Zmiana dyrektywy 2003/87/WE w celu uwzględnienia działalności lotniczej w systemie handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie (debata) 
Przewodnicząca
Następnym punktem posiedzenia jest zalecenie drugiego czytania, ze strony Komisji Środowiska, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności na temat wspólnego stanowiska Rady w sprawie przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej Dyrektywę 2003/87/WE tak, aby uwzględniała kwestię działalności lotniczej w systemie handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie (05058/3/2008 - C6-0177/2008 - 2006/0304) (Sprawozdawca: Peter Liese).
Nathalie Kosciusko-Morizet
przewodnicząca Rady. - (FR) Pani przewodnicząca! Po pierwsze, chciałabym wyrazić moją wdzięczność dla prezydencji słoweńskiej, sprawozdawcy parlamentarnego oraz dla Komisji, ponieważ połączyli wysiłki w celu osiągnięcia porozumienia w kwestii lotnictwa w systemie handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych, a wiem, że było to trudne.
To porozumienie jest bardzo ważnym sygnałem politycznym, a także instrumentem do osiągnięcia ambitnych celów, które założyliśmy, aby walczyć ze zmianami klimatycznymi. Jest to także ambitne przedsięwzięcie, które jest częścią szerszego kontekstu politycznego, a szczególnie obecnych negocjacji nad pakietem energia-klimat w Europie oraz obecnych negocjacji na całym świecie odnośnie do walki ze zmianami klimatycznymi.
Międzynarodowy kontekst gospodarczy i polityczny jest niełatwy i dlatego negocjacje nad tym tekstem były szczególnie skomplikowane. Trzeba było wziąć pod uwagę kilka czynników. Po pierwsze, rosnącą cenę ropy oraz potrzebę zachowania globalnej konkurencyjności europejskich linii lotniczych, a także chęć i zaangażowanie Europy wobec walki ze zmianami klimatu oraz doprowadzenie do końca międzynarodowego porozumienia w Kopenhadze w 2009 roku. Istotnym było zwrócenie uwagi na interesy każdej ze stron, włączając w to regiony, które ze względu na swoje położenie geograficzne, polegają głównie na lotnictwie, jeśli chodzi o rozwój lub nawet połączenia z terytoriami na stałym lądzie.
Wzięliśmy również pod uwagę linie lotnicze w nowych państwach członkowskich, gdzie czynnik przemieszczania się mieszkańców jest obecnie na niskim poziomie, ale szybko wzrasta. Również szczególna sytuacja małych i średnich przedsiębiorstw brana jest pod uwagę. Efektem tego jest dzisiaj omawiany kompromis, który jest zrównoważonym ale ambitnym pakietem środków. Kompromis ten zakłada, że przemysł lotniczy będzie musiał przyczynić się do redukcji emisji dwutlenku węgla, ale będzie w tym samym momencie mógł przygotować się do oraz wdrożyć nowe wymagania odnośnie do środowiska naturalnego.
Proporcje uprawnień do emisji, które mogą podlegać przetargowi są na bardzo średnim poziomie, a limit wykorzystywany do obliczania uprawnień przyznawanych różnym operatorom jest realistyczny. To porozumienie ma wymiar globalny: dotyczy firm europejskich, jak również firm z państw trzecich. Z jednej strony będą musiały zostać wzięte pod uwagę odpowiednie dla państw trzecich działania, które będą one w stanie wdrożyć, a z drugiej strony będzie to musiało zostać potraktowane jako prekursor przyszłego porozumienia o charakterze globalnym dotyczącego posunięć lotnictwa międzynarodowego na rynku handlu przydziałami. To jest nasz ambitny cel.
Państwa członkowskie oraz Komisja chcą prowadzić dyskusję na forum różnych organów międzynarodowych w celu ustalenia warunków dla takiego porozumienia globalnego lub porozumień bilateralnych z punktu widzenia umacniania łączników pomiędzy systemem europejskim, a systemami innych państw w przyszłości.
Zatroszczyliśmy się również o wysyłanie odpowiednich sygnałów państwom rozwijającym się, których wiele linii lotniczych nie może brać udziału w systemie ze względu na klauzulę de minimis znajdującą się w tekście porozumienia.
Na zakończenie chciałabym dodać, że w tym samym duchu tekst wskazuje, że procedury przetargowe powinny być wykorzystywane do zwalczania skutków zmian klimatycznych w Europie i poza nią, przy wykorzystaniu całej serii przepisów wyszczególnionych w tekście. Szczególną uwagę przyłożono do przepisów, których celem jest ułatwienie adaptacji do zmian klimatycznych w krajach rozwijających się, dotyczących badań aeronautycznych oraz badań nad rodzajami transportu o niskiej emisji.
Stavros Dimas
Pani przewodnicząca! Po pierwsze, chciałbym podziękować i pogratulować sprawozdawcy, Dr Liese, za jego wspaniałą pracę nad wnioskiem mającym włączyć transport powietrzny do systemu handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych Unii Europejskiej. Chciałbym także podziękować Parlamentowi za jego pozytywny i konstruktywny wkład.
Cieszę się, że było możliwe osiągnięcie porozumienia przy drugim czytaniu. Posłowie grali tu ważną rolę przy zabezpieczeniu spójności wniosku Komisji oraz przy stawianiu wyższych wymagań dla środowiska naturalnego w niektórych istotnych kwestiach.
Osiągając porozumienie w sprawie dyrektywy, wspólnotowe instytucje pokazały, że Unia Europejska jest w stanie wykonać odpowiednie kroki w celu osiągnięcia ambitnych celów odnośnie do zmian klimatu.
Dyrektywa ta jest pierwszym z serii środków mających na celu osiągnięcie założeń Unii w kwestii emisji gazów cieplarnianych do 2020 roku. Wdrożenie jej jest pozytywnym sygnałem dla nadchodzących negocjacji odnośnie do pakietu przepisów dotyczących energii i klimatu.
Wszystkie sektory gospodarki mają obowiązek brania udziału w osiąganiu celów Unii Europejskiej odnośnie do zmian klimatycznych. Włączenie transportu powietrznego do systemu handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych jest nieodłącznym elementem strategii Unii w walce z wpływem transport lotniczego na zmiany klimatu.
Emisja gazów związana z transportem powietrznym szybko rośnie. Podwoiła się od 1990 roku, a do 2020 przewiduje się jej kolejne podwojenie. Należy podjąć zdecydowane kroki, co jest wykonalne na szczeblu Unii Europejskiej, a nie na szczeblu krajowym państw członkowskich.
Osiągnięcie porozumienia przy drugim czytaniu potwierdza także, jak sprawny jest system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych w Unii, który jest obecnie największym takim systemem na świecie. Międzynarodowe negocjacje, których celem jest osiągnięcie międzynarodowego porozumienia odnośnie do klimatu po 2012 roku, mogą stanowić fundament dla budowy globalnego rynku emisji dwutlenku węgla.
Udział w systemie handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych pozwoli liniom lotniczym zdobyć doświadczenie, które będzie wymagane do dotrzymania przyszłościowych restrykcji odnośnie do emisji dwutlenku węgla na poziomie globalnym.
Dodatkowo, po przyjęciu i wdrożeniu tej dyrektywy, Komisja będzie kontynuować starania, pod auspicjami ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu oraz Organizacji Międzynarodowej Lotnictwa Cywilnego, w kierunku osiągnięcia efektywnego porozumienia globalnego w sprawie emisji powstających w transporcie lotniczym.
Dalej będziemy nalegać na włączenie transportu lotniczego do reżimu kontroli zmian klimatycznych po 2012 roku, gdy cele z Kioto ulegną przedawnieniu.
Jednak nie osiągnie się porozumienia w skali globalnej, jeśli nikt nie podejmie się przewodnictwa tego ogólnoświatowego przedsięwzięcia. Włączając transport powietrzny do systemu handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych w Unii to my podejmujemy się tej roli, ale podkreślamy, że jesteśmy otwarci na dyskusję z naszymi partnerami, która, miejmy nadzieję, będzie prowadzić do utworzenia systemu ogólnoświatowego.
Parlament odniósł sukces negocjacyjny w kwestii niektórych decydujących kwestii i dlatego ostateczny dokument legislacyjny wychodzi poza pierwotny wniosek komisji, szczególnie w odniesieniu do górnych limitów oraz proporcji przyznawanych przydziałów.
Jestem szczególnie zadowolony z faktu, że w czasie procesu negocjacyjnego Parlament nalegał na potrzebę wystosowania ambitnej dyrektywy dla zwalczania wpływu transportu powietrznego na zmiany klimatu. Porozumienie w kwestii tej dyrektywy jest ważnym krokiem naprzód w walce ze zmianami klimatu. W związku z tym Komisja zgadza się przyjąć pakiet kompromisowy, aby doprowadzić do osiągnięcia porozumienia w drugim czytaniu.
Peter Liese
Pani przewodnicząca, panie komisarzu, pani przewodnicząca Rady, panie i panowie! Emisja gazów cieplarnianych w lotnictwie podwoiła się od 1990 roku, a może nawet bardziej, ponieważ nie znamy jeszcze najnowszych danych. To nie zgadza się za bardzo z celem unijnym 20% redukcji emisji gazów cieplarnianych do 2020 roku, co ma jeszcze zostać zwiększone do 30% jeśli inni się dołączą. Wynika z tego, że decyzja dotycząca włączenia transportu powietrznego do systemu handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych jest spóźniona i dobrze, że osiągnęliśmy w tej sprawie kompromis przy drugim czytaniu.
To porozumienie jest ważnym sygnałem dla ogólnego pakietu klimatu i energii, który mamy nadzieję zakończyć w tym roku. Chciałbym podziękować wszystkim tym, którzy przyczynili się do tego sukcesu, a szczególnie sprawozdawcom cieniom, przedstawicielom innych komisji takim, jak pan Jarzembowski z Komisji Transportu i Turystyki, różnym pracownikom, przedstawicielom Komisji i Rady, a szczególnie prezydencji słoweńskiej, która moim zdaniem wykonała decydujące ruchy podczas trudnych rozmów mających miejsce na szczeblu Rady.
Musieliśmy kłócić się i walczyć o wiele ważnych spraw ale w końcu wypracowaliśmy kompromis zawierający wiele elementów, które mogą być ogólnie uznane za pozytywne. Handel przydziałami emisji gazów cieplarnianych dla sektora lotniczego będzie mógł od teraz funkcjonować płynnie, co nie miało miejsca w przypadku przemysłu wytwórstwa energii oraz przemysłu energochłonnego. Nie będzie krajowych planów odnośnie do przydziałów, a więc nie będzie także problemów z przydzielaniem zbyt dużych limitów, naruszaniem konkurencyjności i tym podobnych. Powinniśmy wprowadzić standardowy europejski system dystrybucji oparty na odpowiednich wzorcach i przetargach. Oznacza to, że przedsięwzięcia, które do tej pory inwestowały w czystą technologię zostaną nagrodzone, a nie, jak to miało miejsce w niektórych przypadkach w przeszłości, karane.
Ważne jest, abyśmy przekonali Radę Ministrów do akceptacji sformułowania dotyczącego przeznaczania wpływów na specjalne cele, co wychodzi poza cokolwiek, co do tej pory Rada była gotowa akceptować gdzieindziej. Wszystko to jest związane z ochroną klimatu: nie chcemy wprowadzać żadnych nowych podatków, ale zapewnić, że wpływy zostaną przeznaczone na specjalne cele. Mnie osobiście przekonuje, że powinniśmy skoncentrować wsparcie dla tych, którzy korzystają z przyjaznych dla środowiska środków transport, takich jak pociągi i autobusy, jako że one również dotkliwie odczuwają wysokie ceny ropy. A dodatkowo, w porównaniu z liniami lotniczymi, muszą czasem radzić sobie z wieloma rodzajami różnych podatków, jak podatek ekologiczny w moim kraju. Naprawdę musimy pomyśleć o wprowadzeniu pewnych zmian teraz, gdy mamy możliwość wykonania takiego kroku.
Rewolucyjnym krokiem było włączenie lotów i linii lotniczych z państw trzecich. Jest to istotne ze względów ochrony środowiska, ponieważ dwie trzecie emisji, które obejmuje nasz system nie pochodzi z europejskiego transportu powietrznego, ale z lotów międzykontynentalnych. Chcemy również włączyć kraje trzecie ze względów konkurencyjności. Jesteśmy przekonani, że nasze przepisy są zgodne z prawem międzynarodowym, a przykładowo z Konwencją Chicagowską.
Musimy zaakceptować fakt, że obecna administracja Stanów Zjednoczonych widzi to inaczej. Nie krytykuję wszystkiego, co robi prezydent Bush, ale w tym przypadku nie mogę zaakceptować, że rząd Stanów Zjednoczonych sugeruje, abyśmy ciągle negocjowali na szczeblu międzynarodowym, czyli na szczeblu Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego - ICAO. To ICAO miało za zadanie redukcję emisji pochodzących z lotnictwa od 1997 roku, czyli od Kioto, ale nie osiągnęli absolutnie nic. Głównym powodem takiego stanu rzeczy jest opór amerykańskiej administracji.
Dlatego chciałbym ponownie powiedzieć, że pragniemy ujrzeć wreszcie porozumienie międzynarodowe, ale realistycznie rzecz ujmując, może to się stać jedynie wtedy, kiedy ktoś nowy zajmie miejsce w Białym Domu - nieważne, czy to będzie John McCain czy Barack Obama, kto poważnie potraktuje kwestie związane z ochroną klimatu. Dopiero wówczas będziemy mogli ruszyć z miejsca. Zawsze ktoś musi pójść na ustępstwo, ale uważam, że ten kompromis jest dobry i ta Izba mogłaby teraz zagłosować za nim dużą większością.
Georg Jarzembowski
Pani przewodnicząca, pani przewodnicząca Rady, panie komisarzu! W imieniu Europejskiej Partii Ludowej oraz Europejskich Demokratów chciałbym podziękować sprawozdawcy, panu Liese, za to, co zostało do tej pory osiągnięte. Istnieją dwa aspekty tej sprawy. Po pierwsze, zrównoważony i owocny wynik negocjacji pomiędzy Parlamentem i Radą. Po drugie, osiągnięto zrównoważony wynik z punktu widzenia lobby środowiskowego oraz interesów przemysłu transportowego oraz sektora komercyjnego. Wszystko to, pomimo faktu, że przedmiotowe kwestie są niezmiernie skomplikowane.
Jestem szczególnie zadowolony z faktu, że uznaliśmy rok 2012 za datę wprowadzenia w życie tego planu. To daje nam możliwość poczynienia znaczących kroków w naszych negocjacjach z państwami trzecimi. W tym momencie chciałbym zaapelować do pana komisarza, aby nie przyjmować pozycji, w której my uważamy, że posiadamy monopol na rację, a wszyscy inni powinni brać z nas przykład, jako że wówczas inne państwa podejmą działania odwetowe przeciwko naszym liniom lotniczym. Tak być nie może. Nie możemy poświęcać naszych linii lotniczych, ani naszych lotnisk z powodu efektu translokacji dla jednostronnej polityki wobec środowiska naturalnego.
Prosiłbym także o poważne potraktowanie zadania, którym obarczono Radę i Parlament oraz o sprawne przeprowadzanie negocjacji przez następnych kilka lat. Przyznaję, że jeśli chodzi o Amerykę, to można poczekać do 2010 roku, ale odnośnie do państw takich, jak Rosja i Chiny, to musimy to omówić tak, aby nasze niezintegrowane rozwiązanie nie zagroziło naszym liniom lotniczym i naszym lotniskom, gdzie zatrudnionych jest wiele milionów pracowników.
Cieszę się również, że została zachowana równowaga, jako że de facto wracamy do lat 2004 - 2006, które są datą odniesienia w kwestii przyznawania certyfikatów, jednakże rozsądnie ustaliliśmy górne granice na 97% i 95% oraz poprzez początkowe przyznanie 85% certyfikatów bezpłatnie, a jedynie 15% stało się obiektem przetargu. Mamy nadzieję na osiągnięcie zamierzonego efektu w redukcji presji na środowisko nakładanej przez przemysł lotniczy. Jednocześnie, powinniśmy być w stanie utrzymać koszty linii lotniczych oraz opłaty nakładane na pasażerów na rozsądnym poziomie.
Biorąc pod uwagę dramatyczny wzrost cen paliwa lotniczego, musimy zapewnić równowagę interesów naszych obywateli w kwestii środowiska naturalnego z jednej strony, a potrzebami transportu i mobilności z drugiej. Z tego powodu pozwolę sobie po raz kolejny pogratulować sprawozdawcy tego osiągnięcia.
Matthias Groote
Pani przewodnicząca, urzędująca przewodnicząca Rady, komisarzu, panie i panowie! Chciałbym najpierw podziękować panu posłowi Liese, sprawozdawcy za koleżeńską i dobrą współpracę. Daje mi to nadzieje co do przyszłego pakietu energetycznego, który mamy opracować w tej Izbie, a potem razem z Radą, a wszystko to ma być zrobione w tym okresie legislacyjnym.
Obecny kompromis świadczy o tym, że Europa poważnie podchodzi do zmiany klimatu. Kompromis ten, który wykracza poza granice krajowe, oznacza również, że robimy postęp na poziomie międzynarodowym, jeśli chodzi o ochronę klimatu, ale również efektywność energetyczną. Cieszę się zwłaszcza z tego, że samoloty powyżej 5,7 ton są objęte tymi środkami i że pewne samoloty, takie jak firmowe odrzutowce nie są wyłączone. Opinia publiczna nie zrozumiałaby, jeśli wprowadzilibyśmy zwolnienia dla pewnych grup.
Przez ostatnie tygodnie i miesiące wysłuchaliśmy wiele wypowiedzi na temat zmiany klimatu. Każdy ekspert powiedział, że musimy zatrzymać tendencję emisji i musimy to zrobić w nadchodzącym dziesięcioleciu. Dzięki temu kompromisowi udało się zatrzymać tendencję w sektorze lotnictwa. W 2012 roku powinniśmy wprowadzić górny limit w wysokości 97% w przydzielaniu certyfikatów, co od roku 2013 będzie zredukowane do 95%. Zatrzyma to tendencję w tym konkretnym sektorze, w którym poziom emisji wzrósł szybko, zwiększając się o 73% od 1990 do 2003 roku. Potem możemy zająć się sprawą odwrócenia tendencji.
Niektórzy moi koledzy już wspomnieli o tym: 85% licencji będzie przydzielonych bezpłatnie, a 15% będzie sprzedanych w drodze licytacji. Wolałbym bardziej ambitne podejście. Jednak jest to kompromis, który można przeżyć, a kompromis jest lepszy niż trzecie czytanie.
Dochody powinny być przeznaczone na walkę ze zmianą klimatu i działania przystosowawcze. Jest to wyraźnie określone w dyrektywie. Raz jeszcze zaapelowałbym do państw członkowskich, aby rzeczywiście przeznaczyły te pieniądze na ten cel, a nie na łatanie dziur w budżecie lub coś innego. Dochody muszą być właściwie przydzielone. W przeciwnym wypadku będą odebrane jako dodatkowy podatek.
Z zadowoleniem przyjmuję zwłaszcza to, że dyrektywa ma być zrewidowana w 2014 roku, co pomoże nam ocenić, czy potrzebujemy jakiejś korekty czy możemy przyjąć bardziej ambitne podejście.
Podczas procesu legislacyjnego dotyczącego emisji NOx poparłem wprowadzenie systemu mnożnikowego. Mam zatem pytanie do komisarza: kiedy Komisja przedstawi wniosek legislacyjny w tym zakresie?
Holger Krahmer
Pani przewodnicząca! Jestem zaskoczony, zadowolony i zaniepokojony. Zaskoczony szybkością, z jaką sprawozdawca Parlamentu zdołał na zakulisowym posiedzeniu z prezydencją Rady zmieść praktycznie wszystko ze stołu, co Parlament przez ostatnie dwa lata uważał za ważne dla tego dossier. Nie powinien to być punkt odniesienia dla naszej przyszłej debaty w sprawie pakietu energetycznego, ponieważ to jest zakulisowa polityka, a nie przejrzysta demokracja.
Jestem zadowolony, że podeszliśmy do tego realistycznie. Jest to bardzo ważne przy uwzględnieniu linii lotniczych, aby utrzymać koszty systemu na niskim poziomie, ponieważ każde linie lotnicze, które nie mają skutecznego systemu zarządzania paliwami, płacą za to własnym upadkiem.
Jestem natomiast zaniepokojony myśleniem życzeniowym, które dotyczy wielu z nas w związku z sytuacją międzynarodową. Panie pośle Liese! Handel emisjami w Stanach Zjednoczonych nie był odrzucony przez Prezydenta tylko przez Senat, w którym większość ma partia, z której być może następnym razem zostanie wyłoniony Prezydent. Powinniśmy być naprawdę realistyczni w ocenie sytuacji, ponieważ nawet jeśli przekonamy Amerykanów do dołączenia się do systemu handlu emisjami to nadal będziemy mieć przed sobą listę innych krajów na całym świecie i osobiście nie wiem jak uda nam się zacząć z nimi rozmawiać. Myślę na przykład o emirze Dubaju.
Pod względem ekonomicznym region ten jest dla nas większym wyzwaniem oraz konkurencja z nim jest ważniejsza niż ta - proszę wybaczyć za słowo - ze zbankrutowanymi liniami lotniczymi Stanów Zjednoczonych. Całkowicie to zignorowaliśmy. Ważne jest, aby zachować proporcje i dystans, gdy debatujemy nad tym, że z pewnością powinniśmy iść naprzód, ale nie robić takiego postępu, żeby inni nie mogli za nami nadążyć. Prowokujemy wojnę handlową. I zdał pan sobie sprawę z tego, panie pośle Liese, sam na sam podczas pana wizyty w Kongresie Stanów Zjednoczonych, ale tutaj pan nigdy nie powie tego otwarcie.
Dlatego też mamy teraz kompromis, który jest całkiem realistyczny, ale mam nadzieję, pod względem procedury nie jest ...
(Przewodnicząca wyłączyła mikrofon)
Roberts Zīle
Pani przewodnicząca, urzędująca przewodnicząca Rady, komisarzu! Chciałbym zacząć od podziękowań dla pana sprawozdawcy, posła Liese za dobrą współpracę z Radą w celu osiągnięcia tego udanego kompromisu. Zwrócę uwagę tylko na dwie sprawy. Pierwsza to osiągnięcie - to, że od roku 2012 handel przydziałami rozpocznie się w całym sektorze, i również w trzech przedsiębiorstwach państwowych, które obsługują loty w Unii Europejskiej. Druga sprawa to 3% przydziałów dających dodatkowe możliwości dla nowych i szybko rozwijających się przedsiębiorstw UE, ze średnim wzrostem ponad 18% w ciągu czterech lat. Myślę, że da to im możliwość konkurowania na tych rynkach i jednocześnie ustanowi jednomilionowy limit przydziałów dla tych przedsiębiorstw. Dlatego też jest to wspaniałe osiągnięcie, wspaniały kompromis. Dziekuję.
Caroline Lucas
w imieniu grupy Verts/ALE. - Pani przewodnicząca! Chciałabym zacząć od podziękowania panu posłowi Liese za wspaniałą pracę nad tym dokumentem. Żałuję jedynie, że pomimo jego najlepszych wysiłków, porozumienie, które mamy dzisiaj przed sobą, nasza grupa może poprzeć bardzo niechętnie. Jest to bezpośredni skutek rozczarowującego braku ambicji pokazanego przez Radę.
Przez lata rządy mówiły z takim entuzjazmem o systemie handlu przydziałami emisji jako o świetnej odpowiedzi na to, żeby sektor lotnictwa naprawdę przyczynił się do redukcji emisji. Tak naprawdę handel nie ma potencjału, aby odegrać pożyteczną rolę, ale wszystko zależy od sposobu zaprojektowania systemu. Z powodu nieustępliwości Rady, porozumienie, jakie mamy dziś przed sobą jest dalekie od tego, czego potrzeba i wyraźnie świadczy o olbrzymiej przepaści pomiędzy retoryką rządów w sprawie zmiany klimatu i stopniem woli politycznej do działania.
Brakuje w tym porozumieniu zasadniczych aspektów, takich jak możliwość ograniczenia stopnia, do jakiego sektor lotnictwa może kontynuować zwykłą działalność poprzez zakupienie pozwoleń na emisję od innych sektorów. Nie ma w nim pełnej sprzedaży pozwoleń na emisję w drodze licytacji, pomimo że spełnia ono kryterium Rady o możliwości całkowitego przeniesienia kosztów oraz brakuje w nim pułapu, który jest tak samo wymagający jak ten wymagany w innych sektorach.
Teraz Parlament zrobił, co w jego mocy, a przedmiotowe porozumienie przynajmniej przedstawia trochę ulepszeń w zakresie wspólnego stanowiska. Jest to mały krok w odpowiednim kierunku, ale jest to również naprawdę zmarnowana okazja, jak mogłoby to wyglądać. Aby nabrało to znaczenia i żeby naprawdę zajęto się problemem emisji sektora lotnictwa, musimy zadbać o to, żeby zwiększyć szybko nasze wysiłki i zapewnić integralność środowiskową, której pilnie potrzebują.
Jens Holm
w imieniu grupy GUE/NGL. - (SV) Pani przewodnicząca! To lato może być pierwszym bez lodu na Arktyce. Największe na świecie lodowce wędrują z lądolodu w Grenlandii do Północnego Atlantyku. Nigdy wcześniej tyle lodu i śniegu nie stopniało, jak w ciągu ostatnich lat. Zobaczyłem to na własne oczy podczas pobytu na Grenlandii w tamtym roku. Wszyscy, włącznie z ekspertami z Międzyrządowego Zespołu ds. Zmian Klimatu Organizacji Narodów Zjednoczonych, są zaskoczeni topnieniem, jakie ma miejsce.
Ten niepokojący rozwój wydarzeń jest oczywiście bezpośrednio związany z naszymi emisjami i globalnym ociepleniem. To my, ludzie bogatego świata - Stanów Zjednoczonych, Australii, Japonii i oczywiście Unii Europejskiej - jesteśmy temu winni. Dlatego też powinniśmy poddać wszystkie sektory, które przyczyniają się do emisji dwutlenku węgla i gazy cieplarniane krytycznej analizie.
Przemysł lotniczy zwiększył swoje emisje o około 100% od roku 1990. Przemysłowi lotniczemu do tej pory się udawało. Paliwo lotnicze jest zwolnione z podatku, a władze lokalne i regionalne często dotują lotniska w Europie. W Unii Europejskiej latamy, jak nigdy przedtem.
Kompromis, o którym teraz decydujemy niestety w dużym stopniu zawodzi, jeśli chodzi o niezbędne działania, których chcieliśmy my, jako grupa GUE/NGL. Planowane poziomy redukcji dla lotnictwa powinny być wyższe; emisje poza CO2 powinny być uwzględnione; prawa do emisji nie powinny być rozdawane bezpłatnie. Jest to w każdym razie mały krok we właściwym kierunku. Sektor lotniczy będzie musiał zredukować swoje emisje oraz mała część praw do emisji musi być przeznaczona na sprzedaż w drodze licytacji. Proces licytacji przyniesie również dochody, które będą wykorzystane na działania na rzecz walki ze zmianą klimatu w Europie i krajach rozwijających się.
Na koniec chciałbym zadać pytanie Komisji: czy mogą Państwo obiecać, że kraje, które chcą przyjąć analogiczne środki, mające na celu zredukować emisje sektora lotnictwa, jak na przykład Air Passenger Duty Zjednoczonego Królestwa mogą kontynuować te działania?
Johannes Blokland
Porozumienie w sprawie uwzględnienia sektora lotnictwa w systemie handlu przydziałami emisji jest przed nami w drugim czytaniu. Chciałbym gorąco podziękować panu sprawozdawcy Liese za sposób, w jaki poprowadził negocjacje z Radą i za jego wysiłki, żeby uzyskać taki wynik.
To, co mamy przed sobą, nie jest rzeczywiście tak ambitne jak proponował Parlament. Pułap emisji na przykład jest wyższy niż proponował Parlament, podczas gdy odsetek przydziałów rozdzielanych w drodze sprzedaży aukcyjnej jest niższy. Jednak porozumienie to jest bardziej ambitne niż oryginalny wniosek Komisji i to jest, uważam, dobra rzecz.
Sektor lotnictwa musi również stać się bardziej czystym sektorem i obniżyć emisje gazów cieplarnianych. Porozumienie to jest ważnym krokiem we właściwym kierunku w naszej walce z zanieczyszczeniem środowiska i zmianą klimatu, na pewno w świetle postępu nad pakietem klimatycznym, nad którym aktywnie pracuje teraz Parlament.
Françoise Grossetête
(FR) Pani przewodnicząca, urzędująca przewodnicząca Rady, komisarzu, panie i panowie! Dzisiaj omawiamy wynegocjowany kompromis, który pozwala uwzględnić działania lotnicze w systemie handlu przydziałami emisji. Jest to pozytywne działanie, ponieważ wszyscy popieramy zaangażowanie europejskie na rzecz walki ze zmianą klimatu i wszyscy się zgadzamy, że powinniśmy zmniejszyć emisje CO2, jednak nie za wszelka cenę. Dlatego też potrzebujemy porozumienia międzynarodowego i bez wątpliwości ICAO musi odegrać swoją rolę. Unia Europejska musi odegrać decydującą rolę w debatach w ramach ICAO, aby zapewnić realistyczne stanowisko.
Nadal chcemy zobaczyć bardziej konkurencyjną Europę; na pewno nie możemy sobie zaszkodzić i w ten sposób zdeterminować uwzględnienia linii lotniczych z krajów trzecich. Musimy być ostrożni, żeby nie zaszkodzić naszym tanim liniom lotniczym a nawet naszym dużym liniom lotniczym, które mogłyby zadecydować o zaprzestaniu obsługiwania pewnych rynków, które są zbyt kosztowne. W końcu to konsument jest na końcu łańcucha, który będzie cierpiał i który może zacząć postrzegać podróż samolotem jako luksus. Dlatego też mamy kompromis, który jest niezbędny dla naszych rozmów w Poznaniu w końcu roku 2009 i oczywiście dla naszego zobowiązania kopenhaskiego w 2009.
Jest jednak jedna bardzo ważna sprawa: wpływy ze sprzedaży aukcyjnej. Parlament Europejski będzie bardzo bacznie obserwował wykorzystywanie tych wpływów, które muszą być przeznaczone na czysty transport, na badania i rozwój w sektorze lotnictwa, ale które przede wszystkim nie mogą być wykorzystywane w innych celach; w przeciwnym razie skutki będą szczególnie druzgocące i mogłyby przeszkodzić w zawarciu porozumienia międzynarodowego. Dlatego też trzeba będzie nasilić walkę z emisjami CO2 zapewniając jednoczesne wdrożenie innych elementów polityki: element technologiczny i element "jednolitej przestrzeni powietrznej”.
Linda McAvan
Pani przewodnicząca! Dziękuję panu posłowi Peterowi Liese, Matthiasowi Groote i innym sprawozdawcom pomocniczym za uzyskanie moim zdaniem dobrego porozumienia. Mogłoby być lepsze, ale ustanawia ono pewne bardzo ważne zasady co do sprzedaży w drodze licytacji i co do wykorzystania zasobów. Pokazuje ono również, że Europa ma poważne podejście do problemu zmiany klimatu. Pani minister! Powiedziała pani, że chcemy pokazać światu, że potrafimy stawić czoła problemowi zmiany klimatu, że nie tylko jesteśmy mocni w słowach w czasie naszych rozmów na szczytach europejskich, ale że przechodzimy do czynów, wprowadzając prawodawstwo w Unii Europejskiej. Myślę, że dzisiejsze porozumienie jest dobrym znakiem, że możemy, jeśli chcemy, uzyskać porozumienie w sprawie pakietu klimatycznego przed końcem roku.
Ale usłyszycie, tak samo jak pan komisarz, ludzi w tej Izbie mówiących, że nie są zadowoleni z porozumienia przygotowanego przez pana Liese. Chciałabym się ich spytać, jaką widzą alternatywę. Co proponują w zamian, jeśli uważają, że Europa nie powinna przejąć inicjatywy w sprawie lotnictwa? W sprawie czego mamy przejąć inicjatywę? Co mamy zrobić z systemem handlu przydziałami emisji? Czy mamy czekać aż coś się zmieni w Białym Domu? Panie ministrze i komisarzu! Mam nadzieję, że oboje pozostaniecie przy swoim i że razem z panią Doyle będziemy razem pracować nad systemem handlu przydziałami emisji. To jest porozumienie w sprawie lotnictwa. Chcemy również pracować nad żeglugą. Jeśli prosimy obywateli o uczestniczenie w stawianiu czoła problemowi zmiany klimatu, musimy robić, co do nas należy tutaj, w zakresie prawodawstwa w Unii Europejskiej. Dlatego proszę tych z drugiej strony Izby, których tu nie ma dzisiaj, a którzy wyrazili swoje wątpliwości, żeby przedstawili swoje alternatywy, jeśli mają lepsze.
Urszula Krupa
Pani Przewodnicząca! Liczne badania potwierdzają, że współczesne lotnictwo ma niewielki wpływ na klimat poprzez niski udział w emisjach antropologicznego dwutlenku węgla, tlenków azotu, wraz z jedynie 0,1% wpływem na zachmurzenie poprzez smugi kompensacyjne, czy chmury typu cirrus. Rosnące ceny ropy naftowej znacznie ograniczają możliwości podwyższania kosztów usług transportowych przez operatorów lotniczych, co wraz z dodatkową koniecznością pokrywania kosztów zakupu w ramach systemu handlu emisjami będzie powodem zahamowania rozwoju tego sektora wraz z opóźnieniem albo uniemożliwieniem wprowadzenia rozwiązań ekologicznych. Dlatego należałoby powstrzymać się od gwałtownych i ryzykownych działań w sektorze komunikacji lotniczej, szczególnie w krajach nowoprzyjętych, które dopiero nadrabiają zaległości. Nie można ograniczać transportu lotniczego bez konkretnej alternatywy, albo czasu niezbędnego do systematycznej adaptacji.
Aldis Kušķis
(LV) Dziękuję, pani przewodnicząca! Uwzględnienie działalności lotniczej w systemie handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych Unii Europejskiej jest logicznym krokiem. Będzie bezpłatny rozdział 85 % zezwoleń, ale ostatecznie to zanieczyszczający płaci. Daje to nam możliwość zahamowania zmiany klimatu. Będziemy mieli więcej możliwości, aby zachować naszą jakość życia w Europie. Jestem wdzięczny panu posłowi Liese, sprawozdawcy; pracując razem z nim, znaleźliśmy znakomite rozwiązanie w postaci specjalnej rezerwy, przeznaczonej dla szybko rozwijających się przedsiębiorstw lotniczych. Wstąpienie Łotwy do Unii Europejskiej uczyniło z niej jedno z najszybciej rozwijających się państw. Jestem również dumny z naszych narodowych linii lotniczych, airBaltic, których wzrost w ostatnich latach wynosił 50%. Parlament Europejski opracowuje wysokiej jakości politykę ochrony środowiska razem z odpowiedzialną polityką transportową. Oczywiście będzie to miało również wpływ na europejski przemysł turystyczny. Jestem przekonany, że odpowiedzialna turystyka może prowadzić do o wiele lepszej jakości życia. Odpowiedzialna, wysokiej jakości turystyka tworzy podstawy polityki turystycznej Europy i jest siłą napędową dla gospodarki i powoduje o wiele mniej szkody dla środowiska, infrastruktury i kultury. Przyjęcie dyrektywy w sprawie uwzględnienia działalności lotniczej w systemie handlu przydziałami emisji na pewno osłabia status przemysłu lotniczego i przede wszystkim status "świętej krowy” narodowych linii lotniczych. Jednak być może był najwyższy czas, żeby to zrobić. Jeszcze raz dziękuję panu posłowi Liese i apeluję do Państwa o poparcie jego sprawozdania, pierwszego projektu poprawek kompromisu i specjalnej 3% rezerwy dla nowopowstałych i szybko rozwijających się przedsiębiorstw. W imieniu szybko rozwijających się przedsiębiorstw, dziękuję.
Paulo Casaca
(PT) Pani przewodnicząca! Dzisiaj debatujemy nad sprawą, która jest niezwykle ważna dla najbardziej peryferyjnych regionów. W regionach tych, na tych odległych wyspach, cena biletu lotniczego jest ceną za odległość do wolności i jest to coś, co powinniśmy zrozumieć.
Chciałbym podziękować naszemu sprawozdawcy, Peterowi Liese za jego najwyraźniej dogłębne zrozumienie sytuacji najbardziej oddalonych regionów. Mimo to, szkoda, że Komisja nie wykazała wrażliwości na sytuacje w naszych regionach i muszę powiedzieć, że pomimo osiągniętego kompromisu, który jest pozytywny i który jest krokiem we właściwym kierunku, mamy poczucie, że sprawa w żadnym wypadku nie jest załatwiona. Dlatego też chcę zaapelować zwłaszcza do Avril Doyle, która jest odpowiedzialna za sprawozdanie, które wkrótce będziemy rozważać, że trzeba wziąć pod uwagę sytuację regionów peryferyjnych i że trzeba wziąć pod uwagę, że być w regionie kompletnie odciętym od kontynentów jest to zupełnie inna sytuacja niż być tu, w centrum Europy. Jeśli tego nie zrozumiemy, nie uda nam się przygotować dobrego prawodawstwa, więc chciałbym wezwać panią Doyle, aby potraktowała sprawozdanie pana posła Liese jako inspirację, byśmy mogli wysłać tym regionom pozytywną wiadomość.
Eija-Riitta Korhola
(FI) Pani przewodnicząca! Jest to prawie przepis etykiety, aby dziękować sprawozdawcy za wykonaną pracę. Również dziękuję mu nie dlatego, że wymagają tego dobre maniery, ale dlatego, że sprawozdawca rzeczywiście na to zasługuje. Pan poseł Liese jest kolegą, który zrozumiał obowiązek sprawozdawcy. Nie polega on na zmuszeniu grupy do wysłuchania jego własnych pomysłów, ale zachęceniu ludzi do wysłuchania i dowiedzenia się o pomysłach grupy i docenienia ich. Pan Liese zrobił to bardzo dobrze, więc dziękuję.
Pracowaliśmy razem nad ruchem lotniczym przez kilka lat. Możemy być w zasadzie zadowoleni z ostatecznego rezultatu, biorąc pod uwagę, że handel przydziałami emisji jako jednostronne działanie nigdy nie będzie pożądanym sposobem działania. Jednostronna decyzja może spowodować spory handlowe jak również, w najgorszym przypadku, spory w przestrzeni powietrznej. Wyprowadzanie wysokoemisyjnej produkcji jest niebezpieczne, ponieważ ma bezpośredni wpływ na środowisko, ale zwłaszcza na europejską gospodarkę i zatrudnienie.
Niebezpieczeństwo to jest realne, ponieważ linie lotnicze są teraz karane wyższymi cenami ropy. Dużo z nich upadło i ruch lotniczy został zamknięty. Decyzję trzeba podjąć szybko i nie można czekać na rezultaty z Kopenhagi w tym zakresie, trzeba również uzyskać międzynarodowe porozumienie sektorowe. Niestety jednolita europejska przestrzeń powietrzna, która generowałaby oszczędności dwutlenku węgla - 12 procent rocznie - czeka na ratyfikację już od ponad dziesięciu lat. To pokazuje, że handel przydziałami emisji bardziej niż sprawą ochrony środowiska jest sprawą polityczną.
Mam nadzieję, że jak najszybciej ruch lotniczy będzie przyjęty do ogólnoświatowego systemu handlu przydziałami emisji i że nie spowoduje to wyprowadzania wysokoemisyjnej produkcji, ale spowoduje redukcję emisji i racjonalizację wszelkich typów działalności, mając na uwadze cele środowiskowe. W chwili obecnej handel przydziałami emisji karze głównie przedsiębiorstwa europejskie, które generalnie latają bardzo nowymi flotami. W takim przypadku dobrze, że zrezygnowano z zastosowania czynnika mnożnikowego w tej fazie, ponieważ doprowadziłoby to do oszustw a korzyści środowiskowe byłyby niewielkie.
Jestem zadowolona szczególnie z tego, że moja opinia w sprawie przeznaczenia zysku z handlu przydziałami emisji na badania, szczególnie w zakresie redukcji emisji w ruchu lotniczym, została przyjęta w ostatecznym kompromisie. Poważnym błędem byłoby nie przekazanie ich na ruch lotniczy, a zainwestowanie w konkurencyjne środki transportu, jak proponowano na początku. Jeśli naprawdę... (Przewodnicząca wyłączyła mikrofon.)
Avril Doyle
Pani przewodnicząca! Chciałabym przede wszystkim podziękować mojemu koledze, Peterowi Liese za całą jego olbrzymią pracę nad tym dossier. Udało mu się osiągnąć kompromis z państwami członkowskimi w Radzie i, mimo iż nie jest on może tak ambitny jak niektórzy mieli nadzieję (może to jest oznaka dobrego kompromisu), zapewnia on ramy dla uwzględnienia najszybciej rozwijającego się sektora transportowego w systemie handlu przydziałami emisji UE od roku 2012. Jako sprawozdawca w sprawie przeglądu wniosku dotyczącego ETS Unii Europejskiej, rozumiem złożoność tej sprawy i trudności z wynegocjowaniem dobrego i zrównoważonego kompromisu. Peter pokazał, że można to zrobić a moim wyzwaniem będzie powtórzyć jego sukces w moim sprawozdaniu.
Od deregulacji sektora wspieranej przez UE, obywatele Unii wydali około 80 mld EUR rocznie na bilety lotnicze, a wartość ta nie uwzględnia nawet tanich przewoźników. Bez wątpliwości dostęp do niższych opłat, nawet zerowych w ostatnim czasie, uczynił podróż bardziej dostępną.
Jednak biorąc pod uwagę problemy, przed którymi stajemy w świetle globalnych zmian klimatu oraz założonego celu 2°C, nieuwzględnienie sektora lotnictwa oraz sektora morskiego, aby miały swój wkład w pilnym rozwiązaniu najszybciej rozwijającego się problemu globalnego byłoby nieodpowiedzialne.
Naszym celem jest prosperująca gospodarka niskoemisyjna oraz napędzanie innowacji i nowych technologii. Handel przydziałami emisji jest najbardziej opłacalnym sposobem, aby to osiągnąć.
Skoro sektor lotnictwa może przenieść koszty na konsumenta, słuszne jest, żeby przydziały były rozdzielane w drodze licytacji, nawet przy obecnej sytuacji z cenami paliw, która powoduje, że każda rozmowa o przeniesieniu kosztów jest szczególnie drażliwa.
Nowy system będzie miał zastosowanie zarówno do wewnątrzunijnych jak i do międzynarodowych lotów, włączając linie lotnicze krajów trzecich, dbając o to, aby konkurencyjność linii lotniczych UE była zabezpieczona. Zarządzanie lotniskami, kontrola ruchu lotniczego oraz jednolita europejska przestrzeń powietrzna mają w dużym stopniu przyczynić się do zmniejszenia zużycia paliwa i w ten sposób zmniejszenia kosztów paliwa i limitów emisji dla linii lotniczych.
John Purvis
Pani przewodnicząca! System handlu przydziałami emisji, z pułapem i sprzedażą w drodze licytacji powinien zastąpić wszystkie podatki lotnicze, podatki od lotów pasażerskich i jakiekolwiek potencjalnie grożące podatki od paliwa lotniczego. ETS jest bardziej skuteczny niż podatki, jeśli chodzi o osiągnięcie celów emisji. Koszt dla pasażerów, spedytorów i linii lotniczych będzie bezpośrednio związany z poziomem emisji, który powodują i rządy nie będą mogły uzasadnić pokrywania deficytu finansów rzekomymi "zielonymi” podatkami od lotnictwa i podróżującego społeczeństwa.
System handlu przydziałami emisji jest uczciwym sposobem na osiągnięcie naszych celów emisji, a uwzględnienie w nim działalności lotniczej jest uczciwym sposobem umożliwiającym sektorowi lotnictwa i jego pasażerom odegrać właściwą rolę, i tylko właściwą rolę, w tym ważnym celu.
Saïd El Khadraoui
(NL) Czy jest to doskonałe porozumienie? Nie. Czy jest to krok we właściwym kierunku? Absolutnie. Chciałbym podziękować za to negocjatorom. Faktem jest, że chcemy, aby przemysł lotniczy przyczynił się do osiągnięcia naszych ambitnych celów klimatycznych. System handlu przydziałami emisji zachęci linie lotnicze do ulepszenia ich organizacji i wprowadzenia bardziej ekonomicznych samolotów i nowszych samolotów, aby uniknąć dodatkowych kosztów.
To nie jest tylko pojedynczy projekt. Trzeba go rozpatrywać razem z innymi środkami, takimi jak propozycje, które pojawiły się w ubiegłym miesiącu, aby sprawniej zorganizować europejską przestrzeń powietrzną i wiele innych.
Na koniec chciałbym powiedzieć, że oczywistym jest, że teraz trzeba podjąć działania, aby włączyć w ten projekt kraje trzecie i nakłonić je do wprowadzenia podobnych systemów, aby zapewnić ogólnoświatowy system handlu przydziałami emisji dla działalności lotniczej. Dopiero wtedy osiągniemy realne wyniki.
Mieczysław Edmund Janowski
Pani Przewodnicząca! Dziękuję za to sprawozdanie i przeprowadzone negocjacje, chociaż odczuwam pewien niedosyt. To musi być działanie bardzo wyważone, uwzględniające zarówno ochronę środowiska, jak i koszty transportu lotniczego. Nie może to być dyskryminacja europejskich przewoźników i europejskich pasażerów, zwłaszcza z nowych krajów członkowskich. Pamiętajmy także o tym, że przestrzeń powietrzna obejmuje cały glob, iż nasze działania muszą być skorelowane z działaniami innych państw. Inaczej będziemy sami ponosili straty, a inni przewoźnicy będą się po prostu z nas śmiać. Niech będzie to również asumpt do działań prowadzących do konstruowania nowych silników lotniczych, silników nowej generacji, a także poszukiwania innych źródeł napędu samolotów. Bądźmy zatem bardzo roztropni.
Ilda Figueiredo
(PT) Pani przewodnicząca! Trzeba mieć na uwadze, że uwzględnienie działalności lotniczej w europejskim systemie handlu przydziałami emisji stwarza problemy dla krajów z problemami ekonomicznymi, zwłaszcza gdy są w nich najbardziej peryferyjne regiony, tak jak w przypadku Portugalii, która ma Azory i Maderę. Nie możemy zapominać o znaczeniu transportu lotniczego dla zapewnienia połączenia między kontynentem i tymi wyspami, aby ich mieszkańcy nie czuli się uwięzieni. Dlatego też ważne jest, aby zagwarantować przynajmniej system zwolnień dla najbardziej oddalonych regionów. Dlatego nalegamy, aby połączenia lotnicze najbardziej oddalonych regionów, nie tylko między sobą, ale i z kontynentem, były wyłączone z zastosowania tego systemu.
Marian-Jean Marinescu
(RO) Tekst kompromisu sporządzony przez Petera Liesego jest krokiem naprzód do zrealizowania unijnego programu klimatycznego.
Przede wszystkim chcę zwrócić uwagę na porozumienie w sprawie ustanowienia rezerwy bezpłatnych przydziałów dla szybko rozwijających się linii lotniczych. Środek ten ma na celu konsolidację tego sektora w nowych państwach członkowskich, czyli dokładnie tam, gdzie wzrost i rozwój są najbardziej potrzebne.
Chcę również zwrócić uwagę na możliwość wykorzystania części dochodów uzyskanych ze sprzedaży aukcyjnej na rozwój sektora transportu powietrznego. Dla jednolitej, czystej i bezpiecznej przestrzeni powietrznej musimy opracować i wdrożyć wspólne środki techniczne i operacyjne, które zapewniłyby opłacalność.
Szybka reunifikacja europejskiej przestrzeni powietrznej zadecyduje o skróceniu tras, pośrednio zmniejszeniu zużycia paliwa i w konsekwencji redukcji emisji, a zatem niższych kosztów w ETS i w konsekwencji niższych cen.
Nathalie Kosciusko-Morizet
Urzędująca przewodnicząca Rady. - (FR) Pani przewodnicząca, panie i panowie! Jak wiele osób zwróciło uwagę, żaden kompromis nie jest doskonały. Przedmiotowy kompromis zachowuje równowagę pomiędzy wymaganiami środowiskowymi a ograniczeniami ekonomicznymi związanymi z jakością. Jeśli przyjmiecie ten kompromis, zrobicie ważny krok dla Unii Europejskiej. Przede wszystkim udowodnicie, że Europa może opracowywać swoje własne prawodawstwo, aby walczyć ze zmianami klimatu oraz oczywiście wróży to dobrze dyskusjom nad pakietem klimatyczno-energetycznym.
Wzmocnicie rolę Europy jako lidera w globalnej polityce przeciw emisjom dwutlenku węgla spowodowanym działalnością człowieka, co również dobrze wróży negocjacjom międzynarodowym w Poznaniu w grudniu 2008 roku i Kopenhadze w grudniu 2009 roku. Wreszcie zachęcicie osoby i siły polityczne pośród naszych partnerów międzynarodowych, którzy chcą dodać nowego bodźca do działania na rzecz redukcji emisji gazów cieplarnianych. Myślę oczywiście o rozmowach dwustronnych, które moglibyśmy odbyć z krajami, które chcą wdrożyć ten sam rodzaj systemu, ale również rozmowach wielostronnych w ramach ICAO. Z tych wszystkich powodów, proszę Państwa o poparcie tego porozumienia.
(Oklaski)
Stavros Dimas
komisarz. - Pani przewodnicząca! Chciałbym podziękować wszystkim uczestnikom za ich bardzo pozytywne stanowiska. Poprzez osiągnięcie porozumienia w sprawie tej dyrektywy instytucje Wspólnoty pokazują determinację do przyjęcia konkretnych środków, które są niezbędne do spełnienia ambitnych celów klimatycznych Unii Europejskiej.
Przedmiotowa dyrektywa jest pierwszym z serii środków, opracowanych dla realizacji celu redukcji gazów cieplarnianych do roku 2020. Przyjęcie jej jest pozytywnym sygnałem dla zbliżających się negocjacji w sprawie pakietu klimatyczno-energetycznego i negocjacji międzynarodowych w Poznaniu i Kopenhadze. Właśnie zostałem poinformowany, że grupa G8 zgodziła się na długoterminowy cel redukcji o 50% do roku 2050. Przyjmujemy to z zadowoleniem, ale jest to tylko częściowy krok naprzód, ponieważ nie udało się ustalić celu średniookresowego, pomimo że zarówno państwa członkowskie jak i Komisja nalegały na ustalenie celu średniookresowego.
Dzisiaj na podstawie uzgodnionego tekstu wszystkie loty do i z lotnisk Unii Europejskiej będą całkowicie włączone w system handlu przydziałami emisji od roku 2012. Oznacza to, że od roku 2012 operatorzy statków powietrznych będą potrzebować przydziałów emisji żeby obsługiwać loty do i z Unii Europejskiej. W 2012 roku liczba przydziałów emisji przydzielonych sektorowi lotnictwa będzie 3% poniżej średnich rocznych emisji sektora w latach 2004-2006. Od roku 2013 liczba przydziałów będzie 5% niższa. Tak jak w przypadku innych przemysłów w systemie, można będzie sprzedawać na rynku przydziały, których nie potrzeba, ale jeśli emisje będą wyższe, trzeba będzie kupić więcej przydziałów lub kredytów emisji z projektów czystej energii w krajach trzecich.
W ten sposób system handlu przydziałami emisji motywuje jego uczestników do zminimalizowania emisji. Większość przydziałów dla linii lotniczych będzie bezpłatna, ale 15% przydziałów będzie sprzedane w drodze licytacji. Dochody z tej sprzedaży powinny być przeznaczone na zajmowanie się problemem zmian klimatu w Unii Europejskiej i krajach trzecich, zwłaszcza w krajach rozwijających się. Poziom ten może być podniesiony od roku 2013 w ramach toczących się dyskusji nad zrewidowaniem dyrektywy w sprawie handlu przydziałami emisji.
W styczniu tego roku Komisja zaproponowała, że 20% przydziałów dla lotnictwa powinno być sprzedane w drodze licytacji w roku 2013, podwyższając do 100% w 2020. Choć Komisja popiera to porozumienie, pozostaje przy swoim stanowisku w kontekście zrewidowanej dyrektywy w sprawie handlu przydziałami emisji, że sprzedaż w drodze licytacji powinna być na poziomie 20% w 2013 roku i powinna być zwiększona równolegle z sektorami z wyjątkiem sektora energetycznego. Dla tych sektorów zaproponowano sprzedaż na poziomie 20% przydziałów w 2013, zwiększając o 100% w 2020.
Jeśli chodzi o kwestię emisji tlenku azotu, Komisja zasygnalizowała w swoim pierwotnym wniosku, że będzie zaproponowany oddzielny środek, mający na celu zajęcie się problemem emisji tlenku azotu i może oświadczyć, co następuje:
"Komisja przypomina, że zamierza do grudnia 2008 roku przedstawić wniosek legislacyjny, aby wprowadzić środki, mające na celu ograniczenie emisji tlenku azotu w sektorze lotnictwa, zwłaszcza aby skutecznie zająć się skutkami zmiany klimatu oraz by uniknąć jakiejkolwiek negatywnego bodźca do zredukowania emisji dwutlenku węgla kosztem tlenku azotu”.
Na zakończenie chcę powiedzieć, że Komisja jest bardzo zadowolona. Chciałbym podziękować zwłaszcza panu dr Liese za wspaniałą pracę i wyniki. Jesteśmy bardzo zadowoleni z wyniku negocjacji. Komisja może w całości zaakceptować zaproponowane poprawki kompromisowe.
(Oklaski)
Peter Liese
Pani przewodnicząca, komisarzu, pani urzędująca przewodnicząca Rady, panie i panowie! Chciałbym podziękować za komplementy i przekazałbym je z kolei tym, którzy pomogli przy tym projekcie. Chciałbym również podziękować za krytykę wygłoszoną przez niektóre osoby.
Pragnąłbym raz jeszcze wyjaśnić parę spraw: jedna osoba powiedziała, że pozwalamy sobie na zakulisową politykę. Uważam, że tak nie jest. Cały proces był bardzo otwarty i sam mówca był obecny na każdym etapie, sprawozdawca pomocniczy był informowany o wszystkich szczegółach, a w mojej grupie również omawialiśmy sprawy między sobą. Nie wiem czy tak było w grupie mówcy, w każdym bądź razie dla nas wszystko było otwarte i uczciwe, nawet na poziomie wewnętrznym.
Udało nam się nakłonić Radę Ministrów do zaakceptowania wielu naszych propozycji. Komisarz powiedział, że było to bardziej ambitne niż pierwotny wniosek Komisji a liczba samych poprawek, które wprowadziliśmy - jakieś 30 - pokazuje, że byliśmy w stanie zmienić wspólną pozycję, w niektórych przypadkach nawet znacznie.
Pan Lucas, pan Holm i inni powiedzieli, że nie spełniono oczekiwań grup proekologicznych. Zgadza się, ale to nie byłby też dobry kompromis, gdybyśmy uwzględnili wszystko, czego domagali się ekolodzy i Zieloni.
W dwóch obszarach - komisarz również o tym wspomniał - jest nadal miejsce na poprawki. Dzięki sprawozdaniu pani poseł Avril Doyle mamy ponowną szansę skorygować pułap i poziom sprzedaży w drodze licytacji, aby były one uczciwe dla innych uczestników w systemie handlu przydziałami emisji. Musimy się temu bliżej przyjrzeć w drugiej połowie roku.
Kończąc chciałbym podkreślić, że chcemy równych warunków konkurencji. Chcemy porozumienia globalnego i chcemy uwzględnić w nim loty z krajów trzecich. Jest jednak najwyższy czas, aby linie lotnicze nam pomogły. Widzę list z AEA - Stowarzyszenia Europejskich Linii Lotniczych - w którym stwierdzono, że nawet po osiągnięciu kompromisu, jest zrozumiałe, że inne rządy go odrzucą. Musimy się zastanowić, czy powinniśmy nadal angażować ludzi, którzy są bardzo słabymi lobbystami.
Teraz powinniśmy przyjąć to porozumienie ogromną większością i potem połączyć nasze siły, aby bronić naszej sprawy przed krajami trzecimi. Będziemy pracować razem. Jeśli natomiast demokratyczna decyzja parlamentu nie będzie zaakceptowana, będziemy musieli powiedzieć liniom lotniczym, że szkodzą tylko sami sobie. Proszę o przyjęcie zalecenia i chciałbym wyrazić podziękowanie za liczne poparcie, które otrzymałem.
Przewodnicząca
Na tym kończymy debatę.
Głosowanie odbędzie się dzisiaj.
Oświadczenia pisemne (art. 142 Regulaminu)
Bairbre de Brún
na piśmie - (GA) Od roku 1990 emisje gazów cieplarnianych lotnictwa międzynarodowego UE zwiększyły się ponad dwukrotnie i teraz stanowią 5% - 12% wszystkich emisji CO2 Unii Europejskiej. Pomimo że kompromisowy środek jest daleki od ideału, pozwala nam ustalić limity dla emisji przemysłu lotniczego od roku 2012.
Poprzez uwzględnienie lotnictwa w systemie handlu przydziałami emisji UE (ETS), wysyłamy wiadomość, że poważnie traktujemy przyczyny zmiany klimatu. Następne dziesięć lat będzie kluczowe dla walki ze zmianą klimatu i uniknięcia nieodwracalnych szkód. Ważne, aby rewizja generalna zawierała bardziej rygorystyczne wymogi dla sektora lotnictwa razem z bardziej wymagającymi celami redukcji począwszy od roku 2013.
Na mocy nowych przepisów państwa członkowskie mogą wykorzystać dochody ze sprzedaży przydziałów w drodze licytacji na złagodzenie zmian klimatu i adaptację w ramach UE i rozwijających się krajów oraz na wspieranie badań i rozwoju transportu przyjaznego klimatowi. Ta inwestycja jest niezbędna, jeśli mamy w pełni odnieść korzyść z uwzględnienia działalności lotniczej w systemie handlu przydziałami emisji.
Zita Gurmai
, na piśmie. - (HU) Zajmowanie się głównymi wyzwaniami związanymi ze zmianą klimatu, zaostrzanie środków stosowanych w tym obszarze oraz przyspieszanie ich tworzenia są zadaniami niezwykle istotnymi. Redukcja emisji gazów w ruchu lotniczym, które powodują efekt cieplarniany oraz ustalenie dokładnego górnego limitu dla emisji po 2012 są bardzo ważne. Widoczne rezultaty w redukcji gazów, które powodują efekt cieplarniany mogą być osiągnięte tylko dzięki rygorystyczności systemu handlu przydziałami emisji.
Dochody ze sprzedaży w drodze licytacji powinny być wykorzystane pragmatycznie (na przykład na rozwój i wykorzystanie technologii przyjaznej środowisku), głównie w sektorach finansowanych przez Unię Europejską i w związku z tym warto przeanalizować stworzenie oddzielnego funduszu pieniężnego. Jak najszybsze kompleksowe wdrożenie Galileo, programów SES i ETS sprzyjałoby racjonalnemu wykorzystaniu paliw.
Zmiana klimatu jest zjawiskiem globalnym. Trzeba zastosować wszystkie możliwe instrumenty polityczne i metody negocjacyjne, aby zaangażować wszystkich największych na świecie emitentów gazów cieplarnianych do zmniejszania poziomów zanieczyszczenia na całym świecie.
Daciana Octavia Sârbu  
na piśmie. - (RO) Przedmiotowa dyrektywa jest ambitną inicjatywą, dzięki której sektor lotnictwa mógłby odegrać ważną rolę w walce ze zmianami klimatu.
Negocjacje w sprawie tego kompromisu były trudne, ponieważ trzeba było wziąć pod uwagę cenę ropy, konkurencyjność europejskich linii lotniczych i ochronę środowiska, próbując stworzyć modelowy system na międzynarodowej scenie dla uwzględnienia lotnictwa w ETS. Niemniej jednak system nie powinien zaszkodzić właśnie europejskim liniom lotniczym, które mogą stracić konkurencyjność w stosunku do konkurencyjnego sektora lotniczego w Stanach Zjednoczonych czy w Dubaju. Karanie wewnętrznego przemysłu lotniczego spowoduje wystąpienie zjawiska "wyprowadzania wysokoemisyjnej produkcji”, a mianowicie zorientowania na rynki z mniej surowymi zasadami niż te narzucone przez Unię Europejską, a zatem rozpoczęcie wojny handlowej. Musimy znaleźć równowagę między ochroną środowiska, ochroną konsumenta i sektorem lotnictwa, jeśli chcemy, aby europejska przestrzeń powietrzna stała się bardziej wydajna.
Poza tym dochody ze sprzedaży przydziałów w drodze licytacji powinny być wykorzystane dla zmniejszania emisji gazów cieplarnianych i przystosowywaniu się do zmiany klimatu, bez możliwości wykorzystania tych pieniędzy na inne cele przez państwa członkowskie.
Jeśli uda nam się właściwie wykorzystać te dochody ze sprzedaży aukcyjnej i tylko jako instrument prośrodowiskowy, unikniemy kar na mocy międzynarodowego porozumienia.
