Czas na zapytania (zapytania do Komisji) 
Przewodniczący
Następnym punktem jest tura pytań (B7-0211/2010).
Do Komisji skierowano następujące pytania.
Część pierwsza

Przedmiot: Komunikat ws. zwiększenia celu redukcji emisji gazów cieplarnianych
W ostatnich dniach do mediów przedostał się projekt komunikatu Komisji do Rady, Parlamentu, Komitetu Ekonomiczno-Społecznego oraz Komitetu Regionów w sprawie możliwości zwiększenia celu redukcji emisji gazów cieplarnianych zawartego w pakiecie klimatyczno-energetycznym z 20% do 30% w 2020 roku.
Wobec powyższej propozycji należy zgłosić szereg uwag. Po pierwsze, obniżenie kosztów redukcji emisji może być istotnym wytchnieniem dla krajowych budżetów, z bilansowaniem których zmagają się państwa członkowskie. Po drugie, ze względu na recesję gospodarczą poziom emisji istotnie spadł. Należy się jednak spodziewać, że wraz z wydobywaniem się z kryzysu i zwiększaniem produkcji także ilość emitowanych gazów cieplarnianych ponownie wzrośnie. W efekcie koszty redukcji ponownie wzrosną. Po trzecie, wydaje się wątpliwe, że jest to dobry czas na zwiększenie celu redukcji emisji. Takie działanie przyspieszyłoby ponowny wzrost kosztów redukcji, co w sytuacji wydobywania się z recesji budzić może uzasadniony opór ze strony przedsiębiorców.
Byłbym bardzo zadowolony, jeśli Komisja zechciałaby ustosunkować się do tych zarzutów.
Connie Hedegaard
komisarz. - Obiecuję, że moja odpowiedź będzie bardzo zwięzła, ponieważ dokument, do którego odwołuje się szanowny pan poseł nie jest dokumentem przyjętym przez Komisję i został ujawniony bez zezwolenia, ale jeszcze w tym miesiącu Komisja zamierza przyjąć komunikat dla Rady i Parlamentu zawierający ocenę korzyści i kosztów zwiększenia przez UE celu redukcji emisji gazów cieplarnianych do 30%.
O taki komunikat wnioskowała Rada ds. Środowiska Naturalnego w konkluzjach z dnia 15 marca br. Mamy więc bardzo mało czasu, ale uważamy, że jest to ważna debata; później oczywiście będziemy musieli zwrócić większą uwagę na wiele szczegółów. Oprócz tego w komunikacie znajdzie się, zgodnie z wymogiem zawartym w dyrektywie ETS, analiza sytuacji energochłonnych sektorów, które w świetle rezultatów konferencji w Kopenhadze uznano za narażone na ryzyko ucieczki emisji.
Chciałabym jedno stwierdzić bardzo wyraźnie. Zamiarem Komisji nie jest podjęcie decyzji o zwiększeniu przedmiotowego celu o 30% następnego dnia po opublikowaniu tego komunikatu. To tylko jeden krok, który ma zapewnić, że gdy będziemy debatować nad przedmiotowymi celami redukcji emisji, będziemy mieć merytoryczne podstawy do dyskusji. Chodzi o to, abyśmy mieli przed sobą analizę, koszty, dane liczbowe i obliczenia i mogli prowadzić świadomą debatę. Naprawdę mam nadzieję, ze Parlament także będzie w tej debacie uczestniczyć.
Zbigniew Ziobro
W dokumencie wskazuje się, że zasadnicze znaczenie dla osiągnięcia nowego celu redukcji emisji będzie miało zwiększenie redukcji w Europie Środkowo-Wschodniej. Komisja zauważa wprawdzie, że takie działanie będzie wymagało istotnych nakładów finansowych, ale chce ich poszukiwać w funduszach strukturalnych dla tych państw. Czyli miałoby to polegać na przekierowaniu środków przeznaczonych na inne cele, tj. wyrównywania rozwoju państw Unii Europejskiej i poziomu życia w tych państwach, np. kosztem rozwoju infrastruktury drogowej w państwach Europy Środkowo-Wschodniej.
Connie Hedegaard
komisarz. - Mam nadzieję, że szanowny pan poseł zechce respektować fakt, że nie chcę szczegółowo omawiać jednego z wielu projektów, które wyciekły do mediów. Nie byłoby to właściwe z mojej strony.
Podczas przesłuchania w Parlamencie Europejskim powiedziałam, że musimy uważać gdy wydajemy środki Unii Europejskiej na różne cele i musimy dbać o to, by różne projekty - jak na przykład wspomniana przed chwilą infrastruktura - uwzględniały kwestię przystosowania do zmian klimatu. Nie sądzę jednak, aby ktokolwiek mógł na obecnym etapie odpowiedzieć, jak dokładnie mamy to zrobić, żeby do 2020 roku doprowadzić do 30 % redukcji. Próbujemy więc dostarczyć analizę i zapraszamy między innymi posłów do PE i członków Rady do wzięcia udziału w debacie.
Silvia-Adriana Ţicău
(RO) Głosowaliśmy dziś nad sprawozdaniem w sprawie przekształcenia dyrektywy dotyczącej wydajności energetycznej budynków. Jest to dopiero początek nowego procesu, w ramach którego możemy rzeczywiście znacznie ograniczyć emisje i zużycie energii w budynkach. Jak powiedział kolega poseł potrzebujemy nakładów finansowych. Mam więc nadzieję, że poprą państwo znaczne zwiększenie środków z EFRR przeznaczonych na wydajność energetyczną budynków oraz utworzenie, poczynając od 2014 roku, funduszu na poprawę wydajności energetycznej w sektorze przemysłu.
Chris Davies
Pani komisarz! Czy to zapytanie ustne nie wskazuje na skalę problemu, z którym mają państwo do czynienia zajmując się tą kwestią? Wielu posłów do PE i wiele rządów reprezentowanych w Radzie po prostu nie akceptuje potrzeby pilnych działań w celu zapobieżenia zmianom klimatu. Łatwo jest im podpisywać demagogiczne rezolucje w czasach dobrobytu gospodarczego, ale teraz nie chcą przyłączyć się do praktycznych działań. Czy nie powinni państwo, jeśli mamy być bardziej ambitni, zająć się sprawą nieprzyjmowania do wiadomości problemu zmiany klimatu,?
Connie Hedegaard
komisarz. - Po pierwsze chciałabym zapoznać się z dzisiejszymi uzgodnieniami Parlamentu dotyczącymi wydajności energetycznej budynków. Jest wiele sposobów umożliwiających lepsze radzenie sobie z tym problemem.
Istnieją pewne alternatywne modele finansowe, które można tutaj wykorzystać, tak aby zapewnienie dużo większej wydajności energetycznej budynków było w interesie osób, które się nimi zajmują. Jest wiele sposobów aby to zrobić - niekoniecznie wymagających funduszy - chętnie się tej sprawie przyjrzę.
Zgadzam się z panią poseł Ţicău, że jednym z obszarów, w których możemy w Europie zrobić dużo więcej jest obszar wydajności energetycznej i budynków. Jest tu tak wielki potencjał. To głupio, że zużywamy tak wiele energii, z której nikt tak naprawdę nie odnosi korzyści, ponieważ nie używamy jej wystarczająco wydajnie.
Odpowiadając na pytanie pana posła Daviesa dotyczące negowania problemu zmian klimatu: próbuję rozwiązywać go, gdy stykam się z takim podejściem. Pomimo wszystkich dyskusji - przecież w Wielkiej Brytanii toczy się na ten temat ogromna dyskusja we wschodniej Anglii, a ponadto Międzyrządowy Zespół ds. Zmian Klimatu (IPCC) powinien skuteczniej naprawiać błędy, gdy na nie napotyka - do chwili obecnej nie natrafiłam na nic, co by przeczyło zasadniczemu wnioskowi naukowców, że musimy zająć się tą sprawą i to zająć się na poważnie.
Myślę, że jest tyle innych powodów - z którymi osoby sceptycznie nastawione do kwestii zmiany klimatu również powinny się zgodzić - aby zrobić coś w kwestii wydajności energetycznej i technologii energetycznych. Jeśli Europa nie wykaże się tutaj ambicją, to obawiam się, że stracimy rosnące rynki obecnego stulecia na rzecz naszych konkurentów. W przypadku ucieczki emisji nie jest tak, że jeśli coś będziemy robić to grozi nam utrata miejsc pracy. Naprawdę obawiam się, że jeżeli w nadchodzących kilku latach będziemy się nadmiernie wahać, to grozi na utrata miejsc pracy naprawdę na bardzo dużą skalę. Bardzo się cieszę, że nowy brytyjski rząd też wydaje się mieć duże ambicje w dziedzinie zmiany klimatu. Sądzę, że jest to bardzo ważne dla nas wszystkich.
Przedmiot: Działania Komisji w dziedzinie praw autorskich
Art. 118 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej ustanawia kompetencję Unii do stanowienia prawa w dziedzinie własności intelektualnej przewidując, że "w ramach ustanawiania lub funkcjonowania rynku wewnętrznego, Parlament Europejski i Rada, stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą, ustanawiają środki dotyczące tworzenia europejskich praw własności intelektualnej w celu zapewnienia jednolitej ochrony praw własności intelektualnej w Unii oraz utworzenia scentralizowanych na poziomie Unii systemów zezwoleń, koordynacji i nadzoru”.
Brak jednolitych dla całej Unii ram prawnych w dziedzinie praw autorskich jest istotną przeszkodą dla rozwoju rynku wewnętrznego w stosunku do dóbr objętych tymi prawami.
Chciałabym zapytać, jakie inicjatywy w dziedzinie praw autorskich planuje podjąć Komisja Europejska na podstawie art. 118 TFEU?
Michel Barnier
Chciałbym najpierw podziękować pani poseł Geringer de Oedenberg za to pytanie. Wiąże się ono bezpośrednio z aktualnymi debatami dotyczącymi praw autorskich i internetu.
Niestety zbyt często prawa autorskie są przedstawiane jako przeszkoda dla powstania jednolitego rynku cyfrowego. Uważam, że to niesprawiedliwe. Prawa autorskie umożliwiają twórcy sprzedaż jego dzieł i gwarantują mu zwrot z inwestycji. Dotyczy to zresztą nie tylko świata twórczości kulturalnej, tak dobrze znanego pani poseł. Dotyczy to także przemysłu, tworzenia innowacji w przemyśle, zwrotu z inwestycji, dzięki któremu twórca będzie mógł tworzyć kolejne dzieła i nową treść. Ten model gospodarczy, wspierający prawa autorskie istnieje od setek lat, ale zarządzanie prawami ewoluuje oczywiście wraz z technologiami, z powstaniem radia, telewizji, telewizji kablowej, satelitarnej, a obecnie internetu. Za każdym razem nowe technologie pozwalają nam przechodzić do nowych modeli gospodarczych, które prowadzą do zmian w korzystaniu i komercjalizacji praw autorskich.
Panie przewodniczący, panie i panowie! Zamiast proponować jakieś radykalne zmiany w prawie autorskim chcę chronić twórczość, a jednocześnie próbować znaleźć takie ramy prawne, które umożliwią powstawanie nowych modeli gospodarczych. Zapowiedziałem to stojąc przed państwem w dniu 13 stycznia i właśnie tą zasadą będę się kierował w moich działaniach. Ponadto taką rolę przewiduję wraz z państwem dla europejskiego legislatora. Agenda cyfrowa przyjęta przez Komisję w dniu 19 maja dzięki energicznym namowom mojej koleżanki, pani Kroes, zawiera mój plan działania obejmujący prawa autorskie i internet.
W tym roku przedstawię trzy inicjatywy w tym względzie. Po pierwsze, wniosek dotyczący dyrektywy ramowej w sprawie zbiorowego zarządzania prawami autorskimi. Chodzi tutaj przede wszystkim o to, aby ułatwić organizacjom zbiorowego zarządzania lepsze zorganizowanie się, tak aby mogły oferować nowe usługi internetowe, takie jak katalogi dostosowane do potrzeb klientów i punkty kompleksowej obsługi. Z drugiej strony chodzi też o to, aby dostosować reguły dotyczące zarządzania, przejrzystości i nadzoru organizacji zarządzania zbiorowego i umożliwić dzięki temu bardziej przejrzyste ustalanie cen i przychody członków organizacji zbiorowego zarządzania.
Po drugie, dyrektywa w sprawie utworów osieroconych: jej celem ma być zapewnienie niezbędnej pewności prawnej wspierającej starania o umieszczenia naszego dziedzictwa kulturowego w internecie, w wersji cyfrowej. Zastanawiam się nad europejską definicją utworów osieroconych.
Po trzecie, przedstawię zieloną księgę w sprawie treści audiowizualnych i internetu. W tym przypadku chodzi o analizę warunków pojawienia się w Europie nowych usług w postaci nadawania audycji na żądanie. W 2011 roku rozpoczniemy dialog z wieloma zainteresowanymi stronami w sprawach, które mają wpływ na pojawianie się w internecie nowych usług mających wartość dodaną, po to, aby można było ustalić, w jaki sposób możemy wyjaśnić istniejące reguły. Chodzi o to, aby zorientować się, jaką rolę technologia może odegrać w identyfikacji i płaceniu za treści cyfrowe, zidentyfikować problemy związane z mediami cyfrowymi oraz poznać możliwości skuteczniejszego zwalczania szarej strefy internetowego piractwa. Moja metoda będzie prosta: chcę wysłuchać opinii różnych zainteresowanych stron i jednocześnie proponować państwu działania. Pragnę Europy, która pozwala na powstawanie nowych modeli gospodarczych. Nie mam z góry przyjętej koncepcji, jaki rodzaj interwencji, legislacyjnych lub innych, będzie konieczny Nie jestem też dogmatyczny ani nie mam złudzeń, że możliwe jest znalezienie jednego rozwiązania odpowiadającego wszystkim. Chciałbym jednak wykorzystać ten nowy proces ożywienia rynku wewnętrznego i agendy cyfrowej - o czym, nawiasem mówiąc, pan Monti wspomniał w swoim sprawozdaniu - dla sformułowania prawdziwej polityki gospodarczej dla sektora kultury w Europie.
Lidia Joanna Geringer de Oedenberg
Cieszą mnie te inicjatywy podejmowane przez Komisję. Dodatkowe pytanie będzie dotyczyło zielonej księgi z 2008 roku pod tytułem "Prawo autorskie w gospodarce opartej na wiedzy”, w której Komisja przyznaje, że aktualny system fakultatywnych wyjątków od praw autorskich ustanowiony dyrektywą w 2001 roku nie spełnia swego zadania, to jest nie ułatwia rozpowszechniania dzieł objętych prawem autorskim oraz nie odzwierciedla równowagi między prawami autorów a prawami osób korzystających z ich dzieł.
Ponadto chodzi o to, że obowiązkowe wyjątki od praw autorskich są szalenie potrzebne na użytek bibliotek, udostępnienia dzieł dla osób niewidomych, czy też rozpowszechniania tzw. dzieł osieroconych. Chciałabym zapytać, jakie inicjatywy Komisja zamierza w najbliższym czasie przedłożyć w związku z tymi wyjątkami od spraw autorskich?
Michel Barnier
Pani poseł! Zapytała mnie pani także o coś, co chciałbym potwierdzić, o sposób działania Komisji. Chciałby pani, aby było to oświadczenie w sprawie stosowania art. 118 traktatu. W tej sprawie mogę powiedzieć, że wybraliśmy inne podejście. Preferowane przez nas podejście polega na stworzeniu ram regulacyjnych wspierających ogólnoeuropejskie zezwolenia w zakresie praw autorskich. To pragmatyczne podejście pozwoli nam osiągnąć pożądane rezultaty w skuteczniejszy sposób niż wprowadzenie nowych, jedynych i scentralizowanych praw autorskich. Chcę również powiedzieć, że ta zielona księga jest niezwykle istotna i musi umożliwić nam zadawanie wielu pytań oraz stosowanie nowych pomysłów. W szczególności myślę o kwestii osób niedowidzących.
Zastanawia się pani dlaczego nie mamy większych ambicji jeśli chodzi o utworzenie jednolitych europejskich praw autorskich. Pani poseł! Największą przeszkodą we wprowadzeniu wspólnotowych praw autorskich jest to, że aby mogły one być skuteczne, musiałyby mieć pierwszeństwo przed krajowymi prawami autorskimi. Innymi słowy prawa autorskie Unii Europejskiej powinny przeważać nad krajowymi prawami autorskimi, co raczej nie będzie się podobać, ani w kontekście kulturalnym, ani politycznym. Nawet gdyby państwa członkowskie zaakceptowały takie podejście, miałoby one dość ograniczone oddziaływanie, ponieważ nie mogłyby mieć zastosowania do wcześniejszych dzieł. Mogłyby mieć zastosowanie jedynie do dzieł niedawno powstałych. A zatem nowe prawa autorskie nie miałyby zastosowania do wszystkich istniejących wcześniej kompozycji muzycznych.
Powiedziałem również dlaczego chcę pracować nad dyrektywą w sprawie dzieł osieroconych. Zanim jednak powstanie ostateczny projekt tej dyrektywy będę się konsultował z posłami do PE najbardziej zaangażowanymi w tę sprawę, w tym także z panią poseł.
Silvia-Adriana Ţicău
(RO) Chciałabym zapytać, czy zamierzają państwo dokonać przeglądu dyrektywy w sprawie praw autorskich i pokrewnych w społeczeństwie informacyjnym. Pytam o to, ponieważ potrzebujemy pewności prawnej. Niestety, w poszczególnych krajach wyjątki są interpretowane w różny sposób, co jest powodem odmiennych decyzji w różnych państwach członkowskich. Dlatego uważam, że pożyteczne byłoby dokonanie przeglądu, zwłaszcza w świetle nowego traktatu lizbońskiego.
Michel Barnier
Pani poseł! Chcę bardzo jasno odpowiedzieć na pani pytanie. W chwili obecnej nie zamierzamy wprowadzać zmian do katalogu wyjątków zawartego w dyrektywie z 2001 roku. Przyjęliśmy podejście, które moim zdaniem jest zarazem pragmatyczne i postępowe i które pozwoli na wprowadzenie trzech inicjatyw, o których wspomniałem: w sprawie zbiorowego zarządzani, dzieł osieroconych i zielonej księgi, i to w tych ramach będziemy zajmować się problemami, o których pani wspomniała. Nie zamierzamy jednak zmieniać katalogu wyjątków.
Przedmiot: Unijna mapa pomocy państwa
Czy Komisja Europejska jest skłonna przeprowadzić całościowy przegląd unijnej mapy pomocy państwa w latach 2007 - 2013?
Czy przewidziany na ten rok przegląd istotnie pozwoli jedynie na "wymianę” regionów w krajach członkowskich zamiast ponownego ich wyznaczenia, aby odzwierciedlić sytuację spowodowaną kryzysem finansowym?
Obecna mapa pomocy państwa została sporządzona na podstawie statystyk z 2006 roku. Od tej pory, europejska gospodarka uległa radykalnym zmianom. Czy Komisja przyznaje, iż jest to słaby punkt obecnej mapy oraz jak według niej można temu zaradzić?
Cecilia Malmström
komisarz. - Pan komisarz Almunia poprosił mnie, abym odpowiedziała na to pytanie.
Chcąc zapewnić ciągłość działań na rzecz rozwoju regionalnego w 2006 roku Komisja zdecydowała, że lista regionów wskazanych przez państwa członkowskie na mapach pomocy regionalnej powinna obowiązywać przez cały okres 2007-2013. W swoich wytycznych dotyczących krajowej pomocy regionalnej Komisja stwierdziła jednak, że mogą zaistnieć sytuacje, w których konieczne będą dostosowania i - zgodnie z punktem 104 wytycznych - państwom członkowskim zapewniono możliwość dokonania śródokresowego przeglądu map pomocy regionalnej dotyczących regionów wskazanych na mocy 107 ust. 3 lit. c) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.
Trzy spośród siedemnastu państw członkowskich, których dotyczy przegląd śródokresowy postanowiły wykorzystać tę możliwość. W oparciu o przegląd śródokresowy państwa członkowskie mogą zastąpić nawet połowę regionów kwalifikujących się obecnie do korzystania z pomocy regionalnej nowo wyznaczonymi regionami. Pod pewnymi warunkami możliwe jest również zwiększenie intensywności pomocy dla regionów już wskazanych w ramach pierwotnej mapy pomocy regionalnej. W ramach przeglądu śródokresowego kwalifikowanie się nowo wskazanych regionów oraz ewentualne zwiększenie intensywności pomocy są oceniane na podstawie średniej z danych Eurostat za ostatnie lata dotyczących produktu krajowego brutto na mieszkańca i bezrobocia w regionach na poziomie NUTS 3. To pomaga zapewnić, że regionalna pomoc inwestycyjna będzie nakierowana na rozwój gospodarczy regionów znajdujących się w niekorzystnej sytuacji w stosunku do średniej krajowej.
Fakt, że tylko trzy państwa członkowskie zainteresowane przeglądem śródokresowym zdecydowały się powiadomić o zmianach w mapach pomocy regionalnej wydaje się sugerować, że większość państw członkowskich uważa, że kryzys gospodarczy nie dotknął w znaczącym stopniu zbioru regionów potrzebujących pomocy rozwojowej.
Alan Kelly
autor. - Dziękuję pani bardzo za odpowiedź. To zdumiewające, że zgłosiły się tylko trzy kraje. To niewiarygodne.
Pochodzę z regionu, w którym straciliśmy tysiące miejsc pracy: Dell - 3 000 miejsc pracy, a dziś z kolei strata kolejnych 800 miejsc pracy w koncernie farmaceutycznym Pfizer, z czego 300 w moim okręgu na południu Irlandii, gdzie ekwiwalent dotacji brutto wynosi 0%, Nasz rząd znowu wystąpił z wnioskiem i mam nadzieję, ze ta sytuacja się zmieni, ponieważ jeśli to nie nastąpi, będzie to oznaczało, że rząd nie jest w stanie stosować aktywnych środków w celu przyciągnięcia większych spółek. Moim zdaniem jest to cofanie się i musi się zmienić. Będę zatem aktywnie zachęcał Komisję, aby wybrała inną strategię, ponieważ uważam, że mapa pomocy państwa jest przestarzała.
Cecilia Malmström
komisarz. - Rzeczywiście może wydawać się dziwne, co zaznaczył pan poseł, że tylko trzy państwa członkowskie poprosiły o śródokresowy przegląd Tak wynika jednak z danych liczbowych otrzymanych przez nas dziś rano.
Oczywiście wiele państw członkowskich i wiele regionów zostało poważnie dotkniętych przez kryzys gospodarczy, ale być może niektóre państw członkowskie uważają, że istnieją inne drogi i inne sposoby rozwiązania tego problemu, ponieważ jak widzieliśmy bardzo nieliczne zgłosiły wniosek o przeprowadzenie przeglądu. Siedemnaście państw członkowskich miało taką możliwość, ale tylko trzy z niej skorzystały.
Myślę, że pan poseł zgodzi sie ze mną, że podstawowym cele długoterminowego programu jest zapewnienie ciągłości w odniesieniu do regionów w celu dokonania długoterminowego planowania. Istnieją oczywiście jeszcze inne środki wychodzenia z kryzysu, ale jestem pewna, że pan komisarz Almunia zechce je z państwem omówić przy jakiejś późniejszej okazji.
Część druga
Przedmiot: Współpraca policyjna UE-Ukraina
Jak przebiega transgraniczna współpraca policyjna między UE a jej największym wschodnim krajem sąsiednim, Ukrainą, i jakie kroki zamierza podjąć Komisja w celu wzmocnienia współpracy?
Cecilia Malmström
komisarz. - Dziękuję, panie pośle, za pytanie w tak istotnej sprawie. Transgraniczna współpraca policyjna z krajami sąsiadującymi z Unią Europejską należy w pierwszym rzędzie do kompetencji państw członkowskich. Unia Europejska wspiera jednak współprace dwustronną pomiędzy państwami członkowskimi i Ukrainą głównie w ramach działalności Europolu. W dniu 4 grudnia 2009 zostało podpisane porozumienie o współpracy strategicznej pomiędzy Europolem i Ukrainą, która umożliwi koordynację działań na rzecz zwalczania międzynarodowej przestępczości zorganizowanej i poważnych przestępstw oraz terroryzmu. Porozumienie strategiczne nie umożliwia jednak wymiany informacji o osobach podejrzanych. Takie informacje mogą być wymieniane tylko z krajami, które zawarły z Europolem porozumienie operacyjne, a zanim takie porozumienie będzie mogło zostać zawarte Ukraina musi przyjąć ustawę o ochronie danych osobowych oraz ratyfikować konwencję Rady Europy z 1981 roku o ochronie osób w związku z automatycznym przetwarzaniem danych osobowych i protokół do tej konwencji.
Jest to część szerszego priorytetu Komisji, która chciałaby, by Ukraina wprowadziła system ochrony danych osobowych zgodny ze standardami europejskimi. To pozwoli na ustanowienie rzeczywiście niezależnego organu nadzoru nad ochroną danych, który mógłby korzystać z pomocy technicznej i pomocy ekspertów z UE. UE wspiera także finansowo współpracę policyjną z Ukrainą w ramach projektu twinningowego, zwiększającego zdolności policji ukraińskiej i misji Unii Europejskiej na rzecz pomocy granicznej (EUBAM). W zeszłym roku EUBAM, współdziałając z FRONTEKSEM, z OLAF oraz Inicjatywą Współpracy Południowo- i Wschodnioeuropejskiej wspierała punkt kontroli granicznej Nikoniy w celu zapewnienia lepszej współpracy pomiędzy ukraińską i mołdawską policją w walce w przestępczością transgraniczną i nielegalną migracją.
Bernd Posselt
Chciałem tylko zapytać jak wygląda sprawa wspierania szkolenia policji oraz wzmacniania sądownictwa i instytucji spraw wewnętrznych na Ukrainie. Czy stanowi to dziedzinę ogniskową w kontekście Partnerstwa Wschodniego i czy jest tutaj także zaangażowana Komisja i Europejskie Kolegium Policyjne? Czy też ma to miejsce tylko na poziomie państw członkowskich?
Cecilia Malmström
komisarz. - Prowadzimy oczywiście stały dialog z Ukrainą w tej sprawie. Mój kolega, komisarz Štefan Füle, przedstawił model współpracy, ja również jestem w to zaangażowana. Model ten obejmuje dziedzinę spraw wewnętrznych, ponieważ chcemy się zorientować, jak możemy pomóc ukraińskim władzom w rozwiązywaniu tych problemów i jak możemy zacieśnić naszą współpracę. Sprawy te będą też poruszane na spotkaniu z władzami ukraińskimi, które odbędzie się za kilka tygodni.
Współpraca policyjna i kształcenie policjantów jako takie nie są przewidziane w najbliższej przyszłości, ale to mogłoby oczywiście być przedmiotem rozmów, po przeprowadzeniu przez Ukrainę koniecznych reform. Jesteśmy otwarci na współpracę z Ukrainą. Jest to ważny sąsiad. Mamy ze sobą wiele wspólnego. Stoją przed nami wspólne wyzwania dotyczące przestępczości transgranicznej, a zatem byłoby dobrze, gdybyśmy mogli lepiej zająć się tą sprawą. Oczywiście Ukraińcy także muszą się doskonalić, ale jesteśmy na miejscu i chętnie im pomożemy, i zobaczymy do czego to doprowadzi na dłuższą metę.
Przedmiot: Gwałtowny wzrost przestępczości w Europie
W europejskich społeczeństwach obserwuje się znaczny wzrost przestępczości i zjawiska przemocy, co potwierdzają dane Eurostatu podane do publicznej wiadomości przed kilkoma miesiącami. Jako że bezpośredni związek ze wzrostem występowania tych zjawisk ma kryzys gospodarczy, przestępczość i przemoc występują ze szczególną częstotliwością w krajach borykających się z największymi problemami gospodarczymi.
Czy Komisja zamierza podjąć odważniejsze inicjatywy mające na celu skuteczniejszą współpracę między państwami członkowskimi zarówno w dziedzinie zapobiegania, jak i zwalczania przestępczości w społeczeństwach europejskich, przy uwzględnieniu potrzeby ochrony swobód osobistych obywateli europejskich?
Cecilia Malmström
komisarz. - Najnowsze wydanie danych statystycznych dotyczących przestępczości i wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych zostało opublikowane przez Eurostat w dniu 29 maja. Obejmuje ono lata 1998-2007 i nie wskazuje na wzrost, o którym mówi pan poseł. Niemniej jednak Komisja przyznaje, że przestępczość zorganizowana stanowi zagrożenie dla obywateli i gospodarki w całej Unii Europejskiej.
Komisji zależy na przedstawieniu stosownych propozycji i wdrożeniu działań mających zapobiegać i zwalczać równe formy działalności przestępczej, zorganizowanej lub innej. Dlatego właśnie cele te stanowią część złożonych ram programu sztokholmskiego w kwestii działań UE dotyczących obywateli, wymiaru sprawiedliwości, bezpieczeństwa oraz polityki migracyjnej na najbliższe pięć lat. Ostatnio Komisja przyjęła sztokholmski plan działania i mam wrażenie, że moja koleżanka, wiceprzewodnicząca Viviane Reding, była tutaj pół godziny temu, aby ten plan przedstawić i omówić go z państwem.
Ponadto przed końcem roku Komisja przedstawi komunikat w sprawie strategii bezpieczeństwa wewnętrznego, zawierający konkretne propozycje i ocenę zagrożeń na nadchodzących pięć lat. Oczywiście znajdzie się tam problem przestępczości zorganizowanej.
Wspólne zagrożenia wymagają wspólnych reakcji, a zatem wszystkie państwa członkowskie, organy publiczne i organizacje prywatne powinny skutecznie wykorzystywać wspólne narzędzia. Chciałabym wspomnieć o trzech rodzajach przestępczości o prawdziwie europejskim charakterze i mających również wymiar międzynarodowy: są to handel ludźmi, cyberprzestępczość i kradzież tożsamości. Komisja jest zdecydowana zacieśniać współpracę na rzecz ich zwalczania, przygotowuje także wnioski operacyjne i legislacyjne w tej sprawie. Czynimy to we współpracy z państwami członkowskimi, Parlamentem Europejskim oraz organizacjami pozarządowymi i sektorem prywatnym.
Koordynacja dialogu i operacje to kluczowe słowa na przyszłość; dzielenie sie najlepszymi praktykami, normy, wytyczne, rozwój szkoleń i badań powinny zwiększyć wzajemną skuteczność i zrozumienie. Aby skutecznie radzić sobie z problemem przestępstw istotna jest współpraca z krajami kandydującymi do członkostwa i z państwami trzecimi.
Chciałabym podkreślić, że ambitne podejście w procesie decyzyjnym zależy od woli politycznej państw członkowskich. Skuteczne i efektywne wdrażanie przyjętych środków zależy od krajowych zasobów przeznaczanych na realizację celów. Komisja może wspierać państwa członkowskie dzięki programom finansowym umożliwiającym współpracę na szczeblu europejskim.
Jak państwu wiadomo traktat lizboński przyznaje Parlamentowi Europejskiemu nowe kompetencje w tej dziedzinie i chciałabym położyć nacisk na odpowiedzialność i ważną rolę Wysokiej Izby w kształtowaniu bezpieczeństwa w Unii Europejskiej.
Gay Mitchell
Dziękuję pani komisarz za odpowiedź. W zeszłym roku byłem autorem sprawozdania Parlamentu dotyczącego Europejskiego Banku Centralnego i jednym z poruszonych przeze mnie problemów był wzrost liczby banknotów o nominale 500 euro, sądzę, że także 200 euro, ale zdecydowanie 500 euro. Wspomniałem, że być może są one używane do celów prania brudnych pieniędzy, do celów kryminalnych. Z informacji płynących z Wielkiej Brytanii wynika, że rzeczywiście istnieją poważne obawy w tym względzie.
Czy mógłbym prosić panią komisarz, aby poruszyła z Europejskim Bankiem Centralnym wspomniane przeze mnie obawy w celu zaobserwowania, kto korzysta z tak dużej liczby banknotów o nominale 500 euro? Muszę powiedzieć, że istnieją uzasadnione podejrzenia, iż chodzi tutaj o uchylanie się od płacenia podatków lub ewentualnie inną działalność przestępczą.
Cecilia Malmström
komisarz. - Chciałabym podziękować panu posłowi za tę informację. Z pewnością zajmę się tą sprawą i zobaczymy, czy uda się zaobserwować tutaj określone tendencje. W tej chwili nie mam możliwości udzielenia odpowiedzi na to pytanie, ale z pewnością się nim zajmę i dziękuję za sugestię.
Georgios Papanikolaou
Dziękuje za odpowiedź, pani komisarz. Tym razem była to pouczająca i uczciwa odpowiedź w kontekście okresu, którego dotyczą dane, czyli okresu do roku 2007. Przedmiotowe pytanie zadałem pani w dniu 6 kwietnia 2010 r. i 5 maja 2010 r. Jak pani wiadomo, trzy osoby niepotrzebnie i tragicznie straciły życie podczas pokojowych demonstracji greckich obywateli pragnących lepszego jutra.
Powtórzę pytanie, aby uzyskać bardziej konkretną odpowiedź. Czy Komisja planuje bardziej systematyczne interwencje i przygotowanie zaleceń dla państw członkowskich w tych sprawach? Czy zamierzają państwo szybciej i w sposób bardziej bezpośredni zbierać dane na ten temat, zwłaszcza że w chwili obecnej problem w wielu państwach członkowskich wydaje się pogłębiać?
Cecilia Malmström
komisarz. - Komisja - w tym także ja - bardzo ubolewa nad śmiercią tych trzech osób podczas niedawnych zamieszek wspomnianych przez pana posła. To zawsze jest tragedia, gdy takie problemy dotykają niewinnych ludzi. Ubolewamy nad tym i współczujemy rodzinom.
Jak pan powiedział musimy przez cały czas odświeżać nasze dane statystyczne i Eurostat się tym zajmuje. Trzeba mieć nadzieję, że wkrótce będziemy dysponować lepszą oceną. W chwili obecnej nie planujemy żadnych inicjatyw w tej sprawie. Te przestepstwa i te śmierci są okropne, ale kompetencje Komisji ograniczają sie do przestępczości transgranicznej i do ułatwiania współpracy między organami krajowymi i organami europejskimi. W chwili obecnej nie są planowane żadne inicjatywy w tym względzie.
Przedmiot: Wspólna polityka wizowa UE
Zgodnie z art. 77 ust. 2 lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz zgodnie z przepisami prawa wtórnego wydanymi na tej podstawie prawnej, a mianowicie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 539/2001 z dnia 15 marca 2001 r. wymieniającym państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (z późniejszymi zmianami), państwa członkowskie są zobowiązane prowadzić jednolitą politykę wizową oraz stosować zasadę wzajemności.
Czy pod pojęciem "wspólna polityka wizowa” Komisja rozumie wyłącznie stanowienie na terytorium wewnętrznym UE jednolitych przepisów mających zastosowanie do krajów trzecich? Czy też należy rozumieć, że ten artykuł Traktatu o Unii Europejskiej dotyczy nie tylko polityki wizowej w odniesieniu do krajów trzecich, ale również stanowi zobowiązanie Komisji i państw członkowskich UE do podejmowania starań o jednakowe warunki dla wszystkich państw członkowskich UE w krajach trzecich?
Cecilia Malmström
komisarz. - Polityka wizowa UE jest zharmonizowana i jest wspólną polityką. Jest oparta na trzech instrumentach prawnych mających zastosowanie do państw członkowskich, a mianowicie na rozporządzeniu (WE) nr 539/2001 wymieniającym państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu; po drugie, na kodeksie wizowym obejmującym wszystkie procedury i warunki związane z wydawaniem wiz krótkoterminowych Schengen i wreszcie na rozporządzeniu (WE) nr 1683/95 ustanawiającym jednolity formularz wizowy. Przepisy te stosuje się do obywateli wszystkich krajów trzecich podlegających obowiązkowi wizowemu.
W pierwszym wymienionym przeze mnie rozporządzeniu ustanowiono listę państw, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych; jest to tak zwana lista "negatywna”. Istnieje również lista pozytywna: obywatele, którzy są wyłączeni z tego wymogu w oparciu o różne kryteria, z których podstawowym jest zasada wzajemności. Przedmiotowe rozporządzenie ma zastosowanie do wszystkich państw członkowskich z wyjątkiem Wielkiej Brytanii i Irlandii, jak również Islandii, Norwegii i Szwajcarii.
Zgodnie z zasadą wzajemności UE uważa, że w przypadku obywateli państw trzecich wyłączonych z wymogu posiadania wizy na podróż do państw członkowskich państwo trzecie powinno zapewnić takie samo traktowanie obywatelom UE zwalniając ich z obowiązku wizowego podczas podróży do danego kraju. Jeśli państwo trzecie znajdujące się na liście pozytywnej utrzymuje lub wprowadza obowiązek posiadania wizy dla obywateli jednego, dwóch lub więcej państw członkowskich, stosuje się mechanizm wzajemności. Na takich podstawach Komisja może podjąć kroki w celu przywrócenia ruchu bezwizowego przez państwo trzecie albo, jeżeli nie jest to możliwe, zaproponować działania retorsyjne w postaci tymczasowego przywrócenia obowiązku posiadania wiz przez obywateli danego państwa trzeciego.
System ten okazuje się dość skuteczny, na co wskazują kroki podejmowane przez Komisję i opisane w okresowych sprawozdaniach na temat wzajemności wizowej. Na mocy mechanizmu wzajemności, stosowanego od 2005 roku państwa członkowskie poinformowały o 75 przypadkach nieprzestrzegania zasady wzajemności dotyczących 13 państw trzecich znajdujących się na liście pozytywnej. Od tamtej pory zasada wzajemności wizowej została przywrócona przez większość z tych 13 krajów, takich jak Japonia, Panama, Singapur, Australia, Urugwaj i Kostaryka, a ostatnio Komisja zakończyła negocjacje z Brazylią w sprawie zwolnienia z obowiązku posiadania wizy. Informacje na ten temat zostaną bardzo niedługo przedstawione Parlamentowi i Radzie.
Problemy z brakiem wzajemności nadal istnieją w przypadku niektórych państw członkowskich w stosunkach z USA i Kanadą, i jest to sprawa, którą zawsze poruszamy w rozmowach z tymi krajami.
Mechanizm nie ma zastosowania w przypadku, gdy państwo trzecie znajdujące się na liście negatywnej utrzymuje lub wprowadza obowiązek posiadania wiz tylko wobec obywateli co najmniej jednego z państw członkowskich lub gdy państwo trzecie stosuje odmienne warunki wobec obywateli różnych państw członkowskich. We wspólnotowym dorobku prawnym nie ma przepisów dotyczących takich przypadków, nie przewidziano również konkretnego mechanizmu, więc UE bardzo trudno jest interweniować.
Pavel Poc
Pani komisarz! Jeśli Komisja Europejska jest gwarantem wspólnej polityki wizowej i jeśli ta polityka opiera się przede wszystkim na zasadzie wzajemności, to jak długo Komisja zamierza tolerować bezprecedensowy, niesymetryczny system wizowy wprowadzony przez państwo trzecie, czyli Kanadę, wobec państwa członkowskiego UE, czyli Czech?
Cecilia Malmström
komisarz. - Przypadek, o którym wspomina pan poseł jest mi oczywiście bardzo dobrze znany i Komisja jest bardzo w tę sprawę zaangażowana.
Władze kanadyjskie otworzyły biuro w Pradze - zmusiliśmy je do przyjęcia tego warunku - i pracują też nad planem przywrócenia ruchu bezwizowego. Odbyło się kilka spotkań na wysokim szczeblu z udziałem przedstawicieli Kanady, Czech i Komisji Europejskiej, mających na celu uzgodnienie kroków, jakie należy podjąć. Przedstawiciele Kanady powiedzieli, że zmienią swoje przepisy prawne i wkrótce przedstawią je swojemu parlamentowi celem uchwalenia. Prowadzimy rozmowy z nimi i władzami czeskimi, aby mieć pewność, że dialog nadal się toczy, że atmosfera jest konstruktywna i że dążymy do rozwiązania tego problemu. Sprawa ta będzie omawiana jeszcze raz przez państwa członkowskie na posiedzeniu Rady w początkach czerwca.
Przykro mi, że ten konflikt nie został jeszcze rozwiązany, ale mogą zapewnić pana posła, że wraz z naszymi czeskimi kolegami staramy się jak najprędzej znaleźć rozwiązanie.
Przedmiot: Nierozwiązane kwestie dotyczące wspólnego oświadczenia Turcji i UE (5.11.2009)
Mając na uwadze poniższe:
Wspólne oświadczenie ministra spraw wewnętrznych Turcji Beşira Atalaya, wiceprzewodniczącego Komisji Jacques'a Barrota i urzędującego przewodniczącego Rady Tobiasa Billströma (z dnia 5.11.2009 r.), a konkretnie mówiąc, ust. (3), dotyczący ponownego nawiązania oficjalnych negocjacji w sprawie zawarcia kompleksowego porozumienia mającego ożywić stosunki między Turcją a UE, oraz ust. (5), z którego wynika, że zakończono techniczną fazę rozmów w sprawie porozumienia między Turcją a agencją Frontex.
Odpowiedź Cecilii Malmström, urzędującej przewodniczącej Rady, na pytanie nr "0431/09, udzieloną na posiedzeniu plenarnym Parlamentu Europejskiego w dniu 16.12.2009 r.
Nieprzerwane nękanie sił powietrznych agencji Frontex przez tureckie siły powietrzne.
Zwracamy się do Komisji z następującymi pytaniami: Na jakim etapie znajdują się negocjacje, o których mowa w ust. (3) wspólnego oświadczenia? Czy są one powiązane z rozmowami prowadzonymi z agencją Frontex? Czy nękanie sił powietrznych agencji Frontex mają związek z odmową formalnego uznania przez Turcję granicy UE na Morzu Egejskim?
Cecilia Malmström
komisarz. - Mam dziś bardzo wypełniony kalendarz! Chciałabym przypomnieć, że historia naszych negocjacji z Turcją jest trudna, poczynając od mandatu w 2002 roku, ale w ostatnim okresie miało miejsce bardzo wiele pozytywnych wydarzeń. W ubiegłym roku w konkluzjach Rady w sprawie nielegalnej imigracji zachęcano do przyspieszenia negocjacji z Turcją i także w ubiegłym roku mój poprzednik, pan Barrot, wraz ze szwedzkim ministrem spraw zagranicznych złożył wizytę w Turcji. Ogłoszono w tym czasie wspólne oświadczenie.
Od tamtej pory nastąpił postęp. Zimą odbyło się kilka rozmów i obecnie jesteśmy bardzo blisko dojścia do porozumienia w negocjacjach dotyczących zawarcia umowy o readmisji z Turcją.
Komisja jest pewna, że uzgodnione części tekstu umowy są wyważone i że odzwierciedlono w nich nasze potrzeby, a jednocześnie zwrócono uwagę na potrzeby Turcji. Pracujemy nad jak najszybszym przygotowaniem ostatecznej wersji dokumentu i jesteśmy w stałym kontakcie z władzami tureckimi.
Chodzi nam o zakończenie tych prac i złożenie sprawozdania z wyniku negocjacji na czerwcowym posiedzeniu Rady. Będziemy szczegółowo informować Parlament, ponieważ zostanie on poproszony o zgodę na zawarcie umowy gdy będzie ona gotowa.
Co do porozumienia z Fronteksem to nie ma formalnych związków między negocjacjami porozumienia roboczego i umowy o readmisji pomiędzy UE i Turcją. Poza tym Komisja podejmuje konieczne działania w celu zapewnienia ogólnej spójności i uwzględnienia podobnych problemów w obu dokumentach.
Komisja nie może komentować ograniczenia terytorium lub granic państwa członkowskiego, ponieważ te sprawy leżą wyłącznie w gestii państw członkowskich i mają do nich zastosowanie przepisy prawa międzynarodowego. Chcielibyśmy zachęcić Frontex i przyjmujące państwo członkowskie, aby zadbały, by rozpoczęciem wspólnej operacji sąsiednie państwa trzecie otrzymywały przed odpowiednie informacje o dyslokacji w pobliżu granicy takiego sprzętu, jak statki powietrzne.
Nikolaos Chountis
Pani komisarz! Trudności z udzieleniem jasnej odpowiedzi na szereg podobnych pytań uświadomiły mi, że te negocjacje muszą być niewątpliwie trudne i moim zdaniem potwierdzają one fakt, że strona turecka porusza wiele kwestii politycznych, które utrudniają zakończenie negocjacji.
Byłbym bardzo zobowiązany, gdyby zechciała nam pani przekazać najświeższe informacje zaraz po zakończeniu negocjacji i zaraz po osiągnięciu porozumienia. Chciałabym też powiedzieć, co następuje: podczas niedawnej wizyty premiera Turcji w Grecji, w Atenach, został podpisany protokół, porozumienie o współpracy z Grecją w sprawach związanych z nielegalną imigracją. Chciałbym panią zapytać: czy to porozumienie, ta - powiedzmy - umowa o readmisji między Grecją a Turcją może zastąpić negocjowane obecnie porozumienie między Unią Europejską i Turcją?
Cecilia Malmström
komisarz. - Nie znam szczegółów porozumienia zawartego między Turcją i Grecją, ale myślę, że wskazuje ono na konstruktywne nastawienie władz greckich z jednej strony i tureckich z drugiej.
Toczą się równoległe negocjacje z Turcją. Jak już powiedziałam jesteśmy blisko ich zakończenia. Atmosfera jest bardzo konstruktywna i sądzę, że wskazuje ona na konieczność osiągnięcia tego celu przez Unie Europejską, a także zainteresowanie strony tureckiej w zawarciu z nami umowy o readmisji. Jest to oczywiście z korzyścią dla wszystkich.
Georgios Papanikolaou
(EL) Pani komisarz! W innych otrzymanych przez nas odpowiedziach mówiła pani wyraźnie, że Frontex negocjuje z Turcją sprawy techniczne. Rozumiem to. Niedawno powiedziała pani członkom Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych, podczas posiedzenia, na którym informowała nas pani o sprawach będących w pani gestii, że w kwestii ostatecznego porozumienia z Turcją w sprawie nielegalnej imigracji są duże postępy, jak się pani dziś wyraziła, i że jest ono bliskie osiągnięcia.
Czy w tym porozumieniu między Unią Europejską i Turcją nie powinien także znaleźć się zapis dotyczący Fronteksu? Czyż Frontex nie jest bardzo ważnym czynnikiem zwalczania nielegalnej imigracji? Nie wiem ile może nam pani powiedzieć o przedmiocie negocjacji, ale czy zdrowy rozsądek nie podpowiada nam, powinien się tam teraz znaleźć zapis o operacjach i działaniach Fronteksu?
Cecilia Malmström
komisarz. - W zeszły poniedziałek miałam możliwość wystąpić przed Komisją Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych i powtórzę to co wtedy powiedziałam - odnotowujemy postęp w negocjacjach z Turcją.
Jeśli chodzi o Frontex i kontrolę na granicach Turcji, to osiągnięto wstępne porozumienia w sprawie projektu roboczego porozumienia na szczeblu technicznym. Obie strony prowadzą dyskusję i obecnie Frontex czeka na odpowiedź Turcji umożliwiającą dalsze rozmowy. Frontex jest tutaj ważnym podmiotem, ale przede wszystkim musimy osiągnąć porozumienie i potem równolegle kontynuować rozmowy z Fronteksem. Zgadzam się, że jest to wiele miejsca na współpracę.
Przedmiot: Unijna polityka zwalczania terroryzmu i przekazywania CIA osób podejrzanych
Szereg niedawnych wydarzeń rzucił nowe światło na zaangażowanie państw członkowskich w program przekazywania USA osób podejrzewanych o popełnienie przestępstwa. Wspólna analiza przeprowadzona przez ONZ w roku bieżącym dowiodła, że państwa członkowskie UE współpracowały z USA i uczestniczyły w działaniach dotyczących programu przekazywania CIA osób podejrzanych i tajnych więzień.
Mając na uwadze rozliczne przypadki naruszeń ze strony państw członkowskich w przeciągu ostatnich ośmiu lat, a także uwzględniając projekt komunikatu Komisji podsumowującego politykę zwalczania terroryzmu, czy Komisja może podać przykłady konkretnych działań, jakie zamierza podjąć w celu zagwarantowania, że unijna polityka zwalczania terroryzmu będzie zapobiegać takim naruszeniom w przyszłości?
Cecilia Malmström
komisarz. - Dziękuję, pani poseł, Sarah Ludford za to pytanie. Jak państwo wiedzą jestem zainteresowana tą sprawą i w przeszłości współpracowaliśmy nawet w tym zakresie. Rzecz jasna, że wolność i bezpieczeństwo idą ze sobą w parze, a poszanowanie praw podstawowych i praworządności stanowi centralny element podejścia Unii Europejskiej do zwalczania terroryzmu. Środki walki z terroryzmem muszą zawsze być stosowane w ramach pełnego poszanowania praw podstawowych, a UE musi dawać przykład w tym względzie.
Jest to nie tylko wymóg prawny, ale także kluczowy warunek zapewnienia wiarygodności i legalności oraz promowania wzajemnego zaufania między władzami krajowymi oraz generalnie zaufania w społeczeństwie. Komisja będzie zatem nadal stosować takie podejście do zwalczania terroryzmu, które stara się łączyć skuteczność i wykonalność operacyjną i prawną z wyraźnym zaangażowaniem w poszanowanie praw podstawowych.
Praktyki określane mianem przekazywania CIA osób podejrzanych oraz tajne więzienia są naruszeniem praw człowieka. Komisja zawsze to podkreślała, a od zainteresowanych państw członkowskich zależy rozpoczęcie bądź kontynuowanie dogłębnych, niezależnych i bezstronnych dochodzeń w celu stwierdzenia prawdy. Jest to pozytywny obowiązek, wywodzący się z Europejskiej konwencji praw człowieka, mający na celu ustalenie odpowiedzialności i umożliwienie otrzymania odszkodowania przez ofiary. Komisja ze swej strony zachęcała Polskę i Rumunię do przeprowadzenia dochodzeń w sprawie zarzutów istnienia tajnych więzień i jesteśmy zadowoleniu z rozpoczęcia w Polsce w marcu 2008 roku dochodzeń karnych.
Komisja wystosowała również pismo do władz litewskich wyrażające zadowolenie z ich aktywnego nastawienia do rozpoczęcia dochodzeń. Jeśli chodzi o debatę w sprawie lotów przewożących więźniów przeznaczonych do wydania w trybie nadzwyczajnym i jej konsekwencje dla polityki UE w dziedzinie lotnictwa, to Komisja wyciągnęła pewne wnioski i przedstawiła je w komunikacie w sprawie lotnictwa cywilnego i komercyjnych usług lotniczych ze stycznia 2008 roku. Ponadto Jednolita Europejska Przestrzeń Powietrzna, która zaczęła funkcjonować od stycznia zapewnia dodatkowe środki monitorowania rzeczywistego ruchu statków powietrznych i będziemy nadal uważnie śledzić tę sprawę - oczywiście w ramach naszych uprawnień.
W 2008 roku Komisja przedstawiła przekrojowe informacje oparte na faktach w udostępnionym do publicznej wiadomości dokumencie przygotowanym przez służby Komisji w sprawie terroryzmu i praw podstawowych. Zawierał on syntezę otrzymanych od państw członkowskich odpowiedzi na ankietę dotycząca prawa karnego, prawa administracyjnego, prawa procesowego i praw podstawowych w walce z terroryzmem. Wszystkie państwa członkowskie odpowiedziały na tę ankietę, a obecnie Komisja dodatkowo przygotowuje ocenę głównych unijnych środków i inicjatyw politycznych podejmowanych w dziedzinie zwalczania terroryzmu do czasu wejścia w życie traktatu z Lizbony.
Polityka w zakresie zwalczania terroryzmu prowadzona na szczeblu krajowym przez państwa członkowskie lub udział w przekazywaniu CIA osób podejrzanych nie będą specjalnie oceniane w tym kontekście, ale jest jasne, co Komisja o tym myśli, i będziemy nadal śledzić wydarzenia w państwach członkowskich, w tym zarzuty natury prawnej podnoszone w sądach krajowych w odniesieniu do środków zwalczania terroryzmu; będziemy też wyciągać wnioski z tworzenia trwałych polityk na szczeblu UE.
Sarah Ludford
autorka. - Pani komisarz! Myślę, że chyba nigdy dotąd określenie "kłusownik stał sie leśniczym” nie było odpowiedniejsze i zawsze z przyjemnością współpracuję z panią w tych sprawach.
Sądzę, że to co pani powiedziała jest w pewnym sensie optymistyczne, ponieważ oznacza umocnienie nadzoru i mechanizmów, którymi Komisja będzie dysponować w przyszłości, ale faktem jest to, co wydarzyło się w przeszłości. Państwa członkowskie brały udział w nielegalnym przekazywaniu CIA osób podejrzanych, torturach i zaginięciach, brakowało nadzoru i odpowiedzialności. Bardzo wiele mówiło się o prawach człowieka, tak samo jak dzieję się to obecnie, ale istniała olbrzymia przepaść między retoryką i realiami. Nadal nie wszyscy zostali rozliczeni.
Czy jest coś, co zdaniem Komisji, jako strażnika traktatów, można by jeszcze zrobić nie tylko dla zapewnienia, by państwa członkowskie w przyszłości przestrzegały swoich zobowiązań, ale także by można było jeszcze przeprowadzić dochodzenia - w tym jak mam nadzieję porządne dochodzenie publiczne przeprowadzone przez nowy brytyjski rząd - dla upewnienia się, że wiemy dokładnie, co wydarzyło się w przeszłości i co było złe?
Cecilia Malmström
komisarz. - Uważam, że to co zrobił Parlament Europejski w tej kwestii jest niezwykle ważne i rzuca światło na wydawanie osób podejrzanych oraz pokazuje, co się wydarzyło. Zaistniały odpowiednie warunki i opinii publicznej bardzo zależało na wykryciu prawdy. Jak już powiedziałam Komisja apelowała i zachęcała do przeprowadzenia dogłębnych dochodzeń w określonych krajach i będzie nadal śledzić sytuację i pilnować, by dochodzenia rzeczywiście zostały przeprowadzone. Wniosek dotyczący Jednolitej Europejskiej Przestrzeni Powietrznej pomoże nam w monitorowaniu sytuacji.
Będziemy nadal obserwować sytuację i nalegać na jej wyjaśnienie. Komisja Europejska nie może zrobić wiele ponad to, ale cieszymy się z możliwości współpracy z Parlamentem Europejskim w celu dalszego dążenia do jasności i zadbania, by brak jasności nie stanowił części europejskiej polityki przeciwdziałania terroryzmowi.
Janusz Władysław Zemke
(PL) Chciałbym prosić panią komisarz o informację w pewnej - moim zdaniem - istotnej sprawie. Walka z terroryzmem - a to, że trzeba walczyć z terroryzmem to przecież wszyscy dobrze wiemy - wymaga także współdziałania państw europejskich. Pytanie w związku z tym jest takie: czy obserwuje Pani, że jest większa skłonność państw należących do Unii, jeśli chodzi o współdziałanie, czy jest także większa skłonność, jeśli chodzi o przekazywanie sobie różnych bardzo ważnych informacji potrzebnych do zwalczania terroryzmu? Czy tu następują jakieś pozytywne zmiany?
Cecilia Malmström
komisarz. - Walka z terroryzmem to jeden z zasadniczych elementów polityki Unii Europejskiej. Główne działania podejmowane są przez służby krajowe, organy policji i polityków krajowych. Unia Europejska może wspierać te inicjatywy, możemy stworzyć pewne ramy prawne oraz zadbać o przestrzeganie postanowień Karty Praw Podstawowych. Dysponujemy środkami finansowymi, możemy zapewnić wsparcie dla ofiar i możemy zachęcać do dalszej współpracy.
Odnoszę wrażenie, że w tej dziedzinie ma miejsce intensywna współpraca między państwami członkowskimi. Oczywiście trzeba pamiętać o bardzo drażliwej sprawie, jaką jest dzielenie się danymi wywiadowczymi. Opiera się to na zaufaniu - a czasami na braku zaufania. Takie działania należy rozwijać i można to zrobić tylko poprzez harmonizację i dbanie, by systemy istniejące w Unii Europejskiej w pełni respektowały zasady praworządności i aby były godne zaufania. Jest to obszar, w którym Unia Europejska może pomóc. W programie sztokholmskim i w poprzedzających go dyskusjach wyraźnie widać wolę państw członkowskich do zacieśniania współpracy - między sobą, w Unii Europejskiej, a także z państwami trzecimi - na rzecz walki z terroryzmem. Musi się to oczywiście odbywać z pełnym poszanowaniem praw podstawowych, a program CIA w zakresie wydawania w trybie nadzwyczajnym nie ma z tym nic wspólnego.
Przewodniczący
Ponieważ kolejne pytania dotyczą tego samego tematu, odpowiedź na nie zostanie udzielona łącznie:
Przedmiot: Przedsiębiorcy oraz Małe i Średnie Przedsiębiorstwa
Czy w obliczu nadchodzącego Europejskiego Tygodnia Małych i Średnich Przedsiębiorstw (25 maja - 1 czerwca 2010 r.) oraz wręczenia Europejskich Nagród w dziedzinie Przedsiębiorczości (31 maja 2010 r.) - Komisja może przedstawić aktualne informacje dotyczące realizacji Karty Małych Przedsiębiorstw (, ze szczególnym uwzględnieniem środków wspierających gotowość inwestycyjną przedsiębiorców, ułatwiających im dostęp do finansowania i zmniejszających obciążenia administracyjne, a przede wszystkim inicjatyw i decyzji politycznych państw członkowskich wspierających MŚP w rozwiązywaniu problemów hamujących ich rozwój?
Przedmiot: MŚP
Czy Komisja planuje wprowadzenie środków zmierzających do udzielenia pomocy istniejącym MŚP w całej UE, które zmagają się z trudną sytuacją? Czy Komisja mogłaby rozważyć wprowadzenie specjalnego programu mającego wspierać młodych przedsiębiorców próbujących tworzyć dobrze prosperujące MŚP w Unii, a tym samym ograniczyć zależność UE od bezpośrednich inwestycji zagranicznych, gdy chodzi o pobudzenie przemysłu?
Przedmiot: Sektor MŚP i tworzenie nowych miejsc pracy
Powszechnie uznaje się, ze małe i średnie przedsiębiorstwa są kluczem do zmniejszenia bezrobocia w Europie. Mimo to, efekt skali sprawia, iż stawiają one czoła nieproporcjonalnie większym obciążeniom regulacyjnym niż duże przedsiębiorstwa. Gdyby każde europejskie MŚP mogło stworzyć jutro jedno miejsce pracy, miałoby to bardzo pozytywny wpływ na poziom zatrudnienia.
Jakie działania podejmuje Komisja w zakresie np. reform regulacyjnych i inwestycji na rzecz tworzenia nowych miejsc pracy w sektorze małych i średnich przedsiębiorstw? Jakie cele wyznaczyła sobie Komisja i w jaki sposób kontrolować będzie ich realizację?
Przedmiot: Europejski Tydzień MŚP
Przyszły tydzień jest Europejskim Tygodniem MŚP. Jego celem jest wspieranie przedsiębiorczości, innowacji i konkurencyjności, a także przekazanie informacji na temat działań zrealizowanych przez Unię Europejską i organy na wszystkich szczeblach oraz mających na celu wspieranie i finansowanie mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw.
Największym wyzwaniem, wobec którego stoją obecnie małe i średnie przedsiębiorstwa, jest zabezpieczenie kapitału i finansowania. Istnieje wiele małych przedsiębiorstw, małych firm rodzinnych i przedsiębiorstw rozpoczynających działalność, które odnosiły znaczące sukcesy, jednak obecnie znalazły się w trudnej sytuacji, ponieważ nie są w stanie zabezpieczyć swojego kapitału. Co można uczynić na szczeblu europejskim w celu rozwiązania tego problemu?
Przedmiot: Środki na rzecz obniżenia kosztów administracyjnych MŚP
Czy Komisja może przedstawić podejmowane przez siebie środki mające na celu obniżenie niepotrzebnych kosztów administracyjnych małych i średnich przedsiębiorstw w Unii Europejskiej?
Mairead McGuinness
Panie przewodniczący! Czy mogłabym pana prosić, jako świeżo upieczonego liberała, o odpowiedź na jakie pytania zostanie rzeczywiście udzielona odpowiedź? Czy będzie rozpatrywane pytanie nr 33 w części 3? Wszyscy staramy się uczestniczyć w kilku spotkaniach. Jeśli mógłby pan nam objaśnić, jakie pytania nie będą rozpatrywane, to byłoby bardzo pomocne.
Przewodniczący
Myślę, że jest bardzo mało prawdopodobne, abyśmy dotarli do pytania nr 33. Na pani miejscu nie czekałbym na nie.
Pan wiceprzewodniczący Tajani udzieli teraz łącznej odpowiedzi, a potem umożliwię osobom, które zadały pytania - oraz innym koleżankom i kolegom posłom - zadanie pytania dodatkowego.
Chciałbym zaznaczyć, że kończymy o 20.30, ponieważ pracownicy i tłumacze muszą coś zjeść zanim wznowimy posiedzenie o 21.00.
Antonio Tajani
Panie przewodniczący! Występuję w mojej nowej roli już od dwóch lat. Małe i średnie przedsiębiorstwa nadal stanowią priorytet dla nowej Komisji, która jest przekonana, że musi zrobić wszystko co w jej mocy, aby zapobiec przekształceniu się kryzysu finansowego w kryzys społeczny, który dotknąłby głównie małe i średnie przedsiębiorstwa i ich pracowników.
Od czasu przyjęcia w 2008 roku programu Small Business Act dokonał się znaczący postęp. Komisja przyjęła pięć wniosków legislacyjnych, z których dwa już zostały zrealizowane: rozporządzenie o wyłączeniu grupowym w sprawie pomocy państwa oraz dyrektywa w sprawie zmniejszonej stawki VAT. Pozostałe trzy - dyrektywa w sprawie opóźnień w płatnościach, dyrektywa w sprawie wystawiania faktur VAT oraz rozporządzenie w sprawie statutu europejskiej spółki prywatnej są nadal przedmiotem debaty w Parlamencie i w Radzie.
Komisja uruchomiła również niezbędne działania nielegislacyjne, wprowadzając powszechne stosowanie testu MŚP w przypadku oceny skutków, aby zapewnić uchwalanie lepszych przepisów. Przykładem mogą być tutaj dyrektywa w sprawie opóźnień w płatnościach i wyłączenie mikroprzedsiębiorstw z obciążeń w zakresie księgowości.
Państwa członkowskie wykazały też zdecydowaną wolę polityczną w kwestii realizacji programu "Small Business Act”: na przykład uczyniły test MŚP częścią krajowych procedur decyzyjnych, a małe i średnie przedsiębiorstwa były jednymi z głównych beneficjentów środków przyjętych przez państwa członkowskie w ramach sprawie europejskiego programu naprawy gospodarczej mającego zaradzić skutkom kryzysu. Wśród środków przyjętych w celu poprawy dostępu do finansowania znalazło się utworzenie i rozszerzenie kredytów i gwarancji dla małych i średnich przedsiębiorstw.
Wybrane metody i rezultaty uzyskiwane w poszczególnych państwach członkowskich są różne, musimy więc nadal pracować nad wdrażaniem Small Business Act na szczeblu krajowym. Uważam więc za kluczowe kontynuowanie kierunku podjętych działań i zapewnienie, by zasady i zalecane kierunki działań były wdrażane zarówno na szczeblu europejskim, jak i krajowym.
Polityka na rzecz małych i średnich przedsiębiorstw znalazła pełne poparcie w strategii Europa 2020, stanowi integralną część wielu planowanych inicjatyw pilotażowych i będzie przedmiotem szczególnej kontroli podczas wdrażania strategii w państwach członkowskich. W jednej z 10 uzupełniających wytycznych proponowanych przez Komisję wzywa się państwa członkowskie do realizacji szeregu środków na rzecz małych i średnich przedsiębiorstw, zgodnie z zasadami programu "Small Business Act”.
Kolejny etap będzie wiązał się z zapewnieniem, by państwa członkowskie włączyły te środki do krajowych programów reform. Do końca roku zostanie przeprowadzona dogłębna analiza wdrażania programu "Small Business Act”, umożliwiająca ocenę dokonanego postępu oraz rozpoznanie nowych kierunków działania, które mają także uwzględniać priorytety strategii Europa 2020. Do najważniejszych obszarów działania będą zaliczać się poprawa dostępu do kredytów i innowacji, popieranie ducha przedsiębiorczości oraz promowanie współpracy międzynarodowej małych i średnich przedsiębiorstw. Małe i średnie przedsiębiorstwa, w szczególności te, którymi zarządzają młodzi przedsiębiorcy, będą jednymi z głównych beneficjentów tych nowych inicjatyw.
Komisja Europejska, mając na względzie trudności, na jakie napotykają małe i średnie przedsiębiorstwa próbując uzyskać dostęp do środków finansowych, uważnie śledzi wydarzenia w tym sektorze i współpracuje zwłaszcza z Europejskim Bankiem Centralnym w celu przeprowadzania regularnych badań sytuacji.
Komisja przygotowała również szereg programów oferujących wsparcie finansowe, które pomogą małym i średnim przedsiębiorstwom uzyskać dostęp do kapitału tak potrzebnego dla rozwoju ich działalności. Na przykład program ramowy na rzecz konkurencyjności i innowacji obejmuje pewne instrumenty finansowe opracowane wspólnie z Europejskim Funduszem Inwestycyjnym, które zapewniają bodźce dla operacji podwyższonego ryzyka oraz operacji w zakresie gwarancji kredytowych dla przedsiębiorstw. Program Jeremie finansowany ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju regionalnego oferuje bardzo wiele specjalnych produktów finansowych umożliwiających rozwój i umacnianie małych i średnich przedsiębiorstw na terenie całej Europy. I wreszcie, nowy europejski instrument mikrofinansowania, wspólna inicjatywa Komisji i Europejskiego Banku Inwestycyjnego, jest specjalnie adresowany do mikroprzedsiębiorstw mających trudności z uzyskaniem finansowania ad hoc.
Dostęp małych i średnich przedsiębiorstw do kredytów także uległ poprawie, z uwagi na zwiększenie sumy linii kredytowych przyznanych przez Europejski Bank Inwestycyjny sieci banków pośredniczących, które odpowiadają za rozdzielanie sum małym i średnim przedsiębiorstwom w postaci pożyczek. W 2009 roku Europejski Bank Inwestycyjny przyznał instytucjom finansowym łączna kwotę 13 miliardów euro, co oznacza 55 % wzrost w stosunku do roku poprzedniego. Chcę państwu powiedzieć, że ponad 75 % kwoty w wysokości 21 miliardów euro przyznanej w latach 2008-2009 trafiło do małych i średnich przedsiębiorstw, dla których była ona przeznaczona, czyli do 50 tysięcy małych i średnich przedsiębiorstw w całej Unii.
Kilka dni temu Komisja zorganizowała także konferencję wysokiego szczebla, w której wzięli udział przedstawiciele banków, funduszy kapitału podwyższonego ryzyka oraz małych i średnich przedsiębiorstw; w spotkaniu tym uczestniczyli również przedstawiciele Parlamentu Europejskiego. Pozwoliła nam ona przeanalizować obecną sytuację na rynku oraz zbadać nowe idee i strategie poprawy dostępu małych i średnich przedsiębiorstw do środków finansowych. Była to ważna okazja do omówienia potencjalnych kierunków działania, jakie należałoby podjąć, aby pomóc przedsiębiorstwom i w ten sposób wesprzeć naprawę gospodarczą i wzrost gospodarczy.
Jednym z wybranych kierunków działania było utworzenie stałego forum dyskusyjnego z udziałem przedstawicieli instytucji finansowych, funduszy kapitału podwyższonego ryzyka oraz małych i średnich przedsiębiorstw. Spotkania będą odbywać się co kwartał pod przewodnictwem Komisji Europejskiej. Wnioski tego forum będą stanowiły pierwszy etap strategii umożliwiającej przygotowanie planu działania na rzecz zapewnienia dostępu do kredytu i kapitału małym i średnim przedsiębiorstwom w naszej Unii.
Na koniec chciałbym skorzystać z tej okazji i poinformować Wysoką Izbę, że w ramach pierwszego Europejskiego Tygodnia MŚP odbędzie się ponad 1200 imprez krajowych, regionalnych i lokalnych, dotyczących wielu szeregu bardzo równych problemów, z jakimi ma do czynienia ten sektor. Tydzień MŚP odbędzie się w dniach 25 maja - 1 czerwca, w tym samym czasie co ceremonia wręczenia Europejskich Nagród Przedsiębiorczości, zaplanowana na 31 maja w Madrycie.
Chcę raz jeszcze potwierdzić moje osobiste zaangażowanie w kwestię zapewnienia ochrony zatrudnienia w Unii Europejskiej dzięki pomocy dla małych i średnich przedsiębiorstw. Konieczna restrukturyzacja wielkich firm prywatnych spowoduje utratę pewnej liczby miejsc pracy i jedynym sposobem wspierania zatrudnienia jest wspieranie rozwoju małych i średnich przedsiębiorstw, które stanowią podstawę gospodarki europejskiej.
Marian Harkin
autorka. - Gratuluje panu komisarzowi osiągniętego postępu. Powiedział pan jednak, że jednym z największych problemów jest dostęp do kapitału i wspomniał pan Europejski Bank Inwestycyjny. Przekazał on środki finansowe bankom w Irlandii w celu przekazania ich MŚP. Duża kwota nie została jednak rozdzielona, głównie z powodu niedopasowania potrzeb MŚP - swego rodzaju refinansowania - i celu Europejskiego Banku Inwestycyjnego, jakim są pieniądze na średnioterminowe inwestycje. Chcę więc zapytać, czy zgadza się pan, że należy stworzyć jakieś środki dla MŚP, które będą potrzebowały refinansowania i jaką rolę mogłaby tutaj odegrać Komisja. A ponadto, czy mógłby pan poprzeć jakiś system gwarancji dla przedsiębiorstw, podobny do tego, jaki istnieje w Wielkiej Brytanii?
Jim Higgins
Panie przewodniczący! Całkowicie się zgadzam ze stwierdzeniem Komisji, że MŚP są bardzo ważne, nie tylko ze względu na liczbę miejsc pracy, jaką zapewniają, ale także dlatego, że są stabilniejsze od wielkich firm, które prowadzą działalność w jakimś miejscu, ale wykazują zero lojalności wobec danego regionu lub kraju.
Całkowicie zgadzam się ze stwierdzeniem mojej koleżanki, Marian Harkin, że brak możliwości finansowania stanowi obecnie największe utrudnienie, Komisja też o tym mówiła. Oprócz tego jest zbyt wiele biurokracji i zbędnych przepisów.
Gay Mitchell
autor. - Chcę zapytać pana komisarza, czy zamierza przyjrzeć się problemom, jakie napotykają MŚP, pod kątem aspektów nie związanych z bezpośrednim finansowaniem.
Nie wiem na przykład, jak to jest w pańskim kraju, ale w moim nie ma już kogoś takiego jak dyrektor banku. Dajemy bankom pieniądze, ale banki nie oceniają ludzi pod kątem ich dotychczasowych osiągnięć, charakteru i znajomości dziedziny, którą się zajmują. Wpadliśmy w tarapaty, ponieważ wszystko odbywało sie automatycznie. Także obecnie do pewnego stopnia tak jest. Jak się wygrywa wybory? Zbiera się głos do głosu. Jeśli możemy stworzyć jedno miejsce pracy w każdym MŚP w Europie, to skończy się kryzys bezrobocia.
Proszę, aby naradził się pan z Europejskim Bankiem Centralnym i Europejskim Bankiem Inwestycyjnym i spróbował wykorzystać swoje wpływy do przywrócenia tradycyjnych dyrektorów banków, którzy dbają o MŚP i pomagają im w rozwoju ich działalności. To nam się opłaci.
Liam Aylward
Oczywiste pytanie brzmi: czy Komisja naprawdę uważa, że tydzień MŚP osiągnie swój cel? Czy mogę zapytać Komisję, jakie działania można podjąć, aby zapewnić, że Unia Europejska i państwa członkowskie stworzą warunki, w jakich przedsiębiorcy i firmy rodzinne przetrwają, będą się rozwijać i prosperować, a przedsiębiorczość będzie nagradzana, nie zaś utrudniana, co jakże często ma miejsce w obecnej sytuacji gospodarczej?
Antonio Tajani
Panie przewodniczący! Będę się streszczał. Zgadzam się z uwagami wszystkich pań posłanek i panów posłów, którzy zabierali głos w tej debacie.
Jeśli chodzi o Europejski Bank Inwestycyjny to zaraz po objęciu stanowiska komisarza ds. przemysłu i przedsiębiorczości postarałem się o spotkanie z prezesem Maystadtem i zaapelowałem do niego o udostępnienie 30 miliardów euro z Europejskiego Banku Inwestycyjnego przeznaczonych na pomoc dla małych i średnich przedsiębiorstw. To właśnie obiecałem Wysokiej Izbie podczas przesłuchania, zanim jeszcze powierzyła mi stanowisko komisarza ds. przemysłu i przedsiębiorczości.
Reakcja prezesa była raczej pozytywna: powiedział, że okresie wstępnego zamrożenia jakieś 6-7 miliardów euro z przyznanej kwoty 30 miliardów euro dotarło do adresatów. Nalegałem, aby prezes przyspieszył termin udostępnienia środków.
Istnieje także problem dotyczący banków na naszym obszarze - wspomniał o tym ostatni mówca - ze względu na to, że europejski system bankowy jest dość zróżnicowany: nie wszystkie banki są takie same. Niektóre banki uczestniczą w spekulacjach finansowych, ale na szczęście istnieje jeszcze sieć banków, gdzie dyrektor zna biznesmena występującego o kredyt i może mu zaufać, wie także, że pieniądze, które inwestuje zostaną ponownie zainwestowane w banku i że to co wydarzyło się w USA tutaj się nie zdarzy.
Prawdziwy cel spotkania, które zorganizowałem kilka dni temu i w którym uczestniczyło wielu posłów do Parlamentu Europejskiego, był następujący: chodziło o opracowanie strategii. Dlatego powiedziałem, że stworzyliśmy forum, które później doprowadzi do powstania planu działania dotyczącego zapewnienia kredytu.
Chodzi o to, by nasze małe i średnie przedsiębiorstwa były konkurencyjne. Aby mogły być konkurencyjne konieczne są innowacje, ale innowacje nie są możliwe bez środków finansowych przeznaczonych na ten cel. Dlatego właśnie tak mi zależy na zaangażowaniu banków - nawet banków dostarczających kredytu. Wiele z nich zobowiązało się, że będzie to robić w przyszłości. Podejmujemy intensywne działania, z poparciem Komisji, z udziałem banków i podmiotów finansowych, a także Europejskiego Banku Inwestycyjnego, który wysłał dwóch wiceprezesów, aby wzięli udział w debacie. Celem tego działania jest osiągnięcie przynajmniej części celów, w przekonaniu, że małe i średnie przedsiębiorstwa stanowią obecnie najlepszy instrument wyjścia z kryzysu i - jak powiedziałem na początku mego wystąpienia - zapobieżenia przekształcenia się kryzysu gospodarczego i finansowego w kryzys społeczny.
Mogą państwo liczyć na moje pełne zaangażowanie w obronę, ochronę i wspieranie małych i średnich przedsiębiorstw - dotyczy to także aspektów finansowych - w nadziei, że będą one mogły się rozwijać i że będą pojawiać sie nowe firmy, ponieważ nasz cel jest wciąż taki sam: dzięki gospodarce rynkowej, która umożliwia małym i średnim przedsiębiorstwom bycie coraz bardziej konkurencyjnymi możemy stworzyć prawdziwą politykę społeczną, zgodną z literą traktatu lizbońskiego.
Przewodniczący
Przepraszam państwa za skróconą turę pytań, ale poprzedzająca ten punkt debata przeciągnęła się o 25 minut.
Na pytania, na które nie odpowiedziano z braku czasu, zostaną udzielone odpowiedzi na piśmie (patrz załącznik).
Zamykam turę pytań.
(Posiedzenie zostało zawieszone o godz. 20.30 i wznowione o godz. 21.00)
