Zwalczanie gruźlicy (debata) 
Przewodniczący
Kolejnym punktem porządku obrad jest oświadczenie Komisji w sprawie zwalczania gruźlicy.
John Dalli
komisarz. - Panie przewodniczący! Z zadowoleniem korzystam z tej sposobności, jaką jest Światowy Dzień Gruźlicy, aby podkreślić zaangażowanie Komisji w podejmowanie wyzwań wynikających z tej choroby.
Uważaliśmy, że nasze sukcesy w minionych dekadach wyeliminowały zagrożenia związane z tą poważną troską zdrowia publicznego. Jednakże przez zbyt długi czas w sposób błędny zmniejszyliśmy czujność w odniesieniu do gruźlicy. W 2008 roku Europejskie Centrum Zapobiegania i Kontroli Chorób zgłosiło około 83 tysięcy przypadków oraz prawie 6 tysięcy zgonów spowodowanych gruźlicą w Unii Europejskiej i krajach EFTA. Oznacza to około 16 zgonów na dobę. Jest to po prostu nie do przyjęcia i wymaga działania ze strony wszystkich sektorów oraz podmiotów, których to dotyczy. Jest to nie do przyjęcia, ponieważ gruźlica jest chorobą, której można zapobiegać i którą można leczyć, i która nie powinna prowadzić do tak dramatycznych następstw.
Gruźlica jest kwestią międzysektorową i powiązaną z wieloma wyzwaniami z zakresu zdrowia publicznego, wobec których stoimy w Unii Europejskiej, w tym rozszerzaniem się oporności bakterii, brakiem nowych skutecznych narzędzi diagnozowania i leczenia gruźlicy, gwałtownym wzrostem infekcji towarzyszących, takich jak te związane z HIV, oraz nierówności, przy czym gruźlica w sposób niewspółmierny atakuje grupy najbardziej narażone.
Komisja podjęła szereg inicjatyw na przestrzeni ostatnich lat, aby wzmocnić potencjał zwalczania gruźlicy. W 2000 roku gruźlica znajdowała się na liście chorób priorytetowych pod ogólnounijnym nadzorem. W tym kontekście, Komisja wspierała kilka projektów, które ułatwiły koordynację i nadzór nad gruźlicą w 53 krajach regionu europejskiego WHO. Pogłębiło to naszą wspólną wiedzę i ulepszyło monitorowanie sytuacji epidemiologicznej. Dodatkowo, za pomocą swoich ramowych programów badawczych, Komisja wspiera opracowanie nowych sposobów leczenia, szczepionek, leków i narzędzi diagnostycznych służących zwalczaniu gruźlicy. Od 2002 roku na działanie te przeznaczono ponad 124 milionów euro. Ponieważ jednak granice państwowe gruźlicy nie powstrzymają, musimy wpierać kraje poza Unią Europejską.
Komisja wspiera kraje rozwijające się w realizacji ich programów kontrolowania gruźlicy w ramach europejskiego programu przeciwdziałania HIV/AIDS, malarii i gruźlicy poprzez działania zewnętrzne (2007-2011). Głównym kanałem finansowania tego wsparcia jest globalny fundusz na rzecz walki z AIDS, gruźlicą i malarią, do którego od 2002 roku Komisja wniosła 870 milinów euro, a jej roczny wkład wyniósł 100 milionów euro od 2008 roku. Dodatkowo, wspiera ona próby kliniczne i budowanie potencjału w Afryce subsaharyjskiej w ramach partnerstwa pomiędzy Europą a krajami rozwijającymi się w zakresie badań klinicznych (EDCTP). Wreszcie, utworzenie Europejskiego Centrum Zapobiegania i Kontroli Chorób umożliwiło nam podniesienie naszych wysiłków na rzecz zwalczania gruźlicy na nowy poziom.
W marcu 2007 roku, na wniosek Komisji, Centrum opracowało plan działania na rzecz zwalczania gruźlicy w UE. Podjęto tym samym kluczowe międzysektorowe wyzwania, wobec których stoimy obecnie w zakresie zapobiegania i zwalczania gruźlicy oraz wzmacniania nadzoru epidemiologicznego: zapewniając szybką i dobrej jakości opiekę dla wszystkich w zakresie leczenia gruźlicy, opracowanie nowych narzędzi diagnozowania i leczenia, zmniejszając obciążenie gruźlicą i infekcjami towarzyszącymi, oraz podejmując kwestię zagrożenia opornością na wiele leków.
Komisja nie może jednak z powodzeniem podjąć tego wyzwania samodzielnie. Działania społeczeństwa obywatelskiego mające na celu dotarcie do tych, którzy są najbardziej narażeni, oraz zaangażowanie państw mają kluczowe znaczenie dla realizacji naszego celu jakim jest wspieranie globalnej walki z tą chorobą.
Elena Oana Antonescu
"Przyczyna zgonu w wieku antybiotyków” - oto jak grupa badaczy nazwała gruźlicę, słowo, o którym wielu z nas myślało, że zniknęło z codziennego użycia. Jest to jednak choroba, która w dalszym ciągu zabija mnóstwo ludzi.
Gruźlica to siedemnasta w kolejności najczęstsza przyczyna zgonów na świecie. Niestety sytuację obecną zaostrza wzrost liczby przypadków, w których pojawia się odmiana gruźlicy odporna na terapię standardowymi lekami.
W skali globalnej, w 2008 roku wykryto 9,4 miliony nowych przypadków gruźlicy i stwierdzono 1,8 miliona zgonów. Co sekundę jeden człowiek gdzieś na świecie zaraża się gruźlicą.
Musimy usłyszeć te liczby wypowiadane możliwe najdobitniej na ważnym forum Unii Europejskiej, abyśmy mogli zdać sobie sprawę, na ile to tylko możliwe, że choroba ta w dalszym ciągu niszczy nasze społeczeństwa i zabija wielu obywateli Europy.
Pochodzę z kraju, który niestety znajduje się na czele miejsc w Unii Europejskiej pod względem ponurych wskaźników przypadków gruźlicy.
Jakkolwiek w ostatnich latach odnotowaliśmy lekką tendencję spadkową oraz wzrost liczby ludzi wyleczonych z gruźlicy chemioopornej, wielkości bezwzględne nadal są alarmujące i odzwierciedlają tragiczną rzeczywistość.
Musimy prowadzić konsekwentną, zintegrowaną walkę, opartą na możliwie najlepszym planowaniu, aby utrzymywać tę plagę pod kontrolą. Musimy kontynuować na szczeblu europejskim pracę, którą wykonaliśmy dotąd, aby zadbać o podniesienie we wszystkich państwach członkowskich poziomu wykrywalności chorób, dostępności do odpowiedniego leczenia, jakości leczenia, monitorowania oraz jakości opieki lekarskiej dla pacjentów.
Wszystkie rządy muszą ponadto zdać sobie sprawę ze znaczenia tej walki i pracować wraz z partnerami społecznymi możliwie najskuteczniej, aby zmniejszyć liczbę Europejczyków cierpiących na tę chorobę, o której myśleliśmy, że została wyeliminowana w minionych stuleciach.
Musimy przede wszystkim prowadzić tę walkę razem, jako rodzina, nie czyniąc rozróżnień między sobą, ale pomagając sobie nawzajem w pokonywaniu tego problemu.
Ostatecznie, jesteśmy Unią Europejską i naszą siłą jest jedność.
Åsa Westlund
w imieniu grupy S&D. - Panie przewodniczący! W dzisiejszych czasach, nikt nie powinien umierać na gruźlicę.
(SV) Tak powiedział Ban Ki Moon dziś, w Światowym Dniu Walki z Gruźlicą.
Ma on oczywiście rację. Niemniej jednak bardzo wielu ludzi na całym świecie w dalszym ciągu umiera dziś na gruźlicę, szczególnie młodzi i biedni. Musimy zatem zwiększyć naszą pomoc dla globalnego funduszu, który odpowiada za bardzo dużą część działalności na rzecz zwalczania gruźlicy, malarii i HIV w biedniejszych obszarach świata.
Jednakże, jak wskazała Komisja, na gruźlicę umierają także ludzie w Europie. Musimy zwiększyć naszą współpracę, aby położyć kres wieloopornej gruźlicy oraz znaleźć skuteczne sposoby leczenia, które dotrą do wszystkich podatnych grup w społeczeństwie.
Europejskie Centrum Zapobiegania i Kontroli Chorób, z siedzibą w Solna, w Szwecji, ma tutaj do odegrania bardzo ważną rolę i cieszę się, że Komisja uczyniła swoim priorytetem przybycie tutaj i odbycie debaty na ten ważny temat w dniu dzisiejszym.
Charles Goerens
Panie przewodniczący! Postęp medycyny nie pozwolił jeszcze na pokonanie gruźlicy. W konsekwencji błędnie uważa się ją za chorobę, która dotyka tylko kraje biedne. Nie docenia się w ten sposób sposobu, w jaki się ona szerzy, szczególnie w Europie Środkowej i Wschodniej.
Prawda jest taka, że żaden kraj nie jest bezpieczny w obliczu tej strasznej choroby, która występuje od wielu tysięcy lat. Ponadto, wielooporne jej odmiany nie dają specjalnie nadziei położenia kresu tej pladze w krótkiej perspektywie. Potrzeba walki na kilku frontach za pomocą zapobiegania, nadzoru medycznego, badań i upowszechniania środków ostrożnościowych i higienicznych zachęca nas do działania w sposób skoordynowany i zdeterminowany. Krótko mówiąc, musimy zawsze móc polegać na najlepszych możliwych strategiach w tym obszarze.
Co do finansowania środków, dobrze jest rozróżnić dwa scenariusze. Po pierwsze, systemy zabezpieczenia społecznego w naszych krajach powinny w zasadzie być w stanie zagwarantować wystarczającą opiekę medyczną. Jednakże pacjenci w krajach rozwijających się w dalszym ciągu odwołują się do solidarności, która od 2002 roku zmaterializowała się w sposób wzorcowy w postaci globalnego funduszu na rzecz walki z AIDS, gruźlicą i malarią.
Jeżeli celem jest rzeczywiście obniżenie o połowę liczby przypadków gruźlicy w latach 2000-2015, trzeba będzie poprzeć jeden z trzech scenariuszy przedstawionych przez dyrektora wykonawczego globalnego funduszu, Michela Kazatchkine'a.
Chciałbym zapytać Komisję, z którego z tych trzech scenariuszy korzysta jako z podstawy do przedstawiania wniosków państwo członkowskim dotyczących przyszłego finansowania funduszu na rzecz walki z AIDS, gruźlicą i malarią.
Maria Da Graça Carvalho
(PT) Światowy Dzień Gruźlicy, który dziś przypada, daje sposobność ku temu, aby wezwać do wzmocnienia dialogu politycznego oraz do zaangażowania rządów i społeczeństwa obywatelskiego w tę sprawę.
W UE liczba przypadków gruźlicy spada. Nastąpił także znaczący spadek w Portugalii, ale wskaźnik zapadalności jest tam w dalszym ciągu powyżej średniej dla UE. Ten spadek jest związany z powodzeniem Krajowego Planu Zwalczania Gruźlicy. W niektórych krajach jednakże wykazano, że choroba ta się odradza.
Poszczególne plany działania promowane przez Komisję Europejską to kroki we właściwym kierunku. Pragnę podkreślić partnerstwo pomiędzy Europą a krajami rozwijającymi się w przeprowadzaniu prób klinicznych. Wsparcie programu ramowego badań i rozwoju technologicznego jest także ważne w dziedzinie life science. Wzmacnianie roli badań klinicznych i naukowych ma zasadnicze znaczenie w walce z gruźlicą. Podstawową sprawą jest więc kontynuacja prac mających na celu odkrywanie nowych i lepszych instrumentów zwalczania gruźlicy, które także promują innowacyjne technologie diagnostyczne, równocześnie z lekami i szczepionkami.
Zwracam się zatem do Komisji i państw członkowskich, aby połączyły siły i podjęły walkę z gruźlicą po to, aby odnieść sukces w kontrolowaniu i wyeliminowaniu tej choroby.
Vilija Blinkevičiūt
(LT) Musimy zwalczać gruźlicę, ponieważ każdego roku wielu ludzi na świecie umiera na tę chorobę, a prawie jeden na trzech mieszkańców globu jest nią zarażony. Pragnę zwrócić uwagę na fakt, że gruźlica jest najbardziej rozpowszechnioną chorobą zakaźną na świecie, co jest ściśle powiązane z problemami społecznymi i gospodarczymi, innymi słowy, z ubóstwem, bezrobociem, alkoholizmem, narkomanią i HIV/AIDS, jak również z nieodpowiednim stanem systemów opieki zdrowotnej w krajach biednych oraz spóźnioną diagnozą. Aby pokonać te czynniki wywołujące gruźlicę, Komisja Europejska i państwa członkowskie Unii Europejskiej muszą podjąć konkretne i szybkie działania mające na celu ustalenie wspólnych środków zwalczania tej strasznej choroby, znalezienia wspólnego dialogu politycznego w sprawie wsparcia finansowego oraz przyjęcia wspólnego planu działania na rzecz jej zwalczania.
Pomimo, że gruźlica znajduje się na liście chorób priorytetowych, na walkę z tą chorobą w dalszym ciągu przeznacza się niedostateczne środki finansowe i dlatego musimy dokonać przeglądu alokacji budżetowych Unii Europejskiej w ramach tego programu działań. Wzywam także do zachęcania do większych inwestycji w badania naukowe w walce z gruźlicą.
Olga Sehnalová
(CS) Dziś przypada Światowy Dzień Walki z Gruźlicą i jest to sposobność ku temu, aby wspomnieć, że pomimo dotychczasowych sukcesów w walce z tą chorobą, gruźlica pozostaje poważnym problemem globalnym. Ponad 2 miliardy ludzi jest zarażonych tuberculosis bacillus, a jedna na dziesięć z tych osób cierpi na aktywną formę choroby.
Zachorowalność na gruźlicę, a w szczególności zróżnicowanie w leczeniu i monitorowaniu tej choroby, wiąże się z różnicami w warunkach społeczno-ekonomicznych w różnych regionach, a także pośród różnych grup społecznych. Wczesne wykrycie gruźlicy oraz kompleksowe i w pełni monitorowane jej leczenie, innymi słowy leczenie, które nie zostaje przerwane i trwa dostatecznie długo, to podstawowe warunki wstępne obniżenia ryzyka rozwoju wieloopornych form gruźlicy, których leczenie jest niezwykle kosztowne i trudne do realizacji w wielu krajach. Podobne znaczenie ma dostosowanie systemów zdrowotnych i codziennej praktyki, włączając w to monitorowanie tej choroby w grupach wysokiego ryzyka oraz zapewnienie wykwalifikowanych pracowników służby zdrowia oraz odpowiednich zapasów sprzętu.
Według szacunków WHO, na walkę z gruźlicą trzeba wydatkować 44,3 miliardów dolarów na szczeblu krajowym w ciągu nadchodzących 10 lat, natomiast dostępnych będzie zaledwie połowa potrzebnych zasobów. Zadaniem UE jest zatem połączenie wysiłków z WHO i poszczególnymi krajami, wraz z ich krajowymi systemami ochrony zdrowia, oraz uczynienie walki z gruźlicą jednym z priorytetów pomocy rozwojowej dla krajów trzecich.
John Dalli
Z wielką przyjemnością i zainteresowaniem wysłuchałem wystąpień pań i panów posłów. Pragnę zapewnić ich, że Komisja traktuje tę chorobę bardzo poważnie i także przywiązuje wielką wagę do tego, co dziś powiedziano. Jesteśmy zdeterminowani, aby osiągnąć nasze cele w zakresie ograniczania gruźlicy. Tego rodzaju dyskusje są szczególnie ważne, aby skoncentrować całą uwagę na tej chorobie. Wkład i wsparcie Parlamentu mają zasadnicze znaczenie dla naszych wysiłków na rzecz zwalczania tej choroby w Unii Europejskiej, jak również w innych krajach.
Przewodniczący
Zamykam debatę.
Oświadczenia pisemne (art. 149 Regulaminu)
Nessa Childers  
na piśmie. - Jakkolwiek wielu postrzega gruźlicę jako należącą do przeszłości i przypadłość z XIX wieku, w dalszym ciągu poważnie oddziałuje ona każdego roku, tak bezpośrednio jak i pośrednio, na życie setek tysięcy rolników w całej UE. Mimo że gruźlica atakująca ludzi została ograniczona w większości krajów UE od połowy XX wieku, w dalszym ciągu szerzy się agresywnie pośród zwierząt hodowlanych i każdego roku dotyka 5 % stad bydła w moim okręgu wyborczym Ireland East.
Otrzymałem ostatnio korespondencję od mleczarza w hrabstwie Westmeath, którego stado nagradzanych krów mlecznych nieomal przestało istnieć od kiedy po raz pierwszy wykrył on gruźlicę na swojej farmie prawie rok temu. Ta przenoszona przez borsuki choroba została wykryta po raz pierwszy w dniu, w którym miał on - w czerwcu ubiegłego roku - wyjechać na dwutygodniowy urlop, a od tego czasu stracił 64 zwierzęta ze stada liczącego 82 sztuk.
Jakkolwiek w ostatnim czasie UE słusznie podjęła z całą siłą działania przeciwko gruźlicy u ludzi, forma tej choroby występująca u bydła, która wywołuje straty w przychodach rzędu milionów euro każdego roku, powinna zostać poważnie wzięta pod uwagę gdy będziemy opracowywali na przyszłość projekt ustawodawstwa dotyczącego gruźlicy
