


Swoboda (PSE ),
   - Mijnheer de Voorzitter, het is wat merkwaardig dat ons hier een verzoek om urgentverklaring wordt gedaan. Immers, de Commissie heeft enkele dagen geleden nog wijzigingen, en wel belangrijke wijzigingen in het voorstel inzake het Europees Bureau voor wederopbouw aangebracht. Dit geldt, om het eenvoudig te houden, ook voor de tweede urgentverklaring van de Raad inzake steun aan de economische ontwikkeling van de Turks-Cypriotische gemeenschap. In beide gevallen hebben de Raad en de Commissie namelijk eerder al in velerlei opzicht nieuwe voorstellen gedaan.
De commissie zal er vanavond nog over spreken, maar in beide gevallen kan ik nu, mede namens de Commissie buitenlandse zaken, alleen maar verwerping van het verzoek om urgentverklaring aanbevelen. 

Šťastný (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, zoals u weet zal met deze stemming worden beslist over het verzoek om urgentverklaring in verband met de toekenning van macrofinanciële bijstand aan enerzijds de Federale Republiek Joegoslavië en anderzijds Bosnië-Herzegovina. In beide gevallen gaat het om voorstellen voor besluiten die slechts een verlenging beogen van de huidige financiële regelingen. Deze verstrijken namelijk op 9 november 2004. De Commissie internationale handel - de commissie ten principale voor beide voorstellen - heeft gisteren een buitengewone vergadering gehouden om een besluit te vellen over het verzoek om urgentverklaring.
Ik wil u namens de Commissie internationale handel meedelen dat bij ruime meerderheid is besloten in beide gevallen het verzoek om urgentverklaring in te willigen. De commissie heeft tevens het verslag over deze twee voorstellen goedgekeurd overeenkomstig de vereenvoudigde procedure. Wij zijn van mening dat de Federale Republiek Joegoslavië en Bosnië niet de dupe mogen worden van problemen in de interne EU-procedures.
Voordat wij overgaan tot de stemming, zou ik de Commissie echter willen vragen de urgentieprocedure niet te misbruiken, maar daartoe slechts in laatste instantie de toevlucht te nemen, en het Parlement altijd zo spoedig mogelijk via de daartoe geëigende kanalen in te lichten. Ik betreur het dat het Parlement in dit geval niet naar behoren op de hoogte was gesteld van de mogelijkheid van een urgentieprocedure. De behandeling van het dossier en de communicatie met het Parlement vonden pas in een laat stadium plaats en daarbij werden niet de juiste kanalen gevolgd. Ik hoop dat dit niet nogmaals zal gebeuren. Dit gezegd zijnde wil ik namens de Commissie internationale handel mijn collega’s aanbevelen de verzoeken om urgentverklaring in te willigen. Dan kan het advies van de commissie donderdag door het Parlement worden aangenomen, het besluit van de Raad worden gewijzigd en de toekenning van financiële bijstand aan Bosnië en Joegoslavië mogelijk worden. 
Swoboda (PSE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, wij zijn daar absoluut voor en steunen het verzoek om urgentieverklaring. Ik wilde er slechts voor de vorm op wijzen dat de Federale Republiek Joegoslavië niet meer bestaat. Het is Servië en Montenegro. Een detail misschien, maar een punt dat juist in deze regio heel belangrijk gevonden wordt. 

- Hiermee is de stemming over de verzoeken om urgentverklaring beëindigd.
Aangezien de verkozen voorzitter van de Europese Commissie, de heer Barroso, nog niet aanwezig is, wordt de vergadering even onderbroken. 

De Voorzitter.
   - Aan de orde is de verklaring van de heer Barroso, verkozen voorzitter van de Commissie. 
Barroso,
   . - Mijnheer de Voorzitter, geachte afgevaardigden, wij zijn nu aanbeland bij de beslissende fase in het belangrijke democratische proces van de vorming van de nieuwe Europese Commissie.
In juni hebben de staatshoofden en regeringsleiders mij bij consensus tot voorzitter van de Commissie benoemd. Op 22 juli heeft het Parlement met een brede meerderheid mij zijn vertrouwen geschonken. Ik dank u voor de eer die u mij daarmee heeft bewezen. Daarna heb ik uitgaande van de door de lidstaten voorgedragen personen, in overleg met de Raad, mijn team samengesteld. Tevens heb ik besluiten genomen over de verdeling van de portefeuilles over de voorgedragen commissarissen en over de grote lijnen van de interne organisatie van de nieuwe Commissie. Al die tijd heb ik voortdurend contact gehad met het Parlement. Voorts heb ik de afgelopen tijd ontmoetingen gehad met alle leden van de Europese Raad, met uitzondering van de regeringsleiders van de landen waar recentelijk verkiezingen zijn gehouden.
Vandaag verschijn ik hier voor u, geachte afgevaardigden, om u te vragen uw goedkeuring te hechten aan het toekomstig college van commissarissen.
Deze Commissie is een team met vele troefkaarten: nooit tevoren maakten zoveel vrouwen deel uit van de Commissie; de commissarissen vertegenwoordigen de belangrijkste Europese politieke stromingen, christen-democraten, socialisten en liberalen, en in het team zitten personen met een ruime politieke ervaring, zowel op Europees als op nationaal niveau.
Alle leden van de nieuwe Commissie hebben zich ertoe verplicht de belangen van onze Unie te verdedigen en te behartigen, waarbij zij zich bewust zijn van hun gemeenschappelijke verantwoordelijkheid jegens dit Parlement. De interne werking van de Commissie zal gebaseerd zijn op de volledige inachtneming van het collegialiteitsprincipe. Zoals ik u in juli al heb gezegd, telt dit college geen eerste- en tweedeklas commissarissen. Dat was trouwens ook een eis van uw Parlement.
Verder kan meer in het algemeen gesteld worden dat de Commissie die ik u nu voorstel, zeer goed is onthaald door het grote publiek in Europa. 

 Alle mannen en vrouwen in deze Commissie zijn in hoorzittingen in de parlementaire commissies ondervraagd. Deze procedure, die in de lidstaten zijn weerga niet heeft, is een voorbeeld van actieve democratie in het hart van de Europese instellingen. Uit uw hoorzittingen is gebleken dat er een brede consensus is tussen het Parlement en de toekomstige Commissie. In verreweg de meeste gevallen heeft het Parlement positief geoordeeld. In een gering aantal gevallen heeft het Parlement gewezen op zwakke punten en mij om een reactie gevraagd.
Vorige week heb ik tijdens de Conferentie van voorzitters gereageerd op de brieven van de parlementaire commissies. Vandaag wil ik mijn standpunt geven ten aanzien van de belangrijkste punten, zonder in detail te treden wat de reeds gedane toezeggingen betreft, en u de aanvullende maatregelen noemen die ik bereid ben te treffen.
In een specifiek geval van mogelijke belangenverstrengeling heb ik de grootst mogelijke waarborgen gegeven dat het werk van de Commissie op het gebied van het mededingingsbeleid niet in gevaar zal worden gebracht. Deze waarborgen zijn gebaseerd op algemeen bekende voorschriften en procedures. De Commissie zal haar verantwoordelijkheden op het terrein van de mededinging altijd uitoefenen op een onpartijdige, onafhankelijke, transparante wijze, en met vastberadenheid en deskundigheid.
Er zijn twijfels geuit bij de vraag of de details van bepaalde complexe en technische portefeuilles, zoals energie, wel voldoende worden beheerst. Ik kan u verzekeren dat ik alle vertrouwen heb in de politieke vaardigheden van de voorgedragen commissarissen en in hun vermogen om zich hun dossier eigen te maken en te verdedigen, hoe technisch ook.
In één geval was er kritiek op een voorgedragen commissaris wegens haar voormalige politieke loopbaan. Ik zou u eraan willen herinneren dat het hier om beweringen gaat die in het kader van de bestaande nationale controlemechanismen kunnen worden behandeld, bijvoorbeeld via een gerechtelijk onderzoek. Vooralsnog zijn er geen aanklachten ingediend tegen de betreffende voorgedragen commissaris, en zij blijft dan ook mijn vertrouwen genieten.
Ik verwacht dat alle leden van de Commissie aan de hoogste ethische normen zullen voldoen en dat zij de Gedragscode ten volle zullen naleven. Nogmaals, ik ben voornemens alle middelen die mij krachtens het Verdrag ter beschikking staan aan te wenden om ervoor te zorgen dat dit ook daadwerkelijk het geval is. Wanneer een commissaris duidelijk niet is opgewassen tegen zijn of haar taak, of de plichten verzuimt die op grond van het Verdrag moeten worden nagekomen, dan zal ik niet aarzelen hem of haar te verzoeken zich terug te trekken. Dit geldt ook voor de gevallen die het Parlement aan de orde heeft gesteld en waaraan ik speciale aandacht zal besteden voordat ik een definitief besluit neem.
Alle leden van de Commissie hebben zich ertoe verplicht hun ontslag in te dienen als ik daarom vraag. Uiteraard is dit ook van toepassing op een eventuele portefeuillewisseling tijdens het mandaat van de volgende Commissie. Als de Commissie eenmaal is goedgekeurd door het Parlement, zal ik de aanpassingen kunnen doorvoeren die mij noodzakelijk lijken.
Het oordeel over het optreden van de heer Buttiglione tijdens de twee hoorzittingen waarin hij werd ondervraagd, was in het ene geval positief, in het andere geval evenwel negatief. Na die bewuste hoorzitting heb ik hem verzocht zijn standpunt duidelijk toe te lichten. In zijn schriftelijke reactie betuigde hij zijn spijt en bevestigde hij zijn absolute gehechtheid aan het beginsel van non-discriminatie. Persoonlijk zou ik nooit iemand in mijn Commissie opnemen die opvattingen verdedigt die in strijd zijn met het Handvest van de grondrechten. Ik ben ervan overtuigd dat de heer Buttiglione het Verdrag en het Handvest ten volle zal naleven en ik kan bevestigen dat de overige voorgedragen commissarissen mijn mening delen.
Dit ongelukkige voorval heeft echter wel tot een positief resultaat geleid: het heeft onderstreept hoezeer wij hechten aan een besluitvaardig, politiek optreden van de Europese Unie in de strijd tegen iedere vorm van discriminatie. Ik ben het Parlement daar dankbaar voor. Dankzij dit debat blijven we niet in woorden steken, maar komt het accent op de inhoud te liggen, en wat de inhoud betreft mag er geen enkele twijfel bestaan. Deze Commissie zal de allerhoogste prioriteit geven aan burgerrechten en antidiscriminatiebeleid.
Ik heb de Conferentie van voorzitters al op de hoogte gebracht van mijn voornemen - en vandaag bevestig ik dit ten overstaan van u - om een groep van commissarissen te vormen die verantwoordelijk is voor grondrechten, antidiscriminatie en gelijke kansen. Deze groep, waarvan ik voorzitter zal zijn, zal toezicht houden op alle initiatieven tot acties en maatregelen die de Commissie op dit gebied neemt, en tevens fungeren als politieke drijvende kracht. Dit zal geen praatgroep zijn. Zij zal erop toezien dat de Commissie bij de bevordering van de grondrechten en de strijd tegen alle vormen van discriminatie op samenhangende wijze optreedt. Ik ben van plan een ambitieuze agenda op te stellen voor deze groep. Ik ben ook bereid daarover met u in discussie te treden en u om uw ideeën te vragen. Ik kan u nu reeds meedelen dat ik gebruik zal maken van de resultaten die zullen voortvloeien uit een openbaar overleg over de mogelijke oprichting van een Europees agentschap voor de grondrechten. Dat overleg zal uitgaan van het huidige Waarnemingscentrum voor racisme en vreemdelingenhaat in Wenen. Ik zal de bijdrage van het Parlement afwachten alvorens een wetgevingsvoorstel ter zake in te dienen.
Het is eveneens mijn voornemen te beginnen met de werkzaamheden voor de opstelling van een kaderrichtlijn op basis van artikel 13 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap. Deze zal de in 2000 aangenomen richtlijnen vervangen en van toepassing zijn op alle vormen van discriminatie. Voornoemde richtlijnen hebben op dit moment een beperkte werkingssfeer. Dankzij de kaderrichtlijn zal de Commissie in staat zijn maatregelen te treffen tegen alle soorten van discriminatie, met inbegrip van discriminatie op grond van geslacht of seksuele geaardheid. Met dit initiatief benadruk ik slechts wat van meet af aan een van de kenmerken van deze Commissie was, namelijk haar vastbeslotenheid om discriminatie te bestrijden. Deze kan alleen al uit haar samenstelling worden afgelezen, aangezien acht vrouwen deel uitmaken van het college.
Tot besluit ben ik van plan een programma en actieplan ter bestrijding van discriminatie op touw te zetten waarin bijzondere aandacht wordt geschonken aan alle vormen van antisemitisme, racisme en vreemdelingenhaat. In dit verband zal de toekomstige Commissie zich ertoe verbinden een nieuwe impuls te geven aan de onderhandelingen over het kaderbesluit betreffende de bestrijding van racisme en vreemdelingenhaat, dat al veel te lang vastzit in de Raad.
Al deze initiatieven, en andere initiatieven die zullen komen van de groep van commissarissen of door u zullen worden voorgesteld, zullen onder mijn verantwoordelijkheid worden uitgewerkt. Ik ben bereid ze te zijner tijd persoonlijk te komen toelichten, niet alleen in de voltallige vergadering maar zo nodig ook in de relevante commissie.
Ik wil er geen twijfel over laten bestaan dat ik heel ons optreden in de strijd tegen discriminatie en de bevordering van de grondrechten persoonlijk zal leiden. U ziet, ik heb goed naar het Parlement geluisterd. Ik heb rekening gehouden met uw grootste zorgen en bezwaren en heb gezorgd voor wezenlijke alternatieven. Sommigen onder u zouden de voorkeur hebben gegeven aan een radicalere reactie en een reorganisatie van het team. Is dat echter in dit stadium een reële optie? Na rijp beraad en uitgebreid overleg, en uitgaande van alle beschikbare informatie, ben ik van mening dat een herschikking van de portefeuilles in deze fase van de procedure meer politieke en interinstitutionele problemen zou opleveren dan oplossen. Laten we niet vergeten dat niet alleen de voorgedragen voorzitter van de Commissie en het Parlement bij dit proces betrokken zijn, maar dat er ook een zeer relevante rol is weggelegd voor de Raad, de derde partner.
Mijn team is in de ogen van sommigen van u misschien niet volmaakt, maar is er ergens binnen de Unie een nationaal regeringsteam dat volmaakt is? Hoe dan ook, velen erkennen dat mijn team over het geheel genomen sterk en evenwichtig is. Ik twijfel er niet aan dat wij met ons werk, en onder het politieke toezicht van dit Parlement, Europa en zijn burgers kunnen dienen.
Het was mij een grote eer dat u mij in juli met zeer grote meerderheid uw steun en vertrouwen schonk. Ik vraag u nu uw steun te geven aan de oplossing die ik voorstel, aangezien u het bent die op dit moment de belangen van de Europese Unie het beste dient. U zult de Commissievoorzitter en alle leden van de Commissie later kunnen beoordelen in het licht van hun daden, en niet alleen in het licht van hun woorden. 

Mijnheer de Voorzitter, dames en heren afgevaardigden, in juli ik heb aangegeven dat het mijn bedoeling is een partnerschap voor Europa op te bouwen, een partnerschap voor welvaart, solidariteit en veiligheid. Om dat doel te bereiken, zal de nieuwe Commissie een antwoord moeten vinden op een aantal grote uitdagingen, zowel intern als in internationaal verband. Ze zal de verwachtingen van de Europese burgers moeten inlossen.
Er staan ons de komende jaren fundamentele institutionele veranderingen te wachten, met de inwerkingtreding van de Grondwet, die naar de Commissie hoopt door alle lidstaten geratificeerd zal worden.
We moeten ons voorbereiden op deze veranderingen, en we moeten de burgers ook duidelijk en eerlijk informeren over de talrijke punten waarop de Grondwet een verbetering inhoudt ten opzichte van de huidige Verdragen. Met deze Grondwet zullen de democratie en de efficiëntie binnen de Europese Unie aanzienlijk toenemen. Hiermee krijgt de Unie de instrumenten in handen die ze nodig heeft om op doeltreffende wijze tegemoet te komen aan de reële behoeften en verwachtingen van de Europese burgers.
Hoofdzaak is nu de ratificatie, en uiteraard zijn het in de eerste plaats de lidstaten zelf die ervoor moeten zorgen dat die ratificatie in hun land goed verloopt, volgens de procedures van hun nationale rechtsstelsels. De toekomstige Commissie is echter ten volle bereid met de Raad en het Parlement samen te werken om een gemeenschappelijke communicatiestrategie op te stellen.
De Unie moet de groei in het middelpunt van haar activiteiten plaatsen. Europa heeft meer groei, meer werkgelegenheid, meer ondernemingszin, meer innovatie en meer onderzoek nodig. De Unie moet hervormingen doorvoeren die een dynamische economische ontwikkeling kunnen verzekeren. Ze moet zich richten op onderwijs en opleiding, kennisvermeerdering en technologische ontwikkeling, opdat ze een echte kenniseconomie kan worden die opgewassen is tegen de steeds heviger wordende internationale concurrentie.
Deze hervormingen en dit streven naar constructieve verandering moeten ingebed worden in een strategie voor duurzame ontwikkeling, een strategie die het hoofd kan bieden aan de uitdaging van de klimaatverandering en een adequaat antwoord biedt op de moeilijke vraagstukken in verband met energie, vervoer en milieubescherming.
Daartoe zullen we aanzienlijk meer inspanningen moeten leveren, zowel binnen de Unie als daarbuiten, in internationaal verband, en via een multilateraal gecoördineerde strategie. De ratificatie van het Protocol van Kyoto door de Russische Federatie toont op tastbare wijze aan dat een multilaterale aanpak op milieugebied vruchten af kan werpen. Dat is ook veelbelovend voor de toekomst.
De opbouw van een dynamischer, concurrentiekrachtiger Europa dient gepaard te gaan met behoud en bescherming van het Europees sociaal model. Ik zou er zelfs aan willen toevoegen dat alleen met een dynamischer en concurrentiekrachtiger Europa wij dat model geheel kunnen veiligstellen. Laten we overigens niet vergeten dat er in sommige lidstaten bepaald nog geen sprake is van een echt passend niveau van sociale zekerheid. Concurrentievermogen, cohesie en solidariteit moeten hand in hand gaan. Het is duidelijk dat het cohesiebeleid en de maatregelen ter versterking van de concurrentiekracht en de dynamiek van de Europese economie onverbrekelijk met elkaar verbonden zijn en elkaar aanvullen. Vooral in de nieuwe lidstaten wordt van ons allen verwacht dat we ons inzetten voor solidariteit en cohesie.
Voor mij staat vast dat solidariteit een kernwaarde is; geven we die op, dan tasten we het karakter van onze samenlevingen aan. Solidariteit tussen generaties, tussen individuen en groeperingen in de maatschappij en tussen lidstaten en regio’s is geen abstract concept. Het is een verstandige keuze waarmee we zorgen voor sociale cohesie en waarvoor zowel politiek engagement als adequate financiële middelen nodig zijn.
Onze Europese Unie is niet enkel een economische ruimte. Ze is evenzeer een volwaardige ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid. De Commissie zal de grootst mogelijke aandacht besteden aan de uitwerking van gemeenschappelijke beleidsmaatregelen op het gebied van asiel en immigratie, van rechtvaardige, evenwichtige maatregelen die bedoeld zijn om de economische en sociale integratie van onderdanen van derde landen te bevorderen, met respect voor eenieders culturele identiteit en met inachtneming van de kernwaarden van de Europese samenleving.
Op dit punt is samenwerking met derde landen van cruciaal belang. Ik wil er met nadruk op wijzen dat ik tegen de oprichting van “kampen” buiten de Unie ben. De Commissie zal nauwer met derde landen gaan samenwerken om ze te helpen de migratiestromen te beheersen. Van een partnerschap met derde landen kan alleen sprake zijn als gekozen wordt voor een gezamenlijke aanpak waarbij de regels van het internationaal recht worden geëerbiedigd. Laat ik wat dit betreft duidelijk zijn: de toekomstige Commissie zal met de Hoge Commissaris voor de vluchtelingen van de Verenigde Naties samenwerken om te komen tot internationale samenwerking op dit gebied. Ze zal er bij onze partnerlanden op aandringen het Verdrag van Genève uit 1951 betreffende de status van vluchtelingen te onderschrijven en na te leven.
Verder zal de nieuwe Commissie zich ook blijven inzetten om - onder waarborging van de burgerlijke vrijheden - de veiligheid van ons allen te vergroten in een tijd waarin we een antwoord moeten zien te vinden op de ernstige dreiging van het terrorisme.
De Unie moet op internationaal vlak ten volle de rol op zich nemen die ze hier te vervullen heeft. Ze draagt grote verantwoordelijkheden en dient zich op te stellen als een sterke en betrouwbare partner. Ze moet blijven ijveren voor vrede en stabiliteit en voor versterking van de multilaterale dimensie op tal van gebieden.
We moeten onze betrekkingen met derde landen en regionale organisaties versterken. Zo dient de samenwerking met de Verenigde Staten er een te zijn van gelijkwaardige partners die volledig bereid zijn zich open te stellen voor de wederpartij. De presidentsverkiezingen in de VS, die plaatsvinden op een moment waarop ook de nieuwe Commissie aantreedt, bieden ons de gelegenheid de transatlantische dimensie een nieuwe impuls te geven, los van de verkiezingsuitslag. Ik ben ervan overtuigd dat de Amerikanen bereid zullen zijn zich in te zetten voor een meer evenwichtige verhouding met Europa. Willen we echter bereiken dat de VS voor een meer multilaterale aanpak kiezen, dan zullen wij van onze kant eensgezinder en doeltreffender moeten opereren.
We zullen verder gaan met het proces van uitbreiding van de Unie met andere landen. Daarnaast is ook het nabuurschapsbeleid een van onze prioritaire actieterreinen. Het is een krachtig instrument voor de externe betrekkingen van de Unie, waarmee we versterkte partnerschappen kunnen opbouwen. Voor mij staat vast dat de vrede op ons continent gediend is met meer politieke stabiliteit in Oost-Europa, de Balkan en het Middellandse-Zeegebied. Verder wil ik met het ontwikkelingsbeleid proberen te komen tot meer samenwerking met de regio’s in de wereld die onze hulp en steun nodig hebben.
Dames en heren afgevaardigden, in januari 2005 zal ik hier de strategische prioriteiten van de Unie komen toelichten. Daarbij zal ik me niet beperken tot het wetgevings- en werkprogramma van de Commissie voor het jaar 2005. Ik wil de strategische programmering in een breder kader plaatsen. In de geest van de Grondwet zal ik u daarom de prioriteiten voor de komende vijf jaar presenteren. Mijn doel daarbij is met het Parlement en de Raad overeenstemming te bereiken over een programma voor de lange termijn. Daarmee kom ik tegemoet aan een van de belangrijkste wensen van het Parlement.
In juli heb ik u laten weten voornemens te zijn een positieve samenwerking tussen het Parlement en de Commissie tot stand te brengen. Het is mijn stellige overtuiging dat de kracht en geloofwaardigheid van de Commissie berusten op de steun van het Parlement en de actieve samenwerking tussen onze twee instellingen. Ik heb dan ook zorgvuldig de voorstellen van Voorzitter Borrell over de betrekkingen tussen beide instellingen bestudeerd.
Ik wacht met belangstelling uw resolutie af en ik ben bereid daar in alle openheid op in te gaan tijdens het debat morgen. Ik kan u nu al zeggen dat ik voorstander ben van transparantie in en samenwerking tussen onze instellingen.
Ik streef ernaar onmiddellijk na het aantreden van de nieuwe Commissie onderhandelingen met het Parlement te beginnen om de nodige wijzigingen aan te brengen in het kaderakkoord. Een vruchtbare samenwerking tussen het Parlement en de Commissie, de twee instellingen die traditiegetrouw het voortouw nemen bij het Europese project, is van groot belang voor Europa.
Dames en heren, we staan aan de vooravond van een gebeurtenis van historisch belang: de ondertekening, over enkele dagen, op 29 oktober, van het Grondwettelijk Verdrag. Dit is niet zomaar een herziening van de bestaande Verdragen; het is het sluitstuk van een lang proces dat het Parlement, de lidstaten, de Commissie, de nationale parlementen en het maatschappelijk middenveld bijeen heeft gebracht en waarvan het doel was te komen tot een meer democratische, meer transparante en meer doeltreffende Unie.
U vertegenwoordigt de volken van ons uitgebreide Europa, en u weet hoe hooggespannen de verwachtingen van de Europese burgers zijn. U kent ook de apathische en sceptische gevoelens die de Europese democratie bedreigen. U ziet net als ik het gevaar van populistische tendensen, aangewakkerd door al diegenen die erop uit zijn Europa te verzwakken en steeds weer proberen de geloofwaardigheid van onze instellingen te ondermijnen. We moeten ze geen nieuwe argumenten in handen geven.
Onze landen en de Unie maken thans een cruciale fase door. Ik heb de principes uiteengezet waardoor ik me heb laten leiden bij het samenstellen van mijn Commissie, en ik heb aangegeven dat ik voornemens ben de komende vijf jaar nauw met u samen te werken om de welvaart, de solidariteit en de veiligheid te bevorderen. We hebben geen tijd te verliezen: het moment is gekomen om tot actie over te gaan en ons gezamenlijk in te zetten voor het welzijn van de burgers.
Laten we onze krachten gebruiken om te werken aan groei, werkgelegenheid, harmonisatie en versterking van de strategie van Lissabon, met het oog op een dynamische kenniseconomie en meer cohesie in ons uitgebreide Europa.
Deze Commissie is uw vertrouwen waard en verdient uw steun, en ik vraag u dan ook uw vertrouwen in dit college uit te spreken. Daarbij doe ik niet alleen een beroep op uw verantwoordelijkheidsgevoel, maar ook, en vooral, op uw betrokkenheid bij het Europese project. Zo, op basis van wederzijds respect en wederzijds vertrouwen, kunnen we werken aan de opbouw van een krachtiger Europa.
De Voorzitter.
   - Het woord is nu aan de fractievertegenwoordigers en de andere ingeschreven sprekers. Ik moet u mededelen dat dit debat om 12.00 moet worden gesloten omdat dan Hare Majesteit, de Koningin der Nederlanden, een bezoek zal brengen aan ons Parlement. De Voorzitter zal daarom strikt toezien op de eerbiediging van de spreektijd. Ik waarschuw u nu al vast, zodat de sprekers hiermee rekening kunnen houden en de Voorzitter niet gedwongen wordt microfoons uit te schakelen. 
Poettering (PPE-DE ),
   - Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de verkozen voorzitter van de Commissie, beste collega’s, op 22 juli heeft het Europees Parlement de voorgedragen voorzitter van de Europese Commissie met een flinke meerderheid zijn vertrouwen geschonken. Vandaag bent u hier met het team dat u door de regeringen werd voorgesteld. Mijnheer de verkozen voorzitter van de Commissie, u hebt zich bereid verklaard zeer nauw met het Europees Parlement samen te werken. We juichen dit toe, maar wij zullen u ook in de toekomst aan uw woord houden. U bent vandaag verdere verplichtingen aangegaan, en ook dat juichen wij toe. Het verheugt ons dat u de voorzitter van een sterke Commissie wilt zijn, en u hebt veelvuldig gesproken over de bevoegdheid tot het opstellen van richtlijnen, die u als voorzitter zult krijgen. Ook dat is in ons belang, omdat wij een Commissie met een sterke voorzitter nodig hebben, zoals wij die in de geschiedenis van de Europese Unie al hebben gehad.
Onze fractie heeft een ontwerpresolutie ingediend. Helaas konden de fracties het niet eens worden over een gezamenlijke ontwerpresolutie, maar onze ontwerpresolutie zal de maatstaf zijn bij het toezicht op de Commissie. Wij verwachten van de nieuwe Commissie dat zij haar beleidsstrategische programma vaststelt in overleg met het Europees Parlement en dat de Commissie niet alleen vandaag - en het is indrukwekkend u allemaal hier te zien - maar gedurende het hele vijfjarige mandaat haar gezicht hier in het Parlement en in de commissies vaak laat zien. Verliest u uw verantwoordelijkheid jegens het Parlement niet uit het oog als u morgen het vertrouwen krijgt.
We verwachten dat de Commissie het subsidiariteitsbeginsel bijzonder serieus neemt. We willen een sterk Europa, maar we hebben ook te maken met de identiteit van onze landen, de identiteit van onze regio’s en, niet te vergeten, de identiteit van onze steden en dorpen.
Wat zijn onze waarden? Het fundament van onze vrije samenleving wordt gevormd door respect voor de waardigheid van iedere persoon, door tolerantie, pluralisme en rechtsstaat. Eenieder heeft recht op vrijheid van denken, geweten en godsdienst.
De kracht van onze Europese culturele identiteit is juist dat wij culturele verschillen accepteren en er mee om weten te gaan. Als we daarmee ophouden, zal Europa mislukken. Daarvan ben ik diep overtuigd. Dat houdt echter in dat niemand in de Europese Unie, niemand in Europa, niemand ter wereld mag worden gediscrimineerd, ook niet vanwege zijn of haar geloofsovertuiging.
Wij willen een Commissie bestaande uit mensen met verschillende persoonlijkheden, en dat is meer dan een Commissie bestaande uit mensen van alle landen van de Europese Unie, zoals het Verdrag voorschrijft. We willen mensen met verschillende culturele achtergronden, met verschillende godsdienstige en ook niet-godsdienstige levensovertuigingen. Als wij dit accepteren - en ik heb de indruk dat deze Commissie aan deze eisen voldoet - dan ligt er een goede Europese toekomst in het verschiet.
Iedereen moet dit voor ogen houden: als dit college morgen niet het vertrouwen krijgt, dan zullen niet slechts één, twee of drie Commissieleden worden vervangen, maar dan zitten alle leden van het team dat zich vandaag aan ons voorstelt op de schopstoel. Het gaat niet om één persoon, het gaat niet om twee of drie personen, het gaat om het gehele college, en daarvan dienen wij ons bewust te zijn.
Vrijdag zal de Europese Grondwet worden ondertekend. Wij weten allemaal hoe moeilijk het is om deze geaccepteerd te krijgen in de landen waar referenda worden gehouden. En staat u er alstublieft bij stil dat als wij morgen een resultaat bereiken - ik denk niet dat het zover komt, maar stel dat het gebeurt - waardoor in de Europese Unie de indruk ontstaat dat wij ons culturele pluralisme niet accepteren, het dan nog moeilijker wordt om de Grondwet door de vijfentwintig landen van de Europese Unie goedgekeurd te krijgen.
Van dit alles dienen wij ons bewust te zijn. Ik zeg u heel vrijmoedig, beste collega’s: voor mij is het een aangrijpend ogenblik om hier nu persoonlijkheden uit vijfentwintig landen voor ons te zien. Toen ik in 1979 in het Europees Parlement werd gekozen, kon ik er alleen van dromen dat we leden zouden verwelkomen uit Estland, Letland, Litouwen, Polen, de Republiek Tsjechië, Slowakije, Hongarije, Slovenië, Malta en Cyprus. Deze mensen zijn vandaag hier in ons midden. Het is onze verantwoordelijkheid deze Commissie morgen ons vertrouwen te schenken voor een goede toekomst van Europa.
Schulz (PSE ),
   - Mijnheer de Voorzitter, geachte collega’s, aan mijn rechterzijde ontvouwt zich een indrukwekkend tafereel. De Raad van de Europese Unie voelt zich vandaag door koningin Beatrix in voldoende mate vertegenwoordigd. Daar dienen wij nota van te nemen. Want inderdaad heeft collega Poettering gelijk: het is een belangrijke dag. Voor ons staat een Commissievoorzitter die voor het vertrouwen in zijn Commissie vecht. Het Parlement is aanwezig, net als de voltallige Commissie. Wie weet komt de Raad later nog opdagen. Mijnheer Barroso, u hebt opmerkingen gemaakt die we allemaal al kenden. U hebt daar vandaag enkele initiatieven aan toegevoegd, maar u hebt een essentieel element dat mijn fractie u al dagenlang duidelijk probeert te maken ook vandaag niet opgepakt. Wij verwachten namelijk dat u de consequenties trekt uit het zes weken durend proces dat in dit Parlement heeft plaatsgevonden. Zes weken lang hebben wij de voorgedragen leden van de nieuwe Commissie gehoord, en we zijn in vijf verschillende commissies tot conclusies gekomen - één omstreden conclusie in het geval van een commissaris die geen meerderheid had gekregen in een commissie, en vier andere conclusies waarin ernstige bezwaren zijn geuit, bezwaren die tot voorstellen en suggesties aan uw adres hebben geleid. Het antwoord dat wij ook vandaag weer krijgen, mijnheer Barroso, luidt echter: ik verander niets, het blijft bij deze portefeuillesamenstelling. Dat is een groot obstakel.
Dat is een obstakel. Ik kan alleen maar nogmaals een beroep op u doen: denkt u er nog eens over na! De indruk die ik krijg en die ik u vanochtend nog eens onder woorden wil brengen, is dat u het vertrouwensvotum in uw Commissie verwart met het vertrouwensvotum in een nationaal parlement. In het Europees Parlement worden geen oppositionele meerderheden gevormd. Het Europees Parlement is heterogeen, daarin heeft de heer Poettering gelijk. Het bestaat uit verschillende stromingen. Ook binnen onze fracties - dat weet u inmiddels ook uit eigen ervaring - is er sprake van zeer heterogene stromingen. Iemand die een brede meerderheid in dit Parlement wil krijgen, dient rekening te houden met deze verschillende stromingen en moet proberen zo breed mogelijk steun te verkrijgen. Uw benadering is sinds weken: ik heb een Commissie, ik heb de portefeuilles verdeeld en daar zal ik niets meer aan veranderen! Als dat zo blijft, halen ook cosmetische veranderingen in de vorm van aankondigingen van initiatieven niets uit. Als dat zo blijft, wordt het voor ons heel moeilijk om ons vertrouwen in uw Commissie uit te spreken.
Hier stelt zich wel degelijk ook een echte kwestie van vertrouwen. We zijn ons ervan bewust dat wij over de Commissie als geheel stemmen en niet over individuele commissarissen, hoe omstreden deze uiteindelijk ook mogen zijn. Gezien dit feit moeten wij ons afvragen of er sprake is van een fundamenteel vertrouwen. Hebben wij na afweging van alle feiten en al hetgeen wij hebben gezien en gehoord ten aanzien van de individuele kandidaten uiteindelijk een fundamenteel vertrouwen in deze Commissie als geheel, als collectief orgaan? Of hebben we dat fundamenteel vertrouwen niet? Om die vraag draait het. Daar wij er geen afzonderlijke punten uit kunnen pikken, maar op grond van dit fundamentele vertrouwen over het collectief orgaan moeten beslissen, zullen wij dit ook vanavond in onze fractie in overweging nemen. Is er sprake van dit fundamenteel vertrouwen, ja of nee?
Na uw redevoering van vanochtend moet ik bekennen dat mijn vertrouwen niet is toegenomen. Ik wil een punt aansnijden dat u noemde. U refereerde aan de Amerikaanse verkiezingen. Mijn fractie hoopt dat John Kerry president wordt. We hopen dat hij president wordt omdat hij zegt dat de oorlog in Irak een fout was. Wij willen in de Verenigde Staten een president aan het roer die zegt: ja, dat was een fout. Ook in Europa willen we iemand aan het roer die zegt: ja, dat was een fout.
Een laatste kanttekening: een democratische stemprocedure is een normaal democratisch proces. Indien dit Parlement zijn vertrouwen uitspreekt in uw Commissie, hebt u gewonnen. Dan dient die uitkomst te worden gerespecteerd! Maar indien u morgen het vertrouwen van dit Parlement niet krijgt, is dat geen institutionele crisis, maar iets heel normaals. Dat is een normaal recht dat een vrij gekozen parlement jegens de uitvoerende macht uitoefent.
Watson (ALDE ),
   . - Mijnheer de Voorzitter, de Alliantie van Liberalen en Democraten voor Europa heeft drie maanden geleden een klemmend beroep gedaan op de voorgedragen voorzitter van de Commissie om de voorrechten van dit Parlement te eerbiedigen. Mijn fractie en dit Huis hebben zijn kandidaat als commissaris voor justitie en binnenlandse zaken op rationele gronden en weloverwogen afgewezen.
Mijnheer Barroso, wij erkennen dat u moest roeien met de riemen die u had. Wij erkennen dat uw onafhankelijkheid niet onbeperkt is. Wij hebben over het geheel genomen onze steun gegeven aan de andere leden van uw Commissie. Ons oordeel is echter niet veranderd, en het zal gerespecteerd worden. Deze fractie heeft u als voorzitter van de Commissie gesteund. Wij hebben voor u gestemd en wij steunen u nog steeds, maar voor ons zijn de voorrechten van dit Parlement te belangrijk om toe te laten dat zij niet serieus genomen worden.
Ik juich het pakket maatregelen toe dat u vandaag aan dit Parlement hebt voorgelegd. Mijns inziens bent u hierheen gekomen met de oprechte bedoeling om toenadering te zoeken. Een aantal van de maatregelen die u voorstelt, getuigt van moed en ze zijn allemaal belangrijk. Ik ben ervan overtuigd dat u er persoonlijk veel aan gelegen is de grondrechten te bevorderen en dat die instelling een bezielende kracht zal zijn in de Commissie die u zult leiden. De liberalen en democraten zullen uw voorstellen zorgvuldig bestuderen. Het moet mij echter van het hart dat ze wel wat laat komen en maar weinig informatie bevatten over de toekomst van de heer Buttiglione, een toekomst die mogelijk nauw verbonden is met de toekomst van de voorgedragen Commissie.
Dit Parlement vraagt niet om sussende woorden of paternalisme.
Wij vragen dat de andere takken van onze Europese regering erkennen wat in onze Verdragen erkend wordt en wat in de Europese Grondwet erkend wordt, namelijk dat de macht in Europa deels bij dit Parlement en zijn verkozen leden berust. De goedkeuringsprocedure is geen wassen neus en dit Parlement dient niet als een marionet te worden behandeld.
De afgelopen week is vaak gezegd dat het de liberalen en democraten zullen zijn die over het lot van deze Commissie zullen beslissen. Het waren echter niet de liberalen en democraten die de door de parlementaire commissies afgewezen commissarissen hebben voorgedragen. Het waren niet de liberalen en democraten die niet bereid of niet in staat waren het compromis te vinden dat een einde had kunnen maken aan de controverse rond de heer Buttiglione. Wat er morgen ook gebeurt, het lot van deze Commissie hangt af van meerdere factoren.
Bovendien weet ik niet of ik de enige in dit Parlement ben die het gevoel heeft dat hier een onzichtbare, maar nadrukkelijk aanwezige geest rondwaart, namelijk de geest van Justus Lipsius. Die geest is aanwezig onder de regeringsleiders die u een zwakkere Commissie hebben gegeven dan u verdient, en vervolgens weigerden u te hulp te komen toen ons Parlement de handschoen opnam.
Hoeveel Europese regeringen zouden hebben gedaan wat de heer Berlusconi waarschijnlijk gedaan heeft, en u gezegd hebben dat u hun kandidaat maar moest accepteren, en daarmee basta, zelfs als dat tot gevolg had dat in uw Commissie een commissaris zou zitten die in de meeste landen van de Europese Unie waarschijnlijk niet voor een regeringsfunctie in aanmerking zou komen vanwege zijn politieke lemen voeten?
Mijn fractie huldigt de opvatting dat Europa recht heeft op de fine fleur van de lidstaten. Hoeveel regeringen hebben zich bereid getoond te erkennen dat ons Parlement het democratische en wettelijke recht heeft de voorgestelde mannen en vrouwen te beoordelen? De stilte die u hoort, is het zwijgen van de Europese regeringen die u en uw nieuwe Commissie in de kou laten staan.
Wij staan op de bres voor de communautaire methode, en een sterk Parlement betekent uiteindelijk ook een sterke Commissie. Want als de Raad de spot kan drijven met het voorrecht van dit Parlement, dan hoeft u er geen moment aan te twijfelen dat hij ook geen hoge dunk heeft van de onafhankelijkheid van de Commissie.
De Raad geeft de voorkeur aan een zwak Parlement. Te veel leden van de Raad komt het goed uit als de Commissie zwak is. Mijn fractie wil dat dit Parlement sterk is, want zonder een sterk Parlement kunnen we ons geen sterke Europese Unie voorstellen. Wij willen ook dat uw Commissie sterk is, omdat de Europese Unie een onafhankelijk uitvoerend orgaan van het hoogste kaliber nodig heeft. Wij hebben om een nieuw kaderakkoord met uw Commissie gevraagd. Stelt u deze op en ondertekent u haar, zodat we niet nogmaals in deze impasse terechtkomen.
Dit Huis staat voor een moeilijke keuze. Als de liberalen en democraten tegen de voorgestelde Commissie stemmen, zullen we dat niet lichtvaardig doen. Wij kunnen en zullen het prestige van dit Parlement, het aanzien van de Commissie burgerlijke vrijheden, of de status van de functie van Europees commissaris voor justitie en binnenlandse zaken, echter niet bagatelliseren ter wille van de lieve vrede. Je zou kunnen zeggen - als ik de woorden van de heer Buttiglione zelf mag gebruiken - dat wij niet tegen ons geweten in onze principes zullen opgeven omdat dat politiek goed uitkomt.
De Voorzitter.
   - Gelet op de herhaaldelijke opmerkingen over de Raad deel ik het Parlement mede dat het Voorzitterschap een brief heeft doen toekomen aan de fungerend voorzitter van de Raad, waarin hij en de overige leden werden verzocht deze vergadering bij te wonen. 
Cohn-Bendit (Verts/ALE ),
   - Mijnheer de Voorzitter, geachte collega’s, mijnheer Barroso, ik spreek in het Frans, zodat u mijn woorden zonder vertaling kunt volgen en goed zult begrijpen wat onze fractie u te vertellen heeft.
Mijnheer Barroso, u bent een wat vreemde dirigent. Bij de audities van sommige van uw orkestleden hebben we een pianist bij de hobo’s gehoord, en violisten die het slagwerk bedienden, en na die audities hebben wij aangegeven dat het volgens ons niet helemaal zuiver klonk allemaal. U hebt toen gezegd: “Maakt u zich geen zorgen. Als u vindt dat er bij een commissaris sprake is van een belangenconflict, maak ik er gewoon een deeltijdcommissaris van en neem ik, voorzitter Barroso, de zaak zelf in handen. Als u vindt dat een commissaris de landbouwdossiers niet goed kent, los ik dat eenvoudig op door haar een inhaalcursus te laten volgen en haar daarna schriftelijk examen te laten doen. Een milieucommissaris met gebrekkige kennis op zijn terrein is ook geen probleem; dat los ik ook wel op. Voor een energiecommissaris die weinig kaas heeft gegeten van de technische aspecten van zijn vakgebied zijn er altijd nog inhaalcursussen in de avonduren. En maakt u zich ook over een belastingcommissaris met te weinig vakkennis geen zorgen, want ook daar zorg ik persoonlijk voor”.
Mijnheer Barroso, dat is uw eerste vergissing. 

 We zijn niet op zoek naar een Europese superster. We willen een Commissie die haar werk kan doen. Het spijt me het te moeten zeggen, maar de Commissie zoals u die voordraagt, zal haar werk niet kunnen doen. 

 Mijnheer Barroso, als we supersterren willen, kijken we wel naar de televisie. Hier zoeken we iets anders. Uw eerste vergissing dus.
Dan uw tweede vergissing, mijnheer Barroso: u hebt een rondgang langs alle hoofdsteden gemaakt. U hebt bepaalde regeringsleiders gevraagd eens wat afgevaardigden te bellen. Mag ik u vragen, mijnheer Barroso: hebben de heer Schröder, de heer Blair en wie al niet de hoorzittingen bijgewoond? Waren ze erbij? Nee, ze waren er niet bij.
En daarom zeg ik u, mijnheer Barroso, dat u de institutionele gang van zaken moet respecteren. De Raad heeft u voorgedragen. U bent met ruime meerderheid gekozen. Mijn fractie heeft niet voor u gestemd, maar wij erkennen uw benoeming. Vervolgens zijn die hoorzittingen gehouden. U moet ophouden medewerkers van de kabinetten van regeringsleiders te vragen ons lastig te vallen. Trouwens, hoe vaker ze bellen, hoe minder stemmen u zult krijgen. Probeert u dus iets voorzichtiger te zijn! Luistert u nog eens goed naar onze Engelse vrienden, die zo langzamerhand schoon genoeg hebben van die telefoontjes vanuit Downing Street.
En dan maakt u nog een derde vergissing, mijnheer Barroso, en daarmee kom ik terug op hetgeen de heer Poettering gezegd heeft over culturele diversiteit. De heer Poettering heeft gezegd dat er voor gelijkvormigheid in dit Huis geen plaats is. Inderdaad, mijnheer Poettering, niemand hier neemt wie dan ook zijn religieuze overtuigingen, filosofische ideeën of ideologische standpunten kwalijk. Maar ik zeg u dit: iedere vorm van religieus of ideologisch fundamentalisme is gif voor de democratie. Iemand die strijdt tegen het recht op echtscheiding, heeft het volste recht tegen echtscheiding te zijn en daarvoor politiek actie te voeren. Iemand die strijdt tegen het recht van vrouwen op abortus, heeft het volste recht tegen abortus te zijn en daar een politieke zaak van te maken. Iemand die zich inspant om het verbod op discriminatie op grond van seksuele geaardheid uit het Handvest van de grondrechten en het Grondwettelijk Verdrag te schrappen, zoals de heer Buttiglione gedaan heeft door amendement 444 van de Conventie te ondertekenen, heeft daartoe politiek gezien het volste recht. Maar wij van onze kant hebben het recht te zeggen dat die persoon volstrekt ongeschikt is om het beginsel van non-discriminatie in de Europese Unie te verdedigen. Dat is een politiek besluit, geen ideologische kwestie.
En daarom zeg ik het nog maar eens: u kunt hier niet verkondigen dat de burgers de democratie zullen afwijzen, terwijl ze juist functioneert; u kunt niet zeggen dat een negatieve uitslag bij de stemming hier betekent dat de burgers het nieuwe Verdrag zullen verwerpen. Het is juist omgekeerd: als dit Parlement de democratie in ere houdt, zullen de burgers deze democratie steunen en voor het Grondwettelijk Verdrag stemmen. Wij staan op de bres voor de democratie en wij hebben genoeg van het eigenmachtig optreden van de dirigenten.
Wurtz (GUE/NGL ),
   - Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de verkozen voorzitter van de Commissie, is het redelijk een Commissie af te wijzen omdat twee of drie commissarissen niet geheel lijken te voldoen? Zo stelt de aanstaande voorzitter van de Commissie de zaken hier voor, en in de ogen van onze fractie geeft hij daarmee een volstrekt verkeerd beeld van de crisis die de Europese Unie doormaakt.
De golf van kritiek die recentelijk over het team-Barroso is uitgestort komt allesbehalve als een donderslag bij heldere hemel. In juli al heeft een niet te verwaarlozen deel van deze vergadering de nodige voorbehouden geuit ten aanzien van de al te liberale ideeën die de heer Barroso belichaamt. Niemand kan verrast zijn dat al die twijfels alleen maar versterkt zijn door het college van commissarissen dat ons nu wordt gepresenteerd. Voor de uiterst gevoelige post van commissaris voor mededinging wordt, om de woorden van een waarnemer te gebruiken, een fanatiek voorvechtster van de markteconomie voorgesteld, een vrouw die achter de schermen menig bedrijf van dienst is geweest en publieke verantwoordelijkheden en particuliere belangen op dubieuze wijze met elkaar heeft vermengd, zodat ze in het parlement van haar eigen land bij alle partijen hevig onder vuur is komen te liggen. De kandidaat voor internationale handel is een groot aanhanger van vrijemarktwerking die er geen been in ziet concurrentie meteen maar aan te prijzen als dé oplossing voor een betere openbare dienstverlening. De portefeuille interne markt gaat naar een verstokte liberaal, die van milieu naar een conservatief politicus die zich aan milieubescherming in het geheel niets gelegen lijkt te laten liggen, voor de post landbouw wordt een vrouw voorgesteld die een warm pleitbezorgster van de landbouwindustrie is, en zo kan ik nog wel even doorgaan. De verkozen voorzitter heeft de vele twijfelaars hiermee in ieder geval één zekerheid gegeven: het idee van Europa dat hij voorstaat stemt absoluut niet overeen met hun eigen ideeën.
Zijn de keuzen van de heer Barroso op economisch, sociaal en milieugebied op zichzelf dus al uiterst controversieel, nu is daar ook nog die geruchtmakende affaire rond de heer Buttiglione bijgekomen. De heer Barroso had ons verzekerd dat hij veel waarde hechtte aan een goede communicatie. Hij wordt op zijn wenken bediend. Dankzij één commissaris, één lid slechts van het voorgedragen team, heeft zijn hele Commissie bekendheid verworven, maar tegen een wel erg hoge prijs. Hoeveel kwaliteiten sommige kandidaten ook mogen hebben, het imago van zijn team is blijvend aangetast door ongepaste uitspraken die echt niet meer van deze tijd zijn en die eigenlijk niet onbestraft hadden mogen blijven. Wanneer een kandidaat-lidstaat dergelijke fundamentalistische standpunten over de positie van de vrouw en zulke discriminerende opvattingen over homoseksualiteit zou uitdragen, zou dat land gewoon afgewezen worden. Het lijkt me niet meer dan normaal dat dat ook bij een Europees commissaris gebeurt.
Overigens heeft de heer Buttiglione nog meer uitspraken gedaan waar we eens goed naar zouden moeten kijken, hoewel, of liever juist omdat er in de Raad en de Commissie heel wat politici zitten die deze gevaarlijke opvattingen onderschrijven. Zo is er het idee kampen voor migranten en asielzoekers op te richten in Noord-Afrika, en de heer Buttiglione heeft het nodig geacht daarover op te merken dat het echt niet gaat om, ik citeer, "concentratiekampen, maar om humanitaire opvangcentra". Hartelijk dank voor de toelichting. Ik noem ook de strijd tegen het terrorisme en de opvatting als zou het daarbij om een oorlog gaan, een beeld dat de heer Buttiglione graag uitdraagt: onze samenleving is bang, we zijn in oorlog, maar we zullen de strijd winnen, zo luidt de boodschap die de voorgedragen commissaris erin probeert te hameren. Dat deuntje kennen we maar al te goed van de huidige bewoner van het Witte Huis.
Dit alles moeten we voor ogen houden wanneer we morgen een besluit nemen. Ik heb hier de afgelopen 25 jaar al de nodige colleges van commissarissen zien komen en gaan, maar nog nooit heb ik meegemaakt dat een Commissie al voor haar aantreden zo weinig krediet had. We hebben het gedwongen vertrek van de Commissie-Santer gehad en de roerige periode van het college daarna; we hebben steeds meer en steeds heftigere botsingen gezien tussen regeringen en Commissie, tussen regeringen onderling en tussen Commissie en Parlement; er zijn tal van verontrustende tekenen die erop duiden dat het grote publiek "euromoe" is, zoals ze in de nieuwe lidstaten zeggen, getuige ook de ongekend lage opkomst bij de verkiezingen; en de ratificatie van de ontwerp-Grondwet is bij lange na niet zeker. Ik ben er dan ook van overtuigd dat het Barroso-syndroom, dat morgen uitloopt op ofwel een historische nederlaag ofwel een Pyrrhusoverwinning, het zoveelste krachtige bewijs is dat dit Europa zonder visie, zonder plan waarin de burgers zich kunnen herkennen, een ernstige crisis doormaakt.
Laten we alsjeblieft nog eens heel goed nadenken over de vraag waar we heen willen, om een nieuwe inhoud te geven aan wat een groots en prachtig avontuur van onze tijd zou kunnen en moeten zijn. Vanuit die gedachte hebben de zeventien leden van mijn fractie unaniem besloten morgen tegen de investituur van de Commissie-Barroso te stemmen.
Farage (IND/DEM ),
    Mijnheer de Voorzitter, deze rel over de heer Buttiglione geeft in een notendop het grootste probleem van de Europese Unie weer. Er zijn vele verschillende culturen, verschillende talen, verschillende godsdiensten en verschillende leefwijzen op ons continent. Deze poging om al die verschillen met politieke middelen tot eenheid te dwingen zal naar mijn mening nooit slagen.
In de Britse Independence Party nemen we geen enkel standpunt in ten aanzien van de opmerkingen van de heer Buttiglione. Wij hebben andere redenen om ons tegen deze Commissie te verzetten. Wij verzetten ons ertegen omdat de Commissie een ondemocratische instelling . Ook als dit Huis de Commissie morgen de deur wijst, dan nog is wat we krijgen slechts een nieuwe reeks politieke aanstellingen en de Commissie zal nog steeds doen denken aan een rusthuis voor mislukte nationale politici.
De Commissie maakt wetgeving, ze produceert wetgeving, in meer dan 3 000 comités waarvan niemand ooit weet wie erin zitten, en waarvan de samenstelling niet is bekendgemaakt. De Commissie is de regering van de Europese Unie en zij heeft het exclusieve recht wetgeving te initiëren, iets waarin het Grondwettelijk Verdrag geen enkele verandering brengt. De Commissie is de motor van de integratie. De Commissie is de hoedster van de Verdragen die sowieso al onaanvaardbaar zijn. De Commissie is de vijand van de natiestaat. Dat is waar het hier om gaat.
Wij zullen morgen “nee” stemmen. De ironie van het geval wil dat de Britse Independence Party voor het allereerst in dit Parlement tot de meerderheid zal behoren.
Crowley (UEN ),
   Mijnheer de Voorzitter, het commentaar van de heer Farage doet mij beseffen dat dit de allereerste keer is dat de Britse Independence Party hetzelfde zal stemmen als de communisten!
De afgelopen zes weken hebben wij hier in het Parlement een serie hoorzittingen gehad waarin wij de kandidaat-commissarissen aan de tand voelden. Het resultaat was, zoals alle voorgaande sprekers hebben gezegd, dat bepaalde commissies vraagtekens hebben geplaatst bij de geschiktheid, of ongeschiktheid, van enkele personen. Eerlijk is eerlijk, de heer Barroso heeft zich dat ter harte genomen: hij heeft wijzigingen aangebracht en heeft zijn best gedaan om aan een aantal van deze bezwaren tegemoet te komen. De heer Barroso is echter - terecht - niet volledig overstag gegaan in zijn reactie op het offensief dat met name de afgelopen week is ingezet. Alle instellingen van de Europese Unie moeten elkaar respecteren, en we moeten inzien dat de macht niet uitsluitend bij één instelling berust, maar dat we onderling afhankelijk zijn.
Afgaande op sommige interventies van vanmorgen en onze discussies in de afgelopen week zou je kunnen denken dat je volgens sommigen niet in aanmerking komt om commissaris van de Europese Unie te worden als je ervaring hebt in het bedrijfsleven of in de politiek, als je er sterke overtuigingen op nahoudt, als je een overtuigd aanhanger bent van een bepaalde ideologie, of als je ergens een uitgesproken mening over hebt. Maar waar Europa op dit moment naar op zoek is - om te garanderen dat alle instellingen een goede afspiegeling vormen van het rijke mozaïek dat het huidige, herenigde Europa is - zijn juist mensen die een mening hebben, mensen met een visie, mensen die de landen die hen hebben voorgedragen het best kunnen vertegenwoordigen.
Nogmaals, wat in dit hele debat vergeten lijkt te worden, is dat dit Parlement de heer Barroso in juli zijn goedkeuring en vertrouwen heeft geschonken. Daarbij stond het niet alleen: voorzitter Barroso werd al gesteund door de regeringen van de vijfentwintig lidstaten die hem als Commissievoorzitter hadden voorgedragen. Elk van de nationale regeringen had de kandidaat voorgedragen die het meest geschikt werd geacht voor de functie van Europees commissaris.
Het is onze taak om binnen de democratische structuur van de instellingen van de Europese Unie onze rol te spelen, maar het is eveneens onze verantwoordelijkheid ervoor te waken dat die rol verwordt tot het voeren van nationale politieke discussies en het uiten van valse beschuldigingen over iemands ideologie of over “wie wat zei tegen wie”. Laten wij de stemmen van een nieuwe wereld worden. Laten wij de vrede, de verdraagzaamheid en de aanvaarding voorstaan, waarvan de Europese Unie een waarachtig symbool zou moeten zijn. Laten we doorgronden wat het Europa van de verscheidenheid in deze herenigde vorm inhoudt en het ten volle tot leven wekken. Laten we ere geven wie ere toekomt: de heer Barroso heeft maatregelen getroffen, hij heeft nieuwe initiatieven en nieuw beleid voorgesteld. Laten we ervoor zorgen dat we dezelfde verdraagzaamheid aan de dag kunnen leggen die wij van anderen verwachten.
Romagnoli (NI ).
   - Mijnheer de Voorzitter, geachte collega’s, zoals ik al in mijn eerste toespraak hier heb gezegd, hoeft Barroso niet op mijn steun te rekenen. Barroso vertegenwoordigt namelijk anti-Europese krachten en anti-Europese belangen. Hij is de enige vertegenwoordiger van een tegenstrijdigheid, vol belangenconflicten, en van een Commissie die volgens mij hartgrondig anti-Europees is. Laat ons niet vergeten dat de heer Barroso zich onder meer vierkant heeft geschaard achter de Amerikaanse interventie in Irak. Ik acht hem dus medeverantwoordelijk voor het standpunt dat een paar Europese landen hebben ingenomen, namelijk de landen die zich aan de zijde van de Verenigde Staten hebben geschaard, wat ons hele continent ernstige schade heeft toegebracht. Als wij ons Europa en de belangen die wij als Europeanen met elkaar delen, willen beschermen, moet deze Commissie en haar voorzitter heel andere standpunten innemen.
Kortom, ik vraag de collega’s om niet voor de Commissie-Barroso te stemmen.
Pinheiro, João de Deus (PPE-DE ).
   - Voorzitter Barroso, u heeft in de voorgaande betogen voorbehouden gehoord met betrekking tot bepaalde hoorzittingen. Die voorbehouden hadden van doen met de capaciteiten van de kandidaten en met subjectieve overwegingen, maar in bepaalde gevallen waren zij ook het gevolg van een duidelijke verdraaiing van wat er in sommige hoorzittingen is gezegd. U heeft daarop een politiek antwoord willen geven, een antwoord dat een garantie vormt voor zowel het feit dat de Commissie één voorzitter heeft, in de vorm van een specifieke politieke figuur, als het collegiaal karakter van de Commissie. U heeft die politieke realiteit van de Commissie willen gebruiken om in ieder geval een antwoord te kunnen geven op een aantal steekhoudende punten van kritiek die hier in het halfrond zijn gemaakt. U heeft daar goed aan gedaan, omdat u geweigerd heeft de zonde te begaan de Commissie al direct in het begin te verzwakken, terwijl Europa juist een sterke Commissie met een krachtig leiderschap nodig heeft.
Het is duidelijk dat dit niet het moment is voor een onechte crisis. Wij dienen nu de uitbreiding te consolideren en oplossingen te vinden voor de strategie van Lissabon, Turkije, de financiële vooruitzichten en vele andere problemen waarvoor wij allesbehalve een onechte crisis nodig hebben. U heeft er terecht alles aan gedaan om die crisis te vermijden. Als u ook in de toekomst zo vastberaden blijft en het Parlement respect blijft tonen, zult u op onze steun kunnen blijven rekenen.
Swoboda (PSE ).
   - Dank u, mijnheer de Voorzitter. Voorzitter Barroso, u hebt zelf gezegd, en het is vandaag al eerder geopperd, dat u voorzitter van een sterke Commissie wilt worden. Inderdaad is met name ook tijdens de hoorzittingen gebleken dat enkele commissarissen erg sterk zijn, en zij zitten vandaag bijvoorbeeld vlak bij u. Er zijn veel commissarissen die, zoals u opmerkte, het in zich hebben om heel goede commissarissen te worden zodra zij zich de technische kennis hebben eigengemaakt. Veel van hen staan ons maatschappelijk en politiek niet erg na, maar toch hebben wij hen goedgekeurd omdat wij ervan overtuigd zijn dat zij goed in de Commissie passen.
Er zijn echter enkele gevallen - en die moest u vandaag verdedigen, iets wat geen ideale start is voor een Commissie - die de komende jaren de Commissie voor problemen zullen stellen. Met name één voorgedragen commissaris achten wij ongeschikt voor de voor hem bestemde portefeuille. Het is weliswaar, zoals al vaker is opgemerkt, het recht van de heer Buttiglione om deze meningen te hebben, meningen die wij niet delen, maar als hij deze meningen heeft en daar ook steeds opnieuw naar handelt, dan is hij niet geschikt voor de portefeuille die u hem heeft toebedeeld. Dat moet in alle duidelijkheid gezegd worden!
Mijnheer Barroso, het probleem is niet alleen meer de heer Buttiglione. U heeft zelf door uw handelen, of het gebrek daaraan, van de kwestie-Buttiglione een kwestie-Barroso gemaakt. Dat stemt verdrietig en dat zal bij onze beslissing vanavond zonder meer een grote rol spelen.
Mijnheer Barroso, u bent nu met een aantal voorstellen gekomen, maar wederom neemt u het Parlement niet serieus, want veel van waarmee u hier komt aanzetten zit al in de pijplijn. U doet alsof u nu hebt gereageerd. U reageert echter niet, maar komt aan met bestaande oplossingen. U verkoopt oude wijn in nieuwe flessen. Dat is voor ons niet aanvaardbaar. We zullen het heel goed bekijken, maar ik geloof niet dat u hiermee een weg naar het Parlement heeft bewandeld die voor ons aanvaardbaar is. Deze strookt namelijk niet met de werkelijkheid.
Met uw voorstel, mijnheer Barroso, om binnen de Commissie een soort onder-Commissie in het leven te roepen, steekt de heer Buttiglione nu al de draak. Hij steekt daar de draak mee en maakt een mogelijke toekomstige commissaris, de heer Špidla, belachelijk. Mag er wel zo met uw voorstellen voor uw eigen Commissie worden omgaan? U hebt hierover niets gezegd. Ik zou willen dat u dat wel deed. Wat vindt u ervan als een lid van uw Commissie een ander lid van de Commissie belachelijk maakt, en daarbij nog met onjuiste beweringen, en de draak steekt met uw voorstellen? Juist daarom kunnen wij niet veel beginnen met hetgeen u vandaag heeft voorgesteld, voorzitter Barroso.
Ik moet u helaas zeggen dat ik het graag anders had gezien. U hebt ons niet overtuigd. U hebt niet eens een serieuze poging gedaan om ons te overtuigen.
Koch-Mehrin (ALDE ).
   - Mijnheer Barroso, in juli heb ik voor u gestemd. Ik denk namelijk dat u een goede voorzitter van de Commissie kunt zijn. Ik heb ook voor u gestemd omdat u ons drie toezeggingen had gedaan, namelijk dat er meer vrouwen in deze Commissie zouden komen - die belofte bent u nagekomen -, dat er geen supercommissarissen zouden komen - ook die belofte bent u nagekomen - en dat u commissarissen hun verantwoordelijkheid, hun portefeuille zou ontnemen of geheel zou ontslaan als zij niet het vertrouwen van het Parlement hebben. Deze toezeggingen vormen ook morgen weer het uitgangspunt van onze stemming.
Daarom, mijnheer Barroso, verzoek ik u dit punt zeer serieus te nemen. Het doet mij namelijk deugd dat u een zeer duidelijke, economisch liberale koers wilt varen. Het doet mij eveneens deugd dat u de mensenrechten tot uw persoonlijke prioriteit maakt, maar het Parlement is de volksvertegenwoordiging; het vertegenwoordigt de Europese burgers. Neemt u de stemming serieus, geeft u commissarissen die niet het vertrouwen van het Parlement hebben hun congé! Dat is een goede stap voor Europa en een goede stap voor de democratie.
Hudghton (Verts/ALE ).
   Mijnheer de Voorzitter, de heer Barroso noemde de procedure van hoorzittingen in onze commissie een voorbeeld van actieve democratie, maar als die procedure niet gepaard gaat met de bevoegdheid om personen goed of af te keuren, zijn onze hoorzittingen veeleer een farce. Na de hoorzittingen heb ik woordvoerders van sommige fracties hun diepe teleurstelling horen uiten over het optreden van bepaalde kandidaten, maar vervolgens heb ik ze ook horen verklaren dat zij de betreffende persoon toch zouden steunen omdat hij of zij tot hun politieke familie behoorde.
De heer Barroso erkende een aantal specifieke zwakke punten - belangenconflicten - en beweerde dat hij geprobeerd had daar een oplossing voor te vinden. Volgens mij zijn belangenconflicten evenzeer een kwestie van perceptie als van realiteit. Het is toch zeker niet te veel gevraagd om van alle kandidaten te verwachten dat zij voldoende huiswerk gemaakt hebben om te kunnen laten zien dat ze hun takenpakket onder de knie hebben.
Er is gesproken over de verwachtingen van de burger en over ons verantwoordelijkheidsgevoel. Mijn verantwoordelijkheidsgevoel vraagt dat ik morgen tegen de Commissie stem.
Musacchio (GUE/NGL ).
   - Mijnheer de Voorzitter, geachte collega’s, sedert u voor het eerst bent opgetreden in dit Parlement, zijn onze redenen om tegen u te stemmen alleen maar toegenomen. Wij hebben die redenen al eerder uiteengezet. Het gaat voornamelijk om uw steun aan de oorlog en om het liberale beleid waarvan u een vertegenwoordiger van de eerste orde bent.
Vandaag kunnen wij daar nog een derde reden aan toevoegen, namelijk het democratisch gehalte. U kunt namelijk niet eerst beweren dat u bereid bent tot samenwerking met het Parlement, om dan meteen al de stemming van dit Parlement weg te wuiven. U kunt niet eerst beweren dat de burgers een democratische crisis doormaken om dan zelf zo’n voorbeeld te geven. Onze stem tegen u en tegen uw Commissie komt erop neer dat wij voor vrede zijn, voor een sociaal Europa, voor democratie, in de hoop dat er een nieuw seizoen voor ons Parlement aanbreekt. Als u en uw Commissie weggestemd worden, betekent dat een triomf voor het Parlement en de democratie. Op die manier krijgen de burgers ook wat meer vertrouwen.
Giertych (IND/DEM ).
   - Mijnheer de Voorzitter, het Parlement heeft een paar ware woorden kunnen beluisteren. De kandidaat-commissaris, professor Buttiglione, heeft ons allemaal herinnerd aan de betekenis van het huwelijk en het gezin en aan de maatschappelijke functie van deze in de loop der eeuwen en met de ervaring van generaties geheiligde instituten. Zijn woorden vinden onze volledige instemming. Zijn critici nemen een houding aan van morele superioriteit. Dit is volkomen onterecht. Het morele gelijk berust bij professor Buttiglione. Helaas kunnen wij hem bij de stemming niet steunen. Wij moeten stemmen over de Commissie als geheel en die telt 25 leden. Onze steun voor één commissaris mag onze afwijzing van de overige 24 niet verhullen. De Commissie wordt op uitzonderlijk ondemocratische wijze benoemd. In de regel dragen de regeringen personen voor die geen schijn van kans maken op steun van de kiezers in hun eigen land en door de publieke opinie worden afgewezen op grond van wat zij totnogtoe hebben gepresteerd. Het lijdt geen twijfel dat de Poolse kandidaat, mevrouw Danuta Hübner, op deze manier is verkozen. Wij beoordelen haar negatief. Met de kandidaten uit de overige postcommunistische landen is het ongetwijfeld niet beter gesteld. Wij kennen de houding van de vorige Commissie tegenover Polen en de onrechtvaardige voorwaarden waaronder wij zijn toegetreden. De Duitse Democratische Republiek is onder volkomen andere voorwaarden toegetreden. Wij hebben derhalve alle reden tot kritiek op de Europese Commissie als instelling en kunnen haar niet steunen. Onze verontschuldigingen voor professor Buttiglione: onze stem tegen deze Commissie is geen stem tegen u. 
Kamiński (UEN ).
    -  Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, extreem links heeft in dit Parlement een debat op gang gebracht waar Europa niet op zit te wachten. Europa en de Commissie-Barroso moeten aan het werk gaan om een oplossing te vinden voor de problemen van miljoenen burgers in ons continent, in de nieuwe en in de oude lidstaten. Het ideologische debat dat extreem links in dit Parlement zonder enige schaamte is begonnen, vormt een uiterst gevaarlijk precedent. Als de Commissie-Barroso wordt afgewezen, betekent dit dat katholieken hun geloof in Europa niet mogen belijden. Dit kunnen wij niet aanvaarden. 
Kamiński (UEN )
   - . Mijnheer de Voorzitter, u verdient onze steun en u zult die ook krijgen.

Czarnecki, Ryszard (NI ).
   - Mijnheer de Voorzitter, in juli heeft het Parlement de kandidatuur gesteund van de heer Barroso voor het ambt van voorzitter van de Commissie. Drie maanden later verschijnt dezelfde heer Barroso voor hetzelfde Parlement. Er is niets veranderd. Voorzitter Barroso kiest niet zelf de kandidaat-commissarissen. Dat is de rol van de lidstaten. Als de lidstaten controversiële kandidaten voordragen, dan moeten niet de regeringen, maar moet de heer Barroso de bittere pil slikken. Laten wij vaststellen dat de overgrote meerderheid geen bezwaren heeft tegen de heer Barroso. De heer Barroso heeft ons, Parlementsleden, bovendien vandaag beloofd de samenstelling van de Commissie in de loop van zijn mandaat te zullen wijzigen wanneer de situatie dat vereist. Om het met een metafoor te zeggen: laten wij de vertrouwenscheque voor de heer Barroso hernieuwen maar wel goed in de gaten houden wat hij met deze cheque doet. Mijnheer Barroso, ik wens u veel succes. 
Mayor Oreja (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, mijnheer Barroso, het gaat hier niet zomaar om een willekeurig moment in de geschiedenis van de Europese instellingen. De huidige fase moet uitmonden in de goedkeuring van een Europese Grondwet en in het ontstaan van een constitutioneel Europa.
Een grondwet is meer dan een gewoon verdrag en het traject dat aan de goedkeuring van een grondwet voorafgaat is geen gewoon traject. Wij moeten ons dan ook afvragen welke houding wij als politici in deze fundamentele etappe moeten aannemen. In die zin is het van essentieel belang dat wij onze ideologische verschillen en partijbelangen even opzijzetten. Wat zullen wij straks aan de Europese burgers vragen wanneer wij hen verzoeken de Europese Grondwet te steunen? Dat zij bij de stemming hun ideologische opvattingen even terzijde schuiven, want de Grondwet is er voor iedereen.
Wij zullen hen vragen allen samen voor de Grondwet te stemmen, of zij nu christen-democraat, socialist, liberaal of conservatief zijn. Hoe kunnen wij echter van de burgers een dergelijke inspanning en een dergelijke houding verlangen als wij zelf onze ideologische verschillen benadrukken en op dit cruciale moment meer dan ooit totaal uiteenlopende partijstrategieën hanteren?
Het Parlement moet in deze voorbereidende fase het voorbeeld geven. Het is immers de enige instelling die door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen door alle burgers gekozen is. Er kan in onze samenlevingen slechts een gunstig maatschappelijk klimaat ontstaan als er eerst een politiek klimaat wordt gecreëerd dat gegrondvest is op samenhang en eenheid. Het is onze plicht om daarvoor te zorgen. De goedkeuring van de Europese Grondwet staat of valt met de totstandkoming van een dergelijk politiek klimaat. Gelet daarop verlenen wij onze onvoorwaardelijke steun aan de heer Barroso.
Sommigen onder ons zijn van oordeel dat een nederlaag van de heer Barroso een overwinning van het Europees Parlement betekent. Staat u mij toe te onderstrepen dat zij zich vergissen: dat zou slechts een overwinning zijn voor degenen die niet in de Europese Unie geloven.
Wiersma (PSE ).
   - Mevrouw de Voorzitter, voor het eerst in de geschiedenis van de Europese Unie heeft de benoeming van de nieuwe Commissie zeer grote aandacht in alle Europese media opgeroepen. Voor een deel is dit te danken aan de heel eigen wijze waarop de heer Buttiglione zich heeft uitgelaten over de interpretatie van fundamentele burgerrechten in Europa en de kwetsende opmerkingen die hij over grote groepen mensen heeft gemaakt. Niet alleen voor mijn fractie zijn deze opmerkingen onverteerbaar en volstrekt niet passend voor een toekomstige commissaris wiens taak het juist moet zijn de grondrechten van iedere Europese burger te verdedigen. De wijze waarop aankomend voorzitter, de heer Barroso, de heer Buttiglione tot op vandaag verdedigd heeft, geeft de indruk dat hij zich weinig gelegen laat liggen aan de opvattingen die leven in grote delen van dit Parlement. Zoals u vanochtend zei, van portefeuilleverandering kan geen sprake zijn.
De problemen rond de heer Buttiglione konden zo scherp naar voren komen door de open en directe wijze waarop het Europees Parlement de nieuwe commissarissen heeft gehoord. Vanuit de dringende behoefte aan helderheid en volstrekt onbevooroordeeld hebben de leden van dit Parlement de nieuwe commissarissen getoetst op hun visie op de toekomst en het functioneren van de Europese Unie. Zeker voor mijn fractie geldt dat het werk dat in de afgelopen vier weken op een uiterst serieuze wijze is verricht, de basis vormt voor het uiteindelijke oordeel dat wij morgen over deze Commissie zullen vellen. Daarbij gaat het niet alleen om de provocerende uitspraken van de heer Buttiglione. Ook bij een aantal andere kandidaat-commissarissen is gebleken dat hun kennis en inzet voor de veeleisende functie die zij de komende vijf jaar zouden moeten vervullen, naar onze mening niet altijd voldoende is. Door de indringende en serieuze wijze waarop het Parlement zich in de hoorzittingen van zijn taak gekweten heeft, is het feilen van een aantal kandidaten duidelijk aan de oppervlakte gekomen. Dit geldt voor het vrijwel geheel ontbrekend Europees engagement van de nieuwe Letse commissaris, mevrouw Udre. Dat geldt eveneens voor het vlechtwerk aan belangenverstrengeling waardoor de Nederlandse kandidaat-commissaris, mevrouw Kroes, haar takenpakket in een aantal belangrijke dossiers in het geheel niet of slechts gedeeltelijk zal kunnen vervullen.
De open gebleven vragen rond enkele commissarissen en het zwakke optreden van sommige anderen vormen echter niet het enige probleem. Minstens zo belangrijk is dat tijdens de hoorzittingen slechts weinigen van de toekomstige commissarissen over een duidelijke visie op de rol van de Europese Unie bleken te beschikken. Daardoor waren zij ook niet of nauwelijks in staat duidelijke prioriteiten te stellen voor de komende periode van de Commissie, een goed voorbeeld voor de mondiale rol van Europa. De sociaal-democraten willen dat de Europese Unie een sterke rol in de wereld speelt en een effectief multilateralisme inzet om vrede en democratie te versterken. Europa zou een helder en coherent alternatief moeten bieden voor de unilaterale aanpak van de Verenigde Staten. Het is teleurstellend dat er tijdens de hoorzittingen op dit punt vanuit de Commissie weinig vernieuwende ideeën naar voren kwamen.
De open en directe wijze waarop het Europees Parlement de toekomstige leden van de Commissie tegemoet is getreden heeft hoge verwachtingen gewekt. Gedurende de afgelopen vier weken hebben wij aan de burgers van Europa laten zien dat wij een nieuwe Commissie willen met bekwame en integere bestuurders die ook duidelijke ideeën hebben over de toekomstige koers van Europa. De Europese burgers verwachten morgen van ons een duidelijke uitspraak over de door de heer Barroso gepresenteerde Commissie. Hoewel een aantal van de kandidaat-commissarissen duidelijk aan de hoge, door ons gestelde eisen voldoen, kan ons oordeel over het college als geheel op dit moment niet positief zijn, ook niet na vanochtend.
De Sarnez (ALDE ).
   - Mevrouw de Voorzitter, het gaat hier niet alleen om de politieke rol van ons Parlement, maar ook en vooral om het evenwicht tussen de Europese instellingen. Willen wij dat besluiten over de toekomst van Europa ook straks nog achter gesloten regeringsdeuren genomen worden, of vinden wij dat het meer dan ooit nodig is een democratisch Europa op te bouwen?
Mijnheer de Commissievoorzitter, u hebt ervoor gekozen de adviezen en stemmingen van ons Parlement te negeren, naar ik vermoed om de Raad niet tegen de haren in te strijken. U had een unieke gelegenheid om een echte onafhankelijke positie te verwerven en zo het gewicht van de Commissie en de rol van ons communautair systeem verder te versterken. U hebt ervoor gekozen het tegenovergestelde te doen, en dat kunnen en mogen wij niet accepteren, want het gaat hier niet enkel om de macht van ons eigen Parlement, maar om niets minder dan de toekomst van de democratie in Europa.
Hassi (Verts/ALE ).
   - Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, in de voorgedragen Commissie zitten veel leden die ik van harte kan steunen. Toch blijft er helaas geen andere mogelijkheid over dan tegen te stemmen. Het is de taak van de commissaris voor Justitie en Binnenlandse Zaken te controleren of de burgerrechten die in het Handvest van de grondrechten staan, ook in de kandidaat-landen worden gerespecteerd.
Waarde conservatieven, u die zich tegen toetredingsonderhandelingen met Turkije uitspreekt vanwege de schendingen van de mensenrechten, hoe kunt u juist voor deze functie iemand steunen die in zijn uitspraken hele groepen mensen als zondig en slecht bestempelt? Welk signaal geeft u hiermee aan Turkije en de andere kandidaat-landen?
Dames en heren, de Fractie De Groenen/Vrije Europese Alliantie maakt zich ook zorgen om de antwoorden die kandidaat-commissaris voor Milieu, de heer Dimas, gaf aan de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid. De heer Dimas liet tot onze vreugde wel blijken te beseffen dat milieubescherming de economische ontwikkeling stimuleert, maar hij kwam met geen enkel actieplan, met niets concreets om de milieubescherming te ontwikkelen, en dat baarde ons zorgen. Ik hoop dat de heer Dimas met zijn werk aantoont dat onze vrees ongegrond is. 
Rizzo (GUE/NGL ).
   - Mijnheer de Voorzitter, toen wij de afgelopen dagen uw programma tegen het licht hielden, hebben wij reeds gesproken over uw idee van een Europa met een beperkte, aan de Verenigde Staten onderworpen soevereiniteit. Vanochtend hebben wij echter een nieuwe eigenschap in u ontdekt: arrogantie. Voor u telt het Parlement niet mee, of liever gezegd, het telt heel weinig mee. Dat was al te merken toen u hier te laat arriveerde zonder dat u zich daarvoor verontschuldigde; anders dan de heer Prodi die ook te laat kwam maar tenminste zijn excuses aanbood.
Uw Commissie is middelmatig, gezien haar ultraliberalisme, gezien de privatiseringen en het feit dat zij de oorlog niet veroordeelt. U hebt middelmatige commissarissen en met Buttiglione hebt u een uitgesproken slechte commissaris: hij schaadt het imago van Italië en bepleit een terugkeer naar het verleden, een terugkeer naar de donkerste tijd van de middeleeuwen, waarin rassendiscriminatie, discriminatie op grond van geslacht, discriminatie van elk soort, de boventoon voert. Om al die redenen zullen wij dus tegen uw Commissie stemmen.
Blokland (IND/DEM ).
   - Voorzitter, de beide Nederlandse leden van de IND/DEM-Fractie zijn zeer ontstemd over de ophef die is ontstaan rond uitspraken van kandidaat-commissaris Buttiglione. En dat is nog zwak uitgedrukt. Er is hier sprake van discriminatie op basis van geloofsovertuiging en daaraan mag het Europees Parlement zich niet bezondigen. Onder de noemer van tolerantie en verdraagzaamheid wordt slechts dát getolereerd wat progressief Europa zelf horen wil. Buttiglione heeft nooit een oproep gedaan om de rechten van vrouwen en homo's aan te tasten. Hij heeft slechts op een uitdrukkelijke vraag zijn persoonlijke opvatting gegeven. Dat is staatsrechtelijk aanvaardbaar. Er is echter bewust gezocht naar een stok om de hond te slaan. Blijkbaar is een minister uit het kabinet Berlusconi bij voorbaat onaanvaardbaar. Door op deze wijze stemming te maken wil het Europees Parlement op indirecte wijze toch invloed uitoefenen op het niveau van individuele commissarissen. Als Nederlandse leden van de IND/DEM-Fractie zien wij in het huidige voorstel voor de samenstelling van de nieuwe Europese Commissie aanleiding om vóór te stemmen.
Angelilli (UEN ).
   - Mijnheer de Voorzitter, beste collega’s, het is ongelofelijk dat het debat van vanochtend zich niet geconcentreerd heeft op de voornemens van de nieuwe Commissie, op actuele problemen, op de problemen waarbij de burgers die wij vertegenwoordigen ten nauwste betrokken zijn. Wij hebben het niet gehad over het immigratiebeleid; er is met geen woord gerept over de strijd tegen het terrorisme, en al evenmin is er gesproken over de hervorming van de structuurfondsen of de herziening van het Stabiliteitspact. Het eurotheater gonst alleen maar van ideologische schermutselingen tegen de voorgedragen Commissie. Vooral kandidaat-commissaris Buttiglione moet het ontgelden. Hij is schuldig bevonden aan het uiten van persoonlijke meningen. Hij heeft de moed gehad uit te komen voor zijn geloofsbelijdenis. De kandidaat-commissaris heeft zich daarna verontschuldigd, maar dat was allemaal niet genoeg. Vervolgens heeft de voorzitter een en ander rechtgezet, maar ook dat mocht niet meer baten: men wil absoluut koppen zien rollen. Dat is natuurlijk onaanvaardbaar. Als er morgen wordt tegengestemd - en dat sluiten wij echt niet uit - kan er een institutionele crisis ontstaan waaraan wij op dit moment geen enkele behoefte hebben. Twee dagen vóór de ondertekening van het Grondwettelijk Verdrag in Rome, een moment dat plechtig en historisch zou moeten zijn, kunnen wij ons zo’n pathetisch gebaar van zwakheid echt niet veroorloven. Dat zou overigens ook volkomen indruisen tegen de verwachtingen van de Europese burgers en de hele wereld: die zouden er voorgoed van doordrongen worden dat de communautaire instellingen in politiek en institutioneel opzicht niets voorstellen.
Martinez (NI ).
   - Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de Commissievoorzitter Barroso, Europa telt vijftig miljoen armen, de boeren houden het hoofd nog maar nauwelijks boven water, de noodzakelijke investeringen blijven uit vanwege het bezuinigingspact en waar hebben wij het ondertussen over? Over de heer Buttiglione! Ik moet zeggen, je kunt bij deze filosoof inderdaad spreken van -gedrag, want hij heeft onder anderen Kant, Hegel en Carl Schmitt geciteerd, maar hij was slim genoeg om Socrates niet te noemen; die stond heel wat ruimdenkender tegenover seksualiteit. Discriminatie dus, dat is duidelijk.
Onze Voorzitter, de heer Borrell, heeft enigszins misprijzend voorgesteld de heer Buttiglione dan maar met landbouwzaken te belasten, maar ik zou wel eens willen weten wat hij daarmee bedoelde. Dat homoseksualiteit onder varkens uiterst zeldzaam is, en dat de heer Buttiglione daar dus geen problemen mee zou hebben misschien? En over landbouw gesproken: moeten we het dan niet eens hebben over mevrouw Fischer en haar belangen in een groot internationaal suikerconcern, of over de activiteiten van de varkensfokkerij van haar familie die is overgeplaatst naar Rusland?
De samenstelling van uw Commissie is misschien wel evenwichtiger dan het lijkt. De commissaris voor mededinging bijvoorbeeld is een kapitaliste . Ze zal dus wel slachtoffers maken, maar de heer Buttiglione is er om voor haar te bidden. U maakt er zo dus een kapitalistische Commissie met mededogen van. Een contradictie natuurlijk, maar voorzitter Mao heeft ons geleerd dat er antagonistische en niet-antagonistische contradicties bestaan, en u bent zelf maoïst! Daarom heeft de heer Cohn-Bendit ook gezegd: spots aan voor de Commissie-Barroso!
We weten echter dat uiteindelijk ook Deng Xiaoping komt, en die zei al: het doet er niet toe of een kat grijs of zwart is, als ze maar muizen vangt. En dus zeg ik: het wit van de heer Barroso met zijn vale kapitalisme of het zwart van de heer Buttiglione - het maakt allemaal niets uit.
Thyssen (PPE-DE ).
   - Voorzitter, collega's, morgen stemmen wij over een ploeg waarvan we de spelers individueel hebben kunnen testen. Dat is iets wat in andere parlementen zijn weerga niet heeft. Maar de selectie is elders gebeurd. De speler-trainer heeft zijn ploeg samengesteld in overleg met het bestuur, goed wetende dat elk lid van dat bestuur één speler mocht aanbrengen. Wijzelf vinden niet al deze spelers even sympathiek, we wilden liever nog wat meer vrouwen en vooral wat meer spelers met een truitje van onze kleur. Ook wij zijn echter aan regels gebonden en we hebben het niet alleen voor het zeggen. Sommige spelers hebben zwakke kanten maar allemaal, Voorzitter, hebben ze genoeg spelervaring, hebben ze beloofd, hebben ze het gezag van de trainer aanvaard en allemaal beseffen ze dat het een belangrijke match wordt. Voor wie misschien niet op de ideale plaats staat, is in extra mandekking voorzien, en de trainer zelf kan op elk moment de mensen van plaats veranderen en, als het nodig is, van het veld sturen. Met die trainer spelen, daarmee hebben we ons al akkoord verklaard, en we rekenen oprecht op hem om van deze ploeg van vierentwintig een hechte ploeg te maken en ervoor te zorgen dat ze in een hogere divisie terechtkomt dan in het vorige seizoen. Dat, Voorzitter, willen de supporters ook. Wat de supporters vooral wensen, collega's, is dat de match eindelijk kan beginnen. Een beetje spektakel is altijd mooi meegenomen, maar het hoeft niet teveel van dat te zijn. Wat telt is dat er wordt gescoord en welke punten tijdens de match worden uitgedeeld. Van mij mag deze ploeg aantreden. Ik heb vertrouwen. En aantreden betekent voor ons natuurlijk iets anders dan het geven van een blanco cheque.
Roure (PSE ).
   - Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de Commissievoorzitter, ik zou erop willen wijzen dat we in onze Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken geprobeerd hebben ons een oordeel te vormen over de vraag in hoeverre de heer Buttiglione een geschikte kandidaat is voor de portefeuille grondrechten, justitiële samenwerking, asiel en immigratie. Op elk van die gebieden hebben we problemen met de heer Buttiglione. Tijdens de hoorzitting voor onze commissie is gebleken dat er een enorme kloof bestaat tussen zijn opvattingen en datgene wat wij binnen onze parlementaire commissie proberen op te bouwen. Dat geldt niet alleen voor de grondrechten, maar ook voor zaken als het asielrecht, het Europees arrestatiebevel en justitiële bijstand in strafzaken. Wij konden als commissie voor de burgerlijke vrijheden onmogelijk een positief advies uitbrengen over de toekenning van deze portefeuille aan de heer Buttiglione.
Mijnheer Barroso, de Commissie is de hoedster van de Verdragen, en u hebt derhalve de plicht de rechten van het Europees Parlement te verdedigen. Wij verzoeken u dan ook rekening te houden met ons advies. Deze benoeming erdoor drukken lijkt ons eigenlijk onbestaanbaar. De aanpassingen die u hebt voorgesteld zijn onaanvaardbaar en zelfs vernederend voor de betrokken commissarissen. Het Europees Parlement oefent zijn bevoegdheden uit en moet dat ook ten volle kunnen doen. Wij vertegenwoordigen de volken van Europa; dat is gewoon onze taak. Er is dus geen sprake van een institutionele crisis. Het gaat hier simpelweg om het functioneren van de democratie.
Pistelli (ALDE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, beste collega’s, in juli heeft deze fractie u vertrouwen gegeven omdat u toen beloofd had een samenwerkingsrelatie na te streven, zoals uw voorganger Romano Prodi die had. U bent door de Raad gekozen, uw commissarissen zijn door de nationale regeringen voorgedragen. Het is onze taak uw commissarissen aan de tand te voelen en over het vertrouwen in u te stemmen. Wij hebben ons ijverig van onze taak gekweten en de nodige kritiek geuit op vijf commissarissen. U vraagt ons vandaag om vertrouwen in u te hebben, en ik antwoord u: zorgt u er eerst zelf maar voor dat u vertrouwen in dit Parlement en in diens beoordelingen krijgt. Met persoonlijke garanties komt u er niet, en ook de beloften van een na de stemming zijn niet voldoende. De politieke keuzen komen eerst aan bod, niet daarna. Wij zijn niet van gedachten veranderd wat betreft het doel om een sterke relatie op te bouwen tussen de Commissie en de democratische vertegenwoordigers van de Europese bevolking. U bent degene die moet bewijzen dat u niet van gedachten bent veranderd, en daarom moet u vandaag, en niet morgen, met nieuwe keuzen komen. Anders zeg ik u namens de Italiaanse delegatie van de ALDE-fractie, dat wij tegen deze Commissie zullen stemmen.
Harms (Verts/ALE ).
   - Mevrouw de Voorzitter, geachte heer Barroso, één ding wil ik met kracht ontkennen: dat wij de heer Buttiglione afwijzen wil niet zeggen dat wij willen terugkeren naar de tijd van de beroepsverboden. Al evenmin wil het zeggen dat wij de hand willen lichten met de burgerlijke vrijheden. De subjectieve godsdienstvrijheid is voor ons een grondwettelijk recht dat wij altijd zullen verdedigen! De heer Buttiglione is echter een geworden, een in de nieuwe Commissie. Hij handelt namens Berlusconi en valt daarmee het verlichte Europa aan. Daar moet dit Parlement zich tegen verzetten, mijnheer Barroso. Vandaag moeten wij het evenwel niet alleen over de heer Buttiglione hebben. Neem bijvoorbeeld de kandidaat-commissarissen Kovács en Dimas. Ik behoor tot De Groenen, en ik wil niet dat wij ruim twintig jaar na het eerste rapport van de Club van Rome of tien jaar, ruim tien jaar na de eerste conferentie over klimaatverandering in Rio datgene dat wij geleerd hebben over de ecologische….
Sjöstedt (GUE/NGL ).
   Mevrouw de Voorzitter, voor mij zijn er twee redenen om tegen deze voorgestelde Commissie te stemmen.
De politieke samenstelling is een duidelijke stap naar rechts voor de EU. De marktliberale en burgerlijke partijen domineren de meeste sleutelgebieden. Voor mij als socialist is het vanzelfsprekend om daartegen te stemmen.
Het is ook duidelijk dat verscheidene voorgedragen commissarissen regelrecht ongeschikt zijn voor hun taak. Bij de ondervraging door de parlementaire commissie liet de heer Dimas als voorgedragen commissaris zien dat hij niet over de nodige kennis beschikte en geen toekomstvisie had op het milieubeleid. Vergelijkbare problemen doen zich voor op energiegebied. De voorgedragen commissaris voor landbouw is grootgrondbezitter, en de kandidaat voor mededingingsvraagstukken heeft zeer sterke banden met de grootindustrie. Degene die de rechten van vrouwen, homoseksuelen en vluchtelingen moet beschermen is tegen gelijkheid, is homofoob en wil het asielrecht inperken. Kan het nog veel erger? 
Borghezio (IND/DEM ).
   - Mijnheer de Voorzitter, de regering-Berlusconi heeft een ernstige zonde begaan, zou professor Buttiglione zeggen, omdat zij Monti niet heeft aangehouden, de vertrouweling van degenen die aan de touwtjes trekken. Buttiglione heeft niet toevallig de wind van voren gekregen van dezelfde politici die tijdens de vorige legislatuur een lid van de Bilderberg Club als Europese Ombudsman hebben gekozen en nu misschien aanstalten maken om opnieuw op die persoon te stemmen.
Wel blijven wij zitten met het objectieve gegeven dat deze Commissie het project van een Europese superstaat lijkt te versterken, een superstaat die door de nieuwe Grondwet is ontworpen. Dat is voor ons onaanvaardbaar, en wel om dezelfde redenen die worden aangevoerd om die superstaat te rechtvaardigen: de vrijheidsrechten, de rechten van de regio’s, de rechten van de volkeren en de naties, ze worden allemaal door deze grondwet onder het tapijt geschoffeld. Dat zien wij elke dag opnieuw aan de maatregelen die worden genomen: de stem van de volkeren en van de regio’s wordt voortdurend gesmoord, zelfs de talen, de minderheidstalen, worden aan kant gezet. Dat is niet de Europese grondwet die de voor ogen stond, dat is niet onze geschiedenis. Daarom staan wij afwijzend tegenover deze constructie. 
Allister (NI ).
   Mevrouw de Voorzitter, in de aanloop naar dit debat hebben we kunnen zien hoe de hysterie van links en van de liberalen grote hoogten bereikte. Toen puntje bij paaltje kwam, vielen degenen die de mond vol hadden van mensenrechten en de vrijheid van meningsuiting door de mand als buitengewoon onverdraagzame huichelaars, met hun venijnige aanvallen op kandidaat-commissaris Buttiglione.
Ik betreur het dat de Voorzitter van dit Parlement zijn ambt omlaag heeft gehaald door zich bij de linkse massa aan te sluiten in wat, hoe je het ook wendt of keert, neerkomt op een ontkenning van het recht van de kandidaat-commissaris op vrijheid van gedachte en vrije meningsuiting. Het werpt een treurig stemmend licht op de morele integriteit in dit Parlement dat iemand die vast durft te houden aan morele rechtschapenheid zo meedogenloos wordt belasterd. Het gaat mij echter om iets anders. Ik zal met mijn stem namelijk niet mijn goedkeuring hechten aan een regering van niet-gekozen, verpolitiekte ambtenaren. Ik zal bijvoorbeeld het dunne laagje vernis niet ...
Szájer (PPE-DE ).
   - Volgens de voorstellen in het Grondwettelijk Verdrag dat door de vijfentwintig regeringen is ondertekend, zal de toekomstige voorzitter van de Commissie een keuze kunnen maken, per land, uit drie door de regering voorgedragen kandidaten. Desondanks heeft dit jaar geen enkele regering de moeite genomen, of de moed gehad, verschillende kandidaten naar voren te schuiven. De gekozen voorzitter van de Commissie had geen keuzemogelijkheid tot zijn beschikking. Hij heeft enkel kunnen kiezen uit de weinige opties die door de lidstaten werden geboden. De regeringen hebben om allerlei redenen hun kandidaten voorgedragen. Sommige regeringen kwamen met afgedankte politici, maar er waren ook verstandige regeringen, en gelukkig waren die in de meerderheid, die hun meest getalenteerde politici naar voren schoven om zo een bijdrage te leveren aan de gemeenschappelijke Europese zaak. Onze fractie vindt dat Benita Ferrero-Waldner, Dalia Grybauskaite, Charlie McCreevy een zeer gedegen indruk hebben gemaakt. Degenen die een zwakke indruk maakten, waren Ingrida Udre, László Kovács en Neelie Kroes.
Het is geen sinecure om van deze bonte verzameling een hecht team te maken, een Europese regering die in staat is het al jaren tanende prestige van de Commissie een halt toe te roepen. Voorzitter José Manuel Barroso heeft als premier bewezen dat hij een echte leider is die krachtig kan optreden. Ik ben er zeker van dat hij in staat zal zijn een goede Commissie bijeen te brengen. De Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-democraten) en Europese Democraten zal de prestaties van de nieuwe Commissie beoordelen op de mate waarin zij in staat zal zijn meer eenheid, meer samenhang en meer concurrentievermogen in de Unie te creëren, de Unie dichter bij de burger te brengen, de levensstandaard en de veiligheid van de burgers te verhogen, bij te dragen aan de integratie van de nieuwe lidstaten, en de rechten van minderheden te bevorderen. Degene die zich verliest in het najagen van eigen politieke kortetermijnbelangen vormt een bedreiging voor de stabiliteit van de Europese instellingen en stort het grote project van het nieuwe verenigde Europa in een crisis. Als we ons lieten leiden door persoonlijke overwegingen, zouden we ook niet meer kandidaten steunen. Wij richten ons echter op de vraagstukken van het gemeenschappelijk Europa. Er staat heel wat op het spel, en ik hoop dat het Europees Parlement niet zal falen.
Van den Burg (PSE ).
   - In de Commissie economische en monetaire zaken hebben wij vier kandidaat-commissarissen gehoord, twee heren en twee dames. Hoewel wij zeer veel respect hebben voor uw poging om meer vrouwen in de Commissie te krijgen, hebben wij helaas toch wat problemen met de twee dames in deze Commissie. De antwoorden en de reacties op die problemen hebt u nog niet in alle opzichten gegeven. Ten aanzien van mevrouw Kroes hebben wij u in de Commissie economische en monetaire zaken gevraagd het juridisch advies te publiceren op grond waarvan zij de gedragscode heeft opgesteld waarmee ze belangenconflicten wil voorkomen. Zelf heeft zij tijdens de hoorzitting ingestemd met de publicatie daarvan. Kunt u ons aangeven waarom dat nog niet is gebeurd?
Een tweede vraag betrof verduidelijking van uw kant over hoe u de zaken oppakt waarvan zij zich verschoont in verband met haar relaties in het verleden. Neemt u de zaken zelf op? Vormt u daartoe ook een werkgroep? Hoe garandeert u ons dat geen andere belangenconflicten spelen en dat die zaken dan ook op een adequate wijze worden behandeld?
Vervolgens de andere kandidate, mevrouw Udre. Zij heeft in de hoorzitting meermaals aangegeven dat de verdenking waaronder haar partij staat in verband met het ontvangen van anonieme giften, haar niet kan worden aangerekend. Voor ons is dat heel moeilijk te beoordelen. We hebben u gevraagd onderzoek te verrichten of te laten verrichten naar de feiten en ons de informatie daarover alsook uw beoordeling daarvan te geven. Ook die vraag ligt nog steeds op tafel en die willen we graag beantwoord zien. 
Duff (ALDE ).
   Mevrouw de Voorzitter, om te beginnen wil ik de commissarissen bedanken voor de bereidwilligheid waarmee zij de hoorzittingen hebben ondergaan; het proces was voor alle betrokkenen een slopende ervaring. Het is een allesbehalve volmaakte procedure. Ze is zonder meer voor verbetering vatbaar, maar dat het een rechtmatige procedure is, wordt niet alleen door de Commissie en het Parlement, maar ook door de Raad erkend. Er zijn ernstige politieke consequenties en wij maken ons nu op om onze gevolgtrekkingen te maken.
Ik moet tegen voorzitter Barroso zeggen dat wij, als wij de Commissie wegstemmen, geen constitutionele crisis veroorzaken. De instellingen handelen binnen de bevoegdheden die zij krachtens het Verdrag hebben. We zullen een politiek drama veroorzaken, maar het Parlement bezielt het Grondwettelijk Verdrag - dat wij vrijdag in Rome met zoveel trots zullen ondertekenen -met daadwerkelijke democratie. Als het eerste team van de heer Barroso wordt afgekeurd, hopen wij zijn tweede team zo snel als praktisch haalbaar is te mogen begroeten.
Isler Béguin (Verts/ALE ).
   - Mevrouw de Voorzitter, ik was er niet gerust op en ik blijf er niet gerust op. Natuurlijk bent u niet verantwoordelijk voor al die boodschappers van de paus en van de heren Chirac, Blair, Schröder en wie al niet meer. U bent echter wel verantwoordelijk voor de toekenning van de portefeuilles aan uw commissarissen. Sommige kandidaat-commissarissen hebben met hun uitspraken grote ophef in Europa veroorzaakt. Anderen waren in geen enkel opzicht overtuigend, behalve in het beeld dat zij achterlieten: verkeerde persoon, verkeerde tijd. Dat geldt bijvoorbeeld voor de heer Dimas, die voorgedragen is voor milieu en die het zwaard van Damocles dat ons boven het hoofd hangt maar niet wil zien. De klimaatverandering en het uitgeput raken van onze planeet dwingen ons anders te gaan denken dan louter in termen van productiviteit, en anders te gaan besturen dan enkel op basis van liberale principes. Een keuze voor duurzame, ecologisch verantwoorde ontwikkeling is onontkoombaar, of we die nu willen of niet. Toenemende ongelijkheden, uitbuiting van de natuur, achteruitgang op sociaal vlak, bedreigingen voor de gezondheid - alle alarmlichten staan op rood, maar het enige wat uw college voorstelt is verder gaan op dezelfde verderfelijke weg. Ik vrees dat onze Europese droom door deze liberale ideologie wel eens op een nachtmerrie zou kunnen uitdraaien, en ik vind ook dat we ons moeten realiseren dat wat we vandaag doen bepalend is voor de toekomst en dat de Europese burgers een heel wat ambitieuzer Europa willen. Daarom kan ik echt geen vertrouwen uitspreken in deze ploeg.
Lundgren (IND/DEM ).
   Mevrouw de Voorzitter, steeds grotere groepen EU-burgers zien met ongerustheid hoe het zelfbeschikkingsrecht van de lidstaten voortdurend wordt ondermijnd. Ondanks alle woorden over subsidiariteit wordt de politieke macht successievelijk naar de instellingen van de Europese Unie overgebracht. Toch wijst de heer Barroso trots op het feit dat de door hem voorgestelde commissarissen rasechte federalisten uit rechtse, socialistische en liberale hoek zijn. Ze zullen zich krachtig inzetten voor de ontwerp-Grondwet, zo belooft hij.
Voor degenen onder ons die met democratische verkiezingen een mandaat van de bevolking hebben gekregen om te strijden tegen de centralisering en bureaucratisering van het Europese project, en voor degenen onder ons die een mandaat van de bevolking hebben gekregen om nee te zeggen tegen de ontwerp-Grondwet, is deze Commissie dan ook onaanvaardbaar.
Battilocchio (NI ).
   - Mijnheer de Voorzitter, geachte collega’s, voorzitter Barroso, namens de nieuwe Italiaanse Socialistische Partij PSI, die ik in dit Parlement samen met de heer De Michelis vertegenwoordig, bevestig ik dat wij voor uw Commissie zullen stemmen. Helaas heeft de formatie van uw Commissie heel wat opschudding veroorzaakt, wat meer met nationale machtsspelletjes dan met communautaire problematiek te maken heeft. Wij hebben hoe dan ook vertrouwen in u, mijnheer de voorzitter, en wij verwachten van u een beleid voor de aanpak van de nieuwe uitdagingen waar Europa mee geconfronteerd wordt.
Ik ben de jongste afgevaardigde in deze Vergadering. Onder meer als vertegenwoordiger van mijn leeftijdgenoten denk ik u te mogen attenderen op de hoopvolle verwachtingen van een nieuwe generatie Europeanen. Deze Europeanen doen de volgende oproep tot u: nu er een monetair en financieel Europa tot stand is gekomen, wordt het tijd dat wij ons inzetten voor een Europa van de Europeanen, een continent dat eindelijk met één stem en één hart spreekt, maar dan wel met behoud van al de bijzonderheden van ons gemeenschappelijk erfgoed, dat op allerlei manieren moet worden gevoed.
Voorzitter Barroso, wij zullen u steunen, maar wij vragen u wel het vertrouwen dat wij u geven met daden te belonen. Wij vragen u ervoor te zorgen dat wij trots kunnen blijven op het feit dat wij Europese burgers zijn. 
Grossetête (PPE-DE ).
   - Mijnheer de voorzitter van de Commissie, als ik vandaag een wens mocht doen, zou het zijn u toe te roepen: aan het werk!
Ik zal niet ontkennen dat ik geschokt was over de uitspraken die bepaalde personen binnen uw team tijdens de hoorzittingen gedaan hebben, en ik heb ook mijn twijfels over de geschiktheid van sommige kandidaten voor de portefeuille die hun is toebedeeld. Heel spijtig allemaal, want uw Commissie is in de kern een goed team. Voor meer dan 85 procent stemt uw college ons tevreden. Een aantal kandidaat-commissarissen is zonder meer competent en beschikt over een grote vakkennis op hun terrein. Is het dan echt nodig het functioneren van de Europese Unie te belemmeren?
Mijnheer Barroso, u hebt helaas kunnen merken wat het betekent als geruchtmakende uitlatingen een eigen leven gaan leiden in de media. U moet nu rekening houden met de aanbevelingen die dit Parlement na afloop van de hoorzittingen heeft opgesteld. Uw voorstel inzake de oprichting van een agentschap voor de grondrechten verbaast me enigszins, en eerlijk gezegd neemt het mijn zorgen ook niet weg. Een agentschap wordt eigenlijk alleen maar opgericht wanneer men niet weet hoe een bepaald probleem aangepakt moet worden. U draagt dus een grote verantwoordelijkheid in deze zaak, en wij verwachten van u dat u zorgt voor een krachtige Commissie die het Parlement met respect tegemoet treedt, die tekst en uitleg verschaft over de Grondwet, die de strategie van Lissabon ten uitvoer legt, die hervormingen doorvoert voor meer concurrentievermogen, meer sociale cohesie en meer welzijn voor onze medeburgers, en die de kwestie-Turkije op een open, eerlijke manier behandelt.
Het "ja" dat wij u geven komt niet voort uit blind vertrouwen, maar uit gezond verstand. Als uw team zich bereid toont alle uitdagingen die ik genoemd heb aan te gaan, krijgt u ons vertrouwen, maar ik zeg erbij dat dat vertrouwen steeds weer, ieder dag opnieuw, verdiend moet worden, net zoals dat in een liefdesrelatie het geval is. Ik wens u veel succes. 
Berès (PSE ).
   - Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de voorzitter van de Commissie, ik ben al niet erg gelukkig met het liberale karakter van uw Commissie, maar los daarvan zou ik erop willen wijzen dat u net als uw voorgangers een institutionele vergissing begaat door voorbij te gaan aan de betekenis van de institutionele driehoek van de Europese Unie.
De Commissie-Santer is gevallen vanwege het feit dat het Parlement te lang te hulpvaardig en te inschikkelijk was geweest jegens zijn natuurlijke partner, de Commissie. Bij uw directe voorganger, de heer Prodi, zat de schrik voor dit Europees Parlement er flink in, en hij heeft meer dan een jaar geprobeerd het te negeren, tot het moment waarop hij met lege handen tegenover de Europese Raad stond en zich gedwongen zag toch weer een beroep te doen op de reële macht van dit Parlement.
Nu is het uw beurt, en u probeert een vreemde dialoog met de Raad aan te gaan terwijl de Raad hier niet eens aanwezig is om u in deze moeilijke dialoog met onze instelling te steunen. En nu zegt u ons: "Voor het vervangen van commissarissen of het herverdelen van portefeuilles is het te laat". Te laat? Welke macht heeft dit Europees Parlement volgens u dan nog? Ik hoop u morgen te laten zien dat die macht er wel degelijk is.
Laatste punt: u maakt een inhoudelijke vergissing. Een van de kernbevoegdheden van uw Commissie is de bevoegdheid die ze zal hebben op mededingingsgebied, maar uw kandidaat daarvoor is zwak en zal de macht van uw hele Commissie ondermijnen. Een voorbeeld hiervan is het idee dat iemand die een bedrijf geleid heeft een goede commissaris is. Ik kan u zeggen, mijnheer de voorzitter van de Commissie, dat alle ervaringen uit het verleden, zowel op nationaal als op Europees niveau, het bewijs van het tegendeel leveren. De functie van commissaris is een politieke functie, en daarvoor hebben we mensen nodig die in staat zijn hun taken volledig onafhankelijk te vervullen, met een scherp oog voor de Europese dimensie en het Europees belang. Privé-belangen mogen daarbij geen rol spelen.
Sterckx (ALDE ).
   - Mevrouw de Voorzitter, de vraag is eigenlijk of een commissaris als hij aan het werk is, zijn persoonlijke overtuiging opzij kan zetten of niet. We hebben het over een beleidsterrein dat bijzonder gevoelig ligt, te weten burgerrechten, asielbeleid, vluchtelingenbeleid, een beleidsterrein dat in de komende jaren altijd maar Europeser zal worden en waarvoor je dus iemand in de ploeg moet hebben die de motor is voor dat beleid. Nu, met de maatregelen die u aankondigt, mijnheer de Commissievoorzitter of kandidaat-Commissievoorzitter, zegt u eigenlijk al impliciet dat u in uw ploeg niet de juiste man op die juiste plaats hebt zitten. Ik heb nog altijd mijn twijfels. Er zijn redenen waarom ik voor uw ploeg zou willen stemmen en er zijn er veel, maar er is dus één belangrijke reden waarom ik twijfel. Dus ik zou u willen vragen: geef mij vóór morgenmiddag nog argumenten om mijn twijfels weg te nemen. 
Coûteaux (IND/DEM ).
   - Mevrouw de Voorzitter, de Franse Onafhankelijken zullen tegen de Commissie-Barroso stemmen, en daarvoor hebben ze redenen genoeg. Allereerst is deze Commissie simpelweg een bestuurlijk college waarvoor een investituur helemaal niet nodig is en dat gewoon moet uitvoeren wat het enige politieke orgaan, de Raad, hem opdraagt. Verder maakt deze ploeg een toch wel erg middelmatige indruk, en dat geldt in de eerste plaats voor uzelf, mijnheer Barroso. U bent alleen gekozen omdat u zich zo passief en afwachtend hebt opgesteld. Ook in de samenstelling van uw Commissie vinden we diezelfde inschikkelijkheid terug, namelijk waar het gaat om de relatie met de Verenigde Staten, want de beste posten zijn gegaan naar de landen die zich jegens de Verenigde Staten het meest gedienstig hebben getoond, met name tijdens de crisis in Irak.
Dat is echter nog niet alles. Uw team telt enkele verrassende figuren: een commissaris met wel zeer nauwe banden met het internationale bedrijfsleven wordt belast met de mededinging, en een verstokt voorvechter van de WTO en de vrije markt mag zich met de handelsbetrekkingen gaan bezighouden. Eigenlijk lijkt alleen de heer Buttiglione zich aan de algehele middelmatigheid te onttrekken. Je vraagt je trouwens af wat hij in hemelsnaam te zoeken heeft in dit antichristelijke gezelschap.
Tot slot, als ik slechts één reden zou mogen noemen, dan zou het deze zijn, en daarmee noem ik meteen ook de simpelste: Europa zou er volgens ons aanzienlijk beter voor staan als er helemaal geen Commissie zou zijn. 
Nassauer (PPE-DE ).
   - Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, uit dit debat blijkt wel dat het Europees Parlement een politieker karakter krijgt en over meer politieke macht beschikt dan uit de Verdragen blijkt. Dit geeft eens te meer aan dat het Parlement in de Europese constitutionele werkelijkheid vaak baanbreker is en de Verdragen de ontwikkelingen volgen. Daarom, mijnheer Barroso, wil de CDU/CSU-delegatie, en wel alle 49 afgevaardigden, dat u het ambt van voorzitter van de Commissie daadwerkelijk gaat bekleden en dat u nauw met het Parlement samenwerkt, nauwer dan de Grondwet voorschrijft.
Nu willen de socialisten voorkomen dat u in functie treedt. U bent klaarblijkelijk bereid een heuse Europese crisis te ontketenen, hoewel de fractievoorzitter van de sociaal-democraten uit voorzorg heeft verklaard dat dit geen crisis zou zijn, maar een normale parlementaire gang van zaken. Alleen is het zo “normaal” dat het in Europa nog nooit is voorgekomen. En waarom dan wel? Daar is maar één reden voor, die in het publieke bewustzijn zal blijven hangen, namelijk dat een kandidaat-commissaris het heeft bestaan om ruchtbaarheid te geven aan een religieuze overtuiging. Omdat het daar om draait, zal ik onze houding nogmaals verduidelijken. Inderdaad dienen wij voor non-discriminatie te zijn. De overheid heeft het recht niet om zich met dergelijke zaken te bemoeien. Niemand mag worden gediscrimineerd op grond van zijn seksuele voorkeur of zijn geslacht. Zo staat het in het Handvest en in de Grondwet.
Ik dacht applaus te zullen krijgen voor deze constatering. Maar ik zie wel instemmend geknik. Daarom kan ik u verklappen dat ik zojuist iemand citeerde. Ik citeerde letterlijk wat de heer Buttiglione tijdens de hoorzitting heeft gezegd. En daar maakt u ruzie over. Dat is werkelijk belachelijk, dames en heren!
Gebhardt (PSE ).
   - Mevrouw de Voorzitter, wij zullen morgen niet kunnen instemmen met de Commissie in haar huidige vorm. Er zijn te veel vraagtekens. Dat begint bij de Commissievoorzitter die ongegeneerd wil sollen met het vrij gekozen Parlement. Dat gaat voor het oog van de publieke opinie verder met de heer Buttiglione, die zichzelf met ontzettend discriminerende uitlatingen heeft gediskwalificeerd als commissaris voor Justitie en Binnenlandse Zaken, en dat gaat zo vrolijk door met andere commissarissen in spe.
Ik noem als voorbeeld de door Letland voorgedragen mevrouw Udre: naar eigen zeggen zou zij de Europese Unie volstrekt overbodig vinden. Tijdens de hoorzitting heeft ze beterschap beloofd, maar dat is niet voldoende. Uitgerekend de commissaris die de douane-unie en de belastingen onder haar hoede zal krijgen, neemt het met het geld niet zo nauw. De financiering van haar partij is in nevelen gehuld. Het lijkt er sterk op dat er sprake is van schimmige relaties met de Russische olie-industrie, die via Letland een groot deel van haar olie naar het Westen brengt en daarbij kwistig met smeergelden strooit.
Onze burgers verwachten van ons dat wij alleen Commissieleden toelaten die boven alle verdenkingen verheven zijn. In dit geval schort het aan persoonlijke integriteit, en samen met de andere twijfelgevallen leidt dat tot afwijzing van de gehele Commissie.
Bonino (ALDE ).
   - Voorzitter Barroso, samen met collega Pannella hebben wij in juli verklaard dat wij u vertrouwen zouden schenken, en wij suggereerden u toen zelfs om uw ontwerpagenda voor vrede en ontwikkeling uit te breiden met een agenda voor de democratie.
Misschien hadden wij het allemaal juist voorzien, want vandaag wordt erover gedebatteerd of onze Unie al dan niet een parlementaire democratie is, of de rechten van het Parlement worden beschermd door de voorzitter van de Commissie, die de hoedster van de Verdragen is. Volgens ons ziet het er daar niet echt naar uit.
Vandaag gaat het niet om de kwestie-Buttiglione, maar om de zaak-Barroso, dat wil zeggen om de relatie tussen Commissie, Parlement en Raad. Vandaag gaat het om de democratie van onze Europese Unie. Dit is heus geen institutionele ramp, het is gewoon een politieke crisis die volgens mij ook een positieve weerslag kan hebben. Voorzitter Barroso, dit Parlement, deze parlementaire democratie vormt de essentie van onze Europese Unie.
Tajani (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de voorgedragen voorzitter, dit debat wordt gevoerd op de valreep van de ondertekening van de eerste Europese Grondwet, dus vlak voor een nieuwe mijlpaal in de geschiedenis van een Unie die inmiddels 500 miljoen burgers telt. Het Europa van morgen zal een hoofdrol moeten krijgen in de internationale politiek, in het kader van een loyale, solidaire en evenwichtige relatie met de Verenigde Staten, zoals u in uw toespraak reeds zei.
Daarom vragen wij u, mijnheer de voorzitter van de Commissie, om ervoor te ijveren dat de Unie een zetel in de Veiligheidsraad van de VN krijgt. Wij vragen u ervoor te zorgen dat de Unie haar rol van vrede in het Middellandse-Zeegebied behoudt, met de blik gericht op het zuiden van de wereld, op het Afrikaanse werelddeel. Daar ligt namelijk de noodsituatie van de toekomst; daar moeten wij een helpende hand bieden om de problemen op te lossen en moeten wij ingrijpen om het immigratievraagstuk aan te pakken. Maar het Europa dat wij in een evenwichtig machtsstelsel - tussen Raad, Commissie en Parlement - moeten opbouwen, dient eveneens het vaderland te worden van de rechten, van de centrale rol van de persoon, van non-discriminatie, subsidiariteit, transparantie, gelijke kansen, vrijheid dus.
De Commissie-Barroso is zeer zeker bij machte Europa naar deze doelstellingen te begeleiden en de belangen, rechten en vrijheden van de burgers te beschermen. Ik kan me vinden in uw keuzen, mijnheer de voorzitter, zoals ik mij kan vinden in het besluit van de Italiaanse regering om Rocco Buttiglione voor te dragen als lid van de Commissie. Hij is een Europees en Europees gezind politicus. Als Italiaanse minister voor communautair beleid heeft hij bewezen de belangen van de Unie te behartigen. Ik moet deze Vergadering eraan herinneren dat de meeste leden die Buttiglione in commissieverband hebben beluisterd, zich positief hebben uitgelaten over hem. Een commissaris moet beoordeeld worden op grond van wat hij of zij doet en niet op zijn geloofsbelijdenis. Als deze commissaris en de gehele Commissie beoordeeld worden op een geloofsbelijdenis, is dat een anti-Europese keuze, en als dat ook nog gebeurt vlak vóór de ondertekening van de Grondwet, is dat een ernstige politieke misstap, die tevens een diepe wond in de Europese instellingen veroorzaakt.
Mijnheer de voorgedragen voorzitter, de Italiaanse delegatie van de Europese Volkspartij die door mij wordt geleid, heeft vertrouwen in u en in uw Commissie. Wij zijn er zeker van dat dit college een nieuw element in het institutionele kader wordt. Proficiat, José Durao Barroso.
Batzeli (PSE ).
   - Mevrouw de Voorzitter, het is de eerste keer dat er een dermate grote politieke crisis is ontstaan na de hoorzittingen met de commissarissen, en die crisis betreft nota bene heel de Commissie. Er is een institutioneel conflict ontstaan tussen de drie communautaire instellingen, tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie. Dit conflict is weliswaar op gang gebracht door de Raad maar, mijnheer Barroso, als u voet bij stuk houdt en dat waar maakt wat u nu zegt, zult u deze crisis alleen maar rekken. Kennelijk hebt u niet begrepen dat de Commissie op deze manier een boksbal wordt tussen het Europees Parlement en de Raad.
Ik moet er echter op wijzen dat deze crisis niet alleen tot uiting komt in het politieke fenomeen, en mediafenomeen, Buttiglione. Ook het optreden van andere commissarissen was benedenmaats. Ik denk aan de commissarissen voor mededinging, landbouw en belastingen, die de leden van onze commissies niet hebben kunnen overtuigen van hun ideeën en hun politieke verbintenissen.
Guardans Cambó (ALDE ).
   Mevrouw de Voorzitter, de verkozen voorzitter van de Commissie heeft het Parlement opgeroepen zijn verantwoordelijkheid te nemen in deze kwestie. Ik ben het met hem eens. Of dat echter gunstig uitpakt voor u, mijnheer Barroso, is een tweede. Wij oordelen of stemmen hier niet over de religieuze overtuigingen van wie dan ook. Wij oordelen over de overtuiging waarmee uw Commissie op de bres zal staan voor de grondwaarden van de Europese Unie en over het vermogen van de leden van uw Commissie om beleid ten uitvoer te leggen dat gebaseerd is op beginselen waarin zij niet geloven en waar zij niet achter staan. Wij oordelen over de vraag of dit Parlement een beslissende stem moet hebben in de politieke toekomst van Europa, dan wel of wij het willen laten degraderen tot een adviescommissie binnen de Raad.
Tot slot oordelen wij over uw eerbied voor het Parlement en over uw onafhankelijkheid ten opzichte van de afzonderlijke regeringen. Het is tijd om serieus aan de slag te gaan, dat is waar. Het is tijd om de burgers te laten zien dat wij de democratie zijn toegedaan en dat wij hun zijn toegedaan; het is tijd om op die manier Europa sterker te maken. Wat er ook gebeurt, dit zal geen institutionele crisis zijn; de democratie zal zich er verder door ontwikkelen.
Saryusz-Wolski (PPE-DE ).
   - Mijnheer de voorzitter van de Commissie, namens de Poolse delegatie van de Fractie van de Europese Volkspartij en Europese Democraten wil ik onze lof uitspreken over de wijze waarop u uw taak vervult. Wij volgen u nu al een tijdje. Uw optreden is volgens ons overtuigend en getuigt van de wil tot het broodnodige krachtige leiderschap. Wij zijn van mening dat de Europese Commissie onder uw voorzitterschap met name drie vraagstukken moet aanpakken: de voltooiing van de uitbreiding, de verdediging van het solidariteits- en cohesiebeginsel en de ontwikkeling van de oostelijke dimensie van de Unie. De eerste uitdaging betreft de integratie van de nieuwe lidstaten in alle dimensies van het beleid van de Europese Unie. De uitbreiding van de instellingen is een feit, maar het zal nog lang duren en grote inspanningen vergen voor de nieuwe lidstaten alle rechten en een gelijke behandeling genieten. Pas dan kunnen wij zeggen dat de uitbreiding daadwerkelijk, en niet enkel in institutionele zin, is voltooid. Uw tweede opgave is het overbruggen van de economische kloof en het waarborgen van de sociaal-economische cohesie in de Unie in naam van de solidariteit. Om te beginnen zult u de Raad ervan moeten overtuigen dat de middelen in de financiële vooruitzichten 2007-2013 in overeenstemming moeten zijn met het toenemende takenpakket en de toenemende bevoegdheden van de Unie. Meer Europa voor minder geld is onmogelijk. Deze woorden heeft u in juli in dit Parlement gesproken. Wij vertrouwen erop dat u uw woorden trouw zult blijven. De laatste uitbreiding was uiterst goedkoop. Men mag niet proberen deze uitbreiding nog goedkoper te maken en daarmee de armste landen van de Europese Unie de kans ontnemen om de ontwikkelingsachterstand in te lopen, terwijl andere landen die kans wel hebben gekregen. Uw Commissie moet het voorstel van de Commissie-Prodi voor een begroting op het niveau van 1,24 procent van het bruto binnenlands product verwezenlijken. Wij vertrouwen erop dat u zich zult houden aan uw belofte tegenover Parlement. Uw derde opgave betreft de oostelijke dimensie van de Europese Unie, een nieuw nabuurschapsbeleid. Wij moeten een gul, maar niet permissief beleid voeren. Ons beleid moet veeleisend en doeltreffend zijn. Wij rekenen op uw vertrouwen in het Parlement. Wij willen uw Commissie steunen, inclusief de heer Buttiglione. Dank u wel. 
Berger (PSE ).
   - Mijnheer de voorzitter van de Commissie, u hebt gezegd dat er wat betreft kandidaat-commissaris Buttiglione een positieve en een negatieve hoorzitting is geweest. Ik vrees dat u in dit geval alweer niet goed naar het Parlement heeft geluisterd, want ook in de brief van de voorzitter van de Commissie juridische zaken ontbrak het niet aan kritische kanttekeningen. Ik persoonlijk betreur het ten zeerste dat kandidaat-commissaris Buttiglione de kans die de tweede hoorzitting hem bood, niet wilde of kon benutten, maar daar zelfs duidelijk onderstreepte dat zijn religieuze opvattingen niet alleen zijn privé-opvattingen zijn, maar dat hij ze tot richtsnoer van zijn politieke handelen wil maken. Voorstellen die tegen zijn persoonlijke overtuigingen ingaan, voorstellen van andere commissarissen wil hij graag toetsen aan de hand van zijn privé-ideeën. Naar mijn mening is dat een wel erg ruime invulling van het begrip privé-opvatting. Ik wil ook opmerken dat ik met betrekking tot de aanvallen op kandidaat-commissaris Špidla nog een verontschuldiging verwacht.
Malmström (ALDE ).
   - Mevrouw de Voorzitter, mijnheer Barroso, u bent na vele vergaderingen, onderhandelingen en compromissen achter de gesloten deuren van de Raad tot voorzitter van de Commissie aangewezen. Dat is geen ideale procedure.
De ondervragingen van de rest van de Commissie zijn een manier om heel dit proces te democratiseren. Ze vinden in alle openheid plaats en worden met grote interesse gevolgd door de media en het grote publiek. Daardoor wordt iedere commissaris gedwongen om over zijn visies en ideeën na te denken. Veel regeringsleden zouden een dergelijk onderzoek niet overleefd hebben.
Nu is voor het eerst een van uw commissarissen afgewezen. Het gaat om een persoon op een uiterst gevoelige post, met verantwoordelijkheid voor controversiële kwesties betreffende discriminatie, burgerrechten, vluchtelingen, politiële samenwerking en terrorismebestrijding. Velen van ons hebben geen vertrouwen in de persoon die verantwoordelijk zou worden voor deze kwesties, die centraal zouden komen te staan in het Europese debat.
In tegenstelling tot de eurosceptici in dit Parlement geloven wij in een sterke Commissie. Wij willen een constructieve samenwerking met de Commissie, maar we kunnen geen steun geven aan een Commissie waarin de heer Buttiglione op zijn post gehandhaafd blijft. Vervangt u hem, dan steunen wij u.
Zahradil (PPE-DE ).
   - Ik vind de heer Barroso een bekwaam politicus die in staat is nieuwe oplossingen aan te dragen en nieuw elan te geven aan EU-structuren die aan de randen wat slijtage vertonen, met name op economisch gebied. Ik geloof dan ook dat hij een kans verdient en dat zijn gezag niet bij voorbaat moet worden ondermijnd. Daarnaast moeten we voorkomen dat dit Huis een arena wordt waar politieke ruzies worden uitgevochten. We moeten streven naar constructieve en positieve oplossingen en voorkomen dat wij onszelf in een crisis storten. De heer Barroso kan daarbij rekenen op de steun van de Tsjechische delegatie in de Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-democraten) en Europese Democraten.
Voorts wil ik erop wijzen dat de heer Barroso dit Huis heeft toegesproken als beschermheer van de Verdragen en de geest van de Europese Verdragen, en dat is iets wat ik verwelkom. Ik wijs er ook op dat wijzigingen van de Verdragen met eenparigheid van stemmen moeten worden goedgekeurd; dat wordt uitdrukkelijk in de Verdragen zelf vermeld. Dat geldt bovenal voor de Europese Grondwet. Er hoeft maar één land de Grondwet niet te ratificeren en dan is hij ongeldig. Er zijn politici die verklaren dat het niet uitmaakt als één, twee of drie landen de Grondwet niet ratificeren, omdat die los daarvan onverminderd geldig blijft. Sommigen verklaren zelfs dat een land die de Grondwet niet ratificeert maar uit de Europese Unie moet stappen. Ik vind dat onaanvaardbaar. Ik hoop dat de Commissie de bepalingen in de bestaande Verdragen ondubbelzinnig zal verdedigen en dat zij zich distantieert van flexibele interpretaties van de Verdragen en van dergelijke verklaringen. Verder hoop ik dat zij duidelijk te kennen zal geven voorbereid te zijn op een alternatief scenario, ingeval de Europese Grondwet niet in kracht zou treden, en dat zij eventueel bereid is mee te werken aan het vinden van een oplossing, als een dergelijk scenario zich zou voordoen. Ik hoop echter dat het niet zover zal komen.
Ik spreek dus de hoop uit dat de Commissie een constructief debat zal aanzwengelen over de Europese Grondwet en in dit debat een positieve rol zal spelen. 
Poignant (PSE ).
   - Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de voorzitter van de Commissie, om iemand met macht te bekleden heb je vertrouwen nodig. Als dat vertrouwen ontbreekt, moet je het niet doen. Waar moet je je anders op baseren? Ik blijf grote problemen houden met uw aanwezigheid op de Azoren. Inmiddels weten we dat de oorlog in Irak gebaseerd was op een leugen, en, om een thema aan te halen waarover in de loop der tijd al veel geschreven is, we mogen de Tien Geboden niet vergeten. Liegen is een zonde: met een minimale boetedoening zou u een heel klein beetje krediet kunnen verwerven in andere kringen dan die welke u al voor u gewonnen hebt.
Dan uw team: daarover is inmiddels nagenoeg alles al gezegd. U had een heel klein beetje vertrouwen kunnen winnen als u bereid was geweest dat team voor een deel te wijzigen. U kondigt nu de oprichting van een agentschap aan, maar de agent blijft zitten waar hij zit. Daar hebben we niets aan. De Franse staatsman Clemenceau zei al: "Als ik een probleem wil begraven, richt ik een commissie op". De condoleances kunnen al de deur uit, als je het mij vraagt. En dan is er nog de koers die u voorstaat. Als u een klein gebaar gemaakt had in de richting van de linkse partijen in deze vergaderzaal, had u gezegd: ik zal zorgen voor meer openbare diensten ter compensatie van de concurrentie; ik zal de dienstenrichtlijn aanpassen om dumpingpraktijken te voorkomen, en wat de strategie van Lissabon betreft zal ik een aantal minimumrechten op sociaal gebied invoeren. U had op verschillende punten een gebaar kunnen maken, ook met betrekking tot de mensen in uw ploeg. U hebt dat niet gedaan, en daarmee hebt u de kans op krediet onzerzijds verspeeld. 
Ludford (ALDE ).
   Mevrouw de Voorzitter, wij vervolgen de heer Buttiglione niet maar proberen te voorkomen dat Europese burgers op het gebied van de juridische vraagstukken geleid gaan worden door iemand die zo volstrekt ongeschikt is. Niet alleen is hij bereid zijn reactionaire vooroordelen tegen vrouwen en homoseksuelen om te zetten in openbaar beleid - en welk signaal geeft hij af aan zijn acht vrouwelijke collega’s? -, maar hij heeft bovendien een niet bepaald indrukwekkende staat van dienst op de terreinen asiel en immigratie, veiligheid en rechtsstaat. U heeft ons een opsomming gegeven van de initiatieven die de Commissie zou ontplooien, maar aan de zaken die u noemde, wordt al gewerkt, of ze zouden hoe dan ook prioriteiten moeten zijn.
Mijnheer Barroso, u zegt dat het onmogelijk is de portefeuilleverdeling in dit stadium nog te veranderen. U geeft daarmee blijk van grote minachting voor het Parlement, want herschikking is nu juist precies waar wij u om gevraagd hebben. U moet de Raad trotseren. Ik heb u in juli gesteund omdat ik dacht dat u onafhankelijk zou zijn. Ik heb begrepen dat de heer Blair Britse leden van de Labour-partij in dit Parlement persoonlijk opbelt om te proberen hun het mes op de keel te zetten, opdat zij niet tegenstemmen. Hij zou het belastinggeld waarmee zijn telefoonrekening betaald wordt beter kunnen gebruiken om zijn kameraad Berlusconi te zeggen dat hij een andere kandidaat moet leveren. 
Varvitsiotis (PPE-DE ).
   - Mevrouw de Voorzitter, een van de fundamentele conclusies die men kan trekken uit de recente hoorzittingen met de kandidaat-commissarissen is dat het Parlement wel degelijk een belangrijke rol speelt. Het was de eerste keer dat de kandidaat-commissarissen zo degelijk en langdurig aan de tand werden gevoeld. Van doorslaggevend belang is evenwel dat de Commissie op duidelijke en eerlijke wijze kenbaar heeft gemaakt te willen samenwerken met het Europees Parlement. Aldus kunnen beide instellingen hun rol versterken en hun aanzien bij de burgers verbeteren.
Laten wij niet doen alsof onze neus bloedt! De fundamentele kritiek betrof de heer Buttiglione. De heer Buttiglione heeft zich inderdaad wat ongelukkig uitgedrukt, maar zijn verduidelijkende brief en de persoonlijke waarborgen van de voorzitter hebben mij ervan overtuigd dat de heer Buttiglione zijn godsdienstige en filosofische overtuigingen niet zal laten meespelen in de beleidsvoering. Persoonlijk ben ik van mening dat de leden van de nieuwe Commissie in staat zijn de uitdagingen van de komende vijf jaar het hoofd te bieden, en daarom zullen de Griekse afgevaardigden van de Nea Dimokratia voor de Commissie stemmen. Deze goedkeuring betekent natuurlijk niet dat wij de Commissie een blanco cheque geven. Integendeel, wij zullen het werk van de Commissie nauwlettend in de gaten houden, want wij willen er zeker van zijn dat zij de uitdagingen die haar wachten op succesvolle wijze aanpakt. 
Barón Crespo (PSE ).
   - Mijnheer de voorzitter van de Commissie, de Spaanse socialisten hebben u in juni een kans gegeven. U hebt die echter niet benut.
Nu wij het hier toch over de Grondwet hebben, wil ik u herinneren aan het verzoek van de PPE-Fractie om de tekst sneller goed te keuren dan gepland, met inachtneming van de verkiezingsuitslag. De PPE-coalitie heeft bij de verkiezingen 36 procent van de stemmen behaald; de socialisten, 27 procent. Daarom juist hebben wij u in juni een kans gegeven. In de Grondwet zit echter nog een andere gouden regel vervat, namelijk dat Europa, het Parlement en de Commissie op begrotingsgebied en met betrekking tot de medebeslissingsprocedure besluiten nemen bij absolute meerderheid. Die regel moet worden nageleefd. Het gaat dan ook niet aan om snel even wat telefoontjes te plegen aan de leden van de Raad.
Drie maanden na uw verkiezing tot Commissievoorzitter komt u nu eindelijk met een team op de proppen. Als wij ook nog eens drie maanden op uw programma moeten wachten... Maar goed, dat is een probleem voor later. In ieder geval hebt u hier vandaag een belangrijke uitspraak gedaan: u verklaart zich bereid de Commissie te herstructureren als wij voor stemmen. Het probleem is echter dat wij na de gebeurtenissen van juli geen vertrouwen meer hebben.
Om te waarborgen dat de Grondwet wordt toegepast en de democratie haar werk doet, bieden wij u de mogelijkheid rekening te houden met de constructieve kritiek van het Parlement door een negatieve stem uit te brengen. 
Hökmark (PPE-DE ).
   - Mevrouw de Voorzitter, wij Zweedse conservatieven beoordelen de Commissie in haar geheel. Wij willen er niet toe bijdragen dat men hier zijn stem uitbrengt uitgaande van de persoonlijke opvattingen of de morele visie van bepaalde commissarissen.
Wij keuren een aantal opvattingen van commissarissen af. Het verbaast mij een beetje dat er vanuit de sociaal-democratische fractie überhaupt geen kritiek gekomen is op de kandidaat-commissaris die zich nog steeds niet wil distantiëren van de inval in Praag in 1968 en die niets wist van zijn eigen beleidsterrein.
Wij staan afkeurend tegenover de opvattingen van een aantal commissarissen, maar wij oordelen over de Commissie in haar geheel, vooral ook omdat we het vanzelfsprekend vinden dat de afzonderlijke landen hun commissaris moeten kunnen kiezen, wil de Europese samenwerking kunnen functioneren. In het kader van de Europese samenwerking zou het een hopeloze opgave voor ons worden als religieuze visies en particuliere morele opvattingen op Europees niveau zouden worden getild om in dit Parlement te worden beoordeeld. Het zou eveneens een hopeloze opgave voor ons worden als het Parlement de kandidaten zou afkeuren die door de regeringen van de diverse landen zijn voorgedragen.
We zullen daarom onze steun verlenen aan de Commissie met voorzitter Barroso aan het hoofd, onder andere omdat er op dit moment een lange rij belangrijke taken voor ons ligt. Wij hebben een nieuw Constitutioneel Verdrag. Wij moeten de thans gerealiseerde uitbreiding tot een succes maken en succesvolle onderhandelingen voeren met nieuwe kandidaat-lidstaten, vooral met Turkije. Bovendien moeten wij het proces van Lissabon tot een goed einde brengen. We zijn niet van plan mee te doen aan een discussie die Europa op dit punt zou doen falen. Wij geven de heer Barroso onze steun.
Santoro (PSE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, geachte collega’s, voorzitter Barroso, ik ben een journalist die in eigen land zijn werk niet meer heeft mogen voortzetten.
In Italië heeft de eerste minister geld, politiek en televisiestations in handen. Ik vind echter dat de Italianen zelf een einde moeten maken aan die abnormale situatie. Zij moeten zelf zorgen voor een omwenteling en hun land weer op de rails van de toekomst zetten.
De kwestie-Buttiglione is echter een zaak die hoofdzakelijk uzelf aangaat. In de eerste plaats omdat deze kwestie niet voortvloeit uit vooroordelen of religieuze botsingen, maar is ontstaan door wat de voorgedragen commissaris heeft gezegd en gedaan. Daardoor kreeg men de indruk dat hij absoluut niet tegen zijn taak is opgewassen. Niet alleen homoseksuelen en vrouwen maar zelfs Jezus zou hem ongeschikt vinden, want Jezus zei immers dat wie zonder zonden is de eerste steen mag werpen. Mijnheer Barroso, u staat momenteel onder druk van de Italiaanse regering, en daardoor vindt u geen redelijke en eervolle politieke uitweg. Boven uw Commissie hangt de verdenking van diverse belangenverstrengelingen. De belangenverstrengeling van een regering zijn echter veel meer dan een verdenking, het is een zware molensteen, en daarom geloof ik niet dat het nadelig voor de Unie is als er tegen uw Commissie wordt gestemd. U had dit kunnen voorkomen, maar u hebt dat niet gedaan. Op die manier schiet u uw eigen beloften van autonomie en onafhankelijkheid van de nationale regeringen aan flarden, en dat uitgerekend in deze Vergadering waar u die beloften had geuit, ten overstaan van dit Parlement dat u naar eigen zeggen wilde respecteren.
Doyle (PPE-DE ).
   Mevrouw de Voorzitter, ik zal morgen tijdens de stemming in het Europees Parlement mijn steun geven aan de nieuwe Commissie, maar met bezwaard gemoed. Het succes van het Europees project is afhankelijk van verdraagzaamheid jegens verscheidenheid en verschillen en, waar nodig, de bereidheid het met elkaar oneens te zijn. Vraagstukken die de persoonlijke moraal betreffen, moeten niet in wetgeving worden vertaald, noch door de Commissie, noch door ons; het zijn onze nationale regeringen en de afzonderlijke personen die daarover beslissen.
Ik was ernstig verontrust door het gebrek aan verdraagzaamheid dat mijn voormalige collega, de heer Buttiglione - die de afgelopen vijf jaar mijn collega was binnen de Europese Volkspartij - volgens berichten aan den dag had gelegd in zijn verklaringen over bepaalde onderwerpen als de Baltische minderheden, homoseksualiteit en zonde, alleenstaande moeders en vaders. Ofschoon ik mijn bezorgdheid ook te kennen heb gegeven, zal ik zijn kandidatuur, alles in aanmerking genomen, steunen. Ik erken zijn recht om er diepgewortelde orthodox-katholieke overtuigingen op na te houden. Als medekatholiek ben ik het niet eens met een aantal van zijn uiterst fundamentele opvattingen, maar we kunnen elkaars verschillende zienswijzen toch respecteren. Dat is waar het hele Europese project op gebaseerd is.
Ik heb serieuze bedenkingen tegen maar liefst vijf van de commissarissen, maar de heer Buttiglione is, als men afgaat op zijn curriculum vitae en zijn ervaring, bekwaam en geschikt voor de functie van commissaris. Zou het kunnen, mijnheer Barroso, dat hij de juiste man is voor de verkeerde baan? Hij heeft verklaard dat hij niet tegen zijn geweten in zijn principes zal opgeven omdat dat politiek goed uitkomt, en dat zou ik ook niet van hem verwachten, maar op deze specifieke post zal hem dat onmogelijk zijn, gezien de uitdagingen die hem daar te wachten staan.
Er zijn zoveel vraagstukken die onze aandacht vragen. U heeft onze steun, mijnheer Barroso. Over het geheel genomen heeft u een heel goed team. Ik zou het veel liever hebben over het probleem van de belangenconflicten in verband met de kandidaat-commissaris voor mededinging, of de onbekwaamheid van de kandidaat-commissaris voor energie. 
Costa, António (PSE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, in juli heb ik voor u gestemd. Daarom betreur ik het dat wij ons nu in een moeilijke positie bevinden om de door u voorgedragen Commissie goed te keuren. U denkt dat uw kracht voortkomt uit deze krachtmeting met het Parlement. U vergist zich, want het gaat niet alleen om de stemming van morgen. Het gaat erom wat het politieke uitgangspunt is voor uw mandaat gedurende de komende vijf jaar. U denkt dat de steun van de Raad voldoende is. Ook daarin vergist u zich. Kijkt u maar naar de manier waarop de Raad u vandaag aan uw lot overlaat. Uw kracht, de kracht van de Commissie, ligt bij het dubbele vertrouwen dat u krijgt van de Raad en het Europees Parlement. Zonder de stevige steun van het Parlement zal uw Commissie altijd een zwakke Commissie blijven.
De komende vierentwintig uur kunt u ervoor zorgen dat u die stevige steun van dit Parlement krijgt. Als u deze gelegenheid niet benut, moet u niet het slachtoffer spelen en de eventuele afwijzing van de Commissie dramatiseren. U moet die afwijzing dan niet als een persoonlijke nederlaag zien, maar als een duidelijk mandaat om aan de Raad een Commissie te vragen die de steun verdient van het Europees Parlement. Alleen u kunt op dit moment deze keuze maken. U moet wel beseffen dat het erom gaat of u de steun wenst van dit Europees Parlement of dat u daarentegen de gijzelaar wil blijven van de voorstellen van de nationale regeringen, in het bijzonder de regering-Berlusconi. Maakt u de keuze die ons goed zal doen. Hartelijk dank.
Brok (PPE-DE ).
   - Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de voorzitter van de Commissie, dames en heren, beste collega’s, in dit debat zijn mij twee dingen duidelijk geworden. Ten eerste bestaan er amper twijfels over de bekwaamheid van Commissievoorzitter Barroso. Ten tweede zijn over sommige zaken de gemoederen zo hoog opgelopen dat we niet meer kunnen luisteren en niet meer behoorlijk kunnen lezen. Daarom wil ik benadrukken dat de heer Buttiglione heeft gezegd voor non-discriminatie te zijn, voor inachtneming van het Handvest, dat hij onderscheid maakt tussen moraal en recht, zoals dat dunkt mij door eenieder van ons kan worden onderschreven.
Verder heb ik in dit debat vastgesteld dat de inhoudelijke onbekwaamheid die hier bij enkele commissarissen is geconstateerd bij velen van hen helemaal geen rol speelt indien zij, toevallig misschien, de juiste politieke kleur bezitten. In ieder geval is dat in dit debat geheel op de achtergrond geraakt. Daaruit kan ik alleen maar concluderen dat een aantal collega’s een beslissing neemt op basis van morele opvattingen: politieke correctheid versus verbondenheid met uit een religieuze overtuiging voortkomende waarden. Dit is een weg die wij in mijn ogen als Parlement niet mogen bewandelen. We dienen over de inhoudelijke kennis van personen te oordelen en niet over hun persoonlijke religieuze opvattingen. Mijns inziens is dat een belangrijk en cruciaal punt dat wij duidelijk voor ogen moeten houden. Daarom ben ik van mening dat wij op dit vlak weer een stukje tolerantie en liberaliteit moeten invoeren en niet de dictatuur van een uniforme mening, die op dat moment zo in zwang is.
Dat is namelijk het punt dat wij hier duidelijk voor ogen moeten houden. Volgens mij komt de Commissie-Barroso het Parlement tegemoet omdat zij op het gebied van het buitenlands beleid, de Grondwet, de uitbreiding - die nieuw leven dient te worden ingeblazen -, de rechten van het Europees Parlement en het proces van Lissabon goed werk verricht, en daarom doe ik het volgende beroep op mijn collega’s: laat de Commissie niet struikelen op grond van een meningsverschil over morele opvattingen!
Kósáné Kovács (PSE ). -
   Mevrouw de Voorzitter, mijnheer Barroso, toen wij u in juli kozen als de toekomstige voorzitter van de Commissie hebben wij socialisten u enkele harde vragen gesteld. Op dit moment worden echter meer uitingen van onvrede en teleurstelling gehoord dan vragen gesteld. Die onvrede en teleurstelling komen voort uit ervaring. Er is niets mis met wat u zegt, of met wat u vandaag heeft gezegd, want u weet namelijk precies wat er in dit Huis moet worden gezegd. Met indrukwekkende zelfverzekerdheid heeft u geciteerd uit de encyclopedie van Europese waarden en grondrechten. Er is echter een probleem met uw besluiten, met de harmonie tussen woorden en daden. Bij de toewijzing van de portefeuilles heeft u de meest conservatieve elementen van Europa willen behagen. Tot dusver heeft u nog niet veel laten zien van de toegezegde flexibiliteit en tolerantie en er is geen garantie dat uw voorgedragen vice-voorzitter zich niet zal keren tegen de resultaten die tot nu toe in Europa zijn bereikt. Wij hadden gedacht dat de geboorte van de eerste Commissie van vijfentwintig landen een feest zou worden. U heeft nog één dag om de onvrede en teleurstelling weg te nemen en te zorgen voor een feestelijke stemming. Niet alleen de heer Buttiglione, maar ook wij hebben een geweten. De verantwoordelijkheid is aan u. 
Salafranca Sánchez-Neyra (PPE-DE ).
   - Mevrouw de Voorzitter, ik ben al geruime tijd lid van dit Parlement. De collega’s die mij kennen, weten maar al te goed dat ik geen voorstander ben van een toegeeflijk en gedwee Parlement dat door de knieën gaat voor de Commissie en de Raad. Integendeel, ik pleit voor een Parlement dat zijn verantwoordelijkheden neemt, dat de Commissie niet aanvalt maar installeert en op democratische wijze controleert, dat repliceert, debatteert, ratificeert en corrigeert.
Toegeeflijkheid is uit den boze. Het Parlement moet hoge eisen stellen. Anderzijds mag het zich bij de uitoefening van zijn bevoegdheden niet hoogmoedig op een voetstuk plaatsen of zich gedragen als een arrogante potentaat.
Met andere woorden, de vaststelling dat de Commissie onze eisen niet van a tot z inwilligt, is nog geen reden om haar niet te benoemen en naar huis te sturen. De Commissie-Barroso moet beoordeeld worden op haar capaciteiten en bekwaamheid, niet op de persoonlijke, ethische of morele overtuigingen van haar leden. Immers, als wij dat criterium hadden gehanteerd, mevrouw de Voorzitter, dan hadden wij waarschijnlijk ook niet voor de Voorzitter van het Europees Parlement kunnen stemmen. Juist die grootmoedigheid ligt ten grondslag aan de verdraagzaamheid die wij hier aan de dag leggen, mevrouw de Voorzitter.
Ik richt mij nu tot de weinige collega’s van de liberale fractie die hier nog aanwezig zijn. Het optreden van de liberalen in de maand juli was een toonbeeld van tact en verantwoordelijkheidsbesef. Zij hebben voor de Commissievoorzitter gestemd ondanks het feit dat zij waren uitgesloten van het pact, of akkoord, op grond waarvan er in dit Parlement een socialistische Voorzitter is gekozen.
De Commissie van de heer Barroso telt verschillende zeer capabele personen die lid zijn geweest van dit Parlement. Ik onderstreep nogmaals dat de kandidaten beoordeeld moeten worden op hun capaciteiten en hun bekwaamheid, niet op hun persoonlijke opvattingen. Daarom verzoek ik de collega’s van de liberale fractie nog eens diep na te denken over hun stemintentie en de voordelen van een positieve stem te overwegen. Dat is de beste manier om bij te dragen aan de goede verstandhouding die de Commissievoorzitter hier heeft aangekondigd. Het is immers dankzij deze goede verstandhouding dat de Europese Unie al zoveel heeft verwezenlijkt. 
Xenogiannakopoulou (PSE ).
   - Mevrouw de Voorzitter, de stemming over de Europese Commissie is van groot institutioneel en politiek belang.
Helaas hebben wij door de hoorzittingen serieuze twijfels gekregen over de algemene politieke oriëntatie van de Commissie. Er zijn weliswaar enkele lichtende uitzonderingen maar over het geheel genomen hebben neoliberale opvattingen sterk de overhand en is er een gebrek aan overtuigende sociale verbintenissen.
Twijfels rezen eveneens tijdens de hoorzittingen over mededinging, belasting en landbouw. Daarom hebben wij op die gebieden nadere verduidelijkingen en concrete politieke verbintenissen nodig. Voor ons standpunt was echter de hoorzitting over veiligheid, justitie en burgerlijke vrijheden van doorslaggevend belang. De verklaringen van de heer Buttiglione hebben de kern getroffen van de waarden die volgens ons in de Europese samenleving geëerbiedigd moeten worden. Wij willen een samenleving opbouwen met solidariteit en tolerantie maar zonder discriminatie.
Mijnheer Barroso, ons standpunt is duidelijk. Als de heer Buttiglione geen totaal andere portefeuille krijgt, zullen wij verplicht zijn tegen uw Commissie te stemmen.
U sprak over het gevaar van een institutionele crisis. De uitoefening van de in het Verdrag opgenomen bevoegdheden van het Europees Parlement kan echter geen crisis veroorzaken. Integendeel, veeleer betekent deze uitoefening dat de democratische instellingen werken. De verantwoordelijkheid ligt bij u, mijnheer Barroso. U hebt de mogelijkheid en de bevoegdheid om een institutionele en politieke uitweg te vinden uit de ontstane situatie.
Peterle, Alojz (PPE-DE ).
   - Mevrouw de Voorzitter, net als u heb ik de eer en verantwoordelijkheid voor de eerste maal deel te nemen aan het besluitvormingsproces over de Europese Commissie van de uitgebreide Europese Unie. Ik zou graag willen dat het Europees Parlement deze taak op een waardige en geloofwaardige manier verrichtte. Ik het met voldoening gestemd voor de toekomstige voorzitter van de Commissie, niet omdat hij afkomstig is uit het prachtige land Portugal, maar omdat hij een visie heeft uitgedragen die steun verdient. Vandaag heeft hij die visie uitgebreid met een aantal programmaonderdelen, met de duidelijke wens om nauw met het Europees Parlement samen te werken alsmede de wens om in de geest van de Europees constitutionele overeenkomst leiding te geven aan de Commissie.
Ik ben vandaag niet geïnteresseerd in het resultaat van de Amerikaanse verkiezingen of het lot van Berlusconi, en ik vind ook niet dat we linea recta terug moeten naar Adam en Eva. We moeten ons bezighouden met de toekomst van de Europese Unie en de kracht van haar Commissie. Het is niet aan ons om oordelen te vellen over de persoonlijke meningen van de kandidaten; wij moeten een besluit nemen over de bekwaamheid van de voorgedragen Commissie. In plaats van spelletjes te spelen, moeten we ons richten op de uitdagingen die op ons wachten. Daarvan zijn er meer dan genoeg.
Ik ben niet gelukkig met veel van hetgeen ik over de hoorzittingen heb gelezen, ongeacht of de bijdragen nu van links of van rechts kwamen. Maar al zou ik het eens zijn met de kritiek, dan nog kan ik niet de hele Commissie op het spel zetten, omdat een meerderheid in een van de commissies tegen de benoeming van een van de kandidaten heeft gestemd. Als we voortaan oordelen gaan vellen met de een of andere ideologische maatstaf en onder invloed een of twee zinnen of uitspraken die volledig uit hun verband zijn gerukt, zal het moeilijk worden kandidaten te vinden die de toets doorstaan. Per slot van rekening heeft iedereen wel eens iets gezegd dat het onderwerp kan zijn van lange politieke debatten. Vanzelfsprekend zal ik steun geven aan een Commissie die op een collegiale wijze zal optreden, gebaseerd op het vertrouwen van haar voorzitter. Ik wens de Commissie alle succes.
Grabowska, Genowefa (PSE ).
   - Mijnheer de voorzitter van de Commissie, als hoedster van de Verdragen moet uw Commissie het proces van de uitbreiding van de Europese Unie voortzetten. In de loop van dit proces moet worden beoordeeld of een kandidaat-land de rechten van de mens eerbiedigt en of het transparant is en vrij van corruptie. Nu heb ik ernstige twijfels of deze opgave bij uw Commissie in goede handen is. Ik vraag u of de beoordeling van de naleving van de rechten van de mens in Roemenië, Bulgarije en wellicht ook Turkije kan worden toevertrouwd aan een commissaris die duidelijk heeft laten zien dat hij de essentie van het Europese systeem van de mensenrechten, waar wij zo trots op zijn, niet begrijpt of niet wil begrijpen. Dan nog een tweede punt, mijnheer de voorzitter: de vorming van uw Commissie is tevens een les in Europese democratie. Deze les wordt door burgers in de gehele Europese Unie aandachtig gevolgd. En welke boodschap krijgen zij momenteel van u? Welnu, de boodschap dat u geen rekening hoeft te houden met het standpunt van het Europees Parlement. Is dit een goede boodschap? Brengt dit de Europese Unie dichter bij de burger? Is dit, twee dagen voor de ondertekening van de Europese Grondwet, de juiste boodschap? Mijnheer Barroso, mag ik u verzoeken niet tegen het Europees Parlement te vechten, maar naar het Parlement te luisteren. 
De Voorzitter.
   - Hartelijk dank! Beste collega’s, voordat ik de heer Barroso het woord geef wil ik even uw aandacht. Vanwege de plechtige vergadering met de koningin der Nederlanden om 12.00 uur kunnen wij het debat niet voortzetten, hoewel wij hebben geprobeerd op de tijd te letten. Zodoende zullen de laatste drie sprekers na de plechtige vergadering met de koningin der Nederlanden het woord voeren. Aansluitend zullen de stemmingen beginnen. Ik verzoek u hiervoor begrip op te brengen. Nu geef ik de heer Barroso het woord. 
Barroso,
   - Mevrouw de Voorzitter, ik heb tien minuten en dat is niet genoeg om alle vragen te beantwoorden, maar ik zal proberen in ieder geval op de inhoudelijke kwesties in te gaan.
In de eerste plaats de twijfels aangaande bepaalde commissarissen. Tijdens de bijeenkomst met de Conferentie van voorzitters heb ik een en ander al toegelicht. Wat de kwestie van de onafhankelijkheid van de commissaris voor mededinging betreft heb ik aangegeven dat we alle adviezen van de juridische diensten openbaar zullen maken, zodat duidelijk is dat de commissaris en de Commissie in mededingingskwesties volledig onafhankelijk handelen. Over de aantijgingen betreffende de hoofdactiviteit die een van de leden van de Commissie in het verleden heeft uitgeoefend kan ik u dit zeggen: ik kan geen onderzoek laten verrichten naar het verleden van alle kandidaat-commissarissen. Sommige afgevaardigden hebben daarom gevraagd, maar dat is onmogelijk. Ik kan me enkel baseren op objectieve gegevens. U weet net zo goed als ik dat politici maar al te vaak met ongegronde beschuldigingen worden geconfronteerd. Ik kan niet toegeven aan een klimaat van intolerantie en verdachtmakingen enkel en alleen op basis van geruchten of omdat kandidaten in hun eigen land onder vuur liggen. Het ligt anders wanneer er aantoonbaar sprake is van onacceptabele praktijken; dan kan ik uiteraard de nodige stappen ondernemen.
Dan kom ik nu op de fundamentele kwestie waarover ik mijn opvattingen graag aan u kenbaar wil maken: het vraagstuk van de institutionele verhoudingen. Dames en heren afgevaardigden, voordat ik premier werd, ben ik oppositieleider geweest. Ook ik ben parlementariër, en ik heb veel respect voor alle echt democratische parlementen, waaronder uw Parlement. Maar in het debat is nu juist gebleken dat er bij de wat lastigere kwesties, met name de kwestie van de portefeuille van de heer Buttiglione, sprake is van verdeeldheid. Die is er echt: sommigen van u vragen me de heer Buttiglione te vervangen, anderen vragen me juist dat niet te doen. Ook in uw Conferentie van voorzitters was er bepaald geen sprake van een gemeenschappelijk standpunt. Van al uw commissies heb ik brieven ontvangen, en wat de heer Buttiglione betreft waren het er twee: in de ene wordt gesteld dat hij uw steun verdient en in de andere is de conclusie, bereikt met één stem verschil, dat hij die steun niet verdient. Ik moet daarin een middenweg zien te vinden. Wij erkennen dat u alle volken van Europa vertegenwoordigt, en daarom heb ik voor uw instelling alle respect. De Europese Unie is echter gebaseerd op een fragiel evenwicht. De regeringen hebben van hun kant een stem als vertegenwoordigers van de natiestaten, en zelf moet ik met mijn Commissie, wanneer die eenmaal aangetreden is, het algemeen Europees belang in de gaten houden.
Ik kan u in alle eerlijkheid zeggen dat juist de gedachte aan het algemeen Europees belang, en niet het belang van deze of gene lidstaat, en ook niet het belang van welke kiezersgroep dan ook, me ertoe gebracht heeft de oplossing voor te stellen die ik u voorgelegd heb, omdat dat volgens mij de beste oplossing is. Ik heb degenen die een herschikking wilden niet helemaal tevredengesteld, dat is waar, maar ik ben u toch een heel eind tegemoet gekomen in uw zorgen, en ik heb inhoudelijk gezien de nodige garanties gegeven ten aanzien van de grondrechten, de burgerlijke vrijheden en het non-discriminatiebeginsel. Ik ben denk ik duidelijk genoeg geweest. Ik beloof u dit: als u uw vertrouwen uitspreekt in mijn Commissie, zult u een Commissie krijgen die zich uiterst vooruitstrevend zal opstellen als het gaat om de rechten en vrijheden van de burger en om non-discriminatie. Dat blijkt overigens ook uit de samenstelling van mijn Commissie.
Dames en heren afgevaardigden, ik moet bekennen dat ik bepaalde kritiek eigenlijk wel verwacht had, vooral van de kant van degenen die eerder ook al tegen mijn eigen benoeming waren. Ik had kritiek op ideologische gronden verwacht, maar wat ik in het geheel niet had verwacht is kritiek op mijn Commissie vanwege het gebrek aan engagement op het gebied van de mensenrechten en de bestrijding van discriminatie. Mijn Commissie hecht zeer veel belang aan die waarden; dat blijkt nu juist uit de samenstelling van mijn team.
Ik vraag u dan ook om uw vertrouwen, omdat ik geprobeerd heb een evenwicht te vinden, een evenwicht tussen Raad, Europees Parlement en Commissie, maar ook een evenwicht binnen dit Parlement zelf. Bent u er zeker van, dames en heren afgevaardigden - en nu richt ik me tot degenen die mijn keuze bekritiseren - dat uw collega’s aan de andere kant van deze zaal hun steun zullen geven aan de Commissie als ik op uw verzoek inga? Na al het overleg dat ik gevoerd heb, met name met de leiders van de hier vertegenwoordigde fracties, acht ik het zeer waarschijnlijk dat we in een crisis terechtkomen als ik een andere keuze maak. Natuurlijk, die crisis valt wel op te lossen, zoals in een democratie elke crisis op te lossen valt, maar ik zou u dit willen vragen, dames en heren: vindt u het niet vreemd dat degenen onder u die de Europese zaak het meest toegewijd zijn eenzelfde stem zouden uitbrengen als degenen die fel tegen Europa zijn, de aanhangers van extreemrechts die van Europa niets willen weten, de mensen die zich met hand en tand verzetten tegen iedere stap voorwaarts in ons Europese project …
Vindt u het niet merkwaardig dat populisten die constant bezig zijn de geloofwaardigheid van onze instellingen onderuit te halen samen met overtuigde Europeanen - en ik weet zeker dat die kwalificatie van toepassing is op de meeste aanwezigen in deze zaal - een stem zouden uitbrengen tegen deze Commissie?
Daarom, dames en heren afgevaardigden, acht ik me ertoe verplicht de beginselen van het institutioneel evenwicht te respecteren. Ik heb mijn uiterste best gedaan om u tegemoet te komen en uw legitieme zorgen weg te nemen, maar met alle respect: in Europa gaat het ook om inschikken, om het sluiten van compromissen. We kunnen niet alles van elkaar verlangen.
Ik ben niet uit op een krachtmeting met het Parlement, want ik besef dat u de volken van Europa vertegenwoordigt, maar ik wil u wel dit zeggen: we moeten verder en we zullen dus allebei water bij de wijn moeten doen als het gaat om onze wensen en verlangens. Zo is het, en niet anders. Sommigen van u waren bij voorbaat tegen de Commissie gekant en hebben de gelegenheid aangegrepen om in bredere kring steun te verwerven. U moet zich echter wel realiseren, dames en heren afgevaardigden, dat als deze Commissie de vereiste steun niet krijgt, er bepaald geen sprake zal zijn van een overwinning voor de ene partij en een nederlaag voor de andere. Het zou een slechte zaak voor heel Europa zijn. Het zou ons ernstig belemmeren bij alles wat we moeten doen om de tenuitvoerlegging van de strategie van Lissabon beter te coördineren, om het debat over de financiële vooruitzichten tot een goed einde te brengen, om de cohesie binnen onze Unie te versterken, om van de uitbreiding een succes te maken, om ons een gelijkwaardige partner van de Verenigde Staten te tonen en om de discussie met Rusland aan te gaan tijdens de top in november aanstaande. Het zou Europa geen goed doen. Daarom heb ik mijn verantwoordelijkheid genomen, en ik vind dat nu ook alle andere betrokkenen hun verantwoordelijkheid moeten nemen. Ik zeg u echter in alle oprechtheid dat ik ten volle bereid ben met u samen te werken en te zoeken naar compromissen. Ik hoop dat u van uw kant ook consensusgericht te werk wilt gaan, in het belang van Europa.
De Voorzitter.
   - Beste collega’s, wij onderbreken op dit punt ons debat voor de plechtige vergadering met de koningin der Nederlanden en hervatten het debat daarna met drie verdere sprekers. 

De Voorzitter.
   - Dames en heren, Majesteit, het is voor het Europees Parlement een grote eer u welkom te mogen heten op deze vergadering van ons Parlement.
Uw komst naar ons Parlement, Majesteit, is een belangrijke mijlpaal in de betrekkingen tussen het Europees Parlement, de Europese Unie en Nederland.
Wij zijn de laatste maanden getuige geweest van al het werk dat uw land heeft verzet gedurende het voorzitterschap van de Raad, dat zal duren tot het eind van het jaar. Uit de bekwaamheid die het Nederlandse voorzitterschap ten toon heeft gespreid, blijkt eens te meer dat de grootte van een land niets te maken heeft met de hoeveelheid en kwaliteit van het werk dat het land kan doen. U heeft onvermoeibaar enorme hoeveelheden werk verzet en bent daarbij pragmatisch te werk gegaan, altijd in het voordeel van de Europese Unie en de waarden waarop zij is gebaseerd.
Majesteit, onze instelling is zich goed bewust van uw persoonlijke inspanningen en inzet voor de minst bedeelde sociale klassen. Wij hebben altijd grote bewondering gehad voor uw toewijding aan mensen die weinig of niets bezitten. De liefde en het diepe respect van uw land voor u en uw familie is het bewijs van het prachtige werk dat u verricht.
Majesteit, het is mij een grote eer u te mogen uitnodigen om het Europees Parlement toe te spreken.
Hare Majesteit, Koningin Beatrix der Nederlanden.
   - Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, leden van het Europees Parlement, als wij iets moesten noemen dat ons allen het meest eigen is, zou dat waarschijnlijk onze moedertaal zijn. Alle lidstaten hechten er dan ook aan dat hun taal in de Unie wordt erkend. Vanuit die verworvenheid spreek ik u, ook vandaag, toe in het Nederlands.
Tegelijkertijd ben ik ervan overtuigd dat de samenwerking in Europa steeds meer zal vereisen dat wij op dit gebied concessies doen. Als wij van de Unie geen Toren van Babel willen maken...
zullen wij ons moeten inspannen elkaar zo goed mogelijk te verstaan. In een veeltalig Europa is het daarom van groot belang dat vooral jongeren worden aangemoedigd een of meer vreemde talen te leren om rechtstreeks met hun mede-Europeanen te kunnen spreken. Juist in een zich verenigend Europa is goede communicatie - het directe contact tussen mensen - de beste basis voor wederzijds begrip.
In 1950 namen de het eerste initiatief tot de Europese Gemeenschappen, die de voorlopers waren van onze Unie. De oudere generatie sprak het idee vooral aan als een manier om de oorlog in ons werelddeel uit te bannen. Voor de jongere generatie was het bovenal een inspirerend ideaal en een uitdaging.
Op mijn 23ste moest ik over dit onderwerp een toespraak houden voor een internationale groep jongeren die zich met dat Europese ideaal verbonden voelden. Zij daagden mij daarna uit het niet bij deze woorden te laten, maar jonge mensen in andere landen op te roepen samen over de toekomst van Europa na te denken. Wij zijn daar ook met veel enthousiasme aan begonnen. Europa bood ons toen een heel nieuw perspectief. Wij zagen de mogelijkheid over de grenzen heen leeftijdsgenoten aan te spreken, contacten te leggen en samen initiatieven te ontwikkelen. Wat met zulke prozaïsche concrete bouwstenen als kolen en staal was begonnen, groeide uit tot een beweging die de scheidsmuren in Europa zou wegnemen, de vrede zou bewaren en ons werelddeel nieuwe veerkracht en energie zou geven - zeker niet, zoals Robert Schuman zei, als een een sprong in het onbekende - maar als een sprong naar een gezamenlijke toekomst die ditmaal duidelijk gedefinieerd was en in verdragen verankerd. Wij, de jongeren van toen, zouden daar van harte in deelnemen en zo mede gestalte geven aan onze eigen toekomst.
Ik hield die toespraak op een , een Europees studentencongres, in Toulouse. Als ik die woorden nu herlees, herken ik de bevlogenheid die ons toen in haar greep had. Wij bewonderden de visie en de moed van de grondleggers van de Europese Gemeenschappen, maar vonden dat de oudere generatie te veel in mooie woorden bleef steken en te weinig actie ondernam om de Europese eenheid werkelijk tot stand te brengen. 'Laat ons constateren' zei ik op de slotzitting van het congres, 'dat wij in de plaats van gemeenschappelijke idealen slechts problemen hebben en dat het die problemen zijn die heden de enige Europese eenheid vormen'.
Gelukkig zijn die woorden nu, 43 jaar later, niet meer waar. De Europese eenheid heeft overtuigend vorm gekregen en is een deel van ons leven geworden. Maar er is weinig meer te bespeuren van de bevlogenheid van toen. Velen zijn nu kritisch gestemd en maken zich vooral zorgen over de hindernissen die nog moeten worden overwonnen. Het nakomen van gemaakte afspraken blijkt soms moeilijker dan men had gedacht, de eensgezindheid over de te volgen koers houdt niet altijd stand. Gelukkig mogen wij wel constateren dat de opdoemende problemen dikwijls juist het directe gevolg zijn van de snelle vorderingen die met de Europese eenwording zijn gemaakt.
Zij die twijfelen, gaan namelijk voorbij aan het vele dat onze landen inmiddels hebben bereikt. Het oorspronkelijke idee - de eenwording van Europa - heeft een ongelofelijke vlucht genomen, die de grote uit de jaren na de catastrofale tweede wereldoorlog waarschijnlijk, ondanks hun visie en ambities, verbaasd zou doen staan. De Unie heeft op haar grondgebied de oorlog uitgebannen, macht ondergeschikt gemaakt aan het recht en de deelnemende landen een ongekende welvaart gebracht. Het unieke Europese experiment heeft, ondanks perioden van vertraging en tegenslag, tot indrukwekkende resultaten geleid.
De Unie verenigt nu 25 Europese naties. Als eerste staatshoofd dat uw vergadering toespreekt sinds de toetreding van de nieuwe lidstaten, wil ik vandaag een welgemeend woord van welkom richten tot hun vertegenwoordigers in dit Parlement.
Iedereen die het Europese ideaal ter harte gaat, heeft naar dit moment uitgezien. Uw landen behoorden immers al vanouds tot Europa. Velen hebben zich bevrijd van de jarenlange onderdrukking die ons werelddeel in twee kampen gescheiden hield. Voor de overtuiging en daadkracht waarmee zij dat hebben gedaan, hebben wij het diepste respect. Wij bewonderen ook de onnoemelijke inspanningen die alle landen zich hebben getroost om in korte tijd de vele en dikwijls ingrijpende voorbereidende maatregelen te treffen die noodzakelijk waren voor hun toetreding tot de Unie.
Met hun komst is de Europese familie een - wat in het Frans zo mooi heet - geworden, een uitgebreide familie. Wij verwachten veel van deze uitbreiding. De grote bijdrage van de nieuwe lidstaten zou wel eens kunnen zijn dat zij in de Unie hetzelfde elan inbrengen dat zij hebben getoond toen zij zich bevrijdden van de sovjetoverheersing en bij de indrukwekkende inspanningen waarmee zij zich voorbereidden op het lidmaatschap. Het kan bijna niet anders of de Unie als geheel zal in dit elan en in het enthousiasme waarmee u aan dit nieuwe hoofdstuk begint - veelal met inzet van de jongere generatie - kracht en inspiratiebronnen vinden.
Wie toetreedt tot een nieuwe familie, zal altijd met aanpassingsproblemen worden geconfronteerd, zeker als het een familie buiten het eigen land betreft. In mijn familie hebben we daar enige ervaring mee! Meestal wordt de grootste aanpassing van de nieuwkomer gevraagd, al zou het eerlijker zijn als deze opgave over beide partijen werd verdeeld. Dit geldt ook voor de uitbreiding van onze Gemeenschap. De nieuwe leden zullen zich inspannen aan te sluiten bij wat er al in de Unie bestaat, maar de oudere leden moeten evenzeer de bereidheid tonen zich aan te passen. Dat is niet alleen de collegiale houding die men in deze kring mag verwachten, het is bovendien de kortste weg naar een goede samenwerking.
Het fundamentele beginsel in de Europese Unie is dat zij is gebaseerd op een . De landen die er deel van uitmaken, ook zij die traditioneel tot de machtigste landen van Europa behoorden, hebben zich in het belang van hun gemeenschappelijke toekomst onder het gezag van het recht gesteld. In de geschiedenis van Europa is dit een unieke stap. Dit houdt tevens de eerbiediging in van de rechten van iedere individuele burger. Deze verankering van de Unie in het recht wordt treffend gesymboliseerd door de eedaflegging van haar hoogste functionarissen ten overstaan van het voltallige Europese Hof van Justitie.
Onze vijfentwintig landen zijn verenigd, maar 'in verscheidenheid'. Zij koesteren een eigen identiteit, een eigen taal en een eigen cultureel erfgoed. Dit is de grote onderscheidende kracht van Europa en het is in ons aller belang die zorgvuldig te behoeden en te bewaren. De voortdurende confrontatie met andere culturen maakt ons bewuster zowel van de eigen cultuur als van ons gezamenlijk erfgoed. Wij staan daardoor ook sterker tegenover de geest van materialisme en massacultuur die zich onmiskenbaar - en in steeds dreigender vormen - over de wereld uitbreidt.
Om goed te kunnen functioneren dient de Unie op een aantal terreinen over duidelijke bevoegdheden te beschikken. Op andere gebieden, waar succes minder afhankelijk is van de bundeling van krachten, kan het, als tegenwicht, zin hebben meer ruimte te laten aan regeringen, lagere overheden en de burgers zelf om hun eigen oplossingen te zoeken - in nationaal verband of in de regio's. Met een goed evenwicht tussen centraal en gedelegeerd bestuur kan worden voorkomen dat de Unie het beeld oproept van een alomvattende bureaucratie die de mensen van zich vervreemdt. Als verantwoordelijkheden duidelijk zijn en dáár worden gelegd en gedragen waar zij het beste de Gemeenschap dienen, zullen de burgers ook het gezamenlijke belang beter begrijpen en respecteren.
Meer dan het streven naar een einddoel, is Europa een wordingsgeschiedenis. Voor sommigen vordert het proces te langzaam, anderen gaat het te snel. Succes roept dikwijls tegenkrachten op. Die hoeven ons daarom niet te ontmoedigen. Veeleer zijn het aansporingen om verder te gaan. Soms moet daarbij het juiste moment worden afgewacht. Rome is niet in een dag gebouwd. Hetzelfde geldt voor het gebouw dat zijn fundering kreeg in het Verdrag van Rome.
Onze Unie wint aan kracht wanneer zij zich openstelt voor landen die onze rechtsnormen delen en zich inspannen om aan de criteria te voldoen. Dit besef kan een aanmoediging zijn het overleg met hen die zich bij de Unie willen aansluiten, open, eerlijk en zonder vooringenomenheid te voeren. Als volkeren zich inspannen om de moeilijke overgang naar de democratische staatsvorm zo goed mogelijk te laten verlopen, verdienen zij extra waardering en steun.
Over drie dagen wordt in Rome het Constitutionele Verdrag ondertekend. De preambule houdt de plechtige verklaring in dat Europa zich wil blijven beijveren voor vrede, rechtvaardigheid en solidariteit in de wereld. Dat is een vérstrekkende ambitie. Daarmee wordt aangegeven dat dit georganiseerde Europa zich verbonden voelt met het ideaal van een eveneens georganiseerde wereld. Wij respecteren en steunen de Verenigde Naties als mondiale structuur die dezelfde beginselen in de wereld uitdraagt. Voor alle vooruitgang en ontwikkeling is vrede de eerste voorwaarde. Vrede is kwetsbaar en vereist intensieve zorg. De landen van de Europese Unie, die de vrede binnen hun grenzen hebben weten te bewaren, steunen nu vredesoperaties in andere delen van de wereld en zenden daartoe hun soldaten uit. Met het Constitutionele Verdrag geven onze landen ook duidelijk aan dat zij hun verantwoordelijkheid nemen tegenover de rest van de wereld en onverminderd strijd zullen blijven voeren tegen armoede, ongelijkheid en onrecht.
Dames en heren, leden van het Europees Parlement, er bestaat in ons werelddeel een historische geestelijke verwantschap, een saamhorigheidsgevoel dat ons tot Europeanen maakt. In de Verdragen die wij hebben gesloten, hebben wij telkens duidelijker beschreven in wat voor beschaving wij willen leven. Onze Europese instellingen, waaronder uw Parlement, zijn de pijlers van die beschaving. Bij het vervullen van de uitdagende taak 450 miljoen Europeanen te vertegenwoordigen, wens ik u van harte de bezieling toe die Europa vandaag van ons allen vraagt.
De Voorzitter.
   - Hartelijk dank voor uw toespraak, Majesteit.

Voorzitter.
   - Wij zetten het debat voort over de verklaring van de heer Barroso, verkozen voorzitter van de Commissie, die het college van commissarissen en hun programma presenteert. 
Queiró (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, wij weten allemaal dat de Commissie bestaat uit een voorzitter en vierentwintig commissarissen van verschillende politieke richtingen en met uiteenlopende persoonlijke overtuigingen. Wij weten echter ook dat de legitimiteit van de Commissie voortvloeit uit het feit dat de commissarissen voorgedragen zijn door democratisch gekozen regeringen. Daarom is het niet verbazingwekkend dat een ieder van ons een eigen oordeel heeft over deze commissarissen. Maar wij mogen geen oordeel vellen over de persoonlijke of godsdienstige opvattingen van de commissarissen. Als dat het geval zou zijn dan zijn wij geen Parlement meer maar een tribunaal voor meningsdelicten met een lichte hang naar censuur.
Wij moeten een oordeel vellen over de capaciteiten van de commissarissen, en in dat verband is het goed eraan te herinneren dat de hoorzittingen voor meer dan 80 procent van de commissarissen positief waren. Waar het nu om gaat, is hoe het Europees Parlement reageert op een Commissie onder leiding van een sterke voorzitter met een duidelijk plan dat een garantie vormt voor het Europees project en het evenwicht tussen de lidstaten.
Wij hebben tijdens dit debat kunnen vaststellen dat voorzitter Barroso zich gevoelig heeft getoond voor de boodschap van de leden en dienovereenkomstig heeft gehandeld. Hij is hier met name verplichtingen aangegaan op het vlak van non-discriminatie en heeft van elke commissaris een brief ontvangen waarmee hij of zij het vertrouwen rechtvaardigt dat het Parlement in hem of haar stelt. Nu dienen wij af te wachten of het Parlement zich gevoelig toont voor de boodschap van voorzitter Barroso en op zijn beurt daar consequenties aan verbindt.
Dat je niet voor een Commissie stemt, omdat je er niet voor honderd procent akkoord mee gaat is begrijpelijk, maar dat je tegen een Commissie van vijfentwintig personen stemt omdat je het niet eens bent met de religieuze opvattingen van een van hen, valt niet te begrijpen en geeft blijk van intolerantie. De heer Buttiglione was volgens mij zowel oprecht toen hij zijn opvattingen vertolkte als toen hij zei dat hij zijn persoonlijke opvattingen niet zou verwarren met de uitoefening van zijn functie. Beste collega’s, wij dienen de Commissie en de commissarissen te beoordelen op hun daden. Daarom getuigt het dwarsbomen van de Commissie voor zij aantreedt, vanwege de godsdienstige opvattingen van een van hen, van een vooroordeel. Het beoordelen van de Commissie gedurende haar hele mandaat getuigt daarentegen van een verantwoordelijke uitoefening van onze functie.
Tot slot, voorzitter Barroso, weet ik niet wat morgen de uitslag zal zijn van de stemming, maar als Portugees kan ik u zeggen dat u op onze stem kunt rekenen. Tevens hoop ik als Portugees dat het niet aan de twaalf stemmen van Portugees links zal liggen dat deze Commissie niet wordt goedgekeurd. 
Segelström (PSE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, Commissievoorzitter Barroso, de helft van de Europese burgers zijn vrouwen, vrouwen die te horen hebben gekregen dat ze zich in hun huwelijk moeten laten verzorgen en onderdanig moeten zijn, en dat alleenstaande moeders slechtere moeders zijn. Deze opvattingen behoren niet tot de grondwaarden van de EU en zijn onaanvaardbaar. Dezelfde waarden en rechten gelden ook voor homoseksuelen in de EU. Volgens de VN en de EU omvatten mensenrechten ook vrouwenrechten. Op dezelfde manier bevestigt het proces van Lissabon het recht van vrouwen op werk en op gelijk loon voor gelijkwaardig werk. Dat zijn feiten en niet alleen maar woorden, zoals u in uw inleiding zei.
De EU en de Commissie moeten de vrouwen respecteren, omwille van de EU en omwille van een gelijkberechtigd en gelijkwaardig Europa. U hebt vandaag ook niet geluisterd naar ons, democratisch gekozen vertegenwoordigers. Dat maakt de zaak nog erger, mijnheer Barroso. 
Gargani (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, voorzitter Barroso heeft de Commissie terecht als één geheel gepresenteerd, als één college, en op basis daarvan heeft hij zijn politiek beleid uitgestippeld.
De voorzitter van de Commissie heeft de aanwijzingen van de regeringen gevolgd, maar heeft zijn commissarissen vertrouwen geschonken, omdat hij de enige is die borg staat voor het programma: als Barroso de dirigent van het orkest is, zoals Cohn-Bendit zegt, is hij degene die de instrumenten moet stemmen en ons moet zeggen of de musici kunnen spelen. In dit bestek mogen er geen culturele redenen worden aangehaald die niets met het Parlement te maken hebben. Er mag niet gezinspeeld worden op vormen van culturele onverdraagzaamheid die niets gemeen hebben met de democratie van dit Parlement. Een moralistisch Europa dat een anticonfessioneel fundamentalisme aan de dag legt waar de katholieke cultuur nooit toe in staat is geweest, heeft niets te maken met het Europa dat De Gasperi en Schuman, onze grondleggers, voor ogen stond, want die wilden geen onverdraagzaam Europa.
Met de stemming van morgen zal het uur van de waarheid aanbreken, geachte collega’s. Wie geen volkscultuur, geen politieke en civiele tolerantie, geen institutionele cultuur bezit, zal tegenstemmen. Wie daarentegen vertrouwen heeft in een vrijzinnig, verdraagzaam, mild en institutioneel Europa, waar de relatie tussen Parlement en regering neerkomt op een democratische controle van die regering en niet op een ambtelijke, syndicale controle, zal voor Barroso stemmen en zodoende het evenwicht tussen de vijfentwintig landen versterken.
Jacques Delors zei een paar dagen geleden in een interview in Italië dat de Commissie een college is waar afzonderlijke personen niet meetellen. Wij, die steevast teruggrijpen naar Delors, kunnen ditmaal de rol van het Parlement correct interpreteren door goedkeuring te hechten aan de gehele Commissie en onze instemming te betuigen met de verantwoordelijkheid die de voorzitter vandaag ten overstaan van dit Parlement op zich heeft genomen. 
De Voorzitter.
   - Het debat is gesloten.
De stemming over de goedkeuring van de Commissie vindt morgen om 11.00 uur plaats. 
Kauppi (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, met uw permissie, ik wil graag het woord voeren over een motie van orde. In zijn toespraak in het voorgaande debat heeft de voorzitter van de Sociaal-democratische Fractie in het Europees Parlement, de heer Schulz, zich zeer neerbuigend uitgelaten over Hare Majesteit, Koningin…
De Voorzitter.
   - Mevrouw Kauppi, dit is geen motie van orde. 
De Voorzitter.
   - Wij gaan u over tot de stemming.
Lipietz (Verts/ALE ),
   - U begrijpt dat de strekking van mijn verslag door de aangenomen en verworpen amendementen het tegenovergestelde is geworden van wat ze was. Ons Parlement verklaart nu immers dat het niet wenselijk is dat levende personen afgebeeld worden op de nieuwe bankbiljetten van de Europese Unie, dat de oorzaken van onze problemen gezocht moeten worden in de korte werkweek in Europa en dat de Europese Centrale Bank zich in weerwil van artikel 2 van het Verdrag niet met duurzame groei dient bezig te houden. Ik wil u dan ook verzoeken het verslag zoals het nu voorligt af te wijzen, en mocht het onverhoopt toch aangenomen worden - waarmee natuurlijk een zeer verkeerd signaal ten aanzien van de toekomst van Europa afgegeven zou worden -, dan zou ik graag zien dat mijn naam eruit verdwijnt.

 - De stemming is beëindigd. 
Wij gaan nu over tot de stemverklaringen. 

Queiró (PPE-DE ),
   .- Ik heb voor het verslag (A6-0012/2004) van collega Gargani gestemd over het voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de verontreiniging veroorzaakt door bepaalde gevaarlijke stoffen die in het aquatisch milieu van de Gemeenschap worden geloosd. Ik vind de vereenvoudiging en verduidelijking van de communautaire wetgeving waar de Commissie mee is gestart van fundamenteel belang. Dit werk is ook zeer waardevol, omdat deze codificatie de teksten slechts bijeenbrengt en de inhoud van de wetgeving verder volledig ongewijzigd laat. Het is van wezenlijk belang de communautaire wetgeving voor de gewone burger toegankelijker en begrijpelijker te maken, waardoor deze nieuwe kansen en mogelijkheden krijgt om zijn rechten waar te nemen. 
Ribeiro e Castro (PPE-DE ),
   .- Ik ben het eens met de Europese Commissie dat met het oog op een voor de burgers makkelijker toegankelijke Europese Unie de vereenvoudiging van de communautaire wetgeving van zeer groot belang is. Ik meen dat het langs die weg mogelijk is de gewone burger meer informatie te geven over zijn rechten en plichten.
De communautaire wetgeving is versnipperd en heeft in de loop der jaren veelal veranderingen ondergaan. Dit vormt voor de burger een belemmering om te kunnen vaststellen wat de geldende regelgeving is en noopt hem tot veel analysewerk dat in feite slechts juridisch geschoolde personen kunnen doen.
Om die redenen en ook met het oog op de duidelijkheid en de transparantie van de communautaire wetgeving lijkt mij de codificatie van de communautaire regelgeving - zoals de Commissie en de Europese Raad van Edinburgh het respectievelijk in 1987 en 1992 hebben geformuleerd - onontbeerlijk.
Daarom steun ik het doel van dit voorstel dat beoogt richtlijn 76/464/EEG van de Raad van 4 mei 1976 betreffende de verontreiniging door bepaalde gevaarlijke stoffen die in het aquatisch milieu van de Gemeenschap worden geloosd te codificeren door de bestaande afzonderlijke wetten te vervangen. 

Queiró (PPE-DE ),
   .- Ik heb voor het verslag (A6-0011/2004) van collega Gargani gestemd over het voorstel voor een richtlijn van de Raad tot vaststelling van minimale communautaire maatregelen ter bestrijding van bepaalde ziekten van tweekleppige weekdieren (gecodificeerde versie). Ik vind de vereenvoudiging en verduidelijking van de communautaire wetgeving waar de Commissie mee is gestart van fundamenteel belang. Dit werk is ook zeer waardevol, omdat deze codificatie de teksten slechts bijeenbrengt en de inhoud van de wetgeving verder volledig ongewijzigd laat. Het doel van dit voorstel is de codificatie van richtlijn 95/70/EG van de Raad van 22 december 1995 die minimale communautaire maatregelen vastlegt ter bestrijding van bepaalde ziekten van tweekleppige weekdieren. De nieuwe richtlijn zal de diverse wetsteksten die van de richtlijn van 1995 deel uitmaken vervangen. Het is van wezenlijk belang de communautaire wetgeving voor de gewone burger toegankelijker en begrijpelijker te maken, waardoor deze nieuwe kansen en mogelijkheden krijgt om zijn rechten waar te nemen. 
Ribeiro e Castro (PPE-DE ),
   .- Net als de Commissie ben ik ervan overtuigd dat de vereenvoudiging van de communautaire wetgeving de Europese Unie toegankelijker zal maken voor de Europese burgers die zich steeds meer bewust zijn van hun rechten en plichten.
De communautaire wetgeving is versnipperd en heeft in de loop der jaren veelal veranderingen ondergaan. Dit vormt voor de burger een belemmering om te kunnen vaststellen wat de geldende regelgeving is en noopt hem tot veel analysewerk dat in feite slechts juridisch geschoolde personen kunnen doen.
Om die redenen en ook met het oog op de duidelijkheid en de transparantie van de communautaire wetgeving lijkt het mij de codificatie van de communautaire regelgeving - zoals de Commissie en de Europese Raad van Edinburgh het respectievelijk in 1987 en 1992 hebben geformuleerd - onontbeerlijk.
Daarom steun ik net als bij richtlijn 76/464/EEG het doel van dit voorstel dat erin bestaat richtlijn 95/70/EG van de Raad van 22 december 1995 tot vaststelling van minimale communautaire maatregelen ter bestrijding van bepaalde ziekten van tweekleppige weekdieren te codificeren door de huidige afzonderlijke wetten te vervangen. 

Goudin, Lundgren en Wohlin (IND/DEM ),
   Wij stemmen voor de samenwerkingsovereenkomsten met Rusland, Oekraïne, Georgië, Kyrgyzstan, Moldavië, Kazachstan, Oezbekistan, Azerbeidzjan en Armenië, conform dit verslag.
De overeenkomsten moeten niet dienen ter versterking van het buitenlands beleid van de EU en van haar pogingen om een rol op wereldniveau te spelen. De overeenkomsten moeten vooral de nadruk leggen op economische ontwikkeling en eerbiediging van de mensenrechten. 
Queiró (PPE-DE ),
   .- Ik heb voor het verslag (A6-0023/2004) van collega Brok gestemd over de voorstellen voor besluiten van de Raad en de Commissie betreffende de sluiting van de protocollen bij de Partnerschaps- en Samenwerkingsovereenkomsten tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten enerzijds en Armenië, Azerbeidzjan, Georgië, Kazakstan, Kirgizië, Moldavië, Rusland, Oekraïne en Oezbekistan anderzijds, teneinde rekening te houden met de toetreding van de Tsjechische Republiek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de Slowaakse Republiek tot de Europese Unie. Deze Partnerschaps- en Samenwerkingsovereenkomsten (PSO’s) zijn “gemengde overeenkomsten” die voor de laatste uitbreiding van de Unie van kracht zijn geworden. Daarom dient er in de overeenkomsten een protocol opgenomen te worden dat de toetreding van de tien nieuwe lidstaten tot die overeenkomsten mogelijk maakt. De Raad heeft de Commissie gemachtigd namens de Gemeenschap en de lidstaten onderhandelingen te starten met die landen, met het oog op de sluiting van een protocol bij de verschillende Partnerschaps- en Samenwerkingsovereenkomsten. 

Figueiredo (GUE/NGL ),
   .- Dit verslag beoogt een probleem op te lossen dat ontstaan is door het in gebreke blijven van de Raad bij het vaststellen van een nieuwe verordening op het gebied van de hulp aan ontwortelde bevolkingsgroepen in ontwikkelingslanden in Latijns-Amerika en in Azië. Daar de huidige verordening eind dit jaar verstrijkt, is een verlenging noodzakelijk teneinde hulp te kunnen blijven bieden aan degenen die gedwongen zijn huis en haard te ontvluchten ten gevolge van gewapende conflicten. Deze mensen behoren tot de kwetsbaarste bevolkingsgroepen in de wereld.
Doel van de steun is met name het bevorderen van de vrijwillige terugkeer en de reïntegratie van deze groepen in de gemeenschappen waar zij opgevangen zijn of waar zij oorspronkelijk vandaan komen. De steun kan ook verleend worden voor het verzoenen van strijdende partijen en het helpen van ontwortelde bevolkingsgroepen.
Wij hebben voor het verslag gestemd dat aan de ene kant de geldigheid van de verordening tot eind 2006 wil beperken en aan de andere kant vraagt om een geheel nieuwe procedure en een verslag van de Europese Commissie over de toepassing van de verordening. Toch is het van belang een aantal zaken te benadrukken:
- het geringe belang dat de Raad aan problemen van hulp en samenwerking toekent;
- de tegenspraak in de standpunten van de Commissie, die aan de ene kant voorstelt de verordening voor onbepaalde tijd te verlengen maar aan de andere kant slechts middelen verstrekt tot en met 2006;
- de tegenspraken in het beleid van de Raad en de Commissie met betrekking tot ontwikkelingshulp en ontwikkelingssamenwerking waar vaak geld weggehaald wordt om de wederopbouw te steunen in landen …
Goudin, Lundgren en Wohlin (IND/DEM ),
   Wij vinden dat het beleid van de Europese Unie op ontwikkelingsgebied heroverwogen moet worden. Wij staan positief tegenover humanitaire hulp en steun aan mensen in noodsituaties. We zijn echter van mening dat de afzonderlijke lidstaten van de EU moeten beslissen over de vorm van hun verschillende hulpmaatregelen. De Verenigde Naties is de internationale organisatie waar de lidstaten hun hulpinitiatieven kunnen coördineren. Wij zijn ertegen dat de bevoegdheid van de EU tot steeds meer gebieden wordt uitgebreid, en wij vinden hulp geen aangelegenheid voor de EU. Daarom hebben wij besloten tegen het voorgestelde verslag te stemmen.
Queiró (PPE-DE ),
   .- Ik heb voor het verslag (A6-0018/2004) van collega Morgantini gestemd over het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening nr. 2130/2001/EG betreffende acties op het gebied van de hulp aan ontwortelde bevolkingsgroepen in ontwikkelingslanden in Latijns-Amerika en in Azië. Ik meen dat de hulp van de Europese Gemeenschap ten bate van ontwortelde bevolkingsgroepen in Latijns-Amerika en Azië van fundamenteel belang is. Verordening nr. 2130/2001/EG van 29 oktober 2001 voorziet in steun aan sommige van de meest kwetsbare groepen ter wereld: aan degenen die huis en haard moeten ontvluchten als gevolg van een gewapend conflict. De huidige verordening verstrijkt op 31 december 2004. De verordening maakt de verlenging afhankelijk van de mogelijkheid “deze verordening in een enkele kaderverordening op te nemen voor Azië en Latijns-Amerika”. Daaraan kan worden tegemoetgekomen door de looptijd te beperken tot de jaren 2005 en 2006. Die wijziging vind ik essentieel voor de continuïteit van de steun van de Gemeenschap aan die bevolkingsgroepen. 
Ribeiro e Castro (PPE-DE ),
   .- Ik ben verheugd over de steun van de Commissie ontwikkelingssamenwerking aan het voorstel van de Europese Commissie met betrekking tot de verlenging van de bestaande verordening betreffende ontwortelde bevolkingsgroepen - vluchtelingen, vluchtelingen die hun toevlucht hebben moeten zoeken buiten hun gebied van herkomst en gewezen vluchtelingen of gewezen ontheemden - en “gedemobiliseerde ex-strijders”.
Dit instrument maakt deel uit van het bredere beleid van de Europese Unie inzake bijstand en ontwikkelingshulp. Het is zeer belangrijk en vaak is het enige en laatste sprankje hoop voor mensen die in zeer benarde omstandigheden verkeren.
Ik juich ook de trend toe die de laatste jaren een geleidelijke stijging van de kredieten laat zien. Zo weten wij uit ervaring welke belangrijke bijdrage deze acties kunnen leveren ter voorkoming van conflicten of ter verzoening van strijdende partijen. Hetzelfde geldt voor steun aan ontwortelde bevolkingsgroepen of aan gedemobiliseerde ex-strijders bij het terugvorderen van hun bezittingen en eigendomsrechten. Vaak is het de allerlaatste hoop op een nieuw begin. 

Lauk (PPE-DE ).
   - Wij hebben als PPE-DE-Fractie ingestemd met het volledig verslag waarover zojuist is gestemd. Wij hechten er echter aan te vermelden dat wij tegen de openbaarmaking van het individueel stemgedrag in de ECB hebben gestemd. Ondanks deze tegenstem hebben wij het volledig verslag toch goedgekeurd. We zijn echter tegen openbaarmaking van het individueel stemgedrag. 
Goudin, Lundgren en Wohlin (IND/DEM ),
   De burgers van Zweden hebben ervoor gekozen dat Zweden niet deelneemt aan de derde fase van de Europese en Monetaire Unie en de euro niet invoert. Desondanks dienen wij ons standpunt te bepalen over het werk van de ECB, waar het gaat om maatregelen die ook een weerslag hebben op de landen buiten de eurozone. Daarentegen vindt de Zweedse partij Junilistan dat wij geen standpunt moeten innemen ten aanzien van de meer specifieke voorstellen die betrekking hebben op het werk of de opbouw van de ECB, en we kiezen er daarom voor om geen standpunt in te nemen ten aanzien van de ingediende amendementen.
We kunnen echter geen steun geven aan paragraaf 14, waarin staat dat het Parlement meer propaganda voor de euro wenst. We willen evenmin steun geven aan paragraaf 15, waar staat dat het Parlement wil dat alle oude en nieuwe lidstaten zich bij de euro aansluiten. Zweden wil zich het recht voorbehouden om buiten de eurozone te blijven. Wij willen benadrukken dat het vooral van belang is dat nieuwe landen zich strikt houden aan de eis dat het aandeel van de overheidsschuld in het BNP de 60 procent niet overstijgt. Deze eis mag niet net zo slap worden toegepast als in eerdere gevallen is gebeurd. Dat is belangrijk met het oog op de financiële stabiliteit van de hele EU.
Lienemann (PSE ),
   - Ik heb tegen het verslag over de activiteiten van de ECB gestemd. De rapporteur stemt in met het monetaire beleid van de ECB, terwijl deze instelling voor een deel verantwoordelijk is voor de tegenvallende groei en de ongunstige werkgelegenheidssituatie in Europa. 
De ECB heeft immers geen enkele maatregel genomen om te kunnen komen tot een voor de export en het bedrijfsleven gunstigere koers tussen euro en dollar. Met name heeft ze nagelaten maatregelen te treffen om een al te forse daling van de dollar te voorkomen. Evenmin lijkt de ECB er belang in te stellen invloed uit te oefenen op de wisselkoersen met andere valuta’s als de Chinese yuan. Deze wisselkoersen vormen een belemmering voor onze export en leiden ertoe dat steeds meer bedrijven hun activiteiten verplaatsen (in heel veel gevallen heeft dit een sterker negatief effect op het concurrentievermogen van ondernemingen dan de factor arbeidskosten).
Volledige werkgelegenheid is geen doelstelling van de ECB, en dat heeft uiteraard nadelige gevolgen voor de keuzen die ze maakt. Het is betreurenswaardig dat de ontwerp-Grondwet hieraan niets verandert en dat zo een situatie blijft bestaan waarin sprake is van volledige onafhankelijkheid van de ECB zonder dat in haar mandaat een evenwicht gewaarborgd is tussen prijsstabiliteit en werkgelegenheid.
Wat de resultaten betreft geeft de situatie in de eurozone in geen enkel opzicht aanleiding om deze blancovolmacht aan de ECB te verstrekken. De inflatie is weer opgelopen - de invoering van de euro heeft wel degelijk een prijsopdrijvend effect gehad, al wordt dat door sommigen ontkend -, de wisselkoersen blijven hoog en de groei is beperkt.
Mann, Thomas (PPE-DE ),
   .- Ik heb zojuist voor het verslag over de ECB gestemd, waarbij de heer Lipietz zijn naam heeft laten verwijderen. Ik was tegen alle amendementen die tot verwatering zouden hebben geleid.
De ECB heeft goed werk verricht, prijsstabiliteit gewaarborgd en altijd zijn onafhankelijkheid bewaard. Daardoor heeft hij het vertrouwen van de burgers verworven en menig obstakel voor de euro uit de weg geruimd. Wij hebben alle reden om de vroegere president van de ECB, Wim Duisenberg, te danken. Jean-Claude Trichet gaat voort op de door hem ingeslagen weg.
De autonomie van de Raad van bestuur van de ECB dient te worden behouden - openbaarmaking van individueel stemgedrag wijs ik van de hand. Er is voldoende transparantie daar de media en het Parlement direct op de hoogte worden gesteld van zijn monetaire besluiten. De driemaandelijkse “monetaire dialoog” met de Commissie economische en monetaire zaken en onze bezoeken aan Frankfurt verdienen het om bij een breder publiek bekend te worden.
De inzet van de ECB voor het Stabiliteits- en Groeipact is voorbeeldig. Terecht wijst de bank erop dat de zwakke groei in de eurozone niet door het Pact is veroorzaakt. Het Pact leidt tot duurzame, inflatieloze groei dankzij de eis inzake een solide begrotingsbeleid. De in de gelederen van de Europese Commissie nagestreefde “intelligente herinterpretatie” is onintelligent morrelen aan de beginselen van het Pact en verschaft belastingontduikers een ontoelaatbaar alibi.
Manolakou (GUE/NGL ),
    De werknemers identificeren in hun geest de invoering van de euro niet alleen met een golf van prijsstijgingen bij een reeks fundamentele gebruiksgoederen, met een keihard bezuinigingsbeleid, met meer werkloosheid en meer armoede onder de werknemers, maar ook met meer voordelen voor de werkgevers.
De ECB was haantje de voorste toen druk moest worden uitgeoefend in de richting van loonmatiging, vermindering van sociale uitgaven en verandering van de pensioenstelsels ten gunste van het particulier kapitaal.
De ECB hecht weliswaar uitsluitend aan prijsstabiliteit maar ze is er niet in geslaagd prijsstabiliteit te waarborgen bij de fundamentele gebruiksgoederen. Integendeel, het is mede door haar dat de arbeids- en leefomstandigheden van de werknemers achteruit gaan, de kleine en middelgrote ondernemingen meer moeilijkheden ondervinden bij de toegang tot de kapitaalmarkt en de herverdeling van de rijkdom voordelig is voor het kapitaal.
Eveneens is gebleken dat het gemeenschappelijk monetair beleid alleen de gemeenschappelijke belangen van het grootkapitaal dient en de toch al grote verschillen tussen de nationale en lokale economieën nog groter maakt door alle lasten af te wentelen op de werknemers en de volksklasse.
Wij waren en zijn tegen de EMU omdat wij voor de belangen van de werknemers zijn. De “droom” van de euro blijkt een nachtmerrie te zijn voor de volksklasse. Daarom stemmen wij tegen het jaarverslag van de ECB. De ECB heeft bijgedragen aan de stijging van de werkloosheid en de sociale problemen van de volksklasse. 
Queiró (PPE-DE ),
   .- Ik heb voor dit verslag gestemd omdat ik met de rapporteur van mening ben dat vijf jaar na de start van het project de EMU tot nu toe als een groot succes kan worden beschouwd, voor een groot deel dankzij het werk van de ECB en haar voorloper, het Europees Monetair Instituut. Wij moeten echter ook erkennen dat dit mede te danken is aan de inzet van lidstaten als Portugal, die zich op verdienstelijke wijze hebben ingespannen om te voldoen aan het Stabiliteits- en Groeipact. Aan de andere kant zie ik net als de rapporteur in dat de zwakke kanten van de Europese economie niet van doen hebben met het monetair beleid, maar voornamelijk met een gebrek aan structurele hervormingen ter vergroting van de internationale en mondiale concurrentiekracht. 
Ribeiro (GUE/NGL ),
   .- Dit verslag maakt van de EMU een “succesverhaal" en steunt onvoorwaardelijk de monetaire orthodoxie van de ECB. De definitieve versie van het verslag - die verworpen werd door de rapporteur zelf - vormt nog eens een verdere aanscherping van die zienswijze. Het is echter geen weergave van de werkelijkheid zoals wij die zien en daarom wijzen wij dat “succesverhaal" van de hand.
Het verslag maakt gewag van succes op het vlak van de macro-economische stabiliteit, maar wij kunnen vaststellen dat de afgelopen jaren zijn gekenmerkt door geringe groei van de economie en de werkgelegenheid en overheveling van de productiviteitswinst van de werknemers naar de werkgevers. Tegelijkertijd is er sprake van aanhoudende omvangrijke werkloosheid, armoede, sociale uitsluiting en ongelijke inkomens binnen de EU. Het zuinige monetaire en fiscale beleid heeft negatieve effecten gehad voor de groei van de economie en de werkgelegenheid in plaats van een bijdrage te leveren aan het economisch herstel en de bestrijding van de werkloosheid.
De Europese Unie is nog bij lange na niet een homogene economische zone, daar er nog aanzienlijke verschillen bestaan tussen de lidstaten qua economische en regionale ontwikkeling, inflatie en werkloosheid. Het Europees monetair beleid heeft deze verschillen nog eens verscherpt en heeft ertoe geleid dat de kosten van de economische aanpassing afgewenteld worden op de lonen en de werkgelegenheid, op de werknemers en de bevolking in het algemeen.
Wij herinneren ons nog de inflatoire effecten van de euro op de eerste levensbehoeften en op de aan de banken te betalen kosten en commissies. Daarop bestond geen adequaat toezicht.
Ribeiro e Castro (PPE-DE ),
   .- Ik ben het eens met de verschillende opmerkingen van de rapporteur over de evaluatie van de activiteiten van de ECB. Ik ben het ermee eens dat de ECB zich gepresenteerd heeft als een institutionele en economische factor van stabiliteit en aan de kern van haar taakstelling heeft voldaan. Ondertussen lijkt het steeds minder omstreden dat onder het mandaat van de ECB ook de “speciale steun voor de doelstellingen van Lissabon” valt. Het feit dat deze instelling steeds belangrijker wordt is ook een uitvloeisel van deze erkenning. Daarom is het van belang een steeds actiever monetair en wisselkoersbeleid te voeren dat doelen bevordert als op volledige werkgelegenheid gestoelde concurrentie, investeringssteun en bestrijding van de effecten voor de markt van de enorme stijging van de olieprijzen.
Tot slot wil ik opmerken dat de rapporteur terecht kritiek levert op het feit dat de meeste banken nog een commissie in rekening brengen voor overschrijvingen en betalingen met cheques tussen de landen van de eurozone. Inderdaad “is de munt nog niet echt één munt zolang dit blijft gebeuren”.
Ik betreur het dat de rapporteur bij de eindstemming zich heeft gedistantieerd van de aangenomen resolutie. Het verbaast mij ook dat hij dat toen pas heeft gedaan, daar de tekst niet sterk verschilt van het voorstel van de betrokken parlementaire commissie. 
Kauppi (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, ik vind de wijze waarop de voorzitter van de Sociaal-democratische Fractie in het Europees Parlement, de heer Schulz, het Nederlandse voorzitterschap wilde bekritiseren voor het feit dat het niet aanwezig was bij het zojuist gehouden debat zeer ongepast. Dat hij zijn commentaar richtte aan Hare Majesteit Koningin Beatrix was zeer ongepast op de dag dat wij in plechtige vergadering bijeen waren in aanwezigheid van koningin Beatrix. Het is niet gepast om uit politieke overwegingen een aanval te doen op de Nederlandse…
De Voorzitter.
   - Mevrouw Kauppi, het spijt me dat ik u moet onderbreken, maar wat u zegt, is geen motie van orde. 


De Voorzitter. 
   - Aan de orde is de gecombineerde behandeling van twee verslagen namens de Begrotingscommissie over het ontwerp van algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2005.
Ten eerste het verslag (A6-0021/2004) van de heer Garriga Polledo over het ontwerp van algemene begroting voor 2005 (Afdeling III);
ten tweede het verslag (A6-0020/2004) van mevrouw Jensen over het ontwerp van algemene begroting voor 2005 (Afdeling I, II, IV, V, VI, VII en VIII).
Er is een lange sprekerslijst voor dit debat en ik verzoek de rapporteur, de heer Garriga Polledo, het woord te nemen. 
Garriga Polledo (PPE-DE ),
   - Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, mevrouw de commissaris, waarde collega’s, zoals wij tijdens de plenaire vergadering van september ook al zeiden, hebben wij van de Raad een ontwerpbegroting ontvangen waarin het boekhoudkundige rekenwerk prevaleert boven het politieke belang. Donderdag zal hier in het Parlement echter een uitgesproken politieke ontwerpbegroting in stemming worden gebracht. Politiek omdat wij met dit ontwerp tegemoetkomen aan de politieke prioriteiten waartoe de fracties en de leden van dit Parlement zich tijdens de Europese verkiezingen van 13 juni hebben verplicht. Ik herinner u eraan dat niet de Raad maar het Parlement, u allen dus, aan deze verkiezingen hebben deelgenomen. Als afgevaardigden hebben wij met onze kiezers een akkoord gesloten waarin wij ons er onder meer toe verbinden maatregelen te bepleiten en te bevorderen die naar ik hoop tot uiting komen in de ontwerpbegroting die ik hier ter goedkeuring voorleg.
Politiek ook omdat het onderwerp inspeelt op een strategie van de Raad, die eraan gewend is om eerst zijn eigen prioriteiten te financieren. Pas daarna komen de prioriteiten van het Parlement aan de beurt. Anders gezegd, de stemming van aanstaande donderdag zal ons in de gelegenheid stellen het interinstitutionele evenwicht te herstellen. Als dat evenwicht uitblijft, kan de Europese Unie niet correct functioneren.
Mijnheer de Voorzitter, dan zou ik mij nu even tot de commissaris willen richten. Zij neemt hier vandaag afscheid van ons als lid van de Europese Commissie. Voor de begrotingscommissaris is een moeilijke taak weggelegd als bemiddelaar tussen het Parlement en de Raad, de twee takken van de begrotingsautoriteit die het noodgedwongen met elkaar moeten zien te vinden, ofschoon de goede verstandhouding in sommige gevallen ver zoek lijkt. Het vreedzame begrotingsklimaat van de laatste jaren moet grotendeels op conto van de commissaris worden geschreven. Sterker nog, dankzij de akkoorden die de commissaris en haar medewerkers nog op het laatste ogenblik hebben gepresenteerd, zijn wij van een hoop ellende gespaard gebleven. Ik hoop dat zij in haar nieuwe leven, na Brussel, net zoveel succes zal oogsten als in de afgelopen jaren. Mevrouw de commissaris, u kunt ervan op aan dat het voor alle begrotingsverantwoordelijken een waar genoegen was om met u samen te werken.
Hopelijk bezit de nieuwe commissaris het geduld en de onderhandelingscapaciteit van de voormalige commissaris, aangezien deze eerste lezing van het Europees Parlement sterk verschilt van de eerste lezing van de Raad.
Als rapporteur en oudgediende - ik ben al tien jaar lid van de Begrotingscommissie - ben ik inmiddels een expert in het onderscheiden van realistische en niet-realistische politieke eisen. In dit verband zijn er bepaalde uitgangspunten die het Parlement onder geen beding mag opgeven. Zo lijkt het mij bijvoorbeeld bijzonder realistisch dat het Europees Parlement in deze uitermate moeilijke en restrictieve begrotingssituatie zijn prioriteiten verdedigt.
In grote lijnen kunnen wij instemmen met het voorontwerp van begroting van de Commissie, zoals gewijzigd door de amendementen van de bevoegde commissies, de fracties en de individuele afgevaardigden. U weet dat de plafonds van de rubrieken 3, 4 en 5 - die op zich reeds een haast onoverkomelijke hindernis vormen - ten gevolge van een technische aanpassing verlaagd zijn om de cijfers van de begroting voor 2004 te kunnen halen.
De heer Mulder - begrotingsrapporteur voor 2004 - heeft zich op meesterlijke wijze gekweten van zijn begrotingstaak. Ik probeer zijn voorbeeld te volgen, al weet ik dat de financiële middelen waarover ik dit jaar beschik lager liggen dan die van vorig jaar.
De Raad trekt in zijn ontwerpbegroting voor intern beleid 55 miljoen euro minder uit dan de Commissie in haar voorontwerp van begroting. Daarmee wordt een onmogelijke marge van 108 miljoen euro geschapen. De amendementen die u, geachte afgevaardigden, op het voorstel van de Raad hebt ingediend, bedragen alleen al voor rubriek 3 meer dan 350 miljoen euro. En elk van die amendementen is volkomen gerechtvaardigd.
Verder heeft de Raad de kredieten voor het extern beleid in het voorontwerp van begroting verlaagd met 129 miljoen euro, waardoor een marge van 14 miljoen euro ontstaat. Eerder was in de commissie een negatieve marge van 115 miljoen vastgesteld, en die bleek al nefaste gevolgen te hebben voor de traditionele externe prioriteiten van het Parlement.
De amendementen op rubriek 4 vertegenwoordigen meer dan 400 miljoen euro. Uw rapporteur ziet zich genoodzaakt deze voorstellen althans gedeeltelijk over te nemen, met name omdat zij beantwoorden aan de wensen van twee belangrijke parlementaire commissies: de Commissie ontwikkelingssamenwerking en de Commissie buitenlandse zaken.
In principe zag het ernaar uit dat rubriek 5 geen noemenswaardige problemen zou opleveren, maar ook hier heeft de Raad gesnoeid. De administratieve uitgaven van de Commissie en de overige instellingen liggen maar liefst 1,5 procent lager dan in het voorontwerp van de Commissie. Het is op zich al moeilijk om een krap bemeten administratieve begroting toe te passen - de commissaris kan daarvan meespreken -maar het wordt nog vervelender als die ook nog eens door een andere instelling wordt verlaagd.
Gelukkig is de Commissie erin geslaagd een extra bezuinigingsinspanning te leveren - waarvoor nogmaals mijn felicitaties aan de commissaris - zonder aan efficiëntie in te boeten. Desondanks is het Europees Parlement vastbesloten om de administratieve uitgaven van het voorontwerp van begroting weer in de tekst op te nemen.
Gelet op deze omstandigheden hebben wij de volgende prioriteiten moeten vaststellen:
Ten eerste de strategie van Lissabon en de bijbehorende beleidsacties ter bevordering van de groei en de werkgelegenheid, aangezien die elementen aanwezig zijn in vrijwel alle politieke programma’s waarmee de afgevaardigden zich kandidaat hebben gesteld voor de verkiezingen. De Europese Unie kent thans een moment van moeizame en zwakke economische groei. Als wij niet resoluut kiezen voor een versterking van de beleidslijnen die gericht zijn op een verhoging van de groei, de ontwikkeling en de werkgelegenheid, tekenen wij ons eigen doodvonnis. Daarom hebben wij onze goedkeuring gehecht aan de amendementen waarin de begrotingslijnen uit de strategie van Lissabon met 80 miljoen euro worden verhoogd.
Ten tweede de communicatiestrategie. De noodzaak hiervan blijkt inzonderheid uit de lage opkomst bij de Europese verkiezingen. Met name de nieuwe burgers die ten gevolge van de uitbreiding tot de Unie zijn toegetreden, hebben behoefte aan meer informatie over het Europese integratieproces. Bovendien is er momenteel een constitutioneel debat over de toekomst van de Europese Unie aan de gang. Met betrekking tot deze tweede prioriteit van het Parlement hebben wij dan ook een amendement ten belope van 24 miljoen euro ingediend.
Ten derde het versterken van de veiligheid, de strijd tegen het terrorisme en de consolidatie van een Europese strategie op het gebied van asiel en immigratie. Ik denk dat eenieder van u dit streven als een absolute prioriteit beschouwt. Helaas is het voor iedereen duidelijk waarom het Parlement en de Europese Unie deze doelstellingen in 2005 hoog op de agenda moeten plaatsen.
Ten vierde vormt ook de consolidatie van de externe actie van de Europese Unie een fundamentele prioriteit. Daarbij dient bijzondere aandacht te worden besteed aan de bestrijding van ziekten en armoede. Ook de verschillende geografische gebieden mogen niet uit het oog worden verloren. Hier houden wij vast aan het beginsel dat de nieuwe externe verplichtingen van de Europese Unie niet ten koste mogen gaan van de traditionele prioriteiten van het Parlement. Anders gezegd: nieuwe verplichtingen, nieuwe middelen.
Ten vijfde willen wij met de Raad een ernstig debat voeren over de financiering van de gedecentraliseerde agentschappen, een punt waarop ik later nog zal terugkomen.
Ik dank de fracties uitdrukkelijk voor hun steun bij de omzetting van deze prioriteiten in begrotingsamendementen. Ik heb van de coördinatoren niets dan hulp, waardevolle suggesties en steun ontvangen. Daarvoor hebben zij stuk voor stuk andere prioriteiten moeten opofferen. Het was voor geen van hen gemakkelijk om de genomen beslissingen te rechtvaardigen ten overstaan van hun collega’s. Ik wil dan ook dat de boodschap die ik hier uitdraag zowel de Commissie als de Raad bereikt: deze eerste lezing houdt een duidelijk en onmiskenbaar politiek compromis in met het oog op de onderhandelingen van november. Wij zijn niet bereid een tweede lezing aan te nemen waarin onze prioriteiten unilateraal van tafel worden geveegd. Als er bezuinigd moet worden, geldt dat voor alle instellingen, zonder uitzondering.
Laten wij deze lezing nog eens per rubriek doornemen. Ik moet u er echter wel aan herinneren dat de tekst hier aanstaande donderdag en bloc in stemming zal worden gebracht en ook als zodanig zal worden voorgelegd tijdens de onderhandelingen in het kader van de tripartiete dialoog en de bemiddelingsprocedure.
In rubriek 1 - landbouw - hebben wij de vastleggingskredieten na stemming vastgesteld op 50.779 miljoen euro. Daarbij hebben wij het voorontwerp van begroting van de Commissie als referentie gebruikt. Wij beschikken echter nog niet over de nodige kredieten om te waarborgen dat de criteria van Kopenhagen worden vervuld.
Subrubriek 1 b) heeft betrekking op een politieke prioriteit die geformuleerd is door de Begrotingscommissie en als zodanig in de stemming van aanstaande donderdag zal worden opgenomen. Overeenkomstig hiermee wordt het plafond van subrubriek 1 b) met 57 miljoen euro verhoogd. Deze extra middelen zijn bestemd voor de vestiging en opleiding van jonge boeren.
Wij hebben tevens meer middelen uitgetrokken voor het bestrijden van dierziekten en het waarborgen van de voedselveiligheid, want ook dat zijn prioritaire aandachtspunten van dit Parlement.
In rubriek 2 bedragen de voorgestelde vastleggingskredieten 42.378 miljoen euro. In deze categorie spelen de betalingskredieten een fundamentele rol. Van alle amendementen die wij met betrekking tot betalingskredieten indienen, zijn de amendementen op rubriek 2 de meest ingrijpende. Waarde collega’s, ik attendeer u erop dat de nog betaalbaar te stellen bedragen (RAL) maar liefst 122.000 miljoen euro belopen. Dat is zoveel als een jaarbegroting. Om dit verschijnsel te voorkomen en weg te werken hebben wij meer middelen toegekend aan de lijnen van het voorontwerp van begroting waar de RAL tweemaal zo hoog liggen als de jaarlijkse vastleggingskredieten. In de overige begrotingslijnen steunen wij het verzoek tot betaling van de Commissie, in de hoop dat de Raad met die eis rekening zal houden. In het licht hiervan trekken wij ons verzoek tot betaling op tot 3.800 miljoen euro.
In rubriek 3 - intern beleid - voorzien wij in een bedrag van 9.012 miljoen euro, zodat de marge tot nul wordt teruggebracht. Wij hebben tevens een amendement met een asterisk goedgekeurd. In het kader van deze rubriek willen wij echter - behalve de traditionele horizontale amendementen met betrekking tot de en de eis van een betere uitvoering - vooral ook ernstig overleg plegen met de Raad over de financiering van de agentschappen.
Waarde collega’s, ik attendeer u erop dat het aantal gedecentraliseerde agentschappen - ik herinner mij nog de begrotingsprocedure waarin dit initiatief van het Parlement is aangenomen - tussen 2000 en 2005 gestegen is van 7 tot 23. De begroting van de agentschappen is op haar beurt gestegen van 96 tot 281 miljoen euro. Voor het komende begrotingsjaar 2005 verwachten wij een verhoging van 20 procent. Het aantal posten in de agentschappen is toegenomen van 418 in 2000 tot 2695. Gevolg hiervan is dat het plafond van deze rubriek voor de financiering van de overige prioriteiten met ongeveer 134 miljoen euro gedaald is. Deze situatie is onaanvaardbaar. Daarom dringt uw rapporteur aan op ernstige onderhandelingen met de Raad.
In overleg met de rapporteur voor de agentschappen van dit Parlement - mevrouw Haug - hebben wij, in het vooruitzicht van de gesprekken met de Raad, een amendement ingediend dat betrekking heeft op alle agentschappen en een verlaging van 40 miljoen euro inhoudt, hetgeen betekent dat het begrotingsniveau van 2004 gehandhaafd blijft. Onze voornaamste eis aan de Raad is dat extra verhogingen voor nieuwe agentschappen steeds besproken worden met het Parlement. Binnen het financiële keurslijf dat ons wordt opgelegd door de financiële vooruitzichten voor de periode 2000-2006 lijden de overige prioriteiten van het Parlement al genoeg onder de jaarlijkse toename van de begroting van de bestaande agentschappen. Het Parlement heeft immers nog andere politieke prioriteiten, ofschoon de agentschappen uiteraard gefinancierd moeten worden en een van onze verplichtingen uitmaken.
Het volgende punt betreft de proefprojecten. Daarover hebben wij met de fracties al een aanvaardbaar akkoord bereikt. Sommige van deze projecten zijn bijzonder nuttig, met name die welke betrekking hebben op het midden- en kleinbedrijf, de ondersteuning van slachtoffers van terreurdaden, de vermindering van kernwapens of conflictpreventie. Ik ben van oordeel dat wij op dit vlak een ruim en ambitieus pakket hebben samengesteld.
Wat de voorbereidende acties betreft, wil ik uw aandacht vestigen op het akkoord dat in dit Parlement is bereikt over de vrijwillige terugkeer van immigranten, de steun voor de bestrijding van aan armoede gerelateerde ziekten - waarvoor maar liefst 10 miljoen euro wordt uitgetrokken - en de nieuwe strategie om bepaalde proefprojecten onder te brengen in de begroting voor onderzoek.
Ten slotte hebben wij in rubriek 4 een bedrag ten belope van 5.119 miljoen euro vastgesteld en een amendement met asterisk goedgekeurd. Het probleem met deze rubriek is dat wij opnieuw geconfronteerd worden met de financiering van Irak. Dat was niet gepland voor 2005. Bovendien blijkt dat de voorgestelde financiering van Irak ten koste gaat van de traditionele prioriteiten van het Parlement. Ik denk dan met name aan het extern beleid waartoe de afgevaardigden zich dit jaar, vorig jaar en in 2000 verplicht hebben. Dat is volkomen onaanvaardbaar. Daarom verzoeken wij op initiatief van de Commissie ontwikkelingssamenwerking en de Commissie buitenlandse zaken om voor deze rubriek 190 miljoen euro extra vrij te maken uit de nieuwe middelen die in het Interinstitutioneel Akkoord in het vooruitzicht worden gesteld. Wij maken overigens van de gelegenheid gebruik om ook het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid aan de kaak te stellen of, liever gezegd, in hetzelfde pakket onder te brengen. Ofschoon het hier om een belangrijke prioriteit van het Parlement gaat, is het van essentieel belang dat bij de financiering van dit beleid rekening wordt gehouden met de overige prioriteiten die in het kader van rubriek 4 bekostigd moeten worden.
Mijnheer de Voorzitter, hopelijk wordt ons voorstel aanstaande donderdag door een ruime meerderheid van onze collega’s gesteund en biedt het een krachtig uitgangspunt voor de onderhandelingen met de Raad. Nogmaals, ons hoofddoel is de politieke prioriteiten van dit Parlement te vrijwaren.
Jensen (ALDE ),
    Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de minister, mevrouw de commissaris, om te beginnen wil ik een woord van dank richten tot commissaris Schreyer, die vandaag aan haar laatste begrotingsonderhandeling deelneemt, en evenals de heer Garriga stemt mij dat heel weemoedig. Ik herinner me nog dat u iets meer dan vijf jaar geleden begon, en hoe de verhoudingen tussen het Parlement en de Commissie toen lagen op begrotingsgebied. Er hing een ijzige stemming als je het lokaal van een parlementaire commissie binnenkwam om over begrotingszaken te spreken, want de verhoudingen waren niet goed na de val van de Comissie-Santer. Er heerste een zeer groot wantrouwen tussen de Commissie en het Parlement, en er vielen vele harde woorden. Met uw werkwijze, mevrouw Schreyer, en uw manier om de zaken aan te pakken, heeft u naar mijn mening zeer veel gedaan om het vertrouwen tussen het Parlement en de Commissie weer op te bouwen. Daarvoor verdient u onze dank. Ik vind echt dat er in de loop van deze vijf jaren fantastische successen zijn geboekt.
Ik zal een en ander zeggen over de begroting voor de overige instellingen. Wij, de heer Garriga en ik, hebben besloten een gezamenlijke strategie te volgen. Daarbij hebben we geprobeerd zoveel mogelijk middelen in rubriek 5 te vinden om de door de Raad gespaarde kredieten opnieuw te kunnen opnemen en aldus te kunnen voldoen aan de wensen betreffende personeelsuitbreiding ten gevolge van de uitbreiding van de Unie en ten gevolge van de personeelshervorming en het gewijzigde financieel beheer.
Als we kijken naar de begroting voor het Hof van Justitie, de Rekenkamer, het Economisch en Sociaal Comité, het Comité van de regio’s, de Europese Ombudsman en de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming, is de onderhavige, in de Begrotingscommissie goedgekeurde begroting in verhouding tot de ontwerpbegroting van de Raad met 10 miljoen euro gestegen. We hebben dus bijna twee derde van de door de Raad geschrapte kredieten hersteld, en dat stelt feitelijk alle instellingen in staat om het personeel aan te werven dat gewenst is ten gevolge van de uitbreiding en de personeelshervorming en de hervorming van het financieel beheer. Ik ben blij dat het in overleg met de instellingen is gelukt om een oplossing te vinden die, naar ik hoop, iedereen tevredenstelt en ik dank u voor het constructieve werk tijdens deze procedure.
Ik vond het vooral onredelijk dat de besparingen van de Raad de begroting van de Ombudsman en van de Toezichthouder voor gegevensbescherming hard troffen. Dat zijn kleine, nieuwe instellingen die zich in een opbouwfase bevinden, en naar mijn gevoel is de oplossing die wij in de Begrotingscommissie hebben gevonden een redelijk resultaat voor deze twee instellingen.
Daarentegen is er nu nog maar een zeer bescheiden marge tot het plafond van de administratieve uitgaven. Wij hebben die marge wel zo goed als opgebruikt. Ik begrijp dat nieuwe statistische berekeningen van Eurostat laten zien dat de lonen minder zullen stijgen dan we oorspronkelijk voor 2005 hadden verwacht. Als we in tweede lezing aan de begrotingscijfers toekomen, zal de druk op de administratieve uitgaven dan ook lager zijn dan we eerst dachten, en misschien kunnen we dan ondanks alles toch nog een marge vinden.
In verschillende instellingen hebben wij tevens de mogelijkheid onderzocht om via vervroegde betalingen dit jaar te helpen bij het creëren van extra ruimte in de begroting van volgend jaar. moeten de instellingen er natuurlijk voortdurend voor zorgen dat het beheer zo doelmatig en goedkoop mogelijk verloopt, zodat we financiële overschotten door samenwerking tussen de instellingen kunnen voorkomen.
De begroting van het Parlement hebben we gehouden op 20 procent van de administratieve uitgaven, dat wil zeggen 20 procent van het geld onder rubriek 5. Dat lijkt een redelijk niveau in verhouding tot de behoeften. Ik wil echter benadrukken dat het Parlement de laatste jaren kans heeft gezien om binnen onze begroting - dat wil zeggen binnen de 20 procent - zeer aanzienlijke kosten voor gebouwen voor zijn rekening te nemen, waarmee wij dus huur besparen voor de begrotingen van de komende jaren. Het is de uitgesproken wens van de Begrotingscommissie dat wij in verband met dergelijke investeringen meer transparantie in de begroting van het Parlement krijgen. We laten op dit moment twee nieuwe gebouwen optrekken naast het Parlementsgebouw in Brussel. Die twee nieuwe gebouwen zullen meer dan 300 miljoen euro kosten en vermoedelijk wordt nu zoveel voortgang gemaakt met de onderhandelingen over het contract, dat zowel dit jaar als in 2005 een deel van dit bedrag kan worden afbetaald.
Nog steeds is er hoop dat er weldra een statuut van de leden van het Parlement kan worden aangenomen, dat voor uniforme financiële voorwaarden voor de leden zorgt. Het staat echter vast dat zelfs bij een zeer snelle aanname van een statuut van de leden het de nodige tijd zal kosten voordat het nieuwe systeem in de praktijk kan functioneren. Het is onzeker hoeveel leden in eerste instantie onder het statuut zullen vallen, want er komen zeker een aantal overgangsregelingen. Daarom vonden wij het niet meer dan redelijk om geen bedrag te noemen voor de kosten van het statuut van de leden in 2005. Het is aangegeven als een zogenaamde p.m (pro-memorie).
In de begroting 2005 is verder 17,5 miljoen euro uitgetrokken voor de verhoging van de secretariaatsvergoeding. Op dit moment is de parlementaire commissie bezig met uit te zoeken of onze regels duidelijker en begrijpelijker kunnen worden geformuleerd, en van de kant van de Begrotingscommissie hebben wij het bedrag ter verhoging van de secretariaatsvergoeding in de reserve geplaatst, in afwachting van een definitief besluit van het Bureau.
Bovendien is in de begroting van het Parlement een bedrag uitgetrokken voor een voorlichtingscampagne over het nieuwe Grondwettelijke Verdrag. Dat is geen campagne in die zin dat wij propaganda moeten gaan maken, maar de leiding van het Parlement voelde het als een speciale verplichting voor ons in het Europees Parlement om ervoor te zorgen dat de burgers van de EU ingelicht worden over wat er eigenlijk in dit Verdrag staat en dat zij de informatie krijgen die ze kunnen gebruiken als basis voor de referenda die in de afzonderlijke landen zullen worden gehouden. De voorlichtingsactiviteiten met het oog op de eigenlijke campagnes die aan de referenda voorafgaan zijn een taak voor de nationale regeringen en nationale partijen. Dit werd als een speciale verplichting gevoeld, en daar ben ik het eigenlijk wel mee eens. We hebben een speciale verplichting om bekend te maken wat in het nieuwe Grondwettelijke Verdrag staat, en daar is het in de begroting gereserveerde bedrag voor bedoeld.
De Begrotingscommissie van het Parlement heeft zich bij haar stemming gehouden aan het met de Raad. Wij bemoeien ons niet met de begroting van de Raad en de Raad bemoeit zich niet met onze begroting. Er waren echter tijdens onze onderhandelingen amendementen ingediend waarmee feitelijk bezuinigd werd op de begroting van de Raad voor de uitvoering van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid, en waarmee tegelijkertijd bezuinigd werd op de begroting van het Parlement, namelijk op de begroting van de gebouwenreserves. Dit voorstel is verworpen in de Begrotingscommissie, maar is hier in de plenaire vergadering opnieuw ingediend. Hoeveel sympathie ik ook kan opbrengen voor de bedoeling van het voorstel, toch heb ik het als rapporteur niet aanbevolen of gesteund. De bedoeling van dit voorstel is immers om de Raad te dwingen tot het scheppen van meer transparantie in de uitvoering van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid. De stijgende uitgaven op dit gebied hebben in belangrijke mate bijgedragen aan een stijging van bijna 5 procent in de begroting van de Raad voor 2005, terwijl de stijging in de andere instellingen ruim 3 procent bedraagt. Ik ben het er ten zeerste mee eens dat wij moeten zorgen voor transparantie en ook dat er in dit deel van de begroting van de Raad geen posten worden opgevoerd die eigenlijk een deel van de actie-uitgaven zouden moeten zijn. Ik wil daarom mijn oproep aan het Parlement herhalen om terughoudender te zijn op begrotingsgebied en om voor meer transparantie te zorgen. Ik wil er met nadruk op wijzen dat de uitgaven voor het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid in de visie van het Parlement geen deel uitmaken van het . Dat is duidelijk een gebied waarover wij de komende jaren verder zullen discussiëren. Daarentegen willen wij van de kant van het Parlement uiteraard ook onze administratieve uitgaven in het oog houden en er voortdurend op letten of er mogelijkheden zijn om te besparen en zaken effectiever te maken. Dat zijn wij naar mijn mening aan onze belastingbetalers verschuldigd.
Salafranca Sánchez-Neyra (PPE-DE ),
   - Mijnheer de Voorzitter, om te beginnen dank ik de algemeen rapporteur voor de begroting, de heer Garriga Polledo, voor het uitstekende werk dat hij heeft verricht en voor zijn onvermoeibare inzet om overeenstemming te bereiken over het extern beleid, een terrein waar de meningen doorgaans nogal verdeeld zijn. De algemeen rapporteur heeft ons eraan herinnerd dat deze opdracht, net zoals in de vorige begrotingsjaren, heel wat voeten in de aarde heeft gehad.
De oorzaak van het probleem had wederom te maken met het feit dat wij nieuwe prioriteiten moeten financieren zonder dat daarvoor extra middelen worden vrijgemaakt. Een dergelijke aanpak gaat ten koste van de traditionele externe prioriteiten van de Europese Unie. Ik bedoel hiermee uiteraard de Balkan, het nabuurschapsbeleid, de acties op het gebied van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid, het optreden van de Unie in het Middellandse-Zeegebied, het Midden-Oosten, Latijns-Amerika en Azië.
Wij hopen dan ook, mijnheer de Voorzitter, dat de herziening van de financiële vooruitzichten paal en perk zal stellen aan deze moeilijkheden, waarmee wij elk jaar opnieuw geconfronteerd worden. Alleen op die manier kunnen wij voorkomen dat wij ieder begrotingsjaar weer een ad-hocoplossing voor deze problemen moeten bedenken.
Daarom kunnen wij ons geheel en al vinden in het voorstel van de rapporteur om 190 miljoen euro extra in het vooruitzicht te stellen en tegelijkertijd de acties in het kader van de samenwerking met de Verenigde Naties te versterken. Ik voeg daar nog aan toe dat de Commissie buitenlandse zaken de Commissie heeft opgedragen een verslag over de toepassing van de democratische clausule op te stellen.
Mijnheer de Voorzitter, verder roep ik de Commissie op gehoor te geven aan een reeds eerder geformuleerd verzoek van dit Parlement om een biregionaal solidariteitsfonds tussen de Europese Unie en Latijns-Amerika tot stand te brengen waaraan geen extra kosten verbonden zijn.
Ten slotte wens ook ik commissaris Schreyer veel succes toe met haar nieuwe werkzaamheden. De commissarissen vertrekken, maar de ambtenaren blijven. Dat mogen wij niet vergeten. Het ligt niet in mijn bedoeling de discussie die hier vanochtend in de plenaire vergadering is gevoerd opnieuw op te rakelen. Ik verzoek u echter waakzaam te blijven en ervoor te zorgen dat de beslissingen en prioriteiten die dit Parlement als een van de takken van de begrotingsautoriteit vaststelt niet zomaar terzijde worden geschoven, maar in de praktijk worden gebracht. 
Wijkman (PPE-DE ),
   Mijnheer de Voorzitter, ook ik wil de heer Garriga Polledo bedanken voor het zeer bekwame begrotingswerk dat hij in een moeilijke situatie heeft verricht. Ik wil ook mijn tevredenheid uiten over het feit dat de Commissie in de afgelopen vijf jaren aanzienlijke verbeteringen heeft aangebracht in de rapportage over de werkzaamheden op ontwikkelingsgebied, het werkterrein van de parlementaire commissie die ik hier vandaag vertegenwoordig. Er blijft nog veel te doen, vooral wat de ontwikkeling van prestatiemaatstaven betreft, maar er zijn onmiskenbaar vorderingen gemaakt.
In de door mij vertegenwoordigde commissie heerst grote eensgezindheid over de opvatting dat de Unie in haar externe activiteiten maximale aandacht moet besteden aan armoedevraagstukken en de millenniumdoelstellingen. Om dit mogelijk te maken moet echter in een groter deel van de begroting prioriteit worden verleend aan inspanningen in de lagelonenlanden. Op dit moment komt slechts iets meer dan 40 procent van het geld daar terecht.
Daarom hebben wij wijzigingen in de verdeling voorgesteld en natuurlijk ook aanvullingen op de voorstellen van de Raad, zowel om de strijd tegen hiv, malaria en tbc te steunen als om specifiek meer steun toe te kennen aan Azië, het gebied waar veruit het grootste aantal armen woont. We stellen ook een nieuwe begrotingspost van in totaal 10 miljoen euro voor om op proactieve en effectieve wijze de strijd aan te kunnen binden met andere ziektes dan hiv, malaria en tbc, die jaarlijks vele miljoenen slachtoffers maken, vooral onder kinderen.
Deze voorstellen kunnen alleen worden verwezenlijkt als het flexibiliteitsmechanisme kan worden toegepast. We hebben geen enkel bezwaar tegen een bijdrage voor de wederopbouw in Irak, integendeel, maar we kunnen niet accepteren dat dat ten koste gaat van onze langetermijninspanningen tegen armoede.
Ten slotte nog dit: sinds de voorstellen van de Begrotingscommissie zijn ingediend, heb ik in opdracht van de Commissie ontwikkelingssamenwerking drie amendementen ingediend. Die houden geen nieuwe uitgaven in, maar gaan over het verhuizen van een aantal begrotingsposten van hoofdstuk 19 van de begroting, externe betrekkingen, naar hoofdstuk 21, ontwikkelingssamenwerking. Wij begrijpen niet waarom armoedebestrijding in Azië en Latijns-Amerika een andere rubricering en plaats in de begroting krijgt dan vergelijkbare inspanningen in Afrika. De begroting moet een afspiegeling zijn van de politieke doelen en niet van de organisatorische structuur van de Commissie. Ik hoop dat wij steun krijgen voor onze eisen, niet alleen in de eerste maar ook in de tweede lezing. 
Martin, David (PSE ),
   Mijnheer de Voorzitter, de wensen van de Commissie internationale handel zijn zeer bescheiden en het verheugt ons dat de Begrotingscommissie onze belangrijkste twee eisen heeft ingewilligd. In de eerste plaats maakten wij bezwaar tegen het feit dat de Raad had geschrapt in de uitgaven voor het personeel van DG Handel in de ontwerpbegroting. Gezien de omvang van de onderhandelingen op WTO-niveau, het aantal geschillen dat momenteel wordt voorgelegd aan het geschillenpanel van de WTO en de noodzaak het aantal externe bureaus van de Europese Unie uit te breiden, vonden wij dat verlaging van het budget van DG Handel onaanvaardbaar was. Tot mijn genoegen was de Begrotingscommissie het met ons eens en heeft zij deze verlaging door middel van het algemene amendement ongedaan gemaakt.
Het tweede punt waarover de Commissie internationale handel zich bezorgd maakte, betrof het parlementaire forum waarmee de werkzaamheden van de WTO gevolgd zouden moeten worden. Ook hier wilden wij ervoor zorgen dat er een begrotingslijn zou komen om dat parlementaire forum te financieren en ook hier was de Begrotingscommissie het met ons eens. De Commissie internationale handel is dus zeer ingenomen met het feit dat beide amendementen die zij heeft ingediend geheel zijn overgenomen door de Begrotingscommissie. Ik hoop nu dat dit Parlement de Begrotingscommissie zal steunen en dat de Raad de amendementen van het Parlement zal goedkeuren. 
Guy-Quint (PSE ),
   - Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, mijnheer de voorzitter van de Raad, geachte collega’s, het blijkt ieder jaar weer een schier onmogelijke taak te zijn om de door het Parlement voorgestane beleidsrichtsnoeren na te leven.
Voor 2005 lijkt deze taak misschien nog wel moeilijker te zijn dan voor andere jaren, want ondanks het akkoord over de huidige financiële vooruitzichten lijkt de Raad er helemaal geen behoefte aan te hebben de middelen zodanig aan te vullen dat we onze ambities kunnen realiseren. Zo wordt rekening houden met onze prioriteiten eerder zoiets als het berekenen van de kwadratuur van de cirkel dan werken met feiten en cijfers.
Een en ander heeft onze fractie ertoe gebracht de benadering te volgen zoals die door onze rapporteur, Salvador Garriga Polledo, is voorgesteld, en ik bedank hem daarvoor. Deze aanpak houdt in dat we ons in de eerste plaats bezighouden met de beleidsmaatregelen waartoe het Parlement heeft besloten en dat we de Raad dus verzoeken zijn toezeggingen na te komen met betrekking tot het functioneren van de agentschappen en inzake rubriek 5 en het buitenlands beleid van de Unie, waar de beloofde steun aan Iran eenvoudig gefinancierd kan worden uit de meer dan 450 miljoen euro die beschikbaar is in het kader van het flexibiliteitsinstrument. Dit was de enige manier om een begroting te krijgen die recht doet aan de alleszins redelijke beleidsrichtsnoeren die de socialistische fractie voor de Europese Unie in 2005 voorstaat. Wat rubriek 1 betreft weet u dat we enkel zijn geraadpleegd, en de rubrieken 2 en 5 hoeven vandaag niet voor problemen te zorgen; op dat punt volgen we de rapporteur.
Al met al heeft de Raad een ontwerpbegroting met zeer beperkte middelen opgesteld, waarin de ontvangsten bovendien nogal willekeurig zijn verdeeld, en daarmee dwingt hij ons in feite datgene op te geven waaraan wij het meest gehecht zijn als het om de opbouw van Europa gaat: de solidariteit. En dan bedoel ik niet alleen solidariteit tussen de volken van Europa, maar ook solidariteit tussen Europa en de rest van de wereld. Als het Europees Parlement niet in actie gekomen zou zijn, hadden we een keuze moeten maken tussen gebieden die wel en gebieden die niet in aanmerking komen voor steun uit hoofde van het beleid inzake ontwikkelingssamenwerking van de Unie. Dat staat lijnrecht tegenover de opvatting die wij als Europese socialisten hebben van de geografische reikwijdte van de ontwikkelingssamenwerking van de Unie. We kunnen en mogen geen ranglijsten opstellen op basis van zaken als lijden, honger en onderdrukking. Daar waar we kunnen helpen moeten we aanwezig zijn, en we moeten bereid zijn daarvoor voldoende middelen uit te trekken.
Daarom hebben we tijdens de stemming in onze commissie alle met ontwikkelingssamenwerking verband houdende begrotingslijnen verhoogd, ongeacht het land of de regio. Zo hebben we ook de begrotingslijnen betreffende de strategie van Lissabon verhoogd, zowel voor de KMO’s als voor de werkgelegenheid en de sociale dialoog. Wij zijn van mening dat voor solidariteit in de eerste plaats groei en werkgelegenheid nodig zijn. Solidariteit is immers samen delen wat de groei ons oplevert.
Ook onze laatste prioriteit, beste collega’s, hangt samen met de solidariteit in Europa: voorlichting moet nog meer een wezenlijk beleidsonderdeel van de Europese Unie worden. Wil de Unie slagvaardig kunnen blijven optreden, dan moeten we er absoluut voor zorgen dat de burgers begrijpen wat er binnen de Unie gebeurt. Het is van groot belang de missie van de EU duidelijk voor het voetlicht te brengen. In deze tijd van geweld en recessie in de wereld, met de oorlog in Irak, moet de Unie staan voor een model van economische groei dat gebaseerd is op solidariteit. Dat is een absolute voorwaarde om de strijd tegen het terrorisme aan te kunnen gaan en te kunnen blijven werken aan vrede in de wereld. Die prioriteiten moeten tot uitdrukking komen in onze begroting, die we hier voorleggen en waarover we donderdag zullen stemmen. De begroting is het instrument bij uitstek om ons politieke project ten uitvoer te leggen.
Ik wil mijn verhaal niet afsluiten zonder onze commissaris, mevrouw Schreyer, zeer hartelijk te bedanken voor al het werk dat zij de afgelopen vijf jaar heeft verricht. Mevrouw Jensen heeft het ook al gezegd: de commissaris heeft bijzonder veel gedaan om de begrotingsprocedure te herzien en te moderniseren. Mevrouw Schreyer, namens mijn fractie wil ik u allerhartelijkst bedanken voor alles wat u de afgelopen vijf jaar samen met ons, het Europees Parlement, hebt gedaan. Ik wens u alle goeds toe voor het vervolg van uw carrière ten dienste van het democratisch succes van onze Unie.
Oomen-Ruijten (PPE-DE ),
   - Voorzitter, ik wil mij aansluiten bij alle woorden van dank, niet alleen aan commissaris Schreyer maar ook aan onze rapporteur, de heer Garriga. Hij heeft ervoor gezorgd dat ik nog af en toe mijn goede humeur kon blijven behouden. Voorzitter, de Begrotingscommissie heeft het zich op een aantal punten eenvoudiger willen maken en dat is dan met name ten koste van een aantal amendementen gegaan, die wij als Commissie werkgelegenheid en sociale zaken hebben ingediend. De Begrotingscommissie heeft namelijk een tweedeling aangebracht in alle voorstellen voor amendementen. Dat wil zeggen dat in de Begrotingscommissie eerst is gestemd over de amendementen met betrekking tot de agentschappen en vervolgens over alles wat met Lissabon, de informatiestrategie en pilootprojecten van doen heeft. Dat betekent dat bij deze stemming de verplichtingen en de betalingen voor 2004 als uitgangspunt zijn genomen. Voorzitter, dat is niet gemakkelijk, omdat geen rekening is gehouden met het feit dat er 10 nieuwe lidstaten zijn bijgekomen en dat voor die 10 nieuwe lidstaten ook nieuwe activiteiten moeten worden ontplooid. Aan Bilbao zijn bijvoorbeeld nog eens extra taken gegeven in het kader van het midden- en kleinbedrijf, en het is niet gemakkelijk deze binnen de begroting van 2004 te houden. Wij zijn als Commissie werkgelegenheid en sociale zaken dus niet gelukkig met het feit dat onze wijzigingen op een aantal punten niet zijn overgenomen. We hopen wel dat de amendementen die door de collega's van de socialistische fractie op het punt van sociale zaken zijn ingediend, alsook onze eigen amendementen, alsnog zullen worden aangenomen. Ik zou namelijk heel graag ook morgen of overmorgen weer met mijn collega Ferber een goed glas kunnen drinken op onze toekomstige goede samenwerking.
Over het technisch bureau en de voorlichting die door de werknemersorganisaties als voorstel is ingebracht, hopen we weer overeenstemming te kunnen bereiken. Ik dank zowel de heer Ferber, alsook de rapporteur nu al vast bij voorbaat voor de wijze waarop ze ons tegemoetkomen. 
Haug (PSE ),
   - Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, beste collega’s, de Commissie milieubeheer is een commissie met uitgebreide wetgevende bevoegdheden, maar heeft tegelijk een zeer klein budget, en op het enige financieringsinstrument voor het milieu, het LIFE-programma, wordt in de begroting 2005 ten opzichte van 2004 zelfs nog verder bezuinigd. Wij zijn dus heel zuinig. Nog geen 0,25 procent van de Europese begroting, dus nog geen kwart procentpuntje, geven we uit aan het milieu. Bovendien hebben wij de indruk dat de personeelsbezetting van het directoraat-generaal Milieu ontoereikend is om het door ons gewenste beleid ook ten uitvoer te leggen. Dat geldt overigens ook voor het directoraat-generaal Gezondheid en Consumentenbescherming, en bij het trefwoord “gezondheid” denken wij uiteraard direct aan “tabak”. Dat is duidelijk.
Wij geven ruim 950 miljoen euro subsidie aan de tabaksteelt. Dat is meer dan vijfenhalf keer zoveel als de totale milieubegroting. We besteden echter slechts 14 miljoen euro aan het ontwikkelen van alternatieven voor tabakstelers. Dat moet veranderen! 
Rübig (PPE-DE ),
   - Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, geachte dames en heren, het doet mij plezier dat vandaag het debat over de toekomst van de Europese Unie plaatsvindt. De toekomst wordt ook aangegeven door geld en door de plaats van investeringen. Naar mijn mening zijn wij met de investering in de agenda van Lissabon op de juiste weg. We hebben niet minder dan 92 miljoen euro uitgetrokken voor voorbereidende maatregelen en proefprojecten en 49 miljoen euro voor de financiële omgeving. We concentreren ons op de achterstand in de grensregio’s. Ik denk dat juist de meest recente ontwikkelingen - crisis in de automobielindustrie, stijgende energieprijzen - aantonen dat wij ook de Europese begroting op groei dienen te richten. Hierbij is ook van belang dat er goed wordt gecommuniceerd. De prioriteit “informatiebeleid” zal ons de komende vijf jaar intensief bezighouden. We moeten Europa aanzienlijk beter uitleggen. Tijdens de afgelopen verkiezingscampagne werd van verschillende kanten geprobeerd de Europese Unie en de democratie in Europa in het nauw te brengen. In mijn ogen is het onze taak de burgers uit te leggen wat hier wordt gepresteerd en hoe belangrijk de positie van Europa in deze wereld voor onze toekomst zal zijn.
Juist daarom scharen wij ons achter de infopoints, achter de campagne voor de toekomst van Europa, achter de Carrefours, achter Prince, achter deze zo belangrijke middelen om Europa dichter bij de burger te brengen en uit te leggen. Ook het programma “intelligente energie voor Europa” is voor ons allen heel belangrijk. Ik hoop dat wij straks hiermee wat meer zullen voortmaken, juist met het oog op de energieprijzen. In het Parlement moeten we zoetjes aan beginnen ook onze technische infrastructuur, en daarmee doel ik op de informatie- en communicatietechnologie dan wel internet en televisie, op het allermodernste niveau te brengen en proberen het modernste parlement van deze wereld te worden. 
Wuermeling (PPE-DE ),
   - Hartelijk dank. Mevrouw Schreyer, beste collega’s, aan de poging om van het Europees Parlement het modernste parlement ter wereld te maken, wil ook ik mijn bijdrage leveren, al is het maar een bescheiden bijdrage vanuit het oogpunt van de Commissie interne markt en consumentenbescherming. Wij hebben bij onze beraadslaging over de begroting duidelijke prioriteiten gesteld, met name met betrekking tot de agenda van Lissabon. Het is belangrijker om de agenda van Lissabon met concrete initiatieven te ondersteunen, ook hier in de begrotingsprocedure, dan voortdurend loze verklaringen af te leggen. Niet alleen staatshoofden en regeringsleiders doen dat, maar ook wij soms.
Wij beschouwen de interne markt onverminderd als de kern van onze concurrentiestrategie, en we constateren dat er op dit vlak nog steeds een aantal obstakels bestaat. Daarom hebben wij voorgesteld om middelen uit te trekken voor het opnieuw organiseren van een forum over de interne markt. Dan kunnen wij de diverse kleine obstakels die er op de interne markt nog bestaan samen met de betrokkenen bespreken en aldus geschikte, op de toekomst gerichte instrumenten ontwikkelen voor het uit de weg ruimen van die obstakels.
Als Commissie interne markt beschouwen wij ook de uitbreiding naar het Oosten als een belangrijk middel om groei, welvaart en werkgelegenheid te bevorderen, maar wij constateren uiteraard ook dat de economieën van de lidstaten nog steeds niet altijd probleemloos samengroeien. Daarom stellen wij voor een proefproject voor clustervorming in de grensregio’s op te zetten, zodat daar strategische allianties kunnen worden gesmeed. Wij denken ook dat de interne markt voor consumenten nog aanzienlijke mogelijkheden biedt voor de versterking van ons concurrentievermogen, en hebben daarom middelen uitgetrokken voor de terreinen voedselveiligheid en dierziekten.
Dames en heren, mevrouw Schreyer, ik wil u ook van mijn kant hartelijk danken voor de samenwerking. Het is inderdaad zo dat degenen die verantwoordelijk zijn voor de begroting veel vijanden, maar soms ook vrienden maken. Wat betreft de grensregio’s zijn zij in ieder geval vrienden geworden, net als de rapporteur voor onze begroting, de heer Garriga. Hartelijk dank daarvoor. 
Grosch (PPE-DE ),
   - Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, ook wij willen u namens de Commissie vervoer en toerisme voor uw werk bedanken. Bij ons is het niet anders dan bij de andere commissies: de omvang van onze verwachtingen is vaak groter dan die van onze middelen. Daarom heeft de Commissie vervoer en toerisme geen nieuwe prioriteiten gesteld maar geprobeerd om geld te vinden voor wat reeds in het overleg tussen Raad, Commissie en Parlement was besloten. De burger moet ervan op aan kunnen dat hetgeen u zegt, ook wordt gedaan.
De drie voorbeelden die ik hier wil noemen, betreffen het onderwerp veiligheid en milieu. De agentschappen zijn hier al vaker aan de orde gekomen. Wij hebben er bijvoorbeeld weinig begrip voor dat met een politieke consensus tussen de drie partners een duidelijk beleid wordt vastgesteld voor de veiligheid in het spoorverkeer, het luchtverkeer of voor de bestrijding van de zeeverontreiniging en de Raad dan de middelen hiervoor tot nul reduceert. Dat zijn geen financieel-technische beslissingen meer maar politieke beslissingen over de begroting. Naar mijn mening heeft de Commissie vervoer en toerisme een heel duidelijk signaal afgegeven: wij moeten geld uittrekken voor het beleid waarvoor wij samen kiezen, vooral als het om het milieu en de veiligheid gaat. We kennen de vervoersproblematiek op internationaal, nationaal, maar ook lokaal niveau. De burgers verwachten signalen. Ze willen niet alleen crisismanagement maar ook een duurzaam beleid op deze terreinen.
Het tweede signaal dat in mijn ogen van groot belang is, betreft de trans-Europese netwerken. We mogen niet vergeten dat wij voortaan met z’n vijfentwintigen zijn en niet meer met z’n vijftienen. We hebben de betalingskredieten realistisch ingeschat, ook gezien de huidige situatie en de beschrijving van de Commissie. We weten dat het geen zin heeft om meer middelen ter beschikking te stellen dan er momenteel voor lopende projecten nodig is. Wij willen echter ook duidelijk maken dat wij een trans-Europees netwerk met de vijfentwintig landen nastreven, dat we plannen willen maken voor de verdere toekomst. Ook de nieuwe lidstaten die hier in het Parlement zijn vertegenwoordigd verwachten deze prioriteiten.
Mobiliteit en transport bevinden zich in het spanningsveld tussen economie, veiligheid en milieu en gaan alle burgers aan die samen in Europa willen leven. Daarom zou ik graag willen dat deze welbekende signalen ook financieel goed werden geschraagd. 
Berend (PPE-DE ),
   - Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, beste collega’s, ik spreek in opdracht van de Commissie regionale ontwikkeling en wil namens deze commissie zowel de rapporteur als de commissaris bedanken voor de goede samenwerking in de afgelopen vijf jaar. Wat de structuurfondsen en het regionaal beleid betreft wordt de begrotingsprocedure 2005 gekenmerkt door drie in het oog springende aspecten.
Ten eerste is 2005 het eerste volledige begrotingsjaar voor het Europa van de Vijfentwintig. Ten tweede is dientengevolge het met de ontwerpbegroting ter beschikking staande kredietvolume voor het regionaal beleid terecht verhoogd, waarbij de verhoging van de betalingskredieten omvangrijker uitpakt dan de bescheiden verhoging van de vastleggingskredieten. Ten derde wordt uit de toewijzing van de middelen duidelijk dat voor acht nieuwe lidstaten de overgang van de pretoetredingsinstrumenten naar steunverlening uit het cohesiefonds wordt voortgezet.
De Raad heeft op voor ons onacceptabele wijze gesneden in de ontwerpbegroting. In het kader van de begrotingsprocedure heeft de Commissie regionaal beleid van zijn recht gebruikgemaakt om via amendementen de bezuinigingen van de Raad terug te draaien, zonder natuurlijk de totale omvang van de begroting uit het oog te verliezen. Kortom, iedere door ons geëiste en goedgekeurde wijziging beoogt slechts het herstel van de begrotingslijn uit de ontwerpbegroting. Wij willen niet dat er in het budget voor regionaal beleid wordt gesneden. 

Herranz García (PPE-DE ),
   - Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, waarde collega’s, in de eerste plaats wil ik mijn dank betuigen aan de rapporteur, de heer Garriga Polledo, voor zijn inzet en zijn bereidheid om in de begroting voor het komende jaar de nodige aandacht te besteden aan de behoeften van de landbouw. Mijn dank ook aan de leden van de Begrotingscommissie en de Commissie landbouw. Dankzij hun inspanningen en onderlinge samenwerking hebben wij hier een uitstekende landbouwbegroting voor het jaar 2005 voor ons liggen.
Onze amendementen op de landbouwbegroting van de Raad zijn met name bedoeld om het voorontwerp van begroting van de Commissie te herstellen en de willekeurige besnoeiingen van de Raad ongedaan te maken. Die worden immers uitsluitend ingegeven door een blinde bezuinigingsdrang en houden geen rekening met de behoeften van de verschillende landbouwposten.
Het verheugt mij ten zeerste dat de steun voor jonge Europese boeren is verhoogd. Ik attendeer u erop dat de gemiddelde leeftijd van de Europese boeren thans meer dan vijftig jaar bedraagt. Dat is het grootste probleem waarmee de Europese landbouwgemeenschap te kampen heeft, ook naar de toekomst toe.
Anderzijds verzet ik mij tegen het voorstel om de tabakssubsidies te verlagen. Ik herinner u eraan dat deze kwestie al eerder in dit Parlement is besproken. Er is reeds beslist dat de tabakssteun met 50 procent verminderd zal worden vanaf 2010 en voor ten minste 40 procent zal worden losgekoppeld vanaf 2006. Het pleit is met andere woorden al beslecht in het voordeel van de tegenstanders van de tabaksteelt. Daarom ben ik van oordeel dat het geen zin heeft dit punt opnieuw aan de orde te stellen in het kader van het huidige begrotingsdebat.
Ik kan evenmin akkoord gaan met amendement 285, waarin bezwaar wordt aangetekend tegen de steun voor de veeteelt. Er is immers geen rechtsgrondslag voorhanden die de strijd tegen de veeteelt en de daarmee samenhangende discriminatie rechtvaardigt. Het enige mogelijke debat is dat over de stierengevechten, maar de bedoelde subsidies zijn uiteraard niet bestemd voor dit nationale feest van Spanje.
Nog een laatst woord over de verlaging van de exportsubsidies, met name voor rundvee. Ik geloof dat de GMO nog openstaat. Bij de afronding van de ronde van Doha zal duidelijk worden wat de beste oplossing is. Het heeft dus geen zin om deze kwestie nu te behandelen. 
Fraga Estévez (PPE-DE ),
   - Mijnheer de Voorzitter, ook ik sluit mij aan bij de dankbetuigingen aan het adres van de algemeen rapporteur voor de begroting, temeer ook omdat het merendeel van onze amendementen is overgenomen door de Begrotingscommissie.
Wat zijn de hoofddoelstellingen van het advies van de Commissie visserij? Ten eerste verlangen wij dat bepaalde bedragen uit het voorontwerp van begroting van de Commissie die de Raad ten onrechte heeft geschrapt, opnieuw in het ontwerp worden opgenomen. Het gaat daarbij in de eerste plaats om de internationale visserijovereenkomsten met betrekking tot de kredietverlaging van het financieringsinstrument voor de oriëntatie van de visserij. Ten tweede heeft de Begrotingscommissie ook een amendement overgenomen dat betrekking heeft op het nieuwe Communautair Bureau voor visserijcontrole. Het Parlement heeft veel belangstelling getoond voor dit orgaan dat dringend in werking moet treden en derhalve voldoende gefinancierd moet worden.
Verder heeft de Begrotingscommissie twee amendementen verworpen waarop ik uw aandacht wil vestigen en die ik hier opnieuw wil indienen. Het gaat om amendement 98, over de regionale adviesraden, en amendement 99, over de verhoging van de steun voor de verbetering van het wetenschappelijk advies.
Mijnheer de Voorzitter, op visserijgebeid moet de oprichting van de adviesraden beschouwd worden als een innovatie en hervorming van uitzonderlijk belang. Het is het enige instrument dat wij tot onze beschikking hebben om de deelname van de sector aan het besluitvormingsproces in goede banen te leiden. Dit Parlement stelt zich tot doel alle raden die in de communautaire regelgeving worden genoemd volgend jaar volledig operationeel te maken. Daarom hebben wij voor deze begrotingslijn een half miljoen euro extra nodig.
Wat betreft de verbetering van het wetenschappelijk advies voorzien noch de Raad noch de Commissie in een verhoging ten opzichte van vorig jaar. Ook in het zesde kaderprogramma voor onderzoek worden voor deze doelstelling geen middelen vrijgemaakt. Wij zijn van oordeel dat een begroting ten bedrage van anderhalf miljoen euro hier niet te veel gevraagd is.
Mijnheer de Voorzitter, in tegenstelling tot andere commissies hebben wij slechts aangedrongen op een verhoging met drie miljoen euro ten opzichte van het voorontwerp van begroting. Daarom vraag ik uw steun voor de amendementen van de Commissie visserij. 
Trüpel (Verts/ALE ),
   - Mijnheer de Voorzitter, commissaris Schreyer, als rapporteur voor advies van de Commissie cultuur en onderwijs wil ik allereerst onderstrepen dat wij als Europeanen - trots als wij zijn op onze kunst, cultuur en culturele verscheidenheid - er de komende jaren samen voor moeten zorgen dat dit in ons begrotingsbeleid wordt weerspiegeld-. Daarom is het geen toeval dat alle collega’s in de Commissie cultuur en onderwijs van mening waren dat wij de bezuinigingen van de Raad op cultuurbeleid van de hand moeten wijzen. Wij kunnen namelijk in het Europa van de Vijfentwintig geen overtuigend cultuurbeleid voeren als wij in het jaar 2005, het eerste volledige begrotingsjaar van de vijfentwintig lidstaten, op dit terrein gaan bezuinigen. Daarom is in de Commissie cultuur en onderwijs door alle fracties heen aangedrongen op herstel van de door de Commissie voorgestelde begrotingskredieten voor jumelages van steden en het informatiebeleid, opdat een draagvlak onder de burgers wordt gecreëerd, evenals voor de jeugdprogramma’s. Met name deze terreinen hebben een weerslag op de burgers. We moeten iets doen om te laten zien dat wij voor ons prachtige Europa ook op cultureel gebied de strijdbijl opnemen. 
Lehne (PPE-DE ),
   Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, wat de begroting betreft speelt ook de Commissie juridische zaken slechts een bescheiden rol. Het aandeel waarvoor wij in het kader van de adviesprocedure verantwoordelijk zijn, kan waarschijnlijk in promillen worden uitgedrukt.
Ik wil slechts op één aspect nader ingaan omdat dit van bijzondere betekenis is. Zowel het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen als het Gerecht van eerste aanleg vallen onder de verantwoordelijkheid van de Commissie juridische zaken. Er wordt publiekelijk zeer vaak over geklaagd dat de procedures zo veel tijd kosten en de uitspraken heel lang op zich laten wachten. Daarbij gaat het om zaken die voor de Europese burgers van groot belang zijn.
Ik wil vanaf deze plaats heel duidelijk stellen dat de schuld hiervoor niet bij de rechters, maar heel ergens anders ligt, namelijk bij de ontoereikende capaciteit voor het vertalen van documenten en bewijsstukken. Als wij erin slagen om middels deze begroting een zodanige bijdrage te leveren dat de middelen die het Hof van Justitie tot zijn beschikking heeft, berekend zijn op de vereisten en omstandigheden, zou dat een groot succes zijn. Veel Europese burgers zouden hier profijt van hebben, namelijk iedereen die via geschilprocedures zijn of haar recht tracht te zoeken. Iedereen is het erover eens dat het Hof van Justitie een uitstekende rol speelt bij de verdere ontwikkeling en integratie van Europa. Daarom vind ik het ook niet meer dan normaal dat het Hof de beschikking krijgt over de benodigde middelen om zijn taken naar behoren uit te kunnen voeren.
Als wij daar via deze begroting in slagen, zal dat tot tevredenheid stemmen in de Commissie juridische zaken, omdat hierdoor een wezenlijke doelstelling wordt bereikt. Zelfs als niet meteen alles in het komende jaar gerealiseerd kan worden, maar er wel op zijn minst het vooruitzicht bestaat dat deze positieve ontwikkeling op de ingeslagen weg wordt voortgezet, is dat een stap in de goede richting. Met deze opmerking besluit ik mijn toelichting op het standpunt van de Commissie juridische zaken. 
Deprez (ALDE ),
   - Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, mijnheer de minister, ik wil allereerst namens de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken mijn collega’s van de Begrotingscommissie bedanken, en in het bijzonder de algemeen rapporteur, collega Garriga Polledo, voor de steun die zij hebben gegeven aan het merendeel van de door onze commissie ingediende amendementen. Op vier van die amendementen wil ik hier nader ingaan.
Ten eerste hebben we naar aanleiding van de zaak-Fourniret, die in België en Frankrijk onlangs voor grote opschudding heeft gezorgd, een nieuwe begrotingslijn opgenomen om de Commissie in staat te stellen met voorstellen te komen voor de koppeling van nationale strafregisters als het gaat om ernstige strafbare feiten als pedofilie, aanranding en misdrijven die gepleegd worden door recidivisten.
Ten tweede hebben we de meeste kredieten voor het nieuwe visuminformatiesysteem, algemeen bekend onder de naam VIS, in de reserve geplaatst. Deze kredieten zullen pas vrijkomen wanneer de Commissie overeenkomstig haar toezegging een tweede voorstel voorlegt waarin de architectuur en de werking van het VIS als zodanig nauwkeurig beschreven worden. Het gaat hier om een delicate kwestie inzake bescherming van persoonsgegevens.
Ten derde hebben we alle kredieten voor het Agentschap voor het beheer van de buitengrenzen in de reserve geplaatst. Dat betekent niet dat wij dit Agentschap niet belangrijk vinden of dat wij het niet nodig vinden het zo snel mogelijk operationeel te maken, integendeel. Wij willen de kredieten echter pas vrijgeven op het moment waarop de Raad een besluit neemt met betrekking tot de definitieve zetel van het Agentschap. Wij willen dat de Raad zich hierover vóór het einde van het jaar uitspreekt. Het gaat hier om een strategisch agentschap, en dan kunnen we niet volstaan met een voorlopige zetel, gezien alle extra kosten en het praktische ongemak die daarmee gepaard gaan.
Ten vierde hebben we ook de meeste kredieten die voor de lijn inzake de rechten van luchtvaartpassagiers waren gevraagd in de reserve geplaatst. We weten allemaal dat Parlement en Commissie het niet met elkaar eens zijn over de vraag welk niveau van bescherming nodig is als het gaat om persoonsgegevens die luchtvaartmaatschappijen dienen te verstrekken aan de Amerikaanse douaneautoriteiten. De Commissie heeft meermalen beloofd het huidige pull-systeem voor de gegevensoverdracht te vervangen door een actief push-systeem, maar tot nu toe heeft ze niets gedaan. De bedragen komen vrij zodra de Commissie haar toezeggingen is nagekomen.
Tot slot wil ik nog een amendement noemen dat de Begrotingscommissie tot mijn spijt niet heeft overgenomen. Het heeft betrekking op het voornemen van de Commissie een voorbereidende actie te starten voor het beheer van de terugkeer van migranten voor wie geldt dat ze van het grondgebied van de Unie verwijderd zullen worden. Uiteraard is het een goede zaak en ook noodzakelijk de samenwerking tussen de lidstaten op dit punt te verbeteren, maar dat moet wel binnen de regels gebeuren, en bij een voorbereidende actie zijn er geen regels. In verklaring 5 bij het Verdrag van Nice hebben de staatshoofden en regeringsleiders een plechtig verzoek tot de Raad gericht om na 1 mei 2004 een besluit te nemen overeenkomstig artikel 251, dat wil zeggen bij gekwalificeerde meerderheid en met medebeslissing. De Raad heeft echter niets gedaan en laat zich kennelijk dus niets gelegen liggen aan de wensen van de regeringsleiders en aan de rechten van het Parlement. Ik zou graag zien dat deze overtreding van de institutionele regels door de Raad bestraft werd, en daarom vraag ik uw steun voor amendement 146 van de Commissie burgerlijke vrijheden. 
Onesta (Verts/ALE ),
   - Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, mijnheer de minister, hoe kan ik in zestig seconden het standpunt van de Commissie constitutionele zaken samenvatten? Heel eenvoudig. Ten eerste hebben wij willen herstellen wat de Raad had afgebroken, en dan doel ik vooral op de begrotingslijnen betreffende de informatiesteunpunten en het actieprogramma Jean Monnet. Vooral bij het programma Prince hebben wij in de Commissie constitutionele zaken ons echter een paar keer in de arm moeten knijpen om zeker te weten dat de cijfers die we zagen er ook echt stonden. Dat de Commissie het bedrag voor 2004 met tweederde heeft verminderd terwijl we een beslissende fase van het publieke debat over de Grondwet ingaan, konden we nauwelijks geloven. Laten we het er maar op houden dat het de Commissie is ontgaan dat er op 18 juni een debat over het Grondwettelijk Verdrag van start zou gaan. Voor de Raad geldt dat excuus echter niet, want hij wist in de zomer al dat er een ontwerp-Grondwet op tafel lag en dat daar uiteraard over gediscussieerd moest worden. Daarom heeft onze commissie zich niet beperkt tot het herstellen van deze begrotingslijn, maar een bedrag gereserveerd dat vijfmaal hoger is dan dat van de Commissie, namelijk 7,5 miljoen euro. Democratie kent geen prijs, maar we krijgen haar niet voor niets. Laten we hopen dat de Raad dat nu eindelijk eens begrijpt!
Tot slot nog een gelukwens aan het adres van onze commissaris, mevrouw Schreyer. Net als mijn collega’s wil ik haar bedanken voor het fantastische werk dat ze vijf jaar lang met ons Parlement verricht heeft. En als ik daar nog een persoonlijke noot aan toe mag voegen: beste Michaele, ik hoop dat de stemming morgen zo uitvalt dat je mandaat met een paar weken verlengd wordt. 
Gröner (PSE ),
   Mijnheer de Voorzitter, ik wil de commissaris ook graag bedanken voor de steun die zij de Commissie rechten van de vrouw in de afgelopen jaren heeft gegeven bij het bewerkstelligen van een betere . Een horizontaal beleid is voor ons van groot belang, omdat de Commissie rechten van de vrouw weinig begrotingslijnen onder haar hoede heeft. Overigens moet ik mij wellicht bij het oordeel van Commissievoorzitter Prodi aansluiten dat de resultaten niet altijd even overweldigend zijn. Net als bij de strategie van Lissabon hebben wij en ook in de structuurfondsen verankerd, maar uiteindelijk komt slechts 6 procent bij gendergerichteprojecten terecht. Daarom was ons belangrijkste doel om via de amendementen ook op dit vlak vooruitgang te boeken en minimumpercentages vast te leggen voor grote programma’s als MEDA en de grote samenwerkingprogramma’s - ook met andere landen - ter ondersteuning van Afghanistan en Irak. Dit uitgangspunt is door de Begrotingscommissie echter helaas niet gevolgd. Deze wil slechts een deel van deze bedragen voor gendergerichte projecten besteden en dat gaat eigenlijk niet ver genoeg. Als wij daadwerkelijk veranderingen willen bewerkstelligen, dienen wij minimumpercentages te verankeren. Naar mijn idee moet dit punt nog uitgebreider besproken worden, waarbij wij dan wel de benodigde moed aan de dag dienen te leggen.
Een van de onderwerpen dat onder de verantwoordelijkheid van de Commissie rechten van de vrouw valt, is het kaderprogramma voor . Het valt ons telkens weer op dat er geen betrouwbare gegevens beschikbaar zijn over de wijze waarop de middelen van de Unie uiteindelijk worden ingezet voor vrouwen en mannen. Daarom is het van groot belang dat er snel een begin wordt gemaakt met het De Raad heeft inmiddels al een daartoe strekkend besluit genomen, maar dan wel met de kanttekening dat het gehele proces begrotingsneutraal dient te verlopen. Dat betekent dat het niets mag kosten en dat vrouwen dus kunnen doen en laten wat zij willen, als het maar geen geld kost. Dat is onaanvaardbaar en daarom streven wij ernaar dat er in ieder geval een p.m voor het in de begroting opgenomen wordt.
Tot slot wil ik nog wijzen op een project uit het DAPHNE-programme, namelijk het Europese Jaar tegen geweld. De Commissie heeft al veel aanzetten gegeven om dit initiatief te ondersteunen. Er is echter maar één goed alternatief en dat is de knoop doorhakken - dat “Jaar tegen geweld” moet er gewoon komen. 
Schreyer,
   Mijnheer de Voorzitter, geachte afgevaardigden, mijn eerste toespraak in dit Parlement als lid van de Europese Commissie ging vijf jaar geleden uiteraard over de begroting 2000. Dat was een begroting voor maar vijftien lidstaten en voor een Unie van slechts 375 miljoen mensen. In het kader van die begroting werd toentertijd voor de eerste keer besloten om pretoetredingssteun te verlenen en zijn de betreffende middelen naar de zes landen gegaan waarmee onderhandelingen werden gevoerd.
De laatste toespraak die ik in dit Parlement houdt zal naar alle waarschijnlijkheid de eerste begroting voor een Europese Unie van vijfentwintig lidstaten betreffen. Dat vormt meteen een duidelijke indicatie van de historische verandering die wij de afgelopen vijf jaar hebben doorgemaakt. Ik ben elke dag nog bijzonder verheugd over het feit dat wij erin zijn geslaagd om de verdeeldheid binnen Europa te overwinnen en hier in Brussel en in Straatsburg een beleid te voeren voor een Unie van 450 miljoen mensen. Wat een geweldige ontwikkeling!
De rol van de Europese begroting is ook steeds groter geworden. Deze begroting vormt inmiddels een belangrijk instrument voor het Europese beleid. De begroting dient dan ook solide te zijn en moet in een betrouwbaar kader worden ontwikkeld. Daarnaast moet het opstellen ervan op transparante wijze gebeuren en dient de uitvoering efficiënt te verlopen. Daarom ben ik blij dat wij er in de afgelopen vijf jaar in zijn geslaagd om de totale begrotingsprocedure te hervormen en te moderniseren. Dat geldt zowel voor het opstellen van de begroting - die heeft nu veel meer een beleidsmatig karakter - als voor de structuur van de begroting, die thans op activiteiten is gebaseerd.
Ook de opzet van de begroting is beleidstechnischer geworden. Wij hebben een nieuw Financieel Reglement en een herzien boekhoudsysteem. Om dat te realiseren, is veel werk verzet en zijn er door alle instellingen samen - Parlement, Commissie, Raad en Rekenkamer - de benodigde krachtsinspanningen gedaan. Ik wil iedereen heel hartelijk bedanken voor deze grote gemeenschappelijke krachtsinspanning, en dat geldt gezien de efficiënte samenwerking uiteraard in het bijzonder voor de leden van de Begrotingscommissie, de leden van de Commissie begrotingscontrole en ook de leden van het begrotingscomité van de Raad.
Het heeft de Begrotingscommissie ook veel werk gekost om de vele amendementen van hun collega’s voor de begroting 2005 te bundelen, te bewerken en een prioriteitsindeling te maken. Mijn complimenten gaan dan ook naar de rapporteur, de heer Garriga. U heeft dit verslag met de zelfverzekerdheid van een zeer ervaren rentmeester opgesteld en de vele amendementen hierin verwerkt. Ik wil u daarmee van harte gelukwensen!
Mijn complimenten gaan ook uit naar de nieuwe voorzitter van de Begrotingscommissie. Het is altijd heel moeilijk om zo’n belangrijke en moeilijke taak midden in een lopende begrotingsprocedure over te nemen. U treft het echter dat u voorzitter bent van een uitstekende parlementaire commissie met zeer bekwame leden.
De begrotingen van de afgelopen jaren waren de laagste uit de nog jonge begrotingsgeschiedenis van de Europese Unie. Ik ben daar als commissaris voor begroting erg trots op, omdat hieruit blijkt dat wij allemaal het beginsel van de begrotingsdiscipline strikt in acht nemen in onze werkzaamheden. Bij de relatieve vermindering van de begroting in de laatste jaren moest echter vooral ruimte worden gemaakt voor nieuwe taken. Daarbij ging het met name om uitgaven die de nieuwe lidstaten ten goede moeten en zullen komen.
Dat was ook zo voorzien in de Agenda 2000, dat wil zeggen in de huidige financiële vooruitzichten. In die financiële vooruitzichten is voor de begroting 2005 een plafond voorzien van 119 miljard euro aan vastleggingskredieten, hetgeen overeenkomt met 1,14 procent van het bruto nationaal inkomen van de EU-15. Dat moeten wij altijd voor ogen houden bij de discussies over de toekomstige financiële vooruitzichten. Alle instellingen - Raad, Parlement en Commissie - zijn van mening dat er voor de begroting 2005 vastleggingskredieten van minimaal 116 miljard euro nodig zijn. De verschillen in vastleggingskredieten tussen de voorstellen van de drie instellingen zijn erg klein. Waarom? Omdat de speelruimte uiteraard ook erg klein is en er in het kader van de Agenda 2000 en de toetredingsovereenkomsten al veel harde afspraken zijn gemaakt.
Er bestaat echter wel een groot verschil als het gaat om de raming van het uitgavenvolume, van de feitelijk te verrichten betalingen volgend jaar. Deze is uiteraard afhankelijk van de vraag hoe hoog de omvang van het te besteden bedrag wordt ingeschat. Wij moeten er overigens wel voor zorgen dat, als er in een bepaald jaar een bedrag aan vastleggingskredieten wordt vastgesteld, dat bedrag in de jaren daarna ook tot overeenkomstige uitgaven leidt. Wat dat betreft, kan de Commissie de verlaging die de Raad heeft voorgesteld dan ook niet steunen. Wij zijn het Parlement dankbaar dat het van mening is dat er niet mag worden getornd aan het niveau van de middelen zoals dat in onze voorstellen is aangegeven. U heeft zelfs een verhoging voorgesteld.
Het gaat met name om het besteden van de middelen uit de structuurfondsen. Alle betrokkenen hebben zich de afgelopen jaren ingespannen om de tenuitvoerlegging te verbeteren, en daar zijn wij nu in geslaagd! Het resultaat is dat de middelen dit jaar veel beter besteed zullen worden dan in het verleden. Omdat er nu ook vanuit de lidstaten vraag is naar structuurmiddelen, hebben wij voor dit jaar voorgesteld om de betalingsmiddelen voor de structuurfondsen met twee miljard euro extra te verhogen. Dat betekent dat wij er zeker van kunnen zijn dat de tenuitvoerlegging in het komend jaar ook zeer goed zal verlopen.
Staat u mij nu toe om in te gaan op de personele kwesties, zeg maar de administratieve uitgaven. 2005 is het tweede jaar van de uitbreiding en de Commissie verzoekt dan ook om de tweede tranche van de personeelsstijging te activeren, zodat op het grotere takenpakket in de uitgebreide Unie kan worden ingespeeld. Mevrouw Jensen heeft erop gewezen dat de Raad voor zichzelf een veel grotere stijging van de administratieve uitgaven inruimt dan voor de andere instellingen. Mevrouw Jensen, ik wil ook u graag feliciteren met uw werkzaamheden. Het is immers een zeer omvangrijke taak om als rapporteur voor alle andere instellingen te fungeren.
Ik dank het Parlement voor zijn instemming met de voorgestelde 700 posten voor de Commissie. U zult er echter wel begrip voor hebben dat ik niet even enthousiast ben over uw standpunt om 150 posten voorlopig eerst in de reserve te plaatsen. Het is uiteraard een van de belangrijke plichten van het Parlement om voortdurend te controleren wat er met deze posten gebeurt en of zij voor de juiste prioriteiten worden gebruikt, maar ik zou er wel voor willen pleiten dat de voorwaarden voor het vrijgeven van de reserve zodanig worden geformuleerd dat er in de toekomst ook aan voldaan kan worden. Wij weten immers allemaal dat de wervingsprocedure tijd kost.
In het algemeen zou ik het Parlement, ook namens de Commissie-Prodi, ervoor willen bedanken dat het steeds heeft ingestemd met onze verzoeken om het aantal posten te vergroten. U bent zich er uiteraard ook van bewust dat er alleen maar aan de steeds hoger wordende verwachtingen kan worden voldaan als daarvoor ook de benodigde middelen beschikbaar zijn.
In al deze jaren stond de begroting voor het extern beleid het sterkst onder druk, niet alleen vanwege de gebeurtenissen die zich overal ter wereld hebben voltrokken, maar ook omdat de Europese Unie daadwerkelijk een grotere gemeenschappelijke verantwoordelijkheid heeft genomen. Daarvoor moeten dan ook de benodigde middelen ter beschikking worden gesteld. Daarvoor was het noodzakelijk om voor een deel ook een beroep te doen op de flexibiliteitsreserve. Naar alle waarschijnlijkheid zal het ook in 2005 niet mogelijk zijn om rond te komen met de middelen voor extern beleid zonder de flexibiliteitsreserve aan te spreken.
Op basis van de nota van wijziging die u van de Commissie hebt gekregen voor de begroting 2005 zullen er in de begroting voor extern beleid ook middelen vrijkomen als gevolg van het voorstel om de steun aan Kroatië in de toekomst uit rubriek 7 te financieren. Volgend jaar zullen immers de toetredingsonderhandelingen met Kroatië in gang worden gezet. Wij hebben ook voorgesteld om de steun voor de economische ontwikkeling van de Turks-Cypriotische gemeenschap uit de rubriek voor de pretoetredingssteun te financieren. De Raad heeft gelukkig besloten om extra aandacht te geven aan het financiële pakket. Ik verzoek het Parlement dan ook om dit voorstel zo spoedig mogelijk te behandelen en steun te geven aan ons voorstel voor de hulp aan het Turks-Cypiotische deel. Doel moet daarbij ook zijn om beide gemeenschappen zodanig te steunen dat er eindelijk een oplossing komt waarmee de tweedeling op Cyprus kan worden beëindigd.
In overeenstemming met het verzoek van de Raad stelt de Commissie daarnaast voor om in het kader van de begroting 2005 het PEACE-programma voor Noord-Ierland met twee jaar te verlengen. Ook dat is een zinvolle maatregel. Staat u mij echter toe om hierover desondanks het volgende op te merken. Bij de laatste drie punten die ik heb genoemd, is de Raad steeds de verzoekende partij geweest. Hij is ook altijd met argumenten gekomen die vanuit politiek oogpunt goed te begrijpen waren. Ik moet er dan ook vanuit gaan dat de politiek gezien juiste beslissingen die op de topontmoetingen zijn genomen, zullen uitmonden in de noodzakelijke, zij het vaak moeizamere besluiten op begrotingsniveau.
De grootste stijging in de begroting 2005 ten opzichte van de huidige begroting doet zich voor op landbouwgebied. Volgend jaar zal de landbouwbegroting namelijk 50 miljard euro bedragen tegen 44 miljard euro in 2004. Daaraan liggen goede en belangrijke overwegingen ten grondslag. Ten eerste is er in de landbouwbegroting nu voor het eerst sprake van rechtstreekse steun aan de boeren in de nieuwe lidstaten. Ten tweede moeten wij een verhoudingsgewijs hogere wisselkoers in de boeken opnemen dan tot nu toe het geval was. Ten derde hebben wij in de landbouwhervorming zoals die door de Raad is vastgesteld juist meer en niet minder uitgaven opgenomen. Dat betekent al met al dat de landbouwbegroting volgend jaar 0,48 procent van het bruto nationaal inkomen van de lidstaten zal bedragen, dat wil zeggen bijna 45 procent van de totale Europese begroting.
Deze in het teken van de landbouw staande begrotingsstructuur heeft een lange geschiedenis en is op goede argumenten gebaseerd. Desondanks moeten wij ons afvragen of deze structuur op de uitdagingen van de toekomst is berekend en of wij, juist met het oog op die toekomst, bij de volgende financiële vooruitzichten niet meer de nadruk op andere gebieden moeten leggen. Een van die gebieden is uiteraard het realiseren van de doelstellingen van Lissabon. Daar dient iedereen zich voor in te zetten. Wij hebben daar met zijn allen steun aan gegeven, en wij moeten de doelstellingen die wij hebben vastgesteld ofwel serieus nemen ofwel helemaal terzijde schuiven. Als wij ze serieus nemen, moeten wij straks in de Europese begroting ook middelen vrijmaken voor toekomstgerichte investeringen op het gebied van bijvoorbeeld onderzoek, onderwijs en innovatie. Dat is een zeer essentiële uitdaging.
Als ik naar de discussies kijk die zich voor een deel in de Raad tussen de lidstaten afspelen, moet ik constateren dat de lidstaten voorstander zijn van het terugbrengen van de begroting tot 1 procent van het bruto nationaal inkomen, voor zover het de vastleggingskredieten betreft. Dat zou betekenen dat het absolute niveau voor de begroting 2005 ook het niveau is dat wij voor toekomstige begrotingen moeten hanteren. Als wij dan echter tegelijkertijd nog de landbouwuitgaven veilig willen stellen, zal er in de begrotingsstructuur in de toekomst nauwelijks iets veranderen. De Europese Unie is met een begrotingsstructuur uit het verleden niet opgewassen tegen de uitgaven en uitdagingen van de toekomst. Daarom moet die structuur gewijzigd worden.
U wachten moeilijke onderhandelingen. Moeilijke onderhandelingen zijn er echter ook in het verleden geweest. Wij moeten er echter opletten dat de discrepantie tussen de beloften aan de Europese burgers en hetgeen daarvan in de praktijk terechtkomt, niet nog groter wordt. Als wij dat niet doen zullen de frustraties en de teleurstelling in Europa alleen maar toenemen. Wij spannen ons allemaal in om dat te voorkomen en om voor de Europese begroting een structuur te creëren die op de uitdagingen van de toekomst berekend is.
Ik hoop dat het Europees Parlement, de Europese Raad en de Commissie in de toekomst zeer wijze besluiten zullen nemen, niet alleen in verband met de begroting 2005, maar met name ook met betrekking tot de besluitvorming rondom de komende financiële vooruitzichten. Daarnaast hoop ik dat de samenwerking tussen het Parlement en de Commissie op begrotingsgebied in de toekomst net zo goed zal zijn als in de afgelopen jaren het geval is geweest.
Dombrovskis (PPE-DE ),
   . - Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de minister, dames en heren, de Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-democraten) en Europese Democraten is voorstander van transparantie en maximale efficiëntie bij de inzet van de begrotingsmiddelen van de Europese Unie.
De strategie van de Raad, waarin de uitgaven van de andere instellingen van de Europese Unie met 1,5 procent worden verlaagd maar de begroting van de Raad ongeschonden blijft, acht de PPE-DE-fractie niet gerechtvaardigd. Onze fractie steunt een afslanking van de administratieve uitgaven en maximale efficiëntie bij het gebruik van de Europese begrotingsmiddelen. Zij wil ook dat er een einde komt aan de geldverspilling en de duplicatie van functies bij de Europese instellingen. Wij vinden echter dat een dergelijke strategie voor alle EU-instellingen moet gelden, dus ook voor de Raad en het Europees Parlement. Zo heeft de PPE-DE-Fractie herhaaldelijk voorstellen gedaan waarin werd opgeroepen de uitgaven van het Europees Parlement te beperken tot beneden het traditionele plafond van 20 procent van de totale administratieve uitgaven.
Natuurlijk heeft de uitbreiding van de Europese Unie geleid tot hogere begrotingsuitgaven van de EU. De PPE-DE-Fractie is voor het vrijmaken van de nodige middelen om te voldoen aan de eisen die uit de uitbreiding van de Europese Unie voortvloeien. Dat geldt ook voor de administratieve uitgaven en de nieuwe personeelsposten. Nochtans vindt de PPE-DE-Fractie dat nieuwe posten enkel gecreëerd mogen worden als de noodzaak ervan helder en uitgebreid wordt aangetoond. Hetzelfde principe geldt voor verzoeken om aanvullende begrotingsmiddelen in verband met de invoering van het nieuwe Financieel Reglement en het nieuwe personeelsstatuut van de Europese Unie.
Het aandeel van de administratieve uitgaven in de totale uitgaven geldt als een van de indicatoren wanneer de doelmatigheid van de door de Europese Unie uitgevoerde beleidsvormen wordt geëvalueerd. Een logge en kostbare administratie doet afbreuk aan die doelmatigheid. Onze taak en die van de andere Europese instellingen is, ernaar te streven dat de doelmatigheid van de Europese beleidsvormen wordt verhoogd.
Ik roep de afgevaardigden van het Europees Parlement op steun te geven aan het standpunt van de PPE-DE-Fractie bij de stemming over de begroting 2005 betreffende de andere instellingen van de Europese Unie, en ik herinner eraan dat wij er ook verantwoording voor dragen dat het geld van de Europese belastingbetalers zo efficiënt mogelijk wordt gebruikt. 
Walter (PSE ),
   Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de voorzitter van de Raad, mevrouw de commissaris, geachte collega’s, staat u mij toe om allereerst mijn grote waardering uit te spreken voor het werk van de scheidende commissaris. Als vertegenwoordiger van mijn fractie heb ik immers de afgelopen vijf jaar nauw met haar mogen samenwerken. Ik kan u dan ook zeggen dat ik grote waardering heb voor het werk dat u verzet heeft. Het dossier waarvoor u de verantwoordelijkheid heeft, is namelijk geen gemakkelijk dossier. Bovendien heeft u niet in een omgeving kunnen werken waarin u altijd op ondersteuning kon rekenen, want u heeft vaak ook harde strijd moeten leveren. Vandaar onze grote waardering voor uw werkzaamheden.
Ik wil ook mijn waardering uitspreken voor onze collega’s die rapporteur zijn voor dit onderwerp, namelijk Salvador Garriga, wat de algemene begroting betreft, en met name ook Anne Jensen, die pas een maand geleden de taak als rapporteur heeft overgenomen. Het is opmerkelijk hoe zij in zo’n korte tijd zo’n goede prestatie heeft kunnen leveren. Vandaar mijn waardering voor haar verslag.
Geachte collega’s, de onderhavige begroting is niet een of ander abstract bouwwerk waarin wat getallen rondfladderen, maar is een weerspiegeling van het beleid dat wij willen voeren. Deze begroting is een uiting van de richting die wij hebben gekozen, de richting waarin de Europese Unie zich verder dient te ontwikkelen. Deze begroting geeft aan hoe de Unie er uiteindelijk uit moet komen te zien. Daarbij moeten wij steeds voor ogen houden dat wij geld uitgeven dat van de belastingbetalers is. Wij zijn verplicht om daar zorgvuldig mee om te gaan. Naar mijn mening mogen wij stellen dat dit Parlement in de afgelopen jaren een zorgvuldige beheerder is geweest van de Europese belastinggelden. In de afgelopen jaren is bij de behandeling van de begroting telkens weer de indruk gewekt dat dit Parlement alsmaar meer geld wil uitgeven, en dat Raad, de regeringsvertegenwoordigers dus, voortdurend proberen op de uitgaven te bezuinigen. Dat zijn echter slechts schijnbezuinigingen van de Raad. Ik vind dat wij ervoor moeten zorgen dat wij de middelen die wij nodig hebben om ons beleid uit te voeren, ook daadwerkelijk ter beschikking hebben. Ik zal dat aan de hand van twee à drie voorbeelden verduidelijken. In de afgelopen jaren hebben wij voortdurend kunnen constateren dat de financiële armslag in de rubrieken steeds beperkter wordt. Wat rubriek 4 betreft, is zojuist nog opgemerkt dat de spoeling steeds dunner wordt. Mevrouw Schreyer heeft er terecht op gewezen dat niet alleen Afghanistan aan rubriek 4 - de rubriek voor extern beleid - is toegevoegd, maar ook nog eens Irak en de Balkan. Alle activiteiten dienen echter met dezelfde hoeveelheid middelen gefinancierd te worden. De Raad pleit voor hogere uitgaven ten behoeve van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid. Op onze voorstellen heeft de Raad echter geld gekort. Daarbij gaat het bijvoorbeeld om middelen die voor democratisering of conflictpreventie gebruikt hadden kunnen worden. Dat kan toch gewoon niet! Wij kunnen nieuwe toezeggingen voor de toekomst niet financieren met middelen voor toezeggingen uit het verleden. Dat wekt bij de burgers alleen maar verwarring. Zij begrijpen dan niet meer waar de Europese Unie daadwerkelijk voor staat. Daar doen wij niet aan mee, en daarom zullen wij altijd weer de vinger op de zere plek leggen.
Eerder is er ook al op gewezen dat wij op het gebied van het binnenlands beleid een aantal extra agentschappen hebben opgericht. Het gaat hier om agentschappen die administratieve taken uit dienen te voeren, maar zij staan allemaal onder een noemer, die bedoeld is voor zowel binnenlands beleid als beleid op milieu-, onderzoeks-, ontwikkelings- en onderwijsgebied. Die agentschappen worden er allemaal nog eens extra bij gepropt. Er worden extra taken toegewezen, de Raad neemt vlotjes wat besluiten en zegt dan vervolgens tegen ons: jullie moeten zuiniger zijn! En wij zullen zuinig zijn, ook bij deze begrotingsprocedure. Wij zullen nauwkeurig bekijken wat wij nodig hebben. Tegen die achtergrond zullen wij ook ons standpunt in deze begrotingsprocedure bepalen. Wij willen onze doelstellingen verwezenlijken en zullen de burgers duidelijk maken dat wij onze toezeggingen uit het verleden na zullen komen en uit zullen voeren. Wij verstrekken geen blanco cheques. Dat doen wij niet, noch in het kader van de begrotingsprocedure 2005, noch met betrekking tot de toekomstige financiering van de Europese Unie. Er kan wat dat betreft op een solide Parlement worden gerekend. Wij zullen de mensen niet alleen vertellen wat er nodig is, maar ook op welk vlak wij nog kunnen bezuinigen.
Virrankoski (ALDE ),
    Mijnheer de Voorzitter, ik wil allereerst onze rapporteurs voor de begroting, mevrouw Jensen en de heer Garriga Polledo, complimenteren met het uitstekende werk dat zij hebben verricht bij de behandeling van de begrotingsvoorstellen van dit jaar.
Het is zwaar en verantwoordelijk werk, maar beide rapporteurs hebben het er uitstekend van afgebracht. Ik wil ook de nieuwe voorzitter van de Begrotingscommissie, de heer Lewandowski, bedanken voor het op kundige wijze leiden van de commissie. Ik wil echter speciaal commissaris Schreyer bedanken voor de uitstekende samenwerking, niet alleen dit jaar maar in de hele zittingsperiode van vijf jaar. Onder uw leiding zijn er Europese begrotingen opgesteld en is er aan de rechtsgrondslag gewerkt; de begrotingsstructuur is gewijzigd; de verordening houdende het Financieel Reglement en de uitvoeringsverordening zijn herzien en het boekhoudsysteem wordt momenteel herzien. Ik dank u hartelijk voor de goede samenwerking en wens u veel succes in de toekomst.
De Europese begroting voor 2005 is gericht op het stimuleren van de economische groei. Op voorstel van onze commissie zijn de bevordering van de economische cohesie en de werkgelegenheid tot specifieke prioriteiten uitgeroepen. Naar onze mening zijn dit juiste prioriteiten. Het is de bedoeling de Europese landbouw te beschermen voordat op grote schaal wordt hervormd. Daarom heeft onze commissie kredieten voor ongeveer een miljard euro, die de Raad had gesnoeid, hersteld. Van groot belang is ook de gefaseerde afbouw van het vervoer van levende dieren en daarom heeft de commissie voor vervolganalysen 10 procent van de kredieten in de reserve geplaatst. Onze commissie heeft bovendien 40 miljoen extra voorgesteld voor de bestrijding van dierziekten. Dit onderwerp is altijd een van de prioriteiten van mijn fractie geweest. De structuurfondsen zijn belangrijke instrumenten voor het scheppen van arbeidsplaatsen en daarom heeft de commissie terecht 3,8 miljard euro aan betalingskredieten vastgelegd. Op die manier kunnen wij de uitvoering van de programma's versnellen en tegelijkertijd de uitstaande betalingsverplichtingen ofwel de RAL's verminderen. Die zijn immers al toegenomen tot een bedrag dat overeenkomt met de kredieten van ongeveer twee jaar. Deze toename zal al in de komende jaren het structuurbeleid bedreigen.
Een specifieke prioriteit is het bevorderen van de bedrijfsactiviteiten. De verhoging van de betrokken begrotingslijnen is belangrijk om zowel het midden- en kleinbedrijf als de programma's voor onderzoek en opleiding te bevorderen. Mijn fractie steunt deze voorstellen. Deze prioriteiten zijn ook in overeenstemming met de nieuwe financiële vooruitzichten. Ook daarin wordt immers getracht het Europese concurrentievermogen te versterken via een verhoging van de desbetreffende uitgavenposten. Het onderhavige voorstel is, eventueel in gewijzigde vorm, het eerste standpunt van het Parlement voor de begroting voor volgend jaar. Hopelijk bereiken wij uiterlijk in december in een prettige sfeer een akkoord over de begroting. 
Trüpel (Verts/ALE ),
   Mijnheer de Voorzitter, commissaris Schreyer, ook ik wil graag allereerst de gelegenheid benutten om u namens de Fractie De Groenen/Vrije Europese Alliantie hartelijk voor uw werkzaamheden te bedanken. Onder verwijzing naar het “groene” vrouwenbeleid wil ik daar nog aan toevoegen dat ik trots en verheugd ben dat juist u ons als begrotingscommissaris op dit zogenaamde harde beleidsterrein zo moedig en beslist, zo open voor dialoog en zo bekwaam heeft vertegenwoordigd. Dat is door ons groenen als een geweldig succes ervaren en dat is ook een succes voor de gehele Europese Unie. Daar ben ik trots op en ik wens u alle goeds voor de toekomst.
U heeft ook de moed gehad om de vraag hoe de toekomst van de begrotingsstructuur er überhaupt uit moet zien, aan de orde te stellen. U heeft net als de rapporteur, de heer Garriga, vandaag duidelijk gemaakt dat het begrotingsbeleid een bij uitstek politieke aangelegenheid is. Het gaat niet alleen om kolommen met cijfers waar wij ons doorheen moeten worstelen, maar wij moeten vooral de prioriteiten vaststellen voor ons politieke werk en daarmee uiting geven aan ons politieke zelfbesef in Europa.
In de eerste plaats wil ik benadrukken dat wij de grote lijn van onze rapporteur, de heer Garriga, in beginsel ondersteunen. Net als enkele sprekers voor mij wil ik dat graag aan de hand van een aantal beleidsterreinen verduidelijken. Bij het beleid voor de structuurfondsen wordt de situatie nu beter. Ook de tenuitvoerlegging daarvan gaat de goede kant uit. Bij het structurenbeleid gaat het niet alleen om solidariteit en echte verbondenheid in Europa, maar ook om het verminderen van de verschillen in welvaart. Het ligt dan ook voor de hand om meer geld aan de structuurfondsen toe te kennen als de daarmee verkregen resultaten beter worden.
Zojuist wees mijn collega, de heer Walter, erop dat als er meer agentschappen komen - die wij overigens zelf ook gewild hebben - de Raad ook bereid moet zijn om extra geld hiervoor ter beschikking te stellen. Wij moeten er namelijk voor waken dat dit beleid van decentrale agentschappen een soort politieke prijzenslag gaat worden in de Europese politiek.
Ten derde zou ik erop willen wijzen dat wij het voorlichtingsbeleid moeten opwaarderen. Op dat punt sluit ik mij volledig aan bij het standpunt van de vakcommissies. Pas als wij de burgers duidelijk kunnen maken wat onze intenties zijn, en alleen indien wij de komende maanden heel offensief campagne voeren voor de Grondwet, kunnen wij mensen overtuigen van het nut van dit politieke en rationele Europese project. De meerderheid van mijn fractie ondersteunt dan ook het initiatief om onze Europese activiteiten transparanter te maken en op offensieve wijze voor Europa op de bres te gaan staan.
Het extern beleid is al eerder aan de orde gesteld. Ook op dit punt zijn wij van mening dat wij de wederopbouw van Irak op grote schaal moeten bevorderen. Dat kan echter niet op basis van de huidige begrotingsstructuur en daarom moeten wij het flexibiliteitsinstrument gebruiken.
Ik wil ook nog eens herhalen wat de heer Garriga al gezegd heeft, namelijk dat in dit Parlement en in de Begrotingscommissie de politieke wil aanwezig is om het terrorisme, het steeds sterker wordende fundamentalisme en het totalitaire denken te bestrijden. In beginsel steunen wij dit initiatief, maar wij vinden het wel absoluut noodzakelijk om te ijveren voor specifieke en zinvolle maatregelen.
Tot slot nog één opmerking. Iedereen in dit Parlement verwijst voortdurend naar de strategie van Lissabon. Ook wij vinden dat terecht, maar blijkbaar leggen niet alle collega’s de nadruk op dezelfde punten. Wij zijn er absoluut van overtuigd dat het economische groeibeleid niet losgekoppeld mag worden van duurzame ontwikkeling. Wij kunnen ook op basis van groene ideeën en maatregelen voor milieubescherming in de zwarte cijfers terechtkomen. Dan is het pas echt een modern economisch en innovatief beleid, zeker vergeleken met degenen die nu terug willen keren naar de mentaliteit van de jaren zestig, aangezien zij het beleid op economisch en milieugebied weer van elkaar los willen koppelen. Wat dat betreft, hoop ik dat wij ook bij de nog komende beraadslagingen compromissen kunnen sluiten met de collega’s uit de andere fracties. 
Seppänen (GUE/NGL ),
    Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, ook ik had in mijn toespraak positieve woorden opgenomen over de ambtstermijn van vijf jaar van commissaris Schreyer, maar ik kan niets nieuws meer toevoegen aan hetgeen hier vandaag al is gezegd en daarom spreek ik namens mijn fractie alleen mijn dank uit aan commissaris Schreyer.
Over de begroting voor volgend jaar moet ik zeggen dat onze fractie daar tegenstrijdige gevoelens bij heeft. Veel afgevaardigden uit de landen die tot de zogeheten nettobetalers horen, steunen de strikte lijn van de Raad van 1 procent. De meerderheid van onze fractie vindt de begroting echter te strikt, omdat de prioriteiten van het Parlement niet worden uitgevoerd, vooral niet op het gebied van de externe betrekkingen. Wat de door de rapporteur aangegeven prioriteiten in verband met de begroting van de Commissie betreft, steunen wij het feit dat de strategie van Lissabon wordt benadrukt, maar wij betreuren het dat de grote fracties geen extra geld willen uittrekken voor werkgelegenheids- en sociale doelstellingen. Het bedrijfsleven bepaalt onze manier van optreden in te sterke mate.
Bij de verhoging van de kredieten voor informatie moeten twee aspecten voor ogen worden gehouden. Er wordt voorgesteld meer geld uit te trekken voor campagnes ten behoeve van de nieuwe Europese Grondwet. Het is echter onze ervaring dat de Commissie en het Parlement deze middelen voor propagandadoeleinden aanwenden en daarmee invloed proberen uit te oefenen op de uitslag van de referenda die in de lidstaten worden gehouden. Met de communautaire middelen voor voorlichting wordt veel te vaak propaganda bedreven, zonder dat alle kanten van de zaak worden belicht. Vooral wat de Grondwet betreft is dat niet terecht, omdat die momenteel alleen onder de bevoegdheid van de lidstaten valt en helemaal niet onder de bevoegdheid van de communautaire instellingen.
De nationale partijen die tot onze fractie horen, hebben geen gezamenlijke Europese politieke partij. Niet alle linkse partijen willen hun bewegingsvrijheid beperken door partijdiscipline of verplichte solidariteit op communautair niveau. Zo staat een deel van de leden van onze fractie negatief tegenover de financiële ondersteuning van Europese politieke partijen met geld van het Parlement. Er lijkt meer begrip te zijn voor het verhogen van de vergoedingen voor de medewerkers. Met het oog op de tweede lezing van de begroting wachten wij met belangstelling op de onderhandelingen tussen het Parlement en de Raad. De marges die nu ontstaan, zijn onvoldoende om de prioriteiten van zowel de Raad als het Parlement te dekken en beiden moeten hun doelstellingen afzwakken. Onze fractie zal een definitief standpunt over de ontwerpbegroting innemen, zodra wij het eindresultaat zien van de nu beginnende onderhandelingen. 
Grabowski, Dariusz Maciej (IND/DEM ),
   . - Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, er zijn twee belangrijke redenen waarom wij de begroting van de Europese Unie voor 2005 afwijzen en tegen zullen stemmen. De eerste reden is van formele en politieke aard. Toen de ontwerpbegroting voor 2005 werd voorbereid, ging men ervan uit dat Polen en de negen andere nieuwe landen spoedig lidstaten van de Europese Unie zouden worden. Desondanks zijn deze landen niet bij de opstelling van de begroting geraadpleegd, noch waren zij erbij betrokken. In de Poolse politieke traditie geldt het beginsel "niets over ons zonder ons". Geen raadpleging betekent een gebrek aan gelijkheid en een gebrek aan respect voor zijn partner. De tweede reden is van inhoudelijke aard. De aandacht van de Unie moet op twee gebieden gericht zijn, ten eerste op de uitbreiding met tien nieuwe landen, en ten tweede op de kwakkelende dynamiek van de Europese economie, vooral in vergelijking met Zuidoost-Azië en de Verenigde Staten. De nieuwe lidstaten worden gekenmerkt door een laag ontwikkelingsniveau, achtergebleven economische structuren, een gebrek aan kapitaal en buitengewoon hoge werkloosheid. Met de uitbreiding met deze landen moet het beleid van de Europese Unie worden gewijzigd om deze ontwikkelingskloof zo snel mogelijk te overbruggen. De ontwerpbegroting voor 2005 biedt evenwel geen antwoord op deze uitdagingen. Zij bedraagt slecht 1,03 procent van het bruto binnenlands product. De uitgaven op de begroting stijgen met een bedrag dat de bijdrage van de nieuwe lidstaten maar nauwelijks overstijgt. Verder zal er, net als in de afgelopen jaren, ongetwijfeld een begrotingsoverschot ontstaan doordat de kredieten van de structuurfondsen niet geheel worden gebruikt. Dit betekent dat de nieuwe landen geen netto-ontvangers, maar nettobetalers zullen worden. Vandaar mijn oproep om het begrotingsoverschot van 2004, een bedrag van 5.470 miljoen euro, te bestemmen voor een moderniseringsfonds voor de nieuwe landen. Dit is niet gebeurd. De structuurfondsen worden verhoogd, maar niet aanzienlijk. Het tempo ligt veel te laag, want het consumptieniveau bedraagt in de nieuwe lidstaten van vaak slechts een tiende van dat van de oude lidstaten. Iets meer dan 1,4 miljard euro wordt uitgetrokken voor directe betalingen aan de landbouw in de nieuwe landen. De Unie heeft de meeste producenten in een land als Polen evenwel aanzienlijke productiebeperkingen opgelegd die leiden tot verliezen die niet zonder meer door de steun worden gecompenseerd. Wil de Europese Unie haar problemen oplossen, dan moet zij beseffen dat investeringen in de nieuwe landen de doeltreffendste investeringen zijn. Zoniet, dan zal de gehele Europese Unie met economische en maatschappelijke problemen blijven kampen, en dat willen wij niet. Dank u wel. 
Roszkowski (UEN ),
   . - Dank u wel, mijnheer de Voorzitter. Ook ik wil mevrouw Schreyer bedanken voor haar jarenlange werk voor de begroting van de Europese Unie. Namens de UEN-Fractie wil ik opmerken dat wij de strategie van het Parlement in beginsel steunen, namelijk dat wij de door de Commissie voorgestelde en door de Raad verlaagde bedragen willen herstellen. Een meerderheid van de UEN-Fractie zou uiteraard graag zien dat deze bedragen, vooral in rubriek 2, ingrijpender werden verhoogd, maar een Poolse hit zegt "heb je niet wat je lief hebt, hou dan van wat je hebt". Wij begroeten de verhoging van de middelen voor de strategie van Lissabon en voor het informatiebeleid. Wel willen wij benadrukken dat de middelen voor de informatie in verband met de referenda over het Grondwettelijk Verdrag niet uitsluitend gebruikt mogen worden om propaganda te bedrijven voor het “ja”. Ook kritische stemmen over het Verdrag moeten in gelijke mate kunnen worden gehoord. Wij moeten de publieke opinie in onze landen eerbiedigen en die is op dit gebied sterk verdeeld. Verder zijn wij blij met de bevestiging van de fondsen voor de programma's TACIS en MEDA, die de bijzondere belangstelling van onze fractie genieten. Overigens maken wij ons zorgen over de weinig eenduidige houding van de Begrotingscommissie ten aanzien van ons amendement voor een verbod op communautaire steun aan projecten in derde landen die kunnen leiden tot gedwongen abortus, sterilisatie of besnijdenis van vrouwen. Ons amendement beoogt de bescherming van de rechten van de mens. Om ervoor te zorgen dat het recht op vrije keuze daadwerkelijk recht op vrije keuze is, en geen misbruik van woorden, vragen wij u vóór dit amendement te stemmen. Ik heb het over amendement 5. Dit neemt uiteraard niet weg dat de UEN-Fractie de ontwerpbegroting van de Begrotingscommissie in beginsel steunt en in de eerste lezing vóór zal stemmen. Wel hopen wij dat de begroting van de Europese Unie de komende jaren zal worden verruimd, opdat de Unie de ambitieuze opgaven kan verwezenlijken die zij zichzelf heeft gesteld. Ik denk hierbij vooral aan een snellere ontwikkeling en de behoeften van de nieuwe lidstaten. De versnelde ontwikkeling in deze landen is immers gunstig voor de Europese Unie als geheel. 
Kozlík (NI ).
   - Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, we hebben meer aandacht voor de verdeling van de koek dan voor de vraag hoe de grootte van de koek is ontstaan. Het is de moeite waard om in herinnering te brengen dat ongeveer 90 procent van de begrotingsmiddelen komt uit de grondslag van het bruto nationaal inkomen en uit BTW-bronnen, en dat deze bronnen in nauw verband staan met het economisch groeitempo.
Gisteren verklaarde de president van de Europese Centrale Bank, de heer Trichet, dat 2003 een jaar van trage groei was, namelijk slechts 0,5 procent van het BBP. Hij verklaarde ook dat de wereldeconomie momenteel de sterkste groei doormaakt van de laatste dertig jaar, en dat de Europese Unie gebruik moet maken van dit gunstige economische klimaat in de wereld.
Met het ontwerp van algemene begroting wordt echter op geen enkele manier ingespeeld op de huidige omstandigheden. Men verwacht dat in 2004 het totale kredietvolume zal stijgen met - voorlopig - 7,9 procent ten opzichte van 2003. Deze verwachting is gebaseerd op de laatste gegevens, waarbij rekening is gehouden met de trends in juli en augustus. De onderhavige ontwerpbegroting van de Europese Unie laat echter, ondanks het gunstige groeiklimaat, slechts een verhoging zien van 5,4 procent ten opzichte van 2003, hetgeen betekent dat de groei, op jaarbasis, van de betaalde bedragen 30 procent lager zou moeten zijn dan in 2004. Bovendien moet de Europese begroting voor 2005 een weerspiegeling zijn van het feit dat de tien nieuwe lidstaten voor het eerst een volledig jaar lid zijn. Voor de begroting 2004 gold dat nog niet. Vanuit ontwikkelingsoogpunt zijn de uitgangsmaatstaven die de Raad heeft vastgesteld, en die in principe door de Commissie zijn aanvaard, niet alleen kneuterig maar ook restrictief. Ze zullen voor aanzienlijke problemen zorgen bij de uitvoering van de fundamentele Europese beleidsvormen op het gebied van de structuren, de solidariteit en op regionaal vlak. Dank u wel. 
Ferber (PPE-DE ).
   Hartelijk dank, mijnheer de Voorzitter, mijnheer de voorzitter van de Raad, mevrouw de commissaris, geachte collega’s, ik sluit mij aan bij de woorden van dank aan het adres van de commissaris voor de samenwerking in de afgelopen vijf jaar. Als wij naar het begin kijken, zien wij dat dit geen eenvoudige jaren zijn geweest: onderhandelingen, Agenda 2000. Het waren ook geen eenvoudige jaren voor wat betreft het op elkaar afstemmen van de verschillende wensen en het opstellen van een gemeenschappelijke Europese begroting. Ik wil u dan ook van harte bedanken voor de samenwerking die steeds op basis van vertrouwen heeft plaatsgevonden, en ik hoop uiteraard dat u binnenkort in het wintersemester uw werkzaamheden aan de vrije universiteit van Berlijn weer kunt hervatten, met andere woorden dat u zich weer volledig aan uw onderzoeksactiviteiten kunt wijden als er morgen een nieuwe Commissie wordt geïnstalleerd en u wordt bevrijd van de last van uw Europese taken.
Ik wil natuurlijk ook de beide rapporteurs bedanken. Zij zijn er onder moeilijke omstandigheden in geslaagd om een heel behoorlijk pakket samen te stellen, het pakket dat vandaag onderwerp van discussie is. Daarbij staat centraal hoe Europa zichtbaarder kan worden en op welk gebied wij een zodanige Europese meerwaarde kunnen creëren dat de burgers ook duidelijk merken waar onze prioriteiten liggen en hoe Europa een bijdrage kan leveren aan het bewerkstelligen van positieve ontwikkelingen.
Als u het goed vindt, zal ik mijn standpunt over de strategie van Lissabon verduidelijken. Ik vraag mij af of de strategie om in heel Europa een concurrerende economie tot stand te brengen alleen een kwestie is van een herverdeling via de Europese begroting, of dat sommige landen daarvoor ook nog speciale activiteiten dienen te ondernemen. Dat geldt met name voor het land waaruit u, mevrouw de commissaris, en ik afkomstig zijn, en waar uw partij op dit moment ook regeringsverantwoordelijkheid draagt. Is het voor de concurrentiepositie van Europa niet veel beter als de structuren doorbroken worden en er ook een bijdrage wordt geleverd aan echte groei?
Daarom moet men niet alleen steeds weer zeggen dat met Lissabon, langs de omweg van de Europese begroting, meer geld onder de mensen kan worden verdeeld, maar moet men ook daadwerkelijk ter plekke actie ondernemen om de noodzakelijke hervormingen door te voeren. In het kader van Lissabon zijn er al veel voorstellen gedaan, ook door de Duitse regering, en ik hoop dat deze nu ook ten uitvoer zullen worden gelegd.
Dan de begroting. Het administratieve apparaat van de Europese Unie is nog nooit zo sterk gegroeid als in de afgelopen vijf jaar. Dat is niet alleen een gevolg van de uitbreiding, maar ook van de vindingrijkheid van de Raad bij het creëren van administratieve structuren, oftewel agentschappen. Ik vraag mij af of dat allemaal via de beleidsterreinen gefinancierd moet worden, waar die agentschappen helemaal niet thuishoren, zoals ook de heer Walter zojuist al zei. Of is de Raad nu eindelijk bereid om dit onder de administratieve uitgaven op te nemen?
Tot slot het extern beleid. Ik ben het beu dat de ministers van Buitenlandse Zaken als gulle gevers overal ter wereld landen bezoeken en wij daarna met veel moeite moeten proberen om de nieuwe prioriteiten in de begroting in te passen. Ook daar is al op gewezen; de oude prioriteiten spelen geen rol meer. Daarom hebben wij voor een begrotingsaanpak gekozen die er niet om liegt. Ik hoop dat wij samen met de Raad tot zinvolle oplossingen zullen komen, oplossingen die Europa niet alleen zichtbaarder maken, maar ook bijdragen aan bezuinigingen op gebieden waar die mogelijk zijn. 
Dührkop Dührkop (PSE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, ik onderschrijf de kritiek die hier door vorige sprekers is geuit. Met name het gebrek aan verantwoordelijkheidsbesef van de Raad verdient onze afkeuring. Op het moment dat dit Parlement zijn goedkeuring hechtte aan de huidige financiële vooruitzichten wisten wij al dat sommige rubrieken ontoereikend waren om de behoeften te dekken die ons in 1999 bekend waren.
Rubriek 4, "Externe uitgaven van de Unie", is daarvan een sprekend voorbeeld. De financiering van deze rubriek liet van meet af aan te wensen over. Eerst waren er middelen tekort om de steun voor Kosovo te bekostigen en daarna ging de Unie elk jaar weer ergens in de wereld een nieuwe verplichting aan, zoals de heer Ferber terecht opmerkte: Kosovo, de republieken van het voormalige Joegoslavië, Afghanistan en ten slotte Irak.
In de cijfers van mei 1999 was met geen van deze verplichtingen rekening gehouden. Daarom moesten de cijfers elk jaar weer worden aangepast. Het Parlement moest toezien hoe een deel van zijn traditionele beleidsprioriteiten werd ingekort door de Raad. Na vijf begrotingsjaren zijn al deze verminderingen opgelopen tot een aanzienlijk bedrag bij het ontwikkelingsbeleid, dat in relatieve termen achteruitboert, alhoewel iedereen de mond vol heeft van een Europa dat openstaat voor de wereld.
Ofschoon dit Parlement erin geslaagd is de cijfers van Berlijn voor de administratieve uitgaven van rubriek 5 op te trekken, zijn de toegekende middelen ontoereikend gebleken, met als gevolg dat de Commissie - althans in mijn ogen - aan efficiëntie heeft ingeboet. De Raad houdt vol dat er bezuinigd moet worden op de administratieve uitgaven, maar zelf gunt hij zich jaarlijks een aanzienlijke verhoging.
De problemen die zich al eerder hadden geopenbaard in rubriek 3, "Intern beleid", zijn dit jaar definitief tot uitbarsting gekomen. Ik ga hier niet herhalen wat er over de agentschappen is gezegd. Wij zijn het daarmee in grote lijnen eens, ofschoon wij verlangen dat er voldoende middelen worden vrijgemaakt om de agentschappen te financieren. Bovendien is het zogenaamde flexibiliteitsinstrument in deze periode zelfs ingezet om het plafond van rubriek 2 te herzien. Dat vind ik onverantwoord, heren van de Raad. Natuurlijk moeten wij zuinigheid en begrotingsdiscipline voorstaan, maar wat u de laatste vijf jaar hebt gedaan, heeft niets meer met discipline te maken, maar alles met geknoei.
Uw voorstellen om de uitgaven met enkele honderden miljoenen euro te verminderen, kunnen in dit geval niet worden aangemerkt als een bezuiniging. Het gaat veeleer om een kortzichtige, boekhoudkundige oefening. U creëert nieuwe prioriteiten, maar om die in de praktijk te brengen offert u bestaande prioriteiten op. Het enige criterium dat u daarbij hanteert is de uitgavenlimiet. In plaats van aan politiek te doen houdt u zich bezig met boekhouden. Ik denk nochtans dat politici meer oplossingen voor de problemen van onze maatschappij kunnen aandragen dan boekhouders, met alle respect voor deze mensen.
Ik hoop dat de Raad met het oog op de nieuwe financiële vooruitzichten een andere houding aanneemt, blijkt geeft van de nodige vooruitziendheid en beseft dat het begrotingsbeleid van de Unie voor veel belangrijkere uitdagingen staat dan het beteugelen van de uitgaven. Het lijkt wel alsof de Raad maar één duidelijk doel voor ogen heeft, namelijk waarborgen dat de uitgaven in geen geval een welbepaald percentage van het bruto nationaal inkomen overschrijden.
Mevrouw Schreyer, uiteraard wil ook ik u bedanken voor het goede werk dat u hebt verricht. Ik wens u succes toe. 

Mulder (ALDE ).
   - Voorzitter, ook ik zou willen beginnen met mevrouw Schreyer te bedanken voor het vele werk dat zij gedaan heeft en ik wil haar speciaal bedanken voor de open houding die ze in dit Europees Parlement altijd heeft ingenomen. Ik heb met haar altijd een goede dialoog gehad, vooral in de tijden toen ik rapporteur was voor de begroting van dit jaar. Ik zou ook de heer Garriga willen bedanken. Ik vind het zeer plezierig dat hij een aantal initiatieven die ik vorig jaar genomen heb, voor dit jaar heeft overgenomen. In dit verband moet ik ook onmiddellijk terugkomen bij de Commissie, want in de nota van wijziging voor de landbouwbegroting van het volgend jaar zijn weer twee initiatieven opgenomen inzake de kwaliteit van landbouwproducten en de toekomstige financiering van besmettelijke dierenziekten. Ik vind dat wij in ieder geval moeten onderzoeken hoe dat zal gaan gebeuren.
Als ik kijk naar de afgelopen jaren, dan is mijn parool steeds geweest: we moeten zuinig omgaan met Europees geld. Als ik kijk naar de omvang van de Europese begroting in de laatste jaren, dan hebben wij ons daaraan ook duidelijk gehouden. Wij moeten de financiële vooruitzichten niet verbreken als het niet nodig is, maar ik moet er onmiddellijk aan toevoegen dat de Raad het ons wel bijzonder moeilijk maakte. Wat heeft het voor zin om ieder jaar nieuwe agentschappen te creëren zonder daarbij ook de benodigde financiële middelen beschikbaar te stellen? Bovendien kan dezelfde Raad nauwelijks een besluit nemen over de plaats waar die agentschappen moeten komen. Soms komen ze in de meest vreemde delen van Europa en worden ze tijdelijk elders gehuisvest. Dat moet ook betaald worden. Dan moet de verhuizing weer betaald worden en alles moet maar worden opgebracht door de programma's die het Parlement aantrekkelijk vindt. Ik vind dat een onjuiste houding en ik vind het daarom een goede zaak dat wij dit dus een keer terdege aan de orde stellen. Het kan niet zo zijn dat één tak van de begrotingsautoriteit eenzijdig besluiten neemt die financiële consequenties hebben, zonder dat hij aangeeft hoe deze in de toekomst gefinancierd moeten worden.
Voor categorie 3 ben ik nog altijd een groot aanhanger van één onderdeel, namelijk de financiering van het midden- en kleinbedrijf via investeringssteun, via het Europees investeringsfonds in Luxemburg. Ik denk dat wij zoveel mogelijk kansen moeten geven aan het midden- en kleinbedrijf, aan het privé-initiatief en dan vooral in de nieuwe lidstaten, want in sommige van die lidstaten ontbreekt nog een goede en gezonde banksector. Daarom is het goed dat ook dit jaar weer een amendement in eerste lezing in de begroting is aangenomen om dit soort zaken te ondersteunen.
Ten aanzien van categorie 4 is het ook dit jaar weer zeer krap bemeten. Ik denk dat het onvermijdelijk is, net als vorig jaar, om weer aanspraak te maken op de flexibiliteitsreserve. 
Graefe zu Baringdorf (Verts/ALE ).
   Mijnheer de Voorzitter, commissaris Schreyer, u heeft goed werk geleverd en daardoor terecht het respect van dit Parlement verdiend. Naar mijn idee hadden wij nog vijf jaar lang zo door kunnen werken, ware het niet dat men het in de samenstelling van de Commissie over een andere boeg is gaan gooien. Ik betreur dat ten zeerste.
U heeft ons een kleine erfenis nagelaten in uw betoog over de omvang en de structuur van toekomstige begrotingen. In essentie ben ik het met u eens. Ik wil u er met nadruk voor bedanken dat u ook bent ingegaan tegen de ideeën van de eigen regering over een krimpende begroting. Het is een onbegonnen zaak als nieuwe beleidsmaatregelen naar Europees niveau worden verschoven, maar er vervolgens geen geld voor beschikbaar wordt gesteld.
U heeft erop gewezen - en nu moet ik het voorzichtig formuleren - dat de landbouwbegroting aanzienlijk van omvang is. Dat klopt. Wij moeten echter de neiging weerstaan om die landbouwbegroting als financieringsbron te gebruiken voor de nieuwe taken die ons te wachten staan. Wij willen een heroriëntatie en u heeft in dat verband de doelstellingen van Lissabon en de economische ontwikkeling genoemd. Naar mijn idee hoort het platteland daar ook bij. U had het over onderzoek, onderwijs en innovatie. Die hebben wij ook op het platteland nodig. Ik roep in herinnering dat wij bij de uitbreiding van de EU als Landbouwcommissie hadden voorgesteld om de als premie per hectare uitbetaalde middelen te gebruiken voor de structurele ondersteuning van het platteland. Dat is echter niet gebeurd en ik denk dat wij deze discussie weer opnieuw zullen voeren als in de toekomst de toetreding van Turkije aan de orde is. Het is belangrijk om geld in de plattelandsgebieden te investeren, omdat het geld daar meer waarde heeft. Die meerwaarde dient ook aan die landen ten goede te komen. Dat is soms veel zinvoller dan het investeren van geld in industriële megaprojecten.
Ik denk dat wij hiermee in de begrotingsstructuur, bij de financiële planning voor de middellange termijn, rekening moeten - en zullen - houden. Ik hoop dat het Parlement hier steun aan zal geven. Helaas kunnen wij onze samenwerking niet voortzetten, mevrouw Schreyer. Met betrekking tot de landbouwbegroting zullen wij in de toekomst door de herschikkingen in de verplichte middelen met iets grotere problemen geconfronteerd worden. Ik hoop echter dat wij een ontwikkeling in gang kunnen zetten die aan de wensen van het Parlement tegemoetkomt. Ik dank u, mevrouw Schreyer, voor uw werkzaamheden!
Maštálka (GUE/NGL ).
   - Dank u wel, mijnheer de Voorzitter. Dames en heren, ik ben er zeker van dat ik niet de enige ben die vindt dat, om goede levens- en arbeidsomstandigheden te waarborgen, sociale samenhang op een zo groot mogelijke schaal een van de belangrijkste taken en doelstellingen van de uitgebreide Europese Unie van vijfentwintig lidstaten is.
Het onderhavige ontwerp van algemene begroting 2005 draagt evenwel niet bij aan een evenwicht tussen de economische en de sociale ontwikkeling. Het doel zou moeten zijn meer evenwicht en solidariteit te scheppen tussen de lidstaten en gelijke kansen op de arbeidsmarkt en op sociaal gebied te creëren.
Met het ontwerp van algemene begroting wordt verzuimd het mogelijke plafond van 1,27 procent van het BBP van de EU te bereiken. Sterker nog, de 1 procent van de afgelopen jaren wordt niet eens gehaald. Naar mijn mening is echter niet de begroting het grootste probleem; de grootste boosdoeners zijn de geplande overheveling van middelen uit de structuurfondsen naar her- of omscholingsprogramma’s, de bezuinigingen op de bestrijding van sociale uitsluiting, de bezuinigingen op onderwijs en op de ondersteuning van in de sociale sector actieve NGO’s. De uitgaven voor het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid gaan echter wel omhoog.
Mijns inziens moet de Europese Unie geen voorrang geven aan het doel van een neoliberale markteconomie en de versterking van haar militair potentieel. In plaats daarvan moet zij zich concentreren op het doel van de verbetering van de levenskwaliteit. Een groot deel van de sociale problemen die de burgers van de nieuwe lidstaten ondervinden, zijn te wijten aan de naleving van de economische eisen die de Europese Unie aan deze lidstaten heeft gesteld. Het zou dan ook niet meer dan rechtvaardig zijn als hun inspanningen en vertrouwen in de Europese Unie werden beloond. Ik geloof niet dat de begroting zich van die taak kwijt, en daarom zal ik er tegen stemmen. Dank u wel. 
Wohlin (IND/DEM ).
   Mijnheer de Voorzitter, ik vertegenwoordig een partij die dit jaar in het Parlement gekomen is. Wij zijn van mening dat we de begroting voor het jaar 2005 niet kunnen goedkeuren. We vinden de uitgaven te hoog. De kredieten stijgen tot 1,14 procent van het bruto nationaal inkomen. Deze begroting moet de grondslag vormen voor de toekomstige financiële planning en had naar onze mening restrictiever moeten zijn. Er zijn veel gebieden waarop men had kunnen bezuinigen. Dit gezegd zijnde, verzetten wij ons natuurlijk niet tegen prioriteitsverandering binnen het door de Commissie en Raad vastgestelde kader. Er zijn veel gevallen van prioriteitsverandering waarvoor goede redenen bestaan.
Wij vinden het natuurlijk wel belangrijk dat de landbouwsubsidies sterk worden beperkt. Die maken 55 procent van de begroting uit, zoals mevrouw Schreyer al zei, en dat is volstrekt absurd. Ik weet dat het niet in overeenstemming is met het Verdrag, maar ons ontwikkelingsvoorstel is natuurlijk bedoeld om hier sterk op te bezuinigen en het geld in plaats daarvan te gebruiken voor nieuwe initiatieven.
Wij pleiten voor 1 procent van het BBP als onze doelstelling. Dat is niet bedoeld om de hervormingen te blokkeren, maar om de prioriteiten te wijzigen. Wij vinden ook dat de strategie van Lissabon niet het uitgangspunt moet zijn voor pogingen om wezenlijk hogere uitgaven van de EU te bewerkstelligen. Conform het subsidiariteitsbeginsel vinden wij dat groei in hoge mate een nationale aangelegenheid is, die niet bevorderd moet worden met verhoogde EU-uitgaven en belastingen. Dat is niet de manier om meer groei te realiseren.
Daarom verwerpen wij de hoofdtrekken van de achter de begroting schuilgaande gedachtegang. Ik zal niet ingaan op alle details van de prioriteitsverandering. Daar moet over worden gediscussieerd. Er moet in een veel vroeger stadium contact worden gelegd tussen degenen die uitgaven voorstellen en degenen die de financiering moeten regelen en het geld van de belastingbetalers moeten innen. Op mij komt het over alsof het Parlement uitgaven voor zich uit schuift zonder de politieke verantwoordelijkheid op zich te nemen voor het eisen van meer belastingmiddelen. Op den duur is het geen goede arbeidsverdeling dat de ene instelling uitgaven voorstelt en de andere instelling de taak heeft om het benodigde geld te innen. Dat is de oorzaak van de spanningen.
Aylward (UEN ).
   Mijnheer de Voorzitter, ik wil de commissaris bedanken voor haar uitmuntende werk gedurende de afgelopen vijf jaar. Ik wens haar veel succes in haar verdere loopbaan.
Het is duidelijk dat de Europese Unie duidelijk prioriteiten moet vaststellen voor haar begrotingsmiddelen. Onlangs is voorgesteld de samenwerking binnen de Unie bij de bestrijding van het internationaal terrorisme en de georganiseerde misdaad te intensiveren. Dat betekent dat de begroting voor justitie en binnenlandse zaken verhoogd moet worden. De Europese Unie bevindt zich in een uitgelezen positie om de samenwerking op asiel- en immigratiegebied, alsook op dat van de justitiële en politiële samenwerking te bevorderen. Dat lijkt ook de opvatting te zijn van de EU-ministers van Justitie, die vandaag bijeenkomen om de laatste hand te leggen aan de verbeterde EU-programma’s voor een doeltreffendere coördinatie van het asielbeleid van de EU. De begroting voor deze terreinen zal volgend jaar en in de financiële vooruitzichten 2007-2013 verhoogd worden.
Ik wil ook onderstrepen dat ik achter de landbouwbegroting sta, vooral omdat wij onze landbouwers de tussentijdse herziening hebben aangesmeerd en deze nu van ons verwachten dat wij ons aan onze belofte houden.
De Europese regeringen willen ook een sleutelrol spelen in de wederopbouw van Irak. Tijdens de donorconferentie in 2003 heeft de EU zich voor vijf jaar vastgelegd en zij zal vooroplopen bij het verlenen van financiële bijstand aan de nieuwe Iraakse regering. In de begroting voor het komende jaar moet met deze toezeggingen rekening worden gehouden. De meningen over de vraag hoe we Irak het beste konden aanpakken, waren weliswaar verdeeld, maar we zijn het er nu allemaal over eens dat de EU bij deze wederopbouw vooraan moet blijven staan. Het Iraakse volk heeft te veel geleden. Wij moeten er samen voor zorgen dat hun levenskwaliteit drastisch verbeterd wordt; hoe eerder hoe beter. 
Martin, Hans-Peter (NI ).
   Mijnheer de Voorzitter, in grote lijnen ben ik het volledig eens met een van de sprekers van zojuist, de heer Wohlin. De Unie zou eigenlijk een beschermend schild voor Europa moeten zijn, maar naar mijn idee begaat de EU door deze voortdurende miljardenverspillingen een zeer grote fout, en dan druk ik mij nog zachtjes uit. De begroting bevat ongetwijfeld veel geraffineerde nisjes en verborgen hoekjes. Daar zijn de meeste aanwezigen die op dit moment naar dit debat luisteren zich maar al te goed van bewust. Ik kan echter slechts op twee aspecten nader ingaan. Ten eerste alles wat op stapel staat voor de tenuitvoerlegging van het beoogde statuut van Europese politieke partijen. Op zeer veel gebieden schiet dit in politiek opzicht, qua democratisch gehalte, aanzienlijk te kort. De indruk wordt namelijk gewekt dat men ergens stiekem naar binnen kan sluipen, waar dan ergens in een donker hoekje een geldkraan wordt aangetroffen die op elk gewenst moment, op kosten van de belastingbetalers, opengedraaid kan worden - om het maar eens in de woorden van de partijonderzoeker professor von Arnim te zeggen. Als wij op deze manier doorgaan zal dit ook van negatieve invloed op het Europese project zijn. Hetzelfde geldt voor de wederom beoogde verhoging van de secretariaatsvergoeding voor dit Parlement, die op dit moment overigens heel slim voorlopig alleen nog maar in de reserve is geplaatst. Uiteraard moeten wij in dit Parlement ons werk goed kunnen doen, maar niet op een manier die ertoe leidt dat ontvangers op dermate eenvoudige wijze aan geld kunnen komen en dat partijmedewerkers aantoonbaar telkens weer heel veel geld ontvangen zonder dat zij ook maar iets voor dit Parlement hebben gepresteerd. 
Lewandowski, Janusz (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de Schreyer, bij het bepalen van een standpunt over de ontwerpbegroting voor 2005 stond de Begrotingscommissie, en nu het Parlement als geheel, voor een lastige opgave. Zoals gebruikelijk is tegen het einde van de financiële vooruitzichten de speelruimte uiterst beperkt. Er zijn middelen nodig voor nieuwe, onvoorziene taken. Ik denk hierbij niet aan de uitbreiding of de cohesie, maar vooral aan de steun voor Irak, aan de nieuwe taken op het gebied van het veiligheids- en defensiebeleid en aan het toenemend aantal agentschappen. Anderzijds moet het Parlement in zijn nieuwe samenstelling zijn prioriteiten, zijn verkiezingsbeloften bevestigen. Tevens moet het zijn in de afgelopen jaren gevormde positie op het vlak van de democratische controle van de geldstromen in de Europese Unie bevestigen. Tegenover een dergelijke uitdaging kon het Parlement niet volstaan met zijn traditionele strategie, namelijk de bevestiging van het voorstel van de Commissie tegenover de traditionele en uiterst mechanische verlagingen door de Raad. In de stemmingen in de Begrotingscommissie is de door de heer Garriga voorgestelde offensieve strategie komen bovendrijven. In deze strategie neemt het Parlement een duidelijk standpunt in en creëert het speelruimte om in de tweede ronde, dat wil zeggen in de tweede lezing, zijn traditionele prioriteiten te verdedigen. Deze prioriteiten zijn vandaag in het debat veelvuldig aan de orde gekomen en betreffen de strategie van Lissabon, het informatiebeleid, de plattelandsontwikkeling, die niet mag worden gelijkgesteld aan het creëren van arbeidsplaatsen in de landbouw, alsmede terrorismebestrijding. Deze keer was er weinig ruimte voor nieuwe initiatieven in de nieuwe lidstaten, maar daar moet de komende jaren verandering in komen. Ik wil benadrukken dat deze strategie de uitdrukkelijke steun heeft gekregen van verschillende stromingen binnen de Begrotingscommissie. Of de kamerbrede solidariteit tijdens de volgende rondes in het spel om de begroting voor 2005 kan worden voortgezet, moet komende donderdag blijken bij de stemming. Als afgevaardigde afkomstig uit de wieg van Solidariteit, dat wil zeggen uit Gdańsk, heb ik mijn hoop hierop gevestigd, en wel om duidelijke redenen. Een sterke positie van het Parlement betekent deze keer namelijk niet alleen een fundamentele invloed op de jaarlijkse begroting in de toekomst, maar vooral ook op de financiële vooruitzichten 2007-2013. En wat tot slot de vandaag toch al zo overvloedige woorden van dank aan mevrouw Schreyer betreft, daarvoor is straks nog de gelegenheid tijdens onze laatste gezamenlijke vergadering in de Begrotingscommissie. Dank u wel. 
Pittella (PSE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, waarde collega’s, mevrouw de commissaris, ook ik dank u van harte. Er pakken zich donkere wolken samen in de lucht boven Europa, juist op het moment dat de uitbreiding rond is, de ondertekening van het Grondwettelijk Verdrag voor de deur staat en wij met fris elan naar buiten moeten treden. Sommige landen stellen zich voortdurend benepen op met betrekking tot het project-Europa. Dat werkt natuurlijk ook door in de geldmiddelen, terwijl het geld juist een essentiële voorwaarde is om het doel met de nodige middelen te kunnen steunen.
Het laat zich aanzien dat de Commissie-Barroso in deze strijd een zwakke bondgenoot wordt. Dus ook op dit punt moet het Parlement de voornaamste pleitbezorger van de geloofwaardigheid van de instellingen worden en moeten wij proberen het vertrouwen van de burgers terug te winnen. Uiteindelijk hebben wij de strategie van onze rapporteurs Garriga en Jensen gesteund, om consequent te kunnen zijn in onze verklaringen en om de voornaamste toezeggingen die wij de kiezers hebben gedaan, te realiseren. Dat betreft in de allereerste plaats onze inzet om de strategie voor groei en concurrentie opnieuw te lanceren. In de Begrotingscommissie hebben wij goed werk verricht dat verdere steun verdient.
Ik weet dat er nu een moeilijke fase in de besprekingen aanbreekt en dat er opgewonden reacties zullen komen omdat wij bijvoorbeeld in de fondsen van de agentschappen hebben gesnoeid. Maar wie heeft in feite in de begroting van de agentschappen gesnoeid? Het Parlement of de Raad, die ons door zijn kortzichtige benepenheid tot dit soort keuzen noopt? Hetzelfde geldt voor het cohesiebeleid en het extern beleid: volgens de Raad moet de wederopbouw van Irak bekostigd worden uit de traditionele programma’s van de Unie. Het is zaak dat wij de handen ineenslaan, beste collega’s. Ik ben het met de oproep van voorzitter Lewandowski eens: het Parlement kan donderdag met grote meerderheid een stem in eerste lezing uitbrengen, en een concreet resultaat binnenslepen waarmee de geloofwaardigheid van onze instelling kan worden aangezwengeld. 
Joan i Marí (Verts/ALE ).
   Mijnheer de Voorzitter, ik zou uw aandacht willen vestigen op het feit dat er te weinig geld is voor het Europees Bureau voor minderheidstalen. Er is ons ook medegedeeld dat er geen financiële middelen kunnen worden vrijgemaakt voor het parlementair gebruik van talen die geen nationale taal zijn. Waarom is nog geen uitvoering gegeven aan het verslag-Ebner, dat een verbetering beoogde van de daadwerkelijke pluraliteit van de Europese talen en de ontwikkeling van minder gebruikte en minderheidstalen in de EU?
Wij hebben vanmorgen geluisterd naar de koningin van Nederland, die sprak over het recht om in een veeltalig Europa je moedertaal te spreken. Wat zal er gebeuren met bepaalde moedertalen die door de EU vergeten zijn? Ik doel hier op het Catalaans, mijn moedertaal en die van negen miljoen Europeanen. Bestaat er één ander parlement in de wereld waarvan de voorzitter en de ondervoorzitter niet het woord kunnen voeren in hun eigen moedertaal?
Heeft de Europese Unie een efficiëntere begroting nodig? Mijn verontschuldigingen aan de vertalers en tolken, maar als Europa geen voorstander is van een daadwerkelijke veelheid aan talen, dan moeten we geld besparen door ons tot één officiële taal te beperken: het Engels. 
Markov (GUE/NGL ).
   Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, er is al eerder opgemerkt dat de Europese Unie zich ten doel heeft gesteld om vóór 2010 uit te groeien tot de sterkste economische regio ter wereld. Voorwaarde daarvoor is echter wel dat de grote verschillen tussen de lidstaten en ook tussen de regio’s binnen die lidstaten opgeheven worden. Als wij de strategie van Göteborg serieus nemen, mag de aandacht niet alleen uitgaan naar economische factoren, maar dient ook een evenwichtige verhouding tussen de economische, sociale en ecologische ontwikkelingen tot stand te worden gebracht, waarbij rekening gehouden dient te worden met het streven naar gelijke rechten en gelijke kansen voor iedereen. De Europese Unie is immers niet alleen een project voor een interne markt, maar ook een solidariteitsproject! In zoverre begrijp ik, gezien de grotere taakstelling en de uitbreiding van de Europese Unie - ik refereer daarbij aan de vele schrandere toespraken die door allerlei regeringsvertegenwoordigers zijn gehouden - geenszins dat de middelen tot 1 procent van het bruto nationaal product worden beperkt. De begroting blijft daar zelfs nog onder. Op deze manier is er überhaupt geen mogelijkheid om dit streven ooit te verwezenlijken. Daarom zeg ik ook tegen de Raad dat dit een al opportunisme is. Er worden mooie woorden gesproken, maar als het gaat om het daadwerkelijk omzetten en uitvoeren van het geplande beleid, geeft men niet thuis. Dat is onaanvaardbaar!
Bovendien speelt nog een ander punt. Als wij nu onze goedkeuring geven, is dat meteen ook van invloed op het financieel debat 2007-2013. Als wij eenmaal voor deze weg hebben gekozen, is er later geen enkele mogelijkheid meer om te zeggen: nu is het genoeg, hier werken wij niet langer aan mee! Daarom moeten wij nu duidelijk “nee” zeggen tegen het voorstel van de Raad. Op die manier houden wij de mogelijkheid open om voor de periode 2007-2013 een goed werkende verhouding tussen de lidstaten te creëren die de ontwikkeling op alle denkbare beleidsterreinen ten goede komt. Wij moeten ons nu allereerst afvragen wat wij willen bereiken en welke beleidsmaatregelen er ten uitvoer dienen te worden gelegd. Pas daarna kan er geld ter beschikking worden gesteld, en niet omgekeerd. 
Titford (IND/DEM ).
   - (EN) Mijnheer de Voorzitter, nu ik de verslagen over de voorgestelde begroting 2005 heb gelezen, zou ik willen dat ze ook gelezen konden worden door die alwijze idioten in mijn land, op wier oordeel de Britse regering zo vaak vertrouwt, en die ons maar blijven voorhouden dat de EU niets te maken heeft met het creëren van één grote superstaat. Ik zou willen dat zij eens telden hoe vaak het woord “integratie” in de tekst voorkomt.
Ik zal me concentreren op één onderwerp. Ik heb de buik meer dan vol van de passages waarin beschreven wordt hoeveel miljoenen gereserveerd moeten worden voor - om het jargon te citeren – “op Europees niveau actieve organisaties” of “informatiesteunpunten”. Deze moeten gigantische giften krijgen, die ze “communautaire subsidies voor organisaties die de Europese gedachte bevorderen” noemen. Ik zal mij eens ontdoen van al het jargon en u precies vertellen waar ze het over hebben: hersenspoeling!
De Europese Unie is een politieke bureaucratie die zichzelf in stand houdt. Op een manier die zijn weerga niet kent, kan zij naar willekeur enorme hoeveelheden belastinggeld bestemmen voor de oprichting van leerstoelen aan universiteiten en voor het subsidiëren van onderwijsinstellingen met uiterst verontrustende namen als “het Europa-College” of “het Europees Universitair Instituut”, en nog tientallen andere.
In totaal wordt er in deze hersenspoelingsbegroting een financiële enveloppe beschikbaar gesteld van 77 miljoen euro verspreid over drie jaar. Met deze begroting wordt gemeenschapsgeld op grove wijze misbruikt. Een groot gedeelte van het geld waarop de begroting betrekking heeft, zal worden aangewend om de burgers zodanig te hersenspoelen dat zij gaan geloven dat de Europese Unie geweldig is en dat “integratie” eigenlijk best een leuk woord is. Er is niets leuks aan het misleiden van mensen. In mijn land wordt dat “iemand om de tuin leiden” genoemd. Wij moeten deze begroting verwerpen. 
Gollnisch (NI ).
   - Mijnheer de Voorzitter, wij maken ons zorgen over de opvattingen van de voorgedragen nieuwe commissaris voor begrotingszaken, mevrouw Grybauskaite, wier ideeën wel eens het einde zouden kunnen betekenen van het gemeenschappelijk landbouwbeleid. De Franse boeren zijn in ieder geval gewaarschuwd. Maar ook de Begrotingscommissie van ons Parlement draagt hier verantwoordelijkheid. Zij maakt zich schuldig aan vriendjespolitiek, met als gevolg dat de Gemeenschapsbegroting uit haar voegen barst, met 11,72 procent meer betalingskredieten dan in 2004. Dat gaat wel erg ver als we bedenken dat Frankrijk de broekriem moet aanhalen en de belastingen moet verhogen om het overheidstekort binnen de 3-procentdrempel van het Stabiliteits- en groeipact te houden. De onverantwoorde opstelling van ons Parlement zal ertoe leiden dat Frankrijk ruim een miljard euro meer aan de EU-begroting zal moeten bijdragen. Daarmee komt de totale bijdrage op 17 miljard euro, oftewel 110 miljard franc. Dat zal niet in goede aarde vallen bij de belastingbetalers in Frankrijk, een land dat wat de verplichte afdrachten betreft nu al tot de top van Europa behoort, zoals ze ook bepaald niet blij zullen zijn met de 47 miljoen euro die Frankrijk moet gaan betalen voor de pretoetredingsmaatregelen ten behoeve van Turkije. Europa wordt zo een afgrond waarin al ons geld verdwijnt, en daar voelen wij helemaal niets voor. 
Maat (PPE-DE ).
   - Voorzitter, ik wil toch graag reageren op mijn collega Gollnisch. Hij beweert dat Frankrijk de hoogste bijdrage aan de Europese Unie geeft, maar dat is mijn land. Wat het landbouwdeel betreft, moet ik u zeggen dat 40 procent naar Frankrijk gaat en in mijn land 60 procent van de boeren en tuinders het zonder enige Europese bijdrage moet doen. Ik vecht ook voor de Franse landbouw, maar hij moet de cijfers wel juist weergeven.
Voorzitter, ik protesteer scherp tegen de handelwijze van de Raad met betrekking tot de landbouwuitgaven. De ingrijpende hervorming van 2004 - luistert u goed, mijnheer Gollnisch - zet de inkomens, met name van de Europese boeren, sterk onder druk. In sommige gevallen worden ze gehalveerd. Dat is ook de reden waarom ik sterk protesteer tegen te hoge kortingen op het landbouwbudget, met name op de exportbijdragen. Ik ben blij dat de Commissie dat gedeeltelijk wil herstellen en ik ben ook blij met de inzet van de rapporteur, die op het terrein van de landbouw in elk geval zijn goede hart heeft getoond en bereid is om terug te vallen op de eerste aanzet van de Commissie en om deze dwaling van de Raad van Ministers te herstellen.
Daarnaast wil ik met betrekking tot de visserij het Parlement toch oproepen om de voorstellen van de Commissie visserij met betrekking tot het instellen van regionale visserijraden te volgen. Op dit moment is er sprake van een enorme kloof tussen wat in Brussel gebeurt en wat de vissers ervaren. Juist deze regionale adviesraden kunnen een brug slaan tussen wat in Brussel gebeurt en hoe daarmee in de praktijk moet worden gewerkt. Het Parlement heeft derhalve alle redenen om mee te werken en te proberen die brug ook daadwerkelijk te slaan. Ik ben ook blij dat de rapporteur in ieder geval bereid is om, ondanks zijn kritische houding ten opzichte van agentschappen, het Europees maritiem agentschap verder uit te rusten en ook toe te rusten. Dit is van essentieel belang om meer maritieme veiligheid te bieden voor onze kustgemeenschappen.
Mijn laatste punt heeft betrekking op de dierziekten. Ik weet dat er weer voorstellen zijn om nader onderzoek te doen. Wat mij betreft zijn de onderzoeksfasen voorbij en ik ben blij met de initiatieven van het Nederlands voorzitterschap om zowel parlementair in november als ook via de Raad in december twee grote conferenties te organiseren om te komen tot een beter Europees beleid met betrekking tot de bescherming tegen dierziekten, zoals nu de vogelgriep in Thailand en in Azië. Dit is een veel krachtigere aanpak dan opnieuw een onderzoeksfonds te vullen, want inmiddels weten we heel veel, maar we hebben nog steeds niet de politieke daadkracht opgebracht om tot een heel scherpe bestrijding van de risico's van besmettelijke dierziekten te komen. 
Gill (PSE ).
   Mijnheer de Voorzitter, ook wij willen de beide rapporteurs gelukwensen, en met name mevrouw Jensen, die de verantwoordelijk voor haar verslag halverwege het jaar op zich nam.
De socialistische fractie, namens welke ik het woord voer, steunt de benadering van mevrouw Jensen. Wij zijn ook van mening dat de amendementen een tevredenstellend compromis vormen tussen de Commissievoorstellen en de door de Raad voorgestelde bezuinigingen in de ontwerpbegroting. Ik juich het met name toe dat het voorontwerp van de begroting voor de Ombudsman wordt hersteld, evenals het voorontwerp voor de financiering van een objectieve informatiecampagne over het Grondwettelijk Verdrag. Het is belangrijk dat onze burgers op basis van feiten tot weloverwogen besluiten kunnen komen. Wat de secretariaatsvergoeding betreft: als we die willen verbeteren, is het zaak dat er een statuut van de medewerkers van kracht wordt. Daarom zijn de kredieten in de reserve geplaatst.
Ik houd mij nu al meer dan vijf jaar bezig met de begroting en mijn aandacht is altijd in het bijzonder uitgegaan naar transparantie. De begrotingsprocedure is een jaarlijks terugkerende oefening, waarbij de Commissie X voorstelt, daarna de Raad de begroting terugbrengt tot Y en het Parlement uiteindelijk met voorstel Z komt. Dit proces laat te wensen over en leidt niet altijd tot het meest efficiënte en effectieve gebruik van de middelen. Mijns inziens ontstaan er problemen omdat wij niet de gelegenheid hebben ons een oordeel te vormen over het dat ten grondslag ligt aan de besluiten van de Raad tot verhoging of verlaging van begrotingslijnen. Die besluiten worden achter gesloten deuren genomen.
Als de Raad werkelijk wil dat het Parlement zijn benadering steunt, dan moet hij die besluiten in het openbaar nemen. Door de jaren heen heb ik geprobeerd onze begrotingsprocedure te verbeteren, met name wat betreft de wijze waarop andere instellingen hun begrotingen ontwerpen en voorstellen, door hen aan te moedigen over te gaan tot op activiteiten gebaseerde budgettering, ofwel tot ABB. Het moet mij van het hart dat ik diep teleurgesteld ben dat geen van de andere instellingen redelijke inspanningen heeft geleverd om deze methode over te nemen. Naar mijn mening zijn de begrotingen van de Commissie transparanter geworden sinds zij ABB heeft ingevoerd.
Dit neemt niet weg dat er zelfs bij de Commissie nog heel wat te verbeteren valt. Er is daar dringend behoefte aan een grotere openheid en een grondige evaluatie van programma’s, van successen en mislukkingen. Zo kan ervoor gezorgd worden dat, wanneer de doelstellingen van een programma worden bijgesteld, of wanneer een programma opnieuw geëvalueerd wordt, dit gebeurt op basis van onafhankelijke beoordelingen. Op sommige gebieden verzuimt de Commissie nog altijd voldoende middelen uit te trekken voor de beleidsprioriteiten. Ik denk bijvoorbeeld aan mijn eigen stokpaardje, armoedebestrijding.
Niet alleen de Commissie en de Raad moeten meer transparantie laten zien, maar ook het Parlement zou er wel bij varen. We hebben de afgelopen jaren horizontale amendementen zien ontstaan. Natuurlijk, de stemprocedures worden erdoor vereenvoudigd, maar ze scheppen ook twee problemen. Ten eerste vertroebelen ze de besluiten van de Begrotingscommissie en ten tweede is het resultaat dat er steeds minder mensen betrokken zijn bij de besluitvorming, zowel in het Parlement als in de fracties.
Wij hebben een unieke gelegenheid om deze problemen op te lossen, namelijk tijdens onze beraadslagingen over de volgende financiële vooruitzichten. We hebben de kans om niet alleen naar de cijfers en rubrieken te kijken, maar ook onze interne procedures duidelijker en eenvoudiger te maken. De begrotingsprocedure is niet alleen maar bedoeld voor wereldvreemde figuren zoals ikzelf en anderen die hier aanwezig zijn: iedereen in dit Parlement is de Europese burgers rekenschap verschuldigd over de besluiten die dit Parlement ten aanzien van de begroting neemt.
Tot besluit doe ik een beroep op de Raad, de Commissie, het Parlement en de andere instellingen: grijpt u deze kans om drastische maatregelen te nemen en de begrotingen in de toekomst eenvoudig en transparant te maken. Ik zou tevens mijn dank willen betuigen aan commissaris Schreyer. Ik wil haar bedanken voor al het werk dat zij op dit terrein heeft verzet en haar het beste wensen voor de toekomst. 
Elles (PPE-DE ).
   Mijnheer de Voorzitter, net als andere sprekers in dit debat wil ik beide rapporteurs feliciteren. Het is nooit een eenvoudige zaak dit Parlement te vertegenwoordigen in begrotingskwesties, of het nu gaat om de begroting van het Parlement of die van de Commissie. Mijn complimenten aan beide rapporteurs. We zijn uiteraard nog niet aan het einde van de begrotingsprocedure, maar we zijn nu al, in dit grote, eerste openbare debat, aanzienlijk opgeschoten.
Ik wil kort ingaan op iets dat mijn fractie na aan het hart ligt - het punt “waar voor je geld”. Ik zou willen onderstrepen wat commissaris Schreyer vanmiddag heeft gezegd en wat niet vaak genoemd wordt: we hebben een begroting, een zeer streng beheerde begroting. In 1992 omvatte deze, als ik het mij goed herinner, 1,1 procent van het BBP en nu minder dan 1 procent van het BBP, dankzij, bijvoorbeeld, de besparingen in de uitvoering van de landbouwbegroting.
Wij moeten echter bepaalde begrotingslijnen centraal blijven stellen. De heer Titford bracht de financiering van culturele organisaties ter sprake. Wij hebben verzocht een van die begrotingslijnen in de reserve te plaatsen, juist omdat we op die manier kunnen garanderen dat het geld naar organisaties gaat die ook daadwerkelijk bestaan. Ik zou de heer Titford echter in herinnering willen brengen dat zelfs als we uitgaan van het geldbedrag waarnaar hij verwijst, het nog altijd om minder dan 0,01 procent van de totale begroting gaat. Ik weiger dan ook te aanvaarden dat de begroting om die reden niet echt deugdelijk zou zijn. Ik zou meer overtuigd zijn geweest als hij de kredieten voor Irak aan de orde had gesteld. Mijn fractie verzocht vorig jaar daar 500 miljoen euro voor beschikbaar te stellen, maar iedereen riep toen ach en wee en zei dat we dat bedrag niet bij elkaar zouden kunnen krijgen. Het is ons echter toch gelukt, omdat we het een en ander hebben kunnen weghalen bij andere begrotingslijnen.
Het is altijd prettig om achteraf gezien gelijk te hebben, maar ik ben het eens met mevrouw Dührkop dat wanneer we begrotingsmiddelen verdelen, we de prioriteiten die we willen stellen duidelijk moeten afspreken met de Commissie en de Raad, zodat we niet op andere doelstellingen stuiten die in een bredere politieke agenda verscholen zitten. Dit zal hoognodig zijn wanneer we de volgende financiële vooruitzichten vaststellen: we mogen niet tekortschieten op dit bijzondere terrein van het extern beleid.
Ten tweede een punt dat samenhangt met de kwestie van de financiële vooruitzichten, namelijk een van de vragen die we over de goedkeuring van personeelsposten hebben gesteld. Wij zouden willen weten of er wijzigingen zullen komen op het Financieel Reglement, die ons in staat zullen stellen te controleren of de toegewezen gelden op de juiste wijze worden besteed. Wij zouden die wijzigingen dan ook graag onder ogen krijgen voordat wij volgend jaar tot definitieve besluiten komen over de financiële vooruitzichten.
Tot slot hebben wij ons vaak hard gemaakt voor interinstitutionele samenwerking. Ik weet dat u uw best heeft gedaan, commissaris, gedurende uw ambtstermijn. In mijn ogen zouden sommige collega’s in dit Parlement echter moeten bedenken dat wanneer wij de Commissie vragen om gedragscodes voor hoge ambtenaren, of voor de wijze waarop de commissarissen hun departementen leiden, enzovoort, wij niet de Commissie mogen vragen om normen na te leven die wijzelf weigeren toe te passen. Als we dus om een gedragscode vragen, zullen wij die in de toekomst ook zelf moeten naleven om geloofwaardig te blijven. 
Haug (PSE ).
   Dames en heren, er is al het een en ander gezegd over de strategie die het Parlement dit jaar heeft besloten te volgen voor de begroting 2005. Er is ook al opgemerkt dat de gedecentraliseerde agentschappen voor ons een belangrijke rol spelen bij de onderhandelingen met de Raad. Ik wil voor alle duidelijkheid iedereen het volgende nog één keer zeggen: wij zijn niet tegen die agentschappen. Integendeel, wij zijn van mening dat zij meestal uitstekend werk verrichten voor onze gemeenschappelijke Europese zaak. Eén ding moeten wij echter helder voor ogen houden: het aantal nieuwe agentschappen is de afgelopen jaren aanzienlijk toegenomen. In 1990 waren er nog maar drie agentschappen, in 1995 zes, in 2000 zeven en in 2005 zullen er zelfs 23 agentschappen zijn. Wij hebben de Commissie altijd gesteund in haar streven om zich op haar kerntaken te richten en bepaalde werkzaamheden aan agentschappen te delegeren. Wij willen echter wel dat dit op inhoudelijke gronden gebeurt en onder een zeer strenge, politieke en budgettaire controle. De Raad wil alsmaar meer agentschappen oprichten, met name sinds de lidstaten zitting hebben in de raden van bestuur van de agentschappen. Dat geldt in het bijzonder voor de agentschappen die verantwoordelijk zijn voor de uitvoering van Europese wetgeving. In het voorontwerp van de begroting 2005 is voor de agentschappen 281,303 miljoen euro opgenomen. Dat is 53,7 miljoen euro meer dan in het begrotingsjaar 2004. Daarbij moeten wij ons wel realiseren dat alle agentschappen op vier na worden gefinancierd uit rubriek 3, intern beleid. De middelen in die rubriek worden echter steeds beperkter. Er zijn dan ook maar twee mogelijkheden, of wij financieren zonder morren alles wat er voor de agentschappen is opgenomen en schrappen middelen voor prioriteiten in andere begrotingslijnen, om het benodigde geld vrij te maken, of wij onderhandelen met de Raad over een verhoging van de middelen in rubriek 3 met de ontbrekende 54 miljoen euro. Dat laatste is precies wat wij willen.
Dan wil ik nu het woord tot mevrouw Schreyer richten en haar, net als al de sprekers voor mij, bedanken. Alle mannen die hier het woord hebben gevoerd, zijn veel beter in het geven van complimenten dan ik. U weet echter dat mijn dank recht uit het hart komt, want Michaele Schreyer is degene geweest die haar collega’s in de Commissie ertoe heeft kunnen bewegen om waarlijk toekomstgerichte voorstellen te doen. Die voorstellen zijn zelfs dermate toekomstgericht dat ze, denk ik, gedurende mijn mandaat als afgevaardigde helemaal niet geïmplementeerd kunnen worden. U weet wat ik bedoel: het gaat om het algemene correctiemechanisme en om het verslag over de eigen middelen met het zogenaamde “venster naar de toekomst” voor een geleidelijk te veranderen inkomstensysteem. Dat was bijzonder moedig. Daar zijn al uw voorgangers niet in geslaagd! In ieder geval niet de laatste twee, mannelijke voorgangers. Dat is iets wat alleen voor vrouwen is weggelegd en daarvoor wil ik u van harte bedanken, mevrouw Schreyer!
Samaras (PPE-DE ). -
   ( Mijnheer de Voorzitter, geachte collega’s, de Raad heeft in feite alle fundamentele bevoegdheden op het gebied van het gemeenschappelijk buitenlands beleid en het Europees defensie- en veiligheidsbeleid naar zich toe getrokken. In feite heeft hij een mini-begroting gecreëerd en deze onder zijn eigen, absolute controle geplaatst. Deze begroting maakt volledig deel uit van de operationele uitgaven van de Raad, waar wij vanwege het gentelmen’s agreement geen vinger naar mogen uitsteken. Ons worden belangrijke financiële controlemogelijkheden en bevoegdheden ontnomen. De Raad doet een beroep op het gentlemen’s agreement om te voorkomen dat wij ons hiertegen verzetten. De rekening van de nieuwe coördinator voor de strijd tegen het terrorisme wordt niet door het Europees Parlement gecontroleerd maar rechtstreeks betaald uit de Raadsuitgaven. Hetzelfde geldt voor de rekening van de verantwoordelijke voor non-proliferatie van massavernietigingswapens en het FADO-programma. In zijn toelichting bij de begroting gaat de Raad er zelfs prat op dat zijn secretariaat-generaal een dynamischer en soepeler profiel heeft gekregen. Nogmaals, de Raad gaat daar prat op en eist zelfs nog meer gunstige voorwaarden voor zichzelf. De Raad metselt een minibegroting, een eigen, aparte begroting en creëert aldus een eigen, aparte bureaucratie voor buitenlandse zaken.
Daarom moeten wij ons afvragen wat wij willen. Willen wij een Europees Parlement dat een beleid voert voor rekening van Europa, of willen wij een Europees Parlement dat enkel de financiering van de beleidsvormen goedkeurt en de uitvoering overlaat aan intergouvernementele organen? Willen wij een Europees Parlement dat medebeslist, overeenkomstig de nieuwe Grondwet, of een Europees Parlement dat niemand ziet staan en niemand voor vol houdt? Als wij dat laatste willen, dan is het eenvoudig: dan kunnen wij bij de pakken neer gaan zitten. Als wij echter willen dat men met ons rekening houdt, en als wij de Unie willen vertegenwoordigen, moeten wij een boodschap de wereld in sturen en naar alle kanten duidelijk maken dat wij present zijn en absoluut niet voor muurbloempjes zullen spelen. 
Casaca (PSE ).
   - Mijnheer de Voorzitter,ook ikwil mij aansluiten bij de woorden van erkentelijkheid voor het werk van onze rapporteurs, de heer Garriga en mevrouw Jensen. Ik wil mij in het bijzonder aansluiten bij de gelukwensen aan het adres van commissaris Schreyer voor haar uitstekende werk. Haar activiteiten hebben geenszins geleid tot de astronomische stijging van de begroting waar hier gewag van is gemaakt. Haar beleid heeft het juist mogelijk gemaakt een groot deel van onze doelstellingen te realiseren, met handhaving van een aanzienlijke begrotingsdiscipline. Ik weet niet of wij deze week of over een tijdje afscheid nemen van de commissaris, maar in ieder geval ik wil haar hartelijk danken en het allerbeste toewensen voor de toekomst.
Jullie moeten ook weten, beste collega’s, dat de toekomstige commissaris - hoewel nog niet bekend is wanneer zij aan zal treden - ons al gegarandeerd heeft dat zij het huidige werk voort zal zetten. Tevens heeft zij een aantal indicaties gegeven over wat zij van plan is te doen. Die lijken mij zeer bevredigend en doen mij denken dat wij voortgaan op de ingeslagen weg. Wat betreft de financiële vooruitzichten is het van fundamenteel belang dat wij inzien dat het estafettestokje op een rustige manier moet worden doorgegeven. Wij moeten niet toegeven aan de verleiding om alles opnieuw ter discussie te stellen en weer bij af te beginnen. Dat zou nadelig zijn voor de verdediging van onze belangen en voor het Europees bouwwerk. Het belang van dit punt kan ik, beste collega’s, daarom niet genoeg onderstrepen. Laten wij het werk dat wij tot nu toe hebben gedaan voortzetten met de nieuwe Commissie, zonder ooit te vergeten wat wij al gezamenlijk tot stand hebben gebracht. Hartelijk dank. 
Bowis (PPE-DE ).
   Mijnheer de Voorzitter, als u uw kiezers vraagt wat ze van Europa willen, dan krijgt u waarschijnlijk het antwoord dat we minder moeten doen. Ze zullen echter ook zeggen dat we wat we doen, beter moeten doen. Commissaris, als u hun vraagt wat voor soort dingen zij willen dat we doen, dan zeggen ze: “dingen die ons beschermen, dingen die ons helpen”. Nergens geldt dat meer dan op het gebied van de volksgezondheid. Denk bijvoorbeeld aan de veiligheid van medicijnen, de voedselveiligheid, en de bescherming tegen ziekten en gezondheidscrises. Daarom wil ik mij aansluiten bij wat mevrouw Haug gezegd heeft over de agentschappen. Sommige agentschappen zijn enorm belangrijk voor onze burgers, en we voorzien hen niet van voldoende financiële middelen om te doen wat wij van hen verwachten.
Het eerste agentschap waarop ik wil wijzen, is het Europees bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling. Dat moet zich, naast zijn oorspronkelijke verantwoordelijkheden, ook bezig gaan houden met nieuwe geneesmiddelen - weesgeneesmiddelen, geneesmiddelenbewaking, kruidengeneesmiddelen, enzovoort -, maar meer geld krijgt het niet. Ik verzoek het Parlement het amendement over weesgeneesmiddelen dat mevrouw Haug namens de Commissie milieubeheer heeft ingediend, te steunen en de toekomstige kredieten voor dat terrein zorgvuldig in de gaten te houden.
Het tweede voorbeeld is de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid, die naar verwachting zal verhuizen naar Parma. Er wordt ook verwacht dat de Autoriteit nieuwe taken op zich neemt, niet in de laatste plaats met betrekking tot voedingsprofielen en de daarmee samenhangende gezondheidsaanspraken, enzovoort. Ook daarvoor trekken we niet voldoende geld uit. Daar kunnen we flink onderuit gaan, en als dat gebeurt zijn we het vertrouwen van de burgers kwijt. Dat geldt voor beide agentschappen die ik genoemd heb.
Als derde voorbeeld noem ik ons nieuwe “kindje”, het Europees Centrum voor ziektepreventie en -bestrijding, dat op dit moment wordt opgericht in Stockholm. In Stockholm is men er al achter dat de kosten hoger uitvallen dan verwacht. De waarde van de Zweedse kroon is omhoog geschoten ten opzichte van de euro en de arbeidskosten en de kosten van de kantoorruimte spelen eveneens mee. Het gevolg is dat het geplande wervingsbeleid niet ten uitvoer kan worden gelegd. Ik bepleit dat ook hiernaar gekeken wordt, want de burgers zullen het ons niet in dank afnemen als we hen niet beschermen tegen gezondheidscrises en tegen de scherpe stijging van het aantal gezondheidsbedreigingen. Als we hier geld aan willen uitgeven - en dat zouden we moeten willen - dan moeten we de begroting eens nalezen op subsidies voor de tabaksteelt. Met dat bedrag zouden al deze agentschappen gefinancierd kunnen worden. Bovendien, als we die subsidies introkken, zouden we tegelijkertijd een bedreiging van de gezondheid wegnemen. 
Xenogiannakopoulou (PSE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, ook ik wil allereerst onze rapporteurs, de heer Garriga en mevrouw Jensen, van harte bedanken voor hun werk.
De begroting 2005 is van bijzonder belang. Niet alleen is dit de eerste begroting van de Unie na de uitbreiding maar bovendien zullen wij in 2005 het halve tijdspad hebben afgelegd in de strategie van Lissabon.
Helaas heeft de Raad zich bij zijn eerste lezing gedragen als een boekhouder en het mes gezet in de kredieten. Hij heeft blijk gegeven van inconsequentie, aangezien de beschikbaar gestelde kredieten niet stroken met de doelstellingen die de Raad zelf heeft vastgesteld. De Raad zet zijn eigen politieke geloofwaardigheid op het spel als hij besluit om 3 miljard euro betalingskredieten bij de structuurfondsen te schrappen. De Europese Commissie en de bevoegde commissaris hebben immers herhaaldelijk verklaard dat de verwezenlijking van deze programma’s in 2005 in een stroomversnelling terecht zal komen.
De Raad zet zijn politieke geloofwaardigheid op het spel als hij zo diep het mes zet in beleidsvormen die van cruciaal belang zijn voor de strategie van Lissabon. De Raad zet zijn politieke geloofwaardigheid op het spel als hij, in een tijd waarin het nieuwe begrotingskader van de Unie voor de periode 2007-2013 wordt besproken, de indruk wekt dat achter zijn besnoeiingen de symboliek van de niet te overschrijden bovengrens van 1 procent schuil gaat.
Dames en heren, mijnheer de Voorzitter, tijdens de eerste lezing van het Europees Parlement aanstaande donderdag moeten wij de door de Begrotingscommissie gevolgde strategie trouw blijven en blijk geven van onze verantwoordelijkheid jegens de Europese burgers. Wij moeten ons houden aan onze doelstellingen en aandringen op herstel van de kredieten voor de structuurfondsen.
Voor ons is het noodzakelijk dat de beleidsvormen voor duurzame ontwikkeling en werkgelegenheid worden versterkt. Ook willen wij het sociaal Europa versterken en krachtige steun geven aan het midden- en kleinbedrijf. In deze eerste lezing moeten wij ons uiterste best doen en tot december ervoor zorgen dat van de begroting 2005 opnieuw een geloofwaardig ontwikkelingsinstrument wordt gemaakt, een instrument waarmee een soepele opname van de nieuwe lidstaten wordt gegarandeerd, de verschillen in de Unie worden verminderd en de Europese beleidsvormen op efficiënte wijze ten uitvoer worden gelegd.
Tot slot wil ik nog de commissaris, mevrouw Schreyer, van harte bedanken voor haar werk en haar veel succes wensen bij haar verdere politieke loopbaan. 
De Voorzítter.
   - Dank u wel, mevrouw Xenogiannakopoulou. U was de laatste spreker in dit debat en hiermee is dit debat afgesloten. De stemming vindt plaats op donderdag. De vergadering wordt onderbroken en zal worden voortgezet om 18.00 uur met het vragenuur. Dank u wel. 

De Voorzitter.
   Aan de orde is het vragenuur (B6-0017/2004). Wij behandelen een reeks vragen aan de Commissie.
Onlangs is in Ierland een website voor vermiste kinderen gelanceerd die gekoppeld is aan een wereldwijd netwerk. Vergelijkbare websites zijn opgezet in de VS, Brazilië, Argentinië, Chili, Zuid-Afrika, Maleisië, Costa Rica, Mexico, Canada en Australië en op EU-niveau, waaronder in Ierland, België, Groot-Brittannië, Italië, Nederland en Spanje.
Kan de Commissie meedelen of er EU-subsidie beschikbaar is voor dergelijke websites en zo ja, waarom er zo weinig lidstaten deelnemen aan dit wereldwijde netwerk, welke maatregelen er getroffen kunnen worden om te waarborgen dat elke lidstaat een eigen website krijgt en actief betrokken raakt bij de doelstellingen van het netwerk, dat het publiek in staat stelt met informatie over onopgeloste vermissingen naar buiten te komen? 
Patten,
    Laat ik om te beginnen zeggen dat de Commissie grote waardering heeft voor het werk van het Internationaal Centrum voor vermiste en uitgebuite kinderen. Ik juich het van harte toe dat zes lidstaten van de Europese Unie deelnemen aan dit wereldwijde netwerk voor vermiste kinderen, dat een Amerikaans initiatief is.
Met de bestaande financieringsprogramma’s, vooral AGIS en DAPHNE, en voorheen STOP - een programma dat inmiddels is beëindigd - is onafgebroken gewerkt aan de vraagstukken van kinderhandel, seksuele uitbuiting van kinderen, kinderpornografie, geweld tegen kinderen in het algemeen en, in deze context, ook het probleem van vermiste kinderen. Meer in het bijzonder zijn zowel STOP als DAPHNE ingezet om financiële ondersteuning te bieden aan het project Childoscope van de Belgische organisatie en het van de Universiteit van Gent, in overeenstemming met de resolutie van de Raad uit 2001 betreffende de bijdrage van het maatschappelijk middenveld aan het opsporen van verdwenen of seksueel uitgebuite kinderen.
Programma’s als AGIS en DAPHNE zijn gericht op samenwerking tussen de EU-lidstaten. Het wereldwijde netwerk voor vermiste kinderen is daarentegen een mondiaal initiatief en niet beperkt tot de lidstaten van de Unie. Het bouwen van websites in de EU-lidstaten die gebruikt kunnen worden bij het opsporen en vinden van vermiste kinderen zou in principe in aanmerking kunnen komen voor subsidiëring onder een van de relevante financieringsprogramma’s. De Commissie kan de relevante overheidsdiensten en organisaties uit het maatschappelijk middenveld in de lidstaten slechts aanmoedigen websites op te zetten in het kader van het wereldwijde netwerk voor vermiste kinderen en passende projectvoorstellen in te dienen bij de betreffende programma’s. 
Ryan (UEN ).
   Ik dank de commissaris voor zijn antwoord. We weten allemaal dat het bij het vinden van vermiste kinderen aankomt op snelheid, niet alleen via het internet - dat, wanneer er goed gebruik van wordt gemaakt, een krachtig instrument kan zijn bij het zo snel mogelijk opsporen van mensen - maar ook via de mobieletelefoonnetwerken.
Ik zou de Commissie twee vragen willen stellen. Ten eerste, weten wij hoeveel vermiste kinderen de uitgebreide Europese Unie telt? Ten tweede, zou de Commissie via haar werkprogramma voor 2005 maatregelen kunnen treffen om ervoor te zorgen dat in alle lidstaten van de Europese Unie een website voor vermiste kinderen wordt opgezet? 
Patten,
    Wat uw eerste vraag betreft vrees ik dat wij slechts een gefundeerde, zij het sombere schatting kunnen maken van het aantal. Het is uiterst moeilijk om een exact aantal te noemen en de toetreding van tien nieuwe lidstaten tot de Europese Unie maakt het niet eenvoudiger om een volledig cijfer te geven, maar het cijfer is hoe dan ook veel te hoog.
Dat is voor ons dan ook een sterk argument om het voorstel van de geachte afgevaardigde over websites verder uit te werken. Ik zal er zorg voor dragen dat mijn opvolgers in de Europese Commissie - dat hoop ik tenminste - op de hoogte worden gebracht van dit voorstel en het serieus nemen. Dit is een uitermate verontrustend probleem en we moeten, zoals de geachte afgevaardigde zei, alle mogelijke middelen aanwenden, met inbegrip van moderne technologie, om er een oplossing voor te vinden. 
De Voorzitter.
Inmiddels is duidelijk dat ondanks het besluit van de ministers van Buitenlandse Zaken van de EU om Birma (Myanmar) te laten deelnemen aan de ASEM-Top, de mensenrechtensituatie in dat land niet is verbeterd en dat Aung San Suu Kyi niet is vrijgelaten.
De ministers van Buitenlandse Zaken van de EU hebben daarom verklaard de maatregelen tegen de militaire leiding van Birma te zullen verscherpen. Welke concrete stappen zijn gepland dan wel ondernomen om te bereiken dat het Birmese regime Aung San Suu Kyi vrijlaat en voldoet aan de overige eisen die op de Gymnich-bijeenkomst in het Ierse Tullamore zijn gesteld? Hoe wil de Commissie uitvoering geven aan deze maatregelen en aan het voorstel om de Europese hulp aan het Birmese volk op te voeren? 
Patten,
   Toen bleek dat het militaire regime van Birma verwerpelijk genoeg verzuimde te voldoen aan de voorwaarden van Tullamore, waarop de vraag betrekking heeft, besloot de Europese Unie op 11 oktober nadere, doelgerichte maatregelen te nemen tegen de Birmese militaire leiding.
De aanvullende maatregelen die de Raad is overeengekomen zijn bedoeld om directe politieke en indirecte economische druk uit te oefenen op het militaire regime. De Raad heeft besloten het EU-brede reisverbod voor hogere Birmese militaire officieren en hun gezinnen uit te breiden, om op die manier directe, politieke druk te kunnen uitoefenen en het internationale isolement van het militaire regime verder te kunnen versterken. Volgens de nieuwe regeling is de toegang tot de Europese Unie verboden voor alle Birmese militairen met de rang van brigadier-generaal en hoger.
Met het oog op de uitoefening van indirecte, economische druk heeft de Raad nieuwe maatregelen goedgekeurd op grond waarvan geen nieuwe investeringen mogen worden gedaan in beursgenoteerde Birmese staatsondernemingen. Ook het verstrekken van leningen of kredieten aan Birmese staatsbedrijven is verboden.
De Commissie is zich ervan bewust dat de nieuwe maatregelen weliswaar leiden tot een verscherping van het isolement van de militaire leiding, maar het regime niet kunnen dwingen de stappen te ondernemen die de Europese Unie in Tullamore geëist heeft. Wij zijn evenwel van mening dat het door deze opgevoerde druk aanmerkelijk duurder zal worden voor het regime om de eisen van de Europese Unie niet in te willigen.
Misschien kan ik hier nog iets zeggen over de bijstand. Op dit moment beperkt de financiële bijstand uit de Gemeenschapsbegroting zich, zoals de geachte afgevaardigde ongetwijfeld weet, tot basale humanitaire hulp en gezondheidszorg. Deze wordt uitgekeerd via agentschappen van de VN en niet-gouvernementele organisaties die opereren niet alleen in Birma zelf maar ook in Thailand en Bangladesh, nabij de grens met Birma. De Commissie gaat momenteel met de lidstaten, maar ook met de VN-agentschappen en andere donororganisaties, na met welke middelen de bijstand uit de begroting aan het Birmese volk kan worden geoptimaliseerd en uitgebreid. 
De Rossa (PSE ).
   Ik zou de commissaris willen vragen of hij iets meer kan zeggen over de besluiten van de Raad aangaande het investeren in staatsbedrijven. Dit heeft betrekking op specifieke, met naam genoemde bedrijven. Naar ik heb begrepen heeft Total onlangs een overeenkomst gesloten met de Olie- en Gasmaatschappij van Myanmar. Heeft het besluit van de Raad gevolgen voor die overeenkomst? Zo niet, waarom niet, als wij serieus stevige economische druk willen uitoefenen?
Tot besluit zou ik de commissaris willen vragen of hij het niet met mij eens is dat deze zaak nu aan de orde moet worden gesteld binnen de VN-Veiligheidsraad. 
Patten,
   De financiële sancties waarover in de Raad politieke overeenstemming is bereikt, zullen ten uitvoer worden gelegd via een resolutie van de Raad, die rechtstreeks toepasbaar is in de lidstaten en die bindend is voor economische actoren. Ik kan de geachte afgevaardigde zo uit mijn hoofd niet exact meedelen op welke bedrijven de voorstellen betrekking hebben of zullen hebben, maar ik kan er zonder meer voor zorgen dat er schriftelijk contact met hem wordt opgenomen in verband met de specifieke onderneming die hij noemde.
Er zijn een paar punten die ik niet voor het Parlement verborgen wil houden. Om te beginnen moet je, wanneer je sancties instelt tegen met name genoemde bedrijven, oppassen dat je de bedrijven niet verplicht bestaande contracten te verbreken of hun verbiedt te betalen voor goederen die zij hebben ontvangen. Er zitten altijd meer haken en ogen aan het toepassen van financiële of economische sancties dan je zou denken als je het onderwerp retorisch benadert. Het cruciale belang van de energiesector in Birma, waarop de geachte afgevaardigde wijst, is niettemin iets waarmee wij rekening moeten houden.
Ten tweede wil ik in alle eerlijkheid tegen de geachte afgevaardigde zeggen dat er grenzen zijn aan de mate waarin wij druk kunnen uitoefenen en het gewenste resultaat kunnen bereiken. Net als ongetwijfeld ieder lid van dit Parlement zou ik graag zien dat het huisarrest van Aung San Suu Kyi werd opgeheven. Ik zou graag zien dat zij en de Nationale Liga voor Democratie, de NLD, ten volle konden deelnemen aan het politieke leven in Birma en dat Birma zelf bevrijd werd uit de greep van verarming en totalitarisme waarin het land op dit moment gevangen zit.
Het geval wil tevens dat de echtgenoot van Aung San Suu Kyi heeft lesgegeven aan een universiteit waarmee ik momenteel nauwe banden onderhoud, dus ik heb deze zaak met grote aandacht en bezorgdheid gevolgd.
Persoonlijk denk ik dat het enigszins vergelijkbaar is met Zimbabwe: het is moeilijker het beoogde resultaat te bereiken als buurlanden en regionale organisaties niet gezamenlijk proberen een gewenste eerbiediging van mensenrechten te bewerkstelligen. In dit geval hoop ik dat de associatie van Zuidoost-Aziatische staten, de ASEAN, zich in de toekomst heel wat krachtdadiger zal opstellen dan zij in het recente verleden heeft gedaan. De situatie in Birma is verschrikkelijk en wij moeten alles doen wat in ons vermogen ligt om daar enige verbetering in te brengen. 
De Rossa (PSE ).
   Ik heb geen verdere vragen; ik wilde de commissaris slechts in herinnering brengen dat mijn oorspronkelijke vraag een tweede deel bevatte, namelijk of de zaak in de Veiligheidsraad ter sprake zou worden gebracht. 
Patten,
   Het is nog altijd zo dat de Commissie niet vertegenwoordigd is in de Veiligheidsraad en ik vermoed dat dat zelfs tijdens de ambtsperiode van de volgende Commissie, hoeveel aanzien ze ook ongetwijfeld zal hebben, niet zal veranderen.
Zelf huldig ik het standpunt dat het zinvol zou zijn dit probleem regelmatig in de Veiligheidsraad aan de orde te stellen. Of dat standpunt gedeeld wordt door bijvoorbeeld China of bepaalde andere ledenlanden van de Verenigde Naties, durf ik niet te zeggen. Ik zou echter willen opmerken dat twee landen die hechte betrekkingen met Birma onderhouden, China en India, naar mijn mening beide zouden moeten inzien dat Birma een destabiliserende factor in hun regio is en dat het in het belang van de hele regio is dat zij onverwijld aan de slag gaan, samen met anderen, om een meer democratisch staatsbestel tot stand te helpen brengen. 
Bowis (PPE-DE ).
   Kan ik mijn edelachtbare vriend ertoe verleiden ermee in te stemmen dat dit Parlement gelijk had, en dat de ministers van Buitenlandse Zaken ongelijk hadden toen zij besloten Birma te laten deelnemen aan de ASEM-Top? Denkt hij ook niet dat het verbieden van de toegang tot de EU aan hogere generaals en anderen staat of valt met het beleid van de afzonderlijke lidstaten? Het beleid ten aanzien van Zimbabwe heeft bijvoorbeeld weinig effect gesorteerd.
Tot besluit zou ik willen vragen of de commissaris het ermee eens is dat, hoewel Aung San Suu Kyi - wier huisarrest onredelijk is - een cruciale rol speelt in de kwestie-Birma, wij moeten erkennen dat er nog vele anderen zijn die eveneens wegkwijnen in gevangenissen, onder meer een groot aantal leden van het Birmese parlement. 
Patten,
   De laatste opmerking van de geachte afgevaardigde is uiteraard volkomen juist. De aandacht is begrijpelijkerwijze geconcentreerd op Aung San Suu Kyi, zowel vanwege haar staat van dienst als vanwege haar internationale status. Zij is gelauwerd - helaas - voor haar buitengewoon heldhaftig optreden in de loop der jaren. Er zijn, zoals zij zou zeggen, zeer velen die samen met haar vervolgd zijn, en die mogen wij niet buiten beschouwing laten. Dat geldt voor het merendeel van de NLD-leiders.
Ten tweede heeft de geachte afgevaardigde volstrekt gelijk wanneer hij zegt dat de doeltreffendheid van sancties - en zeker als het om een reisverbod gaat - volledig afhangt van de mate waarin de lidstaten deze sancties ten uitvoer leggen. Het zal hem wellicht niet verbazen als ik zeg dat ik de afgelopen vijf jaar soms een zekere discrepantie heb waargenomen tussen wat mensen op Europees niveau bepleiten en wat er in de lidstaten gebeurt. Dat is betreurenswaardig.
Wat zijn eerste vraag aangaat, weten wij dat het Parlement zich, wat de deelname van Birma aan de ASEM-Top betreft, op een krachtiger standpunt had gesteld dan de Raad. Ik ga in dit late stadium geen ruzie zoeken met de Raad, ook al is deze niet aanwezig. Mijns inziens trachtte de Raad begrijpelijkerwijze te voorkomen dat het ASEM-proces, dat in de loop der jaren zijn nut redelijk heeft bewezen, gegijzeld zou worden door onze bezorgdheid over Birma. Daarover kan men van mening verschillen. In ieder geval hebben we ervoor kunnen zorgen dat de mensenrechtensituatie in Birma in de voltallige vergadering van ASEM besproken werd en dat het sanctiebeleid tegen Birma in de Raad werd aangescherpt. Het was een kwestie van beoordeling, en die was niet eenvoudig. Ik begrijp waarom het Parlement zijn eigen zienswijze heeft, maar ik hoop dat het Parlement zal begrijpen dat de Raad niet uit lafheid tot zijn standpunt is gekomen. 
Kinnock, Glenys (PSE ).
   Dank u, commissaris, voor de betrokkenheid waarmee u tijdens uw ambtsperiode geprobeerd heeft verbetering te brengen in de situatie van het lijdende volk van Birma.
Ik wilde nog even ingaan op het laatste gemeenschappelijk standpunt, dat een uitgesproken gebrek aan duidelijkheid vertoont wat betreft de lijst met bedrijven. Wat wordt precies bedoeld met de maatregelen die getroffen zijn? Dit gezegd zijnde - en uw antwoord van zojuist, commissaris, maakt duidelijk dat wij op dit punt niet veel meer klaarheid zullen krijgen - zou ik u willen vragen of u ons kunt verzekeren dat de Commissie de lijst van betrokken bedrijven uiterst zorgvuldig en regelmatig zal bekijken en de lijst geregeld zal actualiseren, na zeer grondig te hebben onderzocht wat nodig is om deze maatregel ook maar enigszins effectief te maken? 
Patten,
   Mijn ervaring, niet alleen in het geval van Birma, maar ook in andere kwesties, is door de jaren heen geweest dat wanneer de Commissie gevraagd wordt toe te zien op de uitvoering van een sanctiebeleid, zij dit zo ijverig mogelijk doet. De ijver waarmee wij het sanctiebeleid uitvoeren, valt bij sommige lidstaten niet altijd zo in de smaak als men zou verwachten. Sancties kunnen soms een pavlovreactie teweegbrengen als het om het buitenlands beleid gaat. Waar het om gaat, is dat de geloofwaardigheid van sancties onder de loep genomen wordt en dat je, wanneer je sancties instelt, deze ook zo nauwgezet mogelijk toepast.
Ik heb de geachte afgevaardigde die de eerste vraag stelde niet alle informatie kunnen geven die hij had willen hebben, maar ik heb getracht - zoals mijn opvolgers zonder twijfel ook zullen doen - hierover zo openhartig mogelijk te zijn. Het Parlement heeft het volste recht geen enkel misverstand te willen laten bestaan over deze zaken, over wat er in naam van het mensenrechtenbeleid gedaan wordt in Birma en over hoe wij een doelstelling proberen te bereiken waar wij vermoedelijk allemaal zowel in beginsel als in de praktijk achter staan, dat wil zeggen de vrijlating van een buitengewoon moedige vrouw en van degenen die samen met haar hebben gestreden, niet alleen voor democratie, een betere mensenrechtensituatie en burgerlijke vrijheden in Birma, maar ook voor een beter lot voor een uitermate getalenteerd volk dat door het totalitarisme tot armoede is vervallen. 
De Voorzitter.
Is de Commissie, in verband met de komende herziening van het Financieel Reglement, voornemens een voorstel in te dienen om de aanbestedingsprocedures op het gebied van externe maatregelen te vereenvoudigen, met name met betrekking tot acties voor militaire en niet-militaire crisisbeheersing? 
Patten,
   . - Allereerst zij opgemerkt dat operaties die gevolgen hebben op militair of defensiegebied niet ten laste kunnen komen van de communautaire begroting - ik heb daarvoor de bepalingen van artikel 28, lid 3 van het EU-Verdrag lang genoeg bestudeerd - maar op intergouvernementele basis moeten worden gefinancierd.
Wat betreft de financiering van niet-militaire crisisbeheersing kan ik zeggen dat de regels waaraan in de vraag gerefereerd wordt, niet alleen zijn vastgelegd in het Financieel Reglement, maar ook in de uitvoeringsbepalingen ervan. In de uitvoeringsbepalingen worden reeds vereenvoudigde aanbestedingsprocedures beschreven voor crisissituaties in de externe betrekkingen, zoals de procedure voor gunning via onderhandelingen. Er zij op gewezen dat dergelijke vereenvoudigde procedures een afwijking vormen van de normale procedures. Voorts houdt het Parlement toezicht op de wijze waarop de Commissie deze procedures gebruikt en wordt ieder jaar een speciaal verslag daarover voorgelegd aan de begrotingsautoriteit.
Momenteel worden de regelingen voor operaties van crisisbeheer in het kader van het GBVB onder de loep genomen, met het oog op de functionele behoeften voor deze operaties. Het moet mogelijk zijn binnen het bestaande regelgevend kader in deze behoeften te voorzien. Voor de langere termijn voorziet het Financieel Reglement in een herziening die om de drie jaar, of zo vaak als nodig wordt geacht, plaatsvindt. De Commissie heeft zich ertoe verbonden verslag uit te brengen over haar ervaringen na de eerste twee jaar van toepassing van deze nieuwe regels, dat wil zeggen, tegen het voorjaar van 2005. Deze herziening zal betrekking hebben op zowel het Financieel Reglement als de uitvoeringsbepalingen ervan, zodat beoordeeld kan worden of er op basis van de opgedane ervaring bepalingen aangepast moeten worden, met inbegrip van de aanbestedingsregels voor externe maatregelen in het algemeen en voor operaties van crisisbeheersing in het bijzonder. Ik hoop dat dit relatief duidelijk is. 
Von Wogau (PPE-DE ).
   Mijnheer de commissaris, uiteraard heeft u gelijk als u zegt dat militaire operaties niet uit de Europese begroting gefinancierd kunnen worden. Mijn vraag heeft echter betrekking op de politionele actie in Bosnië en Herzegovina. Ik heb namelijk berichten ontvangen dat bepaalde uitrusting hier met grote vertraging is gearriveerd, en dat tussen het tijdstip waarop de behoefte aan uitrusting werd vastgesteld en het moment waarop deze arriveerde, zes tot acht maanden waren verstreken. De Europese Unie heeft besloten dat er instrumenten moeten komen voor snelle crisisbeheersing, met name in gebieden in onze buurt. Als de uitrusting echter arriveert als de crisis al voorbij is, past dat absoluut niet bij onze intenties. Daarom zou ik de Commissie dringend willen oproepen om deze procedure nogmaals te toetsen; wellicht kunnen wij dat gezamenlijk doen. 
Patten,
   Ik heb wel begrip voor de woorden van de geachte afgevaardigde met betrekking tot Bosnië en Macedonië. Op dit moment is het zo dat we bij iedere operatie van crisisbeheersing helemaal vanaf het begin moeten beginnen met de aanschaf van alle noodzakelijke voorraden en benodigdheden. De aanbestedingsprocedure, die uiteraard enige tijd in beslag neemt, kan pas van start gaan als het hoofd van de missie is aangesteld en hij zijn eigen personeel heeft aangenomen. We moeten er dus op de een of andere manier voor zorgen dat de benodigdheden kunnen worden aangeschaft voordat de operatie formeel is goedgekeurd, zodat ze beschikbaar zijn zodra de operatie begint, of zeer spoedig daarna. We zouden natuurlijk technische ondersteuning kunnen bieden bij deze voorbereidingen, maar ik twijfel er niet aan dat dit een van de factoren is waarmee rekening zal worden gehouden tijdens de herziening van de uitvoeringsbepalingen die ik zo-even noemde. Het is zoals uit mijn ervaring blijkt niet altijd mogelijk zo snel te werk te gaan als we zouden willen, en dat is het gevolg van de regels die zijn vastgesteld, doorgaans om goede redenen - meer transparantie, een correcte begrotingsprocedure en dergelijke. Helaas denken mensen bij het opstellen van dergelijke regels niet altijd aan de realiteit waarin wij ons werk moeten verrichten. 
De Voorzitter.
   - Daarmee zijn wij aangekomen bij het tweede deel van het vragenuur: vragen aan de in deze vergaderperiode aanwezige commissarissen. Ik heet commissaris Verheugen welkom en zal beginnen met vraag 37 van de heer Ferber over de gevolgen die de toetreding van Turkije tot de EU zal hebben voor de bevolking.
De Voorzitter.
Heeft de Turkstalige bevolking in de buurlanden van Turkije en in de Turkse republieken van Centraal Azië automatisch recht op de Turkse nationaliteit wanneer zij in Turkije woonachtig is? 
Verheugen,
   Mijnheer de Voorzitter, geachte afgevaardigde, het antwoord op de vraag luidt “neen”. Een dergelijke automatische regeling bestaat niet. 
Ferber (PPE-DE ).
   Dan zou ik graag de volgende vraag willen stellen. U voorziet in uw voorstel voor het openen van onderhandelingen met Turkije in een uitgebreide evaluatie van een van de vier fundamentele vrijheden van de interne markt. Bent u van mening dat een toetsing door het Europees Hof van Justitie ook tot een positief resultaat zal leiden? 
Verheugen,
   Deze vraag kan ik niet beantwoorden; dat weet ik gewoon niet. 
De Voorzitter.
Tijdens zijn recente reis naar Turkije werd commissaris Verheugen geconfronteerd met klachten over folteringen die nog altijd zouden plaatsvinden in Turkse gevangenissen. Ook de mensenrechtenorganisatie wijst er in een recent verslag op dat dergelijke praktijken, hoewel minder talrijk, nog altijd bestaan in Turkije.
Tijdens een persconferentie op 23 september 2004 meldde commissaris Verheugen dat een door de Commissie gestuurde onderzoeksgroep tot de conclusie is gekomen dat er geen reden is om Turkije te beschuldigen van systematische schendingen van de rechten van gedetineerden.
Konden de waarnemers van de Commissie onaangekondigd gevangenissen van hun eigen keuze bezoeken?
Overweegt de Commissie de waarnemers regelmatig op pad te sturen indien de klachten niet afnemen? 
Verheugen,
   Geachte afgevaardigde, de Commissie heeft pas enkele dagen geleden een volledig verslag ontvangen over de situatie met betrekking tot de folteringen en mishandelingen die in Turkije plaatsvinden. In dat verband verwijs ik u naar het voortgangsverslag van de Commissie dat op 6 oktober 2004 is gepubliceerd. De resultaten van het bezoek waaraan de geachte afgevaardigde refereert, zijn al in dat verslag opgenomen. Tijdens dat bezoek hebben de vertegenwoordigers van de Commissie gesproken met vertegenwoordigers van vijf mensenrechtenorganisaties, met twee instanties op het gebied van forensische geneeskunde, met vertegenwoordigers van de regering en van toezichthoudende diensten van de politie en marechaussee en met gerechtelijke instellingen. De Commissie heeft hieruit geconcludeerd dat er inmiddels meer maatregelen worden genomen om krachtiger op te treden tegen folteringen en mishandelingen. In dit kader zijn ook de nieuwe bepalingen in het Wetboek van Strafrecht van belang.
De procedures voor voorarrest zijn aan de Europese normen aangepast, hoewel gedetineerden nog niet altijd door de gevangenisbewakers op hun rechten worden gewezen.
De autoriteiten hebben aangekondigd dat er een “zero tolerance”-beleid ten opzichte van folteringen zal worden gevoerd en inmiddels zijn talrijke folteraars al gestraft. De Commissie tilt zwaar aan het feit dat er in Turkije nog steeds vele gevallen van mishandeling en foltering plaatsvinden. Waar het nu om gaat, is dat dergelijke praktijken volledig worden uitgebannen. Om dat te bereiken, zal de Turkse regering nog meer maatregelen moeten nemen.
In haar aanbeveling met het oog op de vooruitgang van Turkije in verband met een mogelijke toetreding benadrukt de Commissie dat niet alleen de hervormingsinspanningen maar ook de maatregelen voor de bestrijding van folteringen en mishandelingen geconsolideerd en uitgebreid dienen te worden. De Commissie zal dit proces ook in de toekomst nauwlettend blijven volgen. 
Claeys (NI ).
   - Voorzitter, mijnheer de commissaris, mijn vraag was eigenlijk of de Commissie van plan is om ook in de toekomst nog onderzoeksteams naar Turkije te sturen vanaf het moment dat er klachten zijn over folteringen in dit land. Ik denk dat de commissaris het met mij erover eens zal moeten zijn dat Turkije toch wel een heel bijzondere kandidaat-lidstaat is. Vandaag stond in de Duitse krant een artikel met de informatie dat alleen al in Duitsland sinds het begin van 2003 meer dan 11.000 kandidaat-politieke vluchtelingen zijn aangekomen. Dus hoe is zoiets mogelijk? Ofwel is zo een land democratisch - en dan kunnen er geen politieke vluchtelingen zijn - of er is een echt probleem. 
Verheugen,
   Geachte afgevaardigde, dat zijn twee heel verschillende vragen. Wat de eerste vraag betreft, is mijn antwoord een duidelijk “ja”. De Commissie zal ook in de toekomst alles in het werk stellen om ten eerste Turkije te ondersteunen bij de bestrijding van folteringen en mishandelingen en om ten tweede de actuele ontwikkelingen te blijven volgen. Mocht het noodzakelijk zijn, dan zullen er uiteraard ook speciale missies naar Turkije worden gestuurd. Ik zou u graag op één ding opmerkzaam willen maken, geachte afgevaardigde: de in uw vraag aangehaalde bronnen die melding maken van systematische folteringen in Turkije, bevinden zich in een politiek kamp waarop u doorgaans geen beroep zou doen. Die bronnen staan lijnrecht tegenover uw eigen politieke standpunt. Normaal gesproken zou u zich niet aansluiten bij een oordeel dat uit dit gedeelte van het politieke spectrum afkomstig is. Ik maak u daarop opmerkzaam, zodat u weet hoe het ervoor staat.
Dan de andere vraag. Als kandidaat-lidstaat is Turkije, net als alle andere kandidaat-lidstaten, verplicht om volledig aan de politieke criteria te voldoen. Met betrekking tot Turkije beschouwt de Commissie het als haar belangrijkste taak erop te blijven toezien dat dit in de toekomst ook daadwerkelijk gebeurt. 
De Voorzitter.
Kan de Commissie, gezien haar strategische besluit om officiële onderhandelingen met Turkije te openen met het oog op toetreding van dit land tot de EU, en gezien de tegenstrijdige berichten terzake, mededelen welke invloed een mogelijke toetreding van Turkije in 2014/2015 zou hebben op de financiële middelen die beschikbaar zullen zijn voor de tien onlangs tot de EU toegetreden nieuwe lidstaten, in het bijzonder voor wat het gemeenschappelijk landbouwbeleid betreft? 
Verheugen,
   Geachte afgevaardigde, over het antwoord op deze vraag kunnen wij op dit moment alleen nog maar speculeren. In de financiële vooruitzichten tot en met 2013 zoals die door de Commissie-Prodi zijn gepresenteerd, is nog geen rekening gehouden met de financiële middelen voor een mogelijke toetreding van Turkije. Daarom kan ook nog geen uitspraak worden gedaan over de manier waarop de eventuele kosten voor toetreding opgevangen zullen worden. Het is absoluut niet mogelijk om daar om dit moment al concreet op in te gaan, omdat een toetreding van Turkije nog zeker twaalf tot vijftien jaar op zich zal laten wachten. In die periode zal zich binnen de Europese Unie en ook in Turkije een economische ontwikkeling voordoen waar wij nu nog niets over kunnen zeggen. In die periode kunnen er ook aanzienlijke veranderingen in de begroting van de Europese Unie optreden. Ook daar is op dit moment nog niets over bekend. Tot slot kunnen ook de uitgaven voor de relevante beleidsterreinen in die periode ingrijpende wijzigingen hebben ondergaan. In beginsel kan ik u wel zeggen dat in het toetredingsverdrag ook met betrekking tot de kosten alles geregeld kan worden wat op dat moment noodzakelijk wordt geacht. Een toetreding van Turkije zal niet meer kosten dan de lidstaten en de communautaire begroting op het relevante tijdstip bereid zijn om uit te geven. 
Czarnecki, Ryszard (NI ).
    Dank u wel, mevrouw de Voorzitter, mijnheer Verheugen, ik wil u bedanken voor uw persoonlijke bijdrage tot de laatste uitbreiding van de Europese Unie, met onder andere mijn land, Polen. Dank u wel voor de belangrijke informatie dat Turkije in 2019 zou kunnen toetreden, maar niet eerder. Mijnheer de commissaris, ik heb een aanvullende vraag. Denk u dat de middelen van de Europese Unie vooral zullen worden gebruikt om de verschillen tussen de Turkse regio's en de Europese regio's te verkleinen of om de landbouw in Turkije te steunen? 
Verheugen,
   Geachte afgevaardigde, allereerst hartelijk dank voor het compliment. Net als bij Polen het geval is geweest, zal bij Turkije - indien dat land ooit zal toetreden - de kwestie van het opheffen van de regionale ongelijkheden een grote rol spelen. Op dit moment is echter met geen enkele mogelijkheid te zeggen wat de financiële gevolgen daarvan zullen zijn. Ik wil er alleen maar op wijzen dat er voor de stroom van middelen naar zowel de nieuwe, als de oude lidstaten een plafond gehanteerd wordt van 4 procent van het bruto nationaal inkomen. Dat betekent dat er niet eindeloos geld overgemaakt kan worden. Bij grote lidstaten als Spanje, Italië en Polen is dat plafond van 4 procent nooit bereikt en dat zal in de toekomst ook niet gebeuren. Met een redelijke mate van zekerheid kunnen wij er dan ook van uitgaan dat Turkije, indien dat land ooit zal toetreden, niet vergeleken moet worden met Estland of Litouwen, maar veel eerder met Spanje of Polen. Dan hebben wij het over een hele andere orde van grootte. 
De Voorzitter.
Welke maatregelen neemt de Commissie om de werking van het bestuurlijk en justitieel apparaat in Roemenië en Bulgarije te verbeteren? 
Verheugen,
   Dit is een zeer ingewikkelde kwestie, geachte afgevaardigde. De Commissie hecht grote betekenis aan de hervormingen van het bestuurlijke en justitiële apparaat zoals die op dit moment in beide landen worden doorgevoerd. Deze hervormingen moeten er niet alleen toe leiden dat de twee landen in staat zijn om te voldoen aan de voorwaarden die gelden voor toetreding tot de EU, maar dienen vooral te waarborgen dat zij na de toetreding ook daadwerkelijk hun verplichtingen als lidstaten na kunnen komen.
In Roemenië zijn er de laatste tijd concrete stappen voorwaarts gezet dankzij de formele goedkeuring van zowel een strategie ter bespoediging van de bestuurlijke hervorming als van de strategie uit 2003 gericht op de hervorming van het justitiële apparaat. Ook zijn er in juni 2004 drie fundamentele hervormingswetten op het gebied van justitie aangenomen. Natuurlijk moet Roemenië nog zorgen voor een succesvolle tenuitvoerlegging van deze maatregelen.
In Bulgarije is - niet in de laatste plaats door de enorme druk die mijnerzijds is uitgeoefend - iets meer dan een jaar geleden een strategie vastgesteld voor de bestuurlijke hervorming in dat land, waarvan de implementatie over het algemeen goed verloopt. Daarbij moet wel gesteld worden dat er nog zeer veel gedaan moet om de arbeidsorganisatie en de bestuurlijke capaciteit die nodig is voor het omzetten van het te verbeteren. Er dient met name nog veel te veranderen in de managementstructuren van de Bulgaarse administratie.
Wat justitie betreft, wordt er in Bulgarije nog steeds vooruitgang geboekt bij de tenuitvoerlegging van de hervormingsstrategie uit 2001, hoewel er ook gebieden zijn waarop zich vertragingen voordoen. De Commissie volgt de ontwikkelingen op dit gebied op de voet. In nauwe samenwerking met andere donoren, inclusief de lidstaten, heeft de Commissie een bijdrage aan de hervormingen geleverd in de vorm van pretoetredingssteun.
De bestuurlijke en justitiële hervormingen behoren tot de absolute prioriteiten in het kader van het PHARE-meerjarenprogramma 2004-2006. Daarnaast zijn informele comités voor de hervorming van het bestuurlijke apparaat en de hervorming van het justitiële apparaat in het leven geroepen. Deze comités onderhouden met beide landen een gestructureerde dialoog over deze onderwerpen en verlenen tevens ondersteuning bij het versterken van de operationele capaciteiten. 
Posselt (PPE-DE ).
   Mijnheer de commissaris, dank voor uw toelichting. Ik heb na het einde van de afgelopen zomervakantie enorm veel vragen over dit onderwerp gekregen van burgers uit mijn kieskring, waarbij met name geklaagd werd over de extreem trage controles aan de Bulgaars-Roemeense en de Bulgaars-Turkse grens, die soms geheel worden onderbroken, voor zelfs twaalf uur lang. Ook het thema corruptie kwam zeer vaak aan de orde. Ik zou u op grond van deze zeer concrete klachten willen vragen op beide onderwerpen te reageren, zowel op het thema van de grenscontroles als op de kwestie van de corruptie. 
Verheugen,
   Geachte afgevaardigde, ik ben uiteraard op de hoogte van deze klachten. Waarschijnlijk krijgen wij overigens ook deels dezelfde klachten onder ogen. De Commissie zal deze in ieder geval nader onderzoeken. Wat de grenscontroles betreft, wordt met beide landen al samengewerkt aan het verbeteren van het systeem - niet altijd met succes, zo blijkt wel - maar de programma’s op dit gebied zijn nog niet afgerond. Toch menen wij dat over het algemeen een verbetering valt waar te nemen.
Ten aanzien van het thema corruptie, weet u dat ik deze kwestie al zeer vaak in dit Parlement heb aangesneden en dat wij in al onze voortgangsverslagen van Roemenië en Bulgarije eisen dat zij de corruptiebestrijding nadrukkelijker, transparanter en doortastender ter hand nemen. Er zijn in beide landen aanwijzingen dat dit ook gebeurt, maar al met al moet ik toch constateren dat de resultaten daarvan mij niet tevreden stellen. In de besprekingen die ik met beide landen gevoerd heb, is dit punt ook genoemd als het belangrijkste terrein waarop de Commissie aanzienlijke verbeteringen verwacht. In ieder geval wil ik duidelijk stellen dat wij zullen eisen dat, vóór een eventuele toetreding van Roemenië en Bulgarije, niet alleen een effectieve wetgeving wordt uitgevaardigd maar ook effectieve instellingen ter bestrijding van de bestaande corruptie worden gecreëerd. 
De Voorzitter.
In de communautaire actie voor het opvangen van de gevolgen van de uitbreiding voor de aan kandidaat-lidstaten grenzende EU-regio's zijn ook vijf Griekse regio's opgenomen. De Commissie zelf was van oordeel dat Macedonië (West-, Centraal en Oost-Macedonië) en Thracië, uitgaande van de criteria inkomen, dynamiek van de arbeidsmarkt, infrastructuur en menselijk potentieel, veruit in de meest ongunstige situatie zitten. Kan de Commissie in het licht hiervan zeggen wat zij denkt over het inzetten van communautaire financiële middelen voor de desbetreffende gebieden? 
In welke richting zal de communautaire actie na 2006 evolueren in het vooruitzicht van de verwachte toetreding van Bulgarije, Roemenië en het starten van de toetredingsonderhandelingen EU-Turkije, temeer daar Griekenland grenst aan de drie kandidaat-landen? Wat zijn de perspectieven voor de grensoverschrijdende infrastructuur die de integratie van het gebied moet onderstrepen? 
Verheugen,
   De Commissie levert in het kader van de structuurfondsen een bijdrage aan de ontwikkeling van de noordelijke Griekse regio’s, niet alleen met de tenuitvoerlegging van operationele programma’s in de verschillende sectoren, maar ook met de INTERREG-programma’s, die op grond van communautaire initiatieven worden uitgevoerd. Deze programma’s voorzien in financiering van maatregelen voor grensoverschrijdende samenwerking binnen de regio’s van de EU-lidstaten. Op basis van het derde communautaire bestek voor Griekenland, dat de jaren 2000-2006 omvat, worden structurele maatregelen ten behoeve van de Griekse regio’s medegefinancierd door de Europese Unie. In dit verband is overeenstemming bereikt over programma’s voor de regio’s West-Macedonië, Centraal Macedonië, Oost-Macedonië en Thracië. De maatregelen zijn gericht op het bevorderen van de regionale ontwikkeling en de structurele aanpassing. In verband met deze maatregelen zijn voor de drie regio’s overheidsuitgaven van in totaal 2,7 miljard euro uitgetrokken, waarvan de structuurfondsen 2 miljard euro, dus 75 procent voor hun rekening nemen.
Hoewel de maatregelen voor de verbetering van de lokale infrastructuur goed vorderen, zijn er helaas vertragingen ontstaan bij de maatregelen voor zowel het verbeteren van de dynamiek van de lokale economie en de arbeidsmarkt als het optimaal gebruikmaken van het menselijk potentieel. De reden hiervoor is gelegen in de complexe tenuitvoerlegging van dergelijke maatregelen. Veelal zijn de bevoegde autoriteiten niet in staat om deze ingewikkelde en zeer veeleisende programma’s praktisch uit te voeren.
Naast de bovengenoemde middelen ontvangen de betreffende regio’s ook aanzienlijke financiële middelen via de nationaal uit te voeren operationele programma’s, die zijn vastgesteld op basis van het communautaire bestek voor Griekenland. Meer dan 65 procent van de middelen die in het kader van de structuurfondsen aan Griekenland zijn toegewezen, wordt via deze horizontale programma’s besteed. Voorts zijn de noordelijke regio’s in de volgende grensoverschrijdende programma’s opgenomen. Ten eerste het INTERREG-programma voor Griekenland en Turkije, op grond waarvan 46,6 miljoen euro beschikbaar is. Dit programma is eind 2003 goedgekeurd maar er zijn tot nu toe nog geen maatregelen ten uitvoer gelegd.
Ten tweede het PHARE-programma waarin voor Griekenland/Bulgarije een bedrag van 254 miljoen euro is vrijgemaakt. Er is een reeks projecten in gang gezet, waaronder ook maatregelen voor vervoersinfrastructuur.
Ten derde zijn er de grensoverschrijdende programma’s INTERREG Griekenland/CARDS Albanië enerzijds en INTERREG Griekenland/CARDS de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië anderzijds. Voor het programma met Albanië is een bedrag van 126 miljoen euro gereserveerd, terwijl voor het programma voor de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië 103 miljoen euro beschikbaar is. Er zijn meerdere programma’s in dit kader vastgesteld, onder andere voor economische ontwikkeling en werkgelegenheid. Deze INTERREG/CARDS-programma’s zullen op korte termijn, met het oog op de bevordering en versterking van de samenwerking tussen Griekenland en Albanië, en tussen Griekenland en de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië, wellicht worden omgezet in nabuurschapsprogramma’s.
De pretoetredingssteun voor Turkije begint met het programma voor 2004, en dit programma bevat op dit moment een component van circa 2 miljoen euro per jaar voor het tot stand brengen van een grensoverschrijdende samenwerking tussen Turkije en Griekenland. Doel van dit project is het verbeteren van de grensoverschrijdende samenwerking tussen Griekenland en Turkije op lokaal niveau en het ondersteunen van de verdere ontwikkeling van het economische potentieel in de grensregio’s. Er wordt vanuit gegaan dat de middelen die voor deze activiteiten beschikbaar zijn, in de komende jaren verder worden verhoogd.
In het PHARE-programma ter bevordering van de grensoverschrijdende samenwerking tussen Bulgarije en Griekenland, waarvoor thans 20 miljoen euro per jaar beschikbaar is gesteld, ligt het zwaartepunt onder meer op de infrastructuur, met name op het herstel van de regionale toegangswegen naar de twee bestaande grensovergangen. Voorts is er voorzien in medefinanciering van drie nieuwe grensovergangen inclusief toegangswegen, waarvan een grensovergang al bijna gereed is. Meer dan tweederde van de PHARE-middelen is tot nu toe aan deze prioriteit uitgegeven.
De tweede plaats op de lijst van prioriteiten wordt ingenomen door milieu. Na de toetreding van Bulgarije en Roemenië wordt in dit kader via INTERREG gewerkt aan het bevorderen van de grensoverschrijdende samenwerking tussen Griekenland en Bulgarije aan beide zijden van de grens. 
Papastamkos (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, met de overgang naar de Unie van vijfentwintig lidstaten is ongetwijfeld ook de vaststelling van de grensregio’s veranderd.
Mijn vraag is duidelijk: zal het toepassingsgebied van deze inderdaad zeer nuttige communautaire activiteiten worden uitgebreid, qua omvang en qua tijd?
De Commissie heeft zelf trouwens bevestigd dat als wij ons houden aan de criteria van inkomen, arbeidsmarktdynamiek en menselijk potentieel, de betrokken regio’s te kampen hebben met ernstige problemen. 

 Mevrouw de Voorzitter, tot slot wil ik Commissaris Verheugen van harte feliciteren met de aanzienlijke bijdrage die hij heeft geleverd aan de uitbreiding van de Europese Unie! 
Verheugen,
   Hartelijk dank, geachte afgevaardigde, voor uw vriendelijke woorden. Ik zou de situatie nog eenmaal graag in mijn eigen woorden willen toelichten. Er zijn voor het noorden van Griekenland drie verschillende programma’s operationeel. In de eerste plaats zijn er de programma’s voor de grensoverschrijdende samenwerking met Bulgarije, ook een toekomstige EU-lidstaat. Zodra Bulgarije is toegetreden, wordt dit programma beëindigd en wordt het vervangen door een normaal INTERREG-programma voor de grensregio tussen Bulgarije en Griekenland, zoals ook gebruikelijk is tussen lidstaten. Dit betekent echter niet dat er minder geld ter beschikking komt. Alleen de opzet van het programma wordt anders. Ten tweede is er voor Griekenland een gemeenschappelijk programma met de buurlanden Albanië en de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië, landen die nog geen kandidaat-lidstaten zijn. Daarom geldt hiervoor een ander programma. De Commissie is omwille van de eenvoud voornemens om deze instrumenten in één overkoepelend nabuurschapsprogramma onder te brengen. Dat programma zal gedurende het hele tijdsbestek van de financiële vooruitzichten van kracht blijven. Ik denk ook niet dat de financiële middelen voor dit grensgebied beperkt zullen worden. Als ik zie welke vooraanstaande plaats de landen in de Westelijke Balkan innemen in onze strategische afwegingen, zal eerder het tegendeel het geval zijn. Ten derde is er de grensregio met kandidaat-lidstaat Turkije. Nu met Turkije een intensieve samenwerking wordt opgebouwd, zullen voor deze regio geleidelijk aan meer financiële middelen ter beschikking worden gesteld.
Over het algemeen kan dus gesteld worden dat er zich in de situatie in de Griekse grensregio’s wel enkele puur technische wijzigingen zullen voordoen, maar dat daardoor niet per se minder middelen ter beschikking komen te staan. Integendeel! 
De Voorzitter.
   - Vraag nr. 44 zal schriftelijk worden be antwoord.
In het voorjaar van 2004 heeft advocaat-generaal Léger in het Europees Hof van Justitie het advies uitgebracht dat het Zweedse staatsmonopolie voor apothekersproducten strijdig is met het mededingingsbeginsel van de EU. De definitieve uitspraak in de zogeheten Hanner-zaak wordt dit jaar verwacht, maar als regel neemt het Hof van Justitie het advies van de advocaat-generaal over.
Hoe ziet de Commissie tegen de achtergrond van dit advies inzake het apotheekwezen, de toekomst van het Zweedse staatsmonopolie voor drank? 
Monti,
   Mijnheer de Voorzitter, geachte collega’s, het Hof van Justitie kan wel het advies van de advocaat-generaal overnemen, maar er moet nadrukkelijk op gewezen worden dat dit advies juridisch niet bindend is, noch voor de Commissie, noch voor welke andere partij dan ook. Dit geldt ook voor het advies dat advocaat-generaal Léger op 25 mei 2004 heeft uitgebracht in de zaak C438/02 Åklagaren tegen Krister Hanner, met betrekking tot de vraag of het Zweedse staatsmonopolie voor apothekersproducten Apoteket strookt met de Verdragsbepalingen inzake het vrij verkeer van goederen en het recht op vestiging (artikelen 28, 31 en 43).
Voor wat betreft Systembolaget, het Zweedse distributiestelsel voor drank, heeft het Hof van Justitie zich reeds in zijn arrest van 23 oktober 1997 in de zaak-Franzén uitgesproken over de vraag of dat monopolie strookt met artikel 31 van het Verdrag. Volgens dit artikel moeten de structuur en de activiteiten van staatsmonopolies zodanig opgezet worden dat er geen sprake is van discriminatie tussen burgers van de lidstaten met betrekking tot de voorwaarden voor bevoorrading en afzetmogelijkheden, zodat de handel van goederen uit een andere lidstaat niet of benadeeld wordt ten opzichte van een nationaal product.
Na het systeem van Systembolaget grondig te hebben onderzocht voor wat betreft verkooppunten, productassortiment en promotieactiviteiten, heeft het Hof besloten dat de structuur van monopolieverkoop van Systembolaget niet strijdig is met artikel 31 van het Verdrag. Volgens de huidige stand van zaken levert het arrest-Franzén de Commissie een juridisch houvast voor beantwoording van de vraag of Systembolaget al dan niet strijdig is met de voorschriften van de Europese Unie. 
Sjöstedt (GUE/NGL ).
    Mevrouw de Voorzitter, ik dank de Commissie voor dit antwoord, dat ik heel goed vind. Ik heb deze vraag gesteld omdat het niet alleen gaat om het apothekersvraagstuk, maar in het advies van de advocaat-generaal ook het Zweedse staatsmonopolie voor drank wordt genoemd. Ik interpreteer het antwoord zo dat er volgens de Commissie op dit moment geen problemen zijn met het Zweedse monopolie voor drank, en dat de werkzaamheden van dit monopolie verenigbaar zijn met de regelgeving van de EU. Dat vind ik een wijs standpunt. 
Monti,
   Ik heb in dit stadium niets toe te voegen. 
De Voorzitter.
De arbeiders op 10 Spaanse, tot de staat behorende scheepswerven, die tot het concern IZAR behoren, houden momenteel een aantal betogingen en stakingen in diverse Spaanse steden om te protesteren tegen het Industrieel Plan inzake de levensvatbaarheid van deze sector van de Sociedad Estatal de Participaciones Industriales (SEPI), dat splitsing van de militaire en de civiele bedrijven inhoudt alsmede privatisering van deze laatste groep bedrijven. Deze situatie is te wijten aan het feit dat de vorige regering van premier Aznar voor ongeveer 1100 miljoen euro “illegale” steun heeft verleend aan de staatsscheepswerven, en dat die steun thans aan de Europese Commissie moet worden terugbetaald.
Overweegt de Commissie onderhandelingen over de terugbetaling van deze illegale steun om de genoemde splitsing en sluiting van de Spaanse scheepswerven te voorkomen?
Meent de Commissie niet dat deze steun "wettig" moet worden verklaard om zodoende de levensvatbaarheid van de Spaanse scheepsbouw te garanderen? 
Monti,
   Mijnheer de Voorzitter, geachte collega’s, overheidssteun waarvan terugvordering wordt gevraagd omdat die steun onwettig en onverenigbaar wordt geacht, moet aan de betrokken lidstaat worden teruggegeven en niet aan de Commissie. Ik wil hier de nodige nadruk op leggen, omdat dit soort verwarring wel vaker voorkomt. Een boete die de Commissie wegens kartelvorming of misbruik van machtspositie oplegt, wordt namelijk door de communautaire begroting geïnd. In geval echter van een bevel tot terugstorting van onwettige en onverenigbare overheidssteun, moet het bedrijf dat het geld ten onrechte heeft geïncasseerd het betrokken bedrag terugbetalen aan de lidstaat. Dat geld komt dus niet ten goede van de communautaire begroting.
Wanneer er moeilijkheden rijzen bij de uitvoering van een besluit van de Commissie waarin wordt gevraagd om terugstorting van onwettige en onverenigbare overheidssteun, moet de betrokken lidstaat overeenkomstig de rechtspraak van het Hof van Justitie en uit hoofde van artikel 10 van het Verdrag samenwerken met de Commissie, teneinde een oplossing te vinden. Er is geen sprake van onderhandelingen en de besluiten van de Commissie blijven in alle opzichten geldig. Momenteel is er sprake van zo’n samenwerking tussen Spanje en de Commissie. De Commissie is niet van zins de betreffende besluiten te herzien, want dat zou concurrentievervalsing in de hand werken in de scheepsbouwsector van de Europese Unie. De Commissie heeft in de afgelopen jaren een forse reeks klachten ontvangen van concurrenten van de Europese Unie naar aanleiding van overheidssteun waar Spaanse scheepswerven voor in aanmerking zijn gekomen. Bovendien kan uit juridisch oogpunt absoluut geen toestemming worden gegeven voor dit soort steun, omdat de Raad al in 1997 had bepaald dat er in de toekomst geen steun meer mocht worden toegekend aan Spaanse scheepswerven. Die voorwaarde was zo overgenomen door artikel 5 van de verordening inzake steun aan scheepswerven, en deze verordening was al van toepassing in de periode waarin de betreffende steun is toegekend. 
Meyer Pleite (GUE/NGL ).
   - Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de commissaris, het is een feit dat het verzoek tot intrekking of terugbetaling van de steun een zware klap betekent voor de Spaanse scheepsbouwindustrie, een strategische sector.
U weet net zo goed als ik dat de overgrote meerderheid van de schepen met een grote tonnage overal ter wereld directe of indirecte steun ontvangen. Ook binnen de Europese Unie is dergelijke steun toegestaan. Zozeer zelfs dat er verschillende formules zijn uitgedokterd: via de regionale regeringen, via de samensmelting van de particuliere en militaire scheepsbouwsector.
Daarom roep ik de commissaris en de politieke bestuurders van de Europese Unie op om het huidige verbod op subsidiëring van de scheepsbouwsector te herzien. Het gaat hier immers om een strategische sector voor Europa, om nog maar te zwijgen van andere belangrijke argumenten zoals de oneerlijke mededinging van Korea en het protectionisme van de Verenigde Staten van Amerika. 
Monti,
   Dank u voor deze aanvullende vraag, waarmee u iets aan de orde stelt dat van algemeen belang is. De Commissie is zich terdege bewust van het belang van de scheepsbouw in Europa en tevens van het belang dat deze industrie hecht aan gelijke concurrentievoorwaarden binnen Europa, een situatie die niet zou stroken met een ongereglementeerd stelsel van staatssteun aan de scheepsbouw.
De Commissie heeft recentelijk op twee manieren laten zien dat zij deze sector belangrijk vindt. Ten eerste in het geval van de oneerlijke concurrentie van de zijde van Korea, waaraan u refereerde. U zult zich ongetwijfeld het doortastende initiatief van de Commissie herinneren - dat helaas pas na lange tijd zijn beslag vond in een besluit van de Raad - om in de eerste plaats een procedure tegen Korea aan te spannen bij de WTO en in de tweede plaats tegelijkertijd een tijdelijk defensief mechanisme in te stellen tegen oneerlijke concurrentie door Korea.
Het tweede zichtbare teken van onze betrokkenheid is het programma Leadership 2015, dat gecoördineerd werd door de Commissie, met medewerking van vertegenwoordigers van het Europees Parlement en de scheepsbouwindustrie, en dat ten doel had een aantal proactieve beleidsvormen vast te stellen.
Dit geeft u een idee van de wijze waarop de Commissie, samen met de andere Europese instellingen, getracht heeft tegemoet te komen aan de behoeften van de sector en tegelijkertijd te voldoen aan de wetgeving wat specifieke subsidies betreft. Zoals u weet is er in het geval van IZAR sprake van een hele waslijst van regels die niet zijn nageleefd. 
Varela Suanzes-Carpegna (PPE-DE ).
   - Mevrouw de Voorzitter, ik zou graag van de commissaris vernemen of de Commissie, gelet op de internationale situatie waaraan de heer Monti zojuist heeft gerefereerd, op de situatie van Europa ten overstaan van de Wereldhandelsorganisatie en de oneerlijke concurrentie van Korea, eventueel akkoord zou kunnen gaan met een herziening van het huidige beleid inzake staatssteun voor de Europese scheepsbouwindustrie. 
Monti,
   . - Het is nogal ongebruikelijk om te praten over de beleidsintenties van de Commissie wanneer de huidige Europese Commissie - als het Parlement dit toestaat - nog maar zeven dagen in functie zal zijn. Dat zullen zeer intensieve dagen zijn, in elk geval wat betreft het mededingingsbeleid.
Ik wil uiteraard onze opvolgers niet verplichten om dezelfde beleidskoers te volgen als zojuist beschreven - namelijk enerzijds het streng controleren van de naleving van de bestaande, tamelijk ruime voorschriften voor deze sector en anderzijds het treffen van actieve maatregelen, in samenwerking met de industrie, om de ontwikkeling van de sector te stimuleren - maar mijn antwoord op de vraag over de scheepsbouw is dat dit type beleid naar ik verwacht zal worden voortgezet. 
De Voorzitter.
De regeling inzake belastingvoordelen, die door Italië op illegale wijze is ingevoerd omdat deze regeling niet van tevoren is medegedeeld en in strijd is met de interne markt en met de Europese regels inzake overheidssteun, is in 2002 in werking getreden ten gunste van 1600 gemeenten in Noord-Italië, waarvan sommige nooit door natuurrampen zijn getroffen.
Waarom is er pas twee jaar na de inwerkingtreding van deze wet en één jaar na de voor de uitvoering van de maatregelen geplande uiterste datum een analyse gemaakt van deze regeling?
Waarom is de afkeuring van de wet “Tremonti-Bis” medegedeeld zonder dat de onderlinge raadpleging van de diverse diensten was voltooid?
Welke maatregelen denkt de Commissie te treffen om te waarborgen dat de aan de staatskas onttrokken subsidies daadwerkelijk worden teruggevorderd, althans dat gedeelte van de subsidies dat het bedrag van de door de begunstigden geleden schade overschrijdt? 
Monti,
   Mijnheer de Voorzitter, met betrekking tot de mondelinge vraag van mevrouw Sbarbati wil ik benadrukken dat de Commissie in deze zaak vrij snel in actie is gekomen, want de Commissie is pas sinds 6 maart 2003 op de hoogte van deze kwestie, toen de eerste klachten binnenkwamen.
Het besluit om een officiële onderzoeksprocedure te starten, is op 17 september 2003 genomen op basis van de informatie die de Italiaanse autoriteiten op 4 juli 2003 hadden verstrekt. Overigens wordt in de toepassingsverordening met geen woord gerept over een uiterlijke datum waarop de Commissie het onderzoek naar een zaak moet afronden.
Daarnaast wil ik nog opmerken dat de Commissie op 20 oktober 2004 het besluit heeft genomen om de officiële onderzoeksprocedure af te sluiten, dus vijf weken nadat de laatste informatie uit Italië was binnengekomen. Wat het tweede deel van de vraag betreft: de artikels die in de pers zijn verschenen voordat het besluit van de Commissie werd goedgekeurd, zijn gebaseerd op informatie die niet van de Commissie zelf komt. De Commissie brengt de media doorgaans via een conferentie of een perscommuniqué op de hoogte van haar besluiten nadat deze al genomen zijn.
Tot slot wilde ik nog zeggen dat het besluit van de Commissie duidelijk bepaalt dat Italië al degenen die onwettige steun hebben ontvangen moet gelasten het geld met inbegrip van rente terug te storten. Ook moet de Commissie op de hoogte worden gebracht van de maatregelen die worden gepland en uitgevoerd om binnen twee maanden aan het besluit gehoor te geven. De Commissie waakt over de terugvorderingsprocedure en kan zich tot het Hof van Justitie wenden in geval men in gebreke blijft. 
Sbarbati (ALDE ).
   Mijnheer de Voorzitter, geachte collega’s, ik wil alleen maar zeggen dat het antwoord van de commissaris bevredigend is en ik maak van deze gelegenheid gebruik om de commissaris te bedanken voor wat hij heeft gedaan, niet alleen voor Europa in de uitoefening van zijn functie, maar ook voor de eer die hij daarmee ons land heeft bezorgd. 
Monti,
   Ik wil mevrouw Sbarbati hartelijk danken voor haar woorden. 
Rübig (PPE-DE ).
   Mevrouw de Voorzitter, geachte commissaris, dames en heren, overheidssteun is altijd een punt van discussie als het over natuurrampen gaat. Door de uitbreiding van de Europese Unie grenzen er in de grensregio’s nu doelstelling 1-gebieden en doelstelling 2-gebieden aan gebieden die deze status zijn kwijtgeraakt. Is het wellicht mogelijk dat er in de toekomst bij overheidssteun tijdelijk een uitzondering voor deze grensregio’s wordt gemaakt? 
Monti,
   Helaas heeft Europa, net als alle andere delen van de wereld, regelmatig te maken met nationale rampen. De afgelopen jaren hebben zich er diverse voltrokken. Sommigen onder ons zullen zich ongetwijfeld de enorme overstromingen herinneren die Duitsland en Oostenrijk slechts enkele jaren geleden hebben getroffen. Met de steun van het Parlement heeft de Commissie getracht passende mechanismen in werking te zetten, binnen de grenzen van de beschikbare financiële middelen. Voorbeelden daarvan waren het toezicht op staatssteun - subsidies of bijdragen uit nationale begrotingen - en rechtstreekse bijdragen uit de communautaire begroting.
Wat betreft de wet “Tremonti-Bis”, waaraan mevrouw Sbarbati in haar mondelinge vraag refereert, wijs ik erop dat de Commissie niet betwist dat bedrijven die de gevolgen van natuurrampen ondervinden, geholpen moeten worden. De vraag was of de wijze waarop de wet geformuleerd was het mogelijk maakte die doelstelling te verwezenlijken. 
De Voorzitter.
In antwoord op vraag E-0699/03(1) geeft de Europese Commissie te kennen dat zij “onlangs een zaak heeft ingeleid in verband met, onder meer, de sectoren inkjet cartridges en printers. Momenteel is zij bezig de gedragingen van een aantal ondernemingen op deze markten te toetsen aan de communautaire mededingingsregels.”
Kan de Commissie meedelen welke vooruitgang zij inmiddels heeft gemaakt in dit dossier en of de markt van de inktpatronen en printers de toetsing aan de communautaire mededingingsregels doorstaat, en kan zij in het andere geval de argumenten weergeven op basis van dewelke zij het onderzoek mogelijk heeft afgesloten? 
Monti,
   Mijnheer de Voorzitter, deze korte reeks mondelinge vragen laat goed zien hoe afwisselend het werk van de Commissie op het mededingingsvlak is.
Tegen de heer Staes kan ik zeggen dat de geachte afgevaardigde vast en zeker weet dat de Commissie sinds het begin van 2003 een onderzoek heeft opgestart naar de markt van inktjet- en laserprinters. Sedertdien heeft de Commissie een groot aantal bewijzen verzameld en heel wat gesprekken gevoerd met de producenten van printers en leveranciers van hergebruikte patronen. Het onderzoek is met name gericht op de vraag of de producenten van printers vanwege de vorm en prijs van hun inktpatronen de communautaire voorschriften op het vlak van het mededingingsbeleid overtreden. Dit is een uiterst complex onderzoek, zowel economisch als juridisch gezien.
De Commissie is momenteel bezig de analyse van de verzamelde bewijzen af te ronden. Het is dus nog enigszins voorbarig om te verklaren of er al dan niet sprake is van overtreding van de juridische voorschriften op mededingingsvlak, of dat daarentegen de procedure afgesloten kan worden. Het spreekt vanzelf dat de Commissie zo spoedig mogelijk alle nadere berichten hieromtrent openbaar zal maken. 
Staes (Verts/ALE ).
   - Voorzitter, ik dank de commissaris voor zijn antwoord. Ik wil er toch op wijzen dat - ik heb het onderzoek zelfs eens gedaan - 75 centiliter inkt van een inktjetprinter duurder is dan een fles champagne. Dit is toch onwezenlijk. Ik heb sterk de indruk dat hier sprake is van koppelverkoop, waarbij de printers zelf eigenlijk heel goedkoop worden aangeboden en de inkt bijzonder duur wordt verkocht. Ik neem voorlopig genoegen met het antwoord van de commissaris, maar ik wil hem wel erop wijzen dat dit onderzoek dringend moet worden afgerond, want dit komt de consument niet ten goede. 
Monti,
   Dank u voor deze opmerking. Ik kan u de verzekering geven dat de Commissie alle relevante aspecten openbaar zal maken. Wij bevinden ons nog niet in de positie om te bepalen of er sprake is geweest van een inbreuk. U zult zich ongetwijfeld realiseren dat het niet de taak is van de Commissie prijzen te reguleren. Wij leven en werken in een sociale markteconomie en het is van het allerhoogste belang dat de Commissie ervoor zorgt dat de voorwaarden voor mededinging aanwezig zijn, overeenkomstig de Europese wetgeving.
Deze voorwaarden kunnen er al dan niet toe leiden dat de consument prijzen als hoog ervaart. Het zou in een efficiënte markteconomie niet juist zijn als de Commissie prijzen ging vaststellen. Dat is geen optie, maar ik ben ervan overtuigd dat de nieuwe Commissie, net zoals de huidige Commissie heeft gedaan, nauwlettend toezicht zal houden op alle verschijnselen die mogelijk in strijd zijn met de mededingingsregels en daarmee nadelige gevolgen zouden kunnen hebben voor de Europese consument. 
De Voorzitter.
   - Hartelijk dank, commissaris Monti. Dan sluit ik hier de reeks vragen aan u. Dat wil zeggen dat de vragen nrs. 49 en 50 schriftelijk beantwoord zullen worden. Wij gaan nu verder met het volgende onderwerp.
De Voorzitter.
In een tijd waarin de markt van voedingsmiddelen steeds meer een geglobaliseerd karakter krijgt - een ontwikkeling die zich door de belangrijkere rol van de WTO nog verder zal versterken - hanteren veel landen buiten de EU op het gebied van dierenwelzijn, voedselveiligheid en milieuvoorschriften niet dezelfde normen als de EU. Is de Commissie het er daarom mee eens dat sterker de nadruk moet worden gelegd op de etikettering van voedsel afkomstig van buiten de EU, en het land van oorsprong en de productiemethoden vermeld moeten worden, zodat de consumenten beschikken over duidelijke informatie?
Is de Commissie niet van oordeel dat het voor de producenten van voedingsmiddelen in Europa rechtvaardiger en meer in het belang van de Europese consument zou zijn, wanneer deze andere landen gedwongen zouden worden om dezelfde normen op het gebied van voedselveiligheid te hanteren als die welke in de EU bestaan? 
Byrne,
   . - Eerst wil ik mevrouw McGuinness bedanken voor deze vraag.
De wetgeving inzake voedseletikettering in de EU heeft hoofdzakelijk tot doel de consument feitelijke informatie te verschaffen over bepaalde eigenschappen van voedingsmiddelen, zoals de samenstelling, de hoeveelheid en de houdbaarheid.
De voedingsmiddelenwetgeving van de EU verplicht de vermelding van het land van oorsprong niet, tenzij er een duidelijk verband bestaat tussen de oorsprong en één of meerdere eigenschappen van een voedingsmiddel, of wanneer dit noodzakelijk is om te voorkomen dat de koper op het verkeerde spoor gebracht wordt wat betreft het daadwerkelijke land van oorsprong, bijvoorbeeld wanneer de naam een geografische benaming bevat.
Vermelding van het land van oorsprong zonder meer biedt de consument evenwel geen duidelijke informatie over dierenwelzijn of productiemethoden. Via internationale organisaties werken wij voortdurend aan de verbetering van de mondiale normen voor onder andere dierenwelzijn. Zo kunnen wij het best tegemoet komen aan de bekommernissen van de geachte afgevaardigde over de toepassing van deze regels in derde landen.
Wat de voedselveiligheidsnormen betreft, moeten alle voedingsmiddelen en voeders die in de EU op de markt worden gebracht, veilig zijn, ongeacht hun herkomst. Derde landen mogen slechts voedingsproducten uitvoeren naar de EU wanneer zij voldoen aan zeer strenge voorwaarden en na een controlebezoek van het Voedsel- en Veterinair Bureau.
Bovendien worden alle ingevoerde dierlijke producten, op het moment dat ze in de Unie worden ingevoerd, onderworpen aan verplichte controles in de controleposten aan de EU-grenzen. De onlangs aangenomen verordening inzake voedingsmiddelen en diervoeders beoogt harmonisering van de controle op de invoer van alle overige voedingsmiddelen.
Dankzij deze maatregelen voldoen de voedingsnormen in de exportsectoren van de derde landen die handel drijven met de EU aan de voedselveiligheidsvereisten van de Europese Unie. 
McGuinness (PPE-DE ).
   - Om te beginnen, wil ik de commissaris lof toezwaaien voor zijn goede werk in deze zeer moeilijke materie. Er zijn nog nooit zoveel vraagstukken inzake voedselveiligheid behandeld, en hij heeft steeds de consument beschermd.
U heeft gelijk dat etikettering van voedsel niet volstaat om de consument te beschermen. Ik heb onlangs vernomen dat er in Ierland rundvlees uit Zuid-Amerika is aangetroffen met de vermelding "Iers" op het etiket. Dit is misleiding van de consument en daar moeten wij ons zorgen over maken.
Kan de commissaris nog even dieper ingaan op dit punt, waar overigens ook de nieuwe Commissie aandacht aan zal moeten besteden? Want als men wil dat de consument over nauwkeurige informatie beschikt, moet men de etiketteringsregels strenger maken. Ik pleit niet voor een voedselpolitie, maar het lijkt er in ieder geval sterk op dat wij meer nodig hebben dan hetgeen we nu hebben. 
Byrne,
   . - Eerst wil ik mevrouw McGuinness bedanken voor haar complimenten over mijn werk van de afgelopen vijf jaar. Ik stel dit zeer op prijs.
Dan nu haar aanvullende vraag. Er bestaat specifieke regelgeving voor de etikettering van rundvlees, met name Verordening nr. 1760/2000. Deze bevat de specifieke vereisten voor rundvlees, inclusief de vereisten inzake het land van oorsprong, en is opgesteld naar aanleiding van de BSE-controverse van enkele jaren geleden.
Elk etiket in elke lidstaat, dat niet het correcte land van oorsprong van het betrokken rundvlees vermeldt, vormt een inbreuk op deze wetgeving. De Commissie bekommert zich om elke inbreuk op de EU-wetgeving. Als het geval dat u beschreef ooit heeft plaatsgevonden in Ierland of elders, dan is dit duidelijk een overtreding van de EU-regels.
In dergelijke omstandigheden moeten de bevoegde autoriteiten in de lidstaten, in dit geval de bevoegde autoriteiten in Ierland, er voor zorgen dat elke inbreuk op de EU-wetgeving naar behoren wordt onderzocht en op gepaste wijze wordt behandeld. De Commissie duldt geen overtredingen van dergelijke wetten en het is de taak van de bevoegde autoriteiten in de betrokken lidstaat om dit op gepaste wijze aan te pakken. 
Landsbergis (PPE-DE ).
   - Mijn vraag betreft het standpunt van de Commissie met betrekking tot het feit dat de wetgeving van de Russische Federatie inzake aanvullende waarborgen en compensaties voor militairen enzovoort, in de versie van 21 januari 1993, 21juli 1993, enzovoort...
De Voorzitter.
   - Ik moet u helaas onderbreken, geachte collega. Op basis van wat ik tot nu toe heb gehoord, heeft dit geen betrekking meer op de vraag. U mag uitsluitend concrete, aanvullende vragen stellen over het in de oorspronkelijke vraag aan de orde gestelde onderwerp.
De vraag hoe vaak het Foetaal Alcoholsyndroom (FAS) voorkomt en welk advies moet worden gegeven aan zwangere vrouwen, blijft controversieel. Op grond van een recent onderzoek van Dr. Raja Mukherjee, Londen, wordt gesteld dat het drinken van ongeacht welke hoeveelheid alcohol schadelijk kan zijn, en dat van elke 100 baby's die geboren worden, 1 schade heeft opgelopen doordat de moeder tijdens de zwangerschap heeft gedronken; in veel gevallen blijft dit echter onopgemerkt. Onderzoek in de Verenigde Staten, Zuid-Afrika en Scandinavië heeft geleid tot de veronderstelling dat het FAS voorkomt bij 1 op de 300 kinderen. Bij deze kinderen kan sprake zijn van geheugen- en concentratiestoornissen, hyperactiviteit, lichamelijke afwijkingen en een verlaagd IQ. Er moet meer onderzoek naar FAS worden gedaan. Duidelijk is echter dat het gebruik van veel alcohol schadelijk is voor het ongeboren kind, en een aantal EU-regeringen doet de aanbeveling dat zwangere vrouwen maximaal 1 à 2 eenheden alcohol per week drinken. Heeft de Commissie met het oog hierop plannen om EU-wetgeving in te voeren op grond waarvan op de verpakking van alcoholische dranken wordt gewaarschuwd voor de mogelijke schade voor ongeboren kinderen? 
Byrne,
    - Allereerst wil ik mevrouw Stihler bedanken voor deze belangrijke vraag. Ik deel haar bezorgdheid terzake volkomen.
Het Foetaal Alcoholsyndroom (FAS), een geestelijke en lichamelijke aandoening, omvat onder meer mentale achterstand, gebrekkig functioneren van de hersenen, lichamelijke afwijkingen, leerstoornissen en psychologische aandoeningen. FAS ontstaat door blootstelling aan alcohol voor de geboorte. Recent onderzoek lijkt er steeds meer op te wijzen dat er voor alcoholgebruik bij zwangere vrouwen wellicht geen duidelijk veilige limiet boven nul bestaat. Bewustmaking en voorlichting van de consument zijn essentiële elementen ter voorkoming van FAS. De Commissie bereidt momenteel een werkdocument voor met het oog op een gecoördineerde aanpak in Europa van alcoholgerelateerde schade. FAS is één van de onderwerpen die in dit document aan bod kunnen komen.
De Commissie onderzoekt grondig welke informatie noodzakelijk is om dit probleem te kunnen aanpakken. Eventueel kunnen hiervoor in het werkdocument van de Commissie over alcohol, dat gepland is voor volgend jaar, richtsnoeren worden opgenomen. De Commissie wil ook een verslag opstellen over de tenuitvoerlegging van de aanbevelingen van de Raad van 2001 inzake alcohol en jongeren. In dit verslag zal onder meer worden ingegaan op de behoefte aan verdere acties. Bovendien bestuderen wij of wij volgend jaar eventueel een conferentie over alcohol kunnen organiseren, in samenwerking met het Europees bureau van de WHO.
Tot slot, wil ik benadrukken dat we niet mogen vergeten welke centrale rol onze lidstaten spelen bij de bestrijding van schade door alcohol. Een geïntegreerde benadering vereist overleg met alle betrokkenen, inclusief de gezinnen, scholen, werkgevers, het bedrijfsleven, reclamemensen en nationale regelgevers. 
Stihler (PSE ).
   - Bedankt voor dit antwoord, commissaris Byrne. Ik wil u eveneens bedanken voor alles wat u de afgelopen vijf jaar heeft gedaan voor de volksgezondheid. Ik stel dit zeer op prijs. Zoals u al zei, blijkt uit nieuw onderzoek dat in sommige gevallen één op de honderd baby’s hieraan kan lijden. Uit ander onderzoek blijkt dan weer dat dit cijfer één op driehonderd zou zijn. Een artikel in de van afgelopen vrijdag over de toestand in Frankrijk, vermeldt dat vermoedelijk zevenduizend pasgeboren baby’s geestelijke of lichamelijke schade hebben opgelopen door passief alcoholgebruik in de baarmoeder. Volgens de heer Philippe Douste-Blazy, de Franse minister van Volksgezondheid, is FAS “naast genetische factoren, de belangrijkste oorzaak van geestelijke achterstand bij kinderen”. Dit is duidelijk een Europees probleem en bovendien een probleem dat serieus moet worden genomen. Ik hoop dat de strategie van de Commissie ten aanzien van alcohol oog zal hebben voor de situatie in de Verenigde Staten, waar het etiket op alcoholhoudende producten een waarschuwing tegen gezondheidsrisico’s moet bevatten.
Commissaris, hoe kunnen we deze mogelijkheid omzetten in werkelijkheid? 
Byrne,
    - Bedankt voor deze aanvullende vraag en voor uw vriendelijke woorden, mevrouw Stihler. Ik stel dit op prijs.
U weet wellicht dat DG SANCO op dit ogenblik een communautaire strategie voorbereidt om alcoholgerelateerde schade te beperken. Daarom was gevraagd in de conclusies van de Raad in 2001. Er zijn meerdere actieterreinen aangeduid als sleutelelementen. Eén daarvan is de voorlichting van de consument, om deze meer bewust te maken van de risico’s van het nuttigen van alcoholische dranken. De huidige voorstellen gaan over de wettelijke en praktische haalbaarheid van waarschuwingen tegen gezondheidsrisico’s zowel op de verpakking van alcoholische dranken als in de verkooppunten. Deze zouden bijvoorbeeld informatie kunnen bevatten over zwangerschap.
Als de volksgezondheidsautoriteiten niet in actie komen om dit terrein in te dammen, is de kans groot dat het bedrijfsleven het laken naar zich toe zal trekken. Dit is niet geheel tevredenstellend, want de informatie die de industrie verstrekt, stemt niet noodzakelijkerwijze overeen met de beste praktijken voor de volksgezondheid. Ik kijk uit naar het vervolg van deze belangrijke discussie in de toekomst. 
De Voorzitter.
Het Voedsel- en Veterinair Bureau van de Commissie voert regelmatig inspecties uit in de lidstaten om onder meer te controleren of in de slachthuizen de communautaire hygiënevoorschriften worden nageleefd.
Kan de Commissie na de laatste inspecties die zij in Griekenland heeft uitgevoerd, zeggen in welke mate de Griekse slachthuizen of vleesmarkten, zoals de vleesmarkt van Rendi in Athene, de vereiste communautaire voorschriften naleven? Is zij tevreden over de vorderingen bij de modernisering van de slachthuizen? Is zij van oordeel dat er nog mankementen zijn in de controle op de voedselveiligheid in Griekenland? Welke maatregelen heeft zij genomen, of denkt zij te nemen, om ervoor te zorgen dat Griekenland de verplichtingen naleeft die voortvloeien uit de desbetreffende communautaire wetgeving? 
Byrne,
    - Tijdens twee inspecties van het Voedsel- en Veterinair Bureau van de Commissie, in juli 2003 en maart en april 2004, werden inbreuken vastgesteld op de communautaire voorschriften betreffende de procedure voor het verstrekken van vergunningen aan slachthuizen, alsook op de hygiënevoorschriften. Deze vaststellingen bevestigen de resultaten van eerdere inspectiebezoeken van het Voedsel- en Veterinair Bureau. Op basis van aanbevelingen van de Commissie hebben de Griekse autoriteiten zich er toe verbonden een einde te maken aan deze tekortkomingen.
De Griekse autoriteiten hebben medegedeeld dat er vertraging is opgetreden bij de aanleg van de nieuwe vleesmarkt in Rentis. Volgens onze laatste informatie moeten de bouwwerkzaamheden medio 2006 voltooid zijn. De afgelopen jaren zijn er een aantal contacten op hoog niveau geweest tussen de Commissie en de Griekse autoriteiten in verband met het voedselcontrolesysteem, maar desondanks is de vooruitgang niet tevredenstellend. Dit is te wijten aan het feit dat de Griekse veterinaire dienst niet voldoende personeel heeft om een effectieve tenuitvoerlegging van de Europese veterinaire wetgeving te kunnen waarborgen. Daarom heeft de Commissie in mei 2004 een aanmaning gestuurd naar de Griekse autoriteiten met het dringende verzoek een einde te maken aan deze situatie. Bij gebrek aan voldoende toezeggingen van de Griekse autoriteiten, heeft de Commissie op 18 oktober een met redenen omkleed advies naar Griekenland gestuurd, met een oproep aan de Griekse regering om het probleem van het personeelsgebrek in de veterinaire diensten binnen de twee maanden daadwerkelijk aan te pakken. Zo niet, kan de Commissie de zaak aanhangig maken bij het Hof van Justitie.
De Commissie overweegt eveneens gelijkaardige acties te ondernemen ten aanzien van de Griekse controlestelsels voor inrichtingen waar rood vlees wordt behandeld. De Commissie houdt de situatie in Griekenland nauwlettend in het oog en zal er op blijven toezien dat de nodige correcties worden uitgevoerd. 
De Voorzitter.
Kan de Commissie garanderen dat de zorg voor geestelijk gehandicapten in het werkprogramma voor 2005 meer nadruk zal krijgen? En kan zij bevestigen dat de mensenrechten en een humane behandeling als fundament dienen voor een goede praktijk ten aanzien van geestelijk gehandicapten in de Europese Unie? Is zij ingenomen met de aankondiging in Hongarije en Slovenië dat kooibedden zullen worden afgeschaft, en zal zij stappen ondernemen tegen het voortgezet gebruik ervan in de Tsjechische Republiek en in Slowakije? Zal zij in dit verband hulde brengen aan de heer Jan Pfeiffer, die door Time Magazine één van de Europese helden van 2004 wordt genoemd in verband met zijn campagne voor een humaan beleid voor geestelijk gehandicapten in de Tsjechische Republiek, waarin geen plaats is voor dergelijke bedden? 
Byrne,
   - Geestelijke gezondheid is inderdaad een prioriteit van het volksgezondheidsbeleid in de Gemeenschap en van het programma Volksgezondheid (2003-2008). Uit hoofde van het eerste onderdeel hiervan - informatie over gezondheid - is een werkgroep voor geestelijke gezondheid opgericht, waarin projectleiders en belanghebbenden elkaar ontmoeten. In het werkprogramma voor 2005 ligt de klemtoon vooral op activiteiten ter bevordering van de geestelijke gezondheid en ter voorkoming van geestelijke aandoeningen bij kinderen, tieners en jongeren. Dit programma is gebaseerd op een verbeterde verzameling en analyse van gegevens.
Het staat als een paal boven water dat mensenrechten en een humane behandeling essentieel zijn voor een goede praktijk ten aanzien van geestelijke gezondheid.
De Commissie verheugt zich over de recente goedkeuring van een aanbeveling van de Raad van Europa met betrekking tot de bescherming van de mensenrechten en de waardigheid van personen met een geestelijke ziekte. Verder steunt zij de standaardregels van de VN inzake gelijke kansen voor personen met een handicap, alsook de inspanningen voor het tot stand brengen van een juridisch bindend VN-instrument om de rechten en de waardigheid van personen met een handicap te beschermen. De Commissie is nauw betrokken bij de onderhandelingen over dit instrument.
De Commissie is op de hoogte van het gebruik van kooibedden in psychiatrische en sociale verzorgingsinstellingen zowel in Hongarije en Slovenië als in Slowakije en de Tsjechische Republiek en verheugt zich over het verslag uit 2003 over deze materie, gepubliceerd door het . Naar aanleiding van dit verslag heeft de Commissie het gebruik van kooibedden in deze landen nauwkeurig onderzocht en de nationale autoriteiten erop gewezen dat dit probleem moet worden opgelost. Uit de informatie die de Commissie toen heeft ontvangen, bleek dat de toestand beter wordt. Wij hebben vernomen dat Hongarije een verbod op kooibedden heeft uitgevaardigd, dat begin 2005 volledig in werking zal treden. In de Tsjechische Republiek worden kooibedden naar verluidt geleidelijk aan vervangen.
Om de huidige situatie van met name gehandicapten in kaart te kunnen brengen is de Commissie gestart met een studie naar de omstandigheden in inrichtingen in alle vijfentwintig lidstaten. De bevindingen van deze door uitgevoerde studie zijn op 22 en 23 oktober in Brussel bekendgemaakt. De studie bevestigt inderdaad het gebruik van kooibedden of netbedden, zoals ze ook genoemd worden, in een aantal lidstaten, zowel oude als nieuwe. De studie toont bovendien aan dat de problematiek van de kooibedden niet los kan worden gezien van de algemene context van de leefomstandigheden in grote verplegingsinrichtingen. In sommige gevallen zijn deze omstandigheden onaanvaardbaar en voldoen ze niet eens aan de meest elementaire vereisten inzake respect en menselijke waardigheid. Volgens de studie biedt een communautair model voor verplegingsdiensten weliswaar mogelijkheden, maar geen waarborgen voor betere resultaten.
Vanaf 2005 zal de Commissie een tweejaarlijks openbaar verslag opstellen over de algemene situatie van personen met een handicap in de Europese Unie. Dit verslag moet een nuttig instrument worden voor alle besluitvormers op gebied van handicaps. Daarin zal namelijk nauwkeurige, dynamische en actuele informatie verschaffen over de situatie van personen met een handicap in de hele Europese Unie.
De Commissie verwelkomt alle inspanningen om onze geestelijke gezondheidsstelsels zo humaan mogelijk te maken. Verder wensen ook wij Dr. Pfeiffer geluk met zijn nominatie als Europese held door . 
Bowis (PPE-DE ).
   - We zijn hier niet erg talrijk, maar ik hoop dat velen het antwoord van commissaris Byrne zullen lezen. Ik wil hem officieel namens het Parlement bedanken voor zijn inzet voor de volksgezondheid in de afgelopen vijf jaar, met name voor de geestelijke gezondheid, alsook voor de wijze waarop hij dit thema bovenaan de agenda heeft geplaatst.
Ik verzoek hem, als een laatste alarmkreet, nog eens te herhalen dat deze Unie inhumane behandeling in de geestelijke gezondheidssector niet kan tolereren. Dit geldt eveneens voor kooibedden, die in geen enkele lidstaat deel zouden mogen uitmaken van het beleid. Zoals hij zegt, streven wij rechten en waardigheid na. Hij heeft gesproken over rechten en waardigheid. De toekomst van het Europese beleid inzake geestelijke gezondheid moet gestoeld zijn op rechten en waardigheid. 
Byrne,
    - In antwoord op de vriendelijke woorden van mijn vriend John Bowis wil ik mijn waardering uitspreken voor de samenwerking met dit Parlement in de afgelopen vijf jaar op het gebied van volksgezondheidskwesties, niet in het minst met één van de toonaangevende leden terzake van dit Parlement, de heer Bowis zelf. Het was mij een waar genoegen zo nauw met zulke grote deskundigen te kunnen samenwerken, in het belang van onze burgers in de Europese Unie.
Graag wil ik zijn verzoek inwilligen en nog eens herhalen wat ik net heb gezegd. De bescherming van gehandicapten, met name geestelijk gehandicapten, in de Europese Unie is van essentieel belang. Alle lidstaten moeten hun rechten en waardigheid respecteren. Ik geloof dat dit zo hoort te zijn. Ik geloof dat de Commissie er net zo over denkt en het doet me genoegen te horen dat dit Parlement deze visie deelt. 
De Voorzitter.
Crowley (UEN ).
   - Mevrouw de Voorzitter, jammer genoeg moest ik de vergadering van mijn fractie voorzitten toen mijn vraag aan de orde was. Ik wil me bij de commissaris en bij dit Parlement verontschuldigen voor mijn afwezigheid tijdens de behandeling van mijn vraag. Dit is mijn laatste gelegenheid om commissaris Byrne te bedanken voor al zijn hulp en zijn sterke leiding in een reeks crises in de afgelopen vijf jaar. Ik wil hem geluk toewensen. Hij gaat nog niet met pensioen, maar begint aan een nieuwe fase in zijn leven. 
Byrne,
   . - Ik wil nog even een antwoord geven aan mijn goede vriend, de heer Crowley, en hem hartelijk danken voor zijn vriendelijke woorden. Wij hebben altijd goed samengewerkt en ik hoop dat wij ook in de toekomst een innige vriendschap zullen kunnen onderhouden. 
De Voorzitter.
   - Hartelijk dank, mijnheer Crowley. Wij zullen uw opmerking in de notulen opnemen.
Ik sluit thans het vragenuur. De vragen nrs. 56 t/m 93 worden schriftelijk beantwoord. 

