Ocena systemu dublińskiego (ciąg dalszy debat)
Przewodniczący
Powracamy do debaty na temat sprawozdania Jean Lambert dotyczącego oceny systemu dublińskiego.
Inger Segelström
(SV) Panie przewodniczący! Jest to duża zmiana tematu, ale jeśli nie rozwiążemy kryzysu w Gruzji, będziemy potrzebować jeszcze lepszej polityki azylowej w Europie.
Chciałabym zacząć od podziękowania pani poseł Lambert za bardzo dokładne sprawozdanie. Popieram także poprawki zgłoszone przez panie poseł Roure i Lefrançois. System dubliński i wybór pierwszego kraju przyjmującego dla osób wjeżdżających do UE naprawdę muszą zostać ocenione, szczególnie w związku z wynikającymi z tego problemami dla krajów przyjmujących uchodźców. Myślę tu o krajach obszaru Morza Śródziemnego, ale także o Szwecji, która spośród wszystkich krajów europejskich przyjęła najwięcej uchodźców z Iraku. UE powinna podjąć większą wspólną odpowiedzialność, w przeciwnym wypadku regulacja dublińska jest nic nieznacząca.
Rok temu Komisja Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych wybrała się z wizytą rozpoznawczą w region Morza Śródziemnego. Sytuacja była przerażająca! Nie poprawił jej fakt, że Szwecja zaczęła wysyłać uchodźców i osoby starające się o azyl z powrotem do Grecji, która przez jakiś czas była mocno przeciążona. Następnie grupa Europejskiej Partii Ludowej i Europejskich Demokratów w Parlamencie Europejskim przyjęła dyrektywę w sprawie powrotu nielegalnych imigrantów, która zawierała nieludzkie przepisy takie jak deportacja po oczekiwaniu przez nawet 18 miesięcy, co jest szczególnie trudne dla dzieci. Konieczna jest wspólna europejska polityka azylowa, ale czuję, że idzie to w złym kierunku i jestem tym zaniepokojona. Obawiam się, że nie zgadzamy się i nie jesteśmy gotowi na zwrócenie większej uwagi na dzieci.
Jest jednak jedna rzecz, na którą zwróciliśmy uwagę, a jest to dzisiejsze wystąpienie komisarza Barrota na temat czasowego zawieszenia. Jako Szwedka chciałabym wykorzystać tę okazję, aby wskazać na miasto Södertälje, na południe od Sztokholmu. Södertälje przyjęło więcej uchodźców z Iraku niż całe USA i Kanada razem wzięte! Moim zdaniem Södertälje musi zostać objęte próbą, do której odniósł się komisarz Barrot. Dziękuję.
Jacques Barrot
wiceprzewodniczący Komisji Europejskiej. - (FR) Panie przewodniczący! Debata ta jest wyraźnie bardzo ważna i została przerwana, ale to się zdarza. W każdym razie, ja także jestem przekonany, że wyposażenie Europy w naprawdę zharmonizowane prawo azylu będzie doskonałą odpowiedzią na problemy, o których wspomnieliśmy w poprzedniej debacie.
Chciałbym krótko nawiązać do kilku komentarzy. Prawdą jest, że obecny system nie jest "sprawiedliwy”, ponieważ osoby starające się o azyl nie zawsze otrzymują tę samą odpowiedź w zależności od państwa członkowskiego, w którym ubiegają się o azyl. Ma pani rację, podkreślając, że niektóre kraje są dużo bardziej otwarte i hojne niż inne. Dlatego potrzebujemy tej harmonizacji. Musimy także rozważyć kilka kwestii, które są powodem zaniepokojenia, takich jak problem osób nieletnich bez opieki. Musimy też zbadać problem zatrzymywania osób starających się o azyl i, oczywiście, musimy uczynić to w ramach przeglądania tych tekstów, niekoniecznie w celu odejścia od systemu dublińskiego, ale w celu usprawnienia tej europejskiej odpowiedzi dla osób starających się o azyl.
Musimy pozostać wiernymi europejskiej tradycji demokratycznego i humanistycznego przyjęcia. Dlatego, panie przewodniczący, szanowni państwo, debata ta jest dla nas szczególnie pożyteczna. Z pewnością daje nam ona do myślenia i oczywiście wrócę na forum Parlamentu, by zaprezentować teksty, które teraz w świetle doskonałych obserwacji z tej debaty zamierzamy przygotować.
Dlatego muszę gorąco podziękować Parlamentowi i panu, panie przewodniczący, i mam nadzieję, że do końca roku będę mógł wrócić z projektami tekstów, które umożliwią nam znacząco poprawić sytuację w związku z prawem azylu w Europie.
Przewodniczący
Chcę Pana Komisarza jeszcze raz przeprosić za tę przerwę w debacie, ale priorytety tak zostały właśnie określone i musieliśmy w ten nietypowy sposób tę akurat debatę przerwać.
Jean Lambert
sprawozdawca. - Panie przewodniczący! Ja także chciałbym bardzo podziękować panu komisarzowi za to, co właśnie powiedział, oraz za jego zapewnienia. Myślę, że jasne jest - na podstawie tego, co dzisiejszego wieczoru usłyszeliśmy z każdej części tej Izby - że istnieje potrzeba nie tylko skutecznego, ale także wysokiej jakości systemu opartego na wspólnej odpowiedzialności: jak powiedziała moja koleżanka pani poseł Segelström, musi być wspólna odpowiedzialność albo system ten będzie nic nieznaczący.
Myślę, że Rada także musi bardzo, bardzo wyraźnie usłyszeć to przesłanie, ponieważ to rządy wchodzące w skład Rady są odpowiedzialne za wypełnienie swoich zobowiązań. Prawdą jest, że niektóre państwa członkowskie, takie jak Szwecja, bardzo dobrze wywiązują się ze swoich zobowiązań. Inne nie. Oznacza to, że bardzo ważne stają się działania, które może podjąć Komisja, aby je w tym wesprzeć - na przykład wykorzystanie Wysokiego Komisarza Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców (UNHCR) i pomysł stworzenia Urzędu Wsparcia ds. Polityki Azylowej - pod warunkiem, że wykorzystuje się je w odpowiedni sposób. To także jest coś, co moim zdaniem każdy z nas, kogo dotyczy system budżetowy, powinien przemyśleć.
Jednak w imieniu mojego kolegi pana Busuttila powiedziałbym, że niektórzy z nas nadal żyją w przekonaniu, iż presja na niektóre państwa członkowskie jest tymczasowa, a nie systemowa, i dlatego że nasze odpowiedzi może muszą być bardziej systemowe - chyba że, oczywiście, przewidujemy nagłą zmianę sytuacji na świecie, która odbiłaby się na przepływach uchodźców. Więc ponownie chciałbym podziękować panu komisarzowi i moim kolegom i koleżankom za ich ciepłe słowa. Zobaczymy, co możemy zrobić, aby to przesłanie przekazać Radzie i z niecierpliwością oczekujemy na wnioski ze strony Komisji w późniejszym okresie w tym roku.
Przewodniczący
Zamykam debatę.
