Verklaringen van het voorzitterschap
De Voorzitter
Geachte collega's, enkele dagen terug was het vijf jaar geleden dat de grootste uitbreiding van de Europese Unie plaatsvond. Op 1 mei 2004 brachten 75 miljoen mensen uit tien Midden- en Oost-Europese landen en uit het Middellandse Zeegebied - namelijk Estland, Letland, Litouwen, Polen, de Tsjechische Republiek, Slowakije, Hongarije, Slovenië, Malta en Cyprus - hun vreugde tot uiting over het feit dat ze burgers van de Europese Unie zijn geworden. Op deze uitbreiding volgde in 2007 de toetreding van Roemenië en Bulgarije.
Het hoort bij de geweldige ontwikkelingen van deze tijd dat dit alles mogelijk werd. Na zestig jaar van onderdrukking van de volken van Midden- en Oost-Europa vormde de uitbreiding van de Europese Unie de historische sluitsteen van de hereniging op ons continent op basis van de gemeenschappelijke waarden: vrijheid, democratie, rechtsstaat en eerbiediging van de mensenrechten en de menselijke waardigheid. Dit proces heeft de Europese Unie krachtiger gemaakt en de diversiteit en de culturele rijkdom vergroot. De uitbreiding was en is een verrijking voor elke lidstaat en voor de Europese Unie als geheel.
Vijf jaar na dit historische moment blijkt de uitbreiding een groot succes voor de Europese Unie. Haar belang voor het dagelijkse leven van onze burgers is verder toegenomen. Het uitbreidingsproces heeft na de onvrijheid die heerste ten tijde van het communisme bijgedragen aan totstandkoming van de democratie en aan versterking van de stabiliteit op ons continent. De uitbreiding heeft geleid tot een hogere levensstandaard in de nieuwe lidstaten en gaf de gehele Europese economie een enorme impuls, aangezien ook de oude lidstaten profiteren van de nieuwe export- en investeringsmogelijkheden en de vergrote markt. De toetreding van de twaalf landen heeft geleid tot een versterking van de positie van de Europese Unie in de wereld en tot vergroting van haar gewicht op internationaal niveau als zowel politieke als economische actor.
In de afgelopen vijf jaar sinds de toetreding zijn wij er in het Europees Parlement en ook in de andere instellingen van de Europese Unie in geslaagd de nieuwe lidstaten te integreren. We hebben geleerd nader tot elkaar te komen en nauw samen te werken. Een grotere en meer diverse Europese Unie heeft echter een nog nauwere samenwerking nodig en meer capaciteiten om op te treden.
Het Verdrag van Lissabon behelst de cruciale hervormingen om de Europese Unie op institutioneel vlak aan te passen aan de gevolgen van de uitbreiding en haar in staat te stellen de uitdagingen die in het verschiet liggen, aan te pakken. Hoewel de discussie omtrent de ratificatie van het Verdrag van Lissabon nog niet is afgesloten, mogen we erop vertrouwen dat we begin volgend jaar een positief resultaat zullen hebben, en we hopen dat ook de komende woensdag in de Tsjechische senaat een positief resultaat zal opleveren.
(Applaus)
Geachte collega's, we zouden ons er van ganser harte over moeten verheugen dat we vandaag deze Gemeenschap zijn die we zijn, en zoals het in de verklaring van Berlijn van 25 maart 2007 zo mooi heet: "Wij burgers van de Europese Unie hebben het geluk verenigd te zijn. Er is alle reden voor vreugde en dankbaarheid!”
Nu een enigszins verontrustend feit: Ik wil onze grote ongerustheid tot uiting brengen over het lot van de Amerikaanse-Iraanse journaliste Roxana Saberi, die wegens vermeende spionage voor de Verenigde Staten werd veroordeeld tot acht jaar hechtenis en momenteel in de Evin-gevangenis in Teheran gevangen zit. Namens het Parlement sluit ik mij aan bij het verzoek van de fungerend voorzitter van de Raad en de president van de Verenigde Staten aan de Iraanse autoriteiten om Roxana Saberi onverwijld en onvoorwaardelijk in vrijheid te stellen.
(Applaus)
Het geval Roxana Saberi weerspiegelt de dramatische situatie op het gebied van de mensenrechten in Iran, die er sinds 2005 verder op achteruit is gegaan, met name wat betreft de burger- en politieke rechten, ondanks dat Iran zich in het kader van de bekende bestaande internationale instrumenten heeft verplicht tot bevordering en bescherming van de mensenrechten. De veroordeling van mevrouw Saberi gebeurt op een kritiek moment, namelijk twee maanden voor de Iraanse presidentsverkiezingen en slechts kort na de inspanningen van de VS en de Europese Unie ter verbetering van de betrekkingen met Iran.
Ik maak me grote zorgen dat mevrouw Saberi bij deze in gang gezette politieke ontwikkelingen kan worden gebruikt als onderpand, en daarom veroordeel ik deze zet fel, die kennelijk om politieke redenen werd gedaan. Ik wil de familie van mevrouw Saberi onze solidariteit toezeggen en de grote inzet van het Europees Parlement voor de onbeperkte eerbiediging van de mensenrechten en de democratie in Iran en elders ter wereld bekrachtigen.
(Applaus)
Ik wil er nog aan toevoegen dat ons werd meegedeeld dat een jonge vrouw in Iran die werd beschuldigd als minderjarige een misdrijf te hebben begaan, werd gedood. Dit staat haaks op alle regels van het internationale recht en daarom heffen wij ook onze stem tegen deze misdaad!
(Applaus)
Tot slot wil ik nog meedelen dat ik na de verschrikkelijke gebeurtenissen de afgelopen week in het Nederlandse Apeldoorn de Nederlandse koningin, de nabestaanden en het Nederlandse volk, ook namens u, mijn diepste medeleven heb betuigd en onze Europese solidariteit heb betoond met onze Nederlandse vrienden.
Dat waren mijn mededelingen. Laten we nu overgaan tot de orde van de dag.
