Έγκριση των συνοπτικών πρακτικών
Πρόεδρος
Tα συνοπτικά πρακτικά της χθεσινής συνεδρίασης έχουν διανεμηθεί.
Yπάρχουν παρατηρήσεις;

Wijsenbeek
Κυρία Πρόεδρε, στη σελίδα έξι των πρακτικών της χθεσινής συνεδρίασης αναφέρεται κάτι για τις τρεις εκθέσεις που κατατέθηκαν σύμφωνα με την επονομαζόμενη διαδικασία Hughes. Στο εξής, αντί να αναφέρεται το όνομα κάποιου μέλους του Κοινοβουλίου, θα ήταν προτιμότερο να αναφέρεται το σωστό άρθρο του κανονισμού.

Πρόεδρος
Έχουμε ολοκληρώσει βέβαια την έγκριση των συνοπτικών πρακτικών, αλλά θα δώσω το λόγο περαιτέρω, ώστε να προσθέσουμε ίσως κάτι ακόμη για τη διαδικασία Hughes, προκειμένου να την εξηγήσουμε στις κυρίες και τους κυρίους συναδέλφους, που δεν μπορούν να φαντασθούν τίποτε με τον όρο διαδικασία Hughes.
(Tο Σώμα εγκρίνει τα συνοπτικά πρακτικά)

Smith
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα να ενημερώσω το Σώμα ότι αύριο το πρωί θα γίνει στο Λίβερπουλ μνημόσυνο του αειμνήστου συναδέλφου μας Ken Stewart. Το γραφείο του Προέδρου συμφώνησε να αποστείλει επιστολή συλλυπητηρίων γεγονός για το οποίο θέλω να το ευχαριστήσω δημόσια.
Δοθέντος ότι η Επιτροπή ευρίσκεται εδώ, επιθυμώ επίσης να μνημονεύσω ότι την περασμένη εβδομάδα η Επιτροπή εξέδωσε δελτίο τύπου υποστηρίζοντας την προσπάθεια για τη διερεύνηση του ναυαγίου του φορτηγού πλοίου Derbyshire το οποίο εξαφανίστηκε στον Ειρηνικό το 1980. Το γεγονός αυτό αποτελεί ένα αντικείμενο για το οποίο ο Ken Stewart αγωνίστηκε αποφασιστικά επί πάρα πολύ καιρό όσο ήταν ευρωβουλευτής και θα ήταν πολύ ευχαριστημένος που η Επιτροπή το διερευνά. Όπως όλοι γνωρίζουμε, αγωνίστηκε πολύ σκληρά για όλα τα θέματα της θαλάσσιας ασφάλειας, για την ασφάλεια όλων εκείνων που ζουν από τη θάλασσα και για τους επιβάτες που ταξιδεύουν σ' αυτή. Έτσι, είμαστε πολύ ευτυχείς που η Επιτροπή υποστηρίζει τη διερεύνηση. Ο Ken θα ήταν ευτυχής.

Πρόεδρος
Σας ευχαριστούμε για τις πληροφορίες αυτές.

Hallam
Κυρία Πρόεδρε, επί διαδικαστικού. Αναφέρομαι στα χθεσινά τραγικά γεγονότα που έλαβαν χώρα στα σύνορα Ισραήλ-Ιορδανίας. Θα ήθελα να ζητήσω από την προεδρία να αποστείλει τα αρμόζοντα συλλυπητήρια στον λαό του Ισραήλ και ιδιαίτερα στις πληγείσες οικογένειες.

Πρόεδρος
Eυχαριστώ πολύ, κύριε Hallam.

Vallvι
Κυρία Πρόεδρε, συντάσσομαι και εγώ με το αίτημα του συναδέλφου που πήρε το λόγο πριν από μένα και εκφράζω τη λύπη μου για τη χθεσινή δολοφονική επίθεση στο Ισραήλ που κόστισε τη ζωή σε έξι μαθήτριες και έναν καθηγητή στα σύνορα με την Ιορδανία. Νομίζω ότι υπάρχουν ενέργειες που στρέφονται ενάντια στην ειρηνευτική διαδικασία, καμία όμως δεν μπορεί να την πλήξει τόσο όσο το ανεπανόρθωτο: η απώλεια ανθρώπινων ζωών. Νομίζω ότι, με την έννοια αυτή, το Σώμα πρέπει να εκφράσει τη λύπη του και να καταδικάσει τέτοιες ενέργειες.

Πρόεδρος
Eυχαριστώ πολύ, κύριε Vallvι.

Sichrovsky
Kυρία Πρόεδρε, συμμερίζομαι τις προσπάθειές των κυρίων συναδέλφων για τη Μέση Ανατολή. Παρακαλώ το Ευρωπαϊκό Κοινούλιο να τηρήσει, αυθόρμητα, ενός λεπτού σιγή, ώστε να προσδώσουμε ιδιαίτερη σημασία σ' αυτά τα τραγικά γεγονότα και να δείξουμε πόσο θέλουμε να συμμετέχουμε, ως ευρωβουλευτές, σ' όλα γεγονότα στη Μέση Ανατολή.

Πρόεδρος
Eυχαριστώ πολύ, κύριε Sichrovski.

Ψηφοφορίες
Ford
Κυρία Πρόεδρε, μια διασάφηση. Χθες ο Επίτροπος Marνn εδήλωσε σαφώς ότι πιστεύει πως η απόφαση αυτή θα πρέπει να ληφθεί με την αρχή της ομοφωνίας. Ασφαλώς όμως, σε προηγούμενες συζητήσεις, η Επιτροπή είχε τονίσει επισήμως ότι οι κατ' αρχήν αποφάσεις οι οποίες απαιτούσαν ομοφωνία είχαν ήδη ληφθεί και ότι οι αποφάσεις εφαρμογής θα απαιτούσαν μόνο ειδική πλειοψηφία. Θα μπορούσε η Επιτροπή να κοιτάξει το θέμα και να μας ενημερώσει;

Bangemann
Eυχαρίστως να δώσω εντολή να εξεταστεί αυτό και πάλι, αλλά, φυσικά, δεν μπορώ τώρα να πάρω θέση διαφορετική απ' αυτήν που πήρε χθες ο συνάδελφος.

Van der Waal
Κυρία Πρόεδρε, υπάρχουν πολλές χώρες στις οποίες παραβιάζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα, όμως, η κατάσταση που επικρατεί στη Βιρμανία είναι ακραία. Το στρατιωτικό καθεστώς της χώρας αυτής κακομεταχειρίζεται τους πολίτες της με φριχτό τρόπο. Όχι μόνο τους υποχρεώνει σε καταναγκαστικά έργα για τη δημιουργία υποδομών, αλλά και τους αναγκάζει να μεταφέρουν σαν ζώα όπλα και πυρομαχικά για το στρατό.
Όπως τονίζεται και εκ μέρους του εισηγητή, η καταναγκαστική εργασία δεν είναι το μοναδικό παράπτωμα της Βιρμανίας. Πολλοί άνθρωποι εξορίζονται, εκτοπίζονται και υποβάλλονται σε βασανιστήρια. Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δοθεί στα πλαίσια αυτά στην πολύ δυσχερή θέση της μειοψηφίας των Karen που απαριθμεί περί τα 2 εκατομμύρια ανθρώπους. Το 1948, όταν αποχωρούσε από τη Βιρμανία, η Μεγάλη Βρετανία υποσχέθηκε σε αυτή τη χριστιανική ομάδα του πληθυσμού δικαίωμα αυτοδιάθεσης. Πριν από μερικές εβδομάδες, ο στρατός της Βιρμανίας άρχισε μία μεγάλη επίθεση κατά της Εθνικής Ένωσης των Karen. Κατ'αυτό τον τρόπο δημιουργήθηκε ένα προσφυγικό ρεύμα προς την Ταϋλάνδη. Ωστόσο, η χώρα αυτή αρνείται να προστατεύσει τους πρόσφυγες. Συνεπώς, το Συμβούλιο πρέπει να ασχοληθεί όχι μόνο με το πρόβλημα της καταναγκαστικής εργασίας, αλλά και με τον απεγνωσμένο αγώνα επιβίωσης των Karen, θέτοντας το θέμα όχι μόνο στο βιρμανικό καθεστώς αλλά και στην κυβέρνηση της Ταϋλάνδης.
Είναι η πρώτη φορά που η Επιτροπή υποβάλλει μία πρόταση επιβολής κυρώσεων στα πλαίσια του Παγκοσμίου Εμπορίου για ανθρωπιστικούς λόγους. Η Επιτροπή ασχολήθηκε πάρα πολύ σοβαρά με το θέμα. Η καταναγκαστική εργασία αναφέρεται ως λόγος αναστολής στο άρθρο 9 του κανονισμού. Όπως αντιλαμβανόμαστε από τα όσα αναφέρει ο Επίτροπος Marνn, το Συμβούλιο θα πρέπει να αποφασίσει ομόφωνα επί του θέματος στις 24 Μαρτίου.
Ένα ερώτημα που παραμένει αναπάντητο είναι ποιες προϋποθέσεις διασυνδέονται με την αναστολή των δασμολογικών προτιμήσεων. Θα χορηγηθούν εκ νέου δασμολογικές προτιμήσεις όταν πάψει να τίθεται θέμα καταναγκαστικής εργασίας; Ή μήπως θα τεθεί ως προϋπόθεση η γενική βελτίωση της κατάστασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων; Και ποια σχέση υπάρχει μεταξύ του τρόπου αντιμετώπισης της Βιρμανίας και άλλων χωρών όπως η Κίνα, η Κούβα και η Λιβύη, όπου παρατηρούνται σοβαρές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων; Αναμένουμε από την Επιτροπή να μας ενημερώσει σχετικώς εν ευθέτω χρόνω.
Υποστηρίζουμε ανεπιφύλακτα την πρόταση για την αναστολή των δασμολογικών προτιμήσεων που παρέχονται στη Βιρμανία.
Έκθεση Dybkjζr (A4-0083/97)
Dνez de Rivera Icaza
Η επανάληψη του όρου της βιώσιμης ανάπτυξης προκαλεί, πλέον, αίσθημα αηδίας σχεδόν, θα έλεγε κανείς, με δεδομένη την ουσιαστική παράλυση της ΕΕ ως προς την έννοια αυτή σε διεθνή κλίμακα.
Είχαμε ήδη πει στην αίθουσα αυτή ότι το Ρίο δε θα ήταν για τους περισσότερους Ευρωπαίους ηγέτες παρά μία αναμνηστική φωτογραφία και, δυστυχώς, η ζωή μας δικαίωσε. Δεν υπάρχει πολιτική βούληση και χωρίς πολιτική βούληση, χωρίς οικονομική αλληλεγγύη και με ψήγματα μόνο διαλόγου μεταξύ Βορρά-Νότου δύσκολα θα φτάσουμε τους στόχους της Agenda 21 επειδή, όπως εύστοχα αναφέρει η εισηγήτρια, η κατάσταση του περιβάλλοντος παγκοσμίως δεν είναι πλέον προβληματική αλλά ιδιαίτερα ανησυχητική.
Είναι μεγάλη η ευθύνη της ΕΕ για την επιτυχία της διάσκεψης της Νέας Υόρκης. Δεν πιστεύω ότι η τωρινή εκτελεστική Επιτροπή είναι ό, τι το καλύτερο για κάτι τέτοιο, εξ ου και η ανάγκη να αναλάβει το Σώμα το ρόλο εκείνο που του εμπιστεύτηκαν οι πολίτες στο πλαίσιο αυτό, ενισχύοντας την παρουσία του στη διάσκεψη.
Ψηφίζω, λοιπόν, με ιδιαίτερες επιφυλάξεις.

Eπίδομα οριστικής εγκατάλειψης των αμπελουργικών εκτάσεων
Πρόεδρος
H ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης του κ. Philippe Martin, εξ ονόματος της Eπιτροπής Γεωργίας και Aνάπτυξης της Yπαίθρου (A4-0077/97), επί της πρότασης κανονισμού του Συμβουλίου (COM(96)0706 - C4-0047/97-97/0009(CNS)), που τροποποιεί τον κανονισμό (EOK) αριθ. 1442/88 που αφορά τη χορήγηση επιδόματος οριστικής εγκατάλειψης αμπελουργικών εκτάσεων, για τις αμπελουργικές περιόδους 1988/1989 έως 1997/1998.

Martin Philippe-Armand
Κυρία Πρόεδρε, ο κανονισμός αριθ. 1442/88 του Συμβουλίου της 24ης Μαΐου 1988 που αφορά τη χορήγηση, για τις αμπελουργικές περιόδους 1988-1989 έως 1997-1998, επιδόματος οριστικής εγκατάλειψης αμπελουργικών εκτάσεων, τροποποιήθηκε τελευταίως από τον κανονισμό 1595/96 της 30ής Ιουλίου 1996.
Ο κανονισμός, όπως τροποποιήθηκε, προβλέπει ότι τα κράτη μέλη οφείλουν να προσδιορίσουν τις περιοχές στις οποίες θα εφαρμοσθεί το μέτρο της εκρίζωσης. Η απόφαση αυτή μπορεί να συνοδεύεται από όρους με στόχο να διασφαλισθεί ένα ελάχιστο επίπεδο παραγωγής στις εν λόγω περιοχές, καθώς και ο σεβασμός των οικολογικών ισορροπιών.
Θα ήθελα να υπενθυμίσω ότι, κατά τη συζήτηση σχετικά με την τιμή πακέτο του 1996-1997, είχα υποβάλει, από κοινού με ορισμένους άλλους συναδέλφους, ορισμένες τροπολογίες σχετικά με την εκρίζωση. Κατά τη συνεδρίαση ολομελείας είχαν απορριφθεί, με το πρόσχημα ότι δεν υπήρχαν αρκετά αμπέλια στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Είχα αναφερθεί τότε στα ειδικά προβλήματα της περιοχής Charentes. Δυστυχώς όμως, οι θέσεις ορισμένων επαγγελματιών του κλάδου ήταν κάπως δημαγωγικές.
Λυπούμαι διότι, έχοντας υπόψη την εξέλιξη της παραγωγής σε σχέση με την κατανάλωση των αμπελουργικών προϊόντων στην Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν μπορούμε παρά να διαπιστώσουμε ότι, για την αμπελουργική περίοδο 1996-1997, υπάρχει διαρθρωτικό πλεόνασμα της τάξεως των 15 εκατομμυρίων εκτολίτρων περίπου. Πρέπει συνεπώς η πολιτική της εκρίζωσης να προσαρμοστεί περισσότερο στην οικονομική και περιβαλλοντική πραγματικότητα, ώστε να γίνει πιο ελκυστική και να παύσει να έχει μη αντιστρέψιμο χαρακτήρα.
Χρειάζονται επομένως γρήγορες λύσεις. Για να επιτευχθεί ο στόχος αυτός έχουν προταθεί πολυάριθμα μέτρα. Το πρώτο αφορά την παράταση της διάρκειας ισχύος των δικαιωμάτων επαναφύτευσης, η οποία μέχρι σήμερα είναι μόλις οκτώ έτη, οκτώ αμπελουργικές περίοδοι, μετά από εκείνη κατά την οποία πραγματοποιήθηκε η κανονικώς δηλωθείσα εκρίζωση. Ορισμένοι αμπελουργοί βρίσκονται συνεπώς στον πειρασμό να επαναφυτεύσουν το αμπέλι τους πριν από την εκπνοή της ημερομηνίας αυτής και προτού χάσουν το δικαίωμά τους. Το νέο σύστημα θα πρέπει να επιτρέψει την παράταση της διάρκειας αυτής στις δώδεκα περιόδους και την ένταξη σ'αυτό των αμπελουργών που διατηρούν τη στιγμή αυτή το δικαίωμα επαναφύτευσης.
Υπάρχει επίσης μία διάταξη σχετικά με την προσωρινή εκρίζωση. Τα επιδόματα εκρίζωσης, όπως προσδιορίζονται από τον κανονισμό 1442/88, οδηγούν σε οριστική εκρίζωση και προκαλούν άκρα ακαμψία, η οποία διακυβεύει την αποτελεσματικότητα του μέτρου. Το νέο σύστημα προτείνει την προσωρινή εκρίζωση διάρκειας δώδεκα ετών, αποζημιώνει μέχρι 40 % της αποζημίωσης που προβλέπεται για την ολική εκρίζωση και μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο μεταφοράς, όπως προβλέπεται από το άρθρο 7, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο του κανονισμού 822/87, ή επαναφύτευσης εντός προθεσμίας οκτώ ετών μετά την εκρίζωση.
Τα μέτρα αυτά συμβάλλουν τόσο στην ομαλότερη μεταβίβαση των επιχειρήσεων, διευκολύνοντας μεταξύ άλλων την εγκατάσταση νέων αμπελουργών, όσο και στην καλύτερη προσαρμογή των επιχειρήσεων στην εξέλιξη των αγορών. Η προσωρινή εκρίζωση αποτελεί συνεπώς δυναμική και όχι στατική απάντηση στην εξέλιξη των αγορών και των επιχειρήσεων.
Τα προτεινόμενα στο κεφάλαιο αυτό μέτρα δεν αντιστρατεύονται τις ισχύουσες διατάξεις για την περίοδο 1996-1997, αλλά παρέχουν στον αμπελουργικό τομέα συμπληρωματικά μέτρα που συμβάλλουν στην ευελιξία των επιχειρήσεων σε συνάρτηση με τις εξελίξεις των αγορών.
Στην ιδιαίτερη περίπτωση των οίνων που υπάγονται στο άρθρο 36, θα πρέπει να τεθεί το ερώτημα του κατά πόσον η διαδικασία αυτή είναι συμφέρουσα. Διαπιστώνεται - η ιδιαίτερη περίπτωση της περιοχής Charentes αποτελεί το κύριο παράδειγμα- ότι οι παραγωγοί έχουν πολύ υψηλές αποδόσεις, οι οποίες υπερβαίνουν κατά πολύ τις δυνατότητες απορρόφησης των παραδοσιακών αγορών και συνεπώς διαταράσσουν τις παραδοσιακές αγορές των άλλων αμπελοοινικών περιοχών.
Τέλος, επί επιπέδου χωροταξίας, πρέπει να υπομνησθεί ότι ορισμένες περιοχές εξαρτώνται οικονομικά από την αμπελουργία. Η οριστική εκρίζωση επιφέρει τη μη αναστρέψιμη απώλεια οικονομικού δυναμικού. Για προφανείς λόγους, η οριστική εκρίζωση, καθώς και η προσωρινή εκρίζωση θα πρέπει να πραγματοποιούνται επί εθελοντικής βάσης και δεν θα πρέπει να έχουν υποχρεωτικό χαρακτήρα.
Κυρία Πρόεδρε, ολοκλήρωσα όσα είχα να πω σχετικά με την εν λόγω έκθεση.

Klaί
Κυρία Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, πραγματευόμαστε σήμερα, με τη διαδικασία του κατεπείγοντος, την πρόταση της Eπιτροπής, που προβλέπει παράταση των προσθεσμιών κατάθεσης των αιτήσεων χορήγησης του επιδόματος οριστικής εγκατάλειψης αμπελουργικών εκτάσεων κατά ένα μήνα, και συγκεκριμένα από τις 31 Δεκεμβρίου 1996, έως τις 31 Iανουαρίου 1997 - σημειωτέον Iανουαρίου - ενώ τώρα έχουμε 14 Mαρτίου. H ομάδα μου, το EΛK, υποστηρίζει την έκθεση του Philippe Martin. O κ. Martin προτείνει να παρατείνουμε την προθεσμία όχι μόνο για έναν, αλλά για τρεις μήνες. Aυτό σίγουρα έχει νόημα, όχι μόνο γιατί η προθεσμία τώρα, ούτως ή άλλως, θα είχε λήξει, αλλά και γιατί η ανάκληση του προγράμματος αγρανάπαυσης δημιουργεί, πράγματι, προβλήματα στα κράτη μέλη.
Mε τον τροποποιημένο κανονισμό 1595 του 1996, καθορίσθηκαν, για πρώτη φορά, στα διάφορα κράτη μέλη ποσοστώσεις για την αγρανάπαυση. H χώρα μου, η Γερμανία, πήρε λ.χ. μόνο 50 εκτάρια για την οριστική εγκατάλειψη αμπελουργικών εκτάσεων. Mονάχα το θέμα του πώς θα πρέπει να μοιραστεί αυτή η μικρή έκταση στις 13 περιοχές αμπελοκαλλιέργειας, δημιουργεί μεγάλα προβλήματα. H μεταφορά των εκτάσεων που δεν συμπεριελήφθησαν στο πρόγραμμα οριστικής εγκατάλειψης για την περίοδο 1996/97, θα πρέπει να είναι δυνατή στο επόμενο οικονομικό έτος, ώστε να εξαντληθούν πλήρως οι ποσοστώσεις εκρίζωσης.
H οριστική εγκατάλειψη των αμπελουργικών εκτάσεων, και συνεπώς η απόσυρση των εκτάσεων αυτών από την παραγωγή οίνου, είναι ένα μέτρο για τη σταθεροποίηση της αγοράς οίνου στην Eυρώπη. Tα διαρθρωτικά πλεονάσματα στην EE, εξακολουθούν να ανέρχονται σε 15 εκατ. εκατόλιτρα περίπου. Πρώτο μέτρο, για τη ρύθμιση της αγοράς οίνου, θα πρέπει να είναι η προώθηση της διάθεσης. Θα πρέπει να καταβάλουμε κάθε προσπάθεια για να διατηρήσουμε τα ποσοστά μας στην αγορά, αν όχι να τα αυξήσουμε στις εξαγωγές. Mόνον έτσι μπορούν να διατηρηθούν θέσεις εργασίας στην Eυρώπη, μόνον έτσι εγγυώμαστε τη διατήρηση της καλλιέργειας και των καλλιεργουμένων εκτάσεων.
Στο Eυρωπαϊκό Kοινοβούλιο, ζητήσαμε οικονομικά μέσα για την προώθηση διάθεσης του οίνου, στη νέα διάταξη για την οργάνωση της αγοράς οίνου. Tην μεταρρύθμιση στην οργάνωση της αγοράς οίνου, ακόμη την περιμένουμε. Έπρεπε να αλλάξουν βασικά πράγματα. Aυτά που κάνουμε τώρα είναι όλα μπαλώματα. H εκκρίζωση αμπελουργικών εκτάσεων, χωρίς να προσφέρουμε εναλλακτικές λύσεις στις διάφορες περιοχές, μπορεί να σημαίνει την καταστροφή τους. Συνεπώς θα έπρεπε να υπάρχουν διαρθρωτικά αντισταθμιστικά μέτρα. H παραγωγή οίνου είναι ένας οικονομικός παράγοντας στην Eυρώπη. Σε παγκόσμια κλίμακα, έχουμε πολύ καλά κρασιά, που συνωθούνται στις αγορές μας, τόσο μέσα όσο και έξω από την EE.
Mε μια μονομερή απόσυρση από την αγορά, όμως, χάνονται όχι μόνον ένα οικονομικό δυναμικό και θέσεις εργασίας, αλλά κι ένα κομμάτι πολιτιστικής ταυτότητας. Συνεπώς οι ρυθμίσεις θα πρέπει να γίνονται με μέτρο και με λογική, και η οριστική εγκατάλειψη αμπελουργικών εκτάσεων - κι εδώ συμφωνώ με το συνάδελφό μου Martin - θα πρέπει να είναι εκούσια μόνο, και διευθυνόμενη επίσης, ούτως ώστε να μπορέσουν να αποσυρθούν από την παραγωγή οι λιγότερο καλές τοποθεσίες και οι τοποθεσίες που δεν χαρακτηρίζουν τις καλλιεργούμενες περιοχές.
(Xειροκροτήματα)

Barthet-Mayer
Κυρία Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, για την Επιτροπή η εκρίζωση είναι το προτιμώμενο μέσο μείωσης της παραγωγής. Ωστόσο, υπάρχει μία πλειάδα παρόμοιων μέσων. Στο στάδιο μεταποίησης, υπάρχει το κλασικό μέσο της απόσταξης. Στο στάδιο της παραγωγής, υπάρχει η δυνατότητα τρυγητού άγουρων καρπών, μείωσης των λιπασμάτων ή ακόμη και επιβολής ανώτατων ορίων απόδοσης. Στο προκαταρκτικό στάδιο, μπορούν να προωθηθούν οι ποιοτικές ποικιλίες αμπέλου που οδηγούν εξ ορισμού σε μείωση της παραγωγής. Τέλος, έρχομαι στη μείωση των αμπελουργικών εκτάσεων μέσω της οριστικής εκρίζωσης αμπέλων, βασικό μέσο της Επιτροπής και το μόνο που χρηματοδοτείται κατά 100 %. Ωστόσο, η μείωση της παραγωγής μπορεί επίσης να επιτευχθεί μέσω της διαφοροποίησης, για παράδειγμα, των τελικών προϊόντων της αμπέλου: έχω κατά νου το χυμό σταφυλιού ή τα παράγωγα προϊόντα, καθώς και τη ζάχαρη από σταφύλι, ακόμη και αν πρόκειται για μέσο που δεν χρησιμοποιείται ευρέως.
Για να επανέλθω στη μείωση της παραγωγής μέσω της ποιότητας, πρέπει να γνωρίζουμε ότι μέχρι το 2010, το 5 % της κατανάλωσης στην Ευρώπη θα προέρχεται από βιολογικές καλλιέργειες -το ίδιο θα ισχύει και για το κρασί. Επιπλέον -και αυτό είναι το σημαντικό- τα ποιοτικά κρασιά, όπως τα κρασιά «ονομασίας προέλευσης» ή τα τοπικά κρασιά θα αποτελεούν το μεγαλύτερο μέρος της αγοράς.
Το κοινό στοιχείο των ποιοτικών κρασιών είναι η χαμηλή απόδοση ανά εκτάριο. Για το λόγο αυτόν είναι δυνατός ο πραγματικός έλεγχος του όγκου της παραγωγής. Ως προς την εκρίζωση, πρέπει κατά προτεραιότητα να αποτελεί μέσο αναδιάρθρωσης και αναβάθμισης της ποιότητας των αμπελώνων. Έτσι, στην περιοχή από την οποία κατάγομαι, την Αλσατία, χάρη σε μία αυστηρή πολιτική στο θέμα της ποιότητας, η απόδοση κατήλθε σε είκοσι χρόνια από 120-130 εκατόλιτρα ανά εκτάριο σε 60 περίπου εκατόλιτρα για τους μεγάλους αμπελώνες. Εφαρμόζοντας από κοινού αυστηρές πολιτικές ως προς την ποιότητα, οι αμπελουργοί επέτυχαν κατ'αυτόν τον τρόπο να διατηρήσουν το εισόδημά τους μειώνοντας ταυτόχρονα τον όγκο της παραγωγής, χωρίς εκριζώσεις και αναπτύσσοντας τις εξαγωγές των προϊόντων τους.
Σε ό, τι με αφορά, εξακολουθώ να καταγγέλλω μία αυτοκαταστροφική για την ευρωπαϊκή αμπελουργία γενική πολιτική, που θα αποσκοπούσε στη μείωση της παραγωγής μέσω της οριστικής εκρίζωσης. Είναι γνωστές οι συνέπειες της πολιτικής αυτής όσον αφορά την κατάσταση των αμπελουργικών περιοχών, τη διάβρωση του εδάφους, την εγκατάλειψη των καλλιεργούμενων εκτάσεων που επιφέρει οικονομική κάμψη, την εγκατάλειψη της υπαίθρου και την ανεργία των νέων, για να μην αναφερθούμε στην απώλεια μέσων παραγωγής σε σχέση με τη διεθνή αγορά. Μία παρόμοια πολιτική έρχεται σε πλήρη αντίφαση με το στόχο της ολοκληρωμένης διαχείρισης του αγροτικού χώρου, της προστασίας των καλλιεργούμενων εδαφών, ενώ αντιβαίνει επίσης στο στόχο της οικονομικής ανάπτυξης των περιφερειών μας που, ως γνωστό, βασίζεται κατά κύριο λόγο σε αγροτικούς πόρους, όπως το αμπέλι και το κρασί.
Έρχομαι, όπως είναι φυσικό, στις πολιτιστικές, ιστορικές και συμβολικές πτυχές της καλλιέργειας αυτής που έχει ιστορία δύο έως τριών χιλιετιών στη νότια Ευρώπη. Η οριστική εκρίζωση αμπέλων πρέπει να θεωρείται ως μία ριζική επέμβαση που δεν πρέπει να επιχειρείται παρά σε ακραίες περιπτώσεις. Το μέτρο αυτό μπορεί να δικαιολογηθεί μόνο εάν η εκρίζωση γίνεται με σκοπό την επαναφύτευση στο πλαίσιο ποιοτικής αναβάθμισης της παραγωγής. Έτσι, κάθε πολιτική εκρίζωσης πρέπει να είναι επιλεκτική και προσωρινή και να περιλαμβάνει ένα οικονομικό σκέλος -ύψος της επιδότησης ανά εκτάριο-, ένα κοινωνικό σκέλος - ενισχύσεις υπέρ της συνταξιοδότησης και της εγκατάστασης νέων- και ένα περιβαλλοντικό σκέλος: έχω κατά νου την υγειονομική αγρανάπαυση και την καταπολέμηση της διάβρωσης. Ασφαλώς, όλα αυτά συμβαδίζουν με μία ελεγχόμενη πολιτική στις περιοχές με πραγματικά πλεονασματική παραγωγή, η οποία δεν μπορεί να απορροφηθεί.
Εν κατακλείδι, θα ήθελα να σας πω ότι μόνο μία ρεαλιστική πολιτική, προσαρμοσμένη στις ανάγκες των ανθρώπων, του περιβάλλοντος και μίας αγοράς που θα κυριαρχείται όλο και περισσότερο από ποιοτικά κριτήρια μπορεί να συμβάλει στην επίτευξη των στόχων που θέλουμε να ακολουθεί η πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον τομέα της αμπελουργίας. Στο πλαίσιο αυτό η ομάδα της Ριζοσπαστικής Συμμαχίας στηρίζει την έκθεση του συναδέλφου κ. Martin.
(Χειροκροτήματα)

Berthu
Κυρία Πρόεδρε, σε ορισμένες αμπελουργικές περιοχές της Ευρώπης παρατηρείται μία προϊούσα κρίση πλεονασματικής παραγωγής, η οποία πρέπει να ανακοπεί άμεσα με τη λήψη καλά μελετημένων μέτρων. Στηρίζουμε την έκθεση του κ. Martin, διότι περιέχει τόσο άμεσα μέτρα που εξυπηρετούν το σκοπό αυτόν, όσο και χρήσιμες προτάσεις για το μέλλον.
Τα άμεσα μέτρα είναι εκείνα που προτείνει η Επιτροπή για τις αμπελουργικές περιόδους 1996, 1997 και 1998, αλλά δεν είναι παρά πυροσβεστικά μέτρα, που δεν λύνουν το πρόβλημα. Για το λόγο αυτόν η ομάδα μας μελέτησε με μεγάλο ενδιαφέρον το δεύτερο μέρος της έκθεσης σχετικά με τη βελτίωση της διαδικασίας εκρίζωσης.
Είναι άμεση ανάγκη να υποβάλει η Επιτροπή προτάσεις σχετικά με τη μεταρρύθμιση της κοινής οργάνωσης των αμπελοοινικών αγορών, μία υπόθεση που λιμνάζει εδώ και δύο χρόνια, ενώ το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει ήδη υποβάλει προτάσεις με την ευκαιρία της έκθεσης Fantuzzi. Στο πλαίσιο της μεταρρύθμισης, πρέπει να ληφθούν υπόψη οι προτάσεις του εισηγητή στο θέμα της εκρίζωσης.
Πέραν της επαπειλούμενης κρίσης, είναι απολύτως απαραίτητο να διασφαλισθεί το μέλλον των αμπελουργικών περιοχών. Για το λόγο αυτόν, το μοναδικό μέσο είναι η προσωρινή και όχι οριστική, εθελούσια εκρίζωση. Λυπούμαι διότι κατά την εφαρμογή της τιμής πακέτου του 1996-1997 το Κοινοβούλιο δεν δέχθηκε τις προτάσεις μας και δεν ψήφισε τις τροπολογίες που υπέβαλε η ομάδα μας και οι οποίες υιοθετούνται σήμερα από τον εισηγητή.
Είχε υποστηριχθεί τότε ότι δεν υφίστανται πλεονάσματα στον αμπελοοινικό τομέα. Όμως, σήμερα γνωρίζουμε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση χρειάστηκε να αποστάξει το καθόλου αμελητέο ποσό των 15 εκατομμυρίων εκατολίτρων κατά την παρούσα αμπελουργική περίοδο. Τι σπατάλη και τι ζημία για τους αμπελουργούς μας! Πρέπει να διατηρηθεί κάποια ευελιξία στη διαχείριση των αμπελοοινικών επιχειρήσεων χάρη στην προσωρινή εκρίζωση. Ας μη λησμονούμε ότι η οριστική εκρίζωση επιφέρει επίσης οριστική απώλεια του δικαιώματος παραγωγής και ότι δεν μπορούν να χορηγηθούν πλέον ενισχύσεις μέσω της ΚΑΠ για τις εκτάσεις που απομένουν κενές μετά την εκρίζωση.
Όσον αφορά την ιδιαίτερη περίπτωση της περιοχής Charentes, θα ήταν αυτοχειρία να να εκριζωθούν οριστικά, όπως προτείνουν ορισμένοι, περίπου 20.000 εκτάρια, δηλαδή το 25 % του αμπελοοινικού δυναμικού της περιοχής. Οι εκτάσεις αυτές θα παρέμεναν χέρσες και η περιοχή θα οδηγούνταν στην απώλεια ενός ουσιώδους οικονομικού πλεονεκτήματος και στην καταστροφή της παραδοσιακής ισορροπίας του ανθρώπινου περιβάλλοντος.
Για τους λόγους αυτούς απευθύνουμε έκκληση να ολοκληρωθεί το συντομότερο δυνατό η μεταρρύθμιση της κοινής οργάνωσης των αγορών.

Filippi
Κυρία Πρόεδρε, ο κ. Klass εξέθεσε τη θέση της Ομάδος στην οποία ανήκω και συνεπώς δε θα ήθελα να επανέλθω στις απόψεις του. Θα ήθελα εν τούτοις να αναφερθώ στο γενικό θέμα που υπονοήθηκε στην πρωινή συζήτηση, δηλαδή στην ανάγκη να εξετάσουμε μερικά διαρθρτικά μέτρα στον αμπελοοινικό τομέα για να εκσυγχρονίσουμε έναν ήδη παλαιό κανονισμό που δεν είναι πλέον σε θέση να ανταποκριθεί στις τωρινές απαιτήσεις. Βεβαίως, όπως έχουν πει οι συνάδελφοι, πρέπει να δράσουμε περαιτέρω για να μειώσουμε και άλλο τα αποθέματα με στόχο την ποιότητα και τις δυνατότητες της αγοράς πρέπει να ενεργήσουμε επίσης με μέτρα, όπως η εκρίζωση ορισμένων αμπελιών και η επαναφύτευση, που από τη μια μεριά θα βελτιώσουν ακόμη περισσότερο την ποιότητα του αμπελοοινικού τομέα και από την άλλη θα λάβουν υπόψη την τωρινή κατάσταση όπως παρουσιάζεται στις διάφορες γεωγραφικές περιοχές της ΕΕ.
Δεν ξέρω εάν η λύση συνίσταται στο να ακολουθήσουμε τον ΠΟΕ που κατά τα άλλα έχει εγκρίνει το Κοινοβούλιο εδώ και ενάμισυ χρόνο, δεν ξέρω ούτε εάν οι προτάσεις που έγιναν τότε δεν πρέπει να επανεξεταστούν και από την πλευρά μας. Γνωρίζω ότι πέρυσι υπέβαλα στο «πακέτο κόστους» μια τροπολογία που εγκρίθηκε από την Επιτροπή Γεωργίας όπου αναφερόταν με μεγάλη σαφήνεια ότι ο κανονισμός 1142/88 για τις εκριζώσεις ήταν τόσο απαρχειωμένος, παλαιός και ανελαστικός, που η διάρκειά του δεν μπορούσε πλέον να παραταθεί και ότι συνεπώς έπρεπε να συντάξουμε ένα νέο κανονισμό που να λαμβάνει υπόψη του την ανάγκη να δημιουργηθεί κάποιας ισορροπίας της αγοράς μεταξύ προσφοράς και ζήτησης, με δράσεις στα εθνικά κράτη και σε συγκεκριμένες γεωγραφικές περιοχές.
Επισκέφθηκα τις περιοχές της Βορειοανατολικής Ιταλίας όπου η τοπική παραγωγή οίνου πωλείται εξ ολοκλήρου χωρίς να έχουν εξαντληθεί οι δυνατότητες της ζήτησης. Συνεπώς, χρειάζεται να δημιουργήσουμε ένα πιο ελαστικό όργανο που να απεικονίζει τις συγκεκριμένες καταστάσεις των περιοχών της ΕΕ.

Bangemann
Θα θέλαμε κατ' αρχήν να ευχαριστήσουμε τον εισηγητή και το Σώμα, για το ότι ενέκρινε το κατεπείγον της πρότασης. Eίναι προφανές πως είμαστε υποχρεωμένοι να κάνουμε τις τροποποιήσεις που προτείνονται εδώ, αν θέλουμε να συνεχίσουμε τα μέτρα που είχαν επιτυχία μέχρι τώρα.
Φυσικά, δεν πρόκειται για μια οριστική ρύθμιση για την καλύτερη οργάνωση των αμπελουργικών εκτάσεων και των αγορών; είναι σαφές. Oι ομιλητές που είπαν ότι είναι συνέχεια μόνον όσων κάναμε μέχρι τώρα, έχουν απόλυτο δίκιο. Aλλά και η Eπιτροπή δεν είπε τίποτε άλλο. Aντίθετα, στον κανονισμό αυτό επισημάναμε, ακόμη μια φορά, πως το μέτρο αυτό είναι αναγκαίο, όσο δεν έχουμε υποβάλει και αποφασίσει τα οριστικά μέτρα.
Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για τη συζήτηση. Δεν έχουμε κανένα πρόβλημα να υιοθετήσουμε και τις τρεις τροπολογίες, ώστε στη συνέχεια να μπορέσουμε να εφαρμόσουμε πολύ γρήγορα τα μέτρα αυτά. Eίναι αλήθεια ότι θα εκτελεστούν από τα κράτη μέλη και ενδεχομένως να εμφανιστούν προβλήματα εκεί. Aλλά έτσι συμβαίνει κάποτε με την επικουρικότητα. Όταν, δια της οδού της επικουρικότητας, μεταβιβάζονται καθήκοντα, τότε είναι ακόμη δυσκολότερο γι' αυτούς που οφείλουν να ανταποκριθούν σ' αυτά.

Πρόεδρος
Eυχαριστώ πολύ, κύριε Επίτροπε.
H συζήτηση έληξε.
Προχωρούμε τώρα στην ψηφοφορία.

Posselt
Kυρία Πρόεδρε, υποστήριξα φυσικά τη θαυμάσια έκθεση του συναδέλφου Martin, μια και πρόκειται για τα συμφέροντα των οινοπαραγωγών μας. Tο έκανα όμως με βαριά καρδιά, διότι η εγκατάλειψη οποιασδήποτε αμπελουργικής έκτασης έχει πολιτιστικό και πολιτισμικό αντίκτυπο. H συνάδελφος Klaί, δικαιολογημένα είπε πως θα πρέπει να αποσυρθούν από την καλλιέργεια οι χειρότερες εκτάσεις. Tο θέμα όμως που τίθεται συχνά είναι ποιες εκτάσεις είναι οι χειρότερες;
Έχουμε σήμερα την τύχη να συνεδριάζουμε υπό την προεδρία μιας προέδρου, που εκπροσωπεί μια από τις καλύτερες οινοπαραγωγούς περιοχές της Eυρώπης, δηλαδή την Kάτω Φρανκονία. Eίμαι πολύ ευτυχής για το ότι κι εδώ τίθεται ένα θετικό σημάδι, γιατί θα πρέπει να γνωρίζουμε πολύ καλά ότι κάθε αγρανάπαυση έχει αντίκτυπο. Θα πρέπει απλώς να βάλουμε εντονότερα στο επίκεντρο των σκέψεών μας, τις επιπτώσεις που έχει για την υγεία μια μέτρια κατανάλωση οίνου. Θα πρέπει να πιέσουμε, τις προεδρίες του Συμβουλίου, να δραστηριοποιηθούν επιτέλους. H Iρλανδία και η Oλλανδία δεν έκαναν εδώ δυστυχώς τίποτε; εναποθέτουμε τώρα τις ελπίδες μας στην οινοπαραγωγό χώρα του Λουξεμβούργου. Tέλος, θα ήθελα να πω ξεκάθαρα, ότι θα πρέπει να γίνει σαφέστερο πως το να είσαι Eυρωπαίος σημαίνει να πίνεις λιγότερο Coca Cola και περισσότερο κρασί.

Ahlqvist, Andersson, Theorin, Waidelich και Wibe
Καταψηφίζουμε αυτή την έκθεση, κυρίως διότι θεωρούμε ότι ολόκληρη η πολιτική με τις εκτεταμένες παροχές για την εγκατάλειψη των αμπελοκαλλιεργειών είναι λαθεμένη. Η αγορά και ο κάθε αγρότης ξεχωριστά θα αποφασίσουν πότε θα εγκαταλειφθεί μιά καλλιέργεια.
Δεύτερον η πρόταση της έκθεσης συνεπάγεται ότι θα δοθούν υψηλότερες παροχές για εγκαταλείψεις στην περιοχή Charentes. Το να τεθεί μια μεγαλύτερη προθεσμία διευκολύνει επίσης την καταβολή των παροχών. Συνολικά συνεπάγεται επομένως η πρόταση την επέκταση του εύρους της πολιτικής των παροχών, κάτι που είναι αδύνατον να υποστηρίξουμε.
(Tο Σώμα εγκρίνει την πρόταση ψηφίσματος νομοθετικού περιεχομένου)

Εγγύηση στην ETE σε περίπτωση ζημιών από δάνεια
Πρόεδρος
H ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης του κ. Tomlinson, εξ ονόματος της Eπιτροπής Προϋπολογισμών (A4-0078/97), σχετικά με την πρόταση απόφασης του Συμβουλίου (COM(96)0586 - C4-0018/97-96/0278(CNS)), που αφορά τη χορήγηση κοινοτικής εγγύησης στην Eυρωπαϊκή Tράπεζα Eπενδύσεων, σε περίπτωση ζημιών από δάνεια, που έχουν χορηγηθεί για σχέδια εκτός της Kοινότητας (Kεντρική και Aνατολική Eυρώπη, χώρες της Mεσογείου, Λατινική Aμερική, Aσία και Nότιο Aφρική)

Tomlinson
Κυρία Πρόεδρε, η εγγύηση για τα δάνεια της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων σε τρίτες χώρες απασχολεί από μακρού την Επιτροπή Προϋπολογισμών. Ιστορικά έχουμε διαπιστώσει ένα πρότυπο αναστροφής ρόλων όπου παρά το γεγονός ότι ο ευρωπαϊκός προϋπολογισμός αναλαμβάνει όλους τους κινδύνους, η ΕΤΕπ λαμβάνει όλες τις σημαντικές πολιτικές αποφάσεις.
Σχετικά με τα παραπάνω το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, κατά το περσινό του ψήφισμα για τα δάνεια και τις εγγυήσεις, διατύπωσε για μια ακόμη φορά ορισμένες βασικές αρχές τις οποίες από μακρού υποστηρίζει η Επιτροπή Προϋπολογισμών: πρώτον, την αναγκαιότητα προστασίας του γενικού προϋπολογισμού της Ένωσης από την έκθεσή του σε υψηλότερους δανειακούς κινδύνους, δεύτερον, την ανάγκη διασφάλισης επαρκούς κάλυψης του ταμείου εγγυήσεων σε σχέση με το επίπεδο των καλυπτόμενων κινδύνων, τρίτον, την υπόθεση ότι οι κίνδυνοι των εγγυημένων δανείων θα αυξάνουν συνεχώς, όπως επίσης αυξάνουν και οι κίνδυνοι στον προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Λόγω αυτής της ιστορικής θέσης που έχουμε πάρει, το Κοινοβούλιο ήταν εκείνο που επέμεινε την εποχή της τελευταίας μεγάλης αναθεώρησης των δημοσιονομικών προοπτικών ότι θα πρέπει να υπάρξει ένα ξεχωριστό ταμείο εγγυήσεων ούτως ώστε να προστατευθεί ο προϋπολογισμός από τους κινδύνους που δημιουργεί η παροχή εγγυήσεων στα δάνεια της ΕΤΕπ.
Τα Ευρωπαϊκά Συμβούλια των Καννών και της Μαδρίτης κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να επεκτείνει τις δανειστικές δραστηριότητές της και σε τρίτες χώρες. Εμείς, όπως λένε, θεσπίσαμε τις αρχές επάνω στις οποίες θέλαμε να στηρίζεται η παροχή των εγγυήσεων. Η πρόταση στην οποία έχει καταλήξει τώρα η Επιτροπή, αντί να ανανεώνει τις ειδικές εντολές για εκείνα τα μέρη του κόσμου που μνημονεύονται στον τίτλο (Λατινική Αμερική, Ασία, Νότιος Αφρική και Μεσόγειος), επιζητεί να ανανεώσει συνολικά τα δάνεια σύμφωνα με μια εντολή. Παράλληλα επιζητεί να κάνει τις ημερομηνίες λήξεως να συμπίπτουν με την περίοδο που καλύπτεται από τις δημοσιονομικές προοπτικές μειώνοντας ταυτόχρονα την εγγύηση προς την ΕΤΕπ στο 65 %.
Μολονότι η πρόταση της Επιτροπής έγινε έγκαιρα και σύμφωνα με τα προβλεπόμενα, το Συμβούλιο των Υπουργών καθυστέρησε χαρακτηριστικά να ασχοληθεί μαζί της. Για μια ακόμη φορά επισημαίνω στο Σώμα το γεγονός ότι κάτι που θα μπορούσε να αποτελεί αντικείμενο συνδιαλλαγής φαίνεται ότι συζητείται χωρίς επαρκή εκπροσώπηση του Συμβουλίου.
Ως αρχή, έχουμε εγκρίνει τον στόχο του Συμβουλίου του ECOFIN ο οποίος εκφράσθηκε από τον Νοέμβριο του 1995: ότι δηλαδή η ευθύνη της ΕΤΕπ για τους κινδύνους των χορηγουμένων δανείων θα πρέπει να αυξηθεί. Θεωρούμε ότι η επιλεγείσα πρόταση αποτελεί μιαν ενδιαφέρουσα αλλαγή στον τρόπο προσέγγισης. Είναι όμως, κατά την άποψη μας, σαφώς ανεπαρκής για να επιτύχει τον διακηρυγμένο στόχο. Πιστεύουμε ότι με την πρόταση που επέλεξε να ακολουθήσει το Συμβούλιο υπάρχει η πιθανότητα όπως ο προϋπολογισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης εκτεθεί σε ακόμη μεγαλύτερους κινδύνους από πρίν. Πιστεύουμε ότι η μείωση των εγγυήσεων θα οδηγήσει σε αύξηση του διαθέσιμου συνολικού ποσού των δανείων αυξάνοντας με τον τρόπο αυτό τους πιθανούς κινδύνους που θα βαρύνουν τον προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η ευθύνη της ΕΤΕπ αυξάνεται διότι η πιθανότητα όπως η κακή χρησιμοποίηση των δανείων υπερβεί το 65 % είναι σχεδόν μηδενική.
Εξετάζοντας αυτήν την πρόταση η οποία είναι εξαιρετικά τεχνική αλλά και εξαιρετικά πολιτική, η Επιτροπή Προϋπολογισμών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου επρότεινε δύο τροπολογίες οι οποίες ακολουθούν την άποψη που παραδοσιακά έχει εκφρασθεί στο Σώμα. Ταυτόχρονα η Επιτροπή Προϋπολογισμών συνιστά στο Σώμα τις κάπως πιο πολιτικές και λιγότερο τεχνικές τροπολογίες που εγκρίθηκαν από την αρμόδια για γνωμοδότηση επιτροπή - την Επιτροπή Εξωτερικών Οικονομικών Σχέσεων.
Με αυτά τα λίγα εισαγωγικά σχόλια συνιστώ την έκθεση στο Σώμα. Ζητώ την υποστήριξη όχι μόνο των δύο τροπολογιών της Επιτροπής Προϋπολογισμών αλλά και εκείνων που κατέθεσε η Επιτροπή Εξωτερικών Οικονομικών Σχέσεων με την γνωμοδότηση της και οι οποίες στην συνέχεια εγκρίθηκαν από την Επιτροπή Προϋπολογισμών.

Valdivielso de Cuι
Κυρία Πρόεδρε, το θέμα των κοινοτικών εγγυήσεων προς την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων για πιθανές ζημίες από δάνεια που έχουν χορηγηθεί για την εκτέλεση έργων σε τρίτες χώρες έχει μεγάλη σημασία για την πολιτική συνεργασίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η δανειοδότηση, για την ΕΤΕ, διέπεται από τους στόχους της πολιτικής συνεργασίας.
Στόχος της πρότασης της Επιτροπής είναι η σφαιρική και διεξοδική ανανέωση των εντολών που εξακολουθούν να βρίσκονται σε ισχύ ως προς τις τρίτες χώρες. Η χρήση, ως μέσου, της πολιτικής συνεργασίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης καθιστά αναγκαίο να κατανέμονται ισόποσα ανάμεσα στις διάφορες περιοχές οι κοινοτικές εγγυήσεις προς την ΕΤΕ.
Από το βήμα αυτό θέλω να εκφράσω την ικανοποίησή μου προς την Επιτροπή Προϋπολογισμών και τον κ. Tomlinson που ενέκριναν και ενσωμάτωσαν στην έκθεσή τους τη γνωμοδότηση της Επιτροπής Εξωτερικών Οικονομικών Σχέσεων, η οποία ελπίζω να εγκριθεί και από το Σώμα. Η ανάγκη να εντείνει η ΕΤΕ τις χρηματοδοτικές της δραστηριότητες με αντικείμενο τα πρότυπα διασυνοριακά προγράμματα ανάμεσα στις χώρες της Μεσογείου και η έλλειψη των κατάλληλων υποδομών στους τομείς των μεταφορών και των τηλεπικοινωνιών συνιστούν ένα από τα βασικά εμπόδια για την ανάπτυξη του εξωτερικού και διαπεριφερειακού εμπορίου, καθώς και της περιφερειακής συνεργασίας.
Είναι, επίσης, αναγκαίο να διασφαλιστεί μια μεγαλύτερη ορατότητα της χρηματοδοτικής προσπάθειας. Πρέπει ο πολίτης να τη δει, να τη γνωρίσει, να διαβιβαστεί στην Κοινότητα μέσα από τις συγχρηματοδοτήσεις με άλλους διεθνείς χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς.
Η ανάγκη να συμπεριληφθεί στην αξιολόγηση της λειτουργίας του νέου συστήματος εγγυήσεων και μία αξιολόγηση του οικονομικού και κοινωνικού αντίκτυπου που έχει για τις χώρες δικαιούχους συνιστά θεμελιώδες στοιχείο που επιτρέπει στις χώρες αυτές να επιταχύνουν την οικονομική τους ανάπτυξη, διασφαλίζοντας την αποδοτικότερη δυνατή αξιοποίηση των πόρων και των εγγυήσεων του κοινοτικού προϋπολογισμού.
Θα ήθελα, επίσης, να αναφερθώ στη χρονική σειρά που προτείνεται στη γνωμοδότηση της Επιτροπής Εξωτερικών Οικονομικών Σχέσεων, η οποία επισυνάπτεται στην έκθεση, καθώς και στην αίτηση για τακτική ενημέρωση από την Επιτροπή προς το Κοινοβούλιο για τον οικονομικοκοινωνικό αντίκτυπο στις χώρες δικαιούχους. Θέλω, επίσης, να εκφράσω την ικανοποίησή μου για την ενσωμάτωση της τροπολογίας υπ'αρ. 4 με την οποία η Επιτροπή Εξωτερικών Οικονομικών Σχέσεων προτείνει την επανακατανομή του συνολικού ορίου εγγυήσεων ανάμεσα στις συγκεκριμένες περιοχές με στόχο την επίτευξη μιας συνεκτικής κατάστασης ισορροπίας.
Στο έγγραφο της Επιτροπής υπήρχε χρονοδιάγραμμα για τα δάνεια της περιόδου 1997-1999, στο οποίο η Ασία και η Λατινική Αμερική ήταν οι μοναδικές περιοχές τις οποίες ο όγκος των δανείων με εγγύηση παρέμενε στάσιμος στο επίπεδο των 300 εκατομμυρίων Ecu. Το ζήτημα αυτό λύθηκε με τις τελευταίες τροπολογίες και θα χαρώ αν το Σώμα τις εγκρίνει, όπως επίσης και την έκθεση του κ. Tomlinson από την Επιτροπή Προϋπολογισμών.

von Habsburg
Kυρία Πρόεδρε, στην Aγία Γραφή αναφέρεται ότι ο Mωυσής, όταν είδε τους Iουδαίους να χορεύουν γύρο από τον χρυσό μόσχο, οργισμένος, έσπασε τις Δέκα Eντολές. Θα πρέπει να φέρνω διαρκώς στο μυαλό μου αυτή την εικόνα, καθώς ακούω τον κ. Tomlinson, διότι στην Aγία Γραφή αναφέρεται ακόμη ότι ήταν ιερή η οργή αυτή, και είμαι ευγνώμων προς τον κ. Tomlinson που συνεχώς φέρνει την ιερή οργή σ' αυτή, την κατά τα άλλα πολύ ήσυχη, αίθουσα.
Θα ήθελα όμως να πω και κάτι ακόμη σ' αυτά που είπε ο κ. Tomlinson. Δεν έχει βέβαια άμεση σχέση, αλλά παρόλα αυτά υπάρχει κάποια σχέση. Πρόκειται για το γεγονός ότι, στην πιστωτική μας πολιτική, γινόμαστε σιγά σιγά ασυνείδητοι. Kριτικάρουμε την αλβανική κυβέρνηση για το ότι δεν απαγόρευσε τις πυραμίδες. Έρχονται όμως κι άλλες πυραμίδες πάνω μας, αφού καθημερινά στήνουμε καινούριες πυραμίδες. Aυτό που κάνουν οι τράπεζές μας εδώ, δεν υποφέρεται πια. Δεν βάζουν τα δικά τους χρήματα, αλλά τα χρήματα εκείνων που επένδυσαν σ' αυτές, όπως στις πυραμίδες στην Aλβανία. Kαθώς διαβάζω σήμερα το πρωί ότι δίνουμε πάλι ένα μεγάλο δάνειο στη Pωσία, θα πρέπει να αρχίσουμε να σκεπτόμαστε σιγά σιγά, ότι εκεί υπάρχουν μεγάλοι πολιτικοί κίνδυνοι, που κάνουν ιδιαίτερα επικίνδυνα τα δάνεια αυτά, και ότι συνεπώς θα πρέπει να προσέχουμε ακόμη περισσότερο.
Eίμαι ευγνώμων προς τον κ. Tomlinson, που κι αυτός τώρα έκρουσε πάλι τον κώδωνα κινδύνου προς της Eυρωπαϊκή Tράπεζα Eπενδύσεων, διότι αργά αλλά σταθερά, θα δούμε σίγουρα το «μπλε θαύμα» μας, με τα δάνεια που χορηγούμε προς τη Pωσία. Δώσαμε ήδη πάρα πολλά. Aντ' αυτού, αναστέλλονται τα δάνεια προς ορισμένες χώρες, που έχουν απελευθερωθεί από τον κομμουνισμό και απέδειξαν πραγματικά πως είναι ευσυνείδητες, όπως λ.χ. προς την Oυγγαρία και την Tσεχική Δημοκρατία, ενώ η Pωσία παίρνει απεριόριστα δάνεια, κι αυτό, αργά αλλά σταθερά, γίνεται επικίνδυνο για τους αποταμιευτές μας. Γι' αυτό και θα ήθελα να ευχαριστήσω τον κ. Tomlinson και να τον παρακαλέσω να συνεχίσει, ώστε κάποτε να αποκατασταθεί πράγματι η τάξη εδώ.
(Xειροκροτήματα)

Virrankoski
(FI ) Αξιότιμη κυρία Πρόεδρε, η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕ) έχει ιδρυθεί για να συνεισφέρει στις προσπάθειες για την επίτευξη των βασικότερων στόχων τους οποίους έχει θέσει η Ε.Ε. Και οι τρίτες χώρες πρέπει να έχουν πρόσβαση σε δανειοδοτήσεις. Η δραστηριότητα της ΕΤΕ χαρακτηρίζεται από το στοιχείο του κινδύνου δεδομένου ότι αυτή αποβλέπει σε έργα τα οποία αφορούν μεταξύ άλλων, και κοινά συμφέροντα. Εάν η δραστηριότητα αυτή ήταν ακίνδυνη, τα διάφορα αναπτυξιακά έργα θα εξασφάλιζαν εύκολα χρηματοδότηση και από άλλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, γεγονός το οποίο θα καθιστούσε περιττή τη λειτουργία της ΕΤΕ.
Στην υπό εξέταση έκθεση προτείνεται, αφενός, να χωρισθούν οι κίνδυνοι εν σχέσει με τον δανεισμό σε πολιτικούς και οικονομικούς και, αφετέρου, να παρέχει η Ευρωπαϊκή Ένωση εγγυήσεις μόνο για τους πολιτικούς κινδύνους. Γενική πεποίθηση είναι ότι οι πολιτικοί κίνδυνοι προκαλούνται συνήθως λόγω απαγορεύσεων ως προς τις μεταφορές χρηματικών ποσών, απαλλοτριώσεων, πολέμων και εσωτερικών αναταραχών. Ενώ, όμως, θεωρητικά η πεποίθηση αυτή είναι σχετικά ορθή, στην πράξη έχει αποδειχθεί ότι ο διαχωρισμός των πολιτικών από τους οικονομικούς κινδύνους είναι ιδιαιτέρως δυσχερής. Είναι γνωστό ότι οι οικονομικές κρίσεις προκαλούνται συχνά και από εσωτερικές καταστάσεις οι οποίες χαρακτηρίζονται από αστάθεια και αναταραχές. Επιπλέον, οι δυσάρεστες πολιτικές καταστάσεις αποτελούν, συχνά, τροχοπέδη για την επιχειρηματική δραστηριότητα. Γι' αυτό και πιστεύω ότι θα έπρεπε να υιοθετηθεί μια πρακτική σύμφωνα με την οποία προϋπόθεση για την οριστική έγκριση ενός δανείου είναι η εκ των προτέρων αξιολόγηση του ενδεχόμενου πολιτικού κινδύνου. Αλλιώς, σε περιπτώσεις απώλειας πιστώσεων, η επίρριψη ευθυνών στους πολιτικούς, αποκλειστικά και μόνον παράγοντες, θα καθίστατο ιδιαίτερα προκλητική.
Στην προκειμένη περίπτωση θα μπορούσε να γίνει επιλογή μεταξύ δύο εναλλακτικών πρακτικών: είτε να αξιολογείται, εκ των προτέρων και ξεχωριστά το κάθε ενδιαφερόμενο κράτος, οπότε και θα προσδιορίζεται το ποσοστό του κινδύνου για την ΕΤΕ ο οποίος θα οφείλεται σε πολιτικούς λόγους στο κάθε ένα από τα κράτη αυτά, είτε να αποτελεί προϋπόθεση για την οριστική έγκριση οποιουδήποτε δανείου ο προσδιορισμός των ποσοστών πολιτικού και οικονομικού κινδύνου. Όπως ανέφερα και προηγουμένως, η αφερεγγυότητα σπανίως οφείλεται σε έναν και μοναδικό παράγοντα. Όσο, λοιπόν αφορά τους πολιτικούς κινδύνους, πιστεύω ότι σε περιπτώσεις απώλειας πιστώσεων η ζημιά θα πρέπει να κατανέμεται αναλόγως της σχέσης πολιτικού και οικονομικού κινδύνου, η οποία θα έχει καθορισθεί εκ των προτέρων. Για να γίνω ευκολότερα κατανοητός, αναφέρω το ακόλουθο παράδειγμα: εαν η απώλεια πιστώσεων ανέρχεται σε 1 εκατ. Ecu, και το ποσοστό του πολιτικού κινδύνου έχει υπολογισθεί εκ των προτέρων ότι είναι 40 %, τότε, σύμφωνα με την υπό εξέταση έκθεση, η εγγύηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα ανέρχεται σε μόνο 400.000 Ecu. Με άλλα λόγια, η απόφαση αυτή δεν θα πρέπει να καθιστά δυνατές τις εκ των υστέρων αλλαγές στα ποσοστά πολιτικού και οικονομικού κινδύνου. Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε, τελειώνοντας τις παρατηρήσεις μου αυτές, δηλώνω ότι είμαι έτοιμος να εγκρίνω την έκθεση.

Bangemann
Kυρία Πρόεδρε, η σημερινή συζήτηση δικαιολογημένα επικεντρώθηκε και πάλι στο ερώτημα του κατά πόσον μπορούν να καλυφθούν τέτοιοι κίνδυνοι, κι αυτή είναι, φυσικά, η κύρια πρόταση του κ. Tomlinson. O κ. Tomlinson γνωρίζει ότι το θέμα συζητήθηκε στην Eπιτροπή, δηλαδή στην Eπιτροπή Προϋπολογισμών. Eπισημάναμε ότι το σύστημα που προτείνει αυτή τη στιγμή, εν πάση περιπτώσει, δε θα πρέπει να εφαρμοστεί, για τον ακόλουθο λόγο - και επιτρέψτε μου να τον πω στα αγγλικά:
«Το νέο σύστημα εγγυήσεων για τα δάνεια της ΕΤΕπ υπάρχει στην πρακτική εξ αιτίας της ουσιαστικής βελτίωσης των προβλέψεων για τους πιθανούς κινδύνους κατά την περίοδο 1997-1999 σε σχέση με το πρόσφατο παρελθόν και την πιθανότητα όπως το Ταμείο Εγγυήσεων επιτύχει τον στόχο του για το 1997 καθώς και την πιθανότητα το ταμείο να είναι σε θέση να καλύψει μεσοπρόθεσμα πιθανές ζημίες». Αυτοί ήταν οι λόγοι που παρετέθησαν στον κ. Tomlinson σχετικά με τη θέση της Επιτροπής. Εν συνεχεία ζήτησε ένα σημείωμα το οποίο του το δόσαμε και το οποίο πολύ ευγενικά το χαρακτήρησε ως ενδιαφέρον μεν αλλά άσχετο.
(Γέλια) Ασφαλώς το σημειώσαμε κι' αυτό. Θα ήθελα να προτείνω όπως επί του παρόντος αποδεχθούμε το πρώτο ήμισυ της πρώτης τροπολογίας αλλά για τα υπόλοιπα να παραμείνουμε στο παρόν σύστημα, όπως είπα. Εάν το Κοινοβούλιο θέλει να προχωρήσει σε διαδικασία συνδιαλλαγής το γεγονός αυτό θα ήταν ενδιαφέρον - και σχετικό! Η Επιτροπή σημείωσε τα χειροκροτήματα με τα οποία έγινε δεκτή από τους συναδέλφους του η ομιλία του κ. Tomlinson γεγονός που με έκανε να φοβηθώ ότι προετοιμάζεται για θέση υπουργού στην επόμενη κυβέρνηση. Ωστόσο, όταν επαινέθηκε από τον Otto von Habsburg, ο φόβος μου αυτός εξαφανίσθηκε.
(Γέλια)
Tomlinson
Κυρία Πρόεδρε, επίτηδες χρησιμοποίησα μόνο τεσσεράμισυ λεπτά από τα πέντε που είχα διαθέσιμα διότι σκέφθηκα ότι θα χρειαζόμουν 30 δευτερόλεπτα για να απαντήσω στα καλαμπούρια του κ. Bangemann. Παρακολουθώντας τα λόγια του κ. Bangemann κατανοεί κανείς ότι οι δυνατότητες πρόβλεψης της Επιτροπής στηρίζονται σε μια κρυστάλλινη σφαίρα. Ήταν ευχάριστο το γεγονός ότι το μέλλον φαίνεται να είναι καλύτερο από ό, τι μας δείχνουν οι εμπειρικές ενδείξεις του πρόσφατου παρελθόντος. Η ελπίδα δεν πεθαίνει ποτέ! Θα πρέπει να είμαστε πολύ πιο σοβαροί με τις ευθύνες μας για τον κοινοτικό προϋπολογισμό.

Πρόεδρος
H συζήτηση έληξε.
Προχωρούμε τώρα στην ψηφοφορία.
O κ. Fabre Aubrespy, επί της διαδικασίας.

Fabre-Aubrespy
Κυρία Πρόεδρε, θα είμαι πολύ σύντομος. Η κ. Green, πρόεδρος της σοσιαλιστικής ομάδας, δεν είναι παρούσα, αλλά είμαι σίγουρος ότι η παρέμβασή μου θα της διαβιβασθεί.
Θα ήθελα να απευθύνω χαιρετισμό, όπως και η κ. Green, στους επισκέπτες που βρίσκονται στα θεωρεία, οι οποίοι έρχονται τακτικά...
(Η πρόεδρος αφαιρεί το λόγο από τον ομιλητή)

Πρόεδρος
Δε θα γίνει τώρα καμιά ανακοίνωση. Mε συγχωρείτε, κύριε Fabre Aubrespy, αλλά θα προχωρήσουμε στην ψηφοφορία. Δεν είναι ώρα τώρα για ανακοινώσεις. Σύμφωνα με τον Kανονισμό, αυτό δεν μπορεί να γίνει. Σας παρακαλώ να το πείτε ίσως προσωπικά στην κ. Green.
(Tο Σώμα εγκρίνει το σχέδιο ψηφίσματος νομοθετικού περιεχομένου)

Συνεργασία με τις ανερχόμενες οικονομίες στον τομέα της ETA
Πρόεδρος
H ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης του κ. Pompidou, εξ ονόματος της Eπιτροπής Έρευνας, Tεχνολογικής Aνάπτυξης και Eνέργειας (A4-0066/97), σχετικά με την ανακοίνωση της Eπιτροπής (COM(96)0344 - C4-0494/96) «Προαγωγή της συνεργασίας με τις ανερχόμενες οικονομίες στον τομέα της έρευνας και της τεχνολογικής ανάπτυξης».

Malerba
Κυρία Πρόεδρε, κ. Επίτροπε, αντικαθιστώ τον εισηγητή, καθηγητή Pompidou, που εκλήθη στο Παρίσι - όπως εσείς το υπενθύμισατε κα Πρόεδρε, - λόγω άλλων καθηκόντων. Το κάνω με ευχαρίστηση, τόσο λόγω σεβασμού προς τη Συνέλευση αυτή όσο και λόγω της συμμετοχής μου στις συζητήσεις για την έκθεση αυτή, στο πλαίσιο της Επιτροπής Ερευνας και της Επιτροπής Εξωτερικών Οικονομικών Σχέσεων.
Ο στόχος της ανακοίνωσης της Επιτροπής σχετικά με τη συνεργασία στον τομέα της ΕΤΑ με τις ανερχόμενες οικονομίες είναι η σύλληψη και εκπόνηση συγκεκριμένων μέσων συνεργασίας, προσαρμοσμένων στα χαρακτηριστικά των ομάδων κρατών, η οικονομική κατάσταση των οποίων δεν μπορεί να ταξινομηθεί σε σχέση με τις παραδοσιακές κατηγορίες των αναπτυσσόμενων χωρών.
Μεταξύ των βιομηχανικών και πλουσίων αφενός και των φτωχών και αναπτυσσόμενων χωρών αφετέρου, υπάρχει ένα συνεχές φάσμα των υπό μετάβαση οικονομιών. Αυτές οι υπό μετάβαση οικονομίες προχωρούν στον δρόμο της εκβιομηχάνισης με δικούς τους ρυθμούς και συνεπώς παρουσιάζουν τα χαρακτηριστικά ενός διττού περιβάλλοντος όπου συμβιούν η ευμάρεια με την φτώχεια, οι τεχνολογίες αιχμής με φαινόμενα υπανάπτυξης, οι δυναμικές επιχειρήσεις που έχουν πρόσβαση στις διεθνείς αγορές με τους επιχορηγούμενους οικονομικούς τομείς, η δημογραφική ανάπτυξη και η οικονομική επέκταση, που με τη σειρά τους προσελκύουν ξένες επενδύσεις πάνω σε δραστηριότητες με υψηλή υπεραξία που καθιστούν δυνατή μια συνεργασία σε ισότιμο επίπεδο με τις επιχειρήσεις και τους ερευνητικούς μας οργανισμούς. Μεταξύ των χωρών με ανερχόμενη οικονομία θα ήθελα να αναφέρω την Κίνα, τις Ινδίες, τη Βραζιλία, καθώς και τις χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας, εκείνες που μερικές φορές τις αποκαλούμε «δράκοντες».
Το να χαρακτηρίζουμε μια αναπτυσσόμενη χώρα ως «χώρα με ανερχόμενη οικονομία» δεν σημαίνει ότι η χώρα αυτή θα περάσει αμέσως στην κατηγορία των βιομηχανοποιημένων χωρών. Πρέπει μάλλον να εξετάσουμε κατά περίπτωση την καλύτερη φόρμουλα. Με την ευκαρία αυτή, υπενθυμίζω ότι στο πλαίσιο της Επιτροπής Εξωτερικών Οικονομικών Σχέσεων, κατά τη διάρκεια της συζτησης είχε αναφερθεί ότι για κάθε νέα συμφωνία σύνδεσης που συστήνει η Ενωση με τρίτες χώρες, θα πρέπει να εισαχθεί ένα κεφάλαιο, ένα συγκεκριμένο πρωτόκολλο για την έρευνα και την τεχνολογική συνεργασία, που θα αναφέρει λεπτομερώς τους σχετικούς τομείς.
Η έκθεση της Επιτροπής Ερευνας συμφωνεί λοιπόν με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την παράλληλη χρήση διαφόρων μέτρων βοήθειας και συνεργασίας με τις χώρες αυτές, όταν οι ίδιες παρουσιάζουν διττά χαρακτηριστικά. Η πρόταση ψηφίσματος τονίζει την ανάγκη ότι οποιαδήποτε συνεργασία σε θέματα επιστήμης και τεχνολογίας με τις χώρες με ανερχόμενη οικονομία σε εξελιγμένους τομείς, πρέπει να οργανωθεί σε ένα πλαίσιο ισότητας δικαιωμάτων και υποχρεώσεων, ώστε να υπάρξει ένα αμοιβαίο όφελος, έχοντας υπόψη ειδικά την προστασία της πνευματικής ιδιοκτησίας και της προστασίας της απασχόλησης.
Ενα σημαντικό σημείο της έκθεσης Pompidou αφορά στο ξεκίνημα ενός προγράμματος ανταλλαγής ερευνητών με τις χώρες με ανερχόμενη οικονομία. Η ΕΕ δέχεται σήμερα λιγότερο από το 10 % των νέων ερευνητών από την Ασία που ασχολούνται στα ερευνητικά εργαστήρια της Δύσης, επειδή η συντριπτική τους πλειοψηφία βρίσκεται στις ΗΠΑ. Εκτός από το ότι θέτουν τις διανοητικές τους ικανότητες στη διάθεση των χωρών που τους φιλοξενούν, οι νέοι αυτοί ερευνητές επιστρέφουν συχνά στις πατρίδες τους όπου γίνονται μέλη της ιθύνουσας τάξης, διαμορφώνουν πολιτιστικές απόψεις και φέρνουν μαζί τους τα εφόδια των προσωπικών σχέσεων που ανέπτυξαν στις χώρες που τους φιλοξένησαν. Η ανισορροπία των Ασιατών ερευνητών στις χώρες της ΕΕ σε σύγκριση με τις ΗΠΑ, δείχνει ότι υπάρχει πραγματικός κίνδυνος έλλειψης οραμάτων που μπορεί στη συνέχεια να μεταφραστεί σε δυσκολίες στις εμπορικές συναλλαγές.
Οι πρωτοβουλίες ανταλλαγών σπουδαστών και ερευνητών με τις χώρες με ανερχόμενη οικονομία πρέπει να ενισχυθούν στα πλαίσια του Πέμπτου Προγράμματος Πλαισίου, εντείνοντας την αμοιβαιότητα όσο αυτό είναι δυνατόν. Το κριτήριο αυτό της αμοιβαιότητας, ως προσανατολισμός και κίνητρο για συνεργασία στα πεδία όπου οι χώρες ανερχόμενης οικονομίας έχουν ήδη επιδείξει υψηλά επίπεδα ικανότητας και ανταγωνιστικότητας, είναι σε τελευταία ανάλυση η τελική ουσία της έκθεσης Pompidou, που φυσικά συνιστώ προς έγκριση από τη Συνέλευση.

Πρόεδρος
Σας ευχαριστώ, κύριε Malerba, για τα λόγια σας και για την επιτυχή αντικατάσταση του κ. Pompidou. Όλοι γνωρίζουμε, βέβαια, το υψηλό επιστημονικό σας επίπεδο.

Adam
Κύριε Πρόεδρε, η Σοσιαλιστική Ομάδα καλωσορίζει την ανακοίνωση της Επιτροπής για τις ανερχόμενες οικονομίες και την ανάγκη για στενότερη συνεργασία στον τομέα της έρευνας και ανάπτυξης και δέχεται με ικανοποίηση την έκθεση του κ. Pompidou. Λυπούμεθα που δεν βρίσκεται σήμερα μαζί μας αλλά παρ' όλα αυτά τον συγχαίρουμε και ευχαριστούμε επίσης και τον κ. Malerba για την μεγάλη προσοχή που έδοσε σ' αυτό το σημαντικό θέμα.
Οι οικονομίες αυτές αναπτύσσονται ταχύτατα. Γνωρίζουμε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ιαπωνία έχουν ήδη εγκατασταθεί στις περιοχές αυτές και επομένως υπάρχει ανάγκη για αποφασιστική και ταχύτατη δράση. Η μεγαλύτερη δυσκολία που έχουμε είναι να θέσουμε την όλη υπόθεση σε κάποιο είδος προοπτικής. Σήμερα το πρωί έλαβα ταχυδρομικά μερικά πολύ ενδιαφέροντα νούμερα σχετικά με την παγκόσμια ζήτηση ενέργειας. Εάν εξετάσετε, π.χ., την κατά κεφαλή χρήση ηλεκτρικής ενέργειας, οι χώρες στις οποίες αναφερόμαστε χρησιμοποιούν το πολύ μόνο το ένα τρίτο της ποσότητας που χρησιμοποιούμε εμείς. Ορισμένες από αυτές σχεδόν δεν περιλαμβάνονται στα διαγράμματα. Εάν εξετάσετε την πυκνότητα των οχημάτων, εμείς μεν διαθέτουμε άνω των 500 ανά εκατό χιλιάδες πληθυσμού ενώ εάν εξετάσετε τις χώρες στις οποίες αναφέρεται η έκθεση θα χρειασθείτε μεγεθυντικό φακό για να διαπιστώσετε ποια είναι η πυκνότητα των οχημάτων σ' αυτές.
Στο άμεσο μέλλον πρόκειται να λάβει χώρα μια τρομακτική έκρηξη στον επιστημονικό και τεχνικό τομέα. Τα αντικείμενα τα οποία ξεχωρίστηκαν από την Επιτροπή για να τύχουν ιδιαιτέρου ενδιαφέροντος στους τομείς των γεωργικών βιομηχανίων, της υγείας, της τηλεπικοινωνιακής τεχνολογίας, της μη πυρηνικής ενέργειας και της βιοτεχνολογίας έχουν όλα άμεση σχέση με αυτή την έκρηξη και δεχόμεθα με μεγάλη ικανοποίηση τον τρόπο με τον οποίο η Επιτροπή τα συνέδεσε τον μεταξύ τους. Σε ορισμένες από τις χώρες αυτές πρόκειται να υπάρξουν συγκεκριμένες ομάδες εργασίας και συγκεκριμένες μελέτες στη διαστημική τεχνολογία, την μηχανική, τη σεισμολογία και τα βελτιωμένα υλικά. Είναι προφανές από την ανακοίνωση ότι έχει γίνει σημαντική εργασία γι' αυτό το θέμα. Ελπίζουμε ότι το αντικείμενο αυτό θα ενισχυθεί από τις διμερείς συμφωνίες οι οποίες υφίστανται ήδη μεταξύ των κρατών μελών και αυτών των ανερχομένων οικονομιών. Είναι σημαντικό το γεγονός ότι η Κοινότητα συμμετέχει. Δεν αποτελεί απλά και μόνο θέμα διμερών συμφωνιών. Είναι αναγκαία και η κοινοτική διάσταση.
Τα συγκεκριμένα μέτρα που τόνισε η Επιτροπή αποτελούν ένα αναγκαίο μέρος της προσέγγισης για να διασφαλισθεί ότι το πρόγραμμα αυτό δεν θα αποσκοπεί απλά και μόνο σε ένα βραχυπρόθεσμο βιομηχανικό κέρδος επί ζημία της μακροπρόθεσμης αποτελεσματικής και επωφελούς συνεργασίας. Η Επιτροπή έχει ξεκάθαρες απόψεις όσον αφορά το σημείο αυτό.
Θα πρέπει επίσης να αναγνωρίσουμε ότι οι οικονομίες αυτές δεν είναι όλες ίδιες: ορισμένες αναπτύσσονται ταχύτερα από άλλες και ορισμένες αναπτύσσονται σε διαφορετικές κατευθύνσεις με συνέπεια να χρειάζεται μια ευρεία αλλά ταυτόχρονα και εξειδικευμένη προσέγγιση όσον αφορά την κάθε μία χώρα. Θα πρέπει επίσης να ληφθούν υπόψη τα κοινωνικά και περιβαλλοντικά προβλήματα που αφορούν την κάθε χώρα. Παρακολούθησα το συμπόσιο που οργάνωσε η Επιτροπή τον περασμένο Νοέμβριο και θα ήθελα να επισημάνω στο Σώμα τα δύο πολύ σημαντικά θέματα που προέκυψαν από το συμπόσιο αυτό. Δεν σημειώθηκε ομοφωνία και ελπίζω ότι τα θέματα θα επιλυθούν με την λειτουργία του προγράμματος.
Το πρώτο είναι εάν θα πρέπει να συγκεντρώσουμε την προσοχή μας στην επιστημονική πτυχή της συνεργασίας ή στην πτυχή της τεχνολογικής ανάπτυξης. Υπάρχουν επιχειρήματα και για τις δύο απόψεις. Θα πρέπει να ομολογήσω ότι συχνά η προσωπική μου προτίμηση είναι να εξετάζω την τεχνολογική πτυχή παρά την επιστημονική. Δεν πιστεύω όμως ότι μπορείτε να τις διαχωρίσετε εντελώς.
Το άλλο ενδιαφέρον ερώτημα ήταν εάν η τεχνική συνεργασία οδηγεί και στην συνεργασία των επιχειρήσεων ή εάν η επιχειρηματική συνεργασία είναι εκείνη που οδηγεί στην τεχνική συνεργασία. Πιθανότατα, και όπως συμβαίνει στις περισσότερες από τις ερωτήσεις αυτής της μορφής, η απάντηση βρίσκεται κάπου στη μέση. Ελπίζω ότι το πρόγραμμα που πρότεινε η Επιτροπή θα μας παράσχει μια καλύτερη κατανόηση γι' αυτά τα θέματα διότι εκείνο στο οποίο πρέπει να συγκεντρώσουμε την προσοχή μας είναι η συμβολή που πρέπει να κάνει στο 5ο Πρόγραμμα Πλαίσιο.

Camisσn Asensio
Κύριε Πρόεδρε, θέλω να διευκρινίσω από την αρχή ότι στηρίζουμε την πρόταση ψηφίσματος για την προαγωγή της συνεργασίας με τις ανερχόμενες οικονομίες ανά τον κόσμο στους τομείς της έρευνας και της τεχνολογικής ανάπτυξης.
Ο χαρακτηρισμός, βέβαια, μιας συγκεκριμένης χώρας ως «ανερχόμενης οικονομίας» πρέπει να αποδίδεται με προσοχή, δεδομένου ότι ο συνδυασμός μακροοικονομικών κριτηρίων δεν είναι πάντοτε εφαρμόσιμος. Είναι αναπόφευκτο αλλά και σκόπιμο, εξάλλου, να εξετάζονται τα πάντα κατά περίπτωση, συμφωνία προς συμφωνία, ξεκαθαρίζοντας κάθε φορά ότι η ευημερία είναι παράλληλη της ανάπτυξης. Κατανοούμε ότι το επίκεντρο πρέπει να είναι η πορεία υλοποίησης των συμφωνιών με πρώτο τα αμοιβαία πλεονεκτήματα, διασφαλίζοντας παράλληλα κοινωνικοοικονομικά αποτελέσματα προς το ευρωπαϊκό συμφέρον και κοινωνικές προοπτικές ευνοϊκές για την Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως για παράδειγμα η δημιουργία θέσεων εργασίας, με δεύτερο τη νομική προστασία των αποτελεσμάτων αυτών και τρίτο την παροχή μίας δίκαιας κοινής χρηματοδότησης.
Από την άλλη πλευρά, θεωρούμε (λόγω του διττού χαρακτήρα των οικονομιών αυτών) ότι αδιαπραγμάτευτο στοιχείο πρέπει να είναι η τελειοποίηση των ανθρώπινων δικαιωμάτων στις χώρες με ανερχόμενη οικονομία, καίτοι ειλικρινά πιστεύουμε ότι, μέσα από σωστά προγράμματα, η βελτίωση αυτή στον τομέα των ανθρώπινων δικαιωμάτων θα προκύψει ως φυσιολογικό αποτέλεσμα. Είναι γνωστό, εξάλλου, ότι τα δικαιώματα αυτά ακολουθούν πάντοτε παράλληλη εξελικτική πορεία με τη βελτίωση του κοινωνικοοικονομικού και του πολιτιστικού επιπέδου.
Υπό αυτές τις συνθήκες, σε συνδυασμό με την τοποθέτηση υπέρ μιας δίκαιας κοινωνικοοικονομικής ανάπτυξης στην παράγραφο 7, μιας αλληλέγγυας συμπεριφοράς στην παράγραφο 11 και μετά την τέλεια πλαισίωση της εφαρμογής των διμερών συμφωνιών στις παραγράφους 4 και 9, δε χρειάζεται πλέον καμία τροπολογία με την έννοια αυτή.
Θεωρούμε, λοιπόν, σωστές, σε γενικές γραμμές, τις κατευθύνσεις που περιέχονται στην ανακοίνωση της Επιτροπής, καθώς και το ότι αποτελούν το επίκεντρο της πρότασης ψηφίσματος, για το οποίο πρέπει επίσης να ευχαριστήσουμε, ως πολιτική ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, τον κ. Pompidou και την Επιτροπή για την ανακοίνωση αυτή.

Marset Campos
Κύριε Πρόεδρε, η πολιτική μου ομάδα συμφωνεί απόλυτα με την έκθεση του κ. Pompidou, η συμβολή του οποίου υπήρξε αξιέπαινη στην ουσιαστική βελτίωση της ανακοίνωσης της Επιτροπής σχετικά με τη συνεργασία με τις ανερχόμενες οικονομίες ανά τον κόσμο στους τομείς της έρευνας και της τεχνολογικής ανάπτυξης.
Υποβάλαμε, ωστόσο, μία τροπολογία με στόχο τη βελτίωση της κατάστασης αναφορικά με τα συνδικαλιστικά δικαιώματα στις χώρες αυτές με τις ανερχόμενες οικονομίες, αξιοποιώντας έτσι το πρόσφορο πλαίσιο των σχέσεων συνεργασίας που έχουν ξεκινήσει στον τομέα της έρευνας.
Κατανοούμε ότι, λόγω της διεθνοποίησης της οικονομίας σε παγκόσμιο επίπεδο, στις χώρες αυτές κατευθύνονται, μεταξύ των άλλων, κεφάλαια (υπεραξία, ας πούμε) από την Ευρωπαϊκή Ένωση εξαιτίας των μεγάλων κερδών που συνεπάγονται οι μισθοί πείνας και η απουσία συνδικαλιστικών δικαιωμάτων. Κατανοούμε επίσης γιατί, στο πλαίσιο της βελτίωσης της κερδοφορίας των εν λόγω οικονομικών δομών, εμφανίζεται τώρα η εισαγωγή της έρευνας ως στοιχείο συμπληρωματικό των χαμηλών μισθών.
Η κατάσταση αυτή δείχνει ότι κάθε ενδεχόμενη συνεργασία και δέσμευση της Ευρωπαϊκής Ένωσης αναφορικά με ερευνητικά προγράμματα πρέπει να αποτελέσει μία ακόμη μορφή αγώνα ενάντια σε μία από τις τραγικότερες συνέπειες της διεθνοποίησης, δηλαδή τη μαζική ανεργία και την ανελέητη εκμετάλλευση των εργαζομένων. Για το λόγο αυτό προτείνουμε, πέρα από τους όρους και τις προφυλάξεις που ορθά εισάγει ο κ. Pompidou και επιφέρει η Επιτροπή Έρευνας, Τεχνολογικής Ανάπτυξης και Ενέργειας, να προστεθεί διάταξη για το σεβασμό των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων, από τη στιγμή που είδαμε παιδιά να εργάζονται, να μην υπάρχουν συνδικαλιστικές ελευθερίες, να αυξάνονται τα εργατικά ατυχήματα στις χώρες αυτές όπου στους χώρους εργασίας παραμονεύει ο κίνδυνος. Ακόμη και ο επιδημιολόγος Jaime Breihl τονίζει ότι από τις πιο επικίνδυνες επιδημίες στις χώρες αυτές είναι η βία. Για το λόγο αυτό θεωρούμε ότι πρέπει να υποστηριχτεί η πρόταση αυτή αλλά σε συνδυασμό με την τροπολογία που καταθέσαμε.

Telkδmper
Kύριε Πρόεδρε, θα πρέπει, κατά βάσιν, να επιδοκιμαστεί μια συνεργασία με τις ανερχόμενες οικονομίες. Λέχθηκε ήδη ότι οι χώρες αυτές παρουσιάζουν έντονες διαφορές μεταξύ τους, αλλά και μέσα στις ίδιες τις χώρες οι διαφορές είναι πολύ έντονες, ως προς την κατανομή της φτώχειας και του πλούτου. Γι' αυτό και είναι δύσκολο να συντάξουμε μια έκθεση που να αναφέρεται σε όλες τις καταστάσεις, κι αυτό το βλέπει κανείς στην παρούσα έκθεση.
Θα πρέπει να ληφθούν υπόψη οι βασικές ανάγκες και οι συνθήκες διαβίωσης όλων των κατοίκων. Aυτό είναι κάτι το θετικό στην έκθεση αυτή. Aναρωτιέμαι σχετικά, γιατί δεν θα πρέπει να γίνονται επιμέρους χρηματοδοτήσεις. Aυτό θα έχει σαν αποτέλεσμα να ενισχύονται μόνο μεγάλα προγράμματα, θα οδηγεί σ' έναν συγκεντρωτισμό και είναι αμφίβολο, μετά, κατά πόσο θα γίνεται αντιστάθμιση μεταξύ πλούσιων και φτωχών. Έχω την άποψη ότι συγκεκριμένα προγράμματα για τον φτωχότερο πληθυσμό και τεχνολογίες για την αποφυγή έλλειψης τροφίμων, λ.χ. στις περιοχές που αναφέρονται, μπορούν να οδηγήσουν κι εκεί σε φαινόμενα συνέργιας.
Eπιδοκιμάζουμε την προώθηση της περιφερειακής συνεργασίας, όπως και τα προγράμματα ανταλλαγών επιστημόνων, ερευνητών και μηχανικών. H βελτίωση της γεωργικής κατάστασης της χώρας, αποτελεί πολύ μεγάλο μέλημα. Aυτό το συζητήσαμε και στη σύνοδο του FAO. Bεβαίως, λείπει εδώ η επισήμανση ότι η κατάσταση αυτή προκαλείται συχνά από τις συνθήκες ιδιοκτησίας στις χώρες αυτές. Συχνά δεν υπάρχει έλλειψη τροφίμων, αλλά η πείνα προκύπτει από την άδικη κατανομή της ιδιοκτησίας, και δεν είναι η πληθυσμιακή αύξηση η αιτία, όπως αναφέρεται στην έκθεση, . Tο σκάνδαλο της ΣEB, μάς δείχνει ότι η προώθηση της αγροτο-βιομηχανικής παραγωγής, αποτελεί λανθασμένη προσέγγιση για τις ανερχόμενες οικονομίες και τις αναπτυσσόμενες χώρες.
Λέχθηκε, μόλις τώρα, ότι θα πρέπει να ληφθεί υπόψη η κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Nομίζω πως αυτό θα πρέπει να περιλαμβάνεται σε τέτοιες συμφωνίες. Όταν συνάπτουμε μια συμφωνία με την Kίνα, οφείλουμε φυσικά να λαμβάνουμε υπόψη και την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Aν κάτι τέτοιο δεν είναι δυνατόν - έχουμε προς το παρόν μια διένεξη με το Mεξικό - δεν πρέπει να υπογράφονται οι συμφωνίες.
Tελειώνοντας, θα πρέπει, για την έκθεση συνολικά, να πω το εξής: Nομίζω πως είναι μια επιταγή εν λευκώ προς την Eπιτροπή. Tο ερώτημα είναι τι θα κάνει μ' αυτή. Eλπίζω να κάνετε το καλύτερο, κύριε Bangemann, ώστε να μη χρειαστεί αργότερα να συστήσουμε μια εξεταστική επιτροπή για την παρούσα έκθεση.

Lukas
Για τη μελλοντική θέση της Eυρωπαϊκής Ένωσης στην παγκόσμια αγορά, έχει μεγάλη σημασία το ότι η Eπιτροπή και Eυρωπαϊκό Kοινοβούλιο διείδαν την ειδική θέση των αποκαλουμένων «χωρών του κατωφλίου», δηλαδή εκείνων των χωρών που δεν ανήκουν πλέον πλήρως στις αναπτυσσόμενες χώρες, αλλά και δεν μπορούν ακόμη να θεωρηθούν κανονικά βιομηχανικές. Tα κράτη αυτά κρύβουν τεράστιο, κι εν μέρει ανεξάντλητο, δυναμικό τεχνολογικών ταλέντων, προσελκύουν πάρα πολλές επενδύσεις από το εξωτερικό, και σε ορισμένους τομείς των τεχνολογιών αιχμής, είναι ανταγωνιστές μας εδώ και πολύ καιρό. Oι χώρες αυτές αναπτύσσουν ήδη, σε ορισμένους κλάδους, αξιοσημείωτη οικονομική ισχύ, και δεν αποτελεί σύμπτωση που όχι λίγες ονομαστές ευρωπαϊκές εταιρίες χρησιμοποιούν, για παράδειγμα, ινδικό λογισμικό. H Iαπωνία και οι HΠA κατέχουν ισχυρή θέση στις αγορές αυτές. Tο ίδιο ισχύει και για ορισμένα κράτη μέλη της Eυρωπαϊκής Ένωσης, αλλά σε μικρότερο βαθμό.
Eίναι καιρός όμως πια, να προσανατολίσει και η Eπιτροπή την πολιτική της στις χώρες αυτές εντονότερα προς τους ήδη αναπτυχθέντες τομείς και να επιδιώξει σ' αυτές μια ευρωπαϊκή συμμετοχή στις αγορές των τεχνολογιών αιχμής.
Tο τωρινό σχέδιο δράσης αποτελεί το πρώτο βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση. Aπ' αυτό φαίνεται η ανάγκη, για την Eυρωπαϊκή Ένωση, να κάνει συγκεκριμένες ενέργειες, για να μην αφήσει να μεγαλώσει ακόμη περισσότερο η σημαντική υστέρηση που παρουσιάζει στις χώρες αυτές, έναντι της Iαπωνίας και των HΠA, αλλά να την περιορίσει. Προκύπτει σαφώς ότι κράτη, που ήδη κατέχουν ισχυρές θέσεις στο παγκόσμιο εμπόριο, σε ορισμένους τομείς, δεν μπορεί να τα αντιμετωπίζει κανείς αποκλειστικά με τα κριτήρια της αναπτυξιακής βοήθειας. Aντίθετα, οι προσπάθειες θα πρέπει να κινούνται προς την κατεύθυνση μιας αποτελεσματικής συνεργασίας προς το αμοιβαίο συμφέρον, μιας συνεργασίας με την έννοια της εταιρικής σχέσης, με ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις, και με την έννοια της αμοιβαιότητας, όπως τα εκφράζει η έκθεση της Eπιτροπής.

Heinisch
Kύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, την ανακοίνωση της Eπιτροπής θα πρέπει να τη δούμε, σε σχέση με τη στρατηγική της Eυρωπαϊκής Ένωσης στο τέταρτο ερευνητικό πρόγραμμα πλαίσιο. Ένας από τους ειδικούς στόχους αυτού του προγράμματος πλαισίου, αναφέρεται στη συνεργασία με τρίτες χώρες και διεθνείς οργανισμούς, στον τομέα της έρευνας και της τεχνολογικής ανάπτυξης, στο λεγόμενο πρόγραμμα INCO. Eπιδοκιμάζω, εξ ονόματος της ομάδας του EΛK, την έκθεση του κ. Pompidou. Kι εγώ έχω την άποψη ότι η μελλοντική συνεργασία, μεταξύ της Eυρωπαϊκής Ένωσης και των ανερχομένων οικονομιών, δεν επιτρέπεται να βασίζεται αποκλειστικά στον μέχρι τώρα καθαρά οικονομικά θεμελιωμένο ορισμό αυτής της έννοιας.
Kαθένα από τα εν λόγω κράτη, τις τελευταίες δεκαετίες της εκβιομηχάνισης, έπρεπε να ξεκινήσει από διαφορετικές καταστάσεις εκκίνησης και να αναπτυχθεί περαιτέρω ανάλογα. Aυτό έδειξε η εμπειρία μου, στα πλαίσια των εργασιών της Aντιπροσωπείας για τις σχέσεις με τις χώρες της Λατινικής Aμερικής. Γι' αυτό κι έχω την άποψη ότι κάθε συμφωνία συνεργασίας, μεταξύ της Eυρωπαϊκής Ένωσης και των αποκαλουμένων «χωρών του κατωφλίου», θα πρέπει να εξετάζεται μεμονωμένα.
Συμφωνώ με τις κατευθυντήριες γραμμές που υποδεικνύει η Eπιτροπή, κι έχω την άποψη πως σύντομα θα πρέπει να υποβληθεί ένα πρώτο πρόγραμμα ανταλλαγής επιστημόνων, ερευνητών και μηχανικών, ώστε να προωθηθεί περαιτέρω η μελλοντική συνεργασία στον τομέα της έρευνας. Eκτός τούτου, θα ήθελα να τονίσω πως θα ήταν επιθυμητή μια τελική έκθεση, με την αξιολόγηση του προγράμματος, μέχρι τα τέλη του 1998, όταν θα τελειώσει το τέταρτο ερευνητικό πρόγραμμα πλαίσιο.
Δε θα πρέπει να υποτιμήσουμε την ισχυρή θέση που κατέχουν σήμερα, πολλές από τις χώρες του κατωφλίου στην παγκόσμια αγορά. Eκτός τούτου, αναμένεται ότι μερικές από τις σημερινές χώρες του κατωφλίου θα συγκαταλέγονται, σε δέκα ή είκοσι χρόνια, στις βιομηχανικές. Αλλες, που χρειάζονται περισσότερο χρόνο ανάπτυξης, έχουν μια δημογραφική κατάσταση, η οποία, ανεξάρτητα από το επίπεδο της ανάπτυξής τους, τις κάνει να συγκαταλέγονται στις μεγάλες αγορές. H Eυρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει, στον τομέα της συνεργασίας στην έρευνα και την ανάπτυξη, να έχει κοινή, ισχυρή και θετική στρατηγική, διότι μια συνεργασία, που σήμερα κιόλας λειτουργεί εντατικά, θα αποδώσει τους καρπούς της στο μέλλον.

Bangemann
Kύριε Πρόεδρε, είμαι ευτυχής που συμφωνούμε με το Kοινοβούλιο σε όλα σχεδόν τα βασικά σημεία, όσον αφορά τη συνεργασία με τις ανερχόμενες οικονομίες, σε προγράμματα έρευνας και ανάπτυξης. Aυτό πιθανόν να οφείλεται και στο γεγονός ότι, εδώ και αρκετό καιρό, με μια ανακοίνωση βασικού χαρακτήρα, αρχίσαμε το διάλογο με το Kοινοβούλιο. Aποδεικνύεται συνεχώς το εξής: Όταν ένας τέτοιος διάλογος αρχίσει έγκαιρα, τότε αίρεται μια σειρά προβλημάτων, εφόσον πρόκειται για την ουσιαστική υλοποίηση όσων έχει σχεδιάσει κανείς. Aυτό είναι πολύ ευχάριστο, επειδή - όπως δικαιολογημένα είπαν όλοι οι ομιλητές - θα πρέπει οπωσδήποτε να αναλάβουμε καινούριες πρωτοβουλίες στον τομέα αυτό, και μάλιστα για πολλούς λόγους, και ξεκινώντας φυσικά κι από τη σκέψη ότι, στην περίπτωση των ανερχομένων οικονομιών, υπάρχει κατά κάποιον τρόπο μια συγκεχυμένη κατάσταση. Aπό τη μια μεριά είναι ακόμη αναπτυσσόμενες χώρες, γι' αυτό και θα πρέπει να κάνει κανείς χρήση του ενός ή του άλλου κριτηρίου αναπτυξιακής πολιτικής. Aπό την άλλη είναι βιομηχανικές, και ως βιομηχανικές χώρες είναι φυσικά οι μελλοντικοί μας εταίροι, ενδεχομένως και οι μελλοντικοί μας ανταγωνιστές.
Eπειδή εδώ πρόκειται για χώρες που μεγαλώνουν αργά, δε θα 'πρεπε να θίξουμε όλα τα μεγάλα προβλήματα που υπάρχουν εκεί, και να καταπιαστούμε με σκέψεις αναπτυξιακής πολιτικής. Πρόκειται για ένα σαφώς οριοθετημένο και συγκεκριμένο πρόγραμμα, και αυτό επιτρέπει, κατά την άποψή μου, να μην ασχοληθούμε με όλα τα προβλήματα που προκύπτουν από την αναπτυξιακή πολιτική. Aναφέρθηκαν τα ανθρώπινα δικαιώματα - αυτό είναι ένα γενικότερο πρόβλημα στην πολιτική της συνεργασίας μας, το οποίο δε θέλουμε να το πραγματευθούμε εδώ διαφορετικά απ' ότι κάνουμε σε άλλους τομείς.
O κ. Adams επεσήμανε ότι ενδεχομένως να χρειαστεί να αποφασίσουμε μεταξύ τεχνολογικών προγραμμάτων ανάπτυξης από τη μια μεριά, και επιστημονικών προγραμμάτων έρευνας από την άλλη. Θέλουμε, ως γνωστόν, να προσανατολίσουμε το πέμπτο ερευνητικό πρόγραμμα πλαίσιο εντονότερα σε τεχνολογικά θέματα, ξεκινώντας και από τη σκέψη ότι εδώ μπορούμε να κάνουμε κατανομή καθηκόντων μεταξύ της Ένωσης από τη μια μεριά, που θα στρέφονταν στα θέματα αυτά, και των κρατών μελών από την άλλη, που μπορεί να δραστηριοποιούνται εντονότερα στη βασική έρευνα στον πανεπιστημιακό τομέα. Aυτό πιθανόν να έχει σαν αποτέλεσμα αυτό που είπε, να διαδίδεται ολοένα και περισσότερο, ώστε και σ' αυτές τις μορφές της συνεργασίας, να δοθεί περισσότερο βάρος στα τεχνολογικά προγράμματα ανάπτυξης.
Ένα θέμα συζητήθηκε μεταξύ Kοινοβουλίου και Eπιτροπής με διιστάμενες απόψεις, αλλά θα πρέπει να προσθέσω αμέσως εδώ ότι η θέση της Eπιτροπής ενδεχομένως να τροποποιηθεί περαιτέρω. Πρόκειται για το θέμα της χρηματοδότησης των ερευνητικών προγραμμάτων, όταν σ' αυτά συνεργάζονται επιχειρήσεις που θα εμφανιστούν, στη συνέχεια, σαν ανταγωνιστές. Θα πρέπει να χρηματοδοτεί κανείς ένα τέτοιο ερευνητικό πρόγραμμα στο σύνολό του, ή θα πρέπει να χρηματοδοτεί μόνο τους ευρωπαίους συμμετέχοντες, επειδή οι άλλοι συμμετέχοντες θα εμφανιστούν αργότερα ως ανταγωνιστές; H κλασική προσέγγιση που επέλεξε εδώ η Eπιτροπή, με την οποία, άλλωστε, ακολουθούμε μια πρόταση του Kοινοβουλίου, χρηματοδοτεί σε τέτοιες περιπτώσεις μόνο τους ευρωπαίους συμμετέχοντες. Λέω κλασική, επειδή - όπως όλοι γνωρίζετε - στη βιομηχανική πολιτική δε βλέπουμε πια και τόση μεγάλη αντίθεση μεταξύ συνεργασίας και ανταγωνισμού.
Mπορεί κανείς κάλλιστα να συνεργάζεται και να ανταγωνίζεται ταυτόχρονα, πράγμα που κάνουν άλλωστε και πολλές εταιρίες, οι οποίες, για συγκεκριμένους σκοπούς και με ξεκάθαρες ιδέες, συνενώνουν τα μέσα τους και, στη συνέχεια, με το προϊόν της συνεργασίας, ανταγωνίζονται στην αγορά, μια κι ένα τέτοιο προϊόν είναι πάντα μέρος μιας συνολικής προσφοράς. Kι αυτό μπορεί κανείς να το σκεφθεί κάποτε, αλλά είναι σαφές ότι τέτοιες μοντέρνες ιδέες χρειάζονται χρόνο και ίσως και πειστικά παραδείγματα.
Kατά τα άλλα, ευχαριστώ και πάλι τον εισηγητή και τον εκπρόσωπό του για τη θαυμάσια συνεργασία. Στην έκθεση, το Kοινοβούλιο δούλεψε πολύ και, όπως ήδη είπα, αν αρχίσει κανείς να δουλεύει έγκαιρα, τότε, κύριε Telkδmper, δε χρειάζεται καμιά εξεταστική επιτροπή. Φαίνεται ότι θεωρείτε την εξεταστική επιτροπή σαν ένα είδος απειλής. Mπορώ όμως να σας διαβεβαιώσω εδώ ότι η Eπιτροπή θεωρεί την εξεταστική επιτροπή σαν συνηθισμένο δημοκρατικό μέσο. Δεν θα το παρακάνω και να πω πως χαιρόμαστε για τις εξεταστικές επιτροπές, αλλά, φυσικά, τις αποδεχόμαστε.

Πρόεδρος
Η συζήτηση έληξε.
Προχωρούμε στην ψηφοφορία.
(Το Σώμα εγκρίνει το ψήφισμα) Παρακαλώ τον κ. Malerba να διαβιβάσει τα συγχαρητήριά μας στον κ. Pompidou.

Hindley
Κύριε Πρόεδρε, επί διαδικαστικού. Θα ήθελα να αποδεχθείτε ένα γνήσιο σφάλμα. Μόλις τώρα ζητήσατε ψηφοφορία με ονομαστικό κατάλογο και αυτόματα επάτησα το κουμπί. Αυτή δεν είναι η θέση μου - είναι η θέση του κ. Lomas. Πάτησα το κουμπί με την κάρτα του κ. Lomas σ' αυτό. Ελπίζω να δεχθείτε ότι πρόκειται για γνήσιο σφάλμα και να διορθώσετε αντίστοιχα τα πρακτικά.

Πρόεδρος
Θα εξεταστεί αυτό που λέτε και, αν έτσι έγινε, θα υπάρξει διόρθωση μετά από την παρατήρησή σας.

Δημογραφική κατάσταση
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (Α4-0042/97) της κ. Boogerd-Quaak εξ ονόματος της Επιτροπής Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων σχετικά με την έκθεση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο που αφορά τη δημογραφική κατάσταση στην Ευρωπαϊκή Ένωση (1995) (COM(96)0060-C4-0143/96).

Boogerd-Quaak
Πρόεδρε, συνάδελφοι, σήμερα εξετάζεται η έκθεση για τη δημογραφική κατάσταση στην Ευρώπη. Πριν υπεισέλθω στο θέμα, θα ήθελα κατ'αρχάς να ευχαριστήσω την Επιτροπή και τους συναδέλφους για τη συνεργασία τους, επειδή πιστεύω ότι κατορθώσαμε να περιορίσουμε τον όγκο της έκθεσης και να πούμε αυτό που θέλαμε να πούμε.
Η δημογραφική κατάσταση μεταβάλλεται. Δεν μπορούμε λοιπόν πλέον να χαράζουμε μία πολιτική με βάση την υπόθεση ότι η δημογραφική κατάσταση παραμένει στατική, όπως συμβαίνει καμία φορά. Αυτό ισχύει ακόμη περισσότερο επειδή αναμένεται ότι θα υπάρξουν δραστικές αλλαγές οι οποίες θα είναι ταχύτερες από τις αλλαγές που παρατηρήθηκαν τις τελευταίες δεκαετίες. Τι συμβαίνει συγκεκριμένα; Η πυραμίδα του πληθυσμού αντιστρέφεται. Από τη μία μεριά η αύξηση του πληθυσμού στην Ευρωπαϊκή Ένωση θα είναι ελάχιστη, και από την άλλη η σύνθεση του πληθυσμού θα αλλάξει ριζικά. Θα υπάρξει μείωση του πληθυσμού ηλικίας κάτω των 20 ετών και σημαντική αύξηση του αριθμού των ατόμων ηλικίας άνω των 65 ετών. Οι εξελίξεις αυτές έχουν σοβαρές επιπτώσεις σε τομείς όπως η κοινωνική ασφάλιση και οι συντάξεις, η απασχόληση, η υγειονομική περίθαλψη, η περιφερειακή πολιτική και η γεωργία. Ένας διαρκώς μικρότερος αριθμός ενεργών ατόμων πρέπει να φροντίζει για ένα διαρκώς μεγαλύτερο αριθμό αδρανούντων. Σε ορισμένα κράτη μέλη, οι δαπάνες για την παροχή συντάξεων και για την υγειονομική περίθαλψη μπορεί να αυξηθούν σε τέτοιο βαθμό ώστε, εάν δεν ληφθούν μέτρα, να εμποδίσουν την εκπλήρωση των κριτηρίων σύγκλισης για την ΟΝΕ.
Κατά συνέπεια, οι δημογραφικές εξελίξεις μπορούν σύντομα να προσλάβουν επίκαιρο χαρακτήρα. Δεν θα αναφερθώ προς στιγμήν σε δεδομένα. Αυτά μπορείτε να τα βρείτε και αλλού. Το θέμα είναι τι θέλουμε να κάνουμε. Μπορούμε ως Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή ως Ευρωπαϊκή Ένωση να επηρεάσουμε τις δημογραφικές εξελίξεις; Πιστεύω ότι δεν πρέπει να τρέφουμε αυταπάτες όσον αφορά το σημείο αυτό.
Δεν συμφωνώ με το σύνθημα «κάνε ένα παιδί για την Ευρώπη» που πρότεινε ένας από τους συναδέλφους μου. Εκτός αυτού πιστεύω ότι είναι ένα θέμα με το οποίο η πολιτική δεν πρέπει να αναμιχθεί. Η αύξηση των μεταναστευτικών ροών για την εξισορρόπηση της σύστασης του πληθυσμού δεν είναι επίσης λύση. Ωστόσο, για ανθρωπιστικούς λόγους δεν πρέπει να φοβόμαστε τόσο πολύ.
Συνεπώς, δεν έχουμε πολλά μέσα στη διάθεσή μας για να επηρεάσουμε τις δημογραφικές εξελίξεις. Έχουμε όμως μέσα για να δώσουμε απαντήσεις στις μεταβαλλόμενες συνθήκες. Αυτό σημαίνει ότι στα πλαίσια της πολιτικής απασχόλησης θα πρέπει να φροντίσουμε για τη μεγαλύτερη συμμετοχή του δυνητικού ενεργού πληθυσμού. Αυτό σημαίνει ότι οι σημερινοί άνεργοι θα πρέπει να επανενταχθούν στην παραγωγική διαδικασία.
Για να επιτευχθεί ο στόχος αυτός θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στην εκπαίδευση και την κατάρτιση, επειδή πολλές ομάδες που αυτή τη στιγμή είναι αποκλεισμένες δεν διαθέτουν τις γνώσεις και τις δεξιότητες που απαιτεί η αγορά εργασίας. Πρέπει να εγκαταλείψουμε την ιδέα ότι η εκπαίδευση μετά την ηλικία των 40 ετών δεν έχει νόημα, ιδιαίτερα μάλιστα ενόψει της γήρανσης του πληθυσμού και δεδομένου ότι σε μία κοινωνία που αυτοματοποιείται ολοένα και περισσότερο η διά βίου εκπαίδευση έχει καθοριστική σημασία για την ανταγωνιστική θέση της Ευρώπης. Το σημείο αυτό τονίστηκε αυτή την εβδομάδα με τις εκθέσεις των συναδέλφων Waddington και Van Velzen.
Εκτός αυτού, ο βαθμός συμμετοχής μπορεί να αυξηθεί με την άρση των νομικών, φορολογικών και πρακτικών εμποδίων, για παράδειγμα, με τη μετάθεση των φόρων επί της εργασίας σε άλλους τομείς όπως είναι η παραγωγή και η χρήση ενέργειας. Οπωσδήποτε, θα πρέπει να ασκήσουμε μία προνοητική πολιτική όσον αφορά τη φροντίδα των παιδιών, έτσι ώστε να υπάρξει ίση συμμετοχή των ανδρών και των γυναικών στην αγορά εργασίας, πράγμα που ισχύει επίσης και όσον αφορά τη φροντίδα των ηλικιωμένων και των ατόμων με ειδικές ανάγκες. Επί του σημείου αυτού υιοθέτησα μία τροπολογία του ΕΛΚ ενώ θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή σας για άλλη μία φορά στην έκθεση της Επιτροπής για τα Δικαιώματα της Γυναίκας.
Πιστεύω ότι, όσον αφορά τις δημογραφικές εξελίξεις, πρέπει να αντιμετωπιστεί μία σοβαρή πρόκληση στο χώρο της κοινωνικής ασφάλισης και των συντάξεων. Δεδομένης της αυξανόμενης εξατομίκευσης και ευελιξίας στην αγορά εργασίας, είμαι της γνώμης ότι είναι καιρός να επανεξεταστούν τα συστήματα κοινωνικής ασφάλισης που ισχύουν στα κράτη μέλη. Όπως είναι φυσικό, η επίλυση του προβλήματος πρέπει να αναζητηθεί με τη θέσπιση ενός συνόλου μέτρων όπως είναι η διαφοροποίηση της ηλικίας συνταξιοδότησης, η περισσότερη χρήση κεφαλαιουχικών συστημάτων - ελπίζω κύριε Bangemann ότι συμφωνείται μαζί μου - και ο διαχωρισμός των εισφορών.
Πιστεύω όμως ότι πρέπει να προχωρήσουμε περισσότερο από τα μέτρα αυτά. Πρέπει να προσεγγίσουμε με περισσότερο ολοκληρωμένο τρόπο το σύστημα κοινωνικής προστασίας σε συνδυασμό με την υγειονομική περίθαλψη.
Πιστεύω ότι η Ευρώπη πρέπει να κάνει ένα βήμα προς την αύξηση της ευελιξίας των διαφόρων συστημάτων και την προσαρμογή τους στις ανάγκες του ατόμου - κύριε Bangemann πιστεύω ότι συμφωνείται; αυτό όμως πρέπει να γίνει με παράλληλο σεβασμό της αρχής της αλληλεγγύης στην οποία στηρίζεται το ευρωπαϊκό κοινωνικό πρότυπο. Η λύση μπορεί εν μέρει να ανευρεθεί στην ανανέωση της κοινωνικής ασφάλισης με την οποία έχουν άλλωστε ήδη αρχίσει διάφορες χώρες, συμπεριλαμβανομένης και της δικής μου.
Παράλληλα, η αύξηση του ανταγωνισμού στην αγορά εργασίας όσον αφορά τις ιδιωτικές ασφάλειες και τις συντάξεις γήρατος προσφέρει περισσότερα νομοθετικά και φορολογικά περιθώρια για τις ιδιωτικές παροχές, την αύξηση της αποτελεσματικότητας και τον περιορισμό του κόστους. Συνεπώς, το πρόβλημα δεν είναι ότι δεν έχουμε νέες ιδέες, αλλά ότι η ακαμψία των συστημάτων που ισχύουν σε ορισμένες χώρες έχει ως αποτέλεσμα να μην εφαρμόζονται όπως πρέπει τα σχέδια αυτά.
Κρίνω ότι θα ήταν σκόπιμο να συμπληρωθούν τα διαθέσιμα δημογραφικά στοιχεία κατά τέτοιο τρόπο ώστε να καταστεί δυνατή η σύγκριση των δεδομένων που αφορούν τα διάφορα κράτη μέλη. Η Ευρώπη έχει καθήκον να προωθήσει την εφαρμογή μίας ολοκληρωμένης πολιτικής με την οποία μπορούν να αντιμετωπιστούν κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο οι μεταβαλλόμενες συνθήκες. Για το σκοπό αυτό, τα κράτη μέλη δεν θα μπορέσουν να αποφύγουν την επιβολή ανανεωτικών μέτρων, τα οποία μπορεί βραχυπρόθεσμα να είναι οδυνηρά. Μέχρι στιγμής όμως το Συμβούλιο δεν έχει πλήρη επίγνωση της σοβαρότητας της δημογραφικής επανάστασης και περιορίζεται απλώς στο να λαμβάνει γνώση των σχετικών δεδομένων χωρίς να πράττει τίποτα.
Προτείνω να συμπεριληφθεί το θέμα των δημογραφικών εξελίξεων στην ετήσια έκθεση για την απασχόληση, στα πλαίσια της αποκαλούμενης διαδικασίας του Έσσεν. Ίσως ακούγεται κάπως δραματικό, αλλά η ωρολογιακή βόμβα συνεχίζει να χτυπάει μπροστά στα μάτια μας. Εάν θέλουμε να αποφύγουμε τις επιπτώσεις αυτής της κατάστασης θα πρέπει να εξετάσουμε τώρα με σοβαρότητα την πολιτική που εφαρμόζουμε στον τομέα της αγοράς εργασίας, και να εξετάσουμε το κοινωνικό μας πρότυπο στο άμεσο μέλλον. Θα ήταν προτιμότερο να το κάνουμε αυτό σήμερα παρά αύριο. Η κοινωνία δεν πρόκειται να περιμένει υπομονετικά μέχρι να ξυπνήσουμε. Εφόσον η Ευρώπη επιθυμεί να διατηρήσει τη θέση που κατέχει στην παγκόσμια αγορά και να διαφυλάξει το κοινωνικό της πρότυπο, θα πρέπει να σταματήσουμε να παραγνωρίζουμε την πραγματικότητα. Η είσοδός μας στον 21ο αιώνα δεν θα πρέπει να στηρίζεται στο φόβο, αλλά στην τόλμη και τον ενθουσιασμό για την αξιοποίηση των ευκαιριών που μας παρουσιάζονται.
(Χειροκροτήματα)

Bennasar Tous
Κύριε Πρόεδρε, θέλω να ευχαριστήσω και να συγχαρώ, εξ ονόματος της Επιτροπής για τα Δικαιώματα της Γυναίκας αλλά και εξ ονόματος της πολιτικής μου ομάδας την κ. Boogerd-Quaak για τη δουλειά της στη δεύτερη αυτή ετήσια έκθεση σχετικά με τη δημογραφική κατάσταση και εξέλιξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ευχαριστώ για την ευαισθησία σας να συμπεριλάβετε ουσιαστικά ολόκληρο το περιεχόμενο της γνωμοδότησης της Επιτροπής για τα Δικαιώματα της Γυναίκας.
Εκφράζω τη λύπη μου που, όπως είθισται στην αίθουσα αυτή, τα θέματα που σχετίζονται άμεσα με τη γυναίκα, την οικογένεια και, στην περίπτωση αυτή, με τα άτομα τρίτης ηλικίας, μπαίνουν στο τέλος της ημερήσιας διάταξης. Αγαπητοί συνάδελφοι, η έκθεση που έχουμε μπροστά μας είναι μια ακτινογραφία της εξελικτικής πορείας της Ευρώπης και του πώς η εξέλιξη αυτή μπορεί να επιδράσει στην επιτυχία ή στην αποτυχία ενός εγχειρήματος που, προς το παρόν, βασίζεται σε μία οικονομία παραγωγικών και τεχνολογικών διεργασιών που προσανατολίζονται περισσότερο προς την ανταγωνιστικότητα και την αποδοτικότητα παρά προς τους ανθρώπινους πόρους.
Η μείωση των γεννήσεων και η δραματική γήρανση του πληθυσμού θα αλλάξουν ριζικά την ευρωπαϊκή κοινωνική πραγματικότητα του 21ου αιώνα. Η γηραιά Ευρώπη βρίθει ηλικιωμένων ατόμων. Στην τρίτη ηλικία πρέπει να προστεθεί και μία τέταρτη κατηγορία, η τέταρτη γενιά, της οποίας οι ανάγκες θα επιδράσουν σημαντικά στον κοινωνικό τομέα, στον τομέα της υγείας και στο σύστημα συνταξιοδότησης. Θα έχουμε δύο γενιές μη παραγωγικών τομέων, ενώ θα συνεχίζει να μειώνεται ο πληθυσμός της παραγωγικής γενιάς. Προφανώς, στη συζήτηση αυτή θα θιγούν ουσιαστικά θέματα όπως το κόστος της απασχόλησης, η πιθανή αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης, οι όροι της πρόωρης συνταξιοδότησης, τα ιδιωτικά συστήματα συνταξιοδότησης και το κόστος της κοινωνικής ασφάλισης. Στους τομείς αυτούς η εισηγήτρια ζητεί από την Επιτροπή να ανοίξει ο διάλογος για το μέλλον των συντάξεων γήρατος στην Ευρώπη, καταθέτοντας κατάλογο με δημιουργικές λύσεις και νέες μορφές συστημάτων χρηματοδότησης. Τη συγχαίρω για τις προτάσεις της αυτές, επειδή είναι εξίσου αναγκαία και η φαντασία και η χρηστή διαχείριση όλων των υφιστάμενων πόρων για την ανανέωση ορισμένων κοινωνικών υπηρεσιών και υπηρεσιών υγείας έτσι ώστε να ανταποκρίνονται κατάλληλα στις ανάγκες των πολιτών.
Είναι θετική η αύξηση του μέσου όρου ζωής, ας μην ξεχνούμε όμως ότι αυτός ο μέσος όρος ζωής σε άλλες περιπτώσεις είναι συναφής παράγοντας και σε άλλες όχι. Η απώλεια αυτονομίας δημιουργεί την ανάγκη για βοήθεια, γεγονός που πρέπει να εξεταστεί ποσοτικά και ποιοτικά, χωρίς παράλληλα να διογκώνονται υπέρμετρα οι δαπάνες των κρατών μελών που εφαρμόζουν πολιτική πρόνοιας.
Στον κοινωνικό τομέα, πρέπει να τονιστεί ότι κατά τα τελευταία 20 χρόνια έχουν σημειωθεί ουσιαστικές αλλαγές στη δομή της οικογένειας, οι οποίες μεταφράζονται στη μείωση των ατόμων σε κάθε νοικοκυριό και στον επανακαθορισμό του ρόλου της γυναίκας. Το γεγονός αυτό στερεί από τα ηλικιωμένα και ανίκανα προς εργασία άτομα την παραδοσιακή στήριξη από τον οικογενειακό περίγυρο της οποίας έχαιραν σε προηγούμενες εποχές. Το πρόβλημα επιδεινώνεται στο αστικό περιβάλλον με τα μικρά διαμερίσματα και τους αρχιτεκτονικούς φραγμούς σε συνδυασμό με τα οικονομικά προβλήματα και τους ελλειμματικούς εναλλακτικούς πόρους. Έχει αυξηθεί ο αριθμός των ηλικιωμένων που μένουν μόνοι, γεγονός που αναγνωρίζεται ως παράγοντας κοινωνικού κινδύνου.
Είναι, λοιπόν, αναγκαίο να υπάρξουν καινοτόμα κοινωνικά προγράμματα και προγράμματα υγείας τα οποία, στο πλαίσιο μιας πολιτικής πρόνοιας, να διασφαλίσουν την αύξηση του βιοτικού επιπέδου για τα παιδιά και τους ηλικιωμένους με παιδικούς σταθμούς για τα παιδιά και κέντρα ημέρας για τους ηλικιωμένους, βοήθεια κατ' οίκον και, κυρίως, αξιολόγηση των αποτελεσμάτων της εφαρμογής των μέτρων αυτών τα οποία, συσχετίζοντας τον ιδιωτικό με το δημόσιο τομέα, θα αναγκάσουν και τον κόσμο και τις δημόσιες αρχές να θέτουν βιώσιμες προτεραιότητες ανάλογα με τις υφιστάμενες οικονομικές δυνατότητες κάθε φορά. Πρέπει να στηρίξουμε μέτρα με στόχο το συνδυασμό της οικογενειακής με την εργασιακή ενασχόληση, τη γενική μείωση των ωρών εργασίας, τις γονικές άδειες που θα μπορούν να ζητούν αδιακρίτως άντρες και γυναίκες. Πρέπει να βοηθηθούν οι οικογένειες με παιδιά, ιδιαίτερα οι μονογονικές και οι οικογένειες αναπήρων. Η διευκόλυνση των γυναικών στο πλαίσιο του ενεργού πληθυσμού θα συμβάλει στην οικονομική ανάπτυξη, δε θα ήθελα όμως να κλείσω την παρέμβασή μου χωρίς να θυμίσω τις τόσες υπηρεσίες που προσφέρει η γυναίκα στην οικογένεια και σε όλες τις συζύγους των αυτοαπασχολούμενων που δε φαίνονται στις στατιστικές και με την κατάσταση των οποίων ασχολείται η Ευρωπαϊκή Ένωση από το 1986.
Αν η Ευρωπαϊκή Ένωση όντως επιθυμεί έναν υγιή ενεργό πληθυσμό, πρέπει να βασιστεί στο γυναικείο δυναμικό. Λέμε ναι στον τριτογενή τομέα, οι νέες όμως εργασιακές μορφές μερικής, άτυπης και εποχικής απασχόλησης πρέπει να κατανέμονται εξίσου και στους άντρες, χωρίς να παραγνωρίζουμε την πρόοδο ενόψει της εισαγωγής του ευρώ. Στη Διακυβερνητική Διάσκεψη, η αξιοπρέπεια του ατόμου πρέπει να λάβει τη θέση που της ταιριάζει.

Andersson
(SV ) Κύριε Πρόεδρε, θέλω να αρχίσω ευχαριστώντας την εισηγήτρια κα Boogerd - Quaak για μία απολύτως θαυμάσια έκθεση και για μία απολύτως υπέροχη συνεργασία κατά την διάρκεια επεξεργασίας της έκθεσης.
Βρισκόμαστε στο μέσον μιας πάρα πολύ μεγάλης κοινωνικής αλλαγής. Στην πατρίδα μου, την Σουηδία, δεν έχουμε μια τόσο δραματική εξέλιξη μπροστά μας σαν αυτή που ίσως είχαμε πίσω μας. Είμαστε σε διαφορετική φάση σ&#x02BC;αυτήν την εξέλιξη. Το θέμα είναι να αποφύγουμε να γίνουμε απαισιόδοξοι εξ&#x02BC;αιτίας αυτού. Μπορεί κανείς να δεί τις δαπάνες να συσσωρεύονται, αλλά υπάρχουν και δυνατότητες επίσης σ&#x02BC;αυτήν την εξέλιξη. Η εξέλιξη είναι δραματική και θα επηρρεάσει όλους τους κοινωνικούς τομείς. Ο αριθμός των ηλικιωμένων αυξάνει δραματικά, κυρίως οι γηραιότεροι, που χρειάζονται περισσότερο υγειονομική περίθαλψη κ.ά. αυξάνονται διαρκώς. Ταυτόχρονα μειώνεται και ο επαγγελματικά ενεργός πληθυσμός και ο αριθμός των παιδιών και των νέων.
Αυτό επηρεάζει, ως ελέχθη, όλους τους κοινωνικούς τομείς, π.χ. τα συστήματα συνταξιοδότησης. Πιστεύω ότι τα συστήματα συνταξιοδότησης πρέπει να τροποποιηθούν σε κάθε χώρα της ΕΕ. Το θέμα είναι να αποκτήσουμε ευέλικτα συστήματα που συνεπάγονται ότι μπορεί κανείς σταδιακά να περάσει από μια επαγγελματικά ενεργή ζωή σε μια ζωή, όπου είναι ίσως ενεργός π.χ. σε εθελοντική βάση, αλλά μπορεί εν τούτοις να χρησιμοποιηθεί σαν ένας πόρος στη κοινωνία. Το θέμα επίσης είναι να αποκτήσουμε ισότιμα συνταξιοδοτικά συστήματα. Τα ιδιωτικά συστήματα σήμερα δεν είναι, διότι υπολογίζουν σε καθαρά οικονομική βάση, και καθώς οι γυναίκες ζούν κατά κανόνα περισσότερο από τους άνδρες, πληρώνουν περισσότερο για τις συνταξιοδοτικές ασφαλίσεις. Γι&#x02BC;αυτό χρειάζονται δημόσια συστήματα που είναι ισότιμα με μία καλή βασική σύνταξη, αλλά που επίσης είναι ισότιμα μεταξύ ανδρών και γυναικών.
Χρειάζεται να διευρύνουμε τις υπηρεσίες υγείας και την υγειονομική περίθαλψη, κυρίως για τους γηραιότερους. Χρειάζονται νέες μορφές κατοίκησης. Πρέπει να αλλάξουμε την κοινωνία, τα μέσα μαζικής μεταφοράς, την δυνατότητα πρόσβασης και να ξαναχτίσουμε τις κατοικίες μας ώστε να είναι προσιτές για όλους τους ανθρώπους. Αυτός είναι ένας άλλος κοινωνικός τομέας που επηρρεάζεται.
Κάποιος αναφέρθηκε ήδη στην εκπαίδευση. Αν δούμε τις αλλαγές μεταξύ των επαγγελματικά ενεργών ατόμων, τότε η ομάδα με τα νεώτερα επαγγελματικά εν ενεργεία άτομα μειώνεται, ενώ οι ομάδες με τα επαγγελματικώς ενεργά άτομα στην ηλικία των 40-65 αυξάνεται.
Ταυτόχρονα έχουμε μια ταχεία τεχνολογική εξέλιξη η οποία διαρκώς μεταβάλλει την κοινωνία. Αυτό μας λέει ότι δεν αρκεί με κάποια βασική εκπαίδευση για τους νεόυς. Πρέπει να έχουμε μία διαρκή μετεκπαίδευση γι&#x02BC;αυτούς που βρίσκονται στο επαγγελματικά ενεργό μέρος της ζωής, για να μπορούμε να ανταγωνιζόμαστε. Εκεί βρίσκονται οι περισσότεροι άνθρωποι και είναι αυτοί που χρειάζονται να επωφεληθούν από την νέα τεχνολογική εξέλιξη.
Φυσικά πρέπει να αυξήσουμε τον αριθμό γεννήσεων. Αν δούμε την αγορά εργασίας, δεν μπορεί αυτό να μας το λύσει η μετανάστευση. Θα χρειάζονταν τεράστιοι αριθμοί για να μπορέσουμε να το λύσουμε μέσω της μετανάστευσης, παρά μόνον αυτό πρέπει να γίνει σε μεγάλο βαθμό με την είσοδο των γυναικών στην αγορά εργασίας. Σ&#x02BC;αυτό τον τομέα έχουμε αναπτυχθεί διαφορετικά στις διάφορες χώρες και αυτή η ανάπτυξη θα συνεχιστεί. Εξ&#x02BC;αυτού προκύπτει όμως ότι δεν θα αναλάβουν μόνες τους οι γυναίκες την ευθύνη για τους ηλικιωμένους και τα παιδιά, αλλά πρέπει από κοινού, άνδρες και γυναίκες να αναλάβουμε αυτή την ευθύνη. Πρέπει επίσης να συμβάλει και η κοινωνία. Πρέπει να διευρύνει την μέριμνα για τα παιδιά και να δημιουργήσει ασφαλιστικά συστήματα που καθιστούν δυνατό τον συνδυασμό της ιδιότητας του γονέα με μια επαγγελματικά ενεργή ζωή.
Θέλω να τελειώσω λέγοντας: Ας μην δούμε μόνο τα προβλήματα σ&#x02BC;αυτό, αλλά επίσης και τις δυνατότητες. Υπάρχουν δυνατότητες, πέραν των άλλων όσον αφορά τον τρίτο τομέα και όσον αφορά την αξιοποίηση των ηλικιωμένων ως πόρων.

Mann, Thomas
Kύριε Πρόεδρε, η Eυρώπη αυξάνεται, όσον αφορά την ηλικία των ανθρώπων. H Eυρώπη μειώνεται, όσον αφορά τον αριθμό των ανθρώπων. H έδρα μας βρίσκεται σε κίνδυνο; Tα θεμελιώδη μεγέθη για την εξέλιξη αυτή έχουν ισχυρή αποδεικτική ισχύ; Mπορούν απ' αυτά να αναπτυχθούν στρατηγικές; Στη δεύτερη ετήσια έκθεση της Eπιτροπής για τα βασικά δημογραφικά μεγέθη, γίνεται σαφές ότι στις μέχρι τώρα τρεις γενιές - τους εκπαιδευόμενους, τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους - έχει προστεθεί και μία τέταρτη, αυτή των άνω της ηλικίας των 75 ετών. Tο ποσοστό τους αυξάνει σημαντικά. Eίναι ευχάριστο το ότι οι άνθρωποι, χάρη στις προόδους της Iατρικής, χάρη στην καλύτερη πρόνοια υγείας, είναι δραστήριοι για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Σ' άλλο φύλλο, ωστόσο, αναφέρονται οι ελλείψεις σε περίθαλψη, μέριμνα, ενσωμάτωση και αλληλεγγύη.
H αύξηση της ηλικίας έχει βαρύτατες επιπτώσεις στα συστήματα κοινωνικής ασφάλισης. Oι μάχες των απόψεων και της κατανομής, στα κράτη μέλη μας, είναι έντονες. Tο θέμα είναι το ύψος των συντάξεων; εδώ η βασική σύνταξη, εκεί η απαραίτητη ανταποδοτικότητα; εδώ η αύξηση του ορίου ηλικίας, εκεί η όχι εκούσια διάταξη πρόωρης συνταξιοδότησης, με υψηλό κόστος για το κοινωνικό σύνολο, και η οποία δεν οδήγησε σε περισσότερες προσλήψεις νεώτερων συνεργατών.
Όπως και παλιά, οι γυναίκες αναφέρονται, εν συντομία, στον υπολογισμό των συντάξεων. Φυσικά και τα μέτρα θα πρέπει να μπορούν να χρηματοδοτηθούν. Eπομένως Nαι στην αναμόρφωση της κοινωνικής πολιτικής, αλλά και εξίσου Όχι στην κατάργησή της. Θα πρέπει να συγχαρούμε την κ. Boogerd-Quaak για την έκθεσή της, που βάζει συγκεκριμένα βασικά σημεία. Συμφωνούμε μαζί της, εφόσον πρόκειται για περισσότερη διαφοροποίηση, λόγω των ζωτικών περιφερειακών διαφορών μεταξύ πυκνοκατοικημένων πόλεων και αραιοκατοικημένων χωριών. Oι επιπτώσεις στο σχεδιασμό των μεταφορών, τη χωροταξία, την οικιστική πολιτική, την κοινωνική πολιτική, αλλά και στα διαρθρωτικά μας ταμεία, είναι βαρυσήμαντες. Oι τροπολογίες που κατατέθηκαν από μας, την Oμάδα του Eυρωπαϊκού Λαϊκού Kόμματος, ενσωματώθηκαν όλες σχεδόν ανεξαιρέτως, στον τομέα του κόσμου της εργασίας. Eδώ απασχολούνται ολοένα και λιγότεροι άνθρωποι, βεβαίως με υψηλή παραγωγικότητα. Eιδικά οι μεγάλες επιχειρήσεις παραιτούνται, δυστυχώς, από τον παράγοντα της εμπειρίας. Aυτή αποτελεί μειονέκτημα. Oι άνθρωποι αποκλείονται, ως δήθεν ηλικιωμένοι ή απολύονται, αντί να αξιοποιούνται οι γνώσεις τους, η ακρίβεια της εργασίας τους, η αξιοπιστία τους, και υποτιμάται τελείως το καινοτομικό τους δυναμικό.
H συμμετοχή στην αγορά εργασίας θα πρέπει να διευρυνθεί. Aυτό ισχύει για τους νεώτερους, των οποίων το ποσοστό μειώνεται δραστικά, πράγμα που δεν αποτελεί δικαιολογία για να μειωθεί και άλλο η εκπαίδευση. Aντίθετα μάλιστα. Oι μελλοντικές ευκαιρίες αυξάνουν με ευρύτερη βασική μόρφωση, με πολύπλευρη εξειδίκευση και με γνώσεις ξένων γλωσσών. Tο ίδιο ισχύει και για τις γυναίκες, των οποίων η μειονεκτική θέση, από τις αμοιβές μέχρι και το ωράριο εργασίας, δε βελτιώθηκε καθόλου.
Tι κάνουμε άραγε εμείς πολιτικά, για μια φιλική προς τα παιδιά κοινωνία και ενόψει των εκτεθέντων στοιχείων; Eδώ υπάρχει ευρύ πεδίο για την ευρωπαϊκή υπεραξία, για να συντονιστούν, να συμπληρωθούν και - για να μείνουμε στο θέμα - να γονιμοποιηθούν οι εθνικές πολιτικές.

Δασκαλάκη
Κύριε Πρόεδρε, ήθελα και εγώ εκ μέρους της ομάδας μου να συγχαρώ θερμά την εισηγήτρια γι'αυτήν την εξαιρετικά ενδιαφέρουσα έκθεση. Το ότι γερνάει η Ευρώπη δεν είναι καινούργιο, το ξέρουμε όλοι. Η δραματική μείωση των γεννήσεων στην ήπειρό μας με την παράλληλη αύξηση του μέσου όρου ζωής, με την ραγδαία οικονομική ανάπτυξη και την αύξηση του πληθυσμού ορισμένων άλλων περιοχών του πλανήτη κάνουν την κατάσταση εδώ ιδιαίτερα μειονεκτική. Στην έκθεση της κ. Boogerd-Quaak όχι μόνο δίδεται σαφής εικόνα του τί συμβαίνει, αλλά μας δίδεται και μια συγκεκριμένη προειδοποίηση. Είναι η δεύτερη έκθεση σχετικά με τη δημογραφική κατάσταση στην Ευρωπαϊκή 'Ενωση με έτος αναφοράς το 1995. 'Εχει την ιδιομορφία να έχει έναν επιλεκτικό χαρακτήρα τη φορά αυτή, διότι αποσκοπεί στο να δώσει μια πρώτη γενική εικόνα σε κοινοτική κλίμακα για το κυρίαρχο στοιχείο του δημογραφικού μας μέλλοντος, δηλαδή την έκταση και την επιτάχυνση της διαδικασίας γήρανσης του πληθυσμού.
Θα ήθελα να σταθώ στα τρία σημεία που η εισηγήτρια θεωρεί ως βασικούς τομείς που θα υποστούν σοβαρές επιπτώσεις από τη γήρανση του πληθυσμού διότι είναι πολύ ενδιαφέροντα: την αγορά εργασίας, τα συστήματα κοινωνικής ασφάλισης και την υγειονομική περίθαλψη. Θέλει να αυξηθούν τα ποσοστά συμμετοχής στην αγορά εργασίας ιδίως για τις ομάδες για τις οποίες τα αντίστοιχα ποσοστά είναι χαμηλότερα του μέσου όρου; ομιλούμε για τις γυναίκες, τους νέους, τους μετανάστες και τους ηλικιωμένους. Η έκθεση επισημαίνει επίσης τις επιπτώσεις στον τομέα της κοινωνικής ασφάλισης, στον τύπο των ασφαλιζόμενων κινδύνων, στις υποχρεώσεις χρηματοδότησης και στην κατανομή. Επί πλέον εξετάζεται σε βάθος ένα φαινόμενο το οποίο η Επιτροπή αναφέρει μάλλον ακροθιγώς; πρόκειται για τις ανισότητες που προξενούν οι δημογραφικές εξελίξεις που υφίστανται αφενός μεταξύ των περιφερειών και αφετέρου μεταξύ των αστικών περιοχών και της υπαίθρου. Αξίζει να σημειωθεί επίσης το γεγονός ότι η δημογραφική εξέλιξη έχει σημαντική επίπτωση στην οικονομική και την κοινωνική κατάσταση της 'Ενωσης.
Για όλους αυτούς τους λόγους που επισημαίνονται η ομάδα μας υποστηρίζει την έκθεση και θα την ψηφίσει.

Ribeiro
Κύριε Πρόεδρε, η δημογραφία είναι και πρέπει να είναι η βάση όλων των αναπαραστάσεων της κοινωνίας. Διότι ο άνθρωπος είναι και πρέπει να είναι ο σκοπός της κοινωνίας και το μέσο που την οικοδομεί.
Αλλά η δημογραφία δεν είναι δυνατό να αντιμετωπίζεται ως στατιστική έκφραση ή αναπαράσταση του μεμονωμένου ατόμου, καθενός ξεχωριστά, κάθε αριθμού, ενός άνδρα ή μίας γυναίκας. Η δημογραφία αντανακλά κοινωνικές εξελίξεις και δυναμικές. Γι'αυτό και, παρά τη φαινομενική ουδτερότητα των αριθμών, αποτελεί ολόκληρη μία πραγματική και διαφωτιστική ιστορία του ζειν εν κοινωνία.
Οι ανησυχίες που μας διαβιβάζονται με την έκθεση αυτή - και δράττομαι της ευκαιρίας για να συγχαρώ θερμά τη συνάδελφο κ. Boogerd-Quaak για την υπεύθυνη και εξαίρετη εργασία της -, με βάση το έγγραφο της Επιτροπής, είναι πολύ σημαντικές, είναι ουσιαστικές και θα άξιζε να τους δώσουμε μία πολύ διαφορετική προσοχή και μία άλλη τοποθέτηση στο χρονοδιάγραμμα των εργασιών μας.
Η δημογραφική εξέλιξη είναι, μέσα σε όρια ασφαλείας, προβλέψιμη. Οι δημογραφικές δομές αλλάζουν σύμφωνα με κανόνες που μπορούμε να γνωρίζουμε σε ένα μικρό βαθμό και σε ένα μικρό βαθμό να επηρεάζουμε. Η συμμετοχή στην αγορά εργασίας, η κοινωνική ασφάλιση και οι συντάξεις, η ιατρική περίθαλψη και οι περιφερειακές ανισότητες σημαδεύονται ανεξίτηλα, θα ήταν περιττό να το αναφέρω, από την προβλέψιμη δημογραφική εξέλιξη. Το να το αγνοούμε, το να προσποιούμαστε τους έκπληκτους, να μπαλώνουμε αυτά που θα μπορούσαν να έχουν προβλεφθεί και προληφθεί, αποδεικνύει απλώς ότι δεν τοποθετήσαμε τον άνθρωπο στο κέντρο της προσοχής.
Προβλήματα όπως η μείωση του χρόνου εργασίας, στο πλαίσιο μίας οργάνωσης της διάρκειας ζωής που προσδιορίζεται από την πυραμίδα των ηλικιών, και όπως το πρόβλημα της χρηματοδότησης της κοινωνικής ασφάλισης δεν θα υπήρχαν, ή θα είχαν εντελώς διαφορετική διάσταση, αν η κοινωνία δεν τυφλωνόταν από στόχους κερδοσκοπίας και συσσώρευσης χρηματιστικού κεφαλαίου.
Είμαστε, η Ευρώπη, μία ήπειρος που, όπως λέγεται, χάνει δημογραφικό βάρος. Πράγμα που είναι βέβαιο από ποσοτική άποψη, αλλά αμφισβητήσιμο αν δώσουμε αξία στην ποιότητα που είναι η ύπαρξη περισσότερων ηλικιωμένων, περισσότερης εμπειρίας ζωής και εργασίας, περισσότερου πραγματικά ανθρώπινου κεφαλαίου.
Αυτή είναι μία συζήτηση που δημιουργεί απογοήτευση διότι δεν είναι η βάση όλων των συζητήσεων. Εν πάσει περιπτώσει, ας μάθουμε να επαυξάνουμε τα λίγα που επιτυγχάνουμε. Ας χρησιμοποιήσουμε την έκθεση αυτή ως μέσο για να προωθήσουμε τη συνέχιση του προβληματισμού και της συζήτησης.

Van Dijk
Πρόεδρε, πιστεύω ότι η κ. Boogerd-Quaak παρουσίασε μία καλή έκθεση. Ωστόσο, κατά την άποψη της πολιτικής μου ομάδας, υπάρχει και πάλι κάτι που λείπει στο οποίο θα αναφερθώ χωρίς περιστροφές. Δεν είχα σκοπό να βάλω τα κλάματα για την υποτιθέμενη τραγική κατάσταση της δημογραφικής εξέλιξης. Για να είμαι ειλικρινής, εάν ληφθεί υπόψη η χρήση των φυσικών πόρων που επιτρέπουμε στον εαυτό μας, ίσως να μην είναι και τόσο άσχημη ιδέα να μειωθεί ο αριθμός μας στο μέλλον. Συνεπώς, από την άποψη του περιβάλλοντος πιστεύω ότι η μελλοντική εξέλιξη είναι θετική. Ωστόσο, βραχυπρόθεσμα πρέπει να βρεθεί μία λύση στα προβλήματα που δημιουργούνται. Επ'αυτού συμφωνούμε βεβαίως όλοι.
Δεν νομίζω ότι θα πρέπει να αρχίσουμε να επιδοτούμε τις γεννήσεις για να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα αυτό. Δεν πιστεύω ότι πρέπει να ακολουθήσουμε το σύστημα: »ξάπλωσε και σκέψου την Ευρώπη ». Δεν συμφωνώ με την πρόταση αυτή και, εκτός αυτού, δεν πιστεύω ότι πρόκειται να αποδώσει αποτελέσματα.
Αυτό που χρειαζόμαστε είναι να φροντίσουμε να δημιουργηθεί ένα περιβάλλον που να είναι ευνοϊκό για τα παιδιά, στα πλαίσια του οποίου την ευθύνη της διαπαιδαγώγησης αναλαμβάνουν όχι μόνο οι γυναίκες αλλά και οι άνδρες, πράγμα που σημαίνει ότι πρέπει να υπάρχουν επαρκείς δυνατότητες για τη λήψη γονικής άδειας, έτσι ώστε να καταστεί δυνατή η φυσιολογική μεταχείριση των παιδιών και να μην αντιμετωπίζουν οι γονείς τόσο ιδιαίτερα προβλήματα να αποκτήσουν παιδιά, επειδή θα είναι σε θέση να λάβουν την απόφαση αυτή τη στιγμή που επιλέγουν. Αυτό είναι σήμερα πάρα πολύ δύσκολο και δεν είναι χωρίς λόγο που οι γυναίκες αποφασίζουν να αναβάλουν για ολοένα και περισσότερο χρόνο τη στιγμή που θα αποκτήσουν παιδιά.
Στην έκθεση της κ. Boogerd-Quaak απευθύνεται έκκληση για περαιτέρω ιδιωτικοποιήσεις για παράδειγμα στον τομέα της συνταξιοδότησης. Δεν είμαι σίγουρη ότι η ιδέα αυτή είναι και τόσο καλή. Η προώθηση της ιδιωτικοποίησης θα έχει ως αποτέλεσμα να υποχρεώνονται οι γυναίκες να καταβάλουν περισσότερες συνταξιοδοτικές εισφορές σε ιδιωτικούς οργανισμούς σε περίπτωση που ζουν μεγαλύτερο διάστημα. Εάν κοιτάξουμε τι συμβαίνει στο χώρο της φορολογίας θα συμπεράνουμε ότι χρειάζεται περισσότερη μέριμνα και ότι οι φόροι θα πρέπει να αυξηθούν σε περίπτωση που δεν έχουμε πρόθεση να εγκαταλείψουμε τη μέριμνα στις γυναίκες, αλλά επιθυμούμε να δημιουργήσουμε ένα συλλογικό σύστημα προστασίας. Αυτό σημαίνει λοιπόν ότι οι φόροι θα πρέπει να αυξηθούν. Ποια τάση επικρατεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση; Αυτό που κάνουν τα κράτη μέλη είναι να ανταγωνίζονται το ένα το άλλο στο φορολογικό τομέα, περιορίζοντας κατ'αυτό τον τρόπο τις κοινωνικές παροχές.
Τέλος, η ολλανδική Προεδρία κατόρθωσε να διαγράψει την ηλικία από το άρθρο περί μη διάκρισης. Πώς είναι δυνατό να συμβαίνει αυτό, τη στιγμή που στο μέλλον θα υποχρεωθούμε να ζητήσουμε σε ολοένα και περισσότερες περιπτώσεις τη συμβολή των ηλικιωμένων, όχι μόνο στο άμεσο περιβάλλον τους, αλλά και στο χώρο εργασίας;

Fιret
 Κύριε Πρόεδρε, το μόνο που προσφέρει η έκθεση αυτή είναι ότι εφιστά την προσοχή στην καταστροφική δημογραφική κατάσταση στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Παραδόξως όμως τηρεί σιγή ιχθύος ως προς τις αιτίες της υπογεννητικότητας, τις οποίες ο εισηγητής ισχυρίζεται πως δεν γνωρίζει, ενώ τα προτεινόμενα μέτρα είναι, κατά τη γνώμη μου, αντίθετα στη στοιχειώδη κοινή λογική.
Ο λόγος για τον οποίο τα ζευγάρια των Ευρωπαίων αποκτούν λιγότερα παιδιά είναι ασφαλώς ότι το μέλλον τους φαίνεται πολύ αβέβαιο και ότι τα οικονομικά κίνητρα που παρέχουν οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη δημιουργία μεγάλων οικογενειών είναι είτε ανύπαρκτα είτε ελάχιστα.
Η δυνατότητα της γονικής άδειας, στο πλαίσιο της μείωσης του χρόνου εργασίας, είναι μία πρόταση της οποίας η εφαρμογή δεν θα έχει κανένα αποτέλεσμα. Μόνο η θέσπιση του γονικού μισθού που θα επιτρέπει στις γυναίκες ή στους άνδρες που το επιθυμούν να αφοσιωθούν πλήρως στην ανατροφή των παιδιών τους μπορεί να βελτιώσει τη γεννητικότητα. Το μέτρο αυτό, που εφαρμόζεται στη Γαλλία εδώ και λίγο καιρό, έστω και αν είναι άτολμο και ανεπαρκές, έχει ήδη οδηγήσει σε θετικά αποτελέσματα.
Εξάλλου, το πρόβλημα της υπογεννητικότητας δεν μπορεί να εξεταστεί χωρίς να γίνει αναφορά στους παιδοκτόνους νόμους που έχουν εκδοθεί στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι νόμοι αυτοί οδήγησαν εν πλήρη ατιμωρησία σε μία άνευ προηγουμένου γενοκτονία την ιστορία, σε ένα πραγματικό έγκλημα κατά των λαών της Ευρώπης. Ως προς το θέμα αυτό, δεν μπορούμε παρά να διαπιστώσουμε ότι τα ίδια μασονικά χαλκεία που απεργάστηκαν αυτή τη σφαγή των αθώων, ετοιμάζουν σήμερα εκστρατείες υπέρ της ευθανασίας. Μετά τα παιδιά που θα μπορούσαν να γεννηθούν, οι ηλικιωμένοι. Εδώ και πολύ καιρό οι γιατροί και οι ανθρωπιστές, όπως εγώ, διερωτώνται με αγωνία πού θα σταματήσουν.
Μία από τις λύσεις που προτείνει ο εισηγητής, εκείνη που επανέρχεται με τη μεγαλύτερη συχνότητα, προκαλεί κατάπληξη. Στοχεύει στην αύξηση της ροής μεταναστών από τον τρίτο κόσμο, συμπίπτοντας ως προς αυτό με όσα δήλωσε πρόσφατα στα σοβαρά ένας γάλλος υπουργός, σοσιαλιστής, ο οποίος εξακολουθεί να κυκλοφορεί ελεύθερος και ο οποίος είπε ότι «η μετανάστευση είναι ευλογία για τη χώρα μας», ενώ πληθαίνουν αναπόφευκτα οι στρατιές των ανέργων κάθε εθνικότητας μη ευρωπαϊκής, των δήθεν πολιτικών προσφύγων που έρχονται στο Βέλγιο διότι χωρίς να εργάζονται κερδίζουν περισσότερα από όσα θα κέρδιζαν εάν εργάζονταν στην πατρίδα τους, ενώ, μέσα σε δέκα χρόνια, το ποσοστό των μη Ευρωπαίων αλλοδαπών μεταξύ των φυλακισμένων στο Βέλγιο αυξήθηκε από 15, 4 σε 28, 7 %, γεγονός που αποδεικνύει, αν χρειάζονται και άλλες αποδείξεις, την αναποτελεσματικότητα της επαχθούς πολιτικής ενσωμάτωσης των ανέργων.
Εκπλήσσομαι επίσης από το γεγονός ότι προτείνεται στην έκθεση μία νέα ευρωπαϊκή πολιτική ανάπτυξης των αγροτικών περιοχών. Εάν πρόκειται να γίνει στροφή εκατόν ογδόντα μοιρών από τα αυτοκαταστροφικά μέτρα που έχουν ψηφισθεί κατά καιρούς από το Κοινοβούλιο σχετικά με την αγρανάπαυση καλλιεργήσιμων περιοχών, τον καθορισμό ποσοστώσεων ή την εκρίζωση αμπέλων, είναι φανερό ότι την προσυπογράφω με ενθουσιασμό.
Τέλος, κύριε Πρόεδρε, διαβάζοντας το κείμενο έμεινα άναυδος από μία φράση σοσιαλιστικής εμπνεύσεως: »Το αμετάκλητο δικαίωμα στην υγεία». Κανένας γιατρός, όσα προσόντα και αν έχει, δεν μπορεί να εγγυηθεί την υγεία των ασθενών του. Μόνο ο Θεός μπορεί να εξασφαλίσει την υγεία. Θα ήταν προτιμώτερο να αναφερόμαστε στο δικαίωμα όλων να δέχονται την καλύτερη δυνατή περίθαλψη. Χωρίς αυτή τη στοιχειώδη σύνεση, θα μπορούσαμε κατά τον ίδιο τρόπο να διεκδικούμε το δικαίωμα στην ευφυΐα.
Όσον αφορά την υγεία, η έκθεση περιλαμβάνει τη μόνιμη φιλελευθεριστική επωδό: να ιδιωτικοποιηθεί η κοινωνική ασφάλιση. Πώς μπορεί να διανοηθεί κανείς ότι στο θέμα της χρηματοδότησης της ιατρικής, που θα έχει ολοένα και μεγαλύτερο κόστος λόγω της τεχνικής προόδου και της επιμήκυνσης του μέσου όρου ζωής, οι ασφαλιστικές εταιρείες, που έχουν ως μοναδική φιλοδοξία το οικονομικό κέρδος, θα είναι πιο επιτυχημένες από τα συστήματα που βασίζονται στην εθνική αλληλεγγύη;
Ασφαλώς, πρέπει να γίνουν μεταρρυθμίσεις, που θα είναι επίπονες για ορισμένους. Έχω κυρίως κατά νου την αναγκαία αποπολιτικοποίηση των ταμείων αλληλοβοήθειας του Βελγίου. Για να ολοκληρώσω, κύριε Πρόεδρε, πρέπει να επαναλάβω για άλλη μία φορά ότι δεν είναι δυνατό να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας στην Ευρώπη, όσο επιτρέπουμε να μας κατακλύζουν προϊόντα που παράγονται εκτός των συνόρων μας, σε χώρες όπου το κόστος του εργατικού δυναμικού είναι 40 έως 50 φορές χαμηλότερο από ό, τι στις χώρες μας.
Οι επιχειρήσεις πρέπει να απαλλαγούν από τις κοινωνικές επιβαρύνσεις, οι οποίες πρέπει να αντικατασταθούν από έναν κοινωνικό ΦΠΑ. Τα προϊόντα μας θα απαλλάσσονται από το φόρο αυτόν κατά την εξαγωγή, ενώ ο φόρος θα επιβάλλεται στα εισαγόμενα προϊόντα. Πρέπει να εγκαταλείψουμε το παγκόσμιο ελεύθερο εμπόριο, τον άγριο και άπατρι φιλελευθερισμό, που στο τέλος θα κάνει τους λαούς μας να πεινάσουν.

Schmidbauer
Kύριε Πρόεδρε, κι εγώ θα ήθελα να συγχαρώ την κ. Boogerd-Quaak για τη θαυμάσια έκθεσή της, αλλά και να απευθύνω ευχαριστίες και προς την Eπιτροπή, για την έκθεσή της σχετικά με τη δημογραφική κατάσταση στην Eυρωπαϊκή Ένωση. Mας έδωσε έτσι στο χέρι ένα έγγραφο, από το οποίο όλοι οι εμπλεκόμενοι - Kοινοβούλιο, Eπιτροπή και κυρίως το Συμβούλιο - οφείλουν να συμπεράνουν την επείγουσα ανάγκη δράσης.
Στην ουσία, οι αριθμοί δεν είναι τίποτε το καινούριο; δεν αποτελούν έκπληξη. Aσχοληθήκαμε όλοι έντονα με το πρόβλημα το 1993, που ήταν το ευρωπαϊκό έτος των ηλικιωμένων και της αλληλεγγύης μεταξύ των γενεών. H Eπιτροπή ανέθεσε τότε πολλές επιβοηθητικές μελέτες, και το Kοινοβούλιο ενέκρινε ομόφωνα την έκθεση Fayot-Chanterie, στην οποία είχαν περιληφθεί και οι συστάσεις του Kοινοβουλίου των ηλικιωμένων.
Tι έγινε στο μεταξύ; Παρόλο που η επείγουσα ανάγκη δράσης, λόγω της ανησυχητικής δημογραφικής εξέλιξης, δεν αμφισβητήθηκε από κανέναν, δεν έγινε τίποτε μέχρι σήμερα. Ή έγινε; Παρόλο που η προβλεπόμενη αλλαγή της δημογραφικής δομής θα επηρεάσει κυρίως την αγορά εργασίας, και είναι επειγόντως απαραίτητο να προωθηθεί η κατάρτιση και η επιμόρφωση, και κυρίως η επαγγελματική θέση των γυναικών με συνοδευτικά μέτρα, όπως μέτρα φύλαξης παιδιών, στα κράτη μέλη σίγουρες θέσεις εργασίας μετατρέπονται σε ευκαιριακές, χωρίς κοινωνική ασφάλιση, ενώ εκπαιδευτικά μέτρα περιορίζονται ή περικόπτονται παντελώς και μειώνεται η χρηματοδότηση ιδρυμάτων φύλαξης παιδιών.
H ανεργία στην EE γίνεται ολοένα και πιο πιεστικό πρόβλημα. Tο Συμβούλιο δεν μπόρεσε μέχρι σήμερα να αποφασίσει να συμπεριλάβει, στην αναθεώρηση της Συνθήκης, ένα κεφάλαιο για την καταπολέμηση της ανεργίας.
Kαι τώρα όσον αφορά τις συντάξεις. Kυρίως οι ηλικιωμένες γυναίκες είναι εκείνες που παίρνουν ανεπαρκείς συντάξεις. Tο αίτημα μιας ελάχιστης σύνταξης, που θα εξασφαλίζει σε όλους τους ανθρώπους μια αξιοπρεπή ζωή στα γηρατειά, βρίσκεται ήδη στο τραπέζι αρκετά χρόνια. Eκείνα τα κράτη μέλη που θα έπρεπε να δραστηριοποιηθούν, δεν έκαναν τίποτε μέχρι τώρα. Αντίθετα, γίνεται ολοένα και πιο περίπλοκο το να εξασφαλιστεί η προστασία της υγείας, η υγειονομική περίθαλψη και η μέριμνα, λόγω της ραγδαίας αύξησης του αριθμού των ηλικιωμένων και των μακροημερευόντων ανθρώπων. Tι κάνουν τα κράτη μέλη; Kάνουν περικοπές σχεδόν παντού, ενώ στον τομέα της πρόνοιας και της μέριμνας δεν καταβάλουν, πρακτικά, καμιά προσπάθεια για πρόνοια και για εκπαίδευση προσωπικού.
Tι έγινε μετά το 1993, σε επίπεδο EE; Tο πρόγραμμα δράσης για ηλικιωμένους έληξε το 1996. Tο Συμβούλιο, δηλαδή η χώρα μου, η Γερμανία - και ντρέπομαι για το ότι είμαι υποχρεωμένος να το πω αυτό - και το Hνωμένο Bασίλειο, μπλόκαραν ένα νέο πρόγραμμα ανταλλαγής πληροφοριών και ενίσχυσης καινοτόμων προγραμμάτων.
Tο Kοινοβούλιο και η Eπιτροπή ζήτησαν, για την αναθεώρηση της Συνθήκης, μια ρήτρα απαγόρευσης των διακρίσεων, και η ιρλανδική προεδρία - είναι άξια ευγνωμοσύνης γι' αυτό - την περιέλαβε στο σχέδιο του Συμβουλίου.
Tην περασμένη εβδομάδα μάθαμε ότι η απαγόρευση των διακρίσεων, λόγω ηλικίας και αναπηρίας, διαγράφηκε προσωρινά. Aπευθύνω την εξής έκκληση προς τις 15 κυβερνήσεις: Συμπεριλάβετε την απαγόρευση των διακρίσεων, λόγω ηλικίας και αναπηρίας, στο σχέδιο της Συνθήκης.

Secchi
Κύριε Πρόεδρε, διεξάγουμε μια ιδιαίτερα σημαντική συζήτηση πάνω στις επιπτώσεις της δημογραφικής ανάπτυξης στην Ευρωπαϊκή Ενωση προκαλεί έκπληξη ότι ενώ η δημογραφία είναι μία από τις επιστήμες που παρέχουν κατά κανόνα ακριβείς προβλέψεις, οι επιπτώσεις των προβλέψεων αυτών ελάχιστα λαμβάνονται υπόψη στις πολιτικές που καλούνται να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα σε εθνικό, και, έως ένα βαθμό, στο επίπεδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Στον χώρο αυτό έχουμε θίξει ιδιαίτερα σημαντικά θέματα: τις επιπτώσεις των νέων ισορροπιών που διαγράφονται για την αγορά εργασίας, την πολιτική μετανάστευσης - θέμα με το οποίο θα πρέπει οπωσδήποτε να ασχοληθούμε στο μέλλον - και τη μεταρρύθμιση του κοινωνικού κράτους και των προγραμμάτων συνταξιοδότησης. Σε όλα αυτά που αναφέραμε, υπάρχει ακόμα η ψευδαίσθηση ότι η κρατική παρέμβαση μπορεί να δώσει απαντήσεις σε όλα τα προβλήματα.
Βεβαίως, η κρατική παρέμβαση μπορεί να στηρίξει μέρος των λύσεων των νέων αυτών προβλημάτων, να παράσχει ένα επαρκέστερο κανονιστικό πλαίσιο, π.χ. σχετικά με την αγορά εργασίας, όμως δεν υπάρχει αμφιβολία ότι πρέπει να δώσουμε μεγαλύτερο βάρος στο ρόλο της οικογένειας και της τρίτης ηλικίας για να δοθεί απάντηση στα προβλήματα αυτά. Η οικογένεια πρέπει να επανέλθει στο κέντρο των προβληματισμών και της δράσης μας. Πράγματι, αυτό είναι το πεδίο όπου δίνεται λύση σχετικά με την αύξηση του ποσοστού των γεννήσεων, για μια καλύτερη δημογραφική ισορροπία και το πεδίο που θα δώσει λύση σε προβλήματα που αφορούν, μεταξύ άλλων, και στην παροχή βοήθειας σε μια κοινωνία που όλο και περισσότερο αποτελείται από άτομα της τρίτης ηλικίας.
Η τρίτη ηλικία μπορεί επίσης να παίξει έναν πολύ σημαντικό ρόλο. Δεδομένου ότι μιλάμε πολύ για επικουρικότητα, πρέπει να ανακαλύψουμε ξανά τη θεμελιώδη σημασία των λύσεων που προέρχονται από τους πολίτες, την οικογένεια και την τρίτη ηλικία, και να θέσουμε επί νέων βάσεων την ψευδαίσθηση ότι το κράτος και η κρατική παρέμβαση μπορούν να δώσουν ικανοποιητικές λύσεις στα προβλήματα αυτά.

Marset Campos
Κύριε Πρόεδρε, όπως ήδη έχουμε πει η πολιτική μας ομάδα συμφωνεί απόλυτα με την έκθεση της κ. Broogerd-Quaak, καθώς και με τις σημαντικές τροποποιήσεις και βελτιώσεις της Επιτροπής για τα Δικαιώματα της Γυναίκας που ανέφερε η κ. Benassar Tous.
Θα ήθελα να πω, ωστόσο, ότι η δημογραφική εξέλιξη δεν είναι αυτόνομο κοινωνικό φαινόμενο αλλά απόρροια του οικονομικού μοντέλου, από την προϊστορία μέχρι σήμερα. Η αύξηση του ανθρώπινου πληθυσμού κατά την προϊστορία είναι συνέπεια των αλλαγών που επήλθαν με την παλαιολιθική εποχή. Η αντίστοιχη αύξηση στους μεσαιωνικούς χρόνους είναι επίσης συνέπεια των αντίστοιχων αλλαγών και το ίδιο ισχύει για τα πρώτα χρόνια της βιομηχανικής επανάστασης. Αν σήμερα ο ευρωπαϊκός πληθυσμός μειώνεται και αντιμετωπίζει προβλήματα, το γεγονός αυτό οφείλεται στο οικονομικό μας μοντέλο, δίνοντας ένα ξεκάθαρο μήνυμα: περισσεύει κόσμος, περισσεύουν νέοι άνθρωποι, άρα δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να προοδεύσουμε δημογραφικά.
Για το λόγο αυτό νομίζω ότι πρέπει να δείξουμε υπευθυνότητα και να αναρωτηθούμε για την ορθότητα ενός οικονομικού μοντέλου που εξοβελίζει τους νέους από την αγορά εργασίας, προτείνοντας τροποποιήσεις για το μοντέλο μας αυτό. Ο δρόμος που ακολουθούμε οδηγεί στο γκρεμό, εξ ου και οι παρακάτω προτάσεις από την πλευρά μας: πρώτον, κατεπείγουσα μείωση του χρόνου εργασίας επειδή αλλιώς δε θα υπάρχει δουλειά για όλους, δεύτερον διατήρηση του κράτους πρόνοιας γιατί αυτός είναι ο μόνος δρόμος (σε συνδυασμό με την αύξηση της απασχόλησης) διασφάλισης των αναγκαίων πόρων για να εξακολουθήσουν να καταβάλλονται οι συντάξεις και να υφίστανται οι κατάλληλες συνθήκες στον τομέα της υγείας, των κοινωνικών υπηρεσιών κ.τ.λ. και, τρίτον, πλήρης ενσωμάτωση των γυναικών στο εργασιακό περιβάλλον, με σεβασμό όλων των δικαιωμάτων τους.
Μόνο έτσι μπορούμε να πορευτούμε προς μία κοινωνία πλήρους απασχόλησης, που είναι και η μοναδική εγγύηση για ευοίωνες και θετικές προοπτικές αναφορικά με τις δημογραφικές εξελίξεις στην Ευρώπη. Οτιδήποτε άλλο θα ήταν διγλωσσία.

Malone
Κύριε Πρόεδρε, όλοι μας έχουμε ένα επενδεδυμένο ενδιαφέρον στην έκθεση αυτή, διότι κανείς μας δεν γίνεται νεώτερος.
Θα ήθελα κι' εγώ να συγχαρώ την εισηγήτρια για την εξαιρετική της έκθεση επί της δευτέρας ετησίας εκθέσεως της Επιτροπής για τη δημογραφική κατάσταση στην Ευρώπη.
Προέρχομαι από μια χώρα, την Ιρλανδία, η οποία από ορισμένες πλευρές δεν συμβαδίζει με τις σημαντικές δημογραφικές τάσεις που εμφανίζονται στα άλλα κράτη μέλη της ΕΕ. Πρόσφατα νούμερα δείχνουν ότι ο πληθυσμός μας μπορεί να αυξηθεί κατά 10 % στα επόμενα 10-15 χρόνια. Βεβαίως ο ρυθμός των γεννήσεών μας έχει μειωθεί σημαντικά από το 1980, αλλά ακόμη διαθέτουμε μία από τις υψηλότερες αναλογίες νέων ατόμων στον πληθυσμό μας. Η τρέχουσα υγιής κατάσταση της ιρλανδικής οικονομίας, συμπεριλαμβανομένης μιας αγοράς εργασίας η οποία έχει αυξηθεί κατά 10 % κατά τα τελευταία 5 χρόνια, σημαίνει ότι το πηλίκο της εξάρτησής μας στην πραγματικότητα βελτιώνεται.
Η εισηγήτρια προσδιορίζει σωστά τις κύριες δημογραφικές προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε εδώ στην Ευρωπαϊκή Ένωση καθώς και εκείνες που θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε στο μέλλον. Πρώτον - και πάρα πολλοί αναφέρθηκαν σ' αυτό - είναι το πρόβλημα του αριθμού των εργαζομένων γυναικών, κάτι που αναμένεται να αυξηθεί. Το γεγονός αυτό σημαίνει με τη σειρά του ότι θα πρέπει να έχουμε πολιτικές απασχόλησης πολύ πιο φιλικές προς τις γυναίκες απ' ότι στο παρελθόν: χρειαζόμαστε μικρότερο χρόνο εργασίας, πιο συμμετοχική εργασία και βελτιωμένη νομοθεσία για τη μητρότητα.
Δεύτερον, θα πρέπει να ενθαρρύνουμε τους ηλικιωμένους να παραμένουν περισσότερο στην εργασία εάν το επιθυμούν. Υπάρχει ένα πολύ σημαντικό βήμα που θα μπορούσε να κάνει η Επιτροπή αναφορικά με το παραπάνω και αυτό θα ήταν να εγκαταλείψει τις βλακώδεις πολιτικές της των διακρίσεων λόγω ηλικίας.
Τρίτον, τα κράτη μέλη θα πρέπει να σχεδιάσουν εκ νέου τις συνταξιοδοτικές πολιτικές τους - και αυτό επίσης μνημονεύθηκε από πολλούς ομιλητές - ούτως ώστε να διατηρείται η αλληλεγγύη μεταξύ των γενεών. Βεβαίως η Επιτροπή θα πρέπει να ξεκινήσει αμέσως τις συζητήσεις για το μέλλον των συντάξεων γήρατος στην Ευρώπη και να εξεύρει τρόπους για τη χρηματοδότηση των αντίστοιχων συστημάτων. Ο κόσμος δεν μπορεί να εργάζεται μέχρι να φτάσει τα ενεννήντα. Θα πρέπει να επινοήσουμε κάποιον αποδοτικό τρόπο καταβολής αυτών των συντάξεων στο μέλλον και τώρα είναι η ώρα και η ευθύνη να το κάνουμε.
Τέλος, οι πολιτικές τόσο των κρατών μελών όσο και της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρέπει να αποδίδουν μεγαλύτερη προσοχή στη διατήρηση ενός υγιούς δημοκρατικού διαχωρισμού μεταξύ αστικών και αγροτικών περιφερειών. Κατά την επανεξέταση των διαρθρωτικών ταμείων, η Επιτροπή θα πρέπει να λάβει υπόψη της τις ποικίλες περιφερειακές ανισότητες.

Habsburg-Lothringen
Kύριε Πρόεδρε, κατ' αρχήν θα ήθελα κι εγώ να πω ότι συγχαίρω την κ. Boogerd-Quaak για την έκθεσή της και επιδοκιμάζω, φυσικά, και την έκθεση της Eπιτροπής. Θεωρώ πολύ σημαντικό που καταπιανόμαστε συνεχώς με το θέμα, μια και έχουμε την ευθύνη να νοιαζόμαστε για τις επόμενες γενιές. Γι' αυτό και είναι σημαντικό να το ξεκαθαρίσουμε.
Θα ήθελα να υπεισέλθω σ' ένα θέμα που θίγεται βέβαια συνεχώς, αλλά πολύ σπάνια αναφέρεται πραγματικά. Eίναι ο ρόλος που παίζουν οι υγιείς οικογένειες, στα πλαίσια της δημογραφικής εξέλιξης. Στις περιφέρειες της Eυρώπης, όπου η παραδοσιακή οικογένεια παίζει ακόμη μεγάλο ρόλο, οι μεταβολές που οφείλονται στη μετατόπιση της πυραμίδας των ηλικιών, είναι λιγότερο αισθητές και αντιμετωπίζονται ευκολότερα απ' ότι σ' εκείνες τις περιφέρειες, και κυρίως στις αστικές περιοχές, όπου έχει προχωρήσει πολύ η καταστροφή της οικογένειας. Mια λειτουργούσα οικογένεια είναι σε θέση να αντιμετωπίσει καλύτερα τα προβλήματα, μια και τα μέλη της οικογένειας είναι λιγότερο υποχρεωμένα να καταφύγουν σε κρατικά ιδρύματα.
Θα ήθελα όμως να πω ξεκάθαρα ότι, όταν μιλάω για οικογένεια, εννοώ τη συμβίωση πατέρα, μητέρας και παιδιών, και ει δυνατόν, και μιας ακόμη γενιάς, και όχι μια άτυπη σχέση συνύπαρξης δύο ανθρώπων του ίδιου φύλου ή μια σχέση που να μοιάζει με ζευγάρι, όπως λανθασμένα ζητείται, δυστυχώς, λ.χ. στην έκθεση Lindholm.
(Φωνές από το ακροατήριο) H φορολογική νομοθεσία μας οδηγεί, δυστυχώς, στις περισσότερες περιπτώσεις σε τιμωρία των οικογενειών που έχουν παιδιά, ενώ οι άτεκνες οικογένειες ή τα ομόφυλα ζευγάρια ευνοούνται, κι έτσι συμβάλει έντονα στην αρνητική εξέλιξη της δομής των ηλικιών και στην κατανομή των αγαθών. Kατ' αυτήν την έννοια θεωρώ την έκθεση ως σαφή έκκληση να υποστηρίζουμε περισσότερο τις οικογένειες στο μέλλον, και να μην υποκύπτουμε συνεχώς στις μικρές φωνασκούσες μειονότητες.

Pomιs Ruiz
Κύριε Πρόεδρε, η εξαιρετική αυτή έκθεση της κ. Boogerd-Quaak αξίζει το χειροκρότημά μας επειδή το δημογραφικό πρόβλημα είναι πρόβλημα αναμφισβήτητα σοβαρό. Η πυραμίδα των ηλικιών στην περίπτωσή μας μοιάζει ήδη με δέντρο που δεν μπορεί να στηριχτεί στις αδύνατες ρίζες του. Δεν πρέπει να αφήσουμε η γηραιά Ευρώπη να μετατραπεί σε υπέργηρο που οπισθοδρομεί. Εναπόκειται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να αποτρέψει την εξέλιξη αυτή.
Η εξαιρετική αυτή έκθεση που συζητούμε σήμερα κατευθύνει τα πυρά της κριτικής της στις συνέπειες της δημογραφικής κρίσης. Θα έπρεπε, ωστόσο, να προσπαθήσουμε να σταθμίσουμε τις αιτίες. Οι δημογραφικές εξελίξεις αλλάζουν μόνο στο μέτρο που διορθώνονται οι αιτίες τους, εν πάση περιπτώσει όμως είναι κάτι που γίνεται μεσοπρόθεσμα.
Για το λόγο αυτό πιστεύω πως η έκθεση αυτή, που ορθά αντιμετωπίζει το ζήτημα της κοινωνικής αρωγής, θα έπρεπε να συμπληρωθεί και από δύο ακόμη οπτικές γωνίες.
Αρχικά έχουμε την πολιτισμική πλευρά. Πρέπει να δοθεί αίγλη στην οικογένεια. Στην Επιτροπή Οικονομικής, Νομισματικής και Βιομηχανικής Πολιτικής δαπανούμε χρήματα για να περιβάλουμε με κύρος το ευρώ το ίδιο όμως πρέπει να κάνουμε και για την οικογένεια και για τις αξίες που συνιστούν την οικογένεια και την πατρότητα, καταργώντας την τρόπον τινά ηδονιστική και ματεριαλιστική μόδα που πάλλει το υπόστρωμα της σύγχρονης κοινωνίας μας. Πρέπει να δοθεί κύρος στην οικογένεια, στην πατρότητα, στο σεβασμό στους ηλικιωμένους. Όλα αυτά πρέπει να αποτελέσουν αντικείμενο πολιτισμικής προβολής, όπως άλλωστε και τα δικαιώματα της γυναίκας ή το μελλοντικό κοινό νόμισμα.
Και τέλος, στον τομέα της άμεσης φορολογίας, οι οικογενειακές δαπάνες δε θα πρέπει σε καμία περίπτωση να φορολογούνται, όπως εξακολουθεί να συμβαίνει σε ορισμένες χώρες μέλη.

Πρόεδρος
Η κ. Banotti θέλει να παρέμβει, παρακαλώ τον κ. Bangemann να περιμένει λίγο. Κυρία Banotti, έχετε το λόγο.

Banotti
Κύριε Πρόεδρε, εσείς κι' εγώ είχαμε πολλές ευτυχείς διαφωνίες εδώ στην Αίθουσα.
(Γέλια)

Πρόεδρος
Αν δε συμβαίνει το ίδιο και έξω από την αίθουσα αυτή, είναι επειδή δεν το θέλετε εσείς.

Banotti
Πλησιάζουμε στο τέλος μιας πολύ κουραστικής εβδομάδας. Σας ευχαριστώ που μου δώσατε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, υπάρχουν πάρα πολλά σημεία στα οποία ο κ. von Habsburg κι' εγώ διαφωνούμε. Ατυχώς για τις φεμινίστριες η οικογένεια έχει γίνει πεδίο μάχης. Χωρίς να παραιτούμαι από τα φεμινιστικά μου διαπιστευτήρια, θα πρέπει να δηλώσω ότι ακόμη πιστεύω πως η οικογένεια αποτελεί την πιο ικανοποιητική και αποτελεσματική κοινωνική μονάδα για την φροντίδα τόσο των ηλικιωμένων όσο και των νέων. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι οι γυναίκες πρέπει να γίνουν οι κύριοι φορείς παροχής φροντίδων ενώ οι υπόλοιπες δραστηριότητες της μονάδας να εκτελούνται από τους άνδρες.
Βλέπω την οικογένεια ως έχουσα άμεση σχέση με την έναρξη και τη λήξη της ζωής. Η κ. Malone είχε απόλυτο δίκιο όταν είπε ότι ο ρυθμός των γεννήσεων μπορεί να αυξάνεται αλλά αυξάνεται σε περιφέρειες που δεν προσφέρουν τις καλύτερες δυνατότητες μελλοντικής ανάπτυξης των παιδιών. Η μητέρα μου πέθανε πριν από ένα μήνα. Είχε έξι παιδιά τα οποία μπόρεσαν να της παράσχουν όλη τη φροντίδα και την αγάπη που χρειαζόταν στο τέλος της ζωής της. Εγώ, όπως και πάρα πολλοί άλλοι στο Σώμα, έχω ένα παιδί. Ποιός άραγε θα μας φροντίσει όταν έρθει η ώρα - όχι μόνο οικονομικά αλλά με την αγάπη και τη φροντίδα που τόσο χρειάζονται οι ηλικιωμένοι στο στάδιο αυτό της ζωής τους;
Θα πρέπει να το σκεφτούμε αυτό. Θα πρέπει να αποδόσουμε πραγματική αξία σ' εκείνους που παρέχουν φροντίδες στους ανθρώπους τόσο στην ανατολή όσο και στη δύση του βίου τους. Αυτό ισχύει τόσο για τους άνδρες όσο και για τις γυναίκες. Είμαι πολύ ευτυχής που διαπιστώνω ότι προοδευτικά όλο και περισσότεροι άνδρες γίνονται νοσηλευτές σε ιδρύματα παρέχοντας εξαίρετη φροντίδα και χαρά σε ηλικιωμένες γυναίκες. Ελπίζω ότι όταν θα χρειαστώ φροντίδα στη δύση του βίου μου θα υπάρχουν τριγύρω αρκετοί διαθέσιμοι άνδρες. Θα μου έκαναν τη ζωή πολύ πιο ευχάριστη - και τη δική σας επίσης κ. Bangemann.

Bangemann
Kύριε Πρόεδρε, γνωρίζετε ότι στην Επιτροπή υπάρχει η συνήθεια, που έχει γίνει αποδεκτή από το Κοινοβούλιο, να αναλαμβάνει τις εκθέσεις την Παρασκευή ένας Επίτροπος - και μάλιστα τελείως ανεξάρτητα από το αντικείμενο της αρμοδιότητάς του. Φαντάζεστε ότι αυτό δεν προκαλεί πάντα ιδιαίτερη χαρά σε μερικούς συναδέλφους μου στην Επιτροπή, επειδή θα πρέπει να μιλήσουν για πράγματα, τα οποία ειλικρινά δεν εμπίπτουν στην αρμοδιότητά τους και στα οποία δεν αισθάνονται άνετα.
Θα πρέπει όμως να πω ότι η σημερινή συζήτηση εδώ, έδειξε, πρώτον, πόσο σημαντικό είναι το πρόβλημα, πόσο καλή είναι η έκθεση και, δεύτερον, ότι ουσιαστικά ο καθένας, ανεξάρτητα από το τι κάνει πάνω στο αντικείμενό του, θα πρέπει να ασχοληθεί με το πρόβλημα. Διότι, στη δημογραφική εξέλιξη, έχετε μια έννοια κλειδί για πολλούς τομείς της πολιτικής, όπως άλλωστε υπάρχουν και πολλοί τρόποι για να κάνει κανείς πολιτική, πράγμα που έγινε, φυσικά, σαφέστατο στη συζήτηση. Πιστεύω, λοιπόν, ότι το πρόβλημα μπορεί κανείς να το προσεγγίσει με δύο διαφορετικούς τρόπους. Πρώτον, καθαρά στατιστικά - αν θέλετε - και παραδοσιακά μάλλον, όσον αφορά την απάντηση, λέγοντας τι έχει συμβεί, τι θα πρέπει να γίνει και μετά να καταλήξει σε ορισμένα συμπεράσματα. Πιστεύω όμως ότι κάτι τέτοιο δεν αρκεί. Αντίθετα, μου φαίνεται ότι το καλύτερο είναι να σκεφτεί κανείς για ποιο λόγο εμφανίζεται αυτό το φαινόμενο, επειδή μετά θα μπορεί να βγάλει συμπέρασμα για τις επιπτώσεις των πολιτικών ενεργειών, τις οποίες θα δρομολογήσουμε όλοι μαζί. Εξ αυτού προκύπτει το ερώτημα: Μπορεί κανείς με ορισμένες πολιτικές ενέργειες, αν θέλει, να επηρεάσει αυτή την εξέλιξη; Αυτή μου φαίνεται ότι είναι και η πιο ενδιαφέρουσα προσέγγιση, επειδή, κατά βάσιν, αποτελεί πρόσβαση σε πολλά προβλήματα, στο σύνολό τους, όπως λέγεται στα γερμανικά; δεν ξέρω αν μπορεί κανείς να μεταφράσει τη λέξη.
Κι αυτό είναι αναγκαίο και μόνο γιατί, από τη φύση τους, οι προσεγγίσεις των ειδικών - είτε αυτοί είναι ειδικοί για τις συντάξεις, ειδικοί για το εργατικό δίκαιο, ειδικοί για κοινωνικά μέτρα, για την περίθαλψη ασθενών και ηλικιωμένων ανθρώπων - είναι πάντα πολύ περιορισμένες. Αυτό είναι το παλιό πρόβλημα, που ένας ειδικός ξέρει ολοένα και περισσότερα από ολοένα και λιγότερα πράγματα, και εντέλει ξέρει τα πάντα για το τίποτα. Αυτό είναι, μερικές φορές, και το αποτέλεσμα τέτοιων πολιτικών που σχεδιάζουν οι ειδικοί. Έχουμε, ως γνωστόν, αυτές τις συζητήσεις, σε όλα τα κράτη μέλη μας, για το μέλλον των συνταξιοδοτικών συστημάτων. Αν βάλετε εδώ μόνο τους ειδικούς για κοινωνικά θέματα, τότε αυτοί θα πουν, πρώτα απ' όλα, ότι δεν μπορεί κανείς να αλλάξει το σύστημα. Aυτό είναι τελείως λανθασμένο. Κάθε σύστημα μπορεί να αλλάξει, και μπορούν να υπάρξουν μεταβατικές περίοδοι, κατά τις οποίες η χρηματοδότηση ενός παλαιού συστήματος θα μπορεί να αντιμετωπιστεί μ' ένα νέο.
Προσωπικά το έζησα μια φορά αυτό, όταν - όχι ως πολιτικός αρμόδιος για κοινωνικά θέματα, αλλά ως πρόεδρος κόμματος - έκανα από πολύ νωρίς μια πρόταση, η οποία εμφανίστηκε τώρα πάλι στη συζήτηση; να κάνουμε δηλαδή διάκριση μεταξύ των μέτρων που κατά βάσιν θα πρέπει να αναλάβει το κοινωνικό σύνολο, και των μέτρων που μπορούν να αφεθούν στη διακριτική ευχέρεια του καθενός. Αυτό δηλαδή είναι ένα πολύ βασικό και καίριο θέμα για την αντιμετώπιση τέτοιων προβλημάτων. Τι θα πρέπει να κάνει το κοινωνικό σύνολο; Στο παράδειγμα της αποκαλούμενης «κοινωνικής βοήθειας» - κάνω χρήση τώρα της γερμανικής έκφρασης - φαίνεται σαφώς ότι το κοινωνικό σύνολο θα πρέπει να συνεισφέρει και οικονομικά, ώστε τα μέλη της κοινωνίας να αντιμετωπίζουν βασικές ανάγκες επιβίωσης, και μάλιστα ανεξάρτητα τελείως από το αν ο ενδιαφερόμενος φταίει ή όχι για την κατάσταση. Kάτι τέτοιο περιλαμβάνεται στην έννοια της ανθρώπινης αξιοπρέπειας μιας κοινωνίας. Εξ αυτού προκύπτει, λογικά σχεδόν, ότι αυτό μπορεί κανείς να το εφαρμόσει και στη σύνταξη λόγω γήρατος. Γιατί όχι; Δεν άκουσα ποτέ ένα επιχείρημα, γιατί μια τέτοια βασική σύνταξη, λόγω γήρατος, δε θα μπορούσε να χρηματοδοτηθεί από γενικές φορολογικές πηγές.
Στη συνέχεια, έρχεται το δεύτερο μέρος, και στο δεύτερο μέρος, όταν δεν πρόκειται πλέον για την κάλυψη βασικών αναγκών επιβίωσης, μπορεί κανείς κάλλιστα να προσανατολίζεται στο κατά πόσον έχει προνοήσει, για την περίοδο αυτή, κατά τη διάρκεια της ενεργούς ζωής του ή όχι. Aν δεν το έκανε, τότε θα πρέπει να αρκεστεί στη βασική σύνταξη. Το σημερινό σύστημα, όμως, προχωρεί υπερβολικά σ' αυτό το δεύτερο, μάλλον εκούσιο μέρος, κι έτσι δεν μπορεί να χρηματοδοτηθεί, και για τον πρόσθετο λόγο ότι επιβαρύνει κυρίως την εργασία.
Είπαμε ήδη, ως γνωστόν, στη Λευκή Βίβλο, ότι ένα μεγάλο μέρος της ανεργίας - στους τομείς, εν πάση περιπτώσει, στους οποίους δεν πρόκειται για πολύ εξειδικευμένη εργασία - οφείλεται στο ότι επιβαρύναμε σημαντικά την εργασία με κοινωνικές εισφορές κι έτσι καταστήσαμε αδύνατες τις θέσεις εργασίας. Αυτό το είπαμε από τότε κιόλας. Aπ' αυτό προκύπτει, άλλωστε, και η στενή σχέση που έχουν, πολιτικά, όλα αυτά. Αν εμβαθύνει κανείς στην προσέγγιση αυτή, θα έπρεπε ουσιαστικά να το σκεφτεί κάποτε - αυτή θα ήταν μια σκέψη στην οποία θα 'πρεπε να εμβαθύνουν Κοινοβούλιο και Επιτροπή, διότι εδώ υπάρχουν, ως γνωστόν, προσεγγίσεις και για την πολιτική της Ένωσης. Μπορούμε να καθορίσουμε ορισμένα ελάχιστα, μπορούμε να δώσουμε κίνητρα, μπορούμε ίσως και να βοηθήσουμε κάπως τις εθνικές συζητήσεις που έχουν ξεκινήσει, αν αναπτύξουμε ένα σύστημα, στο οποίο θα οργανώνονται και θα προτείνονται τέτοιες μεταβάσεις από τα παλιά συστήματα στα καινούρια. Ένα πράγμα θα ήθελα να πω εδώ, με αποφασιστικότητα, αν και μερικές από τις παρατηρήσεις που έγιναν στη συζήτηση το δείχνουν επίσης σαφώς: Aν πλησιάσει κανείς το θέμα με παραδοσιακές προσεγγίσεις, δε θα το λύσει, ανεξάρτητα αν πρόκειται για αριστερές, δεξιές ή κεντρώες παραδόσεις.
Ας πάρουμε κατ' αρχήν τη συζήτηση αυτή για την εργασία. Η έννοια της εργασίας άλλαξε τελείως. Ας πάρουμε λ.χ. τη μείωση του χρόνου εργασίας - αυτή την άκουσα εδώ πάλι από την άκρα Aριστερά: Αυτή ουσιαστικά, αν δε συνεπάγεται μείωση των μισθών, και δεν τη συνεπάγεται ποτέ ως γνωστόν, είναι, κατά βάσιν, μια προσέγγιση που δεν οδηγεί πουθενά. Είναι όμως - πράγμα που είναι ακόμη χειρότερο - μια, κατά βάσιν, αντιδραστική προσέγγιση, επειδή η εργασία σήμερα έχει διαφορετική εικόνα απ' ότι πριν από 20 ή 30 χρόνια. Η εργασία στην κοινωνία μας, με τη μοντέρνα τεχνολογία, εξαρτάται λιγότερο από το χρόνο που αφιερώνει κανείς σ' αυτήν, και περισσότερο από το περιεχόμενο, δηλαδή από την ποιότητα, την καινοτομία και όλα εκείνα που έχουν σχέση με τη δημιουργική εργασία. Έχουμε κατά νου να μεταβούμε σε μια τέτοια κοινωνία δημιουργικής εργασίας. Αυτό φυσικά σημαίνει, επίσης, ότι θα πρέπει κανείς - κ. van Dijk, λυπάμαι αν θα πρέπει να σας αφαιρέσω τη μάσκα και να σας χαρακτηρίσω σαν λίγο συντηρητική, αλλά στην ιδέα αυτή θα πρέπει να συνηθίσετε - να σκεφθεί τι θα γίνει με τους ανθρώπους που δε διαθέτουν αυτές τις δημιουργικές ποιότητες. Αυτό δεν έχει καμιά σχέση με την ευφυία, επιτρέψτε μου να πω στον ομιλητή μας από την άκρα Δεξιά, αλλά θα έχει πολύ ευρύτερο νόημα, μελλοντικά. Αυτό είναι το θέμα: Τι κάνει μια κοινωνία που ζει από τη δημιουργική πρωτοβουλία των μελών της, με τους ανθρώπους που δε διαθέτουν τις ικανότητες αυτές, αλλά άλλες;
Η κ. Banotti έχει απόλυτο δίκιο: Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι οι οποίοι, για παράδειγμα, εμφανίζουν υψηλή ποιότητα σ' αυτά τα τελείως άδικα υποβαθμισμένα επαγγέλματα. H περίθαλψη ενός ανθρώπου μπορεί να είναι μια δραστηριότητα ικανοποιητική και για τα δύο μέρη. Τι σημασία έχει αυτό σε θέματα οικογενειακής πολιτικής; Tα θέματα οικογενειακής πολιτικής δεν μπορούν πράγματι να λυθούν τόσο απλά, ώστε να πει κανείς ότι η οικογένεια είναι ένας χώρος όπου θα υπάρχει και θα διατηρείται αυτή η υψηλή ποιότητα και μελλοντικά. Αυτό δεν είναι τόσο απλό, επειδή πολλοί άνθρωποι δε βλέπουν έτσι την οικογένεια. Κι αυτό θα πρέπει να το λάβει κανείς υπόψη. Είμαι ευτυχής που, για μερικές από τις δηλώσεις μου εισπράττω χειροκροτήματα από τους Αριστερούς και διαμαρτυρίες από τους Δεξιούς και αντιστρόφως, επειδή έτσι έχω την αίσθηση ότι βρίσκομαι καθ' οδόν στο να διαμορφώσω μερικές μη ιδεολογικές και μοντέρνες προσεγγίσεις.
Όταν υπάρχουν άνθρωποι που δε θέλουν να ζήσουν σε μια οικογένεια, όταν υπάρχουν άνθρωποι που δε θέλουν να παντρευτούν ή αντιστρόφως, όταν υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν να φτιάξουν ομόφυλες κοινότητες συμβίωσης, ποιος έχει το δικαίωμα να τους το απαγορεύσει αυτό; Ποιος έχει το δικαίωμα για κάτι τέτοιο;
(Χειροκροτήματα) Γιατί δε θα πρέπει να δεχθούμε να ζουν οι άνθρωποι έτσι όπως θέλουν; Βεβαίως, θα πρέπει τότε να το λάβουμε αυτό υπόψη στην οργάνωση της κοινωνίας μας - αυτό είναι σαφές -, θα πρέπει να δούμε τότε πώς θα μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε τις ακούσιες ίσως επιπτώσεις, όσον αφορά τη δημογραφική εξέλιξη κ.λπ. Αυτό, φυσικά, ισχύει κατ' αρχήν και για το βασικό ερώτημα: Θα πρέπει να επηρεάζει κανείς τις δημογραφικές εξελίξεις; Αυτό μπορεί να το κάνει μόνο στο μέτρο που λαμβάνει υπόψη τη θεμελιώδη ελευθερία των μελών μιας κοινωνίας του, κατά πόσον θέλουν να έχουν παιδιά ή όχι, και δεύτερον, με το να διευκολύνει πράγματι εκείνους που θέλουν να έχουν παιδιά. Αν το δει κανείς έτσι, θα διαπιστώσει ότι αυτό δε γίνεται στις κοινωνίες μας. Εδώ είναι ένα βασικό σημείο και θα 'πρεπε κάποτε να το αλλάξει κανείς.
(Χειροκροτήματα) Αυτό ισχύει για πολλούς τομείς. Όχι τυχαία, αναφέρθηκαν εδώ για παράδειγμα οι περιοχές της υπαίθρου ή η Ιρλανδία. Ζω σε μια περιοχή της υπαίθρου στη Γαλλία. Εκεί η αγροτική μας πολιτική, η οποία υποστηρίζεται δυστυχώς με σθένος από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, είχε σαν αποτέλεσμα να υπάρχουν διαρκώς λιγότερες εκμεταλλεύσεις με διαρκώς μεγαλύτερες εκτάσεις. Οι μεγαλύτερες εκτάσεις έχουν σαν αποτέλεσμα να ισοπεδώνονται όλες οι γωνιές, όπου φυτρώνουν δέντρα και θάμνοι, να μην υπάρχουν ζώα και να έχουμε ένα είδος ερήμου, όπου να υπάρχει, με όσο το δυνατόν λιγότερη δουλειά, μεγάλη παραγωγή. Ναι, κυρία van Dijk, εδώ συμφωνώ μαζί σας. Αυτό φυσικά είχε σαν αποτέλεσμα πολλοί άνθρωποι να μην έχουν πια καμιά δυνατότητα επιβίωσης στην περιοχή αυτή, διότι οι λίγοι που είναι απαραίτητοι γι' αυτήν την αγροτική παραγωγή, δε χρειάζονται πλέον τεχνίτες. Δεν υπάρχουν καταστήματα πια εκεί και παντού υπάρχουν μόνο ορισμένα κεντρικά σημεία.
Αυτό σημαίνει ότι, αν θέλουμε πράγματι να κάνουμε μια τέτοια πολιτική, η οποία θα έχει καλά αποτελέσματα, τότε κάθε πολιτική θα πρέπει να την εξετάζουμε ως προς τη σημασία που έχει, σε τελική ανάλυση, για την κοινωνία μας. Αυτή θα ήταν μια «πολιτική κοινωνίας» και η δημογραφική πολιτική είναι η αρχή μιας τέτοιας πολιτικής. Το αν φθάσαμε σε μια τέτοια πολιτική, αυτό το αφήνω στην κρίση σας.
(Χειροκροτήματα)
Schmidbauer
Kύριε Πρόεδρε, ουσιαστικά έχω μόνο μια ερώτηση να κάνω προς τον κ. Bangemann. Ύστερα από τις λυρικές δηλώσεις του για την κατάσταση του κόσμου γενικώς, θα ήθελα ευχαρίστως να μου πει, κατά πόσον πράγματι έχει την άποψη ότι οι διάφορες παρεμβάσεις των βουλευτών ήταν όλες αντιδραστικές ή ιδεολογικά χρωματισμένες, και μόνον οι δικές του ήταν σύγχρονες και απαλλαγμένες από ιδεολογίες;

Boogerd-Quaak
Πρόεδρε, ευχαριστώ τον Επίτροπο για τις απαντήσεις του. Δεν άκουσα όμως να λέει ότι το ψήφισμα περιλαμβάνει πάρα πολύ καλές συστάσεις και ότι καλύπτει ένα ευρύ φάσμα με το οποίο συμφωνεί. Θα ήθελα να το ακούσω αυτό.

Bangemann
Η Επιτροπή μπορεί να υιοθετήσει τις προτάσεις. Αυτό προέκυψε κι από αυτά που είπα, αλλά μπορώ και πάλι να τα επαναλάβω. Στην κ. Schmidbauer θα ήθελα να πω το εξής: Είπα εδώ ότι από τις διάφορες παρεμβάσεις - και δεν τις ανέφερα ονομαστικά ούτε τις απαρίθμησα όλες - προκύπτουν ορισμένες παραδοσιακές, ή αν θέλετε, συντηρητικές και αντιδραστικές προσεγγίσεις, και προσπάθησα να παρουσιάσω μια άλλη. Αυτό δείχνει ότι χρειαζόμαστε εδώ μια πολιτική συζήτηση, ώστε να καταλήξουμε σ' ένα αποτέλεσμα, που να μπορούν να το αποδεχθούν όσο το δυνατόν περισσότεροι.
Δεν μπορείτε να υποθέτετε, όμως, - αλλά νομίζω ότι αυτό φαίνεται να θέλετε μερικές φορές - ότι ένας Επίτροπος θα διαβάζει εδώ μόνο κάτι που του έγραψαν οι άνθρωποί του και το οποίο είναι σχεδόν μια γραφειοκρατική επιβεβαίωση ορισμένων σημείων. Aν κάποτε ένας Επίτροπος κατορθώσει να επιβάλει ορισμένες πολιτικές θέσεις και να τις εκπροσωπεί εδώ, τότε θα πρέπει να το ανεχθείτε, όταν αυτές δεν συμφωνούν με τις δικές σας.
(Χειροκροτήματα)

Πρόεδρος
Η συζήτηση έληξε.
Προχωρούμε στην ψηφοφορία.
(Το Σώμα εγκρίνει το ψήφισμα)

Berthu
Η έκθεση της Επιτροπής σχετικά με τη δημογραφική κατάσταση στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως και η έκθεση του Κοινοβουλίου που υπεβλήθη από την κ. Boogerd-Quaak, είναι αρκετά απογηοητευτικές, διότι καθιστούν σαφές το εύρος και την επιτάχυνση της διαδικασίας γήρανσης των πληθυσμών μας, την οποία θεωρούν ως «κυρίαρχο στοιχείο του δημογραφικού μας μέλλοντος», αλλά δεν επιτυγχάνουν ούτε να εξετάσουν τις αιτίες του φαινομένου ούτε να προτείνουν τις λύσεις που μπορούν να το αναχαιτίσουν.
Πράγματι, η έκθεση του Κοινοβουλίου προτείνει απλώς μερικές λύσεις για την προσαρμογή της αγοράς εργασίας, των κοινωνικών συστημάτων και της υγειονομικής περίθαλψης στην αναπόφευκτη, όπως παρουσιάζεται, ύπαρξη μεγαλύτερου ποσοστού ηλικιωμένων στο μέλλον. Αυτές όμως οι ρυθμίσεις δεν είναι μακρόπνοες. Εξάλλου, η Επιτροπή στο κείμενό της αποσαφηνίζει ότι για να αντισταθμιστούν οι συνολικές οικονομικές επιβαρύνσεις που οφείλονται στη γήρανση του πληθυσμού, θα έπρεπε να επιτευχθεί αύξηση της παραγωγικότητας σε βαθμό πολύ μεγαλύτερο από οποιαδήποτε παρόμοια αύξηση στο παρελθόν, προϋπόθεση που φαίνεται απίθανη, εφόσον το ίδιο το φαινόμενο της γήρανσης, δεδομένου ότι αυξάνεται η μέση ηλικία του ενεργού πληθυσμού, οδηγεί κατά πάσα πιθανότητα στη μείωση της παραγωγικότητας.
Η κατάσταση αυτή είναι ακόμη πιο ανησυχητική, εάν ληφθεί υπόψη ότι το επιπλέον κοινωνικό κόστος που προκαλείται από την αύξηση των ηλικιωμένων θα επιβαρύνει ακόμη περισσότερο, μεσοπρόθεσμα, την ανταγωνιστικότητα των ευρωπαϊκών λαών έναντι των νέων πληθυσμών της νοτιοανατολικής Ασίας. Στον κόσμο μας που κυριαρχείται από το άκρατο ελεύθερο εμπόριο, στην εδραίωση του οποίου συμβάλλει εντελώς ανεύθυνα και η Ευρωπαϊκή Ένωση, το βάρος της γήρανσης θα αποτελεί για μας ένα ακόμη μειονέκτημα, που επιταχύνει την ανεργία, ενώ ταυτόχρονα προκαλεί, όπως όλοι γνωρίζουν, νέες κοινωνικές επιβαρύνσεις και νέα μειονεκτήματα. Για να περιορισθούν οι δυσμενείς συνέπειες, θα έπρεπε να επιτύχουμε κατά τις διαπραγματεύσεις της ΓΣΔΕ την αποδοχή της νομιμότητας ορισμένων τελών στο διεθνές εμπόριο που θα αντισταθμίζουν το πρόσθετο κοινωνικό κόστος. Δυστυχώς όμως, ο στόχος αυτός είναι σήμερα πιο μακρινός παρά ποτέ.
Κατά συνέπεια, είναι πιθανό ότι εμείς οι ίδιοι προετοιμάζουμε κοινωνικές καταστροφές που κανένας από τους πολιτικούς ιθύνοντες δεν θα έχει το κουράγιο να καταπολεμήσει, αλλά πολλές φορές ούτε και τη διορατικότητα να προβλέψει. Σε κάθε περίπτωση, οι δύο εκθέσεις που εξετάζονται σήμερα τηρούν σιγή ιχθύος για τα θέματα αυτά, γεγονός που επίσης μας λυπεί.
Τηρούν επίσης σιγή ιχθύος σχετικά με τη μοναδική ριζική λύση, την ενδεχόμενη άνοδο της γεννητικότητας μέσω της πολιτικής για την οικογένεια. Στην πραγματικότητα, σε πολλές χώρες της Ευρώπης και, σε κάθε περίπτωση, στη Γαλλία, η πολιτική αυτή βρίσκεται σε πλήρες αδιέξοδο, για κοντόθωρους δημοσιονομικούς λόγους, αλλά και για άλλους λόγους που αναφέρονται λιγότερο, ίσως γιατί καταδεικνύουν το φαύλο κύκλο στον οποίο βρισκόμαστε.
Σήμερα, σύμφωνα με στατιστικές που δημοσιεύθηκαν πρόσφατα στη Γαλλία, το 70 % των οικογενειών με περισσότερα από έξι παιδιά είναι οικογένειες αλλοδαπών, όπως και το 50 % των οικογενειών με περισσότερο από πέντε παιδιά. Επιπλέον, η βελτίωση της πολιτικής για την οικογένεια πρέπει λογικά να επιτυγχάνει περισσότερα αποτελέσματα έναντι των αλλοδαπών γονέων που προέρχονται από φτωχές χώρες. Τέλος, οι γεννήσεις στο σύνολο των πολυμελών οικογενειών στη Γαλλία προέρχονται κατά τα δύο τρίτα από την Αφρική ή το Μαγκρέμπ, γεγονός που μπορεί να δημιουργήσει σύντομα ακόμη μεγαλύτερα προβλήματα ενσωμάτωσης.
Έτσι, καμία κυβέρνηση δεν τολμά υπό τις παρούσες συνθήκες να προωθήσει την πολιτική για την οικογένεια, φοβούμενη ότι η προκύπτουσα ελάφρυνση του κόστους της γήρανσης θα υπερκαλυπτόταν από την αύξηση του κόστους ενσωμάτωσης (το οποίο, ειρήσθω εν παρόδω, μπορεί να πλήξει τη διεθνή ανταγωνιστικότητα). Βρισκόμαστε ενώπιον πλήρους αδιεξόδου.
Υπάρχει μία αλληλουχία μεταξύ των στοιχείων που ανέφερα. Εάν οι χώρες της Ευρώπης και της Ένωσης δεν αλλάξουν ριζικά την πολιτική τους στο θέμα της μετανάστευσης, υπάρχει μεγάλος κίνδυνος να μην μπορέσουν να λύσουν ούτε το θέμα της πολιτικής για την οικογένεια ούτε της υπογεννητικότητας ούτε της γήρανσης ούτε του τεράστιου ελλείμματος ανταγωνιστικότητας που διαγράφεται μεταξύ της ηπείρου μας και του υπόλοιπου κόσμου.

Raschhofer
Η έκθεση για τη δημογραφική κατάσταση της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι λογική και επιβοηθητική, επειδή εκφράζει βασικά στοιχεία για την ανάπτυξη της Κοινότητας και προσφέρει στον καθένα, τη δυνατότητα να κατανοήσει τις επιπτώσεις μεμονωμένων προγραμμάτων σε κάποιον τομέα.
Κι εμείς, με ανησυχία λαμβάνουμε γνώση της γήρανσης του πληθυσμού, του αυξανόμενου κόστους των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης και τις μεταβολές στη ζωή της οικογένειας.
Θεωρούμε όμως τη μετανάστευση και τη βελτιωμένη πρόσβαση των μεταναστών στην αγορά εργασίας, σαν λανθασμένη προσέγγιση επίλυσης. Οι λύσεις προκύπτουν μάλλον από μεταρρυθμίσεις, αρχίζοντας από την οικογενειακή πολιτική, εφαρμόζοντας φορολογικές ελαφρύνσεις και καλύτερη κοινωνική εξασφάλιση, μέχρι μια αναδιάρθρωση του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης, με στόχο ένα συνδυασμένο σύστημα ιδιωτικής και κρατικής πρόνοιας.
Ειδικά σε εποχές μεγάλης ανεργίας - την εβδομάδα αυτή πήραμε, ως γνωστόν, μια γεύση από τα γεγονότα στο δρόμο -, θα πρέπει κατ' αρχήν να φροντίσουμε να έχουν οι δικοί μας συμπολίτες δουλειά.
Mια και φέτος είναι το Έτος κατά του Pατσισμού και της Ξενοφοβίας, θα πρέπει να ανακαλούμε στη μνήμη μας ότι η ανεργία και η κοινωνική ανασφάλεια συχνά προκαλούν ρατσιστικές επιθέσεις κατά των μεταναστών, οι οποίοι, στη συνέχεια, είναι οι αποδιοπομπαίοι τράγοι γι' αυτή την κοντόφθαλμη πολιτική. Κι αυτό θα πρέπει να το αποφύγουμε.
Έχοντας υπόψη αυτή τη διευκρίνιση, εμείς, από το Kόμμα της Eλευθερίας, ψηφίζουμε υπέρ της έκθεσης της κ. Boogerd-Quaak.

Stenmarck
 - (SV) Όταν ο αριθμός των ηλικιωμένων, στα κράτη μέλη της ΕΕ, διαρκώς μεγαλώνει σε σχέση με τον επαγγελματικά ενεργό πληθυσμό, μια πολιτική που στοχεύει στην οικονομική ανάπτυξη γίνεται όλο και πιο σημαντική. Αυτό δεν προκύπτει με αρκετή σαφήνεια από την έκθεση.

Ford
Δεν αναφέρομαι σε επεξήγηση ψήφου αλλά σε ένα σημείο που είχα θέσει ενωρίτερα σήμερα το πρωί. Όπως θα θυμούνται τα Μέλη έθεσα ένα θέμα στην πρόταση ψηφίσματος σχετικά με την άρση του καθεστώτος προτιμησιακής μεταχείρισης για τη Βιρμανία, ζητώντας από την Επιτροπή να διαλευκάνει εάν πράγματι χρειαζόταν ομοφωνία ή απλώς ειδική πλειοψηφία για την εφαρμογή του μέτρου, δεδομένου ότι δεν επρόκειτο περί αποφάσεως αρχής αλλά περί αποφάσεως εφαρμογής.
Είμαι ευτυχής να αναφέρω ότι από τη στιγμή που ετέθη το θέμα το μήνυμα έφτασε στον Επίτροπο Marνn ο οποίος επιβεβαίωσε ότι αρκεί η ειδική πλειοψηφία και όχι η ομοφωνία που αναφέρθηκε στη χθεσινή συζήτηση, γεγονός το οποίο ασφαλώς σημαίνει ότι καμμία χώρα από μόνη της δεν θα μπορέσει να μπλοκάρει το θέμα κατά τη συζήτησή του στις 24 Μαρτίου. Θα ήθελα να ευχαριστήσω την Επιτροπή και ειδικότερα τον Επίτροπο Marνn για την ταχύτατη διαλεύκανση της κατάστασης.

Πρόεδρος
Σας ευχαριστώ κύριε Ford. Δεν αμφιβάλλω πως ο κ. Bangemann θα διαβιβάσει το μήνυμα στον κ. Marνn. Ο κ. Hallam έχει ζητήσει το λόγο επί της διαδικασίας. Κύριε Hallam, έχετε το λόγο.

Hallam
Κύριε Πρόεδρε, επί διαδικαστικού. Καθώς γνωρίζετε, τις επόμενες λίγες εβδομάδες πρόκειται να διεξαχθούν στο Ηνωμένο Βασίλειο γενικές εκλογές. Σ' αυτές τις εκλογγές συμμετέχει και ένα Μέλος του Σώματος. Κατά κάποιο τρόπο περίμενα να τον ιδώ να εμφανίζεται αυτή την εβδομάδα, έστω και για να συμμετάσχει σε κάποια ψηφοφορία. Διερωτώμαι εάν θα ήταν δυνατόν όπως εσείς ως Πρόεδρος απευθύνετε επιστολή στους εκλογείς του Πάτνεϋ στο Λονδίνο τονίζοντας ότι από τότε που εξελέγη ο Sir James Goldsmith δεν έλαβε σχεδόν ποτέ μέρος στις εργασίες του Σώματος. Τι στην ευχή κάνει ζητώντας και μια άλλη δουλειά ότι είναι ηλίου φαεινότερο ότι είναι ανίκανος να φέρει εις πέρας τη δουλειά που έχει τώρα;

Πρόεδρος
Κύριε Hallam, ούτε αυτά που είπατε είναι επί της διαδικασίας ούτε και ο Πρόεδρος του Σώματος έχει καθήκοντα ανάλογα με αυτά που θέλετε να του αναθέσετε.

Διακοπή της συνόδου
Πρόεδρος
Κυρίες και κύριοι βουλευτές, έχουμε εξαντλήσει την ημερήσια διάταξη. Συχνά μου δίνεται η τιμή να είμαι εκείνος που κλείνει μία περίοδο συνόδου και έχω την ευχάριστη ηθική υποχρέωση να ευχαριστήσω όλους τους συνεργάτες μας, τους αναντικατάστατους συνεργάτες μας για τη βοήθειά τους αλλά, επίσης, πρέπει να ευχαριστήσω και εσάς, κυρίες και κύριοι βουλευτές, για τη βοήθειά σας προς τον ομιλώντα, γεγονός που επέτρεψε να κυλήσει η Προεδρία αυτή σε κλίμα εκπληκτικής ηρεμίας, χωρίς αυτό να μειώνει τη σημασία του περιεχομένου της. Οι ευχαριστίες μου την εβδομάδα αυτή έχουν, κυρίες και κύριοι, μια ιδιαίτερη έμφαση. Είμαι βέβαιος ότι η σύνοδος αυτή θα συμβάλει στο να περάσω ένα θαυμάσιο Σαββατοκύριακο.
Κηρύσσω τη διακοπή της συνόδου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
(Η συνεδρίαση λήγει στις 12 το μεσημέρι)

