Bijeenkomst van de ministers van Werkgelegenheid van de G20 (Washington, 20-21 april) (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is de verklaring van de Commissie over de bijeenkomst van de ministers van Werkgelegenheid van de G20 (Washington, 20-21 april 2010).
László Andor
lid van de Commissie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, volgens de nieuwste prognoses van de IAO en de OESO stijgt de werkloosheid in de geïndustrialiseerde landen nog steeds en zal deze zeker tot in 2011 blijven stijgen.
In de ontwikkelingslanden en de opkomende landen, op hun beurt, dreigen meer dan tweehonderd miljoen mensen in extreme armoede te vervallen. Daarmee zouden we uitkomen op bijna 1,5 miljard werklozen wereldwijd. Deze cijfers behoeven geen verdere toelichting. Het is zonneklaar dat de huidige crisis de vinger heeft gelegd op de pijnlijkste zwakke plekken van de steeds nauwer verweven wereldeconomie. Er leeft nu een duidelijke consensus, namelijk dat er wereldomspannende maatregelen nodig zijn om wereldomspannende problemen op te lossen.
Vorig jaar in Pittsburgh hebben de leiders van de G20 plechtig beloofd ervoor te zorgen dat met de economische groei ook de werkgelegenheid zal terugkeren. Dienovereenkomstig hebben zij besloten om een op werkgelegenheid gericht kader voor toekomstige economische groei te creëren.
Dat is allemaal heel positief. De Commissie staat volledig achter om het even welk kader voor maatregelen die kwalitatief goede banen centraal stellen in het herstelproces, en mensen overal ter wereld weer aan het werk helpen. Deze benadering weerspiegelt de onmiskenbare realiteit dat in de huidige mondiale economische crisis alles staat of valt met werkgelegenheid, aangezien economisch herstel zonder banen niet mogelijk is.
In Pittsburgh hebben de leiders van de G20 de Amerikaanse minister van Werkgelegenheid verzocht een vergadering te beleggen van ministers van Werkgelegenheid van de G20. Zij krijgen een mandaat om de evalueren hoe de mondiale werkgelegenheid er nu voor staat, en om te bespreken hoe genomen beleidsmaatregelen in het kader van de crisis hebben uitgepakt en of er nog aanvullende maatregelen noodzakelijk zijn. Daarnaast zullen de ministers spreken over beleidsmaatregelen op de middellange termijn voor de bevordering van de werkgelegenheid en de ontwikkeling van vaardigheden, over sociale beschermingsprogramma's en beste praktijken om ervoor te zorgen dat werkenden kunnen profiteren van de ontwikkelingen in de wetenschap en de technologie. Deze unieke vergadering zal plaatsvinden in Washington D.C. op 20 en 21 april. De Commissie en het Spaanse voorzitterschap zullen ook daaraan deelnemen.
De Commissie werkt in nauwe samenwerking met de IAO aan de voorbereidingen voor de vergadering, die ons een prachtig podium biedt om fatsoenlijk werk wereldwijd te promoten in naam van de Europese Unie. De toepassing van de internationaal erkende fundamentele arbeidsnormen van de IAO en inspanningen om elementaire sociale zekerheid te realiseren zijn in dit kader cruciaal. Bovendien omvat het mandaat van de G20-landen de ontwikkeling van een mondiale opleidingsstrategie voor de middellange termijn door de IAO en andere internationale organisaties.
De Commissie levert een aanzienlijke bijdrage aan deze inspanningen via het initiatief "nieuwe vaardigheden voor nieuwe banen”. Dit maakt deel uit van het toonaangevend initiatief "een agenda voor nieuwe vaardigheden en banen” van de Europa 2020-strategie. De belangrijkste uitdaging in dit kader bestaat erin voorwaarts te gaan met een strategie om de mondiale beroepsbevolking te herscholen, arbeidsvaardigheden op een hoger plan te brengen en om de overgang van de ene baan naar de andere, en van school naar werk voor jonge mensen soepeler te laten verlopen.
De betrokkenheid van de sociale partners kan een aanzienlijke toegevoegde waarde creëren. We weten allen hoe effectief de Europese sociale dialoog kan zijn als het gaat om het verbeteren van het ontwerp van diverse maatregelen op het gebied van werkgelegenheid. De Commissie is bereid om deze ervaring te delen met de internationale partners van de Europese Unie. De Commissie zal het Parlement op de hoogte houden van de gemaakte vorderingen op de vergadering in Washington D.C.
De vergadering van de ministers van Werkgelegenheid van de G20 geeft ons de gelegenheid om nieuwe maatregelen te ontwikkelen die tezamen het beleidskader voor na de crisis zullen vormen. Deze nieuwe maatregelen en beleidsvormen kunnen ons helpen om op evenwichtige wijze uit de crisis te geraken door werkgelegenheid centraal te stellen in de herstelplannen, en kunnen ons helpen de nalatenschap van de crisis te doorstaan. Het doel is de leiders van de G20 te voorzien van de noodzakelijke inbreng en sturing voor de G20-toppen in Canada en Korea later dit jaar.
Elisabeth Morin-Chartier
namens de PPE-Fractie. - (FR) Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de commissaris, dames en heren, in de context van de huidige economische en financiële crisis dwingt deze top van de G20 ons te constateren dat een betere inzetbaarheid van werknemers het belangrijkste doel is dat wij moeten bereiken.
Dat is een noodzaak want er kan geen sprake zijn van sociale integratie zonder integratie op de werkvloer. Het enige motto en de enige doelstelling die wij dus nu, bij de voorbereiding van deze G20, met elkaar kunnen hebben, is de bestrijding van de werkloosheid.
Zoals u zojuist hebt gezegd, mijnheer de commissaris, is de werkloosheid in de Europese Unie en wereldwijd aanzienlijk gestegen. Wij zien echter duidelijk dat de ongelijkheid toeneemt en dat deze ongelijkheid nog in sterkere mate toeneemt onder jongeren, tijdelijke werknemers, migranten en vrouwen.
Als wij bijvoorbeeld zien dat 21,4 procent van de jongeren momenteel werkloos is, terwijl dit twee jaar geleden 14,7 procent was - hetgeen al substantieel was -dan is de snelheid waarmee dit percentage toeneemt zeer verontrustend.
Wij moeten dus met elkaar op Europees niveau en op mondiaal niveau - want het antwoord moet wel mondiaal zijn - convergentie- en integratiestrategieën opstellen, waarin expliciet erkend wordt dat een dynamisch sociaal en cohesiebeleid de pijler vormt voor de ontwikkeling van onze maatschappij.
Ik wil tevens wijzen op het wereldwijde pact voor banen van de Internationale Arbeidsorganisatie, dat een adequaat pakket van strategische keuzen biedt om uit de crisis te geraken.
Hoe staat het met het voorstel van de Europese Commissie om het kader van de nieuwe strategie voor de periode na 2010 te grondvesten op sociale markteconomie, inclusie en transparantie?
Ik hoop dat onze Europese ministers van Werkgelegenheid tijdens deze top niet vergeten dat zij verantwoording zullen moeten afleggen over de toename van de werkgelegenheid aan al die miljoenen werklozen die er de afgelopen maanden bij zijn gekomen.
Mijnheer de commissaris, de Europese Unie verwacht dus daden van u, zodat wij onze medeburgers gerust kunnen stellen en weer aan het werk kunnen krijgen.
Alejandro Cercas
Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de commissaris, dames en heren, ook ik ben heel blij dat we de gelegenheid hebben hier vanmiddag dit debat te houden als voorbereiding op de top die u allen zal samenbrengen op 20 en 21 april aanstaande.
Deze vergadering van vandaag heeft veel te danken aan mevrouw Pervench Berès, de voorzitster van de Commissie werkgelegenheid. Om redenen van overmacht kan zij hier vandaag niet aanwezig zijn.
Ik spreek namens ons beiden en in haar taal, het Frans, waarbij ik gebruik maak van de documenten die zij heeft opgesteld, want ik ben er zeker van dat u er belang in stelt haar woorden te horen:
(FR) Daarom is het hoog tijd, mijnheer de commissaris, - nu het werkloosheidspercentage in Europa de grens van tien procent zal overschrijden, er wereldwijd meer dan anderhalf miljard arme werknemers zijn en de crisis nog eens 200 miljoen arme werknemers treft - dat de leiders zich over de sociale gevolgen van de crisis buigen en prioriteit geven aan werkgelegenheid.
Wij zijn blij met het voorbereidende werk dat u in nauwe samenwerking en in een sfeer van dialoog met de sociale partners hebt verricht.
De verdienste van de bijeenkomst die de staatshoofden en regeringsleiders in Pittsburgh hebben belegd, is dat er eindelijk een verband is gelegd tussen macro-economische kwesties en de sociale dimensie. Als wij een herhaling van de fouten die tot de crisis hebben geleid willen voorkomen, is het van cruciaal belang dat de crisis niet nog meer sociale ongelijkheid teweegbrengt in onze landen, tussen de lidstaten van de Unie en op mondiaal niveau.
Wij moeten voorkomen dat een overhaaste strategie om uit de crisis te geraken in een ontmanteling van ons sociale model ontaardt, want de oorzaken van deze crisis, waar wij nu al drie jaar in zitten, zijn wel degelijk van sociale aard. Het is niet voldoende om financiële producten te reglementeren; wij moeten de diepere wortels van het kwaad aanpakken.
Wij vrezen, helaas, dat ondanks tal van rapporten van organisaties als de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO) en de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) waarin op een verergering van de sociale ongelijkheid wordt gewezen, de politieke wil op sociaal gebied nog tekortschiet. Dat blijkt wel uit de slechte zichtbaarheid van de sociale vraagstukken, die zelfs niet genoemd worden op de officiële website van de G20. Evenzo is het recente besluit van de Ecofin-Raad om de buitengewone maatregelen ter ondersteuning van de werkgelegenheid stop te zetten teneinde de overheidsfinanciën snel weer op orde te hebben, onaanvaardbaar.
Er is een gevaarlijk spel aan de gang tussen de ministers van Financiën en de ministers van Werkgelegenheid en Sociale Zaken.
Mijnheer de commissaris, wij rekenen erop dat u en het Spaanse voorzitterschap zich tegen dit kortetermijndenken uitspreken en dat u het sociale vraagstuk centraal stelt in de actie die op Europees en op mondiaal niveau moet worden ondernomen.
Marian Harkin
namens de ALDE-Fractie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, het is echt van levensbelang dat de ministers van Werkgelegenheid van de G20-landen banen van goede kwaliteit centraal stellen in hun plannen voor economisch herstel.
Zoals u weet, commissaris, ziet het er voor vele arbeiders somber uit: de werkloosheid stijgt, de arbeidstijd wordt ingekort, er wordt gesneden in de lonen, we hebben de werkende armen waarover u sprak en de scholingsmogelijkheden zijn ontoereikend of helemaal niet aanwezig. Tegelijkertijd zien arbeiders dat de banken kapitaalinjecties krijgen terwijl de geldkraan richting kleine en middelgrote ondernemingen - de motor van de economische groei - volledig wordt dichtgedraaid en banen verloren gaan.
Begrotingsdiscipline en bezuinigingen mogen niet in de plaats komen van een stimuleringsplan voor de werkgelegenheid, maar toch wordt er in veel landen, met inbegrip van mijn eigen land Ierland, voor deze aanpak gekozen. De Commissie prijst onze begrotingsdiscipline, maar de werkgelegenheid droogt op. We brengen de boeken op orde, maar onze arbeiders krijgen daarvoor de rekening gepresenteerd. De ministers van de G20-landen moeten zich toeleggen op het ondersteunen van fatsoenlijke werkgelegenheid en het prioriteren van werkgelegenheidsgroei, evenals op minimuminkomen, sociale bescherming en scholing of herscholing voor mensen die zonder werk zitten.
Tot slot ben ik het met u eens dat zij beleidsmaatregelen moeten beloven die stroken met de kernprincipes van de IAO, en niet mogen toestaan dat de huidige economische crisis wordt aangewend als excuus om internationaal erkende arbeidsnormen af te zwakken of aan de laars te lappen.
Ilda Figueiredo
Het is tijd dat de leiders van de Europese Unie gaan erkennen dat zij medeverantwoordelijk zijn voor de ernstige sociale crisis die Europa en de rest van de wereld teistert. Deze sociale crisis is het gevolg van de economische en financiële crisis die ze zelf hebben laten ontstaan, door de financiële en handelsmarkten te dereguleren en vrijhandelsakkoorden met derde landen er door te drukken, zonder rekening te houden met de belangen van de werkers en de volkeren.
De stijging van de werkloosheid en de toename van onzekere en slecht betaalde banen leiden tot meer armoede. Eén en ander is het rechtstreekse gevolg van het neoliberale beleid en de crisis van het kapitalisme. De IAO en de OESO menen dat de werkloosheid in de geïndustrialiseerde landen nog zal blijven stijgen, wat betekent dat binnenkort 200 miljoen arbeiders tot extreme armoede kunnen komen te vervallen. Het aantal arme arbeiders kan stijgen tot 1,5 miljard, in de eerste plaats vrouwen en jongeren.
Het is tijd dat we de achteruitgang op het gebied van sociale en arbeidsrechten die we nu doormaken stuiten. We moeten prioriteit geven aan kwalitatief goed werk, met zodanige rechten dat in ieder geval aan de overeenkomsten van de IAO is voldaan. Zonder het scheppen van nieuwe banen met rechten is er geen uitweg uit deze crisis.
Kinga Göncz
(HU) Ik denk dat het voor ons allen een verheugend feit is dat de ministers van Werkgelegenheid en Sociale Zaken elkaar nu ontmoeten binnen het kader van de G20 en op die manier als gelijkwaardige partners worden beschouwd van de ministers van Financiën, wat tot nu toe niet het geval was. Het lijkt erop dat er een economische crisis nodig was om niet alleen over de economische en financiële aspecten van de maatregelen voor het herstel van de wereldeconomie te kunnen praten, maar ook over sociale- en werkgelegenheidsaspecten. Dit is bij uitstek belangrijk nu de economische druk van de crisis lijkt af te nemen, terwijl de werkloosheid en armoede nog altijd toenemen. We weten dat dit op de langere termijn maatschappelijke- en zelfs politieke gevolgen zal hebben. Wereldwijd gaat dit gepaard met een toename van extremisme, wat op lange termijn ook een gevaar vormt.
Het is belangrijk dat de ministers van Werkgelegenheid en Sociale Zaken het beleid ontwikkelen waarmee de werkgelegenheidssituatie kan worden verbeterd en de armoede kan worden teruggedrongen. Graag noem ik een concreet voorbeeld waarover op de G20-top werd gesproken: de microfinancieringsfaciliteit, waarmee niet alleen de sociale cohesie toeneemt, maar mensen ook beter voor zichzelf kunnen zorgen, wat dus ook in dit opzicht van belang kan zijn. Wel is het betreurenswaardig dat het Parlement geen standpunt kan innemen en voorleggen aan de G20-top, maar dat we slechts mondelinge boodschappen kunnen sturen. Mijns inziens is dit echter al meer dan wat er tot nu toe is gebeurd.
Elizabeth Lynne
(EN) Mevrouw de Voorzitter, we zijn het er allemaal over eens dat de financiële crisis de gewone man een zware klap heeft toegebracht.
Daarom moeten we ervoor zorgen dat er tijdens de vergadering van de ministers van Werkgelegenheid van de G20-landen - de eerste die wordt belegd, zoals zojuist opgemerkt - positieve resultaten worden geboekt. Ik hoop maar dat we deze positieve resultaten daadwerkelijk zullen zien. Ik ben blij dat de ministers zich niet puur op de financiële sector zullen concentreren, maar ook aandacht zullen besteden aan het sociale effect op de bevolking.
We weten dat de werkloosheid in vele landen in de wereld nimmer zo hoog is geweest als nu. We moeten ons richten op de vraag hoe we mensen daadwerkelijk weer aan de slag kunnen krijgen, in echte banen. Scholingsprogramma's moeten bijvoorbeeld aansluiten op de daadwerkelijke behoefte op dit moment. We zouden moeten kijken naar landen die al diverse maatregelen hebben genomen en bepalen wat de beste praktijken zijn, en we moeten proberen om die maatregelen ook in te voeren in andere landen, om zo de meest gemarginaliseerde bevolkingsgroepen in de samenleving te helpen. In die andere landen is al het nodige werk verzet, dus waarom trekken we daar geen lering uit?
We moeten erop toezien dat de kernprincipes van de IAO daadwerkelijk worden geïmplementeerd. We moeten erop toezien dat het Verdrag inzake de rechten van personen met een handicap ten uitvoer wordt gelegd. En we moeten erop toezien dat de mensen die nu geen bescherming genieten in de toekomst wel worden beschermd.
Thomas Händel
(DE) Mevrouw de Voorzitter, commissaris, collega's, de G20-Top in Pittsburgh heeft goed werk verricht. Er is gevraagd om economische herstelplannen ter bevordering van fatsoenlijk werk, die bijdragen aan het veiligstellen en creëren van arbeidsplaatsen, en de groei van de werkgelegenheid heeft prioriteit gekregen.
De ministers van Werkgelegenheid van Europa moeten de leden van de G20 dringend verzoeken om ten eerste niet terug te komen op de herstelpakketten, maar zich meer in te zetten voor het op grotere schaal creëren van arbeidsplaatsen, ten tweede zich in te zetten voor financieel gewaarborgde werktijdverkorting om het verlies van banen tegen te gaan, ten derde zich in te zetten voor overheidsinvesteringen voor het creëren van arbeidsplaatsen en duurzame ecologische groei en ten vierde sociale zekerheidsmaatregelen te versterken en uit te breiden, om de toegang daartoe mogelijk te maken. Hierdoor wordt ook de koopkracht in de interne markt en de werkgelegenheid gewaarborgd en dit levert een bijdrage aan de armoedebestrijding. De samenwerking met de sociale partners moet voor de ministers van werkgelegenheid van Europa bijzonder belangrijk zijn, om de sociale dialoog nog sterker te maken dan de commissaris wil.
Sylvana Rapti
(EL) Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de commissaris, in Washington zal er op 20 april een première plaatsvinden. Dan zullen namelijk voor het eerst de ministers van Werkgelegenheid van de twintig rijkste landen van de wereld bijeenkomen. Daar zal Europa zijn stem heel luid moeten laten horen. In de komende drie jaar zullen 4,5 miljoen arbeidsplaatsen op de helling komen te staan. Dat zal niet alleen gevolgen hebben voor de ontwikkeling maar ook de sociale samenhang aantasten en sociale onrust veroorzaken.
Voor Europa moet het scheppen van banen de hoofdprioriteit zijn. Het is absoluut noodzakelijk realistische, specifieke en meetbare doelstellingen vast te stellen, zowel voor nu als voor de middellange termijn. Wij moeten absoluut in staat zijn de burgers van Europa waardig werk te waarborgen. Wij moeten absoluut in staat zijn de arbeids- en pensioenrechten van de werknemers te waarborgen.
Wij zijn bijna iets vergeten dat vanzelfsprekend is, namelijk dat werk een hefboom is voor ontwikkeling. Tot slot moeten wij volgens mij goed beseffen dat er van een economisch beleid geen sprake kan zijn als wij de parameter werkgelegenheid niet constant voor ogen houden.
Ik sluit af met de opmerking dat wij anders niet zullen spreken over de Raad van ministers van Werkgelegenheid maar over de Raad van ministers van Werkloosheid.
Patrick Le Hyaric
(FR) Mevrouw de Voorzitter, volgens mij zal er geen duurzame oplossing voor de werkloosheid en het tekort aan werkgelegenheid komen als wij de huidige denkwijze, die kapitaal boven arbeid stelt, niet radicaal veranderen en als wij de rijkdom niet opnieuw verdelen. Dit betekent dat de lonen, de socialebeschermingsniveaus en de minimumuitkeringen moeten worden verhoogd. Dit is wat een duurzaam herstel met veel banen mogelijk zal maken. Sociale vooruitgang is een noodzakelijke voorwaarde om uit de economische crisis te geraken en niet andersom.
De G20 zou de internationale bankensector ertoe moeten aanzetten een selectief krediet aan te bieden ten gunste van de werkgelegenheid en van investeringen die banen opleveren en die bevorderlijk zijn voor een nieuwe, milieuvriendelijke economie.
Tegelijkertijd zouden speculatieve kapitaalbewegingen moeten worden belast, zodat de geldstromen kunnen worden omgebogen naar de bestrijding van armoede.
Ik stel voor om een onderzoek en een experiment te verrichten met een socialezekerheidssysteem met betrekking tot beroepskeuze en opleiding voor de banen van de toekomst, in combinatie met de ontwikkeling van openbaar onderzoek, dat van cruciaal belang is voor een nieuwe, duurzame en houdbare economie.
Silvia-Adriana Ţicău
(RO) In september 2009 heeft de G20 in Pittsburgh besloten dat de prioriteit van economische herstelplannen moet liggen in het behouden van bestaande arbeidsplaatsen en het creëren van nieuwe.
Ondanks de economische groeiprognose van drie procent van het Internationaal Monetair Fonds, geven de OVSE- en ILO-prognoses aan dat de werkloosheid snel blijft stijgen tot in de eerste helft van 2011.
De economische en financiële crisis heeft de Europese ondernemingen sterk getroffen, maar impliciet ook de begrotingen van de lidstaten.
De ministers van Werkgelegenheid van de G20 moeten eisen dat de steun aan bedrijven in moeilijkheden als gevolg van de economische crisis verlengd wordt, totdat de werkloosheid begint te dalen.
Daarnaast ben ik van mening dat zij maatregelen moeten treffen voor het ondersteunen van ambtenaren en degenen die met publiek geld worden betaald - docenten, artsen - en hun baan kwijtraken als gevolg van bezuinigingen bij de overheid.
Zigmantas Balčytis
(LT) Wij moeten het feit toejuichen dat de ministers van Werkgelegenheid van de G20 voor het eerst bijeen zullen komen. Tijdens de G20-top van regeringsleiders in Pittsburgh werd besloten in de nationale plannen voor economisch herstel de nadruk te leggen op het behoud en het scheppen van banen. Sinds deze top is de situatie echter verslechterd, zowel in de Europese Unie als elders in de wereld. In sommige lidstaten heeft de hoeveelheid werklozen die er dagelijks bijkomt, een kritiek niveau bereikt. De plannen voor crisisbeheer van sommige regeringen maken de situatie voor de mensen alleen maar nog erger, aangezien er wordt gesneden in pensioenen en overige belangrijke sociale garanties. Kleine en middelgrote ondernemingen gaan en masse ten onder. Ik denk dat tijdens de G20-top vooral moet worden gestreefd naar afspraken over concrete maatregelen om het werkloosheidsniveau te stabiliseren, aangezien ontgoocheling en angst onder de bevolking niet zullen bijdragen aan een spoedig economisch herstel van onze landen.
Vilija Blinkevičiūt
(LT) Allereerst wil ik het feit verwelkomen dat de ministers van Werkgelegenheid van de machtigste landen ter wereld voor het eerst in G20-verband bijeen zullen komen om de belangrijkste problemen van de wereld te bespreken, met andere woorden de vraag hoe wij de werkloosheid kunnen overwinnen en de werkgelegenheid kunnen vergroten. Deze bijeenkomst vindt in feite plaats op een zeer heikel moment, aangezien momenteel alleen al in de Europese Unie 5,5 miljoen mensen geen werk hebben. Het aantal langdurig werklozen blijft maar groeien. Deze week stonden er in mijn land, Litouwen, 300 000 mensen als werkloos geregistreerd. In de twintig jaar sinds zijn onafhankelijkheid heeft mijn land dit nog nooit meegemaakt. Daarom is het van groot belang dat als de ministers van de machtigste landen samenkomen, zij ook bepalen welke concrete maatregelen moeten worden genomen om te verzekeren dat de mensen in de EU-landen niet alleen werk hebben, maar ook geschikt werk, kwalitatief werk en redelijk goed betaald werk, opdat zij daarvan kunnen leven en niet in armoede hoeven te leven. Ik hoop daarom dat men tijdens de bijeenkomst ook echt tot concrete besluiten zal komen.
László Andor
lid van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik ben blij dat deze discussie over de vergadering van de ministers van Werkgelegenheid van de G20 in Washington D.C. vandaag plaatsvindt, want deze top zal niet de enige zijn die de leden van het Parlement een gelegenheid biedt om hun mening te geven over een belanghebbend onderwerp. Zeer weldra zal er een andere top plaatsvinden waar uw boodschap van vandaag moet worden verkondigd - ik doel hiermee op de top van morgen in Brussel. De deelnemers aan deze top hebben de kans om de Europa 2020-agenda te ondersteunen met een sterke inclusiepijler, met toonaangevende initiatieven om de werkgelegenheid te stimuleren en armoede te verminderen, en met de serieuze doelstellingen van deze strategie.
We moeten de ernst van de crisis die de wereld sinds twee jaar in haar greep heeft onderkennen, en het gaat om meer dan alleen kelderende statistieken. Ik ben het geheel met mevrouw Göncz eens dat we ook oog moeten hebben voor het politieke risico, het risico dat deze crisis behelst voor de Europese beschaving.
Daarnaast hoop ik dat de leiders die elkaar morgen treffen dit zullen inzien en zeer verantwoordelijke conclusies zullen trekken uit deze situatie. Doen zij dat niet, dan zal het heel lastig worden om de Europese waarden in de wereld te vertegenwoordigen; en in G20-verband zal het heel lastig worden om aannemelijk te maken dat we de strijd tegen de werkloosheid en de armoede serieus nemen.
Dat de ministers van Werkgelegenheid elkaar nu ontmoeten in G20-verband is een aanzienlijke stap voorwaarts. Of ze hetzelfde niveau halen als de ministers van Financiën valt nog te bezien, maar het is heel belangrijk dat deze stap wordt gezet en er nu een mogelijkheid komt om ervaringen en zienswijzen uit te wisselen.
Het klopt dat de financiële crisis eerst is aangepakt door de regeringen en dat de begrotingsbevoegdheid van de staat is gebruikt om de bankensector te stabiliseren. De banken zijn geherkapitaliseerd en de financiële stabiliteit heeft prioriteit gekregen.
Nu moeten we prioriteit geven aan het scheppen van werkgelegenheid. We moeten prioriteit geven aan een exitstrategie die geen negatief effect heeft op bestaande banen en de investeringscapaciteit niet ondermijnt. Daarom moeten we allereerst een besluit nemen om financieel orde op zaken te stellen, om de stabiliteit te herstellen en om de druk op de regeringen van lidstaten om onredelijke bezuinigingen door te voeren, die de sociale sector en de werkgelegenheid treffen, weg te nemen.
Ik ben het er helemaal mee eens dat de IAO met de door haar ontwikkelde normen de hoeksteen is en het is essentieel dat er in het internationale debat naar deze normen wordt verwezen. Dit is voor ons een gezonde standaard voor verdere stappen op het gebied van werkgelegenheid en sociale betrekkingen.
Het G20-verband is een prachtige mogelijkheid om in te haken op discussies die gaande zijn in de rest van de wereld. We raken hierdoor niet alleen betrokken bij discussies over arbeidsbetrekkingen, maar ook bij discussies over financiële regelgeving en over onderwerpen zoals het heffen van belasting op financiële transacties, die in andere delen van de wereld stoutmoediger worden besproken en die soms meer serieuze aandacht verdienen van de Europese Unie.
Ik ben dus erkentelijk voor uw opmerkingen en voor de boodschappen die ik kan overbrengen aan andere partners in de G20.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
Schriftelijke verklaringen (artikel 149)
Ádám Kósa  
schriftelijk. - (HU) Mijns inziens is het cruciaal om onder ogen te zien dat de huidige besluitvormers geen gelijke tred houden met de ontwikkelingen in de wereld, de economie en de technologie: zo langzamerhand kan zelfs een energiebedrijf beter vooruit plannen dan de internationale politiek. Helaas komt dit gebrek aan inzicht momenteel ook naar voren in de EU 2020-strategie. De Europese Unie moet verder vooruit kijken en tegelijkertijd bereid zijn offers te brengen voor een duurzamere samenleving. We zouden ons veel meer en voortdurend op investeringen en het creëren van banen moeten concentreren, niet op toenemende consumptie die sterk leunt op import. Onvoorwaardelijke vrijhandel neemt op onfatsoenlijke wijze banen weg, richt het milieu te gronde, brengt de gezondheid van consumenten in gevaar, vergroot de hinderpalen voor toegankelijkheid, en dat alles alleen om de prijs van een bepaald product of dienstverlening zeker te stellen. We mogen niet terug naar de excessen van het ongebreidelde kapitalisme - naar de wereld van Oliver Twist. Anders eindigt de EU 2020-strategie op dezelfde manier als het fiasco van Lissabon.
