Bilaterale handelsbetrekkingen met China (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is de mondelinge vraag van Helmuth Markov, namens de Commissie internationale handel, aan de Commissie: Recente ontwikkelingen in de bilaterale handelsbetrekkingen met China (B6-0129/2007).
Helmuth Markov 
auteur. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, geachte commissaris, geachte dames en heren, het doet mij genoegen dit onderwerp te mogen inleiden namens de Commissie internationale handel. Allereerst wil ik commissaris Mandelson en zijn diensten hartelijk danken voor de aanzienlijke verbetering van de informatiestroom naar onze commissie over de verschillende bilaterale en interregionale handelsbesprekingen. De commissie hoopt dat een dergelijke vorm van samenwerking zal worden voortgezet tijdens de internationale onderhandelingen over partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomsten waarvan, zoals in het geval van China, de handel een belangrijk onderdeel vormt.
Onze handelsbetrekkingen met de Volksrepubliek China zijn van groot wederzijds belang. Vorig jaar heeft China de Verenigde Staten verdrongen als grootste exporteur naar de Europese Unie en liep het handelstekort van de Europese Unie met China op tot 128 miljard euro. De Commissie internationale handel houdt zich al enige tijd bezig met het toenemende belang van China in de internationale handel. Reeds in 2005 besloot onze commissie over dit onderwerp een initiatiefverslag op te stellen, het eerste verslag dat ooit is geschreven over een individuele handelspartner. In een tweede verslag werden de gevolgen onder de loep genomen van de opheffing van het quotasysteem voor de Chinese textiel- en kledingindustrie. We moeten de toenmalige rapporteurs, Caroline Lucas en Tokia Saïfi, complimenteren met hun vooruitziende blik.
Noch in de Europese Unie, noch in de ontwikkelingslanden is de onzekerheid geluwd over de textiel- en kledingindustrie en de impact van de openstelling van de markt voor China.
Deze onzekerheid is toegenomen met het Memorandum van Overeenstemming uit 2005, dat binnenkort verloopt. Er dient duidelijkheid te komen omtrent China's status als markteconomie, teneinde de beschuldigingen van dumping op dit gebied te kunnen onderzoeken.
Het verslag-Lucas keek naar de strategie van Europa ten aanzien van de optimalisering van de toeleveringsketen en de groeiende productie van hightech goederen. Het geloof dat de Europese Unie op de lange termijn intelligentere oplossingen kan bieden en het tempo bepaalt van de wetenschappelijk-technische vooruitgang mag worden betwijfeld, gezien het ongelooflijk hoge aantal uitstekend gekwalificeerde krachten die de Chinese hogescholen afleveren. Vanzelfsprekend erkennen en verwelkomen wij de vermindering van de armoede die China's pijlsnelle opkomst de afgelopen twintig jaar heeft opgeleverd. Tegelijkertijd verwachten wij ook, terecht, van China dat het zich als WTO-lid aan de regels houdt die het met zijn toetreding tot die organisatie heeft aanvaard. Daartoe behoren ook de bepalingen inzake intellectuele eigendom en het beginsel van non-discriminatie van importgoederen. Evenmin kunnen wij het ons permitteren de ecologische en maatschappelijke gevolgen te negeren die China's groei met zich meebrengt. Wij dienen bereid te zijn degenen te steunen die deze problemen ter plekke aanpakken.
Commissaris Mandelson, als ik het wel heb, las ik dat u vorige maand op een vakbondsconferentie in het Verenigd Koninkrijk hebt gezegd dat we zowel in internationale als in bilaterale handelsbesprekingen eerlijke milieu- en maatschappelijke normen stellen. Ik kan alleen maar hopen dat dit niet alleen voor kleine handelspartners geldt, maar ook voor grote. Daarom verwachten wij ook dat de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst waarover u momenteel in onderhandeling bent met China, al deze elementen omvat, en dat er rekening zal worden gehouden met de belangen van alle betrokken partijen, en dat toegang tot de markt niet het enige is waarop wordt gemikt. Mijnheer de commissaris, misschien kunt u ons vertellen in hoeverre dit tot uitdrukking komt in de houding van de EU bij de onderhandelingen over de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst met China en hoe China hierop reageert.
Een andere, wat algemenere vraag heeft betrekking op de verhouding tussen internationale en bilaterale onderhandelingen. Binnen de handelsstrategie van de Europese Unie worden nationale, bilaterale en interregionale handelsbetrekkingen als aanvulling beschouwd op de multilaterale inspanningen binnen de WTO. De onderhandelingen binnen de WTO lijken nu te stagneren. Kunt u, geachte commissaris, uiteenzetten op welke basis er bilaterale besprekingen kunnen worden gevoerd, nu niet eens duidelijk is hoe het raamwerk voor toekomstige onderhandelingen er globaal uit zal zien, en dus ook niet duidelijk is hoe de overeenkomsten eruit moeten zien.
Tot slot wil ik u vragen of het, lang voordat wij tot een akkoord in een multilateraal kader zullen komen, werkelijk noodzakelijk is om te onderhandelen over afzonderlijke WTO-plus-overeenkomsten met bepalingen waarmee, zoals bekend, veel ontwikkelingslanden niet gelukkig zijn. Draagt deze manier van doen er niet toe bij dat het sluiten van een multilaterale overeenkomst - de oplossing die onze commissie voorstaat - nog gecompliceerder wordt dan nu reeds het geval is?
Peter Mandelson
Mijnheer de Voorzitter, laat ik meteen tegen de heer Markov zeggen dat ik hem dankbaar ben. Hij erkent immers dat de Commissie zijn parlementaire commissie tegenwoordig van meer informatie voorziet en dat er een nauwere samenwerking valt te constateren. Wat China betreft streeft de EU ernaar met de toekomstige Partnerschaps- en Samenwerkingsovereenkomst de basis te leggen voor versterkte samenwerking. Daaronder vallen ook handhaving en, waar mogelijk, verbetering van de milieunormen, onder meer om de klimaatverandering te beperken, evenals van de arbeids- en veiligheidsnormen. Wat dit aangaat zitten we dus op dezelfde golflengte.
Ik ben blij met deze mogelijkheid om het Parlement bij te praten over de recente ontwikkelingen in de bilaterale handelsbetrekkingen met China. Vanaf de dag waarop ik als commissaris aantrad, is China altijd een topprioriteit geweest. We hebben veel te winnen, maar ook iets te verliezen, afhankelijk van hoe we met deze belangrijke handelspartner omgaan.
Vorig jaar oktober heb ik samen met commissaris Ferrero-Waldner in het Europees Parlement het strategiedocument voor China van de Commissie "Hechtere partners, groeiende verantwoordelijkheden” gepresenteerd en het beleidsdocument getiteld "Concurrentie en partnerschap", dat meer specifiek over handel en investeringen gaat. In dat beleidsdocument heb ik betoogd dat Europa baat heeft bij een open en evenwichtige economische relatie met China, die gebaseerd is op eerlijkheid en wederkerigheid.
Dat fundamentele argument snijdt vandaag nog steeds hout. Onze economieën vullen elkaar aan. China heeft sterke concurrentievoordelen op veel terreinen, maar wij hebben een duurzaam concurrentievoordeel als het gaat om diensten en goederen met een hoge toegevoegde waarde, vooral wanneer daarbij een krachtige bescherming van de intellectuele-eigendomsrechten nodig is.
We hebben echter nog niet een zodanig evenwicht in onze relatie bereikt dat beide partijen er gegarandeerd profijt van kunnen trekken. Het handelstekort van Europa met China loopt inderdaad op. Dit is wellicht deels een natuurlijk uitvloeisel van de marktwerking, maar we weten ook dat ons exportpotentieel wordt beperkt door belemmeringen op de Chinese markt en dat een belangrijk deel van de huidige handelsbalans derhalve een kunstmatig karakter heeft. Dit is een kwestie van politiek, niet van economie; de politiek kan hier in actie komen. Uit recent onderzoek is gebleken dat de handelsbelemmeringen die China tegen ons heeft opgeworpen, ons jaarlijks ongeveer maar liefst 20 miljard euro kosten. Dat is 30 procent van onze export naar dat land. China moet stappen zetten om dit probleem op te lossen.
Wat wil de EU nu precies? We willen ruimere toegang tot de Chinese goederen- en dienstenmarkten, en voor investeerders uit de EU vragen we om zichtbare veranderingen in de bescherming van intellectuele-eigendomsrechten en auteursrechten. We willen vooral dat de enorme straatmarkten van namaakproducten worden gezuiverd, en dat Chinese bedrijven aan Europese ondernemingen de verschuldigde royalty's betalen wanneer zij van hun technologie gebruikmaken.
Wij willen aan de hand van een ambitieuze agenda gaan onderhandelen over de actualisering van de overeenkomst inzake commerciële en economische samenwerking tussen de EU en China van 1985. De aangepaste overeenkomst dient werkelijke hoge normen te bevatten en daarin moet naar punten van zorg op de lange termijn worden gekeken. Verder willen we de verzekering dat het streven naar groei en de afwezigheid van signalen van de binnenlandse markt in China niet zullen leiden tot overproductie en dumping, vooral niet als het om belangrijke producten als staal gaat.
Er ligt nog steeds een goede basis voor een positieve handelsrelatie met China, maar we bevinden ons in zekere zin wel op een kruispunt wat betreft de handelsbetrekkingen met dat land. Een beleid dat erop gericht is om via dialoog de problemen op te lossen, is alleen geloofwaardig als het meer oplevert dan een alternatieve manier om te proberen veranderingen af te dwingen.
Er kunnen vraagtekens worden gezet bij het beleid van dialoog en engagement. Dat zal daadwerkelijk gebeuren als bepaalde zaken niet verbeteren en mensen als gevolg van dat beleid van dialoog en engagement geen tastbare, concrete en praktische verbeteringen en voordelen waarnemen.
Ik zeg het nog maar een keer: het is in Europa's eigen belang dat het zich openstelt voor China, maar dat geldt alleen als wij kunnen aantonen dat Europese producten en diensten net zo welkom zijn in China als Chinese goederen in de EU. Daarom moet China zich positief opstellen en zijn engagement voor economische openheid en markthervormingen binnen de eigen grenzen versterken.
Ik heb dit alles openlijk en eerlijk bij de Chinese autoriteiten bepleit, onlangs nog bij de minister van Handel, Bo Xilai, tijdens de vergadering van onze Gemengde Commissie EU-China in Brussel op 12 juni. Op die vergadering erkenden de Chinese leiders voor het eerst dat de huidige onevenwichtigheden in de handel tussen China en de EU gewoonweg onhoudbaar zijn. Met de heer Bo Xilai heb ik afgesproken dat we een werkgroep op hoog niveau in het leven zouden roepen om te onderzoeken hoe deze kwestie moet worden aangepakt. Ik zie uit naar het eerste verslag van deze groep op de volgende EU-China-Top in november en verwacht dat daarin enkele eerste tastbare en praktische maatregelen zullen worden gepresenteerd om dit gemeenschappelijke probleem op te lossen. Het is daarbij vooral belangrijk dat de invoer in China vanuit de EU toeneemt.
Ik was het met minister Bo Xilai eens over twaalf specifieke maatregelen om de zorgen van Europese bedrijven over hun toegang tot de Chinese markt weg te nemen. Zo bereikten we overeenstemming over de agenda voor de actualisering van onze handelsovereenkomst van 1985. Dit was een belangrijke stap voorwaarts, omdat ik geweigerd had onze goedkeuring te geven zolang de agenda vanuit ons perspectief niet correct was.
Het is belangrijk te benadrukken dat de Partnerschaps- en Samenwerkingsovereenkomst (PSO) waarvan onze handelsbesprekingen deel uitmaken, alle facetten van de bilaterale betrekkingen tussen de EU en China omvatten, inclusief versterkte samenwerking in politieke aangelegenheden. De PSO zal een standaardclausule over de mensenrechten bevatten. In deze clausule komen alle punten aan bod die verband houden met democratische beginselen en fundamentele mensenrechten. Zoals ik reeds heb gezegd, is het een van onze doelstellingen om in de PSO de basis te leggen voor een versterkte samenwerking in zaken die gerelateerd zijn aan sociale, milieu-, arbeids- en veiligheidsnormen.
Wat betreft de handel zal de overeenkomst gaan over zaken die voor beide partijen belangrijk zijn, zoals intellectuele-eigendomsrechten, niet-tarifaire handelsbelemmeringen, kapitaalbewegingen, duurzame handel en natuurlijke hulpbronnen en concurrentie. Deze onderhandelingen vormen een belangrijk hulpmiddel bij onze pogingen om een nieuw evenwicht in onze handelsrelaties te brengen en kansen te creëren voor ondernemers in de EU. Het gaat hier echter niet om een preferentiële overeenkomst, en dus zal er niet over tarieven worden gesproken.
Tegelijkertijd volgt de Europese Commissie van dichtbij hoe China zijn verplichtingen als gevolg van de toetreding tot de WTO nakomt. In de komende jaren blijft dit een centrale prioriteit voor de Commissie. Doordat China niet tot de WTO-overeenkomst inzake overheidsopdrachten is toegetreden, blijven belangrijke Chinese markten gesloten. China moet zijn belofte nakomen om in 2008 onderhandelingen voor toetreding tot die overeenkomst te openen.
Later dit jaar zal de Commissie tevens grondig onderzoeken hoe open de Chinese markt is en of China zijn WTO-verplichtingen nakomt. Intellectuele-eigendomsrechten vormden een ander aandachtspunt in mijn gesprekken van afgelopen maand met minister Bo Xilai. Samenwerking en dialoog op dit gebied zijn geen doel op zich. Ze moeten tot concrete veranderingen leiden. Praten is niet genoeg. Daarom heeft de Commissie China duidelijk gemaakt dat onze huidige, op samenwerking gebaseerde aanpak tastbare resultaten dient op te leveren.
De volgende vergadering van de EU-China-werkgroep intellectuele eigendom moet in de komende maand worden gehouden. Als er op korte termijn geen aanzienlijke vooruitgang wordt geboekt in zaken die voor de EU van groot belang zijn, zoals namaakmarkten en de betaling van royalty's, moeten wij onze houding tegenover China op het terrein van de intellectuele-eigendomsrechten heroverwegen. De Commissie sluit niet uit dat zij daarbij een beroep zal doen op de geschillenregeling van de WTO. Daarnaast doet de Commissie haar best om te voorkomen dat namaakproducten uit China nog langer de Gemeenschap binnenkomen, met name door versterkte douanecontroles aan de EU-grenzen. Volgens mij moet dit punt voor de EU als geheel een hogere prioriteit krijgen.
Europa is opgewassen tegen harde concurrentie, maar het spel moet wel eerlijk worden gespeeld. Dit betekent dat er gelijke concurrentievoorwaarden moeten zijn, dat concurrentiebelemmerende handelspraktijken moeten worden afgewezen en dat we onze handelsbeschermingsinstrumenten dienen in te zetten tegen dumping en onwettige subsidies. Het houdt ook in dat we de strijd tegen namaak moeten opvoeren.
Ik wil ook graag enkele belangrijke punten aan u doorgeven in verband met onze nieuwe beoordeling van China's verzoek om toekenning van de status van markteconomie. Deze kwestie is belangrijk gezien het feit dat de EU haar handelsbeschermingsinstrumenten inzet wanneer het vermoeden bestaat dat Chinese exportproducten op oneerlijke wijze in Europa worden gedumpt. Uit de nieuwe, meest recente beoordeling blijkt dat China belangrijke en welkome stappen heeft gezet in de richting van een markteconomie. China heeft over de hele linie vorderingen gemaakt, waardoor het land weer een stapje dichter bij de vervulling van de vier nog resterende criteria voor de toekenning van de status van markteconomie is gekomen. We vinden vooral dat de aanneming van een aantal belangrijke wetten erkenning verdient, te weten de faillissementswet, de nieuwe wet op de eigendomsrechten en de nieuwe boekhoudnormen. De nieuwe beoordeling laat evenwel ook zien dat er nog meer vooruitgang nodig is. Aan geen van de vier nog resterende criteria is volledig voldaan. Met name is het essentieel dat de nieuwe wetgeving correct wordt uitgevoerd. Aannemen van nieuwe wetten is niet toereikend. Ze moeten ook worden toegepast en geëerbiedigd, wat de Chinese overheid volgens mij heel goed begrijpt. Over twaalf maanden zullen we de situatie opnieuw bekijken, en ondertussen gaan we door met de technische besprekingen.
Ik hecht zeer grote waarde aan de standpunten van dit Parlement en doe mijn best om u vroegtijdig duidelijke informatie te verstrekken. Waar dit mogelijk en op zijn plaats was, is dit schriftelijk gebeurd. De beoordeling van de status van markteconomie is bijvoorbeeld naar de Commissie internationale handel gezonden. In andere gevallen kan de informatie wellicht beter mondeling worden verschaft, vanwege het gevoelige karakter ervan. Dat is volledig in overeenstemming met artikel 19 van het kaderakkoord tussen het Europees Parlement en de Commissie. In elk geval zal ik het Parlement volledig op de hoogte houden.
Samengevat geloof ik in een evenwichtig partnerschap tussen de Europese Unie en China, in een partnerschap dat gebaseerd is op eerlijkheid en wederkerigheid en dat als kerntaak heeft markten open te stellen voor eerlijke handel met heilzame gevolgen voor Europa, China en de rest van de wereld. Volgens mij heeft de EU haar aandeel in dat partnerschap geleverd. Daarom mogen wij erop aandringen dat China eveneens zijn volle verantwoordelijkheid voor het partnerschap neemt.
Georgios Papastamkos
Mijnheer de Voorzitter, commissaris Mandelson is niet alleen een geïnspireerde spreker maar ook een onvermoeibare onderhandelaar.
Zes jaar na de toetreding van China tot de WTO is het evenwicht in de bilaterale handel tussen de Europese Unie en China nog steeds zoek. China geniet alle voordelen van open markten, maar houdt zich zelf niet geheel aan zijn verplichtingen op grond van de multilaterale regels en disciplines.
De Chinese markten blijven grotendeels gesloten en ondoorzichtig. Er zijn hoge invoerbarrières, die voor de Europese ondernemingen jaarlijks een winstderving van - naar men schat - 20 miljard euro veroorzaken.
De bescherming van de intellectuele eigendom is ontoereikend. Ik hoef alleen maar te vermelden dat in 2006 80 procent van de nagemaakte producten die aan de grenzen van de Unie in beslag werden genomen, afkomstig waren uit China. De Commissie gaf er de voorkeur aan om de bilaterale dialoog met China over de vraagstukken van intellectuele eigendom voor te zetten, in plaats van gecoördineerd op te treden met de VS, die in de WTO een geschillenbeschlechtingsprocedure tegen China hebben ingeleid.
Dialoog is de aangewezen weg. Wij verwachten echter wel dat deze dialoog ook praktische resultaten oplevert. Hoe dan ook sluit een dialoog niet uit dat er andere rechtsmiddelen worden ingezet.
Op het gebied van textiel en kleding mag geen middel ongemoeid worden gelaten om, na het verstrijken van de overeenkomst van Sjanghai in 2008, een soepele ontwikkeling van de handelsstromen te verzekeren. Wat schoenen van Chinese herkomst betreft, vragen wij de Commissie om de import daarvan goed in de gaten te houden en het risico te vermijden dat China zich ontrekt aan de sowieso ontoereikende handelsbeschermingsmaatregelen die de Unie heeft getroffen.
China is een handelsmogendheid, en is zowel een bedreiging als een kans. Daarom moeten wij een tegengewicht zien te vinden voor de concurrentievoordelen die China haalt uit prohibitieve importbarrières, uit middelen voor oneerlijke concurrentie en uit de economische, ecologische en sociale dumpingpraktijken.
De handelsliberalisatie die wij van ganser harte ondersteunen, moet gegrondvest zijn op wederkerigheid en vergezeld gaan van equivalente institutionele compenserende maatregelen.
Francisco Assis
Mijnheer de Voorzitter, dat de betrekkingen tussen de Europese Unie en China vanuit een politiek perspectief van strategisch en doorslaggevend belang zijn, is een basisgegeven. Nu moeten we ervoor zorgen dat ook onze handelsbetrekkingen met dit land een duidelijke vorm krijgen. De betrekkingen op dit vlak moeten inderdaad voldoen aan de twee vereisten die u zojuist heeft genoemd, mijnheer de commissaris. We moeten om te beginnen met China samenwerken, maar we moeten in de betrekkingen met dat land wel een veeleisende houding aannemen.
Onze handelsbetrekkingen met China zijn sterk asymmetrisch. En het gaat dan niet alleen om onze meest directe belangen. We hebben het dan ook over onze fundamentele waarden op het gebied van milieubehoud, over de eerbiediging van de rechten van de werknemers en over de gewaarborgde bescherming van een aantal sociale grondrechten.
Dat is de reden waarom we een permanent debat moeten creëren over onze inspanningen tot samenwerking met deze grote opkomende mogendheid. Dat is voor het evenwicht binnen het internationale systeem van fundamenteel belang. We mogen ten aanzien van China dus geen gesloten houding aannemen. We kunnen het ons niet veroorloven een gesloten houding aan te nemen ten aanzien van een groeimarkt die ons nog veel nieuwe kansen zal geven, kansen die we uiteraard te baat zullen moeten nemen. Ook hier moeten we veeleisend zijn, niet alleen als het gaat om de openstelling van deze markten, maar ook over bijvoorbeeld intellectuele eigendomsrechten. De Europese Unie moet ook veeleisend zijn met betrekking tot zaken die voor ons essentieel zijn en verband houden met bepaalde grondbeginselen van ons politiek, economisch en maatschappelijk bestel.
Dat noopt ons tot het vinden van een evenwicht, en ik geloof dat de Europese Commissie daartoe ook inspanningen heeft ondernomen door handelsbeschermende maatregelen te nemen telkens als blijkt dat de Chinese export een gevaar oplevert voor bepaalde Europese industriesectoren, zoals met name in de schoen-, kleding- en textielsector, en door op dit vlak hoge eisen te stellen aan China.
Ik geloof dat dit de aangewezen manier is. We moeten daarbij uitgaan van het onderliggende idee dat we hoe dan ook steeds nauwere betrekkingen met China zullen aangaan. Daarbij moeten wij echter wel een aantal van onze waarden proberen op te leggen.
Ter afsluiting wil ik er graag op wijzen dat we als Europeanen binnen de internationale context in een bijzondere positie verkeren, en daarmee bedoel ik dat onze belangen voor een groot deel samenvallen met onze waarden. Als we onze belangen willen beschermen doen we dat door een belangrijk deel van onze waarden te beschermen. Omgekeerd geldt ook dat we onze belangen beschermen door onze waarden op te leggen.
Jorgo Chatzimarkakis
namens de ALDE-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, het lijkt mij gepast om allereerst de solidariteit van ons, Europeanen, met de slachtoffers van de overstroming in China tot uitdrukking brengen.
Onze medeafgevaardigde, de heer Markov, heeft een uiterst belangrijke vraag opgeworpen, waarvoor ik hem namens de Commissie internationale handel wil bedanken. De EU en China behoren tot de oudste culturen ter wereld. De Europese Unie is het grootste handelsblok en China is de snelst groeiende economie in de geschiedenis van de mensheid. Daarom is dit zonder meer een kwestie die moet worden behandeld buiten de WTO, een kwestie die een bilaterale aanpak en een bilaterale overeenkomst vergt.
Voor beide partijen staat er veel op het spel. We moeten ons niet door de Verenigde Staten onder druk laten zetten. Daarom wil ik commissaris Mandelson bedanken voor het feit dat hij zich niet heeft aangesloten bij een gezamenlijke WTO-strategie jegens China op het gebied van productpiraterij. Beide kampen - China en de EU - hebben belangen, maar ook instrumenten om zichzelf te beschermen en tevens om intellectuele eigendomsrechten te kunnen misbruiken: antidumping- en antisubsidiemaatregelen. De commissaris zei dat wederkerigheid van cruciaal belang is, en daar ben ik het mee eens.
Wij Europeanen profiteren van het feit dat China ons EU-octrooirecht stukje bij beetje heeft overgenomen. Dat is een goede zaak. Maar een wetgeving bezitten is niet voldoende: deze wetgeving moet kunnen worden gehandhaafd, en moet ook daadwerkelijk worden gehandhaafd. Het is ook in China's eigen belang om dit te doen. Zoals u weet, heeft het Chinese bedrijf Heier er binnenkort belang bij dat zijn eigen octrooien worden gewaarborgd. Hieruit blijkt dat China deze strategie nodig heeft.
Maar wat moeten we in de tussentijd doen? Ons hangt zonder meer de agressieve variant boven het hoofd, namelijk dat de Chinezen octrooien deponeren die op de onze lijken, om zo hun markt dicht te timmeren. Zij hebben al bewezen dat ze daartoe in staat zijn. Volgens de voormalige voorzitter van het Europees Octrooibureau, de heer Pompidou, zal China ons over ongeveer vier jaar hebben ingehaald wat betreft het aantal octrooien.
Ik vind dat wij de octrooikwestie moeten koppelen aan de doelstellingen van de EU inzake klimaatbescherming. Inderdaad, aan onze doelstellingen inzake klimaatbescherming, en ik zal u zeggen waarom: China is een win-wincultuur, een cultuur die streeft naar harmonie. Daarom maken we volgens mij een kans als we hun iets te bieden hebben. China wordt op dit moment geconfronteerd met enorme milieuproblemen. De sociale stabiliteit loopt gevaar, de regering staat onder druk vanwege de gigantische milieuproblemen. China heeft zowel op de IPPC-conferentie als op de G8-top aangegeven dat het de doelstellingen inzake klimaatbescherming wil nastreven, maar op velerlei gebied ontbreekt het China aan de juiste technologie. Ons aanbod zou dus kunnen luiden dat wij, bij wijze van verzoenend gebaar, China met onze technologie ondersteunen bij de bouw van CO2-vrije steenkoolcentrales. Maar daar zou dan tegenover moeten staan dat onze octrooirechten worden geëerbiedigd.
Geachte commissaris, u bevindt zich op de juiste weg. Hartelijk dank voor de informatie die u ons vandaag hebt verstrekt.
Cristiana Muscardini
namens de UEN-Fractie. - (IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, op het moment dat de Europese Commissie de onderhandelingen met China heeft opgestart met het oog op een nieuwe Partnerschaps- en Samenwerkingsovereenkomst, voelt de Commissie internationale handel van het Parlement zich verplicht om de aandacht van de Europese Commissie te vragen voor een paar bekende vraagstukken, die onze betrekkingen met de Aziatische reus typeren.
China heeft recht op economische groei en ontwikkeling en dus op welzijn voor zijn burgers, wat trouwens ook een kans voor de wereldeconomie is. Maar dit mag niet ten koste gaan van de naleving van de internationale handelsregels, van de afspraken die in de bevoegde instanties zijn gemaakt en van de voorschriften die China heeft geaccepteerd op het moment van toetreding tot de WTO. Anders zal dit rampzalige gevolgen hebben voor de economische partners, om te beginnen voor Europa, maar ook voor de Chinese burgers zelf.
De onderhandelingen met China vormen de beste gelegenheid om die thema's op bilateraal vlak aan te snijden. Er moet een aanpak gevonden worden voor het feit dat er onvoldoende bescherming van de mensenrechten is, dat er een tekort aan milieuvoorschriften, sociale en veiligheidsnormen is. Niemand pretendeert dat China ons niveau bereikt, maar wel moet het land geleidelijk meer aanvaardbare normen aannemen. Wij moeten ons inzetten als "morele exporteurs”, om de toegang tot de markt van de Europese Unie te verbeteren door langzamerhand de niet-tarifaire barrières en meer in het algemeen alle administratieve en bureaucratische obstakels te slechten, die vooral op kleinere bedrijven demotiverend werken en hen ervan afhouden om in China te investeren. Tegelijkertijd moet er een fermer standpunt worden ingenomen in de strijd tegen namaak.
De Chinese regering moet haar steentje bijdragen. Zij moet blijk geven van politieke bereidheid en een efficiënte toepassing van het beleid, om een verschijnsel tegen te gaan dat heel wat ondernemingen en vooral de consumenten over de gehele wereld zorgen baart. Vooral voedselnamaak, die in deze dagen zo actueel is, verdient de hoogste aandacht, omdat dit ten koste gaat van de gezondheid van argeloze en weerloze burgers die vertrouwen op wat zij op het etiket lezen. Bij deze strijd tegen namaak en vervalsing moeten de Europese autoriteiten en de Chinese regering betrokken worden.
Rondom deze drie aspecten verwachten wij van de Commissie een ferme houding tijdens de onderhandelingen. Het Parlement zal deze onderhandelingen met grote aandacht volgen. Wij moeten komen tot duidelijke en vastomlijnde resultaten voor onze ondernemers en onze consumenten maar ook voor de Chinese burgers, omdat welzijn niet iets is dat alleen van Europese makelij is, maar ook voor de Chinese burgers geldt.
Bastiaan Belder
namens de IND/DEM-Fractie. - Mijnheer de commissaris, de status van markteconomie is nog niet binnen het bereik van China. Daarvoor zijn er te veel oneffenheden in de bilaterale handelsbetrekkingen. Ik denk bijvoorbeeld aan de veelvuldige schendingen van intellectueel eigendom.
Ik heb uit uw voortreffelijk relaas overigens begrepen, commissaris, dat na uw ontmoeting met de Chinese minister Bo Xilai van 12 juni de dialoog over intellectuele-eigendomsrechten is hervat. Dat stemt mij tot vreugde. Ik ben overigens van mening dat de EU er goed aan doet - anders dan mijn collega van liberale zijde - in zulk soort zaken binnen de WTO direct met de Verenigde Staten op te trekken. De Verenigde Staten blijven uiteindelijk onze belangrijkste strategische bondgenoot.
En dan, commissaris, wil ik eigenlijk vooral uw aandacht vragen voor een ander belangrijk aspect van onze handelsbetrekkingen met China, te weten de Europese export van secundaire grondstoffen zoals oud papier. Dat speelt vandaag enorm. Afgelopen weekend stond daarover in de Nederlandse pers prominent een groot artikel. Zoals u weet, worden de nieuwe Europese regels voor de export van deze grondstoffen over twee dagen van kracht. Met belangrijke landen als China en India zijn, door fouten van de Commissie, tot op heden geen akkoorden gesloten. Dit heeft tot gevolg dat oud papier en andere recycleerbare materialen vanaf 12 juli gelden als de meest gevaarlijke vorm van afval. U zult begrijpen dat dit grote gevolgen heeft voor de export van deze producten.
Ik roep commissaris Mandelson op dit Parlement een overgangsregeling toe te zeggen tot 1 januari 2008. In deze periode kunt u akkoorden sluiten met die landen waarmee dit tot op heden nog niet gebeurd is. Hiermee voorkomt u het stilvallen van de export en een ophoping van deze producten in Europese havens, zoals die van Rotterdam. Ik hoop, commissaris, dat u echt actie onderneemt, want dit is een zaak die bij het Nederlandse publiek voor wat betreft Europa erg slecht overkomt.
Georg Jarzembowski
(DE) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, wij delen uw opvatting dat juist vanwege de omvang van het handelstekort van de EU met China de Europese Unie veel betere toegangsmogelijkheden tot de markt dient te krijgen, dat de concurrentievervalsing door toedoen van Chinese staatssteun dient te worden verminderd en dat de Chinese regering de bescherming van het intellectueel eigendom volgens de WTO-norm ook in de provincie dient te handhaven.
Wij moeten eveneens samenwerken om China ervan te overtuigen dat er niet alleen eisen aan China worden gesteld, maar dat het in China's eigen belang is om eerlijke toegang tot de markt te bieden. We moeten de Chinezen duidelijk maken dat, als het zij hun milieu op orde willen krijgen en een doelmatige energievoorziening op touw willen zetten - China heeft per slot van rekening geld genoeg, dat is het probleem niet - zij ons dan ook toegang moeten verlenen tot hun markt van overheidsopdrachten. Dan kunnen wij in een redelijke uitwisseling van goederen onze producten in China verkopen, en kan China bij ons moderne steenkoolcentrales en zuiveringsinstallaties kopen en op die wijze gebruikmaken van onze technologie.
China hoeft niets cadeau te krijgen, het heeft meer dan genoeg kapitaal. Het is het land met de grootste valutareserves ter wereld. China zet op dit moment een fonds op om zijn geld wereldwijd te beleggen. Onze boodschap aan het adres van de Chinese regering moet zijn: steek uw geld in uw eigen land! Doe iets voor de milieubescherming en de energiezekerheid! Verbeter de veiligheid in de kolenmijnen. Als wij erin slagen die boodschap over te brengen, dan kunnen wij ook de handelsbetrekkingen voor de lange termijn verbeteren.
Uiteraard is het zo - u wees er al op - dat deze overeenkomsten ook een mensenrechtenclausule bevatten, omdat wij al sinds jaren een mensenrechtendialoog met China voeren. Aan dat punt moeten wij ook vasthouden. Zoals een vorige spreker zei, eist niemand van China dat het alle mensenrechten van vandaag op morgen respecteert, maar we willen wel duidelijke vooruitgang zien. De Volksrepubliek China heeft enkele jaren geleden het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten ondertekend, maar heeft het niet geratificeerd en past het al evenmin toe. Dus moeten we ze aanspreken en zeggen: jullie hebben dit zelf ondertekend, jullie zeiden de mensenrechten te willen eerbiedigen. Doe dat dan eindelijk ook!
Joan Calabuig Rull
(ES) Mijnheer de commissaris, ik wil u bedanken voor de informatie die u ons heeft verstrekt en tevens voor uw inzet voor evenwichtige betrekkingen waar beide partijen baat bij hebben.
Ik wil u zeggen dat we het ermee eens zijn dat China niet alleen als een bedreiging voor bepaalde sectoren moet worden beschouwd, maar ook als een enorme kans. Maar uiteraard zijn we het er ook mee eens dat China zijn best moet blijven doen om de overeenkomsten daadwerkelijk toe te passen, zijn markten te openen en een open investeringsklimaat te scheppen.
Zoals u hebt opgemerkt, klaagt de Europese industrie nog steeds over het buitensporig grote aantal belemmeringen en barrières die onze industrie in een nadelige positie plaatsen vanuit het oogpunt van concurrentie. We blijven in dit verband wijzen op tarifaire belemmeringen en non-tarifaire belemmeringen, zoals piraterij, vervalsingen, discriminatie van geïmporteerde goederen ten opzichte van nationale goederen, enzovoorts.
In dit verband zijn wij van mening dat het openen van onderhandelingen over een nieuwe associatie- en samenwerkingsovereenkomst met China een goed initiatief is waarmee de Europese Unie haar bilaterale handelsbeleid moet kunnen versterken op basis van het door u genoemde beginsel van wederkerigheid.
Het verheugt ons dat we het eens zijn over het feit dat de mensenrechten uiteraard een van de onderwerpen vormen die aan bod moeten komen tijdens de onderhandelingen over die overeenkomst. Het moet gezegd worden dat de Chinese regering vorderingen maakt op dit gebied en dat de rechten die zijn erkend door de Internationale Arbeidsorganisatie ook in aanmerking moeten worden genomen, omdat die een belangrijk aspect van de mensenrechten vormen.
De overeenkomst moet natuurlijk ook gebruikt worden om van de Chinese autoriteiten de toezegging los te krijgen dat ze de intellectuele-eigendomsrechten daadwerkelijk - niet alleen in theorie - zullen beschermen, door passende maatregelen te nemen op zowel administratief en wettelijk gebied als op het gebied van de grenscontrole.
Ik wil een opmerking maken over het 'Memorandum van Overeenstemming tussen de Europese Unie en China met betrekking tot de handel in de textiel- en kledingsector, dat dit jaar afloopt. In de textielindustrie maakt men zich zorgen over dit aflopen en over het feit dat de voorwaarden van de overeenkomst die de Verenigde Staten en China hebben getekend tot eind 2008 van kracht zullen zijn. Daarom zou ik u, met het oog op dit verschil, willen vragen welke maatregelen er kunnen worden genomen om gespannen situaties zoals die zich in 2005 hebben voorgedaan, te voorkomen.
Marek Aleksander Czarnecki
(PL) Mijnheer de Voorzitter, we behandelen vandaag in het Europees Parlement voor de zoveelste keer de handelsbetrekkingen met China, een land dat in de loop van het voorbije decennium uitgegroeid is tot een economische en politieke kracht van wereldformaat.
De Europese Commissie hechtte in oktober vorig jaar haar goedkeuring aan een programma voor de betrekkingen tussen de Europese Unie en China, waarmee de basis werd gelegd voor een versterking van de wederzijdse verbintenissen. In deze context zou het verstandig zijn om steun te geven aan de veranderingen voor meer openheid en pluralisme in China, evenals aan de samenwerking op het vlak van energie en klimaatverandering. We weten immers dat China een van de grootste producenten van broeikasgassen ter wereld is. Anderzijds mogen we niet uit het oog verliezen dat onlangs in Spanje de alarmklok werd geluid toen duizenden tuben met vervalste tandpasta werden ontdekt, die onder andere in China geproduceerd waren en een dosis giftige diethyleenglycol bevatten die ver boven de Europese normen lag.
China betekent goedkopere producten in de Europese winkels en meer concurrentie. Ik vraag me echter af of dit altijd een goede zaak is. Ik ben er voorstander van om de kansen die verbonden zijn aan de dynamische ontwikkeling van onze betrekkingen met China met beide handen te grijpen, vooral na mijn bezoek aan het land, waar ik met eigen ogen heb kunnen vaststellen dat deze wereldmacht zich bliksemsnel ontwikkelt.
De Commissie is van mening dat een sterke Chinese economie in het economische belang van Europa is. Dat is inderdaad het geval. We zouden echter in de eerste plaats oog moeten blijven hebben voor de belangen van de landen van de Gemeenschap. In deze context moeten we voortdurend nagaan welke kansen, maar ook welke gevaren de samenwerking met deze Aziatische tijger met zich meebrengt voor deze belangen.
Christofer Fjellner
(SV) Ik ben ervan overtuigd dat de angst voor de economische groei van China nogal overdreven is. Ik denk dat degenen met voldoende historisch perspectief op het gebied van de handelspolitiek veel van de zorgen en argumenten die indertijd bij de discussie over de integratie in de wereldeconomie van Japan en andere Aziatische tijgers (zoals Korea en Taiwan) een rol speelden, herkennen. Zeker, het is gemakkelijk om je bang te laten maken door de enorme omvang van deze landen, maar zoals de commissaris al aangaf, vullen hun economieën die van Europa aan en betekent hun enorme omvang juist een geweldige kans voor Europa. Ik ben ervan overtuigd dat de sterke en aanhoudende economische groei die de wereld op dit moment doormaakt, voor een belangrijk deel het gevolg is van het feit dat China, India en andere grote landen in de wereld bezig zijn zich te voegen in de wereldeconomie.
Dit betekent overigens niet dat er op het gebied van de handelsbetrekkingen geen problemen zijn. Ik denk dat wij veel grote problemen hebben waarvoor wij een oplossing moeten vinden, zoals bijvoorbeeld de schending van auteursrechten, problemen op het gebied van de intellectuele-eigendomsrechten, en ook het feit dat de Chinese markten voor zo ongeveer alles, van financiële diensten tot auto-onderdelen, gesloten zijn
Ik maak mij echter bijna nog meer zorgen over de protectionistische tendensen waartoe de groei van China in Europa aanleiding geeft. Niet dat ik geloof dat de commissaris een voorstander van dergelijke tendensen is, maar er gaan momenteel veel stemmen op die meer handelsbelemmeringen eisen, teneinde de invoer vanuit China een halt toe te roepen. Zo hebben sommigen hier in dit Parlement er vanavond bijvoorbeeld voor gepleit om de Chinese textielexport aan banden te leggen. Ik ben ervan overtuigd dat de Europese handelsbelemmeringen tegen China de Europese consument en de Europese bedrijven meer geld kosten dan de invoer van Chinese goederen. Daarom moeten wij blijven strijden tegen Europese handelsbelemmeringen, in plaats van tegen Chinese exporten.
De groeiende welvaart in China en de handel met dat land geven uiteindelijk niet alleen duizenden of miljoenen, of zelfs honderden miljoenen Chinezen een rijker en menswaardiger bestaan, maar zij maken ook Europa rijker. Laten wij niet vergeten dat handel nooit een nulsomspel is. Wij winnen allebei.
Carlos Carnero González
(ES) Mijnheer de Voorzitter, ik wil beginnen met iets dat ongetwijfeld al vele malen in de avondvergaderingen is gezegd, en dat is dat het onderwerp waarover we vanavond debatteren erg belangrijk is en we dan maar met zo weinigen zijn. Ik heb zelfs de indruk dat er niet eens een vertegenwoordiger van de Chinese ambassade aanwezig is bij deze vergadering.
Ik heb er het volste vertrouwen in dat ze in de letterlijke weergave van de debatten, die de diensten van dit Parlement zo efficiënt verzorgen, zullen kunnen lezen wat wij hier hebben gezegd.
Als ik de lijn van de vorige spreker doortrek, kan ik maar tot één conclusie komen: de globalisering zoals die zich op dit moment voltrekt, is ondenkbaar zonder de explosieve groei van China. De aanwezigheid van China op de wereldmarkt is simpelweg een beslissend en onomstotelijk feit, maar ook - en laten we dat niet vergeten - een heel recent feit.
De explosieve groei van China, die in de productie direct en enorm is geweest, zal dat nog meer zijn als het gaat om de consumptie en distributie op mondiaal niveau, en zal op beide terreinen een bepalende factor worden.
We mogen natuurlijk de omvang en de kenmerken van de Chinese handelswaar niet vergeten. Deze worden in hoge mate bepaald door het profiel van het arbeidsaanbod, door de binnenlandse markt, die gekenmerkt wordt door lage gemiddelde inkomens maar hoeveelheden die in absolute zin onvergelijkbaar hoog zijn, en meer recent door zijn investeringscapaciteit, waardoor China op het gebied van vraag en aanbod een grootmacht wordt.
Zoals onze collega, de heer Martin, vandaag in een prachtig artikel heeft geschreven, is China echter een beslissende factor voor het welslagen of mislukken van veel internationale onderhandelingen, zelfs die van de G4 van onlangs.
Kunnen we wat de betrekkingen met China betreft simpelweg zeggen dat alles is toegestaan? Ofwel dat de deur openstaat voor alles wat wij naar China sturen en alles wat wij uit China ontvangen? Ik denk van niet. We moeten dat op een gereguleerde manier doen en daarbij in duidelijke bewoordingen vragen om wederkerigheid, om het wegnemen van belemmeringen voor de toegang van Europese producten, om een adequate bescherming van intellectuele-eigendomsrechten en octrooien, om volledige eerbiediging van de sociale normen die we mogen eisen - wat ik van essentieel belang vind - en ook om respect voor milieu- en veiligheidsnormen bij de productie van goederen in China.
Dit alles zonder uiteraard de mensenrechten te vergeten. We hebben het hier niet alleen over waarden in metafysische zin. We hebben het over rechten die rechtstreeks van toepassing zijn op mensen, op burgers zoals wij. Het gaat om waarden waar eenvoudigweg niet over te onderhandelen valt en die bovendien niet kunnen worden gerelativeerd. Vandaag nog zijn er weer mensen geëxecuteerd in China, en een ernstigere schending van de mensenrechten is niet voorstelbaar.
Tunne Kelam
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik wil de commissaris bedanken voor zijn erg duidelijke en overtuigende boodschap, en ik heb vastgesteld dat dezelfde zaken ons zorgen baren.
Tien maanden geleden heeft dit Parlement besloten dat de handelsbetrekkingen met China moesten worden gekenmerkt door wederzijdse markttoegang op basis van de WTO-regels, eerlijke concurrentie en een redelijke afweging van belangen. Helaas is dat tot op heden nog niet waargemaakt. We zijn bezorgd over het groeiende handelstekort met China. We zijn bezorgd over het feit dat 70 procent van alle namaakproducten op de Europese markten uit China afkomstig is, en dat bedrijven in de EU grote schade lijden door oneerlijke concurrentie en sociale dumping. Tegelijkertijd krijgen veel exporteurs uit de EU te maken met allerlei obstakels wanneer zij Chinese markten proberen te betreden. Daarom moeten de EU-vertegenwoordigers er allereerst op aandringen dat buitenlandse ondernemingen in China rechtszekerheid wordt verschaft.
Ik ben het met de commissaris eens dat de onevenwichtigheid in de relatie hoofdzakelijk een kwestie is van politiek en niet van economie. Het wijdverbreide gebruik van slavenarbeid, waarvan ook kinderen het slachtoffer zijn, vormt een uiterst alarmerend probleem dat op het hoogst mogelijke niveau dient te worden aangepakt. De gevallen die onlangs zijn bekendgemaakt, vormen slechts het topje van de ijsberg.
China is nu zes jaar lid van de WTO maar heeft niet voldaan aan belangrijke WTO-verplichtingen, waaronder de bescherming van intellectuele eigendom, nationale behandeling en transparantie. Toch zie ik nog steeds een mogelijkheid om een eerlijk en wederzijds evenwicht in de betrekkingen tot stand te brengen. China moet duidelijk worden gemaakt dat zijn verzoek om toekenning van de status van markteconomie uitsluitend zal worden ingewilligd wanneer Peking zijn WTO-verplichtingen volledig nakomt.
Ten slotte moet China als een ontnuchterend voorbeeld worden beschouwd, gezien het op handen zijnde WTO-lidmaatschap van Rusland. Als we wederkerigheid en naleving van verplichtingen niet als harde eis stellen, mogen we niet verwachten dat het land van de heer Poetin zich aan de WTO-regels zal houden, nu het WTO-lidmaatschap van Rusland door de EU wordt gesteund.
Csaba Sándor Tabajdi
(HU) Twee weken geleden waren twintig leden van het Europees Parlement in China, en dit bezoek toonde andermaal aan dat het beeld veel gecompliceerder en genuanceerder is dan wij denken. Ik ben het volledig met de heer Fjellner eens dat de eenentwintigste eeuw wel eens de eeuw van China zou kunnen worden, en dat is een gigantische uitdaging en een geweldige kans voor de Europese Unie.
Er bestaat een enorme asymmetrie, niet alleen in de handel maar ook in het feit dat de Chinezen de Europese Unie veel beter kennen dan wij in de Europese Unie China kennen. Het beeld is veel subtieler, zowel wat betreft de mensenrechten als in overige zaken. Dat is een geweldige concurrentieachterstand voor ons. Het gaat er niet alleen om dat wij geen Mandarijn spreken, maar dat zij het Engels en de Europese talen veel beter beheersen - dat is pas een grote asymmetrie. Hier moeten wij ons overheen zetten, want als we hier geen verandering in aanbrengen, zullen we geen belangrijke stappen vooruit kunnen doen.
Peter Mandelson
Mijnheer de Voorzitter, ik neem aan dat u graag wilt dat dit Parlement voor middernacht zijn besprekingen kan afronden, en daarom zeg ik alleen maar dat de overgrote meerderheid van de bijdragen aan dit debat zeer evenwichtig en zeer realistisch waren. Volgens mij hebben bijvoorbeeld de heer Calabuig Rull en de heer Carnero González het bij het rechte eind, wanneer zij benadrukken dat China zowel een kans als een bedreiging voor Europa vormt. Een andere terechte opmerking werd gemaakt door de heer Fjellner, die zei dat we in onze betrekkingen met China vanuit een langetermijnpolitiek moeten handelen, maar hij wees ook op een versterking van het protectionisme, van een soort Chinees nationalisme dat steeds prominenter zichtbaar wordt in China's handelspraktijken. Mijn mening is dat het nationalisme van China niet gepast is, gezien de enorme voordelen die het land geniet dankzij het op wederkerigheid gebaseerde internationalistische handelsstelsel. Zonder wederkerigheid kan China in de toekomst niet blijven rekenen op de welwillende en evenwichtige houding van Europa.
Feit is dat China niet aan onze verwachtingen voldoet. Het gaat niet zozeer om de vraag of China al zijn WTO-verplichtingen verzuimt na te komen of uit te voeren, want in veel opzichten houdt het land zich aan de gemaakte afspraken. Er zijn echter andere belangrijke gebieden van economische activiteit, zoals de financiële diensten en andere diensten, waar China de toezeggingen die het bij zijn toetreding tot de WTO heeft gedaan, niet volledig uitvoert.
Wat betreft textiel zijn er een of twee punten van zorg genoemd. Dit Parlement zal zich nog wel herinneren dat ik in 2005 een vrijwillige overeenkomst met China heb gesloten, op grond waarvan de Europese industrie tweeënhalf jaar extra tijd kreeg om een herstructurering door te voeren en zich aan te passen aan de nieuwe situatie wereldwijd in de textielsector. Het was een eenmalige bilaterale overeenkomst, en daarom is het voor de Commissie gewoon onmogelijk te verlangen dat de afgesproken niveaus vanaf begin 2008 gehandhaafd blijven. Ik zal echter middelen inzetten om toezicht te houden op mogelijke plotselinge en grootschalige veranderingen in de import van Chinese textiel waardoor onze markt in Europa dreigt te worden verstoord. Tevens ga ik bekijken welke actie ik eventueel kan ondernemen om verstoringen van onze markt tegen te gaan.
Dit is heel iets anders dan het gebruik van handelsbeschermingsinstrumenten. De textielovereenkomst was gebaseerd op eerlijke handel. Er was geen sprake van oneerlijke handel. Het ging slechts om een verstoring van de markt waarvoor we destijds geen oplossing konden vinden gezien de omvang ervan. In andere situaties is het gebruik van handelsbeschermingsinstrumenten niet gericht tegen het natuurlijke concurrentievoordeel van China, maar tegen oneerlijke concurrentie, en wij behouden het recht op volledig gebruik van deze instrumenten, en zullen ze indien nodig inzetten.
Anderen hebben gewezen op de noodzaak dat China welbewust stappen neemt om aan de geldende sociale, arbeids- en milieunormen te voldoen. Dat zal altijd onderwerp van gesprek zijn in mijn contacten met Chinese ambtenaren.
Persoonlijk maak ik mij sterk voor meer technologieoverdracht aan China ten behoeve van klimaatveranderingsprojecten. Dat is essentieel als we willen dat China de klimaatverandering gaat aanpakken. Het is een win-winsituatie. De EU kan energie-efficiënte, schone technologie uitvoeren en China kan een deel van zijn milieuproblemen oplossen. Dit is een kernpunt van onze dialoog met China over klimaatverandering en ik ben van plan deze commerciële benadering verder uit te bouwen.
Hiermee besluit ik mijn opmerkingen in reactie op dit zeer welkome debat. Zoals ik reeds heb gezegd, was het een zeer evenwichtig debat en ik beloof u dat ik en mijn diensten serieus rekening zullen houden met de opmerkingen die de afgevaardigden van dit Parlement vanavond hebben gemaakt.
Bastiaan Belder
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik heb de commissaris een zeer duidelijke vraag gesteld. Op dit ogenblik heerst er onrust in mijn land; er is in de pers uitgebreid verslag gedaan van de handelwijze van de Commissie in verband met de export van zogenaamde secundaire grondstoffen als oud papier en recycleerbare materialen.
Wat gaat u doen, commissaris? Ik verzoek u om overeenkomsten te sluiten met landen als China en India en tot 1 januari 2008 een overgangsregeling te treffen. Anders zal de export vanuit havens als Rotterdam stilvallen. Ik heb u gevraagd wat u gaat ondernemen, maar ik heb geen antwoord gekregen. Ik hoop dat u vergeten bent mijn vraag te beantwoorden.
Peter Mandelson
In de gegeven omstandigheden en gezien de tijd lijkt het mij beter om de vraag van de afgevaardigde schriftelijk te beantwoorden.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
Schriftelijke verklaringen (artikel 142)
Sebastiano 
schriftelijk. - (IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, de jongste affaire die ons zorgen baart, betreft een nagemaakt massaconsumptieartikel: een tandpasta van Chinese makelij, waar een antivriesmiddel in zit en die op de Europese markt te koop is. Hiermee komt het probleem van de strijd tegen de "namaakmultinational” weer op de voorgrond.
Het is grotendeels in dit enorme Aziatische land, waar in feite slavernij wordt toegestaan van arbeiders die gespeend zijn van sociale garanties, dat zich de industrie concentreert van namaak van geneesmiddelen, cosmetica, levensmiddelen, speelgoed en kleding met kankerverwekkende chemische middelen, die in de Europese Unie ten strengste verboden zijn.
Tot enige jaren geleden bleef dit verschijnsel beperkt tot producten van een hogere klasse (crèmes, parfums, horloges, luxe tassen), maar thans breidt het zich uit tot producten die binnen het bereik van steeds meer klanten liggen, met dus hogere risico's voor de gezondheid van de consumenten.
Vandaag is het meer dan ooit noodzakelijk dat het politieke en industriële Westen een ferm standpunt inneemt jegens het machtige en rijke China. Enerzijds moet er een sterkere coördinatie komen tussen de lidstaten en moeten er inspecties worden uitgevoerd op geïmporteerde producten, maar anderzijds moet de Chinese regering ertoe gebracht worden om ter plekke grootscheepse en uiterst strenge controles uit te voeren, teneinde de Europese industrie te beschermen tegen oneerlijke concurrentie die onder meer een gevolg is van namaak en piraterij.
Tokia Saïfi 
schriftelijk. - (FR) De grote uitdaging die China heet, is niet alleen van politieke aard, maar speelt ook op handelsgebied. Het is noodzakelijk om een nieuw licht te laten schijnen over de economische en handelsbetrekkingen tussen de EU en China, die moeten steunen op de naleving van eerlijke en billijke handelsregels en de toepassing van de WTO-regels. China moet zijn verantwoordelijkheid op het mondiale toneel gaan nemen en kiezen voor het onderhouden van handelsbetrekkingen die gebaseerd zijn op wederkerigheid. Onze Europese markten staan immers open voor iedereen die zijn eigen markten ook openstelt, maar niet voor degenen die zelf hun eigen markten gesloten houden.
Wij moeten ons niet inlaten met oneerlijke concurrentie en monetaire, sociale en milieudumping. Op het vlak van de milieunormen moet de EU in het kader van de nieuwe overeenkomst nee zeggen tegen de invoer op de communautaire markt van producten die niet voldoen aan de milieu- en fytosanitaire regels (die de EU zelf aan de eigen producenten stelt). Als enorm belangrijke speler is China het aan zijn stand verplicht om samen te werken op het vlak van klimaatverandering en energie, teneinde de internationale governance op milieugebied te versterken. Het spreekt voor zich dat gelijktijdige vooruitgang op politiek én handelsvlak meer dan bepalend is voor een doeltreffende overeenkomst tussen de EU en China.
