Jednominutowe wypowiedzi w znaczących kwestiach politycznych
Kinga Gál
(HU) W zeszłym tygodniu, już po raz trzeci, Węgierska Akademia Nauk zorganizowała Światowe Forum Naukowe we współpracy z UE, UNESCO i Międzynarodową Radą Nauki. W forum wzięli udział naukowcy i decydenci z ponad 60 krajów, w tym głowy państw, dyrektor generalny UNESCO i odpowiedzialny za ochronę środowiska w Komisji [...] (wtrącenie: Przepraszam, panie przewodniczący, ale nie mogę kontynuować w tych warunkach!).
W ślad za propozycją pana László Sólyoma, prezydenta Republiki Węgierskiej, by utworzyć światową organizację ds. ochrony środowiska, przywódcy Programu Środowiskowego Narodów Zjednoczonych (UNEP) ogłosili powstanie nowej organizacji międzynarodowej. Na forum uznano także za pożądane, by parlamenty jak największej liczby państw ustanowiły instytucję rzecznika odpowiedzialnego za przyszłe pokolenia.
Główne przesłanie Światowego Forum jest takie, że świat nauki i polityki muszą działać razem, by zatrzymać zmiany klimatyczne i zniszczenie środowiska. Jak stwierdzili uczestnicy, w Budapeszcie powstało "naukowe Davos”, innymi słowy, Budapeszt jest tym dla nauki, czym dla spraw gospodarczych jest Davos.
Kolejne wydarzenie z tej serii odbędzie się w 2009 r., kiedy to do Budapesztu przybędą ministrowie nauki, edukacji i finansów z całego świata, by wziąć udział w głównym wydarzeniu Roku Kreatywności. Chciałabym prosić Komisję i wszystkich państwa o poparcie tego wydarzenia i przyświecającej mu idei, którą jest to, że musimy chronić siebie i przyszłe pokolenia oraz środowisko naturalne i jego zrównoważony rozwój. Dziękuję za udzielenie głosu, panie przewodniczący!
Eluned Morgan
Panie przewodniczący! Jednym z największych problemów związanych z polityką UE jest jej wdrażanie. Odnosi się do w szczególny sposób do dyrektyw dotyczących strategii lizbońskiej i zmian klimatycznych.
W dniu 4 stycznia 2006 r. przepisy dotyczące charakterystyki energetycznej budynków zawarte w dyrektywie 2002/91/WE powinny były zostać wdrożone we wszystkich państwach członkowskich. Pozwoliłoby to na ogromną oszczędność energii. Problem polega na tym, że tylko osiem państw notyfikowało pełną transpozycję w terminie. Oznacza to, że wszystkie pozostałe państwa nie wdrożyły przepisów, pod którymi same się podpisały: Francja, Włochy, Belgia, Luksemburg, Wielka Brytania, Hiszpania, Austria, Finlandia, Szwecja, Estonia, Łotwa, Polska, Czechy, Słowenia, Węgry, Rumunia, Grecja, Cypr i Malta.
Unia Europejska straci wiarygodność, a jej wysiłki na rzecz zmniejszenia emisji dwutlenku węgla nie będą traktowane poważnie, jeżeli przepisy unijne nie będą wdrażane na czas. Wzywam pana o zwrócenie się na piśmie do wymienionych przeze mnie przed momentem państw, by przyspieszono wdrożenie tej ważnej dyrektywy.
Cristian Silviu Buşoi
(RO) Bezpieczeństwo włoskich obywateli na terytorium Włoch podlega wyłącznej jurysdykcji włoskiego rządu. Rząd Rumunii nie może w żaden sposób ingerować w tę kwestię. To, co rząd rumuński może zrobić, i co już robi, to prowadzenie współpracy i dostarczanie wszelkich informacji potrzebnych do zapobieżenia popełnianiu ewentualnych przestępstw przez obywateli Rumunii.
Do tej pory, rząd Włoch nie miał żadnej strategii na rzecz poprawy sytuacji Romów na swoim terytorium. Świadczy o tym najlepiej fakt, że rząd włoski nie wystąpił z wnioskiem o fundusze unijne na integrację Romów, mimo że już od paru dobrych lat jest jasne, że problem Romów wymaga podjęcia jakichś działań.
Państwa członkowskie Unii Europejskiej mają prawo wydalić obywateli, którzy popełnili przestępstwo, jednak żadne z nich nie może mieć prawa wydalić obywateli Unii, którzy przestępcami są tylko potencjalnie, którzy nie popełnili żadnego niedozwolonego czynu.
W dyrektywie 38 z 2004 r. jasno określono tego typu sytuacje i rząd włoski działa niezgodnie z duchem europejskiej dyrektywy.
Parlament Europejski i europejscy funkcjonariusze powinni zająć stanowisko w kwestii dekretu 181 z 1 listopada 2007 r. i zwrócić się do włoskiego parlamentu, by ostateczna wersja tego aktu była zgodna z duchem dyrektywy europejskiej.
Mirosław Mariusz Piotrowski
Panie Przewodniczący! Ostatnio Valéry Giscard d'Estaing, były prezydent Francji i główny architekt traktatu konstytucyjnego, odrzuconego w referendum we Francji i Holandii, stwierdził, że przyjęty w Lizbonie Traktat reformujący Unię Europejską jest jedynie zrewidowaną wersją traktatu konstytucyjnego, z którego z premedytacją usunięto odniesienia do konstytucji.
Cytuję jego słowa: "Przede wszystkim po to, żeby zapobiec groźbie jakichkolwiek referendów, unikając nazewnictwa przywodzącego na myśl konstytucję” - koniec cytatu.
Tak oto obywatele państw Unii Europejskiej dowiedzieli się, że referendum w sprawie traktatu reformującego stanowi dla Europy zagrożenie, a autorzy tego traktatu przyznają, że celowo dopuszczają się manipulacji, wprowadzając w błąd narody Europy.
Ta bulwersująca wypowiedź pokazuje, że referenda w sprawie traktatu są konieczne, ale zanim się odbędą, potrzebna jest wreszcie uczciwa debata, także na forum Parlamentu. Nasi wyborcy muszą wiedzieć, czym naprawdę jest ten dokument.
Věra Flasarová
(CS) Panie i panowie! Podczas niedawnego spotkania z obywatelami Czech, dowiedziałam się, że w dalszym ciągu są osoby, które doświadczają trudności w związku z nadal niezakończoną harmonizacją ustawodawstwa państw członkowskich dotyczącego ułatwień dla osób niepełnosprawnych podróżujących poza terytorium swojego państwa. Mówiłam już w tym roku w Parlamencie o tym, że harmonizacja ustawodawstwa w ramach UE, pozwalająca osobom z różnym stopniem niepełnosprawności umysłowej i fizycznej otrzymać jednolity dokument uprawniających do ułatwień na terenie całej Unii, umożliwiłaby takim osobom realizację ich prawa do swobodnego przemieszczania się, a tym samym, pełniejszy udział w naszym społeczeństwie.
Inna kwestia poruszona przez moich rozmówców, która zasługuje na naszą uwagę, dotyczy ostatecznego terminu ogłaszania wezwań do składania wniosków o dofinansowanie projektów z Europejskiego Funduszu Społecznego. Cieszy mnie fakt, że fundusze te są skierowane do osób, które naprawdę ich potrzebują. Jednakże sporządzenie i złożenie wniosku w okresie pomiędzy ogłoszeniem wezwania a terminem wyznaczonym na zgłaszanie projektów jest, w opinii organizacji osób niepełnosprawnych, czasem nadludzkim osiągnięciem nawet dla zupełnie zdrowej osoby. Wiem, że w traktacie reformującym w większym stopniu uwzględniono interesy osób niepełnosprawnych, jednak to nie rozwiąże wszystkich problemów. Musimy się zatem zastanowić, czy powinniśmy poświęcać więcej uwagi osobom niepełnosprawnym. Gdzie przebiega granica pomiędzy sprawnością a niepełnosprawnością? Jeżeli chodzi o pomoc, kto jest jej dawcą, a kto stoi po stronie odbiorców? Każdy z nas może któregoś dnia znaleźć się po drugiej stronie tego równania.
Bernard Wojciechowski
Panie Przewodniczący! Prasa w Polsce podała, że w Madrycie na pomniku upamiętniającym ofiary zamachu terrorystycznego z 11 marca 2004 r., brakuje nazwisk dwóch Polek. Nie ma nazwisk Danuty Teresy Szpili i Aliny Marii Bryk. Ich rodziny są oburzone. Pomnik odsłonięto osiem miesięcy temu.
Podobno pominięto także nazwiska imigrantów z Maroka i Rumunii. Stąd moje pytanie do kolegów i koleżanek z Hiszpanii: czy naprawiono już ten błąd? Dlaczego nie zamieszczono na pomniku tych nazwisk? Proszę również pana przewodniczącego o zainteresowanie się i interwencję w tej sprawie.
Dimitar Stoyanov
(BG) Panie przewodniczący, panie i panowie posłowie!
Ahmed Dogan, przywódca antykonstytucyjnej partii tureckiej Ruch na rzecz Praw i Wolności (MRF), która jest popierana przez bułgarski rząd, ogłosił w wieczór drugiej tury wyborów lokalnych, że kupowanie głosów wyborczych to w Europie normalna praktyka. To haniebne stwierdzenie wzbudziło słuszny gniew bawarskiego ministra spraw europejskich Markusa Södera. W wywiadzie dla Die Welt Söder zażądał przeprowadzenia dochodzenia i wstrzymania wypłaty funduszy unijnych dla Bułgarii.
MRF jest politycznym spadkobiercą tureckiej organizacji terrorystycznej. Ahmed Dogan był założycielem tej organizacji, za co został skazany i osadzony w więzieniu jako terrorysta. Od samego początku, partia Ataka sprzeciwiała się istnieniu tej mafijnej struktury, której zasoby finansowe są wykorzystane do kupowania głosów wyborczych, a także wymuszania haraczu i straszliwej dyskryminacji Bułgarów w ich własnym kraju.
Wstrzymanie wypłaty funduszy unijnych będzie równoznaczne z ukaraniem narodu bułgarskiego z powodu politycznego mafiosa. Należy raczej zatrzymać samego Dogana! Skoro uznał kupowanie głosów wyborczych za normalną praktykę europejską, możecie sobie państwo wyobrazić, w jaki sposób czterej przedstawiciele Ruchu na rzecz Praw i Wolności znaleźli się w grupie liberałów tu w Parlamencie Europejskim!
Ten Parlament powinien potępić antydemokratyczne stwierdzenia Ahmeda Dogana i utworzyć komisję śledczą do zbadania ostatnich wyborów lokalnych i wyborów do Parlamentu Europejskiego, które odbyły się w maju tego roku. Dziękuję!
Jaroslav Zvěřina
(CS) Panie i panowie! Ostateczna decyzja o wejściu dziewięciu państw członkowskich UE do strefy Schengen została przyjęta z entuzjazmem przez obywateli Czech. Spowoduje ona formalne zmiany w systemie bezpieczeństwa i ochronie granic państwowych, ułatwi swobodny przepływ towarów i osób, jednak przyniesie także zaskakujące komplikacje. Podczas niedawnego spotkania władz lokalnych z kraju południowoczeskiego, Bawarii i Górnej Austrii, niektórzy eksperci wspomnieli o tym, że wzdłuż dawnych granic państwowych może powstać nowa bariera w postaci tzw. strefy ochrony ścisłej Parku Narodowego Šumava. Niektóre szlaki turystyczne po stronie bawarskiej graniczą ze strefą ochrony ścisłej, a restrykcyjne przepisy ochrony środowiska nie zezwalają na to, by szlaki te przecinały terytorium Czech. Nie tak dawno wzdłuż granicy czesko-austriackiej i czesko-niemieckiej przebiegała żelazna kurtyna, odcinając dawne Niemcy Wschodnie i Czechosłowację od demokratycznego świata. Możemy dożyć sytuacji, w której mieszkańcy tych regionów będą podzieleni nie przez żelazną, ale zieloną kurtynę.
Bernd Posselt
(DE) Panie przewodniczący! Najmocniej przepraszam, ale przekładając przedostatnie wystąpienie nasz, skądinąd niezwykle kompetentny tłumacz języka niemieckiego stwierdził, że pan Söder jest bułgarskim ministrem do spraw europejskich. Sądzę, że należy jednak sprostować, że w rzeczywistości jest on ministrem do spraw europejskich Bawarii, pokazuje to jednocześnie, jak ważne jest byśmy znów otrzymywali protokoły w formie pisemnej, nie jedynie nagrania audiowizualne.
Przewodniczący
Odnotujemy tę uwagę.
Oddaję głos panu posłowi Dîncu. Czy pan poseł jest nieobecny?
Richard Corbett
Panie przewodniczący! To jest debata na zasadzie zgłoszeń z ław poselskich.
Jak pan poseł zdołał się zgłosić będąc nieobecny na sali?
Przewodniczący
Rozumiem, że pan poseł jest zainteresowany propagowaniem zgłoszeń z ław poselskich i się to panu bardzo dobrze udaje!
Kristian Vigenin
Panie przewodniczący! Chciałbym zwrócić pańską uwagę na wzmożoną aktywność sił skrajnie prawicowych, o której jesteśmy skłonni czasami zapominać lub nawet ją wybaczać.
W przeciągu niecałego miesiąca byliśmy świadkami kilku niepokojących wydarzeń. W październiku grupa młodych Włochów znieważyła pamięć o Holokauście skandując prohitlerowskie hasła w obozie koncentracyjnym Dachau. W Hiszpanii doszło do rasistowskich ataków na imigrantów w Barcelonie i Madrycie. Paramilitarna Straż Węgierska pokazała swoje brutalne oblicze w Budapeszcie. W ostatnich dniach widzieliśmy, jak skrajnie prawicowe idee, sprzeczne z najbardziej podstawowymi wartościami naszego wspólnego projektu europejskiego zatruwają życie polityczne Belgii i Włoch, wpływając na decyzje i działania polityczne.
Na szczególną uwagę zasługuje zeszłotygodniowy wiec skrajnej lewicy w Pradze, zorganizowany 9 listopada dla uczczenia pogromu antyżydowskiego z 1938 r., znanego jako noc kryształowa. Wszystkie te wydarzenia stają się częścią naszego codziennego życia. Czas się obudzić. My, europejscy parlamentarzyści, powinniśmy stać na czele bitwy o zasady, które sprawiły, że znaleźliśmy się w tej Izbie: pokój, demokracja, tolerancja, sprawiedliwość i solidarność. Pozwolę sobie podkreślić, że obecność skrajnie prawicowej grupy politycznej w tym Parlamencie stanowi zachętę dla ekstremistów w całej Europie. Mam tylko nadzieję, że temu nadużyciu demokracji już wkrótce położony zostanie kres.
Marios Matsakis
Panie przewodniczący! Jest prawie pewne, że wirus pryszczycy, który spowodował ogromne straty gospodarcze w Wielkiej Brytanii zeszłego lata wydostał się z laboratorium w Pirbright w hrabstwie Surrey. Placówka ta jest unijnym laboratorium referencyjnym, którego zadaniem ma być ochrona naszych zwierząt przed chorobami zakaźnymi, nie zaś wywoływanie epidemii przez swoją niekompetencję.
W ostatnich dwóch tygodniach to samo laboratorium zanotowało kolejną, jak się wydaje, porażkę. Publikowano w nim masę dezorientujących, a czasami sprzecznych, wyników badań na temat pryszczycy, które zostały przeprowadzone na próbkach zwierzęcych pochodzących z Cypru. To ewidentnie nieodpowiedzialne zachowanie miało poważny wpływ na setki rolników brytyjskich. Władze cypryjskie za całe zamieszanie winią Komisję Europejską, a obywatele są, co zrozumiałe, dość wzburzeni.
Zanim w laboratorium w Pirbright dojdzie do kolejnego niebezpiecznego niedopatrzenia, apeluję, dla dobra rolnictwa, by zwrócił się pan do Komisji o usunięcie go z listy laboratoriów referencyjnych prowadzących testy zwierzęce i zastąpienie bardziej wiarygodną placówką.
Mieczysław Edmund Janowski
Panie Przewodniczący! Chciałbym poruszyć kwestię, która niedawno nas wszystkich dotknęła, mianowicie zmiany czasu z letniego na zimowy, (a w marcu będzie odwrotnie).
Mówi się o tym, że są to duże oszczędności w zużyciu energii elektrycznej. Wydaje mi się, że jest to nieprawda, bowiem długość dnia słonecznego się nie zmienia w żaden sposób. Nie zmienia się także zużycie energii na oświetlenie ulic, bo to jest regulowane automatycznie w zależności od natężenia światła.
Nie zmienia się zużycie energii elektrycznej w zakładach przemysłowych. Można mówić jedynie o niewielkich oszczędnościach energii elektrycznej w domu, ale drukuje się nowe rozkłady jazdy, zatrzymuje się pociągi, są perturbacje dla osób w wieku starszym, dla dzieci również, są perturbacje w systemach informatycznych. Byłbym rad, panie przewodniczący, gdyby Parlament usłyszał kompetentną informację Komisji na temat zysków i strat spowodowanych zmianami czasu.
James Nicholson
Panie przewodniczący! Chciałbym zwrócić uwagę Izby na propozycję FIFA, organu zarządzającego piłką nożną, w myśl której zawodnicy urodzeni w Irlandii Północnej będą mogli grać w reprezentacji Republiki Irlandii. Północnoirlandzka drużyna narodowa ma bardzo chwalebną historię, sięgającą wiele dekad wstecz i pamiętającą wiele wspaniałych drużyn piłkarskich, które przez te wszystkie lata zdołały wygrać rywalizację z wieloma dużymi krajami europejskimi. Przez te wszystkie lata Irlandia Północna doświadczyła wielu trudności, podobnie jak w ciągu ostatnich 30 lat, lecz przez cały ten czas piłka nożna jednoczyła ludzi między sobą. Dlatego, zwracając się do FIFA, chcę jasno powiedzieć: droga, którą obieracie jest niesłuszna i z pewnością nie zwiększy szans Irlandii Północnej na osiągnięcie pełnego rozwoju w przyszłości, w szczególności w momencie, kiedy sądziliśmy, że wracamy do normalności.
Glyn Ford
Panie przewodniczący! Chciałbym podnieść kwestę spółki Cadbury Schweppes, która właśnie ogłosiła w moim okręgu wyborczym, że zamierza zamknąć swoją fabrykę w Keynsham, likwidując 500 miejsc pracy i przenosząc produkcję do Polski. Zamiarowi temu sprzeciwiły się brytyjskie i polskie związki zawodowe sądząc, że w ten sposób Cadbury Schweppes usiłuje dokonać tzw. wyścigu w dół, zatrudniając osoby gotowe przyjąć najniższe wynagrodzenie.
Czekolada jest produkowana w Keynsham od 250 lat, od prawie 100 lat - przez Cadbury Schweppes. Zamkniecie fabryki spowoduje likwidację 500 miejsc pracy, a uwzględniając pośrednie skutki dla podwykonawców, liczba ta sięga około 1 500.
Spółka ma nadzieję uzyskać fundusze europejskiej na pokrycie części kosztów przeniesienia produkcji. W pełni popieram projekty służące tworzeniu nowych miejsc pracy w Europie i mam nadzieję, że Komisja będzie je nadal realizować - czy to w Wielkiej Brytanii, Polsce, czy innym kraju - jednak fundusze z Unii Europejskiej mają służyć tworzeniu miejsc pracy, nie zaś ich przenoszeniu. Mam nadzieję, że Komisja zostanie bardzo wyraźnie poinformowana, że oczekujemy, iż nie sfinansuje likwidacji tych miejsc pracy.
Czesław Adam Siekierski
Panie Przewodniczący! Integracja w Unii Europejskiej przechodzi kolejne etapy. Oto w wyniku wdrażania traktatu z Schengen kolejna grupa państw wejdzie do obszaru, gdzie zlikwidowano ograniczenia i kontrole graniczne. Przyjmujemy to z ogromnym zadowoleniem. Znaczna część wschodniej granicy Polski to także granica Unii Europejskiej.
Wprowadzanie w życie ustaleń z Schengen nakłada na Polskę dodatkowe systemy kontroli na tej granicy. Myślę tu o granicy z Ukrainą, państwem, które po przemianach demokratycznych i gospodarczych staje się ważnym partnerem Unii. Polskę i Ukrainę wiążą wieki wspólnej sąsiedzkiej historii. Dziś potrzebujemy szczególnie bliskich kontaktów i współpracy naszych obywateli, naszych narodów.
Dlatego musimy tworzyć dobre warunki i udogodnienia, a ograniczać do minimum niepotrzebne wymogi administracyjne i koszty dla osób przemieszczających się przez granicę ukraińsko-polską, a właściwie ukraińsko-unijną. To nie ma być granica podziału, lecz granica dobrosąsiedzkiej współpracy. Granica, która w przyszłości pozostanie jedynie formalnie na papierze, kiedy Ukraina zintegruje się z Unią -miejmy taką nadzieję.
Viktória Mohácsi
(HU) Panie przewodniczący, panie i panowie! Chciałabym zabrać głos na temat sytuacji zaistniałej w związku z rumuńskimi Romami we Włoszech. Jest godne ubolewania, że musiało dojść do takiej tragedii, żeby decyzja władz włoskich, różnie interpretowana przez różne osoby, naświetliła rzeczywisty problem, o którym, odkąd pamiętam, mówiłam na każdym możliwym forum.
W tej Izbie wspominałam o braku polityki integracyjnej względem Romów podczas dyskusji na temat akcesji Rumunii i Bułgarii. Fakt, że mniejszości opuszczają swoją ojczyznę w nadziei na lepsze życie jest niewątpliwym problemem. Jednak ogromnym problemem jest także to, że na terenie Unii Europejskich mają miejsce przypadki dyskryminacji i że pewne mniejszości zmuszone są opuścić kraj swojego urodzenia.
Nadszedł czas, by stworzyć całościową strategię, za którą opowiedzieliśmy się w decyzji z kwietnia 2005 r. - opowiedział się za nią ten Parlament - zwracając się do Komisji, by wystąpiła do państw członkowskich o stworzenie takiej strategii. Rumunia, Bułgaria, Węgry i Słowacja już stworzyły taką strategię i biorą udział w programie "Dekada integracji Romów”.
Skoro wytyczne z 2005 r. i decyzja Parlamentu to dla Komisji, czy państw członkowskich za mało, sprawę należy podjąć ponownie. Musimy stworzyć nie tylko całościowa strategię na rzecz Romów, ale także, w celu przyspieszenia jej stworzenia i podkreślenia jej wagi, musimy jak najszybciej powołać tak zwany fundusz unijny, który pomoże dokonać pełnej integracji Romów, w szczególności położyć kres segregacji edukacyjnej.
Hanna Foltyn-Kubicka
Panie Przewodniczący! Miałam wprawdzie mówić dzisiaj o sytuacji w Birmie, jednak informacje, które otrzymałam, zmuszają mnie, aby ponownie zwrócić państwa uwagę na Rosję.
Podczas gdy w Mafrze trwały przygotowania do szczytu Unia Europejska - Rosja, w położonym 720 kilometrów od Moskwy mieście Kazań rozegrał się kolejny akt ciągnącego się od dawna dramatu walki władzy z mediami. Tym razem rolę ofiary odegrała Natalia Pietrowa, twórczyni filmów dokumentalnych między innymi o Czeczenii. W rolach oprawców wystąpili nieumundurowani funkcjonariusze miejscowej policji.
Zatrzymali oni Pietrową w jej domu na oczach rodziców oraz dwójki małych dzieci. Podczas aresztowania straciła przytomność, była kilkukrotnie bita oraz przypalana papierosami. Ocknęła się na komisariacie policji, skąd wypuszczono ją po kilku godzinach. Obrażeń nie uniknęły też jedna z córek oraz matka dziennikarki. Czy to są standardy działań policji w demokratycznym państwie będącym członkiem Rady Europy? Czy są to wydarzenia, które stanowczo trzeba nagłaśniać na tym forum, aby uświadomić Europie, co tak naprawdę dzieje się w Rosji?
Pedro Guerreiro
(PT) Chciałbym skorzystać z otwarcia sesji plenarnej Parlamentu Europejskiego, by wyrazić naszą solidarność z pracownikami Gestnave i Erecta, którzy z determinacją i odwagą kontynuują swoją walkę o włączenie do Lisnave. Włączenie to, jeżeli nastąpi, będzie jedynie realizacją postanowień umowy podpisanej 10 lat temu pomiędzy rządem portugalskim a Mello Group w ramach restrukturyzacji przemysłu stoczniowego na półwyspie Setúbal, a także przepisów portugalskiego kodeksu pracy.
Kończąc, chciałbym wyrazić pełne poparcie dla niezliczonych inicjatyw podejmowanych przez pracowników Gestnave, Erecta i Lisnave przez te wszystkie lata w celu wyegzekwowania prawa, osiągnięcia sprawiedliwości dla pracowników i zapewnienia przyszłości przemysłowi stoczniowemu w Portugalii.
Avril Doyle
Panie przewodniczący! Z przeprowadzonego niedawno w Irlandii sondażu wynika, że poparcie dla traktatu reformującego plasuje się na alarmująco niskim poziomie - niecałe 25% badanych jest za, a ponad 62% jest niezdecydowane. Jednak w opublikowanym w tym tygodniu projekcie programu działań legislacyjnych Komisji na 2008 r. zapisano, że "kontynuowane będą także prace nad stworzeniem dla przedsiębiorców możliwości wybrania jednej podstawy opodatkowania obejmującej całą UE”.
Dr Sean Barrett, starszy wykładowca ekonomii w Trinity College w Dublinie, określił dzisiaj obniżenie w Irlandii stawki podatku od osób prawnych z 50% w latach 80. XX w. do 12,5% dekadę później mianem "najważniejszego posunięcia politycznego, które doprowadziło do transformacji gospodarczej Irlandii”.
Idea wprowadzenia jednej podstawy opodatkowania w całej UE, połączona z niebezpieczną możliwością pobierania od osób prawnych podatku od obrotu w oparciu o tę samą podstawę w każdym państwie, podważa zaufanie, przyczynia się do wzrostu eurosceptycyzmu w Irlandii i jest zupełnie chybiona w kontekście ratyfikacji traktatu reformującego.
Dlatego też wnoszę o pilne poruszenie tej sprawy z Komisją. Powinniśmy położyć nacisk na istotnych elementach proponowanego Traktatu i rzeczywistych barierach na rynku wewnętrznym, nie zaś stwarzać zagrożenie dla rozwijających się rynków, inwestycji zagranicznych i przyszłej ratyfikacji Traktatu, pracując nad niemądrym, budzącym nieufność, a tym samym niemożliwym do zaakceptowania wnioskiem dotyczącym wprowadzenia jednej podstawy opodatkowania.
Przewodniczący
Jest tu obecny pan komisarz Figeľ i na pewno starannie odnotował tę uwagę.
Anna Záborská
(SK) Zbliżający się 17 listopada ma dla Czechów i Słowaków takie same symboliczne znaczenie, jak upadek muru berlińskiego dla Niemców.
Osiemnaście lat temu nastąpił w tych krajach kres barbarzyńskiego reżimu totalitarnego. Następnie Czesi i Słowacy ponownie stali się częścią Europy. Ze względu na te wydarzenia, 17 listopada jest rocznicą nadal żywą, symbolem czegoś, o czym należy pamiętać. Zjednoczona Europa powstała ze zwycięstwa nie tylko nad nazizmem, ale także komunizmem. Tak jak nierozliczenie zbrodni i zbrodniarzy nazistowskich było zagrożeniem dla Europy, tak samo zagrażają jej nierozliczone zbrodnie reżimu komunistycznego.
Chciałabym tu przypomnieć spuściznę papieża Jana Pawła II, którego słynne słowa "nie lękajcie się” były dla słowackiej opozycji ważnym wyrazem solidarności. Chciałabym także wspomnieć prezydenta Reagana, którego słowa o "imperium zła” sprawiły, że stał się naszym prezydentem, chociaż na niego nie głosowaliśmy. Dzięki odwadze kobiet i mężczyzn, komunizm został pokonany; niesprawiedliwość ustąpiła sprawiedliwości. Wolność jest wielkim darem i cieszę się, że mogę to dziś powiedzieć jako poseł do Parlamentu Europejskiego.
Csaba Sándor Tabajdi
(HU) Zdecydowana większość Parlamentu Europejskiego była słusznie oburzona wydarzeniami we Włoszech, jednak kryje się w tym niezwykle wielka hipokryzja, panie i panowie! Tak jak byśmy nie wiedzieli, że 3-4 miliony Romów żyje w trudnych warunkach w Rumunii; tak ja byśmy nie wiedzieli, że 12 milionów Romów żyje w Europie. Pokazuje to również, że nie ma w Unii Europejskiej polityki wobec mniejszości, ani wobec rdzennych mniejszości, Romów, ani imigrantów.
Cieszę się i jestem dumny, że Europejscy Socjaliści potępili zasadę odpowiedzialności zbiorowej w odniesieniu do Włoch i cieszyłbym się również, gdyby moja grupa zrobiła to samo w odniesieniu do zbiorowego etykietowania węgierskiej mniejszości żyjącej na Słowacji.
Panie przewodniczący! Chciałbym bardzo prosić, by podczas tego posiedzenia parlamentarnego na sali była przynajmniej obecna osoba odpowiedzialna za kwestie mniejszościowe w Parlamencie Europejskim, podkomisja do spraw praw człowieka powinna wreszcie stać się normalną komisją, należy także stworzyć wreszcie jakiś monitoring, jako że nasz przewodniczący jest naprawdę "przyjazny mniejszościom”. Dziękuję.
Milan Horáček
(DE) Panie przewodniczący! Niedawno minęła czwarta rocznica uwięzienia Michaiła Chodorkowskiego oraz Platona Lebiediewa, który ma problemy z sercem i cierpi na zapalenie wątroby. To niedopuszczalne, że ci dwaj mężczyźni pozostają w więzieniu w syberyjskim mieście Czyta wbrew przepisom rosyjskiego prawa.
Ich wnioski o wcześniejsze zwolnienie, co nie jest możliwe na podstawie rosyjskiego prawa, zostały z wątpliwych powodów odrzucone, pomimo dobrego sprawowania. Celem tego posunięcia było z pewnością ograniczenie do minimum wpływu opozycji przed przyszłorocznymi wyborami.
Podczas wizyty naszej grupy w Moskwie dwa tygodnie temu spotkałem się z prawnikiem pana Chodorkowskiego, panem Juriem Schmidtem. Spotkaliśmy się także z wieloma innymi przedstawicielami Memoriału, z Garrym Kasparowem i Grigorijem Jawlińskim, którzy potwierdzili, że problem Jukosu ma w dużym stopniu tło polityczne. Z tego względu wzywam Unię Europejską, by w ramach dialogu z Rosją bardziej wyraźnie i energicznie podnosiła kwestię łamania praw człowieka. Nie chodzi tu o zemstę, ale o humanitaryzm i sprawiedliwość.
Rodi Kratsa-Τsagaropoulou
- (EL) Panie przewodniczący, panie i panowie! Chciałabym poruszyć kwestię tragicznej sytuacji politycznej w Libanie i roli, do odegrania której wzywana jest Unia Europejska. Dzień dzisiejszy jest aż zbyt typowym przykładem tego kryzysu, ponieważ po raz kolejny przełożono dziś wybory Prezydenta Republiki.
Na skutek dotykających Liban regionalnych przepychanek o władzę, pogłębił się rozdźwięk pomiędzy tamtejszymi grupami politycznymi. W rezultacie ludzie są przetrzymywani jako zakładnicy, istnieje ryzyko wybuchu wojny domowej, a cały obszar jest niestabilny.
Unia Europejska, prowadząca partnerstwo z Libanem, realizuje plan działania ustalony na podstawie polityki sąsiedztwa. Unia Europejska i jej państwa członkowskie dostarczają 40% międzynarodowej pomocy rozwojowej. Unia wypełniła swoje zobowiązania we wzmocnionych siłach pokojowych. Jednak to wszystko nie zda się na nic, jeżeli nie dojdzie do zawarcia narodowego porozumienia w celu zażegnania kryzysu. Zadanie to jest trudne, być może niemożliwe, ze względu na niepowodzenie wyborów prezydenckich. Unia musi odegrać tu rolę skutecznego negocjatora i zainicjować prawdziwy dialog. Nie mamy czasu na niezdecydowanie; nie możemy biernie czekać na rozwój wypadków.
Gerard Batten
Panie przewodniczący! Europejski Trybunał Praw Człowieka wydał ostatnio orzeczenie o daleko idących skutkach. Mówię tu o sprawie Zjednoczone Towarzystwo Maszynistów i Palaczy (ASLEF) przeciwko Wielka Brytania. Dotyczyła ona pana Jaya Lee, członka ASLEF i Brytyjskiej Partii Narodowej (BNP). Pan Lee został wykluczony z ASLEF ze względu na swoje członkowstwo w BNP. Trybunał podtrzymał tę decyzję.
BNP jest partią polityczną z neonazistowskimi korzeniami. Jednakże, zgodnie z prawem brytyjskim, członkostwo w niej jest całkowicie legalne. Rząd brytyjski przyznał, że należy obecnie zmienić prawo o związkach zawodowych tak, by mogły one wykluczać członków, których poglądów politycznych nie akceptują.
Rolą związków zawodowych jest zbiorowa reprezentacja materialnych interesów ich członków w miejscu pracy, nie zaś orzekanie, jakie poglądy polityczne są do przyjęcia, a jakie nie. Decyzja Trybunału to kolejny gwóźdź do trumny brytyjskich wolności.
Toomas Savi
Panie przewodniczący! Jesteśmy zszokowani gwałtownymi starciami pomiędzy protestującymi i policją, które miały miejsce w zeszłym tygodniu w Tbilisi w Gruzji. Fakt, że prezydent Michaił Saakaszwili ogłosił stan nadzwyczajny, by stłumić rozruchy i przeprowadził brutalną pacyfikację jest wielce niepokojący.
Jak twierdzą uczestnicy wydarzeń, rozruchy nie miały nic wspólnego z wpływami zewnętrznymi, były natomiast wyrazem silnego niezadowolenia wobec rządu.
Prezydent Saakaszwili zareagował przesadnie, gdyż przemoc nie jest właściwą odpowiedzią na uzasadnione niepokoje opozycji. Ponadto prezydent Saakaszwili oświadczył, że w styczniu 2008 r. odbędą się w Gruzji wybory prezydenckie.
Nie wolno nam zlekceważyć tych niepokojów. Unia Europejska doradzała Gruzji, jako krajowi docelowemu europejskiej polityki sąsiedztwa, w kwestii przeprowadzenia zmiany władzy. Musimy sobie zadać pytanie, czy zrobiliśmy wszytko, co w naszej mocy, by uniknąć zaistnienia takiego kryzysu, a ponadto, czy możemy mieć pewność, że sytuacja ta nie powtórzy się w innym kraju docelowym.
Tunne Kelam
Panie przewodniczący! Na niedawnym szczycie w Mafrze, strona rosyjska zaproponowała stworzenie instytutu monitorującego przestrzeganie praw człowieka w państwach UE. Przedstawiciele Rosji opowiadają się za tą inicjatywą jako za posunięciem politycznym mającym stanowić przeciwwagę dla nieprzerwanej krytyki Unii Europejskiej w związku z pogarszającą się sytuacją w zakresie praw człowieka w Rosji. Przedmiotowy instytut będzie finansowany przez Rosję.
Moim zdaniem, przywódcy UE powinni zasadniczo unikać takich prób upolityczniania kwestii praw człowieka. Prawdą jest, że między Unią Europejską a Rosją istnieją odpowiednie mechanizmy dialogu w zakresie praw człowieka. Niestety nie zostały one w odpowiedni sposób wykorzystane, głównie na skutek braku odpowiedzi ze strony Rosji na kwestie podnoszone przez UE.
Idąc tym tokiem rozumowania, można sobie wyobrazić, że teraz prezydent Ahmadinejad będzie naciskał na utworzenie na terytorium UE finansowanego ze środków irańskich instytutu do spraw praw człowieka i studiów nad Holokaustem. Jestem przekonany, że tego typu inicjatywy mogą jedynie zdyskredytować szlachetną ideę obrony praw człowieka.
