Skuteczność agencji europejskich działających w dziedzinie zatrudnienia, warunków pracy oraz szkoleń (debata) 
Przewodniczący
Kolejnym punktem porządku obrad jest oświadczenie Komisji w sprawie skuteczności agencji europejskich działających w dziedzinie zatrudnienia, warunków pracy oraz szkoleń.
László Andor
komisarz - Panie Przewodniczący! Chciałbym podziękować Parlamentowi za umieszczenie kwestii agencji europejskich w porządku obrad.
Komisja przywiązuje wielką wagę do skutecznego działania agencji Unii Europejskiej. Jest to częściowo związane z rozwiązaniami w zakresie zarządzania, które odnoszą się do wszystkich z nich. Jak Państwo wiedzą, działanie agencji i zarządzanie nimi jest obecnie omawiane w ramach międzyinstytucjonalnej grupy roboczej, w skład której wchodzą Komisja, Parlament oraz Rada, a wspomniane kwestie są dyskutowane m.in. w oparciu o ocenę wielu agencji przeprowadzoną na potrzeby Komisji w 2009 roku. Istotnie nadszedł czas, aby opracować nowe zintegrowane podejście do agencji UE, zwiększające ich ogólną spójność, skuteczność, rozliczalność i przejrzystość.
Nadrzędnym celem międzyinstytucjonalnej grupy roboczej jest stopniowe wypracowanie ogólnego porozumienia pomiędzy wspomnianymi trzema instytucjami UE w różnych omawianych kwestiach. Mamy nadzieję, że osiągnięcie tego celu będzie możliwe pod koniec tego roku lub na początku przyszłego. Dotychczas nasza współpraca z Parlamentem była bardzo konstruktywna i wierzymy, że możemy liczyć na wsparcie Parlamentu dla kolejnych kroków.
Jak Państwo wiedzą, agencje UE są pod względem prawnym niezależnymi podmiotami, których zasady zarządzania zostały określone w rozporządzeniach ustanawiających. Ogólnie rzecz biorąc, agencje podlegają nadzorowi rady zarządzającej, której skład może się różnić w zależności od charakteru agencji. Dla przykładu, trzy agencje w dziedzinie zatrudnienia i kształcenia - Eurofund, OSHA i Cedefop - posiadają trójstronne rady zarządzające składające się z przedstawicieli obu stron przemysłu, państw członkowskich oraz Komisji.
Chciałbym zapewnić Państwa, że Parlament ma dostęp do wielu informacji, ponieważ albo informacje te mają charakter publiczny albo Parlament, stanowiący część władzy budżetowej, prowadzi przesłuchania dyrektorów agencji w sprawie rocznego programu prac i absolutorium budżetowego w Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych.
Każda z agencji - Eurofund, OSHA, Europejska Fundacja Kształcenia oraz Cedefop - ma do odegrania konkretną rolę. Dla przykładu, Europejska Fundacja Kształcenia i Cedefop, mimo że działają w zakresie kształcenia i szkolenia zawodowego, różnią się między sobą pod względem zasięgu geograficznego. Pierwsza agencja działa poza UE, natomiast druga wewnątrz UE, mają one również inne cele. Europejska Fundacja Kształcenia pomaga głównie krajom sąsiadującym w kwestii reform systemu kształcenia i szkolenia, natomiast Cedefop promuje gromadzenie informacji i prowadzenie badań w dziedzinie polityk kształcenia zawodowego państw członkowskich. Komisja pragnie zapewnić synergię między tymi dwiema agencjami, w szczególności poprzez wymianę informacji, wspólne programy pracy, wspólną organizację konferencji i seminariów oraz wspólne projekty.
Ingeborg Gräßle
Panie Przewodniczący, Panie Komisarzu Andor, Szanowni Państwo! Na początku chciałabym serdecznie przywitać posłów z frakcji Unii Chrześcijańsko-Demokratycznej z okręgu Wesel, którzy zasiadają na galerii. Chciałabym powiedzieć panu komisarzowi Andorowi, że cieszą nas jego podziękowania za naszą współpracę w kwestii agencji. Jednak to smutne i godne ubolewania, że przedstawiciele Rady po raz kolejny opuścili salę obrad, gdyż osiągnięcie tak nikłego postępu prac w ramach międzyinstytucjonalnej grupy roboczej w sprawie agencji jest głównie winą Rady, która wstrzymuje się od współpracy z nami mającej na celu wprowadzenia usprawnień w tym zakresie. W związku z tym Komisja powinna wiedzieć, że jesteśmy po jej stronie.
Musimy wywierać większy nacisk w kwestii agencji. Obecnie obserwujemy cztery agencje, które ilustrują zasadnicze problemy wszystkich agencji, innymi słowy nakładanie się kompetencji. Obserwujemy to w przypadku Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy (OSHA) oraz Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (Eurofund) oraz w przypadku OSHA i Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa na Morzu (EMSA) oraz Europejskiej Agencji Kolejowej (ERA) i Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego (EASA). Obserwujemy również znaczne nakładanie się kompetencji Europejskiej Fundacji Kształcenia (ETF) oraz Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego (Cedefop). Biorąc pod uwagę problemy finansowe Europy, dlaczego nie możemy zmobilizować się do podjęcia podstawowych środków w tym zakresie i połączenia agencji, których kompetencje są bardzo podobne, jak w przypadku agencji odpowiedzialnej za kształcenie zawodowe w Europie i agencji zajmującej się kształceniem zawodowym poza Europą?
Istnieje wiele dobrych argumentów przemawiających za takim rozwiązaniem. Mamy problem z wielkością agencji, a przez to ze skutecznością ich działania. Rady zarządzające mają więcej członków niż agencje zatrudniają pracowników. Wszystko to każdego dnia szkodzi reputacji Unii Europejskiej, ponieważ każdy, kto przygląda się tej sytuacji, łapie się za głowę, powtarzając: "Chyba nie mówią tego poważnie”. Co ważniejsze, niektóre agencje nie osiągnęły masy krytycznej, która umożliwiłaby im skuteczne działanie. Ponadto Parlament przeznaczył w tym zakresie zbyt dużo środków i zbyt dużo pracowników. W niektórych agencjach, jak na przykład OSHA, na przestrzeni 10 lat obserwowaliśmy wzrost budżetu o 105 % oraz wzrost liczby pracowników o 69 %. W przypadku agencji Eurofund obserwowaliśmy wzrost budżetu o 39 % oraz wzrost liczby pracowników o 46 %. Dlatego wzywam pilnie moich kolegów i moje koleżanki posłów do wprowadzenia zmian podczas kolejnej debaty nad budżetem.
(Mówca zgodził się odpowiedzieć na pytanie zadane przez podniesienie niebieskiej kartki, zgodnie z art. 149 ust. 8 Regulaminu)
Sylvana Rapti
(EL) Panie Przewodniczący! Moja przedmówczyni wspominała o nakładaniu się kompetencji Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy w Dublinie i Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego w Salonikach, w Grecji. O ile dobrze pamiętam obie te organizacje zostały założone w 1975 roku. Zastanawiam się, czy to możliwe, że dwie organizacje zostały założone w tym samym czasie w tym samym celu?
Ingeborg Gräßle
(DE) Panie Przewodniczący, Pani Poseł Rapti! Tak, jest to możliwe, ponieważ nakładanie się kompetencji zaobserwowano oczywiście już na podstawie rzeczywistych obszarów działania agencji. Nie wymyśliłam tego sama. Informacje te ujawniono w badaniu Komisji dotyczącym nakładania się kompetencji. Ponadto ankiety wypełniane przez osoby korzystające z pracy agencji również zawierają uwagi na temat nakładania się kompetencji. To stąd pochodzą te informacje. Chętnie udostępnię Pani te dokumenty.
Alejandro Cercas
Panie Przewodniczący, Panie Komisarzu! Przez ostatnie kilka lat obserwowałem pracę naszych agencji, w szczególności agencji w Bilbao i Dublinie, i uważam, że wykonują one pracę, która jest zarówno wartościowa, jak i, pod względem kosztów i korzyści, niezwykle skuteczna. Jednocześnie obserwujemy niezwykłą przejrzystość agencji, a ich bliska współpraca z Parlamentem nie podlega wątpliwości.
Dlatego jestem zdziwiony, że wątpi się w sens ich istnienia i działania oraz jestem zaskoczony, że, jak zawsze, niektórzy ich członkowie nie mają wizji politycznej, a zamiast tego widzą jedynie rachunki. To prawda, że rachunki są bardzo ważne: należy znać koszty, ale musimy również poznać korzyści, musimy wiedzieć jaka jest cena zapobiegania wypadkom w pracy, ale również jaka jest cena niezapobiegania im. Musimy znać koszty szkoleń, ale również koszty powstające w wyniku nieprzeprowadzania ich lub nieprzewidzenia zmian, których potrzebują nasi pracownicy i przemysł.
Panie Komisarzu, sądzę, że niektórzy posłowie nie mają problemu z agencjami, ale z Europą. Pan, Panie Komisarzu, niczym Odyseusz powracający do Itaki, nie powinien słuchać pieśni syren, ponieważ one pragną zwabić statek Europy na skały i spowodować jego zatonięcie.
Roger Helmer
w imieniu grupy ECR - Panie Przewodniczący! W grupie ECR pragniemy bardziej skutecznej kontroli budżetu UE. W imieniu podatników żądamy rzeczywistej wartości dodanej w kwestii pieniędzy wydanych na szczeblu unijnym. Szczególnie w tym okresie trudności gospodarczych oczekujemy przyjęcia bardziej zdecydowanego stanowiska w sprawie wydatków: wydawać nie więcej, ale rozsądniej.
Kierując się tą logiką w Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych, mam wątpliwości co do skuteczności działania czterech agencji, które omawiamy: Eurofund, ETF, OSHA oraz agencji o najdziwniejszej nazwie - Cedefop. Podczas mojej ostatniej wizyty w ETF w Turynie wysłuchałem prezentacji Cedefopu. Rzeczywiście, jak wspominali moi przedmówcy, wiele elementów programów tych dwóch agencji nakłada się i sądzę, że przynajmniej ich zarząd i administracja mogłyby zostać połączone.
W związku z tym zadaję następuję pytanie: Czy Komisja stosuje w odniesieniu do tych agencji kryteria wydajności i wyników? Jeżeli tak, to czy możemy poznać te kryteria? Po drugie, jak agencje te wywiązują się ze swoich zadań na tle wspomnianych kryteriów? Czy Komisja może przedstawić Parlamentowi analizę wyników pracy agencji? Po trzecie, biorąc pod uwagę, że prace prowadzone przez te agencje w dużym stopniu się zazębiają, czy Komisja rozważa ich połączenie? Słyszeliśmy o synergii i chcielibyśmy ją zobaczyć. Kto ustala cele i strategię tych agencji? Czy możemy się z nimi zapoznać? Ogólnie rzecz biorąc, wydaje się, że sprawozdania na temat kwestii zatrudnienia opracowywanych przez omawiane agencje sporządzone przez Komisję w dużym stopniu zazębiają się z tymi sporządzonymi przez departament tematyczny Parlamentu Europejskiego. W związku z tym pytamy: czy takie powielanie pracy ma sens?
Franz Obermayr
(DE) Panie Przewodniczący! UE posiada cztery agencje w dziedzinie zatrudnienia, warunków pracy i kształcenia zawodowego, a mianowicie Europejską Fundację na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (Eurofund), Europejską Fundację Kształcenia (ETF), Europejską Agencję Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy (OSHA) oraz Europejskie Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego (Cedefop) z rocznym budżetem wynoszącym od około 15 do 20 milionów euro. Odwiedziłem strony internetowe tych czterech agencji. Skupiają się one na działaniach takich jak konkurs fotograficzny na temat zapobiegania ryzyku, konkurs poszukujący praktycznych rozwiązań, jakiekolwiek by one nie były, oraz wspólna organizacja Europejskiego Dnia Solidarności Międzypokoleniowej. Wszystko to działania zmieniające świat, z których żadne nie daje wymiernego efektu.
Obszary prac agencji zazębiają się. Obserwujemy również nakładanie się obszaru prac agencji oraz dyrekcji generalnych Komisji, departamentów Parlamentu oraz organów krajowych. To oczywiste, że ta sytuacja nie może dalej mieć miejsca. Musimy zapobiec powielaniu wysiłków poprzez połączenie agencji. Agencje, których działanie jest nieskuteczne, muszą zostać zamknięte, ponieważ podatnicy z pewnością nie zrozumieją, dlaczego miliony euro są marnowane na konkursy fotograficzne przy jednoczesnym zwiększaniu liczby agencji.
Véronique Mathieu
(FR) Panie Przewodniczący! Synergie występujące między tymi czterema agencjami wymagają od nas bliższego przyjrzenia się ich celom. Ich cele powstały na papierze, a procedura udzielania absolutorium nie powoduje u nas większego zadowolenia z ich skuteczności.
Zewnętrzny rewident wskazał nieodpowiednie planowanie budżetu, brak jasnego powiązania celów i zasobów budżetowych, jak również przeniesienia i anulowanie ważnych wydatków. Dla przykładu, w przypadku Eurofund Trybunał Obrachunkowy zauważył w swoim sprawozdaniu z 2009 roku, że Fundacja nie utworzyła w swoim budżecie specjalnej pozycji dla różnych programów finansowanych z dochodów przeznaczonych na określony cel.
Moim zdaniem problem stanowi fakt, że do momentu przeanalizowania bilansu agencji dwa lata później nie jesteśmy pewni jak środki UE są wykorzystywane. Te słabe punkty w planowaniu budżetu powodują, że nie mamy żadnej pewności co do szczególnej wartości tych czterech agencji.
W odpowiedzi na tę sytuację możemy zastanowić się nad lepszą koordynacją pracy tych agencji. Dlaczego na przykład nie stworzyć dla tych czterech agencji jednej rady zarządzającej? Międzyinstytucjonalna grupa robocza zajmowała się tymi problemami przez wiele lat. Jaka jest jej odpowiedź?
Sylvana Rapti
(EL) Panie Przewodniczący! To pytanie sprawia mi radość, ponieważ lubię oceniać i kontrolować. Lubię również badania dostarczające dane, które pomagają nam skuteczniej wykonywać naszą pracę w instytucjach europejskich z korzyścią dla obywateli Unii Europejskiej. Dlaczego instytucje europejskie wzywają od razu do przeprowadzenia oceny skutków działania wspomnianych agencji, zanim nie zapytają, czy zauważyliśmy jakieś problemy w zakresie tych dwóch organizacji działających od 1975 roku i przeprowadzających badania w dziedzinie pracy, kształcenia i szkolenia? Dobre pytanie. Gdyby nie to, że jego podłoże nie jest gospodarcze czy finansowe, a polityczne. Pytanie to powraca w różnej formie i z różnych powodów, a fakt, że powróciło teraz, gdy Europa znajduje się w obliczu kryzysu, gdy cierpią pracownicy i kształcenie, sprawia, że ma ono inne podłoże. Nauczyliśmy się jak wymierza się policzki i teraz uderzamy każdego. Grecja cierpi? Zaatakujmy w takim razie Europejskie Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego, ponieważ jego siedziba znajduje się w Salonikach, mimo że zostało założone w 1975 roku. Próbuję powiedzieć, że nakładanie się kompetencji to jedna sprawa, inną sprawą jest natomiast współpraca, szczególnie współpraca w zakresie naprawy Europy.
Anne E. Jensen
(DA) Panie Przewodniczący! Bardzo dobrze znam te cztery agencje, a ich pracę obserwowałam przez wiele lat. Sądzę, że powinniśmy podejść do tego zagadnienia w sposób bardzo otwarty. To nie tylko kwestia zazębiania się zadań; z pewnością obserwowalibyśmy synergie między tymi agencjami oraz możliwości osiągania lepszej jakości pracy, gdybyśmy pozwolili im na bliższą współpracę. Moja koleżanka z Grecji, pani poseł Rapti, wspomniała, że chęć połączenia agencji ma podłoże polityczne i że nie powinniśmy interweniować w pracę agencji w Grecji. Jednak fakt, że nasze agencje są rozproszone geograficznie i znajdują się w różnych miejscach w Europie nie może stanowić przeszkody w utworzeniu skutecznego systemu. Najważniejsze jest to, żeby agencje wykonywały swoją pracę oraz wykonywały zadania, które im powierzamy w sposób najbardziej oszczędny i skuteczny. Nad osiągnięciem tych celów powinien pracować Pan, Panie Komisarzu Andor. W związku z tym proszę, aby był Pan otwarty w swoim myśleniu w tej kwestii.
Tomasz Piotr Poręba
(PL) W kontekście obecnego kryzysu gospodarczego w Europie, agencje zajmujące się tematyką zatrudnienia mają do spełnienia szczególnie ważną rolę. Warto więc przyjrzeć się bliżej skuteczności prowadzonych przez nie działań. Nie ulega bowiem wątpliwości, że agencje te powinny pomagać w zdobywaniu przez Europejczyków takich umiejętności, które będą mogły zostać przez nich wykorzystane na szybko zmieniającym się i coraz bardziej konkurencyjnym rynku pracy. Powinny więc podejmować takie działania, które po pierwsze, będą powodować zwiększenie elastyczności na europejskim rynku pracy poprzez np. wzajemne uznawanie kwalifikacji pracowniczych pomiędzy państwami członkowskimi. Po drugie, agencje powinny aktywnie uczestniczyć w tworzeniu takich programów, które będą brały pod uwagę wyzwania ekonomiczno-społeczne, przed którymi stoi Unia Europejska, w tym kryzys demograficzny i przeciążenie systemu emerytalnego. Powinny wreszcie prowadzić badania wskazujące realne problemy istniejące na europejskim rynku pracy. Podsumowując, działalność agencji zajmujących się tematyką zatrudnienia powinna być ukierunkowana przede wszystkim na pomoc obywatelom Unii Europejskiej w świetle kryzysu zarówno gospodarczego, jak i demograficznego.
Jutta Steinruck
(DE) Panie Przewodniczący! To znamienne, że poseł, który zadał pytanie, opuścił salę w trakcie dyskusji. Argumenty i pytania stawiane przez niektórych moich przedmówców po raz kolejny wskazują na bardzo populistyczny sposób myślenia. Znajdujemy się w kryzysie i, jak zwykle, oszczędności wprowadza się w obszarach, które dotyczą pracowników. Uważam, że jest to bardzo jednostronne podejście.
Chciałabym krótko wspomnieć o Europejskiej Fundacji Kształcenia (ETF). Jest ona ważna ze względu na jej współpracę z Międzynarodową Organizacją Pracy (MOP) w krajach partnerskich UE. Współpraca ta pozwala na rozpowszechnianie europejskiego modelu społecznego w krajach przystępujących i dostarcza pomocy w zakresie rozwoju edukacji, kształcenia zawodowego i programów dalszego kształcenia oraz tworzenia bezpiecznych miejsc pracy. Dwa tygodnie temu byłam w Belgradzie, gdzie w trakcie spotkań z podmiotami świadczącymi usługi z zakresu kształcenia i szkolenia kolejny raz przekonałam się, jak ważna jest ta agencja. To samo miało miejsce podczas spotkań w Turcji. ETF ogrywa bardzo ważną rolę, pomagając krajom przystępującym wejść na unijny rynek pracy.
Jeżeli przyjmiemy szerszą perspektywę, to bardzo ważną rolę odgrywa również arabska wiosna. Chcąc uniknąć przybycia do Europy dużej liczby uchodźców, musimy zaoferować im pomoc w ich własnych krajach. Musimy zapewnić im możliwość kształcenia i pomóc tym państwom w zakresie tworzenia programów szkoleń i infrastruktury szkoleniowej.
Jan Kozłowski
(PL) Panie Przewodniczący! Będąc kontrsprawozdawcą sprawozdania na temat współpracy w dziedzinie kształcenia i szkolenia zawodowego, ze szczególną uwagą śledzę działalność Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego. Powiązanie szkoleń zawodowych z potrzebami obywateli oraz rynku pracy stanowi jeden z kluczowych elementów wzrostu zatrudnienia oraz zwiększenia konkurencyjności Unii Europejskiej. Nie można zatem nie doceniać roli, jaką spełnia Cedefop.
Sprawozdanie za rok 2010 utwierdziło mnie w przekonaniu o efektywności Cedefop. Dowodzi tego między innymi systematycznie wzrastająca liczba osób korzystających z jej publikacji i portalu Europass. Uważam jednak, że istotne jest zwiększenie zaangażowania Cedefop w strukturalne działania na rzecz kształcenia zawodowego, w tym we wprowadzenie systemu oceny skuteczności szkoleń. Uważam też, że agencja ma znakomity potencjał, aby przygotować atrakcyjną ofertę.
Ilda Figueiredo
(PT) Panie Przewodniczący! Nie chcę podawać w wątpliwość pracy i wysiłku pracowników, ekspertów i specjalistów czterech istniejących agencji europejskich odpowiedzialnych za zatrudnienie, warunki pracy i szkolenia. Niemniej jednak konieczne jest zwiększenie koordynacji i synergii wykonywanej przez nich pracy, aby bardziej uwidocznić korzyści z niej wynikające.
Przeprowadzane przez nich ważne badania dają nam większe wyobrażenie o problemach dotyczących warunków pracy, szkoleń, aktualnej jakości pracy, a nawet braku demokracji w miejscach pracy. Jednak Komisja Europejska powinna podjąć konkretne działania, aby konstruktywnie odpowiedzieć na wspomniane problemy.
To, Panie Komisarzu, jest wyzwanie, które stawiamy Komisji Europejskiej.
Sylvana Rapti
(EL) Panie Przewodniczący! Poprosiłam o głos, ponieważ wydaje mi się, że nie zabiorę czasu wystąpienia żadnej z obecnych tu osób, a chciałabym poruszyć trzy kwestie, które, jak sądzę, pomogą w dalszej debacie. Po pierwsze, czy pieniądze przeznaczone na badania mogłyby zostać zaoszczędzone, jeżeli te cztery organizacje zostałyby zlikwidowane? To pytanie nie jest oczywiście skierowane do Komisji, ale do nieobecnego tu pana posła, który zadał pytanie i opuścił salę, jakby nie chciał usłyszeć odpowiedzi. Po drugie, Międzynarodowa Organizacja Pracy (MOP) w pełni wykorzystuje dane dostarczane przez te organizacje, a po trzecie, należy przypomnieć posłom zgromadzonym w tym Parlamencie, że dopiero wczoraj udzielono absolutorium wszystkim czterem organizacjom. Jednak absolutorium nie udzielono Europejskiemu Kolegium Policyjnemu z siedzibą w Wielkiej Brytanii.
Przewodniczący
Teraz okazuje się, Pani Poseł Rapti, że wyjątek, który uczyniłem dla Pani zachęcił pozostałych posłów obecnych na sali do zabrania głosu. Upłynął już czas przeznaczony na naszą debatę. Jeżeli naprawdę chcą Państwo zabrać głos, to nie mogę tego Państwu odmówić, ale proszę o niezabieranie głosu jedynie w celu wyrażenia braku zgody co do procesu. Pani Poseł Gräßle, czy chce Pani zabrać głos przez minutę? Jeżeli chce Pani wypowiedzieć się na temat naszej debaty, to proszę to zrobić.
Ingeborg Gräßle
(DE) Panie Przewodniczący! Jeżeli w momencie udzielenia głosu pani poseł Rapti, wyjaśniłby Pan konsekwencje tego, to uczynilibyśmy większe postępy.
Pani Poseł Rapti! Takie podejście spowodowało powstanie sytuacji, w której się obecnie znajdujemy oraz powstanie problemu agencji działających nieskutecznie, który musimy pilnie rozwiązać. Jeżeli chcemy, aby agencje nadal istniały, to musimy je zmienić. Mogę jedynie prosić o dołączenie do naszych wysiłków. Nie możemy pozostawić tej sytuacji w jej obecnym stanie, ponieważ agencje są nieskuteczne i marnują pieniądze, zamiast je codziennie zarabiać.
Chciałabym jeszcze raz nadmienić, że środki finansowe dla tych czterech agencji wynoszą 90 milionów euro. To dużo pieniędzy. Nie jestem pewna, czy usługi świadczone przez te agencje są warte 90 milionów euro. To kwestia, którą chciałabym podkreślić. Jesteśmy to winni naszym obywatelom i podatnikom. Codziennie muszę tłumaczyć się niemieckim podatnikom i wyjaśniać, że w zamian za pieniądze otrzymujemy pewną jakość. Sądzę, że jest jeszcze dużo obszarów, które wymagają poprawy.
Hubert Pirker
(DE) Panie Przewodniczący! Patrząc na rozwój agencji w Europie, stopniowo staje się jasne, że cierpimy na "agenturozę”. W żadnej innej dziedzinie cztery agencje nie działają równolegle. W innych obszarach praca wykonywana jest przez jedną agencję. Patrząc na tę kwestię całościowo, odnosi się wrażenie, że każde państwo koniecznie chce mieć własną agencję. Proszę mi wybaczyć, ale nie możemy na to pozwolić.
Powinniśmy omawiać nie tylko kwestię połączenia agencji. Powinniśmy zastanowić się również nad tym, które zadania mogłaby przejąć sama Komisja i czy agencja jest w ogóle potrzebna. Oznacza to, że powinniśmy powoli zacząć zastanawiać się, które agencje mogłyby zostać zamknięte. Chciałbym zapytać moją przedmówczynię, która zabrała głos dwa razy: Jak konkretnie oceniana jest wydajność agencji? Ile miejsc pracy zostało stworzonych rzeczywiście przez agencje? Gdzie jest obrót, który uzasadniałby stałe finansowanie agencji w kwocie 90 milionów euro rocznie?
Jeżeli uzyskam odpowiedzi na te pytania, będę mógł poprzeć dalsze istnienie tych agencji. W przeciwnym razie chciałbym, aby zostały one zlikwidowane.
Piotr Borys
(PL) Uważam, że agencje działające efektywnie w dziedzinie rynku pracy, w dziedzinie zatrudnienia są niezwykle ważne. Oczywiście trzeba rozliczać agencje z wyników.
Pamiętajmy, że jedna trzecia obywateli Unii Europejskiej nie posiada żadnych kwalifikacji zawodowych. Kwestie związane z monitorowaniem sektora zatrudnienia, z potencjałem rynku pracy, z kształceniem zawodowym, to ogromna wiedza, której nie da się dzisiaj wymierzyć wyłącznie przez jedno państwo członkowskie. Dlatego powinniśmy agencje rozliczać z efektywności pracy, ale należy wiedzieć, że dziś efekty pracy tych agencji mogą mieć nieprawdopodobny wpływ na rynek pracy i na powiązanie całego kształcenia zawodowego właśnie z miejscami pracy i z przyszłymi zawodami, które dzisiaj zaczynają być deficytowe w Unii Europejskiej. My dziś musimy importować z zewnątrz bardzo wiele zawodów wymagających wąskiej specjalizacji: lekarzy, pielęgniarek. Przed takimi problemami stoi Unia Europejska, dlatego powinniśmy docenić efektywność działania tych agencji.
László Andor
komisarz - Panie Przewodniczący! Sądzę, że powinniśmy omówić wszystkie tego typu kwestie, bez żadnych tematów tabu. Jeżeli zauważymy pewne słabe punkty lub trwonienie pieniędzy, powinniśmy poruszyć te kwestie.
Jednak ważne jest również, aby nie wypaczać rzeczywistości i nie wyolbrzymiać słabych punktów jedynie w celu przedstawienia mocnego argumentu.
Żałuję, że niektórzy z kolegów posłów, którzy zabrali głos, opuścili salę obrad, ale chciałbym odpowiedzieć im w sposób bardzo konkretny. Chciałbym na przykład zdecydowanie odrzucić twierdzenie, że niektóre z tych agencji zajmują się jedynie tworzeniem dobrych stosunków z otoczeniem, a ich praca ma bardzo powierzchowny charakter. W rzeczywistości wykonują one bardzo konkretną pracę analityczną, związaną z politykami i obejmującą wymianę doświadczeń oraz pomagają w wypracowaniu polityk europejskich, w tym konkretnym przypadku w dziedzinie zatrudnienia i kwestii społecznych.
Uważam, że agencje przyczyniają się do realizacji strategii Europa 2020 oraz osiągnięcia postępów w kwestii głównych celów, które przyjęliśmy. Podzielam w pełni pogląd, że rozwój umiejętności i kształcenie zawodowe stanowią jedno z kluczowych wyzwań, przed którymi stoimy, co zostało podkreślone w trakcie dyskusji. Jest to jedna z kluczowych, strukturalnych przyczyn bezrobocia w Unii Europejskiej i teraz, bardziej niż kiedykolwiek, potrzebujemy pomocy tych agencji.
To jednak prawda, że musimy ocenić, czy koszty są uzasadnione i podejść do tego tematu w sposób bardzo konkretny.
Zasadniczo kryteria wydajności i wyników agencji są ustalane w jej rocznym programie prac wraz z wyszczególnieniem sposobów, w jaki kryteria te będą spełniane. Roczny program prac agencji musi zostać zatwierdzony przez radę zarządzającą i jest prezentowany odpowiedniemu komitetowi Parlamentu Europejskiego. Przedstawiciele Komisji w radach zarządzających agencji bardzo poważnie podchodzą do kwestii ilościowych i jakościowych kryteriów wyników i podejmują wszelkie możliwe starania, aby zapewnić, że zostaną one zastosowane.
W kwestii oceny pracy agencji w świetle wyznaczonych kryteriów muszę przyznać, że rolą rady zarządzającej każdej agencji jest ocena jej pracy pod względem tych kryteriów. Zasadniczo agencje przeprowadzają w regularnych odstępach czasu zewnętrzne oceny swoich programów prac, które uwzględniają tego typu wskaźniki wydajności.
Agencje zazwyczaj składają sprawozdanie z wyników zewnętrznej oceny w rocznym sprawozdaniu z działalności przygotowanym przez dyrektora, które zostaje przedłożone władzy budżetowej. Parlament, jako część władzy budżetowej, może poprosić agencje o wytłumaczenie jej wyników. Agencje podlegają również ocenie Trybunału Obrachunkowego w związku z roczną procedurą udzielania absolutorium, której wyniki są omawiane w Komisji Kontroli Budżetowej.
Przedstawiciele Komisji w radach zarządzających agencji podejmują wszelkie możliwe starania, aby zapewnić, że zalecenia pochodzące z zewnętrznej oceny, jak również zalecenia Trybunału Obrachunkowego i Służby Audytu Wewnętrznego Komisji zostały odpowiednio rozpatrzone.
W moim pierwszym wystąpieniu poruszyłem kwestię nakładania się kompetencji dwóch agencji - ETF i Cedefop - jednak ponownie chciałbym podkreślić, że wkład tych agencji może być istotny szczególnie w kontekście wzrastającego bezrobocia, zgodnie z celami 2020. ETF może odgrywać bardzo ważną rolę w osiągnięciu dobrobytu w regionach sąsiadujących z Unią Europejską, szczególnie w obliczu wydarzeń mających miejsce w ostatnim czasie w krajach śródziemnomorskich.
Chciałbym poruszyć jeszcze jedną kwestię dotyczącą uprawnień Parlamentu w kwestii opracowywania strategii. Cele agencji są określane w rozporządzeniu finansowym, które, jak Państwo wiedzą, jest publikowane w Dzienniku Urzędowym. Strategia agencji jest zazwyczaj ustalana przez dyrektora w porozumieniu z radą zarządzającą, a strategie są prezentowane co roku Parlamentowi i są odzwierciedlane w rocznym programie prac.
Cztery agencje, o których mowa, zaprezentowały Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych Parlamentu swój roczny program prac pod koniec stycznia tego roku.
Na koniec chciałbym zaznaczyć, że również uważam, że pożądane byłoby zaangażowanie prezydencji Rady w takie dyskusje. Mogę Państwa zapewnić, że zainteresuję ją tym tematem i jestem pewien, że również w tej kwestii znajdę z Prezydencją wspólny język.
Przewodniczący
Zamykam debatę.
(Posiedzenie zostało zawieszone o godzinie 19.25 i wznowione o godzinie 21.00 )
