Vragenuur (vragen aan de Commissie) 
De Voorzitter
Aan de orde is het vragenuur (B7-0223/2009).
Wij behandelen een reeks vragen aan de Commissie.

Betreft: Maatregelen van de Commissie ter stimulering van research door ondernemingen en financiering daarvan door banken
2009 is het Europees Jaar van creativiteit en innovatie. Het doel van de in 2000 vastgestelde Lissabonstrategie is dat de Europese economie in 2010 de meest dynamische en concurrerende kenniseconomie is. Dit hoofddoel valt uiteen in twee concrete doelstellingen: verhoging van de arbeidsparticipatiegraad tot ten minste 70% en verhoging van de uitgaven voor onderzoek tot ten minste 3% van het BBP, waarvan twee derde van de particuliere sector afkomstig moet zijn. Helaas zijn in 2009 alle lidstaten van de EU door de economische en financiële crisis getroffen en is het voor bedrijven moeilijker geworden bij banken leningen af te sluiten. De uitgaven voor onderzoek bedragen niet meer dan 1,85% van het BBP en slechts vijf lidstaten geven meer dan 2% van het BBP aan onderzoek uit. Economisch herstel is pas mogelijk als de EU haar concurrentiekracht weet te handhaven en dat is weer afhankelijk van de uitgaven voor onderzoek en onderwijs.
Welke maatregelen overweegt de Commissie om de investeringen van bedrijven in met name toegepast wetenschappelijk onderzoek te stimuleren en de banken ertoe te bewegen krediet te verlenen voor investeringen in research en innovatie?
Günter Verheugen
Het Europees beleid voor onderzoek en innovatie wordt in grote lijnen bepaald door het zevende kaderprogramma voor onderzoek, dat betrekking heeft op de jaren 2007 tot en met 2013, en verder door het programma concurrentievermogen en innovatie, dat dezelfde looptijd heeft, en door de verschillende Cohesiefondsen, ook met deze looptijd. Ter voorbereiding op deze drie grote programma's heeft de Commissie in de jaren 2005 en 2006 een langetermijnstrategie en een actieplan gepresenteerd. Het actieplan stamt uit het jaar 2005 en de breed opgezette innovatiestrategie uit 2006. De resultaten van deze verschillende programma's zijn in omvangrijke Commissiedocumenten vervat en ook dikwijls in het Parlement besproken. Ik ben gaarne bereid om u, mevrouw Ţicău, al deze documenten nogmaals te doen toekomen, maar de inhoud ervan laat zich in het kader van een vragenuur niet weergeven. Toch zal ik proberen de wezenlijke punten eruit te lichten.
Het zevende kaderprogramma voor onderzoek en ontwikkeling geeft een werkelijk opmerkelijke stijging van de Europese uitgaven voor onderzoek en ontwikkeling te zien. Daarnaast creëert het een reeks nieuwe instrumenten, vooral de gezamenlijke technologie-initiatieven, die van bijzonder groot nut zijn gebleken.
De Cohesiefondsen zijn op nieuwe leest geschoeid en beter afgestemd op het doel van onderzoek en innovatie. Als we naar de cijfers kijken, zien we iets heel opmerkelijks: 86 miljard euro uit de cohesie- en structuurfondsen is voor de genoemde periode voor deze doelen uitgetrokken en dat is maar liefst 25 procent van het totaal. Binnen het Europese structuurbeleid is een nieuw stimuleringsinstrument gecreëerd, JEREMIE, dat vooral tot doel heeft om het midden- en kleinbedrijf (de KMO's) de toegang tot kapitaal te vergemakkelijken. Dit wordt in samenwerking met het Europees Investeringsfonds gedaan.
Het programma concurrentievermogen en innovatie, dat onder mijn verantwoordelijkheid valt, is eveneens in hoofdzaak een programma dat financieringsinstrumenten biedt. Het grootste deel van de middelen wordt daadwerkelijk aangewend om het midden- en kleinbedrijf de toegang tot financiering te vergemakkelijken en zo het innovatievermogen van het MKB te vergroten.
Zoals u ongetwijfeld weet, zijn er in ons groei- en werkgelegenheidsbeleid niet erg veel kwantitatieve doelstellingen opgenomen. Er is echter één kwantitatief doel dat sinds het jaar 2000 ongewijzigd gebleven is. Dat is de doelstelling om 3 procent van het bruto nationaal product aan onderzoek en ontwikkeling te besteden. We kunnen nu al zeggen dat dit doel niet gehaald wordt, al is een louter op de percentages gerichte blik enigszins misleidend. De totale uitgaven voor onderzoek en ontwikkeling zijn in de Europese Unie namelijk tussen 2000 en 2006 wel met 14,8 procent gestegen. Dat is een hoger stijgingspercentage dan bijvoorbeeld in de VS. Desondanks moeten we de resultaten teleurstellend noemen en voor de Raad was dat december vorig jaar al aanleiding om een document met de titel "Visie 2020” voor een Europese ruimte van onderzoek en innovatie aan te nemen. Dat gaat in op de vraag hoe we meer middelen voor het Europese onderzoeks- en innovatiebeleid vrij kunnen maken.
Ik wil u niet verhelen dat ik bezorgd ben dat de langetermijnstrategie voor het stimuleren van onderzoek en ontwikkeling door de huidige economische recessie in gevaar komt. De Commissie heeft in november 2008 prompt op deze bedreiging gereageerd. Het Europees economisch herstelplan, dat een aanvulling is op de maatregelen waarmee de lidstaten de crisis bestrijden en dat tot doel heeft impulsen te geven en misstanden in de financiële sector te bestrijden, concentreert zich sterk op de terreinen investering in onderzoek en ontwikkeling en investeringsbevordering. Ik noem u drie voorbeelden: het initiatief "fabrieken van de toekomst” (hier gaat het om de modernisering van Europa's industriële basis, waarvoor 1,2 miljard euro is uitgetrokken), het initiatief voor energie-efficiënte gebouwen, waarvoor een miljard euro beschikbaar is, en het partnerschap voor de bouw van milieuvriendelijke auto's, dat eveneens over een begroting van een miljard euro voor onderzoeksdoeleinden beschikt, waar door aanvullende economische maatregelen nog eens vier miljard euro bijkomt.
De Commissie is nu al begonnen met de voorbereidingen voor de volgende groei- en werkgelegenheidsstrategie. Omdat voorzitter Barroso er bij zijn hoofdlijnenbetoog al op ingegaan is, vertel ik u geen geheim als ik zeg dat in die strategie onderzoek, ontwikkeling en innovatie een cruciale rol zullen spelen.
Over innovatie zou ik nog willen opmerken dat Europa wat zijn onderzoeksbeleid betreft eigenlijk een zeer goed figuur slaat. We hebben zeer goede, deels excellente onderzoekscapaciteiten. We kunnen ook bogen op een zeer goede voortgang in de technologische ontwikkeling. Maar we zouden nog veel beter kunnen als het om innovatie gaat. Als we innovatie opvatten als de praktische toepassing van onderzoeks- en ontwikkelingswerk op producten, dienstverlening, industrieel ontwerp, methoden - op alles, kortom, dat zich voor een praktische toepassing leent, dan zien we nog een groot potentieel om extra groei en werkgelegenheid in Europa te realiseren. De Commissie heeft daarom dit jaar aangekondigd met een zogeheten Innovation Act (innovatiewet) te komen. Een Act is een nieuw politiek instrument, dat we voor het eerst in samenhang met het midden- en kleinbedrijf (KMO's) ontwikkeld hebben - u herinnert zich ongetwijfeld aan de Small Business Act. Voor deze Innovation Act worden wettelijke maatregelen, politieke initiatieven en politiek bindende richtlijnen tot een breed pakket gebundeld.
Ik heb ernaar gestreefd de voorbereidingen daarvoor zo in te richten, dat de volgende Commissie vrij is in de beslissing wanneer zij deze Innovation Act wil presenteren. U zult begrijpen dat ik daar niet op vooruit kan lopen. Daar gaat de volgende Commissie over. Maar in de voorbereidingen ervoor zijn goede vorderingen gemaakt en ik durf te zeggen dat het Parlement zich volgend jaar over deze Innovation Act zal kunnen buigen.
Afrondend zou ik willen zeggen dat er de laatste jaren over de hele linie vorderingen gemaakt worden, maar dat die wel heel ongelijkmatig uitvallen. Op dit punt moeten we echter wel billijk blijven. We kunnen bijvoorbeeld niet van onze nieuwe lidstaten verwachten dat ze nu al een even groot deel van hun bruto nationaal product voor onderzoek, ontwikkeling en innovatie uitgeven. Ik zie echter met welgevallen hoe de nieuwe lidstaten, met name die landen die economisch nog de meeste achterstand weg te werken hebben, hier de meeste vooruitgang boeken, zodat ik de algehele ontwikkeling positief beoordeel.
Silvia-Adriana Ţicău
(RO) Ik dank u wel voor alle informatie en antwoorden die u hebt gegeven. Ik wilde de Commissie vragen of zij van plan is om met de Europese bancaire instellingen te overleggen over de mogelijkheid om garanties en leningen te geven tegen een voorkeursrente voor bedrijven en projecten in het segment onderzoek en innovatie die op dit moment als een groot risico worden beschouwd. Daarnaast zijn Europese onderzoeksprogramma's zoals het zevende kaderprogramma, dat tot 50 procent cofinanciering kan bieden, niet erg geschikt voor het midden- en kleinbedrijf (KMO's). Ik wil de Commissie vragen of zij van plan is deze programma's aan te passen om de betrokkenheid van het midden- en kleinbedrijf te vergroten.
Günter Verheugen
Mevrouw Ţicău, dat is een bijzonder waardevolle suggestie en ik ben blij u te kunnen zeggen dat de Commissie er precies zo over denkt en dit dan ook al gedaan heeft. Ik zeg nog maar eens dat het grote probleem voor ons midden- en kleinbedrijf er inderdaad in gelegen is aan het nodige risicodragende kapitaal te komen om onderzoek en innovatie mee te financieren. Daarom hebben we twee belangrijke instrumenten in het leven geroepen, het programma concurrentievermogen en innovatie en het programma JEREMIE.
Het gaat in beide gevallen om hetzelfde, namelijk om via de Europese Investeringsbank en het Europese Investeringsfonds met behulp van risicokapitaal - dus een rechtstreekse deelneming in het ondernemingskapitaal - en van garanties goedkopere kredieten beschikbaar te maken om de toegang van het midden- en kleinbedrijf (KMO's) tot kapitaal te vergemakkelijken. Dat zijn grootscheepse programma's, waar vele honderdduizenden Europese ondernemingen aan deelnemen.
U zult begrijpen dat de Europese Investeringsbank en het Europese Investeringsfonds deze kredietverstrekking niet van geval tot geval kunnen regelen. Daarom gebeurt dit via bemiddelingsinstanties, doorgaans banken in de lidstaten. Volgens de laatste mij bekende informatie zijn we in alle lidstaten zover dat het nationale bankenstelsel in dit beleid ingebed is en kunnen bedrijven die toegang willen hebben tot deze uit de begroting van de Unie gefinancierde middelen daarvoor het nationale bankenstelsel gebruiken.
Paul Rübig
(DE) Mijn vraag heeft betrekking op het concept Eurostars, zoals dat binnen EUREKA gestalte heeft gekregen en dat met name een snelle en doelmatige toewijzing aan kleine en middelgrote bedrijven mogelijk maakt. Denkt u dat dit program uitgebreid kan worden? En hoe ziet u de uitdaging voor het achtste kaderprogramma voor onderzoek, waarbij gesproken wordt over de suggestie dat we in de toekomst vijftig miljard euro voor onderzoek naar energierendement uit zouden moeten trekken, met name toegesneden op het midden- en kleinbedrijf?
Günter Verheugen
Mijnheer Rübig, natuurlijk weet u mijn antwoord al, maar toch ben ik u dankbaar voor de vraag. Ja, ik ben van mening dat alle programma's die we hebben om het midden- en kleinbedrijf (de KMO's) de toegang tot kapitaal te vergemakkelijken nog uitgebreid kunnen worden. De ervaringen die we opdoen zijn zonder meer positief en we doen er goed aan om de programma's - voortbouwend op die ervaringen - uit te breiden. Ik vraag om uw begrip voor het feit dat ik liever geen uitspraken doe over de prioriteiten van het achtste kaderprogramma voor onderzoek. Allereerst omdat ik daar, zoals u weet, niet over ga, maar ook omdat het niet gepast is om de nog te vormen nieuwe Commissie op dit punt vóór te zijn.
Ik kan u slechts zeggen - en dat is de mening van de huidige Commissie over de grondgedachte van uw vraag - dat het geen twijfel lijdt dat het zwaartepunt van ons onderzoeks-, ontwikkelings- en innovatiebeleid de komende tien jaar bij energierendement, bij hernieuwbare energiebronnen en in bredere zin bij de technologische ontwikkeling zou moeten liggen - zaken die een duurzame economie en levenswijze mogelijk maken.
U kent mij als iemand die er voortdurend op gewezen heeft dat een verhoging van het energierendement waarschijnlijk de goedkoopste en effectiefste vorm van duurzaamheidsbeleid is, omdat we hier met betrekkelijk geringe middelen zeer veel kunnen bereiken. Als de volgende Commissie dus met concrete voorstellen in deze richting komt, kan zij daarbij inderdaad haar voordeel doen met het voorbereidende werk en het beleid van de huidige Commissie.
Andreas Mölzer
(DE) Mijnheer de Voorzitter, in de farmaceutische sector zijn onderzoek en ontwikkeling uiteraard van essentieel belang voor innovatie en de bestrijding van ziektes, wat de burgers van de EU weer ten goede komt. Hoe denkt de Commissie in de toekomst op te treden tegen farmaceutische bedrijven die proberen de nevenhandel in de geneesmiddelensector in te dammen? Zal zij dergelijke maatregelen als concurrentiebeperkend opvatten?
Günter Verheugen
Mijnheer Mölzer, deze vraag is niet aan de orde, want deze kwestie is bij het opstellen van het zogeheten 'geneesmiddelenpakket', dat de Commissie vorig jaar presenteerde, grondig onderzocht en afgehandeld. We hebben dienaangaande een duidelijke, niet mis te verstane jurisprudentie van het Europese Hof van Justitie, die de nevenhandel in geneesmiddelen onder de vrijheid van de interne markt rangschikt, waardoor de mogelijkheid vervalt er juridisch tegen op te treden.
Het 'geneesmiddelenpakket' dat de Commissie vorig jaar presenteerde, voorziet niet in specifieke regelingen die de nevenhandel op enigerlei wijze belemmeren. Bij de kardinale en vergaande voorstellen die betrekking hebben op de bescherming tegen vervalste geneesmiddelen in de legale toeleveringsketen gelden voor de producenten van geneesmiddelen precies dezelfde regels als voor degenen die nevenhandel drijven. Er is nergens sprake van discriminatie. Bij mijn weten is er niemand in de Commissie van plan om dit onderwerp op te pakken.
Betreft: Voorlichting van de consumenten over de energieprijzen
Onlangs heeft de Commissie in Londen het tweede Energieforum voor de burger geopend. In haar verklaring heeft de commissaris voor consumentenbescherming onderstreept dat het voor de energieconsumenten belangrijk is te beschikken over gas- en elektriciteitsrekeningen die de beste indicator voor het energieverbruik vormen doordat zij eenvoudig en nauwkeurig zijn waardoor de leveranciers met elkaar vergeleken kunnen worden.
Kan de Commissie concreet aangeven hoe zij, buiten deze grote openbare evenementen, de producenten en distributeurs van energie ertoe denkt te bewegen deze voor de consumenten essentiële doelstelling te verwezenlijken, gezien het feit dat zij heeft geweigerd om het door het Parlement voorgestelde "handvest van de energieconsument" over te nemen?
Meglena Kuneva
lid van de Commissie. - (EN) In antwoord op de eerste vraag van de heer Tarabella over de energieprijzen kan ik zeggen dat het belang van de rol van de consument op de interne energiemarkt aanzienlijk is vergroot door het aannemen van het derde pakket voor de interne energiemarkt. De nieuwe maatregelen zijn bedoeld om de werking van de detailhandelsmarkt voor energie te verbeteren en om voor een aanvullende consumentenbescherming te zorgen. Deze onderwerpen zijn besproken tijdens het Energieforum voor de burger en hieraan is ook een follow-up gegeven teneinde de werking van de detailhandelsmarkt te verbeteren ten gunste van de individuele consumenten.
Bij dat Energieforum zijn vertegenwoordigers van consumenten, van de sector, van nationale energietoezichthouders en van nationale overheden betrokken. Via dit Forum wordt getracht om de uitvoering van de energiewetgeving te verbeteren en in dat kader kunnen elementen ontwikkeld worden voor gedragscodes met een zelfregulerend of zelfs een quasi-bindend effect voor de energiesector. In deze context is bijvoorbeeld tijdens de eerste bijeenkomst van het Forum in 2008 een werkgroep facturering opgericht. De aanbevelingen van die werkgroep zijn voorbeelden van goede praktijken op het gebied van facturering en deze zijn gepresenteerd en bekrachtigd tijdens de tweede bijeenkomst van het Forum in 2009. De toezichthouders en de energiesector zullen tijdens het volgende Forum, dat naar verwachting in de herfst van 2010 zal plaatsvinden, verslag uitbrengen over de uitvoering van die factureringsaanbevelingen.
In het kader van het derde pakket voor de interne energiemarkt is er ook een nieuw instrument geïntroduceerd om de consumenten beter te informeren: de Europese checklist voor energieconsumenten. De checklist is een instrument waarmee consumenten in de lidstaten beter geïnformeerd kunnen worden over hun rechten, met name qua facturering. Die checklist kan ook een bijdrage leveren aan de uitvoering en handhaving van de energiewetgeving. De checklist is bedoeld om consumenten begrijpelijke, nauwkeurige en praktische informatie te verschaffen over de lokale energiemarkten. Door de harmonisatie van de bevoegdheden van de toezichthouders op energiegebied met betrekking tot de consumentenbescherming, hetgeen zal leiden tot een actief toezicht op de markt, wordt die bescherming verder verbeterd.
Marc Tarabella
(FR) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, u hebt het in uw antwoord over de uitkomsten van een tweede verslag in het najaar van 2010 en over een derde energiepakket, dat nauwlettend zal worden gevolgd.
Ondertussen weet u maar al te goed dat er bij consumentenorganisaties en nationale toezichthouders duizenden klachten zijn binnengekomen over het totale gebrek aan transparantie van de gas- en elektriciteitsrekeningen, zowel wat betreft de prijzen als wat betreft het werkelijke verbruik. En dat in een tijd waarin de Commissie, net als de lidstaten, in haar energieplannen wijst op de noodzaak van een lager energieverbruik en op de mogelijkheid om prijzen te vergelijken zodat men eventueel van leverancier kan veranderen. Dat was het hoofddoel van de liberalisering.
Commissaris, ik ga u dus zonder omwegen vragen welke maatregelen - ik gebruik hier bewust de meervoudsvorm - de Commissie op korte termijn denkt te nemen om deze tekortkomingen te verhelpen. Ik herinner u er overigens aan dat de Commissie heeft geweigerd een handvest van de energieconsument goed te keuren dat het Parlement bij monde van mevrouw De Vits had voorgesteld. Uzelf hebt in het verleden voor een dergelijk handvest gepleit.
Meglena Kuneva
lid van de Commissie. - (EN) Mijnheer Tarabella, uw vraag heeft met name betrekking op de reden waarom het handvest niet is overgenomen. De publieke raadpleging onder de titel "Op weg naar een handvest van de Europese energieconsument” is in juli 2007 in gang gezet. Uit de resultaten van de raadpleging bleek dat er weinig bekend is over de bestaande rechten van energieconsumenten.
Het idee van een handvest waardoor één enkel wetgevingsdocument gecreëerd zou worden voor alle consumentenrechten die op dit moment neergelegd zijn in een aantal Europese richtlijnen en talloze nationale uitvoeringsinstrumenten, is op juridische gronden afgewezen. De rechten van energieconsumenten zoals die in de bestaande Europese wetgeving zijn opgenomen, zijn namelijk juridisch al bindend.
U vraagt waarom er geen standaardrekening voor alle consumenten ontwikkeld kan worden. Onze werkgroep facturering, die door het eerste Energieforum voor de burger is opgericht, heeft bevestigd dat er vastgehouden moet worden aan het recht van de sector op zelfregulering, inclusief het ontwikkelen van een innovatieve facturering. Tegelijkertijd dient een grotere transparantie en vergelijkbaarheid van het tarievenaanbod gewaarborgd te worden.
De nauwkeurigheid van de facturering is nauw verbonden met de frequentie waarmee de meter wordt afgelezen. Die frequentie wordt in de communautaire wetgeving echter niet gedefinieerd, maar deze kwestie wordt indirect opgelost door het energieverbruik op een slimme manier te meten ("smart metering”).
Ik wil ook graag benadrukken dat wij in het kader van het Energieforum voor de burger de aanbevelingen voor goede praktijken op factureringsgebied hebben bekrachtigd met als doel om consumenten eenvoudige en duidelijke informatie op hun gas- en elektriciteitsrekening te verschaffen.
Met behulp van het scorebord voor de consumentenmarkten hebben wij uiteenlopende consumentenmarkten onderzocht. Daarbij hebben wij geconstateerd dat de meeste klachten afkomstig zijn van de elektriciteitsmarkt, gevolgd door de financiële markten en de lokale vervoersmarkt.
Daarom heeft de Commissie besloten om een grootschalig onderzoek naar de detailhandelsmarkt voor elektriciteit in gang te zetten. De resultaten daarvan zullen in 2010 aan het Forum worden voorgelegd. Dit is de tweede laag in het proces waarin de resultaten van het scorebord voor de consumentenmarkten in praktijk worden gebracht. Ik ben van mening dat dit met het oog op de toekomst een van onze sterkste instrumenten zal blijken te zijn om te diagnosticeren hoe de detailhandelsmarkt functioneert. Dat geldt met name in het onderhavige geval dat van zo'n eminent en primair belang is, mede vanwege de nauwe koppeling met de diensten.
Chris Davies
(EN) Als ik op deze vraag mag inhaken: wij weten dat er in onze huishoudens een enorm potentieel voor energiebesparingen aanwezig is. Als ik naar mijn eigen elektriciteitsrekening kijk, en ik kijk vol belangstelling want ik wil graag geld besparen, vind ik de informatie op die rekening eerlijk gezegd verwarrend.
Als ik die informatie al verwarrend vind, vermoed ik dat veel van mijn kiezers dat ook vinden. Zelfregulering is niet afdoende. Het waarborgen van duidelijke informatie is een van de gebieden waarop de Europese Commissie een echt verschil kan bewerkstelligen, een verschil waar de burgers naar mijn idee blij mee zullen zijn. Tevens wordt hierdoor een aanzienlijke bijdrage geleverd aan onze pogingen om de broeikasgasemissies terug te dringen.
Ik verzoek u dan ook om deze kwestie opnieuw aan de Commissie voor te leggen en alles nog een keer goed in overweging te nemen.
Franz Obermayr
(DE) In de eerste helft van dit jaar zijn de stookolieprijzen voor de gasdistributeurs ongeveer 40 procent gedaald. De positieve uitwerking van deze ontwikkeling op de consumentenprijzen is echter maar gering, wat juist in het koude jaargetijde wrang is.
Welke maatregelen neemt de Commissie om de positieve prijsontwikkelingen ook aan de consumenten ten goede te laten komen?
Meglena Kuneva
lid van de Commissie. - (EN) Wij zijn ons ervan bewust dat de Commissie geen prijzen kan vaststellen. Wat wij wel kunnen doen en wat wij ook vastbesloten zijn om te doen, is het transparant maken van die prijzen.
In een van de recente richtlijnen - de richtlijn inzake consumentenkrediet - hebben wij de banken verzocht om een gemeenschappelijke methode vast te stellen om het rentetarief te berekenen, zodat de consumenten de verschillende aanbiedingen kunnen vergelijken en voor de beste oplossing kunnen kiezen. Wij hebben een aantal instrumenten om mee te werken; het gaat hier immers om oneerlijke handelspraktijken en het is nu juist de transparantie van de prijzen die het hart van die richtlijn vormt.
Wij beschikken ook nog over een andere horizontale richtlijn, over oneerlijke handelsvoorwaarden, waarbij gekeken wordt of de contractuele voorwaarden tot een ongepaste en onterechte verrijking leiden. Dat is volgens mij waarop u doelde met uw vraag over de prijzen.
Dit is onze verantwoordelijkheid en wij moeten in dat verband ook alles in het werk stellen om te waarborgen dat de handhaving in alle lidstaten in Europa even goed wordt uitgevoerd, aangezien het effect van al deze richtlijnen juist afhankelijk is van de wijze waarop zij ten uitvoer worden gelegd. Daarom heb ik de Europese Commissie een voorstel gedaan voor een mededeling inzake de handhaving. Op dat punt betreden wij nu onbekend terrein omdat de handhaving doorgaans tot de bevoegdheden van de lidstaten behoort. Wij moeten echter de resultaten kunnen vergelijken en hebben ook benchmarks nodig. Dat is overigens - waar het gaat om de vorige vraag over het aflezen van meters en begrijpelijke informatie - de reden dat wij een groot voorstander zijn van het project inzake "smart metering”. Dit mag dan weliswaar geen pan-Europees initiatief zijn, maar een land als Zweden (dat op dit moment het voorzitterschap bekleedt), behoort tot de pioniers op dit gebied. Ik kan iedereen alleen maar stimuleren om naar dit voorbeeld te kijken en hiervan optimaal gebruik te maken. De resultaten kunnen zich ook uitstrekken tot andere kwesties, zoals de wijze waarop wij de CO2-voetafdruk moeten berekenen die wij allemaal door ons energieverbruik achterlaten.
Wat andere gebieden betreft, heeft de Commissie onlangs veel werk verzet in verband met de etikettering met betrekking tot de energie-efficiëntie. Ook heeft zij zich intensiever beziggehouden met prijsvergelijkingen waarbij het gebruik van consumentenindexen wordt aangemoedigd, hetgeen bijvoorbeeld al in Italië en andere landen gebeurt. Dit is namelijk ook een zeer goede service die eenvoudig via internet beschikbaar is en waarmee consumenten betere prijzen kunnen nastreven.
Om dit echter mogelijk te maken, moeten wij grensoverschrijdend kunnen winkelen en moet er sprake zijn van een grensoverschrijdende beschikbaarheid van het energieaanbod. Slechts 9 procent van de grensoverschrijdende handel in de Europese Unie vindt op dit moment via internet plaats. Ons rest dus nog echt een zware taak om de tweede fase van de interne markt, de detailhandelsmarkt, te voltooien. Dit gebied is een van de ontbrekende schakels op de interne markt. Ik hoop dan ook van ganser harte dat het Parlement en de Commissie meer haast zullen maken met een van de belangrijke richtlijnen die in het kader van de richtlijn inzake de consumentenrechten is voorgesteld. Die nieuwe richtlijn is bedoeld om een aantal regels te creëren die tot meer zekerheid en vertrouwen leiden - vanuit het perspectief van consumenten én bedrijven -, teneinde dit waarlijk armzalige niveau van de grensoverschrijdende handel in Europa te verbeteren.
Betreft: Etikettering van voedingswaren voor consumenten
Kan de Commissie een algemene indruk geven van het door haar uitgevoerde onderzoek of de door haar opgestelde verslagen over voedingsproducten waarvan wordt beweerd dat zij een positieve uitwerking op de gezondheid hebben, en mededelen of van een aantal van deze voedingsproducten met het oog op de bescherming van de consument is onderzocht of de beweringen werkelijk waar zijn?
Androulla Vassiliou
lid van de Commissie. - (EN) Op verzoek van de lidstaten en belanghebbenden heeft de Commissie de verordening inzake voedings- en gezondheidsclaims voor levensmiddelen voorgesteld die in december 2006 door het Parlement en de Raad is aangenomen.
De verordening is bedoeld om te waarborgen dat de voedings- en gezondheidsclaims voor levensmiddelen inderdaad waarheidsgetrouw en duidelijk zijn en dat zij gebaseerd zijn op algemeen aanvaarde wetenschappelijke gegevens met het oog op een adequate bescherming van de consument. De Commissie is dan ook voornemens om een lijst op te stellen met toegestane gezondheidsclaims en om de lijst met toegestane voedingsclaims te actualiseren. In de verordening zijn goedkeuringsprocedures opgenomen om te waarborgen dat er uitsluitend wetenschappelijk gefundeerde gezondheidsclaims worden gebruikt.
Bij deze procedure is in de eerste plaats de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid betrokken die de onderbouwing van de gezondheidsclaims beoordeelt. In de tweede plaats speelt de Commissie een rol aangezien zij ontwerpmaatregelen voorstelt op basis waarvan gezondheidsclaims goed- of afgekeurd kunnen worden. Tot slot hebben de lidstaten de mogelijkheid om hun standpunten kenbaar te maken in het regelgevend comité.
Tot nu toe heeft de Commissie vier maatregelen vastgesteld voor het goed- of afkeuren van gezondheidsclaims. Op basis van de evaluatie van gezondheidsclaims door de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid zullen er in de toekomst soortgelijke maatregelen worden genomen om te waarborgen dat de consumenten niet misleid worden.
Jim Higgins
(GA) Ik wil de commissaris graag bedanken voor haar antwoord. Ik verwelkom het onderzoek naar voedselproductie dat door de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid wordt uitgevoerd. Het is nu immers gebleken dat de consument best meer wil betalen voor voedsel dat voordelen voor de gezondheid biedt.
Uiteindelijk is het allerbelangrijkste dat we ons aan de nieuwe regels houden en dat we druk uitoefenen op de verschillende bedrijven om uiterst betrouwbare informatie te verstrekken, zodat ze de mensen die hun producten kopen geen onwaarheden voorhouden.
Androulla Vassiliou
lid van de Commissie. - (EN) Ik kan mij alleen maar bij het standpunt van de geachte afgevaardigde aansluiten. Dat is namelijk precies de reden dat wij deze verordening hebben uitgevaardigd.
Ik moet zeggen dat wij verbaasd zijn over het aantal aanvragen dat wij ontvangen hebben. Wij hadden er enkele honderden verwacht, maar wij ontvingen 44 000 claims. Wij hebben die 44 000 claims tot een groep van 4 000 claims samengevoegd die wij vervolgens ter beoordeling aan de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) hebben voorgelegd. Gezien die werkbelasting is het voor de EFSA onmogelijk om alle claims vóór de deadline van december 2010 te onderzoeken.
Naar mijn idee is het echter voor de consumenten zeer belangrijk dat wij dit proces afronden, zodat als zij een claim zien, als ze in de supermarkt levensmiddelen zien met een bewering over een gezond effect, zij ook zeker weten dat die claim op wetenschappelijke gegevens is gebaseerd en dus niet misleidend is.
Janusz Władysław Zemke
(PL) Ik zou de commissaris willen bedanken voor deze informatie. Wat u doet, is werkelijk van groot belang.
Meer dan veertigduizend bedrijven hebben een aanvraag ingediend en wachten op een besluit dat bevestigt of hun producten al dan niet aan de hoogste eisen en criteria voldoen. De vraag is echter wat er zal gebeuren wanneer zij deze bevestiging krijgen, terwijl hun producten in de praktijk na een bepaalde periode niet meer zullen voldoen aan alle eisen of parameters die op het etiket zijn vermeld. Welke stappen zullen we dan nemen, met name in het geval van grote internationale concerns? Zij hebben onze toestemming en goedkeuring gekregen en dat staat ook vermeld op hun etiketten, maar de realiteit is heel anders. Wat zal er dan gebeuren?
Paul Rübig
(DE) Ik zou graag weten hoe u in de toekomst streekproducten die ter plekke te koop aangeboden worden aan zou willen duiden en hoe u wilt regelen dat ze vers en in een hoge kwaliteit op de markt komen.
Androulla Vassiliou
lid van de Commissie. - (EN) Mijn antwoord op de laatste vraag is ontkennend, omdat het een volledig andere kwestie betreft. U heeft het namelijk over de oorsprong van het product, terwijl wij het nu over gezondheidsclaims hebben. Wanneer een producent claimt dat een product vanwege een bepaalde reden goed is voor de gezondheid, dient wetenschappelijk onderbouwd te zijn dat dit ook inderdaad klopt.
Wat de andere vraag betreft, kan ik meedelen dat de EFSA ingediende gezondheidsclaims uiteraard onderzoekt op basis van het wetenschappelijke bewijs dat ten tijde van de aanvraag beschikbaar is.
Indien een claim wordt ingediend op basis van bepaalde wetenschappelijk gegevens en de producent later de samenstelling van het product verandert, dan is er uiteraard sprake van fraude en zal er actie tegen de betreffende producent worden ondernomen. Op die manier misleiden zij immers niet alleen het publiek, maar bedriegen zij het ook.
Betreft: Uiteenlopende consumentenrechten
Regelmatig leggen kiezers aan EP-leden problemen voor met betrekking tot de rechten die zij als consument hebben wanneer zij in een andere lidstaat wonen of reizen. Op welke manier werkt de commissaris aan de bevordering van kennis en begrip van de consumentenrechten, die van lidstaat tot lidstaat sterk uiteenlopen?
Meglena Kuneva
lid van de Commissie. - (EN) Deze vraag gaat over uiteenlopende consumentenrechten en komt op het juiste moment. Alle lidstaten beschikken over instellingen en organisaties die de taak hebben om de kennis en het begrip van consumentenrechten onder hun burgers te bevorderen.
Een overzicht van die nationale instellingen en organisaties is te vinden op de website. Ik kan u het adres van die website uiteraard geven: http://ec.europa.eu/consumers/empowerment/cons_network_nl.htm". Ik kan u echt aanbevelen om daar eens doorheen te bladeren.
De Commissie bevordert de kennis van de consumentenrechten via verschillende instrumenten. Wij sponsoren een EU-netwerk van consumentencentra dat consumenten informatie verstrekt over hun rechten wanneer zij producten in het buitenland kopen. Die centra ondersteunen de consumenten ook wanneer zij verhaal willen halen wanneer er iets misgaat. Op de websites en in de folders en brochures van de centra krijgen de consumenten uitleg over hun rechten wanneer zij online bijvoorbeeld in een andere lidstaat een auto huren of een vakantie boeken.
De Commissie beveelt de leden van het Europees Parlement dan ook aan om hun kiezers door te verwijzen naar de Europese consumentencentra in hun respectieve landen. Daarnaast organiseert de Commissie voorlichtingscampagnes in de lidstaten die recent tot de EU zijn toegetreden om het bewustzijn van de consumentenrechten te bevorderen en om nationale organisaties en instellingen onder de aandacht te brengen waar consumenten terechtkunnen voor hulp en ondersteuning.
De Commissie bevordert de kennis van de consumentenrechten ook middels haar initiatieven voor consumenteneducatie zoals het 'Europees dagboek' dat bedoeld is voor scholieren tussen de 15 en 18 jaar en via Dolceta, een website gericht op volwassenen en docenten.
Niet in de laatste plaats heeft de Commissie in oktober 2008 een voorstel gepresenteerd voor een richtlijn over consumentenrechten. Over dat voorstel wordt thans door het Parlement en de Raad onderhandeld.
Indien deze richtlijn wordt aangenomen, zal dit tot een vermindering van de huidige fragmentatie van het communautaire acquis op consumentengebied leiden, waardoor gewaarborgd wordt dat alle consumenten in de EU kunnen profiteren van één uniform pakket met consumentenrechten. Hierdoor wordt het ook eenvoudiger om pan-Europese voorlichtingscampagnes over consumentenrechten te organiseren.
De Commissie is op dit moment bezig met onderzoek en het verzamelen van feiten over de informatie die bij verkooppunten aan consumenten wordt gegeven. Voordat de Commissie maatregelen zal voorstellen, is zij voornemens om deskundigen op detailhandelsgebied te raadplegen, evenals consumentenorganisaties en andere belanghebbenden in het veld.
Ik heb ook nog nieuws dat voor ons zeer belangrijk is. De informatiewebsite Dolceta is met twee extra opties uitgebreid. Wij hebben twee onderwerpen toegevoegd, te weten duurzame consumptie en diensten van algemeen belang. Wij blijven dus uitbreiden.
Gay Mitchell
(EN) Ik dank de commissaris voor haar antwoord. Mag ik haar vragen of zij ervan op de hoogte is dat mensen die, zoals zij zelf al aangaf, iets via internet kopen, bijvoorbeeld voordeelkaarten van hotels of wat dan ook, grote moeite hebben om iemand te vinden bij wie zij met een klacht terechtkunnen? Wellicht dat zij die klacht naar een postbusnummer kunnen sturen, maar er is zelden een telefoonnummer of relevant e-mailadres beschikbaar. Commissaris, bent u voornemens om van verkopers van producten te eisen dat zij een rechtstreeks contactnummer beschikbaar stellen, zodat mensen die problemen hebben direct contact op kunnen nemen met degenen die hun defecte producten hebben verkocht of diensten hebben geleverd die niet aan de vereisten voldoen?
Meglena Kuneva
lid van de Commissie. - (EN) Dit behoort in sterke mate tot het werkterrein van de overheidsinstanties in de lidstaten. De Commissie kan vragen of overheidsinstanties zich hiermee bezighouden. We hebben een netwerk van dergelijke instanties. We verzamelen van tijd tot tijd informatie, maar wat de subsidiariteit betreft, richten we ons op datgene wat we kunnen doen op grensoverschrijdend of pan-Europees niveau. Voor de rest is het van land tot land erg verdeeld. Dit maakt deel uit van het onderwijs, en zoals we weten, behoort onderwijs tot de bevoegdheden van de lidstaten.
Met betrekking tot klachten: ik verzamel alle klachten en kijk binnen het kader van het scorebord van de consumentenmarkt op welk niveau die klachten liggen, vergelijk ze met de tevredenheid van de consument, en trek daaruit de noodzakelijke conclusies over de manier waarop consumenten behandeld worden. U hebt absoluut gelijk dat we moeten vergelijken hoeveel klachten er op de verschillende gebieden binnenkomen. Daarom stellen we - en daar werken we aan - een gemeenschappelijk klachtenformulier in Europa voor, omdat de informatie die op dit moment binnenkomt bij de overheidsinstanties in land 'X' niet op dezelfde manier wordt ingediend als in land 'Z'. Als we over dit gemeenschappelijk klachtenformulier beschikken, is het niet zo dat de Commissie een soort ombudsman voor consumentenzaken wordt, maar kunnen we een beleid ontwikkelen op basis van deze klachten en kunnen we relevanter zijn ten opzichte van burgers. Ik ben van mening dat dit een werkelijk belangrijk project voor de toekomst is.
We hebben echt zeer beperkte bevoegdheden om te interveniëren in de manier waarop lidstaten omgaan met nationale klachten en de manier waarop ze hierop reageren. We kunnen een scorebord maken en we kunnen een standaard vaststellen, maar we kunnen niet in de plaats treden van de betreffende lidstaat.
Ik ben erg enthousiast om door te gaan in de Europese Commissie, samen met het Parlement, om een standaard vast te stellen en te meten hoe consumenten worden behandeld en hoeveel lidstaten in dit beleid investeren. Ik denk dat het een zeer goede investering is, met name nu in moeilijke economische tijden, om te zien hoe consumenten worden behandeld, omdat dit goede informatie over de markt geeft.
Malcolm Harbour
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik wilde hier speciaal vanavond zijn omdat ik denk dat dit de laatste gelegenheid van mevrouw Kuneva is om ons als commissaris te woord te staan, en ik wil haar twee vragen stellen.
Allereerst, is zij het met mij eens dat de hoeveelheid consumenteninformatie, het aantal peilingen en haar werk drastisch zijn toegenomen tijdens haar ambtstermijn als eerste commissaris wier verantwoordelijkheid specifiek op consumenten was gericht?
Ten tweede, zou ze het eveneens met mij eens zijn dat het van absoluut cruciaal belang is dat we in de volgende Commissie opnieuw een commissaris hebben voor consumentenzaken? We hebben verontrustende geruchten gehoord dat dit wellicht niet het geval zal zijn in de nieuwe Commissie, en ik wil haar de gelegenheid geven om vanavond haar standpunt uit de doeken te doen.
Meglena Kuneva
lid van de Commissie. - (EN) Ik heb het voorrecht gehad om met de heer Harbour samen te werken, hetgeen ik zeer prettig vond, dus ik wil u specifiek en persoonlijk bedanken voor deze gelegenheid gedurende de afgelopen drie jaar. Geloof me, ik zal een zeer toegewijde markteconomiepoliticus blijven omdat de markt niet eenvoudig is, maar als een soort laboratorium voor burgerrechten gezien kan worden. Het doet mij zeer veel plezier dat we zo dichtbij diezelfde rechten zijn die nu zo belangrijk zijn voor de hele mensheid, de milieurechten.
De consumentenportefeuille is werkelijk zeer belangrijk. Deze behelst de markt en de detailhandel, maar er is nog meer, iets extra's, namelijk de kwestie van rechten, handhaving, consumentenklachten en het bedenken van een relevanter beleid.
Ik ben er absoluut zeker van dat voorzitter Barroso het juiste evenwicht zal vinden, want hij zei in zijn rede dat we de ontbrekende koppelingen in de interne markt moeten vinden. Ik denk dat een van die ontbrekende koppelingen de detailhandel is. Ik ben er absoluut zeker van dat de voorzitter hoe dan ook zijn volledige aandacht schenkt aan consumentenkwesties en ik ben ervan overtuigd dat het beleid zeer stabiel zal blijven. Ik zal deze boodschap echter zeker doorgeven.
Betreft: Autoverhuurbedrijven
Keurt de Commissie de praktijk van autoverhuurbedrijven goed om consumenten vóór de huur te laten betalen voor een volle brandstoftank, waarbij geen rekening wordt gehouden met het feit dat de consument de auto bij het verhuurbedrijf kan inleveren met bijvoorbeeld nog een halfvolle tank, zonder dat hij hiervoor iets krijgt terugbetaald?
Strookt deze praktijk met de richtlijn pakketreizen (90/314/EEG)?
Meglena Kuneva
lid van de Commissie. - (EN) De Commissie is zeker op de hoogte van deze praktijk van autoverhuurbedrijven en heeft een aantal andere parlementaire vragen en klachten van burgers hierover beantwoord. Persoonlijk heb ik er veel ontvangen.
Ik heb al eerder gezegd dat een dergelijke praktijk onaanvaardbaar is als deze ertoe leidt dat consumenten betalen voor benzine die ze niet hebben gebruikt zonder dat ze hierover van te voren duidelijk zijn ingelicht. De richtlijn betreffende pakketreizen is alleen van toepassing als de autoverhuur is opgenomen in een vakantiepakket. Maar de richtlijn betreffende pakketreizen bevat geen regels voor deze specifieke kwestie. Aan de andere kant zouden deze praktijken strijdig kunnen zijn met de richtlijn betreffende oneerlijke handelspraktijken en de richtlijn oneerlijke bedingen.
Ten eerste mogen standaardbepalingen en -voorwaarden krachtens de richtlijn oneerlijke bedingen het evenwicht niet aanzienlijk verstoren ten nadele van de consument. Verder moeten contractbepalingen duidelijk en begrijpelijk zijn geformuleerd. Er kan worden gesteld dat een clausule die ertoe leidt dat consumenten in de praktijk betalen voor iets wat ze niet hebben geconsumeerd, oneerlijk is.
Ten tweede moeten handelaren krachtens de richtlijn betreffende oneerlijke handelspraktijken de vereisten van professionele toewijding naleven. Handelaren moeten open en eerlijk zijn over de belangrijkste kenmerken van de geleverde dienst. Autoverhuurbedrijven die hun klanten niet vertellen dat ongebruikte brandstof niet wordt vergoed, handelen mogelijk in strijd met deze richtlijn. Deze praktijk kan ook worden beschouwd als strijdig met de vereisten van professionele toewijding die handelaren krachtens deze richtlijn moeten naleven.
Maar het geachte lid zou moeten weten dat het aan de nationale handhavingsautoriteiten is om te bepalen of dergelijke praktijken oneerlijk zijn en om de in overtreding zijnde bedrijven te vervolgen. De Commissie heeft geen handhavingsbevoegdheden, maar consumenten die grensoverschrijdende diensten hebben gekocht, kunnen een klacht indienen bij het Europees consumentencentrum in hun eigen land, en dit centrum zou moeten kunnen helpen om een vergoeding te krijgen.
Maar ik ben van mening dat we al het mogelijke moeten doen om te waarborgen dat er geen mazen in de wetgeving zitten en dat consumenten niet achterblijven met een gevoel van oneerlijkheid, hopeloosheid of hulpeloosheid.
Pat the Cope Gallagher
(EN) Ik wil de commissaris bedanken voor haar antwoord en wens haar succes met datgene wat ze na deze Commissie gaat doen.
Deze praktijk is in de hele Europese Unie gangbaar: consumenten die een auto huren, denken dat ze een redelijke deal hebben - we begrijpen dat ook de verzekering een belangrijke rol speelt - maar vervolgens te horen krijgen dat ze hun auto met een lege tank moeten inleveren.
Er moet toch een richtlijn zijn die door deze bedrijven wordt geschonden. Naar mijn mening is het onvoldoende als de Commissie zegt dat dit kan worden afgehandeld door het door te geven aan het consumentencentrum in de diverse landen. Ik denk dat dit een groot probleem is. Er moet een zeer duidelijke boodschap worden afgegeven dat dit afpersing is. Mensen die met vakantie gaan, huren juist vaak een auto om heen en weer naar hun bestemming te reizen. Ik weet dat veel van mijn kiezers voor 15 euro aan benzine hebben gebruikt, maar daarvoor 60 euro hebben betaald. Het verschil is 45 euro omdat er in een gemiddelde tank voor 60 euro aan benzine kan.
Dit is iets wat we naar mijn mening moeten aanpakken en ik hoop dat de aankomende Commissie en commissaris hier hun verantwoordelijkheid voor nemen en er daadwerkelijk iets aan doen.
Meglena Kuneva
lid van de Commissie. - (EN) Zoals al is gezegd, is het aan de nationale autoriteiten om de relevante wetgeving te handhaven, en hoe kritisch we ook mogen staan tegenover onze Europese instellingen, ik vind dat we er ook aan moeten denken dat we krachtens het beginsel van subsidiariteit werken en dat er bepaalde gebieden zijn waarop de Commissie niet rechtstreeks in actie kan komen.
Ik denk dat het zeer gepast zou zijn als we ook de verantwoordelijkheid van de lidstaten benadrukken. Verder denk ik dat er een goed verhaal uit het Parlement komt, omdat de Commissie interne markt en consumentenbescherming (IMCO) op dit moment betrokken is bij een initiatiefverslag over consumentenbescherming, waarvoor de rapporteur mevrouw Anna Hedh is. Zoals afgesproken tijdens de laatste vergadering van de Commissie interne markt en consumentenbescherming gaat dit initiatiefverslag zowel over het scorebord van de consumentenmarkt als over de handhaving van wetgeving waarover we het nu hebben, en waarover de Commissie op 2 juli 2009 een mededeling heeft uitgegeven.
We pakken de handhaving aan, maar zonder de lidstaten wordt het erg moeilijk om dit voor elkaar te krijgen. Maar ik erken de ernst van het probleem ten volle. Geloof me, ik ben net zo bezorgd als u, omdat ik heel veel klachten ontvang en niet de mogelijkheid heb een praktische lijn te volgen en het probleem in de plaats van een lidstaat op te lossen.
Seán Kelly
(EN) Ik heb in Frankfurt een auto gehuurd voor mijn eerste dag hier in het Parlement. De tank was vol en was betaald door het bedrijf. Ik moest hem ook weer vol inleveren. Dat is de beste standaardpraktijk. Kan de Commissie garanderen of aanbevelen dat deze praktijk in de hele Europese Unie wordt toegepast? Het is eerlijk, het is transparant en het is gepast.
Malcolm Harbour
(EN) Dit is een punt waarover ik persoonlijk discussies met de autoverhuurbedrijven heb gevoerd. Er zijn nog andere kwesties dan deze: bijvoorbeeld onverwacht hoge schadeclaims en niet-geïnspecteerde auto's. Ik vraag me dan ook af of de commissaris het met me eens is dat lidstaten overeenkomstig de bepalingen van de dienstenrichtlijn voor de grensoverschrijdende dienstverrichting expliciet worden aangemoedigd om de ontwikkeling van degelijke gedragscodes voor grensoverschrijdende dienstverrichting te stimuleren. Dit lijkt nu precies het soort gebied te zijn waarop we lidstaten moeten aansporen, wellicht met hulp van de Commissie, om de autoverhuurbedrijven samen een gedragscode te laten opstellen die betrouwbare verhuurders zouden moeten toepassen en waarin de kwesties worden behandeld waarover mijn collega's het hebben, naast andere belangrijke consumentenzaken.
Meglena Kuneva
lid van de Commissie. - (EN) Ik denk dat dit een van de belangrijkste ideeën is die we in de toekomst moeten ontwikkelen. Allereerst de dienstenrichtlijn, natuurlijk omdat onze economie en onze levens zo sterk afhankelijk zijn van diensten, en we kunnen bedrijven met een slechte reputatie niet zomaar een hele bedrijfstak laten bederven.
We moeten in het geweer komen tegen slechte praktijken en we moeten consumenten altijd beschermen. Maar alles heeft z'n grenzen, we moeten echt onder ogen zien wat de verantwoordelijkheid van de lidstaat is en wat die van de Commissie is.
We hebben een netwerk van overheidsinstanties waarmee we door de lidstaten gaan. Als we een soort gedragscode zouden hebben, waarnaar de heer Harbour verwees, of wanneer we een schending van de wetgeving op het gebied van oneerlijke handelspraktijken aantreffen, kunnen de centra en de verschillende overheidsinstanties worden geadviseerd om alle autoverhuurbedrijven in het land te controleren, en de markt op te schonen.
We hebben het met luchtvaartmaatschappijen gedaan, die websites hadden waarop tickets werden aangeboden, we hebben het met ringtones gedaan, we hebben het met elektronische goederen gedaan. Waarom zouden we ons niet nog meer inspannen en ook de bezem halen door de handhavingspraktijken in de autoverhuurbranche?
Betreft: Actieprogramma ter vermindering van de administratieve lasten in de EU
In januari 2007 heeft de Commissie het actieprogramma ter vermindering van de administratieve lasten in de EU gelanceerd met als doel de administratieve kosten te berekenen die voortvloeien uit de EU-regelgeving en de administratieve lasten met 25% te verminderen tot 2012. Opgemerkt zij dat het genoemde programma wordt gefinancierd door het programma voor concurrentievermogen en innovatie (CIP).
Hoe beoordeelt de Commissie de voortgang die met de uitvoering van bovengenoemd actieprogramma geboekt wordt en de effecten ervan op het concurrentievermogen van het Europese bedrijfsleven?
Günter Verheugen
Mijnheer Papastamkos, deze vraag biedt mij de gelegenheid u een bijzonder verheugend succesverhaal te vertellen. Het actieprogramma ter vermindering van de administratieve lasten voor Europese ondernemingen is een van de zuilen waarop het programma "Beter wetgeven” rust. Voorjaar 2006 sprak ik voor het eerst van mijn streven om de administratieve lasten voor Europese ondernemingen, voortkomend uit Europese regelgeving, uiterlijk in 2012 met 25 procent terug te dringen en ik voegde eraan toe dat de Commissie daarvoor uiterlijk eind 2009 met geëigende voorstellen moest komen.
De Commissie heeft genoemde voorstellen niet alleen ingediend, maar zelfs meer gedaan. Zij deed dat op grond van een meting die we in heel Europa gehouden hebben. Iedereen kan zeggen dat hij een vermindering van 25 procent realiseert, als niemand weet hoe de administratieve lasten in Europa daadwerkelijk zijn. Daarom hebben wij de grootste meting uit de geschiedenis van de EU gehouden, om vast te stellen welke kosten Europese ondernemingen daadwerkelijk maken als gevolg van Europese wettelijke regelingen en de omzetting daarvan, voor zover het documentatie, statistiek, informatie en dergelijke betreft.
De uitkomst strookte ongeveer met onze verwachtingen. De kosten bedroegen voor de Europese ondernemingen ongeveer 124 miljard per jaar. Dat is ongeveer 50 procent van de totale uitgaven die de bedrijven voor administratieve verplichtingen moeten doen. Voor de helft daarvan zijn wij hier in Straatsbrug of in Brussel dus verantwoordelijk.
Met het oog op de Britse pers en de Britse leden van het Huis voeg ik daar uitdrukkelijk het volgende aan toe: het zou volstrekt misplaatst zijn daaruit te concluderen dat de interne markt zelf voor 124 miljard aan bureaucratiekosten met zich meebrengt. Als we deze Europese regelingen niet hadden, zaten we met 27 verschillende nationale regelingen op al deze terreinen en dan zouden de lasten voor ondernemingen - voor zover ze op de interne markt opereren - vele malen hoger zijn. Ik zeg dat in alle duidelijkheid, ook met een zekere scherpte, omdat ik het echt zat ben om uit bepaalde media in Europa regelrecht lasterlijke opmerkingen over de interne markt te moeten vernemen. Desondanks vinden wij dat 124 miljard te veel is en dat we er door beter wetgeven in kunnen slagen om zowel de doelen die we ons als wetgever gesteld hebben volledig te realiseren, als de kosten daarvan terug te dringen.
De Commissie is dus met voorstellen in die richting gekomen en wat de uitkomst daarvan is, wil ik u graag in cijfers noemen: de maatregelen die de wetgever al genomen heeft en die dus al van kracht zijn, brengen de bureaucratiekosten voor Europese ondernemingen met rond zeven miljard euro per jaar terug. Het besparingspotentieel van de maatregelen die de Commissie voorgesteld heeft en door de wetgever nog niet bekrachtigd zijn, bedraagt 31 miljard euro per jaar. De Commissie werkt bovendien aan enkele aanvullende voorstellen, die binnenkort afkomen en nog eens een besparingspotentieel van ruim twee miljard euro opleveren, waarmee we op een totaal besparingspotentieel van meer dan veertig miljard per jaar komen. Daarmee is de doelstelling van 25 procent ruim gehaald als de maatregelen ook door de wetgever worden aangenomen.
Tot slot wijs ik er nog op dat de lidstaten het programma met passende eigen programma's completeren. Ik ben blij u mee te kunnen delen dat inmiddels alle 27 lidstaten vergelijkbare programma's ten uitvoer hebben gelegd. Het zal u echter niet verbazen als ik eraan toevoeg dat geen van de lidstaten tot nu toe kan bogen op een balans die even positief is als degene die ik vandaag mocht presenteren.
Georgios Papastamkos
(EL) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, in het actieprogramma van de Commissie van 22 oktober noemt u onder andere de vrijstelling voor micro-entiteiten van boekhoudverplichtingen. Naar mijn mening, commissaris, zijn er andere, belangrijkere obstakels van wettelijke, administratieve en fiscale aard. Weinig micro-entiteiten doen grensoverschrijdend zaken; er zijn veel meer micro-entiteiten die de zekerheid van de stempel van een boekhouder nodig hebben om toegang tot financiering in de vorm van bankrekeningen en transparantie in hun transacties te krijgen. Ik wil van u graag een antwoord op deze specifieke vraag.
Günter Verheugen
Mijnheer Papastamkos, u kent waarschijnlijk mijn persoonlijke mening, die nog iets radicaler is dan de uwe. Mijn persoonlijke standpunt is en blijft dat de allerkleinste ondernemingen, die niet op de interne markt opereren, ons helemaal niets aangaan - de Europese wetgever niet en de Europese Commissie evenmin.
U weet echter ook dat wij tweeën daarmee tot een minderheid behoren. Bij elke vergadering van dit Huis - vooral in het vragenuur - krijg ik wel een paar voorstellen te horen die betrekking hebben op de bedrijfsvoering van kleine tot zeer kleine ondernemingen. Dat betekent dat u nog heel wat overtuigingswerk te verrichten hebt.
De Commissie heeft echter door invoering van de speciale MKB-test - een test voor kleine en middelgrote ondernemingen - bij de effectrapportage ervoor gezorgd dat nauwkeurig bijgehouden wordt wat de gevolgen zijn voor kleine en middelgrote ondernemingen, evenals voor de allerkleinste. Bovendien geldt overal waar het maar enigszins mogelijk is het principe om de allerkleinste ondernemingen buiten de regeling te houden.
Laat ik een actueel voorbeeld noemen. De Commissie heeft voorgesteld om de Europese balansvoorschriften niet te laten gelden voor de allerkleinste bedrijven. Dat zou hun een kostentotaal van zeven miljard euro besparen. Het spijt mij u te moeten zeggen dat de verantwoordelijke commissie van het Europees Parlement dit voorstel heeft afgewezen en het spijt mij u te moeten zeggen dat er tegen dit voorstel georganiseerd oppositie gevoerd wordt - door wie die georganiseerd wordt, kunt u zich wel voorstellen. Desondanks houdt de Commissie vast aan haar voorstel. Het vormt een kernelement van ons beleid voor het midden- en kleinbedrijf en van ons streven om de administratieve lasten voor de allerkleinste ondernemingen te verlichten.
Betreft: Toerisme volgens het Verdrag van Lissabon
Kan de Commissie toelichten welke plannen - in de zin van voorbereidende maatregelen en andere initiatieven - zij ontwikkeld heeft om de weg te effenen voor het uitwerken van de bevoegdheid op het gebied van toerisme die in het Verdrag van Lissabon is opgenomen (artikel 195 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie), vooropgesteld dat dit verdrag in werking treedt?
Kan de Commissie zich uitspreken over de mogelijkheid van synergie op het gebied van toerisme en beleidsmaatregelen voor regionale ontwikkeling, met name waar het gaat om geografisch en economisch achtergestelde regio's in de EU?
Günter Verheugen
vicevoorzitter van de Commissie. - (DE) Mijnheer Kelly, puur juridisch gezien verandert er iets met het Verdrag van Lissabon. Het beschouwt toerisme namelijk als een competentie van het derde niveau van de Gemeenschap. Dit houdt in dat de Gemeenschap in aanvulling op de activiteiten van de lidstaten kan handelen, maar geen harmoniserende wetgeving op dit terrein kan voorstellen. Praktisch gezien verandert het Verdrag van Lissabon niets aan de status quo, want wat het Verdrag nu juridisch mogelijk maakt, hadden we een paar jaar geleden al bereikt in de vorm van vrijwillige samenwerking met de lidstaten. Dit betekent dat de lidstaten er een paar jaar geleden al mee akkoord waren gegaan dat de Commissie een rol speelt in het toerismebeleid. We hebben in feite ook veel concrete besluiten kunnen nemen samen met de lidstaten.
Dat het toerisme nu een eigen plek heeft in de Europese verdragen zal echter wel betekenen dat het belangrijker wordt in ons groei- en werkgelegenheidsbeleid. Als ik de volgende Commissie als het ware iets zou kunnen laten erven van mij, dan zou dit het zijn. Er is een enorm groeipotentieel op dit gebied dat beter ontsloten zou kunnen worden door handige en intelligente samenwerking tussen de lidstaten en de instellingen van de Gemeenschap. Het staat als een paal boven water dat Europa nog steeds de meest aantrekkelijke bestemming is voor toeristen uit de hele wereld. We hebben echter te maken met immense structurele veranderingen. We hebben te maken met hevige concurrentie, vooral uit Azië. We moeten alle registers opentrekken om ervoor te zorgen dat Europa de belangrijkste toeristische bestemming ter wereld blijft.
Als u mij zou vragen wat naar mijn mening de grootste prioriteit heeft, zou ik zeggen dat alle toeristische aanbieders - de regio's, de lidstaten en de instellingen van de Gemeenschap - in het algemeen meer moeten doen om Europa wereldwijd bekender te maken als toeristisch merk en kwaliteitsmerk. We hebben de eerste stappen in deze richting gezet en ik ben van mening dat er in dit opzicht veel meer kan worden gedaan. Ik hoop dat, op basis van het duidelijke politieke signaal dat het Verdrag van Lissabon met zijn toerismebeleid afgeeft, we de komende jaren zullen meemaken dat hier in het Parlement, in de Raad en in de Commissie meer gebruikt wordt gemaakt van de mogelijkheden om het Europese toerisme te promoten en zichtbaarder te maken. Ik ben ervan overtuigd dat dit een terrein is waarin we veel armslag hebben om meer groei te realiseren en waarin we bovenal kunnen zorgen voor werkgelegenheid in de regio's in Europa die vrijwel geen alternatieven hebben, waar alleen toerisme voor echt goede banen kan zorgen.
Seán Kelly
(EN) In eerste instantie was ik enigszins verrast door de openingsopmerkingen van de commissaris, maar toen verduidelijkte hij de situatie. Ik ben erg blij dat hij zegt dat de nieuwe Commissie ernaar kan kijken. Er liggen daar grote mogelijkheden om het toerisme in de hele Europese Unie te ontwikkelen, en ik werk graag met de Commissie samen om al het mogelijke te doen, want dit is een kans. Het is erg belangrijk om te laten zien dat het Verdrag van Lissabon werkt voor mensen en dat het banen schept, met name in het toerisme. Ik ben dus erg blij met dit antwoord en er hoeft geen verder antwoord te komen.
Jörg Leichtfried
(DE) Telkens wanneer we discussiëren over toerisme op Europees niveau - ik weet nu dat er in dit opzicht ook in de toekomst geen legislatieve mogelijkheden zullen zijn - stuiten we op een groot probleem dat betrekking heeft op toerisme, verkeer en milieubescherming, namelijk de Europese vakantieperioden die niet geharmoniseerd, geïntegreerd of aangepast zijn. Nu heb ik een vraag die ik graag aan u wil stellen, met uw grote en jarenlange ervaring als commissaris, en dat is of u in de toekomst mogelijkheden ziet om de vakantieperioden in Europa te coördineren - misschien aanvankelijk niet juridisch vastgelegd - maar om op de een of andere manier een begin te maken met een poging om deze op zo'n manier te coördineren dat er een einde komt aan de chaos die we momenteel hebben met vakanties die altijd plotseling overal op een zaterdag en op hetzelfde moment beginnen, en op zo'n manier dat we in dit opzicht flexibeler kunnen worden en dat het geheel een beetje gecoördineerd zou kunnen worden?
Nikolaos Chountis
(EL) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, mijn aanvullende vraag zal u de gelegenheid bieden om mij antwoord te geven, omdat de vragen die ik u wil stellen zijn versterkt door de antwoorden die u tot dusverre heeft gegeven. De mondiale economische crisis heeft ook een negatief effect op het toerisme. Gelet op het belang van het product toerisme voor Europa en voor bepaalde landen, zoals Griekenland, waar ik vandaan kom, wil ik u het volgende vragen: ten eerste, welke maatregelen is de Commissie van plan te nemen om de banen in de toerismesector van de Europese Unie te behouden en te versterken? Ten tweede, welke initiatieven zal de Commissie nemen om het interne toerisme in Europa te versterken? En ten derde, welke maatregelen gaat u nemen om toeristen van andere landen buiten de Europese Unie binnen te halen?
Günter Verheugen
vicevoorzitter van de Commissie. - (DE) Mijnheer Leichtfried, met betrekking tot uw eerste vraag zou ik zeggen dat we het altijd kunnen proberen. Tijdens het Oostenrijks voorzitterschap zijn er een aantal pogingen geweest om het begin van de vakantieperiode te coördineren, maar zonder succes. Ik zou ervoor pleiten een nieuwe poging te wagen, maar ik wil waarschuwen tegen al te hoge verwachtingen.
De idee die in sommige toeristische gebieden bestaat dat het mogelijk is om vakantieperioden in Europa op zo'n manier te coördineren dat deze toeristische gebieden het hele jaar door hun volledige capaciteit benutten, is een illusie, en zou overigens mijn steun niet hebben. Iedereen heeft het recht om vakantie te houden op het moment dat het hem het beste uitkomt en de mogelijkheden om te ontspannen optimaal zijn. U hebt echter volkomen gelijk als u zegt dat buurlanden afspraken met elkaar moeten maken, zodat hun vakanties niet altijd overal op dezelfde dag hoeven te beginnen. Dit zijn dingen die ik voor mogelijk houd, niet alleen vanuit het oogpunt van het toerismebeleid. Het zijn zaken die serieus aangepakt moeten worden, puur en alleen met het oog op het milieu- en vervoersbeleid.
Wat betreft de vraag van mijnheer Chountis, we hebben de gevolgen van de economische crisis op het toerisme grondig onderzocht en we hebben bij 50 000 betrokken partijen in heel Europa vastgesteld dat mensen nog steeds op vakantie gaan - ze zien niet af van hun vakantiereizen - maar ze reizen minder ver, geven minder geld uit en brengen hun vakantie vaker door in eigen land. Ze eisen echter nog steeds dezelfde standaard, wat inhoudt dat degenen die op dit moment profiteren degenen zijn die een bijzondere prijs-kwaliteitverhouding weten te bieden.
Alle maatregelen die de Commissie op dit terrein neemt, kunnen alleen een aanvulling zijn op de maatregelen van de lidstaten. We hebben als zodanig geen autonoom Europees toerismebeleid, en het zou nu te ver voeren om u het grote aantal initiatieven te noemen die tot doel hebben om de wereld en ook Europa bewust te maken van hoe aantrekkelijk Europa is als toeristische bestemming. Ik wil slechts een voorbeeld noemen, omdat het de afgelopen tijd zeer succesvol was. Drie jaar geleden zijn we gestart met de wedstrijd European Destinations of Excellence (EDEN). De wedstrijd moedigt toeristische regio's in Europa aan om hun successen op bepaalde terreinen te presenteren en na drie jaar ervaring is gebleken dat we in vrijwel alle opzichten uitstekende toeristische bestemmingen hebben in heel Europa. Cruciaal is eigenlijk om deze toeristische bestemmingen ook bekend te maken. Daarom hebben we een internetportaal gemaakt waarbij je wereldwijd met één klik toegang hebt tot alle relevante informatie van alle lidstaten.
Betreft: Deelname van sociale partners aan de organisatie en ontwikkeling van het werkgelegenheidsbeleid op nationaal en Europees niveau
In het algemeen is men het er over eens dat de intensiteit en de omvang van de economische crisis hebben geleid tot ernstige bijkomende problemen bij de organisatie en werking van de arbeidsmarkten in de lidstaten van de EU, waarvan de aanpak de nationale centrale overheden overstijgt. Een van de meest ingrijpende gevolgen waar de lidstaten mee kampen betreft de daling van de werkgelegenheid en de overeenkomstige stijging van de werkloosheid, alsmede de ernstige moeilijkheden bij het creëren van nieuwe hoogwaardige en duurzame arbeidsplaatsen. Voorts bevinden de nationale arbeidsmarkten zich in een fase van herstructurering wat ongunstige gevolgen heeft voor werknemers, aangezien de collectieve arbeidsovereenkomsten in de praktijk worden geschonden en zwart werk toeneemt, terwijl de arbeidsverhoudingen verslechteren als gevolg van een verschuiving naar flexibele arbeidsvormen zonder de overeenkomstige verbetering van de zekerheid en bescherming op het werk.
Wat is het standpunt van de Commissie? Wordt er voorzien in een grotere deelname en betrokkenheid van de organisaties van de sociale partners bij de beleidsontwikkeling om een soepele organisatie en werking van de arbeidsmarkten te waarborgen, de werkloosheid te bestrijden en de werkgelegenheid op nationaal en Europees niveau te stimuleren?
Vladimír Špidla
lid van de Commissie. - (CS) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, zoals u weet dragen de lidstaten de primaire verantwoordelijkheid voor de opstelling en de uitvoering van beleidsmaatregelen voor het bestrijden van de crisis, in concreto voor het bestrijden van de gevolgen ervan voor de werkgelegenheid. Niettegenstaande dit feit heeft de Commissie vanaf het moment dat de crisis vorig jaar in de herfst uitbrak een hele reeks initiatieven ontwikkeld om de gevolgen van de financiële en economische crisis voor de arbeidsmarkt tot een minimum te beperken.
Met het door de Commissie in november 2008 ingediende en door de Europese Raad goedgekeurde Europees economisch herstelplan wordt getracht een aantal acute kwesties aan te pakken. Tevens wordt in het plan opgeroepen tot investeringen gezien het positieve effect daarvan voor de Unie op de lange termijn. Het herstelplan wijst op het grote belang van geïntegreerde beleidsvormen, tezamen flexicurity genoemd, ter bescherming van de Europese burgers tegen de ergste gevolgen van de crisis. Om die reden wordt in het plan gewezen op het belang van activeringsbeleid, omscholing en verhoging van het kwalificatieniveau, een betere afstemming van vaardigheden op de behoeften van de arbeidsmarkt en wordt er tevens gewezen op de noodzaak van bescherming van de allerzwaksten. Dit alles heeft tot doel de werkgelegenheid en de langdurige werkgelegenheid te beschermen en niet zozeer concrete arbeidsplaatsen. Uit de praktijk is namelijk gebleken dat de basisdoelstellingen van flexicurity, namelijk het vermogen zich aan te passen aan veranderingen en een eenvoudigere overgang tussen verschillende banen, in geval van economische neergang en een groeiende instabiliteit op de arbeidsmarkt het meeste opleveren.
Een dergelijke geïntegreerde benadering kan alleen worden gegarandeerd door een uniform politiek kader waarmee de verschillende initiatieven ter bestrijding van de gevolgen van de crisis voor de werkgelegenheid en het sociale leven kunnen worden gecoördineerd. Zo kan het juiste evenwicht worden gevonden tussen maatregelen voor de korte termijn ter leniging van de acute nood aan de ene kant, bijvoorbeeld tijdelijke verkorting van de arbeidsduur, en maatregelen voor de lange termijn aan de andere kant, bijvoorbeeld verhoging van het opleidings- en kwalificatieniveau en een actief arbeidsmarktbeleid.
Na het economisch herstelplan volgde er in mei dit jaar een werkgelegenheidstop. Bij deze gelegenheid gaven de cruciale aanwezige partijen gezamenlijk aan vastberaden te zijn de gevolgen van de economische crisis voor de werkgelegenheid in de Europese Unie te beperken. Na deze werkgelegenheidstop vaardigde de Commissie op 3 juni een mededeling uit met als titel "Een gezamenlijk engagement voor de werkgelegenheid” met daarin drie prioriteiten: behoud van de werkgelegenheid, schepping van arbeidsplaatsen en ondersteuning van de mobiliteit, verhoging van het kwalificatieniveau en afstemming van de aangeboden vaardigheden op de behoeften van de arbeidsmarkt, alsook verbeterde toegang tot deze arbeidsmarkt. Deze drie cruciale prioriteiten werden vervolgens goedgekeurd tijdens de bijeenkomst van de Europese Raad in juni.
De Commissie is ervan overtuigd dat de samenwerking met de sociale partners alsook tussen de sociale partners onderling van uitermate groot belang is, met name in tijden van crisis en in geval van herstructureringen. De sociale partners hebben een cruciale rol te vervullen bij de opstelling en uitvoering van maatregelen ten behoeve van het economisch herstel. Op binnenlands niveau wordt dit alles vormgegeven op basis van de daar geldende tradities en gewoonten voor wat betreft de betrokkenheid van de sociale partners bij het opstellen en uitvoeren van het arbeidsmarktbeleid. Op EU-niveau vindt er nu een raadplegingsprocedure plaats aangaande de voorgestelde beleidsmaatregelen, met name in het kader van de tripartiete sociale top. De samenwerking met de sociale partners van de Europese Unie heeft zich dit jaar naar aanleiding van de voorbereidingen voor de eerdergenoemde werkgelegenheidstop en de mededeling van 3 juni verder geïntensiveerd.
Konstantinos Poupakis
(EL) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, het doet me veel genoegen dat ook u, zo valt althans af te leiden uit uw toespraak, actieve deelname van de sociale partners van uitzonderlijk belang acht voor het democratische gehalte en de doelmatigheid van de sociale dialoog, vooral in deze kritieke tijd van een escalerende economische crisis, met afnemende werkgelegenheid, werkloosheid, werkonzekerheid en nog veel meer. In de wetenschap dat die deelname tot nu toe een formeel karakter heeft, willen we weten of de Commissie van plan is om specifieke institutionele maatregelen te nemen om met behulp van specifieke richtsnoeren van de Europese Unie fundamentele deelname op Europees en op nationaal niveau als absolute voorwaarde veilig te stellen.
Vladimír Špidla
lid van de Commissie. - (CS) Dames en heren, in artikel 138 van het EG-Verdrag staat duidelijk omschreven wat de positie van de sociale partners en hun aandeel is in de behandeling van alle belangrijke sociale vraagstukken. De Commissie maakt ten volste gebruik van dit kader, reden waarom de sociale partners op een aantal gebieden akkoorden hebben afgesloten die reeds langer geleden of onlangs zijn omgezet in Europese richtlijnen.
Voor wat institutionele wijzigingen en wetswijzigingen betreft, bent u allen op de hoogte van het feit dat de Europese Commissie een herziene richtlijn heeft ingediend inzake de Europese ondernemingsraad en dat deze in het kader van genoemd overleg is goedgekeurd. Met deze nieuwe richtlijn wordt de rol van de Europese sociale partners versterkt, met name als het gaat om herstructureringen op grensoverschrijdend niveau. U bent ongetwijfeld ook op de hoogte van het feit dat de Europese Commissie actief voorstander is van gebruikmaking van alle beschikbare middelen voor een doeltreffend ingrijpen in de arbeidsmarkt. Verder wil ik duidelijk zeggen dat de Europese Commissie zich ook zeer actief inzet in het kader van internationale organisaties, of anders gezegd, dat zij zich intensief inzet voor de toepassing en versterking van de basisakkoorden en -verdragen van de Internationale Arbeidsorganisatie op zowel wereld- als uiteraard Europees niveau. Hoe dan ook is tijdens het mandaat van deze Commissie tastbare vooruitgang geboekt voor wat betreft de samenwerking met de sociale partners. Ik ben ervan overtuigd dat we deze weg zullen vervolgen, aangezien, zoals ik reeds zei, overleg met de sociale partners onderdeel uitmaakt van het EG-Verdrag en daarnaast een uniek kenmerk van het Europees recht en ontegenzeggelijk een grote verworvenheid vormt.
Georgios Toussas
(EL) Mijnheer de Voorzitter, de EU-strategie inzake werkgelegenheid markeert een nieuw pakket van kapitalistische herstructurering om de winsten van het kapitaal te waarborgen door de uitbuiting van werknemers op te schroeven. Aan de ene kant angst en weinig hoop voor werklozen, vrouwen en jongeren, en aan de andere kant winsten op kapitaal. Wat hebt u te zeggen, commissaris, tegen werklozen, tegen werknemers in flexibel, tijdelijk en onzeker werk die vier tot vijf jaar in de publieke en particuliere sector hebben gewerkt, op basis van die veelgeroemde stages, en die hun ontslag al aangezegd hebben gekregen? Wat hebt u te zeggen tegen de vrouwen aan wie is verteld, onder het mom van gelijkheid tussen mannen en vrouwen, dat hun pensioengerechtigde leeftijd vijf tot zeventien jaar is verhoogd, zoals is gebeurd in Griekenland?
Vladimír Špidla
lid van de Commissie. - (CS) Wat het Europees werkgelegenheidsbeleid betreft, wil ik opmerken dat de werkgelegenheid in Europa nog nooit eerder zo hoog geweest was als in de periode voorafgaand aan de crisis. Dat geeft toch wel aan dat het Europees werkgelegenheidsbeleid enige invloed heeft gehad op de arbeidsmarkt. Wat betreft uw vragen met betrekking tot het stelsel van sociale verzekeringen en sociale zekerheid in de zin van het verdrag, wil ik u erop wijzen dat deze stelsels onder de bevoegdheid van de lidstaten vallen.
Bernd Posselt
(DE) Ik wil alleen de commissaris bedanken, omdat hij hier voor de laatste keer is, voor het werk dat hij heeft gedaan. Ik vind het jammer dat hij niet terugkeert en ik wilde dat hier alleen publiekelijk gezegd hebben. We verschilden vaak van mening, maar hij was een goede commissaris.
De Voorzitter
Dank u voor deze opmerking, mijnheer Posselt. Ik heb zoiets vanavond niet tegen de andere commissarissen gezegd. We weten het niet zeker: ze kunnen ook nog een paar weken terugkomen!
Ik verontschuldig mij tegenover de afgevaardigden die zo vriendelijk zijn geweest te wachten terwijl hun eigen vragen niet werden behandeld.
De vragen die wegens tijdgebrek niet zijn beantwoord, zullen schriftelijk worden beantwoord (zie bijlage).
