én aandeel, één stem - Evenredigheid tussen eigendom en zeggenschap in beursgenoteerde EU-ondernemingen (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is de gecombineerde behandeling van de volgende mondelinge vragen:
B6-0014/2007 van Pervenche Berès, namens de Commissie economische en monetaire zaken, aan de Commissie over één aandeel, één stem, en
B6-0016/2007 van Giuseppe Gargani, namens de Commissie juridische zaken, aan de Commissie over de evenredigheid tussen eigendom en zeggenschap in beursgenoteerde EU-ondernemingen.
Pervenche Berès 
Mijnheer de Voorzitter, ik ben blij dat u dit debat over de mondelinge vraag "Eén aandeel, één stem” hebt toegestaan. Op 26 september 2006 lieten de Institutional Shareholder Services (ISS) en het European Corporate Governance Institute (ECGI) in een gezamenlijke persverklaring weten dat ze opdracht hadden gekregen een onderzoeksrapport te schrijven over het principe "één aandeel, één stem”.
Dit is een kwestie waarover het Parlement in een vorige zittingsperiode langdurig heeft gedebatteerd, met name naar aanleiding van een verslag over overnames. Na afloop van dit lange, goed beargumenteerde en transparante debat werd besloten dat de lidstaten in overeenstemming met het subsidiariteitsbeginsel een zekere mate van vrijheid zou worden gelaten wat betreft "één aandeel, één stem”-strategieën, om te bepalen op welke wijze deze strategieën zouden werken. Bij die gelegenheid werd ook het belang onderstreept van de bedrijfsdirectie en van andere partijen die betrokken zijn bij corporate governance, of het nu gaat om werknemers, kredietverschaffers, klanten of leveranciers.
Niettemin toonde commissaris McCreevy zich al in oktober 2005 vastberaden om het tijdens het debat over de overnamerichtlijn bereikte evenwicht te verstoren, nog voordat het functioneren van deze richtlijn was beoordeeld en, wat dies meer zij, nog voordat deze richtlijn volledig was omgezet in de wetgeving van de lidstaten. Als we echter kijken naar de status van aandeelhouders binnen bedrijven en welke aandeelhoudersstrategie het meest zou bijdragen aan een industriële strategie en aan het ontwikkelen van de voordelen die Europa heeft als bedrijfslocatie, dan zien we dag in dag uit dat het soms raadzaam zou zijn een discussie op gang te brengen over het kweken van loyaliteit onder een bepaalde groep aandeelhouders.
We weten hoeveel belang de momenteel door José Manuel Barroso voorgezeten Commissie hecht aan effectrapportages, met name als het erom gaat de juiste koers te bepalen. Indertijd toen dit debat net op gang kwam, gebruikte ik de volgende woorden ”vertel mij bij wie u de effectrapportage uitzet en ik zal u zeggen wat hun conclusies zullen zijn”. Het lijkt me dat ik in dit geval een goede kans maak deze conclusies te voorspellen, daar degenen aan wie het onderzoek naar het "één aandeel, één stem”-principe is toevertrouwd nooit onder stoelen of banken hebben gestoken voorstander te zijn van dit principe. Wij zien het dan ook als onze plicht om enkele vragen te stellen, en daartoe dient het debat dat we gaan voeren.
Waarom 450 000 euro uittrekken voor een onderzoek waarvan we de uitkomst al kennen? Wat voor zin heeft het om lobbygroeperingen in staat te stellen hun argumenten te financieren die verheerlijkt worden door de resultaten van een in opdracht van de Europese Commissie uitgevoerd onderzoek?
Ik vraag me ten zeerste af of de club aannemers op wie de keus is gevallen om het onderzoek uit te voeren voldoet aan de universele voorwaarden ten aanzien van onafhankelijkheid en objectiviteit. Overigens moet in dit verband worden benadrukt dat de activiteiten van de ISS in de Verenigde Staten nauwlettend gevolgd worden door de autoriteit die toeziet op de financiële markten, de SEC, en door de Beurs van New York die een verhoogd risico van belangenverstrengeling vermoedt. Evenals de SEC en de New York Stock Exchange zouden wij alert moeten zijn op het feit dat sommige grote spelers in de keten van tussenhandelaren en adviesinstanties, die als aandeelhouders stemrecht hebben binnen bedrijven, over onevenredig veel informatie en invloed beschikken, in plaats van dezelfde aandeelhouders in een opwelling nog meer gewicht te geven.
Laten we niet vergeten dat dit Parlement, toen het zich vorig jaar juli mocht uitspreken over de recente ontwikkelingen en de vooruitzichten van het vennootschapsrecht, gevraagd heeft om op objectieve wijze na te gaan of er empirische en theoretische bewijzen zijn voor de effecten die de diverse, in de lidstaten gehanteerde eigendomsmodellen hebben op rentabiliteit, controle van bedrijven door hun eigenaren en de mogelijkheden voor grensoverschrijdende transacties. Toen hebben we echter ook verzocht om een degelijke analyse van het vennootschapsrecht in het licht van de bredere economische en juridische context in de lidstaten en van de diverse 'corporate governance'- modellen.
Ik heb niet de indruk dat wat de Commissie op gang heeft gebracht door een onderzoek uit te besteden aan deze twee instanties de voorwaarden schept voor een debat dat het belang weerspiegelt van dit zo belangrijke vraagstuk "één aandeel, één stem”. Meneer Kyprianou, ik hoop dat u de verantwoordelijke commissaris, de heer McCreevy, deelgenoot kunt maken van de bezorgdheid van dit Parlement en dat de Commissie terdege rekening zal houden met deze punten van zorg wanneer de conclusies van het onderzoek op tafel liggen; alleen dan kunnen wij een verantwoord en doeltreffend debat hebben over dit vraagstuk.
Klaus-Heiner Lehne 
plaatsvervangend rapporteur. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik kan direct aanknopen bij de woorden van mevrouw Berès. Deze mondelinge vragen gaan eigenlijk over een vergelijkbare kwestie.
De overnamerichtlijn is geworden wat ze is omdat in Europa het principe one share - one vote niet bestaat. Dat moeten we in alle duidelijkheid zeggen. De tweede reden is dat het indertijd tijdens de behandeling van de overnamerichtlijn niet is gelukt om het eens te worden over dat principe. Ik had dat indertijd wel gewild, maar noch in het Parlement noch in de Raad was hiervoor een meerderheid te vinden.
Het verslag dat de Commissie nu heeft voorgelegd over de omzetting van de overnamerichtlijn wordt in de openbare discussie volgens mij een beetje opgeblazen. Het enige wat er in staat is dat de lidstaten de richtlijn al met al netjes hebben omgezet, en daarbij ook gebruik hebben gemaakt van de mogelijkheden die deze richtlijn hun biedt. Dat was precies wat we met deze wetgeving wilden bereiken.
Het wordt pas interessant wanneer de Commissie - zoals geregeld in de overnamerichtlijn - in 2011/2012 haar eerste verslag over de toepassing van de overnamerichtlijn voorlegt. We hebben geprobeerd om een benchmark vast te leggen, en daarna de zaak aan de markt over te laten. Zodra dit verslag voorligt kunnen we daaruit conclusies trekken, dan kunnen we vaststellen of wat we hier hebben gedaan wel of niet geslaagd is, en of we wel of niet na moeten denken over verdere wetgeving. Maar nu is het nog niet zo ver, pas in 2011 of 2012, als het eerste concrete verslag over de toepassing van de richtlijn beschikbaar is.
Wij als wetgever - het Parlement en de Raad - hebben voor een hele serie onderwerpen die vandaag worden besproken trouwens al duidelijke keuzes gemaakt, met een grote meerderheid, net als indertijd bij de overnamerichtlijn. We hebben over de zogenaamde doorbraakregel - want dat is de eigenlijke benchmark - gezegd dat die moet gelden voor alle pre-bid en post-bid defenses. Er zijn natuurlijk wel een aantal uitzonderingen gemaakt.
We hebben geen aandacht besteed aan de aspecten die geen hindernis voor overnames zijn, op basis van eenvoudige formules en berekeningen. Het eerste aspect zijn de zogenaamde preferentiële aandelen, waarvoor de doorbraakregel nooit heeft gegolden. Waarom? Ten eerste omdat de eigenaars van preferentiële aandelen toch al meer geld krijgen dan andere aandeelhouders. Ten tweede omdat het vennootschapsrecht bepaalt dat slechts 50 procent van het kapitaal uit preferentiële aandelen mag bestaan, dus nooit meer dan de gewone aandelen, die een stemrecht geven.
We hebben de doorbraakregel indertijd om vergelijkbare redenen ook niet toegepast op de Franse dubbele stemrechten. Dat vloeit ten eerste voort uit het feit dat het geen speciale stemrechten zijn, die eigenlijk dus onbeperkt gegarandeerd worden, maar eerder bedoeld zijn om een belegging op de lange termijn te belonen. Deze stemrechten worden na een bepaalde periode automatisch gewone stemrechten. Ten tweede gaat het om het volgende: het quorum om een doorbraak te kunnen bereiken ligt meestal bij 75 procent. Wanneer dat quorum gehaald wordt, speelt de kwestie van enkele of dubbele stemrechten gezien de doorbraakregel geen rol meer. In de algemene vergadering heb ik dan altijd de nodige meerderheid. Daarom geldt deze regel niet voor die stemrechten.
Op meervoudige stemrechten en op beperkingen van het stemrecht passen we de doorbraakregel echter wel toe, omdat dat echte hindernissen voor een overname zijn. Ook hier bestaat de speciale situatie dat enerzijds de eigendom en anderzijds de beheersing, dat wil zeggen de meerderheid van de stemmen, niet met elkaar overeenstemmen. Wij waren van mening dat er goede redenen zijn om de doorbraakregel in dit geval toe te passen, voor zover ondernemingen of lidstaten van deze optie gebruikmaken.
Ik wil nogmaals duidelijk zeggen wat mevrouw Berès ook al heeft genoemd: in het verslag-Szejna hebben we heel duidelijk gemaakt dat nu de marktkrachten eerst eens de ruimte moeten krijgen, dat we willen zien wat deze richtlijn oplevert. Wanneer de Commissie in 2011/2012 dan het eerste verslag heeft voorgelegd, willen we beslissen of er nog verdere stappen nodig zijn.
Ik heb nu gehoord dat de Commissie overweegt om over dit onderwerp een aanbeveling te publiceren. Ik moet heel eerlijk zeggen dat ik daar niet enthousiast over ben, en wel om twee redenen. De eerste reden is dat de scepsis in het Parlement over het gebruik van deze vorm van soft law groeiende is. De Commissie loopt ook het gevaar dat het Parlement een initiatiefverslag over een dergelijke aanbeveling schrijft, en dat daar dan iets heel anders in staat dan wat de Commissie in haar aanbeveling had geschreven. Als dat gebeurt, is de aanbeveling echter niets meer waard, omdat een aanbeveling alleen maar effect sorteert wanneer men ervan uit kan gaan dat de wetgever in een latere procedure bereid zal zijn om een dergelijke regeling te steunen. Wanneer die echter nee zegt, is de aanbeveling niets meer waard.
De tweede reden is dat ik nog niet helemaal heb begrepen wat in een dergelijke aanbeveling nog moet worden geregeld. We hebben in artikel 10 van de overnamerichtlijn uitvoerige regels vastgelegd voor de transparantie, alle ondernemingen moeten werkelijk alle bestaande hindernissen voor een overname dus op tafel leggen. Dat zijn strenge regels voor de transparantie. Ik vraag me af wat er in de aanbeveling dan verder nog kan worden geregeld.
Er is echter nog een reden voor deze vraag, en dat staat ook in de tekst van de Commissie juridische zaken. We willen natuurlijk ook graag weten wat de Europese Commissie vindt van de ontwikkeling die is ontstaan door het slotpleidooi van de advocaat-generaal in de zaak-Volkswagen. De advocaat-generaal moest in deze zaak voor het eerst geen uitspraak doen over de klassieke gouden aandelen, maar ingaan op beperkingen van het stemrecht, en op andere regels. Die vindt hij niet verdragsconform, en hij vergelijkt ze met een gouden aandeel. Hebben we nog wel een wetgeving nodig, wanneer het Hof van Justitie zich bij deze uitspraak aansluit? Verdwijnen alle hindernissen daardoor niet automatisch? Het zou wel interessant zijn om de visie van de Commissie daarop te krijgen.
Markos Kyprianou
lid van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik dank de Parlementsleden voor hun vragen. Mijn collega, de heer McCreevy, betreurt het dat hij hier vanavond niet kan zijn, maar ik verzeker u dat hij geïnformeerd zal worden over de resultaten en de inhoud van het debat dat we vanavond voeren.
Er is in september inderdaad een onderzoek gelanceerd. Het onderzoek was gericht op de diverse aspecten van evenredigheid tussen kapitaal en zeggenschap, hoe die in de lidstaten wordt toegepast of niet wordt toegepast, wat dit betekent voor de afwijking van het beginsel en wat de invloed ervan is op institutionele beleggers. Het onderzoek was ook bedoeld om de relevante nationale wetgevingskaders te analyseren.
De uitvoerende bedrijven werden op de gebruikelijke eenvoudige wijze geselecteerd. Er werd een openbare aanbesteding gepubliceerd en de keuze was eenvoudig. De beste auteur werd gekozen en de specifieke bedrijven hebben hun beste aanbod gedaan en gepresenteerd. Ik moet echter twee zaken toelichten: er komt geen effectbeoordeling, dus het onderzoek wordt op feitelijke gronden uitgevoerd op basis van de huidige situatie in de lidstaten, en er worden geen voorstellen of aanbevelingen gedaan.
Zowel de uitvoerende bedrijven als de onderaannemers hebben een goede staat van dienst op het gebied van oorspronkelijk, onafhankelijk, hoogwaardig onderzoek op het terrein van vennootschapsrecht en corporate governance, en hun Europese aanwezigheid vormt een belangrijk voordeel als het gaat om een vergelijkende analyse van verschillende juridische tradities. De onderaannemers hebben een goede reputatie en zijn gespecialiseerd in vennootschapsrecht en de effectenregelgeving en het onderzoeksteam heeft op basis van wetenschappelijke competentie, professionele reputatie en integriteit het beste aanbod gedaan.
Het onderzoek zal, zoals gezegd, gericht zijn op meervoudige stemrechten, preferente aandelen zonder stemrecht, bedrijfspiramiden en andere instrumenten die als functie hebben om de controlerende aandeelhouders te beschermen, en het onderzoek zal, zoals gezegd, ook gouden aandelen en de toekenning van bijzondere rechten voor openbare autoriteiten omvatten.
De Commissie heeft op dit punt nota genomen van het advies van de advocaat-generaal over de Volkswagenwet. De advocaat-generaal beschouwt deze wet als een niet te rechtvaardigen beperking die inbreuk doet op de EU-wetgeving. De Commissie is in afwachting van de uitspraak van het Hof van Justitie.
Wat de overnamebodrichtlijn betreft: we weten dat de richtlijn gericht is op het elimineren van bepaalde verdedigingsmaatregelen die bedrijven in verband met overnamen toepassen. Een van dergelijke maatregelen voor bedrijven is om de hefboomwerking toe te passen op stemrechten en kapitaal, maar de ervaring leert dat de overgrote meerderheid van de lidstaten de disproportionele stemrechten van haar bedrijven liever niet neutraliseert. Toch is het nog te vroeg voor de tenuitvoerlegging van een richtlijn. De Commissie is niet van plan om in dit stadium het debat over de overnamebodrichtlijn te heropenen. Welke beleidsconclusies de Commissie ook uit het evenredigheidsonderzoek trekt, ze zullen niet van toepassing zijn op overnameboden. De Commissie beschouwt deze twee zaken als gescheiden initiatieven.
Tot slot benadruk ik dat een besluit over eventuele in de toekomst te nemen maatregelen over de evenredigheidskwestie waarover we nu spreken, zal worden genomen op basis van de uitkomst van het onderzoek. Of we een voorstel presenteren en wat het voorstel dan zal inhouden, hangt af van de uitkomst van het onderzoek en van de effectbeoordeling die parallel aan het onderzoek wordt uitgevoerd. We bevinden ons dus nog in de onderzoeksfase en de eerste procedurele fase. We zullen het standpunt en de mening van het Europees Parlement, als altijd, zeer serieus nemen.
Manuel Medina Ortega
Mijnheer de Voorzitter, we moeten de heer Kyprianou bedanken voor het feit dat hij ons op dit uur van de nacht nog gezelschap houdt, ofschoon de discussie waarschijnlijk nog een stuk boeiender zou zijn geweest als commissaris McCreevy erbij was geweest, omdat we met hem continu in dialoog zijn over dit soort kwesties.
Het is duidelijk dat deze discussie nog maar net begonnen is. Het Parlement en de Raad hebben de richtlijn betreffende de concentraties van kapitaal vastgesteld. Kort geleden hebben we ons uitgesproken voor een richtlijn betreffende de rechten van aandeelhouders, en duidelijk is dat zich fundamentele problemen voordoen op het vlak van de structuur van ondernemingen.
Het democratische beginsel van "één aandeel, één stem” functioneert op dit moment niet in de hele Europese Unie, en zoals mevrouw Berès heeft opgemerkt, worden we nu geconfronteerd met de mogelijkheid van grootschalige manipulaties van de markt door bepaalde speculanten.
Het is duidelijk dat effectbeoordelingen nuttig kunnen zijn, maar ze zijn alleen van nut als ze goed gedaan worden. Wat ons in het Parlement verontrust, is dat we de zorg voor de schapen toevertrouwen aan de wolven. Met andere woorden, als effectbeoordelingen verricht worden door grote ondernemingen die gespecialiseerd zijn in het manipuleren van de markten, zullen de aanbevelingen van die ondernemingen natuurlijk in de richting gaan van een grotere manipulatie van de markten.
De heer Lehne heeft er al op gewezen dat de feitelijke uitspraak van het Hof van Justitie in de Volkswagen-zaak van invloed zal zijn op de ontwikkeling van het recht in de Europese Unie, maar dit Parlement zou onder geen beding willen dat de Commissie de weg van die aanbeveling insloeg, de weg van de zogenoemde "soft law” van de Europese Unie.
We kunnen beter een andere weg nemen, en dat is die van de wetgeving, ofschoon het daarvoor misschien nog niet het juiste moment is, daar we nog geen beoordeling hebben gehad van de ontwikkelingen op het gebied van de kapitaalconcentraties.
Op het ogenblik voltrekken zich in Europa ten aanzien van kapitaalconcentraties revolutionaire ontwikkelingen. Er is grote politieke betrokkenheid en veel onzekerheid bij grensoverschrijdende transacties, vanwege het naast elkaar bestaan van bijvoorbeeld openbare beschermingsstelsels en particuliere stelsels. Deze kwestie is politiek van grote betekenis, maar ze heeft ook een aantal juridische aspecten.
Ik denk dat het belangrijk is om er vanuit het Parlement allereerst op te wijzen dat wij niet blij zijn met het gebruik van de zogenoemde "soft law”, die een wetgevingsstatus nodig heeft, dat het Parlement blij is met de effectbeoordelingen maar dat die op objectieve manier verricht moeten worden en niet moeten worden overgelaten aan sectoren die dit mogelijkerwijs doen om er zelf beter van te worden, en dat het misschien niet nodig is om overhaast wetgevingsmaatregelen te omarmen zonder de situatie eerst grondig te hebben bestudeerd.
Ik denk echter dat we ons nu op een moment bevinden van grote veranderingen in het hele stelsel van de Europese Unie. Het consolideren van de Europese rechtspraak op het gebied van kapitaalconcentraties en van de rechten van aandeelhouders vereist veel meer studie, en vooral veel meer samenwerking met het Parlement en de Commissie.
Ik hoop dat de heer Kyprianou het belang dat wij in deze kwestie stellen aan de heer McCreevy zal overbrengen, alsmede onze bezorgdheid en onze wens om hierover als Parlement in debat te blijven met de Commissie, wat we moeten doen.
Wolf Klinz
namens de ALDE-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, het principe "één aandeel - één stem” klinkt heel aantrekkelijk, zeker met het oog op de zogenaamde aandeelhoudersdemocratie. Wanneer we van dit uitgangspunt afwijken, zou dat nadelige gevolgen voor de transparantie kunnen hebben, en de rechten van de aandeelhouders kunnen beknotten. Dat is in ieder geval de vrees van commissaris McCreevy, die voor dit dossier verantwoordelijk is. Het hoeft echter niet per se schadelijk te zijn, want het kan tot meer concurrentie en innovatie leiden, en bovendien rekening houden met de verschillende belangen en gedragspatronen van verschillende categorieën van aandeelhouders.
Nu is de Commissie van plan om in de herfst een aanbeveling te doen over het beginsel van de evenredigheid tussen eigendom en zeggenschap, en daarbij uit te gaan van de resultaten van uitvoerig onderzoek. De heer Lehne heeft al gewezen op de nadelen van deze aanbeveling, en mevrouw Berès heeft volgens mij terecht het vermoeden geuit dat onderzoek dat wordt verricht door het ISS, het European Corporate Government Institute en Sherman [amp] Sterling, misschien niet zo objectief is als in dit verband eigenlijk nodig zou zijn. Daarom doe ik een beroep op de Commissie om haar concrete voorstellen pas te doen als het uitvoerige en objectieve onderzoek naar de situatie in Europa op tafel ligt, en alle ervaringen met de overnamerichtlijn tegen het licht zijn gehouden. Daarbij is het heel belangrijk dat we de voor- en nadelen van alle mechanismen bekijken die afwijken van het principe "één aandeel - één stem”, of het nu de piramidestructuren in Italië zijn, de preferentiële aandelen in Duitsland, het dubbele stemrecht in Frankrijk of de A- en B-aandelen in de Noordse landen.
We moeten een onderscheid maken en een goed evenwicht vinden tussen de wens om ervoor te zorgen dat de zeggenschap van de aandeelhouders evenredig is met de eigendom, en de wens van de ondernemingen om contractuele vrijheid te genieten, de eigendom van de onderneming te stabiliseren, en over voldoende vrijheid van handelen te beschikken. We moeten in ieder geval garanderen dat iedere afwijking van het principe "één aandeel - één stem” duidelijk herkenbaar is. De aandeelhouder heeft het recht om te weten of de aandelen die hij heeft, of koopt, hem werkelijk de volle rechten geven op medezeggenschap bij het beleid van de onderneming en op toezicht op de directie.
Ieke van den Burg
Vanochtend stond in Nederlandse kranten het bericht dat ISS, het bedrijf waar we het hier over hebben, zijn klanten adviseert om op de aankomende aandeelhoudersvergadering van DSM, een grote Nederlandse multinational, de voet dwars te zetten bij het plan om een extra loyaliteitsdividend uit te keren aan de aandeelhouders die hun aandelen in dat bedrijf drie jaar of langer vasthouden. Ik vind dat plan van DSM juist een geweldig idee om verantwoord aandeelhouderschap te stimuleren. Extra dividend kan daartoe dienen, maar ook een hoger stemmengewicht. Dat kan een andere legitieme vorm zijn. Ik heb me dan ook steeds verzet tegen het doordrammen van de zogenaamde aandeelhoudersdemocratie van het één aandeel, één stem-principe.
Bij de discussie over de overnamerichtlijn kwam dat voor het eerst ter sprake. De oorspronkelijke bedoeling van de dertiende richtlijn was helemaal niet om het hemelse koninkrijk van de corporate control door aandeelhouders op aarde te vestigen, maar simpelweg om minderheidsaandeelhouders te beschermen en het recht op fatsoenlijke uitkoop te geven. Door een aantal fanatieke belanghebbenden echter is dat één aandeel, één stem-idee verabsoluteerd en de grootste pleitbezorger is ISS. Niet alleen vanuit ideologische motieven, maar ook omdat hun handel simpelweg bestaat in het verzamelen van stemrechten en het verlenen van proxidiensten aan aandeelhouders.
Met alle respect voor de verklaring van de Commissie vind ik het hoogst merkwaardig dat je zo'n onderzoek uitzet bij een partij die zo uitgesproken bevooroordeeld en geïnteresseerd belanghebbend is. Ik heb me ook even georiënteerd over de uitvoering van het onderzoek. Ik heb de vragenlijsten gezien die op dit moment rondgaan bij beleggingsfirma's aan de ene kant en bij bedrijven aan de andere kant. Aan de bedrijven wordt alleen maar sec gevraagd of zij bepaalde CEM's (Control Enhancing Mechanisms) hanteren, zoals piramidestructuren, certificering, gouden aandelen, enz. De investeerders worden echter heel anders benaderd. Zij krijgen een aantal heel suggestieve vragen naar hun mening over al die slechte maatregelen. Zo kan ik ook voorspellen wat de uitslag van dat onderzoek is.
Kortom, ik heb nu al bij voorbaat grote bedenkingen bij de uitkomst van het onderzoek en denk dat het geen goede basis kan zijn voor verdere conclusies en voor voornemens, zoals het opstellen van een aanbeveling. Laten we eerst maar eens ingaan op de redenen waarom bedrijven zulke CEM's hebben en waarom er in de huidige tijd, waarin het aandeelhoudersactivisme van hedge funds welig tiert, weer nieuwe behoefte aan bescherming tegen kortetermijnbeleggersactivisme ontstaat. Een fundamenteel debat met dit Parlement is nodig voordat de Commissie enige maatregel of enige verdere activiteit wil gaan ontwikkelen.
Markos Kyprianou
lid van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik dank de Parlementsleden voor het debat. Ik zal het zeer kort houden.
Om te beginnen wil ik tegen de heer Medina Ortega zeggen dat het me spijt dat ik geen stimulerende bijdrage aan het debat heb kunnen leveren. Ik ben nu eenmaal niet de verantwoordelijke commissaris. Het was voor mij echter een heel interessant debat omdat het me deed denken aan mijn vroegere leven als advocaat. Ik vind deze kwesties bijzonder boeiend. Ik kan u uiteraard verzekeren dat ik mijn collega zal informeren. Ik begrijp echter dat u allemaal de gelegenheid krijgt om deze kwesties uitvoeriger met de verantwoordelijke commissaris te bespreken, omdat hij ergens in maart een ontmoeting zal hebben met zowel de Commissie economische en monetaire zaken als de Commissie juridische zaken en al deze kwesties zullen daar aan de orde komen.
Ik wijs er nogmaals op dat wat de Commissie doet, afhangt van het onderzoek en de effectbeoordeling. Wat betreft het onderzoek: de keuze van uitvoerende bedrijven is gemaakt op basis van onze regels en verordeningen, rekening houdend met de eisen van de Europese Gemeenschap. Ik herinner u er nogmaals aan dat het een feitelijk onderzoek is dat geen aanbevelingen oplevert. Daar is de Commissie zelf verantwoordelijk voor. Ik weet dus zeker dat de uitkomst een evenwichtig en evenredig beeld zal opleveren, uiteraard afhankelijk van de resultaten van het onderzoek.
Pervenche Berès
- (FR) Mijnheer de Voorzitter, wij hebben aandachtig geluisterd naar het antwoord van de commissaris. De boodschap die moet worden gericht aan de heer McCreevy is echter de volgende: wij kunnen nu inderdaad nog niet beoordelen hoe de commissaris de uitkomsten van het onderzoek zal interpreteren, maar wat ons zorgen baart is het onderzoek zelf, ongeacht de resultaten ervan, gezien de vragen die zijn opgesteld door de auteurs van dit onderzoek.
Ik denk dat dat de boodschap is die moet worden gericht aan de heer McCreevy.
De Voorzitter
Mevrouw Berès, ik weet zeker dat commissaris Kyprianou u volkomen heeft begrepen.
Het debat is gesloten.
