Νέα αλιευτική συμφωνία ΕΕ/Μαρόκου
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει την προφορική ερώτηση (Β5-0546/00) του κ. Varela Suanzes-Carpegna, εξ ονόματος της Επιτροπής Αλιείας, προς την Επιτροπή, σχετικά με την πορεία των διαπραγματεύσεων για μια νέα αλιευτική συμφωνία με το Μαρόκο.

Varela Suanzes-Carpegna
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, αγαπητοί συνάδελφοι, πρέπει να αρχίσω εκφράζοντας τη λύπη του Επιτρόπου Αλιείας, κ. Fischler, που δεν μπορεί να είναι σήμερα εδώ. Μίλησα προσωπικά μαζί του αυτήν την εβδομάδα και ο λόγος για τον οποίο δεν βρίσκεται εδώ είναι ότι συνέπεσε ένα γεγονός σχετικό με την Αλιεία στις Βρυξέλλες, σύμπτωση που είχαμε επικρίνει επίσης από την πλευρά μας ως Επιτροπή Αλιείας: η διεξαγωγή ενός σεμιναρίου σχετικά με τον αλιευτικό έλεγχο, στο οποίο είχαμε προσκληθεί και εμείς οι βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου την ίδια ακριβώς βδομάδα που είχαμε Ολομέλεια στο Στρασβούργο με χρονοδιάγραμμα που είναι γνωστό ένα χρόνο πριν. Το θέμα είναι, λοιπόν, διπλά σοβαρό. Το γνωστοποίησα, λοιπόν, στον κ. Fischler και το επαναλαμβάνω τώρα εδώ δημοσίως.
Ενώπιον αυτής της κατάστασης και της ενδεχόμενης έναρξης των διαβουλεύσεων την ερχόμενη Δευτέρα στις Βρυξέλλες, η Επιτροπή σήμερα δεν θα μας δώσει - νομίζω - πολλές πληροφορίες, μια και αυτές θα υπάρξουν - έτσι ελπίζουμε - από την ερχόμενη Δευτέρα 30 του μήνα. Η λογική του να μην αποκαλυφθεί εδώ - όπως μου είπε και ο ίδιος ο Επίτροπος - η στρατηγική που πρόκειται να υποστηρίξει στις εν λόγω διαβουλεύσεις είναι δικαιολογημένη και σεβαστή.
Ως πρόεδρος της Επιτροπής Αλιείας, όμως, θέλω να επωφεληθώ από την προφορική μας ερώτηση και από αυτή τη συζήτηση, για να εκφράσω και στις δύο πλευρές, - αφού και στις δύο απευθύνεται η πρόταση ψηφίσματός μας - και θέλω να το κάνω αυτό με μεγάλη ηρεμία, ορισμένες παρατηρήσεις.
Πρώτον, θέλω να υπογραμμίσω τη μεγάλη ανησυχία της Επιτροπής Αλιείας για την τεράστια καθυστέρηση των διαβουλεύσεων - σχεδόν ένα χρόνο από το τέλος της προηγούμενης συμφωνίας - που είναι και ο λόγος της προφορικής μας ερώτησης, που διατυπώθηκε ήδη τον Σεπτέμβριο.
Δεύτερον, θέλω να υπογραμμίσω τη συναίνεση που επιτεύχθηκε στους κόλπους της επιτροπής μας - και υπενθυμίζω εδώ την απαίτηση σύμφωνης γνώμης μας, απαραίτητη για μια αλιευτική συμφωνία με το Μαρόκο - συναίνεση να διαβιβαστεί καθαρά το μήνυμα που περιέχεται στην πρόταση ψηφίσματος της επιτροπής μας, την οποία έχουμε διαπραγματευτεί και παρουσιάσει σε όλες τις πολιτικές ομάδες και για την οποία θα ψηφίσουμε σήμερα.
Από την εν λόγω πρόταση ψηφίσματος θα ήθελα να υπογραμμίσω τη σταθερή υποστήριξή μας προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για να συνεχίσει τις διαπραγματεύσεις με το Μαρόκο, την έκκληση στο Μαρόκο να προσέλθει στις διαπραγματεύσεις και να βρει την καλύτερη και πιο επωφελή λύση που μπορεί να υπάρξει και που πρέπει να βρεθεί και για τις δύο πλευρές. Όπως αναφέρεται στην πρότασή μας, δεν είναι δυνατόν, στο πλαίσιο των στενών σχέσεων κάθε τύπου (πολιτικών, οικονομικών, εμπορικών, νομισματικών, πολιτιστικών κλπ.) μεταξύ των δύο πλευρών και με μια συμφωνία συνεργασίας επί ίσοις όροις, να μην υπάρχει χώρος για την αλιευτική συνεργασία που ζητά η Ευρωπαϊκή Ένωση. Υπάρχει τεράστιος χώρος για συνεργασία σε θέματα αλιείας και, με τη βούληση και των δύο πλευρών, μπορεί και πρέπει να επιτευχθεί. Δεν υπάρχουν δύο σταθμά όσον αφορά τη διατήρηση των αλιευτικών πόρων. Η Ευρωπαϊκή Ένωση εφαρμόζει στην κοινή αλιευτική πολιτική της τη θεμελιώδη αρχή της υπεύθυνης αλιείας και της διατήρησης των πόρων, που είναι απαραίτητοι όροι για όλους, για τους Μαροκινούς, για τους Ευρωπαίους και για τους μη Ευρωπαίους που αλιεύουν στο Μαρόκο.
Βέβαια, λεχθέντων των ανωτέρω, δηλώνουμε επίσης ότι δεν δεχόμαστε οποιαδήποτε συμφωνία. Πρέπει να είναι μια συμφωνία που προωθεί την αλιευτική συνεργασία και τον μαροκινό αλιευτικό τομέα, αλλά και ικανοποιεί πλήρως τα αλιευτικά συμφέροντα των ευρωπαϊκών στόλων. Θα ήταν κρίμα αν τόσες προσπάθειες δεν οδηγούσαν σε μια λύση που όλοι εδώ τόσο πολύ επιθυμούμε και αν οι σχέσεις μας με τον κυρίαρχο μαροκινό λαό παρακωλύονταν ή κλονίζονταν τη στιγμή που ο νέος και νεαρός μονάρχης αρχίζει μια ελπιδοφόρα φάση προόδου στην οποία οι σχέσεις με την Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να διαδραματίσουν τον αποφασιστικό ρόλο στήριξης που τόσο ελπίζεται. Θα ήταν κρίμα, επαναλαμβάνω, να πέσουν στο κενό τόσες ελπίδες για το μέλλον και τόσες δυνατότητες αμοιβαίας συνεννόησης.
Λέμε ακόμα στην παράγραφο 8 τι περιμένουμε από την Επιτροπή σε περίπτωση που δεν μπορέσει να επιτύχει μια ικανοποιητική συμφωνία.
Από αυτό το βήμα και με το βάρος της ευρωπαϊκής δημοκρατικής αντιπροσωπευτικότητας που έχουμε, κάνω έκκληση για ευθυκρισία και λογική και στις δύο πλευρές, που πρόκειται να συναντηθούν στις 30 του μήνα στις Βρυξέλλες στο ύψιστο επίπεδο - ο ευρωπαίος Επίτροπος Αλιείας και ο Υπουργός Αλιείας του Μαρόκου, αν, όπως ελπίζω, επιβεβαιωθεί η εξαγγελθείσα παρουσία του στις Βρυξέλλες και αν επιβεβαιωθεί επίσης η συνάντηση των τεχνικών αντιπροσωπειών με τον Γενικό Γραμματέα του Υπουργείο Εξωτερικών του Μαρόκου και με τον Γενικό Γραμματέα Αλιείας της Ευρωπαϊκής Ένωσης - για να συζητήσουν σοβαρά και για να βρουν λύσεις.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε, λέγοντας ότι υπάρχουν πολλές δυνατότητες να το επιτύχουμε και υπάρχει ακόμα χρόνος αν και δυστυχώς όχι πια τόσος πολύς. Το ζητούν οι λαοί της Ένωσης, που εκπροσωπούμε εδώ.

Busquin
. Κύριε Πρόεδρε, κυρίες, κύριοι, η Επιτροπή διατήρησε σταθερή θέση σε όλη τη διάρκεια των επαφών που είχε με το Μαρόκο, θέση που αντικατοπτρίζει την εντολή που είχε εγκρίνει το Συμβούλιο τον Οκτώβριο 1999. Είναι σκόπιμο τώρα να ξεκινήσει μια νέα φάση των σχέσεών μας με το Μαρόκο, μέσα σε ένα πνεύμα για το οποίο δεν υπάρχει καλύτερο παράδειγμα από τις συγκεκριμένες προτάσεις μας σχετικά με την βοήθεια που μπορούμε να παράσχουμε για την αύξηση και την ανάπτυξη του μαροκινού αλιευτικού τομέα, σύμφωνα με τις προτεραιότητες που καθόρισε η μαροκινή κυβέρνηση στο πενταετές πρόγραμμά της. Όλες οι προσπάθειες που καταβάλαμε τους τελευταίους μήνες, όποτε τα ενδιαφερόμενα μέρη είχαν συναντήσεις σε τεχνικό ή πολιτικό επίπεδο, συγκεντρώθηκαν κυρίως στο περίγραμμα μιας νέας εταιρικής σχέσης στον τομέα της αλιείας, εταιρική σχέση που πρέπει να παρέχει αμοιβαία πλεονεκτήματα και να έχει καλή ισορροπία.
Ύστερα από την τελευταία επίσκεψη του κ. Fischler στο Μαρόκο στις 16 Οκτωβρίου, ημερομηνία κατά την οποία έγινε δεκτός από την Μεγαλειότητά του, τον βασιλιά Mohamed VI, και μπόρεσε να συνομιλήσει με τον Μαροκινό πρωθυπουργό κ. Youssoufi, όπως και με τον Υπουργό Αλιείας, η επίτευξη ουσιαστικής προόδου φαίνεται εφικτή. Μπορούμε, πράγματι, να θεωρήσουμε ότι οι προαναφερθείσες συνομιλίες οδήγησαν στην πραγματική εκκίνηση των διαπραγματεύσεων σχετικά με το περιεχόμενο μιας νέας εταιρικής σχέσης στον αλιευτικό τομέα. Συμφωνήσαμε ότι η νέα μορφή συνεργασίας που εδραιώθηκε μ' αυτόν τον τρόπο πρέπει να λάβει υπόψη τα συμφέροντα των δύο μερών και σημειώσαμε το γεγονός ότι το Μαρόκο θεωρούσε σημαντικό στοιχείο της συνεργασίας μας τις ενδεχόμενες επιπτώσεις που θα είχε στην απασχόληση μια νέα εταιρική σχέση.
Η Επιτροπή επανέλαβε, εξ ονόματος της Κοινότητας, ότι προτίθεται να βοηθήσει το Μαρόκο στην προσπάθεια ανάπτυξης του αλιευτικού τομέα, αλλά ότι η επίτευξη αυτού του στόχου δεν πρέπει να παραγνωρίζει τα ευρωπαϊκά συμφέροντα που συνδέονται με τη δυνατότητα διαρκούς αλίευσης στα μαροκινά ύδατα. Κατά την άποψή μας, είναι άκρως σημαντικό για τους αλιείς της Κοινότητας να επαναλάβουν τις δραστηριότητές τους σε ένα επίπεδο που θα είναι συμβατό με την υποχρέωση της διασφάλισης βιώσιμων πόρων. Καταλήξαμε, συνεπώς, σε μια συμφωνία για να εργαστούμε προς την προοπτική μιας υπεύθυνης εταιρικής σχέσης και, κατόπιν αυτού, το Μαρόκο θα παρουσιάσει την δική του άποψη σε μια συνεδρίαση που θα πραγματοποιηθεί, όπως τονίσατε, στις Βρυξέλλες στις 30 Οκτωβρίου, δηλαδή τη Δευτέρα.
Ας μου επιτραπεί τέλος να υπογραμμίσω ότι εάν η Ευρωπαϊκή Ένωση και το Μαρόκο επιθυμούν να συνεργαστούν στο μέλλον, απαιτείται ευελιξία εκατέρωθεν, διότι οι μαξιμαλιστικές απαιτήσεις δεν θα μας οδηγήσουν πουθενά. Είναι σαφές ότι αυτήν την στιγμή όλες οι προσπάθειές μας επικεντρώνονται στην αναζήτηση μιας δίκαιας συμφωνίας με το Μαρόκο, αλλά, από την άλλη πλευρά, η Επιτροπή, σε συνεργασία με τα κυρίως ενδιαφερόμενα κράτη μέλη, εξετάζει μέτρα που θα μπορούσαν να ληφθούν προκειμένου να βοηθήσουν τον εν λόγω τομέα στην περίπτωση που δεν θα υπάρξει συναίνεση επί νέας εταιρικής σχέσης. Η Επιτροπή τρέφει βάσιμες ελπίδες ότι θα είναι δυνατό να καθιερωθεί μια ισορροπημένη εταιρική σχέση με το Μαρόκο. Διευκρινίζει ότι είναι υπερβολικά νωρίς, όπως και να έχουν τα πράγματα, για να προβλέψουμε τον ακριβή χαρακτήρα των μέτρων που θα ληφθούν εάν η μαροκινή πλευρά υιοθετήσει αρνητική στάση.

Langenhagen
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, αύριο θα έχει συμπληρωθεί ακριβώς ένας χρόνος από την τελευταία μας συζήτηση για το θέμα του Μαρόκου εδώ στο Κοινοβούλιο. Είναι απίστευτο πώς πέρασε ένας ολόκληρος χρόνος. Κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι, η συμφωνία όμως έληξε και δεν αντικαταστάθηκε. Γίνεται λόγος για εξαιρετικά δύσκολες συζητήσεις και επίπονες σκέψεις. Ένα χρόνο μετά βρισκόμαστε λοιπόν πάλι εδώ και θα μπορούσαμε να πραγματοποιήσουμε σχεδόν την ίδια συζήτηση. Μόνο που τούτο δεν βοηθά. Μάταια ήλπιζα ότι θα υπερίσχυε η λογική.
Η Επιτροπή εξέδωσε τώρα ένα ανακοινωθέν τύπου και είχαμε και την ανακοίνωση του κ. Busquin σήμερα το πρωί. Μια αντιπροσωπεία του Μαρόκου θα παρουσιάσει τη θέση της στις 30 Οκτωβρίου στις Βρυξέλλες. Τούτο μου επιβεβαίωσε και ο Επίτροπος Fischler. Σημειωτέον ότι πρόκειται για μια τοποθέτηση της μαροκινής πλευράς. Τούτο δεν σημαίνει βεβαίως το τέλος των διαπραγματεύσεων. Αναρωτιέμαι αν άρχισαν άραγε ποτέ αυτές οι διαπραγματεύσεις ή μήπως φλυαρούμε άσκοπα; Πραγματοποιήσαμε αυτή την εβδομάδα στους κόλπους της Επιτροπής Αλιείας μια έκτακτη συνεδρίαση και εγκρίναμε κοινό ψήφισμα που δίδει έμφαση στην προφορική ερώτηση που υποβάλαμε σήμερα το πρωί και στην έντονη ανησυχία μας. Η συνεδρίαση αυτή αλλά και το ίδιο το ψήφισμα με προβληματίζουν πολύ, διότι παρεμβαίνουμε κατά πάσα πιθανότητα σε μια τρέχουσα διαδικασία και χωρίς να έχουμε πληροφορηθεί κάτι πραγματικά καινούργιο μέχρι σήμερα. Μήπως θα ήταν καλύτερα να είχε αναβληθεί η συνεδρίαση αυτή; Αλλά διαθέτουμε αρκετό χρόνο; Συμμερίζομαι απόλυτα τις ανησυχίες των ενδιαφερόμενων ισπανών και πορτογάλων αλιέων. Σαν βουλευτής μιας παραθαλάσσιας περιοχής της Γερμανίας, μπορώ να καταλάβω σε ποια κατάσταση βρίσκονται οι αλιείς και οι οικογένειές τους που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσχέρειες εδώ και μήνες.
Πριν από λίγες εβδομάδες επισκέφθηκα η ίδια το Αλγεθίρας που βρίσκεται στη νότια ακτή της Ισπανίας, πολύ κοντά στο Μαρόκο. Τα αλιευτικά παραμένουν δεμένα στο λιμάνι και οι αλιείς είναι καταδικασμένοι σε απραξία. Η Ευρώπη τους έχει αφήσει ανικανοποίητους και απογοητευμένους. Οι κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις ως αποτέλεσμα της μη ανανέωσης της συμφωνίας μέχρι τούδε είναι τεράστιες. Δεν έχουν πληγεί μόνο μερικές χιλιάδες αλιέων αλλά και περισσότεροι από 20 000 εργαζόμενοι στη βιομηχανία μεταποίησης. Μια θετική είδηση είναι ότι η οικονομική αποζημίωση παρατάθηκε έως τα τέλη του παρόντος έτους. Ωστόσο, πρόκειται για σταγόνα στον ωκεανό. Βέβαια, η σύναψη συμφωνίας με το Μαρόκο είναι ένα πολιτικό ζήτημα και η πολιτική έχει ασφαλώς σχέση και με την ευαισθησία και τη διπλωματική δεξιότητα. Τώρα που φαίνεται φως στο βάθος του τούνελ δεν πρέπει να σφυροκοπούμε τους υπεύθυνους με τα αιτήματά μας. Κατά τη γνώμη μου έγινε αρκετό κακό το παρελθόν έτος και πρέπει τώρα να ενεργήσουμε με συνετό τρόπο. Η σύνεση αποτελεί τη στρατηγική της ημέρας. Διαθέτουμε όμως ακόμη αρκετό χρόνο; Δυστυχώς, ο ρυθμός των συνομιλιών είναι αργός.
Θα επιθυμούσα η Επιτροπή και το Κοινοβούλιο να θέσουν από κοινού τη διαδικασία σε κίνηση. Είναι πράγματι απρόσφορο να ζητήσουμε την άμεση συμμετοχή του Κοινοβουλίου στις διαπραγματεύσεις και στη συγκεκριμένη περίπτωση; Η σημασία της συμφωνίας και οι επιπτώσεις της στον κοινοτικό προϋπολογισμό το δικαιολογούν. Γιατί λοιπόν δεν εφαρμόζουμε το αυτονόητο; Υπάρχει κάτι που αποσιωπείται πίσω από τις κεκλεισμένες θύρες; Ενδιαφέρομαι ιδιαίτερα να πληροφορηθώ τις νεότερες εξελίξεις, πώς θα διαμορφωθούν οι επόμενες καθοριστικές ημέρες και τι μπορεί και πρέπει να γίνει στη συνέχεια για την επιτυχή έκβαση των διαπραγματεύσεων. Αναμένω ένα σύντομο και καλό αποτέλεσμα παρά τη σχετική επιφυλακτικότητα. Εύχομαι στον Επίτροπο καλή επιτυχία και καλή τύχη στις διαπραγματεύσεις και καλωσορίζω τη μαροκινή αντιπροσωπεία.

Miguιlez Ramos
Κύριε Πρόεδρε, είναι σημαντική η απουσία του κ. Fischler σ' αυτή τη συζήτηση, αλλά για μένα ακόμα πιο σημαντική είναι αυτή του κ. Smidt, του Γενικού Διευθυντή Μπορώ να καταλάβω τους λόγους του κ. Επιτρόπου, αλλά δεν μπορώ να καταλάβω τους λόγους του Γενικού Διευθυντή.
Κύριε Busquin, λέγεται ότι η Επιτροπή είναι ένα συλλογικό όργανο. Εγώ όμως έχω τη γνώμη ότι, αν ήταν πραγματικά έτσι, θα είχε αντιμετωπίσει από την αρχή αυτή τη δύσκολη υπόθεση της Αλιευτικής Συμφωνίας με το Μαρόκο από μια σφαιρική οπτική στην οποία θα συμμετείχαν όλοι οι Επίτροποι.
Αμφιβάλλω αν έχετε ακούσει ποτέ μέχρι σήμερα για αυτό το πρόβλημα, που σ' αυτή τη συζήτηση πρόκειται να παρουσιαστεί με όλη του την ωμότητα. Εσείς θα φύγετε σήμερα από δω πιο σοφός, ενώ εμείς το μόνο που θα θέλαμε είναι να φύγουμε πιο ενημερωμένοι.
Είναι θλιβερή παρηγοριά να χρηματοδοτεί η Ευρωπαϊκή Ένωση αποζημιώσεις για τους αλιείς και τους πλοιοκτήτες. Από την πρώτη μέρα, αυτό που μας είπαν είναι ότι θέλουν να ψαρεύουν. Σε κάθε περίπτωση, οι αποζημιώσεις σταματούν στις 31 Δεκεμβρίου, την ημερομηνία που προβλέπεται για την αναδιοργάνωση του στόλου.
Τι αρχή της τρίτης χιλιετίας για την Ευρωπαϊκή Ένωση: αναδιοργανώνουμε τον στόλο, επειδή δεν σταθήκαμε ικανοί να διαπραγματευτούμε μια νέα Αλιευτική Συμφωνία με το Μαρόκο. Έντεκα μήνες μετά τη λήξη της προηγούμενης, κανείς δεν μας διαβεβαιώνει ότι θα το επιτύχουμε πριν από τις 31 Δεκεμβρίου. Ό,τι δεν έχει γίνει σε έντεκα μήνες δύσκολα μπορεί να επιτευχθεί μέσα σε λίγες μέρες.
Κύριε Busquin, είχα μερικές φορές την αίσθηση, ως βουλευτής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ο Επίτροπος και, προπαντός, ο Γενικός Διευθυντής Αλιείας ενεργούσαν σαν να ντρέπονταν για τον τομέα ή ακόμα και για τα κράτη μέλη τα οποία καλούνταν να εκπροσωπήσουν σ' αυτή τη διαπραγμάτευση. Όλοι ξέραμε εξ αρχής ότι ήταν μια δύσκολη διαπραγμάτευση. Ο χρόνος, στην πορεία, μας έδειξε ότι, εκτός από δύσκολη, θα μπορούσε να καταστεί και αδύνατη. Διότι δεν μπορούμε να ξεκινάμε τις επαφές αγνοώντας τις διεκδικήσεις του τομέα και υιοθετώντας χωρίς συζήτηση τις μαροκινές αξιώσεις.
Η Επιτροπή έστειλε σήματα, όχι στους διαπραγματευτές της γειτονικής χώρας, αλλά στους ευρωπαίους αλιείς: υπερβολικά αλιευτικά κεφαλόποδων, ένας στόλος με υπερβολική χωρητικότητα, μεικτές επιχειρήσεις, ανάγκη διαπραγματεύσεων κατά τμήματα του στόλου, απαγόρευση αναφοράς άλλου είδους εμπορικών συναλλαγών και, φυσικά, σιωπή.
Και ποιον συμφέρει αυτή η σιωπή; Συμφέρει το Κοινοβούλιο που οφείλει την ύπαρξή του στους πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Συμφέρει τον τομέα που, πιο δραστήριος από τους ίδιους τους διαπραγματευτές, πάει στο Μαρόκο και διαπιστώνει ότι αυτό που είναι αδύνατο για τις Βρυξέλλες είναι δυνατόν για αυτούς: να μιλήσουν απευθείας με τους Μαροκινούς, να καθιερώσουν καλές επαφές, αρχές της εμπορικής, βιομηχανικής και αλιευτικής συνεννόησης; Συμφέρει τη Γενική Διεύθυνση Αλιείας που, με όλο τον κοινοτικό μηχανισμό στη διάθεσή της, συνεχίζει να πιστεύει ότι οι κακοί είναι οι δικοί μας αλιείς και αναρωτιέται γιατί δεν ασχολούνται με κάτι άλλο;
Έχουμε μείνει, κύριε Επίτροπε, όχι απλά με την αίσθηση, αλλά με τη βεβαιότητα ότι ο τομέας από μόνος του θα ήταν ικανός να συνάψει τη συμφωνία που μέχρι σήμερα δεν έχει καταφέρει να συνάψει η Επιτροπή. Αυτή η αίσθηση δεν ταιριάζει στη διαπραγμάτευση με μια χώρα που έχει Συμφωνία Σύνδεσης με την Ευρωπαϊκή Ένωση και για την ανάπτυξη της οποίας έχουμε δεσμευτεί. Και ταιριάζει ακόμα λιγότερο με μια Ευρωπαϊκή Ένωση που αισθάνεται ικανή να διαπραγματευτεί την ένταξη 13 νέων κρατών μελών.
Η μαροκινή κυβέρνηση διεκδικεί μια προνομιακή σχέση με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Έχει δίκιο και πρέπει να νιώθουμε περήφανοι γι' αυτό. Είμαστε οι κύριοι εισαγωγείς μαροκινών αλιευτικών, γεωργικών και βιομηχανικών προϊόντων. Η μαροκινή γεωργία απολαύει προνομιακής μεταχείρισης, όταν εξάγει στην Ευρώπη. Σε κάθε διαπραγμάτευση αλιευτικών συμφωνιών, όσον καιρό ήταν προσωρινές, το Μαρόκο επιτύγχανε συστηματικά μόνιμες γεωργικές παραχωρήσεις. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι, έντεκα μήνες μετά τον ελλιμενισμό, συνεχίζουμε να πληρώνουμε την προηγούμενη συμφωνία και την παραπροηγούμενη.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση θέλει να συνεχίσει τη συνεργασία με το Μαρόκο σε αλιευτικά θέματα, επειδή είμαστε πεπεισμένοι ότι είναι δυνατή μια συνεργασία που θα ωφελήσει και τις δυο μεριές για τους ίδιους λόγους που κάνουν την Ευρωπαϊκή Ένωση τον πρώτο επενδυτή στο Μαρόκο. Τον πρώτο, τον δεύτερο και τον τρίτο. Ή που χιλιάδες νέοι Μαροκινοί σπουδάζουν σε ισπανικά και γαλλικά πανεπιστήμια. Ή που το Μαρόκο απολαύει σημαντικών ευρωπαϊκών ενισχύσεων. Ή που μοιραζόμαστε με το Μαρόκο τη μεσογειακή πολιτική μας.
Αν η απασχόληση είναι η προτεραιότητα στη δράση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ένας οικονομικός τομέας όπως η αλιεία δεν μπορεί να μένει στο περιθώριο. Τουλάχιστον 40.000 άμεσες και έμμεσες θέσεις εργασίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση εξαρτώνται από αυτή τη συμφωνία, σε περιοχές χωρίς δυνατότητες αναπροσανατολισμού. Δεν μιλάμε θεωρητικά. Η Επιτροπή γνωρίζει πολύ καλά τη σημασία των αλιευτικών συμφωνιών για συγκεκριμένες περιοχές που εξαρτώνται έντονα από αυτή τη δραστηριότητα: τις ευρωπαϊκές περιοχές της Δανίας, της Ιρλανδίας, της Σκωτίας, της Ανδαλουσίας, της Πορτογαλίας, της Γαλικίας, με πολύ υψηλά ποσοστά ανεργίας και χωρίς βιομηχανική δραστηριότητα, που έδωσαν όλο το ανταγωνιστικό τους δυναμικό σε αντάλλαγμα μιας περιθωριακής δραστηριότητας, την οποία η Επιτροπή φαίνεται πως θέλει να περιθωριοποιήσει ακόμη περισσότερο - και ας καταλαβαίνει πόσο πολύτιμη είναι. Για τις περιοχές αυτές, ένας οριστικός ελλιμενισμός του στόλου, χωρίς άλλες εναλλακτικές λύσεις, θα ήταν ένα μοιραίο χτύπημα, που δύσκολα θα μπορούσαν να ξεπεράσουν.
Τα ευρωπαϊκά όργανα πρέπει να καταφέρουν να κάνουν τους πολίτες και τους αλιείς να βλέπουν την Ευρώπη όχι σαν πανάκεια, αλλά σαν το κατάλληλο πλαίσιο για την υπεράσπιση των συμφερόντων τους.

Busk
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, οι αλιευτικές συμφωνίες παίζουν σημαντικό ρόλο για τον τομέα της αλιείας. Οι συμφωνίες με τρίτες χώρες έχουν πολύ μεγάλη σημασία για την Ένωση, ειδικά για τις περιοχές με μεγάλους αλιευτικούς λιμένες. Σκέφτομαι ειδικά την απασχόληση στον εν λόγω τομέα. Σκέφτομαι επίσης τα πολλά συνδεόμενα επαγγέλματα και τις επιχειρήσεις υπηρεσιών, οι οποίες εξαρτώνται μερικώς ή εξ ολοκλήρου από την αλιεία. Μέσω των αλιευτικών συμφωνιών η ΕΕ μπορεί να ασκήσει αλιευτική δραστηριότητα και να ανταλλάξει αλιευτικά δικαιώματα με τρίτες χώρες. Ως εκ τούτου, η Ομάδα των Φιλελευθέρων είναι υπέρ η αλιευτική πολιτική της ΕΕ να περιέχει πολλές συμφωνίες με τρίτες χώρες.
Οι διαπραγματεύσεις για μια νέα συμφωνία ανάμεσα στην ΕΕ και στο Μαρόκο έχουν χρονίσει. Διαπραγματευόμαστε από τότε που έληξε η συμφωνία στις 30 Νοεμβρίου 1999, και η Επιτροπή έχει πληρώσει αποζημιώσεις στους Ισπανούς και Πορτογάλους πλοιοκτήτες και αλιείς. Ο Επίτροπος κ. Fischler ανακοίνωσε ότι αυτός ο μονόλογος δεν μπορεί να συνεχίσει. Συμφωνώ απολύτως με τον Επίτροπο. Κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί ότι οι αλιείς δεν καταλαβαίνουν την κατάσταση και είναι βαθιά απογοητευμένοι από την αργοπορία των διαπραγματεύσεων για τη συμφωνία με το Μαρόκο. Η Ομάδα των Φιλελευθέρων στηρίζει να γίνει τώρα η μεγαλύτερη δυνατή προσπάθεια για να ολοκληρωθεί η υπέρμετρα μακρόχρονη περίοδος διαπραγματεύσεων. Ως εκ τούτου, στηρίζουμε την πρόταση ψηφίσματος της Επιτροπής Αλιείας. Μολαταύτα προτείνουμε μια τροπολογία στο σημείο που αφορά τα μέτρα που θα μετριάσουν τις επιπτώσεις από τη μη ανανέωση της αλιευτικής συμφωνίας με το Μαρόκο. Προτείνουμε να προστεθεί: "τα οποία θα συγχρηματοδοτηθούν από την ΕΕ σε επαρκή βαθμό" .

McKenna
Κύριε Πρόεδρε, είχαμε μια παρόμοια συζήτηση ένα χρόνο πριν και το γεγονός ότι χρειάστηκε ένας χρόνος για να μπορέσουν να ξεκινήσουν οι διαπραγματεύσεις φανερώνει πόσο δύσκολο είναι να βρούμε αλιευτικά αποθέματα για εκμετάλλευση από τους μαζικούς στόλους της ΕΕ.
Η ΕΕ είναι εξαρτημένη όσο ποτέ άλλοτε από την καλή θέληση άλλων χωρών για να μας επιτρέψουν να ψαρεύουμε. Εδώ και πέντε χρόνια γνωρίζουμε ότι αυτό θα συνέβαινε. Όταν το Μαρόκο υπέγραψε την τελευταία συμφωνία, δήλωσε ότι δεν ήθελε άλλη συμφωνία του ίδιου τύπου και κράτησε αυτή τη γραμμή.
Μέσα σε αυτά τα πέντε χρόνια, τι έκανε η Κοινότητα; Υιοθέτησε ένα πολυετές πλάνο καθοδήγησης που ήταν πολύ πιο αδύναμο από αυτό που είχαν προτείνει οι επιστήμονες και η Επιτροπή. Η Επιτροπή πρόσφατα επισήμανε τις επιπτώσεις αυτού του γεγονότος. Έπειτα ίδρυσε ένα διαρθρωτικό ταμείο, που θα συνεχίσει να πληρώνει για νέα σκάφη και για την ενίσχυση των ήδη υπαρχόντων, απλώς με μερικούς ελέγχους. Για ακόμα μια φορά, το Συμβούλιο αποδυνάμωσε αυτό που είχε προτείνει με αποφασιστικότητα η Επιτροπή. Συνεπώς έχουμε παραμείνει με το πρόβλημα της υπερβολικής χωρητικότητας και της μείωσης των αλιευτικών αποθεμάτων. Θα πρέπει να γίνουν και άλλες περικοπές στα σύνολα επιτρεπόμενων αλιευμάτων (TACs) φέτος τα Χριστούγεννα. Η Επιτροπή θα αναγκαστεί να ψάχνει όλο και πιο μακριά για να βρει αλιεύματα.
Η υπόθεση του Μαρόκου είναι μια ειδική περίπτωση όπου πολλά από τα εμπλεκόμενα σκάφη είναι σχετικά μικρά και ψαρεύουν κοντά στις περιοχές τους. Συμφωνούμε στο ότι η έλλειψη αυτής της συμφωνίας είχε σοβαρές επιπτώσεις. Ενώ όμως έχουμε πληθώρα σκαφών που δεν μπορούν να ψαρέψουν στις ευρωπαϊκές θάλασσες, ή ακόμα και σε περιοχές όπου ψάρευαν ανέκαθεν, έχουμε συγχρόνως κάποιους επιχειρηματίες ή και συγχωνεύσεις επιχειρήσεων στις χώρες της βόρειας Ευρώπης που κατασκευάζουν τεράστια καινούρια σκάφη, τα οποία αναγκαστικά θα εξαρτώνται από την αλιεία μακριά από την Ευρώπη.
Με δεδομένες τις δυσκολίες σύναψης συνηθισμένων συμφωνιών για αυτά τα σκάφη, οι ιδιοκτήτες τους συνάπτουν ιδιωτικά συμφωνητικά με κυβερνήσεις τρίτων χωρών. Εφόσον πρόκειται για ιδιωτικά συμφωνητικά χωρίς εμπλοκή της Κοινότητας, δεν υπάρχει διαφάνεια, πρόσβαση σε πληροφορίες ή δημόσια ευθύνη. Είναι μια πολύ σοβαρή κατάσταση. Ποιος θα ελέγχει αυτά τα σκάφη;
Θα ήθελα ο Επίτροπος να μας δώσει μια λεπτομερή αναφορά σχετικά με τις δραστηριότητες τους και τα αποτελέσματά τους. Θα υποστηρίξουμε το ψήφισμα, θέλουμε όμως να κάνουμε σαφές ότι κανείς δεν έχει το δικαίωμα να εκμεταλλεύεται τους πόρους μιας άλλης χώρας εάν εκείνη δεν το επιθυμεί. Αυτό πρέπει να ληφθεί υπόψη. Εδώ πρέπει να αναζητήσουμε τη λύση του προβλήματός μας.

Sjφstedt
Κύριε Πρόεδρε, θα ήταν, πιστεύω, ευχής έργο εάν μπορούσαμε να συνάψουμε μία νέα αλιευτική συμφωνία με το Μαρόκο, παρόλα αυτά θεωρώ ότι το κείμενο του ψηφίσματος που συζητούμε παρουσιάζει σημαντικές αδυναμίες, ιδίως στα σημεία 3 και 4, όπου αναφέρεται ως κάτι αυτονόητο - ως δικαίωμά μας σχεδόν - το να αλιεύει η ΕΕ στα χωρικά ύδατα του Μαρόκου. Τέτοια αυτονόητα δικαιώματα δεν υπάρχουν, υπάρχουν απλώς διαπραγματεύσεις με ένα ανεξάρτητο κράτος. Για φανταστείτε πώς θα αντιδρούσαμε εάν το Μαρόκο απαιτούσε με τη σειρά του να αλιεύει στα χωρικά ύδατα της ΕΕ και θεωρούσε αυτή την απαίτηση ως κάτι το αυτονόητο! Ούτε είναι, πιστεύω, αυτονόητη η χρηματοδότηση από την ΕΕ των αποζημιώσεων προς τους αλιείς οι οποίοι αλίευσαν σε εξωκοινοτικά ύδατα.
Εάν δούμε την αλιευτική πολιτική της ΕΕ ως ένα σύνολο χωρίς να επικεντρωθούμε απλώς στη συγκεκριμένη αλιευτική συμφωνία, βλέπουμε ότι ένα μεγάλο μέρος της αλιείας των κοινοτικών στόλων θα είναι στο μέλλον ανέφικτο να συνεχιστεί για λόγους οικολογικούς και εξαιτίας της έλλειψης αλιευτικών πόρων. Θα πρέπει να πραγματοποιηθούν ουσιαστικές αλλαγές, έτσι ώστε να μειωθούν οι συνολικές αλιεύσεις και να χρησιμοποιείται ένα μικρότερο μέρος του προϋπολογισμού για τις αλιευτικές συμφωνίες με τρίτες χώρες.
Πρόκειται ως γνωστόν κυρίως για ισπανικά και πορτογαλικά σκάφη τα οποία αλιεύουν στα χωρικά ύδατα του Μαρόκου, υπάρχουν όμως επίσης και σκάφη από τη Βόρεια Ευρώπη, μεταξύ των οποίων και κάποια σουηδικά. Διάβασα σε ένα σουηδικό περιοδικό που ειδικεύεται στην αλιεία πως ένα από αυτά τα σκάφη εκφορτώνει τα αλιεύματά του στο El Aaiϊn το οποίο αναφέρεται ως λιμάνι του Μαρόκου. Το El Aaiϊn ωστόσο δεν βρίσκεται στο Μαρόκο αλλά στη Δυτική Σαχάρα, την οποία έχει υπό την κατοχή του το Μαρόκο. Θεωρώ περίεργο το γεγονός ότι σκάφη τα οποία αλιεύουν τις κοινοτικές ποσοστώσεις μπορούν να εκφορτώνουν τα αλιεύματά τους σε μια χώρα υπό κατοχή.
Θα ήθελα να ρωτήσω την Επιτροπή εάν τα ζητήματα αυτά συζητούνται στις διαπραγματεύσεις με το Μαρόκο. Πώς αντιμετωπίζονται τα χωρικά ύδατα της Δυτικής Σαχάρας; Και πώς είναι δυνατόν να εκφορτώνονται αλιεύματα στα πλαίσια αυτής της συμφωνίας σε μία χώρα η οποία τελεί υπό κατοχή;

Martinez
Κύριε Πρόεδρε, βρισκόμαστε προ της τρίτης συμφωνίας με το Μαρόκο, η οποία ενδιαφέρει κυρίως τους Ισπανούς και Πορτογάλους φίλους μας, που παρέχουν το μεγαλύτερο μέρος του στόλου, αν και ενδιαφέρονται επίσης ορισμένοι Γάλλοι και Σουηδοί. Βέβαια, το Μαρόκο, η Μαυριτανία λίγο νοτιότερα ή η Σενεγάλη, είναι από τις περιοχές με τον μεγαλύτερο αλιευτικό πλούτο.
Κατά τη δεύτερη συμφωνία, τα πράγματα ήταν πολύ ξεκάθαρα. Οι Μαροκινοί φίλοι μας και εγώ δεν είχαμε καμία αμφιβολία: επρόκειτο για την τελευταία συμφωνία.
Σήμερα έρχεται για όλους η ώρα της αλήθειας. Για το Μαρόκο πρώτα, που έχει το δικαίωμα της μόνιμης κυριαρχίας επί των φυσικών του πόρων. Δεν άκουσα κάτι τέτοιο πριν - όταν έγινε λόγος για αλιεία στα ανοιχτά ενός κατεχόμενου εδάφους, της Δυτικής Σαχάρας, στην προκειμένη περίπτωση - που θα μας βοηθήσει σημαντικά κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων. Οι Μαροκινοί έχουν το δικαίωμα μιας αειφόρου ανάπτυξης και μιας σημαντικής βιοτεχνίας, όπως έχουν το δικαίωμα να δημιουργήσουν μια αγροεπισιτιστική βιομηχανία που θα στηρίζεται στην αλιεία τους και στα ψάρια τους.
Από την ισπανική και την πορτογαλική πλευρά, καταλαβαίνω ότι προβάλλουν ένα κάποιο ιστορικό δικαίωμα. Τελικά, οι Ισπανοί θα επικαλεστούν μια μόνιμη παρουσία και μια μόνιμη πρακτική, ένα οικονομικό και ανθρώπινο πρόβλημα που αφορά 20.000 άτομα που εργάζονται στον αλιευτικό τομέα και τις παράγωγες βιομηχανίες. Τα καταλαβαίνω όλα αυτά.
Και από την ευρωπαϊκή πλευρά, το καταλαβαίνω εξίσου καλά, βρισκόμαστε στα πλαίσια της ευρωμεσογειακής εταιρικής σχέσης. Όλα αυτά δοκιμάζονται. Αυτό που τίθεται υπό αμφισβήτηση είναι το σύνολο των αλιευτικών μας συμφωνιών, και όχι μόνο με το Μαρόκο, εφόσον υπάρχει επίσης η Μαυριτανία και σύντομα η Γουινέα, μεταξύ άλλων.
Από την πλευρά των σοσιαλιστών συναδέλφων μας, είναι απόλαυση! Πρωταθλητές της γενναιοδωρίας και του τριτοκοσμισμού, ανακαλύπτουν αυτό που ο Πρόεδρος Μάο αποκαλούσε "τη διαφορά μεταξύ των ανταγωνιστικών και των μη ανταγωνιστικών αντιφάσεων" . Πράγματι, πρέπει να συμφιλιώσουν την προάσπιση της απασχόλησης με τις πεποιθήσεις τους περί οικουμενικότητας και παγκοσμιότητας, οι οποίες δοκιμάζονται. Είναι πράγματι ευκολότερο να υπερασπίζουν τα περίχωρά του παρά το Μαρόκο.
Χρειάζεται λοιπόν μια συμφωνία τρίτης γενεάς με μικτές επιχειρήσεις που θα περιλαμβάνει σημαντικά οφέλη για το Μαρόκο και προνομιακές σχέσεις; Πιστεύω ότι καταρχάς θα έπρεπε να πληρώνουμε τον φυσικό πόρο στη σωστή του τιμή. Επειδή πληρώνουμε για το πετρέλαιο 1 γαλλικό φράγκο το λίτρο ή λιγότερο από ένα ευρώ το λίτρο, έχουμε κακομάθει με το πετρέλαιο, όπως με τον καφέ, το κακάο και τους λοιπούς φυσικούς πόρους.
Πρέπει όμως επίσης να καταλάβουμε ότι τίποτα δεν είναι αιώνιο, ούτε καν οι αλιευτικοί πόροι! Το Μαρόκο είναι μια χώρα με έναν μεγάλο λαό, αλλά και με μεγάλα προβλήματα δημογραφικού και οικονομικού χαρακτήρα. Τίθεται επίσης ένα πρόβλημα πολιτικής μετάβασης σήμερα, εφόσον η Μεγαλειότητά του, ο Χασάν II δεν υπάρχει πια. Ας προσθέσουμε, εν κατακλείδι, το πρόβλημα της φυσικής, ιστορικής τους επαρχίας, της Δυτικής Σαχάρας, που δεν έχει διευθετηθεί εντελώς. Το Μαρόκο βρίσκεται σήμερα αντιμέτωπο με πλοία-εργοστάσια που έχουν λεηλατήσει τους φυσικούς πόρους, και στα οποία δεν μπορούν να αντισταθούν τα μικρά πλοία και οι μικροί Μαροκινοί βιοτέχνες.
Σε κάποια δεδομένη στιγμή στη ζωή, πρέπει να μάθουμε να παραιτούμαστε. Αυτό δεν πρέπει να μας εμποδίζει να προστατεύουμε τους δικούς μας πόρους. Εννοώ τους δεντροκαλλιεργητές και τους καλλιεργητές κηπευτικών προϊόντων που ξεπουλήσαμε, όπως και τα συμφέροντα της Νότιας Ευρώπης.
Αγαπητοί Ισπανοί και Πορτογάλοι συνάδελφοι, στη ζωή όλα έχουν ένα τέλος, ακόμα και οι αλιευτικές συμφωνίες με τον Τρίτο Κόσμο.

Fraga Estιvez
Κύριε Πρόεδρε, πιστεύω ότι το σημαντικό αυτή τη στιγμή είναι πως, μετά από ένα σχεδόν χρόνο, αρχίζει να διαφαίνεται φως στο βάθος του τούνελ και ότι σε τρεις μέρες - την επόμενη Δευτέρα - θα μπορέσουμε πλέον να μάθουμε τι πρέπει να περιμένουμε, αν θα συνεχιστεί η αλιευτική συνεργασία με το Μαρόκο και τι είδους συνεργασία θα μπορούσε να είναι.
Το Σώμα πολύ δικαιολογημένα κατέκρινε την Επιτροπή όσον αφορά τη Συμφωνία με το Μαρόκο, η οποία αντιμετωπίστηκε από την αρχή με πολλούς ενδοιασμούς και μεγάλη αφέλεια. Έντεκα μήνες πέρασαν για να φτάσουμε στο σημείο καμπής στο οποίο βρισκόμαστε, τη συνάντηση στις 30 του μήνα, και πρέπει να εκτιμήσουμε επ' αυτού τα τελευταία μέτρα του Επιτρόπου Fischler, τα αποτελέσματα του ταξιδιού του στις 26 του μηνός στο Μαρόκο και τις συναντήσεις υψηλού επιπέδου που είχε, ακόμα και με τον ίδιο τον Βασιλιά.
Από το ταξίδι αυτό μπορούμε να συμπεράνουμε ότι η συνάντηση στις 30 του μήνα δεν θα είναι σαν τις άλλες και ότι τελικά θα παρουσιαστεί στις Βρυξέλλες μια μαροκινή αντιπροσωπεία με εξουσία διαπραγμάτευσης και απόφασης. Τουλάχιστον, αυτή είναι η ελπίδα που μπορούμε αυτή τη στιγμή να επιτρέψουμε στον εαυτό μας και από αυτή μόνο μπορεί να προκύψει η πίστη μας ότι θα ξαναρχίσουν οι αλιευτικές σχέσεις με το Μαρόκο, ότι θα ξαναρχίσουν όσο το δυνατόν νωρίτερα και με τις καλύτερες συνθήκες και για τις δύο πλευρές, διότι είναι αδύνατον να φανταστούμε ένα αλιευτικό πλαίσιο στον Νότο της Ευρώπης χωρίς ικανοποιητικές σχέσεις μεταξύ των δύο ακτών και με την περιττή θυσία ενός στόλου που τόσο συνέβαλε στην αλιευτική ανάπτυξη του Μαρόκου.
Όσον αφορά το ψήφισμα για το οποίο πρόκειται να ψηφίσουμε, δεν περιέχει μεγάλες καινοτομίες. Δεν μπορεί να τις περιέχει, δεδομένου ότι παράγεται τρεις μέρες πριν από μια ημερομηνία κλειδί για τη διαπραγμάτευση, αλλά, ακριβώς λόγω της εγγύτητας αυτής της ημερομηνίας, νομίζω ότι θα πρέπει να προσεχθεί πολύ το πώς θα συνταχθεί. Υπάρχει ένα σημείο στο ψήφισμα που επιδέχεται πολλές διαφορετικές ερμηνείες, μερικές από τις οποίες, πραγματικά παράλογες και λανθασμένες, δημοσιεύτηκαν σε ορισμένα μέσα μαζικής ενημέρωσης.
Γι' αυτό, με ενδιαφέρει ιδιαίτερα να ξεκαθαρίσω ότι αν σε κάτι ξεχώρισε η Ομάδα του ΕΛΚ-ΕΔ, δεν είναι μόνο στην υποστήριξη, υπεράσπιση και διευκόλυνση των αλιευτικών συμφωνιών, αλλά και στην αποφασιστική προώθηση της παράτασής τους. Αλλά αυτό δεν μπορεί με κανένα τρόπο να σημαίνει ότι η Ομάδα του ΕΛΚ-ΕΔ είναι αντίθετη στις αλιευτικές συμφωνίες ιδιωτικού χαρακτήρα, απλά και μόνο γιατί αυτό θα ήταν σαν να καταδίκαζε τον μισό στόλο σε κοινοτικό επίπεδο. Και θα ήθελα πολύ να μάθω αν κάποιος μπορεί πραγματικά να εναντιωθεί σ' αυτή τη μορφή και πώς και με ποια επιχειρήματα θα εξηγήσει την εναντίωσή του στον αλιευτικό τομέα.
Νομίζω ότι είμαστε εδώ για να ανοίγουμε δρόμους για το μέλλον της κοινοτικής αλιείας και όχι για να τους κλείνουμε. Οι συμφωνίες ιδιωτικού χαρακτήρα - πάρα πολλές σε πολλά κράτη μέλη και με πολλές τρίτες χώρες - έχουν αποφέρει θαυμάσια αποτελέσματα, τόσο στη διατήρηση της κοινοτικής απασχόλησης όσο και στον εφοδιασμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης με αλιευτικά προϊόντα. Ως παραδείγματα, θα μπορούσαμε να αναφέρουμε την περίπτωση της Ναμίμπια, της Νότιας Αφρικής, της Αργεντινής, της Χιλής, της Βραζιλίας, του Ισημερινού, της Ισλανδίας, της Μαυριτανίας, του ίδιου του Μαρόκου και τόσες άλλες.
Επιπλέον, όταν κάθε μέρα διαμαρτυρόμαστε για τη λήθη στην οποία φαίνεται να πέφτουν οι διαπραγματεύσεις τόσο των υφιστάμενων όσο και άλλων, νέων συμφωνιών και για την έλλειψη ενδιαφέροντος που φαίνεται να δείχνουν για αυτές τόσο η Επιτροπή όσο και ένα μέρος του Συμβουλίου - και εδώ έχουμε τις πρόσφατες περιπτώσεις της Αγκόλα, του Πράσινου Ακρωτηρίου ή του Κιριμπάτι - το να κλείσουμε έναν δρόμο που είναι - και που θα μπορούσε να είναι πολύ περισσότερο στο μέλλον - μια σταθερή βάση για την αλιευτική δραστηριότητα του κοινοτικού στόλου είναι, απλά, αυτοκτονία.
Πρέπει, επομένως, να υποστηριχθούν απαραίτητα και οι δύο δρόμοι, αρκεί να επικρατεί και στους δύο ο θεμελιώδης στόχος της διατήρησης των πόρων. Υποστηρίζουμε, συνεπώς, την ευθύνη που έχουμε στις διμερείς συμφωνίες και στις ιδιωτικές συμφωνίες, όπου η δραστηριότητα του στόλου ρυθμίζεται - και θα ρυθμίζεται ακόμα περισσότερο στο μέλλον - από περιφερειακές αλιευτικές οργανώσεις όπως η Διεθνής Σύμβαση για τη Διατήρηση των Τονοειδών του Ατλαντικού (ICCAT), η Οργάνωση Αλιείας του Βορειοδυτικού Ατλαντικού (ΝΑFΟ) ή η Σύμβαση για τη Διατήρηση των Θαλάσσιων Βιολογικών Πόρων της Αρκτικής (Camelar).
Εκτός από τις καλύτερες ευχές μου για τη συνάντηση στις 30 του μήνα, τίποτε άλλο, κύριε Πρόεδρε.

Medina Ortega
Κύριε Πρόεδρε, η δικαιολογημένη, όπως μας διευκρίνισε προηγουμένως ο πρόεδρος της Επιτροπής Αλιείας, απουσία του κ. Fischler μου απαγορεύει να υπεισέλθω σε πολλές λεπτομέρειες. Θα ήθελα όμως να διαβιβάσω στην Επιτροπή, που αντιπροσωπεύεται σήμερα επάξια από τον Επίτροπο Busquin, μερικά πολύ σύντομα μηνύματα.
Το πρώτο μήνυμα είναι η ανικανότητα της Επιτροπής να ανανεώσει την πιο σημαντική αλιευτική συμφωνία που είχε η Ευρωπαϊκή Ένωση. Πιστεύω ότι πρέπει να σημειωθεί και να διευκρινιστεί αυτό το γεγονός και να τεθεί υπό αμφισβήτηση το η Επιτροπή έχει την ικανότητα να διαπραγματεύεται διεθνείς συμφωνίες, προπαντός αφού ακούσαμε τον Πρόεδρο Πρόντι να ζητά μια διεθνή αρμοδιότητα για την Επιτροπή.
Δεύτερον, με ανησυχεί η παρατήρηση του κ. Busquin σχετικά με την υποστήριξη της ανάπτυξης της αλιευτικής ικανότητας του Μαρόκου. Μιλάμε για μια περιοχή που δεν ανήκει στο Μαρόκο, αλλά που διοικείται από το Μαρόκο. Αν βοηθήσουμε το Μαρόκο να υπερεκμεταλλευθεί αυτήν την περιοχή, για την οποία εκκρεμεί ένα δημοψήφισμα υπό την εποπτεία των Ηνωμένων Εθνών, αν αναπτύξουμε ένα μαροκινό αλιευτικό στόλο που θα εκμεταλλευθεί την αλιεία αυτής της περιοχής, τι θα συμβεί όταν αυτή η περιοχή ασκήσει την αυτοδιάθεσή της και τι θα κάνουμε με τον μαροκινό στόλο;
Τρίτον, από τότε που διακόπηκε η αλιευτική συμφωνία, συνεχίσθηκε η εκμετάλλευση της αλιευτικής περιοχής της Σαχάρας από στόλους, κοινοτικούς και μη, που δεν υπάγονται στον έλεγχο ούτε της Επιτροπής ούτε των κρατών μελών: γίνεται μάλιστα λόγος για ένα σημαντικό στόλο των Κάτω Χωρών. Τι μέτρα σκέφτεται να πάρει η Επιτροπή για να αποφευχθεί, τουλάχιστον από τους στόλους της Κοινότητας, η συνέχιση της υπερεκμετάλλευσης αυτών των πόρων;
Τέταρτον, όπως τόνισε η κ. Miguιlez, όταν υπογράφηκαν οι προηγούμενες αλιευτικές συμφωνίες, η Ευρωπαϊκή Ένωση έκανε σημαντικές παραχωρήσεις στο Μαρόκο από κάθε άποψη. Το Μαρόκο πέρυσι αποχώρησε από το τραπέζι των διαπραγματεύσεων και, σαν ένας καλός παίκτης που νίκησε, πήρε όλες τις μάρκες και δεν έκανε καμία παραχώρηση. Θα συνεχίσει η Ευρωπαϊκή Ένωση να κάνει παραχωρήσεις, αν δεν υπάρχει η παραμικρή προσπάθεια από μέρους του Μαρόκου να βελτιώσει την κατάσταση;
Και, πέμπτον, ο κ. Επίτροπος μίλησε για τα μέτρα της Επιτροπής για την ενίσχυση του άμεσα θιγόμενου αλιευτικού τομέα. Αλλά ο αλιευτικός τομέας είναι ένα μόνο μέρος της δραστηριότητας που δημιουργεί η αλιευτική δραστηριότητα. Αυτή τη στιγμή, διάφορες περιοχές της Ισπανίας, τα Κανάρια Νησιά, η Ανδαλουσία και η Γαλικία, και μερικές της Πορτογαλίας, θίγονται άμεσα από τη διακοπή της αλιευτικής δραστηριότητας. Αυτό σημαίνει διακοπή της λιμενικής δραστηριότητας, της δραστηριότητας επισκευής των πλοίων, της δραστηριότητας τροφοδοσίας των πλοίων, της δραστηριότητας των κονσερβοποιίων και εργοστασίων ελαίου, δηλαδή, ένας ολόκληρος οικονομικός τομέας έχει σήμερα παραλύσει εξαιτίας αυτού του γεγονότος.
Η ερώτησή μου προς την Επιτροπή είναι: αν δεν επιτευχθεί συμφωνία με το Μαρόκο ή αν αυτή η συμφωνία πραγματοποιηθεί με τους όρους που έχει επισημάνει η Επιτροπή, μια συμφωνία που τονώνει τη μαροκινή παραγωγή, σκέφτεται η Επιτροπή να υιοθετήσει διαρθρωτικά μέτρα για να αντισταθμίσει την καθυστέρηση που θα δημιουργηθεί στις θιγόμενες περιοχές;

Nogueira Romαn
Κύριε Πρόεδρε, λαμβάνω το λόγο για να εκφράσω την υποστήριξή μου προς ένα ψήφισμα με το οποίο συμφωνούμε η Ομάδα μου και εγώ, ως βουλευτής της Γαλικίας.
Αλλά, μετά από ένα χαμένο χρόνο και ενώ γίνεται προσπάθεια να διατεθούν σε άλλες κατηγορίες τα προβλεπόμενα για τη συμφωνία δημοσιονομικά ποσά, οφείλω να εκφράσω και εγώ τη βαθιά δυσπιστία μου όσον αφορά την πεποίθηση με την οποία η Επιτροπή πρόκειται να υπερασπίσει τα νόμιμα συμφέροντα των πλοιοκτητών και αλιέων που έχουν πληγεί, και να εκφράσω τις επιφυλάξεις μου όσον αφορά την πραγματική βούληση της Ένωσης και πολλών κρατών μελών, μεταξύ των οποίων και του ισπανικού κράτους, να διαπραγματευθούν τη συμφωνία στο " γενικό πλαίσιο των οικονομικών και πολιτικών σχέσεων μεταξύ Μαρόκου και Ευρωπαϊκής Ένωσης " , όπως προτείνουμε στο ψήφισμα.
Ωστόσο, πολύ θα ήθελα να κάνω λάθος, φυσικά, και να διαπιστώσω, τελικά, ότι η συνθήκη υπογράφεται αμέσως.

Meijer
Κύριε Πρόεδρε, σήμερα δεν είναι η πρώτη φορά που συζητάμε για το δικαίωμα αλιείας στα ύδατα του Μαρόκου και της περιοχής της Σαχάρας. Η Ισπανία και η Πορτογαλία θεωρούσαν αυτονόητο ότι το Μαρόκο έπρεπε να επιτρέψει στους Ευρωπαίους να αλιεύουν στα ύδατά του και συγκλονίστηκαν από το γεγονός ότι πέρυσι μπήκε ένα τέλος στην κατάσταση αυτή. Το καταλαβαίνω, γιατί η αλιεία ήταν μια πηγή εισοδήματος και απασχόλησης για μία φτωχή περιοχή σε σύγκριση με τα ευρωπαϊκά δεδομένα.
Στο παρελθόν εθεωρείτο αυτονόητο ότι η οικονομία ήταν σημαντικότερη από την προστασία της φυσικής ισορροπίας και οι φτωχότερες χώρες της Ευρώπης προσπαθούσαν και αυτές να εκμεταλλευθούν την υπεροχή της Ευρώπης στον τρίτο κόσμο. Εν τω μεταξύ, βλέπουμε ότι ορισμένα τμήματα των θαλασσών έχουν αδειάσει από την υπεραλιεία και τα αποθέματα ορισμένων ειδών ψαριών μειώνονται σε τέτοιο βαθμό ώστε να απειλούνται με εξαφάνιση. Το Μαρόκο έχει κάθε δικαίωμα να προστατεύσει τις θάλασσές του από την υπεραλιεία. Η Ευρώπη δεν μπορεί πλέον να απαιτήσει δικαιώματα σε άλλες περιοχές του κόσμου. Στο μέλλον θα πρέπει να μάθουμε να ζούμε χωρίς τις αλιευτικές παραχωρήσεις που απορρέουν από το αποικιοκρατικό παρελθόν. Το προτεινόμενο ψήφισμα δεν θα οδηγήσει σε αποκατάσταση των αλιευτικών δικαιωμάτων, αλλά στην καλύτερη περίπτωση, σε μια εντονότερη απαίτηση εκ μέρους της Ισπανίας και της Πορτογαλίας για αντισταθμιστικές επιδοτήσεις.
Καλώ την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να πάψει να ασκεί πίεση στο Μαρόκο και να δείξει περισσότερη κατανόηση για τις αντιρρήσεις που προβάλλει η χώρα. Παρεμπιπτόντως, συμφωνώ με την άποψη της κ. McKenna ότι υπάρχουν περισσότεροι υπεύθυνοι από τους Ισπανούς και τους Πορτογάλους αλιείς. Οι μεγάλοι αλιευτικοί στόλοι από το Βορρά, στους οποίους συμπεριλαμβάνεται και αυτός της χώρας μου, της Ολλανδίας, πρέπει να μειώσουν τα αλιεύματά τους.

Bastos
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, από το 1992 η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει συνάψει αλιευτικές συμφωνίες με το Μαρόκο. Αυτή που ίσχυε μέχρι σήμερα έληξε στο τέλος του Νοεμβρίου του περασμένου έτους. Με τη συμφωνία αυτή, 500 περίπου πλοία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, από τα οποία 50 πορτογαλικά, είχαν πρόσβαση στα μαροκινά ύδατα με ένα ετήσιο ανταποδοτικό ποσό 125 περίπου εκατομμυρίων ευρώ. Όπως το φανταζόμασταν, οι δυσκολίες διαπραγμάτευσης με τις μαροκινές αρχές ήταν πολύ μεγάλες. Από την πλευρά του Μαρόκου υπάρχει το αίσθημα της μεγάλης αξίας των αλιευτικών του πόρων και είναι σταθερή η πολιορκία που του έγινε από μεγάλες διεθνείς αλιευτικές δυνάμεις, όπως είναι η Ιαπωνία, η Νότια Κορέα ή η Ρωσία, για να αλιεύουν περισσότερο στα ύδατά του. Πρέπει επίσης να θυμηθούμε εδώ ότι η αλιευτική συμφωνία με το Μαρόκο εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο συνεργασίας και εταιρικής σχέσης με το οποίο η Ευρωπαϊκή Ένωση προσφέρει επίσης στο Μαρόκο σημαντικές εμπορικές παραχωρήσεις και σημαντική στήριξη για την ανάπτυξη του. Θα ήθελα να υπογραμμίσω τέσσερα σημεία στην παρέμβασή μου.
Πρώτο, πρέπει να υπογραμμίσω ότι η αλιευτική συμφωνία με το Μαρόκο είναι σαφώς από τις πιο σημαντικές συμφωνίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και αντιπροσωπεύει πάνω από το 30% όλων των αλιευμάτων του κοινοτικού στόλου σε ύδατα τρίτων χωρών. Οι 30 χιλιάδες άμεσες και έμμεσες θέσεις εργασίας που εξαρτώνται από αυτή τη συμφωνία μπορούν να φαίνονται λίγες στην κλίμακα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά το γεγονός ότι συγκεντρώνονται σε μικρές αλιευτικές κοινότητες, των ισπανικών και πορτογαλικών ακτών κυρίως, χωρίς παράδοση και δυνατότητα οικονομικής μεταστροφής, καθιστά δραματική την κατάργηση των εν λόγω θέσεων εργασίας.
Δεύτερο, πρέπει να τονίσω με μεγάλη πικρία την ελάχιστα ανοιχτή στάση των μαροκινών αρχών που συμμετέχουν στις διαπραγματεύσεις. Είναι μία στάση που δεν κατανοώ για δύο λόγους : πρώτο, διότι παραχωρήθηκαν εν τω μεταξύ ιδιωτικές άδειες σε διάφορους πλοιοκτήτες από άλλες χώρες, γεγονός που αποτελεί αντίφαση σε σχέση με το επιχείρημα ότι οι δυσκολίες διαπραγμάτευσης της συμφωνίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση σχετίζονται με την ανάγκη διαφύλαξης των αλιευτικών πόρων. Και, δεύτερο, δε μπορούμε να κατανοήσουμε την ανελαστικότητα του Μαρόκου απέναντι στη στάση ανοίγματος των αγορών μας στα μαροκινά προϊόντα όπως επίσης και όσον αφορά τις ενισχύσεις που διατίθενται στο πλαίσιο της γενικής συμφωνίας συνεργασίας με το Μαρόκο.
Μία άλλη πτυχή που θα ήθελα να υπογραμμίσω είναι ότι λήγουν στο τέλος του μήνα οι προσωρινές ενισχύσεις που καταβάλλονται στους αλιείς και πλοιοκτήτες για την αντιστάθμιση αυτού του έτους διακοπής της δραστηριότητας. Πρόκειται για μία απαράδεκτη κατάσταση, δεδομένου ότι όλοι προτιμούν την εργασία από τις ενισχύσεις. Πρέπει, επομένως, η Επιτροπή και το Συμβούλιο Υπουργών της Ευρωπαϊκής Ένωσης να αναλάβουν τις ευθύνες τους, όχι μόνο προκειμένου να παραταθούν οι ενισχύσεις μέχρι να διασαφηνιστεί η κατάσταση, αλλά επίσης και για να επανεξεταστούν οι γενικές βάσεις της συνεργασίας με το Μαρόκο στην περίπτωση που συνεχιστεί η κατάσταση αυτή.
Πρέπει, τέλος, η Επιτροπή, ως θεσμικό όργανο αρμόδιο για τη διεξαγωγή των διαπραγματεύσεων, να δώσει τις δέουσες διευκρινίσεις προς το Κοινοβούλιο όσον αφορά τα όσα συμβαίνουν και που είναι για μας ακατανόητα. Όπως επίσης ήταν ακατανόητη η παθητικότητα του Συμβουλίου Υπουργών Αλιείας.

Lage
Κύριε Πρόεδρε, κύριοι βουλευτές, η "γαλάζια" Ευρώπη, όπως μεταφορικά ονομάζεται, βρίσκεται σε κρίση. Οι θάλασσες είναι αντικείμενο κακής εκμετάλλευσης, οι αλιευτικοί πόροι καθίστανται σπανιότεροι, οι αλιείς που σταμάτησαν τις αλιευτικές δραστηριότητες έχουν δυσκολίες να αποδεχτούν τη σκληρή μοίρα που απειλεί την επιβίωση μιας παραδοσιακής δραστηριότητας και έναν ορισμένο τρόπο ζωής. Την περασμένη Τετάρτη συζητήσαμε σε αυτή την αίθουσα την ανησυχητική μείωση στη θάλασσα της Ιρλανδίας των αλιευμάτων μπακαλιάρου, αυτής της εμβληματικής συνταγής - ας λεχθεί εν παρενθέσει - της πορτογαλικής κουζίνας. Σήμερα συζητάμε μία αλιευτική συμφωνία με το Μαρόκο. Αντιμετωπίζουμε ένα άλλο σκληρό πλήγμα στις αλιευτικές δραστηριότητες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και λέγω της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και όχι μόνο δύο μελών της, όπως ορισμένοι βουλευτές υπαινίχθηκαν: η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη δεν μπορεί να είναι κενή λέξη ή να έχει μόνο μία έννοια, και ήδη δεν διαπιστώνεται όταν πρόκειται για προβλήματα που συγκεντρώνονται κυρίως στην Πορτογαλία και την Ισπανία...
Η Επιτροπή δεν κατάφερε, δυστυχώς, να επιτύχει νέες διευθετήσεις στις διαπραγματεύσεις με το Μαρόκο που πραγματοποιήθηκαν πριν από τη λήξη της αλιευτικής συμφωνίας η οποία ολοκληρώθηκε στις 30 Νοέμβριου του 1999. Σχεδόν ένα χρόνο μετά φαίνεται ότι βρισκόμαστε στο σημείο μηδέν. Η διαθέσιμη πληροφόρηση είναι ελλιπής και ελάχιστα σαφής, αν και οι διαπραγματεύσεις συνεχίζονται, όπως μας λένε, με διάφορες και περίπλοκες μεταπτώσεις. Παρόλα αυτά, ο κύριος Επίτροπος μας εγγυήθηκε σήμερα ότι οι διαπραγματεύσεις θα επαναληφθούν την επόμενη εβδομάδα και ότι παρατηρείται πρόοδος. Το είπε αόριστα. Μας είπε ότι υπάρχει δυνατότητα να φθάσουμε σε μία ισόρροπη εταιρική σχέση με το Μαρόκο. Σίγουρα ; Λόγια περιστασιακά ; Υπάρχει μεγάλος σκεπτικισμός και αμηχανία και αυτό είναι θεμιτό. Όμως η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει επαρκές κύρος και επιρροή για να πείσει τον μαροκινό εταίρο της όσον αφορά τα αμοιβαία πλεονεκτήματα που έχει η σύναψη της νέας συμφωνίας ; Τί συμβαίνει τελικά ; Μήπως το μαροκινό κράτος έχει μία ελάχιστα εποικοδομητική στάση και προτιμά να διαπραγματεύεται μεμονωμένα με εταιρείες αντί να διαπραγματεύεται με την Ευρωπαϊκή Ένωση, με την οποία έχει σταθερά και μεγάλα συμφέροντα σε διάφορους τομείς; Χρησιμοποίησε η Ευρωπαϊκή Ένωση όλη τη διπλωματική και οικονομική της βαρύτητα ; Δεν το πιστεύω. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει, κατά τη γνώμη μου, υποβαθμίσει το πρόβλημα. Και εάν αποτύχει η συμφωνία ; Ποια θα είναι η στάση του Συμβουλίου και της Επιτροπής ; Δεν μπορεί ασφαλώς να " σηκώσουν τα χέρια" διότι αυτά είναι τα αρμόδια και υπεύθυνα όργανα για τη διεξαγωγή των διαπραγματεύσεων αυτών.
Τέλος, σε περίπτωση, που δεν το ευχόμαστε, αποτυχίας των διαπραγματεύσεων η Ένωση έχει υποχρέωση πολιτική και ηθική να στηρίξει τους αλιείς και τους ιδιοκτήτες με ικανοποιητικές ενισχύσεις, που θα τους διασφαλίσουν μέσα επιβίωσης. Αυτό είναι το ελάχιστο που θα απαιτηθεί. Αλλά δεν είναι αρκετό. Η Ένωση πρέπει να καταρτίσει ένα πρόγραμμα για την μεταστροφή των δραστηριοτήτων των ενδιαφερομένων επιχειρήσεων, ώστε να αντιμετωπίσουν ένα μέλλον χωρίς δραματικά προβλήματα. Η μεταφορά του προβλήματος στα διαρθρωτικά ταμεία και στα κράτη θα υποβαθμίσει την Ένωση στα μάτια όχι μόνο αυτών που πλήττονται αλλά και όλων των πολιτών.

Bautista Ojeda
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, δεν πρόκειται να επαναλάβω αυτά που ειπώθηκαν στην Ολομέλεια σήμερα το πρωί και που λέγονται, πρακτικά, εδώ και ένα χρόνο. Κύριοι βουλευτές, η αλήθεια είναι ότι ο κοινοτικός στόλος Ανδαλουσίας, των Καναρίων, της Γαλικίας και της Πορτογαλίας βρίσκεται ελλιμενισμένος λόγω έλλειψης αλιευτικής συμφωνίας. Ούτε θέλω να κατηγορήσω για άλλη μια φορά την Επιτροπή για την αποτυχία της στη διαπραγμάτευση ή για την καθυστέρηση της έναρξης των πιέσεων προς το Μαρόκο. Το έχουμε αναφέρει και άλλοτε.
Ο υποφαινόμενος ανδαλουσιανός βουλευτής εδώ και ένα χρόνο διαπραγματεύεται και προτείνει πρωτοβουλίες στους διαδρόμους, στα γραφεία, στην Επιτροπή Αλιείας και στις ακροάσεις με τον κ. Επίτροπο για να ληφθεί υπόψη η πολύ ιδιαίτερη ιδιοσυγκρασία του αλιευτικού στόλου της Ανδαλουσίας που αλιεύει στο Μαρόκο. Χρειαζόμαστε μια χρήσιμη αλιευτική συμφωνία. Δεν θέλουμε μια συμφωνία στην οποία να μην αντανακλώνται τα συμφέροντα αυτού του στόλου από μηχανότρατες μικρής κλίμακας που αποτελεί την πλειοψηφία.
Πολύ σημαντικές αλιευτικές πόλεις των ζωνών του Νότιου Ατλαντικού - Ουέλβα και Κάντιθ - και της Νότιας Μεσογείου - Μάλαγα, Γρανάδα και Αλμερία - εξαρτώνται από αυτή τη συμφωνία. Γι' αυτές δεν υπάρχει εναλλακτική λύση στην αλιεία.
Από την άλλη, οι κοινωνικές επιπτώσεις που προκαλεί ο ελλιμενισμός αυτού του στόλου είναι πολύ σοβαρές και μερικές φορές σχετίζονται και με την καλλιέργεια και διακίνηση ναρκωτικών από πλευράς του Βασιλείου του Μαρόκου.
Τελειώνω λέγοντας ότι αν η Ευρωπαϊκή Ένωση διαπραγματευόταν με τους πραγματικούς κατόχους της ακτής της Σαχάρας, δηλαδή με τον λαό της Σαχάρας, θα είχαμε τώρα μια αξιοπρεπή συμφωνία και δεν θα είχαμε υποστεί τον πραγματικό εκβιασμό από πλευράς της Βασιλικής Δυναστείας του Μαρόκου, και άρα, λοιπόν, στην περίπτωση που δεν φτάσουμε σε μια συμφωνία ή στην περίπτωση που αυτή θα είναι άχρηστη, η ιδιαίτερη σχέση του Μαρόκου με την Ένωση αναγκαστικά θα πληγεί σοβαρά.

Seppδnen
Κύριε Πρόεδρε, όλοι γνωρίζουν ότι ο Jean Monet υπήρξε ένας από τους πατέρες ιδρυτές της ΕΕ. Εκείνος συνήθιζε να λέει ένα αστείο για τους Νορβηγούς. Το αστείο αυτό ήταν πως οι Νορβηγοί μιλούν συνέχεια για τα ψάρια. Πρόκειται για ένα άσχημο αστείο. Είναι τόσο άσχημο όσο και η αντίληψη του Jean Monet για τον τρόπο με τον οποίο θα πρέπει να εξελιχθεί η Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με εκείνον, στην ΕΕ πρέπει πάντα να υφίσταται μια ηγετική ομάδα, με την οποία ενδεχομένως εννοούσε τη Γερμανία και τη Γαλλία. Σύμφωνα με αυτό δεν θα μπορούσε να υπάρχει στην ΕΕ δημοκρατία των κρατών.
Τώρα όμως ας μιλήσω για τα ψάρια μας. Υπερασπίζομαι τη Νορβηγία, η οποία δεν είναι μέλος της ΕΕ, λόγω του ότι η ΕΕ επιθυμεί να κοινοτικοποιήσει τους αλιευτικούς της πόρους μη προσφέροντας άλλο σε αντάλλαγμα παρά την ηγετική ομάδα του Jean Monet. Υποστηρίζω επίσης το Μαρόκο ενάντια στους ληστές αλιείς των κρατών της ΕΕ. Σήμερα αδειάζουμε τις θάλασσες του κόσμου από ιχθυοπρωτεΐνη με έναν τρόπο που θυμίζει λεηλασία. Πρέπει να προστατεύσουμε τους παγκόσμιους ιχθυοπληθυσμούς. Πρέπει να καταργήσουμε το πλεονάζον δυναμικό της αλιευτικής βιομηχανίας της ΕΕ. Ας ψαρεύουν με χρήματα της ΕΕ μόνο στα ύδατα της ΕΕ!

Posselt
Κύριε Πρόεδρε, ένας τσέχος επίσκοπος για τον οποίο τρέφω φιλικά αισθήματα, ο επίσκοπος Koukl, συνηθίζει να χρησιμοποιεί την εξής ωραία έκφραση: "Η αγάπη για τον πλησίον θα ήταν απλό πράγμα αν ο πλησίον δεν ήταν τόσο κοντά" . Η έκφραση αυτή ισχύει ιδιαίτερα για τις γειτονικές σχέσεις μεταξύ κρατών. Στην ιστορία, τα γειτονικά κράτη ιδίως αντιμετώπισαν δυσχέρειες στις αμοιβαίες σχέσεις τους και ο σκοπός της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι να επιλύονται παρόμοια προβλήματα. Στο σημείο αυτό θα ήθελα να επαινέσω έντονα την εξωτερική πολιτική της Ισπανίας. Η χώρα αυτή ανέπτυξε με εξαιρετικά θετικό τρόπο τις δύσκολες γειτονικές σχέσεις μεταξύ της Ευρώπης και της Βόρειας Αφρικής και μεταξύ της Ισπανίας και του Μαρόκου, που σημάδεψαν επανειλημμένα την ιστορία.
Στις αρχές της δεκαετίας του ΄80, είχα την τιμή να λάβω μέρος στην 20ή επέτειο της ενθρόνισης του τότε Βασιλιά του Μαρόκου, Χασάν, με την ιδιότητα του δημοσιογράφου εκείνη την εποχή. Παρακολούθησα την εκδήλωση από κοντά. Η μετάβαση του Βασιλιά της Ισπανίας στο Μαρακές και η εμφάνισή του μαζί με το Βασιλιά του Μαρόκου σε ένα ανοικτό αυτοκίνητο που διέσχιζε τους δρόμους, όπου ήταν συγκεντρωμένα περισσότερα από ένα εκατομμύριο άτομα, ήταν εντυπωσιακή. Τούτο μου υπενθύμισε εικόνες από τη δική μας ιστορία και την παιδική μου ηλικία, όταν ο Κόνραντ Αντενάουερ και ο Σαρλ Ντε Γκωλ διέσχισαν κατά τον ίδιο τρόπο τις γερμανικές πόλεις και κατέστησαν σαφές ότι τα γειτονικά προβλήματα μεταξύ της Γερμανίας και της Γαλλίας είχαν επιλυθεί και ότι οι δύο χώρες θα γίνονταν οι πυρήνες της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.
Έτσι, η Ισπανία και το Μαρόκο έχουν την ευκαιρία να καταστούν πυρήνες της ολοκλήρωσης στο χώρο της Μεσογείου. Σχετικά, πιστεύω ότι η Ισπανία και το Μαρόκο έκαναν πάρα πολλά για να αποφύγουν αυτό που ορισμένοι θεωρούν αναπόφευκτο, συγκεκριμένα τη σύγκρουση πολιτισμών (clash of civilisations) που διαφέρουν. Στον τομέα αυτό, η Ισπανία διαδραμάτισε έναν έξοχο συνδετικό ρόλο, όπως εξάλλου και η Πορτογαλία. Γι' αυτό θεωρώ σημαντικό να ληφθεί υπόψη η αλιευτική συμφωνία και από την άποψη αυτή. Εκφράζουμε την πλήρη αλληλεγγύη μας προς τους ισπανούς και πορτογάλους αλιείς. Δεν πρόκειται για ένα τοπικό, ιδιαίτερο φαινόμενο αλλά για ευρωπαίους αλιείς τους οποίους οφείλουν να υποστηρίξουν και εκείνοι που ίσως να μην είναι άμεσα ενδιαφερόμενοι στην περίπτωση αυτή.
Πρέπει όμως ακόμη να έχουμε πλήρη επίγνωση του γεγονότος ότι οι σχέσεις μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των χωρών διέλευσης που βρίσκονται στα σύνορά της - στις οποίες συγκαταλέγω κυρίως τη Βόρειο Αφρική, την Τουρκία και τη Ρωσία - είναι σημαντικές: οι χώρες αυτές αποτελούν ένα γεωγραφικό και πολιτιστικό σύνδεσμο μεταξύ της ΕΕ και των γειτονικών ηπείρων και οφείλουμε να τις υποστηρίξουμε ιδιαιτέρως. Γι' αυτό είναι ανάγκη να συναφθούν στενές οικονομικές και πολιτικές σχέσεις με το Μαρόκο το ταχύτερο δυνατό και να εξασφαλισθούν ταυτοχρόνως τα ευρωπαϊκά αλιευτικά συμφέροντα. Για το λόγο αυτό υποστηρίζω όλες τις προτάσεις που υποβλήθηκαν στην αίθουσα για την προώθηση της συμφωνίας. Αλλά θα ήθελα να επικρίνω έντονα τους υπαινιγμούς κατά του Μαρόκου που εκτοξεύθηκαν επίσης κατά τη συζήτηση αυτή, διότι δεν βοηθούν τις γειτονικές σχέσεις ούτε και την αλιευτική συμφωνία. Οφείλουμε μεν να κρίνουμε και να είμαστε ειλικρινείς, αλλά πρέπει να εξηγήσουμε στους Μαροκινούς ότι ενδιαφερόμαστε έντονα για τη σύναψη μιας στενής και μόνιμης εταιρικής σχέσης με τη χώρα τους καθώς και για τη σταθεροποίησή της στο χώρο της Μεσογείου, διασφαλίζοντας, ταυτόχρονα, τα συμφέροντά μας.
Πιστεύω ότι αν κατορθώσουμε να προσδώσουμε στο Μαρόκο έναν ευρωπαϊκό προσανατολισμό, τότε το κράτος αυτό θα κάνει ό,τι έπρεπε να είχε κάνει από καιρό, δηλαδή θα συνομιλήσει μαζί μας για τους φυσικούς πόρους, οι οποίοι είναι κοινοί, και δεν θα εφαρμόζει προτιμησιακό καθεστώς για τα πλοία τρίτων χωρών.

Hernαndez Mollar
Κύριε Πρόεδρε, το πεπόνι της διαπραγμάτευσης θα κοπεί σε τρεις μέρες και τότε θα δούμε αν είναι ώριμο ή άγουρο ή αν ωρίμασε αρκετά ώστε να μπορούμε να νιώθουμε όλοι ήρεμοι και οι δύο συμβαλλόμενες πλευρές, η Ευρωπαϊκή Ένωση και το Μαρόκο, να μπορούν να αρχίσουν με ευελιξία, κύριε Επίτροπε, αλλά και με σοβαρότητα και με σθένος, την αναζήτηση μορφών συνεργασίας και συμφωνιών για να αρχίσει ξανά ο κοινοτικός αλιευτικός στόλος τις δραστηριότητές του σ' αυτά τα ύδατα.
Ως ισπανός και ανδαλουσιανός ευρωβουλευτής, διεκδικώ για χιλιάδες ανδαλουσιανές οικογένειες της Ισπανίας το δικαίωμα της διατήρησης και υπεράσπισης των θέσεων εργασίας που μοιάζουν να κινδυνεύουν εδώ και ένα χρόνο, μέχρι να τις υπερασπιστούμε και από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Αλλά θα ήθελα να κάνω έκκληση στην ευφυία του Βασιλείου του Μαρόκου που επανειλημμένα χτυπά την πόρτα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αναζητώντας κατανόηση και βοήθεια για την επίλυση των οικονομικών, κοινωνικών και πολιτικών του προβλημάτων για να συνεργαστεί, με ευελιξία και, υπογραμμίζω, με σοβαρότητα, στην επίτευξη μιας καλής συμφωνίας που να ικανοποιεί και τις δύο πλευρές.
Κύριε Επίτροπε, η γεωργία, η μετανάστευση - τομέας για τον οποίο χθες υιοθετήσαμε μια νέα γραμμή του προϋπολογισμού για να βοηθήσουμε το Μαρόκο - η βιομηχανία και η οικονομία αποτελούν μέρη του συνόλου των αμοιβαίων σχέσεων μεταξύ του Μαρόκου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεν θα είχε νόημα να αποκλείσουμε τον τομέα της αλιείας όταν μάλιστα η συμφωνία συνεργασίας που μας ενώνει με το Μαρόκο συνίσταται στο να μην αποκλειστεί καμιά μορφή που προσβάλλει τα συμφέροντά μας, γιατί το αντίθετο θα ήταν παρεμπόδιση της ώθησης με την οποία, από την Ευρωπαϊκή Ένωση, επιθυμείται και μπορεί να επωφεληθεί η συνολική ανάπτυξη αυτής της χώρας.
Κι αυτό είναι ένα μήνυμα που και οι μαροκινοί πρέπει να κατανοήσουν πολύ καλά.
(Χειροκροτήματα)

Busquin
. Κύριε Πρόεδρε, κυρίες, κύριοι, θα ήθελα απλά να προσθέσω ότι φυσικά υπάρχουν συμφωνίες μεταξύ των δύο πλευρών για τον καθορισμό του χρονοδιαγράμματος των διαπραγματεύσεων και ότι το Μαρόκο προετοίμαζε το πενταετές πρόγραμμά του επί πολλούς μήνες. Στη συνέχεια, όταν ο κ. Fischer μετέβη στο Ραμπάτ στις 18 Μαίου 2000, οι διαπραγματεύσεις εισήλθαν σε μια πιο δραστήρια φάση με μια συνάντηση των γενικών διευθυντών αλιείας στις 25 Ιουλίου στο Ραμπάτ, με μια συνάντηση στις 28 και 29 Σεπτεμβρίου στις Βρυξέλλες, και τέλος, με τη συνάντηση του κ. Fischer με τον πρωθυπουργό και με την Μεγαλειότητά του, τον Μωχάμεντ VI του Μαρόκου, στις 16 Οκτωβρίου. Ο κ. Fischer μάλιστα παρουσίασε ενώπιον της Επιτροπής μια αναφορά των συνομιλιών του. Αποκόμισε θετικές εντυπώσεις από αυτές, και αυτό επιτρέπει να προοιωνίσουμε ότι οι διαπραγματεύσεις που θα ξεκινήσουν στις 30 Οκτωβρίου θα διεξαχθούν μέσα σε εποικοδομητικό πνεύμα.
Γι' αυτόν τον λόγο, η Επιτροπή εργάζεται επί τη βάσει μίας νέας εταιρικής σχέσης που θα αποσκοπεί σε μια ενδιαφέρουσα για τις δύο πλευρές εξέλιξη, αφενός με την πλήρη ανάπτυξη του αλιευτικού τομέα του Μαρόκου, του στόλου, της υδατοκαλλιέργειας, της εμπορικής μεταποίησης, της έρευνας, και αφετέρου με τη χορήγηση δικαιώματος αλιείας στους Ευρωπαίους αλιείς.
Πιστεύω λοιπόν ότι πρέπει να περιμένουμε τα αποτελέσματα των συναντήσεων της 30ής Οκτωβρίου. Ασφαλώς ο κ. Fischer θα ενημερώσει άμεσα το Κοινοβούλιο και ελπίζω, όπως όλοι σας, ότι οι διαπραγματεύσεις θα οδηγήσουν μέσα σε θετικό πνεύμα στη δημιουργία μιας αποδοτικής συνεργασίας μεταξύ του Μαρόκου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Όσον αφορά στα μέτρα που θα είναι σκόπιμο να ληφθούν σε περίπτωση αποτυχίας της συμφωνίας, η Επιτροπή τα εξετάζει, αλλά όπως έχετε καλά καταλάβει, πιστεύουμε και ελπίζουμε ότι οι διαπραγματεύσεις θα μπορέσουν να προχωρήσουν με έναν πιο αποφασιστικό τρόπο τη Δευτέρα. Είναι λοιπόν πρόωρο να ασχοληθούμε με αυτό το θέμα προς το παρόν.
Αυτά είναι μερικά στοιχεία από τις απαντήσεις που θα είχε δώσει στη θέση μου ο κ. Fischer, στον οποίο δεν θα παραλείψω να διαβιβάσω όλες σας τις παρεμβάσεις.

Πρόεδρος
Σας ευχαριστώ πολύ κύριε Επίτροπε!
Η συζήτηση έληξε.
Προχωρούμε τώρα στην ψηφοφορία.
Πρόταση ψηφίσματος (B5-0823/2000) της Επιτροπής Αλιείας σχετικά με τις διαπραγματεύσεις για την αλιευτική συμφωνία ΕΕ-Μαρόκου
(Το Σώμα εγκρίνει την πρόταση ψηφίσματος)
Αιτιολόγηση ψήφου

Fatuzzo
Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ τους φίλους και ελπίζω να ακούσουν με προσοχή αυτή τη δήλωση ψήφου, που είναι πολύ σοβαρή, αν και εκ πρώτης όψεως ίσως να μην φαίνεται. Καταλαβαίνω καλά τα προβλήματα των αλιέων της Ισπανίας και της Πορτογαλίας, προβλήματα που τα έχουν και οι αλιείς της Σικελίας. Τις προάλλες, όμως, έμαθα ότι ένα μαροκινό ψάρι συνάντησε στη Μεσόγειο ένα ισπανικό ψάρι και του είπε, στη γλώσσα του φυσικά: "Έμαθα ότι ο κ. Fatuzzo μάχεται για να γινόμαστε και εμείς τα ψάρια συνταξιούχοι.
(Ιλαρότητα) Είμαι πολύ χαρούμενο για αυτό, αλλά έχω και μία άλλη επιθυμία: είμαι μαροκινό ψάρι και θα ήθελα να με ψαρέψει μαροκινός ψαράς και όχι ισπανός. Έφτιαξα ένα συνδικάτο" . Το άλλο ψάρι, το ισπανικό, λέει: "Εγώ θα ήθελα να με ψαρέψει μαροκινός ψαράς και όχι ισπανός ·"
(Ο Πρόεδρος διακόπτει τον ομιλητή)

Πρόεδρος
Κύριε συνάδελφε, η ημερήσια διάταξη προβλέπει χρόνο ομιλίας ενός λεπτού και τούτο ισχύει για όλους τους συναδέλφους! Πάντως, σας ευχαριστώ πολύ για αυτή την πολύ ενδιαφέρουσα συμβολή!

Δικαιώματα των καθηγητών ξένων γλωσσών
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει την προφορική ερώτηση (B5-0541/00) της κ. Palacio Vallelersundi, εξ ονόματος της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων και Εσωτερικής Αγοράς, προς την Επιτροπή, για τα δικαιώματα των καθηγητών ξένων γλωσσών: περιφρούρηση των κανόνων δικαίου.
Παρεμβαίνει ο κ. Wieland για πέντε λεπτά, εξ ονόματος της κ. Palacio Vallelersundi.

Wieland
Κύριε Πρόεδρε, δυστυχώς λόγω απρόοπτου κωλύματος, η Πρόεδρος της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων και Εσωτερικής Αγοράς, κ. Palacio Vallelersundi, με παρακάλεσε να μιλήσω στη θέση της. Για το λόγο αυτό, διέθετα μόνο λίγο χρόνο για να προετοιμαστώ προκειμένου να εκφράσω τη θέση της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων. Περί τίνος πρόκειται στη συγκεκριμένη περίπτωση; Στην πραγματικότητα, δεν πρόκειται για τους καθηγητές ξένων γλωσσών. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι η υπόθεσή τους είναι ούτως ή άλλως υπερβολικά λεπτομερής και πολύπλοκη. Στην πραγματικότητα, δεν πρόκειται για τους καθηγητές ξένων γλωσσών αλλά για ένα συγκεκριμένο παράδειγμα της Ευρώπης των Πολιτών στην πράξη. Πρόκειται για μια υπόθεση που τέθηκε στην κρίση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για πρώτη φορά το 1989. Είναι μια δωδεκαετής ιστορία παρηγορητικών λόγων, παρελκυστικών τακτικών, ελπίδων αλλά και προσωπικών ταλαιπωριών, παροχής επιφανειακών λύσεων και σθεναρής υπεράσπισης παλαιών δικαιωμάτων έναντι πολιτών που δεν απαιτούσαν τίποτε άλλο από τα δικαιώματά τους. Πρόκειται συγκεκριμένα για τη νομική υπόθεση των πολιτών της Ένωσης Alluι και Coonan κατά του Πανεπιστημίου της Βενετίας, για τη νομική υπόθεση του πολίτη της Ένωσης Alluι επίσης κατά του Πανεπιστημίου της Βενετίας, καθώς και για τη νομική υπόθεση του πολίτη της Ένωσης Petri κατά του Πανεπιστημίου της Βερόνας.
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο υιοθέτησε σαφή θέση σχετικά. Με τρεις αποφάσεις του δικαίωσε τους πολίτες αυτούς, οι οποίοι πριν από την έκδοση της πρώτης από τις εν λόγω αποφάσεις είχαν διορισθεί σε ιταλικά πανεπιστήμια ως πανεπιστημιακό προσωπικό με το βαθμό του λέκτορα. Το περιεχόμενο των αποφάσεων αυτών είναι σαφές: η Ιταλία, επειδή δεν διασφάλισε στους λέκτορες συνθήκες εργασίας και επαγγελματικής ασφάλειας ισοδύναμες με εκείνες των οποίων απολαύουν οι ιταλοί υπήκοοι που κατέχουν ανάλογες θέσεις διδακτικού προσωπικού σε πανεπιστήμια, παραβίασε το δικαίωμα της ελεύθερης κυκλοφορίας των ενδιαφερόμενων ατόμων για επαγγελματικούς λόγους εντός της Ένωσης και το δικαίωμά τους να μην υπόκεινται σε διακρίσεις λόγω εθνικότητας.
Δυστυχώς, η κατάσταση παρέμεινε αμετάβλητη μετά την έκδοση της πρώτης απόφασης. Οι νομοθετικές καινοτομίες που εισήχθησαν το 1995 ως αποτέλεσμα δεν παρέχουν ακόμη πλήρη προστασία των δικαιωμάτων των λεκτόρων που κατέχουν θέσεις διδακτικού προσωπικού. Τελικά, ακόμη και ο Διαμεσολαβητής τάχθηκε υπέρ των πολιτών αυτών. Δεν γνωρίζω αν υπάρχει αυτό το λογοπαίγνιο σε όλες τις γλώσσες: στα γερμανικά λέμε "άλλο να έχεις δίκιο και άλλο να δικαιώνεσαι" . Η Επιτροπή Νομικών Θεμάτων έχει διατυπώσει μια σαφή θέση σχετικά και υποστηρίζει αυτούς τους πολίτες των οποίων τα δικαιώματα έχουν περιορισθεί.
Σήμερα σας υποβάλλονται ορισμένες τροπολογίες οι οποίες με ενοχλούν ως ένα βαθμό για να μην πω κάτι χειρότερο. Θα ήθελα να αναφέρω μόνο δύο παραδείγματα μεταξύ αυτών των τροπολογιών που αποσκοπούν στη βελτίωση ή ακόμη, σε ορισμένες περιπτώσεις, και στη μεταβολή της θέσης του Κοινοβουλίου την τελευταία στιγμή. Η πρωτότυπη διατύπωση που προτείνει η Επιτροπή Νομικών Θεμάτων στην αιτιολογική σκέψη Η έχει ως εξής: "λαμβάνοντας υπόψη ότι τα τελευταία αυτά χρόνια οι θιγόμενοι πολίτες της Ένωσης υπέστησαν ζημία και υπέφεραν από στρες και άγχος, ενεπλάκησαν σε παρατεταμένες και επανειλημμένες δίκες σε εκατοντάδες δικαστήρια εντός περιόδου 12 ετών και ότι οι εύλογες προσδοκίες τους να ασκήσουν το επάγγελμά τους με δίκαιες προοπτικές επαγγελματικής ανέλιξης διαψεύστηκαν" . Τώρα υποβάλλεται μια πρόταση, δηλαδή η τροπολογία 8, βάσει της οποίας διαγράφονται ορισμένες λέξεις και προστίθεται μια μικρή λέξη με αποτέλεσμα το νόημα να καθίσταται όχι μόνο υποτονικό αλλά και σχεδόν αντίθετο. Βάσει της τροπολογίας αυτής το κείμενο θα είχε ως εξής: "λαμβάνοντας υπόψη ότι οι θιγόμενοι πολίτες της Ένωσης ενεπλάκησαν σε παρατεταμένες και επανειλημμένες δίκες σε εκατοντάδες δικαστήρια εντός περιόδου 12 ετών και ότι οι εύλογες προσδοκίες τους διαψεύστηκαν" . Η διατύπωση αυτή αποτελεί σαφή διαφορά όχι μόνο στη γερμανική γλώσσα.
Αλλά τώρα θα ήθελα να προχωρήσω στην επόμενη και πολύ πιο σοβαρή περίπτωση. Βάσει της τροπολογίας 9, προτείνεται το εξής κείμενο: "λαμβάνοντας υπόψη ότι η ιταλική κυβέρνηση υποστηρίζει πως έχει εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της έναντι των λεκτόρων με το νόμο αρ. 236/95 που εφαρμόζει πλήρως τις αρχές της Συνθήκης," . Ανεξάρτητα από το γεγονός ότι τούτο δεν εξετάσθηκε στην Επιτροπή Νομικών Θεμάτων, με τη διατύπωση αυτή θα ισχυριζόμαστε ότι η νομική βάση στο ιταλικό δίκαιο αντιστοιχεί στις βάσεις της Συνθήκης ενώ το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο αποφάνθηκε ακριβώς το αντίθετο! Θεωρώ αυτή την ενέργεια αμφιλεγόμενη. Αν ένα άτομο πιστεύει ότι παρόμοιες πρακτικές είναι ορθές από νομική και ευκταίες από πολιτική άποψη, τότε ας γίνει απλά νομοθέτης και ας τροποποιήσει τις βάσεις. Αν όμως ένα άτομο θέλει να χρησιμοποιήσει αυτό το Κοινοβούλιο για να συγκαλύψει μια θέση τότε το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι η Ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος δεν θα συμμετάσχει σε παρόμοια ενέργεια!

Busquin
. Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι βουλευτές, η Επιτροπή και τα περισσότερα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα γνωρίζουν καλά την περίπτωση των μη Ιταλών βοηθών καθηγητών ξένων γλωσσών στα ιταλικά πανεπιστήμια. Αυτή η υπόθεση διαρκεί περισσότερο από μια δεκαετία, και ύστερα από την παρέμβαση των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων, ιδίως της Επιτροπής, η κατάσταση των βοηθών βελτιώθηκε.
Όπως γνωρίζετε, η υπόθεση είναι ιδιαίτερα περίπλοκη και αφορά περίπου επτακόσια άτομα που εργάζονται σε περισσότερα από 25 ιταλικά πανεπιστήμια. Η Επιτροπή εργάστηκε δραστήρια, μέσα σ' αυτή τη δεκαετία, προκειμένου να επιλύσει το πρόβλημα των αλλοδαπών καθηγητών στην Ιταλία, το οποίο συνδέεται με το δικαίωμα της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων, το οποίο εγγυάται η Συνθήκη. Το Δικαστήριο, όπως υπογραμμίσατε, έχει ήδη εκδώσει τρεις αποφάσεις σχετικά με τους καθηγητές, και με την υπόθεση που εκκρεμεί στο Λουξεμβούργο, η Επιτροπή συνέχισε τις δράσεις που αποσκοπούν στην περαιτέρω βελτίωση της κατάστασης.
Ειδικότερα, ύστερα από τις αποφάσεις του Δικαστηρίου το 1989 και το 1993, - νομολογία Alluι - που αποφάσισε ότι είναι διακριτικοί οι περιορισμοί που επιβάλλονται στη διάρκεια των συμβάσεων από την ιταλική νομοθεσία, η Επιτροπή προέβη σε διαβήματα. Ξεκίνησε μια διαδικασία επί παραβάσει που έκλεισε το 1995, μετά τον ιταλικό νόμο που κατέστησε τη νομοθεσία συμβατή με την απόφαση του Δικαστηρίου.
Όσον αφορά τις μεταγενέστερες διεκδικήσεις των καθηγητών σχετικά με τα κεκτημένα δικαιώματα, η Επιτροπή ξεκίνησε μια νέα διαδικασία επί παραβάσει, με το αιτιολογικό ότι, σε ορισμένα ιταλικά πανεπιστήμια, δεν διασφαλίζονταν δεόντως τα κεκτημένα δικαιώματα των βοηθών. Η Επιτροπή κινητοποίησε μεγάλο μέρος των πόρων της για την εξέταση της εν λόγω υπόθεσης. Πράγματι, οι υπηρεσίες της Επιτροπής συγκέντρωσαν τεκμηρίωση εκατοντάδων σελίδων για συγκεκριμένες περιπτώσεις σε διάφορα πανεπιστήμια. Ανταλλάξαμε πυκνή αλληλογραφία με τους ενδιαφερόμενους φορείς και καταβάλαμε πλείστες προσπάθειες προκειμένου να επιλέξουμε, μέσα από στήλες μη σχετικών εγγράφων, τα στοιχεία που αποδείκνυαν με σαφή τρόπο ότι οι πρώην lettori είχαν πράγματι υποστεί διάκριση από ορισμένα ιταλικά πανεπιστήμια όσον αφορά κεκτημένα οικονομικά δικαιώματα, όπως οι μισθοί και οι εισφορές στα συνταξιοδοτικά συστήματα.
Τον Ιούλιο 1999, η Επιτροπή έφερε την εν λόγω διαδικασία επί παραβάσει ενώπιον του Δικαστηρίου. Επί του παρόντος, αναμένει την απόφαση του Δικαστηρίου γι' αυτήν την νέα παράβαση και για την εν λόγω διαδικασία, που ξεκίνησε με πρωτοβουλία της Επιτροπής.
Οι βοηθοί καθηγητές δεν επικαλέστηκαν μόνο την έλλειψη προστασίας των κεκτημένων δικαιωμάτων τους, εξέφρασαν επίσης τη λύπη τους για το νέο νομικό καθεστώς που θέσπισε η ιταλική νομοθεσία του 1995. Θεώρησαν ότι το ιταλικό κράτος θα έπρεπε να τους είχε συμπεριλάβει στην κατηγορία του διδακτικού προσωπικού των πανεπιστημίων ή, αντ' αυτού, να δημιουργήσει γι' αυτούς μια ειδική κατηγορία μεταξύ του διδακτικού προσωπικού. Σύμφωνα με την άποψη των βοηθών, αυτό το δικαίωμα απορρέει άμεσα από το δικαίωμα των εργαζομένων για ελεύθερη κυκλοφορία. Ωστόσο, επί του εν λόγω σημείου, η Επιτροπή διαφώνησε με τους βοηθούς.
Κατά την δική μας άποψη, η ελεύθερη κυκλοφορία επιτρέπει στους Ευρωπαίους πολίτες να μην είναι θύματα διακρίσεων στην εθνική έννομη τάξη. Δεν τους δίδει δικαίωμα για ειδικό νομικό καθεστώς. Το κάθε κράτος μέλος έχει την πλήρη αρμοδιότητα να καθορίσει τις διατάξεις που θα διέπουν την δημόσια υπηρεσία του. Η κοινοτική νομοθεσία δεν μπορεί να εμποδίσει την Ιταλία να τροποποιήσει τις διατάξεις που διέπουν το καθεστώς των πρώην lettori και να τους μετατρέψει σε γλωσσικούς εμπειρογνώμονες, με μερικώς διαφορετικές δικαιοδοσίες. Αν η ιταλική έννομη τάξη μεταρρυθμιστεί και τροποποιηθεί, όπως συνέβη με το πανεπιστημιακό προσωπικό, δεν πιστεύουμε ότι μπορεί να παρέμβει η Επιτροπή από την στιγμή που κάθε Ευρωπαίος πολίτης απολαμβάνει δίκαιας πρόσβασης σε όλες τις κατηγορίες επαγγελμάτων. Πράγματι, ο κάθε Ευρωπαίος πολίτης μπορεί να γίνει μόνιμο μέλος του εκπαιδευτικού σώματος, επιτυγχάνοντας στο κατάλληλο concorso.

Lisi
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα απλώς να προσκαλέσω τους συναδέλφους σε έναν προβληματισμό. Αν το ζήτημα είναι νομικής φύσεως, ας προχωρήσουμε δια των νομικών οδών, ας έλθει η απόφαση του Δικαστηρίου, ας προσφύγει όποιος πρέπει να προσφύγει και θα αποδοθεί δικαιοσύνη σε όποιον πρέπει να αποδοθεί. Αν το ζήτημα είναι πολιτικό - και γι' αυτό ασχολείται μαζί του το Κοινοβούλιο - δεν μου αρέσει να αντιμετωπίζονται θέματα αυτού του τύπου ίσως χωρίς τη δέουσα σύνεση. Εκτίμησα πολύ τη θέση της Επιτροπής και, πράγματι, ως Κοινοβούλιο πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί. Δεν προβαίνω σε επίσημη υπεράσπιση της κυβέρνησής μου - γιατί δεν είναι κυβέρνησή μου, εκπροσωπώ ένα κόμμα της αντιπολίτευσης - αλλά προσπαθώ να εξηγήσω τους όρους του ζητήματος.
Είμαστε εξαιρετικά ευαίσθητοι απέναντι στη δυνατότητα όλων των ευρωπαίων πολιτών να απολαμβάνουν τα ίδια δικαιώματα σε όλα τα κράτη, αλλά πρέπει επίσης να τηρούν και να αντιμετωπίζουν και τις ίδιες υποχρεώσεις σε όλα τα κράτη. Δεν είναι δυνατόν οι ευρωπαίοι πολίτες να έχουν κατά κάποιον τρόπο προνομιούχο πρόσβαση σε ένα άλλο κράτος και να μην χρειάζεται να υποστούν τις δοκιμασίες και τις υποχρεώσεις που πρέπει να υφίστανται οι πολίτες αυτής της χώρας, στην προκειμένη περίπτωση οι ιταλοί πολίτες.
Το θέμα της παιδείας, της εκπαίδευσης, είναι οργανωμένο σε επικουρική βάση στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πράγμα που σημαίνει ότι οι έννομες τάξεις είναι διαφορετικές. Στην ιταλική έννομη τάξη δεν γίνεται κανείς πανεπιστημιακός καθηγητής ope legis, διοργανώνεται δημόσιος διαγωνισμός. Επομένως, εκτός και αν φθάσουμε στην εναρμόνιση των έννομων τάξεων - κάτι που απευχόμαστε - όπως έχουν τα πράγματα σήμερα, ο σεβασμός της αρχής της επικουρικότητας δεν μπορεί να επιτρέψει να περάσει για αρνητική διάκριση κάτι που, πολύ πιο πιθανόν, είναι η αίτηση ενός προνομίου. Όλοι πρέπει να έχουν τα ίδια δικαιώματα, επαναλαμβάνω, αλλά όλοι πρέπει να υπόκεινται και στις ίδιες υποχρεώσεις. Διαφορετικά, αυτό το πρόβλημα, που είναι πολιτικό και όχι νομικό, θα επαναληφθεί και ενδέχεται να ανανεωθεί και σε άλλα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπου ζει επίσης μια διαφορετική τάξη της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης και σταδιοδρομίας. Γι' αυτό κάνω πραγματικά έκκληση για σύνεση.

Miller
Κύριε Πρόεδρε, παίρνω το λόγο για να εκφράσω την άποψή μου σχετικά με την αδικία για την οποία ακούσαμε, η οποία συνεχίζεται εδώ και 12 χρόνια. Δε χρειάστηκε μια, αλλά τρεις δικαστικές υποθέσεις και ακόμα δεν έχει επιλυθεί. Γιατί λοιπόν βρισκόμαστε πάλι εδώ σήμερα να συζητάμε αυτή την αδικία μέσα σε αυτή την Αίθουσα; Εξαιτίας της αποτυχίας μας να επιλύσουμε αυτό το πρόβλημα. Πρέπει να συνεχίσουμε να δημοσιοποιούμε αυτή την υπόθεση μέχρι να λυθεί το πρόβλημα.
Τι αφορά αυτή η αδικία; Ο κ. Wieland την επισήμανε μιλώντας εξ ονόματος της Επιτροπής Νομικών Υποθέσεων. Η αδικία αναφέρεται σε δύο άτομα που κάνουν την ίδια εργασία, δουλεύουν παράλληλα, με διαφορετική όμως αμοιβή και κάτω από διαφορετικές συνθήκες. Εάν πράγματι πιστεύουμε στην ενιαία αγορά και στην ελεύθερη διακίνηση των ατόμων, αυτό δε θα έπρεπε να συμβαίνει.
Διαφωνώ με το συνάδελφό μου, τον κ. Lisi, που μίλησε νωρίτερα. Μίλησε για αυτούς τους ανθρώπους λέγοντας ότι ζητούν μια "προνομιακή" θέση. Δε ζητούν προνομιακή θέση, ζητούν απλά ίση μεταχείριση. Μέχρι να λάβουν τα ίδια πλεονεκτήματα με αυτά που έχουν οι συνάδελφοί τους στην Ιταλία, αυτό το θέμα θα επανέρχεται συνεχώς.
Ακουσα προσεκτικά αυτά που είπε ο κ. Busquin εξ ονόματος της Επιτροπής. Κάποιοι λένε ότι υπάρχει ένας τόνος υποκρισίας από την πλευρά της Επιτροπής. Αλλοι προχωρούν ακόμα περισσότερο υποστηρίζοντας ότι υπάρχει μια γερή δόση υποκρισίας από την Επιτροπή. Εγώ θα πω ότι υπάρχει μια σχετική υποκρισία από την πλευρά της Επιτροπής. Εάν η Επιτροπή ήθελε σοβαρά να λύσει αυτό το θέμα θα το είχε κάνει εδώ και χρόνια. Μπορούμε ίσως να δεχτούμε ότι η προηγούμενη Επιτροπή υπό τον κ. Santer δεν ήταν η καλύτερη και για αυτό τα πράγματα έγιναν έτσι. Τώρα όμως έχουμε να κάνουμε με αυτή την Επιτροπή: ο Πρόεδρος της Επιτροπής είναι πλήρως ενήμερος για τα γεγονότα και ακόμα δεν έχει γίνει τίποτα για να λυθεί το πρόβλημα. Οφείλουμε να ρωτήσουμε γιατί. Για αυτό το λόγο το Σώμα είναι σήμερα πάλι εδώ για να συζητήσει αυτό το θέμα, να τονίσει αυτό το θέμα, για να το θέσει και πάλι ενώπιον της Επιτροπής και να πει: λύστε το.

Attwooll
Κύριε Πρόεδρε, οι πολιτικοί είναι συχνά επιφορτισμένοι με το δύσκολο έργο να πουν στους ψηφοφόρους τους ότι ανεξάρτητα από το πόσο ειλικρινής είναι η διαμαρτυρία τους ή πόσο ισχυρή είναι η ηθική της βάση, δεν υπάρχει νομική αντιμετώπιση. Κάποιες φορές πρέπει να επιτελέσουν ένα ακόμα πιο δύσκολο έργο, να παραδεχτούν δηλαδή ότι εξαιτίας των προβλημάτων πρόσβασης στη δικαιοσύνη ή εξαιτίας των καθυστερήσεων του ίδιου του νόμου, ο δρόμος για τη διεκδίκηση των νόμιμων δικαιωμάτων τους θα είναι μακρύς και επίπονος. Το χειρότερο από όλα είναι, πιστεύω, το να πρέπει να προειδοποιήσει ότι η ευνοϊκή για αυτούς απόφαση ενός δικαστηρίου μπορεί να μην είναι τίποτα περισσότερο από μερικές παρήγορες λέξεις που δε θα έχουν καμία διαφορά για τη ζωή τους.
Ευτυχώς, σε μια δημοκρατική κοινωνία αυτό είναι σπάνιο. Ο κανόνας δικαίου σημαίνει ακριβώς αυτό. Κανένας δε μπορεί να τεθεί εκτός του πεδίου εφαρμογής του απλά εξαιτίας του ποιος είναι ή του τι κάνει. Ο Αμερικανός δικαστής Lon Fuller, μας προειδοποίησε λέγοντάς μας ότι ένας τρόπος για να αποτύχει ένα νομικό σύστημα είναι να μην υπάρχει αντιστοιχία μεταξύ νομικών κανόνων και επίσημης δράσης.
Τα τελευταία έντεκα χρόνια έχουμε δει τρεις δικαστικές αποφάσεις του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων υπέρ των lettori. Φέτος στις 13 Σεπτεμβρίου ο Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής υποστήριξε μια καταγγελία που έγινε από αυτούς και μια σειρά από μεμονωμένες υποθέσεις εκδικάστηκαν στα ιταλικά δικαστήρια.
Γνωρίζω καλά ότι οι συνθήκες δεν είναι εύκολες για καμία από τις δύο πλευρές της υπόθεσης. Εάν όμως ο κανόνας δικαίου σε αυτό το Σώμα είναι σημαντικός για εμάς, πρέπει να διασφαλίσουμε ότι μπορεί να τηρηθεί. Εάν πιστεύουμε πραγματικά σε αυτό το Σώμα στην Ευρώπη των πολιτών, πρέπει να κάνουμε ό,τι είναι δυνατό για να την εξασφαλίσουμε.
Όπως αναφέρθηκε, αυτή είναι η τρίτη φορά που η συγκεκριμένη υπόθεση έρχεται ενώπιον του Κοινοβουλίου με τη μορφή πρότασης ψηφίσματος. Ελπίζω και πιστεύω ότι δε θα υπάρξει ανάγκη να το κάνουμε αυτό ποτέ ξανά, παρά μόνο για να ευχαριστήσουμε όλους αυτούς που θα έχουν εμπλακεί ώστε να αναληφθεί αποτελεσματική δράση.

MacCormick
Είμαστε λίγοι σήμερα στο Σώμα γιατί είναι Παρασκευή πρωί, αλλά πρέπει να σημειωθεί και να αναγνωριστεί ότι πρόκειται για ένα θέμα που αφορά όλες τις πολιτικές ομάδες και ολόκληρη την Ένωση. Μέλη από την Επιτροπή Νομικών Θεμάτων και Εσωτερικής Αγοράς από ολόκληρη την Ένωση και όλες τις πολιτικές ομάδες έχουν συγκεντρωθεί για να πουν ότι δεν ωφελεί να μιλάμε για δικαιώματα και να δημιουργούμε χάρτες δικαιωμάτων εάν, σε πραγματικές περιπτώσεις όπου άνθρωποι στερούνται τα δικαιώματά τους, δεν ενεργούμε αποτελεσματικά ώστε να τα αναγνωρίσουμε και να τα θέσουμε σε ισχύ και αυτό είναι το πρόβλημα σε αυτή την περίπτωση.
Λυπήθηκα για παράδειγμα που είδα μια από τις τροπολογίες να αφαιρεί όχι μόνο την προσφυγή στο Διαμεσολαβητή, αλλά και το γεγονός ότι ο Διαμεσολαβητής απάντησε θετικά. Αυτό είναι ένα πολύ σημαντικό σημείο γιατί ο Διαμεσολαβητής είπε ότι η Επιτροπή έκανε λανθασμένες ενέργειες ως προς το ότι δεν κατόρθωσε να ενημερώσει τους lettori ξένων γλωσσών ότι άλλαζαν τις προτάσεις σε ένα σημαντικό και βασικό άρθρο, και το άρθρο στο οποίο η Επιτροπή άλλαξε τις προτάσεις είναι ακριβώς το θέμα που ανέφερε ο Επίτροπος κ. Busquin. Το ζήτημα είναι ότι οι lettori διεκδικούν το δικαίωμά τους να συνεχίσουν να είναι εκπαιδευτικοί, να μην αλλάξουν σε κάτι άλλο.
Κανένας δεν αμφισβητεί ότι είναι στην πλήρη δικαιοδοσία της ιταλικής κυβέρνησης, το 1995 ή οποιαδήποτε άλλη στιγμή, να δηλώνει ότι στο μέλλον δεν θα προσλαμβάνει άτομα σαν lettori, αλλά θα δέχεται άτομα με ένα νέο τύπο διορισμού. Μπορεί να το πει αυτό σε οποιονδήποτε που θα κάνει αίτηση στο μέλλον, δε μπορεί όμως όσον αφορά το παρελθόν να αλλάξει τα δικαιώματα εκείνων στους οποίους τα δικαιώματα αυτά έχουν επικυρωθεί από το Δικαστήριο.
Υπενθυμίζω στην Επιτροπή ότι ελπίζω να απαντήσει στο σημείο ότι στην υπόθεση Alluι η απόφαση του Δικαστηρίου έχει ως εξής: "Με το παρόν αποφασίζεται ότι είναι αντίθετο με το Αρθρο 48, παράγραφος 2 της Συνθήκης ΕΟΚ, η νομοθεσία ενός κράτους μέλους να μειώνει τη διάρκεια των συμβολαίων εργασίας αναπληρωτών καθηγητών ξένων γλωσσών σε οποιαδήποτε περίπτωση σε ένα έτος, με δυνατότητα ανανέωσης, όπου θεωρητικά δεν υπάρχει τέτοιος περιορισμός σε σχέση με τους άλλους καθηγητές.'";
Εάν ισχύει αυτό, τότε οι άνθρωποι των οποίων οι εκπρόσωποι βρίσκονται σήμερα εδώ, έχουν το δικαίωμα να αναγνωρίζονται σαν καθηγητές σε ιταλικά πανεπιστήμια με παρόμοιο καθεστώς με αυτό των διορισμών διάρκειας δέκα ετών στο πανεπιστήμιο. Δε λέμε ότι πρέπει να γίνουν Ιταλοί δημόσιοι υπάλληλοι. Λέμε ότι η Ιταλία πρέπει να φροντίσει να συμμορφωθεί η νομοθεσία της με την απόφαση του Δικαστηρίου και να δώσουν σε αυτούς τους καθηγητές το δικαίωμα να παραμείνουν καθηγητές.

Meijer
Κύριε Πρόεδρε, είναι σαφές ότι κάτι δεν πάει καλά με την πολιτική πρόσληψης ξένων εκπαιδευτικών στην Ιταλία, εφόσον το μόνο που μπορούν να αποκτήσουν είναι μια προσωρινή σύμβαση ως τεχνικοδιοικητικοί συνεργάτες. Ενώ κάνουν την ίδια δουλειά, δεν έχουν τα ίδια δικαιώματα και ο μισθός τους είναι χαμηλότερος από αυτόν των συναδέλφων τους που έχουν την ιταλική ιθαγένεια. Αυτό έχει ήδη επισημανθεί από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο και τον Διαμεσολαβητή.
Αυτό που ενδιαφέρει στην προκειμένη περίπτωση είναι αν πρόκειται για μία ατυχή σύμπτωση ή για μια συνειδητή επιλογή της διατήρησης αυτών των διαφορών. Υποθέτω ότι οι ιταλικές εκπαιδευτικές αρχές είναι απόλυτα ενημερωμένες για την κριτική αυτή, έχω όμως την εντύπωση ότι δεν πείθονται ότι είναι απαραίτητο να αλλάξουν στο εξής τακτική. Ως υπέρμαχος της εθνικής αυτονομίας και του δικαιώματος στη διαφορά, συμφωνώ με το σχέδιο ψηφίσματος, επειδή πιστεύω ότι δεν επιτρέπεται ποτέ να γίνονται διακρίσεις με βάση την ιθαγένεια.
Εάν εγκριθεί το προτεινόμενο ψήφισμα, θα αλλάξει κάτι σ' αυτή την κατάσταση ή μήπως η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί να κάνει τίποτα; Θα επιβληθεί πρόστιμο στην Ιταλία; Θα συνεχίσουμε να κοιτάμε την κατάσταση άπραγοι ή μήπως θα υπάρξουν άλλα κράτη μέλη τα οποία θα επιβάλουν διακρίσεις σε βάρος των Ιταλών εκπαιδευτικών;

Tannock
Κατά σύμπτωση, ακριβώς σήμερα το απόγευμα θα φύγω για την Ιταλία, μια χώρα που αγαπώ πάρα πολύ, όπου θα δώσω μια διάλεξη σχετικά με τα οφέλη της μεσογειακής διατροφής που διαδόθηκε με τόση επιτυχία στον υπόλοιπο κόσμο, με στεναχωρεί όμως πολύ το γεγονός ότι κάνω αυτή την παρέμβαση για να επικρίνω την κυβέρνησή της και τους νόμους της σ' αυτόν τον τομέα.
Ωστόσο, μερικοί από τους Βρετανούς ψηφοφόρους μου που θέλουν να δίνουν διαλέξεις και να διαμένουν στην Ιταλία δεν είναι τόσο τυχεροί όσο είμαι εγώ σήμερα. Το 1989 οι αλλοδαποί λέκτορες που εργάζονται στην Ιταλία κέρδισαν μια υπόθεση στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων σύμφωνα με την οποία η διάρκεια των συμβολαίων τους δεν μπορούσε να μειωθεί στα έξι χρόνια. Αφού τα ιταλικά πανεπιστήμια απάντησαν σε αυτό δηλώνοντας ότι η απόφαση του δικαστηρίου δεν τα υποχρέωνε να προσφέρουν ανοικτές συμβάσεις, μια δεύτερη δικαστική απόφαση του Δικαστηρίου το 1993 δήλωσε ρητώς ότι η διάρκεια των συμβολαίων δεν μπορούσε να οριστεί. Τα πανεπιστήμια απάντησαν υποβαθμίζοντας το καθεστώς των αλλοδαπών καθηγητών σε βοηθητικό προσωπικό και όχι πλέον ως μέλη του ακαδημαϊκού εκπαιδευτικού προσωπικού.
Αυτοί οι lettori όπως είναι γνωστοί, που απολύθηκαν, πήγαν τους εργοδότες τους στο Ιταλικό Ανώτατο Δικαστήριο του οποίου η απόφαση ήταν υπέρ τους και ζήτησε την άμεση επαναπρόσληψή τους. Τα πανεπιστήμια αγνόησαν τις αποφάσεις, αρνούμενα στους καθηγητές αυτούς τα δικαιώματα που σχετίζονται με το εκπαιδευτικό προσωπικό, στα οποία συμπεριλαμβάνεται η τόσο γενναιόδωρη αύξηση του μισθού δύο φορές το χρόνο στο ακαδημαϊκό σύστημα στην Ιταλία. Μέσα σε μια ατμόσφαιρα αυταρχισμού τα πανεπιστήμια προχώρησαν τόσο πολύ, ώστε αφαίρεσαν τα ονόματά τους από τους εσωτερικούς τηλεφωνικούς καταλόγους, τις πόρτες και τις ιστοσελίδες του πανεπιστημίου.
Αυτό είναι πραγματικά απαράδεκτο σε μια σύγχρονη Ευρώπη. Μερικοί από εσάς θα γνωρίζετε την υποστήριξή μου σχετικά με το δικαίωμα των αρσενικών απογόνων της εξόριστης ιταλικής βασιλικής οικογένειας να επιστρέψουν στην πατρίδα τους. Η περίπτωσή τους υπόκειται σε ένα μεσαιωνικό άρθρο στο σύνταγμα της Ιταλίας που απαγορεύει σε όλους τους αρσενικούς απογόνους της οικογένειας να μπουν σε ιταλικό έδαφος, γεγονός που παραβιάζει σαφώς κατά την άποψή μου τη Συνθήκη του Αμστερνταμ. Δυστυχώς, η αριστερή πτέρυγα και οι Φιλελεύθερες ομάδες αυτού του Σώματος συνωμότησαν για να εμποδίσουν την πρόσβαση των δύο πριγκίπων στο Δικαστήριο, παρόλο που σύντομα μια απόφαση αναμένεται από το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στο Στρασβούργο.
Οι κυβερνήσεις πρέπει να καταλάβουν ότι όταν υπογράφουν συνθήκες πρέπει είτε να τις ανακαλούν ως κυρίαρχα κράτη είτε να συμμορφώνονται με τους όρους τους μέσω ενός κανόνα δικαίου. Η ιταλική κυβέρνηση, που αποτελείται από κόμματα της αριστερής παράταξης τα οποία διαρκώς εκθειάζουν τις αρετές των ευρωπαϊκών νόμων, των δικαιωμάτων και των συνθηκών, πρέπει να δράσει άμεσα όσον αφορά τις δύο αυτές υποθέσεις, εάν δεν θέλει οι δεσμεύσεις της στις αξίες που ισχυρίζεται ότι υποστηρίζει να προκαλέσουν ευρύτατο κυνισμό σε άλλα κράτη μέλη, σχετικά με τη δέσμευση της Ιταλίας να υποστηρίξει τους ευρωπαϊκούς νόμους.
Μέχρι τώρα η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει δείξει απρόθυμη να εφαρμόσει τις Συνθήκες όταν ο αριθμός των ανθρώπων που θίγονται είναι μικρός. Η περίπτωση της κίνησής μου σχετικά με τη βασιλική οικογένεια περιγράφηκε σε αυτό το Σώμα από τον εισηγητή της Ομάδας των Φιλελευθέρων ως μια εξωτική κίνηση χωρίς ενδιαφέρον.
Συνεπώς, πιστεύω ότι αυτά τα θέματα αφορούν τον πυρήνα των θεμελιωδών αρχών για την ελευθερία όσον αφορά το ευρωπαϊκό δίκαιο, ιδιαίτερα όσον αφορά την ελευθερία της μετακίνησης και δεν μπορούν να γίνονται εξαιρέσεις από αυτές τις αρχές. Πρέπει να τηρείται η αρχή της μη διάκρισης για τους πολίτες της ΕΕ ανεξάρτητα από την προέλευση και τον προορισμό τους εντός των ορίων της Ένωσης. Τα θέματα αυτά είναι ζωτικής σημασίας για τη διαφύλαξη της ελευθερίας σε ευρωπαϊκό επίπεδο και κατά την άποψή μου δεν υπάρχει θέμα ζωτικής σημασίας για την ασφάλεια του ιταλικού κράτους που να απειλείται είτε από τη βασιλική οικογένεια είτε από τους αλλοδαπούς καθηγητές στην Ιταλία.

Karas
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, θεωρώ ότι η συζήτηση σχετικά με το ζήτημα αυτό, το οποίο δεν σχετίζεται μόνο με την Ιταλία, είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και σημαντική. Λαμβάνοντας υπόψη τις τρεις αποφάσεις που αναφέρονται στην αιτιολογική σκέψη Γ του ψηφίσματος, σύμφωνα με τις οποίες, το δικαίωμα της ελεύθερης κυκλοφορίας των ενδιαφερόμενων ατόμων εντός της Ένωσης και το δικαίωμά τους να μην υφίστανται διακρίσεις λόγω εθνικότητας παραβιάστηκαν από παράλειψη της Ιταλίας, και εφόσον τούτο επιβεβαιώνεται επίσης από το Διαμεσολαβητή και πολλούς ομιλητές στην αίθουσα, τότε το επιχείρημα ενός από τους προηγούμενους ομιλητές, ότι δηλαδή η παραβίαση αυτή μπορεί να αιτιολογηθεί βάσει της αρχής της επικουρικότητας, δεν είναι ορθό.
Όταν το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο διαπιστώνει την παραβίαση του ευρωπαϊκού δικαίου, τούτο δεν είναι δυνατό να αντικρουστεί με την αρχή της επικουρικότητας. Δεύτερον, αυτή η συζήτηση έχει οπωσδήποτε πολιτικό χαρακτήρα διότι πρόκειται για παραβίαση του δικαίου. Στην περίπτωση αυτή, δεν είναι δυνατό να καθιερωθεί μια σχέση ανταγωνισμού μεταξύ του δικαίου των Συνθηκών και της πολιτικής πρέπει να διεξαχθεί μια πολιτική συζήτηση στο Κοινοβούλιο λόγω της παραβίασης του δικαίου. Πιστεύω ότι η έκφραση "Όποιος δεν παίρνει τον εαυτό του στα σοβαρά δεν μπορεί να περιμένει ότι θα τον πάρουν οι άλλοι στα σοβαρά" ταιριάζει στην περίπτωση αυτή. Όταν το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έχει εκδώσει τρεις αποφάσεις για μια υπόθεση και το υπεύθυνο κράτος δεν μεταβάλλει τη στάση του παρά ταύτα, τότε οφείλουμε να παρέμβουμε και να δημοσιοποιήσουμε αυτό το γεγονός. Δεν πέρασε πολύς καιρός από τότε που συζητούσαμε για το Χάρτη των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Η τήρηση του υφιστάμενου δικαίου δεν είναι το πρώτο θεμελιώδες δικαίωμα που μπορεί να απαιτηθεί από τον καθένα από μας να σεβαστούμε; Η ενίσχυση της κοινότητας του δικαίου δεν αποτελεί τη βάση της ευρωπαϊκής κοινότητας αξιών; Οι δύο κοινότητες δεν είναι δυνατό να θεωρούνται αντίπαλες.
Βεβαίως, ο τομέας της εκπαίδευσης υπάγεται ακόμη στην αρχή της επικουρικότητας αλλά, βάσει των Συνθηκών, η ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων και η απαγόρευση των διακρίσεων ισχύουν για όλους μας, έστω κι αν αναγνωρίζουμε - ιδιαίτερα εγώ που προέρχομαι από ένα έντονα ομόσπονδο κράτος - την αρχή της επικουρικότητας ως αρχή που διέπει τη συνεργασία στην Ευρωπαϊκή Ένωση και υποστηρίζουμε την όσο το δυνατό ταχύτερη κατανομή των αρμοδιοτήτων μεταξύ των διαφόρων διοικητικών βαθμίδων στην Ευρώπη με βάση την αρχή της επικουρικότητας. Η στάση της Ιταλίας ως προς το παρόν ζήτημα είναι αντίθετη προς τους κοινοτικούς στόχους καθώς και στην επιθυμία μας να εντείνουμε την κινητικότητα και την ευελιξία των εργαζομένων. Η πολυμορφία των πολιτισμών, την οποία θεωρούμε βασικό συστατικό της Ευρώπης, εκφράζεται κυρίως στην ποικιλία των γλωσσών. Οι υπέρμαχοι της πολυμορφίας των πληθυσμών πρέπει να καταβάλουν κάθε δυνατή προσπάθεια προκειμένου να διατηρηθεί η ποικιλία των γλωσσών και να είναι δυνατή η διδασκαλία τους σε όλες τις χώρες.
Αναγνωρίζουμε την οικονομική εσωτερική αγορά. Το λέω αυτό και ως μέλος της Επιτροπής Πολιτισμού, Νεότητας, Παιδείας, Μέσων Ενημέρωσης και Αθλητισμού: η οικονομική εσωτερική αγορά καθιστά αναγκαία την καθιέρωση της εσωτερικής αγοράς στον τομέα της εκπαίδευσης. Όπως καταδεικνύει και η σημερινή συζήτηση, τα δεσμά και τα εμπόδια στην εσωτερική αγορά είναι ακόμη πάρα πολλά όχι μόνο στη συγκεκριμένη περίπτωση. Πρέπει να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να απαλλαχθούμε από τα δεσμά αυτά το ταχύτερο δυνατόν.

Busquin
. Κύριε Πρόεδρε, πιστεύω ότι όλες οι παρεμβάσεις πρόσφεραν στοιχεία σ' αυτήν την συζήτηση. Ωστόσο, πιστεύω ότι στην παρέμβασή μου απάντησα ήδη σε ορισμένα από τα σημεία που αναφέρθηκαν. Θα ήθελα να υπενθυμίσω για μια ακόμα φορά ότι οι εν λόγω μηχανισμοί εμπεριέχουν τον παράγοντα "χρόνο" και ότι μιλούμε για γεγονότα που χρονολογούνται πριν από δέκα χρόνια και των οποίων θα πρέπει να ληφθούν υπόψη διάφορες πτυχές.
Όσον αφορά στην μη συμμόρφωση του ιταλικού συστήματος με τις αποφάσεις του Δικαστηρίου στη νομολογία Alluι, η Επιτροπή είχε ξεκινήσει μια διαδικασία επί παραβάσει. Ωστόσο, η εν λόγω διαδικασία έκλεισε το 1995 όταν η Ιταλία ενέκρινε το νόμο που καταργεί αυτόν τον περιορισμό. Η Ιταλία ενέκρινε λοιπόν ένα καινούργιο κείμενο το 1996 απαλείφοντας τα στοιχεία διάκρισης που υπήρχαν προηγουμένως. Αλλά υπάρχει και μία δεύτερη πτυχή του προβλήματος: το θέμα των κεκτημένων δικαιωμάτων.
Σ' αυτόν τον τομέα, αναλύσαμε όλες τις διαδικασίες. Το εξήγησα στη διάρκεια της παρέμβασής μου. Και η Επιτροπή ξεκίνησε μια νέα διαδικασία επί παραβάσει κατά της Ιταλίας, τον Ιούλιο 1999. Αναμένουμε μια νέα απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου επί της συγκεκριμένης πτυχής του προβλήματος. Υπάρχουν λοιπόν δύο πράγματα που δεν θα τα χαρακτήριζα διαφορετικά, αλλά που έχουν μια ελαφρώς διαφορετική χρονική αλληλουχία. Είναι συνεπώς σκόπιμο να γίνει διάκριση μεταξύ των δύο στοιχείων. Διότι, όσον αφορά σήμερα στην ίση πρόσβαση του κάθε Ευρωπαίου πολίτη σε όλες τις επαγγελματικές κατηγορίες, είναι σαφές ότι οποιοσδήποτε Ευρωπαίος πολίτης μπορεί να γίνει μόνιμο μέλος του ιταλικού εκπαιδευτικού σώματος εάν επιτύχει στον διαγωνισμό που προβλέπεται για τους Ιταλούς εκπαιδευτικούς.
Στα πλαίσια αυτά, δεν μπορεί πλέον να υπάρχει ζήτημα διάκρισης. Πρέπει λοιπόν να δούμε την προηγούμενη κατάσταση, που ήταν προφανώς διακριτική. Η Επιτροπή έκανε τη δουλειά της κινώντας διαδικασίες επί παραβάσει ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου και το ιταλικό κράτος άλλαξε τη νομοθεσία του. Βέβαια, το όλο πρόβλημα των κεκτημένων δικαιωμάτων παραμένει. Είμαστε και πάλι εν μέσω μιας διαδικασίας επί παραβάσει και ελπίζουμε ότι το Δικαστήριο θα εκδώσει την απόφασή του το συντομότερο δυνατό.

Πρόεδρος
Η συζήτηση έληξε.
Προχωρούμε τώρα στην ψηφοφορία.
Πρόταση ψηφίσματος (B5-0824/2000) για τα δικαιώματα των καθηγητών ξένων γλωσσών: διατήρηση της νομοθεσίας
Μετά την ψηφοφορία επί της αιτιολογικής σκέψης H:

MacCormick
Κύριε Πρόεδρε, θέλω με την παρούσα παρέμβαση να προτείνω να εισάγουμε τις λέξεις "μη πειστικά" ανάμεσα στις λέξεις "κυβέρνηση" και "απαιτήσεις" σε αυτή την τροπολογία. Δεν έχω αντίρρηση για το γεγονός ότι επισύρει την προσοχή μας στο ότι η ιταλική κυβέρνηση υπέβαλλε μια αξίωση, ιδιαίτερα όμως εφόσον ο Επίτροπος έδειξε προς μεγάλη μας απογοήτευση ότι μπορεί να πιστέψει την αξίωση, επιτρέψτε μας να εισάγουμε τις λέξεις "μη πειστικά" ή αλλιώς απορρίψτε αυτή την τροπολογία.

Πρόεδρος
Εφόσον δεν υπάρχουν αντιρρήσεις όσον αφορά αυτή την προφορική τροπολογία, θα προβούμε στη σχετική ψηφοφορία.
(Το Σώμα εγκρίνει την πρόταση ψηφίσματος) Αιτιολογήσεις ψήφου

Fatuzzo
Κύριε Πρόεδρε, δεν είμαι επιεικής με την ιταλική κυβέρνηση, ούτε με τα ιταλικά δικαστήρια που έχουν καταδικάσει πολλούς συνταξιούχους να μην λαμβάνουν τη σωστή σύνταξη, αλλά στην προκειμένη περίπτωση ψήφισα κατά, επειδή θεωρώ λανθασμένες τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου. Το πραγματικό πρόβλημα είναι ότι δεν μπορούμε να επιτρέψουμε σε ένα λέκτορα, ένα πρόσωπο που γνωρίζει πολύ καλά τα αγγλικά και έρχεται σε ένα ιταλικό πανεπιστήμιο ιατρικής να εξηγήσει στους φοιτητές ποιοι είναι οι ιταλικοί όροι για την καρδιοπάθεια, τη χειρουργική επέμβαση, την ηπατοπάθεια και λοιπά, να έχει τα ίδια δικαιώματα με εκείνους που διδάσκουν ιατρική, έχοντας το ίδιο status. Εσείς, κύριε Πρόεδρε, θα θέλατε να σας θεραπεύσει ένας έξοχος γνώστης των χειρουργικών όρων στα ιταλικά, τα αγγλικά, τα γαλλικά, τα γερμανικά, ή ένας χειρούργος;

Lulling
FR) Κύριε Πρόεδρε, εγώ διαθέτω μεγάλη κατανόηση για τα προβλήματα των καθηγητών γλωσσών στην Ιταλία που δεν έχουν την ιταλική υπηκοότητα. Ως πολίτης μιας πολύ μικρής χώρας, είμαι θερμή οπαδός της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων και των ανεξαρτήτων επαγγελματιών, όπως επίσης και της ελεύθερης εγκατάστασης και, ως παλιά σουφραζέτα, είμαι περισσότερο από 40 χρόνια στην πρώτη γραμμή του αγώνα εναντίον των διακρίσεων, είτε αυτές βασίζονται στο φύλο είτε στην εθνικότητα. Ωστόσο, η ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων δεν θα πρέπει να έχει ως αποτέλεσμα την ύπαρξη διακρίσεων σε βάρος των ομοεθνών.
Καθώς προέρχομαι από μία χώρα όπου ο ενεργός πληθυσμός αποτελείται κατά πλέον του 50% από μη Λουξεμβούργιους, αλλοδαπούς ή παραμεθόριους κατοίκους, γνωρίζω περί τίνος ομιλώ. Στη χώρα μου, έχουμε πολύ αυστηρούς και πολύ δύσκολους διαγωνισμούς πρόσληψης για τους εκπαιδευτικούς της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Δεν μπορεί επ' ουδενί λόγω να υπάρξει διάκριση, και το λέω ως αρχή, σε βάρος των ομοεθνών με το να γίνει πιο εύκολη η πρόσβαση για τους αλλοδαπούς.
Ολοκληρώνοντας, ελπίζω ότι η συζήτησή μας θα εξακολουθήσει να προωθεί μια δίκαιη λύση για τους καθηγητές γλωσσών στην Ιταλία. Οφείλω ωστόσο να πω ότι θα μπορούσαμε να γεμίσουμε την ημερήσια διάταξη της Παρασκευής, αν ασχολούμαστε εδώ με όλες τις ανάλογες υποθέσεις διάκρισης που υπάρχουν, κυρίως αυτές που βασίζονται στο φύλο ·
(Ο Πρόεδρος αφαιρεί τον λόγο από την ομιλήτρια)   

Purvis
Κύριε Πρόεδρε, είμαι ευτυχής που οι τροπολογίες της Ομάδας των Φιλελεύθερων δεν πέρασαν και που μπόρεσα να ψηφίσω υπέρ αυτής της έκθεσης, θα ήθελα όμως να εκφράσω τις επιφυλάξεις μου για μια άποψη που διατύπωσε ο κύριος Busquin. Είπε ότι οποιοσδήποτε που εργάζεται σε Ιταλικά πανεπιστήμια πρέπει να περάσει τις ίδιες εξετάσεις με αυτές που περνούν οι ιταλοί εκπαιδευτικοί. Δε βλέπω το λόγο για τον οποίο θα έπρεπε να συμβαίνει αυτό. Υποτίθεται ότι υπάρχει αμοιβαία αναγνώριση των τίτλων σε ολόκληρη την Ευρώπη, ώστε όταν διαθέτει κανείς προσόντα που αναγνωρίζονται από τη χώρα του να μπορεί να πάει σε άλλες με τα ίδια. Αυτό είναι ένα βασικό θέμα στην απάντηση του κυρίου Busquin, για το οποίο πρέπει να του τεθούν ερωτήσεις και λυπάμαι που βλέπω ότι έχει εγκαταλείψει την Αίθουσα.

Πρόεδρος
Κύριε Purvis, το θέμα αυτό δεν συμπεριλαμβάνεται στην ημερήσια διάταξη. Δυστυχώς ο κ. Busquin δεν είναι πλέον παρών. Θα σας συνιστούσα να απευθυνθείτε απευθείας στον ίδιο.

Διακoπή της συvσδoυ
Πρόεδρος
Κηρύσσω τη διακοπή της συνόδου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Σας εύχομαι καλό Σαββατοκύριακο!
(Η συνεδρίαση λήγει στις 10.56)

