Vragenuur (vragen aan de Raad) 
De Voorzitter
Aan de orde is het Vragenuur (B6-0457/08).
Wij behandelen een reeks vragen aan de Raad.

Betreft: Voedselvoorzieningsbeleid
De vrees voor schaarste van bepaalde landbouwproducten heeft geleid tot internationale bezorgdheid, en heeft bepaalde landen ertoe aangezet de uitvoer van landbouwproducten drastisch te verminderen of deze goederen buitengewoon zwaar te belasten. Overweegt de Raad de mogelijkheid dat het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid zich buigt over de kwestie van de voedselvoorziening, met inbegrip van specifieke overeenkomsten met de landen die de belangrijkste producenten van deze landbouwproducten zijn?
Jean-Pierre Jouyet
Mevrouw de Voorzitter, mijnheer Medina Ortega, tijdens de bijeenkomst van de Europese Raad op 19 en 20 juni van dit jaar, heeft de Raad erkend dat de recente escalatie van de voedselprijzen tot ongerustheid heeft geleid in zowel de Europese Unie, waar de crisis hoofdzakelijk gezinnen met een laag inkomen treft, als internationaal, voornamelijk in de ontwikkelingslanden. De achterliggende oorzaken van dit fenomeen zijn niet eenvoudig. Enerzijds is er de toename van de wereldwijde vraag, vooral in de opkomende landen. De tweede oorzaak houdt verband met de stijgende productie- en vervoerskosten, een stijging die te wijten is aan de verhoogde brandstofprijzen. De derde oorzaak heeft te maken met de manier waarop de financiële markten functioneren, met de speculatie op de internationale markten en de lokale voedselmarkten. Tot slot, zijn er belangrijke producerende landen die een slechte oogst achter de rug hebben omwille van slechte klimaatomstandigheden. Volgende maand zal de Raad Algemene Zaken en Externe Betrekkingen zich opnieuw buigen over deze kwesties, in de eerste plaats door samen met de Verenigde Naties te kijken hoe de voedselzekerheid verbeterd kan worden, en vervolgens door samen te zitten met de internationale financiële instellingen en de G8. Het IMF en de Wereldbank hebben ontmoetingen gepland en ik ben zeer verheugd dar de heer Ban Ki-moon, Secretaris-generaal van de Verenigde Naties, een groep op hoog niveau heeft aangesteld om de voedselcrisis te bekijken. De Europese Unie zal een belangrijke rol spelen bij het ten uitvoer brengen van de verklaring die op 5 juni 2008 werd afgelegd in Rome op de FAO-conferentie op hoog niveau. Het spreekt voor zich dat we ook de komende bijeenkomsten van de Verenigde Naties en de Wereldbank moeten aangrijpen om activiteiten te ontwikkelen en te versterken waarmee we de voedselproductie in de getroffen ontwikkelingslanden kunnen stimuleren.
De beleidstakken die in deze voedselcrisis van het grootste belang zijn en die de situatie kunnen helpen oplossen zijn, zoals u ziet, het landbouwbeleid, het ontwikkelingsbeleid en het handelsbeleid. Het GBVB waarnaar de heer Medina Ortega verwees, kan hier een bijdrage leveren, maar slechts een kleine, in de context van de politieke dialoog die het voert met derde landen om hen aan te moedigen een beter landbouwbeleid te formuleren. Dat zou de voedselzekerheid in de ontwikkelingslanden verbeteren en de regionale integratie versterken in de gebieden die het ergst getroffen zijn.
Manuel Medina Ortega
(ES) Heel erg bedankt voor uw antwoord. Ik merk dat de Raad daadwerkelijk met deze kwestie begaan is.
Ik zou willen opmerken dat honger een constante is geweest doorheen de Europese geschiedenis. Neem nu de bekende Ierse aardappelhongersnood die leidde tot de ontvolking van het eiland. Ook heel wat andere delen van Europa werden ontvolkt als gevolg van een hongersnood, bijvoorbeeld Oekraïne.
We leven in een tijdperk dat ons herinnert aan wat er kan gebeuren. We hebben het hier over een gemeenschap van 500 miljoen mensen, die hoofdzakelijk voedsel consumeren dat vanuit het buitenland komt.
Vindt de Raad dan niet dat het hoog tijd is dat er een algemeen beleid wordt opgesteld voor een uitgebreide voedselzekerheid dat vervolgens wordt opgenomen in het beleid van de Europese Unie zodat dit soort grootschalige hongersnood in de toekomst vermeden kan worden?
Jean-Pierre Jouyet
fungerend voorzitter van de Raad. - (FR) De heer Medina Ortega heeft volkomen gelijk. Ik denk dat de Raad, tijdens de herziening van het gemeenschappelijk landbouwbeleid, tijdens onze bijeenkomsten over het ontwikkelingsbeleid en tijdens de topvergaderingen en gedachtewisselingen die we zullen houden met de ontwikkelingslanden, inderdaad bijzonder veel aandacht zal schenken aan de kwestie van voedselvoorziening en voedselzekerheid. Het zijn twee aparte kwesties, maar ze moeten inderdaad samen bekeken worden. In elk geval is het een van de betrachtingen van het Franse voorzitterschap om deze kwesties samen ter sprake te brengen en ze te bekijken, in het bijzonder met het oog op de Europese Raad van oktober.
Jim Allister
(EN) Voedselzekerheid beschouwen als een onderdeel van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid, zoals wordt geopperd in de vraag, lijkt mij een bizar idee. Zou het niet beter zijn om van voedselzekerheid opnieuw een centrale doelstelling van het GLB te maken, zoals president Sarkozy in februari heeft beloofd tijdens zijn memorabele toespraak op het Internationaal landbouwsalon in Parijs? Voor hem waren voedselzekerheid en een hogere bijdrage van de EU tot de voedselproductie in de wereld essentiële doelstellingen voor de heropleving van het GLB. Kan de Franse minister ons melden hoeveel dichter we momenteel staan bij het realiseren van die doelstellingen?
Paul Rübig
(DE) Mevrouw de Voorzitter, fungerend voorzitter van de Raad, we hebben hier te maken met een paradigmatische verschuiving van een overproductie in Europa naar een vrees voor de zekerheid van onze voedselvoorziening. Bent u van mening dat er een kans bestaat dat de WTO-onderhandelingen die momenteel gehouden worden onder het Franse voorzitterschap tegen december een bevredigend resultaat zullen opleveren?
Bent u van mening dat de huidige wereldmarkt een gouden kans zou kunnen zijn voor onze landbouwsector? We hebben natuurlijk gezien dat de prijzen sterk gestegen zijn en dat deze prijzen nieuwe omzetmogelijkheden met zich meebrengen voor landbouwers in landen als Frankrijk, Groot Brittannië, en vooral in de nieuwe lidstaten. Ze kunnen ook mogelijke inkomsten genereren in andere landen, vooral in de MOL, de minst ontwikkelde landen.
Jean-Pierre Jouyet
fungerend voorzitter van de Raad. - (FR) Als antwoord op de vraag van de heer Allister wil ik zeggen dat ik inderdaad vind dat voedselzekerheid een centrale doelstelling moet zijn bij onze herziening van het gemeenschappelijk landbouwbeleid. Het is een van de doelstellingen die we willen benadrukken bij de herziening van het gemeenschappelijk landbouwbeleid. Bij het uitvoeren van die algemene herziening moeten we dan ook proberen om niet alleen te kijken naar de kwantitatieve GLB-doelstellingen maar ook rekening te houden met de eerder kwalitatieve aspecten, om ervoor te zorgen dat onze medeburgers, waar ze ook wonen, toegang hebben tot hoogkwalitatief voedsel.
En wat de vraag van de heer Rübig betreft, wil ik opmerken dat de hoge prijzen op de wereldmarkt inderdaad mogelijkheden creëren voor de Europese export. Gezien de wereldwijde vraag, zou het best kunnen dat we tot de vaststelling komen dat we in bepaalde opzichten invoerders zijn of dat onze productie niet voldoende is. Tijdens de multilaterale handelsbesprekingen heeft Europa zijn plicht gedaan en, zoals u weet, hebben we een aantal toegevingen gedaan op het vlak van de hervormingen in het kader van het GLB. Nu blijkt, en dat betreuren we, dat de knelpunten veroorzaakt worden door andere landen. Het is waar dat er tijdens de Doha-ontwikkelingsronde meer aandacht zou moeten gaan naar aspecten als voedselzekerheid en een evenwichtige wereldwijde voedselproductie.
Betreft: Europees Pact voor de jeugd
Alle beleidssectoren, en met name deze inzake onderwijs en levenslang leren, werkgelegenheid en mobiliteit, sociale integratie, gezondheidszorg en zelfstandig leven, en steun aan initiatieven voor ondernemerschap en vrijwilligerswerk, hebben betrekking op de jongeren in de Europese Unie. Kan de Raad bijgevolg meedelen hoe hij het Europees Pact voor de jeugd (7619/05) denkt uit te voeren en hoe hij zal investeren in beleid dat jongeren als doelgroep heeft?
Jean-Pierre Jouyet
fungerend voorzitter van de Raad. - (FR) Mevrouw Panayotopoulos-Cassiotou, u merkt zeer terecht op dat een heel aantal beleidssectoren betrekking hebben op jongeren. Ik wil u daarvoor bedanken. Het is een beleid dat per definitie sectoroverschrijdend is. Dat was ook de bedoeling van het Europees Pact voor de jeugd dat in 2005 door de Raad werd aangenomen, namelijk de jeugddimensie integreren in de verschillende beleidslijnen, in overeenstemming met de Lissabonstrategie.
Onze doelstellingen zijn eenvoudig. We willen het Europese potentieel op het vlak van onderwijs, opleiding, jongerenmobiliteit, arbeidsintegratie en sociale inclusie van jongeren stimuleren. We weten dat we dat pact samen nog doeltreffender moeten maken en dat er nood is aan concrete resultaten. Om ons daarbij te helpen, zal de Commissie vanaf 2009 een driejaarlijks verslag over jongeren opstellen. Dat verslag zal een diepgaande analyse verschaffen van de situatie waarin de jongeren in Europa zich bevinden en het zal ons helpen om te belichten welke zaken hen nauw aan het hart liggen.
De verantwoordelijkheid van de EU is daarbij zeker belangrijk, maar die van de lidstaten is vandaag, in het kader van de verdragen, zelfs nog belangrijker. We moeten garanderen dat we ons binnen de EU toespitsen op beste praktijken, of die nu nationaal, lokaal of regionaal van aard zijn. We moeten alle vormen van synergie tussen de verschillende actoren bevorderen, zoals tussen ondernemingen, scholen, verenigingen, werkgelegenheidsinstanties, jongerenwerkers, onderzoekers, gezinnen en ook de sociale partners. In die context hecht het voorzitterschap van de Raad bijzonder veel belang aan het promoten van grensoverschrijdende mobiliteit voor jongeren. Deze kwestie zal worden besproken op de Raad van 20 en 21 november, op basis van een mobiliteitsverslag van een groep deskundigen op hoog niveau, geleid door mevrouw Maria João Rodriguez. We willen het Erasmusprogramma, dat een groot succes blijkt te zijn, nog verder uitbreiden. We beseffen dat zoiets niet van de ene dag op de andere kan gebeuren, maar we hopen dat Erasmus op bredere schaal, op een democratische manier kan aangeboden worden.
We willen dat stageprogramma's als Leonardo ook op Europees niveau worden ontwikkeld. Onder het Franse voorzitterschap hopen we een grootschalig evenement te organiseren waarbij de nadruk ligt op het mobieler maken van stagiaires. Onder het Franse voorzitterschap willen we eveneens van de gezondheid van jongeren een van de prioriteiten van ons jongerenbeleid maken. We willen mensen bewust maken van de gezondheidskwesties waar vooral jongeren mee te maken krijgen, of het nu gaat om hygiëne, of om het bestrijden van verslavingen als tabak, alcohol en natuurlijk drugs.
In 2009, zal de Raad actief deelnemen aan het algemene evaluatieproces van de Europese samenwerking op het vlak van jongeren. Aangezien dat een proces van lange duur zal zijn, is het belangrijk om de continuïteit in de handelingen van de verschillende voorzitterschappen te garanderen. Daarom hebben we samengewerkt met de volgende voorzitterschappen, Tsjechië en Zweden, om de continuïteit te waarborgen van dit beleid, dat zo belangrijk is voor de volgende generatie Europeanen.
Marie Panayotopoulos-Cassiotou
(EL) Mevrouw de Voorzitter, ik bedank de fungerende voorzitter van de Raad voor zijn antwoord en ik wens het Franse voorzitterschap alle succes bij het realiseren van deze doelstellingen.
Na het afsluiten van het pact heeft de Raad zeker ook een kwantitatieve doelstelling geformuleerd, namelijk een vermindering met tien procent van het spijbelgedrag en een duidelijke kwantitatieve afname van de jongerenwerkloosheid binnen een bepaalde periode na het afstuderen.
In welke mate zijn deze doelstellingen gehaald, aangezien de statistieken ons vertellen dat de kwantitatieve werkloosheid nog steeds erg hoog is?
Jean-Pierre Jouyet
fungerend voorzitter van de Raad. - (FR) Het is waar dat het werkloosheidspercentage bij jongeren nog steeds zeer hoog ligt, hoewel de gemiddelde situatie binnen de Europese Unie in de laatste jaren zeker is verbeterd.
Ik denk dat we ons moeten toespitsen op drie actieterreinen. Ten eerste, moeten we ervoor zorgen dat de opleidingen beter worden afgestemd op de vereisten van de markt, en dan vooral op de noden van de arbeidsmarkt, en dat de opleidingssystemen beter aansluiten bij de strategie voor het concurrentievermogen die wordt nagestreefd onder het Verdrag van Lissabon.
Ten tweede moeten we een dialoog opstarten met de werknemers en de sociale partners, ter bevordering van een grotere sociale verantwoordelijkheid vanuit de ondernemingen en de sociale integratie van jongeren. In dat opzicht hebben alle ondernemingen, en dan vooral de grote ondernemingen, die in Europa gevestigd zijn, een grote verantwoordelijkheid.
Ten derde ben ik van mening dat we op het vlak van onderwijs moeten proberen netwerken van uitmuntendheid op te bouwen en de mobiliteit tussen onze landen te promoten, net zoals we de wederzijdse erkenning van diploma's en kwalificaties moeten erkennen om onze Europese arbeidsmarkt soepeler te doen functioneren.
Jörg Leichtfried
(DE) Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de minister, ik zou willen wijzen op een welbepaalde omstandigheid die ik zeer belangrijk vind in de context van deze kwestie. Bij elke peiling die in de EU wordt uitgevoerd, komt er steeds weer naar voren dat het de jongeren zijn die het meeste enthousiasme tonen voor de Europese Unie. Het zijn meestal ook de jongeren die vinden dat de Unie voordelen met zich meebrengt, in tegenstelling tot de groep overtuigde tegenstanders van de Unie, die voornamelijk bestaat uit oudere, onverzettelijke en gedesillusioneerde mannen.
Ik had graag geweten of u, binnen het kader van dit pact en misschien ook op andere terreinen, projecten heeft die deze interesse, deze positieve houding van jongeren tegenover Europa, nog meer zou kunnen aanwakkeren.
Jean-Pierre Jouyet
fungerend voorzitter van de Raad. - (FR) Mevrouw de Voorzitter, mijnheer Leichtfried, ik zal mijn mening hierover iets genuanceerder voorstellen. Ik ben inderdaad van mening dat jongeren enthousiast zijn over Europa en u hebt gelijk dat we dat moeten benutten, maar dat betekent niet dat mensen van een andere generatie, zij die Europa hebben opgebouwd, minder enthousiast zijn. Helaas zijn er nu eenmaal voorstanders en tegenstanders op Europees niveau. Uit de peilingen blijkt ook, zoals we onlangs nog hebben kunnen vaststellen, dat de tegenstanders soms radicaler zijn, en daarnaar moeten we zeker nog meer diepgaand onderzoek voeren.
Wat het pact betreft dat tot doel heeft de jongeren te mobiliseren en het concept van Europa meer concreet te maken, ben ik er heilig van overtuigd dat we de grensoverschrijdende mobiliteit van jongeren moeten bevorderen aan de hand van onze programma's, die daar ook meer middelen voor zullen krijgen, maar dat neemt enkele jaren in beslag want dat is een project van lange duur. Wanneer we het kader van ons algemeen beleid herzien, moeten we ook denken aan programma's die gericht zijn op het verder verbeteren van de mobiliteit van jongeren en kinderen, of het nu studenten zijn, stagiaires of jonge werknemers die werkervaring willen opdoen of verdere opleidingen willen volgen.
Volgens mij is dat de manier om het concept van Europa echt meer concreet te maken en te garanderen dat hun enthousiasme ook iets opbrengt, zodat we kunnen komen tot de nieuwe generatie Europeanen waar wij beiden op hopen.
Betreft: Anomalieën in verband met de situatie van de overzeese gebieden van de EU
Vindt het voorzitterschap het normaal dat een Zuid-Amerikaans land als een deel van de Europese Unie wordt beschouwd, terwijl de toetredingsonderhandelingen met Kroatië, Turkije en andere Europese landen die geografisch gezien meer aanspraak kunnen maken op EU-lidmaatschap, afgeremd worden?
Hoe wil de Raad dergelijke kandidaturen in het huidige, door de negatieve uitkomst van het Ierse referendum getekende klimaat behandelen? Heeft de Raad hier überhaupt al over gediscussieerd?
Jean-Pierre Jouyet
fungerend voorzitter van de Raad. - (FR) Mijnheer Evans, ik ben blij dat u hier aanwezig bent want ik begrijp niet zo goed wat deze vraag betekent. Misschien heb ik de vraag niet goed begrepen en kunt u enige verduidelijking geven.
Er zijn bepaalde ultraperifere gebieden in Zuid-Amerika die een integraal deel uitmaken van de Europese Unie en bepaalde beleidslijnen zijn dan ook op hen van toepassing. Maar geen enkele Zuid-Amerikaanse staat is als dusdanig een lidstaat van de Europese Unie. Ik ben heel voorzichtig in het beantwoorden van uw vraag want ik heb misschien niet alle nuances ervan begrepen.
Wat Turkije en Kroatië betreffen, is er aanzienlijke vooruitgang geboekt sinds we de onderhandelingen met deze landen hebben opgestart. In het geval van Turkije, bijvoorbeeld, is het analytisch onderzoek, de eerste officiële stap voor elk hoofdstuk, al voor 23 hoofdstukken uitgevoerd. Acht hoofdstukken zijn al geopend voor onderhandelingen en één van de hoofdstukken is al voorlopig afgesloten. Ons voorzitterschap gelooft dat het nog twee bijkomende hoofdstukken zal kunnen openen.
In het geval van Kroatië is het analytisch onderzoek afgerond. Er werden 21 hoofdstukken geopend, waarvan er drie voorlopig zijn gesloten. Op 25 juli van dit jaar is er een toetredingsconferentie gehouden. Het eerste, nogal gevoelige hoofdstuk over het vrije verkeer van goederen werd geopend, en hoofdstuk 20 over ondernemingen en industriebeleid werd afgesloten. Zoals u weet, hangt de voortgang van de toetredingsonderhandelingen vooral af van de resultaten die de kandidaat-lidstaten hebben behaald. Cruciaal in dat opzicht is de vooruitgang die men heeft geboekt om te voldoen aan de criteria voor het openen en sluiten van hoofdstukken en de voorwaarden die worden gesteld in het kader van de onderhandelingen, waaronder de herziene toetredingspartnerschappen, en we verwijzen uiteraard naar het oordeel van de Commissie. Ik herhaal, mijnheer Evans: als mijn antwoord enigszins naast de kwestie is, dan zou ik het waarderen indien u me kunt vertellen wat u precies bedoelde met uw vraag.
Robert Evans
(EN) Ik zal u enige toelichting geven en mijn vraag in een bredere context plaatsen. Een aantal van de punten die ik heb aangehaald, werden al beantwoord door de fungerend voorzitter van de Raad en ik wil hem daarvoor bedanken. Hij heeft gelijk. Ik vind het een anomalie dat een land als Frans-Guyana volwaardig deel mag uitmaken van de Europese Unie, met alle voordelen en privileges die daarbij horen. Ik denk ook aan Martinique en Guadeloupe, al hebben we het hier zeker niet alleen over Franse gebieden.
Tegen toetredingen binnen Europa - de fungerend voorzitter van de Raad heeft in dat opzicht al verwezen naar de onderhandelingen met Kroatië en de mogelijke onderhandelingen met Turkije - verzetten we ons dan weer wel. Er zijn landen in de Europese Unie die daarover niet tevreden zijn.
Maar er zijn ook nog anomalieën die we minder ver moeten gaan zoeken: de Kanaaleilanden, Jersey en Guernsey, die geen deel uitmaken van de Europese Unie, zijn vrijgesteld van wetgeving. Het zijn belastingsparadijzen die rijke mensen de mogelijkheid geven om niet te hoeven betalen wat alle andere mensen wel betalen.
Wordt deze situatie, deze anomalieën, besproken in de Raad? Kan de fungerend voorzitter van de Raad de situatie verdedigen dat Frans-Guyana een deel uitmaakt van de Europese Unie en denkt hij dat dit zo zal blijven, niet alleen op korte termijn maar ook op lange termijn? Zou hij eens in zijn kristallen bol willen kijken en me enig inzicht verschaffen in de algemene richting waarin de Europese Unie aan het evolueren is?
Jean-Pierre Jouyet
fungerend voorzitter van de Raad. - (FR) Dank u wel, mijnheer Evans. Ik vreesde even dat ik uw vraag goed begrepen had en dat ik geen verdere uitleg meer zou krijgen. Maar nu even ernstig. Ten eerste, de ultraperifere gebieden, de zogenaamde overzeese gebieden, maken deel uit van de Europese Unie. Een belangrijk deel, waar ze ook gelegen zijn en of ze nu banden hebben met Frankrijk, Spanje, Portugal, het Verenigd Koninkrijk of wie dan ook.
U verwees naar de bestaande overzeese departementen. Die departementen zijn al Frans sinds de zeventiende eeuw. Hun inwoners zijn al Franse burgers sinds 1848, dus dat is niets nieuws, en we hebben daar rekening mee gehouden vanaf het begin, van bij het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap en nadien de Europese Unie.
Een ander punt dat u benadrukt - al denk ik dat het hier gaat over het uitbreiden van de Europese overzeese invloed - betreft het soort beleid dat we dienen na te streven. Ik denk dat het belangrijk is dat we daarvoor inspanningen doen, niet omdat een bepaald gebied Frans is maar omdat, en ik herhaal, het een kwestie is van invloed.
Het andere punt dat u hebt aangehaald en waar de Raad mee begaan is, betreft de zeer moeilijke kwestie - ik zal geen namen noemen - van het voorkomen van de belastingsparadijzen, of ze nu overzee gelegen zijn of vlak bij ons continent. Dat is inderdaad een problematische kwestie. Er zijn al enkele inspanningen gedaan door de Raad Economische en Financiële Zaken. Er werden enkele voorstellen geformuleerd en we trachten altijd om belastingsparadijzen op een afdoende manier te bestrijden, zowel op het niveau van de Europese Unie als met internationale verdragen waar de EU deel van uitmaakt.
Justas Vincas Paleckis
(LT) Ik zou een (niet bepaald ernstige) vraag willen stellen. Zouden we onze naam niet beter veranderen in de Europese en Zuid-Amerikaanse Unie? Misschien kunnen we, na de mogelijke toetreding van Turkije, ook Azië mee opnemen? Nee, serieus, de burgers van de EU weten hoe dan ook zeer weinig over deze overzeese gebieden. Zou het mogelijk zijn om in de informatiecampagne van de EU meer informatie te verstrekken over deze kwesties, en dan vooral aan de jonge burgers van de EU, zodat zij zich nauwer verbonden en meer vertrouwd voelen met deze landen? Dan zouden zij een beter begrip hebben van deze gebieden en zouden vragen als deze niet gesteld worden.
Avril Doyle
(EN) Mijn dank gaat uit naar de Raad. Misschien is het me ontgaan, maar ik heb de minister niet horen antwoorden op het tweede deel van de vraag van de heer Evans over het huidige, door de negatieve uitkomst van het Ierse referendum getekende klimaat binnen de Raad. Ten eerste, zou hij ons exact kunnen vertellen hoe het klimaat in de Raad is na het Ierse referendum en of het een invloed heeft op de verwerking van de aanvragen van Kroatië, Turkije en de andere Europese staten die vernoemd werden? Met andere woorden, wat is de houding van de Raad nu, na het Ierse referendum, tegenover deze aanvragen?
Jean-Pierre Jouyet
fungerend voorzitter van de Raad. - (FR) Ik zal eerst de vraag van de heer Paleckis beantwoorden. Ik vind dat hij gelijk heeft. Het is een feit dat we inspanningen doen om de Europese burgers meer te informeren en bij te brengen over deze verafgelegen maar toch Europese gebieden. Ik zie dat ze op de eurobiljetten verschijnen, en dat is toch al een stap in de goede richting. Maar we moeten meer doen op het vlak van informatie en communicatie. Ik zou aan mevrouw Doyle willen zeggen dat haar vraag zeer ruim is. Daarom zou ik me willen toespitsen op de onderhandelingen die momenteel aan de gang zijn. Wat de Raad betreft, zijn die onderhandelingen gebaseerd op de voorstellen die zijn geformuleerd door de Commissie op basis van de verslagen over het analytisch onderzoek, wat niet meer dan normaal is.
We hebben eveneens laten blijken dat we bereid zijn de banden aan te halen met een aantal andere landen, in het bijzonder de Balkanlanden, en dat we, gezien de inspanningen die zij hebben geleverd, eveneens een nauwere band wensen te onderhouden met Kroatië en ook met Servië en andere landen zoals Bosnië en Montenegro.
Dan is er tot slot de kwestie van de partnerschappen. Op 9 september wordt er een belangrijke top gehouden tussen de Europese Unie en Oekraïne. In de huidige context van het conflict tussen Rusland en Georgië zullen we het partnerschap met Oekraïne trachten te ontwikkelen en, zoals u weet, hebben we gisteren vastgesteld dat het nodig is op de banden met Georgië aan te halen. Tot zover mijn samenvatting van de huidige status van de onderhandelingen.
Dan is er ook nog het probleem in verband met het Verdrag van Lissabon. Als er geen Verdrag van Lissabon komt, dan zijn er een aantal lidstaten, waaronder de mijne - als ik even mijn pet van voorzitter afneem - die zeggen dat het huidige verdrag inderdaad een verdrag was van 27 leden, en dat, als we een uitbreiding willen uitvoeren, we het Verdrag van Lissabon nodig hebben. Dat, mevrouw Doyle, is een eerlijke beschrijving van de huidige positie van de Raad.
Betreft: Aanpassingsmaatregelen aan de grens ten aanzien van minder efficiënte koolstofinvoer
Kan de Raad zijn mening geven over de aanpassingsmaatregelen aan de grens ten aanzien van minder efficiënte koolstofinvoer uit derde landen in de emissiehandelsperiode na 2012 van de EU-regeling voor de handel in emissierechten?
Jean-Pierre Jouyet
fungerend voorzitter van de Raad. - (FR) Uw zeer belangrijke vraag werd besproken tijdens de Europese Raad, met name tijdens de zitting in maart jongstleden. Toen werd er gemeld dat er, in een sterk concurrerende wereld, een risico van koolstoflekkage bestaat in sommige sectoren, zoals zeer energie-intensieve industrieën, die in grote mate onderworpen zijn aan internationale concurrentie. Het is een reëel probleem, dat geanalyseerd en opgelost moet worden aan de hand van een nieuwe richtlijn die een systeem in het leven roept voor de handel in emissiequota binnen de Gemeenschap.
Een internationaal akkoord is nog altijd de beste manier om koolstoflekkage te bestrijden en te garanderen dat het systeem voor de handel in emissiequota binnen de Gemeenschap goed blijft functioneren, mevrouw Doyle. Maar het is eveneens duidelijk dat we bereid moeten zijn om op te treden voor het geval er geen internationaal akkoord komt. Momenteel bespreken we de meest gepaste maatregelen om onze industrie concurrentiekrachtig te houden en op hetzelfde moment te garanderen dat de EU een voorbeeldfunctie vervult in de strijd tegen de broeikasgassen.
We vinden het belangrijk om dat op een manier te doen die ervoor zorgt dat alle industrievormen voldoende zicht hebben op hun investeringen, vooral nu het economische klimaat is verslechterd en de internationale groei zal gaan vertragen en alles er naar uitziet dat de situatie volgend jaar niet anders zal zijn.
In het voorstel voor de richtlijn verbindt de Commissie zich ertoe om, in het licht van het resultaat van de internationale onderhandelingen, een analytisch verslag in te dienen, vergezeld van de gepaste voorstellen om de problemen aan te pakken die het gevolg kunnen zijn van de risico's op koolstoflekkage.
Er zijn twee mogelijke opties: een aanpassing van het percentage gratis verkregen emissierechten en/of de opneming in de Gemeenschapsregeling van de importeurs van producten die vervaardigd worden in sectoren met een hoge energie-intensiteit, erover wakend dat die regeling niet in strijd is met de regels van de Wereldhandelsorganisatie. Het voorzitterschap van de Raad hoopt uiteraard dat de Raad en dit Huis deze zaken zullen kunnen ophelderen, zodat Europa over een eigen industriële basis kan beschikken en kan concurreren, en dat we zo snel mogelijk en voor 2011 weten welke mechanismen van toepassing zullen zijn.
Avril Doyle
(EN) Ik begrijp dat aanpassingsmaatregelen aan de grens een deel moeten uitmaken van onze werkwijze, maar dan voorlopig nog passief, als een motivatie en niet als een straf bij welke internationale onderhandelingen dan ook waarbij we in alle vertrouwen getracht hebben een internationaal akkoord te bereiken over de strijd tegen de klimaatverandering. Zou de minister ook iets kunnen zeggen over artikel 20 van de Wereldhandelsorganisatie, het artikel dat zulk een uitzonderingsmaatregel mogelijk maakt, zijnde een verbod ter bescherming van eindige natuurlijke rijkdommen? Zullen de doelstellingen voor het terugdringen van koolstofdioxide passen binnen die definitie, zoals dat ook al het geval was voor zuivere lucht? Ik zou graag de visie van de minister willen horen over deze kwestie.
Jean-Pierre Jouyet
fungerend voorzitter van de Raad. - (FR) Mevrouw de Voorzitter, mevrouw Doyle, eerst en vooral hebt u gelijk dat we de verschillende mogelijke maatregelen moeten gebruiken als een stimulans, om ervoor te zorgen dat niemand vrijgesteld wordt van de verplichting om de uitstoot van broeikasgassen terug te dringen. Ten tweede moeten we het juiste evenwicht zien te vinden in onze houding tegenover de verwachtingen van de industrie, die niet altijd even eerlijk zijn in dat opzicht. Wat artikel 20 van de WTO betreft, zijn we van mening dat deze maatregel inderdaad overeenstemt met de wettelijke doelstelling om de eindige natuurlijke rijkdommen te beschermen en volgens het deskundigenverslag dat we hebben ontvangen, is het niet in strijd met het internationale handelsrecht.
Syed Kamall
(EN) Ik zou de minister graag willen verwelkomen op deze vergaderperiode in Brussel in plaats van in Straatsburg. Ik kijk er naar uit om het Frans voorzitterschap te zien bij toekomstige vergaderperiodes, hier in Brussel in plaats van in Straatsburg.
En verder: is hij het met me eens dat ondernemers in arme landen stimuleren om een zaak op te starten en zo welvaart te creëren door middel van handel een van de beste manieren is om armoede in de wereld te bestrijden? Gezien zijn klaarblijkelijke interesse in aanpassingsmaatregelen aan de grens - die eigenlijk neerkomen op invoerheffingen - zou hij ons misschien kunnen vertellen wat hij vindt van de kritiek dat aanpassingsmaatregelen aan de grens de ontwikkeling belemmeren en niet meer zijn dan een Europese, imperialistische en protectionistische maatregel om uitvoer van ontwikkelingslanden tegen te houden en de arme bevolking arm te houden?
Jean-Pierre Jouyet
fungerend voorzitter van de Raad. - (FR) Mevrouw de Voorzitter, gezien mijn rol als fungerend voorzitter zal ik mijn kalmte bewaren bij deze ongegronde en onnodige aanvallen, want we zijn zeker niet de enigen die zaken doen in arme landen!
Laten we het ernstig houden, ik geloof dat de mechanismen die hier momenteel besproken worden - om te antwoorden op wat mevrouw Doyle zonet heeft gezegd - er niet zijn om de ontwikkelingslanden te straffen. Maar objectief gezien en in het kader van de balans die we moeten trachten te vinden tussen enerzijds het behoud van ons concurrentievermogen en anderzijds de strijd tegen broeikasgassen, moeten we het juiste evenwicht vinden in verhouding met onze belangrijkste partners. Een van die belangrijke partners zijn de Verenigde Staten, die, voor zover ik weet, onze inzet op dit vlak nog niet delen. Een andere belangrijke partner is Japan, die zich eveneens minder engageert en minder inspanningen doet. Dan is er ook nog Rusland, waarvan men mij altijd zegt dat het andere waarden heeft en dat we onze doelstellingen voor het land realistisch moeten houden en dat het een opkomende supermacht is. Dan hebben we Brazilië, India en natuurlijk ook nog China, dat een lid is van de Wereldhandelsorganisatie. Ik zie dus niet in waarom we onze realistische visie zouden moeten opgeven en naïef zouden moeten worden. We moeten een voorbeeld stellen in deze strijd tegen de opwarming van de aarde. Europa is hierin een leider en moet dat ook blijven en zijn voordeel behouden bij de internationale onderhandelingen zoals die in Kopenhagen volgend jaar. In die context, zie ik niet in waarom we ons zouden moeten schamen om de Europese belangen te verdedigen tegen grootmachten die minstens even rijk zijn als wij. Zoals sommige sprekers al hebben opgemerkt bij de eerdere vragen, bestaat er in Europa ook nog armoede.
Betreft: Forum op hoog niveau over de doeltreffendheid van steun in Accra (Ghana) in september
Het Forum op hoog niveau over de doeltreffendheid van steun in Accra, dat komende september zal plaatsvinden, biedt donors en partnerregeringen de gelegenheid om verdere toezeggingen te doen, waaraan een tijdschema en toezicht kunnen worden verbonden, opdat de ontwikkelingshulp voor de armen beter functioneert.
Hoe kunnen de Raad en de lidstaten zich verregaander ertoe verbinden om de doelstellingen van de Verklaring van Parijs van 2005 te verwezenlijken? Kunnen de Raad en de lidstaten garanderen dat de regeringen niet alleen zullen trachten de doeltreffendheid van de steunverlening te verbeteren dankzij deze verklaring, maar dat zij tevens zullen letten op de doeltreffendheid van de steun als zodanig, namelijk dat deze steun voor daadwerkelijke verbeteringen in het leven van de armen zorgt? Kan de Raad een bijgewerkte reactie geven op de resolutie van het Parlement over het vervolg op de Verklaring van Parijs van 2005 over de doeltreffendheid van de hulp (P6_TA(2008)0237)? Hoe denkt de Raad, nu wij op de helft van het parcours zijn, regeringen aansprakelijk te stellen voor het voldoen aan hun verplichtingen ten aanzien van de millenniumontwikkelingsdoelstellingen, gezien het feit dat de hulpcijfers van de EU een daling te zien hebben geven van 0,41 procent van het BNI in 2006 naar 0,38 procent van het BNI in 2007, te weten een daling van ongeveer 1,5 miljard euro?
Jean-Pierre Jouyet
fungerend voorzitter van de Raad. - (FR) Mijnheer Burke, uw vraag omvat drie aspecten die nauw verbonden zijn met samenwerking en ontwikkeling: de doeltreffendheid van de hulp, de millenniumontwikkelingsdoelstellingen, en de hoeveelheid hulp.
De kwestie is zeer actueel, nu we aan het begin staan van het derde Forum op hoog niveau over de doeltreffendheid van steun in Accra en we minder dan een maand verwijderd zijn van de bijeenkomst op hoog niveau over de millenniumontwikkelingsdoelstellingen op 25 september in New York. Nog een belangrijke gebeurtenis is de Internationale vervolgconferentie inzake ontwikkelingsfinanciering, die van 29 november tot 2 december zal doorgaan in Doha en waarbij de implementatie van de Consensus van Monterrey besproken zal worden.
De Raad is ijverig naar deze conferenties toe aan het werken en heeft sinds juni van dit jaar al een aantal conclusies aangenomen. Wat de doeltreffendheid van de hulp betreft, erkent de Raad dat er enige vooruitgang is geboekt maar dat er nog veel moet gebeuren. We moeten sectoren en projecten vinden waar de Unie echt een verschil kan maken en een meerwaarde kan leveren in vergelijking met andere donoren. Uiteraard moeten we ook gebruik maken van de nationale systemen en de ontvangers van de hulp meer bewust maken van hun verantwoordelijkheden. Dat is de doelstelling die we ons hebben opgelegd voor de Accra conferentie. We hopen dat er voor het Accra actieplan een ambitieuze visie wordt verkondigd, waarbij er sterke, concrete en meetbare doelstellingen worden geformuleerd en er ook een planning is voor de uitvoering ervan, zodat onze partners meer gaan beseffen hoe belangrijk het is om de doeltreffendheid van de hulp te verbeteren.
Een tweede kwestie zijn de millenniumontwikkelingsdoelstellingen. Alle partners, zowel de donorlanden als de hulpontvangende landen, hebben de gedeelde verantwoordelijkheid om deze doelstellingen te realiseren aan de hand van duurzame ontwikkeling en ze moeten hun verbintenissen nakomen. Dit jaar in juni heeft de Raad de EU-agenda voor actie inzake de MDG's aangenomen. We hebben een aantal onmiddellijke doelstellingen geformuleerd die we hopen te realiseren.
Tot slot, over de hoeveelheid hulp: Het is waar dat we bezorgd zijn over de collectieve terugval van de hoeveelheid ontwikkelingshulp van de regeringen, die gedaald is van 47,7 miljard euro in 2006 naar 46 miljard euro in 2007. Maar ondanks die daling, blijft Europa de grootste donor, in het bijzonder in Afrika. We hopen bovendien dat de terugval maar tijdelijk zal blijken te zijn. Als de cijfers die we van de individuele lidstaten krijgen juist zijn, dan zouden we een zeer grote hoeveelheid ontwikkelingshulp moeten ontvangen in 2008 en zouden we de millenniumontwikkelingsdoelstellingen voor 2010 en 2015 moeten kunnen halen. Daarom heeft de Raad aan de lidstaten gevraagd om een indicatieve voortschrijdende planning op te stellen om aan te tonen hoe zij hun doelstellingen voor officiële ontwikkelingshulp hopen te realiseren.
Colm Burke
(EN) Wat betreft de samenwerking in de ontwikkelingslanden zelf, ben ik getuige geweest van een situatie waarbij de EU 1,2 miljoen euro gaf aan een project in Ethiopië en tot de vaststelling kwam dat er zeventien procent BTW op werd aangerekend door de Ethiopische regering. Ik vraag me dan af of we enige vooruitgang hebben geboekt in de manier waarop we omgaan met de landen die de ontwikkelingshulp in ontvangst nemen.
Ik vraag me eveneens af of we in dit stadium enige indicatie hebben gekregen van de lidstaten over de mate waarin zij in hun begroting van 2009 ruimte voorzien voor ontwikkelingshulp in 2009. Zal er een terugval zijn omwille van de verslechterde economische situatie in een groot aantal landen, en probeert de voorzitter dat bij de lidstaten op een proactieve manier te vermijden?
Jean-Pierre Jouyet
fungerend voorzitter van de Raad. - (FR) Het volledige antwoord hierop moet ik de heer Burke voorlopig schuldig blijven, want momenteel heb ik geen informatie over de voorstellen van de lidstaten over de begroting van 2009. Wat ik gezegd heb, is dat we van hen indicatieve begrotingen gevraagd hebben. Daarom stel ik voor dat ik hierover op een later moment contact opneem met de heer Burke en dat de diensten van de Raad hem de exacte informatie over de begroting van 2009 geven van zodra zij die in hun bezit hebben. Men heeft mij gezegd dat we momenteel nog maar over een deel van de informatie beschikken. Als de heer Burke het mij toestaat, zal ik diezelfde werkwijze toepassen voor de kwestie van Ethiopië, waarbij ik zal controleren of de regelgeving betreffende de toepassing van BTW op ontwikkelingshulp werd gerespecteerd.
Betreft: EU-missie in Tsjaad
Kan de Raad mededelen hoe de EUFOR-missie naar Tsjaad er momenteel voorstaat? Hebben zich onverwachte problemen voorgedaan en, zo ja, wat zijn de belangrijkste lessen uit deze ervaring?
Jean-Pierre Jouyet
fungerend voorzitter van de Raad. - (FR) Mijnheer Higgins, de drie multinationale bataljons die samen de EUFOR-troepenmacht uitmaken in het oosten van Tsjaad en de Centraal-Afrikaanse Republiek zijn nu volledig operationeel. De troepenmacht, die bestaat uit ongeveer 3200 troepen, kan nu alle missies uitvoeren die ze krijgt toegewezen door de Raad. Sta me toe u eraan te herinneren dat Albanië, Kroatië en Rusland, die binnenkort vier helikopters op het terrein zullen inzetten, ook deel uitmaken van die macht. Oekraïne heeft de onderhandelingen hierover opgestart maar heeft voorlopig nog geen verdere actie ondernomen.
Zoals u weet, wordt de operatie geleid door uw landgenoot, generaal Patrick Nash en het voorzitterschap van de Raad wil hem in het bijzonder loven voor zijn bekwaamheid.
Na de gezamenlijke evaluatiemissie van de Europese Unie en de Verenigde Naties van 18 tot 24 juni in Tsjaad en de Centraal-Afrikaanse Republiek, heeft Javier Solana een verslag opgemaakt en enkele aanbevelingen geformuleerd over de opvolging van de operatie door de Verenigde Naties. De Raad heeft het verslag van de heer Solana op 25 juni goedgekeurd en de Secretaris-generaal van de Verenigde Naties zal zich daarop baseren bij het opstellen van zijn eigen verslag, dat binnenkort besproken zal worden in de Veiligheidsraad.
Ik wil benadrukken dat de EUFOR zich vanaf het begin van de missie onpartijdig, onafhankelijk en neutraal heeft opgesteld en heeft bijgedragen tot de verhoogde veiligheid in het oosten van Tsjaad en het noordoosten van de Centraal-Afrikaanse Republiek door in enkele maanden tijd, ver van de Europese basissen en in een zeer vijandige omgeving, een troepenmacht te ontvouwen die puur door haar aanwezigheid al een belangrijke en ontradende invloed heeft. Zij patrouilleert in het hele gebied om de veiligheid te verhogen, escorteert humanitaire organisaties op aanvraag, helpt bij het vrijmaken van bevoorradingsroutes, indien gewenst beschermt ze bepaalde locaties of biedt ze alternatieve oplossingen om hen te helpen bij het uitvoeren van hun taken, en tot slot heeft ze ook helpen garanderen dat de lokale politie actiever kan optreden en haar normale actieterrein heeft kunnen uitbreiden.
EUFOR handelt steeds binnen de bevoegdheid van haar eigen mandaat en heeft zich midden juni onderscheiden toen rebellen Goz Beida en Biltine aanvielen en de EUFOR-troepen op aanvraag evacuatie, onderdak en bescherming boden aan een driehonderdtal humanitaire hulpverleners. Ze konden eveneens voorkomen dat de markt in het gebied van Gos Beida geplunderd werd. Toen het vuur geopend werd op Ierse troepen die een opvangplaats voor ontheemden bewaakten, hebben zij daar zeer doeltreffend op gereageerd.
Naar aanleiding van gevechten tussen de Dadjostam en de Mourostam te Kerfi in juli heeft de EUFOR een versterkte compagnie ter plaatse gezonden om de veiligheid in het gebied te herstellen en heeft zij een dertigtal humanitaire werkers op hun verzoek, geëvacueerd.
Ik wil benadrukken dat er een erg goede samenwerking is tussen de EUFOR en de missie van de Verenigde Naties, de MINURCAT, die werkzaam is in de Centraal-Afrikaanse Republiek en in Tsjaad en, zoals ik al zei, is er eveneens een goede samenwerking met de humanitaire organisaties.
Jim Higgins
(GA) Zal het einde van het regenseizoen geen oorlog met zich meebrengen tussen de regeringstroepen en de rebellen? Zou de Raad ons kunnen vertellen welke andere steden bereid zijn troepen, materieel en financiële middelen te leveren voor deze missie?
Jean-Pierre Jouyet
fungerend voorzitter van de Raad. - (FR) De EUFOR was niet betrokken bij de conflicten tussen de regering en de rebellen. Ze voert de missie nauwgezet en absoluut onpartijdig uit en houdt zich volledig afzijdig van de confrontaties die voortvloeien uit de interne problemen tussen de regering en de rebellen. Ze vervult haar mandaat op een neutrale manier, zonder zich te mengen in de interne aangelegenheden van Tsjaad en de Centraal-Afrikaanse Republiek, en probeert gewoon bij te dragen tot de veiligheid in het oosten van Tsjaad en in het noordoosten van de Centraal-Afrikaanse Republiek. Telkens wanneer ze zich heeft gemengd in de confrontaties en incidenten waarnaar ik heb verwezen, dan was dat omdat de humanitaire missies gevaar liepen. De interventie had dan tot doel deze missies te beschermen.
Colm Burke
(EN) Ik ben in maart in Tsjaad geweest, drie weken na het offensief van de rebellen. Ik ben er zes dagen gebleven en heb ontmoetingen gehad met verschillende groepen. Een van de zaken die mij toen opvielen, was de noodzaak om vertegenwoordigers van de rebellengroepen rond de tafel te brengen. Ik zou gewoon willen vragen of er op dat vlak al enige vooruitgang is geboekt, hetzij door de VN, hetzij door de Europese Unie. Het is namelijk zo dat er momenteel, naar ik meen, tussen de zevenduizend en de tienduizend mensen jonger dan achttien jaar een wapen dragen. Als we vooruitgang willen boeken, moet iemand de rebellengroepen rond de tafel zien te krijgen. Ik vroeg me gewoon af of er in dat opzicht al enige vooruitgang is geboekt.
Marian Harkin
(EN) Ik wou de minister gewoon even kort vragen wat zijn visie is op het verdere verloop van deze missie. Ik geloof dat de missie normaalgezien in maart volgend jaar ten einde komt. Voorziet hij dat de missie daarna nog een zestal maanden wordt voortgezet onder de vlag van de EUFOR of eventueel onder de vlag van de VN? Bestaat volgens hem de mogelijkheid dat de missie in maart volgend jaar ten einde komt? Zoals ik zei, zou ik gewoon willen weten wat zijn visie is op het verdere verloop van deze missie.
Jean-Pierre Jouyet
fungerend voorzitter van de Raad. - (FR) Als antwoord aan de heer Burke en mevrouw Harkin zou ik willen zeggen dat we alle reden hebben om trots te zijn op deze missie. Vergeet niet dat het meest grootschalige Europese missie voor veiligheid en defensie is die ooit werd opgezet.
Om te antwoorden op de vraag van mevrouw Harkin, zou ik willen zeggen dat we aandringen op een vlotte overdracht aan de Verenigde Naties zodat eventueel de MINURCAT de EUFOR-missie kan overnemen. De speciale vertegenwoordiger van de Europese Unie op het terrein, ambassadeur Torben Brylle, staat in contact met de rebellengroepen. Het zou een leugen zijn om te zeggen dat alles zonder problemen verloopt.
Ik denk dat deze missie absoluut noodzakelijk is, dat men echt al het mogelijke doet voor ontheemde personen, voor mensen die lijden. We worden geconfronteerd met een echte humanitaire tragedie, maar het is ook een feit dat de missie niet over voldoende middelen beschikt - we blijven dat herhalen en betreuren - en dat de Raad deze middelen wil opvoeren vooraleer de Verenigde Naties de missie overnemen. Het zal hoe dan ook een taak van lange adem zijn. Mijn voorkeur gaat dan ook uit - als antwoord op de vraag van mevrouw Harkin - naar een overdracht in plaats van een verlenging van de duur van de missie.
De Voorzitter
De vragen die wegens tijdgebrek niet zijn beantwoord, zullen schriftelijk worden beantwoord (zie bijlage).
Het vragenuur is gesloten.
(De vergadering wordt om 19.05 uur onderbroken en om 21.00 uur hervat)
