Sieci i usługi łączności elektronicznej - Europejski Urząd ds. Rynku Łączności Elektronicznej - Pełne wykorzystanie potencjału dywidendy cyfrowej w Europie: wspólne podejście do zagospodarowania zakresów częstotliwości zwolnionych w wyniku przejścia na nadawanie cyfrowe - Sieci i usługi łączności elektronicznej, ochrona prywatności i ochrona konsumentów (debata) 
Przewodniczący
Kolejny punkt to wspólna debata na temat:
sprawozdania pani poseł Catherine Trautmann, w imieniu Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii, na temat wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę 2002/21/WE w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej, dyrektywę 2002/19/WE w sprawie dostępu do sieci łączności elektronicznej i urządzeń towarzyszących oraz wzajemnych połączeń oraz dyrektywę 2002/20/WE w sprawie zezwoleń na udostępnienie sieci i usług łączności elektronicznej - C6-0427/2007 -,
sprawozdania pani poseł Pilar del Castillo Vera, w imieniu Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii, na temat wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego Europejski Urząd ds. Rynku Łączności Elektronicznej - C6-0428/2007 -,
sprawozdania pani poseł Patrizii Toia, w imieniu Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii, w sprawie pełnego wykorzystania potencjału dywidendy cyfrowej w Europie: wspólne podejście do zagospodarowania zakresów częstotliwości zwolnionych w wyniku przejścia na nadawanie cyfrowe, oraz
sprawozdania pana posła Malcolma Harboura, w imieniu Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów, na temat wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę 2002/22/WE w sprawie usługi powszechnej i związanych z sieciami i usługami łączności elektronicznej praw użytkowników, dyrektywę 2002/58/WE dotyczącą przetwarzania danych osobowych i ochrony prywatności w sektorze łączności elektronicznej oraz rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów - C6-0420/2007 -.
Luc Chatel
urzędujący przewodniczący Rady. - (FR) Panie przewodniczący, panie komisarzu, panie i panowie! Wystarczy się przyjrzeć tylko niektórym liczbom, aby dostrzec strategiczne znaczenie telekomunikacji i nowych technologii informacyjnych w Europie: samym technologiom telekomunikacyjnym przypisuje się jedną czwartą europejskiego wzrostu i 40% naszego wzrostu produktywności. Jeżeli przyjrzą się państwo licznym przeprowadzonym badaniom, to przekonają się państwo, że w okresie ostatnich 12 lat 50% przepaści we wzroście gospodarczym między USA a Europą związane jest z dysproporcjami w rozwoju naszych technologii informacyjnych i komunikacyjnych. Dlatego Europa musi inwestować w ten sektor w perspektywie długoterminowej. W konsekwencji tego zasadnicze znaczenie dla wspierania konkurencyjności i wzrostu europejskiej gospodarki ma szybka zmiana ram regulacyjnych UE w dziedzinie łączności elektronicznej.
Jak powiedziałem na spotkaniu wyjaśniającym przed Komisją Przemysłu, Badań Naukowych i Energii, celem francuskiej prezydencji jest osiągnięcie politycznego porozumienia na posiedzeniu Rady Ministrów Telekomunikacji w dniu 27 listopada, natomiast istota tego porozumienia będzie możliwie najdokładniej oparta na stanowiskach przyjętych przez Parlament Europejski. Aby zrealizować ten cel, Rada zaplanowała w drugim półroczu 2008 r. około 15 posiedzeń roboczych. Dlatego chciałbym poświęcić kilka chwil na poinformowanie państwa o stanowiskach, jakie przeważają w Radzie w sprawie podstawowych kwestii poruszonych przez trzech sprawozdawców - panią poseł Trautmann, panią poseł del Castillo oraz pana posła Harboura. Na temat sprawozdania pani poseł Toia w sprawie dywidendy cyfrowej wypowie się mój kolega - Éric Besson.
Chciałbym pochwalić trzech sprawozdawców za znaczny nakład pracy poświęconej kwestiom, które za chwilę omówię. Uważam, że praca, którą wykonali pomaga wyjaśnić sytuację oraz zapewnia nową podstawę do podjęcia rozmów z Radą. Chciałbym także podkreślić sporą jednomyślność naszych dwóch instytucji, Parlamentu i Rady.
Po pierwsze chcę pogratulować pani poseł Catherine Trautmann za jej pracę, którą dotychczas wykonała w charakterze sprawozdawcy na temat dyrektywy zmieniającej ramowe dyrektywy w sprawie "dostępu” i "zezwoleń”. Chciałbym ją pochwalić za gotowość do uwzględnienia wyzwania wynikającego z zastosowania sieci nowej generacji, skutkującego obawami wśród wszystkich zainteresowanych podmiotów z tego sektora oraz państw członkowskich.
Pani poseł Trautmann! W sprawozdaniu podkreśla pani potrzebę dalszego wspierania konkurencji, zwłaszcza konkurencji w dziedzinie infrastruktury; to pogląd prezentowany przez Radę. Sugeruje pani większe wykorzystanie geograficznej segmentacji rynku w celu wyeliminowania zobowiązań regulacyjnych ex ante w przypadkach efektywnej konkurencji. Ta druga kwestia jest przedmiotem debat w Radzie.
Teraz chciałbym poruszyć sprawę regulacji rynków, zwłaszcza proponowanego rozszerzenia prawa Komisji do wetowania środków zaradczych, które proponują organy nadzorujące. Pani Trautmann podkreśla w swoim sprawozdaniu, że Komisja powinna pełnić raczej funkcję rozjemcy, a nie sędziego; proponuje ona zatem mechanizm koregulacji, zgodnie z którym sprawę można skierować do zreformowanej grupy organów nadzorujących, na przykład w sytuacji, gdy Komisja kwestionuje środek zaradczy proponowany przez organ nadzorujący. Sprawozdawca Parlamentu stara się znaleźć w ten sposób kompromis między istniejącym stanem rzeczy a prawem do weta, które pierwotnie proponowała Komisja, a które spotkało się ze sprzeciwem ze strony państw członkowskich, jak państwu wiadomo. Jest to rzeczywisty postęp w stosunku do pierwotnego tekstu, który jest niezwykle drażliwą sprawą dla Rady z uwagi na to, że nie bardzo chce ona przyznawać w danej chwili tak duże uprawnienia Komisji.
Kolejną kwestią, która była przedmiotem gorącej debaty jest funkcjonalny podział operatora. W swoim sprawozdaniu pani poseł Trautmann proponuje utrzymanie obowiązku funkcjonalnego podziału operatora jako nadzwyczajnego środka zaradczego na potrzeby krajowych organów regulacyjnych. Ten nadzwyczajny środek podlegałby większym restrykcjom w kategoriach wdrożenia, ponieważ wymagałby uprzedniej zgody Komisji oraz korzystnej opinii Organu Europejskich Regulatorów w Telekomunikacji (BERT). Wydaje się, że sprawozdawca przyjął ogólnie podejście odpowiadające wyłaniającemu się w Radzie kompromisowi w tej sprawie, czyli utrzymaniu tego środka w mocy, jednak bez zgody na jego zbyt powszechne stosowanie.
Inna poważna kwestia w tych negocjacjach dotyczy zarządzania częstotliwościami radiowymi. Państwa sprawozdawca, tak samo jak Rada, przychyla się stopniowemu podejściu do zmian w zarządzaniu widmem, zapewniającemu kompromis między zasadami neutralności przedstawionymi przez Komisję a złożonością zarządzania tymi deficytowymi zasobami. Sprawozdanie ostatecznie przyjęte przez Komisję Przemysłu wprowadza także nowy element w postaci zalecenia utworzenia Komitetu ds. Polityki Widma Radiowego (RSPC), który odpowiadałby za doradzanie Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komisji w sprawach dotyczących polityki widma radiowego. Zadaniem tego Komitetu będzie ustalanie strategicznego programu legislacyjnego w sprawie zagospodarowania widma radiowego. Przypuszczam, że Rada w tej sprawie uwzględniła skierowany do niej uzasadniony wniosek Parlamentu Europejskiego o większe zaangażowanie w formułowanie ogólnych wytycznych w odniesieniu do zarządzania częstotliwościami radiowymi, lecz jak państwu wiadomo, Rada chce także uniknąć sytuacji, w której za przedmiotowe zasoby odpowiadałoby zbyt wiele organów, jak również chce zachować reaktywność, jakiej wymagają te rynki i częstotliwości radiowe jako strategiczne zasoby na potrzeby innowacji.
Chcę pochwalić panią poseł Pilar del Castillo za jakość sprawozdania na temat utworzenia Europejskiego Urzędu ds. Rynku Łączności Elektronicznej; zaznaczyłbym, że poruszono w nim bardzo wrażliwą kwestię, będącą również przedmiotem znacznej jednomyślności Parlamentu i Rady. Pani poseł del Castillo! W sprawozdaniu dochodzi pani do wniosku, że Europejski Urząd w formie pierwotnie proponowanej nie jest dobrym rozwiązaniem, by wzmocnić współpracę między regulatorami i wspierać harmonizację praktyk; takie jest także stanowisko Rady. Sprzeciwia się pani utworzeniu europejskiego "super-regulatora” i proponuje pani powołanie takiego organu jak BERT, który byłby bliżej regulatorów, byłby bardziej uniezależniony od Komisji Europejskiej oraz miałby dużo prostszą strukturę i sposób zarządzania od tych proponowanych pierwotnie. Rada przyjmuje do wiadomości te wszystkie argumenty, ale jak pani wiadomo, większość państw członkowskich nadal ma pewne zastrzeżenia do pomysłu utworzenia wspólnotowego organu. Dlatego w ciągu kolejnych kilku tygodni Rada musi spróbować znaleźć kompromis między dwoma opcjami: instytucjonalizacją organu prawa prywatnego, który obejmowałby europejskich regulatorów, lub powołaniem organu wspólnotowego z koniecznie zagwarantowaną niezależnością.
Moje końcowe uwagi dotyczą sprawozdania pana posła Malcolma Harboura, któremu chcę podziękować za jakość włożonej przez niego pracy; szczególnie cieszy mnie fakt, że uwzględnia on podstawowe prawa konsumenta. Parlament, tak samo jak Rada, popiera środki zaproponowane przez Komisję i ukierunkowane na wzmocnienie ochrony konsumenta, sprawę, która wysunęła się ostatnio na czoło z uwagi na coraz większy wpływ usług komunikacyjnych na codzienne życie naszych obywateli.
W szczególności pan poseł Harbour proponuje w swoim sprawozdaniu wyszczególnianie informacji, które muszą być zawarte w kontraktach, wzmocnienie środków podejmowanych przez państwa członkowskie w odniesieniu do niepełnosprawnych użytkowników oraz ograniczenie czasu realizacji dla przenoszenia numerów w celu poprawy konkurencji. Rada zasadniczo popiera wszystkie te środki.
Uważam, że ważna jest również sprawa ochrony prywatności, która była rozpatrywana w ramach wzmożonej współpracy z panem Alvaro z Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych. Cieszę się, że uwzględniono tu na przykład sprawę niechcianej komunikacji za pomocą wiadomości tekstowych (SMS).
W szczególnej kwestii praw autorskich, pan poseł Harbour proponuje w swoim sprawozdaniu zachowanie w stosunku do sieciowych dostawców usług komunikacji elektronicznej obowiązku przekazywania abonentom wszystkich przydatnych informacji o bezprawnym korzystaniu z sieci i usług. Proponuje również zachęcanie wszystkich zainteresowanych stron do współpracy na rzecz promowania rozpowszechniania legalnych ofert. Środki te wydają się być wyważone, lecz musimy mieć na uwadze, że jest to szczególnie czuła kwestia zarówno dla państwa Izby, jak i dla Rady.
Panie przewodniczący! Zanim oddam głos mojemu koledze - panu Éricowi Bessonowi, który wypowie się na temat dywidendy cyfrowej, na zakończenie muszę wspomnieć o obszarach podlegających moim kompetencjom. W naszym odczuciu Parlament i Rada w dużym stopniu zgadzają się w tych kwestiach, chociaż prawdą jest, że występują nieznaczne różnice zdań na temat poziomu szczegółów, które mają zostać uwzględnione w przedmiotowej dyrektywie. Naturalnie zrobimy wszystko co w naszej mocy, by nadal kontynuować ścisłą współpracę z Parlamentem i Komisją w celu jak najszybszego osiągnięcia porozumienia między tymi trzema instytucjami.
Przewodniczący
Panie Chatel! Dziękuję panu. Pan Luc Chatel jest sekretarzem stanu ds. przemysłu i konsumentów.
Wprowadzamy dzisiaj kolejną zmianę i wysłuchamy teraz drugiego przedstawiciela Rady, mianowicie pana Érica Bessona - sekretarza stanu w Gabinecie Premiera.
Éric Besson
urzędujący przewodniczący Rady. - (FR) Panie przewodniczący, panie komisarzu, panie i panowie! Jak właśnie powiedział mój kolega - pan Luc Chatel, to mnie przypadło wypowiadać się w bardzo istotnej kwestii dywidendy cyfrowej.
Dnia 12 czerwca 2008 r. Rada przyjęła konkluzje w sprawie komunikatu Komisji zatytułowanego "Pełne wykorzystanie potencjału dywidendy cyfrowej w Europie: wspólne podejście do zagospodarowania zakresów częstotliwości zwolnionych w wyniku przejścia na nadawanie cyfrowe”. Przejście z radiofonii analogowej na cyfrową uwolni zakresy UHF, co jest szczególnie atrakcyjne ze względu na zdolność propagacji fal radiowych UHF. Przejście na nadawanie cyfrowe oferuje zatem niespotykane możliwości, które musimy całkowicie wykorzystać. Taki jest cel sprawozdania pani poseł Toia, na którego temat będą państwo wyrażać opinie, natomiast ja w tym miejscu chciałbym pochwalić panią poseł za jakość włożonej pracy.
Jak pani poseł Toia wskazała w swoim sprawozdaniu, łączna wartość rynków usług łączności elektronicznej zależna od wykorzystania widma fal radiowych w UE wynosi ponad 250 mld euro lub około 2,2% rocznego produktu krajowego brutto UE. Dobre zarządzanie widmem może się znacznie przyczynić do realizacji celów lizbońskich w zakresie konkurencyjności i wzrostu gospodarczego oraz do zaspokojenia wielu społecznych, kulturalnych i ekonomicznych potrzeb obywateli europejskich. Ujmując praktycznie, rozsądne i inteligentne wykorzystanie dywidendy cyfrowej pomoże ograniczyć rozłam cyfrowy, zwłaszcza na obszarach znajdujących się w niekorzystnej sytuacji, oddalonych i wiejskich. Jak słusznie zaznacza państwa sprawozdawca, widmo radiowe uwolnione w wyniku przejścia na nadawanie cyfrowe trzeba jak najszybciej zagospodarować.
Na chwilę obecną mogę państwu powiedzieć, że Rada zasadniczo zgadza się z opinią sprawozdawcy, że skoordynowane podejście do wykorzystania widma na poziomie europejskim zapewni optymalne wykorzystanie dywidendy cyfrowej. Określenie zharmonizowanego podzakresu dla nowych usług łączności elektronicznej umożliwi operatorom i producentom sprzętu czerpanie korzyści z odpowiednio dużego rynku. Jest to kwestia o charakterze strategicznym dla przemysłowego i politycznego rozwoju Europy.
Jeżeli Europa zdoła skoordynować działalność w obszarze dywidendy cyfrowej, tak jak uczyniła to w przypadku GSM, to stanie wobec historycznej możliwości ponownej realizacji wielkiej polityki z korzyścią dla europejskiego przemysłu i konsumentów przez kolejne 20 lat. Jak jednak podkreślili ministrowie w czerwcu bieżącego roku, Rada stoi na stanowisku, że powinniśmy przestrzegać zasady zapewnienia elastyczności w wykorzystaniu dywidendy cyfrowej pomimo ograniczeń koniecznych w celu uniknięcia szkodliwych zakłóceń lub wspierania realizacji celów będących w interesie ogólnym, takich jak szeroka dostępność usługi lub pluralizm mediów oraz różnorodność kulturowa i językowa. Rozmowy na temat przydziału widma na szczeblu krajowym muszą się odbyć jak najprędzej, ale jeżeli podejście wspólnotowe ma się powieść, to musi ono pozostać zgodne z decyzjami o ponownym wykorzystaniu częstotliwości, podejmowanymi aktualnie na szczeblu krajowym.
Na zakończenie chciałbym powiedzieć, że w związku z powyższym Rada wzywa Komisję, co zresztą już uczyniła według mojej wiedzy, do przystąpienia do badań i konsultacji koniecznych w celu określenia spójnej podstawy do skoordynowanego wykorzystania widma. Wzywa się także Komisję do wspierania państw członkowskich i zapewnienia im pomocy w realizacji tego celu. Rada oczekuje zatem z ogromnym zainteresowaniem do grudnia 2008 r. na sprawozdanie Komisji dotyczące wyników tego procesu i koniecznych dalszych działań.
Viviane Reding
komisarz. - Panie przewodniczący! Na wstępie chcę podziękować sprawozdawcom, paniom posłankom Catherine Trautmann, Pilar del Castillo Vera, Patrizia Toia oraz panu posłowi Malcolmowi Harbourowi, za ciężką pracę i bardzo konstruktywne propozycje. Chciałabym podziękować całemu Parlamentowi, ponieważ była to bardzo ciężka praca i wiem, że wymagała bardzo szczegółowych i ogromnych przygotowań - wysłuchania zainteresowanych stron oraz formalnego rozpatrzenia setek poprawek - i wiem, że musieli państwo walczyć z czasem, ale często w takich okolicznościach osiąga się najlepsze wyniki, co tym razem niewątpliwie miało miejsce.
Niezależnie od tego, na ile obowiązujące ramy regulacyjne są odpowiednie pod wieloma względami, wszyscy zgadzają się z faktyczną koniecznością udoskonalenia ich. Czemu? Musimy wzmocnić ochronę konsumentów, zapewniając im możliwość świadomego wyboru spośród różnorodnych, konkurujących ze sobą produktów i usług. Musimy mieć pewność, że państwa członkowskie, zarządzając krajowym widmem - będącym bardzo cennym zasobem, jak już zostało powiedziane - zdają sobie sprawę ze społecznych i ekonomicznych korzyści wynikających ze skutecznego, przejrzystego i elastycznego zarządzania i lepszej koordynacji na szczeblu UE. Musimy upewnić się, czy nasz system regulacyjny nie będzie utrudniał, lecz ułatwi inwestycje w sieć następnej generacji, zapewniając tym samym konkurencyjność Europy w XXI wieku.
Na koniec coś, co uwydatnia wszystkie nasze dążenia, czyli konieczność wzmocnienia rynku wewnętrznego. Nie chodzi tu o składanie deklaracji bez przekonania, lecz o zapewnienie UE jednego efektywnego i konkurencyjnego rynku, niosącego ze sobą ekonomię skali nie tylko dla sektora łączności elektronicznej, ale też dla obywateli i gospodarki w szerszym tego słowa znaczeniu. To właśnie gospodarka w ujęciu ogólnym czerpie korzyści i ją trzeba wzmocnić. Wykorzystajmy nasz europejski kontynent: pozbądźmy się barier skutkujących fragmentacją i mniejszą skutecznością w kategoriach ekonomicznych i społecznych.
Wszystkie cztery podstawowe obszary tematyczne - ochrona konsumentów, widmo, inwestycje i rynek wewnętrzny - są bardzo ważne i Parlament zdaje sobie z tego sprawę. Muszę pogratulować Parlamentowi określenia podstawowych problemów i postawienia prawidłowej diagnozy, umożliwiającej przedstawienie realnych rozwiązań.
Proszę pozwolić, że przejdę teraz do mechanizmów wewnątrzrynkowych. W tym obszarze stawki są najwyższe i zapowiadają się bardzo trudne rozmowy z Radą. Mówię to, pomimo że na koniec prezydencji słoweńskiej ministrowie uznali potrzebę zwiększenia spójności wewnętrznego rynku łączności elektronicznej.
Uznanie to bardzo wiele, ale jakie są rozwiązania? Parlament słusznie dostrzegł, że w przypadku kwestii organu i mechanizmów poprawy funkcjonowania rynku wewnętrznego, zwłaszcza mechanizmów zgłaszania przeglądów krajowego rynku zgodnie z artykułem 7, zamiast dwóch debat toczy się tylko jedna. Są to dwie strony z tej samej płaszczyzny rynku wewnętrznego - stanowią całość.
Wszyscy wiemy, że należy poprawić obowiązujące uzgodnienia dotyczące współpracy z krajowymi regulatorami w ramach wspólnotowych - tj. Europejskiej Grupy Regulatorów (ERG), by zapewnić ich przydatność. Dlatego Komisja z zadowoleniem przyjmuje poprawki, które w oparciu o wniosek Rady zmierzają do zapewnienia bardziej przejrzystej, odpowiedzialnej i efektywnej formy współpracy.
Ponad wszystko Komisja z zadowoleniem przyjmuje wnioski Parlamentu dotyczące utworzenia organu wspólnotowego. Taki wspólnotowy organ, wraz ze wszystkimi jego skutkami, musi być na miarę zamiarów: musi prowadzić działalność w sposób skuteczny, uczciwy i rzetelny, jak również musi pozostawać poza wszelkimi podejrzeniami, jeżeli chodzi o bliższe kontakty z wybranymi regulatorami. I właśnie dlatego, jeżeli mamy być konsekwentni, to musimy również być konsekwentni w finansowaniu. Finansowanie na szczeblu krajowym, bez względu na jego wielkość, będzie poddawało w wątpliwość wiarygodność organu, otwierając również drzwi niepewności administracyjnej i prawnej.
Z doświadczenia wiemy, że finansowanie hybrydowe stwarza problemy, zatem musimy ich uniknąć. W związku z tym chciałabym ostrzec Parlament, aby wystrzegał się czegoś, co ja nazywam podejściem belgijskiego klubu piłki nożnej, a co muszę państwu wytłumaczyć. Wiedzą państwo, że ERG została utworzona przez Komisję w celu pełnienia funkcji doradczej na potrzeby Komisji. Ostatnio krajowi regulatorzy założyli organ prawa prywatnego na mocy belgijskiego prawa, mający pełnić funkcję sekretariatu Międzynarodowej Grupy Regulatorów - IRG. IRG funkcjonuje poza ramami wspólnotowymi - skupia więcej członków poza 27 państwami członkowskimi - i w praktyce nikt nie rozumie, gdzie zaczyna się IRG, a gdzie się kończy ERG. Komisja chciała położyć kres temu zamieszaniu, ustanawiając wyraźnie określony i odpowiedzialny organ. Oczywiście nie chcemy, by doszło do zaangażowania w europejski proces decyzyjny belgijskiego organu prawa prywatnego, odległego od wspólnotowego podejścia i gwarancji, jakie to podejście daje.
Dlatego nadal zachodzi potrzeba rozważenia szeregu prawnych i instytucjonalnych kwestii związanych z utworzeniem organu, zwłaszcza struktury zarządzania nim. Musimy znaleźć prawidłowe środki, by ochronić niezależność krajowych regulatorów w sposób gwarantujący podejście wspólnotowe.
Przede wszystkim muszę jednak podkreślić fakt, że organ ten ma stanowić środek do zakończenia, a nie ma być zakończeniem sam w sobie. Organ taki to nic innego, jak instrument mający poprawić spójność regulacyjną. Dlatego tak ważna jest druga strona płaszczyzny rynkowej i dlatego Parlament Europejski ma absolutną rację, że należy wzmocnić procedurę spójności na mocy artykułu 7 w odniesieniu do przeglądów krajowego rynku, w których przedmiotowy organ będzie odgrywał swoją rolę.
Nowy mechanizm arbitrażowy Parlamentu przewidziany w artykule 7a dowodzi wspólnego stanowiska Komisji i Parlamentu, dostrzegających potrzebę określenia mechanizmów spójności operacyjnej, które faktycznie zapewnią różnicę.
Rozwiązanie proponowane przez Parlament ma umożliwić Komisji zobligowanie krajowego regulatora do zmiany jego regulacyjnego podejścia w razie stwierdzenia problemu po wzajemnej ocenie organu. Musimy omówić dalsze szczegóły dotyczące podejścia Parlamentu, by uszanować instytucjonalną równowagę ustanowioną w Traktacie, lecz logikę przyjętego podejścia uważam za absolutnie prawidłową, gdyż ukierunkowana jest na znalezienie równowagi między interesami wynikającymi z zasady pomocniczości a interesami rynku wewnętrznego, jak również umożliwi potem wyciągnięcie wniosków operacyjnych.
Wzajemna ocena prowadzona przez organ zapewni środek umożliwiający korzystanie z zasobów doświadczeń zgromadzonych przez krajowych regulatorów oraz uczuli ich na uzasadnione różnice lokalne. To zrozumiałe, że kiedy organ powiadamia o problemie na rynku wewnętrznym, to w połączeniu z obawami wyrażonymi przez Komisję jako strażnika Traktatu, powinny być i konsekwencje.
W interesie rynku wewnętrznego oraz pewności prawnej (przy czym termin "prawna” odnosi się także do interesów), Komisja musi być upoważniona do zobowiązania takiego zgłaszającego organu krajowego do zmiany podejścia w takim przypadku, gdyż nie możemy dopuścić, by po bardzo szczegółowej procedurze przeglądu na mocy artykułu 7 zgłaszający regulator krajowy powiedział nam, że dziękuje za opinię, ale woli swoje podejście, działając dalej, jak gdyby nic się nie wydarzyło.
Dlatego gratuluję Parlamentowi prawidłowego stwierdzenia, że cała procedura nie może skończyć się tylko zwykłym biadoleniem. Przemysł, konsumenci i podatnicy nie będą wdzięczni, jeżeli stworzymy wyszukane i czasochłonne systemy, które nie będą w stanie nic zmienić. W związku z tym, system musi mieć zaplecze w postaci ostatecznej wiążącej decyzji Komisji.
Wspomniałam wcześniej o znaczeniu utworzenia ram regulacyjnych, które bardziej sprzyjałyby nowym inwestycjom. Mając na uwadze, że konkurencyjne rynki stymulują nowe inwestycje, Komisja w swoim wniosku nie tylko utrzymała, ale wręcz umocniła podejście oparte na konkurencji. Dlatego Komisja jest wdzięczna Komisji Przemysłu, Badań Naukowych za próbę takiego sformułowania przepisów w sprawie telekomunikacji, by sprzyjały one inwestycjom, zwłaszcza dużym inwestycjom, potrzebnym do zmodernizowania starych miedzianych przewodów, przez zastąpienie ich siecią światłowodową.
Te przestarzałe węzły lokalne, które dotyczą większości europejskich gospodarstw domowych i małych przedsiębiorstw uzależnionych od dostępu do Internetu, to przewężenie powodujące zator w przepływie informacji, porównywalne do korka na autostradzie. Dlatego pochwalam inicjatywę Parlamentu ukierunkowaną na stymulowanie konkurencji w dziedzinie infrastruktury w postaci sieci dostępu następnej generacji, przez aktywne poparcie dla udziału w kablach światłowodowych i nowych instalacji opartych na podziale ryzyka. Dążenia te są pożądane i zgodne z zaleceniem, które aktualnie przygotowuję, by dostarczyć krajowym regulatorom wskazówek dotyczących tych zagadnień.
Modernizacja punktów blokujących przepływ informacji w szybkim Internecie nie może jednak skutkować powstaniem nowego i trwałego wąskiego gardła dla przyszłej konkurencji i mamy całą masę dowodów, że przejście na światłowody znacznie utrudni analizę biznesową alternatywnym inwestorom, gdyż uwolnienie światłowodów jest aktualnie niemożliwe z technicznego i ekonomicznego punktu widzenia, co dla alternatywnych operatorów oznacza konieczność inwestowania we własne światłowody lub korzystania z binarnej transmisji "operatora zasiedziałego” (tzw. "incumbenta”).
Musimy zmierzyć się z faktami: w wielu geograficznych strefach, w których konkurencja w dziedzinie infrastruktury okazuje się niewykonalna, jedynym sposobem na podtrzymanie tej konkurencji będzie odpowiednia regulacja. Konkurencja skutkuje niższymi cenami, lepszą jakością usług i większym wyborem, dzięki czemu konsumenci są na wygranej pozycji.
Nie oszukuję tu sama siebie. Widzę, że Parlament podziela te obawy. Trzeba zapewnić rzeczywistą możliwość wyboru; trzeba dać konsumentom prawo do jak najlepszego wykorzystania zjawiska konkurencji, natomiast prawo to wymaga zapewnienia im informacji. Dlatego większe możliwości zmiany dostawcy są tak istotne. Cieszę się, że Parlament popiera potrzebę zapewnienia możliwości przeniesienia numeru w jeden dzień. Jeżeli w Australii można tego dokonać w ciągu dwóch godzin, to powinno być to wykonalne w ciągu jednego dnia w Europie.
Z zadowoleniem przyjmuję również przejrzystość, której Parlament dodał, wprowadzając zmiany ukierunkowane na lepsze informowanie konsumentów, by faktycznie wiedzieli oni, z jakich usług swoich dostawców korzystają, oraz by mogli dokonywać przydatnych porównań. Ta większa przejrzystość wspiera również otwartą architekturę Internetu, którą uwydatniamy, której chcemy, której bronimy. W razie jakichkolwiek ograniczeń w dostępie do Internetu konsumenci muszą być wyraźnie poinformowani, czego te ograniczenia dotyczą. Dlatego cieszę się, że zarówno Komisja, jak i Parlament mają takie samo stanowisko w tych sprawach.
Trudniej mi jednak zrozumieć, dlaczego Parlament zmienił tekst w taki sposób, że abonenci nie są podobnie uprawnieni i informowani w kwestii prywatności ich danych osobowych. Wiem, że Parlament bardzo poważnie traktuje ochronę podstawowych praw konsumentów i obywateli. Dlatego tak mnie dziwi osłabienie tymi zmianami wymogów zawartych w propozycjach Komisji, dotyczących zgłaszania przypadków naruszeń.
Stracona pozycja powinna dotyczyć sytuacji, w której abonenci wiedzą o naruszeniu bezpieczeństwa ich danych osobowych i w związku z tym mają możliwość podjęcia środków ostrożności, a nie sytuacji, w której to usługodawca ustala, czy naruszenie takie może zaszkodzić abonentowi - chronić trzeba konsumenta i jego danych osobowych. Skąd na przykład usługodawca może wiedzieć, na ile wrażliwe są dane informacje w konkretnym przypadku? Dlatego namawiałabym Parlament do ponownego rozważenia jego stanowiska w tej sprawie.
Na koniec chcę poruszyć sprawę widma: nie ma potrzeby, by przekonywać Parlament o znaczeniu tej kwestii. Dlatego właśnie Komisja z zadowoleniem przyjmuje upolitycznienie debaty wokół sprawy widma. Debata ta wykracza daleko poza aspekty techniczne. Nawet jeżeli będzie nadal wymagała ciężkiej pracy i opracowania rozwiązań przez Komitet Widma Radiowego, to i tak już wiele osiągnięto decyzją w sprawie widma radiowego. Powinniśmy utrzymać ten stan rzeczy. Parlament jednak ma rację: zwiększony postęp zależy od integracji warstwy politycznej z tym procesem, by można było prawidłowo debatować na temat stawek. Efektywniejsze, a co za tym idzie - lepiej skoordynowane podejście państw członkowskich skutkuje perspektywą zysków po obu stronach, czyli lepszą realizacją celów społecznych i kulturalnych oraz większymi korzyściami dla europejskiej gospodarki.
Istotny postęp w maksymalizacji dywidendy cyfrowej i innych kwestii z nią zawiązanych można osiągnąć za pomocą strategii i ważnych decyzji politycznych, uzgodnionych przez Parlament i Radę. Zatem Komisja popiera uzasadniony cel Parlamentu, jakim jest większe zaangażowanie w formułowanie polityki widma i zasadniczo zgadza się ze zmianami, które proponuje Parlament.
Oczywiście Rada będzie miała coś do powiedzenia. Chciałabym zasygnalizować, że Komisja będzie wspierała Parlament w tej debacie oraz pomoże Radzie dojść do porozumienia z Parlamentem.
Catherine Trautmann
sprawozdawczyni. - (FR) Pani przewodnicząca, pani komisarz, ministrowie, panie i panowie! Aby reforma ram regulacyjnych, o której mówimy była uzasadniona, musi ona przynieść wymierne ulepszenia, zarówno dla konsumentów - pod względem cen, dostępu i szybkości połączenia, oraz dla firm - pod względem szans na uczciwą konkurencję, nowe inwestycje i konkurencyjność.
Duża liczba zainteresowanych stron wiąże się z istnieniem różnych, a nawet sprzecznych interesów. Z mojej strony, już na bardzo wczesnym etapie uważałam za bardzo ważne, by wysłuchać wszystkich stron oraz w odpowiednim momencie wysłać odpowiedni sygnał firmom i konsumentom, aby zbudować i odbudować ich zaufanie.
Łączność elektroniczna jest prawdziwą szansą dla wzrostu gospodarczego Europy. Sektor ten wytwarza 3% europejskiego PKB. Wciąż musimy umieć w pełni korzystać z tego potencjału w UE pod względem inwestycji i rozwoju usług. Potrzebna jest do tego konkurencja, ale nie tylko konkurencja. Należy podjąć kroki służące stworzeniu warunków dla godnego zaufania i zrównoważonego rozwoju; innymi słowy zbudowaniu ekosystemu dla tego rodzaju gospodarki opartej na wiedzy, na której nam wszystkim zależy.
Musimy zacząć postrzegać sektor technologii informacji jako jeden z zasobów. Dlatego jest kwestią zainteresowania zarówno publicznego jak i prywatnego, abyśmy wspierali elastyczne reguły i odpowiedzialność wszystkich stron poprzez współpracę organów regulacyjnych i Komisji, tak samo jak operatorzy i konsumenci współpracują w oparciu o zobowiązania umowne.
Chciałabym, aby doprowadzono do wzmocnienia czterech kluczowych dziedzin: po pierwsze, obsługi klienta, czy to pod względem dostępu - dzięki szerszemu rozmieszczeniu terytorialnemu sieci - uczciwych cen, czy jakości; po drugie, zrównoważonej działalności przemysłowej mającej na celu utworzenie większej liczby miejsc pracy i wprowadzenie innowacji, z uwagi na fakt, że postęp technologiczny jest także skutecznym narzędziem zmniejszania cen; po trzecie, konkurencyjności małych i dużych firm celem zagwarantowania zrównoważonej konkurencyjności w państwach członkowskich UE oraz koniecznych inwestycji, szczególnie w dziedzinie światłowodów, które pozwolą nam na większą konkurencyjność na rynku światowym; i wreszcie pewności prawnej - potrzeby zapewnienia niezawodności systemu poprzez nałożenie odpowiedzialności na uczestników i zachęcanie do wzajemnej współpracy, zwłaszcza między organami regulacyjnymi a Komisją.
Z zadowoleniem zauważyłam, że na tej podstawie, Komisja Przemysłu, Badań Naukowych i Energii przyjęła moje kompromisowe propozycje - w wielu przypadkach znaczną większością głosów - oraz dziękuję moim kolegom za ich gotowość do pracy, pomimo czasem krótkich terminów, dzięki którym jednak mogliśmy trzymać się planu prac z zamiarem zmienienia tego rozporządzenia przed końcem obecnej kadencji Parlamentu. Jest to wynik wspólnej pracy.
Mam wrażenie, że ogólna reakcja tego sektora na te wskazówki jest pozytywna i mam nadzieję, że tak samo zareagują nasi partnerzy w Radzie. Wysłuchałam uważnie poglądów, które przedstawili pan Chatel i pan Besson oraz pani komisarz Reding i chciałabym podziękować im za świadome i pozytywne opinie.
Powracając do wciąż omawianych kwestii, chciałabym omówić zagadnienie środków naprawczych.
Wypracowany został konsensus w sprawie potrzeby bardziej spójnego stosowania środków naprawczych na szczeblu UE, który nie narusza uprawnień krajowych organów regulacyjnych. Jednak doszło do jednogłośnego - lub prawie jednogłośnego - odrzucenia wniosku Komisji, według którego powinna ona mieć prawo weta w sprawie środków naprawczych. Według mechanizmu zaproponowanego w moim sprawozdaniu każdy organ ma swoje miejsce - Komisja może mieć wątpliwości co do jakiegoś środka, ale nie może zupełnie go odrzucić, chyba że Organ Europejskich Regulatorów w Telekomunikacji (BERT) także udzieli negatywnej opinii. I odwrotnie, aby można było nałożyć obowiązek rozdziału funkcjonalnego potrzebna byłaby zgoda zarówno Komisji, jak i BERT-u. Rozdzielenie to nadal stanowi namacalne zagrożenie, jednak nie można go prosto wprowadzić.
Jeśli chodzi o widmo radiowe, nasze propozycje skierowane są na elastyczniejsze zarządzanie tym deficytowym zasobem, jednakże w sposób umiarkowany i proporcjonalny oraz jednoczesne wprowadzenie środków mających na celu zoptymalizowanie zarządzania widmem. Pierwszym elementem jest dla nas prawdziwa polityka dotycząca widma, która mogłaby zostać przedstawiona po przyjęciu pakietu na konferencji, mającej odbyć się na początku następnej kadencji parlamentarnej.
Jeśli chodzi o nowe sieci, nie zostały one zawarte we wniosku Komisji lub zostały niedostatecznie omówione, w czasie, kiedy w Europie już odbywa się technologiczna rewolucja. Uważaliśmy, że niezbędne było dostarczenie państwom członkowskim i organom regulacyjnym wytycznych i narzędzi potrzebnych im do stworzenia zachęt do inwestycji i zarządzanie, tam gdzie to konieczne, rozmieszczeniem tych sieci. Z tego powodu na krótko przed wakacjami letnimi nasze propozycje ocenił zespół uznanych ekspertów.
Późno pojawiła się ostatnia kwestia: ochrona praw własności intelektualnej. To niefortunne, że debata ta pojawiła się na tym etapie przeglądu pakietu telekomunikacyjnego; myślę, że nie na miejscu byłoby dyskutowanie teraz na temat mechanizmów zapewniania pełnego poszanowania praw własności intelektualnej.
Chcę jedynie powiedzieć, że mam nadzieję, iż uda nam się dokończyć przegląd tego pakietu bez nadmiernej presji i że kwestia ta, mimo że jest istotna, nie przeszkodzi nam, zważywszy, że kreatywne treści są tematem komunikatu Komisji. Pozostałe kwestie omówię w czasie mi przysługującym na końcu debaty.
Pilar del Castillo Vera
sprawozdawczyni. - (ES) Pani przewodnicząca! Na początku chciałabym podkreślić słowa pana Chatela - sektor łączności elektronicznej odpowiada za 25% wzrostu europejskiego i 40% produktywności. Krótko mówiąc, liczby te potwierdzają stwierdzenia zawarte w agendzie lizbońskiej dotyczące potrzeby rozwinięcia gospodarki europejskiej opartej na wiedzy, w której ważnym czynnikiem rozwoju jest łączność elektroniczna.
Komisja pokazała tego świadomość, proponując zbiór środków definiujących na nowo ramy regulacyjne przyjęte w 2002 r. Doszło do deregulacji niektórych rynków, a niektóre ważne regulacje, których celem jest pełne wzmocnienie konkurencyjności rynku wewnętrznego wciąż pozostają niewdrożone.
Skupię się oczywiście na stanowisku Parlamentu. Stanowisku, panie ministrze Chatel, przedstawicielu Rady, pani komisarz Reding, panie i panowie, które ma wspólny mianownik, czynnik, który sprawia, że stanowisko Parlamentu jest moim zdaniem niezwykle spójne, logiczne i silne. Tym wspólnym mianownikiem w sprawozdaniach sporządzonych przez Parlament i zatwierdzonych przez odpowiednie komisje jest po prostu koncepcja współodpowiedzialności.
Sprawozdanie pani Trautmann opiera się na współodpowiedzialności. Wniosek o ustanowienie krajowych organów regulacyjnych opiera się na współodpowiedzialności. W obu przypadkach słyszeliśmy, że współodpowiedzialność jest dziś wciąż potrzebnym narzędziem na rynku łączności elektronicznej w Europie i wszystko, co zostało zaproponowane wynika z tej koncepcji wspólnej odpowiedzialności, obojętnie czy odnosi się do wzajemnego oddziaływania między Komisją a organem krajowych regulatorów, zwanym BERT, czy do organizacji i finansowania BERT.
Ponieważ czas ucieka, a debata potrwa jeszcze na pewno długo, odniosę się teraz wyłącznie do BERT-u. Jest to propozycja, która opiera się na koncepcji współodpowiedzialności i pomyślnie rozwijającym się rynku, który wciąż wymaga jeszcze wsparcia, aby mógł się dostosować do zasad konkurencji i który oparty jest na współpracy Komisji i państw członkowskich poprzez organy regulacyjne. W tym kontekście i w obecnej sytuacji obowiązki BERT są lepiej zdefiniowane, tak samo jak jego struktura, zakres odpowiedzialności, finansowanie oraz to, przed kim jest on rozliczany.
Dlatego chciałabym powiedzieć, pani komisarz, panie i panowie, panie Chatel, że koniecznie należy utrzymać spójność i zgodność. Współfinansowanie, które zaproponowałam i za którym się opowiadam, jeśli chodzi o organ regulatorów, jest zgodne z koncepcją współodpowiedzialności, która stanowi podstawę propozycji Parlamentu, zarówno w sprawozdaniu pani Trautmann jak i w moim.
Natomiast niespójnym rozwiązaniem byłoby wprowadzanie tylnymi drzwiami mechanizmu finansowania opartego ściśle na finansowaniu wspólnotowym; nie byłoby to zgodne z resztą propozycji i spowodowałoby nieodpowiednie funkcjonowanie, jeśli chodzi o ideę i założenie reformy zaproponowanej przez Parlament.
Jestem przekonana, że zarówno Parlament, Komisja, jak i Rada starają się osiągnąć te same cele i wzywam do utrzymywania równowagi i zrozumienia, abyśmy dalej mogli iść w tę stronę. Sektor, o którym dyskutujemy, jest tego wart.
Patrizia Toia
sprawozdawczyni. - (IT) Pani przewodnicząca, panie i panowie! W świecie telekomunikacji każdy środek przekazu, który umożliwia transmisję głosu, przekazywanie danych i obrazów jest cennym zasobem. Dlatego koncepcja tego, że za kilka lat dostępne będą znaczne, jeśli nie ogromne ilości widma radiowego, innymi słowy dostępne będą nowe częstotliwości, które będzie można wykorzystać w nowy sposób, stanowi ogromną zarówno społeczną i kulturalną, jak i gospodarczą i handlową szansę: ktoś już nawet obliczył komercyjną wartość cyfrowej dywidendy.
Potrzebujemy zatem odpowiedniej europejskiej polityki, dzięki której będziemy mogli maksymalnie wykorzystać te zasoby i zamienić Europę w podmiot napędzający polityki krajowe, a nie tylko zbierający je. Jak wszyscy wiemy, w innych częściach świata, na przykład w Japonii i USA, zasób ten jest już skutecznie wykorzystywany, i daje przedsiębiorstwom w tych regionach przewagę konkurencyjną.
Mamy zatem trochę czasu, by to nadrobić - lub w każdym razie szybko je wykorzystać - nawet jeśli proces przejścia na nadawanie cyfrowe zakończy się w 2012 r. - i jest to data, którą należy w pełni respektować - musimy się teraz bezzwłocznie skupić na reformie dotyczącej widma radiowego i na cyfrowej dywidendzie.
Widmo radiowe jest zasobem naturalnym, a zatem publicznym. Dlatego jego wartość należy wykorzystać, oczywiście dla celów gospodarczych, ale ma ono także wartość społeczną, którą należy wykorzystać na rzecz ogółu społeczeństwa, na przykład zapewniając szeroki dostęp dla wszystkich obywateli, także tych w trudnej sytuacji, poprzez zapewnianie dostępu do usług szerokopasmowych najbardziej oddalonym obszarom naszego kraju, eliminując w ten sposób różnice w dostępie do technologii cyfrowych, które wciąż istnieją w wielu częściach Europy i nie myślę tu jedynie o regionach wiejskich, ale także o miejskich i przemysłowych.
Chodzi mi o to, że czas nas nagli, jeśli chodzi o dywidendę cyfrową i myślę, że powinniśmy wykorzystać końcówkę kadencji parlamentarnej, aby wspólnie doprowadzić do postępów - zarówno w Europie, jak i państwach członkowskich. Komisji i Radzie powiedziałabym: idźcie naprzód w kierunku pozytywnej odpowiedzi na potrzebę harmonizacji, odpowiedzi która, jak wszyscy mówiliśmy, umożliwi nam optymalne i skuteczniejsze wykorzystanie cyfrowej dywidendy. Mamy nadzieję na silną współpracę na szczeblu europejskim i na umiejętność mówienia jednym głosem podczas międzynarodowych negocjacji, które rozpoczęły się, jak sądzę, w Genewie.
Nasze sprawozdanie dotyczy wielu kwestii, a ja skupię na jednej czy dwóch - potrzebie odpowiedniej strategii, jak mówiła pani komisarz, innymi słowy rozdzielenia zasobów, które usatysfakcjonuje obecnych już w tej branży operatorów i zapewni pluralizm kulturowy oraz ochronę tożsamości kulturowej - oraz odpowie na potrzeby sektora telekomunikacji i zapewni mu wystarczająco dużo przestrzeni - musi on opracować nowe usługi i technologie, aby móc odpowiedzieć na wymagania współczesnych konsumentów. Oznacza to, że media i telekomunikacja mogą współpracować w duchu koleżeństwa.
Jest jednak jeszcze jedna zainteresowana strona, która także powinna według mnie być wygrana, czyli ci użytkownicy, nawet nieposiadający licencji, reprezentowani przez podmioty charytatywne, podmioty lokalne, małe sieci społecznościowe i stowarzyszenia interesu ogólnego. Na zakończenie, pani przewodnicząca, powiem o kolejnej kwestii co do której, jak powiedzieli już przedstawiciele Rady, istnieją różne poglądy w Parlamencie i państwach członkowskich, a dotyczy to stopnia współpracy różnych organów w tym zakresie.
Uważam, że z jednej strony - i tu Parlament jest tego samego zdania - musimy uszanować odpowiedzialność państw członkowskich w dziedzinie przyznawania częstotliwości, ale musimy także wspólnie ocenić niezbędną potrzebę harmonizacji. Powinniśmy bowiem być świadomi, że jeśli nie uda nam się harmonizacja, koordynacja i podejmowanie wspólnych decyzji, gospodarcza i społeczna wartość widma będzie mniejsza. Osobiście myślę o pomyślnym wyniku GSM.
Dlatego, na podstawie analiz zysków i strat z różnych krajów, części projektów krajowych, dotyczących dywidendy, o której mowa w naszym sprawozdaniu, w oparciu o możliwie najszerszą debatę w państwach członkowskich z udziałem operatorów i ogółu społeczeństwa, uważam, że w końcu, z dużą dozą woli politycznej na szczeblu europejskim, musimy docenić wartość dodaną zarządzania tym zasobem przez całą Europę, które będzie moim zdaniem dla Europy wyzwaniem, zarówno pod względem społecznym, jak i gospodarczym.
Malcolm Harbour
sprawozdawca. - Pani przewodnicząca! To dla mnie zaszczyt być tu po raz drugi jako sprawozdawca, ponieważ sporządzałem już sprawozdanie dotyczące tej dyrektywy w 2001 r. Zaszczytem była dla mnie także praca z koleżankami, panią Trautmann i panią del Castillo, gdyż była ona wysiłkiem całego zespołu. Jest to pakiet.
Jak powiedziała pani komisarz, jest to ważne osiągnięcie. Dlatego chcemy reformować i ulepszać prawa konsumentów, aby byli dobrze poinformowani i potrafili wykorzystać dostępne oferty, i zachęcać do innowacji.
Potrzebujemy działającej struktury i chciałbym przypomnieć pani komisarz, że to ten Parlament opowiedział się za rolą Komisji na podstawie artykułu 7. Poparliśmy wtedy tę rolę, wbrew Radzie. Nikt nie jest bardziej od tego Parlamentu świadomy znaczenia utrzymywania równowagi, ale patrząc na stanowisko zespołu, powiedziałbym wręcz, że nadszedł czas, aby organy regulacyjne nie tylko zaakceptowały odpowiedzialność na szczeblu krajowym za spójne wdrażanie dyrektywy, ale także aby wzięły na siebie część obowiązków związanych z tworzeniem polityki tej Wspólnoty. Moim zdaniem, obojętnie co osiągniemy, będzie to mogło funkcjonować tylko wtedy, jeśli także one się w to zaangażują - do państwa należy zdecydowanie, co mam przez to na myśli.
Chciałbym wyrazić uznanie dla wszystkich członków zespołu, którzy pracowali ze mną nad ulepszeniem tej dyrektywy. Dziękuję zarówno ministrowi i pani komisarz za ich uprzejme uwagi na temat ulepszeń, które zaproponowaliśmy. Jest to połączenie wysiłku dotyczącego praw użytkowników i dyrektywy o prywatności w sieci.
W tym Parlamencie za ochronę danych i pozostałą wiedzę odpowiedzialna jest Komisja Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych. Moim zdaniem błędem było połączenie tych dwóch kwestii, ale myślę, że nam się to udało. Mój kolega Alexander Alvaro omówi te kwestie, a pani komisarz powinna podziękować mu za uwzględnienie szczegółów dotyczących tego, na jakich zasadach działa powiadamianie o naruszeniu danych, ponieważ zupełnie nie do zaakceptowania było dla Komisji wysłanie do nas wniosku, według którego wszystkie szczegóły dotyczące wdrażania zostały przydzielone komisji. Są to poważne decyzje polityczne. Zgadzam się z panią, że wciąż mamy trochę pracy do zrobienia, ale z pewnością najpierw powinna mu pani podziękować za wykonanie dla państwa tej pracy.
Ja ze swej strony jestem zawiedziony, że cały aspekt dotyczący usługi powszechnej pojawi się później. Podzieliliśmy to na dwie części. Czekamy na państwa sprawozdanie, które pojawi się wkrótce. Jeśli chodzi o prawa użytkowników, zrobiłem, co było możliwe do zrobienia, ale wciąż mamy pracę do wykonania. Mam przez to na myśli, że chcielibyśmy, aby poinformowani konsumenci mogli dokonywać wyborów w oparciu o całkowicie jasną informację o cenie, o tym, co zawiera usługa, czy istnieją jakieś ograniczenia i czy cena aparatu jest wliczona, gdy podpiszą dłuższą umowę. Chcemy, aby mogli oni w prosty sposób kupować i aby mogli szybko przenosić swój numer i cieszę się, że popierają nas państwo pod tym względem. Chcielibyśmy także, aby znali oni długość umowy i aby nie mogła ona być wykorzystywana jako ograniczenie, kiedy będą oni chcieli zmienić operatora.
Chcemy także przyjrzeć się uprawnieniom konsumentów. Mają oni prawo do bezpieczeństwa danych. Mają prawo do bezpiecznych i dostępnych sieci. Mają prawo do sieci, w których operatorzy nie blokują określonych treści czy usług, wbrew zasadom konkurencji. Zgadzamy się z państwa koncepcją nowej jakości obowiązku świadczenia usług i uważamy, że dokonaliśmy pod tym względem poprawy. Jest to bardzo ważne uprawnienie. Konsumenci mają prawo do dobrej jakości powszechnego dostępu do służb ratunkowych i informacji o lokalizacji dzwoniącego. Także do tych oraz do lepszych usług uprawnieni są w szczególności użytkownicy niepełnosprawni.
Uważam jednak, że konsumenci mają także prawo do informacji na temat problemów, jakie mogą napotkać, na przykład możliwości łamania praw autorskich, niedozwolonego używania systemów łączności lub niebezpieczeństwa, na przykład, kupienia rzeczy, które mogą być szkodliwe dla zdrowia, jak podrabiane leki. Dlaczego mielibyśmy nie wymagać, by dostawcy usług elektronicznych nie przekazywali wiadomości przeznaczonych dla społeczeństwa w taki sam sposób, w jaki robią to w tej chwili kanały telewizyjne? To o tym mówimy, proszę państwa. Nie mówimy o tym jako o mechanizmie egzekwowania prawa autorskiego, za co odpowiedzialne są państwa członkowskie, ale mówimy o sprawianiu, że życie stanie się prostsze i lepsze dla konsumentów.
Mamy trochę pracy do wykonania, pani komisarz, ale z przyjemnością stwierdzam, że udało nam się wypracować wiele kompromisów i jestem pewien, że zostaną one przyjęte. Z niecierpliwością czekam na możliwość pracy z prezydencją francuską i mam nadzieję, że uda nam się pracować zgodnie z harmonogramem, ponieważ Europa od nas tego potrzebuje.
Jutta Haug
sprawozdawczyni komisji opiniodawczej Komisji Budżetowej. - (DE) Pani przewodnicząca! W zakres zainteresowania Komisji Budżetowej prawodawstwem dotyczącym łączności elektronicznej, a więc tak zwanym pakietem telekomunikacyjnym, wchodzi oczywiście część związana z wydatkami z europejskiego budżetu. Innymi słowy interesuje nas agencja - Europejski Urząd ds. Rynku Łączności Elektronicznej zaproponowany przez Komisję, którego nazwę nasi koledzy w odpowiedniej komisji zmienili na Organ Europejskich Regulatorów w Telekomunikacji (BERT).
Mówiąc krótko, w obecnym stanie rzeczy nie mamy wystarczająco pieniędzy na tę agencję w żadnej formie zgodnie z nagłówkiem 1a. Z tego powodu bardzo cieszy nas fakt, że komisja wiodąca wzięła pod uwagę nasze poprawki w tym sprawozdaniu i zaproponowała strukturę, która będzie stanowiła mniejsze obciążenie dla naszego budżetu. Wszyscy musimy pracować razem, aby dopilnować, by BERT stał się organem europejskim i byśmy my w Parlamencie Europejskim zachowali nad nim kontrolę. Muszę także przypomnieć Izbie, że zgodnie z art. 47 porozumienia międzyinstytucjonalnego Parlament i Rada muszą porozumieć się w sprawie finansowania BERT-u.
Karsten Friedrich Hoppenstedt
sprawozdawca komisji opiniodawczej Komisji Gospodarczej i Monetarnej. - (DE) Pani przewodnicząca! Jako sprawozdawca komisji opiniodawczej zajmujący się pierwszą częścią - dotyczącą lepszego stanowienia prawa - w Komisji Gospodarczej i Monetarnej, odsyłam Izbę do mojej pisemnej opinii, jednak są trzy kwestie, do których przywiązuję szczególną wagę. Pierwszą z nich jest promowanie i rozwój sieci światłowodowych, znanych jako sieci nowej generacji. W celu promowania tych sieci należy wziąć pod uwagę podział ryzyka w kwestii finansowania nowych urządzeń i współużytkowania przewodów. Oprócz firm telekomunikacyjnych we współużytkowaniu przewodów muszą brać udział także inne przedsiębiorstwa publiczne.
Po drugie, i to było już omawiane, należy stanowczo sprzeciwić się chęci centralizacji ze strony Komisji, do której dąży ona za pomocą urzędu, prawa weta i procedury komitetowej Po trzecie, nie powinno się dokładnie rozdzielać częstotliwości, dopóki nie będą znane odpowiedzi na liczne pytania wstępne. Czy odpowiedzialność spoczywa na UE? W jakich dziedzinach ma ona kompetencje? Jaki jest prawdziwy zakres cyfrowej dywidendy? I jaki wpływ mają poszczególne modele dystrybucji?
Usługi drugorzędne, takie jak systemy mikrofonów bezprzewodowych nie mogą być zagrożone, ponieważ systemy takie odpowiadają za transmisje najważniejszych wydarzeń, na przykład igrzysk olimpijskich. Z tego powodu wyniki badań prowadzonych obecnie przez wyspecjalizowane organy należy wziąć pod uwagę w procesie podejmowania decyzji politycznych w kwestii przyznawania częstotliwości widma radiowego.
Mam nadzieję, że wtedy wspólnie osiągniemy europejską wartość dodaną dla wszystkich zainteresowanych stron.
Gunnar Hökmark
sprawozdawca komisji opiniodawczej Komisji Gospodarczej i Monetarnej. - Pani przewodnicząca! Fakt, że Europa potrafi być liderem w sektorze telekomunikacji i bezprzewodowego Internetu zależy od naszej zdolności otwierania się na innowacje i nowe usługi.
Z tej perspektywy niebezpieczne byłoby bronienie starych struktur i starych graczy. Musimy się otworzyć i dlatego tak ważne jest wykorzystanie cyfrowej dywidendy w sposób, który otworzy całe widmo na nowe usługi i nowe możliwości, chroniąc jednocześnie starych nadawców i ich dzisiejsze usługi.
Należy otworzyć możliwość rozwoju różnych usług we wszystkich częściach widma. W przypadkach gdy nie rozwinęła się jeszcze konkurencja w dziedzinie infrastruktury, musimy zapewnić istnienie prawdziwej konkurencji poprzez wprowadzenie rozdziału funkcjonalnego.
Robert Goebbels
sprawozdawca komisji opiniodawczej Komisji Gospodarczej i Monetarnej. - (DE) Pani przewodnicząca! Chciałbym w czasie 60 sekund przedstawić kilka krótkich uwag w imieniu mojego szanownego kolegi posła Bernarda Rapkaya. Stworzenie dobrze działającego rynku wewnętrznego w dziedzinie telekomunikacji jest priorytetem szczególnie dla nas - socjalistów. Cieszymy się z aktywnej roli Komisji na tym polu. Konsumentów trzeba w szczególności chronić przed oczywistym nadużyciem siły ze strony wielkich operatorów. Jasne jest, że redukcje opłat są wciąż możliwe. Inicjatywy Komisji dotyczące roamingu pokazują, że interwencje dotyczące ustalania cen są konieczne także w gospodarce rynkowej. Wolimy widzieć widzialną rękę Komisji niż czuć niewidzialną rękę rynku, która często jest ręką kieszonkowca w portmonetkach i portfelach konsumentów.
sprawozdawca komisji opiniodawczej Komisji Gospodarczej i Monetarnej. - (FR) Na zakończenie, pani przewodnicząca, chciałbym podziękować wszystkim sprawozdawcom, szczególnie Catherine Trautmann, która wykonała ogromną pracę, dzięki której możemy spodziewać się jutro przyjęcia sprawozdania znaczną większością głosów.
Sophia in 't Veld
sprawozdawczyni komisji opiniodawczej Komisji Gospodarczej i Monetarnej. - (NL) Pani przewodnicząca! Pakiet sam w sobie zawiera rozsądne propozycje dotyczące ochrony praw i prywatności konsumentów, lecz brakuje mu niestety spójności i nie tworzy pewności prawnej ani dla przedsiębiorstw, ani dla konsumentów, ponieważ jego zakres jest zupełnie niejasny.
Mam wrażenie, że Komisja skupiła się bardziej na wewnętrznych strukturach instytucjonalnych i na podstawie prawnej niż na faktach, bo o czym my właściwie mówimy? Czy o systemach telefonii? To jest kompletnie przestarzałe! Czy o telefonach komórkowych? Czym jest zatem Skype? Czym jest wykorzystanie telefonów jako urządzeń płatniczych? Czy to też jest telekomunikacja? A systemy identyfikacji radiowej (RFID)? Jest to niejasne. Dlaczego dostawca telekomunikacyjny i internetowy podlega przepisom dotyczącym powiadamiania o naruszeniu bezpieczeństwa, ale nie obowiązują one na przykład banków, towarzystw ubezpieczeniowych i podmiotów świadczących usługi socjalne, które często korzystają z tych samych danych? Co będzie, jeśli dane osobowe zebrane przez firmę zostaną wykorzystane przez kogoś innego, na przykład departamenty rządowe, policję, organy sądowe, jak określono w dyrektywie o ochronie danych? Kto zatem jest odpowiedzialny za te dane? Jakie to ma znaczenie dla obywatela? Do kogo mogę się zwrócić jako obywatel?
Wreszcie myślę, że powinniśmy szybko zacząć przyglądać się transatlantyckim i międzynarodowym standardom w tej dziedzinie wraz ze Stanami Zjednoczonymi.
Reino Paasilinna
sprawozdawca komisji opiniodawczej Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii. - (FI) Pani przewodnicząca, ministrowie, członkowie Komisji a zwłaszcza pani Trautmann! Nadszedł czas, aby konkretnie pomyśleć o prawach człowieka w społeczeństwie informacyjnym, które ulepszamy, skupiając się na demokracji i dobrych praktykach biznesowych. Ulepszenie jest zatem konieczne, ulepszamy także ochronę prywatności i bezpieczeństwo, jak w przypadku spamu. Nalegamy na znaczenie prawa dostępu i tworzymy prawodawstwo dotyczące dostępu do usług, które wcale nie jest nieważne: opłaty muszą być niskie, a dostęp do usług szerokopasmowych dla każdego stanowi prawo obywatelskie. Umocniliśmy pozycję osób starszych i niepełnosprawnych i sądzę, że jest to ludzki i właściwy cel.
Po drugie, sieci muszą być konkurencyjne i musimy powstrzymać operatorów od stawania na drodze konkurencji. Zamiast tego należy wzmocnić konkurencję, a konstruowanie urządzeń końcowych abonenta, dzięki którym można korzystać z usług tylko jednego operatora nie powinno być dozwolone. Byłoby to nienormalne podobnie jak radio, na którym można by słuchać tylko jednej stacji.
Obecnie i w przyszłości nadawcom należy zagwarantować ich własne częstotliwości, ponieważ nie mają oni pieniędzy na branie udziału w aukcjach. Jest to mocna podstawa społeczeństwa informacyjnego i musimy jej zawsze bronić. Niemniej potrzebujemy miejsca na technologię trzeciej generacji i prace nad tym już trwają. Musimy także zapewnić możliwości rozwoju dla nowych technologii i innowacji.
Chcę powiedzieć jeszcze jedno. Im sprawiedliwsza i bardziej zaawansowana technologicznie będzie Europa, tym więcej osiągniemy jako siła demokratyczna w społeczeństwie informacyjnym oraz jako wspólnota wypełniająca cele lizbońskie, które obecnie wydają się raczej odległe. To zależy od nas - ten pakiet legislacyjny stanowi krok w dobrym kierunku.
Marian Zlotea
sprawozdawca komisji opiniodawczej Komisji IMCO. - (RO) Pani przewodnicząca, drodzy koledzy, pani komisarz, drodzy ministrowie! Chciałbym pogratulować sprawozdawcom, którzy pracowali nad pakietem telekomunikacyjnym.
Myślę, że w sprawozdaniu pani Trautmann zaprezentowane jest wyważone stanowisko i popieram zaproponowane kompromisowe poprawki. Cieszę się również, że przyjęto pewne poprawki, szczególnie te dotyczące harmonizacji widma oraz określonych środków związanych z globalnymi usługami telekomunikacyjnymi.
Wzrost gospodarczy w Europie oraz dobrobyt konsumentów zależą od dynamicznego i konkurencyjnego sektora telekomunikacji. Na konkurencyjnych rynkach istnieje szerokopasmowy dostęp, nowe podmioty na rynku wprowadziły usługi o zwiększonej szybkości i usługi innowacyjne.
Dyrektywa ramowa dotycząca pakietu telekomunikacyjnego powinna skupiać się na zwiększaniu inwestycji; musimy także wziąć pod uwagę sieci nowej generacji oraz możliwości dostępne dla konsumentów powinny być bardziej zróżnicowane, co będzie prowadziło do zmniejszenia kosztów i świadczenia lepszych usług na ich korzyść.
Na zakończenie chciałbym powiedzieć, że jestem pewien, iż zmiany, które mamy zamiar wprowadzić w pakiecie telekomunikacyjnym, okażą się korzystne dla konsumentów, gwarantując im szeroki zakres usług, niższe koszty i bardziej zróżnicowane usługi.
Edit Herczog
sprawozdawczyni komisji opiniodawczej Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów. - (HU) Dziękuję, pani przewodnicząca. Możemy z pewnością powiedzieć, że Unii można przypisać osiągnięcia w sektorze łączności elektronicznej w ostatnim dziesięcioleciu. Z drugiej strony wciąż istnieją problemy transgraniczne i różnice w dostępie do usług szerokopasmowych i rozwoju społeczeństwa opartego na technologiach cyfrowych oraz usług cyfrowych. Jeśli naprawdę chcemy "wspólnego rynku”, musimy stworzyć dla niego odpowiednie warunki.
W wyniku debat odbytych w ostatnich kilku miesiącach zagłosowaliśmy za stworzeniem organu BERT, który uprościłby współpracę krajowych organów regulacyjnych i zapewnił ich prawdziwe uczestnictwo. Wciąż uważamy, że to instytucje europejskie powinny rozliczać BERT i czuwać nad jego przejrzystością. Warunkiem tego jest jednak finansowanie przez Wspólnotę; wydaje się, że współfinansowanie przez państwa członkowskie zapewniłoby większą niezależność i skuteczność, ale nie w tym przypadku - wyjęlibyśmy tę organizację spod kontroli Unii Europejskiej i Parlamentu Europejskiego. Nie możemy się do tego przyczyniać. Musimy nadal walczyć, wraz z Komisją, o ochronę interesu konsumentów, tak aby musieli oni ponosić koszty jedynie wciąż rozwijających się nowych technologii tam, gdzie to konieczne i aby, podobnie jak w przypadku roamingu, konsumenci nie mogli być oszukiwani w związku z fakturowaniem. Dziękuję.
Manolis Mavrommatis
Pani przewodnicząca! Jako sprawozdawca komisji opiniodawczej Komisji Kultury i Edukacji chciałbym zauważyć, że ogromnie ważne jest traktowanie praw własności intelektualnej twórców jako praw podstawowych.
Wszyscy z nas, szczególnie prawodawcy, powinni pamiętać, że jeśli nie będziemy chronić twórczości intelektualnej i jeśli, w imię ochrony danych osobowych, dojdzie do naruszenia praw twórców, dzieł udostępnianych użytkownikom będzie mniej.
Nie da się zaprzeczyć, że w Internecie ma miejsce piractwo i nielegalna dystrybucja muzyki i filmów. Negatywnym aspektem rozwoju technologii jest to, że poszkodowani zostają twórcy. Czy nam się to podoba, czy nie, to oni są źródłem dostępnych materiałów.
W imieniu Komisji Kultury wzywam posłów wszystkich komisji i grup politycznych do ochrony europejskiej twórczości oraz dzieł artystycznych udostępnianych za pomocą nowych mediów.
Cornelis Visser
sprawozdawca komisji opiniodawczej Komisji Kultury i Edukacji. - (NL) Pani przewodnicząca! Pani komisarz Reding jeszcze raz pokazała swoje zdecydowanie w sprawie pakietu telekomunikacyjnego. Jeśli chodzi o propozycję Komisji dotyczącą cyfrowej dywidendy, moja współpraca z panią Toia na rzecz Komisji Kultury i Edukacji była bardzo konstruktywna. W imieniu Komisji Kultury i Edukacji chciałbym także podziękować przewodniczącej Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii, pani Niebler za doskonałą współpracę.
Komisja Kultury i Edukacji uważa, że radio i telewizja odgrywają zasadniczą rolę w szerzeniu kultury i upowszechnianiu języka. Wraz z przejściem na nadawanie cyfrowe przez telewizję, powstają właśnie wolne częstotliwości widma. Dostawcy usług telefonii komórkowej i szerokopasmowego Internetu są bardzo zainteresowani tymi częstotliwościami. Komisja Kultury i Edukacji nie sprzeciwia się innowacjom w technologii, ale chce, by prawa obecnych użytkowników, komercyjnych czy podmiotów publicznych, były chronione. Należy nadal w pełni zapewniać różnorodność kulturalną i językową nadawanych audycji oraz chronić interesy konsumentów i ich inwestycje w zakup sprzętu telewizyjnego.
Gyula Hegyi
sprawozdawca komisji opiniodawczej Komisji Kultury i Edukacji. - Należy podkreślić, że rewolucja telekomunikacyjna nie jest jedynie procesem technologicznym i ekonomicznym, ale także wydarzeniem społecznym i kulturalnym. Powinniśmy starać się utrzymać i zaaprobować wiodącą pozycję Europy w tym procesie.
Należy wziąć pod uwagę dwa aspekty: ogólny i demokratyczny dostęp do usług łączności elektronicznej, co oznacza, że każdy powinien mieć prawo dostępu do tych usług oraz że należy przekazywać i szanować dziedzictwo kulturowe i edukacyjne. Komisja Kultury starała się znaleźć równowagę między tymi celami.
Jako sprawozdawca Komisji Kultury w sprawie Organu Europejskich Regulatorów Telekomunikacji skupiłem się tylko na aspektach, za które odpowiedzialna jest Komisja Kultury. BERT powinien być otwarty na kontakty nie tylko z grupami konsumentów oraz grupami związanymi z przemysłem, ale także z grupami zajmującymi się kulturą, ponieważ mogą one być źródłem użytecznych i rzetelnych informacji dotyczących kultury.
Jeśli odpowiednio wykorzystamy rewolucję telekomunikacyjną, cały proces może sprawić, że Europa stanie się najlepszym na świecie społeczeństwem opartym na wiedzy - co jest naszym głównym celem.
Ignasi Guardans Cambó
Komisji Kultury i Edukacji. - (FR) Pani przewodnicząca! Na początku chciałbym pogratulować sprawozdawcom ich wysiłku.
Komisja Kultury i Edukacji od samego początku podchodziła do tej sprawy bardzo poważnie, ponieważ nie możemy dalej tworzyć prawodawstwa dotyczącego sieci elektronicznej lub widma radiowego, ignorując jednocześnie prawdziwą naturę rozpowszechnianych treści. Nie można tego robić na podstawie czysto technicznych lub gospodarczych kryteriów, które nie uwzględniają celów polityki kulturalnej lub ochrony różnorodności. Rzeczywistość świata cyfrowego wymaga od nas współpracy z nadawcami telewizyjnymi i dostawcami usług elektronicznych oraz tworzenia prawodawstwa na rzecz rynku wewnętrznego telekomunikacji, który stał się nierozerwalnie związany z rynkiem usług audiowizualnych.
Potrzebna nam jest także wyważona odpowiedź na nielegalne treści w Internecie, która zmusi każdego z nas do przyjęcia odpowiedzialności w walce, która powinna być ważna dla nas wszystkich, jeśli chcemy chronić nasze dzieci i naszą kulturę.
Popieram zatem wszystkie teksty w obecnej formie i mam nadzieję, że na naszą debatę i głosowanie końcowe nie wpłynie negatywnie zewnętrzna presja.
Lidia Joanna Geringer de Oedenberg
autorka projektu opinii Komisji Prawnej. - Pani Przewodnicząca! Unijne ramy prawne w dziedzinie telekomunikacji powstały w latach 90, skutecznie uwalniając krajowe rynki od państwowych monopoli. Efektem był znaczny spadek cen połączeń oferowanych przez konkurujących operatorów. W ostatnich latach byliśmy świadkami rewolucyjnych zmian technologicznych - telefonia komórkowa, rozwój Internetu i sieci bezprzewodowych zmieniły diametralnie oblicze telekomunikacji. Prawo Unii Europejskiej musi odzwierciedlać te przemiany, także w aspekcie społecznym.
Około 15% Europejczyków to ludzie niepełnosprawni, a w 2020 r. 25% społeczeństwa stanowić będą osoby starsze. To właśnie ci ludzie o specjalnych potrzebach powinni mieć zapewniony łatwiejszy dostęp do usług telekomunikacyjnych. Konieczne jest umożliwienie na terenie całej Unii bezpłatnego dostępu do wspólnego numeru alarmowego 112, także użytkownikom telefonii internetowej, oraz do innych usług elektronicznej komunikacji głosowej. Ponadto klienci muszą mieć prawo do rzetelnej informacji nie tylko o obowiązkach prawnych wynikających z korzystania z danej usługi, na przykład w odniesieniu do praw autorskich, ale i o nałożonych prawnie ograniczeniach. Kluczem do lepszej ochrony konsumenta będzie przede wszystkim precyzyjne zdefiniowanie odpowiedzialności krajowych organów regulacyjnych w zakresie codziennego egzekwowania praw konsumentów.
Manuel Medina Ortega
sprawozdawca komisji opiniodawczej Komisji Prawnej. - (ES) Pani przewodnicząca! Sprawozdawczyni, pani Trautmann, powiedziała, że kwestie związane z własnością intelektualną nie powinny być częścią tej debaty. Zgadzam się z nią, ponieważ uważam, że ochrona własności intelektualnej, tak jak ochrona prywatności i innych pojęć prawnych, została już zawarta w innych ramach prawnych.
Należy jednak zaznaczyć, że ochrona własności intelektualnej jest wciąż ważna, jeśli chodzi o aktualizacje treści. Telekomunikację opisywano jako zbiór szybkich autostrad, po których można pędzić bez ograniczeń; ale jeśli ktoś popełni na autostradzie zbrodnię, zajmuje się nią policja. Nie można ukraść samochodu, jechać nim autostradą, a kiedy przyjedzie policja, powiedzieć, że przecież można jeździć bez ograniczeń.
Myślę, że z punktu widzenia Parlamentu ważne jest, byśmy raz jeszcze podkreślili znaczenie ochrony własności intelektualnej, znaczenie ochrony życia prywatnego, a nawet tego, że ludzie mają prawo do prywatności, prawo, które obecnie jest naruszane przez największe firmy z branży telekomunikacji.
Alexander Alvaro
sprawozdawca komisji opiniodawczej Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych. - (DE) Pani przewodnicząca! Byłbym wdzięczny, jeśli przydzieliłaby mi pani tyle samo czasu, co trzem poprzednim mówcom. Zauważę jednak, że miałem wrażenie, iż przysługuje mi dwie i pół minuty.
Aby nie tracić tego czasu, chciałbym podziękować Malcolmowi Harbourowi, Catherine Trautmann i Pilar del Castillo Vera za naszą naprawdę niezwykłą współpracę, o której powiedział już Malcolm. Pracowaliśmy nad tym zagadnieniem w zgodzie i w duchu wzajemnego zaufania oraz bliskiej współpracy. Teraz jest niestety za późno na naprawienie strukturalnego błędu polegającego na połączeniu dwóch dyrektyw.
Niemniej w tym krótkim przysługującym mi czasie chciałbym powiedzieć, że bardzo cieszy mnie fakt, iż Komisja odniosła się do problemu ochrony danych, mimo że zrobiła to raczej pobieżnie. Prawda jest taka, pani komisarz, że nie dałaby mi pani chyba danych pani karty kredytowej, numeru telefonu ani adresu, nawet gdybym ładnie poprosił. Problem polega na tym, że kiedy korzysta pani z sieci, wiele tych informacji może już tam być - w miejscach, które nie przyszłyby pani do głowy i tam, gdzie pani tego nie chce. Cieszę się, że mogłem, współpracując z innymi grupami i posłami, pomóc zapewnić włączenie do tego pakietu prawa konsumentów do poufności ich danych osobowych oraz ochrony systemów osobistych.
Widzę, że czas się kończy, ale mam nadzieję, że będziemy mieć jeszcze szansę dokładnie przedyskutować te kwestie. Chciałbym zatem raz jeszcze państwu podziękować za konstruktywną współpracę i być może uda nam się poczynić postępy w dziedzinie prywatności danych w Europie dla dobra konsumentów.
Angelika Niebler
w imieniu grupy PPE-DE. - (DE) Pani przewodnicząca, pani komisarz, panie urzędujący przewodniczący Rady! Również chciałabym podziękować naszym sprawozdawcom: pani Trautmann, panu Harbourowi, pani del Castillo i pani Toia oraz wszystkim sprawozdawcom pomocniczym zarówno za ich świetnie wykonaną pracę oraz owocną współpracę z tymi, którzy byli mniej zaangażowani w pracę nad tymi dokumentami.
Ostatnie ramy prawne w sprawie liberalizacji rynku pochodzą z 2002 r. Znaczenie tego rynku już dziś podkreślano. Jeśli mogę przywołać statystyki, tylko w Europie w sektorze telekomunikacji osiągnięto obrót w wysokości 300 miliardów euro. Tysiące miejsc pracy zależą od tego rynku i dlatego ważne jest, byśmy nadal opracowywali ramy prawne, które zdają egzamin od 2002 r., tak aby to tego europejskiego, pomyślnie toczącego się procesu można było dodać nowe rozdziały. W tym celu najpierw musimy oczywiście dostosować nasze ramy prawne do rozwoju technologii.
W tym krótkim czasie, który przydzielono także mi, chciałbym podkreślić dwa szczególnie dla mnie ważne kwestie. Pierwszy to inwestycje w infrastrukturę o zaawansowanej technologii. W Europie stoimy w obliczu ogromnego wyzwania polegającego na jak najszybszym inwestowaniu jak największych pieniędzy w nowe, szybkie sieci szerokopasmowe. Jest to jeden z kluczy do konkurencyjnej Europy. Musimy stworzyć odpowiednie warunki prawne, w których inwestycje te przyniosą owoce. Z drugiej strony nie wolno nam tworzyć nowych monopoli i zamkniętych rynków.
W Komisji zadbaliśmy o to, by ryzyko związane z tworzeniem nowych sieci rozkładało się sprawiedliwie i by organy regulacyjne musiały wziąć w przyszłości pod uwagę podział ryzyka.
Ponadto wiele uwagi poświęciliśmy kwestii polityki dotyczącej częstotliwości. Jesteśmy za tym, by była ona elastyczniejsza. Uważam, że można znaleźć dobry sposób podziału cyfrowej dywidendy, aby uwzględnić uzasadnione interesy nadawców, jednocześnie zapewniając jak najwięcej elastyczności dla nowych usług.
Erika Mann
w imieniu grupy PSE. - (DE) Pani przewodnicząca! Chciałabym omówić tylko dwie kwestie. Zacznę od tematu, w którym musimy jeszcze wyjaśnić jedną czy dwie rzeczy wraz z Pilar del Castillo Vera. Chodzi mi o kwestię zagwarantowania niezależności i autonomii małej przyszłej agencji oraz o to, jaki jest najbardziej odpowiedni sposób jej finansowania. Poglądy w tej sprawie są bardzo zróżnicowane. Bardzo chciałabym dowiedzieć się od Rady, w jakim kierunku idą jej debaty na ten temat i jak w oczach Rady powinno wyglądać powołanie sekretariatu czy też BERT - obojętnie która nazwa zostanie przyjęta - oraz jak wyobraża sobie jego finansowanie. Pod tym względem uważam, że pani komisarz miała całkowitą rację oświadczając, że chcemy europejskiej struktury i nie mamy najmniejszego zamiaru tworzyć struktur, które nie zazębiają się z europejskim systemem prawnym.
Jak państwo wiedzą, mówimy o dwóch metodach finansowania. Pierwsza z nich to podział finansowania, zaproponowany przez sprawozdawczyni, a drugi to propozycja złożona przeze mnie, popierana przez moją grupę, aby BERT był finansowany z budżetu Wspólnoty. Tak czy inaczej, dobrze by było, gdyby Rada - która oczywiście odbyła burzliwe dyskusje na ten temat - oraz krajowe organy regulacyjne powiedzieli nam, jak zapatrują się na kwestię finansowania.
Moje drugie pytanie, które kieruję także do Rady, dotyczy finansowania nowych sieci. W tym przypadku także przyjęliśmy różne poprawki, w tym jedną, którą złożyłam w Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii, i która zawierała więcej szczegółów na temat potencjalnego systemu podziału ryzyka, w przypadku gdy firmy dokonają niezbędnych inwestycji, a konkurenci mają mieć dostęp do sieci od samego początku. Jak słyszałam, Rada ma inne zdanie i nie chce wdawać się w takie szczegóły lub udzielać firmom gwarancji, że będzie mógł istnieć jakikolwiek podział ryzyka. Będę wdzięczna za państwa wypowiedzi na te tematy.
Patrizia Toia
w imieniu grupy ALDE. - (IT) Pani przewodnicząca, panie i panowie! Zwolnienie tempa produkcji i wzrostu gospodarczego w Europie jest także odczuwalne w sektorze telekomunikacji, który przechodzi obecnie różne kryzysy. Jest to sektor, w którym potrzebne są inwestycje, który napędzają badania i innowacje, i który potrzebuje odpowiednio długiego czasu na dokonanie własnych wyborów. Uważam zatem, że powinniśmy udzielić mu możliwie dużego wsparcia i że nasz pakiet przeglądowy dotyczący ram regulacyjnych może pobudzić rewitalizację tego sektora, zapewniając mu stabilne, rzetelne i skuteczne ramy prawne.
To jest moim zdaniem cel naszej pracy w Parlamencie i Komisji ITRE. Pracowaliśmy, mając na uwadze ten cel: stworzyć ramy, jak mówiła pani Trautmann, które będą mniej skomplikowane, jaśniejsze i skuteczniejsze niż poprzednie, w przekonaniu, że czasem nie potrzebujemy więcej zasad i więcej praw, ale potrzebujemy rzetelnych i skutecznych instrumentów pomagających stosować istniejące reguły, a czasem nawet stopniowego zniesienia obecnych ram.
Ciężko pracowaliśmy, by stworzyć otwarty, konkurencyjny rynek, próbując złagodzić odwieczną dychotomię między dawnymi monopolistycznymi operatorami a nowymi operatorami, mówiąc, że dzięki wyważonym ramom znajdzie się miejsce dla każdego, jeśli tylko nie zabraknie przedsiębiorczości, umiejętności w dziedzinie tworzenia projektów i jeśli nie zabraknie zasobów.
Myślę wreszcie, że podkreśliliśmy - i uważam, że jest to kluczowa kwestia - że w przypadku elastyczniejszych i podlegających deregulacji ram, rola regulacji, różnych rodzajów odpowiedzialności, łańcucha odpowiedzialności, jest kluczowa; i zgadzam się teraz ze zdaniem pani komisarz, że ważne jest, by różne organy zarządzające regulowaniem, które jest bardzo ważnym zadaniem, miały jasno określone role i zakresy odpowiedzialności.
Ostatnia kwestia, którą oprócz sprawozdawczyni - dla której wszyscy wyraziliśmy uznanie - podniosło już kilku kolegów, to rola konsumenta - kwestię tę często spycha się na margines, chcielibyśmy przywrócić jej znaczenie, ponieważ to właśnie konsumenci oraz przedsiębiorstwa są prawdziwą siłą napędową na rynku.
Roberts Zīle
Dziękuję, pani przewodnicząca. Chciałbym na początku podziękować wszystkim sprawozdawcom, którzy przygotowali pakiet w sprawie łączności elektronicznej, poczynając od organizacji spotkań i kończąc na przygotowaniu sprawozdań. Chciałbym również podziękować pani komisarz Reding za rzetelny i czynny wysiłek w dziedzinie łączności elektronicznej, zarówno w kwestii roamingu, jak i tego pakietu. Jednocześnie nie jestem przekonany, że poprawki wniesione przez różne komisje do projektów przedłożonych przez Komisję przyczynią się do lepszego wykorzystania zasobów, konkurencji na jednolitym rynku UE i wydajności dla konsumentów. Przedstawię państwu kilka powodów, dlaczego tak sądzę.
Po pierwsze, możliwe, że wspólna struktura złożona z krajowych organów regulacyjnych, BERT, będzie bardziej demokratyczną strukturą niż urząd zaproponowany przez Komisję, ale może się zdarzyć, że BERT będzie funkcjonował wedle gorszych zasad współpracy i osłabi zdolność Komisji do podejmowania decyzji regulacyjnych. Po drugie, rozdział funkcjonalny przedsiębiorstw telekomunikacyjnych, rozdzielający dostęp do sieci od innych produktów detalicznych, był odważną propozycją ze strony Komisji. Wydaje się jednak, że ten wymóg rozdziału, będąc środkiem nadzwyczajnym, który miałyby wprowadzić krajowe organy regulacyjne, tak naprawdę nigdy nie zostanie na wielu rynkach wykorzystany. Nie jest tajemnicą, że w mniejszych krajach UE organy regulacyjne będą miały bardzo ograniczone możliwości przyjęcia takich środków skierowanych przeciw wielkim firmom i dlatego nie jestem przekonany, że w tym przypadku Parlament dokonuje postępów w kwestii wzmocnienia jednolitego rynku europejskiego, gdy porównać jego działania z propozycją Komisji.
Rebecca Harms
w imieniu grupy Verts/ALE. - (DE) Pani przewodnicząca! Do wszystkich podziękowań, które już usłyszeliśmy, pragnę ze swej strony dodać jeszcze jedne, bardzo szczególne. Byłam odpowiedzialna za dyrektywę ramową w Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii i to dzięki instynktowi politycznemu Catherine Trautmann w sprawach związanych z mediami i jej zdolności do pracy w sposób bardzo uporządkowany i systematyczny udało nam się prawdopodobnie w Parlamencie zapobiec prowadzeniu złej polityki dotyczącej mediów dzięki sprawozdaniu w sprawie dyrektywy ramowej. Zobaczymy.
Pani komisarz, moim zdaniem Parlament wprowadził zasadnicze zmiany w projekcie dyrektywy ramowej pod względem prawa konkurencji, ale także w szczególności pod względem handlu częstotliwościami. Zauważyłam, że pani początkowe propozycje dotyczące dyrektywy ramowej były wyłącznie zorientowane na rynek i znacznie przeceniły cyfrową dywidendę. Na szczęście propozycje te nie spodobały się członkom Komisji Kultury i Edukacji, ani Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii. Przeciwnie - moi koledzy w centrum swoich rozważań umieścili interes publiczny w dziedzinie kultury i polityki oraz dobro ogółu społeczeństwa i uważam, że najlepiej odzwierciedlają to następujące elementy sprawozdania pani Trautmann.
Częstotliwości radiowe określane są mianem dobra publicznego i odpowiedzialne za nie pozostaną państwa członkowskie. Pierwszeństwo otrzymają nadawcy oraz programy kształtujące opinię. Próba zepchnięcia nadawców na pozycję obronną się nie udała, pani komisarz. Prostsze stanie się wprowadzenie usług paneuropejskich - jestem pewna, że wszyscy zgodzimy się, że to dobrze. Główna odpowiedzialność za dalszą harmonizację częstotliwości będzie spoczywała także na państwach członkowskich. Jeśli wystąpią trudności, decyzje nie będą podejmowane wyłącznie przez Komisję - zaangażowany będzie także Parlament. Ważną rolę odgrywać będzie BERT. Oczywiste jest, moim zdaniem, że powinien być finansowany przez Wspólnotę. Mam nadzieję, że uda nam się to zapewnić.
Oprócz dyrektywy ramowej i kwestii częstotliwości, chciałabym także odnieść się do dwóch innych sprawozdań. Zacznę od sprawozdania pana Harboura. W pańskim sprawozdaniu, panie pośle Harbour, znajdują się dobre postanowienia dotyczące konsumentów i ich interesów. Na przykład większa uwaga skierowana zostanie w przyszłości na interesy osób niepełnosprawnych. Sądzę także, że dzięki zaproponowanym przez pana zasadom dotyczącym usług obowiązkowych przyczynia się pan nawet do rozwoju pluralizmu mediów.
Moja grupa nie zgadza się jednak z próbą uregulowania praw autorskich zawartą w sprawozdaniu. W ogóle nam się to nie podoba. Wręcz przeciwnie - nie popieramy ani modelu francuskiego - zwracam się także do prezydencji Rady - ani modelu "three strikes”. Próba ta nie zmniejsza żadnej z naszych obaw dotyczących praw autorskich lub ochrony prywatności w Internecie.
Na zakończenie powiem kilka słów na temat sprawozdania pana Alvaro. Raz jeszcze, panie Alvaro, mówił pan z wielkim przekonaniem o prywatności danych. Uważam, jak sugerował pan w pańskich wystąpieniach, że nie istnieje jedna linia postępowania w sprawach takich, jak ochrona adresów IP. Nasze doświadczenie wynikające ze skandalu telekomunikacyjnego i handlowania adresami przez telefoniczne biura obsługi klienta pokazuje, że adresy IP muszą być objęte jak największą ochroną i mam nadzieję, że uda nam się osiągnąć w tej kwestii porozumienie w ciągu nadchodzących dwóch tygodni.
Eva-Britt Svensson
w imieniu grupy GUE/NGL. - (SV) Pani przewodnicząca! Mam nadzieję, że wielu naszych obywateli z zainteresowaniem śledzi tę dyskusję przed głosowaniem, ponieważ dotyczy ona znacznych zmian, szczególnie dotyczących usług internetowych.
Zjednoczona Lewica Europejska chciałaby szczególnie podkreślić trzy główne aspekty:
Po pierwsze, Konfederacyjna Grupa Zjednoczonej Lewicy Europejskiej / Nordycka Zielona Lewica opowiada się przeciwko utworzeniu europejskiego urzędu w tym obszarze. Będzie to droższe i bardziej skomplikowane. Utworzenie kolejnego urzędu europejskiego jest niepotrzebne.
Po drugie, należy położyć większy nacisk na różnice geograficzne i różną infrastrukturę w odniesieniu do usług elektronicznych. Musimy podkreślić, że konsumenci muszą mieć zapewniony równy dostęp, tak aby w naszych społeczeństwach nie powstawały nierówności. Nie może być różnic w dostępie do usług elektronicznych między mieszkańcami miast i regionów o silnej gospodarce i mieszkańcami regionów o słabej gospodarce i obszarach słabo zaludnionych. Jeśli to podmioty prywatne będą miały przejąć ważne inwestycje w infrastrukturę, a nie społeczeństwo ani państwo, istnieje oczywiste ryzyko, że nie wszyscy obywatele będą mieli taki sam dostęp za tę samą cenę.
Po trzecie, grupa GUE/NGL sprzeciwia się znacznemu wpływowi wywieranemu przez różne grupy lobby przemysłowego. Pakiet telekomunikacyjny nie powinien mieć wpływu na prawa autorskie, jednak w tym wniosku i tak wzięto pod uwagę postulaty lobbystów szczególnie dotyczące tej kwestii. Propozycje lobbystów przyjęte przez wszystkie grupy oprócz Grupy Zjednoczonej Lewicy - która jako jedyna zagłosowała przeciwko w Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów - otwierają możliwości kontrolowania pobierania plików i wolnego dostępu, na przykład do stron typu MySpace i YouTube.
Poprawki pojawiły się późno i w niejasny sposób; nie odbyła się żadna poważna debata wśród obywateli na temat tych ważnych zmian. W Szwecji mieliśmy na przykład szeroko zakrojoną debatę na temat udostępniania plików. Staram się zapobiec podjęciu decyzji zabraniającej udostępniania plików na szczeblu krajowym oraz na szczeblu UE. Ryzyko podjęcia teraz decyzji na szczeblu UE jest większe niż na szczeblu krajowym, jako że grupy lobbujące wywarły znaczny wpływ na system UE i ponieważ wielu obywateli brakuje odpowiednich informacji, gdy my debatujemy nad tymi kwestiami na szczeblu UE. Mam nadzieję, że obywatele silniej zaangażują się w debatę, aby można było zagwarantować wolność wypowiedzi i dostęp do usług internetowych.
Nils Lundgren
w imieniu grupy IND/DEM. - (SV) Pani przewodnicząca! Moje drugie imię to Syzyf. Wybrało mnie 15% szwedzkiego społeczeństwa, abym w Parlamencie Europejskim sprzeciwił się angażowaniu się UE w coraz to nowe dziedziny, wciąż centralizując i biurokratyzując europejskie społeczeństwo. Jest to syzyfowa praca.
Telekomunikacja jest jednym z obszarów, w których UE ma do wypełnienia ważną funkcję i z zadowoleniem patrzę na zaproponowany pakiet telekomunikacyjny, który dotyczy większej konkurencji i większej ochrony prywatności, ale wydaje się nieuniknione, że dojdzie także do centralizacji i biurokratyzacji. Pod tym względem sprzeciwiam się dwóm elementom. Po pierwsze, zaproponowano, by częstotliwości widma zwolnione dzięki przejściu na nadawanie cyfrowe były przydzielane według zasad UE. Po drugie, zaproponowano stworzenie nowego Europejskiego Urzędu ds. Rynku Łączności Elektronicznej.
Wzywam Izbę do odrzucenia obu tych propozycji. Wolne częstotliwości powinny być przydzielane przez państwa członkowskie i naturalnym rozwiązaniem jest rozbudowanie już istniejących europejskich organów nadzoru nad sektorem telekomunikacyjnym.
Desislav Chukolov
(BG) Pani przewodnicząca, koledzy! Myślę o rzeczach, które zostały już dziś w tej sali powiedziane - nikt nie podkreślił kwestii zachowywania poufności informacji. Zwracam się do państwa, abyśmy w żadnym wypadku nie szli za przykładem Stanów Zjednoczonych, gdy dyskutujemy o tak ważnej sprawie.
Wiedzą państwo, że pod pretekstem "walki z terroryzmem i piractwem” ponadpaństwowa oligarchia próbuje zdobyć kontrolę nad jak największą liczbą obywateli - kontrolę całkowitą, bezwarunkową i nieobjętą nadzorem społeczeństwa obywatelskiego. Należy za wszelką cenę zachować poufność naszych danych osobowych. Powtarzam - za wszelką cenę!
Obecnie kontrolowane są wszystkie rozmowy telefoniczne w Bułgarii. Rządzący w moim kraju chcą od przyszłego roku wprowadzić pełny i bezwarunkowy dostęp do wszystkich plików rejestrujących operacje komputera i do wiadomości elektronicznych wysłanych z każdego komputera. Nie dzieje się tak z powodu bezsilności. W Bułgarii oraz Europie jest wielu wykwalifikowanych i zdolnych specjalistów, którzy potrafią zwalczyć każdy rodzaj przestępczości komputerowej. Dzieje się tak, powtarzam raz jeszcze, w celu zdobycia kontroli nad obywatelami.
Prawo do wolności gwarantuje także nasze prawo do godności ludzkiej. Próby pozbawienia nas godności należy potępić i ujawnić, nie możemy pozwolić na to, aby takie zamiary uszły komuś na sucho.
Jakiś czas temu w Bułgarii odbyła się obojętna dyskusja w sprawie praw obywateli w świecie elektronicznym. Jedyny wniosek brzmiał wtedy, że obojętnie czego chcą obywatele, i tak żyją, tak jak im się każe. Mogę zdecydowanie zagwarantować wszystkim obywatelom Bułgarii, że partia Ataka, w pierwszym okresie rządzenia w przyszłym roku, będzie walczyła przeciw wszelkim próbom naruszenia prywatności korespondencji i monitorowania w Internecie.
Na zakończenie chciałbym powiedzieć, że jeśli nasze prawo do prywatności korespondencji zostanie ograniczone raz, będzie tak już zawsze. Nawet jeśli terroryści zaczną wykorzystywać gołębie do przesyłania korespondencji. Każdy, kto zamienia wolność na bezpieczeństwo, nie zasługuje ani na wolność, ani na bezpieczeństwo. Dziękuję.
Paul Rübig   -
(DE) Pani przewodnicząca, pani komisarz Reding, panie i panowie! Zacznę od pogratulowania Komisji. Osiągnęliśmy drugi etap procesu obniżania cen roamingu w telefonii głosowej. Uważam, że rozporządzenie to okazało się w praktyce bardzo skuteczne. Niemniej pod koniec okresu wakacyjnego w naszych konsumentów znów uderzą zatrważająco wysokie rachunki, ponieważ tak naprawdę nie dokonaliśmy wystarczających postępów pod względem wiadomości SMS, a zwłaszcza roamingu transmisji danych.
Dlatego wzywam Komisję do podjęcia działań w tej kwestii i stworzenia jednolitego europejskiego rynku dla europejskich konsumentów. Nie możemy nie zauważyć, że ta część europejskiego rynku wewnętrznego nie działa jeszcze tak, jak powinna i że istnieje pilna potrzeba utworzenia jednolitego rynku w tym obszarze, zwłaszcza poprzez stopniowe wprowadzenie wspólnego elastycznego planu przydzielania częstotliwości. Skuteczne zarządzanie tym ograniczonym zasobem jest szczególnie ważne.
Cyfrowa dywidenda stanowi historyczną możliwość, a dla korporacji telewizyjnych będzie także ważne, by mogły nadawać swoje programy na telefony komórkowe trzeciej generacji, aby udało nam się stworzyć wspólny europejski obszar medialny. Cyfrowa dywidenda jest także źródłem nowych możliwości w zakresie łączności w Europie.
Chciałbym również podkreślić znaczenie wdrożenia decyzji podjętych na Światowej Konferencji Radiokomunikacyjnej w oparciu o to podejście i wzywam Komisję - ponieważ nie zostało przewidziane, by BERT zajął się tymi kwestiami - do utworzenia własnego urzędu lub grupy mającej zbadać te kwestie i wydać wiążące wytyczne dotyczące współpracy.
Uważam także, że BERT powinien być w pełni finansowany ze środków Wspólnoty, ponieważ po prostu potrzebujemy urzędu lub instytucji poświęconej europejskiemu rynkowi wewnętrznemu i ponieważ krajowym organom regulacyjnym powinno się zapewnić więcej praw w innych państwach członkowskich.
Silvia-Adriana Ţicău
(RO) Drodzy koledzy! Rozwój społeczeństwa informacyjnego zależy od sieci i usług łączności elektronicznej.
Przejście z telewizji analogowej na cyfrową do roku 2012 doprowadzi do zwolnienia dużego zakresu częstotliwości na szczeblu europejskim, umożliwiając w ten sposób rozwój nowych technologii i innowacyjnych rozwiązań mogących pobudzić konkurencyjność w Europie w tym sektorze. Aby Europa mogła w pełni skorzystać z cyfrowej dywidendy, Parlament Europejski przyjmuje wspólne, elastyczne i zrównoważone podejście, które umożliwia, z jednej strony, nadawcom ciągłe świadczenie i rozbudowywanie swych usług, a z drugiej, operatorom łączności elektronicznej wykorzystanie tego zasobu w świadczeniu nowych usług powiązanych z ważnymi społecznymi i gospodarczymi zastosowaniami i podkreśla fakt, że dywidenda cyfrowa powinna być przyznawana zgodnie z zasadą neutralności technologicznej.
Wykorzystanie dywidendy cyfrowej może pomóc w osiągnięciu celów strategii lizbońskiej dzięki ulepszonym usługom społecznym, takim jak usługi e-rządu, e-zdrowia czy e-nauczania, szczególnie dla osób żyjących w regionach o niekorzystnej sytuacji, oddalonych, czy wiejskich.
Uznając prawo państw członkowskich do podejmowania decyzji dotyczących wykorzystania dywidendy cyfrowej, uważamy, że skoordynowane podejście znacznie polepszy wartość cyfrowej dywidendy i jest najskuteczniejszą drogą do uniknięcia szkodliwej ingerencji między państwami członkowskimi oraz między państwami członkowskimi a krajami trzecimi oraz zagwarantowania, że użytkownicy widma skorzystają ze wszystkich zalet rynku wewnętrznego.
Pewność konsumenta w odniesieniu do usług społeczeństwa informacyjnego zależy od jakości usług łączności elektronicznej, ich bezpieczeństwa i ochrony danych osobowych. Krajowe organy regulacyjne powinny koniecznie konsultować się ze wszystkimi dostawcami usług łączności elektronicznej przed przyjęciem konkretnych środków w dziedzinie bezpieczeństwa i integralności sieci łączności elektronicznej. Uważam także, że państwa członkowskie powinny ustanowić środki wspierające stworzenie rynku dla produktów i usług dostępnych na dużą skalę, integrujących urządzenia dla użytkowników niepełnosprawnych.
Alexander Alvaro
(DE) Pani przewodnicząca! Mam niespodziewaną okazję odpowiedzieć na słowa pani poseł Harms, co uczynię z największą przyjemnością, ponieważ rozróżnienie między sugestiami i faktami jest moim zdaniem w pełni widoczne w sprawozdaniu. Uwzględniliśmy wyrok federalnego trybunału konstytucyjnego ustanawiający nowe prawo podstawowe. Pierwszą rzeczą zawartą w tym akcie prawodawczym było prawo do poufności i integralności systemów IT. W ten sposób zadziałaliśmy szybciej niż inne państwa członkowskie, na przykład moje własne. Uwzględniliśmy także publicznie dostępne sieci prywatne, serwisy typu Facebook, Bebo itp., których do tej pory dyrektywa w ogóle nie obejmowała. A co z plikami typu cookie, podobnym oprogramowaniem, innymi aplikacjami, które niejako przekazują dane użytkownika do swojej bazy bez zgody konsumenta - czy przejdą one do przeszłości? Konsumenci muszą wyrazić zgodę co do wszystkiego, co znajduje się na ich komputerach, telefonach komórkowych i innych aplikacjach, aby dostęp do tych informacji mogły uzyskać osoby trzecie. W przyszłości będzie można zbierać tylko anonimowe informacje o lokalizacji lub po otrzymaniu zgody konsumenta. Niechciane reklamy, denerwujące wiadomości tekstowe, głupie e-maile itp. - ta dyrektywa wykluczy takie rzeczy. W przyszłości obowiązkowe będzie poinformowanie organów ochrony danych kiedy tylko jakikolwiek urząd będzie starał się o dostęp do czyichkolwiek danych osobowych.
Stworzyliśmy także jaśniejsze ramy dla wymogu powiadamiania w przypadku naruszenia bezpieczeństwa i utraty dotychczasowych danych. Ponieważ mówiliśmy już o propozycjach, nie chcę zapomnieć, że zastanawiamy się nad tym, jak potraktować adresy IP, ponieważ adresy IP - nie wolno nam mylić tych dwóch rzeczy - to nie dane, którymi się handluje, dane osobowe, szczegóły dotyczące kart kredytowych itp., a nawet jeśli ktoś by nimi handlował - krótko wyjaśnię - adres IP nie charakteryzuje konkretnej osoby, przynajmniej nie wtedy, gdy nasza lodówka przekazuje wiadomość do naszego komputera.
(Przewodnicząca wyłączyła mikrofon.)
Seán Ó Neachtain
(GA) Pani przewodnicząca! Konieczne jest, by ludzie, gdziekolwiek mieszkają, w gminach, małych czy dużych, na wsi czy w miastach, mieli dostęp do usług szerokopasmowych i nowoczesnej technologii. Firmy mające siedziby w pewnych obszarach funkcjonują w oparciu o szybki Internet. Jeśli usługi szerokopasmowe nie będą dostępne w pewnych rejonach, nie da się przyciągnąć do nich firm i inwestorów.
Rządy powinny koniecznie zająć się nierównościami między rejonami miejskimi i wiejskimi dotyczącymi usług cyfrowych i szerokopasmowych, aby zapewnić dla tych regionów konkurencyjność i inwestycje. Jest to szczególnie konieczne w Irlandii, gdzie istnieją różnice spowodowane działalnością prywatnej firmy, Eircom, która kontroluje usługi internetowe, przez co powstają ogromne różnice między obszarami wiejskimi i miejskimi. Chciałbym, aby pani komisarz zbadała tę sytuację, ponieważ wygląda na to, że ani krajowy organ regulacyjny ani rząd nie są w stanie tego zrobić.
David Hammerstein
(ES) Z ambitnego projektu zaprezentowanego przez Komisję Europejską przed rokiem został tylko niewyraźny cień. Szkoda, że tak się stało z wielu powodów - konsumenci potrzebują niezależnego zarządzania ze strony Europy, a nie klubu krajowych organów regulacyjnych, na których znaczny wpływ mają krajowi orędownicy.
Zieloni są przeciwni tworzeniu z Europejskiego Urzędu ds. Rynku Łączności Elektronicznej klubu organów regulacyjnych finansowanego przez nich, który nie jest wystarczająco przejrzysty, a Komisja Europejska nie ma nad nim odpowiedniej kontroli lub prawa weta. Mamy wątpliwości co do niezależności tego nowego organu.
Szkoda także, że ze względu na presję ze strony wielkich firm telekomunikacyjnych, nowym, innowacyjnym przedsiębiorstwom nie udziela się dostępu do infrastruktury telekomunikacyjnej i muszą one duplikować infrastrukturę.
Zieloni opowiadają się za neutralnością w technologii oraz za rozdziałem operacji mających na celu zlikwidowanie dominującej pozycji państwowych gigantów telekomunikacyjnych. Jednak Parlament Europejski działał do tej pory zbyt nieśmiało i pod wpływem grup lobby i przeoczył interesy nowych, bardziej innowacyjnych przedsiębiorstw świadczących większość usług bezprzewodowych w Europie i oferujących konsumentom korzyści.
Z przykrością stwierdzam, że pozwoliliśmy wyśliznąć nam się okazji na uzyskanie znacznie większej wartości dodanej dla rynku telekomunikacji. Za szczególnie niepokojące uważamy niektóre propozycje w sprawozdaniu pana Harboura, które naruszają zasadę neutralności Sieci jako środka komunikacji, naruszają prywatność użytkowników, zagrażają wolności w Internecie i, przede wszystkim, wykraczają poza zakres prawny pakietu telekomunikacyjnego pod względem treści, tego - co jest zgodne z prawem i niezgodne z prawem, legalne i nielegalne we własności intelektualnej i pod względem filtrowania informacji.
Pakiet ten dotyczy infrastruktury na rynku, konsumentów, a nie tego, jak zamienić dostawców usług internetowych w cyfrowych policjantów.
Hanne Dahl
(DA) Pani przewodnicząca! W swej obecnej formie, pakiet telekomunikacyjny zawiera wiele dobrych środków. Zwykli konsumenci uzyskają prostszy dostęp, będzie taniej, a równocześnie wzrośnie przejrzystość na rynku. Pakiet zawiera jednak także elementy bardzo nietrafne, które omówił mój przedmówca. Kwestia określenia tego, co stanowi zgodne z prawem i niezgodne z prawem treści na stronach internetowych otwiera drzwi inwigilacji, rejestracji i kontroli dotyczącej naszej komunikacji i transakcji, które dokonujemy w Internecie do tego stopnia, że niektórych krajów nie określilibyśmy jako demokratyczne.
Nie możemy pozwolić na rejestrację, tak samo jak nie możemy pozwolić dostawcom usług zamykać ruchu, który ktoś uważa za szkodliwy. To tak, jakbyśmy zatrudnili armię inspektorów w europejskich urzędach pocztowych, aby usuwali listy, których przeczytanie może być według nich szkodliwe dla adresata. Kto będzie miał prawo czytać moje listy miłosne? Musimy dopilnować, aby przyszłe prawodawstwo nie stało się kaftanem bezpieczeństwa, ale aby stanowiło ramy, w których rozwijać mogą się kultura, debata społeczna i interakcyjne życie w przyszłości.
Jerzy Buzek
Pani przewodnicząca! Chciałem zacząć od gratulacji dla pani komisarz Reding. W rok po regulacjach związanych z roamingiem mamy kolejny pakiet, bardzo ważny szczególnie dla konsumentów. I gratulacje dla sprawozdawców, bo należało zgrać aż cztery sprawozdania. I wydaje mi się, że to zgranie jest bardzo dobre.
Chciałem powiedzieć, że ochrona konsumentów, o której mowa w regulacjach, w sprawozdaniu pana Harboura, wiąże się bardzo blisko z rozdziałem dywidendy, dlatego że to konsumenci właśnie oczekują odpowiedniego rozdziału tej dywidendy cyfrowej. I ważna byłaby - tak jak było proponowane w czasie wystąpienia pani komisarz Reding - optymalizacja wykorzystania widma w skali europejskiej, koordynacja. Telewizja i telefonia komórkowa - to się proponuje jako głównych beneficjentów dywidendy - ale ja chciałem podkreślić jedną ważną rzecz: bezprzewodowy Internet. Na wielu terytoriach Europy bezprzewodowy Internetu jest jedyną możliwością dostępu szerokich milionów obywateli do Internetu. Szczególnie dotyczy to terytoriów wiejskich albo odległych terytoriów europejskich. I chciałem powiedzieć, że jeśli wzrost gospodarczy z tego właśnie sektora, o którym mówimy, jest szczególnie silny, to na bezprzewodowy Internetu szerokopasmowy należy przeznaczyć znaczną część dywidendy, która powstaje.
Drugi punkt ważny - badania dla optymalizacji i wykorzystania dywidendy. Joint Research Centre mogłoby takie badania przeprowadzić. I chciałem zapytać Panią Komisarz, czy to rzeczywiście jest przedmiotem jakichś rozważań. Były trzy sprawy najważniejsze: możliwość wyboru dla konsumentów, regulacje muszą pomagać inwestycjom i konkurencyjności oraz wzmocnienie rynku wewnętrznego. Uważam, że wymaga to lobbingu nie tylko na terenie Parlamentu, ale i na terenie Rady, a więc w każdym kraju członkowskim.
Éric Besson
urzędujący przewodniczący Rady. - (FR) Pani przewodnicząca! Dziękuję za udzielenie mi głosu w tej chwili; przepraszam, ale niedługo muszę opuścić salę, by wrócić do Paryża.
Mój kolega, Luc Chatel, odpowie na wiele z pytań, które padły podczas tej debaty. Chciałbym jedynie powiedzieć kilka słów w odpowiedzi na uwagi pana Harboura dotyczące braku debaty na temat zakresu usługi powszechnej. Na początku chciałbym powiedzieć, że zgadzam się ze sprawozdawcą, że szerokopasmowy dostęp jest wielkim wyzwaniem przed naszymi społeczeństwami, czy pod względem dostępu do wiedzy, czy niezbędnych usług. Jak powiedział pan Harbour, dostęp szerokopasmowy nie wchodzi obecnie w zakres usługi powszechnej. Francuska prezydencja po prostu chciałaby rozpocząć debatę dotyczącą sposobów zapewnienia dostępu szerokopasmowego w całej Europie.
Po wysłuchaniu opinii różnych państw członkowskich, jasne jest, że istnieje wiele potencjalnych scenariuszy. Można by po pierwsze rozszerzyć zakres dyrektywy o usłudze powszechnej o usługi szerokopasmowe; drugie rozwiązanie polegałoby na wolności wyboru i umożliwiłoby zawarcie dostępu szerokopasmowego tylko tym państwom członkowskim, które by tego chciały; i wreszcie rozwiązanie pośrednie zakładałoby obowiązkowe zawarcie usług szerokopasmowych w usłudze powszechnej w tych państwach członkowskich, gdzie dostęp szerokopasmowy jest już odpowiednio rozwinięty. Dlatego pod przewodnictwem prezydencji francuskiej otrzymaliśmy możliwość rozpoczęcia tej debaty i pogodzenia naszych stanowisk; tego samego pragnie Komisja.
Chciałbym skierować kilka słów do pani poseł Harms: nie jest naszą intencją przeciwstawianie rozwoju Internetu ochronie praw autorskich. W erze konwergencji musimy rozwijać zarówno kanały, jak i treści poprzez ulepszanie sieci oraz jednoczesne sprzyjanie tworzeniu treści i udzielanie wsparcia autorom. Jak pani zaznaczyła, Francja bardzo szanuje prawa autorskie; jednak prezydencja francuska nie stara się narzucić modelu, który rozwijamy we Francji, opartego na działaniach zapobiegających i stopniowej reakcji, określonych w naszym kraju ustawą na temat twórczości i Internetu.
Jesteśmy bardzo świadomi, jak pan powiedział, potrzeby ochrony prywatności oraz danych osobowych. Uważamy, że nie jest to w żaden sposób niezgodne z innymi kwestiami, które mogą się pojawić.
Bernadette Vergnaud
(FR) Pani przewodnicząca, ministrowie, pani komisarz, panie i panowie! Myślę, że po długotrwałych i niezakończonych jeszcze dyskusjach mogę powiedzieć, iż dzięki pracy wykonanej przez pana Harboura i sprawozdawcę pomocniczego udało nam się doprowadzić do kompromisu, którego sednem jest najlepszy interes konsumentów. Podobnie, niezbędne jest wspieranie konkurencji poprzez przyjęcie środków wymagających od firm telekomunikacyjnych oferowania umów o zadowalającej długości oraz wprowadzenie możliwości przenoszenia numeru w ciągu jednego dnia dla abonentów pragnących zmienić operatora.
Jeśli chodzi o ochronę, w sektorze telekomunikacji należy stosować ogólne zasady ochrony konsumentów; zastanawialiśmy się nad mechanizmami kontroli kosztów oraz ulepszeniami w kwestii procedur pozasądowego rozstrzygania sporów.
Kolejną bardzo ważną kwestią jest dostęp do służb ratunkowych oraz usługa udzielania informacji o lokalizacji dzwoniącego, która musi być udostępniana w rzetelny sposób bez względu na zastosowaną technologię.
Priorytetem jest także ochrona prywatności oraz ochrona dzieci - usługodawcy muszą udostępniać konsumentom darmowe programy służące kontroli rodzicielskiej.
Wszystkie te elementy należy zapewnić na korzyść jak największej liczby osób. Wiele środków dotyczy dlatego równego dostępu dla użytkowników niepełnosprawnych i osób o niskich dochodach; wzięliśmy także pod uwagę potrzeby małych i średnich przedsiębiorstw. W sprawozdaniu podkreślona została także potrzeba rozszerzenia zakresu usługi powszechnej; miałaby ona zawierać zwłaszcza usługi szerokopasmowe. To bardzo dobrze, że francuska prezydencja przyjęła tę kwestię za jeden z priorytetów.
Zajmę się teraz kwestią treści i praw autorskich, która niejako przyćmiła inne ulepszenia zawarte w tekście. Naszym celem zawsze było udzielanie konsumentom informacji na temat naruszania praw autorskich, zgodnie z pierwotną propozycją Komisji. Aż do końcowego głosowania będziemy starać się ulepszyć sformułowanie punktów kompromisowych, aby zapewnić zachowanie zasady neutralności dotyczącej udostępniania treści. Niektóre poprawki przyjęte w dyrektywie o prywatności są naprawdę problematyczne i dopilnujemy, by zostały one usunięte.
Raz jeszcze chciałbym podziękować kolegom i z niecierpliwością czekam na bardziej konkretne propozycje ze strony prezydencji, aby można było dokonać kolejnych ulepszeń w tym dokumencie przed następną sesją miesięczną.
Cristian Silviu Buşoi
Pani przewodnicząca! Pakiet telekomunikacyjny stanowi ważny krok naprzód w dziedzinie modernizacji i harmonizacji sektora telekomunikacyjnego w Europie. Pracowałem nad dyrektywą w sprawie praw użytkowników i wraz ze sprawozdawcą, panem Harbourem, wykonaliśmy wiele pracy i osiągnęliśmy konsensus w wielu kwestiach.
Dyrektywa ta zapewni lepszą ochronę praw konsumentów w sektorze łączności elektronicznej. Przenoszenie numerów i ochrona prywatności oraz bezpieczeństwo w sektorze telekomunikacji to inne przykłady ulepszeń wprowadzonych przez tę dyrektywę.
Odbyliśmy delikatną dyskusję nad neutralnością sieci. Uważam, że skrajna neutralność sieci, jak doświadczyliśmy w przypadku kilku poprawek, sprawi, że sieci będą przeciążone, wolniejsze, mniej wydajne i droższe. Zarządzanie siecią jest konieczne dla funkcjonowania wydajnych i inteligentnych sieci i aby zmaksymalizować wartość i doświadczenie dla klienta. Bardzo się cieszę, że osiągnęliśmy porozumienie w sprawie poprawek dotyczących numeru awaryjnego 112, a po przyjęciu dyrektywy państwa członkowskie poczynią dalsze wysiłki w celu informowania społeczeństwa na temat numeru 112. Numer 112 będzie dostępny na całym terytorium UE, a państwa członkowskie będą musiały zapewnić możliwość uzyskania informacji o lokalizacji dzwoniącego.
Ponadto dostęp do służb ratowniczych za pomocą numeru 112 będzie mógł być blokowany w przypadku wielokrotnego nadużycia przez użytkownika i dostęp do niego będzie lepszy dla osób niepełnosprawnych.
Mam również nadzieję, że poprawka dotycząca ustanowienia systemu ostrzegania działającego w całej Europie zostanie przyjęta. Poprawka ta nie zawiera wymogu ustanowienia w Brukseli agencji, ale określenia wspólnych standardów dotyczących systemu ostrzegania wspólnie przez odnośne organy w państwach członkowskich. Oczywiście system ostrzegania zostanie wprowadzony na poziomie lokalnym, ale w oparciu o wspólne standardy, które zapewnią, że wszyscy obywatele UE, których będzie dotyczyło ostrzeżenie, będą mogli otrzymać tę wiadomość i zrozumieć ją, aby uratować życie.
Jestem pewien, że pakiet telekomunikacyjny wesprze wysiłki firm próbujących ulepszyć swoją działalność i inwestycje w nowe technologie i jednocześnie doprowadzi do konsolidacji praw konsumentów w Europie.
Leopold Józef Rutowicz
Pani Przewodnicząca! Społeczność europejska i światowa jest w coraz większym zakresie uzależniona od łączności elektronicznej. Łączność ta jest nerwem gospodarki, wykorzystywana jest w edukacji, administracji, ochronie zdrowia, w mediach, w szkoleniu przez całe życie. Oprócz ogromnych korzyści, łączność ta niesie jednocześnie szereg zagrożeń bezpośrednio dla obywateli, instytucji i przedsiębiorstw.
Oczekiwania obywateli, którzy są słabszymi uczestnikami systemu, to m.in.: szeroki dostęp do systemu przy możliwie niskich cenach jego usług, na przykład zniesienie roamingu pomiędzy państwami Unii Europejskiej i wykluczenie zagrożeń dla użytkowników łączności, o których mowa m.in. w sprawozdaniu pana Harboura. Oczekiwania te musimy realizować na bazie nowoczesnych technologii, konkurencyjności, przy wsparciu finansowym Unii Europejskiej, szczególnie na obszarach wiejskich i górskich. Ze względu na wzajemne przenikanie i powiązania wymagań i mechanizmów regulacyjnych oraz przejrzystość należy zastanowić się, czy nie ująć omawianych przepisów w jeden przepis. Dziękuję wszystkim sprawozdawcom za wkład pracy.
Kathy Sinnott
Pani przewodnicząca! Obecnie kanały komunikacji są dla nas niezwykle istotne. Należy zapewnić łącza szerokopasmowe, szczególnie osobom zamieszkującym obszary oddalone oraz osobom o większych wymaganiach, takim jak słabowidzący. Korzystając ze swobód, których źródłem jest Internet, musimy pamiętać o związanej z nimi odpowiedzialności.
Jestem zagorzałą zwolenniczką neutralności sieci. W obliczu postępującej globalizacji możliwość swobodnego komunikowania się ma kluczowe znaczenie. Z tą przedstawiającą ogromną wartość swobodą należy jednak postępować ostrożnie. Nie można zapominać, że w wyniku braku rozwagi Internet może stać się źródłem potencjalnych nadużyć.
Już podjęliśmy działania w zakresie niektórych z najbardziej niebezpiecznych przestępstw związanych z Internetem, takich jak pedofilia. Należy jednak przeciwdziałać również pozostałym nadużyciom. Dostawcy usług internetowych muszą włączyć się do działań zapobiegających wykorzystywaniu ich platform do szkodliwych celów, takich jak zniesławienie, wyzysk i działania szerzące nienawiść. Pragnę powiedzieć pani komisarz, że musimy uczynić wszystko, co w naszej mocy, by stać na straży wolności i jednocześnie promować odpowiedzialność w Internecie.
Jacques Toubon
(FR) Pani przewodnicząca, panie ministrze, pani komisarz, panie i panowie! Wynik przedmiotowych działań jest znakomity. Nasze komisje osiągnęły zrównoważone rozwiązanie, a pan, panie urzędujący przewodniczący Rady, miał rację, dążąc do pełnego uwzględnienia tej kwestii. Chciałbym pogratulować moim kolegom, Catherine Trautmann, Pilar del Castillo i Malcolmowi Harbourowi wyników ich pracy.
Nie omieszkam jednak powiedzieć pani poseł Trautmann, że nie zgadzam się z jej poglądem, by całkowicie zrezygnować z jakiegokolwiek odniesienia do praw własności intelektualnej. Ważniejsze od platform i kanałów, nad którymi toczy się debata, szczególnie w jej sprawozdaniu, jest dla nas wszystkich to, co stanie się dla nas dostępne dzięki tym platformom i kanałom, innymi słowy, najważniejsze są treści. Panowie posłowie Guardans, Medina i Mavrommatis bardzo trafnie ujęli tę kwestię i w pełni się z nimi zgadzam.
W tekście Komisji zawarto dwa odniesienia do tej sprawy; lepiej byłoby je pominąć. Głównym punktem debaty jest obecnie nawiązywanie do dyrektyw z lat 2001 i 2004 w sprawie prawa autorskiego i współpracy pomiędzy zainteresowanymi stronami. Czemu ma to służyć? Promowaniu ofert prawnych - innymi słowy, treści, które umożliwią pomyślne rozwijanie się naszego przemysłu i różnorodności kulturowej. Krytyczne opinie, z którymi spotkały się przedmiotowe teksty - i z których część usłyszałem w tej Izbie - zwiększyły zasięg porozumienia wypracowanego przez Denisa Olivennesa. Jednak modelowym rozwiązaniem, za którym powinniśmy podążać, jest protokół ustaleń, przyjęty 24 lipca przez rząd brytyjski, OFCOM i inne zainteresowane strony. O ile mi wiadomo, strony tego porozumienia nie są zwolennikami biurokracji ani dyktatury Internetu.
Nie chodzi o to, aby uniemożliwiać wprowadzanie prawa w państwach członkowskich, zapewniającego zgodność z podstawowymi prawami, i uniemożliwiać działania nowych technologii i nowej gospodarki na korzyść naszej różnorodności kulturowej, naszego nowoczesnego przemysłu oraz inteligencji i utalentowania europejskich obywateli, bowiem jest to nasza najważniejsza broń i największa przewaga w globalnej rywalizacji.
Evelyne Gebhardt
(DE) Pani przewodnicząca! Podobnie jak pani poseł Vergnaud z zadowoleniem przyjmuję część sprawozdania pana posła Harboura, odnoszącą się do ochrony konsumenta, w której zawarto wiele bardzo dobrych rozwiązań. Powszechny dostęp do tych usług stanowi bardzo ważną zasadę i jest nie do przecenienia. Panie pośle Harbour! Zapewniam pana raz jeszcze, że moja grupa również w pełni popiera tę część sprawozdania.
Pewne fragmenty wymagają jednak poprawy. Ma pani rację, pani komisarz Reding. W swoich wstępnych uwagach wyraziła pani zaskoczenie faktem, że Parlament Europejski miałby podejmować działania mające na celu osłabienie ochrony danych osobowych. Pozwoli pani, że wyjaśnię, iż nie jest to podejście Parlamentu, ponieważ Parlament będzie głosował za dwa tygodnie i dopiero wtedy przekonamy się, jakie zajmie stanowisko w tej sprawie. Do tego czasu powinniśmy zająć się sprawami, które nadal są nieuporządkowane. Obiecuję, że nasza grupa nie opowie się za osłabieniem ochrony danych. Jeżeli w Parlamencie nie zostanie osiągnięte satysfakcjonujące porozumienie w zakresie ochrony danych, dostępu do sieci i jej neutralności, moja grupa nie będzie mogła zagłosować za tym pakietem; wtedy zadecydujemy, jakie dalej podjąć działania.
Erna Hennicot-Schoepges
(FR) Pani przewodnicząca, pani komisarz! Chciałabym pogratulować poświęcenia i oczywiście gratuluję sprawozdawcom, w szczególności pani poseł Trautmann, która bardzo ciężko pracowała, by osiągnąć konsensus, który zgodnie z jej założeniem miał być neutralny i nie odnosić się do podziałów między sektorami. Jednak w odniesieniu do wykorzystywania widma należy zauważyć, że cykle inwestycyjne i amortyzacyjne znacznie różnią się pomiędzy poszczególnymi sektorami. Zawarte w tekście postanowienia dotyczące przydziału i harmonizacji częstotliwości i licencji sprawiają, że operatorzy satelitarni znajdują się w sytuacji niepewności prawnej w odniesieniu do wyjątkowego charakteru ich sektora. Nowy artykuł 8a, zaproponowany w sprawozdaniu, zawiera wprawdzie pewne gwarancje, jednak należy wzmocnić jego brzmienie, tak by był zgodny z zasadą pomocniczości i przepisami ITU. Otwartych pozostaje również wiele kwestii dotyczących przedmiotu i zakresu mandatu negocjacyjnego Komisji.
W odniesieniu do sprawozdania pana posła Harboura chciałabym poruszyć kwestię definicji "publicznie dostępnych usług telefonicznych”, zawartej w art. 1 pkt 2b. Definicja ta powinna dotyczyć jedynie dwustronnych usług, zgodnie z definicją zamieszczoną w dyrektywie o prywatności. Protokołu VoIP oraz gier na konsole nie da się w żaden sposób porównać z tradycyjnymi usługami telefonicznymi. Już sama ich asymilacja doprowadziłaby do stworzenia ram regulacyjnych, które powstrzymywałyby innowacje i udostępniały niepoinformowanym użytkownikom narzędzia, które nie są przeznaczone dla pewnych osób, takie jak możliwość dzwonienia na telefony alarmowe z konsoli do gier, co może prowadzić do jednostronnej komunikacji. Dlatego ważne jest, by zawęzić definicję usług dwustronnych.
W odniesieniu do praw autorskich chciałabym poprzeć uwagi moich kolegów, którzy poruszyli tę kwestię.
Francisca Pleguezuelos Aguilar
(ES) Pragnę przede wszystkim pogratulować sprawozdawcom znakomitej pracy, jaką wykonali. Przedmiotowa reforma stanowi realizację założonych celów i jest przystosowana do nowych czasów i nowych wyzwań, zarówno w odniesieniu do przedsiębiorstw, jak i konsumentów.
Proszę jednak pozwolić, że zatrzymam się przy jednej kwestii zawartej w sprawozdaniu pana posła Harboura. Prawdą jest, że sprawozdawca wykonał wspaniałą pracę, jednak uważam, że w dyrektywie tej nie powinno się przewidywać końcowych poprawek treści zamieszczanych w Internecie, bowiem, krótko mówiąc, poprawki te umożliwiają usługodawcom będącym pośrednikami filtrowanie i blokowanie treści zamieszczanych w sieci, a w konsekwencji utratę anonimowości konsumentów.
Panie i panowie! Takie podejście jest niezgodne z art. 12 dyrektywy o handlu elektronicznym, w której określono, że w ramach przekazu informacji elektronicznych usługodawcy muszą spełniać rolę obiektywnych pośredników.
W państwie prawa nie możemy wprowadzać ograniczeń dotyczących Internetu, które nie obowiązują dla innych form komunikacji. Dlatego zwracam się do pana posła Harboura o wycofanie tych poprawek w celu odzyskania równowagi pomiędzy prawami autorskimi a prawami użytkowników Internetu.
Zita Pleštinská
(SK) Chciałabym przede wszystkim podziękować sprawozdawcy za wspaniałe sprawozdanie. Praca nad pakietem legislacyjnym nigdy nie jest łatwa. Z zadowoleniem przyjmuję trafne spostrzeżenia w nim zawarte.
Również pragnę podkreślić fakt, że głównym celem przedmiotowego pakietu jest stworzenie lepszych usług komunikacyjnych w zakresie wykorzystania łączy telefonii komórkowej, szerokopasmowego Internetu i telewizji kablowej przez konsumentów. Uważam, że dzięki sprawozdawcy Malcolmowi Harbourowi, konsumenci będą lepiej i sprawniej informowani.
Gdy konsumenci decydują się na zmianę dostawcy, często brakuje porównywalnych ofert, a proces przeniesienia numeru trwa zdecydowanie zbyt długo. Dlatego z zadowoleniem przyjmuję sprawozdanie Malcolma Harboura, zgodnie z którym dostawcy muszą oferować konsumentom przejrzyste i przede wszystkim porównywalne ceny, a zmiana dostawcy, przy zachowaniu obecnego numeru, trwa zaledwie jeden dzień.
Pomimo iż nigdy nie życzyłabym nikomu, by musiał wybierać numer 112, należy podkreślić fakt, że zgodnie z przedmiotową dyrektywą służby ratownicze będą miały dostęp do danych dotyczących lokalizacji osoby dzwoniącej, które umożliwią im szybsze i skuteczniejsze świadczenie pomocy.
Przejście na transmisję cyfrową przyczyni się do poszerzenia zasięgu, dzięki czemu w przyszłości szerokopasmowe łącza internetowe będą dostępne nawet na najbardziej oddalonych obszarach UE. Pani komisarz! Uważam, że Komisja zapewni najbardziej skuteczne wykorzystanie "dywidendy cyfrowej”, co leży w interesie wszystkich konsumentów.
Stavros Lambrinidis
(EL) Pani przewodnicząca, panie i panowie! Żyjemy w świecie, w którym wszyscy, rządy, prywatne firmy oraz przestępcy szukają jak największego dostępu do danych elektronicznych, w jak najbardziej nieograniczonym wymiarze.
Dlatego też jakiekolwiek zmiany dyrektywy o prywatności muszą prowadzić dokładnie do tego, do czego odnosi się jej tytuł: zapewnienia jak największej ochrony naszych danych osobowych i naszego życia prywatnego.
Dlatego jestem przeciwny wszelkim próbom osłabienia definicji danych osobowych obywateli europejskich, ponieważ to, co jest osobiste, jest chronione prawem. Szukanie wyjątków, szczególnie w zakresie adresów IP, jest całkowicie niezgodne z prawodawstwem europejskim.
Ponadto uważam, że dostawcom usług internetowych nie powinno zezwalać się na decydowanie wedle własnego uznania, które z naruszeń bezpieczeństwa ich sieci jest szkodliwe dla użytkowników, a które nie. Nie powinni oni sami decydować, kiedy powiadomić użytkowników i władze, nawet w przypadku rażącego zaniedbania.
Szanuję rolę i wkład prywatnych firm, jednak nie można pozwolić, by gospodarcze interesy internetowych gigantów decydowały o prawie przyjmowanym w Europie w zakresie ochrony podstawowych praw obywateli.
Ruth Hieronymi
(DE) Pani przewodnicząca! Bardzo dziękuję wszystkim sprawozdawcom za naprawdę wspaniałą pracę, którą wykonali. Proszę jednak pozwolić, że skoncentruję się na dwóch kwestiach. Unia Europejska jest nie tylko wspólnotą gospodarczą, jednak również zobowiązała się do pielęgnowania wspólnych wartości, i to dlatego ochrona prywatnych danych ma kluczowe znaczenie. Jednocześnie postęp technologiczny i ochrona artystycznych i kreatywnych prac nie muszą być ze sobą sprzeczne. Będą one stanowić kluczowe czynniki decydujące o naszej przyszłej konkurencyjności. Dlatego też wraz z wieloma innymi posłami, którzy zwracali się dziś do wysokiej Izby, nalegam, żeby wzmocniono pozycję osób uprawnionych, czyli tych, które chcą, by chroniono ich prawa autorskie. Nikt inny nie potrzebuje takiej ochrony, stąd też pomysł wprowadzenia modeli współpracy z dostawcami usług internetowych. Krok w tym kierunku jest odzwierciedleniem konwergencji technologicznej oraz zgodności w zakresie umacniania praw autorskich.
Katerina Batzeli
(EL) Pani przewodnicząca, pani komisarz! W odniesieniu do zarządzania i przydzielania widma radiowego musimy zapewnić wszystkim obywatelom pełny i rzeczywisty dostęp do tej publicznej korzyści.
Panie poseł Trautmann i Toia, we wnioskach, które zawarły w swoich sprawozdaniach dotyczących widma radiowego i dywidendy cyfrowej, już na wstępie stanowczo określiły przedmiotową kwestię. Wskazały przede wszystkim na wymiar społeczny, kulturowy i demokratyczny oraz na nowe szanse związane z dywidendą cyfrową, które powinniśmy oferować europejskim obywatelom.
Debata nad dywidendą cyfrową nie powinna sprowadzać się do wyboru pomiędzy czarnym a białym - pomiędzy komercjalizacją a korzyściami społecznymi. Opracowanie strategii obowiązującej na szczeblu krajowym, która umożliwiałaby państwom członkowskim określenie celów w zakresie interesu publicznego oraz ich spełnienie i koordynację - są to działania, które można w pełni zrealizować na szczeblu wspólnotowym.
Jednak wydaje się, że w nowym podejściu przyjętym przez Komisję, mającym na celu większą harmonizację na szczeblu UE w odniesieniu do przydziału widma radiowego na podstawie wspólnych kryteriów administracyjnych, takich jak zasada neutralności usług czy rozszerzenie zasady licencji powszechnej, pominięto publiczny charakter widma radiowego na korzyść aspektu komercyjnego.
Dlatego uważam, że nie możemy wyrazić poparcia dla tej kwestii i musimy w dalszym ciągu rozpatrywać wnioski naszych sprawozdawców.
Dumitru Oprea
(RO) Dzięki przedmiotowemu sprawozdaniu stało się możliwe, by stymulować, dzięki dywidendzie cyfrowej, wykorzystanie na większą skalę technologii szerokopasmowych na obszarach wiejskich, odizolowanych lub znajdujących się w niekorzystnej sytuacji, uwzględniając fakt, że nadal istnieje wiele miejsc, w których technologia cyfrowa jest całkowicie niedostępna lub dostęp do usług cyfrowych jest niemożliwy ze względu na brak infrastruktury.
Popieram przyspieszenie procesu opracowywania strategii krajowych przez państwa mające zaległości w tym zakresie, w tym Rumunii, dotyczących dywidendy cyfrowej, w ramach których należy wdrożyć działania mające na celu zapewnienie szybszego i łatwiejszego dostępu obywateli do interoperacyjnych usług społecznych, dotyczących w szczególności edukacji, szkoleń zawodowych oraz systemów opieki zdrowotnej.
Zwracamy uwagę na ostrożność niezbędną, by zapewnić jak największą przejrzystość w odniesieniu do ponownego przydziału częstotliwości oraz inwestycji w infrastrukturę nowej generacji, tak by państwa Unii Europejskiej mogły mieć do nich dostęp.
Arlene McCarthy
Pani przewodnicząca! Pragnę skorzystać z okazji i podziękować, jako przewodnicząca Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów (IMCO), panu posłowi Harbourowi oraz sprawozdawcom pomocniczym za przedstawienie wniosku dotyczącego usług powszechnych, który, mam taką nadzieję, zostanie uznany przez Parlament za należycie wyważony i wykonalny.
Pragnę zwrócić uwagę Izby na jedną kwestię - na poprawkę, którą wprowadziłam i która została poparta przez komisję - odnoszącą się do prawnego zobowiązania państw członkowskich do wprowadzenia telefonu alarmowego w sprawie zaginionych dzieci (116000). Pani komisarz dobrze wie, że w ciągu 18 miesięcy od opublikowania ostatniego sprawozdania w 2007 r. jedynie siedem państw członkowskich wprowadziło telefon alarmowy w sprawie zaginionych dzieci. Jak widać, podejście dobrowolne nie sprawdza się. W Europie każdego roku ginie ok. 130 000 dzieci.
Statystyki pokazują, że w tym obszarze Europa może okazać się pomocna, musi podejmować działania, identyfikować i odnajdywać zaginione dzieci. Dlatego wzywam Komisję Europejską i państwa członkowskie, by wyraziły swoje poparcie dla tej kwestii, mającej na celu przyspieszenie wprowadzenia telefonu alarmowego w sprawie zaginionych dzieci i znaczące zwiększenie działań UE w zakresie wprowadzenia na całym jej terytorium systemu ostrzegania o zaginięciu dziecka (tzw. Amber Alert).
Pierre Pribetich
(FR) Pani poseł McCarthy! Chciałbym wyrazić swoje uznanie dla znakomitej pracy, jaką wykonały panie poseł Trautmann, del Castillo i Toia oraz pan poseł Harbour.
W jaki sposób możemy w pełni skorzystać z dywidendy cyfrowej? Oto jest pytanie. Z pewnością nadawanie cyfrowe jest i będzie związane z przydziałem częstotliwości. Świadomie używam czasu teraźniejszego i przyszłego, by podkreślić fakt, że zmiany te nie zajdą błyskawicznie, w mgnieniu oka; zdaje się, że niektórzy, debatując nad przedmiotową kwestią, zapomnieli o tym fakcie. Ponadto wielkość inwestycji może odstraszyć wielu inwestorów, zanim nawet zdążą pomyśleć o wynagrodzeniu w postaci 250 mld euro nieoczekiwanego przypływu gotówki. Kwestia tych ograniczeń musi więc zostać uwzględniona w naszych politykach.
W tym stosunkowo krótkim czasie wystąpienia chciałbym również zwrócić uwagę na konieczność ustanowienia europejskiej polityki w sprawie częstotliwości; Parlament powinien odgrywać w tej kwestii bardzo ważną rolę i w związku z tym musi być świadom ograniczeń narzucanych przez fizykę fal elektromagnetycznych, uwzględnić potrzebę zarządzania widmem częstotliwości oraz docenić rolę, jaką będą odgrywały organy normalizacyjne w zapewnianiu optymalnego wykorzystania tego ograniczonego zasobu, nie zapominając przy tym o ogólnym interesie Europejczyków.
Pragnę również przypomnieć pani komisarz, że rozwój sieci światłowodowych, cytując Jeana Cocteau, wymaga nie tylko wielkich romantycznych wyznań, lecz również aktów miłości, przy wsparciu z funduszy europejskich uwzględnionych w budżecie w celu ich przeprowadzenia, w celu stworzenia sieci szerokopasmowych i zapobieżenia powstania przepaści cyfrowej w Europie.
Luc Chatel
urzędujący przewodniczący Rady. - (FR) Pani przewodnicząca! Moją wypowiedź, która przypada na koniec tej debaty, chciałbym rozpocząć od podziękowania państwu, panie i panowie - uważam, że zarówno treść państwa przemyśleń, jak i państwa zaangażowanie w tę sprawę dowodzą, jak ważne miejsce telekomunikacja zajmuje w dzisiejszej debacie europejskiej. Dziś szukamy w Europie kwestii o znaczeniu strategicznym z punktu widzenia gospodarki, istotnych dla obywateli UE. Telekomunikacja stanowi z pewnością wielkie strategiczne wyzwanie - zauważyli państwo, że może mieć ona wpływ na europejski wzrost - jednak jednocześnie odnosi się ona do kwestii, które dotyczą codziennego życia obywateli UE; to właśnie takich spraw potrzebuje Europa. W końcu to właśnie telekomunikacja w pewnym stopniu nadaje Europie ludzką twarz.
Pragnę wyrazić swoje uznanie dla powszechnego konsensusu, którego byłem świadkiem podczas tej debaty z udziałem Parlamentu i Rady, w szczególności w odniesieniu do poprawy zarządzania widmem, zwiększenia ochrony konsumentów i ograniczenia wykorzystania funkcjonalnego rozdzielenia, tak by zapobiec jego powszechnemu stosowaniu, którą to sprawę poruszano wiele razy. Zauważyłem jednak, że nasze instytucje będą musiały nadal pracować nad szeregiem kwestii, by osiągnąć kompromis. Odnoszę się oczywiście do wprowadzenia prawa weta dla Komisji oraz do formy prawnej i finansowania alternatywy dla europejskiego organu regulacyjnego, bowiem jego rola i zakres kompetencji wydają się należeć do Parlamentu i Rady.
Chciałbym również krótko wspomnieć o trzech kwestiach: pierwsza z nich dotyczy właśnie pytania, w jaki sposób nowy organ, o którym mówili niektórzy mówcy, ma być finansowany. Jak państwo wiedzą, panie i panowie, państwa członkowskie nie zajęły jeszcze wyraźnego stanowiska w tej kwestii i, nie trzeba nawet o tym wspominać, metoda finansowania będzie zależała przede wszystkim od formy prawnej i zakresu kompetencji przedmiotowego organu. Jak państwo wiedzą - i jak już wcześniej wspomniałem - większość państw członkowskich nadal ma pewne zastrzeżenia odnośnie do pomysłu stworzenia dodatkowego organu. Dlatego też Rada musi dążyć do osiągnięcia równowagi pomiędzy różnymi opiniami, które zostały dziś przedstawione.
W odniesieniu do sieci nowej generacji, kolejnej kwestii, którą poruszono, uważam, że, jak dobrze zauważyła pani poseł Trautmann, by promować nowe sieci - sieci nowej generacji - należy przede wszystkim promować konkurencję, szczególnie w zakresie infrastruktury, która stanowi bodziec dla inwestorów i zachętę do podziału ryzyka pomiędzy poszczególnych operatorów. Jak państwo zdają sobie sprawę, obecnie w Radzie toczy się debata nad tą kwestią. Potrzeba jednak pilnie zająć się sprawami, które wymagają dalszych, w większej mierze krótkoterminowych działań. Jak państwo wiedzą, Komisja opublikowała projekt zalecenia w tej sprawie; być może pani komisarz mogłaby do niego nawiązać.
Trzecią kwestią, którą chciałem poruszyć i do której również odnosili się niektórzy mówcy, jest oczywiście kwestia ochrony danych osobowych, a w bardziej ogólnym wymiarze kwestie dotyczące raczej treści niż kanału wykorzystywanego do ich przekazu. Éric Besson już wspomniał w kilku słowach o tej sprawie; uważam, że celem francuskiej prezydencji nie jest wysuwanie jednej kwestii przed drugą, czy narzucanie określonego modelu, jednak doceniam opinie wyrażone dzisiejszego popołudnia przez wielu mówców, którzy podkreślali, że mając na uwadze, iż tworzymy przyszłą gospodarkę, przyszłe źródło wzrostu, mające działać na korzyść europejskiej gospodarki, musimy uczynić również to samo w odniesieniu do naszej kultury i podmiotów działających w jej zakresie, tak by zwiększyć ich obecność na arenie światowej. Dlatego też nie sądzę, by można było rozdzielić te dwie kwestie, choć wiem, że inne zainteresowane strony również prowadzą poważną debatę w tej sprawie. Musimy uwzględnić fakt, że wszelkie starania w zakresie modernizacji infrastruktury muszą mieć na celu również promowanie rozpowszechniania naszych treści oraz ochronę praw autorskich, mając na względzie wspieranie kreatywności w Unii Europejskiej.
Pani przewodnicząca, pani komisarz, panie i panowie! To już wszystkie moje uwagi, które chciałem przedstawić na zakończenie tej debaty.
Viviane Reding
komisarz. - (FR) Pani przewodnicząca! Do czego zmierzamy? Chcemy zapewnić, by wszyscy obywatele, bez względu na to, gdzie mieszkają i dokąd podróżują, mogli korzystać z szybkiego dostępu do różnorodnych, bezpiecznych usług oferowanych po przystępnych cenach. Pragniemy, by wszyscy obywatele mieli dostęp do bogactwa treści odzwierciedlających kulturową różnorodność Europy.
Chcemy, by przedsiębiorstwa istotne ze strategicznego punktu widzenia przyczyniały się do wzrostu gospodarczego i tworzenia miejsc pracy poprzez tworzenie nowej infrastruktury i różnorodnych treści. Wzywamy do stworzenia wolnego, jednolitego rynku, dzięki któremu kontynent europejski stałby się liderem w zakresie łączności, komunikacji i nowych technologii, jednocześnie wyrażamy nadzieję, że Europa odegra również wiodącą rolę w ochronie praw konsumentów i prywatności obywateli. Wszyscy tu obecni pragniemy osiągnąć ten cel. Uważam, że licznym, zróżnicowanym poglądom przedstawionym dziś w Parlamencie przyświecał podobny cel i że stanowią one wezwanie do przyjęcia wyważonych decyzji umożliwiających osiągnięcie konsensusu.
Oczywiście nie byłoby to możliwe bez pracy naszych sprawozdawców. Pragnę wyrazić dla nich swoje uznanie, bowiem nie raz udawało im się dokonywać rzeczy niemożliwych. Jest to niebywałe osiągnięcie naszych sprawozdawców oraz komisji Parlamentu i koordynatorów.
W nadchodzących tygodniach musimy - w ramach działań Komisji, Rady lub Parlamentu - podjąć próbę wprowadzenia tego projektu w życie, projektu, który przyczyni się do postępu na naszym kontynencie i doprowadzi do konsensusu pomiędzy Radą i Parlamentem Europejskim. Jeśli chodzi o mnie i moich kolegów z Komisji, musimy być sprawiedliwymi pośrednikami, by umożliwić osiągnięcie tego celu.
Catherine Trautmann
sprawozdawczyni. - (FR) Pani przewodnicząca! Pod koniec tej debaty chciałabym podziękować Radzie i pani komisarz za uważne wysłuchanie tego, co miałam do powiedzenia; umożliwiło to im docenienie faktu, iż w znacznej mierze osiągnięto konsensus i porozumienie w Parlamencie w zakresie pakietu telekomunikacyjnego.
W dzisiejszym świecie nie ma nic bardziej powszechnego niż telefon komórkowy, telewizja czy możliwość komunikowania się. Wraz z wprowadzeniem Jednolitego Aktu Europejskiego mobilność osób i towarów stała się podstawowym prawem, podstawową wolnością. Jak już powiedział pan poseł Paasilinna, komunikacja również jest prawem podstawowym i środkiem nadającym Europie duszę, warunkującym jej istnienie i łączącym obywateli. Dlatego musimy koniecznie postawić sobie za cel zapewnienie powodzenia pakietu telekomunikacyjnego.
Dlatego wzywam Radę, by zrezygnowała z kompromisu lub nie próbowała go osiągnąć, bowiem może on zakłócić równowagę w odniesieniu do wielu kwestii, w zakresie których udało nam się osiągnąć porozumienie. Dzięki pomocy moich kolegów, Malcolma Harboura, Pilar del Castillo, Aleksandra Alvaro i innych - nie sposób wymienić ich wszystkich - czujemy, że już wiele osiągnęliśmy, opierając nasze działania na zdrowym rozsądku i wspólnej determinacji.
W odpowiedzi na uwagi, które wcześniej skierował do mnie pan poseł Toubon, pragnę podkreślić, że nie można krytykować mnie za to, że nie mam zamiaru uwzględniać potrzeby wspierania kreatywności w Europie. Uważam, że jest to potężna siła napędowa innowacji, zarówno w odniesieniu do różnorodności, jak i wnoszonej przez nią wartości intelektualnej, co ma decydujące znaczenie w dzisiejszych czasach.
Należy jednak mieć również na uwadze wolność, którą musimy zapewnić w naszych tekstach - jako jedyni w dzisiejszym świecie przyjęliśmy niezwykle ważne teksty w sprawie ochrony danych osobowych. Musimy pogodzić te dwie kwestie. Nie są one ze sobą sprzeczne: cel jest ten sam, a mianowicie ochrona wolności tworzenia i wolności jednostki. W tym duchu powinniśmy kontynuować prace nad poprawą naszych wniosków.
Pilar del Castillo Vera
sprawozdawczyni. - (ES) Pani przewodnicząca! W mowie końcowej pragnę podziękować Radzie za jej podejście pełne zrozumienia, które zaprezentowała i dziś. Chciałabym również bardzo podziękować Komisji, w szczególności pani komisarz, za świadomość, jaką zawsze wykazywała w swoim, że tak powiem, ognioodpornym orędowaniu na rzecz bardziej konkurencyjnego rynku komunikacji elektronicznej i ochrony konsumentów. Pragnę również podziękować przede wszystkim moim kolegom, którzy tak dziś, jak i nie raz w przeszłości, pokazali jak bardzo są świadomi znaczenia tego sektora dla europejskiego wzrostu gospodarczego i w konsekwencji dla zatrudnienia i dobrobytu obywateli europejskich.
Chciałabym teraz wezwać Radę, by na tym końcowym etapie i aż do końca obecnej prezydencji nadała pakietowi telekomunikacyjnemu co najmniej taki sam priorytet jak energii - wiem, że kwestie energetyczne są bardzo ważne, jednak przedmiotowy pakiet jest nie mniej istotny - tak byśmy teraz, po osiągnięciu równowagi, mogli robić dalsze postępy, o czym mówiła pani poseł Trautmann.
Parlament przedstawia szereg wniosków, które moim zdaniem są należycie wyważone i doprowadzą do zadowalającego wyniku negocjacji Rady z Komisją. Dziękuję bardzo. W tej kwestii mamy wysokie oczekiwania wobec prezydencji.
Patrizia Toia
sprawozdawczyni. - (IT) Pani przewodnicząca, panie i panowie! Również pragnę podziękować wszystkim sprawozdawcom pomocniczym. Chciałabym zwrócić państwa uwagę na dwie kwestie. W Izbie padła opinia, iż przyjęliśmy pozytywne podejście, jednak uważam, że cecha ta charakteryzuje całą naszą pracę, zarówno w kontekście porozumień, które już osiągnęliśmy, jak i tych, które są przed nami.
Pozytywne podejście oznacza, że spojrzeliśmy realistycznie na nasze interesy, na wartość przemysłu, pracę wykonywaną przez pracowników tego sektora i w związku z tym na jego znaczenie dla europejskiej gospodarki jako całości, jak również na rolę obywatela i konsumenta, poczynając od osób najmniej uprzywilejowanych, które mają skorzystać na przejściu na nadawanie cyfrowe, jeżeli pomoże się im w dokonaniu tej zmiany: wiem, że niektóre państwa, w tym Francja, prowadzą kampanie, w ramach których udziela się informacji i wsparcia w tej kwestii, jeżeli jednak takie działania nie będą kontynuowane, obywatele ci mogą mieć problemy.
Dlatego spojrzeliśmy na tę sprawę z punktu widzenia konsumenta lub użytkownika; rozważyliśmy możliwość zapewnienia nowych usług, w tym usług telekomunikacyjnych, które lepiej pasowałyby do nowych wymagań, do bycia lepiej poinformowanym i do większej integracji w kontekście wielkiego scenariusza sieci. Jestem zdania, że jeżeli takie podejście zostanie przyjęte przez Europę, a także przez rynek w odniesieniu do konsumenta, wtedy Europa stanie się bliższa swoim obywatelom; uważam również, że inicjatywa w sprawie kosztów roamingu poprawiła wizerunek Europy w oczach wielu obywateli i młodych ludzi, którzy być może nie rozumieli w pełni wpływu, jaki ta może mieć na konkretne decyzje dotyczące ich życia, finansów i osobistych budżetów.
Druga kwestia dotyczy wyważonego podejścia. Uważam, że jest to podejście, które stanowi równowagę pomiędzy wieloma interesami, nawet tymi sprzecznymi ze sobą, o czym wspominała pani poseł Trautmann, oraz różnymi sektorami: i tu mam na myśli dywidendę cyfrową. Oznacza to, że istnieje miejsce dla różnych operatorów, od telekomunikacji po sektor audiowizualny, sądzę, że spotkanie pomiędzy przedstawicielami Komisji Kultury i Edukacji oraz komisji ITRE dowodzi, że staraliśmy się osiągnąć wyważone podejście i udało nam się to.
Wreszcie chciałabym, by powstało stanowcze, europejskie podejście. Byłoby dla mnie zupełnie niezrozumiałe, gdyby właściwe władze odpowiedzialne za pomocniczość, ustanowione na podstawie niezbywalnych uprawnień państw członkowskich, miały uniemożliwiać wykorzystanie tej wartości dodanej, którą Europa zdecydowanie musi wykorzystać. Pragnę wezwać Komisję i Radę, by wykorzystały tę zdolność koordynowania i harmonizacji i, w mojej opinii, stały się politycznym przewodnikiem Europy.
Malcolm Harbour
sprawozdawca. -Pani przewodnicząca! Znalazłem się w tej nietypowej sytuacji, w której mam okazję powiedzieć ostatnie słowo w tak rozległej debacie. Może na koniec przedstawię kilka ogólnych uwag.
Jednak przede wszystkim pragnę, w odniesieniu do mojego sprawozdania, podziękować wszystkim kolegom posłom, którzy przyczynili się do jego powstania i wzmacniali determinację naszej komisji, dzięki której stworzyliśmy te poprawki i kontynuowaliśmy prace nad nimi. Chcę zapewnić wszystkich moich kolegów posłów, że przez najbliższe kilka tygodni będziemy pracować nad kolejnymi poprawkami, w szczególności dotyczącymi ochrony danych, w sprawie której odbyliśmy dziś rano bardzo udane spotkanie: sądzę, że możemy osiągnąć porozumienie w tej kwestii. Odnośnie do powiadamiania o naruszeniu danych zapewne nie jest zaskoczeniem fakt, że nie skończyliśmy jeszcze pracy nad tą kwestią, bowiem był to dla nas zupełnie nowy obszar. Serdecznie zapraszam Komisję, która już była zaangażowana w te działania, by pomogła nam ukończyć prace w tym zakresie, bowiem nie zawarła w końcu tej kwestii w swoim pierwotnym wniosku.
Inna kwestia, którą pragnę poruszyć, dotyczy pani poseł Harms, bowiem jako jedyna reprezentuje tu Grupę Zielonych. Byłem całkowicie zaskoczony wypowiedzią posła z jej grupy, Davida Hammersteina Mintza - choć jestem z nim w bardzo dobrych stosunkach - który uznał, że moje sprawozdanie stanowi zagrożenie dla neutralności sieci. Spędziliśmy wiele czasu na sporządzaniu nowego wniosku, tak by umożliwić organom regulacyjnym interwencję, jeżeli w ich ocenie naruszona zostanie neutralność sieci. Jednak pan poseł Hammerstein Mintz oznajmia mi w Izbie, pomimo że wcześniej nie rozmawiał ze mną w tej sprawie ani nie zaproponował żadnego alternatywnego rozwiązania, że moje sprawozdanie stwarza zagrożenie. Pragnę jedynie powiedzieć pani poseł Harms, że jeżeli Grupa Zielonych nadał będzie siać panikę i demonizować nasze sprawozdanie, stanie się to niebezpieczne dla konsumentów, bowiem będzie zagrażało również innym sprawom. Serdecznie zachęcam Grupę Zielonych, by spotkała się z nami i określiła, dlaczego postrzega nasze sprawozdanie jako zagrożenie. Zobaczymy, czy jesteśmy w stanie uspokoić jej obawy. Zapewne wielu z państwa otrzymuje codziennie wiadomości e-mail. Ja w jednej z takich wiadomości przeczytałem, że przedmiotowe sprawozdanie stanowi zagrożenie dla neutralności sieci. Mogę jedynie powiedzieć, że nasze intencje są dokładnie odwrotne.
Podsumowując, spoczywa na nas teraz ogromna odpowiedzialność, by wspomóc prezydencję francuską w osiąganiu porozumienia. Chciałbym podkreślić znaczenie tej kwestii. Ludzie gotowi na przeprowadzenie dużych inwestycji - sieci nowej generacji - czują się niepewnie i chcą, by pakiet ten został opracowany jak najszybciej. Możemy się do tego przyczynić, kontynuując naszą dotychczasową udaną współpracę. To naprawdę wielka odpowiedzialność. Zobowiązuję się - i wiem, że moi koledzy posłowie do mnie dołączą - że podejmiemy wszelkie starania mające na celu współpracę z prezydencją francuską. Pragnę wyrazić szczególne uznanie dla panów posłów Chatela i Bessona za ich wielkie zaangażowanie w cały proces i dużą wiedzę na temat całej sprawy. Jestem pewny, że wspólnie uda nam się jak najszybciej opracować przedmiotowy pakiet.
Przewodnicząca
Debata została zamknięta.
Głosowanie odbędzie się podczas kolejnej sesji.
Oświadczenia pisemne (art. 142 Regulaminu)
Ivo Belet  
na piśmie. - (NL) Nowe prawo telekomunikacyjne, nad którym dziś debatujemy, będzie miało daleko idące konsekwencje dla wszystkich użytkowników Internetu i usług telekomunikacyjnych.
Nasza prywatność w Internecie będzie lepiej chroniona. Prywatne informacje przechowywane na komputerze bądź wysyłane do Internetu (w tym historia oglądanych stron!) nie mogą być wykorzystywane (niewłaściwie wykorzystywane) bez uprzedniej zgody użytkownika.
Zachęca się do współpracy pomiędzy przemysłem opartym na technologiach informacyjnych (głównie w odniesieniu do muzyki i filmu) oraz operatorów telekomunikacyjnych w zakresie piractwa (nielegalnego pobierania plików). Ważne jest, by konsumenci byli dobrze poinformowani o tym, co w Internecie jest dozwolone, a co nie, jednak w żadnym przypadku nie należy uniemożliwiać dostępu do Internetu.
Ułatwione zostanie również zachowanie numeru przy zmianie operatora. Przeniesienie numeru nie powinno trwać dłużej niż jeden dzień, przy uwzględnieniu środków zapobiegających nadużyciom.
Miejmy nadzieję, że uda nam się szybko osiągnąć porozumienie i że abonenci będą mogli jak najprędzej zacząć korzystać z wprowadzonych ulepszeń.
Bairbre de Brún  
na piśmie. - (GA) W dzisiejszym zglobalizowanym świecie z tak szerokim dostępem do połączeń ochrona prywatności i danych osobowych powinny mieć dla nas wszystkich największe znaczenie. Nie należy podejmować działań zagrażających prywatności, jak to miało miejsce w sprawozdaniu Malcolma Harboura. Krajowy bądź europejski organ nie powinien monitorować, naruszając przy tym prywatność, sposobu, w jaki ludzie korzystają z Internetu.
Parlament Europejski musi podjąć działania mające na celu usunięcie pewnych kwestii z dyrektywy, które w znacznym stopniu nie odpowiadają obecnym czasom. W takiej sytuacji związek pomiędzy firmami i organami państwowymi a korzystaniem z Internetu do celów prywatnych mógłby się zwiększyć. Ochrony praw własności intelektualnej nie można traktować jako wymówki umożliwiającej organom, które działają nieodpowiedzialnie, dostęp do danych osobowych i życia prywatnego.
András Gyürk  
na piśmie. - (HU) Przyjęcie pakietu legislacyjnego do porządku dziennego stanowi istotny krok naprzód w zakresie umacniania pozycji szerokopasmowych technologii komunikacyjnych. Szerzenie ich ma kluczowe znaczenie, zgodnie z naszymi celami, tak by Europa rzeczywiście stała się jednym z najbardziej konkurencyjnych regionów. Obecnie musimy jeszcze zwiększyć starania na rzecz skutecznych regulacji w zakresie telekomunikacji, ponieważ rozwój tego sektora może znacząco przyczynić się do zwiększenia zatrudnienia.
Proces otwierania rynku telekomunikacyjnego nabrał tempa w drugiej połowie lat 90., co znacząco polepszyło poziom usług. Uważamy jednak, że nadal pozostało wiele do zrobienia w zakresie umocnienia pozycji konkurencji a w konsekwencji w zakresie przełamania cen ustalanych dla konsumentów. Ponadto pojawienie się nowych technologii sprawiło, że aktualna stała się kwestia przeglądu obowiązującego prawodawstwa.
Jesteśmy zdania, iż bardzo dobrze się stało, że przegląd dotychczasowego przydziału częstotliwości jest jednym z głównych filarów nowych ram regulacyjnych. Naszym zdaniem w tej kwestii decydujące znaczenie musi mieć zasada neutralności technologicznej, która przyczyni się do zwiększenia konkurencyjności. Co ważne, zastosowanie tej zasady doprowadzi również do powstania nowych ram współpracy krajowych organów regulacyjnych w przyszłości.
Powinniśmy z zadowoleniem przyjąć fakt, iż nowe ramy regulacyjne mają również skutek normatywny dla ochrony konsumentów, której w żadnym razie nie można zaniedbywać. Stwarza to bardziej przejrzyste warunki ustalania cen i zwiększa swobodę w zakresie zmiany dostawców. Uważamy, że znaczenie przedmiotowych ram regulacyjnych, które mają zostać przyjęte, polega przede wszystkim na zwiększeniu konkurencyjności na rynku przy uwzględnieniu odpowiedniego poziomu ochrony konsumentów.
