2. Executies door ophanging in Iran
De Voorzitter
Aan de orde is het debat over zes ontwerpresoluties over executies door ophanging in Iran.
Paulo Casaca
auteur. - (PT) Dit jaar is het twintig jaar geleden dat in gevangenissen in Teheran de massa-executie van duizenden politieke gevangenen plaatsvond. Het was een van de ergste misdaden tegen de menselijkheid sinds de Tweede Wereldoorlog.
Het aantal executies in Iran is nu volledig uit de hand gelopen: volgens officiële mededelingen van de Iraanse autoriteiten werden er in de Evin-gevangenis in Teheran op één dag 29 mensen opgehangen. Het regime respecteert niet de rechten van minderjarigen of van wie ook en nu bestaat de kans dat, zoals de Amerikaanse autoriteiten hebben aangekondigd, kamp Ashraf wordt overgedragen, waar bijna vierduizend Iraniërs bescherming vinden op grond van de Vierde Conventie van Genève overeenkomstig de status die de Amerikaanse autoriteiten hun zelf hadden verleend. Hoewel ze de officiële bescherming van de Amerikaanse autoriteiten genieten, zien we, op dit moment en onder deze omstandigheden, onderhandelingen plaatsvinden over hun overdracht aan de Iraanse autoriteiten.
Commissaris, dames en heren, het is volstrekt onmogelijk dat we zoiets toelaten, want dan werken we mee aan de ergste misdaad tegen de menselijkheid. Het zou ons medeplichtig maken. We kunnen dit onder geen enkele omstandigheid toelaten. Ik moet u zeggen, dames en heren: dit is veel erger dan Guantanamo en dat moeten we de Amerikaanse autoriteiten duidelijk te verstaan geven. We kunnen zoiets niet toelaten, dat zou een volledige breuk met onze waarden van beschaving betekenen.
Charles Tannock
auteur. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, het brute theocratische regime in Teheran schijnt er een pervers genoegen in te scheppen de wereld te choqueren en zich niets aan te trekken van de beschaafde normen die in de meeste andere landen gelden. Iran is niet alleen berucht om het enorme aantal executies dat er plaatsvindt, maar ook omdat er geregeld op meedogenloze wijze jongeren en jongvolwassenen worden geëxecuteerd die als kind een misdaad hebben begaan.
Terwijl de meeste landen die nog steeds volwassenen de doodstraf opleggen dat uitsluitend doen voor moord met verzwarende omstandigheden, geeft Iran een extreem ruime interpretatie aan halsmisdaden, waartoe ook homoseksualiteit en overspel gerekend worden. Rechtbanken leggen een dergelijke straf vaak op voor wat voor ons in Europa misdrijven of helemaal geen strafbare feiten zijn.
In het verleden zijn tienermeisjes die seksueel actief buiten het huwelijk bleken te zijn geëxecuteerd vanwege zogenaamde "misdaden tegen de kuisheid”. Als Unie moeten wij standvastig zijn in onze veroordeling van Irans verschrikkelijke staat van dienst op het gebied van de mensenrechten, zoals we dat ook zijn met betrekking tot zijn pogingen om uranium te verrijken voor kernwapens. We doen hier in dit Huis een oproep aan de Iraanse president om clementie te tonen, maar ik moet zeggen dat ik niet erg hoopvol ben gestemd.
Marios Matsakis
auteur. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ondanks eerdere resoluties van dit Parlement en van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties, en in strijd met fundamentele morele en ethische overwegingen, blijft een van de duistere praktijken van het theocratische, totalitaire regime dat in Iran aan de macht is de toepassing van de doodstraf op zijn burgers. Wel moet worden gezegd dat aan executies door middel van de gevreesde en barbaarse methode van steniging gelukkig een einde lijkt te komen. Dat is zonder twijfel een stap in de goede richting.
Niettemin laat de eerlijkheid van veel processen die in Iran plaatsvinden veel te wensen over. In veel gevallen staan de rechtsnormen ver af van wat in de 21e eeuw mag worden verwacht. Bovendien vinden er nog steeds veel vervolgingen plaats op politieke en/of theologische gronden. Deze praktijken zijn een verdere schandvlek voor de regeringsautoriteiten in Teheran. Bovendien blijven de executies van minderjarige delinquenten doorgaan, ondanks de internationale protesten.
Met deze nieuwe resolutie van vandaag is het zeer te hopen dat de leiders van het regime in Iran eindelijk zullen luisteren naar redelijkheid en gezond verstand, en hun land snel op één lijn gaan brengen met internationaal aanvaarde normen van rationeel gedrag. Het Iraanse volk heeft heel wat beters verdiend dan gebukt te gaan onder de barbarij van bekrompen politiek of religieus fanatisme dat wordt opgelegd door uiterst kortzichtige en uitgesproken wrede leiders. Veranderingen die tot meer vrijheid leiden laten in Iran al veel te lang op zich wachten. Laten we hopen dat het er nu spoedig van komt.
Feleknas Uca
auteur. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, alweer is het nodig dat we over schendingen van de mensenrechten in Iran spreken, en dat terwijl het nog maar zo kort geleden is dat we het er voor het laatst over hadden.
Nog maar drie maanden geleden hebben we in dit Huis een resolutie over de executies in Iran opgesteld. Helaas is er sindsdien niets ten goede veranderd. Integendeel: in de schaduw van de nucleaire crisis gaat het moorden door het regime van de moellahs onverminderd verder. Nog maar een week geleden werd de achttienjarige Behnam Saree publiekelijk geëxecuteerd. De week daarvoor is een twintigjarige man opgehangen die zich op zijn vijftiende schuldig had gemaakt aan een misdaad. De procedure is altijd hetzelfde: de jongeman moet op een kruk gaan staan, de strop wordt om zijn nek gelegd en als de beul de kruk wegtrapt, trekt de strop strak. Het is een methode die geen mededogen kent.
Grotere barbarij dan deze barbaarse daad is nauwelijks voor te stellen. Ik vraag u, dames en heren, kan het nog erger? En dan moet ik antwoorden: ja, dat kan! Wat nog erger is, is de executie van minderjarigen. De doodvonnissen die tegen minderjarigen worden uitgesproken en ten uitvoer gebracht, zijn in flagrante strijd met de internationale verplichtingen en verbintenissen van de Islamitische Republiek Iran.
Iran heeft een aantal internationale verdragen ondertekenend, die het verplichten geen minderjarige delinquenten te executeren. Het is macaber - en het grenst aan smakeloosheid - wanneer vertegenwoordigers van de Iraanse regering als reactie op kritiek op deze praktijken verkondigen dat de executie is uitgesteld tot de persoon meerderjarig is.
Iran is het land met de meeste executies van minderjarigen en staat daarmee op een uiterst beschamende eerste plaats. Sinds 1990 heeft volgens Amnesty International geen land in de wereld zoveel minderjarigen geëxecuteerd. Alleen al in 2007 en 2008 zijn vijftien minderjarigen vermoord. De situatie van minderjarige delinquenten voor wie executie dreigt, heeft in Iran een onaanvaardbare, zelfs dramatische omvang aangenomen. Ten minste 132 minderjarige delinquenten zitten in een dodencel, en het werkelijke aantal zou nog veel hoger kunnen liggen.
De situatie in de Iraanse gevangenissen is eveneens dramatisch: sinds 25 augustus zijn een paar honderd Koerdische politieke gevangenen in Iraanse gevangenissen in hongerstaking. Ze protesteren tegen de onmenselijke omstandigheden, tegen marteling en mishandeling en tegen de doodstraf. Hier moet de internationale gemeenschap snel optreden. We moeten Iran er onvermoeibaar en met grote vasthoudendheid op blijven wijzen dat het verplicht is de mensenrechten te eerbiedigen.
De situatie is veel te precair om nog langer te wachten met de aanpak van deze kwestie.
Raül Romeva i Rueda
auteur. - (ES) Mijnheer de Voorzitter, begin augustus bereikte ons fantastisch nieuws uit Iran. De Iraanse justitie had besloten mensen niet langer te executeren door middel van steniging. Het directe gevolg hiervan was dat ten minste tien vrouwen niet op deze brute wijze zouden worden geëxecuteerd. De vreugde was echter van korte duur, want in de hervorming van het wetboek van strafrecht waar het Iraanse parlement zich momenteel over buigt, blijft dood door steniging voor bepaalde vormen van overspel gehandhaafd.
Ons geschil met Iran gaat echter niet alleen over steniging, maar over het bestaan van de doodstraf als zodanig, want het aantal mensen dat in Iran wordt geëxecuteerd is nog steeds een van de hoogste van de wereld. Er is al eerder gezegd, en ik herhaal: dit jaar zijn 191 mensen en in 2007 zijn 317 mensen terechtgesteld, een record dat alleen door China wordt gebroken.
In algemene termen veroordelen we ondubbelzinnig de vervolging, opsluiting en veelvuldige executie van degenen die zich inzetten voor de verdediging en bevordering van de mensenrechten, degenen die opkomen voor seksuele vrijheid en degenen die campagne voeren tegen de doodstraf. Al deze mensen worden in Iran vaak beschuldigd van activiteiten die in strijd zouden zijn met de nationale veiligheid.
De gevallen die we hier zouden moeten noemen zijn talrijk, maar sta mij toe ten minste dit ene geval te vermelden: dat van de activist en ijveraar voor de rechten van minderheden Yaghoub Mehrnehad, een etnische Beloetsji en leider van de jeugdvereniging "Stemmen van Gerechtigheid”, die op 4 augustus werd geëxecuteerd nadat hij de houding van plaatselijke autoriteiten publiekelijk aan de kaak had gesteld.
Marcin Libicki
auteur. - (PL) Mijnheer de Voorzitter, we hebben het vandaag over misdaden die Iran tegen zijn eigen burgers begaat. De zaak verschilt enigszins van andere kwesties waar we vaak over gevraagd worden te debatteren, omdat Iran met niemand in oorlog is. Daarom staat het ook niet onder enorme druk die aanleiding zou kunnen zijn voor allerhande crimineel optreden. Het Iraanse regime is op een tamelijk democratische manier gekozen. Dat is nog een reden waarom er geen politieke druk zou moeten zijn. Bovendien kent Iran ook geen interne etnische spanningen.
Toch vindt er in Iran dagelijks ten minste één executie plaats. Mensen die op dertien- of veertienjarige leeftijd een misdaad begingen, worden op oudere leeftijd geëxecuteerd, en ook minderjarigen worden geëxecuteerd. De internationale gemeenschap zou hieruit gepaste conclusies moeten trekken. Zij zou voor zover mogelijk Iran moeten uitsluiten van alle internationale organisaties. Dergelijk optreden kan resultaat hebben. Het beste voorbeeld hiervan is dat steniging is opgeschort. Ik wil ook de oproep doen om de mensen in kamp Ashraf niet aan Iran over te dragen, omdat dan het gevaar bestaat dat ze in de handen van de beul terechtkomen.
Tunne Kelam
namens de PPE-DE-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, het is de hoogste tijd dat we het Iraanse regime laten zien dat we de toename van het aantal executies daar krachtig veroordelen en democratische veranderingen in dat land steunen. Maar we zijn ook bezorgd over het lot van bijna vierduizend leden van de Iraanse oppositie die in kamp Ashraf in Irak verblijven.
We doen daarom een krachtig beroep op de Iraakse en ook op de Amerikaanse autoriteiten om geen Iraanse vluchtelingen gedwongen naar Iran terug te sturen, maar in plaats daarvan naar een bevredigende langetermijnoplossing te zoeken voor degenen in kamp Ashraf die de status van beschermd persoon hebben op grond van de Vierde Conventie van Genève.
Proinsias De Rossa
namens de PSE-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, het schijnt mij toe dat altijd wanneer wat voor religie dan ook ergens in de wereld de absolute macht krijgt, deze net zo meedogenloos en intolerant is als elke seculiere dictatuur. In Iran is homoseksualiteit een halsmisdaad, is overspel een halsmisdaad, en zijn gewapende roofovervallen, drugshandel en, uiteraard, geloofsafval ook allemaal halsmisdaden: wie niet in de pas loopt wordt opgehangen.
Volgens oppositiebronnen zijn politieke activisten beschuldigd van strafbare feiten en geëxecuteerd. Een Iraanse man is opgehangen voor verkrachting, ook al trok het vermeende slachtoffer haar beschuldigingen in en werd er een herziening van het vonnis verordend. Mobiele kranen en vrachtwagenkranen worden gebruikt voor de openbare executies door ophanging, en omdat er geen valluik is, sterft degene die wordt geëxecuteerd een langzame, pijnlijke verstikkingsdood.
Het is van essentieel belang dat we druk uitoefenen op de Iraanse autoriteiten om alle doodstraffen voor jeugdige delinquenten op zijn minst systematisch om te zetten in een andere straf, en de executie van de vier jonge jongens die op dit moment in afwachting zijn van hun executie af te gelasten. Ik zou blij zijn als er een eind komt aan de steniging van vrouwen - hopelijk komt dat erdoor. Maar, zoals de resolutie stelt, het is zorgwekkend dat er nieuwe wetgeving is die voor overspel steniging wil handhaven.
Marco Cappato
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, wanneer we Iran zien als een mondiale en nucleaire bedreiging, moeten we, als we krachtige politieke en diplomatieke actie willen ondernemen, bijvoorbeeld Rusland erin betrekken. En als er één voorbeeld is dat laat zien dat de kwestie van de mensenrechten een integraal onderdeel moet zijn van ons internationale beleid en gemeenschappelijk veiligheidsbeleid, dan is het Iran, omdat wat aan de Iraanse nucleaire dreiging ten grondslag ligt het dagelijks geweld is dat dit regime tegen Iraanse burgers uitoefent en daarom moeten we ons hiermee bezig houden.
Ik hoop dat de commissaris ons iets meer kan vertellen over het gebruik dat wordt gemaakt van de fondsen voor de bevordering van de democratie en de rechtsstaat. We weten hoe moeilijk het is om contacten te leggen met de democratische oppositie in Iran. Dan is er ook het algemene probleem van de doodstraf, waarover de VN hebben gestemd. Dit Huis heeft zich sterk gemaakt voor een moratorium, een wereldwijde opschorting. Nu is het tijd om een krachtiger houding aan te nemen en voor te stellen dat de VN een speciale gezant van de VN-secretaris-generaal voor de doodstraf benoemt. Ik stel dit voor in een mondeling amendement waarvan ik hoop dat de fracties het willen goedkeuren.
Mogens Camre
namens de UEN-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik denk dat iedereen in deze vergaderzaal het met mij eens zal zijn dat je, wanneer je in deze resolutie over de individuele gevallen van mensenrechtenschendingen leest, het gevoel hebt dat dit niet kan gaan over gebeurtenissen uit deze eeuw. Maar dit is de treurige waarheid over de situatie in een land dat bij zijn pogingen om zijn eigen volk te onderdrukken is teruggevallen in middeleeuwse, primitieve wreedheid, terwijl dat volk verlangt naar democratie, vrijheid en hervorming.
Wij, de westerse democratieën, kunnen niet eeuwig blijven onderhandelen met het criminele regime in Teheran in de naïeve hoop dat onze zwakke onderhandelaars ooit iets gedaan zouden kunnen krijgen van een regime dat de moderne wereld en zijn waarden niet begrijpt en respecteert en dat blijkbaar het eigen volk net zo haat als het ons haat. Laat deze resolutie een laatste oproep zijn tot rechtvaardigheid en mensenrechten. Ook wil ik nog zeggen - en met grote spijt - dat de EU de democratische Iraanse oppositiebeweging, de PMOI, nog steeds op haar lijst van terroristische organisaties heeft staan, ondanks beslissingen van zowel het Europees Hof van Justitie in Luxemburg als de hoogste Britse rechter dat dit niet gerechtvaardigd is.
Tot slot, ik steun de mondelinge amendementen van de heer Kelam over kamp Ashraf en het mondelinge amendement van de heer Hutchinson. Deze amendementen zullen een verbetering van de resolutie betekenen.
Koenraad Dillen
- (NL) Voorzitter, we moeten ons weinig illusies maken. De theocratie in Teheran zal ongetwijfeld slechts misprijzen hebben voor de democratie in Europa. Maar toch is het een goede zaak dat dit Parlement de executies in Iran opnieuw in duidelijke woorden veroordeelt. Het executeren van minderjarigen is niet alleen in strijd met het volkenrecht, het is ronduit barbaars en het zegt meteen ook alles over de meedogenloze aard van het regime dat nu al tientallen jaren de plak zwaait in Teheran. Het moge ook een waarschuwing wezen voor de naïevelingen die denken dat Iran met fluwelen handschoenen kan worden aangepakt.
Toch mis ik iets in deze resolutie. Want terecht wordt opgemerkt dat er in Iran meer executies worden uitgevoerd dan in om het even welk ander land in de wereld, behalve China. Wat men er echter had moeten aan toevoegen is dat sinds januari 2005 enkel in Saoedi-Arabië, Sudan, Jemen en Pakistan minderjarigen veroordeeld werden en geëxecuteerd. Niet toevallig zijn dat islamitische landen waar de sharia naar de geest en de letter wordt toegepast. Misschien is het politiek incorrect om het te zeggen, maar de feiten spreken voor zich. Deze praktijken bewijzen eens te meer dat deze islam, die nog geen verlichting kende, onverenigbaar is met onze westerse waarden.
Bernd Posselt
(DE) Mijnheer de Voorzitter, een collega ter linkerzijde van dit Huis heeft zojuist de tragische kwestie van de doodstraf in Iran en de afschuwelijke misdaden die daar worden begaan, gebruikt voor een aanval op religie als zodanig. Hij schreef deze daden toe aan het religieuze karakter van het regime. Mijns inziens is dat absurd.
Het gaat hier heel simpel om een totalitair regime, dat de islam alleen maar voor eigen doeleinden misbruikt. Daarin schuilt het probleem, en het regime zelf moeten we krachtig veroordelen, niet de islam of godsdienst als zodanig.
Overigens, de meest afschuwelijke regimes uit de wereldgeschiedenis waren regimes die zich beriepen op nationaal of internationaal socialisme, zoals China tot op de dag van vandaag blijft doen.
Daarom moet we goed beseffen dat dit Huis niet de plek is om ideologische geschillen uit te vechten, ook niet waar het Iran betreft. Het gaat hier niet over ideologie, het gaat hier over de universaliteit van de mensenrechten. En deze universaliteit van de mensenrechten overstijgt ideologische verschillen. Er zijn geen Aziatische mensenrechten en er zijn geen islamitische mensenrechten die de mensen minder veiligheid bieden en misschien op een of andere manier de doodstraf vergoelijken. Wij zijn radicaal tegen de doodstraf, of die nu in de VS, China of Iran wordt toegepast, zonder die landen op één lijn te stellen. Over één ding moeten we heel duidelijk zijn: het Iraanse regime is een totalitair regime en moet verdwijnen.
Józef Pinior
(PL) Mijnheer de Voorzitter, het internationaal recht laat er geen twijfel over bestaan. De doodstraf mag niet worden toegepast als het personen betreft die ten tijde van het delict dat zij pleegden jonger dan achttien jaar waren. Iran schendt die internationale wetgeving.
Ik zou willen benadrukken dat Iran, als staat, partij is bij internationale verdragen. Het is dit soort verplichtingen aangegaan en heeft ze ondertekend. In juli van dit jaar hebben 24 organisaties voor de bescherming van de mensenrechten uit de hele wereld een beroep gedaan op Iran om de toepassing van de doodstraf voor jongeren op te schorten en ook de toepassing van de doodstraf op zijn grondgebied in het algemeen op te schorten. Dit jaar zijn tot nu toe zes minderjarigen geëxecuteerd in Iran; dat brengt het totaal op 26 personen sinds 2005.
Mijnheer de Voorzitter, commissaris, het Huis heeft al verscheidene debatten gehouden over de wrede manier waarop in Iran de rechtsorde wordt gehandhaafd. We kunnen niet toelaten dat de mensen die nu in kamp Ashraf verblijven aan Iran worden overgedragen, omdat dat land geen rechtsstaat is.
Janusz Onyszkiewicz
(PL) Mijnheer de Voorzitter, de mensenrechtensituatie in Iran verbetert niet. Gisteren zijn twee mannen opgehangen in Arak en in Borujerd, en nog veel meer wachten er op de voltrekking van hun vonnis. Enkele duizenden tegenstanders van het ayatollahregime worden momenteel in kamp Ashraf vastgehouden. Het zijn leden van de volksmoedjahedien, en ze lopen het risico Irak uitgezet te worden. Voor velen van hen zal dat een gewisse dood betekenen. De Amerikaanse strijdkrachten hebben de mensen in het kamp bescherming geboden in het kader van de Vierde Conventie van Genève. Als gevolg van de geplande verandering in de status van deze troepen zal er, zoals in de ontwerpresolutie wordt gesteld, zo snel mogelijk een langetermijnoplossing moeten komen voor de Iraanse vluchtelingen in het kamp. Nu ik het woord heb, wil ik van de gelegenheid gebruik maken om het Huis er nogmaals aan te herinneren dat aan uitspraken van rechtbanken gepast gevolg moet worden gegeven en dat de moedjahedien van de lijst van terroristische organisaties moeten worden verwijderd.
Marek Aleksander Czarnecki
(PL) Mijnheer de Voorzitter, het aantal openbare terechtstellingen in Iran neemt toe. Volgens gegevens van Amnesty International worden elk jaar ongeveer tweehonderd mensen op deze manier ter dood gebracht voor een publiek van duizenden mensen. In Iran geldt de doodstraf onder andere in het geval van godslastering, geloofsafval, overspel en prostitutie. De zeer strenge straffen voor immoreel gedrag en geloofsafval hebben geleid tot terechte protesten van verdedigers van de mensenrechten buiten Iran en van hervormingsgezinde politici in het land.
Het Westen kan niet eenvoudigweg passief toekijken bij dergelijke macabere daden. Het Europees Parlement moet de acties van het Iraanse regime ondubbelzinnig veroordelen. Tegelijkertijd moet het Parlement de vreedzame en hervormingsgezinde aspiraties van de oppositie, vertegenwoordigd door de volksmoedjahedien, steunen. De logische uitkomst van de door mevrouw Maryam Radjavi geleide democratische transformatie van bovengenoemde organisatie, zou moeten zijn dat deze wordt verwijderd van de EU-lijst van terroristische organisaties.
Dumitru Oprea
(RO) Vanuit psychologisch oogpunt is bewezen dat strenge straffen nog nooit corrigerend hebben gewerkt, maar ze leiden tot haat, geweld en wraakgevoelens jegens de medemens en de autoriteiten. Ik ben er niet voor dat schuldige mensen niet worden gestraft, maar dit dient niet te geschieden door middel van de doodstraf.
Laten we niet vergeten dat mensen verbeterd kunnen worden door heropvoeding en sociale reïntegratie-programma's. Laten we niet vergeten dat in Iran jongeren onder de 18 jaar de doodstraf krijgen, hoewel het internationaal recht, officieel erkend door Iran, zulke gruweldaden niet toestaat. Op een gegeven moment hoorden we van een verschrikkelijke situatie, toen een groep jongeren uit Isfahan werd gestraft omdat ze dichterbij elkaar dansten dan was toegestaan, op een paar centimeter afstand.
Als leraar zou ik eraan willen herinneren dat positieve resultaten in het onderwijs niet door angst, dwang en fysieke straf kunnen worden verkregen.
Aloyzas Sakalas
(EN) Mijnheer de Voorzitter, Ik wil mijn collega's erop wijzen dat in Iran ieder jaar honderden mensen worden geëxecuteerd. Dat is het gevolg van het mislukte beleid van onze Unie jegens Iran in de afgelopen jaren.
We dienen te weten dat alleen een sterke binnenlandse oppositie in Iran in staat is om daar verandering in te brengen. Mijn vraag vandaag is waarom de EU de Iraanse oppositiebeweging op een zwarte lijst blijft houden, ondanks het feit dat de Britse rechtbanken opdracht gegeven hebben haar van deze lijst te verwijderen? Is het niet tijd dat de Raad onder het huidige voorzitterschap voldoet aan zijn verplichting de rechtsstaat te eerbiedigen en voor eens en voor altijd oppositiebewegingen verwijdert van de zwarte lijst? Naar mijn mening zou mevrouw Ferrero-Waldner daartoe de nodige stappen kunnen ondernemen.
Ewa Tomaszewska
(PL) Mijnheer de Voorzitter, een kind van tien jaar ter dood veroordelen is gewoon onmenselijk. Hijskranen als galg gebruiken is een misdrijf, en misbruik van technologie. Bovendien stimuleren openbare executies agressief gedrag bij de bevolking. We hebben al bij tal van gelegenheden gesproken over de situatie in Iran. Iran schendt op cynisch wijze de internationale verplichtingen waartoe het zich verbonden heeft. Onze resoluties blijken geen effect te hebben. Ik vertrouw erop dat de Europese Commissie de mogelijkheid zal overwegen sancties op te leggen gezien de misdrijven van de Iraanse machthebbers tegen hun eigen volk.
Zbigniew Zaleski
(PL) Mijnheer de Voorzitter, het huidige totalitaire regime in Iran kan het best worden omschreven als een regime dat een reductio ad absurdum op het recht heeft toegepast en zijn toevlucht heeft genomen tot de psychologie van de terreur. Het recht werkt wanneer mensen weten wat strafbaar is, maar dan moeten de zaken wel in de juiste proporties blijven. Er is een relevant historische voorbeeld. Er was helemaal geen recht in Sovjet-Rusland, alleen de wil van één enkel alwetend individu en van zijn departement, namelijk de KGB. De situatie in Iran is absurd omdat de doodstraf voor van alles en nog wat kan worden opgelegd. Iran kent geen rechtbanken, geen logica en geen behoorlijke processen. Daarom steun ik de oproep om geen politieke vluchtelingen, zoals de eerder genoemde in Irak, en vooral geen minderjarigen naar Iran terug te sturen, omdat ze gewoon zonder vorm van proces afgeslacht zullen worden.
Benita Ferrero-Waldner
lid van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, Ik denk dat de doodstraf zeker een van de meest trieste vormen van mensenrechtenschending is, en vooral de doodstraf voor jongeren. Ik denk dat we allemaal dezelfde diepe, ernstige en dringende noodzaak voelen om iets te doen. Er was in juni een debat over dezelfde kwestie, maar helaas is tussen juni en nu de situatie niet verbeterd maar verslechterd. De omvang en de ernst van onze zorg komen ook tot uiting in het toenemend aantal verklaringen, inmiddels acht, van de Europese Unie sinds het debat van juni.
U noemde veel gevallen en ook ik wil er een paar noemen. Afgelopen week, bijvoorbeeld, de dag nadat de EU haar afschuw had uitgesproken over het ophangen van de heer Hejazi, een minderjarige, vond er weer een terechtstelling van een jeugdig iemand plaats. Op 26 augustus werd de heer Zare ter dood gebracht in de gevangenis in Shiraz. Dit ondanks speciale oproepen om hem gratie te verlenen, niet alleen van de Europese Unie maar van over de hele wereld, met name van de VN-Hoge Commissaris voor de Mensenrechten. De terechtstelling van de heer Zare heeft het aantal executies van jeugdige personen, zoals reeds gezegd, sinds begin dit jaar gebracht op het zeer hoge aantal van zes. Volgens informatie zouden er in Iran meer dan honderd minderjarigen in de dodencel zitten. Helaas blijft het aantal doden stijgen. Op dit ogenblik staat nog een andere minderjarige, de heer Soleimanian, op het punt geëxecuteerd te worden. Het moratorium op executies van jongeren, afgekondigd door het hoogste Iraanse rechtscollege, wordt schaamteloos en herhaaldelijk geschonden door zijn eigen rechters.
Ten aanzien van de kwestie kamp Ashraf dienen de Conventies van Genève uiteraard te worden toegepast zoals voor ieder ander. In het geval van gedwongen deportatie van mensen uit kamp Ashraf naar Iran, zullen de noodzakelijke stappen gezet moeten worden richting de regering van Iran. We hebben bij vele gelegenheden geprobeerd deze kwesties openlijk of via geheime diplomatie aan de orde te stellen. Ikzelf heb me telkens wanneer de minister van Buitenlandse Zaken of de voorzitter van het parlement bij me op bezoek kwam voor andere, nucleaire, kwesties, hierover zeer krachtig uitgesproken. We hebben slechts in één geval succes geboekt en dat betrof de steniging van vrouwen. Ik heb me daar altijd tegen uitgesproken, maar zoals u zich kunt voorstellen ben ik ook absoluut tegen wat er gebeurt met jongeren en natuurlijk tegen de doodstraf in het algemeen. Maar de Iraanse autoriteiten blijven grotendeels doof voor onze oproepen. We hebben daarom soms geen andere keuze dan onze toevlucht nemen tot de zogenaamde "megafoondiplomatie” die Teheran zegt te verafschuwen en te verwerpen.
Iran moet zijn eigen verantwoordelijkheden onder ogen zien. Zijn gedrag kan alleen maar een verdere schaduw werpen over zijn reeds aangetaste internationale reputatie. Zonder een concrete verbetering van de mensenrechtensituatie kan de ontwikkeling van de betrekkingen tussen de Europese Unie en de Islamitische Republiek Iran, onze gemeenschappelijke doelstelling, niet echt doorgang vinden, zelfs al zou de nucleaire kwestie worden opgelost.
Ik vertrouw erop dat het Europees Parlement en alle EU-partners met deze beleidslijn zullen instemmen en daarnaar handelen. Vandaag roep ik eens te meer de autoriteiten van de Islamitische Republiek Iran op zich volledig te houden aan de internationale verdragen waarbij het partij is. Ik doe een beroep op Iran om het leven van alle minderjarigen die nog steeds verkommeren in dodencellen te sparen. De hele mensenrechtensituatie is werkelijk heel moeilijk. Zoals u weet, hadden we een dialoog over de mensenrechten, maar helaas heeft die tot niets geleid. We hebben geprobeerd te werken aan publieke diplomatie en we werken nauw samen met de EU-lidstaten in ons streven naar een goed gecoördineerde publieke diplomatie. We hebben drie miljoen euro beschikbaar gesteld voor een tv-nieuwsdienst in het Perzisch. We proberen ook te werken met het maatschappelijk middenveld in Iran, maar daarbij worden ons veel obstakels in de weg gelegd.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt plaats aan het einde van het debat.
Schriftelijke verklaringen (artikel 142 van het Reglement)
Glyn Ford  
schriftelijk. - (EN) Dit Parlement steunt de algehele afschaffing van de doodstraf in de hele wereld. Helaas is er nog een lange weg te gaan. Daarom moeten we proberen om waar mogelijk vooruitgang te boeken. We zijn blij dat er voorlopig in Iran geen vrouwen meer terechtgesteld zullen worden door middel van steniging. We dringen er bij de Majlis op aan zo snel mogelijk de wetgeving te wijzigen, zodat niemand wordt terechtgesteld voor misdrijven die op jongere leeftijd dan achttien jaar zijn gepleegd.
Ook moeten we de gevangenneming en vervolging veroordelen van Iraanse burgers die zich inzetten voor de mensenrechten en de afschaffing van de doodstraf. In de huidige omstandigheden doen we een beroep op de Iraakse en Amerikaanse autoriteiten vluchtelingen en asielzoekers niet gedwongen terug te sturen naar Iran en te werken aan een langetermijnoplossing voor de onzekere situatie waarin de mensen in kamp Ashraf momenteel verkeren.
