Bevordering van sociale integratie en bestrijding van armoede, met inbegrip van armoede onder kinderen, in de EU (korte presentatie) 
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag van Gabriele Zimmer, namens de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, over de bevordering van sociale integratie en de bestrijding van armoede, met inbegrip van armoede onder kinderen, in de EU.
Gabriele Zimmer
rapporteur. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, ik word geacht om dit initiatiefverslag namens onze commissie te presenteren, maar ik wil allereerst zeggen dat ik betreur dat er in de plenaire vergadering geen open debat plaats kan vinden, en er ook geen amendementen konden worden ingediend. Ik vind het onaanvaardbaar dat de afgevaardigden hun eigen rechten zelf beperken, en dat we op die manier afbreuk doen aan het belang van de initiatiefverslagen.
We hebben in de commissie een bijzonder intensief debat gevoerd over de verslagen die vandaag op de agenda staan, er zijn meer dan 200 amendementen ingediend, er zijn 40 compromisamendementen uitgewerkt, en er hebben twee hoorzittingen met deskundigen en belanghebbenden plaatsgevonden, dat alles in nauwe samenwerking met de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid. Daaruit blijkt dat de leden wel degelijk belangstelling hebben voor dit onderwerp.
De Commissie werkgelegenheid en sociale zaken heeft zich met een overgrote meerderheid van de leden uit alle fracties uitgesproken voor de verdere ontwikkeling van de strategie van de EU voor de bestrijding van armoede en sociale uitsluiting - en ik hoop dat de plenaire vergadering morgen hetzelfde zal doen. 78 miljoen burgers leven in armoede, 19 miljoen daarvan zijn kinderen, en de commissie heeft er geen twijfel over laten bestaan dat de EU en haar lidstaten verplicht zijn om concrete en meetbare doelstellingen vast te leggen om de sociale integratie te bevorderen en de armoede uit te roeien.
De Europese Commissie heeft een paar dagen geleden principes voorgesteld voor een strategie van actieve integratie, die nog moet worden goedgekeurd door de Europese Raad. Wij als parlementaire commissie staan achter deze voorstellen, voor zover we ze al hebben kunnen nalezen. Wij gaan echter verder, in ons verslag pleiten wij voor het ontwikkelen van een holistische aanpak van de actieve sociale integratie.
Die moet volgens ons op vier pijlers rusten. Ten eerste: een inkomen boven de armoedegrens door stelsels van minimale sociale bescherming en minimumlonen. Ten tweede: een actief arbeidsmarktbeleid voor betere banen en een toereikend inkomen. Ten derde: een betere toegang tot de openbare diensten van algemeen belang en kwalitatief hoogwaardige diensten. Ten vierde: een betere participatie van degenen die getroffen worden door armoede en sociale uitsluiting in de uitwerking en uitvoering van deze strategie. Bovendien willen we de gelijkheid tussen mannen en vrouwen als horizontale taak in deze strategie integreren.
Als commissie bekritiseren wij dat niet eens alle lidstaten van de EU een volledig sociaal vangnet hebben. In veel lidstaten ligt het laagste niveau van sociale bescherming onder de armoedegrens van de EU. Daarom eisen wij dat het minimuminkomen uit sociale bescherming of uit betaalde arbeid niet mag leiden tot inkomensarmoede. Wij doen een beroep op de Raad om voor de hele EU streefdoelen vast te leggen voor het niveau van de minimale sociale bescherming - ten minste 60 procent van het mediaan nationaal inkomen - en van de minimumlonen - ten minste 60 procent van het gemiddelde inkomen in de lidstaat of in de bedrijfstak. De lidstaten dienen die streefdoelen binnen een bepaalde periode te bereiken, waarbij natuurlijk in geen geval afbreuk mag worden gedaan aan het subsidiariteitsbeginsel, en ook de open coördinatiemethode moet worden toegepast.
De commissie heeft in haar debatten over dit verslag veel aandacht besteed aan de bestrijding van kinderarmoede. Daarbij staat het welzijn van het kind voor ons centraal. We gaan uit van het VN-Verdrag inzake de rechten van het kind, en leiden daaruit af dat er een politiek en holistisch recht op de bestrijding van kinderarmoede bestaat.
We wijzen erop dat de toegang tot kwalitatief hoogwaardige diensten volgens ons van het allergrootste belang is voor de sociale integratie van volwassenen, maar zeker ook van kinderen, en met name van kinderen uit groepen met een bijzonder hoog armoederisico. We doen een dringend beroep op de lidstaten om als eerste stap de kinderarmoede voor 2012 met 50 procent terug te dringen. Bovendien bevestigen wij de eis in onze resolutie van januari jongstleden dat het fenomeen van de straatkinderen voor 2015 moet zijn uitgeroeid.
Vladimír Špidla
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, staat u mij toe een paar woorden te zeggen over het verslag in kwestie. U weet dat de Commissie in de vernieuwde sociale agenda het idee heeft geopperd de armoede te bestrijden als integraal onderdeel van de sociale agenda, en de aanbeveling inzake sociale integratie was een volgende stap in de uitwerking van dit idee. Ik ben blij dat in het verslag dat de rapporteur gedurende haar toespraak heeft gepresenteerd, deze aanbeveling wordt ondersteund en een aantal belangrijke onderdelen van de aanbeveling positief worden beoordeeld. Ik kan zeggen dat de Commissie weliswaar groot belang hecht aan een integrale aanpak ten behoeve van sociale integratie, maar meer nog de nadruk legt op het probleem van armoede onder kinderen. Ik zou er in dit verband op willen wijzen dat dit de eerste keer is gedurende de huidige zittingsperiode dat dit onderwerp op zo'n uitstekende manier is gepresenteerd. We streven ernaar in de toekomst verder te gaan op deze weg omdat duidelijk is dat armoede die van ouder op kind wordt doorgegeven, een belangrijk sociologisch probleem is in verband met armoede.
Dames en heren, het is overduidelijk dat de Commissie in dit opzicht kan rekenen op steun van het Parlement. Natuurlijk ben ik benieuwd naar de voortgang van de documenten en het verslag in de toekomst. Het is ook duidelijk dat de Commissie voor haar inspanningen ter bevordering van sociale integratie in de toekomst nog veelvuldig gebruik zal maken van de besluiten en adviezen van het Parlement. Dit is namelijk geen probleem dat is op te lossen met een enkele mededeling, of een strijd die in enkele weken of maanden is gestreden.
De Voorzitter
Hiermee is het debat beëindigd.
De stemming vindt morgen plaats.
Schriftelijke verklaringen (Artikel 142)
Slavi Binev  
schriftelijk. - (BG) Mijnheer de Voorzitter, collega's, ik wil mijn steun uitspreken voor het verslag van Gabriele Zimmer over de bevordering van sociale integratie en de bestrijding van armoede. Het bestrijden van armoede onder kinderen is een prioriteit van de EU, maar er zijn vele obstakels die een goede socialisatie in de weg staan.
Ik wil u op de hoogte brengen van een ongekend geval in Bulgarije, waaruit blijkt hoe de autoriteiten duizenden kinderen de mogelijkheid ontzeggen om onderwijs te krijgen en iets beters van hun leven te maken. Het overheidsbestuur onderwerpt christelijke kinderen op openbare scholen aan religieuze discriminatie. In de regio's Kardzhali, Razgrad, Targovishte en Shumen sloten de scholen twee dagen hun deuren voor de viering van het moslimfeest Ramazan Bayram, dat geen nationale feestdag is. Dit gebeurde met medeweten van het Bulgaarse ministerie van Onderwijs. Ondanks het openbare karakter van het Bulgaarse onderwijs werd er in deze regio's een godsdienstige feestdag uitgeroepen! De Bulgaarse kinderen werden gedwongen om thuis te blijven.
Bulgarije is een christelijk land en heeft geen wetgeving voor de landelijke viering van moslimfeesten. Hoe heeft het dan kunnen gebeuren dat de Bulgaarse openbare scholen ten koste van hun eigen kinderen en zonder enige uitleg hun deuren gesloten hielden voor de viering van een niet-Bulgaars religieus feest? Een bepaalde persoon of bepaalde groepering in Bulgarije heeft er kennelijk belang bij dat de klaslokalen van Bulgaarse openbare scholen leeg zijn om de Turkse moskeeën te vullen.
Bairbre de Brún  
schriftelijk. - (GA) In het sociale-integratiebeleid moeten het recht van mensen op een waardig leven en de garantie van een volwaardige plaats in de samenleving centraal staan. Daartoe moet het sociale-integratiebeleid een inkomensniveau waarborgen dat zorgt dat mensen geen armoede lijden of worden uitgesloten.
In dit verslag wordt de Europese Commissie bijgevallen bij het nemen van deze belangrijke stap, die de bestrijding van armoede en de strijd voor sociale insluiting zichtbaarder maakt. In het verslag wordt erop aangedrongen dat de strategie moet worden geïntensiveerd door nauwkeurig omschreven doelen en indicatoren te ontwikkelen. Benadrukt wordt dat de bestrijding van armoede om een bredere aanpak vraagt, die een scala aan EU-beleid omvat.
Speciaal van belang is dat in het verslag wordt gepleit voor een minimumloon en een minimuminkomen, met prioriteit voor de uitroeiing van armoede onder kinderen, en toegang tot openbare diensten voor risicogroepen voor wat betreft sociale uitsluiting. In aanvulling hierop moet sociale integratie worden bevorderd door middel van huisvesting, onderwijs, opleiding en levenslang leren, evenals door inkomenssteunregelingen voor individuele personen en gezinnen.
Proinsias De Rossa  
Dit verslag is omschreven als een holistische benadering voor het uitbannen van armoede. Terwijl de wereldwijde financiële storm nog steeds inbeukt op onze burgers en economieën, is het nog nooit zo duidelijk geweest dat we in een wereld leven waarin we onderling met elkaar verbonden en van elkaar afhankelijk zijn.
Beleid dat binnen de Europese Unie wordt vastgesteld, heeft ook gevolgen buiten de Europese Unie. Daarom zouden problemen buiten de Europese Unie ook moeten doordringen tot het beleid in de Europese Unie. We kunnen de strijd tegen armoede in Europa niet isoleren van de wereldwijde strijd tegen uitsluiting.
Kinderarbeid versterkt armoede en veroordeelt generatie na generatie tot onwetendheid, een slechte gezondheid en een vroege dood. Kinderen horen op school te zitten. Een ontwikkelde economie kan niet worden opgebouwd door een niet-opgeleide beroepsbevolking. Werkende kinderen sluiten hun ouders uit van dergelijk werk en daardoor van de mogelijkheid om te strijden voor betere omstandigheden. Werkende kinderen dragen zelfs bij aan de wereldwijde neerwaartse spiraal.
Lidia Joanna Geringer de Oedenberg  
schriftelijk. - (PL) In 2005 leefden in de Europese Unie 78 miljoen mensen (16 procent) op de armoedegrens. Momenteel leeft een op de vijf inwoners van de Unie in ondermaatse omstandigheden; elke dag zoeken 1,8 miljoen mensen een slaapplaats in daklozentehuizen; 10 procent van de mensen leeft in huishoudens waar niemand werkt; de langetermijnwerkloosheid bedraagt 4 procent; 15 procent van de werknemers heeft een extreem laag inkomen en 8 procent van de werknemers leeft ondanks zijn werk in armoede. Daarnaast leven nog eens 19 miljoen kinderen in armoede.
Onder de lidstaten van de EU zijn nog steeds landen die niet beschikken over goede nationale socialezekerheidsstelsels.
In dit verband verdient de door de Europese Commissie voorgestelde aanpak voor actieve sociale integratie dan ook steun. Het beleid voor sociale integratie moet voor alle mensen het basisrecht op een waardig leven en participatie in de samenleving garanderen. Ook moet het zorgen voor integratie van de arbeidsmarkt, betere toegang tot hoogwaardige diensten, gendergelijkheid en non-discriminatie.
Het huidige niveau van sociale bijstand ligt lager dan het niveau van de armoededreiging. Daarom moeten de lidstaten die steun aanpassen, zodat de basisdoelstelling kan worden gehaald en een einde wordt gemaakt aan armoede. Socialezekerheidsprogramma's moeten de mensen op doeltreffende wijze helpen en ondersteunen bij het vinden van vast werk.
Er moeten direct maatregelen worden getroffen voor kinderen die het slachtoffer zijn van allerlei problemen, immigrantenkinderen, verwaarloosde kinderen, uitgebuite kinderen en kindslachtoffers van geweld.
Louis Grech  
schriftelijk. - (EN) Gezien de recente, lees huidige financiële en economische beroering en de wereldwijde terugslag, ben ik van mening dat het noodzakelijk is om de definitie en drempels van armoede opnieuw te bepalen.
Ik maak mij zorgen over het feit dat een aanzienlijk gedeelte van armoede niet zo duidelijk is als tientallen jaren geleden, maar ik ben bang dat deze armoede net zo reëel is. Door de hedendaagse levensstijl kan deze nieuwe armoede voor een groot deel verborgen blijven.
De koopkracht van veel huishoudens wordt uitgehold door een scherpe stijging van kosten in het algemeen en in het bijzonder van de kosten voor voedsel, gezondheid en energie. Gezinnen met een laag inkomen, gepensioneerden, werklozen en andere groepen in onze maatschappij lopen het risico kwetsbaar te worden en zullen vechten om te overleven, omdat deze kosten het grootste gedeelte van hun maandbudget vormen.
Naar verwachting zullen de economieën in de hele wereld snel minder gaan presteren omdat er verwacht wordt dat er een recessie op komst is. Dit zou onvermijdelijk instabiliteit veroorzaken in alle sectoren van de economie. Het snijden in sociale programma's en diensten zou het probleem nog vergroten voor degenen die te maken hebben met een uitholling van de koopkracht.
Ik ben van mening dat de Europese Unie en de lidstaten deze kwestie moeten aanpakken ter verzachting van de ingrijpende ongelijkheden en ontberingen die verborgen armoede meebrengt voor veel EU-burgers.
Lívia Járóka  
schriftelijk. - (EN) De noodzaak om kinderarmoede uit te bannen wordt in de Europese Unie als belangrijke kwestie gezien. Met name Roma-kinderen vormen de meest achtergestelde minderheid, zij krijgen geen hulp bij huisvesting, werkgelegenheid, onderwijs en gezondheidszorg.
De combinatie van deze factoren leidt tot een trieste situatie waarin Romani-kinderen geen toekomst hebben en waarin Roma- en Romani-kinderen sociaal worden uitgesloten, met name in gevallen waarin Romani-kinderen in extreme armoede opgroeien. Een dergelijke omgeving ontzegt Romani-kinderen de kans om hun bestaande rechten uit te oefenen die ze verdienen. Roma-kinderen die in armoede opgroeien missen de kansen die vrijelijk worden geboden aan de meerderheid. Bij de beleidsvorming van de EU en de lidstaten moet rekening worden gehouden met sociale uitsluiting en kinderarmoede, met name op gebieden die gerelateerd zijn aan actieve sociale insluiting.
Uit recente gegevens blijkt dat 50 procent van de Roma analfabeet of semi-analfabeet is, dat 30 procent van de kinderen van 3-10 jaar lijdt aan ernstige ziektes als tuberculose en dat de levensverwachting van Roma tien jaar lager is dan die van de meerderheid. De mate van sociale uitsluiting die Roma meemaken in hun kindertijd neemt toe op het moment dat ze volwassen worden. In de meeste Europese steden is 90 procent van de Roma werkloos, en hebben ze weinig hoop op het vinden van een baan in de nabije toekomst. Deze vicieuze cirkel moet worden doorbroken voor de sociale cohesie van de EU.
Magda Kósáné Kovács  
schriftelijk. - (HU) Het welzijn van kinderen is gebaseerd op een gezonde leefomgeving, fatsoenlijke huisvesting, goede voeding en toegang tot dienstverlening op het gebied van opvoeding en onderwijs. De titel van het verslag is echter te breed om met de nodige nadruk in te gaan op de situatie van kinderen. Daarom kan er niet met zekerheid worden gesteld, slechts worden gesuggereerd, in welke mate armoede onder kinderen het heden en de toekomst van een samenleving bepaalt.
Het verslag benadert in al zijn complexiteit de thema's integratie en armoede: deels alomvattend, deels stilstaand bij de verschillende risicogroepen, zoals etnische minderheden, migranten, ouderen en mensen met een beperking, waarbij de situatie van vrouwen en kinderen wordt uitgelicht. Natuurlijk ben ik het ermee eens dat werkgelegenheid het belangrijkste middel is om uit de armoede te geraken. Op zichzelf is dit echter geen garantie voor maatschappelijke integratie of het uitroeien van armoede.
Dit blijkt ook uit het feit dat zich veel armen onder de werkenden bevinden. De reden hiervan, om de boodschap van het verslag te bevestigen, schuilt in onredelijke arbeidsvoorwaarden en het onrechtvaardige loonsysteem van bepaalde kansarme groepen. Het is spijtig dat het stuk in zijn streven naar diversiteit niet de mogelijkheid biedt om gedetailleerd in te gaan op de problemen van bepaalde risicogroepen. Gezien de toewijding van de rapporteur en de inhoud van het verslag vertrouw ik er echter op dat het een bijdrage kan leveren aan de wetgeving van de Europese instellingen, waarvan het resultaat degenen bereikt voor wie het is bedoeld, namelijk de armen.
Siiri Oviir  
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, iedereen moet gelijke rechten hebben om volledig aan het maatschappelijk leven deel te nemen, met inbegrip van het recht te werken en economisch actief te zijn, en te genieten van een levensstandaard en welvaart die als normaal worden beschouwd in de samenleving waarin hij of zij leeft.
Werkgelegenheid is zonder meer de beste manier om armoede en sociale uitsluiting te voorkomen. Het is echter een curieus feit dat 20 miljoen werknemers in de Europese Unie vandaag de dag in armoede leven, en de meeste daarvan zijn vrouwen.
Naast het bestrijden van de problemen van armoede en sociale uitsluiting onder kwetsbare groepen in de samenleving moet er naar mijn mening meer aandacht worden besteed aan armoede onder werkenden, vooral onder vrouwen.
Er moet een overzicht komen van het EU-beleid ter bevordering van de arbeidsmarkt: om mensen meer sociale zekerheid te kunnen bieden, hebben wij een springplank nodig voor regelmatig, rendabel en rechtszeker werk.
Ik ben ook van mening dat de vergoeding die aan werknemers in de lidstaten wordt betaald (het minimumloon) redelijk moet zijn en hun inkomsten moet waarborgen, zodat zij niet in een armoedeval terechtkomen.
Ik verwelkom het EU-doel in het verslag om het toekomstige minimumloon vast te stellen op minimaal 60 procent van het relevante gemiddelde loon (in een land, sector enz.) en het feit dat de lidstaten een tijdschema hebben vastgesteld om dat doel te bereiken.
Alleen evenwicht tussen flexibiliteit en bescherming kan de werkgelegenheid en sociale integratie vergroten.
Rovana Plumb  
schriftelijk. - (RO) Negen jaar na de lancering van het concept "waardig werk” verdient de helft van de wereldwijde beroepsbevolking minder dan twee dollar per dag, en in 2007 bedroeg de arbeidsparticipatie van vrouwen 49 procent van de totale bevolking, tegen 74,3 procent bij de mannen.
In Roemenië heeft slechts 15 procent van het totale aantal werknemers een waardige arbeidsplaats, en het aantal vrouwen dat het risico loopt in armoede te vervallen is gemiddeld 10 procent hoger dan het aantal mannen. Het verschil in beloning is duidelijk, aangezien mannen in de meeste economische sectoren meer verdienen dan vrouwen, en het maandelijkse verschil is ongeveer een derde van het landelijk minimumloon.
Het onderzoek dat door de Internationale Arbeidsorganisatie is uitgevoerd en ter gelegenheid van internationale vrouwendag is gepubliceerd, toont duidelijk aan dat Europa zich niet langer kan veroorloven het potentieel van vrouwen te negeren en dat de toegang tot de arbeidsmarkt en tot waardige banen cruciaal is om gendergelijkheid te realiseren. De toegang tot waardig werk voor alle burgers moet een speerpunt zijn van het werkgelegenheidsbeleid, aangezien dit het primaire middel is voor sociale insluiting en tegelijkertijd de enige duurzame oplossing voor de strijd tegen armoede.
Katrin Saks  
Sociale integratie en armoede onder kinderen zijn zaken die wij serieus moeten nemen en wat dat betreft is het initiatief van de commissie welkom. Wij moeten ons echter afvragen of onze plannen ambitieus genoeg zijn. De lidstaten moeten wat dit betreft een aantal belangrijke stappen nemen.
Wat het hardste nodig is om sociale uitsluiting te verminderen, is dat mensen voldoende inkomsten hebben om van te leven. Wij moeten erkennen dat in de meeste EU-lidstaten waar het bestaat, het minimumloon geen normaal inkomen biedt.
Sociale bijstand speelt zeker een rol bij het verminderen van sociale uitsluiting. In de huidige economische crisis wordt bij ons in Estland, waar levendige debatten plaatsvinden over het in evenwicht brengen van de begroting, openlijk gesproken over compromissen inzake kinderbijslag. Algemene kinderbijslag is iets wat alle kinderen verdienen en in die zin niet alleen praktische steun is, maar ook van grote symbolische betekenis. Als voormalig minister van Bevolkingszaken en huidig voorzitter van de Estse Raad van de kinderbescherming ben ik goed op de hoogte van deze zaken en zal ik er alles aan doen om te waarborgen dat deze bijslag, hoe kostbaar en inefficiënt ook, niet verdwijnt.
Naast inkomenssteun bestaat er belangrijke doelgerichte steun voor kwetsbare groepen, zoals ouderen, alleenstaande ouders, kinderrijke gezinnen en gehandicapten. Deze steun moet extra kosten dekken in verband met persoonlijke hulp en medische en maatschappelijke zorg. De steun die in Groot-Brittannië beschikbaar is voor ouderen om in koude perioden hun huizen warm te kunnen houden en energiearmoede te bestrijden, is een uitstekend voorbeeld van wat andere lidstaten, zoals Estland, als model kunnen nemen.
Silvia-Adriana Ţicău  
schriftelijk. - (RO) Wegvervoerdiensten vertegenwoordigen 1,6 procent van het bbp en bieden werkgelegenheid aan 4,5 miljoen burgers van de Europese Unie.
De economie en de samenleving in het algemeen zijn in belangrijke mate afhankelijk van een efficiënt wegvervoer, aangezien 44 procent van de goederen door vrachtwagens worden vervoerd en 85 procent van de bevolking zich per auto of bus verplaatst.
Ik ben van mening dat lidstaten, om te voldoen aan de wettelijke verplichtingen inzake sociale voorwaarden, moeten investeren in de wegvervoersinfrastructuur en de nodige maatregelen moeten treffen om passende investeringen te garanderen voor de ontwikkeling van die infrastructuur. In dit kader dient de aanleg van veilige parkeerterreinen een prioriteit te zijn.
Ter voorkoming van kunstmatige belemmeringen voor het vrije verkeer van goederen heb ik de Commissie middels een amendement verzocht een verslag in te dienen bij het Europees Parlement over de situatie van verkeerscontroles in iedere lidstaat. Rekening houdend met het feit dat er vormen van controle zijn die het vrije verkeer van goederen of personen belemmeren, heb ik de Commissie verzocht de bestaande wetgeving te herzien en een wijzigingsvoorstel in te dienen om te zorgen voor een samenhangend systeem van verkeerscontroles.
