

Πρόεδρος.
Nicolas Schmit,
Είναι επίσης γεγονός ότι ο κ. Wolfowitz, που προτάθηκε για τη θέση του Προέδρου της Παγκόσμιας Τράπεζας, ήλθε στις Βρυξέλλες και συνάντησε τον Πρόεδρο του Συμβουλίου Ecofin, κ. Junker, και τους εκπροσώπους των άλλων ευρωπαίων μελών του ΔΣ της Τράπεζας. Στη διάρκεια αυτής της συνάντησης, η οποία είχε εντελώς ανεπίσημο χαρακτήρα, έγινε πράγματι αναφορά στη μελλοντική στρατηγική της Παγκόσμιας Τράπεζας σε σχέση με τη χρηματοδότηση της ανάπτυξης στη συζήτηση με τον υποψήφιο που πρότεινε η αμερικανική κυβέρνηση, ως είθισται.
Joaquín Almunia,
Σε σχέση με καθένα από αυτά τα ζητήματα, μετά από πρόταση του συναδέλφου μου κ. Michel, η Επιτροπή πρότεινε πρόσφατα συγκεκριμένες δράσεις, τις οποίες πιστεύω ότι ο κ. Louis Michel είχε την ευκαιρία να συζητήσει σε αυτό το Κοινοβούλιο.
Σε σχέση με τη χρηματοδότηση, στη σύνοδο κορυφής του Μοντερέι, η Ένωση ανακοίνωσε τη δέσμευσή της να αυξήσει την επίσημη αναπτυξιακή βοήθεια από το επίπεδο του 0,33% του ΑΕγχΠ, στο οποίο ήμασταν το 2002, στο 0,39% το 2006, ως ένα πρώτο βήμα προς την υλοποίηση του στόχου του 0, 7% το 2015.
Τον περασμένο μήνα, η Επιτροπή πρότεινε δύο επιπρόσθετους και αλληλένδετους στόχους για το 2010: έναν ενδιάμεσο στόχο, για το σύνολο της Ένωσης, της τάξης του 0,56% του ΑΕγχΠ σε αναπτυξιακή βοήθεια και έναν ατομικό στόχο σε επίσημη αναπτυξιακή βοήθεια για καθένα από τα κράτη μέλη, ο οποίος θα ανερχόταν τουλάχιστον στο 0,51% για τα κράτη μέλη που ανήκαν στην Ένωση πριν από τη διεύρυνση και στο 0,17% το 2010 για τα νέα κράτη μέλη.
Η Επιτροπή και η Τράπεζα συνεργάζονται στενά στον τομέα της παροχής βοήθειας, μέσω της συμφωνίας για το Καταπιστευματικό Ταμείο, που υπεγράφη το 2001 και τροποποιήθηκε το 2003. Η συνεργασία αυτή οδήγησε στη συμμετοχή της Ένωσης σε διάφορα καταπιστευματικά ταμεία, με συνολική συνεισφορά που υπερβαίνει τα 1 500 εκατομμύρια ευρώ από το 2000.
Άλλα παραδείγματα περιλαμβάνουν τα ταμεία για την καταπολέμηση του AIDS καθώς και ειδικά ταμεία, όπως την πρωτοβουλία για τις υπερχρεωμένες φτωχές χώρες (ΥΧΦΧ).
Στην τράπεζα ανήκουν επί του παρόντος 184 κράτη, συμπεριλαμβανομένων των 25 κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το ποσοστό ψήφων που κατέχουν στην Τράπεζα τα εν λόγω κράτη μέλη της Ένωσης είναι 28%, ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες κατέχουν το 16%.
Ωστόσο, αυτό το 28% δεν αντανακλά στην πράξη το πραγματικό βάρος της Ένωσης. Η συνεισφορά της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις χορηγούμενες χρηματοδοτήσεις υπερβαίνει κατά πολύ αυτό το 28%. Από αυτή την άποψη, το παράδειγμα που δίδεται από την τελευταία ανασκόπηση του Διεθνούς Συνδέσμου Ανάπτυξης (IDA) είναι αποκαλυπτικό. Στην προκειμένη περίπτωση, σημειώθηκε θεαματική αλλαγή στις συνεισφορές των δωρητών, με το ευρωπαϊκό μερίδιο να αυξάνεται από 48 σε 60%, ενώ αυτό των Ηνωμένων Πολιτειών να έχει μειωθεί στο 13,8%, το χαμηλότερο ποσοστό στην ιστορία του οργανισμού.
Anders Wijkman,
   . – Κύριε Πρόεδρε, θέλω να ευχαριστήσω τους κκ. Schmit και Almunia για τις παρεμβάσεις τους. Πολλά μπορούν να λεχθούν για την Παγκόσμια Τράπεζα, για τον τρόπο διοίκησής της και, κυρίως, για τον τρόπο διορισμού των διευθυντών της. Η πρόσφατη εκλογή του κ. Wolfowitz καταδεικνύει ότι τα κατάλληλα προσόντα για τη συγκεκριμένη θέση έχουν μικρότερο ρόλο από ό,τι η πολιτική σκοπιμότητα. Καταδεικνύει ότι ο τρόπος διορισμού ανωτάτων διοικητικών στελεχών στο σύστημα των διεθνών οργανισμών εξακολουθεί να υπολείπεται του επιθυμητού.
Ο χρόνος ομιλίας μου, όμως, είναι περιορισμένος, οπότε θα εστιάσω την προσοχή μου ειδικότερα στις σχέσεις μεταξύ της ΕΕ και της Παγκόσμιας Τράπεζας. Τόσο ο κ. Schmit όσο και ο κ. Almunia επισημαίνουν τη σημερινή αδυναμία η οποία συνίσταται στο ότι δεν ενεργούμε και δεν εκφραζόμαστε με κοινό τρόπο. Σε ό,τι αφορά το Κοινοβούλιο, συναντηθήκαμε προσφάτως με τους ευρωπαίους διοικητές της Παγκόσμιας Τράπεζας και μας απηύθυναν με πλήρη ομοφωνία το σαφές αίτημά τους για μεγαλύτερο βαθμό ενιαίας δράσης από την ΕΕ στα θέματα ανάπτυξης γενικότερα αλλά και ειδικότερα όσον αφορά το έργο της Παγκόσμιας Τράπεζας. Πριν από έναν μήνα περίπου, συναντηθήκαμε επίσης με τον Jeffrey Sachs στην Επιτροπή Ανάπτυξης, ο οποίος μας έθεσε το ερώτημα γιατί, ενώ η ροή χρημάτων με τη μορφή ενισχύσεων από την ΕΕ είναι σημαντικά μεγαλύτερη από ό,τι η χρηματοδότηση που προέρχεται από τον υπόλοιπο κόσμο, η ΕΕ δεν αναλαμβάνει περισσότερο συντονισμένη δράση. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, μας είπε, το έργο μας θα ήταν πιο αποτελεσματικό και θα είχε καλύτερα αποτελέσματα, ενώ θα ασκούσαμε μεγαλύτερη επιρροή σε κάθε πτυχή αυτών των σημαντικών θεμάτων.
Είναι γεγονός ότι τόσο ο κ. Schmit όσο και ο κ. Almunia τόνισαν στις ομιλίες τους ότι προς το παρόν απουσιάζει κάτι σημαντικό. Πώς είναι δυνατόν να αναλάβουμε πιο συντονισμένη και ενιαία δράση σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, όταν συνεχίζουμε να ενεργούμε με τόσο κατακερματισμένο τρόπο σε αυτούς τους διεθνείς οργανισμούς; Χαρακτηριστικό είναι επίσης το γεγονός ότι, στις συνομιλίες που διεξάγονται αυτή την περίοδο για τη μελλοντική σύνθεση του Συμβουλίου Ασφαλείας, δεν συζητούμε καθόλου το αν η ΕΕ, ως ενιαίο σώμα, πρέπει να έχει έδρα στο Συμβούλιο Ασφαλείας, ούτε το ότι αυτό που εξακολουθεί να έχει σημασία είναι, αντιθέτως, η δραστηριοποίηση των κρατών μελών με εθνικά κριτήρια.
Poul Nyrup Rasmussen,
   . – Κύριε Πρόεδρε, επιτρέψτε μου να ευχαριστήσω τους κκ. Schmit και Almunia για τις σημερινές τους παρεμβάσεις σχετικά με την Παγκόσμια Τράπεζα. Θεωρώ πραγματικά ότι εστιάστηκαν σε αυτά που πρωτίστως χρειαζόμαστε. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι, πέντε χρόνια μετά την υπογραφή, το 2000, της δήλωσης της Χιλιετίας σχετικά με τις βασικές ανάγκες των αναπτυσσόμενων χωρών έως το 2015 –υπήρξα ένας από τους συνυπογράφοντες– οφείλουμε τώρα να επισημάνουμε ότι δεν έχουν σημειωθεί εξελίξεις προς τη σωστή κατεύθυνση. Αντιθέτως, η κατάσταση έχει, δυστυχώς, ακολουθήσει εσφαλμένη κατεύθυνση στους περισσότερους τομείς.
Δεν υπάρχει εξάλλου η παραμικρή αμφιβολία ότι, τα τελευταία 15 χρόνια, 54 χώρες έχουν γίνει φτωχότερες, ενώ ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι ζουν πλέον με λιγότερα από δύο ευρώ ημερησίως. Η Παγκόσμια Τράπεζα δεν λειτουργεί όσο καλά θα όφειλε. Βρίσκεται σε εξέλιξη μια σειρά σημαντικών μεταρρυθμίσεων, όμως εξακολουθούμε να μην αντιμετωπίζουμε πολλά από τα προβλήματα. Συμφωνώ απολύτως με την έμφαση που έδωσε ο κ. Almunia στο γεγονός ότι η Ευρώπη μπορεί να εκφραστεί με ενιαίο τρόπο· θα ήθελα δε να προτείνω προς εξέταση τέσσερις στόχους, τους οποίους θεωρώ εξαιρετικά επείγοντες.
Ο πρώτος στόχος προκύπτει από την πραγματική ανάγκη να βρει πλέον η Ευρώπη έναν τρόπο ανάληψης συντονισμένης δράσης στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Τράπεζας. Εάν επιτύχουμε κάτι τέτοιο, θα έχουμε το 27,98% των ψήφων, σε σύγκριση με το 16,39% των Ηνωμένων Πολιτειών. Επί του παρόντος, η ευρωπαϊκή χώρα με τις περισσότερες ψήφους μετά τις Ηνωμένες Πολιτείες είναι η Γερμανία, με 4,49%. Δεν μιλώ για μια νέα σύγκρουση συμφερόντων· μιλώ για μια πολύ καλύτερη ισορροπία στην Παγκόσμια Τράπεζα και για το γεγονός ότι οφείλουμε, ως δεύτερο στόχο, να ζητήσουμε τη μεταρρύθμιση των κανόνων και των όρων δανεισμού της τράπεζας, και μάλιστα να επιμείνουμε στην υλοποίηση μιας τέτοιας μεταρρύθμισης. Πρέπει να διασφαλίσουμε τον συντονισμό μεταξύ της Παγκόσμιας Τράπεζας, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της βοήθειας του ΟΗΕ προς τις αναπτυσσόμενες χώρες. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, οι προσπάθειές μας θα κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση, αντί να αλληλεπικαλύπτονται.
Επιτρέψτε μου, εν κατακλείδι, να συμφωνήσω με την άποψη του κ. Almunia και του κ. Schmit, δηλώνοντας πόσο σημαντικό θεωρώ ότι είναι να αναλάβει πλέον η Ευρώπη τις ευθύνες που της αναλογούν, δεδομένου ότι είμαστε ο μεγαλύτερος παγκοσμίως χορηγός βοήθειας σε αναπτυσσόμενες χώρες. Πρέπει να αναλάβουμε από κοινού την ευθύνη, ώστε να διασφαλίσουμε ότι και η Παγκόσμια Τράπεζα θα ενεργήσει κατά τον ίδιο τρόπο. 
Johan Van Hecke,
   . – Κύριε Πρόεδρε, όταν δημιουργήθηκε το 1944 η Παγκόσμια Τράπεζα, οι επτά πλουσιότερες χώρες, η ομάδα G7, παρήγαγαν το συντριπτικά μεγαλύτερο ποσοστό όλων των αγαθών παγκοσμίως· σήμερα είναι ζήτημα αν παράγουν ακόμη και το ήμισυ των αγαθών. Την περίοδο δημιουργίας της Παγκόσμιας Τράπεζας, οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν ο μεγαλύτερος δανειστής· σήμερα είναι ο μεγαλύτερος οφειλέτης. Πριν από εξήντα χρόνια, οι αναπτυσσόμενες χώρες δεν ήταν ακόμη σε θέση να υπερασπιστούν τα συμφέροντά τους· σήμερα η επιρροή τους στις πολυμερείς διαπραγματεύσεις, στο πλαίσιο, λόγου χάρη, του Παγκοσμίου Οργανισμού Εμπορίου, δεν μπορεί πλέον να αγνοείται.
Η Παγκόσμια Τράπεζα διαθέτει τώρα ένα τμήμα εξωτερικών σχέσεων, στο οποίο απασχολούνται περισσότερα από 300 άτομα και το οποίο περιγράφεται από την ίδια την τράπεζα ως ένα από τα πιο σημαντικά τμήματα για την αποκατάσταση της εικόνας της, όμως παραμένει το ερώτημα εάν αυτό θα μπορούσε να συμβεί με διαφορετικό τρόπο, συγκεκριμένα επιδιώκοντας την αποτελεσματικότερη συμμετοχή των αναπτυσσόμενων χωρών στη λειτουργία της, καθιστώντας επιτέλους πιο διαφανείς τις διαδικασίες λήψης αποφάσεων και ελέγχοντας καλύτερα τις δαπάνες. Εν ολίγοις, είμαι από αυτούς που πιστεύουν ότι η Παγκόσμια Τράπεζα έχει επείγουσα ανάγκη αναζήτησης πόρων – όχι όμως οικονομικών αλλά εσωτερικών. Πράγματι, στο εσωτερικό αυτού του διεθνούς οργανισμού, ο οποίος θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους και τους πιο έγκυρους, ο χρόνος μοιάζει να έχει μείνει ακίνητος για περισσότερα από 50 χρόνια όσον αφορά τη διάρθρωση, τη λειτουργία και τη νοοτροπία του. 
Monica Frassoni,
   . Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, θέλω να εκφράσω τις ευχαριστίες μου προς τους συναδέλφους των άλλων ομάδων που υποστήριξαν την πρότασή μας να συζητηθεί το ζήτημα της Παγκόσμιας Τράπεζας, αν και γνώριζα πολύ καλά, όπως και η πλειοψηφία των βουλευτών, ότι οι δηλώσεις του Συμβουλίου δεν θα μπορούσαν να διαφέρουν πολύ από εκείνες στις οποίες προέβη σήμερα το πρωί ο κ. Schmit. Πρέπει, ωστόσο, να κατανοήσουμε ότι μια μη ικανοποιητική κατάσταση μπορεί και πρέπει να αλλάζει, καθώς πιστεύω μάλιστα ότι στον τομέα αυτό η πολιτική βούληση μπορεί να μας βοηθήσει.
Όσον αφορά τη διαδικασία διορισμών, γνωρίζουμε πολύ καλά ότι μεταξύ 2000 και 2001 ψηφίσθηκαν οδηγίες, προκειμένου να καταστεί πιο διαφανής και αποδεκτή. Οι οδηγίες αυτές δεν εφαρμόσθηκαν και αυτό έχει σημαντικό πολιτικό νόημα: ακόμη μία φορά, δεν πρόκειται για ζητήματα διαδικαστικού ή θεσμικού χαρακτήρα. Οι Ηνωμένες Πολιτείες απέρριψαν τον πρώτο υποψήφιο που πρότειναν οι Ευρωπαίοι για την ηγεσία του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, ενώ οι ευρωπαϊκές χώρες δεν έπραξαν το ίδιο όταν προτάθηκε ο κ. Wolfowitz ως υποψήφιος για τη διοίκηση της Παγκόσμιας Τράπεζας. Θα μπορούσαν να το είχαν πράξει. Δύο τηλεφωνήματα ήταν αρκετά για να πεισθούν ορισμένοι πρωθυπουργοί ή πρόεδροι ευρωπαϊκών κυβερνήσεων, και οι εκτελεστικοί διευθυντές παρακάμφθηκαν εντελώς: πιστεύω ότι, εάν το θέλαμε, θα μπορούσαμε κάλλιστα να το είχαμε αποφύγει.
Όσον αφορά την ποιότητα των πολιτικών της Παγκόσμιας Τράπεζας, σήμερα δεν διαθέτουμε καμιά ιδιαίτερη εγγύηση ότι ορισμένα μικρά ανοίγματα που είχαν δρομολογηθεί από τον κ. Wolfersohn θα συνεχισθούν: αναφέρομαι στη διαχείριση και στο ζήτημα της διαφθοράς. Πιστεύω ότι πρέπει να καταβάλουμε προσπάθειες και σε αυτό το ζήτημα. Υπάρχει μία σειρά εξαιρετικά αντιφατικών σχεδίων, όπως το μεγάλο φράγμα του Nam Theun στο Λάος ή ένα σχέδιο εξορυκτικών δραστηριοτήτων στη Γουατεμάλα, τα οποία προκαλούν τη γενική αντίθεση, ωστόσο, οι εκτελεστικοί διευθυντές μας τα έχουν εγκρίνει. Εάν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή η κοινή γνώμη το γνώριζαν, πιθανώς να είχαν αντιδράσει με διαφορετικό τρόπο. Εκτός από τις δηλώσεις αδυναμίας παρέμβασης, θα ήθελα να ακούσω και κάποια ένδειξη προθυμίας για δράση. 
Luisa Morgantini,
   . Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, ευχαριστώ την κ. Monica Frassoni για τη σαφήνεια με την οποία ανέλυσε τα ζητήματα που μας απασχολούν.
Πιστεύω ότι ο διορισμός του κ. Wolfowitz στο πηδάλιο της Παγκόσμιας Τράπεζας ανέδειξε άλλη μία φορά το έλλειμμα δημοκρατίας και διαφάνειας που χαρακτηρίζει τη διαδικασία επιλογής και διορισμού του Προέδρου του σημαντικότερου παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού οργανισμού για την ανάπτυξη. Το ίδιο επεσήμανε και η Επιτροπή Ανάπτυξης του Κοινοβουλίου. Θα θέλαμε ο Πρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας να διακρίνεται από μια θετική προσέγγιση στην επίλυση των διαπολιτισμικών συγκρούσεων καθώς και από ειλικρινή υποστήριξη προς την πολυμέρεια, παράλληλα ασφαλώς με την προσωπική δέσμευση στην εξασφάλιση κοινωνικής ισότητας και στον αγώνα κατά της φτώχειας.
Ωστόσο, πέρα από τις προσωπικές κρίσεις για έναν άνθρωπο που είναι γνωστός ως ένας από τους θερμότερους υποστηρικτές του δόγματος του προληπτικού πολέμου και της εξαγωγής της δημοκρατίας δια των όπλων –ποτέ δεν ξέρει κανείς, ακόμα και ο Απόστολος Παύλος άλλαξε γνώμη στον δρόμο προς τη Δαμασκό– φαίνεται πως η Παγκόσμια Τράπεζα δεν έχει εξελιχθεί πολύ σε σχέση με το πλαίσιο που ετέθη στο Bretton Woods πριν από εξήντα και πλέον έτη. Το ίδιο ισχύει επίσης για το σύστημα των ψηφοφοριών και των εδρών που απαιτεί αναθεώρηση, μεταξύ άλλων για να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις των χωρών του Νότου και των κινημάτων που ζητούν τα τελευταία χρόνια έναν διαφορετικό Νότο και περισσότερη συμμετοχή.
Η μη τήρηση των κριτηρίων της δημοκρατίας και της διαφάνειας υποσκάπτει τα θεμέλια, τη νομιμότητα και την αξιοπιστία των διεθνών οργανισμών, σε έναν κόσμο όπου γίνεται αισθητή η ανάγκη για ισχυρά και νομιμοποιημένα όργανα που θα προάγουν τη συμμετοχή: αρκεί να διαβάσει κανείς το βιβλίο της Aminata Toure που έζησε μια δραματική εμπειρία από τη δράση της Παγκόσμιας Τράπεζας στο Μάλι.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να διαδραματίσει θεμελιώδη ρόλο για την εξασφάλιση αυτής της νομιμότητας και μάλιστα μπορεί να αναλάβει αυτόν ακριβώς τον ρόλο, αλλά για να το πράξει πρέπει να μιλά με μία φωνή και να αναπτύξει καλύτερο συντονισμό μεταξύ των ευρωπαίων διευθυντών, καθώς η Ευρώπη κατέχει το 30% των ψήφων στα συμβούλια της Παγκόσμιας Τράπεζας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.
Πιστεύω ότι πρέπει να είμαστε φορείς ανάπτυξης, ενώ πολύ συχνά οι πολιτικές της Παγκόσμιας Τράπεζας έχουν καταστροφικές συνέπειες για τους λαούς. Αυτό αφορά ειδικότερα τις ιδιωτικοποιήσεις και τις βασικές ανάγκες, καθώς, όπως είπε ο κ. Watson, είναι ανώφελο οι αγορές των αναπτυσσόμενων χωρών να είναι γεμάτες εμπορεύματα που δεν μπορούν να αγοράσουν οι άνθρωποι, γιατί δεν έχουν ούτε δουλειά ούτε και χρήματα. 
John Whittaker,
   .  Κύριε Πρόεδρε, στην Ευρωπαϊκή Ένωση, είμαστε πολύ καλοί στη φαρισαϊκή ρητορική σχετικά με την ανάγκη μείωσης της φτώχειας στις φτωχές χώρες. Ωστόσο, παρά τα φαινόμενα, η σημερινή μας συζήτηση δεν αφορά το ζήτημα αυτό. Όπως κατέστησε σαφές ο κ. Almunia, αφορά την άσκηση επιρροής.
Δεν θα σχολιάσω το κατά πόσον ο κ. Wolfowitz είναι κατάλληλος να ηγηθεί της Παγκόσμιας Τράπεζας, παρότι η αρχική εχθρότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς το πρόσωπό του έχει αμβλυνθεί. Η ΕΕ χρειάζεται υποστήριξη, προκειμένου ο Pascal Lamy να τεθεί επικεφαλής του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου και ο υποψήφιός της –ίσως η Βαρώνη Amos;– να ηγηθεί του Προγράμματος των Ηνωμένων Εθνών για την Ανάπτυξη. Εξ ου και το σχόλιο της οργάνωσης Action Aid ότι η στήριξη που παρέχει η ΕΕ στον κ. Wolfowitz συνιστά μηχανορραφία και παρόμοιες παρατηρήσεις από άλλες ΜΚΟ.
Hans-Peter Martin (NI ).
Στις 18 Μαΐου, η Επιτροπή θα ασχοληθεί με την Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία για τη Διαφάνεια. Έχουν παρουσιαστεί πολλές και διάφορες ιδέες, στις οποίες συγκαταλέγεται και η αλλαγή της εμφάνισης της ΕΕ στο Διαδίκτυο. Δεν θα ήταν δυνατό να κάνουν το Συμβούλιο, η Επιτροπή και οπωσδήποτε και το Κοινοβούλιο το πολύ πρακτικό βήμα να παρουσιάσουν σε μία βελτιωμένη ιστοσελίδα σε πολύ σαφή γλώσσα τι κάνει στην πραγματικότητα η Παγκόσμια Τράπεζα, ποιες προόδους έχουμε σημειώσει έως τώρα εκεί εμείς οι Ευρωπαίοι, πώς εκπροσωπούμαστε στην Παγκόσμια Τράπεζα, για ποια σχέδια πρόκειται και ποιες δυνατότητες άσκησης επιρροής διαθέτουμε;
Αυτό το λέω, επειδή παρακολούθησα τη συζήτηση μέσω τηλεόρασης και, δυστυχώς, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι σχεδόν όλα όσα ειπώθηκαν, είχαν ήδη ειπωθεί πριν από 20 χρόνια. Νομίζω ότι οι απαραίτητες μεταρρυθμίσεις που η πλειοψηφία των μελών του Σώματος θεωρεί ότι χρειάζεται επειγόντως η Παγκόσμια Τράπεζα μπορούν να πραγματοποιηθούν μόνο αν χρησιμοποιηθούν διαφανείς διαδικασίες για να παρουσιαστεί το θέμα στην κοινή γνώμη. 
Othmar Karas (PPE-DE ).
Margrietus van den Berg (PSE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, ο κ. Wolfowitz, σε μια προηγούμενη ζωή του, τηρούσε στάση μάλλον μονομερή και τον γνωρίζαμε ως σκληροπυρηνικό· τώρα έγινε Πρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας, ενός πολυμερούς οργανισμού για την ανάπτυξη. Αυτό αποτελεί αναμφίβολα –για να χρησιμοποιήσω μία έκφραση από τον χώρο του χρήματος– ένα θαυμάσιο παράδειγμα παράνομης νομιμοποίησης. Ο διορισμός του προξένησε επίσης αμηχανία στην Ευρώπη· όπως ανέφερε προηγούμενος ομιλητής, υπάρχουν νέες διαδικασίες στις οποίες έχουμε λόγο, όμως δεν χρειάστηκαν παρά λίγα τηλεφωνήματα από τις ΗΠΑ για να αποκτήσει τη θέση. Δεν είχαμε συμφωνήσει εκ των προτέρων σε κοινό υποψήφιο, σε αντίθεση με την περίπτωση του κ. Lamy για τον ΠΟΕ. Στην περίπτωση της Παγκόσμιας Τράπεζας, καθυστερήσαμε και δεν ήμασταν ενωμένοι. Νομίζω ότι πρόκειται για δική μας αδυναμία, κάτι που το Συμβούλιο και η Επιτροπή είχαν την εντιμότητα να παραδεχτούν σε έκθεσή τους.
Είναι πραγματικά εκπληκτικό: προσφέρουμε το 60% των δανείων υπό ευνοϊκούς όρους και έχουμε πολύ μεγαλύτερο μερίδιο των ψήφων, αλλά, κατ’ ουσία, είμαστε συγχρόνως απόντες. Δεν θα ανεχόμασταν ποτέ κάτι αντίστοιχο στον τομέα του εμπορίου. Νομίζω ότι αυτή είναι η ουσία του θέματος. Χρειαζόμαστε επίσης συνεκτικότητα. Στην Αφρική, για παράδειγμα, η Παγκόσμια Τράπεζα συμμετέχει στην πρωτοβουλία προτεραιότητας για την εκπαίδευση. Η Επιτροπή δεν θέλει, ωστόσο, να μετάσχει σε αυτό το πρόγραμμα, διότι τα έγγραφα εθνικής στρατηγικής για την περιοχή προνοούν για δρόμους και υποδομές αλλά όχι για την εκπαίδευση. Συνεπώς, δεν είμαστε αποτελεσματικοί, τη στιγμή που σε αυτό το Σώμα απευθύνουμε διαρκείς εκκλήσεις για συνεκτική, κοινή δράση.
Ignasi Guardans Cambó (ALDE ).
Η Ευρωπαϊκή Ένωση ως έχει δεν διαθέτει κανένα ειδικό βάρος στην Παγκόσμια Τράπεζα. Δεν έχουμε ανάγκη από ένα νέο Σύνταγμα γι’ αυτό· πρόκειται για πρόβλημα πολιτικής βούλησης και συνοχής. Ο Επίτροπος κ. Almunia το έχει περιγράψει με άψογο τρόπο. Έχουμε 25 κράτη μέλη που δεν συνομιλούν μεταξύ τους στην Παγκόσμια Τράπεζα, και αυτό είναι κάτι το οποίο πρέπει να καταδικάσουμε εδώ. Είναι πολύ εύκολο να διαμαρτυρόμαστε για τον διορισμό του κ. Wolfowitz, και ίσως πρέπει να το κάνουμε, αλλά θα ήταν πολύ πιο εύκολο να καταδικάσουμε την αδυναμία συντονισμού των κυβερνήσεών μας όσον αφορά πολιτικές, διορισμούς και κριτήρια για τη χορήγηση χρηματοδότησης. 
Frithjof Schmidt (Verts/ALE ).
Η μεταρρύθμιση που αρχίζει τώρα, ουσιαστικά δεν θα αλλάξει απολύτως τίποτα. Η επονομαζόμενη επιλεκτική πολιτική χορήγησης πιστώσεων, που πρόκειται να θεσπιστεί τώρα, ουσιαστικά αποτελεί παραδοχή της αποτυχίας των πολιτικών της Παγκόσμιας Τράπεζας για περισσότερα από 30 χρόνια. Με δύο λόγια, αυτή η νέα πολιτική σημαίνει το εξής: όποια χώρα συμμετείχε τα τελευταία χρόνια ή δεκαετίες στα προγράμματα διαρθρωτικής προσαρμογής της Παγκόσμιας Τράπεζας, αλλά δεν σημείωσε καλά αποτελέσματα και δεν πέτυχε τίποτα, θα λάβει τώρα χρήματα για να αντιμετωπίσει τα πιο επείγοντα κοινωνικά προβλήματά της. Όποια δεν συμμετείχε σε αυτήν την πολιτική, θα λάβει λιγότερα χρήματα. Αυτός ο διαχωρισμός σε χώρες καλών επιδόσεων και κακών επιδόσεωνείναι εξαιρετικά προβληματικός. Θεωρώ ότι είναι καθήκον της Επιτροπής και του Συμβουλίου να εμμείνουν, ώστε ο εν λόγω διαχωρισμός να γίνει τουλάχιστον σύμφωνα με σαφή, διαφανή και κατανοητά κριτήρια, καθώς και να ασκήσουν πίεση προκειμένου να αλλάξει ριζικά η Παγκόσμια Τράπεζα τη στρατηγική της για την καταπολέμηση της φτώχειας στο πλαίσιο της μεταρρύθμισης του ΟΗΕ και των αναπτυξιακών στόχων της Χιλιετίας. 
Proinsias De Rossa (PSE ).
Υπάρχουν ακόμη κράτη που αθετούν την υποχρέωσή τους να επιτύχουν τον στόχο της αναπτυξιακής βοήθειας 0,7% του ΑΕγχΠ, ο οποίος ισχύει εδώ και δεκαετίες. Η ίδια μου η χώρα επισήμως δήλωσε πέρυσι στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών ότι θα επιτύχει το 0,7% του ΑΕγχΠ έως το 2010. Φέτος, ανακοινώθηκε ότι το ποσοστό αυτό δεν θα επιτευχθεί, όχι επειδή δεν διαθέτουμε τα χρήματα, αλλά επειδή η κυβέρνηση επιθυμεί να τα δαπανήσει για να κερδίσει τις επόμενες εκλογές!
Nicolas Schmit,
Σχετικά, οφείλω να επισημάνω ότι υφίσταται ενδεχομένως στη Συνθήκη ένα άρθρο που χρήζει προσεκτικής ανάγνωσης και ενδεχομένως να το χρησιμοποιήσουμε για να συνεχίσουμε αυτή τη συζήτηση, που διεξήγαμε σήμερα το πρωί. Θέλω να μιλήσω για το άρθρο 99 της Συνθήκης –που άλλωστε περιλαμβάνεται και στο σχέδιο Συντάγματος– και το οποίο προβλέπει ότι τα κράτη μέλη μπορούν, με βάση μία πρόταση, να συντονίζουν καλύτερα τις θέσεις τους στους διεθνείς χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς και διασκέψεις. Πιστεύω, λοιπόν, ότι το ζήτημα της εκπροσώπησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα διεθνή θεσμικά όργανα –και δη στους διεθνείς χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς– παραμένει ανοικτό. Δεν χρειάζεται να επανέλθω στις δυσκολίες που ενέχει αυτό.
Το δεύτερο ζήτημα που θέσατε και το οποίο συνδέεται έως έναν βαθμό με το πρώτο είναι η μεταρρύθμιση των διεθνών χρηματοπιστωτικών οργανισμών, και ειδικότερα της Παγκόσμιας Τράπεζας. Πιστεύω ότι σε αυτό το θέμα, ο ρόλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι κεφαλαιώδους σημασίας. Πρέπει, πράγματι –και αυτό ήταν εν μέρει ο στόχος της ανεπίσημης συνάντησης με τον κ. Wolfowitz– να ωθήσουμε τον νέο Πρόεδρο της Παγκόσμιας Τράπεζας να συνεχίσει τη μεταρρύθμιση όχι μόνο της λειτουργίας της Παγκόσμιας Τράπεζας αλλά και των πολιτικών που αυτή ακολουθεί. Πιστεύω εν προκειμένω επίσης ότι ο ρόλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα μπορούσε να είναι ακόμα πιο σημαντικός, αν η Ένωση μιλούσε με ενιαία φωνή. Επανέρχομαι πάλι για λίγο στο ζήτημα του ειδικού βάρους της Ευρωπαϊκής Ένωσης στους διεθνείς οργανισμούς. Είναι βέβαιο ότι σε αυτούς τους οργανισμούς πρέπει να ληφθούν περισσότερο υπόψη οι νέες παγκόσμιες ισορροπίες δύναμης, να συμμετάσχουν ενεργότερα ορισμένοι νέοι διεθνείς παράγοντες, νέες οικονομικές δυνάμεις, χωρίς να λησμονήσουμε τις αναπτυσσόμενες χώρες.
Το τελευταίο σημείο άπτεται της πολιτικής για την αναπτυξιακή βοήθεια. Ο Επίτροπος, εξάλλου, παρείχε επ’ αυτού ορισμένα στοιχεία. Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ο μεγαλύτερος χορηγός βοήθειας, δεδομένου ότι χορηγεί άνω του 50% της αναπτυξιακής βοήθειας. Οφείλω να πω ότι αρχίσαμε να εξετάζουμε νέους τρόπους χρηματοδότησης της αναπτυξιακής βοήθειας. Το τελευταίο Συμβούλιο Ecofin μελέτησε αυτούς τους τρόπους χρηματοδότησης. Γνωρίζετε όλοι σας την ιδέα που προτάθηκε, να δημιουργηθούν ορισμένοι φόροι ακριβώς για να διασφαλίσουμε, ή και να αυξήσουμε το ποσοστό αναπτυξιακής βοήθειας, και μπορώ να σας πω ότι στη διάρκεια της ανεπίσημης συνάντησής του, που θα πραγματοποιηθεί στις 13 και 14 Μαΐου στο Λουξεμβούργο, το Ecofin υπολογίζει να επανεξετάσει αυτές τις νέες μορφές χρηματοδότησης της αναπτυξιακής βοήθειας, προκειμένου κυρίως να διασφαλιστεί η τήρηση των στόχων της διάσκεψης της Χιλιετίας, που θα πραγματοποιηθεί τον Σεπτέμβριο. 
Joaquín Almunia,
Ωστόσο, υπάρχει ένα άλλο στοιχείο που θα μας βοηθήσει. Δεν ξέρω αν είναι σύμφωνο με τη βούληση όλων των κρατών μελών, αλλά πραγματικά πιστεύω ότι είναι σύμφωνο με τη συλλογική βούληση της Ένωσης, αυτού του Κοινοβουλίου, της Επιτροπής και του Συμβουλίου. Η Ευρώπη θέλει να καταστεί ένας παγκόσμιος εταίρος, όπως δήλωσε ο κ. Karas, αλλά υπάρχουν ορισμένες χώρες που πρόκειται να γίνουν παγκόσμιοι εταίροι και οι οποίες απαιτούν μεταρρυθμίσεις στο πλαίσιο των διοικητικών οργάνων ως προς τον τρόπο με τον οποίο εκπροσωπούνται οι διάφορες χώρες και περιοχές του κόσμου στους διεθνείς χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς, και δη στην Παγκόσμια Τράπεζα. Απέναντι σε αυτή την πίεση, η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί να απαντήσει με διαιρεμένο τρόπο, πρέπει να απαντήσει με ενιαίο τρόπο, προσεγγίζοντας αυτή την ενιαία φωνή.
Θα ήθελα να κάνω ένα σχόλιο σχετικά με τον διορισμό του νέου Προέδρου της Παγκόσμιας Τράπεζας. Όπως γνωρίζετε, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν συμμετέχει καθόλου σε αυτή τη διαδικασία, αλλά ο κ. Wolfowitz θα γίνει Πρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας την 1η Ιουνίου. Από την ημερομηνία αυτή, θέλουμε η Παγκόσμια Τράπεζα να συνεχίσει να εργάζεται επί των θετικών πτυχών που χαρακτήρισαν την προεδρία του κ. James D. Wolfensohn τα τελευταία 10 χρόνια. Και τις δύο φορές που μου δόθηκε η ευκαιρία, ως μέλος της Επιτροπής, να μιλήσω προσωπικά με τον κ. Wolfowitz τις τελευταίες εβδομάδες, του είπα το εξής: από την 1η Ιουνίου, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και ολόκληρη η Ένωση θέλει η Παγκόσμια Τράπεζα να συνεχίσει τη θετική πορεία που ακολούθησε κατά τη διάρκεια των ετών της ηγεσίας του κ. Wolfensohn. Και πρέπει να σας πω ότι, μέχρι στιγμής, από την απάντηση του κ. Wolfowitz φαίνεται ότι δεσμεύεται να συνεχίσει να εργάζεται σε αυτές τις θετικές πτυχές. Ελπίζω, μετά την 1η Ιουνίου, να δούμε ότι αυτό αληθεύει. 
Πρόεδρος.
Πρόεδρος.
Nicolas Schmit,
Παρά τις κάποιες πρόσφατες βελτιώσεις, η κατάσταση στην Κιργιζία παραμένει κρίσιμη. Η νέα πολιτική δυναμική διαρθρώνεται με βάση προσωπικές και περιφερειακές συμμαχίες υποτέλειας και τα πολιτικά κόμματα έχουν τελείως διακοσμητικό ρόλο. Οι προεδρικές εκλογές προγραμματίζονται για τις 10 Ιουλίου και ένας δεύτερος γύρος ενδέχεται να διεξαχθεί στις 24 Ιουλίου. Οι κίνδυνοι που συνδέονται με την ασφάλεια και την αβέβαιη οικονομική κατάσταση ενδέχεται να περιπλέξουν την προεδρική εκλογή. Όντως, η προεκλογική εκστρατεία για την εκλογή προέδρου σταδιακά μεταβάλλεται ολοένα και περισσότερο σε ανταγωνισμό ανάμεσα στους δύο βασικούς υποψηφίους της πολιτικής σκηνής της χώρας, δηλαδή ανάμεσα στον κ. Kulov και στον κ. Akaev.
Το ζήτημα της συνταγματικής μεταρρύθμισης αναφέρθηκε ήδη στη διάρκεια της προεκλογικής συζήτησης. Το κοινοβούλιο συνέστησε ένα συνταγματικό συμβούλιο που θα θεσπίσει τις αρχές της συνταγματικής μεταρρύθμισης, η οποία θα πραγματοποιηθεί μετά τα αποτελέσματα των εκλογών. Ωστόσο, οι διάφοροι πολιτικοί παράγοντες προτάσσουν εκ διαμέτρου αντίθετες θέσεις επί του θέματος. Η οικονομική συγκυρία δεν βελτιώνεται ουσιωδώς και η δημόσια τάξη παραμένει επισφαλής. Η κατάσχεση γαιών γύρω από το Bichkek δημιουργεί αυξημένους κινδύνους αναταραχής. Τα ηθικά ζητήματα βρίσκονται στο επίκεντρο της πολιτικής συζήτησης. Γενικά, η κατάσταση των εθνικών μειονοτήτων εξακολουθεί να αποτελεί πηγή ανησυχίας.
Όλοι οι μείζονες διεθνείς εταίροι, περιλαμβανομένης της Ρωσίας, ευνοούν τη διατήρηση της σταθερότητας και της εσωτερικής ασφάλειας στην Κιργιζία. Οι νέοι ηγέτες της χώρας κατάφεραν να διατηρήσουν καλές σχέσεις με όλες τις γειτονικές χώρες, ιδίως με το Καζακστάν και το Ουζμπεκιστάν. Προσεχώς, ολοκληρώνεται το έργο του ΟΑΣΕ για την Κιργιζία και η κυβέρνηση της χώρας θα το εγκρίνει αμέσως μετά. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανακοίνωσε πρόσφατα την πρόθεσή της να χορηγήσει 25 εκατομμύρια ευρώ στην Κιργιζία το 2005.
Τίθενται πολυάριθμα ειδικά προβλήματα σε σχέση με την κατάσταση σε ορισμένες χώρες της περιοχής. Θα αναφερθώ σε αυτά επί τροχάδην. Στο Καζακστάν, οι κοινοβουλευτικές εκλογές, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν τον Σεπτέμβριο του 2004, δεν πληρούσαν τα κοινώς αποδεκτά διεθνή κριτήρια. Η αντιπολίτευση, παρά την αυξανόμενη υποστήριξη του πληθυσμού, δεν κατάφερε να εξασφαλίσει παρά μόνο μία έδρα. Ο σημερινός Πρόεδρος κλίνει προς την προκήρυξη προεδρικών εκλογών πριν από το τέλος της προεδρικής του θητείας τον Ιανουάριο του 2006. Οι προσπάθειες που καταβάλλει η κυβέρνηση για τη χειραγώγηση της νομοθετικής διαδικασίας, της αντιπολίτευσης, των μέσων ενημέρωσης, της κοινωνίας των πολιτών και των χρηματοοικονομικών συστήματων είναι ανησυχητική. Η κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων επιδεινώνεται.
Στο Ουζμπεκιστάν, η νόμιμη αντιπολίτευση δεν μπόρεσε να συμμετάσχει στις προεδρικές εκλογές της 26ης Δεκεμβρίου 2004. Το μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα της χώρας δεν σημείωσε πρόοδο και η φτώχεια εξαπλώθηκε περαιτέρω. Σε αυτή τη χώρα, υπάρχει πραγματικός κίνδυνος να εξαπλωθεί ακόμα περισσότερο ο ισλαμικός φονταμενταλισμός μεταξύ του πληθυσμού.
Ο βοηθός γενικός διευθυντής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τις εξωτερικές σχέσεις επισκέφθηκε πρόσφατα τέσσερις δημοκρατίες της Κεντρικής Ασίας. Στις 12 Μαΐου, συγκαλείται στο Ashgabat η μικτή κοινοβουλευτική επιτροπή ΕΕ-Τουρκμενιστάν. Στο πλαίσιο της μικτής επιτροπής, θα πραγματοποιηθεί μια συνάντηση , με σκοπό να προωθηθεί ο διάλογος όσον αφορά το ζήτημα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Μια τρόικα της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα συναντηθεί με εκπροσώπους πέντε χωρών της περιοχής στα τέλη του Ιουνίου στην Τασκένδη. Στις Βρυξέλλες, θα συγκληθούν αντίστοιχα το συμβούλιο συνεργασίας ΕΕ-Κιργιζίας τον Ιούνιο και τα συμβούλια συνεργασίας ΕΕ-Καζακστάν και ΕΕ-Κιργιζίας τον Ιούλιο. 

Albert Jan Maat (PPE-DE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, προτού λάβει τον λόγο ο κ. Επίτροπος, νομίζω ότι απαιτείται μεγαλύτερη σαφήνεια, διότι άκουσα δύο ημερομηνίες για τις προεδρικές εκλογές στην Κιργιζία, τη 10η και τη 18η Ιουνίου. Εξ όσων γνωρίζω, οι ημερομηνίες αυτές δεν ισχύουν πλέον. Εξ όσων γνωρίζω, οι προεδρικές εκλογές θα διεξαχθούν τη 10η Ιουλίου. Πριν από την έναρξη της συζήτησης στο Κοινοβούλιο, νομίζω ότι θα ήταν χρήσιμο το Συμβούλιο και η Επιτροπή… 
Πρόεδρος.
   Κύριε Maat, δεν πρόκειται περί διαδικαστικού θέματος. 
Joaquín Almunia,
Μετά την ανατροπή του Προέδρου Akaev, ως αποτέλεσμα των μαζικών διαδηλώσεων της 24ης Μαρτίου, οι οποίες προκλήθηκαν από την παραβίαση των διεθνών προτύπων και των προτύπων του ΟΑΣΕ στις βουλευτικές εκλογές του Φεβρουαρίου και του Μαρτίου, τόσο ο Ύπατος Εκπρόσωπος για την Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφάλειας της ΕΕ, κ. Σολάνα, όσο και η αρμόδια Επίτροπος για τις εξωτερικές σχέσεις, κ. Ferrero-Waldner, η οποία δυστυχώς δεν μπορεί να παραβρεθεί σε αυτή τη συζήτηση, παρότρυναν τη Δημοκρατία της Κιργιζίας να αναζητήσει μία οδό προς την κατεύθυνση της εθνικής συμφιλίωσης, βασισμένη στην οικοδόμηση ενός διαλόγου και μίας συναίνεσης που θα επιτρέπουν την επίτευξη προόδου στη διαδικασία της πολιτικής μεταρρύθμισης.
Θα ήθελα να τονίσω ότι η πολιτική ελευθερία καθώς και η προετοιμασία και διεξαγωγή ελεύθερων, αμερόληπτων και διαφανών εκλογών πρέπει να εφαρμοστούν στις επόμενες προεδρικές εκλογές· σύμφωνα με πληροφορίες που διαθέτουμε, πρόκειται να διεξαχθούν στις 10 Ιουλίου. Η Ένωση και το σύνολο της διεθνούς κοινότητας θα παρακολουθήσουν από κοντά αυτές τις εκλογές. Τα δημοκρατικά διαπιστευτήρια της Δημοκρατίας της Κιργιζίας θα βελτιωθούν αν η προσωρινή κυβέρνηση εφαρμόσει τις συστάσεις που περιλαμβάνονται στην τελική έκθεση αποστολής του Γραφείου των Δημοκρατικών Θεσμών και των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου του ΟΑΣΕ, η οποία δημοσιεύτηκε τον Μάρτιο του τρέχοντος έτους.
Θα ήθελα τώρα να σας μιλήσω για τη συνεργασία μεταξύ της Ένωσης και όλων των χωρών της Κεντρικής Ασίας. Στα τέλη του προηγούμενου έτους, η Επιτροπή ξεκίνησε μια πρωτοβουλία με σκοπό τη βελτίωση του πολιτικού διαλόγου με την περιοχή. Για τον σκοπό αυτό, η τρόικα των περιφερειακών διευθυντών της Ένωσης συναντήθηκαν τον περασμένο Δεκέμβριο με τους ομολόγους τους της Κεντρικής Ασίας στο Bishkek.
Elmar Brok,
Jan Marinus Wiersma,
Ona Juknevičienė,
Ωστόσο, η περιοχή αυτή είναι ιδιαιτέρως σημαντική για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και την Ευρωπαϊκή Ένωση για δύο λόγους. Πρώτον, ορισμένες χώρες της Κεντρικής Ασίας, και ειδικότερα το Καζακστάν, συγκαταλέγονται μεταξύ των μεγαλύτερων εμπορικών εταίρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον τομέα των ενεργειακών πόρων. Όπως θα γνωρίζετε, οι γειτονικές χώρες στην περιοχή, όπως η Κίνα, επιδιώκουν επίσης να τις προσεταιριστούν. Ως εκ τούτου, οφείλουμε να είμαστε ιδιαιτέρως προσεκτικοί στην τακτική μας συνεργασία, την αποφασιστική συνεργασία, ώστε να βοηθήσουμε τις χώρες αυτές να κατακτήσουν τη δημοκρατία. Πρέπει να διδαχθούμε από τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής την ενεργό συμμετοχή στην περιοχή και είναι κρίμα να διαπιστώνουμε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι πραγματικά πολύ ενεργή, δεν είναι ουσιαστικά αποτελεσματική κατά την εφαρμογή των προγραμμάτων της· αυτό είναι κάτι που οφείλουμε να παραδεχθούμε. Παρόλο που η Επιτροπή δηλώνει ότι είμαστε ένας από τους κυριότερους χρηματοδότες στην περιοχή, ότι δηλαδή διαχειριζόμαστε σημαντικούς χρηματοδοτικούς πόρους, από την άποψη της αποτελεσματικότητας αυτοί οι πόροι δεν χρησιμοποιούνται καταλλήλως. Ποιος είναι ο στόχος μας; Ποιους στόχους πρέπει να επιδιώκει η Ευρωπαϊκή Ένωση στην Κεντρική Ασία, σε όλες τις χώρες, και ειδικότερα σήμερα στην Κιργιζία; Τη διασφάλιση της δημοκρατίας, της σταθερότητας και της τάξης. Τη στενή συνεργασία μεταξύ των χωρών αυτών. Όπως ανέφερα και προηγουμένως, η επίσκεψη της αντιπροσωπείας θα πραγματοποιηθεί στις 14-20 Μαΐου. Μετά την επίσκεψη αυτή θα είμαστε σε θέση να ενημερώσουμε το Σώμα για την πραγματική κατάσταση στην Κιργιζία και στην περιοχή. Θέλω επίσης να αναφέρω ότι στις 2 Ιουνίου θα πραγματοποιηθεί συνάντηση με τους εκπροσώπους των ΗΠΑ για τον συντονισμό των δραστηριοτήτων στην περιοχή. Καλώ όλες και όλους τους συναδέλφους να συμμετάσχουν. 
Cem Özdemir,
Πρέπει να επιδοκιμάσουμε ιδιαίτερα τις δραστηριότητες του ΟΑΣΕ στην περιοχή, ιδίως και ως προς το ζήτημα της παρατήρησης των εκλογών και της προετοιμασίας των επομένων εκλογών που θα γίνουν στην Κιργιζία τον Ιούνιο του 2005. Στόχος αυτών των δραστηριοτήτων είναι να διασφαλιστεί ότι οι εκλογές θα μπορέσουν να γίνουν σύμφωνα με τα διεθνή και ευρωπαϊκά πρότυπα. Σε συνάρτηση με αυτό, ειδικά στην Κιργιζία παίζει πολύ σπουδαίο ρόλο και το θέμα της εκπαίδευσης της αστυνομίας.
Ολοκληρώνοντας, θα ήθελα να παρακαλέσω το Συμβούλιο και την Επιτροπή να φροντίσουν, ώστε να συνεργαστούμε στενά με τον ΟΑΣΕ. Εδώ θα πρέπει να αξιοποιήσουμε και τις εμπειρίες του κ. Peterle, που είναι ειδικός απεσταλμένος του ΟΑΣΕ στην περιοχή αυτή. 
Jiří Maštálka,
Με μια πρώτη ματιά, όλα φαίνεται να είναι πολύ απλά. Στις εκλογές που διεξήχθησαν στην Κιργιζία σημειώθηκε νοθεία, γεγονός το οποίο εξανάγκασε τον Πρόεδρο σε παραίτηση λόγω της λαϊκής κατακραυγής, με το Bishkek να είναι το επόμενο θύμα του φαινομένου ντόμινο που είχε ήδη ανατρέψει τις κυβερνήσεις της Τιφλίδας και του Κιέβου. Η Μόσχα στήριξε έναν μη δημοκρατικό Πρόεδρο και υπέστη ήττα.
Johannes Blokland,
   . – Κύριε Πρόεδρε, σήμερα, την ημέρα που εορτάζουμε την απελευθέρωση των συμμαχικών δυνάμεων της Ευρώπης από τη ναζιστική Γερμανία, πολλοί Ευρωπαίοι θα εορτάσουν την επέτειο αυτή με ανάμικτα συναισθήματα. Εξάλλου, η αποτίναξη του γερμανικού ζυγού άνοιξε τον δρόμο στην επί δεκαετίες καταπίεση από τη Σοβιετική Ένωση, την οποία υπέστησαν και οι λαοί της Κεντρικής Ασίας. Τον περασμένο μήνα, η Κιργιζία απαλλάχθηκε από έναν αυταρχικό ηγέτη μετά τη διεξαγωγή νόθων εκλογών. Τόσο οι κυβερνώντες όσο και ο λαός της χώρας φοβούνται το ενδεχόμενο εκμετάλλευσης της πολιτικής αστάθειας από εξτρεμιστές μουσουλμάνους. Οι ισλαμικές τρομοκρατικές οργανώσεις κυρίως, μεταξύ αυτών και η Hizb ut-Tahrir, οι οποίες επιδιώκουν την παγκόσμια ισλαμική κυριαρχία, συνιστούν απειλή για το σύνολο της περιοχής της Κεντρικής Ασίας. Πρέπει, συνεπώς, να χαιρετιστεί το γεγονός ότι η περιοχή, στο πλαίσιο του αγώνα κατά της διεθνούς τρομοκρατίας, καταπολεμά αυτή την ισλαμική ριζοσπαστικοποίηση.
Λαμβάνουμε τακτικά πληροφορίες σύμφωνα με τις οποίες τόσο οι επίσημες όσο και οι ανεπίσημες χριστιανικές κοινότητες αντιμετωπίζουν τεράστια προβλήματα, περιλαμβανομένων και διωγμών. Επιτρέψτε μου να αναφέρω ένα μόνο παράδειγμα. Στο Καζακστάν, ο Valery Pak, της ανεπίσημης κοινότητας των Βαπτιστών στην περιοχή Kyzyl-Orda, έχει δεχθεί απειλές και διωγμούς επί σειρά ετών. Αυτή η κατάσταση πρέπει να τερματιστεί, δεδομένου, εξάλλου, ότι η θρησκευτική ελευθερία κατοχυρώνεται σε όλα τα Συντάγματα των χωρών της Κεντρικής Ασίας. Απευθύνω έκκληση στο Συμβούλιο και στην Επιτροπή να στηρίξουν τις χώρες αυτές στον αγώνα τους κατά του μουσουλμανικού φονταμενταλισμού, καλώντας τις συγχρόνως να δώσουν εξηγήσεις για τα προβλήματα που άπτονται της θρησκευτικής ελευθερίας, για την υποχρέωση αδειοδότησης των εκκλησιών, και ειδικότερα για την κατάσταση των ανεπίσημων κοινοτήτων των Βαπτιστών, καθώς και για τα δεινά που υπέστη ο Valery Pak και άλλοι. 
Anna Elżbieta Fotyga,
Παρότι έχουν περάσει πάνω από δυόμισι μήνες από το πραξικόπημα στην Κιργιζία, η κατάσταση στη χώρα παραμένει ασταθής, γεγονός που προξενεί αναταραχή και στις γειτονικές της χώρες. Εντοπίσαμε μια σειρά ενθαρρυντικών ενδείξεων αποκατάστασης της ομαλότητας και φρονώ ότι μια τέτοια ένδειξη αποτελεί το γεγονός ότι δεν έχει εγκαθιδρυθεί διαρχία είτε σε επίπεδο κοινοβουλίου είτε σε επίπεδο αρχηγού κράτους. Εν προκειμένω, αναφέρομαι πρωτίστως στην παραίτηση του Προέδρου Akayev τον Απρίλιο. Ωστόσο, έχουν σημειωθεί και γεγονότα τα οποία θα μπορούσαν να προξενήσουν πολύ μεγάλη αναταραχή. Μεταξύ αυτών, περιλαμβάνεται μια σειρά συμβάντων που σχετίζονται με έναν μυστηριώδη και κινούμενο από πολιτικά κίνητρα θάνατο, κάτι που σημαίνει ότι έχει τεθεί μεγάλος αριθμός ερωτημάτων σχετικά με την πραγματική φύση των αλλαγών που έχουν επέλθει. Κατά τη γνώμη μου, ο τρόπος με τον οποίο θα διεξαχθούν οι επικείμενες προεδρικές εκλογές θα αποτελέσει τη λυδία λίθο για τις αλλαγές αυτές. Στο σημείο αυτό, θέλω να τονίσω τον κεντρικό ρόλο που έχει διαδραματίσει, διαδραματίζει και αναμφίβολα θα συνεχίσει να διαδραματίζει ο ΟΑΣΕ στην Κιργιζία. Η παρακολούθηση της προεκλογικής κατάστασης και των ιδίων των εκλογών πρέπει να επικεντρωθεί κυρίως στις πτυχές εκείνες της εκλογικής διαδικασίας οι οποίες αποτέλεσαν τον λόγο εκδήλωσης των διαμαρτυριών στην Κιργιζία και οδήγησαν στο πραξικόπημα, όπως ο αποκλεισμός υποψηφίων και η εξαγορά ψήφων. Η στάση των αρχών της Κιργιζίας έναντι του αιτήματος για πρόωρες βουλευτικές εκλογές θα αποτελέσει επίσης βασικό κριτήριο.
Ryszard Czarnecki (NI ).
   – Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, διατηρώ έντονες αναμνήσεις από την επίσκεψή μου στην Κιργιζία προ ολίγων ετών. Είναι μια χώρα εξαίρετης φυσικής ομορφιάς με πλήθος φυσικών υδάτινων πόρων, κάτι που είναι σπάνιο σε αυτή την περιοχή. Το βλέμμα του κόσμου στράφηκε προσφάτως για μια ακόμη φορά στην Κιργισία όταν ανατράπηκε ο επί σειρά ετών ηγέτης της, Πρόεδρος Akayev. Ορισμένοι, περιλαμβανομένων και ατόμων που είναι παρόντα στο Σώμα, ερμήνευσαν κατά τρόπο μάλλον αφελή αυτές τις εξελίξεις ως γεγονότα παρόμοια με αυτά που διαδραματίστηκαν προσφάτως στη Γεωργία και στην Ουκρανία. Η αλήθεια, όμως, είναι κάπως διαφορετική. Οι νέες κυβερνήσεις της Γεωργίας και της Ουκρανίας καταβάλλουν μεγάλες προσπάθειες, ώστε να διασφαλίσουν την άσκηση ανεξάρτητης πολιτικής έναντι της Μόσχας. Στην Κιργιζία, όμως, το νέο πολιτικό σκηνικό είναι εξίσου, αν όχι περισσότερο, φιλορωσικό με το προηγούμενο. Η κατάσταση στη χώρα απέχει πολύ από τη σταθερότητα, όπως καταδεικνύει η πρόσφατη απόπειρα δολοφονίας του κ. Erkinbayev, ο οποίος είναι υποψήφιος για την προεδρία. Τα πρόσφατα γεγονότα στην Κιργιζία δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με όρους άσπρου και μαύρου, παρότι ορισμένοι δυτικοί παρατηρητές μοιάζει να εύχονται να ίσχυε κάτι τέτοιο.
Albert Jan Maat (PPE-DE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, εκφράζω την ικανοποίησή μου, διότι η Επιτροπή διασαφήνισε την παρεξήγηση όσον αφορά την ανακοίνωση του Συμβουλίου σχετικά με την ημερομηνία των εκλογών: είναι η 10η Ιουλίου. Πρέπει λοιπόν να αποδώσουμε τα εύσημα στην Επιτροπή, η οποία ήταν καλύτερα ενημερωμένη. Συμφωνώ με τα λεγόμενα του προέδρου της αντιπροσωπείας για την Κεντρική Ασία, ο οποίος επεσήμανε ήδη ότι πρέπει να είμαστε προσεκτικοί και να μην συγκρίνουμε την κατάσταση στην Κιργιζία με αυτή στην Ουκρανία. Ο χρόνος θα δείξει αν πρόκειται για την ίδια επανάσταση ή αν ορισμένοι ηγέτες έθεσαν σε κίνηση μια διαφορετική διαδικασία. Η κατάσταση στην Κιργιζία είναι πολύ διαφορετική: η δημοκρατία της είναι διαιρεμένη βάσει εθνικών και τοπικών διαχωρισμών, πράγμα το οποίο, από μόνο του, δεν επιδεινώνει την κατάσταση ούτε αλλάζει το γεγονός ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πράξει πολύ σωστά αν επενδύσει στην Κεντρική Ασία. Επί του παρόντος, επενδύονται ελάχιστα, και το εκπληκτικό είναι ότι, μέχρι προσφάτως, οι δύο φτωχότερες χώρες, η Μογγολία –μία χώρα η οποία αξίζει τον έπαινό μας για την απουσία προβλημάτων στους τομείς της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων– και η Κιργιζία, σημείωναν τις καλύτερες επιδόσεις στην περιοχή.
Τώρα που βρίσκεται σε εξέλιξη η επανάσταση στην Κιργιζία, πρέπει να εκμεταλλευθούμε τη δυναμική της. Χαίρομαι για τα 25 εκατομμύρια της Επιτροπής, όμως το ποσό αυτό μου φαίνεται ελάχιστο. Βραχυπρόθεσμα, η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να πράξει τα ακόλουθα. Καλώ το Συμβούλιο και την Επιτροπή, σε συνεργασία με το Κοινοβούλιο, να επενδύσουν στις εκλογές αποστέλλοντας ισχυρή αντιπροσωπεία παρατηρητών στις 10 Ιουλίου και στηρίζοντας τον ΟΑΣΕ, ώστε να διασφαλιστεί η ομαλή διεξαγωγή των εκλογών. Πράγματι, η ομαλή διεξαγωγή των εκλογών θα δημιουργήσει εμπιστοσύνη στους πολίτες, μεταξύ άλλων, και για τις επόμενες κοινοβουλευτικές εκλογές. Επιπλέον, είναι σημαντικό η Ευρωπαϊκή Ένωση να επενδύσει περισσότερο στην εκπαίδευση και την οικονομική συνεργασία, διότι είναι τελείως παράλογο η μερίδα του λέοντος σε ξένες επενδύσεις στον τομέα της εκπαίδευσης να κατέχεται σήμερα από φονταμενταλιστικές ισλαμικές ομάδες. Αυτή η κατάσταση πρέπει να λήξει. Είναι μια πρόκληση για την Ευρώπη να επενδύσει περισσότερο στην Κιργιζία, ιδίως στους τομείς της εκπαίδευσης και της οικονομικής συνεργασίας. Προς τον σκοπό αυτό, η χώρα χρειάζεται επίσης υγιείς συμφωνίες ελευθέρου εμπορίου.
Θέλω να προσθέσω ένα ακόμη κρίσιμο στοιχείο σχετικά με την εν λόγω περιοχή. Καλώ την Επιτροπή να με ενημερώσει σχετικά με τις ενέργειες στις οποίες προτίθεται να προβεί έναντι της αυξανόμενης καταπίεσης στο Καζακστάν, περιλαμβανομένης της πρόσφατης απαγόρευσης της μεγαλύτερης εφημερίδας της αντιπολίτευσης, της , και της φυλάκισης της δημοσιογράφου Irina Petrusheva στη Ρωσία, κατόπιν αιτήματος των αρχών του Καζακστάν. 
Bernadette Bourzai (PSE ).
Ωστόσο, θέλω να υπογραμμίσω τη σημασία τριών σημείων. Καταρχάς, οι οικονομικές και κοινωνικές δυσχέρειες ήταν αυτές που πυροδότησαν κατά κύριο λόγο τα γεγονότα στην Κιργιζία. Πράγματι, η κατάσταση έντονης αβεβαιότητας και φτώχειας αποτέλεσε γόνιμο έδαφος, ευεπίφορο στην ανάπτυξη των διαδηλώσεων και στην ανατροπή της κυβέρνησης του κ. Akaev, ο οποίος, από το 1991, απομυζούσε την οικονομία της Κιργιζίας. Απαράδεκτες πρακτικές, που συνδέουν τη διαφθορά με τον νεποτισμό, ενίσχυσαν τη λανθάνουσα αλλά νομιμοποιημένη δυσαρέσκεια του πληθυσμού, που προσδοκά σε μια βελτίωση της κατάστασής του και οφείλουμε να λάβουμε σοβαρά υπόψη αυτές τις προσδοκίες. Έτσι, αν και βεβαίως πρέπει να υποστηρίξουμε τη διαδικασία δημοκρατικής μετάβασης που δρομολογείται, ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δοθεί στην ειλικρίνεια και τη διαφάνεια των εκλογών, καθώς και στην υλοποίηση μιας πολιτικής διαλόγου και εθνικής συμφιλίωσης. Μόνο μια νόμιμη και σταθερή κυβέρνηση θα μπορέσει να προωθήσει επιτυχώς τις μεταρρυθμίσεις που απαιτούνται για την ευημερία των πολιτών της Κιργιζίας.
Έπειτα, τα διακυβεύματα που συνδέονται με τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών συνιστούν άλλη μία βασική πτυχή της σημερινής κατάστασης. Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να διασφαλίσει ότι η διαδικασία εκδημοκρατισμού βασίζεται σε έναν πραγματικό πολιτικό πλουραλισμό, αλλά ότι επιτρέπει επίσης την ελεύθερη και ανεξάρτητη λειτουργία των μέσων ενημέρωσης και των ΜΚΟ. Οι δράσεις συνεργασίας που προωθεί ο ΟΑΣΕ στο πλαίσιο του προγράμματος TACIS πρέπει να τύχουν υποστήριξης και ενθάρρυνσης.
Charles Tannock (PPE-DE ).
    Κύριε Πρόεδρε, η Κιργιζία είναι μία μικρή μουσουλμανική δημοκρατία της Κεντρικής Ασίας με απαράμιλλο φυσικό κάλλος και υπερήφανες νομαδικές παραδόσεις. Η Κιργιζία προσαρτήθηκε από τη Ρωσία το 1864, αλλά κατέκτησε την ανεξαρτησία της από τη Σοβιετική Ένωση το 1991. Πρόσφατα, αποτέλεσε αντικείμενο των δελτίων ειδήσεων, μετά τις βουλευτικές εκλογές της 27ης Φεβρουαρίου, όταν εκλογικές παρατυπίες πυροδότησαν ευρείες διαμαρτυρίες, οι οποίες ξεκίνησαν από τον νότο της χώρας. Ο πρόεδρος εξαναγκάστηκε σε παραίτηση, κατηγορούμενος για διαφθορά και νοθεία στις εκλογές.
Εχθές, στο πλαίσιο επίσημης επίσκεψης στη Γεωργία, ο πρόεδρος Μπους απηύθυνε έκκληση για ελευθερία και δημοκρατία σε ολόκληρο τον κομμουνιστικό κόσμο. Η Κιργιζία είναι μία φτωχή, ορεινή χώρα με γεωργική κατά κύριο λόγο οικονομία, αλλά έχει προβεί σε σημαντικές μεταρρυθμίσεις της αγοράς υπό την ηγεσία του πρώην προέδρου Akaev. Ο κ. Akaev διακρίθηκε για την υιοθέτηση σχετικά φιλελεύθερων οικονομικών πολιτικών και προέβη στην εισαγωγή ενός βελτιωμένου κανονιστικού συστήματος καθώς και σε μεταρρύθμιση της εγγείου ιδιοκτησίας. Η Κιργιζία ήταν η πρώτη χώρα της ΚΑΚ που έγινε δεκτή στον ΠΟΕ, και οι περισσότερες κρατικές εταιρείες εκποιήθηκαν, παρότι, δυστυχώς, η εξυπηρέτηση προσωπικών φίλων και η διαφθορά υπήρξε εκτεταμένη.
Genowefa Grabowska (PSE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, είναι εμφανές ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επιθυμεί διακαώς να συνεργαστεί με την Κιργιζία καθώς και με τις υπόλοιπες χώρες της Κεντρικής Ασίας. Οι σχετικές ενδείξεις μπορούν να εντοπιστούν στη συμφωνία εταιρικής σχέσης και συνεργασίας που υπογράφηκε το 1995. Μεταξύ των θεμάτων που απασχολούν το Κοινοβούλιο είναι τα ανθρώπινα δικαιώματα, ο εκδημοκρατισμός της καθημερινής ζωής, η προστασία του περιβάλλοντος και η ενέργεια, και αυτές οι πτυχές πρέπει να τύχουν ιδιαίτερης προσοχής.
Είχαν στηριχθεί πάρα πολλές ελπίδες στο Σύνταγμα της Κιργισίας, το οποίο εγκρίθηκε το 1993. Παρότι έκτοτε τροποποιήθηκε τέσσερις φορές, εξακολουθεί να μοιάζει εφικτή η χρησιμοποίησή του ως βάση για περαιτέρω δημοκρατικές αλλαγές στη χώρα. Όμως, μολονότι σύμφωνα με το Σύνταγμα το δικαστικό σύστημα είναι επισήμως ανεξάρτητο και υπεύθυνο να διασφαλίζει τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη χώρα, οι παρατηρητές έχουν καταστήσει σαφές ότι δεν έχουν υλοποιηθεί επαρκείς εσωτερικές μεταρρυθμίσεις, η διαφθορά παραμένει ενδημική και οι δικαστές δεν πληρώνονται επαρκώς. Σύμφωνα με τους ίδιους παρατηρητές, ο διορισμός από τον πρόεδρο των μελών του Συνταγματικού Δικαστηρίου, των δικαστών του Ανωτάτου Δικαστηρίου και των διαιτητών του Διαιτητικού Δικαστηρίου παραβιάζει τις δημοκρατικές αρχές. Επεσήμαναν δε ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν πρέπει να αποδυναμωθούν υπό το πρόσχημα της καταπολέμησης της τρομοκρατίας.
Andreas Mölzer (NI ).
Alojz Peterle (PPE-DE ).
   Μετά την πολιτική αναταραχή στην Κιργιζία, η οποία δεν είναι τελείως συγκρίσιμη με τις εξελίξεις στην Ουκρανία και στη Γεωργία, τα κύρια αίτια της αστάθειας στον οικονομικό, τον κοινωνικό τομέα και σε άλλους τομείς παραμένουν αμετάβλητα. Βεβαίως, η νέα κυβέρνηση δεν μπορεί να λύσει τα συσσωρευμένα προβλήματα έως τις προεδρικές εκλογές της 10ης Ιουλίου, ούτε καν εντός των επομένων μηνών.
Βίωσα από πρώτο χέρι την επανάσταση ως ειδικός απεστελμένος του προεδρεύοντος του ΟΑΣΕ, ο οποίος, κατά τη γνώμη μου, δραστηριοποιείται με μεγάλη επιτυχία στην περιοχή, έχοντας τη στήριξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Ηνωμένων Εθνών. Σας είμαι ευγνώμων για τον θετικό τρόπο με τον οποίο αποτιμήσατε το έργο του ΟΑΣΕ, ο οποίος επί του παρόντος αγωνίζεται κυρίως για τη διεξαγωγή αμερόληπτων εκλογών, τη βελτίωση της ασφάλειας και τον πολιτικό διάλογο μεταξύ των υποψηφίων για την προεδρία. Γνωρίζουμε ότι υπάρχουν μεγάλες διαφορές μεταξύ του Βορρά και του Νότου και, σε αυτή τη βάση –αν και όχι αποκλειστικά– μπορεί να προκύψει πολιτική αστάθεια πριν από τις εκλογές. Ασφαλώς, όμως, θα υπάρχει επείγουσα ανάγκη μακροπρόθεσμης βοήθειας από τη διεθνή κοινότητα, προκειμένου να υλοποιηθεί η μεταρρύθμιση στον πολιτικό, τον οικονομικό και τον κοινωνικό τομέα, ακόμη και μετά τη 10η Ιουλίου.
Αισθάνομαι ιδιαίτερη ικανοποίηση, διότι ο Επίτροπος κ. Almunia επεσήμανε ήδη τη στρατηγική πτυχή, ενώ στο ίδιο θέμα αναφέρθηκαν ο κ. Brok και άλλοι ομιλητές. Έχω προειδοποιήσει προσωπικά και επανειλημμένως για την ανάγκη επανεξέτασης των σχέσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τη συγκεκριμένη περιοχή, η οποία δεν είναι τμήμα της ευρύτερης Ευρώπης αλλά βρίσκεται πολύ πιο κοντά μας από ό,τι μπορεί να φαίνεται. Φρονώ ότι σε αυτή τη σχέση, όπως δήλωσε ήδη ο κ. Brok, πρέπει επίσης να λάβουμε υπόψη τη διατλαντική και τη ρωσική διάσταση. Εν πάση περιπτώσει, συμφωνώ στο να εκδηλώσει το Κοινοβούλιο το ενδιαφέρον του για την Κιργιζία με μια ισχυρή ομάδα παρατηρητών, ενώ θέλω επίσης να σας διαβεβαιώσω ότι το κοινοβούλιο της Κιργιζίας προσβλέπει με θέρμη στην άφιξη της κοινοβουλευτικής μας αντιπροσωπείας. 
Παναγιώτης Μπεγλίτης (PSE ).
Ωστόσο, η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να συνεργασθεί στενά με τον ΟΑΣΕ για την οργάνωση και την επιτήρηση των εκλογών και να αυξήσει την ανθρωπιστική βοήθεια και την οικονομική υποστήριξη μέσω του προγράμματος TACIS και του συστήματος γενικευμένων προτιμήσεων.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει συμφέρον να αποτελέσει τη σταθεροποιητική δύναμη στην περιοχή. Η έκθεση στρατηγικής που είχε υιοθετήσει η Ευρωπαϊκή Ένωση το 2002 για την περίοδο 2002-2006 για τις χώρες της περιοχής χρειάζεται, λαμβάνοντας υπόψη τα νέα δεδομένα που δημιουργούνται, αναθεώρηση και εμπλουτισμό. Και πιστεύω και καλώ την Επιτροπή να προετοιμάσει, ακόμη και τώρα χωρίς να περιμένει το 2006, μια νέα έκθεση στρατηγικής για την περιοχή.
Ursula Stenzel (PPE-DE ).
    Κύριε Πρόεδρε, το θετικό ντόμινο που άρχισε με τη δημοκρατική αφύπνιση στην Ουκρανία και τη Γεωργία τώρα έφθασε σε μία ακόμα χώρα. Αυτό που συνέβη στην Κιργιζία είναι άλλο ένα καλό παράδειγμα για το πώς χάνει την εξουσία της η μετασοβιετική νομενκλατούρα, ακόμα κι αν τα γεγονότα στις τρεις αυτές χώρες δεν είναι οπωσδήποτε συγκρίσιμα. Το καθεστώς Akayev κατέρρευσε χωρίς καμία εξωτερική παρέμβαση ως αποτέλεσμα της αυθόρμητης εξέγερσης του λαού. Η υπομονή του λαού είχε απλώς εξαντληθεί από την εκλογική νοθεία και τις τεράστιες περιουσίες που είχε συγκεντρώσει, χάρη στον νεποτισμό της, μία πολιτική οικογένεια που αντιμετώπιζε τη χώρα σαν προσωπική της ιδιοκτησία.
Η Σοβιετική Ένωση κατέρρευσε πριν από σχεδόν 15 χρόνια και, παρόλα αυτά, δεν επήλθε γεωπολιτική καταστροφή, όπως ήθελε να πιστέψουμε ο ρώσος πρόεδρος Πούτιν, αλλά προέκυψε μία γεωπολιτική ευκαιρία. Η απαραίτητη δράση που ανέλαβε ο ΟΑΣΕ και το Γραφείο των Δημοκρατικών Θεσμών και των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ODIHR), μία υπηρεσία του ΟΑΣΕ της οποίας αυτό το διάστημα ηγείται ένας Αυστριακός, είναι ο μοναδικός εξωτερικός παράγοντας που μπορεί κανείς να πει ότι άσκησε κάποια επίδραση στα γεγονότα.
Ο κ. Πούτιν φαίνεται ότι έμαθε από τα λάθη που έκανε στην Ουκρανία και η αντιπολίτευση της Κιργιζίας φέρθηκε έξυπνα ενημερώνοντάς τον εκ των προτέρων για την επικείμενη ανατροπή του αρχηγού της κυβέρνησης. Για τον λόγο αυτό, ο κ. Πούτιν ούτε επενέβη για να υποστηρίξει το σύστημα ούτε υποστήριξε τη λάθος πλευρά, όπως είχε κάνει στην Ουκρανία, μολονότι ο πρόεδρος Akayev κατέφυγε στη Μόσχα μετά την ανατροπή του, αφού είχε φυγαδευθεί από τη χώρα τυλιγμένος σε ένα χαλί. Για τη Ρωσία, οι σταθερές και αδιάβλητες δημοκρατίες δεν μπορεί παρά να είναι ευπρόσδεκτες.
Libor Rouček (PSE ).
Jas Gawronski (PPE-DE ).
Το κύριο όμως είναι ότι η Ευρώπη στρέφει την προσοχή της στην Κιργιζία γιατί, όπως υπενθύμισε προ ολίγου ο κ. Brok, η Ευρωπαϊκή Ένωση ήταν για πολύ καιρό απούσα και έχει μερίδιο ευθύνης, διότι ανέχθηκε το καθεστώς Akayev και άλλα παρόμοια καθεστώτα στην περιοχή. Είναι επίσης αλήθεια ότι όταν πριν από δύο χρόνια συναντήσαμε τον κ. Askar Akayev στο Bishkek με την αντιπροσωπεία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, φάνηκε να είναι ειλικρινής και πειστικός όταν υποστήριζε ότι στόχος του ήταν ένα πιο δημοκρατικό και διαφανές κράτος. Ίσως τότε να το πίστευε πραγματικά, κάτι που είναι βέβαιο πως δεν ισχύει πλέον.
Το ψήφισμα ορθώς αναφέρεται στην εύθραυστη κατάσταση της Κιργιζίας, γιατί, όπως υπενθύμισε η κ. Stenzel, σε αντίθεση με την Ουκρανία και τη Γεωργία το τελικό αποτέλεσμα δεν είναι καθόλου δεδομένο. Αυτή τη στιγμή επικρατεί ένα επικίνδυνο κενό εξουσίας. Στο ψήφισμα υπογραμμίζονται επίσης οι διαμάχες στους κόλπους της αντιπολίτευσης, που βρίσκεται σήμερα στην εξουσία, ενωμένη μόνο από τον αγώνα ενάντια στο καθεστώς Akayev, ενώ τα δημοκρατικά της εχέγγυα έχουν πληγεί από την προηγούμενη συνεργασία με το δικτατορικό καθεστώς Akayev.
Για τον λόγο αυτό, είναι πολύ σημαντικό το σημείο 4 του ψηφίσματος που εύχεται την ουσιαστική μεταρρύθμιση του Συντάγματος και επισημαίνει τον κίνδυνο εγκαθίδρυσης ενός παρόμοιου συστήματος εξουσίας στο οποίο θα διαφέρουν μόνο τα πολιτικά πρόσωπα. Ο κίνδυνος είναι υπαρκτός. Οι Ηνωμένες Πολιτείες παρέχουν εδώ και χρόνια οικονομική και ηθική στήριξη στις δημοκρατικές δυνάμεις της Κιργιζίας, κάτι που θα πρέπει να αρχίσουμε να κάνουμε και εμείς. 
Olajos, Péter (PPE-DE ).
Με θλίψη πληροφορηθήκαμε ότι οι εξελίξεις στην Κιργιζία υποχρέωσαν την ηγεσία του γειτονικού Καζακστάν να λάβει ορισμένα αυστηρά μέτρα. Φαίνεται ότι οι προτάσεις ψηφισμάτων για την τροποποίηση της εκλογικής διαδικασίας και της δραστηριότητας των μέσων ενημέρωσης οδηγούν σε εσφαλμένη κατεύθυνση, ενώ το σχέδιο νόμου περί εθνικής ασφάλειας έχει επικριθεί από τον Οργανισμό για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη σε ένα ανοικτό φόρουμ. Αυτό είναι πολύ λυπηρό, καθόσον η διεθνής κοινότητα αναγνώρισε με ικανοποίηση την έως τώρα πρόοδο του Καζακστάν στην πορεία κοινωνικής και οικονομικής αναδιάρθρωσης και στην προσπάθεια διασφάλισης της ειρήνης και της αρμονίας μεταξύ των διαφόρων εθνικοτήτων και δογμάτων. Είχαμε ελπίσει ειλικρινά ότι το Καζακστάν θα ήταν η πρώτη χώρα από την περιοχή των νέων ανεξαρτήτων κρατών που θα άξιζε να αναλάβει την τιμή και την ευθύνη μιας Προεδρίας. Γι’ αυτό είναι ίσως πολύ πιο λυπηρό το γεγονός ότι η εφημερίδα της αντιπολίτευσης έκλεισε με χαλκευμένο σκεπτικό, ενώ ο δυνητικός υποψήφιος της αντιπολίτευσης, Zharmakhan Tuyakbai, υπέστη άγριες επιθέσεις κατά της σωματικής του ακεραιότητας δύο φορές σε διάστημα μικρότερο του ενός μηνός. Το γεγονός ότι η αστυνομία δεν προσπαθεί καν να παρέμβει τη στιγμή που δεκάδες νεαροί μπράβοι πραγματοποιούν επιθέσεις δεν μπορεί να είναι τυχαίο. Δεν μπορούμε παρά να ελπίζουμε ότι ο αρχηγός του κράτους έχει την ειλικρινή διάθεση να μεριμνήσει για τον εντοπισμό και την τιμωρία των δραστών.
Nicolas Schmit,
   . Κύριε Πρόεδρε, θέλω καταρχάς να διορθώσω ένα σφάλμα που διέπραξα όσον αφορά την ημερομηνία των εκλογών στην Κιργιζία. Ο κ. Maat είπε ότι αυτές οι εκλογές προγραμματίζονταν για τις 10 Ιουλίου. Αυτή η πληροφορία κοινοποιήθηκε στις 6 Μαίου· σας παρακαλώ, λοιπόν, να συγχωρήσετε το λάθος μου.
Η σταθερότητα καθίσταται ακόμα πιο ουσιώδης, όπως υπογράμμισαν πολλοί ομιλητές, αν ληφθεί υπόψη ότι πρόκειται για κράτη που χαρακτηρίζονται από εσωτερική αστάθεια και, εφεξής, είναι ιδιαίτερα εκτεθειμένα στην τρομοκρατική απειλή, στη φονταμενταλιστική απειλή. Συνεπώς, πρέπει να ενεργήσουμε από κοινού με αυτά τα κράτη ούτως, ώστε να εξελιχθούν και να καταστούν δημοκρατίες στις οποίες να γίνονται ακόμα περισσότερο σεβαστά τα ανθρώπινα δικαιώματα και να ενισχύεται το δημοκρατικό καθεστώς. Αυτό δεν θα καταστεί δυνατό παρά μόνο εάν βοηθήσουμε αυτά τα κράτη να προωθήσουν την οικονομική τους ανάπτυξη. Πρόκειται, εν προκειμένω, για χώρες αρκετά διαφοροποιημένες· μία χώρα όπως η Κιργιζία έχει, όντως, πολύ διαφορετική οικονομική κατάσταση από μία χώρα όπως το Καζακστάν, ένα από τα δυνητικώς πλουσιότερα κράτη. Και ως προς αυτό, επίσης, η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να διαδραματίσει άκρως σημαντικό ρόλο. Ήδη, από τη δεκαετία του 1990, έχουμε συμφωνίες συνεργασίας με αυτά τα κράτη και, στο πλαίσιο αυτών των συμφωνιών συνεργασίας, διεξάγουμε τακτικές συναντήσεις τόσο για τη συνεργασία που δρομολογούμε όσο και για μια μορφή πολιτικού διαλόγου.
Joaquín Almunia,
Καταρχάς, οι εκλογές της 10ης Ιουλίου είναι πολύ σημαντικές. Είναι ζωτικής σημασίας να διεξαχθούν οι εκλογές αυτές σε ατμόσφαιρα ηρεμίας, υπό την εγγύηση ότι η βούληση των πολιτών που θα προσέλθουν στις κάλπες θα γίνει σεβαστή.
Από αυτή την άποψη, όπως είπα στην αρχική μου ομιλία, με την οποία πολλοί από εσάς συμφωνείτε, η παρέμβαση του ΟΑΣΕ είναι κρίσιμη και η Επιτροπή πιστεύει ότι ο ρόλος που πρέπει να διαδραματίσει όσον αφορά την ορθή διεξαγωγή αυτών των εκλογών πρέπει να συντονιστεί με τον πρωταγωνιστικό ρόλο που διαδραματίζει ο ΟΑΣΕ. Εν πάση περιπτώσει –όπως ανέφερα στην αρχική μου ομιλία– οι μηχανισμοί που έχουμε στη διάθεσή μας έχουν χρησιμοποιηθεί και 1,3 εκατομμύρια ευρώ έχουν διατεθεί για να εξασφαλίσουν την ορθή διεξαγωγή της εκλογικής διαδικασίας.
Θα ήθελα επίσης να κάνω ένα δεύτερο σχόλιο σχετικά με την ανάγκη για μία περιφερειακή στρατηγική, μία περιφερειακή προσέγγιση. Πολλοί από εσάς το έχετε αναφέρει και η Επιτροπή συμφωνεί και, από το 2002, υπάρχει μια στρατηγική η οποία καταρτίστηκε μετά την επίσκεψη του πρώην αρμόδιου Επιτρόπου για τις εξωτερικές υποθέσεις και η οποία υιοθετήθηκε στα τέλη του 2002. Κύριοι στόχοι της είναι η προώθηση της σταθερότητας και της ασφάλειας στην περιοχή, η βιώσιμη οικονομική ανάπτυξη, η προτεραιότητα ιδιαίτερα στη μείωση της φτώχειας και στην προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Τέλος, σχετικά με τη συγκεκριμένη υπόθεση που ανέφερε ο κ. Maat στην ομιλία του –μία υπόθεση παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων– δεν έχουμε αυτή τη στιγμή ακριβείς πληροφορίες για την υπόθεση στην οποία αναφέρθηκε. Θα ήθελα να ζητήσω από τον κ. Maat –μολονότι γνωρίζω ότι δεν παρευρίσκεται στην αίθουσα αυτή τη στιγμή– να μας ενημερώσει ούτως, ώστε οι αντιπρόσωποί μας στην περιοχή να μπορέσουν να συγκεντρώσουν όλες τις απαραίτητες πληροφορίες, τις οποίες θα θέσουμε εν συνεχεία στη διάθεση αυτού του Κοινοβουλίου. 
Πρόεδρος.
   – Για την ολοκλήρωση της συζήτησης, έχω λάβει έξι προτάσεις ψηφίσματος(1), που έχουν υποβληθεί σύμφωνα με το άρθρο 103, παράγραφος 2, του Κανονισμού.

Πρόεδρος.

Stefano Zappalà (PPE-DE ),
   . Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, η τροπολογία 54, που έχει ενσωματωθεί στην ενότητα 1, προβλέπει την εισαγωγή στο παράρτημα 5 και άλλων πινάκων, οι οποίοι πρέπει να θεωρούνται συμπληρωματικοί του πίνακα 22 σχετικά με την κοινή θέση του Συμβουλίου: δεν τον αντικαθιστούν, αλλά τον συμπληρώνουν! Έκανα αυτή τη διευκρίνιση, διότι, όπως ετέθη το ζήτημα, δεν είναι σαφές, προκειμένου να καταχωρηθεί στα πρακτικά ότι πρόκειται για συμφωνημένη θέση. 
Πρόεδρος.

Mario Borghezio (IND/DEM ).


Πρόεδρος.
Μεγαλειότατε, εξ ονόματος των συναδέρφων μου και εμού προσωπικά, σας καλωσορίζω θερμά. Η παρουσία σας εδώ στο Κοινοβούλιό μας αποτελεί απόδειξη του ενδιαφέροντός σας για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση και του σημαντικού ρόλου που διαδραματίζει η χώρα σας σε αυτή τη διαδικασία. Η επίσκεψή σας συνδέεται ιστορικά με την επίσκεψη του πατρός σας, του Μεγάλου Δούκα Ιωάννη, στις 22 Νοεμβρίου 1990, πριν από σχεδόν δεκαπέντε χρόνια.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελείτο τότε από δώδεκα κράτη μέλη και από 340 εκατομμύρια πολίτες. Σήμερα έχουμε υπερδιπλασιαστεί, με 25 χώρες και 455 εκατομμύρια Ευρωπαίους. Αυτοί οι αριθμοί δείχνουν πόσο μακρύ δρόμο έχουμε διανύσει, και καθ’ όλο αυτό το διάστημα κατορθώσαμε να επανενώσουμε μία ήπειρο και να μοιραστούμε τις ίδιες αξίες.
Κοιτάζοντας πίσω στο παρελθόν, οφείλουμε να θυμηθούμε ότι το όνομα της χώρας σας, το Λουξεμβούργο, συνδέεται με σημαντικές στιγμές της ευρωπαϊκής ιστορίας, όπως με τον συμβιβασμό του Λουξεμβούργου το 1966, που κατάφερε να επαναφέρει τη Γαλλία στο κοινοτικό τραπέζι. Αυτή είναι μια εξαιρετική στιγμή στην ιστορία της Ευρώπης και φέρει το όνομα της χώρας σας. Και σήμερα, ενώ έχουν ολοκληρωθεί μόνο τα τρία τέταρτα της θητείας σας, η Προεδρία του Λουξεμβούργου έχει ήδη σημειώσει μεγάλη επιτυχία, και είμαι σίγουρος ότι η επιτυχία αυτή θα καταστεί ακόμη μεγαλύτερη κατά το υπόλοιπο της Προεδρίας σας.
Μεγαλειότατεη κυβέρνηση της χώρας σας πέτυχε μία συμφωνία σχετικά με το Σύμφωνο Σταθερότητας κατά τη διάρκεια της άσκησης της Προεδρίας της Ένωσης, σεβόμενη τις βασικές αρχές του· αναδιοργάνωσε τη στρατηγική της Λισαβόνας και μόλις υπογράψαμε τις Συνθήκες προσχώρησης με τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία στο Λουξεμβούργο, μολονότι δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το σημαντικότερο θέμα, αυτό των δημοσιονομικών προοπτικών για την περίοδο 2007-2013, δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί. Ας έχουμε εμπιστοσύνη στις προσπάθειες της Προεδρίας του Λουξεμβούργου ότι θα επιτύχουν την αίσια ολοκλήρωσή του.
Υψηλότατε,από τη στιγμή που ανακηρυχτήκατε Μέγας Δούκας τον Οκτώβριο του 2000, εκφράζετε πάντα την ανησυχία σας για τους κατοίκους της χώρας σας, ιδιαίτερα διασφαλίζοντας τη σωστή ένταξη των διαφορετικών εθνικοτήτων που ζουν εκεί και αποτρέποντας οποιαδήποτε μορφή κοινωνικού αποκλεισμού, και γνωρίζουμε ότι σε αυτό το έργο σάς υποστηρίζει η σύζυγός σας, η Μεγάλη Δούκισσα Μαρία Τερέζα, και έχουμε την τιμή να την καλωσορίσουμε επίσης εδώ σήμερα.
Ερρίκος του Λουξεμβούργου,
   Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, πριν από 15 χρόνια, το 1990, την παραμονή μιας Προεδρίας του Λουξεμβούργου, ο πατέρας μου, ο Μέγας Δούκας Ιωάννης του Λουξεμβούργου, είχε την τιμή να μιλήσει ενώπιον αυτού του εξέχοντος φόρουμ. Ορισμένοι από εσάς είχαν ήδη λάβει θέση από εκείνη την εποχή στα έδρανα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και θέλω πραγματικά να τους απευθύνω ιδιαίτερο και εγκάρδιο χαιρετισμό για τη συνέπεια της δέσμευσής τους στην υπηρεσία της Ευρώπης.
1990 – 2005: πόσες αλλαγές, θα έλεγα μάλιστα πόσες ανατροπές, έλαβαν χώρα σε αυτό το διάστημα, ακόμα και σε αυτή την υπέροχη πόλη του Στρασβούργου! Το νέο και υπέροχο κτίριο στο οποίο βρισκόμαστε, ο αριθμός των εδράνων αυτής της αίθουσας, απεικονίζουν προδήλως τις ιστορικές αλλαγές που σημειώθηκαν στην ήπειρό μας. Να θυμηθούμε τις τεράστιες ελπίδες που γεννήθηκαν στους μεν και τις έντονες ανησυχίες που δημιουργήθηκαν στους δε, μπροστά στο ευρύ φάσμα των προκλήσεων που αντιμετωπίσαμε με το τέλος του κομμουνισμού και τη συμφιλίωση της ηπείρου μας. Μήπως, άραγε, ήλθε η στιγμή να αξιολογήσουμε την απόσταση που διανύσαμε έκτοτε, αναγνωρίζοντας στην πορεία τις αναντίρρητες επιτυχίες μας;
Είναι επίσης γεγονός ότι τους τελευταίους μήνες, με αφορμή τις τελετές για την 60η επέτειο του τέλους των εχθροπραξιών, ενθυμούμαστε ασμένως ότι η αίσια έκβαση του εγχειρήματός οφείλεται στην επιθυμία μας να μην υπάρξει ποτέ πια πόλεμος μεταξύ μας.
Κύριε Πρόεδρε, οι σκέψεις μου με οδηγούν καταρχάς στην υπενθύμιση των επιτευγμάτων μας. Κάθε παρατηρητής θα αναγνωρίσει ότι ο δρόμος που διανύθηκε αυτά τα τελευταία 15 χρόνια είναι διάσπαρτος από αναντίρρητες επιτυχίες, ορισμένοι μάλιστα θα τις χαρακτήριζαν θεαματικές. Έτσι, η Ευρώπη εμφανίζεται σήμερα ισχυρότερη, αφού ασπάζεται κοινές αξίες, που μπορεί να τις προωθεί στον κόσμο. Μαζί, καταφέραμε να εξορκίσουμε τον κίνδυνο να δούμε την Ένωσή μας να εκφυλίζεται σε μια απλή ζώνη ελεύθερων συναλλαγών. Την επαύριο της γερμανικής επανένωσης, που ακολούθησε κατά πόδας την Ενιαία Ευρωπαϊκή Πράξη, της οποίας προηγήθηκε μια άκρως επιτυχημένη διεύρυνση προς τον νότο, δημιουργήσαμε μαζί, σε δύσκολες συνθήκες, ένα ενιαίο νόμισμα, που σήμερα προκαλεί τον σεβασμό και τον θαυμασμό.
Καταργήσαμε τα εσωτερικά μας σύνορα, ανοίγοντας σε 450 εκατομμύρια πολίτες έναν ενιαίο χώρο ελευθερίας και ασφάλειας.
Απέναντι στην παγκοσμιοποίηση, ανέκαθεν καταβάλλαμε προσπάθειες να καταστεί η Ευρώπη πόλος αριστείας σε σύγκριση με τους οικονομικούς γίγαντες, τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ιαπωνία, την Κίνα, την Ινδία και τη Βραζιλία. Παράλληλα με αυτό, καταφέραμε να εναγκαλιστούμε το σύνθημα «η ισχύς εν τη ενώσει» ώστε να φανούμε στον κόσμο ως αξιόπιστο σημείο αναφοράς από πλευράς δημοκρατίας και αλληλεγγύης προς τις αναπτυσσόμενες χώρες. Μπορώ να αναφέρω, τέλος, την τεράστια πρόοδο που επιτελέστηκε όσον αφορά την ασφάλεια των τροφίμων. Την επαύριο μακρών και επίπονων διαπραγματεύσεων, η υγιεινή των τροφίμων 450 εκατομμυρίων καταναλωτών θα διέπεται από τους ίδιους κανόνες.
Είμαι βέβαιος πως μαντεύετε ότι μπορώ να παραθέσω πολλαπλάσια παραδείγματα. Επιτρέψτε μου να επισημάνω στο σημείο αυτό ότι ο ρόλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην υλοποίηση αυτών των επιτυχιών ήταν αποφασιστικός από πολλές απόψεις. Άλλοτε με το καρότο, άλλοτε με το μαστίγιο, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κατάφερε να καταλάβει εξέχουσα θέση στη διοργανική ισορροπία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Με αυτόν τον τρόπο, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υιοθέτησε τη διαπίστωση στην οποία είχε προβεί στην εποχή του ο Jean Monnet: «Δεν έχουμε άλλη επιλογή από τις αλλαγές στις οποίες θα συρθούμε και εκείνες που θα επιδιώξουμε και θα επιτύχουμε»
Πώς να εξηγήσουμε, άραγε, αυτές τις αμφιβολίες, αυτή τη σύγχυση, αυτές τις αρνητικές κρίσεις; Ορισμένοι φιλόσοφοι, όπως ο γάλλος Marcel Gauchet, μας λένε ότι αυτό οφείλεται στη χρονική στιγμή, δηλαδή στην εποχή μας, που χαρακτηρίζεται από άνευ προηγουμένου κομβικές αλλαγές.
Όταν ο ρυθμός της αλλαγής είναι σχετικά αργός, όπως συνέβη στις δεκαετίες του 1970 και του 1980, η προσαρμογή γίνεται χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια. Αντιθέτως, όταν προκαλεί ανατροπή παραδοσιακών σημείων αναφοράς, όπως συμβαίνει ιδίως σήμερα λόγω της παγκοσμιοποίησης, αυτό είναι μια άλλη ιστορία! Πρέπει να αφομοιώσουμε τις ρήξεις, να επανεφεύρουμε νέα πλαίσια, να ανοικοδομήσουμε μέσα. Εν συντομία, πρέπει να επανακαθορίσουμε προοπτικές και οράματα.
Θέλω να θυμίσω, εν προκειμένω, μία παρατήρηση του Michel Rocard. Δήλωσε ότι «ένα από τα δράματα της Ευρώπης έγκειται στο γεγονός ότι είναι καταδικασμένη στο διοικητικό κομμάτι». Πράγματι, πρέπει να συμφωνήσουμε με τον πρώην πρωθυπουργό ότι είναι λυπηρό και, συνεπώς, άκρως αποθαρρυντικό για το πνεύμα των συμπολιτών μας, και δη των νέων, ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ο προνομιακός τομέας του χρήματος, του κεφαλαίου, των επενδύσεων, των προτύπων και των επιδοτήσεων.
Το βέβαιο είναι ότι η απάντηση δεν είναι αυτονόητη. Εκείνο που διακυβεύεται πραγματικά είναι οι τύχες 450 εκατομμυρίων ανθρώπων, με τις δικές τους αποφάσεις και φιλοδοξίες, με τις αδυναμίες και με τα πάθη τους, κυρίως όμως με τις δυνάμεις και τα εξαιρετικά τους προσόντα. Ωστόσο, αυτοί οι άνθρωποι υποτίθεται ότι μοιράζονται το ίδιο ιστορικό πεπρωμένο στην ίδια επικράτεια: στην Ευρώπη μας.
Δεν μπορώ παρά να ευχηθώ στους αξιότιμους βουλευτές αυτού του Κοινοβουλίου να εμπλακούν άμεσα και, πέρα από πολιτικές καταβολές, να αναδειχθεί μια ταυτόσημη επιδίωξη: η ίδια η Ευρώπη να χαράξει την ιστορία της. Δεν κάνω τίποτε άλλο από το να επαναλαμβάνω αυτό που σας είπε ο πατέρας μου σχετικά, το 1990: «Είστε οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι των χωρών μας. Μάθετε να κινητοποιείτε και να συμπαρασύρετε όλες τις δημιουργικές δυνάμεις»
Ο λαός του Λουξεμβούργου είναι, λόγω των ιδιαζόντων κοινωνιολογικών χαρακτηριστικών του, «καταδικασμένος», τρόπον τινά, να ανακαλύπτει τους άλλους. Το ίδιο ισχύει και για την ευημερία του. Στα αναρίθμητα ταξίδια που πραγματοποίησα τα τελευταία 25 χρόνια και που με οδήγησαν σε όλες τις ηπείρους, αντιλήφθηκα πολύ νωρίς ότι το Μεγάλο Δουκάτο, αυτό καθεαυτό, δεν μπορεί από μόνο του να προσελκύσει το ενδιαφέρον δυνητικών επενδυτών.
Ολοκληρώνοντας, θα ήθελα να θέσω στην κρίση σας μια σκέψη του Milan Kundera, που εκφράστηκε με αυτά τα λόγια αμέσως μετά την πτώση του κομμουνισμού: «Συχνά μου φαίνεται –αναφέρει– ότι η γνωστή ευρωπαϊκή κουλτούρα συγκαλύπτει μιαν άλλη άγνωστη κουλτούρα, εκείνη των μικρών εθνών.[...] Υποθέτουμε ότι οι μικροί κατ’ ανάγκη μιμούνται τους μεγάλους. Αυτό είναι πλάνη. Είναι μάλιστα πολύ διαφορετικοί.[...] Η Ευρώπη των μικρών εθνών είναι μια άλλη Ευρώπη, έχει ένα άλλο βλέμμα και η σκέψη της συχνά διαμορφώνει το πραγματικό αντίβαρο της Ευρώπης των μεγάλων»
Πρόεδρος.


Queiró (PPE-DE ),

Goudin, Lundgren και Wohlin (IND/DEM ),

Figueiredo (GUE/NGL ),
   . – Σήμερα το Κοινοβούλιο ενέκρινε την κοινή θέση σχετικά με την πρόταση οδηγίας την οποία κατέθεσε η Επιτροπή το 2002. Το διάστημα που έχει μεσολαβήσει είναι μεγάλο, οπότε εισήχθησαν πλέον ορισμένες πτυχές οι οποίες δεν περιλαμβάνονταν στην αρχική πρόταση.
Goudin, Lundgren και Wohlin (IND/DEM ),
Lambsdorff, Weiler και Wuermeling (PPE-DE ),
Ωστόσο, υπάρχει ακόμα η δυνατότητα να καταταγούν οι αρχιτεχνίτες σε μία υψηλότερη κατηγορία με τη συμπερίληψή τους στο παράρτημα ΙΙ της οδηγίας. Εγκρίναμε τον συμβιβασμό, ελπίζοντας ότι η επιτροπή για την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων, η οποία θα είναι υπεύθυνη για τέτοια ζητήματα σύμφωνα με το άρθρο 58 της οδηγίας, θα ικανοποιήσει το αίτημα αυτό πριν από την καταληκτική ημερομηνία μεταφοράς. 
Le Pen, Marine (NI ),
Τέλος, η οδηγία σχετικά με την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων αποτελεί συνέπεια της οδηγίας σχετικά με την ελευθέρωση των υπηρεσιών. Με άλλα λόγια, η οδηγία Bolkestein είναι πιο επίκαιρη από ποτέ! 
Lulling (PPE-DE ),
    Χρειαζόμαστε μια οδηγία σχετικά με την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων προκειμένου να διασφαλίσουμε την ελευθερία εγκατάστασης και την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών στην ενιαία αγορά, χωρίς διακρίσεις όσον αφορά το επίπεδο των επαγγελματικών προσόντων. Αυτή η αρχή δεν αμφισβητείται. Πρέπει να αποφύγουμε το αμάλγαμα με την περίφημη πρόταση της οδηγίας Bolkenstein, στόχος της οποίας είναι η δημιουργία μιας πραγματικά ενιαίας αγοράς υπηρεσιών και για την οποία θα συζητήσουμε εδώ στο Σώμα στη διάρκεια των προσεχών μηνών, προκειμένου να την τροποποιήσουμε όπου χρειάζεται.

Figueiredo (GUE/NGL ),
Goudin, Lundgren και Wohlin (IND/DEM ),
Queiró (PPE-DE ),

Joseph Muscat (PSE ).
John Attard-Montalto (PSE ).
    Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να εξηγήσω για ποιον λόγο δεν ψήφισα υπέρ των περισσότερων τροπολογιών της έκθεσης Cercas, όπως ήταν η γραμμή της ομάδας μου. Ο λόγος είναι ότι, αφού έλαβα υπόψη άτυπες συναντήσεις με τα μεγαλύτερα συνδικάτα της χώρας μου, ανέκυψε ότι, επί του παρόντος, η Μάλτα δεν είναι στην οικονομική θέση να εφαρμόσει την οδηγία για τον χρόνο εργασίας.
Carlo Fatuzzo (PPE-DE ).
    Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, ρώτησα ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα εκ των είκοσι εκατομμυρίων ηλικιωμένων της Ιταλίας, σημαντικό μέρος των οποίων με ψήφισαν για να τους εκπροσωπώ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, πώς θα έπρεπε να ψηφίσω σχετικά με τη μείωση του χρόνου εργασίας. Η απάντηση ήταν: «Κάποιοι θέλουν να μας βάλουν να δουλεύουμε όλη μας τη ζωή, περισσότερα χρόνια δουλειάς, περισσότερους μήνες, περισσότερες εβδομάδες, περισσότερες ημέρες και όσο το δυνατόν περισσότερες ώρες. Σαν να μην έφτανε αυτό, θέλουν να παίρνουμε σύνταξη για όσο το δυνατόν λιγότερα χρόνια και μήνες και όσο το δυνατόν μικρότερη. Η μόνη μας ελπίδα είναι να δουλεύουμε τουλάχιστον λιγότερες ώρες την ημέρα». Για τον λόγο αυτό, ψήφισα υπέρ της έκθεσης Cercas και των τροπολογιών που μειώνουν τον χρόνο εργασίας. 
Allister (NI ),
   . Ψήφισα κατά της έκθεσης σχετικά με την οδηγία για τον χρόνο εργασίας, διότι οι μεμονωμένοι εργαζόμενοι θα απωλέσουν το δικαίωμα αυτοεξαίρεσής τους από τη μέγιστη εβδομαδιαία διάρκεια εργασίας των 48 ωρών. Αυτή η πρόταση συνιστά απαράδεκτη παρέμβαση στο δικαίωμα ελεύθερης επιλογής και ελευθερίας του ατόμου και αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της στάσης των Βρυξελλών που επιθυμούν να υπαγορεύουν κάθε πτυχή της κοινωνικοοικονομικής μας ζωής.
Clark (IND/DEM ),
    Οι βουλευτές του βρετανικού Κόμματος Ανεξαρτησίας ψήφισαν ΚΑΤΑ της τροπολογίας 37, διότι η οδηγία για τον χρόνο εργασίας είναι ήδη λειτουργική και θα εξακολουθήσει να είναι. Στόχος μας, συνεπώς, είναι να αμβλύνουμε τις χειρότερες πτυχές της. Επί του παρόντος, είναι δυνατή η αυτοεξαίρεση από την εβδομάδα 48 ωρών, είτε ατομικά είτε συλλογικά, μέσω της υπογραφής συμφωνίας με τον εργοδότη. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιθυμεί να διατηρηθούν οι αυτοεξαιρέσεις, τις οποίες καταργεί η έκθεση CERCAS.
Η τροπολογία 37 καταχωρήθηκε ως «Πρόταση για την απόρριψη της πρότασης της Επιτροπής». Με την καταψήφιση της εν λόγω τροπολογίας, το βρετανικό Κόμμα Ανεξαρτησίας επιζητά την αποκατάσταση της θέσης της Επιτροπής, συνεπώς τη διατήρηση των αυτοεξαιρέσεων. 
De Keyser (PSE ),
   . Την ώρα που η Συνταγματική Συνθήκη απαιτεί από την αριστερά ένα μαχητικό ΝΑΙ, θεωρώ ότι οι τροπολογίες που κατάφερε να επιβάλει η έκθεση CERCAS στην οδηγία για τον χρόνο εργασίας αποτελούν νίκη, δεδομένης της μεγάλης πίεσης που άσκησε η δεξιά. Αυτή η νίκη όμως δεν μπορεί να αποκρύψει την κοινωνική υποχώρηση που διατηρείται στο κείμενο το οποίο εγκρίθηκε σήμερα. Ειδικότερα:
1) η ρήτρα αυτοεξαίρεσης διατηρείται για μια τριετία
2) ο υπολογισμός σε ετήσια βάση του χρόνου εργασίας δεν θα αποτελεί πλέον αντικείμενο διαπραγμάτευσης από τους κοινωνικούς εταίρους. Πρόκειται, συνεπώς, για μια υποχώρηση σε ένα κεφαλαιώδους σημασίας θέμα, εκείνο του ελέγχου της ευελιξίας.
3) μολονότι οι «ανενεργές» περίοδοι –επί παραδείγματι, οι εφημερίες– προσμετρούνται στον χρόνο εργασίας, επιτρέπεται όμως βάσει εξαιρέσεων να γίνεται με ειδικό τρόπο ο σχετικός υπολογισμός.
Η Συνταγματική Συνθήκη έχει ως στόχο να προωθήσει περαιτέρω τον κοινωνικό διάλογο, η τωρινή οδηγία όμως τον περιορίζει. Επιπλέον, αυτή η οδηγία θίγει ένα από τα θεμελιώδη κεκτημένα των αγώνων του προηγούμενου αιώνα: τη μείωση του χρόνου εργασίας και τη ρύθμιση του ωραρίου. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο απείχα της ψηφοφορίας, μολονότι χαιρετίζω τις προσπάθειες του κ. Cercas και της Σοσιαλιστικής Ομάδας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με στόχο να υπαναχωρήσει ο ακραίος φιλελευθερισμός, από τον οποίο διέπεται η οδηγία. 
De Rossa (PSE ),
   . Στηρίζω πλήρως την έκθεση CERCAS ως ένα ουσιαστικό βήμα προς την κατεύθυνση της υιοθέτησης μίας εβδομαδιαίας διάρκειας εργασίας 48 ωρών στο σύνολο των 25 κρατών μελών, από το 2010. Θα καταργήσει την ισχύουσα ρήτρα αυτοεξαίρεσης και θα εισαγάγει νέους, αυστηρούς όρους για τον τρόπο συνυπολογισμού του χρόνου «εφημερίας» στην εβδομαδιαία διάρκεια 48 ωρών. Ο χρόνος εργασίας θα εξακολουθήσει να υπολογίζεται σε τετράμηνη βάση, παρέχοντας τη δυνατότητα εξαιρέσεων για τον υπολογισμό του σε δωδεκάμηνη βάση, που θα υπόκειται σε αυστηρότερο έλεγχο μέσω συλλογικών διαπραγματεύσεων.
Ο ορισμός του 2010 ως ημερομηνίας έναρξης ισχύος παρέχει και στις δύο πλευρές της βιομηχανίας τον χρόνο να διαπραγματευθούν νέες συμφωνίες, οι οποίες θα λαμβάνουν υπόψη την εβδομάδα των 48 ωρών. Η Ευρωπαϊκή Συνομοσπονδία Συνδικάτων (CES) στηρίζει πλήρως την έκθεση, καθώς παρέχει μία δίκαιη ρύθμιση για τους εργαζομένους σε ολόκληρη την ΕΕ. 
De Vits (PSE ),
   . – Απείχα από την ψηφοφορία επί της έκθεσης Cercas σχετικά με την αναθεώρηση της οδηγίας για τον χρόνο εργασίας. Το συμβιβαστικό κείμενο που εγκρίθηκε δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι συνιστά πρόοδο για την κοινωνική Ευρώπη. Θα χρειαστεί να παραμείνουμε σε εγρήγορση, προκειμένου να διαφυλάξουμε τα κοινωνικά κεκτημένα.
Figueiredo (GUE/NGL ),
   . – Επικροτούμε το γεγονός ότι το Κοινοβούλιο δεν ενέκρινε πολλές από τις προτάσεις οι οποίες περιλαμβάνονταν στη θέση της Επιτροπής σχετικά με τη νέα οδηγία για τον χρόνο εργασίας. Αυτή είναι μια από τις πιο επικίνδυνες πτυχές της επίθεσης εις βάρος των δικαιωμάτων των εργαζομένων και θέτει σε κίνδυνο τις κατακτήσεις ενός αγώνα που διαρκεί πάνω από 100 χρόνια, επηρεάζοντας εκατομμύρια εργαζομένων και τις οικογένειές τους.
Goudin, Lundgren και Wohlin (IND/DEM ),
Grech (PSE ),
Howitt (PSE ),
   . Η περιφέρειά μου –η Ανατολική Αγγλία– μαστίζεται από τις περισσότερες ώρες εργασίας στο Ηνωμένο Βασίλειο, με ένα στα δέκα άτομα στον τομέα των μεταφορών να εργάζονται πάνω από 60 ώρες την εβδομάδα· το ίδιο ποσοστό ισχύει για τους χειριστές μηχανημάτων οι οποίοι εργάζονται πάνω από 56 ώρες την εβδομάδα, τους ειδικευμένους εμποροϋπαλλήλους με πάνω από 53 ώρες εργασίας την εβδομάδα και τους οικοδόμους και αποθηκάριους με πάνω από 50 ώρες εργασίας την εβδομάδα. Όπως ήταν σωστό να εισαγάγουμε τον ελάχιστο μισθό για να καταπολεμήσουμε το πρόβλημα του μισθού φτώχειας, είναι πλέον καιρός να θέσουμε τέλος στα εξαντλητικά ωράρια εργασίας, τα οποία καταπιέζουν και εκμεταλλεύονται τους εργαζομένους, δημιουργούν άγχος και άλλα προβλήματα υγείας και πλήττουν την οικογενειακή ζωή. Για τον λόγο αυτό, στηρίζω πλήρως την κατάργηση, με τις απαραίτητες διασφαλίσεις, της αυτοεξαίρεσης της Βρετανίας από τους κανόνες της ΕΕ για τον χρόνο εργασίας. 
Lang (NI ),
    Η έκθεση Cercas, που εγκρίθηκε, παρά τις πολυάριθμες ελλείψεις της, από τους εκπροσώπους του Εθνικού Μετώπου, απαιτεί την κατάργηση της ρήτρας «αυτοεξαίρεσης», της οποίας τη διατήρηση πρότεινε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Αυτή η ρήτρα, που επιτρέπει σε ορισμένα κράτη μέλη να επεκτείνουν τη νόμιμη διάρκεια του εβδομαδιαίου χρόνου εργασίας πέραν των 48 ωρών, επιδεινώνει το ευρωπαϊκό κοινωνικό ντάμπινγκ. Πράγματι, σε μια Ευρώπη χωρίς σύνορα, οι γαλλικές επιχειρήσεις που υποχρεούνται σαν εφαρμόσουν το 35ωρο δεν θα είναι σε θέση να ανταγωνίζονται επί ίσοις όροις τους ανταγωνιστές τους, που εγκαθίστανται στις ευρωπαϊκές χώρες, εφαρμόζοντας τη ρήτρα αυτοεξαίρεσης.
Ας μην αυταπατώμεθα, πάντως. Η έγκριση της έκθεσης του κ. Cercas δεν είναι παρά ένα στάδιο. Σήμερα σε πρώτη ανάγνωση, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υποχρέωσε την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να υπαναχωρήσει, δεδομένου ότι πολλοί βουλευτές φοβούνται ότι οι γάλλοι ψηφοφόροι θα εκφράσουν τη δυσαρέσκειά τους στις 29 Μαΐου. 
Lienemann (PSE ),
   . Ψήφισα υπέρ της τροπολογίας 37, που ζητεί την απόρριψη αυτού του σχεδίου οδηγίας, το οποίο διατηρεί τα αρνητικά σημεία της προηγούμενης νομοθεσίας, όπως είναι η ρήτρα αυτοεξαίρεσης, και θεσμοθετεί την ακύρωση των κανόνων για τον χρόνο εργασίας.
Ο εισηγητής, κ. Cercas, επιζητεί ωστόσο να εκδηλώσει την πρόθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για εξασφάλιση της εγκατάλειψης της ρήτρας αυτοεξαίρεσης σε τρία χρόνια, πραγματικό δηλητήριο για το μέλλον του ευρωπαϊκού κοινωνικού δικαίου. Θεωρώ αναγκαίο να τον στηρίξω στον σκοπό αυτό. Δεν μπορώ, ωστόσο, σε αντιστάθμισμα, να συμφωνήσω μαζί του να επιτραπεί ο υπολογισμός ανώτατου ορίου 48 ωρών με βάση το δωδεκάμηνο και να επιτραπεί ο υπολογισμός σε ετήσια βάση του χρόνου εργασίας, όπως το απαιτούν μετ’ επιτάσεως οι εργοδότες, καθώς και η μείωση στον υπολογισμό του χρόνου της εφημερίας.
Είμαστε στην αρχή της νομοθετικής διαδικασίας και η ψήφος υπέρ της έκθεσης Cercas δεν αποτελεί παρά στήριξη στην προσέγγιση που έχει υιοθετηθεί για εγκατάλειψη της ρήτρας αυτοεξαίρεσης. Ωστόσο, στο τέλος του σταδίου συναπόφασης, δεν θα εγκρίνω ένα κείμενο εργασίας με βάση τις 48 ώρες. 
Liotard (GUE/NGL ),
   . – Η πρόταση της Επιτροπής σχετικά με την τροποποίηση της οδηγίας για τον χρόνο εργασίας είναι, πρακτικά, επιζήμια για εκατομμύρια εργαζομένων στην Ευρώπη. Η δυνατότητα αυτοεξαίρεσης εξακολουθεί να ισχύει, παρότι έχει αποδειχθεί ότι οδηγεί σε αύξηση της εβδομάδας εργασίας και επηρεάζει την υγεία των εργαζομένων· πρέπει να καταργηθεί το ταχύτερο δυνατόν, κατά προτίμηση το 2008, οπότε στηρίζω τον συμβιβασμό που πέτυχε ο κ. Cercas προς αυτή την κατεύθυνση. Θεωρούμε ότι η επέκταση της περιόδου αναφοράς από τους τέσσερις μήνες σε ένα έτος, με εργάσιμη εβδομάδα έως και 65 ωρών, αποτελεί φεουδαρχικό φαινόμενο του 19ου αιώνα, και γι’ αυτό πρέπει να διατηρήσουμε την περίοδο αναφοράς των τεσσάρων μηνών. Τέλος, η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου σχετικά με τις περιόδους εφημερίας πρέπει να γίνει σεβαστή.
Η Επιτροπή εξυπηρετεί την επιθυμία των επιχειρήσεων να καταστούν πιο ευέλικτες κατά τρόπο μονομερή. Η εβδομάδα εργασίας των 48 ωρών όπως την γνωρίζουμε είναι, στην πραγματικότητα, ήδη παρωχημένη. Η ισχύουσα εβδομάδα εργασίας διαρκεί περίπου 40 ώρες, ενώ η συντριπτική πλειονότητα των εργαζομένων επιθυμεί ακόμη μικρότερη εβδομάδα εργασίας. Γι’ αυτό, υποστηρίζω τη θέσπιση ενός ευρωπαϊκού προτύπου χρόνου εργασίας για την περαιτέρω αναδιανομή της εργασίας και τον καλύτερο συνδυασμό της εργασίας, της οικογένειας, της μέριμνας και της εκπαίδευσης. 
Lulling (PPE-DE ),
   . Θεωρώ ότι είναι αναγκαίο να τροποποιήσουμε την οδηγία του 1993 για τον χρόνο εργασίας, προκειμένου ανταποκριθούμε καλύτερα στις νέες πραγματικότητες. Πρέπει, όμως, να διασφαλιστεί υψηλό επίπεδο προστασίας της υγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων, να προσδώσει στις επιχειρήσεις μεγαλύτερη ευελιξία στη διαχείριση του χρόνου εργασίας, να επιτρέψει την καλύτερη συμβατότητα ανάμεσα στην επαγγελματική και την οικογενειακή ζωή.
Malmström (ALDE ),
Manders (ALDE ),
   . – Μετά την έγκριση της τροπολογίας 10, η ολλανδική αντιπροσωπεία του Λαϊκού Κόμματος για την Ελευθερία και τη Δημοκρατία θεώρησε σκόπιμο να καταψηφίσει την τροποποιημένη πρόταση της Επιτροπής σχετικά με την οργάνωση του χρόνου εργασίας. Κατά τη γνώμη της αντιπροσωπείας του VVD, το γεγονός ότι η Ευρώπη ορίζει ότι ο συνολικός χρόνος εφημερίας, περιλαμβανομένου του χρόνου επιφυλακής και ανάπαυσης, πρέπει να θεωρείται χρόνος εργασίας, αποτελεί παράδειγμα παρέμβασης των Βρυξελλών το οποίο θα οδηγήσει, απλώς, σε περαιτέρω μείωση της στήριξης των πολιτών προς την Ευρώπη, την περίοδο ακριβώς που απαιτείται ενίσχυση αυτής της στήριξης. 
Martin, David (PSE ),
   . Συγχαίρω τον συνάδελφό μου κ. Cercas για την εξαίρετη έκθεσή του.
Ο υπολογισμός σε ετήσια βάση της εβδομάδας 48 ωρών θα επιτρέπει στις επιχειρήσεις να αντιμετωπίζουν εποχιακές διακυμάνσεις, αιφνίδιες αυξήσεις στη ζήτηση ή περιπτώσεις κρίσεως.
Mölzer (NI ),
Moraes (PSE ),
   . Σήμερα, η αντιπροσωπεία του Εργατικού Κόμματος στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ψήφισε υπέρ μίας δέσμης συμβιβαστικών προτάσεων για τον χρόνο εργασίας, που υποβλήθηκαν από τις ομάδες των Σοσιαλιστών και των Χριστιανοδημοκρατών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Πρόκειται τώρα να διαβιβασθεί προς εξέταση στις κυβερνήσεις που συμμετέχουν στο Συμβούλιο της ΕΕ. Ταυτίζεται με την ψήφο μας το 2004 και στηρίζει την αρχή που αποτελεί το επίκεντρο αυτής της οδηγίας, δηλαδή την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων καθώς και τον στόχο του συνδυασμού της επαγγελματικής και της οικογενειακής ζωής και της αύξησης της παραγωγικότητας.
Η αντιπροσωπεία του Εργατικού Κόμματος στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κατανοεί τις δυσκολίες προσαρμογής που αντιμετωπίζει το Ηνωμένο Βασίλειο και άλλες χώρες, ωστόσο χάρη σε ορισμένες ευέλικτες διατάξεις της έκθεσης, όπως η επιμήκυνση της περιόδου αναφοράς στους 12 μήνες, αυτές οι δυσκολίες θα αντιμετωπιστούν.
Αναγνωρίζουμε ότι ο χρόνος εφημερίας ταυτίζεται με τον χρόνο εργασίας, όπως αποφάνθηκε το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο στις υποθέσεις SIMAP και JAEGER. Αυτές οι ιστορικές αποφάσεις έχουν επιπτώσεις για το ΕΣΥ και τα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης των κρατών μελών, ωστόσο επιτρέποντας στα ίδια τα κράτη μέλη να υπολογίζουν αυτό το τμήμα του χρόνου εργασίας, η δέσμη συμβιβαστικών μέτρων που επιτύχαμε είναι επαρκώς ευέλικτη.
Queiró (PPE-DE ),
Sinnott (IND/DEM ),
Konrad Szymański (UEN ),
Τούσσας (GUE/NGL ),
Wijkman (PPE-DE ),
Πρόεδρος. –
   Οι αιτιολογήσεις ψήφου ολοκληρώθηκαν. Η συνεδρίαση θα συνεχιστεί στις 15.00, με τις δηλώσεις σχετικά με το μέλλον της Ευρώπης εξήντα χρόνια μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. 


Πρόεδρος.
Λόγω αυτής της τριπλής συγκυρίας, η Διάσκεψη των Προέδρων αποφάσισε να διεξαχθεί σήμερα μια συζήτηση σχετικά με το μέλλον της Ευρώπης 60 χρόνια μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, γεγονός το οποίο θα αποτελέσει κάτι περισσότερο από έναν απλό εορτασμό, κάτι περισσότερο από μία ματιά στο παρελθόν: θα είναι μια ματιά στο μέλλον μας βασισμένη στην ανάμνηση του παρελθόντος μας.
Για να το παρουσιάσουν βρίσκονται εδώ ο κ. Juncker και ο κ. Barroso ...
Jean-Claude Juncker,
    Κύριε Πρόεδρε, κύριε Πρόεδρε της Επιτροπής, κυρίες και κύριοι, εξήντα χρόνια έχουν περάσει από το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Αυτή η ανάμνηση της 8ης Μαΐου 1945, ημερομηνία της συνθηκολόγησης του Τρίτου Ράιχ, συνιστά επιβεβλημένο καθήκον και θέλω να συγχαρώ το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο που δεν παρέλειψε εδώ σήμερα να θυμηθεί την 8η Μαΐου 1945.
Το καθήκον της ανάμνησης είναι επιβεβλημένο καθήκον και πιστεύω ότι είναι κυρίως επιβεβλημένο για εκείνους που γεννήθηκαν μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, για τους άνδρες και τις γυναίκες της γενιάς μου. Και όταν ενθυμούμαστε την 8η Μαΐου 1945, τη συνθηκολόγηση της γερμανικής δημοκρατίας το 1933 και τη φρικτή περίοδο που χωρίζει αυτές τις δύο ημερομηνίες, εμείς, η νεότερη γενιά, οφείλουμε να το πράξουμε με μεγάλο βαθμό συστολής, τουλάχιστον σε σχέση με τη γενιά των ανδρών και των γυναικών που την βίωσαν.
Εκείνοι που, όπως εγώ, γεννήθηκαν μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο –το 1954, το 1955 και αργότερα– πρέπει να θυμούνται με συστολή, διότι δεν υπήρξαν αυτόπτες μάρτυρες της τραγωδίας που ενέσκηψε στην ευρωπαϊκή ήπειρο. Δεν είδαμε, όπως είδαν εκείνοι που προηγήθηκαν, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και τις φυλακές όπου σκοτώθηκαν, βασανίστηκαν και εξευτελίστηκαν οι άνθρωποι, μέχρι τον έσχατο βαθμό ισοπέδωσής τους. Δεν είδαμε, όπως εκείνοι, τα πεδία των μαχών, γιατί δεν χρειάστηκε να τα διαβούμε με τις ψυχές μας, και πολύ συχνά με τα σώματά μας, να κουβαλούν το βάρος του θανάτου. Δεν μπορέσαμε ούτε χρειάστηκε να παρατηρήσουμε, όπως εκείνοι μπόρεσαν και χρειάστηκε να το πράξουν, τις μακρές φάλαγγες αιχμαλώτων από όλα τα έθνη, που διέσχιζαν την Ευρώπη, συνθέτοντας πράγματι μια μακάβρια πομπή στην ευρωπαϊκή ήπειρο. Δεν αντιμετωπίσαμε εμείς, που γεννηθήκαμε μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, δραματικές επιλογές, ατομικές ή συλλογικές. Δεν χρειάστηκε να πούμε ούτε «ναι» ούτε «όχι»· μπορέσαμε να ζήσουμε στη μεταπολεμική λάμψη, γλιτώνοντας από όλα τα δραματικά διλήμματα.
Η ανάμνηση της 8ης Μαΐου 1945 είναι μια πράξη που τροφοδοτεί τη συλλογική μνήμη. Είναι πολύ σημαντικό τη στιγμή που οι άμεσες μνήμες, η άμεση εμπειρία του πολέμου και της αμέσως μεταπολεμικής περιόδου –το άμεσο βίωμα με το σύνολο των προσωπικών εμπειριών και των ευγενών αισθημάτων– ετοιμάζονται να μεταμορφωθούν σε ιστορία, με όσα σημαίνει η ιστορία σε σχέση με τις αναμνήσεις από την άποψη της απόστασης και των υποτιθέμενων αντικειμενικών πρισμάτων ανάγνωσης. Σήμερα, οι άμεσοι μάρτυρες αυτής της φρικτής εποχής της ιστορίας της ευρωπαϊκής ηπείρου αφήνουν πίσω τους αυτόν τον κόσμο. Είναι συγκινητικό να βλέπει κανείς τους ρώσους βετεράνους στα φορτηγά τους στην Κόκκινη Πλατεία και τη μακρά πομπή εκείνων που πολέμησαν για τους ίδιους και για εμάς και που, σήμερα, δεν μπορούν πλέον να περπατήσουν. Εμείς, από την άλλη, γνωρίζουμε προς τα πού οδεύουν. Το καθήκον της ανάμνησης είναι επιβεβλημένο καθήκον.
Όταν θυμόμαστε και όταν αισθανόμαστε αυτή τη βαθιά υποχρέωση της ανάμνησης, πρέπει να πούμε και την αλήθεια. Η 8η Μαΐου 1945 ήταν για την Ευρώπη ημέρα απελευθέρωσης. 
 Η 8η Μαΐου ήταν επίσης ημέρα ήττας. Με αυτό, ωστόσο, εννοώ την ήττα του φασισμού και του εθνικοσοσιαλισμού καθώς και το τέλος της συνθηκολόγησης της δημοκρατίας ενόψει των φοβερών γεγονότων που συνέβαιναν από το 1933. Πάνω από όλα όμως, για τη Γερμανία ήταν ημέρα απελευθέρωσης.
Στην ουσία, με την ανάμνηση της 8ης Μαΐου, της 9ης Μαΐου, της 10ης Μαΐου, δείχνουμε επίσης την ευγνωμοσύνη μας προς εκείνους που ένωσαν τις δυνάμεις και την ενέργειά τους με τις ευρωπαϊκές δυνάμεις και ενέργεια για να απελευθερώσουν την ευρωπαϊκή ήπειρο. Θέλω, όχι με τη χρονική καθυστέρηση αλλά με την απόσταση που προσφέρουν τα εξήντα χρόνια, να πω πόσα οφείλουμε εμείς, οι Ευρωπαίοι, σε αυτούς τους νεαρούς αμερικανούς και καναδούς στρατιώτες που, από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού, ήλθαν στην Ευρώπη για να την απελευθερώσουν, αγνοώντας ακόμα και την ύπαρξη πολλών χωρών, στην απελευθέρωση των οποίων συνέβαλαν. Αυτό ποτέ δεν πρέπει να το λησμονούμε.
Σκέφτομαι επίσης τους στρατιώτες του Κόκκινου Στρατού. Πόσες απώλειες! Πόσο υπέρμετρα μεγάλος αριθμός ανθρώπινων ιστοριών μεταξύ των Ρώσων οι οποίοι, κόβοντας απότομα το νήμα της ζωής τους, προσέφεραν 27 εκατομμύρια ζωές για την απευλεθέρωση της Ευρώπης! Δεν χρειάζεται κανείς να διακατέχεται από μεγάλη αγάπη –μολονότι συμβαίνει στην περίπτωσή μου– για το αχανές και αιώνιο ρωσικό κράτος για να αναγνωρίσει ότι η Ρωσία όντως είναι άξια της Ευρώπης.
Η ελευθερία όμως που αποκαταστήθηκε, στις αρχές του Μαΐου 1945, δεν ήταν παντού ίδια. Εμείς, στο δυτικό τμήμα της Ευρώπης, βολικά εδραιωμένοι στις παλιές μας δημοκρατίες, μπορέσαμε, μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, να ζήσουμε σε ελευθερία, σε μια ανακτημένη ελευθερία, της οποίας γνωρίζαμε το τίμημα. Εκείνοι όμως που ζούσαν στην Κεντρική Ευρώπη και εκείνοι που ζούσαν στην Ανατολική Ευρώπη δεν γνώρισαν την ελευθερία που γνωρίσαμε επί πενήντα χρόνια.
Αυτή η μεταπολεμική Ευρώπη που, χωρίς τον πόλεμο, ουδέποτε θα μπορούσε να γίνει η Ευρώπη που είναι σήμερα· αυτή η Ευρώπη, που γεννήθηκε από τις στάχτες του πολέμου, δεν θα είχε αναδυθεί αν δεν υπήρχαν εκείνοι που αποκαλούμε ιδρυτικούς πατέρες της Ευρώπης –προσωπικότητες όπως ο Schuman, ο Bech, ο Adenauer, ο de Gasperi και άλλοι– οι οποίοι, από εκείνη τη μεταπολεμική φράση «ποτέ ξανά πόλεμος», προσέφεραν μια ελπίδα, μια προσευχή και ένα πρόγραμμα για πρώτη φορά στην ιστορία της ευρωπαϊκής ηπείρου. Πρέπει σήμερα να θυμηθούμε με συγκίνηση, με ευγνωμοσύνη, εκείνους που είχαν το θάρρος να πουν «ναι», αφού πρώτα είπαν «όχι».
Δεν θα είχαν μπορέσει να το πράξουν αν δεν αισθάνονταν να συμπαρασύρονται από τα ευγενή και φλογερά αισθήματα των λαών τους. Δεν θα κατορθώναμε τίποτε το σπουδαίο χωρίς τη βούληση του λαού. Αν μπορέσαμε να οικοδομήσουμε την Ευρώπη, όπως ακριβώς την οικοδομήσαμε μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, είναι επειδή οι ευρωπαϊκοί λαοί δεν ήθελαν να ξαναζήσουν την τραγωδία που βίωσε η ευρωπαϊκή ήπειρος δύο φορές στη διάρκεια του 20ού αιώνα.
Υπάρχουν οι ιδρυτικοί πατέρες της Ευρώπης που είναι ευρέως γνωστοί· υπάρχουν οι λαοί που εξελίχθηκαν στην αφάνεια και συμμερίζονταν αυτά τα ευγενή αισθήματα και, ακολούθως, υπάρχουν οι φιλόσοφοι, οι στοχαστές, οι πολιτικοί άνδρες τους οποίους όλοι μας λησμονούμε πολύ συχνά: ο Léon Blum, που ονειρεύτηκε την Ευρώπη μέσα από τα σίδερα μιας γαλλικής φυλακής, ο σπουδαίος Spinelli, που φυλακίστηκε σε ένα ιταλικό νησί από τους ιταλούς φασίστες, και άλλοι που είναι ανώνυμοι αλλά στους οποίους οφείλουμε πολλά. Θέλω να χαιρετίσω εκείνους που, λησμονημένοι ή ανώνυμοι, κατέστησαν δυνατό αυτό που δημιουργήθηκε μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Εγώ, προσωπικά, γεννήθηκα τον Δεκέμβριο του 1954, αλλά προτιμώ να λέω ότι γεννήθηκα το 1955. Καταρχάς, μεγάλωσα –ας μου επιτραπεί αυτή η παρέκβαση– με σεβασμό για τα επιτεύγματα της γενιάς του πατέρα μου, που γνώρισε ένα διπλά φρικτό πεπρωμένο. Πρώτον, διότι οι πολίτες του Λουξεμβούργου, που είχαν γεννηθεί μεταξύ 1920 και 1927, επιστρατεύθηκαν δια της βίας στη γερμανική Βέρμαχτ και, δεύτερον, διότι φορούσαν μια στολή που δεν ήταν δική τους και η οποία υπηρετούσε αλλότριες φιλοδοξίες. Φρικτή μοίρα να πρέπει να φοράει κανείς τη στολή του εχθρού του. Η ίδια παρατήρηση ισχύει άλλωστε για τους πολίτες της Αλσατίας και της Λωρραίνης, στους οποίους αποτίω φόρο τιμής.
Σκέφτομαι συχνά τους σοφούς άνδρες της Ευρώπης, όπως τον Τσόρτσιλ – χωρίς αμφιβολία επειδή δεν συγκαταλέγομαι σε αυτούς. Το 1947, όταν συγκλήθηκε η πρώτη σύνοδος του ευρωπαϊκού κινήματος στη Χάγη, δίνοντας πνοή στην ιδέα της δημιουργίας του Συμβουλίου της Ευρώπης μετά την άρνηση της Σοβιετικής Ένωσης να επιτρέψει στις άλλες χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης να συμμετάσχουν στο Σχέδιο Μάρσαλ και στη δημιουργία του Συμβουλίου της Ευρώπης, ο μεγάλος Τσόρτσιλ δήλωσε με αυτό το προφητικό χάρισμα που τον χαρακτήριζε: «Αρχίζουμε σήμερα στη Δύση εκείνο που θα ολοκληρώσουμε στην Ανατολή». Κυρίες και κύριοι, ας είμαστε υπερήφανοι που τα καταφέραμε.
Θυμάμαι τα λόγια του Βίκτωρος Ουγκώ, ο οποίος, το 1949, έγραψε ότι «θα έλθει η ημέρα στην Ευρώπη, όπου το μόνο πεδίο μάχης θα είναι το άνοιγμα του πνεύματος σε ιδέες· θα έλθει η ημέρα στην Ευρώπη, όπου οι σφαίρες και οι βόμβες θα αντικατασταθούν από τις ψήφους». Ας είμαστε υπερήφανοι που τα καταφέραμε σήμερα.
José Manuel Barroso,
Συνεπώς, θυμόμαστε. Θυμόμαστε το μέγεθος της καταστροφής που ερήμωσε κυρίως την Ευρώπη. Σχεδόν καμία χώρα δεν βγήκε αλώβητη. Αυτό που πολλοί ονόμασαν «ευρωπαϊκό εμφύλιο πόλεμο» κατέδειξε την αγριότητα που είναι ικανός να επιδείξει ο άνθρωπος εις βάρος του συνανθρώπου του. Εμείς οι Ευρωπαίοι συχνά αισθανόμαστε υπερήφανοι για τα σημαντικά επιτεύγματα του πολιτισμού και του πνεύματός μας, για τους μεγάλους θριάμβους του ευρωπαϊκού πνεύματος· οφείλουμε, όμως, να αναγνωρίσουμε με ταπεινοφροσύνη ότι ορισμένες από τις χειρότερες αγριότητες που διέπραξε ποτέ το ανθρώπινο είδος συνέβησαν στην Ευρώπη κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα. 
Ας αναγνωρίσουμε ότι κάτι αξιοσημείωτο βγήκε από τα ερείπια της Ευρώπης το 1945. Επιτρέψτε μου να σας διαβάσω ένα απόσπασμα ενός εκ των οραματιστών εκείνης της εποχής, από μια ομιλία του στη Ζυρίχη το 1946. Είπε: «Θα σας πω τώρα κάτι που θα σας εκπλήξει. Το πρώτο βήμα στην αναδημιουργία της ευρωπαϊκής οικογένειας πρέπει να είναι μία εταιρική σχέση μεταξύ της Γαλλίας και της Γερμανίας. Μόνο κατ’ αυτόν τον τρόπο μπορεί η Γαλλία να ανακτήσει την ηθική και πολιτιστική ηγεσία της Ευρώπης. Δεν μπορεί να υπάρξει αναγέννηση της Ευρώπης χωρίς [...] μία πνευματικά μεγάλη Γερμανία». Ο Τσόρτσιλ είχε δίκιο. Είναι εύκολο να λησμονούμε τώρα το θάρρος που απαιτούσε αυτή η δήλωση εκείνη την εποχή. Αυτό που είπε ήταν εκπληκτικό.
Ακόμη πιο εκπληκτικές ήταν οι πράξεις που μετέτρεψαν αυτά τα λόγια σε πραγματικότητα. Πρέπει να θυμόμαστε την εκπληκτική αποφασιστικότητα που επέδειξε ο Robert Schuman, ο Jean Monnet, ο Konrad Adenauer, ο Alcide de Gasperi και άλλοι και όσα επέτυχαν, ανοικοδομώντας και όχι καταφεύγοντας σε αντίποινα. Πρέπει να θυμόμαστε επίσης και να αναγνωρίζουμε το όραμα των υπερατλαντικών ηγετών που μας βοήθησαν να επωμιστούμε το βάρος της ανασυγκρότησης και δεν γύρισαν την πλάτη.
Πριν παρασυρθούμε περισσότερο, ας κάνουμε μια παύση, επειδή αυτό που ξεκίνησαν οι ιδρυτές ήταν αξιοσημείωτο αλλά ημιτελές. Όπως είπε η Επιτροπή στη δήλωσή της στις 9 Μαΐου: για εκατομμύρια ανθρώπων, η πραγματική ελευθερία έμελλε να έρθει μόνο με την πτώση του τείχους του Βερολίνου, όχι με το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Μετά το 1945, έχασαν τις ελευθερίες τους και τις ευκαιρίες τους σχεδόν μόλις τις είχαν ανακτήσει. Σε ορισμένες περιπτώσεις έχασαν τον πολιτικό έλεγχο των χωρών τους· σε άλλες έχασαν την ανεξαρτησία τους. Για πολλούς ανθρώπους στην Ευρώπη, το τέλος του πολέμου σήμαινε ειρήνη και ελευθερία· για ορισμένους όμως σήμαινε μόνο ειρήνη, όχι ακόμη ελευθερία.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε τι ήταν η Ευρώπη. Πριν από εξήντα χρόνια, εδώ σε αυτή την ήπειρο βιώσαμε το Ολοκαύτωμα. Σχεδόν πριν από τριάντα χρόνια, αρκετές χώρες της νότιας Ευρώπης, συμπεριλαμβανομένης της δικής μου, ζούσαν ακόμη υπό δικτατορίες. Έως σχεδόν 15 χρόνια πριν, η μισή Ευρώπη δεν απολάμβανε ελευθερία και δημοκρατία. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο δυσκολεύομαι να κατανοήσω πώς μπορούμε να μην είμαστε αισιόδοξοι για το μέλλον της Ευρώπης, όταν βλέπουμε πού βρίσκεται τώρα η Ευρώπη σε σύγκριση με το πού ήταν μόνο λίγα χρόνια πριν.
Ωστόσο, αυτό, ευτυχώς, δεν ήταν το τέλος της ιστορίας. Αυτό που οικοδόμησαν οι ηγέτες των δεκαετιών του 1940 και του 1950 ήταν φάρος και μαγνήτης: φάρος στα σκοτεινά χρόνια για εκείνους που δεν είχαν την προοπτική της ειρήνης, της ευημερίας και της σταθερότητας που απολάμβαναν άλλοι Ευρωπαίοι, και μία εξαιρετική, ισχυρή δύναμη έλξης για εκείνες τις χώρες και τους λαούς που απελευθερώνονταν και έβλεπαν την Ευρωπαϊκή Κοινότητα –όπως ονομαζόταν τότε– ως καταλύτη για τον μετασχηματισμό των χωρών τους.
Για τη γενιά μου, η Ευρώπη ήταν πάντα συνώνυμη με τη δημοκρατία. Στην ηλικία των 18, ήμουν, μαζί με άλλους, αποφασισμένος να απελευθερώσω τη δική μου χώρα από ένα καταπιεστικό, απολυταρχικό, οπισθοδρομικό καθεστώς. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο εγώ και πολλοί άνθρωποι της γενιάς μου θαυμάζουμε ιδιαίτερα τις εξαιρετικές προσπάθειες των λαών της Τσεχικής Δημοκρατίας, της Εσθονίας, της Ουγγαρίας, της Λεττονίας, της Λιθουανίας, της Πολωνίας, της Σλοβακίας, της Σλοβενίας καθώς και της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας που αγωνίζονται για τη δημοκρατία και τον τρόπο με τον οποίο συνδέουν την ίδια την ιδέα της Ευρώπης με τη δημοκρατία. Η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα θεσμικά της όργανα θα έπρεπε να αγκαλιάζουν με υπέρμετρη υπερηφάνεια, όπως και κάνουν, αυτά τα νέα μέλη και λαούς, καθώς και τους λαούς της Μάλτας και της Κύπρου.
Γι’ αυτό ακριβώς πρέπει να πούμε: η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί να είναι θύμα της ίδιας της επιτυχίας της. Η ενσωμάτωση μιας τόσο μεγάλης ποικιλίας μελών, τα οποία ενώνει ένα κοινό σχέδιο, αποτελεί πραγματικά ένα εκπληκτικό επίτευγμα. Η πρόκληση που αντιμετωπίζουμε όλοι είναι πρωτοφανής. Είμαι πεπεισμένος ότι η υλοποίηση αυτού του εκπληκτικού σχεδίου, που σε λίγο θα αφορά 27 χώρες και 500 εκατομμύρια άτομα, θα συνεχιστεί παρά τις αναταραχές που μοιραία θα ανακύπτουν κατά διαστήματα.
Ωστόσο, αυτή η υλοποίηση γίνεται ενίοτε τόσο ειρηνικά, ώστε διατρέχουμε τον κίνδυνο να λησμονήσουμε τα όσα προηγήθηκαν. Οι αφηγήσεις των πρόσφατων φονικών συγκρούσεων που μάστιζαν την Ευρώπη φαίνεται πλέον ότι περιορίζονται στα βιβλία της ιστορίας. Αποτελούσαν, ωστόσο, πρωτοσέλιδα στις εφημερίδες μέχρι και πριν από 10 χρόνια, όταν έγιναν σφαγές σε ορισμένες χώρες των Βαλκανίων.
Hans-Gert Poettering,
   .  Κύριε Πρόεδρε, κύριε Προεδρεύοντα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, κύριε Πρόεδρε της Επιτροπής, κυρίες και κύριοι, το 1945, πριν από 60 χρόνια, η Ευρώπη ήταν ένα ερειπωμένο πεδίο μάχης. Ένας βάρβαρος πόλεμος είχε απαιτήσει πάνω από 55 εκατομμύρια θύματα, ενώ πολλά εκατομμύρια ανθρώπων ξεριζώθηκαν, έγιναν πρόσφυγες ή εκδιώχθηκαν από τα σπίτια τους. Οι γονείς έχασαν τους γιους τους, οι γυναίκες τους άντρες τους, τα παιδιά τον πατέρα τους. Στα τέλη του Μαρτίου 1945, ο πατέρας μου, ένας απλός στρατιώτης, χαρακτηρίστηκε αγνοούμενος. Μόνο πολύ αργότερα μάθαμε ότι ήταν ανάμεσα στους νεκρούς. Εγώ δεν τον γνώρισα ποτέ.
Το 1945, πολλές ευρωπαϊκές πόλεις ήταν ερειπωμένες και η οικονομία είχε καταστραφεί. Η αναφορά του ονόματος της Ευρώπης σκόρπιζε τον φόβο και τον τρόμο σε ολόκληρο τον κόσμο. Δεν υπάρχει αμφιβολία για το ποιος φέρει την ευθύνη για το ξέσπασμα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου: το παράνομο εθνικοσοσιαλιστικό καθεστώς της Γερμανίας συγκέντρωσε τον παρανοϊκό ρατσισμό του και τις αξιώσεις του για εξουσία, καταλήγοντας σε μία κόλαση επιθέσεων εναντίον όλων των άλλων ευρωπαϊκών λαών. Το Ολοκαύτωμα των Εβραίων ήταν το χειρότερο από τα εγκλήματά του. Ο εθνικοσοσιαλιστικός ολοκληρωτισμός οδήγησε ολόκληρη την Ευρώπη στην καταστροφή. Όταν έφθασε το τέλος το 1945, στα θύματά του συγκαταλεγόταν ο ίδιος ο γερμανικός λαός, ενώ δεν υπήρχαν παρά λίγοι μόνο νικητές.
Αντί για νικητές, υπήρχαν μόνο επιζώντες, κάποιοι περισσότερο και άλλοι λιγότερο τυχεροί, οι μεν στη Δυτική και οι δε στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη. Η διορατική αμερικανική υποστήριξη έδωσε τη δυνατότητα να αρχίσει μια νέα ζωή στη Δυτική Ευρώπη, με ελευθερία, σεβασμό για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, δημοκρατία και μία οικονομία της αγοράς βασισμένη στον νόμο. Όπως υπενθυμίστηκε προ ολίγου, ο Ουίνστον Τσόρτσιλ ήταν εκείνος που σχεδίασε το όραμα των Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης –και επιτρέψτε μου να προσθέσω ότι η Ευρώπη δεν θα μπορούσε ποτέ να είναι πλήρης χωρίς τη Μεγάλη Βρετανία. Η Ευρώπη αναστήθηκε μετά το 1945 αρχίζοντας από τις ακτές της στον Ατλαντικό. Οι λαοί της, εξαντλημένοι αλλά και χαρούμενοι γιατί μπορούσαν να κάνουν μια νέα αρχή σε καθεστώς ελευθερίας, ήρθαν ο ένας κοντά στον άλλο. Πάντα θα θυμόμαστε και θα τιμούμε τον Robert Schuman, γιατί έτεινε το χέρι στους Γερμανούς, προσκαλώντας τους να συμμετάσχουν σε αυτό το νέο ξεκίνημα. Χωρίς τη μεγαλοψυχία των Γάλλων, η Ευρώπη θα είχε μείνει για άλλη μία φορά μία ανυπόστατη ιδέα –και επιτρέψτε μου να προσθέσω ότι τώρα που η Ευρωπαϊκή Ένωση κάνει άλλη μία νέα αρχή με ένα κοινό Σύνταγμα, η Ευρώπη θα χρειαστεί μελλοντικά περισσότερο παρά ποτέ την εποικοδομητική συμμετοχή της Γαλλίας.
Το 1945, οι λαοί της Κεντρικής, Ανατολικής και Νοτιοανατολικής Ευρώπης ήταν επίσης γεμάτοι ελπίδες για ένα νέο ξεκίνημα, για μία νέα ευκαιρία να ζήσουν ειρηνικά και ελεύθερα, καθώς ανήκουν στον ίδιο ευρωπαϊκό πολιτισμό με όλους εμάς. Αναγκάστηκαν να μάθουν μέσα από μια πικρή εμπειρία ότι ειρήνη χωρίς ελευθερία συνιστά μόνο μερική απελευθέρωση από τον ζυγό της αδικίας του ολοκληρωτισμού. Η ανάληψη της εξουσίας από τους Σοβιετικούς έκανε τις ελπίδες τους να καταρρεύσουν. Μολονότι ο εθνικοσοσιαλιστικός ολοκληρωτισμός είχε ηττηθεί το 1945, ο σταλινικός ολοκληρωτισμός διαίρεσε την Ευρώπη και επέβαλε το άδικο καθεστώς του στους λαούς της Κεντρικής, Ανατολικής και Νοτιοανατολικής Ευρώπης. Ωστόσο, η ελπίδα δεν εγκατέλειψε τους λιγότερο τυχερούς από τους επιζήσαντες του Δευτέρου Παγκοσμίου πολέμου – η ελπίδα για μία κοινή Ευρώπη, ανανεωμένη πνευματικά, ηθικά και πολιτικά, με προοπτική ευημερίας για όλους τους πολίτες της. Τελικά, προσέδωσαν στην ελπίδα τη μορφή μίας ειρηνικής επανάστασης της οποίας το σύνθημα ήταν (αλληλεγγύη). Χρειάστηκαν δεκαετίες ολόκληρες για την πτώση του τείχους.
Είμαι βουλευτής αυτού του Σώματος από τις πρώτες άμεσες εκλογές το 1979 και θεωρώ τη σημερινή συζήτηση –που την κάνουμε όλοι μαζί, με αξιοπρέπεια και με την απαιτούμενη σοβαρότητα– ως μια στιγμή ευτυχίας, γιατί η Ευρώπη είναι τώρα ενωμένη αλλά και γιατί βρίσκονται ανάμεσά μας βουλευτές από οκτώ κεντροευρωπαϊκές χώρες, που απολαύουν των ίδιων δικαιωμάτων με εμάς.
Το 1989, η Ευρώπη απαλλάχτηκε από το διπλό άγος του ολοκληρωτισμού. Αυτό που μας δίδαξε το 1989 είναι πόση δύναμη έχουν για όλους εμάς οι ευρωπαϊκές αξίες και πόσο πολύ θα πρέπει να στηριζόμαστε στο παράδειγμα των γενναίων ανδρών και γυναικών, εάν θέλουμε να διατηρήσουμε την ελευθερία μας. Μετά το 1989, η Ευρώπη μπόρεσε ξανά να αναπνεύσει και με τους δύο πνεύμονές της, όπως είχε πει και ο αείμνηστος Πάπας Ιωάννης Παύλος ΙΙ.
Έχει σημειωθεί μεγάλη πρόοδος ως προς την εσωτερική συμφιλίωση των λαών και των κρατών της Ευρώπης. Θέλουμε και πρέπει να ολοκληρώσουμε αυτό το έργο της εσωτερικής συμφιλίωσης και θέλουμε επίσης τη συμφιλίωση με τον λαό της Ρωσίας και με τους λαούς της Ρωσικής Ομοσπονδίας. όμως, στη φάση αυτή της ιστορίας μας που αρχίζει τώρα, η Ευρώπη θα πρέπει να επιδιώξει σε μεγαλύτερο βαθμό από ποτέ άλλοτε τη συμφιλίωση στον κόσμο και με τον κόσμο που μας περιβάλλει. Οι πόλεμοι της Ευρώπης έγιναν παγκόσμιοι πόλεμοι. Η ενοποίηση της Ευρώπης πρέπει να ωφελήσει τον κόσμο. Αισθανόμαστε ευγνωμοσύνη για τους βουλευτές αυτού του Σώματος –και θα ήθελα να ευχαριστήσω ιδιαίτερα τον συνάδελφο Elmar Brok– που συνέταξαν πρόταση ψηφίσματος, η οποία, αύριο, θα εκφράσει τις αξίες μας.
Martin Schulz,
   .  Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, όταν σκεφτόμαστε την 8η Μαΐου 1945 και θυμόμαστε τι συνέβη τότε, σκεφτόμαστε την περίοδο που προηγήθηκε και εκείνη που ακολούθησε. Κανένας γερμανός βουλευτής αυτού του Σώματος δεν είναι δυνατόν να θυμηθεί την ημέρα εκείνη χωρίς να θυμηθεί ταυτόχρονα τη δική του εθνικότητα. Η ομάδα, την οποία εκπροσωπώ, περιλαμβάνει ευρωβουλευτές από τη Γερμανία, που εκπροσωπούν τη χώρα που επιδίωξε αυτόν τον πόλεμο, που προετοιμάστηκε γι’ αυτόν, τον διεξήγαγε και τον οργάνωσε χωρίς έλεος.
Όμως, μιλώ επίσης εξ ονόματος βουλευτών από την Πολωνία, την πρώτη χώρα στην οποία επιτέθηκε ο γερμανικός στρατός, καθώς και εξ ονόματος βουλευτων του Ηνωμένου Βασιλείου και της Γαλλίας, που ήταν οι πρώτες μεταξύ των συμμαχικών δυνάμεων, χωρίς τη συνδυασμένη δύναμη των οποίων δεν θα είχε ηττηθεί ο Χίτλερ. Δίπλα μου κάθεται ο Poul Nyrup Rasmussen, ο επί πολλά έτη πρωθυπουργός της Δανίας, μίας χώρας στην οποία επιτέθηκε η Γερμανία του Χίτλερ καταλαμβάνοντάς την εν μία νυκτί – και ένας από τους στρατιώτες των δυνάμεων κατοχής ήταν και ο δικός μου πατέρας.
Μιλώ επίσης εξ ονόματος βουλευτών που προέρχονται από χώρες, οι οποίες υπέφεραν από δικτατορικά καθεστώτα πολύ μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Στην ομάδα μου ανήκει ένας δικηγόρος ο οποίος υπερασπίστηκε θύματα του καθεστώτος του Φράνκο και ένας άλλος βουλευτής που υπήρξε ο ίδιος θύμα βασανισμού στα υπόγεια της μυστικής αστυνομίας. Στην ομάδα μου υπάρχουν συνάδελφοι από την Πορτογαλία και την Ελλάδα, άνδρες και γυναίκες που –όπως και εσείς, κύριε Πρόεδρε της Επιτροπής– όταν ήταν νέοι, πανηγύρισαν για την εκδίωξη των δικτατόρων από τις πατρίδες τους. Στην ομάδα μου συμμετέχει ο φίλος μου Józef Pinior, που θα μιλήσει μετά από εμένα εξ ονόματος της ομάδας και ο οποίος βασανίστηκε για πολύ καιρό στις φυλακές των κομμουνιστών, επειδή ήταν συνδικαλιστής και σοσιαλδημοκράτης.
Για μένα αποτελεί προνόμιο το να μπορώ να μιλώ εξ ονόματος όλων αυτών των ανθρώπων, ένα προνόμιο που το οφείλω στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Όλοι μπορούμε να αισθανόμαστε ευγνωμοσύνη για τους άντρες και τις γυναίκες που ανέλαβαν μετά την 8η Μαΐου 1945 την ευθύνη του έργου της ενοποίησης, το οποίο και έφεραν εις πέρας. Όπως είπε ο Πρόεδρος του Συμβουλίου, εκείνη την ημέρα, την 8η Μαΐου 1945, έπρεπε να διδαχθούμε ορισμένα μαθήματα και διδαχθήκαμε τα σωστά. Η ιστορία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η ιστορία της Ευρώπης μετά την 8η Μαΐου 1945, είναι η ιστορία μιας επιτυχίας. Είναι η ιστορία της σταθερής απόφασης που γεννήθηκε μέσα από τα ερείπια, η ιστορία του «ποτέ ξανά!» Αυτό το «ποτέ ξανά» δεν ήταν λόγια του αέρα, πήρε σάρκα και οστά, πήρε μια μορφή στο πλαίσιο της οποίας εργαζόμαστε σήμερα. Η μορφή αυτή μου δίνει τη δυνατότητα να εκπροσωπώ και συναδέλφους με εβραϊκό θρήσκευμα, επιτρέπει στην ομάδα μου να περιλαμβάνει μουσουλμάνους βουλευτές, να περιλαμβάνει μέλη που υπέφεραν και άλλα που διδάχτηκαν από εκείνους που υπέφεραν. Μας δίνει τη δυνατότητα να βρούμε κοινούς τόπους λέγοντας: το μάθημα της 8ης Μαΐου πρέπει να στηρίζεται στο ότι, για να έχει διάρκεια αυτό το «ποτέ ξανά», πρέπει να μαχόμαστε γι’ αυτό κάθε μέρα. Ο αγώνας για τη δημοκρατία μας, για την Ευρώπη μας, είναι καθημερινός.
Πριν από μερικές εβδομάδες επισκέφτηκα το ιστορικό μνημείο Yad Vashem στην Ιερουσαλήμ. Κατέβηκα στους διαδρόμους και τους προθαλάμους του υπογείου, όπου παρουσιάζεται η μοιραία κατάληξη εκατομμυρίων θυμάτων. Ο διευθυντής του Yad Vashem που με ξεναγούσε, μου είπε: «Κάθε μέρα κατεβαίνω σε αυτήν την κόλαση και βλέπω τις εικόνες – είναι από μόνες τους μια κόλαση». Ύστερα ανέβηκα τα σκαλιά και περνώντας από έναν διάδρομο έφθασα στο νέο μουσείο, που έχει μία μεγάλη γυάλινη πρόσοψη και εκεί, υπό το φως του ήλιου, βρίσκεται η πόλη της Ιερουσαλήμ. «Κάθε μέρα», μου είπε ο διευθυντής του Yad Vashem, «όταν βγαίνω από αυτή την κόλαση και αντικρύζω αυτό το θέαμα, ξέρω ότι απέτυχαν. Είμαστε ζωντανοί. Εμείς τα καταφέραμε, οι Ναζί όχι».
Τόσα πολλά θύματα, τόσα πολλά ονόματα! Η Άννα Φρανκ ήταν μια μικρή Εβραία και το μόνο της έγκλημα ήταν ακριβώς ότι ήταν μια μικρή Εβραία στο Άμστερνταμ. Μια τέτοια ημέρα, ας θυμηθούμε την Άννα Φρανκ. Η Sophie Scholl ήταν μια νεαρή γερμανίδα φοιτήτρια, τη οποίας το μοναδικό έγκλημα ήταν ότι ήταν ένας αγέρωχος άνθρωπος και η οποία αποκεφαλίστηκε σε ηλικία 18 χρονών, επειδή μοίραζε φυλλάδια που κατήγγειλαν το ναζιστικό καθεστώς. Θυμάμαι ακόμα τον Krzysztof Baczynski, έναν νεαρό πολωνό ποιητή που εκτελέστηκε στη Βαρσοβία από έναν γερμανό σκοπευτή. Τρία ονόματα από τα 55 εκατομμύρια θύματα! Τρία ονόματα, που ωστόσο απαριθμήθηκαν για να εκπροσωπήσουν όλα τα άλλα θύματα. Επιτρέψτε μου να επαναλάβω: τρία ονόματα που ανακαλούμε στη μνήμη μας και που εκπροσωπούν όλους εκείνους που θα έπρεπε να θυμηθούμε.
Στο μεταξύ, η Ευρώπη διαθέτει μια κληρονομιά. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν αποτελεί πια καινοτομία. Είναι πλέον 60 ετών, αφού στην ουσία γεννήθηκε στις 8 Μαΐου 1945. Σήμερα κιόλας πρέπει να διαχειριστούμε αυτή την κληρονομιά, αν θέλουμε να την μεταβιβάσουμε. Αν φροντίσουμε γι’ αυτή την κληρονομιά, γνωρίζοντας ότι οφείλουμε να θυμόμαστε ότι το Τρίτο Ράιχ ήταν το ηθικό ναδίρ της ανθρωπότητας, από το οποίο συναγάγαμε τα σωστά συμπεράσματα δημιουργώντας αυτή την Ένωση, τότε εμείς οι ευρωπαίοι πολιτικοί θα δώσουμε στους νέους και τις νέες που κάθονται στα θεωρεία τη δυνατότητα να προσβλέπουν σε ένα λαμπρότερο μέλλον από εκείνο στο οποίο προσέβλεπαν στο παρελθόν οι πατέρες και οι παππούδες τους.
Graham Watson,
   .  Κύριε Πρόεδρε, ο βρετανός ποιητής John Donne σχολίασε: «Κανένας άνθρωπος δεν είναι νησί, αποκομμένο, αλλά κομμάτι της ηπείρου, μέρος της στεριάς. Αν ένας σβώλος παρασυρθεί από τη θάλασσα, η Ευρώπη γίνεται πιο μικρή».
Αυτό ειπώθηκε το 1624, ωστόσο για περισσότερο από 300 χρόνια κράτη και λαοί συνέχισαν να διεξάγουν πολέμους κατά μήκος της ηπείρου μας. Ο φυλετισμός και το μίσος είναι η άσχημη κληρονομιά της Ευρώπης. Εάν δεν το είχαμε μάθει νωρίτερα, ο «πόλεμος για το τέλος των πολέμων» θα έπρεπε να μας είχε δείξει τη ματαιότητα και το τραύμα των οργανωμένων συγκρούσεων. Η αφύπνισή μας από αυτόν τον εφιάλτη οδήγησε στην Κοινωνία των Εθνών, εντούτοις συνεχίσαμε να μετατρέπουμε τους καρπούς της επιστημονικής προόδου σε όπλα μαζικής καταστροφής. Έως το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου στην Ευρώπη, στις 8 Μαΐου 1945, περισσότερα από 40 εκατομμύρια άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους.
Κάποιος κυνικός ενδεχομένως να έλεγε ότι οι Ευρωπαίοι του 20ού αιώνα δεν έπαιρναν γρήγορα τη γνώση. Χρειάστηκαν δύο αιματηροί πόλεμοι και μία ερειπωμένη ήπειρος για να μας διδάξουν ότι η ενωμένη Ευρώπη αξίζει περισσότερο από το άθροισμα των μερών της.
Δεν ήμασταν όλοι σε θέση ακόμη και τότε να συνειδητοποιήσουμε τις φιλοδοξίες μας για ειρήνη και ελευθερία. Ενώ για τους περισσότερους Ευρωπαίους ο Μάιος του 1945 σηματοδότησε την απελευθέρωση των χωρών τους από τη ναζιστική τυραννία και την απαρχή μίας νέας πορείας προς την ελευθερία και την ανασυγκρότηση, για όσους βρέθηκαν στη λάθος πλευρά του Σιδηρού Παραπετάσματος, μία τυραννία αντικαταστάθηκε γρήγορα από μία άλλη. Άλλες δύο γενιές στερήθηκαν την ελευθερία που απολαμβάνουμε σήμερα. Ως φοιτητής του πανεπιστήμιο Karl Marx της Λειψίας το 1976, το είδα από πρώτο χέρι.
Ήταν η επιτακτική ανάγκη εξάρτησης που δημιούργησε την Ευρωπαϊκή Ένωση και οδήγησε στην οριστική κατάρρευση του σοβιετικού μπλοκ. Αρχίσαμε με τον άνθρακα και τον χάλυβα, τα δομικά υλικά της μεταπολεμικής Ευρώπης· οικοδομήσαμε την κοινή αγορά, τη βάση της ευημερίας που ούτε καν φαντάζονταν οι γονείς μου· κάναμε το ενιαίο νόμισμα πραγματικότητα για 300 εκατομμύρια Ευρωπαίους στην ανατολή αυτού του νέου αιώνα.
Καθώς καταγράφουμε την 60ή επέτειο διαρκούς ειρήνης, βλέπουμε ότι η Ευρώπη έχει διανύσει μακρά πορεία, με σταδιακά βήματα για την οικοδόμηση της αλληλεγγύης μεταξύ των λαών μας. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Ευρώπη υπήρξε επιτυχής: το σύνθημα αποτελεί πλέον μέρος του κοινού μας νομοθετικού και κοινωνικού ιστού. Αλλά δεν υπάρχει εγγύηση ότι θα είναι πάντα έτσι, και βρισκόμαστε τώρα σε μία αποφασιστική καμπή, που αντιπροσωπεύεται από τη Συνταγματική Συνθήκη. Μπορούμε να προχωρήσουμε μπροστά και να εδραιώσουμε αυτή την άνευ προηγουμένου εποχή ειρήνης, σταθερότητας και ευημερίας, ή θα καταρρεύσει μπροστά στα μάτια μας και θα αντικατασταθεί από μία νέα εθνική αντιπαλότητα και πολιτική των άκρων;
Daniel Marc Cohn-Bendit,
   . Κύριε Πρόεδρε, γεννήθηκα έναν μήνα πριν από το 1945. Οι γονείς μου εγκατέλειψαν τη Γερμανία πριν από 72 χρόνια. Το 1933, ο πατέρας μου ήταν δικηγόρος, υπερασπιζόταν την οργάνωση Ερυθρά Βοήθεια και λογικά θα έπρεπε να έχει συλληφθεί. Γεννήθηκα ακριβώς εννέα μήνες μετά την απόβαση των συμμάχων στη Νορμανδία. Είμαι παιδί της απελευθέρωσης, μιας στρατιωτικής εισβολής που απελευθέρωσε το ευρωπαϊκό έδαφος και επέτρεψε στους γονείς μου να αποκτήσουν ένα παιδί, ένα «παιδί της ελευθερίας».
Αυτός είναι ο λόγος που η μνήμη μας, η μνήμη μου, περιτριγυρίζεται από φρίκη. Η φρίκη του Άουσβιτς, το που έδειξε ότι ο άνθρωπος είναι ικανός για το χειρότερο. Το Kolima, το που έδειξε τι μπορεί να κάνει η πλέον βάρβαρη πολιτική ιδεολογία. Το Oradour-sur-Glane, που έδειξε τι μπορεί να προκαλέσει μια στρατιωτική κατοχή. Το Katyn, που έδειξε ότι μπορούμε να απελευθερώνουμε και την ίδια στιγμή να καταστρέφουμε. Όλη η πολωνική ελίτ σφαγιάστηκε από τον Κόκκινο Στρατό, προκειμένου να εμποδίσει τον πολωνικό λαό να αυτονομηθεί και να δημιουργήσει ανεξάρτητο κράτος. Κατόπιν, συνεχίσαμε να διαπράττουμε ασύγκριτες σφαγές και, εντούτοις, συγκριτικά φονικές και ωμές. Υπήρξαν οι σφαγές των αποικιακών πολέμων, υπήρξε η Σρεμπρένιτσα πριν από δέκα ακριβώς χρόνια.
Λόγω αυτών των σφαγών οι άνδρες και οι γυναίκες, που δεν ανήκουν στην πολιτική μου ομάδα αλλά των οποίων αναγνωρίζω το μεγαλείο αφού πέτυχαν –διότι πέτυχαν– να οικοδομήσουν αυτή την Ευρώπη, είτε πρόκειται για τον Ντε Γκολ ή τον Αντενάουερ, τον Βίλι Μπραντ ή τον Χέλμουτ Κολ, τον Φρανσουά Μιτεράν –μικρή σημασία έχει– κατάφεραν κάτι το εκπληκτικό. Από την πλευρά μας, όσοι γεννηθήκαμε μετά το 1945, είμαστε παιδιά της Ευρώπης, αλλά είμαστε και παιδιά του αντιολοκληρωτισμού. Αυτή η Ευρώπη δημιουργήθηκε για να αποφύγουμε εσαεί την εκ νέου ανάδυση του ολοκληρωτισμού, είτε της αριστεράς είτε της δεξιάς. Για να θυμίσω ένα τραγούδι που ορισμένοι το ξέρουν: δεν υπάρχει υπέρτατος σωτήρας, ούτε Θεός, ούτε Καίσαρας, ούτε ηγέτης, ούτε κομμουνισμός, ούτε νεοφιλελευθερισμός. Δεν υπάρχει απελευθερωτική ιδεολογία για την ανθρωπότητα. Δεν υπάρχει παρά ένα μικρό πολύ ευάλωτο πραγματάκι, που πολλοί το χλευάζουν και το οποίο απλώς ονομάζεται «δημοκρατία». 
 Αγαπητοί μου φίλοι, κυρίες και κύριοι, πάντα είναι είτε εύκολο είτε δύσκολο για έναν Γερμανό να μιλά για «τον πόλεμο μετά από 60 χρόνια». Η Γερμανία όμως βίωσε τόσο τον εθνικοσοσιαλισμό με όλη του τη βαρβαρότητα όσο και τον κομμουνιστικό ολοκληρωτισμό. Επομένως, η Γερμανία είναι ένα σύμβολο της Ευρώπης και αν η δική μας γενιά έχει σήμερα κάποια υποχρέωση, αυτή είναι να πούμε την αλήθεια. Δεν με ενδιαφέρει να εκθέσω στο Σώμα τα πολιτικά καθήκοντα της Ευρώπης, γιατί αυτό μπορούμε να το κάνουμε κάθε μέρα. Με ενδιαφέρει μόνο πόσο σοβαρά παίρνουμε την υποχρέωσή μας να καταπολεμούμε τον ολοκληρωτισμό. Εάν θέλουμε πραγματικά να το κάνουμε, δεν μπορεί και δεν πρέπει να αγνοούμε τα ανθρώπινα δικαιώματα και τον σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας για χάρη οποιουδήποτε είδους πολιτικού ρεαλισμού.
Πρέπει να συζητήσουμε με τη Ρωσία, πρέπει όμως να συζητήσουμε και για την Τσετσενία. Πρέπει να συζητήσουμε για τα εγκλήματα. Πρέπει να μιλήσουμε με την Κίνα, αλλά πρέπει να μιλήσουμε για την καταπίεση του κινεζικού λαού. Δεν μπορούμε να λέμε απλώς «ας άρουμε το εμπάργκο» και να περάσουμε στο επόμενο θέμα της ημερήσιας διάταξης. Έτσι, οι Κινέζοι θα αποκτούν λίγα όπλα. Έτσι θα πουληθούν λίγα Transrapid. Έχοντας πίσω μας μια τέτοια ευρωπαϊκή ιστορία, απλώς δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι τέτοιο!
Francis Wurtz,
   . Κύριε Πρόεδρε, ο ωραίος λόγος του κ. Junker και ο τόνος ορισμένων παρεμβάσεων που ακολούθησαν έρχονται σε πλήρη αντιδιαστολή με το τόσο απογοητευτικό και ανησυχητικό σχέδιο ψηφίσματος, που μας υποβλήθηκε εξ ονόματος της πλειοψηφίας των ομάδων με την ευκαιρία της 60ής επετείου της ναζιστικής συνθηκολόγησης. Είμαι πεπεισμένος ότι στην πλειονότητα των πολιτικών οικογενειών που εκπροσωπούνται στο Σώμα μας, άνδρες και γυναίκες θα νιώσουν ένα αίσθημα δυσφορίας με αυτό το κείμενο, που επί της ουσίας συνιστά αναθεώρηση της ιστορίας.
Όταν ένα θεσμικό όργανο, όπως το δικό μας, θέτει αυτό το θεμελιακό γεγονός για την Ευρώπη και τον σημερινό κόσμο, όπως ήταν η νίκη όλων των συμμάχων –Αμερικανών, Βρετανών και Σοβιετικών– του αντιχιτλερικού συνασπισμού, κάθε λέξη μετράει. Στοίχημα ότι πολλοί είναι εκείνοι που περίμεναν να διαβάσουν σε μια τέτοια δήλωση φράσεις όπως: «η 8η Μαΐου 1945 ήταν ημέρα απελευθέρωσης για την Ευρώπη». Γιατί όχι, αφού είναι αλήθεια· ήταν μία ημέρα στην οποία ο σοβιετικός στρατός συνέβαλε αποφασιστικά.
Μια διευκρίνιση, κυρίες και κύριοι: όλα τα επιχειρήματα που μόλις διατύπωσα τα πήρα από ένα άρθρο που δημοσιεύτηκε προχθές στην ημερήσια γαλλική εφημερίδα , με την υπογραφή του κ. Michael Mertes, πρώην συμβούλου του τέως καγκελάριου Χέλμουτ Κολ. Είναι της δικής σας πολιτικής οικογένειας, αγαπητοί συνάδελφοι της Ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες) και των Ευρωπαίων Δημοκρατών! Δόξα τω Θεώ! Χάσαμε εκείνον τον πόλεμο, καταλήγει, προσθέτοντας μια φράση, επί της οποίας σας προτείνω να στοχαστείτε: ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζουμε το παρελθόν μάς διδάσκει περισσότερα για τις σημερινές μας στάσεις παρά για το ίδιο το παρελθόν.
Την ώρα που η Ευρωπαϊκή Ένωση διαβουλεύεται με τους πολίτες της για ένα σχέδιο Συντάγματος, με ποιον άραγε τρόπο θα διερμηνεύσουν αυτοί οι πολίτες μια αντίληψη της διευρυμένης Ευρώπης, που αρχίζει με την αμφισβήτηση του ακρογωνιαίου λίθου του οράματος της Ευρώπης και του κόσμου, που γεννήθηκε στις 8 Μαΐου 1945, ότι δηλαδή ο ναζισμός δεν ήταν μια δικτατορία ή μια τυραννία, όπως άλλες, αλλά η απόλυτη ρήξη με κάθε μορφή πολιτισμού;
Από την πλευρά μας, είμαστε έτοιμοι να συζητήσουμε χωρίς προκαταλήψεις αναφορικά με τα εγκλήματα του σταλινισμού, όπως και για το Γερμανοσοβιετικό Σύμφωνο που σφράγισε οδυνηρά τη μνήμη, ή ακόμα και για την ιστορία των χωρών της Βαλτικής. Τίποτα όμως, απολύτως τίποτα, δεν θα μας επιτρέψει να θεωρήσουμε επουσιώδη τον ναζισμό, κύριος στόχος του οποίου –χρειάζεται άραγε να το υπενθυμίσουμε;– ήταν η εξόντωση υπανθρώπων και η διεύρυνση του ζωτικού χώρου της ανώτερης φυλής μέσω διεξαγωγής ολοκληρωτικού πολέμου. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο δικαίως αναμέναμε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ένα κείμενο για την 8η Μαΐου 1945 με τελείως διαφορετική θεώρηση. Ενδεχομένως μάλιστα, δεν θα ήταν περιττό να αποτίσουμε επί τη ευκαιρία φόρο τιμής σε αυτούς τους ανώνυμους μαχητές, οι οποίοι, μην έχοντας άλλη φιλοδοξία από το να ζήσουν και να ενεργούν ως αγέρωχοι άνδρες και γυναίκες, συμμετείχαν ενεργά στην αντίσταση, θέτοντας σε κίνδυνο τη ζωή τους, την οποία πάρα πολλοί από αυτούς θυσίασαν για την ελευθερία μας. Ομοίως, δεν θα ήταν υπερβολική μία λέξη –μία μόνο λέξη– για τη φρίκη της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι και για τους δεκάδες χιλιάδες νεκρούς μιας ηττημένης χώρας.
Πράγματι, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αυτή τη φορά απέτυχε να συμφιλιωθεί με την ιστορία. Επίσης, η ομάδα μου αρνείται ομόφωνα να εγκρίνει αυτό το ψήφισμα, που είναι αποξενωμένο από την ιδέα ότι δημιουργούμε μία Ευρώπη των 25, των 27 ή των 30.
Αφήνω την τελευταία λέξη σε έναν ευρωπαίο ηγέτη ο οποίος, πριν από είκοσι χρόνια, βρήκε τα κατάλληλα λόγια για να μιλήσει σχετικά με την 8η Μαΐου 1945, και μάλιστα σε μια χώρα όπου ήταν εξαιρετικά δύσκολο να μιλήσει ανοικτά. Αναφέρομαι στον πρώην γερμανό πρόεδρο, τον Richard von Weizsaecker. Επιτρέψτε μου να παραθέσω τα λόγια του. 
Μέρα με τη μέρα, γινόταν σαφέστερο και σήμερα οφείλουμε όλοι μας να το δηλώσουμε: η 8η Μαΐου ήταν ημέρα απελευθέρωσης. Μας απελευθέρωσε όλους από την απανθρωπιά και την τυραννία των Ναζί».
Maciej Marian Giertych,
   . – Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 1939, όταν η χώρα μου, η Πολωνία, δέχθηκε εισβολή και τέθηκε υπό την κατοχή της Γερμανίας και της Σοβιετικής Ένωσης. Αυτή η διαίρεση της Πολωνίας υπήρξε επακόλουθο του Συμφώνου Molotov-Ribbentrop, το οποίο είχε υπογραφεί μια εβδομάδα νωρίτερα στη Μόσχα. Η Πολωνία δεν κατακτήθηκε από τις ένοπλες ομάδες του ναζιστικού ή του κομμουνιστικού κόμματος αλλά από τα τακτικά στρατεύματα των γειτόνων της, με άλλα λόγια από τις γερμανικές , και και από τον Κόκκινο Στρατό. Πρέπει δε να προστεθεί ότι εκείνη την περίοδο η Γερμανία τελούσε υπό τη διακυβέρνηση του Εθνικού Σοσιαλιστικού Κόμματος, με ηγέτη τον καγκελάριο Χίτλερ, το οποίο είχε έρθει στην εξουσία κατόπιν δημοκρατικής απόφασης του γερμανικού εκλογικού σώματος. Ο Στάλιν και το Κομμουνιστικό Κόμμα κυβερνούσαν τη Ρωσία, έχοντας ανέλθει στην εξουσία μέσω της επανάστασης.
Σήμερα εορτάζουμε την 60ή επέτειο της συνθηκολόγησης της Γερμανίας, η οποία υπογράφηκε στις 8 Μαΐου 1945 και συμβολίζει έκτοτε τον τερματισμό των εγκλημάτων που διέπραξε η ναζιστική Γερμανία στις κατεχόμενες χώρες. Δεν σήμανε όμως τον τερματισμό των εγκλημάτων που ξεκίνησαν με την εισβολή της Σοβιετικής Ένωσης στην Πολωνία το 1939. Κερδίσαμε τον πόλεμο κατά της Γερμανίας, αλλά χάσαμε τον πόλεμο κατά της Ρωσίας. Αυτό είχε ως συνέπεια την επιβολή στη χώρα μας μιας ξένης δύναμης, ενός ξένου οικονομικού συστήματος και μιας ξένης ιδεολογίας.
Πολεμήσαμε σε όλα τα μέτωπα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και ήμασταν παρόντες όταν ακούστηκαν οι πρώτοι αλλά και οι τελευταίοι πυροβολισμοί. Μετά το 1941, οι σύμμαχοί μας στον πόλεμο κατά της Γερμανίας περιελάμβαναν και τη Σοβιετική Ένωση. Αναγνωρίζουμε τον ρόλο που διαδραμάτισε η Ρωσία στην ήττα της ναζιστικής Γερμανίας και τις τεράστιες απώλειες σε ανθρώπινες ζωές που υπέστη στην πορεία. Αυτό όμως δεν αλλάζει το γεγονός ότι η Ρωσία συμπεριφέρθηκε ως κατακτητής της Πολωνίας. Μάλιστα, οι δυτικοί σύμμαχοί μας στον αγώνα κατά της Γερμανίας ήταν επίσης σύμμαχοι της Σοβιετικής Ένωσης και συναίνεσαν στην υποδούλωσή μας στη Γιάλτα. Υποχρεωθήκαμε να απελευθερωθούμε με τις δικές μας προσπάθειες, βήμα προς βήμα, αρχικά καταργώντας την κολεκτιβοποίηση της γεωργίας, έπειτα απελευθερώνοντας την Εκκλησία, στη συνέχεια επιτυγχάνοντας τη νομιμοποίηση των μικρών και ιδιωτικών επιχειρήσεων και, τέλος, κερδίζοντας την ελευθερία δημιουργίας συνδικαλιστικών ενώσεων αλλά και την ελευθερία έκφρασης καθώς και την πολιτική ελευθερία.
Ομοίως, ο ρωσικός λαός δεν ευθύνεται για τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν κατά τη σταλινική περίοδο, δηλαδή για τις εκτοπίσεις, τα γκουλάγκ, τη γενοκτονία που διαπράχθηκε στο Katyn και την υποδούλωση της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης. Η ευθύνη αυτών των εγκλημάτων βαρύνει τους κομμουνιστές ηγέτες του σοβιετικού κράτους, δεδομένου ότι και οι Ρώσοι υπέφεραν υπό τον ίδιο ζυγό. Επιθυμία μας είναι η συμφιλίωση με τον ρωσικό λαό και με τη Ρωσία, όμως αναμένουμε να διαχωρίσουν ρητώς τη θέση τους από το κομμουνιστικό τους παρελθόν. Ωστόσο, οι σημερινοί ηγέτες της Γερμανίας και της Ρωσίας, των χωρών δηλαδή που ξεκίνησαν τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, έδωσαν κοινή συνέντευξη στη γερμανική εφημερίδα , στην οποία προσπαθούν να στρέψουν την προσοχή, αποσιωπώντας όλα τα υπόλοιπα, στις μεταξύ τους σχέσεις και στις απώλειες που υπέστησαν.
Αυτή την περίοδο επιδιώκουμε τη δημιουργία σχέσεων γειτονίας τόσο με τη Γερμανία όσο και με τη Ρωσία. Ήδη από το 1961, οι πολωνοί επίσκοποι απηύθυναν την περίφημη επιστολή στους γερμανούς επισκόπους, η οποία περιελάμβανε τη φράση: «συγχωρούμε και ζητούμε συγχώρεση». Την ίδια στάση τηρούμε και στις σημερινές σχέσεις μας με τη Ρωσία· όμως, η συγχώρεση και η συμφιλίωση δεν σημαίνουν ότι πρέπει να λησμονήσουμε το παρελθόν. Απευθύνουμε, συνεπώς, έκκληση να μην επαναληφθούν ποτέ καταστάσεις, όπως οι γενοκτονίες, η υποδούλωση ενός λαού από έναν άλλον, η επιθετικότητα και ο πόλεμος. 
Wojciech Roszkowski,
Το ψήφισμα με το οποίο τιμούμε την 60ή επέτειο από τη λήξη του πολέμου προέκυψε κατόπιν ενός πολύ δύσκολου συμβιβασμού, ενώ προσφέρει εν γένει μια ακριβή απεικόνιση των συνεπειών του πολέμου. Εκείνο, ωστόσο, που απουσιάζει είναι οποιαδήποτε αναφορά στη σχέση μεταξύ της έναρξης και του τερματισμού του πολέμου ή στις απόψεις σχετικά με τον πόλεμο οι οποίες διαδίδονται αυτή την εποχή στη Ρωσία. Το Μόναχο και η διαίρεση της Τσεχοσλοβακίας ήταν οι πρώτες επιθετικές ενέργειες του Χίτλερ, όμως δεν μπορεί κανείς να αρνηθεί ότι το Σύμφωνο Molotov-Ribbentrop σήμανε την πραγματική έναρξη του πολέμου. Η Πολωνία έπεσε θύμα της συνεργασίας μεταξύ του Τρίτου Ράιχ και της ΕΣΣΔ τον Σεπτέμβριο του 1939, και στη συνέχεια ακολούθησε η εισβολή της Γερμανίας στη Νορβηγία, τη Δανία, το Βέλγιο, τις Κάτω Χώρες, το Λουξεμβούργο, τη Γαλλία, τη Γιουγκοσλαβία και την Ελλάδα, καθώς και η σοβιετική εισβολή στη Φινλανδία, τη Λιθουανία, τη Λεττονία και την Εσθονία. Ο Στάλιν δεν προσχώρησε στους Συμμάχους και στον αγώνα τους κατά της Γερμανίας από δική του επιθυμία. Στην πραγματικότητα ισχύει το ακριβώς αντίθετο, καθώς αρνήθηκε να συνεργαστεί με τη Γαλλία και τη Μεγάλη Βρετανία. Μόνο μετά την επίθεση του Χίτλερ εναντίον της Σοβιετικής Ένωσης τον Ιούνιο του 1941 εξασφάλισε τη βοήθεια των Βρετανών και των Αμερικανών συνάπτοντας μία νέα συμμαχία, η οποία έμελλε στη συνέχεια να νικήσει το Τρίτο Ράιχ.
Δυστυχώς, η Ρωσία διστάζει σήμερα να αναγνωρίσει τον διφορούμενο ρόλο που διαδραμάτισε η ΕΣΣΔ κατά τη διάρκεια του πολέμου. Ο πρόεδρος Πούτιν επανέρχεται σε μια σταλινική ερμηνεία του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και των συνεπειών του, ενώ έχει ισχυριστεί ότι το Σύμφωνο Molotov-Ribbentrop ήταν μια απλή διεθνής συνθήκη. Η Ρωσία αρνείται επισήμως ότι ο Στάλιν επιτέθηκε το 1939 στην Πολωνία, ότι στο Katyn διαπράχθηκε γενοκτονία και ότι η ΕΣΣΔ έθεσε υπό κατοχή τις χώρες της Βαλτικής. Έχει μάλιστα υποστηριχθεί ότι η Διάσκεψη της Γιάλτας έφερε τη δημοκρατία στην Πολωνία.
Ο πολύ γνωστός ρώσος συγγραφέας Viktor Yerofeyev έγραψε προσφάτως ότι η Ρωσία είναι αρκετά πεφωτισμένη, ώστε να μην κάνει διάκριση μεταξύ του ολοκληρωτισμού του Στάλιν και του καθεστώτος του Χίτλερ. Εάν η Ρωσία είναι πράγματι πεφωτισμένη, έχουμε κάθε λόγο να πιστεύουμε ότι θα μπορέσει να συμφιλιωθεί με την Ευρώπη. Τυχόν ενδείξεις αποκατάστασης του Στάλιν, όμως, θα πρέπει να αποτελέσουν προειδοποίηση για όλους μας.

Philip Claeys (NI ).
   – Κύριε Πρόεδρε, είναι πολύ σημαντικό το γεγονός ότι εορτάζουμε σήμερα τη λήξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου πριν από 60 χρόνια. Είναι επίσης θετικό το ότι, με την ευκαιρία αυτή, υπογραμμίζεται για μία ακόμη φορά ότι η ελευθερία και η δημοκρατία δεν πρέπει να θεωρούνται αυτονόητες, αλλά πρέπει να διαφυλάσσονται ενεργά. Οι βαρβαρότητες του Εθνικού Σοσιαλισμού είναι μια μαύρη σελίδα στην ιστορία της Ευρώπης και οι προηγούμενοι ομιλητές ορθώς επεσήμαναν ότι αυτό είναι κάτι που δεν επιδέχεται καμιά απολύτως αμφιβολία.
Είναι λυπηρή, ωστόσο, η διαπίστωση ότι η Δυτική Ευρώπη ασχολείται τόσο λίγο με το ιστορικό γεγονός ότι, πριν από εξήντα χρόνια, δόθηκε επισήμως το πράσινο φως για την παράδοση των λαών της Ανατολικής Ευρώπης στη σοβιετική κατοχή, σε δικτατορικά κομμουνιστικά καθεστώτα τα οποία συναγωνίζονταν σίγουρα τους ναζιστές από άποψη τρομοκρατίας και εγκλημάτων. Ο Κόκκινος Στρατός βρισκόταν ήδη στη Βαρσοβία το 1944, περιμένοντας απλώς την καταστολή της εξέγερσης από τους ναζιστές. Πριν από εξήντα χρόνια, σε όλη τη Δύση διατυπώνονταν εγκώμια και ακούγονταν ύμνοι για τον Ιωσήφ Στάλιν, έναν τύραννο ο οποίος είχε ήδη δολοφονήσει εκατομμύρια ανθρώπων και ο οποίος, με τη συμπαιγνία της απελευθερωμένης Δύσης, θα συνέχιζε να δολοφονεί πολλά ακόμη εκατομμύρια, εντός και εκτός της Ρωσίας.
Είναι, πράγματι, καιρός να ακολουθήσει και η Ρωσία το παράδειγμα της Γερμανίας και να αποκαταστήσει το παρελθόν. Επισήμως, χώρες όπως η Εσθονία, η Λεττονία και η Λιθουανία απελευθερώθηκαν από τον Κόκκινο Στρατό. Η Vaira Vike-Freiberga, η πρόεδρος της Λεττονίας, επεσήμανε ότι το 1945 δεν έφερε κανενός είδους ελευθερία στα κράτη της Βαλτικής, το αντίθετο μάλιστα. Επιτρέψτε μου να παραθέσω τα λόγια της: «σήμανε την απαρχή της σκλαβιάς, της κατοχής, της υποδούλωσης και της σταλινικής τρομοκρατίας».
Οι ευρωπαίοι ηγέτες που βρέθηκαν στη Μόσχα προ ολίγων ημερών δεν μπήκαν καν τον κόπο να επισημάνουν αυτή την πραγματικότητα, και το γεγονός ότι αυτό που, πριν από 60 χρόνια, ήταν απελευθέρωση για τους κατοίκους της Δυτικής Ευρώπης ήταν μια ακόμη σταύρωση για την Ανατολική Ευρώπη, με τη διαφορά ότι οι νέες δικτατορίες μπορούσαν να υπολογίζουν στη στήριξη και τη συμπάθεια πολλών δυτικοευρωπαίων πολιτικών, μέσων ενημέρωσης, διανοουμένων και πολλών άλλων, ορισμένοι εκ των οποίων μάλιστα φαίνεται ότι ήταν στο μισθολόγιο των σοβιετικών μυστικών υπηρεσιών. Είναι ίσως χρήσιμο, 60 χρόνια μετά, να εξετάσουμε αυτά τα θέματα. Ίσως η Ευρώπη να μην μπορέσει πραγματικά να συμφιλιωθεί με το παρελθόν της, εάν δεν πραγματοποιηθεί κάποιο είδος δίκης της Νυρεμβέργης για τον κομμουνισμό, όχι σε μια προσπάθεια να ανοίξουν παλιές πληγές αλλά με την πρόθεση να μην λησμονηθούν ποτέ, έχοντας κατά νου το μέλλον των παιδιών και των εγγονιών μας.
Με εκπλήσσει το γεγονός ότι ένας ευρωπαίος Επίτροπος περιλαμβάνει στην ιστοσελίδα του φωτογραφίες στις οποίες επιδεικνύει τον θαυμασμό του για έναν άνθρωπο, όπως ο Φιντέλ Κάστρο. Εκπλήσσομαι όταν διανοούμενοι και υπεύθυνοι για τη λήψη πολιτικών αποφάσεων εξακολουθούν να αρνούνται ή να υποβαθμίζουν την άνοδο του ισλαμικού εξτρεμισμού. Ο Jean-François Revel έχει ήδη μιλήσει για την – τον πειρασμό του ολοκληρωτισμού. Εάν μας διδάσκουν κάτι οι αγριότητες του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, αυτό είναι ότι δεν πρέπει να δοθούν νέες ευκαιρίες στον ολοκληρωτισμό, οπουδήποτε και αν εμφανιστεί. 
Szájer, József (PPE-DE ).
   – . Ο Attila József, ο μεγάλος ούγγρος ποιητής που γεννήθηκε πριν από έναν αιώνα, μας υπενθυμίζει ότι εμείς, οι λαοί της Ευρώπης, που πολεμήσαμε πολλές φορές ο ένας εναντίον του άλλου, έχουμε πολλές κοινές υποθέσεις τις οποίες καλούμαστε να διευθετήσουμε.
Στην επιστολή του στον Vytautas Landsbergis και σε εμένα, ο κ. Frattini ανέφερε προσφάτως ότι η ιστορία σας είναι και δική μας ιστορία. Όταν εορτάζουμε τη λήξη του Παγκοσμίου Πολέμου στην Ευρώπη, δεν πρέπει να λησμονούμε ότι η λήξη του πολέμου είχε διαφορετικά αποτελέσματα για καθέναν από τους λαούς της Ευρώπης. Στην περίπτωση των πιο τυχερών από αυτούς, σήμανε το τέλος μιας μακράς περιόδου ανείπωτου πόνου και καταστροφής πριν από εξήντα χρόνια. Τιμούμε όσους θυσιάστηκαν για την ειρήνη. Ωστόσο, μια διαφορετική στυγερή δικτατορία περίμενε το άλλο μισό της Ευρώπης, χωρίς λιγότερο πόνο και καταστροφή. Η μια νύχτα μετά την άλλη χωρίς το φως της ημέρας, η μια κατοχή μετά την άλλη χωρίς ανεξαρτησία, η μια απάνθρωπη δικτατορία μετά την άλλη χωρίς ελευθερία.
Ακριβώς πίσω μου, εδώ ανάμεσά μας, κάθεται η Zita Pleštinská, βουλευτής της Σλοβακίας, της οποίας ο πατέρας, ο István Kányai, ουγγρικής καταγωγής, κυνηγήθηκε εξίσου από τους ναζιστές και από τους φασίστες, ενώ στη συνέχεια υπέφερε επί εννέα χρόνια στην κόλαση των σοβιετικών στρατοπέδων συγκέντρωσης. Εκείνος που ελευθερώνει τον αθώο κρατούμενο από μια φυλακή για να τον κλειδώσει σε μια άλλη είναι δεσμοφύλακας, και όχι απελευθερωτής. Και ο κρατούμενος δεν θα θεωρήσει ότι του χάρισε την ελευθερία αλλά ότι του την στέρησε. Για πολλούς ευρωπαϊκούς λαούς, η πολυπόθητη ελευθερία τους ήλθε πενήντα χρόνια μετά την 8η Μαΐου 1945. Το τελευταίο δε βήμα έγινε την 1η Μαΐου 2004, επισφραγίζοντας τον τερματισμό της παγκόσμιας τάξης που είχε διαμορφωθεί στη Γιάλτα. Στην πραγματικότητα, ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος έληξε την 1η Μαΐου 2004. Ως εκ τούτου, είναι πολύ πιο σωστό η λήξη του πολέμου να εορτάζεται εδώ, στην πρωτεύουσα της επανενωμένης Ευρώπης, αντί για τη Μόσχα.
Οι λαοί της Ευρώπης κοίταζαν τις δύο πλευρές του ίδιου τείχους: το συρματόπλεγμα που μας χώριζε επί μισό αιώνα. Υποφέραμε ανείπωτα βάσανα, υποστήκαμε το σύστημα που εγκαθίδρυσε ο σοβιετικός Κόκκινος Στρατός, ο οποίος παρέμεινε μετά την απελευθέρωση, τις γενοκτονίες, τις εκκαθαρίσεις βάσει κοινωνικής τάξης ή εθνικής ταυτότητας, τις δολοφονίες, τα βασανιστήρια, τις εκτοπίσεις και τη στέρηση των πολιτικών δικαιωμάτων αθώων ανθρώπων που είχαν καταδικαστεί στο όνομα του προοδευτικού σοσιαλιστικού ιδεώδους. Το σύστημα που επιβλήθηκε στους λαούς της Κεντρικής Ευρώπης από τον σοβιετικό κομμουνισμό ήταν ευθεία συνέπεια του σχεδίου για το οποίο μίλησε ο Στάλιν στις 19 Αυγούστου 1939 ενώπιον του Πολιτικού Γραφείου, προς αιτιολόγηση του Συμφώνου Molotov-Ribbentrop. Παραθέτω: .
Οι λαοί μας εξεγέρθηκαν πολλές φορές κατά της δικτατορίας αυτής των μπολσεβίκικων κομμάτων: το 1956 στο Βερολίνο, τον Οκτώβριο του 1956 στην Ουγγαρία και στο Poznañ, το 1968 στην Τσεχοσλοβακία και το 1980 στην Πολωνία. Η Δύση χαιρέτισε τις επαναστάσεις μας, εξέφρασε τη συμπάθειά της και, στη συνέχεια, ανέχθηκε την καταστολή και την αιματηρή συντριβή από τη Σοβιετική Ένωση αυτών των εκδηλώσεων της επιθυμίας μας για ελευθερία. Αγαπητοί συνάδελφοι, η ιστορία μας είναι και ιστορία σας. Ωστόσο, εμείς, οι λαοί που αποσείσαμε πριν από μία δεκαετία τη σοβιετική κατοχή, δεν βλέπουμε καμιά συμπάθεια όσον αφορά την πρόσφατη ιστορία μας. Μετά τον πόλεμο, η Δυτική Ευρώπη όρθωσε υπερήφανη το ανάστημά της και άρχισε να ευημερεί σε καθεστώς ειρήνης. Χωρίς να ευθυνόμαστε εμείς γι’ αυτό, μείναμε εκτός αυτής της διαδικασίας. Έτσι δημιουργήθηκε η σημερινή κατάσταση, κατά την οποία υπάρχουν άνθρωποι στην πιο τυχερή πλευρά της Ευρώπης, ακόμη και εδώ στο Κοινοβούλιο, οι οποίοι επιδιώκουν να δημιουργήσουν κεφάλαιο για λογαριασμό τους, τρομάζοντας τον πληθυσμό τους με τους φθηνούς πολίτες των νέων κρατών μελών, με τους ανθρώπους, των οποίων η χώρα βυθίστηκε σε οικονομική κρίση εξαιτίας της αναποτελεσματικής σοσιαλιστικής οικονομίας που τους επιβλήθηκε.
Αγαπητοί συνάδελφοι, δεν πρέπει να σκεπτόμαστε με δύο μέτρα και δύο σταθμά. Το Άουσβιτς, η σφαγή στο δάσος του Katyn, η ναζιστική και η διπλή σοβιετική κατοχή των χωρών της Βαλτικής, ο άδικος διαχωρισμός σε ευρωπαϊκές σφαίρες επιρροής από δικτατορίες, η χάραξη συνόρων δια της βίας και μέσω συμφώνων, η εκτόπιση ολόκληρων εθνοτήτων, οι δολοφονίες, τα βασανιστήρια, η καταστροφή της υγείας ανθρώπων, η στέρηση των πολιτικών δικαιωμάτων, οι ανταλλαγές πληθυσμών, η ανέγερση τειχών για τον διαχωρισμό των εθνών, η καταπάτηση των ανθρωπίνων και μειονοτικών δικαιωμάτων, όλα αυτά είναι βαρύτατες αδικίες, ανεξαρτήτως του ποιος τις έχει διαπράξει.
Εξήντα χρόνια μετά τον τερματισμό των εχθροπραξιών, είναι καιρός να αντιμετωπίσουμε αυτά τα ζητήματα. Οι τεράστιες θυσίες του σοβιετικού στρατού αξίζουν την τιμή και τον σεβασμό μας. Ο στρατός κατοχής, όμως, δεν αξίζει τον σεβασμό μας· επέβαλε τη δική του καταπιεστική δικτατορία σε ένα τμήμα των λαών της Ευρώπης. Όσο αρνούμαστε να ονομάσουμε αγριότητες τις αγριότητες και να καταγγείλουμε τις δολοφονίες ως δολοφονίες, όσο συμψηφίζουμε τις αδικίες, ο πόλεμος θα συνεχίσει να μαίνεται στην ψυχή μας και οι πληγές μας δεν θα επουλωθούν. Ο Ιησούς είπε ότι η αλήθεια μάς ελευθερώνει. Η επανένωση της Ευρώπης προσφέρει την ευκαιρία μιας νέας αρχής. Οι άλλοτε νικητές και ηττημένοι, καταπιεστές και καταπιεζόμενοι, μπορούμε να οικοδομήσουμε όλοι μαζί μια κοινή, δημοκρατική Ευρώπη, η οποία θα στηρίζεται στην αξία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας που πηγάζει από τη χριστιανική παράδοση, με την ελπίδα για ένα πιο φωτεινό μέλλον και μεγαλύτερη ευτυχία για τις μελλοντικές γενιές. Ας ακούσουμε τη φωνή του Attila József, ας ακούσουμε τη φωνή του ποιητή και ας βάλουμε σε τάξη τις κοινές μας υποθέσεις! 
Józef Pinior (PSE ).
   – Κυρίες και κύριοι, αυτό το Σώμα εορτάζει σήμερα την 60ή επέτειο από τη λήξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, του φρικτότερου πολέμου στην ιστορία. Κόστισε τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων και οδήγησε στην εξόντωση των Εβραίων καθώς και στη βύθιση της Ευρώπης στο σκότος της αγριότητας, στην οικονομική καταστροφή και στην ηθική παρακμή. Πρέπει να υποκλιθούμε με δέος στην ανάμνηση αυτής της εποχής και να τιμήσουμε τα θύματα αυτού του πολέμου.
Κυρίες και κύριοι, παρότι στη συλλογική μας μνήμη υπάρχουν σημαντικές στιγμές οι οποίες μας επιτρέπουν να εργαζόμαστε από κοινού για την οικοδόμηση μιας πολιτικής κοινότητας, κάθε ευρωπαϊκός λαός θυμάται τον 20ό αιώνα με τον δικό του τρόπο. Αυτό συμβαίνει, διότι οι χώρες και οι λαοί μας βίωσαν διαφορετικά ιστορικά και πολιτικά γεγονότα. Υπάρχει, ωστόσο, κάτι που μας ενώνει, καθόσον όλοι θυμόμαστε τα θύματα του πολέμου και του αγώνα για ελευθερία και δημοκρατία. Αυτή ακριβώς η ανάμνηση προσφέρει τη βάση της κοινής ευρωπαϊκής μας ταυτότητας. Σήμερα τιμούμε τα θύματα της ναζιστικής τρομοκρατίας στις χώρες που κατείχε το Τρίτο Ράιχ. Τιμούμε επίσης τα θύματα του Ολοκαυτώματος, με άλλα λόγια της γενοκτονίας των Εβραίων της Ευρώπης κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, ενός εγκλήματος μοναδικού στην ανθρώπινη ιστορία. Τιμούμε τη νίκη των Συμμάχων απέναντι στο Τρίτο Ράιχ, και ειδικότερα τον ρόλο που διαδραμάτισαν οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής στην απελευθέρωση της Ευρώπης. Μνημονεύουμε τους στρατιώτες που έχασαν τη ζωή τους, για να απαλλάξουν τον κόσμο από τον ναζισμό, και τα 14 εκατομμύρια των στρατιωτών που πολέμησαν στον Κόκκινο Στρατό. Τιμούμε τους νεκρούς όλων των πλευρών που μετείχαν στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο καθώς και τα θύματα του Στάλιν κατά τη διάρκεια του πολέμου. Η σφαγή περίπου 22 000 πολωνών πολιτών και αιχμαλώτων πολέμου στο Katyn και σε άλλα στρατόπεδα και φυλακές της Σοβιετικής Ένωσης την άνοιξη του 1940 αποτελεί πλέον σύμβολο των σταλινικών εγκλημάτων. Αποτίουμε φόρο τιμής σε όσους αγωνίστηκαν για την ελευθερία, τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα, ενώ τιμούμε ιδιαιτέρως το ηρωικό αντιστασιακό κίνημα, που αγωνίστηκε κατά του φασισμού και της κατοχής στις διάφορες χώρες. Τα ιδεώδη αυτού του κινήματος και η προθυμία των μελών του να θυσιάσουν τη ζωή τους σε έναν μονομερή πόλεμο αποτελούν πλέον πραγματική κληρονομιά για όλους μας, κάτι για το οποίο μπορούμε να είμαστε υπερήφανοι αλλά και ένα θαυμάσιο παράδειγμα για την ευρωπαϊκή νεολαία.
Θέλω σήμερα να αποτίσω φόρο τιμής στο αντιστασιακό κίνημα στο γκέτο της Βαρσοβίας, και στα μέλη της Εβραϊκής Στρατιωτικής Οργάνωσης που πήραν τα όπλα στις 19 Απριλίου 1943 για να υπερασπιστούν το εβραϊκό γκέτο που είχε δημιουργηθεί στη Βαρσοβία από τις δυνάμεις κατοχής. Ενώ από στρατιωτικής πλευράς δεν είχαν την παραμικρή ελπίδα νίκης, καθόσον πολεμούσαν στο μέσο του πολέμου και στην καρδιά μιας Ευρώπης υπό τη ναζιστική κυριαρχία, ο αγώνας τους είχε στην πραγματικότητα βαθύτερο νόημα. Σήμερα θεωρούμε ότι ο ηρωισμός τους υπήρξε η μεγαλύτερη μαρτυρία της δύναμης του ανθρωπίνου πνεύματος και ένα από τα ηθικά θεμέλια της Ευρώπης που έχουμε οικοδομήσει. Επικαλούμενος τα αισθήματα που καταγράφηκαν σε ένα μανιφέστο της Εβραϊκής Στρατιωτικής Οργάνωσης, αγωνιζόμαστε για τη δική σας όπως και για τη δική μας ελευθερία, για τη δική σας όπως και για τη δική μας ανθρώπινη, κοινωνική και εθνική ακεραιότητα και αξιοπρέπεια.
Κυρίες και κύριοι, δεν λησμονούμε ότι η λήξη του πολέμου δεν έφερε πραγματική ελευθερία, ανεξαρτησία και δημοκρατία σε όλους τους λαούς της Ευρώπης. Η λήξη του πολέμου σήμανε την απαρχή νέων μορφών καταπίεσης και έλλειψης κυριαρχίας και δημοκρατίας στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη και τις χώρες της Βαλτικής. Σήμανε επίσης παραβιάσεις θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων από το ολοκληρωτικό status quo που επιβλήθηκε σε αυτή την πλευρά της Ευρώπης από τη Σοβιετική Ένωση, την απώλεια της ανεξαρτησίας της Εσθονίας, της Λιθουανίας και της Λεττονίας και την ενσωμάτωσή τους στη Σοβιετική Ένωση. Καθ’ όλη τη διάρκεια του 20ού αιώνα, οι σοσιαλιστές, οι σοσιαλδημοκράτες και η δημοκρατική αριστερά τήρησαν στάση αντίθεσης προς όλες τις μορφές δικτατορίας και όλα τα μη δημοκρατικά καθεστώτα. Είμαστε ένα πολιτικό κίνημα το οποίο στάθηκε πάντα στο πλευρό της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, είτε στις χώρες της Βαλτικής και της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης είτε στις χώρες της Νοτίου Ευρώπης στις οποίες, μετά τη λήξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, κατέλαβαν την εξουσία δικτάτορες, όπως στην Πορτογαλία, την Ισπανία και την Ελλάδα.
Κυρίες και κύριοι, μιλώ σήμερα ενώπιον του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο Στρασβούργο, σε έναν τόπο που φέρει τα σημάδια των πολέμων και της πτώσης της Ευρώπης. Οι πρόγονοί μας συναντήθηκαν σε αυτόν τον τόπο ως στρατιώτες σε αντίπαλα στρατόπεδα. Τώρα συναντιόμαστε ως πολίτες και ως βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου εκπροσωπώντας μια ενωμένη Ευρώπη. Μετά τη δεκαετία του 1950, η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση και η οικοδόμηση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας υπήρξαν η απάντησή μας στον πόλεμο. Οι συγκρούσεις μεταξύ των χωρών της Ευρώπης υπερκεράστηκαν στη διαδικασία θέσπισης των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων και αυτό εξακολουθεί να ισχύει και σήμερα. Η σημερινή Ευρωπαϊκή Ένωση είναι προϊόν τριών σημαντικών δημοκρατικών διαδικασιών, της ήττας του φασισμού στον πόλεμο, της πτώσης των δικτατοριών της Νοτίου Ευρώπης στα τέλη της δεκαετίας του 1970 και της νίκης της δημοκρατίας στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη και στις χώρες της Βαλτικής.
Οι διάφοροι λαοί που συγκροτούν την Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία αποτελείται πλέον από 25 κράτη μέλη, έχουν βιώσει ποικίλες ιστορικές εμπειρίες. Η επικύρωση του Συντάγματος της Ευρώπης θα σημαίνει ότι μπορεί να δημιουργηθεί μία ενωμένη Ευρώπη, οι στόχοι της οποίας θα είναι η ειρήνη, η δικαιοσύνη και η αλληλεγγύη σε ολόκληρο τον κόσμο. Αυτή η Ευρώπη μπορεί επίσης να καταστεί προνομιακό πεδίο της ανθρώπινης ελπίδας, για να δανειστώ τη φράση που χρησιμοποιείται στο προοίμιο της Συνταγματικής Συνθήκης. Ο δρόμος που έχουμε βαδίσει μαζί είναι μακρύς, από μια Ευρώπη εξουθενωμένη από τον πόλεμο, τα ολοκληρωτικά καθεστώτα και την ανθρώπινη δυστυχία, σε μια δημοκρατική Ευρώπη στην οποία οι ελεύθεροι λαοί της ΕΕ οικοδομούν από κοινού το ευρωπαϊκό μέλλον. 
Jan Jerzy Kułakowski (ALDE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, 60 χρόνια μετά τη λήξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, το μέλλον της Ευρώπης εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την εκπλήρωση δύο βασικών όρων. Ο πρώτος είναι ότι η ιστορία των γεγονότων του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου πρέπει να αναγνωριστεί από όλους και ο δεύτερος ότι το κοινό όραμα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης πρέπει να διαμορφωθεί βάσει αυτής της ιστορίας.
Ο τρόπος με τον οποίο θυμούνται οι άνθρωποι την ιστορία μπορεί να διαφέρει ανάλογα με το αν η λήξη του πολέμου σήμανε και την πραγματική απελευθέρωσή τους. Οι Πολωνοί θυμούνται μια σειρά από σημαντικές ημερομηνίες οι οποίες σφράγισαν την πορεία του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου ως μιας μεγάλης τραγωδίας. Η πρώτη από αυτές είναι η 1η Σεπτεμβρίου 1939, όταν ο Χίτλερ επιτέθηκε στην Πολωνία. Αυτή η ημερομηνία υπήρξε η απαρχή μιας εφιαλτικής περιόδου κατοχής, καταπίεσης και στρατοπέδων συγκέντρωσης, κατά τη διάρκεια της οποίας οι κατοχικές δυνάμεις έκαναν τα πάντα για να εξοντώσουν το έθνος και τον λαό της Πολωνίας. Συγχρόνως, όμως, ήταν και μια περίοδος πράξεων ηρωισμού από τα μέλη της αντίστασης του κράτους και της κοινωνίας. Μία άλλη ημερομηνία την οποία θυμούνται οι Πολωνοί είναι η 17η Σεπτεμβρίου 1939. Αν και, δυστυχώς, η ημερομηνία αυτή είναι λιγότερη γνωστή στη Δυτική Ευρώπη, είναι για εμάς εξίσου αλγεινή όσο και σημαντική, καθόσον είναι η ημερομηνία κατά την οποία η Σοβιετική Ένωση επιτέθηκε στην Πολωνία. Η επίθεση αυτή πραγματοποιήθηκε μετά την υπογραφή του Συμφώνου Molotov-Ribbentrop μεταξύ του Χίτλερ και του Στάλιν, στο οποίο προβλεπόταν μια νέα διαίρεση της Πολωνίας. Άλλες ημερομηνίες περιλαμβάνουν το 1943, όταν αποκαλύφθηκαν τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν στο Katyn το 1940, με άλλα λόγια η σφαγή δεκάδων χιλιάδων πολωνών αξιωματούχων και στρατιωτικών κατόπιν διαταγών του Στάλιν, για τον απλό λόγο ότι υπηρετούσαν το πολωνικό κράτος, καθώς και το 1943 και το 1944, όταν εκδηλώθηκαν δύο ηρωικές εξεγέρσεις. Η πρώτη ήταν η εξέγερση του Γκέτο της Βαρσοβίας, η οποία κατέληξε σε αιματηρή ήττα, ή μάλλον σε εξόντωση, και η δεύτερη η εξέγερση της Βαρσοβίας, την οποία τα σοβιετικά στρατεύματα παρακολουθούσαν από τη δεξιά όχθη του Βιστούλα χωρίς να αναλαμβάνουν την παραμικρή δράση. Η τελευταία ημερομηνία την οποία δεν λησμονούν οι Πολωνοί είναι το 1945, όταν πραγματοποιήθηκε η Διάσκεψη της Γιάλτας. Η διάσκεψη αυτή οδήγησε στη δημιουργία του Σιδηρού Παραπετάσματος, το οποίο χώριζε την Ευρώπη επί 44 χρόνια, αποκόπτοντας τη χώρα μου, την Πολωνία, από την ευρωπαϊκή δημοκρατία και ολοκλήρωση. Αυτά ήθελα να πω για τον τρόπο με τον οποίο θυμόμαστε την ιστορία.
Όσον αφορά το θέμα του κοινού οράματος της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, θέλω να επισημάνω ένα κεντρικό σημείο. Εκείνο που θυμόμαστε είναι τα εγκλήματα που διέπραξαν συγκεκριμένα συστήματα καθώς και τα θύματα αυτών των συστημάτων. Οι μνήμες αυτές δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να χωρίζουν λαούς και έθνη. Αυτό είναι το μήνυμα της Αλληλεγγύης, του πολωνικού κοινωνικού κινήματος το οποίο έδωσε το έναυσμα για την απελευθέρωση της Ανατολικής Ευρώπης και το οποίο εορτάζει επίσης εφέτος την 25η επέτειο από την ίδρυσή του. Το εν λόγω κίνημα υπήρξε η κινητήρια δύναμη για την αποκατάσταση των σχέσεων μεταξύ των δύο τμημάτων της Ευρώπης που διαιρέθηκαν μετά τις αποφάσεις που ελήφθησαν στη Γιάλτα. Εμπνεόμενος από αυτό το κίνημα, θέλω να δηλώσω κατηγορηματικώς ότι η αλληλεγγύη πρέπει να αποτελέσει τη θεμελιώδη αρχή του κοινού μας μέλλοντος.
Tatjana Ždanoka (Verts/ALE ).
    Κύριε Πρόεδρε, πιστεύω ότι μία ειρηνική και ακμάζουσα Ευρώπη πρέπει να βασίζεται στον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Για τον λόγο αυτό, δεν μπορώ να ψηφίσω υπέρ του ψηφίσματος του κ. Brok. Αρκετοί από τους ισχυρισμούς του θα δημιουργήσουν το νομικό έρεισμα για την παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και θα οδηγήσουν σε τεράστιες αδικίες στη χώρα μου, τη Λεττονία, καθώς και στη γειτονική Εσθονία.
Η πρόταση ψηφίσματος δηλώνει ότι οι χώρες της Ανατολικής Ευρώπης ήταν υπό ρωσική κατοχή για πολλές δεκαετίες. Στην περίπτωση της Λεττονίας και της Εσθονίας, μία τέτοια προσέγγιση θα είχε επικίνδυνες συνέπειες για περισσότερους από μισό εκατομμύριο ανθρώπους που εγκαταστάθηκαν εκεί κατά τη διάρκεια αυτών των δεκαετιών. Ο κ. Toomas Ilves από την Εσθονία προσφάτως εξήγησε στην εφημερίδα τι θα σήμαινε αυτός ο ισχυρισμός: «εφεξής, η προστασία των μειονοτήτων στις χώρες της Βαλτικής θα καταστεί παράλογη». Επιπλέον, πριν από δύο εβδομάδες, το λεττονικό κοινοβούλιο ενέκρινε την περαιτέρω εξέταση της διακήρυξης με την οποία ζητά από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εξαίρεση από την υποχρέωση να δέχεται αλλοδαπούς πολίτες και τους απογόνους τους που είχαν μεταφερθεί στη Λεττονία κατά τη διάρκεια της κατοχής.
Ο πατέρας μου ήταν αξιωματικός του σοβιετικού πολεμικού ναυτικού και συμμετείχε στην ήττα του στρατού του Χίτλερ και των τοπικών συμμάχων του, Arāj, Cukur και άλλων, υπεύθυνων για την εξόντωση 80 000 λεττονών Εβραίων, συμπεριλαμβανομένων των παππούδων του πατέρα μου. Επιπλέον, ο πατέρας μου αποπέμφθηκε από το στράτευμα, κατόπιν διαταγής του Στάλιν, επειδή ήταν Εβραίος. Δεν θα δεχτώ ποτέ ότι ο πατέρας μου ανήκε στις δυνάμεις κατοχής ούτε ότι η μητέρα μου, ρωσίδα ορθόδοξη, η οποία ήρθε στη Ρίγα από την Αγία Πετρούπολη το 1950, πρέπει να επαναπατριστεί, όπως ορίζει το σχέδιο της λεττονικής διακήρυξης. Ο ισχυρισμός που διατυπώθηκε σε αυτό το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου θα ενθαρρύνει τους λεττονούς νομοθέτες να δεχτούν αυτή τη διακήρυξη στο άμεσο μέλλον. Δεν θέλω οι χώρες της Βαλτικής να γίνουν δεύτερα Βαλκάνια. Εμείς οι βουλευτές είμαστε πλήρως υπεύθυνοι για όσα λέμε. 
Giusto Catania (GUE/NGL ).
    Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, η 8η Μαΐου 1945 είναι η ημερομηνία που σηματοδοτεί το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου αλλά και την πτώση της φασιστικής και ναζιστικής δικτατορίας στην Ευρώπη. Την ημέρα εκείνη, η Ευρώπη απαλλάχθηκε από τη βαριά σκιά του ολοκληρωτισμού και η ημερομηνία αυτή σηματοδοτεί επίσης την απαρχή μιας Ευρώπης που αναζητά την ειρήνη και την κοινωνική δικαιοσύνη.
Δυστυχώς, αυτή η σελίδα της Ιστορίας συχνά υπόκειται σε ρεβιζιονιστική λεηλασία και επιθέσεις· ακόμα και η σημερινή συζήτηση χαρακτηρίζεται από ρεβιζιονιστικές τάσεις. Δεν προσφέρουμε καλές υπηρεσίες στον εορτασμό για την απελευθέρωση της Ευρώπης αναμειγνύοντας αδιακρίτως την 8η Μαΐου 1945 με τα εγκλήματα του σταλινισμού. Θα ήθελα να είμαι σαφής σε ένα σημείο: λόγω πολιτικής τοποθέτησης, ηλικίας και πολιτιστικής εξέλιξης, εγώ και η ομάδα μου δεν έχουμε κανένα απολύτως πρόβλημα να καταδικάσουμε σκληρά τις φρικαλεότητες του σταλινισμού. Ωστόσο, στην παρούσα συζήτηση καταβάλλεται σιωπηρή προσπάθεια αναβίωσης των θεωριών του Nolte, οι οποίες εξισώνουν τον ναζισμό με τον κομμουνισμό, και όχι μόνο με τον σταλινισμό.
Για να είμαι ειλικρινής, σε αυτόν τον σύντομο αιώνα, οι αξίες της ειρήνης και της κοινωνικής δικαιοσύνης δεν δέχθηκαν πλήγματα μόνο από τον σταλινισμό αλλά και από την αποικιοκρατία, τον ιμπεριαλισμό και τον νεοφιλελευθερισμό: από την Αλγερία και το Βιετνάμ έως τον βομβαρδισμό του Βελιγραδίου, τις σφαγές στη Sabra και τη Shatila και τα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου 1973 στο Santiago της Χιλής.
Nigel Farage (IND/DEM ).
Είναι επίσης εσφαλμένο και αρκετά ψευδές να ισχυριζόμαστε ότι η ΕΕ διατήρησε την ειρήνη στην Ευρώπη τα τελευταία 50 χρόνια. Ποιον πόλεμο σταμάτησε; Πήγε η Πορτογαλία να πολεμήσει την Ιταλία στα μέσα της δεκαετίας του 1970; Ποιον ενδεχόμενο πόλεμο θα μπορούσε να σταματήσει; Εάν υπήρξε ένας εγγυητής της ειρήνης, τα τελευταία 50 χρόνια, είναι ασφαλώς το NATO, υπόδειγμα διακυβερνητικής συνεργασίας.
Ο Πρόεδρος Borrell μιλάει για επανένωση της Ευρώπης. Ορισμένες φορές αναρωτιέμαι για τι πράγμα μιλάει. Το σημαντικό είναι: θα εγγυηθεί η ΕΕ την ειρήνη; Εγγυάται η ομοσπονδία την ειρήνη; Δεν το έπραξε στη Γιουγκοσλαβία ή στην ΕΣΣΔ και δεν το έπραξε στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, που, όπως θυμάστε, είχαν έναν από τους τραγικότερους και αιματηρότερους εμφυλίους πολέμους στην ιστορία της ανθρωπότητας. Εάν συνεχίσουμε να πουλάμε αυτό το σχέδιο στους λαούς της Ευρώπης πάνω σε ένα ψέμα, το πιθανότερο είναι να τους μπουχτίσουμε και να προκαλέσουμε μνησικακίες και ακραίο εθνικισμό. Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να πούμε στους λαούς της Ευρώπης την αλήθεια για τις φιλοδοξίες μας και να τους δώσουμε ελεύθερα και δίκαια δημοψηφίσματα, ειδάλλως οδεύουμε προς την καταστροφή. 
Ģirts Valdis Kristovskis (UEN ).
Σήμερα, όμως, τιμούμε όλοι μαζί μία από τις μεγαλύτερες νίκες της ανθρωπότητας έναντι της ναζιστικής ιδεολογίας. Μνημονεύουμε τα θύματα του φασισμού και υποκλινόμαστε με σεβασμό στους μαχητές που έχασαν τη ζωή τους. Πράγματι, δημιουργεί αίσθημα ικανοποίησης το γεγονός ότι ολόκληρο το πολιτικό φάσμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου μπόρεσε να συμφωνήσει επί του ψηφίσματος σχετικά με τη λήξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και για πρώτη φορά αξιολογεί και ταυτόχρονα καταδικάζει τα εγκλήματα τόσο του ναζιστικού όσο και του κομμουνιστικού καθεστώτος. Κυρίες και κύριοι, η κοινή μας δήλωση ανέφερε ρητώς ότι δεν μπορεί να υπάρξει συμφιλίωση χωρίς την ιστορική αλήθεια· ότι μόνο μια ισχυρή Ευρώπη μπορεί να προσφέρει λύσεις για την υπέρβαση της κληρονομιάς του παρελθόντος, στη βάση της οποίας βρίσκεται η αδικία και η πεντηκονταετής κοινωνική, πολιτική και οικονομική υποβάθμιση των λαών που παρέμειναν υποδουλωμένοι. Δυστυχώς, στη δήλωσή μας δεν λέγεται όλη η αλήθεια. Είναι δε απαράδεκτη η χθεσινή δήλωση του κ. Jean-Claude Juncker στη Μόσχα. Δήλωσε ότι η επίλυση αυτών των προβλημάτων είναι υπόθεση των μελλοντικών γενεών. Μόνο οι ισχυροί λένε τα πράγματα με το όνομά τους. Προ ολίγων ημερών, στη Ρίγα, ο Τζορτζ Μπους δήλωσε χωρίς περιστροφές ότι «η συμφωνία της Γιάλτας ακολούθησε την άδικη παράδοση του Μονάχου και του Συμφώνου Molotov-Ribbentrop. Για μία ακόμη φορά, όταν διαπραγματεύονταν ισχυρές κυβερνήσεις, η ελευθερία των μικρών κρατών θεωρούνταν κατά κάποιο τρόπο αναλώσιμη. Ωστόσο, αυτή η προσπάθεια να θυσιαστεί η ελευθερία για χάρη της σταθερότητας άφησε διαιρεμένη και ασταθή μια ολόκληρη ήπειρο». Ο πραγματικός Ψυχρός Πόλεμος στην Ευρώπη, ο οποίος διήρκεσε περί τα 50 χρόνια, επιβεβαιώνει τα λεγόμενά του. Όλοι εδώ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο γνωρίζουμε ότι το ΝΑΤΟ, η βορειοατλαντική ένωση, δημιουργήθηκε για την ασφάλεια της Ευρώπης στη διάχυτη ατμόσφαιρα φόβου έναντι μιας εισβολής από το ολοκληρωτικό, κυνικό και επιθετικό σοβιετικό καθεστώς. Αυτό επιβεβαιώνει το γεγονός ότι, για τη Δύση, μετά τη λήξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, δεν υπήρχε εμπιστοσύνη απέναντι σε έναν σύμμαχο, όπως ο Στάλιν. Η αυτοκρατορία του κακού που δημιούργησε ο Στάλιν ήταν απαράδεκτη, παρότι αρχικά η νίκη έναντι της ναζιστικής ιδεολογίας εορτάστηκε από κοινού.
Jana Bobošíková (NI ).
Οι πρόσφατες ομιλίες ενός αριθμού κορυφαίων εκπροσώπων των κρατών μελών και των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων προς τιμήν της 60ής επετείου από τη λήξη του πολέμου αποκάλυψαν την εμμονή τους στην αντίληψη ότι η χρυσή εποχή ευημερίας και ειρήνης που έζησε η Ευρώπη είναι άμεση συνέπεια της ιστορίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Για χάρη των μελλοντικών γενεών, δεν πρέπει να λησμονούμε ότι αυτό απέχει πάρα πολύ από την αλήθεια. Η ειρήνη στην Ευρώπη μπορεί κάλλιστα να αποδοθεί στην παρουσία αμερικανικών στρατευμάτων στο έδαφος της Ευρώπης, ενώ η ευημερία μπορεί να εξηγηθεί από την οικονομική ανάπτυξη της Ασίας και των Ηνωμένων Πολιτειών και την αύξηση του παγκοσμίου εμπορίου. Όσον αφορά την ελευθερία, σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, περιλαμβανομένης και της δικής μου, εκδηλώθηκαν επαναστάσεις χωρίς καμιά βοήθεια από τις Βρυξέλλες.
Εκπροσωπώ τους πολίτες μίας χώρας η οποία υπέφερε από τις συνέπειες του Σιδηρού Παραπετάσματος, το οποίο κατέρρευσε πριν από 15 χρόνια. Σήμερα, ωστόσο, είμαστε μάρτυρες προσπαθειών για την ανέγερση νέων «παραπετασμάτων» γύρω από την Ευρώπη, με σκοπό να μείνουν εκτός οι Ηνωμένες Πολιτείες, τα κινεζικά κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα, ένα φθηνό εργατικό δυναμικό και πολλοί αιτούντες άσυλο. Ο αποκλεισμός μας από τον υπόλοιπο κόσμο δεν θα επιλύσει τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ευρώπη.
Πρόεδρος.
   Έχω λάβει μία πρόταση ψηφίσματος(1), σύμφωνα με το άρθρο 103, παράγραφος 2, του Κανονισμού.
Pedro Guerreiro (GUE/NGL ).
   – Ο σημερινός εορτασμός της 60ής επετείου από τη νίκη επί του ναζιστικού φασισμού χρησιμοποιείται ως αφορμή για μια αποκρουστική άσκηση αναθεωρητισμού και διαστρέβλωσης της ιστορίας, τμήμα της οποίας είναι η απαράδεκτη πρόταση ψηφίσματος την οποία κατέθεσε η Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων.
Επιδιώκει, όπως και πριν από 60 χρόνια, να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, συγκεκριμένα την καπιταλιστική και ιμπεριαλιστική επιθετικότητα και την επίθεση εις βάρος της κυριαρχίας των λαών.
Πρόεδρος.
   Η ημερήσια διάταξη προβλέπει μια σειρά προφορικών ερωτήσεων προς το Συμβούλιο (B6-0236/2005), σύμφωνα με το άρθρο 109 του Κανονισμού. 
Πρόεδρος.
   Η ερώτηση αριθ. 1 αποσύρθηκε.
Γνωρίζει το Συμβούλιο ότι το Εθνικό Συμβούλιο Εργασιακών Σχέσεων των Ηνωμένων Πολιτειών (Natiοnal Labοr Relatiοns Bοard - NLRB) έχει αφαιρέσει από καθηγητές αποφοίτους ιδιωτικών αμερικανικών πανεπιστημίων την προστασία που παρέχει το εργατικό δίκαιο των ΗΠΑ; Το δικαίωμα της συλλογικής οργάνωσης στο πλαίσιο συνδικαλιστικής ένωσης συνιστά ανθρώπινο δικαίωμα. Προτίθεται το Συμβούλιο να ασκήσει πιέσεις στην κυβέρνηση Μπους, προκειμένου να επιτρέπεται στις συνδικαλιστικές οργανώσεις ακαδημαϊκών να προστατεύουν την ποιότητα των θέσεων εργασίας, τις ακαδημαϊκές ελευθερίες και τα πνευματικά πρότυπα των αμερικανικών πανεπιστημίων; 
Nicolas Schmit,
    Κύριε Πρόεδρε, σχετικά με την κατάσταση των καθηγητών που έχουν σπουδάσει στις Ηνωμένες Πολιτείες, μπορώ να απαντήσω στον κ. Evans λέγοντας ότι το Συμβούλιο δεν έχει λάβει γνώση της κατάστασης που εκτίθεται σε αυτή την ερώτηση.
Robert Evans (PSE ).
    ) Σας ευχαριστώ για αυτή την απάντηση, έστω και αν δεν ήταν αυτή ακριβώς που ήθελα. Σίγουρα δεν είναι ένα θέμα που χρειάζεται 25 χώρες να ενεργήσουν μεμονωμένα· είναι ένα πολύ σοβαρό ζήτημα.
Οι σχέσεις μας με τις Ηνωμένες Πολιτείες δεν αφορούν απλώς το εμπόριο και τις επιχειρήσεις που κερδίζουν χρήματα και, επίσης, αυτό δεν είναι απλώς ζήτημα των Ηνωμένων Πολιτειών ούτε ζήτημα που αφορά αποκλειστικά αμερικανούς πολίτες, δεδομένου ότι υπάρχει σημαντικός αριθμός Ευρωπαίων που διδάσκουν σε αυτά τα αμερικανικά ιδρύματα. Μαθαίνω τώρα ότι ο κοσμήτορας του πανεπιστημίου Columbia στη Νέα Υόρκη εξέδωσε οδηγίες σχετικά με τη μεταχείριση και τις πειθαρχικές κυρώσεις που θα ήθελε να έχουν οι πτυχιούχοι διδάσκοντες.
Nicolas Schmit,
Πρόεδρος.
Ανταποκρίνονται οι ρυθμίσεις που ισχύουν στη Σερβία, και ειδικότερα στη Βοϊβοδίνα, στο Sandzhak του Novi Pazar και στην κοιλάδα του Preseνο, όσον αφορά τις μειονότητες, στις ευρωπαϊκές προδιαγραφές, και πώς τις αξιολογεί το Συμβούλιο σε σύγκριση με τους κανόνες, οι οποίοι ισχύουν βάσει της συμφωνίας της Οχρίδας για τη Μακεδονία; 
Nicolas Schmit,
Bernd Posselt (PPE-DE ).
    Κύριε Πρόεδρε, στη συμφωνία της Οχρίδας προβλέπονται για τη Μακεδονία πολύ αυστηροί όροι όσον αφορά την προστασία των μειονοτήτων και, έτσι, θα ήθελα να ζητήσω να αποφύγουμε την εφαρμογή δύο μέτρων και δύο σταθμών, πράγμα που νομίζω ότι κινδυνεύουμε να κάνουμε. Εδώ πρόκειται κυρίως για δύο θέματα: το Sandzak του Novi Pazar και τη Βοϊβοδίνα, όπου τα προβλήματα με τις μειονότητες εξακολουθούν να είναι πολύ σοβαρά και θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή σας σε αυτά. 
Nicolas Schmit,
Πρόεδρος.
Ποια απάντηση έδωσε το Συμβούλιο στην πρόταση του Επιτρόπου Rehn στη συνεδρίαση της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων του Ιανουαρίου, σύμφωνα με την οποία, για να ξεπεραστεί το παρόν αδιέξοδο, η Επιτροπή ήταν πρόθυμη να εξετάσει το ενδεχόμενο προσθήκης του άρθρου 308 ΕΚ ως δευτέρας νομικής βάσης στους κανονισμούς σχετικά με τη βοήθεια και το εμπόριο; 
Nicolas Schmit,
Από αυτή την προοπτική, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει αναλάβει να εξετάσει μέτρα που θα μπορούσαν να θέσουν τέλος στην απομόνωση της τουρκοκυπριακής κοινότητας και να διευκολύνουν την επανένωση της Κύπρου, ενθαρρύνοντας την οικονομική ανάπτυξη στο εσωτερικό της τουρκοκυπριακής κοινότητας. Προς τον σκοπό αυτό, έχουν ήδη ληφθεί ορισμένα μέτρα, όπως ο κανονισμός για το νομικό καθεστώς της Πράσινης Γραμμής, που εγκρίθηκε το 2004 και ο οποίος τροποποιήθηκε πρόσφατα με σκοπό να διευρυνθεί το πεδίο εφαρμογής του και να αυξηθεί η αποτελεσματικότητά του.
Ο βουλευτής αναφέρεται ιδιαίτερα σε αυτή την τελευταία πρόταση. Η υπόθεση που διατυπώθηκε από τον Επίτροπο Rehn κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων του Κοινοβουλίου τον Ιανουάριο, σχετικά με την ενδεχόμενη αναδιατύπωση της νομικής βάσης αυτής της πρότασης, δεν έχει ακόμη παρουσιαστεί στο Συμβούλιο. Στην πραγματικότητα, εναπόκειται στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή να αναδιατυπώσει προς αυτή την κατεύθυνση την πρότασή της, αν το επιθυμεί. Η Προεδρία δεν μπορεί προφανώς, στο στάδιο αυτό, να προδικάσει ποιες αποφάσεις θα λάβει το Συμβούλιο σχετικά.
Sarah Ludford (ALDE ),

Nicolas Schmit,
   . Μπορώ μόνο να σας πω, κυρία Ludford, ότι η ερώτησή σας έρχεται την κατάλληλη στιγμή, δεδομένου ότι σε μιάμιση ώρα, εγώ ο ίδιος, ως εκπρόσωπος της Προεδρίας, και ο Επίτροπος Rehn, θα μεταβούμε στην Κύπρο για να προσπαθήσουμε να συζητήσουμε τα προβλήματα στα οποία μόλις αναφερθήκατε. Πιστεύω ότι είναι ακριβώς στις προθέσεις της Προεδρίας να επιλύσει αυτά τα θέματα το συντομότερο δυνατόν, ενεργώντας έτσι σύμφωνα με τις πολιτικές δεσμεύσεις που είχε αναλάβει το Συμβούλιο τον περασμένο Απρίλιο. 
Πρόεδρος.
   – Δεδομένου ότι ο συντάκτης της απουσιάζει, η ερώτηση αριθ. 5 καθίσταται άκυρη.
Μια κοινή έκθεση της Oxfam, της ActionAid και του Ευρωπαϊκού Συνασπισμού για το Χρέος και την Ανάπτυξη έχει δημοσιευτεί πρόσφατα και περιέχει αξιολόγηση των επιδόσεων των κρατών μελών της ΕΕ στον τομέα της ανάπτυξης. Οι πλούσιες χώρες του πλανήτη συμφώνησαν το 1970 στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών να αυξήσουν την εξωτερική βοήθεια στο 0,7% του ακαθάριστου εθνικού εισοδήματός τους το αργότερο έως το 1980. Είκοσι πέντε χρόνια μετά αυτή την προθεσμία, μόνο πέντε χώρες έχουν επιτύχει αυτό τον στόχο, τέσσερις από τις οποίες είναι κράτη μέλη της ΕΕ. Πολλές άλλες χώρες έχουν αθετήσει τις υποσχέσεις τους σχετικά με την εξάλειψη της φτώχειας. Η Ιρλανδία, για παράδειγμα, έχει εγκαταλείψει το σχέδιό της να επιτύχει τον στόχο του 0,7% μέχρι το 2007.
Nicolas Schmit,
    Οι προτάσεις της Επιτροπής, οι οποίες επισημαίνουν τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν για την επιτάχυνση της διαδικασίας εκπλήρωσης των στόχων της Χιλιετίας για την ανάπτυξη, συζητούνται από ομάδα εργασίας του Συμβουλίου από τις 14 Απριλίου 2005. Η Προεδρία του Λουξεμβούργου προτίθεται να λάβει κάθε δυνατό μέτρο για να διασφαλίσει ότι το Συμβούλιο, κατά τη διάρκεια της συνόδου του στις 23 και 24 Μαΐου, θα είναι σε θέση να καθορίσει τις κεντρικές γραμμές των ανανεωμένων δεσμεύσεών του. Στην ουσία, οι δεσμεύσεις αυτές θα στοχεύουν καταρχάς στον καθορισμό ενδιάμεσων στόχων αύξησης των προϋπολογισμών κρατικών ενισχύσεων έως το 2010, που θα αφορούν είτε μεμονωμένα κράτη μέλη είτε την Ένωση στο σύνολό της, σε μια προσπάθεια να επιτευχθεί ένα συνολικό μέγεθος της τάξης του 0,7 % του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος έως το 2015. Δεύτερον, θα στοχεύουν στην επιτάχυνση των μεταρρυθμίσεων για τη βελτίωση της ποιότητας της βοήθειας, και τρίτον, στην επανεξέταση του τρόπου με τον οποίο η Ευρωπαϊκή Ένωση, μέσω του δικού της μοντέλου βιώσιμης ανάπτυξης με τις εσωτερικές και εξωτερικές πολιτικές της μπορεί να επηρεάζει τις συνθήκες ανάπτυξης. Αυτό απαιτεί συνεκτικές πολιτικές για την προαγωγή της ανάπτυξης και αποτελεί θεμελιώδη παράγοντα της προσέγγισής μας σε θέματα συνεργασίας και ανάπτυξης. Τέταρτον, οι δεσμεύσεις θα στοχεύουν στο να δούμε την Αφρική να επωφελείται από αυτούς τους νέους προσανατολισμούς κατά προτεραιότητα και να εκμεταλλευτούμε νέες ευκαιρίες που προσφέρει μια εταιρική σχέση μεταξύ των δύο ηπείρων.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει πλήρη επίγνωση της σημασίας και του επείγοντος του έργου. Σε αυτό το πλαίσιο, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, κατά τη σύνοδό του στις 22 και 23 Μαρτίου, κάλεσε την Επιτροπή και το Συμβούλιο να επιταχύνουν το έργο τους, ιδιαίτερα όσον αφορά τις διάφορες συνιστώσες της «ανάπτυξης» ούτως, ώστε να οριστικοποιηθούν οι θέσεις για τα διάφορα θέματα και να επιτραπεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση να διαδραματίσει ενεργό ρόλο κατά τη διάρκεια των μελλοντικών συζητήσεων ενόψει της συνόδου κορυφής των Ηνωμένων Εθνών που θα λάβει χώρα τον Σεπτέμβριο του 2005. Ανακοίνωσα ήδη σήμερα το πρωί ότι το Συμβούλιο ECOFIN, αφού, κατά την τελευταία συνεδρίασή του, συζήτησε πιθανούς νέους τρόπους χρηματοδότησης, θα επανέλθει στο θέμα κατά τη διάρκεια της άτυπης συνεδρίασης που θα πραγματοποιηθεί αυτό το Σαββατοκύριακο. 
Gay Mitchell (PPE-DE ).
    Θα ήθελα να επισημάνω στον Προεδρεύοντα ότι αυτός ο στόχος του 0,7% συμφωνήθηκε πριν από 35 χρόνια και έως σήμερα μόνο πέντε κράτη, τέσσερα εξ αυτών κράτη της ΕΕ –τέσσερα από τα 25 κράτη της ΕΕ– τον έχουν επιτύχει. Έως το 2025, θα υπάρχουν στον πλανήτη 2 δισεκατομμύρια περισσότεροι άνθρωποι, εκ των οποίων το 90% θα έχει γεννηθεί στον Τρίτο Κόσμο. Τι είδους κόσμο θα κληροδοτήσουμε στην επόμενη γενιά; Μόλις μιλήσαμε για τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Τι οικοδομούμε για τα παιδιά και τα εγγόνια μας; Ποια ισχυρά μέτρα θα λάβει το Συμβούλιο ώστε να διασφαλίσει ότι τα κράτη μέλη θα εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις τους; 
Nicolas Schmit,
   . ραγματικά, πιστεύω ότι υπάρχει ανανεωμένη βούληση να κινηθούμε με σαφήνεια και αποφασιστικότητα προς επίτευξη του στόχου του 0,7%. Συμμερίζομαι προφανώς αυτό που ελέχθη από τον βουλευτή: η συζήτηση αυτή διαιωνίζεται. Συζητούμε όντως για τον στόχο αυτό επί 30 χρόνια. Είναι καιρός τώρα πια να τον θέσουμε σε εφαρμογή και είναι αλήθεια ότι οι προθεσμίες οι οποίες ετέθησαν είναι ίσως ακόμη υπερβολικά μακρές. 
Πρόεδρος.
Με την ερώτησή μου κατά την Ώρα των Ερωτήσεων της 23ης Φεβρουαρίου 2005, ζήτησα από το Συμβούλιο να υπενθυμίσει στους Ισραηλινούς ότι ο κ. Mordechai Vanunu, στην ουσία, απήχθη παράνομα από ευρωπαϊκό έδαφος, για να δικαστεί στο Ισραήλ για εικαζόμενες παραβάσεις που ανάγονται σε μια εικοσαετία πριν, με τον γελοίο ισχυρισμό ότι κατέχει ακόμη μυστικά που μπορεί να βλάψουν το Ισραήλ. Στην ερώτησή μου αυτή, ζήτησα από το Συμβούλιο να προτρέψει την ισραηλινή κυβέρνηση να σταματήσει τη δίωξη αυτού του ανθρώπου, να του επιτρέψει να φύγει από το Ισραήλ και, εάν επιθυμεί, να ζήσει στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Όμως, δεδομένου ότι η ισραηλινή κυβέρνηση, κατά τα φαινόμενα, συνεχίζει τη δίωξη του κ. Vanunu, τι σκοπεύει να πράξει επ’ αυτού το Συμβούλιο; 
Nicolas Schmit,
   . Μετά την παρέμβασή μου ενώπιον του Κοινοβουλίου τον περασμένο Φεβρουάριο, η ισραηλινή κυβέρνηση, προς μεγάλη μας λύπη, αποφάσισε να παρατείνει κατά 12 επιπλέον μήνες τους περιορισμούς που επέβαλε το προηγούμενο έτος σχετικά με την απελευθέρωση του κ. Mordechai Vanunu. Επιπλέον, βρίσκεται σε εξέλιξη μια δίκη, στην οποία ο κ. Vanunu κατηγορείται ότι παραβίασε αυτούς τους περιορισμούς και η οποία κινδυνεύει να οδηγήσει στην επιβολή νέας ποινής φυλάκισης στον κ. Vanunu. Φαίνεται ότι η υπόθεση αυτή είναι εξαιρετικά ευαίσθητη για τις ισραηλινές αρχές. Φαίνεται ότι, με τον τρόπο αυτό, θέλουν να προστατεύσουν την ασφάλεια του κράτους του Ισραήλ. Λαμβάνοντας την απόφαση να παρατείνουν τους περιοριστικούς όρους που είχαν επιβληθεί στον κ. Vanunu, η ισραηλινή κυβέρνηση ισχυρίστηκε ότι αυτός διέθετε ακόμη πληροφορίες που θα μπορούσε να αποκαλύψει.
Κατόπιν τούτου, 20 σχεδόν χρόνια μετά τα γεγονότα, είναι επίσης νόμιμο να αναγνωριστούν σε ένα άτομο που πέρασε 18 χρόνια στη φυλακή τα θεμελιώδη δικαιώματά του, όπως η δυνατότητα να ζει με αξιοπρέπεια, ελεύθερα και ειρηνικά. Σκοπεύουμε λοιπόν να συνεχίσουμε τον διάλογο με τις ισραηλινές αρχές, ιδιαίτερα πάνω σε αυτό το θέμα του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, στο πλαίσιο του πολιτικού διαλόγου τον οποίο διεξάγουμε μαζί τους, καθώς και της εφαρμογής της πολιτικής καλής γειτονίας για την οποία η ισραηλινή κυβέρνηση δεσμεύτηκε να συνεργαστεί για θέματα ασφάλειας και μη διάδοσης των όπλων μαζικής καταστροφής, και, ιδιαίτερα, για τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. 
David Martin (PSE ).
    Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Προεδρεύοντα για την απάντησή του, η οποία ήταν όσο διαφωτιστική θα μπορούσε να είναι υπό τις παρούσες συνθήκες. Ωστόσο, θεωρώ προφανές ότι το Ισραήλ έχει προχωρήσει από την προστασία της δημόσιας ασφάλειας στην καταδίωξη αυτού του ανθρώπου. Ελπίζω ότι το Συμβούλιο ότνως θα συνεχίσει να ασκεί πίεση στο Ισραήλ για την απελευθέρωσή του. Ο Mordechai Vanunu έχει εκλεγεί κοσμήτορας στο πανεπιστήμιο της Γλασκόβης στη χώρα μου και θα θέλαμε να είναι σε θέση να έρθει στο πανεπιστήμιο και να αναλάβει τα καθήκοντά του. Ως εκ τούτου, ελπίζω ότι το Συμβούλιο θα συνεχίσει να ασκεί πίεση. 
Nicolas Schmit,
Πρόεδρος.
Στη Γεωργία, διαπράττονται σήμερα εγκλήματα εις βάρος του ελληνικού πληθυσμού, ενώ επιθέσεις πραγματοποιούνται στη περιοχή της Τσάλκα – κοιτίδα του αμιγώς ελληνικού πληθυσμού. Ελληνικές οικογένειες έχουν δολοφονηθεί και άλλες έχουν εκδιωχθεί από τα χωριά τους, όπως καταγγέλλεται από τις οργανώσεις των ελλήνων ομογενών. Παράλληλα, αντιμετωπίζουν πρόβλημα με την ακίνητή τους περιουσία. Σύμφωνα με στοιχεία, την τελευταία επταετία, περίπου 7 000 «εισβολείς» έχουν καταλάβει κατοικίες και περιουσίες τις οποίες αρνούνται να επιστρέψουν στους νόμιμους ιδιοκτήτες.
Nicolas Schmit,
Ο Γενικός Γραμματέας και Ύπατος Εκπρόσωπος για την ΚΕΠΠΑ όρισε, στις 17 Ιανουαρίου 2005, τον κ. Michael Matthiessen ως προσωπικό του εκπρόσωπο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα. Ο ειδικός εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τον Νότιο Καύκασο, κ. Talvitie, παρέχει επίσης τη δική του συνδρομή προς τη Γεωργία, προκειμένου αυτή να φέρει εις πέρας τις πολιτικές και οικονομικές μεταρρυθμίσεις της, ιδιαίτερα όσον αφορά το κράτος δικαίου, τον εκδημοκρατισμό, τα ανθρώπινα δικαιώματα, τη χρηστή διακυβέρνηση, την ανάπτυξη και τη μείωση της φτώχειας.
Το Συμβούλιο, στα συμπεράσματά του της 25ης Απριλίου, επισήμανε τη σημασία αυτών των στόχων και ανανέωσε τη δέσμευσή του να αναπτύξει, στα πλαίσια των σχέσεών του, και ιδιαίτερα της ευρωπαϊκής πολιτικής καλής γειτονίας, αυτά τα διάφορα στοιχεία. Κατά τη σύνταξη και τη διαπραγμάτευση του σχεδίου δράσης σχετικά με την ευρωπαϊκή πολιτική καλής γειτονίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Γεωργίας, η Ευρωπαϊκή Ένωση θα υπογραμμίσει την ανάγκη βελτίωσης της προάσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε αυτή τη χώρα. Το Συμβούλιο προτίθεται λοιπόν να παρακολουθεί πολύ στενά την κατάσταση της ελληνικής κοινότητας καθώς αυτή θα εξελίσσεται και να εγείρει το θέμα ενώπιον των γεωργιανών αρχών κάθε φορά που θα συντρέχουν λόγοι για κάτι τέτοιο.
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επιθυμεί ίσως και αυτό να εγείρει το θέμα κατά τη διάρκεια της προσεχούς συνεδρίασης της επιτροπής κοινοβουλευτικής συνεργασίας ΕΕ-Γεωργίας, η οποία, σύμφωνα με τις πληροφορίες μου, θα συνέλθει στις 13 και 14 Ιουνίου 2005. 
Παναγιώτης Μπεγλίτης (PSE ).
Γιατί το λέω αυτό; Γιατί έχω μπροστά μου την έκθεση του ειδικού απεσταλμένου, όπως είπατε και εσείς, της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα ανθρώπινα δικαιώματα στη Γεωργία, με ημερομηνία 12 Απριλίου, στην οποία επισημαίνει την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και, πραγματικά, περιγράφει μια πολύ δυσάρεστη κατάσταση για τους Έλληνες της Γεωργίας.
Nicolas Schmit,
Πρόεδρος.
Στις 2 Φεβρουαρίου 2005 στη Σόφια, οκτώ ευρωπαίοι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων εγκαινίασαν την πρωτοβουλία «Δεκαετία Ενσωμάτωσης των Ρομ 2005-2015». Δεσμεύτηκαν να καταβάλουν προσπάθειες για την εξάλειψη των δυσμενών διακρίσεων και τη γεφύρωση του απαράδεκτου χάσματος μεταξύ των Ρομ και της υπόλοιπης κοινωνίας.
Nicolas Schmit,
   . Το Συμβούλιο καλωσορίζει τη δέσμευση που ανέλαβαν αρκετοί αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων, στις 2 Φεβρουαρίου 2005, στη Σόφια, για την εξάλειψη κάθε μορφής δυσμενούς διάκρισης έναντι των Ρομ έως το 2015. Δεν χρειάζεται να υπενθυμίσω τις συζητήσεις που μόλις είχαμε σχετικά με το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και τα δεινά που έχουν υποστεί οι Ρομ. Αυτή η δέσμευση αποτελεί σημαντική πρωτοβουλία, λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι, από την 1η Μαΐου 2004, οι κοινότητες των Ρομ έγιναν η σημαντικότερη εθνοτική μειονότητα στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Λόγω της ιδιαιτερότητας της κατάστασής τους, η ενσωμάτωσή τους στην κοινωνία αποτελεί τεράστια πρόκληση όσον αφορά την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων και την κοινωνική ένταξη.
Στην αντιμετώπιση της πρόκλησης της ενσωμάτωσης των κοινοτήτων Ρομ στην ευρωπαϊκή κοινωνία, η κύρια ευθύνη εμπίπτει στις εθνικές αρχές καθώς και στις περιφερειακές και τοπικές αρχές με τον μεγαλύτερο αριθμό κατοίκων Ρομ. Όλα τα μέλη της κοινωνίας των πολιτών καθώς και οι ίδιοι οι Ρομ έχουν σημαντικό ρόλο να διαδραματίσουν. Από την πλευρά τους, τα κράτη μέλη μπορούν επίσης να εφαρμόσουν, σε κοινοτικό επίπεδο, διάφορα πολιτικά προγράμματα και κατάλληλα μέσα σχετικά με την απαγόρευση των διακρίσεων, την ίση μεταχείριση και την κοινωνική ενσωμάτωση. Ιδιαίτερα, μπορούν να προσφύγουν στις διατάξεις της οδηγίας 2000/43 του Συμβουλίου σχετικά με την εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης προσώπων ασχέτως της φυλετικής ή εθνοτικής τους καταγωγής. Η οδηγία αυτή καλύπτει πράγματι ένα ευρύ φάσμα τομέων όπου ενδέχεται να προκύψουν διακρίσεις έναντι των Ρομ: απασχόληση, κατάρτιση, εκπαίδευση, κοινωνική προστασία, πρόσβαση σε αγαθά και υπηρεσίες και πρόσβαση στη στέγαση.
Τέλος, τα διαρθρωτικά ταμεία, και συγκεκριμένα το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης και το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο, μπορούν να χρηματοδοτήσουν έναν αριθμό πρωτοβουλιών προς όφελος της κοινότητας των Ρομ. Αυτό συμβαίνει, ιδιαίτερα με την κοινοτική πρωτοβουλία Equal, που χρηματοδοτείται από το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο και η οποία αναπτύσσει νέες προσεγγίσεις για την καταπολέμηση των διακρίσεων και των ανισοτήτων, οι οποίες, στην αγορά εργασίας, πλήττουν ειδικότερα την κοινότητα των Ρομ. 
Claude Moraes (PSE ).
Έχουμε επίγνωση της απουσίας δράσης από τα κράτη μέλη, όπως, για παράδειγμα, την παράλειψή τους να εφαρμόσουν την οδηγία για την ίση μεταχείριση και το άρθρου 13 της οδηγίας για τη φυλετική ισότητα, με το οποίο η Επιτροπή αναλαμβάνει δράση επιβολής; Έχουμε επίγνωση ότι τα κράτη μέλη χρονοτριβούν σοβαρά όσον αφορά την εφαρμογή της υπάρχουσας νομοθεσίας που θα προστάτευε την κοινότητα των Ρομ, ιδιαίτερα στην απασχόληση; Αυτό είναι ένα σοβαρό θέμα. Μπορεί το θέμα των Ρομ, δεδομένου του τεράστιου μεγέθους του, να συμπεριληφθεί στις τελικές δηλώσεις της Προεδρίας του Λουξεμβούργου, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι η Προεδρία του Ηνωμένου Βασιλείου που θα ακολουθήσει θα το αντιμετωπίσει εξίσου σοβαρά; 
David Martin (PSE ).
Nicolas Schmit,
Θα ήθελα να προσθέσω ότι το πρόγραμμα κοινοτικής δράσης κατά των διακρίσεων στοχεύει στην προαγωγή μέτρων καταπολέμησης των διακρίσεων λόγω φυλετικής ή εθνοτικής καταγωγής. Ένας από τους τομείς προτεραιότητας που εντοπίζονται στο πρόγραμμα εργασίας για το 2004 στόχευε ειδικά στην ένταξη των Ρομ στην αγορά εργασίας. Για όλα τα κράτη μέλη που περιλαμβάνουν μειονότητες Ρομ στη χώρα τους, αυτό σημαίνει την ένταξη αυτών των μειονοτήτων στα εθνικά προγράμματα δράσης στον τομέα της αγοράς εργασίας. Πιστεύω ότι αυτό είναι θέμα χρησιμοποίησης των κοινοτικών μέσων που ανέφερα προηγουμένως για να ενθαρρυνθούν και να οδηγηθούν τα κράτη μέλη να χειριστούν την κοινωνική ένταξη των μειονοτήτων Ρομ με τον τρόπο αυτό. 
Πρόεδρος.
Nicolas Schmit,
   . Όπως το Συμβούλιο έχει ήδη τονίσει στην απάντησή του στην ερώτηση αριθ. 1778 του κ. Rübig, η διαδικασία εξέτασης των προτάσεων της Επιτροπής οδήγησε το Συμβούλιο να εγκρίνει τα συμπεράσματα της 28ης Ιουνίου για την πυρηνική ασφάλεια και την ασφάλεια διαχείρισης αναλωμένων πυρηνικών καυσίμων και ραδιενεργών αποβλήτων.
Σύμφωνα με αυτά τα συμπεράσματα, τέθηκε σε εφαρμογή ένα σχέδιο δράσης το δεύτερο εξάμηνο του 2004. Διαρθρώνεται γύρω από τρεις τομείς: την ασφάλεια των πυρηνικών εγκαταστάσεων· την ασφάλεια της διαχείρισης αναλωμένων πυρηνικών καυσίμων και ραδιενεργών αποβλήτων· τη χρηματοδότηση της θέσης εκτός λειτουργίας πυρηνικών εγκαταστάσεων και την ασφαλή διαχείριση των αναλωμένων καυσίμων και ραδιενεργών αποβλήτων.
Στο πλαίσιο αυτό, η Προεδρία του Λουξεμβούργου εκπόνησε ένα πρόγραμμα εργασίας, το οποίο αναλύει τις εργασίες που πρέπει να ολοκληρωθούν, και διόρισε τις τρεις ομάδες ειδικών που είναι επιφορτισμένοι με τις διάφορες πτυχές αυτού του σχεδίου δράσης. Στη βάση αυτού του προγράμματος και λαμβανομένου υπόψη του προγράμματος των διαφόρων διεθνών οργανισμών των οποίων οι εργασίες αφορούν το έργο που πρέπει να ολοκληρωθεί, προβλέπεται να υποβληθεί μια συνολική έκθεση στα τέλη του 2006.
Jonas Sjöstedt (GUE/NGL ),
   . – Κύριε Πρόεδρε, θέλω να ευχαριστήσω το Συμβούλιο για την απάντηση που έδωσε στην ερώτηση του κ. Seppänen. Θα θέσω δύο συμπληρωματικές ερωτήσεις. Η πρώτη αφορά το εάν το Συμβούλιο θεωρεί ότι η τελική διάθεση πυρηνικών αποβλήτων είναι θέμα κοινού συμφέροντος στον βαθμό που η ΕΕ οφείλει να προσπαθήσει να βρει κοινές λύσεις για τα διάφορα κράτη μέλη όσον αφορά, λόγου χάρη, τον χώρο και τον τρόπο τελικής αποθήκευσης των αποβλήτων τους. Η δεύτερη ερώτησή μου αφορά τη Συνθήκη Ευρατόμ. Ένα από τα σημεία προς συζήτηση στις διαπραγματεύσεις σχετικά με το νέο Σύνταγμα αφορούσε, ασφαλώς, το κατά πόσο έπρεπε να συνεχίσει να εφαρμόζεται η Συνθήκη Ευρατόμ, όπως προβλέπεται στο Σύνταγμα. Πιστεύει το Συμβούλιο ότι θα ήταν πιο δύσκολη η άσκηση υπερεθνικής πολιτικής σε αυτόν τον τομέα εάν δεν υπήρχε η Συνθήκη Ευρατόμ ως νομική βάση; 
Nicolas Schmit,
Πρόεδρος.
Με δεδομένο ότι η αναθεώρηση και η θέση σε εφαρμογή του Ποινικού Κώδικα αποτελούσε βασική επιταγή των κοινοτικών οργάνων για τη σύγκλιση της Τουρκίας με το ευρωπαϊκό κοινοτικό κεκτημένο, πώς κρίνει το Συμβούλιο αυτή την αναβολή; Έχει ενημερωθεί επίσημα από την τουρκική κυβέρνηση για τους λόγους αυτής της αναστολής αλλά και την τελική ημερομηνία που θα τεθεί σε ισχύ ο νέος Ποινικός Κώδικας και, αν ναι, ποια απάντηση έδωσε στην τουρκική κυβέρνηση; Πιστεύει ότι η μη εφαρμογή του θα είχε συνέπειες ως προς την έναρξη των διαπραγματεύσεων με την υποψήφια χώρα στις 3 Οκτωβρίου 2005; 
Nicolas Schmit,
   . Ο Ποινικός Κώδικας αποτελεί ένα από τα έξι ειδικά νομοθετικά κείμενα που αναφέρει η Επιτροπή στη σύστασή της του Οκτωβρίου 2004, το οποίο, σύμφωνα με τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 16ης και 17ης Δεκεμβρίου 2004, πρέπει να τεθεί σε ισχύ πριν από την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων.
Η Ένωση είναι σε γνώση της απόφασης που έλαβε η τουρκική κυβέρνηση για αναβολή της ημερομηνίας θέσης σε ισχύ του Κώδικα. Οι τουρκικές αρχές διευκρίνισαν ότι η θέση σε ισχύ του νέου Ποινικού Κώδικα προβλεπόταν στο εξής για την 1η Ιουνίου 2005 αντί για την 1η Απριλίου 2005. Η Τουρκία ανακοίνωσε την πρόθεσή της να επωφεληθεί αυτής της ευκαιρίας, προκειμένου να επιφέρει στο κείμενο τροποποιήσεις με σκοπό ιδιαίτερα τη βελτίωση των διατάξεων που αφορούν την ελευθερία έκφρασης και την ελευθερία του Τύπου.
Ρόδη Κράτσα-Τσαγκαροπούλου (PPE-DE ).
    Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα, πιο συγκεκριμένα, να ρωτήσω: παρακολουθείτε εσείς την πρόοδο της αναθεώρησης του ποινικού κώδικα, των κατευθύνσεων που παίρνει και του χρονοδιαγράμματος εφαρμογής; Ποια συγκεκριμένη απαίτηση έχετε εσείς; Έχετε θέσει χρονοδιάγραμμα; Θα αποτελέσει, προ της 3ης Οκτωβρίου, ένα σοβαρό θέμα για σας στην εξέταση των κριτηρίων και των υποχρεώσεων της Τουρκίας; 
Nicolas Schmit,
Πρόεδρος.
Nicolas Schmit,
Τον Ιούλιο 2004, το Συμβούλιο αντέδρασε όταν πληροφορήθηκε την επαναφορά της θανατικής ποινής στο Ιράκ, εγείροντας επανειλημμένα το θέμα αυτό ενώπιον των ιρακινών αρχών, και θα εξακολουθήσει να το πράττει και στο μέλλον. 
Αδάμος Αδάμου (GUE/NGL ),
Πρόεδρος.
Οι όροι συμμετοχής στις εκλογές για τα κόμματα εθνοτικών μειονοτήτων στη Ρουμανία προβλέπονται δια νόμου ως εξής: να είναι μέλη τουλάχιστον το 15% της εθνοτικής μειονότητας και να συγκεντρώνουν άνω των 300 υπογραφών σε καθεμιά από τις 15 περιφέρειες της Ρουμανίας. Η σύνοδος του Συμβουλίου της Ευρώπης της 16ης Ιουλίου 2004 διαπίστωσε ότι κανένας από αυτούς τους όρους δεν εφαρμόστηκε στα κόμματα που εκπροσωπούνται στο κοινοβούλιο. Η Επιτροπή της Βενετίας του Συμβουλίου της Ευρώπης δήλωσε στις 6 Δεκεμβρίου 2004 ότι οι όροι που προβλέπονται για τις εθνικές μειονότητες, προκειμένου να προτείνουν τους υποψηφίους τους, είναι απαγορευτικοί (γνώμη αριθ. 300/2004), δηλαδή είναι αδύνατον να ικανοποιηθούν αυτοί οι όροι. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή σημειώνει στην έκθεσή της σχετικά με τη Ρουμανία ότι η συμμετοχή κομμάτων από εθνικές και εθνοτικές μειονότητες στις εκλογές δυσχεραίνεται σοβαρά από εμπόδια διοικητικού χαρακτήρα.
Nicolas Schmit,
Πρόεδρος.
Τα κράτη μέλη συμφώνησαν επί δύο θεμελιωδών διεθνών μέσων για την προστασία των παιδιών και των οικογενειών τους. Το ένα είναι ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1347/2000(1) του Συμβουλίου περί της διεθνούς δικαιοδοσίας, αναγνώρισης και εκτέλεσης αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και διαφορές γονικής μέριμνας. Το άλλο είναι η Σύμβαση της Χάγης του 1996 που αφορά θέματα γονικής μέριμνας σε σχέσεις μεταξύ κρατών της ΕΕ και τρίτων χωρών. Ως συμπληρωματικά μέσα, είχε σχεδιασθεί να αρχίσουν να ισχύουν από κοινού περίπου το ίδιο χρονικό διάστημα.
Τα κράτη μέλη έπρεπε να υποβάλουν τα προς επικύρωση μέσα πριν από την 1η Ιανουαρίου 2005. Μπορεί το Συμβούλιο να επιβεβαιώσει ότι το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ισπανία έχουν σταματήσει τη διαδικασία όσον αφορά την εφαρμογή της Σύμβασης στο Γιβραλτάρ; Σκοπεύει η Προεδρία να αναφέρει ποια μέτρα σχεδιάζει να λάβει για να αντιμετωπίσει το πρόβλημα, ούτως ώστε να υπάρξει νομικό πλαίσιο σε περιπτώσεις απαγωγών παιδιών μεταξύ ΕΕ και τρίτων χωρών; 
Nicolas Schmit,
   . Το Συμβούλιο θα ήθελε να επισημάνει στη βουλευτή ότι εκτιμά πως η Σύμβαση σχετικά με την αρμοδιότητα, το εφαρμοστέο δίκαιο, την αναγνώριση, την εκτέλεση και τη συνεργασία σε ζητήματα γονικής μέριμνας και μέτρων προστασίας του παιδιού, που συνήφθη στη Χάγη στις 19 Οκτωβρίου 1996, αποτελεί πολύτιμη συμβολή στην προστασία των παιδιών σε διεθνές επίπεδο και, κατά συνέπεια, μπορούμε να ελπίζουμε ότι αυτές οι διατάξεις θα εφαρμοστούν χωρίς καθυστέρηση. Αυτά είχε κατά νου το Συμβούλιο όταν έλαβε την απόφαση, στις 19 Δεκεμβρίου 2002, να καλέσει τα κράτη μέλη να υπογράψουν αυτή τη Σύμβαση προς το συμφέρον της Κοινότητας.
Όσον αφορά την επικύρωση αυτής της Σύμβασης, το Συμβούλιο θα ήθελε να επισημάνει στη βουλευτή ότι υπάρχει γενική συμφωνία για τη σκοπιμότητα επικύρωσής της, και ότι παραμένει ένα άλλο πρόβλημα, το οποίο αφορά το Γιβραλτάρ. Το Συμβούλιο αναμένει ότι θα καταβληθεί κάθε προσπάθεια από τα δύο κράτη μέλη, προκειμένου να εξευρεθεί λύση στο θέμα αυτό, ώστε να καταστεί δυνατή η επικύρωση της Σύμβασης από όλα τα κράτη μέλη προς όφελος της Κοινότητας, ει δυνατόν πριν από το τέλος του 2005. 
Diana Wallis (ALDE ).
Πρόεδρος.
Σε περίπτωση που δεν επιτευχθεί συμβιβασμός σχετικά με τον προϋπολογισμό για την περίοδο 2004-2007 κατά τη διάρκεια της Προεδρίας του Λουξεμβούργου, δεν υπάρχει κίνδυνος να παραταθεί η επίλυση αυτού του ζητήματος έως τις αρχές του 2006; Δεν είναι πιθανό η βρετανική Προεδρία να δείξει απρόθυμη να λάβει τελική θέση επί του ζητήματος; 
Nicolas Schmit,
   .  Σε απάντηση στην ερώτηση αυτή και στις προτάσεις που έχουν διατυπωθεί, μπορώ μόνο να επαναλάβω ότι η Προεδρία του Λουξεμβούργου παραμένει σταθερά αποφασισμένη να επιτύχει πολιτική συμφωνία για τις δημοσιονομικές προοπτικές τον Ιούνιο 2005. Αυτή είναι άλλωστε η θέση της μεγάλης πλειοψηφίας των βουλευτών του Κοινοβουλίου σας. Συνεπώς, κανένα άλλο σενάριο δεν εξετάζεται και η παρούσα Προεδρία δεν έχει καμία αμφιβολία ότι, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα, οι μελλοντικές Προεδρίες θα αναλάβουν με σοβαρότητα τις ευθύνες που τους αναλογούν. 
Ryszard Czarnecki (NI ).
Nicolas Schmit,
Πρόεδρος.
Nicolas Schmit,
     Ο Ευρωπαϊκός Όμιλος Διασυνοριακής Συνεργασίας αποτελεί το αντικείμενο πρότασης κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου που κατέθεσε η Επιτροπή στις 14 Ιουλίου 2004. Αυτή η πρόταση κανονισμού εξετάζεται από μία από τις ομάδες εργασίας του Συμβουλίου η οποία πρωτίστως επικεντρώνεται σε διαρθρωτικά μέτρα. Μετά από συζητήσεις που διεξήχθησαν στους κόλπους αυτής της ομάδας από το περασμένο καλοκαίρι, η Προεδρία παρουσίασε στις 19 Απριλίου ένα συμβιβαστικό κείμενο στο οποίο το κοινό είχε δυνατότητα πρόσβασης το οποίο χρησιμεύει ως βάση για το έργο που εκτελείται από την ομάδα, η οποία είναι επιφορτισμένη με διαρθρωτικά μέτρα. Είναι λοιπόν αδύνατο να πούμε στο στάδιο αυτό ποια θα είναι η θέση του Συμβουλίου όταν περατωθεί αυτή η συζήτηση. Είναι προφανές ότι, καθώς πρόκειται για κανονισμό που έχει εγκριθεί σύμφωνα με τη διαδικασία συναπόφασης, το Κοινοβούλιο συμμετέχει στη διαδικασία. 
Lidia Joanna Geringer de Oedenberg (PSE ).
   – Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε, κύριε Προεδρεύοντα του Συμβουλίου. Γνωρίζω, βεβαίως, αυτή την πρόταση κανονισμού· θέλω, όμως, να θέσω μία σειρά ερωτημάτων προς το Συμβούλιο, προκειμένου να πληροφορηθώ τις απόψεις του. Στο άρθρο 159, παράγραφος 3, της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας προβλέπεται η θέσπιση ειδικών δράσεων, πέρα από τα πλαίσια των ταμείων, προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής που περιγράφονται στη Συνθήκη. Θέλω, συνεπώς, να ρωτήσω τι είδους δράσεις είναι αυτές και κατά πόσο υπάρχουν σχέδια για τη δημιουργία νέων ταμείων προς τον σκοπό αυτό; Επιπλέον, οι αναφορές σε υπερεθνική, διαπεριφερειακή και διασυνοριακή συνεργασία εμφανίζονται κυρίως στην αιτιολογική έκθεση της πρότασης κανονισμού. Στα τελευταία άρθρα τονίζεται μόνο η διασυνοριακή συνεργασία. Θέλω να με ενημερώσετε αν αυτό σημαίνει ότι η συνεργασία αυτή θα περιοριστεί ή αν οι δυνατότητες συνεργασίας που προσφέρονταν μέχρι στιγμής στο πλαίσιο του INTERREG IIIΑ θα συνεχίσουν να υφίστανται. 
Nicolas Schmit,
   . Στην πραγματικότητα, αναφέρεστε στο τρίτο εδάφιο του άρθρο 159 της Συνθήκης, το οποίο προβλέπει ότι μπορούν να λαμβάνονται ειδικά μέτρα, εκτός των ταμείων που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο του ίδιου άρθρου, για την πραγματοποίηση του στόχου της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής. Μπορεί να αφορά δράσεις διασυνοριακής συνεργασίας ή άλλες διαρθρωτικές δράσεις.
Δεν είμαι σε θέση να σας παράσχω περισσότερες πληροφορίες, δεδομένου ότι το έργο της ομάδας εργασίας είναι ακριβώς ο καθορισμός των λοιπών διαρθρωτικών δράσεων, οι οποίες μπορεί να αποτελέσουν το αντικείμενο αυτών των μέτρων που προβλέπονται στο τρίτο εδάφιο του άρθρου 159. 
Πρόεδρος.
   – Δεδομένου ότι ο συντάκτης της απουσιάζει, η ερώτηση αριθ. 17 καθίσταται άκυρη.
Nicolas Schmit,
   . Η Ευρωπαϊκή Ένωση παρακολουθεί και εφαρμόζει με προσοχή την ειρηνευτική διαδικασία στο Μπουρούντι. Στο πλαίσιο αυτό, καλωσορίζει την ομαλή διεξαγωγή του δημοψηφίσματος για την έγκριση νέου Συντάγματος, που διοργανώθηκε στο Μπουρούντι στις 28 Φεβρουαρίου του τρέχοντος έτους. Η έγκριση του Συντάγματος αποτελούσε ουσιαστικό βήμα στην πορεία αποκατάστασης της ειρήνης και της σταθερότητας στο Μπουρούντι και στις περιοχές των Μεγάλων Λιμνών συνολικά.
Καθ’ όλη τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων για την κατάπαυση του πυρός και της τριετούς μεταβατικής περιόδου, η Ένωση διατήρησε στενή επαφή με όλα τα εμπλεκόμενα μέρη στο Μπουρούντι, είτε μέσω της παρουσίας του κ. Ajello, του ειδικού απεσταλμένου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είτε μέσω αρκετών επισκέψεων που πραγματοποιήθηκαν από τις διαδοχικές Προεδρίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η στήριξή μας εκφράστηκε με πολλές δηλώσεις και διαβήματα που έγιναν όχι μόνο στο ίδιο το Μπουρούντι αλλά επίσης και στα όμορα κράτη και στη Νότιο Αφρική. Είναι, άλλωστε, αυτή η τελευταία που ανέλαβε την πρωτοβουλία των διαπραγματεύσεων για την κατάπαυση του πυρός, καταρχάς υπό την αιγίδα του προέδρου Μαντέλα και, στη συνέχεια, υπό την αιγίδα του αντιπροέδρου κ. Zuma.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση συνέβαλε στη χρηματοδότηση της ανάπτυξης αφρικανικών στρατευμάτων στο Μπουρούντι, προτού αναλάβει στη συνέχεια τα ηνία η Αφρικανική Ένωση, ενώ εξακολουθεί να προσφέρει τη βοήθειά της στην παρούσα αποστολή των Ηνωμένων Εθνών στη χώρα αυτή. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει υποσχεθεί 4,4 εκατομμύρια ευρώ για τη διοργάνωση των εκλογών και, σε συνεργασία με την περιφερειακή πρωτοβουλία, ασκεί πιέσεις με σκοπό τον καθορισμό εκλογικού χρονοδιαγράμματος πριν από την εκπνοή της μεταβατικής περιόδου, η οποία προσφάτως παρατάθηκε έως τις 26 Αυγούστου.
Η οικονομική συμβολή της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις εκλογές καλύπτει το ένα τρίτο του συνολικού προϋπολογισμού που διατίθεται σε αυτές. Ετοιμάζουμε επίσης αποστολή παρατηρητών η οποία θα είναι παρούσα στο Μπουρούντι για τις βουλευτικές εκλογές που θα διεξαχθούν στις 4 Ιουλίου. Το εθνικό ενδεικτικό πρόγραμμα, που υπογράφηκε τον Αύγουστο 2003 στο πλαίσιο του 9ου ΕΤΑ, κατανέμει 172 εκατομμύρια ευρώ στο Μπουρούντι, πρωτίστως στους τομείς της αγροτικής ανάπτυξης, της δημοσιονομικής βοήθειας και της χρηστής διακυβέρνησης, τομείς οι οποίοι, αν λάβουν στήριξη, θα μπορούσαν να συμβάλουν στη διατήρηση της μακροπρόθεσμης σταθερότητας στη χώρα μετά τη διεξαγωγή των εκλογών. 
Johan Van Hecke (ALDE ).
Πρόεδρος.
Είναι το Συμβούλιο διατεθειμένο να δημοσιοποιήσει το πλήρες έγγραφο των θέσεών του σχετικά με το καθεστώς των βουλευτών, το οποίο υπέβαλε στις 26 Απριλίου 2005, υπό τη μορφή που αποτέλεσε τη βάση των διαπραγματεύσεων;
Nicolas Schmit,
Hans-Peter Martin (NI ).
Ποια αντίρρηση υπάρχει για τη δημοσιοποίηση του εγγράφου θέσεων; Η ερώτησή μου αφορά θέσεις και εσείς αναφέρεστε στην εισαγωγή της ερώτησής μου. Πρέπει να πω στο Συμβούλιο ότι η Ώρα των Ερωτήσεων δεν έχει νόημα έτσι. Τι συμβαίνει με το έγγραφο θέσεων της 26ης Απριλίου 2005; Γιατί δεν μπορούμε να το δούμε; Είναι εξαιρετικής σημασίας για εμάς. Θα σας διάβαζα τις ερωτήσεις μου αν δεν είχαν περάσει τα 30 μου δευτερόλεπτα. Σας παρακαλώ να μας δώσετε μία απάντηση! 
Piia-Noora Kauppi (PPE-DE ).
    Πληροφορηθήκαμε ότι η Επιτροπή Μονίμων Αντιπροσώπων συζήτησε αυτό το θέμα σήμερα και ότι θα εξεταστεί από τις νομικές υπηρεσίες του Συμβουλίου και του Κοινοβουλίου και κατόπιν θα εγκριθεί στη συνεδρίαση του Συμβουλίου στις 23 Μαΐου. Μπορείτε να μας διαβεβαιώσετε ότι, όταν ληφθεί η τελική απόφαση του Συμβουλίου, θα έχουμε πρόσβαση σε πλήρη τεκμηρίωση προτού το Κοινοβούλιο πάρει την τελική του απόφαση; Μπορείτε να υποσχεθείτε ότι θα μας δοθούν όλες οι πληροφορίες επ’ αυτού και μπορείτε να επιβεβαιώσετε αυτό το χρονοδιάγραμμα; 
Anna Hedh (PSE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, θέλω να δηλώσω ότι συμφωνώ με τη θέση του κ. Martin ότι εμείς οι ευρωβουλευτές έχουμε πολλά προνόμια τα οποία δεν είναι απολύτως απαραίτητα. Εν πάση περιπτώσει, θα ήθελα να ακούσω μια γνώμη από την πλευρά του Συμβουλίου όσον αφορά τις αποζημιώσεις για έξοδα ταξιδίου. Μπορώ να δηλώσω ότι εμείς οι Σοσιαλδημοκράτες επιστρέφουμε το σύνολο του ποσού εκτός από τις πραγματικές δαπάνες ταξιδίου. Στην περίπτωσή μου, το αντίστοιχο ποσό ανερχόταν σε 6 300 ευρώ για ένα μόλις εξάμηνο. Θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε αυτά τα χρήματα για να κάνουμε πολύ περισσότερα πράγματα στην ΕΕ. 
Nicolas Schmit,
   . Καταρχάς, οφείλω να διορθώσω την κ. Kauppi, καθώς δεν υπήρξε συνεδρίαση της Επιτροπής Μονίμων Αντιπροσώπων· συνεπώς, η Επιτροπή Μονίμων Αντιπροσώπων δεν είχε τη δυνατότητα να συζητήσει οποιαδήποτε πρόταση όσον αφορά το καθεστώς των βουλευτών.
Όσον αφορά όλα αυτά τα πραγματικά ζητήματα, πρέπει να ληφθούν αποφάσεις, σύμφωνα με τον Κανονισμό, από το ίδιο το Κοινοβούλιο. Μπορώ επίσης να σας διαβεβαιώσω, κ. Martin, ότι το Συμβούλιο αποδίδει μεγάλη σημασία στη διαφάνεια όσον αφορά τις δαπάνες. Δεν είστε μόνος· το Συμβούλιο επιμένει εξίσου με εσάς στο σημείο αυτό. 
Πρόεδρος.
Μία από τις δύο εταιρείες επεξεργασίας ζάχαρης στην Πορτογαλία –που λαμβάνει ενίσχυση από την Επιτροπή– έλαβε περιοριστικά μέτρα κατά της εταιρείας παραγωγής ζάχαρης από τεύτλα των Αζορών, με στόχο την απαγόρευση αποστολών ζάχαρης από τις Αζόρες, ισχυριζόμενη ότι οι παραδοσιακές αποστολές της εν λόγω εταιρείας έπρεπε να υπολογιστούν με βάση τον μέσο όρο των τριών ετών (1989, 1990 και 1991), κατά τα οποία δεν πραγματοποιήθηκαν αποστολές.
Η πορτογαλική δικαιοσύνη υπέβαλε αίτηση προδικαστικής απόφασης προς το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, το οποίο έδωσε διευκρινίσεις (C-0282/00), με αποτέλεσμα η πορτογαλική δικαιοσύνη να απορρίψει την αγωγή που είχε υποβάλει η Επιτροπή – απόφαση κατά της οποίας έχει κατατεθεί προσφυγή.
Η Επιτροπή, η οποία δεν συμμορφώθηκε με την απόφαση, προσπαθεί με κάθε μέσο να την ανατρέψει. Ένα από τα μέσα που χρησιμοποίησε ήταν η τροποποίηση των όρων που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1600/1992(2), βάσει των οποίων το Δικαστήριο δεν έχει έως σήμερα δικαιώσει την Επιτροπή. Ο κανονισμός τροποποιήθηκε κατά τρόπο ώστε οι παραδοσιακές αποστολές των Αζορών να υπολογίζονται πλέον με βάση τον μέσο όρο των ετών 1989, 1990 και 1991 – γεγονός που ισοδυναμεί με την απαγόρευσή τους.
Η τροποποίηση που προτείνει η Επιτροπή (CΟΜ(2004)0687 τελικό) στο άρθρο 4 του κανονισμού συνιστά κατά συνέπεια τροποποίηση γενικού κανόνα, με αποκλειστικό στόχο την απαγόρευση του ανταγωνισμού από τα ζαχαρότευτλα των Αζορών.
Nicolas Schmit,
   . Το θέμα που εγείρεται σε αυτή την ερώτηση αποτελεί το αντικείμενο της πρότασης κανονισμού που παρουσίασε η Επιτροπή στις 24 Οκτωβρίου 2004 και προβλέπει ειδικά μέτρα στον τομέα της γεωργίας για τις ιδιαίτερα απομακρυσμένες περιοχές της Ένωσης. Αυτή η πρόταση κανονισμού συζητήθηκε σε γενικές γραμμές σε μία από τις ομάδες εργασίας του Συμβουλίου. Η Προεδρία του Λουξεμβούργου θα συγκαλέσει χωρίς καθυστέρηση νέα συνεδρίαση αυτής της ομάδας, ώστε να επιταχυνθούν οι προσπάθειες με σκοπό την επίτευξη συμφωνίας σε επίπεδο Συμβουλίου μόλις το Συμβούλιο θα έχει τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με την πρόταση του εν λόγω κανονισμού. Όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ασκεί το δικό της δικαίωμα πρωτοβουλίας που προβλέπεται στις Συνθήκες, δεν είναι αρμοδιότητα του Συμβουλίου να διατυπώσει γνώμη επ’ αυτού. 
Paulo Casaca (PSE ).
Nicolas Schmit,
Πρόεδρος.
   – Η ερώτηση αριθ. 21 έχει αποσυρθεί. Δεδομένου ότι οι συντάκτες τους απουσιάζουν, οι ερωτήσεις αριθ. 22 και 23 καθίστανται άκυρες.
Nicolas Schmit,
Με βάση το υπόμνημα συμφωνίας μεταξύ του ειδικού εντεταλμένου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κ. Marc Otte, και του τμήματος διεθνούς ανάπτυξης της κυβέρνησης του Ηνωμένου Βασιλείου, το κόστος ανάπτυξης και λειτουργίας για το πρώτο έτος χρηματοδοτήθηκε από το Ηνωμένο Βασίλειο με το ποσό των 390 000 ευρώ. Ένα πρόσθετο ποσό 220 000 ευρώ έχει χορηγηθεί από το Ηνωμένο Βασίλειο για ένα πρόγραμμα βοήθειας για την υποστήριξη μικρών επενδύσεων, το οποίο διαχειρίζεται το γραφείο συντονισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Seán Ó Neachtain (UEN ).
Paul Rübig (PPE-DE ).
Nicolas Schmit,
Γνωρίζετε τώρα ότι ο κ. Wolfensohn θα εκπροσωπήσει την Παγκόσμια Τράπεζα στα παλαιστινιακά εδάφη για τον συντονισμό των μέτρων οικονομικής βοήθειας: συζητήσαμε επί του θέματος σήμερα το πρωί. Θα πρέπει να εργαστούμε σε στενή συνεργασία με το γραφείο του κ. Wolfensohn και θα πρέπει να εξετάσουμε κατά πόσο το ευρωπαϊκό γραφείο προσφέρει το κατάλληλο πλαίσιο, ώστε αυτή η συνεργασία να μπορέσει πραγματικά να υλοποιηθεί και να είναι όσο το δυνατόν αποτελεσματικότερη. 
Πρόεδρος.
   – Δεδομένου ότι έχει εκπνεύσει ο προβλεπόμενος χρόνος για την Ώρα των Ερωτήσεων, οι ερωτήσεις 25 έως και 28 θα απαντηθούν γραπτώς(3).
Brian Crowley (UEN ).
    Επί της διαδικασίας, ζητώ συγνώμη από τον Προεδρεύοντα και από εσάς, κύριε Πρόεδρε, διότι δεν ήμουν παρών για την ερώτησή μου. Συμμετείχα σε μία άλλη συνεδρίαση στο κτίριο Winston Churchill και, μέχρι να επιστρέψω εδώ, η ερώτηση είχε καταστεί άκυρη. 
Πρόεδρος.
   – Η επισήμανσή σας θα καταγραφεί στα πρακτικά, κύριε Crowley. Εν πάση περιπτώσει, επαναλαμβάνω αυτό που δήλωσα νωρίτερα: θεωρώ ότι η Ώρα των Ερωτήσεων έχει λήξει.

Πρόεδρος.
   Η ημερήσια διάταξη προβλέπει την παρουσίαση από την Επιτροπή του προσχεδίου του γενικού προϋπολογισμού για το οικονομικό έτος 2006. 
Dalia Grybauskaitė,
   .  Κύριε Πρόεδρε, η Επιτροπή θα ήθελε να παρουσιάσει το προσχέδιο του προϋπολογισμού που εγκρίναμε στις 27 Απριλίου. Αυτός είναι ο τελευταίος προϋπολογισμός για την τρέχουσα δημοσιονομική προοπτική. Στο σχέδιό μας, εστιάζουμε στους κύριους πολιτικούς στόχους που έχουν συμφωνηθεί από την Επιτροπή και το Κοινοβούλιο σε σχέση με τους τέσσερις κύριους τομείς πολιτικής: την επανεκκίνηση της ατζέντας της Λισαβόνας, την ασφάλεια και την αλληλεγγύη, τη διεύρυνση και τις εξωτερικές σχέσεις. Θα αναφερθώ σε αυτούς τους τέσσερις τομείς.
Όσον αφορά τις εσωτερικές πολιτικές, επιδιώκεται μία αύξηση της τάξης του 2%. Η άμεση συνεισφορά στους στόχους της Λισαβόνας, στην έρευνα και την ανάπτυξη θα σημειώσει αύξηση της τάξης του 4,7%.
Η κοινή γεωργική πολιτική παρουσιάζει επίσης σαφή αλληλοεπικάλυψη με τους στόχους της στρατηγικής της Λισαβόνας. Το 2006 θα είναι το πρώτο έτος κατά το οποίο τα κονδύλια από τα άμεσα έσοδα θα μεταφερθούν σε δαπάνες για την ανάπτυξη της υπαίθρου, οι οποίες θα αυξηθούν στο 13,6%.
Τα ευρωπαϊκά διαρθρωτικά ταμεία συνολικά θα γνωρίσουν αύξηση της τάξης του 5% και θα ανέλθουν στα 44,6 δισ. ευρώ. Τα βασικά τους καθήκοντα είναι να ενισχύσουν το δυναμικό ανάπτυξης των περιφερειών που παρουσιάζουν υστέρηση και να αυξήσουν τις ευκαιρίες απασχόλησης. Αθροιζόμενες, όλες αυτές οι ενέργειες συνεισφέρουν στους στόχους της στρατηγικής της Λισαβόνας και καλύπτουν τουλάχιστον το ένα τρίτο του προϋπολογισμού.
Για να επανέλθω στους άλλους κύριους στόχους του προϋπολογισμού, την αλληλεγγύη και την ασφάλεια, η πρόταση της Επιτροπής προβλέπει μέτρα για τη βελτίωση της κοινωνικής και περιβαλλοντικής ασφάλειας, την εγγύηση των θεμελιωδών δικαιωμάτων και την προώθηση της ιδιότητας του ενεργού πολίτη, ιδιαίτερα για τους νέους ανθρώπους. Η καταπολέμηση της τρομοκρατίας, η βελτίωση της ασφάλειας των τροφίμων και των μεταφορών καθώς και η ασφάλεια του εφοδιασμού σε ενέργεια είναι επίσης μεταξύ των μέτρων προτεραιότητας, για τα οποία το προσχέδιο του προϋπολογισμού προτείνει μία αύξηση της τάξης του 5%.
Η επόμενη προτεραιότητα είναι να επιτύχει η διεύρυνση. Η περαιτέρω σταδιακή ένταξη των νέων κρατών μελών αντικατοπτρίζεται σε όλες τις εσωτερικές κατηγορίες, με ιδιαίτερα έντονες αυξήσεις στις διαρθρωτικές πολιτικές –έως 30%– και τις πολιτικές ανάπτυξης της υπαίθρου – έως 9%. Από διοικητικής άποψης, αυτή η σταδιακή ένταξη αντικατοπτρίζεται επίσης στην απαίτηση για 700 νέες θέσεις εργασίας.
Για τις υποψήφιες χώρες, η Επιτροπή προτείνει να κατανεμηθούν μόνο τα ποσά που έχουν ήδη επικυρωθεί για τις αντίστοιχες προενταξιακές στρατηγικές. Για την υποστήριξη αυτών των προενταξιακών στρατηγικών, η Επιτροπή ζητά επίσης 100 νέες θέσεις εξωτερικού προσωπικού.
Στο πεδίο των εξωτερικών σχέσεων, η εξυπηρέτηση των νέων προτεραιοτήτων του 2006, εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα τη συνέχιση των εν εξελίξει προγραμμάτων συνεργασίας, δεν είναι δυνατή εντός των προκαθορισμένων ανώτατων ορίων. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η Επιτροπή προτείνει την προσφυγή στο μέσο ευελιξίας για το σημαντικότερο μέρος της βοήθειας ανασυγκρότησης για την Ασία. Θα θέλαμε να τονίσουμε ότι, για πέμπτη φορά σε μία επταετία, το ανώτατο όριο που καθορίστηκε στο Βερολίνο δεν θα είναι επαρκές.
Στρέφομαι τώρα στα συνολικά στοιχεία του προϋπολογισμού του 2006. Η πρόταση της Επιτροπής αναφέρεται σε ποσά 112,6 δισ. ευρώ σε πληρωμές και 121,3 δισ. ευρώ σε αναλήψεις υποχρεώσεων. Οι αντίστοιχες αυξήσεις είναι 6% και 4%. Αυτό αντιστοιχεί στο 1,2% του ΑΕE της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε πληρωμές και το 1,09% του ΑΕE της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε αναλήψεις υποχερώσεων.
Έχοντας κατά νου τις εν εξελίξει διαπραγματεύσεις για τις μελλοντικές δημοσιονομικές προοπτικές, θα ήθελα να επισημάνω ότι η Επιτροπή ζητεί ό,τι είναι απαραίτητο και επαρκές σε αυτό το στάδιο για τη χρηματοδότηση των πολιτικών της ΕΕ το 2006. Θα πρέπει να λάβουμε υπόψη ότι σήμερα συζητούμε για τον ετήσιο προϋπολογισμό. Αυτό το προσχέδιο του προϋπολογισμού για το 2006, το οποίο αντιστοιχεί ήδη στο 1,02% του ΑΕΠ της ΕΕ σε πληρωμές, δεν λαμβάνει υπόψη τις ανάγκες της μελλοντικής διεύρυνσης με τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία ή της πλήρους ένταξης των νέων κρατών μελών, ιδιαίτερα σε σχέση με τη γεωργική πολιτική και την πολιτική συνοχής που έχουν ήδη αποφασιστεί, ούτε φυσικά λαμβάνει υπόψη την αυξημένη επένδυση στην ανάπτυξη και τις θέσεις απασχόλησης, όπως απαιτείται σύμφωνα με την ανανεωμένη ατζέντα της Λισαβόνας.
Είμαι βέβαιη ότι αυτό πρόκειται να είναι ένα σημαντικό έτος για όλους μας και μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι η Επιτροπή θα αγωνιστεί, προκειμένου να βοηθήσει την αρμόδια επί του προϋπολογισμού αρχή να καταλήξει σε μία καλή συμφωνία για τον προϋπολογισμό του 2006 για την Ένωση και τους πολίτες της. 
Giovanni Pittella (PSE ),
Αναγνωρίζω στην κ. Dalia Grybauskaité ότι το σχέδιο προϋπολογισμού περιλαμβάνει θετικές απαντήσεις σε ορισμένα ζητήματα που απασχολούν το Κοινοβούλιο και εμφανίζονται στις κατευθυντήριες γραμμές του. Αναφέρομαι στη διαφοροποίηση των δαπανών για τη γεωργία υπέρ της αγροτικής ανάπτυξης, στην αύξηση του τομέα 2 για την περιφερειακή πολιτική, στην αύξηση των δαπανών για τους νέους, τον πολιτισμό και τις ευρωπαϊκές υπηρεσίες.
Δεν μπορώ να πω το ίδιο για τον τομέα 4 που αφορά τις εξωτερικές δράσεις και τις παρεμβάσεις υπέρ των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Η κ. Grybauskaité μάς είπε ότι οι παρεμβάσεις με στόχο τη στρατηγική της Λισαβόνας καλύπτουν πάνω από το ένα τρίτο του σχεδίου προϋπολογισμού. Θα το ελέγξουμε στοιχείο προς στοιχείο, αλλά εκ πρώτης όψεως πιστεύω ότι τα ποσά είναι ανεπαρκή. Ωστόσο, ακόμη και αν αυτή η εκτίμηση είναι εσφαλμένη, το βέβαιο είναι ότι δεν ικανοποιεί η αναφορά στη συμφωνία για τη βιώσιμη ανάπτυξη που επετεύχθη στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Γκέτεμποργκ: δεν υπάρχει ανταγωνιστική ανάπτυξη που να μην είναι και βιώσιμη.
Janusz Lewandowski (PPE-DE ),
Τι το τόσο ιδιαίτερο έχει το 2006; Πρώτον, είναι το τελευταίο έτος εφαρμογής των τρεχουσών δημοσιονομικών προοπτικών. Αυτό σημαίνει ότι έχουν εμφανιστεί νέοι και δαπανηροί στόχοι οι οποίοι δεν περιλαμβάνονταν στους προηγούμενους σχεδιασμούς μας, γεγονός που σημαίνει ότι η χρηματοδότηση θα είναι περιορισμένη, ιδίως στην τρίτη και στην τέταρτη κατηγορία. Αναπόφευκτα, θα χρειαστεί να καταλήξουμε σε πρόσθετες συμφωνίες με την Προεδρία, την οποία τότε θα ασκεί η Βρετανία.
Δεύτερον, το 2006 είναι μια μεταβατική περίοδος πριν από την εφαρμογή των νέων δημοσιονομικών προοπτικών. Ως εκ τούτου, μας φέρνει αντιμέτωπους με ένα πρόβλημα όσον αφορά το ύψος των πληρωμών, το οποίο είναι σχεδόν 7 δισ. ευρώ χαμηλότερο από το ανώτατο όριο πληρωμών ως ποσοστό του ΑΕΕ που ορίζεται στις δημοσιονομικές προοπτικές, και χαμηλότερο από το ποσοστό 1,03% του 2005. Πρέπει να εξετάσουμε με ιδιαίτερη προσοχή εάν αυτό θα καλύψει τις πραγματικές ανάγκες μας το 2006.
Αν και ορισμένα στοιχεία του προϋπολογισμού του 2006 είναι γνωστά από προηγούμενα έτη, υπάρχουν ορισμένες νέες προτεραιότητες. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνεται μια προσπάθεια αναζωογόνησης της στρατηγικής της Λισαβόνας μέσω μιας νέας εισροής πόρων. Σύμφωνα με την Επίτροπο, η χρηματοδότηση της εν λόγω στρατηγικής θα αυξηθεί κατά 8%, γεγονός που συνεπάγεται περικοπές σε άλλους τομείς δαπανών της τρίτης κατηγορίας. Θέλω δε να προσθέσω ότι η αυξημένη χρηματοδότηση δεν μπορεί να υποκαταστήσει τις πραγματικές μεταρρυθμίσεις που αποτελούν την πεμπτουσία της στρατηγικής της Λισαβόνας. Μία ακόμη νέα προτεραιότητα αφορά μια σειρά προκλήσεων τις οποίες αντιμετωπίζουμε στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής. Αυτές περιλαμβάνουν κυρίως την ανοικοδόμηση των χωρών τις οποίες έπληξε η καταστροφή του τσουνάμι και την παροχή στήριξης από την ΕΕ στην αφύπνιση της δημοκρατίας και της κοινωνίας των πολιτών που παρατηρείται στις χώρες που βρίσκονται πέρα από τα ανατολικά μας σύνορα. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αυτή η προτεραιότητα θα καταστήσει αναγκαία τη χρησιμοποίηση του μέσου ευελιξίας. Μία άλλη προτεραιότητα η οποία έχει προστεθεί από τον εισηγητή μας είναι η νεολαία, και αυτό θα είναι το στοιχείο που θα χαρακτηρίσει τη δημοσιονομική στρατηγική του Κοινοβουλίου το 2006.
Έχω ήδη τονίσει τη στενή σχέση που υφίσταται μεταξύ των διαπραγματεύσεων για τον ετήσιο προϋπολογισμό και των διαπραγματεύσεων για τις πολυετείς δημοσιονομικές προοπτικές. Είναι απολύτως σαφές ότι θα είναι πολύ πιο εύκολο να διαπραγματευθούμε τον προϋπολογισμό του 2006 με τη βρετανική Προεδρία και ότι οι διαπραγματεύσεις αυτές θα διεξαχθούν σε πιο φιλική ατμόσφαιρα, εάν η Προεδρία του Λουξεμβούργου καταφέρει να ολοκληρώσει τις διαπραγματεύσεις για τις πολυετείς δημοσιονομικές προοπτικές. Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω αν αυτός ο στόχος είναι ρεαλιστικός, όμως πιστεύω ότι πρέπει να είναι κοινός στόχος όλων μας. 
Πρόεδρος.
Πρόεδρος.
   Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (A6-0106/2005) του κ. Valdis Dombrovskis, εξ ονόματος της Επιτροπής Προϋπολογισμών, σχετικά με τις προβλέψεις εσόδων και δαπανών του Κοινοβουλίου για το οικονομικό έτος 2006 (2005/2012(BUD)). 
Valdis Dombrovskis (PPE-DE ),
   . – Κυρία Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, στις προβλέψεις εσόδων και δαπανών του προϋπολογισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για το έτος 2006 έχουν τεθεί οι ακόλουθες προτεραιότητες.
Πρώτον, η επιτυχής ολοκλήρωση της διεύρυνσης του 2004, μέσω της πλήρους ένταξης των εκπροσώπων των νέων κρατών μελών της ΕΕ στα κοινοτικά θεσμικά όργανα καθώς και οι προετοιμασίες για τη διεύρυνση του 2007, με την ένταξη στην ΕΕ της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας. Η τρέχουσα κατάσταση είναι ανησυχητική: παρότι έχει περάσει ήδη πάνω από ένα έτος από τη διεύρυνση της ΕΕ, πολλές θέσεις μονίμου προσωπικού που προορίζονταν για τα νέα κράτη μέλη παραμένουν κενές. Προβλέπεται ότι έως τα τέλη του 2005 θα έχει πληρωθεί μόνο το 78% των θέσεων μονίμου προσωπικού που προορίζονται για τα νέα κράτη μέλη. Ο γενικός γραμματέας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου θα κληθεί συνεπώς να εκπονήσει έκθεση σχετικά με τα αίτια της καθυστέρησης και να προβεί σε προτάσεις για τη διόρθωση της κατάστασης. Ένα από τα προβλήματα στα οποία πρέπει να δοθεί έμφαση σε αυτό το πλαίσιο είναι η υπερβολική γραφειοκρατία και οι πολύ αργές διαδικασίες πρόσληψης προσωπικού.
Βεβαίως, το θέμα του πρόσθετου ποσού, το οποίο υπερβαίνει τα 200 εκατ. ευρώ ετησίως και το οποίο δαπανάται για τη λειτουργία της έδρας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο Στρασβούργο, εξακολουθεί να είναι επίκαιρο. Το βασικό πρόβλημα είναι η παράλληλη συντήρηση δύο κτιρίων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ενός στις Βρυξέλλες και ενός στο Στρασβούργο. Πρέπει πάντως να αναγνωριστεί ότι το θέμα αυτό εμπίπτει στο πεδίο αρμοδιότητας του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.
Μιλώντας για τον προϋπολογισμό του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, θέλω να τονίσω ότι θα τεθεί συνολικό ανώτατο όριο στις δημοσιονομικές δαπάνες κατόπιν προσεκτικής αξιολόγησης των αιτιολογημένων αναγκών. Η επίτευξη ανωτάτου ορίου του 20% στο σύνολο των διοικητικών δαπανών δεν αποτελεί αυτοσκοπό. Η πρόταση του γενικού γραμματέα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ορίζει το ύψος του προϋπολογισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για το 2006 στα 1,3416 δισ. ευρώ. Χαιρετίζουμε τη στήριξη που παρείχε η Επιτροπή Προϋπολογισμών στην πρόταση του εισηγητή για μείωση του ποσού αυτού κατά 20 εκατ. ευρώ. Η εμπειρία παρελθόντων ετών, όταν χρειάστηκε να αναδιανεμηθούν μεγάλα ποσά αδιάθετων πόρων, ενώ ορισμένα χρήματα δεν χρησιμοποιήθηκαν καθόλου, καταδεικνύει ότι έχουμε τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσουμε με μεγαλύτερη σύνεση τα χρήματα των ευρωπαίων φορολογουμένων. Το οριστικό ανώτατο όριο δαπανών στον προϋπολογισμό του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου θα αποφασιστεί κατά την πρώτη ανάγνωση. Θέλω να τονίσω, ως σημαντικές πτυχές του έργου του Κοινοβουλίου το 2006, πρώτον, την καλύτερη εξήγηση του έργου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στους πολίτες της ΕΕ, με ιδιαίτερη έμφαση, σε αυτό το πλαίσιο, στον ρόλο των γραφείων ενημέρωσης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στα κράτη μέλη της ΕΕ, και, δεύτερον, την προετοιμασία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου προκειμένου να αναλάβει μεγαλύτερο ρόλο στη νομοθετική διαδικασία, όπως προβλέπεται στη Συνταγματική Συνθήκη της ΕΕ.
Τέλος, θέλω να τονίσω ότι το 2006 είναι το τελευταίο έτος των τρεχουσών δημοσιονομικών προοπτικών. Από αυτή την άποψη, το ζήτημα του ποσού των πιστώσεων πληρωμών που προέρχεται από τον κοινό προϋπολογισμό της ΕΕ για το 2006 είναι ιδιαιτέρως επίκαιρο. Είναι σημαντικό το τελικό ποσό των αναλήψεων υποχρεώσεων και των πιστώσεων πληρωμών στον προϋπολογισμό του 2006 να ανταποκρίνεται στις υποχρεώσεις τις οποίες έχει αναλάβει η ΕΕ, περιλαμβανομένων εκείνων που συνδέονται με τη διεύρυνση.
Καλώ δε το Συμβούλιο της ΕΕ να επανεξετάσει τη στάση του όσον αφορά τον προϋπολογισμό της ΕΕ για το 2006, στον οποίο έχει θέσει τεχνητά εμπόδια στο ποσό των πιστώσεων πληρωμών. Εάν επιθυμούμε η ΕΕ να αποτελεί αξιόπιστο εταίρο, είναι σημαντικό να υλοποιεί τις δεσμεύσεις της, περιλαμβανομένων των δεσμεύσεων τις οποίες ανέλαβε σε σχέση με τη διεύρυνση της ΕΕ. Είναι πολύ σημαντικό, σε αυτές τις δημοσιονομικές προοπτικές, οι υποχρεώσεις που έχουν αναληφθεί να αντικατοπτρίζονται δεόντως στον προϋπολογισμό του 2006. 
Markus Ferber,
   .  Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, κύριε Γενικέ Γραμματέα, κυρίες και κύριοι, επιτρέψτε μου να αρχίσω εκφράζοντας τις θερμές ευχαριστίες μου στον εισηγητή μας, κ. Dombrovskis, διότι ανέλαβε –και συνέχισε– το άχαρο έργο της ενασχόλησης με τον προϋπολογισμό του Κοινοβουλίου, για τον οποίο μπορεί να περιμένει περισσότερα από απλούς επαίνους και χαρά εκ μέρους των συναδέλφων και με τον οποίο ασχολείται με μεγάλο πάθος. Έτσι, εκφράζω πρώτα απ’ όλα τις θερμές μου ευχαριστίες γι’ αυτό εξ ονόματος της Ομάδας τoυ Ευρωπαϊκoύ Λαϊκoύ Κόμματoς (Χριστιαvoδημoκράτες) και των Ευρωπαίωv Δημoκρατώv.
Θα ήθελα να αναφερθώ σε ένα μόνο ζήτημα, που έχει μεγάλη σημασία για μένα. Πόσα χρήματα χρειάζεται το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο; Το μέγεθος «20% του προϋπολογισμού» συζητείται στους διαδρόμους του Κοινοβουλίου και παρουσιάζεται ωσάν αναμφισβήτητη αλήθεια. Κύριε Γενικέ Γραμματέα, μόνο εφέτος, το 2005, περίπου 50 εκατ. ευρώ θα περισσέψουν, διότι πρέπει να τηρούμε αυτό τον μαγικό αριθμό του 20% αλλά δεν έχουμε τρόπο να δαπανήσουμε το ποσό αυτό.
Το 2006 θα συμβεί και πάλι το ίδιο. Σήμερα ήδη, στο σχέδιο προϋπολογισμού σας, όπως εγκρίθηκε από το Προεδρείο, γίνεται αναφορά σε αχρησιμοποίητους πόρους ύψους 90 εκατ. ευρώ. Πραγματικά, απορώ γιατί βρίσκονται εκεί. Πρέπει άραγε πραγματικά να παίρνουμε χρήματα από τις τσέπες των πολιτών και να τα αφήνουμε να προστεθούν σε έναν υπερβολικό προϋπολογισμό, ενώ γνωρίζουμε πολύ καλά ότι δεν μπορούμε να τα ξοδέψουμε; Αναρωτιέμαι πραγματικά αν αυτός είναι ο σωστός τρόπος για να αντιμετωπίσουμε μακροπρόθεσμα τα πράγματα.
Θα χαιρόμουν πολύ αν ο κ. Onesta, που υπέβαλε τροπολογίες για το θέμα αυτό, ήταν εδώ σήμερα για να αναλάβει την ευθύνη των προτάσεών του. Ωστόσο, ένας λόγος που αυτοί οι πόροι δεν θα χρησιμοποιηθούν –ούτε θα δαπανηθούν για άλλα πράγματα– είναι πως γνωρίζουμε ότι θα χρειαστούμε τα ποσά αυτά όταν θα έχουμε το καθεστώς των βουλευτών. Παρακαλώ πραγματικά να εκπονήσουμε έναν λιτό προϋπολογισμό για το Σώμα! 
Louis Grech,
Από την άποψη αυτή, θα ήταν φρόνιμο να συμφωνήσουμε με την τροπολογία η οποία προτείνει η τελική απόφαση για αυτό το θέμα να ληφθεί σε μεταγενέστερο στάδιο. Στην πραγματικότητα, πιστεύω ότι ο εισηγητής ορθώς ανέβαλε την τελική απόφαση για τη συμφωνία κυρίων που αφορά το επίπεδο του 20% του κεφαλαίου 5. Συμφωνώ ότι αυτό το σημείο αναφοράς δεν προσαρτάται σε έναν αδιαμφισβήτητο και απόλυτα καθορισμένο νόμο και δεν θα έπρεπε να διστάζουμε να προκαλέσουμε και να αναθεωρήσουμε αυτή τη συμφωνία εάν είμαστε πεπεισμένοι ότι είναι απαραίτητο. Ωστόσο, δεν θεωρώ ότι ισχύει κάτι τέτοιο και δεν ενδείκνυται να καταργήσουμε αυτές τις κατευθυντήριες γραμμές τώρα.
Κατά τραγική ειρωνεία, εάν χρησιμοποιηθεί αποτελεσματικά, η σταθερότητα της κατευθυντήριας γραμμής του 20% θα μπορούσε να παράσχει ορθή δημοσιονομική πειθαρχία και αποτελεσματικότητα. Φυσικά, υποστηρίζουμε τα επιχειρήματα ότι για να επιτύχουμε δημοσιονομική αποτελεσματικότητα πρέπει να εξετάσουμε προσεκτικά όλες τις μορφές δαπανών, να κάνουμε πιο αποτελεσματική χρήση των πόρων και να αποφύγουμε περιττές δαπάνες και την αλληλεπικάλυψη των λειτουργιών.
Τέλος, συγχαίρω πάλι τον κ. Dombrovskis, όχι μόνο για την έκθεσή του αλλά επειδή ως νέος βουλευτής, που προέρχεται από μία νέα χώρα, μας προσέφερε ένα παράδειγμα που αποδεικνύει ότι αυτή η διαδικασία ολοκλήρωσης μπορεί να είναι πολύ παραγωγική και αποδοτική. 
Kyösti Tapio Virrankoski,
   . – Κύριε Πρόεδρε, θέλω καταρχάς να ευχαριστήσω και να συγχαρώ τον εισηγητή, κ. Dombrovskis, για τη θαυμάσια έκθεσή του. Ο προϋπολογισμός του Κοινοβουλίου είναι ένας περίπλοκος διοικητικός προϋπολογισμός ο οποίος απαιτεί μεγάλη εξοικείωση με τις διαδικασίες και τις μεθόδους λειτουργίας του Κοινοβουλίου. Ο εισηγητής αντεπεξήλθε θαυμάσια στις απαιτήσεις του έργου που ανέλαβε και αυτό αντικατοπτρίζεται, για παράδειγμα, στον μικρό αριθμό τροπολογιών. Του εύχομαι κάθε επιτυχία και στο μέλλον.
Ο προϋπολογισμός του Κοινοβουλίου εξακολουθεί να χαρακτηρίζεται από τα προβλήματα που δημιούργησε η διεύρυνση. Παρότι τα νέα κράτη μέλη βρίσκονται στην ΕΕ για πάνω από ένα έτος, πολλές από τις θέσεις προσωπικού που δημιουργήθηκαν γι’ αυτά παραμένουν κενές. Οι διοικητικές υπηρεσίες του Κοινοβουλίου εκτιμούν μάλιστα ότι, έως τα τέλη του έτους, θα έχουν πληρωθεί σε ποσοστό λίγο μικρότερο του 80%. Η κατάσταση φαίνεται να είναι ιδιαιτέρως προβληματική στον γλωσσικό τομέα. Καθόσον, προκειμένου να λειτουργεί δημοκρατικά το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, είναι αναγκαία η πολυγλωσσία και η προσφορά αξιόπιστων γλωσσικών υπηρεσιών, πρέπει να λαμβάνεται ιδιαίτερη μέριμνα για την ομαλή και αποτελεσματική λειτουργία της γλωσσικής υπηρεσίας.
Ο προϋπολογισμός του Κοινοβουλίου διατηρήθηκε παραδοσιακά σε επίπεδο που αντιστοιχεί στο 20% των διοικητικών δαπανών. Δεδομένου ότι κατέστη δυνατή η αυστηρή τήρηση των ορίων των δαπανών του Κοινοβουλίου, κυρίως λόγω της συνετής πολιτικής στον τομέα των κτιριακών υποδομών, φαίνεται ότι επί του παρόντος υπάρχουν επαρκέστατα περιθώρια ελιγμών: τα περιθώρια αυτά προσεγγίζουν το ποσό των 90 εκατ. ευρώ. Καθόσον υπάρχει πλεόνασμα από τον προϋπολογισμό του προηγούμενου έτους, είναι αδύνατο σε αυτό το στάδιο να προβλέψουμε ποιες θα είναι οι συγκεκριμένες ανάγκες. Ως εκ τούτου, η λήψη οριστικής απόφασης όσον αφορά το αποθεματικό για απρόβλεπτα πρέπει να αναβληθεί έως το φθινόπωρο. Θα είναι περιττό να αυξηθεί ο προϋπολογισμός του Κοινοβουλίου, εάν δεν υπάρχουν πραγματικοί λόγοι που να επιβάλλουν κάτι τέτοιο. Το όριο του 20% δεν είναι ένας στόχος στον οποίο πρέπει να αποβλέπουμε αλλά ένα εθελούσιο ανώτατο όριο. Η υπό συζήτηση έκθεση θα προσφέρει μια καλή βάση για το έργο παρακολούθησης. 
Sergej Kozlík (NI ).
   – Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Η τελευταία δημοσκόπηση σχετικά με τη στάση των πολιτών της Σλοβακίας έναντι της Ευρωπαϊκής Ένωσης μάς προσέφερε μια σαφή απάντηση. Ένα έτος μετά την ένταξη στην ΕΕ, το 83% του γενικού πληθυσμού της Σλοβακίας έχει θετική άποψη για το βήμα αυτό, ενώ σήμερα το κοινοβούλιο της Σλοβακίας επικύρωσε το σχέδιο Συντάγματος της Ευρώπης. Από την άλλη πλευρά, οι πολίτες της Σλοβακίας ευαισθητοποιούνται όλο και περισσότερο έναντι των προβλημάτων που σχετίζονται με τους περιορισμούς στην άσκηση της εντολής των βουλευτών του ΕΚ, κυρίως δε των βουλευτών που εκπροσωπούν τα νέα κράτη μέλη. Οι περιορισμοί αυτοί οφείλονται στις χρονοβόρες διοικητικές διαδικασίες εντός του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ως προς την παροχή γλωσσικής υποστήριξης και επαρκών δυνατοτήτων μετάφρασης και τη διαθεσιμότητα υπηρεσιών διερμηνείας στις κοινοβουλευτικές επιτροπές και τις πολιτικές ομάδες.
Το σχέδιο ψηφίσματος για τον προϋπολογισμό του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, το οποίο κατέθεσε ο κ. Dombrovskis –τον οποίο, παρεμπιπτόντως, θέλω να ευχαριστήσω για το θαυμάσιο έργο του– αντιμετωπίζει με εύστοχο τρόπο αυτή την κατάσταση. Λυπούμαι μόνο διότι η αρχική διατύπωση του σχεδίου ψηφίσματος, στο οποίο οι καθυστερήσεις στην πρόσληψη νέου προσωπικού περιγράφονταν ως απαράδεκτες, έχει αντικατασταθεί στην τρέχουσα έκδοση του κειμένου από τον πιο ήπιο χαρακτηρισμό «αρνητικές». Η ανεπαρκής γλωσσική υποστήριξη υπονομεύει την αρχή των ίσων ευκαιριών και περιορίζει την άσκηση των καθηκόντων των βουλευτών, κυρίως δε των βουλευτών που προέρχονται από τα νέα κράτη μέλη. Αυτό συνιστά ουσιαστικά διάκριση, κατά τρόπο που δεν συνάδει με το πνεύμα μιας ενωμένης Ευρώπης, μίας Ευρώπης στην οποία ενταχθήκαμε ως νέα μέλη, και είναι πραγματικά απαράδεκτο.
Laima Liucija Andrikienė (PPE-DE ).
Όσον αφορά το συνολικό επίπεδο του προϋπολογισμού του Κοινοβουλίου, η πρόταση του γενικού γραμματέα όρισε το επίπεδο του προϋπολογισμού του Κοινοβουλίου στο 20% του κεφαλαίου 5, που είναι 1 340 εκατομμύρια ευρώ. Υποστηρίζω θερμά την πρόταση του εισηγητή να μειωθούν οι πιστώσεις του αποθεματικού για τα απρόβλεπτα κατά 30 εκατομμύρια ευρώ και να εισαχθεί στο αποθεματικό για τα κτίρια ένα ποσό 10 εκατομμυρίων ευρώ. Η έκθεση υπογραμμίζει επίσης ότι το επίπεδο του προϋπολογισμού του Κοινοβουλίου θα έπρεπε να καθοριστεί βάσει των αιτιολογημένων αναγκών και μας υπενθυμίζει ότι οι πιστώσεις συνδιαλλαγής πρέπει να αποφεύγονται.
Η πολιτική προσωπικού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου πρέπει να βελτιωθεί. Θα πρέπει να σημειωθούν βελτιώσεις για την επίσπευση των διαδικασιών πρόσληψης προκειμένου να πληρωθούν οι 750 κενές θέσεις στις διοικητικές υπηρεσίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και να δημιουργηθεί ένα πραγματικά αξιοκρατικό σύστημα προαγωγών.
Η έκθεση υπογραμμίζει επίσης την ανησυχία της για την εσπευσμένη μετάβαση από επικουρικό προσωπικό σε προσωπικό επί συμβάσει και ζητεί λεπτομερείς πληροφορίες για το θέμα. Προτείνω ότι πρέπει εμείς, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, να ζητήσουμε από τον γενικό γραμματέα να εξετάσει τρόπους μετριασμού των επιπτώσεων της κατάργησης του καθεστώτος των υφισταμένων επικουρικών υπαλλήλων των πολιτικών ομάδων που αναμένουν την περάτωση των διαδικασιών πρόσληψης. Πρέπει να ζητήσουμε από τον γενικό γραμματέα να παρουσιάσει στο Προεδρείο μία πρόταση για την τροποποίηση των εσωτερικών κανόνων πρόσληψης που εγκρίθηκαν από το Προεδρείο στις 3 Μαΐου 2004, προκειμένου να επιτρέψει στις πολιτικές ομάδες να επωφεληθούν από τις ίδιες διατάξεις πρόσληψης που εφαρμόζονται στις διοικητικές υπηρεσίες του Κοινοβουλίου.
Τέλος, θα ήθελα να ευχαριστήσω τον κ. Dombrovskis για την εξαιρετική έκθεσή του. 
Hans-Peter Martin (NI ).
    Κύριε Πρόεδρε, η παρούσα έκθεση είναι ένα διπλό σκάνδαλο καθώς συνιστά μια πικρή αντανάκλαση της, γνώμης της πλειοψηφίας του Σώματος και αποκαλύπτει τα τεχνάσματα που χρησιμοποιεί. Η έκθεση αρχικά είχε διατυπωθεί πολύ γενικά, όμως μέσω προφορικών τροπολογιών ενσωματώθηκαν σε αυτήν αποφάσεις, σύμφωνα με τις οποίες 60 εκατ. ευρώ από το προβλεπόμενο πλεόνασμα, που είναι 90 εκατ. ευρώ για το 2006, θα μπουν απλώς στο αποθεματικό –και εδώ, όπως γνωρίζουμε, μπορούν να συμβούν διάφορα κατά την εκτέλεση του προϋπολογισμού– ενώ άλλα 10 εκατ. ευρώ θα παραμείνουν διαθέσιμα για κτίρια, μολονότι διάφορα πρόσωπα, στα οποία συμπεριλαμβάνεται και ο γενικός γραμματέας που είναι παρών σήμερα, είπαν ήδη ότι στην πραγματικότητα αυτό δεν χρειάζεται.
Πρόεδρος.
Hans-Peter Martin (NI ).
Hynek Fajmon (PPE-DE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, ο προϋπολογισμός του Κοινοβουλίου για το 2006 πρέπει να αντικατοπτρίζει ορισμένες από τις κεντρικές προτεραιότητες που περιγράφονται στην έκθεση Dombrovskis.
Οι καθυστερήσεις αυτές, οι οποίες είναι πραγματικά πολύ μεγάλες, είναι εντελώς αδικαιολόγητες. Σύμφωνα με την έκθεση Dombrovskis, κατά πάσα πιθανότητα, έως τα τέλη του τρέχοντος έτους θα έχει πληρωθεί μόλις το 78% των θέσεων εργασίας που έχουν δημιουργηθεί. Κατά τη γνώμη μου, πρέπει να ληφθούν επείγοντα μέτρα, ώστε να διορθωθεί αυτή η κατάσταση και να διασφαλιστεί ότι οι πολίτες των νέων κρατών μελών θα εκπροσωπούνται ισότιμα στη διοικητική διάρθρωση του Κοινοβουλίου.
Θεωρώ επίσης ανεπίτρεπτο το γεγονός ότι η επιγραφή «Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο» στα κτίρια του Κοινοβουλίου εξακολουθεί δεν εμφανίζεται σε όλες τις γλώσσες της ΕΕ. Αυτό μου επισημάνθηκε από την πρώτη ομάδα επισκεπτών από την Τσεχική Δημοκρατία, οι οποίοι επισκέφθηκαν το Κοινοβούλιο τον Νοέμβριο του 2004, και παρά τις υπενθυμίσεις που έχω απευθύνει στον αρμόδιο κοσμήτορα, ακόμη δεν έχει υπάρξει καμία σχετική ενέργεια.
Zbigniew Krzysztof Kuźmiuk (PPE-DE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, λαμβάνω τον λόγο για να μιλήσω σχετικά με τις δημοσιονομικές προβλέψεις του Κοινοβουλίου για το 2006 και με την έκθεση Dombrovskis επί των προβλέψεων αυτών. Το σχέδιο του γενικού προϋπολογισμού της ΕΕ για το 2006 παρουσιάστηκε προ ολίγου στο Σώμα, οπότε θα ξεκινήσω με τρεις παρατηρήσεις επί του σχεδίου αυτού.
Πρώτον, ως εκπρόσωπος της Πολωνίας, ενός νέου κράτους μέλους, αισθάνομαι ιδιαίτερη ανησυχία λόγω του εξαιρετικά χαμηλού επιπέδου πληρωμών που προβλέπεται σε αυτό τον προϋπολογισμό, συγκεκριμένα 1,02% του κοινοτικού ΑΕΕ. Επ’ αυτού, πρέπει δε να επισημανθεί ότι, βάσει των τρεχουσών δημοσιονομικών προοπτικών, το ανώτατο όριο πληρωμών για το 2006 είναι 1,08% του ΑΕΕ, ή, με άλλα λόγια, αυξημένο κατά 7 δισ. ευρώ σε απόλυτα μεγέθη.
Η τρίτη παρατήρησή μου είναι ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει προτείνει αυτό το επίπεδο πληρωμών, παρότι το ίδιο αυτό όργανο τάχθηκε μόλις πρόσφατα υπέρ ενός μέσου όρου ετησίων πληρωμών ύψους 1,14% του ΑΕΕ στις δημοσιονομικές προοπτικές της περιόδου 2007-2013. Κατά τη γνώμη μου, δεν θα είναι εύκολο να εξηγηθεί στους πολίτες της ΕΕ πώς είναι δυνατό να χρηματοδοτηθεί το σύνολο των δαπανών της ΕΕ από ένα σύνολο 112 δισ. ευρώ, τη στιγμή που οι πληρωμές αναμένεται ότι θα ανέλθουν στο ποσό των 130 δισ. ευρώ το 2007.
Τρίτον, με προβληματίζει το γεγονός ότι στον προϋπολογισμό αυτό προβλέπεται σημαντική αύξηση των διοικητικών δαπανών, συγκεκριμένα σε ποσοστό 6,2%, τη στιγμή που οι δαπάνες για εξωτερικές δράσεις έχουν μειωθεί κατά 2%, ενώ οι δαπάνες για την προενταξιακή στρατηγική έχουν μειωθεί σε ποσοστό που ανέρχεται στο 4% σε σύγκριση με το 2005.
Στο ίδιο πνεύμα με την προηγούμενη παρατήρησή μου, θέλω επίσης να αναφερθώ στο θέμα των δημοσιονομικών δαπανών του Κοινοβουλίου το 2006. Το ποσό αυτό αναμένεται ότι θα ανέλθει στο 20% των συνολικών διοικητικών δαπανών, δηλαδή σε 1 342 εκατ. ευρώ. Αυτό αντιστοιχεί σε αύξηση 5,5% σε σύγκριση με το 2005. Πρέπει να τονισθεί ότι ο βασικός λόγος για αυτή την αύξηση της χρηματοδότησης είναι να διασφαλιστεί η διαθεσιμότητα των πόρων για την ολοκλήρωση της διεύρυνσης της ΕΕ με την ένταξη των 10 νέων κρατών μελών, να πραγματοποιηθούν οι αναγκαίες προετοιμασίες και να δεσμευτούν τα απαραίτητα κονδύλια για την ένταξη της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας τον Ιανουάριο του 2007. Με την ευκαιρία αυτή, επιτρέψτε μου να επισημάνω ότι, έως τα τέλη του 2005, θα έχει πληρωθεί μόλις το 78% των θέσεων εργασίας, οι οποίες σχετίζονταν με τη διεύρυνση και για τις οποίες υπήρχε πρόβλεψη στους προϋπολογισμούς του 2004 και του 2005, και αυτό είναι άκρως ανησυχητικό.
Εν κατακλείδι, θέλω να συγχαρώ τον κ. Dombrovskis για την εκπόνηση μιας εμπεριστατωμένης έκθεσης σχετικά με τις δαπάνες του Κοινοβουλίου το 2006. Καλύπτει όχι μόνο τα θέματα που άπτονται της διεύρυνσης αλλά και τα θέματα που άπτονται της ποιότητας και της αποτελεσματικότητας του έργου του Κοινοβουλίου, κυρίως του έργου που επιτελούν οι βουλευτές σχετικά με έγγραφα τα οποία συντάσσονται στη μητρική τους γλώσσα. Περιγράφει επίσης λεπτομερώς τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε στην προσπάθεια να φέρουμε πιο κοντά στους πολίτες το Κοινοβούλιο και τους καρπούς των προσπαθειών του. 
Paul Rübig (PPE-DE ).
    Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ευχαριστήσω ειδικά τον κ. Dombrovskis και όλους εκείνους που συνέβαλαν στην εκπόνηση της έκθεσης αυτής. Πιστεύω πως κανένα άλλο Κοινοβούλιο στον κόσμο δεν εξοικονομεί ένα διψήφιο ποσό εκατομμυρίων κάθε χρόνο προς το συμφέρον των φορολογουμένων. Μια τέτοια οικονομία χρημάτων είναι πραγματικά αξιέπαινη. Όπως γνωρίζουμε, ασκούμε πίεση για την έγκριση του καθεστώτος το οποίο, ενώ θα απαλλάξει από μεγάλα βάρη τους εθνικούς προϋπολογισμούς, συνεπάγεται πρόσθετες δαπάνες για το Κοινοβούλιο. Εάν υπολογίσουμε το μέσο κόστος ενός υπαλλήλου, τότε –με αυτά που θα μας αποφέρει το καθεστώς– πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη σημασία σε αυτό το μέτρο πρόληψης που είναι αξιέπαινο.
Janusz Lewandowski (PPE-DE ),
    Κύριε Πρόεδρε, απαντώ στις επιφυλάξεις του κ. Martin σχετικά με τις νομικές πτυχές, όχι επί της ουσίας.
Η δέσμη των προφορικών τροπολογιών, τις οποίες ανέφερε, υπεβλήθη στα μέλη της Επιτροπής Προϋπολογισμών την προηγουμένη της ψηφοφορίας και δεν υπήρξαν επιφυλάξεις όσον αφορά αυτές τις τροπολογίες. Αφού ψήφισε επί αρκετών από αυτών, ο κ. Martin άρχισε να εκφράζει επιφυλάξεις, αλλά χωρίς να αποσαφηνίζει σε ποιο άρθρο του Κανονισμού στήριζε τις επιφυλάξεις του. Ως εκ τούτου, προχώρησα στην ψηφοφορία, έχοντας την ομόφωνη υποστήριξη της Επιτροπής Προϋπολογισμών. Αυτή είναι η διευκρίνησή μου.
Hans-Peter Martin (NI ).
    Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να προβώ σε μία δήλωση σύμφωνα με το άρθρο 145. Όσα είπε ο κ. Lewandowski δεν είναι ακριβή. Η πρακτική στο Σώμα, τόσο στην Ολομέλεια όσο και στις επιτροπές, είναι ότι, αν υπάρξει αντίρρηση σε προφορική τροπολογία ανάλογα με την απαρτία –δηλαδή ένα άτομο που φέρνει αντιρρήσεις σε μία επιτροπή ή 37 βουλευτές στο Σώμα– δεν μπορεί να γίνει ψηφοφορία επί της τροπολογίας. Θα ήθελα να επισημάνω στον Πρόεδρο της Επιτροπής Προϋπολογισμών ότι αυτή η πρακτική και αυτός ο κανόνας δεν εξαρτάται από τον χρόνο υποβολής μιας τέτοιας προφορικής τροπολογίας. Όλοι γνωρίζουμε ότι οι γραπτές τροπολογίες, γενικά, είναι πιο αναλυτικές.
Αυτό που συμβαίνει εδώ είναι μία προσπάθεια αποποίησης ευθυνών και αποφυγής της παραδοχής ότι κάτι έγινε με τρόπο που δεν έπρεπε. Εμμένω ότι επί της ουσίας –μου δόθηκε αυτός ο χρόνος ομιλίας, το δικαιούμαι βάσει του Κανονισμού– ασφαλώς επικαλέστηκα το άρθρο 150, το οποίο ακριβώς ...
Πρόεδρος.
Ο Πρόεδρος απέστειλε επιστολή στον κ. Martin. Στην επιστολή αναφέρεται ότι οι ενστάσεις που προέβαλε ο κ. Martin δεν αφορούσαν γλωσσικά προβλήματα, αλλά την ουσία κάθε τροπολογίας. Κατόπιν τούτου, ο Πρόεδρος πιστεύει ότι η απόφαση που ελήφθη από τον πρόεδρο της επιτροπής να συνεχίσει την ψηφοφορία είναι σύμφωνη με τον Κανονισμό και την πάγια τακτική.
Εφόσον ο κ. Martin δήλωσε ότι σκοπεύει να θέσει και εκ νέου το θέμα αύριο, προτείνω να ακολουθήσει αυτή τη διαδικασία. Δεν θα συνεχίσω αυτή τη συζήτηση τώρα.
Θα ήθελα να προσθέσω, κ. Martin, ότι ελπίζω πως δεν σας άκουσα να κατηγορείτε τον πρόεδρο της επιτροπής ότι διαστρέβλωσε τα όσα συνέβησαν. Πρέπει να είστε πολύ προσεκτικός για ό,τι λέτε. Η διερμηνεία που άκουσα υποδήλωνε ότι υποδηλώνατε ότι εψεύδετο. Δεν πρέπει να το λέτε αυτό.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο, στις 12.00. 
Πρόεδρος.
   Η ημερήσια διάταξη προβλέπει την προφορική ερώτηση (B6-0233/2005) προς την Επιτροπή, του βουλευτή κ. Jo Leinen, εξ ονόματος της Επιτροπής Συνταγματικών Υποθέσεων, σχετικά με τις θεσμικές πτυχές της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης. 
Bastiaan Belder,
Με κατέπληξε και με διασκέδασε συγχρόνως το νευρικό ύφος της ερώτησης που έθεσε ο πρόεδρος της αρμόδιας κοινοβουλευτικής επιτροπής, κ. Leinen. Προδίδει τον φόβο ενός ανοικτού υποστηρικτή του Συντάγματος ότι μία από τις πιο αξιοσημείωτες καινοτομίες αυτού του Συντάγματος, συγκεκριμένα η ύπαρξη ενός ευρωπαίου υπουργού Εξωτερικών, θα μετατραπεί σε διακυβερνητικό δούρειο ίππο. Φαίνεται ότι ο εν λόγω υπουργός και ο διοικητικός του μηχανισμός, η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης, αρχίζουν να δημιουργούν αμφιβολίες στο μυαλό των υποστηρικτών τους, αλλά τώρα είναι πολύ αργά. Στη εφημερίδα της Παρασκευής 6 Μαΐου, ο Χένρι Κίσινγκερ δήλωσε σαφώς ότι η δημιουργία ενός τηλεφωνικού αριθμού δεν θα λύσει το πρόβλημα της απουσίας κοινής εξωτερικής πολιτικής. Σας συνιστώ μάλιστα να μελετήσετε όλοι αυτό το άρθρο. Εξάλλου, αυτό που έχει σημασία είναι το περιεχόμενο των όσων θα λεχθούν όταν θα χτυπήσει το τηλέφωνο.
Για μία ακόμη φορά, η Ευρωπαϊκή Ένωση διαπράττει το κλασικό σφάλμα να συγκαλύπτει την έλλειψη πολιτικής συμφωνίας με καθαρά θεσμικά μέτρα. Μια έντιμη ανάλυση αυτών των θεσμικών μέτρων αποκαλύπτει ότι η πολυδιαφημισμένη, αλλά πολύ ατυχής, δημιουργία αυτής της διπλής ιδιότητας διαταράσσει την ισορροπία μεταξύ των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων. Η δημιουργία του ευρωπαίου υπουργού Εξωτερικών αντίκειται στο σημαντικό αξίωμα ότι τα διάφορα θεσμικά όργανα λειτουργούν ανεξάρτητα το ένα από το άλλο. Μάλιστα, στην παράγραφο 7 του άρθρου I-26 ορίζεται ότι τα μέλη της Επιτροπής δεν πρέπει να δέχονται υποδείξεις από κυβερνήσεις, θεσμικά όργανα, άλλα όργανα ή οργανισμούς. Φαίνεται ότι αυτή η διάταξη δεν ισχύει για τον μελλοντικό Αντιπρόεδρο της Επιτροπής. Προκαλώ μάλιστα οποιονδήποτε υποστηρικτή αυτού του νέου ρόλου να το διαψεύσει.
Αυτός ο υπουργός, αλλά και η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης, θα είναι μια διαρκής πηγή διοργανικής έντασης, και δεν ανέφερα καν τη χρηματοδότηση των υπαλλήλων που θα απασχολούνται στην εν λόγω υπηρεσία καθώς και τις σχέσεις με την εθνική διπλωματία, στην οποία έχουμε αφιερώσει μια ακόμη θαυμάσια ακρόαση, η οποία κατέληξε σε πολλά ερωτηματικά. Τα ψαλιδάκια του κ. Leinen, όμως, δεν είναι τίποτε μπροστά στις ακροβατικές ικανότητες που θα χρειαστεί να επιδείξει ο μελλοντικός υπουργός και επικεφαλής της υπηρεσίας εξωτερικής δράσης.
Jo Leinen (PSE ),
Σύμφωνα με το άρθρο 296 του Συντάγματος, η Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης θα συσταθεί με απόφαση του Συμβουλίου μετά από ακρόαση του Κοινοβουλίου και έγκριση της Επιτροπής. Αυτό είναι το θέμα μας σήμερα. Η Επιτροπή συμμετέχει στη διαμόρφωση της Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης. Εμείς εδώ στο Σώμα ανησυχούσαμε μήπως οι εργασίες στο Συμβούλιο έχουν προχωρήσει περισσότερο, έχουν αρχίσει οριοθετήσεις και υπάρχουν ήδη συγκεκριμένα σχέδια, ενώ η Επιτροπή ήταν πολύ διστακτική και αντιμετώπιζε με μεγάλη επιφυλακτικότητα το θέμα αυτό. Γι’ αυτό τον λόγο, θέσαμε σήμερα την ερώτηση πώς σκοπεύει να διασφαλίσει η Επιτροπή ότι θα αναπτυχθεί περαιτέρω η κοινοτική μέθοδος και θα εξασφαλιστεί ο ρόλος της στις εξωτερικές σχέσεις, πώς θα οργανωθεί διοικητικά και οικονομικά η εν λόγω υπηρεσία και πώς θα μπορεί το Κοινοβούλιο να παρακολουθεί τη δράση της.
Πρέπει επίσης να αποφασίσουμε τι υποτίθεται ότι θα κάνει η εν λόγω υπηρεσία και τι όχι. Εγώ δεν πιστεύω ότι είναι εύλογο να δημιουργηθεί μία υπηρεσία μαμούθ που θα καλύπτει τα πάντα, από τον τομέα του Επιτρόπου Mandelson, το εμπόριο, μέχρι τον τομέα του Επιτρόπου Michel, την αναπτυξιακή πολιτική. Εδώ πρέπει να γίνει διαχωρισμός μεταξύ μίας παραδοσιακής εξωτερικής υπηρεσίας για την οποία θα είναι υπεύθυνος ο υπουργός Εξωτερικών και άλλων Γενικών Διευθύνσεων και Επιτρόπων που έχουν τους δικούς τους τομείς. Το γεγονός ότι ο υπουργός Εξωτερικών θα είναι και Αντιπρόεδρος της Επιτροπής ασφαλώς θα επέτρεπε τη συγκέντρωση εξουσιών και ευθυνών στα ίδια χέρια και τη δημιουργία συνοχής στον τομέα αυτό.
Margot Wallström,
Ο Πρόεδρος κ. Barroso και ο Ύπατος Εκπρόσωπος κ. Solana συμφώνησαν να συνεργαστούν στενά. Όπως γνωρίζετε, η μελλοντική πρόταση για τη δημιουργία των υπηρεσιών θα γίνει από τον ίδιο ως υπουργό και θα αποφασιστεί από το Συμβούλιο, μετά από διαβούλευση με το Κοινοβούλιο και με τη συναίνεση της Επιτροπής.
Πρόεδρος.
Íñigo Méndez de Vigo,
   . Κύριε Πρόεδρε, έπρεπε να ανεχτούμε την ομιλία του κ. Belder σχετικά με όσα σκέφτηκε, ή μάλλον με όσα δεν σκέφτηκε για την Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης. Αυτός είναι ο μαζοχισμός που πρέπει να υποστούμε σε αυτό το Κοινοβούλιο, και εσείς, κύριε Πρόεδρε, είστε σε μεγάλο βαθμό υπεύθυνος γι’ αυτό. Κατόπιν τούτου, ωστόσο, πιστεύω ότι αυτό είναι ένα κρίσιμο θέμα και, συνεπώς, χαίρομαι που η Επιτροπή Συνταγματικών Υποθέσεων έχει λάβει αυτή την πρωτοβουλία.
Όταν συζητήσαμε αυτό το θέμα στη Συνέλευση, προκάλεσε μεγάλη αντιπαλότητα και ο φίλος και συνάδερφός μου Elmar Brok ήταν ένας από τους ανθρώπους που εργάστηκαν πιο σκληρά για να σημειωθεί πρόοδος προς αυτή την κατεύθυνση. Αν με ρωτούσατε ποιες από τις καινοτομίες του Ευρωπαϊκού Συντάγματος ήταν η πιο σημαντική, δεν θα δίσταζα καθόλου να πω ο υπουργός Εξωτερικών Υποθέσεων.
Margrietus van den Berg,
Andrew Duff,
Irena Belohorská (NI ).
   – Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, κυρίες και κύριοι. Η ερώτηση του αξιότιμου βουλευτή κ. Leinen τέθηκε, καθώς τα κράτη μέλη ξεκίνησαν τη διαδικασία επικύρωσης της Συνταγματικής Συνθήκης. Εκφράζω την ικανοποίησή μου για την επικύρωση σήμερα της εν λόγω Συνταγματικής Συνθήκης από τη χώρα μου, τη Σλοβακία, για τον επιπλέον λόγο ότι συμμετείχα στην εκπόνησή της.
Elmar Brok (PPE-DE ).
Ο κ. Dehaene, που θα μιλήσει σε λίγο, ήταν επικεφαλής της αντίστοιχης ομάδας εργασίας στη Συνέλευση και έτσι ξέρει τι ήθελε η Συνέλευση: ήθελε να προαχθεί η κοινοτική μέθοδος.
Είμαστε πρόθυμοι να υποστηρίξουμε την Επιτροπή, άλλωστε αυτοί που επέβαλαν στη Συνέλευση και τη διακυβερνητική διάσκεψη τον κανόνα ότι αυτό θα μπορεί να γίνει μόνο με τη συναίνεση της Επιτροπής ήταν μέλη του Σώματος. Ελπίζω ότι η Επιτροπή θα φανεί αρκετά θαρραλέα, ώστε να αδράξει αυτή την ευκαιρία και να λάβει αυτή την απόφαση για τον εαυτό της. Δεν μπορεί να ληφθεί απόφαση, εφόσον εκείνη διαφωνεί και ελπίζω ότι δεν θα παραμείνετε στη γενική κοινοτική μέθοδο, αλλά θα υιοθετήσετε τη θέση που εκφράζεται στη δήλωση του κ. Leinen, ότι δηλαδή η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης θα υπάγεται διοικητικά, οργανωτικά και δημοσιονομικά στην Επιτροπή ενώ, φυσικά, θα εκπληρώνει πιστά τις αποφάσεις του Συμβουλίου επί θεμάτων για τα οποία είναι αρμόδιο.
Παναγιώτης Μπεγλίτης (PSE ).
Σχετικά τώρα με τον νέο θεσμό της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης, πρέπει από τώρα κιόλας να προετοιμάσουμε τη λειτουργία της ώστε να είμαστε έτοιμοι μόλις –όπως εύχομαι– τεθεί σε ισχύ η Συνταγματική Συνθήκη από τον Νοέμβριο του 2006. Ο χρόνος δεν είναι αρκετός αν σκεφθούμε ότι έχουν να επιλυθούν σημαντικά θεσμικά και οργανωτικά ζητήματα. Γι’ αυτό, η πρωτοβουλία του συναδέλφου Jo Leinen ήταν πολύ σωστή και έρχεται στον σωστό χρόνο.
Ένα από τα βασικά θέματα είναι η ενίσχυση του διαβουλευτικού και ελεγκτικού ρόλου και η μεγαλύτερη εμπλοκή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, τόσο τώρα, στο στάδιο της προετοιμασίας, όσο και μετά τη θέση σε λειτουργία της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας. Για τον λόγο αυτό, προτείνω να ζητήσουμε από τον Πρόεδρο της Επιτροπής και από τον κ. Solana να υποβάλουν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο την κοινή έκθεση προόδου πριν την παρουσιάσουν στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο τον Ιούνιο. Και να δεσμευθούν ότι θα διαβουλεύονται με το Κοινοβούλιο σε όλες τις μετέπειτα φάσεις. 
Mirosław Mariusz Piotrowski (IND/DEM ).
Δεύτερον, οι κυβερνήσεις των κρατών μελών, όταν υπέγραψαν τον Νοέμβριο του 2004 το σχέδιο Συνταγματικής Συνθήκης, ανέλαβαν μια δέσμευση, η οποία έχει αμφιλεγόμενες συνέπειες. Τα κράτη μέλη δεσμεύτηκαν, και παραθέτω, να απόσχουν από κάθε ενέργεια η οποία ενδέχεται να εμποδίσει τη θέση σε ισχύ του Συντάγματος. Μήπως αυτό σημαίνει ότι τα κράτη μέλη οφείλουν να επιδοθούν σε μια μονομερή προπαγάνδα υπέρ της έγκρισης αυτής της Συνθήκης; Δεν εμποδίζει αυτό την προσφορά αξιόπιστης και αντικειμενικής ενημέρωσης σχετικά με το περιεχόμενο του Συντάγματος και τα αποτελέσματα που μπορεί να έχει για τις ζωές των λαών της Ευρώπης;
James Hugh Allister (NI ).
Εφόσον η Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης μπορεί να έχει νομική υπόσταση και νομιμότητα μόνον εάν εγκριθεί το Σύνταγμα, η Επιτροπή και το Συμβούλιο, όταν εργάζονται για να προσδιορίσουν τη διάρθρωση, το προσωπικό και το πλαίσιο της Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης, προφανώς επιδίδονται σε ασύστολες εικασίες σχετικά με το αποτέλεσμα της διαδικασίας επικύρωσης. Σχετικά με αυτό, μπορεί να μας πληροφορήσει η Επιτροπή πόσα χρήματα σκοπεύει να δαπανήσει σε αυτές τις υποθετικές και προληπτικές ενέργειες στις οποίες προβαίνει; Πόσο μας έχει κοστίσει έως τώρα αυτό το θεωρητικό εγχείρημα και πόσο θα μας κοστίσει κατά πάσα πιθανότητα τους επόμενους 18 μήνες;
Alexander Stubb (PPE-DE ).
Θέλω να θίξω τρία γενικά σημεία. Πρώτα από όλα, πιστεύω ότι αυτό είναι πιθανότατα το σημαντικότερο θεσμικό ζήτημα που θα αντιμετωπίσουμε κατά τα επόμενα τέσσερα με πέντε χρόνια. Ουσιαστικά, πρόκειται για την εκτελεστική εξουσία: το θέμα είναι ποιος ασκεί την εξωτερική πολιτική – η Επιτροπή ή το Συμβούλιο. Χαίρομαι πολύ που τα κράτη μέλη έχουν προωθήσει το ζήτημα. Χαίρομαι που υπέβαλαν πέντε ενημερωτικά σημειώματα για την ομάδα Antici· χαίρομαι που αυτά συζητήθηκαν στις συνεδριάσεις της Επιτροπής Μονίμων Αντιπροσώπων· και χαίρομαι επίσης που η Επιτροπή πραγματοποίησε κατ’ ιδίαν συναντήσεις με τα κράτη μέλη. Προπάντων, χαίρομαι που, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ρίξαμε άπλετο φως σε αυτόν τον διάλογο και τη συζήτηση.
Το τρίτο σημείο που ήθελα να θίξω –για να επαναλάβω όσα είπαν ο κ. Méndez de Vigo και ο κ. Brok– είναι ότι υπάρχουν δύο καίρια ζητήματα που αντιμετωπίζουμε από αυτήν την πλευρά. Το πρώτο είναι ότι, ακόμη και αν το σύστημα είναι είναι πολύ σημαντικό να παραμείνουν στην αρμοδιότητα της Επιτροπής δύο πράγματα: το ένα είναι ο προϋπολογισμός και το δεύτερο είναι η γενική διοίκηση.
Jean-Luc Dehaene (PPE-DE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, καταρχάς, όπως ήδη επεσήμανε ο κ. Brok, θέλω να συνεισφέρω τη μαρτυρία μου, ως πρόεδρος της ομάδας εργασίας της Συνέλευσης για τις εξωτερικές σχέσεις, βασικός στόχος της οποίας ήταν η αποφυγή της ενδεχόμενης υιοθέτησης μιας διπλής εξωτερικής πολιτικής, την οποία θα ασκούσαν εκ παραλλήλου το Συμβούλιο και η Επιτροπή. Σε μια αισιόδοξη νότα, η ομάδα εργασίας επεδίωκε τη μεγαλύτερη συνεκτικότητα και συνέχεια αυτής της πολιτικής καθώς και τη δυνατότητα χρησιμοποίησης όλων των πόρων της ΕΕ για κοινές δράσεις στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής.
Κατά τη γνώμη μου, η δημιουργία μιας νέας αυτόνομης διοίκησης απέχει παρασάγγας από τον αρχικό μας στόχο. Ενώ στόχος μας ήταν η κατάργηση των πυλώνων, τώρα δημιουργείται ένα νέος υπερπυλώνας, με τη μορφή της νέας υπηρεσίας. Ομοίως, η απομάκρυνση των υπηρεσιών της Επιτροπής από το κοινοτικό πρότυπο φαίνεται επίσης να αποτελεί βήμα προς εσφαλμένη κατεύθυνση. Η Επιτροπή πρέπει να υπερασπιστεί στο έπακρο τη θέση της και να εντάξει αυτή τη διοίκηση εξωτερικών υποθέσεων στις υπηρεσίες της. Η Επιτροπή δεν πρέπει να λησμονεί ότι είναι αναγκαία η σύμφωνη γνώμη της και, ως εκ τούτου, έχει τον τελευταίο λόγο. Στην έκθεση Brok, οι βουλευτές αυτού του Σώματος θα εκφραστούμε με σαφήνεια υπέρ των λύσεων αυτών και θα στηρίξουμε ολόψυχα την Επιτροπή, όμως η κατεύθυνση που θα ακολουθήσουν οι διαπραγματεύσεις εξαρτάται από την Επιτροπή. 
Charles Tannock (PPE-DE ).
Ωστόσο, καθώς προέρχομαι από μία μεγάλη χώρα –το Ηνωμένο Βασίλειο– με μία υπερήφανη και ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική, αντιτίθεμαι στις προτάσεις του σχεδίου Συντάγματος της ΕΕ, το οποίο καθιερώνει για πρώτη φορά τη νομική προσωπικότητα της ΕΕ και θεσπίζει το αξίωμα του υπουργού Εξωτερικών, υπό την καθοδήγηση του νέου, πενταετούς θητείας Προέδρου του Συμβουλίου. Όλα αυτά αποσκοπούν στη δημιουργία μίας περισσότερο εξαναγκαστικής και δεσμευτικής κοινής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας, που απειλεί την πλήρη ανεξαρτησία της πολιτικής του Ηνωμένου Βασιλείου στον τομέα των εξωτερικών υποθέσεων. Σαφέστατα, στην ΕΕ των 25, υπάρχουν πλέον πολύ περισσότερες μικρές χώρες, όπως η πατρίδα του κ. Stubb, η Φινλανδία, που είναι αντιμέτωπες με την προοπτική της εξαμηνιαίας προεδρίας της ΕΕ, αν δεν επιτευχθεί η έγκριση του Συντάγματος. Για αυτές τις χώρες, είναι ελκυστικές οι οικονομίες κλίμακας που μπορούν να προκύψουν από μία ευρωπαϊκή διπλωματική υπηρεσία, συμπεριλαμβανομένης της συμμετοχής του εθνικού τους προσωπικού στην επάνδρωση των κοινοτικών αντιπροσωπειών. Θα υπάρξει επίσης εξοικονόμηση χρημάτων από την ίδρυση πλήρως ανεπτυγμένων ευρωπαϊκών πρεσβειών, στην απίθανη περίπτωση έγκρισης του Συντάγματος, που μπορούν να αντικαταστήσουν, εν μέρει, τις διμερείς αποστολές των μικρών χωρών, εάν είναι απαραίτητο.
Maria da Assunção Esteves (PPE-DE ).
Margot Wallström,
   .  Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ τους λίγους από εμάς που βρίσκονται συνήθως εδώ στη βραδινή συνεδρίαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Μερικές φορές, το να ακολουθήσει κανείς το χρονοδιάγραμμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αποτελεί ένα είδος πρόκλησης. Είχα την εντύπωση ότι η συνεδρίαση αυτή θα ξεκινούσε στις 22.00. Γι’ αυτό τον λόγο, ήρθα εδώ δέκα λεπτά νωρίτερα –ευτυχώς, μαζί με τον κ. Leinen– και σας ευχαριστώ που με καλωσορίσατε στη συζήτηση.
Θα σχολιάσω εν συντομία μερικά ζητήματα που εθίγησαν. Στον κ. van den Berg, θα ήθελα να πω ότι η αναπτυξιακή πολιτική είναι και θα παραμείνει βασικό συστατικό στοιχείο των πολιτικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και σημαντικό πλεονέκτημα για την Ευρώπη στον κόσμο και στο πλαίσιο του Συντάγματος. Η αναπτυξιακή πολιτική δεν είναι υποδεέστερη των άλλων πολιτικών. Διατηρεί το ειδικό καθεστώς της στο πλαίσιο της κοινοτικής μεθόδου, αλλά όλες οι πολιτικές πρέπει να ενσωματωθούν καλύτερα σε μία έννοια συνεκτικής εξωτερικής πολιτικής. Αυτό θα ενισχύσει, δεν θα αποδυναμώσει, την αποτελεσματικότητα της αναπτυξιακής πολιτικής της Ένωσης.
Μπορώ να διαβεβαιώσω τον κ. Duff ότι η Επιτροπή δεν πρόκειται να ακρωτηριασθεί από το Σύνταγμα όσον αφορά τις κοινοτικές αρμοδιότητες. Ο υπουργός και οι υπηρεσίες του θα δεσμεύονται από τις διαδικασίες της Επιτροπής και τις αρχές της συλλογικότητας, υπό την καθοδήγηση του Προέδρου της Επιτροπής.
Συμφωνώ απόλυτα με τον κ. Brok ότι δεν πρέπει να τηρούμε αμυντική στάση. Για την Επιτροπή, οι νέες ρυθμίσεις σύμφωνα με το Σύνταγμα προσφέρουν περισσότερες ευκαιρίες παρά κινδύνους. Είναι επίσης σημαντικό να υπογραμμισθεί ότι δεν μπορεί να αποφασιστεί τίποτα παρά τη βούληση της Επιτροπής στον τομέα αυτό.
Στον κ. Allister και σε άλλους, θα ήθελα να πω ότι δεν προδικάζουμε την επικύρωση του Συντάγματος. Απλώς προετοιμάζουμε την απόφαση, η οποία μπορεί να ληφθεί μόνο αφού το Σύνταγμα επικυρωθεί και τεθεί σε ισχύ και αφού το Κοινοβούλιο έχει δώσει τη γνώμη του.
Θα ολοκληρώσω επαναλαμβάνοντας ότι εμείς, στην Επιτροπή, έχουμε επίγνωση των ανησυχιών των βουλευτών για τη διασφάλιση και την ενίσχυση της κοινοτικής μεθόδου και του ρόλου της Επιτροπής και του Κοινοβουλίου σε αυτή τη διαδικασία. Γνωρίζω ότι αυτό είναι κάτι που ανησυχεί τον κ. Brok. Μοιραζόμαστε μαζί σας τον στόχο της δημιουργίας νέων δομών που θα μπορούν πραγματικά να συμβάλουν στη βελτίωση της αποδοτικότητας, της συνοχής και της επιρροής των πολιτικών και των δράσεων της Ένωσης στον κόσμο. 
Πρόεδρος.
Elmar Brok (PPE-DE ).
    Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ευχαριστήσω την Επίτροπο Wallström, διότι είπε ότι τίποτα δεν μπορεί να αποφασιστεί ενάντια στη βούληση της Επιτροπής. Αυτό αναφέρεται στο σχέδιο Συντάγματος. Την ευχαριστώ που το διασαφήνισε άλλη μία φορά.
Margot Wallström,
Πρόεδρος.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί στις Βρυξέλλες, την Πέμπτη 26 Μαΐου. 
Πρόεδρος.
   Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (A6-0095/2005) του κ. Javier Moreno Sánchez, εξ ονόματος της Επιτροπής Διεθνούς Εμπορίου, σχετικά με την αξιολόγηση του Γύρου της Ντόχα μετά τη συμφωνία του ΠΟΕ την 1η Αυγούστου 2004 (2004/2138(INI)). 
Javier Moreno Sánchez (PSE ),
Μετά την αποτυχία της υπουργικής διάσκεψης στο Κανκούν, η συμφωνία της 1ης Αυγούστου 2004 είναι αδιαμφισβήτητης πολιτικής σημασίας, καθώς έβαλε τις διαπραγματεύσεις στον σωστό δρόμο και, επιπλέον, αναγνωρίζει την ανάγκη να ενταχθούν πλήρως οι αναπτυσσόμενες χώρες στην παγκόσμια οικονομία. Αυτός είναι μόνο ένας χάρτης πορείας, ωστόσο. Η επιτυχία των διαπραγματεύσεων εξαρτάται από την αποφαστιστική πολιτική βούληση όλων των μερών να καταλήξουν σε μία βασική συμφωνία στο Χονγκ Κονγκ.
Πρέπει να πάμε εκεί με μια φιλόδοξη και ισορροπημένη πρόταση στους διαφορετικούς τομείς που καλύπτονται από τη συμφωνία: την ανάπτυξη, τη γεωργία, τα βιομηχανικά προϊόντα (NAMA), τις υπηρεσίες και τη διευκόλυνση του εμπορίου, χωρίς να λησμονούμε την ανάγκη να τεθεί η ανάπτυξη στην πρώτη γραμμή των διαπραγματεύσεων, παρά το γεγονός ότι η γεωργία αποτελεί αναμφισβήτητα την κινητήρια δύναμή τους. Για την επίτευξη αυτού του στόχου, πρέπει να γίνουν συγκεκριμένες και σαφείς δεσμεύσεις με ημερομηνίες και χρονικές προθεσμίες μέσω μιας διαφανούς, αποτελεσματικής και περιεκτικής διαδικασίας διαπραγματεύσεων, στην οποία συμμετέχουν πλήρως όλα τα κράτη μέλη του ΠΟΕ.
Στον τομέα της ανάπτυξης, πρέπει να διασφαλίσουμε ότι οι διαπραγματεύσεις θα εξετάσουν προβλήματα που συνδέονται με τη φτώχεια, τον υποσιτισμό και την πείνα στον κόσμο, με σκοπό να μειωθούν κατά το ήμισυ έως το 2015, όπως προβλέπεται στη Δήλωση της Χιλιετίας, μέσω στενότερης συνεργασίας μεταξύ του ΠΟΕ και των άλλων διεθνών οργανισμών.
Όσον αφορά την πρόσβαση μη γεωργικών προϊόντων στην αγορά (NAMA), πρέπει να ανοίξει ο δρόμος για την ευελιξία και την εφαρμογή της αρχής της μη αμοιβαιότητας για τις αναπτυσσόμενες χώρες, εφαρμόζοντας σε αυτές την αρχή της ειδικής και διαφοροποιημένης μεταχείρισης.
Κυρίες και κύριοι, κύριε Επίτροπε, όπως είπε ο ισπανός ποιητής Antonio Machado: «Ταξιδιώτη, δεν υπάρχει δρόμος. Τον δρόμο τον φτιάχνεις περπατώντας». Και είμαστε στα μισά του δρόμου μεταξύ Γενεύης και Χονγκ Κονγκ· μεταξύ της νοσταλγίας για όσα αφήνουμε πίσω και της ανυπομονησίας να φτάσουμε στον προορισμό μας. Πρέπει να πάμε στο Χονγκ Κονγκ με μία φιλόδοξη και ισορροπημένη πρόταση την οποία θα μπορέσουν να προσυπογράψουν η κοινωνία των πολιτών και όλα τα κράτη μέλη του ΠΟΕ και η οποία θα φέρει αποτελέσματα που θα τους ικανοποιούν. 
Peter Mandelson,
   .  Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα αρχικά να συγχαρώ τον κ. Moreno Sánchez για την εξαιρετική του έκθεση, η οποία αντιπροσωπεύει άριστα όχι μόνο τον συντάκτη της αλλά επίσης και το Σώμα στο σύνολό του. Επικροτώ αυτή τη συζήτηση, διότι θεωρώ το Κοινοβούλιο απαραίτητο εταίρο της Επιτροπής στη διεξαγωγή των εμπορικών πολιτικών μας, όπως συμβαίνει, συγκεκριμένα, πριν από τον γύρο της Ντόχα, που παραμένει η πρώτη μας προτεραιότητα.
Ο κ. Moreno Sánchez υπογράμμισε την ανάγκη να σημειώσουμε πρόοδο σε όλα τα ζητήματα αυτής της ευρύτατης ατζέντας, δίνοντας σαφή έμφαση –πράγμα που υποστηρίζω θερμά– στους στόχους της μείωσης της φτώχειας και της βιώσιμης ανάπτυξης. Οι εν λόγω στόχοι ήταν στο επίκεντρο του ιδρυτικού χάρτη αυτού του γύρου και παραμένουν εξίσου σημαντικοί σήμερα, όσο ήταν και όταν διατυπώθηκαν για πρώτη φορά.
Σημειώσαμε πρόοδο στο Παρίσι. Καταλήξαμε σε συμφωνία επί του ζωτικού αλλά άκρως τεχνικού ζητήματος της μετατροπής των ειδικών δασμών –τόσα ευρώ το μόδι για αυτό, τόσα ευρώ το κιλό για το άλλο– στα ισοδύναμα κατ’ αξίαν ποσοστά τους. Ενώ το κεντρικό ζήτημα του πόσο και σε ποια βάση θα μειωθούν αυτοί οι ισοδύναμοι δασμοί απομένει να συζητηθεί –αυτό θα έρθει αργότερα– τώρα έχουμε μία βάση επί της οποίας μπορούμε να προχωρήσουμε στον τομέα της γεωργίας και, κατά συνέπεια, και σε όλες τις άλλες πτυχές της αναπτυξιακής ατζέντας της Ντόχα. Επ’ αυτού θα ήθελα να αναγνωρίσω και να αποτίσω φόρο τιμής στο έργο της κ. Fischer Boel. Η γεωργία είναι ένα δύσκολο ζήτημα και σέβομαι τον τρόπο με τον οποίο το χειρίζεται.
Μπορούμε επίσης να αναμένουμε πρόοδο σε σχέση με τους δασμούς για τα βιομηχανικά προϊόντα κατά τους προσεχείς μήνες. Πολλοί βουλευτές επαναβεβαιώνουν επίσης την πρόθεσή τους να υποβάλουν βελτιωμένες προσφορές σχετικά με τις υπηρεσίες έως το τέλος του μήνα. Αναμένουμε να ενταθούν οι συζητήσεις μεταξύ των βασικών παραγόντων στο διάστημα από τώρα μέχρι τη «μίνι» υπουργική διάσκεψη στην Κίνα, η οποία θα λάβει χώρα στις 12 και 13 Ιουλίου. Πριν από την παύση για τις θερινές διακοπές, πρέπει να έχουμε μία πρώτη προσέγγιση του πώς μπορεί να είναι ένα ενδεχόμενο πακέτο του Χονγκ Κονγκ. Αν υπάρχει οποιαδήποτε ελπίδα για ένα φιλόδοξο αποτέλεσμα στο Χονγκ Κονγκ στο τέλος του χρόνου και, επομένως, για έναν φιλόδοξο γύρο, αυτή η πρώτη προσέγγιση, που ελπίζω ότι θα μπορέσουμε να έχουμε τον Ιούλιο, θα πρέπει, αν μη τι άλλο, κατά πρώτον να καθιερώσει τομείς αυξανόμενης σύγκλισης μεταξύ των μελών του ΠΟΕ σε κάθε ζήτημα ξεχωριστά. Θα πρέπει επίσης να παρέχει σαφήνεια σχετικά με το κοινό μας επίπεδο φιλοδοξίας στα κύρια ζητήματα πρόσβασης στην αγορά – γεωργία, πρόσβαση στην αγορά μη γεωργικών προϊόντων και υπηρεσίες· και, τέλος, να εντοπισθούν οι σημαντικότεροι τομείς προβλημάτων για τους οποίους θα πρέπει να επιτευχθεί συμφωνία, προκειμένου να εξασφαλιστεί η επιτυχία στο Χονγκ Κονγκ και κατόπιν η ολοκλήρωση του γύρου.
Η Επιτροπή συμφωνεί ολόψυχα με μεγάλο μέρος της έκθεσης, αλλά θα ήθελα απλώς να επισημάνω δύο συγκεκριμένα σημεία. Ως προς την ειδική αναφορά στην ευελιξία για τις αναπτυσσόμενες χώρες στην παράγραφο 6 της έκθεσης, η Επιτροπή συμφωνεί με την προώθηση του ζητήματος που τίθεται. Είμαστε προετοιμασμένοι να παράσχουμε ευελιξία στις αναπτυσσόμενες χώρες μέσω ειδικής και διαφοροποιημένης μεταχείρισης, τόσο για τις ΛΑΧ όσο και για άλλες ασθενέστερες και ευάλωτες χώρες. Ωστόσο, αυτό μπορούμε να το επιτύχουμε μόνο αν λάβουμε υπόψη το επίπεδο ανάπτυξης και αυτό σημαίνει διαφοροποίηση μεταξύ των αναπτυσσόμενων χωρών σε κάθε ζήτημα ξεχωριστά. Δεν μπορούμε να δεχτούμε έτσι απλά «ένα μέγεθος για όλους».
Το δεύτερο σημείο αφορά την πρόταση ενός «αναπτυξιακού πακέτου» στις διαπραγματεύσεις για τη γεωργία, το οποίο αναφέρεται στην παράγραφο 9. Η Επιτροπή συμφωνεί ότι το πλαίσιο μπορεί και θα πρέπει να προστατεύσει τα συμφέροντα της ΕΕ. Ωστόσο, είναι υπερβολικά αισιόδοξο να λέμε ότι «… η ΕΕ δεν θα αντιμετωπίσει από αυτές τις μειώσεις» στις εγχώριες ενισχύσεις οι οποίες στρεβλώνουν το εμπόριο. Όσον αφορά την πρόσβαση στην αγορά, η έκθεση θεωρεί ότι αντιμετωπίζονται με πολύ θετικό τρόπο τα ευαίσθητα προϊόντα, γεγονός που θα επιτρέψει στην ΕΕ να προστατεύσει τις οργανώσεις αγοράς της. Αυτό είναι βεβαίως εκείνο που ελπίζει η ΕΕ, αλλά και πάλι θα πρέπει να γίνουν δύσκολες παραχωρήσεις σε ορισμένα προϊόντα, ακόμη και στην καλύτερη περίπτωση.
Επιτρέψτε μου να ολοκληρώσω εδώ. Θα ακούσω τι έχουν να πουν οι βουλευτές του Σώματος και θα απαντήσω στο τέλος, εάν και εφόσον έχω την ευκαιρία να το κάνω. Και πάλι, ευχαριστώ τον κ. Moreno Sánchez για την έκθεσή του και το Σώμα για την ευκαιρία να συζητήσω για αυτό το πολύ σημαντικό ζήτημα. 
Maria Martens (PPE-DE ),
Joseph Daul (PPE-DE ),
Γεώργιος Παπαστάμκος,
Erika Mann,
Johan Van Hecke,
   . – Κύριε Πρόεδρε, θέλω καταρχάς να συγχαρώ τον εισηγητή για την έκθεσή του, η οποία, κατά τη γνώμη μου, προσφέρει μια εξαιρετική επισκόπηση της τρέχουσας κατάστασης των διαπραγματεύσεων μετά τη συμφωνία πλαίσιο του ΠΟΕ στη Γενεύη και λίγο πριν από τη διάσκεψη του Χονγκ Κονγκ. Είναι σαφές ότι η επιτυχία του αναπτυξιακού γύρου της Ντόχα είναι κρίσιμη για την περαιτέρω ελευθέρωση του παγκοσμίου εμπορίου. Πράγματι, μετά την αποτυχία του Κανκούν, διακυβεύεται η αξιοπιστία του πολυμερούς συστήματος εμπορίου. Ενώ η επιτυχία του Χονγκ Κονγκ είναι ζωτικής σημασίας για την προώθηση της οικονομικής ανάπτυξης, θα αποτελέσει επίσης μια σοβαρή δοκιμασία της νομιμότητας του ΠΟΕ. Συμμερίζομαι την άποψη του Επιτρόπου Mandelson ότι ο γύρος της Ντόχα πρέπει να θεωρείται ότι αφορά πρωτίστως την ανάπτυξη. Το εμπόριο και η ανάπτυξη πρέπει να συμβαδίζουν, ενώ η μεγαλύτερη συμμετοχή των αναπτυσσόμενων χωρών σε ένα δίκαιο παγκόσμιο εμπόριο είναι στοιχείο απαραίτητο στην προσπάθεια καταπολέμησης της πείνας και της φτώχειας στον κόσμο.
Ωστόσο, η πολιτική μου ομάδα διατηρεί την πεποίθηση ότι όλες οι εξαγωγικές επιδοτήσεις στη γεωργία πρέπει εν τέλει να καταργηθούν, διότι ήταν και είναι απαράδεκτο η τρέχουσα κοινοτική γεωργική πολιτική να κοστίζει στη μέση ευρωπαϊκή οικογένεια περίπου 100 επιπλέον ευρώ και να δυσχεραίνει την προσπάθεια των αναπτυσσόμενων χωρών να ξεφύγουν από την παγίδα της φτώχειας. Η Παγκόσμια Τράπεζα υπολόγισε προσφάτως ότι η επιτυχία αυτού του αναπτυξιακού γύρου μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση του παγκοσμίου εισοδήματος κατά 385 δισ. ευρώ ετησίως. Εάν η Αφρική καταφέρει να αυξήσει το μερίδιό της στο παγκόσμιο εμπόριο από 2 έως 3% το πολύ, το ετήσιο εισόδημά της θα αυξηθεί κατά 70 δισ. δολάρια ΗΠΑ. Το ποσό αυτό υπερβαίνει κατά πολύ τα ποσά που λαμβάνει επί του παρόντος σε αναπτυξιακή βοήθεια. Για τον λόγο αυτό και μόνο, δεν έχουμε την πολυτέλεια μιας νέας αποτυχίας. 
Caroline Lucas,
    Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ τον κ. Moreno Sánchez για το έργο του σε αυτό το ζήτημα, αλλά νομίζω ότι δεν θα αποτελέσει έκπληξη για αυτόν το γεγονός ότι, δυστυχώς, η ομάδα μας δεν μπορεί να υποστηρίξει την έκθεσή του ως έχει. Μολονότι υπάρχουν κάποια καλά σημεία, τα οποία αναδεικνύουν τους στόχους της βιώσιμης ανάπτυξης και της εξάλειψης της φτώχειας, αυτά δυστυχώς υπονομεύονται από τη γενική κατεύθυνση της έκθεσης, η οποία συνίσταται σε μία άκριτη επιδοκιμασία του απορυθμισμένου ελεύθερου εμπορίου ως κύριο μέσο για την επίτευξη αυτών των στόχων.
Ας περάσουμε σε ορισμένες λεπτομέρειες: η ομάδα μας υπέβαλε εκ νέου την αρχική της τροπολογία σχετικά με τις τιμές των βασικών ειδών. Η πτώση των τιμών των βασικών ειδών είναι ένας από τους ιδιαίτερους και σημαντικότερους λόγους για τους οποίους οι φτωχότερες χώρες δεν λαμβάνουν ένα πιο δίκαιο μερίδιο του παγκόσμιου εμπορίου. Τουλάχιστον 43 αναπτυσσόμενες χώρες εξαρτώνται από ένα βασικό είδος για άνω του 20% των συνολικών εσόδων τους από τις εξαγωγές. Αν οι τιμές για τα 10 σημαντικότερα γεωργικά βασικά είδη που εξάγουν οι αναπτυσσόμενες χώρες είχαν αυξηθεί ανάλογα με τον πληθωρισμό από το 1980, αυτοί οι εξαγωγείς θα είχαν εισπράξει περίπου 112 δισ. δολάρια ΗΠΑ περισσότερα το 2002 απ’ όσα πράγματι εισέπραξαν, το οποίο θα ισοδυναμούσε με το διπλάσιο του επιπέδου της επίσημης αναπτυξιακής βοήθειας. Ειλικρινά, μου κάνει εντύπωση πώς η Επιτροπή Διεθνούς Εμπορίου, η οποία υπερηφανεύεται ισχυριζόμενη ότι το εμπόριο θα πρέπει να υποστηρίζει την εξάλειψη της φτώχειας, μπόρεσε να απορρίψει μία τροπολογία η οποία ζητούσε τη λήψη μέτρων για τη σταθεροποίηση των τιμών των βασικών ειδών. Ελπίζω ότι η Ολομέλεια θα μας υποστηρίξει σε αυτό αύριο.
Καταθέσαμε επίσης μία τροπολογία σχετικά με την εντολή της Επιτροπής. Είναι δύσκολο να φανταστώ ποια δικαιολογία μπορεί να προβάλει η Επιτροπή για να εργάζεται με μία εντολή η οποία χρονολογείται από εξαετίας και η οποία, κατά συνέπεια, δεν αντικατοπτρίζει καμία από τις σημαντικές αλλαγές που έχουν συμβεί από τότε που συμφωνήθηκε. Ίσως ο κ. Mandelson θα μπορούσε να μας πει ποια είναι αυτή η δικαιολογία διότι, από θεσμική άποψη, δεν μπορούμε να ισχυριζόμαστε ότι έχουμε να κάνουμε με μια συνηθισμένη υπόθεση, όταν δύο από τις τρεις τελευταίες υπουργικές διασκέψεις κατέληξαν σε κατάρρευση. Δεν μπορούμε να αγνοήσουμε την αντίσταση που προβάλλουν πολλές χώρες στον νότο όσον αφορά τη θέσπιση ολοένα και περισσότερων αρμοδιοτήτων για τον ΠΟΕ.
Vittorio Emanuele Agnoletto,
Γιατί δεν εξετάζεται η ουσία των αποτελεσμάτων; Γιατί δεν αναφέρεται ότι οι επιδοτήσεις που χορηγήθηκαν σε 25 000 βαμβακοκαλλιεργητές στις Ηνωμένες Πολιτείες καταδίκασαν στην πείνα χιλιάδες ανθρώπους στην Κεντρική Αφρική; Γιατί δεν αναφέρεται ότι οι συμφωνίες TRIPS (για τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας στον τομέα του εμπορίου) στέρησαν και εξακολουθούν να στερούν τα φάρμακα για το AIDS από 30 εκατομμύρια ανθρώπους –η τεράστια πλειοψηφία των οποίων ζει στην Αφρική– και ότι η επιβολή τους στην Ινδία έχει μειώσει κατά το ήμισυ τα άτομα που έχουν πρόσβαση στα φάρμακα για το AIDS στον τρίτο κόσμο;
Seán Ó Neachtain,
   .  Κύριε Πρόεδρε, παρά την αποτυχία της Διάσκεψης του Κανκούν τον Σεπτέμβριο του 2003, οι πολυμερείς διαπραγματεύσεις για το εμπόριο στον ΠΟΕ εξακολουθούν να καθορίζονται από το πρόγραμμα της Ντόχα. Η συμφωνία στην οποία κατέληξε το Γενικό Συμβούλιο του ΠΟΕ τον Αύγουστο του 2004 πέτυχε την επανέναρξη αυτών των διαπραγματεύσεων, γεγονός το οποίο επικροτώ.
Στο πλαίσιο των συνομιλιών του ΠΟΕ, ανησυχώ για τη γεωργία και, συγκεκριμένα, για το μέλλον των μικρών οικογενειακών εκμεταλλεύσεων στη χώρα μου, οι οποίες, σημειωτέον, είναι η ραχοκοκαλιά της ιρλανδικής κοινωνίας. Δεν τίθεται ζήτημα αλλαγής του ευρωπαϊκού γεωργικού μοντέλου ή της συμφωνίας του Λουξεμβούργου για τη μεταρρύθμιση της ΚΓΠ. Όσον αφορά τους ευρωπαίους αγρότες, αποδέχθηκαν μία μεταρρύθμιση που θεωρώ ότι είναι αμείλικτη και η οποία θα παραμείνει σε ισχύ έως το 2013. Αποδέχθηκαν μία μεταρρύθμιση που προτάθηκε για να ευθυγραμμίσει την ΚΓΠ με τον ΠΟΕ. Αποδέχθηκαν μία συμφωνία που συνεπάγεται τεράστιες ανακατατάξεις στον τομέα. Οι αγρότες μας έχουν ανάγκη από μια σταθερή πολιτική, προκειμένου να σχεδιάσουν το μέλλον των επιχειρήσεών τους και τα μέσα διαβίωσης των οικογενειών τους. Δεν τίθεται ζήτημα υπαναχώρησης από καμία από αυτές τις δεσμεύσεις. Οφείλω να πω, κύριε Επίτροπε, ότι θεωρώ ενθαρρυντικά τα όσα μόλις είπατε σχετικά με αυτό και πιστεύω ότι θα υπερασπιστείτε με σθένος τα συμφέροντά μας στον τομέα αυτό.
Daniel Caspary (PPE-DE ).
    Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, είναι απολύτως απαραίτητο να προχωρήσουμε σε αυτόν τον γύρο διαπραγματεύσεων που αφορούν τη μεταρρύθμιση και την ελευθέρωση. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς της Παγκόσμιας Τράπεζας, στους οποίους μόλις αναφέρθηκε ο κ. Van Hecke, η επιτυχής ολοκλήρωση του γύρου της Ντόχα θα μπορούσε να αυξήσει το παγκόσμιο εισόδημα έως και 500 εκατ. ευρώ ετησίως. Έτσι, η επιτυχία της Ντόχα σημαίνει καταπολέμηση της φτώχειας, μία ευρείας κλίμακας και αποτελεσματική αναπτυξιακή βοήθεια και, συνεπώς, μία ευκαιρία ευημερίας και κοινωνικής δικαιοσύνης για όλους τους ανθρώπους του πλανήτη. Είναι μία ευκαιρία που πρέπει να εκμεταλλευθούμε προς το συμφέρον των λαών της Ευρώπης και ολόκληρου του κόσμου.
Θα ήθελα να επανέλθω στο ζήτημα της συμμετοχής των πολιτών που μόλις ανέφεραν η κ. Mann και η κ. Lucas. Θυμόμαστε ακόμα πολύ καλά τις εικόνες της «μάχης του Σιάτλ». Όλο και πιο πολλοί άνθρωποι βλέπουν οτιδήποτε συγκαταλέγεται στην έννοια της παγκοσμιοποίησης περισσότερο σαν κίνδυνο παρά σαν ευκαιρία. Στην Ευρώπη, ολόκληρες γενιές ολοκληρώνουν τη σχολική τους εκπαίδευση χωρίς να έχουν διδαχθεί τις βάσεις της κοινωνικής οικονομίας της αγοράς και του παγκοσμίου εμπορίου και αυτό τους κάνει θύματα της παραπληροφόρησης και των παραπλανητικών εκστρατειών ενημέρωσης. Παρακολουθούμε τα δικά μας μέσα ενημέρωσης να αναφέρονται σχεδόν αποκλειστικά στις μετεγκαταστάσεις της παραγωγής και όχι στη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας ή την αύξηση της ευημερίας, που και τα δύο τα οφείλουμε στο παγκόσμιο εμπόριο. Βλέπουμε ότι αυτό δημιουργεί αυξανόμενη ανασφάλεια στους ανθρώπους και βλέπουμε ακραίες ομάδες, όπως π.χ. την Attac, να χρησιμοποιούν πόρους που λαμβάνουν από την Κοινότητα για να εργαστούν ενάντια στα συμφέροντά της μέσω της παραπληροφόρησης και του εκφοβισμού των ανθρώπων.
Ζητώ λοιπόν από την Επιτροπή –μέσω εσάς, Επίτροπε κ. Mandelson– να επεξεργαστεί ένα σχέδιο που θα καταστήσει δυνατό να διεξαχθεί, παράλληλα με τις διαπραγματεύσεις, μία δυναμική εκστρατεία για να κερδίσουμε την υποστήριξη της κοινής γνώμης για το ελεύθερο και θεμιτό εμπόριο έτσι, ώστε να μπορέσουμε να πείσουμε τους ανθρώπους στην Ευρώπη και σε ολόκληρο τον κόσμο για τα πλεονεκτήματα του παγκοσμίου εμπορίου και να τους έχουμε μαζί μας σε αυτή τη σωστή και αναγκαία πορεία.
Kader Arif (PSE ).
Τον περασμένο μήνα, στις 10 και 16 Απριλίου, εκατοντάδες ΜΚΟ και οργανώσεις κατόρθωσαν να ακουστεί η φωνή τους σε ολόκληρο τον κόσμο υπέρ ενός δικαιότερου εμπορίου. Συμμερίζομαι τη γνώμη τους, σύμφωνα με την οποία το εμπόριο που βασίζεται στη μόνη και απλοϊκή αρχή του άκρατου φιλελευθερισμού δεν θα οδηγήσει σε καλύτερη κατανομή του πλούτου αλλά ακριβώς στο αντίθετο.
Επιθυμώ να υπογραμμίσω ότι έχουμε δεσμευτεί, στη Νέα Υόρκη, το 2000, υπέρ των οκτώ στόχων της Χιλιετίας για την ανάπτυξη. Αυτοί οι στόχοι για την ανάπτυξη δεν μπορούν να αποσυνδεθούν από το πρόγραμμα της Ντόχα για την ανάπτυξη και τις διαπραγματεύσεις που διεξάγονται. Δεν μπορούμε τη μία ημέρα να δίδουμε υποσχέσεις τις οποίες θα σπεύσουμε να ξεχάσουμε την επομένη. Η περίπτωση στις Φιλιππίνες είναι ένα παράδειγμα μεταξύ τόσων άλλων για τις επιζήμιες συνέπειες της ελευθέρωσης των υπηρεσιών υδροδότησης. Πράγματι, μετά την ελευθέρωση της υπηρεσίας αυτής το 1997, η τιμή του ύδατος όχι μόνο αυξήθηκε κατά 600%, αλλά και η ποιότητα του ύδατος επιδεινώθηκε τόσο ώστε σήμερα η χρήση του να προκαλεί ασθένειες.
Φοβάμαι πολύ ότι, έως το 2015, δεν θα πετύχουμε να μειώσουμε κατά το ήμισυ το ποσοστό του πληθυσμού που στερείται σε μόνιμη βάση πρόσβασης στο νερό. Και αν δεν μπορούμε να έχουμε πρόσβαση στο νερό, τότε δεν υπάρχει ζωή. 
Friedrich-Wilhelm Graefe zu Baringdorf (Verts/ALE ).
    Κύριε Πρόεδρε, απόψε ακούσαμε ήδη πολλά για το θεμιτό εμπόριο και για το εμπόριο που διεξάγεται σε πνεύμα αλληλεγγύης. Ο εισηγητής θέλει να επωφεληθούν όλοι από αυτό και σύμφωνα με τους υπολογισμούς που παρουσίασε ο κ. Caspary, 500 δισ. ευρώ θα μας κάνουν όλους πλούσιους και ευτυχισμένους. Ακόμα και ο Επίτροπος Mandelson μού έδωσε την εντύπωση ότι πιστεύει πως εάν εγκαταλείψουμε τη γεωργική παραγωγή στις χώρες μας, ένα κύμα ευημερίας θα σαρώσει τις χώρες του αναπτυσσόμενου κόσμου.
Εγώ δεν συμφωνώ με τον ιδεαλισμό τους. Το εμπόριο ούτε δίνει τροφή στους πεινασμένους ούτε κάνει τους φτωχούς πλούσιους και εκείνοι που κερδίζουν από αυτό είναι πρωτίστως οι ομάδες συμφερόντων που ζητούν το ελεύθερο εμπόριο γιατί θέλουν να κερδίσουν από αυτό αποκλείοντας τους υπόλοιπους. Λέω στον κ. Caspary που μιλά τόσο ζωηρά για «ελεύθερο και θεμιτό εμπόριο» ότι το ελεύθερο και το θεμιτό εμπόριο είναι ενδεχομένως αντίθετα και αλληλοαποκλειόμενα. Πρέπει να εξετάσουμε καλύτερα αν αυτό ισχύει και αυτό σκοπεύω να κάνω.
Ο Επίτροπος Mandelson αναφέρθηκε στην ανάγκη να καταργήσουμε την περιορισμένη πρόσβαση στην αγορά, ειδικά για τα τρόφιμα. Θα ήθελα να του επισημάνω ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ο μεγαλύτερος εισαγωγέας τροφίμων και, έτσι, το θέμα δεν είναι η πρόσβαση στην αγορά αλλά οι όροι υπό τους οποίους τα προϊόντα αυτά φθάνουν στην αγορά μας. Εάν η Ευρωπαϊκή Ένωση προσφέρει στις λιγότερο αναπτυγμένες χώρες ελεύθερη πρόσβαση στην αγορά μας, αυτό δεν θα τις κάνει αυτόματα πλούσιες. Αντίθετα, πρέπει να εξεταστούν οι όροι που θα ισχύσουν για την ελεύθερη αυτή πρόσβαση. Αν οι χώρες αυτές καταφέρουν να πωλούν τα προϊόντα τους στο δικό μας επίπεδο τιμών, θα μπορέσουν να αναπτύξουν τις εθνικές οικονομίες τους, αν όμως οι πολυεθνικές αγοράζουν από αυτές τις χώρες σε τιμές κατώτερες από τα όρια της φτώχειας, αυτό θα είναι η καταστροφή τους. Θα φέρνουν στις αγορές μας τα προϊόντα τους σε τιμές που καταστρέφουν τη γεωργία μας.
Επίτροπε Mandelson, ελπίζω ότι σύντομα θα μπορέσουμε να συζητήσουμε μαζί σας εκτενέστερα και βαθύτερα αυτά τα θέματα στην Επιτροπή Γεωργίας. 
Helmuth Markov (GUE/NGL ).
    Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, αυτό που είχε ανατεθεί στην Επιτροπή να κάνει το 1999 αποδείχθηκε ανέφικτο στις διαπραγματεύσεις όχι μόνο του Σιάτλ αλλά και του Κανκούν. Θεωρώ ότι αυτό συνέβη δικαιολογημένα και ότι θα έπρεπε να έχει ως αποτέλεσμα να δοθεί μια διαφοροποιημένη εντολή στην Επιτροπή, η οποία δεν θα εστιάζεται απλώς στην απορρύθμιση και το άνοιγμα των αγορών αλλά στην οργάνωση ενός πραγματικά θεμιτού εμπορίου ανάμεσα στις διάφορες χώρες του κόσμου, που διαφέρουν σημαντικά ως προς την ανάπτυξη.
«Θεμιτό εμπόριο» σημαίνει τη θέσπιση ενός συστήματος όπου όλοι οι συμμετέχοντες θα διακρίνουν πραγματικές ευκαιρίες ανάπτυξης και θα είναι σε θέση να τις εκμεταλλευτούν. Για μερικές χώρες αυτό μπορεί να σημαίνει την προστασία των αγορών τους μέχρι να γίνει αρκετά δυνατή η περιφερειακή οικονομία, ώστε να μπορεί να αντιμετωπίσει τον εξωτερικό ανταγωνισμό. Σε άλλες περιφέρειες, μπορεί να σημαίνει άνοιγμα μίας αγοράς, προκειμένου να προσφερθούν σε άλλους παρόχους δυνατότητες εξαγωγής. Αυτό όμως δεν θα σήμαινε την άσκηση ακόμα μεγαλύτερης πίεσης για την επίτευξη του ανοίγματος των αγορών αλλά μείωση της πίεσης που έχει γίνει πλέον μόνιμο χαρακτηριστικό. Συμφωνίες, όπως η GATS ή η NAMA, μπορούν να στερήσουν από τις αναπτυσσόμενες χώρες τη δυνατότητα να αναπτύξουν τον βιομηχανικό τομέα και τον τομέα παροχής υπηρεσιών τους με ταυτόχρονη ανάπτυξη υψηλών περιβαλλοντικών και κοινωνικών προτύπων.
Οι επιδοτήσεις κατά την εξαγωγή για τις μεγάλες γεωργικές επιχειρήσεις πρέπει να καταργηθούν. Δεν πρέπει να γίνουν απόπειρες απορρύθμισης δημοσίων υπηρεσιών, ιδίως του εφοδιασμού σε νερό. Μαζί με τον ΠΟΕ, πρέπει να αποκτήσουν μεγαλύτερη βαρύτητα για τα αναπτυξιακά θέματα οι αντίστοιχοι οργανισμοί των Ηνωμένων Εθνών, όπως π.χ. η ΣΗΕΕΑ ή η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας. Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να δώσει μια διαφορετική απάντηση από αυτήν που έδινε μέχρι σήμερα στα αιτήματα των αναπτυσσομένων χωρών για την εφαρμογή του «Mode 4».
Αυτό που πραγματικά θα ήθελα να πω στον κ. Caspary, είναι ότι όσοι θεωρούν την Attac ακραία ομάδα δεν έχουν κατανοήσει ότι η δημοκρατία παίρνει ζωή από την ύπαρξη διαφορετικών αντιλήψεων! 
Paul Rübig (PPE-DE ).
Κατερίνα Μπατζελή (PSE ).
    Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, όλοι μας χαιρετίσαμε ως θετική έκβαση τη συμφωνία του Αυγούστου 2004 που υπήρξε εν πολλοίς αποτέλεσμα κοινοτικών πρωτοβουλιών. Το τελικό αποτέλεσμα ελπίζουμε να δικαιώσει την κοινοτική αυτή προσπάθεια και πρωτοβουλία.
Το βαμβάκι προβλήθηκε ως μείζον θέμα για την προώθηση των διαπραγματεύσεων με τις λιγότερο αναπτυγμένες χώρες. Ευελπιστούμε ότι πρόσθετες δεσμεύσεις για το προϊόν αυτό θα αφορούν και άλλους εμπορικούς εταίρους. Η έκθεση του Javier Moreno Sánchez πέτυχε να εξασφαλίσει τις ισορροπίες στο θέμα των προτάσεών του για τις διαπραγματεύσεις του ΠΟΕ.
Antolín Sánchez Presedo (PSE ).
    Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, κύριε Επίτροπε, θα ήθελα να συγχαρώ τον Moreno Sánchez για την εξαίρετη έκθεσή του, που δείχνει όραμα και την ικανότητα να προσδιορίσει κοινούς στόχους, σε έναν τόσο ευρύ και περίπλοκο φάκελο, όπως είναι οι διαπραγματεύσεις της Ντόχα.
Ο γύρος αυτός, ο οποίος ονομάστηκε «αναπτυξιακός γύρος» από την έναρξή του το 2001, έχει ως στόχο να ενισχύσει τις βασικές αρχές του πολυμερούς εμπορικού πλαισίου, δίνοντας κατάλληλες απαντήσεις στα προβλήματα των αναπτυσσόμενων χωρών.
Η έκθεση Moreno Sánchez αποτελεί μία εξαιρετική συνεισφορά συμβάλλοντας στην εξάλειψη των επιφυλάξεων και οδηγώντας σε έναν γύρο που ικανοποιεί τις φιλοδοξίες όλων των μελών του για την επίτευξη προόδου. 
Saïd El Khadraoui (PSE ).
Peter Mandelson,
Αν μου επιτρέπετε να επανέλθω σε κάτι που είπε ο κ. Rübig προηγουμένως, όταν μίλησε για την ανάγκη να τελειώσει ο γύρος με έναν υγιή ελάχιστο συμβιβασμό, έχει δίκιο. Ακούγεται σαν να προσβλέπει σε έναν γύρο ο οποίος θα τελειώσει χωρίς φιλοδοξίες. Δεν εννοούσε αυτό. Η επίτευξη ενός υγιούς ελάχιστου συμβιβασμού είναι το πιο δύσκολο πράγμα. Σήμερα, που βρίσκομαι εδώ και συμμετέχω σε αυτή τη συζήτηση απόψε, αυτή η κατάληξη φαίνεται να απέχει πολύ. Όμως πλησιάζει. Το λέω αυτό για δύο λόγους. Πρώτα απ’ όλα, η διαπραγματευτική αρχή και η εντολή των Ηνωμένων Πολιτειών δεν θα εξακολουθήσει να υποστηρίζει τη συνέχεια αυτού του γύρου επ’ αόριστον. Αυτό είναι κάτι που πρέπει να έχουμε κατά νου. Δεύτερον, υπάρχει μια διαπραγματευτική κόπωση. Αρχίζω να βλέπω κάποια σημάδια κόπωσης να εμφανίζονται σταδιακά, μια ανυπομονησία, μια επιθυμία να φτάσουμε στο τέλος, για να προχωρήσουμε πιο πέρα. Θεωρώ ότι αυτή η ανυπομονησία είναι υγιής. Ελπίζω ότι είναι υγιής και ελπίζω ότι το είδος της διαπραγματευτικής κόπωσης που αρχίζουμε να διαπιστώνουμε θα ενθαρρύνει ορισμένους να ανοίξουν τα χαρτιά τους λίγο περισσότερο, να κινηθούν προς την ολοκλήρωση αυτού του γύρου, να δουν πώς, όταν μπουν όλα στη θέση τους, θα δούμε τον γύρο να καταλήγει πραγματικά σε οφέλη για όλο τον κόσμο, αλλά κυρίως και ειδικότερα, για εκείνα τα μέλη του ΠΟΕ που έχουν περισσότερο ανάγκη από μία επιτυχή και φιλόδοξη έκβαση αυτού του γύρου.
Όσον αφορά ορισμένες από τις παρεμβάσεις, για παράδειγμα τις ομιλίες της κ. Caroline Lucas και του κ. Graefe zu Baringdorf, σέβομαι απόλυτα τον λόγο για τον οποίο γίνονται οι παρατηρήσεις που διατυπώνετε, αλλά διαφωνώ ριζικά μαζί σας όσον αφορά το ότι απορρίπτετε τα θεμέλια και τις βασικές αρχές του διεθνούς εμπορικού συστήματος. Επιτρέψτε μου να υπενθυμίσω τα τεράστια οφέλη που έχουν αποκομίσει οι πλουσιότερες και οι εύπορες χώρες από το διεθνές εμπορικό σύστημα. Τώρα που τα έχουμε καταφέρει τόσο καλά, τώρα που οι ανεπτυγμένες χώρες είναι τόσο εύπορες και τώρα που εμείς στην Ευρώπη τα πηγαίνουμε τόσο καλά ύστερα από δεκαετίες ανοιχτού εμπορίου, η προσέγγισή σας μου φαίνεται ότι επιδιώκει απλώς να εμποδίσει τον υπόλοιπο κόσμο να ακολουθήσει. Και αυτό το απορρίπτω. Θεωρώ ότι αυτή είναι μια προσέγγιση η οποία μάλλον αυτοαναιρείται. Φυσικά, το εμπόριο δεν είναι κανένα μαγικό ραβδί. Φυσικά, το εμπόριο δεν είναι η απάντηση στις αναπτυξιακές ανάγκες και απαιτήσεις κάθε φτωχής και ευάλωτης χώρας. Πρέπει, όμως, να αναγνωρίσουμε επίσης ότι καμία χώρα δεν απέκτησε μεγαλύτερη ευημερία ή πλούτο με το να αποκοπεί από τον υπόλοιπο κόσμο. Αυτό είναι ο πυρήνας της ατζέντας σας.
Συμφωνώ ότι η πρόσβαση στις αγορές δεν αρκεί από μόνη της. Πρέπει να βοηθηθούν οι φτωχές χώρες να παράγουν προϊόντα, προϊόντα με αυξανόμενη προστιθέμενη αξία, να τους δοθεί η δυνατότητα να διεξάγουν επικερδές εμπόριο στην παγκόσμια οικονομία. Το απλό άνοιγμα των αγορών δεν είναι αυτοσκοπός. Το να δώσουμε στους ανθρώπους τη δυνατότητα να παράγουν και να προσφέρουν προϊόντα σε αυτές τις αγορές είναι το καίριο ζήτημα και ήταν στο επίκεντρο των παρατηρήσεων της κ. Martens στην αρχή της σημερινής συζήτησης. Συμφωνώ απόλυτα μαζί της όταν αναγνωρίζει τη διάβρωση των προτιμήσεων ως τέτοιο πρόβλημα για πολλές αναπτυσσόμενες χώρες που εξαρτώνται από ένα βασικό είδος. Είναι πολύ δύσκολο πράγμα και είναι τεράστια πρόκληση για εμάς στην Ευρώπη να παράσχουμε αποτελεσματική βοήθεια και ενίσχυση σε χώρες οι οποίες εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από ένα προϊόν.
Η γεωργία είναι χωρίς αμφιβολία το πιο πολύπλοκο και ενδιαφέρον αντικείμενο διαπραγμάτευσης σε αυτόν τον γύρο. Συμφωνώ με τον κ. Daul ότι δεν μπορούμε να ρίξουμε όλο το βάρος αυτού του γύρου στη γεωργία. Πιστεύω ότι αυτό το κατέστησα σαφές στις εναρκτήριες παρατηρήσεις μου και βεβαίως αποδέχομαι την άποψή του ότι η γεωργία δεν πρέπει να πληρώσει για όλους τους υπόλοιπους τομείς. Θέλω να εξασφαλίσω ότι βλέπουμε μακροπρόθεσμα σε αυτόν τον γύρο – ναι, ακόμη και για όταν θα έχω πλέον πάψει να είμαι Επίτροπος. Δεν προσβλέπω σε αυτό ως άμεση προοπτική, αλλά κάποια μέρα θα αναλάβουν άλλοι και έχετε απόλυτο δίκιο. Οι δράσεις που αναλαμβάνουμε τώρα και οι διαπραγματεύσεις που διεξάγουμε σε αυτόν τον γύρο πρέπει να εξασφαλίσουν ότι θα υπάρξει ένα βιώσιμο μέλλον για την ευρωπαϊκή γεωργία. Δεν πρέπει να το διακινδυνεύσουμε αυτό, δεν πρέπει να το θέσουμε σε κίνδυνο και τίποτα από όσα θα κάνω εγώ ή η Επιτροπή κατά τη διάρκεια αυτού του γύρου δεν θα προκαλέσει τέτοιο κίνδυνο. Αυτό σημαίνει, επίσης, ότι πρέπει να επιτευχθούν προσαρμογές και να υιοθετηθούν μεταρρυθμίσεις και αλλαγές· φυσικά και πρέπει. Για ένα πράγμα είμαι σίγουρος: δεν μπορείτε να αφήσετε έτσι απλά τη γεωργία στην ελεύθερη αγορά. Δεν μπορείτε να το κάνετε αυτό για λόγους ασφάλειας του επισιτιστικού εφοδιασμού αλλά και λόγω της σημασίας και του βάρους που αποδίδετε στη διατήρηση των αγροτικών κοινοτήτων, που αποτελούν απαραίτητο χαρακτηριστικό και συνιστώσα του τρόπου ζωής μας, του ευρωπαϊκού πολιτισμού.
Επιτρέψτε μου να τελειώσω με αυτό το ζήτημα. Συμφωνώ ότι η κοινή γεωργική πολιτική είναι ένα πρόβλημα από ορισμένες απόψεις, αλλά είναι μια μεγάλη αναγκαιότητα, μία πηγή ζωής και διαβίωσης και είναι πολύ σημαντική για τη διατήρηση των αγροτικών κοινοτήτων μας από πάρα πολλές απόψεις. Ποια είναι όμως τα προβλήματα που έχουμε στην κοινή γεωργική πολιτική; Η ΚΓΠ δεν ευθύνεται πραγματικά για τα προβλήματα της φτώχειας στον κόσμο σήμερα. Η Ευρώπη προσφέρει τις πιο ανοιχτές αγορές στον κόσμο. Η τάση ορισμένων να μετατρέπουν την κοινή γεωργική πολιτική σε ένα είδος ενσάρκωσης του διαβόλου όσον αφορά τις αναπτυσσόμενες χώρες, είναι παρανοημένη και άστοχη. Φυσικά και χρειάζεται μεταρρύθμιση, και αν μου επιτρέπετε να θέσω το ζήτημα των οικογενειακών εκμεταλλεύσεων στον κ. Ó Neachtain, και εγώ επίσης επιθυμώ να προστατεύσω τους μικρούς αγρότες, αλλά ας θυμόμαστε στο πλαίσιο των συζητήσεών μας σχετικά με το μέλλον της κοινής γεωργικής πολιτικής –και πιστεύω ότι έχω δίκιο που το λέω αυτό– ότι το 75% των πληρωμών της ΚΓΠ πηγαίνει σε αγρότες με εισοδήματα ανώτερα του μέσου εισοδήματος. Επομένως, όταν μιλάμε για την προστασία των μικρών αγροτών και όταν μιλάμε για την προστασία των εισοδημάτων και των μέσων διαβίωσης ορισμένων από τους λιγότερο ευκατάστατους ανθρώπους που εκπροσωπείτε στο Κοινοβούλιο, ας θυμόμαστε επίσης ότι και εκείνοι έχουν ανάγκη από τη μεταρρύθμιση της κοινής γεωργικής πολιτικής. Ναι, να διατηρήσουμε το ευρωπαϊκό μοντέλο γεωργίας αλλά να μην διατηρήσουμε την ΚΓΠ στάσιμη εσαεί. Μπορεί, και θα πρέπει, να λειτουργήσει ακόμη καλύτερα από τώρα για τους ανθρώπους που έχουν περισσότερο ανάγκη.
Friedrich-Wilhelm Graefe zu Baringdorf (Verts/ALE ).
    Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να κάνω μία σύντομη δήλωση: ο Επίτροπος Mandelson παρερμηνεύει τα λόγια μου, θεωρώντας ότι δεν θέλω να αντιμετωπιστεί η φτώχεια που υπάρχει στον κόσμο. Αυτό που ισχύει είναι ότι η ομάδα μου και εγώ εξετάζουμε πώς μπορούμε να δώσουμε τη δυνατότητα στους ανθρώπους που ζουν μέσα στη φτώχεια να μοιραστούν την ευημερία μας. Επίσης, έχουμε ορισμένες σαφείς ιδέες για το πώς θα γίνει αυτό. Ελπίζω ότι ο Επίτροπος Mandelson θα εμβαθύνει στο θέμα συζητώντας μαζί μας και, έτσι, θα μπορέσει να ερμηνεύσει καλύτερα τις σκέψεις μας. 
Πρόεδρος.

