Jednominutowe wystąpienia w znaczących kwestiach politycznych
Przewodniczący
Kolejnym punktem porządku dziennego są jednominutowe wystąpienia w znaczących kwestiach politycznych.
Margaritis Schinas
(EL) Panie przewodniczący! Polityka konkurencji leży w zakresie odpowiedzialności Komisji Europejskiej. Można się więc zastanowić, dlaczego Komisja nie ponosi tej wyłącznej odpowiedzialności w sytuacji gdy cena ropy wzrosła od początku roku o 50%.
Pojawia się więc kolejny powód do niepokoju, jako że, Komisja nie bierze odpowiedzialności na dwóch polach: na zewnątrz, gadzie kartel producentów ropy wyraźnie ma wpływ na ustalanie cen, co stanowi obciążenie dla coraz bardziej narażonych części europejskiego społeczeństwa oraz wewnątrz, gdzie drugi z kolei kartel producentów ropy utrzymuje zbyt wysokie ceny, jako że zyski producentów pozostają zawyżone.
Dlatego też, zwracam się do komisarza ds. konkurencji o realizację obowiązków na polach, w których obywatele tego od niego oczekują: w kwestiach, które mają wpływ na ich życie codzienne.
(Oklaski)
Gyula Hegyi
(HU) Dziękuję bardzo, panie przewodniczący! Alergie przybierają już dziś rozmiar epidemii, rozprzestrzeniają się po całej Europie od czasów drugiej wojny światowej. Obecnie, jedna trzecia dzieci ma alergię i jeśli nie będziemy przeciwdziałać, to z czasem połowa europejskiej populacji będzie cierpieć na tą chorobę. Żywność zawiera chemikalia, a zanieczyszczone środowisko jest przyczyną powstawania alergii. Symptomy alergii mogą jednakże, zostać wywołane naturalnymi lub sztucznymi dodatkami, przyprawami, pyłkami i innymi naturalnymi substancjami.
Na Węgrzech największy problem stanowią ambrozje. Niestety Unia Europejska nie ma obecnie strategii dotyczącej alergii, co na moją prośbę potwierdziła Komisja. Organizacje społeczeństwa obywatelskiego ds. chorób alergicznych oraz wiele milionów obywateli europejskich dotkniętych tą chorobą oczekują od nas przeciwdziałania alergii również i na poziomie europejskim, a także abyśmy poczynili kroki w kierunku jej zapobiegania, powstrzymywania wywoływaczy i zagwarantowania, aby choroby te przebiegały bezobjawowo. Działania zwalczające alergię dowiodłyby, iż Unia Europejska dba o zdrowie oraz codzienne troski swoich obywateli. Dziękuję bardzo.
Toomas Savi
Panie przewodniczący! Zeszłotygodniowy szczyt UE-Rosja, który odbył się w Khanty-Mansiysku dał impuls do rozpoczęcia rozmów na temat nowego partnerstwa oraz umowy o współpracy.
Poza tym znaczącym postępem, prezydent Toomas Hendrik Ilves oraz prezydent Dmitri Miedwiediew odbyli pierwsze oficjalne spotkanie przywódców tych dwóch krajów od ponad 14 lat.
Jedną z wielu omawianych kwestii był traktat graniczny pomiędzy Republiką Estonii i Federacją Rosyjską. Prezydent Ilves stwierdził, iż preambuła, którą Parlament estoński zdecydował się dodać do tego dokumentu, a którego Duma Państwowa następnie nie ratyfikowała, była zbędna.
Komisarz Siim Kallas przypomniał nam, iż dodatkowa preambuła odnosząca się do traktatu pokojowego z Tartu stanowiła po prostu wewnętrzną polityczną prowokację podczas rzeczywistych wydarzeń.
Nie widzę powodu, dla którego preambuła ta nie powinna zostać usunięta z traktatu granicznego, jako iż traktat pokojowy z Tartu jest ciągle obowiązującym międzynarodowym traktatem, a nowy traktat graniczny uznaje jedynie linie kontrolną pomiędzy Estonią i Rosją, ich granicę, i zewnętrzną granicę Unii Europejskiej.
Bogusław Rogalski
Panie Przewodniczący! W ubiegłym tygodniu eurodeputowana niemieckiej FDP Silvana Koch-Mehrin zasugerowała, że jeśli Polska nie zechce ratyfikować traktatu lizbońskiego, to powinna zostać wykluczona z Unii.
Ta skandaliczna wypowiedź była komentarzem do zapowiedzi polskiego prezydenta dotyczącej niepodpisania traktatu po fiasku referendum w Irlandii, gdyż byłoby to bezprzedmiotowe. Zgodnie z unijnym prawem potrzebna jest w tym względzie jednomyślność.
Niedorzeczna wypowiedź posłanki wpisuje się w niechlubną w tej Izbie tradycję lekceważenia woli narodów europejskich, co jest wielkim zagrożeniem dla fundamentów demokracji. Brak poszanowania dla wyniku referendum w Irlandii, a teraz wzywanie do wykluczenia Polski z Unii są tego dowodem. Kraje, które stają na gruncie prawa wspólnotowego, mają być ukarane tylko dlatego, że przestrzegają prawa. Oto prawdziwe oblicze dzisiejszej Unii. Stąd już tylko krok do totalitaryzmu.
Szanowni eurodeputowani! Więcej szacunku dla woli tych, którzy nas wybrali. To my mamy ich wolę wypełniać, a nie odwrotnie. Pamiętajmy o tym!
Przewodniczący
Panie Rogalski! Z ogromną radością przyjęliśmy widomość, iż wasz prezydent zadeklarował ratyfikację traktatu lizbońskiego. W istocie na to właśnie zgodziły się parlamenty.
László Tőkés
(HU) Panie przewodniczący! W maju tego roku przywódcy społeczności rumuńskiej na Ukrainie wysłali list otwarty do prezydenta Rumunii oraz zabrali głos w odrębnym oświadczeniu na temat ukraińskiej polityki edukacyjnej, która nacechowana jest dyskryminacją, i której celem jest całkowity zakaz nauczania języka rumuńskiego oraz wyegzekwowanie asymilacji społeczności rumuńskiej przy użyciu siły.
Węgrzy mieszkający na ukraińskim Podkarpaciu doświadczają tej samej antymniejszościowej polityki. Zarządzenie Ministerstwa Edukacji nr 461/2008 określa, iż edukacja mniejszości narodowych powinna zostać zmieniona i przebiegać w oficjalnym języku Ukrainy oraz, iż całe nauczanie powinno zostać całkowicie zukrainizowane. Parlament Europejski oraz państwa członkowskie, w tym Rumunia i Węgry, potępiają systematyczne próby podejmowane przez Ukrainę w celu asymilacji mniejszości narodowych i nawołują to pełnego realizowania międzynarodowych obowiązków, które Ukraina przyjęła na siebie w obszarze praw człowieka i praw mniejszości oraz postanowień Europejskiej Karty Języków Regionalnych lub mniejszościowych, którą również podpisała. Dziękuję.
Pedro Guerreiro
(PT) Panie przewodniczący! Chciałbym skorzystać z okazji, aby wyrazić naszą solidarność z pracownikami firmy Fapobol, przeciwko którym wszczęto postępowanie dyscyplinarne mające na celu zwolnienia z pracy w wyniku zażądania przez pracowników firmy wypłaty zaległych zarobków.
W następstwie postępowania dyscyplinarnego, zarząd firmy Fapobol, zachowując się niedopuszczalnie, rozesłał pracownikom zawiadomienia o zwolnieniach, a niektórzy z nich pracują w firmie od ponad 35 lat. Cała struktura firmy odczuwa skutki tej sytuacji, w tym zarząd i przedstawiciele związków zawodowych, którzy wzięli udział w demonstracji, nawołując do wypłacenia zaległych zarobków. Wyrażając swoją solidarność ze wszystkimi pracownikami oraz związkowcami, którzy popadli w kłopoty w wyniku tej represyjnej działalności, jak również ze Związkiem Pracowników Przemysłu Chemicznego, Farmaceutycznego, Paliwowego i Gazowego Północnej Portugalii, uważamy, iż stanowisko tej firmy zasługuje na całkowite potępienie, jako iż celem jego jest zastraszenie pracowników i związkowców poprzez przyjmowanie postawy podobnej do polowania na czarownice, co otwarcie przeciwstawia się demokracji i wolności.
Slavi Binev
(BG) Szanowni państwo! Chciałbym zapoznać was z przykładem pogwałcenia praw dwóch bułgarskich dzieci oraz ich rodziców w Holandii. W czerwcu 2006 roku opieka społeczna zabrała dzieci obywatelce Bułgarii, Roumyanie Ivanovej, zamieszkałej w Holandii. Dzieci są w wieku czterech i czternastu lat. Jedyne spotkanie na jakie im zezwolono zostało przerwane, ponieważ matka mówiła po bułgarsku. Następnie, mimo licznych apeli, rodzice nie widzieli swoich dzieci przez rok. Dzieci są od siebie odseparowane, co stanowi kolejne złamanie prawa. Dziewczynka przebywa w ośrodku dla trudnej młodzieży, a władze nie udzielają informacji o miejscu pobytu chłopca. Nawet ambasador nie może się z nimi spotkać ani też otrzymać żadnych informacji.
Bułgarska Agencja Państwowa ds. Ochrony Dzieci oraz inne organizacje bezustannie kierują prośby o pozwolenie na wychowywanie dzieci w Bułgarii zgodnie z art. 5, 9 i 20 Konwencji Praw Dziecka ONZ w zakresie kontaktów z rodzicami, wychowania i opiece w ich ojczyźnie. Władze holenderskie ciągle jeszcze nie zabrały stanowiska w tej sprawie. Jestem przekonany, iż bułgarska opinia publiczna i europejska opinia publiczna nie powinny pozostać bierne wobec naruszania międzynarodowych konwencji oraz, iż nie powinny one również zezwolić na drugą Libię, tyle, że tym razem leżącą w centrum europy.
Proszę was, szanowni koledzy o wygłoszenie w tej sprawie waszego kategorycznego sprzeciwu skierowanego do władz holenderskich.
Nickolay Mladenov
(BG) Panie przewodniczący, koledzy! Most jest symbolem zjednoczenia, a jego wizerunek odnaleźć można na każdym banknocie euro od nominału 50 do nominału 5. Istnieje jednakże most w Europie, który choć nazywany jest mostem przyjaźni ciągle dzieli ludzi. To jedyny most pomiędzy Bułgarią a Rumunią przewieszony przez rozciągający się na odległość 350 km Dunaj. Przejście przez most w obie strony kosztuje prawie 17 euro. Opłata ta jest nielegalna i utrudnia zarówno prowadzenie działalności handlowej, jak i zakłóca swobodny przepływ osób. Nie legitymizuje natomiast prawdziwych kosztów utrzymania mostu. W 2007 roku pobrano 12 milionów euro po stronie bułgarskiej za przekroczenie mostu, z czego jedynie 17, 000 euro przeznaczono na jego utrzymanie. Jestem przekonany, iż jeśli Europejski Trybunał Sprawiedliwości zostanie poinformowany o całej sytuacji uzna opłatę za bezprawną. Ale dlaczego obywatele Ruse i Giurgiu muszą na to czekać?
Apeluję do władz Bułgarii i Rumunii, aby odpowiedziały na oczekiwania swoich obywateli poprzez zniesienie opłaty za przekroczenie mostu pomiędzy Ruse a Giurgiu.
Zwracam się również do Komisji o zachęcanie do znalezienia jakiegoś rozwiązania tego pilnego społecznego problemu.
Katrin Saks
(ET) Mój kolega poseł, pan Toomas Savi, wspominał już dziś Khanty-Mansiysk, małe miasto na Syberii, w którym pod koniec tego miesiąca odbył się szczyt Unia Europejska-Rosja; było to również miejsce innego ważnego wydarzenia, a mianowicie piątego światowego kongresu, w którym uczestniczyli prezydenci czterech krajów - Rosji, Węgier, Finlandii i Estonii. Pięcioosobowa delegacja Parlamentu Europejskiego również wzięła udział w ugrofińskim Kongresie, a naszym głównym celem było skoncentrowanie się na małych ugrofińskich narodach, z których 19 mieszka w Federacji Rosyjskiej, oraz zwrócenie uwagi na fakt, iż ich języki i kultura narażone są na wyginięcie.
Mamy nadzieję, iż porozumienie, którego podwaliny powstały podczas szczytu UE-Rosja w Khanty-Mansiysku zwrócą również uwagę na tamtejszą sytuację w obszarze praw człowieka, która jest po prostu godna ubolewania.
Milan Gaľa
(SK) Z radością przyjmuję fakt, iż tematem czerwcowego szczytu ministrów zdrowia Rady UE była inicjatywa zatytułowana "Europejski Dzień Wiedzy o Antybiotykach”.
Jej celem jest zwiększenie świadomości, iż antybiotyki powinny być stosowane w sposób odpowiedzialny i tylko we wskazanych przypadkach. Niewłaściwe zastosowanie staje się poważnym zagrożeniem dla zdrowia publicznego. Bakterie staja się coraz bardziej odporne, co w konsekwencji powoduje sytuację, w której antybiotyki będą miały bardzo ograniczoną użyteczność w przyszłości. Kampania prowadzona jest przez Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób (ECDC), instytucje Unii Europejskiej oraz Światową Organizację Zdrowia. Powinna ona zostać uzupełniona o krajowe strategie. Warsztaty na temat odporności antymikrobiologicznej odbędą się w Paryżu, a czeska prezydencja przygotowuje konferencję poświęconą tej właśnie kwestii. Stworzono również logo całej kampanii.
Cristian Silviu Buşoi
(RO) Panie przewodniczący, drodzy koledzy! Z radością przyjmuję inicjatywę Komisji Europejskiej, która w zeszłym tygodniu przyjęła dyrektywę dotyczącą usług transgranicznej opieki zdrowotnej.
Zaletą tego wniosku jest stworzenie wyraźnych ram prawodawczych ustanawiających zasady, zgodnie z którymi obywatele europejscy mogą korzystać z usług opieki zdrowotnej na obszarze Unii Europejskiej w innym państwie członkowskim niż to, w którym opłacają składki na rzecz systemu opieki zdrowotnej, jak również możliwość zwrotu kosztów pacjentom.
Wniosek, który już dawno temu powinien być przedłożony Parlamentowi Europejskiemu oraz Radzie, jest długo oczekiwanym i dobrym wnioskiem, zwłaszcza w sytuacji gdy opieka zdrowotna została wyłączona z dyrektywy dotyczącej liberalizacji usług komercyjnych.
Do tej pory obywatele europejscy musieli zwracać się do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, który uznawał prawo obywateli do opieki medycznej we wszystkich przypadkach i zobowiązywał państwa członkowskie do zwrotu poniesionych kosztów.
Głęboko wierzę, iż inicjatywa ta wywrze pozytywny skutek na kwestię polepszenia się stanu zdrowia obywateli europejskich, którzy z różnych powodów nie mogą zwrócić się o dostęp do takich usług w swoim kraju, jak również na kwestię wzrostu jakości zabiegów medycznych dokonywanych w obszarze europejskim.
Ryszard Czarnecki
Panie Przewodniczący! Z dużym zaniepokojeniem polscy deputowani przyjmują sytuację na Białorusi - kraju graniczącym z Unią Europejską. W ostatnim czasie parlament tego kraju przyjął bardzo restrykcyjną ustawę dotyczącą wolności słowa, która w konsekwencji może jeszcze bardziej ograniczyć i tak już wąski margines swobody wypowiedzi w tym kraju. Jej wejście w życie zależy tylko od podpisu dyktatora - pana Łukaszenki, a to już jest formalność. Bardzo represyjny charakter tej ustawy będzie uderzać przede wszystkim w niezależnych dziennikarzy i wydawców. Ewidentnie jest to knebel dla wolnych mediów w tym państwie, dla niezależnej opinii publicznej, dla rodzącego się społeczeństwa obywatelskiego.
W tej sytuacji Parlament Europejski musi przypomnieć o elementarnych standardach, które obowiązują na naszym kontynencie, którego częścią geograficzną jest Republika Białorusi. Powinniśmy to uczynić tym bardziej, że nasz Parlament 3 lata temu przyznał nagrodę imienia Sacharowa Białoruskiemu Stowarzyszeniu Dziennikarzy.
Milan Horáček
(DE) Panie przewodniczący! Miejsce szczytu UE-Rosja nie zostało wybrane przypadkowo. Khanty-Mansiysk to centrum pozyskiwania rosyjskiej ropy.
W nowej umowie o partnerstwie i współpracy Rosja koncentruje się na gospodarce. Z punktu widzenia UE, nacisk powinien być położony na prawa człowieka. Pod rządami Dmitrija Miedwiediewa, Alexander Lebiediew i Michaił Chodorowski ciągle przebywają w więzieniu.
Przez cały ostatni tydzień żyli oni w strachu przez zarzutami nowych oskarżeń i co za tym idzie potencjalnym więzieniem o wymiarze do 20 lat. Władze rosyjskie grają na czas aż pan Medwiediew zajmie jasne stanowisko. Natychmiast potrzebne są działania w tej sprawie, jak również wiążące zobowiązania za strony Moskwy w kwestii wyjaśnienia morderstw politycznych oraz sytuacji odnośnie do ograniczeń wolności prasy i opinii publicznej.
W przyszłości UE musi prezentować jednolite stanowisko i mówić jednym głosem w stosunku do Moskwy po to, by zwiększyć presję polityczną. Na szali stoi wiarygodność UE.
Kristian Vigenin
(BG) Panie przewodniczący! W ostatnich tygodniach, prasa zaczęła zamieszczać komentarze o stosunku Komisji Europejskiej do różnych państw członkowskich jako ilustracji przykładu podwójnych standardów. To oczywiste, iż każde kolejne rozszerzenie spotka się z podniesieniem poziomu rygorystyczności w zakresie zastosowania kryteriów. Bułgaria i Rumunia na przykład, podlegają bezprecedensowemu mechanizmowi współpracy i weryfikacji na polu wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych. Nie ulega wątpliwości, iż rzeczywiście mamy tam do czynienia z poważnymi problemami, i że te dwa kraje muszą utrzymać wysokie tempo reform. Ale czy podejście Komisji Europejskiej jest identyczne w stosunku do wszystkich?
Istnieją kraje, w których przestępczość zorganizowana sięga głęboko, a konsekwencje tego są widoczne: niewłaściwe wykorzystanie funduszy Europejskich, zacofanie i przemoc na ulicach, ksenofobia. Nie napotkałem jednakże żadnego oficjalnego komentarza ani wniosku o podjęcie odpowiednich działań ze strony Komisji. Omawiając kwestię korupcji w szeregach władzy, z łatwością mogę sobie wyobrazić reakcję Komisji na wiadomość o tym, iż bułgarski premier wprowadził chroniące go przed oskarżeniem prawo. Działania takie pomija się jednakże milczeniem gdy w grę wchodzi kraj poprzedniego komisarza ds. wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych. Mógłbym tu przytoczyć jeszcze wiele innych przykładów. Chciałbym zostać dobrze zrozumiany - nie proszę o kompromis dla Bułgarii i Rumunii. Proszę o równe traktowanie każdego państwa członkowskiego.
Zita Pleštinská
(SK) W marcu 2003 roku, kiedy to reżim Castra niesprawiedliwie skazał i uwięził 75 kubańskich dysydentów, Unia Europejska wprowadziła sankcje przeciwko Kubie. Ponad 50 więźniów politycznych, których rodziny od dawna już otrzymują nasze wsparcie w ramach 'adopcji', jest ciągle przetrzymywanych w nieludzkich warunkach w kubańskich więzieniach. Obawiamy się o ich zły stan zdrowia.
Czy przed zniesieniem sankcji na Kubie, zaangażowane w tę kwestię osoby zapytały laureatów nagrody im. Andrieja Sacharowa lub "Kobiet w bieli” czy sytuacja w obszarze praw człowieka oraz wolności obywatelskich na Kubie uległa zmianie od momentu dojścia do władzy Raula Castro?
Panie przewodniczący! Dziękuję za pana osobiste zaangażowanie w kwestię uwolnienia więźniów politycznych na Kubie oraz jeśli mogę, to chciałbym raz jeszcze zaapelować do kubańskiego prezydenta w imieniu Parlamentu Europejskiego o natychmiastowe zwolnienie kubańskich dysydentów.
Jaromír Kohlíček
(CS) Panie i panowie! Jedną z podstawowych wspólnych wartości Unii Europejskiej jest jej lingwistyczna i kulturowa różnorodność. Wiele państw podpisało Kartę Języków Mniejszościowych obok przyjętego już wcześniej własnego prawodawstwa wspierającego tę różnorodność. Wśród tych państw jest Republika Federalna Niemiec. Chciałbym zwrócić uwagę, iż przyjęte zobowiązania wymagają wsparcia finansowego dla instytucji zajmujących się mniejszościami kulturowymi. W kwestii Załožby za serbski lud (Fundacja na rzecz narodu serbskiego) środki były stopniowo zmniejszane przez lata. Nie stanowi to dobrego przykładu na realizowanie zobowiązań wynikających z Karty. Wzywamy zatem rząd niemiecki do dotrzymania swoich obietnic. Nie pozwólmy aby jeszcze jeden naród zniknął z mapy Europy.
Chris Davies
Panie przewdodniczący! W zeszłym miesiącu młodemu palestyńskiemu dziennikarzowi z Gazy, Mohammedowi Omerowi, człowiekowi popierającemu pojednanie i pokój z Izraelczykami udało, się przy pomocy rządu holenderskiego, przybyć do Unii Europejskiej i odebrać nagrodę za swoją pracę. W drodze powrotnej jednak został on zatrzymany, a następnie upokorzony, pobity i torturowany przez tajne służby Izraela. Przekazano mi, iż rząd holenderski wyraził swoje oburzenie w związku z zaistniałą sytuacją, niemniej jednak, takie postępowanie ze strony Izraela wydaje się być zachowaniem typowym.
Dlaczego mamy zatem rozważać nawiązanie bliższych relacji z Izraelem skoro agenci jego rządu dopuszczają się takich aktów przemocy i to wobec akurat tych osób, których propagowanie pokoju i pojednania cieszyłoby się wsparciem ogromnej większości państw członkowskich? Dlaczego popieramy takie kroki gdy wiemy, iż rząd nie zrobi absolutnie niczego w celu skrytykowania lub potępienia ich postępowania?
Jaroslav Zvěřina
(CS) Panie i panowie! Swobodny przepływ osób w ramach strefy Schengen jest niewątpliwie pozytywną europejską wartością. Oznacza to jednak jednocześnie swobodny przepływ dla wielu różnych wrogów społeczeństwa. Dzięki systemom informacji i wysiłkom Europolu oraz Interpolu, ściganie przestępców i uciekinierów przeprowadzane jest w miarę dobrze, niemniej jednak, ciągle napotykamy na problemy związane z egzekwowaniem środków zaradczych nałożonych w ramach kary przez sądy. Myślę o środkach takich jak zakazy wykonywania pewnych zawodów, obowiązkowe badania psychiatryczne lub leczenie zaburzeń seksualnych oraz cały obszar nadzoru dla osób przebywających na zwolnieniu warunkowym. Istnieje absolutna potrzeba przyspieszenia prac nad europejskim systemem informacyjnym, a przede wszystkim zagwarantowania, iż instytucje krajowe zobowiązane będą do nie tylko stania się częścią tego systemu, ale również do pobierania z niego odpowiednich danych.
Marian-Jean Marinescu
(RO) Przed przystąpieniem Rumunii do Unii Europejskiej podnosiło się w Parlamencie wiele głosów mówiących, iż Romowie doświadczają w Rumunii dyskryminacji. Z tego powodu kilka organizacji pozarządowych opublikowało na ten temat różne badania.
Rumunia nieustannie podkreślała, iż Romowie rzeczywiście stanowią duży problem dla władz, niemniej, nie można powiedzieć, iż są oni dyskryminowani. Władze Rumunii wdrożyły programy mające na celu integrację Romów w społeczeństwie poprzez zastosowanie środków odnoszących się głównie do edukacji jak również poprzez pozytywne działania dyskryminujące.
Po roku 2007 Romowie, nie tylko ci pochodzący z Rumunii, ale również ci z krajów wschodnich rozprzestrzenili się po Europie z powodów ekonomicznych, ale głównie przez swój wędrowny tryb życia. Była to szansa dla tych, którzy doradzili wprowadzenie programów integracyjnych.
Niestety to co stało się we Włoszech nie stanowi przykładu do naśladowania dla reszty Europy. Niedopuszczalne jest pobieranie odcisków palców od obywateli europejskich, a w szczególności dzieci, nie jest normalne podpalanie zaaranżowanych obozów za milczącą zgodą władz.
Wierzę, iż Romowie są obywatelami Wspólnoty Europejskiej i proszę tych wszystkich, których obowiązki leżą w tym zakresie, instytucje europejskie, rządy, organizacje pozarządowe o włączanie się w stworzenie wspólnej i spójnej polityki na rzecz integracji tych ludzi, lecz polityki całkowicie opartej na zasadach europejskich.
Neena Gill
Panie przewodniczący! Chciałabym wyrazić naszą solidarność z pracownikami firmy Fujitsu w Birmingham, którym grożą zwolnienia z pracy. Istnieją plany przeniesienia części działalności firmy do USA, a to może oznaczać utratę pracy nawet dla 140 osób. Związek Zawodowy Pracowników Sektora Komunikacyjnego, który jest zaangażowany w sprawę wykazał się niezwykłą elastycznością w rozmowach z zarządem Fujitsu. System jednozmianowy, który zaproponowali Fujitsu uratowałby 60 miejsc pracy, jednak 30 czerwca w ostatecznej decyzji zarządu, bez żadnego wcześniejszego wskazania, iż decyzja zostanie podjęta tak szybko, wszelkie propozycje alternatywne zostały z miejsca odrzucone. Chciałabym prosić Fujitsu o przemyślenie przeniesienia części swojej działalności, a przynajmniej o zagwarantowanie, iż miejsca pracy, które zostaną utracone będą miejscami pracy utraconymi dobrowolnie, a ci, którzy chcą pracować będą mieli taką szansę.
Prawodawstwo UE jasno określa, iż firma musi przeprowadzić procedurę konsultacyjną ze swoimi pracownikami, ale mimo to pracodawcy robią zbyt mało w kwestii przestrzegania tego ustawodawstwa i czynią to zbyt późno.
Erna Hennicot-Schoepges
(FR) Panie przewodniczący! Chciałabym zadać pytanie dotyczące administracji, które odnosi się do Parlamentu. Przez ponad dwa lata nieobsadzone jest stanowisko szefa Biura Parlamentu Europejskiego w Luksemburgu. Ogłoszenie o tym wolnym stanowisku pracy zostało opublikowane sześć miesięcy temu. Dowiedziałam się w administracji, iż kandydaci zostali wybrani, ale nie podjęto żadnych decyzji. Pana Biuro, panie przewodniczący, nie było w stanie udzielić mi żadnych odpowiedzi również. Chciałabym wiedzieć czy istnieją jakieś konkretne powody, dla których stanowisko to nie zostało obsadzone i dlaczego żaden z wybranych kandydatów nie został mianowany.
Silvia-Adriana Ţicău
(RO) Program prac komisji na rok 2008 zawiera obok inicjatyw strategicznych przyjęcie pakietu dotyczącego rozwoju transportu ekologicznego.
Jesienią Komisja zaprezentuje wniosek ustawodawczy odnośnie do zmiany dyrektywy dotyczącej eurowiniety 2006/38. Celem tej zmiany jest zagwarantowanie bardziej efektywnego użycia infrastruktury transportu, jak również zmniejszenie negatywnych skutków transportu na środowisko naturalne w oparciu o zasadę "zanieczyszczający płaci”.
W świetle ciągle rosnących cen paliwa wzrasta znaczenie tej dyrektywy. Zrównoważony rozwój gospodarczy Unii zależy - z punktu widzenia energii - od rozwoju bardziej ekologicznego i efektywnego transportu.
Składamy więc do Komisji Europejskiej wniosek, aby internalizacja kosztów zewnętrznych wygenerowanych przez transport odbyła się w szerszym kontekście, a mianowicie, aby zrewidować niskie stawki VAT stosowane w Unii jak również dyrektywę nr 14 z 2001 r. dotyczącą opodatkowania oraz opłat za dostęp do infrastruktury kolejowej oraz dyrektywę 96/2003 dotyczącą opodatkowania energii.
Jules Maaten
(NL) Panie przewodniczący! 10 lat temu rozpoczęliśmy kampanię przeciwko seksualnej turystyce dziecięcej, informacje o której można zdobyć pod adresem http://www.sayno.eu" . Co rok tysiące mężczyzn z Europy, Stanów Zjednoczonych, Australii i Korei jedzie do biednych krajów w południowo-wschodniej Azji, Afryki lub Ameryki Łacińskiej, aby wziąć udział w tej chorej formie turystyki, co prawie zawsze uchodzi im na sucho. Sygnał jaki pragniemy wraz z inicjatywą obywatelską przekazać jest taki, iż proceder ten nie może dłużej trwać. Unia Europejska również nie może przymykać na niego oczu dlatego też, należy na przykład wzmocnić rolę Europolu.
Z radością przekazuję wam informację, iż w tym jakże krótkim okresie zebraliśmy już 14 000 podpisów. Kampania oczywiście ciągle trwa. Chciałbym również wyrazić moje podziękowania za udzielone nam szerokie wsparcia, również tego ze strony posłów Parlamentu. Pod inicjatywą podpisali się nie tylko członkowie mojej własnej grupy tj. Grupy Porozumienia Liberałów i Demokratów na rzecz Europy, ale widziałem również na liście nazwiska kolegów posłów z Grupy Europejskiej Partii Ludowej (Chrześcijańscy Demokraci), Europejskich Demokratów, Grupy Socjalistycznej w Parlamencie Europejskim, Konfederacyjnej Grupy Zjednoczonej Lewicy Europejskiej/Nordyckiej Zielonej Lewicy oraz wiele innych, co oczywiście napawa mnie radością.
Chciałbym skorzystać z obecności francuskiej prezydencji, aby podziękować rządowi francuskiemu za inicjatywy, których podjął się on w tym zakresie często mimo sprzeciwu ze strony niektórych państw członkowskich. Mam nadzieję jednakże, iż nie zniechęciło to was, i że dalej będziecie rozwijać kolejne inicjatywy podczas trwania również tych sześciu miesięcy.
Ewa Tomaszewska
Panie Przewodniczący! Kilka miesięcy temu na tej sali odbywaliśmy debatę na temat sytuacji w Stoczni Gdańskiej. Przedstawiciele wszystkich ugrupowań zwracali uwagę na potrzebę efektywnej konkurencji stoczni europejskich z innymi stoczniami na rynku światowym, szczególnie z koreańskim przemysłem okrętowym. Podkreślali, że likwidacja dwóch z trzech pochylni Stoczni Gdańskiej wykluczy ją z tej konkurencji i odbierze jej szansę na przetrwanie.
Obradujemy w Strasburgu, mieście symbolizującym integrację europejską. Zachowanie tego symbolu jako siedziby Parlamentu Europejskiego kosztuje setki milionów euro rocznie, jednak symbol ten szanujemy. Stocznia Gdańska jest symbolem upadku komunizmu i integracji między Europą Zachodnią a Europą Środkowo-Wschodnią. Warto by ten symbol pozostał żywym organizmem gospodarczym, miejscem pracy tysięcy robotników. Tego domagali się od Komisji Europejskiej manifestujący niedawno w Brukseli stoczniowcy.
Hélène Flautre
(FR) Panie przewodniczący! Chciałabym zwrócić pana uwagę na wydarzenia, które mają obecnie miejsce w Tunezji, w zagłębiu górniczym Gafsy.
Przez kilkanaście tygodni organizowano w tym bogatym, bo zawierającym fosforany zagłębiu wiece przeciwko ubóstwie. Trzeba przyznać, iż ludność lokalna rzeczywiście nie czerpie korzyści z zysków, a teraz natomiast mamy tam do czynienia z niezwykle poważną represją polityczną i militarną, oraz z nękaniem, więzieniami, aresztowaniami i otaczaniem blokadami miast, a w szczególności miasta Redeyef.
Zwracam się do szefa misji UE poprzez pana osobę, ponieważ uważam interwencję Parlamentu Europejskiego za niezbędną, by podjął się on dyskusji na temat tej kwestii z władzami tunezyjskimi, zwracam się też o realizowanie wytycznych dotyczących obrońców praw człowieka, jako że związkowcy zawodowi są przetrzymywani w więzieniu, my zaś jesteśmy w posiadaniu raportów mówiących o mających tam miejsce torturach, zwracam się również do szefostwa misji o branie udziału w procesach, poznawanie rodzin i zwracanie się do władz tunezyjskich z prośbą o wyjaśnienia odnośnie do represji, która ma tam teraz miejsce.
Mihaela Popa
(RO) Wolność wypowiedzi jest podstawową zasadą Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej. Każdy kraj musi zagwarantować wolność wypowiedzi, włączając w to zapewnienie warunków niezależnym mediom.
Niestety w Republice Mołdawii Związek Dziennikarzy skarży się na działania przeciwko mediom ze strony rządu Chisinau w latach 2001-2008. Działania, na które powołują się dziennikarze, i których dopuszcza się rząd, próbując kontrolować politycznie media publiczne to: cenzura informacyjna, prowadzenia dochodzeń w sprawach dziennikarzy głoszących opinie sprzeczne z polityką państwa, oszczerstwa, promocja niesprawiedliwej konkurencyjności w prasie, maksymalne restrykcje w zakresie przestrzeni na debatę w publicznych mediach audiowizualnych, co w końcowym rozrachunku ma wpływ na pluralizm polityczny i domyślnie demokrację. Biorąc pod uwagę te działania uważam, iż Unia Europejska powinna bardziej uważnie monitorować przestrzeganie wolności wypowiedzi w tym kraju.
Viktória Mohácsi
(HU) Chciałabym zinterpretować słowa pana Andrása Léderera, przewodniczącego węgierskiej liberalnej partii Nowe Pokolenie. W niedzielę wyruszył w Budapeszcie węgierski marsz na rzecz godności. Tak jak i w latach ubiegłych jego celem było zmniejszenie uprzedzeń wobec homoseksualistów, nawet jeśli miałoby to potrwać tylko przez jeden dzień. W świetle ataków przy użyciu koktajli Mołotowa, które miały miejsce w poprzednich tygodniach, kilkanaście setek obywateli, którzy sympatyzują z homoseksualistami wzięło udział w paradzie.
Pochodowi towarzyszyła niespotykana przemoc. Wielu cywili oraz oficerów policji zostało rannych, w tym dyrektor administracyjny Węgierskiej Partii Liberalnej, Gábor Horn oraz posłanka do Parlamentu Europejskiego o socjalistycznych poglądach, Katalin Lévai. Od czasów utworzenia Straży Węgierskiej, kilkanaście ekstremalnych prawicowych neonazistowskich portali nieustannie organizuje agresywne ataki wymierzone przeciwko czy to punktowi sprzedaży biletów w żydowskiej dzielnicy Budapesztu, czy osadzie Romów, czy teraz przeciwko homoseksualistom, podczas gdy rząd jest bezsilny, a odpowiednie władze zajmujące się dochodzeniami nie są w stanie przedstawić żadnych wyników swojej pracy. Dziękuję bardzo.
Marie Panayotopoulos-Cassiotou
(EL) Panie przewodniczący! Chciałbym zwrócić pana uwagę oraz uwagę francuskiej prezydencji na sprawę szkół europejskich, które służąc za wskaźnik i model europejskiej edukacji nie biorą pod uwagę trudności w uczeniu się uczniów (dysleksja, jąkanie się) dlatego też, wiele dzieci nie robi postępów, a następnie karier zawodowych, co wynika bezpośrednim z tych właśnie trudności.
Byliśmy już świadkami porażek, porzucania szkół przez uczniów, co z kolei nastręcza też i trudności dla ich rodziców, a rodzice ci to również nasi koledzy posłowie, koleżanki posłanki i urzędnicy UE; są oni zmuszani do przeprowadzki po to, by ich dzieci mogły uczęszczać do zwykłych szkół w rodzimych państwach członkowskich, gdzie znajdują zrozumienie dla potrzeb dzieci z trudnościami w uczeniu się, tak jak wymaga tego od nas prawo i ludzka godność, zwłaszcza w świetle potrzeby ochrony dzieci.
Parlament będzie miał jeszcze później okazję by zastanowić się nad problemami, w obliczu których stoją te dzieci.
Marios Matsakis
Panie przewodniczący! To co dzieję się w Zimbabwe jest wielce zasmucające i przytłaczająco okrutne. Pan Mugabe, były bojownik o wolność z czasów podległości kolonialnej, przeistoczył się obecnie w bezdusznego dyktatora i barbarzyńskiego pogromcę sprawiedliwości i praw człowieka w stosunku dla milionów swoich obywateli.
Wspólnota międzynarodowa łącznie z UE, wyczerpała już całą swoją retorykę, wszystkie słowa potępienia czy w dużym stopniu nieefektywne sankcje.
Przyszedł czas na reelekcję. Uważam, iż w tym celu pan Mugabe powinien stanąć przed trybunałem międzynarodowym, oskarżony o zbrodnie przeciwko ludzkości. Gorąco wierzę, iż środki takie są w pełni usprawiedliwione i wykonalne, oraz iż - jestem tego pewien - przyniosą one pożądany efekt jakim jest pomoc narodowi Zimbabwe w pozbyciu się totalitarnego reżimu, który bardzo szybko prowadzi ten kraj do samounicestwienia. Wierzę, iż UE musi być propagatorem działania mającego na celu postawienie pana Mugabe przed międzynarodowym wymiarem sprawiedliwości.
Ioannis Gklavakis
(EL) Panie przewodniczący! Raz jeszcze tu w Parlamencie Europejskim chciałbym poruszyć kwestię, która dotyczy rybaków w moim kraju, rybaków obszaru Morza Śródziemnego i tych wszystkich, którzy troszczą się o środowisko naturalne.
Grecy i europejscy rybacy ogólnie, podlegają rygorystycznym ograniczeniom - co jest zresztą słuszne - dotyczącym metod połowu oraz narzędzi, okresów połowu etc.
Kraje trzecie jednakże - najbardziej typowy przykład stanowią tu rybacy tureccy - łowią kiedy i gdzie tylko im się podoba, używając do tego sprzętu własnego wyboru, w wyniku czego zmniejszają się zasoby rybne, a morza oraz środowisko naturalne ulegają degradacji.
Jestem zdania, iż powinniśmy podjąć inicjatywę odnośnie do Turcji, taką w wyniku której kraj ten będzie stosował odpowiednie praktyki dotyczące połowów. Środowisko naturalne powinno być na pierwszym miejscu; i oczywiście kiedy mówię Turcja mam na myśli wszystkie kraje trzecie, które łowią, używając do tego niestandardowych metod.
Marie Anne Isler Béguin
(FR) Panie przewodniczący! Ja również pragnę powitać francuską prezydencją, wraz z francuskim ministrem, panem Jouvetem, który jest tu dziś z nami. Prawdą jest, iż nie jest to w zwyczaju, aby prezydencja uczestniczyła w poniedziałkowych obradach, nawet podczas tych wystąpień. Będę dziś w Parlamencie mówić o rozwoju policji, a konkretnie o jej oddziałach prewencyjnych. Kiedy przybyłam tu dziś rano przeszłam przez dwa kordony policji. Zastanowiło mnie, co może stanowić takie zagrożenie dla Parlamentu, iż wysyła się aż taką armadę oddziałów prewencyjnych. Dwukrotnie musiałam się legitymować; Zostałam zapytana dlaczego przebywam w obrębie Parlamentu Europejskiego. Byłam naprawdę bardzo zaskoczona, panie Jouyet, ponieważ nie czuję się tu zagrożona, wręcz przeciwnie, czuję się raczej prześladowana przez wszystkie te barierki. Chciałabym wam przypomnieć, iż otaczanie Izby obywateli europejskich oddziałami prewencyjnymi policji jest dziwnym sposobem na rozpoczęcie prezydencji francuskiej i chciałabym zaznaczyć, iż pragniemy, by Izba ta pozostała Izbą ludzi, otwartą dla obywateli.
Anna Záborská
(SK) Jako iż, spotkamy się ponownie dopiero po 21 sierpnia, tj. dniu 40 rocznicy okupacji Czechosłowacji przez wojska Układu Warszawskiego czuję, iż moim obowiązkiem jest, by zwrócić uwagę na te dramatyczne wydarzenia.
Było to oczywiste, iż reżim komunistyczny był zbrodnią przeciwko ludzkości, tak jak jest nią każdy reżim totalitarny. Po wydarzeniach sierpnia 1968 w moim kraju doświadczyliśmy przez kolejne 20 lat różnych form komunistycznej przemocy oraz terroru ze strony zorganizowanej machiny zła. Nasz szacunek należy się osobom, które się nie poddały i postępowały z honorem. Chciałabym sparafrazować słowa słowackiego księdza Antona Srholeca, przewodniczącego Konfederacji Słowackich Więźniów Politycznych: "Nigdy nie wolno nam zaprzestać nieść świadectwa, iż są w Słowacji setki tysięcy szlachetnych osób, które przyczyniły się do poszanowania wolności i praw człowieka. To dzięki nim, ponownie jesteśmy po stronie demokracji, wolności i praw”.
Csaba Sógor
(HU) Dziękuję. Miasto Khanty-Mansiysk w syberyjskiej prowincji Yugra jest miejscem rosyjskiego szczytu narodów ugrofińskich, a za dwa dni będzie to również i miejsce piątego Światowego Kongresu Narodów Ugrofińskich. Unia Europejska również wspiera finansowo narody ugrofińskie, walczące o zachowanie swojej tożsamości. Mowy wygłoszone przez obecną delegację UE oraz przywódców 4 państw, a zwłaszcza przez przywódcę węgierskiego, podkreślały jak ważnym jest aby zagrożone narody miały nie tylko grupy taneczne i chóry, ale i edukację prowadzoną w ojczystym języku oraz prawo do samostanowienia. Kongres chce przekazać UE dwa sygnały. Pierwszy to taki, iż Rok Międzykulturowego Dialogu powinien być nie tylko rokiem dialogu pomiędzy większymi narodami. Drugi, to taki, iż stoimy w obliczu niepojmowalnego zjawiska jakim jest sytuacja, w której parlament kraju europejskiego chce głosować w celu zdecydowania czy jego kraj powinien być jednojęzyczny, podczas gdy w kraju tym mówi się 75 językami regionalnymi. Jeśli UE i Rosja uznają za istotne zachowanie kultur i języków ojczystych narodów mieszkających na ich terytorium, to powinien to być przykład do naśladowania również dla państw członkowskich UE. Dziękuję.
Hanna Foltyn-Kubicka
Pani Przewodnicząca! Na kilka tygodni przed olimpiadą w Pekinie jedyna niezależna stacja informacyjna New Tang Dynasty Television przestała obejmować swoim sygnałem terytorium Chin.
Mimo że sytuacja trwa od kilku tygodni, nie wiadomo, co spowodowało awarię, na którą powołuje się operator satelitarny - firma Eutel Communications. Nie wiadomo też kiedy awaria zostanie usunięta. Wiadomo natomiast, kto na tej awarii traci, a kto zyskuje. Miliony dotychczasowych odbiorców niezależnej, działającej non profit, nadającej w języku chińskim i angielskim telewizji skazane są na cenzurowanie przez chińskie władze wiadomości, z których mogą dowiedzieć się, jak dzielnie chińskie wojska zwalczają tybetańskich terrorystów. Nie usłyszą o strajkach, zamieszkach i problemach, jakie występują przy organizacji igrzysk.
My, mieszkańcy, przedstawiciele Unii Europejskiej traktujemy Chiny z szacunkiem, na jaki bez wątpienia zasługuje ten wielki naród, który wniósł ogromny wkład w dziedzictwo całej ludzkości. Szkoda, że w zamian za ten szacunek jesteśmy traktowani przez władze w Pekinie nader niepoważnie. Przestrzeganie umów i stosowanie się do tych samych zasad, tego powinniśmy wymagać od siebie i od naszych chińskich partnerów.
Emmanouil Angelakas
(EL) Pani przewodnicząca! Według artykułu, który ukazał się w The New York Times kilka dni temu, trwają prace nad porozumieniem pomiędzy rządem USA i Komisją Europejską, które zezwoli rządom europejskim, bankom i firmom mającym siedzibę w Unii Europejskiej na przekazywanie informacji o obywatelach europejskich amerykańskim agencjom, takich jak transakcje kartą kredytową, szczegóły dotyczące podróży, e-maili czy odwiedzania stron internetowych - wszystko to w ramach zwalczania terroryzmu.
Trwają również negocjacje co do możliwości podejmowania przez obywateli europejskich kroków prawnych przeciwko rządowi amerykańskiemu jeśli uznaliby oni, iż ich prawa jednostki zostały naruszone w wyniku użycia ich danych osobowych.
Wzywam przewodniczącego oraz posłów do Parlamentu Europejskiego aby zbadali sprawę, wzywam również Komisję Europejską do przedłożenia wyjaśnień, tak aby Izba ta została poinformowana o treści i naturze tych rozmów. Parlament Europejski ma obowiązek chronić praw jednostki oraz prywatność obywateli europejskich jeśli te są naruszane.
Eoin Ryan
Pani przewodnicząca! Chciałbym poruszyć kwestię rosnących cen ropy, a w szczególności rynku kontraktów futures na ropę. Podaje się wiele powodów podwyżek na rynku ropy. Jednym z nich jest popyt, innym podaż oraz słabe inwestycje w infrastrukturę branży od wielu już lat. Specjaliści w zakresie przemysłu i rynku ropy coraz częściej zwracają uwagę na kwestię śmiesznie niskich wymagań depozytowych dla kontraktów futures na nieprzetworzoną ropę naftową. Wymagania te wahają się pomiędzy 5% a 7%. Innymi słowy, jeśli chcemy kupić futures na ropę o wartości 10 milionów euro, jedyne co musimy zrobić to wyłożyć pół miliona euro w ramach inwestycji.
TrimTabs Investment Research, lider na amerykańskim rynku w zakresie niezależnych badań naukowych twierdzi, iż jeśli wymagania depozytowe zostałyby podniesione do przedziału od 25 do 50%, co stanowi tyle samo ile płaci większość inwestujących na giełdzie osób, miałoby to znaczący wpływ na obniżenie cen ropy. Niskie wymagania depozytowe na rynku oznaczają, iż rynek ten jest otwarty na manipulacje. Co do tego nie ma absolutnie najmniejszych wątpliwości. Nie mam nic przeciwko osobom inwestującym w futures czy w towary, niemniej jednak, wymagania depozytowe są śmiesznie niskie.
Musimy drążyć ten temat. Wymagania depozytowe muszą zostać podniesione, ponieważ skutki dla gospodarki światowej są niewątpliwie olbrzymie, a my musimy uczynić wszystko co w naszej mocy, by obniżyć ceny ropy na świecie.
Zbigniew Krzysztof Kuźmiuk
Pani Przewodnicząca! Polski prezydent zdecydował się nie składać podpisu pod ustawą ratyfikującą traktat lizboński uznając go za traktat martwy w sytuacji odrzucenia tego dokumentu przez Irlandczyków w referendum. Polski prezydent przypomniał w ten sposób fundamentalną zasadę funkcjonowania Unii Europejskiej, mianowicie, że traktaty wchodzą w życie dopiero wtedy, kiedy przyjęte zostaną przez wszystkich członków Unii Europejskiej. Stosowanie tej zasady było dotychczas oczywiste i znalazło zastosowanie po odrzuceniu traktatu konstytucyjnego przez Francuzów i Holendrów. Wtedy - mimo zaawansowania procesu ratyfikacyjnego tego traktatu w wielu krajach - uznano, że traktat konstytucyjny jest jednak martwy. Niestety, tak po rozstrzygnięciu w referendum w Irlandii, jak i po decyzji polskiego prezydenta, odezwały się w Unii Europejskiej głosy, i to prominentych polityków, domagające się ratyfikacji tego dokumentu przez Polskę, co jest zaprzeczeniem istoty europejskiej demokracji. Chciałbym przeciwko tym głosom nacisku i swoistego szantażu zdecydowanie zaprotestować.
Przewodnicząca
Tym samym jednominutowe wystąpienia w znaczących kwestiach politycznych zostały zakończone.
