Prezentacja programu prezydencji hiszpańskiej (ciąg dalszy debaty) 
Przewodniczący
Panie i panowie! Kontynuujemy debatę dotyczącą prezentacji programu prezydencji hiszpańskiej.
Carlo Casini
(IT) Panie przewodniczący, panie i panowie! Jako przewodniczący Komisji Spraw Konstytucyjnych tego Parlamentu cieszę się, że prezydencja hiszpańska przywiązuje wagę do reform strukturalnych przewidzianych w Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności w zakresie Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych, inicjatywy obywatelskiej, a także przywiązania Unii Europejskiej do Europejskiej konwencji o ochronie praw człowieka, w odniesieniu do której moja komisja mianowała już sprawozdawcę, Hiszpana, pana posła Jáuregui Atondo, którego już państwo znają.
Jednakże w wywiadzie opublikowanym w zeszłym tygodniu przez hiszpańską gazetę "El País” wyraził pan życzenie, panie premierze, by ustawa o swobodzie religijnej przyczyniła się do podjęcia przez Hiszpanię kroków ku normalizacji we wszystkich hiszpańskich instytucjach publicznych.
W związku z tym chciałbym zasugerować, byśmy oddali się krótkiej refleksji nad tym, że struktury Europy są środkiem realizacji celów, a cel Unii Europejskiej jest potwierdzony w art. 2 traktatu lizbońskiego: jest to propagowanie godności, równości, wolności i solidarności. Muszę zatem wyrazić zaniepokojenie w związku z kierunkiem, w jakim zmierza ta debata o wartościach.
Jedność kulturowa ma pierwszeństwo przed jednością gospodarczą. Duch Europy jest silniejszy niż struktury publiczne - to znaczy, proszę mi wybaczyć, sądowe. Duch Europy ma swoje korzenie w instynktownym pragnieniu prawdy i piękna, które ma swoje źródła w starożytnej Grecji, w kulcie sprawiedliwości, który narodził się w Rzymie, a na fundamencie tego wyjątkowo ogromnego dziedzictwa wyrasta chrześcijaństwo, które wniosło wartość istoty ludzkiej, zawsze równą, od poczęcia aż do naturalnej śmierci.
Dziś to właśnie w imię Krzyża Chrystusowego zabiegamy o misję na Haiti, ponieważ w centrum naszej troski są wszyscy ludzie, a szczególnie ludzie ubodzy.
Dlatego pytam pana: co oznacza "normalizacja” w odniesieniu do swobody religijnej? Czy oznacza ona być może zabronienie wszystkim obywatelom publicznego wyznawania wiary? Czy oznacza ona zapomnienie o korzeniach, w tym chrześcijańskich korzeniach naszych krajów?
Kader Arif
(FR) Panie przewodniczący, panie premierze Zapatero, panie Buzek, panie i panowie! W obecnym czasie kryzysu polityka handlowa zajmuje jeszcze ważniejsze miejsce w publicznej debacie, ponieważ Europejczycy w coraz większym stopniu przekonują się, że wprowadzona na szczeblu unijnym strategia handlowa ma bezpośredni wpływ na wzrost i zatrudnienie.
Wobec rosnącej międzynarodowej konkurencji cięcie kosztów na wyścigi doprowadziło do zbyt wielkiego spadku liczby miejsc pracy lub delokalizacji produkcji. Nasza grupa uważa, że w obliczu tej sytuacji handel musi być narzędziem służenia takim celom jak tworzenie miejsc pracy, niwelowanie nierówności i zrównoważony rozwój. W trakcie swojego przesłuchania komisarz ds. handlu, pan De Gucht, zdawał się zgadzać, że handel nie może być celem samym w sobie.
Chciałbym zatem dowiedzieć się, czy w trakcie pańskiej prezydencji będzie pan popierał reformę europejskiej polityki handlowej w taki sposób, by doprowadziła ona do wzrostu zatrudnienia i była ściślej powiązana z solidną polityką przemysłową. Czy podejmie pan ponadto działania na rzecz wspierania uczciwego handlu na szczeblu światowym - uczciwego handlu umożliwiającego propagowanie rozwoju, godziwej pracy i poszanowania praw człowieka? Innymi słowy, czy wprowadzi pan do swoich umów wiążące unormowania socjalne i środowiskowe?
Luis de Grandes Pascual
(ES) Panie premierze! Dla mnie, jako Hiszpana, to zaszczyt powitać pana tu w chwili, gdy przejmuje pan pałeczkę jako przewodniczący Unii Europejskiej. To okres wielu oczekiwań i wyzwań, a my nie możemy rzecz jasna zawieść tych oczekiwań. Ważne jest, by nasi obywatele przekonali się, że nasze usprawnione instytucje są zdolne do zapewnienia rozwiązań realnych problemów.
Wie pan, że my zgadzamy się z pańskim programem. Wie pan, że dla hiszpańskiej Partido Popular to jest kwestia racji stanu i że będziemy pana popierali we wszystkim, co uznamy za leżące we wspólnym interesie Europy, i co jest ważne w Hiszpanii. To program ambitny i - miejmy nadzieję - obfity w treść.
Mam nadzieję, że w tym albumie hiszpańskiej prezydencji - program był bowiem bogato ilustrowany i urozmaicony - ludzie będą w stanie dostrzec, że każde wydarzenie jest kamieniem milowym w rozwiązywaniu tych bardzo realnych problemów, jakie ich dotykają.
Kryzys uderza w gospodarkę, a bezrobocie jawi się jako piąty jeździec apokalipsy. Zdobył się pan na szczerość i zauważył, że bezrobocie w Hiszpanii sięga 20 %, ale to nie może pana zniechęcić. Myślę, że zobowiązuje to nas wszystkich do tego, by znaleźć rozwiązanie problemu, który musimy rozwiązać wspólnie. To realny problem.
Przysługujący mi czas nie pozwala mi powiedzieć zbyt wiele, panie premierze. Pragnę jednak panu powiedzieć, że Hiszpania stoi wobec wielu wyzwań, że jestem przekonany o potencjale Hiszpanii jako narodu i że chcę wierzyć i jestem pewny, że poradzi pan sobie z tym wyzwaniem. Jednocześnie nie możemy w Europie zawieść tych oczekiwań.
Z drugiej strony zglobalizowany świat - nawiązał pan inteligentnie do tego tematu - oznacza, że pojawiają się nowe ośrodki władzy i że konieczne jest, by Unia Europejska przyjęła na siebie bardziej aktywną i spójną rolę w obronie swoich wartości i interesów. W przeciwnym razie grozi nam utrata na znaczeniu.
Wreszcie, panie premierze, my Hiszpanie nie pogodzimy się z tym, że odmawia się nam prawa do zgłaszania propozycji. Mamy to prawo. Musimy również pokornie pójść za radą, jaką Don Kichot dał Sancho Pansie, doradzając mu ostrożność w fantazjowaniu na temat rządzenia wyspą Barataria.
(Przewodniczący wyłączył mikrofon)
Glenis Willmott
Panie przewodniczący! Z zadowoleniem przyjmuję bardzo pozytywny i ambitny program pana premiera dla prezydencji hiszpańskiej. Uwypuklenie przez niego kwestii zatrudnienia i wzrostu jest ważne dla nas wszystkich, teraz, gdy wychodzimy z finansowej zapaści, i nie mogę się doczekać współpracy z zaprzyjaźnionym rządem hiszpańskim.
Następne sześć miesięcy to decydujący czas dla gospodarczej i środowiskowej przyszłości UE i oczekujemy od październikowej Rady ambitnego przywództwa w reformowaniu sektora finansowego.
W związku z nieudanymi negocjacjami w sprawie zmian klimatu w Kopenhadze chcę się dowiedzieć, jak prezydencja zamierza wypracować wraz z Komisją i przedstawić propozycję wspólnego unijnego celu zmniejszenia emisji na 31 stycznia. Wspomniano już o tym, ale nalegam w końcu, by w trakcie pańskiej prezydencji skorzystał pan, panie premierze, z szansy rozwiązania problemu zaboru ziemi i innych problemów, które powodują takie cierpienie i zgryzotę dziesiątków tysięcy praworządnych właścicieli nieruchomości na południu Hiszpanii. Naprawdę potrzebujemy teraz działań.
Panie premierze! Dobrze pana tutaj widzieć; życzę panu bardzo pomyślnej kadencji.
Tunne Kelam
Panie przewodniczący! Prezydencja hiszpańska będzie oceniona na podstawie tego, jak wdroży traktat lizboński pod względem instytucjonalnym. Panie premierze! Życzę panu wszelkiej pomyślności.
By pobudzać odbudowę gospodarczą oraz tworzenie miejsc pracy, musi pan sprostać wyzwaniu, jakim jest ostateczne urzeczywistnienie unijnego rynku wewnętrznego, w tym otwarcie rynku usług w obszarach, które nadal są traktowane jako wyjątki. Dopóki tego nie zrealizujemy, powodzenie dowolnej strategii UE będzie miało ograniczony skutek.
Popieram pańskie zaangażowanie na rzecz stworzenia wspólnego rynku energii, stworzenia mostów energetycznych w całej Europie. Chciałbym, by wykorzystał pan w tym celu stanowisko Parlamentu w sprawie zewnętrznego bezpieczeństwa energetycznego i solidarności, które zostało przyjęte w 2007 roku i czeka na wdrożenie.
Agenda 2020 oznacza stosowanie technologii informatycznych i komunikacyjnych w praktyce, korzystanie z najlepszych praktyk państw członkowskich, które już czynią postępy w tym obszarze. Mam nadzieję, że pańska prezydencja będzie w stanie zdecydować o powołaniu centralnej agencji ds. administrowania systemami informatycznymi, jakiej bez wątpienia potrzebuje Europa. Potrzebujemy również pilnego opracowania wiarygodnej europejskiej strategii bezpieczeństwa na rzecz obrony przed atakami cybernetycznymi.
Mam nadzieję, że w ramach nowej strategii Partnerstwa Wschodniego UE odegra również bardziej aktywną rolę w ustabilizowaniu sytuacji na Zakaukaziu.
I wreszcie sugeruję, by obstawał pan przy wspólnym stanowisku UE w sprawie Kuby, dopóki nie uzyskamy pewności, że dokonały się tam rzeczywiste zmiany. Co smutne, odmowa ze strony reżimu wpuszczenia na terytorium Kuby naszego socjalistycznego kolegi z uwagi na to, że chciał on skontaktować się z opozycją, nie jest oznaką rzeczywistej zmiany.
Catherine Trautmann
(FR) Panie przewodniczący, panie przewodniczący Barroso, panie premierze Zapatero! Przede wszystkim pragnę podziękować panu premierowi za przywrócenie ambicji, perspektywy politycznej, ale także energii w obecnym czasie, gdy Unia Europejska musi dojść do siebie po kryzysie i niepowodzeniu w Kopenhadze.
Oczekuję, że Komisja i prezydencja umożliwią nam umieszczenie kwestii tworzenia nowych i lepszej jakości miejsc pracy, walki z wykluczeniem społecznym i zrównoważonego wzrostu w sercu strategii 2020. Dotyczy to w szczególności budżetu rolnictwa, a także budżetu rybołówstwa. Zobowiązał się pan do tego.
Panie premierze! Liczymy, że zapewni pan środki na rzecz tej polityki, że powiąże pan oczyszczanie gruntu z bezpieczeństwem żywności, że stworzy pan warunki dla zielonych miejsc pracy i dla zachowania zasobów rybnych, że zapewni pan bezpieczeństwo żywności i stworzy bardziej sprawiedliwe warunki handlowe dla krajów południa.
Potrzebujemy ambitnego budżetu w rolnictwie i proszę pana również, by włączył pan do tego budżetu budżet dla rybołówstwa. W zakresie tych kwestii nasze miejsca pracy, ale również nasza polityka będzie osądzana na podstawie rezultatów, które osiągniemy.
Jan Olbrycht
(PL) Panie przewodniczący! Panie premierze! Wśród spraw, które zostały przedstawione przez pana premiera w sposób dosyć ogólny i szeroki jest wiele spraw, które wymagają uszczegółowienia i przedstawienia konkretnych propozycji.
Te sprawy będą dzielić się na takie, które obiektywnie rzecz biorąc prezydencja hiszpańska będzie musiała załatwić, i te, które będzie chciała załatwić, bo będzie starała się je zrealizować. Wśród tych, które muszą być zrealizowane są kwestie instytucjonalne relacji pomiędzy instytucjami europejskimi, i tutaj chciałbym zwrócić uwagę pana premiera na zapisy w traktacie lizbońskim, które mówią w rozdziale dotyczącym subsydiarności o konieczności określenia również wewnątrz państw członkowskich roli władz regionalnych i władz lokalnych. Doświadczenia Hiszpanii, jeśli chodzi o regionalizację, wskazują, że być może właśnie prezydencja hiszpańska będzie starała się doprecyzować sformułowanie o roli władz regionalnych i lokalnych. Jest to szczególnie istotne, kiedy pan premier mówi o tym, że jednym z celów jest kwestia rozwoju innowacyjności, edukacji, co jak wiemy w dużym stopniu jest zrealizowane przez fundusze europejskie na poziomach regionalnych i lokalnych.
Bardzo czekamy jako Parlament Europejski na uszczegółowienie pewnych kwestii, na rozstrzygnięcia instytucjonalne i na propozycje dotyczące przyszłej polityki spójności, które jak wiemy, będą realizowane najpierw w Saragossie, a potem na spotkaniu regionów innowacyjnych Europy. Bardzo czekamy na decyzje i na konkretne propozycje.
Anni Podimata
(EL) Panie przewodniczący, panie premierze! To, że Hiszpania przejmuje prezydencję Unii Europejskiej w obecnym momencie, jest ogromnym wyzwaniem i ogromną szansą dla tych z nas, którzy utrzymują, że dotychczasowa recepta na poradzenie sobie z kryzysem była jednostronna i na nie wiele się przydała do łagodzenia skutków kryzysu w gospodarce realnej i zatrudnieniu, dla tych z nas, którzy utrzymują, że strategia odbudowy powinna była również być strategią zmiany modelu rozwoju na taki, który zagwarantowałby korzyści gospodarcze, społeczne i środowiskowe dla obywateli Europy. Prezydencja hiszpańska jest ogromnym wyzwaniem dla tych z nas, którzy wierzą, że potrzeba nam europejskiego nadzoru gospodarczego, a jednocześnie demokratyzacji instrumentów polityki gospodarczej, która zagwarantowałaby ostrożność finansową i wymaganą solidarność, tam, gdzie okażą się one konieczne, by chronić interesy europejskich obywateli.
Edite Estrela
(ES) Z radością korzystam ze sposobności, by powiedzieć, że pan premier mile zaskoczył Europejki, przedstawiając wielce innowacyjne i postępowe rozwiązania. Oczywiście udało mu się to między innymi w związku z powołaniem prawdziwie równego rządu i odważnym potraktowaniem kwestii równości płci i wzajemnego poszanowania programów krajowych i europejskich.
Panie premierze! Gorąco gratuluję pańskiego ambitnego programu działań wymierzonych w przemoc związaną z płcią, która jest społeczną plagą. Utworzenie stanowiska europejskiego obserwatora ds. przemocy związanej z płcią, które Europejki popierają i któremu przyklaskują.
Panie premierze! W imieniu portugalskich socjalistów życzę panu szczęścia. Może pan liczyć na naszą solidarność. Kobiety za Zapatero!
Ramón Jáuregui Atondo
(ES) Chciałbym państwu bardzo szczerze powiedzieć, że wspaniale naszkicował pan, panie premierze, kształt hiszpańskiej prezydencji. Myślę, że to było wyjątkowe wystąpienie.
Chciałbym pana zapytać o Amerykę Łacińską. Myślę, że jest ona bardzo ważna dla Europy i że Europa jest bardzo ważna dla niej. W Ameryce Łacińskiej istnieje wiele ludzkich więzi, wiele interesów gospodarczych i wiele krajów o wschodzących gospodarkach, jak na przykład Argentyna, Brazylia lub Meksyk, które stanowią część tego nowego światowego ładu i które muszą stanowić część sojuszu z Europą.
Chcę pana zapytać, panie przewodniczący, jakie są pańskie plany i plany pańskiej prezydencji wobec Ameryki Łacińskiej, jakie są oczekiwania wobec szczytu z udziałem Ameryki Łacińskiej i jakie są wspólne plany Unii Europejskiej i pańskiej prezydencji oraz Ameryki Łacińskiej?
Laima Liucija Andrikien
(ES) Ponieważ mam tylko minutę, skupię się na prawach obywateli.
Prezydencja hiszpańska jest dla nas szansą na posprzątanie we własnym domu. Jednym z przykładów są Wyspy Kanaryjskie i ludzie je zamieszkujący.
W zeszłym roku byłam tam na kursie języka hiszpańskiego. Ku memu zdziwieniu odkryłam, że jeśli uczę się hiszpańskiego na kursie w szkole znajdującej się na lądzie stałym lub na Balearach, koszty są refundowane, ale nie są one zwracane, jeśli szkoła jest zlokalizowana na Wyspach Kanaryjskich, ponieważ nie są one częścią Europy. Są one częścią Unii Europejskiej, ale nie są częścią Europy, co sprawia, że szkoły językowe na tych wyspach, mimo że jakość ich kursów jest doskonała, są pozbawione możliwości...
(Przewodniczący wyłączył mikrofon)
Chris Davies
Panie przewodniczący! Pan premier mówił w swoim expose o potrzebie opracowania przez Europę bardziej skutecznej polityki zagranicznej, szczególnie wobec jej najbliższych sąsiadów, wśród których znajduje się Izrael.
Mamy w naszym najbliższym sąsiedztwie państwo, które okupuje terytorium innego narodu, które narusza prawa człowieka, które utrzymuje blokadę Strefy Gazy i stosuje zbiorową karę wobec półtora miliona ludzi, a mimo to traktujemy je jako normalnego partnera handlowego. Nasze zasady i nasze polityki są jasne: zostały one powtórzone przez ministrów spraw zagranicznych zaledwie w zeszłym miesiącu, ale za naszymi słowami nie idą czyny.
Myślę, że prawdziwym sprawdzianem dla tej prezydencji w najbliższych miesiącach będzie to, czy okażemy niezależność w naszych stosunkach z Izraelem i czy zaczniemy pokazywać, że nasze zasady coś oznaczają i że zamierzamy je egzekwować.
Kinga Göncz
(HU) Ja również życzę prezydencji hiszpańskiej, która jest pierwszą spośród trzech prezydencji funkcjonujących zgodnie z traktatem lizbońskim, wszelkiej pomyślności. Co się tyczy strategii 2020, wielokrotnie powtarzano, że będzie ona pełniła kluczową rolę w wychodzeniu z kryzysu. Jednak na państwach członkowskich, które odpowiadają za politykę w tym zakresie, spoczywa ogromna odpowiedzialność. Pozwolę sobie zwrócić państwa uwagę na to, że dysponujemy wspólnotowymi politykami i wspólnotowymi budżetami, które mogą posłużyć jako narzędzie łagodzenia skutków kryzysu. W związku z tym niezwykle ważne jest, by negocjacje w sprawie nowego budżetu rozpoczęły się na początku 2011 roku i by Komisja przedłożyła swój budżet w tym terminie, umożliwiając nam rozpatrzenie tych polityk. Chciałbym poprosić Komisję, by uczyniła to w terminie.
Ulrike Lunacek
(ES) Panie premierze! Mam nadzieję, że jako premier hiszpańskiego rządu ma pan wiele odwagi i zdolności, by urzeczywistnić i zrealizować pański bardzo ambitny program, szczególnie w zakresie walki z przemocą wobec kobiet.
Mam dwa pytania. Jedno z nich dotyczy polityki zagranicznej. Powiedział pan, że Europa musi postawić na politykę zagraniczną, ale również na obronę europejskich interesów. Pragnę pana zapytać, jakie są europejskie interesy? Czy są to interesy dużych transnarodowych przedsiębiorstw, które chcą zbijać kokosy bez względu na umowy społeczne czy środowiskowe? Czy może są to interesy uświęcone europejskimi wartościami, wynikającymi z Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, takimi jak prawa człowieka, demokratyzacja, wzmocnienie społeczeństwa obywatelskiego i prawa mniejszości? O jakie interesy panu chodzi?
Jest jeszcze jedno pytanie. Nie wspomniał pan ani słowem o zagadnieniu migracji, które jest tak ważne w Europie. Potrzebujemy programu...
(Przewodniczący wyłączył mikrofon)
John Bufton
Panie przewodniczący! Dziś zainaugurował pan swoją prezydencję, panie premierze, bardzo proeuropejskim programem. Chciałbym panu powiedzieć, że ten program nie działa. Obecnie w niektórych krajach euro popadło w poważne tarapaty. Grecja znajduje się w tragicznym położeniu; Hiszpania, pański kraj, również przeżywa trudności. W pańskim kraju bezrobocie w grupie wiekowej od 18 do 24 lat sięga obecnie 40 %.
Hiszpanie mogą mówić we własnym imieniu. W ramach pańskiej funkcji, którą będzie pan pełnił przez najbliższe sześć miesięcy, będzie się pan wypowiadał również w imieniu mojego narodu. Na wstępie wspomniał pan dalszą integrację. Proszę pana, zanim pogłębi pan integrację, by na powrót skierował pan swoją uwagę ku obywatelom mojego kraju, Wielkiej Brytanii, i umożliwił im głosowanie w referendum.
Zoltán Balczó
(HU) Panie przewodniczący! Wspomniał pan o wadze zmiany, uzasadniając ją światowym kryzysem gospodarczym, który jest najpoważniejszym kryzysem od 80 lat i który doprowadził do likwidacji 8 milionów miejsc pracy. Wyszczególnione przez pana narzędzia są warte wspierania, ale nie oznaczają realnej zmiany na lepsze. Po wyciągnięciu wniosków z kryzysu będziemy potrzebowali prawdziwej rewolucji gospodarczej. Czy zgadza się pan, że zliberalizowany rynek nie jest zdolny do samoregulacji? Czy zgadza się pan, że liberalne dogmaty wymagają weryfikacji? Czy zgadza się pan, że konieczne jest zwiększenie regulacyjnej roli Komisji i że w gospodarce rynkowej niezbędna jest interwencja rządu? Pańska odpowiedź byłaby bardzo mile widziana.
José Luis Rodríguez Zapatero
Panie przewodniczący! Z satysfakcją odnotowuję, że Parlament Europejski ma za sobą więcej siły i witalności niż kiedykolwiek. Głos zabrało bardzo wielu posłów, padło wiele konkretnych pytań, z którymi nie dałbym rady uporać się w swej odpowiedzi bez przedłużania tej sesji poza dopuszczalne granice.
Pozwolę sobie pójść drogą kompromisu i odnieść się w mojej odpowiedzi tylko do wybranych pytań, które według mnie są najistotniejsze i wymagają wyjaśnienia. Mój kompromis będzie polegał na tym, że każde bez wyjątku konkretne pytanie zadane przez posłów znajdzie swoją odpowiedź na końcowym posiedzeniu, w którym wezmę udział po upływie sześciomiesięcznej kadencji, kiedy to rotacyjna prezydencja hiszpańska będzie oceniana i osądzana. Tym samym mam nadzieję zadowolić wszystkich posłów w niektórych konkretnych kwestiach, które odnotowałem.
Pozwolę sobie odnieść się w kilku słowach do wystąpień moich rodaków, hiszpańskich europosłów. Pragnę podziękować hiszpańskiej Partido Popular za okazane na tym posiedzeniu poparcie, które znalazło odzwierciedlenie w debacie politycznej w kraju i któremu dano wyraz we wniosku. Jest to bez wątpienia wyjątkowo pozytywny czynnik z punktu widzenia stojącego przed nami zadania, czynnik uwypuklający nasze wspólne europejskie pragnienie, połączone wysiłki i pracę, którą jesteśmy gotowi kontynuować, skupiając swoją uwagę na bardzo trudnym czasie, przez jaki przechodzimy, zmagając się z kryzysem gospodarczym.
Pragnę odnieść się do imigracji. Jeden z szanownych posłów zapytał, jaka jest nasza polityka imigracyjna i powiedział nawet, że nie odniosłem się do tej kwestii. To prawda, że nie odniosłem się do niej w swoim wystąpieniu, ale mówiąc wprost, trzeba ustalić priorytety. Jako że wyraźnie stwierdzono tu, że jestem za masową imigracją, muszę kategorycznie stwierdzić, że to nieprawda. Jestem za poszanowaniem praw człowieka wszystkich ludzi, każdej osoby z osobna, niezależnie od tego, skąd pochodzi.
(Oklaski)
Mamy europejski pakt na rzecz imigracji, propagowany i popierany w trakcie prezydencji francuskiej. Musimy obstawać przy tym pakcie, ponieważ przewiduje on kontrole na granicach, współpracę i dialog polityczny z krajami, z których pochodzą imigranci, a są to najlepsze sposoby uniknięcia masowego napływu imigrantów. Muszę jednak dodać, że część polityki europejskiego paktu na rzecz imigracji stanowi integracja - integracja, której towarzyszy poszanowanie praw człowieka imigrantów. Mówię w imieniu kraju, który w ciągu ostatnich kilku lat odnotowuje bardzo wysoki poziom imigracji, ale nie na darmo, ponieważ od 2000 roku liczba ludności w Hiszpanii wzrosła o sześć milionów. Hiszpania doświadczyła również emigracji, ponieważ za czasów dyktatury występowała emigracja zarobkowa do wielu europejskich krajów.
Dzięki swoim doświadczeniom dobrze wiemy, jak to jest, gdy trzeba opuścić swój kraj w poszukiwaniu przyszłości lub resztek ludzkiej godności. Wiemy, że trudno jest się z tym pogodzić i wiemy, że miarą krajów i narodów nie jest tylko i wyłącznie ich potęga polityczna, wojskowa i gospodarcza. Miarą narodów, także Europy, jest również to, jak traktują i szanują one prawa człowieka osób, które przybywają do naszych krajów za pracą, w poszukiwaniu przyszłości, której nie mogą znaleźć u siebie.
(Oklaski)
Ponadto Unia Europejska musi być świadoma - i rzeczywiście jest tego świadoma - że do roku 2025 30 % jej ludności będzie miało ponad 65 lat. Coś takiego nie zdarzy się w żadnym innym rejonie ani regionie świata. Będziemy regionem, kontynentem o największej liczbie ludzi w wieku ponad 65 lat, co doprowadzi do zmniejszenia się naszego potencjału produkcyjnego, skurczenia się liczby ludności w wieku produkcyjnym i ograniczenia wydajności pracy. Będzie to również powodowało presję na nasze systemy opieki społecznej. W średniej perspektywie czasowej Europa potrzebuje pracowników. Będzie potrzebowała pracowników po zakończeniu kryzysu, będzie potrzebowała kobiet na rynku pracy i wzrostu liczby osób w wieku produkcyjnym, by utrzymać opiekę socjalną. To zasadnicza konkluzja.
Po drugie, pomocniczość i języki. Oczywiście będziemy wiernie przestrzegać litery traktatu lizbońskiego w jego wdrażaniu, i chciałbym przypomnieć, że mój rząd zabiegał o używanie współurzędowych języków, którymi posługują się obywatele Hiszpanii, w europejskich instytucjach. Nie ma jednak wątpliwości, że obecnie w kontekście stosowania traktatu lizbońskiego podkreśla się równowagę między poszczególnymi instytucjami. Padła uwaga, którą uważam za niesprawiedliwą, i muszę dodać, że jest ona w swym charakterze bardzo odosobniona. Jako przewodniczący rotacyjnej prezydencji wyraziłem, zadeklarowałem i poparłem instytucjonalną rolę stałego przewodniczącego Rady, oczywiście, wysokiego przedstawiciela, a także pełną współpracę Komisji, i nadal będę tak czynił.
Nowe uprawnienia Parlamentu Europejskiego zostaną wprowadzone przez rotacyjną prezydencję hiszpańską, przy pełnej współpracy z przewodniczącym Komisji, który zawsze budował trwałe i robocze relacje z Parlamentem. Mówię tu o pracy wykonanej przez pana przewodniczącego Barroso. Byłem krytykowany za udzielenie mu swojego poparcia. Tak, poparłem go i nadal go popieram, ponieważ widziałem, jak pracuje na rzecz silnej i zjednoczonej Europy, a to bardzo ważne, ważniejsze niż ideologiczne pozycjonowanie.
Po trzecie, system finansowy, raje podatkowe oraz nowa regulacja i nadzór. Nie odnoszę się do tego, by nie wyczerpać wszystkich tematów, ale w pełni popieram wprowadzenie w życie zasad nowego nadzoru i regulacji w dziedzinie finansów. Co się tyczy potrzeby likwidacji rajów podatkowych, prezydencja rotacyjna będzie zdecydowana i surowa.
(Oklaski)
Prezydencja będzie oczywiście promowała, zachęcała wszystkie kraje i żądała od nich, by przyspieszyły prace nad koniecznymi uzgodnieniami w zakresie przejrzystości fiskalnej i przekazywania informacji w obrębie społeczności międzynarodowej.
Co się tyczy zmian klimatycznych, dnia 11 lutego Rada przeprowadzi z pomocą Komisji analizę szczytu kopenhaskiego. Oczywiście Unia Europejska powinna w dalszym ciągu podejmować kroki na rzecz strategii, która przybliży nas do progresywnej umowy dotyczącej ograniczenia zmian klimatycznych. Jestem za taką Unią Europejską, która będzie potrafiła inteligentnie pogodzić swoją ambicję, określoną przezeń na rok 2020 i na okres 2020-2030, z żądaniami innych krajów dotyczącymi obniżenia ich emisji. Aby wspierać europejską jedność i wspólną strategię, musimy powierzyć to zadanie Komisji Europejskiej. Ponadto zgadzam się w stu procentach, że Stany Zjednoczone i Chiny to dwaj główni gracze, dla których możemy przewidzieć bardziej aktywną rolę.
Oczywiście jestem całkowicie przekonany, że wspólna polityka zagraniczna powinna objąć rybołówstwo i że pakt społeczny, do którego odnieśli się niektórzy posłowie, wymaga przeglądu - zmiany uwzględniającej interesy, uzasadnioną reprezentację i konstruktywne stanowisko znacznej części tych, którzy reprezentują pracowników w Europie. Oni reprezentują pracowników, związki zawodowe, które są wyrazicielami europejskiego paktu społecznego i które w ciągu kilku ostatnich dziesięcioleci uczyniły z nas region o najlepszej opiece społecznej i największym dobrobycie od czasów II wojny światowej.
(Oklaski)
Przyszłości Unii Europejskiej i europejskiej pomyślności nie da się kształtować bez pracowników, bez praw społecznych i bez polityki w zakresie opieki społecznej, a zatem musimy te kwestie aktywnie promować.
Padło pytanie o politykę zagraniczną, w szczególności o Bliski Wschód, Amerykę Łacińską. Padła też aluzja do Izraela. W ciągu najbliższych sześciu miesięcy mamy nadzieję posunąć do przodu prace nad porozumieniem w sprawie Bliskiego Wschodu. Wiemy, że pokój na Bliskim Wschodzie jest konieczny, jest podstawowym warunkiem pokoju w innych regionach, w których rozpleniły się terror i konflikt, podsycane przez radykalizm oraz ideologiczny i religijny fanatyzm. Unia Europejska odegra swoją rolę poprzez wniesienie wkładu w proces pokojowy w postaci zaangażowania na rzecz wznowienia rozmów. Wiemy, jakie są cele i warunki. Wiemy, że dialog musi obejmować uznanie Państwa Palestyńskiego jako jeden z podstawowych warunków.
(Oklaski)
Współpraca z Izraelem oznacza współpracę na rzecz pokoju. Jeżeli nie będziemy współpracować z Izraelem, mimo krytyki, na jaką kraj ten zasługuje w związku z wieloma swoimi działaniami, pokój nie pojawi się na horyzoncie. Współpraca z Palestyną oznacza współpracę na rzecz jej prawa do własnego państwa, własnego terytorium, na rzecz zapewnienia jej dobrobytu i umożliwienia rozwiązania wszystkich niezałatwionych spraw. Będziemy to czynili z determinacją i rzecz jasna przy współpracy wszystkich innych międzynarodowych graczy.
Co się tyczy Ameryki Łacińskiej. Ameryka Łacińska jest młodym, niezwykle żywotnym kontynentem, przed którym stoi wielka przyszłość. Ameryka Łacińska ma 500 milionów mieszkańców i jest silnie związana z Europą, nie tylko ze względu na związki z Hiszpanią, ale również dlatego, że teraz, po długim czasie, szerzą się tam wartości demokratyczne i postępowe, choć jednocześnie występują tam również trudności z umocnieniem stabilności i siły Ameryki Łacińskiej jako grupy narodów. Na szczycie z udziałem Ameryki Łacińskiej pragniemy doprowadzić do przyjęcia albo przybliżenia umów handlowych ze Wspólnym Rynkiem Południa (Mercosur), z Ameryką Centralną i ze Wspólnotą Andyjską. To wszystko w interesie rozwoju i postępu, dla dobra interesów Ameryki Łacińskiej, ale w równym stopniu dla dobra europejskich interesów gospodarczych, których, moim zdaniem, również trzeba bronić.
Interesy europejskie. Kiedy padły słowa - z którymi zgodziło się kilku posłów - na temat polityki w zakresie równości między kobietami a mężczyznami, uznałem, że jest to bardzo dobry przykład polityki obywatelskiej. To są właśnie europejskie interesy. Europejskie interesy, które wyznaję w ramach działań w zakresie polityki zagranicznej, to interesy obejmujące wartości reprezentowane przez Europę, które sięgają epoki Oświecenia i wszystkich tradycji kulturalnych, religijnych i obywatelskich, które rozkwitły i rozwinęły się w Europie. Standaryzacja oznacza tolerancję, standaryzacja to poszanowanie europejskiej tradycji, najlepszej tradycji europejskiej, co oznacza, że ten ląd jest lądem wolności religijnej, ideologicznej, politycznej i kulturalnej. Wolność ta wymaga tolerancji i równego traktowania wszystkich religii i wyznań, tak by demokracja mogła być zupełną demokracją.
(Oklaski)
Panie przewodniczący! Chciałbym odnieść się do kilku wystąpień dotyczących mojego kraju, Hiszpanii, wygłoszonych przez posłów innych krajów, szczególnie przez pana posła Langena; poruszył on kwestię naszych wskaźników gospodarczych, do których czuję się zobligowany ustosunkować. Muszę powiedzieć, że kiedy rozpoczynałem swoje wystąpienie dzisiejszego ranka, mówiłem w imieniu europejskiego kraju, kraju proeuropejskiego, wdzięcznemu za członkostwo w Unii Europejskiej, wdzięcznemu tym krajom, które zachęcały nas do przystąpienia do Unii Europejskiej, i kraju, który w ciągu ostatnich 25 lat przeszedł znaczące transformacje i osiągnął ogromny postęp. Dość powiedzieć, że odkąd przystąpiliśmy do Unii Europejskiej, zmniejszyliśmy różnicę w dochodach na mieszkańca o 15 punktów procentowych, przekraczając obecną średnią europejską. Było to możliwe dzięki wysiłkom wielu Hiszpanów, hiszpańskich pracowników i przedsiębiorstw.
Obecnie, po tak znaczących postępach, doświadcza nas kryzys gospodarczy, który negatywnie wpływa na zatrudnienie. To prawda, że mamy wysoki stopień bezrobocia, podobnie jak w trakcie kryzysów w latach siedemdziesiątych i dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku. To cecha charakterystyczna naszego kraju: analogicznie do sytuacji, w której odnotowujemy wzrost, tak samo i bezrobocie rośnie u nas szybciej niż w innych krajach. Mogę jednak zapewnić pana Langena, że jeśli jutro stopa bezrobocia w jego kraju wzrośnie, niezależnie od przyczyn, moją odpowiedzią jako lidera politycznego, jako premiera i jako euroentuzjasty będzie wsparcie i solidarność, a nie oskarżanie, które było pańską reakcją w tej Izbie dzisiejszego ranka.
(Oklaski)
Moją reakcją będzie wsparcie i solidarność. To mój sposób odczuwania i bycia Europejczykiem, przy całym podziwie, jaki mam dla pańskiego kraju, i mam nadzieję, że taka sytuacja jak u nas nie zdarzy się w pańskim kraju.
Krótko mówiąc, panie przewodniczący, będziemy pracować w toku naszej prezydencji na rzecz europejskiego projektu solidarności, współpracy, zacieśnionej unii gospodarczej, reform i przekonań. Dziękuję panu za przywołanie tu pana Almunii, między innymi dlatego, że to ja zaproponowałem, by to on podjął się obowiązków, które teraz przejmuje. Wiemy również, że w ciągu najbliższych sześciu miesięcy Parlament może liczyć na współpracę, szacunek i docenienie mojego kraju i rządu, i że na koniec tej prezydencji stanę tu przed państwem i zostanę szczegółowo rozliczony, a także odpowiem na wszelkie pytania, jakie mogą pojawić się na temat szacunku i solidarności.
(Applause)
Przewodniczący
Dziękuję panu premierowi za wystąpienie. Nasza współpraca, Parlamentu Europejskiego z prezydencją hiszpańską jest bardzo ważna. Chodzi o tworzenie prawa, dlatego rządy kolejnych prezydencji są nam niezbędne do tego, abyśmy mogli proces legislacyjny prowadzić.
Oświadczenia pisemne (art. 149)
Jean-Pierre Audy  
Podobało mi się wystąpienie premiera Królestwa Hiszpanii, szczególnie wyważenie kwestii związanych z gospodarką, sprawami społecznymi i środowiskiem naturalnym. Popieram pomysł paktu społecznego z udziałem partnerów społecznych, ponieważ oprócz tego, że jest on warunkiem wstępnym do ziszczenia się poważnych ambicji społecznych, jestem pewny, że będzie również czynnikiem sukcesu gospodarczego Europy. Żałuję, że w czasie, gdy Półwysep Iberyjski sprawuje dwa ważne urzędy (prezydencję Rady Unii Europejskiej w osobie hiszpańskiego premiera, Joségo Luisa Rodrígueza Zapatero, a także przewodnictwo Komisji Europejskiej w osobie Portugalczyka Manuela Barroso), prezydencja hiszpańska okazała się niezdolna do wniesienia wartości dodanej do stosunków z kontynentem amerykańskim, poza Stanami Zjednoczonymi i Kanadą. To godne pożałowania, ponieważ na pierwszą połowę 2010 roku zapowiedziano szósty szczyt Unia Europejska-Ameryka Łacińska/Karaiby (UE-LAC), natomiast w pierwszej i drugiej połowie 2010 roku mają się odpowiednio odbyć szczyty UE-Meksyk i UE-Brazylia. Chciałbym skorzystać z okazji, by raz jeszcze wyrazić swój żal, że nowy przewodniczący Rady Europejskiej, który został wybrany w połowie listopada i objął swój urząd dnia 1 grudnia 2009 r., nadal nie pojawił się, by powitać posłów Parlamentu Europejskiego, ani nawet nie przesłał im prostego komunikatu.
Elena Băsescu  
Chciałabym nadmienić, że uczestniczyłam w delegacji AFET, która przygotowywała priorytety dla prezydencji hiszpańskiej w Madrycie w październiku 2009 roku. Dysponując wiedzą na temat tych celów, odnotowałam punkty zbieżne z postulatami Rumunii.
Głównym przedmiotem zainteresowania prezydencji hiszpańskiej jest region Morza Śródziemnego, co może również przynieść zasadnicze korzyści Rumunii. Rumuńskie przedsiębiorstwa będą mogły powrócić na rynki regionu Morza Śródziemnego (do takich krajów jak Algieria, Turcja, Syria i Egipt). Zasadniczym wspólnym celem jest zapewnienie bezpieczeństwa energetycznego Unii Europejskiej, przy współudziale Rumunii, która pojawia się w programie prac w tym obszarze, obejmującym Nabucco, paneuropejski rurociąg naftowy Konstanca-Triest i mosty sieci gazowych między sąsiadującymi krajami: Rumunia-Węgry (Arad-Segedyn), Rumunia-Bułgaria (Giurgiu-Ruse) Isaccea i Negru Vodă.
Jednocześnie w moim odczuciu prezydencja hiszpańska musi skupić szczególną uwagę na krajach Partnerstwa Wschodniego. Jednym z zasadniczych celów politycznych Rumunii jest włączenie Republiki Mołdowy - z punktu widzenia możliwej akcesji - do grupy państw Bałkanów Zachodnich. Negocjacje w sprawie podpisania umowy o stowarzyszeniu między Unią Europejską a Republiką Mołdowy rozpoczęły się w Kiszyniowie dnia 12 stycznia 2008 roku. Obecnie Mołdawia potrzebuje wsparcia finansowego i politycznego. Powinien to być priorytet zarówno dla obecnej prezydencji, jak i następnych prezydencji.
Dominique Baudis  
Panie przewodniczący! W następnych kilku miesiącach będzie pan sprawował rotacyjną prezydencję Unii Europejskiej. Przed panem wiele wyzwań w dziedzinie polityki zagranicznej, szczególnie w odniesieniu do południowego wybrzeża Morza Śródziemnego. Co zamierza pan zrobić, by przywrócić funkcjonowanie Unii dla Śródziemnomorza, której siedziba znajduje się w Barcelonie? Niedawno powołano sekretarza generalnego Unii dla Śródziemnomorza. Jak wyobraża pan sobie współpracę z pierwszym jak dotąd sekretarzem generalnym Unii dla Śródziemnomorza? Potrzebujemy ambitnej polityki dla regionu Morza Śródziemnego, wykraczającej poza partnerstwa gospodarcze, by utorować drogę dla rzeczywistego partnerstwa politycznego.
Vilija Blinkevičiūt 
na piśmie. - (LT) Hiszpania przejmuje pałeczkę prezydencji Unii Europejskiej tuż po wejściu w życie traktatu lizbońskiego. Oznacza to, że kraj sprawujący prezydencję będzie mógł ściślej współpracować z Parlamentem Europejskim w realizacji swojego ambitnego programu. Popieram najważniejsze priorytety określone w programie hiszpańskim dotyczące strategii UE 2020, ochrony zatrudnienia i postępu społecznego, inicjatyw w takich dziedzinach jak edukacja i innowacja czy kwestie bezpieczeństwa energetycznego. Dla mnie jako litewskiego posła do PE niezwykle ważne jest, by państwo sprawujące prezydencję kontynuowało realizację unijnej strategii na rzecz regionu Morza Bałtyckiego, przyjętej w trakcie prezydencji szwedzkiej. Bieżące lata to dla Europy lata walki z ubóstwem i izolacją społeczną. Chciałbym prosić Hiszpanię, by w trakcie swojej prezydencji podjęła środki konieczne do walki z ubóstwem i zapewnienia minimalnych gwarancji społecznych. Prezydencja Szwecji, kraju leżącego na północy UE, okazała się sukcesem; także Hiszpanii, krajowi południowemu, życzę pożytecznej pracy dla dobra unijnych obywateli.
Cristian Silviu Buşoi  
Chciałbym zwrócić uwagę prezydencji hiszpańskiej na wiele problemów, które uważam za priorytet i na które powinniśmy moim zdaniem znaleźć w nadchodzących miesiącach rozwiązanie. Należy potraktować priorytetowo prawa pacjentów w ramach transgranicznej opieki zdrowotnej, ponieważ wszyscy pacjenci w Europie muszą korzystać z równych praw. Apeluję do prezydencji, by dołożyła starań na rzecz odblokowania postępów w tym zakresie na szczeblu Rady. Proszę również prezydencję, by poparła dyrektywę dotyczącą informacji kierowanych do ogółu społeczeństwa dotyczących produktów leczniczych wydawanych na receptę, której Rada się sprzeciwia. Utrzymanie status quo w tym obszarze nie przyniesie żadnych korzyści ani pacjentom, ani branży farmaceutycznej. Sektor przedsiębiorstw wymaga wsparcia, tak byśmy zdołali otrząsnąć się z kryzysu gospodarczego, a szczególnie by były do tego zdolne nowe państwa członkowskie, które zostały dotknięte poważnymi problemami w tym obszarze. W związku z tum uważam, że wsparcie dla MŚP jest bezwzględną koniecznością. Prezydencja hiszpańska musi okazać silne wsparcie dla dyrektywy w sprawie zwalczania opóźnień w płatnościach w transakcjach handlowych, która ma zasadnicze znaczenie dla MŚP. Życzę prezydencji hiszpańskiej wszelkiej pomyślności w realizacji jej priorytetów i poszukiwaniu rozwiązań problemów, przed którymi stoi obecnie Unia Europejska.
Proinsias De Rossa  
na piśmie. - Celem Europy jest kompleksowe porozumienie pokojowe na Bliskim Wschodzie, którego fundamentem będzie rozwiązanie dwupaństwowe. Chcemy bezpiecznego państwa dla Izraelczyków i zdrowego demokratycznego państwa dla Palestyńczyków, w oparciu o granice sprzed 1967 roku. Jednak do przyjęcia tego rozwiązania pozostało jeszcze trochę czasu. Wyraźne oświadczenie Rady z 8 grudnia powinno zostać przez pana wcielone w życie z wigorem i determinacją. Kluczem do postępu jest stworzenie warunków do wcześniejszych palestyńskich wyborów. Europa powinna dać jasno do zrozumienia, że będzie rozmawiała z tymi, którzy zostaną wybrani w nowych wyborach, niezależnie od ich przynależności politycznej, zgodnie ze zobowiązaniem do realizacji porozumień zaakceptowanych przez naród palestyński. Teraz europejska polityka dotycząca Izraela, władz palestyńskich i Hamasu musi być uzależniona od niezwłocznego przystąpienia przez te strony do poważnych ostatecznych negocjacji w sprawie statusu w oparciu o Mapę drogową Kwartetu i arabską inicjatywę pokojową. Musimy nalegać na niezwłoczne i bezwarunkowe przerwanie izraelskiego oblężenia Strefy Gazy i zaprzestanie przysparzania cierpień półtoramilionowej rzeszy mieszkańców. Jeżeli Europa nie podejmie teraz odważnych kroków i nie zachęci USA do postąpienia podobnie, sytuacja może bardzo prędko stać się nieodwracalna.
Ioan Enciu  
Obecnej prezydencji hiszpańskiej powierzono ważne zadanie przygotowania planu działań na rzecz realizacji programu sztokholmskiego. Plan ten musi obejmować, wśród najważniejszych celów, cały pakiet kwestii związanych z imigracją i azylem, kontrolami granicznymi i bezpieczeństwem, a także walką ze zorganizowaną przestępczością i terroryzmem. Mówiąc krótko, musi objąć kwestie związane z zagwarantowaniem bezpieczeństwa europejskich obywateli.
Osiągnięcie tych celów będzie w przyszłości wymagało jeszcze szerszej wymiany informacji między instytucjami i wyspecjalizowanymi agencjami, a także konsolidacji bazy danych UE, a więc bieżącego gromadzenia danych osobowych obywateli. Należy jednak utrzymać równowagę między zapewnianiem bezpieczeństwa a poszanowaniem prawa obywateli do prywatności. Należy propagować konsensus między państwami członkowskimi w zakresie znalezienia rozsądnej korelacji między tymi dwoma celami.
Głównym celem europejskiej polityki musi być poszanowanie podstawowych praw człowieka i musi ono również stać się głównym przedmiotem uwagi trzech krajów, które będą sprawowały unijną prezydencję w następnych osiemnastu miesiącach.
José Manuel Fernandes  
Życzę hiszpańskiej prezydencji samych sukcesów. Hiszpania jest pierwszym państwem członkowskim, które tchnęło życie w nowy model instytucjonalny obowiązujący od niedawna w związku z wejściem w życie traktatu lizbońskiego.
Mamy nadzieję, że priorytet wskazany już przez pana premiera Zapatero - wyciągnięcie Europy z kryzysu oraz wzmocnienie wzrostu gospodarczego - zostanie zrealizowany, i że nadal będziemy w stanie walczyć ze zmianami klimatu i bronić bezpieczeństwa energetycznego. Ważne jest również przyjęcie zintegrowanej polityki leśnej i zapewnienie większej efektywności gospodarki wodnej.
W tym Europejskim Roku Walki z Ubóstwem i w obecnym czasie kryzysu gospodarczego mamy nadzieję, że nastąpi wzmocnienie polityki na rzecz najsłabszych grup społeczeństwa. Wyrażam nadzieję, że państwa członkowskie i europejskie instytucje będą ze sobą współpracowały, tak by UE stała się zamożniejsza i bardziej zjednoczona i by silniej zaznaczała swoją obecność na arenie międzynarodowej.
Mam również nadzieję, że dzięki tej prezydencji wzmocnione zostaną stosunki między Portugalią a Hiszpanią. Każdy jest świadom współzależności naszych gospodarek i wzajemnych powiązań między nimi. Dobrym przykładem wysiłków jest Iberyjskie Laboratorium Nanotechnologii w Bradze, które umożliwi rozwój badań naukowych, innowacji i wiedzy, prowadząc do zwiększonej konkurencyjności naszych przedsiębiorstw.
Carlo Fidanza  
Panie przewodniczący, panie i panowie! Urzędujący przewodniczący Rady przedstawił swoje priorytety. Wszystkie stanowią bardzo ważne zagadnienia, ale znamienne jest przemilczenie walki z nielegalną imigracją, która nie znalazła się wśród tych priorytetów.
Nie padły żadne deklaracje dotyczące wzmocnienia programu Frontex ani potrzeby nadania większej mocy prawnej umowom w sprawie przyjmowania uchodźców; nie padło zobowiązanie do zacieśnienia współpracy z władzami krajów, z których przybywają nielegalni migranci, ani do wspierania, w ramach struktur ONZ, potrzeby ustanowienia centrów identyfikacji dla osób ubiegających się o azyl, które będą sprawdzały, kto rzeczywiście kwalifikuje się do otrzymania azylu.
Ten brak jest bardzo ważną oznaką, że oddalamy się od stanowiska ugruntowanego niedawno przez Radę Europejską i od stanowiska rządu włoskiego, który zawsze starał się usytuować kwestie dotyczące kontroli imigracji na szczycie europejskiego programu.
Mam nadzieję, że prezydencja hiszpańska, oprócz głoszenia ogólnych apelów dotyczących praw człowieka, zweryfikuje swoje priorytety i podejmie działania zgodne ze zobowiązaniami w zakresie imigracji podjęte przez poprzednie prezydencje. Będziemy nadal naciskali na pana premiera Zapatero i jego rząd, dopóki to się nie urzeczywistni.
Lívia Járóka  
na piśmie. - (HU) Cieszy mnie to, że program prezydencji hiszpańskiej wymienia wśród priorytetów dotyczących europejskiego rynku pracy zapewnienie równych szans kobietom i mężczyznom, a także rozwój rolnictwa i stosunków z państwami trzecimi. Cieszy również to, że w programie położono nacisk na walkę z przemocą związaną z płcią i ochronę ofiar takich przestępstw, podkreślając jednocześnie wśród ogólnych celów rolę równości kobiet i mężczyzn w rozwoju Unii Europejskiej. To bardzo ważny krok, że w rozdziale poświęconym działaniom przeciwko dyskryminacji przewodniczący zobowiązuje się do zmniejszenia istniejącej różnicy płac między mężczyznami a kobietami, promowania mapy drogowej dotyczącej równości płci 2011-2015, ustanowienia Europejskiego Centrum Monitorowania Przemocy związanej z Płcią i zorganizowana forum, które oceni dotychczasowe rezultaty i przyszłe wyzwania oenzetowskiej "pekińskiej platformy działania”. Chociaż w programie nie wspomniano o planach integracji społecznej Romów, żywię głęboką nadzieję, że prezydencja będzie kontynuować działania rozpoczęte przez jej poprzedniczki i że w związku z obchodami Europejskiego Roku Walki z Ubóstwem i Wykluczeniem Społecznym skorzysta z wszelkich środków, by wspierać integrację społeczną i gospodarczą Romów, którzy stanowią największą i najbardziej bezbronną mniejszość w Europie. Mam również nadzieję, że na szczycie, który ma się odbyć w czasie obchodów Międzynarodowego Dnia Romów w Kordobie, prezydencja hiszpańska przyczyni się również znacznie do szybkiego sfinalizowania europejskiej strategii na rzecz Romów, która obecnie nabiera kształtów.
Ádám Kósa  
na piśmie. - (HU) Cieszę się, gdy słyszę o programie "Innowacyjna Europa” wprowadzanym przez prezydencję hiszpańską, ponieważ przewiduje on wśród swoich priorytetów przyspieszenie rozwoju polityki w dziedzinie turystyki, w tym uwzględnienie zdania turystów na temat unijnej polityki w tej branży. W tym zakresie prezydencja skupia się na stworzeniu europejskiego modelu turystyki, również z uwzględnieniem turystyki grupowej. Zwracam pańską uwagę na to, że należy poświęcić jak najwięcej uwagi interesom osób niepełnosprawnych. Ponadto w dziedzinie transportu prezydencja proponuje wspieranie inteligentnych systemów transportu, z czym się całkowicie zgadzam, i skorzystam tu ze sposobności, by powtórzyć: Unia Europejska powinna porzucić praktykę przyjmowania i stosowania tak wielu rozporządzeń, jak wiele jest środków transportu. Obecnie ludzie posiadający różne potrzeby transportowe nie korzystają z tego samego poziomu usług transportowych, mimo że wszyscy mają te same prawa jako pasażerowie. Sugeruję, by prezydencja wzięła pod uwagę oświadczenie pana Siima Kallasa, nominowanego komisarza, w którym uznał on swobodę przemieszczania się za jedną z podstawowych wolności europejskich obywateli, której wyrazem jest nowoczesny transport. Nominowany komisarz poparł tę inicjatywę i obiecał stworzyć jednolity kodeks postępowania dla wszystkich sektorów transportu. Czyniąc to, może w trakcie sprawowania swojego mandatu zapewnić, by wszyscy europejscy obywatele mieli jasne i przejrzyste prawa, zaś prezydencja hiszpańska może i powinna odegrać w tym ważną rolę.
Krzysztof Lisek  
na piśmie. - (PL) Bardzo cieszy mnie fakt, że polityka sąsiedztwa znajduje się w priorytetach prezydencji hiszpańskiej. Wiem, jak ważna jest dla Hiszpanii kwestia rozwoju współpracy z krajami w basenie Morza Śródziemnego i koncepcja Unii dla Śródziemnomorza. Oczywiście rozumiem, że dotyczy to wielu państw sąsiadujących z UE i ważnych partnerów gospodarczych Unii. Z tym większą radością przyjąłem deklarację premiera Zapatero i innych przedstawicieli prezydencji hiszpańskiej, że chce ona kontynuować wysiłki swoich poprzedników (zwłaszcza Czechów i Szwedów) mające na celu rozwój współpracy ze wschodnimi sąsiadami UE. W szczególności z państwami objętymi zaproponowanym przez Polskę i Szwecję programem Partnerstwa Wschodniego. W tym kontekście chciałbym zaapelować do prezydencji i osobiście do premiera Zapatero o szczególne zainteresowanie sytuacją na Białorusi. Niezwykle istotne jest przemyślenie strategii wobec Białorusi oraz monitorowanie jej wewnętrznej polityki. Jako UE powinniśmy domagać się od władz Białorusi poszanowania praw człowieka oraz zmiany stosunku do instytucji społeczeństwa obywatelskiego. Premier podkreślał jak ważne są prawa człowieka. Niestety na Białorusi nadal przetrzymywani są więźniowie sumienia, a stosunek władz do opozycji demokratycznej, wolnych mediów i organizacji pozarządowych, w tym organizacji mniejszości narodowych, jest daleki od standardów europejskich. Demokratyzacja i poszanowanie podstawowych praw obywatelskich jest czynnikiem, który powinien warunkować rozwój współpracy UE z Białorusią w ramach Partnerstwa Wschodniego.
Elżbieta Katarzyna Łukacijewska  
na piśmie. - Jednym z priorytetów prezydencji hiszpańskiej jest ożywienie gospodarcze UE, które ma być osiągnięte dzięki zatwierdzeniu i realizacji europejskiej strategii zrównoważonego rozwoju do roku 2020. Z dokumentu przedstawionego przez Komisję wynika, że chodzi głównie o promowanie gospodarki opartej na wiedzy i bardziej przyjaznej dla środowiska. Pomysłem hiszpańskim miał być z kolei system kar finansowych, w postaci np. obniżenia dotacji z unijnego budżetu, dla krajów, które nie będą wypełniać zawartych w tej strategii celów. Z tego pomysłu Hiszpania się teraz wycofuje w reakcji na opór wielu krajów i środowisk.
Ja mam jednak pytanie: dlaczego przed ogłoszeniem tak rewolucyjnego pomysłu nie zostały przeprowadzone konsultacje? Czy Hiszpania nie zdaje sobie sprawy, mając na uwadze swoje doświadczenie, że biedniejsze kraje mogą mieć problemy z realizowaniem tak ambitnych założeń nie z braku chęci a z powodu braku możliwości? Czy nie uważa pan, że wprowadzenie dodatkowych kar spowoduje efekty odwrotne do zamierzonych, doprowadzi do powstania jeszcze większych dysproporcji w rozwoju poszczególnych regionów, a co za tym idzie osłabi całą Unię? Wszyscy pragniemy silnej Unii, a silna Unia to silne jej części składowe. Polityka wyrównywania różnic pomiędzy regionami sprawdza się, nie zaprzepaśćmy jej rezultatów drastycznymi rozwiązaniami.
Iosif Matula  
Panie przewodniczący, panie i panowie! Pragnę wyrazić swoje zadowolenie z tego, że prezydencja hiszpańska przyjęła za jeden ze swoich priorytetów zadanie zapewnienia Unii Europejskiej bezpieczeństwa energetycznego. W związku z tym ważne jest zdywersyfikowanie źródeł zaopatrzenia w gaz poprzez terminowe ukończenie projektu Nabucco. Po podpisaniu międzyrządowej umowy w sprawie Nabucco Unia Europejska musi podjąć działania.
Chciałbym podkreślić, że priorytety prezydencji hiszpańskiej muszą również obejmować kraje Partnerstwa Wschodniego. W związku z tym uważam, że ważne jest, byśmy udzielili potężnego politycznego poparcia na rzecz pomyślnego zakończenia negocjacji, które rozpoczęły się niedawno między UE a Republiką Mołdowy. Negocjacje te muszą doprowadzić do podpisania umowy o stowarzyszeniu, która będzie stanowiła znaczący krok w szerzeniu europejskich wartości w tym europejskim państwie, leżącym w bezpośrednim sąsiedztwie UE. Myślę, że ważne jest byśmy wysłali pozytywny sygnał obywatelom Republiki Mołdowy, których większość opowiedziała się w wyborach 2009 roku za Sojuszem na rzecz Integracji Europejskiej.
Andreas Mölzer  
Dość dziwne wydaje się to, że prezydencja hiszpańska wzywa nas do walki z kryzysem gospodarczym i chce, byśmy uczynili wdrożenie celów polityki gospodarczej obowiązkowym. Sugestia ta, padająca z ust kraju, w którym stopa bezrobocia wynosi 20 % - dwa razy więcej niż średnia europejska - brzmi niedorzecznie. Co gorsza, Hiszpania propaguje stary pomysł europejskiego nadzoru gospodarczego. Takie pogwałcenie zasady pomocniczości trzeba potępić z całą stanowczością. UE musi pozostać unią różnorodności i państw narodowych - jest to winna swoim obywatelom.
Jest również winna swoim obywatelom postawienie wreszcie jasno sprawy w negocjacjach z Turcją. Prezydencja hiszpańska zamyka swoje oczy na rzeczywistość, innymi słowy na to, że Turcja nie jest częścią Europy, ani geograficznie, ani duchowo, czy kulturowo. Mniejszości etniczne i religijne są nadal dyskryminowane w tym kraju, należącym do Azji Mniejszej, a Ankara uparcie odmawia uznania Cypru, który jest państwem członkowskim UE. Mówienie, że konflikt, który toczy się od dziesięcioleci, przyniesie wkrótce "pozytywne rezultaty” jest niczym innym jak pobożnym życzeniem. Z samych tylko względów finansowych UE nie będzie w stanie udźwignąć akcesji Turcji. Masowy napływ Turków i eksplozja równoległych społeczeństw byłyby gwoździem do trumny UE. Nadszedł najwyższy czas, byśmy natychmiast zaprzestali naszych negocjacji akcesyjnych z Ankarą i zmierzali do ustanowienia uprzywilejowanego partnerstwa.
Rareş-Lucian Niculescu  
Cieszy mnie to, że wśród priorytetów sektora rolnictwa prezydencja hiszpańska przyjmuje priorytety, które rzeczywiście są najważniejszymi celami w tym okresie: kontynuacja debat w sprawie przyszłości wspólnej polityki rolnej i dostosowania wspólnej polityki rolnej do ciągle zmieniającej się rzeczywistości współczesnej Europy.
Ponadto w programie prezydencji hiszpańskiej zauważyłem inne ważne pomysły: zapewnienie wystarczających środków dla europejskiego rolnictwa i kontynuacja procesu stopniowej likwidacji kwot mlecznych stosownie do wyników oceny funkcjonowania. I wreszcie, cieszą mnie trwające już podczas pierwszego posiedzenia Rady ds. Rolnictwa i Rybołówstwa, które odbyło się w poniedziałek, dyskusje dotyczące poprawy funkcjonowania łańcucha dostaw żywności w celu kontrolowania wahań cen i zapewnienia sprawiedliwszego rozkładu nadwyżki w ramach tego łańcucha. To wszystko stanowi ambitne cele, a jednocześnie cele o fundamentalnym znaczeniu dla europejskich obywateli.
Sławomir Witold Nitras  
Dziękuję za pana słowa w inauguracyjnym wystąpieniu. Zabrakło w nim jednak wyraźnego odniesienia do problemu gigantycznych deficytów. Nie wyobrażam sobie, by hiszpańska prezydencja nie zajęła się tym problemem i nie ustanowiła go jednym ze swych priorytetów. Panie premierze Zapatero, nie tylko sytuacja w Grecji, ale również w Hiszpanii i innych krajach wydaje się pana najważniejszym zadaniem. Czy nie obawia się pan, że jeśli nie uporządkuje pan finansów publicznych w Hiszpanii to nie będzie za co kupić pańskich "elektrycznych samochodów”? Musi pan wiedzieć, że niefrasobliwa polityka niektórych rządów europejskich, w tym również rządu hiszpańskiego, zmniejsza konkurencyjność Europy, ogranicza ilość miejsc pracy w Europie, oddala możliwość rozszerzenia "Eurozony” o nowe kraje, ze względu na jej wewnętrzną niestabilność. Proszę poważnie spojrzeć w twarz temu wyzwaniu. To pana obowiązek.
Wojciech Michał Olejniczak  
(PL) na piśmie. - Prezydencja Hiszpanii przypada na okres wejścia w życie traktatu lizbońskiego. To, jaki uzus zostanie wypracowany w relacjach między stałym przewodniczącym RE i wysokim przedstawicielem Rady Unii Europejskiej do spraw polityki zewnętrznej i bezpieczeństwa, a innymi wspólnotowymi instytucjami i przywódcami państw członkowskich, zależy w znacznej mierze od rozpoczynającej się prezydencji. Chciałbym zaapelować w tym miejscu o zapewnienie nowym instytucjom maksimum podmiotowości w zgodzie z literą traktatu i duchem dokonanej reformy. Ważne jest, aby Unia Europejska mówiła na arenie międzynarodowej jednym głosem. Jeszcze ważniejsze jest jednak, aby głos ten nie był lekceważony, lecz kreował nowe trendy i miał kluczowy wpływ na podejmowane decyzje. Aby nie powtórzyła się sytuacja z konferencji COP15, prezydencja musi już dzisiaj podjąć starania na rzecz stworzenia klimatu, który umożliwi podjęcie podczas szczytu COP16 decyzji zgodnych ze stanowiskiem Unii Europejskiej. Unia musi również mówić jednym głosem w kwestii walki z kryzysem i budowy nowego ładu finansowego.
Zadaniem dla prezydencji jest patronowanie wszelkim intelektualnym refleksjom na temat zmian w europejskim modelu gospodarczym i społecznym wynikłych z wniosków wypływających z obecnego kryzysu gospodarczego. Ze swojej strony liczę natomiast na życzliwe wsparcie prezydencji dla prac nad reformą wspólnej polityki rolnej. Już niebawem będzie to jedna z najważniejszych kwestii politycznych w łonie Unii Europejskiej.
Joanna Senyszyn  
Plan hiszpańskiej prezydencji obejmuje ważne i niezbędne do zrealizowania cele, dzięki którym będziemy mogli czuć się bezpiecznie w konkurencyjnej i silnej gospodarczo Europie. Za najważniejsze uważam trzy sprawy:
1. Zdecydowane i szybkie działania mające na celu zahamowanie rosnącego bezrobocia. Tworzenie nowych miejsc pracy wymaga wielu działań przygotowawczych i dużego wsparcia finansowego (m.in. na badania rynkowe, szkolenia). Rok 2010 to najlepszy czas na podnoszenie kwalifikacji i ewentualne przekwalifikowania, zgodne z zapotrzebowaniem wychodzącej z kryzysu gospodarki.
2. Walka z przemocą domową, w tym proponowany projekt dyrektywy o unijnej ochronie ofiar przemocy domowej. Skala tego zjawiska w Europie nie pozostawia złudzeń, że wiele kobiet najmniej bezpiecznie czuje się we własnym domu. To sytuacja absurdalna, a zarazem kompromitująca dla państw UE, że nie radzą sobie z tak ważnym problemem społecznym. Jest w tym duża wina polityków, którzy niedostatecznie sprzeciwiają się przemocy wobec kobiet, a niejednokrotnie udają, że jej w tak dużym zakresie nie ma. Kompromitacją prawicy w Parlamencie Europejskim był brak poparcia dla rezolucji przeciwko przemocy wobec kobiet. Rezolucja ta na szczęście przeszła głosami lewicy.
3. Dalsze działania w walce z dyskryminacją, w tym postęp w sprawie nowej dyrektywy przeciw różnym formom dyskryminacji, oraz surowe karanie krajów, które zwlekają z wdrożeniem unijnych przepisów antydyskryminacyjnych.
Czesław Adam Siekierski  
Po raz kolejny prezydencja hiszpańska w Unii przypada na okres przełomowy. Osiem lat temu, w pierwszym półroczu 2002 roku Hiszpania musiała stawić czoła wyzwaniu, jakim było wprowadzenie wspólnej waluty euro. Obecnie przed prezydencją hiszpańską stoi równie doniosłe zadanie - tj. wdrożenie postanowień traktatu z Lizbony. Duże znaczeni będzie miał podział kompetencji między daną prezydencją kraju członkowskiego a przewodniczącym Rady Europejskiej. Priorytetowe traktowanie polityki zagranicznej wzmacniającej pozycję Unii na arenie światowej zasługuje na poparcie. Ale czy wykona to nowomianowana wysoka przedstawiciel ds. polityki zagranicznej i bezpieczeństwa? Obawy te wynikają z wypowiedzi pani Ashton, jej przeszłości ale także z pierwszych działań na tym stanowisku. Chyba nikogo nie trzeba przekonywać, że walka z kryzysem i jego negatywnymi następstwami gospodarczymi i społecznymi jest nadal konieczna. Leży to szczególnie w interesie Hiszpanii, którą recesja dotknęła wyjątkowo mocno. Jak powrócić do przestrzegania paktu stabilizacji i wzrostu, tak przez duże jak i małe kraje członkowskie? Jak koordynować walkę z kryzysem w Europie i na świecie? Dodatkowym wyzwaniem wynikającym z przepisów traktatu lizbońskiego jest konieczność ułożenia sobie współpracy w ramach tzw. prezydencji trójkowej. Hiszpania będzie musiała koordynować swoje prace z Belgią i Węgrami. Szczególnie ważne będzie zapewnienie płynnego przejścia między poszczególnymi prezydencjami, tak aby ciągłość prac została zachowana. Życzę prezydencji hiszpańskiej powodzenia!
Bogusław Sonik  
Szanowny panie przewodniczący! Chciałbym bardzo serdecznie przywitać prezydencję hiszpańską. Muszę przyznać, że mam wobec tej prezydencji szczególne oczekiwania. Po pierwsze dlatego, że wśród priorytetów prezydencji hiszpańskiej znalazło się bezpieczeństwo energetyczne. Fakt ten przyjmuję z najwyższym zadowoleniem. Jest to temat, który winien być priorytetem każdej kolejnej prezydencji. Pragnę podkreślić jak ważnym elementem tego tematu jest tzw. Solidarity Action Plan. Kontynuowanie i przyspieszenie prac nad jego wprowadzeniem w życie należy do spraw absolutnie pierwszoplanowych.
Zgadzam się z założeniami hiszpańskiej prezydencji związanymi z działaniami w celu powstrzymania zmian klimatu. Chciałbym zwrócić uwagę na to jak istotne jest skoordynowane informowanie wszystkich obywateli Unii Europejskiej o możliwościach samodzielnej walki ze zmianami klimatycznymi. Jak pokazał niedawny szczyt w Kopenhadze, sama wola polityków niewiele może zmienić. W związku z tym musimy najpełniej jak to tylko możliwe zaangażować Europejczyków i przekonać ich, że zmiany klimatu nie są abstrakcyjnym procesem, a wręcz przeciwnie, dotyczą każdego z osobna i wszystkich razem.
Csaba Sándor Tabajdi  
na piśmie. - (HU) Jako przedstawiciel Węgier - i części hiszpańsko-belgijsko-węgierskiej trójki prezydencji - z zadowoleniem przyjmuję prezydencję hiszpańską. Rzadko można usłyszeć, by wizytujący premier miał tak jasną wizję przyszłości UE i programu prezydencji jak ta, którą usłyszeliśmy dzisiejszego ranka z ust premiera Zapatero. Zgadzam się z poglądem, że bez urzeczywistnienia unii gospodarczej, konkurencyjność Europy na świecie jest zagrożona. Pięć priorytetów na najbliższe dziesięć lat, wyszczególnionych przez pana premiera Zapatero, określa w istocie najważniejsze cele strategiczne. W interesie Unii jako całości, ale szczególnie nowych państw członkowskich, w tym Węgier, leży ograniczenie zależności energetycznej. Bez "zielonego wzrostu gospodarczego”, rynku cyfrowego, stworzenia wspólnego potencjału gospodarczego i prawdziwego rozwijania europejskiej edukacji Unia nie uzyska potencjału do odbudowy.
Z zadowoleniem przyjmuję również decyzję prezydencji hiszpańskiej dotyczącą przyspieszenia debaty w sprawie przyszłości wspólnej polityki rolnej. Znajdujemy się pod presją czasową: po pierwsze, musimy opracować ramy WPR, a następnie wykorzystać je jako podstawę budżetu, a nie na odwrót. W przeciwnym razie beneficjenci WPR, a także cała Wspólnota, ogromnie na tym stracą. Węgierska Akademia Rolnicza jest ważnym forum debat nad przyszłością WPR na Węgrzech; mam nadzieję, że prezydencja hiszpańska zdoła wziąć udział w organizowanym przez nią wydarzeniu w 2010 roku.
Nuno Teixeira  
Prezydencja hiszpańska nastała w strategicznie ważnym dla Europy czasie. To, że przejmuje stery, gdy w życie wchodzi traktat lizboński, zwiększa jej odpowiedzialność za skuteczne stosowanie nowego traktatu, które stanowi warunek wstępny opracowania jej programu.
Z niecierpliwością wyczekuję debaty w sprawie przyszłości polityki spójności i próbuję sprawić, by uwzględniała ona kwestię spójności terytorialnej. Jako że jestem posłem do PE z jednego z regionów peryferyjnych, moja uwaga skupia się na tym, co nowa prezydencja uczyni z polityką rozwoju regionów wyspiarskich.
Szczyt UE-Maroko będzie z pewnością idealnym forum dla rozwoju Euro-Afrykańskiego Obszaru Współpracy Atlantyckiej, szczególnie poprzez współpracę z Maderą, Azorami, Wyspami Kanaryjskimi i krajami sąsiedzkimi. Będzie ona mogła liczyć na moje pełne zaangażowanie.
W związku ze swoją geograficzną i historyczną bliskością Portugalia, a w szczególności jej regiony peryferyjne, jak na przykład Madera, chcą się przekonać, w jaki sposób prezydencja hiszpańska zamierza wdrożyć i rozwijać nową europejską strategię dla tych regionów.
W tym kontekście będę ściśle śledził działania prezydencji, w miarę jak będzie wdrażała zalecenia sformułowana przez Komisję w komunikacie Regiony najbardziej oddalone atutem Europy, a także dyskusję na temat przyszłych perspektyw finansowych.
Silvia-Adriana Ţicău  
na piśmie. - (RO) Prezydencja hiszpańska musi sfinalizować uzgodnienia instytucjonalne na potrzeby wdrożenia traktatu lizbońskiego. Określenie nowych zasad "komitologii” jest kluczowym elementem procesu legislacyjnego. Istnieje szereg dokumentów, w tym dyrektywa w sprawie charakterystyki energetycznej budynków i dyrektywa w sprawie inteligentnych systemów transportowych, których przyjęcie jest uzależnione od tempa dopracowania zasad współpracy instytucjonalnej. Dodatkowo kryzys gospodarczy ma dotkliwy wpływ na europejskich obywateli, tracących swoje miejsca pracy, którzy mają nadzieję, że nakreślone zostaną środki, które ułatwią odbudowę gospodarczą. Strategia UE 2020 musi umożliwić znalezienie rozwiązań, które pomogą spełnić te oczekiwania. Dlatego też unijne trio złożone z prezydencji hiszpańskiej, belgijskiej i węgierskiej musi wzmocnić Europę społeczną poprzez tworzenie nowych miejsc pracy i poprawę warunków życia europejskich obywateli. I wreszcie, rok 2010 jest półmetkiem perspektywy finansowej w latach 2007-2013. W tym roku państwa członkowskie mają wyjątkową sposobność dokonania przeglądu programów operacyjnych w taki sposób, by maksymalnie poprawić absorpcję europejskich funduszy i wdrażać projekty prowadzące do wzrostu zatrudnienia i poprawy jakości życia europejskich obywateli. Nalegam na prezydencję hiszpańską, wraz z wszystkimi państwami członkowskimi, by jak najlepiej wykorzystała przegląd śródokresowy w celu zapewnienia odbudowy gospodarczej w latach 2012-2013.
Georgios Toussas  
Priorytety prezydencji hiszpańskiej w zakresie skutecznego stosowania reakcyjnego "traktatu lizbońskiego” i wspierania dalszej realizacji antyobywatelskiej strategii lizbońskiej przy pomocy strategii UE-2020, wzmocnienia WPBiO, a także wymierzenia ciosu w demokratyczne prawa i swobody w ramach programu sztokholmskiego to priorytety plutokracji. Program prezydencji hiszpańskiej obrazuje pośpiech zjednoczonego wokół euro kapitału, by promować kapitalistyczną restrukturyzację i nadal przypuszczać w sposób niezakłócony atak na prawa i jakość życia klasy pracującej i obywateli. Głównym celem tego ataku jest obniżenie płac i emerytur, całkowite rozbicie stosunków pracowniczych, powszechne stosowanie elastycznych i tymczasowych form zatrudnienia, zniszczenie krajowych systemów ubezpieczeń i dochodów rolników, przy znacznych cięciach wspólnotowego budżetu na rolnictwo i hodowlę oraz cięciach świadczeń społecznych, a także komercjalizacji ochrony zdrowia, opieki społecznej i edukacji, poprzez budzenie upiora "deficytu budżetowego” i stosowanie paktu na rzecz stabilności. Droga obrana przez zaślepiony pieniędzmi monopolistyczny kapitał to droga wzmocnienia imperialistycznej polityki UE poprzez nowe polityczne i strategiczne mechanizmy interwencji, takie jak "Europejska Służba Działań Zewnętrznych”, z myślą o wzmacnianiu jej militaryzacji poprzez tworzenie "grup bojowych” i zwiększanie jej infiltracji przez NATO.
Jarosław Leszek Wałęsa  
na piśmie. - Szanowni państwo, Hiszpania juz po raz czwarty sprawować będzie unijne przewodnictwo. Jednak po raz pierwszy na nowych zasadach, po raz pierwszy połączy swoją pracę z nowymi instytucjami przewidzianymi traktatem lizbońskim. Aktualne okoliczności nadają szczególne znaczenie roli Hiszpanii i zwiększają jej odpowiedzialność, jako że kryzys finansowy i przemiany Europy zbiegają się z wejściem w życie traktatu. Po średnio udanej czeskiej prezydencji oraz profesjonalnych Szwedach, oczy Europy skierowane są na Półwysep Iberyjski. Zaprezentowane priorytety, czyli praca nad prawami europejskiego obywatela; odnowa gospodarcza i nadzór nad finansami; przestrzeganie sprawiedliwości i opracowanie strategii bezpieczeństwa wewnętrznego państw starego kontynentu, a to wszystko przy pełnym wprowadzeniu w życie nowego traktatu są bardzo ambitne. Przed Hiszpanią ogromna szansa i duże wyzwanie, aby nowe zapisy przełożyć na konkretne czyny i dostosować do dynamicznie zmieniającej się sytuacji na świecie. Sprawowanie przewodnictwa w Unii Europejskiej w okresie globalnego kryzysu finansowego nie jest rzeczą łatwą. Tym bardziej z niecierpliwością czekam rezultatów i życzę powodzenia we wprowadzaniu w życie "projektu Nowej Europy”. Dziękuję!
* * *
David-Maria Sassoli
(IT) Panie przewodniczący, panie i panowie! Ubiegłej nocy włoska policja aresztowała pięć osób planujących mafijny atak na jednego z naszych kolegów, Rosario Crocettę, posła do PE i byłego burmistrza sycylijskiego miasteczka Gela.
Zdaniem śledczych atak może nastąpić w każdym momencie, począwszy od dziś, czyli od 20 stycznia. Chciałbym państwu przypomnieć, że władze belgijskie nie zapewniły jeszcze panu posłowi Crocetcie odpowiedniej ochrony, chociaż - o czym prezydium Parlamentu wiadomo - we Włoszech jest on już od jakiegoś czasu chroniony.
Chciałbym prosić prezydium o wyrażenie, w imieniu Parlamentu Europejskiego, solidarności z naszym kolegą posłem i podjęcie działań gwarantujących, że jako poseł do Parlamentu Europejskiego Rosario Crocetta zostanie otoczony odpowiednią ochroną.
