Internationale overeenkomst van 2006 inzake tropische houtsoorten - Internationale Overeenkomst inzake tropisch hout van 2006 (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is de gecombineerde behandeling van:
het verslag van Caroline Lucas, namens de Commissie internationale handel, over het voorstel voor een besluit van de Raad betreffende de sluiting namens de Europese Gemeenschap van de Internationale Overeenkomst inzake tropisch houtsoorten, 2006 [11964/2007 - C6-0326/2007 -, en
de mondelinge vraag - B6-0458/2008) van Helmuth Markov, namens de Commissie internationale handel, aan de Commissie: Internationale Overeenkomst inzake tropisch hout (ITTA) 2006 (B6-0458/2008).
Caroline Lucas
rapporteur. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik wil graag in de eerste plaats mijn collega's in de Commissie internationale handel en de Commissie juridische zaken bedanken voor de uitstekende samenwerking bij het opstellen van mijn verslag over de Internationale Overeenkomst inzake tropisch hout (ITTA) 2006. Er bleek sprake te zijn van een brede politieke consensus en dat is erg geruststellend gezien het uitzonderlijke belang van het onderwerp bossen, hout en handel.
Het valt u misschien op dat er bijna een jaar is verstreken tussen het moment waarop deze overeenkomst naar het Parlement werd verwezen en dit debat van vanavond. U moet zeker niet denken dat dat betekent dat de Commissie internationale handel het belang van deze kwestie onderschat; het komt voort uit ons standpunt dat het Parlement moet instemmen met de overeenkomst en er niet eenvoudigweg over moet worden geraadpleegd, vooral ook omdat we enkele uitgesproken en specifieke ideeën over de overeenkomst hebben die naar onze mening in aanmerking moeten worden genomen.
De voorzitter van de Commissie internationale handel, de heer Markov, zal nader ingaan op de procedurele inspanningen die we ons hebben getroost om het Parlement een grotere rol in dit dossier te geven en hij zal ongetwijfeld ook de uiterst teleurstellende reactie schetsen die we van de Raad kregen: de Raad reageerde traag en wilde er uiteindelijk niet op ingaan.
Ik zei al dat het Parlement enkele uitgesproken en specifieke ideeën over de overeenkomst heeft. Deze overeenkomst is zonder twijfel een verbetering ten opzichte van de oudere ITTA-overeenkomst van twintig jaar geleden, die weliswaar te boek stond als een overeenkomst die zowel handel als duurzaamheid zou bevorderen, maar in werkelijkheid vooral over handel gaat en minder over duurzaamheid. Misschien verklaart dat waarom een van de belangrijkste ondertekenaars van de overeenkomst, Indonesië, ongeveer driekwart van zijn bossen onherroepelijk kwijt is en waarom de helft van alle houtkap in gebieden als de Amazone, het Congo-bassin en Zuidoost-Azië nog steeds illegaal is.
De nieuwe overeenkomst is dus een verbetering ten opzichte van de oude en daarom staan we er ook achter dat hij door de Gemeenschap wordt geratificeerd, maar wel met de kanttekening dat het een zeer terughoudende onderschrijving van een onbevredigende overeenkomst is. ITTA 2006 schiet ernstig tekort als het gaat om de aanpak van het probleem van het verdwijnen van de tropische bossen. Zo staat het bevorderen van uitbreiding van de internationale handel er nog steeds als doelstelling in en wordt er daarna slechts kort iets gezegd over duurzaamheid. Als je naar het stemstelsel kijkt van de organisatie achter de overeenkomst, zie je dat er meer stemmen worden toegewezen aan productielanden die veel hout uitvoeren en aan consumentenlanden die veel invoeren. Met andere woorden, ondanks alle mooie woorden over duurzaamheid is het systeem nog steeds erop gericht om de meeste invloed te geven aan de grootste handelaars.
In ons verslag roepen wij de Commissie op om alvast te beginnen met de volgende ronde ITTA-onderhandelingen, die tot een echt veel betere opvolgovereenkomst moeten leiden. Of het Parlement instemt met een toekomstige overeenkomst zal afhangen van de vraag of er een drastische verandering komt in de onderliggende doelstellingen van de overeenkomst ten aanzien van de bescherming en het duurzame beheer van tropische bossen. Hierbij geldt dat de mate waarin er in tropisch hout wordt gehandeld moet stroken met die doelstellingen. Dat betekent dat de Commissie geschikte financieringsmechanismen moet voorstellen voor landen die bereid zijn om hun houtexport te beperken en tevens een belangrijke reorganisatie in het ITTA-stemstelsel moet voorstellen.
We hebben echter nog een vraag aan de Commissie en die betreft het langverwachte wetgevingsvoorstel voor verdere maatregelen om illegale houtkap tegen te gaan. Dit voorstel moet er absoluut zonder uitstel komen. Het werd begin dit jaar voorbereid, de Commissie zou er in mei over stemmen en het is herhaaldelijk uitgesteld onder druk van de bedrijfstak, naar we hebben begrepen. Dit is gebeurd ondanks talloze brede politieke steunbetuigingen voor het voorstel vanuit het Parlement. De laatste informatie die we hebben is dat er op 15 oktober door het college van Commissieleden over het voorstel wordt gestemd - ik zou daar graag de bevestiging van krijgen - en ik roep de leden van de Commissie met klem op om hun verantwoordelijkheden zeer serieus te nemen, want de kwestie van de ontbossing is van onnoemlijk groot belang; zij gaat het hele Parlement aan. Ik hoop dat de Commissie vandaag met een zeer krachtige en optimistische reactie komt.
Helmuth Markov
auteur. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, beste collega's, ik ben erg blij dat we vandaag de gelegenheid hebben om over de Internationale Overeenkomst inzake tropisch hout te discussiëren.
Met het oog op de noodzaak om de klimaatverandering tegen te gaan, de biodiversiteit te behouden en de rechten van de inheemse volkeren te beschermen, wordt de bescherming en het duurzaam beheer van de tropische bossen steeds belangrijker. Dientengevolge bestaat er in de Commissie internationale handel een brede steun voor het idee van een internationale overeenkomst. Zoals onze rapporteur, Caroline Lucas, reeds heeft gezegd - en ik wil haar op deze plaats hartelijk danken voor haar fantastische verslag - bestaat er evenwel twijfel over de vraag of deze overeenkomst volstaat om het probleem van de ontbossing werkelijk serieus aan te pakken. Per jaar wordt 13 miljoen hectare bos gekapt. Naar schatting wordt 20 procent van de broeikasgasemissies hierdoor veroorzaakt.
Het feit dat er sinds de tekst aan het Parlement werd voorgelegd bijna een jaar is verstreken voordat de overeenkomst nu in de plenaire vergadering wordt bediscussieerd, ligt er geenszins aan dat de Commissie internationale handel dit debat zou hebben willen uitstellen of niet het nodige belang aan het vraagstuk zou hebben gehecht. Veeleer ligt het aan onze opvatting, dat wil zeggen vooral aan de opvatting van de Commissie juridische zaken, dat deze overeenkomst door het Parlement via de instemmingsprocedure moet worden goedgekeurd en niet slechts via de raadplegingsprocedure moet worden behandeld. Op deze plaats wil ik met name de rapporteur, mevrouw Panayotopoulos-Cassiotou, en de voorzitter van de Commissie juridische zaken, de heer Giuseppe Gargani, danken voor de duidelijke en snelle advisering over de rechtsgrondslag.
Ten aanzien van het gemeenschappelijk standpunt van de Raad heeft Voorzitter Pöttering schriftelijk contact opgenomen met de secretaris-generaal van de Raad en uit de doeken gedaan dat met deze overeenkomst ons inziens een specifiek institutioneel kader in het leven wordt geroepen en dat daarvoor in overeenstemming met artikel 300, lid 3, tweede alinea van het EG-Verdrag de instemming door het Parlement nodig is. Helaas duurde het tot 23 mei 2008 voordat de Raad deze brief beantwoordde. Dit antwoord - bestaand uit schamele vier alinea's - bevatte geen enkele juridische argumentatie en ook geen andere rechtvaardiging voor de afwijzing van het verzoek van het Parlement. In dit verband heeft de Commissie internationale handel haar goedkeuring gehecht aan het verslag van Caroline Lucas, de onderhavige mondelinge vraag en de bijbehorende ontwerpresolutie waar we hier over discussiëren.
Ik wil daarom niet alleen de aandacht vestigen op het belang van de overeenkomst zelf en van de bestrijding van de klimaatverandering, maar op de kwestie van de rechten en prerogatieven van het Parlement. De huidige Verdragen verlenen het Parlement vrijwel geen wetgevende bevoegdheden met betrekking tot internationale handelsovereenkomsten, met uitzondering van die overeenkomsten die onder artikel 300, lid 3, tweede alinea vallen. De opstelling van een dergelijk specifiek institutioneel kader is de meest voorkomende grondslag voor de toepassing van deze Verdragsbepaling en vormt ook de reden voor de toepassing van de instemmingsprocedure bij het sluiten van economische partnerschapsovereenkomsten tussen de EU en de ACS-landen, de mogelijke overeenkomsten met Korea of India en Zuidoost-Azië, wat weer van bijzonder belang is voor de bestrijding van de ontbossing.
Waarom is de toepassing van de instemmingsprocedure voor ons zo belangrijk? Het gaat erom dat we namens de Europese burgers een parlementaire discussie- en controlefunctie uitoefenen en de overeenkomsten op die manier een zo groot mogelijke legitimiteit en publieke erkenning te verlenen. Eigenlijk is het dus ook in het belang van de Raad en de Commissie om het Parlement hierbij als medewetgever te betrekken.
Gezien het belang van het publiek bij het behoud van de biodiversiteit en de bestrijding van de klimaatverandering heb ik de hoop dat de Commissie nu ten minste ons verzoek inwilligt om ons jaarverslagen over de tenuitvoerlegging van de overeenkomst inzake tropische bossen en over de wisselwerking daarvan met bilaterale overeenkomsten te presenteren.
Jacques Barrot
vicevoorzitter van de Commissie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, om te beginnen wil ik mevrouw Lucas bedanken voor haar verslag, dat de aandacht vestigt op de dwingende noodzaak het vraagstuk van het verlies aan tropische bossen aan te pakken.
De in 2006 gesloten overeenkomst vormt ondanks zijn onvolkomenheden een belangrijke stap in deze richting, en de inwerkingtreding ervan kan de zaak die u terecht verdedigt in uw verslag, alleen maar ten goede komen. Deze overeenkomst heeft een veel groter milieu- en sociaal gehalte dan de vorige uit 1994. Het ligt voor de hand dat de Internationale Organisatie voor tropisch hout (ITTO) niet in haar eentje een eind kan maken aan de overexploitatie en de illegale houtkap aangezien de belangrijkste oorzaken hiervan dikwijls buiten de bossector liggen. Het kan bijvoorbeeld gaan om de permanente of tijdelijke vervanging van bossen door landbouwgrond, het relatief lage rendement van behoud van de bossen in vergelijking met ander gebruik van de grond en eenvoudigweg om armoede. Deze organisatie is in een dergelijke moeilijke context een van de grote spelers geworden die praktische maatregelen neemt om het duurzame beheer van tropische bossen te verbeteren. Daarom verdient zij de aandacht en de steun van de Gemeenschap.
Wat betreft de juridische basis voor deze overeenkomst, heeft de Commissie een analyse uitgevoerd van deze kwestie, waarbij zij tot de conclusie is gekomen dat zij moet vasthouden aan haar oorspronkelijke voorstel; deze conclusie wordt ondersteund door de Raad en de lidstaten. We moeten thans prioriteit geven aan het afronden van de procedure voor inwerkingtreding van de nieuwe Internationale Overeenkomst inzake tropisch hout in 2009.
In plaats van de juridische argumenten te herhalen die aan deze beslissing ten grondslag liggen, acht ik het zinvoller in te gaan op de overige kwesties die worden aangesneden in uw verslag, en antwoord te geven op de betreffende mondelinge vraag van de heer Markov.
Ik wil erop wijzen dat er geen formeel verband bestaat tussen de Internationale Overeenkomst inzake tropisch hout en overige verdragen, zoals het VN-Raamverdrag inzake klimaatverandering, het Verdrag inzake biologische diversiteit en de bilaterale overeenkomsten in het kader van Forest Law Enforcement, Governance and Trade (FLEGT). Deze overeenkomsten zijn zeer verschillend in termen van ondertekenaars, inhoud, werkingssfeer en organisatie. De interactie tussen deze verschillende overeenkomsten is gebaseerd op de mate waarin de ontwikkelingen in het kader van dit proces een bijdrage leveren aan de discussies en initiatieven die elders plaatsvinden, alsmede op het vermogen van de verschillende processen om synergie voort te brengen. De Europese Unie streeft er in het kader van al deze overeenkomsten naar volledig gebruik te maken van de belangrijke bijdrage die handel kan leveren aan duurzame ontwikkeling, bijvoorbeeld door te zorgen voor steun aan multilaterale overeenkomsten en aan nationale milieuwetgeving.
De Commissie is vanzelfsprekend bereid aan de Raad en het Parlement verslag uit te brengen over de activiteiten van de ITTO, maar ik wil desondanks uw aandacht vestigen op het feit dat deze organisatie zelf jaarverslagen publiceert. Wij kunnen deze dus raadplegen, en de Commissie is bereid indien nodig aanvullende informatie te verstrekken. Wat de Forest Law Enforcement, Governance and Trade (FLEGT) betreft, bepaalt het reglement van de Raad reeds dat de Commissie een jaarverslag moet voorleggen over het functioneren van het vergunningenstelsel.
Dit is de enige informatie die ik u kan geven. Aangezien commissaris Michel weg is en vanavond niet aanwezig kon zijn maar medewerkers van hem wel hier zijn, ben ik persoonlijk bevoegd aan hem alle opmerkingen en kanttekeningen door te geven die worden gemaakt tijdens dit interessante debat, nu wij nadenken over de ontwikkeling van bepaalde landen, met name in Afrika.
Daarom wil ik het Parlement alsmede mevrouw Lucas en de heer Markov oprecht bedanken voor al hun harde werk. Ik zal nu aandachtig luisteren naar de opmerkingen van de verschillende sprekers.
Georgios Papastamkos
rapporteur voor advies van de Commissie juridische zaken. - (EL) Mijnheer de Voorzitter, de voorzitter van de Commissie internationale handel, de heer Markov, heeft gesproken over de juridische aspecten van het onderhavige vraagstuk en hij heeft aangevuld wat mevrouw Panayotopoulos-Cassiotou hierover zei. Ik wil nu het woord voeren namens de Commissie juridische zaken. Zoals u weet heeft deze commissie tijdens haar vergadering van 19 december 2007 advies uitgebracht over de rechtsgrondslag van het door de Commissie ingediende voorstel voor een besluit van de Raad betreffende de sluiting namens de Europese Gemeenschap van de Internationale Overeenkomst inzake tropisch hout.
Als rechtsgrondslag zijn voorgesteld de artikelen 133 en 175, gecombineerd met artikel 300, lid 2, eerste alinea en artikel 300, lid 3, eerste alinea van het EG-Verdrag.
De Commissie juridische zaken van het Europees Parlement heeft besloten om een andere rechtsgrondslag voor te stellen, want het wil een verwijzing naar artikel 300, lid 3, twee alinea, waarin sprake is van instemming en niet enkel en alleen van raadpleging van het Europees Parlement.
De Commissie is een andere mening toegedaan en heeft besloten zich te houden aan de door haarzelf voorgestelde rechtsgrondslag. De Commissie juridische zaken heeft haar aanbeveling om de rechtsgrondslag te veranderen ook gemotiveerd. In dit geval gaat het namelijk om een internationale overeenkomst waarmee door de instelling van samenwerkingsprocedures een speciaal institutioneel kader in het leven wordt geroepen.
Zbigniew Zaleski
namens de PPE-DE-Fractie. - (PL) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, hout is een waardevol bouwmateriaal dat gezond en praktisch is. Het enige nadeel van hout is dat het misschien niet vuurbestendig genoeg is. Toch is er steeds meer vraag naar hout. Kortom, hout is een veelgevraagd en aantrekkelijk goed. Daarnaast is het voor veel landen het belangrijkste exportproduct. Omdat tropisch hout slechts in een beperkte geografische regio voorkomt, is het des te aantrekkelijker en wordt het vaak illegaal gekapt en verhandeld, met nefaste gevolgen voor de bossen en het volledige ecosysteem.
We staan dus voor een dilemma: enerzijds hebben we behoefte aan hout en bouwmaterialen, anderzijds is het noodzakelijk dat we de tropische bossen beschermen. Wanneer de exploitatie van deze bossen niet langer op een afdoende en rationele manier wordt gecontroleerd, zal dit niet alleen een milieuramp, maar ook een demografische ramp tot gevolg hebben. Zonder bossen zal er geen andere vegetatie meer zijn en zullen er in deze gebieden geen dieren of mensen meer kunnen overleven. Internationale overeenkomsten zijn uiteraard noodzakelijk, maar de ontwikkeling van een besef van rationeel bosbeheer komt hier allicht op de eerste plaats. Indien deze rationele benadering niet de overhand krijgt, vernietigen we een belangrijk element van onvervangbare natuur. In dat geval zijn we nietsontziende houtkappers in plaats van verstandige managers.
Samenvattend zou ik willen stellen dat ik mijn steun verleen aan de verlenging van de overeenkomst (rekening houdend met de mogelijkheid om ze voortdurend te verbeteren), die - zij het slechts gedeeltelijk - de vrije en eerlijke handel (of "fair trade”) in tropisch hout regelt en tegelijkertijd een model kan zijn voor de exploitatie van bossen in andere regio's. Ik denk in deze context aan Siberië, mijnheer de commissaris, waarover we tegenwoordig zo weinig horen, alsook aan het Amazonegebied, dat nog iets meer aandacht krijgt, en aan andere kwetsbare gebieden in de wereld.
David Martin
namens de PSE-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik wil graag aan het begin van dit debat zeggen dat de Sociaal-democratische Fractie Caroline Lucas gelukwenst met haar verslag, het volledig onderschrijft en voor alle amendementen zal stemmen die zij in haar verslag voorstelt.
Ik ben blij dat er met de herziene Internationale Overeenkomst inzake tropisch hout meer nadruk wordt gelegd op duurzaam beheer - bijvoorbeeld door illegale houtkap aan te pakken - en op het herstel en het behoud van aangetaste bossen. Zoals anderen al hebben gezegd, is het behoud van tropische bossen essentieel voor het in stand houden van de biodiversiteit en de strijd tegen de klimaatverandering, aangezien tropische bossen, zoals we nu heel goed weten, een belangrijke rol spelen in de verwijdering van kooldioxide uit de atmosfeer. Twintig procent van de mondiale CO2-uitstoot is het gevolg van het kappen van deze bossen.
Ik ben het met Caroline Lucas eens dat we ervoor moeten proberen te zorgen dat met de herziene overeenkomst echt voorrang wordt gegeven aan sociale en milieunormen en dat niet alleen de aandacht wordt gericht op een toename van de handel in tropisch hout.
Ontwikkelingslanden moeten natuurlijk de middelen hebben om de bossen te beschermen, te herstellen en duurzaam te beheren. In de overeenkomst is een bepaling opgenomen voor financiering op basis van themaprogramma's naast financiering op projectbasis. Ik hoop dat de themaprogramma's kunnen worden gericht op zaken als bestuur en armoedebestrijding en dat de lidstaten royaal aan deze programma's kunnen bijdragen.
Ik vind het evenals Caroline Lucas en Helmuth Markov teleurstellend dat het Parlement geen instemmingsprocedure is gegund met betrekking tot deze overeenkomst en ik ben het ermee eens dat dat wel had moeten gebeuren.
Ik hoop dat we erop kunnen rekenen dat de Commissie jaarlijks verslag uitbrengt aan het Parlement en dat dat verslag een analyse bevat - en 'analyse' is het sleutelwoord - van de tenuitvoerlegging van de overeenkomst. Ik heb begrepen uit wat de Commissie vanavond heeft verteld dat de Internationale Organisatie voor tropisch hout zelf ook een jaarverslag publiceert, maar wij horen graag de reactie van de Commissie op dat document.
Nog even over bilaterale overeenkomsten: eerder deze maand heeft de EU een overeenkomst getekend met Ghana om te voorkomen dat er illegaal hout in de EU wordt ingevoerd. Deze overeenkomst zal er in theorie voor zorgen dat de basisregels van bosbescherming, zoals een gedegen toezicht door de overheid op het kappen van hout, worden nageleefd - en we moeten op dit moment constateren dat er in Ghana jaarlijks bijna 2 procent bos wordt gekapt. Als deze bilaterale overeenkomst werkt, kunnen beide partijen daar hun voordeel mee doen. In Ghana, waar het regenwoud door illegaal kappen in minder dan vijftig jaar met wel 25 procent is afgenomen ten opzichte van de oorspronkelijke omvang, zal de overeenkomst ertoe bijdragen dat de toekomst van de houtindustrie - de op drie na meest winstgevende industrie van het land - wordt veiliggesteld.
In de Europese Unie, waar consumenten steeds milieubewuster worden, kunnen we garanderen dat het hout dat we uit Ghana invoeren volledig gecertificeerd, duurzaam hout is. Hoewel het enkele jaren kan duren voordat deze overeenkomst volledig operationeel is, vind ik het een veelbelovend begin, en ik steun de plannen van de Commissie om vergelijkbare overeenkomsten te sluiten met andere Afrikaanse landen, zoals Gabon, Kameroen en Liberia.
Tot slot wil ik een opmerking van Caroline Lucas herhalen: deze overeenkomst is een bescheiden begin; het is beter dan niets, maar hij gaat niet ver genoeg en er zijn verdere voorstellen nodig van de Commissie en de internationale gemeenschap.
Magor Imre Csibi
namens de ALDE-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik wil de rapporteur graag gelukwensen met de conclusies in haar verslag, die ik volledig onderschrijf. Er zijn al meer dan twintig jaar overeenkomsten inzake tropisch hout, maar de invloed daarvan op een duurzaam beheer van tropische bossen lijkt beperkt. Volgens een schatting van de Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties is alleen al tussen 2000 en 2005 de ontbossing in de tropen met 8,5 procent toegenomen ten opzichte van het niveau in de jaren negentig.
Het is jammer dat parlementariërs en het maatschappelijk middenveld niet meer betrokken zijn bij de opstelling van dergelijke overeenkomsten om de handelsbelangen met elkaar in evenwicht te brengen en aan te dringen op een duurzamer beheer van tropische bossen. Hoe effectief een overeenkomst echter ook is, hij moet ingebed zijn in een algemenere aanpak, die erin bestaat dat elke regio zijn verantwoordelijkheid erkent en krachtig actie onderneemt om de vernietiging van de bossen tegen te gaan.
Wij in Europa denken misschien dat we effectieve mechanismen hebben om de biodiversiteit en de consument te beschermen, maar de werkelijkheid toont aan dat we ons vergissen. Er arriveren dagelijks grote hoeveelheden illegaal hout en illegale houtproducten in EU-havens. Als het illegale hout eenmaal is doorgedrongen tot de markt van één lidstaat, kan het gemakkelijk verkocht worden in de 26 andere lidstaten zonder dat er nog wordt gekeken of het wel legaal hout is. Op deze manier worden Europese consumenten die in goed vertrouwen meubilair of bouwmaterialen van vermeend legale bronnen kopen, ongewild medeplichtig aan de handel in illegaal hout.
De EU is een belangrijke importeur en consument van hout en heeft zichzelf als onderdeel van haar plannen tegen de klimaatverandering ten doel gesteld om de ontbossing te halveren. De EU heeft daarom een verantwoordelijkheid om de illegale kap en de handel in illegaal verworven houtproducten te bestrijden. Als we de ontbossing en de illegale kap serieus willen aanpakken, moeten we eerst orde op zaken stellen in eigen huis door Europese wetgeving te maken die voorkomt dat er binnen de EU in illegaal hout en illegale houtproducten kan worden gehandeld. Helaas is een dergelijk wetgevingsvoorstel voortdurend uitgesteld ondanks de EU-resolutie van juli 2006 en de aankondiging in het werkprogramma van de Commissie in oktober 2007.
Naar aanleiding van dit debat wil ik de Commissie uitnodigen om uit te leggen waarom zij de presentatie van maatregelen op dit gebied telkens heeft uitgesteld. Verder verzoek ik de Commissie om onverwijld met wetgeving te komen die ervoor zorgt dat alleen legaal verkregen hout en houtproducten op de EU-markt kunnen worden aangeboden.
Ik ben bang dat er al te veel tijd verloren is gegaan. Ik doe nu een beroep op de Commissie om vaart te zetten achter de procedure om deze belangrijke wetgeving voor te stellen, zodat er voor het einde van deze parlementaire zittingsperiode een eerste lezing mogelijk is. We moeten ervoor zorgen dat we de juiste signalen afgeven en dat we dat op tijd doen.
Wiesław Stefan Kuc
namens de UEN-Fractie. - (PL) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, het is zonneklaar dat de sluiting van de Internationale Overeenkomst inzake tropisch hout een zeer belangrijke stap is om de tropische bossen te beschermen en de handel in bepaalde houtsoorten beschaafder te laten verlopen. We mogen ons echter niet door procedurele kwesties laten afleiden van onze fundamentele doelstellingen. Misschien is het inderdaad belangrijk om een rechtsgrondslag in te stellen, misschien is het inderdaad van belang of dit een raadplegings- of een instemmingsprocedure is, maar zal dit ons in staat stellen om de tropische regenwouden te beschermen en zelfs nog een stap verder te gaan?
Elke dag gaan er duizenden hectaren bossen - niet alleen tropische bossen - onherroepelijk verloren. De ontboste gebieden veranderen in moerassen of woestijnen. Ontbossing kan niet worden voorkomen door nieuwe bomen te planten, althans niet op korte termijn. Arme landen in Afrika, Amerika en Azië beschikken niet over de nodige middelen om de overexploitatie van bossen te controleren en tegen te gaan of om een rationeel bosbeheer in te voeren. Dit is eveneens het geval voor de bossen in Siberië. We leveren geen enkele inspanning om bomen te beschermen en hebben geen respect voor hout. Hoe armer het land, hoe meer dit principe opgaat. Tijdens de Culturele Revolutie in China zijn vele vierkante kilometers bos gekapt. Hout wordt als een primaire energiebron gebruikt.
Dit verklaart waarom er voor de Internationale Organisatie voor tropisch hout een zo belangrijke rol is weggelegd. We mogen niet vergeten dat technische vooruitgang en moderne machines om bomen te kappen en uit te slepen dit proces nog versnellen en dat goedkoper illegaal gekapt hout nog aantrekkelijker is voor handelaren. Elke poging om de bestaande mazen in de houthandel te dichten, elke belemmering, de invoering van certificaten van oorsprong en elke vorm van controle zal zijn vruchten afwerpen. Ik hoop van harte dat deze overeenkomst haar ambitie zo spoedig mogelijk kan waarmaken.
Margrete Auken
namens de Verts/ALE-Fractie. - (DA) Mijnheer de Voorzitter, ik wil mevrouw Lucas bedanken voor haar zeer goede verslag. We hebben hier vastgesteld, en daar is kamerbrede overeenstemming over, dat handel in tropisch hout in de EU een schandaal is. Er is vanavond ook herhaalde malen gezegd dat we er genoeg van hebben dat het bij plechtige verklaringen blijft en dat er geen daden volgen. Ik hoop dat de Commissie hoort hoeveel mensen zich actief inzetten en proberen veranderingen door te voeren zodat de toekomst er wat lichter uit komt te zien.
Illegaal hout komt met enorme hoeveelheden de EU binnen, en dat alleen al is volstrekt absurd. Als het een willekeurig ander product was geweest, zouden we het heling hebben genoemd. Vrijwillige certificeringsregelingen zijn een nogal merkwaardige stap. Illegale handelingen moeten verboden zijn, ook in de EU. Illegale handelingen moeten niet worden beperkt door certificering, maar door reële verboden. Ik geloof dat het een verrassing is voor de meeste mensen dat het überhaupt legaal is om illegaal hout te kopen in de EU. Natuurlijk is certificering beter dan niets.
Het is ook grotesk in welke hoge mate de grote houtbedrijven - en een paar van de ergste komen uit mijn land, Denemarken - de Europese wetgeving of het gebrek daaraan bepalen. Ik steun daarom de oproep van de rapporteur aan de commissaris om onmiddellijk aan de gang te gaan met het herzien van de internationale overeenkomst, maar we moeten ook aan de gang gaan op EU-niveau. Een efficiënte regeling is hard nodig. Weliswaar spelen slecht overheidsbeleid en corruptie een belangrijke rol in de houtproducerende landen, maar zoals al diverse malen gezegd is, kunnen we niet voorbijgaan aan de economische vraag, want dat is de belangrijkste factor.
Als een van de grootste houtimporteurs ter wereld moet de EU haar verantwoordelijkheid nemen. We hebben een effectieve wetgeving nodig, die ervoor zorgt dat alle houtproducten die in de Gemeenschap worden verkocht - inclusief de bewerkte producten - zowel legaal als duurzaam zijn. We kunnen er meteen mee beginnen in verband met openbare aanbestedingen. Elke andere aanpak is ondenkbaar.
Jens Holm
namens de GUE/NGL-Fractie. - (SV) Mijnheer de Voorzitter, de vernietiging van de tropische oerwouden gaat onverminderd door. Dertien miljoen hectare bosgrond per jaar of een voetbalveld per seconde - zoveel bos wordt jaarlijks ter wereld gekapt. Dit ondanks het feit dat de eerste houtovereenkomst al twintig jaar geleden is gesloten. In 2006 is de Internationale Overeenkomst inzake tropisch hout ondertekend. Hoewel dit een overkoepelende overeenkomst is, die nog heel wat te wensen overlaat, is het in elk geval een instrument waarmee we het probleem kunnen aanpakken.
Dit was het uitgangspunt van mevrouw Lucas, en met haar broodnodige amendementen krijgen we betere mogelijkheden om tropische bossen te beschermen. Ik heb een rechtstreekse vraag voor de Commissie. Mevrouw Lucas zei in haar inleiding dat het Europees Parlement wacht op wetgeving van de Commissie tegen illegale houtkap. Wanneer komt die wetgeving inzake illegale houtkap? Klopt het dat de Commissie daar al in mei van dit jaar over gestemd heeft? Waarom hebben wij dan niets te zien gekregen? U hebt het daar in uw toespraak niet over gehad, maar wij in het Parlement willen het graag weten. Wat is er gebeurd met dat wetgevingsvoorstel? Vertelt u het ons alstublieft.
Verder wil ik mevrouw Lucas bedanken voor het feit dat zij heeft gewezen op de hele problematiek van de handel in hout. Is het echt redelijk dat er zoveel bos moet worden gekapt en vervolgens geëxporteerd? Mijn eigen land, Zweden, is het dichtst beboste land van de EU. Tegelijkertijd importeren wij een zesde deel van alle hout dat we verbruiken. Waarom? Wel, natuurlijk omdat het heel goedkoop is om hout op de wereldmarkt te kopen. Mevrouw Lucas wil hier iets aan doen en eist dat de EU steun verleent aan de landen die strategieën aannemen om hun tropische bossen te beschermen. Heel terecht, een zeer goed voorstel.
Een andere maatregel die mevrouw Lucas aanroert, is dat men handelsovereenkomsten aan voorwaarden verbindt en ervoor zorgt dat zowel de Europese bedrijven als de producenten in het zuiden hun verantwoordelijkheid op zich nemen en dat internationale verdragen en overeenkomsten worden nageleefd. Dat is de juiste manier om internationale handel te bedrijven - als een instrument om duurzaamheid en ontwikkeling in de hele wereld te bevorderen.
Een andere dimensie van de ontbossing die te weinig aan de orde komt, is de vleesindustrie. Een groot deel van het vlees en het voedsel dat in de wereld wordt geconsumeerd, komt uit dit bosgebied. De vleesproductie is een van de voornaamste oorzaken van de ontbossing van het Amazonegebied. De voorzitter van het klimaatpanel van de Verenigde Naties, Rajendra Pachauri, heeft onlangs opgeroepen tot minder vleesconsumptie. Daar heeft hij volkomen gelijk in, dus hier volgt een vraag aan de Commissie: wanneer komt er een strategie voor minder vleesconsumptie? Zoals ik al zei, heeft mevrouw Lucas gelijk met het meeste wat er in dit verslag staat. Daarom steunt de GUE/NGL-Fractie dit uitstekende verslag.
Maciej Marian Giertych
(PL) Mijnheer de Voorzitter, het is inmiddels duidelijk dat de bestaande internationale overeenkomsten aangaande tropische houtsoorten ontoereikend zijn. De genetische hulpbronnen van de tropische regenwouden slinken in een alarmerend tempo ten gevolge van de overexploitatie van deze bossen door de mens.
Daar zijn twee redenen voor. Er bestaat in rijke landen nog steeds een markt voor de meest interessante tropische houtsoorten. De zoektocht naar en het kappen van deze bomen verloopt almaar efficiënter. Anderzijds zijn de mogelijkheden om deze bomen in gecontroleerde omstandigheden te kweken beperkt bij gebrek aan geschikte methoden. Zaden zijn door hun specifieke eigenschappen niet geschikt om opgeslagen en vervoerd te worden. Ze kiemen vrijwel onmiddellijk nadat ze van de boom vallen. Met het oog hierop moeten er speciale studies worden uitgevoerd naar deze uitstervende soorten met betrekking tot zaadproductie, plantenveredeling en het beheer van de bosboomkwekerij. De handel in deze houtsoorten zou belast moeten worden, zodat deze inkomsten kunnen worden gebruikt om dergelijke studies te financieren.
De tweede reden is de overexploitatie van houtgewassen, onder andere struiken, door de lokale bevolking die deze niet alleen als brandhout gebruikt, maar ook om voedsel te bereiden. Deze vernietiging zal pas ophouden wanneer ervoor gezorgd wordt dat deze bevolkingsgroepen met een andere brandstof worden bevoorraad.
Georgios Papastamkos
(EL) Mijnheer de Voorzitter, de sluiting van de Internationale Overeenkomst inzake tropisch hout 2006 is een bijzonder positieve ontwikkeling. Deze weerspiegelt trouwens ook de overeenstemming die hierover is bereikt tussen 180 regeringen van producerende en consumerende landen en internationale organisaties.
Ik hoef dan ook niet te zeggen hoe belangrijk de doelstellingen van de overeenkomst zijn. Laten wij alleen eens kijken naar de schadelijke gevolgen van de illegale houtkap en de aantasting van de bossen, met name als het gaat om de bijdrage ervan aan het broeikasverschijnsel. Daarom is het noodzakelijk de producerende landen ertoe aan te zetten nationaal beleid te ontwikkelen voor een duurzaam gebruik en een duurzame exploitatie van de tropische bossen. Zij moeten beter in staat worden gesteld de bossenwetgeving toe te passen en illegale houtkap op efficiënte wijze het hoofd te bieden.
Van cruciaal belang is natuurlijk ook het vraagstuk van de financiering. Er moeten voldoende middelen zijn om de doelstellingen van deze nieuwe overeenkomst te bereiken. Als Unie moeten wij ervoor zorgen dat er op de Europese markt alleen legaal gekapt tropisch hout wordt ingevoerd en afgezet. Ook moeten wij de informatie en bewustwording van consumenten bevorderen.
Wij moeten evenwel de vraag onderzoeken of vrijwillige programma's volstaan, of dat misschien juridisch bindende regels en voorschriften nodig zijn voor legale handel in tropisch hout. Dit doel moet echter niet alleen worden nagestreefd op internationaal vlak. Daarvoor zijn ook bilaterale overeenkomsten in het kader van het FLEGT-programma nodig, evenals handelsovereenkomsten, zoals die waar nu over onderhandeld wordt, dat wil zeggen vrijhandelsovereenkomsten. De overeenkomst tussen de EU en Ghana is een voorbeeld en een wegwijzer voor bilaterale samenwerking.
Francisco Assis
(PT) Mijnheer de Voorzitter, deze kwestie is een duidelijk voorbeeld van hoe het streven naar liberalisering van de internationale handel ondergeschikt moet worden gemaakt aan belangrijkere doelstellingen, in dit geval van ecologische en sociale aard. Het behoud van tropische bossen is van essentieel belang voor het ecologische evenwicht van onze planeet. Gelet hierop kan zonder overdrijving gesteld worden dat tropische bossen werkelijk deel uitmaken van het werelderfgoed en dat wij allen verantwoordelijk zijn voor het behoud van deze bossen. Met name de meest ontwikkelde en meest welvarende landen dragen in dit opzicht een verantwoordelijkheid die zij niet mogen ontlopen. De bedoelde bossen bevinden zich voornamelijk in arme landen, in landen die met enorme moeilijkheden kampen. Welnu, alle mooie woorden die wij hier verkondigen, zullen loze beloften blijven als wij er niet in slagen maatregelen ter bevordering van de ontwikkeling van deze landen ten uitvoer te leggen.
Het is absoluut noodzakelijk dat wij deze landen helpen en dat de voornaamste consumenten en die gebieden van de wereld die het meest ontwikkeld zijn, zoals onmiskenbaar het geval is met de Europese Unie, zich ertoe verplichten te waarborgen dat strenge controle wordt uitgeoefend op de wijze waarop deze bossen worden geëxploiteerd. Anderzijds is het ook van fundamenteel belang dat deze landen zelf zich ertoe verbinden de producerende landen te steunen.
Het gaat om landen die van het tropische bos afhankelijk zijn en wier economie in hoge mate verbonden is met deze bossen. Een snelle ontbossing zal uiteindelijk in alle opzichten dramatische gevolgen hebben: voor ons beperken die zich tot de meer algemene context van het milieu, maar zij zullen te maken krijgen met veel concretere gevolgen van economische en sociale aard, waardoor ze vaak zelfs moeite zullen hebben om te overleven. Daarom moet alles wat wij kunnen doen daar beginnen. We moeten steun verlenen en we moeten maatregelen ten uitvoer leggen die bijdragen aan de ontwikkeling en de hervorming van de productiestructuur van deze landen, zodat de relatie die zij onderhouden met hun tropische bossen en hun rijkdommen beter beantwoordt aan hun eigen belangen en meer in lijn is met de algemene belangen van de mensheid in haar geheel. Dat is een verantwoordelijkheid die berust bij de Europese Unie. Deze overeenkomst gaat in de goede richting, al is ze nog ontoereikend. Het is in ieder geval een goede zaak dat het verslag deze tekortkomingen duidelijk signaleert en ons toch enige hoop voor de toekomst biedt.
Jean-Claude Martinez
(FR) Mijnheer de Voorzitter, vanavond tropisch hout, deze week de financiële crisis, grote pandemieën, migratie, de voedselcrisis ... Dit leidt tot dezelfde conclusie: de grote politieke problemen van tegenwoordig zijn mondiaal en vereisen een mondiaal politiek antwoord.
Het spreekt vanzelf dat niemand in principe de permanente soevereiniteit van Indonesië over zijn tropische bossen betwist en zijn recht om palmbomen te planten om palmolie te produceren, net zoals Brazilië in navolging van Gabon het recht heeft zijn bos te vervangen door vee. De uitoefening van territoriale soevereiniteit blijkt echter negatieve gevolgen te hebben buiten het soevereine grondgebied. Ontbossing, armoede, het gevaar van uitsterven van flora en fauna en goedkoop hout veroorzaken schade op wereldwijde schaal. We kunnen daarom niet eenvoudigweg zeggen: "Mensen die anderen schade berokkenen, moeten betalen voor de problemen die zij veroorzaken.” We moeten deze kwesties op juridisch niveau aanpakken. Hoe pakken we dit probleem aan? Waar beginnen we? In Europa, door hout te labelen, het als een soort "eerlijk” hout te certificeren, zoals we doen met eerlijke koffie, met bilaterale handelsovereenkomsten? Dit is ongetwijfeld een essentiële eerste stap, maar de oplossing dient mondiaal te zijn. We hebben veel meer nodig dan een multilaterale overeenkomst inzake hout omdat ook mensen in de Gemeenschappen, Afrika, Latijns-Amerika en Azië er recht op hebben beloond te worden voor de multifunctionele rol die zij vervullen. Daarom, mijnheer de Voorzitter, moeten wij deze problemen politiek aanpakken, op mondiaal niveau, en concepten en modellen vinden opdat het leven op onze planeet blijft bestaan.
De Voorzitter
Mijnheer Martinez, dank u wel voor uw transnationale pleidooi.
Corien Wortmann-Kool
Voorzitter, graag wil ook ik mevrouw Caroline Lucas en ook collega Zaleski van harte danken voor de inspanning om deze resolutie tot stand te brengen. Want de handel in fout hout komt helaas nog op grote schaal voor in Europa.
Het FLEGT-actieplan van de Europese Commissie uit 2003, juist bedoeld om te voorkomen dat illegaal gekapt hout in Europa verhandeld zou worden, heeft nog maar heel beperkt effect. Daarom is het te betreuren dat de Europese Commissie nog steeds niet met de nieuwe voorstellen is gekomen. Want fout gedrag bij importeurs lijkt nog steeds te lonen omdat er nauwelijks wordt opgetreden tegen de illegale handel en er ook geen sancties zijn. Verantwoordelijk ingestelde houtimporteurs betalen daarom letterlijk en figuurlijk een hoge prijs voor het naleven van milieu- en veiligheidsnormen omdat nog steeds op grote schaal dat veel goedkopere illegale hout wordt verhandeld.
De houtindustrie zelf heeft al goede initiatieven genomen, zoals certificering. Die moeten wij ondersteunen met dwingende wetgeving, passend in het WTO-kader. Daarom pleit ik er ook voor dat bestaande certificeringssystemen die mede door de sector zelf maar ook door ngo's zijn opgesteld, erkenning moeten krijgen. Wat mevrouw Lucas wenst, namelijk daarbij ook een nieuwe Europese instantie in het leven roepen die ook weer een hoop bureaucratie met zich meebrengt, is volgens ons niet nodig.
In de regio moeten natuurlijk maatregelen ter plekke worden genomen om de illegale kap tegen te gaan. Wij verwachten echter ook van de Europese Commissie een voorstel om sancties in te voeren die ook een preventief effect moeten hebben op de importeurs van hout. Want wanneer wij geen sancties opleggen aan bedrijven die illegaal handelen, lopen wij het risico dat die illegaliteit blijft lonen en dat is waar wij vanaf moeten.
Rovana Plumb
(RO) Ik zou de rapporteur, mevrouw Lucas, en al haar collega's willen feliciteren met hun werk aan dit verslag. Ik ben van oordeel dat de Internationale Overeenkomst inzake tropisch hout zal bijdragen aan het duurzame beheer van 's werelds bossen, ook al 80% reeds verwoest of beschadigd. We weten allemaal dat bossen enorm belangrijk zijn voor het behoud van biodiversiteit en dat ze een cruciale rol spelen in de strijd tegen klimaatverandering. Het importeren van laaggeprijsd hout en meubilair door middel van vrijwillige overeenkomsten veroorzaakt onevenwichtigheden in de mondiale markt en verlies van arbeidsplaatsen in zowel de exporterende als de importerende landen. Om deze redenen wil ik nogmaals de noodzaak benadrukken van in wetgeving vastgestelde maatregelen voor de bescherming van tropische en andere bossen en de preventie van illegale houtkap. Ik ben ingenomen met de herziene overeenkomst en ik vertrouw erop dat de Commissie ons een jaarlijks verslag over de ontwikkelingen aangaande deze overeenkomst zal doen toekomen.
Béla Glattfelder
(HU) We kunnen de klimaatsverandering alleen een halt toeroepen als we ook stoppen met het kappen van bos. Onze Europese inspanningen op milieugebied blijven vruchteloos als we in een ander deel van de wereld de teloorgang van het milieu tolereren.
De liberalisering van de internationale handel en de globalisering werken de intercontinentale vernietiging van het milieu in de hand. De regels van de WHO moeten worden aangevuld met strikte milieuvoorschriften, anders leidt de verdere liberalisering tot een nog ernstiger vernietiging van het milieu. Het is niet voldoende om nu de illegale houthandel te verbieden; ook de import van producten en meubels die zijn vervaardigd uit illegaal gekapt hout moet verboden worden.
Denkt u nou echt dat het goedkoop importeren van Chinese meubelen niets te maken heeft met ontbossing? Dit verslag is een stap in de goede richting maar er zijn nog radicalere maatregelen nodig, aangezien de toestand waarin onze planeet verkeert dit van ons eist. Tot het moment dat de striktere regels van kracht worden, moeten we de grote internationale meubelhandelaren, bijvoorbeeld Ikea, oproepen om zichzelf duidelijke beperkingen op te leggen en geen handel te drijven in meubels die uit illegaal hout zijn geproduceerd.
Tot slot wil ik zeggen dat de ontbossing niet alleen door de houthandel en de meubelhandel in de hand wordt gewerkt maar ook door de stijging van de landbouwprijzen en de groeiende vraag naar biobrandstoffen. Als we toelaten dat er handel wordt gedreven in biobrandstoffen die door ontbossing zijn geproduceerd, moeten we beseffen dat we elke keer als we zulke brandstof tanken zelf ook een bijdrage hebben geleverd aan het kappen van een paar vierkante meter oerwoud.
Zuzana Roithová
(CS) Mijnheer de Voorzitter, de situatie met betrekking tot de tropische regenwouden is al jaren alarmerend en we mogen niet van de zijlijn blijven toekijken hoe dit cruciale element van de biosfeer van onze planeet wordt verkwanseld. Het is echt triest dat wetgeving ter bestrijding van de illegale houtkap in het tropisch oerwoud in Europa op grote weerstand stuit en dat er ondertussen elk jaar zo'n 13 miljoen hectare oerwoud verdwijnt, iets dat uiteraard in grote mate bijdraagt aan de toename van de uitstoot van CO2. Ik sluit mij volledig aan bij de oproep om milieucriteria op te nemen in het gemeenschappelijk handelsbeleid van de Europese Unie. Het doet mij zeer deugd dat mevrouw Lucas in haar verslag tevens benadrukt dat het nodig is informatie te verspreiden over de catastrofale gevolgen van ontbossing. Een dergelijke overeenkomst dient te worden geratificeerd door het Parlement en het is van groot belang dat wij hier in het Europees Parlement elk jaar het verslag van de Commissie behandelen inzake de tenuitvoerlegging van de internationale overeenkomst, dus over de ontbossing. Het is helaas niet meer mogelijk om de klimaatsverandering te voorkomen of een halt toe te roepen, maar het is onze verantwoordelijkheid om deze op zijn minst te vertragen. Dit verdrag is, hoe imperfect het ook zijn mag, een stap in de goede richting.
Czesław Adam Siekierski
(PL) Hoewel het verenigde Europa maar al te graag leuzen over milieubescherming scandeert, lijkt het nu de ogen te sluiten voor het toenemende probleem van het verdwijnen van de primaire bossen. De voornaamste reden hiervoor is dat deze bossen worden geplunderd om aan de vraag van de handel in tropisch hout te voldoen. Bijna 80 procent van het totale bosareaal is tot op heden ten prooi gevallen aan ontbossing.
De Europese Unie moet meer financiële steun verlenen aan houtproducerende landen, zodat zij de illegale houtkap kunnen voorkomen en een duurzaam bosbeheer kunnen aanmoedigen. Een ander goed idee betreft de invoering van houtcertificaten voor de Europese markt. Volgens officiële statistieken vertegenwoordigt de invoer van hout naar de Europese Unie slechts een beperkt percentage van de totale productie, maar we mogen niet vergeten dat er tegelijkertijd enorme hoeveelheden verwerkt hout naar Europa worden uitgevoerd. De strijd om te redden wat er nog van de primaire bossen te redden valt, is de facto een strijd voor de toekomst van de volgende generaties.
Jacques Barrot
vicevoorzitter van de Commissie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, ik wil de afgevaardigden die hebben gesproken, bedanken. Om te beginnen wil ik iedereen eraan herinneren dat de overeenkomst uit 2006 is gericht op de uitbreiding van de internationale handel in tropisch hout dat legaal wordt gekapt in bossen die duurzaam worden beheerd en op het bevorderen van het duurzaam beheer van bossen die tropisch hout produceren.
Voorts wil ik erop wijzen dat dit het enige multilaterale internationale instrument is dat bossen, met name tropische bossen, in een juridisch goedgekeurd kader plaatst. Deze overeenkomst geldt tevens indirect voor andere bossen, maar minder duidelijk en marginaler.
Het interessante is dat de overeenkomst een samenwerkingskader schept waarmee alle initiatieven op het gebied van bossen worden gebundeld. De Commissie wil vanzelfsprekend actief deelnemen aan deze overeenkomst, waarbij de Gemeenschap een bijdrage levert aan het administratieve budget, en wij willen tevens grootscheepse maatregelen financieren met behulp van thematische programma's.
Maar dit mag niet in de plaats komen van de bilaterale overeenkomsten in het kader van het FLEGT-programma - integendeel. U hebt dit terecht onderstreept. In deze bilaterale overeenkomsten, waarin steeds meer sprake zal zijn van een globalere benadering, nemen wij het concept van respect voor tropisch hout op.
De overeenkomst waarover wij vanavond hebben gesproken, is inderdaad een bescheiden begin - ik citeer een van u -, maar het zou het begin moeten zijn van een strategie die veel effectiever is dan in het verleden. De teksten over illegale houtkap en de uitvoeringsverordening betreffende FLEGT zijn gepland voor oktober. Ik denk dat de Commissie hiermee kan voldoen aan de verwachtingen die u hier hebt uitgesproken.
Daarom wil ik mevrouw Lucas nogmaals bedanken en vanzelfsprekend wil ik de vraagsteller, de heer Markov, bedanken. Ik zal alle opmerkingen en zorgen van het Parlement ten aanzien van dit probleem, dat inderdaad een groot probleem is, zoals ieder van u heeft onderstreept, zeker doorgeven. Het gaat om een erfgoed van de mensheid dat van cruciaal belang is voor de toekomst. De uitdrukking "bakermat van de biodiversiteit” sprak mij zeer aan. Het staat als een paal boven water dat onze bossen bakermatten zijn van de diversiteit.
De bescherming van onze bossen is echt een belangrijk initiatief waarvan de toekomst van onze gehele planeet afhangt. Daarom wil ik het Europees Parlement bedanken dat het zich hiervoor werkelijk inzet. Ik hoop dat wij met de Commissie stap voor stap kunnen voldoen aan de verwachtingen van iedereen, nu ik vandaag heb gemerkt hoe belangrijk en dringend deze zijn. Ik wil nogmaals alle afgevaardigden en met name uw rapporteur bedanken.
Caroline Lucas
rapporteur. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik wil graag mijn collega's bedanken voor hun opmerkingen en hun steun, maar ik zou graag iets willen zeggen tegen met name commissaris Barrot. Ik hoop dat u hebt gehoord hoeveel ongeduld en frustratie er in dit Parlement leven over het eindeloze uitstel van dit langverwachte wetgevingsvoorstel voor maatregelen om de illegale houtkap tegen te gaan. Vertel alstublieft aan uw collega's dat dit Parlement het onaanvaardbaar vindt dat dat wetgevingsvoorstel voortdurend wordt uitgesteld.
Ik vind het bijzonder jammer dat u geen antwoord hebt kunnen geven op de vraag die u hier vanavond tot drie keer toe is gesteld wanneer we dat voorstel kunnen verwachten. Ik denk dat dat ook een slechte indruk maakt op het publiek. Ik denk dat het slecht overkomt dat de EU niet in staat is om orde op zaken te stellen in eigen huis. We hebben het graag over het politieke leiderschap waarvan we graag denken dat we dat in de wereld bezitten. Als dat politieke leiderschap iets inhoudt, dan moet het inhouden dat we een einde maken aan de verkoop en de invoer van illegaal hout in de EU. We willen dat dat voortvarender wordt aangepakt.
Nu ik het woord heb, wil ik graag nog een kwestie aan de orde stellen. Veel collega's hebben het verband tussen ontbossing en klimaatverandering genoemd en ik wil graag nog iets zeggen over het klimaatpakket waarover in de komende weken wordt gestemd. U weet dat de ontbossing een belangrijke kwestie is als het gaat om het systeem van verhandelbare emissierechten en ik wil mijn collega's oproepen om zich niet te laten overtuigen door argumenten om zogenaamde 'putkredieten' in het systeem van verhandelbare emissierechten op te nemen. We hebben hierover vandaag een lunchdebat gehouden en hebben benadrukt waarom het om talloze redenen een slecht idee is om ontbossing mee te nemen in het systeem van verhandelbare emissierechten, niet in het minst omdat het hele emissiehandelssysteem door zulke kredieten zou worden overspoeld. Er zijn grote problemen rond de controle-, toezicht-, rapportage- en aansprakelijkheidsregimes. We moeten de ontbossing zeker aanpakken als onderdeel van het klimaatpakket, maar wij pleiten ervoor om dat te doen door, met gebruikmaking van de veilingopbrengsten, de juiste investeringen te doen in die landen waar dat probleem speelt.
Mijnheer de commissaris, zorgt u er alstublieft voor dat de EU in het najaar daadwerkelijk geloofwaardig gaat worden op het gebied van de bossenproblematiek. Geef ons alstublieft de garantie dat u dat voorstel zo snel mogelijk zult presenteren.
Jacques Barrot
vicevoorzitter van de Commissie. - (FR) Misschien heeft mevrouw Lucas mij niet gehoord. Ik dacht dat ik een duidelijk antwoord had gegeven. Ik heb voor oktober een tekst aangekondigd. Ligt het aan de vertaling? Ben ik niet duidelijk genoeg geweest? Ik wilde dit ophelderen. Ik luister altijd naar het Parlement. Op het gevaar af dat ik in herhaling val en mij de toorn van het Parlement op de hals haal: ik heb wel degelijk enkele minuten geleden oktober gezegd.
De Voorzitter
Goed. Oktober, dat is volgende week, dat wordt dus volgende week een vergadering. Dank u.
Tot besluit van het debat is er een ontwerpresolutie namens de Commissie internationale handel ingediend, overeenkomst artikel 108, lid 5, van het Reglement.
Het debat is gesloten.
De stemming vindt morgen plaats.
Schriftelijke verklaringen (artikel 142)
Péter Olajos  
schriftelijk. - (HU) Tegenwoordig twijfelt niemand er nog aan dat ontbossing en de vernietiging van bossen invloed hebben op de klimaatverandering en biodiversiteit. Om precies te zijn: de wereldwijde ontbossing betreft jaarlijks maar liefst 13 miljoen hectare en het is de op twee na grootste bron van gasemissies die het broeikaseffect veroorzaken. De illegale houtproductie veroorzaakt erosie, ondermijnt het levensonderhoud van lokale gemeenschappen en betekent voor de houtproducerende landen jaarlijks een verlies van 10 à 15 miljard euro.
Natuurlijk verwelkom ik de totstandkoming van een internationale overeenkomst inzake tropisch hardhout, maar daarmee zijn we er nog lang niet. Dat is pas het geval als we in ieder geval binnen de Europese Unie een meer omvattende benadering kunnen aannemen die ook betrekking heeft op bossen in gematigde klimaatstreken; een benadering die de eerlijke productie van houtproducten zeker stelt en de traceerbaarheid binnen de gehele verkoopketen. Alleen een dergelijke overeenkomst zou daadwerkelijk bij kunnen dragen aan de bescherming van de bossen en het duurzame gebruik van hardhout.
Illusies heb ik natuurlijk niet, vooral niet nadat de schriftelijke verklaring die ik deze lente en zomer met een aantal collega's over dit onderwerp heb opgesteld slechts door een vierde van de leden van dit Parlement is ondertekend.
Ik vertrouw erop dat de tropische regenwouden vroeger of later ook op de aandacht van Europa kunnen rekenen. Misschien komt de Commissie dankzij een verdrag over de tropische regenwouden met een richtlijn die voorschrijft dat alleen legaal geproduceerd hout en houtproducten op de Europese markt in de handel mogen worden gebracht.
