Kabeljauwbestanden in de Oostzee (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag van Zdzisław Kazimierz Chmielewski, namens de Commissie visserij, over het voorstel voor een verordening van de Raad tot vaststelling van een meerjarenplan voor de kabeljauwbestanden in de Oostzee en de visserijtakken die deze bestanden exploiteren - C6-0281/2006 -.
Joe Borg
Mijnheer de Voorzitter, allereerst wil ik de rapporteur, de heer Chmielewski, en zowel de Commissie visserij als de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid bedanken voor hun verslag. We streven ernaar tijdens de Raad van juni volgende week overeenstemming over het voorstel te bereiken. Tijdens de besprekingen ter voorbereiding van de Raadsbijeenkomst zijn er vele wijzigingen aangebracht in het oorspronkelijke voorstel, waarvan sommige in de richting gaan van de door u ingediende amendementen.
Zoals u weet hebben beide kabeljauwbestanden in de Oostzee te lijden van overexploitatie. Het oostelijke kabeljauwbestand valt daarbij zo ver buiten de biologisch veilige grenzen dat het in de nabije toekomst dreigt in te storten. Tegelijkertijd heeft de Internationale Raad voor het Onderzoek van de Zee (ICES) aangegeven dat in 35 à 45 procent van de gevallen de vangsten in het oostelijk deel van de Oostzee foutief worden gerapporteerd. Dit leidt niet alleen tot een extra onverklaard visserijeffect op het bestand, maar ook tot minder nauwkeurige wetenschappelijke adviezen.
De huidige situatie schaadt niet slechts de kabeljauwbestanden in de Oostzee, maar is ook bedreigend voor de visserijsector die afhankelijk is van deze bestanden. Kabeljauw vormt een van de belangrijkste visbestanden voor de sector in de Oostzee. Daarom is het van wezenlijk belang, niet alleen vanuit ecologisch maar ook vanuit sociaal en economisch perspectief, om de visserij zo snel mogelijk in balans te brengen met de beschikbaarheid van de bestanden, zodat de vissers weer opnieuw op stabiele en grote vangsten kunnen rekenen.
Het door de Commissie gepresenteerde meerjarenplan is ontwikkeld op grond van de ervaringen uit het verleden met het beheer van de kabeljauwvisserij in de Oostzee en op grond van verscheidene raadplegingen met belanghebbenden, lidstaten en wetenschappers. Met het plan wordt beoogd de bestanden te herstellen, niet alleen om biologische veilige grenzen te realiseren, maar om zelfs nog verder te gaan: het doel is om een niveau te bereiken dat instaat voor vangsten met de hoogst mogelijke mate van duurzaamheid, zodat op de lange termijn de betrokken visserijtak gekenmerkt zal worden door stabiliteit. Dit doel kan verwezenlijkt worden door de totaal toegestane vangsten en de visserij-inspanningen stapsgewijs tot de beoogde niveaus te verlagen.
Nu zal ik op het verslag ingaan. De overwegingen in het voorstel komen overeen met de maatregelen die later in het beschikkende gedeelte worden beschreven. Daarom kan ik uitsluitend de amendementen 1 en 5 aanvaarden, die met de bepalingen van het voorstel overeenkomen, zoals het verzoek in de eerste overweging om de status van het oostelijke kabeljauwbestand weer te geven. Amendement 4 is in beginsel aanvaardbaar. De verdeling tussen een westelijk en oostelijk bestand is echter gebaseerd op wetenschappelijk bewijs dat er twee aparte kabeljauwbestanden in de Oostzee bestaan, en niet op de ecologische kenmerken van de twee gebieden.
In het verslag worden diverse amendementen voorgesteld op de regels voor de procedure om de totaal toegestane vangsten en de visserij-inspanning tot een duurzaam niveau terug te brengen. De amendementen 8 tot en met 11 zwakken het reductieproces af en beperken de toepassing ervan.
Gezien de ernst van de situatie met betrekking tot de bestanden en de noodzaak om alle vismethoden waarmee grote hoeveelheden kabeljauw worden gevangen terug te dringen, kan ik deze amendementen niet aanvaarden. Ik ben mij er echter van bewust dat er een systeem moet komen waarmee de bedrijfstak uit de voeten kan. Daarom heeft de Commissie haar voorstel gewijzigd en het vangstverbod in de zomer en de buitengaats doorgebrachte dagen met elkaar gecombineerd. Dit verschaft de bedrijfstak meer flexibiliteit en levert dus vooral voordeel op voor kleinschalige vissersvloten, die een vast en strak systeem moeilijker kunnen hanteren. Bovendien is in het voorstel een artikel over het Europees Fonds voor de visserij opgenomen om de sector financiële compensatie te verlenen.
Dat er wijzigingen in de visserij-inspanning zijn aangebracht, betekent dat meerdere bepalingen betreffende toezicht en surveillance eveneens zijn aangepast. De tolerantiemarge is opgetrokken tot 10 procent, behalve voor kabeljauw, en de regels voor de lossing zijn geschrapt, in overeenstemming met de bepalingen van de amendementen 14 en 16 van het verslag.
Wat betreft amendement 15 zijn de regels voor het binnenvaren en verlaten van het gebied eveneens gewijzigd, wat inhoudt dat de genoemde eisen alleen gelden wanneer het vaartuig het gebied verlaat waarin het heeft gevist.
Omdat onjuiste rapportage momenteel een van de grootste problemen vormt in het beheer van de kabeljauwvisserij in de Oostzee, is het essentieel deze regels te verbeteren om nauwkeurig te kunnen bepalen hoeveel er van welk kabeljauwbestand is gevangen en wanneer. Om soortgelijke redenen kan ik amendement 13 niet aanvaarden, dat de logboekeis beperkt tot vaartuigen met een speciale vergunning voor het vissen op kabeljauw.
In de amendementen 17 tot en met 19 wordt voorgesteld de evaluatieperiode terug te brengen van drie jaar tot twee jaar en een bepaling op te nemen over het toezicht op de sociaaleconomische gevolgen van het plan.
Kabeljauw wordt gemiddeld ongeveer vanaf de leeftijd van twee tot drie jaar gevangen. Als een evaluatie tijdens het tweede jaar begint, wordt het erg moeilijk om de gevolgen voor het bestand en dus voor de bedrijfstak vast te stellen. De Commissie is evenwel bezig met de voorbereiding van een project waarbij niet alleen toezicht wordt gehouden op de ecologische gevolgen van het plan maar ook op de sociaaleconomische gevolgen als een eerste stap naar de effectbeoordeling die moet plaatsvinden in het derde jaar dat het plan in werking is.
Ten slotte wil ik iets zeggen over de amendementen die de heer Schlyter vorige week heeft ingediend. Zij zijn voor de Commissie niet aanvaardbaar, en wel om de volgende redenen. Het doel van de basisverordening voor het gemeenschappelijk visserijbeleid is te zorgen voor duurzaam beheer in ecologische, sociale en economische zin. Daarom is het de taak van de Commissie om te streven naar een evenwicht tussen deze pijlers, al zijn zij primair gebaseerd op wetenschappelijk advies over de bestanden. Ik beschouw een geleidelijke vermindering van de totaal toegestane vangsten en visserij-inspanningen totdat de beoogde niveaus zijn bereikt, dan ook als een adequaat middel om dit evenwicht te bewerkstelligen. Deze aanpak wordt door de ICES geadviseerd.
De ICES heeft ook aangeraden relatieve streefcijfers te hanteren zoals vissterfte in plaats van vaste streefcijfers als biomassa, omdat deze minder gevoelig zijn voor wetenschappelijke onzekerheid en de milieuvariaties die het bestand beïnvloeden.
In de huidige situatie, waarin het beheer en de wetenschappelijke adviezen worden bemoeilijkt door talrijke onjuiste rapportages en wegens de mogelijk aanstaande herziening van de referentiepunten voor de biomassa van het oostelijke bestand, is de opneming van biomassadoelen niet gepast. Omdat het plan echter naar verwachting zal leiden tot een betere basis voor wetenschappelijke informatie, kan de opneming van biomassareferentieniveaus worden overwogen tijdens de herziening van het plan voor het herstel van de kabeljauwbestanden, die moet plaatsvinden nadat het plan drie jaar operationeel is geweest.
Zdzisław Kazimierz Chmielewski 
rapporteur. - (PL) Mijnheer de Voorzitter, de onderhavige verordening van de Raad is een belangrijk en lang verwacht wetgevingsvoorstel waarmee getracht wordt een oplossing te vinden voor de aanzienlijke problemen waarmee de visserij in een van de belangrijkste Europese viswateren nog steeds te kampen heeft. Dit is een goede reden om de auteurs van het document van harte te feliciteren. Zij hebben zich namelijk de moeilijke taak gesteld om een langetermijnprogramma uit te stippelen voor de wederopbouw van de kabeljauwbestanden en voor de visvangst op kabeljauw in de Oostzee. Kabeljauw is een vis die van beslissende betekenis is voor het bestaan van een groot aantal gezinnen. Aangezien het de belangrijkste vis is in de Oostzee, kan de kabeljauw in vissersmilieus op grote belangstelling rekenen. Het advies van het Europees Parlement en de daaropvolgende beslissing van de Raad doen de gemoederen aan de Oostzee hoog oplaaien.
Een verslag dat refereert aan gecontroleerde gegevens, gebaseerd op wetenschappelijke voorspellingen met betrekking tot de ontwikkeling van de kabeljauwbestanden en hun vangstmogelijkheden als inhoudelijk uitgangspunt, bood in deze omstandigheden een unieke mogelijkheid om tevredenstellende compromissen te bereiken. Het was voor de Commissie visserij van cruciaal belang om invloed te kunnen uitoefenen op het wetgevingsvoorstel van de Raad, aangezien het absoluut noodzakelijk was dat in het document rekening werd gehouden met de onvermijdelijke sociaaleconomische gevolgen van de voorgestelde vangstbeperkingen. Het doet me plezier dat de commissaris dat hier heeft vermeld.
Een van de goedgekeurde amendementen werd ingediend door de rapporteur. Het verplicht de Europese Commissie om de sociaaleconomische gevolgen op de voet te volgen en om het Parlement essentiële beheersmaatregelen voor te stellen. Verder werd er een amendement goedgekeurd dat aanbeveelt om de in de verordening opgenomen vermindering van het aantal vangstdagen van 10 tot 8 procent te beperken en om de zogenaamde minimumhoeveelheid waarvoor rapportage verplicht is te verhogen van 100 tot 300 kilo. Ik doel hier uiteraard op de Commissie visserij. Deze commissie heeft tevens ingestemd met het voorstel van de Raad om de tolerantiemarge in de vangstlogboeken van 8 tot 10 procent op te trekken. Hetzelfde geldt voor het voorstel om de toegestane minimumlengte van in de Oostzee gevangen kabeljauw tot 40 centimeter te verhogen.
Men kan zich moeilijk onttrekken aan de indruk dat het in het document vervatte plan sterk beïnvloed werd door de overtuiging dat de kabeljauwvangstvloot in de Oostzee in de huidige staat structureel te groot is, in verhouding tot de totaal toegestane vangst. Op het niveau van de Europese Unie en de afzonderlijke lidstaten ontbreekt het nog steeds aan een voorstel voor een systematische aanpak van dit probleem. Er gaan steeds luidere stemmen op dat we ons krachtig moeten verzetten tegen automatische besluiten tot ontmanteling van de vloot. Het zou beter zijn om oplossingen te vinden die het mogelijk maken om een zekere vangstcapaciteit te behouden tot het moment waarop de bestanden weer zijn opgebouwd. We zullen dan immers behoefte hebben aan iets om mee te gaan vangen.
Ik ben van mening dat de kwestie van de lengte van de zomerperioden die voor visvangst gesloten zijn, vroeg of laat aan de orde zal komen in de discussie over het plan voor de opbouw van de kabeljauwbestanden. Ook de commissaris heeft eerder vandaag naar deze perioden verwezen. Er dient opgemerkt te worden dat in de lidstaten die zoeken naar mogelijkheden om de vangstdruk verder te beperken door de invoering van extra dagen waarop het verboden is om op kabeljauw te vissen, zich de tendens aftekent om in plaats daarvan de voorkeur te geven aan zogenaamde "dagen op zee" en niet op de dusver gebruikelijke perioden die voor de visserij gesloten zijn.
Het wetenschappelijke advies dat de algemene discussie over de verordening van de Raad begeleidde, heeft aangetoond dat het noodzakelijk is om de tot dusver gebruikte beoordeling van biologische referentiepunten opnieuw te bekijken. Ik ben blij dat de commissaris dat hier vandaag heeft aangehaald. We moeten hieraan toevoegen dat geen van de Baltische staten de invoering van de visserijsterftecoëfficiënt ter discussie stelt als een methode om haalbare doelstellingen te definiëren voor het meerjarenplan voor de opbouw van de kabeljauwbestanden in de Oostzee. Ik verwijs hier naar artikel 4 van het plan.
Het lijkt echter onontbeerlijk om een diepgaand debat te voeren over de juiste waarden voor de referentiepunten voor biomassa, in functie van de huidige toestand van de kabeljauwbestanden en van de algemene situatie van het ecosysteem in de Oostzee op dit moment. Dat ligt in de lijn van de verbintenis van de Gemeenschap om een op het ecosysteem gebaseerde aanpak van het visserijbeheer in te voeren. Ik verwijs naar overweging 5 van het verslag. Ik zou willen onderstrepen dat de nu geldende grenswaarden voor biomassa in 1998 zijn aangenomen op basis van gegevens die in de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw zijn verzameld. Zij kunnen dus onmogelijk nog van toepassing zijn voor de huidige toestand van de kabeljauwbestanden.
Tot slotte wil ik nog wijzen op de bedoeling van de eerdere Verordening nr. 2371/2002 van de Raad, waarnaar in het onderhavige document wordt verwezen: het behoud van het voorzorgsbeginsel bij de invoering van fundamentele wijzigingen in het visserijbeleid. Dat gold zowel voor het beheer van de bestanden als voor de evaluatie van de sociaaleconomische impact van de fundamentele beleidsveranderingen op het visserijbeleid. Ook na de toetreding tot de Europese Unie van de vier Baltische staten zou dit beginsel actueel moeten blijven.
Christofer Fjellner 
Dank u, mijnheer de Voorzitter. Als verantwoordelijke voor de kabeljauwvangst in de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid wil ik om te beginnen mijn beklag doen over het feit dat er zo weinig van onze standpunten in het morgen in stemming te brengen verslag zijn overgenomen. Het is onze gemeenschappelijke verantwoordelijkheid om ervoor te zorgen dat er ook in de toekomst kabeljauw in de Oostzee gevangen kan worden. De kabeljauw is er ernstig aan toe. Ondanks de beperkte quota naderen de kabeljauwbestanden de kritische grens. Als we willen verhinderen dat het bestand helemaal instort, hebben we een nog striktere verdeling van de quota nodig. Die quota moeten wetenschappelijk gefundeerd zijn en mogen niet afhangen van lang aanslepende politieke onderhandelingen. Wat de visserij betreft, moet de klemtoon in de eerste plaats liggen op het milieu en de aanpak op de lange termijn, en niet op de kortetermijndoelstellingen van het arbeidsmarktbeleid. Ik vind het jammer dat de Commissie visserij precies andersom redeneert.
Het voorstel van de Commissie voor beperkte visquota is een stap in de goede richting, maar het zal weinig uithalen als we niet op de naleving toezien. Want ook al wordt de kabeljauw op veel manieren bedreigd, de grootste bedreiging is de illegale visvangst. Er wordt beweerd dat tussen de 35 en 45 procent van alle aangelande kabeljauw illegaal gevist is. Het belangrijkste is daarom niet dat er nieuwe regels worden opgesteld maar dat er garanties komen voor de naleving van de bestaande regels. Daarom is het voor mij onbegrijpelijk waarom de Commissie visserij weigert in te stemmen met onder andere mijn eis om de landen die hun ogen sluiten voor de illegale visvangst, met harde hand aan te pakken. Wat het griezeligst van alles is, dat we weten welke landen het zijn.
Ik ben ervan overtuigd dat we op de lange termijn een heel ander systeem voor het visserijbeleid nodig hebben, een systeem dat ervoor zorgt dat de vissers zichzelf verantwoordelijk voelen voor het voortbestaan van de kabeljauw. Een effectief gebleken systeem is dat van de individuele, overdraagbare visquota. Vissers zouden een stimulans moeten krijgen om de verantwoordelijkheid te nemen voor het voortbestaan van de bestanden. Op die manier denk ik dat we een beter visserijbeleid kunnen krijgen in de EU. Zo jammer als het is dat de Commissie visserij zo'n systeem niet lijkt te willen, zo verheugend is het dat de Commissie positief gestemd lijkt te zijn ten aanzien van de invoering van individuele, overdraagbare visquota.
Ter afsluiting wil ik met betrekking tot het verslag van de Commissie visserij nog iets noemen waar ik blij mee ben. Daarin is namelijk mijn voorstel overgenomen om de minimumgrootte van de gevangen kabeljauw te verhogen. Dat geeft de vis meer mogelijkheden om zich voort te planten en zorgt voor een stabieler bestand. Evenmin als mijn collega's van de Zweedse conservatieven kan ik helaas niet voor het onderhavige verslag stemmen.
Heinz Kindermann
namens de PSE-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, volgens ICES-studies gaat het kabeljauwbestand in de Oostzee achteruit, en de getroffen vissers eisen vangstvoorwaarden die het hun mogelijk maken om in hun bestaan te blijven voorzien. In het licht daarvan heb ik waardering voor het werk van mijn collega Chmielewski. Hij moest een spagaat maken. Hij was geconfronteerd met enerzijds het voorstel van de Commissie en het vraagstuk van de duurzame visserij en anderzijds de harde eisen van de vissers.
Als duurzaamheid echter meer wil zijn dan een dode letter, moet zij ook duidelijk blijken uit de manier van werken op visserijschepen en uit de persoonlijke houding ten aanzien van wetenschappelijke bepalingen. Het aanvaarden van vangstquota is één aspect, en betekent dat niet alleen de voorgeschreven kadervoorwaarden nageleefd moeten worden, maar dat ook steun gegeven moet worden aan nieuwe maatregelen voor het verbeteren van het bestand, evenals aan efficiënte controle door de lidstaten.
Helaas is de controle van bepaalde lidstaten een zwak punt. Hier zijn er nog genoeg onbenutte reserves. De betrokkenheid van regionale adviesorganen is niet alleen nuttig, maar zelfs dringend noodzakelijk.
Het voorstel van de Commissie gaat dus de goede kant op en de Sociaal-democratische Fractie in het Europees Parlement geeft dan ook steun aan dit voorstel, evenals aan de inspanningen van de rapporteur om tot een sociaal-economisch evenwicht te komen.
Ik roep de verantwoordelijken op om bij het bepalen van de totale toegestane vangst en quota voor kabeljauw, en bij het uitwerken van maatregelen ter voorkoming van verdere achteruitgang van het kabeljauwbestand, de indicaties van ICES en andere wetenschappelijke instanties serieus te nemen. De Oostzee is een gevoelige zee en dat moeten we bij elke maatregel in het achterhoofd houden.
Hélène Goudin
Bedankt, mijnheer de Voorzitter. De situatie van de kabeljauw in de Oostzee is zeer ernstig. ICES heeft voor 2007 de aanbeveling gedaan geen kabeljauw meer uit het oostelijke bestand te vissen. Ondanks die aanbeveling zal er een aanzienlijke hoeveelheid gevangen worden. Voor wat betreft het westelijke bestand zal er 30 procent meer gevist worden dan aanbevolen. Daarbij komt nog de niet-gerapporteerde en illegale visvangst. De Commissie visserij probeert het voorstel van de Commissie te verwateren, waarin eigenlijk ook niet wordt gekeken naar de consequenties voor de biologische diversiteit.
Telkens wanneer visserijkwesties in dit Parlement aan de orde zijn, worden de sociaal-economische consequenties van de visvangst genoemd. Natuurlijk kan een visverbod negatieve gevolgen hebben voor de beroepsvissers, maar aan de andere kant houdt leegvissen in dat er binnenkort helemaal geen vis meer is om te vangen. In de tijd van de globalisering moet men flexibel zijn en bereid zijn tot structurele verandering van de maatschappij. Ik zal morgen tegen het voorstel van het Parlement stemmen, ook al vind ik het voorstel van de Commissie evenmin tevredenstellend.
Åsa Westlund
Mijnheer de Voorzitter, ik woon zelf aan de Oostzee en heb daarom altijd van dichtbij kunnen volgen hoe slecht het met de Oostzee gesteld is. Door deze situatie gaat niet alleen de levenskwaliteit van de mensen achteruit, maar wordt - zoals commissaris Borg zelf al zei - de economische ontwikkeling langs de hele kust van de Oostzee bedreigd. Overal in de EU verwachten de burgers van ons dat wij maatregelen treffen om het ecosysteem van onze zeeën te redden. Daarom had ik het liefste gezien dat het Parlement zich achter een visverbod voor kabeljauw had geschaard, zoals de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid had voorgesteld in haar advies. Met een verbod zou het bovendien makkelijker zijn geweest iets te doen aan de door meerdere leden genoemde illegale visvangst. Nu is er hiervoor duidelijk geen meerderheid in het Parlement, maar ik hoop dat er in ieder geval een meerderheid zal zijn voor de amendementen 20 tot en met 22. Een van de daarin opgenomen bepalingen houdt namelijk in dat bij de totaal toegestane vangst het advies van de Internationale Raad voor het onderzoek van de zee opgevolgd moet worden. Dat zou eigenlijk vanzelfsprekend moeten zijn. Dat wij niet handelen overeenkomstig de voorhanden wetenschappelijke kennis is een van de oorzaken van de bedreiging van de kabeljauw en het huidig ecosysteem van de Oostzee.
Andres Tarand
(FI) De Oostzee is een binnenzee en vanwege haar slechte verbinding met de open zeeën en oceanen is zij een zee met een zeer specifiek karakter. De beperkte wateruitwisseling met de Atlantische Oceaan betekent helaas ook dat de Oostzee zeer kwetsbaar is: de zee heeft niet het vermogen om grote hoeveelheden vervuiling te verdunnen en bovendien herstellen zich de visstanden zeer langzaam na overbevissing.
In de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid hebben wij uitvoerig gesproken over de overbevissing van kabeljauw en de illegale visserij in de Oostzee. De commissie kwam overeen dat de kabeljauwvisserij enige tijd moet worden verboden in het oostelijke deel van de Oostzee, ofwel dat er een visserijsterftecoëfficiënt nul van kracht moet worden. Het doel hiervan is om de kabeljauwbestanden, die in zeer slechte staat verkeren, de gelegenheid te geven zich te herstellen, zodat ze later weer op duurzame wijze kunnen worden geëxploiteerd.
Ik vind het jammer dat de Commissie visserij het fundamentele standpunt van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid inzake de exploitatie van de kabeljauwbestanden in de Oostzee niet in overweging heeft genomen. Het zou ook in het langetermijnbelang van vissers moeten zijn om de visserij een tijdje te staken, zodat de kabeljauwbestanden, die in een kritieke toestand verkeren, zich kunnen herstellen.
Joe Borg
Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, op de eerste plaats wil ik u bedanken voor de vele opmerkingen die er zijn gemaakt. We streven denk ik duidelijk naar hetzelfde doel: de duurzaamheid van de kabeljauwbestanden in de Oostzee, en daarmee de bestaanszekerheid van de vissers in die regio veiligstellen. We kunnen van mening verschillen over de middelen om dit doel te bereiken, maar het lijdt geen twijfel dat we hetzelfde doel nastreven. Over de specifieke opmerkingen wil ik het volgende zeggen.
Op de eerste plaats moeten we regelingen voorstellen voor het beperken van de visserij-inspanning en rekening houden met de kleinschalige visserij, aangezien die 50 procent van de totale vangst voor haar rekening neemt. We zijn echter bereid te kijken naar flexibele mechanismen, zodat zij het plan zonder al te veel rompslomp toe kunnen passen. Ik wil benadrukken dat de oostelijke kabeljauwbestanden en de gemiddelde vangstgrootte de laatste decennia continu zijn afgenomen. Het lijdt daarom geen twijfel dat de toestand van de bestanden zorgwekkend is. Hoewel er natuurlijk rekening gehouden moet worden met de sociaal-economische perspectieven, is met name het herstel van de ecologische toestand van het allerhoogste belang. In dat opzicht wordt een jaarlijkse vangstbeperking van 10 procent beschouwd als een minimum om na te kunnen gaan of er zich ten gevolge van het plan veranderingen voordoen in de ontwikkeling van de bestanden of van de sector. Een minder grote jaarlijkse vangstbeperking zou de sector confronteren met langere periodes van vangstbeperkingen, waardoor het voordeel - grotere en stabielere vangsten - pas later bereikt zou worden. Ook zou het dan onwaarschijnlijk worden dat de MSY-niveaus voor 2015 gehaald worden, wat op grond van de verklaring van Johannesburg wel nodig is.
Tot slot moet benadrukt worden dat de sleutel bij controle ligt, met name in deze visserijtak. We hopen volgende week in de Raad een solide en werkbare oplossing te vinden voor dit probleem.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt donderdag plaats.
