Komitologia (debata) 
Przewodniczący
Kolejnym punktem jest oświadczenie Komisji w sprawie komitologii.
Margot Wallström
wiceprzewodnicząca Komisji. - Panie przewodniczący! Reforma komitologii, w sprawie której decyzję podjęto w lipcu 2006 roku, wprowadziła "procedurę regulacyjną połączoną z kontrolą”, która daje Parlamentowi Europejskiemu prawo weta w odniesieniu do środków o zakresie ogólnym, które zmieniają podstawowy akt prawny przyjęty w ramach procedury współdecyzji.
W ramach tej reformy trzy instytucje wydały wspólne oświadczenie, w którym zobowiązały się do dostosowania 26 priorytetowych aktów podstawowych do tej nowej procedury, a Komisja przyjęła 26 priorytetowych wniosków w sprawie dostosowania pod koniec ubiegłego roku. W naszym wspólnym interesie leży, aby te instrumenty dostosowujące zostały możliwie najszybciej przyjęte. Dlatego Komisja z ogromnym zadowoleniem obserwuje, że Parlament jest obecnie gotowy do poddania pod głosowanie kilka rezolucji legislacyjnych po wypracowaniu słusznych rozwiązań kompromisowych między tymi trzema instytucjami.
Pozostałe ważne dokumenty zostaną uwzględnione w porządku obrad innej sesji Parlamentu Europejskiego nieco później w tym miesiącu i jestem przekonana, że będziemy w stanie również je zamknąć. Chciałabym podziękować sprawozdawcom z różnych komisji za ich chętne do współpracy i konstruktywne podejście.
W rezultacie cały pakiet 26 priorytetowych wniosków w sprawie dostosowania mógłby zostać przyjęty jeszcze przed końcem tego roku. Byłby to bardzo dobry rezultat, który utoruje drogę do tak zwanego "ogólnego dostosowania”. Jak wiecie, Komisja zobowiązała się dokonać przeglądu wszystkich dostępnych podstawowych aktów prawnych opartych na współdecyzji, oprócz tych 26 aktów priorytetowych, w celu dostosowania ich do nowej procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą. Komisja będzie respektowała to zobowiązanie i zaproponuje ogólne dostosowanie wszystkich aktów niepriorytetowych. Dotyczy to ogółem około 220 aktów. Przyjmie to formę czterech lub pięciu wniosków zbiorczych lub pakietowych, z których pierwszy powinien dotrzeć do Parlamentu Europejskiego już w listopadzie. Dwa kolejne wnioski zbiorcze zostaną przedstawione w ciągu kilku tygodni, a ostatni wniosek tuż przed końcem roku lub zaraz na początku roku przyszłego.
Trzeci aspekt weryfikacji uprawnień kontrolnych Parlamentu dotyczy weryfikacji porozumienia zawartego w 2000 roku między Komisją i Parlamentem w odniesieniu do procedur komitologii. W tym miejscu chciałabym podziękować Parlamentowi, a szczególnie posłom Galeote i Corbettowi za współpracę we wspaniałym duchu, który dominował w czasie negocjowania tego porozumienia. Chciałabym również podziękować im za uwzględnienie tego, iż specjalne procedury przewidziane w porozumieniu będą stosować się we wszystkich wyjątkowo pilnych przypadkach.
Z zadowoleniem ogłaszam, że wyniki tych negocjacji uzyskały poparcie od strony politycznej oraz że Komisja będzie gotowa przystąpić do formalnego przyjęcia zrewidowanego porozumienia jak tylko Parlament wyrazi formalne poparcie dla wyniku negocjacji. Jestem pewna, że porozumienie to pomoże naszym dwóm instytucjom skuteczniej współpracować w przyszłości.
Alexander Radwan
w imieniu grupy PPE-DE. - (DE) Panie przewodniczący, panie komisarzu! Debata na temat komitologii toczy się już od dłuższego czasu. Na podstawie sprawozdania "Bazylea II” Parlament Europejski wreszcie pozyskał uprawnienia kontrolne, które w rzeczywistości powinny być normą w demokratycznym społeczeństwie, mimo wielkiego sprzeciwu ze strony Rady oraz sprzeciwu Komisji. Teraz musimy zadbać o właściwe dostosowanie dyrektyw. Uwaga została tutaj skierowana na dostosowanie odpowiednich dyrektyw - i jest to zrozumiałe. Kwestia zakresu, w jakim dostosujemy dyrektywy pod względem legislacyjnym, jest z pewnością ważna.
Niemniej w porozumieniu między Parlamentem, Komisją i Radą chodzi o to, jak można w odpowiedni sposób zaangażować Parlament. Pani komisarz wyraziła nadzieję, że Parlament przyjmie odpowiednie środki dostosowawcze w bieżącym roku. Dla nas ważne jest, aby Parlament był informowany o stosowanych procesach w odpowiednim czasie oraz aby wymiana informacji z Parlamentem poprzez komisje w ramach procedury komitologii odbywała się szybko. Właściwa faza wdrażania dopiero się zacznie, a czas pokaże czy uprawnienia Parlamentu zostaną wzmocnione.
To samo dotyczy próśb o pilną debatę. Żeby podać jeden przykład: następnym punktem porządku obrad jest rachunkowość, międzynarodowy standard sprawozdawczości finansowej (MSSF) 8. W tym przypadku procedura była taka, że my, w ramach komitologii byliśmy, niestety, tylko informowani przez Komisję w ostatniej chwili. Następnie oczekiwało się od nas względnie szybkiego podjęcia decyzji. Zasadniczą kwestią, oprócz formalnego procesu dostosowania, będzie to, czy Komisja, właściwe Dyrekcje Generalne oraz urzędnicy pracujący w tym obszarze będą chętni włączyć Parlament w prowadzone prace w odpowiednim czasie. Tylko wówczas możliwe będzie prowadzenie efektywnej kontroli. I właśnie wtedy okaże się, czy Komisja jako całość jest za czy przeciw.
Pervenche Berès
w imieniu grupy PSE. - (FR) Panie przewodniczący, panie komisarzu! No i proszę, znów rozmawiamy o komitologii. Jak już wspomniano, zasadniczo jest to kwestia wdrożenia porozumienia, które z zadowoleniem przyjęliśmy jako sukces podpisując je w lipcu 2006 roku.
Wiążą się z nim dwa aspekty: aspekt praktyczny, którego nie będę ponownie omawiała, ale także jego przełożenie na każdą z dyrektyw oraz, na dzień dzisiejszy, mamy 26 priorytetowych dyrektyw. Mówię w odniesieniu do tych kierowanych do Komisji Gospodarczej i Monetarnej. Z tego punktu widzenia chciałabym wyrazić naszą determinację, że stanowisko Parlamentu Europejskiego podczas rozpatrywania tych 26 priorytetowych dyrektyw powinno być możliwie najbardziej spójne. Do tych 26 dyrektyw należy stosować to samo porozumienie w sprawie komitologii, stąd pomysł o podejściu równoległym. Jednakże, jak dobrze wiemy, w tych negocjacjach diabeł tkwi w szczegółach, a udało się nam go napotkać podczas negocjowania trzech punktów, które chciałabym w skrócie omówić.
Punkt pierwszy dotyczy czegoś, co w Komisji Gospodarczej i Monetarnej - i nie tylko w niej - odczuliśmy jako pewnego rodzaju prowokację. W kwestii standardów rachunkowości, czyli w obszarze, w którym Parlament Europejski w pełni wykonuje swoje uprawnienia i kompetencje, Komisja przedstawiła wniosek, w którym stwierdzała, iż oznaczanie klauzulą pilności powinno być stosowane jako procedura automatyczna. Nie przyjęliśmy tej propozycji i na szczęście widzę, że zdołaliśmy skłonić Komisję do wycofania się w tym punkcie i zmusić ją do porzucenia swych żądań systematycznej pilności, która pozbawiłaby Parlament skutecznej kontroli w obszarze, w którym wykazał się on swoją użytecznością, skutecznością i odpowiedniością.
Punkt drugi dotyczy oczywiście zagadnienia, które znamy jako klauzule automatycznego wygaśnięcia ("sunset clauses”) lub klauzule weryfikacji. Komisja i Rada naprawdę chciały sprawić, by te klauzule zniknęły. Instytucje te miały poczucie, iż stanowiło to nieodłączny element zawartego w ubiegłym roku porozumienia w sprawie komitologii. W duchu współpracy zapewniliśmy, że Komisja będzie zapraszana do weryfikacji efektywności i demokratycznego funkcjonowania warunków przekazania uprawnień wykonawczych regularnie, co trzy lata. Wierzę, iż jest to dobry sposób, by kontynuować i widzę, iż w swoim zobowiązaniu Komisja zgodziła się podpisać to, co obecnie znane jest pod nazwą klauzuli weryfikacji, jest ona zapraszana, by ocenić zakres swoich kompetencji i uzasadnić wszelkie zmiany w legislacji lub brak takich zmian.
Trzeci obszar to oczywiście kwestia zakresu. Widzimy, że Rada nie zawsze postępuje zgodnie z wnioskami Komisji, czy to w odniesieniu do przejrzystości, broszur informacyjnych, definicji misji transgranicznych czy też równoważności.
Naprawdę wierzę jednak, że w duchu współpracy, również ze strony prezydencji portugalskiej, osiągamy rezultat, który powinien zaspokoić wszystkie instytucje i jestem z tego zadowolona.
Manuel Medina Ortega
(ES) Panie przewodniczący! Po wystąpieniach wiceprzewodniczącej Komisji i mojej koleżanki, pani poseł Berès, moje wystąpienie jest prawie zbyteczne.
Byłem odpowiedzialny za przygotowanie sprawozdania dla Komisji Prawnej i - w porozumieniu z naszymi kolegami, posłami z Komisji Gospodarczej i Monetarnej - doszliśmy do wniosku, że ta pilna procedura, a którą prosiła Komisja w art. 6 ust. 2 punkt 2, była niepotrzebna, ponieważ obecnie współpraca między Parlamentem i Komisją, a także Radą, jest doskonała.
W konsekwencji Komisja Prawna w swoim sprawozdaniu wnosi o usunięcie tego artykułu i przyjęcie dwóch dodatkowych akapitów, dwóch kolejnych zmian w akapitach, których celem jest podkreślenie elastyczności procedury.
Po przyjęciu akapitów 1 i 2 w komisji odbyły się negocjacje między Parlamentem i Komisją, o których wspomniała pani wiceprzewodnicząca Wallström, i złożyliśmy końcową poprawkę, Poprawkę 4, która zastępuje obecną Poprawkę 2, i określa model współpracy między tymi trzema instytucjami. Innymi słowy, w tym tekście ważne jest ostatnie zdanie, które mówi, że Komisja, Rada i Parlament Europejski muszą działać w trybie pilnym, aby zapewnić, że zasady te i interpretacje mogą zostać przyjęte w odpowiednim czasie, aby nie zakłócić postrzegania inwestorów i, w konsekwencji, nie podważyć ich zaufania.
Myślę, że w tym momencie taki model kompromisu między Parlamentem, Radą i Komisją mógłby pomóc rozwiązać problemy bez konieczności odwoływania się przez nas do procedury pilnej, którą Komisja pierwotnie proponowała.
Margot Wallström
wiceprzewodnicząca Komisji. - Panie przewodniczący! Dziękuję za konstruktywne uwagi wygłoszone o tak późnej już porze.
Pozwolę sobie jeszcze na przedstawienie dwóch krótkich i ostatnich już uwag. Po pierwsze, w sprawie rejestru, sądzę, że macie absolutną rację podkreślając konieczność posiadania informacji o procedurze, bycia dobrze poinformowanym o postępach prac w odniesieniu do różnych akt, oraz jeden z uzgodnionych przez nas środków, czyli oczywiście konieczność aktualizowania naszego rejestru dokumentów komitologii.
Tak uzgodniliśmy między instytucjami, a Komisja angażuje się w to i jesteśmy przekonani, że pełna realizacja nastąpi do marca przyszłego roku. Uważam zatem, że przynajmniej to pomoże, ale oczywiście będziemy także zachęcać nasze służby do jak najbliższej współpracy z Parlamentem.
Jeśli chodzi o drugą uwagę, po prostu powiem, że mam nadzieję, iż zgodzimy się, że cała koncepcja stojąca za tą konkretną procedurą polega na zapewnieniu, że w sposób konsekwentny i spójny stosujemy nowe zasady. Również dlatego zaproponowaliśmy tego rodzaju wnioski pakietowe lub zbiorcze i jest to, jak mniemam, droga naprzód: upewnić się, że dokładnie stosujemy się do tego, co zostało uzgodnione i że możemy, między dwiema instytucjami, zajmować się tym możliwie najbardziej efektywnie.
Przewodniczący
Debata została zamknięta.
