Mededeling van de Voorzitter
De Voorzitter -
Geachte collega's, ik wil u vandaag informeren over de stappen die ik heb genomen na de ernstige verstoring van de formele zitting die hier in Straatsburg is gehouden op woensdag 12 december 2007 ter gelegenheid van de ondertekening van het Handvest van de Grondrechten, gebeurtenissen die u zich allemaal nog wel zult herinneren.
Nadat de Conferentie van voorzitters zich op basis van artikel 147 van het Reglement had gebogen over de betreffende incidenten, heb ik een aantal leden uitgenodigd voor een gesprek om hun versie van de gebeurtenissen te horen voordat ik een besluit zou nemen over mogelijke disciplinaire maatregelen. Ik heb elk van de betreffende leden geïnformeerd over de reden voor de uitnodiging.
De basis van een parlementair stelsel is vrijheid van meningsuiting. In een democratisch parlement mag geen enkele spreker worden belet in het geven van zijn of haar mening door middel van stelselmatige onderbrekingen door collega's met een andere mening. Dat geldt natuurlijk al helemaal voor sprekers die de plenaire vergadering toespreken als gasten en vertegenwoordigers van andere instellingen. Ik heb duidelijk gemaakt dat ik de betrokken leden had uitgenodigd voor een gesprek omdat zij, ondanks mijn oproep tot orde in de plenaire vergadering, met hun onderbrekingen bleven proberen het de sprekers onmogelijk te maken het Parlement toe te spreken. Er worden geen disciplinaire maatregelen genomen omdat zij posters en spandoeken omhoog hielden. De kwestie waar het hier om gaat is de poging tot het beperken van de vrijheid van meningsuiting.
Na de voornoemde gesprekken heb ik, op grond van artikel 147, lid 3 van het Reglement, besloten de volgende maatregelen te nemen:
In negen gevallen verlies van het recht op de verblijfsvergoeding voor perioden variërend van twee tot vijf dagen, in één geval vijf dagen, in zes gevallen drie dagen en in twee gevallen twee dagen, en voorts in één geval een berisping.
Om uit te leggen waarom ik deze straffen heb opgelegd, wil ik u voorlezen wat ik aan de betrokken leden heb geschreven toen ik hen informeerde over de disciplinaire maatregelen die tegen hen werden genomen. Ik citeer: "Ik accepteer volledig uw recht en dat van elk ander lid om het oneens te zijn met het Handvest van de Grondrechten of het Verdrag van Lissabon en om die mening te uiten in overeenstemming met de bepalingen in het Reglement. Ik heb ook tot op zekere hoogte begrip voor de zeer emotionele reacties die dergelijke zaken soms oproepen.
Ik ben echter van mening dat er onderscheid moet worden gemaakt tussen gedrag dat legitiem is in het licht van het Reglement en ordeverstoring zoals die heeft plaatsgevonden op 12 december. Handelingen die tot gevolg hebben dat andere leden of officiële gasten - in dit geval de voorzitters van andere instellingen van de Europese Unie - niet op een waardige manier en zonder moedwillige onderbrekingen kunnen spreken nadat zij het woord hebben gekregen op grond van artikel 9, lid 2 van het Reglement en bovendien in overeenstemming met de agenda die door het Parlement zelf is aangenomen, kunnen wij niet toestaan. Het is een kernbeginsel van het parlementaire stelsel en de democratie dat bij de uitoefening van de vrijheid van meningsuiting de vrijheden van anderen ook moeten worden gerespecteerd - in dit geval de vrijheid van degenen die het woord hebben gekregen in de plenaire vergadering.”
Op grond van artikel 147 van het Reglement zijn de tien betrokken leden op de hoogte gebracht van het besluit ten aanzien van hen. Van de volgende personen is het recht op verblijfsvergoeding ingetrokken: Jim Allister voor drie dagen, Godfrey Blum voor twee dagen, Sylwester Chruszcz voor twee dagen, Paul Marie Coûteaux voor vijf dagen, Maciej Marian Giertych voor drie dagen, Roger Helmer voor drie dagen, Roger Knapman voor drie dagen, Hans-Peter Martin voor drie dagen en Philippe de Villiers voor drie dagen. Vladimír Železný heeft een berisping gekregen.
Voorts zijn de voorzitters van de organen, delegaties en commissies waar deze leden deel van uitmaken geïnformeerd.
In drie gevallen heb ik ervoor gekozen artikel 147 niet toe te passen, omdat ik na bespreking van de zaak met de betrokken leden tot de conclusie kwam dat deze collega's niet hadden deelgenomen aan de actie.
Collega's, dit is mijn besluit. Ik voelde het als mijn plicht dit officieel en publiekelijk aan u bekend te maken, zodat het Parlement op de hoogte is van wat ik heb moeten doen. Ik hoop dat we verder geen incidenten meer zullen meemaken zoals die op 12 december 2007 in het Europees Parlement hebben plaatsgevonden.
(Applaus)
