Συστήματα υγειονομικής περίθαλψης στην υποσαχάρια Αφρική και παγκόσμια υγεία (συνοπτική παρουσίαση)
Πρόεδρος
" ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης της κ. De Keyser, εξ ονόματος της Επιτροπής Ανάπτυξης, σχετικά με τα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης στην υποσαχάρια Αφρική και την παγκόσμια υγεία.
Véronique De Keyser
Κυρία Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, σας ευχαριστώ που παραμείνατε έως τώρα. Στην πραγματικότητα, η έκθεση αυτή συνιστά απάντηση στην ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με την παγκόσμια υγεία, αλλά επιθυμούσαμε να της προσδώσουμε μία έκτακτη οπτική, η οποία εστιάζει πολύ περισσότερο στα συστήματα αλληλασφάλισης που παρουσιάζουν επί του παρόντος ιδιαίτερη ανάπτυξη στην Αφρική. Επιτρέψτε μου να προβώ σε μία μικρή παρέκβαση.
Επί του παρόντος, η κατάσταση της υγείας στην Αφρική είναι άκρως τρομακτική, παρά το μέγεθος της διεθνούς βοήθειας, και αυτό οφείλεται σε μεγάλο αριθμό παραγόντων, είτε πρόκειται για την κλιματική αλλαγή, τη χρηματοπιστωτική κρίση, τον πόλεμο, την κακή διακυβέρνηση ορισμένων χωρών είτε για την απληστία που συνεπάγεται η παρουσία των ιδιαίτερα ευπόρων ατόμων στην Αφρική. Εάν προσθέσουμε σε αυτούς τους παράγοντες και τις μεγάλες επιδημίες όπως το HIV/Aids, την ελονοσία, τη φυματίωση κ.ο.κ., τότε συμπληρώνεται ένα σύνολο παραγόντων που σημαίνει ότι βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μία πραγματική καταστροφή.
Επομένως, θα πρέπει καταρχάς να αποτίσω φόρο τιμής στη δράση των ΜΚΟ, καθώς και ορισμένων εκκλησιών, οι οποίες επιτελούν πραγματικά αξιοθαύμαστο έργο σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης στις εμπόλεμες ζώνες, ωστόσο οι προσπάθειες αυτές δεν μπορούν να ανταποκριθούν στο πρόβλημα σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα, διότι δεν αποτελούν βιώσιμη απάντηση.
Υπάρχουν τα αποκαλούμενα κάθετα ταμεία, όπως έχει ήδη αναφερθεί, τα οποία χρησιμοποιούνται για την καταπολέμηση μειζόνων ασθενειών όπως, παραδείγματος χάριν, το HIV/Aids, η ελονοσία και η φυματίωση. Συγκεντρώνουν πολλά χρήματα και είναι αρκετά ελκυστικά για τις ιδιωτικές προσπάθειες παροχής βοήθειας, καθόσον οι άνθρωποι αισθάνονται ότι προσφέρουν σε έναν σκοπό ο οποίος διατηρείται υπό έλεγχο. Στην πραγματικότητα, όμως, και τα εν λόγω ταμεία, παρότι επιτυγχάνουν, ασφαλώς, τον σκοπό τους, ανταποκρίνονται εν μέρει μόνο στο πρόβλημα, διότι, δυστυχώς, οι περισσότεροι θάνατοι στην Αφρική εξακολουθούν να προκαλούνται από την έλλειψη υποδομών υγειονομικής περίθαλψης, την έλλειψη πόσιμου νερού -παιδιά πεθαίνουν από δυσεντερία- ή την έλλειψη τοπικών ιατρείων, και όχι, φευ, από το HIV/Aids ή την ελονοσία.
Ως εκ τούτου, η προσοχή εστιάζεται πλέον σε ένα κίνημα το οποίο έκανε την εμφάνισή του ήδη από τη δεκαετία του 1990 και εκπροσωπείται από πρωτοβουλίες που αποτελούνται από συστήματα κάλυψης αλλά, πάνω από όλα, από συστήματα αλληλασφάλισης, τα οποία αναδύονται σχεδόν σε όλες τις αφρικανικές χώρες. Στόχος των εν λόγω συστημάτων αλληλασφάλισης είναι, φυσικά, η συμμετοχή των ατόμων στη διαχείριση της ίδιας τους της υγείας. Ας μην εθελοτυφλούμε: δεν θα είναι αυτάρκη, δεν θα κατορθώσουν να παράσχουν το σύνολο της χρηματοδότησης για την περίθαλψη ή για πρόσβαση στα φάρμακα, αλλά, σε συνδυασμό με άλλους πόρους, με άλλες επιδοτήσεις, διασφαλίζουν, παρ' όλα αυτά, την παροχή υπηρεσιών περίθαλψης και φαρμακευτικής αγωγής∙ πέραν δε αυτής της συμμετοχής, αρχίζει να καθιερώνεται μία κοινωνική δυναμική.
Υπάρχουν εκατοντάδες τέτοια ταμεία· υπάρχουν σε διάφορες χώρες και σε διάφορους τομείς. Υπάρχουν ταμεία αλληλασφάλισης για τις γυναίκες, για τους ιδιοκτήτες καφέ κ.ο.κ. Επομένως, η πρόκληση για εμάς είναι να στηρίξουμε αυτήν την κοινωνική δυναμική, να την χρηματοδοτήσουμε, να την συντονίσουμε, και να πιστέψουμε, παράλληλα, ότι ίσως καταστεί κάποτε αυτοδύναμη, όχι όμως σήμερα.
Συνεπώς, η ύπαρξη αυτών των ταμείων αλληλασφάλισης είναι δυνατή, αλλά προϋποθέτει, φυσικά, την παράλληλη ύπαρξη των αποκαλούμενων οριζόντιων συστημάτων. Με άλλα λόγια, για ποιον λόγο να ασφαλισθεί κάποιος ή να καταβάλει χρηματικά ποσά για οιοδήποτε πρόβλημα υγείας, για μία χειρουργική επέμβαση, εάν δεν υπάρχει νοσοκομείο, εάν δεν υπάρχει ιατρός, εάν δεν υπάρχουν φάρμακα; Φρονούμε, λοιπόν, ότι, ως φυσικό επακόλουθο, η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν θα πρέπει μόνο να στηρίξει, να συντονίσει και να ενισχύσει τα εν λόγω ταμεία αλληλασφάλισης, αλλά και να εστιάσει ιδιαιτέρως στα οριζόντια συστήματα, στη βασική υγειονομική περίθαλψη, ακόμα και εάν αυτό συνεπάγεται τη χρήση εν μέρει των κάθετων ταμείων για τη χρηματοδότηση αυτής της "οριζόντιας" περίθαλψης, αυτού του στοιχείου βασικής περίθαλψης, το οποίο είναι απαραίτητο και παρέχει την απαιτούμενη ισορροπία για την ύπαρξη των ταμείων αλληλασφάλισης.
Σε αυτό το σύνολο προβλημάτων αναφέρεται η έκθεση. Έχει ολοκληρωθεί ο χρόνος ομιλίας μου, αλλά θα μπορούσα ενδεχομένως να απαντήσω στους βουλευτές που εκφράζουν ορισμένες ανησυχίες σχετικά με την αναπαραγωγική υγεία, η οποία αναφέρεται στην παρούσα έκθεση και αποτελεί για εμένα ιδιαίτερα προσφιλές ζήτημα.
Niccolò Rinaldi
(IT) Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, η κ. De Keyser ανέφερε ήδη σχεδόν όλα όσα έπρεπε να ειπωθούν. Θα ήθελα να αφιερώσω αυτό το λεπτό σε ένα νεογέννητο αγόρι που γνώρισα στη Λουάντα την 1η Δεκεμβρίου 2009, όταν είχαμε μεταβεί στην Αγκόλα ενόψει της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ίσης Εκπροσώπησης ΑΚΕ-ΕΕ. Το νεογέννητο αγόρι βρισκόταν στο τέλος της ζωής του, πέθαινε από υποσιτισμό στην αγκαλιά της μητέρας του, στο νοσοκομείο "Divine Providence" ("Θεία Πρόνοια"), στο κέντρο της Λουάντα, πλησίον του χώρου όπου διεξάγονταν οι εργασίες μας και πλησίον του σταδίου που κατασκευαζόταν για το Κύπελλο Εθνών Αφρικής· με άλλα λόγια, το βρέφος περιβαλλόταν από πλησμονή.
Ωστόσο, δεν πρόκειται για μεμονωμένο περιστατικό: στη Λουάντα, παιδιά πεθαίνουν καθημερινά από πείνα, λόγω υποσιτισμού, στην αγκαλιά των νεαρών μητέρων τους, οι οποίες δεν έχουν διδαχθεί τίποτα σχετικά με τη διατροφή, και οι οποίες συχνά εγκαταλείπονται στην τύχη τους.
Για έναν χριστιανό, εικόνες αυτού του είδους αποτελούν αμαρτία, μεγάλη αμαρτία· για έναν πολιτικό, αποτελούν ένδειξη της αποτυχίας των πολιτικών μας∙ και για την άρχουσα τάξη της εν λόγω χώρας, της Αγκόλας, αποτελούν εξίσου ένδειξη απληστίας και άδικης κατανομής του πλούτου. Πιστεύω ότι οι λόγοι για τους οποίους αυτό το παιδί είχε τόσο σύντομο βίο σε αυτήν τη γη μάς προσφέρει αρκετό υλικό για προβληματισμό, και ελπίζω ότι η μαρτυρία μου θα συμβάλει σε αυτόν τον προβληματισμό.
Anna Záborská
(SK) Καταρχάς, παρά τις επιφυλάξεις μου έναντι αυτής της έκθεσης, θα ήθελα να συγχαρώ την κ. De Keyser. Κατέδειξε, όπως και πολλές φορές στο παρελθόν, πόσο κατανοεί την αναπτυξιακή πολιτική και πόσο ενδιαφέρεται για τις συνθήκες διαβίωσης σε διάφορες περιοχές του πλανήτη.
Το επίπεδο υγειονομικής περίθαλψης στην υποσαχάρια Αφρική είναι θλιβερό. Ωστόσο, με προβληματίζει το γεγονός ότι η κ. De Keyser δεν δέχθηκε ορισμένες τουλάχιστον από τις προταθείσες εκ μέρους μου τροπολογίες. Δεν θα ήταν σωστό να διατυπώνουμε θετικά σχόλια για τα τελικά κείμενα του Καΐρου και του Πεκίνου, ενώ, ακόμα και τώρα που αναφέρομαι σε αυτά, δεν είναι αποδεκτά. Τούτο συμβαίνει διότι, σύμφωνα με ορισμένους βουλευτές, κάποιες παράγραφοι δεν συνάδουν ενδεχομένως με την ευρωπαϊκή πολιτική για την αναπαραγωγική υγεία. Είναι λυπηρό το γεγονός ότι εκδηλώνουμε απροθυμία να σεβαστούμε τη σημασία των εθνικών και περιφερειακών ιδιαιτεροτήτων και της ιστορικής, πολιτιστικής και θρησκευτικής πολυμορφίας των κρατών της υποσαχάριας Αφρικής. Συνεπεία τούτου, πλήττεται, κατ' ανάγκη, και η υγεία των κατοίκων της.
Miroslav Mikolášik
(SK) " Γενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου αναγνωρίζει την υγεία ως ένα από τα θεμελιώδη δικαιώματα του ανθρώπου. Προσωπικά, θεωρώ ότι πρέπει να εξετάσουμε το δικαίωμα αυτό σε στενή σχέση με το πραγματικό δικαίωμα στη ζωή.
Στην υποσαχάρια Αφρική, το περιεχόμενο των εν λόγω δικαιωμάτων είναι πολύ συγκεκριμένο και αβέβαιο, και για τον λόγο αυτόν θα ήθελα να τονίσω την ανάγκη να υιοθετήσει η Ευρωπαϊκή Ένωση υπεύθυνη και ανθρωπιστική προσέγγιση στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης. Καταρχάς, θα ήθελα να επισημάνω ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν θα έπρεπε να προάγει τη διακοπή της εγκυμοσύνης ως δικαίωμα, καθόσον αυτό το υποτιθέμενο δικαίωμα δεν αναγνωρίζεται σε κανένα διεθνές έγγραφο ως αποκαλούμενο θεμελιώδες δικαίωμα του ανθρώπου. Αντίθετα, ως υπερασπιστής των δικαιωμάτων του ανθρώπου παγκοσμίως, η Ευρωπαϊκή Ένωση θα έπρεπε να αναπτύσσει σταδιακή δράση υπέρ των προγραμμάτων προστασίας των μητέρων με παιδιά στις αναπτυξιακές πολιτικές της, και να προάγει τα αποτελέσματα που συνάδουν επίσης με το δικαίωμα στη ζωή και την προστασία των αγέννητων παιδιών. Δεύτερον, θα ήθελα να τονίσω για ακόμα μία φορά ότι η ΕΕ και τα κράτη μέλη δεν θα πρέπει να ενσωματώνουν στις εμπορικές συμφωνίες διατάξεις σχετικά με τα δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας τα οποία αποτελούν τροχοπέδη για την πρόσβαση σε βασικά φάρμακα των ατόμων που μαστίζονται από τη φτώχεια στις αναπτυσσόμενες χώρες και τα οποία συμβάλλουν στα υψηλά ποσοστά θνησιμότητας σε αυτές τις περιοχές.
Michel Barnier
Κυρία Πρόεδρε, ο συνάδελφός μου, κ. Piebalgs, δεν εδύνατο να παραστεί αυτοπροσώπως, επομένως θα προβώ, εξ ονόματός του, σε ορισμένα σχόλια και παρατηρήσεις. Για άλλη μία φορά, θα ήθελα να δηλώσω ειλικρινώς ότι η Επιτροπή τίθεται πάντα στη διάθεση του Κοινοβουλίου, και χαίρομαι πολύ που άκουσα την κ. De Keyser και τους λοιπούς ομιλητές να λαμβάνουν θέση επί ενός ζητήματος που αποτελούσε από μακρού ζήτημα προσωπικού ενδιαφέροντος. Επιπλέον, κυρία De Keyser, κατά τη διάρκεια της θητείας μου ως αρμόδιου Επιτρόπου σε θέματα εσωτερικής αγοράς και υπηρεσιών, δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι -πέραν των επισκέψεων που πραγματοποιώ εβδομαδιαίως επί του παρόντος σε κάθε μία από τις πρωτεύουσες της Ένωσης, και μετά την πρώτη επίσκεψη που έπρεπε να πραγματοποιήσω στις "νωμένες Πολιτείες, καθόσον σχεδόν όλες οι συναλλαγές μας υλοποιούνται σε διατλαντικό πλαίσιο- ανυπομονούσα να πραγματοποιήσω τη δεύτερη επίσκεψή μου εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην Αντίς Αμπέμπα, στα τέλη Ιουλίου, προκειμένου να συναντηθώ με τους ηγέτες της Αφρικανικής Ένωσης. Και τούτο, διότι οι περαιτέρω πορείες μας είναι στενά συνυφασμένες, και τάσσομαι, επί σειρά ετών πλέον, υπέρ μίας νέας πολιτικής εταιρικής σχέσης μεταξύ των δύο μεγάλων ηπείρων.
Όσον αφορά μεγάλο αριθμό θεμάτων που συνδέονται με την κρίση, και τα οποία αποτελούν, εν πάση περιπτώσει, αντικείμενο των προβληματισμών μας ή σχετίζονται με αυτούς -παραδείγματος χάριν, η συνεργασία των αγορών μας, η καταπολέμηση των εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, οι δημοσιονομικοί κανονισμοί, η πάταξη της υπέρμετρης κερδοσκοπικής δραστηριότητας επί των γεωργικών προϊόντων, στην οποία σκοπεύω να πρωτοστατήσω με αμείλικτο τρόπο, ιδίως στην Αφρική, όπου πολλές χώρες εξαρτώνται από τις εισαγωγές για τον επισιτισμό τους- εγώ και οι συνάδελφοί μου αποφασίσαμε, σε συνέχεια της εν λόγω επίσκεψης, να επιληφθούμε των θεμάτων αυτών και να εντείνουμε τη συνεργασία μας.
Παρότι σας συγχαίρω, εξ ονόματος του κ. Piebalgs και εμού του ιδίου, για την ποιότητα της έκθεσής σας, στην οποία περιγράφετε την κατάσταση της υγειονομικής περίθαλψης στις αναπτυσσόμενες χώρες, θα ήθελα να προσθέσω ότι δεν αναφερόμαστε μόνο στην Αφρική. Προ ολίγων εβδομάδων, μετέβην στην Αϊτή σε συνέχεια των επισκέψεων που πραγματοποίησαν οι συνάδελφοί μου, η βαρόνη Ashton, η κ. Georgieva και ο κ. Piebalgs, και κατέστη σαφές ότι καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε προκλήσεις που εγείρονται, ακόμα και εκτός Αφρικής, στον τομέα της πρόληψης των νόσων και της δημόσιας υγείας στις φτωχότερες χώρες.
Όπως επεσήμανε και ο κ. Rinaldi, είναι γεγονός ότι σχεδόν 30 εκατομμύρια άνθρωποι πεθαίνουν ετησίως πρόωρα στις αναπτυσσόμενες χώρες από αίτια τα οποία θα μπορούσαν ενδεχομένως να έχουν εξαλειφθεί μόνο με το χρηματικό ποσό που διατίθεται στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τις "νωμένες Πολιτείες για τις ζωοτροφές ή -εάν θέλουμε ένα άλλο μέτρο σύγκρισης- με το 2% περίπου των στρατιωτικών δαπανών σε παγκόσμιο επίπεδο. Θεωρώ την εν λόγω κατάσταση επιεικώς απαράδεκτη.
Οι βιώσιμες κοινωνικές πολιτικές, μεταξύ άλλων και για την υγεία, θα έπρεπε να βρίσκονται στο επίκεντρο των βασικών λειτουργιών ενός κράτους, στο πλαίσιο της βιώσιμης και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξης. " υγεία δεν αποτελεί μόνο καθολικό δικαίωμα, αλλά και στοιχείο της οικονομικής ανάπτυξης. Τα συστήματα υγείας που βασίζονται σε κατά κεφαλήν δαπάνες κάτω των 30 εκατομμυρίων ευρώ ετησίως, ποσό το οποίο είναι 50 φορές μικρότερο από τον μέσο όρο της ΕΕ, δεν θα είναι ποτέ επαρκή για τη διατήρηση των θέσεων εργασίας των επαγγελματιών της υγείας, την εξασφάλιση της διαθεσιμότητας βασικών φαρμάκων ή για την παροχή ισότιμης πρόσβασης στην περίθαλψη.
Σε αυτό το σημείο, θα ήθελα να σας δηλώσω, εξ ονόματος του κ. Piebalgs, ότι θα συνεχίσουμε να εμμένουμε στο ζήτημα της τήρησης των δεσμεύσεων που έχει αναλάβει η Ευρωπαϊκή Ένωση όσον αφορά το επίπεδο και την ποιότητα της δημόσιας αναπτυξιακής βοήθειας προς τις τρίτες χώρες που την χρειάζονται περισσότερο. Όσον αφορά την Επιτροπή, η στήριξη των συστημάτων υγείας παραμένει πρωταρχική δέσμευση στο πλαίσιο των εξωτερικών πολιτικών μας και σημαντικό στοιχείο του πολιτικού μας διαλόγου με τις τρίτες χώρες. Συμμεριζόμενος τον προβληματισμό της κ. Záborská, θα ήθελα να επισημάνω ότι, στην πραγματικότητα, δεν βρίσκονται όλες οι τρίτες χώρες στην ίδια κατάσταση. Όπως τονίσατε, διαπιστώνεται πολύ μεγάλη απόκλιση μεταξύ των αναπτυσσόμενων και των λιγότερο αναπτυγμένων χωρών στην Αφρική, επί παραδείγματι.
Επιπλέον, προσπαθούμε να προωθήσουμε αυτήν την έννοια μέσω της ενεργούς συμμετοχής της Επιτροπής σε παγκόσμιες πρωτοβουλίες, όπως το Διεθνές Ταμείο για την καταπολέμηση του HIV/Aids, της φυματίωσης και της ελονοσίας, καθώς και μέσω της αλληλεπίδρασης με άλλους δημόσιους και ιδιωτικούς φορείς που δραστηριοποιούνται στον εν λόγω τομέα. Κυρία De Keyser, δικαίως αποτίσατε φόρο τιμής στο έργο των ΜΚΟ, το οποίο θεωρώ υποδειγματικό. Προ ολίγων ημερών, στην Αϊτή και πάλι, παρατήρησα ότι διαδραματίζουν αξιόλογο και καθοριστικό ρόλο στις διοικητικές ή δημόσιες πτυχές διαφόρων δράσεων που αναλαμβάνονται από την Ένωση, από χορηγούς ή από την Παγκόσμια Τράπεζα.
Οι κατάλληλες κοινωνικές πολιτικές και οι πολιτικές για την υγεία κρίνονται απαραίτητες για την επίτευξη απτών αποτελεσμάτων τόσο στην Ευρώπη όσο και στις αναπτυσσόμενες χώρες. Δεν αρκεί να διασφαλίσουμε απλώς και μόνο τη διάθεση σημαντικού ποσοστού πόρων στην ενίσχυση των εταίρων της Ευρώπης. Οφείλουμε να διασφαλίσουμε εξίσου τη συνέπεια των εσωτερικών πολιτικών μας, παραδείγματος χάριν, της μεταναστευτικής πολιτικής για τους επαγγελματίες της υγείας ή της εμπορικής πολιτικής για τα φάρμακα, κατά τρόπο ώστε ο παγκόσμιος αντίκτυπος των εσωτερικών πολιτικών μας να είναι επωφελής ή, τουλάχιστον, να μην βλάπτει όσους έχουν μεγαλύτερη ανάγκη σε παγκόσμια κλίμακα.
Όσον αφορά το δικό μου πεδίο αρμοδιοτήτων, θα ήθελα να προβώ σε δύο παρατηρήσεις που ενδεχομένως σας ενδιαφέρουν, κυρία De Keyser. Πρώτον, στο σχέδιο "Πράξης για την ενιαία αγορά", το οποίο θα έχουμε ολοκληρώσει έως τις 27 Οκτωβρίου, σκοπεύω να δώσω προτεραιότητα στον μείζονος σημασίας τομέα των κοινωνικών υποθέσεων και να εργασθώ για την κατάρτιση ενός καταστατικού για το Ευρωπαϊκό Ίδρυμα. Μεταξύ όλων αυτών, καλούμαστε να δώσουμε, εδώ, στην Ευρώπη, ώθηση σε δομές, σε ΜΚΟ, σε επιχειρήσεις κοινωνικής οικονομίας οι οποίες θα μπορούσαν να λάβουν στήριξη στο έργο τους για την παροχή βοήθειας στις φτωχότερες ή στις αναπτυσσόμενες χώρες, ιδίως στον τομέα της υγείας.
Πέραν αυτού, υπάρχει ένα δεύτερο ζήτημα που με απασχολεί ουσιαστικά επί του παρόντος, και αυτό το ζήτημα είναι η παραποίηση. Στο σχέδιο που θα σας παρουσιάσω το φθινόπωρο σχετικά με την καταπολέμηση της πειρατείας και της παραποίησης, έχω προβλέψει διάφορους τομείς τους οποίους θα πρέπει να χρηματοδοτήσουμε και να στηρίξουμε: την τεχνολογία για τον εντοπισμό παραποιημένων προϊόντων, την επικοινωνία με το ευρωπαϊκό κοινό και την κατάρτιση προσωπικού στα τελωνεία ή στα εξωτερικά σύνορα της Ένωσης.
Ωστόσο, θα ήθελα να διαθέσω και ένα τμήμα του σχεδίου -και ζήτησα συναφώς τη συναίνεση των συναδέλφων μου- στη συνεργασία με τις χώρες προέλευσης των εν λόγω παραποιημένων προϊόντων, και στις οποίες θα μπορούσαν ενδεχομένως να προξενήσουν βλάβες στην υγεία, ιδίως εάν πρόκειται για παραποιημένα φάρμακα. Θα επανέλθουμε στο θέμα αυτό εν ευθέτω χρόνω.
Βάσει της ανάλυσης που σας σκιαγράφησα, η Ένωση έχει εγκρίνει τα συμπεράσματα σχετικά με τον ρόλο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην παγκόσμια υγεία. Αποτελούν τα σημεία αναφοράς μας σε περιπτώσεις παρέμβασης σε θέματα υγείας. Όπως ανέφερα, οι πόροι για την παροχή επίσημης αναπτυξιακής βοήθειας δεν επαρκούν, υπάρχει δε ένα σημείο στο οποίο η ανάλυση της έκθεσής σας αποδεικνύει τη συνάφειά της. Στην Ευρώπη διαθέτουμε αρκετά μέσα χρηματοδότησης των υπηρεσιών υγείας, και καθένα από αυτά παρουσιάζει πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα. Δεν υπάρχει μία και μοναδική λύση η οποία να αρμόζει σε όλες τις περιπτώσεις. Είναι σαφές ότι δεν θα επαρκούσε ούτε ένα καθαρά εθελοντικό σύστημα κάλυψης, βασισμένο σε μηχανισμούς ιδιωτικής χρηματοδότησης, για την παροχή ισότιμης και καθολικής πρόσβασης στην περίθαλψη. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο κρίνεται ουσιώδης ο ρόλος που πρέπει να διαδραματίσουν οι δημόσιες αρχές στη ρύθμιση και τη χρηματοδότηση των υπηρεσιών υγειονομικής περίθαλψης, προκειμένου να θεσπιστούν ή να διασφαλισθούν οι αρχές της δικαιοσύνης και της άρσης των αποκλεισμών.
Στηριζόμαστε ιδιαιτέρως στη συμβολή του Κοινοβουλίου σε αυτήν την προσπάθεια για την ενίσχυση και την προώθηση της αλληλεγγύης μεταξύ των ανθρώπων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των λοιπών φορέων της Ένωσης στον συγκεκριμένο τομέα, ιδίως των ΜΚΟ. Θεωρώ ότι η Ένωσή μας έχει πολλά να διδαχθεί, αλλά και πολλά να μοιραστεί με τον υπόλοιπο κόσμο, και ότι μπορούμε να προσδώσουμε προστιθέμενη αξία σε αυτόν τον τομέα. Είναι σαφές ότι πρέπει να αποτυπώσουμε όλες αυτές τις προσπάθειες στην προσέγγισή μας για την πολιτική της υγείας στις αναπτυσσόμενες χώρες, και εγώ, προσωπικά, χαίρομαι ιδιαίτερα που είμαι σε θέση να σας απαντήσω και να εκμεταλλευθώ την παρούσα ευκαιρία για να εκφράσω την προσωπική μου δέσμευση απέναντι στα εν λόγω ζητήματα.
Πρόεδρος
" συζήτηση έληξε.
" ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο.
Γραπτές δηλώσεις (άρθρο 149 του Κανονισμού)
Maria Da Graça Carvalho
" ανικανότητα των αφρικανικών χωρών -οι οποίες είναι συχνά αδύναμες χώρες που είτε αναδύθηκαν προσφάτως από συγκρουσιακές καταστάσεις είτε στερούνται σαφώς ισχυρών θεσμικών οργάνων ή κατάλληλων πόρων- να εφαρμόσουν αποτελεσματικές πολιτικές δημόσιας υγείας, και, ιδίως, να παράσχουν εγγυήσεις όσον αφορά την πρόσβαση σε υπηρεσίες κατάλληλης υγειονομικής περίθαλψης, αποτελεί μεγάλη πρόκληση και παγκόσμια ευθύνη. Κρίνεται απαραίτητη για τις χώρες αυτές η ύπαρξη ενός παγκόσμιου ευρωπαϊκού οράματος για την υγεία, με καθοδηγητικές αρχές που θα πρέπει να εφαρμοστούν σε όλους τους σχετικούς στρατηγικούς τομείς. Οι επενδύσεις στην εκπαίδευση και στην ανάπτυξη ικανοτήτων θα παραγάγουν θετικά αποτελέσματα για την υγεία σε παγκόσμιο επίπεδο, και καλώ την Ευρωπαϊκή Ένωση να στηρίξει ενεργά την κατάρτιση ειδικευμένων επαγγελματιών της υγείας. Κρίνεται απαραίτητο για τα κράτη μέλη της ΕΕ να διασφαλίσουν ότι οι μεταναστευτικές πολιτικές τους δεν εμποδίζουν τους επαγγελματίες της υγείας να καταστούν διαθέσιμοι σε τρίτες χώρες. Απευθύνω έκκληση για την τήρηση των δεσμεύσεων που ανελήφθησαν στο πλαίσιο της στρατηγικής της ΕΕ για δράση που αφορά την έλλειψη ανθρώπινων πόρων στον τομέα της υγείας στις αναπτυσσόμενες χώρες. " ΕΕ θα πρέπει να διευκολύνει την κυκλική μετανάστευση ώστε να περιορίσει τη διαρροή εγκεφάλων από χώρες που αντιμετωπίζουν δυσκολίες.
Corina Creţu
" κατάσταση της υγείας του πληθυσμού της υποσαχάριας Αφρικής αποτελεί μία από τις σκληρότερες προκλήσεις για την ανθρωπιστική και αναπτυξιακή πολιτική της ΕΕ. Θεωρώ ότι αυτή η τραγική κατάσταση αποτυπώνεται καλύτερα από το γεγονός ότι οι κάτοικοι της συγκεκριμένης περιοχής παρουσιάζουν προσδόκιμο ζωής το οποίο αντιστοιχεί σχεδόν στο ήμισυ του προσδόκιμου ζωής ενός ευρωπαίου πολίτη. Στην έκθεση παρατίθενται με σαφήνεια τα αίτια αυτής της κατάστασης, ενώ επισημαίνονται παράλληλα και οι τρόποι αντιμετώπισής της, καθώς και το δικό μας μερίδιο ευθύνης. Οι διεθνείς πόροι που διατίθενται για την υγειονομική περίθαλψη ανέρχονται στο ήμισυ του ποσού που διατίθεται για την παιδεία. Χωρίς να θέλω να υποτιμήσω στο ελάχιστο την εκπαίδευση, φρονώ ότι η εν λόγω δυσαναλογία αντικατοπτρίζει τη γενικότερη εικόνα, την οποία οφείλουμε να διορθώσουμε στο μέλλον.
Επιπροσθέτως, η συνέχιση αυτής της κατάστασης επικουρείται από την παρότρυνση των αναπτυγμένων χωρών για τη μετανάστευση ιατρών και νοσοκόμων από τα αφρικανικά κράτη. Θεωρώ ότι η υιοθέτηση πιο διεισδυτικής προσέγγισης, ιδίως από τις χώρες της ΕΕ, σε ζητήματα πρόσληψης ειδικών σε παρεμφερείς στρατηγικούς τομείς θα μπορούσε ενδεχομένως να συνδράμει στην επίτευξη μεγαλύτερης προόδου όσον αφορά τη βελτίωση του συστήματος υγειονομικής περίθαλψης στην Αφρική.
João Ferreira
Δυστυχώς, το οικουμενικό δικαίωμα στην υγειονομική περίθαλψη απέχει μακράν από την κατοχύρωσή του στην πράξη. Εκατομμύρια άνθρωποι εξακολουθούν να στερούνται πρόσβασης σε βασικές υπηρεσίες υγείας, το προσδόκιμο ζωής σε πολλές χώρες παραμένει σκανδαλωδώς εξαιρετικά χαμηλό, ενώ εκατομμύρια παιδιά συνεχίζουν να πεθαίνουν από ασθένειες που χρήζουν πρόληψης και θεραπείας. " κατάσταση αυτή θεωρείται ακόμα πιο κρίσιμη, διότι ο τερματισμός ή η συνέχισή της εξαρτάται από πολιτικές αποφάσεις. " επικρατούσα κινητήριος δύναμη των εν λόγω αποφάσεων είναι τα συμφέροντα ισχυρών οικονομικών και χρηματοπιστωτικών ομίλων. Οι πολυεθνικές φαρμακευτικές εταιρείες συνεχίζουν να εγείρουν εμπόδια στη φθηνότερη παραγωγή φαρμάκων τα οποία θα μπορούσαν να σώσουν τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων. Τα διεθνή χρηματοπιστωτικά ιδρύματα εξακολουθούν να επιβάλλουν τις αποκαλούμενες "διαρθρωτικές προσαρμογές", συντηρώντας το επαχθές εξωτερικό χρέος των χωρών στον αναπτυσσόμενο κόσμο και επιβάλλοντας περικοπές και ιδιωτικοποιήσεις στον τομέα της υγείας, παρότι οι ελλείψεις είναι ήδη τεράστιες. " πραγματική συμβολή στη βελτίωση των συστημάτων υγειονομικής περίθαλψης αυτών των χωρών θα απαιτούσε ενδεχομένως, καταρχάς, την άμεση απόρριψη των αποκαλούμενων "οικονομικών συμφωνιών εταιρικής σχέσης", η εφαρμογή των οποίων, κατά τον τρόπο με τον οποίο επιδιώκει να τις επιβάλει η ΕΕ, θα επιδεινώσει τις σχέσεις εξάρτησης και θα έχει ακόμα μεγαλύτερες επιπτώσεις στις προτεραιότητες των εν λόγω χωρών. Θα πρέπει επίσης να τεθεί τέρμα στο εξωτερικό τους χρέος και να καταρτισθεί κατάλληλη πολιτική αναπτυξιακής βοήθειας και συνεργασίας.
