Επανάληψη της συνόδου
Πρόεδρος
Κηρύσσω την επανάληψη της περιόδου συνόδου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που είχε διακοπεί την Πέμπτη 24 Απριλίου 1997.

Εγκριση των συνοπτικών πρακτικών
Πρόεδρος
Τα συνοπτικά πρακτικά της προηγούμενης συνεδρίασης έχουν διανεμηθεί.
Υπάρχουν παρατηρήσεις;
(Το Σώμα εγκρίνει τα συνοπτικά πρακτικά)

Hallam
Κύριε Πρόεδρε, εγείρομαι σύμφωνα με το άρθρο 3 του Κανονισμού. Λυπούμαι που είμαι υποχρεωμένος να θέσω ένα θέμα που αφορά τις ασυλίες του Σώματος καθώς και μια σοβαρή παράβαση του άρθρου 9 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών. Το άρθρο 9 αναφέρεται στις θρησκευτικές ελευθερίες.
Την περασμένη εβδομάδα μια βελγική κυβερνητική επιτροπή παρουσίασε στο κοινοβούλιο της χώρας της έκθεση επί του προβλήματος των διαφόρων θρησκευτικών αιρέσεων και δογμάτων. Σε ένα ιδιαιτέρως ζοφερό και ελλιπώς ενημερωμένο κεφάλαιο σχετικά με το κίνημα της Πεντηκοστής, γίνεται αναφορά στη χριστιανική αδελφότητα που δραστηριοποιείται εντός του Κοινοβουλίου τούτου στις Βρυξέλλες. Ήταν ολοφάνερο ότι η αναφορά αυτή είχε σκοπό να υποτιμήσει την αδελφότητα.
Η χριστιανική σδελφότητα στην οποία έγινε αναφορά είναι προφανώς η ομάδα της οποίας ηγείται ο βοηθός μου στις Βρυξέλλες. Η ομάδα αυτή συναντάται μόνο σε χώρους του Κοινοβουλίου. Η ομάδα είναι μάλλον οικουμενική παρά πεντηκοστιανή, μολονότι όλοι οι πεντηκοστιανοί είναι ευπρόσδεκτοι. Αλλοι βοηθοί που είναι βαπτιστές, καθολικοί ή άλλων δογμάτων παίρνουν τακτικά μέρος στις συναντήσεις της.
Η ομάδα κάνει εβδομαδιαίες συναντήσεις στο γραφείο μου στο κτίριο Belliard ή σε δωμάτιο που είναι κρατημένο στο όνομά μου και περιλαμβάνει βοηθούς και από άλλες πολιτικές ομάδες εκτός του ΕΣΚ, όπως του ΕΛΚ και της ΕΕ. Συνήθως η ομάδα συναντάται κατά την απουσία μου αλλά αναλαμβάνω πλήρη ευθύνη για τις δραστηριότητές της.
Μένω έκπληκτος από το γεγονός ότι οι θρησκευτικές δραστηριότητες του βοηθού μου και των φίλων του στο γραφείο μου προφανώς επετέλεσαν αντικείμενο διερεύνησης εκ μέρους της βελγικής πολιτείας. Η βελγική κυβέρνηση δεν μου έδωσε, ως το υπεύθυνο Μέλος, καμία ευκαιρία για να ακούσω ή να ανταποκριθώ σε οποιαδήποτε από τις κατηγορίες που υπονοεί με την έκθεσή της. Δεν έχω την παραμικρή ιδέα για το ποιες πληροφορίες συνελέγησαν, ποιος διέταξε τη συλλογή τους και κατά ποίον τρόπο αποθηκεύθηκαν οι πληροφορίες αυτές.
Θα ήθελα να σας ζητήσω να απαιτήσετε από τη βελγική κυβέρνηση να αναλάβει υποχρέωση όπως οι πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συμπεριλαμβανομένων των βοηθών των Μελών του Κοινοβουλίου τούτου, παραμείνουν ελεύθεροι να ασκούν τις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις χωρίς παρακολουθήσεις, ενοχλήσεις και εξευτελισμούς.

Πρόεδρος
Κύριε Hallam, το πιο φρόνιμο είναι να γράψετε στον Πρόεδρο του βελγικού Κοινοβουλίου, ρωτώντας τον ακριβώς τί συνέβη. 'Ολοι ξέρουμε ότι τα κτίρια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου υπόκεινται στο καθεστώς της εξωχωρικότητας και ότι, επομένως, δεν μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο παρακολούθησης από κανέναν.
Πρέπει να υπενθυμίσω ότι, καταρχή, υποστηρίζω το δικαίωμα οποιουδήποτε κοινοβουλίου να ενδιαφέρεται για θέματα που αφορούν τους ευρωπαίους πολίτες. 'Οπως υπερασπίζομαι τα δικαιώματα αυτού του Κοινοβουλίου, πιστεύω ότι πρέπει να σέβομαι και τα δικαιώματα των άλλων κοινοβουλίων. Γι'αυτό θεωρώ ότι, στην περίπτωση αυτή, φρόνιμο είναι να ρωτήσετε το βελγικό Κοινοβούλιο.

Marset Campos
Κύριε Πρόεδρε, στις 24 του περασμένου μήνα, ένα φορτηγό από τη Murcia το οποίο οδηγούσε ο κ. Antonio Antolinos δέχθηκε επίθεση στη Γαλλία, ανάμεσα στη Μασαλία και την Αβινιόν, μπροστά στα ευμενή και συνένοχα βλέμματα της γαλλικής χωροφυλακής.
Θα ήθελα να εκφράσω την αγανάκτηση που προκάλεσε αυτή η επίθεση, και την ανάγκη να ανακοινώσετε στις γαλλικές αρχές την υποχρέωσή τους να σέβονται την ελευθερία κυκλοφορίας των εμπορευμάτων και των προσώπων. 'Οταν υπάρχουν προβλήματα ή διαφορές σχετικά με την κοινή αγροτική πολιτική, πρέπει να επιλύονται στις Βρυξέλλες ή εδώ αλλά όχι με επιθέσεις σε εργαζόμενους ή σε εμπορεύματα των κρατών μελών.

Πρόεδρος
Κύριε Marset, γνωρίζετε ότι αυτός που έχει αυτή την αρμοδιότητα στην Κοινότητα δεν είναι το Κοινοβούλιο ούτε ο Πρόεδρός του αλλά η Επιτροπή, που πρέπει να μεριμνά για την εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου. Το πολύ πολύ, η Επιτροπή Αναφορών αυτού του Κοινοβουλίου θα πρέπει να είναι αρμόδια για να επιληφθεί του θέματος και να παρακινήσει το ζήλο της Επιτροπής.

Elliot
Κύριε Πρόεδρε, πρέπει να επανέλθω στις δυσχέρειες που αντιμετωπίζουν τα Μέλη για να προσέλθουν στο Στρασβούργο για την ολομέλεια. Σήμερα το πρωί, για κάποιον ακατανόητο λόγο, για την πτήση της Air Inter από το Χήθροου στο Στρασβούργο διατέθηκε ένα εντελώς ανεπαρκές αεροσκάφος που δεν μπορούσε να πάρει πάνω από τα δύο τρίτα των ατόμων που είχαν κλείσει θέση. Ως αποτέλεσμα δημιουργήθηκαν τρομερά προβλήματα και ένα ή δύο Μέλη του Κοινοβουλίου δεν μπόρεσαν να εξασφαλίσουν θέση. Το γεγονός αυτό είναι εντελώς απαράδεκτο. Όποιοι κι' αν ήσαν οι λόγοι δεν θα έπρεπε να γίνει αυτό το λάθος. Το προσωπικό εδάφους στο Χήθροου ζήτησε συγγνώμη αλλά είναι προφανές ότι κάποιος δεν συνειδητοποίησε τη σημασία να υπάρξει κατάλληλο αεροπλάνο για να πάρει όλα τα Μέλη και τους άλλους στο Στρασβούργο.
Θα ήθελα να σας ζητήσω, κύριε Πρόεδρε, εάν μπορούμε να κάνουμε κάτι. Ίσως να μην είναι πράγματι αναγκαίο αλλά δεδομένης της ανεπάρκειας ορισμένων από τις αεροπορικές εταιρείες ίσως να αποδειχθεί χρήσιμο. Θα μπορούσε άραγε το Κοινοβούλιο να υπενθυμίσει στις αεροπορικές εταιρείες ότι οι πτήσεις του πρωινού της Δευτέρας για τη συνεδρίαση του Στρασβούργου θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να παίρνουν ένα μεγάλο αριθμό Μελών του Κοινοβουλίου όχι μόνο από το Χήθροου αλλά και από άλλα μέρη; Κάτι τέτοιο θα διασφάλιζε ότι οι εταιρείες δεν θα το ξεχνούσαν και δεν θα έβαζαν ανεπαρκή αεροπλάνα που δεν μπορούν να τους πάρουν όλους.
Παρόμοια προβλήματα είχαμε και στο παρελθόν αλλά μέσω πιέσεων κατορθώσαμε να τα αμβλύνουμε. Θυμούμαι κάποια φορά που επιστρέψαμε στο Χήθροου μέσω Δουβλίνου. Το Δουβλίνο είναι βέβαια πολύ όμορφο αλλά δεν βρίσκεται στον σωστό δρόμο για την επιστροφή.

Πρόεδρος
Κύριε Elliot, ο κύριος Γενικός Γραμματέας θα το υπενθυμίσει στην αεροπορική εταιρεία, πέρα από το γεγονός ότι, κάθε φορά που συναντιέμαι με τις γαλλικές αρχές, εγώ προσωπικά τους υπενθυμίζω τις δυσκολίες της μετακίνησης μέχρι εδώ.

Plooij-Van Gorsel
Πρόεδρε, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Σώμα, γνωστοποίησε ότι έχει προκηρυχθεί διαγωνισμός για την υποβολή προσφορών για την προμήθεια επίπλων στα κυλικεία και το εστιατόριο του κτιρίου Leopold στις Βρυξέλλες. Η προκήρυξη του διαγωνισμού γνωστοποιήθηκε στις Κάτω Χώρες από μία μεγάλη εφημερίδα. Μία ολλανδική επιχείρηση γνωστοποίησε στο γραφείο του Λουξεμβούργου ότι θα ήθελε πάρα πολύ να συμμετάσχει στο διαγωνισμό και παρακάλεσε να της αποσταλούν τα σχετικά έγγραφα. Για το λόγο αυτό στάλθηκε ένα φαξ στις 11 Απριλίου στο οποίο όμως δεν δόθηκε απάντηση. Στις 16 Απριλίου στάλθηκε ακόμη ένα φαξ το οποίο έμεινε επίσης αναπάντητο. Τελικά, κατέφθασε μία επιστολή στα γαλλικά. Στη συνέχεια, η επιχείρηση τηλεφώνησε στο γραφείο για να πληροφορηθεί κατά πόσο η επιστολή αυτή και τα σχετικά έγγραφα ήταν διαθέσιμα στα αγγλικά. Η συνομιλία με το γραφείο του Λουξεμβούργου πραγματοποιήθηκε αποκλειστικά στη γαλλική γλώσσα, παρόλο που υπήρχε ένας Ολλανδός στο γραφείο, ο οποίος δεν ήθελε να έλθει στο τηλέφωνο. Το αποτέλεσμα ήταν να υποχρεωθεί η επιχείρηση να κινηθεί με βάση τα γαλλικά έγγραφα τα οποία μεταφράζονται αυτή τη στιγμή από ένα γραφείο. Δυστυχώς όμως, τα αντίγραφα είναι τόσο κακής ποιότητας ώστε οι μεταφραστές να μην μπορούν να τα διαβάσουν. Το αποτέλεσμα είναι να μην μπορεί η επιχείρηση αυτή να υποβάλει προσφορά. Διερωτώμαι, Πρόεδρε, εάν έχουμε να κάνουμε με δημόσια προκήρυξη διαγωνισμού, ή εάν η επιλογή έχει γίνει ήδη εκ των προτέρων και η προκήρυξη έχει απλώς ως σκοπό να τηρηθούν τα προσχήματα. Αποτελεί η περίπτωση αυτή παράδειγμα διαφανούς διαγωνισμού ο οποίος προσφέρει ίσες ευκαιρίες στις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις; Πιστεύω ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι το όργανο που πρέπει να δώσει το καλό παράδειγμα. Πώς είναι δυνατόν, Πρόεδρε, να μας παίρνουν στα σοβαρά οι πολίτες εάν εμείς δεν παίρνουμε στα σοβαρά αυτούς και τις επιχειρήσεις;
Στις 20 Μαΐου οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να πραγματοποιήσουν μία visite des lieux . Η γλώσσα που θα χρησιμοποιηθεί κατά την περιήγηση θα είναι μόνο τα γαλλικά ή μήπως και κάποια άλλη; Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, η κινητήριος δύναμη της απασχόλησης στην Ευρωπαϊκή Ένωση, παραπονούνται ότι οι ευρωπαϊκές διαδικασίες προκήρυξης διαγωνισμών δεν είναι αποτελεσματικές.

Πρόεδρος
Κυρία Plooij-van Gorsel, αυτά τα ερωτήματα απευθύνονται γραπτώς προς το Προεδρείο και λαμβάνουν ακριβή απάντηση. Εγώ δεν μπορώ να δώσω αυτή την απάντηση τώρα στα γρήγορα. Οι υπηρεσίες θα τη μελετήσουν και θα σας δώσουν σύντομα μία ολοκληρωμένη απάντηση.

Eisma
Επειδή ο Γενικός Γραμματέας μας αναφέρεται στις διασυνδέσεις με το Στρασβούργο, θα ήθελα να διατυπώσω για άλλη μία φορά ένα παράπονο σχετικά με τη σιδηροδρομική διασύνδεση Βρυξελλών-Στρασβούργου. Φυσιολογικά, στο συρμό περιλαμβάνεται ένα πάρα πολύ καλό εστιατόριο. Για το λόγο αυτό είναι ευχάριστο να έρχεται κανείς με το τραίνο. Ωστόσο, για άλλη μία φορά δεν έχουν υπάρξει ειδικές προβλέψεις για τα μέλη. Θα μπορούσατε να ζητήσετε από τους βελγικούς σιδηρόδρομους να πάψουν να παρεμποδίζουν τις δημόσιες συγκοινωνίες περιορίζοντας διαρκώς τις υπηρεσίες που προσφέρονται; Από την αντίδραση των συναδέλφων μου αντιλαμβάνομαι ότι τα περισσότερα μέλη του Σώματος συμφωνούν να απευθυνθεί έκκληση στους βελγικούς σιδηροδρόμους να διατηρήσουν το επίπεδο υπηρεσιών που προσφέρουν.

Πρόεδρος
Πολύ καλά. Θα το σημειώσουμε, κύριε Eisma .

Διάταξη των εργασιών
Πρόεδρος
Προχωράμε στον καθορισμό της διάταξης των εργασιών.
Το οριστικό σχέδιο της καθορισθείσας ημερήσιας διάταξης έχει διανεμηθεί, σύμφωνα με το άρθρο 95 του Κανονισμού, από τη Διάσκεψη των Προέδρων, και έχουν προταθεί ή ενσωματωθεί σε αυτό οι ακόλουθες τροποποιήσεις:
Συνεδριάσεις από τις 12 έως τις 16 Μαίου στο Στρασβούργο
Δευτέρα:

Πρόεδρος
Η Ομάδα ΡΡΕ ζητάει την αναπομπή στην επιτροπή της έκθεσης του κ. Brendan Patrick Donnelly - εξ ονόματος της Επιτροπής Κανονισμού - σχετικά με την τροποποίηση του άρθρου 116 του Κανονισμού για την ψηφοφορία κατά τμήματα (Α4-089/97).
Το λόγο έχει η κ. Oomen-Ruijten για να παρουσιάσει την αίτηση αναπομπής στην επιτροπή της έκθεσης αυτής.

Oomen-Ruijten
Πρόεδρε, η πολιτική ομάδα του ΕΛΚ συμφωνεί απολύτως με την τροποποίηση του κανονισμού. Αυτό σημαίνει ότι μπορούμε να περιορίσουμε το χρόνο ψηφοφορίας εάν δεν ψηφίσουμε ανά τμήμα. Συμφωνούμε με το στόχο αυτό. Ωστόσο, η συντριπτική πλειοψηφία των μελών της πολιτικής μου ομάδας είναι της γνώμης ότι, εάν εγκρίνουμε την έκθεση κατ'αυτό τον τρόπο, θα αυξηθεί ακόμη περισσότερο ο αριθμός των τροπολογιών, έτσι ώστε να μην μπορέσουμε να επιτύχουμε το στόχο μας. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο θα θέλαμε να καλέσουμε διά του προσώπου σας το Σώμα να αναπέμψει την έκθεση του κ. Donnelly στην Επιτροπή Κανονισμού, προκειμένου να κριθεί κατά πόσον, ενόψει του μεγάλου αριθμού τροπολογιών που πρόκειται κατά τη γνώμη μας να κατατεθούν αργότερα, θα ήταν προτιμότερο να μην επιτραπεί η ψηφοφορία ανά τμήμα.

Fayot
Κύριε Πρόεδρε, έχω υπόψη μου το αίτημα του PPE περί αναπομπής της έκθεσης Donnely στην επιτροπή. Εξ όσων γνωρίζω, η σοσιαλιστική ομάδα δεν είναι αντίθετη στην αναπομπή αυτή, θα ήθελα ωστόσο να ρωτήσω κάτι το PPE: θα μπορούσαμε άραγε πρώτα να συζητήσουμε και έπειτα να αναπέμψουμε την έκθεση στην επιτροπή; Έτσι, θα δοθεί η δυνατότητα στο Σώμα να δώσει κατευθύνσεις και να διατυπώσει τη γνώμη του. Η έκθεση Donnelly είναι μία έκθεση που δεν αποτέλεσε αντικείμενο κατάθεσης τροπολογιών εκ μέρους των βουλευτών. Η πρότασή μου, λοιπόν, είναι να γίνει η συζήτηση τώρα και στη συνέχεια, με τη συμφωνία των συναδέλφων, να αναπέμψουμε την έκθεση στην επιτροπή, προ της διεξαγωγής της ψηφοφορίας.

Oomen-Ruijten
Πρόεδρε, πιστεύω ότι θα ήταν σκόπιμο να γίνει αποδεκτή η πρόταση του προέδρου της Επιτροπής Κανονισμού και να αποσύρουμε το αίτημά μας. Ωστόσο, κρίνω ότι θα ήταν επίσης σκόπιμο να συμφωνήσουμε ότι θα αναπέμψουμε για άλλη μία φορά την έκθεση πριν από την ψηφοφορία, προκειμένου να εξετασθούν οι επιπτώσεις.

Πρόεδρος
Υπενθυμίζω στην Ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος ότι θα πρέπει να υποβάλει εκ νέου την αίτηση, όταν θα έχει διεξαχθεί η συζήτηση, για να μπορέσει να εγκριθεί.
Τρίτη:

Πρόεδρος
Η Ομάδα ΡΡΕ ζητάει την αναπομπή στην επιτροπή της έκθεσης της κ. Mosiek-Urbahn - εξ ονόματος της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων και Δικαιωμάτων των Πολιτών - σχετικά με την πρόσθετη επίβλεψη των ασφαλιστικών εταιρειών που αποτελούν μέρος ενός ασφαλιστικού ομίλου. (Α4-0157/97).
Το λόγο έχει η κ. Msoeik-Urbahn για να παρουσιάσει την αίτηση αναπομπής στην επιτροπή της έκθεσης αυτής.

Mosiek-Urbahn
Kύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να τονίσω και πάλι την ιδιαίτερη αξία της παρούσας αίτησης της ομάδας μου. Kατά την ψηφοφορία στην Eπιτροπή Nομικών Θεμάτων, έτυχε συμπαράστασης σε πάρα πολλά σημεία. Ωστόσο, στην τελική ψηφοφορία, απέτυχε να συγκεντρώσει πλειοψηφία. Στη συγκεκριμένη έκθεση, έχουμε να κάνουμε με ένα πολύπλοκο τεχνικό θέμα. Aπό το ότι, κατά τις προκαταρκτικές εργασίες της έκθεσης, δεν κατατέθηκαν τροπολογίες, μπορούμε να αντιληφθούμε ότι οι διάφορες πολιτικές ομάδες συμφωνούν ήδη, κι ότι το καλύτερο και το καταλληλότερο είναι να παραπέμψουμε και πάλι την έκθεση στην αρμόδια επιτροπή. Γι' αυτό και παρακαλώ το Σώμα να συναινέσει στην αίτηση αυτή.
(To Σώμα εγκρίνει την αναπομπή στην επιτροπή)
Τετάρτη:

Πρόεδρος
Η Ομάδα των Πρασίνων ζητάει την απόσυρση της έκθεσης του κ. Titley - εξ ονόματος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων, Ασφάλειας και Αμυντικής Πολιτικής - σχετικά με τα προβλήματα της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας: προτάσεις δράσεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο (Α4-0076/97).
Το λόγο έχει ο κ. Telkδmper για να παρουσιάσει την αίτηση απόσυρσης της έκθεσης αυτής.

Telkδmper
Kατά τη γνώμη μου, θα πρέπει σήμερα να συζητήσουμε, εν συντομία, για την έκθεση Titley. Kατ' αρχήν, θα ήθελα να συγχαρώ τον κ. Titley και το Eργατικό Kόμμα, που πέτυχαν την αλλαγή εξουσίας στη Mεγάλη Bρετανία. Tα θερμά μου συγχαρητήρια για την επιτυχία αυτή. Aυτό όμως που επιχειρεί ο κ. Titley με την έκθεση αυτή, είναι μια Hauruck-διαδικασία. Mε την έκθεση γίνεται μια ποιοτική αλλαγή της εξωτερικής πολιτικής της EE. Για την αλλαγή αυτή, δεν μπορέσαμε να συζητήσουμε αρκετά στις πολιτικές ομάδες, σε ορισμένες πολιτικές ομάδες, εν πάση περιπτώσει. Kυρίως, όμως, δεν μπορέσαμε να συζητήσουμε αρκετά στην αρμόδια επιτροπή.
Mε 31 ψήφους υπέρ και 30 κατά, ψηφίσαμε υπέρ της έκθεσης στην αρμόδια επιτροπή, όπου κάποιος συνάδελφος μού είπε ότι δε γνώριζε τι ψήφιζε, αλλιώς, εκ των υστέρων, θα ψήφιζε διαφορετικά. Tίθεται το ερώτημα, κατά πόσον θέλουμε να ψηφίσουμε τώρα για την έκθεση, ενόψει των 240 τροπολογιών που έχουν κατατεθεί. H έκθεση δεν παρουσιάζει ισορροπία και οι θέσεις δεν είναι σαφείς. Aπό τη Σοσιαλιστική Oμάδα γνωρίζω - αν είμαι καλά πληροφορημένος - ότι αύριο το βράδυ θα συζητηθούν οι τροπολογίες. Στην ομάδα μας δεν έχουμε συμφωνήσει ακόμη, όπως άλλωστε και στην αρμόδια επιτροπή.
Mε τη Συνθήκη του Mάαστριχτ, η κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφαλείας βρίσκεται στην ημερήσια διάταξη. O κ. Henderson, ως εκπρόσωπος της Bρετανίας, λέει τώρα τελείως άλλα πράγματα απ' αυτά που έλεγε ο βρετανός εκπρόσωπος τον περασμένο μήνα. Θα πρέπει να αναβάλουμε την έκθεση, για ένα ή δύο μήνες, μέχρις ότου έχουμε τα αποτελέσματα της Συνθήκης του Mάαστριχτ II και διαμορφώσουμε, μετά, ως Kοινοβούλιο, τη δική μας τεκμηριωμένη θέση, για τον τομέα των θεμάτων αυτών, την οποία θα έχουμε συζητήσει πλήρως. Για το λόγο αυτό καταθέσαμε την παρούσα αίτηση.
(Xειροκροτήματα)

Πρόεδρος
Το λόγο έχει ο κ. Titley για μία παρέμβαση κατά της αίτησης.

Titley
Κύριε Πρόεδρε, δεν είμαι βέβαιος σε ποια έκθεση αναφέρεται ο κ. Telkδmper. Υπάρχουν μόνο 36 τροπολογίες στην έκθεσή μου οι περισσότερες των οποίων έχουν κατατεθεί από την Ομάδα των Πρασίνων.
Δεύτερον, η έκθεσή μου δεν ασχολείται με τη δομή της εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας - αυτό αφήνεται στην έκθεση του κ. Tindemans, την οποία θα συζητήσουμε.
Τρίτον, το ζήτημα αυτό θα συζητείτο τον Απρίλιο αλλά μεταφέρθηκε στον Μάϊο ούτως ώστε οι ομάδες να έχουν στη διάθεσή τους επαρκή χρόνο για να καθορίσουν τις θέσεις τους. Έτσι, όλα τα θέματα στα οποία αναφέρθηκε ο κ. Telkδmper έχουν ήδη αντιμετωπιστεί. Η έκθεση καθυστέρησε για να αντιμετωπιστούν τα ανωτέρω. Δεν υπάρχουν πολλές τροπολογίες και επομένως δεν βλέπω κανένα λόγο για περαιτέρω καθυστερήσεις.
(Το Σώμα απορρίπτει την αίτηση αναβολής)

Πρόεδρος
Η Ομάδα των Πρασίνων ζητάει να συμπεριληφθούν στην ημερήσια διάταξη οι δηλώσεις του Συμβουλίου και της Επιτροπής σχετικά με τις προόδους των εργασιών της Διακυβερνητικής Διάσκεψης.
Υπενθυμίζω στο Σώμα ότι το Συμβούλιο είχε ζητήσει να μη συμπεριληφθεί το θέμα και αυτό συμφωνήθηκε ομόφωνα στη Διάσκεψη των Προέδρων, εφόσον, με βάση τη σημερινή κατάσταση της Διάσκεψης, θα ήταν δύσκολο να παρασχεθεί κατάλληλη ενημέρωση επί της ουσίας, γεγονός το οποίο δεν στερεί ασφαλώς από την Ομάδα των Πρασίνων το δικαίωμα να θέσει εκ νέου το ζήτημα.
Το λόγο έχει η κ. Aelvoet για να παρουσιάσει αυτή την αίτηση εγγραφής.

Aelvoet
Πρόεδρε, είναι όντως αλήθεια ότι το Συμβούλιο είχε αρχικά ζητήσει να διεξαχθεί αυτή την εβδομάδα συζήτηση με αντικείμενο την πρόοδο των εργασιών της Διακυβερνητικής Διάσκεψης. Γνωρίζουμε όλοι στο ημικύκλιο ότι οι προτάσεις τόσο της ιρλανδικής, όσο και της ολλανδικής Προεδρίας, στο βαθμό που έχουν ήδη καταστεί γνωστές, απέχουν πολύ από τα ελάχιστα πρότυπα που είχαν οριστεί από την πλειοψηφία των μελών του Κοινοβουλίου πριν από μερικούς μήνες. Συνεπώς, θεωρώ απαραίτητο να καταστήσω σαφές στο Κοινοβούλιο τι πρόκειται να συμβεί. Την περασμένη εβδομάδα, κατά την εξέταση του θέματος στη Διάσκεψη των Προέδρων, ελέχθη ότι το θέμα είναι ότι το Συμβούλιο κρίνει ότι η στιγμή δεν είναι κατάλληλη για να διεξαχθεί συζήτηση, για να εκδοθεί δήλωση του Συμβουλίου, λόγω των εκλογών στη Γαλλία. Γνωρίζουμε ότι οι εκλογές στη Γαλλία θα επικεντρωθούν σε ευρωπαϊκά θέματα, πράγμα που καθιστά αμφίβολο κατά πόσο η διεξαγωγή μίας συζήτησης στο Κοινοβούλιο, στα πλαίσια της οποίας θα εξετασθεί η εξέλιξη των πραγμάτων και θα διαπιστωθεί ποια σημεία πρέπει οπωσδήποτε να βελτιωθούν, θα επηρέαζε αρνητικά την εκλογική διαδικασία στη Γαλλία. Κατ'αυτό τον τρόπο τα πράγματα αντιστρέφονται. Είναι ανήκουστο να μην συζητά το Κοινοβούλιο ένα θέμα, εφόσον αυτό είναι απαραίτητο, και η αναβολή της συζήτησης έως τον Ιούνιο συνεπάγεται μεγάλη καθυστέρηση. Συνεπώς, επιμένουμε ότι πρέπει να διεξαχθεί αμέσως συζήτηση σχετικά με την εξέλιξη των πραγμάτων.

Martens
Κύριε Πρόεδρε, όπως παρατηρήθηκε, πιστεύω ότι υπήρξε ομοφωνία στη Διάσκεψη των Προέδρων ότι το σημείο αυτό δεν πρέπει να εξετασθεί αυτή την εβδομάδα, αλλά στην ολομέλεια των Βρυξελλών μετά το έκτακτο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 23ης Μαΐου. Αν δεν απατώμαι, μετά τη διεξαγωγή της ευρωπαϊκής Συνόδου Κορυφής, το Συμβούλιο προτίθεται να εκδώσει δήλωση στις 29 Μαΐου, πράγμα που σημαίνει ότι θα μπορέσουμε πιο εύκολα να συζητήσουμε τότε παρά τώρα. Στην περίπτωση αυτή θα μπορέσουμε να συζητήσουμε γνωρίζοντας τα όσα έχουν διαμειφθεί στο έκτακτο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Η Διάσκεψη των Προέδρων έκρινε ότι, από πολιτική άποψη, θα είχε πολύ περισσότερο νόημα και θα ήταν πολύ πιο ενδεδειγμένο και σκόπιμο να διεξαχθεί η συζήτηση στις 29 Μαΐου στις Βρυξέλλες.
(Το Σώμα απορρίπτει την αίτηση εγγραφής)
(Πέμπτη και Παρασκευή) (χωρίς τροποποιήσεις)
(Συνεδριάσεις της 28ης και 29ης Μαίου στις Βρυξέλλες)
(χωρίς τροποποιήσεις)

Νομική προστασία των κρυπτογραφημένων υπηρεσιών
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (Α4-0119/97) του κ. Αναστασόπουλου, εξ ονόματος της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων και Δικαιωμάτων των Πολιτών, σχετικά με την Πράσινη Βίβλο της Επιτροπής για τη νομική προστασία των κρυπτογραφημένων υπηρεσιών στην εσωτερική αγορά (διαβούλευση για την αναγκαιότητα ανάληψης κοινοτικής πρωτοβουλίας).

Αναστασόπουλος
Κύριε Πρόεδρε, ένα από τα φαινόμενα που χαρακτηρίζουν την εποχή μας, η συνεχής και πιο εντατική χρησιμοποίηση νέων τεχνολογιών, σε συνδυασμό με την αύξηση των διαθεσίμων συχνοτήτων, οδήγησε στην κωδικοποίηση ή κρυπτογράφηση ορισμένων υπηρεσιών, κυρίως νέων ραδιοτηλεοπτικών υπηρεσιών με ψηφιακά προγράμματα. Η πρόσβαση στα προγράμματα αυτά καθίσταται δυνατή μόνον με την κατοχή και χρήση ειδικής συσκευής, του αποκωδικοποιητή, έναντι καταβολής αντιτίμου. Και η καινούργια αυτή μορφή ραδιοτηλεοπτικών υπηρεσιών άρχισε να γνωρίζει μία ιδιαίτερη άνθιση στην Ευρώπη και στον κόσμο ολόκληρο. Μόνον που η ανάπτυξή τους, που εξετάζεται στην νέα Πράσινη Βίβλο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής την οποία συζητούμε σήμερα, τίθεται σε κίνδυνο από μία γνώριμη απειλή, την πειρατεία.
Κοινωνίας των πληροφοριών συνέχεια, θα μπορούσαμε να παρατηρήσουμε. Γιατί η Πράσινη Βίβλος, που ήδη μας απασχολεί, θίγει ένα επί μέρους θέμα της κοινωνίας των πληροφοριών που μας είχε προβληματίσει σε γενικότερη μορφή ως προς το δικαίωμα του δημιουργού και τα συγγενικά δικαιώματα, με τη θαυμάσια έκθεση του συναδέλφου κ. Barzanti τον περασμένο Σεπτέμβριο.
Το πρόβλημα που δημιουργείται είναι πολύπλευρο εφ'όσον θίγει μία σειρά δικαιωμάτων και συμφερόντων που είναι ιδιαίτερα σημαντικά στα πλαίσια της ενιαίας εσωτερικής αγοράς της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. Γιατί παράλληλα με την νέα αυτή και δυναμικά αναπτυσσόμενη αγορά των κωδικοποιημένων και κρυπτογραφημένων προγραμμάτων αναπτύχθηκε χωρίς καθυστέρηση και μία βιομηχανία μη εγκεκριμένων κατασκευαστών συσκευών αποκωδικοποιήσεως.
Η πειρατική αυτή βιομηχανία, που κατασκευάζει και διαθέτει στο εμπόριο συσκευές αποκωδικοποιήσεως σε κατώτερες από τις επίσημες τιμές, έχει προσλάβει μία έκταση που συνιστά πραγματική απειλή. Οι υπολογισμοί για τον κύκλο των παράνομων δραστηριοτήτων της είναι φυσικά δύσκολοι. Αλλά δεν είναι ίσως υπερβολικό να υποτεθεί ότι οι παράνομες συσκευές αντιπροσωπεύουν 5 % έως 20 % του συνόλου και περισσότερα από 200 εκατομμύρια ECU σε απώλεια εσόδων για τις κρυπτογραφημένες υπηρεσίες. Αρκεί να σημειωθεί, κύριε Πρόεδρε, ότι μέσα σε τέσσερις μόνον μήνες, από τον Σεπτέμβριο του 1996 μέχρι τις αρχές του 1997, υπήρξαν μέσω του περίφημου Internet άνω του ενός εκατομμυρίου διαφημίσεων για πειρατικές συσκευές. Και το πλήγμα είναι ιδιαίτερα βαρύ και για την ευρωπαϊκή κινηματογραφική βιομηχανία, καθώς το 34 % των εσόδων της συνδέεται με αυτή την πηγή.
Η πειρατική αυτή δραστηριότητα εκτιμούμε ότι χρειάζεται να αντιμετωπισθεί αποτελεσματικά. Και για την εύρυθμη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και για την περαιτέρω ανάπτυξη βιομηχανιών με εξειδίκευση σε νέες τεχνολογίες και για την ανάπτυξη νέων τρόπων επικοινωνίας και για την διευκόλυνση εμπορικών στρατηγικών και, κυρίως, για την προστασία των καταναλωτών, για την προστασία των φορέων των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας. Η κατασκευή πιο τελειοποιημένων αποκωδικοποιητών με τεχνικά μέσα αυξημένης προστασίας, που να δυσκολεύουν την πειρατία, και δαπανηρή αποδεικνύεται, ώστε να πλήττει τους καταναλωτές, και ατελέσφορη. Γιατί η πειρατεία και ταχύτατα αναπροσαρμόζεται και πάντοτε κατορθώνει, με ακόμη πιο προηγμένες τεχνικές, να εξουδετερώνει κάθε σύστημα προστασίας. Απομένει συνεπώς μία κοινοτική αντιμετώπιση του προβλήματος, που έχει προσλάβει επείγοντα μάλιστα χαρακτήρα καθώς η πειρατεία ανθεί.
Οι νομοθεσίες των κρατών μελών, που άλλοτε καλύπτουν το ζήτημα με ειδικές διατάξεις και άλλοτε με παραπομπή στους γενικούς κανόνες περί αθεμίτου ανταγωνισμού κλπ., με δύο ειδών προσεγγίσεις, την προστασία της κρυπτογραφημένης υπηρεσίας και την απαγόρευση των λεγομένων προπαρασκευαστικών ενεργειών, διαφέρουν τόσο πολύ μεταξύ τους ώστε η επικουρικότητα να μην μπορεί στην περίπτωση αυτή να προβληθεί. Γι'αυτό άλλωστε και οι κυβερνήσεις των 13 από τα 15 κράτη μέλη έχουν δεχθεί κατ'αρχήν την θέσπιση εναρμονισμένων κοινών κανόνων. Δεν πιστεύω ότι είχαν άλλωστε επιλογή, εφ'όσον ως προς τις διεθνείς ρυθμίσεις, οι μεν συστάσεις του Συμβουλίου της Ευρώπης δεν έχουν δεσμευτικό χαρακτήρα, οι δε εργασίες στα πλαίσια του Παγκόσμιου Οργανισμού Πνευματικής Ιδιοκτησίας μπορεί να καταλήγουν, όπως τον περασμένο Δεκέμβριο, σε κάποια αποτελέσματα, αλλά τα αποτελέσματα αυτά δεν μετουσιώνονται σε νομοθετικές λύσεις παρά κατά τρόπο ιδιαίτερα βραδύ και αλυσιτελή λόγω των πολλών επιφυλάξεων που διατυπώνονται από τις κυβερνήσεις.
Αλλά και η κοινοτική λύση δεν θα είναι ούτε απλή ούτε εύκολη, για δύο κυρίως λόγους: Πρώτον, θα χρειασθεί εκ των πραγμάτων, οποιαδήποτε και εάν είναι η ρύθμιση που θα προταθεί, να υπεισέλθει στον δύσβατο χώρο της ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων και των υπηρεσιών, όπως αυτή θεσπίζεται από το πρωτογενές και το παράγωγο δίκαιο και όπως κατοχυρώνεται από την νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου. Υπάρχει φόβος οι λύσεις που θα προταθούν να θίξουν ίσως ήδη κατοχυρωμένα δικαιώματα. Θα απαιτηθεί επομένως σύνεση και προσοχή. Δεύτερον, χρειάζεται επίσης, για να είναι αποτελεσματικές, οι λύσεις αυτές να αναφερθούν και στο θέμα των κυρώσεων. Και εδώ βέβαια θα τεθεί το ζήτημα, αν και όχι για πρώτη φορά, το εάν και σε ποιό βαθμό θα γίνει δεκτή από τα κράτη μέλη η παρείσφρηση σε κοινοτικό νομοθετικό κείμενο κανόνων ποινικού και δικονομικού δικαίου, για τους οποίους η Ευρωπαϊκή 'Ενωση δεν έχει την αρμοδιότητα.
Για τους λόγους αυτούς, την συνάρτηση δηλαδή της ανάγκης για ρύθμιση, αλλά και του πολύπλοκου χαρακτήρα που θα έχουν κατά πάσα πιθανότητα οι αναζητούμενες λύσεις, ο εισηγητής σας προτείνει ως πλέον πρόσφορο μέσον την οδηγία, στα πλαίσια της οποίας θα επιτευχθεί μάλλον καλύτερα και συντομότερα η ζητούμενη σύγκλιση των διϊσταμένων εθνικών νομοθεσιών. Σχέδιο κανονισμού θα ήταν ίσως ακόμη καλύτερο, αλλά υπήρχε ο κίνδυνος να τελματωθεί λόγω των αντιδράσεων. Το έργο της στοιχειοθετήσεως αυτής της οδηγίας θα είναι οπωσδήποτε δυσχερέστατο, αλλά με την συνεργασία της Επιτροπής, του Κοινοβουλίου και των κρατών μελών είναι δυνατόν σε αίσιο να φθάσει πέρας. Η Νομική Επιτροπή, που μου έκανε την τιμή ομόφωνα να εγκρίνει την έκθεση που ήδη σας παρουσιάζω, καλεί την Επιτροπή ταχύτατα να προχωρήσει προς την κατεύθυνση αυτή. Η πειρατεία επιβάλλεται να αντιμετωπισθεί αποτελεσματικά και χωρίς αναβολή.

Hautala
Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε, είναι βέβαιο ότι όσο περισσότερες υπηρεσίες έναντι πληρωμής προσφέρει η κοινωνία της πληροφορίας σε ένα επιλεγμένο κοινό, τόσο θα αυξάνεται η πειρατική δραστηριότητα. Η Επιτροπή Οικονομικής, Νομισματικής και Βιομηχανικής Πολιτικής συμφωνεί απόλυτα με την άποψη του εισηγητή της έκθεσης ότι πρέπει, οπωσδήποτε, να γίνουν ορισμένες ρυθμίσεις. Οι τεχνικές, βεβαίως, λύσεις αναμένεται να περιορίσουν κάπως την πειρατική δραστηριότητα, αλλά υποψιάζομαι ότι τελικά θα βρεθούμε σε έναν αγώνα δρόμου στον οποίο θα προπορεύονται συνεχώς οι πειρατές.
Πρότεινα στην Επιτροπή Οικονομικής Πολιτικής να εξετάσει το ενδεχόμενο της εκπόνησης όχι απλώς μίας οδηγίας αλλά ενός κανονισμού διότι μόνο αυτός θα αποτελέσει αδιαμφισβήτητα έναν αποτελεσματικό τρόπο για την οριστική ρύθμιση του θέματος. Συμφωνώ, βεβαίως, και με τον εισηγητή όταν διαπιστώνει ότι η σκέψη αυτή είναι ιδιαιτέρως προκλητική. Δεν είναι καθόλου εύκολο να πεισθούν τα κράτη μέλη για την αναγκαιότητα ενός τέτοιου κανονισμού. Γι' αυτό και πιστεύω ότι υπό τις παρούσες συνθήκες η εκπόνηση μιας οδηγίας η οποία θα ρυθμίζει, έστω και προσωρινά, κάποιο ελάχιστον επίπεδο προστασίας, είναι ενδεδειγμένη.
Προκειμένου, όμως, να βρεθεί κάποια ικανοποιητική λύση, πρέπει πρώτα να εξετάσουμε το ιδιαίτερα πολύπλοκο θέμα των αποζημιώσεων και των προστίμων τα οποία επιβάλλονται σε αυτούς που χρησιμοποιούν παράνομα αποκωδικοποιητές. Κανονικά θα έπρεπε να αναθεωρηθούν ορισμένες διατάξεις του ποινικού δικαίου. Αλλά δεδομένου ότι τα κράτη μέλη δεν είναι ιδιαιτέρως πρόθυμα να προσαρμόσουν το ποινικό τους δίκαιο σύμφωνα με τις κοινοτικές απαιτήσεις θα μπορούσε να εξετασθεί το ενδεχόμενο της καταβολής αποζημιώσεων βάσει διατάξεων του αστικού δικαίου.
Προτού, όμως, προχωρήσουμε στην εξέταση των ρυθμίσεων, πρέπει, οπωσδήποτε να απαντήσουμε στις ερωτήσεις που αναμένεται να μας υποβάλει εντός ολίγου η Επιτροπή Περιβάλλοντος. Η εν λόγω επιτροπή επιθυμεί, ως γνωστόν, να πληροφορηθεί γιατί η αποτροπή της χρήσης των κρυπτογραφημένων υπηρεσιών αναμένεται να οδηγήσει, π.χ., σε συγκέντρωση. Εδώ πρόκειται ουσιαστικά για τη «βιομηχανία της γνώσης». Ως εκ τούτου, το πρόβλημα θεωρείται ιδιαίτερα σοβαρό. Πιστεύω ότι η Επιτροπή δεν έχει απαντήσει ικανοποιητικά στις ερωτήσεις που της έχουν υποβληθεί.

Medina Ortega
Κύριε Πρόεδρε, η έκθεση του κ. Αναστασόπουλου εγκρίθηκε ομόφωνα στην Επιτροπή Νομικών Θεμάτων. Είναι μία πρώτη έκθεση εφόσον, σε τελική ανάλυση, αναφέρεται σε μία διαβούλευση σχετικά με την Πράσινη Βίβλο της Επιτροπής για τη νομική προστασία των κρυπτογραφημένων υπηρεσιών στην εσωτερική αγορά και εντάσσεται στη διαμόρφωση μίας ολόκληρης νομικής τάξης που εκπόνησε η Ευρωπαϊκή Κοινότητα σε θέματα προστασίας των τηλεπικοινωνιών και των μέσων επικοινωνίας γενικότερα.
Πιστεύω ότι βρισκόμαστε ενώπιον ενός νέου δικαιώματος. Είναι ένα νέο δικαίωμα στο οποίο η Ευρωπαϊκή Κοινότητα διαδραματίζει αυτή τη στιγμή πρωτοποριακό ρόλο. Πρέπει να συγχαρώ την Επιτροπή για την εργασία σκαπανέα που διεκπεραιώνει στο πεδίο αυτό και η Επιτροπή θα έχει εκτιμήσει πόσο συνεργάζεται μαζί της το Κοινοβούλιο σε κάθε ένα από αυτά τα στάδια.
Τη στιγμή αυτή βρισκόμαστε σε ένα στάδιο στο οποίο πρέπει να δοθεί νομική προστασία σε αυτού του είδους τις καταστάσεις. Το πρόβλημα το οποίο αντιμετωπίζουμε είναι ότι η νομική προστασία, και ιδίως η νομικοποινική προστασία, αποτελεί εθνική δικαιοδοσία. Καθώς αποτελεί εθνική δικαιοδοσία, εάν επιλεγεί η οδός του κοινοτικού κανονισμού, αυτό θα συνεπάγεται την είσοδο της Επιτροπής σε ένα πεδίο στο οποίο μέχρι τώρα έχει ενεργοποιηθεί σε αρκετά περιορισμένο βαθμό. Επομένως, πιστεύω ότι οι συστάσεις του εισηγητή προκειμένου να υιοθετηθεί η οδός της οδηγίας είναι πολύ πιο κατάλληλες.
Πιστεύω ότι είναι σημαντική η διαμόρφωση αυτού του τύπου δικαιώματος - το έκαναν ήδη από κοινού το Κοινοβούλιο, η Επιτροπή και το Συμβούλιο στις κοινοτικές διατάξεις. Για παράδειγμα, η Οδηγία 93/83 σχετικά με την προστασία της πνευματικής ιδιοκτησίας σε θέματα καλωδιακής και δορυφορικής τηλεόρασης σηματοδότησε ήδη ένα στάδιο στο θέμα αυτό - πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι έχουν παρέλθει τέσσερα χρόνια από την έγκριση αυτής της οδηγίας και μέχρι τώρα δεν έχουν εντοπισθεί σοβαρές δυσχέρειες στην εφαρμογή της.
Πρόσφατα, το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, με την αποτελεσματική συνεργασία της Επιτροπής, συμφώνησαν σχετικά με την αναθεώρηση της Οδηγίας για την τηλεόραση χωρίς σύνορα και, ταυτόχρονα, η Οδηγία 95/47 σχετικά με τα πρότυπα μετάδοσης σημάτων εκπομπής βρίσκεται επίσης σε εφαρμογή. Τελικά, πιστεύω ότι όλη αυτή η νομική τάξη είναι μία νέα νομική τάξη· ότι το Κοινοβούλιο υποστηρίζει τις πρωτοβουλίες της Επιτροπής· ότι το Κοινοβούλιο καλεί την Επιτροπή να προχωρήσει προς την κατεύθυνση αυτή και ότι, συγκεκριμένα στο θέμα αυτό, η κατάλληλη οδός είναι η οδός της οδηγίας και όχι η οδός του κανονισμού.

Mosiek-Urbahn
Kύριε Πρόεδρε, προς μεγάλη μας χαρά, έχουμε να κάνουμε εδώ με μια έκθεση υπέρ της οποίας ψήφισε όλη η Eπιτροπή Nομικών Θεμάτων.
O εισηγητής τόνισε, ρητά και κατηγορηματικά, όλα τα θέματα προστασίας των κωδικοποιημένων υπηρεσιών στην εσωτερική αγορά. Θα πρέπει να υπογραμμίσουμε τη διαπίστωση ότι η πειρατεία ανθεί σε όλες τις γνωστές μορφές της. Kατασκευάζονται αποκωδικοποιητές χωρίς έγκριση, διατίθενται στο εμπόριο, αγοράζονται, εγκαθίστανται και κυρίως χρησιμοποιούνται. Eκτός τούτου, προσφέρονται υπηρεσίες που έχουν σχέση με την πειρατεία. Oι υπηρεσίες αυτές διαφημίζονται και γίνεται χρήση τους, για να παρακαμφθούν αποτελεσματικά τα υπάρχοντα συστήματα ασφαλείας. H πειρατεία είναι διακρατικό φαινόμενο και προσβάλλει, παράλληλα, και το δικαίωμα της πνευματικής ιδιοκτησίας. H Πράσινη Bίβλος φροντίζει αποκλειστικά για το επιμέρους θέμα της παράνομης λήψης κωδικοποιημένων υπηρεσιών. H ανάλυση των νομοθεσιών των 15 κρατών μελών, δείχνει πόσο έντονα διαμελισμένος είναι ο νομοθετικός χώρος στην Eυρώπη. Oρισμένες χώρες έχουν ειδικές διατάξεις, ενώ άλλες κάνουν χρήση νομοθετικών ρυθμίσεων που ήδη υπάρχουν σε άλλους κλάδους δικαίου, και σ' άλλες πάλι δεν υπάρχει απολύτως καμιά προστασία. Tο συμπέρασμα είναι προφανές: Xρειαζόμαστε, όπως τόνισε και ο εισηγητής, εναρμόνιση. Tο θέμα είναι: Xρειαζόμαστε μια οδηγία ή χρειαζόμαστε έναν κανονισμό;
O εισηγητής - και η Eπιτροπή Nομικών Θεμάτων συμφωνεί μαζί του - συνηγορεί υπέρ μιας οδηγίας, επειδή αυτή μπορεί να εφαρμοστεί από τα κράτη μέλη με μεγαλύτερη ευελιξία. Bεβαίως, με τη βοήθεια ενός κανονισμού, - κι αυτό το παραδέχεται και ο ίδιος - θα μπορούσε να επιτευχθεί μεγαλύτερη συμφωνία. Σε σχέση με το θέμα αυτό, θα ήθελα να υπενθυμίσω την έκθεση SLIM που ψηφίσθηκε πριν από λίγο καιρό, στην οποία εμείς, ως Kοινοβούλιο εκφράζαμε παράπονα ότι ψηφίζονται πάρα πολλές διατάξεις του αποκαλούμενου soft-law . Kατά συνέπεια, θα έπρεπε κι εδώ να έχει προτεραιότητα ένας κανονισμός. Bεβαίως, είναι πιο ρεαλιστικό - τουλάχιστον, με την επιφύλαξη που αποκτήσαμε από άλλες εμπειρίες, μετά την αξιολόγηση της ανοικτής διαβούλευσης, ενόψει της Πράσινης Bίβλου - να επιδιώξουμε μια οδηγία, σαν πρώτο βήμα.
Tο να σταματήσουμε κάθε προσπάθεια εναρμόνισης, με το επιχείρημα ότι η πειρατεία θα μπορούσε, λόγω της ραγδαίας τεχνολογικής εξέλιξης, πολύ σύντομα να παρακάμψει και πάλι οποιαδήποτε ρύθμιση, θα ισοδυναμούσε με δήλωση αποτυχίας. Aντίθετα, το επιχείρημα αυτό θα πρέπει να αποτελέσει κίνητρο για να επιβάλουμε, όσο το δυνατόν συντομότερα, τη νομοθετική προστασία.

De Clercq
Κύριε Πρόεδρε, θα περιοριστώ σε δύο σημεία. Η καταπολέμηση της πειρατείας και της πειρατικής βιομηχανίας είναι απολύτως απαραίτητη. Δεν πρέπει όμως να περιοριστούμε αποκλειστικά στην προστασία των δικαιωμάτων των φορέων εκμετάλλευσης. Πρέπει επίσης να προστατευθούν τα συμφέροντα των καταναλωτών τα οποία σχετίζονται με το κόστος και την ποιότητα των προσφερομένων υπηρεσιών. Μία καλορυθμισμένη και ελεύθερη αγορά - που είναι ο στόχος μας - πρέπει να ωφελεί τους χρήστες έτσι ώστε ο κάθε πολίτης να μπορεί να έχει πρόσβαση σε πληροφορίες, ακόμη και επί πληρωμή. Το δικαίωμα στην πληροφόρηση δεν μπορεί να αποτελέσει αποκλειστικό προνόμιο μιας ελίτ.
Ένα δεύτερο σημείο το οποίο θα ήθελα να αναφέρω είναι ότι πρέπει να μεριμνήσουμε ώστε η καταπολέμηση της πειρατείας στην Ευρώπη να μην οδηγήσει σε μετάθεση του προβλήματος. Όντως, το πρόβλημα της πειρατείας εμφανίζεται σε παγκόσμιο επίπεδο, πράγμα που σημαίνει ότι οι πρωτοβουλίες που θα αναληφθούν πρέπει να έχουν παγκόσμια διάσταση.
Τέλος, το θέμα αυτό δεν αφορά μόνο τον Παγκόσμιο Οργανισμό Πνευματικής Ιδιοκτησίας, αλλά πρέπει να εξεταστεί και στα πλαίσια των περαιτέρω διαπραγματεύσεων στους κόλπους του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου.

Oreja Aguirre
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι βουλευτές, καταρχή θα ήθελα να ευχαριστήσω τον εισηγητή κ. Αναστασόπουλο για την παρέμβασή του.
'Οπως καλά γνωρίζετε, η Πράσινη Βίβλος παρουσιάσθηκε από την Επιτροπή το Μάρτιο του 1996. Τα αποτελέσματα της διαβούλευσης επιβεβαίωσαν την ανάγκη ενός κοινοτικού νομικού μέσου και η Επιτροπή παρατηρεί με ικανοποίηση ότι το Κοινοβούλιο συμμερίζεται την άποψή της.
Τους μήνες αυτούς, η Πράσινη Βίβλος συζητήθηκε σε βάθος σε τέσερις επιτροπές του Κοινοβουλίου και η ποιότητα των εργασιών αντικατοπτρίζεται στην ευρεία έκθεση που υπέβαλε ο κ. Αναστασόπουλος.
Σχετικά με την κατεύθυνση που πρέπει να δοθεί στην Πράσινη Βίβλο, η Επιτροπή συμμερίζεται την άποψη που εκφράσθηκε στο σχέδιο έκθεσης ότι το καταλληλότερο νομικό μέσο θα ήταν μία οδηγία. Η Επιτροπή ενέκρινε ήδη μία σαφή δέσμευση επί της αρχής μίας νομοθετικής πρότασης στο πρόγραμμα εργασίας για το 1997, που υποβλήθηκε από τον Πρόεδρο Σαντέρ στη σύνοδο ολομελείας του Οκτωβρίου 1996.
Μετά την έγκριση της έκθεσης του Κοινοβουλίου, και λαμβάνοντας υπόψη τα θετικά αποτελέσματα της διαβούλευσης, η Επιτροπή είναι σε θέση να υποβάλει μία πρόταση που θα επιτρέψει την ικανοποίηση των νόμιμων προσδοκιών που προκάλεσε η Πράσινη Βίβλος.
Θα ήθελα τέλος να σας εκφράσω τις ευχαριστίες μου για τη σαφή υποστήριξη που λάβαμε και να επαναλάβω τη δέσμευση της Επιτροπής σχετικά με το θέμα.

Πρόεδρος
Η συζήτηση έληξε.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο στις 12.00.

Εφαρμογή της αρχής της επικουρικότητας
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (Α4-0155/97) της κ. Palacio Vallelersundi, εξ ονόματος της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων και Δικαιωμάτων των Πολιτών, όσον αφορά τις εκθέσεις της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο:
σχετικά με την εφαρμογή της αρχής της επικουρικότητας το 1994 (COM(94)0533 - C4-0215/95), με τίτλο «Βελτίωση της νομοθεσίας», -σχετικά με την εφαρμογή των αρχών της επικουρικότητας και της αναλογικότητας, την απλούστευση και την κωδικοποίηση - 1995 (CSE(95)0580 - C4-0561/95), με τίτλο της «Βελτίωση της νομοθεσίας», -σχετικά με την εφαρμογή των αρχών της επικουρικότητας και της αναλογικότητας, τηn απλούστευση και την κωδικοποίηση - 1996 (CSE(96)0007 - C4-0015/97) και-σχετικά με την ενδιάμεση έκθεση για την εφαρμογή των αρχών της επικουρικότητας και της αναλογικότητας (CSE(96)0002 - C4-0355/96).
Palacio Vallelersundi
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, τα έγγραφα στα οποία αναφέρεται η έκθεση αυτή εντάσσονται, τουλάχιστον τυπικά, στο πλαίσιο της σύστασης που έλαβε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή από τα Ευρωπαϊκά Συμβούλια του Μπέρμιγχαμ και του Εδιμβούργου του 1992, για την εκπόνηση ετησίως μίας έκθεσης με προορισμό το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σχετικά με την εφαρμογή της αρχής της επικουρικότητας.
Στο πλαίσιο αυτό, πρέπει να τονίσουμε καταρχή τη διαφορά μεταξύ της έκθεσης του 1994 και των μεταγενέστερων. Στην έκθεση του 1994 ξεχωρίζει η κλασική μεθοδολογική προσέγγισή της που επιτρέπει την αξιολόγηση της θεμελίωσης των κοινοτικών μέτρων έναντι εκείνων για τα οποία, αντίθετα, η Επιτροπή δεν διαθέτει νομιμοποίηση για την ανάληψή τους, επειδή δεν πληρούνται τα κριτήρια του άρθρου 3 Β.
Επιπλέον, η έκθεση του 1994 υπογραμμίζει ορθά τα προβλήματα στα οποία προσέκρουσε στην πράξη η εφαρμογή της αρχής της επικουρικότητας: ιδιαίτερα, η Επιτροπή αναφέρει πώς η δράση των κρατών μελών σε σχέση με την ανάλυση της επικουρικότητας συχνά αντιστοιχεί σε ζητήματα που έχουν ελάχιστη ή καμία σχέση με το άρθρο 3 Β. Πρέπει επίσης να επισημανθεί η ορθή ανάλυση της δυσκολίας που έγγειται στην έλλειψη μίας σαφούς διαχωριστικής γραμμήας που να διακρίνει τις αποκλειστικές κοινοτικές αρμοδιότητες από τις κοινές αρμοδιότητες.
Ως προς τις άλλες εκθέσεις, τις σχετικές με τα έτη 1995 και 1996, οι αναφορές στην επικουρικότητα, την αναλογικότητα, την απλούστευση και την κωδικοποίηση, υπό τη γενική επικεφαλίδα «Καλύτερη νομοθεσία», αποκαλύπτουν τη διαφορετική εμβέλεια και προοπτική που επιδιώκει η Επιτροπή.
Η εισηγήτρια πρέπει να ομολογήσει ανοιχτά ότι, παρά τη σχολαστική ανάγνωση, δεν ήταν σε θέση να εξάγει ένα σαφές συμπέρασμα σχετικά με την εφαρμογή της αρχής της επικουρικότητας την περίοδο αυτή. Αντίθετα, η συνεχής αναφορά σε διάφορες πρωτοβουλίες (Molitor και SLIM, για να παραθέσω μόνο δύο), η σύγχυση νομικών αρχών και τεχνικών αρχών και η αφθονία ρητορικών δηλώσεων, δημιουργούν παραδόξως την αίσθηση ότι βρισκόμαστε ενώπιον ενός θεσμικού οργάνου που έχει χάσει την πραγματική ορμή του, που βρίσκεται σε αμυντική στάση και που χρησιμοποιεί αυτές τις εκθέσεις σχετικά με την επικουρικότητα όχι για να λογοδοτεί σχετικά με την άσκηση της ευθύνης του αλλά ως ευκαιρία για μία δοκιμή γενικής αιτιολόγησης.
Η έκθεση που υποβάλλεται στην Ολομέλεια, η οποία έλαβε ομόφωνη υποστήριξη από την Επιτροπή Νομικών Θεμάτων και Δικαιωμάτων των Πολιτών, στην οποία ελήφθη επιπλέον ιδιαίτερα υπόψη το θέμα που βρίσκεται υπό συζήτηση στους κόλπους της Διακυβερνητικής Διάσκεψης και, ιδίως, το Πρωτόκολλο που επί του παρόντος υποστηρίζει η ολλανδική Προεδρία, έχει εκπονηθεί γύρω από τις ακόλουθες εκτιμήσεις: πρώτο, η αρχή της επικουρικότητας, στο βαθμό που έχει ως αντικείμενο να εγκρίνονται συγκεκριμένες αποφάσεις όσο το δυνατό πιο κοντά στον πολίτη, έχει αναμφίβολα μία σαφή πολιτική διάσταση. Ωστόσο, η συμπερίληψη της αρχής στις Συνθήκες της παρέχει μία δεσμευτική νομική φύση συνταγματικού χαρακτήρα, ρυθμίζει τον καθορισμό και την εκτέλεση των κοινοτικών δράσεων ανάλογα με τις αρμοδιότητες που παραχωρούνται από τα κράτη μέλη και επομένως δεν επηρεάζει καθόλου την κατανομή αρμοδιοτήτων στους κόλπους των κρατών μελών.
Η Κοινότητα θεμελιώνεται, πράγματι, στη ρητή παραχώρηση αρμοδιοτήτων. Ωστόσο, ανήκει στα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής 'Ενωσης να αναλαμβάνουν όλες τις αναγκαίες δράσεις για να εκπληρώνουν την αποστολή, να υλοποιούν τους στόχους και να εκτελούν τις υποχρεώσεις που τους αναθέτουν οι Συνθήκες. Αυτό είναι το δόγμα του Σώματος από τις εκθέσεις Giscard d'Estaing- και Marin, και σε αυτό επιμένει το ψήφισμα.
Δεύτερο, η αρχή της επικουρικότητας είναι δικέφαλη: η Επιτροπή, όταν προβλέπει μία πρωτοβουλία που υπερβαίνει τις αποκλειστικές αρμοδιότητες της Κοινότητας, πρέπει να αποδεικνύει τη νομιμοποίηση της δράσης της παρουσιάζοντας, ιδίως, την κοινοτική διάσταση του θέματος, την ανάγκη να αναληφθεί η σχετική δράση, καθώς και την υπεραξία με όρους αποτελεσματικότητας που έχει η κοινοτική δράση, σε σχέση με τη δράση των κρατών μελών κατ'ιδίαν. Αυτό είναι αναμφίβολα συμπλήρωμα της αρχής της επικουρικότητας, αλλά πρέπει να επιμείνουμε επίσης στο γεγονός ότι η εφαρμογή της αρχής της επικουρικότητας δεν μπορεί να παρεμποδίζει τη νόμιμη άσκηση, εκ μέρους της Κοινότητας, των κοινών αρμοδιοτήτων που της έχουν παραχωρηθεί από τις Συνθήκες. Ούτε, ακόμη λιγότερο, να τίθενται σε αμφισβήτηση πεδία δραστηριότητας στα οποία η Κοινότητα διαθέτει αποκλειστικές αρμοδιότητες. Με άλλα λόγια: η εφαρμογή σύμφωνα με τις Συνθήκες της αρχής της επικουρικότητας δεν πρέπει να μεταφράζεται σε καμία περίπτωση σε εξασθένιση του κοινοτικού Δικαίου ή σε απογύμνωση του κοινοτικού κεκτημένου.
Με αυτή την έννοια, το ψήφισμα που προτείνουμε τονίζει με ανησυχία ότι, κατά την εξετασθείσα περίοδο (1994-1996), έγινε συχνά επίκληση της επικουρικότητας για να εμποδισθεί η ανάπτυξη πρωτοβουλιών που ελήφθησαν στο πλαίσιο νέων πολιτικών, συγκεκριμένα στους τομείς του πολιτισμού, των οπτικοακουστικών μέσων, της ενέργειας ή της έρευνας, για να μην αναφέρω παρά μόνο μερικούς από αυτούς.
Ο τρίτος άξονας της έκθεσης είναι «λιγότερη δράση για καλύτερη δράση», φράση-φυλακτό της Επιτροπής που συμμεριζόμαστε και επικροτούμε. Ωστόσο, μπροστά σε αυτή τη διακήρυξη, δημιουργεί ανησυχία η αφθονία προπαρασκευαστικών εγγράφων το 1996, για να μην αναφέρω παρά μόνο ένα έτος: δεκατρείς Πράσινες Βίβλοι, δύο Λευκές Βίβλοι, επιπλέον από αναρίθμητες εκθέσεις, ανακοινώσεις και προγράμματα δράσης. Φοβόμαστε μήπως αυτή η επένδυση σε χρόνο και πόρους εκ μέρους της Επιτροπής πραγματοποιείται εις βάρος της δραστηριότητας σε νομοθετικά θέματα, όπου έχει το μονοπώλιο πρωτοβουλίας.
Επίσης, ενισχύεται όπως φαίνεται η τάση της Επιτροπής να υποβάλλει, όταν αποτυγχάνουν πιο φιλόδοξες πρωτοβουλίες και/ή, ως συνέπεια πολιτικών του Συμβουλίου, οδηγίες πλαίσιο και κώδικες συμπεριφοράς. Είναι λοιπόν ευθύνη αυτού του Σώματος να καταγγείλει τον κίνδυνο να δημιουργηθεί έτσι, σε ορισμένες περιπτώσεις, ένα δίκαιο αβέβαιης φύσης, λιγότερο ασφαλές - το ονομαζόμενο «soft law» - και λιγότερο δεσμευτικό που εκφράζεται σε μία απατηλή εναρμόνιση και σε μία τυχαία μεταφορά στις εθνικές νομικές τάξεις.
Τέλος, πρέπει να αναγνωρίσουμε την επιρροή αυτής της κατάστασης, που - ας το πούμε ξεκάθαρα - συνεπάγεται μία αντίθετη με τη Συνθήκη χρησιμοποίηση της αρχής της επικουρικότητας, στην έλλειψη προόδου κατά την περίοδο 1994-1996 σε ουσιώδη πεδία της εσωτερικής αγοράς.
Τέλος, πρέπει να μιλήσουμε για τη σύγχυση των νομικών αρχών με κριτήρια καλής νομοθετικής τεχνικής. Καταγγέλλουμε το γεγονός ότι η Επιτροπή, όπως επισημάνθηκε, θεώρησε σκόπιμο να επεκτείνει τις τελευταίες εκθέσεις της σχετικά με την επικουρικότητα, τις οποίες τιτλοφορεί «Καλύτερη νομοθεσία», σε μέτρα που προβλέπονται στο πλαίσιο της απλούστευσης και της κωδικοποίησης του κοινοτικού δικαίου. Το ψήφισμα που προτείνουμε τονίζει τη σύγχυση που προκαλεί αυτή η απόφαση και επιμένει στην ουσιώδη διαφορά μεταξύ της απλούστευσης και κωδικοποίησης - και της σαφήνειας ως φυσικό συμπλήρωμα αυτών -, που είναι κριτήρια καλής νομοθετικής τεχνικής, απέναντι στη νομική φύση των αρχών της επικουρικότητας και της αναλογικότητας.
Και τελειώνω, κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε: ο έλεγχος από αυτό το Σώμα της τήρησης της επικουρικότητας στη διπλή διάστασή της του μη πράττειν και του πράττειν όταν είναι αναγκαίο και η άσκηση από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο της ανάλυσης της επικουρικότητας των διαφόρων κοινοτικών πράξεων σχετικά με τις οποίες αποφαίνεται, πρέπει να διατηρηθεί και επίσης να ενταθεί. Παραφράζοντας την εισαγωγή της έκθεσης του 1995, ως εισηγήτρια αμφιβάλλω εάν η έκθεση αυτή «Καλύτερη νομοθεσία» αποδεικνύει - και παραθέτω κατά λέξη - ότι «η Επιτροπή εκπληρώνει το καθήκον που της ανήκει». Για εκείνο για το οποίο δεν αμφιβάλλω, κύριε Πρόεδρε και κύριε Επίτροπε, είναι ότι πρόκειται για μία κοινή ευθύνη - και παραθέτω πάλι - »με τα υπόλοιπα θεσμικά όργανα της 'Ενωσης και των κρατών μελών».
Κύριε Επίτροπε και κύριε Πρόεδρε, το Σώμα αυτό έχει επίγνωση της ευθύνης του και θα την ασκήσει προς όφελος των πολιτών που αντιπροσωπεύει.

Anoveros Trias de Bes
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, η επικουρικότητα και η αναλογικότητα είναι δεσμευτικοί κανόνες συνταγματικής φύσης που διέπουν την άσκηση των κοινών αρμοδιοτήτων Κοινότητας και κρατών μελών. Οι κανόνες αυτοί δεν είναι δυνατό σε καμία περίπτωση να αντιπροσωπεύουν ένα εμπόδιο για την ανάπτυξη της εσωτερικής αγοράς ούτε να θέτουν σε αμφισβήτηση, σε καμία περίπτωση, το κοινοτικό κεκτημένο.
Πρέπει να γίνει διάκριση μεταξύ, αφενός, των νομικών αρχών της επικουρικότητας και της αναλογικότητας και, αφετέρου, της απλούστευσης και της κωδικοποίησης. Οι πρώτες αναφέρονται στην αποτελεσματικότητα της διαχείρισης και οι δεύτερες στις τεχνικές της διαφάνειας. Και οι δύο σφαίρες είναι συμπληρωματικές αλλά ποτέ δεν είναι δυνατό να συγχέονται. Για το λόγο αυτό δεν είναι ορθό να επεκταθούν αυτές οι αρχές στις τεχνικές της απλούστευσης. Πρώτα πρέπει να αξιολογηθεί η ανάγκη για δράση και έπειτα να δρούμε πραγματικά. Το σύνθημα που προωθεί η Επιτροπή, »λιγότερη δράση για καλύτερη δράση», προϋποθέτει την ανάγκη για δράση και, έπειτα, να ξέρουμε πώς πρέπει να δράσουμε. Είναι συμβατή η αποτελεσματικότητα της κοινοτικής διαχείρισης με τη σύνταξη και παρουσίαση κανόνων ή εγγράφων προπαρασκευαστικού χαρακτήρα στο γενικό ή θεσμικό πεδίο; Η εισηγήτρια έθεσε το δάκτυλο στην πληγή και αναφέρθηκε πολύ ορθά σε αυτό το σοβαρό πρόβλημα.
Οι πράξεις αυτές εμπεριέχουν ένα διπλό κίνδυνο: πρώτο, μπορούν να οδηγήσουν στον καταποντισμό του πολίτη με χαρτιά, έγγραφα, πράξεις, αυξάνοντας το βαθμό σύγχυσης που υπάρχει επί του παρόντος και, δεύτερο, μπορούν πραγματικά να πλήξουν τη νομική ασφάλεια.
Πώς εντάσσονται αυτές οι πράξεις στο σύστημα κανόνων της 'Ενωσης; Σε κάθε διακυβερνητική διάσκεψη πραγματοποιείται μία ανάλυση της λειτουργίας των θεσμών και της ισορροπίας μεταξύ των διαφόρων αρμοδιοτήτων της Επιτροπής, του Συμβουλίου και του Κοινοβουλίου. Για το λόγο αυτό είναι αναγκαίο να είναι έτοιμο το Σώμα αυτό να αντιμετωπίσει τρεις πειρασμούς: να χρησιμοποιηθεί η επικουρικότητα για την επανεθνικοποίηση αποκλειστικών αρμοδιοτήτων της Κοινότητας· να χρησιμοποιηθούν κώδικες συμπεριφοράς και συμφωνίες για να εξουδετερωθεί η αναλογικότητα· και να χρησιμοποιηθεί η κοινοτική κωδικοποίηση για να εισαχθούν ουσιώδεις μεταβολές στα κείμενα και, εάν είναι δυνατό, να τροποποιηθούν οι νομικές βάσεις.
Το Κοινοβούλιο πρέπει να ασκήσει ένα ρόλο ελέγχου σε αυτούς τους πιθανούς πειρασμούς. Η εργασία της εισηγήτριας υπήρξε εξαιρετική επειδή είχε να αντιμετωπίσει μία ιδιαίτερα δύσκολη και περίπλοκη έκθεση. Η εργασία της συναδέλφου μου πρέπει να εκτιμηθεί όχι μόνο λόγω των αρετών που επέδειξε κατά την κοινοβουλευτική διαπραγμάτευση αλλά επίσης επειδή συνέταξε μία έκθεση που αποτελεί υπόδειγμα απλότητας και σαφήνειας.

Thors
(SV ) Κυρία Πρόεδρε, αν δούμε τις στατιστικές στις εκθέσεις τότε φαίνεται εντάξει, αλλά όπως διαπίστωσε η εισηγήτρια αυτή δεν είναι όλη η αλήθεια. Οι νομοθετικές πρωτοβουλίες έχουν μειωθεί, αλλά αντ΄ αυτού η Επιτροπή άρχισε να ελέγχει μέσω άλλων πρωτοβουλιών. Αυτό δεν σημαίνει ότι αυτή η διαδικασία αυξάνει την επικουρικότητα. Εκτός αυτού η νέα διαδικασία μεταβάλλει τις ισορροπίες ισχύος μεταξύ των θεσμικών οργάνων.
Νομίζω ότι βλέποντας την επικουρικότητα, θα πρέπει επίσης να δούμε τον κάθε κανόνα ξεχωριστά σε όλες τις προτάσεις νόμου. θεωρώ ότι αυτό είναι το πνεύμα της Συνθήκης. Είναι αυτός ο μεμονωμένος κανόνας πραγματικά χρήσιμος ή απαραίτητος σε επίπεδο ΕΕ; Αυτή η εξέταση δεν γίνεται στο τωρινό μας έργο, ούτε στις προτάσεις νόμου ούτε στο Σώμα. Εδώ κερδίζουν συχνά τα ιδιαίτερα συμφέροντα, κάτι για το οποίο η Ομάδα μας ανησυχεί.
Δεύτερον συμμερίζομαι την ανησυχία της εισηγήτριας για τις εκθέσεις που συζητάμε σήμερα. Δεν πιστεύω ότι η ιστορία θα αποφανθεί ότι συνέβαλαν ιδιαίτερα πολύ στην προώθηση της επικουρικότητας. Η άποψή μου είναι ότι πρέπει να κάνουμε την συζήτηση για την αρχή της επικουρικότητας περισσότερο ζωντανή. Αυτό μπορούμε να το κάνουμε μέσω της εισαγωγής διατάξεων και κεφαλαίων περί της επικουρικότητας στο νομοθετικό πρόγραμμα της Επιτροπής. Χρειαζόμαστε επίσης καλύτερη διερεύνηση των μεμονωμένων προτάσεων νόμου για την επικουρικότητα. Παρά τις οδηγίες από την ηγεσία της Επιτροπής υπάρχουν πολλές κατά τα άλλα ελλείψεις στην διερεύνηση των μεμονωμένων προτάσεων νόμου.
Ο πραγματικός όμως «διάβολος» βρίσκεται στους κανόνες που υπάρχουν σε χαμηλότερο επίπεδο από αυτό των αποφάσεων του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, συγκεκριμένα στους μεμονωμένους κανονισμούς εφαρμογών, όπου υπάρχουν πολλά να γίνουν. Συνιστώ να εγκρίνει η Επιτροπή ένα χρονικό όριο το οποίο θα συνεπάγεται ότι αν ένας κανόνας δεν έχει ανανεωθεί εντός πέντε ετών, είναι εκπρόθεσμος και δεν υφίσταται. Αυτό θα μείωνε την γραφειοκρατία και θα αύξανε την εμπιστοσύνη των πολιτών προς την Ένωση.

Lindholm
(SV ) Κυρία Πρόεδρε, όλοι εμείς που βρισκόμαστε εδώ θέλουμε να εργαστούμε για περισσότερη δημοκρατία πέραν των άλλων σε τοπικό επίπεδο και όσον το δυνατόν πιο κοντά στους πολίτες. Γι&#x02BC;αυτό βρισκόμαστε εδώ. Η αρχή της επικουρικότητας θα έπρεπε να είναι το λειτουργικό εργαλείο σ&#x02BC;αυτό το έργο, έτσι όπως επίσης είχε σχεδιαστεί. Αλλά δυστυχώς δεν λειτουργεί σήμερα.
Όπως διαπιστώνει η εισηγήτρια είναι σαφές ότι η επικουρικότητα είναι ένας κανόνας συνταγματικού χαρακτήρα στην ΕΕ. Είναι πιο ασαφές το πως έχει εφαρμοστεί, πως έπρεπε να είχε εφαρμοστεί και πως θα εφαρμοστεί στο μέλλον. Η μέθοδος της Επιτροπής να αρχίσει να κάνει την σύνδεση με μια άλλη νομικκή αρχή, την αρχή της αναλογικότητας, καθώς και ζητήματα που αφορούν το τεχνικό επίπεδο της νομοθεσίας, κ.ά. στις εκθέσεις της για την εφαρμογή της αρχής της επικουρικότητας δεν το κάνει όλο αυτό καθόλου σαφές.
Κάτι που έπρεπε να αποσαφηνιστεί είναι οι βάσεις και τα κριτήρια για το πότε θα πρέπει να ρυθμίζεται ένα ζήτημα σε επίπεδο Ένωσης καθώς και πότε μπορεί και πρέπει να διευθετείται σε εθνικό επίπεδο σύμφωνα με την αρχή της εγγύτητας και όσο το δυνατόν πιο κοντά σ&#x02BC;αυτούς που τους αφορά. Αν η αρχή της επικουρικότητας εφαρμόζεται μόνον στους λεγόμενους «ήπιους τομείς», π.χ. περιβαλλοντικά ζητήματα και προστασία καταναλωτών, μπορεί κανείς να αρχίσει να υποψιάζεται ότι δεν πρόκειται για τον σεβασμό της επικουρικότητας, αλλά ίσως μάλλον για την κατάχρησή της. Αν θέλουμε να επιτρέψουμε να υπάρξουν καλύτεροι και αυστηρότεροι κανόνες π.χ. στον τομέα του περιβάλλοντος, τότε μπορεί να καταστεί σαφές ότι επιτρέπεται η αυστηρότερη εθνική προστασία. Μπορεί επίσης να γίνει χρήση του άρθρου 100Α όπου παράλληλα με την εσωτερική αγορά γίνονται σεβαστές κι άλλες αξίες εκτός των καθαρά οικονομικών.
Η στάση και η εμπιστοσύνη των πολιτών προς την ΕΕ και γενικότερα την δημοκρατία συνδέεται άμεσα με μια αποτελεσματική τοπική και εθνική δημοκρατία καθώς και μια αποτελεσματική αρχή της επικουρικότητας. Ως εκ τούτου ελπίζουμε ότι η Διακυβερνητική Διάσκεψη θα ασχοληθεί ουσιαστικά με το ζήτημα και θα δώσει επιτέλους έναν πραγματικό κανονισμό και ένα συγκεκριμένο περιεχόμενο στην αρχή της επικουρικότητας.

Novo Belenguer
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα να εκφράσω καταρχή την υποστήριξή μας προς την εργασία της κ. Palacio, και αυτό επειδή μπορούμε να συνάγουμε από αυτή ότι η ορθή εφαρμογή της αρχής της επικουρικότητας πρέπει να συνεπάγεται ότι η διαδικασία λήψης αποφάσεων προσεγγίζει τους ευρωπαίους πολίτες στις πρωτοβουλίες που οδηγούν στην ανάπτυξη και την εδραίωση της Ευρωπαϊκής 'Ενωσης.
Και στο πλαίσιο αυτό, κυρία Πρόεδρε, μας τραβάει ιδιαίτερα την προσοχή η απουσία αναφορών στο σημαντικό ρόλο που πρέπει να διαδραματίσουν οι περιφερειακές αρχές και, κυρίως, εκείνες που διαθέτουν νομοθετική εξουσία. Ως αδικία περιλαμβάνεται στην εγκύκλιο Quadragesimo Anno η ενέργεια να αφαιρείται από τις μικρότερες κοινότητες αυτό που μπορούν να κάνουν μόνες τους. Κυρία Πρόεδρε, στο μέτρο που θα εξαλείφουμε την αίσθηση που έχουν οι συμπολίτες μας για αυτο το συγκεντρωτισμό των κοινοτικών θεσμικών οργάνων ο οποίος τόσες φορές έχει επικριθεί, και που θα καταφέρνουμε να δημιουργούμε τους κατάλληλους διαύλους για να έχουν στη διάθεσή τους τις πρόσφορες και αναγκαίες πληροφορίες - αποδεικνύοντάς τους ότι τα προβλήματά τους αφορούν άμεσα τα διάφορα θεσμικά όργανα της 'Ενωσης -, θα επιτυγχάνουμε την αναγκαία και ορθή ισορροπία στην εφαρμογή της αρχής της επικουρικότητας.
Με βάση την εύθυνη μας, ως μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, καθίσταται αναγκαίο να ζητήσουμε επίμονα από την Επιτροπή να αξιοποιεί, όταν θεωρεί σκόπιμο να εφαρμόσει στην πράξη την αρχή της επικουρικότητας, την αποτελεσματικότητά της με κοινοτικούς όρους και το θετικό αντίκτυπό της σε σημαντικούς τομείς για τον πολίτη, όπως η απασχόληση.
Τομείς στους οποίους οι περιφερειακές αρχές πρέπει να λάβουν κυρίαρχες θέσεις λόγω της εγγύητητάς τους με το διοικούμενο. Επίσης θα ήταν μία καλή λύση, ένας καλός τρόπος να επιτευχθούν οι στόχοι αυτοί, η ενίσχυση των νομοθετικών εξουσιών του Κοινοβουλίου μας εφόσον, ως άμεσο αντιπροσωπευτικό θεσμικό όργανο των πολιτών, θα είχε μεγαλύτερη συμμετοχή στην εφαρμογή της αρχής της επικουρικότητας, ενισχύοντας τόσο τη σχέση του με τους πολίτες όσο και την εσωτερική δημοκρατία των κοινοτικών θεσμικών οργάνων.

Van der Waal
Κυρία Πρόεδρε, »η Ευρώπη πρέπει να κάνει λιγότερα για να ενεργεί καλύτερα». Αυτό ήταν ένα από τα συνθήματα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στις αρχές του περασμένου χρόνου που είχε ως στόχο τη μείωση του αριθμού των νομοθετικών προτάσεων και τη βελτίωση της ποιότητας αυτών. Όπως προκύπτει από τα έγγραφα που εξετάζονται σήμερα, η Επιτροπή επιλήφθηκε του θέματος με σοβαρότητα. Η πράξη αυτή πρέπει να εκτιμηθεί. Σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια, ο αριθμός των νομοθετικών προτάσεων έχει μειωθεί σημαντικά. Προφανώς, η αρχή της επικουρικότητας προσφέρει από την άποψη αυτή πολύ περισσότερες δυνατότητες από ό, τι αναμενόταν. Αυτό επιβεβαιώνεται από το γεγονός ότι η Επιτροπή απέσυρε, κατά την περίοδο 1994-1995, 48 νομοθετικές προτάσεις.
Στην έκθεση Palacio τονίζεται ότι η αρχή της επικουρικότητας αποτελεί δεσμευτικό νομικό κανόνα και επισημαίνεται, κατά κάποιο τρόπο προειδοποιητικά, ότι δεν επιτρέπεται να θιγούν οι αρμοδιότητες που ορίζονται στις Συνθήκες της Κοινότητες. Κατά τη γνώμη μου, δεν πρέπει να υπάρχει φόβος ότι θα συμβεί κάτι τέτοιο. Στην πράξη αποδεικνύεται ότι αυτό που συμβαίνει είναι μάλλον το αντίθετο, με αποτέλεσμα η αρχή της επικουρικότητας να μην έχει ακόμη προσλάβει τις διαστάσεις που θα έπρεπε.
Αυτό εξηγείται από το γεγονός ότι η αρχή αυτή δεν έχει καθαρά νομικό χαρακτήρα αλλά περιλαμβάνει πολιτικές και οικονομικές πτυχές, οι οποίες είναι δύσκολο να διακριθούν κατά την εφαρμογή της. Για το λόγο αυτό, η εφαρμογή της αρχής της επικουρικότητας συγκαθορίζεται από την εκάστοτε θεώρηση της προσπάθειας για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Οι υπέρμαχοι μιας ενωμένης Ευρώπης τοποθετούν την εφαρμογή της αρχής αυτής στα πλαίσια της προοπτικής αυτού του πολιτικού στόχου. Κατ'αυτό τον τρόπο παραγνωρίζεται ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ένα πλαίσιο συνεργασίας κυρίαρχων κρατών. Αυτό σημαίνει ότι το επίπεδο των κρατών μελών προηγείται και το διεθνικό επίπεδο έπεται.
Επίσης, πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι η αρχή της επικουρικότητας, με τον τρόπο με τον οποίο έχει ορισθεί στη Διάσκεψη Κορυφής του Εδιμβούργου, έχει ως άμεσο στόχο την καταπολέμηση του συγκεντρωτισμού και τη λήψη αποφάσεων όσο το δυνατόν πλησιέστερα στον πολίτη. Για το λόγο αυτό δεν μπορώ να συμφωνήσω με τις παραγράφους που περιλαμβάνονται στην έκθεση Palacio στις οποίες αναφέρεται ότι δεν δικαιολογείται να γίνεται επίκληση στην αρχή της επικουρικότητας προκειμένου να παρεμποδιστεί η λήψη κοινοτικών μέτρων στους τομείς του πολιτισμού, των οπτικοακουστικών υπηρεσιών, της δημόσιας υγείας, της απασχόλησης και άλλων παρομοίων. Πράγματι, οι τομείς αυτοί εμπίπτουν κατ'αρχήν στο πεδίο αρμοδιοτήτων των κρατών μελών.
Παράλληλα με τον περιορισμό του αριθμού των νομοθετικών προτάσεων, η Επιτροπή τονίζει στην έκθεσή της την ανάγκη απλοποίησης και βελτίωσης των κανόνων. Η άποψη αυτή πρέπει επίσης να επιδοκιμασθεί. Στα πλαίσια της αναλογικότητας, ο αριθμός των κανόνων και η ποσότητα των λεπτομερειών πρέπει να περιοριστούν κατά το δυνατό. Ωστόσο, η προσπάθεια αυτή δεν πρέπει να συγχυσθεί με το νομικό πλαίσιο της αρχής της επικουρικότητας. Ορθώς επισημαίνεται αυτό στην έκθεση Palacio. Παρ'όλα αυτά, τα εν λόγω μέτρα απλοποίησης εξακολουθούν να είναι σημαντικά από την άποψη της καλής λειτουργίας των ευρωπαϊκών κανόνων.
Το διευρυνόμενο χάσμα μεταξύ της ευρωπαϊκής διοίκησης και των πολιτών των κρατών μελών αποτελεί λόγο για τον περιορισμό των αρμοδιοτήτων της Ένωσης και την καταπολέμηση του συγκεντρωτισμού και της γραφειοκρατίας. Αυτό καθίσταται ακόμη περισσότερο επιτακτικό με την περαιτέρω διεύρυνση της Ένωσης και την αύξηση των διαφορών μεταξύ των κρατών μελών. Θεωρώ θετική την πρόταση της ιρλανδικής Προεδρίας σχετικά με την ενσωμάτωση της αρχής της επικουρικότητας σε πρωτόκολλο της Συνθήκης. Παρ'όλα αυτά, είμαι της γνώμης ότι, ενόψει της διεύρυνσης, εξακολουθεί να είναι απαραίτητο να ληφθούν μέτρα για τον περιορισμό των σημερινών αρμοδιοτήτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την αύξηση της ελευθερίας των κρατών μελών.

Vanhecke
Κυρία Πρόεδρε, ίσως θα ήταν σκόπιμο να τονισθεί κατ'αρχάς ότι το άρθρο 3Β για την αρχή της επικουρικότητας δεν συμπεριλήφθηκε τυχαία στη Συνθήκη του Μάαστριχτ, αλλά ήταν απόρροια μίας προσπάθειας ανταπόκρισης στις λογικές ανησυχίες πάρα πολλών πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι πολίτες διερωτώνται τι συμβαίνει βλέποντας ότι η Ευρώπη αναμιγνύεται ολοένα και περισσότερο με τις υποθέσεις τους. Για να είμαι σαφής: κανείς λογικός άνθρωπος δεν αντιτίθεται στην ύπαρξη μιας ευρείας συνεργασίας και στη διεξαγωγή διαβουλεύσεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Ωστόσο, ολοένα και περισσότεροι πολίτες θέτουν ερωτηματικά πίσω από ορισμένες περιπτώσεις υπερβολικής εξίσωσης, περιπτώσεις υπερβολικής προβολής του ευρωπαϊκού επιπέδου απέναντι στις περιφέρειες και τα εθνικά κράτη. Πιστεύω ότι η επιβολή του αποκαλούμενου ευρωπαϊκού δικαιώματος ψήφου στις δημοτικές εκλογές αποτελεί τυπικό παράδειγμα της περίπτωσης αυτής, το οποίο δυστυχώς δεν είναι και το μοναδικό.
Με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ αυξήθηκαν σημαντικά οι αρμοδιότητες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εκτός άλλων, μέσω των αποκαλούμενων «νέων μέτρων». Ωστόσο, ο αντίποδας της διεύρυνσης των αρμοδιοτήτων αυτών, η ρητή ενσωμάτωση της αρχής της επικουρικότητας στις Συνθήκες μέσω του άρθρου 3Β, κινδυνεύει να παραμείνει κενό γράμμα.
Στα πλαίσια της κατάλληλης εφαρμογής της αρχής της επικουρικότητας, οι αποκαλούμενες «κατώτερες διοικητικές βαθμίδες» πρέπει να εξετάσουν ποιες αρμοδιότητες επιθυμούν να παραχωρήσουν στις ανώτερες βαθμίδες. Όμως, όπως προκύπτει από την έκθεση που έχει κατατεθεί, στην Ευρώπη συμβαίνει το αντίθετο. Στην καλύτερη περίπτωση καλείται η ευρωπαϊκή διοίκηση να εξετάσει ποιες αρμοδιότητες δεν επιθυμεί να αναλάβει. Σε περίπτωση δε που προκύψει θέμα σύγκρουσης αρμοδιοτήτων, αποφασίζει ένα άλλο ευρωπαϊκό όργανο, το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Κατά τη γνώμη μου, η περίπτωση αφορά μία πολιτικώς απαράδεκτη αντιστροφή της αρχής της επικουρικότητας.
Ολοκληρώνοντας, θα ήθελα να τονίσω για άλλη μία φορά ότι η συζήτηση αυτή στην ουσία θα ήταν περιττή σε περίπτωση που όλοι αντιλαμβάνονταν ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι ένα είδος ομοσπονδιακού κράτους εν τη γενέσει, αλλά μια «κοινωνία εθνών», όπως προκύπτει από την απόφαση του Δικαστηρίου της Καρλσρούης, την περίφημη απόφαση του γερμανικού συνταγματικού δικαστηρίου.
Αυτή είναι και η ουσία του θέματος. Όσο η πλειοψηφία των μελών του Κοινοβουλίου - και λέω του Κοινοβουλίου επειδή έχω την εντύπωση ότι στους κόλπους της Επιτροπής παρατηρείται σαφής βελτίωση - αρνείται προφανώς να αποδεχθεί την πραγματικότητα της ύπαρξης μιας «κοινωνίας κρατών», παρόμοιες συζητήσεις δεν έχουν κατά τη γνώμη μου νόημα.

Cardona
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα καταρχήν να αναφέρω ότι, για μας, οι αρχές της επικουρικότητας προσδιορίζουν και χαρακτηρίζουν τη διαδικασία λήψης ρυθμιστικών αποφάσεων των θεσμικών οργάνων της Κοινότητας. Πρόκειται, επομένως, για συνταγματικές αρχές, δεσμευτικές για τους αποδέκτες τους και ύψιστης σημασίας για την οικοδόμηση και ολοκλήρωση των κοινοτικών θεσμών. Κατά τη δική μας άποψη, σε αυτή τη φάση επίσης η ρύθμιση αυτή - την οποία θεωρούμε συνταγματική - πρέπει κυρίως να παρέχει ένα πλαίσιο εξισορρόπισης των εξουσιών, τόσο της Κοινότητας όσο και των κρατών μελών των οποίων οι αρμοδιότητες πρέπει να διατηρηθούν, στην παρούσα φάση, στη διακυβερνητική σφαίρα. Πιστεύουμε ότι η αρχή που καθιερώνεται στο άρθρο 3 Β της Συνθήκης για τη 'Ενωση δεν πρέπει να υποστεί οποιαδήποτε τροποποίηση, ανάπτυξη ή εμβάθυνση στο πλαίσιο των υπό εξέλιξη εργασιών της ΔΔ.
Πράγματι, για μας το ζήτημα είναι να εξετάσουμε με ποιους όρους και με ποιο τρόπο χρησιμοποιείται η αρχή αυτή από τα κοινοτικά θεσμικά όργανα. Η Επιτροπή, σχετικά με αυτό το θέμα, στην πιο πρόσφατη έκθεσή της, υιοθέτησε ένα θεμελιώδη κανόνα σύμφωνα με τον οποίο θα παρεμβαίνει λιγότερο για να παρεμβαίνει καλύτερα. Συμφωνούμε πλήρως με αυτόν το θεμελιώδη κανόνα. Γι'αυτό, πρέπει να διευκρινίσουμε ποιο είναι, κατά την άποψη μας, το βασικό περιεχόμενο της αρχής της επικουρικότητας. Πιστεύουμε ότι θα πρέπει να υπάρχουν κριτήρια, όπως εκείνα της αναγκαιότητας και της αποτελεσματικότητας, τα οποία πρέπει να καθορίζουν τις περιπτώσεις και τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες η Επιτροπή πρέπει, όταν μοιράζεται αρμοδιότητες, να υιοθετεί τις δράσεις που θεωρούνται κατάλληλες για την επίτευξη των στόχων που πρέπει να είναι κοινοί.
Ο ορισμός του τί πρέπει να θεωρείται κοινός στόχος πρέπει να διαμορφωθεί, κατά τη γνώμη μας, με βάση την αρχή της αναλογικότητας, που καθιερώνεται, άλλωστε, στο τελευταίο τμήμα αυτού του συστατικού κανόνα. Θα λέγαμε, κατά συνέπεια, ότι η επικουρικότητα και η αναλογικότητα είναι αρχές οι οποίες διαπλέκονται και αλληλοσυμπληρώνονται. 'Ολα τα μέτρα, επομένως, πρέπει να είναι προσαρμοσμένα στους στόχους κοινού ενδιαφέροντος που επιδιώκουν τα κοινοτικά θεσμικά όργανα.
Υπάρχουν τομείς, όπως είναι για παράδειγμα οι τομείς του περιβάλλοντος και της καταπολέμησης της απάτης, που πρέπει να υπάγονται στον κανόνα της επικουρικότητας. Μπορούμε να αναφέρουμε, ως παράδειγμα, στον πεδίο της καταπολέμησης της φορολογικής απάτης, τις συμβάσεις σχετικά με την αμοιβαία διοικητική βοήθεια, τις συμβάσεις σχετικά με τις τιμές μεταφοράς, τις οδηγίες σχετικά με συγχωνεύσεις και αποσχίσεις, τις οδηγίες σχετικά με τη φορολόγηση των μερισμάτων καθώς και, τέλος, τους κοινούς κανόνες σχετικά με συστήματα ταυτόχρονων ελέγχων, που εμπίπτουν στον ορισμό του τί πρέπει να θεωρείται κοινή δράση η οποία υπάγεται στις αρχές της αναλογικότητας και που διαμορφώνονται σύμφωνα με τα κριτήρια τα οποία ανέφερα πριν από λίγο, της αναγκαιότητας και της αποτελεσματικότητας.
'Ενα άλλο σημαντικό σημείο στην επεξεργασία αυτού του ζητήματος είναι η συζήτηση σχετικά με το ρόλο των εθνικών κοινοβουλίων στη διαδικασία εκπόνησης των αποφάσεων που διατυπώνονται στο πλαίσιο της επικουρικότητας. Πρέπει, κατά τη γνώμη μας, τα εθνικά κοινοβούλια να διαδραματίζουν ένα σημαντικό ρόλο στην φάση που πρηγείται της λήψης αποφάσεων και επίσης στη φάση που ακολουθεί, μέσα από το σχετικό πολιτικό έλεγχο του τρόπου εκτέλεσης των δράσεων που υλοποιούνται στο πλαίσιο της τήρησης της αρχής της επικουρικότητας.
Τέλος, όσον αφορά την επιδιωκόμενη αντικατάσταση των σημερινών νομοθετικών μορφών με αυτό που όρισε η Επιτροπή ως κάτι το μόνιμο, θεωρούμε ότι η διαδικασία αυτή πρέπει να περιορισθεί στην υιοθέτηση των διαδικασιών διαβούλευσης και στις συζητήσεις πριν από τη λήψη αποφάσεων. Δεν θα πρέπει να θεωρείται η ίδια ως μία ρυθμιστική απόφαση. Αυτή, κατά την άποψη μας, πρέπει να συνεχίσει να διέπεται από ρυθμιστικές και, στο μέτρο αυτό, δεσμευτικές μορφές για τους αντίστοιχούς αποδέκτες.

Corbett
Κυρία Πρόεδρε, η αρχή της επικουρικότητας έχει γίνει όπως η μηλόπιτα. Όλοι τη θέλουν αλλά ο καθένας λέγοντας μηλόπιτα εννοεί και κάτι διαφορετικό. Μια έννοια η οποία αναπτύχθηκε σε ευρωπαϊκό επίπεδο από αυτό εδώ το Κοινοβούλιο κατά την προετοιμασία του σχεδίου Spinelli για τη Συνθήκη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, χρησιμοποιείται τώρα από τους πολέμιους της Ευρωπαϊκής Ένωσης οι οποίοι κατηγορούν την ΕΕ ότι γίνεται υπερσυγκεντρωτική, ότι υπάρχει κίνδυνος μιας συγκεντρωτικής υπερπολιτείας.
Εάν το σκεφθείτε, η Ένωση δαπανά μόνο το 3 % των δημοσίων δαπανών. Η γραφειοκρατία της έχει το ίδιο μέγεθος με μια μεσαία ευρωπαϊκή πόλη. Δεν υπάρχει πραγματικός κίνδυνος υπερσυγκεντρωτικότητας στο προβλεπόμενο μέλλον. Δεν θα πρέπει να λησμονούμε ότι για να εκπονήσει νομοθεσία η ΕΕ θα πρέπει πρώτα να υπάρχει νομική βάση στις Συνθήκες - συνθήκες οι οποίες έχουν κυρωθεί από όλα ανεξαιρέτως τα εθνικά κοινοβούλια. Κατόπιν, για να εγκριθεί η οποιαδήποτε σημαντική νομοθεσία απαιτείται, μεταξύ άλλων, η σύμφωνη γνώμη του Συμβουλίου. Και ποιό είναι το Συμβούλιο; Οι εθνικοί υπουργοί, μέλη εθνικών κυβερνήσεων, υπόλογοι στα εθνικά κοινοβούλια. Βεβαίως όχι άνθρωποι προετοιμασμένοι να παραχωρούν εξουσίες στην Ευρωπαϊκή Ένωση όταν αυτό δεν κρίνεται αναγκαίο.
Την επόμενη φορά που κάποιος ή κάποια Υπουργός επιστρέψει στην πατρίδα του και κατηγορήσει τις Βρυξέλλες για υπερβολικές παρεμποδίσεις, υπενθυμίστε του/της ότι εκείνοι που ενέκριναν αρχικά τη νομοθεσία ήταν οι εθνικοί υπουργοί, μέλη του Συμβουλίου. Ακόμη και τότε, εάν υπερβούν τις εξουσίες τους, υπάρχει η προσφυγή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για να διευκρινιστεί εάν έχει γίνει παράβαση της αρχής της επικουρικότητας ή όχι. Η επιλογή αυτή είναι διαθέσιμη σε κάθε κυβέρνηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Θα πρέπει να απορρίψουμε τους φόβους που δημιουργούν άτομα όπως ο κ. Vanhecke μόλις προηγουμένως, όπως ο Τζων Μέϊτζορ, όπως ο Τζων Ρένγουντ, ο Μισέλ Χάουαρντ, ο Λε Πεν, ο Ουΐλλιαμ Χαγκ, οι οποίοι προσπαθούν να μας πείσουν ότι όλες οι χώρες μας κινδυνεύουν από την υπερβολική συγκεντρωτικότητα της Ευρώπης.
Δεν είναι έτσι. Δεν υπάρχει τέτοιος κίνδυνος. Θα πρέπει να έχουμε το θάρρος να λέμε ότι ορισμένες φορές η ευρωπαϊκή νομοθεσία χρειάζεται για να δημιουργήσει δίκαιους κανόνες παιχνιδιού για την εσωτερική αγορά, για να διασφαλιστεί ότι με την ύπαρξη ενός και μόνον συνόλου κανονισμών για τις εταιρείες αντί των δεκαπέντε διαφορετικών συνόλων εθνικών κανονισμών στους οποίους θα πρέπει να προσαρμοστούν υπάρχουν μικρότερες ρυθμίσεις. Ναι στην επικουρικότητα, όχι στη χρήση της ως εργαλείου επίθεσης κατά της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Habsburg-Lothringen
Kυρία Πρόεδρε, κατ' αρχήν θα ήθελα να συγχαρώ θερμά την κ. Palacio για την έκθεσή της, και φυσικά και την Eπιτροπή, που εκπροσωπείται από τον Eπίτροπο Oreja, για την πρόοδο που σημειώθηκε. Θεωρώ όμως επιβεβλημένο, στην παρούσα συζήτηση για την έννοια αυτή της επικουρικότητας, να τονίσω, ότι η έννοια αυτή προέρχεται από τη χριστιανική κοινωνική διδασκαλία και γι' αυτό θα 'πρεπε να εφαρμόζεται υπό το πρίσμα αυτό, και δε θα 'πρεπε να υποβαθμίζεται, όπως γίνεται συχνά, σε βοήθεια για αυτοβοήθεια.
Eπικουρικότητα σημαίνει ότι δεν επιτρέπεται μια μεγαλύτερη μονάδα να χρησιμοποιήσει κάτι που η αμέσως μικρότερη μονάδα μπορεί να το εκπληρώσει ικανοποιητικά. Aυτό όμως δείχνει σαφώς ότι η επικουρικότητα θα πρέπει να αναπτυχθεί εκ των κάτω προς τα άνω, και όχι εκ των άνω προς τα κάτω. H επικουρικότητα θα πρέπει να λειτουργεί το ίδιο καλά μεταξύ των κοινοτήτων και των περιφερειών, όσο και μεταξύ των οργάνων της Eυρωπαϊκής Ένωσης και των κρατών μελών.
H έκθεση της κ. Palacio, στην αρχή της, επισημαίνει σαφέστατα, ότι η αρχή της επικουρικότητας έχει πολιτική διάσταση. Γι' αυτό και θα πρέπει θέματα, σχετικά με την αρχή της επικουρικότητας, να επιλύονται πολιτικά και, ει δυνατόν, όχι ενώπιον του Eυρωπαϊκού Δικαστηρίου, επειδή ακριβώς σκοπός θα πρέπει να είναι, οι κοινοτικές αποφάσεις να λαμβάνονται όσο το δυνατόν εγγύτερα προς τους πολίτες. Όσο το δυνατόν εγγύτερα προς τους πολίτες, όμως, σημαίνει να πιέζουμε τις αποφάσεις, σ' αυτήν την πυραμίδα των αποφάσεων, όσο γίνεται πιο πολύ προς τη βάση. Aπό το γεγονός αυτό βγάζω το λογικό συμπέρασμα πως, κάτω από το επίπεδο της κοινότητας, θα πρέπει κανείς να δει και το επίπεδο της οικογένειας, επειδή αυτή, τελικά, είναι η βάση της κοινωνίας μας και, στα πλαίσια της αρχής της επικουρικότητας, θα πρέπει να ενισχυθεί ανάλογα.
Παρόλα αυτά όμως, θα πρέπει να τονιστεί κυρίως ότι σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να γίνεται κατάχρηση της αρχής της επικουρικότητας, προκειμένου να επιτευχθεί εξασθένιση της κοινοτικής νομοθεσίας. H συστηματική επίκλησή της, στα πλαίσια των νέων πολιτικών, ακούγεται εδώ με κάποιους ενδοιασμούς. Γενικά, όμως, η πλήρης συμπερασμάτων έκθεση μάς δείχνει ότι, κυρίως στο θέμα του ορισμού της επικουρικότητας, απομένουν να γίνουν πολλά ακόμη.

Dybkζr
Ευχαριστώ την εισηγήτρια για την προσπάθειά της να διασαφηνισθεί λίγο περισσότερο η έννοια του όρου «επικουρικότητα», στον οποίο δόθηκε ιδιαίτερη σημασία κατά τη Σύνοδο Κορυφής του Εδιμβούργου το 1992, μεταξύ άλλων μετά από τα δημοψηφίσματα που πραγματοποιήθηκαν για τη Συνθήκη του Μάαστριχτ και όταν οι κυβερνήσεις των ευρωπαϊκών χωρών συνηδειτοποίησαν ότι τα σχέδια για την ΕΕ δεν ήταν δημοφιλή. Κατά τη γνώμη μου, η αρχή της επικουρικότητας πρέπει μεταξύ άλλων να εφαρμοστεί για να εξασφαλιστεί η όσο το δυνατό μεγαλύτερη συμμετοχή των πολιτών στη διαδικασία λήψης αποφάσεων, η όσο το δυνατό μεγαλύτερη δυνατότητά τους να αποφασίζουν μόνοι τους και, σε τελική ανάλυση, η ικανότητά τους να αντιλαμβάνονται τα όσα συμβαίνουν γύρω τους. Όμως, η έννοια της επικουρικότητας εξακολουθεί να είναι ασαφής και, ως εκ τούτου, ακατανόητη στην πράξη.
Για το λόγο αυτό, ζητώ να συνεχιστούν οι συζητήσεις τόσο στο Κοινοβούλιο όσο και στην Επιτροπή και αλλού, και, εκτός από μια έκκληση στη Διακυβερνητική Διάσκεψη να ασχοληθεί σοβαρά με τον ορισμό της έννοιας αυτής, πρέπει ίσως να καλέσουμε τη ΓΔ IV να καταρτίσει μια εμπεριστατωμένη έκθεση σχετικά με την επακριβή πρακτική εφαρμογή της έννοιας της επικουρικότητας κατά την περίοδο που παρήλθε και τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να ορισθεί συγκεκριμένα η εν λόγω έννοια για τις μελλοντικές δράσεις.

White
Κυρία Πρόεδρε, συγχαίρω την εισηγήτρια για την εξαίρετη και περιεκτική έκθεσή της.
Ωστόσο, το άρθρο 3 Β της Συνθήκης δεν ορίζει στην πραγματικότητα τι είναι η επικουρικότητα. Είμαι ευτυχής γι' αυτό διότι, όπως ορθά είπε και ο κ. Corbett, κατά το παρελθόν η έννοια της επικουρικότητας είχε χρησιμοποιηθεί ως δικαιολογία για επανεθνικοποίηση, μια ιδέα στην οποία αντιτίθεμαι απόλυτα. Επιτρέψτε μου να σας παραθέσω ένα συγκεκριμένο παράδειγμα: κατά την τελευταία κοινοβουλευτική περίοδο η Επιτροπή, εν τη σοφία της, απεφάσισε ότι ήταν αναγκαία η προστασία των ζώων στους ζωολογικούς κήπους και υπέβαλε προτάσεις για σχετική οδηγία. Ως αποτέλεσμα της διαβόητης διασκέψεως του Εδιμβούργου όπου ένας αριθμός αξιόλογων προτάσεων ερίφθησαν στην πυρά από τον κ. Μέϊτζορ, η συγκεκριμένη πρόταση απεσύρθη και επέστρεψε τώρα στο Κοινοβούλιο ως μια απλή οδηγία. Κατά την άποψή μου αυτό αποτελεί υποχώρηση: δεν πρόκειται να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των ζώων που βρίσκονται στους ζωολογικούς κήπους και αποτελεί μια πολύ αδύναμη δικαιολογία γι' αυτά που θα έπρεπε να κάνουμε ως κοινοβουλευτικοί.
Επομένως, όταν η αιτιολογική σκέψη ΣΤ της εκθέσεως αναφέρεται στην επικουρικότητα ως μια «δυναμική αρχή», πιστεύω ότι θα πρέπει να προσθέσουμε τη λέξη «ρεαλιστική» διότι όπως λέει η αιτιολογική σκέψη Ζ είναι «μια κατάλληλη νομική τεχνική». Δεν πιστεύω ότι αυτό θα συναντήσει μεγάλες δυσχέρειες. Το μόνο που θα πρέπει να κάνουμε είναι να διερωτηθούμε: ποιός είναι ο στόχος της οποιασδήποτε νομοθεσίας; Και στη συνέχεια χρειάζεται απλά να διερωτηθούμε σε ποιό επίπεδο η νομοθεσία αυτή θα ήταν πιο αποτελεσματική; Αυτό αποτελεί μια ρεαλιστική δοκιμασία η οποία ορισμένες φορές θα είναι πιο αποτελεσματική σε κοινοτικό επίπεδο ενώ άλλες θα είναι σε εθνικό ή περιφερειακό επίπεδο. Αυτό αποτελεί απλά και μόνο ένα πρόβλημα εφαρμογής μιας ρεαλιστικής αρχής και δεν θα πρέπει να εφησυχάζουμε με την πεποίθηση ότι κατά κάποιον τρόπο η επικουρικότητα θα πρέπει να εξισωθεί με την υλοποίηση διαφόρων συνθηκών στο εθνικό επίπεδο.

Oreja Aguirre
Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι βουλευτές, θα ήθελα να ευχαριστήσω την κ. Palacio για όλη την αφοσίωσή της, με την ικανότητα που τη διακρίνει, όσον αφορά την εργασία της Επιτροπής σχετικά με την εφαρμογή της αρχής της επικουρικότητας. Και θα ήθελα να σας πω πόσο εκτίμησα τις οξυδερκείς και ακριβείς παρατηρήσεις της έκθεσής της και της παρέμβασής της σήμερα το απόγευμα.
Χαίρομαι επίσης που διαπιστώνω ότι η θέση της εισηγήτριας είναι, από πολλές πλευρές, κοντά στη θέση της Επιτροπής. Για παράδειγμα, η Επιτροπή, όπως και η εισηγήτρια, θεωρεί ότι η αρχή της επικουρικότητας δεν παρεμβαίνει στα θέματα αποκλειστικών αρμοδιοτήτων, εφόσον στην περίπτωση αυτή δεν είναι δυνατό να τεθεί σε αμφισβήτηση το κοινοτικό κεκτημένο και, επίσης, ότι οι διαφορές σε θέματα επικουρικότητας θα έπρεπε να επιλύονται κατά προτίμηση στο πλαίσιο της κανονικής λειτουργίας των θεσμικών οργάνων, σύμφωνα με τη Διαοργανική Συμφωνία του 1993, χωρίς φυσικά να αποκλείεται μία ενδεχόμενη παρέμβαση ενώπιον του Δικαστηρίου.
Και, όπως το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, θα ήθελα να σας πω ότι η Επιτροπή, όπως καλά γνωρίζουν οι αξιότιμοι βουλευτές, δεν ζήτησε αναθεώρηση του άρθρου 3 Β στο πλαίσιο της Διακυβερνητικής Διάσκεψης. Το άρθρο 3 Β μας ικανοποιεί και θεωρούμε ότι το σημαντικό είναι όλα τα θεσμικά όργανα να το εφαρμόζουν πραγματικά.
Θα ήθελα να επωφεληθώ της ευκαιρίας αυτής - εάν μου το επιτρέπετε - για να διευκρινίσω τη θέση της Επιτροπής σχετικά με ορισμένα από τα θέματα που αναφέρθηκαν. Σχετικά με τις εκθέσεις μας με τίτλο «Καλύτερη νομοθεσία», θα ήθελα κυρίως να σας καθησυχάσω. Η Επιτροπή δεν συγχέει καθόλου τις αρχές της επικουρικότητας και της αναλογικότητας με τα τεχνικά μέσα που καθιστούν την κοινοτική νομοθεσία απλούστερη, σαφέστερη και πιο προσιτή και, συγκεκριμένα, την απλούστευση και την κωδικοποίηση. Η Επιτροπή διακρίνει σαφώς ανάμεσα σε αυτές τις διάφορες έννοιες και κατά κανένα τρόπο δεν συγχέει ή δεν αναμιγνύει τις μεν με τις δε.
Η προσέγγιση της Επιτροπής είναι μία προσέγγιση καθαρά πρακτική. Η κοινοτική νομοθεσία είναι μία και πρέπει να υπάρχει μία συνολική θεώρηση όλων όσων συμβάλλουν σε αυτό που αποκαλέσαμε «καλύτερη νομοθεσία». Η Επιτροπή δεσμεύθηκε, και οι αξιότιμοι βουλευτές γνωρίζουν πόσο τήρησε την εφαρμογή της αρχής της επικουρικότητας. Αλλά πάντα είναι δυνατές, προφανώς, οι βελτιώσεις και, ιδίως, στους τομείς που αφορά η έκθεση της κ. Palacio. Για παράδειγμα, η Επιτροπή αυτό το οποίο επιδιώκει είναι η εντατικοποίηση όλων όσων αναφέρονται στην αξιολόγηση των συνεπειών των προτεινόμενων δράσεων. 'Εχει ήδη προβλέψει μηχανισμούς προς την κατεύθυνση αυτή και προτίθεται να τους θέσει σε εφαρμογή και να τους εκσυγχρονίσει όσο το δυνατό συντομότερα.
Υπάρχει ένα σημείο που επίσης θα ήθελα να αναφέρω, και είναι αυτό το οποίο αφορά την προηγούμενη διαβούλευση για τις Πράσινες Βίβλους και τις Λευκές Βίβλους. Για να συνεχίσει να είναι ικανοποιητική, είναι προφανές ότι πρέπει να πραγματοποιείται κατά τρόπο πιο συγκεκριμένο στο μέλλον, κατά τρόπο πιο ειδικό. Και, κατά συνέπεια, θα ήθελα να πω στην κ. Palacio ότι έχουμε επίγνωση αυτού του γεγονότος και λαμβάνουμε υπόψη τις παρατηρήσεις που διατυπώνονται στην έκθεσή της.
Αυτό που πιστεύουμε, και αυτό είναι μία πρακτική που ακολουθήθηκε στη διάρκεια αυτών των τελευταίων ετών, ειδικά αυτών των δύο ή τριών ετών, είναι ότι, σε σχέση με την πρακτική που υπήρχε προηγουμένως για άμεση νομοθεσία, τώρα προβαίνουμε, μέσω των Πράσινων Βίβλων και των Λευκών Βίβλων, σε διαβούλευση με την κοινωνία. Η Πράσινη Βίβλος, σε τελική ανάλυση, αυτό που κάνει είναι μία ερώτηση. Και σε ορισμένα τεχνικά θέματα χρειάσθηκε να το κάνουμε δύο φορές: κάναμε μία πρώτη διαβούλευση, δεν μείναμε ικανοποιημένοι με τις απαντήσεις που λάβαμε και κάναμε μία νέα Πράσινη Βίβλο. Για παράδειγμα, ασχολούμαστε ήδη εδώ και αρκετό καιρό με το θέμα της πολυφωνίας και της συγκέντρωσης των μέσων επικοινωνίας. Γιατί; Επειδή δεν έχουμε ακόμη σαφή άποψη για το τί θέλει ο τομέας, για το τί θέλει η κοινωνία. Δηλαδή, κατά συνέπεια, η προσέγγιση που γίνεται είναι διαφορετική από εκείνη που γινόταν στο παρελθόν. Προηγουμένως προχωρούσαμε αμέσως στη νομοθεσία. Τώρα προσπαθούμε να γνωρίσουμε με μεγαλύτερη ακρίβεια ποιες είναι οι διάφορες θέσεις. Αλλά, εν πάση περιπτώσει, θα ήθελα να επιμείνω ότι λαμβάνουμε υπόψη τις παρατηρήσεις που διατύπωσε η κ. Palacio και θα τις υλοποιήσουμε στην πράξη.
Υπάρχει ένα άλλο σημείο σχετικά με το οποίο θα ήθελα να ευχαριστήσω επίσης την κ. Palacio για την επαγρύπνηση που επέδειξε ως προς το θέμα. Αλλά θα ήθελα επίσης να την καθησυχάσω όσον αφορά τις οδηγίες πλαίσιο. Οι οδηγίες πλαίσιο, όπως είναι γνωστό, αποτελούν ένα μέσο επικουρικότητας, το οποίο υποστήριξε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Εδιμβούργου και υιοθέτησε η Επιτροπή σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, σε ειδικές περιπτώσεις, και αυτό δεν πλήττει την ενότητα του κοινοτικού δικαίου εάν χρησιμοποιηθεί σε καταστάσεις που το δικαιολογούν. Θα ήθελα να πω στην κ. Palacio ότι η Επιτροπή μεριμνά ακριβώς γι'αυτό.
Και τέλος, θα ήθελα να ευχαριστήσω την εισηγήτρια για όλες τις δηλώσεις που έκανε σχετικά με τις προόδους που πραγματοποίησε η Επιτροπή στο πεδίο της ενίσχυσης της πληροφόρησης.
Εν κατακλείδει, η Επιτροπή παραμένει πεπεισμένη ότι η προσφυγή κατά τρόπο πρόσφορο στην αρχή της επικουρικότητας επιτρέπει την έγκριση της κατάλληλης νομοθεσίας, στο κατάλληλο επίπεδο, προς την κατεύθυνση των δηλώσεων που έκανε, για παράδειγμα, η κ. Corbett, οι οποίες προσανατολίζονται ακριβώς προς αυτή την κατεύθυνση, όλων όσων μειώνουν τις αποστάσεις ανάμεσα στο νομοθέτη και τον πολίτη.

Πρόεδρος
Eυχαριστώ πολύ, κύριε Eπίτροπε.
H συζήτηση έληξε.
H ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο το μεσημέρι, στις 12.00.

Tροποποίηση του Κανονισμού του Kοινοβουλίου (κώδικας
συμπεριφοράς των εκπροσώπων ομάδων ειδικών συμφερόντων)
Πρόεδρος
H ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης του κ. Ford, εξ ονόματος της Eπιτροπής Κανονισμού, Ελέγχου της Εντολής και Ασυλιών (Α4-0107/97), σχετικά με τον κώδικα συμπεριφοράς των εκπροσώπων συμφερόντων.

Ford
Κυρία Πρόεδρε, τα Μέλη θα θυμούνται ότι συζητήσαμε για πρώτη φορά την έκθεσή μου για τις ομάδες ειδικών συμφερόντων τον Ιανουάριο του 1996. Η Σοσιαλιστική Ομάδα και οι Χριστιανοδημοκράτες ουσιαστικά διεφώνησαν και το αποτέλσμα ήταν ότι η έκθεση αναπέμφθηκε στην επιτροπή. Η αντίδραση του κοινού στην αποτυχία μας να θεσπίσουμε κανόνες υπήρξε πολύ αρνητική με αποτέλεσμα όπως τον Ιούλιο του 1996 εκπονήσω μια νέα τροποποιημένη έκθεση λαμβάνοντας υπόψη ορισμένες από τις γνώμες και τις ανησυχίες που είχαν εκφράσει τα Μέλη για την αρχική έκθεση και η οποία είχε εγκριθεί με μία μόνο ψήφο κατά, εάν ενθυμούμαι καλώς.
Αυτή ήταν ουσιαστικά ένα έγγραφο πλαισίου προς συμπλήρωση και είχε συμφωνηθεί ότι θα έπρεπε να υπάρξουν τουλάχιστον τρεις περαιτέρω εκθέσεις: μια πρώτη έκθεση σχετικά με έναν κώδικα δεοντολογίας, που είναι αυτή που έχουμε σήμερα ενώπιόν μας. Μια δεύτερη σχετικά με τον έλεγχο των ομάδων συμφερόντων την οποία συντάσσει ο συνάδελφος κ. Spiers και η οποία βρίσκεται αυτή τη στιγμή ενώπιον της Επιτροπής Κανονισμού, Ελέγχου της Εντολής και Ασυλιών και μια τρίτη έκθεση σχετικά με τους κοινοβουλευτικούς βοηθούς, την οποία συντάσσει ο κ. Lehne και η οποία συζητείται επίσης στην Επιτροπή Κανονισμού. Επομένως η παρούσα είναι η πρώτη των τριών εκθέσεων που αναφέρονται στην έκθεση που εγκρίθηκε τον Ιούλιο του 1996.
Σ' αυτό το στάδιο αισθάνομαι τον πειρασμό να δώσω την ίδια απάντηση με εκείνη που έδωσε ο φοιτητής εκείνος που έκανε το διδακτορικό του επί μεταφυσικών θεμάτων και ο οποίος, όταν του ζητήθηκε να επεξηγήσει την εργασία του, είπε: »μα είναι αυταπόδεικτη», αλλά δεν θα υποκύψω πλήρως. Τα κύρια σημεία εγκρίθηκαν σχεδόν ομόφωνα από την Επιτροπή Κανονισμού. Προβλέπουν ότι οι εκπρόσωποι των ομάδων ειδικών συμφερόντων θα πρέπει να δηλώνουν το συμφέρον τους ή τα συμφέροντα που εκπροσωπεύουν όταν συναντώνται με Μέλη του Κοινοβουλίου, το προσωπικό του ή τους υπάλλήλους, δεν θα πρέπει να επικαλούνται οποιαδήποτε επίσημη σχέση με το Κοινοβούλιο σε οποιαδήποτε επαφή τους με τρίτα μέρη, δεν θα πρέπει να παραδίδουν επί σκοπώ κέρδους σε τρίτα μέρη αντίγραφα εγγράφων που παρέλαβαν από το Κοινοβούλιο και θα πρέπει να συμμορφούνται απολύτως με τις διατάξεις του Παραρτήματος Ι, άρθρο 2, δεύτερη υπο-παράγραφος που δηλώνει ότι τα Μέλη δεν θα αποδέχονται δώρα - δηλ. ότι οι εκπρόσωποι των ομάδων ειδικών συμφερόντων εν ουδεμιά περιπτώσει θα προσφέρουν δώρα στα Μέλη. Οι εκπρόσωποι των ομάδων συμφερόντων θα πρέπει να γνωρίζουν επίσης ότι οποιαδήποτε βοήθεια παρέχεται στο πλαίσιο των παραπάνω διατάξεων θα εγγράφεται σε κατάλληλο αρχείο. Στο σημείο αυτό υπάρχει μια τροπολογία του κ. Donnelly, την οποία αποδέχομαι, για ενίσχυση της διατάξεως αυτής αλλά πράγματι τους επιφορτίζει με κάποια υπευθυνότητα η βεβαιότητα ότι οι ενέργειές τους θα καταχωρούνται αρμοδίως.
Η έκθεση προβλέπει επίσης ότι θα πρέπει να τηρούν τον Κανονισμό Προσωπικού όταν στρατολογούν πρώην μέλη των οργάνων. Τη στιγμή αυτή αναφορικά με την άποψη αυτή ο Κανονισμός Προσωπικού είναι κενό γράμμα. Υπάρχουν διατάξεις που απαιτούν από ορισμένες κατηγορίες τέως εργαζομένων να ζητούν την άδεια του οργάνου για την ανάληψη εργασίας σε άλλους ευαίσθητους τομείς, αλλά επί του παρόντος δεν έχει γίνει ακόμη ανάλογος χαρακτηρισμός του προσωπικού σ' αυτές τις κατηγορίες. Αυτό όμως είναι κάτι που ίσως να αλλάξει στο μέλλον. Το ίδιο ισχύει και για την Τροπολογία Αριθ. 10 με την οποία ζητούμε από τους εκπροσώπους των ομάδων ειδικών συμφερόντων να τηρούν αυστηρά τους οιουσδήποτε κανονισμούς που έχει θεσπίσει το Κοινοβούλιο σχετικά με τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των πρώην Μελών του Σώματος, κάτι που πιστεύω ότι εξετάζουν οι Κοσμήτορες. Λέει επίσης ότι εάν ένας εκπρόσωπος ομάδος συμφερόντων θέλει να προσλάβει το βοηθό ενός Μέλους θα πρέπει να ζητήσει την άδεια του Μέλους αυτού. Πιστεύω ότι αυτό είναι αυταπόδεικτο.
Τέλος, η έκθεση καταλήγει με το ότι οποιαδήποτε παράβαση του κώδικα δεοντολογίας συνεπάγεται τη στέρηση από το αντίστοιχο πρόσωπο ή από την εταιρεία που εκπροσωπεύει του δικαιώματος εισόδου. Μόνον εάν το Κοινοβούλιο έχει τη θέληση να χρησιμοποιήσει αυτή την κύρωση τότε θα βρεθούμε σε θέση να κάνουμε τη διάταξη αυστηρότερη.
Υπάρχουν δύο ακόμη τροπολογίες οι οποίες ίσως να προκαλέσουν κάποια αντίδραση αύριο στο Σώμα. Η μία είναι η Τροπολογία Αριθ. 12 με την οποία ζητείται από τους εκπροσώπους των ομάδων ειδικών συμφερόντων να υποβάλλουν ετήσια έκθεση επί των δραστηριοτήτων τους έτσι ώστε να διασφαλίζουν παράταση των αδειών εισόδου τους. Υπάρχει κάποια ανησυχία ότι κάτι τέτοιο θα οδηγήσει σε απέραντο χαρτοβασίλειο. Γνωρίζω ότι υπάρχουν ομάδες στο Σώμα που θα την καταψηφίσουν. Εάν θέλαμε να την υποστηρίξουμε, πιθανότατα θα συνιστούσα την τροπολογία του κ. Εφραιμίδη με την οποία ζητείται όπως οι εκπρόσωποι των συμφερόντων δηλώνουν ποιες ιδιαίτερες αρωγές έχουν παράσχει στα Μέλη. Ωστόσο, η αναφορά της τροπολογίας σε «δώρα» είναι ακατάλληλη διότι ήδη έχουμε διαπιστώσει ότι σύμφωνα με τις τρέχουσες διατάξεις μας τα δώρα είναι παράνομα.
Το τελικό μου σημείο αναφέρεται στην Τροπολογία Αριθ. 1 η οποία λέει ότι μόνο οι μόνιμοι βοηθοί που εργάζονται αποκλειστικά ως βοηθοί θα έχουν πρόσβαση στο Κοινοβούλιο υπό τις ίδιες συνθήκες όπως το προσωπικό της Γραμματείας ή οι πολιτικές ομάδες. Αυτοί τη στιγμή ο Κανονισμός μας λέει ότι οι βοηθοί των Μελών έχουν πλεονεκτική πρόσβαση. Η Σοσιαλιστική Ομάδα επιθυμεί το άμεσο κλείσιμο αυτού του 'παραθύρου' το οποίο οδηγεί σε καταστάσεις με τις οποίες οι βοηθοί των βουλευτών μπορούν να εργάζονται ταυτόχρονα για ομάδες ή για εκπροσώπους ειδικών συμφερόντων, αλλά γνωρίζω ότι η Ομάδα του ΕΛΚ θα προτιμούσε να συμπεριληφθεί το ζήτημα στην έκθεση Lehne η οποία ασχολείται με το όλο θέμα των βοηθών των βουλευτών. Εάν είναι έτσι, θα αναμείνουμε από την Ομάδα του ΕΛΚ να υλοποιήσει τη δέσμευσή της διότι αλλιώς αντί να δημιουργήσουμε ένα εμπόδιο στην κατάχρηση θα ανοίξουμε λεωφόρους γι' αυτήν επιτρέποντας στις ομάδες συμφερόντων να βραχυκυκλώσουν το σύστημα προσλαμβάνοντας τους δικούς μας βοηθούς για να κάνουν δουλειές που εμείς τους απαγορεύουμε να κάνουν.
Συνιστώ στο Σώμα την έκθεσή μου και ελπίζω ότι αύριο θα τύχει της ψήφου σας.

Wibe
(SV ) Κυρία Πρόεδρε, ας μου επιτραπεί εν συντομία να συγχαρώ τον κ. Ford για μια απολύτως θαυμάσια έκθεση και γι&#x02BC;αυτό που πιστεύω ότι είναι μια σημαντική και μόνιμη συμβολή εδώ στο Κοινοβούλιο, δηλαδή ότι έχουν διαμορφωθεί τώρα σε δύο εκθέσεις κανόνες για τους εκπροσώπους των ομάδων ειδικών συμφερόντων. Πρέπει να θυμόμαστε ότι αυτό είναι ένα ζήτημα που αφορά σε μεγάλο βαθμό πολλούς από τους ψηφοφόρους μας. Νομίζω ότι δεν είναι υπερβολή να λεχθεί ότι η χωρίς κανόνες εκπροσώπηση των ομάδων ειδικών συμφερόντων που ελάμβανε χώρα εδώ στο Κοινοβούλιο νωρίτερα ήταν πολύ βλαβερή για την υπόληψή μας. Γι&#x02BC;αυτό θεωρώ ότι το Κοινοβούλιο θα πρέπει να είναι πολύ ευγνώμων προς τον κ. Ford γιατί εισήγαγε τώρα αυτούς τους κανόνες.
Υπάρχει ένα σημείο που θεωρώ ότι είναι ιδιαίτερα σημαντικό. Αφορά την υποχρέωση των εκπροσώπων των ομάδων ειδικών συμφερόντων να καταθέτουν αναφορά κάθε χρόνο για τις δραστηριότητές τους. Αυτό το σημείο είναι σημαντικό, διότι θεωρώ ότι θα πρέπει να μπορούν οι δημοσιογράφοι και οι ερευνητές, κύριεWijsenbeek, εκ των υστέρων να παρακολουθήσουν μια υπόθεση και να δούν ποιοί εκπρόσωποι ομάδων ειδικών συμφερόντων έχουν επηρεάσει ποιούς βουλευτές και να μπορούν έτσι να δούν ποιοί βουλευτές πιθανόν υπόκειντο σε πιέσεις και ποιοί όχι. Σε σχέση μ&#x02BC;αυτό θα ήθελα πράγματι να πάω ένα βήμα παραπέρα και να συμφωνήσω με την αρχική έκθεση Mettens στην ολότητά της στην οποία επίσης γινόταν λόγος για το τι θα αναφερόταν σ&#x02BC;αυτές τις ετήσιες αναφορές. Αυτό θα είναι τώρα ένα θέμα που θα διαμορφωθεί από τους ταμίες.
Μερικές φορές δεν φθάνει κανείς ως το τέλος. Νομίζω ωστόσο ότι αυτό είναι ένα πολύ σημαντικό βήμα προς την σωστή κατεύθυνση. Η Ομάδα μου με χαρά θα υπερψηφίσει αυτήν την έκθεση. Ελπίζουμε επίσης ότι έπειτα από τις εμπειρίες που θα αποκτήσουμε να μπορέσουμε να πάμε παραπέρα και να διαμορφώσουμε κανόνες οι οποίοι θα είναι ίσως ακόμη περισσότερο σαφέστεροι.

Donnelly, Brendan
Κυρία Πρόεδρε, όπως και ο προηγούμενος ομιλητής θα ήθελα να αρχίσω συγχαίροντας τον κ. Ford γι' αυτό που βασικά υπήρξε μια εξαίρετη έκθεση. Θα ήθελα ιδιαίτερα να τον ευχαριστήσω για τον εποικοδομητικό και ειλικρινή τόνο της συζήτησης την οποία κατηύθυνε στην Επιτροπή Κανονισμού, Ελέγχου της Εντολής και Ασυλιών. Η έκθεση την οποία εξεπόνησε αντικατοπτρίζει σε πολύ μεγάλο βαθμό τα συμπεράσματα της επιτροπής.
Πολύ σωστά - και τον συγχαίρω για τις τηλεπαθητικές του ιδιότητες - προέβλεψε ότι δύο συγκεκριμένες τροπολογίες θα μας δημιουργήσουν προβλήματα. Αναφέρομαι στις Τροπολογιές Αριθ. 1 και 12. Όσον αφορά την Τροπολογία Αριθ. 1, οι αντιρρήσεις μας είναι κυρίως διαδικαστικές. Πιστεύουμε ότι αυτός είναι ένας κάπως δύσκολος τομέας τον οποίο θα ήταν χρήσιμο να εξετάσουμε πιο λεπτομερειακά. Ο κ. Lehne θα συντάξει έκθεση και θα ήθελα να επωφεληθώ της ευκαιρίας για να τονίσω ότι αναγνωρίζω το πρόβλημα στο οποίο αναφέρεται ο κ. Ford. Υπάρχουν άνθρωποι που δεν είναι ούτε το ένα ούτε το άλλο, ούτε αποκλειστικά βοηθοί ούτε κάποιοι που θα μπορούσαν να θεωρηθούν τρίτα πρόσωπα ή εκπρόσωποι ομάδων ειδικών συμφερόντων. Υπάρχει κάποιο πρόβλημα και θα πρέπει να συνεργαστούμε με τον κ. Lehne και την επιτροπή για να το ξεδιαλύνουμε.
Το δεύτερο θέμα είναι πιο ουσιαστικό και αναφέρεται στην Τροπολογία Αριθ. 12. Είναι κάτι που το έχουμε ήδη εξετάσει και αποφασίσαμε πέρσι ότι δεν θα θέλαμε να έχουμε αυτή τη διπλή ελεγξιμότητα. Δεν θέλαμε να έχουμε εκθέσεις τόσο εκ μέρους των Μελών όσο και εκ μέρους τρίτων. Η Ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος συνεχίζει να έχει επιφυλάξεις σχετικά μ' αυτή την ιδέα που είναι ίσως δυσανάλογη έναντι του οποιουδήποτε πολιτικού οφέλους που πιθανώς να επέφερε και, κατά τον ίδιο τρόπο, αισθανόμαστε ότι πίσω από την Τροπολογία Αριθ. 12 υπάρχει η άποψη ότι οι επαφές μεταξύ Μελών και τρίτων ή ομάδων συμφερόντων είναι κάτι το τόσο ύποπτο, το τόσο επικίνδυνο που πρέπει να παρακολουθείται και να ελέγχεται με τον αυστηρότερο δυνατό τρόπο. Δεν συμμεριζόμεθα την άποψη αυτή και θα είμασταν απόλυτα ικανοποιημένοι εάν υπήρχαν υποχρεώσεις που να βαρύνουν τα Μέλη και όχι τρίτα πρόσωπα.
Με τις επιφυλάξεις αυτές συνιστούμε την έκθεση του κ. Ford στο Σώμα και θα υπερψηφίσουμε όλες τις τροπολογίες του πλην των Αριθ. 1 και 12.

Wijsenbeek
Κυρία Πρόεδρε, συγκαταλέγομαι σε εκείνους που είδαν να εισέρχεται για πρώτη φορά στην αίθουσα του Κοινοβουλίου κάποιο μέλος ενός λόμπυ, γεγονός το οποίο μας ικανοποίησε ιδιαιτέρως γιατί σήμαινε ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ήταν ένα όργανο που λαμβανόταν υπόψη. Όταν ο αριθμός των ατόμων αυτών ανήλθε σε 3.500 και ο κ. Metten άρχισε να εκνευρίζεται, έπρεπε πραγματικά να συμβεί κάτι. Επ'αυτού συμφωνούμε και πιστεύουμε ότι είναι καθεαυτό πάρα πολύ ορθό να θεσπιστούν από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κανόνες οι οποίοι αυξάνουν τη διαφάνεια της λειτουργίας του. Πιστεύω ότι επί του θέματος αυτού συμφωνούμε όλοι και ότι μπορούμε να συγχαρούμε τον κ. Ford.
Από την άλλη πλευρά, πρέπει να λεχθεί ότι πρέπει να είμαστε βέβαιοι ότι δεν μπορούμε να κάνουμε τη δουλειά μας χωρίς τις πληροφορίες και τις διευκρινίσεις που μας προσφέρουν διάφορες ομάδες συμφερόντων σχετικά με την κατάσταση που επικρατεί στα διάφορα κράτη μέλη. Σήμερα μόλις, αναπέμψαμε την έκθεση της κ. Mosiek-Urbahn επειδή πρόκειται για ένα πολύπλοκο τεχνικό θέμα, οι επιπτώσεις του οποίου δεν είναι εντελώς σαφείς σε εμάς ως απλά μέλη.
Παρ'όλα αυτά θα ήθελα να κάνω ορισμένες παρατηρήσεις. Κατ'αρχάς, συμφωνούμε με την τροπολογία 1 όσον αφορά τους Χριστιανοδημοκράτες. Κατά δεύτερον, πιστεύω ότι η τροπολογία 4 είναι προσβλητική. Πρόκειται για μια διάταξη του είδους «Thou shalt not commit sin», η οποία δεν επιτρέπεται να συμπεριληφθεί σε έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Διαφωνούμε επίσης με την τροπολογία 12 και προτιμούμε στην ουσία την τροπολογία 14. Κυρία Πρόεδρε, η τροπολογία 12 αφορά την ετήσια έκθεση, πράγμα που αποτελεί πλήρη ανοησία, είναι περιττό, και επιφέρει υπερβολικό φόρτο εργασίας.

Εφραιμίδης
Κυρία Πρόεδρε, είναι πραγματικά σημαντικό, αλλά ταυτόχρονα και δύσκολο το θέμα που έχει να αντιμετωπίσει αυτή η έκθεση, αλλά και οι άλλες, οι συμπληρωματικές, οι παραπληρωματικές της, που εκκρεμούν μπροστά στην αρμόδια επιτροπή. Η δυσκολία φαίνεται από το ότι από το 1994 συζητιέται αυτό και τον Γενάρη του 1996 υπήρξε η γνωστή περιπέτεια, όταν με απόφαση του Κοινοβουλίου αναπέμφθηκε η τότε έκθεση του κ. Ford στην επιτροπή και επανέρχεται σήμερα.
Είναι φανερό ότι πρέπει να τη συζητήσουμε με αίσθημα εξαιρετικής ευθύνης, διότι είτε το θέλουμε είτε όχι, υπάρχουν δυνάμεις που θεληματικά ή απρόσεκτα θέλουν να διαβάλλουν πάντα συλλογικά όργανα, όπως είναι το Κοινοβούλιο, και μέλη τους, όπως είναι οι βουλευτές, ότι δήθεν με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο χαρίζονται, χρηματοδοτούνται, επηρεάζονται από οργανωμένα συμφέροντα. Αυτό πρέπει να βρεθεί τρόπος να αποκρουστεί κατά τρόπο κατηγορηματικό και κατοχυρωμένο. Αλλά ενώ έχει έτσι το πράγμα, έχω την εντύπωση -παρ'ότι εκτιμώ την προσπάθεια του κ. Ford και της επιτροπής της οποίας είμαι μέλος- ότι η σημερινή έκθεση δεν φτάνει εκεί που πρέπει να φτάσει για να είναι πειστική.
Θα κάνω δύο μόνο παρατηρήσεις. Η μία είναι ότι κατοχυρώνουμε ορισμένα λόμπυ ειδικών συμφερόντων που προφανώς είναι οικονομικοεμπορικά. Θα έχουν προσβάσεις, θα έχουν μια προνομιακή κατάσταση. Βέβαια με πάρα πολλά μέτρα προφύλαξης, αλλά δεν παύουν να είναι σε μια προνομιακή κατάσταση, ενώ υπάρχουν κοινωνικές ομάδες εργαζομένων και άλλων στρωμάτων που δεν θα έχουν αυτήν την προνομιακή θέση, αυτό το «έμπα-έβγα», αυτή τη συζήτηση και με όργανα και με τους ίδιους τους βουλευτές. Και θα χρειάζεται τότε να αναθέτουν σ'αυτά τα λόμπυ να υπερασπίζουν τα συμφέροντά τους, ενώ πολλές φορές αυτά είναι λόμπυ που ανήκουν σε ομάδες με αντίθετα συμφέροντα. Υπάρχει λοιπόν αυτή η άνιση μεταχείριση.
Η δεύτερη παρατήρησή μου αφορά μια τροπολογία 8, που φαίνεται ότι γίνει δεκτή και την οποία αποκρούω κατηγορηματικά. Διαβάλλει, κυρία Πρόεδρε, και το Κοινοβούλιο και τους βουλευτές και την ίδια την έκθεση. Διότι να τι λέει: »να δηλώνουν την αρωγή» -κομψή έκφραση- «που θα παίρνουν οι βουλευτές». Το πρόβλημα δεν είναι να το δηλώνω ή να μην το δηλώνω. Το πρόβλημα είναι ότι παίρνω δώρο -σε είδος, σε χρήμα, σε υπηρεσίες- και δεν αλλάζει με το ότι το δηλώνω. Εξακολουθεί να υπάρχει το στίγμα ότι είμαι δωρολήπτης .
Και τέλος, κυρία Πρόεδρε, επειδή έχω υποβάλει και εγώ μια τροπολογία, θέλω να εξηγήσω το νόημά της. Σ'αυτό ακριβώς αποβλέπει: τί είδους αρωγή μπορεί να ζητάνε από τα λόμπυ και από οιονδήποτε οι βουλευτές; Στοιχεία, επιχειρήματα, πληροφορίες. 'Οχι δώρα, όχι υπηρεσίες, όχι άλλου είδους υλικές παροχές. Υπ'αυτήν την έννοια διατηρώ την τροπολογία. Εάν δεν είναι σαφές το νόημά της, τότε δηλώνω ότι την αποσύρω.

Aelvoet
Κυρία Πρόεδρε, συνεχίζοντας με βάση τα όσα είπε ο προηγούμενος ομιλητής, θα ήθελα να επισημάνω ότι πρόκειται για τη δεύτερη και όχι για την πρώτη έκθεση Ford. Πράγματι, η πρώτη έκθεση αναπέμφθηκε στην Επιτροπή για να εγκριθεί στη συνέχεια από την ολομέλεια, ενώ η παρούσα έκθεση αποτελεί την περαιτέρω επεξεργασία αυτής. Σε γενικές γραμμές πιστεύουμε ότι έχει σημειωθεί σαφής πρόοδος όσον αφορά την επεξεργασία ενός κώδικα δεοντολογίας για τα μέλη των λόμπυ, επειδή απαιτείται να υπάρξει μεγαλύτερη σαφήνεια όσον αφορά τα στοιχεία που θα συμπεριληφθούν στο μητρώο, ειδικότερα επειδή πρέπει να καθορίζεται ποια συμφέροντα εκπροσωπούν, ότι σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπεται να επικαλούνται τις σχέσεις τους με το Κοινοβούλιο προκειμένου να επιτύχουν ορισμένα πράγματα, ότι δεν επιτρέπεται να πωλούν για το ιδιωτικό τους συμφέρον έγγραφα του Κοινοβουλίου τα οποία φυσιολογικά έχουν δημόσιο χαρακτήρα κλπ. Πρόκειται για θετικές προτάσεις οι οποίες μορφοποιούνται με την έκθεση του κ. Ford.
Αυτό που κατά τη γνώμη μας λείπει και που μας οδήγησε στην κατάθεση τροπολογίας στην επιτροπή είναι ότι είμαστε της γνώμης ότι ο παραλληλισμός που προβλεπόταν αρχικά μεταξύ της έκθεσης Ford και της έκθεσης Nordman, όπου γίνεται αναφορά στις διευκολύνσεις τις οποίες μπορούν να επικαλεσθούν τα μέλη του Κοινοβουλίου και την υποχρέωση της δήλωσης αυτών, έπρεπε να ισχύει και στην περίπτωση των μελών των λόμπυ. Είχαμε καταθέσει σχετική τροπολογία στην επιτροπή, η οποία δυστυχώς δεν έγινε δεκτή. Πιστεύουμε λοιπόν ότι έχει εξαιρετική σημασία να γίνει αποδεκτή η τροπολογία του κ. Εφραιμίδη, στην οποία έχουμε συνεργαστεί και εμείς δεδομένου ότι την καταθέσαμε από κοινού στην ολομέλεια, έτσι ώστε να καταστεί σαφές ποιο είναι το είδος των δωρεών που κάνουν οι λομπίστες στα μέλη του Κοινοβουλίου. Σε περίπτωση που εγκριθεί η τροπολογία αυτή, θα μπορέσουμε να υποστηρίξουμε την έκθεση. Διαφορετικά, δεν θα μπορέσουμε δυστυχώς να την υποστηρίξουμε. Συμφωνούμε βεβαίως απόλυτα με την παρατήρηση του συνάδελφου Wijsenbeek ότι είναι κάπως περίεργο να συμπεριληφθεί σε ένα είδος κανονισμού διατύπωση σύμφωνα με την οποία δεν θα επιτρέπεται να αναλαμβάνεται καμία δράση η οποία θα οδηγούσε στην απόκτηση πληροφοριών με αθέμιτο τρόπο. Πρόκειται για υπερβολικές ηθικολογίες με τις οποίες δεν καταλήγουμε πουθενά. Για μας, το σημαντικότερο είναι να εγκριθεί η τροπολογία του κ. Εφραιμίδη και των Πρασίνων.

Λαμπράκη
Κυρία Πρόεδρε, σε μια εποχή που σ'όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής 'Ενωσης η αξιοπιστία των πολιτικών και της πολιτικής τίθενται υπό αμφισβήτηση, πιστεύω ότι η έκθεση του κυρίου Ford και, κυρίως, η προσπάθεια που κρύβεται πίσω από αυτή την έκθεση -να θέσουμε υπό έλεγχο την λειτουργία και τη δράση των εκπροσώπων των συμφερόντων- είναι πράγματι αξιέπαινη και πιστεύω ότι θα συμβάλει σε κάποιο βαθμό στην αναβάθμιση της λειτουργίας μας.
Η δράση των εκπροσώπων των συμφερόντων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πολλές φορές εμφανίζεται μη ελεγχόμενη, και μάλιστα πολλές φορές έχω αισθανθεί έκπληξη και, δεν το κρύβω, ακόμη και οργή, γιατί έχουν πρόσβαση οι λομπίστ σε έγγραφα και πληροφορίες πριν από εμάς, τους ευρωβουλευτές. Πολλές φορές έχουν έγγραφα στα χέρια τους τα οποία εμείς αργούμε πάρα πολύ να πάρουμε. Γι'αυτό, θεωρώ πολύ σημαντική την τροπολογία 1 και θα ζητούσα από όλους τους συναδέλφους όλων των πτερύγων να ξαναεξετάσουν τη στάση τους σχετικά με αυτήν. Δεν αρκεί να λέμε ότι θέλουμε να ελέγξουμε τη δράση και τη λειτουργία των λομπίστ. Πρέπει να βρούμε και τον μηχανισμό να το κάνουμε και νομίζω ότι η τροπολογία 1 αποτελεί έναν πρώτο μηχανισμό στην κατεύθυνση ελέγχου της δράσης των λομπίστ.
Βέβαια, όλοι έχουμε συνείδηση ότι η προσπάθεια που γίνεται μ'αυτή την έκθεση του κυρίου Ford δεν πρόκειται να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά το πρόβλημα και να δημιουργήσει συνθήκες απόλυτης διαφάνειας, κάτι που νομίζω ότι επιθυμούμε όλοι στην αίθουσα αυτή. Αποτελεί όμως ένα θαρραλέο βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση και εκείνο που απαιτείται είναι μετά την ψήφισή της να συνεργαστούμε όλοι ούτως ώστε το νεκρό γράμμα αυτής της έκθεσης να γίνει πραγματικότητα στην καθημερινή λειτουργία μας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Mosiek-Urbahn
Kυρία Πρόεδρε, οι προλαλήσαντες ανέφεραν ήδη διεξοδικά, περί τίνος πρόκειται στην έκθεση Ford. H πρόταση συνηθίζει τους εκπροσώπους συμφερόντων σε μια έντιμη και ειλικρινή συμπεριφορά. Θα πρέπει να επιζητείται μεγαλύτερη διαφάνεια στον τομέα αυτό. Tο θέμα εδώ είναι μόνο, ποια μέσα είναι κατάλληλα;
H τροπολογία 1, στο πλαίσιο αυτό, δεν ανήκει ασφαλώς στις ρυθμίσεις του κώδικα συμπεριφοράς. Kαι τυπικά μάλιστα, αναφέρεται στο άρθρο 2 και όχι στο άρθρο 3 και θα 'πρεπε να συζητηθεί στο κατάλληλο πλαίσιο, δηλαδή στην έκθεση Lehne. Eκεί μπορούμε τότε να ασχοληθούμε και μ' έναν ακριβή ορισμό του βοηθού.
Όσον αφορά την τροπολογία 12, στην οποία ζητείται μια έκθεση των εκπροσώπων συμφερόντων, θα ήθελα να παρατηρήσω ότι η τροπολογία αυτή αφενός δεν είναι σαφής, μια και εξ αυτής δεν προκύπτει τι θα πρέπει να αναφέρει και ποιος, κυρίως, θα κρίνει, στη συνέχεια, αυτά που αναφέρονται εκεί.
Aνεξάρτητα απ' αυτό, έχω κι άλλους ενδοιασμούς για την τροπολογία αυτή, μια και δε δίνει πλήρη εικόνα σ' έναν τρίτο. Aν - όπως ζητήθηκε μόλις τώρα από τον κ. Wibe - η έκθεση χρησιμεύει στο να ενημερώνονται, για παράδειγμα, οι δημοσιογράφοι με ποιον έγιναν επαφές, τότε θα πρέπει να πούμε πως η ενημέρωση αυτή δε θα είναι πλήρης, και συνεπώς θα είναι λανθασμένη. Θα ήθελα να παραθέσω και πάλι το παράδειγμα που αναφέρθηκε προηγουμένως. Στην έκθεση που αφορούσε την εποπτεία των ομάδων για τις ασφάλειες, θα αναφερόταν τότε το εξής: Έγιναν συνομιλίες με συνδέσμους ασφαλειών. Σ' αυτή δεν αναφέρεται ότι έγιναν συζητήσεις και με εποπτικές αρχές, με την Eπιτροπή και με εκπροσώπους των κυβερνήσεων. Mόνον η αναφορά όλων αυτών των διαφόρων εκπροσώπων συμφερόντων, με την ευρεία έννοια, θα έδινε μια πλήρη και σωστή εικόνα.
Kαι γι' αυτό το λόγο η εν λόγω τροπολογία δε μου φαίνεται κατάλληλη. M' ενδιαφέρει όμως να επισημάνω, γενικώς, πως με την παρούσα συζήτηση η κοινή γνώμη σχημάτισε λανθασμένη εικόνα. Xρειαζόμαστε τους εκπροσώπους συμφερόντων, προκειμένου να μπορούμε να ενημερωνόμαστε πλήρως για τις διάφορες όψεις των διαφόρων προβλημάτων, και η ενημέρωση αυτή θα πρέπει να γίνεται στο πλαίσιο μιας διάφανης και κατανοητής σε όλους συνεργασίας. H τήρηση του κώδικα συμπεριφοράς θα βοηθήσει σ' αυτό.

Πρόεδρος
Η συζήτηση έληξε.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο στις 12 το μεσημέρι.

Τροποποίηση του Κανονισμού του Κοινοβουλίου 
(άρθρο 116)
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της εκθέσεως (Α4-0089/97) του κ. Brendan Donnelly, εξ ονόματος της Επιτροπής Κανονισμού, Ελέγχου της Εντολής και Ασυλιών, σχετικά με την τροποποίηση του αρθρου 116 του Κανονισμού για την ψηφοφορία κατά τμήματα.

Donnelly, Brendan
Κύριε Πρόεδρε, επιτρέψτε μου να αρχίσω λέγοντας ότι αύριο και πριν από την τελική ψηφοφορία θα ζητήσω την αναπομπή της εκθέσεώς μου στην επιτροπή. Έχουν παρουσιαστεί ορισμένα νέα στοιχεία και επιχειρήματα και μολονότι εγώ προσωπικά θα ήμουν ευτυχής να ψηφίσω για την έκθεσή μου αύριο, η γενική άποψη είναι ότι μετά τη συζήτηση κατά τη διάρκεια της οποίας ελπίζουμε ότι θα παρουσιαστούν ορισμένες χρήσιμες ενδείξεις σχετικά με το εάν και πως είναι δυνατόν να βελτιωθεί, θα πρέπει να αναπεμφθεί στην επιτροπή.
Η πρότασή μου με την έκθεση αυτή είναι απλή: δεν θα είναι δυνατόν πλέον να γίνεται ψηφοφορία κατά τμήματα στην ολομέλεια για τις τροπολογίες.
Την πρόταση αυτή την υπέβαλα για τρεις λόγους: ο ένας είναι διοικητικός, ο δεύτερος φιλοσοφικός και ο τρίτος πολιτικός. Η διοικητική αιτία είναι η εξοικονόμηση χρόνου. Στο Κοινοβούλιο τούτο ψηφίζουμε πάρα πολύ και με λανθασμένο τρόπο. Αυτό που ελπίζω να επιτύχω με την πρότασή μου είναι να κάνω εξοικονόμηση χρόνου και να κάνω την ψηφοφορία που διεξάγεται πιο διαφανή. Μιλάμε για την επικουρικότητα, για να κάνουμε λιγότερη αλλά καλύτερη νομοθεσία. Ίσως η πρότασή μου βρίσκεται στο ίδιο μήκος κύματος: να ψηφίζουμε λιγότερο αλλά να ψηφίζουμε καλύτερα.
Ορισμένοι συνάδελφοι μου είπαν ότι η πρότασή μου δεν πρόκειται να οδηγήσει σε μείωση του χρόνου ψηφοφορίας. Ίσως τελικά η υπόθεση να καταλήξει στο ότι ο καθένας θα καταθέτει όλο και περισσότερες τροπολογίες ούτως ώστε να καλύπτει όλες τις δυνατότητες που πιθανόν να προκύπτουν κατά τη διάρκεια μιας συζήτησης. Αυτό δεν μου φαίνεται και τόσο πιθανό. Τώρα, με το υφιστάμενο σύστημα, αυτό που συμβαίνει είναι ότι αμέσως πριν από τη διεξαγωγή της ψηφοφορίας οι συντονιστές των διαφόρων πολιτικών ομάδων εξετάζουν τις έξυπνες προτάσεις των συναδέλφων τους από τις άλλες ομάδες και μονολογούν: ας ψηφίσουμε για τις τρεις πρώτες λέξεις της Τροπολογίας Αριθ. 3, ας απόσχουμε από τις τρεις επόμενες και ας μη συμμετάσχουμε για τις τρεις τελευταίες. Αυτό καταντάει ένα είδος παιχνιδιού το οποίο είναι χρονοβόρο και το οποίο διοικητικά μπορεί να συντομευθεί.
Ο δεύτερος λόγος είναι πιο φιλοσοφικός και πιο συστηματικός. Δεν αποτελεί δουλειά της ολομέλειας να μετατρέπεται σε μια συντακτική επιτροπή από 626 μέλη. Το αντικείμενο και ο ρόλος των επιτροπών είναι να διασφαλίζουν ότι όταν το θέμα φτάνει στην ολομέλεια δεν θα επαναλαμβάνουμε ό, τι έπρεπε να είχε γίνει στην επιτροπή.
Σ' αυτό το πλαίσιο θα μπορούσα, κ. Πρόεδρε, να σας παραπέμψω εσάς και τους συναδέλφους σας μέσω των Αντιπροέδρων και του Προέδρου, στο άρθρο 115 του Κανονισμού το οποίο δεν εφαρμόζεται με την αναγκαία αυστηρότητα και σοβαρότητα. Στο άρθρο 115 αναφέρεται σαφώς ότι η ψηφοφρία διενεργείται κατά σύνολα επί τη βάσει συστάσεως της αρμόδιας επί της ουσίας επιτροπής. Τόσο εγώ όσο και ο κ. Fayot, ως πρόεδρος της επιτροπής μας, θα είμαστε πιο αυστηροί στο μέλλον στην προσπάθειά μας να ενθαρρύνουμε την εφαρμογή αυτής της αρχής. Αυτή είναι η σκέψη που με κάνει να προτείνω ότι θα ήταν πολύ καλύτερο να μην επαναλαμβάνουμε τις εργασίες των επιτροπών.
Ο τρίτος λόγος που έχω είναι ίσως ο πιο σημαντικός και αυτός είναι η εντύπωση και η επίπτωση που έχουμε συνολικά ως Κοινοβούλιο σ' εκείνους που μας παρακολουθούν και σ' εκείνους που μας κρίνουν. Έχω μιλήσει - όπως είμαι βέβαιος ότι έχουν κάνει και πολλά άλλα Μέλη - με ομάδες εκλογέων, ακαδημαϊκών, δημοσιογράφων, ανθρώπων που έχουν παρακολουθήσει τη συνέλευσή μας και έχουν μείνει έκπληκτοι από αυτό που θεωρούν ότι αποτελεί μια υπερβολικά παρατεταμένη και κουραστική διαδικασία ψηφοφορίας, για παράδειγμα όταν ψηφίζουμε για τη συμπερίληψη μιας συγκεκριμένης λέξης ή για την παραγραφή μιας συγκεκριμένης φράσης και όχι μόνο μία ή δύο φορές αλλά ολόκληρο το πρωινό. Αυτό είναι κάτι που μειώνει σημαντικά τις θετικές επιπτώσεις που μπορούμε να έχουμε ως Κοινοβούλιο.
Όλα τα κοινοβούλια έχουν την υποχρέωση να επιτυγχάνουν μια ισορροπία μεταξύ των εσωτερικών διαδικασιών τους και των επιπτώσεων που έχουν αυτές στον έξω κόσμο. Ειλικρινά όμως πιστεύω, και για λόγους οι οποίοι είναι κατανοητοί, ότι εμείς σ' αυτό εδώ το Κοινοβούλιο απορροφούμεθα πάρα πολύ από τις εσωτερικές μας διαδικασίες και τις εσωτερικές μας συζητήσεις. Ακολουθώντας τον δρόμο που προτείνω ίσως να στερηθούμε κάποιες από τις μικρές εκείνες λεπτομέρειες που είναι τόσο πολύ προσφιλείς σε ορισμένους συντονιστές ομάδων, ίσως και σε όλους τους συντονιστές. Όμως το κέρδος το οποίο θα έχουμε, εάν ακολουθήσουμε τις προτάσεις μου, είναι ότι θα διαθέτουμε ένα πιο διαφανές και πιο συνεκτικό σύνολο διαδικασιών και θα είναι ευκολότερο να πείσουμε εκείνους που μας παρακολουθούν ότι μας ενδιαφέρει περισσότερο να έχουμε μια ευνοϊκή επίπτωση στην ευημερία τους και τις πολιτικές και κοινωνικές τους συνθήκες παρά να ασχολούμεθα με εσωστρέφεια μόνο με τις διαδικασίες μας.
Είναι προφανές, από τις αντιδράσεις ορισμένων συναδέλφων, ότι η ιδέα αυτή θέλει επεξεργασία. Η πρόθεσή μου όμως παρουσιάζοντας αυτή την πρόταση ήταν να αποστείλω ένα πολιτικό μήνυμα ότι αυτό είναι ένα Κοινοβούλιο ανοικτό στον έξω κόσμο, ένα Κοινοβούλιο εξωστρεφές μάλλον παρά εσωστρεφές. Υποστηρίζω με βεβαιότητα αυτή την πρόθεση και ελπίζω ότι αποτελεί επίσης πρόθεση όπως η Επιτροπή Κανονισμού, Ελέγχου της Εντολής και Ασυλιών είναι σε θέση να τη διευκρινίσει και να την εφαρμόσει, είτε με την έκθεσή μου είτε με κάποια άλλη μορφή, έτσι ώστε να μπορέσουμε να επιλύσουμε το σύνολο του προβλήματος της ψηφοφορίας επί των τροπολογιών αλλά και της ψηφοφορίας γενικότερα στο Κοινοβούλιο.

Fayot
Κύριε Πρόεδρε, όλοι στο παρόν Κοινοβούλιο διαμαρτύρονται για τις μακρές συνεδριάσεις ψηφοφορίας κατά τις οποίες πολλοί είναι οι βουλευτές που πολλές φορές ψηφίζουν χωρίς να ξέρουν τι ακριβώς, ακολουθώντας πιστά τις οδηγίες της ομάδας τους. Την Επιτροπή Κανονισμού την έχει επανειλλημμένα απασχολήσει το πρόβλημα της μακράς διάρκειας των ψηφοφοριών που γίνεται αιτία πολλών αντεγκλήσεων εκ μέρους των συναδέλφων.
Το κεφάλαιο 14 του Κανονισμού μας είναι συνεπώς από τα πιο σημαντικά και αναμφίβολα ενθυμείστε ότι η Επιτροπή Κανονισμού έχει πλειστάκις υποβάλει προτάσεις βελτίωσης των συνεδριάσεων ψηφοφορίας. Θα μπορούσα, για παράδειγμα, να θυμίσω, έτσι ώστε να απαντήσω στον κ. Donnelly, ότι η Επιτροπή μας έχει επανειλλημμένα επιμείνει στο προεδρείο σχετικά με τη χρησιμοποίηση του άρθρου 114. Ειδικότερα αναφέρομαι στις συστάσεις ψηφοφορίας του προέδρου της αρμόδιας επί της ουσίας επιτροπής και του εισηγητή προς την ολομέλεια και βέβαια στην ψηφοφορία όλων μαζί των τροπολογιών. Δυστυχώς, οι προτάσεις αυτές παρέμειναν νεκρό γράμμα. Πρέπει να επιμείνουμε στη σημασία του άρθρου 114.
Η έκθεση Donnelly αναφέρεται συνεπώς στις ψηφοφορίες κατά τμήματα, δηλαδή στο άρθρο 116. Θα ήθελα να συγχαρώ τον κ. Donnelly για την εμπεριστατωμένη και πειστική εργασία του που έτυχε της έγκρισης της συντριπτικής πλειοψηφίας της Επιτροπής Κανονισμού. Παρότι δεν έχουμε αντίρρηση για την αναπομπή της έκθεσης στην επιτροπή προ της ψηφοφορίας, θα ήταν σκόπιμο να διευκρινιστούν ορισμένα σημεία. Ο κ. Donnelly προτείνει δύο πράγματα. Το πρώτο δεν αμφισβητείται: αφορά την προθεσμία υποβολής αίτησης για ψηφοφορία κατά τμήματα. Το δεύτερο αναφέρεται στην απαγόρευση της ψηφοφορίας κατά τμήματα επί των τροπολογιών. Είναι γεγονός ότι όταν ζητείται ψηφοφορία κατά τμήματα επί μιας τροπολογίας, προτείνεται νέα τροπολογία, υποβάλλεται τροπολογία επί της τροπολογίας. Ενώ όσοι υποβάλλουν τροπολογίες είναι υποχρεωμένοι να ακολουθούν ολόκληρη διαδικασία, η αίτηση για ψηφοφορία κατά τμήματα αποτελεί κατά κάποιο τρόπο την εύκολη λύση. Οι βουλευτές καλούνται λοιπόν να ψηφίσουν επί τμημάτων διαφορετικών φράσεων από τη μια γλώσσα στην άλλη και συχνά είναι ανίκανοι να αντιληφθούν τι ακριβώς είναι αυτό που ψηφίζουν.
Προσωπικά, δεν πιστεύω ότι η πρόταση του κ. Donnelly θα οδηγήσει στην αύξηση των τροπολογιών, όπως είπε προ ολίγου η κ. Oomen-Ruijten στην παρέμβασή της εξ ονόματος της Ομάδας PPE. Βέβαια, σε ένα Κοινοβούλιο πρέπει να παρέχονται όλες οι δυνατότητες έκφρασης πλην όμως με λογικό και κυρίως με προβλέψιμο τρόπο. Αυτό ακριβώς προτείνει ο κ. Donnelly. Δεν άκουσα άλλες προτάσεις και δεν βλέπω άλλες λύσεις προς το παρόν. Μπορούμε όμως να μη σταματήσουμε να αναζητούμε αυτό που πράγματι θέλει το Κοινοβούλιο.

Wijsenbeek
Συμπάσχω με τον κ. Donnelly που έχει έναν πρόεδρο επιτροπής ο οποίος τη μια φορά σκέφτεται ή μιλάει νωρίς και την άλλη αργά.
Κύριε Πρόεδρε, πρέπει να πω ότι συμφώνησα με την αναπομπή της έκθεσης επειδή πιστεύω ότι θα ήταν σκόπιμο να εξετασθεί σε συνδυασμό με την αναθεώρηση της στάσης μας στην ολομέλεια. Από αυτή την άποψη πιστεύω ότι είναι πάρα πολύ καλό και χαίρομαι ιδιαιτέρως επειδή σε συνεργασία με τον κ. Donnelly μπορώ να επιτύχω την εκ νέου κατάθεση της τροπολογίας για τη διαγραφή, όταν θα εξετασθεί η έκθεσή μου σχετικά με την αναθεώρηση της συνόδου ολομέλειας. Το λέω αυτό επειδή η διεξαγωγή ψηφοφορίας ανά τμήμα αποτελεί στην ουσία μία κεκαλυμμένη πρόταση διαγραφής. Από την άλλη πλευρά τον υποστηρίζω στην προσπάθεια συγκράτησης της ανόητης στάσης που τηρεί αυτή τη στιγμή το Κοινοβούλιο διεξάγοντας ψηφοφορίες για κάθε επιμέρους λέξη και παράγραφο. Συνεπώς, από την άποψη αυτή προσβλέπω στη συνέχεια της συζήτησης και πιστεύω ότι θα μπορέσουμε να πείσουμε εγκαίρως τον πρώτο ομιλητή της πολιτικής παράταξης του κ. Donnelly για θέματα που αφορούν την ολομέλεια σχετικά με τη χρησιμότητα της έκθεσής του.

Donnelly, Brendan
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να διορθώσω μια λανθασμένη αναφορά που έκανα σε κάποιο άρθρο του Κανονισμού μόλις προ ολίγου. Αναφέρθηκα στο άρθρο 115 αλλά, όπως είπε ο κ. Fayot, στην πραγματικότητα σκεφτόμουν το άρθρο 114. Ελπίζω ότι μπορεί να διορθωθεί στα πρακτικά. Θα ήθελα επίσης να πω ότι το ζήτημα της συμπεριφοράς του ΕΛΚ έναντι της εκθέσεώς μου συζητήθηκε πλήρως στην ομάδα. Θα ήταν άδικο να υπονοηθεί ότι αυτό ήταν μόνο ένα αστείο εκ μέρους της κυρίας Oomen-Ruijten.

Πρόεδρος
Είμαι ευτυχής που μαθαίνω ότι η κυρία Oomen-Ruijten υπακούει πότε πότε στις οδηγίες.
Η συζήτηση έληξε.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο στις 12 το μεσημέρι.

