
Πρόεδρος.
    Κηρύσσω την επανάληψη της συνόδου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που είχε διακοπεί την Πέμπτη, 4 Δεκεμβρίου 2003. (1)

Πρόεδρος.
   Το τελικό σχέδιο της ημερήσιας διάταξης, που κατάρτισε η Διάσκεψη των Προέδρων (κατά τη συνεδρίαση της Πέμπτης, 11 Δεκεμβρίου 2003), σύμφωνα με τα άρθρα 110 και 110α του Κανονισμού, έχει διανεμηθεί.
Παπαγιαννάκης (GUE/NGL ).
Πρόεδρος.
Swoboda (PSE ).
Harbour (PPE-DE ).
Πρόεδρος.
Manders (ELDR ),
   . – Κύριε Πρόεδρε, ως εισηγητής, θα ήθελα να επαναλάβω το αίτημα του κ. Παπαγιαννάκη και να απευθύνω έκκληση για μετάθεση της ψηφοφορίας από Τρίτη σε Τετάρτη, λόγω των προβλημάτων που προκλήθηκαν από τις τροπολογίες που δεν μεταφράστηκαν σε ορισμένες γλώσσες. Έτσι, θα δοθεί επίσης η ευκαιρία στις διάφορες Ομάδες να ολοκληρώσουν τους συμβιβασμούς. Ωστόσο –και υποστηρίζω τον κ. Harbour σε αυτό– δεν είμαι υπέρ της μετάθεσης της ψηφοφορίας στην Πέμπτη. Σε αυτήν την περίπτωση, εξάλλου, κινδυνεύουμε, καθώς πρόκειται για διαδικασία συναπόφασης, να μείνουμε με περιορισμένο αριθμό ατόμων και να μην επιτευχθεί απαρτία, ειδικά καθώς πλησιάζουμε στα Χριστούγεννα. Συνεπώς, είμαι υπέρ της μετάθεσης της ψηφοφορίας στην Τετάρτη. Ο συμβιβασμός αυτός θα αποτελέσει το εναρκτήριο λάκτισμα για όλες τις Ομάδες και τους εισηγητές να συνεργαστούν για την ολοκλήρωση της διαδικασίας αυτής της έκθεσης. 
Πρόεδρος.
Grossetête (PPE-DE ).
    Κύριε Πρόεδρε, έχουμε το ίδιο πρόβλημα με την έκθεση Lisi σχετικά με τον συμβιβασμό σε θέματα αποζημίωσης και συνδρομής των επιβατών αεροπορικών μεταφορών. Το λυπηρό είναι ότι, κάθε Πέμπτη, οι συνάδελφοί μας αποχωρούν κατά τη διάρκεια της ψηφοφορίας και αυτό συνιστά ένα πραγματικό πρόβλημα. Πρέπει, λοιπόν, αυτές οι ψηφοφορίες, οι οποίες είναι πράγματι πολύ σημαντικές και απαιτούν ενισχυμένη πλειοψηφία, είτε να μετατεθούν πράγματι την Τετάρτη είτε να πραγματοποιηθούν την Πέμπτη, στην αρχή όμως της συνεδρίασης, έτσι ώστε να υπάρχει όντως η απαραίτητη απαρτία. 
Πρόεδρος.
Πρόεδρος.
Πρόεδρος.
   Θα ήθελα να καλωσορίσω τα μέλη της αντιπροσωπείας της Γερουσίας της Ρουμανίας στο θεωρείο των επισήμων. Επικεφαλής τους είναι ο κ. Nicolae Pătru, Πρόεδρος της Επιτροπής Γεωργίας της Γερουσίας. Βρίσκονται στο Στρασβούργο για μια επίσκεψη γνωριμίας. Τους καλωσορίζουμε θερμά.
Schulz (PSE ).
Ο κ. Laschet, που είναι μέλος της Επιτροπής του Βραβείου Καρλομάγνος, δεν φαίνεται να είναι παρών στην Αίθουσα. Είναι Χριστιανοδημοκράτης και, κατά συνέπεια, δεν συμφωνώ πάντα με τις αποφάσεις του· τουναντίον, μάλιστα, ενίοτε θεωρώ ότι είναι εσφαλμένες, η επιλογή του όμως να σας θέσει υποψήφιο για το βραβείο αυτό είναι μια επιλογή που μπορώ να προσυπογράψω πλήρως και θα ήθελα να σας συγχαρώ θερμά, όχι μόνο εγώ προσωπικά, αλλά πιστεύω και εκ μέρους της πλειονότητας των συναδέλφων βουλευτών του ΕΚ.
Πρόεδρος.
   Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον κ. Laschet, ο οποίος απουσιάζει. Το βραβείο θα απονεμηθεί τον Μάιο του 2004, μερικές εβδομάδες πριν από τις εκλογές. Εκτός από την προσωπική τιμή, της οποίας έχω πλήρη επίγνωση, συνιστά θαυμάσιο φόρο τιμής στον ρόλο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σε ένα έτος εκλογών και θα είναι χαρά μου να το παραλάβω εξ ονόματος αυτού του Σώματος για τη συμβολή του στα θέματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Beazley (PPE-DE ).
Η τελική μου παρατήρηση –διότι πιστεύω ότι απαιτείται επίσημη ανασκευή– αφορά την εκλογική νομοθεσία της Λιθουανίας. Αντιλαμβάνομαι ότι δεν επιτρέπεται σε πρώην μέλη της KGB να θέσουν υποψηφιότητα στις εκλογές. Μου φαίνεται πως κάτι τέτοιο είναι σύμφωνο προς την εθνική νομοθεσία. Είμαι βέβαιος ότι σε αυτό το Σώμα καλωσορίζουμε όλα τα νέα κράτη μέλη στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε τις ευαισθησίες και την ιστορία αυτών των χωρών. Ελπίζω να μην γίνουν περαιτέρω σχόλια επί του θέματος από την Ομάδα ΕΕΑ/ΑρΠρΒΧ. 
Zrihen (PSE ).
Tannock (PPE-DE ).
Vallvé (ELDR ).
    Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ενημερώσω το Σώμα για την απαγόρευση του ραδιοφωνικού σταθμού “Som Ràdio» στις Βαλεαρίδες Νήσους. Η νεοεκλεγείσα κυβέρνηση στις Βαλεαρίδες Νήσους, η οποία πρόσκειται στο κόμμα PP, απαγόρευσε τις μεταδόσεις του. Ο “Som Ràdio» ήταν το μόνο ραδιοφωνικό μέσο που χρησιμοποιούσε την καταλανική γλώσσα, η οποία είναι η επίσημη γλώσσα στη Μαγιόρκα, τη Μινόρκα και την Ίμπιζα.
Evans, Robert J.E. (PSE ).
Μακράν του να αναμιχθώ στα εσωτερικά πολιτικά πράγματα της Γαλλίας –δεν είμαι μουσουλμάνος, αλλά ούτε και πιστός κάποιας θρησκείας– πεποίθησή μου είναι ότι το μέτρο αυτό δεν θα ανταποκρινόταν στην πρόκληση με την οποία βρίσκεται αντιμέτωπη η Γαλλία, ήτοι να ενσωματώσει τους μουσουλμάνους και άλλες μειονότητες στην κοινωνία της. Στην εκλογική μου περιφέρεια στο Λονδίνο, στο Brent, στο Harrow, στο Hounslow, στο Ealing –μπορώ να συνεχίσω την απαρίθμηση– διαπιστώσαμε ότι η αντίθετη πολιτική, του σεβασμού των διαφορών των λαών, του σεβασμού των διαφορετικών τους θρησκειών, του σεβασμού των διαφορετικών πρακτικών και παραδόσεων, αποτελεί πολύ καλύτερο τρόπο ενσωμάτωσης των μειονοτήτων στις κοινωνίες. Ελπίζω, ότι μπορούμε, κύριε Πρόεδρε, μέσω υμών και μέσω των γάλλων συναδέλφων μας που παρευρίσκονται στην Αίθουσα, να στείλουμε αυτό το μήνυμα στον Πρόεδρο Σιράκ και στις γαλλικές αρχές.
MacCormick (Verts/ALE ).
    Κύριε Πρόεδρε, την τελευταία φορά που συναντηθήκαμε, έθιξα ένα ζήτημα σχετικά με τη βιομηχανία σκωτσέζικου ουίσκι, το οποίο απασχολούσε πολύ τον κόσμο. Ήταν πολύ ευγενικό εκ μέρους σας που θέσατε το θέμα, εξ ονόματος του Σώματος, στον Επίτροπο, κ. Byrne, ο οποίος είναι ευτυχώς παρών. Βρίσκομαι στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσω ότι η Ένωση Ουίσκι της Σκωτίας κατέληξε προς το παρόν σε συναινετική διευθέτηση του δύσκολου αυτού θέματος. Ελπίζω ότι θα καταστεί δυνατή η επίλυση του όλου θέματος μέσω ικανοποιητικών βιομηχανικών προτύπων.
Η προσοχή που επέδειξε αυτό το Σώμα και άλλα δημόσια όργανα επί του θέματος ήταν καίριας σημασίας για την επίτευξη λύσης· ως εκ τούτου, σας ευχαριστώ όλους και σας παροτρύνω να εορτάσετε το νέο έτος 2004 με ένα ανάλογο ποτό!
Πρόεδρος.
   Ιδίως αν το πληρώσετε εσείς, κύριε MacCormick. 
Andrews (UEN ).
    Κύριε Πρόεδρε, χαιρετίζω θερμά τη σύλληψη του Σαντάμ Χουσεΐν στο Ιράκ. Ωστόσο, στην ιστοθέση του αμερικανικού Πενταγώνου δημοσιεύτηκε κατάλογος των 63 αποκαλούμενων ευνοούμενων χωρών, τις οποίες ο Πρόεδρος Μπους επιθυμεί να συμπεριλάβει στη διαδικασία υποβολής προσφορών για συμβόλαια αξίας 18 δισεκατομμυρίων δολαρίων για την ανοικοδόμηση του Ιράκ. Ο κ. Μπους απέκλεισε από τον κατάλογο αυτόν αρκετά ευρωπαϊκά κράτη μέλη –μεταξύ των οποίων την Ιρλανδία– τα οποία είναι επί μακρόν σύμμαχοι των Ηνωμένων Πολιτειών. Και αυτό, παρά το γεγονός ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δώρισε κατά το τρέχον έτος 40 εκατομμύρια ευρώ από τα χρήματα των ευρωπαίων φορολογουμένων, ενώ αυτήν την εβδομάδα θα ψηφίσουμε για άλλα 500 εκατομμύρια ευρώ. Ακόμα χειρότερα, ο αποκλεισμός αυτών των χωρών κρίθηκε αναγκαίος για την προστασία των ζωτικών συμφερόντων ασφαλείας των Ηνωμένων Πολιτειών. Η κοινή γνώμη στην Ευρώπη ήταν σαφώς διχασμένη στο θέμα της εισβολής στο Ιράκ. Εγώ ήμουν αντίθετος. Πίστευα ότι οι εξηγήσεις που δόθηκαν ήταν σαθρές, όπως και αποδείχτηκε στην πράξη.
Santini (PPE-DE ).
Θα ήθελα να επισημάνω ότι το γερμανικό ίδρυμα “Μνήμη, Ευθύνη και Μέλλον” –άμεση έκφραση της γερμανικής κυβέρνησης και της γερμανικής βιομηχανίας– αποφάσισε να εξαιρέσει από αυτές τις αποζημιώσεις μόνο τους ιταλούς πρώην φυλακισμένους, σε αντίθεση όχι μόνο με το ψήφισμα B2-0147/1985 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, αλλά προπαντός με όλη τη νομοθεσία για τις ίσες ευκαιρίες που αναπτύσσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Αυτοί οι φυλακισμένοι, αυτοί οι έγκλειστοι, δεν έχουν καμία διαφορά από τους άλλους. Ακόμη και η αυστριακή κυβέρνηση αποφάσισε το 2000 να επανορθώσει αυτό το χρέος. Η προθεσμία για την υποβολή των αιτήσεων είναι μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να σας κάνω την εξής ερώτηση: δεδομένου ότι υπάρχει ψήφισμα για αυτό το θέμα, που έχει συνταχθεί από τον κ. Borghezio, και δεδομένου ότι θα χρειαστεί πολύς χρόνος, γιατί δεν ενεργοποιείται αμέσως η γερμανική κυβέρνηση; Εβδομήντα χιλιάδες από αυτούς τους εγκλείστους είναι ακόμη εν ζωή. Οι σκληρές στατιστικές μας λένε ότι ο αριθμός τους μειώνεται κατά 10% κάθε χρόνο. Δεν μπορούμε να δεχθούμε αυτό το ψήφισμα. 
Figueiredo (GUE/NGL ).
Grossetête (PPE-DE ).
Roure (PSE ).
Helmer (PPE-DE ).
De Keyser (PSE ).
    Κύριε Πρόεδρε, σχεδόν ντρέπομαι να σας αναφέρω ένα απλό περιστατικό, τη στιγμή που η διεθνής επικαιρότητα είναι τόσο σημαντική και που θρηνούμε την αποτυχία της Διακυβερνητικής Διάσκεψης. Στη χώρα μου, στην περιφέρειά μου, εργαζόμενοι κρατούν ομήρους τους διευθυντές της επιχείρησής τους. Αυτό είναι αξιόμεμπτο και, όπως μας λένε, δεν είναι κοινωνικά αποδεκτός τρόπος διαπραγμάτευσης. Την επομένη της αποδοχής του γαλλικού σχεδίου, που κατακτήθηκε –θα έλεγα– μετά από σκληρή και γενναία διαμάχη με την Επιτροπή, η Alstom αποφάσισε, απλά, να κλείσει μία επιχείρησή της στην περιφέρειά μου και να την μεταφέρει στο Montrouge, κοντά στο Παρίσι. Εάν η εικόνα μιας Ευρώπης υπέρ των εργαζομένων είναι συνυφασμένη με την αποδοχή ότι ένα σχέδιο αναδιάρθρωσης, εγκεκριμένο από την Επιτροπή, οδηγεί σε τόσο προστατευτικά μέτρα, τότε η εικόνα αυτή είναι λυπηρή. Δεν θα πρέπει, επομένως, να αντιμετωπίζουμε με έκπληξη την ομηρία διευθυντών από εργαζομένους, όταν δεν απομένουν άλλα μέσα διαπραγμάτευσης.
Sumberg (PPE-DE ).
Δεύτερον, απηχώντας τα σχόλια που διατύπωσε ο κ. Helmer, πρέπει να συγχαρούμε την πολωνική και την ισπανική κυβέρνηση που εξασφάλισαν ότι το παρόν αξιοθρήνητο Σύνταγμα ίσως καθυστερήσει να εγκριθεί.
Πρόεδρος.
Αλυσσανδράκης (GUE/NGL ).
    Κύριε Πρόεδρε, ενώ ο στρατηγός Wesley Clark –ένας αποδεδειγμένος εγκληματίας πολέμου, στον οποίο δεν έχουν απαγγελθεί μέχρι σήμερα κατηγορίες– κατέθετε στο επονομαζόμενο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για την Γιουγκοσλαβία με απόλυτη μυστικότητα, ο βοηθός γραμματέας του ίδιου “Δικαστηρίου” εξέδιδε μια απόφαση που πρακτικά απαγορεύει κάθε επαφή του πρώην Προέδρου της Γιουγκοσλαβίας Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς με τον έξω κόσμο. Μια παρόμοια απόφαση ελήφθη για τον Vojislav Seselj. Και οι δύο είναι υποψήφιοι του Σοσιαλιστικού Κόμματος της Σερβίας στις εκλογές της 28ης Δεκεμβρίου.
Perry, Roy (PPE-DE ).
Θέλω να πω ότι στις 25 Σεπτεμβρίου 2003, το Κοινοβούλιο ενέκρινε ένα ψήφισμα που απαιτούσε από την Επιτροπή να δώσει απάντηση σε ορισμένα ερωτήματα σχετικά με τον κανονισμό της τράπεζας Lloyd's του Λονδίνου και να παράσχει πληροφορίες μέχρι τις 15 Νοεμβρίου 2003. Δεν λάβαμε τις πληροφορίες αυτές, μολονότι υπήρξε σχετική υπόσχεση της Επιτροπής, με ημερομηνία 18 Νοεμβρίου, ότι θα τις απέστελλε μέχρι τις 15 Δεκεμβρίου.
Την προηγούμενη εβδομάδα, το γραφείο του Επιτρόπου, κ. Bolkestein, με διαβεβαίωσε ότι οι πληροφορίες αυτές θα ήταν διαθέσιμες. Βρίσκομαι στη δυσάρεστη θέση να ενημερώσω το Σώμα, ως εισηγητής για αυτό το θέμα, ότι δεν έχω ακόμα δει κανένα από τα έγγραφα αυτά. Αντιλαμβάνομαι ότι η βρετανική κυβέρνηση λογοκρίνει αυστηρά όποια από τα έγγραφα αυτά είναι διαθέσιμα. Εκτός αν μπορείτε να με διαβεβαιώσετε ότι δεν έχουν ακόμα παραληφθεί, ελπίζω να μπορούμε να απευθύνουμε μια ευγενική, αλλά αποφασιστική υπενθύμιση στην Επιτροπή να τηρήσει τις υποχρεώσεις της. 
Πρόεδρος.
   Δεν είμαι σε θέση να σας επιβεβαιώσω κάτι τέτοιο. Θα περιμένω μέχρι τις 16 Δεκεμβρίου να διαπιστώσω αν αυτό αληθεύει. Τότε, θα υπενθυμίσουμε στην Επιτροπή την παράλειψή της να τηρήσει την προθεσμία για την αποστολή του έγγραφου υλικού. 
Κόρακας (GUE/NGL ).
    Κύριε Πρόεδρε, άκουσα τον κ. Beasley να επαναλαμβάνει τα ξεδιάντροπα επιχειρήματα αυτών που, στην Λετονία και την Εσθονία, παραβιάζουν βάναυσα τα δικαιώματα του μισού σχεδόν πληθυσμού των χωρών αυτών, που γεννήθηκε και εργάστηκε εκεί και μόνο έγκλημα έχει ότι είναι η ρωσικής καταγωγής ή είναι ρωσόφωνος. Εκβιάζονται οι άνθρωποι αυτοί με ταπεινωτικές εξετάσεις να εγκαταλείψουν την χώρα τους. Την ίδια στιγμή, στις χώρες αυτές τα κομμουνιστικά κόμματα είναι απαγορευμένα, τα στελέχη τους διώκονται, το ίδιο και οι βετεράνοι του αντιφασιστικού πολέμου, ενώ εγείρονται μνημεία προς τιμή των SS και των ναζί κατακτητών. Ταυτόχρονα, κύριε Πρόεδρε, κλείνουν τα πανεπιστήμια, όταν στην Π.Γ.Δ. της Μακεδονίας επιβάλλεται να ανοίξει πανεπιστήμια και να εκπροσωπείται αναλογικά η αλβανική μειονότητα, το 25% του πληθυσμού, στη Βουλή και την κυβέρνηση.
Το πρόβλημα, κύριε Πρόεδρε, είναι ότι παρόμοιες απόψεις και τέτοιες παραβιάσεις τις στηρίζουν και ο καθ’ ύλην αρμόδιος για τη διεύρυνση Επίτροπος κ. Verheugen, αλλά και ο Πρόεδρος της Επιτροπής κ. Prodi, ο οποίος σε πρόσφατη απάντησή του σε επιστολή μου βρίσκει ότι η απαγόρευση ενός κομμουνιστικού κόμματος δεν αποτελεί λόγο επίκρισης για μια χώρα για να γίνει μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όμως, επειδή τα κομμουνιστικά κόμματα στις χώρες μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι ακόμα νόμιμα, φοβάμαι ότι αυτό αποτελεί ένα προμήνυμα για μέτρα αυταρχισμού και μέτρα αντιδημοκρατικά που πρόκειται να παρθούν. Γι’ αυτό διαμαρτύρομαι, κύριε Πρόεδρε, και επέμεινα και σήμερα να σημειωθεί αυτή η διαμαρτυρία μου. 
Πρόεδρος.
Gorostiaga Atxalandabaso (NI ).
    Κύριε Πρόεδρε, η ταινία του Julio Medem συνιστά έκκληση για την έναρξη διαλόγου, χρησιμοποιώντας τη μεταφορά του βασκικού εθνικού αθλήματος. Έτυχε θερμής υποδοχής από τον βασκικό λαό, αλλά καταδικάστηκε από την ισπανική κυβέρνηση και από την οργάνωση “¡Basta Ya!», στην οποία το Κοινοβούλιο απένειμε πριν από δύο χρόνια το βραβείο Ζαχάρωφ.
Για τους ισπανούς εθνικιστές, ο πολιτικός διάλογος στη χώρα των Βάσκων είναι απαράδεκτος, διότι, όπως λένε, θα σήμαινε ότι συμφωνούμε με τη βούληση της οργάνωσης ETA. Στην πραγματικότητα, οι αντιδράσεις αυτές ενδέχεται να αποτελούν την πιο θερμή επιδοκιμασία για την ταινία, όπως αποδεικνύει η επιτυχία που σημειώνει σήμερα.
Την προηγούμενη εβδομάδα, η ισπανική κυβέρνηση ανακοίνωσε μια αλλαγή στον ποινικό κώδικα, σύμφωνα με την οποία οι αρχές που ζητούν τη γνώμη των πολιτών τους μέσω δημοψηφισμάτων απειλούνται με ποινές φυλάκισης. Η διάταξη αυτή ενδέχεται, επίσης, να επηρεάσει τους πολίτες που συμμετέχουν στη διαδικασία διαβούλευσης. Από σήμερα το πρωί, ο κ. Maragall, ο νέος Πρόεδρος της Καταλονίας, όπως και ο κ. Ibarretxe στη χώρα των Βάσκων, διατρέχει τον κίνδυνο να υπαχθεί σε αυτές τις νομικές διατάξεις.
Oreja Arburúa (PPE-DE ).
    Κύριε Πρόεδρε, ζήτησα τον λόγο μετά την παρέμβαση του κ. Gorostiaga. Είναι δύσκολο να κατανοήσει κανείς την προσέγγισή του, αφού συγχέει μια κινηματογραφική ταινία με κάποια διάταξη μιας κυβέρνησης που προσπαθεί να εγγυηθεί τη δημοκρατία. Και, επιπλέον, τα λέει αυτά ως εκπρόσωπος ενός πολιτικού κόμματος που είναι παράνομο στην Ισπανία, που υπερασπίζεται τους τρομοκράτες και σκοτώνει όσους υπερασπιζόμαστε τις ιδέες μας.
Κύριε Gorostiaga, η προσέγγισή σας δεν έχει καμία απολύτως σχέση με αυτό που υπερασπιζόμαστε σε αυτό το Σώμα: την ελευθερία έκφρασης, την οποία εσείς δεν υπερασπίζεστε σε καμία θέση σας και ακόμη λιγότερο στην παρέμβασή σας σήμερα το απόγευμα.
Πρόεδρος.
   Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη σύσταση για τη δεύτερη ανάγνωση (A5-0387/2003) της Επιτροπής Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Πολιτικής των Καταναλωτών, σχετικά με την κοινή θέση του Συμβουλίου για την έκδοση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου που αφορά τη θέσπιση προτύπων ποιότητας και ασφάλειας για τη δωρεά, την προμήθεια, τον έλεγχο, την επεξεργασία, τη συντήρηση, την αποθήκευση και την διανομή ανθρώπινων ιστών και κυττάρων (10133/3/2003 – C5-0416/2003 – 2002/0128(COD)) (εισηγητής: ο κ. Peter Liese). 
Liese (PPE-DE ),
Υπάρχουν όμως και κίνδυνοι, όπως για παράδειγμα η μετάδοση παθογόνων στοιχείων ή η ανεξέλεγκτη ανάπτυξη κυττάρων, που μπορούν να προκαλέσουν καρκίνο, πρέπει δε να λαμβάνονται πάντα υπόψη ως προς αυτό τα ηθικά προβλήματα. Πρέπει να επωφεληθούμε των ευκαιριών που παρέχει αυτή η τεχνολογία, περιορίζοντας παράλληλα τους κινδύνους της. Πιστεύω ότι οι τροπολογίες του Κοινοβουλίου στην κοινή θέση, που έχετε ενώπιόν σας, αποτελούν σημαντική συμβολή σε αυτό. Στη διάρκεια της τελευταίας εβδομάδας, πετύχαμε να καταλήξουμε σε συμφωνία με την ιταλική Προεδρία του Συμβουλίου για ολόκληρο φάσμα τροπολογιών, πράγμα που σημαίνει ότι εκείνο που θα ψηφίσετε αύριο το μεσημέρι είναι μια δέσμη συμβιβασμών για τους οποίους το Συμβούλιο έχει ήδη συμφωνήσει με τους μόνιμους αντιπροσώπους, και αν την εγκρίνει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, μπορούμε να αποφύγουμε τη διαδικασία συνδιαλλαγής. Είμαι ευγνώμων προς όλους όσοι συνέβαλαν στην ολοκλήρωση αυτής της συμφωνίας, ιδίως προς την ιταλική Προεδρία του Συμβουλίου και όλως ιδιαιτέρως προς τον Υπουργό Υγείας, τον καθηγητή Sirchia, που προσωπικά κατέβαλε κάθε δυνατή προσπάθεια. Εκφράζω επίσης τις ευχαριστίες μου στο προσωπικό της Επιτροπής και, βεβαίως, στους συναδέλφους βουλευτές.
Byrne,
   .  Κύριε Πρόεδρε, πέρασαν οκτώ μήνες, αφότου είχα τη χαρά να σας μιλήσω σχετικά με την πρόταση της Επιτροπής για μια οδηγία που θα θέτει πρότυπα ποιότητας και ασφαλείας για τους ανθρώπινους ιστούς και τα κύτταρα. Έκτοτε, από τον Απρίλιο του 2003, έγιναν σημαντικές προσπάθειες, συζητήσεις και διαπραγματεύσεις εκ μέρους του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, προκειμένου να φτάσουμε στον συμβιβασμό που βρίσκεται ενώπιόν σας σήμερα.
Η συνολική συμβιβαστική πρόταση θα εξασφαλίσει ότι ο αυξανόμενος αριθμός ασθενών στην Ευρώπη που υποβάλλονται σε θεραπεία με ανθρώπινους ιστούς και κύτταρα μπορούν να είναι βέβαιοι ότι οι ουσίες αυτές είναι όχι μόνο ασφαλείς αλλά και καλής ποιότητας. Συνιστά άλλο ένα βήμα προς προόδου στο πλαίσιο των ρυθμίσεων για τις ουσίες ανθρώπινης προέλευσης βάσει του άρθρου 152, που εγκαινιάσαμε πριν από δύο χρόνια με την οδηγία για το αίμα.
Korhola (PPE-DE ).
Προσωπικά, φρονώ ότι θα ήταν μέγα σφάλμα να αποκλείσουμε τα δεοντολογικά ζητήματα από τη διαδικασία λήψης αποφάσεων στην ΕΕ, ιδιαίτερα από τη στιγμή που μιλάμε για μια Κοινότητα που θέλει να αυτοαποκαλείται “κοινότητα αξιών”. Εξάλλου, σπανίως τα δεοντολογικά ζητήματα εμφανίζονται απομονωμένα, περιβαλλόμενα από δεοντολογικό κενό· και είναι δεοντολογικά ακριβώς επειδή επηρεάζουν την υγεία των ανθρώπων, όπως συμβαίνει εν προκειμένω, για παράδειγμα. Το σημείο αυτό αφορά ένα κομβικό πολιτικό ζήτημα, όπου το έργο του Κοινοβουλίου υπό τον συνάδελφο Peter Liese είναι καίριας σημασίας.
Το συμπέρασμα του εισηγητού μας είναι αιτιολογημένο. Η νομική βάση της οδηγίας είναι το άρθρο 152 της Συνθήκης ΕΚ που έχει σχέση με τη δημόσια υγεία, και ασφαλώς όλα τα αποκαλούμενα “δεοντολογικά ζητήματα” που θίγει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο συνδέονται επίσης με την προστασία της υγείας των δοτών και των ληπτών. Κάθε δωρεά που πραγματοποιείται υπό αμφίβολες συνθήκες, για παράδειγμα υπό την πίεση χρηματικού ποσού, παρουσιάζει κίνδυνο για τον λήπτη των κυττάρων και των ιστών. Την άποψη αυτή συμμερίζεται ευρέως το Συμβούλιο. 
Bowe (PSE ).
Ries (ELDR ).
    Κύριε Πρόεδρε, εδώ και τουλάχιστον έναν χρόνο που η εν λόγω οδηγία είναι υπό συζήτηση, η θέση της Ομάδας του Ευρωπαϊκού Κόμματος των Φιλελευθέρων, Δημοκρατών και Μεταρρυθμιστών είναι σαφής και παρέμεινε σχεδόν αμετάβλητη. Πρόκειται, όπως είπαμε, για μια οδηγία περί δημόσιας υγείας, όπως μόλις υπενθύμισε ο Επίτροπος Byrne. Επιπλέον, εάν αληθεύει –απαντώ στην κ. Korhola– ότι οι ηθικές αρχές αποτελούν τον πυρήνα και τη βάση των περισσότερων αποφάσεών μας, τότε η Ευρώπη δεν είναι αρμόδια να ρυθμίζει και, ακόμη περισσότερο, να εναρμονίζει τα σχετικά θέματα.
Πρέπει, επομένως, να επικεντρωθούμε στις τροπολογίες που ανταποκρίνονται πρακτικά στις ανάγκες των δυνητικών ληπτών. Η έκθεση έχει προοδεύσει πολύ προς αυτήν την κατεύθυνση, ακόμα και εδώ, χάρη στην επιμελή εργασία του κ. Liese, τον οποίο και ευχαριστώ. Ας σημειώσουμε, μεταξύ αυτών των προόδων, την αποτελεσματική ιχνηλασιμότητα ανά πάσα στιγμή, τη δυνατότητα άρσης, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, της ανωνυμίας όσον αφορά τη δωρεά γαμετών –υψίστης σημασίας για τα χιλιάδες στείρα ζευγάρια που περιμένουν το δώρο της ζωής– ή ακόμη την εισαγωγή στο κείμενο μιας τροπολογίας, την οποία είχα καταθέσει εγώ, σχετικά με τις ενημερωτικές εκστρατείες με σκοπό την ευαισθητοποίηση των πολιτών, όσο είναι εν ζωή, γύρω από το θέμα της δωρεάς ιστών και κυττάρων.
Για να επανέλθουμε στο αμφισβητούμενο θέμα της εθελοντικής και μη αμειβόμενης δωρεάς, η Ομάδα των Φιλελεύθερων είναι ικανοποιημένη με τον συμβιβασμό που επιτεύχθηκε, που είναι καλύτερος από εκείνον που είχε επιτευχθεί για την οδηγία 100. Το κείμενο ορίζει σαφώς ότι η δωρεά πρέπει να γίνεται με τη θέληση του δότη, άνευ πληρωμής, εξαιρουμένων πιθανών αποζημιώσεων των οποίων οι λεπτομερείς όροι εξαρτώνται από την επικουρικότητα των κρατών μελών. Το μόνο παράπονό μου, ωστόσο, είναι η απόρριψη των τροπολογιών που ενθαρρύνουν ρητά τη δωρεά αίματος από τον ομφάλιο λώρο ή την εγγραφή των δυνητικών δοτών σε μητρώα δοτών μυελού των οστών.
Όσον αφορά τα όργανα, η Επιτροπή μάς υπόσχεται, από την αρχή της εν λόγω υπόθεσης, μια νομοθετική πρωτοβουλία, καθώς το φάσμα του προβλήματος είναι ευρύ και καλύπτει πολλές και διαφορετικές πτυχές: οργανωμένο εμπόριο, ανεπάρκεια κλπ. Παρόλα αυτά, δεν θέλει, και το κατανοούμε, να ενεργήσει βιαστικά και μας προτείνει τη δήλωση στην οποία αναφέρθηκε λεπτομερέστατα ο Επίτροπος. Ας είναι! Κατόπιν τούτου και σχετικά με το θέμα της δυσκολίας εύρεσης συμβατών οργάνων, θα μπορούσαμε ίσως να προτείνουμε να συμπεριληφθεί, σε αυτήν τη δήλωση, μια πρόταση για την ενθάρρυνση της ευρωπαϊκής συνεργασίας μέσω του κονσόρτιουμ Retransplant. Αυτήν τη στιγμή, συμμετέχουν μόνο έξι χώρες και αυτό δεν είναι αρκετό.
Τελειώνοντας, κύριε Πρόεδρε, χαίρομαι για το γεγονός ότι, όσον αφορά αυτήν την πολύπλοκη και λεπτή όπως βλέπουμε υπόθεση, η ευρωπαϊκή νομοθεσία που εκπονούμε σε αυτήν εδώ την Αίθουσα καθορίζει, προπάντων, γενικές αρχές και κανόνες που πρέπει να είναι ευέλικτοι και εξελικτικοί και αυτό, πρώτα από όλα, για το συμφέρον των ασθενών. Ήταν σημαντικό, κρίσιμο, να μην κλείσουμε την πόρτα στη γενετική έρευνα, ιδιαίτερα όσον αφορά τα βλαστικά κύτταρα. Τα καταφέραμε και συνιστώ, επομένως, εξ ονόματος της Ομάδας των Φιλελεύθερων, την υιοθέτηση άνευ τροποποίησης του γενικού συμβιβασμού στον οποίο κατέληξαν ο κ. Liese, οι σκιώδεις εισηγητές και η ιταλική Προεδρία. Ο στόχος που επιδιώκεται με αυτό το κείμενο, υπενθυμίζω, είναι η οριστική καταπολέμηση της ανεπάρκειας και του εμπορίου υπέρ της αλληλεγγύης και της ποιότητας. Είναι το μόνο μήνυμα που η Ευρώπη πρέπει να απευθύνει στους εκατοντάδες χιλιάδες ασθενείς που βρίσκονται εν αναμονή μεταμόσχευσης καρδιακών βαλβίδων, κερατοειδών χιτώνων, κυττάρων του μυελού των οστών, δωρεάς σπέρματος και ωοκυττάρων, ή απλώς δερματικών μεταμοσχεύσεων για εκτεταμένα εγκαύματα. 

Caudron (GUE/NGL ).
    Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, τον Απρίλιο του 2003, κατά τη διάρκεια της συζήτησης σε πρώτη ανάγνωση σχετικά με την έκθεση Liese, παρενέβην εξ ονόματος της Ομάδας μου σχετικά με αυτό το σημαντικό ζήτημα. Ανέφερα τότε τρεις αρχές που με οδηγούσαν στην απόρριψη πολλών τροπολογιών. Πρώτη αρχή: το σχέδιο οδηγίας είχε ένα πεδίο εφαρμογής που δεν έπρεπε σε καμία περίπτωση να διευρυνθεί, ιδίως για να μην τεθεί εκ νέου υπό συζήτηση το θέμα της έρευνας των εμβρυϊκών βλαστικών κυττάρων ή ακόμα και της εθελούσιας διακοπής της κύησης. Δεύτερη αρχή: φυσικά, αν και χρειάζονται αυστηροί ηθικοί κανόνες, δεν πρέπει να υπάρχουν θρησκευτικές ή δογματικές απαγορεύσεις από όπου και αν προέρχονται. Τρίτη αρχή: το ανθρώπινο σώμα δεν πωλείται, ούτε αγοράζεται, ούτε μπορεί να κλαπεί.
Κατά την προετοιμασία της δεύτερης ανάγνωσης, ο εισηγητής, κ. Liese, πιστός στις ιδέες του και πάντα εξίσου μαχητικός, προσπάθησε εκ νέου να διευρύνει το πεδίο εφαρμογής του σχεδίου οδηγίας για να αναζωπυρώσει άλλες συζητήσεις και ίσως, κάποτε, να κερδίσει τη μάχη που χάνει τακτικά από τότε που υιοθετήθηκε το 6ο Πρόγραμμα Πλαίσιο Έρευνας και Ανάπτυξης. Προετοιμαζόμουν, λοιπόν, απόψε, για μια νέα επίθεση εξ ονόματος μιας μεγάλης πλειοψηφίας συμπολιτών μας, εξ ονόματος πολλών ερευνητών, εξ ονόματος της δημόσιας υγείας και, κυρίως, εξ ονόματος των ασθενών που περιμένουν θεραπείες και μοσχεύματα. Ορισμένες τροπολογίες, που έχουν εξάλλου ψηφιστεί στην επιτροπή, μου φάνηκαν όντως ακατάλληλες, ακόμη και επικίνδυνες.
Χαίρομαι που ο εισηγητής μας απόψε –ίσως να είναι χριστουγεννιάτικο δώρο– καταθέτει 21 λίγο-πολύ ικανοποιητικές συμβιβαστικές τροπολογίες, οι οποίες ευτυχώς διευκρινίζουν ορισμένες διατάξεις του κειμένου. Θέτουν σαφώς αρχές στις οποίες αποδίδουμε μεγάλη σημασία: οι δωρεές είναι εθελοντικές και μη αμειβόμενες, αν και κάποια αποζημίωση είναι δυνατή· τα κράτη μέλη εγγυώνται αυτές τις δωρεές· ο σεβασμός της ανωνυμίας επιβεβαιώνεται, με τις επιφυλάξεις των άρθρων 8 και 16, που προβλέπουν την επικουρικότητα για τις νομοθεσίες των κρατών μελών· η ανιχνευσιμότητα καθιερώνεται επίσημα και επικυρώνεται.
Επικροτώ, ιδιαιτέρως, την άρση δύο τροπολογιών: της 35, που αναφερόταν στην εθελούσια διακοπή της κύησης, και την 38, που δεν έκανε διάκριση ανάμεσα στη θεραπευτική κλωνοποίηση και την αναπαραγωγική κλωνοποίηση.
Κατά συνέπεια, εξ ονόματος της Ομάδας μου, μπορώ να υποστηρίξω τις 21 συμβιβαστικές τροπολογίες με το Συμβούλιο, οι οποίες εξάλλου συνοδεύονται από ορισμένες εκτιμήσεις της νομιμότητάς τους, τις οποίες άκουσα από τον Επίτροπο Byrne και χαίρομαι που επικράτησε η κοινή λογική. Θέλω, επομένως, να ευχαριστήσω, αφού μόνο μία φορά δεν αρκεί, τον εισηγητή, κ. Liese, ο οποίος διαδραμάτισε αναμφίβολα θετικότατο ρόλο στην επεξεργασία αυτών των συμβιβαστικών τροπολογιών. 
Ó Neachtain (UEN ).
    Κύριε Πρόεδρε, συγχαίρω τον κ. Liese για την προσήλωση με την οποία εργάστηκε για αυτό το πολύ ευαίσθητο και τεχνικό θέμα. Αύριο, θα ψηφίσουμε επί ενός συμβιβαστικού πακέτου 21 τροπολογιών. Το γεγονός ότι επετεύχθη συμφωνία μεταξύ Κοινοβουλίου και Συμβουλίου οφείλεται, εν πολλοίς, στις άοκνες προσπάθειες του εισηγητή, ο οποίος κατέβαλε κάθε προσπάθεια για να διατηρήσει την υποστήριξη όλων των πολιτικών ομάδων και υπερασπίστηκε σθεναρά τις απόψεις του Κοινοβουλίου ενώπιον των υπόλοιπων θεσμικών οργάνων.
Από τη σκοπιά του Κοινοβουλίου, η κοινή θέση ήταν εντελώς απαράδεκτη. Το Συμβούλιο έδωσε λιγοστή σημασία στις 50 και πλέον τροπολογίες που ενέκρινε αυτό το Σώμα κατά την πρώτη ανάγνωση. Η τελική συμφωνία που τίθεται ενώπιόν μας αυτήν την εβδομάδα αντανακλά πολύ περισσότερο την πραγματικότητα της νομοθετικής ισοτιμίας Συμβουλίου και Κοινοβουλίου στον τομέα αυτόν. Χάρη στην επιμονή μας, το Κοινοβούλιο βελτίωσε σαφώς την αρχική πρόταση. Όσον αφορά τις δεοντολογικές αρχές, χαιρετίζω την περισσότερο συγκεκριμένη γλώσσα, προκειμένου να ενισχυθεί η αρχή των εθελοντικών, μη αμειβόμενων δωρεών ιστών και κυττάρων.
Όσον αφορά τα όργανα, το Κοινοβούλιο δέχτηκε ότι η παρούσα οδηγία δεν συνιστά κατάλληλο πεδίο για να ασχοληθούμε με τις μεταμοσχεύσεις οργάνων. Εντούτοις, αναμένουμε την υποβολή πρότασης επί του θέματος εκ μέρους της Επιτροπής, κάτι που είναι υψίστης σημασίας. Σχετικά με το θέμα της κλωνοποίησης, θα ήμουν περισσότερο ικανοποιημένος με την αρχική τροπολογία αριθ. 38· ωστόσο, ο παρόν συμβιβασμός περιλαμβάνει επαρκείς δικλείδες ασφαλείας. Τα κράτη μέλη διαθέτουν ρητό δικαίωμα να θέσουν αυστηρούς κανόνες δημόσιας υγείας, συμπεριλαμβανομένου του πλήρους αποκλεισμού του κλωνοποιημένου ανθρώπινου υλικού ή των ανθρώπινων υβριδίων ζώων, ως μεταμοσχεύσιμου υλικού. Εκτός από τους σαφείς κινδύνους που ενέχει η μεταμόσχευση κλωνοποιημένου υλικού, τη στιγμή που γνωρίζουμε ελάχιστα για τις μελλοντικές συνέπειες, αντιτίθεμαι στη δημιουργία ανθρώπινης ζωής ως πρώτης ύλης για ιστούς και κύτταρα. Πιστεύω ότι κάτι τέτοιο συνιστά σοβαρή προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και παραβίαση του δικαιώματος στη ζωή, όπως κατοχυρώνονται από τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων.
Blokland (EDD ).
Προκειμένου να αποφευχθεί ένα αδιέξοδο μεταξύ του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, συνοδευόμενο από μια χρονοβόρα διαδικασία συνδιαλλαγής, ο εισηγητής αφαίρεσε όλα τα εμπόδια εξεύρεσης συμβιβασμών και, χάρη στις σημαντικές προσπάθειές του, έχουμε αυτήν τη στιγμή ενώπιόν μας ένα πακέτο συμβιβαστικών τροπολογιών. Οι περισσότεροι από τους συμβιβασμούς αυτούς έχουν την υποστήριξή μας, μολονότι δεν είναι όλα όπως θα επιθυμούσαμε, αλλά αυτό είναι ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά του συμβιβασμού. Ο συμβιβασμός των μη αμειβόμενων δωρεών μάς θέτει ένα δίλημμα. Η τροπολογία αριθ. 31, η οποία δηλώνει με σαφήνεια ότι τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν τις εθελοντικές και μη αμειβόμενες δωρεές, αντικαθίσταται από ένα κείμενο που δηλώνει ότι τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να ενθαρρύνουν τις εθελοντικές και μη αμειβόμενες δωρεές. Οι αμειβόμενες ή μη εθελοντικές δωρεές στην Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να απορριφθούν κατηγορηματικά. Εκτός από το γεγονός ότι αυτό θα έπρεπε να θεωρείται ανήθικο, μπορεί να αποτελέσει κίνδυνο για τη δημόσια υγεία. Η συμπερίληψη αυτής της αιτιολογικής σκέψης αποτελεί απλώς πρόσχημα.
Λαμβάνοντας όλα αυτά υπόψη, θα υποστηρίξουμε τον συμβιβασμό, αλλά με μικρό ενθουσιασμό. Η δήλωση του Επιτρόπου Byrne πριν από λίγο σχετικά με μια οδηγία για τη μεταμόσχευση οργάνων ικανοποιεί μόνο εν μέρει τις επιθυμίες του Σώματος, όπως εκφράστηκαν στην πρώτη ανάγνωση. Παρόλα αυτά, θα ήθελα να τον ευχαριστήσω για αυτό, καθώς έτσι γίνεται σαφές ότι πρόκειται για έναν τομέα στον οποίο πρέπει να δοθεί προτεραιότητα. 
Jackson (PPE-DE ).
    Κύριε Πρόεδρε, συζητάμε ένα θέμα που είναι πολύ ευαίσθητο και για το οποίο ο κ. Liese και εγώ έχουμε διασταυρώσει τα ξίφη μας, κάτι που είναι λυπηρό, διότι ανήκουμε στην ίδια πολιτική ομάδα. Παρόλα αυτά, είμαστε και οι δύο ειλικρινείς στις απόψεις μας, όσο αντίθετες και αν είναι. Όπως είπε ο κ. Bowe, η παρούσα πρόταση είναι πολύ καλή και πολύ αναγκαία και την χαιρετίζω. Χαιρετίζω, ακόμα, τον τρόπο, με τον οποίο ο κ. Liese επέδειξε –επιτέλους– ευελιξία σχετικά με τις τροπολογίες, δημιουργώντας έτσι κάποια ελπίδα να καταστεί η πρόταση ισχύον δίκαιο το συντομότερο δυνατόν.
Επιτρέψτε μου να παραθέσω απόσπασμα επιστολής που έλαβα από έναν πολίτη της εκλογικής μου περιφέρειας στο Cornwall. Ο κ. Alan Cole από το Liskeard πάσχει από τη νόσο του Πάρκινσον. Γράφει: “Καλώς ή κακώς, παρακολουθώ κάθε ημέρα τηλεόραση και ακούω ραδιόφωνο, με την ελπίδα να ακούσω ότι αναμένεται θεραπεία για τη νόσο του Πάρκινσον. Μετά, έμαθα για την έρευνα σχετικά με τα βλαστικά κύτταρα και πώς ενδέχεται να οδηγήσει σε μια επαναστατική μέθοδο για τους πάσχοντες σαν εμένα. Διατηρώ μια ελπίδα –αν και πολύ ισχνή– πως κάτι τέτοιο θα ήταν ένα θαύμα για εμένα. Ανακαλύπτω, στη συνέχεια, ότι κάποιοι αντιτίθενται σε αυτό το είδος ερευνών. Ποιοι είναι αυτοί; Αποκλείεται να πάσχουν από τη νόσο του Πάρκινσον ή από κάποια άλλη αναπηρία”.
Ποιοι είναι αυτοί; Λοιπόν, είμαστε σε αυτήν την Αίθουσα, στο μάλλον απόμακρο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Η απόφαση αν πρέπει ή όχι να προχωρήσει η έρευνα για τα βλαστικά κύτταρα και το είδος της έρευνας με το οποίο ασχολείται στην έκθεσή του ο κ. Liese θα μπορούσε να ληφθεί σε εθνικό πλαίσιο με πολύ καλύτερο τρόπο από ό,τι στο απόμακρο ευρωπαϊκό πλαίσιο.
Το άλλο θέμα για το οποίο διίστανται οι απόψεις είναι το ζήτημα της αμοιβής των δοτών. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, υφίσταται μια ειδική κατάσταση αναφορικά με την αμοιβή των δοτών. Είναι ανάγκη να εφαρμοστεί επ’ αυτού η επικουρικότητα, ώστε ορισμένες χώρες να μπορούν να προχωρήσουν και να συνεχίσουν να τους αμείβουν. Επί του παρόντος, υπάρχει συμβιβασμός. Ο κ. Blokland παρατήρησε δικαίως ότι συνιστά κατά κάποιον τρόπο συνονθύλευμα. Εντούτοις, το κείμενο που συμφωνήθηκε στην τροπολογία αριθ. 69 αποτελεί αποδεκτό συμβιβασμό. Αυτός είναι ο δρόμος προόδου.
Λυπάμαι που δώσαμε την εντύπωση σε αυτό το Κοινοβούλιο ότι τασσόμαστε κατά της έρευνας για τα βλαστικά κύτταρα. Ψηφίσαμε, μάλιστα, υπέρ της χρηματοδότησης της έρευνας για τα βλαστικά κύτταρα από τον προϋπολογισμό της ΕΕ στην τελευταία περίοδο συνόδου. Η απόφαση αυτή ανετράπη από το Συμβούλιο Υπουργών. Επιτρέψτε μας να δείξουμε στην παρούσα συζήτηση ότι τασσόμαστε αναφανδόν υπέρ μιας συνετής πρότασης εκ μέρους της Επιτροπής σχετικά με την ασφάλεια των ιστών και των κυττάρων. Μπορούμε όλοι να συμφωνήσουμε, συμπεριλαμβανομένου του κ. Liese και εμού, ότι ευχόμαστε η παρούσα πρόταση να έχει ευτυχή κατάληξη. 
Μαλλιώρη (PSE ).
Επιτρέψτε μου τελειώνοντας να ευχαριστήσω και να συγχαρώ τον εισηγητή συνάδελφο κ. Peter Liese για τη δουλειά του και τη μεγάλη προσπάθεια που κατέβαλε ώστε να ολοκληρωθεί η διαδικασία το συντομότερο. 
Byrne,
Παρατηρώ ότι πολλοί ανάμεσά σας, μεταξύ αυτών ο δόκτωρ Liese, δεν είναι πλήρως ικανοποιημένοι, διότι η Επιτροπή δεν προσφέρθηκε να προχωρήσει περισσότερο σχετικά με τα αποκαλούμενα δεοντολογικά ζητήματα. Αυτό δεν συνέβη, γιατί δεν θεωρούμε τα δεοντολογικά πρότυπα σημαντικά. Αντιθέτως μάλιστα: ακριβώς επειδή τα δεοντολογικά πρότυπα είναι τόσο σημαντικά για τους πολίτες μας, οφείλουμε να μην υπερβούμε το όριο. Αναφέρομαι σε όσα είπε η κ. Jackson σχετικά με την επικουρικότητα, με τα οποία συμφωνώ.
Πρόεδρος.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο, στις 12.00. 
Πρόεδρος.
   Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (A5-0469/2003) του κ. Lehne, εξ ονόματος της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων και Εσωτερικής Αγοράς, σχετικά με την πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου που αφορά τις δημόσιες προσφορές εξαγοράς (COM(2002) 534 – C5-0481/2002 – 2002/0240(COD)). 
Bolkestein,
Η πρόταση αυτή συζητήθηκε και τροποποιήθηκε από τα κράτη μέλη και, στις 27 Νοεμβρίου 2003, το Συμβούλιο Ανταγωνισμού ενέκρινε μια γενική κατεύθυνση για το συμβιβαστικό κείμενο που παρουσίασε η ιταλική Προεδρία. Την ίδια ημέρα, η Επιτροπή Νομικών Θεμάτων και Εσωτερικής Αγοράς του Κοινοβουλίου ενέκρινε την έκθεση του κ. Lehne επί τη βάσει του ίδιου συμβιβαστικού κειμένου.
Σε αυτό το σημείο, θα ήθελα να εκφράσω την έκπληξή μου για όλες τις αλλαγές που επήλθαν στην παρούσα έκθεση στο διάστημα που μεσολάβησε μεταξύ της ψηφοφορίας στην Επιτροπή Νομικών Θεμάτων και της συνεδρίασης της Ολομέλειας. Η πρόταση που παρουσιάζεται σήμερα βασίζεται στο κείμενο της 7ης Μαΐου 2003, το οποίο έτυχε επεξεργασίας κατά τη διάρκεια της ελληνικής Προεδρίας –συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος πολλαπλών ψήφων στο πλαίσιο της εξουδετέρωσης των μέτρων αμύνης– και βασίζεται στην πρόταση που είχε υποβάλει η πορτογαλική αντιπροσωπεία για την εισαγωγή προαιρετικής εφαρμογής των άρθρων 9 και 11 από τα κράτη μέλη και τις εταιρείες.
Μπορώ μόνο να επαναλάβω ό,τι έχω ήδη πει στο Συμβούλιο. Τα άρθρα 9 και 11 αποτελούν κρίσιμα στοιχεία της παρούσας πρότασης. Το άρθρο 9 περιέχει τη βασική αρχή ότι το διοικητικό ή διαχειριστικό όργανο της υπό εξαγορά εταιρείας μπορεί να λάβει αμυντικά μέτρα μόνον αφού πρώτα φέρει το θέμα στη γενική συνέλευση των μετόχων. Το άρθρο 11 παρέχει τη δυνατότητα στην προσφέρουσα εταιρεία που έχει αποκτήσει το 75% του κεφαλαίου να εξουδετερώσει ορισμένους αμυντικούς μηχανισμούς που έχει θέσει η υπό εξαγορά εταιρεία. Κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων, ανέφερα με μεγάλη σαφήνεια ότι δεν θα δεχόμουν ως συμβιβασμό την απάλειψη αυτών των άρθρων. Ούτε μπορώ να δεχτώ μια ρύθμιση που θα καθιστά αυτά τα άρθρα προαιρετικά. Σε μια τέτοια περίπτωση, δεν θα επιτευχθεί η εναρμόνιση, στην οποία απέβλεπε η Επιτροπή όταν κατέθετε την παρούσα πρόταση. Επιπλέον, επανέρχεται στο επίπεδο εναρμόνισης, στο οποίο συμφωνήσαμε την προηγούμενη φορά, πριν το Κοινοβούλιο αντιταχθεί στην πρώτη πρόταση, για τον λόγο ότι δεν προχωρούσε επαρκώς ώστε να θεσπίσει ισοτιμία όρων. Επί του παρόντος, δεν θεσπίζεται καμία απολύτως ισοτιμία όρων.
Συνεπώς, δεν θα εκπλαγείτε για το γεγονός ότι δεν μπορώ να δεχτώ την τροπολογία 5 ή την τροπολογία 21, οι οποίες εισάγουν αυτές τις προαιρετικές διευθετήσεις. Έχω, επίσης, μερικές αντιρρήσεις σχετικά με την τροπολογία αριθ. 4 και την τελευταία παράγραφο της τροπολογίας αριθ. 20, αναφορικά με τα “ειδικά δικαιώματα”, οι οποίες συγχέουν τα δικαιώματα ιδιωτικού δικαίου με τα δικαιώματα δημοσίου δικαίου, τα οποία δεν καλύπτονται από την οδηγία.
Γνωρίζω ότι δεν μας απομένει πολύς χρόνος και ότι ήδη αφιερώσαμε πάρα πολύ χρόνο στη διαπραγμάτευση της παρούσας πρότασης. Εντούτοις, φρονώ ότι, εγκρίνοντας την πρόταση, ως έχει σήμερα, δεν στέλνουμε το σωστό μήνυμα στις αγορές. Συνιστά πράγματι αξιόλογη συμβολή στο σχέδιό μας, το οποίο φιλοδοξεί να δημιουργήσει την πιο ανταγωνιστική αγορά στον κόσμο ως το 2010; Ελπίζω ειλικρινά ότι μπορούμε να καταλήξουμε σε ένα καλύτερο αποτέλεσμα, έστω και αν χρειαστούμε περισσότερο χρόνο. 
Lehne (PPE-DE ),
Τους τελευταίους μήνες, ο εισηγητής και οι επιτροπές ενημερώνονταν πλήρως και σε τακτά διαστήματα για την πρόοδο των αποφάσεων. Συμμετείχαν βουλευτές του ΕΚ από όλες τις πτέρυγες. Συνεπώς, σας ζητώ να υπερψηφίσετε την πρόταση της Επιτροπής. Δεν μπορώ παρά να επισημάνω ότι ορισμένες Ομάδες υπέβαλαν τροπολογίες που στοχεύουν κυρίως στην περαιτέρω διεύρυνση των δικαιωμάτων των εργαζομένων. Σε σχέση με τις τροπολογίες αυτές, επιθυμώ να καταστήσω σαφές ότι ο εν λόγω συμβιβασμός περιλαμβάνει ήδη τα δικαιώματα των εργαζομένων· προβλέπεται ρητά στον συμβιβασμό που επιτεύχθηκε, στο άρθρο 9, ότι οι εκπρόσωποι των εργαζομένων πρέπει να ενημερώνονται και ότι μπορούν να κάνουν δήλωση, που μαζί με τη δήλωση του Διοικητικού Συμβουλίου, πρέπει να είναι στη διάθεση των μετόχων και του κοινού. Μετά από συμβιβασμό, το άρθρο 13 διασφαλίζει ότι όλα τα υφιστάμενα δικαιώματα των εργαζομένων όσον αφορά τη συμμετοχή και συναπόφαση –είτε είναι κατοχυρωμένα σε επίπεδο εθνικών κρατών είτε σε επίπεδο Ευρώπης– διατηρούνται και παραμένουν απρόσβλητα σε σχέση με αυτήν την Οδηγία.
Θέλω ιδιαιτέρως να ευχαριστήσω όλους τους συνεισηγητές και τους σκιώδεις εισηγητές από όλες τις Ομάδες. Θέλω να κάνω ειδική ονομαστική αναφορά στον κ. Huhne, με τον οποίο είχα μια όσο το δυνατόν στενότερη συνεργασία. Πραγματοποιήσαμε πολύ καλά τη διαδικασία του άρθρου 162α του Κανονισμού του ΕΚ –ενισχυμένη συνεργασία– και επιτύχαμε ένα καλό αποτέλεσμα. Αυτό που ζητώ από το Κοινοβούλιο είναι να τεθεί ένα οριστικό τέλος σε αυτήν την ατέρμονη ιστορία με τη θετική σας ψήφο και το τέλος αυτής της χρονιάς να σηματοδοτηθεί από μια πραγματική επιτυχία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 
Huhne (ELDR ),
Γιατί, λοιπόν, αξίζει να υποστηρίξουμε το παρόν σχέδιο οδηγίας; Οι διατάξεις του παρόντος κειμένου για την προστασία των μειοψηφούντων μετόχων είναι σημαντικές και θα ενθαρρύνουν την κατοχή περισσότερων διασυνοριακών τίτλων χαρτοφυλακίου. Διασφαλίζοντας ότι υφίσταται ένα όριο σε κάθε κράτος μέλος πέραν του οποίου όποιος συγκεντρώνει τον έλεγχο μιας εταιρείας υποχρεούται να προβεί σε πλήρη προσφορά για τους υπόλοιπους τίτλους, η παρούσα οδηγία θέτει τέλος στον υποκρυπτόμενο έλεγχο μιας εταιρείας. Σημαίνει, επομένως, ότι ένας νέος μέτοχος που κατέχει μόνον το 30% περίπου των μετοχών δεν μπορεί να αποφασίσει, χωρίς να προσφέρει δυνατότητα εξόδου σε όλους τους άλλους μετόχους, να λάβει ειδικά μερίσματα ή να εκποιήσει με χαμηλό τίμημα περιουσιακά στοιχεία σε άλλη ιδιωτική εταιρεία της οποίας έχει τον έλεγχο. Εξασφαλίζοντας τους επενδυτές απέναντι σε αυτές τις πρακτικές, καθόλου άγνωστες σε πολλές χρηματαγορές της Ένωσης, η οδηγία θα ενθαρρύνει την κατοχή περισσότερων διασυνοριακών τίτλων. Αυτό έχει κρίσιμη σημασία ως προς την αποδοτικότητα και τις αποδόσεις των συνταξιοδοτικών οργανισμών, για τη στήριξη των συνταξιούχων και ως προς τα ασφαλιστικά κεφάλαια για την αποζημίωση των δεινοπαθούντων.
Επιτρέψτε μου, εν κατακλείδι, να επαναλάβω κάτι για τη διαμάχη με τη Σοσιαλιστική Ομάδα σχετικά με τις διαβουλεύσεις με τους εργαζομένους. Ο κ. Lehne, τον οποίον επιθυμώ να συγχαρώ, εργάστηκε σίγουρα πολύ σκληρά, όπως και εγώ, για ένα κείμενο που θα ικανοποιούσε την Ομάδα ΕΣΚ, παρόλο που η θέση για τις εξαγορές είναι, όπως είδαμε, ουσιαστικά αμετάβλητη. Οι εξαγορές δεν θα γίνουν ευκολότερες, η Ομάδα ΕΣΚ, παρόλα αυτά, επιθυμούσε μια διατύπωση που θα συγκέντρωνε ορισμένη πολιτική συναίνεση, λες και επρόκειτο να καταστούν ευκολότερες. Στην πραγματικότητα, αυτή η διατύπωση στις τροπολογίες τους απηχεί απλώς όσα περιέχονται ήδη στην οδηγία για την ενημέρωση και τις διαβουλεύσεις. Δεν προσφέρει στους εργαζομένους τίποτα καινούριο, ενώ οι ενδεχόμενες διαφορές στο νομικό κείμενο ανάμεσα στο παρόν σχέδιο οδηγίας, αν ψηφιστεί, και στην εν λόγω οδηγία ενδέχεται να εγκυμονεί τον κίνδυνο νομικών διαφορών για τις εξαγορές, σε περίπτωση ψήφισης των τροπολογιών αυτών. Ως εκ τούτου, θα καταψηφίσουμε αυτές τις τροπολογίες και θα υποστηρίξουμε τον παρόντα ατελή και μερικό –συμφωνώ– συμβιβασμό, ο οποίος, εντούτοις, αποτελεί κάποια πρόοδο. 
Van den Burg (PSE ),
   .  Κύριε Πρόεδρε, πριν από ένα έτος, στο πνεύμα των Χριστουγέννων, εκπόνησα εξ ονόματος της Επιτροπής Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων μια γνωμοδότηση, η οποία εγκρίθηκε τον Φεβρουάριο του 2003. Το γεγονός αυτό παραβλέφθηκε κάπως στην όλη συζήτηση, παρόλο που ενημερωθήκαμε ήδη για τις τελευταίες εξελίξεις.
Θα ήθελα να σας υπενθυμίσω ότι η έλλειψη ρυθμίσεων για την ενημέρωση και τις διαβουλεύσεις με τους εργαζομένους ήταν ένας από τους κύριους λόγους για τους οποίους απερρίφθη η προηγούμενη πρόταση για τη θέσπιση μιας οδηγίας σχετικά με τις δημόσιες προσφορές εξαγοράς το 2001. Η Επιτροπή αναγνώρισε, ως έναν βαθμό, το γεγονός αυτό, προσφέροντάς μας το άρθρο 13, αλλά η Επιτροπή Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων ομόφωνα σχεδόν στη γνωμοδότησή της δήλωσε ότι δεν είναι επαρκές. Η Επιτροπή αναφέρεται μόνο στις εθνικές πρακτικές των κρατών μελών και η γνωμοδότηση της Επιτροπής Απασχόλησης καθιστά ρητώς την ενημέρωση και τις διαβουλεύσεις υποχρεωτικό μέρος της διαδικασίας των δημόσιων προσφορών εξαγοράς, τόσο για τις προσφέρουσες εταιρείες–στο άρθρο 6– όσο και για τις υπό εξαγορά εταιρείες – στο άρθρο 9.
Η μοναδική διχογνωμία είναι αν τα βασικά άρθρα της οδηγίας πρέπει να αναφέρουν ρητώς την ενημέρωση και τις διαβουλεύσεις. Η Ομάδα μου επιθυμεί να τονίσει ότι αυτές πρέπει να αποτελούν κανονικό τμήμα της διαδικασίας. Αυτό αποσαφηνίζεται με τρεις τροπολογίες που κατατέθηκαν εκ νέου: τις τροπολογίες 35, 36 και 37, καθώς και με άλλες τροπολογίες που κατατέθηκαν από την Ομάδα των Πρασίνων/ΕΕΣ και την Ομάδα ΕΕΑ/ΑρΠρΒΧ.
Ο κ. Lehne, ο κ. Huhne και εγώ καταλήξαμε σε συμβιβασμό επ’ αυτού, αλλά στο διάστημα που μεσολάβησε από τη Δευτέρα 24 Νοεμβρίου, όταν αυτές οι τρεις τροπολογίες εγκρίθηκαν από την Επιτροπή Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής, μέχρι την Πέμπτη 27 Νοεμβρίου, προτού το Συμβούλιο υιοθετήσει τη θέση του, υπαναχώρησαν από τη συμφωνία και καταψήφισαν τις τρεις τροπολογίες στην Επιτροπή Νομικών Θεμάτων και Εσωτερικής Αγοράς. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο συμβιβασμός αυτός δεν περιλαμβάνεται σήμερα στο κείμενο.
Το επιχείρημα του κ. Lehne ότι κάτι τέτοιο θα περιέπλεκε τη διαδικασία λήψης αποφάσεων δεν είναι πειστικό. Ο μόνος λόγος που δεν θέλει να συμπεριληφθεί το σημείο αυτό στην οδηγία είναι ότι επιθυμεί να πιέσει για την επίτευξη συμφωνίας σε πρώτη ανάγνωση, κάτι, ωστόσο, που, κατά τη γνώμη μας, αφαιρεί το δικαίωμα του Κοινοβουλίου να ασκήσει κάποια επιρροή στη διαπραγμάτευση. Είναι ακόμα αρκετά νωρίς για να ασκήσουμε αυτήν την επιρροή στις διαπραγματεύσεις. Η ιταλική Προεδρία συζήτησε το θέμα αρκετά σοβαρά με το Συμβούλιο: υπάρχει ακόμα ευκαιρία να το πράξουμε.
Η Ομάδα μας είναι έτοιμη να υποστηρίξει τον συμβιβασμό, αν και δεν μας ενθουσιάζει. Η αρχική μας θέση ήταν να υπάρξει μια οδηγία χωρίς τα άρθρα 9 και 11, τα οποία προστατεύουν τα δικαιώματα των μειοψηφούντων μετόχων. Επιθυμούμε, ωστόσο, να την υποστηρίξουμε, μόνον εάν εγκριθούν οι τρεις αυτές τροπολογίες, ενώ, αν αυτό δεν συμβεί, θα καταψηφίσουμε τη συνολική συμβιβαστική πρόταση. 
Chichester (PPE-DE ),
   .  Κύριε Πρόεδρε, μπορώ ίσως να διαβεβαιώσω την κ. van den Burg ότι οι ανησυχίες της Επιτροπής Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων μεταφέρθηκαν στη συζήτηση στην Επιτροπή Βιομηχανίας, Εξωτερικού Εμπορίου, Έρευνας και Ενέργειαςενώ πράγματι αρκετές από τις τροπολογίες που ενέκρινε στη γνωμοδότησή της σε πρώτη ανάγνωση άρμοζαν, κατά τη γνώμη μου ως συντάκτη γνωμοδότησης, περισσότερο στην επιτροπή σας. Εντούτοις, η γνωμοδότηση που προτείναμε αντανακλούσε τις ανησυχίες της πλειονότητας των μελών της επιτροπής. Οι ανησυχίες αυτές αναφέρονταν ιδίως στην αναγκαιότητα, και τη σημασία, της ενημέρωσης του προσωπικού και των διαβουλεύσεων με αυτό. Αρκετές τροπολογίες αφορούσαν την ενημέρωση του προσωπικού της υπό εξαγορά εταιρείας και μια άλλη τροπολογία αφορούσε τη σημασία των διαβουλεύσεων με το προσωπικό της προσφέρουσας εταιρείας.
Fiori (PPE-DE ).
    Κύριε Πρόεδρε, συμφωνώ με τον εισηγητή, κ. Klaus-Heiner Lehne: η υπόθεση της οδηγίας για τις δημόσιες προσφορές εξαγοράς μοιάζει πραγματικά με ατέρμονη ιστορία. Έχοντας ξεκινήσει τον Ιανουάριο του 1989 με την πρώτη πρόταση της Επιτροπής, πρόταση μεταξύ των άλλων φιλόδοξη, που επεδίωκε τον στόχο της επίτευξης μιας ενιαίας αγοράς του εταιρικού ελέγχου, η μέχρι σήμερα πορεία της οδηγίας για τις δημόσιες προσφορές εξαγοράς στη νομοθετική διαδικασία μοιάζει με δρόμο μετ’ εμποδίων, κατά τον οποίο εναλλάσσονταν οι μαξιμαλιστικές προτάσεις που ήταν απαράδεκτες για μερικούς –τα εθνικά κράτη και το Συμβούλιο των Υπουργών– με τους μινιμαλιστικούς συμβιβασμούς που ήταν απαράδεκτοι για άλλους – το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Από αυτόν τον δρόμο μετ’ εμποδίων θυμάμαι την απόρριψη, από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις 4 Ιουλίου 2001, ενός κοινού κειμένου της Επιτροπής Συνδιαλλαγής. Θυμάμαι, όμως, επίσης την εξαιρετικά ενδιαφέρουσα πρόταση της Επιτροπής του Οκτωβρίου του 2002, που καταρτίστηκε μετά τη διαβούλευση με μια ομάδα εμπειρογνωμόνων υψηλού επιπέδου. Η πρόταση αυτή, εκτός του ότι διατηρούσε τον κανόνα της παθητικής στάσης στο άρθρο 9, επεδίωκε την υλοποίηση των στόχων που είχαν καθορίσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και οι σοφοί που είχαν ερωτηθεί, την εξουδετέρωση ορισμένων μέτρων αμύνης πριν από την υποβολή της προσφοράς και την αναλογικότητα μεταξύ κεφαλαίου κινδύνου και δικαιωμάτων ψήφου, ενώ συνέχιζαν δυστυχώς να εξαιρούνται ακριβώς τα σημεία που θα χαρακτηρίζαμε πιο επικίνδυνα, όπως τα τραστ και οι πολλαπλές ψήφοι.
Ξεκίνησε ένας άλλος δρόμος μετ’ εμποδίων, από τον οποίο πιστεύαμε ότι η διορατικότητα της Προεδρίας του Συμβουλίου τον Ιούνιο του 2002 θα παρείχε διέξοδο: δίνοντας στα κράτη μέλη και στις εισηγμένες εταιρείες αντιστοίχως τη δυνατότητα επιλογής ανάμεσα στο πρότυπο της οδηγίας με τον κανόνα της παθητικής στάσης και την εξουδετέρωση των μέτρων αμύνης –εταιρείες τύπου Α– ή τη διατήρηση των μέτρων αμύνης –εταιρείες τύπου Β– πάντα σε συνδυασμό με μια υποχρέωση μέγιστης διαφάνειας ως προς το καθεστώς στο οποίο υπόκειται η εταιρεία.
Για να εξασφαλιστεί ισοτιμία όρων μεταξύ όλων των φορέων, προβλέπεται ότι οι εταιρείες τύπου Α μπορούν να αποφασίσουν να αρνηθούν την εξαγορά από εταιρεία τύπου Β. Η λύση αυτή έχει πολλά πλεονεκτήματα: υποδεικνύει την ιδανική λύση –τον τύπο Α, τη συγκριτική αξιολόγηση– και δημιουργεί αμοιβαιότητα. Η εξουδετέρωση των μέτρων αμύνης υπαγορεύει, εξάλλου, έναν πρώτο ενιαίο κανόνα ευρωπαϊκού εταιρικού δικαίου: το άρθρο 11, που προβλέπει το δικαίωμα προαίρεσης, είναι ουσιαστικά μια παρέκκλιση από το συνηθισμένο σύστημα. Οι προαιρετικές αυτές διευθετήσεις μπορούν να καταργηθούν αργότερα, όταν η αγορά, επιβραβεύοντας τις εταιρείες τύπου Α, δημιουργήσει τις κατάλληλες συνθήκες.
Δεν είναι μόνο αυτό. Με το σημερινό σύστημα, οι εισηγμένες εταιρείες που υπόκεινται σε έννομες τάξεις οι οποίες δεν προβλέπουν τον κανόνα της παθητικής στάσης και την εξουδετέρωση μπορούν να επιλέξουν την ανταγωνιστικότητα, κάτι που δεν θα ήταν δυνατόν χωρίς την οδηγία. Εξάλλου, η μέγιστη διαφάνεια όσον αφορά τα περιουσιακά στοιχεία και τους εσωτερικούς κανόνες της εταιρείας, που προβλέπονται τόσο από το άρθρο 10 της πρότασης οδηγίας όσο και από την παράλληλη πρόταση οδηγίας για τη διαφάνεια των εισηγμένων εταιρειών –που τελεί επίσης αυτόν τον καιρό υπό συζήτηση στο Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο– διασφαλίζει ότι οι εταιρείες που δέχονται πλήρως τα άρθρα 9 και 11, οι διαπρεπέστερες, είναι οι πραγματικές και οι σαφώς αναγνωρίσιμες ευρωπαϊκές εταιρείες. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, δημιουργούνται στην αγορά συνθήκες που τις επιβραβεύουν. Οι θεσμικοί επενδυτές θα πρέπει, πράγματι, να εξηγούν στους πελάτες τους γιατί επενδύουν σε μια μη ανταγωνιστική εταιρεία τύπου Β αντί για μια ανταγωνιστική εταιρεία τύπου Α.
Berenguer Fuster (PSE ).
Η δεύτερη πτυχή –την οποία ανέφερε η συνάδελφος από την Ομάδα μου, η κ. van den Burg– αφορά το κεφάλαιο για την ενημέρωση και τη διαβούλευση των εργαζομένων. Θέλω να υπενθυμίσω ότι, σε εκείνη την περίσταση, μια ευρεία πλειοψηφία των βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ενέκρινε δικαιώματα ενημέρωσης και διαβούλευσης των εργαζομένων με τα οποία συμφωνούσε η τεράστια πλειοψηφία των βουλευτών αυτών. Υπήρξαν μερικοί που σχολίασαν σε εκείνη την περίσταση ότι είχε δημιουργηθεί συμμαχία μεταξύ ορισμένης μερίδας των Συντηρητικών με τους Σοσιαλιστές, δυνάμει της οποίας οι πρώτοι λάμβαναν ευέλικτη αντιμετώπιση για την απαγόρευση των αμυντικών μέτρων, ενώ οι δεύτεροι λαμβάναμε ευρεία αναγνώριση της συμμετοχής των εργαζομένων. Προτάθηκε και τότε οι Σοσιαλιστές να σπάσουμε τη συμφωνία και να ψηφίσουμε υπέρ των προτάσεων της κοινής θέσης, με αντάλλαγμα την αναγνώριση του δικαιώματος ενημέρωσης των εργαζομένων.
Λοιπόν, δεν το κάναμε τότε, όμως –όπως είπε η κ. van den Burg– αν δεν αναγνωριστεί αυτή η πτυχή και δεν εγκριθούν οι αντίστοιχες τροπολογίες, θα αναγκαστούμε και εμείς να ψηφίσουμε κατά. 
De Clercq (ELDR ).
Schmid, Herman (GUE/NGL ).
Αν το θέμα επέστρεφε τώρα στην Επιτροπή, θα ήθελα να δώσω στον κ. Bolkestein μια συμβουλή. Πιστεύω ότι η προσφέρουσα εταιρεία θα έπρεπε να υποχρεούται να παρουσιάσει ένα σχέδιο προσαρμογής για τη νέα εταιρεία που δημιουργείται. Ένα πρόγραμμα ανάπτυξης και προσαρμογής αυτού του είδους θα λαμβάνει επίσης υπόψη τα συμφέροντα του προσωπικού και θα αναφέρεται στο μέλλον τους. Θα πρέπει επίσης να παρέχεται εγγύηση για μη βραχυπρόθεσμες, τουλάχιστον, απολύσεις. 
MacCormick (Verts/ALE ).
    Κύριε Πρόεδρε, αναμφίβολα θα θυμάστε εξίσου καλά με εμένα τις νύχτες στο Λουξεμβούργο τον Ιούνιο του 2001, όταν επιδοθήκαμε στην παρούσα άσκηση, την οποία ακολούθησε λίγο μετά η έντονη τρίτη ανάγνωση σε αυτό το Σώμα, η οποία κατέληξε σε ισοψηφία.
Στέκομαι στην άποψη που εξέφρασαν οι κκ. Huhne και Bolkestein, ότι δηλαδή υφίστανται περισσότερα προβλήματα που δεν είχαμε προηγουμένως. Μοιάζει ίσως με την ιστορία των Σιβυλλικών Βιβλίων. Την πρώτη φορά που προσφέρθηκαν συνολικά δώδεκα, ο Ταρκίνος τα αρνήθηκε. Τότε, τρία από αυτά κάηκαν και προσφέρθηκαν συνολικά εννέα σε υψηλότερη τιμή: κάθε φορά που αυξάνεται η τιμή, η ποιότητα χειροτερεύει. Είτε κάτι τέτοιο αληθεύει είτε όχι, βρισκόμαστε τώρα στη θέση να καταλήξουμε σε μια απόφαση.
Abitbol (EDD ).
Το μη χείρον βέλτιστον, σύμφωνα με τη λαϊκή παροιμία. Με την επιφύλαξη ότι το δίκαιο των κρατών μελών προφυλάσσεται, ιδίως από το άρθρο 5, θα υπερψηφίσουμε το νέο σχέδιο κανονισμού. 

Della Vedova (NI ).
    Κύριε Πρόεδρε, φρονώ ότι μπορώ να πω, συμφωνώντας με τις απόψεις που εξέφρασε ο Επίτροπος Bolkestein, ότι χάσαμε μία ακόμη ευκαιρία να εκσυγχρονιστεί η κεφαλαιαγορά, ιδίως μέσω κανόνων που μπορούν να εξασφαλίσουν τη μεγαλύτερη ανταγωνιστικότητα των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων και, ως εκ τούτου, την πιο αποτελεσματική προστασία των μετόχων.
Για να συνεννοούμαστε: πιστεύω ότι είναι υπερβολή να ονομάσουμε αυτήν την οδηγία “οδηγία για τις δημόσιες προσφορές εξαγοράς”, όπως είπε προηγουμένως ο κ. Huhne. Αυτό που κάνουμε εδώ είναι να αναγνωρίσουμε ότι υπάρχουν διαφορετικές ρυθμίσεις και να εγγυηθούμε στις διάφορες χώρες τη δυνατότητα να διατηρήσουν προστατευτική νομοθεσία για τις δικές τους επιχειρήσεις, για τις δικές τους δημόσιες ή ιδιωτικές εθνικές πρωταθλήτριες. Πιστεύω ότι έπρεπε να προχωρήσουμε πολύ πιο πέρα: να αποφασίσουμε αν θα επιδιώξουμε μια ολοκληρωμένη, αποτελεσματική και ανταγωνιστική ευρωπαϊκή κεφαλαιαγορά, η οποία θα προσφέρει νέες αναπτυξιακές ευκαιρίες στην Ευρωπαϊκή Ένωση, μεταξύ των άλλων και στο πεδίο της απασχόλησης, ή αν δεν θα διατρέξουμε αυτόν τον αποκαλούμενο “κίνδυνο” και θα μείνουμε στην κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε σήμερα.
Οι κανόνες, όπως προτείνονται από το Συμβούλιο, εξαλείφουν πολύ λίγα από τα εμπόδια που παρεμβάλλουν οι κανόνες ορισμένων κρατών στην ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων, με αποτέλεσμα οι εχθρικές προσφορές –που είναι ο κανόνας σε μια ώριμη χρηματαγορά, όπου τα κεφάλαια κινούνται προς τα εκεί όπου πιστεύεται ότι υπάρχουν περιθώρια αποτελεσματικότητας που πρέπει να αξιοποιηθούν, προς το συμφέρον των επιχειρήσεων και των εργαζομένων στις επιχειρήσεις αυτές και σε άλλες επιχειρήσεις, προς το συμφέρον των καταναλωτών των προϊόντων, των αγαθών ή των υπηρεσιών– να καθίστανται, δυστυχώς, αδύνατες. Υπάρχει επίσης ο κίνδυνος αυτή η αποκρυστάλλωση της σημερινής κατάστασης να μας πάει μερικά βήματα πίσω. Στην Ιταλία, όπου ισχύει μια πολύ ανοιχτή και αποτελεσματική νομοθεσία για αυτό το θέμα –ο νόμος Draghi– ήδη ζητείται να γίνουν βήματα προς τα πίσω, αν συμφωνηθεί να μην προχωρήσει εξίσου μακριά η Ευρώπη όσον αφορά το άνοιγμα στην ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων.
Inglewood (PPE-DE ).
Οι προτάσεις που συζητάμε σήμερα το απόγευμα αποτελούν μια αξιοθρήνητη, ανεπαρκή απάντηση στον σημερινό κόσμο. Παρόλα αυτά, πρέπει να εκκινήσουμε από το σημείο που βρισκόμαστε. Ελπίζω ότι ο Επίτροπος Bolkestein θα είναι σε θέση να επιβεβαιώσει ότι, στην περίπτωση που η παρούσα πρόταση καταστεί νόμος, θα ακολουθήσουν περαιτέρω προτάσεις που θα προχωρούν επί του θέματος – και μάλιστα ταχύτερα από την παρούσα, διότι, αν δεν προχωρήσουν ταχύτερα, αν είμαι τυχερός, θα λαμβάνω τη σύνταξή μου, και αν είμαι άτυχος, θα είμαι νεκρός.
Εντούτοις, συνιστά ένα άθλιο, δειλό βήμα στην πορεία που πρέπει να ακολουθήσει η Ευρώπη. Δεν έχουμε επιλογή. Ως εκ τούτου, θα το υποστηρίξουμε, εφόσον οι προτάσεις του κ. Lehne δεν τροποποιηθούν ή δεν μετριασθούν. Σε τελική ανάλυση, είναι χειρότερο να απορρίψουμε το βήμα αυτό παρά να το υποστηρίξουμε, και αυτός είναι ικανός λόγος για έναν Συντηρητικό να το υπερψηφίσει. 
Gebhardt (PSE ).
   – Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Ειλικρινά δεν ήξερα ότι ήμασταν 275 γερμανοί βουλευτές του ΕΚ σε αυτήν την Αίθουσα. Αυτός είναι ο λόγος που πολλοί βουλευτές απέρριψαν τα αποτελέσματα της πρώτης διαδικασίας συνδιαλλαγής. Κυρίες και κύριοι, όταν θεωρούμε την Ευρώπη ως μια συλλογική κοινότητα και ως παράδειγμα για άλλους, τα δικαιώματα των εργαζομένων διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο. Επειδή αυτά δεν ελήφθησαν αρκούντως υπόψη, δεν εγκρίθηκε η πρώτη οδηγία στο Κοινοβούλιο, όταν η Ολομέλεια απέρριψε ως ανεπαρκές το αποτέλεσμα της συνδιαλλαγής που είχε συμφωνηθεί με το Συμβούλιο. Ήταν σαφές σε εμάς ότι αποφάσεις που αφορούν την αδιάλειπτη συνέχεια μιας επιχείρησης δεν μπορούν να εμπίπτουν στην αρμοδιότητα μόνο των μετόχων, αλλά και ότι οι άνθρωποι που εργάζονται θα πρέπει εξαρχής να ενημερώνονται και να μπορούν να επηρεάζουν τα γεγονότα. Εξάλλου, όταν εξαγοράζεται μια επιχείρηση, δεν διακυβεύονται μόνο ισχύ και χρήμα, αλλά και η μοίρα πολλών ανθρώπων. Διακυβεύονται επίσης θέματα που άπτονται της εγκατάστασης μιας επιχείρησης και της ασφάλειας των θέσεων εργασίας. Αυτός είναι ο λόγος που πρέπει να ζητείται η γνώμη των εργαζομένων και οι ίδιοι να συμμετέχουν σε όσα συμβαίνουν.
Schmidt, Olle (ELDR ).
Πρέπει, ωστόσο, να μπορέσουμε να δεχθούμε αυτόν τον συμβιβασμό. Θα μπορούσαμε να εξασφαλίσουμε περισσότερα και επιθυμούσαμε περισσότερα. Τώρα, η οδηγία αυτή αφορά περισσότερο τη διαφάνεια και την προστασία των μειοψηφικών μετόχων παρά τους κανόνες που διέπουν τις εξαγορές. Αποτελεί, ωστόσο, ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση και πιστεύω ότι μπορούμε να υποστηρίξουμε αυτόν τον συμβιβασμό, ακόμη και αν αυτό αποδεικνύει ότι απαιτούνται δεκαέξι χρόνια για να τεθεί σε ισχύ η κοινοτική νομοθεσία. Αρχικά 14 χρόνια και, στη συνέχεια, δύο ακόμη χρόνια μέχρι να ενσωματωθεί. Αν συνεχίσουμε με αυτόν τον τρόπο, δεν θα γίνουμε ποτέ δυναμικοί και ανταγωνιστικοί. 
Figueiredo (GUE/NGL ).
Bouwman (Verts/ALE ).
    Κύριε Πρόεδρε, κύριε Bolkestein, κύριε Lehne, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα να κάνω ορισμένες παρατηρήσεις.
Μολονότι το γνωρίζαμε εδώ και λίγο καιρό, μόλις συνειδητοποίησα ότι ο κ. Bolkestein απορρίπτει τους μηχανισμούς άμυνας που προτείνονται τώρα στις τροπολογίες και που είναι από λίγο έως πολύ προαιρετικοί σε κάθε χώρα, οδηγώντας στη δημιουργία, όπως σκόπευε, μιας μετριασμένης έκδοσης της οδηγίας. Αυτό έχει και κάποια οφέλη για τους εργαζομένους, καθώς σημαίνει ότι, σε ορισμένες περιπτώσεις, οι μηχανισμοί αυτοί θα εξακολουθούν να δίνουν στους εργαζομένους και στους ίδιους τους εργοδότες τον έλεγχο ορισμένων δικαιωμάτων.
Ανεξαρτήτως αυτού, είμαι ευχαριστημένος για το γεγονός ότι η νέα οδηγία περιλαμβάνει τώρα αυτά που αποφασίσαμε στο μεταξύ, δηλαδή τις νέες κατευθυντήριες γραμμές για την πληροφόρηση και τη διαβούλευση σε αρκετές περιπτώσεις, γεγονός που χρήζει επαίνου, καθώς αυτό ήταν ένα από τα εμπόδια την προηγούμενη φορά. Πρέπει, ωστόσο, να προσθέσω ότι, στην πραγματικότητα, θα επιθυμούσαμε τη λήψη ενεργούς δράσης στις δημόσιες προσφορές εξαγοράς που δεν είναι επιτυχείς – δηλαδή στο 50% των περιπτώσεων. Αυτό σημαίνει ότι οι διαβουλεύσεις πρέπει να προηγούνται της δημόσιας προσφοράς, ότι η διαβούλευση σχετικά με τη δημόσια προσφορά πρέπει να πραγματοποιείται πριν αυτή δημοσιευθεί, και ούτω καθεξής.
Κύριε Bolkenstein, πρόκειται για ζήτημα σύγχρονης διαχείρισης, για ζήτημα κοινωνικώς υπεύθυνης διαχείρισης το γεγονός ότι η διαβούλευση πρέπει να γίνει περισσότερο λεπτομερής έτσι ώστε να δίνεται το δικαίωμα στους ενδιαφερόμενους, και όχι μόνο στους μετόχους, για διαβούλευση, όταν αυτό είναι απαραίτητο.
Πρόεδρος.
Van Dam (EDD ).
Δεν έχουμε πειστεί από τα επιχειρήματα του εισηγητή κατά της έγκρισης της τροπολογίας για τα δικαιώματα των εργαζομένων από την Επιτροπή Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής και θα θέλαμε να ακούσουμε από τον Επίτροπο Bolkestein εάν θα την εγκρίνει. 
Gollnisch (NI ).
Η οδηγία προτίθεται να υπερασπιστεί τα συμφέροντα των μειοψηφικών μετόχων και την πληροφόρηση των εργαζομένων. Στην πραγματικότητα, αίρει πολλά από τα εμπόδια για την εξαγορά των επιχειρήσεών μας από συμφέροντα εκτός της Ευρώπης, στο μέτρο που, στο άρθρο 6, παραδείγματος χάρη, ορίζει μια ενιαία εποπτική αρχή και απαγορεύει στις εποπτικές αρχές των κρατών μελών να επιβάλουν την έγκρισή τους ή να ζητήσουν την προσθήκη συμπληρωματικών πληροφοριών. Η οδηγία αυτή, επιπλέον, δεν λέει τίποτα για τον ειδικό έλεγχο που ασκεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στις συγχωνεύσεις που ενδέχεται να καταλήξουν σε κατάχρηση κυρίαρχης θέσης, έλεγχο που, περιέργως, εναντιώνεται πάντα σε αυτόν τον τύπο συγχώνευσης όταν την κυρίαρχη θέση την έχει μια ευρωπαϊκή επιχείρηση, αλλά πολύ πιο σπάνια όταν στη θέση αυτή βρίσκεται μια επιχείρηση εκτός Ευρώπης. Οι βορειοαμερικανοί ανταγωνιστές μας δεν αποδέχονται τόσο εύκολα τον εκτοπισμό. Οι υποθέσεις Pechiney, Crédit Lyonnais και Vivendi Universal το αποδεικνύουν περίτρανα. 
Brunetta (PPE-DE ).
    Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, η οδηγία για τις δημόσιες προσφορές εξαγοράς είναι μια ουσιώδης νομοθετική πράξη για την οικοδόμηση μιας πραγματικής εσωτερικής αγοράς του εταιρικού ελέγχου: μια νομοθετική πράξη που μπορεί να δώσει αποφασιστική ώθηση στη χρηστή κυκλοφορία των κεφαλαίων στην Ευρώπη. Χρηστή κυκλοφορία σημαίνει περισσότερη παραγωγικότητα, περισσότερη ανάπτυξη, περισσότερη ανταγωνιστικότητα και –εδώ απευθύνομαι στους συναδέλφους της Αριστεράς– περισσότερη απασχόληση. Έπειτα από 14 χρόνια, φθάσαμε επιτέλους στον στόχο μας και είναι κρίμα που η Επιτροπή δεν δέχεται τις θετικές πτυχές του παρόντα συμβιβασμού.
Προσπαθήσαμε, αλλά δεν στάθηκε δυνατόν, λόγω της αντίθεσης ορισμένων κρατών μελών που σήμερα κρύβονται ίσως πίσω από αποκαλούμενες “κοινωνικές” τροπολογίες. Ο συμβιβασμός που θα υποβληθεί αύριο σε ψηφοφορία αντανακλά την κατάσταση του ευρωπαϊκού καπιταλισμού, που είναι ακόμα ένα μίγμα καπιταλισμού μικρής και καπιταλισμού μεγάλης κλίμακας. Στα δικαιώματα των εργαζομένων, ωστόσο, παρέχει καλή προστασία. Εξ ου και το σύστημα των προαιρέσεων σε σχέση με τους όρους ισοτιμίας. Υπάρχει, όμως, η υποχρέωση να προσπαθήσουμε και πάλι έπειτα από μερικά χρόνια, με την εύστοχη ρήτρα λήξης ισχύος, όταν οι καιροί θα είναι ώριμοι, επειδή οι χρηματαγορές θα έχουν επιβραβεύσει τις εταιρείες που επέλεξαν να είναι ανταγωνιστικές. Θα αρκεί τότε να διαγράψουμε το άρθρο 11 Α, να κάνουμε μερικές καλλωπιστικές προσαρμογές και θα έχουμε μια νέα οδηγία έτοιμη για το μέλλον.
Grönfeldt Bergman (PPE-DE ).
Bolkestein,
   .  Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα καταρχάς να σχολιάσω ορισμένες τροπολογίες. Όπως είπα νωρίτερα απόψε, δεν μπορώ να δεχτώ τις τροπολογίες αριθ. 5 και 21, διότι εισάγουν τις προαιρετικές ρυθμίσεις, τις οποίες η Επιτροπή απορρίπτει.
Διατηρώ, επίσης, ορισμένες επιφυλάξεις για την τροπολογία αριθ. 4 και την τελευταία παράγραφο της τροπολογίας αριθ. 20, αναφορικά με τα ειδικά δικαιώματα, οι οποίες συγχέουν κατά μη επιθυμητό τρόπο τα ειδικά δικαιώματα που προβλέπονται στα άρθρα για ορισμένες εταιρείες που μπορεί να εξαιρούνται από την εφαρμογή του άρθρου 11 και τα ειδικά δικαιώματα που προβλέπονται στο εθνικό δίκαιο, τα οποία, όπως είπα νωρίτερα, δεν εμπίπτουν σε καμία περίπτωση στο πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας.
Σε συνέχεια του αιτήματος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, συμπεριλάβαμε στη νέα μας πρόταση το νέο άρθρο 13, το οποίο διασαφηνίζει επαρκώς ότι όλα τα υφιστάμενα δικαιώματα ενημέρωσης, διαβούλευσης και, όπου είναι δυνατόν, συναπόφασης που αποτελούν μέρος του κοινοτικού δικαίου έχουν εφαρμογή και σε αυτήν την περίπτωση.
Δηλώνεται, επίσης, πολύ ξεκάθαρα ότι τα κράτη μέλη είναι ελεύθερα να εισαγάγουν δικαιώματα πέραν αυτών που θέτει το κοινοτικό δίκαιο, εφόσον τηρούν τους κανόνες που διέπουν το εσωτερικό εμπόριο. Επιπλέον, σε συνέχεια του αιτήματος του Κοινοβουλίου, δηλώνουμε τώρα στο άρθρο 8 της οδηγίας ότι όλες οι πληροφορίες σχετικά με την προσφορά πρέπει να είναι διαθέσιμες στους εκπροσώπους του προσωπικού ή στο προσωπικό τόσο της υπό εξαγορά όσο και της προσφέρουσας εταιρείας.
Η δεύτερη ερώτηση υποβλήθηκε στην Επιτροπή από τον λόρδο Inglewood. Ρώτησε αν θα προταθούν άλλα μέτρα από την Επιτροπή. Απαντώντας, λέω ότι βεβαίως η Επιτροπή θα επανεξετάζει σε τακτική βάση τα τεκταινόμενα σε αυτόν τον τομέα, ιδίως τον τρόπο που θα αντιδράσει η αγορά στην παρούσα πρόταση, αν γίνει αποδεκτή, αλλά ο χρόνος για την επανεξέταση της κατάστασης και την αναθεώρηση της οδηγίας είναι πέντε έτη από την έγκρισή της. Αν λάβουμε υπόψη το σύνηθες χρονικό διάστημα που απαιτείται για την έγκριση, η εν λόγω ημερομηνία τοποθετείται στο έτος 2011.
Αυτός είναι ένας ακόμη λόγος για τον οποίο η πρόταση, με τη μορφή που φαίνεται ότι θα εγκριθεί από το Κοινοβούλιο, προξενεί τη βαθιά δυσαρέσκεια της Επιτροπής, διότι ο κόσμος θα αλλάξει άρδην στο διάστημα που μεσολαβεί μέχρι το 2011 και, όπως είπα προηγουμένως, δεν θα αναθεωρηθεί πριν από το 2011. Ο χρόνος που μεσολαβεί είναι πάρα πολύς.
Η Επιτροπή συμφωνεί με την εκτίμηση του λόρδου Inglewood σχετικά με την παρούσα πρόταση. (1)
Πρόεδρος.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο, στις 12.00 το μεσημέρι. 

Πρόεδρος.
   Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (A5-0467/2003) του κ. Schmidt, εξ ονόματος της Επιτροπής Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής, σχετικά με την πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου που αφορά την τροποποίηση της οδηγίας 77/388/EΟΚ όσον αφορά τον φόρο προστιθέμενης αξίας επί των υπηρεσιών που παρέχονται στον ταχυδρομικό τομέα (COM(2003) 234 - C5-0227/2003 - 2003/0091(CNS)). 
Bolkestein,
   .  Κύριε Πρόεδρε, το 1977, το Συμβούλιο υιοθέτησε την έκτη οδηγία για τον φόρο προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ). Ήταν ένα τεράστιο βήμα προς την κατεύθυνση της αποτελεσματικής άρσης των περιορισμών στην κυκλοφορία προσώπων, αγαθών, υπηρεσιών και κεφαλαίου και της ενοποίησης των εθνικών οικονομιών. Για πρώτη φορά, η Κοινότητα απέκτησε εναρμονισμένη βάση φορολόγησης και εναρμονισμένο κατάλογο απαλλασσομένων αγαθών και υπηρεσιών. Μεταξύ αυτών, ο κοινοτικός νομοθέτης συμπεριέλαβε, το 1977, τις υπηρεσίες που παρέχονται από τις δημόσιες ταχυδρομικές υπηρεσίες.
Η ταχυδρομική αγορά υπάγεται σήμερα σε μεγάλο βαθμό στο καθεστώς ελεύθερης αγοράς. Παρόλα αυτά, όπως συχνά συμβαίνει, η ελευθέρωση της αγοράς προχωρά με διαφορετικό ρυθμό σε κάθε κράτος μέλος. Στα περισσότερα κράτη μέλη μπορούν να λειτουργούν –κάτι που εν πολλοίς οφείλεται στην έγκριση της οδηγίας 97/67/ΕΚ– φορείς διαφορετικοί από τα πρώην μονοπώλια και πράγματι λειτουργούν. Από τη στιγμή που οι φορείς παρέχουν ταχυδρομικές υπηρεσίες και η νομοθεσία για τον ΦΠΑ δεν τους επιφυλάσσει ισότιμη μεταχείριση, παρουσιάζεται αναπόφευκτα στρέβλωση του ανταγωνισμού.
Βάσει του άρθρου 93 της Συνθήκης, οι διατάξεις που αφορούν τον ΦΠΑ πρέπει να υιοθετούνται στο μέτρο που η εναρμόνιση είναι αναγκαία, ώστε να διασφαλιστεί η θέσπιση και η λειτουργία της εσωτερικής αγοράς. Η Επιτροπή, παρουσιάζοντας την πρότασή της, εκπληρώνει τις υποχρεώσεις της βάσει της Συνθήκης. Το πράττει μετά από εκτεταμένες διαβουλεύσεις με τους φορείς παροχής καθολικών ταχυδρομικών υπηρεσιών και με άλλους ταχυδρομικούς φορείς, καθώς και με εκπροσώπους των καταναλωτών ταχυδρομικών υπηρεσιών.
Η Επιτροπή υπήρξε υπέρμαχος της έννοιας της καθολικής υπηρεσίας που βρίσκεται στο επίκεντρο της οδηγίας 97/67/EΚ και θεωρεί ότι κάθε πολίτης στην Ένωση έχει δικαίωμα σε ευρύ φάσμα προσιτών και υψηλής ποιότητας ταχυδρομικών υπηρεσιών. Οι φορείς παροχής καθολικών ταχυδρομικών υπηρεσιών δεν θα είναι σε θέση να παράσχουν μια τέτοια υπηρεσία, αν αποθαρρυνθούν να προβούν σε επενδύσεις και σε εκσυγχρονισμό και, συνεπώς, δεν μπορούν πλέον να ανταγωνίζονται τους άλλους φορείς στα τμήματα της αγοράς τα οποία έχουν ήδη ανοίξει στον ανταγωνισμό. Προκειμένου να ανταγωνίζονται στις αγορές αυτές, χρειάζονται μια πανευρωπαϊκή παρουσία και μέσα όπως η παρακολούθηση της πορείας του δέματος, κάτι που οι ιδιωτικοί φορείς και οι φορείς τρίτων χωρών προσφέρουν ήδη στους ευρωπαίους καταναλωτές. Η σημερινή εξαίρεση από την επιβολή ΦΠΑ καθιστά την απαιτούμενη επένδυση πιο ακριβή. Οι φορείς παροχής καθολικών ταχυδρομικών υπηρεσιών στην Ευρώπη αναγνωρίζουν αυτές τις προκλήσεις και, επομένως, οι περισσότεροι από αυτούς υποστηρίζουν τους στόχους της παρούσας πρότασης.
Schmidt, Olle (ELDR ),

 Κύριε Πρόεδρε, η ταχυδρομική αγορά βρίσκεται σε διαδικασία ελευθέρωσης τόσο σε ευρωπαϊκό όσο και σε εθνικό επίπεδο. Όπως ανέφερε ο Επίτροπος Bolkestein, η τρέχουσα κατάσταση οδήγησε σε ανισότητες. Οι δημόσιοι φορείς έχουν ένα ανταγωνιστικό πλεονέκτημα για πελάτες που δεν μπορούν να ζητήσουν επιστροφή του ΦΠΑ, όπως είναι οι ιδιώτες, τα σωματεία μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα και οι τράπεζες. Οι ιδιωτικοί φορείς είναι ελκυστικότεροι για εταιρείες που μπορούν να συναλλάσσονται με ΦΠΑ, διότι, μολονότι η συνολική τιμή μπορεί να είναι υψηλότερη, ο πελάτης μπορεί να ζητήσει επιστροφή του ΦΠΑ, και τούτο εν γένει φέρει ως αποτέλεσμα χαμηλότερο καθαρό κόστος στις επιχειρήσεις.
Δεδομένων τούτων, η Επιτροπή προτείνει να αρθεί η εξαίρεση και προτείνει την επιβολή ΦΠΑ με τον κανονικό συντελεστή για όλα τα αντικείμενα ταχυδρομείου βάρους άνω των 2 kg, ενώ παρέχει ταυτοχρόνως στα κράτη μέλη την εναλλακτική δυνατότητα να εφαρμόζουν μειωμένο συντελεστή ΦΠΑ σε αντικείμενα ταχυδρομείου με διεύθυνση τα οποία ζυγίζουν ολιγότερο των 2 kg.
Συμφωνώ με την αποτίμηση της Επιτροπής. Ως εισηγητής, πρότεινα επίσης μικρές αλλαγές στην ανάγνωση της επιτροπής. Όλες οι προτάσεις μου απορρίφθηκαν από την επιτροπή. Στην πράξη, η πρόταση της επιτροπής σημαίνει ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πρέπει να απορρίψει την πρόταση της Επιτροπής εξολοκλήρου. Πιστεύω ότι αυτό θα ήταν ατυχές και, για τον λόγο αυτόν, σε συνεργασία με τη συνάδελφό μου κ. Lulling και την Ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες) και των Ευρωπαίων Δημοκρατών, κατέθεσα μια σειρά συμβιβαστικών προτάσεων. Προσωπικά, δεν χαίρομαι ιδιαίτερα για όλες αυτές τις τροπολογίες, αλλά μπορώ να τις δεχθώ. Ελπίζω επίσης να μπορέσει να τις δεχθεί και ο Επίτροπος Bolkestein. Οι τροπολογίες βρίσκονται σε σωστή κατεύθυνση και θα σημάνουν την αρχή μιας πιο λειτουργικής αγοράς. Οι μεγάλες αλλαγές που προτείνουμε τώρα στοχεύουν, για παράδειγμα, στην άρση του ορίου των 2 kg για τον μειωμένο συντελεστή ΦΠΑ. Αφορούν επίσης πιο σαφείς απαιτήσεις για ένα εναρμονισμένο ποσοστό πέντε έως δέκα τοις εκατό ΦΠΑ.
Επιτρέψτε μου, καταρχάς, να απευθυνθώ στους συναδέλφους βουλευτές, και ιδιαίτερα στους Βρετανούς, οι οποίοι ανησυχούν για αυξήσεις των τιμών. Όπως είναι γνωστό, ο ΦΠΑ μπορεί να εφαρμοστεί και να αρθεί. Η Επιτροπή εκτιμά ότι το αντίτιμο ενός γραμματοσήμου πρώτης κατηγορίας στο Ηνωμένο Βασίλειο, επί παραδείγματι, θα αυξηθεί κατά 0,3 λεπτά στην περίπτωση επιβολής ΦΠΑ βάσει μειωμένου συντελεστή 5% και κατά 5 λεπτά στην περίπτωση επιβολής του κανονικού συντελεστή 17,5%. Αξίζει να σημειωθεί ότι σε παρόμοιο συμπέρασμα έχει καταλήξει η ρυθμιστική αρχή ταχυδρομείων στο Ηνωμένο Βασίλειο Postcomm. Η συζήτηση για τις αυξήσεις των τιμών είναι υπερβολική.
Ασφαλώς, μολονότι οι ταχυδρομικές υπηρεσίες επιτελούν σημαντική κοινωνική λειτουργία, τα γραμματόσημα και τα παρεπόμενα έξοδα αντιπροσωπεύουν μόλις 0,1-0,2% του προϋπολογισμού του μέσου νοικοκυριού στην ΕΕ. Ο ταχυδρομικός φορέας στη χώρα μου, τη Σουηδία, έχει σημειώσει ότι ανά νοικοκυριό το μέσο κόστος για επιστολές και χριστουγεννιάτικες κάρτες ανέρχεται σε 190 σουηδικές κορώνες (€ 21) κατ’ έτος. Στην περίπτωση του Ηνωμένου Βασιλείου, ποσοτικά στοιχεία 1996-97 εμφαίνουν ότι η μέση ετήσια δαπάνη για ένα νοικοκυριό στο Ηνωμένο Βασίλειο ήταν £ 29,40 (€ 42) το έτος εκείνο. Υποθέτοντας ότι ολόκληρο το ποσό δαπανήθηκε για την αποστολή κανονικών επιστολών που κοστίζουν 28 πέννες, εάν ο φορέας στο συγκεκριμένο κράτος προέβαινε σε αύξηση του ταχυδρομικού τέλους κατά 1 πέννα ο αντίκτυπος στο νοικοκυριό θα ήταν να αυξηθεί το ετήσιο κόστος σε £ 30,45 (£ 1,05 ετησίως). Πιστεύω ότι αυτό θα πρέπει να ληφθεί υπόψη στην ψηφοφορία αύριο.
Ένα άλλο ευαίσθητο θέμα είναι ο αντίκτυπος για τα σωματεία μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα. Όπως και ο Επίτροπος Bolkestein, πιστεύω ότι ο αντίκτυπος αυτός μπορεί να αποσβεστεί με τη δυνατότητα επιστροφής του ΦΠΑ ή με ειδικούς συντελεστές ΦΠΑ.
Τέλος, όλοι εσείς στο Κοινοβούλιο που πιστεύετε σε μια καλύτερη, αποτελεσματική αγορά χωρίς εμπόδια και αδικίες δεν μπορείτε να απορρίψετε αυτήν την πρόταση. Θα ήθελα να απευθυνθώ ειδικά στην κ. Lulling και να την ευχαριστήσω. Θα ήθελα να ευχαριστήσω τους κκ. Radwan, Brunetta και Karas. Βοηθήσατε, σε κάθε περίπτωση, να διασφαλιστεί μια μορφή ενότητας. Κυρία Randzio-Plath και κύριε Goebbels που έχετε καλή κρίση σε τόσο άλλα ζητήματα, υπολογίζω και στη δική σας κρίση αύριο. Αν μη τι άλλο, μπορείτε όλοι να ακούσετε τους δικούς σας ταχυδρομικούς φορείς ή όσους υποστηρίζουν την πρόταση. 
Ferber (PPE-DE ),
Το πρώτο είναι ότι, καταρχήν, θέλαμε να επιβληθεί ως ΦΠΑ ο ελάχιστος συντελεστής του 5% επί των ταχυδρομικών υπηρεσιών. Έχουμε επίγνωση του νομικού προβλήματος σε ορισμένα κράτη μέλη, που καλούνται να θεσπίσουν τον τέταρτο κατά σειρά συντελεστή τους για ΦΠΑ. Είμαστε επίσης της άποψης ότι αυτό απαιτεί ιδιαίτερα προσεχτικό χειρισμό. Δεύτερον, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ποιο θα είναι το μέγιστο βάρος για το οποίο θα ισχύει μειωμένος ΦΠΑ. Ο Επίτροπος δικαίως αναφέρθηκε στην υποχρέωση παροχής καθολικής υπηρεσίας, υπάρχει όμως και η Σύμβαση της Παγκόσμιας Ταχυδρομικής Ένωσης, η οποία επίσης περιγράφει τα δικαιώματα των καταναλωτών. Προτείνουμε, συνεπώς, έχοντας τη Σύμβαση ως οδηγό μας, να ορίζονται μειωμένοι συντελεστές ΦΠΑ για την ταχυδρομική αποστολή αντικειμένων βάρους έως 10 κιλών.
Τρίτον, προτείνουμε η έναρξη ισχύος της οδηγίας να εναρμονιστεί με την περαιτέρω ελευθέρωση των ταχυδρομικών υπηρεσιών, που προγραμματίζεται για το 2006. Η Επιτροπή θα πρέπει, κατόπιν σχετικής μελέτης, να εκπονήσει και να υποβάλει προς εξέταση προτάσεις επί του θέματος στο Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο Υπουργών.
Lulling (PPE-DE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, ο Επίτροπος Bolkestein δικαίως μας υπενθύμισε ότι η Έκτη Οδηγία για τον Φόρο Προστιθέμενης Αξίας δεν προβλέπει την καταβολή ΦΠΑ για τις ταχυδρομικές υπηρεσίες. Αυτό ισχύει για τους παραδοσιακούς παρόχους ταχυδρομικών υπηρεσιών, ήτοι τα πρώην μονοπώλια, ενώ οι πάροχοι ιδιωτικών ταχυδρομικών υπηρεσιών ήδη οφείλουν να χρεώνουν ΦΠΑ στα τιμολόγιά τους.
Προ καιρού, προκειμένου να πραγματώσουμε την εσωτερική αγορά στον τομέα των ταχυδρομικών υπηρεσιών, κάναμε μια αρχή όσον αφορά την προοδευτική ελευθέρωση του τομέα, καθιστώντας δυνατή την ολοένα και πιο διευρυνόμενη επέκταση της λειτουργίας των ιδιωτικών επιχειρήσεων. Οι νέες ιδιωτικές επιχειρήσεις οφείλουν να χρεώνουν ΦΠΑ, ενώ τα πρώην μονοπώλια απαλλάσσονται από τον ΦΠΑ, με αποτέλεσμα αργά ή γρήγορα να προκαλούνται στρεβλώσεις στον ανταγωνισμό. Καταρχάς, ο ΦΠΑ ενσωματώνεται στην τιμή του τελικού προϊόντος των ιδιωτικών εταιρειών, όχι όμως και σε εκείνη των παραδοσιακών ταχυδρομικών υπηρεσιών, που –αυτό είναι το δεύτερο σημείο– δεν μπορούν να αφαιρέσουν τον ΦΠΑ που οφείλουν να καταβάλλουν για αγορές και επενδύσεις. Μου δώσανε, πάντως, να καταλάβω ότι το ποσό του ΦΠΑ που θα εξέπιπτε θα ήταν ελάχιστο, δεδομένου ότι σχεδόν το 80% των δαπανών –τουλάχιστον στο Λουξεμβούργο– αφορά μισθούς, που ούτως ή άλλως δεν υπόκεινται στην καταβολή ΦΠΑ.
Επιπλέον, η Επιτροπή πρότεινε έναν νέο ορισμό των ταχυδρομικών υπηρεσιών, που μάλλον με εξέπληξε. Από την ταχυδρομική οδηγία του 1997 και μετά είχαμε έναν ορισμό που τον αποδέχονταν όλοι οι παράγοντες της αγοράς και τον χρησιμοποιούσαν χωρίς προβλήματα. Οποιοσδήποτε νέος ορισμός θα προκαλούσε σίγουρα νομική αβεβαιότητα, δεδομένου ότι τα ενδιαφερόμενα μέρη θα έμεναν με την απορία κατά πόσο οι ταχυδρομικές υπηρεσίες που παρέχονται δυνάμει της οδηγίας του 1997 είναι ίδιες με εκείνες στις οποίες επιβάλλεται φόρος.
Προκειμένου να αποφευχθεί αυτή η νομική αβεβαιότητα και η συνακόλουθη σύγχυση, ο εισηγητής και εγώ προτείναμε, κατά τον ορισμό των ταχυδρομικών υπηρεσιών, η οδηγία για τον ΦΠΑ να αναφέρεται απλώς στον ορισμό της οδηγίας του 1997.
Μια τελευταία και σημαντική τροπολογία αφορά τη χρονική στιγμή που πρέπει να επιβάλλεται ο ΦΠΑ στις ταχυδρομικές υπηρεσίες. Δεδομένου ότι εδώ κατ’ ουσία έχουμε να κάνουμε με ένα πρόβλημα δυνητικής στρέβλωσης του ανταγωνισμού, ο ΦΠΑ θα πρέπει να επιβάλλεται μόνο όταν καθίσταται πλέον προφανές ένα τέτοιο πρόβλημα. Όπως έχουν τα πράγματα για την ώρα, μερικές εθνικές αγορές έχουν ελευθερωθεί περισσότερο σε σχέση με άλλες. Η τροπολογία που καταθέτουμε προβλέπει τη θέσπιση ΦΠΑ μόνο στην περίπτωση που έχει ελευθερωθεί τουλάχιστον το 50% της εθνικής αγοράς.
Meijer (GUE/NGL ).
    Κύριε Πρόεδρε, οι ταχυδρομικές υπηρεσίες αποτελούν μονοπωλιακό κράτος εδώ και 150 χρόνια. Κατά την τρέχουσα κοινοβουλευτική περίοδο, η πλειοψηφία επιδοκίμασε την ανάληψη μέρους αυτού του έργου από διεθνείς, προσανατολισμένες στις υπηρεσίες εταιρείες. Στη συζήτηση σχετικά με το θέμα αυτό, αναφέρθηκαν διάφορα μειονεκτήματα, συμπεριλαμβανομένου του φόβου ότι στο μέλλον θα επιβληθεί ακόμη υψηλότερη τιμή για ακόμη χειρότερες υπηρεσίες. Καμία προσοχή δεν δόθηκε τότε στις συνέπειες για τη φορολογία.
Θα ήταν χρήσιμο για τον εισηγητή να προτείνει τώρα την αναβολή της εφαρμογής μέχρι να ελευθερωθεί περαιτέρω η αγορά και ο συντάκτης της γνωμοδότησης να εκφράσει την επιθυμία αύξησης του ορίου βάρους στα 10 κιλά. Η μη ιδιωτικοποίηση θα ήταν η καλύτερη λύση. Οι εργαζόμενοι, και όχι η αγορά, είναι αυτοί που χρειάζονται προστασία και αυτό επιτυγχάνεται ιδανικά χωρίς αυτό το μέτρο. 
Santos (PSE ).
    Κύριε Πρόεδρε, πρέπει να ομολογήσω ότι μου ήταν δύσκολο να μιλήσω σε αυτήν τη συζήτηση και θα ήθελα, μάλιστα, να ξεκινήσω επισημαίνοντας ότι όλοι πρέπει να λάβουμε υπόψη τα λόγια της κ. Lulling. Πάνω από όλα, ωστόσο, πρέπει να λάβουμε υπόψη την τεράστια προσπάθεια που κατέβαλε ο Επίτροπος Bolkestein για την ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς, η οποία είναι απολύτως απαραίτητη για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση και την οικονομική ανάκαμψη της Ευρώπης.
Ο τομέας των ταχυδρομικών υπηρεσιών εξαιρείται από την καταβολή ΦΠΑ από το 1977, μια εποχή κατά την οποία, πράγματι, στον τομέα κυριαρχούσαν τα κρατικά μονοπώλια, γεγονός που σήμαινε ότι στην ουσία ο ανταγωνισμός ήταν ανύπαρκτος. Παρά τις αλλαγές που σημειώθηκαν από τότε, δεν υπάρχει απολύτως καμία βάση για την ιδέα ότι αυτός ο τομέας παροχής δημόσιων υπηρεσιών λειτουργεί τώρα σε μια ανοιχτή αγορά. Ωστόσο, αυτή είναι η μόνη κατάσταση για την οποία το κράτος δικαιολογημένα θα ασκούσε την αποκλειστική εξουσία του για πολιτική ρύθμιση, χωρίς να πρέπει να καταφύγει στη φορολογία ή σε άλλους τύπους κινήτρων που εγγυώνται κοινωνική αποτελεσματικότητα. Αν, λοιπόν, αναγνωρίσουμε ότι η διατήρηση της τρέχουσας κατάστασης για μεγάλο χρονικό διάστημα θα έβλαπτε την αναγκαία ανάπτυξη αυτού του τομέα, πρέπει να δεχθούμε επίσης ότι η πρόταση αυτή από μόνη της δεν θα εξαλείψει ή δεν θα μειώσει τις στρεβλώσεις ανταγωνισμού, ειδικά δεδομένης της ποικιλίας των συντελεστών ΦΠΑ που εξακολουθούν να εφαρμόζονται στην Ένωση.
Laguiller (GUE/NGL ).

Lulling (PPE-DE ).
    Κύριε Πρόεδρε, οφείλω, ωστόσο, να ρωτήσω τον κ. Bolkestein αν υποστηρίζει τις τροπολογίες που έχουμε προτείνει. Περί τίνος πρόκειται; Είτε ακολουθούμε τους Σοσιαλιστές και όλους όσοι δεν έχουν κατανοήσει το συμφέρον εκείνων που υποστηρίζουν ότι υπερασπίζονται και απορρίπτουμε έτσι απλά την πρόταση της Επιτροπής, είτε ακολουθούμε την οδό που πρότεινα, αλλά που δεν είχα αρκετό χρόνο στη διάθεσή μου για να εξηγήσω. Ζητούσα από όλους εκείνους που επιθυμούν να απορρίψουν έτσι απλά την πρόταση της Επιτροπής να το σκεφτούν καλά. Εάν υπερψηφίσουν τις τροπολογίες που έχουμε καταθέσει ο κ. Schmidt και εγώ εξ ονόματος των Ομάδων μας, τότε δίνουμε το σωστό μήνυμα για μια λογική οδηγία, η οποία δεν θα αυξήσει το κόστος. Μήπως μπορεί ο κ. Bolkestein να μας πει αν υποστηρίζει τις τροπολογίες μας; 
Bolkestein,
   .  Κύριε Πρόεδρε, με μεγάλη μου χαρά θα απαντήσω στην ερώτηση που έθεσε η κ. Lulling. Θα μπορούσα να είχα απαντήσει νωρίτερα, αλλά το ερώτημα δεν τέθηκε και, έτσι, θεώρησα πως δεν είναι αναγκαίο να απαντήσω.
Σε απάντηση της ερώτησής της, η Επιτροπή θεωρεί ότι οποιαδήποτε μελέτη σχετικά με τον ταχυδρομικό τομέα, και ιδιαίτερα όσες πρέπει να εκπονηθούν βάσει της οδηγίας 97/67/EΟΚ, πρέπει να λαμβάνει υπόψη τον αντίκτυπο που έχει ο ΦΠΑ στον τομέα αυτόν και να δεσμεύεται ότι θα λάβει υπόψη το πνεύμα της τροπολογίας αριθ. 6.
Όσον αφορά τις τροπολογίες αριθ. 7 και 13 που προτείνουν να καθυστερήσει η θέση σε ισχύ της οδηγίας, έως ότου κάθε κράτος μέλος επιτύχει έναν ορισμένο βαθμό ελευθέρωσης της αγοράς, η θέση της Επιτροπής είναι ότι δεν μπορεί να δεχτεί τη σύνδεση δύο θεμάτων που είναι πολύ διακριτά. Η Επιτροπή, ωστόσο, θα μπορούσε να δεχτεί ως ημερομηνία θέσης της οδηγίας σε ισχύ το αργότερο τον Ιανουάριο του 2006, οπότε η ελευθέρωση της κοινοτικής ταχυδρομικής αγοράς στο σύνολό της θα έχει λογικά υπερβεί αυτόν τον βαθμό ελευθέρωσης.
Η Επιτροπή δεν υποστηρίζει τις τροπολογίες που συνδέουν το πεδίο εφαρμογής του κανόνα για τον τόπο παροχής των υπηρεσιών και για τους μειωμένους συντελεστές με το άρθρο 2, παράγραφος 1, της οδηγίας 97/67/EΚ. Ταχυδρομικές υπηρεσίες, όπως ορίζονται σε αυτό το άρθρο, είναι εκείνες που παρέχονται από τον φορέα παροχής της καθολικής υπηρεσίας. Η σύνδεση που προτείνει αυτή η τροπολογία δεν θα εξάλειφε τις σημερινές στρεβλώσεις του ανταγωνισμού στην ταχυδρομική αγορά και η Επιτροπή δεν μπορεί να υποστηρίξει τις τροπολογίες αριθ. 1, 8, 11 και 12.
Για λόγους επικουρικότητας, η Επιτροπή δεν μπορεί να υποστηρίξει τις τροπολογίες αριθ. 2, 4 και 9, οι οποίες επιδιώκουν να υποχρεώσουν τα κράτη μέλη να εφαρμόσουν μειωμένο συντελεστή και να καθορίσουν πώς πρέπει να δαπανάται ένα ορισμένο μέρος των εθνικών εσόδων που προέρχονται από τον ΦΠΑ. Ούτε μπορεί να δεχτεί τη διεύρυνση του πεδίου εφαρμογής των προβλεπόμενων συντελεστών, όπως προτείνεται στις τροπολογίες αριθ. 3 και 10. Οι τροπολογίες αυτές δεν θα γίνονταν δεκτές ούτε από την πλειοψηφία του Συμβουλίου.
Όσον αφορά την τροπολογία αριθ. 5, η Επιτροπή θεωρεί ότι τα θέματα που εγείρουν τα φιλοτελικά γραμματόσημα δεν διαφέρουν από αυτά που υφίστανται σήμερα. Βάσει της ισχύουσας νομοθεσίας, τα γραμματόσημα απαλλάσσονται από την επιβολή ΦΠΑ μόνον όταν πωλούνται στην ονομαστική τους αξία. Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις, επιβάλλεται φόρος. Εφόσον αυτή η διαφορετική φορολογική μεταχείριση δεν προκαλεί σήμερα προβλήματα, δεν θα προκαλέσει ούτε μετά την έγκριση της πρότασης. 
Πρόεδρος.
   Ευχαριστούμε πολύ, Επίτροπε Bolkestein.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο, στις 12.00. 
Πρόεδρος.
   Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη σύσταση για τη δεύτερη ανάγνωση (A5-0461/2003) της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων και Εσωτερικής Αγοράς σχετικά με την κοινή θέση του Συμβουλίου ενόψει της έκδοσης της οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την περιβαλλοντική ευθύνη όσον αφορά την πρόληψη και την αποκατάσταση περιβαλλοντικής ζημίας (10933/5/2003 - C5-0445/2003 - 2002/0021 (COD)) (εισηγητής: ο κ. Toine Manders). 
Manders (ELDR ),
Bolkestein,
   .  Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα καταρχάς να ευχαριστήσω τον εισηγητή, κ. Manders, για το έργο του σχετικά με την περιβαλλοντική ευθύνη.
Η διαδικασία μέχρι να φτάσει η πρόταση ως εδώ δεν ήταν εύκολη, όπως είπε ήδη ο κ. Manders. Απαιτήθηκε πολύς χρόνος για την ανάπτυξη της πρότασης και οι διαπραγματεύσεις που επακολούθησαν κατέδειξαν τη μεγάλη ποικιλία απόψεων στο Συμβούλιο και το Κοινοβούλιο. Έχοντας κατά νου τους συνολικούς στόχους της πρότασης, η Επιτροπή επιδεικνύει ευελιξία, ώστε να συμβάλει στην επίτευξη ενός ισορροπημένου συμβιβασμού στο Συμβούλιο.
Οι τροπολογίες που εξετάζει το Κοινοβούλιο αφορούν διάφορα βασικά θέματα, τα οποία θα ήθελα να σχολιάσω. Καταρχάς, στην τροπολογία αριθ. 6 προτείνεται να λαμβάνονται μέτρα επανόρθωσης μόνο σε περίπτωση ζημίας σε βιότοπους και είδη στις περιοχές που αναφέρονται στο Natura 2000. Αυτό σημαίνει ουσιαστικά ότι το πεδίο εφαρμογής της μελλοντικής οδηγίας θα περιοριστεί στο δίκτυο Natura 2000.
Η Επιτροπή δεν μπορεί να υποστηρίξει μια προσέγγιση που θα περιόριζε το πεδίο εφαρμογής της μελλοντικής οδηγίας ακόμα περισσότερο από ό,τι συμφωνήθηκε στην κοινή θέση, η οποία ήδη είναι λιγότερο ολοκληρωμένη από την αρχική πρόταση της Επιτροπής. Αντιθέτως, η Επιτροπή πιστεύει ότι δεν είναι δικαιολογημένη ή εφαρμόσιμη η επέκταση της πλήρους ευθύνης σε όλες τις επαγγελματικές δραστηριότητες στην ΕΕ. Δεν μπορεί, ως εκ τούτου, να υποστηρίξει την τροπολογία αριθ. 45.
Αναφορά στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας κάνουν, επίσης, οι τροπολογίες αριθ. 41, 42, 50 και 51 που επιδιώκουν να εξασφαλίσουν την εφαρμογή της οδηγίας στο μέλλον, σε περίπτωση που η περιβαλλοντική ζημία που προκαλείται από ατύχημα, στο οποίο εμπλέκονται πυρηνικές δραστηριότητες, δεν αποκαθίσταται βάσει των σχετικών διεθνών συμβάσεων. Η οδηγία θα “συμπλήρωνε” κατά κάποιον τρόπο τις διεθνείς συμβάσεις.
Θέλω, επίσης, να αναφέρω ότι η εφαρμογή των σχετικών διεθνών συμβάσεων θα αποτελέσει μέρος της αναθεώρησης της οδηγίας που θα πραγματοποιήσει η Επιτροπή, όπως απαιτεί το άρθρο 18 του σχεδίου οδηγίας.
Όσον αφορά την επικουρική δράση των κρατών, οι τροπολογίες αριθ. 11, 13, 47, 59 και 60 επιβάλλουν σε ορισμένες περιπτώσεις στα κράτη μέλη την εφαρμογή μέτρων επανόρθωσης. Η άποψη της Επιτροπής, μετά από 13 μήνες δύσκολων διαπραγματεύσεων με τα κράτη μέλη, ήταν ότι ο χρόνος και οι συνθήκες δεν είναι ώριμες για μια τέτοια προσέγγιση. Συμφώνησε, συνεπώς, να τροποποιήσει την πρότασή της. Η κοινή θέση αφήνει μεγάλο περιθώριο διακριτικής ευχέρειας στα κράτη μέλη να αποφασίσουν αν πρέπει να θέσουν σε εφαρμογή μέτρα επανόρθωσης ή όχι. Το σημείο αυτό ήταν καίριας σημασίας για την επίτευξη συμφωνίας ανάμεσα στα κράτη μέλη. Η Επιτροπή δεν θα υποστηρίξει, ως εκ τούτου, αυτές τις τροπολογίες.
Αναφορικά με το θέμα της επονομαζόμενης συμμόρφωσης με τις κανονιστικές ρυθμίσεις και το θέμα της κατάστασης των τεχνικών και επιστημονικών γνώσεων ή της ανάπτυξης του κινδύνου, οι τροπολογίες αριθ. 9 και 16 κατατέθηκαν, προκειμένου να εξαιρέσουν από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας τη ζημία που προκαλείται από συμβάντα που είναι νόμιμα ή που δεν μπορούσαν κατ’ ουσίαν να προβλεφθούν και προκειμένου να εξασφαλίσει ότι, υπό αυτές τις συνθήκες, ο φορέας θα απαλλάσσεται πλήρως από κάθε οικονομική ευθύνη.
Οι τροπολογίες αριθ. 48 και 61, από την πλευρά τους, επιδιώκουν να εξασφαλίσουν ότι ο υπεύθυνος φορέας θα έχει δικαίωμα να επικαλεστεί τη συμμόρφωση με τις κανονιστικές ρυθμίσεις και τον απρόβλεπτο χαρακτήρα της ζημίας ως ελαφρυντικούς παράγοντες. Οι τροπολογίες αυτές είναι εν μέρει αποδεκτές, στο μέτρο που η κεντρική τους ιδέα προσεγγίζει περισσότερο την τρέχουσα θεώρηση των θεμάτων αυτών, όπως διεφάνη από τις διαπραγματεύσεις που οδήγησαν στην υιοθέτηση της κοινής θέσης.
Οι τροπολογίες αριθ. 52, 53, 57 και 58 επιδιώκουν να εξαιρέσουν από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας την ορθή γεωργική και δασική πρακτική, όπως ορίζεται σε ορισμένους γεωργοπεριβαλλοντικούς κανονισμούς. Μια πλήρης εξαίρεση θα δικαιολογούνταν μόνο εάν οι γεωργοπεριβαλλοντικοί κανονισμοί διασφάλιζαν το ίδιο επίπεδο περιβαλλοντικής προστασίας με αυτό της οδηγίας για την περιβαλλοντική ευθύνη. Κάτι τέτοιο δεν φαίνεται να ισχύει. Η Επιτροπή θα προτιμούσε οι ορθές γεωργικές και δασικές πρακτικές να αποτελούν μέρος των περιστάσεων, οι οποίες μπορούν να οδηγήσουν σε μετριασμό της ευθύνης.
Η τροπολογία αριθ. 17 επιδιώκει να επιβάλει την αναλογική ευθύνη σε περίπτωση πρόκλησης ζημίας από περισσότερα μέρη.
Όσον αφορά τη βιοτεχνολογία, οι τροπολογίες αριθ. 43, 44, 54 και 55 επιβάλλουν στην Επιτροπή να παρουσιάσει μια πρόταση, η οποία θα συμπληρώνει το κανονιστικό πλαίσιο σχετικά με την ευθύνη για την οικονομική ζημία που προκαλείται από γενετικά μεταλλαγμένους οργανισμούς.
Σχετικά με το ζήτημα της χρηματοοικονομικής ασφάλειας, οι τροπολογίες αριθ. 22 και 49 απαιτούν από την Επιτροπή να υποβάλει προτάσεις για μια εναρμονισμένη υποχρεωτική οικονομική εγγύηση, αν δεν έχουν αναπτυχθεί από μόνα τους κατάλληλα μέσα ή αγορές ασφάλισης ή άλλες μορφές οικονομικής ασφάλειας.
Οι τροπολογίες αριθ. 31 έως 36 περιορίζουν το πεδίο εφαρμογής της αποκατάστασης της ζημίας, καταργώντας την αποκατάσταση των προσωρινών απωλειών, καθώς και την έννοια των αντισταθμιστικών μέτρων επανόρθωσης. H απάλειψη στοιχείων από αυτήν τη σειρά μέτρων θα είχε αναπόφευκτα ως αποτέλεσμα να μην βαρύνει τον ρυπαίνοντα το πλήρες κόστος της ζημίας που προκάλεσε.
Ως εκ τούτου, η Επιτροπή μπορεί να υποστηρίξει, πλήρως, εν μέρει ή καταρχήν, αρκετές από τις προτεινόμενες τροπολογίες. Οι τροπολογίες αυτές είναι οι εξής: 4, 9, 10, 12, 14, 15, 23, 27, 40, 48, 61 και 63.
Τέλος, θέλω να ευχαριστήσω για μία ακόμα φορά τον εισηγητή, κ. Manders. 
Niebler (PPE-DE ).
   – Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι, θα ήθελα να αρχίσω εκφράζοντας ιδιαίτερες ευχαριστίες προς τον εισηγητή μας, τον κ. Manders, που είναι ο κατεξοχήν υπεύθυνος για την εκπόνηση αυτής της οδηγίας στην Επιτροπή Νομικών Θεμάτων και Εσωτερικής Αγοράς και που προσπάθησε να συνενώσει τις διάφορες απόψεις στο πλαίσιο της οδηγίας σε συμβιβασμούς που να μπορούν να υποστηρίξουν όλες οι Ομάδες. Συνεπώς, για μία ακόμα φορά, εκφράζω τις εγκάρδιες ευχαριστίες μου προς τον ίδιο.
Πάνω από 300 000 βιομηχανικοί τόποι στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι μολυσμένοι, συνεπώς είναι ζωτικής σημασίας και ορθό να εγκριθεί αυτή η οδηγία, ούτως ώστε να σημειωθεί ουσιαστική πρόοδος στην προστασία του περιβάλλοντος. Επιτρέψτε μου να επισημάνω, εκ μέρους της Ομάδας μου, ότι παρόλο που υποστηρίζουμε αυτήν την οδηγία, συνηγορήσαμε σθεναρά ήδη από την πρώτη ανάγνωση υπέρ της τήρησης μιας αναλογικότητας όσον αφορά την οδηγία, καθώς το βέλτιστο ενίοτε είναι εχθρός του καλού. Εκείνο που, κατά την άποψή μας, είναι καλό είναι η επιτευχθείσα συναίνεση στην Επιτροπή Νομικών Θεμάτων και Εσωτερικής Αγοράς. Αυτό που είναι πέραν αμφιβολίας είναι ότι εκείνοι που προκαλούν ζημία στο περιβάλλον κατά την άσκηση της επιχειρηματικής τους δραστηριότητας πρέπει να αναλαμβάνουν τη σχετική ευθύνη. Δεν γίνεται καμία προσπάθεια αμφισβήτησης της αρχής “ο ρυπαίνων πληρώνει”. Αν αποδειχθεί ότι κάποιος προκάλεσε ζημία, τότε έχει την ευθύνη. Με την οδηγία, μόλις αυτή τεθεί σε ισχύ, δημιουργούμε νέα πρότυπα στην αποτελεσματική προστασία του περιβάλλοντος στην Ευρώπη.
Gebhardt (PSE ).
Thors (ELDR ).
όπως μόλις ανέφερε η κ. Gebhardt, αντιμετωπίζουμε μια ασυνήθιστη κατάσταση. Υπάρχει ο κίνδυνος να εμποδίσει το Κοινοβούλιο την κοινή θέση του Συμβουλίου για τα περιβαλλοντικά ζητήματα, παράγοντας που προέκυψε και από τη συμβολή του Επιτρόπου Bolkestein. Ενδέχεται να ενέχει μια χειροτέρευση όσον αφορά τη θέση της πλειοψηφίας των κρατών μελών. Αυτό θα αποτελούσε σκάνδαλο και δεν πρέπει να συμβεί. Στην κ. Niebler θα ήθελα να πω ότι υπάρχει αυστηρή ευθύνη που είναι πολύ πιο διεξοδική για πολλά ζητήματα σε σύγκριση με την κατάσταση που θα προκύψει από αυτήν την κοινή θέση. Ούτε η πρόταση, επομένως, δεν είναι ιδιαίτερα ριζική.
Επιτρέψτε μου να δώσω ένα πρακτικό παράδειγμα. Αν η αρμόδια επιτροπή κάνει αυτό που θέλει ή αν εγκριθεί η τροπολογία αριθ. 61, θα σημαίνει ότι εγκρίνουμε μια κατάσταση κατά την οποία θα είναι ουσιαστικά αδύνατον να απαιτήσουμε από τις λιμενικές αρχές του Ελσίνκι να επανορθώσουν τη ζημία που πρόκειται να προκύψει εκεί λόγω της ανάσυρσης και, στη συνέχεια, διασποράς τοξικής ουσίας TBT στους χείμαρρους στο ανατολικό Ελσίνκι και στο γύρω αρχιπέλαγος. Αυτό συμβαίνει γιατί η ανάσυρση πραγματοποιείται υπό πλήρη άδεια και οι αρχές δεν κατάφεραν σε κανένα στάδιο να προβλέψουν την παρουσία αυτού του δηλητηρίου στα ανασυρόμενα απόβλητα. Αυτή η περίπτωση αντιμετωπίζεται επί του παρόντος και από την Επιτροπή Αναφορών. Θέλω να το αναφέρω αυτό, προκειμένου να αποδείξω πόσο παράλογο θα ήταν να εγκρίνουμε τις επιφυλάξεις, οι οποίες επιλέγονται τώρα από την Επιτροπή Νομικών Θεμάτων και Εσωτερικής Αγοράς, που αφορούν τα υφιστάμενα επίπεδα γνώσης και τις εξαιρέσεις ευθύνης αν χορηγηθεί άδεια.
Παπαγιαννάκης (GUE/NGL ).
Lannoye (Verts/ALE ).
Τρίτον, πρέπει οπωσδήποτε να επεκτείνουμε, σε κάποιο χρονικό διάστημα, έπειτα από μια εισαγωγική περίοδο, το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας. Τέταρτον, πολλοί από τους συναδέλφους στο Σώμα ζητάμε μια επιπρόσθετη νομοθεσία σχετικά με την ευθύνη των παραγωγών και των χρηστών γενετικά τροποποιημένων οργανισμών (ΓΤΟ) σε περίπτωση μόλυνσης. Υπενθυμίζω ότι ήταν μια υπόσχεση της Επιτροπής κατά την έγκριση της οδηγίας 2001/18.
Πέμπτον και τελευταίο, πρέπει να βελτιώσουμε ορατά την κατάσταση όσον αφορά τους κινδύνους της πυρηνικής ενέργειας και της θαλάσσιας ρύπανσης από υδρογονάνθρακες. Η κ. Gebhardt, εξ ονόματος της Ομάδας του Κόμματος των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών, αναφέρθηκε στις τραγωδίες του και του . Δεν θα υπενθυμίσω αυτό το πρόβλημα, αλλά γνωρίζουμε ότι είχε σημαντικές συνέπειες στο περιβάλλον.
Andersen (EDD ).
Μπορώ, λοιπόν, να στηρίξω τις προτάσεις του κ. Lannoye και άλλων που αφορούν τους ΓΤΟ. Πιστεύω ότι η αρχή “ο ρυπαίνων πληρώνει” θα πρέπει να ξεπεράσει τα λόγια και να γίνει πράξη. Είναι καιρός η ΕΕ να πραγματοποιήσει τα ιδανικά της. Οφείλει, λοιπόν, να ζητήσει από τα κράτη μέλη να επιβάλουν δασμό στον γενετικά τροποποιημένο σπόρο προς σπορά και τροφή – ένας δασμός που χρηματοδοτούσε τον έλεγχο και την επιτήρηση, καθώς και την αποζημίωση που προκύπτει από τη σωστή χρήση. 
Beysen (NI ).
Gargani (PPE-DE ).
    Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα να προσθέσω και τη δική μου φωνή στην ομόφωνη επευφημία αυτής της οδηγίας ως σημαντικής και θεμελιώδους – ίσως της πιο σημαντικής που επιτεύχθηκε κατά την παρούσα νομοθετική περίοδο. Για αυτόν τον λόγο, ως Πρόεδρος της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων και Εσωτερικής Αγοράς, θα ήθελα να υπογραμμίσω τη μεγάλη ισορροπία που επέδειξε ο κ. Manders προτείνοντας τις κατάλληλες τροπολογίες σε σχέση με ένα θέμα για το οποίο εύκολα βλέπει κανείς ότι τόσο οι υπερβολές όσο και οι υποτιμήσεις είναι εξίσου αρνητικές.
Περιορίζομαι να προσθέσω στις προτάσεις της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων, μαζί με την κ. Niebler –τη σκιώδη εισηγήτρια που επιτέλεσε πραγματικά έξοχο έργο, όπως φάνηκε και από την αποψινή της παρέμβαση– μια τροπολογία την οποία θεωρώ ιδιαίτερα σημαντική και η οποία έχει σκοπό να διευκρινίσει καλύτερα τον ορισμό του φορέα εκμετάλλευσης, ο οποίος, με τη σημερινή διατύπωσή του, δεν επιτρέπει να αποκλειστούν οι τράπεζες και οι άλλοι εμπλεκόμενοι χρηματοπιστωτικοί φορείς από τη συμμετοχή στην ευθύνη για τις περιβαλλοντικές ζημίες που έχουν προκληθεί από τους χρηματοοικονομικούς φορείς. Όπως μαθαίνω, η Επιτροπή δεν συμφωνεί με αυτό το σημείο, το οποίο θα ήθελα να διερευνηθεί βαθύτερα, έτσι ώστε να εξεταστεί πιο προσεκτικά η σκοπιμότητα της κατάληξης σε έναν ορισμό, ο οποίος να μην καλύπτει όλα τα δυνατά πρακτικά ενδεχόμενα και βάσει του οποίου θα μπορούσε να ζητηθεί αποζημίωση για τις περιβαλλοντικές ζημίες από έναν χρηματοπιστωτικό μεσολαβητή. Το αίτημα αυτό μου φαίνεται σωστό και συνιστώ, πράγματι, στο Σώμα να υποστηρίξει αυτήν την οδηγία.
Miller (PSE ).
Θα ήθελα να σταθώ σε ορισμένα σημεία. Καταρχάς, η αρχή “ο ρυπαίνων πληρώνει” μνημονεύθηκε αρκετές φορές απόψε. Υφίσταται ήδη νομοθεσία που εφαρμόζει αυτήν την αρχή. Στο παρελθόν, ο ρυπαίνων πλήρωνε μόνο ένα πρόστιμο, σημειώθηκε, όμως, ριζική στροφή και σήμερα ο ή η ρυπαίνων υποχρεούται να καθαρίσει τη ρύπανση που προκάλεσε. Πρόκειται για ριζική στροφή στη νομοθεσία. Αν θέλουμε να την θέσουμε σε ισχύ, τότε πρέπει να εξετάσουμε τα συστήματα οικονομικής ασφάλειας που βρίσκονται πίσω από αυτήν τη νομοθεσία. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο πιστεύω πως η υποχρεωτική οικονομική ασφάλεια είναι σημαντική. Αποτελεί καίριο σημείο σε αυτό το θέμα. Αποδέχομαι την άποψη που εξέφρασαν η κ. Niebler και ο Επίτροπος ότι η αγορά δεν είναι ακόμα αναπτυγμένη. Για αυτόν τον λόγο, σε αρκετές τροπολογίες, ζητάμε από την Επιτροπή να διασφαλίσει ότι, όταν τελικά τεθεί αργότερα ένα υποχρεωτικό σύστημα, θα καλυφθεί ολόκληρος ο τομέας.
Σχετικά με τις ελαφρυντικές περιστάσεις, εν συντομία, χαίρομαι διότι ο Επίτροπος αποδέχεται τις τροπολογίες αριθ. 40 και 61. Ελπίζω να εγκριθούν. Χαίρομαι, ακόμα, διότι οι ελαφρυντικές περιστάσεις λαμβάνονται υπόψη, από κοινού με τις διασφαλίσεις των αδειών. 
MacCormick (Verts/ALE ).
    Κύριε Πρόεδρε, συμφωνώ με όσα μόλις είπε ο φίλος και συνάδελφός μου, κ. Miller. Σήμερα, αποτελεί κοινότοπο ευσεβή πόθο να λέμε ότι ο ρυπαίνων πληρώνει. Οι ρυπαίνοντες γενικά δεν πληρώνουν ή πληρώνουν μικρό μόνο μέρος όσων οφείλουν να πληρώσουν. Θα ήταν πολύ καλό να προχωρήσουμε στο στάδιο που η υποχρέωση που έχουν οι ρυπαίνοντες να πληρώνουν θα καταστεί αρχή του δικαίου και όχι κοινότοπος ευσεβής πόθος.
Είμαι ευγνώμων για τις παρατηρήσεις του Επιτρόπου Bolkestein σχετικά με τις τροπολογίες αριθ. 48 και 61. Είναι σημαντικό να λάβουμε υπόψη τις άδειες και την κατάσταση των τεχνικών και επιστημονικών γνώσεων. Εντούτοις, όπως αναφέρει η κοινή θέση, υπάρχουν άδειες και άδειες. Ο βαθμός της λεπτομέρειας και της εξειδίκευσης των αδειών ποικίλλει από τη μία περίπτωση στην άλλη. Υπό τις συνθήκες αυτές, μια αρχή “όλα ή τίποτα” –είτε κάτι καλύπτεται από μια άδεια και, συνεπώς, απαλλάσσεται από κάθε ευθύνη, είτε δεν καλύπτεται και φέρει πλήρη ευθύνη– φαίνεται να είναι λανθασμένη. Φαίνεται σωστό να υιοθετήσουμε μια αρχή μετριασμού της ευθύνης, ώστε να υφίσταται μια κλίμακα που θα λαμβάνει υπόψη τις διαφορετικές άδειες και περιστάσεις.
Berthu (NI ).
Για αυτόν ακριβώς τον λόγο, σε τούτη τη δεύτερη ανάγνωση, δεν συμφωνούμε συγκεκριμένα με την τροπολογία αριθ. 9 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η οποία αποκλείει από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας τις δραστηριότητες που διαθέτουν διοικητική άδεια ή που δεν θεωρούνταν επικίνδυνες σύμφωνα με τις γνώσεις της στιγμής κατά την οποία προκλήθηκε η ζημία. Αυτοί που ρισκάρουν πρέπει να αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους. Για τον ίδιο λόγο, δεν συμφωνούμε ούτε με την τροπολογία αριθ. 39, η οποία προσπαθεί να συμπληρώσει την τροπολογία αριθ. 9 για να απαλλάξει εκ των προτέρων τους ΓΤΟ ή να περιορίσει τις ευθύνες των φορέων εκμετάλλευσής τους. Αντίθετα, υποστηρίζουμε την τροπολογία αριθ. 22, η οποία, σε αντίθεση με τις προηγούμενες, βαίνει μάλλον προς την καλύτερη προστασία, εφόσον επανεισάγει την ιδέα μιας υποχρεωτικής οικονομικής εγγύησης που θα εφαρμοστεί βαθμιαία. Επ’ αυτού του σημείου, κύριε Πρόεδρε, πράγματι, δεν μπορούμε να είμαστε ικανοποιημένοι με την ασαφή διατύπωση του σημερινού κειμένου. 
Oreja Arburúa (PPE-DE ).
    Κύριε Πρόεδρε, καταρχάς επιτρέψτε μου να συγχαρώ, όπως έκαναν και άλλοι συνάδελφοι, τον εισηγητή, κ. Manders, και την εισηγήτρια της Ομάδας μου, την κ. Niebler, που δεν κατάφερε μόνο να καταλήξει σε συμφωνίες με τον κ. Manders, αλλά και να επιτύχει συναίνεση εντός της Ομάδας και να μας ενημερώσει λεπτομερώς για το τι συνέβαινε με αυτήν την πρόταση οδηγίας.
Όπως σωστά ειπώθηκε, βρισκόμαστε ενώπιον μιας πραγματικά σημαντικής οδηγίας. Όλοι έχουμε επίγνωση της σημασίας της προστασίας του περιβάλλοντος και του γεγονότος ότι αυτή η οδηγία αντανακλά την αρχή “ο ρυπαίνων πληρώνει”. Ωστόσο, πρέπει επίσης να έχουμε επίγνωση ότι οι ρυπαίνοντες πολλές φορές είναι επιχειρήσεις και πρέπει να εξασφαλίσουμε την επιβίωσή τους στην οικονομία μας. Για αυτόν τον λόγο, πιστεύω ότι υπάρχουν δύο σημαντικές αρχές: η πρώτη, που αναφέρθηκε από τον κ. Gargani, είναι να μην προωθήσουμε τη μετεγκατάσταση των επιχειρήσεών μας σε άλλες αγορές, και η δεύτερη είναι να βρούμε τη μέγιστη δυνατή εναρμόνιση στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Πιστεύω ότι όλες οι χώρες της Ένωσης πρέπει να συμμορφωθούν με αυτήν την οδηγία, η οποία πρέπει να δεσμεύει τα κράτη μέλη εξίσου: δεν πρέπει να επιτρέψουμε σε κάθε κράτος μέλος να την εφαρμόζει με διαφορετικό τρόπο. Το πεδίο εφαρμογής πρέπει να είναι το ευρύτερο δυνατό, όπως θεσπίζει η κοινή θέση, και, όσον αφορά τις δυνατές απαλλαγές των φορέων εκμετάλλευσης σε σχέση με την εφαρμογή κάποιας παλαιότερης νομοθεσίας, πιστεύω πως είναι βέβαιο ότι οι τροπολογίες αριθ. 9 και 16 είναι υπερβολικές, όπως ειπώθηκε εδώ, και θα επέτρεπαν σε ορισμένες επιχειρήσεις να διαφύγουν της υποχρέωσης πληρωμής που έχουν. Είναι, όμως, βέβαιο ότι πρέπει να βρούμε κάποιο μηχανισμό με τον οποίο θα προβλέπεται ως ελαφρυντικό το γεγονός ότι οι επιχειρήσεις συμμορφώνονται με την ισχύουσα νομοθεσία.
Όσον αφορά τα μέτρα αποκατάστασης, πρέπει να επιτρέψουμε στα κράτη μέλη να μπορούν να καλύψουν τα ίδια τις ζημιές που έχουν προκληθεί, ως μέτρα αποκατάστασης, όπως θεσπίζουν οι τροπολογίες αριθ. 10, 11 και 12 που εγκρίθηκαν από την Επιτροπή Νομικών Θεμάτων και Εσωτερικής Αγοράς.
Τέλος, όσον αφορά το χρονικό διάστημα κατά το οποίο μπορεί να θεωρείται υπεύθυνη μια επιχείρηση, πιστεύω ότι τα 30 χρόνια που θεσπίζει η κοινή θέση είναι υπερβολικά μεγάλη περίοδος. Οι απρόβλεπτες περιβαλλοντικές καταστάσεις στις οποίες θα εξέθετε τις επιχειρήσεις μού φαίνονται υπερβολικές και υποστηρίζω την τροπολογία της κ. Thyssen, που μειώνει αυτό το διάστημα σε 10 χρόνια: είναι πολύ πιο λογικό να μειωθεί το διάστημα κατά το οποίο πρέπει να θεωρούνται υπεύθυνες οι επιχειρήσεις για τις περιβαλλοντικές ζημιές που προκάλεσαν. 
Κουκιάδης (PSE ).
De Roo (Verts/ALE ).
Είναι πολύ σημαντικό για εμάς, την Ομάδα των Πρασίνων/Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία, να επεκτείνουμε το πλαίσιο αυτής της οδηγίας. Έχει αναφερθεί και στο παρελθόν: πρώτον, πυρηνική ενέργεια, δεύτερον, μόλυνση από τα ποντοπόρα πλοία και, τρίτον, βλάβη που προκαλείται από γενετικώς τροποποιημένες καλλιέργειες. Επίτροπε Bolkestein, σας συνοδεύει η φήμη ότι μιλάτε χωρίς ασάφειες και περιστροφές, αλλά πρέπει να πω ότι το να κρύβεστε πίσω από τον κανόνα της συνύπαρξης είναι, ασφαλώς, ανοησία. Αυτό που εξετάζεται εδώ είναι ότι η Επιτροπή φοβάται την πίεση από τις Ηνωμένες Πολιτείες και θα έπρεπε απλώς να το ομολογήσει. Η Επιτροπή Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Πολιτικής των Καταναλωτών ήταν υπέρ της επέκτασης της οδηγίας με αυτές τις τρεις προσθήκες, δυστυχώς όμως ο Φιλελεύθερος εισηγητής δεν υποστήριξε αυτήν την πρόταση.
Twinn (PPE-DE ).
    Κύριε Πρόεδρε, εμείς οι βρετανοί Συντηρητικοί έχουμε αναλάβει ισχυρή δέσμευση για την προστασία του περιβάλλοντός μας. Η παρούσα οδηγία είναι σημαντική και ικανή να επιφέρει θετικά ή αρνητικά αποτελέσματα στο περιβάλλον και τις επιχειρήσεις. Εντούτοις, όπως για πολλά νομοθετικά κείμενα, ενδέχεται να παρέλθουν πολλά χρόνια μέχρι να διαπιστώσουμε τον πλήρη αντίκτυπο που θα έχει. Είναι, επομένως, σημαντικό να σκεφτούμε μακροπρόθεσμα. Από τη μία πλευρά, η ελεύθερη οικονομική δραστηριότητα μπορεί, όπως όλοι γνωρίζουμε, να καταστρέψει το περιβάλλον. Από την άλλη, οι υπερβολικές κανονιστικές ρυθμίσεις καταργούν αμέσως την εμπορική ζωή. Από αυτήν ακριβώς την εμπορική ζωή εξαρτόμαστε όλοι, σε αυτήν βασίζεται ο πολιτισμός και η κοινωνία μας. Η θέση της δεύτερης ανάγνωσης συνιστά εξαιρετική αφετηρία και θα την υποστηρίξουμε. Παρόλα αυτά, υπάρχουν πολύ σημαντικά σημεία που πρέπει να έχουμε κατά νου. Το πρώτο είναι η απόλυτη αναγκαιότητα να επιτραπεί η διατήρηση των διασφαλίσεων της αδείας και της κατάστασης των επιστημονικών και τεχνικών γνώσεων. Θα ήταν τρομερό να δούμε εταιρείες σε 20 χρόνια να αντιμετωπίζουν διώξεις για πράξεις που τέλεσαν σήμερα, οι οποίες κρίθηκαν μεταγενέστερα άδικες.
Karas (PPE-DE ).
Σε σχέση με αυτό, η συνάδελφός μου κ. Flemming και εγώ υποστηρίζουμε την εκ νέου υποβολή δύο τροπολογιών που ζητούν να περιληφθεί η ζημία από πυρηνικά στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας. Ζητώ να υποστηρίξετε τις τροπολογίες αριθ. 41 και 42, δεδομένου ότι αυτή η οδηγία επιδιώκει να ρυθμίσει δραστηριότητες που στην τρέχουσα φάση είναι επικίνδυνες. Θεωρώ ακατανόητη την απόφαση της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων και Εσωτερικής Αγοράς να αποκλείσει τους πυρηνικούς σταθμούς από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας για την περιβαλλοντική ευθύνη, δεδομένου ότι η οδηγία αναφέρεται σε όλες τις εναλλακτικές μορφές ενέργειας· όποιος είναι υπεύθυνος για περιβαλλοντική ζημία από εγκαταστάσεις αιολικής ενέργειας, βιομάζας, φυσικού αερίου ή ηλιακής ενέργειας πρέπει να θεωρείται υπεύθυνος. Γιατί όχι για ζημία που προκαλείται από την πυρηνική ενέργεια; Συνεπώς, στις τροπολογίες αριθ. 41 και 42, ζητούμε τη συμπερίληψη αυτού.
Θέλω επίσης να θέσω το θέμα της μεγαλύτερης νομικής ασφάλειας, που είναι ο λόγος για τον οποίο είμαστε υπέρ του να λάβει η περίοδος ευθύνης τη μορφή που προβλέπεται στην τροπολογία της κ. Thyssen, και να δημιουργηθεί νομική ασφάλεια με το να απαλλάσσονται εκ των πραγμάτων οι εγκεκριμένες εγκαταστάσεις από νομική ευθύνη. Πρέπει να διευκρινιστεί το ζήτημα του πώς θα κατανέμονται τα κόστη μεταξύ διαφορετικών υπευθύνων ρύπανσης. Είμαι ευγνώμων στην Επιτροπή Νομικών Θεμάτων και Εσωτερικής Αγοράς για την προσεκτική και ήπια προσέγγιση που υιοθέτησε. Πρόκειται περισσότερο για νομική παρά για περιβαλλοντική οδηγία. Πάνω από όλα, είμαι ευγνώμων στους εισηγητές μας, τον κ. Manders και την κ. Niebler, για το έργο που επιτέλεσαν. 
Thyssen (PPE-DE ).
    Κύριε Πρόεδρε, όπως ο κ. Karas, είμαι οπαδός μιας οικολογικά προσαρμοσμένης οικονομίας της αγοράς και, κατά συνέπεια, ένας αυστηρός κανονισμός ευθύνης δεν με ανησυχεί. Εξάλλου, θα έχει σημαντικά προληπτικά αποτελέσματα και μπορεί, για τον λόγο αυτόν, να δικαιολογηθεί. Ωστόσο, δεν πρέπει να λησμονούμε, κατά τη γνώμη μου, ότι, στην πρόταση για την οποία συζητάμε σήμερα, εισάγουμε την έννοια “ευθύνη χωρίς αιτία”. Ορισμένοι θεωρούν αυτονόητο το γεγονός ότι μπορεί να υπάρξει ευθύνη χωρίς αιτία. Προσωπικά, πιστεύω ότι, σε σχέση με την κλασική θεωρία περί ευθύνης της ευρωπαϊκής νομικής παράδοσης, αποτελεί πολύ ριζικό μέτρο και, ακριβώς επειδή είναι τόσο ριζικό, πρέπει να το αντιμετωπίσουμε με προσοχή. Ακριβώς επειδή αυτό το όργανο είναι τόσο ριζικό, πρέπει να διασφαλίσουμε την παρουσία προϋποθέσεων.
Η έκθεση Manders, όπως την ψηφίσαμε στην Επιτροπή Νομικών Θεμάτων και Εσωτερικής Αγοράς, προβλέπει αυτές τις προϋποθέσεις. Πρέπει, λοιπόν, να συγχαρώ τον εισηγητή και τη σκιώδη εισηγήτρια της Ομάδας μας για το έργο τους και την ομαδική προσπάθεια. Θα ήθελα να ζητήσω από τους συναδέλφους μου βουλευτές που αντιμετωπίζουν δυσκολία με τους περιορισμούς που αναφέρονται στην έκθεση, και από την Επιτροπή κατά κάποιον τρόπο –καθώς, όπως καταλαβαίνω, αντιμετωπίζει επίσης δυσκολίες με κάποιες από τις τροπολογίες μας– να επανεξετάσουν την έννοια της ευθύνης χωρίς σφάλμα πολύ προσεκτικά, να λάβουν υπόψη τη δύσκολη και σοβαρή επίπτωση που μπορεί να έχει και να βεβαιωθούν ότι θα καταλήξουν τελικά σε έναν καλύτερο κανονισμό, ο οποίος, για οικονομικούς λόγους και για λόγους αμεροληψίας, θα επιδεικνύει έναν βαθμό επιείκειας.

García-Orcoyen Tormo (PPE-DE ).
    Κύριε Πρόεδρε, ένα ατύχημα σαν του Aznalcoyar –που συνέβη στη χώρα μου το 1998– συν πάνω από 300 000 περίπου τοποθεσίες που έχουν αναγνωριστεί ως οριστικά ή δυνητικά ρυπανθείσες στην Ευρωπαϊκή Ένωση –τις επεσήμανε η κ. Niebler– είναι άμεσα παραδείγματα της ανάγκης αποτελεσματικών νομικών κανόνων στο επίπεδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι οποίοι να καθιστούν πραγματικότητα την αρχή “ο ρυπαίνων πληρώνει”.
Πιστεύω ότι η κοινή θέση θα είχε επιτύχει –ή έχει πράγματι επιτύχει– ικανοποιητική ισορροπία ανάμεσα στη νομική ασφάλεια, την προστασία του περιβάλλοντος και την ανάπτυξη της βιομηχανικής δραστηριότητας. Ωστόσο, νομίζω ότι η Επιτροπή Νομικών Θεμάτων και Εσωτερικής Αγοράς, αν και επιτέλεσε καλό έργο, παρουσιάζει αύριο ορισμένες τροπολογίες –όπως η αριθ. 9 και η αριθ. 16– που εξασθενούν υπερβολικά την κοινή θέση και που δεν μπορώ να τις υποστηρίξω. Δεν μπορούμε να δεχθούμε ότι απλώς και μόνον η συμμόρφωση με τις νόμιμες δραστηριότητες πρέπει να αποτελεί άδεια για να μην συμμορφώνεται κανείς ή για να μπορεί να συμπεριφέρεται ανεύθυνα. Αν εφαρμόζονταν τέτοια μέτρα –σαν αυτά που προτείνουν αυτές οι τροπολογίες– ατυχήματα σαν του Aznalcoyar θα έμεναν και πάλι ατιμώρητα σε οποιαδήποτε χώρα και αν συνέβαιναν.
Αντίθετα, θα ήθελα να δηλώσω ότι υποστηρίζω την τροπολογία αριθ. 46, αφού πιστεύω ότι, αν δεν την εγκρίνουμε, θα εξασθενίσουμε ακόμη περισσότερο το καθεστώς της περιβαλλοντικής ευθύνης σε ορισμένους τύπους θαλάσσιων μεταφορών, τους οποίους θεωρώ σημαντικούς.
Bartolozzi (PPE-DE ).
    Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, η θέση της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων και Εσωτερικής Αγοράς, που συνοψίζεται στη σύσταση του κ. Manders –τον οποίο ευχαριστώ για το σημαντικό έργο που επιτέλεσε– εκφράζει έναν ορθό προσανατολισμό. Πράγματι, δεν κάνει σημαντικές αλλαγές στην προσέγγιση του Συμβουλίου, αλλά διευκρινίζει ορισμένες από τις θεμελιώδεις αρχές της, ώστε η οδηγία να μπορέσει να εφαρμοστεί με πιο ομοιόμορφο τρόπο στην επικράτεια της Ένωσης.
Bolkestein,
Συμπερασματικά, θα ήθελα να ευχαριστήσω εκ νέου τον εισηγητή, κ. Manders, καθώς και εσάς, κύριε Πρόεδρε, που μου δώσατε για δεύτερη φορά τον λόγο στην παρούσα συζήτηση. 
Πρόεδρος.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί την Τετάρτη, στις 12.00. 
Πρόεδρος.
   Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (A5-0418/2003) του κ. Koch, εξ ονόματος της Επιτροπής Περιφερειακής Πολιτικής, Μεταφορών και Τουρισμού, σχετικά με την πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου περί τροποποίησης της οδηγίας 74/408/ΕΟΚ του Συμβουλίου σχετικά με τα οχήματα με κινητήρα όσον αφορά τα καθίσματα, τις αγκυρώσεις τους και τα υποστηρίγματα κεφαλής (COM(2003) 361 - C5-0283/2003 - 2003/0128(COD)). 
Liikanen,
   . Κύριε Πρόεδρε, η Επιτροπή ευχαριστεί τον κ. Koch για την εξαίρετη έκθεσή του. Αυτή η πρόταση τροποποίησης της οδηγίας του Συμβουλίου της 22ας Ιουλίου 1974 σχετικά με τα καθίσματα και τα υποστηρίγματα κεφαλής των οχημάτων με κινητήρα είναι μία από τις δύο προτάσεις που συνδέονται με την οδηγία του 1997 σχετικά με την τοποθέτηση ζωνών ασφαλείας. Αυτή η τελευταία οδηγία αποτελεί, εξάλλου, το αντικείμενο μιας τροποποίησης που αποσκοπεί να καταστήσει υποχρεωτική την τοποθέτηση ζωνών ασφαλείας σε όλα τα οχήματα. Οι διατάξεις αυτές αποτελούν συνέχεια της επιβολής της υποχρεωτικής χρήσης της ζώνης ασφαλείας στα οχήματα, που προβλέπεται από την οδηγία της 8ης Απριλίου 2003. Επί του παρόντος, μόνο τα καθίσματα των αυτοκινήτων πρέπει να ανταποκρίνονται στα τεχνικά κριτήρια και να πληρούν τις δοκιμές ανθεκτικότητας που προβλέπονται στην οδηγία του 1974. Εφεξής, όλα τα καθίσματα και, ιδιαίτερα, τα καθίσματα των τουριστικών λεωφορείων, τα οποία τοποθετούνται σε οχήματα που έχουν διατεθεί προς χρήση στην Κοινότητα από τον Ιούλιο του 2004 και μετά, θα πρέπει να δοκιμάζονται σύμφωνα με την οδηγία. Θα πρέπει να είναι συμβατά με την τοποθέτηση ζωνών ασφάλειας.
Η πρόταση της Επιτροπής περιλαμβάνει, επίσης, την απαγόρευση εγκατάστασης πλευρικών καθισμάτων σε όλα τα οχήματα που προορίζονται για τη μεταφορά προσώπων, εξαιρουμένων των αστικών λεωφορείων που διαθέτουν πάνω από 22 θέσεις. Η Επιτροπή δεν μπορεί να υποστηρίξει την πρόταση του εισηγητή να επιτρέψει, παρόλα ταύτα, την εγκατάσταση πλευρικών καθισμάτων στα τουριστικά λεωφορεία. Υπενθυμίζω ότι, κατά την εκπόνηση της οδηγίας της 20ης Νοέμβριου 2001 σχετικά με την ασφάλεια των λεωφορείων και των πούλμαν, αυτό το ζήτημα είχε ήδη αποτελέσει αντικείμενο συζήτησης. Είχε ζητηθεί τότε από την Επιτροπή να διενεργήσει μια μελέτη για την ασφάλεια των επιβατών που μεταφέρονται σε πλευρικά καθίσματα. Η μελέτη αυτή απέδειξε την ανυπαρξία τεχνικών λύσεων προσαρμοσμένων σε αυτήν τη διάταξη των καθισμάτων και συνέστησε την απαγόρευση των πλευρικών καθισμάτων σε όλα τα οχήματα που προορίζονται για μεταφορά επιβατών. Μια άλλη μελέτη, την οποία διενήργησε η Επιτροπή το 1996, είχε ήδη επισημάνει όλους τους κινδύνους που διατρέχουν οι επιβάτες που φορούν ζώνη ασφαλείας, η οποία δεν είναι προσαρμοσμένη για αυτήν τη διάταξη των καθισμάτων.
Η Επιτροπή δεν μπορεί, επομένως, να δεχτεί τις τροπολογίες αριθ. 1 και 2. 
Koch (PPE-DE ),
Συνεπώς, προτείνω να επιτραπεί στην τουριστική βιομηχανία να έχει άνετα καθίσματα στα πολυτελή λεωφορεία της, πράγμα που καταστήσαμε δυνατό μόλις πριν από λίγα χρόνια με τη θέση σε ισχύ της οδηγίας για τη χρήση λεωφορείων μήκους 15 μέτρων. Ωστόσο, πρέπει να καλέσουμε τη βιομηχανία να αναπτύξει ενδεδειγμένα συστήματα συγκράτησης και για πλευρικά καθίσματα αυτού του τύπου. Πρέπει να επιδιώξουμε να παράσχουμε ίδιο βαθμό προστασίας στα άτομα όπου και αν κάθονται σε ένα όχημα, είτε δηλαδή πρόκειται για πλευρικά καθίσματα ή καθίσματα με εμπρόσθια κατεύθυνση. Η ευρωπαϊκή πολιτική θα πρέπει λιγότερο να απαγορεύει και περισσότερο να προωθεί και να υποστηρίζει. Αυτό θα μας ενισχύσει ως οικονομική βάση στο πλαίσιο των στόχων της Λισαβόνας, ενώ δεν θα συμβεί το ίδιο με την αποτροπή της ανάπτυξης. 
Watts (PSE ).
    Κύριε Πρόεδρε, εξ ονόματος της Ομάδας ΕΣΚ, θα ήθελα να ευχαριστήσω τον εισηγητή, κ. Koch, για μια πραγματικά εξαίρετη έκθεση, η οποία συμπληρώνει αυτό το μεγάλο κενό στη νομοθεσία για τις ζώνες ασφαλείας. Θα ήθελα, επίσης, επί τη ευκαιρία, να ευχαριστήσω, εξ ονόματος της Ομάδας ΕΣΚ, τον Επίτροπο Liikanen που παρουσίασε την παρούσα πρόταση.
Η χρήση της σύγκρισης των αστικών λεωφορείων απλώς δεν είναι αξιόπιστη. Τα αστικά λεωφορεία, ως επί το πλείστον, κινούνται με χαμηλές ταχύτητες στις κωμοπόλεις και τις πόλεις. Αναφερόμαστε στα πούλμαν, τα οποία κινούνται ενίοτε με 90 χιλιόμετρα ανά ώρα στους αυτοκινητοδρόμους. Το μεγάλο ερώτημα για την Ομάδα μου, για εμένα και –είμαι βέβαιος– για το Κοινοβούλιο, όταν θα έρθει η ώρα της ψηφοφορίας, είναι πώς μπορούμε να απαιτούμε από τους πολίτες μας να φορούν ζώνες ασφαλείας, όταν στέλνουμε μηνύματα που προκαλούν σύγχυση. Αν οι περισσότεροι επιβάτες σε ένα πούλμαν υποχρεούνται να φορούν ζώνη ασφαλείας, όχι, όμως, όσοι κάθονται στα πίσω καθίσματα, στη λεγόμενη γαλαρία, απλώς δεν βγαίνει νόημα. Ας μην λησμονούμε ότι μία από τις κύριες αιτίες θανάτου και σοβαρού τραυματισμού στους δρόμους της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι ακόμα, δυστυχώς, η μη χρήση της ζώνης ασφαλείας.
Πρόεδρος.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί την Τετάρτη, στις 12.00.
(1) 


Η Επιτροπή μπορεί να κάνει δεκτές τις εξής τροπολογίες: 1, 2, 3, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20 (εκτός από την παράγραφο 5α), 22, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30, 33, 38, 39, 40, 41 και 42.
Η Επιτροπή απορρίπτει τις εξής τροπολογίες: 4, 5, 20 (μόνο την παράγραφο 5α), 21, 31, 32, 34, 35, 36, 37, 43, 44 και 45. 
