger behandeld worden.
Wij staan ook volledig achter de amendementen die de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling van het Europees Parlement voorstelt. Die beogen een evenwichtiger ordening van de communautaire markt en een herwaardering van de produktie van de ACS-landen.
Wij moeten de producenten en marktdeelnemers van ACS-bananen zekerheid bieden. Wij moeten hun quota volledig bevestigen en bevoorrading uit andere landen toelaten zolang de normale produktievoorwaarden niet volledig hersteld zijn, zoals dat het geval is in Somalië.
Tenslotte is het belangrijk dat wij de invoer in de Unie toelaten en aanmoedigen van een contingent bananen, die geproduceerd en in de handel gebracht zijn in het kader van een eerlijke en solidaire handel. Wij steunen dan ook de twee amendementen die terzake zijn ingediend.

Cunha
Voorzitter, ik wijs allereerst op de afwezigheid van mijn collega Nelio Mendonça uit Madeira, die hier vandaag in mijn plaats het woord had gevoerd indien hij niet door ziekte verhinderd was. Ik wens hem moed toe en dat hij snel weer in ons midden mag zijn.
De huidige GMO voor bananen is één van de moeilijkste onderhandelingen uit de geschiedenis van de Unie. Men is zelfs tot het punt gekomen dat een land beroep heeft aangetekend bij het Hof van Justitie, dat trouwens niet in zijn gelijk is gesteld.
Met deze GMO heeft men getracht een evenwicht vast te stellen op 3 niveaus:
het waarborgen van de toegang van de traditionele leveranciers tot de Uniemarkt tegen redelijke prijzen, zonder afbreuk te doen aan de instandhouding van een reserve voor opkomende leveranciers, -het waarborgen van een bevoorrechte toegang voor de ACS-producenten, overigens overeenkomstig de letter en de geest van de Overeenkomsten van Lomé, -het waarborgen van inkomenssteun aan de producenten in de Unie ter compensatie van de hogere produktiekosten en zodat zij de waarborg krijgen dat zij zich aan een meer concurrerend kader kunnen aanpassen.Welnu, na vele moeilijkheden, geschillen en politieke compromissen wil de Commissie nu op een ietwat slinkse wijze dit evenwicht verstoren door het contingent dollarbananen met 4 % te verhogen en het ACS-contingent met hetzelfde bedrag te verminderen.
De uitbreiding van de Europese Unie met drie nieuwe staten rechtvaardigt absoluut niet een verhoging met 16 % van het contingent, noch mag dit een reden zijn om de verdeelsleutel van dit contingent te veranderen.
De in de landbouwcommissie goedgekeurde amendementen hebben precies op het oog dit evenwicht te herstellen. Daarom verzoek ik de collega's hun steun te hechten aan dit uitstekende verslag van de heer Santini en de amendementen van de landbouwcommissie.

Correia
Mijnheer de Voorzitter, aangezien ik uit een communautaire regio kom waar bananen worden geteelt, de Autonome Regio Madeira, kan ik niet instemmen met het voorstel van de Commissie tot wijziging van verordening (EEG) nr. 404/93 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector bananen, aangezien in dit voorstel geen rekening wordt gehouden met de belangen van de communautaire bananentelers en van de ACS-landen, die al lang te kampen hebben met aanhoudende overschotten ten gevolge van het hoge peil van het jaarlijks invoercontingent.
Het nu door de Commissie ingediende voorstel, dat in wezen de toename van het jaarlijks contingent beoogt, evenals de verdeling onder drie categorieën marktdeelnemers, dat het bestaande evenwicht verstoort, zal leiden tot het verlies van meer banen, wat sociale en politieke ontevredenheid veroorzaakt, in het bijzonder in de ACSlanden.
Wij zouden wel akkoord gaan indien de Commissie rekening hield met het "communautair preferentiebeginsel" , en indien zij de ten overstaan van de ACS-landen aangegane verbintenissen in het kader van de IVde Overeenkomst van Lomé eerbiedigde.
Wij zouden wel akkoord gaan indien zij de met lokale produkties verbonden milieu- en ecologische aspecten had bevoorrecht, met name die welke betrekking hebben op het behoud van het landschap en het milieu, aangezien de toeristische industrie van deze twee factoren afhangt en dit de belangrijkste sector van de Autonome Regio Madeira is.
Wij zouden wel akkoord gaan indien de Commissie de produktiesteunregeling had willen wijzigen, zodat de compenserende steun flexibel werd en afhankelijk van een speciale berekeningsmethode die rekening houdt met de produkties van elke regio.
Het is omdat wij deze voorstellen niet terugvinden dat wij het voorstel van de Commissie verwerpen. Wij vinden dit voorstel bovendien voorbarig, aangezien men de resultaten van de werkzaamheden van het "Bananenpanel" nog niet kent, die een aanzienlijke bijdrage kunnen geven aan de toekomstige GMO voor bananen.

Fischler
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, om te beginnen zou ik, mede namens de Commissie, de heer Santini, ook al is hij hier vandaag niet aanwezig, en de commissies die zich opnieuw met de marktordening voor de bananensector bezig hebben gehouden, van harte willen danken.
Het is inderdaad voor de derde keer in anderhalf jaar dat het Parlement wordt verzocht zijn standpunt tegenover een wijziging van de gemeenschappelijk marktordening in de sector bananen te bepalen. Het voorstel dat vandaag voor u ligt, moet als een wijziging van het ontwerp van 1995 worden gezien. Het Parlement heeft de toenmalige wijzigingen - zij het met verschillende aanvullingen en amendementen - over het geheel genomen ondersteund. De ontwerp-verordening omvat om technische redenen verschillende punten die al in 1995 werden voorgesteld. Daarbij hoort onder meer ook de verhoging van het tariefcontingent wegens de toetreding van de nieuwe lidstaten, die het Parlement in juni 1995 heeft aangenomen. Het contingent voor de Gemeenschap van de Twaalf bedroeg 2, 2 miljoen ton. Een verhoging met slechts 100.000 ton zou zeker onvoldoende zijn om aan de bijkomende behoefte ingevolge de uitbreiding met de drie nieuwe lid-staten te voldoen en zou evenmin de traditionele handelsstromen, die op 353.000 ton worden geraamd, dekken. Een contingent van 2, 3 miljoen ton is bijgevolg niet alleen ontoereikend maar ook niet-gerechtvaardigd, omdat het niet met de traditionele handel overeenstemt. Amendement 6 is bijgevolg onaanvaardbaar voor de Commissie.
Omgekeerd zal een tariefcontingent van 3 miljoen ton, zoals in de amendementen 10 en 11 wordt voorgesteld, onmiddellijk tot een algemene prijsval leiden. Hierdoor zouden de bananen van alle landen van oorsprong worden getroffen, wat voor de zwakkere producenten bijzonder ernstige gevolgen zou hebben. De amendementen 10 en 11 zijn derhalve net zo onaanvaardbaar als amendement 6.
De Commissie stelt naast de verhoging van het tariefcontigent ook een wijziging van de verdeling tussen de verschillende groepen marktdeelnemers voor. Bij deze aanpassing houdt zij rekening met de voorzieningsstructuur van de drie nieuwe lid-staten, die vroeger noch communautaire bananen noch ACS-bananen invoerden. Het zou dus onlogisch zijn de hoeveelheden voor de B-licenties met het tariefcontingent te verhogen. De vermindering van het aandeel van het tariefcontingent voor marktdeelnemers die communautaire bananen en ACS-bananen invoeren van 30 % tot 26 % is een zuiver rekenkundige operatie en betekent alleen maar dat het absolute aantal licenties voor groep B onverminderd gehandhaafd blijft. Ik zie dus geen reden voor amendement 7 en het daarmee samenhangende amendement 1 kan ik evenmin aanvaarden.
De amendementen 2, 3, 4, 5, 8 en 9 voeren bijzondere bepalingen in voor gevallen waarin importeurs wegens crisissituaties in de leverende ACS-landen schade lijden. Deze amendementen stellen om verschillende redenen problemen. Ten eerste, het is niet gemakkelijk crisissituaties nauwkeurig af te bakenen. In dergelijke gevallen kan men beter naar het begrip overmacht grijpen, waarvoor er ook rechtspraak bestaat.
Ten tweede, de Commissie heeft maatregelen voorgesteld voor gevallen waarin de invoer van ACS-bananen door overmacht wordt verstoord, ten einde zowel een passende voorziening van de markt als schadeloosstelling van de betrokken marktdeelnemers te waarborgen.
Ten derde, bij marktverstoringen die niet aan overmacht zijn te wijten - bijvoorbeeld als een ACS-staat niet in staat is de hem toegewezen jaarlijkse hoeveelheid uit te voeren - bestaat de mogelijkheid tot een nieuwe, tijdelijke toewijzing over te gaan. Met het oog op de bijzondere situatie in Somalië zou ik in herinnering willen brengen dat een nieuwe, tijdelijke toewijzing van de niet-ingevoerde traditionele hoeveelheden denkbaar zou zijn.
De amendementen 2, 4, 5, 8 en 9 overlappen bestaande voorstellen. Om de bovengenoemde redenen zie ik mij genoodzaakt ze te verwerpen.
Ik kom nu tot de amendementen 3 en 12, die betrekking hebben op produktie in uit milieu- of sociaal oogpunt verantwoorde omstandigheden. Om formele redenen hoort de in amendement 3 aangevoerde overweging niet thuis in deze ontwerp-verordening. Het zou niet passend zijn ze in de verordening op te nemen. Inhoudelijk gezien geeft de Commissie wel toe dat dit soort produktie steun verdient. De invoering van een speciaal contingent voor zogenaamde fair trade -bananen is echter onmogelijk, omdat dit strijdig zou zijn met de regels van de WHO. Daarom kunnen de amendementen 12 en 13 evenmin in aanmerking worden genomen. Een passender vorm van steun zou evenwel de aanmoediging van gerichte reclameacties voor fair trade -bananen met als doelgroep de Europese consument zijn. De verschillende mogelijkheden die op dit gebied bestaan, werden grondig onderzocht en ik hoop dat ze binnenkort tot concrete maatregelen zullen leiden. Ik weet dat het Parlement veel belang hecht aan deze zaak en ik zal het daarom op passende wijze op de hoogte houden van het verdere verloop ervan.

De Voorzitter
Dank u wel, mijnheer de commissaris.
Het debat is gesloten.
Voor wij overgaan tot de stemming vraagt de heer Graefe zu Baringdorf het woord voor een procedurekwestie.

Graefe zu Baringdorf
Mijnheer de Voorzitter, ik zou willen aankondigen dat ik vóór de eindstemming over de wetgevingsresolutie een voorstel tot terugverwijzing naar de commissie zal indienen, omdat ik er rekening mee houd dat amendement 7 wordt aangenomen en de Commissie heeft gezegd dat ze amendement 7 niet overneemt. Mocht de Commissie het amendement, als het is aangenomen, toch overnemen, dan komen we natuurlijk in een andere situatie terecht. Maar ik kondig nu al aan dat ik in het andere geval om terugverwijzing zal verzoeken, omdat het anders wel eens zo snel zou kunnen gaan dat ik er niet meer tussen geraak.

Medina Ortega
Mijnheer de Voorzitter, ik steun het voorstel voor terugverwijzing naar de commissie aangezien de commissaris weigert de amendementen te aanvaarden.

De Voorzitter
Ik dank u, mijnheer Medina, en de heer Graefe zu Baringdorf omdat jullie op voorhand meedelen wat jullie zullen doen maar jullie moeten dit op het geschikte moment doen. Wij gaan dan ook over tot de stemming over de amendementen.
Na de goedkeuring van het voorstel van de Commissie:

Graefe zu Baringdorf
Mijnheer de Voorzitter, overeenkomstig artikel 129 van ons Reglement verzoek ik namens mijn fractie om terugverwijzing van het verslag naar de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling.

Medina Ortega
Mijnheer de Voorzitter, ik wil bevestigen hetgeen ik eerder gezegd heb en ik zal het verzoek van de heer Graefe zu Baringdorf steunen.

De Voorzitter
De heer Fernández Martín heeft het woord vóór het verzoek om terugverwijzing van het verslag naar de commissie.

Fernández Martín
Mijnheer de Voorzitter, de toestand is dezelfde als in oktober 1995, toen het Parlement in dezelfde zin gestemd had. De commissaris heeft ook toen de amendementen verworpen die het Parlement bij meerderheid had aangenomen. In lijn met die positie zullen wij het verzoek om terugverwijzing van het verslag naar de commissie steunen.

De Voorzitter
De heer Liese heeft het woord om zich uit te spreken tegen het verzoek om terugverwijzing.

Liese
Mijnheer de Voorzitter, het spijt mij dat ik mijn fractiegenoot Fernández Martín moet tegenspreken, maar wij hadden in onze fractie nu eenmaal besloten dat wij het moeilijke amendement 6 zouden verwerpen. Omdat dit amendement niet door de Commissie wordt overgenomen, kunnen wij nu natuurlijk niet voor de terugverwijzing zijn. Het is zinvol dat het voorstel van de heer Fischler niet wordt overgenomen. Daarom stemmen wij tegen de terugverwijzing.
(Het Parlement besluit tot terugverwijzing van het verslag naar de commissie)

Sandbæk
Ik onthoud mij van stemming voor de wijziging van de gemeenschappelijke marktordening voor bananen, omdat ik vind dat de hele discussie als gevolg van het Europees bananenregime een verkeerd uitgangspunt heeft.
A. De interne markt voor bananen is geen vrije markt waar de consumenten kunnen bepalen dat ze alleen goedkope bananen willen.
B. Elk jaar sterven 250.000 landbouwers in de ontwikkelingslanden als gevolg van het gebruik van giftige sproeistoffen (deze informatie komt van de WGO).
C. De bananenproductie is een van de sectoren die intensief gebruik maakt van pesticiden en die de producenten niet stimuleert om het gebruik te beperken.
Het Europees bananenregime maakt een duurzame ontwikkeling en behoorlijke arbeidsvoorwaarden voor arbeiders in de bananenproductie onmogelijk.

Souchet
De communautaire verordening houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector bananen houdt rekening met een aantal eerder aangegane verplichtingen van de Europese Unie (communautaire preferentie, preferentiële toegang voor ACS-bananen, GATT-regels voor derde landen).
De gemeenschappelijke marktordening bevat dus twee luiken:
een intern luik voor de communautaire produktie dat voorziet in een compensatie- en steunstelsel om de nettoverliezen als gevolg van het openstellen van de markt op te vangen. Deze steun geldt voor een communautaire produktie van 854.000 ton, waaronder de produktie van de Franse overzeese departementen, die in de handel gebracht mag worden.-een extern luik dat voorziet in de toewijzing van een volume van 857.000 ton aan nultarief aan de traditionele ACS-landen en een tariefcontingent van 2.200.000 ton aan verminderde invoerrechten (vooral dollarbananen).Ik heb bijgevolg voor amendementen 3 en 7 gestemd. Ik heb tegen amendementen 10, 11, 12 en 13 gestemd die enkel tot doel hebben de invoer van dollarbananen te begunstigen ten koste van de Europese en ACS-produktie. Ik herinner eraan dat wij ingevolge onze geschiedenis en onze traditionele en preferentiële handelsrelaties een aantal verplichtingen hebben. Zou hier reeds een variabele geometrie gelden voor het principe van de communautaire verworvenheden en zouden die niet langer gelden wanneer het om onze contractuele verbintenissen met onze partners van de Overeenkomst van Lomé gaat?

Theorin
Een verhoging van het tariefcontingent is onmiskenbaar in het belang van de Zweedse consumenten. Wij wensen een vrijere handel in bananen op de wereldmarkt. Ik streef ernaar dat de Zweedse consumenten een keuzemogelijkheid kunnen hebben, wanneer zij bananen kopen. Ze moeten bananen van de beste kwaliteit kunnen kopen tegen de laagste prijs. Ik hoop vanzelfsprekend dat de consumenten, als zij dat wensen, bananen zullen kunnen kiezen die op de ecologisch en sociaal gezien beste wijze zijn geproduceerd.
Er is alle reden om te protesteren tegen de huidige gemeenschappelijke organisatie van de bananenmarkt door de EU. Het is absurd dat de bananenprijs in Zweden met 20 procent is gestegen vanaf het moment dat wij lid werden van de EU.

Vieira
De gemeenschappelijke marktordening (GMO) in de bananensector, waarvan men nu enkele aspecten van de respectieve verordening wenst te veranderen, verleent de communautaire producenten een kostbare en billijke steun waardoor zij de hoop hebben dat zij deze produktie kunnen handhaven en verbeteren met een aanvaardbaar inkomenspeil. In dit geval zijn de solidariteit en de economische en sociale cohesie goed tot uitdrukking gekomen via de toepassing van het communautair preferentiebeginsel, dat wij graag meer veralgemeend zouden zien, vooral met betrekking tot alle, al dan niet agrarische kwaliteitsprodukties uit de ultraperifere regio's van de Europese Unie.
In mijn kleine eilandregio met subtropische klimaatkenmerken is de bananenteelt voor de landbouw van bijzonder belang, niet alleen omdat hierbij meer dan 8.000 producenten betrokken zijn en een jaarlijkse oogst van meerdere tienduizenden tonnen, die ongeveer 20 % van het bruto landbouwprodukt vertegenwoordigen, maar ook omwille van de landschapswaarde van de mooie plantaties, die eerlijk gezegd de toeristische aantrekkelijkheid van het grondgebied ten goede komt.
De producenten uit Madeira die de GMO na de toetreding tot de Unie toejuichten, zijn nu verontrust over de idee van mogelijke toenames van de invoercontingenten op de communautaire markt, die duidelijk een te groot aanbod zullen veroorzaken met negatieve gevolgen voor hun belangen en zij hebben gevraagd om de verhoging van de compenserende steun en de aanvulling daarop, ten einde hun povere inkomens te verbeteren. Wij staan aan hun kant en komen daarom op voor hun standpunten en zullen voor hun rechten blijven strijden.
Door het verslag van de heer Santini te steunen, dat tegemoet komt aan de communautaire bananentelers en de ACS-landen, hopen wij ook dat de Commissie het invoercontingent van de derde landen niet verhoogt boven 2.300.000 ton, een verhoging die uitsluitend wordt gerechtvaardigd door de toetreding van drie nieuwe lid-staten tot de Unie.
Tot slot vinden wij het juist dat, in tegenstelling tot wat de Commissie nu voorstelt, het volume van het aan derde landen toegekende invoercontingent wordt verdeeld zoals goedgekeurd en vastgesteld in verordening (EEG) nr. 404/93, met een aandeel van 30 % voor de marktdeelnemers die communautaire bananen verhandelen en/of aanvullende ACS-bananen invoeren (marktdeelnemers uit categorie B), aangezien niets rechtvaardigt dat deze nu hun relatieve positie verliezen.

Structurele bijstandsverlening van de Gemeenschap
(doelstelling 1)
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag (A4-0284/96) van de heer Gerard Collins, namens de Commissie regionaal beleid, over de beschikking van de Commissie (C4-0037/96) betreffende de vaststelling van het communautaire bestek voor de structurele bijstandsverlening van de Gemeenschap in de onder doelstelling 1 vallende regio's in Ierland, namelijk het volledige grondgebied.

Collins, Gerard
Mijnheer de Voorzitter, om te beginnen wil ik de leden van de Commissie regionaal beleid bedanken voor hun medewerking aan dit verslag. Ik wil iedereen bedanken die aan de voortreffelijke hoorzitting over dit onderwerp op 7 mei heeft deelgenomen. Ik wil vooral de Ierse minister van Financiën voor zijn bijdrage bedanken. Het deed mij veel genoegen dat de minister op een Europees seminar dat onlangs in Ierland is gehouden, meedeelde alle belangrijke conclusies van mijn verslag te kunnen onderschrijven.
Zowel het eerste als het tweede communautaire bestek vormt de bevestiging van het beleid van de opeenvolgende Ierse regeringen. Beide CB's vormen de bevestiging van de inspanningen die zijn gedaan om de economische en sociale ontwikkeling voort te zetten, met als doel het communautair gemiddelde te bereiken en aan de voorwaarden voor deelname aan de EMU te voldoen. Ik kan me volledig vinden in de vier prioriteiten die in het tweede communautaire bestek voor de periode 1994-1999 zijn vastgesteld. Het moet gezegd dat zowel het eerste als het huidige CB voor Ierland zeer succesvol zijn geweest. De meeste, zo niet alle, economische indicatoren hebben over deze periode aanzienlijke verbeteringen te zien gegeven. De economische groei in Ierland steeg gemiddeld tot 5 % van het BNP, het hoogste in de hele EU. De werkgelegenheid steeg met bijna 2 % per jaar, en de betalingsbalans, die in 1989 een klein tekort vertoonde, liet in 1995 een overschot van 8 % van het BNP zien. Het begrotingstekort is verder teruggedrongen tot onder de 2 % en ook de overheidsschuld is gedaald.
Het is ontegenzeglijk waar dat de Ierse economie een aantal sterke punten kent, zoals een jonge en actieve bevolking, een groot toeristisch potentieel en een ononderbroken toepassing van een stringent en samenhangend nationaal economisch beleid; dat neemt echter niet weg dat de economische en sociale ontwikkeling van Ierland op een aantal problemen stuit die verband houden met de perifere ligging van het eiland en de geringe bevolkingsdichtheid, het belang van zijn agrarische sector, de afhankelijkheid van het land van buitenlandse ondernemingen en de zwakke binnenlandse industrie.
Ik moet er wel op wijzen dat de langdurige werkloosheid in Ierland in werkelijkheid veel hoger is dan uit de statistieken blijkt. Ik kan niet genoeg benadrukken dat zowel op nationaal als op communautair niveau alles in het werk moet worden gesteld om de werkloosheid doeltreffend te bestrijden, met name de langdurige werkloosheid. De Ierse autoriteiten moeten de tussentijdse herziening aangrijpen om dringende aanpassingen door te voeren. Ze moeten het werkloosheidsprobleem flink te lijf gaan. De tussentijdse herziening mag niet weer zo'n gemiste kans worden.
We moeten de maatregelen van het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling en het Europees Sociaal Fonds versterken. We moeten ze dusdanig verbeteren dat maatregelen om onderwijs en beroepsopleiding te verbeteren enerzijds en investeringen voor het scheppen van werkgelegenheid anderzijds beter op elkaar worden afgestemd. Ik kan niet genoeg benadrukken hoe belangrijk het is onderwijs en beroepsopleiding aanzienlijk te verbeteren, om zodoende het beroepsopleidingsniveau van jongeren op te trekken. Ik realiseer me maar al te goed dat alleen de hoger opgeleide werknemers volledig baat hebben bij de nieuwe arbeidskansen die dankzij steun uit het EFRO worden gecreëerd.
Ik maak me vooral zorgen over het hoge percentage voortijdige schoolverlaters en jongeren zonder beroepsopleiding in Ierland. Daarom roep ik de Ierse autoriteiten op het aantal opleidingsplaatsen voor deze jongeren aanzienlijk te verhogen. Zonder grondig onderwijs en initiële beroepsopleiding zal het risico dat deze personen in de langdurige werkloosheid terechtkomen enorm stijgen; dat kunnen en mogen we niet laten gebeuren.
Ik zou graag zien dat er veel grotere financiële bijstand voor sociale infrastructuurmaatregelen werd gegeven, hetgeen de onderwijs-, scholings- en werkgelegenheidsmogelijkheden voor vrouwen, met name kansarme vrouwen, zou vergroten. Gezien de vele buitenlandse belangen in Ierland moeten we de capaciteit van de binnenlandse markt uitbreiden. Daarbij is de ontwikkeling en het concurrentievermogen van de kleine en middelgrote ondernemingen van cruciaal belang.
Verder onderstreept mijn verslag dat het voor de economische en sociale toekomst van Ierland van cruciaal belang is om de agrarische sector tot ontwikkeling te brengen en te diversifiëren, vandaar ook het belang van het LEADER II-programma; de visserijsector en de aquicultuur te moderniseren om hun kansen op ontwikkeling te bieden; nieuwe groeiperspectieven te bieden voor een het hele jaar doorlopende, gediversifieerde en kwalitatief hoogstaande toeristenindustrie, en het beginsel van milieuvriendelijke ontwikkeling op de lange termijn in praktijk te brengen.
Omdat Ierland een eiland is, is het absoluut noodzakelijk onverdroten voort te gaan met de voltooiing van de noodzakelijke (spoor)weg- en (lucht)haveninfrastructuur. Zonder economische en sociale samenhang kan er geen sprake zijn van een levensvatbare EMU. Ik twijfel er niet aan dat er aan het eind van het huidige CB in 1999 nog veel regio's in Ierland zullen zijn die nog bijstand nodig hebben. Daarom roep ik de Commissie en de Ierse autoriteiten op ervoor te zorgen dat alle regio's die deze bijstand na 1999 nog nodig hebben alle vereiste middelen krijgen voor de versterking van hun economische en sociale samenhang.
We hebben voor de toekomst een nieuwe aanpak nodig van de subsidiabiliteitscriteria voor de Unie in haar huidige samenstelling van vijftien lid-staten. Daar moeten alle betrokkenen zich dringend over buigen. Voor mij staat als een paal boven water dat werkloosheid één van de belangrijkste criteria moet zijn. Ten slotte is mijn verslag een nieuwe kans om onze betrokkenheid bij de tenuitvoerlegging van het vredesprogramma in Ierland te bevestigen. Ik wijs op het belang van grensoverschrijdende samenwerking tussen de republiek Ierland en Noord-Ierland op economisch en politiek vlak en ik twijfel er niet aan dat u uw steun hieraan zult geven.

Jöns
Mijnheer de Voorzitter, waarde collega's, ik zou mij tot het gebruik van de middelen van het Sociaal Fonds willen beperken. Als de middelen van het Sociaal Fonds ergens gegarandeerd zinvol werden gebruikt, dan is het wel - zoals in dit verslag wordt aangetoond -in Ierland. Dat moest ik om te beginnen gewoon nog eens beklemtonen.
Zo heeft Ierland met ESF-kredieten bijvoorbeeld vooral jongeren in staat gesteld een goede school- en beroepsopleiding te volgen. Daarnaast heeft het ook werklozen en sociaal achtergestelden een kans op de arbeidsmarkt gegeven door ze met Europese steun bij- en herscholingsmaatregelen aan te bieden. Maar zoals overal kan het ook hier nog beter. Het werkloosheidspercentage van 15 % laat aan duidelijkheid niets te wensen over. Maar wij weten allen dat een goede school- en beroepsopleiding de beste levensverzekering zijn. Daarom vind ik dat de Ierse regering de juiste weg is ingeslagen en ik zou de Ierse regering willen aansporen zeker voort te gaan op deze weg, gezien het feit dat ruim 20 % van de Ierse jongeren voortijdig de school verlaat en later dan in de regel geen arbeids- of opleidingsplaats vindt.
Deze voortijdige schoolverlaters vormen later de grote massa langdurig werklozen. Daarom is het dubbel belangrijk op dit gebied nog meer te doen. Ook moeten wij, zoals de rapporteur al heeft gezegd, absoluut meer voor de bevordering van de kansen voor vrouwen doen. Slechts 32 % van de vrouwen oefenen een beroep uit. Dat is ruim 10 % minder dan het communautaire gemiddelde. Over het aandeel van vrouwen in de initiële beroepsopleiding kan ik kort zijn: in de opleiding van leerlingen ligt het beneden de 2 % en eerlijk gezegd is het niet te geloven dat amper 0, 4 % van de ESF-kredieten voor speciale maatregelen ter bevordering van gelijke kansen voor vrouwen zijn bestemd.
Het in 1994 ingevoerde mainstreaming tot aanmoediging van vrouwen in de structuurfondsen is weliswaar een goede zaak, maar is hier niet voldoende. Met permissie, als we dan al de mogelijkheid hebben een preventief arbeidsmarktbeleid te volgen, dan moeten we deze kans ook grijpen. Juist door de werknemers aan te passen aan nieuwe kwalificatieprofielen en produktieprocessen voorkomen we toch dat we achteraf weer werkloosheid in plaats van werk moeten financieren. Niet zonder reden moet 20 % van de horizontaal beschikbare ESFkredieten aan preventief arbeidsmarktbeleid worden uitgegeven, maar daar is men in Ierland ondanks alles nog altijd niet van overtuigd.

Malone
Mijnheer de Voorzitter, ik wil de heer Collins en mevrouw Jöns ook feliciteren met hun voortreffelijke werk met betrekking tot de structuurfondsen voor Ierland. Zoals bekend is Ierland wat dit betreft een groot succes, met een economie die het heel goed doet. Ons BNP per hoofd van de bevolking is gestegen van 64 % van het EU-gemiddelde in 1983 naar 87 % in het vorige jaar. De beroepsbevolking neemt gestaag toe en de werkloosheid begint eindelijk te dalen, van bijna 16 % in 1993 tot iets meer dan 11 % dit jaar. Er is enige onduidelijkheid over de cijfers in de verslagen, omdat de statistieken over verschillende gebieden gaan, maar voor zover ik nu weet is het 11 %.
Volgens mij zijn er drie factoren voor dit succes aan te wijzen: ten eerste, het feit dat de regeringen de laatste jaren, met name sinds 1993, een beleid voeren dat sterk op consensus is gericht; ten tweede, de invoering van de interne markt, waar de Ierse exporteurs en industrie gebruik van hebben weten te maken, en ten derde, de werking van de structuurfondsen sinds 1980. Deze prestatie toont de onwaarheid aan van de simplistische, antiEuropese mythe dat invoering van de EMU onontkoombaar leidt tot grotere werkloosheid en drastische bezuinigingen op de overheidsbestedingen. Het Ierse voorbeeld toont duidelijk aan dat hier geen sprake van is.
Zoals de heer Collins al aangaf, heeft Ierland de structuurfondsen volledig en goed benut; nu is het zelfs zo dat als de fondsen in 1996 onder de huidige criteria zouden worden toegewezen, dat wil zeggen een BNP per hoofd van minder dan 75 % van het EU-gemiddelde, we niet in aanmerking zouden komen.
Aan de toewijzing van middelen uit de structuurfondsen voor Ierland zal evenwel eind 1999 geen abrupt einde komen. Begin 1998 zullen pas de criteria worden vastgesteld voor de derde fase van de middelen, waaronder de regionale distributie van de middelen. Als we de toelichting echter bekijken, rijst daar een klein probleempje; de heer Collins lijkt namelijk te zeggen dat Ierland na 1999 in verschillende regio's zal worden opgedeeld. Dit zou kunnen betekenen dat Dublin wordt buitengesloten. Nu zijn er enorme achterstandsgebieden in Dublin, achterstandshaarden waarover ik op deze plek vaak heb gesproken - u kent denk ik allen mijn bezorgdheid omtrent Dublin wel. Ik wil niet dat Dublin wordt uitgerangeerd. Ook na 1999 moet op onze fundamentele ontwikkelingsbehoeften worden ingespeeld. We moeten ervoor zorgen dat de structuurfondsen een belangrijke rol blijven spelen bij het bereiken van de economische en sociale samenhang die het Verdrag wenst. Ons doel daarbij is het aandeel van Ierland in de structuurfondsen zo groot mogelijk te maken.
Dank u, mijnheer de Voorzitter, en prettige Kerstmis!

Gallagher
Mijnheer de Voorzitter, mijn felicitaties aan de heer Collins voor zijn voortreffelijke verslag. Het belicht niet alleen de gebieden met grote problemen, maar vestigt ook de aandacht op de noodzaak in de toekomst de nodige veranderingen door te voeren.
Zelfs in de huidige situatie, waarin Ierland als één gebied wordt beschouwd, zijn er nog delen van het land die veel rijker en concurrerender zijn dan andere. Ik wijs u erop, en ik voel me daar niet bezwaard onder, dat de districten Donegal, Cavan, Monaghan, Sligo, Leitrim, Roscommon, Mayo en Galway - deze liggen alle in mijn eurokiesdistrict - nog steeds tot de meest achtergestelde behoren. Daarom moeten deze regio's ook na 1999, wanneer het huidige programma afloopt, nog op hulp uit de communautaire structuurfondsen kunnen rekenen.
Het district Connacht/Ulster zou na 1999 de doelstelling 1-status moeten krijgen. Economische en sociale samenhang moeten geen loze woorden blijven: ook voor het westen en noord-westen van mijn land moeten ze een realiteit worden.
Samengevat: als dit alleen lukt door het land in kleinere regio's te verdelen, dan moet dat maar! Het economisch voortbestaan van een groot aantal delen van mijn kiesdistrict hangt van een dergelijke onderverdeling af.

Cox
Mijnheer de Voorzitter, om te beginnen wil ik de heer Collins feliciteren met zijn voortreffelijke verslag en overzicht van de vorderingen die Ierland tot dusver in het kader van de communautaire bestekken heeft gemaakt.
Ik wil deze gelegenheid aangrijpen om de commissaris - aangezien de Commissie een college is weet ik dat ik dit heel goed via commissaris Monti kan doen - te doordringen van het enorme aandeel dat deze middelen vergeleken met andere landen in de toevloeiing van kapitaal van de Unie naar de Ierse economie hebben gehad. Zoals de commissaris weet is het in de ontwikkeling naar de economische en monetaire unie met convergentieprogramma's voor de middellange termijn, stabiliteitsprogramma's enzovoorts, van belang dat de Commissie als college, wanneer zij de ontwikkeling van het regionaal beleid en het cohesiebeleid in de toekomst behandelt, op zijn minst voor landen als Ierland - met een grote netto toevloeiing - de algemene gedragslijnen uitzet, zodat zij dit in het gehele convergentieproces kunnen inbedden. De Commissie zou dit helemaal aan het begin moeten doen, zonder alle details van de financiële vooruitzichten en de omvang van de begroting tot het jaar 2000 en daarna af te wachten. Een abrupte onderbreking van de toevloeiing zou rampzalige gevolgen hebben voor een probleemloze ontwikkeling van het macroeconomisch beleid.
Zoals andere collega's al hebben opgemerkt is het duidelijk dat Ierland volgens de huidige voorschriften in de volgende ronde niet langer als één land, één regio voor bijstandsverlening in het kader van doelstelling 1 in aanmerking zou komen.
Verder wil ik de commissaris erop wijzen - de heer Collins zei dat ook al - dat de Ierse economie qua structuur sterk op de buitenlandse industrie leunt: meer dan de helft van de netto industriële produktie komt van die sector, met slechts een vijfde van de werkgelegenheid. Dat geeft een zeer vertekend beeld van onze BBP/BNP-cijfers. In de meeste EU-landen is het verschil tussen het BNP en het BBP gemiddeld 1 of 2 %, in Ierland is dat 10 of 11 %, vanwege de interne verrekeningsprijzen enzovoorts van multinationals. Misschien is er voor Ierland een sterk, rationeel argument om als meetindex het BNP te nemen, in plaats van het BBP. Dat zou mijns inziens het probleem van één land, één regio niet oplossen, maar het zou wel een veel realistischer, objectiever basis voor een beoordeling zijn, een basis die zich met andere landen kan meten.
Dan als laatste wat de tussentijdse herziening betreft: de republiek Ierland kent een buitensporig hoog percentage langdurig werklozen, en ook een hoog percentage sociaal uitgeslotenen. Daarom moet halverwege bekeken worden of hier niet-uitgegeven middelen van het huidige CB of nieuwe middelen aan toegewezen kunnen worden.
Wat de EMU betreft is het MKB in Ierland, net als overal, per eenheid van het afgewerkt produkt arbeidsintensief. Om één belangrijke reden is deze sector in Ierland kwetsbaar: als Ierland wel meedoet aan de EMU en GrootBrittannië niet, dan zijn ze kwetsbaar, omdat hun belangrijkste handelsterrein cultureel, sociaal en taalkundig gezien het Brits-Ierse gebied is. Zij verdienen als belangrijkste ingrediënt voor de toekomst speciale aandacht, met name vanuit de structuurfondsen.

Schroedter
Mijnheer de Voorzitter, ik richt mij eerst tot Ierland. Het klopt dat de economische en monetaire unie - en ik vind het goed dat onze collega dit onderwerp heeft aangesneden - de counterpart van de structuurfondsen zal zijn en Ierland wordt ons immers altijd voorgesteld als een voorbeeld wat de ontwikkeling in de richting van de economische en monetaire unie betreft. Maar als we zien dat de keerzijde van de medaille 20 % werkloosheid en 30 % jongerenwerkloosheid waarvan 49 % langdurige werkloosheid is, dan stellen we ons toch de vraag: wat is dat eigenlijk voor een ontwikkeling? Anderzijds heeft Ierland toch ook de moed een nationaal plan voor regionale duurzame ontwikkeling voor te leggen, dat een heel belangrijke basis voor het gebruik van de structuurfondsen vormt en de mogelijkheid biedt om structuurfondsen werkelijk efficiënt aan te wenden. Wat echter als een paal boven water staat, is dat de prioriteit hier bij de werkloosheidsbestrijding ligt. Dat zou ook zo in dit verslag moeten staan.
Wij weten dat Ierland zeer veel ervaring heeft, dat Ierland al meer dan 15 jaar ervaring op het gebied van plaatselijke werkgelegenheidsinitiatieven heeft, en het zou goed zijn als er op dat gebied nog meer vorderingen zouden worden gemaakt. Toch zijn er gebieden waarop het nog beter kan. Zo is de toegang voor vrouwen nog altijd een groot probleem en wordt er nog te weinig rekening gehouden met de etnische minderheden. Vooral bij de monitoring zouden de niet-gouvernementele organisaties veel meer moeten worden betrokken. Dat ligt ook in de lijn van het Witboek en het Groenboek over het sociaal beleid.

Monti
Mijnheer de Voorzitter, de Commissie is tevreden met het heel grondige verslag van de heer Collins, die ik dan ook van harte feliciteer, net als mevrouw Jöns.
Ierland heeft de jongste jaren een economische groei gekend die hoger ligt dan in om het even welke andere lidstaat van de Europese Unie. Het BBP per hoofd van de bevolking is gestegen van 64 % in 1983 tot 90 % van het communautaire gemiddelde in 1995.
Ik ben het eens met de besluiten van het verslag, dat stelt dat deze echt aanzienlijke resultaten het gevolg zijn van drie belangrijke factoren: eerst en vooral het voeren van een samenhangend nationaal beleid op financieel en fiscaal vlak; ten tweede een echt en daadwerkelijk sociaal partnerschap, zoals ook door mevrouw Malone beklemtoond werd en tenslotte een volgehouden bijdrage van ongeveer 1, 1 % van de communautaire fondsen tot deze groeivoet.
Het is bemoedigend vast te stellen dat deze positieve ontwikkeling zich ook vertaald heeft in een aanzienlijke daling van de hoge werkloosheid.
De Commissie is globaal gezien dan ook tevreden over de middelen die uit hoofde van de structuurfondsen aan Ierland zijn toegekend en niet alleen in termen van globale uitgaven.
Het verslag-Collins wijst terecht op de vooruitgang die geboekt is op het vlak van de indicatoren die de weerslag op de verschillende economische sectoren meten, ook al kunnen er zich in een aantal regio's nog altijd structurele problemen voordoen, zoals de heer Gallagher beklemtoond heeft.
Ik zou de Ierse autoriteiten willen feliciteren met de samenwerking met de Commissie ten einde te waarborgen dat de manier waarop het geld van de Europese belastingbetaler besteed wordt, voortdurend geëvalueerd wordt.
Momenteel wordt gewerkt aan een tussentijdse evaluatie, zoals verplicht is voor de tussenkomsten van de structuurfondsen.
Alle operationele programma's en ook het communautaire steunkader zelf zijn het voorwerp van onafhankelijke evaluaties die door externe deskundigen worden verricht. Deze evaluaties zullen besproken worden in de afzonderlijke toezichtcomités, waarin vertegenwoordigers van de sociale partners en de verschillende sectoren zetelen.
De Commissie waardeert ten zeerste deze openhartigheid en transparantie en verheugt zich over de aanzienlijke bijdrage van de regionale overheden. Die zullen voortaan vertegenwoordigd zijn in de comités van toezicht op de operationele programma's.
Het verslag-Collins is nuttig in het kader van deze tussentijdse evaluatie en zal ongetwijfeld een belangrijke bijdrage leveren. Ook al omdat de tijd ontbreekt ben ik niet voornemens in detail in te gaan op alle punten van het verslag, dat uiterst grondig is.
Ik wil echter wel enkele aspecten onderstrepen: eerst en vooral de noodzaak om het probleem van de langdurige werkloosheid in Ierland aan te pakken en een grotere aanwezigheid van de vrouw op de arbeidsmarkt aan te moedigen - zoals door mevrouw Schroedter beklemtoond werd.
De Commissie waardeert ook dat erkend wordt dat verder geïnvesteerd moet worden in wegen, spoorwegen, havens en luchthavens. Zij onderschrijft volledig de verbintenis in het verslag inzake de uitvoering van het PEACEprogramma voor Noord-Ierland en de graafschappen die aan Ierland grenzen.
De Commissie neemt kennis van de aanbevelingen in het verslag inzake de definitie van subsidiabiliteitscriteria voor de regio's van doelstelling 1 maar wijst erop dat dit probleem niet aan de orde is voor het einde van de huidige programmeringsperiode tot 1999.
Tenslotte, mijnheer de Voorzitter, heeft mevrouw Jöns erop gewezen dat jongeren vaak voortijdig hun studies opgeven. De Commissie zet zich in overleg met de Ierse autoriteiten in om hiervoor oplossingen te vinden en het aantal opleidingsplaatsen, dat beschikbaar is voor jongeren zonder kwalificaties, te verhogen. Deze kwestie is besproken tijdens de jongste vergadering van het toezichtcomité van het programma voor menselijke hulpbronnen in de maand oktober en wij hopen dat in de nabije toekomst vooruitgang kan worden geboekt.
Wat tenslotte de bijdrage van de heer Cox betreft, ik heb kennis genomen van zijn opmerkingen en met name van zijn uitdrukkelijke vraag dat de algemene lijnen tijdig zouden uitgezet worden ten einde lange onderbrekingen - a sharp discontinuity - in de structuurfondsen te vermijden. Ik kan bevestigen dat de Commissie in het licht van de herziening van de financiële vooruitzichten en met het oog op de uitbreiding sinds enige tijd een grondige studie terzake gestart is.

De Voorzitter
Dank u wel, mijnheer de commissaris.
Het debat is gesloten.
Wij gaan over tot de stemming over het verslag-Collins.
(Het Parlement neemt de resolutie aan)

Grensoverschrijdende samenwerking tussen de
Gemeenschap en de landen van Midden- en Oost-Europa
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag (A4-0359/96) van de heer Schröder, namens de Commissie regionaal beleid, over het verslag van de Commissie (COM(95)0662 - C4-0142/96) over de uitvoering van het programma voor grensoverschrijdende samenwerking 1994 tussen de Gemeenschap en de landen van Midden- en OostEuropa.

Schröder
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, waarde collega's, de succesvolle uitvoering van het onderhavige programma, het programma voor grensoverschrijdende samenwerking tussen de Gemeenschap en de landen van Midden- en Oost-Europa in 1994, is het werk van de Commissie. Voor dit programma was 150 miljoen ecu toegewezen, door medefinanciering kwam in totaal 350 miljoen ecu beschikbaar, en dit bedrag werd goed besteed. De medefinanciering vond in de eerste plaats via de Europese Investeringsbank, de Europese Bank voor Wederopbouw en Ontwikkeling en de particuliere sector plaats.
Wat was het doel van dit programma voor grensoverschrijdende samenwerking? Enerzijds de grensgebieden te stabiliseren, de grensgebieden op te bouwen en ongelijkheden weg te werken, anderzijds - en dit aspect is net zo belangrijk als het eerste - het integratieproces van de Midden- en Oosteuropese landen te vergemakkelijken, want wij mogen nooit uit het oog verliezen dat niet alleen de Midden- en Oosteuropese landen ons nodig hebben, maar dat wij hen evengoed nodig hebben.
Op de vraag of daaraan nog wat te verbeteren valt, is mijn antwoord: er valt altijd iets te verbeteren. In dit geval zouden de acties meer gediversifieerd moeten worden. Tot dusver is de steun hoofdzakelijk naar de vervoersinfrastructuur, het milieu en de energiesector gegaan. Het is mijn wens dat de mogelijkheden op deze gebieden verder worden benut. Voorts wens ik een meerjarenplanning en het optrekken van de middelen voor de initiatieven ECOS, OUVERTURE en INTERREG II.
" De middelen moeten worden opgetrokken" , is gemakkelijk gezegd, vooral als je er niet bij vermeld waar ze vandaan moeten komen. Daarom zou ik twee voorstellen willen doen. Ik beschouw deze voorstellen echter slechts als een eerste aanzet, want ik ben ervan overtuigd dat dit probleem volgend jaar nog zal worden uitgediept in een verslag van de Commissie regionaal beleid. Ik heb het er in het debat over het verslag-Christodoulou al eens over gehad. Sta mij toe dat ik twee mogelijkheden aanstip om geld op het gebied van het structuurbeleid te sparen en dit geld dan voor grensoverschrijdende samenwerking, en overigens niet alleen daarvoor, te gebruiken.
Ten eerste zou ik erop willen wijzen dat steun in de toekomst niet meer uitsluitend naar onderontwikkelde gebieden, maar ook naar objectief minder begunstigde gebieden kan gaan. Dit zal nauwkeurig moeten worden gedefinieerd. Ik zou in dat verband op drie aspecten willen wijzen: geografische nadelen, Madeira of Griekse eilanden zullen ook na een uitbreiding nog aan de rand van Europa liggen; klimatologische factoren, Noord-Finland of Noord-Zweden zullen altijd koude streken blijven en onder de koude te lijden hebben; historische factoren, bijvoorbeeld de nieuwe Duitse deelstaten, waar 40 jaar van een werkelijk bestaand socialisme verwoestende gevolgen hebben gehad. Het kost ons vandaag heel veel moeite om deze gebieden op te werken.
Tot zover de eerste mogelijkheid, namelijk de invoering van het criterium objectief minder begunstigde regio. De tweede mogelijkheid die ik u zou willen voorleggen, is dat wij volledig afstand nemen van het beginsel gelijkheid voor iedereen, waardoor de middelen worden versnipperd, en dat wij in plaats daarvan de middelen gericht gebruiken, dus gerichte financiële injecties geven. Naar mijn mening gaat het niet aan dat wij in de toekomst nog hele landen, grote regio's in hun geheel, dus het hele grondgebied van een land of grote regio, voor steun in aanmerking laten komen. De steun moet integendeel heel gericht worden verleend, ik denk dat wij hierin zelfs zover moeten gaan stadsdelen aan te wijzen. Zo zullen we ook middelen beschikbaar krijgen voor de grensoverschrijdende samenwerking tussen de Europese Unie en de landen van Midden- en Oost-Europa, en, nogmaals, niet alleen daarvoor.
Tot slot zou ik de Commissie nogmaals willen danken voor het puike werk en ik kan nu al tegen de commissaris zeggen dat wij het verslag van de Commissie over 1995 met veel belangstelling tegemoet zien.

Habsburg-Lothringen
Mijnheer de Voorzitter, uit het voorliggende verslag van de Commissie externe economische betrekkingen over het programma voor grensoverschrijdende samenwerking 1994 blijkt dat deze samenwerking bijzonder nuttig was in het kader van de strategie ter voorbereiding van de toetreding van de landen van Midden- en Oost-Europa.
De grensoverschrijdende samenwerking tussen deze landen en de landen van de Europese Unie heeft er op politiek vlak inderdaad toe bijgedragen om het contact tussen de grensgebieden en zo ook het vertrouwen en de betrekkingen van goed nabuurschap te bevorderen. Ze heeft het tevens mogelijk gemaakt stabiele samenwerkingsmechanismen te ontwikkelen, de landen van Midden- en Oost-Europa vertrouwd te maken met de beheersmethodes van de Unie en vooral het gevoel van de geassocieerde landen te bevorderen dat zij tot een gemeenschappelijke ruimte behoren. Op die manier versnelt deze samenwerking het aanpassingsproces dat aan de toetreding voorafgaat.
Globaal gezien kunnen we dan ook stellen dat de balans van het programma zeker positief is. Precies hierom is de Commissie externe economische betrekkingen van oordeel dat meer middelen moeten worden uitgetrokken voor acties die niet alleen de grensoverschrijdende maar ook de interregionale samenwerking willen bevorderen, met name tussen regio's van de landen van Midden- en Oost-Europa en regio's van de Europese Unie.
We moeten ook bedenken dat dit, met het oog op een grotere doeltreffendheid in de toekomst, meerjarenprogramma's moeten zijn. Ook de acties ter bevordering van de samenwerking op het vlak van opleiding, in het bijzonder de opleiding van ondernemers en de overdracht van technologie en marketing voor kleine en middelgrote ondernemingen moeten worden opgevoerd aangezien deze een onvervangbare factor vormen voor de economische ontwikkeling van deze landen.
De Commissie externe economische betrekkingen is tevens van oordeel dat zeker operationele mechanismen moeten worden vastgesteld voor de coördinatie van de verschillende communautaire programma's en het programma PHARE als we willen dat de communautaire middelen optimaal benut worden en wij de doeltreffendheid en de weerslag van de acties, die door de Europese Unie gefinancierd worden, willen verhogen.
De Commissie externe economische betrekkingen is het volledig met deze doelstelling eens.

De Voorzitter
Dank u wel, mijnheer Habsburg-Lothringen. Ik kan u verzekeren dat mevrouw Ferrer uw uitstekende Spaans nauwelijks had kunnen verbeteren. U mag dit echter niet als een al te grote lofbetuiging opvatten omdat mevrouw Ferrer en ikzelf meestal Catalaans spreken en ons Spaans ook niet perfect is. Hoe dan ook, hartelijk dank.

Myller
Mijnheer de Voorzitter, ik zou de heer Schröder willen danken voor zijn verslag, dat een goede basis biedt voor de algemene discussie over de interregionale samenwerking en in dit verband met name de grensoverschrijdende samenwerking. De grensoverschrijdende samenwerking is immers als onderdeel van de werkzaamheden van de Unie bijzonder succesvol geweest, maar kan zeker nog succesvoller worden, bijvoorbeeld in verband met de komende uitbreiding.
Ik zou willen benadrukken dat grensoverschrijdende samenwerking gecombineerd kan worden met interregionale samenwerking. Naar mijn mening biedt het de lid-staten van de EU en de toekomstige lid-staten, hun regionale overheden en de regionale NGO's vele mogelijkheden om tussen de regio's concrete samenwerking, bestuursvormen en democratische structuren te ontwikkelen. Op deze manier wordt er een nabije en concrete samenwerking tot stand gebracht.
Om ervoor te zorgen dat de samenwerking tussen grensregio's en de grensoverschrijdende samenwerking ook echt nuttige resultaten opleveren, moeten er betere mogelijkheden komen om het effect van de huidige programma's te evalueren. Het probleem hierbij is het vinden van de juiste instrumenten. Aan de ene kant zijn er meer regels op het gebied van controle nodig, aan de andere kant moet het subsidiariteitsbeginsel worden gerespecteerd.
Naar mijn mening moeten de resultaten van de samenwerking, ook met derde landen, in het kader van de communautaire programma's beter meetbaar worden. De Commissie en de verantwoordelijken voor de uitvoer van de programma's moeten het eens worden over de prioriteiten, de doelstellingen van de maatregelen en de procedures ter evaluatie hiervan.

Fernández Martín
Mijnheer de Voorzitter, geachte collega's, ik wil eerst en vooral mijn collega en vriend, de heer Schröder, feliciteren met zijn uitstekende verslag over de uitvoering van het programma voor grensoverschrijdende samenwerking 1994 tussen de Gemeenschap en de landen van Midden- en Oost-Europa. Ik wil hem ook feliciteren met zijn voortdurende aandacht voor de problemen in verband met de uitbreiding van de Unie naar de landen van Midden- en Oost-Europa en in het bijzonder met zijn algemene inzicht in de weerslag, die de uitbreiding op de minder ontwikkelde gebieden van de Unie zal hebben, zoals duidelijk blijkt uit zijn verslag.
Dit Parlement besteedt veel aandacht aan deze kwestie, die één van de prioriteiten van de Unie is. Dit blijkt ook uit een aantal van de opmerkingen in het verslag Europa 2000+ over de ruimtelijke ordening van het Europese grondgebied - waarvoor ik zelf rapporteur ben - en het verslag van de heer Speciale naar aanleiding van het debat over het financiële kader voor de communautaire initiatiefprogramma's voor de komende jaren. Ik geef hier slechts een aantal voorbeelden die niet zijn opgenomen in de overwegingen van de heer Schröder.
De vraag om het INTERREG-programma te behouden en een nieuw programma INTERREG III te starten is een absolute noodzaak in het kader van de strategie ter voorbereiding van de toetreding van de LMOE tot de Unie met behulp van grensoverschrijdende samenwerking. Zoals de heer Schröder in zijn verslag bevestigt, zijn de goede resultaten van de programma's PHARE en INTERREG II een stimulans om de inspanningen in die zin op te voeren.
Natuurlijk mag een toename van de uitgaven met nieuwe fondsen en programma's voor de financiering van de uitbreiding het stabiliteitspact niet in gevaar brengen dat nodig is om het welslagen van de Economische en Monetaire Unie te waarborgen. Wij moeten blijk geven van verbeeldingskracht en solidariteit om beide mogelijk te maken. De verdieping en de uitbreiding van de Unie sluiten elkaar niet uit - en mogen dat ook niet doen - maar wij hebben nooit beweerd dat dit een gemakkelijke opgave zou zijn.

Van Bladel
Voorzitter, wij hebben een wat chaotische zware week achter de rug, maar toch kunnen we zeggen dat we een paar historisch-strategische dingen hebben besproken deze week die te maken hebben, aan de vooravond van de IGC, met de uitbreiding, met name de verslagen-Christodoulou en Rehder en dit verslag van de heer Schröder is een absoluut praktische aanvulling op wat de Unie in de toekomst gaat doen met Midden- en Oost-Europa.
Het is een goede zaak om de economische en sociale tegenstellingen in de grensregio's te verminderen. Dat houdt de ontvolking tegen, maar dat bevordert ook de stabiliteit in die regio. De behoefte aan geld hiervoor is kennelijk zo groot dat de één keer gegeven gelden al volledig gebruikt zijn. Dat stemt gerust en dat stimuleert. Wat moeten wij nu doen in de toekomst? Tegengaan dat er overlapping plaatsvindt, de acties meer diversifiëren, dus niet alleen infrastructuur en milieu, en vooral de samenhang garanderen.
Ik verwacht van de Commissie dat zij zoals in het verleden ons blijft rapporteren en vooral inzicht blijft geven in hoe er meer fondsen, meer financiële middelen kunnen komen. Dat is belangrijk. Grensoverschrijdende samenwerking, geeft de burger vertrouwen in Europa. Dat hebben wij binnen de Unie nodig en ook buiten de Unie, want het gaat uiteindelijk om stabiliteit in Europa.

Lindqvist
 Mijnheer de Voorzitter, allereerst wil ik mij graag richten tot de Heer Schröder, die ik daarnaast ken als een prettige /sympathieke vertegenwoordiger van zijn land in het Parlement, en hem bedanken voor zijn korte en concrete verslag. Elf Oost- en Middeneuropese landen hebben immers het lidmaatschap van de EU aangevraagd. Het is van groot belang om de grensoverschrijdende samenwerking met de landen in Midden- en Oost-Europa te versterken, dit ongeacht de tijd die het kan duren voor zij lid worden, en ongeacht of het leidt tot lidmaatschap of een andere samenwerkingsvorm,
Men dient zich te blijven richten op de in 1994 gestelde doelterreinen, energievoorziening, infrastructuur en milieubeheer, maar men moet die uitbreiden tot meer gebieden, zoals het bedrijfsleven, onderwijs, overdracht van technilogieën, en tot een sterk uitgebreide sociale en politieke samenwerking, waarbij PHARE en andere programma's uitgebreid kunnen worden. De liberale fractie steunt het programma, de voltooing en de versterking ervan en steunt ook een vergroting van de onderlinge samenwerking tussen de Midden- en Oosteuropese landen, net zoals tussen deze landen en Rusland en de overige OECD? landen. Mijnheer de Voozitter, een intensievere samenwerking tussen de EU en de Oost- en Middeneuropese landen is op de lange termijn een van de belangrijkste maatregelen voor vrede en stabiliteit in ons deel van de wereld.

Schroedter
Mijnheer de Voorzitter, anders dan bij grensoverschrijdende samenwerking binnen de EU is steun voor gemeenschappelijke projecten aan de grenzen met de Midden- en Oosteuropese landen nog altijd niet mogelijk. Tijdens mijn bezoeken aan de euroregio's heb ik vastgesteld dat de programma's op zich wel worden toegejuicht, maar dat het als het op de concrete uitvoering aankomt, enorm moeilijk blijkt steun aan gemeenschappelijke projecten te geven. Ik geef twee voorbeelden. Er moet een veerverbinding over de Oder komen. Het ene grensstation wordt gebouwd, het andere grensstation wordt gebouwd, het eerste komt in aanmerking voor steun uit INTERREG, het tweede voor steun uit PHARE, maar de veerboot die voor de verbinding tussen beide moet zorgen, komt niet in aanmerking voor steun. Het project sterft een stille dood.
Een ander voorbeeld: in een dal moet een zuiveringsinstallatie worden gebouwd en om geografische redenen is dat alleen maar mogelijk aan de Tsjechische zijde. Alles is klaar, maar de leiding van de Duitse naar de Tsjechische zijde ontbreekt. Omdat ze over de grens loopt, komt ze niet in aanmerking voor steun en is het project dus ten dode opgeschreven. Voor dergelijke problemen moeten wij zo snel mogelijk een oplossing vinden. De grensoverschrijdende samenwerking mag niet worden teruggedraaid tot wat ze in de tijd van het ijzeren gordijn was. Daarom heb ik in een amendement voorgesteld dat wij minstens moeten proberen in modelprojecten de EFRO-10-verordening met het microprogramma van PHARE te verbinden. Daarover moet zeer snel een besluit worden genomen. Het verheugt mij dat er nu ook van de zijde van de rapporteur aanwijzingen zijn dat hij van mening is dat dit in het verslag moet worden opgenomen. Volgens mij zal het verslag er daardoor in elk geval kwalitatief op vooruitgaan.
Ook het tweede amendement moet worden opgenomen, omdat de euroregio's een sleutelpositie in de uitbreidingskwestie innemen. En wij willen toch dat die uitbreiding er snel komt, of niet soms?

Novo Belenguer
Mijnheer de Voorzitter, onze fractie is het unaniem eens met alle conclusies van het verslag-Schröder over de grensoverschrijdende en interregionale samenwerking met de landen van Middenen Oost-Europa. Op die manier bevorderen wij hun integratie via onderlinge betrekkingen en kennismaking en dragen we in ruime mate bij tot de economische ontwikkeling van de regio's van deze landen.
Uit het verslag en de conclusies van de Commissie blijkt echter duidelijk dat wij meer financiële middelen moeten uittrekken voor de acties voor interregionale samenwerking tussen de LMOE en de regio's van de Unie. Logischerwijs moeten wij ook het uitvoeringsproces verbeteren ten einde de plannen voor de ontwikkeling van de Europese regio's doeltreffender te maken op levensbelangrijke gebieden als vervoersinfrastructuur, bescherming van het milieu en energieverbruik en -distributie. Wij moeten ook een speciale inspanning leveren om acties voor samenwerking op het vlak van opleiding en ontwikkeling van ondernemingen te bevorderen voor de kleine en middelgrote ondernemingen, die ons inziens de motor zijn van de toekomstige economische integratie.
Op die manier zouden we daadwerkelijk een doeltreffende strategie uitwerken voor de toekomstige toetreding van deze landen tot het Europese communautaire project. Bovendien zou dit proces minder traumatisch en natuurlijker verlopen voor hen en zouden de lid-staten kunnen vaststellen dat de grote politieke, economische en sociale verschillen, die in een aantal concrete gevallen bestaan, afnemen.
Mijnheer de Voorzitter, wij moeten programma's in die zin zoals INTERREG, PHARE en vooral ECOS/OUVERTURE dan ook versterken en bevorderen. Wij zullen zo de grensoverschrijdende relaties tussen de regio's van de Unie en de regio's van de LMOE versterken. Wij moeten echter streng zijn voor onszelf en nauwgezet de resultaten van deze acties controleren om zware fouten, zoals die in een aantal gevallen gemaakt zijn, en logischerwijs ook pogingen tot fraude te vermijden.
Ik rond af, mijnheer de Voorzitter. We kunnen de conclusies voor 1994 globaal gezien dus als positief beoordelen maar het is nu wachten op de resultaten voor 1995 om te zien of de toepassing en de ontwikkeling van deze programma's voor grensoverschrijdende en interregionale samenwerking met de landen van Midden- en OostEuropa in gunstige zin evolueren.

Frutos Gama
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, het is veelbetekenend dat we ons in deze laatste plenaire vergadering van het jaar uitspreken over drie verslagen die betrekking hebben op de toekomstige uitbreiding naar de landen van Midden- en Oost-Europa: het verslag-Christodoulou over de financiering van de uitbreiding, het verslag-Rehder over de relaties met de LMOE op het vlak van de landbouw en het verslagSchröder over de grensoverschrijdende samenwerking tussen de Gemeenschap en de LMOE. Deze drie verslagen trachten de toekomst voor te bereiden van een uitgebreide Unie die dubbel zo groot zou zijn als de huidige Unie en dit met behulp van een aantal strenge en adequate strategieën met het oog op de toetreding van deze landen.
Het verslag-Schröder behandelt de grensoverschrijdende samenwerking in 1994, een overgangsjaar. De balans is positief aangezien de 150 miljoen ecu voor de financiering van structurele acties bijna volledig besteed zijn. Dit bood de geassocieerde landen de kans om grensoverschrijdende netwerken en projecten te ontwikkelen die bestemd zijn voor geïsoleerde bevolkingsgroepen in de eigen nationale economieën. Deze samenwerking bevordert tevens de dialoog en het contact tussen landen en mensen en ook tussen instellingen.
Ondanks de goede resultaten ben ik het met de rapporteur eens dat deze verder verbeterd moeten worden en dat de acties gediversifieerd moeten worden. We moeten niet alleen aandacht besteden aan de infrastructuur maar ook aan "zachte" acties op het vlak van onderwijs en sociaal welzijn. Aan de hand van een meerjarenprogrammatie, die complementair is met die welke aan de andere kant van de grens gevoerd wordt, kunnen we een strategie uitwerken voor een gezamenlijke grensoverschrijdende ontwikkeling.
Het baart mij net als de heer Schröder zorgen dat zich in deze landen een ongelijkmatige ontwikkeling zou veralgemenen. Dit zou zeker niet bijdragen tot de economische en sociale samenhang in de geassocieerde landen zelf en evenmin in een uitgebreide Unie.
Ik acht het dan ook, net als de heer Schröder, noodzakelijk dat dit samenwerkingsprogramma van het louter grensoverschrijdende kader wordt uitgebreid tot het ruimere kader van interregionale samenwerking. Tenslotte wil ik de heer Schröder feliciteren met zijn verslag.

Posselt
Mijnheer de Voorzitter, ik feliciteer de heer Schröder met zijn uitstekende verslag, want hij hecht bijzonder veel belang aan de euroregio's. Aangezien het uitbreidingsdebat nu om zo te zeggen van de intentieverklaringen en de lyriek naar het concrete huiswerk overgaat, gaan deze regio's volgens mij een alsmaar grotere rol spelen. Wij hebben deze samenwerking niet alleen nodig om aan beide zijden van de grenzen - er zijn immers ook aan beide zijden tientallen jaren lang benadeelden geweest - de economie tot bloei te brengen en het verkeer weer mogelijk te maken, maar wij hebben deze samenwerking ook nodig om historische wonden te helen.
Om historische wonden te helen, bestaat er nauwelijks een beter middel dan samenwerking in euroregio's. Collega Pirker is op de hoogte van de samenwerking van de Karinthiërs met de Slovenen, van de Stiermarker met de Slovenen. Daar is er het probleem van het gedeelde Radkersburg. Wij hebben in het debat over Slovenië de discussie tussen Italië en Slovenië over het gedeelde Görtz meegemaakt, wij hebben in het Beiers-Boheemse en Saksisch-Boheemse grensgebied de samenwerking - ik was zelf een van de mede-oprichters van de euroregio Neisse tussen Polen, Bohemen en Saksen - en in al deze gebieden is het ook zaak de culturele samenwerking te steunen. Wij moeten voortaan misschien meer doen om de media grensoverschrijdend te steunen. De journalist Piaoda in Noord-Bohemen maakt een Tsjechisch-Duitse-Poolse krant; wij zouden minderheidstalen aan beide zijden van grenzen moeten steunen: de Duitse minderheid in de Republiek Tsjechië, de Sorbische minderheid in Saksen. Er kan op veel gebieden worden samengewerkt, bijvoorbeeld ook op het gebied van de milieubescherming. Wij staan met andere woorden niet aan het einde, maar aan het begin van een ontwikkeling.
Degenen die denken - en die ook telkens weer verkondigen - dat wij dit in feite niet hoeven te doen, omdat de kandidaat-landen die het eerst voor toetreding in aanmerking komen, al zo ontwikkeld zijn dat ze dit niet meer nodig hebben, vergissen zich, want juist daar bestaat een enorme inhaalbehoefte, omdat daar tientallen jaren een extreem arm gebied aan een relatief rijk gebied grensde.

Izquierdo Collado
Mijnheer de Voorzitter, wij behandelen hier het verslag van de heer Schröder, dat ik als uitstekend zou durven bestempelen. Wanneer hij niet zo geobsedeerd zou zijn door de nood aan zuinigheid en niet zo sterk zou vasthouden aan zijn standpunt dat de uitbreiding niet noodzakelijk tot een stijging van de uitgaven hoeft te leiden, zou ik zelfs durven zeggen dat dit een schitterend verslag is. Dit kleine meningsverschil blijft echter bestaan en ik hoop dat wij de heer Schröder in de verdere dialoog ervan kunnen overtuigen dat een bijkomende financiële inspanning moet worden geleverd, als we de uitbreiding op een realistische manier willen benaderen.
Uiteraard gaat het belang van het verslag van de heer Schröder verder dan het concrete doel van het verslag, dat erin bestaat de situatie in 1994 te onderzoeken. Dat is nog een verdienste van zijn verslag.
Hier weerklinkt reeds de uitbreiding. We hebben het hier duidelijk over de toestand die voorafgaat aan de toetreding van deze landen. INTERREG blijft echter een klein programma, alle concrete projecten blijven beperkt en wij willen dat deze landen, die zoveel verwachten van de Europese Unie en waarvan wij de snelle toetreding zeker bepleiten, uiteindelijk in hun geheel behandeld worden.
Mijnheer Schröder, ik wil u zeggen dat wij op basis van uw verslag al dieper op de toekomst moeten ingaan. Zoals de vorige spreker ook al stelde, moet deze diepgaande benadering gericht zijn op het duidelijke voorstel van het Parlement om een financieel instrument te creëren voor de landen die willen toetreden, als wij het niet louter bij woorden willen laten. Dit specifieke instrument moet PHARE, INTERREG en een aantal andere programma's bundelen. Wij moeten oog hebben voor deze algemene samenwerking die deze landen nodig hebben nu ze op het punt staan toe te treden. Hopelijk kunnen wij hen snel verwelkomen.

Monti
Mijnheer de Voorzitter, ik wil de rapporteur, de heer Schröder, feliciteren en ook alle andere sprekers die het woord gevoerd hebben tijdens wat mij een uitstekend debat leek.
Ondanks de moeilijke omstandigheden is het PHARE-programma voor grensoverschrijdende samenwerking, dat weldra zijn vierde jaar ingaat, begin 1994 met succes gelanceerd, zij het in voorlopige zin. In de eerste helft van dat jaar is vooral getracht de centrale autoriteiten van de landen van Midden-Europa op de hoogte te brengen en te overtuigen van het belang en het nut van dit nieuwe programma. Dit zou verschillende vormen van regionale samenwerking aan de buitengrenzen van de Europese Unie mogelijk maken in het vooruitzicht van de toetreding van deze landen.
In de aanvangsperiode zijn de bevoegde autoriteiten in de betrokken landen aangewezen, zijn overlegmechanismen gecreëerd, hetzij op intern vlak, hetzij met de lid-staten aan de grenzen, is een rechtsgrond uitgewerkt en is een eerste reeks projecten gekozen.
Ik wil tevens onderstrepen dat er mijns inziens een grote synergie bestaat tussen het programma voor grensoverschrijdende samenwerking en de meer algemene activiteiten - die ik als commissaris voor de interne markt op de voet volg - voor de uitvoering van het Witboek ten einde de LMOE structureel voor te bereiden op toetreding.
Na deze beginperiode heeft het programma voor grensoverschrijdende samenwerking een aanzienlijke evolutie gekend en een aantal wijzigingen ondergaan. Het gaat nu om een meerjarig en strategisch programma, waaruit een indicatieve planning is ontstaan voor alle grenzen, die in nauw overleg met de operationele programma's INTERREG II voor de periode 1995-1999 is uitgewerkt.
Zoals jullie kunnen zien, mijnheer de Voorzitter, mijnheer Habsburg, gaat dit alles precies in de richting die de heer Habsburg in zijn bijdrage heeft aangegeven.
Bovendien is voor een transnationale uitvoering voor het Balticum gezorgd; de gemeenschappelijke structuren voor de keuze van en het toezicht op de projecten zijn versterkt; de maatregelen en projecten zijn gediversifieerd waarbij nu minder aandacht naar hard gaat, d.w.z. infrastructuur in de sectoren vervoer en milieu en meer naar soft , d.w.z. economische ontwikkeling, steun voor kleine en middelgrote ondernemingen, socio-culturele samenwerking; na de uitbreiding van de Europese Unie op 1 januari 1995 is ook het programma uitgebreid zodat nieuwe landen - Hongarije en Slowakije - en nieuwe regio's in aanmerking komen; tenslotte worden - en dat is nieuw - de regionale en lokale gesprekspartners meer bij het programma betrokken.
In het kader dat ik zopas geschetst heb, hebben de acties die de Commissie voor de tweede jaarhelft gepland heeft, vooral tot doel de uitvoering van de programma's en de projecten te verbeteren en te versnellen, vooral via een verdere decentralisatie van de bevoegdheden binnen het kader van de PHARE-regelgeving. Wij willen de lokale gesprekspartners meer betrekken bij de programmering, de verwezenlijking en de controle, bijvoorbeeld door een uitbreiding van het LACE-net. Wij willen de initiatieven bevorderen die tot doel hebben netwerken van een beperkte omvang te creëren tussen de plaatselijke autoriteiten. Er is ECOS/OUVERTURE, het instrument voor kleine projecten in de Baltische landen enz. Wij zullen nieuwe aanvullende initiatieven starten voor het PHARE/INTERREG-programma voor grensoverschrijdende samenwerking tussen de landen van Midden-Europa onderling of tussen de landen van Midden-Europa en het GOS, om te vermijden dat andere regionale verschillen ontstaan. Deze initiatieven zullen in 1996 in werking treden.
Het PHARE-programma voor grensoverschrijdende samenwerking heeft zich de afgelopen drie jaar ontwikkeld en is geëvolueerd van een instrument dat aanvankelijk vooral de centrale overheden van de landen van MiddenEuropa de mogelijkheid bood maatregelen te treffen om de infrastructuur aan de grenzen met de landen van de Europese Unie te verbeteren tot een echt instrument voor regionale ontwikkeling, naar het model van de structuurfondsen van de Europese Unie.
De Commissie is voornemens de initiatieven van de landen van Midden-Europa terzake te blijven steunen. Tenslotte wil ik nog zeggen, mijnheer Schröder, dat u in uw mondelinge bijdrage een aantal ideeën en suggesties geformuleerd heeft die ik persoonlijk interessant vind en die mijns inziens in de richting gaan van de richtsnoeren van de Commissie.

De Voorzitter
Hartelijk dank, mijnheer Monti, ook uw Spaans is uitstekend.
Het debat is gesloten.
Wij gaan over tot stemming.
(Het Parlement neemt de resolutie aan)

Titley
Mijnheer de Voorzitter, ook ik wil de heer Schröder met zijn verslag feliciteren. Ik ben een groot voorstander van grensoverschrijdende samenwerking, omdat deze verwaarloosde gebieden, waar vanwege vroegere vijandelijkheden altijd maar heel weinig economische bedrijvigheid heeft plaatsgevonden, ontwikkeld dienen te worden, en omdat grensoverschrijdende samenwerking heel goed laat zien hoe belangrijk het is dat mensen samenwerken. Hoe meer we van dit soort voorbeelden hebben, hoe gemakkelijker het is om voor grensproblemen een blijvende vreedzame oplossing te vinden.
Ik heb een aantal opmerkingen. Ten eerste ben ik blij met paragraaf 6 en met de verklaring van de heer Monti dat we de harde infrastructuur moeten vervangen door een zachte infrastructuur. Dat is de volgende fase, en die moeten we aanmoedigen. Verder sta ik achter de andere opmerkingen van de rapporteur over meerjarenprogramma's en de noodzaak van grotere samenhang. Wij maken ons nog steeds zorgen over het ontbreken van samenhang op dit gebied.
Een laatste punt dat in het verslag niet aan de orde komt, is dat in sommige van de betrokken landen de financiële stelsels niet zo sterk zijn als zou moeten - verder zeg ik niets. We moeten ervoor zorgen dat er op geen enkele manier fraude met deze middelen kan worden gepleegd, want dat zal de legitimiteit van wat de Europese Unie tracht te bereiken ondermijnen.

Steunregeling voor producenten van bepaalde akkergewassen
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag (A4-0378/96) van de heer Hallam, namens de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling, over het voorstel voor een verordening van de Raad (COM(96)0175 - C4-0389/96-96/0167(CNS)) houdende wijziging van verordening (EEG) nr. 1765/92 tot instelling van een steunregeling voor producenten van bepaalde akkerbouwgewassen.

Hallam
Mijnheer de Voorzitter, braaklegging is een gehate maatregel. Gehaat bij de boeren en bij het publiek, maar wel zeer succesvol in het terugdringen van de produktie-overschotten, en daarom zullen we nog jarenlang een bepaalde vorm van braaklegging houden.
Dit voorstel is bedoeld om de situatie wat flexibeler te maken. Het wil producenten die schade door natuurrampen hebben geleden helpen door in het onderhavige jaar en in het onderhavige basisareaal geheel of gedeeltelijk vrijstellingen te verlenen. Het stelt lid-staten, die ervoor kiezen hun hele gebied als één enkel basisareaal te beschouwen, in staat de overschrijdingsbepalingen op specifieke regio's en een specifiek sub-basisareaal toe te passen. Het is een voorstel dat onze lid-staten in staat zal stellen de braakleggingsvoorschriften veel flexibeler toe te passen.
Ik wil graag iets zeggen over de twee amendementen die vandaag zijn ingediend. Het amendement van de heer des Places is door de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling verworpen. Het maakt de zaken een stuk ingewikkelder, en daarom verzoek ik het Huis dit amendement opnieuw te verwerpen.
Ik ben verontrust over het amendement van mevrouw Redondo Jiménez, dat de in dit verslag vervatte speciale bepalingen wil uitbreiden om de Spaanse boeren nog een tweede jaar te helpen. Tot mijn spijt heeft de landbouwcommissie hierover niet beraadslaagd, maar voor zover ik het begrepen heb zou dit een verdubbeling betekenen van de uitgaven die reeds voor die specifieke regio zijn gedaan. Ik moet u daarom verzoeken dit amendement te verwerpen, maar ik doe dat wel schoorvoetend, want ik vind het niet leuk amendementen af te wijzen.
Het is bijna Kerstmis en het jaar loopt ten einde. Voor mij is dit jaar niet op 1 januari begonnen, maar op 20 maart - ik zie de commissaris lachen omdat zijn jaar volgens mij ook op 20 maart begon. Op eerste Kerstdag eet ik een biologisch gefokte kalkoen, opgegroeid in mijn eigen kiesdistrict - vanmiddag ligt die kalkoen trouwens al op het slachtblok. Maar de dag erna - in Groot-Brittannië noemen we die "cadeautjesdag" , ik weet niet hoe die elders in de Europese Unie genoemd wordt - eet ik met mijn gezin een lekker stukje Brits rundvlees.
Ik zal blij zijn als het exportverbod volgend jaar wordt opgeheven en ik hoop dat u, de burgers van de Europese Unie, volgend jaar, volgende "cadeautjesdag" , net als ik een lekker stukje Britse rosbief kunt eten.
Ik dank de commissaris voor al het werk dat hij afgelopen jaar heeft verzet om ons te helpen deze crisis te overwinnen en ik hoop dat er voor onze agro-industrie betere tijden zullen aanbreken.

De Voorzitter
Dank u wel, mijnheer Hallam. Nadat wij gehoord hebben hoe u zich te goed zal doen, kunnen wij u alleen maar smakelijk eten toewensen.

Camisón Asensio
Mijnheer de Voorzitter, in het licht van de structurele problemen, die zijn vastgesteld in de stelsels op grond van het basisareaal, en de regionaliseringsplannen van de verschillende landen heeft de Landbouwraad in november 1995 een akkoord bereikt en de Commissie verzocht tegen januari 1996 een voorstel tot wijziging van verordening 1765/92 van de Raad uit te werken en voor te leggen dat tot doel had de sanctieregeling te versoepelen. Eerst en vooral werd voorzien dat de Commissie de sancties voor het overschrijden van het basisareaal geheel of gedeeltelijk kon kwijtschelden wanneer uitzonderlijke weersomstandigheden tot een aanzienlijke daling van de opbrengst geleid hadden. Ten tweede werd de mogelijkheid voorzien om in elke lid-staat nationale en regionale basisarealen vast te stellen zodat de sancties rechtvaardiger konden worden toegepast en beperkt konden worden tot de regio's die verantwoordelijk waren voor de overschrijding.
Omwille van administratieve redenen heeft de toepassing van deze verordening vertraging opgelopen. Daarom hebben wij als Spaanse afgevaardigden van de Fractie van de Europese Volkspartij een amendement ingediend opdat de bepalingen van de verordening zouden gelden voor het verkoopseizoen 1996-1997. Wij steunen als leden van de Fractie van de Europese Volkspartij amendementen 2 en 4 niet omdat wij van oordeel zijn dat de tekst, die door de Commissie wordt voorgesteld, technisch gezien strenger is.

Martin, Philippe-Armand
Mijnheer de Voorzitter, ik wil eerst en vooral de heer Hallam feliciteren met zijn verslag.
Ik heb samen met mijn collega's Jacob en des Places meerdere amendementen ingediend en met name amendement 4 lijkt mij heel belangrijk. De doelstellingen van dit amendement zijn eenvoudig. Het voert eerst en vooral een veel grotere flexibiliteit in inzake het principe van de verplichte braaklegging. Iedereen weet dat landbouw helemaal geen wiskunde is. De landbouwers zijn afhankelijk van een aantal factoren waarop zij slechts een beperkte controle hebben. Ik heb het hier over het weer, de topografische aspecten en de beperkingen die eigen zijn aan de percelen en de agronomische kwaliteit van de grond.
Het is dan ook belangrijk dat interne transfers mogelijk zijn in de regionale of nationale referenties. Dit amendement wil ook zorgen voor een zekere billijkheid tussen de lid-staten die gekozen hebben voor nationale in plaats van regionale referenties. Ik wil eraan herinneren dat billijkheid het basisbeginsel is van elke economische organisatie.
Tenslotte wil ik benadrukken dat dit amendement geen enkele weerslag heeft op de communautaire begroting. Men kan dan ook geen budgettaire argumenten aanvoeren om het te weerleggen.
Tenslotte, mijnheer de Voorzitter, hoop ik dat de Vergadering dit amendement 4 aanneemt en dit niet alleen in het belang van het gemeenschappelijk landbouwbeleid maar ook en vooral in het belang van de landbouwers zelf.

Alavanos
Mijnheer de Voorzitter, onze fractie is het eens met de maatregelen ten gunste van de Spaanse producenten van bepaalde akkerbouwgewassen die door droogte werden getroffen, alsook met het algemeen beginsel dat aan de lid-staten geen financiële sanctie wordt opgelegd wanneer een basisareaal is overschreden als gevolg van buitengewone weersomstandigheden - zodat ze voor het verslag Hallam stemt.
Ik wil commissaris Fischler evenwel een vraag stellen over een andere categorie van producenten - de Griekse katoentelers - die ook het slachtoffer werden van uitzonderlijke klimatologische omstandigheden, met name de natuurramp die zich in september heeft voorgedaan. Ik hoop dat de heer Fischler weet dat het wegverkeer - en het economisch leven - in heel Griekenland al vijftien dagen lam wordt gelegd door de massale en harde acties van vooral de katoenproducenten in de regio's Karditsa en Trikala die - ondanks het feit dat 80 % van hun oogst is mislukt - verplicht worden de medeverantwoordelijkheidsheffing te betalen, zodat ze de wanhoop nabij zijn.
Zij die naar Euronews kijken, weten dat de uitzending al dagenlang begint met de berichtgeving over het drama in Griekenland dat voortvloeit uit de wegblokkades - en radeloosheid - van de boeren, waarvan - ik herhaal - de harde kern bestaat uit de katoenproducenten uit Trikala en Karditsa wier oogsten massaal werden vernietigd.
Ik benadruk nogmaals dat ik het eens ben met het beginsel in de verordening dat aan de lid-staten geen financiële sanctie wordt opgelegd wanneer een basisareaal is overschreden als gevolg van buitengewone weersomstandigheden, waarbij zij opgemerkt dat voor granen en andere akkerbouwgewassen in een stelsel van braaklegging wordt voorzien, terwijl de katoensector aan een systeem van medeverantwoordelijkheidsheffingen is onderworpen.
Ik wil de heer Fischler dan ook twee vragen stellen waarop niet alleen het Parlement maar ook de Europese boeren een antwoord verwachten, waarbij hij niet mag vergeten dat zijn antwoord - het standpunt van de Commissie - een invloed kan hebben op de ontwikkelingen in Griekenland, waar men hoge verwachtingen heeft van de Commissie en de voor landbouw bevoegde commissaris.
Ten eerste, heeft de regering in Athene de Commissie verzocht maatregelen te nemen voor de aanpak van de problemen van de Griekse katoenproducenten, die de harde kern vormen van de groep betogers in mijn land?
Ten tweede, is de commissaris voornemens tussenbeide te komen om de nood van de wanhopige boeren in Karditsa en Trikala te verlichten, en is hij bereid te onderzoeken of het algemeen beginsel dat bij buitengewone weersomstandigheden geen sanctie wordt opgelegd, ook kan worden toegepast op de katoenproducenten in enkele Griekse regio's? Hoewel ik weet dat de Commissie, het Parlement en de Raad daaraan hun fiat moeten geven - wat tot moeilijkheden kan leiden - hadden we graag een antwoord op mijn vraag.

Souchet
Mijnheer de Voorzitter, ik wil op mijn beurt het belang onderstrepen van amendement 4, dat wij samen met de heren Martens, Jacob en des Places hebben ingediend. In de lid-staten die nationale basisarealen hanteren, lost het voorstel van de Commissie immers geen enkel probleem op. Wij moeten alle discriminatie tussen de lid-staten vermijden en compensaties tussen basisarealen toelaten, of die nu regionaal of nationaal zijn.
Doel is zowel voordeel te halen uit eventuele meevallers als te komen tot een enkel bijzonder braakleggingspercentage per gewas. Wanneer verschillende nationale basisarealen overschreden worden, dreigt dit inderdaad te leiden tot verschillende percentages voor bijkomende braaklegging voor een enkel gewas: een percentage voor geïrrigeerde maïs, een percentage voor niet-geïrrigeerde maïs, een ander percentage voor de overige niet-geïrrigeerde granen en nog een ander percentage voor geïrrigeerde graangewassen. Om deze problemen te vermijden stellen wij voor de overschrijding in "volume" te beoordelen waarbij rekening gehouden wordt met de opbrengst van de basisarealen.
Ik herinner eraan dat ons amendement geen enkele financiële weerslag heeft op de communautaire begroting aangezien het wil vermijden dat een hectare van een areaal met een hoge opbrengst gecompenseerd wordt door een hectare met een lagere opbrengst.
Dit amendement maakt het kortom mogelijk discriminatie te vermijden tussen lid-staten die voor regionale basisarealen gekozen hebben en lid-staten die voor nationale basisarealen geopteerd hebben.
Dit amendement is tevens een vereenvoudiging aangezien talrijke producenten slechts over één enkel percentage voor bijzondere braaklegging per teelt hoeven te beschikken.

Fischler
Mijnheer de Voorzitter, geachte dames en heren, om te beginnen zou ik de heer Hallam van harte willen danken voor zijn verslag over ons Commissievoorstel. Met het voor u liggende voorstel vervult de Commissie een haar door de Raad opgedragen taak. Zij blijft met dit voorstel binnen de grenzen van die taak, omdat anders de grondbeginselen van de hervorming van 1992, met name met het oog op de waarborging van de produktiebeheersing, zouden worden verzwakt.
De afschaffing van de speciale braaklegging zou neerkomen op het opgeven van een specifiek instrument tot beheersing van de produktie, alsook voor de toekomst mogelijkerwijze een verhoging van het in de hele Unie toe te passen verplichte braakleggingspercentage. Dit is in tegenspraak met het in het onderhavige voorstel geformuleerde voornemen het verantwoordelijkheidsbesef van de producenten te versterken. Een dergelijke wijziging zou door de WHO-partners bovendien kunnen worden aangegrepen om de handhaving van de blue box door de Unie aan te vallen. De afschaffing van de bijzondere braaklegging is evenmin wenselijk, vooral omdat volgens de geldende voorschriften de mogelijkheid bestaat de toepassing ervan op te schorten als dit op basis van een analyse van de marktsituatie noodzakelijk lijkt. Dit was bijvoorbeeld in het lopende verkoopseizoen het geval.
Het tweede amendement in het verslag van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling heeft tot doel het extra areaal van 150.000 hectare dat voorlopig werd toegekend aan de met herstructureringsproblemen kampende nieuwe Duitse deelstaten, op de hele Bondsrepubliek toe te passen. De Commissie vindt dit niet gerechtvaardigd en is van oordeel dat door een dergelijke wijziging in Duitsland een niet-gerechtvaardigd precedent zou worden geschapen.
Ik kan mij evenmin aansluiten bij amendement 3, omdat het mij niet geschikt lijkt om het Spaanse probleem op te lossen. Wat u in werkelijkheid met dit amendement wilt doen, is het overschrijden van de basisarealen bij geïrrigeerde culturen mogelijk maken. In dit geval overschrijden de compensaties het aan Spanje toekomende begrotingsaandeel, wat zal resulteren in een vermindering van de compenserende betalingen voor alle Spaanse producenten bij de oogst van 1997.
Wat amendement 4 betreft, ik kan alleen maar onderstrepen dat dit de intensieve culturen zoals maïs en geïrrigeerde culturen zou bevoordelen, wat niet zou leiden tot het in de hand houden van de produktie, maar integendeel tot een uitbreiding ervan. Daarnaast zou het voorgestelde systeem verdere complicaties voor een nu al zeer complexe regeling met zich brengen. Deze mening wordt niet in de laatste plaats gedeeld door de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling, die dit amendement ook heeft verworpen.
Mijnheer Alavanos, in verband met wat u over katoen hebt gezegd, zou ik u erop willen wijzen dat de katoenproduktie en katoenteelt niet bij het cultuurareaal en de akkerbouw horen, maar dat het om een speciale cultuur gaat, die derhalve niet in dit kader kan worden behandeld. In verband met uw vraag of de Griekse regering een aanvraag heeft ingediend, kan ik u zeggen dat ik verwacht dat de Griekse vertegenwoordiger deze kwestie maandag in de Landbouwraad ter sprake zal brengen.
Alvorens te besluiten, wil ik de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling nog danken omdat ze enkele amendementen heeft verworpen die deze toch al complexe regeling alleen maar ingewikkelder zouden hebben gemaakt.

Alavanos
Mijnheer de Voorzitter, ik heb de commissaris niet gevraagd of katoen al dan niet een akkerbouwgewas is. Ik weet dat het niet in die categorie van produkten thuishoort en niet onder het werkingsveld van de onderhavige verordening valt. Mijn vraag, waarop ik een antwoord wil, is of de Commissie bereid is - los van deze verordening, maar naar analogie met de logica dat bij buitengewone weersomstandigheden geen sanctie aan de producenten van akkerbouwgewassen wordt opgelegd - maatregelen te overwegen ten gunste van de katoenproducenten in de Griekse regio's die zwaar door het noodweer werden getroffen, de kern vormen van het huidige protest in Griekenland en aan de basis liggen van het drama dat er zich afspeelt.

Hallam
Mijnheer de Voorzitter, ik vind het jammer dat we mijn verslag niet in zijn geheel gaan aannemen. Ik wil het Huis echter wel verzoeken de suggestie van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling geheel over te nemen en de amendementen 1 en 2 te steunen. Tegen de Commissie wil ik nog zeggen dat ik hoop dat zij zelfs in deze late fase onze standpunten nog wil overnemen.

Fischler
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer Alavanos, aan wat ik eerder al heb gezegd, kan ik alleen maar toevoegen dat ik ervan uitga dat de Griekse regering, als zij ter zake wensen heeft, die aan de Commissie zal voorleggen. Wij zullen haar verzoek dan vanzelfsprekend op passende wijze aan een zorgvuldig onderzoek onderwerpen. Ik kan echter niet zonder dat ik zelfs maar over een verzoek beschik, bij voorbaat een beslissing over dat niet-bestaande verzoek in het vooruitzicht stellen.

De Voorzitter
Dank u wel, commissaris Fischler.
Het debat is gesloten.
Wij gaan over tot stemming.
(Het Parlement neemt de wetgevingsresolutie aan)

Communautaire steunregelingen (" geïntegreerd systeem" )
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag (A4-0286/96) van de heer Garriga Polledo, namens de Commissie begrotingscontrole, over het voorstel voor een verordening (EG) van de Raad (COM(96)0174 - C4-0313/96-96/0122(CNS)) houdende wijziging van verordening (EEG) nr. 3508/92 tot instelling van een geïntegreerd beheersen controlesysteem voor bepaalde communautaire steunregelingen (" geïntegreerd systeem" ).

Garriga Polledo
Mijnheer de Voorzitter, ik dank u oprecht voor uw bezorgdheid.
Wij ronden hier vandaag de parlementaire behandeling af van een verslag dat een heel bewogen geschiedenis gekend heeft. Dit verslag is eerst en vooral het standpunt van het Parlement over een voorstel voor een verordening, dat de bepalingen inzake cofinanciering wijzigt die de lid-staten helpen om het geïntegreerde beheers- en controlesysteem voor bepaalde communautaire steunregelingen in te voeren.
Dit Parlement werd gevraagd de termijn voor cofinanciering te verlengen. Dit verzoek bereikte het Parlement in april, vier maand na de datum waarop het systeem operationeel moest zijn in alle lid-staten.
De Commissie plaatst het Europees Parlement dan ook voor voldongen feiten. En dat is niet aan te raden, dames en heren, wanneer het om een systeem gaat dat de helft van de landbouwuitgaven van het EOGFL, zo'n 18 miljard ecu per jaar, moet controleren.
Het Parlement had de Commissie in 1994 zelf om een verslag gevraagd over de werking van het geïntegreerde systeem. Wij gaven de Commissie toen een jaar de tijd maar hebben nooit een verslag ontvangen. Om vandaag de kosten van de financiële correcties te vermijden, die in de verordening zelf voorzien zijn wanneer lid-staten het systeem niet tijdig invoeren, plaatst de Commissie ons Parlement dus voor een dilemma: ofwel verwerpen wij de verlenging van de medefinanciering - en creëren wij een vervelend probleem voor de Commissie en de lid-staten - ofwel stemmen wij in met het verzoek om verlenging, zij het in geamendeerde vorm.
De Commissie begrotingscontrole en ikzelf namen vrede met de beloftes die commissaris Fischler ons in een brief deed. Hij beloofde dat het systeem volledig operationeel zou zijn in alle lid-staten behalve de drie nieuwe lid-staten tegen 31 december van dit jaar, m.a.w. een jaar later dan oorspronkelijk voorzien was.
Toen dit verslag in november ter goedkeuring aan de plenaire vergadering werd voorgelegd, stelde de Rekenkamer echter in zijn jaarverslag dat het systeem moeilijk operationeel kon zijn in de 15 lid-staten in de loop van 1997. Vooral Italië en Griekenland zouden problemen kennen.
Deze vertragingen zijn des te erger naarmate de te controleren bedragen van het EOGFL toenemen en een bron zijn van mogelijke onregelmatigheden en zelfs fraude. Ze zijn hoe dan ook in het nadeel van de Europese belastingbetaler.
Daarom vraagt één van de ingediende amendementen, amendement 2, dat vanaf 1 januari 1997 forfaitair besnoeid zou worden op de maandelijkse voorschotten aan de lid-staten waar het geïntegreerd systeem niet functioneert. De Raad voorziet en erkent zelf deze maatregel in zijn besluit van 31 oktober 1994. De Rekenkamer had ook ernstige kritiek op de lid-staten en de Commissie en wees erop dat noch de Commissie, noch de Raad nauwgezet hebben toegezien op de uitgavennota's in verband met dit meegefinancierde systeem. Ik wijs de Vergadering erop dat het hier om een bedrag van 16, 6 miljoen ecu gaat waarbij de Rekenkamer minstens een vraagteken plaatst. Er is onvoldoende controle op het geld dat met name tot doel heeft de controle te verbeteren.
Zoals altijd wanneer zij ter verantwoording geroepen wordt en om een verklaring gevraagd wordt, heeft de Commissie het Parlement ook nu weer verzekerd dat zij voortaan een strenge controle zal uitoefenen. Daarom en alleen daarom geeft de Commissie begrotingscontrole een gunstig avis inzake het voorstel van de Commissie en vraagt zij het Parlement de amendementen, die wij indienen, aan te nemen.
Tenslotte zou ik commissaris Fischler, die ik dank voor zijn aanwezigheid, willen vragen dat hij voor deze lege maar aandachtige zaal uiteenzet waarom zijn vertegenwoordiger in de Commissie begrotingscontrole ons waarborgen gegeven heeft dat de controle voortaan doeltreffender zou verlopen. Als de heer Fischler deze Vergadering kan verzekeren dat deze controle inderdaad op een ernstige manier zal gebeuren, zal dit ons inziens toch een heel nuttig debat geweest zijn.

Fischler
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, om te beginnen zou ik u, mijnheer Garriga Polledo, voor uw werk en uw verslag, alsmede de betrokken commissies voor hun constructieve voorstellen willen danken. Over de amendementen moet ik het volgende zeggen. Ten eerste, wat betreft de amendementen 1 en 4 over medefinanciering deelt de Commissie de mening van het Parlement dat niet-gebruikte middelen niet mogen vervallen en zij zal in de Raad haar best doen om te bereiken dat toegewezen kredieten die niet worden gebruikt aan andere lid-staten kunnen worden toegewezen. Wat betreft de amendementen 2 en 5, volgens de Commissie moet de niet-uitvoering van bepaalde delen van het geïntegreerde systeem in het kader van de geldende begrotingsdiscipline en de voorschriften voor de goedkeuring van de rekeningen worden gecontroleerd. Daarom beschouwt de Commissie deze amendementen als niet zinvol. In verband met amendement 3 kan ik bevestigen dat de Commissie een voorstel tot invoering van een identificatie- en registratiesysteem voor runderen heeft uitgewerkt. Door de voorgestelde verordening zouden de desbetreffende bepalingen van richtlijn 102/92/EEG worden vervangen. Hierdoor wordt amendement 3 weliswaar overbodig, maar ik kan het Parlement verzekeren dat de voorgestelde verordening inhoudelijk nauw aanleunt bij de gedane aanbevelingen.
Volgens de voorstellen van de Commissie moet uiterlijk op 1 januari 1998 in iedere lid-staat een databank worden ingesteld, waarin de identificatienummers van alle dieren met leeftijd, geslacht, en geboortedatum, alsmede gegevens over het verband met of van landbouwbedrijven worden opgeslagen. Daarnaast hebben wij gepland dierpaspoorten in te voeren en voorschriften voor oorlabels uit te vaardigen.
Amendement 6: de Commissie verheugt zich over de wens van het Parlement om door de lid-staten over het al dan niet doeltreffend functioneren van het geïntegreerde systeem te worden geïnformeerd. Ik zou er evenwel op willen wijzen dat in het jaarverslag van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds al sinds 1993 een afzonderlijk hoofdstuk aan dit onderwerp is gewijd. Dit amendement is volgens de Commissie dan ook overbodig.
Het zou in ieder geval voorbarig zijn vóór het einde van het eerste semester van 1997 een verslag over de definitieve toepassing van het systeem op te stellen, omdat in verband met de drie nieuwe lid-staten ten vroegste eind 1997 of in 1998 zal kunnen worden beoordeeld in hoeverre er nalatigheden te melden zijn.

Garriga Polledo
Mijnheer de Voorzitter, ik wil alleen herhalen dat ik als rapporteur alle amendementen handhaaf en met name amendement 2, dat door de commissaris niet aanvaard wordt.
Ik wil de commissaris er eenvoudigweg op wijzen dat ik niet inzie hoe financiële correcties vermeden kunnen worden voor de lid-staten bij de uiteindelijke vereffening van de rekeningen van het EOGFL. Deze vraag moet niet onmiddellijk beantwoord worden maar wij zullen dit uiteraard verder moeten behandelen in de Commissie begrotingscontrole, die bevoegd is voor de vereffening van de rekeningen van het EOGFL.

De Voorzitter
Dank u wel, mijnheer Garriga Polledo.
Het debat is gesloten.
Wij gaan over tot stemming.
(Het Parlement neemt de wetgevingsresolutie aan)

Rekeningen van de vertegenwoordiger en
het bestuur van de Europese Unie te Mostar
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag (A4-0386/96) van mevrouw Müller, namens de Commissie begrotingscontrole, over het Speciaal Verslag nr. 2/96 van de Europese Rekenkamer over de rekeningen van de vertegenwoordiger en het bestuur van de Europese Unie te Mostar (EUAM) vergezeld van de antwoorden van de Commissie en de vertegenwoordiger in Mostar (C4-0513/96).

Müller
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, mijnheer de commissaris, sta mij toe dat ik om te beginnen een cijfer noem dat misschien beter dan wat dan ook de actuele situatie in Mostar karakteriseert. Meer dan 70 mensen werden sinds het begin van het jaar uit hun huizen en woningen in het westen van Mostar verdreven. Al te vaak gebeurt dit nog voor de ogen van een werkeloos toeziende politie. De laatste tijd is het aantal verdrijvingen zelfs weer toegenomen. De woningen van de verdrevenen worden door een geldzuchtige Kroatische mafia tegen harde Duitse marken versjacherd. Slechts in zes gevallen zijn de rechtmatige eigenaars of huurders erin geslaagd hun woning terug te krijgen.
Uit deze treurige cijfers blijkt dat de Europese Unie in Mostar haar politiek doel niet heeft bereikt. De werkelijke hereniging van de stad met een functionerend gezamenlijk bestuur en gezamenlijke politie, volledige bewegingsvrijheid en terugkeer voor de verdreven bewoners blijft voorlopig nog een onvervulde wensdroom. Velen zijn bang voor een verslechtering van de situatie, wanneer Sir Martin Garrod kort vóór Kerstmis zijn taak als bijzonder gevolmachtigde van de EU zal neerleggen. Desondanks blijft het een juiste beslissing dat we na twee en een half jaar een punt hierachter zetten.
In deze twee en een half jaar heeft de Europese Unie bijna 150 miljoen ecu voor Mostar uitgegeven. Dankzij deze hulp heeft de stad een voorsprong. De wederopbouw is er heel wat verder gevorderd dan elders in BosniëHerzegowina. Er hebben in de zomer al geldige gemeenteraadsverkiezingen plaatsgevonden. Het ligt nu grotendeels in de handen van de politiek verantwoordelijken aan beide zijden in Mostar of de stad deze voorsprong nu in het gemeenschappelijk belang van allen zal vergroten dan wel verspelen. Het protest en de demonstraties die dezer dagen in Belgrado plaatsvinden, geven ons ook weer een beetje moed, omdat eruit blijkt dat er wel degelijk ook reden tot hoop op een wending ten goede bestaat.
Welke lering moeten wij uit dit eerste grote gemeenschappelijk optreden in het kader van het buitenlands en veiligheidsbeleid trekken? Verzoening na een gruwelijke burgeroorlog was het doel dat wij ons in Mostar hadden gesteld. Deze poging om het op korte termijn bijna onmogelijke te bereiken was zeker geen vergissing. Maar wat wel aan de kaak moet worden gesteld, is dat niet al het mogelijke werd gedaan om zo dicht mogelijk bij dit doel te geraken. Zo werd met name nagelaten de EU-bestuurder uitvoerende volmachten te verlenen. In de hoorzitting voor de Commissie begrotingscontrole zei de heer Koschnick: " Ik kon alle beslissingen nemen, maar geen enkele doorzetten" .
De lijst van gebreken en nalatigheden die de Europese Rekenkamer in haar speciaal verslag heeft vastgelegd, is lang. De beslissende fouten zijn echter niet te Mostar gemaakt, waar Hans Koschnick en zijn opvolgers met grote persoonlijke inzet en groot persoonlijk risico hebben gewerkt, de ernstige fouten zijn in Brussel en in de ministeries van Buitenlandse Zaken begaan. Op beslissende momenten, nadat Hans Koschnick voor de ogen van de werkeloos toekijkende politie bijna was gelyncht, werd onvoldoende druk uitgeoefend op de hiervoor verantwoordelijke Kroatische politici. Voor een onbevredigend compromis hadden de ministers van Buitenlandse Zaken het aftreden van Koschnick over.
Koschnick en zijn medestrijders werden in Mostar echter ook het slachtoffer van de volslagen inadequate besluitvormings- en beheersprocedures in het kader van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid, een reizend circus van politieke verantwoordelijkheid. Om de zes maanden wisselden, met het voorzitterschap van de Raad, de partners tot wie het EU-bestuur zich moest wenden. De ter ondersteuning van het Raadsvoorzitterschap bedoelde raadgevende werkgroep stelde de beslissingen van vergadering tot vergadering uit. Een onzinnig gecompliceerde procedure voor het vrijmaken en beschikbaar stellen van de middelen leidde ertoe dat het EU-bestuur zijn rekeningen maandenlang slechts met grote vertraging kon uitbetalen. "Enerzijds ontegenzeggelijk goede wil bij alle betrokkenen in de EU, anderzijds onvoorstelbare hinderpalen bij de tenuitvoerlegging" , met deze woorden maakte Hans Koschnick de balans van zijn ervaringen op.
Heeft men daaruit nu tenminste lering getrokken? Dat kan worden betwijfeld. Het was al betreurenswaardig dat de Raad de inspraakprocedure heeft geweigerd en bij de beraadslagingen in de Commissie begrotingscontrole door afwezigheid schitterde, nu legt hij in het kader van de Intergouvernementele Conferentie voorstellen voor die - ik kan het niet anders uitdrukken - een aanslag op de rechten van het Parlement zijn. De niet-verplichte uitgaven van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid moeten verplichte uitgaven worden, met als gevolg dat de enige echte medebeslissing en controle die het Parlement in het buitenlands beleid heeft, zouden worden afgeschaft. Het is absurd dat de Raad van meer betrokkenheid van de burger en meer doorzichtigheid spreekt, maar tegelijk op het zo belangrijke gebied van het buitenlands beleid weer de absolute heerser gaat spelen.

Titley
Mijnheer de Voorzitter, het is niet geheel van ironie ontbloot dat dit het laatste debat in deze Vergaderzaal van 1996 is, omdat het EU-bestuur van Mostar eind 1996 ook ten einde loopt; ik heb zo'n vermoeden dat we in het nieuwe jaar nog wel eens over Mostar komen te praten.
Ik wil de rapporteur graag met haar voortreffelijke, breed opgezette verslag feliciteren. We kunnen veel dingen leren van het EU-bestuur van Mostar, voor het merendeel zijn dat politieke dingen. Dit verslag was vooral bedoeld om de budgettaire en financiële aspecten te belichten. Maar de politiek bepaalt het kader waarin het financieel beheer kan worden gevoerd, en wat dit verslag over het EU-bestuur van Mostar aantoont, is dat er een gebrek aan duidelijkheid was, een gebrek aan samenhang, een gebrek aan beginselvastheid en een gebrek aan duidelijk omlijnde doelstellingen. Voor mij blijkt hieruit dat er op de intergouvernementele conferentie een overeenkomst moet worden bereikt over een eenheid die verantwoordelijk is voor het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid; deze eenheid moet vaststellen welke problemen de Europese Unie op de lange termijn bedreigen, strategieën uitstippelen om deze problemen aan te pakken en personeel aantrekken om deze problemen te lijf te gaan. Zoals mevrouw Müller al aangaf, was één van de problemen dat de lid-staten mensen naar Mostar stuurden zonder te weten of ze wel op hun taak berekend waren. Dat was één van de problemen die het bestuur voorgeschoteld kreeg.
Verder was er onmiskenbaar gebrek aan een duidelijk omschreven hiërarchische structuur in Mostar. Zoals mevrouw Müller al zei, wisselden elke keer als het voorzitterschap wisselde ook de mensen die in de Raad verantwoordelijk waren voor Mostar. Wat wij dus moeten hebben, is iemand die verantwoordelijk is voor het buitenlands en veiligheidsbeleid en steeds dezelfde persoon blijft, ongeacht welk voorzitterschap er is. Dan kan er ook een duidelijker hiërarchische structuur worden opgezet. Maar wat het belangrijkste is: paragraaf 9 van de resolutie wijst erop dat de pijlerstructuur van het Verdrag van Maastricht enorme lacunes heeft gecreëerd, waarin twijfels rijzen omtrent afbakening, verantwoordelijkheid, coördinatie. Wat het buitenlands beleid van de EU aangaat moeten we echt duidelijk aangeven wie wat, wanneer en hoe doet, en aan wie ze verantwoording schuldig zijn. Anders zullen we dezelfde fouten als in Mostar maken.
Verder willen we de aandacht vestigen op artikel J.3 van het Verdrag van Maastricht, waarin staat dat als een gemeenschappelijk optreden unaniem door de Raad is aangenomen, een gekwalificeerde meerderheid van stemmen gebruikt kan worden om dat gemeenschappelijk optreden uit te voeren. Eén van de problemen in Mostar was dat het leek of elk besluit, tot aan de knopen van het politie-uniform toe, voor een unaniem besluit naar de Raad moest worden terugverwezen. Op die manier kun je zo'n bestuur niet uitvoeren.
Mevrouw Müller had het ook over de financiering. Je kunt een optreden niet financieren door met de pet bij de lidstaten rond te gaan en dan maar hopen dat ze er iets in gooien, en - belangrijker nog - dan maar hopen dat ze inderdaad wat geven als ze zeggen dat ze wat zullen geven. Van dat geld bleek maar al te vaak geen spoor te bekennen. Dit soort optredens moet uit de EU-begroting worden gefinancierd, waarna het Europees Parlement zijn taak als begrotingsautoriteit kan vervullen.
Wat de materiële wederopbouw betreft was Mostar zonder meer een succes. Ik ben er geweest en ik heb gezien hoeveel vooruitgang er werd geboekt, maar wat de politieke wederopbouw betreft was het een flop. De lessen die mevrouw Müller ons in haar verslag leert moeten we ons goed in de oren knopen. Zelf heb ik enorm veel bewondering voor het werk van de mensen in het veld. Die bewondering voel ik niet voor de mensen aan wie zij verantwoording schuldig waren.
Tot besluit wil ik nog iets zeggen over een beroemd Spaans boek dat u wel zult kennen; het is geschreven door iemand die nauw verwant was met de man die waarschijnlijk de nieuwe Voorzitter van het Europees Parlement wordt. Volgens dat boek is vrede onmogelijk. Wat Mostar aangaat zou ik in navolging van dat boek willen zeggen dat politieke wederopbouw onmogelijk was en zal blijven zolang wij niet duidelijk aangeven wie wat moet doen, wanneer ze het moeten doen en hoe ze het moeten doen. Hopelijk worden we wijzer van die lessen.

Habsburg-Lothringen
Mijnheer de Voorzitter, ik wil u eerst en vooral van harte danken voor uw woorden over mijn bijdrage in het Spaans. Ik beloof u dat ik, wanneer ik volgende keer samen met mevrouw Ferrer een bijdrage voorbereid, dit in het català zal trachten te doen om zo deze belangrijke cultuurtaal in Europa te steunen.
Sta mij toe dat ik in het Duits verder ga en om te beginnen tegen de heer Titley zeg dat het mij eigenlijk verheugt dat deze discussie over Mostar vandaag als laatste debat van het jaar plaatsvindt, omdat ik toch hoop dat dit debat ook naar de toekomst zal wijzen en aangeven welke taken en doelstellingen wij ook in de komende jaren in het voormalige Joegoslavië moeten vervullen en verwezenlijken. Ik verheug mij principieel zeer over dit verslag, over het feit dat dit verslag werd voorgelegd, en ik verheug er mij ook over dat het zo scherp is geformuleerd. Ik ben het waarschijnlijk niet op ieder punt eens met mevrouw Müller, maar ik ben wel blij dat haar verslag zo duidelijk is.
Wat ik vooral zou willen beklemtonen, is dat het volgens mij enorm belangrijk is dat de Europese Unie in Mostar althans duidelijk zijn mening te kennen heeft gegeven, vooral omdat ze zo vaak verstek heeft laten gaan en niet heeft geholpen wanneer men dat van haar verwachtte.
Ik ben ook de overtuiging toegedaan dat de EU-bestuurder, de voormalige burgemeester van Bremen, Hans Koschnick, een enorme prestatie heeft geleverd. Ik heb enkele keren de gelegenheid gehad hem te bezoeken. Ik heb de vooruitgang, die zoëven ook door de heer Titley werd beschreven, daarginds zelf kunnen vaststellen. Het was zeer interessant de heer Koschnick tijdens onze gesprekken te horen beklemtonen hoeveel hij uit het bestuderen van de geschiedenis heeft geleerd. Hij verwees daarbij met name naar het compromis over Moravië van 1906, dat in Europa het eerste voorbeeld was van hoe een wettelijke basis voor het vreedzame samen-leven van volkeren en volksgroepen, gelijkgerechtigd naast elkaar, kan worden gelegd.
Ik zou er echter ook op willen wijzen dat het met het werk en de taak van de heer Koschnick eigenlijk mis is gegaan op het moment dat hij zich niet meer aan de grondbeginselen van dit Moravische compromis heeft gehouden.
Maar Mostar toont volgens mij ook duidelijk aan dat veel van wat in het Akkoord van Dayton werd besloten, gewoon niet naar het beoogde doel kon leiden, omdat veel van de betrokken personen niet van plan waren zich met de nodige energie erachter te zetten en eraan te werken.
Sta mij toe dat ik bij deze gelegenheid misschien nog twee korte voorbeelden geef die in dit verband het vermelden waard zijn. Het gaat tweemaal om de mensenrechten. Het ene voorbeeld is dat van de katholieke geestelijke Matanovi, die samen met zijn ouders nog altijd gevangen wordt gehouden door het BosnischServische leger. De bisschop van Banjaluka, Komarica, stelt dat telkens weer aan de kaak en zegt ook waar die man zich bevindt. Er worden echter geen praktische maatregelen genomen om hem te bevrijden en aldus voor de uitvoering van het Akkoord van Dayton te zorgen.
En dan is er het geval van kolonel Peresyn, wiens vliegtuig bij de bevrijding van West-Slavonië werd neergehaald. De kolonel landde in Servisch gebied en kwijnt nu nog altijd weg in de gevangenis. Hoewel men precies weet waar hij zich bevindt, wordt er ter plaatse niets ondernomen.
Volgens mij zijn dit allemaal tekenen die duidelijk maken dat wij ook als college de taak hebben in de komende jaren meer aandacht te schenken aan de verplichtingen die wij in onze buurlanden hebben, de Europese verplichtingen die wij hebben en de verplichting die wij hebben om ons ook voor het voormalige Joegoslavië in te zetten.

De Voorzitter
Dank u wel, mijnheer Habsburg-Lothringen. Ik dacht dat dit uw eerste twee bijdrages waren in deze Vergadering. Ik wil u dan ook danken voor uw bijdrage en ik ben ervan overtuigd dat uw meningen een waardevolle bijdrage zullen vormen aan onze debatten.

Fischler
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, bij wijze van tegenprestatie zal ik nu eens Engels praten.
De Commissie waardeert het zeer dat zowel het Europees Parlement, in het bijzonder de Begrotingscommissie en de Commissie Begrotingscontrole, als de Europese Rekenkamer zo vroeg al een actieve, ondersteunende belangstelling voor dit eerste, grootscheepse gemeenschappelijk optreden van de Europese Unie in het kader van het GBVB aan de dag hebben gelegd. Zowel de Commissie als het EU-bestuur hebben in hun gezamenlijke officiële reactie op het verslag van de Rekenkamer verklaard in te stemmen met de bevindingen en aanbevelingen van dat verslag. Het verslag van mevrouw Müller onderschrijft deze bevindingen voor een groot deel door aan te geven welke belangrijke institutionele lessen uit deze unieke ervaring getrokken moeten worden.
Wij kunnen ons vinden in de conclusie van de ontwerp-resolutie dat dit gemeenschappelijk optreden gerechtvaardigd en nuttig was, al zijn niet alle doelstellingen gehaald, en dat er waardevolle lessen voor de toekomst uit getrokken kunnen worden. Het voert te ver om de in het verslag besproken onderwerpen, waarvan een groot deel overigens op de agenda van de IGC staat en zorgvuldig behandeld dient te worden, in detail te bespreken. De politieke en bestuurlijke procedures moeten in de toekomst zeer zeker gestroomlijnd worden. De financiële verantwoordelijkheid moet duidelijk aangegeven worden. Een degelijke voorbereiding, follow-up en toezicht door een permanente structuur zou de efficiëntie enorm vergroten. Dat geldt ook voor de financiering uitsluitend door de communautaire begroting.
Aanbeveling nr. 14 roept de Commissie op voorstellen voor nieuw gemeenschappelijk optreden in het voormalige Joegoslavië te doen, met name voor de terugkeer van vluchtelingen en de ondersteuning van onafhankelijke media. De Commissie is evenwel van mening dat zij, met uitzondering van de steun aan het kantoor van de Hoge Vertegenwoordiger, voldoende instrumenten en begrotingsmiddelen uit hoofde van de eerste pijler heeft om aan goed omschreven behoeften te voldoen.

De Voorzitter
Dank u wel, mijnheer de commissaris.
Het debat is gesloten.
Wij gaan over tot stemming.
(Het Parlement neemt de resolutie aan)

Van Bladel
Ik vind het erg triest dat het laatste debat over een mislukking van EU-beleid moet gaan waarin zoveel mensen hun energie hebben gestopt en de persoon van de heer Koschnick zich persoonlijk zoveel risico's heeft veroorloofd. Dit eerste project moest een ideaal voorbeeld worden van het gezamenlijk buitenlands beleid. Wel, in de wederopbouw zijn wij enigszins geslaagd, maar in politiek opzicht absoluut niet. En mede door de onduidelijke bevoegdheden met name bij toewijzing van de middelen op beslissende momenten, Raads- en Commissiebesluiten die elkaar tegenwerken. Ik treed niet in de details. De Rekenkamer en mevrouw Müller hebben uitstekend werk gedaan. Maar duidelijk is: de Unie worstelt met haar buitenlands beleid. Dit verslag van de Rekenkamer heeft daarom een zware politieke lading en wij kunnen daarom in de toekomst als Parlement ook niet toestaan dat dit gebeurt. Dit kan niet geruisloos voorbijgaan aan de komende Intergouvernementele Conferentie. Dan zouden wij hier eigenlijk voor joker zitten in dit Parlement. Dit moet consequenties hebben. Goede Kerstmis en een goede jaarwisseling.

De Voorzitter
Dank u wel, mevrouw van Bladel.

Onderbreking van de zitting
De Voorzitter
Dames en heren, ik veronderstel dat jullie allemaal gemerkt hebben dat ik een gelukkig voorzitter ben. Het Reglement biedt mij vandaag niet alleen de gelegenheid om de laatste vergadering van dit jaar af te sluiten en de vooruitzichten voor de toekomst te bespreken maar ook de laatste woorden van de eerste helft van de zittingsperiode uit te spreken, m.a.w. de laatste woorden van het ondervoorzitterschap waartoe ik behoor.
Ik wil jullie eerst en vooral het beste toewensen voor de komende feesten en voor volgend jaar. Toen ik een jaar geleden ook al het voorrecht genoot de laatste vergadering af te sluiten, deed ik dat in gezamenlijk overleg met jullie allen met enkele woorden uit de christelijke cultuur die gelovigen en ongelovigen kunnen verenigen: " Vrede aan alle mensen van goede wil" . Helaas hebben wij tijdens het afgelopen jaar niet van deze vrede kunnen genieten. Er zijn heel wat conflicten geweest en er blijven nog altijd vele conflicten bestaan. Ik weet dat, wanneer ik jullie prettige feesten toewens, er een donkere wolk boven onze hoofden hangt die ons eraan herinnert dat er inderdaad nog altijd vele conflicten woeden, zoals dit bloedige en pijnlijke conflict in een deel van Afrika.
Ik wil aan het einde van de eerste helft van deze zittingsperiode alle medewerkers en leden van de Vergadering feliciteren en danken.
Ik wil eerst en vooral de zaalwachters danken die hun taak zo discreet vervullen.
Ik wil ook de ambtenaren danken die dag na dag achter de schermen instaan voor de Infosessie en de Arc-en-ciel . De eersten beschikken over een benijdenswaardige zin voor synthese en de laatsten - het dient gezegd - zorgen er net als goede grimeurs voor dat onze bijdragen door hun handen gaan zonder dat wij er ons daarna bewust van zijn dat dit gebeurd is.
Ik wil ook de tolken danken. Zij moeten vaak à bout de souffle werken omdat wij hen onder druk zetten en snel willen gaan om tijd te winnen. Mag ik er ook op wijzen dat zij heel vaak - of toch in een aantal gevallen - bijdrages, die in de oorspronkelijke taal niet begrijpelijk zijn, omzetten in bevattelijke bijdrages.
Dames en heren, mijn dank moet ook uitgaan naar de diensten van de Voorzitter. Aan het einde van een mandaat heeft men de neiging om heel oprecht te zijn. Welnu, ik moet zeggen dat, wanneer wij in deze Vergadering problemen hebben, dit komt omdat wij als voorzitter het goede werk van de ambtenaren van de Voorzitter in de war sturen.
Tenslotte wil ik jullie allemaal danken, dames en heren. Mijns inziens zijn er geen goede of slechte voorzitters. Er zijn goede of slechte vergaderingen. Ik heb het enorme geluk gehad altijd goede vergaderingen te mogen leiden. Ik wil jullie dan ook in alle oprechtheid van ganser harte danken.

(De vergadering wordt te 13.05 uur gesloten)

