1. Birma
Przewodniczący
Następnym punktem porządku dziennego jest debata nad sześcioma projektami rezolucji w sprawie Birmy
Laima Liucija Andrikien 
autorka. -(LT) Poprzez tę dyskusję i rezolucję, nad którą będziemy głosować za chwilę, Parlament Europejski wzywa państwa członkowskie UE, inne instytucje UE i wspólnotę międzynarodową do zwrócenia uwagi na sytuację w zakresie praw człowieka panującą w Birmie. Kraj ten jest często nazywany rajem dla turystów, ale jest on daleki od bycia rajem dla ludzi, którzy tam żyją. Ostatnią prowokacją dokonaną przez rządzący reżim przeciwko obywatelom było podwyższenie w ubiegłym tygodniu o 500% cen benzyny. Nic dziwnego, że taka decyzja wywołała niezadowolenie i protesty społeczne, które były i nadal są brutalnie tłumione. Wielu protestujących zostało pobitych lub aresztowanych i aby uświadomić sobie stopień, w jakim ten reżim gnębi swych obywateli i do czego jest zdolny, możemy jedynie przypomnieć sobie wydarzenia z 1998 r., sytuację laureatki pokojowej nagrody Nobla http://nobelprize.org/nobel_prizes/peace/laureates/1991, próbę jej zamordowania w 2003 r. i fakt, że od 1996 r. reżim zniszczył ponad 3 000 miejscowości i zmusił ponad milion ludzi do opuszczenia swoich domów. Nadzwyczajna brutalność jest cechą charakterystyczną tego reżimu; jego katalog zbrodni obejmuje gwałt, tortury, prace przymusowe i wykorzystywanie dzieci żołnierzy. Wszystko to jest z pewnością dostrzegane przez wspólnotę międzynarodową i nie możemy pozwolić, aby ostatnie wydarzenia rozwinęły się w represje na szerszą skalę.
Zbrodnie i naruszenia praw człowieka przez panujący w Birmie reżim zasługuje na nasze surowe potępienie. Wrażamy naszą solidarność wobec ludzi w Birmie i żądamy, aby aresztowani protestujący zostali natychmiast uwolnieni i aby http://nobelprize.org/nobel_prizes/peace/laureates/1991 umożliwiono życie w satysfakcjonujących warunkach i swobodę działania. Obecnie wielka odpowiedzialność spoczywa także na niektórych krajach w tym regionie, jak Chiny czy Indie, które mają potencjał, aby wywrzeć wpływ w celu rozwiązania konfliktu w Birmie w cywilizowany sposób.
Paulo Casaca  
autor. - (PT) Panie przewodniczący, pani komisarz, panie i panowie! Cztery lata temu tutaj w tej Izbie miałem możliwość skarżyć się na brutalne naruszanie praw człowieka w Birmie i wyrazić nadzieję, że możemy oczekiwać poprawy w przyszłości.
Niestety, tak się nie stało: mimo że naruszenia praw człowieka w Birmie zmieniły się w pewnym stopniu, to właściwie znacznie się one pogorszyły. Wydalenie Międzynarodowego Czerwonego Krzyża jest bardzo symboliczne w tym zakresie, pokazując, że jest to reżim całkowicie nietolerancyjny. Jednak to, czemu my w Unii Europejskiej powinniśmy się przejrzeć, jest nasza polityka wobec takich naruszeń: ciężko jest uwierzyć, że przez siedem lat nie zorganizowaliśmy szczytu z Afryką w sprawie Zimbabwe, gdzie panuje skrajnie brutalny reżim, w który nie przestrzega się praw człowieka. Jednakże w przypadku Birmy nie można powiedzieć tego samego: oczywiście interesy handlowe w Azji są dużo ważniejsze od tych w Afryce! Nie wydaje mi się to możliwe do zaakceptowania.
Marios Matsakis  
autor. - Panie przewodnicząca! Birma ma haniebny zapis rządów jednej z najbardziej długotrwałych dyktatur, która wciąż istnieje. W Birma od 45 lat panuje totalitarny reżim wojskowy. Jako była kolonia brytyjska Birma doświadczyła traumatycznego okresu postkolonialnego, co było żyznym gruntem dla ustanowienia junty wojskowej.
Od 1962 r. krajem rządzą generałowie armii, a Birmańczycy doświadczają poważnych nadużyć ich praw człowieka. Ponadto generałowie, z uwagi na ich niekompetencję, uczynili z Birmy jeden z najbiedniejszym krajów, a korupcja w społeczeństwie osiągnęła gigantyczne rozmiary. Birma stała się jątrzącą się raną na reszcie świata, będąc mocno uwikłaną w handel heroiną na wielką skalę, gdyż Birma jest głównym eksporterem tego śmiertelnego narkotyku.
W Birmie rządzi obecnie generał Than Shwe, osoba o wątpliwej stabilności psychicznej, co do którego istnieją pogłoski, że jest zjadliwe introwertyczny i przesądny i który często podejmuje ważne decyzje dotyczące państwa po przeprowadzeniu konsultacji z astrologami. Ponadto Birma jest krajem obdarzonym niezrównanym naturalnym pięknem, niepowtarzalnie żyzną ziemią i bogactwem zasobów mineralnych. Wszystko to znajdowało się w centrum zainteresowania zagranicznych inwestorów. Jednak, niestety, korzyści z tych inwestycji nie były odczuwane przez ludność Birmy, ale napełniły kieszenie dyktatorów i innych kolaborantów.
Nadzieja na powrót do rządów demokratycznych pojawiła się w 1990 r., kiedy wybory krajowe wygrała Krajowa Liga na rzecz Demokracji. Jednakże generał stłumił wszelkie próby demokratyzacji, a liderce Ligii, Aung San Suu Kyi, nie tylko uniemożliwiono przejęcie władzy, ale została ona umieszczona w areszcie domowym, pomimo międzynarodowych krzyków oburzenia.
Birma wielokrotnie w przeszłości była tematem rezolucji dotyczących praw człowieka wydanych przez tę Izbę, a niektóre sankcje były stosowane przez wiele lat. Jednakże wszytko to było nieskuteczne, głownie dlatego, że panujący w Birmie reżim jest wspierany przez Chiny. Prawda jest taka, że jeśli rzeczywiście chcemy wprowadzić zmiany demokratycznie w Birmie, musimy skierować nasze potępienie i naszą uwagę na rząd chiński. Możemy wywierać presję na Chiny, na przykład poprzez zagrożenie im sankcjami handlowymi i embargo inwestycyjnym. Jeśli będziemy wystarczająco odważni, aby to zrobić, wtedy będziemy mieć szanse wprowadzenia zmian korzystnych dla Birmy. Jeśli nie, wtedy obawiam się, że rezolucja ta, tak jak wszystkie poprzednie, wyląduje w koszu na śmieci generała Than Shwe.
Marcin Libicki  
autor. - Panie Przewodniczący! Jak zwykle w czwartek popołudniu zajmujemy się sprawą łamania praw człowieka na świecie. Jeżeli chcielibyśmy wyliczyć te wszystkie państwa, społeczeństwa, narody, które są przedmiotem łamania praw człowieka i w efekcie przedmiotem naszych debat, to objęlibyśmy zapewne ogromną część kuli ziemskiej. I zauważmy, że łamanie praw człowieka dotyczy przecież nie tylko krajów biednych, lecz często także krajów rozwijających się, może nie bardzo zamożnych, ale rozwijających się, jak Rosja mających nawet jako swoją legitymację demokratyczne wybory, czy jak Chiny - kraju, który pnie się bardzo szybko w górę na tej skali światowej zamożności. Jednocześnie mamy też kraje najbiedniejsze.
Panie Przewodniczący, powinniśmy się zastanowić, czy nie należy poświęcić raz debaty i poprosić Komisję Europejską, żeby przedstawiła koncepcję zaradzenia łamaniom praw człowieka na świecie. Dlatego, że my, jak mówię, co czwartek o tym rozmawiamy, co czwartek narzekamy i właściwie nic z tego nie wynika. A łamanie praw człowieka jest w oczywisty sposób przyczyną splotu kilku czynników. I trzeba tu powiedzieć, że istotnym czynnikiem jest współpraca różnych, często jak najbardziej legalnych, wielkich instytucji finansowych i gospodarczych z przestępczymi reżimami tych państw.
Okazuje się, że istnieje pewna spółka wielkich finansowych korporacji, które w porozumieniu z różnymi kacykami i lokalnymi dyktaturami gnębią własne społeczeństwa. Ze smutkiem trzeba powiedzieć, że często w czasach kolonialnych sytuacja tych narodów była lepsza, bo co prawda rządzili nimi kolonialiści, ale nie występował tak często przestępczy związek właśnie między wielkimi finansami obcymi a lokalnymi reżimami. I przykładem takiego związku, jak słusznie mówił pan Matsakis, jest między innymi Birma. Coś trzeba z tym zrobić?
Sepp Kusstatscher  
autor. - (DE)Panie przewodniczący! Dziś po południu dyskutujemy o trzech państwach - Birmie, Sierra Leone i Bangladeszu - które należą do najbiedniejszych krajów na świecie, mimo że dotyczy to w rzeczywistości ich społeczeństw, a nie samych państw. Powodem jest oczywiście brak demokracji - mimo że sytuacja w tych trzech państwach oczywiście różni się znacząco w tym względzie - oraz wykorzystywanie ludności, a przede wszystkim wszelkiego rodzaju naruszenia praw człowieka. Treść punktów preambuły tej pierwszej rezolucji w sprawie Birmy jest szczególnie szokująca. W rzeczywistości są ona przerażające i dla nas, jako uprzywilejowanych Europejczyków, powinny być dzwonkiem alarmowym. Nadużycia popełniane przez ten reżim wojskowy na jednostkach, a w szczególności na członkach różnych mniejszości - chciałbym wspomnieć tutaj w szczególności o Karenach - sprawiają, że włos się jeży na głowie. Nie możemy po prostu odwrócić od nich wzroku.
Chciałbym dodać coś, co nie zostało w rzeczywistości podkreślone w tym wniosku. Zieloni bardzo chętnie poprą treść tego wniosku, ponieważ jest on w pełni uzasadniony w kontekście polityki społecznej i z perspektywy praw człowieka. Jednakże uważam, że należy także z większą siłą podkreślić katastrofy środowiskowe wynikające z tego reżimu wojskowego. Chciałbym podać państwu przykład: istnieją plany wybudowania wielkiej tamy, co doprowadzi do przesiedlenia 10 milionów ludzi - proszę pomyśleć o tym przez chwilę. Działania tego reżimu wojskowego można odeprzeć także przez surowsze wspólne środki podejmowane przez UE, ONZ i narody świata.
Colm Burke
w imieniu grupy PPE-DE. - (GA) Panie przewodniczący, jestem szczęśliwy, że mogę przemawiać w Parlamencie po raz pierwszy na temat tak istotny jak prawa człowieka.
Dzisiaj ponownie bardzo zdecydowanie zareagowaliśmy przeciwko nieakceptowalnym działaniom junty wojskowej w Birmie. Ostatnio pilną rezolucję w sprawie Birmy wydaliśmy w czerwcu. Ostatnie stłumienie pokojowej manifestacji, podczas której protestujący domagali się swych praw do stowarzyszania się, zasłużyło na kolejne potępienie ze strony Parlamentu Europejskiego. Nikły wzgląd, jaki ma rządząca Rada Państwa ds. Pokoju i Rozwoju (SPDC) na swe społeczeństwo, stał się jeszcze bardziej oczywisty po narzuceniu ostatnio podwyżki cen paliwa o 500%. SPDC wyraźnie pragnie dalszego zubożenia społeczeństwa. Ale cywile birmańscy okazali niepohamowaną odwagę, przychodząc na manifestację. Protestujący nie tylko zostali brutalnie pobici przez policję, ale wielu z nich zostało aresztowanych, a członkowie grupy 88 Generation Students (Studenci Pokolenia 88) byli represjonowani. Wzywam do natychmiastowego i bezwarunkowego uwolnienia wszystkich tych, którzy zostali zatrzymani w wyniku protestów, także Aung San Suu Kyi, prawdopodobnie najsłynniejszej na świecie uwięzionej demokratycznej liderki. Ponadto, nowa konstytucja, ostatnio opracowana przez konwencję krajową w Birmie, jest fikcją, biorąc pod uwagę prostą przyczynę, że w proces przygotowywania tekstu nie zostali zaangażowani żadni demokratycznie wybrani członkowie opozycji. Ten Parlament teraz wzywa do zorganizowania pilnego posiedzenia Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych, aby rozważyć ostatnie wydarzenia, jakie miały miejsce w Birmie. Potrzebujemy silnej i wiążącej rezolucji w sprawie Birmy na tym szczeblu, ponieważ kryzys ten ma wpływ na ogólne bezpieczeństwo tego regionu. Kraje takie jak Chiny czy Rosja, które uniemożliwiły przyjęcie ostatniej rezolucji Rady Bezpieczeństwa NZ w sprawie Birmy i Chin w tym roku, muszą odgrywać bardziej odpowiedzialną rolę w odniesieniu do tego kraju i powinny udzielać swego wsparcia każdej kolejnej rezolucji NZ.
Wszytko to jest konieczne, ponieważ zło zwycięża, kiedy dobrzy ludzie nic nie robią. Wspólnota międzynarodowa robi niewiele, podczas gdy junta birmańska przygotowuje okrucieństwa przeciwko własnemu społeczeństwu. Jak długo możemy usprawiedliwiać zezwalanie na rządy zła?
Glyn Ford
w imieniu grupy PSE. - Panie przewodniczący! Niemalże dziesięć lat temu miałem przywilej odwiedzić Aung San Suu Kyi w domu w Rangunie, gdzie przebywa w areszcie, kiedy to bardzo wyraźnie przedstawiła mi, że uważa, iż przyszłością dla Birmy jest nałożenie przez UE surowych sankcji przeciwko jej reżimowi. Po dziesięciu latach niewiele się zmieniło. Nasze sankcje są nieskuteczne. Wciąż jest ona więziona i jak zauważyliśmy, gospodarka nadal się pogarsza.
Z zadowoleniem przyjmuję oświadczenie złożone przez Gordona Browna w ubiegłym tygodniu, że mógłby objąć przewodnictwo w działaniach przeciwko Birmie i z zadowoleniem przyjmuję w naszej rezolucji ust. 10, który uznaje istotną rolę, jaką ASEAN obecnie odgrywa w odniesieniu do Birmy, ust. 14, żądający od Chin, Rosji i Indii, aby dołożyły największych starań w celu wywarcia presji na panujący reżim oraz ust. 20, wzywający do przyjęcia nowej rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ. To jest jedyny sposób, w jaki możemy wzmocnić reakcję na skalę światową, aby spróbować wywrzeć presję na reżim, by ostatecznie ustąpił.
Urszula Krupa
w imieniu grupy IND/DEM. - Panie Przewodniczący! Już trzeci raz w obecnej kadencji Parlamentu w ramach debaty o prawach człowieka zabieram głos w sprawie sytuacji polityczno-społecznej w Birmie, gdzie od wielu lat łamane są prawa człowieka, występują nagminne prześladowania, i to nie tylko działaczy na rzecz demokracji, ale pozostałej ludności, która w 30% żyje na granicy ubóstwa, zmuszana jest do pracy, przymusowo przesiedlana.
Tym razem nasilenie protestów i prześladowań wystąpiło po wzroście cen paliw o 500% na skutek wycofania dopłat przez rząd. Organizacje broniące praw człowieka alarmują o aresztowaniach około 100 aktywistów i nielegalnym zatrzymaniu na kolejny rok laureatki Pokojowej Nagrody Nobla - pani Aung San Suu Kyi.
Popieramy rezolucje, które jednak nie zmieniają sytuacji w Birmie, w którym panujący reżim nie reaguje na żadne interwencje, dlatego powinny zostać zastosowane bardziej radykalne kroki.
Filip Kaczmarek
Panie Przewodniczący! To nie pierwsza, i zapewne niestety nie ostatnia, debata dotycząca łamania praw człowieka, demokracji i zasad prawa w Birmie. Wczoraj, gdy rozmawialiśmy w grupie PPE na temat rezolucji o Birmie doszliśmy do wniosku, że projekt rezolucji jest bardzo dobry, ale sytuacja w Birmie bardzo zła. Zapewne wielu z nas chciałoby, aby było odwrotnie, to znaczy, aby sytuacja w Birmie była taka, byśmy nie musieli podejmować żadnej rezolucji.
W Birmie armia pacyfikuje regiony zamieszkałe przez mniejszości etniczne, regularnie aresztuje działaczy opozycji, szykanuje zwykłych obywateli protestujących przeciwko podwyżkom cen i obniżeniu, i tak już skandalicznie niskiego, poziomu życia. Co możemy zrobić? Rada Europejska powinna dokładnie przeanalizować słabości systemu sankcji, tak aby stały się one faktycznym i skutecznym orężem walki z birmańskim reżimem politycznym.
Konieczne są dalsze naciski na Chiny i Rosję, aby w Radzie Bezpieczeństwa ONZ doszło wreszcie do przedyskutowania sytuacji w Birmie. Ponadto powinniśmy zadbać o to, aby środki pomocowe ze strony Unii Europejskiej w wysokości 65 milionów euro w najbliższych latach trafiały i do obywateli tego kraju, a nie wspierały reżim.
Karin Scheele
(DE) Panie przewodniczący! Dyktat wojskowy w Birmie regularnie pojawia się w porządku obrad Parlamentu Europejskiego z uwagi na poważne i najcięższe naruszenia praw człowieka. Tak jak wszystkie osoby, które wcześniej zabrały głos, z żalem przyglądamy się stłumieniu pokojowych demonstracji, które zostały skierowane przeciwko ogromnej - o 500% - podwyżce cen benzyny. Ta podwyżka cen benzyny doprowadziła do podwojenia kosztów transportu i masowych podwyżek cen podstawowych towarów i usług, a wszystko to dzieje się w kontekście katastroficznych warunków socjalnych z Birmie, gdzie 90% ludzi społeczeństwa żyje poniżej progu ubóstwa za mniej niż jednego dolara dziennie, a jedno na troje dzieci w wieku poniżej pięciu lat cierpi na poważne niedożywienie.
Z żalem przyglądamy się brutalnym napadom na cywilów, szczególnie brutalnym atakom na kobiety oraz przetrzymywanie w więzieniach ponad 100 osób i wzywamy do natychmiastowego i bezwarunkowego ich uwolnienia, w tym uwolnienia liderów grupy 88 Generation Students. Chciałabym podkreślić, że powinniśmy także wzmocnić presję wywieraną na Chiny, Indie i Rosję, tak aby te trzy kraje wykorzystały swoje wpływy i wywarły nacisk na reżim birmański i zaprzestały dostarczania im broni, aby można było osiągnąć zasadniczą poprawę sytuacji.
Kathy Sinnott
Panie przewodniczący! Mamy kolejną rezolucję, która mówi nam o okropnych naruszeniach praw człowieka, które nadal mają miejsce w Birmie. Ten ostatni długotrwały i bezprawny areszt domowy niewinnej kobiety jest nie do zaakceptowania. Birma jest w rzeczywistości krajem-więzieniem, które funkcjonuje w ramach represyjnego systemu rządów wojskowych.
Birma została oznaczona przez USA jako kraj budzący szczególne zaniepokojenie z uwagi na naruszanie wolności religijnej. Birmański reżim wojskowy ściśle monitoruje i ogranicza organizacje religijne i ich działalność oraz wyrażanie uczuć religijnych w odniesieniu do wszelkich religii, ponieważ uważa je za zagrożenie dla tzw. "jedności narodowej”. W szczególności szeroko rozpowszechnione i regularne są w Birmie nadużycia wobec chrześcijan. Chrześcijanie cierpią z uwagi na rozmyślną kampanię dyskryminacji w pracy, ograniczenia wobec kościołów, spotkań i literatury oraz aresztowania, tortury i więzienie kapłanów i pracowników kościelnych. Birmański reżim wojskowy nie posiada ani moralnego ani prawnego uzasadnienia dla podejmowania jakiegokolwiek rodzaju działań.
Takie naruszenia praw człowieka nie mogą trwać. My w Europie musimy przeciwstawić się siłom wojskowym, takim jak reżim w Birmie, niezależnie od korzyści handlowych, jakie osiągamy w Birmie lub w krajach ją wspierających, jak Chiny; w przeciwnym wypadku nasze rezolucje pozostaną bezskuteczne.
Viviane Reding
komisarz. -Panie przewodniczący! Stłumienie pokojowych manifestacji w ostatnim dniu sierpnia ponownie skierowało światło na skandal w zakresie praw człowieka w Birmie, a Komisja jest bardzo zaniepokojona tą sytuacją. Uważamy, że reżim wojskowy stanowi zagrożenie dla regionu, a przede wszystkim dla kraju i jego społeczeństwa.
Duża część 52 milionowej populacji jest pogrążona w cierpieniu i ubóstwie, co jest wynikiem złego politycznego i ekonomicznego zarządzania.
W otoczeniu politycznej, społecznej i ekonomicznej niepewności, kwestie praw człowieka są niestety odsuwane na drugi plan, a stosownym tego przykładem jest ostatnie aresztowanie działaczy politycznych.
Nadrzędne wyzwanie dla rządu - pojednanie narodowe i rozwój gospodarczy - jest oczywiste. Jednakże dla wspólnoty międzynarodowej najważniejszym celem musi pozostać przejście Birmy ku bardziej otwartemu i lepiej rozwiniętemu społeczeństwu, rządzonemu przez zalegalizowany, cywilny rząd.
Proces konwencji krajowej, który właśnie się zakończył, był bardzo formalną procedurą mającą na celu wzmocnienie władzy obecnego reżimu. Nie był to z pewnością prawdziwy proces przygotowania nowej konstytucji i był daleki od włączenia wszystkich sił politycznych. Dlatego też Komisja w pełni podziela pogląd Sekretarza Generalnego Stanów Zjednoczonych Ban Ki-moona, który zażądał od rządu aby przeprowadził włączający siły polityczne, uczestniczący i przejrzysty proces, w celu umożliwienia wszystkim odpowiednim stronom procesu pojednania narodowego w Birmie wniesienie wkładu do określenia przyszłości kraju.
Z zadowoleniem przyjmujemy także prace Ibrahima Gambariego, specjalnego wysłannika Sekretarza Generalnego Narodów Zjednoczonych do Birmy. Żywimy nadzieję, że dobre stanowiska Organizacji Narodów Zjednoczonych będą utrzymywane. Profesor Gambari niebawem powinien złożyć wizytę w Birmie.
Krytykujemy w szczególności warunki pracy w tym kraju dla Czerwonego Krzyża. Rząd, w swym własnym interesie i bez względu na międzynarodowe prawo humanitarne, powinien umożliwić Międzynarodowemu Komitetowi Czerwonego Krzyża na kontynuowanie swej misji.
Jednocześnie, powinniśmy zauważyć kilka zachęcających sygnałów. Komisja żywi nadzieję, że ostanie ustalenia pomiędzy rządem Birmy a MOP, dotyczące skarg przeciwko pracy przymusowej, będą pomocne dla ofiar. Potwierdzamy, że na początku sierpnia rząd porozumiał się z partnerami ASEAN co do włączenia komisji praw człowieka do planowanej karty ASEAN, dokumentu konstytucyjnego.
Co może zrobić UE? Skuteczna polityka powinna mieć na celu przywrócenie kraju do wspólnoty międzynarodowej, umożliwiając rozwój polityczny, społeczny i gospodarczy. Wspólne stanowisko UE odzwierciedla tę potrzebę; jest to wyważony dokument, szczegółowo przedstawiający naszą krytykę, jednocześnie zobowiązując rząd do wypełniania jego obowiązków i do zapewniania pomocy społeczeństwu.
W odniesieniu do zaangażowania w reżimu, istnieje konsensus co do tego, że należy czynić więcej, a nie mniej. Izolacja doprowadzi tylko do płacenia większej ceny przez społeczeństwo. Komisja utrzymuje, że kanały komunikacji z rządem muszą być otwarte, zwłaszcza w celu komunikowania naszych obaw dotyczących praw człowieka i w tym względzie Komisja wykorzystuje wszelkie sposobności, na przykład posiedzenia ASEM i posiedzenia ASEAN UE, do poniesienia kwestii konieczności szerokiego dialogu pomiędzy wszystkimi zainteresowanymi stronami. Stale naciskamy na pojednanie narodowe i uwolnienie więźniów politycznych.
Aby pomóc ludziom w Birmie, a w szczególności najbardziej narażonym grupom społeczeństwa, Komisja umacnia programy pomocowe w znaczeniu ilościowym i jakościowym. Nowa strategia krajowa przewiduje wsparcie dla ochrony zdrowia i podstawowej edukacji, na przykład fundusz trzech chorób, który jest wspierany przez UE i jej partnera, już prawidłowo funkcjonuje w celu zwalczania AIDS, malarii i gruźlicy. Pnie się on na szczyt naszej znaczącej pomocy humanitarnej.
W szczególności, jak przewiduje wspólne stanowisko UE, Unia Europejska pragnie zaangażować rząd w krytyczny dialog dotyczący jego obowiązków, aby osiągnąć milenijne cele rozwoju, a Komisja żywi nadzieję, że rząd jest przygotowany do poczynienia postępów w zakresie dialogu prowadzonego w obszarach m.in. zdrowia i edukacji. Niestety, nie sądzimy, aby dodatkowe środki restrykcyjne pchnęły rząd we właściwym kierunku lub złagodziły cierpienia ludzi.
Przewodniczący
Debata została zamknięta.
Głosowanie odbędzie się na zakończenie debat.
Oświadczenia pisemne (art. 142 Regulaminu)
Eija-Riitta Korhola  
na piśmie. - (FI) Panie przewodniczący! W 1990 r. Krajowa Liga na rzecz Demokracji wygrała demokratycznie wybory w Birmie. Junta wojskowa umieściła liderkę partii, Aung San Suu Kyi, w areszcie domowym. W 2007 r. Rada na rzecz Pokoju i Rozwoju w Birmie nadal kontynuuje swe prześladowania. Aung San Suu, która została wybrana na lidera w wyborach w Birmie nadal pozostaje w areszcie.
Birma jest przykładem tego, jak cierpi społeczeństwo, kiedy wola ludzi jest tłumiona poprzez areszty domowe i więzienie osób. Nie panują tam prawa człowieka i porządek prawny. Dziewięćdziesiąt procent społeczeństwa żyje poniżej progu ubóstwa. Zanikająca gospodarka kraju i kiepska sytuacja humanitarna ponownie się pogorszyły, kiedy junta wojskowa podniosła w sierpniu ceny benzyny.
W poszukiwaniu rozwiązania, rola UE w ramach Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych oraz Rady Praw Człowieka jest bardzo duża. Państwa członkowskie UE muszą pokazać siłę i przejąć odpowiedzialność za trudną sytuację społeczeństwa birmańskiego.
Klucze do rozwiązania jednakże znajdują się głównie w rękach Chin, Rosji i Indii. Chiny już skorzystały ze swego prawa veta w Radzie Bezpieczeństwa i zablokowały rezolucję w sprawie Birmy. Bardzo wysoka pozycja we wspólnocie międzynarodowej nie przychodzi sama. Trzeba na nią zapracować.
Próby wdrożenia przez Zachód szybkiej demokratyzacji despotycznych reżimów na świecie nie powiodły się. Już zostało powiedziane, że demokracja nie jest produktem, który można eksportować. Niektórzy myśleli, że jest to iluzja białego człowieka. Ludzie pytali nawet, czy rządy ludu są właściwym sposobem zarządzania krajem. Czy jest to wszędzie właściwym rozwiązaniem?
Problem polega jednakże na tym, że demokracja nie powinna wygrywać za pomocą ognia i miecza. Problemem jest, że jest ona tłumiona za pomocą ognia i miecza.
