3. Birma
De Voorzitter
Aan de orde is het debat over zes ontwerpresoluties over Birma.
Zdzisław Zbigniew Podkański
auteur. - (PL) Mijnheer de Voorzitter, de Birmaanse militaire junta is er niet in geslaagd de beloften na te komen die ze na de zogenaamde Saffron-revolutie aan de internationale gemeenschap had gedaan. Het is evenmin gelukt om de situatie van het Birmaanse volk, dat in opstand komt en zijn legitieme rechten opeist, te verbeteren. De democratie en nieuwe ontwikkelingen in dit land zullen niet kunnen worden afgeremd door de brutale onderdrukking van de wijdverbreide protesten in september van dit jaar of de massale arrestatie van opstandelingen.
Birma moet werk maken van de eerbiediging van de democratische beginselen. Het land moet de vrijheid van meningsuiting verzekeren, net als de vrijheid van vereniging en vergadering, de invoering van een meerpartijenstelsel en de vrijlating van politieke gevangenen. Daarnaast moet Birma een onafhankelijke rechterlijke macht ontwikkelen en etnische zuiveringen een halt toeroepen. Birma heeft hulp nodig. Met het oog hierop is er dringend behoefte aan een grotere betrokkenheid van de Verenigde Naties en haar secretaris-generaal, het Internationaal Comité van het Rode Kruis, de Europese Commissie en de regeringen van de landen die in staat zijn om invloed uit te oefenen op de Birmaanse autoriteiten. Namens de Fractie Unie voor een Europa van Nationale Staten, wier standpunt ik zojuist uiteengezet heb, en namens de auteurs, zou ik deze resolutie ten volle willen steunen en de overige Parlementsleden willen verzoeken hetzelfde te doen.
Marios Matsakis
auteur. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, dit is binnen twee jaar de zesde resolutie van het Europees Parlement over Birma, maar de onmenselijke militaire junta van Birma schijnt geen nota te nemen van hetgeen de EU zegt of denkt. Intussen lijden de gewone burgers van Birma nog steeds onder onderdrukking, vervolging en armoede, wat allemaal het gevolg is van het wrede, anachronistische en schandelijke beleid van het hersenloze militaire regime in dat land. De dictators worden natuurlijk de hele tijd rijker en leven in weelde, ten koste van de bevolking.
Ik heb de indruk dat deze militaire criminelen zich weinig van resoluties aantrekken, en de belangrijkste reden daarvoor is volgens mij dat landen als China, India en Rusland Birma economisch en politiek blijven steunen. Het lijkt me dat we onze aandacht niet zozeer op Birma zelf, maar op deze drie landen moeten richten. We moeten hun aan het verstand brengen dat zij hun steun aan de meedogenloze en stompzinnige Birmese generaals moeten stopzetten, omdat hun betrekkingen met de EU anders duidelijk en onherroepelijk zouden verslechteren.
Józef Pinior
auteur. - (PL) Mijnheer de Voorzitter, Birma is een thema geworden waarover wij in dit Parlement bijna onophoudelijk debatteren. We komen tijdens elke vergaderperiode van het Europees Parlement in Straatsburg terug op de situatie in Birma.
De aanstaande ASEM-top vormt voor de Europese Unie, die daar door het Franse voorzitterschap wordt vertegenwoordigd, een goede gelegenheid om met de Birmaanse autoriteiten een aantal fundamentele problemen te bespreken. Een eerste kwestie betreft de vrijlating van de politieke gevangenen. Volgens Amnesty International zijn er op dit ogenblik ongeveer 2 100 politieke gevangenen in Birma. Ten tweede dient het folteren van gevangenen onmiddellijk te stoppen. Folteringen zijn in dit land een permanente bedreiging. Ten derde moet het Birmaanse leger zich professioneel gedragen. Het moet de mensenrechten eerbiedigen bij militaire acties tegen etnische minderheden. Die zijn momenteel voornamelijk gericht tegen de Karen-minderheid. De Europese Unie mag dit geweld en deze misdaden tegen de menselijkheid niet tolereren.
Tot slot moet het beleid van de Europese Unie tastbare resultaten opleveren. We dienen ons af te vragen of we met onze sancties in eerste instantie de Birmaanse leiders of de bevolking van dit land treffen. De Europese Unie moet verstandig te werk gaan. We moeten het sanctiebeleid tegen Birma heroverwegen. We moeten er enerzijds op aandringen dat de mensenrechten en de democratische vrijheden worden gerespecteerd. Anderzijds is het de taak van de internationale gemeenschap om een efficiënt beleid te ontwikkelen ten overstaan van Birma.
Raül Romeva i Rueda
Mijnheer de Voorzitter, de topconferentie Azië-Europa morgen in Peking biedt de daar aanwezige staatshoofden en regeringsleiders van de Europese Unie een uitgelezen kans om nogmaals de zorgwekkende situatie van de mensenrechten in Birma aan de orde te stellen.
Zoals Amnesty International reeds in een schrijven verzocht heeft, zou het bijzonder gepast zijn als de fungerend voorzitter van de Raad, de heer Sarkozy, als medevoorzitter van de Euraziatische top, uiting gaf aan de grote bezorgdheid die in Europa bestaat om het lot van de meer dan 2 100 politieke gevangenen, en als hij om hun onmiddellijke vrijlating verzocht.
Nog een reden tot bezorgdheid is het huidige militaire offensief tegen de Karen-bevolking in het oosten van het land, waar de grootste militaire operatie in tien jaar tijd heeft plaatsgevonden, die rechtstreeks gericht is tegen de burgerbevolking en die geleid heeft tot de interne verplaatsing van 150 000 mensen. In juni 2006 heeft Amnesty International al vastgesteld dat dit soort praktijken feitelijk misdaden tegen de menselijkheid vormden.
Anderzijds, en zoals onder meer bepleit is door de Spaanse Campagne Birma voor de Vrede en de Internationale Birmacampagne, zullen tijdens het voor december voorziene bezoek aan Birma door de secretaris-generaal van de Verenigde Naties voor de eerste maal de politieke achtergrondproblemen aan de orde komen, nadat de secretaris-generaal het land niet lang geleden twee maal bezocht heeft naar aanleiding van de ramp van de cycloon Nargis dit jaar.
Het lijdt geen twijfel dat Europeanen en Aziaten nooit eerder zo'n duidelijke en brede consensus hebben gehad om onze krachten de bundelen en druk uit te oefenen op het regime opdat het alle politieke gevangenen vrijlaat. Daarom is de top die morgen begint van zulk vitaal belang.
Overigens is het te betreuren dat de Verenigde Naties gedurende zo lange tijd de leugens van het regime genegeerd hebben - en in sommige gevallen zelfs geloofd - zoals blijkt uit het feit dat er na 37 bezoeken van de gezant van de Verenigde Naties nog steeds geen enkele relevante vooruitgang te zien is.
Om al die redenen schaar ik me achter degenen die er zowel bij de Europese staatshoofden en regeringsleiders - waaronder natuurlijk de Spaanse minister-president, José Luis Rodríguez Zapatero - als bij de Verenigde Naties op aandringen dat zij aangeven een verandering in Birma werkelijk te ondersteunen. Het is daarom essentieel dat zij om de ogenblikkelijke vrijlating van de politieke gevangenen verzoeken.
Het is dan ook belangrijk dat we deze gelegenheid die ons morgen geboden wordt, niet voorbij laten gaan, en dat de staatshoofden en regeringsleiders reageren op een manier die strookt met de verwachtingen die gewekt zijn.
Ik vertrouw erop dat deze staatshoofden en regeringsleiders - president Sarkozy in het bijzonder - goed met de situatie zullen weten om te gaan, dat zij vooral ook de ernst van de situatie beseffen en dienovereenkomstig zullen handelen. Als de Europese Unie werkelijk een geloofwaardige rol wil spelen op het politiek toneel, met een buitenlands beleid dat gebaseerd is op de bescherming en de bevordering van de mensenrechten, en dat niet, zoals nu vaak het geval is, de economische belangen van grote ondernemingen zoals Total of Chevron lijkt te dienen, dan is dit het uitgelezen moment om dat te laten zien. Het is in situaties zoals deze dat we de gelegenheid hebben om geloofwaardigheid te verkrijgen.
Het leven van vele mensen is van dit soort acties afhankelijk.
Colm Burke
auteur. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, morgen zit Aung San Suu Kyi, de bekendste politieke gevangene van Birma, precies 13 jaar onterecht gevangen. In deze actuele resolutie van het Parlement wordt haar voortdurende gevangenhouding veroordeeld en haar onmiddellijke vrijlating geëist.
In mei werd de meest recente vijfjarige periode van huisarrest van Aung San Suu Kyi opnieuw met een jaar verlengd. Artikel 10b van de Birmese wet op de staatsveiligheid van 1975 bepaalt dat een persoon die geacht wordt een bedreiging te vormen voor de soevereiniteit en veiligheid van de staat en de vrede van het volk, ten hoogste vijf jaar kan worden gedetineerd. Suu Kyi heeft van de afgelopen 19 jaar 13 jaar moeten doorbrengen in haar huis in Rangoon.
Tevens betreur ik dat het aantal politieke gevangenen in Birma na de Saffron-revolutie van september 2007 gestegen is van 1 300 tot 2 100. De militaire junta is haar beloften die ze in dit verband aan de internationale gemeenschap heeft gedaan, duidelijk niet nagekomen.
Hoewel de vrijlating vorige maand van U Win Tin, een ervaren journalist en secretaris van de Nationale Liga voor Democratie (NLD), en zes andere leiders een stap in de goede richting was, moeten verdere stappen worden gezet om Birmese dissidenten vrij te laten.
Ik verzoek de secretaris-generaal van de Verenigde Naties hoe dan ook een tweede bezoek aan Birma te brengen, ongeacht de situatie, om persoonlijk dringend op te roepen tot de vrijlating van alle politieke gevangenen en tot volledige betrokkenheid van de Nationale Liga voor Democratie bij de voorbereiding van de verkiezingen van 2010.
Ten slotte verzoek ik alle regeringsleiders op de ASEM-top die morgen - op de dag dat Suu Kyi precies 13 gevangen zit - in China begint om hun verantwoordelijkheid te nemen ten aanzien van de voortdurende onderdrukking in een van hun buurlanden en om dienovereenkomstig daadkrachtig op te treden en de Birmese junta te veroordelen voor de aanhoudende onderdrukking van dissidenten.
Esko Seppänen
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, Birma heeft geen respect voor de mensenrechten of burgervrijheden. Zoals velen hier al hebben gezegd, is het niet voor het eerst dat wij een standpunt innemen over het gebrek aan vrijheid van meningsuiting, het onthouden van informatie, de afwezigheid van vrijheid van vergadering, de schending van zelfs de meest fundamentele beginselen van de rechtsstaat en het verbieden van oppositie.
De grootste vijand van het Birmese volk is zijn eigen regering, die met steun van het leger, met wapens en geweld, haar burgers dwingt zich aan haar staatsmonopolie te onderwerpen. De gevangenissen van de junta herbergen meer politieke gevangenen dan ooit. De junta keert zich ook tegen haar eigen bevolking door te verhinderen dat internationale noodhulp de gebieden bereikt waar een natuurramp heeft plaatsgevonden. De internationale gemeenschap moet lijdzaam toezien hoe Birmezen sterven vanwege hun leiders, die enerzijds repressief zijn en anderzijds niets doen.
In onze verklaring doen wij een beroep op de ASEM-top om ervoor te zorgen dat de andere landen in de regio druk op de junta gaan uitoefenen om politieke gevangenen vrij te laten. Met deze eis zijn wij een beetje schijnheilig, want wij weten dat Birma in de regio niet het enige land is waar de mensenrechten met de voet worden getreden. Onze fractie steunt de gezamenlijke resolutie.
Filip Kaczmarek
namens de PPE-DE-Fractie. - (PL) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, een jaar na de brutale onderdrukking van de protesten van de boeddhistische monniken is de internationale gemeenschap nog steeds verdeeld over de manier waarop ze met een van de meest repressieve regimes in de wereld moet omgaan. De Verenigde Staten en Europa leggen strengere sancties op en schreeuwen hun verontwaardiging uit over de gevallen van schending van de mensenrechten, net als wij hier vandaag in dit Parlement doen. Anderzijds weigeren de buurlanden van Myanmar, met name de ASEAN-landen en ook China, India en Rusland, openlijk kritiek te uiten op het Birmaanse regime onder het voorwendsel dat ze zich niet willen mengen in de interne aangelegenheden van een ander land. Daarom wil ik onderschrijven wat de heer Matsakis daarnet al zei. De Europese Unie moet doortastender te werk gaan en deze kwestie openlijker aan de orde stellen tijdens besprekingen met China, Rusland en de ASEAN-landen.
Een volgende heikel punt betreft de maatregelen op het niveau van de Verenigde Naties. Deze blijken totaal inefficiënt te zijn. Aan de vooravond van de vorige Algemene Vergadering werd een doorbraak aangekondigd in verband met Birma. Daar is niets van terechtgekomen. De Europese Commissie en de lidstaten zouden krachtig moeten optreden om te verzekeren dat er op internationaal niveau meer resultaat wordt geboekt in de kwestie van Birma.
Lidia Joanna Geringer de Oedenberg
namens de PSE-Fractie. - (PL) Mijnheer de Voorzitter, de vorige resolutie van dit Parlement over de dramatische situatie in Birma dateert van minder dan vier maanden geleden. De heersende militaire junta is geen enkele belofte nagekomen die ze vorig jaar na de opstand aan de internationale gemeenschap heeft gedaan. Indien de situatie in het land niet verbetert, bestaat het risico dat de secretaris-generaal van de Verenigde Naties zijn voor december geplande bezoek aan het land zal annuleren. Het aantal politieke gevangenen is opgelopen tot tweeduizend. Zij worden nog steeds in onmenselijke omstandigheden vastgehouden. De toegang tot medische zorg wordt hun ontzegd. Mevrouw Aung San Suu Kyi, die zowel de Nobelprijs als de Sacharovprijs heeft gewonnen, wordt nu al zeventien jaar in arrest gehouden. Het Birmaanse regime legt de fundamentele mensenrechten en vrijheden nog steeds aan banden. Een voorbeeld hiervan is de toegang tot onafhankelijke informatiebronnen. De Karen-minderheid die door de autoriteiten wordt vervolgd, heeft zijn toevlucht gezocht in Thailand waar ze op de rand van de armoede leeft. Dit geldt tevens voor de inwoners van de door de orkaan getroffen gebieden. Het regime weigerde humanitaire hulp toe te laten tot deze regio's waardoor duizenden burgers het gevaar lopen van honger te sterven.
We zouden moeten eisen dat de Birmaanse autoriteiten alle beperkingen inzake humanitaire hulpverlening opheffen en dat ze de fundamentele vrijheden in het land herstellen. Er dienen krachtige inspanningen te worden geleverd om te verzekeren dat het bezoek van de secretaris-generaal van de Verenigde Naties aan Birma kan plaatsvinden, alsmede dat de Nationale Liga voor Democratie bij de voorbereiding van de verkiezingen van 2010 wordt betrokken. China en India zouden politieke en economische druk op het Birmaanse regime moeten uitoefenen door te weigeren het Birmaanse leger nog langer te steunen. De internationale gemeenschap zou op haar beurt economische sancties moeten opleggen en de tegoeden van regeringsleden en andere betrokken personen moeten bevriezen.
Kathy Sinnott
namens de IND/DEM-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, Birma is een land waar corruptie aan de orde van de dag is. Er zijn 2 000 politieke gevangenen, de toegang tot de media wordt door de autoriteiten aan banden gelegd, in de industrie worden werknemers op brede schaal als slaven behandeld - de bevolking van dit land heeft dringend hulp nodig.
Maar toch hebben meer dan 37 bezoeken door VN-gezanten in de afgelopen 20 jaar en zes resoluties van dit Parlement de militaire junta tot geen enkele hervorming bewogen. Ik ben het eens met mijnheer Matsakis dat het niet volstaat om naar Birma te wijzen: we moeten ons richten op de landen Birma steunen, in de eerste plaats China, zijn grootste economische en militaire bondgenoot. Desondanks vertegenwoordigde een lachende Sarkozy de Europese Raad bij de Olympische Spelen van deze zomer. Heeft hij daar druk staan uitoefenen op de hoge Chinese functionarissen die naast hem stonden? Heeft hij Soedan aangekaart, de bevolking van Tibet of de vervolgde bevolkingsgroepen in China zelf?
Ik wil in het bijzonder ook wijzen op het misbruik dat wordt gemaakt van hulpfondsen voor Birma, omdat we nog steeds proberen de gewone burgers van Birma te helpen, terwijl de hulpgoederen vaak onder gunstelingen van de Birmese regering verdeeld worden, die ze dan duur doorverkopen.
Paulo Casaca
(PT) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, morgen herdenken wij de dertiende verjaardag van de onrechtvaardige gevangenneming van de Birmaanse oppositieleidster Aung San Suu Kyi. De Europese Unie en de fungerend voorzitter van de Raad, die in Beijing de bijeenkomst Azië-Europa bijwonen, moeten deze gelegenheid dan ook aangrijpen om officieel te verklaren dat de situatie in Birma onaanvaardbaar is, om de nodige druk uit te oefenen, met name op China, zoals hier reeds door verschillende sprekers is gesuggereerd, om het voorbeeld te volgen dat de Verenigde Staten in 2003 hebben gegeven en om te weigeren nog langer kleding in te voeren die vervaardigd wordt in omstandigheden van regelrechte slavernij. Bovendien moeten er uitermate duidelijke en coherente sancties worden opgelegd. Als wij dat allemaal doen, denk ik dat wij eindelijk enige verandering in de situatie van Birma zullen zien optreden.
Peter Skinner
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik wil de commissaris danken voor zijn aandacht. Samen met collega's als Glenys Kinnock kijk ik al sinds tijden uit naar de dag waarop we in dit Parlement geen resoluties over de mensenrechtensituatie in Birma en andere landen meer hoeven te behandelen, maar tot nu toe moeten we hier steeds weer op terugkomen.
Ik kan alleen maar instemmen met de verschillende collega's in dit Parlement dat we, als we naar de herhaaldelijke pogingen kijken om in Birma veranderingen teweeg te brengen, alleen maar op fiasco's kunnen terugblikken. We moeten de landen aan de kaak stellen die dit corrupte regime steunen en met hun handelsbetrekkingen uit de brand helpen. We hebben de namen van sommige van deze landen bekendgemaakt en moeten er op Europees niveau voor zorgen dat openlijke kritiek op deze landen tot werkelijke hervormingen leidt. In Birma moeten hervormingen plaatsvinden met betrekking tot de vrijheid van vereniging, de vrijlating van dissidenten en de volledige overgang naar een democratisch meerpartijenstelsel. In Europa hebben we junta's weten te verjagen. Nu moet de wereld de junta uit Birma verjagen.
Zbigniew Zaleski
(PL) Mijnheer de Voorzitter, indien slechts een enkeling zich tegen de autoriteiten verzet, zal dat protest nauwelijks hoorbaar zijn. Wanneer alle leden van dit Parlement echter hun stem laten horen en hun voorbeeld door parlementsleden uit andere landen wordt gevolgd, zullen de burgers van landen waar onderdrukking heerst inzien dat het de moeite loont om de waarheid te vertellen en zich tegen dergelijke regimes te verzetten. Ze zullen beseffen dat hun inspanningen uiteindelijk resultaat zullen opleveren. Zo steken we hen een hart onder de riem. Anderzijds is er natuurlijk niet alleen behoefte aan woorden, maar ook aan concrete daden om de junta duidelijk te maken dat onophoudelijke onderdrukking nergens toe leidt, aangezien dit niet alleen nadelig is voor het volk, maar ook voor de autoriteiten zelf. Er moeten bijgevolg twee doortastende maatregelen worden genomen die van kracht moeten blijven totdat ze het gewenste resultaat opleveren. Ik ben ervan overtuigd dat de waarheid zal zegevieren. Hoe meer mensen in Birma de waarheid verkondigen, hoe sterker hun stem zal weerklinken.
Gerard Batten
(EN) Mijnheer de Voorzitter, eerder dit jaar hebben we kunnen zien dat de Birmese regering niet in staat was om de gevolgen van een natuurramp in dat land op te vangen. Gezien het vele geld dat door het militaire regime voor het eigen levensonderhoud wordt uitgegeven en gezien de strenge controle die het op het reilen en zeilen in het land uitoefent, zou je ten minste verwachten dat het tijdens een humanitaire crisis in de behoeften van de eigen bevolking kan voorzien. Het bleek daartoe niet in staat, omdat dit regime alleen de functie heeft om zich te handhaven en de touwtjes in handen te houden.
Terugkomend op mijn vorige opmerking over Congo, vraag ik me af hoeveel leden van de junta een bankrekening bij een westerse bank hebben en leuk gaan winkelen in Londen, Parijs en Rome. We zouden het Birmese volk rechtstreeks blijk kunnen geven van onze steun, als we een stokje zouden steken voor dergelijke reisjes, zolang er in Birma geen sprake is van respect voor de mensenrechten en democratie.
Justas Vincas Paleckis
(LT) Ik heb dit debat op de voet gevolgd en wil graag aandacht vragen voor twee ideeën. Ik denk dat de heer Matsakis terecht aanstipte dat de sleutel voor de situatie in Birma bij Moskou en met name bij Peking en Delhi ligt. De druk moet niet alleen op Birma worden opgevoerd, maar ook op deze andere landen. Daarnaast is de constatering van de heer Pinior van groot belang en ik ben het volkomen met hem eens: we moeten in de gaten houden hoeveel invloed die druk op Birma en die sancties tegen Birma op de junta hebben en in hoeverre ze hun weerslag hebben op de gewone mensen. Ik wil de Europese Commissie vragen uit te zoeken hoe nadelig deze acties voor de activiteiten van de junta zijn en in hoeverre voor de burgers. Het lijkt me dat Birma aangemoedigd moet worden om zich op elke mogelijke manier open te stellen voor de rest van de wereld. Alleen dan zal dit land de weg naar democratie kunnen vinden.
Marios Matsakis
(EN) Mijnheer de Voorzitter, nu we aan het eind komen van dit debat over mensenrechten hier in Straatsburg zien we dat het normale leven weer begint: er zitten alleen nog maar een paar heel trouwe en vastberaden collega's, naast de vertegenwoordigers van de Commissie - we zijn dankbaar dat de Commissie altijd vertegenwoordigers afvaardigt naar deze debatten -, terwijl de Raad zoals altijd helemaal niet is vertegenwoordigd. We moesten eigenlijk allemaal dankbaar zijn dat het dak niet naar beneden is gekomen. Laten we hopen dat dat nooit gebeurt!
Andris Piebalgs
lid van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, om te beginnen zou ik u eraan willen herinneren dat de Commissie afgelopen mei snel en krachtig op de cycloon heeft gereageerd. We hebben humanitaire en voedselhulp verleend en hebben in samenwerking met de lidstaten het mechanisme voor civiele bescherming doorlopen.
Wij zijn verheugd over de actieve rol van de ASEAN bij de coördinatie van de internationale inspanningen. De Commissie heeft het grootste deel van de behoeftenevaluatie gefinancierd die gezamenlijk is uitgevoerd door de ASEAN, de VN en de regering. De humanitaire noodsituatie is nog niet voorbij, maar we beginnen nu ook aandacht te besteden aan wederopbouwkwesties. Tijdens deze periode werd er een opmerkelijke solidariteit aan de dag gelegd tussen de burgers, lokale NGO's en het Rode Kruis van Myanmar. Dit is een duidelijk signaal dat we de burgersamenleving niet in de steek kunnen laten.
De volgende problemen moeten worden aangepakt:
Ten eerste moeten we de bevolking van Myanmar uit haar isolement halen. De burgermaatschappij moet worden versterkt. De Commissie is medeorganisator van een conferentie over de rol van de burgermaatschappij in Myanmar, die op 29 oktober in Brussel wordt gehouden.
Ten tweede moeten we alle communicatiekanalen met de regering openhouden. Op de ASEM-top, die op 26 oktober in Peking plaatsvindt, zal voorzitter Barroso naar verwachting een toespraak houden. Daarnaast heeft de Commissie werkrelaties aangeknoopt met de vakministeries op het gebied van gezondheidszorg, onderwijs en sociale voorzieningen.
Ten derde moeten we de Verenigde Naties als drijvende kracht versterken. Er is geen alternatief voor de zinvolle functies van de secretaris-generaal van de VN en de speciale VN-gezant, Ibrahim Gambari. De Commissie staat vierkant achter de inspanningen van de speciale VN-rapporteur inzake de mensenrechten in Myanmar, de heer Tomás Ojea Quintana.
Nationale verzoening is niet mogelijk zonder inclusieve dialoog. Deze kan niet plaatsvinden wanneer politieke belanghebbenden in de gevangenis zitten of onder huisarrest staan. Wij blijven aandringen op de vrijlating van al diegenen die om politieke redenen zijn gedetineerd. De Commissie steunt tevens de inspanningen van de IAO om een eind te maken aan dwangarbeid in het kader van militaire en infrastructuurprogramma's.
De Commissie maakt gebruik van alle beschikbare kanalen om uiting te geven aan haar bezorgdheid met betrekking tot dwangarbeid en beperkingen van de fundamentele vrijheden. De bevolking van Myanmar verdient onze aandacht en onze hulp, en de Commissie zal hier alles aan blijven doen.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
Schriftelijke verklaringen (artikel 142)
Sebastian Valentin Bodu  
schriftelijk. - (RO) Nu de situatie in Myanmar tragisch is geworden, moet het Europees Parlement dat land unaniem veroordelen vanwege zijn misdaden tegen de menselijkheid. Gerespecteerde niet-gouvernementele organisaties melden dat in de afgelopen zes maanden ongeveer 70 000 burgers hun huizen hebben moeten verlaten in een poging te ontsnappen aan de systematische mishandeling door het militaire bewind.
In Myanmar heerst nu al zo'n vijftig jaar een militaire dictatuur, en wij veroordelen het feit dat zijn inwoners al een halve eeuw lang geen normaal leven hebben kunnen leiden.
Gezien de omvang van de vervolging, martelingen, dwangarbeid, inbeslagneming van land en inperking van het recht op bewegingsvrijheid in Myanmar, kunnen de autoriteiten zonder meer worden beschuldigd van misdaden tegen de menselijkheid.
Als lid van de Europese Unie, een instelling die de eerbiediging van de mensenrechten als grondbeginsel heeft, ben ik van mening dat de autoriteiten in Myanmar publiekelijk duidelijk moet worden gemaakt dat eerbiediging van de mensenrechten de basis vormt voor economische welvaart in een land. De vrijlating van alle politieke gevangenen in Myanmar, te beginnen met Nobelprijswinnares Aung San Suu Kyi, zou een belangrijke symbolische stap zijn van de autoriteiten in dit land, waarmee zij zouden laten zien dat zij openstaan voor een internationale dialoog en er niet op uit zijn volledig geïsoleerd te raken van de rest van de wereld.
Jules Maaten  
schriftelijk. - Op de aanstaande ASEM-top op 24 oktober 2008 in Beijing zit de Birmese oppositieleidster en Nobelprijswinnares Aung San Suu Kyi in totaal exact 13 jaar gevangen. VN-secretaris-Generaal Ban Ki-Moon heeft aangekondigd in december Birma te willen bezoeken, maar heeft aangegeven dit slechts te zullen doen, als er serieuze vooruitgang in de politieke en mensenrechtensituatie in Birma geboekt kan worden en dat anders zijn bezoek uitgesteld moet worden. De aanstaande ASEM-top is een uitgelezen mogelijkheid om stevige druk uit te oefenen op Birma om snel aan de voorwaarden van de VN te voldoen en zo het bezoek van Ban Ki-Moon te bespoedigen.
