Αναπτυξιακές πτυχές της Διεθνούς Ημέρας για την Εξάλειψη της Φτώχειας - Ο ρόλος ενός ελάχιστου εισοδήματος για την καταπολέμηση της φτώχειας και την προώθηση μιας ανεκτικής κοινωνίας στην Ευρώπη (συζήτηση)
Πρόεδρος
" ημερήσια διάταξη προβλέπει την κοινή συζήτηση σχετικά με το θέμα της φτώχειας:
δηλώσεις του Συμβουλίου και της Επιτροπής σχετικά με τις αναπτυξιακές πτυχές της Διεθνούς "μέρας για την Εξάλειψη της Φτώχειας, και
έκθεση, της κ. Figueiredo, εξ ονόματος της Επιτροπής Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων, σχετικά με τον ρόλο ενός ελάχιστου εισοδήματος για την καταπολέμηση της φτώχειας και την προώθηση μιας ανεκτικής κοινωνίας στην Ευρώπη (http://www.europarl.europa.eu/oeil/FindByProcnum.do?lang=en&procnum=INI/2010/2039" ).
Olivier Chastel
Κυρία Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, αξιότιμοι κύριοι βουλευτές, δεδομένου ότι το 2010 είναι το Ευρωπαϊκό Έτος για την Καταπολέμηση της Φτώχειας και του Κοινωνικού Αποκλεισμού, προφανώς γνωρίζουμε πολύ καλά ότι η πρόκληση που θέτει η φτώχεια δεν σταματά στα σύνορα της Ένωσης, ούτε μπορεί να επιλυθεί αποκλειστικά εντός αυτών των συνόρων.
Οι πρόσφατες διαδοχικές παγκόσμιες κρίσεις που έπληξαν όλες τις χώρες, χειρότερα δε τις φτωχότερες, έδειξαν πόσο μεγάλη είναι η διασύνδεση στον κόσμο. " προώθηση της ανάπτυξης αποτελεί, επομένως, αναπόσπαστο σκέλος της απόκρισης της Ευρώπης στις σημερινές παγκόσμιες προκλήσεις και τα πέντε επόμενα χρόνια θα είναι κρίσιμα για την αναπτυξιακή πολιτική στην Ευρώπη και τον κόσμο.
Στο άρθρο 208 της Συνθήκης της Λισαβόνας κατοχυρώνεται και στην ευρωπαϊκή συναίνεση για την ανάπτυξη δηλώσαμε ξεκάθαρα ότι ο πρωταρχικός σκοπός της αναπτυξιακής συνεργασίας της ΕΕ είναι η εξάλειψη της φτώχειας στο πλαίσιο της βιώσιμης ανάπτυξης, περιλαμβανομένης της επιδίωξης των αναπτυξιακών στόχων της Χιλιετίας.
Ωστόσο, η επίτευξη όλων των αναπτυξιακών στόχων της Χιλιετίας στο πλαίσιο της βιώσιμης ανάπτυξης εντάσσεται σε μια συλλογική ευθύνη στο πλαίσιο της οποίας όλοι οι εταίροι θα πρέπει να εκπληρώσουν τις δεσμεύσεις που ανέλαβαν. " Ευρωπαϊκή Ένωση είναι πεπεισμένη ότι οι αναπτυσσόμενες χώρες φέρουν επίσης ευθύνη και έχουν τον κυρίαρχο ρόλο για την ίδια τους την ανάπτυξη και ότι αυτές είναι, πρωτίστως, εκείνες που πρέπει να αναλάβουν ευθύνη για την επίτευξη των αναπτυξιακών στόχων της Χιλιετίας.
Συνεπώς, είναι σημαντικό να επισημάνουμε το γεγονός ότι απαιτούνται παγκόσμιες στρατηγικές για την επίτευξη αυτών των στόχων, που περιλαμβάνουν τη δημοκρατική διακυβέρνηση, την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του κράτους δικαίου, την οικονομική ανάπτυξη προς όφελος των φτωχών, την ανάπτυξη του ιδιωτικού τομέα, την ανάπτυξη του εμπορίου, την ανθρώπινη και κοινωνική ανάπτυξη και την περιβαλλοντική βιωσιμότητα.
" Ευρωπαϊκή Ένωση ενθαρρύνει τις χώρες εταίρους να κλιμακώσουν γρήγορα τις δικές τους προσπάθειες, ιδιαίτερα σε σχέση με τη μείωση της φτώχειας και της ανισότητας, καθώς και τη θέσπιση εταιρικών σχέσεων με την κοινωνία των πολιτών, τον ιδιωτικό τομέα και τις τοπικές αρχές. " Ευρωπαϊκή Ένωση θα προσφέρει ενισχυμένη υποστήριξη στις προσπάθειές τους να κινητοποιήσουν εγχώριους πόρους για την ανάπτυξη, ιδιαίτερα στο πλαίσιο της βελτίωσης της διαχείρισης των δημόσιων οικονομικών και της ενίσχυσης και της αποδοτικότητας των φορολογικών και δασμολογικών συστημάτων τους.
Φέτος, στις 22 Σεπτεμβρίου, όταν ενέκριναν το τελικό κείμενο της διάσκεψης κορυφής για τον αναπτυξιακό στόχο της Χιλιετίας, τα κράτη μέλη του Ο"Ε ανανέωσαν επίσης τη δέσμευσή τους να εργαστούν από κοινού για τη βελτίωση του οικονομικού και κοινωνικού περιβάλλοντος όλων των ανθρώπων και να κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους για να διασφαλίσουν την επίτευξη των αναπτυξιακών στόχων της Χιλιετίας από τώρα έως το 2015.
Andris Piebalgs
μέλος της Επιτροπής. - (ΕΝ) Κυρία Πρόεδρε, επιτρέψτε μου καταρχάς να σας ευχαριστήσω γι' αυτήν την ευκαιρία να μιλήσω σχετικά με την πρόκληση της φτώχειας και το τι μπορεί να κάνει η Ευρωπαϊκή Ένωση σε παγκόσμιο επίπεδο μέσω της πολιτικής της για την αναπτυξιακή συνεργασία. Στο δεύτερο μέρος αυτής της δήλωσης, θα αναφερθώ επίσης στην έκθεση της κ. Figueiredo.
" εξάλειψη της φτώχειας αποτελεί την πλέον πιεστική παγκόσμια πρόκληση του καιρού μας. Είναι μια πρόκληση που πρέπει να αντιμετωπιστεί, όχι μόνο για προφανείς λόγους αλληλεγγύης και καθήκοντος, αλλά και προς όφελος της παγκόσμιας ευημερίας και σταθερότητας. Αυτό είναι προς το συμφέρον όλων. Το 2000, οι ηγέτες του κόσμου συγκεντρώθηκαν στον Ο"Ε στη Νέα Υόρκη και συμφώνησαν σε ένα διεθνές αναπτυξιακό πρόγραμμα δράσης για τα επόμενα 15 χρόνια, τους αναπτυξιακούς στόχους της Χιλιετίας. Μεταξύ των διαφόρων σκοπών και στόχων που τέθηκαν στο χρονοδιάγραμμα, ο κόσμος δεσμεύτηκε να μειώσει στο μισό την ακραία φτώχεια. Πού βρισκόμαστε τώρα, πέντε χρόνια πριν από την καταληκτική προθεσμία του 2015;
Σημειώθηκε ενθαρρυντική πρόοδος. Συνολικά, 120 εκατομμύρια άνθρωποι ξέφυγαν από την φτώχεια ανάμεσα στο 2000 και το 2005, αριθμός που αντιπροσωπεύει ετήσια μείωση 2,4%, δεν υπάρχει όμως καθόλου χρόνος για αυταρέσκεια. Σήμερα, 1,4 δισεκατομμύριο άνθρωποι εξακολουθούν να ζουν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας και υπάρχουν τεράστιες ανισότητες μεταξύ περιφερειών, χωρών και πληθυσμιακών ομάδων. Πέραν αυτού, η πρόσφατη και η τρέχουσα παγκόσμια κρίση -αρχίζοντας από τις απότομες μεταβολές της τιμής των τροφίμων και των καυσίμων και φθάνοντας έως την οικονομική αστάθεια και την κλιματική αλλαγή - απειλεί τόσο τα προηγούμενα επιτεύγματα όσο και τις μελλοντικές προοπτικές.
Πριν από δύο εβδομάδες, η διάσκεψη κορυφής για τους ΑΣΧ επαναβεβαίωσε τη φιλοδοξία του κόσμου να καταπολεμήσει τη φτώχεια. Μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, με επικεφαλής τον Gay Mitchell, συνέβαλαν σε σημαντικό βαθμό σε αυτήν τη διάσκεψη και τους ευχαριστώ πολύ για τη συμμετοχή τους και τη στήριξή τους. Θα ήθελα επίσης να ευχαριστήσω το Κοινοβούλιο για την στήριξή του καθ' όλη την προπαρασκευαστική διαδικασία που κατέληξε στην έγκριση της έκθεσης Cashman. " συνεχής προσοχή αυτού του Σώματος στους ΑΣΧ κατέστησε ισχυρή και φιλόδοξη της θέση της ΕΕ στη Νέα Υόρκη. Νομίζω ότι η έκβαση καθησύχασε τους βουλευτές του ΕΚ που συμμετείχαν στη διάσκεψη. Δεν επέρριπτε ο ένας τις ευθύνες στον άλλον∙ αντίθετα, η συγκέντρωση εμφύσησε νέα πνοή, ορμή και ελπίδα όσον αφορά την επίτευξη των στόχων. Κατέδειξε ότι οι ΑΣΧ εξακολουθούν να βρίσκονται ψηλά στο πολιτικό πρόγραμμα δράσης, καθώς στη διάσκεψη παρέστησαν περίπου 110 αρχηγοί κρατών ή κυβερνήσεων. " Ευρωπαϊκή Ένωση διαδραμάτισε καταλυτικό ρόλο ώστε αυτή η εκδήλωση να στεφθεί από επιτυχία, διαμορφώνοντας και εκφράζοντας μια ισχυρή κοινή προσέγγιση μεταξύ των 27 κρατών μελών.
" καταπολέμηση της φτώχειας βρίσκεται επίσης ψηλά στις προτεραιότητές μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό αποτελεί σκέλος του ευρωπαϊκού μας εγχειρήματος. Αποτελεί κεντρικό στόχο της αναπτυξιακής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως αναφέρεται στη Συνθήκη της Λισαβόνας, είναι δε και κάτι που υποστηρίζουν σθεναρά οι ευρωπαίοι πολίτες, γεγονός εξίσου σημαντικό.
Καθώς είναι ο μεγαλύτερος χορηγός βοήθειας στον κόσμο, η Ευρωπαϊκή Ένωση συνέβαλε τα μάλα στην επίτευξη των ΑΣΧ μέχρι τώρα. Για να αρκεστώ σε δύο παραδείγματα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μόνη συνέβαλε στο να εγγραφούν σε σχολεία 9 εκατομμύρια αγόρια και κορίτσια από το 2004 και μετά, ενώ εξασφαλίσαμε τη σύνδεση 31 εκατομμυρίων νοικοκυριών σε καθαρό πόσιμο νερό. Πιστεύω ότι αυτό είναι κάτι για το οποίο πρέπει να είμαστε υπερήφανοι, πρέπει όμως να κάνουμε περισσότερα και μπορούμε να κάνουμε περισσότερα.
Τον Ιούνιο, οι ηγέτες της Ευρώπης συνέβαλαν στην ισχυροποίηση των ΑΣΧ συμφωνώντας σε ένα φιλόδοξο σχέδιο και μια δέσμη δράσεων. Το σχέδιο δίνει προτεραιότητα στους στόχους όπου σημειώσαμε τη μικρότερη πρόοδο, καθώς και σε εκείνες τις περιοχές και χώρες που υστερούν κατά πολύ, στις οποίες περιλαμβάνονται εκείνες που βιώνουν συρράξεις και αστάθεια. Το σχέδιο επιβεβαιώνει επίσης τη δέσμευσή μας να επιτύχουμε τον στόχο του 0,7% του ΑΕΕ έως το 2050, παρά το αντίξοο οικονομικό και χρηματοπιστωτικό περιβάλλον. Για να το επιτύχουμε αυτό, πρέπει να σημειώνουμε πρόοδο επ' αυτού κάθε χρόνο.
" μετατροπή των αναπτυξιακών στόχων της Χιλιετίας -ιδιαίτερα των στόχων που αφορούν την εξάλειψη της φτώχειας- σε αναπτυξιακές πραγματικότητες της Χιλιετίας έως το 2015, θα παραμείνει επίσης η πρωταρχική προτεραιότητα της δράσης μου.
Όλοι γνωρίζουμε ότι η βοήθεια από μόνη της δεν θα είναι επαρκής για την επίτευξη των ΑΣΧ. Για να επιτύχουμε τους στόχους, είναι επίσης εξέχουσας σημασίας να είμαστε πιο δημιουργικοί στο να ενισχύσουμε τον αντίκτυπο της βοήθειάς μας, να προωθήσουμε μια πιο βιώσιμη και πιο καθολική ανάπτυξη και να κινητοποιήσουμε διαφορετικούς και συμπληρωματικούς χρηματοδοτικούς πόρους για την ανάπτυξη. Εξίσου σημαντικά είναι η ποιότητα και αποτελεσματικότητα της βοήθειας, μεταξύ άλλων, μέσω περισσότερης διαφάνειας και λογοδοσίας, καθώς και η εξασφάλιση ότι οι άλλες πολιτικές, πέραν της πολιτικής για την παροχή βοήθειας, θα υποστηρίζουν σε μεγαλύτερο βαθμό τους ΑΣΧ.
" αναπτυξιακή βοήθεια πρέπει να εκλαμβάνεται ως καταλύτης, όχι ως θεραπεία. Καμία χώρα δεν μεταλλάχτηκε ποτέ μόνο μέσω της βοήθειας. " βιώσιμη πρόοδος εξαρτάται πρωτίστως από την ανάπτυξη της ικανότητας μιας χώρας να δημιουργεί καθολική και βιώσιμη μεγέθυνση. " ανάπτυξη μπορεί να προέλθει μόνο εκ των έσω στις αναπτυσσόμενες χώρες, όχι έξωθεν, συνεπώς θα πρέπει να επικεντρώσουμε τις αναπτυξιακές μας προσπάθειες σε αυτό το "εκ των έσω". Σε τελική ανάλυση, η αρχή της "οικειοποίησης" αυτό ακριβώς σημαίνει.
Τον Νοέμβριο σχεδιάζω να δρομολογήσω μια Πράσινη Βίβλο και δημόσια διαβούλευση για να συγκεντρώσω απόψεις σχετικά με τους τρόπους βελτίωσης των πολιτικών μας και των εργαλείων μας με ζητούμενο να επενεργήσουν καλύτερα στους παράγοντες που προωθούν τη βιώσιμη και καθολική μεγέθυνση στις χώρες εταίρους, αντιμετωπίζοντας κατ' αυτόν τον τρόπο τα ριζικά αίτια της φτώχειας, συνεισφέροντας ισχυρή προστιθέμενη αξία στην αναπτυξιακή μας συνεργασία. Ως συνήθως, πιστεύω ότι η συμβολή σας σε αυτήν τη συζήτηση θα είναι ουσιαστική.
Θα ήθελα να ευχαριστήσω την κ. Figueiredo για την έκθεσή της σχετικά με τα συστήματα καθιέρωσης ενός ελάχιστου εισοδήματος. Στον πυρήνα της έκθεσής της βρίσκεται το βασικό δικαίωμα των ανθρώπων να έχουν επαρκείς πόρους για να ζουν αξιοπρεπώς. Αυτό κατοχυρώνεται στον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ενέπνευσε πολλές πρόσφατες πρωτοβουλίες της Επιτροπής στον τομέα της ενεργητικής ένταξης, ιδιαίτερα τη σύσταση της Επιτροπής, του 2008, για την ενεργητική ένταξη, την οποία προσυπέγραψαν το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο. " σύσταση θεσπίζει ολοκληρωμένες στρατηγικές ενεργητικής ένταξης που βασίζονται σε τρεις πυλώνες -συγκεκριμένα, αγορές εργασίας χωρίς αποκλεισμούς, πρόσβαση σε ποιοτικές υπηρεσίες και επαρκή εισοδηματική στήριξη. " Επιτροπή, επομένως, επικροτεί αυτήν την έκθεση.
Την ίδια στιγμή, σεβόμαστε πλήρως τις αρμοδιότητες των κρατών μελών όσον αφορά τον σχεδιασμό και τη λειτουργία των συστημάτων κοινωνικής προστασίας γενικότερα και των συστημάτων καθιέρωσης ελάχιστου εισοδήματος ειδικότερα. Το επαρκές εισόδημα αποτελεί θεμελιώδη συνιστώσα στην καταπολέμηση της φτώχειας για άτομα που δεν μπορούν να εργαστούν. Αποτελεί αναγκαίο συμπλήρωμα για αγορές εργασίας χωρίς αποκλεισμούς, για την καταπολέμηση της φτώχειας ανθρώπων που δεν μπορούν να εργαστούν.
" έκθεση επαναβεβαιώνει ορθώς τη βασική αρχή της εισοδηματικής ενίσχυσης, η οποία πρέπει να είναι και επαρκής και συμβατή με την παροχή κινήτρων. Τα κράτη μέλη επί του παρόντος λαμβάνουν μέτρα δημοσιονομικής εξυγίανσης για να διασφαλίσουν τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών. " Επιτροπή συμμερίζεται την άποψη ότι αυτά τα μέτρα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη την ανάγκη προστασίας των πλέον ευάλωτων μελών της κοινωνίας.
" Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα παρουσιάσει μια ευρωπαϊκή πλατφόρμα κατά της φτώχειας έως το τέλος του τρέχοντος έτους, καθορίζοντας συγκεκριμένα μέτρα για τη στήριξη των κρατών μελών προκειμένου να επιτύχουν τον στόχο της εξόδου τουλάχιστον 20 εκατομμυρίων ευρωπαίων πολιτών από τη φτώχεια έως το 2020.
Ilda Figueiredo
Κυρία Πρόεδρε, η φτώχεια και ο κοινωνικός αποκλεισμός συνιστούν παραβιάσεις της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ωστόσο, έχοντας μπει για τα καλά στο Ευρωπαϊκό Έτος Καταπολέμησης της Φτώχειας και του Κοινωνικού Αποκλεισμού, δυστυχώς διατρέχουμε τον κίνδυνο να καταγράψουμε ιστορικά υψηλό αριθμό όσον αφορά τα άτομα που ζουν σε συνθήκες φτώχειας.
Αυτό αποτελεί ένα οδυνηρό βήμα υποχώρησης για την πλούσια Ευρώπη, όπου τα κέρδη του χρηματοπιστωτικού τομέα και των οικονομικών ομίλων συνεχίζονται να αυξάνουν και να διοχετεύονται λάθρα σε φορολογικούς παραδείσους. Το αποτέλεσμα είναι ότι υπάρχει ένα αυξανόμενο κύμα αγανάκτησης στα εκατομμύρια εργαζομένων, γυναικών, νέων, θυμάτων των μισθολογικών περικοπών και των επισφαλών, κακοπληρωμένων θέσεων εργασίας, των ανέργων και των συνταξιούχων που εισπράττουν αξιοθρήνητες συντάξεις.
Στο τέλος του 2008, η Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία ανέφερε ότι, ακόμη και μετά τις κοινωνικέs εισφορές, περί τα 85 εκατομμύρια άνθρωποι θα διατρέξουν τον κίνδυνο φτώχειας, η κατάσταση όμως θα επιδεινωθεί ακόμη περισσότερο εξαιτίας των περαιτέρω νεοφιλελεύθερων πολιτικών της ΕΕ και των αποκαλούμενων μέτρων λιτότητας που λαμβάνονται από αρκετά κράτη μέλη. Αυτά τα μέτρα περιλαμβάνουν μισθολογικές περικοπές και περικοπές στις υπηρεσίες δημόσιας υγείας, στην παιδεία και σε άλλους τομείς, μειώσεις στην κοινωνική στήριξη και αυξήσεις των φόρων σε βασικά αγαθά, μεταξύ άλλων σε είδη διατροφής, όπως συμβαίνει τώρα στην Πορτογαλία, μετά την Ελλάδα, την Ιρλανδία και άλλες χώρες.
Είναι απαράδεκτο που η Επιτροπή και το Συμβούλιο συνεχίζουν να ασκούν πίεση στα κράτη μέλη εξαιτίας των παράλογων κριτηρίων του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Εξετάζουν μόνο χρηματοοικονομικά, όχι κοινωνικά ζητήματα, έχοντας δώσει όλους τους πόρους δημόσιας στήριξης στις τράπεζες και στο χρηματοοικονομικό σύστημα, αγνοώντας παντελώς τους πολίτες. Το χειρότερο είναι ότι εξαναγκάζουν τώρα τους εργάτες και τους φτωχούς να πληρώσουν για τις κατεπείγουσες δημόσιες επιδοτήσεις που έδωσαν οι κυβερνήσεις στις τράπεζες με την υποστήριξη των ηγετών της ΕΕ και την επικρότηση των χρηματοοικονομικών ομίλων.
Συνεπώς, είναι σημαντικό να αλλάξουμε τις πολιτικές για να αντιμετωπίσουμε την φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό, όπως απαιτούν τα εκατομμύρια διαδηλωτών σε ολόκληρη την Ευρώπη, μεταξύ άλλων, και εδώ στο Στρασβούργο.
Οι στόχοι και οι καθοδηγητικές αρχές του Ευρωπαϊκού Έτους για την Καταπολέμηση της Φτώχειας και του Κοινωνικού Αποκλεισμού δεν μπορούν να είναι μόνο έπεα πτερόεντα. " δέσμευση που ανέλαβε η ΕΕ να υλοποιήσει τους αναπτυξιακούς στόχους της Χιλιετίας του Ο"Ε δεν πρέπει να λησμονείται.
Οι πολιτικές θα πρέπει να αναγνωρίζουν τα δικαιώματα και τον επιμερισμό των ευθυνών, να προάγουν τη συνοχή και τη συμμετοχή των ανθρώπων που κινδυνεύουν να βρεθούν ή που ζουν σε συνθήκες φτώχειας, να λαμβάνουν συγκεκριμένα μέτρα και να τα υλοποιούν για να αποτρέψουν αποτελεσματικά και να εξαλείψουν την φτώχεια και να ενσωματώσουν τους άστεγους και τους μετανάστες, για να μην αναφερθούμε στα άτομα με αναπηρία, ενώ δεν θα πρέπει να υπονομεύουν το μέλλον των νέων ανθρώπων και των παιδιών.
Δυστυχώς, η στρατηγική "Ευρώπη 2020" περιορίζεται στο να δείξει τον δρόμο για την έξοδο από τη φτώχεια σε 20 εκατομμύρια ανθρώπους έως το 2020, γεγονός που αντιπροσωπεύει ένα βήμα υποχώρησης έναντι των αρχικών στόχων της λεγόμενης στρατηγικής της Λισαβόνας.
" πολυσχιδής φύση της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού επιτάσσει μια κοινωνική διάσταση στις μακροοικονομικές πολιτικές ως αναπόσπαστο σκέλος για την υπέρβαση της κρίσης. Αυτό σημαίνει αλλαγή στις προτεραιότητες και τις πολιτικές, ιδιαίτερα τις νομισματικές πολιτικές, όπως είναι το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, οι δημοσιονομικές πολιτικές και οι πολιτικές ανταγωνισμού και εσωτερικής αγοράς. Πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στην οικονομική και κοινωνική συνοχή και στην προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Αυτό σημαίνει αν μη τι άλλο ότι θα πρέπει να υπάρξει μια ισορροπία μεταξύ των οικονομικών πολιτικών και της πολιτικής για την απασχόληση, της κοινωνικής και περιβαλλοντικής πολιτικής, ενώ θα πρέπει να γίνεται δίκαιη κατανομή του πλούτου και του εισοδήματος.
Σε αυτό το πλαίσιο, τα συστήματα ελάχιστου εισοδήματος αποτελούν αποτελεσματικό εργαλείο ώστε να κατοχυρωθεί η ασφάλεια των ανθρώπων και να αμβλυνθούν οι συνέπειες του αποκλεισμού και της ανεργίας. Αυτό υποστηρίζει την πρόσβαση σε αξιοπρεπή εργασία, την καταπολέμηση της ανασφάλειας και των μισθών φτώχειας, που οδηγούν σε αύξηση του ποσοστού των φτωχών εργαζομένων. Αυτά τα συστήματα ελάχιστου εισοδήματος διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην ανακατανομή του εισοδήματος και διασφαλίζουν την αλληλεγγύη και την κοινωνική δικαιοσύνη, ιδιαίτερα σε περίοδο κρίσης, καθώς αναπτύσσουν αντικυκλική δράση ως κοινωνικοί σταθεροποιητές μέσω της παροχής συμπληρωματικών πόρων για την ενίσχυση της ζήτησης και της κατανάλωσης στην εσωτερική αγορά και καταπολεμώντας με τον τρόπο αυτόν την ύφεση.
Κατά συνέπεια, τα συστήματα ελάχιστου εισοδήματος που βασίζονται τουλάχιστον στο 60% του μέσου εισοδήματος σε κάθε χώρα θα πρέπει να αποτελέσουν αναπόσπαστο σκέλος μιας στρατηγικής που στοχεύει στην κοινωνική ένταξη και περιλαμβάνει τόσο γενικού χαρακτήρα πολιτικές όσο και εξειδικευμένα μέτρα για τις πλέον ευπαθείς ομάδες της κοινωνίας σε ό,τι αφορά τη στέγαση, την υγειονομική περίθαλψη, την εκπαίδευση, την κατάρτιση και τις κοινωνικές υπηρεσίες. Αυτό θα βοηθήσει τα άτομα να ξεφύγουν από την φτώχεια και θα επενεργήσει ως μέσο κοινωνικής ενσωμάτωσης και πρόσβασης στην απασχόληση για όλους εκείνους που είναι σε θέση να το κάνουν, με αξιοπρεπείς εργασιακές συνθήκες, όχι σύγχρονη σκλαβιά, όπως συμβαίνει στην περίπτωση της επισφαλούς και κακοπληρωμένης εργασίας που πλήττει εκατομμύρια εργαζόμενους, ιδιαίτερα γυναίκες και νέους ανθρώπους.
" πρόκληση που αντιμετωπίζει η Επιτροπή είναι να παρουσιάσει μια πρωτοβουλία και ένα σχέδιο δράσης για τα συστήματα ελάχιστου εισοδήματος με στόχο να βγάλει τα παιδιά, τους νέους, τους ενήλικες και τους ηλικιωμένους από τη φτώχεια και να τους οδηγήσει στο μονοπάτι της κοινωνικής προόδου.
Licia Ronzulli
Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, τα στοιχεία για την παγκόσμια φτώχεια είναι ανησυχητικά, προβληματίζουν και δεν συγχωρούν. Ο αριθμός των ατόμων που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας βαίνει σταθερά αυξανόμενος, όπως συμβαίνει και με το σταθερά διευρυνόμενο χάσμα μεταξύ εκείνων που ζουν σε συνθήκες ένδειας και εκείνων που απολαμβάνουν υψηλό επίπεδο διαβίωσης.
Σύμφωνα με την τελευταία έκθεση των "νωμένων Εθνών για την κατάσταση των πόλεων του κόσμου, 827 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν σήμερα σε παραγκουπόλεις και αυτός ο αριθμός θα συνεχίσει να αυξάνεται κατά μέσο όρο κατά 6 εκατομμύρια κάθε χρόνο. Όπως ήδη επισημάνθηκε, η Ευρώπη δεν αποτελεί εξαίρεση σε αυτό: σήμερα, σχεδόν 80 εκατομμύρια πολιτών μας ζουν σε συνθήκες φτώχειας -16% του πληθυσμού της Ένωσης- και από αυτούς 19 ολόκληρα εκατομμύρια είναι παιδιά.
" φετινή χρονιά, το 2010, ανακηρύχθηκε Ευρωπαϊκό Έτος για την Καταπολέμηση της Φτώχειας και του Κοινωνικού Αποκλεισμού και αυτό διαμορφώνει το υπόβαθρο της έκθεσης που συζητάμε σήμερα. Είχα αποφασίσει ότι το τελικό κείμενο θα πρέπει να αναλύει ορισμένες πτυχές, τις οποίες θεωρώ άκρως σημαντικές, και είμαι ευγνώμων στην κ. Figueiredo γι' αυτό. " πρόσφατη οικονομική κρίση οδήγησε σε αύξηση της ανεργίας. Δυστυχώς, για μία ακόμη φορά οι γυναίκες είναι εκείνες που επλήγησαν περισσότερο. " καταπολέμηση της φτώχειας απαιτεί καταρχάς πολιτικές που προωθούν την απασχόληση, ιδιαίτερα για τις γυναίκες και τους νέους.
Όλοι πρέπει να μπορούν να έχουν αρκετά χρήματα που να τους διασφαλίζουν αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης. Είναι γεγονός: το ελάχιστο εισόδημα μπορεί να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην καταπολέμηση της φτώχειας, προσφέροντας σε όλους την ευκαιρία να διαδραματίσουν ενεργό ρόλο στην κοινωνική, πολιτιστική και πολιτική ζωή. Ωστόσο, κάθε κράτος μέλος πρέπει να είναι ελεύθερο να αποφασίσει αν θέλει να εγκρίνει ένα ελάχιστο εισόδημα∙ δεν πρέπει να είναι μια απόφαση που θα ληφθεί σε επίπεδο Ένωσης.
Για να επιτύχουμε πραγματική κοινωνική ένταξη και να καταπολεμήσουμε καταστάσεις υποβάθμισης και φτώχειας, δεν πρέπει να βασιστούμε μόνο σε μέτρα κοινωνικής ασφάλισης: πρέπει να θέσουμε υψηλότερους στόχους. Συνεπώς, ας αγωνιστούμε για καλύτερες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και ας εργαστούμε για πιο αποφασιστικές πολιτικές απασχόλησης, ούτως ώστε να ενθαρρύνουμε τα ασθενέστερα τμήματα της κοινωνίας να ενταχθούν στην αγορά εργασίας.
Thijs Berman
Κυρία Πρόεδρε, η κ. Figueiredo το έθεσε έξοχα και θα ήθελα μόνο να προσθέσω ένα πράγμα. " ΕΕ έχει θεμελιωθεί στην ιδέα ότι η ευημερία του μεγαλύτερου δυνατού αριθμού ανθρώπων αποτελεί εγγύηση για την οικονομική ανάπτυξη όλων των Ευρωπαίων. Χάρη στην ανοικτή αγορά, αλλά και χάρη στη χρηματοδότηση από τα διαρθρωτικά ταμεία -στην αναδιανομή της ευημερίας- τα επίπεδα διαβίωσης στα κράτη μέλη στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη ανεβαίνουν και τα παλαιότερα κράτη μέλη επωφελούνται από αυτό. Όλοι οι Ευρωπαίοι δικαιούνται να ζουν με αξιοπρέπεια, όπως και όλοι οι πολίτες του κόσμου.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η Συνθήκη της Λισαβόνας κάνει αναφορά στη μείωση της φτώχειας. Πρέπει να επιτευχθούν οι αναπτυξιακοί στόχοι της Χιλιετίας και μπορούμε να πορευτούμε σε διεθνές επίπεδο κατά τον ίδιο ακριβώς τρόπο που πορευόμαστε με τα νέα κράτη μέλη. Οι φτωχές χώρες προάγουν την ευημερία τους ως αποτέλεσμα του σεβασμού στο κράτος δικαίου, καθώς αυτό δίνει στις επιχειρήσεις το θάρρος να επενδύσουν εκεί γνωρίζοντας ότι τα συμβόλαιά τους είναι ασφαλή. " παγκόσμια αναδιανομή της ευημερίας μειώνει την κοινωνική ένταση, την πιθανότητα βίας και τις μεταναστευτικές ροές και αυξάνει τις δυνητικές μας αγορές.
Συνεπώς, είναι ακατανόητο το γεγονός ότι μερικές κυβερνήσεις κρατών μελών, όπως των Κάτω Χωρών -της δικής μου πατρίδας- "μαγειρεύουν" τον αναπτυξιακό προϋπολογισμό και επιδιώκουν επίσης να "μαγειρέψουν" αυτούς τους στόχους. Πράττουν κατ' αυτόν τον τρόπο από εσφαλμένο, κοντόφθαλμο ατομικό συμφέρον. " μείωση της φτώχειας πρέπει να παραμείνει η προτεραιότητα της ΕΕ.
Elizabeth Lynne
εξ ονόματος της Ομάδας ALDE. - (ΕΝ) Κυρία Πρόεδρε, πιστεύω ότι η έκθεση για το ελάχιστο εισόδημα, την οποία εγκρίναμε στην Επιτροπή Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων, είναι ο καλύτερος δρόμος προόδου και θα εξασφαλίσει τη μέγιστη υποστήριξη. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο σας παρωθώ να απορρίψετε τις τροπολογίες 1 και 2.
Ανέκαθεν υποστήριζα θερμά ένα ελάχιστο εισόδημα σε όλα τα κράτη μέλη και το έγραψα αυτό σε όλες τις εκθέσεις που έχω συντάξει σχετικά με την κοινωνική ενσωμάτωση, πιστεύω όμως ότι ο καλύτερος τρόπος για να επιτευχθεί αυτό είναι μέσω της ανταλλαγής βέλτιστων πρακτικών. Κατά την άποψή μου, αν επιχειρήσουμε να ακολουθήσουμε τη νομοθετική οδό, δεν θα καταφέρουμε να εξασφαλίσουμε την υποστήριξη όλων και δεν θα επιτύχουμε εκείνο που όλοι μας θέλουμε - ένα αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης για όλους, την έξοδο των ανθρώπων από τη φτώχεια και την αποτροπή του φαινόμενου των αστέγων.
Στην έκθεση της Επιτροπής Απασχόλησης λέμε επίσης ότι ο πλέον αποτελεσματικός τρόπος για έξοδο από τη φτώχεια είναι μέσω της παροχής σε όλους πρόσβασης στην αγορά εργασίας. Ένας τρόπος για να το επιτύχουμε αυτό είναι μέσω της εξασφάλισης της αποτελεσματικής εφαρμογής της οδηγίας για την απασχόληση σε όλα τα κράτη μέλη. Όταν διαμορφώνουμε την πολιτική για τη φτώχεια και την κοινωνική ενσωμάτωση, πρέπει να ακούμε τους ανθρώπους που βρίσκονται στο χείλος του γκρεμού -με άλλα λόγια, εκείνους που βιώνουν οι ίδιοι τη φτώχεια και που είναι άστεγοι. Πρέπει να βεβαιωθούμε ότι τα κράτη μέλη εκπληρώνουν τους στόχους τους για τη μείωση της φτώχειας, όπως σκιαγραφείται στη στρατηγική "Ευρώπη 2020" της ΕΕ.
Θα ήθελα επίσης να επισημάνω σε αυτήν τη συζήτηση ότι αναφερόμαστε σε ένα ελάχιστο εισόδημα - με άλλα λόγια, σε εξωεργασιακά επιδόματα και όχι σε αποδοχές.
Karima Delli
Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, 80 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν σε συνθήκες φτώχειας στην Ευρώπη, πάνω από 5 εκατομμύρια είναι άστεγοι, εκατομμύρια στεγάζονται υπό άθλιες συνθήκες, ένα στα πέντε παιδιά είναι θύμα της φτώχειας, και στο άλλο άκρο τι έχουμε; Ο αριθμός των δισεκατομμυριούχων αυξάνει.
Μόλις εορτάσαμε την Παγκόσμια "μέρα για την Εξάλειψη της Φτώχειας στις 17 Οκτωβρίου και το Ευρωπαϊκό Έτος Καταπολέμησης της Φτώχειας και του Κοινωνικού Αποκλεισμού βαίνει στο τέλος του, αλλά τι θα έχουμε να επιδείξουμε σε σχέση με αυτό; Ποιες συγκεκριμένες λύσεις θα έχει προσφέρει η Ευρώπη σε εκείνους που είναι τα βασικά θύματα μιας κρίσης, για την οποία δεν φέρουν ευθύνη; Τι ελπίδες μπορούμε να προσφέρουμε στη γενιά μου, αυτήν την ευρωπαϊκή γενιά που επωμίζεται το κύριο βάρος της ανεργίας, της ανασφάλειας και του αποκλεισμού, σε αυτούς τους νέους ανθρώπους, που δυσπιστούν έναντι της Ευρώπης, που προσδοκούν πολλά από την Ευρώπη και, επομένως, από εσάς;
Αποτελεί καθήκον μας η απόκρισή μας στις καθημερινές ανησυχίες τους και στα άγχη τους για το μέλλον. " στρατηγική της Λισαβόνας απέτυχε στην αποστολή της να εξαλείψει την φτώχεια. Δεν μπορούμε πλέον να παραμένουμε παθητικά στην άκρη και να αφήνουμε τα πράγματα να παίρνουν τον δρόμο τους. Δεν είναι πλέον καιρός για ανούσια ρητορική. Ήλθε πλέον η ώρα να είμαστε τολμηροί και να επιδείξουμε ένα κάποιο πολιτικό σθένος. Όλες οι οργανώσεις που ασχολούνται με θύματα φτώχειας, η ATD Fourth World, το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Κατά της Φτώχειας (EAPN), η ευρωπαϊκή ομοσπονδία των εθνικών ενώσεων που ασχολούνται με τους αστέγους (FEANTSA), το ευρωπαϊκό παράρτημα της οργάνωσης Emmaüs, το ζητούν αυτό επί 20 χρόνια!
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ζητούμε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή μια οδηγία πλαίσιο, που θα έχει ως στόχο να καθορίσει ένα επαρκές ελάχιστο εισόδημα. Αυτή η οδηγία πλαίσιο θα διασφαλίσει την επιλεξιμότητα και την πρόσβαση σε επαρκές ελάχιστο εισόδημα, ούτως ώστε κάθε παιδί, ενήλικας ή ηλικιωμένος που ζει σε συνθήκες φτώχειας να μπορέσει να ξεφύγει από αυτήν, κατοχυρώνοντας κατ' αυτόν τον τρόπο το αναφαίρετο δικαίωμά τους να ζουν με αξιοπρέπεια.
Ο χρόνος εξαντλείται, κυρίες και κύριοι, ποτέ άλλοτε δεν ήταν τόσο επιτακτική η ανάγκη για δράση. Μαζί, μπορούμε να δώσουμε ένα τέλος στο εξοργιστικό σκάνδαλο που συνιστά η μακροχρόνια φτώχεια. " φτώχεια, ο τερματισμός της φτώχειας, δεν θα πρέπει να είναι απλά ένα σύνθημα. Αποτελεί πραγματικότητα και μαζί ελπίζω ότι θα αναλάβουμε αυτόν τον αγώνα.
Nirj Deva
εξ ονόματος της Ομάδας ECR. - (ΕΝ) Κυρία Πρόεδρε, θεωρώ αυτήν τη συζήτηση κάπως γελοία, σχεδόν καταγέλαστη. Άκουσα αρκετές ομιλίες μέχρι τώρα και μιλάμε για την εξάλειψη της φτώχειας χωρίς ούτε στιγμή να αναφερθούμε στον τρόπο δημιουργίας περισσότερου πλούτου. Δεν μπορούμε να εξαλείψουμε τη φτώχεια χωρίς τη δημιουργία πλούτου, διαφορετικά εκείνο που κάνουμε είναι απλά να αναδιανέμουμε από τον ένα στο άλλον, χωρίς να δημιουργούμε νέο πλούτο.
Σε διεθνές επίπεδο, 880 δισεκατομμύρια ευρώ που προέρχονται από τις αναπτυσσόμενες χώρες είναι προϊόν διαφθοράς και άλλων δραστηριοτήτων, τα οποία δεν καταγράφονται, δεν φορολογούνται, δεν κατατίθενται σε νόμιμες τράπεζες. Αυτό αποτελεί σκάνδαλο της χρηματοοικονομικής κοινότητας στο πεδίο της διεθνούς ανάπτυξης. Αυτά τα 880 δισεκατομμύρια ευρώ θα έπρεπε να δημιουργούν πλούτο στις αναπτυσσόμενες χώρες.
Στην Ευρώπη, η φτώχεια αυξάνεται, διότι επιβάλλουμε υπέρμετρες ρυθμίσεις σε εμάς τους ίδιους σε βάρος της δημιουργίας πλούτου, όταν ανακύπτουν πλέον προκλήσεις από την Ινδία και την Κίνα. Πρέπει να το αναθεωρήσουμε αυτό.
Gabriele Zimmer
Κυρία Πρόεδρε, στη σημερινή συνεδρίαση για το θέμα της φτώχειας, εστιάζουμε σκοπίμως στη σύνδεση μεταξύ παγκόσμιας φτώχειας και φτώχειας στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ωστόσο, εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι το έπραξαν ήδη αυτό πριν από μας. Τις τελευταίες εβδομάδες και μήνες, ξεχύνονται σε ολοένα και μεγαλύτερο βαθμό στους δρόμους στην Ευρώπη για να το ζητήσουν αυτό και η παγκόσμια ημέρα δράσης διεξήχθη σκοπίμως κοντά στη διάσκεψη κορυφής του Ο"Ε για τους αναπτυξιακούς στόχους της Χιλιετίας.
Σε αντίθεση ωστόσο με αυτά τα άτομα, ως ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα παραμένουμε αόριστοι και ασυνεπείς σε όλες τις στρατηγικές μας και δημιουργούμε ένα πλαίσιο συνθηκών που με τη σειρά τους παρεμποδίζουν την καταπολέμηση της φτώχειας. " Συνθήκη της Λισαβόνας, καθώς και η στρατηγική "Ευρώπη 2020" εξάλειψαν εκ των πραγμάτων τους στόχους καταπολέμησης της φτώχειας. Πολυάριθμα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης χρησιμοποιούν την έκκληση για βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών για να δικαιολογήσουν τη μείωση των κοινωνικών υπηρεσιών και τις ανακατανομές μέσω περικοπών στις υγειονομικές υπηρεσίες και στα συνταξιοδοτικά συστήματα, τις μειώσεις στα μέσα πολιτικής της αγοράς εργασίας και σε υπηρεσίες που παρέχονται στους ανέργους, στα παιδιά και τις οικογένειες. Το κάνουμε αυτό εμείς οι ίδιοι στα κράτη μέλη μας της ΕΕ, και σε τούτο το Σώμα ενεργούμε σαν να αρκούν απλά οι εκστρατείες μας για να μην είναι πλέον αποκλεισμένοι οι άνθρωποι που ζουν σε συνθήκες φτώχειας. Το κάνουμε εμείς οι ίδιοι αυτό μέσω των πολιτικών μας μεθόδων.
Θα ήθελα να επισημάνω ότι η στρατηγική "Ευρώπη 2020" και η στρατηγική βιωσιμότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης αντιβαίνουν η μία στην άλλη, καθιστώντας έτσι αδύνατη την καταπολέμηση της παγκόσμιας φτώχειας.
Derek Roland Clark
εξ ονόματος της Ομάδας EFD. - (ΕΝ) Κυρία Πρόεδρε, η φτώχεια, ιδιαίτερα ο αριθμός εκείνων που εκτίθενται σε κίνδυνο φτώχειας, αυξήθηκε μαζί με την ΕΕ, με κάθε νέο κράτος μέλος να επιδεινώνει το πρόβλημα, και είναι πασιφανές με ποιον τρόπο θα εμποδίσουμε περαιτέρω αυξήσεις.
Μία από τις απαντήσεις σας είναι η θέσπιση ελάχιστου εισοδήματος. Είμαι υπέρ μιας ελάχιστης αμοιβής, αλλά μόνο όπως αυτή καθορίζεται από την κάθε χώρα μεμονωμένα. Μια πανευρωπαϊκή ελάχιστη αμοιβή θα οδηγούσε σε στρέβλωση του ζητήματος. Στη Σκανδιναβία, για παράδειγμα, η οικιακή θέρμανση πρέπει να είναι πιο ακριβή για όλες τις εισοδηματικές ομάδες σε σύγκριση με τη Νότια Ευρώπη.
Αντιτίθεμαι σε ένα ελάχιστο εισόδημα, διότι αυτό σημαίνει ότι οι πολίτες χρηματοδοτούν την αύξηση ενός χαμηλού μισθού: ο φορολογούμενος καλείται να βρει να εισφέρει περισσότερα σε συνθήκες οικονομικής κρίσης. Με ποιόν τρόπο θα σταματήσετε μερικούς εργοδότες να πληρώνουν λιγότερα από όσα μπορούν επειδή γνωρίζουν ότι το σύστημα επιδομάτων θα το αντισταθμίσει αυτό; Απάντηση: περισσότεροι κανονισμοί και γραφειοκρατικό βάρος για τις επιχειρήσεις, το οποίο επωμίζονται κατά κύριο λόγο οι ΜΜΕ, που ως κατηγορία απασχολούν το ήμισυ του εργατικού δυναμικού.
Και βέβαια, το ελάχιστο εισόδημα που είναι εναρμονισμένο σε ολόκληρη την ΕΕ θα το ακολουθήσει ένα εναρμονισμένο φορολογικό σύστημα, καθιστώντας τα πάντα μια γκρίζα άμορφη μάζα, αποστερώντας την Ευρώπη από την πιο θαυμαστή ιδιότητά της: την ποικιλομορφία.
Franz Obermayr
(DE) Κυρία Πρόεδρε, είναι ανησυχητικό το γεγονός ότι χιλιάδες άνθρωποι στην ΕΕ ζουν στα όρια της φτώχειας παρόλο που έχουν σταθερή δουλειά. Λαμβάνοντας αυτό υπόψη, οι προσπάθειες για τη θέσπιση μιας ενδεδειγμένης ελάχιστης αμοιβής είναι και με το παραπάνω ευπρόσδεκτες. Ωστόσο, μια ελάχιστη αμοιβή έχει νόημα μόνο εφόσον συνδυάζεται με πρόσθετα μέτρα. Μια μεμονωμένη συζήτηση θα μπορούσε να οδηγήσει σε φθίνουσα πορεία της θέσης των επιχειρήσεων και σε αύξηση του αριθμού των ανθρώπων που τίθενται εκτός εργασίας. Τέλος, οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις θα αδυνατούν να καταβάλουν τη θεσμοθετημένη ελάχιστη αμοιβή, αν το φορολογικό βάρος παραμείνει ως έχει και, βέβαια, οι υψηλότερες αμοιβές ενέχουν επίσης τον κίνδυνο αύξησης της τιμής αγαθών και υπηρεσιών. Αυτό θα προκαλούσε εκ νέου πληθωριστικές πιέσεις.
Θα πρέπει, συνεπώς, να εστιάσουμε στην ανακούφιση σε σχέση με την εργασία. " εργασία θα πρέπει να ξαναγίνει για τους πολίτες της ΕΕ κάτι που αξίζει τον κόπο. Μια ελάχιστη αμοιβή είναι σίγουρα καλή ιδέα, θα πρέπει όμως να παρέχεται στο πλαίσιο μιας συνολικής δέσμης ουσιαστικών φοροαπαλλαγών για τους εργαζομένους, καθώς και για τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις της Ευρώπης.
Elisabeth Morin-Chartier
(FR) Κυρία Πρόεδρε, η εξάλειψη της φτώχειας είναι πραγματικά αναπτυξιακός στόχος της Χιλιετίας, είναι όμως και ευρωπαϊκός στόχος στην Ευρώπη.
Μάλιστα, στην Ευρώπη έχουμε τον υψηλότερο μέσο όρο στον κόσμο όσον αφορά το επίπεδο διαβίωσης, όμως πουθενά αλλού στον κόσμο δεν υπάρχει τέτοια διαίρεση όπως εντός της ευρωπαϊκής μας κοινωνίας, αλλά και μεταξύ της Ευρώπης και της Αφρικής. Έχει το μεγαλύτερο χάσμα στον κόσμο όσον αφορά το βιοτικό επίπεδο. Δουλειά μας είναι, λοιπόν, να μειώσουμε αυτές τις διαφορές.
Πάμπολλοι Ευρωπαίοι στην Ευρώπη δεν έχουν πρόσβαση σε θρεπτικό γεύμα επί δύο συνεχόμενες ημέρες. Πάμπολλα παιδιά είναι φτωχά και αντιμετωπίζουν προβλήματα υγείας και εκπαίδευσης, που έχουν τις ρίζες τους στη συνεχιζόμενη φτώχεια. Πάμπολλες γυναίκες πρέπει να ανέχονται μισθολογικές ανισότητες, είναι περιθωριοποιημένες σε ό,τι αφορά την απασχόληση, δεν έχουν εργασιακή ασφάλεια και, επομένως, η εκπαίδευση είναι ο μοναδικός τρόπος επανένταξης στην κοινωνία και εξόδου από τη φτώχεια. Πάμπολλοι ηλικιωμένοι και κατά κανόνα γυναίκες βρίσκονται σε δυσμενή θέση όσον αφορά την εξεύρεση αξιοπρεπούς απασχόλησης και αξιοπρεπών μισθών καθ' όλη τη διάρκεια του επαγγελματικού τους βίου.
Πάμπολλοι άνθρωποι ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας στις αγροτικές περιοχές. Πολλές από τις πολιτικές μας παροχής βοήθειας για την καταπολέμηση της φτώχειας είναι πολιτικές για τις αστικές περιοχές. Πρέπει να βοηθήσουμε και τον αγροτικό κόσμο να καταπολεμήσει την φτώχεια.
Συνεπώς, σας παρωθώ, η καταπολέμηση της φτώχειας ...
(" Πρόεδρος διακόπτει την ομιλήτρια)
Frédéric Daerden
(FR) Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, σήμερα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το κυρίαρχο θέμα είναι η καταπολέμηση της παγκόσμιας φτώχειας. Είναι σημαντικό, αλλά όπως επεσήμανε η κ. Figueiredo, η φτώχεια αποτελεί σε μεγάλη έκταση κυρίαρχο χαρακτηριστικό και στην Ευρώπη. " καταπολέμηση αυτού του φαινομένου αποτελεί μια από τις προτεραιότητες που καθορίστηκαν στη στρατηγική 2020. Ωστόσο, παρόλο που είναι θετικό να θεσπίζονται στόχοι, οι οποίοι παρεμπιπτόντως θα έπρεπε να είναι πιο φιλόδοξοι, είναι καλύτερο αν είναι διαθέσιμα τα αναγκαία μέσα. Και σαφώς ένα από αυτά τα μέσα είναι ένα επαρκές ελάχιστο εισόδημα για όλους στην Ευρώπη.
" έξοχη έκθεση της συναδέλφου μας βουλευτή καταδεικνύει τον σκοπό της σε αυτόν τον αγώνα και πραγματικά προωθεί το ζήτημα. Ωστόσο, χωρίς νομοθετική πρωτοβουλία εκ μέρους της Επιτροπής, η οποία αναγνωρίζει επίσης τον ρόλο που διαδραματίζει το ελάχιστο εισόδημα, φοβούμαστε ότι τα κράτη μέλη αδυνατούν να εκπληρώσουν την υπόσχεσή μας για εξάλειψη της φτώχειας. Για τον λόγο αυτόν, σε συνέχεια αυτής της έκθεσης πρέπει υπάρξει μια οδηγία πλαίσιο, η οποία θα λαμβάνει υπόψη τις εθνικές πρακτικές.
Charles Goerens
(FR) Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, κατά τη γνώμη μου, υπάρχουν τρεις σημαντικές παρατηρήσεις που πρέπει να γίνουν σε αυτήν τη συζήτηση.
Πρώτον, η παγκοσμιοποίηση αύξησε τις ανισότητες εντός των χωρών, αλλά μείωσε τις ανισότητες μεταξύ των εθνών και απόδειξη αυτού αποτελεί η επιτυχία αναδυόμενων χωρών. Αυτό επισημάνθηκε από έναν εμπειρογνώμονα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στη διάσκεψη του Όσλο, όπου το ΔΝΤ συνέπραξε με τη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας.
Είναι γεγονός ότι εξακολουθούν να υφίστανται μείζονες διαφορές μεταξύ των εθνών, θα ήταν όμως εσφαλμένο να επιρρίψουμε τη συνεχιζόμενη φτώχεια μόνο στην παγκοσμιοποίηση, όταν εξετάζουμε τις ανισότητες εντός των χωρών μας.
" κατάσταση στην Ευρώπη, και αυτή είναι η δεύτερη παρατήρησή μου, είναι πολύ ιδιαίτερη. Είναι ο μόνος μεγάλος οικονομικός χώρος που εθίστηκε στη μαζική ανεργία τις τελευταίες τρεις δεκαετίες, όπως επεσήμανε ο καθηγητής Fitoussi.
" στρατηγική "Ευρώπη 2020" πράγματι ανοίγει μερικές ενδιαφέρουσες προοπτικές για τον τρόπο αντιμετώπισης της διαρθρωτικής ανεργίας, αλλά στο πλαίσιο της διαχείρισης της τρέχουσας κρίσης είναι που η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να βρει τρόπο να βελτιώσει τα επίπεδα απασχόλησης.
Πολλοί από μας πιστεύουν ότι αν τα πράγματα κινηθούν υπερβολικά προς την κατεύθυνση της εξομάλυνσης των δημοσιονομικών, ο στόχος της μείωσης της φτώχειας κινδυνεύει να καταστεί όνειρο θερινής νυκτός.
Τρίτον, η προσέγγισή μας για την καταπολέμηση της φτώχειας πρέπει να είναι και διεθνής και εξωστρεφής. Έχοντας κατά νου τη βιώσιμη ανάπτυξη, δεν έχουμε πλέον την πολυτέλεια να ευνοούμε το ένα σε βάρος του άλλου. Μια μαλθουσιανή προσέγγιση, που συνεπάγεται τον ισχυρισμό ότι αυτά που δαπανώνται εν ονόματι της αλληλεγγύης είναι απλούστατα...
(" Πρόεδρος διακόπτει τον ομιλητή)
Jean Lambert
(ΕΝ) Κυρία Πρόεδρε, νομίζω ότι όλοι έχουμε επίγνωση της σημασίας των συστημάτων ελάχιστου εισοδήματος σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση, παρόλο που δεν τα έχουν ακόμη καθιερώσει όλα τα κράτη μέλη. Γνωρίζουμε επίσης ότι υπάρχουν πολύ μεγάλες αποκλίσεις όσον αφορά την αποτελεσματικότητα, ότι συχνά δεν υπάρχει καμία σαφής βάση για τα ποσά που καταβάλλονται και ότι τα ποσά που καταβάλλονται δεν συμβαδίζουν κατ' ανάγκην με τα αυξανόμενα κόστη. Μερικά κράτη μέλη έχουν ένα ανεπαρκέστατο σύστημα, επομένως οι άνθρωποι δεν παίρνουν τα δικαιούμενα, ενώ μερικά κράτη μέλη θέτουν χρονικό όριο σε αυτά τα συστήματα εισοδήματος, πράγμα που φαίνεται πολύ παράξενο για κάτι που νοείται ως δίχτυ ασφαλείας.
Πιστεύω ακράδαντα ότι χρειαζόμαστε ένα κοινό πλαίσιο σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση, το οποίο θα παρέχει σαφείς αρχές σε σχέση με τον τρόπο που αναπτύσσουμε αυτά τα συστήματα και μια σαφή μεθοδολογία για να εργαστούμε επ' αυτών. Δεν μιλάμε για το ίδιο επίπεδο καταβολής σε κάθε κράτος μέλος και το να συνεχίζουμε να το λέμε αυτό σημαίνει ότι επαναλαμβάνουμε εις το διηνεκές κάτι το οποίο είναι εξόχως αναληθές. Πράγματι πρέπει να αναπτύξουμε αυτά τα συστήματα, ούτως ώστε όλοι στην ΕΕ να μπορούν να ζουν σε αξιοπρεπείς συνθήκες.
Tadeusz Cymański
(PL) Διεξάγουμε αυτήν τη συζήτηση για τη φτώχεια στη διάρκεια του Ευρωπαϊκού Έτους για την Καταπολέμηση της Φτώχειας και του Κοινωνικού Αποκλεισμού. Είναι σημαντικό οι προσπάθειές μας, καθώς και οι προσπάθειες κυβερνήσεων και μη κυβερνητικών οργανώσεων, να συνεχιστούν σε σταθερή βάση και να μην περιορίζονται απλά σε εκστρατείες και προπαγάνδα. Από όλα τα μέτρα που προτείνονται στην υπό συζήτηση έκθεση, είναι ιδιαίτερα αξιοσημείωτη η πρόταση για καθορισμό ελάχιστου εισοδήματος σε σχέση με το μέσο εισόδημα. Οι αιτίες της φτώχειας ποικίλλουν και συχνά συνδέονται με κοινωνικά κακώς κείμενα και κοινωνικό αποκλεισμό. Ωστόσο, ιδιαίτερα χαρακτηριστικό και επαίσχυντο είναι το γεγονός ότι η φτώχεια πλήττει τους εργαζόμενους, και μάλιστα εκείνους που δεν έχουν καθόλου παιδιά ή με μικρό αριθμό παιδιών. Μια τέτοια κατάσταση είναι απαράδεκτη και, επομένως, οι ενέργειες που αναλαμβάνουν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Κοινοβούλιο σε σχέση με αυτό το θέμα πρέπει να είναι εξαιρετικά αποτελεσματικές, συνεπείς και αποφασιστικές. Ενώ βοηθούμε ανθρώπους σε διάφορες ηπείρους και αποστέλλουμε ανθρωπιστική βοήθεια μετά από φυσικές καταστροφές, θα πρέπει πρώτα να αποτελέσουμε παράδειγμα προς μίμηση επιδεικνύοντας αλληλεγγύη στους πολίτες που πλήττονται από φτώχεια στην επικράτεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Νίκη Τζαβέλα
Κυρία Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, θα ήθελα να επισημάνω ένα τομέα που χρειάζεται την υιοθέτηση προληπτικής πολιτικής για την αποφυγή δημιουργίας νέας γενιάς νεόπτωχων στην Ευρώπη. Πρόσφατες έρευνες αποδεικνύουν ότι υπάρχει πολύ σημαντική οικονομική διαφορά μεταξύ του μισθού ενός εργαζόμενου και της σύνταξης που πρόκειται να λάβει, η οποία νομοτελειακά θα τον οδηγήσει στην ομάδα των νεόπτωχων, είναι το λεγόμενο "χάσμα συντάξεων". Σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, οι εργαζόμενοι πρέπει να αποταμιεύουν δύο δισεκατομμύρια ευρώ το χρόνο για να καλυφθεί αυτό το κενό της ασφαλιστικής τους κάλυψης, ώστε να διασφαλίσουν μια ευπρεπή διαβίωση όταν γίνονται συνταξιούχοι.
Με αυτή μου την τοποθέτηση θέλω να επιστήσω την προσοχή σας σε αυτό το πολύ μεγάλο πρόβλημα, που ήδη αντιμετωπίζουν εκατομμύρια ευρωπαίοι συνταξιούχοι και οι οποίοι αποτελούν τη νέα ομάδα των νεόπτωχων της Ευρώπης.
Sari Essayah
(FI) Κυρία Πρόεδρε, η έκθεση για το ελάχιστο εισόδημα αποτυπώνει ικανοποιητικά την ευρύτερη συζήτηση που είχαμε εμείς στην Επιτροπή Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων για το θέμα της καταπολέμησης της φτώχειας και του αποκλεισμού. Μπορεί να είναι το Ευρωπαϊκό Έτος για την Καταπολέμηση της Φτώχειας, λόγω όμως της οικονομικής κρίσης, η ανεργία και η κοινωνική δυσπραγία συνεχίζουν να αυξάνονται σε πολλά κράτη μέλη.
Εξέχοντα χαρακτηριστικά της ευρωπαϊκής φτώχειας είναι η παιδική φτώχεια, η αυξανόμενη ανεργία των νέων, η κατώτερη θέση των γυναικών στην αγορά εργασίας, ο αποκλεισμός των μεταναστών, το καθεστώς των εθνικών μειονοτήτων όπως οι Ρομά, και το πρόβλημα των ανέργων σε ηλικία πριν τη σύνταξη. " μείωση της φτώχειας είναι ένας από τους βασικούς σκοπούς της στρατηγικής "Ευρώπη 2020" και υπήρξε η επιθυμία να πραγματώσουμε αυτούς τους στόχους μέσω ποσοτικών στόχων που είναι δεσμευτικοί για τα κράτη μέλη. Υπάρχει σοβαρός λόγος γι' αυτό, καθώς τα αποτελέσματα των προσπαθειών για τη μείωση της φτώχειας την τελευταία δεκαετία ουσιαστικά υπήρξαν ανύπαρκτα.
" πλειοψηφία της επιτροπής αποφάσισε τελικά να προτείνει στα κράτη μέλη να καθορίσουν ένα ελάχιστο εισόδημα που θα ανέρχεται στο 60% του μέσου εισοδηματικού τους ορίου, ενώ μερικοί βουλευτές ζήτησαν μάλιστα ένα νόμο πλαίσιο για το ελάχιστο εισόδημα. Δεν υποστηρίζω αλλαγές στη νομοθεσία, διότι η θέσπιση ελάχιστου εισοδήματος αγνοεί τις διαφοροποιημένες δομές των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης στα κράτη μέλη. Σε μερικά κράτη μέλη, κοινωνικές υπηρεσίες που βασίζονται σε διαφορετικούς πυλώνες και εισοδηματικές κλίμακες, καθώς και καθολικές υπηρεσίες που χρηματοδοτούνται μέσω της φορολογίας, αποτελούν επίσης σκέλος του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης. Το ζήτημα του ελάχιστου εισοδήματος θα πρέπει, επομένως, να προσεγγιστεί από τη σκοπιά της αρχής της επικουρικότητας στα κράτη μέλη και θα πρέπει να εξευρεθούν λύσεις μέσω της ανταλλαγής βέλτιστων πρακτικών.
Pervenche Berès
(FR) Κυρία Πρόεδρε, κύριε Chastel, κύριοι Επίτροποι, την επομένη της 17ης Οκτωβρίου, που είναι η ημέρα δράσης για την καταπολέμηση της φτώχειας, κατά το έτος δράσης για την καταπολέμηση της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού, γνωρίζουμε ότι το 2007, πριν από την κρίση, το 17% του πληθυσμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης ζούσε κάτω από το όριο της φτώχειας. Δεν γνωρίζουμε το τρέχον ποσοστό, γνωρίζουμε όμως όλοι μας ότι είναι υψηλό και ότι μια τέτοια κατάσταση είναι ανεπίτρεπτη.
Πράγματι, είμαστε συνεπείς στις δεσμεύσεις μας, πράγματι, πιστεύουμε σε ό,τι ψηφίσαμε ως βασικό νόμο, στο άρθρο 1 του Χάρτη, το οποίο αναφέρει ότι όλοι χαίρουν του δικαιώματος να ζουν αξιοπρεπώς, στη Συνθήκη της Λισαβόνας, που ορίζει την καταπολέμηση του κοινωνικού αποκλεισμού ως στόχο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και στη στρατηγική "Ευρώπη 2020", η οποία ορίζει την καταπολέμηση της φτώχειας ως έναν από τους στόχους πρώτης προτεραιότητας. Ωστόσο, ποτέ δεν καθορίσαμε τα μέσα για την υλοποίηση μιας τέτοιας στρατηγικής, πράγμα που σημαίνει ότι θα αποτύχουμε και οι πολίτες μας θα απογοητευτούν.
Πρέπει να αναλάβουμε νομοθετική πρωτοβουλία για το ελάχιστο εισόδημα και να οργανώσουμε τη χρηματοδότηση ...
(" Πρόεδρος διακόπτει την ομιλήτρια)
David Casa
(MT) Όπως ήδη ειπώθηκε, το θέμα της φτώχειας καταλαμβάνει υψηλή προτεραιότητα στο πρόγραμμα δράσης μας. Γνωρίζουμε όλοι πολύ καλά τα στατιστικά στοιχεία, τα ποσοστά και τις συζητήσεις σε σχέση με αυτό το θέμα∙ το γεγονός πως ένας τόσο μεγάλος αριθμός πολιτών ζει κάτω από το όριο της φτώχειας αποτελεί σοβαρό θέμα, το οποίο πρέπει να αντιμετωπιστεί χωρίς χρονοτριβή. Είναι υπέροχο πράγμα να μπορεί κανείς να καταπολεμά τη φτώχεια δημιουργώντας περισσότερες θέσεις εργασίας και ενθαρρύνοντας την καθιέρωση δομών που μπορούν να μας βοηθήσουν να επιτύχουμε τον σκοπό μας. Αυτό περιλαμβάνει ένα σχέδιο για να βοηθήσουμε τους ευρωπαίους πολίτες να λάβουν την αναγκαία κατάρτιση, που θα μεταφραστεί σε μια προσοδοφόρα θέση εργασίας. Χρειαζόμαστε επίσης τους αναγκαίους πόρους για να παράσχουμε στήριξη σε εκείνες τις χώρες που εξακολουθούν να υστερούν ως προς αυτό, ούτως ώστε και αυτές να μπορέσουν να εκπληρώσουν αυτούς τους στόχους. Είναι, λοιπόν, σαφές ότι χρειάζεται να ενθαρρύνουμε όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους να εισέλθουν στην αγορά εργασίας, και δη τις γυναίκες. Αυτή η έκθεση αξιολογεί διεξοδικά αυτήν την κατάσταση και θα ήθελα εν προκειμένω να ευχαριστήσω πολύ και να συγχαρώ την εισηγήτρια για την πολύ χρήσιμη εργασία της. Ωστόσο, πρέπει να διασφαλίσουμε ότι δεν ορμάμε εμπρός στα τυφλά, διότι θα πρέπει να συνεχιστεί η τήρηση των διατάξεων της Συνθήκης αναφορικά με την αρχή της επικουρικότητας. Το να εφαρμόζουμε μια αντίληψη του τύπου "ένα μέγεθος για όλους" σε ολόκληρη την Ευρώπη δεν αποτελεί πρακτική λύση. Επιπλέον, δεν διαθέτουμε ακόμα την αναγκαία νομική βάση που απαιτεί η Συνθήκη μας σε σχέση με αυτό. Κατά συνέπεια, τα κράτη μέλη θα πρέπει να είναι ελεύθερα να ρυθμίσουν αυτές τις απαιτήσεις σύμφωνα με τις δικές τους ανάγκες, απρόσκοπτα.
Regina Bastos
(PT) Κυρία Πρόεδρε, η Ευρώπη επί του παρόντος διέρχεται μια περίοδο μετασχηματισμού συνεπεία της οικονομικής, χρηματοπιστωτικής και κοινωνικής κρίσης. Οι υφιστάμενες κρίσεις σε ορισμένα κράτη μέλη επιδεινώθηκαν, οι κοινωνικές ανισότητες μεγάλωσαν και αυτή η κατάσταση οδήγησε σε αύξηση του αριθμού των ατόμων που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας.
Σήμερα, υπάρχουν περισσότεροι φτωχοί στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Υπάρχουν περισσότεροι άνδρες και γυναίκες με εισόδημα χαμηλότερο από το 60% του μέσου μισθού στη χώρα στην οποία ζουν. Αντιμετωπίζουμε ένα σοβαρό πρόβλημα, το οποίο απαιτεί συγκεκριμένα και αποτελεσματικά μέτρα. 80 εκατομμύρια Ευρωπαίοι ζουν στο όριο της φτώχειας ή κάτω από αυτό. Παρόλο που το όριο της φτώχειας διαφέρει από χώρα σε χώρα εντός της ΕΕ, εκείνο που είναι σίγουρο είναι ότι αυτό είναι ένα μεγεθυνόμενο φαινόμενο στην Ένωσή μας, η οποία διαθέτει το πλέον προηγμένο κοινωνικό μοντέλο στον κόσμο ως αναπτυξιακό της πρότυπο.
Στην Πορτογαλία, περίπου το 20% των ατόμων ζουν ή εκτίθενται στον κίνδυνο φτώχειας, με λιγότερα από 360 ευρώ μηνιαίως. Τα στοιχεία για την παιδική φτώχεια στη χώρα μου είναι συντριπτικά. " Πορτογαλία είναι μία από τις οκτώ χώρες με τα υψηλότερα επίπεδα παιδικής φτώχειας.
Επικροτούμε τον στόχο της εξόδου 20 εκατομμυρίων ανθρώπων από τη φτώχεια έως το 2020, όπως επίσης επικροτούμε τις προσπάθειες για την προώθηση της απασχόλησης και της κοινωνικής ενσωμάτωσης. Θα ήθελα να συγχαρώ την εισηγήτρια για τη συμβολή της και να υπογραμμίσω ότι το ελάχιστο εισόδημα είναι επιθυμητό∙ ο καθορισμός του ποσού θα πρέπει να αποτελεί ευθύνη του κάθε κράτους μέλους.
Csaba Sógor
(HU) Το 1992, ο Ο"Ε ανακήρυξε την 17η Οκτωβρίου Παγκόσμια "μέρα κατά της Φτώχειας. Το 2000, ο διεθνής αυτός οργανισμός δεσμεύτηκε να μειώσει στο μισό το ποσοστό των ανθρώπων που ζουν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας εντός 15 ετών. Ήδη παρήλθαν τα δύο τρίτα αυτής της περιόδου. Τα αριθμητικά στοιχεία είναι ανησυχητικά και απέχουμε από τους δείκτες, σε μια στιγμή κατά την οποία τα αιτήματα και οι προσδοκίες είναι πολύ υψηλά. Το 73% του πληθυσμού της ΕΕ βλέπει ως κύριο πρόβλημα την ολοένα πιο διαδεδομένη φτώχεια στα κράτη μέλη. Το 89% των πολιτών θέλει επείγουσα δράση για την αντιμετώπιση του προβλήματος και το 74% προσδοκά να διαδραματίσει η ΕΕ σημαντικό ρόλο στην εξάλειψη της φτώχειας. Από την άλλη πλευρά, 6 εκατομμύρια πολίτες της ΕΕ έχασαν τις θέσεις εργασίας τους τα τελευταία δύο χρόνια, η δε παιδική φτώχεια βαίνει αυξανόμενη.
Παρόλο που ξέρουμε και συχνά αναφερόμαστε στο γεγονός ότι η απασχόληση είναι ο πλέον αποτελεσματικός τρόπος καταπολέμησης της φτώχειας, το μοντέλο της κοινωνικής Ευρώπης που όρισε ο Jean Monnet επισκιάστηκε από οικονομικά συμφέροντα. Ο στόχος της οικονομικής ανάπτυξης είναι η διασφάλιση της ευημερίας των πολιτών, δεν αξίζει όμως τίποτα χωρίς αποτελεσματικά κοινωνικά μέτρα και δραστική μείωση του σημερινού επιπέδου φτώχειας. Είναι προφανές ότι η κοινωνική πολιτική είναι πρωτίστως καθήκον και ευθύνη των κρατών μελών. Ωστόσο, εξακολουθώ να πιστεύω ότι πρέπει να βρούμε απαντήσεις στα πλέον επείγοντα ζητήματα από κοινού, μέσω της μεγαλύτερης χρήσης της μεθόδου ανοικτού συντονισμού και ενθαρρύνοντας την ανταλλαγή βέλτιστων πρακτικών.
Ivo Belet
(NL) Κυρία Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, ένας στους έξι κατοίκους της Ευρωπαϊκής Ένωσης εκτίθεται στον κίνδυνο φτώχειας: ιδιαίτερα οι νέοι έως 17 ετών, αλλά και πολλοί ηλικιωμένοι είναι επίσης ευάλωτοι. " φτώχεια αυξάνεται, ακόμη και μεταξύ των Ευρωπαίων που έχουν δουλειά. Κατά συνέπεια, πιστεύω ότι πρέπει να αναλάβουμε πρωτοβουλία και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, κυρίες και κύριοι.
" οικονομική ανάπτυξη, η βελτίωση της εκπαίδευσης και της κατάρτισης, περισσότερες θέσεις εργασίας: βεβαίως τα υποστηρίζουμε όλα αυτά ολόψυχα, είναι όμως σαφές ότι αυτό δεν αρκεί και ότι χρειαζόμαστε μια συγκεκριμένη πολιτική για την καταπολέμηση της φτώχειας. Όπως ήδη αναφέρθηκε εδώ, πρόκειται εν προκειμένω πραγματικά για μια από τις εμβληματικές πρωτοβουλίες, μια από τις προτεραιότητες της νέας μας στρατηγικής "Ευρώπη 2020". Περί τίνος πρόκειται πιο συγκεκριμένα; Πρόκειται για τη διαβίωση σε συνθήκες αξιοπρέπειας -το δικαίωμα αξιοπρεπούς διαβίωσης- αφορά τα τρόφιμα, τη στέγαση, τον ρουχισμό: βασικά πράγματα που προφανώς δεν κατοχυρώνονται στην ευημερούσα Ευρωπαϊκή μας Ένωση το έτος 2010.
Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο πιστεύω ότι πρέπει να αναληφθεί δράση και σε ευρωπαϊκό επίπεδο για να διασφαλιστεί αυτό το ελάχιστο εισόδημα. Όπως ήδη είπε η κ. Bastos, αυτό δεν είναι ένα μέσο που θα πρέπει να αναπτυχθεί με πανομοιότυπο τρόπο σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Θα πρέπει τα κράτη μέλη να έχουν επαρκή ευχέρεια ώστε να επιλέξουν τη δική τους, συγκεκριμένη λύση. Ωστόσο, θα πρέπει όντως να συνεχίσουμε να αυξάνουμε την πίεση ώστε να αποτρέψουμε το ενδεχόμενοι να μείνουν στα κρύα του λουτρού οι ευάλωτοι άνθρωποι.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ζητάμε ρητά τη θέσπιση ενός συστήματος εγγυημένου ελάχιστου εισοδήματος σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό θα δώσει ένα σημαντικό μήνυμα ελπίδας σε όλους τους κατεξοχήν ευάλωτους ανθρώπους στην Ευρώπη, σε εκείνους που σήμερα πλήττονται από την φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό.
Milan Zver
(SL) Χαίρομαι που επιχειρούμε να θίξουμε αυτό το ζήτημα της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού και σε επίπεδο ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων. Αυτό είναι πολύ σημαντικό.
Το ψήφισμα που πρόκειται να υιοθετήσουμε κινείται σε αυτήν ακριβώς την κατεύθυνση. Περιγράφει πολύ καλά την κατάσταση, δεν κατάφερε όμως στον ίδιο βαθμό να βρει μια λύση σε αυτήν.
Το ελάχιστο εισόδημα μπορεί να αποτελέσει ένα μέρος της λύσης, και μάλιστα υφίσταται ήδη με τη μία ή την άλλη μορφή στις κοινωνικές πολιτικές των κρατών μελών. Ωστόσο, σε αυτό το υλικό εντόπισα και μια πρόταση για καθολικού χαρακτήρα βασικό εισόδημα ή αδιαπραγμάτευτο εισόδημα για τους πάντες.
Αυτό, όμως, θα ήταν αμφισβητήσιμο ακόμη και από την σκοπιά του ποιος μπορεί να είναι δικαιούχος βάσει κοινωνικών κριτηρίων. Δεν είναι καλή ιδέα να λαμβάνουν όλοι ένα βασικό εισόδημα για μια κανονική ζωή, διότι τότε θα είχαμε λιγότερα χρήματα για εκείνους που έχουν πραγματικά ανάγκη κοινωνικής αρωγής.
Ελπίζω ότι στην παρούσα συνεδρίαση της Ολομέλειας ...
(" Πρόεδρος διακόπτει τον ομιλητή)
Vasilica Viorica Dăncilă
(RO) Οι στόχοι που καθόρισε η Συνθήκη της Λισαβόνας -δημιουργία περισσότερων θέσεων εργασίας και εξάλειψη της φτώχειας έως το 2010- δεν έχουν επιτευχθεί. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίον η Ευρώπη πρέπει να συνεχίσει τις προσπάθειες για την επίτευξή τους.
Πιστεύω ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη μέλη πρέπει να δώσουν ιδιαίτερη προσοχή στα προγράμματα δια βίου μάθησης. Προσφέρουν ένα μέσο καταπολέμησης της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού και συμβάλλουν στην εδραίωση της απασχολησιμότητας και της ικανότητας για ένταξη στην αγορά εργασίας.
Από την άλλη πλευρά, νομίζω ότι η ευρωπαϊκή εκτελεστική εξουσία θα πρέπει να αναλύσει τους τομείς όπου υπάρχει αυξανόμενη έλλειψη εξειδικευμένου προσωπικού για να μπορέσει να προωθήσει στο μέλλον μέτρα για να καλυφθεί αυτό το έλλειμμα.
Ένα ενδεχόμενο μέτρο θα ήταν επίσης η επέκταση του προγράμματος Erasmus, το οποίο επί του παρόντος απευθύνεται σε φοιτητές, και σε άλλες κοινωνικο-επαγγελματικές ομάδες, όπως οι νέοι χωρίς πανεπιστημιακή μόρφωση ή οι άνεργοι που συμμετέχουν σε προγράμματα επαγγελματικής επανακατάρτισης.
Antonyia Parvanova
(BG) Λαμβάνοντας υπόψη τη θεμελιώδη αρχή περί αλληλεγγύης της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Έτους για την Καταπολέμηση της Φτώχειας και του Κοινωνικού Αποκλεισμού, ζητώ τη θέσπιση εγγυημένων επαρκών ελάχιστων επιπέδων εισοδήματος σε όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ, τα οποία θα υποστηρίζουν άτομα με ανεπαρκή εισοδήματα προκειμένου να εδραιώσουν την οικονομική και κοινωνική τους ένταξη και να παράσχουν αξιοπρεπείς όρους διαβίωσης.
Θα καταφέρουμε να σημειώσουμε αξιοσημείωτη, αποτελεσματική πρόοδο όσον αφορά την καταπολέμηση της φτώχειας μόνο εφόσον λάβουμε συγκεκριμένα μέτρα, που θα στοχεύουν στη θέσπιση συστημάτων ελάχιστου εισοδήματος. Αυτό θα μας επιτρέψει να κατοχυρώσουμε ένα αρμόζον επίπεδο διαβίωσης για όλους τους ευρωπαίους πολίτες, το οποίο θα περιλαμβάνει την κοινωνική ασφάλιση και την ισότιμη πρόσβαση στις κοινωνικές υπηρεσίες που παρέχει το κράτος, όπως η κοινωνική πρόνοια, η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και η εκπαίδευση.
Τέλος, θέλω να υπογραμμίσω ότι θα μπορέσουμε να προστατεύσουμε από τον κοινωνικό αποκλεισμό τους πολίτες μας, και δη τις γυναίκες και ευπαθείς ομάδες, καθώς και τις εθνοτικές μειονότητες, μόνο με τη συνδρομή ενός ευρέος φάσματος συγκεκριμένων πολιτικών λύσεων που θα διασφαλίζουν την παροχή πόρων για κοινωνική παρέμβαση και προστασία.
Elisabeth Schroedter
(DE) Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα να απευθύνω για μία ακόμη φορά έκκληση στην Επιτροπή να διασφαλίσει ότι, αν συγκροτήσει μια πλατφόρμα κατά της φτώχειας, δεν θα αφήσει να μείνει αυτό μόνο στα λόγια, αλλά θα δώσει συνέχεια στις πρωτοβουλίες του Κοινοβουλίου. Πρώτον, υπάρχει μια πρωτοβουλία που προβλέπει μια εξέταση αναφορικά με το αν θα πρέπει να υπάρξει οδηγία πλαίσιο για το ελάχιστο εισόδημα, ούτως ώστε όλοι στην Ευρωπαϊκή Ένωση να μπορούν να έχουν αξιοπρεπείς όρους διαβίωσης. Δεύτερον, υπάρχει μια πρωτοβουλία που πηγαίνει πιο πέρα από την απλή χρήση του ΑΕγχΠ όσον αφορά την προπαρασκευή των διαρθρωτικών πόρων, και περιλαμβάνει επίσης στην αξιολόγηση τον συντελεστή Gini ως μέτρο της εισοδηματικής ανισότητας -όπου υπάρχει μειονέκτημα. Αυτά είναι πράγματα για τα οποία θα πρέπει να αποφασίσετε, αν θέλουμε να έχουμε οποιαδήποτε πιθανότητα θέσπισής τους. Συνεπώς, θα παρακαλούσα τον Επίτροπο να εντάξει αυτά τα δύο σημεία από την Ολομέλεια στην ατζέντα της Επιτροπής και να διασφαλίσει ότι η Επιτροπή θα δώσει μια απάντηση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σε σχέση με αυτό.
Elie Hoarau
(FR) Κυρία Πρόεδρε, εδώ και πάρα πολλά χρόνια εορτάζουμε την Παγκόσμια "μέρα για την Εξάλειψη της Φτώχειας χωρίς πολλά απτά αποτελέσματα και υπάρχει κίνδυνος αυτή η ημέρα να παραμείνει επετειακή για πολλές ακόμη δεκαετίες, αν συνεχίσουμε να εφαρμόζουμε τις ίδιες πολιτικές. Από την άποψη αυτή, η Ευρώπη και ο δυτικός κόσμος γενικότερα δεν μπορούν απλά να στρέφουν το βλέμμα τους αλλού.
" καταπολέμηση της φτώχειας περιλαμβάνει τον αγώνα για μια δίκαιη διανομή του πλούτου τόσο εντός των κρατών μελών όσο και σε διεθνές επίπεδο. Άπτεται, επίσης, του σεβασμού του περιβάλλοντος και της τήρησης της αρχής της ισότητας όλων των ανθρώπων. Αν τις σημερινές συζητήσεις μας δεν τις ακολουθήσουν συγκεκριμένες δράσεις με βάση τα όσα ακούσαμε σήμερα εδώ, φοβούμαι ότι οι διακηρύξεις που κάνουμε θα απευθύνονται σε ώτα μη ακουόντων, απλά και μόνο καλές προθέσεις χωρίς καμία πραγματική επίδραση στην εξαθλίωση και τη φτώχεια σε ολόκληρο τον κόσμο και την Ευρώπη.
Angelika Werthmann
(DE) Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, η φτώχεια και ο κοινωνικός αποκλεισμός παραβιάζουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, με άλλα λόγια, τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα. Εκείνοι που διατρέχουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο είναι οι γονείς μονογονεϊκών οικογενειών, τα παιδιά και οι πιο ηλικιωμένοι. Οι γυναίκες αποτελούν σημαντικό ποσοστό του πληθυσμού που απειλείται από φτώχεια, εν μέρει εξαιτίας της συνήθους δυσμενούς διακριτικής μεταχείρισης που εξακολουθεί να κυριαρχεί από όλες τις πλευρές σε σχέση με τις αμοιβές και τις συντάξεις και εν μέρει λόγω των πολύ κοινών στην περίπτωσή τους επισφαλών εργασιακών συνθηκών.
Πρέπει να αναλάβουμε δράση που θα προάγει τις επενδύσεις στην αγορά εργασίας, για παράδειγμα για τη δημιουργία θέσεων εργασίας, την προώθηση κοινοτικών προγραμμάτων όπως το πρόγραμμα δια βίου μάθησης. Πράγματι, θα πρέπει να παρέχουμε ένα ελάχιστο επίπεδο υλικών παροχών, αλλά με εκτεταμένους ελέγχους και προϋποθέσεις, ούτως ώστε να μπορούμε να αποτρέψουμε εξαρχής οποιαδήποτε κατάχρηση του δικαιώματος. Πράγματι, θα πρέπει να μεριμνήσουμε για ένα ελάχιστο εισόδημα, αλλά με την προϋπόθεση ότι σε καμία περίπτωση αυτό δεν θα πρέπει να οδηγήσει σε μια νέα μορφή έμμεσων ή δυσμενών διακρίσεων.
Miroslav Mikolášik
(SK) Σχεδόν 85 εκατομμύρια άνθρωποι στην Ευρωπαϊκή Ένωση αντιμετωπίζουν την απειλή φτώχειας και το 17% των 500 εκατομμυρίων της ΕΕ ζούσαν κάτω από το όριο της φτώχειας το 2008.
Καθώς η φτώχεια και ο κοινωνικός αποκλεισμός έχουν πολυδιάστατο χαρακτήρα, θα πρέπει να ενσωματώσουμε συστηματικά την αποτροπή τους σε άλλες πολιτικές, ούτως ώστε οι πολίτες της ΕΕ να μπορούν να έχουν αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης. " καταπολέμηση της φτώχειας δεν απαιτεί μόνο την ενεργό στήριξη των μισθολογικών συστημάτων και της κοινωνικής προστασίας, αλλά και τη δημιουργία αξιοπρεπών και σταθερών θέσεων εργασίας για μειονεκτούσες στον τομέα της απασχόλησης ομάδες. Θα ήθελα να επισημάνω ότι η απασχόληση θα πρέπει να θεωρείται γενικά ως η πλέον αποτελεσματική μορφή προστασίας από τη φτώχεια και η δημιουργία θέσεων εργασίας θα πρέπει, επομένως, να αποτελέσει σαφή προτεραιότητα για την ΕΕ και τα κράτη μέλη. Ιδιαίτερη προσοχή θα πρέπει να δοθεί στην ένταξη των νέων, καθώς και των πιο ηλικιωμένων, στον εργασιακό βίο.
Proinsias De Rossa
(ΕΝ) Κυρία Πρόεδρε, την περασμένη Κυριακή συνάντησα μια ομάδα νέων ανθρώπων στην Ιρλανδία, που αγωνίζονται να επιβιώσουν σε συνθήκες φτώχειας. Με ρώτησαν, ως μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, με ποιανού το μέρος τάσσομαι. Με το μέρος τους ή με το μέρος των τραπεζιτών; Αυτή είναι η ωμή ερώτηση που μου έθεσαν. Μου παρείχαν αρκετές μαρτυρίες και μου ζήτησαν να τις διαβιβάσω στο Κοινοβούλιο. Επεσήμαναν ότι δεν τους ενδιαφέρει πλέον να ψηφίζουν, διότι δεν βλέπουν καμία προοπτική αλλαγής με το να συνεχίσουν να ψηφίζουν. Λένε ότι βαρέθηκαν να τους μεταχειρίζονται σαν σκουπίδια και ότι νιώθουν πως δεν έχουν αξία για την κοινωνία.
Πιστεύω ότι πρέπει να λάβουμε υπόψη ό,τι λένε αυτοί οι νέοι άνθρωποι. Είναι το μέλλον μας. Δεν βλέπω καμία απόδειξη ότι η Επιτροπή διασφαλίζει πραγματικά πως τα κράτη μέλη, που παρωθούνται να εξυγιάνουν τα δημοσιονομικά τους, λαμβάνουν υπόψη το γεγονός ότι δεν πρέπει να σπρώξουμε αυτούς τους ανθρώπους -που ήδη υποφέρουν- σε μεγαλύτερα βάσανα και να ωθήσουμε στην φτώχεια ανθρώπους που επί του παρόντος βρίσκονται στο περιθώριο της κοινωνίας. Είναι άκρως σημαντικά εμείς να...
(" Πρόεδρος διακόπτει τον ομιλητή)
Ilda Figueiredo
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους τους συναδέλφους μου, καθώς και την Επιτροπή, το Συμβούλιο και τη βελγική Προεδρία για ό,τι είπαν εδώ, θα ήθελα όμως να τονίσω τρία σημεία που υπογράμμισαν επίσης αρκετοί βουλευτές.
Καταρχάς, δεν αρκούν τα καλά λόγια και οι καλές προθέσεις. Πρέπει να υπάρξει πρακτική διάσταση σε αυτό το Ευρωπαϊκό Έτος για την Καταπολέμηση της Φτώχειας και του Κοινωνικού Αποκλεισμού. Πρέπει να υπάρξει αλλαγή πολιτικής. Πρέπει να προηγούνται οι άνθρωποι. Πρέπει να αποκτήσουν όλοι επίγνωση ότι οι εργαζόμενοι είναι αυτοί που δημιουργούν τον πλούτο και ότι χρειάζονται αξιοπρεπείς μισθούς, αλλά για να δημιουργηθεί μεγαλύτερος πλούτος, χρειαζόμαστε περισσότερες θέσεις εργασίας, δηλαδή περισσότερες θέσεις εργασίας με δικαιώματα και δίκαιους μισθούς. Ωστόσο, θα πρέπει να υπάρξει επίσης ένα άλλο είδος ανακατανομής πλούτου και εισοδήματος, και σε αυτό το πλαίσιο το σύστημα ελάχιστου εισοδήματος αποτελεί ζωτικό εργαλείο που θα βοηθήσει σε αυτόν τον αγώνα διατηρώντας τα ελάχιστα εισοδήματα, που ενδέχεται να διαφέρουν από χώρα σε χώρα, αλλά που μοιράζονται έναν κοινό στόχο ...
(" Πρόεδρος διακόπτει την ομιλήτρια)
Andris Piebalgs
μέλος της Επιτροπής. - (ΕΝ) Κυρία Πρόεδρε, η φτώχεια αποτελεί τραγωδία για τα άτομα, όπως και για την κοινωνία. " φτώχεια οδηγεί στη βία, το έγκλημα και τη σύγκρουση. Θα ήθελα να ευχαριστήσω το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο που έθεσε την καταπολέμηση της φτώχειας τόσο ψηλά στην ατζέντα, η δε σημερινή συζήτηση καταδεικνύει την ευρωπαϊκή αποφασιστικότητα να ανταποκριθούμε σε αυτήν την πρόκληση. " στρατηγική "Ευρώπη 2020", η έκθεση της κ. Figueiredo, οι δραστηριότητες στα κράτη μέλη -όλα αυτά είναι βήματα προς τη σωστή κατεύθυνση.
Θα ήθελα να τονίσω ότι όσο υπάρχει παγκόσμια φτώχεια -με 1,4 δισεκατομμύρια ανθρώπους να ζουν με λιγότερο από ένα δολάριο την ημέρα- δεν μπορούμε να προσδοκούμε και σε επίλυση αυτού του ζητήματος εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό σημαίνει ότι η πολιτική για τους αναπτυξιακούς στόχους της Χιλιετίας είναι μια πολιτική που ενδιαφέρει και εμάς.
Πιστεύω ότι προσπαθούμε να βρούμε τη σωστή λύση, και αυτή είναι η οικονομική ανάπτυξη χωρίς αποκλεισμούς -των χωρών εταίρων μας, καθώς και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Γνωρίζω ότι η οικονομική ανάπτυξη χωρίς αποκλεισμούς ακούγεται σαν κάτι μάλλον απλό, αλλά αυτό ακριβώς επιχειρούμε να αντιμετωπίσουμε με το να αλλάξουμε τις αναπτυξιακές μας πολιτικές. " στρατηγική της ΕΕ "Ευρώπη 2020" κινείται επίσης σε αυτήν την κατεύθυνση.
Olivier Chastel
Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, στην πρώτη μου ομιλία εστίασα σκοπίμως στην αναπτυξιακή πτυχή της καταπολέμησης της φτώχειας. Θα πω, βεβαίως, λίγα λόγια όσον αφορά την Ευρωπαϊκή Ένωση. " βελγική Προεδρία έχει δεσμευτεί να αναπτύξει εργαλεία για την καταπολέμηση της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού, ιδιαίτερα μέσω εμβληματικών πρωτοβουλιών στο πλαίσιο της στρατηγικής "Ευρώπη 2020". Ένας από τους στόχους της στρατηγικής, που εγκρίθηκε από το Συμβούλιο στις 7 Ιουνίου 2010, είναι η προώθηση της κοινωνικής ενσωμάτωσης, ιδιαίτερα μέσω της μείωσης της φτώχειας.
Αυτός ο στόχος αναφέρει ότι τουλάχιστον 20 εκατομμύρια άνθρωποι θα πρέπει να διασωθούν από τον κίνδυνο φτώχειας ή αποκλεισμού έως το 2020 βάσει τριών δεικτών που πρότεινε η Επιτροπή Κοινωνικής Προστασίας, συγκεκριμένα, του κινδύνου φτώχειας, της υλικής στέρησης και της διαβίωσης σε νοικοκυριό ανέργων.
Επιπλέον, το Ευρωπαϊκό Έτος για την Καταπολέμηση της Φτώχειας και του Κοινωνικού Αποκλεισμού στοχεύει στην ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης αναφορικά με αυτό το πρόβλημα και στη διάδοση του μηνύματος ότι η φτώχεια και ο αποκλεισμός υπονομεύουν την κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη. Επιδιώκει επίσης να αμφισβητήσει την άποψη ότι η καταπολέμηση της φτώχειας αντιπροσωπεύει κόστος για την κοινωνία και να επαναβεβαιώσει τη σημασία της συλλογικής ευθύνης, μόνο των υπευθύνων χάραξης πολιτικής, αλλά και εκείνων που εμπλέκονται στον δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα.
" βελγική Προεδρία συμμετέχει με ζωηρό ενδιαφέρον σε αυτό το Ευρωπαϊκό Έτος για την Καταπολέμηση της Φτώχειας και του Κοινωνικού Αποκλεισμού. Θα ήθελα να αναφερθώ σε μερικές από τις πρωτοβουλίες και τις εκδηλώσεις που οργανώθηκαν. Διοργανώθηκε μια διάσκεψη για την παιδική φτώχεια τον Σεπτέμβριο. Ο σκοπός της εν λόγω διάσκεψης ήταν να διευρυνθεί η ευρωπαϊκή συζήτηση για την έγκριση μιας σύστασης σχετικά με την παιδική φτώχεια, προκειμένου να σπάσει ο φαύλος κύκλος της φτώχειας, που επαναλαμβάνεται από γενιά σε γενιά.
Απαντώντας συγκεκριμένα στον κ. Daerden, σήμερα οργανώθηκε συζήτηση στρογγυλής τραπέζης στις Βρυξέλλες. Το θέμα της θα είναι η υλοποίηση της σύστασης που αφορά την ενεργό ένταξη μαζί με τους τρεις πυλώνες της: ελάχιστο εισόδημα, αγορά εργασίας χωρίς αποκλεισμούς και πρόσβαση σε ποιοτικές υπηρεσίες.
Μια άλλη διάσκεψη για το θέμα της κοινωνικής οικονομίας πρόκειται να πραγματοποιηθεί στις 27 και 28 Οκτωβρίου και μια διάσκεψη για τους αστέγους θα διοργανωθεί στις 9 και 10 Δεκεμβρίου. Τέλος, στις 17 Δεκεμβρίου, στο περιθώριο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, θα πραγματοποιηθεί η επίσημη συνεδρίαση κήρυξης της λήξης του Έτους για την Καταπολέμηση της Φτώχειας, με την παρουσίαση καλών πρακτικών και εμβληματικών εκδηλώσεων της χρονιάς.
Αυτός, κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, είναι ο τρόπος με τον οποίο πήρε σάρκα και οστά η πρόθεση της βελγικής Προεδρίας να θέσει τα κοινωνικά ζητήματα στην κορυφή των ευρωπαϊκών προτεραιοτήτων.
Anna Záborská
(FR) Κυρία Πρόεδρε, επιτρέψτε μου να καλωσορίσω στα διπλωματικά θεωρεία μια αντιπροσωπεία νέων από το διεθνές κίνημα ATD Fourth World. Τους συγχαίρω για όλα όσα κάνουν για την καταπολέμηση της ακραίας φτώχειας και τους ευχαριστώ που ήλθαν σήμερα εδώ, σε αυτήν τη συνεδρίαση της Ολομέλειας.
Πρόεδρος
" συζήτηση έληξε.
" ψηφοφορία θα διεξαχθεί την Τετάρτη, 20 Οκτωβρίου, στις 12.30.
Γραπτές δηλώσεις (άρθρο 149 του Κανονισμού)
Luís Paulo Alves
" φτώχεια αποτελεί πολύ σοβαρό πρόβλημα, που πλήττει 85 εκατομμύρια ευρωπαίους συμπολίτες μας και επομένως κανείς δεν θα πρέπει να παραμένει αδιάφορoς σε αυτό. Θα πρέπει να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή των προτεραιοτήτων μας και αξίζει μια συλλογική απάντηση, που θα διασφαλίζει ότι οι ευρωπαίοι συμπολίτες μας, που έχουν περιέλθει σε επισφαλή κοινωνική κατάσταση, έχουν μια στοιχειωδώς αξιοπρεπή διαβίωση.
Αυτό το γενικευμένο πρόβλημα πλήττει τους νέους μας, τους ηλικιωμένους μας, αλλά και ολοένα περισσότερο και τους εργαζομένους μας, οι οποίοι επλήγησαν από την απώλεια 6 εκατομμυρίων θέσεων εργασίας μόνο μέσα στην τελευταία διετία, καθώς και από το χαμηλό επίπεδο και την αστάθεια των μισθών τους, ακόμα και όταν καταφέρνουν να παραμείνουν στις θέσεις εργασίας τους.
Αναμφίβολα χρειαζόμαστε μια συστημική προσέγγιση, η οποία θα αντιμετωπίζει και θα επιλύει τα αίτια του προβλήματος, καταπνίγοντας εν τη γενέσει τους τα προβλήματα. Ταυτόχρονα, όμως, δεν μπορούμε επί του παρόντος να παράσχουμε άμεσες και επείγουσες απαντήσεις στις συνέπειές τους. Λαμβάνοντας αυτό υπόψη, το να διασφαλίσουμε ότι όσοι είναι ευάλωτοι στην κοινωνία μας λαμβάνουν ένα ελάχιστο εισόδημα διαβίωσης και λαμβάνουν άμεση απόκριση στις ανάγκες τους, ώστε να τους δοθεί η δυνατότητα να ξεφύγουν από την κατάσταση αυτή, δεν αποτελεί μόνο αναγκαιότητα, αλλά και απαίτηση που θα πρέπει να υποστηρίξουμε και την οποία προασπίζει πολύ καλά αυτή η έκθεση.
Elena Oana Antonescu
Το 2009, η Ευρώπη δέχθηκε άμεσο πλήγμα από την παγκόσμια οικονομική κρίση. Μάλιστα, οι επιπτώσεις αυτής της περιόδου δεν θα μπορούσαν να είναι πιο επιζήμιες σε ό,τι αφορά το επίπεδο φτώχειας σε ολόκληρη την ΕΕ, ιδιαίτερα αναφορικά με το 17% των Ευρωπαίων που ζούσαν κάτω από το όριο της φτώχειας το 2008. Δυστυχώς, αυτό το ποσοστό κατά πάσα πιθανότητα αυξήθηκε.
Μόνο τώρα το 2010 αρχίζουμε να βλέπουμε μια αχνή αχτίδα φωτός ότι ενδέχεται να βελτιωθεί η συνολική οικονομική κατάσταση. Οι ισχυρότερες προσπάθειές μας πρέπει να εστιάσουν στους Ευρωπαίους που επλήγησαν σκληρότερα από την κρίση, ιδιαίτερα καθώς το 2010 είναι το Ευρωπαϊκό Έτος για την Καταπολέμηση της Φτώχειας και του Κοινωνικού Αποκλεισμού.
Έχοντας υπόψη τον στόχο της εξάλειψης της απόλυτης φτώχειας και της παιδικής φτώχειας έως το 2015, καθώς και τον στόχο για την αισθητή μείωση της σχετικής φτώχειας, θέλω και εγώ να υπογραμμίσω την ανάγκη να θεσπιστούν κατεπειγόντως σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης εθνικά όρια ελάχιστου εισοδήματος. Αυτά θα παράσχουν προστασία κατά του κινδύνου φτώχειας και θα διασφαλίσουν την κοινωνική ένταξη για όλους τους ευρωπαίους πολίτες.
Vilija Blinkevičiūt
Καθώς τιμάμε την Παγκόσμια "μέρα για την Εξάλειψη της Φτώχειας και το Ευρωπαϊκό Έτος Καταπολέμησης της Φτώχειας, δυστυχώς, ήδη πάνω από 85 εκατομμύρια άνθρωποι στην Ευρωπαϊκή Ένωση ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας. Παρόλο που η ανεργία αποτελεί τον κύριο λόγο της φτώχειας, πολλοί Ευρωπαίοι, ακόμη και εκείνοι που εργάζονται, αγωνίζονται σε συνθήκες φτώχειας καθημερινά και δεν έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν τη ζωή. Είναι παράλογο το γεγονός ότι το εισόδημα που λαμβάνουν οι εργαζόμενοι είναι ανεπαρκές για να διασφαλίσει μια αξιοπρεπή ζωή στις οικογένειές τους. Θα ήθελα να σας υπενθυμίσω ότι η ίδια η οικονομική ανάπτυξη δεν μείωσε τη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό και ότι οι δύσκολοι καιροί δεν κάνουν άλλο από το να αυξάνουν τη φτώχεια, όμως τα συστήματα ενός ελάχιστου εισοδήματος μας επιτρέπουν να υπερασπιστούμε τα πλέον ευάλωτα άτομα. " εγγύηση ελάχιστου εισοδήματος αποτελεί ένα σημαντικό και αποτελεσματικό μέσο υπέρβασης της φτώχειας, το οποίο υποστηρίζει την κοινωνική ένταξη και την πρόσβαση στην αγορά εργασίας και παρέχει στους ανθρώπους τη δυνατότητα να ζήσουν αξιοπρεπώς. Θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή στο γεγονός ότι ακόμη και στη διάρκεια της κρίσης, τα ελάχιστα εισοδήματα δεν θα πρέπει να θεωρούνται στοιχείο που αυξάνει τα κόστη, αλλά βασικό εργαλείο για την καταπολέμηση της κρίσης, διότι η έγκαιρη επένδυση στην καταπολέμηση της φτώχειας παρέχει μεγάλο όφελος μέσω της μείωσης των μακροπρόθεσμων κοινωνικών δαπανών. Κατά συνέπεια, για να εκπληρωθεί η δέσμευση της στρατηγικής "Ευρώπη 2020" με στόχο την εξάλειψη της απειλής της φτώχειας και του αποκλεισμού όσον αφορά τουλάχιστον 20 εκατομμύρια ανθρώπους στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρέπει να αναλάβει συγκεκριμένες δράσεις και να προτείνει ευρωπαϊκή νομοθεσία, η οποία θα διασφαλίσει ελάχιστα εισοδήματα σε ολόκληρη την Ευρώπη για την καταπολέμηση της φτώχειας.
Kinga Gál
Στη διάρκεια της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, στο "Ευρωπαϊκό Έτος για την Καταπολέμηση της Φτώχειας και του Κοινωνικού Αποκλεισμού", και τρεις μέρες μετά την Παγκόσμια "μέρα Τροφίμων, είναι ιδιαίτερα σημαντικό να δοθεί η δέουσα προσοχή και στην παιδική φτώχεια σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Κάθε έξι δευτερόλεπτα, ένα παιδί πεθαίνει από πείνα στη Γη. Υπάρχουν αρκετά εκατομμύρια υποσιτιζόμενων παιδιών στην Ευρώπη. Το ποσοστό παιδιών που ζουν σε συνθήκες φτώχειας, συχνά με πολλαπλά μειονεκτήματα, είναι 19% σε επίπεδο ΕΕ, υπερβαίνοντας κατά 3% το ποσοστό επί του συνολικού πληθυσμού. Την ανάγκη για ιδιαίτερη προσοχή ενισχύουν επίσης τα αριθμητικά στοιχεία, η δε στρατηγική για τα δικαιώματα των παιδιών σε επίπεδο ΕΕ πρέπει επίσης να δώσει τη δέουσα έμφαση σε αυτό. " παγκόσμια οικονομική κρίση που βιώνουμε σήμερα δεν είναι για μας μόνο ένα βάρος, αλλά και μια ευκαιρία. Μια ευκαιρία για δημιουργική σκέψη, για αλλαγή προσέγγισης στον επιχειρηματικό βίο και μια ευκαιρία για αλλαγή προτύπου στον τρόπο σκέψης μας όσον αφορά την οικονομία, την κοινωνία και το περιβάλλον, για την οποία οι κοινωνίες μας είναι ολοένα και πιο επιδεκτικές.
" κοινωνική αλληλεγγύη και οι τοπικές πρωτοβουλίες μπορούν να συμβάλουν στην άμβλυνση της παιδικής φτώχειας και υποσιτισμού. Ως αποτέλεσμα της πρωτοβουλίας "Επαρκή τροφή για όλα τα παιδιά!" που ανέλαβε πρόσφατα η Ουγγαρία, αρκετές χιλιάδες παιδιά μπορούν να λαμβάνουν ζεστά γεύματα σε ημερήσια βάση. Την ίδια ώρα, ως αποτέλεσμα της πρωτοβουλίας που ανέλαβε ο φραγκισκανός μοναχός Csaba Böjte στην Τρανσυλβανία, περίπου 2.000 παιδιά σιτίζονται και τους παρέχεται εποπτεία σε 18 εστίες για παιδιά και 40 σπίτια ολοήμερης φροντίδας. Συμφωνώντας με τη γνώμη της διεθνούς οργάνωσης Eurochild, θα ήθελα επίσης να τονίσω ότι η καταπολέμηση της παιδικής φτώχειας θα πρέπει να λογίζεται όχι μόνο ως οικονομική πρόκληση, αλλά και ως ζήτημα που άπτεται των δικαιωμάτων των παιδιών.
Pascale Gruny
Πρώτον, το γεγονός ότι η καταπολέμηση της φτώχειας ελήφθη υπόψη στη στρατηγική "Ευρώπη 2020" αποτελεί κατ' εμέ σημαντική πρόοδο. " οικονομική κρίση επέτεινε το πρόβλημα της φτώχειας τα τελευταία χρόνια. " Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να μπορέσει να ενθαρρύνει τα κράτη μέλη να αντιμετωπίσουν αυτό το πρόβλημα.
Δεύτερον, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο (ΕΚΤ) είναι βασικό ευρωπαϊκό μέσο για την καταπολέμηση της φτώχειας. Είμαι εισηγήτρια για το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο και υποστηρίζω τη χρήση του προκειμένου να επαναφέρουμε στην εργασία τα άτομα που είναι τα πλέον απομακρυσμένα από την αγορά εργασίας. Αυτός ήταν ο ρόλος του ΕΚΤ αφότου συστάθηκε βάσει της Συνθήκης της Ρώμης και πρέπει να διατηρήσει την απασχόληση ως πρωταρχικό του στόχο.
Τρίτον, τάσσομαι κατά ενός ελάχιστου εισοδήματος χωρίς ανταπόδοση, με εξαίρεση τα άτομα που δεν μπορούν να εργαστούν. " απασχόληση είναι το σημείο αναφοράς για τη μείωση της φτώχειας. Είναι ο μόνος τρόπος να ξαναδώσουμε σε όλους την αξιοπρέπειά τους.
Τέταρτον, οι κυβερνήσεις των κρατών μελών φέρουν ευθύνη για την ενεργό καταπολέμηση της φτώχειας. " Ευρώπη βρίσκεται εκεί για να τις υποστηρίξει και να συμπληρώσει ό,τι πράττουν, όχι όμως για να τις υποκαταστήσει. " Ευρώπη δεν μπορεί να θεραπεύσει όλα τα κακά. Πρωτίστως τα κράτη μέλη πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους.
Zita Gurmai
γραπτώς. - (ΕΝ) Όταν μιλάμε για τη φτώχεια, συχνά λησμονούμε εκείνους που αμείβονται πολύ λιγότερο από το κανονικό στις δουλειές τους. Σε σχέση με αυτό, η φτώχεια εξακολουθεί να έχει θηλυκό πρόσωπο στην Ευρώπη. " δυσμενής θέση των γυναικών έχει διαρθρωτικό χαρακτήρα. Εργάζονται λιγότερο, καθώς η οικιακή εργασία δεν αναγνωρίζεται ως κανονική εργασία. Αν εργαστούν στην αγορά εργασίας, κερδίζουν λιγότερα, εξαιτίας της διακριτικής μεταχείρισης και του διαχωρισμού. Υπενθυμίζω ότι συνολικά, το χάσμα στις αμοιβές των φύλων εξακολουθεί να υπερβαίνει το 17% στην Ευρώπη (πράγμα που σημαίνει ότι οι γυναίκες εργάζονται 17% περισσότερο για την ίδια αμοιβή που λαμβάνουν οι άνδρες). Τέλος δε, οι γυναίκες εισπράττουν και μικρότερη σύνταξη λόγω των περιστάσεων που περιγράφηκαν ανωτέρω. Αυτό δεν είναι εξαιρετικά άδικο;
Μπορούμε να σπάσουμε αυτόν τον φαύλο κύκλο αναγνωρίζοντας ότι η μη αμειβόμενη εργασία είναι πράγματι εργασία, ενθαρρύνοντας τις γυναίκες να εργάζονται και να κερδίσουν την οικονομική τους ανεξαρτησία, αντιμετωπίζοντας τα διαρθρωτικά αίτια του διαχωρισμού στην αγορά εργασίας και δίνοντας προσοχή στα προβλήματα των γυναικών κατά τη μεταρρύθμιση των συνταξιοδοτικών μας συστημάτων. Ίσως να είναι ακριβότερο σήμερα, μακροπρόθεσμα όμως, η μικρότερη ανισότητα και η μικρότερη φτώχεια θα συμβάλουν και στην εξισορρόπηση των προϋπολογισμών μας. " αντιμετώπιση της φτώχειας των γυναικών θα είναι επωφελής για όλους μας - όχι μόνο για τις γυναίκες, αλλά και για τους άνδρες.
Jaromír Kohlíček
Επικροτώ την έναρξη μιας συζήτησης για τον ρόλο του ελάχιστου εισοδήματος ως εργαλείου στην καταπολέμηση της φτώχειας. Είναι αδιαμφισβήτητο ότι στο Ευρωπαϊκό Έτος για την Καταπολέμηση της Φτώχειας και του Κοινωνικού Αποκλεισμού, αυτού του είδους η δράση είναι απολύτως ενδεδειγμένη. Το πρώτο ερώτημα που θα ήθελα να θέσω αφορά τη δυνατότητα αξιολόγησης που προσφέρουν τα επίσημα στοιχεία για την ανεργία, το μέσο εισόδημα, το ποσοστό των ατόμων που ζουν σε συνθήκες φτώχειας και τον καθορισμό του ορίου φτώχειας. Το μέσο εισόδημα είναι ένας δείκτης που βασίζεται σε απίθανα, αν όχι εντελώς ψευδή αριθμητικά στοιχεία. Αν προσθέσετε τα εκατομμύρια που πληρώνονται σε διάφορους διευθυντές και τους μισθούς των εργαζομένων με ελάχιστο εισόδημα, ο αριθμός μπορεί να θεωρηθεί πολύ αναξιόπιστος. Όταν συγκρίνουμε αμοιβές, οι διευθυντές και τα στελέχη θα πρέπει να εξετάζονται χωριστά. Πέραν αυτού, η σχέση μεταξύ των εισοδημάτων των πολιτών -που μετράται, λόγου χάρη, ως κατά κεφαλήν ΑΕγχΠ- συνδέεται πολύ χαλαρά με την ελάχιστη αμοιβή. Στην Πορτογαλία και τη Δημοκρατία της Τσεχίας, το εισόδημα των πολιτών, βάσει του ΑΕγχΠ, είναι σχεδόν το ίδιο. Το ελάχιστο όμως εισόδημα διαφέρει σχεδόν κατά 50%. Το "όριο φτώχειας" και το "ποσοστό ατόμων που απειλούνται από φτώχεια" απλά είναι ακατανόητα για το φτωχό μυαλό μου. Όταν διαβάζω ότι στη Σουηδία το ποσοστό του πληθυσμού που απειλείται από φτώχεια ανέρχεται στο 12%, στη Δημοκρατία της Τσεχίας στο 9%, στο Λουξεμβούργο όμως στο 13%, δεν μπορώ παρά να απορήσω. Παρά τις ελλείψεις αυτές, τούτη η έκθεση σίγουρα είναι κατατοπιστική.
Ádám Kósa
Όσον αφορά τα επίμαχα ζητήματα που ακούσαμε σε σχέση με το ελάχιστο εισόδημα, θεωρώ σημαντικό να τονίσω ότι πρέπει να αποφασίσουμε όχι μόνο για σήμερα και για αύριο, αλλά και για μεθαύριο. " αδράνεια είναι πολύ πιο καταστροφική από ό,τι πολλοί από μας πιστεύουμε ή ξέρουμε. Ωστόσο, αυτό ακριβώς βιώνουν άτομα με αναπηρία σε καθημερινή βάση. Δεν χρειάζονται μονοψήφιες ποσοστιαίες αυξήσεις στα επίπεδα εισοδήματος ενόσω είναι άνεργοι. Εκείνο που πρέπει να ενισχυθεί και να ενθαρρυνθεί πάση θυσία είναι η δραστηριότητα. Επιπλέον, θα πρέπει να υποστηριχθούν η γεροντολογία και η έρευνα για τον τρόπο ζωής. Θα πρέπει να ενθαρρυνθούν οι σύγχρονες, καινοτόμες επενδύσεις που βελτιώνουν την καθημερινότητα και υποστηρίζουν την προσαρμογή και την πρόσβαση. Ας μη νομιμοποιήσουμε και ας μην ενισχύσουμε την εξάρτηση, αυξάνοντας τις μάζες των εξαρτημένων ατόμων και των πολιτών που χρήζουν βοήθειας. Και αυτό είναι ένα ανατροφοδοτούμενο στίγμα, το οποίο είναι αβάστακτο.
Είναι ολοένα και πιο δύσκολη η εξασφάλιση πόρων για κοινωνικές παροχές από φθίνοντες δημόσιους πόρους (φόρους). Οι άνθρωποι των οποίων η κατάσταση βαίνει επιδεινούμενη, είναι εκείνοι που έχουν πραγματικές ανάγκες, εκείνοι που είναι ανήμποροι και ζουν με σοβαρές αναπηρίες: διαπιστώνουμε ολοένα και περισσότερα παραδείγματα ευρέων καταχρήσεων, για παράδειγμα στο πεδίο των αναπηρικών συντάξεων, που υποβαθμίζουν το πρότυπο παροχών. Επανέρχομαι στη γήρανση: το ποσοστό εξάρτησης βαίνει αυξανόμενο, πράγμα που σημαίνει ότι η αξία των υφιστάμενων κοινωνικών διατάξεων θα μειωθεί επίσης λόγω της έλλειψης επαρκούς αριθμού ενεργών πολιτών για να διασφαλιστούν επαρκή επίπεδα κοινωνικών παροχών και ελάχιστου εισοδήματος. Ο αριθμός των ενεργών ευρωπαίων πολιτών θα μειωθεί κατά εκατομμύρια μέσα στην επόμενη κιόλας δεκαετία. Αυτό προοιωνίζεται την επιδείνωση των συνθηκών διαβίωσης εκείνων που χρήζουν πραγματικά βοήθειας, πράγμα που δεν θα πρέπει να ανεχτούμε.
Elżbieta Katarzyna Łukacijewska
Κυρίες και κύριοι, σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία, το πρόβλημα της φτώχειας πλήττει το 16% των πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μεταξύ των βασικών αιτιών για την αύξηση του αριθμού των φτωχών ανθρώπων στα κράτη μέλη της ΕΕ είναι η έλλειψη κατάλληλης εκπαίδευσης και η μη προσαρμογή των δεξιοτήτων στις απαιτήσεις της αγοράς εργασίας. " φτώχεια συνδέεται επίσης με τεράστιο ψυχολογικό βάρος και με άγχος, ένταση και αδυναμία να προβεί κάποιος στις ενδεδειγμένες επιλογές. Αυτοί οι παράγοντες σημαίνουν ότι οι άνθρωποι που πλήττονται από φτώχεια πολύ συχνά έχουν να αντιπαλέψουν με ένα ακόμη πρόβλημα - εκείνο του κοινωνικού αποκλεισμού.
Τα παιδιά φτωχών οικογενειών στερούνται των ευκαιριών που απολαμβάνουν παιδιά πιο ευημερουσών οικογενειών. Οι νέοι άνθρωποι που μεγαλώνουν σε ένα τέτοιο περιβάλλον δεν έχουν ούτε τις ευκαιρίες ούτε τα σωστά πρότυπα ρόλων ώστε να μπορέσουν στο μέλλον να ξεφύγουν από αυτόν τον ασφυκτικό κλοιό φτώχειας. Το έτος 2010 ανακηρύχθηκε Ευρωπαϊκό Έτος για την Καταπολέμηση της Φτώχειας και του Κοινωνικού Αποκλεισμού. Συνεπώς, έχουμε μια μοναδική ευκαιρία να παρουσιάσουμε σε ολόκληρη τη διεθνή κοινότητα τα προβλήματα των φτωχών και των αποκλεισμένων της κοινωνίας και να προτείνουμε συγκεκριμένες λύσεις.
Katarína Neveďalová
Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η φετινή χρονιά αφιερώθηκε στην καταπολέμηση της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού. Ωστόσο, ας αναρωτηθούμε τι πραγματικά κάνει η ΕΕ για την καταπολέμηση της φτώχειας. Επί του παρόντος, υπάρχουν 80 εκατομμύρια άνθρωποι που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας στην ΕΕ, αριθμός που αντιστοιχεί στο 17% του πληθυσμού της ΕΕ. Αυτοί που απειλούνται περισσότερο σε αυτήν την ομάδα είναι εδώ και καιρό όχι μόνο οι πιο ηλικιωμένοι πολίτες, αλλά κυρίως νέοι άνθρωποι. Ενώ η συνολική ανεργία στην ΕΕ ανέρχεται, κατά μέσο όρο, στο 10%, το ποσοστό είναι διπλάσιο όσον αφορά τους νέους - 21%, σε μερικές δε χώρες, όπως η Ισπανία για παράδειγμα, ανέρχεται στο πολύ υψηλό ποσοστό του 40%. " φτώχεια, συνεπώς, απειλεί κυρίως τους νέους. Για τη μελλοντική ανάπτυξη της ΕΕ είναι, επομένως, σημαντικό να διασφαλίσουμε όχι μόνο μια ελάχιστη αμοιβή, αλλά ασφαλώς και ευκαιρίες για εργασία ιδιαίτερα όσον αφορά τους νέους. Είναι πολύ δύσκολο για κάποιον που περάτωσε τις σπουδές του να βρει δουλειά. Μπορεί να μιλάμε για δια βίου μάθηση, αλλά και αυτή έχει έναν άμεσο στόχο - να εκπαιδεύσει κάποιον επαγγελματικά. Συνεπώς, κάνω έκκληση στους εκπροσώπους της ΕΕ: Υιοθετήστε μέτρα για τη βελτίωση των συνθηκών για τους νέους ανθρώπους και κατ' αυτόν τον τρόπο αφήστε μας να αναθρέψουμε μια υγιή κοινωνία στο μέλλον. Οι νέοι είναι το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ολόκληρου του κόσμου.
Wojciech Michał Olejniczak
" φτώχεια και ο κοινωνικός αποκλεισμός παραβιάζουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα. Ο βασικός στόχος των προγραμμάτων εισοδηματικής στήριξης θα πρέπει να είναι η έξοδος των ανθρώπων από τη φτώχεια και η παροχή σε αυτούς της δυνατότητας να ζήσουν αξιοπρεπώς. Τα τελευταία στατιστικά στοιχεία είναι ανησυχητικά. Υπάρχουν 1,4 δισεκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο και περίπου 85 εκατομμύρια στην Ευρωπαϊκή Ένωση, που επί του παρόντος ζουν σε συνθήκες φτώχειας. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και τα κράτη μέλη θα πρέπει να λάβουν περαιτέρω μέτρα για τη δημιουργία περισσότερων θέσεων εργασίας και για τη βελτίωση της ποιότητας των εν λόγω θέσεων εργασίας και των μισθολογικών επιπέδων, καθώς και για την κατοχύρωση δίκαιων συντάξεων, παροχών και οικογενειακών επιδομάτων. Είναι ζωτικής σημασίας να διασφαλίσουμε καθολική πρόσβαση σε υψηλής ποιότητας δημόσιες υπηρεσίες. Μια από τις προτάσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου είναι η θέσπιση ελάχιστου επιπέδου εισοδήματος ύψους τουλάχιστον 60% του μέσου εισοδήματος σε ένα δεδομένο κράτος μέλος. Στην Πολωνία, το ελάχιστο επίπεδο εισοδήματος επί του παρόντος ανέρχεται περίπου στο 42% του μέσου εισοδήματος. " αύξηση του ελάχιστου εισοδήματος θα συμβάλει στην έξοδο των ενηλίκων και των ηλικιωμένων από την φτώχεια και στην παροχή του δικαιώματος σε μια αξιοπρεπή ζωή, καθώς και στην παροχή σε όλα τα παιδιά μιας ευκαιρίας να καλλιεργήσουν την ανάπτυξή τους και να λάβουν εκπαίδευση. Όσον αφορά το ζήτημα της εκπαίδευσης, είναι ιδιαίτερα σημαντικό να αναλάβουμε αποτελεσματική δράση, πρωτίστως για την καταπολέμηση παραγόντων που συμβάλλουν στην πρόωρη εγκατάλειψη το εκπαιδευτικού συστήματος από τα παιδιά, καθώς και για τη βελτίωση του επιπέδου της επαγγελματικής κατάρτισης. Νομίζω ότι πρέπει να δημιουργήσουμε μια βάση για την εφαρμογή ειδικών μέτρων και πολιτικών στρατηγικών για τη διεύρυνση της πρόσβασης των νέων στην εκπαίδευση, για παράδειγμα, μέσω υποτροφιών ή φοιτητικών δανείων και επιχορηγήσεων.
Rovana Plumb
Ο στόχος που έθεσε η στρατηγική της ΕΕ "Ευρώπη 2020" για τη μείωση του αριθμού των Ευρωπαίων που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας κατά 25%, δηλαδή περισσότερων από 20 εκατομμυρίων ανθρώπων, πρέπει να συμβάλει στην ανάπτυξη εθνικών πολιτικών που θα προστατεύσουν τους πολίτες από τον κίνδυνο της φτώχειας.
Οι γυναίκες αποτελούν πολύ μεγάλο τμήμα του πληθυσμού που απειλείται από φτώχεια εξαιτίας της ανεργίας (με το ποσοστό ανεργίας να ανέρχεται από το 7,4% το 2008 σε 9% το 2009), του γεγονότος ότι επωμίζονται εξ ολοκλήρου τις ευθύνες παροχής φροντίδας, των επισφαλών, κακά αμειβόμενων θέσεων εργασίας, των μισθολογικών διακρίσεων και των μικρότερων συντάξεων. Στη Ρουμανία, το 25% των γυναικών ζει σε συνθήκες φτώχειας (σε σύγκριση με τον μέσο ευρωπαϊκό όρο του 17%), το ίδιο και το 33% των παιδιών. " Ρουμανία έχει το δεύτερο σε μέγεθος ποσοστό στην Ευρωπαϊκή Ένωση ανθρώπων που ζουν σε συνθήκες φτώχειας, που ανέρχεται στο 23% του πληθυσμού. Ο ελάχιστος μισθός μόλις και μετά βίας ανέρχεται στα 140 ευρώ, ενώ ο μέσος ακαθάριστος μισθός δεν υπερβαίνει τα 460 ευρώ.
Καλώ τα κράτη μέλη να λάβουν συγκεκριμένα μέτρα, που θα στοχεύουν στη δημιουργία αξιοπρεπών, βιώσιμων θέσεων εργασίας και θα προωθήσουν κατάλληλα συστήματα προστασίας του εισοδήματος και κοινωνικής προστασίας για την πρόληψη και τη μείωση της φτώχειας, ιδίως της ακραίας φτώχειας, καθώς επίσης να εκπονήσουν μεσοπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες στρατηγικές που θα συνεκτιμούν τη διάσταση του φύλου και θα ενσωματωθούν σε όλα τα συναφή πεδία πολιτικής.
Joanna Senyszyn
Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, το έτος 2010 είναι το Ευρωπαϊκό Έτος για την Καταπολέμηση της Φτώχειας και του Κοινωνικού Αποκλεισμού. Ένας στους έξι Ευρωπαίους ή το 17% του πληθυσμού ζει κάτω από το όριο της φτώχειας. Στην Πολωνία, αυτό αφορά περί τα 6,5 εκατομμύρια ανθρώπους. " φτώχεια μπορεί να πλήξει τον καθένα. Αρκεί να χάσει κάποιος την δουλειά του ή να αρρωστήσει σοβαρά. Οι τάξεις των φτωχών γεμίζουν από ολοένα και περισσότερους ανθρώπους που έχουν εργασία. " φτώχεια πλήττει περισσότερο τα παιδιά και τους ηλικιωμένους, τους νέους υπαλλήλους, τους απόφοιτους, τις πολύτεκνες οικογένειες και τα άτομα που αποπληρώνουν δάνεια.
Αποτελεί υποχρέωση του Κοινοβουλίου να επιδείξει αποτελεσματικότητα στην πρόληψη και στην καταπολέμηση των αιτίων της φτώχειας. Ο στόχος μας είναι η μείωση του αριθμού των φτωχών κατά 20 εκατομμύρια έως το 2020. Πρώτη προτεραιότητα στις εθνικές στρατηγικές για την καταπολέμηση της φτώχειας θα πρέπει να δοθεί στην εξασφάλιση κατάλληλης υλικής στήριξης για τους φτωχούς, επιτρέποντας ευκολότερη πρόσβαση στην αγορά εργασίας και παρέχοντας ευκαιρίες για εκπαίδευση, καθώς και στη διασφάλιση υψηλής ποιότητας δημόσιων υπηρεσιών για τους πάντες.
Εξίσου σημαντικά είναι τα ζητήματα κοινωνικής και ηθικής τάξης. " φτώχεια συνιστά επίσης τη διανοητική κατάσταση που συνδέεται με την απώλεια αξιοπρέπειας και τον εξευτελισμό. Μάλιστα, η αλλαγή αυτής της στάσης αποτελεί μία από τις πλέον δυσχερείς πτυχές καταπολέμησης της φτώχειας. Χρειαζόμαστε, εν προκειμένω, αποτελεσματική ψυχολογική υποστήριξη και ταχύτητα στην παροχή βοήθειας. Οι εθνικές στρατηγικές θα πρέπει να συνάδουν με πρωτοβουλίες που υποστηρίζονται από το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο και έργα του προγράμματος PROGRESS της ΕΕ. Είθε το έτος 2010 να αποτελέσει ευκαιρία για κοινωνικό διάλογο για να επιτευχθεί η επικύρωση του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Χάρτη από όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Kathleen Van Brempt
Λίγες μόνο ημέρες μετά την Παγκόσμια "μέρα για την Εξάλειψη της Φτώχειας και δύο ολόκληρους μήνες πριν από τη λήξη του Ευρωπαϊκού Έτους για την Καταπολέμηση της Φτώχειας και του Κοινωνικού Αποκλεισμού, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει την ευκαιρία να κάνει να ακουστεί η φωνή του δυνατά και καθαρά. Υπάρχει μία επιλογή που οφείλουμε να κάνουμε εν προκειμένω: θα είναι το 2010 το έτος των μεγάλων λόγων και των κενών υποσχέσεων περί μείωσης της φτώχειας, ή θα λάβουμε ένα συγκεκριμένο μέτρο, που θα βοηθήσει εκατομμύρια Ευρωπαίους; Το Κοινοβούλιο μπορεί να επιλέξει το δεύτερο απαιτώντας από την Επιτροπή να υποβάλει μια πρόταση για οδηγία πλαίσιο, η οποία θα θεσπίζει την αρχή ενός επαρκούς ελάχιστου εισοδήματος στην Ευρώπη. Σε τελική ανάλυση, επί του παρόντος υπάρχουν υπερβολικές διαφορές εντός της ΕΕ, με μερικές χώρες να μην έχουν θεσπίσει καθόλου ελάχιστο εισόδημα. Ακόμη και στις χώρες που τα πάνε καλύτερα, όμως, όπως στο Βέλγιο, τα εισοδήματα κοινωνικής ένταξης εξακολουθούν συχνά να είναι μικρότερα του ορίου φτώχειας. Πιστεύω ότι σε όλους αξίζουν ίσες ευκαιρίες. Όποτε οι άνθρωποι ωθούνται κάτω από το όριο της φτώχειας, τους αποστερούν αυτές τις ευκαιρίες και τούτο εκδηλώνεται σε διάφορα επίπεδα (όπως στο επίπεδο της υγείας, της στέγασης και των ευκαιριών απασχόλησης). Επιπλέον, αν πραγματικά θέλουμε να αρχίσουμε τη δουλειά για την επίτευξη των στόχων της στρατηγικής "Ευρώπη 2020" της ΕΕ, απλά δεν έχουμε την πολυτέλεια να εγκαταλείψουμε τους ανθρώπους.
