Tura pytań do przewodniczącego Komisji Europejskiej
Przewodniczący
Kolejnym punktem porządku dziennego jest tura pytań z udziałem przewodniczącego Komisji.
Martin Schulz
Panie Przewodniczący! Widzę, że nasi koledzy posłowie z grupy Europejskiej Partii Ludowej (Chrześcijańskich Demokratów) są jeszcze na obiedzie. Panie Przewodniczący! Cieszę się, że się Pan do mnie uśmiecha - wcześniej w uwagach skierowanych do mnie okazywał Pan poirytowanie, ale najwyraźniej ochłonął Pan nieco podczas przerwy obiadowej.
Komisarz Oettinger, osoba, którą jak mniemam dobrze państwo znają, powiedział, że przeprowadzone zostaną testy warunków skrajnych - o, jest pan komisarz - nie zauważyłem, że tam siedzi. Panie Komisarzu! Miło Pana widzieć. Pan komisarz, jako dobry uczeń pani kanclerz Merkel także jest dziś przeciwny energii jądrowej. Był zwolennikiem energii atomowej, ale Fukuszima to dla niego droga do Damaszku i niczym jakiś Szaweł wraz z innymi miał wizję. Przynajmniej ujawnił, że jego zdaniem istnieje kilka elektrowni, które nie przeszłyby testów warunków skrajnych. Według mnie to bardzo ciekawe.
Panie Komisarzu! Jeżeli podejrzewa Pan, że są testy warunków skrajnych, które nie dadzą pożądanego wyniku, ponieważ testowane układy mogą ich nie przetrwać, to dlaczego Komisja nie interweniuje żądając zamknięcia tych instalacji? Jeśli testy warunków skrajnych przypominają w jakimś stopniu to, co przydarzyło się bankom, czyli że po fakcie zdaliśmy sobie sprawę po pierwsze z tego, że testy warunków skrajnych nie były wystarczająco przejrzyste, a po drugie, że wyniki nie odzwierciedlały rzeczywistej sytuacji, to w takim razie energia jądrowa może okazać się o wiele bardziej niebezpieczna niż banki.
W związku z tym moje pytanie brzmi: jak to jest, że wie Pan iż niektóre układy nie przetrwają testów warunków skrajnych, a mimo to nic Pan nie robi?
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji - Przede wszystkim, aby poznać wynik testu musimy go najpierw przeprowadzić. W przypadku, gdy jakaś instalacja nie przetrwa testu kwestia środków zaradczych pozostaje otwarta. W przypadku, gdy modernizacja nie jest wykonalna ze względów technicznych lub ekonomicznych reaktory trzeba będzie zamknąć i wycofać z eksploatacji. Można jednak przewidzieć sytuacje, w których modernizacje ze względów bezpieczeństwa są gospodarczo istotne i technicznie wykonalne, dlatego na tym etapie coś takiego można zrobić.
Panie Pośle Schuzl! Uważam za istotne, że po intensywnych debatach Rada Europejska zgodziła się na rolę Komisji. Mogę Panu powiedzieć, że na początku dyskusje dotyczyły wyłącznie koordynacji krajowych organów regulacyjnych i dopiero po moich naleganiach zwrócono się do Komisji o przygotowanie zakresów oraz modalności, jak również powierzono jej zadanie przedstawienia przed końcem roku pełnego sprawozdania z ustaleń.
Zrobimy to w odniesieniu do wszystkich instalacji jądrowych w Europie. Będziemy to robić w pełni przejrzyście. Ważne, aby przyjąć ten fakt do wiadomości. Uważam, że to postęp w dziedzinie bezpieczeństwa jądrowego.
Martin Schulz
Panie Przewodniczący Barroso! Jest Pan bardzo inteligentnym człowiekiem, ale jednak nie odpowiedział Pan na moje pytanie. Dlatego zapytam jeszcze raz: gdy pan komisarz Oettinger mówi "Podejrzewamy, że niektóre z instalacji podłączonych obecnie do sieci nie przetrwają testów warunków skrajnych” to mam rozumieć, że wiedzą Państwo, że bezpieczeństwo w tych elektrowniach jest na tak niskim poziomie, że nie spełnią one kryteriów. Dlaczego więc nie interweniujecie od razu? Uważam to za realne i aktualne zagrożenie.
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji Europejskiej - Komisarz Oettinger wygłosił bardzo ostrożne i bardzo wyważone oświadczenie. Może się tak zdarzyć, ale aby sprawdzić czy może się tak stać czy nie, musimy przeprowadzić poważne wiarygodne testy. To zamierzamy zrobić z zachowaniem pełnej przejrzystością i w oparciu o najlepszą dostępną wiedzę specjalistyczną.
Jak Panu wiadomo, wstrzymanie testów nie leży w gestii Komisji. Należy to do kompetencji krajowych. To, co zamierzamy zrobić - i inaczej niż poprzednio, przed ostatnim posiedzeniem Rady Europejskiej, dysponujemy wyraźnym mandatem, aby to zrobić - to nawiązanie współpracy z niezależnymi krajowymi organami regulacyjnymi w celu przeprowadzenia bardzo poważnych, wiarygodnych, krajowych testów warunków skrajnych. Obecnie określamy modalności i zakres przedmiotowych testów warunków skrajnych.
Chciałbym powiedzieć panu posłowi Schulzowi, że w tych różnych delikatnych sprawach musimy się zachowywać niezwykle odpowiedzialnie i nie wywoływać paniki. Musimy postępować zgodnie z kanonami techniki, w oparciu o najlepszą dostępną wiedzę naukową.
Guy Verhofstadt
w imieniu grupy ALDE - Wszyscy się zgadzamy, że Unia Europejska to coś więcej niż tylko wspólny rynek i jest to także projekt polityczny gwarantujący, że na kontynencie będzie panować demokracja, a zasada państwo prawa i prawa człowieka będą przestrzegane, promowane i wzmacniane.
Gdyby tak nie było, to moim zdaniem niewiele różnilibyśmy się od Chin. Tak jest we wszystkich państwach członkowskich, także na Węgrzech. Tamtejszy rząd właśnie opublikował projekt konstytucji, który ma zostać przyjęty w połowie kwietnia. W mojej opinii zawiera on kilka niepokojących odniesień do praw do głosowania mniejszości, zakazu aborcji, zakazu zawierana związków małżeńskich przez pary tej samej płci, zawłaszczania i nadzorowania instytucji po to, by wykonywały wolę rządu.
Panie Przewodniczący Barroso! Co Komisja zrobi dla obrony wspólnych konstytucyjnych europejskich zasad demokracji, państwa prawa i praw podstawowych określonych w art. 2 naszego Traktatu, gdy są one zagrożone w państwach członkowskich, tak jak to ma miejsce dziś na Węgrzech?
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji - Zdecydowanie zgadzamy się, że Unia Europejska to nie tylko wspólny rynek: opiera się ona na wartościach, a każde państwo członkowskie, aby stać się członkiem Unii Europejskiej musi spełnić warunek poszanowania tych wartości. Jedną z tych wartości jest zasada państwa prawa, a nasze prawo musimy szanować. Jak Pan wie przyjęcie konstytucji narodowej to kluczowy krok dla każdego państwa członkowskiego, najważniejszy proces, który w całości zależy od obywateli i instytucji tego państwa członkowskiego.
To węgierskie władze muszą podjąć decyzję dotyczącą treści oraz procedury przyjęcia nowej konstytucji zgodnie z własnymi przepisami krajowymi oraz jeśli jest to właściwe z prawodawstwem międzynarodowym i unijnym. Będziemy śledzić postępy w tej sprawie z perspektywy prawodawstwa UE, ale oczywiście mamy nadzieję, że węgierskie władze zadbają, by nowa konstytucja w swojej ostatecznej wersji odzwierciedlała wartości, na których Unia Europejska się opiera.
Guy Verhofstadt
w imieniu grupy ALDE - Panie Przewodniczący Komisji! Rozumiem Pana odpowiedź, ale wie Pan, że wszystkie 27 państw członkowskich musi zmienić swoją konstytucję zgodnie z europejskimi wartościami. Węgry uczyniły to przed przystąpieniem do Unii. Są nawet państwa, które uczyniły to po przystąpieniu. Polska robi to w tej chwili, Francja także to czyni z uwagi na pewne sprzeczności między traktatem z Lizbony a niektórymi artykułami francuskiej konstytucji.
Istotne jest, aby zobowiązał Pan również Węgry, aby nawet po przyjęciu nowej konstytucji, także stosowały te zasady. Istotne jest, aby Komisja śledziła tę sprawę.
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji Europejskiej - Konstytucja każdego państwa musi odzwierciedlać wartości europejskie i być z nimi zgodna: z podstawowymi wartościami europejskimi demokracji, państwa prawa, godności człowieka i poszanowania dla praw podstawowych. To sprawa poza wszelką dyskusją. Nie widziałem jeszcze konstytucji państwa członkowskiego Unii Europejskiej, która stałaby w sprzeczności z tymi wartościami ale gdyby teoretycznie miało się tak stać, musielibyśmy zadziałać.
Panie Pośle Verhofstadt! Jak Pan wie nasze dotychczasowe poczynania w tej kwestii były bardzo rzetelne. Ostatnio interweniowaliśmy w kilku bardzo delikatnych sprawach dotyczących na przykład węgierskiej ustawy medialnej. Węgierski rząd od początku mówił, że jeżeli Komisja stwierdzi jakiekolwiek niezgodności to zmieni ustawę i tak się też stało.
Komisja zajęła także bardzo zdecydowane stanowisko w odniesieniu do innych państwach członkowskich, w których mieliśmy do czynienia z problemami w zakresie niedyskryminacji. Z tej perspektywy można być pewnym, że Komisja będzie niezwykle uważnie przyglądać się tym sprawom.
Marian-Jean Marinescu
w imieniu grupy PPE - Począwszy od tego roku stosowanie semestru europejskiego pomoże wzmocnić dyscyplinę budżetową, stabilność makroekonomiczną i wzrost oraz zobowiąże państwa członkowskie do zmiany ich gospodarczych i budżetowych strategii politycznych. W perspektywie krótkoterminowej te nowe strategie polityczne mogłyby mieć istotny wpływ na życie obywateli europejskich w większości państw członkowskich.
Czy Komisja przeprowadziła lub zamierza przeprowadzić ocenę konsekwencji, jakie niezbędne procedury krajowe będą miały w przyszłości dla europejskiego krajobrazu gospodarczego, społecznego i politycznego?
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji - Działania te traktujemy bardzo poważnie. Uzgodnienie tego, co nazywamy semestrem europejskim było niezwykle ważne, ponieważ teraz państwa członkowskie jednomyślnie zdecydowały, że sprawy istotne dla polityki gospodarczej jednego państwa mają wpływ na inne oraz że sprawy innych państw mają wpływ na ich własne strategie polityczne. Zamierzamy przedstawić zalecenia w tej sprawie, zależne także od programów, które państwa członkowskie nam przedstawią. Ale robimy to po to, aby poprawić jakość życia naszych obywateli.
Jasno stwierdzamy, że wszystkie wysiłki zmierzające do konsolidacji podatkowej, wszystkie wysiłki dotyczące reformy strukturalnej dotyczą tak naprawdę wzrostu - zrównoważonego wzrostu sprzyjającego włączeniu który jest celem Unii Europejskiej. Osiągnięto ogólne porozumienie dotyczące tego, co nazywamy strategią Europa 2020. To właśnie w świetle tych priorytetów zamierzamy oceniać programy krajowe, które mają być teraz przedstawiane oraz w związku z którymi zamierzamy współpracować z naszymi państwami członkowskimi.
Marian-Jean Marinescu
w imieniu grupy PPE - Najważniejszym aspektem tej polityki jest dyscyplina. Jeżeli wszystkie państwa członkowskie zastosują te wymogi, to wyniki będą pomyślne. Jeżeli między państwami członkowskimi będą występowały różnice to wyniki nie będą takie, jakich wszyscy oczekujemy.
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji Europejskiej - Panie Pośle Marinescu! Całkowicie się z Panem zgadzam. Właśnie dlatego musimy zadbać o niezawisłość instytucji oraz o to, aby wykonywały one swoje zadania w sposób całkowicie niezawisły i w prawdziwie wspólnotowym duchu, bo w przeszłości zdarzało się, że czasem pojawiały się pokusy, żeby nie przyjąć decyzji albo nie wykonywać ich w sposób jednolity, spójny i rzetelny.
Dlatego Komisja spróbuje zrobić wszystko, co w jej mocy, aby zadbać o równe szanse i zasady sprawiedliwości. Dyscyplina, w kontekście poszanowania dla zawartych porozumień, rzeczywiście ma zasadnicze znaczenie dla sukcesu Unii Europejskiej.
Rebecca Harms
Panie Przewodniczący Barroso! W ubiegłym tygodniu Komisja wprowadziła limity oparte na rozporządzeniu przywoływanym zawsze wtedy, gdy pojawiają się problemy z radioaktywnością wpływające na przywozy żywności, w tym przypadku z Japonii. Co ciekawe, limity, które nałożyliście na produkty z Japonii są w tym przypadku wyższe niż stosowane do tych samych produktów nawet w samej Japonii. Są również wyższe niż limity dla pasz ustalane w takich przypadkach na przykład przez Stany Zjednoczone, państwo szeroko korzystające z energii jądrowej. Limity te są również wyższe niż te stosowane dla Unii Europejskiej i dla państw, z których importowaliśmy towary po katastrofie w Czarnobylu oraz które w niektórych przypadkach nadal dotyczą cezu. Dlatego miałoby tak być? Dlaczego ustaliliśmy tak wysokie limity?
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji - Panie Przewodniczący! Oczywiście z przyjemnością odpowiem na pytanie pani poseł Harms, mimo że wydawało mi się, iż dzisiejsza debata zostanie podzielona na dwie części - cześć ogólną, a następnie dotyczącą Japonii.
Pani Poseł! Poruszyła Pani bardzo ważny problem. Po pierwsze, jeżeli chodzi o przywozy pasz i żywności z Japonii, to wszystkie środki stosowane w stanach zagrożenia przyjęte w dniu 25 marca gwarantują bezpieczeństwo konsumenta UE oraz jednolite podejście wdrożeniowe w całej Unii Europejskiej. Jesteśmy przekonani, że środki te są proporcjonalne do ryzyka oraz mają większy zasięg niż środki stosowane w pozostałych ważnych częściach świata, na przykład w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie. Według mojej najlepszej wiedzy popartej doświadczeniem naukowym, uważamy, że kwestie te oraz to podejście są bezpieczne.
Służby celne gwarantują, że żywność i produkty paszowe mogą zostać wprowadzone na rynek Unii Europejskiej tylko wtedy, gdy mamy pewność, że ich spożywanie jest bezpieczne. Na mocy aktualnego porozumienia nawet japońskie władze - to prawda, co powiedziała pani poseł Harms - stosują jeszcze ostrzejsze wymogi dotyczące produktów żywnościowych przeznaczonych do konsumpcji krajowej oraz wywozów.
Uwzględniając ostrzejsze poziomy nałożone w Japonii Komisja zdecydowała, że zmiana poziomów obowiązujących obecnie od dnia 25 marca byłaby właściwe i stanowiłaby dodatkowy środek zabezpieczający w oczekiwaniu na dalszą naukową analizę poziomów ustanowionych na mocy rozporządzenia Euratom 3954/87. Komisja przeprowadzi tę analizę razem z ekspertami w dziedzinie nauki przed dniem 30 czerwca, aby ustalić standardy, które można jednolicie stosować do przywozów.
Chciałbym podkreślić, że wszystkie kontrole przywozów japońskiej żywności przeprowadzone do chwili obecnej przez państwa członkowskie wykazały śladowe poziomy radioaktywności, znacznie poniżej norm europejskich czy japońskich. Chcę Panią poinformować, że w następny piątek Komisja przedłoży stałemu komitetowi ds. łańcucha żywnościowego przegląd naszych norm w celu ich dostosowania do norm japońskich. Wejdą one w życie w przyszłym tygodniu. Chciałbym jeszcze raz zaznaczyć, że jest to środek czysto ostrożnościowy, który pozwoli na zainicjowanie niezbędnych ocen naukowych poziomów obecnie dopuszczalnych na całym świecie, dzięki czemu Unia Europejska może udowodnić, że także tym razem stosuje najwyższe normy.
Rebecca Harms
w imieniu grupy Verts/ALE. - (DE) Panie Przewodniczący Barroso! Jeżeli dobrze Pana zrozumiałam oznaczałoby to, że ryby skażone pyłem radioaktywnym z Czarnobyla a przywiezione z Norwegii muszą spełniać ostrzejsze limity niż ryby dotknięte skażeniem radioaktywnym poławiane na wodach okalających Japonię? Uważam, że to niestosowne i nieodpowiedzialne i chciałabym wiedzieć, czy są Państwo gotowi do skorygowania tych limitów, które w świetle norm międzynarodowych są niezwykle wysokie?
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji - Pani Poseł! Decyzje w tych sprawach musimy podejmować w oparciu o dowody naukowe. Nie mogę podejmować decyzji wyłącznie na podstawie osobistych przekonań. Mamy rozporządzenie, które wprowadziliśmy po Czarnobylu. Zostało ono oparte na najlepszej wiedzy naukowej. Japonia znajduje się w wyjątkowo trudnym położeniu jeśli chodzi o bezpieczeństwo żywności i jest wiele powodów takiej sytuacji. Wprowadziła próg odmienny od tego, który mamy w Europie. Właśnie z powodu różnych norm obowiązujących w Europie i Japonii zdecydowaliśmy, że przejściowo będziemy stosować japońskie standardy.
Dopuszczalne poziomy są niższe co oznacza, że ich standardy są wyższe. Zamierzamy je zastosować w odniesieniu do Japonii. W międzyczasie zamierzamy przeprowadzić konsultacje z komitetem ekspertów na szczeblu krajowym i na szczeblu europejskim, dzięki czemu będziemy mogli, stosownie do potrzeb, ustanowić wspólne jednolite reguły dotyczące wszystkich przywozów. Jestem przekonany, że jest to najlepsze, najbardziej proporcjonalne i naukowo poparte podejście. Nie wydaje mi się, by inne podejście było w tej chwili zasadne.
Jan Zahradil
w imieniu grupy ECR - W przeciwieństwie do niektórych moich kolegów nadal uważam, że Unia Europejska to przede wszystkim projekt gospodarczy i że rynek leży u jego podstaw. W ostatnich dniach i tygodniach wiele słyszeliśmy na temat ładu gospodarczego, jak dla mnie to nawet zbyt wiele, a bardzo niewiele o wzroście i konkurencyjności.
Panie Przewodniczący Barroso! Jak Pan wie, Brytyjska Partia Konserwatywna stanowi większość w mojej grupie, a premier Wielkiej Brytanii, David Cameron, oraz ośmiu innych szefów państw i rządów skierowało do Pana i do pana przewodniczącego Rompuya notę bardzo jasno nakreślającą drogę zawrócenia Europy na drogę wzrostu po kryzysie finansowym. W ubiegłym tygodniu premier Cameron opublikował również broszurę zatytułowaną "Wybierzmy wzrost”, do której przeczytania chciałbym zachęcić wszystkich posłów naszego Parlamentu.
Jakie są zatem Państwa zamiary na najbliższą przyszłość co do wzrostu, konkurencyjności i ustanowienia jednolitego rynku Unii Europejskiej? Jakie działania praktyczne zamierzają Państwo podjąć, aby osiągnąć te cele?
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji - Trudno w minutę uzasadnić znaczenie jednolitego rynku. Chciałbym jednak zapewnić pana posła Zahradila, że w tym miesiącu przedłożymy akt o jednolitym rynku, bardzo ambitny zestaw wniosków dotyczących wprowadzenia jednolitego rynku, pogłębienia go oraz usunięcia wielu przeszkód stojących na jego drodze w kontekście usług oraz szeregu obciążeń administracyjnych, które dotyczą przede wszystkim MŚP.
Zawiera on konkretne punkty, które mogę dziś przedstawić: konkretne działania dotyczące dostępu do finansowania dla MŚP oraz zmniejszenie obciążeń administracyjnych dla naszych przedsiębiorstw, zwłaszcza MŚP.
Chciałbym również powiedzieć, że pismo skierowane do mnie przez dziewięciu europejskich premierów i szefów państw to bardzo ważny dokument. W tym konkretnym momencie, gdy nasze budżety są tak ograniczone istotne jest, by uwolnić cały potencjał jednolitego rynku. Bez wątpienia jest to źródło wzrostu dla Unii Europejskiej.
Jan Zahradil
w imieniu grupy ECR - Panie Przewodniczący Barroso! Nie chcę się wdawać w kontrowersyjną debatę i wierzę w Pana dobre intencje. Zna Pan jednak kierowaną przez siebie instytucję. Czasami Komisja Europejska jest narowistym koniem. Czy zatem może nam Pan powiedzieć, jak zamierza Pan zagwarantować, że Komisja Europejska pod Pana przewodnictwem uniknie tendencji - niejednokrotnie nazbyt widocznej - do nadmiernej regulacji, a nie deregulacji czy lepszej regulacji?
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji - Bardzo proszę, nie uprzedzajmy się do Komisji. Komisja dobrze zna tę sprawę. Wprowadziliśmy już pewne usprawnienia: 31 % zmniejszenie przez Komisję obciążeń administracyjnych, z czego 22 % zostało już zatwierdzone przez Radę i Parlament. Prawda jest taka, że Rada opiera się niektórym środkom zmniejszania obciążeń.
Panie Pośle Zahradil! Mam nadzieję, że zgodzi się Pan, że 27 różnych systemów biurokratycznych jest gorszych niż jeden. Dlatego Komisja robi wiele, by ułatwić życie przedsiębiorstwom na kontynencie wprowadzając rynek wewnętrzny. Tak naprawdę czasami źródłem oporu jest administracja krajowa nadużywająca przepisów dyrektyw itp. Będziemy poważnie traktować wykonanie tego planu działania na rzecz lepszej regulacji, co do której, jak sądzę, możemy się porozumieć.
Lothar Bisky
Moje pytanie jest podobne do pytania skierowanego przez pana posła Schulza. Dlatego zamierzam się skupić na konkretnym jego aspekcie. Oczywiście rozumie Pan, że w świetle naszych doświadczeń z testami warunków skrajnych dla banków staliśmy się bardziej uwrażliwieni na testy warunków skrajnych, w tym także dotyczące energii jądrowej. Moje pytanie dotyczy Euratomu.
Nie chcę wydawać opinii i sądów na temat ogromnych kwot pieniędzy, które Euratom pochłania na badania. Moim prywatnym zdaniem fundusze przeznaczone na badania wykorzystuje się na technologie obarczone ryzykiem. Nie wierzę, że ryzyko to podlega właściwym, wspólnym kontrolom, nie wierzę też, że mamy w tym zakresie wystarczający zakres wspólnej decyzyjności. Przecież energia jądrowa nie zna granic. Właśnie w tym tkwi problem. Czyż nie jest prawdą, że decyzje w sprawie energii jądrowej należałoby podejmować wspólnie, bo promieniowanie nie zna granic?
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji Europejskiej - Panie Pośle! Jak jasno stanowi Traktat z Lizbony koszyk energetyczny należy do kompetencji państw członkowskich. Decydowanie o tym, z których źródeł energii dane państwo powinno korzystać nie należy do instytucji europejskich.
Jednak konkluzje z ostatniego posiedzenia Rady Europejskiej były kolejnym krokiem naprzód, ponieważ uzgodniono przeprowadzenie testów we wszystkich elektrowniach jądrowych w Unii Europejskiej. Za realizację tego działania będą odpowiedzialne Europejskia grupa ds. bezpieczeństwa jądrowego oraz Komisja. Komisja przedłoży również sprawozdanie, które zostanie podane do wiadomości publicznej.
Aktualnie jesteśmy w takiej sytuacji, że ci, którzy opowiadają się za energią jądrową oraz ci, którzy są przeciwko niej - w Europie są państwa członkowskie zajmujące różne stanowiska - przynajmniej zgadzają się, że musimy uaktualnić wszystkie warunki dotyczące bezpieczeństwa jądrowego. Bardziej prawdopodobne jest, że stanie się tak z chwilą przyjęcia podejścia europejskiego, niż na zasadach krajowych.
Lothar Bisky
Panie Przewodniczący Barroso! Jakie jest Pana zdanie o pomyśle ustanowienia europejskiej instytucji promującej energie odnawialne, uwrażliwione na środowisko dostarczanie energii oraz oszczędzanie energii w ramach traktatu UE? Czy sądzi Pan, że taki wniosek mógłby mieć wsparcie Komisji, bo dzięki niemu szybciej wyeliminowalibyśmy ryzyko związane z energią jądrową?
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji - Przygotowaliśmy już kilka wniosków w tej sprawie, to znaczy tak zwaną agendę 20-20-20, w której na przykład państwa członkowskie jednomyślnie postanowiły - a w tej sprawie jednomyślność jest konieczna - o wprowadzeniu do 2020 roku celów 20 % dla źródeł energii odnawialnej. Niech mi będzie wolno powiedzieć, że jesteśmy na właściwej drodze do osiągnięcia tego celu. Istnieje już prawodawstwo Unii Europejskiej wiążące państwa członkowskie.
Czy państwa członkowskie są gotowe, by ruszyć naprzód? To temat, który możemy omawiać, ale mogę państwu powiedzieć, że z mojego punktu widzenia, z moich konsultacji wynika, że są one przekonane, że powinny przyczynić się do osiągnięcia tego celu w pierwszym rzędzie. Dlatego prawdopodobnie nie musimy tworzyć nowych wspólnotowych - nowych instytucjonalnych - ram, ale musimy zdecydowanie zaangażować się w cele, które uzgodniliśmy, a nawet, o ile zostanie tak postanowione, wprowadzić bardziej ambitne cele.
Nigel Farage
w imieniu grupy EFD - Panie Przewodniczący Barroso! Kompletnie się pogubiłem. Proszę mi pomóc. Jaka jest polityka UE wobec Libii? W dniu 1 kwietnia otrzymałem list od baronessy Ashton informujący mnie, że UE przeznaczyła na pomoc humanitarną kwotę ponad 75 milionów euro i że pomimo nadal niepewnej sytuacji UE zaproponowała pomoc w ułatwianiu dialogu. Ale list ten baronessa Ashton napisała wiele dni po bombardowaniu. Tak twierdzi.
Z drugiej strony mamy twardego człowieka, Hermana Van Rompuya, który jasno stwierdził, że celem libijskiej wyprawy jest zmiana reżimu. Powiedział też, że działania w Libii nie mogłyby nastąpić bez Unii Europejskiej, a także, że Francja i Niemcy nie mogłyby przystąpić do działania bez uprzedniego uzyskania wsparcia Rady Europejskiej. Mamy więc w Unii Europejskich dwoje przywódców wygłaszających ewidentnie przeciwstawne opinie. Czy mógłby Pan rzucić nieco światła na tę sprawę i powiedzieć nam, jaka jest polityka Unii Europejskiej w sprawie Kadafiego i Libii?
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji Europejskiej - Państwa członkowskie są jednomyślne co do tego, że Kadafi powinien odejść. Nie ma sprzeczności w angażowaniu się w dialog z ludźmi, z którymi powinniśmy rozmawiać. Prawdopodobnie baronessa Ashton właśnie o tym myślała. Przyjmowaliśmy tu na przykład przedstawicieli opozycji wobec pułkownika Kadafiego.
Należy pamiętać, że działania wojskowe nie były decyzją Unii Europejskiej. W oparciu o porozumienie osiągnięte w Radzie Europejskiej niektóre państwa członkowskie zasiadające w Radzie Bezpieczeństwa ONZ podjęły decyzję o zamknięciu przestrzeni powietrznej. Ale nie była to decyzja Unii Europejskiej, ponieważ wystąpiły pewne różnice w podejściu do sytuacji. Musimy to uznać. Rzeczywistość wygląda tak, że wystąpiły różnice dotyczące sposobu, w jaki powinniśmy potraktować sprawę libijską.
Zgadzam się też jednak z tym, co powiedział przewodniczący Van Rompuy: bez takiego a nie innego stanowiska Rady Europejskiej Rada Bezpieczeństwa nie mogłaby podjąć swoich decyzji. Były to historyczne decyzje w tym sensie, że wprowadzały odpowiedzialność za ochronę.
Nigel Farage
w imieniu grupy EFD - Cóż, z pewnością jest wiele różnych opinii w tej sprawie. Zastanawiam się, czy pan przewodniczący Barroso zgodziłby się ze mną, że mianowanie na stanowisko szefa nowego urzędu spraw zagranicznych, odpowiedzialnego za bezpieczeństwo zewnętrzne kobiety o skrajnie lewicowych poglądach, przez długie lata biernej, byłej skarbniczki kampanii na rzecz rozbrojenia jądrowego, kogoś, komu udowodniono brak kompetencji do wykonywania tego zadania tak naprawdę nie było jedną z lepszych decyzji Unii Europejskiej. Mogę tylko podziękować Bogu za baronessę Ashton, bo podejrzewam, że bez niej wszyscy bylibyśmy o wiele bardziej zaangażowani w sprawę Libię.
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji - Uważam, że poparta przeze mnie decyzja państw członkowskich o powołaniu Catherine Ashton na stanowisko wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiego przedstawiciela Unii ds. zagranicznych i polityki bezpieczeństwa była dobrą decyzją.
Baronessa Ashton jest niezwykle zaangażowaną Europejką. Z pewnością nie podziela pańskich poglądów, ale nie sądzę żeby to był jakiś poważny problem. Uważam, że wnosi niezwykle uczciwy i pełen determinacji wkład w nasze cele, ale musimy mówić o tym szczerze. Ma bardzo trudne i ambitne zadanie. W tej chwili wykonuje pracę, którą do tej pory wykonywały co najmniej trzy czy cztery osoby. Do tego musiała uruchomić nową europejską służbę działań zewnętrznych.
Uważam, że ci z Państwa, którzy nie podzielają jej poglądów powinni obdarzyć ją kredytem zaufania. Uważam, że fakt iż mamy teraz wysokiego przedstawiciela jednocześnie pełniącego rolę wiceprzewodniczącego Komisji to osiągnięcie. Mogę ręczyć za jej entuzjazm, determinację oraz niezwykle europejskie podejście, jakie przyjmuje we wszystkich tych sprawach.
Andrew Henry William Brons   -
Panie Przewodniczący! Czy przewodniczący Komisji przewiduje jakieś okoliczności, w których wszystkie państwa członkowskie, w tym Wielka Brytania, będą zmuszone do przyjęcia euro wbrew woli własnych obywateli - na przykład wyrażonej w referendum - a nawet wbrew życzeniom własnych ich rządów? Preambuła Traktatu z Lizbony zobowiązuje państwa członkowskie do ustanowienia unii gospodarczej i walutowej: jednolitej, stabilnej waluty. Słowo "jednolita” oznacza, że nie będzie ona współistniała z innymi walutami.
Oczywiście mamy protokół do Traktatu, który stanowi, że jeżeli Wielka Brytania nie powiadomi Rady o zamiarze przyjęcia euro nie ma obowiązku tego robić. Pytanie tylko, czy protokół ochroni Wielką Brytanię przed postanowieniami Traktatu. Pozostałe kraje spoza strefy euro wydają się być w mniej korzystnej sytuacji. Artykuł 140 Traktatu stanowi, że państwa członkowskie korzystające z odstępstwa będą co dwa lata kontrolowane jeśli chodzi o postęp osiągnięty w dziedzinie ustanawiania unii gospodarczej i walutowej.
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji Europejskiej - Nie zrozumiałem pytania, ale jeżeli pytanie brzmi, czy Wielka Brytania będzie zmuszona do przystąpienia do strefy euro, to odpowiedź brzmi nie.
Andrew Henry William Brons
Panie Przewodniczący! Wiemy, że Wielka Brytania jest chroniona protokołem, ale obowiązywanie protokołów jest kwestią wykraczającą poza przedmiot jednolitej waluty.
Mamy protokół przewidujący odstępstwo od karty praw podstawowych dla Wielkiej Brytanii i dwóch innych państw, ale służba prawna Komisji zasugerowała, że odstępstwo w najlepszym przypadku ma ograniczone zastosowanie. Czy protokół gwarantujący Wielkiej Brytanii odstępstwo od jednolitej waluty też może mieć ograniczoną wartość?
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji - Jeżeli chce Pan pełnej analizy prawnej, to z przyjemnością prześlę analizę przygotowaną przez służbę prawną Komisji. Ale mogę Panu powiedzieć - przepraszam jeżeli to Pana rozczaruje - że Wielka Brytania nie będzie zmuszane do wprowadzenia euro.
Przewodniczący
Kolejnym tematem jest europejska reakcja na tragedię w Japonii. Na listę wpisało się wiele koleżanek i kolegów. Jeżeli chcą Państwo zgłosić się z sali prosiłbym o nie podnoszenie niebieskich kart, bo to trochę inna sytuacja. Proszę o podniesienie białej karty - albo w innym kolorze. Niebieska karta dotyczy nieco innej procedury.
Alejo Vidal-Quadras
(ES) Panie Przewodniczący! Panie Przewodniczący Komisji! Po poważnym wypadku w elektrowni Fukuszima reakcja Komisji Europejskiej, z wyjątkiem dziwnego, niefortunnego potknięcia, charakteryzowała się jak dotąd należytą powagą, ostrożnością i dokładnością.
Jednak to bolesne wydarzenie było przyczyną nerwowości, wrogości wobec przedmiotowego źródła energii. Aby ograniczyć jego negatywny wpływ na decyzje wyborcze niektóre rządy nagle zmieniły stanowisko i podjęły decyzję o rezygnacji z planów budowy nowych elektrowni albo przedłużenia terminu zdatności istniejących.
Panie Przewodniczący Barroso! Biorąc pod uwagę, że 14 % naszego zużycia energii, uwzględniając stałe i prawdopodobnie wzrastające zapotrzebowanie na elektryczność oraz nasz cel zmniejszenia do 2050 roku emisji dwutlenku węgla o 85 %, wielu z nas, w tym także ja, chciałoby Pana zapytać, czy w tej sytuacji przejściowej Komisja planuje podjęcie jakichś działań prawodawczych czy politycznych zapobiegających temu, aby w perspektywie długoterminowej nastawienie to naraziło na szwank naszą strategię energetyczną.
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji - Jak już powiedziałem odpowiadając na pytanie innego posła, podejmowanie decyzji w sprawie koszyka energetycznego jest sprawą mieszczącą się w zakresie odpowiedzialności krajowej. Jak Pan wie, w Unii Europejskiej są państwa członkowskie dysponujące energią jądrową, na przykład Pana kraj, Hiszpania, inne nie posiadają energii jądrowej, na przykład moje państwo, Portugalia. Zatem teraz to nie do Komisji należy decyzja, czy państwa członkowskie powinny dysponować energią jądrową, czy też nie. Musimy działać w ramach naszych kompetencji.
Dysponujemy teraz nowymi mandatami związanymi z problematyką bezpieczeństwa jądrowego. Jestem przekonany, że możemy i powinniśmy wypełnić ustalone już cele dotyczące ograniczenia emisji gazów cieplarnianych. Uważam, że jednomyślnie uzgodniony cel 20 % jest możliwy do osiągnięcia, o ile państwa członkowskie z determinacją podejdą do wdrożenia wszystkich środków, które mogą podjąć dla osiągnięcia tego, co jest bardzo ważnym celem dla Unii Europejskiej a także dla całego świata.
Sandra Kalniete   -
(LV) Panie Przewodniczący! Od kilku tygodni świat ze współczuciem i troską śledzi wydarzenia w Japonii. Chciałabym jeszcze raz wyrazić mój podziw dla obywateli Japonii. Myślami jesteśmy z ludźmi, którzy dzień i noc pracują w reaktorach jądrowych w Fukuszimie, aby zapobiec katastrofie jądrowej. To bohaterowie, którzy poświęcają swoje zdrowie i życie dla Japonii i ludzkości. Japonia stoi przed trudnym zadaniem odbudowania zdewastowanych terytoriów, wymagającym dużych zasobów, w tym także czynnych inwestycji. Dlatego Unia Europejska musi rozpocząć negocjacje w sprawie umowy o wolnym handlu z Japonią. Wiedząc, że japońską zasadą jest rozpoczynanie negocjacji tylko wtedy, gdy pojawia się silna wola doprowadzenia ich do końca i osiągnięcia pożądanego wyniku, jestem przekonana, że istniejące szare strefy zostaną zlikwidowane podczas negocjacji i że możemy osiągnąć porozumienie o wolnym handlu możliwe do przyjęcia przez obie strony.
Chciałabym usłyszeć opinię pana przewodniczącego Barroso dotyczącą tego, czy Komisja popiera otwarcie negocjacji w sprawie umowy o wolnym handlu podczas nadchodzącego szczytu Japonia - UE w dniu 25 maja, a jeśli nie, to dlaczego, oraz kiedy negocjacje mogłyby zostać rozpoczęte?
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji Europejskiej - Chciałbym zacząć od wyrażenia w imieniu Komisji naszego wielkiego podziwu, szacunku i solidarności z obywatelami Japonii. Zaraz po tej katastrofie przesłałem do premiera Kana osobisty list. Wczoraj ponownie rozmawiałem z nim przez telefon, aby uzyskać najnowsze informacje o stanie sytuacji, a premier Kan powiedział jak bardzo jest wdzięczny za solidarność Unii Europejskiej.
Jeżeli chodzi o problem handlu, to podczas ubiegłorocznego szczytu Unia Europejska - Japonia postanowiono przeanalizować sposoby jak najskuteczniejszej poprawy naszych stosunków. Jedną z możliwości po stronie gospodarczej jest możliwość podpisania FDA Unia Europejska - Japonia. Opcja ta będzie wymagała od obu stron odpowiedniego poziomu ambicji oraz woli wprowadzenia, między innymi środków pozataryfowych i zniesienia przeszkód, które uniemożliwiają spółkom Unii Europejskiej uzyskanie dostępu do japońskiego rynku zamówień publicznych. W debatach z Japonią Unia Europejska stale zgłaszała takie zapotrzebowanie. Cieszę się, że Rada Europejska wyjaśniła teraz swoje stanowisko. Wczoraj zapewniłem premiera Japonii, że jesteśmy gotowi współpracować z Japonią pod warunkiem, że konstruktywnie odniesie się do tych spraw. Obiecał mi, że przyjmie konstruktywne podejście także do spraw budzących obawy strony europejskiej.
Edit Herczog   -
Panie Przewodniczący! Kiedy oglądamy wiadomości dotyczące wypadku w Fukuszimie i debaty dotyczące jego konsekwencji nie myślimy o akcjonariuszach. Nie myślimy o inwestorach finansowych ani o członkach klasy politycznej, a tylko o pracownikach: robotnikach walczących z tą katastrofą. W pełni popieram wzmocnienie norm bezpieczeństwa jądrowego, ale czy jest Pan gotów, aby zaprosić przedstawicieli pracowników, to znaczy związków zawodowych, do wielostronnego dialogu mającego na celu wzmocnienie i osiągnięcie norm i czy jest Pan gotów do globalnego promowania osiągniętych norm bezpieczeństwa jądrowego? Jeżeli tak, co Pan proponuje?
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji - Prawda jest taka, że Rada Europejska podjęła decyzję o dążeniu do promowania jak najwyższych standardów nie tylko w Europie, ale wśród naszych partnerów. Komisarz Oettinger na przykład jest w kontakcie z partnerami rosyjskimi. Rosja i Ukraina wyraziły zainteresowanie nawiązaniem z nami współpracy w tej sprawie. Próbujemy też sprawdzić, czy możemy osiągnąć identyczny poziom współpracy ze Szwajcarią, a także, chociaż nie na tak zaawansowanym poziomie, z Turcją i Armenią.
Podczas wczorajszej rozmowy telefonicznej premier Japonii powiedział mi, że on także chce z nami współpracować, chce też uczestniczyć w działaniach międzynarodowych grupy G8 i G20 na rzecz osiągnięcia wyższych poziomów bezpieczeństwa jądrowego na świecie. Mamy teraz warunki do podjęcia realnych działań nie tylko na szczeblu europejskim - to jest teraz pewne - ale także ogólnoświatowym, dzięki współpracy z Międzynarodową Agencją Energii Atomowej oraz innymi właściwymi organami międzynarodowymi.
Sarah Ludford
Panie Przewodniczący! Rok temu na Haiti mieliśmy wrażenie, że UE ociągała się z usuwaniem skutków katastrofy i pomocą humanitarną. Czy jest Pan zadowolony z poziomu koordynacji działań między UE a państwami członkowskimi w przypadku aktualnych katastrof, zwłaszcza w Japonii?
Co zostało zrobione od momentu opublikowania trzy lata temu komunikatu Komisji w sprawie wzmocnienia zdolności Unii do reagowania na katastrofy, w którym stwierdzono, że potrzebujemy większej spójności i skuteczności w dziedzinie bardziej zintegrowanej reakcji UE na katastrofy?
Chodzi zwłaszcza o to, czy ostatnie doświadczenia Japonii, dość odmienne od tych, z którymi mieliśmy do czynienia w Afryce Północnej, skłoniły Komisję do głębszego zastanowienia się, czy potrzebny nam jest mechanizm szybkiego reagowania UE dotyczący katastrof humanitarnych i pomocy na odbudowę?
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji - Jestem dumny z tego, że w odpowiedzi na kryzys Komisja reprezentowana przez Kristalinę Georgiewą, która jest tu dzisiaj z nami, jako pierwsza po tych strasznych wydarzeniach wysłała do Japonii delegację na wysokim szczeblu.
Mogę Państwa zapewnić, że Japonia bardzo doceniła ten gest. Udzieliliśmy Japonii wsparcia politycznego i moralnego: nasz system się sprawdził. Prawda jest taka, że władze japońskie jako pierwsze poprosiły nas o skoordynowanie działań państw członkowskich, ponieważ wolały skoordynowane, a nie dwustronne wsparcie od poszczególnych państw członkowskich.
Chociaż Japonia jest bardzo bogatym krajem, zdolnym stawić czoła tego rodzaju kryzysom, w ramach solidarności udzieliliśmy jej pomocy humanitarnej w kwocie 15 milionów euro. 20 milionów z tej kwoty pochodzi z budżetu Unii Europejskiej i zostało wyasygnowane przez Komisję, pozostałe około 5 milionów euro pochodzi od państw członkowskich.
Ogólnie jesteśmy zadowoleni z koordynacji działań humanitarnych, ale nie ma wątpliwości, że zawsze możemy ją poprawić jeżeli państwa członkowskie będą gotowe do przyjęcia skoordynowanego i spójnego podejścia dotyczącego ochrony obywateli i reakcji na kryzys.
RadvilMorkūnaitė-Mikulėnien
Panie Przewodniczący! Podczas marcowego posiedzenia Rady Europejskiej potwierdzono rolę UE jako promotora najwyższych norm bezpieczeństwa jądrowego na świecie oraz w krajach sąsiadujących z UE.
Przynajmniej dwa nowe projekty jądrowe na granicach zewnętrznych UE budzą obawy z powodu braku przejrzystości oraz konsultacji z państwami, na które wywierają wpływ. Nowe elektrownie jądrowe, w których znajdują się eksperymentalne reaktory będą się znajdować w obwodzie kaliningradzkim między dwoma państwami członkowskimi i zaledwie 23 kilometry od wschodniej granicy UE z Białorusią. UE we współpracy z właściwymi organami międzynarodowymi powinna zagwarantować, by inwestorzy budowlani już na samym początku etapu projektowania spełniali najwyższe normy bezpieczeństwa jądrowego i normy środowiskowe i powinna umożliwić międzynarodowym ekspertom jądrowym na przeprowadzenie oceny obu projektów, przede wszystkim kryteriów wyboru lokalizacji.
UE mogłaby skutecznie zapobiegać niebezpiecznemu rozwojowi energii jądrowej odmawiając zakontraktowania energii wytwarzanej w nieekologicznych elektrowniach jądrowych. Jaką rolę Komisja ma odegrać w zapobieganiu niebezpiecznemu rozwojowi energii jądrowej na zewnętrznych granicach UE? Jakie działania mogłaby podjąć?
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji - Dobrym przykładem, który mogę Państwu podać są nasze stosunki robocze z Ukrainą. W dniu 19 kwietnia wezmę udział w zorganizowanym przez rząd ukraiński szczycie bezpieczeństwa jądrowego w Kijowie, a będę tam razem z sekretarzem generalnym ONZ Ban Ki-moonem. Jesteśmy jednym z najważniejszych donatorów - jeżeli nie najważniejszym - Czarnobyla dzięki czemu będzie można go całkowicie odbudować.
Rada Europejska stwierdziła w swoich konkluzjach, że priorytet gwarantowania bezpieczeństwa elektrowni jądrowych nie może obowiązywać tylko w naszych granicach. Unia Europejska zażąda przeprowadzenia podobnych testów warunków skrajnych w krajach sąsiednich i na świecie, zarówno w istniejących jak i planowanych elektrowniach jądrowych, i w tym celu należy w pełni wykorzystać właściwe organizacje międzynarodowe.
Zatem na pewno będziemy traktować bezpieczeństwo jądrowe jak najwyższy priorytet w naszych stosunkach z państwami trzecimi, w także z niektórymi z wymienionych przez Panią.
Elisa Ferreira
(PT) Panie Przewodniczący! Kryzys w Japonii nadał nowy wymiar naszemu wspólnemu zobowiązaniu do sformułowania strategii 202020. Będziemy jednak nadal czekać na strategię 202020 albo na strategię do 2020 roku, bo muszą się znaleźć odpowiednie i solidne instrumenty, które wydobędą Europę z sytuacji, której doświadczamy, ze stanu cofania się, bezrobocia i niewystarczającego wzrostu oraz z niekontrolowanego problemu długu państwowego. Czy nie nadszedł czas, aby Europa uruchomiła nowe, europejskie źródła finansowania i działania na rzecz spójności w oparciu o inne podejście do problemu energii oraz do problemu zrównoważonego wzrostu? Tak brzmi moje pytanie.
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji - (PT) Pani Poseł Ferreira! Z przyjemnością Pani odpowiem, chociaż pytanie niezupełnie dotyczy "katastrofy w Japonii”. Jeżeli chodzi o pytanie dotyczące znalezienia funduszy na finansowanie, to właśnie dziś rano, podczas debaty powiedziałem, że Komisja Europejska zamierza złożyć takie wnioski na kolejną perspektywę finansową, które nazywamy "obligacjami projektowymi UE”: są to obligacje dotyczące inwestowania w pewne projekty, projekty strukturalne, na przykład projekty dotyczące sieci europejskich, które zdecydowanie będą obejmowały energię. Pani Poseł! Mam nadzieję, że poprze Pani te wnioski, chciałbym też prosić o poparcie poszczególne rządy. Wszyscy musimy poradzić sobie z tym problemem. Brak zasobów w wielu państwach członkowskich, spowodowany cięciem budżetów na inwestycje, oznacza, że Unii Europejskiej nie wolno rezygnować z inwestowania we wzrost w Europie na taką skalę. Jest wiele obszarów, w których moim zdaniem jedno euro zainwestowane na szczeblu europejskim przyniesie więcej niż jedno euro zainwestowane na szczeblu krajowym, dotyczy to na przykład obszaru energii.
Michèle Rivasi
(FR) Panie Przewodniczący Barroso! Zacznijmy od czegoś pozytywnego. Cieszy mnie fakt, że zamierzacie dostosować maksymalne poziomy europejskie do poziomów japońskich, ponieważ w momencie, gdy Komisja wprowadziła w życie rozporządzenie (UE) nr 297/2011 zdaliśmy sobie sprawę, że zaproponowane przez Komisję poziomy były zdecydowanie za wysokie. Dlatego cieszy mnie to i chciałabym, aby zostały one włączone do tego rozporządzenia.
Moja druga uwaga dotyczy importu żywności wyprodukowanej w Japonii. W tym tkwi zasadniczy problem. Czy, aby wesprzeć japońską gospodarkę zostaniemy zobowiązani do przyjmowania skażonej żywności, mimo że skażenie mieści się poniżej poziomów maksymalnych? Jestem pewna, że ma Pan dzieci. Zastanawiam się, czy podałabym moim dzieciom mleko zawierające 500 Bq jodu, jeżeli mam do wyboru inne mleko o zerowej zawartości jodu? Ciekawa jestem czy Komisja nie powinna przypadkiem rozważyć zablokowania importu żywności i pasz z Japonii ponieważ mogą być one skażone, a zamiast tego wspierać japońskich obywateli finansowo albo zapewniając im nieskażone produkty żywnościowe?
Panie Przewodniczący Barroso! Na koniec mam do Pana prośbę. Zwrócili się do mnie przedstawiciele Arevy, którzy udali się do Japonii, gdzie ich sprzęt został zatrzymany na lotnisku i tam jest składowany. To bardzo istotne, aby - jeśli to możliwe - zwrócił się Pan do rządu japońskiego o wydanie sprzętu: całego systemu, w tym masek, robotów itp., które zatrzymano na lotnisku.
Przewodniczący
Pani Poseł! Zabiera Pani czas kolegom. Lista posłów oczekujących na zabranie głosu jest długa.
José Manuel Barroso
Jeżeli chodzi o ostatnią uwagę, to nie wiedziałem o tej sytuacji. Z pewnością będę interweniował, jeżeli tylko uda mi się pozyskać jakieś informacje.
Pani Poseł Rivasi! Ma Pani rację co do mleka. Oprócz tego, że mam trójkę dzieci, to mam też wnuka, który nie pije teraz niczego innego poza mlekiem. To jedyne źródło jego pożywienia, a więc tak samo jak i Panią obchodzi mnie zagwarantowanie bezpieczeństwa żywności i mleka, które przywozimy do Europy.
Z posiadanych przez nas informacji, opartych na wszystkich sprawozdaniach eksperckich, jakie przygotowano, wynika, że działania, które podejmujemy są wystarczające, aby poradzić sobie z aktualnym ryzykiem. Jak dotąd nie otrzymaliśmy żadnych sprawozdań dotyczących skażonej żywności zawierającej poziomy skażeń, które mogłyby stanowisk ryzyko dla zdrowia naszych konsumentów i nadal będziemy w tej sprawie stosować najwyższe normy.
Niki Tzavela
(EL) Panie Przewodniczący! Chciałabym prosić przewodniczącego Komisji i przewodniczącego Rady o złożenie hołdu co najmniej 50 anonimowym japońskim robotnikom, którzy pracują wiedząc, że umrą. W Parlamencie oddajemy hołd aktywistom walczącym na przykład o ocalenie niedźwiedzi himalajskich. Z całym szacunkiem, ale czy nie sądzą Państwo, że powinniśmy wspomnieć także o tych ludziach, którzy zdają sobie sprawę, z tego, czym to grozi, ale mimo to pracują tam dzień i noc?
Chciałabym odczytać dokładne słowa japońskiego robotnika, z którym przeprowadzono krótki wywiad. Powiedział: "Jestem głęboko przekonany, że nikt oprócz nas nie może wykonać tej pracy i że nie możemy wrócić do domu dopóki nie zakończymy naszej pracy”. Zapas skafandrów radioaktywnych TEPCO bardzo szybko się kończy. On i jego koledzy zostali zmuszeni do stworzenia części zapasowych.
(przewodniczący wyłączył mikrofon)
Przewodniczący
Pani Poseł! Zabiera Pani głos już od dwóch minut, a miała Pani tylko jedną minutę, nawet jeżeli wszystko, o czym Pani mówiła jest dla nas niezwykle ważne.
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji Europejskiej - Pani Poseł! Chciałbym poprzeć Pani uwagi. Uważam, że wszystko, co Pani powiedziała jest niezwykle ważne. Uważam, że ci ludzie to bohaterowie, zasługujący na nasz najwyższy szacunek i podziw za odwagę i wielkoduszność. Chciałbym także wspomnieć o obywatelach Japonii. Komisarz Georgiewa była tam niedawno, nie tak daleko od miejsca wypadku i jedną z rzeczy, która zwróciła jej uwagę była wytrzymałość, pełna godności postawa i duch japońskich obywateli. Dlatego uważam, że jest rzeczą jak najbardziej właściwą, abyśmy z tej sali, ze Strasburga, z Parlamentu Europejskiego przekazali obywatelom Japonii, a zwłaszcza tym bohaterom, którzy poświęcają swoje życie dla dobra wszystkich Japończyków, wyrazy szacunku i podziwu.
Przewodniczący
Pani Poseł! Ja również zgadzam się z przewodniczącym Komisji.
Georgios Papanikolaou
(EL) Panie Przewodniczący! Obszar północno-wschodniej Japonii będzie skażony przez następne 300-400 lat, a życie nigdy nie odzyska swojego naturalnego rytmu. To mówią nam naukowcy.
W międzyczasie bez przeszkód realizuje się plany budowy elektrowni jądrowej na terenie o bardzo dużej aktywności sejsmicznej. Tak twierdzi Turcja, a jeżeli w Turcji dojdzie do podobnej katastrofy, jeżeli tak się stanie, na szali położone zostanie przetrwanie całej Europy. Tak podpowiada nam zdrowy rozsądek.
Co Komisja ma do powiedzenia w tej sprawie? Jak wysoko w agendzie na rzecz współpracy z państwami kandydującymi (wcześniej wymienił Pan trzy państwa, a ja mam na myśli państwa kandydujące) plasują się normy środowiskowe dotyczące wykorzystywania energii jądrowej?
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji Europejskiej - Panie Przewodniczący! Moja odpowiedź brzmi tak, ale dotyczy to również państw kandydujących. Niektóre z państw, które są teraz członkami Unii Europejskiej, a które jakiś czas temu były państwami kandydującymi, zobowiązały się - podczas negocjacji - do dokonania przeglądu norm bezpieczeństwa, a w niektórych przypadkach zamknęły niektóre instalacje jądrowe. Poważnie traktujemy tę sprawę.
Z pewnością zapytamy o to naszych tureckich partnerów - wspomniałem o tym już w poprzedniej wypowiedzi - i nie tylko Turcję, ale wszystkich naszych partnerów znajdujących się w pobliżu naszych granic. Uważam, że trzeba na to zwrócić szczególną uwagę. Jednocześnie podzielimy się z nimi posiadanymi informacjami w sprawie naszych własnych instalacji jądrowych. To właściwe podejście do prób konstruktywnego rozwiązania tego problemu.
Franz Obermayr
(DE) Jak wszyscy wiemy demokracja oznacza rządy obywateli, zasadę, którą bardzo poważnie potraktowaliśmy w Austrii w 1978 roku. Przeprowadziliśmy plebiscyt w sprawie energii jądrowej, a jego oczywistym wynikiem było stwierdzenie, że nasze państwo powinno być wolne od energii jądrowej. To doprowadziło nas do przyjęcia aktu w sprawie Austrii bez energii jądrowej, który teraz włączono do naszej konstytucji.
Co jednak dzieje się na szczeblu UE? Są plany przeprowadzenia testów warunków skrajnych dotyczących elektrowni jądrowych oraz opublikowania wyników. Jednak plany te nie są obowiązkowe i nie obejmują szczególnego zobowiązania do usunięcia niedociągnięć. Dlatego oczywiście popieram austriacką kampanię zamykania elektrowni jądrowych. Chciałbym też, aby kampania ta rozprzestrzeniła się na resztę Europy. Wszyscy dobrze wiemy, że to niełatwa sprawa, ponieważ energia jądrowa pozostaje w zasadzie w gestii państw członkowskich.
Panie Przewodniczący Barroso! Dlatego chciałbym zadać Panu następujące pytanie: czy będzie Pan naciskał na jednolite obowiązkowe normy europejskie i wreszcie zagwarantuje Pan, że normy środowiskowe UE, zwłaszcza oceny wpływu na środowisko, będą przeprowadzane prawidłowo oraz że na tych, którzy łamią zasady zostaną nałożone sankcje?
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji - Zrobimy wszystko co w naszej mocy w ramach obowiązujących traktatów. Jak Pan wie, traktaty przyznają państwom członkowskim pewne kompetencje krajowe w dziedzinie energii, ale wykorzystujemy też kompetencje, którymi dysponujemy. Konkluzje uzgodnione przez Radę Europejską, nadające Komisji Europejskiej - oraz krajowym niezależnym organom regulacyjnym - niezwykle ważną rolę w dziedzinie bezpieczeństwa jądrowego, to przejaw postępu. Będziemy robić to otwarcie, z zachowaniem pełnej przejrzystości. Jestem jednak pewien, że wie Pan o tym, potwierdzają to inne kwestie, w związku z którymi czasami mamy trudności z wdrożeniem wiążącego prawodawstwa oraz wiążących przepisów na szczeblu europejskim. Mimo to mam nadzieję, że działania uzgodnione przez państwa członkowskie i partnerów europejskich zostaną poważnie potraktowane.
Linda McAvan
Panie Przewodniczący Barroso! Po części już pan odpowiedział na pytanie dotyczące problemów z bezpieczeństwem żywności przywożonej z Japonii. Zastanawiam się, czy mógłby nam Pan po prostu powiedzieć, ile żywności przywozimy z Japonii, co pomoże nam rozwiać niektóre obawy opinii publicznej w tym względzie.
Jednym z problemów poruszanych w listach, które zaczynają do mnie docierać jest fakt, że pańskie służby oparły zalecane limity dotyczące promieniowania na dwóch różnych rozporządzeniach: jednym dotyczącym Czarnobyla i drugim zawierającym przepisy ogólne. To powoduje dezorientację. Na stronie internetowej Komisji zapoznałam się z treścią odnośnego pytania i z odpowiedzią, ale muszę przyznać, że są one niezwykle skomplikowane. Ciekawa jestem, czy mógłby Pan rzucić nieco światła na tę sprawę. Dlaczego stosujemy te dwa odmienne rozporządzenia?
Jeżeli dziś nie jest Pan w stanie rzucić światła na tę sprawę, to czy mógłby Pan przynajmniej wyjaśnić to na stronie internetowej Komisji, aby moi wyborcy mogli dokładnie zrozumieć, ile wynoszą limity, dlaczego je ustanowiono i dlaczego występuje różnica między poziomami dla Czarnobyla i poziomami niedotyczącymi Czarnobyla?
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji - Spróbuję, ale są to sprawy o wysokiej złożoności technicznej; sam musiałem się nieco podszkolić, żeby zrozumieć niektóre fachowe określenia. Ale najpierw jeżeli chodzi o ilość przywożonej żywności i pasz - jest ona naprawdę marginalna. Unia Europejska przywozi z Japonii paszę i żywność na kwotę ogólną 216 milionów euro, co stanowi około 0,4 % wartości i mniej niż 0,1 % ogólnej ilości pasz i żywności przywożonych do Unii Europejskiej. To bardzo niewiele dla japońskiej gospodarki. Mógłbym podać Państwu wykaz przywożonych produktów, ale mam tylko minutę więc nie mogę tego teraz zrobić.
Jeżeli chodzi o drugi problem dotyczący różnych poziomów, to poziomy te ustalono po Czarnobylu. Oparto je na dowodach naukowych i dlatego uważamy, że są właściwe. Niemniej jednak teraz w dalekiej Japonii wydarzyła się inna tragedia. Jak już wspomniałem Japonia przestrzega bardzo wysokich norm bezpieczeństwa żywności. Aby uniknąć sprzeczności między ich i naszymi normami podjęliśmy decyzję - którą dziś ogłosiłem - o pewnego rodzaju ujednoliceniu norm, przynajmniej z Japonią, a jednocześnie prowadzimy naukowy przegląd ogólnoświatowych norm, które możemy stosować w odniesieniu do dowolnych przywozów do Unii Europejskiej. To wyjaśnia występowanie różnic, ale mam nadzieję, że to różnice przejściowe.
Przewodniczący
Panie Przewodniczący Barroso! Dziękuję Panu za obecność na dzisiejszej sesji plenarnej, za wszystkie pańskie odpowiedzi, za niezwykle żywą debatę, a przede wszystkim za słowa dotyczące niezwykle istotnej reakcji UE na tragedię w Japonii.
Zamykam dyskusję.
