Anti-dumpingzaken - stand van zaken en vooruitzichten (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is het debat over de mondelinge vraag van Daniel Caspary, Cristiana Muscardini, Tokia Saïfi en Georgios Papastamkos, namens de PPE-Fractie, Kader Arif, Bernd Lange en Gianluca Susta, namens de S&D-Fractie, Metin Kazak, Niccolò Rinaldi en Marielle De Sarnez, namens de ALDE-Fractie, Yannick Jadot en Carl Schlyter, namens de Verts/ALE-Fractie, Helmut Scholz, namens de GUE/NGL-Fractie, Robert Sturdy, Syed Kamall en Jan Zahradil, namens de ECR-Fractie, aan de Commissie, over antidumpingzaken - stand van zaken en vooruitzichten (B7-0562/2010).
Daniel Caspary
Mijnheer de Voorzitter, geachte collega's, antidumping is wereldwijd van groot belang. Ons in het Europees Parlement - ik denk dat ik wat dat betreft voor de overgrote meerderheid spreek - is het daarbij niet om protectionisme te doen, maar om een zinvol gebruik van het antidumpinginstrument. We moeten in staat zijn ons te weer te stellen als landen door overheidssubsidie concurrentievervalsing veroorzaken. We moeten ons te weer kunnen stellen als bedrijven dumpingproducten op de markt brengen, waarvan de marktprijs dus lager ligt dan de productiekosten, om concurrenten van de markt te drukken en zich aldus een onrechtmatig voordeel te verschaffen.
Er is één punt waar ik nader op in zou willen gaan. Ik zou graag van de Commissie weten of men - uit eigen ervaring dan wel op grond van signalen uit de Europese Raad - iets kan zeggen over de mate waarin regeringen van derde landen zich in deze procedure mengen. Zijn er gevallen bekend van landen waarin bepaalde ondernemingen gevestigd zijn die proberen de besluitvorming in het antidumpingcomité te beïnvloeden? Is daar melding van gedaan? Heeft er al daadwerkelijk inmenging plaatsgevonden, resulterend in een bepaalde uitslag van een stemming? Ik vraag dit omdat bezorgde ondernemers mij hier al over aangeschoten hebben.
Het tweede punt is dat ik al meermaals door ondernemers benaderd ben met het verzoek om contact met de Commissie op te nemen en een specifiek antidumpingonderzoek te verhinderen. Men vreesde dat invoering van een antidumping-invoerheffing schadelijke gevolgen zou hebben voor een eigen vestiging in een ander land, bijvoorbeeld in Azië. Ik zou graag weten wat de indruk van de Commissie hierover is. Wat is de stand van zaken? Hebben dergelijke negatieve uitwerkingen zich voorgedaan?
Vital Moreira
auteur. - (PT) Mijnheer de Voorzitter, beste collega's, ik wil de commissaris graag uitdagen om het standpunt van de Commissie over handelsbeschermingsinstrumenten, waaronder antidumpingmaatregelen, zo nauwkeurig mogelijk toe te lichten. Vaststaat dat de Commissie onlangs in een mededeling gezegd heeft dat de liberalisering van de handel afhangt van de eerlijke concurrentie tussen producenten in binnen- en buitenland, en verder dat de productie in de Europese Unie beschermd moet worden tegen internationale verstoringen van de handel, door middel van handelsbeschermingsinstrumenten die in overeenstemming zijn met de regels van de WTO. Prima. Maar behalve een goede wettelijke grondslag hebben we ook een effectief en voorspelbaar besluitvormingsmechanisme nodig om deze doelen te bereiken.
Mijn vraag luidt dan ook als volgt: komt het recente voorstel van de Raad inzake de controle van de lidstaten op de uitvoeringshandelingen van de Commissie, waaronder ook handelsbeschermingsinstrumenten gerekend moeten worden, tegemoet aan deze roep om garanties dat er daadwerkelijk handelsbeschermingsinstrumenten worden ingezet? Ik wijs erop dat dit voorstel van de Raad een afwijking inhoudt van de algemene comitologieregels, wat ertoe kan leiden dat de besluitvorming op dit gebied, dat onder de bevoegdheid van de Commissie valt, bemoeilijkt, zo niet geblokkeerd, vertraagd en op zijn minst gepolitiseerd wordt. De tweede vraag betreft het volgende: de Commissie zegt in diezelfde mededeling dat ze zal onderzoeken op welke manier onze handelsbeschermingsinstrumenten aangepast en gemoderniseerd kunnen worden, en of dat moet gebeuren. Wat mij zorgen baart is het volgende: als de Commissie zich niet verzet tegen dit voorstel van de Raad inzake de besluitvormingsprocedure over handelsbeschermingsinstrumenten, welke garantie kan zij ons dan bieden dat zij zich, bij een eventuele herziening, teweer zal stellen tegen die lidstaten die erbij gebaat zijn de toepassing van de handelsbeschermingsinstrumenten te ontkrachten en verzwakken?
Niccolò Rinaldi
auteur. - (IT) Mijnheer de Voorzitter, geachte collega's, mijnheer de commissaris, er zijn vanavond niet veel mensen aanwezig om te praten over antidumping, dat in onze landen toch een veelbesproken onderwerp is. Ik geloof dat op het gebied van internationale handel er niet één onderwerp is dat ondernemers, grote en kleine ondernemingen, vakbonden en consumenten meer aan het hart gaat dan dumping. De strijd tegen dumping is in feite een dagelijkse bezigheid van een groot deel van onze productieve werkelijkheid.
De Commissie zet zich zonder twijfel zo goed mogelijk in wat betreft antidumpinginitiatieven, maar wij zouden graag zien dat haar handelen uitgaat van de volgende principes.
Ten eerste transparantie van de handelingen, volledige transparantie van de procedures, van de aangenomen beoordelingscriteria en van de resultaten. Ook communicatie en een communicatiestrategie zijn van belang, omdat de actie die de Commissie onderneemt tegen dumping een geruststellend element is voor onze arbeiders en ondernemers.
Ten tweede oefent de Commissie een zekere mate van discretionaire macht uit in de antidumpingprocedure. Dit is in principe logisch, maar soms krijg ik de indruk dat de Commissie wat betreft genomen beslissingen overdrijft in de toepassing van haar discretionaire macht.
Ten derde moet het Parlement na Lissabon zo goed mogelijk worden betrokken bij en geïnformeerd over de gang van zaken. Ik heb het idee dat het de Commissie enige moeite kost de rol van het Parlement in de internationale handel volledig te erkennen - ook al heeft de Commissie zich daar zeker al voor ingezet, en daar zijn we de commissaris dankbaar voor - en het is zeker nodig dat het Parlement meer inspraak krijgt wat betreft antidumping.
Dan is er nog de communicatie met de samenleving. Ook hier heeft de Commissie misschien nog veel werk te verrichten. Het Parlement kan niet langer de enige zijn die naar de maatschappij luistert, ook niet wat betreft antidumping. Ook hier moet de Commissie waarschijnlijk notie nemen van de nieuwe bevoegdheden op het gebied van de internationale handel die het Verdrag van Lissabon het Parlement toekent.
Tot slot is het voor ons duidelijk dat antidumping deel moet uitmaken van een coherente handelsstrategie en een gemeenschappelijk beleid op basis van loyaliteit- en bereidheidscriteria. Zo zal Europa met opgeheven hoofd verder kunnen gaan.
Carl Schlyter
auteur. - (SV) Mijnheer de Voorzitter, we kunnen nu de gevolgen zien. Het is jammer dat de Commissie in 2007, toen er over 'Global Europe' werd gesproken, geen gebruik heeft gemaakt van de mogelijkheid om de instrumenten ter bescherming van de handel te hervormen, wat oorspronkelijk misschien de bedoeling was. Wat betreft het Verdrag van Lissabon en de vraag welke besluitvormingsprocedure we moeten hebben, is misschien geen enkele van de bestaande procedures volledig geschikt voor onze doelen. Wij van de Fractie De Groenen/Vrije Europese Alliantie hebben echter geen probleem met de tenuitvoerleggingskwestie, op voorwaarde dat de regels duidelijk, helder, transparant en rechtvaardig zijn.
Ik wil benadrukken dat het in dat kader ook belangrijk is dat we niet de belangen van producenten vrijwaren, maar ook rekening houden met de belangen van consumenten en het eigenlijke doel, zoals de heer Caspary zei, namelijk een einde maken aan dumping beneden de reële kostprijs. Wat dat betreft wil ik echter beklemtonen dat bij de berekening van de reële kosten ook milieudumping in aanmerking moet worden genomen. Economisch voordeel halen uit het omzeilen van milieuwetgeving komt op hetzelfde neer als het krijgen van een ander soort subsidie dan economische dumping, namelijk een subsidie door het milieu. Als we het onderwerp dumping bekijken, moet dat er deel van uit kunnen maken.
We debatteerden eerder over handelsbeleid als instrument om andere doelen te verwezenlijken. In dit geval kan het zelfs effectiever zijn om antidumpingmaatregelen te gebruiken om koolstoflekkage te vermijden in bijvoorbeeld de regeling voor de emissiehandel. In de huidige regeling hebben we een lange lijst met honderden sectoren, die goed zijn voor tienduizenden bedrijven, en hebben we vier verschillende criteria die recht geven op vrijstelling van deelname aan de regeling voor de emissiehandel en op kosteloze uitstootrechten. In dat geval is het natuurlijk veel eenvoudiger om een antidumpingzaak aanhangig te maken wanneer een Europees bedrijf te maken krijgt met oneerlijke concurrentie op grond van gebrekkige milieuverantwoordelijkheid in andere landen.
Helmut Scholz
Mijnheer de Voorzitter, geachte collega's, commissaris De Gucht, in het voorgaande debat hebben we ons al beziggehouden met de noodzaak om ons handelsbeleid in een breder perspectief te plaatsen, om internationale rechtsregels overeen te komen en deze te beschermen en toe te passen. Een van de wettelijke kaders waarbinnen de EU en haar lidstaten zich bewegen is de WTO, ook al is die organisatie in de ogen van mijn fractie van meet af aan onvoldoende toegerust voor juist deze taak. Uit de door de WTO toegestane antidumpinginstrumenten vloeit ook voor de Commissie de plicht voort om Europese ondernemers en hun personeel tegen oneerlijke concurrentie te beschermen. Concreet gaat het daarbij om een marktprijs die lager is dan de productiekosten. Wij verlangen van u dat u de definitie van productiekosten verbreedt en die op multilateraal vlak ingang doet vinden, want ook sociale dumping en milieudumping drukken de productiekosten, zoals een aantal sprekers al eerder heeft onderstreept. Zo ontstaat een malafide concurrentiedruk, die Europese bedrijven zelfs in hun voortbestaan kan bedreigen. Er tekent zich een wereldwijde neerwaartse spiraal af, waar wij ons echter niet bij neer zullen leggen.
In dit licht moeten we verder werken aan het opstellen van objectieve criteria voor het gebruik van de wettelijke instrumenten, want zowel binnen als buiten de Europese Unie staan ze in de geur van willekeur. Een van de redenen daarvoor is het ontbreken van een functionerende beroepsinstantie. Ook binnen de Europese Unie klagen kleine en middelgrote bedrijven er soms over dat er bij het gebruik van de antidumpinginstrumenten minder rekening gehouden wordt met hun belangen dan met die van grote ondernemingen. Dit geldt met name voor de mondiale arbeidsverdeling voor de verwerkende industrie in Europa, waar men zich afvraagt of de Commissie de gevolgen van de afzonderlijke maatregelen die zij neemt nog wel overziet. Ik zou graag zien dat de Commissie in haar antwoord hierop het concrete voorbeeld van factsheet AD549 betrekt en de firma Saint-Gobain als trefwoord neemt. De beslissing die de Commissie heeft genomen mag dan dit bedrijf beschermen, zij brengt naar onze mening wel vele arbeidsplaatsen in de kleine verwerkende industrie in gevaar. De vraag aan u, mijnheer De Gucht, is dan ook of dit besluit wel uitputtend is onderzocht, of er voldoende bezwaarmogelijkheden bestonden, of u ook bezwaren ter ore gekomen zijn en of het MKB überhaupt voldoende geïnformeerd is om de gang van zaken te kunnen volgen.
Robert Sturdy
Mijnheer de Voorzitter, ik zou het volgende tegen de commissaris willen zeggen: sinds het begin van de economische teruggang heeft de Commissie herhaaldelijk beloofd niet over te gaan op een beleid van protectionisme, maar de liberalisering te omarmen - waar u persoonlijk zeer voor was -, mogelijkheden voor Europese bedrijven te creëren en in Europa een aantrekkelijker investeringsklimaat te realiseren.
Hoewel ik het ermee eens ben dat antidumpingmaatregelen moeten worden gebruikt waar deze noodzakelijk zijn, is het probleem natuurlijk of u deze gebruikt als een protectionistische maatregel. Het grote aantal antidumpingonderzoeken van dit moment doet vermoeden dat het laatste het geval is.
Wat dit punt betreft, mijnheer de commissaris, ben ik zo vrij het met u oneens te zijn over een specifiek probleem in België met een elektronisch bedrijf, waarover ik het nog maar een week of drie, vier geleden met u heb gehad. Men heeft feitelijk een overeenkomst bereikt en het zelf opgelost, maar toch hebt u de antidumpingwetgeving tegen dat specifieke bedrijf niet laten vallen. Het ging om een Chinees bedrijf en een Belgisch elektronisch bedrijf. Ze hebben het opgelost en ze werken nota bene samen, meer bepaald om werkgelegenheid in de Europese Unie te creëren.
Ik geef u nog een voorbeeld. We hebben een probleem in het Verenigd Koninkrijk - en dus in Europa - met vezelglas, waarvoor op dit moment een importheffing geldt van (en ik laat me op dit punt graag corrigeren) 43,6 procent. Het gaat om een nuttig product dat overal in het Verenigd Koninkrijk en elders in Europa voor de vervaardiging van een groot aantal artikelen wordt gebruikt.
Tot slot, mijnheer de commissaris, wil ik u eraan herinneren dat het niet u, niet uw voorganger, maar de voorganger van uw voorganger was die antidumpingwetgeving op kunstmest heeft ingesteld. Voor wat betreft landbouwproducten, op dit moment maken we ons grote zorgen over de productiekosten, de levering en de veiligheid van voedsel. Toch zijn de werkelijke kosten van kunstmest - omdat u antidumpingwetgeving heeft ingesteld - met 173 procent gestegen. Waarom is dat? We moeten onze markten openstellen. Ik vertrouw het juist u impliciet toe om ons van dit protectionisme in heel Europa te verlossen. Ik ben benieuwd naar uw antwoorden.
Karel De Gucht
lid van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, het verheugt me dat het Parlement het met ons eens is dat de bescherming van de Europese productie tegen internationale verstoringen van de handel beschouwd moet worden als onderdeel van een open en rechtvaardige strategie.
Ik ben het met u eens dat beslissingen omtrent instrumenten ter bescherming van de handel altijd gebaseerd horen te zijn op technische en feitelijke elementen, en ik weet zeker dat wij een van de meest effectieve en meest eerlijke handelsbeschermingssystemen ter wereld hebben. Het is mij niet ontgaan dat bij onderzoek inzake antidumping en antisubsidie vele belangen meespelen en dat sommige belanghebbenden proberen invloed uit te oefenen op de uitkomst. Toch kan ik hierbij bevestigen dat het besluitvormingsproces effectief en transparant is en gebaseerd op feitelijke elementen en grondig onderzoek.
Ik geef toe dat derde partijen recentelijk hebben geprobeerd invloed uit te oefenen op onze besluitvorming door druk uit te oefenen op de sector, of zelfs op lidstaten en bedrijven die in deze derde landen actief zijn. In deze context zorgt het in werking treden van het Verdrag van Lissabon voor een mogelijkheid om dit probleem aan te pakken.
Ik kan u verzekeren dat het aantal zaken op de middellange en lange termijn gelijk blijft: dus in reactie op de vraag van de heer Sturdy, nee, het aantal zaken stijgt niet. We zijn er in geslaagd een substantiële stijging als gevolg van de mondiale recessie te vermijden, en we hebben ervoor gezorgd dat het antidumpingsinstrument niet gebruikt kon worden voor protectionistische doeleinden.
De meeste statistieken laten zien dat het aantal zaken in de EU lager is dan bij onze belangrijkste handelspartners. China blijft, over het algemeen, de grootste bron van oneerlijke handel (ongeveer 35 procent van de zaken die de EU aanspant is tegen China). Ik zal ingrijpen waar dat nodig is, en dit geldt ook voor antisubsidiemaatregelen.
De heer Sturdy heeft ook gevraagd naar een recente zaak, de zogenaamde 'modemzaak', waarbij de Commissie heeft gekeken naar drie aspecten: de dumping, de subsidiëring en eveneens de vrijwaringsmaatregelen. De dumping en de subsidiëring zijn onderzocht naar aanleiding van klachten van het bedrijf in kwestie en volgens de basisverordeningen kunnen klagers hun klacht intrekken. De EU-wetgeving bepaalt dat wanneer een klacht wordt ingetrokken, de procedure kan worden beëindigd, tenzij dit strijdig met het belang van de Gemeenschap is. Momenteel onderzoeken wij de gevolgen van de intrekkingen. We wijzen erop dat de Commissie in het verleden dergelijke intrekkingen heeft geaccepteerd en als gevolg daarvan onderzoeken heeft stopgezet zonder maatregelen te nemen.
Het derde aspect, de vrijwaringsmaatregelen, betreft een klacht die is ingediend door de overheid die in deze zaak is betrokken - de Belgische overheid - en daarom is de procedure enigszins afwijkend. Het bedrijf in kwestie (Option NV) heeft de Commissie inmiddels meegedeeld dat het de Belgische overheid heeft gevraagd het verzoek om instelling van vrijwaringsmaatregelen in te trekken, maar de Belgische overheid heeft de Commissie nog niet laten weten of ze hier gehoor aan zal geven, en daarom wachten we op het besluit van de Belgische overheid. Dat is de precieze gang van zaken in deze kwestie.
Ik zal nu verder ingaan op de meer algemene vraagstukken. Handelsbeschermingsinstrumenten zijn er niet voor niets. Vanwege het ontbreken van internationale concurrentieregels en andere regels die het correct functioneren van de markten kunnen stimuleren, zijn instrumenten ter bescherming van de handel de enige manier om onze sectoren te beschermen tegen oneerlijke handel in goederen. Deze instrumenten trachten we op de meest effectieve manier voor onze sectoren in te zetten. De tijdslimieten maken dat er snel wordt opgetreden in de sectoren en ze brengen voorspelbaarheid voor exporteurs. Mijn doel is dat de instrumenten effectief en eerlijk blijven, ten bate van alle betreffende marktdeelnemers.
Er wordt momenteel binnen de Wereldhandelsorganisatie (WTO) opnieuw onderhandeld over de internationale afspraken over de bescherming van de handel. Het standpunt van de EU is duidelijk: we willen de effectiviteit van onze instrumenten behouden en tegelijkertijd onze handel beschermen tegen protectionisme door anderen. Deze WTO-onderhandelingen, en daarnaast de veranderingen die het Verdrag van Lissabon heeft gebracht, zijn van groot belang voor elke herziening van onze regels die we eventueel zouden wensen.
Instrumenten ter bescherming van de handel zijn inderdaad een behoorlijke uitdaging voor kleine en middelgrote ondernemingen (KMO's), zowel qua kosten als qua complexiteit. Het is nodig dat we bij handelsbeschermingsonderzoeken de administratieve lasten voor KMO's verminderen. Daarom heb ik opdracht gegeven tot een onderzoek naar de specifieke moeilijkheden waarvoor KMO's zich gesteld zien wanneer ze met handelsbeschermingsinstrumenten te maken krijgen, evenals naar mogelijke manieren om deze moeilijkheden te verlichten.
Dan kom ik nu op de institutionele aspecten. Zoals u waarschijnlijk heeft gemerkt, verklaart de Commissie in haar comitologievoorstel, dat zij in maart heeft ingediend, dat het Parlement ten volle in kennis moet worden gesteld van de werkzaamheden van de comités. De Commissie zal tevens informatie verstrekken over de voorgestelde maatregelen waarover de comités advies moeten uitbrengen, de definitieve maatregelen en de definitieve vaststelling daarvan door de Commissie. Het Parlement kan op elk moment om verdere informatie verzoeken.
Met dat in het achterhoofd wil ik bevestigen dat de Commissie er klaar voor is om een voorstel te doen voor het aanpassen van de handelsbeschermingsinstrumenten aan het nieuwe controlesysteem van gedelegeerde en uitvoeringshandelingen (het betreft hier de zogenaamde Trade Omnibus, of algemene handelswet). Desalniettemin, zoals u weet is er een belangrijke discussie gaande tussen de instellingen over de kwestie van uitvoeringshandelingen in haar algemeenheid. De Commissie volgt deze discussie nauwlettend en peilt, op basis van contacten met andere instellingen, wanneer een dergelijk voorstel door de Commissie aangenomen zou moeten worden. Ik wil hier echter duidelijk stellen dat de vraag niet is of het voorstel zal worden ingediend, maar wanneer.
De heer Moreira stelde ook nog een specifieke vraag over de comitologie. Daarover zou ik graag heel duidelijk willen zijn. Het Verdrag van Lissabon geeft mijns inziens geen enkele aanleiding om de comitologie aan te passen wanneer het de handel betreft, en we zullen daar ook niet mee instemmen. De beslissing ligt vanzelfsprekend bij het Parlement en de Raad, hoewel de Commissie ook een rol zou kunnen spelen, net als, uiteindelijk, het Europees Hof van Justitie. Het invoeren van een andere meerderheid - want daar gaat dit eigenlijk over - om de Commissie in handelskwesties te kunnen overstemmen, is niet acceptabel voor ons, en zeker niet voor mij.
Ten slotte, met betrekking tot het inzetten van handelsbeschermingsinstrumenten door derde landen: we hebben inderdaad een stijging waargenomen sinds het begin van de economische crisis.
Ik verzeker u dat we dit soort maatregelen door derde landen nauwgezet volgen. We ondernemen actie wanneer dat nodig is - bijvoorbeeld intensief toezicht, effectieve steun voor de Europese exporteurs die door dergelijke maatregelen worden getroffen, en, natuurlijk, het in gang zetten van geschillenbeslechtingsprocedures bij de WTO.
De acties die de Commissie onderneemt, leiden in veel zaken tot het stopzetten van het onderzoek zonder dat maatregelen worden ingesteld. In andere gevallen leidt inmenging van de Commissie tot het instellen van lagere maatregelen voor de betreffende Europese exporteurs.
Er is ook gevraagd naar mogelijke repressailles tegenover derde landen die druk uitoefenen op Europese bedrijven. We hebben hierover petities aangeboden gekregen van Europese bedrijven, maar om hen te beschermen maken we de namen van deze bedrijven niet openbaar. Ik geef een voorbeeld van een recente zaak waarbij China betrokken was. China bekritiseerde de geschillenbeslechting bij de WTO en het panel stond aan onze kant, maar we hebben de namen van de betreffende bedrijven niet openbaar gemaakt, ook om de bedrijven te beschermen.
De laatste twee vraagstellers wilden weten of wij de handelsbeschermingsinstrumenten gaan herzien. Het antwoord is nee, omdat ik er werkelijk van overtuigd ben dat dit niet nodig is. We gaan het de komende jaren zeer druk krijgen op het gebied van handel, en ik moet zeggen dat ik er geen heil in zie bepaalde discussies te heropenen in het kader van een herziening. Ik zou zoiets pas opnieuw overwegen wanneer de Doha-ronde is afgerond.
Er was ook nog een specifieke vraag van een lid van de Fractie de Groenen. Mijnheer Schlyter, uw vraag is heel interessant omdat, zoals u waarschijnlijk wel weet, antidumpingzaken door bedrijven worden geïnitieerd. Een antidumpingonderzoek wordt ingesteld op grond van een klacht van een bedrijf. Wanneer een bedrijf de kwestie van koolstoflekkage zou opwerpen die u zojuist aan de orde hebt gesteld, dan zou de Commissie dit uiteraard onderzoeken en uitzoeken of er maatregelen dienen te worden ingesteld. Het onderwerp valt zeker niet buiten de reikwijdte van dit debat. We overwegen de argumenten die de betreffende bedrijven ter tafel brengen en als een bedrijf ons deze kwestie zou voorleggen, dan zouden we de zaak zonder meer onderzoeken.
Cristiana Muscardini
Mijnheer de Voorzitter, geachte collega's, mijnheer de commissaris, antidumping is een van de belangrijkste instrumenten voor de verdediging van eerlijke handelspraktijken waarover de EU beschikt om eerlijk te kunnen concurreren. Dit instrument vereist duidelijke regels die toepasbaar zijn in de nieuwe comitologie.
Het Verdrag van Lissabon wijst de uitvoeringshandelingen duidelijk toe aan de Commissie. De Raad heeft samen met het Parlement de taak de handelingen van de Commissie te controleren. De overeenkomst die we vandaag onder de loep nemen ontneemt het Parlement echter de rol die het Verdrag van Lissabon het toekent, en zou dus voor een nieuw democratisch tekort kunnen zorgen binnen de instellingen.
In het bijzonder hebben wij geen begrip voor en verwerpen wij dus het voorstel om voor antidumpingmaatregelen een speciale behandeling te reserveren, aangezien die behandeling elementen van discretionaire macht, politisering en juridische onzekerheid met zich meebrengt, terwijl de procedures juist de legitieme belangen van ondernemingen die schade hebben ondervonden door oneerlijke concurrentie zouden moeten beschermen.
In tijden van zware economische crisis, zoals de huidige, maken we het onszelf alleen maar onnodig moeilijk als we de antidumpingprocedures gecompliceerder of zelfs onuitvoerbaar maken. En dat is wat er gaat gebeuren als het zojuist gepresenteerde voorstel onaangepast wordt aangenomen.
We beroepen ons behalve op het verantwoordelijkheidsgevoel van de Commissie ook op dat van de lidstaten, want hun gemeenschappelijke belang zou een zo groot mogelijke ontwikkeling moeten zijn. Deze ontwikkeling is alleen mogelijk als er regels bestaan die een ontwrichting van de markt verhinderen, de rollen van de instellingen respecteren en de procedures snel maken.
Mario Pirillo
namens de S&D-Fractie. - (IT) Mijnheer de Voorzitter, geachte collega's, mijnheer de commissaris, in de afgelopen jaren is het aantal door de Europese Commissie toegepaste antidumpingprocedures toegenomen. Dit verraadt een toename van het gebruik van oneerlijke praktijken door andere landen tegen Europese ondernemingen. Ondanks de financiële en economische crisis zijn de afgelopen twee jaar liefst 332 protectionistische maatregelingen getroffen door internationale partners.
Wij geloven in vrije maar rechtvaardige internationale handel, gebaseerd op gelijke regels voor iedereen. Het is belangrijk om de efficiëntie van Europese commerciële verdedigingsinstrumenten te bewaken, om te blijven kunnen ingrijpen in gevallen van illegaliteit.
Ik ben zeer bezorgd over de effecten die de huidige pogingen tot hervorming van de comitologie kunnen hebben op de efficiëntie van deze instrumenten. Ruimte open laten voor politieke of diplomatieke onderhandelingen over beslissingen over de toepassing van antidumpingmaatregelen riskeert ontregeling van een proces dat juist op objectieve en concrete gegevens gebaseerd moet blijven.
Jan Zahradil
namens de ECR-Fractie. - (CS) Ik zou toch graag nog even willen terugkomen op hetgeen de geachte afgevaardigde de heer Sturdy zojuist heeft gezegd. Antidumping is een goede dienaar, maar een slechte meester. Antidumping helpt het Europese bedrijfsleven en de Europese economie te beschermen tegen oneerlijke mededinging en onoorbare handelspraktijken, maar kan ook worden misbruikt voor protectionistische doeleinden, en helaas tevens voor de afsluiting van de Europese markten voor invoer uit derde landen. Ik roep de Commissie, en in het bijzonder u, meneer de commissaris, op om zich daar verre van te houden en er streng op toe te zien dat antidumpingmaatregelen niet misbruikt worden ten behoeve van protectionisme en afsluiting van de Europese markt en de Europese economie van de rest van de wereld. Ik weet zeker dat ons dat niet in de koude kleren zou gaan zitten; ik denk niet dat een gesloten burcht Europa ook maar voor iemand goed is. De geschiedenis heeft al afdoende bewezen dat telkens als Europa openstond voor en samenwerkte met de rest van de wereld, we daar alleen maar profijt van hebben getrokken. Ik vraag u dringend dat niet uit het oog te verliezen.
Elisabeth Köstinger
(DE) Mijnheer de Voorzitter, loon- en sociale dumping zijn praktijken die in ontwikkelings- en opkomende landen veelvuldig voorkomen. De problemen waar antidumping ons voor stelt, laten zien hoe belangrijk het is om bij de onderhandelingen met derde landen over vrijhandelsverdragen vooral ook sociale en milieunormen af te spreken en daarnaast handelspolitieke beschermingsmaatregelen te nemen. In alle takken van de productie mogen Europese bedrijven niet gestraft worden voor hun hoge kwaliteitsnormen, die natuurlijk in de prijs tot uitdrukking komen. Ik ben wat dat betreft ook allerminst gerust op het verloop van de onderhandelingen met Mercosur.
We mogen sociale dumping geen vrij spel bieden. Integendeel, we moeten duurzaamheidaspecten ook in handelsverdragen verankeren. In de landbouw is dumping een groot probleem, vooral wanneer zelfstandige, kleinschalige agrarische structuren verdwijnen en door loonarbeid vervangen worden.
Vandaar dat ik op het initiatiefverslag over de handelsbetrekkingen tussen de EU en Latijns-Amerika wijs. Daaruit spreken duidelijk de twijfels van het Europees Parlement over de sociale, milieu- en productiestandaarden. Overigens ben ik blij dat het tot deze belangrijke mondelinge vraag aan de Commissie is gekomen.
Karel De Gucht
lid van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, dit wordt een zeer korte reactie. Ik moet nog steeds antwoord geven op de vraag van de heer Scholz over de Saint-Gobain glasvezelkwestie.
Antidumpingrechten kunnen voorraden duurder maken - ook voor kleine en middelgrote ondernemingen (KMO's). De Commissie berekent dit mogelijke effect in het kader van de openbaarbelangtoets. KMO's kunnen deelnemen aan de procedure. Er is een KMO-informatielijn om de samenwerking te vereenvoudigen. In dit geval gaat het echter om een geringe invloed want China beheerst slechts 14 procent van de Europese markt.
Met betrekking tot de vraag van de heer Zahradil over het gebruik van het handelsbeschermingsinstrument als protectionistisch middel en het risico op dergelijk misbruik: de enige factor die het aantal zaken beïnvloedt is het aantal klachten dat de Commissie ontvangt en de kwaliteit van de bewijsvoering. Het beleid van de Commissie omtrent handelsbescherming is een op regels gebaseerd stelsel dat in lijn is met de regels van de Wereldhandelsorganisatie. Wanneer een klacht is ingediend en er voldoende bewijs is dat er dumpingpraktijken gaande zijn, kan de Commissie niet anders doen dan een onderzoek starten.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
Schriftelijke verklaringen (artikel 149)
Jarosław Kalinowski
schriftelijk. - (PL) Ter bescherming van de Europese markt moet het lobbyproces voor de promotie van producten uit derde landen effectief aan banden worden gelegd. Die producten worden vaak gemaakt van materialen die stoffen bevatten die schadelijk zijn voor het milieu en de consument. Een opvallend voorbeeld is kinderspeelgoed. Gevaarlijke bestanddelen van verf of plastic elementen kunnen de oorzaak zijn van gezondheidsproblemen en de slechte constructiekwaliteit kan ongelukken veroorzaken die eindigen met een bezoek aan het ziekenhuis. De lage eindprijs en het overspoelen van de markt komen natuurlijk door het gebruik van goedkope materialen en de geringe aandacht voor de constructiekwaliteit. We moeten de controle op de productie van geïmporteerde artikelen drastisch verscherpen en de voorschriften voor de invoer van goedkope producten uit derde landen op de Europese markt effectief handhaven. Instrumenten ter bescherming van de handel moeten doeltreffend zijn en eerlijke concurrentievoorwaarden voor al onze ondernemingen waarborgen.
