Umowa o wolnym handlu z Indiami (debata) 
Przewodniczący
Kolejnym punktem jest pytanie ustne do Komisji, skierowane przez posła Moreirę, w imieniu Komisji Handlu Międzynarodowego, w sprawie stanu negocjacji w sprawie umowy o wolnym handlu między UE a Indiami - B7-0214/2011).
Vital Moreira
autor - (PT) Panie Przewodniczący, Panie Komisarzu, Panie i Panowie! Mam nadzieję, że nie wykorzystam pełnych pięciu minut. Sprawa jest prosta. To jest inicjatywa Komisji Handlu Międzynarodowego, której jestem przewodniczącym i właśnie jako jej przewodniczący zadaję to pytanie, co do którego grupy polityczne osiągnęły porozumienie drogą konsensu. Cieszę się, że mogę zadać to pytanie, które spotkało się z aprobatą koordynatorów grup politycznych odpowiedzialnych za kontakty z moją komisją; chodzi o uzyskanie od Komisji Europejskiej odpowiedzi w sprawie całego szeregu obaw dotyczących stanu negocjacji w sprawie umowy o wolnym handlu (FTA) między UE a Indiami, które trwają od 2007 roku.
Nie muszę tu podkreślać, jak istotna jest to inicjatywa. W rzeczywistości, jedną z ogromnych innowacji, jakie zostały wprowadzone dzięki Traktatowi z Lizbony, jest prawo nie tylko do udzielania ostatecznej aprobaty dla umów dotyczących inter alia handlu międzynarodowego po zakończeniu negocjacji, ale też do otrzymywania informacji o każdym etapie negocjacji, od samego początku.
Oznacza to, że Parlament ma obowiązek i jest władny monitorować negocjacje - w tym przypadku negocjacje w sprawie handlu - oraz dokonywać interwencji politycznych korzystając z pozostających do jego dyspozycji środków parlamentarnych, takich jak przesłuchania, rezolucje i pytania ustne, aby na bieżąco otrzymywać informacje o postępach tych negocjacji.
Z tego właśnie powodu Komisja Handlu Międzynarodowego wierzy, że warto słuchać, co ma do powiedzenia Komisja, która - musimy to powiedzieć - przekazuje nam bardzo wiele informacji na ten temat. Myślę jednak, że na pewne pytania musi ona odpowiedzieć publicznie. Przedmiotowe pytanie ustne składa się z siedmiu pytań dotyczących postępów w sprawie całego szeregu następujących delikatnych kwestii: zamówienia rządowe; negocjacje dotyczące praw własności intelektualnej w odniesieniu do leków generycznych; stosowanie mandatu do prowadzenia negocjacji w sprawie inwestycji zagranicznych, który Komisja przedłożyła Radzie Europejskiej; negocjowanych obecnie zagadnień związanych z kulturą i usługami kulturalnymi; dostępność szczegółowej oceny wpływu ewentualnej umowy o wolnym handlu z Indiami na główne sektory przemysłu europejskiego; tego, czy istnieje jakaś ocena ilościowa przewidywanych korzyści i strat, jakie mogą wyniknąć dla Unii Europejskiej z tej umowy o wolnym handlu; i na koniec, pytania, czy Komisja może zagwarantować, że należycie rozważy postulaty Parlamentu w tej sprawie?
Te pytania są w formie pisemnej; znalazły się w złożonym przez nas dokumencie i myślę, że są na tyle jasne, że uda nam się pójść do przodu w sprawie informacji publicznych dotyczących tych ważnych negocjacji handlowych pomiędzy Unią Europejską a jednym z naszych wielkich partnerów handlowych.
Karel De Gucht
komisarz - Panie Przewodniczący! Chciałbym podziękować Panu Posłowi Moreirze i Komisji Handlu Międzynarodowego za możliwość zabrania głosu na posiedzeniu plenarnym w sprawie tych ważnych negocjacji.
Nie trzeba tu mówić, że zawarcie umowy z Indiami w tym momencie ma nie tylko ogromną wartość z punktu widzenia gospodarczego, ale też poważne znaczenie strategiczne. Indie znajdują się na samym początku ścieżki rozwoju, która uczyni z nich jednego z kluczowych graczy gospodarczych tego stulecia. Ambitna i wyważona umowa z Indiami przeniesie nasze stosunki na inny poziom, ponieważ zapewni stabilne, przewidywalne ramy, które będą regulować nasze przyszłe stosunki gospodarcze.
Dlatego też bardzo ciężko pracujemy nad zakończeniem tych negocjacji i istnieje realna szansa, aby to zrobić. Indie są wyraźnie zainteresowane na najwyższym poziomie politycznym. W trakcie szczytu Indie-UE obydwie strony zapowiedziały, że są gotowe sfinalizować negocjacje w możliwie najkrótszym czasie.
Dokonaliśmy postępów w bardzo wielu kwestiach. Odnotowujemy je w dziedzinie ofert taryfowych i przygotowujemy się do wymiany ofert dotyczących usług. Obecnie prowadzimy intensywne rozmowy w sprawie zamówień rządowych, przy czym Indie po raz pierwszy negocjowały rozdział dotyczący zamówień rzeczowych obejmujący szczegółowe zasady i zobowiązania dotyczące dostępu do rynku.
Powiedziawszy to, nie chcę ukrywać, że nadal nierozstrzygnięte pozostają pewne drażliwe kwestie, które wymagają trudnych negocjacji. Tak jak w przypadku wszelkich negocjacji, najtrudniejsze są ostatnie metry. W pierwszym rzędzie należą do nich negocjacje taryfowe, w których w ciągu ostatnich kilku miesięcy dokonaliśmy szybkich postępów; ufam, że Indie znacząco ulepszą swoją ofertę, choć kilka sektorów nadal sprawia spore trudności - zwłaszcza motoryzacyjny oraz winiarski i alkoholi wysokoprocentowych.
Prowadzimy również bardzo intensywne dyskusje w sprawie usług - i kształt ewentualnego pakietu staje się coraz wyraźniejszy, choć niektóre z naszych kluczowych interesów dotyczą sektorów, w których reforma ustawodawcza wciąż trwa lub jest rozważana. Dotyczy to głównie sektorów: ubezpieczeń, pocztowego, finansowego, handlu detalicznego oraz usług prawnych i księgowych. To sprawia, że negocjacje są wielkim wyzwaniem. Jest też kwestia trwałego rozwoju, który dla nas jest oczywiście kwestią bardzo ważną, lecz w przypadku Indii bardzo delikatną. Jesteśmy w pełni świadomi stanowiska Parlamentu Europejskiego w tej sprawie i uwzględnimy je.
Musimy jednak pozostać realistami. Musimy wiedzieć, co ostatecznie będzie możliwe z takim partnerem, jak Indie. Musimy znaleźć rozwiązanie odpowiadające naszym oczekiwaniom, ale też uwzględniające szczególną sytuację Indii. A zatem, owszem, będzie rozdział dotyczący trwałego rozwoju, który stanie się integralną częścią umów. Będzie on się opierać na współpracy i uwzględniać znaczenie odpowiednich norm międzynarodowych, ale musimy też przyznać, że rozdział dotyczący trwałego rozwoju, zgodnie z którym dopuszczalne byłoby zastosowanie ograniczeń handlowych związanych z kwestiami społecznymi lub środowiskowymi, byłby dla Indii nie do przyjęcia. Nie byłoby też to zgodne z modelem, jaki propagujemy we wszystkich naszych umowach handlowych. W tym obszarze nie forsujemy sankcji, lecz propagujemy współpracę.
Kolejną sprawą w tych negocjacjach, która cechuje się delikatnością i stanowi powód do pewnego niepokoju, jest dostęp do leków oraz możliwe oddziaływanie tej umowy o wolnym handlu w zakresie dostępu do leków w krajach rozwijających się. Pozwolę sobie jednak uspokoić Państwa, jeśli chodzi o te zasadnicze punkty. Jesteśmy w pełni świadomi szczególnej roli, jaką odgrywają Indie w kontekście dostępu do leków po przystępnych cenach w krajach rozwijających się. Dlatego też ta umowa o wolnym handlu - czy to jej rozdział dotyczący praw własności intelektualnej, czy ten dotyczący inwestycji, czy też każdy inny - nie wpłyną ujemnie na zdolność Indii do promowania, produkcji i wywozu leków generycznych, także za pomocą obowiązkowych licencji. Zaproponowano nam nawet w tym celu bardzo jasne sformułowania, lecz równocześnie należy pamiętać o tym, jaki potencjał mogą mieć solidne ramy dotyczące praw własności intelektualnej w Indiach, które mogą oczywiście stwarzać zachętę do innowacji i badań, w tym także nad rozwojem nowych leków. Dlatego też dyskusja nad rozdziałem dotyczącym praw własności intelektualnej pozostaje dla nas ważnym celem tych negocjacji.
Pozwolę sobie również zająć bardzo jasne stanowisko odnośnie do ochrony i wyłączności danych dla produktów farmaceutycznych. Poprzez tę umowę będziemy wnioskować o to, aby system wyłączności danych - gdy Indie ewentualnie zadecydują o jego wprowadzeniu - był stosowany w sposób niedyskryminujący, tak aby europejscy producenci również z niego korzystali, a ponadto nadal uważamy, oczywiście, że dostęp do leków i ochrona danych z badań mogą współistnieć w konstruktywny sposób. Dalszy dialog wszystkich zainteresowanych stron powinien przyczynić się do rozwoju wspólnego spojrzenia na tę kwestię.
W rozdziale dotyczącym praw własności intelektualnej głównym obszarem zainteresowania UE są oznaczenia geograficzne. Ważne jest, aby w tych negocjacjach uzyskać polityczne rezultaty umożliwiające skuteczną ochronę unijnych oznaczeń geograficznych. Dotychczasowe negocjacje okazały się trudne. Komisja jednak cały czas dąży do zadowalających wyników.
I wreszcie, jak Państwo wiedzą, Komisja zaproponowała również Radzie dodatkowe wytyczne negocjacyjne, aby negocjować także ochronę inwestycji. Ten projekt wytycznych negocjacyjnych otrzymał także Parlament, z zachowaniem odpowiednich wymogów dotyczących poufności. Rada sprawdza obecnie te wytyczne, a my oczekujemy na opinie Parlamentu w tej sprawie. To, kiedy i jak będą mogły się odbyć negocjacje nad tym rozdziałem, będzie ostatecznie zależało od tego, kiedy Radzie uda się dojść do porozumienia w sprawie tych dodatkowych wytycznych negocjacyjnych.
Zakończę podkreślając raz jeszcze, że te negocjacje są bardzo ważne; uważam, że nie możemy zmarnować tej szansy. Oczywiście nie powinniśmy zawierać tej umowy za wszelką cenę, lecz tylko wtedy, gdy jego ostateczna treść będzie właściwa. Jeśli tak nie będzie, to powinniśmy zwyczajnie powiedzieć "nie”. Niektóre z naszych postulatów, takie jak te dotyczące dostępu dla naszych samochodów czy win i alkoholi lub też otwarcia określonych sektorów usług, są dla Indii trudne do spełnienia. Oczekuję na bardziej intensywną wymianę zdań w tej sprawie z Parlamentem Europejskim, w miarę jak dochodzimy do tego, co - mam nadzieję - będzie fazą końcową.
Wierzę, że debata, którą teraz zaczynamy, stanowi dla tego Parlamentu użyteczną szansę przedstawienia poglądów w sprawie tych negocjacji. Opinie te będą też uwzględniane w możliwie największym stopniu, z uwzględnieniem realiów i szczególnego charakteru tych właśnie negocjacji. W tym kontekście, oczekujemy na ukazanie się rezolucji w sprawie umowy o wolnym handlu z Indiami, którą Państwo planują, a która, jak wierzę, pojawi się naprawdę we właściwym momencie.
Daniel Caspary
Panie Przewodniczący, Panie i Panowie! Jeśli chodzi o Indie, chciałbym oświadczyć, że zgadzam się w istocie z panem komisarzem: to dobrze, że prowadzimy z tym państwem rozmowy dotyczące umowy o handlu. Przemawiają za tym chociażby same względy strategiczne - wspomniał Pan o niektórych z nich. W szczególności fakt, że nie czynimy niestety żadnych postępów w ramach WTO, jeszcze dobitniej przemawia za tą umową o wolnym handlu z Indiami.
Wciąż jednak martwię się o to, czy naprawdę uzyskamy dostęp do indyjskiego rynku dla naszych przedsiębiorstw. Czy tak naprawdę, ostatecznie ta umowa o wolnym handlu odpowiada tylko obecnej sytuacji na świecie i służy podziałowi wpływów gospodarczych pomiędzy Europę a Indie - takie, jakie znamy dziś - czy też będzie aktualna przez 10 czy 15 lat?
W tym kontekście coraz bardziej niepokoi mnie kwestia wyłączeń. W pełni rozumiem, dlaczego Indie domagają się obecnie w negocjacjach określonych wyłączeń w niektórych sektorach. Kraj na takim poziomie rozwoju, na jakim znajdują się obecnie Indie, potrzebuje wyłączeń. Jest to z pewnością coś, co my w Europie potrafimy bardzo dobrze zrozumieć.
Chciałbym jednak naprawdę ujrzeć pewnego dnia, jak wszystkie te wyłączenia wygasają. Chciałbym, aby tych wyłączeń udzielano albo na wyraźnie określony czas, albo z wyznaczonymi punktami odniesienia, bez względu na to, jak będą one skonstruowane - być może Komisja mogłaby rozważyć, jakie propozycje zamierza przedstawić przy stole rokowań, by w pewien sposób wyjść naprzeciw oczekiwaniom Indii. Dlatego też życzyłbym sobie bardzo wyraźnych ograniczeń dla wszystkich wyłączeń - czy to w formie ograniczeń czasowych, czy też punktów odniesienia. Naprawdę jesteśmy to winni naszym przedsiębiorstwom, a w związku z tym i naszym pracownikom.
Byłbym bardzo wdzięczny, gdyby Państwo mogli nam powiedzieć, w jakim zakresie przewidzieli Państwo, w perspektywie negocjacji, takie wyłączenia i ich ewentualne ograniczenia.
Drugą ważną sprawą, o której Pan wspomniał - i co do czego się zgadzam - jest zagadnienie własności intelektualnej. Musimy bezwzględnie osiągnąć wynik korzystny dla naszych rolników i innych stron, których ona dotyczy - szczególnie w obszarze oznaczeń geograficznych. Co się tyczy leków, musimy też pomóc naszym producentom, lecz myślę, że wszyscy się zgadzamy, że nie może to szkodzić tym, którzy są uzależnieni od dostępu do tanich leków.
Harlem Désir
Panie Przewodniczący, Panie Komisarzu, Panie i Panowie! Negocjacje w sprawie umowy o wolnym handlu między UE a Indiami są ambitne, dotyczą wielu sektorów gospodarki, ale też stanowią powód do obaw w Europie i w Indiach, co miałem okazję zaobserwować w trakcie zeszłomiesięcznego spotkania pomiędzy komisją handlu obu izb parlamentu indyjskiego a Delegacją Parlamentu do spraw stosunków z Indiami.
Indie przeżywają boom gospodarczy; jak Pan nam przypominał, są one partnerem strategicznym. Każdy rozumie, jak ważny jest rozwój handlu między nami. Nie zaczynamy przecież od zera, ponieważ Unia już jest głównym partnerem handlowym Indii, głównym inwestorem w Indiach, stanowi też główny kierunek dla indyjskich inwestorów; Indie z kolei są głównym beneficjentem systemu preferencji ogólnych.
Musimy być zatem wyczuleni na wszelkie nowe skutki, jakie może mieć nowa i bardziej dalekosiężna umowa handlowa w odniesieniu do wrażliwych sektorów indyjskiej gospodarki. Myślę tu na przykład o rolnictwie - mówili o tym nasi indyjscy koledzy - oraz o następstwach dla tych sektorów, które są w szczególny sposób narażone na konkurencję ze strony krajów wschodzących w Europie - mam tu na myśli przemysł motoryzacyjny. Taka umowa powinna służyć rozwojowi naszych społeczeństw, nie zaś dawać początek niekontrolowanej liberalizacji, która może mieć katastrofalne następstwa.
Z powyższych względów moja grupa pragnie podkreślić szereg punktów tych negocjacji, które powinny doprowadzić do umowy, która będzie pomocna w osiąganiu celów zrównoważonego rozwoju i likwidacji ubóstwa, a której powinny również towarzyszyć jasne i możliwe do weryfikacji zobowiązania, oczywiście oparte o współpracę, ale też w następnej kolejności powiązane z poważnymi zobowiązaniami w zakresie celów społecznych i ochrony środowiska.
W szczególności chciałbym podkreślić kilka aspektów. Po pierwsze, odnośnie do rolnictwa - o czym wspominałem wcześniej - apelujemy do Komisji, aby zapewniła, by żadne z postanowień tej umowy - ani to dotyczące liberalizacji handlu produktami rolnymi, ani dotyczące praw własności intelektualnej - nie zagroziły małym gospodarstwom rolnym w Indiach. Myślę tu choćby o przepisach dotyczących nasiennictwa.
Po drugie, jeśli chodzi o leki generyczne, Indie są ich największym producentem w krajach rozwijających się. Wzywamy Komisję, aby przestała żądać wyłączności danych, ponieważ według wszystkich organizacji pozarządowych żądanie takie zaszkodzi dystrybucji tych leków.
Po trzecie, w odniesieniu do obszaru usług, wzywamy po pierwsze do wyłączenia usług publicznych z sektorów przewidzianych do liberalizacji, a po drugie, co się tyczy IV sposobu świadczenia usług - o zagwarantowanie stosowania zasady równego traktowania, innymi słowy, o odrzucenie dumpingu społecznego w każdej postaci.
Na koniec - dziękuję, Panie Przewodniczący! - uważamy, że rozdział dotyczący trwałego rozwoju musi zawierać wiążące zobowiązania dotyczące poszanowania standardów socjalnych MOP.
Niccolò Rinaldi
w imieniu grupy ALDE - (IT) Panie Przewodniczący, Panie Komisarzu, Panie i Panowie! Te negocjacje są trochę jak czteroręki bóg Sziwa, ponieważ zawarcie tak złożonej umowy pochłania tyle wysiłku.
Chciałbym wyjaśnić stanowisko Grupy Porozumienia Liberałów i Demokratów na rzecz Europy. Po pierwsze: dostęp do leków. Chociaż z zadowoleniem przyjmuję oświadczenie pana komisarza, potwierdzam również, że jestem przeciwny wszelkim próbom wprowadzenia protekcjonistycznych środków w sektorze, w którym w przeszłości Europa istotnie utrudniła dostęp do tanich leków. Nie ma nic bardziej nikczemnego, niż wykorzystywanie sprawy podrabiania leków dla celów czysto protekcjonistycznych. Zamiast tego przedmiotowa umowa powinna być szansą na współpracę indyjskiego i europejskiego przemysłu farmaceutycznego.
Po drugie: sektory przemysłu. Prosimy Indie, aby pozwoliły na umieszczenie w tej umowie takich wrażliwych sektorów, jak motoryzacyjny i alkoholowy, w których nasz eksport jest dziś obłożony wysokimi opłatami celnymi.
Po trzecie: rolnictwo. Z naszej strony deklarujemy chęć omawiania produktów rolnych oraz otwarcia naszego rynku - jednak pod kilkoma warunkami. Oczywiście musimy powiedzieć "nie” organizmom genetycznie modyfikowanym i uczynić, co w naszej mocy, by chronić oznaczenia geograficzne. Jeśli chodzi o ten ostatni aspekt, to chciałbym Państwu przypomnieć, że oznaczenia geograficzne to nie tylko kwestia polityki handlowej, ale też element tożsamości Europy. Dlatego też mamy nadzieję, że zostana podjęte usilne starania w kierunku uproszczenia procedur rejestracji w indyjskim systemie biurokratycznym, który jest bardzo uciążliwy - być może nawet bardziej uciążliwy od europejskiego, co mówi nam wszystko.
Jeśli chodzi o zamówienia rządowe, to gratuluję Komisji, jeśli to prawda, że Indie wydają się po raz pierwszy być gotowe uwzględnić zamówienia rządowe w umowie międzynarodowej. Indyjskie koleje - aby podać Państwu przykład, to 17 tysięcy pociągów, które codziennie przewożą 18 milionów pasażerów, a są plany zbudowania w ciągu najbliższych 10 lat kolejnych 25 tysięcy kilometrów torów - to jeden z wielu rynków, które potencjalnie mogą zostać otwarte po wejściu w życie tej umowy o wolnym handlu.
Jeżeli negocjacje pójdą dobrze, skorzystają obie strony: będzie to oznaczało promocję trwałego rozwoju, stopniowe zniesienie pracy dzieci i propagowanie bardziej postępowej formy ochrony socjalnej. Uważam, że sprzeciwianie się temu jest bezcelowe i szkodliwe, toteż wzywam wszystkie grupy w Parlamencie do odrzucenia kompromisowego tekstu a priori.
Robert Sturdy
w imieniu grupy ECR - Panie Przewodniczący! Jak powiedział pan komisarz, zgadza się on z tą rezolucją, w której powtórzone zostało wszystko, co tylko może wspierać umowa o wolnym handlu między UE a Indiami - inwestycje, zniesienie taryf, bariery pozataryfowe itp.
Oczekuje się, że zawarcie ambitnej umowy o wolnym handlu przyśpieszy do 2015 roku obrót w handlu dwustronnym o 160 miliardów euro, przy czym kluczowe sektory odnotują nawet 30 % wzrostu w zakresie dwustronnych bezpośrednich inwestycji zagranicznych.
Jestem pewien, że pan komisarz zgodzi się, iż takie właśnie liczby oznaczają perspektywę pobudzenia gospodarki i tworzenia miejsc pracy - nie tylko w Wielkiej Brytanii, ale też i w Indiach.
W początkowej ocenie potencjału umowy o wolnym handlu między UE a Indiami Centrum Analiz Integracji Regionalnej w Sussex wysnuło wniosek, że jakiekolwiek korzyści będą zależeć od tego, dalece jakim stopniu w tekście umowy zostaną zidentyfikowane i omówione kluczowe obszary, które wymienił pan komisarz, takie jak zamówienia rządowe, usługi, inwestycje w usprawnienie handlu itp.
Zgodnie z tą oceną, jeśli umowa będzie w znacznej mierze ograniczać się do kwestii płytkiej integracji, a zwłaszcza do obniżki taryf, to istnieje spore prawdopodobieństwo, że po obu stronach proces przekierowania handlu może być silniejszy niż proces generowania handlu.
Komisarz wspomniał, całkiem słusznie, o zrównoważonym rozwoju. Powiem Panu, że musimy być bardzo ostrożni. Granice są jasno określone, niejako na kamiennych tablicach; mam nadzieję, że nie pójdziemy za daleko w ustępstwach.
Zgodzę się też z tym, co powiedział pan poseł Caspary o limitach czasowych. Myślę, że co do tego przedstawił bardzo słuszną uwagę.
W tym kontekście chciałbym również wspomnieć o wpływie dauhańskiej rundy rozwoju Światowej Organizacji Handlu na kształt umowy o wolnym handlu między UE a Indiami. Bieżące sygnały z Genewy nie są pozytywne, a pan komisarz przyznał nie tak dawno, że te negocjacje są w opłakanym stanie. Powiedział, że być może przyszedł czas na plan B, czyli coś, o co - śpieszę tu dodać - Komisja Handlu Międzynarodowego stara się od dawna. Jaki to będzie mieć wpływ na umowę o wolnym handlu między UE a Indiami?
Franziska Keller
w imieniu grupy Verts/ALE - Panie Przewodniczący! Powiedzmy sobie jasno: negocjacje w sprawie przedmiotowej umowy o wolnym handlu nie są prowadzone z równych pozycji. PKB per capita Indii to około 6 % PKB Unii Europejskiej. Indie są wprawdzie ambitne, lecz jest to kraj rozwijający się, w którego granicach zamieszkuje ogromna liczba ludzi biednych i głodujących. Nie wolno nam o tym zapominać.
Obowiązuje nas ujęta w traktacie lizbońskim zasada spójności polityki na rzecz rozwoju. W jej myśl, żadna z naszych polityk nie może szkodzić rozwojowi. Tymczasem poprzez tę umowę o wolnym handlu szkodzimy rolnictwu, handlowi detalicznemu, indyjskim firmom itp. Była już mowa o konkretnych przykładach. Dodatkowo, poprzez przepisy dotyczące rozstrzygania sporów zawężamy przestrzeń polityczną, w której Indie, a także UE i jej państwa członkowskie, mogłyby wprowadzić na przykład nowe prawodawstwo w dziedzinie ochrony środowiska.
Omawiany mechanizm doprowadził do tego, że międzynarodowe przedsiębiorstwa zaczęły pozywać kraje za ich politykę ochrony środowiska i zdrowotną - i będzie to dotyczyć także Państwa rządów.
Jeśli chodzi o leki generyczne - tak jak ja to widzę, nie są one poza strefą niebezpieczną. Problem stanowią wszelkie naciski na wyłączność danych - nieważne jakie.
Parlament musi wysłać Komisji wyraźny sygnał, że umowa handlowa powinna być uczciwa i nie może zawężać przestrzeni politycznej.
Niestety jednak, członkowie grup EPP, ALDE i ECR tak naprawdę ograniczają swoje własne kompetencje jako posłów do tego Parlamentu. W Komisji Handlu Międzynarodowego ciągle prosili oni Komisję, aby nie forsowała rozdziału dotyczącego inwestycji do czasu, aż Parlament wyda opinię na temat kształtu polityki inwestycyjnej. Tymczasem w tej rezolucji wzywają Komisję, aby działała nie czekając na opinię Parlamentu. Więc jak to jest?
Mam szczerą nadzieję, że niektórzy z naszych kolegów i koleżanek będą mogli po raz drugi rzucić okiem na tekst, zanim tak po prostu zgodzą się na niego w środę. Mam nadzieję, że możemy wysłać wyraźny sygnał Komisji i w ten sposób wpłynąć na bieg negocjacji, jasno dając do zrozumienia, że chcemy jako Parlament Europejski korzystać z naszych uprawnień.
Helmut Scholz
Panie Przewodniczący, Panie Komisarzu! Dla wszystkich grup jest jasne, że z projektów rezolucji, które przedstawiono Parlamentowi Europejskiemu, wynika, iż Parlament nie uważa - jak to już podkreślano - by otrzymywał wystarczające informacje na temat szczególnego statusu tych negocjacji. Dlatego też jestem wdzięczny za bardziej szczegółowe informacje, jakie otrzymaliśmy dziś. W szczególności pytania z lewej strony tej sali dotyczą w bezpośredni sposób obaw ludzi w Europie, ale też w Indiach - a są to obawy dotyczące ich własnej sytuacji społecznej i gospodarczej oraz perspektyw, jakie mają pracownicy i osoby poszukujące pracy, również w państwach członkowskich UE.
Jak wiemy, diabeł tkwi w szczegółach; tak więc, Panie Komisarzu, chcielibyśmy dowiedzieć się: jakie są szczegółowe tematy negocjacji, jeśli chodzi o zaproszenia do publicznych przetargów w sektorze usług lub w związku z migracją zarobkową? O jakim tekście rozmawiamy w obszarze praw własności intelektualnej? Jaka jest sytuacja w obszarach ochrony środowiska i rolnictwa? W oparciu o szczegółowe teksty chcemy sprawdzić, czy przedmiotowa umowa nie zagrozi roli Indii jako apteki ubogich tego świata albo czy nie utrudni produkcji tańszych leków na malarię lub na AIDS, przy czym nie ignorujemy ogromnych nakładów na badania, jakie ponoszą także nasze własne firmy farmaceutyczne. Chcemy sprawdzić, czy europejskie władze lokalne, szpitale lub ministerstwa będą w przyszłości zobowiązane do organizowania zaproszeń do przetargów, w których uwzględniać się będzie także firmy indyjskie. Chcemy wiedzieć, czy ta umowa będzie regulować warunki wjazdu na terytoria państw członkowskich Unii Europejskiej indyjskich pielęgniarek lub opiekunów osób starszych, obejmujące długość pobytu i kwestię uznania kwalifikacji. Chcemy wiedzieć, czy tekst tej umowy będzie stwarzał zagrożenie dla drobnych rolników i rybaków w Indiach i czy robotnicy sektora metalurgicznego nie będą zagrożeni zwolnieniami, gdyby w rezultacie umowy indyjski kapitał mógł być w przyszłości swobodnie inwestowany w zakup firm w UE.
Csanád Szegedi
- (DE) Panie Przewodniczący, Panie i Panowie! Analitycy polityczni i politycy - na przykład Henry Kissinger - którzy dziesiątki lat temu przewidzieli, że oprócz Stanów Zjednoczonych Ameryki i Unii Europejskiej wiodącą rolę w nowym porządku światowym będą odgrywać także Rosja, Chiny, a także Indie, mieli rację. Oczywiście gratulujemy tego tym ludziom, mieszkańcom Indii, nie powinniśmy jednak zapominać o naruszeniach, w tym pracy dzieci, które do tego rozwoju się przyczyniały - a Unia Europejska musi wysłać Indiom jasny sygnał, że w przyszłości łamanie praw człowieka, w tym praca dzieci, nie może mieć miejsca. Nie przystaje to do ideałów, które reprezentuje Unia Europejska.
Nie jesteśmy przekonani, czy ta umowa o wolnym handlu zapewni wystarczającą niezależność od europejskiej gospodarki i europejskiej produkcji. Dlatego też sugerujemy, aby w tej umowie o wolnym handlu znalazły się gwarancje, że europejskie przedsiębiorstwa rodzinne, drobni rolnicy i producenci będą mogli zachować niezależność, dzięki której Europa będzie mogła przezwyciężyć kryzys gospodarczy, w którym teraz się znajdujemy.
Paweł Zalewski
Panie Przewodniczący! Dobrze, że w sytuacji, w której jest problem z pogłębianiem liberalizacji handlu w ramach Światowej Organizacji Handlu Unia Europejska przystępuje do wielkich umów o wolnym handlu z ważnymi partnerami na świecie, takimi jak Indie. Indie to kraj, z którym nas bardzo wiele łączy, największa demokracja na świecie, kraj, który stabilizuje sytuację międzynarodową, kraj wreszcie, który jest naszym sojusznikiem w walce z międzynarodowym terroryzmem. Relacje handlowe odgrywają dzisiaj olbrzymią rolę. Ułożenie ich w sposób właściwy doprowadzi do wzrostu gospodarczego w Indiach, do rozwoju tego państwa i zwiększy stabilność na świecie. Leży to naszym interesie.
Dobrze jest, że dzisiaj oczekujemy także, iż Komisja podejmie bardzo istotny temat dotyczący inwestycji zagranicznych, że włączy kwestie promocji i ochrony inwestycji zagranicznych. Już jest dokument Parlamentu Europejskiego w tej sprawie, jeżeli chodzi o to, czego Parlament oczekuje od przyszłych umów w zakresie wzajemnej ochrony inwestycji zagranicznych. Jutro będziemy głosowali też nad istotną regulacją, która umożliwi Komisji dalsze działania. Bardzo ważne jest, aby ten sektor się rozwijał z korzyścią dla europejskich i indyjskich inwestorów.
George Sabin Cutaş
(RO) Panie Przewodniczący! Jeśli negocjacje zakończą się pomyślnie dla obu stron, umowa o wolnym handlu z Indiami stanie się najważniejszą umową tego rodzajuUnia Europejska jest największym partnerem handlowym Indii, a jednym z instrumentów używanych przez Unię Europejską w celu pobudzenia rozwoju gospodarczego w tym kraju jest system ogólnych preferencji taryfowych.
Indyjska gospodarka jest wprawdzie gospodarką wschodzącą, lecz nierówności społeczne pozostają. Ponad 800 milionów ludzi żyje za mniej niż 2 dolary dziennie. Wysiłki Indii na rzecz zbudowania silnej gospodarki muszą być wspierane polityczną wolą polepszenia sytuacji w zakresie praw człowieka, praw społecznych i środowiskowych. Dlatego właśnie Komisja Europejska musi w trakcie negocjacji wzywać do wprowadzenia kilku prawnie obowiązujących klauzul dotyczących tych obszarów. Dla krajów rozwijających się Indie mogą być nie tylko wzorem gospodarczym, lecz także przykładem demokracji.
Bill Newton Dunn
Panie Przewodniczący! Byłem członkiem delegacji PE, która w zeszłym miesiącu udała się do Indii. Pojechała nas tam niewielka grupa i było to niezmiernie interesujące i wartościowe doświadczenie.
Chciałbym zabrać głos przede wszystkim w sprawie ust. 29 projektu, nad którym będziemy głosowali w środę. Zgodnie z nim, Parlament "z zadowoleniem przyjmuje wszystkie wysiłki rządu indyjskiego na rzecz eliminacji pracy dzieci”. Domyślam się, że osoba, która to napisała, odnosi się tu krytycznie do towarów, które mogły zostać wytworzone z użyciem pracy dzieci i przywiezione do Europy, ale w projekcie nie ma o tym mowy. Zwrócono w nim uwagę na jeden z tych niefortunnych aspektów życia w Indiach, które wciąż są aktualne. W zeszłym roku nasza delegacja wizytowała pewien projekt realizowany w południowych Indiach, dotyczący eliminacji pracy dzieci, a finansowany z unijnych pieniędzy. Z tego, co widzieliśmy, problem polega na tym, że w istocie dzieci pracowały w polu niczego nie wytwarzając, po to tylko, by spłacić długi, jakie zaciągnęli ich rodzice. Były skazane, by robić to przez całe życie, nie otrzymując wykształcenia.
Użyte w tym projekcie rezolucji zdanie może być dla Hindusów obraźliwe. Oczywiście pragną oni eliminacji pracy dzieci. Powinniśmy albo pozbyć się ust. 29, albo zmienić jego brzmienie, tak aby mówił, że niepokoi nas sprawa towarów, które mogły zostać wytworzone z wykorzystaniem pracy dzieci. Moim zdaniem, jest w tym posmak wyższości, gdy Europa mówi: "My przestaliśmy korzystać z pracy dzieci, ale wy, Hindusi, ciągle z niej korzystacie”. To nie jest ten rodzaj relacji, jakie powinniśmy utrzymywać z bardzo ważnym partnerem w handlu.
Peter van Dalen
(NL) Panie Przewodniczący! Sądzę, że co się tyczy tej umowy o wolnym handlu z Indiami, obowiązują dwie szkoły myślenia.
Po pierwsze, mamy następujący punkt widzenia: mamy teraz umowę o najszerszym zakresie na całym świecie. Dlatego też musimy ją utrzymywać, jako istotną samą w sobie, a potem, w miarę jak będzie postępował handel z Indiami, będą się pojawiać pewne zagadnienia znane powszechnie jako aspekty niehandlowe, takie jak prawa mniejszości, praca dzieci czy dyskryminacja kastowa. Nazywam to "podejściem handlowca” do sprawy. Tym sposobem myślenia przepojona jest rezolucja, którą mamy przed sobą.
Zgodnie z drugim podejściem do sprawy, Panie Przewodniczący, tak naprawdę powinniśmy usunąć w cień aspekty niehandlowe, a dopiero wtedy dojść do porozumienia. Nazywam to "podejściem kaznodziei”. Wiemy, że w ramach drugiego scenariusza Indie z całą pewnością nie będą chciały zawrzeć z nami umowy.
Chciałbym przypomnieć temu Parlamentowi, że w marcu 2009 roku przyjęliśmy rezolucję, w której uwzględniliśmy zarówno aspekty handlowe, jak i niehandlowe. Moim zdaniem ta rezolucja to krok wstecz. Może zawierać klauzulę o trwałym rozwoju, ale nie jest skuteczna. Ledwo wspomniano w niej o Dalitach. Jeśli przyjrzeć się obecnemu tekstowi, to największymi przegranymi są przyroda i środowisko naturalne. Dlatego też nie mogę poprzeć tekstu tej rezolucji. Nasi negocjatorzy muszą się trzymać tekstu rezolucji z 2009 roku. Handlowiec i kaznodzieja muszą nadal współpracować, bo - tu cytuję pana komisarza "tylko wtedy wypracujecie wyważoną umowę”.
Georgios Papastamkos
(EL) Panie Przewodniczący! Zawarcie ambitnej i korzystnej dla obu stron umowy między UE a Indiami zostało słusznie uznane za kluczowy cel w ramach obecnej polityki handlu zagranicznego UE. Jeśli mamy osiągnąć szybkie zakończenie negocjacji, to należy zintensyfikować konsultacje dotyczące kluczowych sektorów, takich jak usługi, bariery pozataryfowe, zamówienia publiczne i oznaczenia geograficzne.
Jeśli chodzi o handel towarami, chciałbym zwrócić uwagę na znaczną wysokość średnich taryf, jakie Indie nakładają na towary zarówno przemysłowe, jak i rolne. Jeśli chodzi o dostęp do sektora usług, to wydaje się niestety, że obecnie nie ma wyraźnego zaangażowania ze strony Indii. Unia powinna zdecydowanie nalegać na zwiększenie ochrony wszystkich oznaczeń geograficznych na tak ważnym rynku, jak indyjski. Ponadto Indie są też sojusznikiem Unii w wielostronnych negocjacjach w sprawie oznaczeń geograficznych w ramach rundy dauhańskiej. Należy zaznaczyć, że Indie posiadają jasne ramy ustawodawcze, w szczególności jeśli chodzi o procedurę rejestracji oznaczeń geograficznych i ich współistnienia ze znakami handlowymi.
Na koniec chciałbym powiedzieć, że Unia musi wykazać się elastycznością w odniesieniu do prośby Indii dotyczącej ochrony indyjskich oznaczeń geograficznych innych niż rolne - tak aby Indie ze swej strony objęły ochroną europejskie oznaczenia geograficzne.
Bernd Lange
(DE) Pani Przewodnicząca, Panie Komisarzu! Naprawdę uważam za ważne, że po wejściu w życie Traktatu z Lizbony wspólnie decydujemy o strukturze negocjacji, ponieważ traktat ten wyznacza Parlamentowi nową rolę w stosunkach handlowych. Jeżeli raz jeszcze rozważymy fakt, że Indie są bezsprzecznie rynkiem przyszłości, to musimy to również wyrazić w jasnym stanowisku, jakie przyjmie Parlament; naszym zdaniem zasadnicze znaczenie ma rozwój przemysłowy w Unii Europejskiej - w powiązaniu z miejscami pracy. Dlatego musimy jasno dawać do zrozumienia, że umowach handlowych należy dać pierwszeństwo miejscom pracy w przemyśle.
Z tego powodu, mimo iż umowa musi mieć asymetryczny charakter, taryfy muszą ostatecznie spaść do zera. Nie do przyjęcia są dla nas taryfy w wysokości 100 % w sektorach budowy maszyn i motoryzacyjnym; być może udałoby się w końcu wynegocjować 50 %. Dopóki nie mamy żadnych taryf zerowych, będzie to stanowić zachętę do inwestowania poza Europą.
Dlatego też, Panie Komisarzu, musimy jasno określić nasze obszary priorytetowe - a trzeba ich szukać w przemyśle. Potrzebujemy również ustanowienia równych warunków w odniesieniu do standardów socjalnych; koniecznie trzeba też nałożyć na Indie wyraźne zobowiązania odnośnie do praw pracowników.
Cristian Silviu Buşoi
(RO) Pani Przewodnicząca! Indie jako kraj przeżywają okres gwałtownego rozwoju, o godnym pozazdroszczenia wzroście gospodarczym, i są jednym z naszych największych partnerów gospodarczych. Umowa o wolnym handlu z Indiami jest niezmiernie ważna dla przyszłości stosunków handlowych. Dlatego ja także jestem za jej jak najszybszym zawarciem.
Jeden ważny aspekt wiąże się z deregulacją usług, zwłaszcza w kontekście III i IV sposobu ich świadczenia. Usługi są szczególnie ważne z punktu widzenia wzrostu gospodarczego, zarówno w Indiach, jak i w Unii Europejskiej - i musi to znaleźć odzwierciedlenie w przedmiotowej umowie o wolnym handlu. Jeśli chodzi o IV sposób świadczenia usług, należy rozstrzygnąć kwestię uznawania kwalifikacji zawodowych, co jest jednak dość trudną sprawą, zważywszy że nawet między państwami członkowskimi UE występują problemy z wzajemnym uznawaniem kwalifikacji zawodowych. Chciałbym, aby Komisja powiedziała nam, na jakim etapie są obecnie dyskusje na ten temat.
Drugi aspekt dotyczy wzajemnego charakteru dostępu do rynków zamówień rządowych. Udzielenie firmom europejskim dostępu do indyjskiego rynku zamówień publicznych może przyczynić się do rozwoju naszych firm. Kolejnym potrzebnym środkiem jest przygotowanie i wdrożenie przez Indie przejrzystych, jasnych przepisów w sprawie zamówień publicznych, które również umożliwią europejskim firmom uzyskanie do nich dostępu.
Sajjad Karim
Pani Przewodnicząca! Jako pierwszy sprawozdawca parlamentarny w tej sprawie, gdy rozpoczynaliśmy negocjacje w 2007 roku, zawsze mówiłem, że powinniśmy dążyć do wypracowania ambitnej umowy o wolnym handlu, która byłaby naprawdę szeroko sformułowana i dalekosiężna, jeśli chodzi o to, co możemy uzyskać. Jestem dosyć zadowolony widząc, że realizujemy plan zmierzający do osiągnięcia tego celu.
Jest to dla mnie dość oczywiste, gdy popatrzę na obecne szacunki Federacji Indyjskich Izb Handlowych, zgodnie z którymi dwustronny handel może wzrosnąć z 69 miliardów euro w 2009 roku do 160 miliardów w roku 2015.
Czuję się pokrzepiony, gdy obserwuję, jak Indie idą naprawdę naprzód, próbując rozwiązać cały szereg problemów - w szczególności dotyczących barier pozataryfowych. Z ogromną otuchą patrzę, jak obecny rząd indyjski stawia czoła problemowi korupcji, posuwając się nawet do zatrzymania szefa Igrzysk Wspólnoty Narodów, oraz jak zajmuje się wspomnianymi barierami pozataryfowymi.
Panie Komisarzu! Chciałbym również wyrazić zadowolenie ze wspólnej deklaracji Pana i indyjskiego ministra ds. handlu Ananda Sharmy z 13 grudnia 2010 r., z której jednoznacznie wynika, że żadne postanowienie tej umowy nie uniemożliwi najuboższym dostępu do leków ratujących życie. Powinno to - mam nadzieję - wzbudzić zaufanie u koleżanek i kolegów na tej sali, jeśli chodzi o rodzaj podejścia, jakie stosujemy w tych negocjacjach.
Pozostaje jeszcze jedno zagadnienie, które zawsze postrzegano jako niezmiernie trudne - chodzi o zamówienia rządowe. Panie Komisarzu! Odnośnie do wszystkich postawionych przeze mnie pytań, otrzymuję na bieżąco informacje, że pewne szczegółowe negocjacje trwają, że istnieją jakieś plany, lecz jak dotychczas nie znamy tych szczegółów. Jestem ciekaw, czy mógłby Pan podać je nam dzisiaj? Wreszcie, czy mogę ośmielić się i spytać, czy mamy szanse zawrzeć tę umowę o wolnym handlu przed końcem lata?
Lena Kolarska-Bobińska
W tej chwili wydaje mi się, w odróżnieniu od kolegów, że umowa będzie bardzo korzystna zarówno dla Indii, jak i dla Unii Europejskiej. Zmienia się ład na świecie. Niektóre mocarstwa stają się słabsze, inne, tak jak Indie, rosną w siłę. Dlatego nam, Unii Europejskiej, zależy na takim partnerze, partnerze demokratycznym, ponieważ mamy też różne relacje z partnerami niedemokratycznymi. Umowa, która jest w tej chwili negocjowana, dotyczy wymiany dóbr, usług, inwestycji, ale zawarte tam będą także delikatne kwestie społeczne i środowiskowe.
Bardzo się cieszę z tego, co pan Komisarz mówił, że w kwestii leków generycznych nie istnieje tu zagrożenie, które by odbiło się negatywnie na sytuacji pacjentów. Będąc w Indiach wiele razy słyszeliśmy od osób chorych na AIDS jak ważny jest dla nich dostęp do tanich leków, również w innych krajach rozwijających się. Dla obywateli w Europie ważne są też usługi cyfrowe i dane osobowe. Jestem przekonana, że Indie mogą spełnić tu europejskie przepisy dotyczące ochrony danych, choć Unia je w tej chwili zmienia i będzie je pewnie zmieniać wraz z rozwojem technologii. Po ostatnich wydarzeniach w firmie SONY Europejczycy jednak muszą być pewni, że ich dane są bezpieczne, jeśli są przetwarzane zagranicą. Na pewno to porozumienie doprowadzi do podniesienia różnych standardów pracy środowiska, ale musimy tutaj być ostrożni. Wydaje mi się, zwłaszcza patrząc na naszą debatę, że wszyscy mamy różne oczekiwana wobec Indii i chcemy te oczekiwania wstawić w tę umowę o wolnym handlu. To jest jednak umowa o wolnym handlu i nie może ona obejmować wszystkich naszych oczekiwań, tego, co byśmy chcieli, żeby ten kraj spełnił.
(Przewodnicząca odebrała posłance głos)
Jörg Leichtfried
Pani Przewodnicząca, Panie Komisarzu! Z tą umową wiąże się tak wiele spraw, że muszą się Państwo nieco skupić, by wybrać te najważniejsze. Moim zdaniem są dwie niezmiernie ważne rzeczy, a obie można umieścić w rozdziale "uczciwość”. Pierwsza to uczciwość wobec naszych producentów i naszego przemysłu. Wspominano już o niej kilkakrotnie. Nie możemy pozwolić, aby pewne ograniczenia, które z początku mogą mieć sens, pozostały w mocy na stałe. Od samego wejścia w życie tej umowy musimy ustalić, jak długo coś powinno obowiązywać i w jakich okolicznościach zostanie później zniesione. W końcu jest pewne, że Indie będą się nadal rozwijać, i musimy to uwzględnić. W tym względzie podzielam poglądy moich koleżanek i kolegów posłów.
To także kwestia uczciwości wobec ludzi - zarówno w Unii Europejskiej, jak i w Indiach. To też jest niezwykle ważne. Umowa taka jak ta musi również zawierać elementy niekoniecznie dotyczące tylko handlu - o tych także dziś była mowa: zrównoważony rozwój, prawa człowieka, normy dotyczące środowiska i warunków pracy - te rzeczy są również niesłychanie ważne. Nade wszystko, te warunki będzie trzeba usankcjonować w taki sposób, by ich nieprzestrzeganie groziło konsekwencjami. W żaden sposób nie jest moim zamiarem, by brzmiało to jak pouczanie naszych indyjskich przyjaciół. Jeśli chodzi o prawa człowieka, to mogę sobie wyobrazić, że Indie mają lepsze prawo dotyczące prasy, niż na przykład niektóre państwa członkowskie Unii Europejskiej. Innymi słowy, powinniśmy spojrzeć na sprawę także z drugiej strony. Te wymogi muszą jednak obowiązywać obie strony, muszą zostać spełnione, a jeśli tak się nie stanie, obie strony muszą odczuć konsekwencje tego ze względu na dumping społeczny.
Tokia Saïfi
- (FR) Pani Przewodnicząca, Panie Komisarzu! Popieramy negocjacje w sprawie przedmiotowej umowy o wolnym handlu z Indiami, która musi być ambitna, lecz mimo wszystko pojawia się w odniesieniu do niej kilka pytań.
Po pierwsze, kwestia włączenia do niej rozdziału dotyczącego trwałego rozwoju. Omawiana umowa o wolnym handlu jest umową nowej generacji, jedynym naturalnym rozwiązaniem jest więc zamieszczenie w niej takiego rozdziału. Toteż nie mówimy o korzyściach, które moglibyśmy mieć w zamian, ale o samym rozdziale negocjacyjnym jako takim. Co więcej, jeżeli ta umowa o wolnym handlu ma uwzględniać poziom rozwoju każdej ze stron, to nie można w niej pomijać tak elementarnych norm, jak na przykład zakaz pracy dzieci. Chociaż jest ona oficjalnie zakazana od 1986 roku, szacuje się, że około 60 milionów dzieci nadal pracuje na indyjskich polach i w fabrykach. W tych negocjacjach Komisja nie może lekceważyć minimalnych norm socjalnych.
Wracając do rozdziału negocjacji czysto handlowych - nie została w pełni rozstrzygnięta kwestia wzajemnego dostępu do kontraktów rządowych. Cieszę się, że te negocjacje obejmują kontrakty z rządem federalnym Indii, ale co z kontraktami z władzami prowincji?
Na zakończenie, mam kilka obaw dotyczących ochrony praw własności intelektualnej i - w szczególności - oznaczeń geograficznych. Wspominano o tym kilka razy. Indyjskie ustawodawstwo zapewnia im ochronę tylko na szczeblu krajowym, lecz nie na szczeblu międzynarodowym. Z tego, co zrozumiałam, Komisja sporządziła wykaz dwustu oznaczeń, które zamierza chronić za pośrednictwem umowy mającej w życie przed zawarciem umowy o wolnym handlu. Czy plan jest nadal taki?
Przewodnicząca
Przejdziemy teraz do części debaty obejmującej procedurę pytań z sali. Nie będę w stanie udzielić głosu każdemu, kto o to prosił, atych z Państwa, którym udzielę głosu, chciałabym prosić, by nie przekraczali jednej minuty.
Miroslav Mikolášik
- (SK) Pani Przewodnicząca, Panie i Panowie! Umowa o wolnym handlu z Indiami to z całą pewnością fascynująca szansa, z którą wiąże się ogrom możliwości w zakresie prowadzenia handlu z największą demokracją świata.
Jestem jednak zawiedziony, że negocjacje w sprawie tej umowy o wolnym handlu tak ospale postępują w kierunku zawarcia wynegocjowanej umowy. Szczególnie otwartego i uczciwego traktowania wymaga dziedzina praw własności intelektualnej, ponieważ z perspektywy praw człowieka niedopuszczalne byłoby godzenie w podstawowe prawa najbiedniejszych mieszkańców krajów rozwijających się, w tym prawo dostępu do leków generycznych i opieki zdrowotnej. Komisja i władze indyjskie powinny - muszą - zacieśnić współpracę w sprawie wspólnej definicji podrabianych leków; to ważny obszar, ponieważ takie leki mogą być szkodliwe dla zdrowia pacjentów. Umożliwi to należytą ochronę zdrowia publicznego.
Silvia-Adriana Ţicău
(RO) Pani Przewodnicząca! Jako członkini delegacji ds. stosunków Unia Europejska-Indie popieram zawarcie umowy o wolnym handlu między Unią Europejską a Indiami. Indie to ważny kraj rozwijający się oraz liczący się partner handlowy Unii Europejskiej. Jednakże bardzo ważna jest dla nas wiedza, jakie będą szczegóły treści tej umowy. Pragnę przy tym dodać, w charakterze przypomnienia, że Parlament Europejski będzie ratyfikować tę umowę. Dlatego też prosimy o informacje dotyczące aktualnego stanu negocjacji. Chciałabym spytać Komisję, w jaki sposób przedmiotowa umowa będzie odzwierciedlać zarówno przyszłą politykę przemysłową Unii Europejskiej, jak i politykę przemysłową Indii. Szczególny nacisk należy położyć na poszanowanie i ochronę praw własności intelektualnej oraz patentów. I na koniec, co nie mniej ważne: chciałabym wiedzieć, czy ta umowa będzie sprzyjać konwergencji stanowisk Unii Europejskiej i Indii w sprawie walki ze zmianą klimatu i ograniczenia emisji zanieczyszczeń.
Czesław Adam Siekierski
Porozumienie z Indiami w sprawie wolnego handlu jest w tym momencie sprawą kluczową dla Europy. Już w obliczu obecnych problemów gospodarczych umowa ta zapewni Unii szerszy dostęp do jednej z najszybciej rozwijających się gospodarek świata.
Niemniej jednak nadal istnieje szereg problemów, które muszą zostać rozwiązane. Moim zdaniem dopracować trzeba kwestie związane z rolnictwem i przemieszczaniem się ludności. Poza tym brak jest należytych postępów w dziedzinie zamówień rządowych i usług, zasad ochrony własności intelektualnej, w tym oznaczeń geograficznych, oraz warunków trwałego rozwoju, a szczególnie przestrzegania standardów w procesie produkcji w ramach tworzenia jednakowych warunków konkurencji. Uważam za konieczne przeprowadzenie oceny specyfiki poszczególnych sektorów, aby wskazać ewentualny ujemny wpływ umowy o wolnym handlu na wrażliwe sektory unijnej gospodarki.
Syed Kamall
Pani Przewodnicząca! Myślę, że wszyscy z zadowoleniem spoglądamy na wzrost, jaki miał miejsce w Indiach mniej więcej w ostatnim dziesięcioleciu, a w szczególności od czasu odrzucenia przez ten kraj niektórych skompromitowanych marksistowskich i socjalistycznych polityk minionych lat. To pozwoliło mu zrzucić pęta i rozwijać się w godny podziwu sposób.
Chciałbym też przypomnieć naszym koleżankom i kolegom z całego spektrum politycznego, że jest to umowa handlowa, wobec czego powinniśmy skupiać się na aspektach handlowych. Nie chodzi o to, by pozostałe aspekty były nieistotne, ale jeśli możemy się skupić na handlu, tak aby budować dobrobyt w Indiach i pomagać indyjskim przedsiębiorcom budować dobrobyt i tworzyć miejsca pracy w ich własnych wioskach i miastach, to będzie to służyć wszystkim. Niepokoi mnie, gdy od pierwszej chwili kładziemy zbyt silny nacisk na nasze standardy i czynimy to w sposób niemal imperialistyczny, jak powiedział wcześniej mój kolega, Bill Newton Dunn.
Myślę, że jest ważne, abyśmy skupili się na doskonaleniu umów handlowych, tak by budować dobrobyt w tych krajach, także w Indiach, i pomagać im w wychodzeniu z ubóstwa. To jest najlepszy sposób, w jaki możemy im pomagać.
João Ferreira
(PT) Pani Przewodnicząca! Znaczące osłabienie zdolności produkcyjnych słabszych gospodarek Unii Europejskiej, takich jak portugalska - będące efektem integracji opierającej się na konkurencji pomiędzy silnymi a tymi, którzy zostają w ten sposób osłabieni, pomiędzy bogatymi a tymi, którzy przez to biednieją; realizowanej zgodnie z interesami wielkich firm europejskich potęg - jest jeszcze większe z powodu liberalizacji i deregulacji światowego handlu, prowadzonego przez te potęgi dla własnych korzyści.
Stojąc w obliczu widocznej katastrofy, do jakiej prowadzi ta scieżka, Unia Europejska, zamiast ją porzucić, nadal wysyła sygnały, że chce nią dalej ślepo brnąć. W takim właśnie kontekście powinniśmy analizować przedmiotową umowę, która jest najszerzej sformułowaną z dotychczas uzgodnionych.
W obecnej polityce handlowej pilnie potrzebna jest głęboka zmiana, w ramach której handel międzynarodowy skłaniałby się ku komplementarności, a nie konkurencji, ku ustanowieniu uczciwych i sprawiedliwych stosunków handlowych, które byłyby korzystne dla obu stron i służyły rozwojowi krajów i ich mieszkańców, a nie tylko kilku firm i instytucji finansowych. Ten wielopłaszczyznowy kryzys, w obliczu którego stoimy, wymaga nowych, racjonalnych podstaw rozwiązywania kwestii gospodarczych, społecznych, a także dotyczących źródeł energii i ochrony środowiska, czemu wolny handel, będący jednym z filarów neoliberalizmu, wyraźnie nie sprzyja.
Karel De Gucht
komisarz - Pani Przewodnicząca! Chciałbym podziękować Koleżankom i Kolegom za bardzo bogatą debatę dotyczącą negocjacji umowy o wolnym handlu z Indiami. Oczywiście bardzo trudno jest odpowiedzieć szczegółowo na wszystkie pytania, ale pozwolę sobie skoncentrować się na tych, które pojawiały się wielokrotnie.
Jeśli chodzi o zamówienia publiczne, to jest oczywiste, że rozdział dotyczący zamówień publicznych będzie dotyczyć przede wszystkim szczebla federalnego, a nie prowincjonalnego. Przy okazji, jest to w ogóle pierwszy raz, gdy jesteśmy gotowi negocjować kwestię zamówień publicznych jako takich; jednakże chciałbym też wskazać na występujące tu ograniczenia. Jest bardzo ważne, że nasze negocjacje obejmują też w możliwie największym zakresie indyjskie przedsiębiorstwa sektora publicznego centralnego szczebla, realizujące zasadniczą część zamówień. Niccolò Rinaldi podał przykład kolei, które z całą pewnością należą do głównych sektorów, zważywszy na trudne położenie Indii, jeśli chodzi o infrastrukturę.
Kolejną wielokrotnie poruszaną kwestią jest praca dzieci. Myślę, że uczciwe będzie wprowadzenie rozróżnienia na pracę dzieci w produkcji i pracę dzieci w rolnictwie. W rolnictwie pracuje oczywiście bardzo wielu młodocianych. To, czy łączą oni tę pracę z nauką szkolną, czy nie, nie zawsze jest jasne, ale myślę, że większość z nich tak robi. Może być też tak, że liczba dzieci pracujących przy produkcji towarów, które są eksportowane do Europy, jest raczej ograniczona, toteż uważam - jak słusznie wskazał poseł Newton Dunn - że powinniśmy wyraźnie odróżniać te dwie kategorie.
Pozwolę sobie też zaznaczyć, że praca dzieci jest zagadnieniem bardzo złożonym - i takim też zagadnieniem jest w naszych własnych krajach. Bardzo dobrze pamiętam, że gdy byłem młody - co oczywiście było już jakiś czas temu, ale przecież nie przed wiekami - wiele dzieci wciąż pracowało właśnie w rolnictwie, a zatem nie jest to zjawisko, które zniknęłoby z Europy w średniowieczu.
(FR) Pan poseł Désir poruszył kwestię uwzględnienia w naszych negocjacjach wyłączności danych. Kilku innych posłów zwróciło szczególną uwagę na tę sprawę w kontekście sytuacji lekarzy w krajach rozwijających się.
Chciałbym jednak bardzo jasno stwierdzić - i mówiłem już o tym przy kilku okazjach, na konferencjach oraz bezpośrednio zainteresowanym organizacjom pozarządowym - że nie prosimy o wyłączność danych; po prostu o nią nie prosimy. Mówimy za to - i w każdym razie dla mnie brzmi to rozsądnie - że jeśli Indie zdecydują się kiedykolwiek na zastosowanie wyłączności danych, to będzie to dotyczyć także nas. Chodzi o to, co w naszym żargonie nazywamy "traktowaniem narodowym”, i uważam, że jest to słuszne podejście. Dlatego też sądzę, że gdybym się zgodził na zastosowanie zabezpieczeń technicznych wobec indyjskiego przemysłu farmaceutycznego - takich, które nie zostały zastosowane wobec naszego - to byłbym krytykowany. O to właśnie chodzi - i o nic innego. Naprawdę chciałbym wypowiadać się w tej sprawie bardzo jasno.
Pani Przewodnicząca! Inne poruszane sprawy odnosiły się w szczególności do taryf - mówił o nich między innymi poseł Caspary. Oczywiście różne są ramy czasowe dla Indii i dla Europy dla, nazwijmy to tak, ścieżek do taryfowego zera, co jest zrozumiałe, ponieważ ich poziomy rozwoju są różne. Jedyne pytanie brzmi, czy w niektórych sektorach można osiągnąć to "zero”. Zawsze podkreślamy potrzebę osiągnięcia go w każdym sektorze. Mimo to, Panie Pośle Caspary, chciałbym zwrócić Pana uwagę na następującą rzecz: na czym najbardziej skorzysta nasz przemysł? Na ścieżce do zera w bardzo odległej perspektywie, czy raczej na drastycznym ograniczeniu w pierwszych kilku latach? Uważam, że w gruncie rzeczy musimy znaleźć równowagę pomiędzy tymi dwiema opcjami i przekonać się, dokąd nas to zaprowadzi. Niemniej pragnę zwrócić Pana uwagę na te dwa cele: osiągnąć zero po np. 20 latach - i w międzyczasie uzyskać bardzo umiarkowane obniżki. Takie rozwiązanie, moim zdaniem, nie musi być najbardziej atrakcyjne dla naszego przemysłu. Dlatego też zobaczymy, co będzie, i jestem pewien, że w trakcie tej dyskusji wspólnie dojdziemy do najlepszego rozwiązania.
Co się tyczy oznaczeń geograficznych, w trakcie tych negocjacji ważnym celem jest wysoki poziom ochrony. Znalezienie wspólnego podejścia kosztowało nas i Indie sporo czasu i wysiłku. Należy też wziąć pod uwagę, że Indie nie wprowadzały ochrony oznaczeń geograficznych za pośrednictwem umów dwustronnych, tak więc jest to pierwszy raz, gdy omawiają tę sprawę z jakimkolwiek partnerem. Nadal będziemy podejmować bardzo energiczne wysiłki w tej sprawie, a naszym ogólnym celem jest uzyskanie wysokiego poziomu ochrony dla naszych oznaczeń geograficznych.
Myślę, że poruszyłem większość innych spraw. Oczywiście jestem gotów kontynuować dyskusję w sprawie tej umowy z Parlamentem oraz z Komisją Handlu Międzynarodowego - tym bardziej teraz, gdy zbliżamy się do końcowej rundy tej dyskusji. Nie zamierzam wypowiadać się w sprawie dokładnego terminu, w którym osiągniemy końcowe porozumienie. W każdym razie może to nie potrwać już długo, w tej chwili zajmujemy się bowiem najbardziej delikatnymi tematami, jak samochody, wina i alkohole wysokoprocentowe, zamówienia rządowe i oznaczenia geograficzne. Musimy sfinalizować umowę, tak więc naprawdę uczestniczymy już teraz w końcowej rundzie tych negocjacji. Jesteśmy na ostatnim odcinku przed metą, choć droga będzie nadal dość wyboista.
Przewodnicząca
Panie Pośle Obermayr! Wcześniej prosił Pan o głos. Na początku części debaty obejmującej pytania z sali powiedziałam, że nie mogę udzielić głosu wszystkim, i obawiam się, że znalazł się Pan w tej kategorii.
W porządku, ale nie mamy zbyt wiele czasu.
Franz Obermayr
(DE) Pani Przewodnicząca! Wobec powyższego, chciałbym wskazać, że bardzo dobrze rozumiem, co Pani mówi i że jako przewodnicząca wykonuje Pani wspaniałą pracę. Jednak Pani poprzednik nie zachowywał się uczciwie, pozwalając wielu posłom przekroczyć czas o pół minuty lub 20 sekund - pan komisarz również mówił siedem minut i 36 sekund zamiast trzech minut. To z całą pewnością nie jest w porządku: teraz trzymać się czasu, kiedy czas wystąpienia, niezależnie od wszystkiego, wynosi minutę. Jednak dobrze rozumiem, o co Pani chodzi, i dziękuję za zrozumienie.
Przewodnicząca
Gdy tylko objęłam fotel przewodniczącego, powiedziałam wyraźnie, że oczekuję, iż przez resztę wieczoru posłowie będą się trzymać swojego czasu wystąpienia; inaczej będziemy mieć kłopoty, bo sesja potrwa dłużej niż do północy - a tego bym nie chciała.
Otrzymałam cztery projekty rezolucji złożone zgodnie z art. 115 ust. 5 Regulaminu.
Zamykam debatę.
Głosowanie odbędzie się we środę ,11 maja 2011 r.
Oświadczenia pisemne (art. 149 Regulaminu)
Joanna Katarzyna Skrzydlewska
, na piśmie - Gospodarka Indii to jedna z najszybciej rozwijających się gospodarek świata. Już dziś, większość indyjskich inwestycji zagranicznych usytuowana jest na terytorium Unii Europejskiej, a sam koncern Tata Group jest liderem w zatrudnieniu w sektorze przemysłu w Wielkiej Brytanii. Biorąc pod uwagę tempo rozwoju kraju, przyznać należy, że umowa handlowa między Indiami i Unią będzie stanowiła jedną z najbardziej znaczących i wymagających umów, jakie do tej pory zostały zawarte. Umowa niewątpliwie przyczyni się do zwiększenia poziomu inwestycji oraz eksportu i importu obu stron porozumienia. Pozwoli na swobodniejszą wymianę towarów, przyczyni się do wzrostu dobrobytu w Indiach, jak i krajach Wspólnoty. Porozumienie wpłynie na intensyfikację światowego handlu, szczególnie w zakresie usług. Mimo zalet płynących z podpisania umowy, należy jednakże mieć na uwadze kwestie, w których obie strony porozumienia prezentują rozbieżne stanowiska. Unia nie akceptuje przepływu towarów, które zostały wyprodukowane ze szkodą dla środowiska lub przy których wykorzystano pracę dzieci. Porozumienie, do którego dążymy, powinno być gwarantem godnych miejsc pracy, zróżnicowanych, rozwijających się gospodarek oraz różnorodności kulturowej. Kluczowe znaczenie ma wdrożenie efektywnego systemu decyzji, usprawniającego współpracę, a także działania na rzecz szkolenia osób i organizacji, które pomagają regionom rozwijającym się. Aby osiągnąć zamierzone cele, konieczna jest jednak przejrzysta i publiczna debata.
Dominique Vlasto
Wchodzimy w kluczową fazę negocjacji w sprawie umowy o wolnym handlu między UE a Indiami. To trudne zadanie i mam nadzieję, że realizując je, Komisja ze wszystkich sił będzie się starała uwzględnić różne interesy strategiczne Europy. W tym kontekście chciałbym zwrócić uwagę na potrzebę przyśpieszenia otwarcia indyjskiego rynku na eksport europejskich win. Dziś indyjski rynek zamknął się na nasze produkty, nakładając na nie niebotyczne, 150-procentowe taryfy celne. Musimy wobec tego żądać przestrzegania zasady wzajemności. W istocie wydaje się absurdem, że nasz rynek ma być bardzo otwarty na wina z krajów wschodzących, choć sami nie mamy zadowalającego dostępu do ich rynku. Dlatego też zachęcam Komisję, aby kontynuowała ambitną strategię, którą była w stanie realizować zawierając umowę o wolnym handlu z Koreą Południową. Koniecznie musimy równoważyć napływ na nasz rynek tańszych win produkowanych poza UE lepszym dostępem naszych produktów do rynków zagranicznych, a w szczególności do rynku indyjskiego, którego potencjał, jeśli chodzi o wzrost, jest wyjątkowy.
