WPR do 2020 r.: sprostać wyzwaniom przyszłości związanymi z żywnością, zasobami naturalnymi oraz aspektami terytorialnymi (debata) 
Przewodniczący
Następnym punktem porządku obrad jest sprawozdanie pana posła Dessa w imieniu Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie WPR do 2020 roku: sprostać wyzwaniom przyszłości związanym z żywnością, zasobami naturalnymi oraz aspektami terytorialnymi.
Albert Deß
Panie Przewodniczący, Panie Komisarzu, Panie i Panowie Posłowie! Pięćdziesiąt lat temu, w 1961 roku, podjąłem naukę zawodu rolnika. Od tamtego czasu zawsze kierowałem się wspólną polityką rolną, która stała się ważnym filarem procesu zjednoczenia Europy.
Cele WPR uległy gruntownej zmianie od czasu jej powstania. Pierwszy cel polegał na zwiększeniu produkcji żywności, aby w większym stopniu uniezależnić się od importu. Później Europa musiała poradzić sobie z nadwyżkami żywności. Z uwagi na stale zmieniającą się sytuację przeprowadzane były również coraz to nowe reformy.
Dziś debatujemy nad kolejną reformą dotyczącą nowego kierunku WPR po 2013 roku. Jako sprawozdawca odpowiedzialny za reformę WPR do 2020 roku cieszę się, że udało nam się osiągnąć kompromis między wszystkimi frakcjami. Sprawozdanie zostało przyjęte zdecydowaną większością głosów w Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi, choć nie wszystkie poszczególne interesy mogły być wzięte pod uwagę. Wynik głosowania jest jasnym sygnałem dla Komisji, w jaki sposób Komisja Rolnictwa i Rozwoju Wsi postrzega kształt WPR do 2020 roku. Jestem przekonany, Panie Komisarzu, że Parlament Europejski odciśnie własne piętno na kierunku WPR po 2013 roku. Traktat lizboński daje nam tę możliwość.
Dziś chciałbym podziękować koleżankom i kolegom posłom za zaangażowanie i wsparcie oraz przewodniczącemu komisji panu De Castro, koordynatorom i kontrsprawozdawcom za doskonałą współpracę i chęć osiągnięcia kompromisu. Dziękuję personelowi sekretariatu komisji, grupom politycznym oraz personelowi mojego biura za wspaniałą współpracę.
Przechodząc zaś do sprawozdania: bezpieczeństwo żywności i dostaw żywności dla 500 milionów ludzi pozostaje głównym celem wspólnej polityki rolnej nie tylko w UE, ale i na całym świecie. WPR ma być zrównoważona i konkurencyjna, zapewniać konsumentom bezpieczną i wysokiej jakości żywność oraz propagować energię w odnawialnej postaci. WPR ma zachować dwufilarową strukturę, aby zapewnić naszym rolnikom pewność planowania na kolejny okres.
W sprawozdaniu stwierdza się wyraźnie, że budżet na rolnictwo powinien pozostać w kolejnym okresie finansowym utrzymany na obecnym poziomie - w kwestii tej zgadzamy się z panem komisarzem. Nie rozumiem oświadczenia przewodniczącego Barroso o potężnych cięciach, jakie mają być przeprowadzone w drugim filarze. Uważam, że pomysł ten spotka się z ponadpartyjnym sprzeciwem.
Uproszczenie wspólnej polityki rolnej pozostaje ważnym zadaniem. Jest to podstawowy postulat, na którym opiera się nasz kompromis. Domagamy się również sprawiedliwego podziału środków wśród państw członkowskich, co jest kolejnym czynnikiem mającym zapewnić równe warunki konkurencji. Chcemy zrezygnować z historycznych i indywidualnych wartości referencyjnych na rzecz płatności obszarowych. Należy uznać rolę drobnych rolników, a państwa członkowskie powinny we własnym zakresie, w oparciu o zasadę pomocniczości, decydować o formie wsparcia tej grupy. Wspomina się o znaczeniu młodych rolników. Z mojego punktu widzenia ważne było, by nie wprowadzać nowego, dodatkowego systemu płatności, który prowadziłby do kolejnych systemów kontroli i sankcji z zakresu ekologizacji.
Ogólnie rzecz biorąc, osiągnęliśmy kompromis, pod którym dziś podpisze się wielu posłów, abyśmy mogli wysłać wyraźny sygnał w sprawie nowego kierunku polityki rolnej. Zdecydowana większość Grupy Europejskiej Partii Ludowej (Chrześcijańskich Demokratów) poprze przedmiotowe sprawozdanie.
Dacian Cioloş
Panie Przewodniczący, Panie Pośle Sprawozdawco, Szanowne Panie i Panowie Posłowie! Przedmiotowe sprawozdanie pojawiło się w przełomowym czasie, gdy Komisja pracuje nad szczegółowymi wnioskami ustawodawczymi, jakie chce przedstawić Parlamentowi i Radzie w październiku.
Chciałbym podziękować sprawozdawcy, panu posłowi Dessowi, za pracę, jaką wykonał w ostatnich tygodniach i miesiącach. Pragnę również podziękować członkom Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi za ciężką pracę i owocne dyskusje, jakie odbyliśmy od czasu, gdy podjąłem się zadania przygotowania reformy wspólnej polityki rolnej.
Wiele elementów sprawozdania pokrywa się z wizją Komisji określoną w komunikacie w sprawie reformy wspólnej polityki rolnej, który został przedstawiony pod koniec 2010 roku w celu zapoczątkowania debaty.
W szczególności mam na myśli kwestię bezpieczeństwa żywnościowego, które jest jednym z podstawowych zadań rolnictwa. Myślę tu również o znaczeniu zachowania dwóch filarów wspólnej polityki rolnej, o czym wspomniał pan poseł Dess, przy jednoczesnym uznaniu potrzeby ekologizacji tej polityki i skupienia się w większym stopniu na należytym zarządzaniu zasobami naturalnymi. Mam także na myśli sprawiedliwszy rozdział środków wspólnej polityki rolnej pomiędzy rolników państw europejskich oraz potrzebę posiadania budżetu współmiernego do potrzeb w zakresie żywności oraz kwestii regionalnych, jak i również gospodarowanie zasobami naturalnymi w Unii Europejskiej.
Zauważyłem również, że zaproponowaliście Państwo wyższy pułap płatności bezpośrednich. Na obecnym etapie chciałbym podkreślić znaczący wkład wielu dużych gospodarstw rolnych w zapewnianie miejsc pracy na terenach wiejskich. Przy określaniu pułapu wsparcia dochodowego dla rolników weźmiemy zatem pod uwagę kryteria takie jak zatrudnienie.
Uwzględnienie w ramach pierwszego filaru komponentu ekologicznego wraz ze wzmocnieniem polityki rozwoju wsi jest kolejnym kluczowym celem, którego realizacja pomoże przeciwdziałać problemom w zakresie skutków zmian klimatu oraz ochrony środowiska, jak również przyczyni się do urzeczywistnienia strategii Europa 2020.
Cieszy mnie położenie w sprawozdaniu nacisku na znaczenie ściślejszych powiązań pomiędzy płatnościami bezpośrednimi i zachowaniem zasobów naturalnych. Chciałbym wprowadzenia skutecznego, ogólnoeuropejskiego mechanizmu, który umożliwi uproszczenie systemu płatności bezpośrednich. Zdecydowanie opowiadam się za uniezależnieniem płatności bezpośrednich od wielkości produkcji, jako że okazało się to być czynnikiem sprzyjającym dostosowywaniu się rolników do warunków rynkowych. Podzielam niemniej pogląd wyrażony w Państwa sprawozdaniu, że musimy działać w praktyczny i realistyczny sposób. W niektórych sytuacjach, obszarach i sektorach znajdujących się w trudnej sytuacji gospodarczej, środowiskowej i społecznej uważam, że powinna istnieć możliwość udzielenia pomocy powiązanej z wielkością produkcji.
Płatności bezpośrednie będą nadal odgrywały ważną rolę w utrzymaniu żywotności regionalnej. Stanowi to szczególne wyzwanie na obszarach charakteryzujących się znaczącymi ograniczeniami naturalnymi. Z tego względu Komisja podkreśliła w swoim komunikacie znaczenie zapewnienia pomocy dochodowej - poza płatnościami w ramach drugiego filaru - dla obszarów charakteryzujących się utrudnieniami naturalnymi.
Przeanalizujemy przedstawione w sprawozdaniu obawy, że komponent ten nie powinien być uwzględniony w ramach pierwszego filaru. W komunikacie w sprawie przyszłości wspólnej polityki rolnej sugerowałem stworzenie konkretnego mechanizmu wsparcia dla drobnych rolników, który pomógłby im poprzez zminimalizowanie obciążeń biurokratycznych związanych z pomocą bezpośrednią. W ramach drugiego filaru drobni rolnicy otrzymywaliby również znaczące wsparcie, aby umożliwić im przeprowadzenie restrukturyzacji lub wniesienie większego wkładu na poziomie terytorialnym, jak również i w wymiarze gospodarczym, poprzez wzrost rentowności i konkurencyjności.
Zastrzeżenie płatności bezpośrednich wyłącznie dla rolników prowadzących aktywną działalność jest kolejną kwestią, w której moja wizja przyszłej polityki rolnej pokrywa się z Państwa oczekiwaniami. Również i w tym względzie chcemy stworzyć definicję europejską, która będzie uwzględniała konkretne uwarunkowania w państwach członkowskich.
Uważnie przyjrzałem się również Państwa propozycjom z zakresu działań rynkowych. Wzmocnienie zdolności w zakresie zarządzania oraz siły przetargowej producentów i ich organizacji, przejrzyste kształtowanie cen oraz inne działania z zakresu zarządzania ryzykiem są kwestiami, które zobowiązuje się szczegółowo przeanalizować w ramach oceny skutków. Zamierzam opracować konkretne wnioski ustawodawcze w tych kwestiach.
Zgadzam się z Państwa uwagami dotyczącymi poprawy i zwiększenia środków na rzecz rozwoju wsi. Zgadzam się również, że potrzebujemy środków, które pozwolą nam skuteczniej reagować na wyzwania związane z ociepleniem globalnym, różnorodnością biologiczną oraz zrównoważonym zarządzaniem zasobami naturalnymi.
Drugi filar przyszłej wspólnej polityki rolnej będzie musiał sprostać wszystkim tym wyzwaniom i należy zastanowić się, w jaki sposób można wykorzystać wiedzę techniczną do budowania przyszłości, w której konkurencyjność nie wyklucza troski o środowisko. Mogę Państwu powiedzieć, że cała Komisja - całe kolegium komisarzy wraz z przewodniczącym Barroso - opowiada się za silnym drugim filarem przyszłej wspólnej polityki rolnej.
Z zaciekawieniem zapoznałem się z Państwa propozycjami dotyczącymi młodych rolników. Polityka rozwoju wsi musi zapewniać szeroki zakres środków pomocy, które będą współmierne do ich potrzeb. Chcę również zastanowić się, co można zrobić dla młodych rolników w ramach pierwszego filaru wspólnej polityki rolnej. Chciałbym, aby państwa członkowskie miały w przyszłości możliwość określania tematycznych podprogramów, pakietów działań kierowanych konkretnie do młodych rolników jako grupy priorytetowej w państwie członkowskim. Mam na myśli działania w zakresie rozpoczęcia działalności, szkoleń zawodowych, usług szkoleniowych, inwestowania w modernizację i restrukturyzację gospodarstw rolnych.
Będziemy potrzebowali - zgodnie z tym, co podkreślają Państwo w sprawozdaniu - odpowiednich środków na realizację naszej polityki, jeśli chcemy sprostać przyszłym wyzwaniom. Obecnie oczekujemy na komunikat Komisji w sprawie kolejnych wieloletnich ram finansowych, który ma być ogłoszony pod koniec czerwca. Oprzemy się na tym komunikacie, gdy będziemy jesienią - zgodnie z tym, co zapowiedziałem - przedstawiali naszą ocenę skutków oraz wnioski ustawodawcze.
Dziękuję raz jeszcze za sprawozdanie. Chętnie odpowiem na wszystkie pytania i liczę na konstruktywną dyskusję.
Kriton Arsenis
Panie Przewodniczący, Panie Komisarzu! Nasza dzisiejsza debata dotyczy wspólnej polityki rolnej. Polityka ta jest krytykowana przez wiele osób, które uważają, że wyrządziła ona szkody środowisku oraz naraziła - i wciąż naraża - kraje rozwijające się na ryzyko pod wieloma względami, zwłaszcza w odniesieniu do rolnictwa i rozwoju.
Ci, którzy zgłaszają tę krytykę, mają rację, natomiast ci, którzy wzywają do zmniejszenia finansowania wspólnej polityki rolnej, są w błędzie. Wspólna polityka rolna jest nie tylko polityką na rzecz rolnictwa, ale i instrumentem służącym redystrybucji zasobów z miast do wsi w Europie. To europejscy obywatele z obszarów wiejskich dbają o nasze lasy, rzeki i jeziora oraz zapewniają nam żywność, czyste powietrze i wodę.
Musimy zapewnić im bodźce do przeprowadzenia zmian tam, gdzie są potrzebne. Jeśli jednak chcemy uprawiać poważną politykę, musimy zwiększyć poziom finansowania naszej polityki rolnej, aby uczynić ją sprawiedliwszą, bardziej skuteczną i realną.
Karin Kadenbach
Panie Przewodniczący, Panie Komisarzu, Panie i Panowie Posłowie! Gdybyśmy zapytali obywateli europejskich, czego oczekują od polityki europejskiej, odpowiedzieliby, że jakości życia, posługując się terminami takimi jak zdrowie i środowisko naturalne. Wspólna polityka rolna stawia nas przed zadaniem spełnienia oczekiwań, jakie obywatele europejscy pokładają w nas, politykach, ale i w polityce ogółem.
Wkład ze strony Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności jest ważny w tym kontekście, jako że chcemy tego samego, co obywatele Europy: chcemy zdrowej żywności produkowanej w ramach różnorodnego systemu, a przez różnorodność rozumiem nie tylko różnorodność biologiczną, ale i różnorodność produkcji.
Musimy umożliwić chronienie środowiska, w którym żyjemy. Musimy zatroszczyć się o wodę, powietrze i glebę. Musimy zapewnić, by obszary wiejskie rozwijały się, a nie osuwały się w biedę. Musimy prowadzić politykę rolną, która obejmuje rozwój wszystkich regionów. Do tego potrzebujemy pieniędzy, które muszą być właściwie i sprawiedliwie rozdzielane.
Czesław Adam Siekierski
Bardzo przepraszam! Proszę o liczenie czasu! Przedstawiam niektóre uwagi z opinii Komisji Rozwoju Regionalnego. Szkoda, że nie zostały w pełni wykorzystane w sprawozdaniu Komisji Rolnictwa. Oto one: bezpieczeństwo żywnościowe w Unii Europejskiej i na całym świecie, globalizacja potrzebują nowej, silnej wspólnej polityki rolnej, która, po pierwsze, poprawi naszą konkurencyjność na rynku międzynarodowym; po drugie, zapewni rolnikom godziwe dochody; po trzecie, zapewni konsumentom dobrą jakość produktów za uczciwą cenę; po czwarte, zapewni zrównoważony rozwój obszarów wiejskich; po piąte, przyczyni się do poprawy stanu środowiska.
Dla realizacji tych zadań konieczne jest wypracowanie obiektywnych, przejrzystych i uproszczonych kryteriów, gwarantujących równe wsparcie dla rolników wszystkich państw członkowskich w ramach płatności bezpośrednich. Czas już na odejście od stosowania historycznych płatności. WPR powinna obejmować środki regulacji i interwencji na rynku rolnym oraz mechanizm zarządzania ryzykiem. Wreszcie WPR powinna bardziej dostrzegać małe, rodzinne gospodarstwa rolne, widząc potrzebę dywersyfikacji do...
(Przewodniczący wyłączył mikrofon)
Michel Dantin
Panie Przewodniczący, Panie Komisarzu, Panie i Panowie Posłowie! Pozwolę sobie zacząć od pogratulowania panu posłowi Dessowi, kontrsprawozdawcom i wszystkim tym, którzy mieli udział w opracowaniu sprawozdania. Uważam, że jest to zarówno wyważony, jak i ambitny dokument. Będziemy nad nim głosowali jutro.
Prawie sześć miesięcy po opracowaniu przez pana posła Lyona sprawozdania wyrażającego poglądy Parlamentu Europejskiego na temat wspólnej polityki rolnej (WPR) po 2013 roku, Komisja Europejska zdecydowała się wykorzystać wiele z przedstawionych w nim pomysłów, uwzględniając je w komunikacie z 18 listopada 2010 r. Nowe sprawozdanie, przyjęte niemal jednogłośnie przez Komisję Rolnictwa i Rozwoju Wsi, potwierdza nowy kierunek, jaki chcielibyśmy nadać wspólnej polityce rolnej w nadchodzących latach. Nasi rolnicy nie są po to, by produkować towary na sprzedaż. Ich zadanie polega przede wszystkim na produkowaniu żywności dla 500 milionów obywateli Europy, ale i również na pomocy w wyżywieniu reszty świata. Takie ujęcie sprawy to nie tylko semantyka: to wybór filozoficzny, jakiego dokonujemy.
W sprawozdaniu pana posła Dessa popiera się wkład rolnictwa w wymiarze środowiskowym i ekologicznym, i z tego względu apeluje się o zmniejszenie często uciążliwych procedur administracyjnych nakładanych przez prawodawstwo europejskie i krajowe. Zawierając zaś postulat stosowania degresywnych płatności bezpośrednich oraz przeprowadzenia przeglądu instrumentów regulacyjnych, sprawozdanie zapewnia również nową perspektywę w zakresie społecznego postrzegania WPR i handlu światowego.
W Paryżu grupa G-20 rozpoczyna obecnie rozmowy w sprawie regulacji światowych rynków towarowych ze szczególnym uwzględnieniem towarów rolniczych. Określając swoje podejście, Parlament nie działał zatem w próżni, w odcięciu od świata. Działania Parlamentu wpisują się w szerszą debatę na temat możliwości globalnej reakcji na globalny problem.
Podobnie, jak miało to miejsce w przypadku zeszłorocznego sprawozdania pana posła Lyona oraz zeszłomiesięcznego sprawozdania pana posła Garrigi Polledo w sprawie perspektyw finansowych, jutro będziemy głosowali w sprawie utrzymania budżetu rolnego w okresie programowania 2014-2020. Jestem przekonany, że będzie to zacięty pojedynek, ale musimy dokonać wyboru, jako że nie stać nas na sfinansowanie wszystkiego...
(Przewodniczący wyłączył mikrofon)
Stéphane Le Foll
Panie Przewodniczący, Panie Komisarzu, Panie Pośle Sprawozdawco! Panu posłowi Dantinowi wyłączono mikrofon, gdy chciał wyjaśnić znaczenie światowych wyzwań w zakresie wyżywienia, a jest to istotnie ważna kwestia. Jak już wspomniano, przedmiotowe sprawozdanie wraz z poprzednimi sprawozdaniami i komunikatem Komisji stanowią wyraz woli Europy, by posiadać wspólną politykę rolną, która gwarantuje bezpieczeństwo żywnościowe w Europie i przyczynia się do bezpieczeństwa żywnościowego na całym świecie. Wiąże się to z politycznymi zobowiązaniami w zakresie regulacji rynku i jest to temat prowadzonych obecnie dyskusji. Również i my będziemy musieli zająć się tą kwestią podczas naszych debat na szczeblu UE. W czasach, gdy planuje się wyeliminowanie europejskiego programu bezpieczeństwa żywnościowego, musimy pamiętać, że bezpieczeństwo żywnościowe pozostaje kwestią solidarności i jest niezwykle aktualnym tematem w Europie, w której prawie 300 milionów ludzi jest niedożywionych. Nie zapominajmy o tym fakcie.
Myślą przewodnią sprawozdania jest ekologizacja polityki rolnej. Oczywiście rolnictwo powinno pozytywnie odnosić się do tematyki ochrony środowiska. W szczególności należy skupić się na elemencie europejskim, który powinien zostać uwzględniony poprzez ujęcie kwestii środowiskowych w ramach pierwszego filaru.
Po drugie, kompromis w sprawie degresywnej pomocy jest wynikiem długich negocjacji, w których uczestniczyłem od samego początku. Pomoc będzie wreszcie przyznawana na podstawie dwóch kryteriów: zatrudnienia - a uważam, że polityka rolna powinna uwzględniać tworzenie miejsc pracy - i oczywiście wytwarzania dóbr publicznych. Takie podejście jest lepsze niż ciągłe dyskutowanie o pułapach pomocy bez jakiegokolwiek efektu w postaci konkretnych rozwiązań. Mówię o tym dzisiejszego popołudnia, bo tak właśnie myślę.
Na zakończenie chciałbym wskazać, że przedmiotowe sprawozdanie i zobowiązania Parlamentu nie mają sensu, jeśli budżet rolny nie pozostanie na dotychczasowym poziomie. Jest to moja odpowiedź na uwagi pana komisarza i przewodniczącego Komisji w sprawie drugiego filaru. Nie możemy zaakceptować cięć budżetu.
George Lyon
w imieniu grupy ALDE - Panie Przewodniczący! Sądzę, że światowej sławy szkocki poeta Robert Burns mógłby określić przedmiotowe sprawozdanie w jego pierwotnej postaci słowami "maleńkie, ciche, bojaźliwe stworzenie”. Na szczęście dzięki pracy wykonanej przez pana posła Dessa i innych kontrsprawozdawców w ostatnich miesiącach negocjacji otrzymaliśmy sprawozdanie, które zawiera realną treść i które możemy pod wieloma względami poprzeć.
Sądzę jednak, że brakuje w nim odpowiedzi na podstawowe pytanie zadawane przez podatników i konsumentów finansujących wspólną politykę rolną: czemu służą płatności bezpośrednie niezwiązane z wielkością produkcji? Jest to zasadnicza kwestia, z którą musimy się zmierzyć. Nie ma już powiązania z produkcją żywności, jako że płatności zostały uniezależnione od wielkości produkcji. Związek z dobrami publicznymi istnieje dzięki zasadzie wzajemnej zgodności, ale wątpię, by była to odpowiedź na powyższe pytanie. Uważam, że w sprawozdaniu należało w większym stopniu zająć się tą kwestią, popierając pomysł bardziej ukierunkowanych płatności bezpośrednich, zapewniając bodźce dla opracowania bardziej stabilnego i konkurencyjnego modelu rolnictwa oraz umożliwiając skierowanie płatności na obszary o niekorzystnych warunkach gospodarowania. Chodzi tu o tzw. ekologizację płatności bezpośrednich, za czym - jak sądzę - tak bardzo opowiada się pan komisarz.
Jeśli podążymy tą drogą, sądzę, że będziemy mieli możliwość uzyskania odpowiedzi na powyższe pytanie i wyjaśnienia opinii publicznej, czemu służą płatności bezpośrednie. Utracą również sens postulaty wprowadzenia limitów i pułapów pomocy, jako że w przypadku gdy wszystkie płatności bezpośrednie będą powiązane z dobrami publicznymi, im większe będzie gospodarstwo, tym większa będzie produkcja. Nie ma zatem potrzeby wprowadzania limitów. Uważam, że w sprawozdaniu sugeruje się przejście w kierunku tego rodzaju modelu, co przyjmuję z zadowoleniem. Mam nadzieję, że jutro uda nam się udoskonalić przedmiotowe sprawozdanie. Jeśli tak się stanie, nasza grupa z całą pewnością udzieli swojego poparcia.
James Nicholson
w imieniu grupy ECR - Panie Przewodniczący! Również chciałbym skorzystać z okazji, aby pogratulować sprawozdawcy, który niewątpliwie dowiódł podczas negocjacji, że jest człowiekiem ze stali, skoro oparł się tylu wymierzonym w niego ciosom. Był bardzo wytrwały w swoim dziele.
Po pierwsze, chciałbym wyrazić zadowolenie z faktu, że będziemy dysponowali dwufilarową strukturą, jako że moim zdaniem taka właśnie struktura odpowiada naszym uzgodnieniom.
Wysłuchaliśmy wypowiedzi na temat ekologizacji. Ekologizacja ma różne znaczenie dla różnych ludzi w różnych krajach, co dotyczy również sposobu jej przeprowadzenia. Musimy znaleźć wyjście z tej sytuacji. Nie jest to kwestia, którą można potraktować zdawkowo, bo jej reperkusje mogą być poważne.
Pan poseł Le Foll ma rację: niewiele da się zrobić, jeśli będzie brakowało pieniędzy. Musimy być odpowiedzialni jako Parlament, przygotowując się do przyjęcia tekstu prawnego, jaki pan komisarz ma przedstawić późną jesienią tego roku. Będzie to ogromne wyzwanie dla nas w Parlamencie. Po raz pierwszy będziemy mieli odpowiedzialność, głos i udział w podjęciu ostatecznej decyzji.
Mając to na uwadze, sprzeciwiam się fragmentom obecnego tekstu dotyczącym pułapów. Poprę poprawki zgłoszone w celu ich ograniczenia. Kwestii tej musimy poświęcić więcej uwagi, ale jak już wspomniałem, na nic się to nie zda, jeśli nie będzie odpowiedniego budżetu.
Musimy zastanowić się, w jaki sposób wydajemy pieniądze. Czy robimy to mądrze? Czy nie przeznaczamy zbyt wiele na administrację? Czy nie marnotrawimy pieniędzy na biurokrację? I czy wreszcie przeznaczamy odpowiednie środki na bezpieczeństwo żywnościowe? O bezpieczeństwie żywnościowym - podobnie jako o ekologizacji - mówi się, jakby była to uboczna kwestia.
Co robimy, aby zapewnić bezpieczeństwo żywnościowe? Za kolejne dziewięć czy dziesięć lat czekać może nas kryzys. Jest mniej rolników, mniej ludzi pracuje. Uważam, że na tej właśnie kwestii powinniśmy się skupić w przyszłości.
Martin Häusling
Panie Przewodniczący, Panie i Panowie Posłowie! Uważamy, że sprawozdanie kieruje nas na właściwą drogę. Europejska polityka rolna musi być sprawiedliwsza i bardziej sprzyjać środowisku naturalnemu. Uważam, że w sprawozdaniu uwzględnia się te postulaty. W ostatecznym rozrachunku europejska polityka rolna musi spełniać nasze cele z zakresu klimatu i różnorodności; to również zostało uwzględnione w sprawozdaniu. Europejska polityka rolna musi zapewniać usługi środowiskowe, tylko wtedy bowiem podatnicy będą gotowi ją finansować. Potrzebny jest sprawiedliwszy podział środków wśród gospodarstw rolnych, ale i wśród państw członkowskich, musimy też przestrzegać zasad uczciwego handlu wobec krajów mniej rozwiniętych. Kwestie te również zostały uwzględnione w sprawozdaniu.
Praca nad prawie 1 300 poprawek była żmudnym procesem, ale ostatecznie udało nam się osiągnąć kompromis w oparciu o jasno określone cele. Parlament dowiódł, że jest zdolny do stworzenia takiej polityki. Naszym zdaniem można było jaśniej sformułować wiele punktów, na przykład dotyczących warunków płatności w ramach pierwszego filaru, takich jak płodozmian czy ochrona łąk, ale niech będzie, jak jest - teraz do Komisji należy wypracowanie ostatecznych ustaleń.
Ważne jest również uwzględnienie kwestii degresywności. Duże gospodarstwa rolne muszą wykazywać się większymi osiągnięciami, jeśli chodzi o miejsca pracy i środowisko. Takie stanowisko zostało poparte przez zdecydowaną większość w komisji. Kolejną ważną sprawą jest wzmocnienie roli, jaką odgrywają rolnicy w handlu, a także zajęcie się kwestią deficytu białka. W dłuższym horyzoncie czasowym nie możemy pozwolić sobie na importowanie z innych krajów roślin wysokobiałkowych w ilości odpowiadającej 30 milionom powierzchni paszowej. Najwyższy czas zająć się tą kwestią.
Wszyscy zgadzamy się co do znaczenia mocnego drugiego filaru. Rozwój wsi, środki w zakresie środowiska naturalnego oraz działania wobec mniej uprzywilejowanych regionów - na te właśnie kwestie należy położyć nacisk. Pan przewodniczący Barroso spotka się ze zdecydowanym sprzeciwem ze strony Parlamentu, jeśli będzie chciał pominąć tę kwestię. To właśnie tu leżą możliwości rozwoju wsi i nie możemy odwrócić się od mniej uprzywilejowanych regionów.
Patrick Le Hyaric
Panie Przewodniczący, Panie Komisarzu! Przedstawione dziś sprawozdanie wyznacza nowy kierunek wspólnej polityki rolnej, obejmujący degresywne finansowanie publiczne w oparciu o kryteria zatrudnienia i ochrony środowiska naturalnego, uznanie faktu, że rolnictwo produkuje dobra publiczne, a także koncepcję rolników prowadzących aktywną działalność. Zbyt często jednak mieliśmy do czynienia z dobrymi intencjami, które nie przełożyły się na poprawę życia pracujących rolników. Miejmy świadomość dramatów rozgrywających się dziś na obszarach wiejskich. Pomysł siatki bezpieczeństwa jest wprawdzie atrakcyjny, ale niewystarczający. Musimy powrócić do mechanizmów interwencji publicznej, aby zagwarantować podstawowe ceny małym i średnim rolnikom.
Połączenie efektywności gospodarczej, społecznej i ekologicznej położy również kres ultraliberalnemu modelowi wolnego handlu, który obecnie doprowadza do ruiny gospodarstwa rodzinne. Unia Europejska musi dążyć do radykalnych zmian w Światowej Organizacji Handlu oraz ściślej współpracować z Organizacją Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO), aby powrócić do systemów współpracy obejmujących zmienne opłaty celne na granicach.
Potrzebujemy również znacznie większego finansowania badań w Europie. Musimy wreszcie zapewnić utrzymanie budżetu na realizację polityki... (Mówca zakończył wystąpienie przy wyłączonym mikrofonie)
Krisztina Morvai
Panie Przewodniczący! Nie było słychać angielskiego tłumaczenia poprzedniego wystąpienia. Byłabym wdzięczna za umożliwienie jego wysłuchania, jeśli nie jest to nadmiernym problemem dla mówcy i jeśli można coś zrobić, by dało się słyszeć tłumaczenie na angielski.
Przewodniczący
Czy ktoś jeszcze nie słyszał tłumaczenia na angielski? Być może problem ten dotyczy tylko tylnych ław. Zajmujemy się tą sprawą.
Wygląda na to, że pomieszały się kanały. Pracujemy nad tym problemem. Prosimy o wyrozumiałość, ale na pewno wystąpienie będzie później dostępne w Internecie. Wystąpienia są emitowane na żywo i z całą pewnością tłumaczenie będzie dostępne w sieci.
Lorenzo Fontana
Panie Przewodniczący, Panie Komisarzu, Panie i Panowie Posłowie! Przede wszystkim muszę podziękować i pogratulować panu posłowi Dessowi, który wraz z kontrsprawozdawcami wykonał naprawdę ciężką pracę.
W szczególności cieszy nas to, że w sprawozdaniu wspomina się o obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania - górzystych terenach tak bliskich naszym sercom. Jesteśmy zwłaszcza zadowoleni ze wsparcia dla małych gospodarstw rolnych, które odgrywają zasadniczą rolę zarówno z punktu widzenia ochrony ziemi, jak i jakości produkowanych na niej dóbr. Innym powodem do zadowolenia są znaczące wzmianki o młodych rolnikach, którzy w pewnym stopniu stanowią przyszłość rolnictwa.
Musimy jednak wszyscy mieć świadomość, że obecnie trzeba stoczyć batalię o budżet, dlatego też zwracamy się z apelem do Pana, Panie Komisarzu, jako że wie Pan o tym lepiej niż ktokolwiek inny na tej sali. Nie możemy pozwolić na zmniejszenie budżetu wspólnej polityki rolnej, jako że oznaczałoby to, iż rolnictwo ma mniejszą wartość w Europie. Jeśli zaś rolnictwo jest mniej warte w Europie, oznacza to, że produkty rolnicze, a zatem i nasza żywność, mają niższą wartość. Oczywiście tak nie myślimy.
Na koniec, Panie Komisarzu, chciałbym poruszyć kwestię importu. Import wprawdzie nie jest objęty wspólną polityką rolną, ale może stanowić ważny element układanki, jaką jest WPR, bowiem tanie, niskiej jakości produkty z zagranicy mogą doprowadzić nasze rolnictwo do upadku.
Diane Dodds
Panie Przewodniczący! Chciałam podziękować panu posłowi Dessowi za wyczerpujące sprawozdanie.
Podobnie jak inni mówcy, chciałam podkreślić znaczenie odpowiedniego budżetu dla nowej WPR. Uważam za ogromnie ważne, by oprzeć nasz budżet na argumentach dotyczących bezpieczeństwa żywnościowego.
Prognozuje się, że światowa produkcja rolna będzie musiała wzrosnąć o 70 % do 2050 roku. Uważam, że nowa WPR powinna przyczyniać się do realizacji tego celu i sprawić, by produkcja ta odbywała się w Europie. Nie możemy podejmować żadnych działań, które szkodziłyby istniejącej bazie produkcji żywności.
Cieszy mnie wyraźne poparcie dla dwufilarowej struktury, jak również z zadowoleniem odnotowuję dzisiejsze potwierdzenie ze strony pana komisarza, że także opowiada się za taką strukturą. Muszę jednak dodać, że nie chciałabym, aby poparcie dla ekologizacji w ramach pierwszego filaru oznaczało nałożenie dodatkowych obciążeń i kosztów na naszych rolników. Z tego względu, mając na uwadze zróżnicowanie struktury gospodarstw rolnych i uwarunkowań terenowych w UE, oczekiwałabym elastyczności na szczeblu krajowym i regionalnym.
Giovanni La Via
(IT) Panie Przewodniczący, Panie Komisarzu, Panie i Panowie Posłowie! Dziś nastąpił finał ciężkiej pracy wykonanej przez sprawozdawcę, pana posła Dessa, i kontrsprawozdawców, którym wszystkim gratuluję.
Nowa wspólna polityka rolna (WPR) oznacza bardzo wiele dla Europy pod względem przyszłości rolnictwa i perspektyw przetrwania rozległych obszarów rolnych. Nowa WPR musi zapewniać ludziom odpowiednią podaż żywności wysokiej jakości, jak również możliwość utrzymania produkcji niezbywalnych dóbr publicznych. Aby osiągnąć wskazane cele, istnieje zapotrzebowanie na dodatkowe, skuteczniejsze, a przede wszystkim prostsze instrumenty dla rolników wraz z łatwiejszym dostępem do finansowania i mniejszą biurokracją.
Potrzebujemy również instrumentów rynkowych do skutecznego zwalczania nawracających niestety kryzysów, jak również instrumentów zapobiegania zagrożeniom nierozerwalnie związanym z rolnictwem. Potrzebujemy WPR dla młodych ludzi, którym powierzymy rolnictwo przyszłości. Postanowiliśmy wspierać ochronę różnorodności biologicznej oraz liczne specjalności regionalne w ramach polityki rozwoju obszarów wiejskich, która wzmocni potencjał naturalny i ludzki tych obszarów. Jednocześnie musimy dążyć do zapewnienia, by gospodarstwa rolne były konkurencyjne. Dlatego chciałbym uświadomić Komisji potrzebę uwzględnienia środków transferu technologii w ramach rozwoju obszarów wiejskich.
Zgodnie z ustaleniami przyjętymi przez Komisję Rolnictwa i Rozwoju Wsi, potwierdzam znaczenie poparcia dla wprowadzenia pułapów płatności bezpośrednich dla dużych podmiotów gospodarczych. Uważam, że wprowadzenie systemu degresywności pomocy w przypadku, gdy wielkość gospodarstwa przekroczy określony próg, jest konieczne w celu uniknięcia nadmiernego wynagradzania większych gospodarstw, które już i tak osiągają korzyści skali.
Muszę podkreślić potrzebę odpowiedniego finansowania WPR. Parlament nie może zgodzić się na zmniejszenie finansowania rozwoju obszarów wiejskich.
Luís Manuel Capoulas Santos
(PT) Pani Przewodnicząca! Grupa Postępowego Sojuszu Socjalistów i Demokratów w Parlamencie Europejski chce poprzez tę reformę uczynić wspólną politykę rolną (WPR) bardziej sprawiedliwą, godziwą i lepiej dopasowaną do potrzeb czasów, w których żyjemy, gdy kwestie zasadności pomocy w odniesieniu do społeczeństwa oraz szeroko rozumianego bezpieczeństwa żywnościowego i żywności mają większe znaczenie niż kiedykolwiek wcześniej.
Udało nam się zapewnić uwzględnienie naszych głównych obaw w przedmiotowym sprawozdaniu. Chodzi między innymi o potrzebę utrzymania odpowiednio finansowanej wspólnej polityki rolnej Unii. Muszę podkreślić, że nie godzimy się na wycofanie jakichkolwiek środków finansowych, jako że chcemy zagwarantować realizację WPR. Chcemy sprawiedliwszego podziału pomocy pomiędzy państwami członkowskimi oraz pomiędzy rolnikami poprzez wprowadzenie nowego systemu, który nie będzie powiązany z produkcją, lecz będzie oparty na kryteriach środowiskowych i społecznych, czyli systemu wspierającego zatrudnienie. Musimy również ukierunkować WPR na prawdziwych rolników oraz stworzyć konkretny mechanizm dla drobnych rolników.
Jestem przekonany, że dzięki wzmocnieniu roli Parlamentu na mocy traktatu lizbońskiego będziemy w stanie przełożyć te cele, które obecnie są jedynie teoretyczne, na konkretne działania.
Marit Paulsen
(SV) Pani Przewodnicząca! Chciałabym podziękować panu posłowi Dessowi za doskonałą pracę. Chciałabym poruszyć jeden aspekt polityki rolnej. Ludzkość i cały świat stoją w obliczu potężnych wyzwań z zakresu klimatu, różnorodności biologicznej oraz eutrofizacji dróg wodnych. Mogłabym przytoczyć znacznie więcej przykładów. Dlatego powinniśmy zdać sobie sprawę, że to rolnicy gospodarują na co dzień naszym środowiskiem oraz warunkami naszego życia i przyszłością. Najlepszymi narzędziami dysponujemy właśnie w dziedzinie rolnictwa i leśnictwa, i za wykorzystanie tych narzędzi środowiskowych powinniśmy płacić rolnikom - i to płacić dobrze. Chciałabym zatem, abyśmy nieco zmienili nasze myślenie w przyszłości, odchodząc od dotowania dochodów, co jest trudne do rozliczenia, na rzecz płacenia rolnikom za rzeczywiście wykonaną pracę. Innymi słowy, powinniśmy zaniechać dotacji i zacząć płacić za świadczone usługi. Najważniejsze zadanie rolnictwa polega oczywiście na produkowaniu żywności - w wystarczającej ilości i o odpowiedniej jakości - ale uważam, że za żywność powinien płacić rynek. Rynek natomiast nie może płacić za usługi z zakresu środowiska.
Janusz Wojciechowski
(PL) Sprawozdanie pana Dessa jest pod wieloma względami bardzo dobre, ale pod jednym bardzo złe, bo odrzuca ideę sprawiedliwego wyrównania dopłat bezpośrednich. Ma trwać dalej ta przedziwna, absurdalna zasada, że w rolnictwie bogatszym pomaga się więcej, a biedniejszym mniej. Rolnicy nowych państw członkowskich, i nie tylko rolnicy, są tym bardzo zmartwieni i zaniepokojeni. Rolnictwo, zwłaszcza w nowych państwach członkowskich, słabnie. Proszę popatrzeć, ile jest odłogowanej ziemi w Polsce, na Litwie, na Słowacji.
Zwracam się z apelem do kolegów ze starych państw członkowskich - skończmy z tą dyskryminacją. Wyrównajmy wreszcie sprawiedliwie poziom dopłat bezpośrednich, niech nie będzie Europy dwóch równości. A do kolegów z Francji szczególnie - mieliście hasło "Wolność, równość, braterstwo” na sztandarach rewolucji francuskiej. Wolność jest, równości nie ma, a bez równości nie ma też i braterstwa. Żądamy równości.
José Bové
(FR) Pani Przewodnicząca, Panie Komisarzu, Panie i Panowie! Zgadzam się, że poza wolnością i braterstwem rolnikom i nowym państwom członkowskim z Europy Wschodniej należy się równość. Tak, zgadzam się z tym.
Uważam, że przedmiotowe sprawozdanie stanowi ogromny krok wprzód. Na początku nie było łatwo: sytuacja była dość konfrontacyjna. Ważne jednak jest to, że udało nam się osiągnąć porozumienie, które pozwoliło nam na utrzymanie szerszej wizji; moim zdaniem w tym właśnie tkwi wielka siła Parlamentu Europejskiego. Osiągnęliśmy sukces pomimo trudności, dlatego chciałbym podziękować sprawozdawcy, panu posłowi Dessowi, oraz wszystkim posłom. Pierwsza faza zakończyła się.
W przedmiotowym dokumencie ponownie podkreślamy potrzebę zapewnienia równości i sprawiedliwości dla producentów i regionów. Uważam, że jest to ważna kwestia. Wyraźnie stwierdziliśmy i potwierdziliśmy, że chcemy chronić i rozwijać małe gospodarstwa rolne, że chcemy uwzględnić interes drobnych rolników, jako że pełnią oni zasadniczą rolę w zapewnianiu jakości i różnorodności biologicznej na szczeblu regionalnym. Uważam, że był to kolejny zasadniczy punkt. Pomysł nadania rolnictwu bardziej naukowego wymiaru, odejścia od gospodarstw przemysłowych, został zapisany w dokumentach. Obecnie musimy przekuć słowa w czyny, bo jedynie wtedy uprawa roli będzie realną opcją dla przyszłych pokoleń. Tu nie chodzi o ideologię.
Obawiamy się wreszcie realnych zagrożeń dla budżetu. Musimy stanowczo reagować w tym względzie. Obecnie chcemy przejść do drugiej fazy, która ma ewidentnie charakter debaty ustawodawczej. Dlaczego? Bo potrzebujemy czegoś więcej niż tekstów i wzniosłych chęci: o tym, w jakim kierunku zmierzamy, przekonamy się, debatując na temat wniosków ustawodawczych. Na to właśnie czekamy.
Na zakończenie chciałbym jednak dać wyraz mojemu gniewowi z powodu postawy Niemców. To przez nich musieliśmy zmniejszyć pomoc żywnościową dla najbiedniejszych obywateli Europy do jednej piątej tego, co pierwotnie zakładaliśmy. Pomoc ta była częścią budżetu wspólnej polityki rolnej. Chcę znaleźć inny sposób niesienia pomocy naszym najuboższym obywatelom: tym 80 milionom Europejczyków, którzy nie mają co jeść.
Alfreds Rubiks
(LV) Pani Przewodnicząca! Wykonano świetną robotę, ale sprawozdanie zostało sformułowane bardzo ogólnikowo. Sprawozdanie wyraźnie wytycza nowy kierunek: ekologizację rolnictwa. To może być koło ratunkowe dla rolników nieprowadzących działalności produkcyjnej, którzy nie będą musieli podejmować produkcji rolnej, a mimo to będą otrzymywali płatności obszarowe. Uważam, że przekładając przedmiotowe sprawozdanie na praktykę, powinniśmy pamiętać, czego w nim brakuje. Nie poruszono w nim problemu upraw wysokobiałkowych, jakości importowanej żywności, zagadnienia modyfikacji genetycznej roślin i w niewystarczającym stopniu zajęto się kwestią degradacji gleby. Wciąż brakuje jasnych definicji terminów takich jak "rolnik prowadzący aktywną działalność”, "nowy rolnik”, "godziwe płatności obszarowe” czy "rodzinne gospodarstwa rolne”. Niestety wielu rolników nie znajdzie w przedmiotowym sprawozdaniu odpowiedzi na swoje problemy i pytania. W przyszłości musimy to poprawić.
John Stuart Agnew
Pani Przewodnicząca! Termin "ekologizacja” pierwszego filaru może podobać się kanapowym rolnikom, ale stwarzać będzie poważne problemy dla rolników uprawiających ziemię w trudnych warunkach, którzy mogą zdecydować się na położenie jej odłogiem, niż próbować ją obsiać na wiosnę. Gdyby polityka ta została wprowadzona w tym roku, mielibyśmy do czynienia z całkowitą klęską nieurodzaju. Nie będzie można również prowadzić odpowiedniej kontroli działań z zakresu ekologizacji oraz ich egzekwować.
Limitowanie płatności jednolitych musiałoby być surowe, aby mogło być skuteczne. Rolnicy będą bowiem formalnie przekazywali część gospodarstwa małżonkowi, aby wciąż otrzymywać płatność w pełnej wysokości od obu części. Ponadto z dostępnych mi informacji wynika, że pieniądze zaoszczędzone z racji wprowadzenia limitów zasilą kasę UE, a nie państw członkowskich.
Decyzja o uprawach modyfikowanych genetycznie powinna leżeć w gestii państw członkowskich. Sugestia, że płatności jednolite nie przysługują rolnikom prowadzącym takie uprawy, jest całkowicie pozbawiona sensu. Na świecie brakuje żywności. Powinniśmy zachęcać do stosowania nowych technik upraw, a nie demonizować ich. Mam nadzieję, że ostatnie trzy zimy przekonały wszystkich Państwa, iż nie grozi nam globalne ocieplenie.
Krisztina Morvai
(HU) Pani Przewodnicząca, Panie i Panowie Posłowie! Jakże inne byłoby nastawienie coraz bardziej oburzonych obywateli wobec Unii Europejskiej, gdyby wiedzieli oni, że pieniądze z ich podatków wydawane są wyłącznie w interesie publicznym w wysokości współmiernej do wytwarzanych dóbr publicznych. Sprawozdanie pana posła Dessa obiera ten właśnie kierunek w odniesieniu do pomocy rolnej świadczonej przez Unię Europejską. Jutro czeka nas ogromnie odpowiedzialna decyzja, czy wprowadzić górny pułap dla pomocy liczonej od hektara oraz pomocy obszarowej w wysokości określonej w sprawozdaniu pana posła Dessa dzięki ciężkiej pracy wykonanej przez wszystkich tych, którzy złożyli projekty poprawek. Zwracam się do Państwa, abyście przyjęli przedmiotowy pułap, kierując się poczuciem sprawiedliwości swoich wyborców. Niech istnieje granica wypłat z pieniędzy europejskich podatników na rzecz zielonych i czerwonych baronów oraz innych miejskich przedsiębiorców.
Esther Herranz García
(ES) Pani Przewodnicząca, Panie i Panowie Posłowie! Choć dzisiejsza debata skupiona jest na tym tak ważnym sprawozdaniu w sprawie reformy wspólnej polityki rolnej, chciałabym poruszyć poboczną kwestię, która dotyczy nas wszystkich i może wpływać na wykonalność postulatów, jakich bronimy w Parlamencie w związku z reformą przyszłej WPR.
W przyszłym tygodniu Komisja Europejska przedstawi wniosek w sprawie perspektyw finansowych na okres po 2014 roku, w którym - o ile zostałam dobrze poinformowana - organ wykonawczy Wspólnoty zamierza zaproponować cięcia w budżecie rolnym UE.
Komisja Europejska nie uwzględni zatem naszej jutrzejszej opinii, w której zaapelujemy o utrzymanie wydatków wspólnej polityki rolnej na dotychczasowym poziomie.
W warunkach zmniejszenia budżetu nie wiem, w jaki sposób mamy sprostać wyzwaniom opisanym w przedmiotowym dokumencie, w jaki sposób ma nastąpić ekologizacja dotacji w ramach wspólnej polityki rolnej tak, by nie powstały dodatkowe obciążenia po stronie rolników i hodowców. Jak mamy to wszystko osiągnąć?
Nie wiem, jak w obliczu zmniejszenia skali WPR mamy reagować - by podać jeszcze jeden przykład - na zmienność cen, jak mamy wprowadzić w budżecie pozycję pozwalającą reagować na kryzys, którego skutków tak dotkliwie doświadczyliśmy.
Wydatki nie mogą być jedyną miarą oceny wspólnej polityki rolnej, należy bowiem zauważyć, zwłaszcza dziś, że poza dostarczanymi w jej ramach dobrami i usługami sprawia ona, iż jedno euro zainwestowane w rolnictwo przekłada się na dziesięć euro w sektorze rolno-spożywczym. Należy o tym pamiętać przy ustalaniu ram kolejnego budżetu.
Nie można też zapominać, że negocjacje z państwami trzecimi oraz Światową Organizacją Handlu stanowią poważne zagrożenie dla przyszłości produkcji rolnej i zwierzęcej w Unii Europejskiej
Paolo De Castro
(IT) Pani Przewodnicząca, Panie Komisarzu, Panie i Panowie Posłowie! Sprawozdanie pana posła Dessa wyznacza nową fazę procesu reformy wspólnej polityki rolnej (WPR). Jest ono owocem wielu miesięcy ciężkiej pracy w ramach Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi, za co chciałbym podziękować panu posłowi Dessowi, wszystkim kontrsprawozdawcom i grupom parlamentarnym.
Dziś Parlament może wydać jasną opinię na temat przyszłości wspólnej polityki rolnej: musi ona charakteryzować się solidnością, prostotą, elastycznością i większym ukierunkowaniem na ochronę środowiska, a także uwzględniać młodych ludzi i zatrudnienie. Dlatego też, Panie Komisarzu, martwią nas doniesienia w dzisiejszej prasie o cięciach budżetu, zwłaszcza w ramach drugiego filaru. Byłoby to wbrew zarówno sprawozdaniu pana posła Dessa, jak i sprawozdaniu pana posła Garrigi Polledo w sprawie perspektywy finansowej Unii Europejskiej, jaki przyjęliśmy ostatnio na posiedzeniu plenarnym. Drugie przywołane sprawozdanie zawiera ważną zasadę, że obecny poziom finansowania WPR ma być utrzymany w przyszłym okresie programowania finansowego.
Oczekiwalibyśmy zatem, Panie Komisarzu, wyjaśnień, a także chcielibyśmy wiedzieć, czy z Pana strony nastąpiła zmiana założeń w stosunku do tych, jakie były nam dotychczas przedstawiane.
Britta Reimers
(DE) Pani Przewodnicząca, Panie Komisarzu, Panie i Panowie Posłowie! Chciałabym podziękować sprawozdawcy za konsekwencję w wykonywaniu tej tak pozytywnej pracy.
Jeśli chodzi o przyszłość polityki rolnej po 2013 r., musimy zdecydować się, w jakim kierunku chcemy podążać. Czy chcemy, aby sektor rolniczy stawił czoła wyzwaniom, działając w innowacyjny, nowoczesny, odważny, świadomy, odpowiedzialny i niezależny sposób na rynku? Czy też chcemy sektora rolnego, który wciąż trzeba karmić łyżeczką i potrzebuje słów zachęty ze strony mamusi przy każdym kolejnym kroku? Przed takim wyborem obecnie stoimy. Aby radzić sobie z wyzwaniami przyszłości, musimy propagować nowoczesne technologie w sektorze rolnym, a nie prowadzić niekończących się debat ideologicznych. Jeśli chcemy zapewnić gospodarstwom rolnym warunki do planowania, nie możemy zmieniać kursu co kilka lat. Jest to zbyt duże obciążenie dla finansów naszych rolników. Wszyscy tu obecni muszą zdawać sobie sprawę, że każda zmiana polityczna przekłada się na nowe przepisy i dyrektywy, które z kolei wymagają inwestycji ze strony gospodarstw rolnych, choć ich dochody się nie zwiększają.
Nie powinniśmy zajmować się tym, czy gospodarstwo rolne jest duże czy małe; powinno nas obchodzić jedynie to, czy jest dobrze zarządzane. Nieważne, czy produkcja jest konwencjonalna czy organiczna, o ile zasoby wykorzystywane są w odpowiedzialny sposób. Nieważne, ile jest zwierząt w gospodarstwie, o ile są dobrze traktowane. Liczy się to, by w przyszłości Europa miała żywność o odpowiednio dobrej jakości i po przystępnych cenach. Europa nie jest przecież sama na świecie.
Hynek Fajmon   -
(CS) Pani Przewodnicząca! Nadchodzi wreszcie dzień, gdy wspólna polityka rolna będzie obowiązywała zarówno w nowych, jak i starych państwach członkowskich, i zakończy się okres 10 lat dyskryminacji wobec rolników w nowych państwach członkowskich. Jestem bardzo z tego zadowolony. Mam nadzieję, że w nowym okresie programowania nie zostaną wprowadzone nowe warunki dyskryminujące rolników. Niestety stwierdzam, że sprawozdanie pana posła Dessa zawiera taką propozycję. Mam na myśli przede wszystkim poparcie pomysłu wprowadzenia górnego pułapu płatności bezpośrednich dla większych gospodarstw rolnych. Uważam, że jest to przejaw dyskryminacji wobec państw członkowskich takich jak Czechy, gdzie z racji uwarunkowań historycznych liczba większych gospodarstw jest wyższa niż w innych krajach Unii Europejskiej.
Odrzucam więc pomysł limitowania płatności bezpośrednich, jako że doprowadziłoby to do zmniejszenia wydajności rolnictwa w całej Unii Europejskiej. Podstawowe zadanie rolnictwa zawsze polegało na produkowaniu żywności. Obecnie jednak szereg polityków, zwłaszcza z Grupy Zielonych/Wolnego Przymierza Europejskiego oraz z ugrupowań lewicowych, chce, aby rolnicy stali się producentami biopaliw i wojownikami w walce z globalnym ociepleniem. Nie mogę poprzeć takiego obrotu spraw.
Alyn Smith
Pani Przewodnicząca! Podobnie jako koledzy z mojego ugrupowania i innych grup politycznych chciałbym pogratulować sprawozdawcy. Nie było to dla niego - i żadnego z nas - łatwe zadanie, a leżące przed nami sprawozdanie zostało w dużej mierze udoskonalone dzięki naszym wspólnym wysiłkom i zawiera wiele godnych pochwały rozwiązań.
W szczególności podoba mi się pomysł utrzymania płatności bezpośrednich oraz rezygnacja z historycznych wartości referencyjnych w ust. 15, jak również przewidziany w ust. 16 sprawiedliwy podział środków pomiędzy państwami członkowskimi, a w ich obrębie - pomiędzy regionami i narodami.
Jako że pochodzę ze Szkocji, ucieszyło mnie w szczególności zdecydowane poparcie w ust. 82 dla obszarów o mniej korzystnych warunkach gospodarowania. Wiem, że rolnicy w Szkocji - jak i w innych krajach - z zadowoleniem przyjmą ust. 44, w którym wyraźnie stwierdza się, że zasady wzajemnej zgodności powinny być oparte na ryzyku i proporcjonalne. Panie Komisarzu! Być może mógłby Pan wspomnieć o tym ustępie swoim kolegom rewidentom.
Choć sprawozdanie jest pod wieloma względami godne podziwu, bądźmy uczciwi wobec siebie i naszych wyborców. Bez ustępu 1 wszystko to nie ma sensu - a ustęp 1, w którym domagamy się silnej i zrównoważonej WPR, dysponującej środkami budżetowymi na miarę ambitnych celów, też nie będzie miał sensu. Podzielam obawy kolegów, wywołane chociażby dzisiejszymi doniesieniami, że przewodniczący Barroso chce przeprowadzić drastyczne cięcia w budżecie, a zwłaszcza w drugim filarze.
Panie Komisarzu! Będzie Pan potrzebował wszystkich sojuszników, jakich tylko może Pan pozyskać, przy prowadzeniu rozmów zarówno w ramach Komisji, jak i z państwami członkowskimi. W interesie naszych rolników i obywateli potrzebujemy WPR, która jest odpowiednio finansowana i ambitna. Rolnictwo europejskie czeka wspaniała przyszłość. Nie czas, by spierać się o drobiazgi.
Bairbre de Brún
(GA) Pani Przewodnicząca! Z zadowoleniem przyjmuję sprawozdanie pana posła Dessa w sprawie reformy wspólnej polityki rolnej (WPR). Dziękuję mu za wykonaną pracę.
Głosowanie w tym tygodniu pokaże, jakie są oczekiwania Parlamentu Europejskiego w stosunku do wniosków ustawodawczych dotyczących WPR. Zbliżające się głosowanie nad budżetem ma również ogromne znaczenie dla zapewnienia odpowiedniego finansowania rolnictwa.
Potrzebujemy silnej, zrównoważonej i opartej na dwóch filarach WPR, która zachęci rolników do pozostania na roli, zapewni ochronę środowiska, wesprze gospodarkę rolną oraz zagwarantuje sprawiedliwość i przejrzystość wszystkim tym, którzy pracują w ramach łańcucha dostaw żywności.
Działania na rzecz ekologizacji w ramach pierwszego filaru muszą być jasne, odpowiednio opracowane i łatwe do oceny, natomiast finansowanie drugiego filaru - mocne i sprawiedliwe.
Giancarlo Scottà
(IT) Pani Przewodnicząca, Panie i Panowie Posłowie! Wspólna polityka rolna jak żadna inna polityka europejska wymaga aktualizowania wraz z upływem czasu ze względu na ciągłe zmiany gospodarcze, w tym na szczeblu międzynarodowym.
Jej aktualizacja zawsze służyła dwóm celom: zagwarantowaniu dochodów rolnikom europejskim i sprostaniu problemowi coraz bardziej kurczącego się budżetu UE. Nie można też zapominać o innych celach dotyczących jakości produkcji, środowiska naturalnego, różnorodności biologicznej i zasobów wodnych.
Reforma WPR, która będzie przedmiotem naszego jutrzejszego głosowania, ma zasadnicze znaczenie, jeśli mamy nadal wspierać dochody naszych rolników. Celem nie jest zatem zmniejszenie płatności bezpośrednich, lecz znalezienie równowagi pomiędzy dopłatami i rozwojem obszarów wiejskich, aby system mógł być prostszy i sprawiedliwszy bez uszczerbku dla zasad konkurencji.
Jeśli chodzi o cele WPR w kontekście strategii Europa 2020, polityka ta powinna przyczyniać się do wzrostu zrównoważonej gospodarki poprzez reagowanie na nowe wyzwania oraz uwzględnienie różnorodności i bogactwa rolnictwa, a także specyfiki 27 państw członkowskich.
Georgios Papastamkos
(EL) Pani Przewodnicząca! Zdecydowanie potrzebujemy mocnej WPR. Sektor rolniczy zapewnia wyraźną wartość dodaną gospodarce europejskiej. Pełni on wielofunkcyjną role, wnosząc wkład w produkcję dóbr publicznych na rzecz całego społeczeństwa. Budżet WPR musi zostać utrzymany na przynajmniej dotychczasowym poziomie oraz należy zapewnić podobne środki i cele w odniesieniu do nowej WPR.
Podział środków WPR wśród rolników w Unii Europejskiej, co jest głównym tematem dialogu publicznego, wymaga ostrożności. Pomysł stosowania stawki ryczałtowej w całej Unii Europejskiej jest powszechnie odrzucany. Uważam, że potrzebujemy obiektywnych kryteriów, które uwzględniałyby specyfikę sektora rolniczego w poszczególnych państwach członkowskich UE. Propozycja wprowadzenia pułapu płatności bezpośrednich, wypłacania specjalnej pomocy drobnym rolnikom oraz udzielania pomocy wyłącznie rolnikom prowadzącym aktywną działalność jest dobrym pomysłem.
Działania rolnośrodowiskowe powinny być łatwe do realizacji, powinny być odpowiednio zrównoważone innymi środkami oraz nie powinny powodować dodatkowych obciążeń administracyjnych. W sytuacji powszechnego braku stabilności rynków rolnych, zagrożeń klimatycznych oraz kryzysu żywnościowego musimy uruchomić skuteczne instrumenty. Należy wzmocnić obecne działania rynkowe. Potrzebujemy również stałego funduszu zarządzania kryzysowego. Propozycja dotycząca nowego instrumentu stabilizacji dochodów gospodarstw rolnych jest dobrym pomysłem. Wskazałbym wreszcie na potrzebę skutecznych działań na rzecz młodych rolników.
Dziękuję sprawozdawcy, panu posłowi Albertowi Dessowi, za wywiązanie się z trudnego i skomplikowanego zadania. Panie Komisarzu! Każda próba osłabienia WPR spotka się z politycznym sprzeciwem ze strony Parlamentu Europejskiego. Sądzę, że wszystkie ugrupowania polityczne w Parlamencie mogą podpisać się pod tym przesłaniem, więc należy je potraktować z pełną powagą.
Ulrike Rodust
(DE) Pani Przewodnicząca, Panie i Panowie Posłowie! Chciałam podziękować sprawozdawcy i cieszę się, że sprawozdanie nosi znamiona świadczące o wpływie, jaki socjaliści i socjaldemokraci wywarli na jego kształt. Chcemy zrównoważonej, proekologicznej i prospołecznej polityki rolnej. Chcemy ekologizacji i to w ramach pierwszego filaru. Dotychczasowe zasady wzajemnej zgodności oraz działania rolnośrodowiskowe nie są wystarczające, aby uzyskać poparcie całego społeczeństwa, a tego właśnie potrzebujemy.
Naszym podstawowym celem powinno być zapewnienie wysokojakościowej i zrównoważonej produkcji żywności w Europie, a także aktywności i żywotności naszych obszarów wiejskich. Zdecydowanie musimy położyć kres nasilającemu się zjawisku porzucania gruntów rolnych, jako że potrzebujemy ludzi, którzy zajęliby się sektorem rolnym, jak również sektorami niższego i wyższego szczebla. Rzekome plany Komisji dotyczące potężnych cięć w zakresie rozwoju obszarów wiejskich w kolejnych wieloletnich ramach finansowych są niemożliwe do zaakceptowania.
Musimy kontynuować pracę na rzecz mocnego drugiego filaru wspólnej polityki rolnej (WPR), obszarów wiejskich i całej Europy. I słowo ostrzeżenia dla wszystkich tych, którzy rozważają zmniejszenie finansowania rolnictwa: reforma nie będzie możliwa, jeśli tak się stanie. Wszystko wtedy pozostanie jak dotychczas. Obywatelom europejskim będzie trudno to zrozumieć.
Richard Ashworth
Pani Przewodnicząca! Żądanie Parlamentu, by przynajmniej utrzymać budżet rolny (skoro nie da się go zwiększyć) jest moim zdaniem wysoce optymistyczne. Czasy są ciężkie, a finanse ograniczone. Uważam, że realizm tych propozycji zostanie zweryfikowany, gdy w przyszłym roku uzgadniany będzie ogólny budżet UE.
Musimy powrócić do prawdziwych priorytetów wspólnej polityki rolnej. Należy skupić się na bezpieczeństwie żywnościowym i żywności, różnorodności biologicznej, zmianach klimatu, nowych technologiach oraz stworzeniu rentownej, konkurencyjnej i opartej na zasadach rynkowych branży.
Uważam, że w propozycjach Komisji zabrakło kierunku, jaki wynikał z poprzednich dwóch sprawozdań. Są one nieostre i nadmiernie złożone. Cieszę się, że pan poseł Dess przedstawił bardzo rozsądne ramy, które mogą nam posłużyć do opracowania przyszłej reformy.
Elisabeth Köstinger
(DE) Pani Przewodnicząca! Sprawozdanie pana posła Dessa dotyczy uwzględnienia tematyki ochrony środowiska i klimatu w ramach rolnictwa, jak również zwiększenia konkurencyjności tego sektora. W kwestiach tych udało nam się osiągnąć dobry kompromis. Uważam, że powinniśmy opowiedzieć się za dobrze przemyślanym systemem górnych pułapów dla gospodarstw rolnych, zwłaszcza gdy beneficjentami są grupy wielonarodowe otrzymujące sumy, których po prostu nie da się uzasadnić.
Grupa Europejskiej Partii Ludowej (Chrześcijańskich Demokratów) stoi zdecydowanie po stronie rolników, jeśli chodzi o likwidowanie biurokracji. Całkowita reorganizacja systemów i związana z tym konieczność wprowadzenia dodatkowych kontroli, co postulują inni, nie miałaby żadnego sensu. Jedno trzeba powiedzieć jasno: jeśli konsumenci oczekują większej ekologizacji i zrównoważonego rozwoju rolnictwa europejskiego, na działania te należy przeznaczyć konieczne środki finansowe.
Zdecydowanie sprzeciwiam się cięciom budżetu rolnego UE w nadchodzącym okresie budżetowym. Jeśli chodzi o doniesienia prasowe na temat planowanych przez przewodniczącego Komisji, pana Barroso, cięciach w zakresie rozwoju obszarów wiejskich, chciałabym wyraźnie stwierdzić, że jeśli Komisja zmniejszy programy na rzecz wsi, oznaczać to będzie, że rozwój tych obszarów straci impet. Cięcia w ramach drugiego filaru wywarłyby dramatyczny wpływ na dobrze funkcjonujące struktury gospodarstw rolnych. Pan Barroso powinien dobrze przemyśleć słowa Parlamentu.
Wspólna polityka rolna jest i pozostaje kluczowym obszarem polityki wspólnotowej i budżetu UE. Nie możemy nakładać dodatkowych ograniczeń na nasze gospodarstwa rolne, stojące w obliczu zwiększającej się konkurencji światowej, a jednocześnie zmniejszać skalę pomocy dla nich. Wręcz przeciwnie, dotacje inwestycyjne w ramach drugiego filaru będą stanowiły zachętę dla innowacyjności, co przełoży się na korzyści dla wszystkich mieszkańców obszarów wiejskich. Musimy w szczególności podejmować działania na rzecz młodych rolników, aby zapewnić przyszłość rolnictwa. Od naszej przyszłej polityki rolnej zależy samowystarczalność Europy.
Iratxe García Pérez
(ES) Pani Przewodnicząca! Debata, jaką prowadzimy dzisiejszego popołudnia, wyraźnie pokazuje, że Parlament popiera wspólną politykę rolną, która jest na tyle mocna, że może sprostać wyzwaniom w zakresie bezpieczeństwa żywności, zrównoważenia środowiskowego oraz zatrudnienia na obszarach wiejskich. Jeśli cel ten ma być osiągnięty, nie może być zgody - a mam nadzieję, że Parlament poprze ten postulat - na cięcia obecnego budżetu WPR. Potrzebujemy wystarczających środków finansowych, aby móc sprostać tym wyzwaniom.
Musimy być w stanie chronić dochody rolników i wprowadzić mechanizmy rynkowe w celu przeciwdziałania zmienności cenowej, jakiej obecnie doświadczamy.
Ponadto nie możemy zapominać o ostatnich wydarzeniach w sektorze owoców i warzyw, które dowodzą konieczności wprowadzenia w ramach nowej WPR instrumentów reagowania kryzysowego, które byłyby skuteczne, szybkie i dostosowane do potrzeb każdego objętego nimi sektora.
Julie Girling
Pani Przewodnicząca! Dziękuję panu posłowi Dessowi za bardzo interesujące i treściwe sprawozdanie. Tak, jak zazwyczaj dzieje się w przypadku złożonych kwestii, zawiera ono fragmenty, z którymi można się zgodzić, i takie, które budzą sprzeciw.
W sytuacji, gdy WPR pochłania 42 % wydatków europejskich, pełna odpowiedzialność wobec naszych obywateli jest sprawą zasadniczej wagi. W obliczu wzrostu cen żywności - ostrego wzrostu cen żywności - oraz ostrzeżeń w sprawie niedoborów zaopatrzenia większość ludzi życzy sobie polityki rolnej, która byłaby wyraźnie skupiona na wzroście wydajności produkcji i efektywności.
Tak, musimy zatroszczyć się o środowisko naturalne - jestem członkinią Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności, więc doskonalę zdaję sobie z tego sprawę - natomiast zachodzi realne ryzyko, że sprawozdanie będzie się uciekało do retoryki w stylu "ekologizacji pierwszego filaru”, a to oznacza odejście od kwestii zasadniczej, czyli wydajności. Nie popieram zatem wprowadzenia pułapu płatności dla dużych gospodarstw rolnych. Byłby to ruch w kierunku instytucjonalizacji niewydolności, a tego nie da się uzasadnić.
Elisabeth Jeggle
(DE) Pani Przewodnicząca, Panie Komisarzu, Panie i Panowie! Przede wszystkim musimy gorąco podziękować sprawozdawcy za zaangażowanie w pracę nad sprawozdaniem, a także za wytrwałość w osiąganiu kompromisów. Jestem przekonana, że nie było to łatwe zadanie, ale osiągnięty kompromis jest dobry.
Opowiadamy się za konkurencyjnym i zrównoważonym rolnictwem w Europie. Oznacza to, że nasi rolnicy produkują żywność najwyższej jakości. Jednocześnie jednak tworzymy krajobraz kulturowy, który można podziwiać, który dostarcza nam wszystkim, naszemu społeczeństwu możliwości rekreacji, który wreszcie zapewnia miejsca pracy nie tylko w rolnictwie, ale i w turystyce oraz w wielu innych branżach. Jest to usługa, jaką rolnictwo świadczy na rzecz społeczeństwa, co jednak jest niedostatecznie doceniane przez społeczeństwo - a czasami również przez nas. Jest to wszechstronna usługa, która sprawia, że nie można zmniejszać budżetu rolnego, jeżeli tylko jest taka możliwość.
Panie Komisarzu! Wspieramy Pana w wysiłkach na rzecz uwzględnienia w większym stopniu ochrony środowiska i ekologizacji w ramach pierwszego filaru. Takie podejście nie może jednak oznaczać dyskryminowania krajów i gospodarstw rolnych, które już prowadzą bardzo ambitne programy ochrony środowiska w ramach drugiego filaru. Należy znaleźć rozwiązanie, które będzie sprawiedliwe dla obu stron.
Programy środowiskowe są kosztowne. Gdy czytam w prasie o cięciach w drugim filarze - o czym wspomniało już wielu posłów - zdecydowanie się im sprzeciwiam. Potrzebujemy mocnego pierwszego filaru. Potrzebujemy również - co już deklarowaliśmy - mocnego drugiego filaru. Poprzemy Pana, Panie Komisarzu, w tych wysiłkach.
Csaba Sándor Tabajdi
(HU) Pani Przewodnicząca, Panie Komisarzu! Parlament, Komisja i Rada zgadzają się, że budżet WPR powinien być odpowiedni i utrzymany na co najmniej dotychczasowym poziomie. Należy zachować dwufilarową strukturę, płatności bezpośrednie, a zwłaszcza mocną politykę rozwoju obszarów wiejskich, jak również poprawić konkurencyjność i wzmocnić świadomość ekologiczną. Kluczowe znaczenie mają również innowacyjność, badania i rozwój. W polityce rozwoju obszarów wiejskich należy położyć nacisk na środowiskowe dobra publiczne i technologie, które zmniejszają skutki zmian klimatu oraz wzmacniają różnorodność biologiczną i gospodarkę wodną. W przyszłości potrzebne będzie również dalsze wsparcie finansowe, aby umożliwić nowym państwom członkowskim nadrobienie strat i zapewnić im dostęp do pomocy w zakresie rozwoju obszarów wiejskich w oparciu o korzystniejsze warunki współfinansowania po 2013 roku. Należy zapewnić równe warunki konkurencyjne oraz równe szanse nowym państwom członkowskim, począwszy od 2014 roku. Nie można wreszcie nastawiać małych gospodarstw rolnych przeciwko dużym.
Marc Tarabella
(FR) Pani Przewodnicząca! Musimy przyznać, że w sytuacji, gdy zgłoszonych zostało 1 267 poprawek, można było oczekiwać katastrofy. Grupa Postępowego Sojuszu Socjalistów i Demokratów w Parlamencie Europejskim postanowiła zatem zgłosić najmniejszą możliwą liczbę poprawek. Jesteśmy dumni, że zwartym frontem wspieramy naszego kontrsprawozdawcę, pana posła Le Follema. Cieszymy się również ze współpracy z innymi grupami oraz sprawozdawcą, która doprowadziła do ambitnego kompromisu.
Moim zdaniem pomoc powinna być przede wszystkim przekazywana rolnikom prowadzącym aktywną działalność, a nie właścicielom gruntów rolnych. Przyczyni się to do zwiększenia bezpieczeństwa żywności, ale i do rozwoju bardziej zrównoważonego i przyjaznemu środowisku rolnictwa, które zapewni lepsze gospodarowanie zasobami i wniesie wkład w zwalczanie zmian klimatu.
Cieszymy się ponadto, że ekologizacja będzie obowiązkowym elementem pierwszego filaru, a płatności bezpośrednie będą równiej dzielone pomiędzy poszczególnymi państwami członkowskimi i sektorami rolniczymi.
Po raz pierwszy w historii stworzyliśmy system pomocy degresywnej w oparciu o kryteria powiązane z zatrudnieniem i troską o środowisko naturalne. Jeśli chodzi zaś o młodych rolników, wprowadzone zostały środki i bodźce mające zachęcać ich do zakładania gospodarstw rolnych oraz służyć wsparciem w tym zadaniu. Dysponujemy zasadniczo wszystkimi składnikami potrzebnymi do zapewnienia współpracy Komisji i Parlamentu nad stworzeniem nowej wspólnej polityki w zakresie rolnictwa, żywności i ochrony środowiska, której tak pilnie potrzebujemy.
Daciana Octavia Sârbu
(RO) Pani Przewodnicząca! Potrzebujemy mocnego sektora rolnego, gwarantowanego wspólną polityką rolną opartą na wystarczającym budżecie, aby móc zapewnić bezpieczeństwo żywnościowe w Europie.
Uważam, że rolnicy europejscy mają prawo do godnych zarobków; obok zapewnienia bezpieczeństwa żywnościowego jest to główny powód utrzymania WPR. Potrzebna jest jednak większa sprawiedliwość przy podziale płatności bezpośrednich zarówno między państwami członkowskimi, jak i pomiędzy rolnikami. Mam nadzieję, że przyszły wniosek ustawodawczy zawierać będzie rozwiązanie problemu niesprawiedliwych dysproporcji. Jednocześnie chciałabym podziękować Komisji za zamiar wprowadzenia uproszczonego programu finansowania dla małych gospodarstw rolnych.
Równie duże znaczenie mają programy na rzecz młodych rolników. Należy ich wspierać w podejmowaniu działalności rolniczej nie tylko z myślą o przyczynianiu się do rozwoju obszarów wiejskich, ale i w celu zapewnienia zmiany pokoleniowej, która ma zasadnicze znaczenie dla przyszłości rolnictwa europejskiego w średnim i długim horyzoncie czasowym.
Jarosław Kalinowski
(PL) - Pani Przewodnicząca! Panie Komisarzu! Uważam, że sprawozdanie pana Alberta Dessa ma jedną bardzo poważną wadę. Otóż ust. 16 jest w jawnej sprzeczności z fundamentalną zasadą równych warunków konkurencji na jednolitym rynku. Z jednej strony postuluje się odejście od historycznych wartości referencyjnych, a z drugiej strony proponuje się usankcjonowanie bardzo dużych różnic wsparcia bezpośredniego dla rolników z poszczególnych państw członkowskich. Jedni mieliby uzyskiwać 200-250 euro na hektar, inni 350 czy ponad 400 i nie jest to podział na stare i nowe państwa członkowskie, bo w tych dolnych stawkach byliby też rolnicy z Portugalii, Hiszpanii, Wielkiej Brytanii, Austrii, Finlandii, Szwecji. Czas najwyższy w rolnictwie wprowadzić równe warunki konkurencji, a różnice - które będą oczywiste - powinny wynikać tylko i wyłącznie z obiektywnych kryteriów.
Mario Pirillo
(IT) Pani Przewodnicząca, Panie i Panowie Posłowie! Każdy zdaje sobie sprawę ze znaczenia wspólnej polityki rolnej oraz jej wkładu w rozwój UE i bezpieczeństwo żywnościowe.
Wyzwania z zakresu ochrony środowiska oraz zwalczania zmian klimatu oznaczają, że WPR ma do odegrania nową rolę po 2013 roku. Uważam, że z tego względu potrzebujemy mocniejszej i bardziej zrównoważonej WPR, opartej na budżecie pozwalającym na realizację założonych celów, ze szczególnym naciskiem na produkowanie wysokojakościowej żywności oraz realizowanie potrzeb drobnych rolników. Spekulacja surowcami rolnymi oraz skrajne wahania cen zagrażają bezpieczeństwu żywnościowemu i wymagają elastycznych działań. Ewentualnym wahaniom rynkowym należy przeciwdziałać za pomocą szybko i automatycznie uruchamianych środków antycyklicznych, które należy uwzględnić w ramach pierwszego filaru.
João Ferreira
(PT) Pani Przewodnicząca! Przedmiotowe sprawozdanie nie daje odpowiedzi nie tylko na wyzwania przyszłości, o których mowa w jego tytule, ale i co gorsza na poważne problemy dnia dzisiejszego. Z tego względu złożyliśmy komplet poprawek, które naszym zdaniem mają zasadnicze znaczenie dla gruntownej zmiany wspólnej polityki rolnej w jej obecnej postaci.
Chciałbym w szczególności wskazać na poprawki, w których postuluje się wprowadzenie środków regulacji rynku oraz mechanizmu interwencyjnego w celu zagwarantowania rolnikom godziwych cen za ich produkty, a każdemu krajowi prawa do produkcji. Proponujemy również utrzymanie systemu kwot mlecznych w celu chronienia producentów w krajach znajdujących się w szczególnie trudnej sytuacji, postulujemy utrzymanie praw do nasadzeń w sektorze wina oraz pomocy w zakresie destylacji alkoholu spożywczego i destylacji interwencyjnej, jak również utworzenie systemu ubezpieczeń rolniczych, finansowanego ze środków UE, w celu zagwarantowania rolnikom minimalnego dochodu w przypadku klęsk żywiołowych. Zgłosiliśmy propozycje dotyczące rolnictwa zrównoważonego pod względem społecznym i środowiskowym, który to postulat przeciwstawia się bezwstydnym deklaracjom wiary w rynek i konkurencyjność, głoszonym w przedmiotowym sprawozdaniu.
Andrew Henry William Brons
Pani Przewodnicząca! Moja partia opowiada się za wyjściem z Unii Europejskiej, a zatem i ze wspólnej polityki rolnej. Rzeczywistość jest jednak taka, że tkwimy w tej polityce, więc musimy wykorzystać ją w najlepszy możliwy sposób.
Co myślimy o sprawozdaniu pana posła Dessa? Cóż, ma ono zarówno dobre, jak i złe strony. Pomysł uzależnienia płatności bezpośrednich od spełnienia wymagań wzajemnej zgodności w odniesieniu do ochrony środowiska i krajobrazu może być potencjalnie korzystny, o ile nie będzie wiązał się z na wpół religijnymi nonsensem o zmianach klimatu i różnorodności społecznej.
W sprawozdaniu przyznaje się, że władze muszą nadal wspierać sektor rolniczy poprzez dokonywanie interwencji cenowych, jako że nie da się precyzyjnie przewidzieć lub zaplanować wielkości produkcji, a popyt na produkty rolnicze charakteryzuje się niską elastycznością cenową. Konieczne jest zapewnienie bezpieczeństwa żywnościowego i uniknięcie zmienności cenowej.
Najważniejszą zaś kwestią z naszego punktu widzenia jest doprowadzenie do sytuacji, w której Wielka Brytania przestanie płatnikiem netto, jeśli chodzi o koszty WPR.
Maria do Céu Patrão Neves
(PT) Pani Przewodnicząca! Długotrwały proces opracowywania przedmiotowego sprawozdania, w tym liczne osiągnięte kompromisy, sprawiają, że dokument ten przedstawia szeroko zakrojony, wyważony obraz różnorodnych interesów, jakim służy wspólna polityka rolna (WPR).
Przedmiotowe sprawozdanie stanowi dobre źródło wytycznych dla wniosków ustawodawczych, czego należy pogratulować sprawozdawcy. Znajduje się w nim jednak kilka propozycji, które mnie niepokoją, dlatego też będę z uwagą śledziła rozwój prac nad nimi. Mam na myśli redystrybucję pomocy, która moim zdaniem powinna odbywać się ściśle w ramach pierwszego filaru w oparciu o czysto obiektywne kryteria, tak by cel redystrybucji nie spełzł na niczym z powodu kryteriów poprawności, które służą jedynie utrzymaniu istniejącego stanu rzeczy.
Potrzebujemy sprawiedliwszej WPR, dysponującej wystarczająco dużym budżetem, by móc sprostać stawianym wobec niej oczekiwaniom. Muszę również wspomnieć o potrzebie uwzględnienia we wspólnej polityce rolnej zaniedbywanego sektora mleka poprzez przyjęcie poprawek 16, 12 i 5.
Wojciech Michał Olejniczak
(PL) Celem wspólnej polityki rolnej jest zagwarantowanie ciągłości w dostarczaniu żywności dla mieszkańców Europy. Musimy dostarczać żywność bezpieczną, o wysokiej jakości i po dostępnych cenach. Takie są oczekiwania konsumentów. Produkując i przetwarzając żywność, musimy dbać o środowisko. Mówimy "tak” dla wspólnej polityki rolnej, "nie” - dla nacjonalizacji polityki. Mówimy "tak” dla dużego budżetu, "nie” - dla cięć we wspólnej polityce rolnej. Dopłaty bezpośrednie powinny być wypłacane w sposób prosty i równy dla wszystkich rolników we wszystkich krajach.
Pamiętajmy, że dopłaty bezpośrednie to tylko część przychodów, które uzyskują rolnicy. Ważne są więc regulacje rynkowe. Dobra cena i stabilność na rynku to jest gwarancja dochodów dla rolników. Musimy zagwarantować mieszkańcom obszarów wiejskich dostęp do usług publicznych, takich jak edukacja, służba zdrowia, komunikacja, sport, kultura. To są działania, które powinny być w drugim filarze i w polityce spójności.
Panie Komisarzu! Utrzymajmy program, dzięki któremu dostarczamy żywność dla najbiedniejszych mieszkańców w Europie.
Marian-Jean Marinescu
(RO) Pani Przewodnicząca! Bezpieczeństwo żywnościowe jest jednym z wyzwań przyszłości. WPR musi zmierzyć się z tym wyzwaniem. W nowej polityce należy zachować pozytywne aspekty dotychczasowej polityki i skorygować błędy.
Uważam, że sprawozdanie pana posła Dessa spełnia ten postulat. Proponuje się w nim dwa filary: płatności bezpośrednie i rozwój obszarów wiejskich. Postuluje się odejście od kryteriów historycznych na rzecz obiektywnych. Nie ma w nim mowy o równych płatnościach bezpośrednich dla wszystkich państw członkowskich. Środki mają być sprawiedliwie rozdzielanie w oparciu o uwarunkowania geograficzne i gospodarcze oraz mają obowiązywać górne i dolne pułapy w odniesieniu do średniej europejskiej. Położono nacisk na komponent środowiskowy, który ma być także uproszczony. Zachowano mocny komponent rozwoju obszarów wiejskich i zgłoszono postulat, by finansowanie w budżecie po 2014 roku było przynajmniej na taki samym poziomie jak w 2013 roku.
Cieszę się, że pierwsze sprawozdanie Parlamentu sporządzone po opublikowaniu komunikatu Komisji ma tak wiele z nim wspólnego, jeśli chodzi o główne zasady.
Sergio Gutiérrez Prieto
(ES) Pani Przewodnicząca! Najważniejsze przesłanie, jakie dziś płynie z Parlamentu, jest takie, że chcemy sprawiedliwej wspólnej polityki rolnej, czyli innymi słowy polityki gwarantującej wystarczające dochody dla wszystkich producentów bez względu na rodzaj działalności i miejsce jej prowadzenia.
W tym celu potrzebujemy ambitnej polityki w zakresie płatności bezpośrednich, zarządzania rynkiem, w tym cen interwencyjnych, oraz rozwoju obszarów wiejskich, co oznacza dostosowanie WPR do nowej rzeczywistości. W istocie rzeczy nowa WPR musi być dostosowania do wymagań strategii 2020, co jednak nie może oznaczać ani jednego euro oszczędności, jako że nie dysponujemy nadmiarem środków na sprostanie wszystkim wyzwaniom środowiskowym, społecznym i zdrowotnym.
Szczególnie cieszę się z oświadczenia komisarza Cioloşa, że zbadane zostaną wszystkie możliwości, w tym w ramach pierwszego filaru, aby przyciągnąć młodych ludzi do pracy na roli. Niekiedy słusznie skupiamy się na poprawie warunków dla dotychczasowych pracowników, natomiast zapominamy w debacie publicznej o tym, co jest potrzebne, aby przyciągnąć nowych ludzi do pracy w rolnictwie w celu zapewnienia i poprawy produkcji. Należy mieć na uwadze, że kraje, które udzielają największego wsparcia młodym rolnikom, są w najmniejszym stopniu narażone na porzucanie gruntów rolnych. To dotyczące całej Europy wyzwanie jest na tyle poważne, że nie można zezwolić na jego arbitralne rozstrzygnięcie w ramach polityki krajowej.
Marc Tarabella
(FR) Panie Przewodniczący! Uwaga porządkowa: chciałbym wskazać na szokującą postawę prezydencji węgierskiej, chyba najgorszej, jaką miała UE. Prezydencja wzięła udział w pierwszej debacie na temat Rady Europejskiej, wyszła na początku debaty na temat wspólnej polityki rolnej i właśnie wróciła na debatę o zarządzaniu gospodarczym. Pokazuje to, w jakim poważaniu ma rolnictwo europejskie i rolników europejskich. A przecież WPR stanowi 40 % budżetu, więc powinna być warta czasu prezydencji węgierskiej. Tę właśnie uwagę chciałem zgłosić.
Oreste Rossi
(IT) Panie Przewodniczący, Panie i Panowie Posłowie! Zagłosujemy za przyjęciem przedmiotowego sprawozdania z własnej inicjatywy, jako że WPR ma podstawowe znaczenie dla rolnictwa europejskiego oraz ochrony producentów i produktów UE w porównaniu z producentami i produktami spoza UE.
W sprawozdaniu, które opiera się na utrzymaniu finansowania na dotychczasowym poziomie, proponuje się przede wszystkim nowe, rozsądne kryteria przyznawania pomocy z uwagi na rezygnację z kryterium historycznego jako parametru redystrybucji płatności bezpośrednich. Przewidziano płatności dla gospodarstw rolnych, uwzględniono produkcję i koszty oraz uproszczono system płatności. W sprawozdaniu postuluje się wprowadzenie pułapu dla płatności bezpośrednich i ich ograniczenie wyłącznie do rolników prowadzących aktywną działalność, co ma zapewnić, by pomoc trafiała do osób faktycznie uprawiających ziemię, a nie spekulantów.
Inny ważny dla nas punkt dotyczy rozwoju obszarów wiejskich oraz wykorzystania wszelkiego potencjału naturalnego i ludzkiego dzięki wysokiej jakości produkcji rolnej oraz ochronie obszarów górskich. Nowa WPR powinna mieć na celu integrację nowych rolników, zwłaszcza młodych, w oparciu o ukierunkowane pozycje budżetowe, jak również zmniejszenie obciążeń i biurokracji.
Herbert Dorfmann
(DE) Panie Przewodniczący, Panie Komisarzu, Panie i Panowie Posłowie! Sprawozdanie pana posła Dessa stanowi ważny krok w kierunku reformy wspólnej polityki rolnej. Znalezienie i stosowanie skutecznego sposobu rozdzielania funduszy rolnych ma zasadnicze znaczenie. Obejmuje to w szczególności wprowadzenie sprawiedliwszych zasad podziału w ramach pierwszego filaru. Najwyższy czas, byśmy zrezygnowali z podejścia historycznego.
Kwestia rozdzielania funduszy pomiędzy państwami członkowskimi jest szeroko dyskutowana, natomiast musimy również zastanowić się, jak ma wyglądać podział środków w obrębie państw członkowskich. Także i w tym zakresie występują poważne zaburzenia równowagi. Szczególną uwagę należy poświęcić obszarom o niekorzystnych warunkach gospodarowania, zwłaszcza obszarom górskim i małym gospodarstwom rolnym. Panie Komisarzu! Jeśli chodzi o obszary o niekorzystnych warunkach gospodarowania, to 12 miesięcy temu Parlament ogłosił sprawozdanie w sprawie redefinicji tych obszarów, w którym zajęliśmy bardzo krytyczne stanowisko. Od tamtego czasu zaległa cisza w tej sprawie, a bylibyśmy bardzo ciekawi opinii Komisji.
Dacian Cioloş
Panie Przewodniczący! Po ponad godzinnej debacie na temat sprawozdania pana posła Dessa pozostaję optymistą, jeśli chodzi o jutrzejsze głosowanie i poparcie sprawozdania, które - jak wspomniałem na wstępie - nosi wiele podobieństw do propozycji zawartych w wydanym pod koniec zeszłego roku komunikacie Komisji, ale i o przyszłość wspólnej polityki rolnej.
Chciałbym powtórzyć to, co powiedziałem na wstępie: wciąż popieram zasadę utrzymania równowagi i komplementarności pomiędzy dwoma filarami wspólnej polityki rolnej. Chcę również utrzymania mocnego drugiego filaru w przyszłej wspólnej polityce rolnej. Ogólnie rzecz biorąc, mamy duże oczekiwania w stosunku do drugiego filaru, jeśli chodzi o równowagę terytorialną, kwestie środowiskowe, młodych rolników, małe gospodarstwa rolne, rynki lokalne i rozwój obszarów wiejskich. Mogę Państwu obiecać, że wraz z przewodniczącym Barroso i całą Komisją będziemy traktowali drugi filar na zasadzie priorytetu. Nie złożymy go w ofierze podczas dyskusji na temat przyszłego budżetu wspólnej polityki rolnej. Mogę Państwu ręczyć w tej kwestii - także w imieniu przewodniczącego Barroso.
Nie chcę również, by kwestia żywności, która pozostaje podstawowym i zasadniczym celem wspólnej polityki rolnej, była przeciwstawiana tematyce ochrony środowiska - zresztą takiego przeciwstawienia nie ma w komunikacie Komisji. Proponujemy zrównoważone wsparcie dla szeregu praktyk rolniczych. Zapewni to równowagę pomiędzy celem konkurencyjności pod względem finansowym a pragnieniem utrzymania i ochrony zdolności regeneracji naszych zasobów naturalnych. W istocie rzeczy nie wiem, w jaki sposób rolnictwo mogłoby być konkurencyjne w średnim i długim horyzoncie czasowym bez ostrożnego gospodarowania zasobami naturalnymi. Dlatego chcemy znaleźć równowagę w ramach WPR, a nie przeciwstawiać problematyki żywności problematyce ochrony środowiska.
Pojawia się też kwestia większego ukierunkowania wspólnej polityki rolnej. Pan poseł Ashworth podniósł ten problem, ale widzę, że nie ma go już na sali. Komisja proponuje bardziej ukierunkowane płatności bezpośrednie. Również i w tym względzie uważam, że propozycje zawarte w sprawozdaniu pana posła Dessa w dużej mierze pokrywają się z tym, co Komisja planuje uwzględnić w swoich wnioskach ustawodawczych.
Zaproponujemy środki, które pozwolą nam reagować na sytuacje kryzysowe: czy to kryzysy rynkowe, kryzysy z zakresu zdrowia, czy też kryzysy wywołane skrajnymi warunkami pogodowymi. Taki właśnie rodzaj instrumentów zamierzamy zaproponować. Chciałbym również podziękować Parlamentowi za udzielone nam wsparcie w tej tak kluczowej kwestii, która pozwoli zapewnić gwarancje rolnikom w przyszłości.
Po wygłoszeniu tych dodatkowych uwag chciałbym na zakończenie wyrazić raz jeszcze mój optymizm, jeśli chodzi o jutrzejsze głosowanie oraz jakość sprawozdania pana posła Dessa. Mogę Państwu obiecać, że gdy w październiku Komisja przedstawi wnioski ustawodawcze, rozpoznacie w nich Państwo wszystkie kluczowe elementy. Raz jeszcze dziękuję Państwu za wykonaną pracę, która wnosi prawdziwą wartość dodaną do pakietu ustawodawczego, jaki zostanie zgłoszony przez Komisję.
Albert Deß
Panie Przewodniczący, Panie Komisarzu, Panie i Panowie Posłowie! Chciałbym wszystkim podziękować za tę intensywną debatę, jak i za udzielone mu wsparcie. Panie Komisarzu! Wszyscy czekamy na Wasz komunikat w październiku, a następnie na dobrą, pozytywną współpracę. Rolnictwo europejskie jest pozytywnym czynnikiem. Żywi ponad 500 milionów ludzi, gospodarstw rolnych i dba o ponad 170 milionów hektarów gruntów ornych i pastwisk, zapewnia wiele miejsc pracy w sektorach wyższego i niższego szczebla, jest ważnym filarem rozwoju obszarów rolnych i już najbardziej zrównoważonym sektorem rolnym na świecie. Nie mogę zatem zrozumieć, dlaczego przewodniczący Barroso mówi o ogromnych cięciach w drugim filarze. Naraża w ten sposób na szwank cele UE 2020 - innymi słowy, swoje własne cele. W sytuacji, gdy 14 milionów rolników żywi 500 milionów ludzi, czy nadmiernie wygórowanym oczekiwaniem jest, by 500 ludzi odpowiednio zadbało o 14 milionów rolników za pośrednictwem europejskiej polityki rolnej?
Chciałbym w tym miejscu podkreślić różnice w stosunku do mojego pierwotnego sprawozdania w niektórych kwestiach, o czym zresztą parokrotnie tu dziś wspomniano. Zbyt długo zajmuję się polityką, by nie wiedzieć dokładnie, dlaczego sprawozdanie zostało sformułowane w taki, a nie inny sposób. Gdybym przedstawił sprawozdanie w obecnej postaci, jaką kartą przetargową dysponowałbym podczas negocjacji? Zostawiłem wystarczająco duże pole do manewru, by wszyscy poczuli się zadowoleni i byśmy dziś mogli osiągnąć dobry rezultat. Moje sprawozdanie zawierało zatem duży bufor.
Moim zamierzeniem było, byśmy my jako Parlament wysłali wyraźny sygnał, że zajmujemy się ważnymi kwestiami, które są niezbędne dla zapewnienia rolnikom europejskim dobrej przyszłości. Panie Komisarzu! Gdy przedstawione zostaną wnioski ustawodawcze, będziemy mogli przystąpić do intensywnej pracy, aby wspólnie osiągnąć dobry wynik. Już mogę Pana zapewnić, że może Pan liczyć na większe poparcie ze strony Parlamentu niż niektórzy inni komisarze. Możemy to Panu zaoferować.
Przewodniczący
Zamykam debatę.
Głosowanie odbędzie się w czwartek 23 czerwca 2011 r.
Oświadczenia pisemne (art. 149 Regulaminu)
Luís Paulo Alves
Rolnictwo zapewnia bezpieczeństwo dostaw przystępnej cenowo, wysokiej jakości żywności, ochronę środowiska i zrównoważoną eksploatację gruntów, jak również miejsca pracy, wzrost i dobrobyt. Nieuzasadnione jest przekazywanie pomocy rolnikom wyłącznie w oparciu o wielkość posiadanych gruntów.
Udało nam się przeforsować zmiany w zakresie dotacji i obecnie 80 % dopłat nie trafia już w ręce zaledwie 20 % największych gospodarstw rolnych, dzięki czemu pomogliśmy drobnym rolnikom. Utorowaliśmy drogę wspólnej polityce rolnej, która jest sprawiedliwsza w stosunku do krajów Unii Europejskiej, rolników i różnych rodzajów produkcji, która uwzględnia specyfikę naszych regionów, która jest przyjazna środowisku i która wspiera zatrudnienie w obszarach wiejskich.
Jeśli chodzi o kwoty mleczne, musimy sprawdzić, czy ma sens dalsze realizowanie decyzji podjętej 8 lat temu w oparciu o ówczesne prognozy. Kwestia ta ma ogromne znaczenie dla Azorów z uwagi na strategiczną rolę tego sektora i dotychczasowe znaczenie kwot dla producentów mleka. Kładę nacisk na tę kwestię, jako że nie przedstawiono dotychczas alternatywnych rozwiązań dla systemu kwot mlecznych.
Elena Oana Antonescu
Mamy świadomość potencjału i kluczowej roli wspólnej polityki rolnej w osiąganiu celów środowiskowych i klimatycznych, dostarczaniu dóbr publicznych i realizowaniu celów UE w zakresie bezpieczeństwa żywnościowego. Ogromnie ważne jest jednak to, że "uproszczenie” i "innowacje” są hasłami przewodnimi naszej dyskusji o rolnictwie oraz przyszłości WPR. Musimy skupić się na działaniach, które nie powodują powstania nowych obciążeń administracyjnych, jako że nie chcemy uczynić życia rolników jeszcze trudniejszym. Wspólna polityka rolna musi stać się sprawiedliwsza i łatwiejsza. Uważam, że powinniśmy znaleźć odpowiednią równowagę pomiędzy proponowanymi celami i obciążeniami administracyjnymi. Musimy chronić dobrobyt rolników i wzmocnić gospodarki lokalne. Musimy chronić środowisko, a także dbać o to, by produkowana żywność była wysokiej jakości, bezpieczna i zdrowa. Jeśli chodzi o rolnictwo, nie możemy skupiać się wyłącznie na technicznych rozwiązaniach lub na dyskusjach o technicznych rozwiązaniach. Musimy również uwzględnić wzorce konsumpcji, kwestię odpadów oraz złożoną relację pomiędzy środowiskiem, różnorodnością biologiczną i zdrowiem.
Liam Aylward
na piśmie - Przede wszystkim pragnę podziękować sprawozdawcy za doskonałą robotę. Ostateczny dokument stanowi wyraźny sygnał dla Komisji, która obecnie prowadzi dyskusje na temat budżetu wewnętrznego w przyszłym programie finansowym, że zdaniem Parlamentu przyszła wspólna polityka rolna może wnosić ważny wkład w gospodarkę europejską w odniesieniu do zatrudnienia i wzrostu. Jest to polityka, która będzie w stanie sprostać wyzwaniom z zakresu bezpieczeństwa żywnościowego, która zapewni dostarczanie dóbr publicznych, ochronę środowiska i wsparcie dla różnorodności biologicznej, która wreszcie będzie narzędziem zwalczania skutków zmian klimatu.
Zmniejszenie potencjału rolników europejskich oraz ograniczenie ich konkurencyjności poprzez osłabienie budżetu WPR jest krótkowzrocznym działaniem, które przyniesie efekt przeciwny do zamierzonego. Sektor ten ma ogromny potencjał w zakresie rozwoju, wzrostu gospodarczego, badań i innowacji oraz zwalczania skutków zmian klimatu. WPR daje wymierne wyniki i zwrot z inwestycji, jeśli chodzi o dostarczanie dóbr publicznych. WPR po 2014 roku, zgodnie z tym, co zostało przedstawione w sprawozdaniu, posiada jasne cele i priorytety, które mogą być i będą realizowane przez rolników europejskich, którzy jednak potrzebują wsparcia w postaci solidnego budżetu.
Elena Băsescu
Uważam, że sprawozdanie pana posła Dessa ma zasadnicze znaczenie w kontekście światowego kryzysu żywnościowego oraz obecnych zagrożeń z zakresu środowiska. Nowa wersja wspólnej polityki rolnej obejmuje wartości takie jak ochrona konsumentów i spójność regionalna. Uważam, że długoterminowa wydajność zależy w dużym stopniu od zrównoważonego zarządzania zasobami naturalnymi, co jest kolejnym celem przedmiotowej polityki. Z zadowoleniem przyjmuję inicjatywę na rzecz bardziej aktywnego zaangażowania rolników w programy rozwoju obszarów wiejskich, co przyczyni się do wzrostu konkurencyjności lokalnej.
Bezpieczeństwo żywnościowe jest kolejnym priorytetem nowej wspólnej polityki rolnej. Współpraca pomiędzy państwami członkowskimi ma zasadnicze znaczenie, jak pokazał kryzys związany z bakterią E. coli latem tego roku. Aby uniknąć wahań cen żywności, popieram przyjęcie dodatkowych środków zapobiegania ryzyku, które byłyby dostępne dla wszystkich rolników w UE.
Jednocześnie uważam, że fundusze rolne muszą być sprawiedliwie rozdzielanie. W kwestii tej należy na przykład podkreślić wpływ pomocy bezpośredniej na wzrost rentowności i konkurencyjności drobnych gospodarstw rolnych.
Należy również przewidzieć specjalne płatności dla obszarów o ograniczeniach naturalnych, które posiadają specjalne potrzeby.
Nessa Childers
na piśmie - Jako członkini Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności oraz obrończyni środowiska oczekiwałam, że sprawozdanie pana posła Dessa przedstawi WPR na miarę wyzwań ery węglowej, czyli opartą na bodźcach z zakresu ochrony środowiska, zarządzaniu zasobami oraz poważnych inwestycjach w szeroko rozumianą tematykę środowiskową w UE. Dlatego jestem pod wrażeniem zawartych w sprawozdaniu deklaracji o ekologizacji WPR, wspieraniu małych i średnich producentów żywności oraz patrzeniu w przyszłość, a jednocześnie rozwiązywaniu obecnych problemów rolnictwa europejskiego. Mając na uwadze, że Komisja zasadniczo zgadza się z propozycjami Parlamentu, apeluję do Parlamentu, by zapewnił również poparcie przez Radę Europejska zawartych w sprawozdaniu postulatów z zakresu ochrony środowiska.
Vasilica Viorica Dăncilă
Wspólna polityka rolna stoi w obliczu wielu wyzwań, co zmusza Unię Europejską i państwa członkowskie do podjęcia strategicznej decyzji w sprawie przyszłości rolnictwa. Aby móc skutecznie reagować na te wyzwania, WPR musi funkcjonować w ramach rozważnej polityki gospodarczej i zrównoważonych finansów publicznych, przyczyniając się do osiągnięcia przez Unię celów strategii UE 2020. Uważam, że Unia Europejska będzie ponadto potrzebowała w przyszłości skutecznych instrumentów przeciwdziałania kryzysom dotykającym rynek i dostawy żywności, jak również wahaniom cen i rynku w sektorze rolnym. Powinien mieć miejsce sprawiedliwy podział środków WPR pomiędzy drugim i trzecim filarem zarówno wśród państw członkowskich, jak i wśród rolników w każdym państwie członkowskim. Pozwoli to wyraźnie zmniejszyć ogromne nierówności w podziale tych funduszy pomiędzy państwami członkowskimi. Drugi filar WPR ma nadrzędne znaczenie dla rozwoju obszarów wiejskich. Uważam, że szczególny nacisk należy położyć na motywowanie i zachęcanie młodych rolników. Z tego względu opowiadam się za wprowadzeniem określanych przez państwa członkowskie ukierunkowanych środków w drugim filarze, aby realizować priorytetowe cele UE poprzez utrzymanie dodatków wyrównawczych dla obszarów o mniej korzystnych warunkach gospodarowania.
Anne Delvaux
Rolnictwo jest niewątpliwie sektorem gospodarki, w którym Unia Europejska najwięcej osiągnęła. Obecna debata odbywa się w kontekście planów przedstawienia przez Komisję kluczowych propozycji reformy w październiku.
Omawiane sprawozdanie stanowi wyraz kompromisu osiągniętego przez Parlament. Utrzymaliśmy dwa mocne filary. Pierwszy z nich - pomoc bezpośrednia - wymaga funduszy współmiernych do wyzwań stojących przed rolnictwem, co oznacza przynajmniej utrzymanie dotychczasowego poziomu finansowania. Zostanie on jednak również bardziej dopasowany do drugiego filaru, czyli wsparcia dla zrównoważonego rozwoju. Uważam, że ekologizacja pierwszego filaru wymaga uważnej oceny, aby nie powodowała jeszcze większego obciążenia rolników wymaganiami z zakresu ochrony środowiska. W końcu podstawową rolą rolnika jest produkowanie żywności. W sprawozdaniu jest również mowa o młodych rolnikach, którzy doświadczają ciężkich początków pracy w sektorze.
Cele te mogą być jednak osiągnięte jedynie pod warunkiem braku cięć w budżecie Unii. Jaki jest sens przyjęcia ambitnych celów, jeśli nie mamy środków na ich realizację?
Ismail Ertug
My, Grupa Postępowego Sojuszu Socjalistów i Demokratów w Parlamencie Europejskim, ciężko pracowaliśmy, aby nowa polityka rolna UE uwzględniała normy ekologiczne. Uważamy, że rolników należy nagradzać za usługi świadczone na rzecz społeczeństwa. To właśnie czynią, a przy obecnych cenach rynkowych trudno jest wyobrazić sobie gorsze wynagrodzenie.
Utrzymanie dwufilarowej struktury gwarantuje, że w przyszłości rolnicy będą nadal otrzymywali stałą kwotę, na którą będą mogli liczyć. Płatności te mają znaczenie dla długoterminowego planowania. Wiążąc płatności bezpośrednie ze zmienną ekonomiczną możemy dokonać przejścia od Europy 15 państw członkowskich do Europy 27 państw członkowskich, nie alienując nadmiernie nikogo.
Sprawozdanie stanowi dobry kompromis - kompromis europejski. Pytanie obecnie brzmi: co Komisja, a zwłaszcza przewodniczący Barroso, zrobi z tym kompromisem? Zmniejszenie wydatków na ochronę środowiska wydaje się szczególnym przejawem zaściankowości i mam nadzieję, że komisarz Cioloş zdoła wyperswadować ten pomysł panu przewodniczącemu.
Ilda Figueiredo
W przedmiotowym sprawozdaniu proponuje się kontynuowanie wspólnej polityki rolnej (WPR), choć jednocześnie zawiera ono pewne sprzeczności.
Z tego względu zajęliśmy krytyczne stanowisko i przedstawiliśmy alternatywne propozycje, które dają skuteczną odpowiedź na potrzebę zapewnienia przez rolnictwo suwerenności żywnościowej i bezpieczeństwa żywnościowego w każdym kraju, jak również na problematykę rodzinnych gospodarstw rolnych i rozwoju obszarów wiejskich. Wszystkie te propozycje uwzględniają społeczne znaczenie ziemi i ludzi, którzy na niej pracują, specyfikę każdego kraju oraz zasady sprawiedliwości społecznej przy podziale dotacji, zarówno wśród państw członkowskich, jak i pomiędzy różne rodzaje upraw i rolników.
Z tego względu przedstawimy pakiet wniosków, w których w jasny i zdecydowany sposób opowiadamy się zwłaszcza za systemem kwot produkcyjnych, dopasowanym do potrzeb żywnościowych każdego kraju, co zapewni ochronę rolników w krajach takich jak Portugalia.
Chcemy zagwarantować każdemu krajowi prawo produkcji oraz sprzeciwiamy się liberalizacji sektora mleczarskiego i praw do nasadzeń w sektorze wina. Chcemy również utrzymania wsparcia dla destylacji alkoholu spożywczego i destylacji interwencyjnej w okresie po 2012 roku oraz opowiadamy się za "istnieniem instrumentów regulacji rynków i mechanizmów interwencji, które gwarantują sprawiedliwe ceny produkcji”, tym samym sprzeciwiając się trendowi deregulacji, jaki był widoczny w poprzednich reformach WPR.
Béla Glattfelder
Europa potrzebuje mocnego rolnictwa nawet po 2013 roku, jako że rolnictwo europejskie jest podstawowym gwarantem bezpieczeństwa żywnościowego obywateli Europy. Produkcja żywności musi pozostać podstawowym celem rolnictwa z uwagi na to, że liczba ludności na świecie wciąż rośnie, a według prognoz ma osiągnąć poziom 9 miliardów w 2045 roku. Aby zrealizować ten cel, potrzebujemy jednak mocnej wspólnej polityki rolnej oraz zdecydowanego wsparcia dla rolnictwa. Za ważny uznaję zatem zawarty w sprawozdaniu postulat, by w kolejnym okresie planowania finansowego budżet rolny został utrzymany co najmniej na poziomie zaplanowanym na 2013 roku. W marcu tego roku prezydencja węgierska przyjęła konkluzje służące interesom rolników europejskich. Nadmierna zmienność cenowa w poprzednim okresie była po części skutkiem złych decyzji podjętych przez UE, na przykład o rezygnacji z interwencji w sektorze produkcji kukurydzy. Potrzebujemy zatem polityki rolnej, która zapewniłaby skuteczne reagowanie na nadmierną zmienność cenową i spekulację. Kryzys w sektorze mlecznym uwidocznił potrzebę wprowadzenia w nim środków ograniczających produkcję. W państwach członkowskich, w których nastąpił ponadprzeciętny spadek produkcji cukru wskutek reformy rynku cukru, należy zezwolić na wzrost produkcji.
Louis Grech
na piśmie - WPR musi zostać odpowiednio doposażona, aby mogła sprostać wyzwaniom przyszłości. Polityka ta nie może być monolitem; należy ją wdrażać w elastyczny sposób, uwzględniając obecny kontekst gospodarczy i polityczny. Powinny powstać ramy regulacyjne uwzględniające cele długoterminowe. Zapewniłoby to drobnym rolnikom poczucie większej stabilności, możliwość planowania inwestycji w dłuższym horyzoncie czasowym bez obaw o zakłócenia wywołane krótkoterminową, doraźną polityką, a także pomoc potrzebną, aby chronić ich działalność. Należy zająć się kwestią podatności sektora rolniczego na zaburzenia stabilności rynku i zmienność cen, a WPR powinna gwarantować mechanizm bezpieczeństwa oraz rezerwę pozwalającą skutecznie zapobiegać ryzyku, co zapewniłoby rolnikom pewny dochód w obecnych trudnych warunkach gospodarczych i dawałoby możliwość przewidzenia, w jaki sposób zmienność cen światowych wpłynie na kraje rozwijające się. Wyzwania w zakresie zmian klimatu na świecie, wpływ zmian demograficznych na bezpieczeństwo żywnościowe oraz recesja gospodarcza powinny przekładać się na wzmożone wysiłki na rzecz zapewnienia zrównoważonego wzrostu oraz ochrony i zachęcania do tworzenia miejsc pracy. Innowacje i badania pomogą Europie rozwijać się w bardziej zrównoważony sposób pod względem środowiskowym i gospodarczym.
Ville Itälä
na piśmie - (FI) Przedmiotowe sprawozdanie jest zwycięstwem orędowników sprawy rolnictwa fińskiego i europejskiego. Ze względu na położenie geograficzne my, Finowie, znajdujemy się w naturalnie niekorzystnej sytuacji, jeśli chodzi o uprawy, dlatego ważne jest, by nie zmieniła się kwota otrzymywanej przez nas pomocy. Stanowisko Parlamentu stanowi mocny sygnał dla Komisji, która pracuje nad wnioskiem w sprawie reformy wspólnej polityki rolnej. Ograniczenie dotychczasowych poziomów pomocy krajowej jest niemożliwe do zaakceptowania.
Petru Constantin Luhan
Bezpieczeństwo żywnościowe jest i pozostanie głównym wyzwaniem, przed jakim stoi rolnictwo UE. Nie jest to jedyne wyzwanie, na co wskazują również Organizacja Współpracy Gospodarczej i Rozwoju oraz Organizacja Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa w raporcie na temat perspektyw rolnictwa na lata 2011-2010.
Uważam, że powinniśmy zwrócić szczególną uwagę na wyzwania demograficzne dotykające obszary wiejskie. Jeśli nie zajmiemy się zmianami demograficznymi i nie uczynimy obszarów wiejskich bardziej atrakcyjnym miejscem dla młodych rolników, ryzykujemy, że za pewien czas sytuacja ta stanie się prawdziwą przeszkodą dla stabilnej, wysokiej jakości produkcji rolnej. Mając to na uwadze, musimy zaoferować młodym ludziom nowe, atrakcyjne działania, konsekwentne wsparcie finansowe oraz większy dostęp do innowacyjnych usługi i infrastruktury.
Poza tymi działaniami zachodzi również potrzeba lepszej koordynacji pomiędzy wsparciem finansowym na rzecz rozwoju obszarów wiejskich i innymi rodzajami polityki regionalnej, jak również utrzymania finansowania WPR na poziomie umożliwiającym realizację wszystkich proponowanych zadań. Dzięki temu łatwiej będzie zwiększyć aktywne zaangażowanie młodych ludzi w rolnictwo Unii Europejskiej pod względem gospodarczym, społecznym i kulturalnym.
Astrid Lulling
Odważne i nowatorskie cele zaproponowane na samym początku przez sprawozdawcę niestety nie przetrwały naszych dyskusji. W niektórych przypadkach trzeba było z nich zrezygnować na rzecz nijakich kompromisów.
Mogę to zaakceptować, zwłaszcza jeśli chodzi o sprawiedliwszy podział płatności bezpośrednich w Europie w celu zagwarantowania sprawnego funkcjonowania rynku wewnętrznego.
Ubolewam natomiast nad brakiem odwagi, by przeprowadzić wszechstronną ekologizację wspólnej polityki rolnej. Nasi rolnicy chcą wydajnie produkować zdrową żywność, aby zapewnić bezpieczeństwo żywnościowe dla 500 milionów obywateli Europy.
11 państw członkowskich, w tym Luksemburg, podpisało wspólny list do komisarza Cioloşa, w którym sprzeciwiło się planom likwidacji systemu praw do nasadzeń w sektorze wina w 2015 roku.
Cieszę się, że Parlament Europejski poparł tę propozycję w sprawozdaniu pana posła Dessa. Musimy jednak zachować ostrożność: nie możemy dopuścić do tego, by nasi rolnicy musieli zarabiać na życie jako słabo opłacani ogrodnicy, jako że bylibyśmy wtedy zależni od importu żywności i towarów rolnych z innych krajów, w których obowiązują znacznie mniej rygorystyczne wymagania niż wobec naszych rolników.
W pełni popieram to stanowisko. Oczekujemy jego uwzględnienia we wnioskach ustawodawczych autorstwa pana komisarza.
Mariya Nedelcheva
Parlament Europejski musi opowiedzieć się za mocną, sprawiedliwą i dobrze finansowaną WPR. Nadszedł czas, byśmy zapewnili sprawiedliwy podział płatności bezpośrednich pomiędzy państwami członkowskimi, regionami i sektorami. Musimy pokazać obywatelom europejskim, że solidarność europejska rzeczywiście istnieje, a nie tylko składać gołosłowne deklaracje. Sprawozdanie pana posła Dessa stanowi niewielki krok, ale w dobrym kierunku. Z zadowoleniem przyjmuję również środki zaproponowane w celu utrzymania równowagi terytorialnej w UE. Cieszę się, że w sprawozdaniu wyraża się poparcie dla młodych ludzi w sektorze rolnym, jako że musimy zwalczać zjawisko wyludniania się obszarów wiejskich. Musimy koniecznie utrzymać pomoc dla regionów będących w niekorzystnym położeniu, jak również możliwość płatności powiązanych z produkcją w regionach, w których nie ma alternatywy dla danego rodzaju produkcji. Z zadowoleniem odnotowuję uwzględnienie mojego postulatu o większą elastyczność w ramach drugiego filaru. Sytuacja w sektorach rolnych różni się w zależności od państwa członkowskiego. Większa swoboda w określaniu priorytetów poszczególnych państw zapewni regionom rolniczym realną możliwość rozwoju. Musimy jednak zapewnić, by proponowane środki nie obciążały producentów rolnych ze względu na dodatkowe wymagania biurokratyczne. Wyślijmy zdecydowany sygnał Komisji Europejskiej i producentom rolnym w Europie, że popieramy sprawiedliwszą, prostszą i bardziej elastyczną WPR.
Franz Obermayr
Zdrowy sektor rolniczy - a mam tutaj na myśli nie przedsiębiorstwa rolno-przemysłowe, lecz rodzinne gospodarstwa rolne działające na niewielką skalę - daje gwarancję utrzymania kultury rolnej, przyrody i naszego krajobrazu kulturowego, jak również pełni zasadniczą rolę w zaopatrywaniu ludzi w żywność. Niedawny kryzys związany z bakterią E. coli pokazuje znaczenie tej roli. Konsumenci mają wysokie oczekiwania wobec produktów organicznych. Chcą, by zapewniały one równowagę ekologiczną, co w rzeczywistości często jest bardziej niż wątpliwe. Zamiast wnosić szczególnie pozytywny wkład w zrównoważony rozwój, rozważne korzystanie z zasobów, ograniczanie emisji dwutlenku węgla i ochronę zwierząt gospodarskich, produkty organiczne są często transportowane przez całą Europę. UE musi działać w tym względzie - a mówię to jako przedstawiciel Austrii, jednego z liderów rolnictwa organicznego. Należy przypisać większe znaczenie zaopatrzeniu regionalnemu i dostępności sezonowej, jak również ścisłemu oznaczaniu pochodzenia żywności. Usługi świadczone przez rolnictwo należy zatem nagradzać godziwymi cenami produktów. Niech wspólna polityka rolna nie służy nam do wspierania przemysłu rolnego, wspierajmy natomiast naszych rolników.
Sirpa Pietikäinen
na piśmie - (FI) Reforma wspólnej polityki rolnej UE jest jednym z najważniejszym zadań Parlamentu. Sprawozdanie pana posła Dessa jest dobrą podstawą do kontynuacji tej reformy. Potrzebujemy jednak szerszej debaty, aby osiągnąć cel, jakim jest przyjazne środowisku, zasobooszczędne i zróżnicowane rolnictwo. Odpowiedź na globalne problemy rolnictwa nie leży w zwiększaniu produkcji w Europie, lecz stanowi część większego równania, obejmującego czynniki gospodarcze, społeczne i środowiskowe. Nie potrzebujemy ograniczonej polityki rolnej, lecz polityki żywnościowej uwzględniającej cały łańcuch produkcji żywności. Jest to najlepszy sposób, w jaki możemy reagować na poważne, kompleksowe wyzwania, przed jakimi stoi rolnictwo w swojej obecnej postaci.
Pavel Poc
na piśmie - (CS) Z radością dowiedziałem się, że nowa wspólna polityka rolna zakończy okres dyskryminacji rolników w niektórych państwach członkowskich, w tym w moim kraju. Chciałbym podziękować sprawozdawcy za wykonaną pracę, która wyraźnie świadczy o zrozumieniu przez niego istoty problemu. Tym bardziej niepokoją mnie próby wprowadzenia nowych dyskryminujących warunków. Wprowadzenie pułapu płatności bezpośrednich jest nową formą dyskryminacji państw członkowskich, w których ze względów historycznych gospodarstwa rolne są w większości wysokoobszarowe. Gospodarstwa te spełniają te same warunki i świadczą te same usługi co małe gospodarstwa w innych krajach, dlatego w równym stopniu kwalifikują się do otrzymywania płatności bezpośrednich. Dyskryminowanie dużych gospodarstw wskutek wprowadzenia pułapów może stworzyć zagrożenie dla miejsc pracy w obszarach wiejskich oraz stłumić potencjał innowacji. Jeśli chcemy w wiarygodny sposób wypowiadać się na temat jednolitego rynku, czy naprawdę możemy poprzeć dyskryminowanie niektórych państw członkowskich poprzez różnicowanie płatności od hektara lub wprowadzenie pułapów?
Rolnicy z 12 nowych państw członkowskich przeszli właśnie trudny okres 10 lat, na co zgodzili się, myśląc, że jest to okres przejściowy, który nie będzie przedłużany. Nie przedłużajmy tych nierówności wbrew duchowi negocjacji akcesyjnych i nie narażajmy na szwank wiarygodności UE w oczach niektórych obywateli. Igramy z przyszłością samej UE. Chciałbym zatem zaapelować do wszystkich kolegów i koleżanek o poparcie poprawek 10 i 11, w których odrzuca się propozycję wprowadzenia górnego pułapu płatności.
Olga Sehnalová
Stworzenie uczciwych i przejrzystych warunków dla wszystkich rolników w całej UE jest podstawowym warunkiem uczciwej konkurencji na rynku wewnętrznym. Sprawozdanie na temat przyszłości wspólnej polityki rolnej (WPR) zmierza w tym kierunku. Należy z zadowoleniem przyjąć wiele z wynegocjowanych kompromisów, na przykład uproszczenie procedur administracyjnych w różnych obszarach WPR lub utrzymanie pełnego finansowania płatności bezpośrednich w budżecie UE oraz sprzeciw wobec ich renacjonalizacji. Za problematyczną uważam natomiast kwestię preferencyjnego traktowania rolników europejskich lub stawiania ich w niekorzystnej sytuacji w oparciu o dodatkowe kryteria, na przykład wielkość gospodarstwa, ze względu na historyczne uwarunkowania w poszczególnych państwach członkowskich.
Sergio Paolo Francesco Silvestris
Chciałbym wyrazić zadowolenie z brzmienia pierwszego dokumentu na temat przyszłości WPR. Nawet na tak wczesnym etapie, przed przedstawieniem tekstu ustawodawczego, ma on na celu wysłanie Komisji pozytywnego sygnału, jeśli chodzi o naszych rolników. W wielu miejscach zostały uwzględnione postulaty moje i moich kolegów. Mam na myśli ważne stwierdzenia dotyczące naszego południowego rolnictwa. Na przykład pomoc bezpośrednia przestanie być udzielana wyłącznie od hektara, lecz będą wreszcie brane pod uwagę czynniki takie jak wielkość gospodarstwa, zatrudnienie, wydajność pracy czy forma prawna. Cieszę się również, że płatności te będą dokonywane wyłącznie na rzecz rolników prowadzących aktywną działalność w sektorze, co zapewni, że pomoc będzie trafiała do tych, którzy autentycznie jej potrzebują i wykorzystują ją w służbie rolnictwu. Podjęto również działania na rzecz bardziej sprawiedliwego podziału pomocy, mając na uwadze, że ze względów historycznych gospodarstwa rolne w Unii Europejskiej bardzo się różnią między sobą. W pełni popieram postulat wprowadzenia w ramach WPR instrumentów ograniczających zmienność cenową. Na zakończenie wspomnę o najbardziej popularnej formie produkcji rolnej w moim regionie - produkcji oliwy z oliwek oraz o tym, czego oczekujemy od Komisji: zaktualizowania systemu prywatnego przechowywania i wprowadzenia prywatnego przechowywania.
Dominique Vlasto
W sytuacji, gdy bezpieczeństwo żywnościowe jest obecnie kluczowym czynnikiem globalizacji, musimy zachować nasz potencjał samowystarczalności. Oznacza to utrzymanie ambitnej wspólnej polityki rolnej, która jest zdolna zaspakajać najbardziej podstawową potrzebę długoterminową: zaopatrzenie w żywność. WPR wymaga jednak udoskonalenia, aby uczynić ją sprawiedliwszą. Obywatele europejscy nie zrozumieliby, gdyby większość pomocy trafiała do dużych przedsiębiorstw rolnych: drobni rolnicy też muszą być w stanie utrzymać się ze swojej pracy, pracować w przyzwoitych warunkach i otrzymywać godziwe wynagrodzenie. Przy rozdzielaniu pomocy musimy ponadto w większym stopniu uwzględnić naturalne ograniczenia, takie jak globalne ocieplenie, obszary górskie czy ograniczone zasoby wody. Występująca obecnie susza wskazuje na pilną potrzebę uwzględnienia we WPR praktycznych środków, które umożliwią naszym rolnikom radzenie sobie z problemem niedoboru wody. Apelowałbym zatem o lekkie przeorientowanie WPR, aby uczynić ją bardziej użyteczną i zdolną zagwarantować naszą samowystarczalność w zakresie produkcji żywności, żywotność naszego sektora rolnego i ochronę naszych obszarów wiejskich.
