Tura pytań (Komisja) 
Przewodniczący
Następnym punktem jest tura pytań (B6-0001/2008).
Do Komisji skierowano następujące pytania.
Część pierwsza
Avril Doyle
Pani przewodnicząca! Mogłaby pani przekazać Izbie pewne informacje dotyczące czasu tak aby ci, którzy złożyli pytania wiedzieli dokładnie, jaka będzie procedura? Podzieli pani punkty równo na trzy części czy na dwie półgodzinne części? Pytam, ponieważ ci z nas, których dotyczy potencjalna trzecia część muszą wiedzieć, co się wydarzy, uwzględniwszy czas, w którym zaczniemy.
Przewodnicząca
Dziękuję, pani Doyle, ma pani rację. Najpierw zajmiemy się pytaniami priorytetowymi, a następnie podzielimy, w miarę możliwości, turę pytań na dwie części pomiędzy komisarza Kunevę i komisarza McCreevy'ego. Mamy nadzieję, że zakończymy najpóźniej o 19:30, ale może być trochę później, ze względu na naszych tłumaczy. Mam nadzieję, że wszyscy są z tego zadowoleni.
Przewodniczący

Dotyczy zapewnienia konsumentom ochrony przed podrobionymi lekami i lekami poniżej standardów
Bezpieczeństwo i efektywność europejskiego łańcucha dostarczania leków staje się przedmiotem niepokoju dla konsumentów europejskich, a istniejąca słabość tego systemu może mieć potencjalnie katastrofalne konsekwencje dla bezpieczeństwa pacjenta.

Jasne jest, że konsumenci europejscy pragną bezpiecznych i dostępnych leków. Jednakże w Irlandii konsumenci płacą premię za leki, a obecny wzrost całkowitych dochodów ze sprzedaży leków wynosi 17,66%, dwukrotnie więcej niż średnia w UE. Trend ten jest odzwierciedlony w całej Unii, gdzie fragmentaryczny charakter rynku przyczynił się do wzrostu "równoległego handlu farmaceutycznego” ("pharmaceutical parallel trade” PPT)
Zgodnie ze sprawozdaniem European Alliance for Access to Safe Medicines, łańcucha dystrybucji w UE.
Czy Komisja może przedstawić swoje stanowisko w tej kwestii, a w szczególności czy planuje ona zajęcie się tym problemem poprzez zbadanie handlu równoległego oraz promowanie rzeczywistego jednolitego rynku w zakresie produktów farmaceutycznych, który jest w interesie konsumentów i wydaje się zasadniczy dla zapewnienia, aby korzyści rynku wewnętrznego, w tym dostępność leków, obejmowały wszystkie części gospodarki Europy?
Günter Verheugen
wiceprzewodniczący Komisji. - (DE) Pani przewodnicząca, panie i panowie! Głównym celem wspólnotowych przepisów prawnych i strategii politycznych w sektorze farmaceutycznym jest zapewnienie, aby pacjenci byli zaopatrywani w bezpieczne, skuteczne i o wysokiej jakości leki, które są ogólnie dostępne.
Wielokrotnie w przeszłości podnoszona była kwestia bezpiecznych leków, naznaczona tym, co jest znane jako równoległy handel farmaceutyczny. Skłoniło mnie to do zlecenia przeprowadzenia badania w celu dogłębnego przeanalizowania tej kwestii; badanie ma przeanalizować wszystkie aspekty kanałów sprzedaży, a w szczególności, kwestie związane z lekami podrobionymi i handlem równoległym. Celem badania jest analiza obecnej sytuacji, a także opracowanie opcji politycznych, aby zapełnić luki, w razie konieczności, poprzez wprowadzenie poprawek do obowiązujących przepisów prawnych. Badanie będzie także analizować potencjalne powiązania pomiędzy równoległym handlem farmaceutycznym a pojawianiem się podrobionych leków.
Niestety muszę państwu powiedzieć, że pierwsza część badania, poświęcona handlowi równoległemu, która jest obecnie kończona, wykazała, że taki handel stwarza znaczne zagrożenia dla bezpieczeństwa pacjenta. Winne są temu liczne czynniki, w tym błędy w ponownym pakowaniu lub etykietowaniu, ograniczony skutek wycofania produktu, złożone kanały dystrybucji, przerwy w dostawach i wreszcie niedociągnięcia we wprowadzaniu w życie obowiązujących przepisów prawnych.
Komisja obecnie analizuje wnioski z tego badania w celu opracowania spójnej strategii dotyczącej wyeliminowania tych zagrożeń dla bezpieczeństwa. Badane są różnorodne opcje polityczne dotyczące ich przewidywalnego społecznego, gospodarczego i środowiskowego wpływu. Biorąc pod uwagę znaczny wpływ tej kwestii na politykę zdrowia publicznego, Komisja nadaje jej wysoki priorytet. Wkrótce zostaną podjęte decyzję co do przyszłych działań.
Chciałbym także państwa poinformować, że Europejskie Forum Farmaceutyczne dostarcza platformy dla łatwiejszego przyjmowania i dzielenia się dobrymi praktykami w odniesieniu do cen leków i zwrotu kosztów ich zakupu. Mimo że kwestie te wchodzą w zakres kompetencji państw członkowskich, odpowiednie środki muszą być zgodne z prawem wspólnotowym. Prace Forum Farmaceutycznego, które obejmuje przedstawicieli organizacji pacjentów, członków zawodów medycznych i wiodących podmiotów tego sektora, jak również ministrów zdrowia państw członkowskich, mogą pomóc w rozwiązaniu kwestii dostępu do bezpiecznych leków.
Mairead McGuinness
Komisarzu, dziękuję za odpowiedź, która jest jasna, ale i niepokojąca, ponieważ wyraźnie istnieją problemy dotyczące bezpieczeństwa.
Chciałbym, aby określił pan ramy czasowe, w jakich udzieli pan odpowiedzi, ponieważ myślę, że ludzie ogólnie nie są świadomi, jak wielkie zagrożenie mogą dla nich stanowić podrobione leki. Mogę poprosić pana - być może, na piśmie - o zajęcie się kwestią, która dotyczy Irlandii w związku ze szczepieniami, które były zgodne z prawem, ale które zagrażały dzieciom i w odniesieniu do których ludzkie wciąż czekają na odszkodowanie po 40 latach?
Być może mógłby pan napisać mi, jak inne państwa radzą sobie z tą sporną kwestią.
Günter Verheugen
wiceprzewodniczący Komisji. - (DE) Z przyjemnością to uczynię. Odpowiadam na pani pierwsze pytanie, proszę pozwolić mi powiedzieć, że już podjąłem decyzję, że handel równoległy i podrobione leki będą traktowane jako kwestia priorytetowa. Wniosłem poprawki do planu prac dyrekcji generalnej i powinniśmy opracować wnioski legislacyjne w tym roku. Uważam, że możemy to zrobić wkrótce po przerwie letniej.
W odniesieniu do innych pani pytań jestem wdzięczny za pani uznanie, że nie mogę odpowiedzieć na nie bez wcześniejszego zbadania kwestii. Po przeprowadzeniu analizy otrzyma pani żądaną odpowiedź pisemną w najbliższych dniach.
DanutBudreikait
- (LT) Chciałabym zapytać o ceny. W Niemczech, krople do nosa kosztują od półtora do dwóch razy mniej niż na Litwie. Dbamy o zapewnienie, aby wszystkie kraje, nawet kraje rozwijające się, miały dostęp do leków. Możemy zadbać o zapewnienie, aby nasi obywatele, obywatele UE, płacili przynajmniej taką samą cenę za ten sam lek? Możemy zrobić cokolwiek tutaj w Europie?
Josu Ortuondo Larrea
(ES) Pani przewodnicząca! Usługi medyczne stanowią powracający temat debat Parlamentu Europejskiego. Za każdym razem, kiedy omawiamy dyrektywę usługową pojawia się wniosek, aby je do niej włączyć, wniosek, któremu dotychczas się sprzeciwialiśmy i usługi medyczne pozostają poza jej zasięgiem.
Dostarczanie leków jest usługą medyczną. Są państwa, takie jak Hiszpania, które mają ustanowioną listę miejsc - apteki - które są jedynymi miejscami, gdzie można sprzedawać leki.
Chciałbym zapytać komisarza, czy w ramach badania prowadzonego przez Komisję dostrzeżono jakieś różnice pomiędzy państwami, w których apteki stanowią ograniczony, monitorowany handel, a innymi państwami, w odniesieniu do podrabiania leków i mniejszej jakości.
Günter Verheugen
wiceprzewodniczący Komisji. -W odniesieniu do pierwszego pytania, chciałbym powiedzieć, że oprócz badania na temat bezpiecznych leków w handlu równoległym, poszukujemy obecnie innych sposobów zajęcia się handlem równoległym, a w szczególności w odniesieniu do inicjatyw cenowych.
Możliwym krokiem naprzód będzie także rewizja dyrektywy dotyczącej przejrzystości w celu objęcia nią specjalnych informacji dotyczących określania cen. Jednak to co usiłuje zrobić przede wszystkim to wyjaśnienie sytuacji i uzyskanie dokładnych informacji na temat tego, co się dzieje. Następnie należy przeanalizować kwestię, czy prawodawstwo UE jest zdolne do zmienienia tej sytuacji, ponieważ cała kwestia wyznaczania cen i zwrotu kosztów leków w Unii Europejskiej należy w pełni do kompetencji państw członkowskich; nie mamy w tym zakresie żadnych uprawnień. Ale oczywistym jest, że musimy współpracować. Jest to powód, dla którego wyznaczanie cen przez firmy farmaceutyczne i zwrot kosztów leków jest jednym z naszych priorytetów.
Jestem w pełni świadomy, że dla obywateli fakt, że te same leki mają kompletnie różne ceny w poszczególnych państwach członkowskich jest trudny do zrozumienia. Również mnie jest trudno to zrozumieć. Fakt, że ceny te są regulowane jest tylko jednym z czynników. Innym czynnikiem jest oczywiście to, że przemysł farmaceutyczny jest częścią gospodarki rynkowej. Ma on swobodę w wyznaczaniu cen, ale intensywnie badamy sytuację i myślę, że będziemy mogli przedstawić rozwiązania.
W odpowiedzi na drugie pytanie mogę powiedzieć, że jest to prawda: w Unii Europejskiej są różne systemy. Na przykład, niektóre leki w niektórych krajach mogę być sprzedawane tylko w aptekach. W innych krajach mogą państwo kupić je w supermarketach. Tylko w przypadku leków na receptę sytuacja jest wszędzie taka sama. Leki te są dostępne tylko w aptekach.
Przewodniczący

Dotyczy: emisji dwutlenku węgla
Jakie cele ustanowiła Komisja w odniesieniu do obniżenia emisji CO2 generowanych przez jej działalność, budynki i potrzeby transportowe?
Stavros Dimas
komisarz. - (EL) Pani przewodnicząca! Komisja dotychczas radziła sobie z problemem emisji dwutlenki węgla związanymi z jej działalnością poprzez europejski system ekozarządzania i audytu, lepiej znany jako EMAS, i przestrzegała zasad tego programu.
Od 2005 r. Komisja wdraża EMAS w pięciu departamentach w Brukseli i w ośmiu jej budynkach. W tym czasie odnotowała znacznie obniżenie w zakresie stopy wzrostu zużycia między innymi energii przez te departamenty i jest to bez wątpienia pozytywna zmiana.
Ogólne cele obniżenia emisji CO2 dla Komisji jeszcze nie zostały ustalone, ale w ramach EMAS, Komisja bada i analizuje ogólną ilość emitowanego przez nią CO2 i ustali ogólne cele obniżenia emisji w 2008 r. W szczególności w odniesieniu do pojazdów, Komisja już ustaliła cel obniżenia emisji CO2 o średnio 26% w okresie od 2006 do 2012 r.
Chris Davies
Komisja przedstawi niektóre ważniejsze informacje w środę i oczekuję, że ludzie zewsząd będą wtedy pytać, czy praktykujemy to co postulowaliśmy. Informacja, że tylko 5 DG obecnie przystąpiło do EMAS nie jest bardzo zachęcająca, mimo że nie mogę powiedzieć, aby Parlament mógł twierdzić, że w jego przypadku jest dużo lepiej. Z pewnością nie zdalibyśmy takiego testu, mimo że obecnie podejmujemy działania, aby zająć się tą sprawą.
Czy pan komisarz zgadza się, że jego argument na rzecz "szeroko zakrojonych zmian”, jakich muszą dokonać państwa członkowskie, jeśli mamy się uporać z kwestią zmian klimatycznych, może zostać podkopany, jeśli Komisja nie zostanie dopilnowana, aby podjąć działania szczegółowe - działania dotyczące wdrożenia przez nią samą tych ulepszeń?
Stavros Dimas
komisarz -Tak, zgadzam się z panem. Powinniśmy praktykować to, co postulowaliśmy i będziemy to czynić w 2008 r. Oczekuję, że Komisja i jej służby ustanowią cele dotyczące obniżenia emisji co najmniej na tym samym poziomie, jakiego wymagamy od państw członkowskich.
Jak wiemy, ustaliliśmy cel dotyczący obniżenia na poziomie 30%, pod warunkiem że inne kraje rozwinięte będą go przestrzegać, lub na poziomie 20%, jeśli nie przystąpią one do międzynarodowego porozumienia w sprawie obniżenia emisji. Sami będziemy przestrzegać celu 30 procentowego i oczekuję, że czyniąc to damy przykład co oznacza to, czego wymagamy od innych.
Przy okazji, będziemy musieli przeprowadzić badanie w celu określenia dokładnej ilości emisji generowanych przez Komisję, przed ustaleniem celów i kalendarza, a także ustanowić plan działań w celu zwalczania emisji.
Paul Rübig
(DE) Jest coś, co chciałbym wiedzieć. Dotyczący obniżenia emisji cel na poziomie 30% został narzucony z góry i nie wydaję się, aby był on szeroko popierany. Jak pan bardzo słusznie powiedział, inni muszą także przyjąć ten cel, jeśli mamy go osiągnąć.
Moje pytanie do pana jest następujące: czy mam pan plan osobiście osiągnąć cel w postaci 30 procentowego obniżenia emisji w pana własnej sferze działalności?
Karin Scheele
(DE) Jak wiemy, Parlament Europejski ustalił cel dotyczący obniżenia emisji na poziomie 30% do 2012 r. w oparciu o EMAS i bardzo chcielibyśmy zobaczyć, jakie specjalne środki są przyjmowane przez Parlament Europejski i jego decydentów.
Komisarzu, powiedział pan, że zastosowanie EMAS oznaczałoby mniejsze zużycie energii elektrycznej. Interesowałoby mnie, jakie specjalne środki zostały przyjęte, jakie są planowane na najbliższe lata i jaką rolę mają do odegrania odnawialne źródła energii.
Stavros Dimas
komisarz - Nie do końca zrozumiałam, jakie pytanie osobiste pytanie mi pan postawił. Zazwyczaj nie lubię mówić, co robię, ale mogę panu powiedzieć, że w Brukseli na przykład nie mam samochodu - nie prowadzę samochodu. W weekendy wolę chodzić pieszo, co jest także korzystne dla zdrowia. W odniesieniu do mojego samochodu służbowego, zrobiłem następującą rzecz, ponieważ oczekiwałem pytań takich jak to: poprosiłem WWF, które ma 10 najważniejszych projektów dotyczących wykorzystania energii w sposób niezagrażajacy środowisku, aby polecili mi samochód, który jest najbardziej przyjazny dla środowiska, i polecili i ten, którego właśnie używam w pracy. Przy okazji, mieści się on dokładnie w granicach, których osiągnięcia przed 2012 r. wymagamy od przemysłu samochodowego. Następnie w Grecji, kiedy byłem tam posłem do parlamentu, miałem bardzo mały samochód, nawet mniejszy od tego służbowego, który mam teraz i jeździłem nim bardzo rzadko.
Teraz, znowu nie chciałbym panu tego mówić, ale podróżując na Bali skompensowałem moją podróż tam poprzez zakup jednego z tych programów - myślę, że były to przydziały z systemu handlu emisjami - które następnie zostały anulowane. Próbowałem zatem uczynić wszystko i jeśli ma pan mi jeszcze coś do powiedzenia, będę zadowolony z pańskiej rady.
Teraz w odniesieniu do źródeł odnawialnych: jest to wielka dyskusja. Musimy robić, to co postanowiliśmy na początku ubiegłego roku - w marcu 2007 r. - i osiągnąć cel na poziomie 20% dla wszystkich państw członkowskich. W odniesieniu do budynków i służb Komisji, powinniśmy spróbować wykorzystywać odnawialne źródła energii w tak szerokim zakresie, jak to możliwe, ponieważ głównym źródłem emisji w przypadku Komisji są budynki. Niemalże trzy czwarte emisji pochodzi z budynków, więc jeśli znajdziemy sposoby wykorzystania odnawialnych źródeł energii przez nasze służby, będzie bardzo dobrze; ale zostanie to zbadane w ramach planu działań, o którym mówiłem wcześniej.
Dotyczy: ochrony konsumentów przed spamem, oprogramowaniem szpiegującym i złośliwym oprogramowaniem
Komisja umieściła ochronę konsumenta w świecie cyfrowym pośród głównych tematów jej planów dotyczących polityki ochrony konsumenta na najbliższe lata. W tym kontekście stwierdzono, że wprowadzenie skutecznych i reakcyjnych mechanizmów wdrażania, które pozwoliłyby władzom krajowym na współpracę w walce z oszustami, którzy używają spamu i oszukańczych stron internetowych, jest kwestią zasadniczą.
Jaki postęp Komisja uczyniła w opracowywaniu takich mechanizmów mających na celu ochronę konsumenta?
W szczególności, co uczyniono w celu poprawy możliwości domagania się przez konsumentów odszkodowania i zwrotu ich pieniędzy, kiedy padają oni ofiarami spamu, oprogramowania szpiegującego i innego złośliwego oprogramowania?
Günter Verheugen
wiceprzewodniczący Komisji. -Pani przewodnicząca! Komisja jest zaniepokojona problemami dotyczącymi prywatności i bezpieczeństwa, w szczególności kiedy zagrażają one konsumentowi.
Wykorzystywanie spamu, oprogramowania szpiegującego i innego złośliwego oprogramowania jest wyraźnym naruszeniem europejskiego prawodawstwa dotyczącego prywatności i w niektórych przypadkach jest to nawet przestępstwo. Dlatego też potrzebujemy zdecydowanego wprowadzania w życie prawa przez właściwe władze.
W grudniu ubiegłego roku, pani komisarz Redind (którą mam przyjemność tutaj zastępować) z zadowoleniem przyjęła szybką i skuteczną interwencję holenderskiego ustawodawcy, który nałożył grzywnę wynosząca ogółem 1 milion euro na trzy holenderskie przedsiębiorstwa za nielegalne zainstalowanie oprogramowania szpiegującego i programów typu "ad-aware” na ponad 22 milionach komputerów w Holandii i innych krajach.
Wezwała ona innych ustawodawców, aby podążali za tym przykładem. W dniu 13 listopada 2007 r., Komisja przyjęła wniosek w sprawie reformy telekomunikacyjnej, która obejmuje przepisy dotyczące dalszego wzmocnienia systemu bezpieczeństwa i prywatności leżącego u podstaw społeczeństwa informacyjnego.
W związku ze spamem, wnioski wprowadziły możliwość wniesienia skargi przez dostawców usług internetowych przeciwko podmiotom spamującym. Oczekuje się, że przepis ten stanie się ważnym narzędziem w walce z spamem w Europie.
Zostanie także wzmocniona skuteczność wdrażania regulacji antyspamowych, poprzez włączenie jej w zakres rozporządzenia w sprawie współpracy w zakresie ochrony konsumenta, które przewiduje utworzenie sieci władz publicznych zajmujących się wprowadzaniem prawa w życie w całej Wspólnocie i minimalny poziom w zakresie uprawnień dotyczących wprowadzania prawa w życie i wdrażania, jakie musi być osiągnięty, aby skutecznie stosować to rozporządzenie.
Ogólniej, wnioski obejmują zapewnienie informowania odbiorców usług komunikacji elektronicznej o możliwych działaniach, jakie może podjąć usługodawca w celu zapobieżenia zagrożeniom dla bezpieczeństwa lub w odpowiedzi na incydent związanym z bezpieczeństwem lub integralnością.
Poprzez wprowadzenie pojęcia naruszenia notyfikacji, użytkownicy usług komunikacji elektronicznej byliby informowani o naruszeniach bezpieczeństwa w przypadku, gdy doprowadziły one do utraty lub zmiany danych osobowych i o zabezpieczeniach, jakie mogą zastosować w celu zminimalizowania szkody ekonomicznej lub straty społecznej, jakie mogły wyniknąć z naruszenia bezpieczeństwa.
W celu zapewnienia zgodności z tymi wymogami, krajowym władzom regulacyjnym zostaną przekazane uprawienia do wydawania wiążących instrukcji podmiotom gospodarczym w odniesieniu do środków, jakie są wymagane w celu zabezpieczenia sieci i usług komunikacji elektronicznej oraz nadzorowania właściwego wdrażania.
Jednym z głównych zadań proponowanego Europejskiego Organu ds. rynku komunikacji elektronicznej będzie zapewnienie bezpieczeństwa sieci i informacji i będzie pomagał Komisji, w razie konieczności, we wdrażaniu środków na poziomie europejskim.
Claude Moraes
Komisarzu, dziękuję za wyczerpującą odpowiedź. Nie wiem, jaki jest cyfrowy odpowiednik "epidemii”, ale patrząc na ten świąteczny okres widzimy teraz epidemię tego rodzaju zachowania. Wszystkie niezależne organizacje to powiedziały.
Nie chcę bagatelizować niczego, co zrobiła Komisja; myślę że uczyniła z tego priorytet. Chciałbym zapytać jednak o przykłady takie, jak przykład holenderski, wspierania ścigania, zachęcania dostawców internetowych, aby mieli możliwość poszukiwania tych ludzi - uważam, że nic nie wraca do konsumentów. Jest coś prostego, co Komisja może wydzielić dla posłów, aby powiedzieć naszym konsumentom, co robicie i jak skutecznie jest to mierzone?
Günter Verheugen
wiceprzewodniczący Komisji. -Nie mogę zgodzić się na więcej. Już powiedziałem, że wnioski zostały opracowane i są obecnie rozpatrywane przez Parlament i Radę. Oczekuję, że wejdą one w życie i wprowadzone zostaną wtedy wszystkie konieczne wymogi.
Obecna sytuacja prawna umożliwia podjęcie działań przeciwko naruszeniom, chociaż zależy to od przypadku. W przypadku przestępstwa, ludzie mogą zwrócić się o pomoc do policji lub podjąć inne działania prawne. Jak już wspomniałem, przykład holenderskiego organu regulacyjnego OPTA został z zadowoleniem przyjęty przez Komisję w publikacjach prasowych. Mam tutaj pełny tekst. Jeśli sobie pan życzy, mogę wręczyć go panu po turze pytań, aby mógł pan przeczytać, co już zrobiliśmy.
Georgios Papastamkos
(EL) Pani przewodnicząca! Komisarz Reding jest nieobecny, oczywiście, ale jestem pewien, że wiceprzewodniczący Komisji pan Verheugen posiada wystarczająco szeroką wiedzę, aby odpowiedzieć na moje pytanie w kwestii dodatkowej: czy Komisja ma dowód lub ślady łączące źródło niechcianych e-maili - spam - ze spółkami oferującymi usługi i produkty do ochrony przed takimi niechcianymi intruzami.
Avril Doyle
Chciałabym powiązać pierwsze pytanie pana McGuinnessa w sprawie ochrony konsumentów przed podrobionymi lub niespełniającymi standardów lekami z pytaniem pana Moraesa w sprawie ochrony konsumentów przed spamem. Jednym z ogromnych problemów, jakie posiadam, jak wiele innych osób, jest ilość leków reklamowanych poprzez spam, w tym wszystkich rodzajów produktów, które wzmacniają wszystkie części ciała, których niektórzy z nas nawet nie posiadają! Zastanawiam się, w odniesieniu do badania rynku równoległego, do którego się pan odniósł, czy są obecnie prowadzone jakieś badania dotyczące całej problematyki Internetu, spamu i podrabianych leków, a w szczególności na temat niespełniających standardów leków, które nie oferują żadnej gwarancji ani skuteczności konsumentom i pacjentom. Istnieje przerażający wzrost w tej szczególnej dziedzinie.
Günter Verheugen
wiceprzewodniczący Komisji. -Jest to bardzo interesująca kombinacja. W odniesieniu do pierwszego pytania, niestety Komisja nie posiada takich danych, ponieważ władze regulacyjne należą do państw członkowskich. Ale poinformuje komisarz Reding o pytaniu i być może, w porozumieniu z państwami członkowskimi, znajdziemy rozwiązanie.
W odniesieniu do danych osobowych, mogę tylko powiedzieć, że uważam ideę zawartą w pana pytaniu za absolutnie uzasadnioną i myślę, że powinniśmy spróbować znaleźć sposób połączenia tego.
W odniesieniu do drugiego pytania, odnosi się ono do kwestii, o której nie dyskutowaliśmy tego wieczoru, kwestii informowania pacjentów. Mamy tutaj trzy kwestie: nadużywanie systemów komunikacji elektronicznej; mamy problem informowania pacjentów, którzy są bardzo często wprowadzani w błąd; i mamy problem podrabiania leków i handlu równoległego. Nie powiedziałem tego w mojej odpowiedzi na pytanie dotyczące podrobionych leków i handlu równoległego, więc mogę dodać to teraz.
Pracujemy także nad wnioskiem mającym na celu wyjaśnienie ram dotyczących informowania pacjentów i doświadczamy właśnie trudności, o których pan wspomniał, czyli problemu istniejących regulacji i istniejących ograniczeń, które zaprzepaściliśmy poprzez wykorzystanie Internetu. Jest to dla nas ważne - i z tego powodu badamy całość problemu i opracowujemy wniosek dotyczący sposobu zorganizowania informacji dla pacjentów w Unii Europejskiej, mimo że wiemy że jest to niezmiernie trudne. Ale muszę powiedzieć, że obecnie mamy regulacje.
Na przykład, reklamowanie leków na receptę jest zakazane. Jeśli się to zdarzy poprzez Internet jest to oczywiście naruszenie obowiązujących przepisów, a państwa członkowskie mają nie tylko prawo, ale według mnie obowiązek zrobić coś z tym.
A zatem odpowiedź na pana pytanie brzmi: tak. Komisja jest świadoma, że taki problem istnieje i w naszych najbliższych wnioskach będziemy próbować zająć się tą kwestią.
Muszę tutaj ostrzec: korzystanie z Internetu jest czymś, czego nie można kontrolować. Właśnie ten problem mamy i będziemy się starać znaleźć najlepsze z możliwych rozwiązanie.
Część druga
Dotyczy: monitorowania importu niebezpiecznych dóbr konsumpcyjnych
Pod koniec listopada Komisja przedstawiła przegląd systemu monitorowania bezpieczeństwa dóbr konsumpcyjnych, który wykazał liczne niedociągnięcia w stosowaniu obowiązujących dyrektyw w państwach członkowskich, ale także w odniesieniu do identyfikowalności produktu oraz obowiązków przedstawicieli branży, dystrybutorów i importerów.
Czy Komisja może wskazać dalsze działania w tym zakresie w szczególności? Jakie szczególne środki Komisja zamierza przyjąć w celu ulepszenia monitoringu przez państwa członkowskie, zgodnie z dyrektywą 2001/95/WEw sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów? Jakie środki Komisja przyjmie w celu zapewnienia identyfikowalności importowanych dóbr konsumpcyjnych? Jakie środki Komisja przyjmie w celu skłonienia producentów, importerów i dystrybutorów importowanych dóbr konsumpcyjnych do zaakceptowania ich odpowiedzialności i w razie konieczności, w celu karania ich?
Meglena Kuneva
komisarz. -Pierwsze wyniki badania bezpieczeństwa produktów zostały przedstawione w dniu 22 stycznia 2007 r. Wskazują one, że ramy regulacyjne są dostosowane do celu, jeśli są one właściwie stosowane i kiedy są właściwie stosowane. System Rapex działa skutecznie w celu zapewnienia usuwania produktów niebezpiecznych z rynku w całej Unii Europejskiej.
Niemniej jednak sprawozdanie z badanie wymienia pewne ulepszenia, zarówno w zakresie działań prewencyjnych jak i współpracy międzynarodowej, takie jak wzmocnienie wprowadzania w życie przepisów. Te przewidywane ulepszenia są już na zaawansowanym etapie na drodze do przekształcenia ich w konkretne działania, zwłaszcza w odniesieniu do rewizji dotyczącej bezpieczeństwa zabawek. Komisja także jest w trakcie przygotowywania środka tymczasowego wymagającego ostrzeżeń na zabawkach magnetycznych, dokonuje przeglądu standardów, w celu zapobieżenia ryzyku, jakie takie zabawki mogą rodzić. Komisja pomaga także władzom państw członkowskich zajmującym się nadzorem rynku w zidentyfikowaniu i dzieleniu się najlepszymi praktykami w celu poprawy kontroli.
W październiku 2007 r. państwa członkowskie przedstawiły sprawozdania dotyczące inicjatyw na rzecz lepszej współpracy z podmiotami gospodarczymi oraz szczególnego nadzoru nad kampaniami dotyczącymi zabawek. Komisja ma zamiar opublikować dane porównawcze dotyczące zdolności do wprowadzania w życie na tablicy wyników dla konsumentów, co jest nową i, mam nadzieję, bardzo pomocną inicjatywą. Komisja także nadal konkretnie wzmacnia zdolności państw członkowskich do nadzorowania rynku poprzez udział w finansowaniu dobrze ukierunkowanych wspólnych projektów w zakresie nadzorowania rynku. Projekty te otrzymały w 2007 r. 1,3 miliona euro z funduszy wspólnotowych.
Ponadto, wprowadzane są działania w celu poprawy ochrony w UE oraz działania mające na celu wzmocnienie ochrony na granicach. Ostatnie wielkie zmiany w prawodawstwie UE dotyczącym ceł pomogą w zidentyfikowaniu przesyłek wysokiego ryzyka, które muszą być kontrolowane. Mechanizmy bezpiecznych ceł handlowych umożliwią także podjęcie szybkich działań, kiedy dostępne będą informacje dotyczące nowych rodzajów produktów niebezpiecznych. Informacje dostępne w systemie Rapex będą dystrybuowane przy pomocy tego mechanizmu, w celu ostrzeżenia właściwych władz celnych o szczególnych, potencjalne niebezpiecznych towarach. Komisja także zgadza się, że należy nadal ulepszać identyfikowalność produktów. Dane statystyczne wykazują, że ilość produktów nieznanego pochodzenia zgłoszonych poprzez Rapex, po praz pierwszy, spadła do 3% w październiku 2007 r., w porównaniu z 17% w 2006 r. Komisja obecnie analizuje, a pomocą państw członkowskich, jak zapewnić, aby ta poprawa nie była tylko tymczasowa i jak uczynić ją trwałą.
Komisja już włączyła do prawodawstwa w zakresie pakietu dotyczącego wewnętrznego rynku towarów, przepis wymagający od podmiotów gospodarczych udostępniania tożsamości ich dostawcy. Powinno być to pomocne dla interwencji w zakresie nadzoru rynku po wejściu w życie prawodawstwa. Komisja także zapytała, co Chiny mogą zrobić w zakresie identyfikowalności i z zadowoleniem przyjęła inicjatywy podjęte w Chinach, aby wymagać kodowania przez fabrykę pewnych kategorii produktów wysokiego ryzyka.
W końcu Komisja podkreśliła odpowiedzialność danych podmiotów gospodarczych i z zadowoleniem przyjęła zobowiązanie branży do pracy nad środkami mającymi na celu budowanie zaufania konsumenta, w szczególności poprzez to co nazywamy "paktem bezpieczeństwa”. Komisja wyśle także ekspertów, aby przeprowadzili badanie środków bezpieczeństwa przedsiębiorstw w łańcuchu dostawy i przedstawi sprawozdanie na ten temat w pierwszym kwartale 2008 r.
Giovanna Corda
(FR) Dziękuję komisarzu za pana odpowiedź: Cieszę się, że Komisja zamierza podjąć szereg środków w celu obniżenia, tak bardzo jak to możliwe, ryzyka związanego z obrotem importowanych zabawek, w szczególności z Chin.
Jednym ważnym aspektem w tym zakresie, który Komisja naświetliła, jest identyfikowalność zabawki począwszy od producenta aż po konsumenta - i odniósł się pan do tego po krótce w pana odpowiedzi. Jednakże bardzo ważne pytanie pozostaje bez odpowiedzi. W przypadku setek tysięcy zabawek wycofywanych z rynku, jak zdarzyło się w ostatnim roku, może mi pan powiedzieć, komisarzu, co się stało z tymi zabawkami? Jaki ma pan dowód na to, że zostały one całkowicie wycofane z rynku? Słyszałam - i to skłoniło mnie do zadania tego pytania - że są one na nowo wprowadzane na rynek, aby je sprzedać innym dzieciom. Wszystkie dzieci na świecie mają prawo do korzystania z tego samego podejścia z naszej strony: Myślę, że nikt z nas nie będzie się temu sprzeciwiał. Czy system identyfikowalności umożliwia śledzenie tych zabawek na całej drodze do ich zniszczenia?
Meglena Kuneva
komisarz. -Myślę, że kwestia przez panią podniesiona jest absolutnie słuszna i bardzo ludzka. Musimy dążyć do osiągnięcia naszego celu: te niebezpieczne zabawki nie mogą znaleźć się nie tylko na rynku europejskim, co jest naszym obowiązkiem, ale na żadnym rynku i mamy pewne dobrze rozwinięte, pomocne narzędzia. Możemy prowadzić nadzór rynku, mamy kontrolę i system Rapex, który jest systemem, za pomocą którego możemy uzyskać informacje poprzez rynek, a nie tylko wtedy, gdy niebezpieczne towary są zatrzymywane na granicy.
Jednakże, to co jest także istotne dla nad jako światowego lidera w procesie bezpieczeństwa to uniemożliwienie aby te towary - zwłaszcza zabawki - trafiły do innych dzieci - także w Chinach. Apelowanie o bezpieczeństwo dzieci europejskich, co jest częścią naszych obowiązków nie jest wystarczające. Wielokrotnie zwracałem się do głównych producentów otwarcie i wyraźnie, aby niszczyli zabawki, a także zaprosiłem ich do Komisji do Brukseli, gdzie dyskutowaliśmy nad kwestią, jak zapewnić, aby zabawki te były niszczone. Zobowiązali się do tego. W szczególności wezwałem Mattela, jako główne przedsiębiorstwo branży, z największą liczbą przypadków wycofania zabawek, aby się dostosowało, i zgodziło się na przyjęcie tego obowiązku. Nie jest to prawnie wiążące: nie mogę nakazać zniszczenia ich fabryk. Ale myślę, żyjemy w czasach, kiedy ramy prawne są tylko ramami i są rzeczy, które wykraczają poza te ramy. Musimy stanowczo wprowadzić środki, które są absolutnie konieczne z legislacyjnego punktu widzenia. Mam możliwość przedyskutowania tej kwestii z UNICEF-em i Amerykanami w trakcie dialogu TACD. Jestem w pełni świadomy państwa obaw i proszę mi wierzyć nie będę szczędzić wysiłków, aby upowszechnić to i dążyć do osiągnięcia celu zniszczenia tych zabawek. Niemniej jednak, nie mam bazy legislacyjnej poza Europą.
Reinhard Rack
(DE) Komisarzu, wskazała pani, że czyni się wiele wysiłków, aby usunąć niebezpieczne zabawki z rynku. Jest to ważny krok. Faktem jest jednakże, że niektóre z tych produktów są sprzedawane tutaj z ogólnie uznawanymi znakami certyfikacji, w tym w niektórych przypadkach ze znanym znakiem CE. Na mocy każdej z zasad dobrych praktyk, jeśli zabawka nie jest w sposób oczywisty bezpieczna lub jest faktycznie niebezpieczna, takie oznakowanie jest nie tylko nadużyciem, ale także jest oszustwem. Czy jest miejsce na to, aby podjąć postępowanie karne w takim przypadku?
Colm Burke
Dziękuję panie komisarzu, za szczegółową odpowiedź. W odniesieniu do Irlandii, kupiłem tam jedną rzecz w okresie świątecznym, który właśnie "wybuchnął” i nazwa producenta była niemożliwa do zidentyfikowania.
Możliwe jest wprowadzenie ustawodawstwa we wszystkich krajach, które uznaje za bezprawne sprzedawanie rzeczy, na których producent nie jest wyraźnie zidentyfikowany. Myślę, że jest to krok naprzód, i dlatego pytam, czy można byłoby to zrobić.
Meglena Kuneva
komisarz. -Jeśli pan pozwoli rozpocznę od drugiego pytania, ponieważ posiadam szerszą podstawę legislacyjną, w oparciu o którą mogę panu odpowiedzieć. Komisja już włączyła do pakietu dotyczącego rynku wewnętrznego towarów, prawodawstwo zawierające przepis wymagający od podmiotów gospodarczych, aby udostępniały tożsamość ich dostawcy. Pomoże to we wzmocnieniu identyfikacji towaru oraz zapewnieniu wyraźnego oznakowania wskazującego, kto jest producentem danej rzeczy, a także kto jest dostawcą. Światowy łańcuch staje się coraz dłuższy i nie ma już żadnej rzeczy, co do której możemy być absolutnie pewni, że została wyprodukowania tylko w jednym kraju.
Rozumiem pana pytanie, ale myślę, że musimy także podnieść świadomość i uczynić rodziców czujniejszymi, ponieważ oszuści będą istnieć zawsze. Musimy podnieść świadomość w odniesieniu do kontroli detalisty i kupować tylko od odpowiedzialnego detalisty, a także w odniesieniu do etykiet na produktach. O ile nikt nie może zdjąć z naszych barków jako konsumentów tej odpowiedzialności uważam, że kwestia, którą pan podniósł jest absolutnie słuszna i zgadzam się, że na etykiecie powinna być zamieszczona nie tylko nazwa producentów, ale także szczególne informacje, zwłaszcza w przypadku zabawek.
Pytanie to jest być może powiązane z pierwszym pytaniem dotyczącym tego, co możemy zrobić z podrabianiem - jeśli prawidłowo zrozumiałem pana pytanie. Jeśli towar jest podrobiony to jest jedna rzecz. Musimy zająć się towarami podrobionymi za pomocą praw własności intelektualnej, a także działalności celnej. Muszę powiedzieć, że nasze władze celne podniosły częstotliwość kontroli i teraz jest ona trzykrotnie wyższa niż norma światowa. Zaleceniem Światowej Unii Celnej jest kontrolowane 3% towarów na granicach i w portach, a w Europie kontrolujemy 10%. Myślę także, że dobrym pomysłem byłoby wzmocnienie naszych badań i rozwoju w celu uszczelnienia nadzoru i kontroli na granicach, za pomocą lepszych urządzeń technicznych w celu przeprowadzania dokładnego badania i wprowadzania innych istotnych innowacji na granicach w przypadku towarów wpływających na nasze rynki.
Chciałabym także podkreślić, że nawet jeśli towar nie jest podrobiony i wyraźnie wskazuje znak "CE”, nie oznacza to zawsze, że spełnia on wszystkie wymogi ustanowione w tej dyrektywie. Musimy także dodatkowo przestrzegać dyrektyw dotyczących nowego podejścia, które ustanawiają wymogi dotyczące tego, jak towar jest produkowany i zapewnić stały nadzór rynku z punktu widzenia bezpieczeństwa, ponieważ czasami bezpieczeństwo jest nawet ważniejsze, lub co najmniej równie ważne i nie zawsze zbieżne ze sposobem, w jaki dobro zostało wyprodukowane.
Może się zdarzyć na przykład, jak w przypadku problemu z magnesami w zabawkach, do których się odnosimy, że kiedy widzimy, że sytuacja się zmieniła musimy odpowiedzieć podjęciem środków w oparciu o bezpieczeństwo, a nie tylko na podstawie wymogów, spełnienia których żądaliśmy od producenta. Jeśli połączymy dwie grupy wymogów - dotyczących producenta i towaru na rynku - wtedy nasi konsumenci będą lepiej chronieni.
Przewodniczący

Dotyczy: spekulacji sklepów spożywczych
Większość państw członkowskich doświadcza znacznych zmian w cenach żywności, bardzo często z uwagi na to, że sklepy są zdolne do wykorzystywania okresów masowej konsumpcji, takich jak wakacje. W szczególności mleko jest produktem, którego cena wciąż wzrasta we wszystkich państwach członkowskich.
Czy Komisja monitoruje działalność handlową sklepów spożywczych i supermarketów w okresach wysokiej konsumpcji? Czy współpracuje ona z krajowymi organizacjami ds. ochrony konsumentów w celu znalezienia skutecznego rozwiązania problemu spekulacji?
Meglena Kuneva
komisarz. -Wiem, że kwestia ta jest bardzo ważna i chciałabym pana zapewnić, że Komisja nie monitoruje sklepów w okresach wysokiej konsumpcji, ani nie współpracuje z krajowymi organizacjami konsumenckimi w zakresie tych szczególnych kwestii.
Dlatego też bardzo polegamy na wysiłkach krajowych. Jednakże Komisja zamierza poprawić swe narzędzia w zakresie monitorowania funkcjonowania rynku wewnętrznego z perspektywy konsumenta.
Przegląd jednolitego rynku ustalił plany Komisji w zakresie tablicy wyników konsumenta i bardziej szczegółowego monitorowania cen, ale chciałabym szczególnie podkreślić, że jest to monitoring.
Opublikowane dane Eurostatu wskazują, że ceny mleka, sera i jajek w Grecji są o 38% wyższe od średnich cen tej samej grupy produktów w Unii Europejskiej. Średnie ceny tej grupy produktów w latach 1996-2007 wzrosły niemalże o 52% w Grecji i tylko o 24% w UE.
Jednakże zmiana ta wydaje się raczej strukturalna niż sezonowa. Od 2005 r. ceny produktów mlecznych w Grecji nie wykazywały fluktuacji sezonowych.
Manolis Mavrommatis
(EL) Pani przewodnicząca! Chciałbym bardzo podziękować komisarzowi i pani za informacje. Także powinienem skonsultować się z Eurostatem, tak abyśmy mogli zobaczyć całą tablicę wyników, ponieważ jest to znaczące i oczywiście ważne dla mojego kraju - o którym pani wspomniała - ale uważam, że podobne sytuacje istnieją w innych krajach, w związku z czym interesujące byłoby zobaczyć, jak pana Komisja rozwiąże ogólnie tą kwestię. Czy za pomocą rekomendacji czy też dyrektywy, która obejmie wszystkie produkty, a nie tylko konsumpcyjne.
Meglena Kuneva
komisarz. -Komisja podejmuje środki na różnych poziomach mające na celu obniżenie podwyżek cen żywności. Jedną inicjatywą jest rozpoczęcie monitorowania cen, o którym wspominałem wcześniej. Jest to jeden z celów tablicy wyników rynku dóbr konsumpcyjnych, nad którą pracujemy i która zostanie wkrótce poparta przez Komisję, w co wierzę.
Komisja zaproponowała także wiele środków w ramach polityki rolnej. Redukcja obowiązkowo odłogowanych ziem, obowiązująca już od sezonu zbiorów w 2008 r.; zwiększenie kwot mleka w latach 2008-2009 przyjęte przez Komisję i zaproponowane przez Radę, jeśli zostanie przyjęte, będzie obowiązywało od dnia 1 kwietnia 2008 r. oraz obniżenie ceł importowych w sektorze zbóż w celu obniżenia wzrostu cen zbóż, a także w przyszłości cen mięsa. Środek ten obowiązuje od początku stycznia 2008 r.
To jest rodzaj interwencji, której dokonujemy. Ale, na tablicy wyników rynku dóbr konsumpcyjnych jednym z najważniejszych tematów naszych badań będą ceny i część koszyka będzie dotyczyć cen żywności. Będziemy zatem należycie informować państwa; będziemy konsultować się w kwestii, jaki powinien być następny krok po monitorowaniu danych i możemy podjąć działania, aby sprawdzić, co za tym stoi - oczywiście ręka w rękę z władzami krajowymi.
Mairead McGuinness
Interesujące jest, że kiedy ceny żywności rosną, Komisja będzie działać w celu przyglądnięcia się temu i wzywam Komisję, aby przedstawiła dane statystyczne, aby wykazać rozdział ostatecznej ceny detalicznej pomiędzy producenta - lub rolnika - oraz konsumenta, ponieważ informacja ta nie jest dostępna. Myślę, że także słuszne jest stwierdzenie, do protokołu, że era relatywnie niskich cen żywności już się skończyła i że uważam, ze Komisja nie powinna oszukiwać ludzi, mówiąc, że powrócimy do niższych cen. Być może powinniśmy nauczyć ludzi, jak kupować wysokiej jakości żywność po słusznej cenie.
DanutBudreikait
- (LT) W lecie ubiegłego roku, ceny zaczęły rosnąć we wszystkich państwach członkowskich UE. Wtedy poruszyliśmy kwestię, czy istnieją jakieś porozumienia kartelowe. W moim kraju, Litwie, wykryto, że spółki przetwórstwa mlecznego porozumiewały się co do cen. Obecnie badany jest sektor mięsny. Czy takie badania są przeprowadzane w innych krajach UE? Obecnie pojawiło się nowe pojęcie - "koniec z tanią żywnością”. Czy przedstawiciele branży żywności nie używają tego nowego pojęcia i jak konsumenci mogą sami się chronić?
Meglena Kuneva
komisarz. -Cena żywności zmienia się z uwagi na sezonowy charakter produkcji rolnej. Zmiany te nie w pełni odbijają się na konsumentach, ponieważ koszt surowców ostatnio spadał, a technologie magazynowania zaspokajają te sezonowe niedobory. Ostatnio wydaje się, że mają miejsce bardziej systematyczne wzrosty cen żywności, a główny tego powód wydaje się tkwić w rosnącym popycie ze strony wyłaniających się dużych gospodarek, jak Chiny czy Indie. Już dyskutowaliśmy nad faktem, że w ciągu ostatnich pięciu lat w Indiach pięciokrotnie wzrosła liczba osób przestrzegających nowej diety opartej w większym stopniu na mleku, produktach mlecznych i mięsie.
W lecie ubiegłego roku sytuacja pogorszyła się z uwagi na niekorzystne warunki klimatyczne w wielu regionach produkcyjnych i był to główny powód wyjątkowo wysokiego wzrostu od września 2007 r. cen żywności w Unii Europejskiej. Komisja i krajowe władze ds. konkurencji uważnie monitorują rynek. Praktyki antykonkurencyjne zostały wykryte w sektorze mlecznym w Wielkiej Brytanii i w Grecji, a na przedsiębiorstwa zamieszane w te praktyki antykonkurencyjne zostały nałożone grzywny.
Myślę, że jeśli litewskie władze krajowe zostały poinformowane, będą one pracować nad sprawą, o której pani wspomniała, zwłaszcza że jest to sprawa o wysokim interesie publicznym. Tym czego rzeczywiście potrzebujemy jest badanie sektorowe, które pozwoli nam sprawdzić, czy w sektorze istnieją jakiegoś rodzaju kartele, co już miało miejsce w dwóch krajach UE.
Przewodniczący
Właśnie zostałam poinformowana, że niestety mamy problem z dostępnością komisarzy. Pan McCreevy musi nas opuścić o 19:20. W związku z tym zamierzam teraz, komisarzu Kuneva, za pana pozwoleniem, oddać głos komisarzowi McCreevy'emu, ale jeśli mógłby pan zostać z nami, aby przedstawić pewne dodatkowe kwestie na końcu, byłoby to bardzo pomocne.
Dotyczy: przeglądu jednolitego rynku
W świetle ostatniej publikacji Komisji w sprawie przeglądu jednolitego rynku, jakie środki Komisja zamierza podjąć, aby wesprzeć edukację finansową konsumentów, finansowe włącznie i odpowiednie zadośćuczynienie dla konsumentów, w szczególności w świetle ostatniego kryzysu na rynku "sub-prime” w USA i obecnych trudności finansowych?
Charlie McCreevy
komisarz -Chciałbym podziękować szanownemu posłowi za jego wkład w przegląd jednolitego rynku.
W ramach naszego komunikatu w sprawie jednolitego rynku dla Europy XXI wieku, przyjęliśmy pakiet środków mających na celu poprawę konkurencyjności i skuteczności rynków finansowych usług detalicznych. Do tego pakietu włączono inicjatywy mające na celu wzrost zaufania konsumentów i umożliwienie im poszukiwania najlepszych produktów zaspokajających ich indywidualne potrzeby. Chociaż Komisji skupia się na tej ostatniej kwestii nie po raz pierwszy, obecne trudności finansowe w pewnością uwydatniają znaczenie tej kwestii. Chciałbym zająć się wszystkimi trzema obszarami wspomnianymi przez szanownego posła; edukacją, włączeniem i zadośćuczynieniem.
Edukacja finansowa jest najlepiej zapewnienia, jeśli dostarcza się ją tak blisko obywateli, którzy jej potrzebują, jak to możliwe, czyli na szczeblu władz krajowych i regionalnych, agencji pozarządowych i sektora usług finansowych. Pod koniec 2007 r., przyjęliśmy komunikat w sprawie edukacji finansowej w celu podniesienia świadomości konieczności zwiększenia poziomu rozumienia kwestii finansowych przez konsumentów, promowania zapewniania wysokiej jakości kształcenia finansowego w Unii Europejskiej oraz dostarczenia pewnych praktycznych narzędzi mających na celu pomoc w osiągnięciu tych celów. Obejmuje on pewne zasady, jakich muszą przestrzegać dostawcy usług finansowych i zapowiada pewnie inicjatywy praktyczne. Obejmują one kwestie począwszy od publikowania internetowych baz danych dotyczących edukacji finansowej i badań w tym zakresie w UE, po wzmocnienie istniejącego internetowego narzędzia edukacyjnego Dolceta mającego na celu pomoc nauczycielom we włączeniu kwestii finansowych do programu szkolnego.
Dzisiaj, posiadanie konta w baku jest warunkiem koniecznym pełnego uczestniczenia w życiu społecznym i gospodarczym, i wszyscy obywatele UE powinni mieć dostęp do podstawowych kont bankowych. Obecnie prowadzimy badanie w celu zidentyfikowania i przeanalizowania środków politycznych podejmowanych przez państwa członkowskie w celu zapobieżenia wykluczeniu finansowemu. W oparciu o te informacje, które mamy nadzieję, że otrzymamy pod koniec tego miesiąca, będziemy się zastanawiać, w jaki sposób najlepiej zapewnić dostęp wszystkim obywatelom UE do podstawowych kont bankowych.
Wreszcie, kupując usługi finansowe, konsumenci muszą wiedzieć, że w przypadku problemu, mają oni łatwy dostęp do zadośćuczynienia. O ile instytucje zajmujące się pozasądowym rozstrzyganiem sporów istnieją w wielu krajach UE, nie wszystkie z nich są członkami uruchomionej przez Komisję sieci FIN-NET, celem której jest ułatwienie konsumentom dostępu do zadośćuczynienia w przypadkach transgraniczych. Mając to na uwadze, pracujemy nad zapewnieniem, aby wszystkie istniejące instytucje zajmujące się pozasądowym rozstrzyganiem sporów były częścią FIN-NET.
Zastanawiamy się także, bardziej ogólnie, nad sposobem wsparcia tworzenia alternatywnych systemów uzyskiwania zadośćuczynienia tam, gdzie one jeszcze nie istnieją. Inicjatywy te nie zwiększą zaufania i uprawnień konsumentów w ciągu jednej nocy, ale będą one stanowiły uzupełnienie inicjatyw, które podejmujemy w innych powiązanych obszarach, takich jak informacja i poradnictwo.
Bernd Posselt
(DE) Doceniam, że pan McCreevy ma napięty harmonogram, ale inni też mają pilne zobowiązania. Chciałem jedynie zapytać, czy moje pytanie skierowane do pana Kunevy'ego zostanie wysłuchane, innymi słowy, czy mogę iść na posiedzenie mojej grupy, czy też powinienem czekać tutaj.
Przewodniczący
Jest mało prawdopodobne, abyśmy doszli do pana pytania. Żałuję, ale jesteśmy w takiej sytuacji, w jakiej jesteśmy. Na pana pytanie niemalże z pewnością zostanie udzielona odpowiedź na piśmie.
Marian Harkin
Komisarzu, chciałabym wypytać pana trochę dokładniej o edukację finansową, która jest teraz popularnym słowem. Myślę, że zgodzi się pan, że istnieje rzeczywista nierównowaga sił pomiędzy instytucjami finansowymi a konsumentami, nie tylko z uwagi na, że po pierwsze, konsumenci potrzebują dostępu do kredytów oraz po drugie, niezależnie od poziomu edukacji finansowej, jak wiele osób przeczyta dwudziestopięciostronicowy stronicowy dokument, jaki jest dołączony na przykład do ich polisy ubezpieczeniowej i będzie powracać do niego co roku?
Powiedział pan, że kwestią tą należy się zająć na szczeblu lokalnym i regionalnym, ale nie zgodziłby się pan, że potrzebna jest ściślejsza współpraca pomiędzy głównymi zainteresowanymi podmiotami, takimi jak finansowe organy regulacyjne, rządy, organizacje konsumentów i instytucje zajmujące się skargami finansowymi, aby pracując razem, mogły one naświetlić pewne problemy i kwestie, a przynajmniej działać jako system wczesnego ostrzegania na rzecz konsumenta.
Charlie McCreevy
komisarz -To co próbowaliśmy uczynić tutaj w zakresie edukacji finansowej to włączenie jej do porządku obrad i uświadomienie wszystkich, a w szczególności państwom członkowskim, że będzie to prawdopodobnie lepsza inwestycja niż wiele innych obszarów, jeśli będziemy uczyć podstawowego zrozumienia dla kwestii finansowych, umieszczając te kwestie na bardzo wczesnym etapie w programie nauczania.
Ponieważ, z biegiem życia, niezależnie od tego, czy ktoś kończy jako szef kontroli finansowej w dużej instytucji czy też ma całkiem zwyczajną pracę w swoim otoczeniu lokalnym, z pewnością będzie musiał zmierzyć się - na pewnym etapie, na którym będzie się musiał tym zająć - z pewnymi większymi transakcjami finansowymi, takimi jak kupno samochodu, domu, pralki czy czegoś innego.
Myślę, że byłoby o wiele lepiej, gdyby ludzie uzyskali pewną wiedzę na wczesnym etapie, w ramach programu szkolnego, tak aby posiadali pewne podstawowe informacje.
To o czym mówiła pani Harkin wkracza na wyższy poziom i dotyczy kwestii, jakiego rodzaju informacje należy udzielić konsumentowi, ponieważ ona jest konkretna: ilość informacji im przekazywanych oraz 48 stron, jakie otrzymują do przeczytania, bardzo małym drukiem, służy wyłącznie jednemu celowi, moim zdaniem (i zawsze tak uważałam), a mianowicie usatysfakcjonowaniu prawników, tak aby w stosownym przypadku mogli wymagać coraz to wyższych opłat za stwierdzenie, czy ktoś wygrał czy przegrał. Nie mam absolutnie żadnego zaufania do tego.
Pewne szczególne obszary znajdują się bezpośrednio w zakresie mojej odpowiedzialności. Często przypominam szczególny przypadek, kiedy byłam w Szkocji, około dwa lata temu, spotkałem się z pewnymi nauczycielami ds. finansowych, którzy mówili o dyrektywie w sprawie perspektyw w obszarze UCTIS. Powiedzieli, że jest 81 stron tekstu w dyrektywie w sprawie perspektyw i 78 stron w perspektywach uproszczonych, który dotyczy danego produktu. A zatem, w dyrektywie w sprawie kredytu konsumenckiego, którą według mnie zajmuje się obecnie Parlament, pan Kuneva dokona pewnych ulepszeń w odniesieniu do kwestii, jakiego rodzaju podstawowych informacji należy udzielić konsumentowi. Pan Kuneva zajmuje się tymi szczególnymi aspektami. Jednakże w całym obszarze edukacji finansowej, starałem się objąć porządkiem obrad kwestię włączenia przez państwa członkowskie, od wczesnego etapu, pewnej podstawowej edukacji finansowej jako części programu szkolnego. Myślę, że każdy byłby dużo bardziej zadowolony z tego niż z wielkiej ilości stron tekstu drukowanego małą czcionką, których nikt nigdy nie czyta.
Reinhard Rack
(DE) Komisarzu, jestem pewien, że ma pan rację wzywając do rozpoczęcia kształcenia finansowego na etapie edukacji szkolnej w celu umieszczenia konsumentów w lepszej pozycji (a) aby znali swoje prawa i (b) wykonywali je.
Jednakże problem stanowi to, że wciąż mamy pokolenie, a w istocie nawet więcej niż jedno pokolenie, ludzi, którzy myślą inaczej, którzy słyszeli, że usługi finansowe i rynek finansowy podlegają szczególnie surowemu nadzorowi rządu i którzy działają na podstawie tej wiedzy, wierząc, że mogą polegać na takim nadzorze rządu. Faktycznie wiele się zmieniło w ostatnim czasie w wyniku deregulacji rynku. Czy jest być może jedna lub dwie rzeczy, które jeszcze można zrobić w dziedzinie nadzoru państwa?
Mairead McGuinness
Pani przewodnicząca! Mogę zasugerować komisarzowi, że informacje nie tylko satysfakcjonują prawników, ale także kpią z konsumentów? I właśnie dlatego tam są. Mnóstwo informacji to jak instrukcja obsługi pralki. Czytamy ją, kiedy pralka się zepsuje i jest już za późno.
Mogę zasugerować panu, aby przyjrzeć się roli unii kredytowych w kształceniu konsumentów, ponieważ myślę, że jest to ważna kwestia, zwłaszcza w Irlandii? I delikatnie panu przypominam, ponieważ wspomniał pan o zadośćuczynieniu, o absolutnym braku zadośćuczynienia dla towarzystwa ubezpieczeniowego Equitable Life. Jestem pewien, że pani Wallis poprze mnie w tym zakresie i być może w spokojnym momencie mogłaby pani przedstawić nam pisemną odpowiedź na pytanie, co się wydarzyło od momentu, gdy nasze sprawozdanie zostało poddane głosowaniu i poparte przez panią.
Charlie McCreevy
komisarz -Pierwsze pytanie dotyczy rynków regulowanych i myślę, że pytający ekstrapoluje ostatnie trudności - trudności ostatnich ośmiu miesięcy - na rynkach finansowych i zbliża się do pytania pani Harkin. Nie uważam, że bezwzględnie istnieje tam zbieżność, ale we wszystkich badaniach i pracach, jakie wykonują różne instytucje, wraz z Komisją, być może byłaby rola dla edukacji finansowej.
Myślę, że źródło problemów, które stworzyły finansowe zamieszanie, tkwi w nierozsądnych pożyczkach w pewnej części świata. To było źródło problemów i mimo że jesteśmy bardzo daleko od niego, zaraźliwe skutki rozszerzają się na inne obszary. Ale źródło problemów prawdopodobnie jest związane z nierozsądnymi pożyczkami przez dane instytucje.
W odniesieniu do pytania pani McGuinness: edukacja leży w zakresie kompetencji państw członkowskich i nie widzę żadnej trudności w przyjęciu przez dane państwo członkowskie, także to, o którym dobrze wiemy, jej sugestii. Wydaje się to rozsądnym pomysłem, który mógłby być realizowany na tym szczególnym poziomie.
W odniesieniu do pytanie dotyczącego Equitable Life, tak - popieram je. Czekamy na dalsze informacje. O ile wiem, sprawozdanie brytyjskiego rzecznika praw obywatelskich jest wciąż jedynym prawdziwym źródłem zadośćuczynienia i to szczególne sprawozdanie wciąż jest niedostępne. Zapytam urzędników mojej komisji, czy mają jakieś nowe wiadomości na temat tego, kiedy to sprawozdanie będzie mogło być opublikowane. O ile dobrze sobie przypominam, o tej porze w tamtym roku spodziewano się, że zostanie ono przedstawione przez końcem 2007 r., myślę że w listopadzie 2007 r.; czas ten nadszedł i minął i być może mogliśmy znaleźć więcej informacji na ten temat, ale to będzie rzeczywiście następna wielka data w tej dziedzinie.
Przewodniczący

Dotyczy: rynków instrumentów finansowych
W dniu 1 listopada 2007 r. weszły w życie nowe europejskie ramy dotyczące operacji na rynkach instrumentów finansowych.
Czy Komisja posiada jakieś informacje dotyczące liczby spółek europejskich i instytucji inwestycyjnych, które mogą korzystać z nowych ram regulacyjnych? Czy są jakieś specjalne dane dotyczące Grecji?
Według komisarza Charliego McCreevy'ego oczekuje się, że koszty kapitału spadną po pewnym czasie. Na jakich informacjach oparta jest ta prognoza? Możliwe jest, aby prognoza ta została uszczegółowiona w odniesieniu do poszczególnych sektorów i stosunku procentowego przewidywanego spadku w każdym przypadku?
Czy Komisja posiada informacje dotyczące handlu transgranicznego akcjami i usługami inwestycyjnymi? Jakie są obecne statystyki wewnętrzne i zewnętrzne dla Grecji w tym sektorze?
Charlie McCreevy
komisarz -Komisja nie prowadzi skonsolidowanych akt liczby europejskich firm inwestycyjnych ani liczby firm inwestycyjnych w Grecji. Jednakże MiFID wymaga od państw członkowskich, aby prowadziły akta wszystkich firm inwestycyjnych zarejestrowanych na ich terytorium. Grecka Komisja Rynku Kapitałowego powinna zatem być w stanie dostarczyć informacji spółkom greckim.
Wraz ze wprowadzeniem MiFID, monopole handlowe zostały zakazane, firmy inwestycyjne mają lepszy dostęp do możliwości dostarczania ich usług w całym Europejskim Obszarze Gospodarczym, przy wykorzystaniu paszportu MiFID, a ochrona konsumenta została wzmocniona. Prowadzi to zwiększenia konkurencji transgranicznej oraz pomiędzy nowymi rynkami, co z kolei zwiększy płynność rynków finansowych i je pogłębi, z korzyścią zarówno dla branży jak i konsumentów.
Nasze oczekiwanie, że koszt kapitału zmniejszy się oparte jest na dokładnym badaniu przeprowadzonym przez London Economics w 2002 r. Badanie to stworzyło model wpływu integracji finansowej, której kamieniem węgielnym jest MiFID, na ówczesne UE-15. Głównym wnioskiem z badania było stwierdzenie, że integracja finansowa doprowadzi do obniżenia kosztów kapitału akcyjnego w państwach członkowskich o około 50 punktów bazowych i obniżenia kosztów długu rynkowego dla emitentów niefinansowych o 40 punktów bazowych.
Badanie oszacowało, że łączne skutki integracji rynków finansowych w ramach gospodarki UE będą następujące: wzrost realnego PKB o 1,1% w całej UE w długim okresie; wzrost o 6% ogólnych inwestycji przedsiębiorstw; wzrost konsumpcji prywatnej o 0,8% i wzrost ogólnego zatrudnienia o 0,5%.
Dane te, zebrane nieformalnie przez Komitet Europejskich Organów Nadzoru Papierów Wartościowych w ramach wdrażania MiFID sugerują, że tylko bardzo ograniczona liczba firm w tym czasie wykorzystywała w lub poza Grecją paszport dotyczący usług inwestycyjnych na mocy dyrektywy w sprawie usług inwestycyjnych. Oczekujemy, że zmieni się to w przyszłości, kiedy greckie rynki otworzą się w wyniku MiFID, a greckie firmy będą mieć więcej możliwości w innych państwach członkowskich.
Federacja Europejskich Giełd Papierów Wartościowych prowadzi statystyki dotyczące obrotów akcjami, a także procentu udziałów, jakie posiadają inwestorzy. W grudniu 2005 r., 41% akcji wymienionych na ateńskim rynku wymiany było w posiadaniu zagranicznych inwestorów. W listopadzie 2007 r. zagraniczny obrót akcjami na rynku ateńskim wynosił 970 milionów euro.
Georgios Papastamkos
(EL) Pani przewodnicząca! Dziękuję komisarzowi za jego odpowiedź i chciałbym jeszcze zapytać, czy Komisja posiada dane dotyczące wolumenu pośrednictwa kredytowego, a w szczególności wielkości procentowej europejskiego PKB, jaką to pośrednictwo kredytowe stanowi.
Charlie McCreevy
komisarz - Nie posiadam takich informacji. Nie jestem pewien, czy moje służby posiadają takie informacje, ale zapytam. Jeśli tak, w pewnością przekażemy je posłowi.
Dotyczy: planów rozwoju hrabstw irlandzkich
W czerwcu tego roku Komisja zwróciła się do Irlandii i udzielenie informacji dotyczących pewnych planów rozwoju hrabstw irlandzkich oraz zasad przyznawania pozwoleń w zakresie planowania, które mogą być uznane za ograniczające.
Rozumiem, że po przyznaniu Irlandii przedłużenia o jeden miesiąc, odpowiedź została wysłana do Komisji pod koniec września.
Czy Komisja może skomentować obecny etap postępowania po udzieleniu odpowiedzi przez rząd irlandzki?
Charlie McCreevy
komisarz -Komisja wysłała wezwanie do usunięcia uchybienia do władz irlandzkich, w związku ze skargą w dniu 29 czerwca 2007 r.
W piśmie tym Komisja zażądała udzielenia informacji dotyczących ograniczających warunków ustanowionych w wielu irlandzkich planach rozwoju hrabstw. Komisja podniosła kwestie dotyczące zgodności pewnych wymogów uzyskania pozwolenia budowlanego z zasadami Traktatu, a mianowicie zasadą swobody przedsiębiorczości i swobodą przepływu kapitału.
Pośrednio, takie ograniczenia mogą także mieć wpływ na swobodę przepływu pracowników, ale ta kwestia nie została podniesiona.
W związku z przyznanym przedłużeniem o jeden miesiąc, władze irlandzkie wysłały odpowiedź pod koniec września. Moje służby zbadały jej treść i planują skontaktować się z władzami irlandzkimi, aby zorganizować spotkanie na poziomie technicznym w celu dalszego wyjaśnienia i przedyskutowania stanowiska władz irlandzkich.
Po przeprowadzeniu tych dyskusji Komisja będzie w stanie ocenić, czy s powody do wszczęcia postępowania w sprawie uchybienia.
Colm Burke
Odpowiedź rządu irlandzkiego została złożona w dniu 28 września 2007 r. Rozumiem, że odpowiedź ta nie została opublikowana. Jest to bardzo ważna kwestia, która dotyczy władz lokalnych w Irlandii.
Zastanawiam się tylko, czy odpowiedź może być udzielona na obecnym etapie, czyli przed tym, jak Komisja miała czas na rozważenie jej? Może komisarz nakreśli ramy czasowe, w jakich Komisja udzieli odpowiedzi w tej kwestii.
Charlie McCreevy
komisarz -Upublicznianie odpowiedzi nie jest naszą praktyką, ale odpowiedzi te i tak często kończą w obszarze publicznym.
Mogę potwierdzić, że otrzymałem odpowiedź w dniu 28 września 2007 r., jak stwierdził szanowny poseł. Jak powiedziałem w mojej odpowiedzi, zamierzamy zorganizować spotkanie z władzami irlandzkimi na ten temat. Zobaczymy, jakie działania następnie podjąć.
Powinienem także podkreślić, że Irlandia nie jest jedynym państwem członkowskim, w którym istnieją takie trudności.
Moje służby mają nadzieję spotkać się z władzami irlandzkimi w bardzo bliskiej przyszłości i wtedy rozważymy to, co powiedzą i podejmiemy kolejne kroki, jeśli będą konieczne.
Brian Crowley
Chciałbym tylko zapytać komisarza - w kontekście zasady pomocniczości, a w szczególności kwestii zezwoleń w zakresie planowania czy jest to obszar, w który Komisja powinna być zaangażowana, jeśli operacje planowania i prawo do budowania własności jest odrębne od prawa do posiadania i eksploatowania własności?
Charlie McCreevy
komisarz - Jest to bardzo dobre pytanie, panie Crowley, ale kiedy Komisja otrzymuje skargę, mamy obowiązek podjąć działania w tym zakresie i wszcząć dochodzenie. Skarga dotyczy, jak powiedziałem, swobody przepływu na mocy at. 53 i 66 Traktatu i do nich się odnosi. W związku z tym, mamy prawny obowiązek badania takich spraw, kiedy okazują się one sprzeczne z podstawowymi zasadami Traktatu. To właśnie powinniśmy zrobić w tym szczególnym przypadku. Jak powiedziałem w odpowiedzi na pytanie mojego kolegi, pana Burke'a, są inne skargi z innych państwach członkowskich, które dotyczą podobnych rodzajów ograniczeń i je także należy zbadać.
Przewodniczący

Dotyczy: sektora ubezpieczeń zdrowotnych w Irlandii
Czy Komisja wyda oświadczenie w sprawie stanu sektora ubezpieczeń zdrowotnych w Irlandii, w szczególności w świetle ostatniej uzasadnionej opinii żądającej od Irlandii zniesienia stosowanych wobec VHI ustępstw od pewnych przepisów UE?
Charlie McCreevy
komisarz -W dniu 17 listopada Komisja wysłała uzasadnioną opinię żądającą od Irlandii zniesienia stosowanych wobec nieobowiązkowych ubezpieczeń zdrowotnych (VHI) odstępstw od pewnych przepisów UE Przepisy te, mianowicie pierwsza dyrektywa dotycząca ubezpieczeń innych niż ubezpieczenia na życie z 1973 r., następnie zmieniona, mają na celu zharmonizowane pewnych wymogów dotyczących rozpoczęcia i prowadzenia działalności dotyczącej ubezpieczeń bezpośrednich innych niż ubezpieczenia na życie, a zatem odnoszą się do prywatnych ubezpieczeń zdrowotnych.
Pierwsza dyrektywa dotycząca ubezpieczeń innych niż ubezpieczenia na życie, zwalniała między innymi VHI z obowiązku przestrzegania jej przepisów. Jednakże, zwolnienie to jest stosowane tylko dopóty, dopóki zdolność zwolnionej instytucji nie zostanie w jakiś sposób poprawiona poprzez zmianę jej statutu lub poprzez jakąkolwiek zmianę odpowiednich przepisów krajowych. W związku z tym, po rozszerzeniu lub zmianie zdolności, instytucja podlega pełnemu zakresowi przepisów prawa wspólnotowego, które mają zastosowanie do ubezpieczeń innych niż ubezpieczenia na życie.
Przepisy te, na przykład, wymagają od towarzystw ubezpieczeniowych uzyskania oficjalnego zezwolenia przed rozpoczęciem działalności; przyjęcia pewnej formy prawnej; oraz ustanowienia odpowiednich przepisów ochronnych, które powinny być prawidłowo dostosowane do aktywów przedsiębiorstwa w celu uzyskania odpowiedniego marginesu wypłacalności. Jednym z głównych celów tych przepisów jest ochrona praw tych, którzy nabyli polisę ubezpieczeniową, tak aby zapewnić, że wykonywanie wolności świadczenia usług nie odbywa się ze szkodą dla ochrony konsumenta. Ponadto, przepisy te gwarantują ubezpieczycielom równe szanse.
Z uwagi na swe pierwotne zwolnienie z obowiązku przestrzegania dyrektywy do czasu zmiany ich zdolności, VHI nie musiały spełniać jej przepisów. Jednakże Komisja uważa, że zdolność VHI w rzeczywistości się zmieniła. Liczne poprawki do odpowiedniej ustawy irlandzkiej wprowadzone w 1996, 1998 i 2001 r. rozszerzyły zakres działalności VHI znacznie poza to, co ten zakres obejmował, kiedy zwolnienie zostało VHI przyznane. W związku z tym pierwotne zwolnienie VHI z obowiązku przestrzegania przepisów dotyczących ubezpieczonych już nie znajduje zastosowania. Komisja przedstawiła swe stanowisko w uzasadnionej opinii, która została wysłania do Irlandii w dniu 14 listopada. Zażądano w niej od Irlandii, aby w terminie dwóch miesięcy podjęła środki konieczne do podporządkowania VHI tym dotyczącym nadzoru, rozważnym przepisom prawa wspólnotowego, w odniesieniu do których formalnie korzystała ze zwolnienia.
Komisja uważa, że ta uzasadniona opinia jest decydującym krokiem w kierunku wyrównania szans pomiędzy wszystkimi irlandzkimi ubezpieczycielami prywatnymi na rynku, na mocy europejskiego prawodawstwa w sprawie ubezpieczeń. Służy to zarówno interesom ubezpieczycieli jak i konkurencji. Komisja będzie ściśle monitorować kroki podejmowane przez rząd irlandzki, a w przypadku niepodjęcia odpowiednich działań złoży skargę do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości.
Gay Mitchell
Pani przewodnicząca! Chciałbym podziękować komisarzowi za odpowiedź na pytanie. Mogę spytać go, czy posiada jakieś informacje dotyczące ram czasowych uzyskania odpowiedzi od rządu irlandzkiego w związku w szczególności z VHI? Mogę spytać go, czy będzie do miało jakikolwiek wpływ na wyrównanie? VHI nadal jest w posiadaniu 75% udziałów w rynku irlandzkiego, ale uważają, że potrzebują wyrównania ryzyka, aby chronić się przed tym, by nie stały się podmiotami ubezpieczającym wszystkich starszych klientów, a zatem osoby o wyższym ryzyku. Czy kwestia podniesiona przez komisarza ma jakiś wpływ na wyrównanie?
Charlie McCreevy
komisarz -Uzasadniona opinia została wysłana do Irlandii w dniu 14 listopada. Irlandia ma dwa miesiące ma udzielenie odpowiedzi, co przypada na dzień 14 stycznia, czyli wczoraj. Rozumiem, że odpowiedź została doręczona wczoraj wieczorem. Odpowiedź ta jest obecnie badana przez Komisję.
Konieczne jest także podkreślenie, że w wyniku wymiany korespondencji pomiędzy Komisją i irlandzkim departamentem zdrowia oraz pomiędzy mną i irlandzkim ministrem zdrowia w ubiegłym roku, izbom Oireachtas zaproponowano ustawę przed wyborami w maju ubiegłego roku. Ustawa ta, jak oczywiście wiedzą posłowie irlandzcy, upadła po przeprowadzeniu wyborów. W Irlandii nie ma ciągłości instytucjonalnej - która jest według mnie dobrą rzeczą - ale ustawa ta została przywrócona do porządku obrad po powołaniu nowego rządu. Już zasugerowaliśmy władzom irlandzkim, że pewne poprawki do ustawy są rozpatrywane.
A zatem przeanalizujemy odpowiedź doręczoną wczoraj wieczorem (której nie widziałem, ale rozumiem że została doręczona) i zobaczymy, jakie dalsze zmiany zostały w niej zaproponowane. W zależności od tego przystąpimy do kolejnego etapu.
Ale drugie pytanie pana Mitchella jest bardzo istotne. Spytał, czy ma to jakiś wpływ na debatę w sprawie wyrównania? Odpowiedź brzmi: nie. Leży to w obszarach, za które jestem bezpośrednio odpowiedzialny, takich jak dyrektywa dotycząca ubezpieczeń na życie, która dotyczy wypłacalności i tych kwestii, które należą do domeny publicznej. Pan Mitchell ma rację, mówiąc, że VHI posiadają około 75% udziałów w rynku, istotnie myślę, że liczba ta wynosi teraz 76%. Rozumiem, że nigdy nie posiadały one większego udziału w rynku niż teraz. Zyskały one większy udział i wiele dodatkowych klientów niż miały poprzednio w ostatnim półtorarocznym okresie. To jest fakt. Jest on dobrze poinformowany w tej kwestii. Ale moim zadaniem jest zajmowanie się dyrektywą dotyczącą ubezpieczeń innych niż ubezpieczenia na życie, ale nie te stopniem wyrównania ryzyka. Ale aby uzupełnić - jak pan powinien wiedzieć, panie Mitchell - do Trybunału w Luksemburgu została złożona kolejna skarga przez jednego z konkurentów na rynku irlandzkim. Jest ona przed Trybunałem Sprawiedliwości i przypuszczam, że za jakiś czas, być może pod koniec tego roku, zostanie wydana decyzja w tej sprawie.
Przewodniczący

Dotyczy: internetowej sprzedaży biletów lotniczych
Mogłaby Komisja wypowiedzieć się, dlaczego zamiast opublikowania listy stron internetowych, które zostały uznane za sprzeczne z prawodawstwem wspólnotowych dotyczącym starannego reklamowania stron internetowych, pozwoliła na ukrycie ich nazw, powołując się na prawo do odpowiedzi, ze szkodą dla konsumenta, który niechcący skorzysta ze strony, czego można byłoby uniknąć, gdyby Komisja podjęła kroki w celu opublikowania nazw w połowie listopada?
Meglena Kuneva
komisarz. -Komisja wykorzystuje wszystkie dostępne instrumenty w celu skutecznego wprowadzania w życie praw konsumenta w całej Europie. Nowa sieć wprowadzania w życie praw konsumenta została ustanowiona pod koniec 2006 r. w rozporządzeniu dotyczącym współpracy na rzecz ochrony konsumenta. Przewiduje ono ramy dla wspólnego nadzoru rynku i działań dotyczących wprowadzania w życie, takie jak kontrola stron internetowej sprzedaży biletów lotniczych, przeprowadzona we wrześniu 2007 r.
Było to pierwsze działanie tego rodzaju. Komisja koordynowała to działanie i przedstawiła wyniki pierwszego etapu badania w listopadzie 2007 r. Na tym etapie, ujawnienie nazw stron internetowych, na których wykryto pewnie nieprawidłowości, jak sugeruje szanowny poseł, byłoby przedwczesne i naruszałoby ramy prawne niektórych państw członkowskich.
W pełni rozumiem pana niecierpliwość, ponieważ wszyscy chcielibyśmy, aby działania zostały zakończone i to we właściwy sposób. Jednakże prawo do odpowiedzi, które oznacza prawo do obrony, jest uznawane we wszystkich państwach członkowskich UE. Stosowanie tego prawa należy do zakresu kompetencji władz i sądów krajowych i oczekujemy na decyzje sądowe w niektórych krajach. Komisja przedstawi zatem wyniki badań i działań mających na celu wprowadzenie decyzji w życie prowadzonych obecnie w państwach członkowskich, jak tylko postępowania te zostaną zakończone. Przeprowadziłam rozmowy z władzami w oparciu o sieć wprowadzania w życie praw konsumenta i zobowiązali się oni do dalszych działań i dostarczenia tych danych, ale postępowania sądowe - w co najmniej dwóch krajach - uniemożliwiają nam uzyskanie pełnego obrazu sytuacji i ogłoszenia tego publicznie.
Jim Higgins
W lipcu ubiegłego roku oklaskiwaliśmy sprawozdanie pana posła Degutisa, kiedy wreszcie powiedzieliśmy, że dążymy do przejrzystości w związku z płatnościami tak, aby żadne podatki i pobierane opłaty nie były w reklamach ukrywane. Następnie przeczytaliśmy w The European Voice z dnia 31 października: "Strony internetowej sprzedaży biletów lotniczych zostały okryte hańba przez UE: Komisja grozi ujawnieniem nazw setek tysięcy stron internetowych, które rzekomo wprowadzają w błąd konsumentów”.
Z zakłopotaniem przyznaję, że nie wiem, dlaczego te wielkie operacje handlowe nie zostały nazwane, dlaczego nie zostały okryte hańbą. Nadal lekceważą one przepisy i regulacje oraz przedsiębiorczość. Nadal wprowadzają w błąd konsumentów. W ubiegłym tygodniu, na przykład, Ryanair - proszę przypisać im zasługę za to co robią - ogłosił we wszystkich irlandzkich gazetach: kup jeden bilet, drugi otrzymasz zupełnie za darmo. Bez żadnych opłat, podatków i kosztów”. A więc zarezerwowałem mój lot, który kosztował mnie 153 euro. A następnie ten, który był uważany za darmowy jest następujący: koszty karty kredytowej: 12 euro; podatki, koszty i opłaty: 39,96 euro; ubezpieczenie: 14 euro. Całkowita cena: 67 euro. Jakiego więcej dowodu państwo potrzebują?
Meglena Kuneva
komisarz. -Przypadki takie jak ten były głównym powodem podjęcia działań z zakresu wprowadzenia w życie praw konsumenta.
Ale muszę powtórzyć: w wielu państwach członkowskich możliwe jest opublikowanie nazw linii lotniczych tylko i wyłącznie po zakończeniu dochodzenia i działań zmierzających do wprowadzenia decyzji w życie.
Ponieważ sprawy różnią się od siebie, czas potrzebny na ich rozpatrzenie może być dłuższy w pewnych przypadkach niż w innych. Obecnie Komisja omawia z państwami członkowskimi, jak wiele czasu potrzebują na zakończenie tych działań i opublikuje - mam już to zobowiązanie - te nazwy tak szybko jak to będzie możliwe pod względem prawnym, w przeciwnym wypadu, Komisja zostałaby podana do sądu.
Jeśli państwa członkowskie będą mogły zakończyć sprawy w czasie pierwotnie przewidywanym, nazwy będą mogły być opublikowane w najbliższych miesiącach. Pierwotnie myślałem, że będziemy w stanie uczynić to w lutym, ale po przeprowadzeniu bardziej szczegółowych dyskusji, porównując systemy prawne i to jak wiele czasu zabiera to z prawnego punktu widzenia, myślę, ze może być półtoramiesięczne opóźnienie.
Ale myślę, że ma pan absolutnie rację i proszę mi pozwolić użyć pana przypadku jako jednego z powodów, dla których konieczne jest podejmowanie tych działań. Mamy od początku tego roku nieuczciwe praktyki handlowe i, próbując nie wchodzić za głęboko w poszczególne przypadki, myślę, że jest to także dobry przykład naruszenia prawodawstwa dotyczącego nieuczciwych praktyk handlowych.
Manolis Mavrommatis
(EL) Pani przewodnicząca, pani komisarz! Byłem jedną z pierwszych osób, jeśli nie pierwszą, która zadała to pytanie zanim wyniknęła kwestia z listopada i przed jej ogłoszeniem.
W pani odpowiedzi mówi pani, że w rozsądnym terminie, około dwóch miesięcy, powinniśmy mieć nazwy i wyniki pani badań. Następnie w wywiadzie, którego pani udzieliła, przeczytałam, że pani powiedziała o czterech miesiącach. Także kiedy została ogłoszona nazwa Ryan, lub raczej ukazała się w gazetach - jak zupełnie słusznie powiedział nasz kolega Higgins - jako jedna ze spółek, a zgodnie z pani badaniem są 433 linie lotnicze i biura turystyczne, które mają tego rodzaju tanie bilety, wreszcie Ryan powiedziała, że nie jest sama. Pewne inne, dobrze znane spółki używały jej nazwy, której nie chciałabym przytaczać w Parlamencie, i pani przymknęła na to oczy. W związku z tym myślę, że wskazane byłoby, ani przedstawiła pani nazwy wkrótce, aby ostudzić opinię publiczną i konkurencję pomiędzy spółkami, czy to małymi czy też dużymi.
Meglena Kuneva
komisarz. - Nie zaprzeczę, że wielokrotnie zaczerpnęłam inspirację od Parlamentu i jego posłów, więc jestem zadowolona, że w tym przypadku zajmuje się on szczególnym badaniem w kwestii biletów lotniczych. Istotnie, zupełnie świadomie wybraliśmy bilety lotnicze do naszego pierwszego badania.
Nie chcę, aby zabrzmiało to jak obrona. Robię to, czego wymaga ode mnie prawo. Zasięgnęłam rady od służb prawnych Komisji i nie mogę podejmować dalszych działań, dopóki nie zakończą się postępowania sądowe w niektórych państwach członkowskich. Jeśli postępowanie w jednym z państw członkowskich trwa cztery miesiące, nie mogę nic tym zrobić. Działanie, zanim te postępowania się zakończą, byłoby sprzeczne z ustawodawstwem krajowym i zagroziłoby reputacji Komisji. Dlatego też czekam aż te postępowania zostaną zakończone, zanim ogłoszę nazwy.
Przewodniczący
Odpowiedzi na pytania pozostawione bez odpowiedzi z braku czasu zostaną udzielone na piśmie (patrz załącznik).
President
Chciałbym podziękować panu komisarzowi Kunevie za to, że czekał.
Tym samym tura pytań została zakończona.
Brian Crowley
Pani przewodnicząca! Przepraszam panią i tłumaczy za dalsze opóźnianie. Chciałbym tylko zarejestrować mój sprzeciw co do sposobu, a jaki tura pytań po raz kolejny została przeorganizowana. Ci z nas, którzy wykorzystują ją jako narzędzie polityczne, aby spróbować i uzyskać odpowiedzi instytucji nie dochodzą do głosu, co oznacza, jak źle jesteśmy traktowani jako posłowie tej Izby. Podniosę tę kwestię na Konferencji Przewodniczących, ale mam nadzieję, że Prezydium także się nią zajmie i spróbuje oraz zapewni, że codzienne prace Izby nie będą wkraczać za każdym razem do naszej tury pytań.
Przewodniczący
Dziękuję, panie Crowley. Myślę, że ma pan świadomość, ze dzisiejszy dzień był trudny z różnych powodów. Mieliśmy prawie półtorej godziny i zrobiliśmy wszystko co w naszej mocy, aby dostosować się do życzeń każdej osoby. Jak pan wie, mamy także nadzieję poprawić ten stan rzeczy wraz z grupą roboczą ds. reform, ale dziękujemy za pana uwagi i dziękujemy naszym tłumaczom.
(Posiedzenie zostało zawieszone o godz. 19.45 i wznowione o godz. 21.00)
