Goedkeuring van de notulen
De Voorzitter
De notulen van de vergadering van gisteren zijn rondgedeeld.
Geen bezwaren?

Kerr
Mevrouw de Voorzitter, ik zou overeenkomstig artikel 108 het woord willen voeren over een persoonlijk feit inzake de aanval van de fungerend voorzitter van de Raad op de heer Coates en mijzelf tijdens zijn reactie op het debat gisteren. Op pagina 28 van de Regenboog beweert hij dat wij ons op geen enkel democratisch mandaat en geen enkele legitimiteit kunnen beroepen, omdat we via de kandidatenlijst van Labour zijn gekozen en daarom niet langer als parlementsleden zouden mogen optreden.
Dit is een ernstige persoonlijke aanval, en artikel 108 van het Reglement geeft mij de mogelijkheid daarop te reageren. Ik zou erop willen wijzen dat ik via de kandidatenlijst van Labour - niet het nieuwe Labour - werd gekozen, in de tijd dat de partij werd aangevoerd door John Smith en Margaret Beckett, en dat twee derde van mijn plaatselijke partijgenoten mijn verkiezing ondersteunden. Dit geldt bepaald niet voor de EP-leden van Labour voor het volgend jaar; die worden namelijk door de heer Blair persoonlijk geselecteerd. Ik wil er dus op wijzen dat ik een veel groter democratisch mandaat heb dan zij.

Rübig
Mevrouw de Voorzitter, ik wil het voorbeeldige werk van de Franse veiligheidsdienst bij het bezoek van Tony Blair loven. Verder wil ik u meedelen dat Voorzitter Gil-Robles mij een brief van eerste minister Dehaene heeft doen toekomen, waarin ons wordt toegezegd dat er in de buurt van het Parlement in Brussel een politiepost zal komen.

Wynn
Mevrouw de Voorzitter, het gaat me om iets waar de notulen ons de hele week niets over hebben gezegd. Er wordt met geen woord gerept over de heer Falconer en of hij nu wel of niet meedoet aan de stemmingen. Heeft het Bureau de voorschriften met betrekking tot de geregistreerde hoofdelijke stemmingen misschien gewijzigd?

De Voorzitter
Hartelijk dank, mijnheer Wynn, dat u zo zorgvuldig meedenkt.

Falconer
Mevrouw de Voorzitter, ik zou mijn collega de heer Wynn ervoor willen danken dat hij dit onderwerp ter sprake brengt. Het zal me een plezier zijn de bezorgdheid van de leden van dit Huis te kunnen wegnemen. Het doet me deugd dat de maandag-tot-vrijdaggroep hier nog steeds aanwezig is. We zijn hier de hele week en nemen de hele week aan de stemmingen deel, in tegenstelling tot bepaalde andere leden die hier slechts op part-time basis aanwezig lijken te zijn en tegen dondermiddag al weer hun biezen pakken.
Het antwoord is heel simpel. Ik heb de Voorzitter schriftelijk verzocht me te laten weten voor hoeveel leden de wijzigingen in het Reglement gevolgen hebben gehad. Hij heeft me laten weten dat er sinds afgelopen februari per vergaderperiode correcties zijn aangebracht in de vergoeding van 120 leden.
Ik woon hier maandelijks de vergaderingen van maandag tot en met vrijdag bij en ben dus de gehele week aanwezig. Ik maak bezwaar tegen de wijze waarop het Bureau deze beslissing heeft genomen, zonder de zaak eerst aan dit Huis voor te leggen, maar ben tegelijkertijd geschokt door het lafhartige gedrag van deze 120 leden, die niet van zich hebben laten horen en geen enkel protest hebben aangetekend in deze vergaderzaal.
Ik heb echter besloten dat ze zelf maar moeten zorgen hoe ze met hun geweten in het reine komen. Zelf zal ik volharden in mijn principes en binnen de socialistische fractie ook absoluut voor die principes blijven strijden. Ik hoop dat ik hiermee de bezorgdheid van dit Huis heb kunnen wegnemen.

De Voorzitter
Dank u wel, mijnheer Falconer, voor uw toelichting. We nemen die in de notulen op.
(De notulen worden goedgekeurd)

Stemming
Souchet
De wijziging van verordening 1866/86 houdende technische maatregelen voor de instandhouding van de visbestanden in de Oostzee vloeit voort uit de laatste aanbevelingen die in het kader van de Internationale Visserijcommissie voor de Oostzee (IBSFC) zijn goedgekeurd.
Waaruit bestaan deze technische maatregelen? In feite gaat het slechts om kleine aanpassingen van de al bestaande periode waarin niet mag worden gevist op bot en schol en van het verbod op het gebruik van bepaalde tuigage bij het vissen op zalm. In de bewoordingen van de rapporteur die de Deense nationaliteit heeft - ik breng u dat in herinnering - zou ik willen zeggen: "deze kleine aanpassingen, en daarmee het voorstel van de Commissie, kunnen zonder bezwaar worden goedgekeurd" .
Ik zou u echter ook in herinnering willen brengen dat de wilde zalm in de Oostzee aan het uitsterven is en dat de Commissie een bijzonder beleid met betrekking tot deze zee hanteert. In het verslag-Kindermann hebben we kunnen lezen dat de industriële visserij er een zeer intensief karakter heeft. In deze visserijtak worden fijnmazige netten gebruikt en ondanks de protesten van Greenpeace worden de activiteiten op dezelfde voet voortgezet. Het gebruik van zeer lange drijfnetten is er nog altijd toegestaan, ook al wordt hiermee de internationale wetgeving, die de lengte van deze netten beperkt tot maximaal 2, 5 km, ruimschoots met voeten getreden. Daarentegen wordt deze zee tot op heden slechts door weinig Spaanse schepen bevist. Zou er een verband kunnen bestaan tussen deze twee feiten?
Onze fractie steunt de kern van dit verslag, net als het voorstel voor de verordening, maar wil benadrukken dat de Commissie alle vissers van de verschillende lidstaten gelijk moet behandelen. Wij verzetten ons derhalve zeer stellig tegen de houding van de Commissie, die niet alleen de industriële visserij "vergeet" bij het formuleren van nieuwe technische maatregelen voor de Europese visserij, maar ook de gebruikers van lange drijfnetten "vergeet" te verzoeken zich te conformeren aan de internationale wetgeving. Het is ontoelaatbaar dat de Commissie de wetenschappelijke overwegingen die aan de basis van het gemeenschappelijk visserijbeleid staan aan haar laars lapt om zo binnen de Raad een voldoende meerderheid te verkrijgen. Hierdoor wordt een aantal vissers ten onrechte bevoordeeld en worden andere Europese vissers op grove wijze gediscrimineerd.
Verslag-Kindermann
Souchet
Onze fractie zou de heer Kindermann willen feliciteren met de kwaliteit van zijn verslag over de industriële visserij.
Ik zou in herinnering willen brengen dat de term industriële visserij verwijst naar de visserij met fijnmazige netten waarbij de vangst bestemd is voor industriële verwerking tot meel en olie. Binnen de Europese Unie is Denemarken de belangrijkste vismeelproducent, met een aandeel van 80 % in de communautaire industriële productie en 6 % in de wereldmarkt. Dit vismeel wordt voornamelijk gebruikt als diervoeder in de pluimveehouderij en varkensteelt.
Er bestaat dan ook een groot contrast tussen enerzijds de doelstelling met betrekking tot de instandhouding van de bestanden en anderzijds de enorme hoeveelheden vis die door de industriële vissers worden gevangen. Onze rapporteur toont met betrekking tot de industriële visserij een reeks indrukwekkende statistische gegevens: over de hele wereld neemt de industriële visserij 30 % van de totale vangst voor haar rekening. Voor sommige zeeën ligt dit percentage op 60 %, zoals de Noordzee, die zoals we weten een zeer kwetsbare zee is. De bijvangsten zijn erg groot: in sommige gevallen overtreffen ze zelfs de quotagebonden visvangsten.
Nog schokkender is de tegengestelde houding die de Commissie ten aanzien van verschillende visserijsectoren inneemt: voor een aantal onverbiddelijk streng en voor de industriële visserij toegeeflijk. Zou dit verschil in benadering te maken hebben met het feit dat de Spaanse vissers zo weinig in de noordelijke zeeën te vinden zijn? In ieder geval is een discriminerende behandeling van dergelijke omvang door de Commissie onaanvaardbaar. Enerzijds zijn er de verboden zonder wetenschappelijke basis voor de vissers met drijfnetten in de Atlantische Oceaan, die zeker niet te veel vis aan deze zeer gezonde visbestanden onttrekken. Anderzijds stapelen de studies over de industriële visserij zich op, maar worden er ondanks de enorme vangsten geen maatregelen getroffen. Waarom wordt hier met twee maten gemeten? Als de industriële visserij een belangrijke activiteit zou zijn in de Atlantische Oceaan, dan zou daar zeker op een andere manier mee worden omgesprongen.
Verslag-McCartin
Souchet
Zoals ik in mijn interventie heb aangegeven, heeft onze fractie 15 amendementen ingediend op het verslag van de heer McCartin. In tegenstelling tot de aanvankelijke voorstellen van de rapporteur zijn wij van mening dat een sterke GMO voor visserijproducten, en met name voor producten die bestemd zijn voor de versmarkt, noodzakelijk is. Onze rapporteur heeft een te liberale benadering gevolgd en heeft zich zelfs voorstander getoond van een afzwakking van het communautaire preferentiebeginsel.
Uiteraard ben ik mij ervan bewust dat de Europese Unie een aantal vrijhandelsovereenkomsten heeft ondertekend, deze overeenkomsten door de lidstaten heeft laten ondertekenen, en deze lidstaten heeft laten opnemen in stelsels van algemene preferenties (waarin met name drugsproducerende landen deelnemen). Verder weet ik dat we gebonden zijn aan de GATTakkoorden die in het kader van de GMO worden toegepast, aangezien de zeevisserijproducten, in tegenstelling tot de landbouwproducten, door een grote politieke fout, al vanaf het begin binnen de GATT zijn geconsolideerd.
Rekening houdend met deze drukkende verplichtingen, die de communautaire preferentie al voor een groot deel onmogelijk maken, is het noodzakelijk dat we beschikken over een GMO die zoveel mogelijk de belangen van de visserijsector behartigt. We hebben ook nog een aantal middelen achter de hand die de versmarkt ten goede kunnen komen, omdat ze ons in staat stellen de sector beter te organiseren en de instrumenten voor marktinterventie te beschermen. Wat zijn nu de voorstellen van de rapporteur? De versmarkt wil hij niet te hulp schieten en de ophoudregeling wil hij afschaffen. We vragen ons af wat er dan nog overblijft van de GMO?
De GMO moet niet uitsluitend ten goede komen van de verwerkende industrie, waar men immers met name geïnteresseerd is in de continuïteit van de bevoorrading, ongeacht de herkomst van de grondstoffen. Het is dus van groot belang dat de GMO voorziet in specifieke maatregelen die op de versmarkt van toepassing zijn.
Verslag-Varela Suanzes-Carpegna
Souchet
Onze fractie steunt de globale benadering van het verslag van de heer Varela. Het is duidelijk dat de conservenindustrie voor visserij- en aquacultuurproducten in de Europese Unie behouden en zo nodig beschermd moet worden. Daarom heeft onze fractie 16 amendementen op het verslag van de heer McCartin ingediend met betrekking tot de GMO voor visserijproducten.
De visserij moet als een geheel bekeken worden: de visserijsector kan niet zonder de verwerkingssector. De Commissie moet echter weten dat er geen zeevisserijproducten meer verwerkt kunnen worden in Europa als er in datzelfde Europa niet meer geproduceerd wordt. We moeten de voorstellen van de rapporteur derhalve wel steunen: de conservenindustrie moet een stevigere positie krijgen en bedrijfsverplaatsingen naar lagelonenlanden moet voorkomen worden.
In zijn verslag richt de heer Varela zijn analyse op twee belangrijke sectoren van de conservenindustrie: de sardine- en de tonijnmarkt. De conservenindustrie voor sardines, die men in Frankrijk vrijwel geheel heeft laten verdwijnen, is nog bijzonder omvangrijk op het Iberisch schiereiland. De voorstellen van de rapporteur beogen deze industrie te beschermen tegen de invoer van verwerkte producten uit Noord-Afrika en met name Marokko.
Hoewel ik mij bewust ben van de concurrentieproblemen voor de Spaanse en Portugese industrie, zou ik u toch in herinnering willen brengen dat de economie van de Maghreb-landen heel kwetsbaar is en moet worden versterkt. Deze situatie verschilt van die van een aantal, met name Latijns-Amerikaanse, landen waarmee de Europese Unie preferentiële overeenkomsten gesloten heeft inzake de invoer van visconserven en met name in het kader van het zogenaamde "algemene preferentiestelsel" .
Met betrekking tot de tonijnindustrie verduidelijkt de rapporteur de noodzaak "te zorgen voor de correcte toelevering van de benodigde grondstoffen (verse en ingevroren tonijn en tonijnfilet), waarbij voorrang wordt gegeven aan de communautaire vloot..." . Voor deze toelevering zorgden tot op heden de Spaanse, Franse, Ierse en Britse Atlantische tonijnvloten. Wat ik nu bemerk is dat de heer Varela, nadat hij er actief voor heeft gepleit een einde te maken aan het gebruik van drijfnetten in de Europese tonijnvisserij, nu specifieke maatregelen verlangt die de communautaire verwerkingsindustrie voor tonijn beschermen. Zullen de Spanjaarden, na een monopolie in de vangst de hebben verworven, nu ook een monopolie in de communautaire verwerkingsindustrie krijgen?
Tenslotte, mijnheer de Voorzitter, zou ik in herinnering willen brengen dat de visconservenindustrie divers en gevarieerd is en zich niet beperkt tot uitsluitend deze twee bedrijfssectoren. De conservenfabrikanten zijn overigens net als alle industriëlen op zoek naar zo goedkoop mogelijke grondstoffen en regelmatige aanvoer. Hierbij moet dus vermeden worden dat dit ten koste gaat van de versmarkt voor vis, terwijl tegelijkertijd de toekomst van de verwerkingssector behouden moet blijven. De versmarkt voor vis moet zich ontwikkelen want ze sluit goed aan bij de huidige wensen van de consument, die verse, gezonde en niet gemanipuleerde producten wil eten. Daarom is het van buitengewoon groot belang dat de Europese vissers hun belangrijke positie behouden in versmarkt voor vis.

GMO oliën en vetten
De Voorzitter
Aan de orde is het debat over het voorstel voor een verordening van de Raad tot wijziging van verordening nr. 136/66/EEG houdende de totstandbrenging van een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector oliën en vetten (COM(98)0171 - C4-0229/98-98/0098(CNS)).

Rosado Fernandes
Mevrouw de Voorzitter, ik wil de heer Giansily feliciteren en ik lees de tekst voor die hij mij in het Frans bezorgd heeft:
Als rapporteur voor advies van de Commissie Begrotingscontrole zou ik heel kort willen stilstaan bij een aantal zeer belangrijke aspecten van dit vraagstuk waarmee grote economische belangen gemoeid zijn. Ik zou willen beginnen met de comitologie. Er wordt van alle kanten een beroep gedaan op het Comité van beheer voor oliën en vetten. Door zijn structuur kan het comité functioneren zonder dat het Parlement ook maar enige invloed kan laten gelden. Dit spoort niet met het politieke belang van productiesegmenten.
(Spreker wordt door de Voorzitter onderbroken)
De Voorzitter
Geachte collega, een ogenblik. Ik verzoek om stilte. We kunnen niet rustig luisteren als iedereen tegelijk praat.

Rosado Fernandes
Die hadden wat olijfolie moeten nemen voordat ze hier naartoe kwamen.

(FR) Ik stel daarom voor de procedure inzake het Comité van beheer voor oliën en vetten te vervangen door de procedure van artikel 43, lid 2 van het Verdrag betreffende de Europese Unie. Ik stel ook een aantal amendementen voor die voorzien in een verplichte raadpleging van het Parlement. Met betrekking tot het stelsel van gegarandeerde nationale quota's denk ik dat het wenselijk is er zorg voor te dragen dat de gegarandeerde maximumhoeveelheid wordt nageleefd. Alleen in dat geval kan voorkomen worden dat de situatie ernstig uit de hand loopt, zoals in geval van de melkquota's.
De door de Commissie voorgestelde termijn van twaalf maanden die geldt voor het vaststellen van maatregelen in geval van fraude met steunregelingen, is te lang en schadelijk voor de doelmatigheid van de besluitvorming. Deze termijn kan beter op zes maanden gesteld worden, zoals de Commissie begrotingscontrole voorstelt.
Ik zou tenslotte nog kort in herinnering willen brengen dat het van zeer groot belang is dat we over complete en betrouwbare statistieken beschikken inzake de productie van olijfolie van de verschillende producerende lidstaten. Het zou wenselijk zijn dat de Rekenkamer haar statistische controlewerkzaamheden afrondt voordat deze verordening wordt aangenomen.
Dit vormt in enkele woorden de rechtvaardiging van de amendementen die in mijn verslag door de Commissie begrotingscontrole zijn goedgekeurd.

Fantuzzi
Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de commissaris, wij willen hier een lans breken voor wat een schitterend geschenk van de natuur is. De olijfboom geeft ons de nobelste ambassadeur ter wereld en tegelijkertijd is het een symbool van een prachtig landschap, van een geschiedenis en identiteit waar wij als Europeanen trots op mogen zijn. Maar helaas moet hier ook gezegd worden, commissaris Fischler, dat de Commissie op armzalige wijze met dit dossier is omgesprongen en een bar slecht voorbeeld heeft gegeven. Berichten die uitlekten of ontkend werden, allerlei pogingen tot uitstel: dit alles heeft heel wat roet in het eten gegooid en de ware verdienste van de officiële documenten als het ware in de schaduw gesteld. Ook aan het onderhavige voorstel van de Commissie zitten nogal wat haken en ogen, maar het heeft naar mijn gevoel ook twee grote voordelen. In de eerste plaats houdt het voorstel rekening met de standpunten van de meerderheid van dit Parlement. Ik stond nogal kritisch tegenover het compromis van Jové Peres, maar vandaag moet ik toch toegeven dat de Commissie, na de moeizame discussies van 1997 over de kernkwestie van het compromis van afgelopen december, het standpunt van het Parlement inderdaad heeft overgenomen. En nou, geachte collega's, kunnen we niet meer zeggen: "Het was maar een grapje!" . Het slaat nergens op dat er vandaag nog mensen zijn die zitten te klagen dat er niet naar behoren gediscussieerd kan worden.
Het tweede pluspunt dat dit voorstel heeft, is dat het een eind maakt aan de onzekerheid en onverschillige houding waar we al een tijd mee te maken hebben. Het is toch te gek dat de overproductie, waarvan de bewijzen in pakhuizen liggen opgestapeld, ontkend wordt, zodat de tekenen van de ernstige structurele moeilijkheden waarin de sector verkeert maar doodgewoon genegeerd worden: terugvallende prijzen, hard aankomende bezuinigingen op de steunverlening, productieramingen van het grootste producerende land die weinig goeds voorspellen voor de producenten, die trouwens overal de schuld van krijgen.
Wij kunnen niet nog een jaar vastzitten aan een GMO van 1996 die oud en achterhaald is en als enige nog geen nationale quota's heeft die de lidstaten op hun verantwoordelijkheid zouden kunnen drukken en iedere producent voor zijn eigen gedrag verantwoordelijk kunnen stellen. Degenen die hier niets van willen weten, die hardnekkig tijd blijven rekken en om uitstel blijven vragen en dan ook nog beweren dat de schuld natuurlijk weer bij die eurocraten in Brussel ligt, moeten niet denken dat ze in de bres springen voor de olijfboeren, want ze draaien hen alleen maar een rad voor de ogen. Ik hoop dat wij dat vandaag allemaal beseffen.

Filippi
Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de commissaris, ik wilde vier punten ter sprake brengen. In de eerste plaats wil ik zeggen dat ook ik namens mijn fractie tevreden ben dat deze bespreking eindelijk op de agenda is gezet. Wij hadden daar zo op aangedrongen, want in het document dat destijds door het Parlement is aangenomen stond bij het eerste punt vermeld dat er zo gauw mogelijk een hervorming uitgedacht moest worden. Wij prijzen ons dus gelukkig dat de Raad en de Commissie gehoor hebben gegeven aan onze aandrang, zodat wij vanochtend definitief onze mening kenbaar kunnen maken.
Mijn tweede opmerking. Het voorstel van de Commissie heeft een paar belangrijke punten overgenomen waar wij op hadden aangedrongen in het door het Parlement aangenomen document: nee tegen hulp bij bestedingen, ja tegen steun bij productie, die dus bevestigd wordt, ja tegen het opstellen van nationale quota's, omdat anders de producenten in de hoek komen te zitten waar de klappen vallen, met bovendien het risico dat er een ware oorlog onder hen en tussen de verschillende producerende landen uit gaat breken. Dus de Commissie gaat in op wat wij gevraagd hebben en mijn fractie en ik zijn daar zonder meer mee ingenomen.
In de derde plaats wilde ik echter wijzen op een punt waar wij minder happy mee zijn. In alle discussiedocumenten over de hervorming van het GLB die ook verband houden met Agenda 2000 spreekt de Fractie van de Europese Volkspartij over een nieuwe evenwichtige verdeling van de middelen tussen de diverse sectoren en de verschillende gebieden van de Europese Unie. Dit is, mijnheer de commissaris, een belangrijke kans voor ons: door middel van een positief antwoord op de kwestieolijfolie kunnen wij tonen dat wij echt van plan zijn die productiesectoren te belonen die een perspectief hebben, zonder onderscheid te maken tussen noord en zuid. Als we nu een positief antwoord geven op wat een fundamentele sector voor het Middellandse-Zeegebied is, kunnen we ervoor zorgen dat deze een goede ontwikkeling doormaakt, maar dan zijn er wel meer middelen nodig om het algehele productiepeil op te trekken, om het product op de markten te veilen en de kwaliteit te verbeteren.
Het laatste punt waar ik het accent op wil leggen, is dat er een oplossing gevonden moet worden voor het huidige verkoopseizoen. Ook al zouden wij vandaag in dit Huis en in de komende dagen in de Raad heel wijze besluiten nemen, dan nog dragen wij slechts oplossingen aan voor het komende verkoopseizoen, terwijl het huidige seizoen al met ernstige gevolgen worstelt. Daar zullen de producenten voor op moeten draaien, tenzij er speciale maatregelen komen. Vandaar dat ik erop aandring dat de Commissie die maatregelen neemt.

Vallvé
Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de Voorzitter, mijnheer de commissaris, dit is een bijzonder belangrijk onderwerp. Wij weten allemaal hoe belangrijk de landbouw in de Europese Unie is en hoe belangrijk bepaalde landbouwsectoren in specifieke regio's zijn.
Vorig jaar had in Cork een vergadering plaats waar het belang van het platteland ook aan bod kwam. Mijnheer de commissaris, het platteland beschermen betekent in sommige regio's bepaalde teelten beschermen die daar nagenoeg een monocultuur vormen.
De Commissie werkte een voorstel uit dat in de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling is besproken en dat dit Parlement in december jongstleden met een ruime meerderheid heeft goedgekeurd.
De Commissie heeft een nieuw voorstel uitgewerkt en ik moet zeggen dat ze vaak geen rekening heeft gehouden met de richtsnoeren die dit Parlement in verband met de fundamentele noden van de olijfolieproducerende regio's had aangenomen.
Mijnheer de commissaris, ik ben het erover eens dat fraude moet worden voorkomen en geen financieringsvorm mag zijn, maar ik vind ook dat geen regelingen en voorschriften mogen worden vastgesteld die enkel en alleen bedoeld zijn om de fraude te bestrijden. Men moet oog hebben voor de noden van de sector en van de Europese regio's die hoofdzakelijk van een welbepaalde sector leven zoals, in dit geval, de olijfoliesector.
Wij hebben altijd gezegd dat wij een kwaliteitslandbouw en kwaliteitsproducten moeten waarborgen. Als wij het hebben over kwaliteit en herkomstgarantie, dan moeten wij verbieden dat mengsels op de markt worden gebracht omdat dit de herkomstgarantie vervalst.
Ons beleid ter bescherming van de kwaliteit en ter bevordering van het verbruik moet doorzichtig zijn. Wij moeten specifieke steun toekennen aan verwante producten, zoals tafelolijven, en daarvoor efficiënte controlesystemen invoeren.
Mijnheer de commissaris, ik denk dat dit voorstel voor verbetering vatbaar is en hoop dat wij tijdens dit debat, via de stemming over de amendementen van de verschillende fracties, voor een wezenlijke verbetering kunnen zorgen op dit punt dat misschien niet zo belangrijk is voor de Europese landbouw in haar geheel, maar wel voor welbepaalde regio's en welbepaalde mensen die effectief in een echt Europees landbouwbeleid willen geloven.

Daskalaki
Mevrouw de Voorzitter, de Commissie heeft een aantal voorstellen gedaan voor de wijziging van de gemeenschappelijke marktordening voor olijfolie. Zij heeft daarmee willen reageren op twijfels die waren gerezen over de doeltreffendheid en de doorzichtigheid van het dubbele steunstelsel voor de producenten. Door de recente stijging van de communautaire productie zijn bovendien de prijzen sterk onder druk komen te staan en worden door de nalatigheden bij de verdeling van de maximaal gegarandeerde hoeveelheden op nationaal vlak alle olijfolieproducenten afgestraft voor de vergrijpen van een kleine groep.
Door de sterke productiestijging in de Gemeenschap zijn ook enorme voorraden ontstaan. In veel gevallen heeft het verschil tussen de producentenprijs en de detailprijs geleid tot ernstige concurrentieverstoringen. Daarom is het absoluut noodzakelijk de GMO voor olijfolie te herzien en wel op korte termijn. De looptijd van deze GMO moet echter tot het jaar 2006 gaan en dus dezelfde zijn als voor de andere producten in het kader van Agenda 2000.
Een overgangsperiode is alleen goed voor degenen die investeren in reuzeproducties en bestraft alle andere producenten. Bovendien druisen dergelijke reuzeproducties in tegen de doelstellingen van de Gemeenschap. Daardoor gaat immers werkgelegenheid verloren en wordt schade berokkend aan het milieu. Daarom moeten nationale quota worden vastgesteld uitgaande van de productie van het verkoopseizoen 1998/1999. Ook moeten het interventiestelsel en de interventieprijs worden gehandhaafd. Alleen op die manier kan men zorg dragen voor stabiele markten en prijzen, hetgeen juist erg belangrijk is voor een sector waar zich van het ene jaar op het andere grote productieschommelingen voordoen. Er moet verder een aanvullend steunstelsel in het leven worden geroepen voor kleine landbouwbedrijven en kleine producenten. Ook moet men steun geven aan de totstandkoming van een olijventeeltkadaster in de landen waar dit nog niet bestaat. Men moet ervoor zorgen dat dit voor het jaar 2000 rond is.
Tot slot moet mijns inziens ook een stelsel voor productiesteun en voor tafelolijven in het leven worden geroepen.

Jové Peres
Mevrouw de Voorzitter, de Commissie heeft in haar hervormingsvoorstel doorgaans geen rekening gehouden met de richtsnoeren van het verslag dat dit Parlement in december heeft aangenomen.
In tegenstelling met andere hervormingen stelt de Commissie voor om de steun op te heffen en houdt ze de gegarandeerde maximumhoeveelheid ver onder het communautaire verbruik. Geachte leden, in het Parlement vroegen wij de gegarandeerde maximumhoeveelheid op basis van het verbruik, de uitvoer en de veiligheidsmarge op te trekken om daarna nationale referentiehoeveelheden te kunnen vaststellen.
Ik verzoek de leden daar ernstig mee rekening te houden wanneer ze hun stem uitbrengen.
De Commissie doet geen voorstellen om mengsels van olijfolie met andere oliën te verbieden, noch om een betrouwbare en efficiënte controle in te voeren, noch voor tafelolijven - hoewel de heer Fischler ons dat op het einde van het debat in december had beloofd - en benadert de controle op de aanplanting van nieuwe olijfgaarden op een manier die tot grote rechtsonzekerheid kan leiden.
Ik zou nog meer punten kunnen opsommen waar het voorstel van de Commissie tekortschiet, zoals blijkt uit het grote aantal amendementen die zijn ingediend.
Dit voorstel ligt dus in de lijn van wat de Commissie gewoonlijk voor mediterrane producten voorstelt, met andere woorden: het is absoluut discriminerend vergeleken bij wat voor continentale producten wordt voorgesteld. Bijzonder is wel dat het Parlement ermee heeft ingestemd een ingrijpende hervorming van een GOM volgens de urgentieprocedure te behandelen, wat nog nooit eerder is gebeurd.
Als het de bedoeling was dat de hervorming vóór het volgende verkoopseizoen van kracht werd, hadden wij nog wat tijd kunnen nemen om beter ons werk te doen.
Ongeacht de mediabelangstelling die de wisseling van het voorzitterschap teweeg kan brengen, heeft die werkwijze een zeer duidelijke praktische betekenis: de Commissie doet voorstellen om de gegarandeerde maximumhoeveelheid over de producerende lidstaten te verdelen en baseert zich daarbij op gegevens die ze zelf weinig betrouwbaar acht en omzeilt daarbij gegevens die de komende dagen onder meer door de Rekenkamer bekend zullen worden gemaakt en die zeer waardevol hadden kunnen zijn voor ons werk.
Geachte collega's, de amendementen van mijn fractie zijn bedoeld om die situatie in de mate van het mogelijke recht te trekken en sluiten natuurlijk volledig aan bij de opdracht van dit Parlement en bij de consensus die wij in december hebben bereikt.
Ik hoop dat al onze collega's deze wil om tot eensgezindheid te komen, die in december vorm kreeg, vandaag zullen respecteren.

Graefe zu Baringdorf
Mevrouw de Voorzitter, de olijventeelt is van groot cultureel maar ook economisch belang. Daarom moet de identiteit van de Europese olijventeelt gewaarborgd zijn, tot en met de regionale indeling. Nu is het bestand aan olijfbomen - ook een belangrijke ecologische factor - voor ons belangrijk, maar dat is niet voldoende. We moeten olijven ook als sociale factor zien, namelijk met het oog op de arbeidsplaatsen in deze sector. Verder moet in het beleid van de Commissie duidelijk worden dat het hier om een belangrijk levensmiddel gaat.
De doelstelling moet derhalve niet zijn het steunen van een gewas dat moeilijk kan worden afgezet, maar het steunen van de verkoop, verwerking en regionale indeling rekening houdend met de vraag van de consument naar olijfolie. Alleen indien wij ons in de richting van een regionale markt bewegen, kunnen de moeilijkheden die wij hebben - ondanks de miljarden die wij in deze sector pompen, verdwijnen er toch nog arbeidsplaatsen - worden opgelost.

Trizza
Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de commissaris, toekenning van nationale quota's, afschaffing van de consumptiesteun, verbetering van teeltmethodes en levering van kwaliteitsproducten: dit zijn een paar goede aspecten die dit document naar voren brengt en daarom kan het op onze algehele consensus rekenen. Wel voelen wij ons genoopt, gezien de afschaffing van de forfaitaire regeling voor kleine producenten en de onzekerheid omtrent het laatste oogstjaar, om te pleiten voor speciale maatregelen, teneinde te voorkomen dat ook dit jaar juist de zwakste economieën, die van het zuiden van Europa, de dupe worden van de forse bezuinigingen.
Wij moeten onszelf ervan doordringen dat olijfolie, het kweken van olijfbomen een belangrijk Europese hulpbron is, niet alleen economisch gezien, maar ook in milieuopzicht. Het probleem olie mag niet alleen worden beschouwd als een probleem van het zuiden van Europa, het is een Europees probleem, want olie is een Europese bron van bestaan en een sterk product kan de doorslag geven voor het creëren van een gunstig mededingingsklimaat voor onze economieën.
Om deze redenen wil ik hier te kennen geven dat Alleanza nazionale positief staat tegenover de resultaten die tot stand zijn gebracht. Ik geloof dat deze beschouwingen tot nadenken stemmen en eenieder ervan zullen doordringen dat er onverwijld opgetreden moet worden, dat er nu zekerheden moeten komen. Wij hebben veel te veel jaren in onzekerheid verkeerd, hetgeen allerlei vormen van speculatie in de kaart heeft gespeeld. Dit document is een eerste belangrijke stap om rust te brengen in de gelederen van de producenten, zodat zij beter kunnen produceren en er betere groeikansen voor de Europese economieën bewerkstelligd kunnen worden.

Colino Salamanca
Mevrouw de Voorzitter, namens de Spaanse socialistische parlementsleden wil ik even kort overlopen welke criteria aan deze amendementen ten grondslag liggen.
Onlangs stemde dit Parlement in met een advies over de toekomst van de gemeenschappelijke marktordening voor olijfolie waarover een consensus leek te bestaan. Het antwoord van de Europese Commissie kon niet teleurstellender zijn, want haar voorstel is mijlenver van deze consensus verwijderd.
Wat men ook heeft beweerd, het gaat hier niet om een nationale eis: wij vragen een verhoging van de gegarandeerde maximumhoeveelheid in het belang van alle Europese producenten; wij willen de steun behouden namens alle Europese producenten; wij vragen een uitdrukkelijk verbod op mengsels in het belang van alle Europese consumenten; wij willen een regeling voor tafelolie voor alle Europese producenten; wij willen een speciale regeling voor de kleine producenten in ongeacht welke regio.
Mijnheer de commissaris, ik dank u voor uw aanwezigheid tijdens dit debat, maar ik wil u duidelijk zeggen dat het voor de olijfolieproducenten onbegrijpelijk is dat de Commissie, terwijl er in andere sectoren van het Europees landbouwbeleid geen begrotingsproblemen lijken te zijn en ondanks dat de olijfoliesector belangrijk is in de strijd tegen erosie en woestijnvorming, alsook in de strijd tegen de werkloosheid en de ontvolking van het platteland, voorstellen doet die daartegen indruisen.
Ik ben ervan overtuigd dat, als de Commissie grondiger over haar voorstel nadenkt, dit net als in andere sectoren - waaronder de wijnsector - zal leiden tot een nieuw en realistischer voorstel dat geen afbreuk doet aan de sociale en economische cohesie dat het hele beleid van de Europese Unie moet kenmerken.

Arias Cañete
Mevrouw de Voorzitter, het hoeft geen betoog dat de olijventeelt een bijzonder belangrijke economische activiteit in de Europese Unie is.
Deze teelt bestrijkt meer dan 4 miljoen hectaren en is goed voor 465.000 arbeidsplaatsen. In mijn autonome regio Andalusië alleen al werken 140.000 mensen in de olijventeelt, dit is bijna 50 % van de totale landbouwbevolking. Deze GOM is dus een hoeksteen van de sociale en territoriale cohesie.
Het huidige voorstel van de Commissie is vatbaar voor heel wat kritiek: het is duidelijk niet solidair met de landbouw in de Middellandse-Zeelanden; het is niet evenwichtig voor sommige lidstaten; het is technisch onjuist omdat elementen die van fundamenteel belang zijn voor de prijsstabiliteit en het landbouwinkomen, zoals de steun, worden afgeschaft; het biedt geen bescherming aan de consumenten in de Europese Unie, omdat het geen verbod op mengsels inhoudt en totaal geen rekening houdt met de situatie inzake tafelolijven.
De Commissie moet de mediterrane landbouwers billijk beginnen te bejegenen. De financiële neutraliteit mag niet altijd voor de minst begunstigde landbouwers worden aangevoerd en de steun aan producten van het Europese vasteland mag niet systematisch, zonder enige beperking, worden opgetrokken. Mijnheer de commissaris, het is perfect mogelijk om de gegarandeerde maximumhoeveelheid met een heel kleine begrotingsinspanning te verhogen. Bovendien is het in uw geval perfect mogelijk om de nationale quota af te stemmen op de reële productie van de lidstaten en de Commissie weet dat haar voorstel op onnauwkeurige en verouderde cijfers steunt.
Het verheugt mij dat onze amendementen aanleiding hebben gegeven tot belangrijke afspraken binnen de fracties en dat ze, als die afspraken in de stemming weerspiegeld worden, een antwoord kunnen zijn op de verzuchtingen van de landbouwers in de Europese Unie en de voorstellen van de Commissie wezenlijk kunnen verbeteren, door bovendien een strenge controle in te voeren die de Europese belastingbetaler kan geruststellen.
Ik hoop dat de commissaris rekening houdt met deze amendementen en zijn voorstel flexibel aanpast.

Novo
Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de commissaris, wat deze week in verband met de hervorming van de olijfoliesector gebeurd is, bevestigt dat het Europees Parlement een heel zware beslissing genomen heeft door het verzoek om urgentverklaring in te willigen. Het heeft er immers mee ingestemd een heel belangrijke hervorming te bespreken zonder dat hierover een verslag opgesteld was, en het heeft toegegeven aan grillen en omstandigheden zonder dat het nodig was heel korte termijnen in te nemen.
In tegenstelling tot wat sommige sprekers hier gezegd hebben, worden in de ontwerpverordening van de Commissie de grote lijnen van het in december aangenomen verslag-Jové Peres niet gevolgd en worden hieruit slechts gedeeltelijk een aantal uit hun context gerukte ideeën overgenomen. Wij hopen dat dankzij de wijzigingen die wij vandaag zullen aannemen, de geest en de letter van dit verslag in ere hersteld worden, met name inzake de verhoging van de gegarandeerde maximumhoeveelheid en de nationale verdeling ervan volgens reële en betrouwbare gegevens. Dit komt ook de belangen van mijn land ten goede, aangezien in het voorstel van de Commissie geen rekening gehouden wordt met het ontwikkelingsplan voor olijfgaarden. Ik hoop dat de amendementen eveneens de geest en de letter van het verslag-Jové Peres in ere herstellen met betrekking tot het herstel van de interventiemechanismen, de steun voor kleine producenten en consumptie, de productie van tafelolijven en kordate maatregelen voor het verbod op het mengen van olijfolie met andere producten.
Als wij vandaag de in december bereikte consensus hervinden en deze Vergadering andere, vrij onduidelijke nationale belangen, die soms niets vandoen hebben met de productie van olijfolie, niet laat primeren boven de belangen van de meeste olijventelers, zullen wij in staat zijn de ontwerpverordening van de Commissie te wijzigen, de levensvatbaarheid van de sector te verzekeren en een positief antwoord te geven op de belangen van de telers. Ik hoop dat, als dit gebeurt, de Commissie nu wel zal aanvaarden wat ze in december eigenlijk verworpen heeft.

Orlando
Mevrouw de Voorzitter, concreet zijn is een waardevol iets voor de politiek en moet een kenmerk van de politiek zijn. Wij staan hier voor een concrete dus waardevolle keuze, omdat hierin namelijk aandacht wordt besteed aan de kwaliteit en kwantiteit van de landbouwproductie met mechanismen voor productiesteun en nationale quota's. Het is een concrete keuze, omdat met klem gewezen wordt op het spoedeisende karakter van de interventies. Last but not least is het een concrete politieke keuze, omdat de nodige aandacht wordt besteed aan de mediterrane en plattelandsdimensie van de Europese economie. Ik geloof dat in het huidige tijdsbestek juist op deze elementen de klemtoon moet worden gelegd en ik hoop ook dat met dit debat de concrete acties nog nader versterkt en niet verzwakt zullen worden.

Lambraki
Mevrouw de Voorzitter, dit debat van vandaag is het resultaat van een nogal ongelukkige procedure en betreft een in elk opzicht zeer belangrijk product.
De olijventeelt is een traditionele teelt en neemt in economisch opzicht in talrijke zuidelijke gebieden van de Europese Unie een allesoverheersende positie in. Olijfolie is echter ook de grondslag voor een gezonde voeding. De Europese productie neemt het leeuwendeel van de wereldmarkt in beslag en daarom moet men deze sector in de Europese Unie op rationele en doeltreffende wijze organiseren. Tot onze aangename verrassing - en ik hoop, commissaris Fischler dat u ons zult blijven verrassen - hebben wij dan ook kunnen vaststellen dat de Commissie een aantal van haar aanvankelijke, avontuurlijke opvattingen over de olijfoliesector over de boeg heeft gegooid en de voorstellen van het Europees Parlement dichter is genaderd. Met enkele aanpassingen zal het Commissievoorstel het gewenste resultaat kunnen opleveren, namelijk een rationele organisatie van de olijfoliemarkt, een kwalitatief hoogstaande en stabiele productie, inkomenssteun en bevordering van de werkgelegenheid in uitgestrekte plattelandsgebieden van de Europese Unie.
Ik wil u, mijnheer de commissaris, vragen bijzondere aandacht te schenken aan een aantal ingediende amendementen, in de hoop dat u deze zult kunnen overnemen.
Ten eerste moet de interventie worden afgeschaft. Deze veroorzaakt meer problemen dan ze oplost. Het interventiestelsel moet alleen worden gehandhaafd als een veiligheidsindicatie voor de producent.
Ten tweede moeten middelen ter beschikking worden gesteld voor reclame voor olijfolie. Dit is zeer belangrijk. Een agressief reclamebeleid zal de overheersende positie van de Europese Unie kunnen vrijwaren en de eventuele overschotproblemen kunnen oplossen.
Ten derde moet voor de GMO voor olijfolie dezelfde looptijd gelden als voor de GMO's van andere producten in het kader van Agenda 2000, dus tot 2006.
Ten vierde moet, afgezien van de vaststelling van nationale gegarandeerde hoeveelheden, ook de mogelijkheid geboden worden tot overdracht van quota van het ene verkoopseizoen naar het andere, aangezien de olijfolieproductie een aantal bijzondere kenmerken vertoont.
Tot slot moet de Commissie de sector van de tafelolijven apart behandelen. Zij mag zich daarbij niet beperken tot het uitspreken van wensen in overwegingen, maar moet binnenkort op de proppen komen met concrete voorstellen voor steunmaatregelen.

Santini
Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de commissaris, het is me een genoegen dit debat bij te wonen, omdat wij er zo naar uitgekeken hebben. Niet alleen hadden we dat in de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling te kennen gegeven door voor spoedbehandeling te stemmen met 25 stemmen voor en slechts 17 tegen, maar ook heeft dit Parlement afgelopen maandag nog eens duidelijk gemaakt dat het dit debat wilde, toen het namelijk met 196 stemmen voor en 154 tegen aangaf de kwestie af te willen sluiten. Deze gemeenschappelijke marktordening is met haar 32 jaren een oud beestje, het wordt dus hoog tijd dat we haar met pensioen sturen. Ik moet er niet aan denken dat een paar van de zaken die met deze ordening zijn uitgevoerd nog eens verlengd kunnen worden! Om een voorbeeld te geven: het systeem van de maximale quota's die op communautaire schaal gegarandeerd worden. Het is ondenkbaar dat men nog nationale quota's gaat vaststellen die niet stroken met het productievermogen van de landen die olijfolie produceren en evenmin met de behoeften van de markt.
Ik wil niet in herhaling vallen en dingen zeggen die collega's vóór mij reeds te berde gebracht hebben, dus zeg ik u alleen dat het in mijn ogen een goed idee is te investeren in een maatregel waar deze GMO in voorziet, namelijk productpromotie. Productpromotie wordt altijd in alle GMO's beschouwd als "optional" , zoiets als een wormvormig aanhangsel, maar wij weten dat promotie van een product de beste manier is om de kwaliteit en kwantiteit ervan op te voeren en naar de gunsten van de consument te dingen, dus ook om het probleem van overproductie te verhelpen. Daarom ben ik niet zo bang voor een paar ton olijfolie meer, als het maar kwaliteitsolie van eerste persing is.
Hoe dan ook, het is ons gemeenschappelijk belang vandaag deze hervorming van start te doen gaan voordat in november het verkoopseizoen begint. Daarom geloof ik dat niemand hier meer zin heeft - ik hoop het althans - om acties uit te voeren die een hinderpaal zouden kunnen vormen voor wat wij thans trachten te volbrengen. Iedere gedachte aan terugverwijzing naar de commissie of iets dergelijks druist tegen ieders belangen in en kan bovendien ernstige economische schade aanrichten, maar vooral dreigt dan het gevaar dat het imago van dit Parlement aan flarden wordt geschoten. Het Parlement zou dan immers weer een keer laten zien dat het niet bij machte is spijkers met koppen te slaan. Het is waar, dit voorstel is niet helemaal af, maar wij mogen toch wel een paar details aan de Commissie of de Raad overlaten, want wat doen die anders?

Redondo Jiménez
Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de commissaris, geachte leden, wij wilden deze hervorming niet volgens de urgentieprocedure behandelen, maar zodra dit soevereine Parlement die werkwijze had aangenomen, hebben wij ons constructief en loyaal proberen op te stellen.
De vorige sprekers hebben alle fundamentele punten van deze hervorming al besproken. Alle thema's zoals de gegarandeerde maximumhoeveelheid, de subsidie, het verbod op mengsels, de tafelolijven, de verdeling over de landen enzovoort zijn al voldoende besproken om in deze hervorming te worden opgenomen. Mijnheer de commissaris, ik betreur dat hier geen lid van de Raad aanwezig is, want gisterenavond is in enkele, overigens ongelukkige verklaringen van de Raad gezegd dat deze hervorming geen meerkosten mag meebrengen.
Mijnheer de commissaris, u kent de sector door en door, wij weten hoe gevoelig u voor dit onderwerp bent en vaak hebt u gezegd dat er geen hervorming tegen de producerende landen zou komen. Mijnheer de commissaris: nu krijgt u een uitstekende gelegenheid om dat te bewijzen. U moet aanvaarden dat men geen hervorming kan invoeren zonder de begroting te verhogen, zeker als het altijd de Zuideuropese landen zijn die met een krappe begroting te kampen hebben. U moet de suggesties die de meerderheid van de leden van dit Parlement u met veel offervaardigheid, verantwoordelijkheidsbesef en een constructieve instelling doen en waarbij zij niet aarzelen om de belangen van de burgers die zij vertegenwoordigen boven hun eigen mogelijke politieke belangen stellen, ernstig onderzoeken en aanvaarden.

Hatzidakis
Mevrouw de Voorzitter, als wij over olijfolieproducenten spreken, mogen wij drie dingen niet uit het oog verliezen. Ten eerste spreken wij over producenten die in de armste gebieden van de Unie wonen en dus de steun het hardst nodig hebben. Ten tweede behoeft het geen betoog dat olijfolie zeer belangrijk is voor een goede gezondheid en ten derde levert de olijventeelt een aanzienlijke bijdrage aan het behoud van het milieuevenwicht.
De nieuwe verordening moet zo snel mogelijk worden aangenomen, niet alleen omdat de huidige verordening achterhaald is, maar ook omdat een onmiddellijke oplossing moet worden gevonden voor een aantal ernstige problemen. Het hoofdprobleem is de ruimschootse overschrijding van de gemiddelde gegarandeerde hoeveelheid in de Europese Unie. Daardoor wordt de steun voor de producenten in alle landen sterk verminderd, zelfs in landen met een lage productie.
Het voorgestelde stelsel met nationale quota is ongetwijfeld billijk. Als echter in een bepaald jaar het quotum niet wordt opgebruikt, moet de mogelijkheid bestaan tot overdracht naar het daaropvolgende verkoopseizoen.
Tot slot moet ik zeggen dat ik ten zeerste verbaasd ben over het feit dat men voor de noordelijke producten verordeningen heeft voorgesteld met een looptijd tot 2006 en voor olijfolie een verordening tot 2001. Daarna zou er een strengere verordening moeten komen. Waarom wordt hier met twee maten gemeten?

Fischler
Mevrouw de Voorzitter, geachte dames en heren, allereerst wil ik mijn welgemeende dank uitspreken voor het constructieve debat van vandaag over de olijfoliesector. Ik herinner eraan dat het Europees Parlement al op 18 december 1997 met zijn resolutie over de olijfoliesector een fundamentele bijdrage heeft geleverd tot het debat over deze gemeenschappelijke marktordening.
De Commissie heeft in haar voorstel van 18 maart van dit jaar als volgt op de daarin gedane aanbevelingen gereageerd. De Commissie deelt op de eerste plaats de opvatting van het Parlement dat een hervorming dringend noodzakelijk is. Zij accepteert eveneens het argument dat aan die definitieve hervorming het verkrijgen van meer informatie over de productie vooraf moet gaan. Het voorstel voor de totale hervorming zal daarom pas op een later tijdstip - na het bekend worden van die informatie - worden voorgelegd, maar in ieder geval op tijd om op 1 november 2001 van kracht te kunnen worden.
Terwijl men in een eerste fase de productie van de markten en bepaalde aspecten diepgaander onderzoekt, is echter ook een aanpassing van het huidige systeem voor de begrotingsjaren 1998-1999 tot en met 2000-2001 noodzakelijk om iets te doen aan de grootste actuele problemen van de producenten en vooral om een toespitsing van de situatie te vermijden. Met deze eerste stap wil de Commissie tegemoet komen aan dit argument en de urgentie van het probleem.
Als we de resolutie van het Europees Parlement nu vergelijken met het voorstel van de Commissie, stellen we het volgende vast. Het Europees Parlement wenst maar één productiesteun, afhankelijk van de daadwerkelijk geproduceerde hoeveelheden olie; de Commissie stelt voor om de dubbele steunregeling af te schaffen en alleen een subsidie voor de daadwerkelijke productie te handhaven. Het Europees Parlement wenst een verhoging van de garantiedrempel; de Commissie stelt voor om de garantiedrempel met 212.000 ton te verhogen tot 1.562.400 ton.
Het Europees Parlement wil graag nationale referentiehoeveelheden; de Commissie stelt voor om de garantiedrempel te vervangen door gegarandeerde nationale hoeveelheden. Het Europees Parlement wenst het handhaven van een interventiemechanisme met behulp van particuliere pakhuizen; de Commissie stelt een krachtige versterking van de positie van de particuliere pakhuizen en het uitsluitende gebruik daarvan voor. Deze maatregel moet effectief tot de regeling van de markt bijdragen. Het Europees Parlement heeft zich uitgesproken voor de definitieve afschaffing van de consumptiesteun; de Commissie komt aan deze wens tegemoet. Over deze vijf centrale punten van de hervorming zijn Commissie en Parlement het dus principieel eens. Gezien de tijd die ik nog heb, wil ik nu niet ingaan op alle 163 ingediende amendementen, maar me beperken tot de belangrijkste probleemgebieden.
Sommige amendementen hebben betrekking op de grondbeginselen van de toekomstige hervorming in het jaar 2001. Ik geef toe dat een dergelijke hervorming noodzakelijk is. Maar eerst moeten wij onze kennis van de sector verdiepen. De uitkomsten van de nieuwe onderzoeken zullen vroeg genoeg bekend worden om ons in staat te stellen er rekening mee te houden bij de voorstellen die wij in 2000 voor de uitvoering van de hervorming in 2001 bekend zullen maken. Ik geloof niet dat men dan nog langer met de fundamentele hervorming moet wachten. De maatregelen die met ingang van het komende begrotingsjaar worden voorgesteld, houden zoals gezegd rekening met de urgentie van het probleem. Daarom kan ik niet instemmen met de amendementen die deze maatregelen ter discussie stellen.
Een tweede groep van amendementen heeft betrekking op de garantiedrempel en de verdeling daarvan tussen de lidstaten. Ik wijs erop dat een sterke verhoging van de garantiedrempel de gemiddelde opnamecapaciteit van de markt te boven zou gaan, tenzij men zich tevreden zou stellen met uiterst lage olieprijzen. Een verdeling tussen de lidstaten lijkt mij onontkoombaar. Het Parlement heeft zulks overigens verlangd om meer verantwoording te leggen bij de producenten die de overschotten voortbrengen.
De criteria voor deze verdeling zijn gebaseerd op gegevens uit het verleden, waarbij is uitgegaan van een gangbare formule die wij ook op andere gebieden hebben gehanteerd. Wel zullen zij rekening houden met de nieuwe aanplantingen en de beëindiging van de regeling voor kleine producenten. Hierin moet evenwicht worden gevonden, wat zeker verre van gemakkelijk zal zijn.
De amendementen die betrekking hebben op het gebruik van niet benutte garantiedrempels, bevatten enkele technische mogelijkheden, die wij in het kader van een algemeen evenwicht zeker zullen onderzoeken. Wat de nieuwe aanplantingen betreft, het is onontkoombaar deze strikt te beperken. De ervaring heeft immers geleerd dat het instellen van een garantiedrempel onvoldoende is om het marktevenwicht te handhaven. Daarom stelt de Commissie voor om slechts in enkele uitzonderingsgevallen subsidies aan nieuwe aanplantingen toe te kennen. Het is niet mogelijk deze uitzonderingen te veralgemenen, zoals voor een deel wordt verlangd. Anderzijds lijkt me dat een totaal verbod, zoals genoemd in andere amendementen, uiteindelijk nog slechter uitvoerbaar is en nog meer aanleiding tot conflicten biedt.
Tal van amendementen hebben betrekking op de interventieregeling en de subsidie voor particuliere pakhuizen. Ik acht afschaffing van de interventieregeling - in tegenstelling tot wat in enkele amendementen wordt gezegd - beslist noodzakelijk, met name in verband met de wens tot verhoging van de garantiedrempel. Ook acht ik het niet zinvol om de interventie via een achterdeur weer binnen te halen door automatisch een beroep te doen op particuliere pakhuizen in plaats van een flexibel instrument dat wij hier in het leven willen roepen.
Wat de wens betreft om de steun voor kleine producenten of de consumptiesteun in enigerlei vorm te handhaven, heeft de ervaring ons geleerd dat dit niet mogelijk is. Het enige noemenswaardige economische effect daarvan is immers dat er ten nadele van de begroting tot misbruik wordt aangezet.
In verschillende amendementen wordt de invoering van steun voor tafelolijven geëist. De Commissie heeft duidelijk gemaakt dat zij openstaat voor deze kwestie. Maar er moet wel een regeling worden gevonden die een zinvolle, controleerbare en economisch aanvaardbare ondersteuning mogelijk maakt. Ik heb absoluut niets tegen de vele amendementen ter verbetering en vermeerdering van de controles. Er zijn echter al dienovereenkomstige voorschriften van de Raad en in vele gevallen ook van de Commissie, bijvoorbeeld ten aanzien van de vergunningen voor en de controle op oliemolens.
De voorgestelde vereenvoudigingen zijn bedoeld om de controles op de productiesteun te concentreren. Gedurende de overgangsperiode worden de bepalingen van de Commissie aangepast, zo nodig aangescherpt, om het effect van de controles te vergroten.
Ik kan u verzekeren dat wij bij de uitwerking van de hervorming op uw overwegingen zullen terugkomen. De kwestie van de olijfdroesemolie hangt voor een deel met de voornoemde controlekwestie samen. In sommige gebieden en ondernemingen zijn oliekoekcontroles maar moeilijk uitvoerbaar. Bovendien bestaat dit probleem uit verschillende aspecten, zoals oliekwaliteit, milieu en opnamecapaciteit van de markt. Mijn diensten onderzoeken deze kwestie op dit moment. Bovendien zou de moeilijke en complexe kwestie van de duidelijk geëtiketteerde en legale mengsels van olijfolie met andere oliën mijns inziens eveneens verder moeten worden onderzocht.
Verschillende amendementen hebben betrekking op de taken en plichten van de producentenorganisaties. Ik weet dat hierover druk wordt gediscussieerd. Het huidige voorstel van de Commissie concentreert zich evenwel, zoals gezegd, op de dringend noodzakelijke maatregelen, waarmee een crisis in de olijfoliesector kan worden opgelost of een nog ernstiger crisis kan worden voorkomen.
Ook de andere problemen, zoals kwaliteitsverbetering, het doorgeven van statistische gegevens en verschillende controlekwesties, moeten gedurende de overgangsperiode worden onderzocht. Voor de vraag in hoeverre zulke maatregelen en ook het vraagstuk van producentenverenigingen in het definitieve hervormingsvoorstel in het jaar 2000 moeten worden geïntegreerd, sta ik vanzelfsprekend open.
Sommige amendementen hebben betrekking op het lopende verkoopseizoen. Dat schijnt bijzonder lucratief te zijn. In deze amendementen wordt voorgesteld de effecten van de korting op de subsidie te matigen. Ik kan in geen geval toelaten dat wij de hervorming tot deze kwestie beperken, dat wij ons in plaats van op de hervorming concentreren op de inkrimping van de steun. De geldende bepalingen moeten worden geëerbiedigd en grote effecten op de begroting moeten worden verhinderd. Voorts moet er rekening mee worden gehouden dat de ontwerpbegroting voor 1999 op dit moment geen speelruimte biedt. Andere amendementen zijn bedoeld om de steun afhankelijk te maken van criteria die losstaan van de productie, zoals milieuvriendelijkheid. In principe sta ik daar positief tegenover. Maar die gedachte is al vervat in de horizontale maatregelen van Agenda 2000. Andere kwesties, zoals de vergoeding voor olijfolie die wordt ingeblikt, de exportvergoeding in haar totaliteit, het verzamelen van statistische gegevens en het vraagstuk van de promotie, zijn minder urgent en dienen daarom te worden behandeld in het latere voorstel voor het jaar 2000.
Sommige amendementen hebben betrekking op de regelgevingsprocedure en eisen dat het Parlement op elk beslissingsniveau wordt gehoord. Wat de algemene wettelijke voorschriften van de Raad betreft, ben ik het daar principieel mee eens. De Commissie stelt ook geen nieuwe verordeningen van deze aard voor. In het onderhavige geval worden echter bestaande technische teksten gewijzigd, en daarbij kan ik geen amendementen aanvaarden. Dit zou immers alle teksten ter discussie stellen en de toch al complexe discussie nog meer bemoeilijken.
Bij de hervorming, die later moet worden doorgevoerd, zouden deze algemene voorschriften immers toch al wegvallen. Wat de uitvoeringsvoorschriften van de Commissie betreft, is ook verder een flexibele en snelle procedure noodzakelijk, waar deskundigen uit de sector bij kunnen worden betrokken. Het opstellen van een verslag aan het Parlement vóór de definitieve hervorming lijkt me zonder meer zinvol. Wel wil ik vermijden dat er een groot aantal verslagen moet worden opgesteld.
Bij sommige andere amendementen gaat het om opmerkingen zonder concrete wetgevingsvoorstellen of om suggesties ten aanzien van reeds bestaande bepalingen. Daarmee hoeft naar mijn mening geen rekening te worden gehouden.
Tot slot wil ik u nogmaals hartelijk danken voor uw inspanningen en bijdragen. Voor vele van de hier geopperde ideeën heb ik, zoals u weet, sympathie. Ik ben bereid verschillende hier naar voren gebrachte kwesties te onderzoeken en u kunt er zeker van zijn dat ik uw suggesties in de Raad ter sprake zal brengen. Ik dank u voor uw aandacht.

De Voorzitter
Dank u, mijnheer Fischler.
Het debat is gesloten.
Wij gaan nu over tot de stemming.
(Het Parlement keurt het aldus gewijzigde voorstel van de Commissie goed)

De Voorzitter
De heer Colino Salamanca vraagt het woord.

Colino Salamanca
. (ES) Mijnheer de Voorzitter, wij hebben net gestemd over het voorstel van de Commissie dat is gewijzigd op basis van de amendementen die wij zojuist hebben ingediend. Nu moeten wij nog over het wetgevingsvoorstel stemmen. Voor wij daartoe overgaan, wil ik de commissaris het volgende vragen:
Er zijn belangrijke amendementen aangenomen: het amendement waarbij de gegarandeerde maximumhoeveelheid op 1.800.000 ton wordt vastgesteld; het amendement waarbij de productiesteun voor tafelolijven wordt bepaald; het amendement waarbij de productierichtprijs, de interventieprijs en de representatieve marktprijs voor het verkoopseizoen 1998-1999 worden vastgesteld en tot slot het amendement waarbij mengsels binnen de Europese Unie worden verboden.
Graag had ik het standpunt van de Commissie terzake.

De Voorzitter
Wil de heer Fischler antwoorden op de vraag van de heer Colino Salamanca, waarover ik vervolgens een opmerking in verband met het Reglement zou willen maken?

Fischler
Mijnheer de Voorzitter, ik ben graag bereid hierop in te gaan. Allereerst wil ik erop wijzen dat de Commissie natuurlijk niet alle amendementen kan overnemen, dat ook zij haar taken moet vervullen. Maar sta mij toe nog eens te wijzen op wat ik in mijn bijdrage al heb gezegd. Ik wil daar graag nog eens aan herinneren. Ten eerste hebben wij met ons voorstel gereageerd op vijf fundamentele wensen van het Parlement. Ten tweede koesteren wij een zekere sympathie voor vele van uw amendementen. Ten derde zullen wij ook een aantal amendementen bij onze verdere overwegingen nader onderzoeken.

Colino Salamanca
Mijnheer de Voorzitter, het antwoord van de commissaris noopt mij ertoe om een terugverwijzing naar de commissie te verzoeken.

De Voorzitter
De heer Colino Salamanca heeft om terugverwijzing naar de commissie verzocht.
Wenst er iemand tegen/voor de terugverwijzing naar de commissie te spreken?

Galeote Quecedo
Mijnheer de Voorzitter, voor ik op het voorstel van de heer Colino antwoord, wil ik hem op basis van artikel 129 vragen of hij dit verzoek om terugverwijzing naar de commissie namens de Fractie van de Partij van de Europese Sociaaldemocraten, dan wel namens 29 parlementsleden doet. In het tweede geval moet hij dat uitdrukkelijk kenbaar maken.

De Voorzitter
Mijnheer Galeote, sta mij toe dat ik u zelf antwoord en verwijs naar artikel 60, lid 2. Dit verzoek om terugverwijzing naar de commissie gaat niet uit van een fractie of 29 parlementsleden, omdat alleen de voorzitter van de commissie of de rapporteur zulk een verzoek kan formuleren. De heer Colino Salamanca is voorzitter van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling.

Galeote Quecedo
Mijnheer de Voorzitter, ik eerbiedig uw persoonlijke opvatting, maar wil de heer Colino Salamanca erop wijzen dat hij dinsdag hier in het Parlement verzocht heeft tegen de urgentieprocedure te stemmen. Wij hebben u toen gesteund, mijnheer Colino Salamanca, omdat u als argument aanvoerde dat de gegarandeerde maximumhoeveelheid te laag was. Voorts zei u dat de steun zou wegvallen. Mijnheer Colino Salamanca, u zei dat het voorstel van de Commissie tot gevolg zou hebben dat het verbod mengsels met olijfolie zou verdwijnen en tot slot zei u dat het voorstel van de Commissie geen regeling voor tafelolijven bevatte. Dat alles was waar en daarom hebben wij u toen gesteund. Wij hebben de hele week overlegd en vaak was u bij dat overleg betrokken. Vandaag heeft een belangrijke stemming plaatsgehad waardoor het huidige voorstel van de Europese Commissie aanzienlijk wordt verbeterd. Precies daarom verzoek ik het Parlement tegen de terugverwijzing te stemmen en verzoek ik u, mijnheer Colino Salamanca, als Spanjaard, de stemming die bijzonder gunstig is voor de landbouwers van ons land, niet teniet te doen.

De Voorzitter
De heer Cabezón vraagt het woord om voor de terugverwijzing naar de commissie te spreken.

Cabezón Alonso
Mijnheer de Voorzitter, als wij eenmaal gestemd hebben - en de vertegenwoordiger van de PPE-Fractie heeft ons aan de uitslag van de stemming herinnerd - regent het beschuldigingen van die aard en wordt meteen en al te gemakkelijk een beroep gedaan op onze gehechtheid aan Spanje.
De werkelijkheid is dat deze plenaire vergadering zich heeft uitgesproken over fundamentele punten van de hervorming van de olijfoliesector.
De voorzitter van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling vraagt de commissaris wat hij over de uitslag van de stemming in het Parlement denkt en de commissaris antwoordt dat hij sympathie heeft voor de wijzigingen die worden voorgesteld. En morgen delen wij de olijfolieproducenten en de Europese landbouwers mee dat de commissaris sympathie heeft voor wat dit Parlement heeft aangenomen.
Wij willen meer dan sympathie van de commissaris. Er is een verschil tussen de kritiek van dit Parlement en de houding van de Commissie. Wij willen weten of de Commissie de kritiek van het Parlement aanvaardt. Als ze die kritiek aanvaardt, wordt die immers voor de Raad gebracht. Als ze die kritiek niet aanvaardt, komt hij niet voor de Raad.
Daarom verzoeken wij het voorstel terug naar de commissie te verwijzen, om te zien of wij de commissaris meteen kunnen overtuigen dat de Commissie er goed aan doet de mening van het Parlement te volgen.
Daarom verzoeken wij nu om terugverwijzing naar de commissie.

De Voorzitter
De heer Fantuzzi vraagt het woord.

Fantuzzi
Mijnheer de Voorzitter, in de eerste plaats wilde ik preciseren dat collega Colina dit verzoek niet doet namens de socialistische fractie, omdat de socialisten tegen terugverwijzing naar de commissie zijn.
In de tweede plaats doe ik een beroep op het Reglement. Naar mijn mening en volgens wat in lid 2 van artikel 60 staat kan de voorzitter van een commissie alleen vragen om terugverwijzing als de Commissie aankondigt dat zij niet voornemens is alle - hoor goed: alle - amendementen van het Parlement over te nemen. Commissaris Fischler heeft aan het begin van het debat verklaard dat hij een paar amendementen overneemt zoals ze zijn. Er is dus geen aanleiding om om terugverwijzing te verzoeken.

De Voorzitter
Dank u, mijnheer Fantuzzi.
De heer Dell'Alba vraagt het woord.

Dell'Alba
Mijnheer de Voorzitter, ik heb alleen maar het woord gevraagd om te zeggen dat ik me volledig schaar achter hetgeen collega Fantuzzi over deze kwestie gezegd heeft en om u te zeggen dat ik niet begrijp waar wij precies over stemmen. Wij hebben een stemming zonder verslag gehad; wij hebben vóór alle amendementen gestemd. Nu mag u mij eens uitleggen wat wij gaan terugverwijzen naar de commissie: de resolutie bestaat niet, omdat wij een procedure zonder verslag hebben. Eerlijk gezegd heb ik de indruk dat dit een trucje is om tijd te rekken, maar het gaat wel elk Reglementsvoorschrift te buiten. Ik begrijp niet wat u naar de commissie kunt terugverwijzen!

De Voorzitter
Mijnheer Dell'Alba, de amendementen zouden terug naar de commissie worden verwezen.
Ik breng het verzoek van de heer Colino Salamanca in stemming.
(Het Parlement verwerpt het verzoek)

De Voorzitter
De heer Pasty vraagt het woord.

Pasty
Mijnheer de Voorzitter, ik zou een voorstel willen doen over de voortzetting van onze werkzaamheden. Het is van zeer groot belang dat we vanochtend stemmen over dit tweede verslag met betrekking tot deze dringende kwestie van het uit de productie nemen van landbouwgrond. Ik stel dan ook voor dat we het debat overslaan en direct tot de stemming overgaan. Ons Reglement staat zo'n procedure toe. Eenzelfde procedure zouden we moeten volgen met betrekking tot het verslag over de bananen, anders komen we vanochtend in tijdnood. Ik stel daarom voor direct, dus zonder debat, over te gaan tot de stemming over het uit de productie nemen van landbouwgrond. Dit hoeft maar heel kort te duren.

De Voorzitter
De heer Pasty stelt voor om voor de overige agendapunten onmiddellijk tot de stemming over te gaan en de debatten te laten vervallen.
Zijn er bezwaren tegen het voorstel van de heer Pasty?
(De Voorzitter stelt vast dat er geen bezwaar tegen het voorstel wordt gemaakt)

Izquierdo Rojo
Mijnheer de Voorzitter, vandaag is duidelijk gebleken hoe de verbeteringen die het Europees Parlement voorstelt, met sympathie van tafel worden geveegd.
Mijnheer de commissaris, luistert u alstublieft. Voor Andalusië en heel Spanje is het onbegrijpelijk dat dit soort van achteruitgang mogelijk is, temeer daar het gaat om zo een belangrijke en symbolische sector als de olijfolieproductie.
Wij hebben geen vertrouwen in de plannen van de minister, omdat zij zich van meet af aan in haar rol vergist heeft en meer te zien is op manifestaties dan tijdens het overleg, zoals eigenlijk haar plicht is.
Mijnheer de commissaris, u begaat de grove vergissing producten uit het Middellandse-Zeegebied achter te stellen. U verzinkt in onwetendheid en wat wij vandaag hebben gezien is een zware vergissing van Europa ten opzichte van Spanje en Andalusië.

Novo
Door met deze urgentieprocedure voor de hervorming van de GMO voor olijfolie in te stemmen heeft het Europees Parlement een politiek gezien zware beslissing genomen die een ernstig precedent voor de toekomst schept.
Het is onaanvaardbaar dat deze Vergadering beslist heeft de ontwerpverordening goed te keuren zonder de afronding van het parlementair verslag af te wachten. Bovendien kon deze maand al over dit verslag gedebatteerd en gestemd worden in de landbouwcommissie en hadden wij tijdens de plenaire vergadering van juli over dit verslag kunnen debatteren en stemmen.
Het is onaanvaardbaar dat het Europees Parlement het verzoek om urgentverklaring van de Raad ingewilligd heeft, want dit viel door niets te rechtvaardigen, behalve de wens van het Britse voorzitterschap om de procedure inzake de hervorming van de olijfoliesector nog tijdens de eerste helft van dit jaar af te ronden. Het is onaanvaardbaar dat het Europees Parlement zelf besloten heeft niet deel te nemen aan het normale democratische proces van de bespreking van een onderwerp dat niet onbelangrijk is, wel integendeel, aangezien het hier de hervorming betreft van een landbouwsector die van essentieel belang is voor vier lidstaten. Dit feit is op zich al een ernstig precedent waaraan het Europees Parlement zich in de toekomst moeilijk zal kunnen onttrekken. Het is onaanvaardbaar dat het Europees Parlement dit verzoek om urgentverklaring ingewilligd heeft, hoewel dit niet dringend was en de goed te keuren hervorming pas in november eerstkomend in werking moet treden.
Als gevolg van dit besluit kon de kwestie slechts in beperkte mate in de plenaire vergadering besproken worden, nadat een periode voor de indiening van (meer dan 160) amendementen op de ontwerpverordening van de Commissie was vastgesteld.
Hoewel de procedure zeker niet transparant of democratisch verlopen is, wijzigen de aangenomen amendementen de door de Commissie voorgestelde tekst aanzienlijk en volgen ze de essentie van de grote lijnen en principes die wij in december jongstleden in het verslag van collega Jové Peres hebben goedgekeurd. De gegarandeerde maximumhoeveelheid wordt verhoogd tot waarden die overeenstemmen met de consumptie en de uitvoer en de nationale toewijzing ervan wordt op betrouwbare en controleerbare gegevens gebaseerd. De interventiemechanismen worden hersteld en er worden steunregelingen ingesteld voor opslag en voor de productie van tafelolijven. Er is voorzien in bijkomende steun voor kleine producenten, controlemechanismen van productie tot consumptie, een verbod op het mengen van olijfolie met plantaardige oliën en de bevordering van het verbruik. Tevens mogen nog altijd nieuwe olijfgaarden aangeplant worden in landen met goedgekeurde ontwikkelingsplannen.
Hoewel wij het oneens zijn met de procedure, keuren wij om al deze redenen de ontwerpverordening goed zoals ze gewijzigd is door een reeks amendementen op initiatief van onze fractie. De Commissie kan niet anders dan deze amendementen aanvaarden en dienovereenkomstig handelen. Voor de Raad zit er na dit urgentieverzoek niets anders op dan de vandaag aangenomen amendementen te ratificeren. Dat is wat wij, en met ons de olijventelers, eisen.

Afwijking verplichte braaklegging
De Voorzitter
Aan de orde is het voorstel voor een verordening van de Raad houdende afwijking van verordening (EEG) nr. 1765/92 tot instelling van een steunregeling voor producenten van bepaalde akkerbouwgewassen wat de verplichte braaklegging in het verkoopseizoen 1999/2000 betreft (COM(98)0366 - C4-0363/98-98/0213(CNS)).
Overeenkomstig het voorstel van de heer Pasty, gaan wij onmiddellijk over tot de stemming.
De heer Graefe zu Baringdorf vraagt het woord.

Graefe zu Baringdorf
Mijnheer de Voorzitter, ik wil dat wij over dit verslag beraadslagen en dat de discussie verloopt zoals wij voorgesteld en ons voorgenomen hebben. Dat wij in tijdnood geraken mag niet ten koste van de bespreking van de verslagen gaan.

De Voorzitter
Toen ik vroeg of iemand bezwaar tegen dat voorstel had, heeft niemand gereageerd. Voor alle duidelijkheid breng ik het voorstel van de heer Pasty om voor de overige agendapunten van vandaag onmiddellijk tot de stemming over te gaan, evenwel in stemming.
(Het Parlement keurt het voorstel goed)

De Voorzitter
Wij gaan nu over tot de stemming.
(Het Parlement keurt het aldus gewijzigde voorstel van de Commissie goed)

De Voorzitter
De heer Souchet heeft het woord.

Souchet
Mijnheer de Voorzitter, zoals ik reeds heb aangegeven zal ik mijn stemverklaring schriftelijk indienen, maar ik zou mondeling willen toevoegen dat het schandalig is dat dit Parlement zich zonder debat over zo'n belangrijk vraagstuk wil uitspreken.

De Voorzitter
Laten wij nu niet over die werkwijze discussiëren. Het Parlement heeft ermee ingestemd.

Funk
In het kader van de landbouwhervorming van 1992 is besloten om ter bestrijding van graanoverschotten de oppervlaktegebonden compensatiebetalingen te koppelen aan de eis dat producenten van bepaalde landbouwgewassen een zeker percentage van hun landbouwareaal uit de productie nemen.
Door verordening (EEG) nr. 1765/92 is het percentage voor de verplichte braaklegging vastgesteld op 17, 5 %. Tegelijk zijn kleine producenten die een beroep doen op de vereenvoudigde regeling van deze braakleggingsplicht vrijgesteld. Het verplichte braakleggingspercentage is voor 1993 en 1994 op 15 % en voor 1997 en 1998 op 5 % per jaar gesteld.
In eerste instantie heeft de braakleggingsregeling als marktordeningsmaatregel haar doel vervuld. Overschotten zijn weggewerkt door meer vervoedering en door snel te reageren op de wereldmarkt. Het instellen van een exportheffing door de Commissie was een ongelukkige maatregel. Zij heeft het wegwerken van het graan gehinderd. Wie zich tegen de markt keert, wordt gestraft. Na twee goede oogsten nemen de voorraden weer toe, de prijzen op de interne markt zijn zeer flauw geworden.
Meer vervoedering stuit op grenzen, omdat ook de vleesmarkten een stagnerende tot dalende tendens vertonen. Wij juichen toe dat het conjuncturele braakleggingspercentage wordt verhoogd tot 10 % en geen nieuwe teelt van voedergewassen wordt toegelaten. De verwerking van nieuwe hoeveelheden voer schept nieuwe problemen op de vleesmarkt en nieuwe controleproblemen.
Op de uit de productie genomen gronden mogen uitsluitend duurzame grondstoffen worden verbouwd. Dat is probaat gebleken. Met name voor plantaardige oliën als milieuvriendelijke brand- en smeerstoffen heeft de industrie een verheugende belangstelling getoond.
Ik verzoek Raad en Commissie om het besluit van 10 % heel snel uit te voeren, zodat de boeren hun plannen op tijd kunnen aanpassen.

Kofoed
Het voorstel van de Commissie betreffende de verplichte braaklegging van 10 % akkerland voor volgend jaar is onvermijdelijk.
In 1993 werd voor zes jaar inkomenssteun vastgesteld. Met de huidige productievooruitzichten zouden de toegenomen voorraden bij een verminderde exportverwachting tot een onaanvaardbare daling van de graanprijzen leiden.
Het voorstel brengt de Commissie echter in een moeilijke positie aangezien Agenda 2000 alleen een vrijwillige braaklegging voorstelt.
De Commissie zou grotere inspanningen moeten doen om nieuwe markten voor akkerbouwproducten te vinden. Grondstoffen uit de akkerbouwsector kunnen gebruikt worden voor de vervaardiging van biodiesel, smeerolie, plastics enzovoort, die allemaal biologisch afbreekbaar zijn en daarom milieuvriendelijk. De Europese Commissie zou moeten onderzoeken of het verplicht gebruik van deze producten in eerste instantie in ecologisch kwetsbare gebieden economisch haalbaar is, vooral vanuit milieuoogpunt. Als we nieuwe markten kunnen creëren, zullen de landbouwers minder afhankelijk worden van overheidssteun.

Martinez
In 1992 werd ons gezegd dat de braaklegging, waarmee sinds 1988 proeven worden genomen, weer moest worden ingevoerd. Zo zouden de voorraden die als gevolg van de overproductie ontstonden, verkleind kunnen worden.
Tussen 1992 en 1997 werd ons medegedeeld dat deze rantsoenering tot positieve resultaten had geleid. De voorraden waren dankzij de braaklegging afgenomen.
Nu, anno 1998, krijgen we te horen dat de braaklegging op 10 % moet worden gesteld omdat de voorraden weer zijn toegenomen tot 14 miljoen ton. Voor het jaar 2000 gaat men zelfs uit van 30 miljoen ton.
Tegelijkertijd moet echter worden vastgesteld dat de afschaffing van de braaklegging is opgenomen in de herziening van het GLB. In Agenda 2000 wordt de braaklegging afgeschaft, terwijl ze nu in allerijl wordt hersteld. Deze houding is vreemd. In werkelijkheid heeft de braaklegging, als "fine tuning" procedure, nauwelijks invloed op de wereldmarkt. Als de voorraden afnemen, komt dit doordat het aanbod afneemt en de vraag toeneemt. Het aanbod neemt af als de klimatologische omstandigheden tegenzitten zoals in Noord-Amerika (sneeuw) of in de landen van de Cairns-groep (bijvoorbeeld Australië, dat door droogte wordt getroffen). El Niño heeft meer invloed op de markt dan de Europese Commissie en haar stabilisatoren. De Europese voorraden dalen ook als de Aziatische economie groeit en dientengevolge de directe en indirecte graanconsumptie (als voeding voor bijvoorbeeld kippen en varkens) van de Aziatische landen toeneemt. De Aziatische valuta zijn echter ingestort en het Westen verkoopt juist steeds minder graan aan deze landen.
Met andere woorden, het voluntarisme van Brussel - via rantsoeneringsprocedures bekend onder de naam van GMH's, quota's, rooien, NGH's enzovoort - is meer gebaseerd op ideologie dan op praktische doelmatigheid.
Welnu, deze ideologie moet veroordeeld worden. Ze doet denken aan het malthusianisme van de Club van Rome. Brussel wil de aanplant van olijfbomen na 2001 stopzetten, terwijl de consumptie van olijfolie toeneemt en we wereldleider zijn met 80 % van de productie in deze sector.
De wijngaarden worden gerooid of de aanplant wordt stopgezet, de oogst te vroeg binnengehaald. De melkproductie wordt beperkt. De landbouwgrond voor graangewassen wordt braakgelegd. Overal en altijd worden er beperkingen opgelegd. En ondertussen worden onze belangen in de wereldhandelsbesprekingen van bijvoorbeeld de GATT en de WHO verkwanseld. Markten worden opgegeven en men wil niet meer exporteren.
Als er dan toch gerooid moet worden, laten we dan de ideologie van het zuiver budgettaire denken, de inkrimping en het malthusianisme van de Commissie in Brussel uitroeien.

Novo
Ons verzet tegen de instelling van steun voor braaklegging is gekend, niet alleen omdat braaklegging negatieve gevolgen voor de productie en de werkgelegenheid heeft, maar ook omdat ze enkel de grote producenten ten goede komt. Zij beschikken immers over grote stukken grond die ze braak kunnen laten liggen, zodat zij hier nog financieel profijt uit halen.
Wij zijn dan ook gekant tegen het voorstel van de Commissie om het percentage van verplicht braak te leggen grond voor graangewassen van 5 tot 10 % te verhogen. Dit voorstel is des te onbegrijpelijker omdat het gedaan wordt in het laatste verkoopseizoen voor de toepassing van de vaste richtsnoeren van Agenda 2000, waarin een braakleggingspercentage van 0 % gepland wordt. Wij beschouwen dit voorstel dan ook gewoon als nog maar een middel om bijkomende besparingen te verwezenlijken in het kader van de grote lijnen om de begroting op een willekeurige manier onder controle te houden.
Teneinde de goedkeuring van de voorstellen van de Commissie te verhinderen stemmen wij dan ook voor de ingediende amendementen, die eigenlijk het huidige braakleggingspercentage van 5 % willen behouden.

des Places
Voor deze ene keer zou ik de Commissie ervoor willen danken dat ze rekening heeft gehouden met ons verzoek om gelijktijdige vaststelling van het braakleggingspercentage en het prijzenpakket 98/99.
Mijn wens werd door talrijke collega's van de landbouwcommissie gesteund en daar ben ik verheugd over.
Hetzelfde kan niet worden gezegd van het voorstel om 10 % van de landbouwgrond braak te leggen, ook al begrijp ik de bezorgdheid over de graanvoorraden, die aan het einde van dit verkoopseizoen op ongeveer 30 miljoen ton worden geschat.
Bekent u maar schuld, mijnheer de commissaris. Geeft u nu maar toe dat het een vergissing was dat u heel aarzelend het tijdschema voor de uitvoercertificaten hebt opgesteld toen de situatie voor ons gunstig was.
Geeft u nu maar toe dat u door het effect van de maatregel waardoor geen rekening meer wordt gehouden met het soortelijk gewicht van de Europese graanoogst te onderschatten, het sluiten van contracten belemmert. Geeft u maar toe dat u de exportsluizen open had moeten zetten voor de overvloed van voedergraan en maïs, de graansoorten die nu juist niet mogen worden geëxporteerd.
Hoe dan ook, we zullen het plafond dat de GATT voor dit jaar ter beschikking heeft gesteld niet halen en dan heb ik het nog niet eens over de overdrachten waarvan we geen gebruik gemaakt hebben.
Dat alles is heel treurig voor de Europese landbouw en de landbouwers die ons een taak hebben toevertrouwd, zullen wederom beschuldigd worden van overproductie.
Onze fractie heeft twee amendementen op uw voorstel ingediend. Met het eerste amendement beogen we het uit de productie nemen van het voorgestelde buitengewone landbouwgrondpercentage verder op te schorten. Met het tweede amendement beogen we het braakleggingspercentage op hetzelfde niveau te krijgen als de twee voorgaande jaren, namelijk op 5 %.
De Europese landbouwers zullen niet begrijpen dat door deze bestuurlijke fouten en door de conjunctuur van de wereldmarkt meer grond moet worden braakgelegd. Dit onbegrip zal nog worden vergroot door het voorstel van de Commissie om in het kader van Agenda 2000 en GLB 2000 het percentage verplichte braaklegging op 0 % te stellen. Landbouwers zijn mensen die van een coherent beleid houden.

Poisson
Aangezien ik het initiatief heb genomen tot de mondelinge vraag aan de Commissie en de landbouwcommissie in juni 1997 mijn voorstel steunde inzake de vaststelling van het percentage braaklegging op 30 juni van ieder jaar, kan ik het verzoek van de Commissie om dit onderwerp met spoed te behandelen alleen maar verwelkomen.
Ik verwonder me echter over het volgende: enerzijds gaat het "Santer-pakket" met het oog op 2000 uit van 0 % braaklegging en anderzijds stelt de Commissie nu 10 % braaklegging voor.
Vanwaar deze tegenstelling? Wat is er aan de hand? Zou er sprake zijn van een slecht beheer van de voorraden?
Door de prijsverlaging die de Commissie overduidelijk wenst, worden de landbouwers ondanks de braakleggingen gestimuleerd om meer te produceren. Zo kunnen ze immers hun inkomensvermindering compenseren. Hierdoor kunnen echter wel onevenwichtigheden in de verbouwing van gewassen optreden.
Het verhaal van de oliehoudende planten is een oud verhaal, maar ik zou u toch een technisch detail in herinnering willen brengen: voor oliehoudende planten is om dezelfde opbrengst te genereren een tweemaal zo groot areaal nodig als voor granen.
Tijdens de Blair House-Akkoorden heeft de Commissie-Delors, vertegenwoordigd door de commissarissen McSharry en Brittan, ons in een isolement geplaatst door te accepteren dat de productie van oliehoudende planten in Europa zou worden beperkt.
En toch zou de uitbreiding van het areaal voor oliehoudende gewassen een zeer goede regulerende werking kunnen hebben op het areaal voor granen, zonder dat er landbouwgrond uit de productie zou hoeven worden genomen.
Hierdoor zou de productie van gewassen die bestemd zijn voor de industrie - waar tegenwoordig vrijwel niet meer over wordt gesproken - zich sneller kunnen ontwikkelen en zou met name de veevoedersector weer een zekere onafhankelijkheid krijgen. Misschien kan dit in gedachten worden gehouden voor de volgende GMO-onderhandelingen?
Tenslotte zou ik, om terug te komen op het debat van deze ochtend, willen zeggen dat mijn fractie de 5 % braaklegging steunt.

Souchet
Het voorstel van de Commissie inzake het percentage braakland is onacceptabel. Daarom heeft onze fractie amendementen ingediend die de toepassing van het buitengewone percentage braakland willen afschaffen en het verplichte percentage braakland beperken tot 5 % in plaats van de 10 % die de Commissie voorstelt.
Ook de Commissie zit met de Europese graanvoorraad van 30 miljoen ton in haar maag, maar ze mag niet vergeten dat zij er direct verantwoordelijk voor is. Aan het begin van het seizoen, dat wil zeggen gedurende de eerste drie maanden, heeft ze een uitvoerheffing op graangewassen opgelegd terwijl de wereldmarktprijzen boven de Europese prijzen lagen. Verder heeft ze niet voor de benodigde vergunningen gezorgd met betrekking tot de levering van gerst aan de Saudische markt.
De Europese landbouwers moeten niet gestraft worden voor het slechte functioneren van de Commissie. Ze zouden het niet kunnen begrijpen als hier een hoog percentage braaklegging zou worden aangenomen en ik zou hen daar gelijk in geven.
Hoe kan de Commissie nu voorstellen om zowel het verplichte als het bijzondere percentage braaklegging te verhogen? Een aantal weken geleden ontvingen we de voorstellen voor hervorming van de GMO voor akkerbouwgewassen, waarin de Commissie aangeeft het percentage braaklegging op 0 % te willen stellen. Het ontbreekt de voorstellen die de Commissie ons voorlegt geheel aan samenhang.
Er is echter ook een stap in de goede richting gezet. De Commissie heeft positief gereageerd op het verzoek over het prijzenpakket dat wij in het kader van het verslag van de heer des Places hadden ingediend. We wilden dat de Commissie voor het eind van deze maand een voorstel zou doen inzake het percentage braaklegging. Voor de Europese landbouwers was het immers van groot belang dat ze voor aanvang van het inzaaien het verplichte percentage braaklegging dat hen zou worden opgelegd zouden kennen. Tenslotte zouden we de Commissie willen verzoeken om de twee amendementen die wij hebben ingediend te accepteren. Deze amendementen sluiten immers voor wat betreft het braakleggingspercentage perfect aan op de voorstellen die in het kader van het verslag van de heer des Places en die van de Commissie zijn gedaan inzake de wijziging van de GMO voor akkerbouwgewassen.

ACS-bananen
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag (A4-0237/98) van de heer Liese, namens de Commissie ontwikkelingssamenwerking, over het voorstel voor een verordening van de Raad tot instelling van een bijzondere kaderregeling voor bijstand ten behoeve van de traditionele ACS-leveranciers van bananen (COM(98)0005 - C4-0263/98-98/0014(SYN)).
Vóór de stemming over amendement 31
Liese
Mijnheer de Voorzitter, ik wil op twee dingen wijzen. Ten eerste, de tekst van amendement 31 die zich in onze stukken bevindt, komt niet overeen met de tekst zoals die in de commissie is goedgekeurd. Weliswaar is in de commissie gezegd dat het amendement moest worden gewijzigd en als artikel moest worden ingevoerd en niet in het financiële memorandum, om formele redenen. Maar de tekst zoals die hier staat, is niet door de commissie aangenomen. Men kan wel zeggen dat de inhoud door de commissie zo is aangenomen, maar niet in die bewoordingen. Ik verzoek u dit in de notulen op te nemen en te onderzoeken wat men in een dergelijk geval moet doen.
Opdat ook iedereen weet waarover wij stemmen: het gaat hier om het geldbedrag. 500 miljoen ecu stelt de commissie voor. De procedure in het Parlement is evenwel - ook de Commissie ziet dat volgens mij zo, misschien kan de commissaris daar nog wat over zeggen - dat geldbedragen normaal gesproken in de begrotingsprocedure worden vastgesteld. Ook de leden van de Begrotingscommissie hebben mij verzocht er nogmaals op te wijzen dat dit een ongebruikelijke procedure is en dat men het amendement eigenlijk zou moeten afwijzen. Maar de commissie is voor en daarom moet ik als rapporteur ook zeggen dat de commissie naar de geest besloten heeft het geldbedrag te verhogen.

Graefe zu Baringdorf
Mijnheer de Voorzitter, wat dit zelfde punt betreft is er nog amendement 38. Of is dat ingetrokken, mijnheer Liese? Dan wordt dat expliciet opgenomen. Het gaat bij het opnemen van bedragen niet om een begrotingsprocedure of om een vooruitlopen op de begrotingsprocedure, maar om een politieke intentieverklaring. Daarom vind ik het belangrijk dat wij daarover stemmen. Later in de wetgevingsresolutie is nog een amendement opgenomen, dat voorziet in een verhoging van het bedrag tot 500 miljoen. We kunnen er derhalve over stemmen en lopen niet op de begrotingsprocedure vooruit. Wel brengen we ermee tot uitdrukking dat we hier ook financiële middelen willen uittrekken.
(Het Parlement neemt de wetgevingsresolutie aan)

Aldo
Het volgende commentaar, dat ons als een feit wordt gepresenteerd, beschouw ik als het belangrijkste punt in de toelichting op het voorstel voor een verordening die ons is voorgelegd. Ik citeer: "de door de Commissie voorgestelde wijzigingen in de GMO voor de bananensector zullen een wezenlijke verandering teweeg brengen in de marktvoorwaarden voor traditionele ACS-leveranciers en zullen de levensvatbaarheid van de ACS-leveringen in gevaar brengen als er geen specifieke maatregelen worden getroffen. Het voorstel voor de ontmanteling van het speciale stelsel van invoercertificaten zou ertoe kunnen leiden dat er opnieuw een verschil in competitiviteit ontstaat tussen enerzijds de LatijnsAmerikaanse bananen en anderzijds de ACS-bananen. Dit zou als belangrijkste gevolg kunnen hebben dat de traditionele ACS-leveranciers zich niet op de communautaire markt kunnen handhaven als er niets wordt gedaan om dit verschil te overbruggen" .
Wij zijn het geheel eens met deze zienswijze, die al bij de formulering van de eerste conclusies van het panel uiteen werd gezet. Wij gebruiken deze zienswijze als belangrijkste wapen in de strijd tegen de voorgestelde hervorming.
Mijnheer de Voorzitter, waarde collega's, u weet net als ik dat politici en sociaal-economen het Directoraat Landbouw onophoudelijk hebben gewezen op de gevaren die een "slecht overdachte" hervorming met zich mee kan brengen. Men wist dat de meningen hierover binnen de Commissie zeer verdeeld waren.
Ik durf te stellen dat we Europa gezamenlijk moeten opbouwen en de communautaire wetgeving niet mogen aanwenden om onze eigen nationalistische belangen te dienen. Doen we dit wel, dan zal Europa geen eenduidige koers kunnen varen.
Tenslotte zou ik nog drie dingen willen zeggen. Allereerst zou ik u eraan willen herinneren dat wij uit hoofde van protocol V van de Overeenkomst van Lomé verplichtingen hebben jegens de ACS-landen. In de tweede plaats zou ik willen zeggen dat het niet aan ons is om de ACS-landen te dicteren wat voor economisch beleid zij moeten voeren. In de derde plaats zou ik het vluchten in diversificatie, dat door een aantal onder ons wordt aanbevolen, aan de kaak willen stellen. Deze diversificatie kan slechts in een aantal ACS-regio's van de Caraïben, vanwege de topografische situatie van deze regio's, als substituut voor de bananenproductie gelden.

Novo
Wij stemmen voor het voorstel van de Commissie voor een verordening van de Raad, aangezien deze de mogelijkheid schept de prijs voor uit de traditionele ACS-landen ingevoerde bananen financieel te steunen.
In feite wordt de invoer van bananen uit deze landen ter discussie gesteld door een recent besluit van de Wereldhandelsorganisatie (WHO). Als gevolg hiervan wordt een wijziging van de gemeenschappelijke marktordening (GMO) voor bananen besproken die een grotere invoer van door Noord-Amerikaanse multinationals geproduceerde dollarbananen aan lagere prijzen zal toelaten. Dit zal uiteraard ten koste gaan van de in de Europese Unie - met name op Madeira - geproduceerde bananen en bananen die worden ingevoerd uit de landen van Afrika, de Caraïben en de Stille Oceaan, die in het kader van de Overeenkomst van Lomé al jarenlang over akkoorden met de Europese Unie beschikken.
De verordening wil er in zekere zin voor zorgen dat de prijs van bananen uit de ACS-landen - en aldus het inkomen van de desbetreffende producenten - minimaal ondersteund kan worden in het licht van de toegenomen concurrentie als gevolg van een groter contingent dollarbananen dat vrij in de Europese Unie zal kunnen worden ingevoerd.
Zoals in de stemverklaring over het verslag-Thomas over de nieuwe GMO voor bananen, dient ook hier onderstreept te worden dat dit enkel mogelijk is omdat de besluiten van de Wereldhandelsorganisatie, die almaar meer de Amerikaanse belangen dient, aan de Europese Unie worden opgelegd zonder dat die reageert of blijk geeft van de politieke wil om te reageren en haar eigen producenten en de producenten in de arme ACS-landen te verdedigen.

Souchet
Mijnheer de Voorzitter, de historische handelsbetrekkingen die er bestaan tussen de lidstaten van de Europese Unie en een aantal ACS-landen moeten zeker behouden blijven, net als het principe van de Overeenkomst van Lomé zelf.
We willen niet dat het mondialisme en het vrije verkeer van goederen en diensten leiden tot de teloorgang van het economisch en politiek evenwicht in de wereld. We moeten streven naar een rechtvaardiger handelssysteem, dat wil zeggen een handelssysteem dat rekening houdt met milieutechnische, sociale en gezondheidseisen.
Moeten we dan zonder meer accepteren dat de ene na de andere aanval wordt uitgevoerd op het stelsel van Lomé? We hebben alle reden tot bezorgdheid als we zien hoe zwak de Commissie op deze aanvallen reageert. De aanval die op ons wordt ingezet door de bedrijven die verbonden zijn met de Latijns-Amerikaanse bananenproductie, kan worden vergeleken met de problemen die we tegenkomen met betrekking tot het verplichte gebruik van 100 % cacao bij het maken van chocolade. Hetzelfde kan gezegd worden over de oliehoudende planten. Het gebruik van genetisch gemanipuleerde organismen in de sojateelt zorgt voor een grotere en dus meer rendabele productie en vormt een directe bedreiging voor de productie van aardnotenplanten, terwijl we de bijwerkingen van GGO's op het gebied van het milieu en gezondheid niet eens kennen.
De Europese Unie moet zich er bewust van worden dat ze een potentiële bijdrage zou kunnen leveren aan de destabilisatie van een groot aantal landen, met name op het Afrikaanse continent, door een aantal internationale vrijhandelsakkoorden te ondertekenen of door zich aan te sluiten bij algemene preferentiestelsels.
Onze fractie steunt vrijwel alle amendementen die de Commissie ontwikkelingssamenwerking voorstelt (met uitzondering van amendement 32). Onze fractie verzet zich tegen het invoeren van een reductiecoëfficient die vanaf 2004 zou worden toegepast op de producenten die zich onvoldoende hebben ingespannen om hun concurrentievermogen te verbeteren. We zouden het principe van de reductiecoëfficient goedkeuren als deze zou worden toegepast op de producenten die de milieutechnische, sociale en gezondheidseisen niet naleven.
De inhoud van dit amendement is geheel in strijd met het zogenaamde principe van rechtvaardige handel. Onze fractie verwerpt tenslotte alle amendementen die de heer Liese namens de PPE-Fractie heeft ingediend. Al deze amendementen hebben immers schadelijke gevolgen voor de productie van bananen in de traditionele ACS-landen.

Hulpmiddelen en opbrengsten misdrijven
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag (A4-0222/98) van de heer Orlando, namens de Commissie openbare vrijheden en binnenlandse zaken, over het voorstel voor een ontwerp van een gemeenschappelijk optreden, door de Raad aangenomen op basis van artikel K.3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, betreffende regelingen voor de samenwerking tussen de lidstaten op het gebied van de identificatie, opsporing, bevriezing of inbeslagneming en confiscatie van hulpmiddelen en van de opbrengsten van misdrijven (6490/98 - C4-0184/98-98/0909 (CNS)).
De heer Nassauer vraagt het woord.

Nassauer
Mijnheer de Voorzitter, namens de EVP-fractie verzoek ik u overeenkomstig artikel 131 van het Reglement de beraadslagingen te verdagen tot de volgende plenaire vergadering in Brussel. Wij hechten waarde aan de beraadslagingen. Onder de huidige omstandigheden kunnen zij kennelijk niet op een fatsoenlijke manier worden gehouden. Daarom vragen wij het Parlement in te stemmen met ons verzoek om verdaging.

De Voorzitter
Wenst iemand tegen/voor het verzoek te spreken?

Orlando
Mijnheer de Voorzitter, ik wil alleen even zeggen dat er binnen de commissie een goede, harmonieuze sfeer tussen de diverse fracties was en daarom kijk ik met de grootste aandacht naar het verzoek van de Fractie van de Europese Volkspartij, die een belangrijke bijdrage heeft geleverd tot de oplossing van de problemen. Ik vertrouw op het besluit van het voorzitterschap, maar ben in ieder geval van mening dat bij zo'n belangrijk thema het debat niet afgeknepen mag worden en evenmin bijdragen van afzonderlijke fracties tegenwerkt mogen worden.

De Voorzitter
De heer Schulz wenst voor het verzoek te spreken.

Schulz
Mijnheer de Voorzitter, ik zou het verzoek van de heer Nassauer namens onze fractie uitdrukkelijk willen steunen. Maar ik wil daar ook ten aanzien van de andere beslissingen die wij deze ochtend hebben genomen graag het volgende aan toevoegen: als dit Parlement niet wil verworden tot een gymnastiekzaal ter versterking van de armspieren, aangezien wij hier meer tijd besteden aan het stemmen over punten en komma's dan aan het politieke debat...
...en dat elke vergaderweek weer, dan vraag ik u er eindelijk over na te denken hoe wij zulke voorvallen voortaan kunnen voorkomen. Het gaat hier om beraadslagingen in het kader van de derde pijler, waarbij de enige democratiseringsmogelijkheid het debat in dit Parlement is, en dan hebben wij de Raad niets anders te bieden dan een niet uitgediscussieerd, maar wel goedkoop door middel van stemming besloten standpunt. Dat is niet iets wat bijdraagt aan de versterking en de verbetering van de reputatie van het Europees Parlement. Daarom hebben wij, omwille van onze eigen geloofwaardigheid, geen andere keuze dan de procedure te volgen die de heer Nassauer heeft voorgesteld.
(Applaus)
De Voorzitter
Ik breng het verzoek om het debat over het verslag van de heer Orlando uit te stellen, in stemming.
(Het Parlement willigt het verzoek in)

TACIS-programma
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag (A4-0179/98) van mevrouw Karamanou, namens de Commissie regionaal beleid, over het voorstel voor een mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement en het Comité van de regio's inzake grensoverschrijdende samenwerking in het kader van het TACIS-programma (COM(97)0239-C4-0280/97).
Mevrouw Karamanou vraagt het woord.

Karamanou
Mijnheer de Voorzitter, gezien de situatie zou ook ik willen vragen om uitstel van de behandeling van mijn verslag.

De Voorzitter
Ik breng het verzoek om het debat over het verslag van mevrouw Karamanou uit te stellen, in stemming.
(Het Parlement willigt het verzoek in)

Elektronische communicatie
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag (A4-0189/98) van de heer Ullmann, namens de Commissie juridische zaken en rechten van de burger, over de mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de regio's: zorgen voor veiligheid van en vertrouwen in elektronische communicatie - naar een Europees kader voor digitale handtekeningen en encryptie (COM(97)0503 - C4-0648/97).
Er is verzocht het debat over dit verslag uit te stellen. Ik breng dit verzoek in stemming.
(Het Parlement willigt het verzoek in)

Informatiemaatschappij
De Voorzitter
Aan de orde is de gecombineerde behandeling van de volgende mondelinge vragen aan de Commissie:
B4-0473/98 van de heren Dupuis en Dell'Alba, namens de ARE-Fractie, over de informatiemaatschappij; -B4-0475/98 van de heer Pasty, namens de UPE-Fractie, over de informatiemaatschappij, Internetbeheer en de democratie; -B4-0476/98 van de heer Martens en anderen, namens de PPE-Fractie, over de informatiemaatschappij, Internetbeheer en de democratie; -B4-0477/98 van de heer Ryynänen en anderen, namens de ELDR-Fractie, over de informatiemaatschappij; -B4-0478/98 van de heer Elchlepp, namens de PSE-Fractie, over de informatiemaatschappij; -B4-0479/98 van de leden Pailler en Sierra González, namens de GUE/NGL-Fractie, over de informatiemaatschappij en de democratie; -B4-0480/98 van de heer Wolf en anderen, namens de V-Fractie, over de informatiemaatschappij.Ik heb zeven ontwerpresoluties ontvangen.
Wij gaan nu over tot de stemming.
Gezamenlijke ontwerpresolutie over de informatiemaatschappij, Internetbeheer en de democratie
(Het Parlement neemt de gezamenlijke resolutie aan)

Myller
Finland is een voorloper bij de opbouw van een informatiemaatschappij. Dit is voor een deel te danken aan goed functionerende informatie-communicatie. Met behulp hiervan kunnen de grote afstanden in ons land worden verkleind en wordt het mogelijk de voordelen van de informatiemaatschappij naar afgelegen gebieden te brengen en naar personen die door invaliditeit of andere beperkingen anders niet bij de informatiebronnen kunnen komen.
Ons land heeft een gedecentraliseerd universiteitsnetwerk. Om universiteiten buiten de hoofdstad concurrerend te laten blijven, is een real time-verbinding met de centrale plaats nodig. Alle Finse universiteiten zijn daarom, als eerste in de wereld, aangesloten aan een supersnel communicatienetwerk. Ons netwerk is zelfs zo snel dat ook veel Amerikanen hier bij het zoeken naar informatie gebruik van maken.
Het is dus mogelijk ook in deze sector op een gezonde manier met Amerika te concurreren. Het probleem is alleen dat de verbindingen binnen Europa niet snel genoeg zijn. De informatiemaatschappij is veel meer dan snelle communicatie, maar zonder snelle verbindingen zal het geduld van de mensen opraken. Het gaat ook om geld, want langzame verbindingen betekenen een hogere rekening voor de consument. Voor een toenemende gelijkheid en cohesie moet Europa investeren in degelijke en snelle informatie-communicatie binnen de Unie en ook in andere delen van ons continent.

Onderbreking van de zitting
De Voorzitter
Geachte leden, het Parlement heeft de agenda afgewerkt.
De notulen van deze vergadering zullen aan het begin van de volgende vergadering ter goedkeuring aan het Parlement worden voorgelegd.
Geachte leden, aan het einde van de vergaderingen dankt de Voorzitter de diensten van het Parlement en de tolken gewoonlijk voor hun medewerking. Vandaag hebben zij een bijkomende inspanning moeten leveren en wil ik hen dan ook extra danken. Ook u, geachte leden, dank ik voor uw hulp die vandaag, met de talrijke en ingewikkelde stemmingen, extra belangrijk was. Wanneer ik voor moeilijkheden stond, hebt u die met de edelmoedigheid die u kenmerkt, weten te overwinnen. Geachte leden, ik wens u een aangenaam weekeinde en wijs erop dat wij de eindsprint van deze zittingsperiode hebben ingezet. Ik vertrouw op jullie werklust en hoop dat jullie de resterende elf maanden goed zullen benutten.
Ik verklaar de zitting van het Europees Parlement te zijn onderbroken.
(De vergadering wordt om 12.43 uur gesloten)

