Conclusies van de Europese Raad van 29 en 30 oktober 2009 met inbegrip van het mandaat en de bevoegdheden van de voorzitter van de Europese Raad en de Hoge Vertegenwoordiger voor het EU-buitenlands en veiligheidsbeleid/vice-voorzitter van de Commissie, en de structuur van de nieuwe Commissie (voortzetting van het debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is de voortzetting van het debat over het verslag van de Europese Raad en de verklaring van de Commissie: Conclusies van de Europese Raad van 29 en 30 oktober 2009 met inbegrip van het mandaat en de bevoegdheden van de Voorzitter van de Europese Raad en de Hoge Vertegenwoordiger voor het EU-buitenlands en veiligheidsbeleid/vice-voorzitter van de Commissie, en de structuur van de nieuwe Commissie.
Elmar Brok
(DE) Mijnheer de Voorzitter, geachte commissie, mevrouw de fungerend voorzitter van de Raad, de toespraak van de heer Borghezio was kenmerkend voor het feit dat die eurosceptici de Raad van Europa en de Europese Unie niet uit elkaar kunnen houden. Het ging namelijk om een gerechtelijke uitspraak over het kruisbeeld van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens van de Raad van Europa. Het Handvest van de grondrechten van de EU voorziet daar niet in.
Ik ga echter verder met een paar opmerkingen over het debat van vandaag. Ik ben van mening dat het Zweedse voorzitterschap met veel tact en doelgericht het ratificatieproces tot een goed einde heeft gebracht, dat destijds immers nog door vier landen moest worden voltooid. Ik ben er ook zeer dankbaar voor dat dit reeds negen jaar durende proces op deze manier veilig is gesteld. Ik ben van mening dat we daarbij dan wel de kans moeten grijpen om dit nu ook in praktijk te brengen, aangezien in de praktijk de constitutionele werkelijkheid wordt bepaald. Derhalve moet duidelijk zijn dat de voorzitter van de Europese Raad alleen de legitimatie van de regeringsleiders heeft en dat in iedere constitutie iedere operationele voorzitter die niet van het Parlement afhankelijk is, rechtstreeks door de bevolking wordt gekozen. Dat moet ook voor de voorzitter van de Raad gelden. Alleen de voorzitter van de Commissie heeft de volledige legitimiteit.
Verder wil ik u erop wijzen, zoals de heer Barroso ook heeft gedaan, hoe belangrijk volgens Jean Monnet de instellingen zijn voor ons voortbestaan. Wat betreft de Hoge Vertegenwoordiger/vice-voorzitter van de Commissie moet het duidelijk zijn dat hij of zij beide functies uitsluitend als eenheid bekleedt. Deze functionaris kan niet op 1 december als Hoge Vertegenwoordiger worden benoemd en later als vice-voorzitter. De Hoge Vertegenwoordiger kan alleen in functie treden, en dit geldt ook voor de vice-voorzitter, als het Europees Parlement de benoeming heeft goedgekeurd. Op dit punt moeten geen misverstanden ontstaan, want anders komen we in juridische problemen.
Ook wil ik erop wijzen dat het Europees Parlement gebruik zal maken van zijn rechten met betrekking tot de Externe Dienst. Wij willen niet dat het Verdrag van Lissabon wordt gebruikt om Europa te "intergouvernementaliseren”. Dat zou niet in de geest van het Verdrag zijn, en in dit verband speelt de Externe Dienst een doorslaggevende rol. Ik verzoek u om het standpunt van het Parlement over deze kwestie, waarmee u natuurlijk bekend bent, serieus te nemen en u niet vast te leggen op maatregelen die wij u vervolgens weer zouden afnemen, omdat wij daartoe de macht hebben.
Adrian Severin
(EN) Mijnheer de Voorzitter, de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon is inderdaad een historische gebeurtenis. We moeten deze gebeurtenis toejuichen. We moeten er blij mee zijn. We moeten onszelf feliciteren en we moeten zeker het Zweeds voorzitterschap feliciteren met het behalen van dit resultaat.
Maar een verdrag is niet genoeg. Zelfs het meest perfecte verdrag kan vele problemen niet als zodanig oplossen. Er zijn geïnspireerde en competente mensen nodig om het te versterken. Bij het Verdrag van Lissabon is dit nog belangrijker omdat dit Verdrag het resultaat is van eindeloze compromissen, lange discussies en lange debatten. Daarom is het onvermijdelijk dat het vele ambiguïteiten en gaten bevat.
Het is aan de toekomstige topbeleidsvormers om zaken te verduidelijken, om de regels nader af te stemmen, om de instellingen te vormen, om een juiste interpretatie te geven van alle bepalingen van het Verdrag en om de details van de functiebeschrijving te bepalen. Het komende mandaat en de komende wetgeving worden cruciaal voor de constructie van de toekomstige Europese Unie. Als we willen dat deze constructie duurzaam is, moet ze een synthese zijn van alle historische ervaringen, culturele gevoeligheden en politieke tradities van alle Europese regio's en alle Europese burgers.
Daarom hebben we het team nodig dat wordt gevormd door de belangrijkste drie functies van de Europese Unie - de voorzitter van de Raad, de voorzitter van de Commissie en de Hoge Vertegenwoordiger - om rekening te houden met alle politieke gevoeligheden, alle regio's en alle geopolitieke, culturele en geografische regio's van Europa. Ik denk dat dat zal lukken en dat het goed zal zijn voor de levensvatbaarheid van de constructie en effectiviteit van de instelling, maar ook voor de geloofwaardigheid van de Unie in de ogen van al onze burgers.
Anneli Jäätteenmäki
(FI) Mijnheer de Voorzitter, sta mij toe bij uitzondering de media te bedanken. Zonder vrije en waakzame media zouden de burgers totaal onwetend zijn over de verkiezing van EU-leiders. Maar gelukkig beschikken wij over de media, die ons berichten over gesprekken in de wandelgangen en de mogelijke en onmogelijke kandidaten voor zowel de post van president van de Europese Unie als die van Hoge Vertegenwoordiger. Ook in dit debat is in feite vrij weinig over namen gesproken en zijn er slechts enkele genoemd. Toch proberen wij anderen buiten de Europese Unie te wijzen op het belang van democratische verkiezingen.
Toen ik enige tijd geleden Turkije mocht bezoeken en wij daar spraken over de keuzen die wij moesten maken na de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon, vroeg een lid van het Turkse parlement wanneer deze keuzen dan worden gemaakt. De delegatie van de Europese Unie antwoordde dat zij geen idee had wie de kandidaten waren en wanneer de keuze wordt gemaakt, aangezien alles achter gesloten deuren plaatsvindt. De Europese Unie moet nog veel verbeteren om in dergelijke zaken transparanter te werk te kunnen gaan.
Ashley Fox
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik wil reageren op de informele discussies die, zoals we allemaal weten, de laatste Europese Raad hebben gedomineerd. Ik heb het hier natuurlijk over de keuze van de nieuwe voorzitter van de Raad en de rol die hij zal spelen.
Ik vind dat de voorzitter in dienst van de Raad moet fungeren, meer een voorzitter dan de hoogste functionaris. Het is dan ook van belang dat de voorzitter zowel een collegiaal iemand is als iemand waarin men vertrouwen stelt, en met dit in gedachten zou de slechtst mogelijke kandidaat op beide punten een zekere Tony Blair zijn. Ik deel de vrees van bondskanselier Merkel dat we in de komende vijf jaar naar Mr Flash moeten luisteren, terwijl hij met zijn gemotoriseerde colonne door de hele wereld trekt.
Ook de kwestie van vertrouwen is belangrijk en bij te veel gelegenheden is duidelijk geworden dat de heer Blair volledig onbetrouwbaar is. Hij is niet geschikt voor een openbaar ambt en ik verzoek de Raad dringend om hem niet te benoemen.
Bastiaan Belder
Voorzitter, met veel belangstelling heb ik het document van het Zweedse voorzitterschap over de Externe Dienst gelezen. Mijn scepsis over dit project is er niet minder om geworden. Ik vind het in ieder geval verstandig dat het Zweedse voorzitterschap extra tijd heeft ingeruimd voor het zoeken van de juiste kandidaten voor de nieuwe posten. De Hoge Vertegenwoordiger moet namelijk een schaap met vijf poten zijn, en daar zijn er niet veel van in Europa.
Ik maak me nog steeds grote zorgen, Voorzitter, over de gevolgen van deze nieuwe posten voor het interinstitutioneel evenwicht. Het kan niet anders of mijn collega's delen deze mening met mij. In tegenstelling tot hen ben ik wel tevreden dat de Externe Dienst buiten de gelederen van de Commissie blijft. Buitenlands beleid is een primaire taak van de lidstaten en als er dan toch geëuropeaniseerd wordt, zie ik liever het klimaat bij de Raad dan bij de Commissie. Dat is precies wat nu gebeurt, ondanks al onze goedbedoelde resoluties.
Philip Claeys
Voorzitter, het gemarchandeer over de aanstelling van de president van de Raad is bepaald niet verheffend. We maken nu bijvoorbeeld mee dat in België de kandidatuur van premier Herman van Rompuy wordt verdedigd met argumenten in de stijl van: hij is onopvallend, hij heeft relatief weinig vijanden en hij is goed in het vinden van compromissen. Wie een kunstmatig land als België kan regeren, kan dat ook in Europa, zo luidt de achterliggende redenering.
Welnu, niemand in Europa heeft er belang bij dat de Europese Unie evolueert tot een soort België in het groot. Herman van Rompuy is trouwens geen eerste minister die echt regéert. De Belgische constructie valt niet meer te regeren, en zo komt het dat de heer Van Rompuy eerder een soort conciërge van de status quo is, dat hij in feite louter de lopende zaken regelt.
We hebben geen kleurloze, smaakloze en geurloze figuur nodig die naar de pijpen van de Europese Commissie danst, maar een krachtige spreekbuis voor de lidstaten en voor de burgers, die jammer genoeg in het hele verhaal niet voorkomen.
Othmar Karas
(DE) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, twintig jaar geleden hebben we op vreedzame wijze een einde gemaakt aan de opdeling van Europa in vrijheid enerzijds en dictatuur anderzijds. De Europese Unie is het politieke project dat de hereniging van ons continent mogelijk maakt. De Europese Unie is het politieke project dat zich ten doel stelt de zone van vrede, vrijheid, democratie en stabiliteit in Europa uit te breiden. Wij zijn verantwoordelijk voor de versterking van de op gedeelde waarden en de rechtsorde gebaseerde gemeenschap. We moeten al het mogelijke doen, ook in deze tijden, om ervoor te zorgen dat de vreugde over wat we reeds hebben bereikt ons de kracht en vastberadenheid geeft om te voorkomen dat er opnieuw muren worden opgericht en prikkeldraadversperringen worden aangelegd tussen de mensen, op ons continent en elders in de wereld.
Het Verdrag van Lissabon is de grootste vooruitgang op het gebied van de democratie sinds de eerste rechtstreekse verkiezingen van dertig jaar geleden en geeft de Europese Unie en haar instellingen de kans en de mogelijkheid om de woordvoerder van het continent te worden. Dan moeten we die kans echter wel benutten! We moeten de politieke wil hebben om het Verdrag van Lissabon om te zetten en uit te voeren. Echter, als we de politieke wil hebben, betekent dat ook dat we ermee op moeten houden steeds alleen naar de kleinste gemeenschappelijke deler te zoeken. Iedere opt-out verzwakt de Gemeenschap. We kunnen de crises pas een halt toeroepen, als de werkloosheid structureel daalt en er weer duurzame groei is zonder de miljardenpakketten aan steun die onze overheidstekorten zo dramatisch doen stijgen.
Mijn laatste opmerking is ook duidelijk: Europees denken betekent elkaar tegemoetkomen en naar de beste oplossingen zoeken. De debatten over benoemingen van de laatste dagen roepen bij mij de vrees op dat we niet naar de beste, niet naar de Europese oplossingen zoeken, maar naar de eenvoudigste oplossingen voor de lidstaten en de politieke partijen. Dat is de verkeerde reactie op de ontwikkelingen van de laatste jaren en het Verdrag van Lissabon.
Juan Fernando López Aguilar
(ES) Mijnheer de Voorzitter, ik wil twee opmerkingen maken, die elk betrekking hebben op een aspect van de conclusies van de Europese Raad vanuit het perspectief van het voorzitterschap van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken en dientengevolge vanuit het perspectief van de ruimte van vrijheid, rechtvaardigheid en veiligheid.
Het eerste aspect is immigratie: ik juich het toe dat immigratie een voorname rol heeft gekregen in de conclusies van de Raad, en ik hecht er belang aan dat het immigratiebeleid voor het eerst een gemeenschappelijk beleid wordt en dat dit beleid tijdens het Spaanse voorzitterschap aan een eerste evaluatie zal worden onderworpen, waarbij ook de rol van het Europees Parlement en de nationale parlementen zal worden betrokken. Maar tegelijkertijd betreur ik het dat er in verband met enkele aspecten van de immigratiestromen wel over solidariteit wordt gesproken, maar dat dit niet is ondergebracht in een bindende clausule met alle financiële consequenties van dien.
Het tweede aspect heeft te maken met de institutionele dimensie van de ruimte van vrijheid, rechtvaardigheid en veiligheid, want voor de activiteiten van het Parlement op dit gebied zal er een dimensie vóór en een dimensie na deze Europese Raad zijn. Eindelijk een gemeenschappelijk beleid, eindelijk beslist het Europees Parlement op dit gebied mee.
De Europese burgers hebben het recht om heel veel te verwachten van de conclusies van de Europese Raad van 10 december waarmee het Zweedse voorzitterschap wordt afgesloten, in zoverre dat daar de ruimte van vrijheid, rechtvaardigheid en veiligheid eindelijk als een groot gebied van echte Europese, echte humanitaire actie zal worden bekrachtigd, met inbegrip van de goedkeuring van het Stockholmprogramma, waaraan de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken op doorslaggevende wijze bijdraagt met het verslag dat ze nog deze week zal aannemen.
Andrew Duff
(EN) Mijnheer de Voorzitter, het is fantastisch dat we nu het laatste hoofdstuk van de saga over het Verdrag kunnen afsluiten. Ik betreur het echter dat de prijs die we daarvoor moeten betalen, is dat het uiterst slechte precedent van het Britse protocol bij het Handvest is uitgebreid naar de Tsjechen.
In de pers wordt het protocol een opt-out bij het Handvest genoemd. Ik zou het voorzitterschap dankbaar zijn als zij ter afsluiting van het debat zou kunnen bevestigen dat dit verre van waar is en dat het Handvest nog steeds bindend is voor de Tsjechen en hun president in zijn kasteel.
Het protocol is belangrijk, omdat het beperkingen oplegt aan de praktijk van de rechtbanken om het Handvest in te zetten bij de binnenlandse rechtspraak, wat van geringer en ondergeschikt belang is en uiteindelijk te verwaarlozen is.
Mirosław Piotrowski
(PL) Mijnheer de Voorzitter, ondanks de vele hoogdravende verklaringen dat het Verdrag van Lissabon de werking van de Europese Unie zou verbeteren, blijkt nu dat het de doos van Pandora heeft geopend. De bepalingen van het Verdrag zijn niet nauwkeurig. Ze geven niet alleen aanleiding tot controverse, maar leiden nu al tot onenigheid tussen de leiders van de Europese Unie.
Het Verdrag bepaalt niet wat de prerogatieven van de toekomstige voorzitter van de Europese Raad zijn. De tekst voorziet evenmin in een democratische procedure voor de verkiezing van de persoon die deze functie bekleedt. De werkelijke status van de voorzitter zal afhangen van zijn persoonlijke overtuigingskracht en van de functie die hij voordien heeft vervuld. Het is ook moeilijk te voorspellen of het klassieke model van nationale voorzitterschappen, die de toon van het EU-beleid aangeven, zal worden gehandhaafd. Wat de EU-minister van Buitenlandse Zaken betreft, is de situatie vergelijkbaar.
Het merendeel van de burgers van Europa verwacht een antwoord op de vraag of wij van plan zijn een sterke Europese federale staat te creëren ten koste van de soevereiniteit van de landen en vraagt zich ook af of de machtige voorzitter van de Europese Raad in de toekomst niet zal willen teruggrijpen op de antidemocratische tradities van het Europa van de twintigste eeuw.
Mario Mauro
(IT) Mijnheer de Voorzitter, waarde collega's, veel dank ook aan het Zweedse voorzitterschap voor de belangrijke resultaten die in dit halfjaar zijn behaald. Tegelijkertijd - en ik richt me nu op het Zweedse voorzitterschap - wil ik u graag een cadeautje aanbieden, namelijk dit blanco vel, dat u de komende dagen kunt gebruiken als buitengewoon instrument voor het oplossen van de problemen rondom het vaststellen van de kandidaten voor de functie van Voorzitter van de Europese Raad en voor de Hoge Vertegenwoordiger voor het gemeenschappelijk buitenlands beleid van de Unie.
Als u de staatshoofden en regeringsleiders nu overtuigt om op dit velletje niet de namen te schrijven die in de kranten en op de televisie circuleren, maar het idee dat zij hebben van het buitenlands beleid van de Unie, dan zullen we een enorme stap vooruit hebben gezet. Want als zij ons kunnen uitleggen of zij denken aan, bijvoorbeeld, meer coördinatie, of aan een werkelijk buitenlands beleid, dan wordt het gemakkelijker een naam en een gezicht te plaatsen bij de persoon die ons zal moeten vertegenwoordigen in de rest van de wereld. Dat is de echte transparantie die wij nodig hebben: weten wat onze ideeën zijn over Europa en over het buitenlands beleid van de Unie, begrijpen waar we het meest aan hechten.
Het is dan ook van groot belang dat de gekozen personen de geest en de waarden van Europa belichamen. Het moet iemand zijn die ervoor kan zorgen dat Europa een hoofdrol speelt in internationale betrekkingen, iemand die, om daadkrachtig te kunnen optreden, de idealen van de oprichters opnieuw bevestigt, het enige werkelijk bindende en dus invloedrijke element van de Unie op het wereldtoneel. De Europese Unie is geen monolithisch blok, maar het product van daden van mannen en vrouwen en moet daarom met de tijd meegaan om te kunnen overleven. Kortom, Europa moet opnieuw beginnen, op basis van de waarden waarop het is opgericht, de goede resultaten die we tot dusverre hebben behaald en, gelooft u me, een gezonde dosis realisme.
David-Maria Sassoli
(IT) Mijnheer de Voorzitter, waarde collega's, ook ik wil graag het Zweedse voorzitterschap bedanken voor zijn inspanningen en voor het scheppen van de voorwaarden voor de laatste ratificatie van het Verdrag van Lissabon. Het nieuwe Verdrag is hard nodig, omdat het ons de mogelijkheid biedt sterker te worden, bevoegdheden uit te breiden, zoals die van dit Parlement, en twee nieuwe figuren biedt, die politieke en institutionele eenheid kunnen uitdragen. We hopen dan ook dat de Raad de verzoeken van de grote Europese politieke families met wijsheid zal interpreteren, zodat op de volgende vergadering een gezaghebbend en breed gesteund besluit kan worden genomen over de benoeming van de personen die verzocht zijn de nieuwe institutionele posten waarin het verdrag voorziet te bekleden.
Wat hebben wij nodig? We hebben een Voorzitter van de Raad nodig die in staat is om voor samenhang en continuïteit te zorgen. We hebben een Hoge Vertegenwoordiger nodig die Europa, op grond van zijn of haar ervaring en autoriteit, een leidende rol geeft in deze multipolaire wereld en zich tegelijkertijd als verbindingspersoon opstelt tussen de intergouvernementele en de communautaire dimensies van de Unie. Verder hebben wij een college van commissarissen nodig dat sterk, eendrachtig en evenwichtig is op politiek, geografisch en gendergebied. Het is van grote betekenis dat dit twintig jaar na de val van de Berlijnse muur gebeurt, de muur die Europa heeft verdeeld. Dit alles kan ons nieuwe hoop geven op een sterk en verenigd Europa, een Europa waarin solidariteit en gerechtigheid bovenaan blijven staan.
Louis Michel
(FR) Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de fungerend voorzitter van de Raad, geachte collega's, allereerst wil ik mijn dank en mijn gelukwensen aanbieden aan het Zweedse voorzitterschap voor het voortreffelijke werk dat is verzet.
Ik wil echter van deze interventie gebruikmaken om me via een tussenpersoon te richten tot voorzitter Barroso. Mevrouw Malmström zal hem ongetwijfeld op de hoogte stellen van de opmerkingen die ik heb, naar aanleiding overigens van zijn interventie in antwoord op de heer Verhofstadt.
We willen allemaal een effectieve en geloofwaardige Commissie, die volop gebruikmaakt van haar initiatiefrecht en niet bang is om de communautaire methode toe te passen. Als we echter een dergelijke Commissie willen - en ik heb begrepen dat dit ook de wens is van de heer Barroso - denk ik dat haar werkzaamheden moeten worden georganiseerd rond bevoegdheden die zijn ondergebracht in vier of vijf pijlers, waarbij elke pijler valt onder de politieke verantwoordelijkheid van een vicevoorzitter die het gezag en de mogelijkheden - en natuurlijk ook de bevoegdheid - heeft om te zorgen voor een consistent beleid binnen zijn of haar pijler.
De huidige versnippering van de bevoegdheden van de Commissie - en ik kan daarover meepraten want ik ben tenslotte vijf jaar commissaris geweest - ondermijnt de communautaire methode, belemmert het initiatiefrecht en benadeelt uw instelling. Zegt u dat maar namens mij tegen de heer Barroso.
Het is begrijpelijk dat het moeilijk was de bestaande bevoegdhedenstructuur met soms merkwaardige, zo niet opportunistische regelingen uit het verleden meteen te reorganiseren, maar ik zou het niet begrijpen als de huidige voorzitter er niet in slaagt de orde aan te brengen die bij de nieuwe ambitie voor deze instelling past.
Michel Barnier
(FR) Mijnheer de Voorzitter, het is aan de vasthoudendheid van het Zweedse voorzitterschap - dat ik daarvoor erkentelijk ben - te danken dat we het Verdrag van Lissabon hebben. Maar een dergelijk verdrag is geen project, maar een instrument, een "toolbox” ten dienste van het Europees project. Het is daarom aan de mannen en vrouwen van de instellingen - van de Commissie, haar voorzitter, de Raad - en aan ons hier om deze instrumenten in de toekomst goed te gebruiken, na deze overgangsperiode die erg lang, te lang, geduurd heeft.
Want we zijn nu beter toegerust om drie uitdagingen aan te gaan. De inzet daarvan, beste collega's, is niet alleen de geloofwaardigheid van de Europese Unie, maar ook, in de woorden van de heer Havel, haar soevereiniteit.
De eerste uitdaging vormt de crisis, waar we niet uit moeten komen - niet uit mógen komen - zoals we erin gegaan zijn, alsof er niets gebeurd is. Er vallen in het bijzonder lessen te trekken uit onze dialoog met de Verenigde Staten, wat betreft governance, solidariteit, transparantie en regulering van de wereldeconomie; en voor ons als Europeanen zijn er lessen te trekken ten aanzien van de redding - ik gebruik dat woord bewust - de consolidatie van de interne markt, in de "verzoening van markt en samenleving” - om een woord te gebruiken dat ik heb overgenomen van Mario Monti, aan wie voorzitter Barroso overigens een taak op dit gebied heeft toebedeeld.
De tweede uitdaging ligt op het terrein van de groene groei. We hebben in Kyoto het voortouw hierin genomen, dankzij de Europese Commissie. We moeten deze positie behouden en er natuurlijk over waken dat onze partners, andere grote landen, de grote regio's, een overeenkomstige bijdrage gaan leveren.
En de derde uitdaging is, dat we ervoor moeten zorgen dat we aan tafel, niet "achter de tafel” maar "aan tafel”, komen te zitten tussen de mensen die beslissen over de wereldorde - of wanorde - in de komende twintig jaar. Dat is niet eenvoudig met 27 landen, maar het is wel van vitaal belang, tenzij we ons erbij neerleggen - en persoonlijk leg ik me daar niet bij neer - een rol als onderaannemer te vervullen of onder de invloed te staan van de andere landen.
Daarom stellen we een groot vertrouwen in het werk van de Hoge Vertegenwoordiger, die een waarlijk gemeenschappelijke diplomatieke en strategische cultuur tot stand zal moeten gaan brengen. Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de fungerend voorzitter van de Raad, hoe eerder we klaar zijn, hoe beter het is voor de Europese burger. Daarom wachten we ongeduldig, en vol vertrouwen, de besluiten af die u gaat nemen.
Kinga Göncz
(HU) Ik wil het bij wijze van uitzondering niet over het Verdrag van Lissabon hebben. Liever wil ik over het economische, financiële en sociale hoofdstuk van de conclusies van de Europese Raad zeggen dat we aan de ene kant verheugd zijn te zien dat de signalen van financiële stabilisering ook in dit document terugkomen. Wij zien dit zelf ook zo, maar tegelijkertijd is het ook duidelijk dat de reserves van de mensen in Europa op beginnen te raken.
Bedrijven hebben moeite om aan financiële hulp en leningen van de bank te komen en de werkloosheid stijgt. Ook dit wordt in het document genoemd, en ik vind het belangrijk te benadrukken dat economische groei niet duurzaam kan zijn en dat we niet kunnen zeggen dat Europa sterker uit de crisis kan komen, totdat we zonder meer kunnen garanderen dat het huidige niveau van sociale cohesie gehandhaafd blijft of zelfs versterkt wordt en totdat we de werkgelegenheid kunnen laten toenemen en sociale uitsluiting kunnen voorkomen.
Met de coördinatiemethoden van het sociale beleid, de open coördinatie, hebben we een niet al te sterk instrument in handen. We moeten de coördinatiemethoden dan ook verbeteren en daarvoor hebben we effectievere instrumenten nodig. Sociale cohesie en de verdiensten van een sociaal Europa zijn de factoren die de mensen het belangrijkst vinden. Het is onze gemeenschappelijke verantwoordelijkheid om dat te benadrukken.
Lena Ek
(SV) Mijnheer de Voorzitter, politiek en psychologie gaan hand in hand en momenteel zijn er velen die proberen de verwachtingen in de aanloop naar de Kyoto-onderhandelingen over enkele weken in Kopenhagen te temperen. Toen we over de klimaatdoelstellingen onderhandelden gebeurde net hetzelfde. Tegen de tijd dat we het definitieve besluit kregen, waren de klimaatdoelstellingen die we voorstelden en waar we ons in dit Parlement voor inzetten, niet één maar wel tien keer doodverklaard en begraven.
Met het klimaatpakket is het precies hetzelfde. Het is doodverklaard en begraven door degenen die eigenlijk tegen de klimaatdoelstellingen zijn. Daarom wil ik het Zweedse voorzitterschap oproepen om door te gaan met zijn goede onderhandelingswerkzaamheden en zijn constructieve lijn, want als we ons niet ten doel stellen om in Kopenhagen een bindende overeenkomst tot stand te brengen, zullen we daar niet in slagen. De doelstelling om de opwarming onder de twee graden Celsius te houden is echter ontzettend belangrijk en daarom moeten we nu met volle kracht vooruit. Seneca stelde al vast dat de mensheid in twee groepen kan worden verdeeld: degenen die het voortouw nemen en iets doen, en degenen die volgen en kritiek uiten..
Marietta Giannakou
(EL) Mijnheer de Voorzitter, ik weet precies wat het voorzitterschap over de economische crisis heeft gezegd, maar het is duidelijk dat op één land na geen enkel land kan voldoen aan het Stabiliteitspact. Bovendien moet de economische crisis niet uiteindelijk een crisis van waarden en principes worden.
Het voorzitterschap heeft wat betreft de klimaatverandering precies het juiste gedaan. Als het verandering teweeg wil brengen, moet het echter niet alleen de ontwikkelingslanden overtuigen, maar ook de Verenigde Staten. Het moet in Kopenhagen met een echt initiatief komen.
We zijn tevreden over het derde punt, het Verdrag van Lissabon. Negen jaar na de crisis met het Verdrag van Nice en de mislukte zoektocht naar een oplossing voor de institutionele kwestie hebben we nu een verdrag voor ons waarop verschillende partijen vóór de ondertekening hebben aangedrongen. Niet alleen de instelling en het Verdrag zijn van belang. Minstens zo belangrijk zijn de mensen die het moeten uitvoeren, en in die zin is ook het voorzitterschap er op het niveau van de Europese Commissie verantwoordelijk voor dat de verantwoordelijken - met name de minister van Buitenlandse Zaken - alle belangen van een goed georganiseerde Unie naar voren brengen.
Op het niveau van de Raad, en dan met name de kwestie van de voorzitter van de Raad, is dit echter een kwestie die velen van ons niet konden accepteren. Als lid van de Europese Conventie weet ik persoonlijk dat velen onder ons liever hadden gehad dat de voorzitter van de Commissie voorzitter van de Raad was geworden. Dit is in het verleden ook gebeurd, omdat de voorzitter van de Commissie in wezen de taak heeft met de Raad af te stemmen en ontwrichtende conflicten te vermijden.
Ik ga ervan uit dat het voorzitterschap van de Europese Commissie en vooral ook het voorzitterschap van de Raad de lidstaten de nodige aanbevelingen zullen doen zodat de werkwijze van beide instellingen niet verschilt van de modus operandi van de Gemeenschap en van het bloeiende verleden van Europa, dat ons zoveel jaren welvaart heeft gebracht.
Ramón Jáuregui Atondo
(ES) Mijnheer de Voorzitter, ik denk dat het akkoord over het Tsjechische probleem als oplossing voldoende was; het was geen perfecte oplossing, maar het was de beste oplossing voor een ernstig probleem.
Ik denk dat 2010 een fantastisch jaar kan worden voor Europa. We krijgen een nieuw college van commissarissen, een nieuwe organisatie van de Europese Unie, een nieuwe juridische status: de Europese Unie wordt nu één entiteit, "de Europese Unie”, met haar eigen rechtspersoonlijkheid, en niet meer alleen een optelsom van naties. Nu hebben we, zoals al is opgemerkt, de mogelijkheid om dingen te doen, en we moeten ook de wil hebben om dingen te doen. Naar mijn mening moet Europa het antwoord zijn op al die vreselijke nationalistische stromingen, die de vooruitgang tegenhouden.
We moeten bedenken hoe ver de Europese Unie tien jaar geleden met de euro zou zijn gekomen als we de franc, de mark, de peseta niet zouden hebben opgegeven. Iets van die Europese geest moet opnieuw tot stand gebracht worden, zoals de heer Barroso heeft gezegd.
Ik wil twee dingen zeggen die ik belangrijk vind. Het eerste is dat we vaart moeten maken: het college van commissarissen moet in december in Straatsburg het groene licht krijgen. Ik denk dat het heel belangrijk is dat het komende voorzitterschap, dat in januari aantreedt, meteen deze nieuwe weg kan inslaan, met een nieuw college van commissarissen, dat al in december het groene licht heeft gekregen.
En in de tweede plaats wil ik wijzen op de bestaansreden van de Europese Unie, op wat de Europese Unie wil bereiken. In de belangrijkste fora van de wereld worden de belangrijkste besluiten genomen en Europa moet met één stem spreken, een krachtige stem waarmee we de bijzondere kenmerken van ons project moeten verdedigen: een sociaal model en een nieuwe juridische, economische en politieke structuur, voor een wereld met meer overheid en een betere markt. Een krachtigere stem, die meer één stem is, voor een sterker Europa.
Olle Schmidt
(SV) Mijnheer de Voorzitter, het Zweedse voorzitterschap verdient felicitaties: de koppige man in Praag heeft eindelijk ondertekend en we hebben nu het einde van de reis bereikt. Hopelijk zullen het geen institutionele vraagstukken zijn waar we in het komende decennium onze tijd aan spenderen, zelfs al was http://www.hattrick.org/Club/Players/Player.aspx?playerId=233568361" \o "Vladislav Hálek" , als een echte Europese held, bereid meteen verdere stappen te zetten. Dat Tsjechië een uitzondering kreeg voor het Handvest van de grondrechten vind ik teleurstellend. Zoals de heer Duff zei, volstaat het al ruimschoots dat Polen en Groot-Brittannië opt-outs hebben.
In Kopenhagen moet een mondiale overeenkomst worden gesloten waarin de rijke landen een groter deel van de verantwoordelijkheid op zich nemen. De arme landen zijn niet verantwoordelijk voor de opwarming van de aarde. Tezelfdertijd moeten de opkomende economieën vanzelfsprekend hun deel doen. Tot slot, mevrouw de minister, had het proces in de aanloop naar de top van volgende week, wanneer een voorzitter en een minister van Buitenlandse Zaken zullen worden benoemd, met een veel grotere transparantie plaats moeten vinden. De huidige geheimzinnigdoenerij is pijnlijk voor een democratisch Europa, en ik denk dat ik niet de enige ben die dat vindt.
Tunne Kelam
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik zou graag drie opmerkingen willen maken. Nu het Verdrag van Lissabon van kracht is, heeft de EU meer dan ooit een efficiënt, gemeenschappelijk buitenlands beleid en energiebeleid nodig dat op solidariteit is gebaseerd. Alleen een dergelijk beleid kan voorkomen dat afspraken als tussen Schröder en Poetin nog ooit worden herhaald.
Ten tweede moeten we beseffen hoe belangrijk het in de nieuwe situatie is om een voortdurend sterke Commissie te hebben die de verantwoordelijkheid kan dragen voor de tenuitvoerlegging van het Verdrag van Lissabon.
Ten derde, wat de nieuwe topposten betreft, hebben we allereerst moed nodig om vooruit te komen en geen portefeuilles te steunen, maar persoonlijkheden, persoonlijkheden die een langetermijnvisie hebben en zich inzetten voor de continuïteit van Europese waarden.
Teneinde de enorme nieuwe uitdagingen aan te gaan, heeft de EU dus opnieuw twee Europese staatslieden nodig van het kaliber Adenauer, Schuman of De Gasperi. We moeten onbevooroordeeld naar deze mensen zoeken. Deze staatslieden kunnen ook in de nieuwe lidstaten worden gevonden, die zeker moeten worden vertegenwoordigd in de toekomstige trojka. Václav Havel heeft ons vandaag gezegd dat Europa het vaderland van onze vaderlanden is. Op grond van dat inzicht denk ik dat de tenuitvoerlegging van het Verdrag van Lissabon een succes zal worden.
Sandra Kalniete
(LV) Ik wil zeggen dat ik erg blij ben dat het Verdrag van Lissabon eindelijk van kracht zal worden en dat we kunnen praten over de vraag wie de voorzitter van Europa moet worden. De Europese Raad voorzitten betekent niet voorzitten in Europa, maar samenzijn met de lidstaten van de Europese Unie, de leiders van de lidstaten, en hen steunen en aanmoedigen om de rol van de Europese Unie tussen de wereldmachten van morgen te versterken. Ik wil er graag op wijzen dat Vaira Vīķe-Freiberga, de voormalige president van Letland, alle persoonlijke leiderskwaliteiten en politieke leiderschapservaring heeft die nodig zijn om een succesvol voorzitter van de Europese Raad te zijn. Haar lot symboliseert de geschiedenis van ons verdeelde continent - gevlucht na de Tweede Wereldoorlog keerde zij terug naar Letland; zodra ons land weer vrij was, keerde zij terug om president te worden. Gedurende de acht jaar van haar presidentschap werd Letland lid van de Europese Unie en de NAVO. Vaira Vīķe-Freiberga is een loyale Europese burger. Ze is een hoog opgeleide en krachtige figuur die de toekomstige uitdagingen van Europa heel goed begrijpt. Ze zou zeer zeker ook in staat zijn impopulaire beslissingen te nemen, mocht dat nodig zijn.
Csaba Sándor Tabajdi
(HU) Mevrouw de Voorzitter, namens de lidstaat die als eerste het Verdrag van Lissabon heeft geratificeerd, Hongarije, wil ik het Zweedse voorzitterschap feliciteren met het uitstekende werk dat het heeft verricht. In de persoon van president Hável hebben we in dit Parlement een Europagezinde Tsjech gezien, terwijl de Tsjechische president Klaus nu voor aardig wat problemen heeft gezorgd aangezien hij niet Europagezind bleek te zijn.
We moeten de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon, de aanstelling van de nieuwe Commissie en de opbouw van de relevante structuren zo snel mogelijk afronden, zodat we ons op het inhoudelijke werk kunnen richten.
Ik acht het van groot belang dat in het Verdrag van Lissabon voor het eerst de rechten van personen die tot een minderheid behoren, staan verwoord. Ik wil mevrouw Wallström, die zeer begaan is met het lot van de minderheden, vragen om voorzitter Barroso te laten beloven dat de toekomstige commissaris voor grondrechten zich bezig zal houden met de rechten van minderheden, waaronder van oudsher bestaande minderheden, zoals de Samen, en daarnaast immigrantenminderheden en de Roma.
Mairead McGuinness
(EN) Mevrouw de Voorzitter, in Ierland vraagt men ons of er grote opwinding is nu het Verdrag van Lissabon is geratificeerd. Eerlijk gezegd vertel ik ze dat dit niet zo is, omdat het zo lang heeft geduurd en het zo'n moeilijke bevalling is geweest. Er is opluchting en enige vreugde, maar men realiseert zich ook, net zoals in dit debat, dat het echte werk nu begint en dat het een zware klus is om de juiste mensen te benoemen. Het gaat hier niet om vriendjespolitiek, maar om het benoemen van de juiste mensen voor al die zeer belangrijke posities die zijn gecreëerd. Het spijt me dat dit extra tijd kost want dat vertraagt de definitieve formatie van alle instellingen - en we moeten veel werk verzetten - maar wellicht is het beter om een lichte vertraging op te lopen en de juiste mensen op de juiste plaatsten te installeren.
De topbanen, zoals we die hebben beschreven, zijn belangrijk, en daarvoor zijn mensen nodig met inzet, toewijding en de wil om de Europese Unie te verbeteren, niet mensen die alleen maar een goede baan willen.
Tot slot, de heer Barroso heeft absoluut gelijk als het om sterke instellingen gaat. U moet horen wat we in dit Parlement zeggen. Luister goed. Wij staan het dichtst bij onze kiezers. Wij zijn direct gekozen.
Petru Constantin Luhan
(RO) Ik heb grote waardering voor de woorden van de heer Reinfeldt en verwelkom in het bijzonder het feit dat de Europese Unie een gemeenschappelijk standpunt heeft kunnen innemen voor de Conferentie van Kopenhagen tijdens de Europese Raad in oktober.
De Europese Unie heeft reeds op eigen initiatief robuuste maatregelen aangenomen voor het bestrijden van klimaatverandering en het verder verminderen van de uitstoot van broeikasgassen. Het is echter duidelijk dat de solo-inspanningen van de Europese Unie geen absoluut succes bij de internationale onderhandelingen kunnen garanderen.
Ik geloof dat het zeer belangrijk is dat de Europese Unie de overgang bewerkstelligt naar een reductiedoel van meer dan twintig procent, met behoud van slechts een aantal voorwaarden, zonder welke wij de inspanning van de EU als onevenredig beschouwen.
Deze voorwaarden moeten met name verband houden met het verplicht wettelijke karakter van de toekomstige overeenkomst. Daarnaast moeten er specifieke doelen voor het verminderen van uitstoot worden aangenomen door de ontwikkelde landen, gelijkwaardig aan de doelen die de EU heeft aangenomen. Hiernaast leveren de ontwikkelingslanden hun daarmee corresponderende bijdragen.
Heidi Hautala
(FI) Mevrouw de Voorzitter, er doet zich nu een zeer interessante situatie voor in dit Parlement, want alle drie de instellingen worden door een vrouw vertegenwoordigd: het Zweedse voorzitterschap door mevrouw Malmström, de Commissie door mevrouw Wallström en het Parlement door u, mevrouw de Voorzitter. Ik zou willen dat wij ook in de toekomst regelmatig leidende vrouwen in topposities hebben en veel meer dan nu. Ik weet dat mevrouw Wallström en mevrouw Wallis, ondervoorzitter van het Europees Parlement, een interessant initiatief hebben genomen en ons, de andere leidende vrouwen in het Parlement en de Commissie, daarbij hebben betrokken.
Wij hebben de voorzitter van de Commissie, de heer Barroso, geschreven dat wij veranderingen willen zien en dat wij een beter evenwicht tussen vrouwen en mannen in de Commissie en in andere topposities willen. Ik hoop dat daar nu werk van wordt gemaakt, temeer omdat de Commissievoorzitter het weliswaar volledig met ons eens is, maar de staatshoofden en regeringsleiders helaas niets doen om hun verantwoordelijkheid voor de huidige betreurenswaardige situatie te nemen. Wij mogen niet toestaan dat de Europese Unie alleen door mannen vertegenwoordigd blijft worden.
Jaroslav Paška
(SK) Allereerst wil ik mijn steun uitspreken voor president Klaus en het standpunt van Tsjechië. Ik stel me voor dat, net zoals Duitsland moest luisteren naar de beslissing van het Grondwettelijk Hof, de heer Klaus ook moest wachten op het besluit van het Grondwettelijk Hof.
Wat zijn aanpak betreft, zie ik zijn handelen als het verantwoordelijk handelen van een staatsman die zolang hij een zekere mate van juridische onzekerheid voelde, wachtte op het advies van de betreffende instantie, namelijk het hof.
Ik wil er ook op wijzen dat het Verdrag van Lissabon van kracht wordt in een tijd van economische crisis in Europa. De huidige beslissingen van de regeringen die maatregelen hebben genomen om de economische crisis te boven te komen waren niet effectief en niet efficiënt en vanuit dat perspectief denk ik dat we in de toekomst gecoördineerder te werk moeten gaan en geen ad-hocbeslissingen moeten nemen die onvoldoende effect hebben als het gaat om het steunen van werkgelegenheid en economische ontwikkeling.
Ik ben daarom van mening dat we er bij de benoeming van de nieuwe Commissie voor moeten zorgen dat zij bestaat uit deskundigen en professionals.
Enikő Győri
(HU) Ik ben ervan overtuigd dat het Verdrag van Lissabon Europa ongetwijfeld in staat zal stellen op solidere gronden en op rationelere wijze te functioneren, met meer oog voor de problemen in het dagelijks leven van de bevolking.
We mogen echter niet onvermeld laten welke prijs we hebben moeten betalen om dit te bereiken. Die prijs was namelijk dat we onze waarden terzijde hebben geschoven en pragmatisme hebben laten zegevieren over die waarden. Waar doel ik nu op? De Europese Unie heeft het absurde verzoek van de Tsjechische president ingewilligd, die zelfs zei dat Tsjechië een opt-out nodig heeft vanwege de Beneš-decreten. Als ik uw geheugen even mag opfrissen: met de Beneš-decreten zijn miljoenen Hongaren en Duitsers beroofd van hun rechten en het land uitgezet. Ik ben van mening dat deze daad van de Europese Unie juridisch, politiek en moreel gezien onaanvaardbaar is.
In juridisch opzicht hebben we ons gemengd in de Tsjechische constitutionele orde en hebben we de mening van het Tsjechische parlement herroepen, terwijl we het document politiek gezien verbinden aan toekomstige toetredingen, waarbij we eventueel een land straffen dat hier niets aan kan doen, namelijk Kroatië. In moreel opzicht is het verlenen van een opt-out bij een dergelijk onderwerp onaanvaardbaar.
Silvia-Adriana Ţicău
(RO) Ik verwelkom het feit dat de Europese Raad de strategie voor de Baltische Zeeregio heeft aangenomen. Dit is een model dat de Europese Unie ook moet toepassen op de Donauregio. Zo leveren we een bijdrage aan de economische ontwikkeling, de economische en sociale cohesie van deze regio en - niet het minst belangrijke aspect - de concurrentiekracht van de Europese Unie.
De Europese Unie zal bij de Conferentie van Kopenhagen aanwezig zijn als leider in de strijd tegen klimaatverandering. De Europese Unie heeft reeds unilateraal de doelstelling "20-20-20” aangenomen. Het pakket voor energie en klimaatwijziging is onderdeel van Gemeenschapsregelgeving en wordt op dit moment ten uitvoer gebracht.
Ik roep de Europese Unie op om snel een effectief, innovatief kader te scheppen voor het financieren van de eco-efficiënte economie.
Daarnaast moet de Europese Unie zich ook richten op het financieren van de relevante maatregelen voor aanpassing aan klimaatverandering.
Mijn laatste maar daarom niet minder belangrijke opmerking is dat de Europese Unie in staat moet zijn om investeringen in commerciële en publieke diensten te genereren om banen veilig te stellen.
Kinga Gál
(HU) Mevrouw de Voorzitter, mevrouw Malmström, mevrouw Wallström, er zijn twee decennia voorbijgegaan sinds het IJzeren Gordijn is neergehaald. Ofschoon in enkele nieuwe lidstaten de verandering van regime binnen juridische kaders en in het overheidsapparaat heeft plaatsgevonden, is het verleden nog altijd aanwezig in het politieke denken en de reacties van de autoriteiten in hachelijke situaties. We hoeven maar te denken aan de gebeurtenissen in Boedapest in de herfst van 2006. Degenen wier meest fundamentele vrijheidsrechten en mensenrechten toen met voeten zijn getreden, hebben tot op heden geen recht op waarheid en gerechtigheid gekregen. Of denk maar aan de nationale minderheden in de nieuwe lidstaten, die tot de dag van vandaag worden geconfronteerd met discriminatie, zowel wat betreft hun rechten als hun kansen.
De Europese Commissie moet er juist vanwege de bepalingen in het Verdrag van Lissabon op voorbereid zijn dat bij het invullen van de portfolio's kwesties op het gebied van mensenrechten en vrijheidsrechten binnen de Europese Unie de benodigde nadruk krijgen. Tegelijkertijd moet het toepassingsgebied van dit portfolio zich ook uitstrekken tot de bescherming van de rechten van traditionele nationale minderheden en taalminderheden. We hebben immers gemerkt dat er op dit vlak nog veel te doen is. Of we het nu leuk vinden of niet, de onopgeloste problemen van deze van oudsher bestaande groeperingen zijn aanwezig in de Europese Unie. We moeten ons hier dus mee bezighouden en het is de plicht van de Europese Unie onderdanen te helpen die vechten voor de verwezenlijking van hun rechten.
Czesław Adam Siekierski
(PL) Mevrouw de Voorzitter, de goedkeuring van het langverwachte Verdrag van Lissabon ligt achter ons. Het zal de Europese Unie in de toekomst zonder twijfel versterken en verbeteren.
Vandaag vereist de invoering van het Verdrag echter een aantal besluiten over bevoegdheden en personeel. Er moet in de eerste plaats een formule worden uitgewerkt om de samenwerking tussen de nieuwe leiders in goede banen te leiden - tussen de leiders die concreet gestalte moeten geven aan de nieuwe visie op Europa. Kwesties in verband met het Verdrag mogen in geen geval onze aandacht afleiden van dringende problemen, zoals de actieve bestrijding van de economische crisis en maatregelen om de stijgende werkloosheid aan te pakken en het toezicht op de financiële instellingen te regelen.
Het is belangrijk en noodzakelijk om in Kopenhagen tot een overeenkomst te komen, maar het is geen goed idee om in tijden van crisis te bepalen hoeveel middelen de verschillende landen en internationale organisaties beschikbaar zullen stellen voor dit doel en welke verbintenissen ze in de toekomst zullen aangaan. De belangrijkste taak van de Europese Unie en haar lidstaten bestaat vandaag in het oplossen van de economische en sociale problemen.
Seán Kelly
(EN) Mevrouw de Voorzitter, het is voor mij, evenals voor mijn collega, mevrouw McGuinness, een grote eer om hier vandaag te zijn op de twintigste verjaardag van de val van de Muur en aan de vooravond van de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon. Dit is een voorrecht, met name omdat Ierland met 67 procent vóór het Verdrag van Lissabon heeft gestemd, hetgeen een weerspiegeling was van de steun voor het werk van de Europese Unie gedurende vele jaren.
In de komende jaren zullen mensen ook naar de ontmanteling van de USSR kijken en zien dat deze geen wijdverspreide burgeroorlogen tot gevolg had, zoals in zoveel landen gebeurt, inclusief in mijn eigen land, toen het land vrede en vrijheid kreeg, maar er een burgeroorlog uitbrak.
Historici zullen wijzen op de rol van de Europese Unie bij het bieden van steun, begeleiding en troost aan deze landen zodat er niet op grote schaal burgeroorlogen uitbraken.
Tot slot, er is veel gesproken over de namen van mensen die de posities van de voorzitter en Hoge Vertegenwoordiger moeten gaan invullen. Ik vind dat we ook naar de titel moeten kijken. Als de president niet per se een president hoeft te zijn, zeg dan dat hij een voorzitter is, of liever nog preses, waarom noemen we hem dan geen preses? Drie voorzitters is verwarrend voor het publiek.
Gay Mitchell
(EN) Mevrouw de Voorzitter, allereerst wil ik laten weten hoe prettig ik het vond om de Ontwikkelingsdagen in Stockholm bij te wonen en ik wil het voorzitterschap feliciteren met de manier waarop die dagen waren georganiseerd.
Ik heb onlangs deelgenomen aan een debat op de Ierse publieke radio-omroep RTÉ, met een vrouw die erg bezorgd was over het feit dat we bezuinigden op gezondheidsuitgaven en niet voldoende deden om te bezuinigen op uitgaven voor ontwikkelingshulp. Ik heb moeten uitleggen dat het geen kwestie van of/of was, maar een kwestie van beide. We kunnen allebei doen. Ik wil er op aandringen, gezien het feit dat we ons zo zeer richten op de noodzaak van herstel in Europa en de noodzaak om de crisis aan te pakken waarin we terecht zijn gekomen - wat natuurlijk boven aan de binnenlandse agenda moet staan - dat we niet uit het oog verliezen dat er elk jaar elf miljoen kinderen sterven in de ontwikkelingslanden, waarvan vijf miljoen omdat ze niet de medicijnen hebben die wij al dertig jaar hebben.
Laat dit alstublieft boven aan de agenda staan en zorg er bij het benoemen van de nieuwe persoon die over externe betrekkingen gaat, voor dat het aanpakken van deze kwestie een van onze belangrijkste doelstellingen blijft. Gefeliciteerd met wat u tot nog toe hebt gedaan.
Crescenzio Rivellini
(IT) Mevrouw de Voorzitter, waarde collega's, het is niet meer dan juist dat de totstandkoming van het Verdrag van Lissabon en de benoeming van de leden van de Raad precies twintig jaar na de val van de Berlijnse muur plaatsvinden. De val van de muur was het begin van het echte Europa. Twintig jaar geleden is een muur naar beneden gehaald. De muur zelf was van cement, maar zat vol vooroordelen, tirannie en honger voor zo vele burgers uit het Oosten. Vandaag zouden wij niet langer de val van de muur moeten vieren, maar ons moeten afvragen wat we moeten doen nu hij er niet meer is. In de tussentijd zijn er namelijk andere muren gebouwd: de muur tussen de landen in het Noorden en het Zuiden van onze planeet; tussen rijke en arme landen; tussen landen die goederen produceren en landen die ideeën produceren. Deze muren zijn veel hoger en veel lastiger af te breken. Ze kunnen de hele mensheid voor grote problemen stellen en tevens leiden tot oorlogen.
Daarom mogen de kandidaten voor de Europese Raad, die na Lissabon genomineerd moeten worden, niet genomineerd worden door een klein groepje mensen achter gesloten deuren. Degenen die een bijdrage willen leveren en zich kandidaat willen stellen, moet aan het Europese Parlement en aan heel Europa laten weten wat ze willen doen en wat ze kunnen. Als we die "nominatiemuur” omver kunnen werpen - waarbij toekomstige kandidaten worden geselecteerd op basis van bepaalde verhoudingen tussen de lidstaten in plaats van op basis van hun kwaliteiten - dan pas zullen we werkelijk het land 'Europa' hebben gesticht.
Andrew Henry William Brons
(EN) Mevrouw de Voorzitter, de Britse oppositieleider heeft aangekondigd dat hij opnieuw wil onderhandelen over gedeelten van het Verdrag van Lissabon. Dit zou uiteraard de goedkeuring van alle 27 landen vergen. Hij heeft eveneens de invoering van een soevereiniteitswet aangekondigd, die een referendum zou verplichten bij verdere verdragen. Dit kan natuurlijk makkelijk worden herroepen door volgende regeringen.
Zijn de Raad en de Commissie het ermee eens dat de plannen van de leider van de conservatieven slechts gebakken lucht zijn? Zijn partij moet besluiten om het Verdrag van Lissabon te aanvaarden of, mijns inziens beter nog, het Verenigd Koninkrijk volledig los te maken van de Europese Unie.
Cecilia Malmström
fungerend voorzitter van de Raad. - (FR) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, het debat dat we zojuist gevoerd hebben was uiterst interessant en ik dank u voor uw bijdragen.
Het Zweedse voorzitterschap is net als u verheugd over het feit dat het Verdrag van Lissabon eindelijk geratificeerd is in de 27 landen. Daardoor krijgen we een effectiever en democratischer Europa, en een sterkere rol op het wereldtoneel. Daar ben ik erg blij mee.
Ik ben het ook eens met diegenen die zeiden dat president Klaus, ook al was het misschien toeval, een heel goede week gekozen heeft om het Verdrag te tekenen: de week waarin we de val van de Berlijnse muur vieren, het einde van de communistische dictatuur, het begin van de Europese eenheid en, tot slot, de overwinning van de ideeën van Robert Schuman over die van Jozef Stalin.
(Applaus)
(EN) Nu we het toch over Tsjechië hebben, wil ik de vraag van de heer Duff beantwoorden door te zeggen dat wat de Tsjechen hebben gekregen niet een totale opt-out bij het Handvest van de grondrechten is. Protocol 30 is geen opschorting van de verplichtende aard van het Handvest voor het VK, Polen of Tsjechië. Het beperkt slechts de manier waarop het Hof dit kan gebruiken en uiteindelijk is het aan de Commissie en het Hof om dit te interpreteren als zich een conflict voordoet.
Zoals de premier al zei voordat hij wegging, is de raadpleging van zijn zesentwintig collega's nu gestart. Het is moeilijk, maar het is zijn doel. Hij heeft hen voor aanstaande donderdag al uitgenodigd voor een werkdiner.
Het is nog te vroeg om over namen te speculeren. Ik lees ook kranten. Ik heb namen gehoord die u niet wilt zien; ik heb ook namen gehoord die u wel wilt zien. Ik meen dat ik ook enkele sollicitaties hier uit het Parlement heb gezien. U bent van harte welkom om uw sollicitaties naar het voorzitterschap te sturen, we zullen ernaar kijken. Er ligt nog een week tussen nu en komende donderdag. En natuurlijk luisteren we naar uw zorgen over regionaal evenwicht en gelijkheid tussen mannen en vrouwen, iets wat ik zelf uiterst belangrijk vind. We moeten onze Europese burgers kunnen laten zien dat Europa niet uitsluitend wordt geleid door mannen. Maar, zoals de premier al zei, er worden maar twee functies gecreëerd. Het is erg moeilijk om aan alle eisen te voldoen, maar we doen ons best en we hebben geluisterd naar uw advies.
Wat de Hoge Vertegenwoordiger betreft: , hij of zij is degene die het kader gaat vormgeven en voltooien dat we zojuist hebben aangenomen voor de Europese Dienst voor extern optreden. Hij of zij gaat dit doen, samen met het Parlement, voordat het uiterlijk april volgend jaar aan de Raad wordt voorgelegd.
Zoals al vele malen is gezegd, zal ook de Hoge Vertegenwoordiger onderworpen zijn aan vragen en hoorzittingen hier in het Parlement, en zo zijn of haar standpunten over buitenlands beleid kunnen bespreken en ontwikkelen.
Wat de economie betreft, zou ik tegen Marita Ulvskog, die wellicht nu niet aanwezig is, willen zeggen dat het Zweeds voorzitterschap zijn ambities met betrekking tot exitstrategieën absoluut niet opgeeft. Integendeel, het is uiterst belangrijk dat we ons houden aan de ambitie om - niet nu, maar over een tijdje - over twee exitstrategieën te beschikken. Want als we dit niet doen, als we de begrotingstekorten in onze economieën laten oplopen, zal dit de meest kwetsbaren in onze maatschappij raken, en dat willen we niet.
We zien wel licht aan het einde van de tunnel. Het economisch herstel is begonnen, maar in de meeste landen heerst nog een hoge werkloosheid en daarom is het nog te vroeg om de exitstrategieën uit te voeren. We moeten deze echter wel bespreken en we hebben een plan nodig om dat te doen, als we een duurzame economie willen doorgeven aan toekomstige generaties.
Tot slot, met betrekking tot de klimaatverandering hebben we onze ambities niet verlaagd. Het Zweeds voorzitterschap, de Commissie en vele anderen werken dag en nacht. We overtuigen, we onderhandelen, we beredeneren, we proberen onze partners met ons mee te slepen en we proberen ze aan boord te krijgen. Er zijn talloze bijeenkomsten geweest en er komen nog steeds bijeenkomsten, zelfs al vindt Kopenhagen al over 25 dagen plaats.
Het is waar dat er een mondiaal bewustzijn is en dat er in veel landen in de hele wereld een heleboel gebeurt. Dat is bemoedigend, maar niet genoeg als we het doel van 2° C willen halen.
We hebben nog niet alle stukjes van de puzzel om tot een juridisch bindende overeenkomst te komen; dat is een feit. Ik betreur dit, maar zo liggen de feiten. We kunnen zeggen dat we er nog steeds naar streven, dat doen we nog steeds, maar het gaat niet gebeuren omdat meerdere partners aangegeven dat ze nog niet klaar zijn om deze stap te zetten. Europa loopt nog steeds voorop en we blijven werken aan een zeer ambitieuze overeenkomst met een duidelijk kader waarin alle partners zijn opgenomen en met een tijdschema voor het afsluiten van de onderhandelingen. Het doel is om Kyoto te vervangen door een bindende overeenkomst. Ik wil het Parlement bedanken voor het werk dat het nu uitvoert en voor het werk dat het na Kopenhagen zal moeten uitvoeren.
Europa loopt nog steeds voorop. We zullen voorop blijven lopen. Tot dusverre hebben wij de grootste ambities. We hebben de ramingen van de Commissie bevestigd en staan hier achter. We zijn gereed om onze bijdrage te leveren. Er zal een wereldwijde verdeelsleutel zijn op basis van emissies en betalingsvermogen. We hebben een werkgroep die naar de interne lastenverdeling kijkt. Maar de lidstaten waren nog niet bereid om de precieze bedragen vrij te geven die we zouden betalen. Dit is omdat we druk willen blijven uitoefenen op andere landen omdat zij hier ook voor zouden moeten betalen, het is immers ook in hun belang.
We blijven hier dus continu aan werken. Wij danken u voor uw aanmoediging en kijken uit naar de samenwerking met het Parlement voor deze en andere kwesties.
Margot Wallström
vicevoorzitter van de Commissie. - (FR) Aangezien de Zweedse minister Frans en Engels gesproken heeft, moet ik Zweeds spreken.
(SV) Mevrouw de Voorzitter, ik zal Zweeds proberen te spreken en iets zeggen over een belangrijk onderwerp dat hier vandaag aan de orde is gesteld, namelijk hoe de tekst van het nieuwe Verdrag verband houdt met de werkelijkheid die we willen veranderen, hoe de tekst van het nieuwe Verdrag van Lissabon ons moet leiden en ons de instrumenten zal geven die we nodig hebben om besluiten te nemen over de manieren waarop we de klimaatverandering moeten bestrijden, de manieren waarop we omgaan met de economische crisis en de gevolgen ervan, namelijk werkloosheid en sociale problemen, en hoe we migratieproblemen en andere problemen moeten aanpakken die helemaal bovenaan op onze agenda staan.
Zo hangen die dingen samen, net zoals de heer Barnier eerder zei. Het houdt natuurlijk ook verband met de tenuitvoerlegging, de uitvoering en met de personen die we benoemen om als onze vertegenwoordigers in de Commissie te zetelen en natuurlijk als leiders in de topfuncties die we nu moeten invullen. Zoals u weet, zegt men vaak, althans in het Zweeds, "de juiste man op de juiste plaats is vaak een vrouw” en ik denk dat dit ook in dit geval geldt. Godzijdank weet ik dat de voorzitter van de Commissie achter mij staat wanneer ik zeg dat de procedure die volgt vanuit democratisch perspectief erg belangrijk is. Voor de lidstaten is dit ook de kans om te tonen dat het niet alleen holle frasen zijn, maar dat ze inderdaad competente, goede vrouwelijke kandidaten hebben, die ze bereid zijn naar voren te schuiven.
Anders worden wij, die de meerderheid van de Europese bevolking uitmaken, tot een minderheid gemaakt wanneer het erom gaat democratische besluiten te nemen. Zoals Václav Havel zo vaak heeft geschreven en gezegd, is de democratie niet iets wat we onherroepelijk en voor eeuwig en altijd in de schoot geworpen hebben gekregen, maar democratie is iets wat we in stand moeten houden en iets waar we constant moeten voor vechten, keer op keer. We hebben natuurlijk nauw samengewerkt met het Zweedse voorzitterschap en namens mezelf en namens de Commissie wil ik het voorzitterschap nogmaals bedanken voor het harde werk dat - zo weet ik - het Zweedse voorzitterschap ook heeft gestoken in de voorbereiding van wat nu uitgevoerd moet worden.
Zoals de heer Barroso eerder zei, heeft de Commissie vandaag een besluit genomen over de eerste maatregelen waarvoor we de verantwoordelijkheid op ons moeten nemen, namelijk het zogenaamde burgerinitiatief. We zullen met een uitgebreide consultatieronde beginnen wanneer we een groenboek met tien vragen rondsturen. Als we tegen 31 januari voldoende antwoorden hebben gekregen, hopen we, na een snelle behandeling ook hier in het Parlement, met het nieuwe burgerinitiatief klaar te zijn, zodat het tegen het einde van volgend jaar kan worden uitgevoerd. Dat is natuurlijk een goed voorbeeld van de manier waarop we de nieuwe hoofdstukken en de nieuwe mogelijkheden kunnen gebruiken die het Verdrag van Lissabon ons geeft om de burgers een sterkere stem en meer invloed te geven.
Erg veel Parlementsleden en de minister van Europese Zaken hebben de klimaatkwestie en de klimaatonderhandelingen al van commentaar voorzien. Natuurlijk schuilt onze grootste kracht in het met één stem spreken en het blijven aandringen op een sterke en, vanzelfsprekend, bindende overeenkomst. De vorm van de overeenkomst zullen we natuurlijk kunnen bekijken wanneer we weten met welk bod en tegenbod onze partners naar de onderhandelingstafel komen. Ik hoop natuurlijk dat we nauw samen zullen blijven werken aan de uitvoering van het Verdrag van Lissabon. Dat werk moet nu beginnen, hier en in de Commissie, en ik zal de standpunten van het Parlement over de manier waarop de werkzaamheden van de Commissie moeten worden georganiseerd, met plezier presenteren aan de heer Barroso. Ik herhaal: we are the guardians of the Treaty, wij zijn de hoeders van het Verdrag, en we zullen er natuurlijk voor zorgen dat we het Verdrag naar de letter volgen.
(Applaus)
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
Schriftelijke verklaringen (artikel 149)
Elena Oana Antonescu  
Het toepassen van de wetgeving betreffende het verhandelen van emissiecertificaten brengt kosten met zich mee, die in ieder land op verschillende wijze verdeeld zullen worden volgens het economisch model in dat land. Sommige landen hebben meer mogelijkheden, waardoor emissies verminderd kunnen worden zonder significante stijging van de energieprijzen. De landen die nog in het proces zitten van herstructurering van de energiesector zouden het effect van deze maatregelen buitenproportioneel sterk voelen op het niveau van de consument, in verhouding tot hun mogelijkheden om de kosten van de veranderingen te dragen. Een land met een groot aandeel windenergie in zijn energiemix heeft de vrijheid genomen om te investeren in hernieuwbare energiebronnen, terwijl het zich al ontwikkeld heeft en daarbij vervuiling heeft veroorzaakt. Aan de andere kant wordt een land dat nog steeds in grote mate afhankelijk is van op kolen gebaseerde energieproductie geconfronteerd met een technologische kloof die overbrugd moet worden, waarbij tegelijkertijd de vervuilende uitstoot moet worden gereduceerd. Oost-Europese landen bevinden zich in de laatste situatie. Om deze reden geloof ik dat bij de beslissing betreffende de financiering van de strijd tegen klimaatverandering rekening moet worden gehouden met deze factor en dat de landen uit de laatste toetredingsronden moeten worden ontheven van de betaling van bepaalde belastingen, die een onevenredige last voor deze economieën zouden zijn.
Elena Băsescu  
Momenteel besteedt de Europese Raad veel aandacht aan de economische en financiële situatie van de Europese Unie. De wereldwijde financiële crisis heeft de landen, burgers en bedrijven van Europa zeer hard geraakt. Aangezien de werkloosheid in Europa naar verwachting nog verder zal stijgen, moet er een permanente betrokkenheid worden getoond bij dynamisch arbeidsmarktbeleid. De Europese Commissie heeft een gemiddeld werkloosheidscijfer van 10,25 procent voorspeld over de 27 lidstaten. De Raad en de Commissie moeten doorgaan met hun inspanningen bij het ontwerp van herstelstrategieën, in samenwerking met het Europees Parlement en de lidstaten, door het uitvoeren van het Europees economisch herstelplan.
Bij het stellen van uiterste termijnen voor het afbreken van de anticrisisstrategieën van de verschillende regeringen moet apart rekening worden gehouden met de situatie en verplichtingen van iedere lidstaat. In het geval van Roemenië zijn de akkoorden met de Europese Unie en het Internationaal Monetair Fonds bedoeld voor heel 2009 en 2010. Als gevolg daarvan zal iedere interruptie van deze financiële steun het anticrisisprogramma van Roemenië verstoren. Het is betreurenswaardig dat de instabiliteit die wordt veroorzaakt door een blokkade van de parlementaire meerderheid in Roemenië (PSD (sociaaldemocratische partij) + PC (conservatieve partij), PNL (nationaal-liberale partij) en UDMR (democratische unie van Hongaren in Roemenië)) twijfels oproept over de ontvangst van de derde tranche van het IMF.
Dominique Baudis  
schriftelijk. - (FR) Na onderhandelingen in de Europese Raad op 29 en 30 oktober en het besluit van het Tsjechische Constitutionele Hof op 3 november, heeft de voorzitter van de Tsjechische Republiek, de heer Václav Klaus, het Verdrag van Lissabon ondertekend.
Het Verdrag kan nu in werking treden en de instellingen kunnen beschikken over een Hoge Vertegenwoordiger voor buitenlandse zaken en het veiligheidsbeleid, en over een vaste voorzitter van de Raad voor een periode van tweeënhalf jaar. De structuur van de nieuwe Commissie is cruciaal, evenals de keuze van de personen die de post van voorzitter van de Raad en van Hoge Vertegenwoordiger voor buitenlandse zaken en het veiligheidsbeleid gaan bekleden.
De keuze van de voorzitter van de Raad is cruciaal omdat die persoon gedurende tweeënhalf jaar het gezicht van Europa wordt. En in een tijd van globalisering en machtsstrijd tussen de continenten is de keuze voor de Hoge Vertegenwoordiger voor buitenlandse zaken en het veiligheidsbeleid van ongekend strategisch belang.
Op 19 november vindt er een buitengewone bijeenkomst plaats van de Europese Raad, waarin onderhandeld zal worden over de kandidaturen. Dit is een keerpunt in de Europese geschiedenis. De keuze die u, staatshoofden en regeringsleiders, maakt zullen bepalend zijn voor het Europa dat u voor de toekomst wenst. Weest u daarom ambitieus, want als we voortgang willen blijven maken met Europa, moet dat Europa dynamisch, proactief, effectief en politiek zijn.
Maria Da Graça Carvalho  
Het verheugt mij dat de staatshoofden en regeringsleiders van de Europese Unie tijdens de Europese Raad van vorige maand uitdrukkelijk hebben toegezegd een voortrekkersrol te zullen blijven spelen in de strijd tegen de klimaatverandering.
De Europese leiders hebben beaamd dat de geraamde kosten van de mitigatie- en aanpassingsmaatregelen in ontwikkelingslanden tegen 2020 in totaal jaarlijks ongeveer honderd miljard euro kunnen bedragen. De Europese Unie heeft haar onderhandelingspositie versterkt door overeenstemming te bereiken over de financiering die nodig is om de ontwikkelingslanden en met name de armste landen te helpen. Desalniettemin baart het mij zorgen dat er geen duidelijke beslissing is genomen over de bijdrage van de Europese Unie en het aandeel van elke lidstaat in de totale lasten, met inachtneming van het betalingsvermogen van elk land. Om te waarborgen dat de Conferentie van Kopenhagen een succes wordt, is het van vitaal belang over de voornaamste punten een breed politiek akkoord te bereiken, met name voor wat betreft de verplichtingen die door alle partijen moeten worden aangegaan.
Nessa Childers  
schriftelijk. - (EN) Onze Europese leiders zijn er opnieuw niet in geslaagd om de impasse in de onderhandelingen voor de Conferentie van Kopenhagen te doorbreken. Natuurlijk werd deze top in de media als een succes gepresenteerd, terwijl we in werkelijkheid alleen maar gewauwel hebben gehoord. Onze Europese leiders hadden de kans om een juist en geloofwaardig financieringsaanbod te doen aan de ontwikkelingslanden om de kosten van de klimaatverandering te dekken, die hun landen het hardst raakt, maar door ons in de ontwikkelde wereld wordt veroorzaakt. Deze top voldeed niet aan de norm die is vastgesteld door de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid van dit Parlement en door de civiele samenlevingen in de wereld, die gevraagd hebben om een toezegging van maar liefst 30 miljard euro door de EU en, van cruciaal belang, om een harde toezegging dat dit nieuwe ontwikkelingshulp is, naast de bestaande overzeese ontwikkelingshulp.
Kopenhagen of geen Kopenhagen, we zullen nog tientallen jaren te maken hebben met de klimaatverandering. Dit is tot nog toe de grootste test van de 21ste eeuw. We moeten tot een juridisch bindende overeenkomst zien te komen in Kopenhagen en daarvoor moeten onze Europese leiders echte politieke moed laten zien en minder gewauwel laten horen.
Diogo Feio  
Europa is er eindelijk in geslaagd om de crisis rond de Verdragen waarin het verstrikt zat, te overwinnen, en het Verdrag van Lissabon is ten slotte dan toch door de 27 lidstaten geratificeerd. Ik ben blij dat wij nu over een juridisch en institutioneel kader beschikken dat de Unie in staat zal stellen te functioneren op een wijze die in overeenstemming is met haar huidige dimensie. Het is met name belangrijk dat de bevoegdheden van het Europees Parlement worden versterkt en dat bijzondere aandacht wordt besteed aan de rol van de nationale parlementen in het Europese integratieproces.
Dit is het moment waarop wij gewacht hebben. Met het Verdrag van Lissabon op zak heeft de Unie de kans om zich binnen het nieuwe institutionele kader toe te leggen op de belangrijke taken die haar in de nabije toekomst te wachten staan. In dit verband zij benadrukt dat van de Europese Unie maatregelen worden verwacht om de crisis te bestrijden, de economie nieuw leven in te blazen, het vertrouwen in de markt te versterken en vooral ook het werkloosheidscijfer in Europa terug te dringen. Nu de eerste voorzichtige tekenen van economisch herstel zichtbaar worden, moeten wij onze inspanningen richten op het herstel van de Europese economie. Onze aandacht moet daarbij voornamelijk uitgaan naar de sterk door de crisis getroffen primaire en secundaire sector - met bijzondere nadruk op de landbouw - en naar de oprichting van een Europese toezichthoudende autoriteit.
Ilda Figueiredo  
Helaas is tijdens deze Europese Raad opnieuw prioritaire aandacht besteed aan de vaststelling van de voorwaarden voor de inwerkingtreding van het zogenaamde Verdrag van Lissabon tegen eind 2009 of, liever gezegd, aan de goedkeuring van de standpunten die een snelle ratificatie door de Tsjechische republiek moesten waarborgen. De belangstelling van de leiders van de Europese Unie gaat in de eerste plaats uit naar de institutionele kwesties die hen in de gelegenheid stellen om de kapitalistische, federalistische en militaristische integratie van de Europese Unie te bespoedigen.
Daardoor zijn de vraagstukken in verband met de economische, financiële en sociale crisis op de achtergrond geraakt. De kleine vooruitgang die op dit vlak is geboekt, is uitsluitend te danken aan de enorme druk die is uitgeoefend door belangrijke sectoren uit diverse lidstaten. De melkcrisis is hiervan een voorbeeld. Zelfs op dit punt is de Raad tekortgeschoten, aangezien de begroting voor 2010 met slechts 280 miljoen euro is verhoogd.
Ook de voorstellen die de Europese Commissie onlangs op basis van de richtsnoeren van de Raad heeft ingediend, zijn bijzonder zorgwekkend, of het nu gaat om het buitensporige tekort of de aangekondigde verhoging van de pensioenleeftijd. In plaats van oplossingen aan te dragen voor de ernstige sociale problemen, en dan vooral voor de armoede en de werkloosheid, komt de Commissie met maatregelen die de sociale situatie en de schrijnende ongelijkheden nog zullen verergeren.
Zita Gurmai  
schriftelijk. - (EN) De bijeenkomst van de Raad was van cruciaal belang voor de Europese Unie, omdat het de laatste hindernis wegnam voor de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon. Maar ik waarschuw ons allen om dit niet als resultaat als zodanig te zien. We zijn slechts halverwege: nu moeten we gewend zien te raken aan het nieuwe institutionele kader. Als het om aanpassing gaat, is het Parlement al een heel eind op de goede weg, omdat het al heeft gewerkt aan zijn Reglement van Orde en heeft gedebatteerd over de installatie van nieuwe instellingen, zoals de Europese dienst voor extern optreden. De volgende stap is het instellen van een Commissie die leiderschap laat zien en onze waarden representeert. Daarom dring ik er bij de lidstaten op aan om competente, gekwalificeerde mensen te nomineren en om zich in te spannen voor een Commissie met een goed evenwicht tussen mannen en vrouwen. Ook moeten we de topleiders zo spoedig mogelijk kiezen en geen tijd verspillen. Er is geen tijd om vleugellam te zijn. Als we onszelf zien als een drager van universele waarden, hebben we nu leiders nodig die deze waarden geloofwaardig kunnen vertegenwoordigen - bijvoorbeeld in Kopenhagen, waar landen onderhandelen over de nabije toekomst van de mensheid, en Europa heeft al haar talent, verantwoordelijkheid en generositeit nodig om tot een overeenkomst te komen.
Marian-Jean Marinescu  
Allereerst wil ik de ratificatie van het Verdrag van Lissabon door de Republiek Tsjechië verwelkomen. De inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon op 1 december en de nieuwe interinstitutionele relaties die daardoor ontstaan, zullen de vertegenwoordigers van de Europese Unie in staat stellen tot een efficiëntere omgang met de effecten van de economische en financiële crisis en de onderhandelingen in Kopenhagen over de bestrijding van klimaatverandering. De tekenen van economisch herstel moeten niet leiden tot onmiddellijke intrekking van het steunbeleid. Dit kan op de lange termijn een negatief effect hebben op de economie. Ik hoop ook dat de lidstaten overeenstemming bereiken over het opstellen van een gecoördineerde strategie voor het opheffen van de stimuleringsmaatregelen wanneer het moment daarvoor is gekomen. We verwachten eveneens een toekomstig akkoord betreffende een pakket voorstellen voor het opzetten van een nieuwe financiële toezichtsstructuur voor de Europese Unie. Het laatste, maar daarom niet minder belangrijke punt is dat wij niet moeten vergeten dat de burgers van Europa nu meer dan ooit hun hoop vestigen op een geconsolideerd Europa, en van de EU een verbetering verwachten van de werkgelegenheidssituatie in de komende jaren. Daarom moeten de Europese instellingen zo snel mogelijk nieuw beleid voor een dynamische arbeidsmarkt stimuleren.
Iosif Matula  
Ik wil mijn steun uitspreken voor de door de Europese Commissie en de Europese Raad ingenomen standpunten, die worden belicht in de gepresenteerde documenten. De Conferentie van Kopenhagen nadert, en de EU moet een hoofdrol spelen in de onderhandelingen met als doel een uitgebreid en ambitieus mondiaal akkoord voor het bestrijden van klimaatverandering.
De conclusies van de Europese Raad vermelden de financiën die op mondiaal en Europees niveau nodig zijn voor het bestrijden van de negatieve effecten van klimaatverandering, zoals droogte, branden en overstromingen, die ieder jaar veel slachtoffers en materiële verliezen veroorzaken.
Ik denk dat de EU zo consistent mogelijke financiële steun moet geven voor maatregelen van lidstaten op het gebied van irrigatie, de bouw van dammen, herbebossing en de stimulering van de productie van herbruikbare energiebronnen zoals zonne-, wind-, bio-, en hydro-energie. Wij hebben ook een grote behoefte aan financiële steun van de EU opgemerkt op het niveau van lokale autoriteiten en privépersonen, waar de nodige fondsen om gebouwen energiezuiniger te maken niet beschikbaar zijn. De EU moet steeds meer aandacht aan dit aspect besteden, zodat de burgers het hart van het Europese beleid blijven vormen.
Franz Obermayr  
schriftelijk. - (DE) Wat zich enkele dagen geleden heeft afgespeeld op de Top van de Europese Raad is schandalig en ondermijnt ieder geloof in de door de EU zo vaak benadrukte gemeenschap van waarden. De EU wilde president Klaus tot iedere prijs ertoe bewegen te ondertekenen, zelfs door historisch onrecht indirect goed te keuren. Op basis van de Beneš-decreten zijn tot 1947 ongeveer 2,9 miljoen mensen uitsluitend op grond van hun nationaliteit standaard tot staatsvijand verklaard en verdreven, waarbij ongeveer 230 000 mensen op tragische wijze zijn omgekomen. De decreten richten zich niet tegen personen op grond van concrete strafbare feiten die zij zouden hebben begaan; het aanknopingspunt is uitsluitend de etnische afkomst van de mensen. Vandaag de dag zou dit als etnische zuivering worden beschouwd, iets wat eigenlijk door alle lidstaten publiekelijk zou moeten worden veroordeeld. In juridisch opzicht werd de verdrevenen het recht op het vermoeden van onschuld, op een eerlijk proces en op een gepaste vergoeding in geval van onteigening ontzegd. Professor Felix Ermacora, volkenrechtdeskundige en voormalig rapporteur van de Verenigde Naties, kwam in zijn juridische rapport van 1991 zelfs tot de conclusie dat de verdrijving neerkwam op genocide. Ondanks dit alles werd president Klaus zonder enige objectieve onderbouwing een uitzonderingsregeling toegezegd om te garanderen dat het Handvest van de grondrechten van de EU niet zou worden toegepast. Tot de ratificatie door IJsland of Kroatië is deze "voetnoot” echter nog niet van kracht. In deze periode zouden schadeclaims kunnen worden ingediend.
Rovana Plumb  
Unilaterale actie van de EU is onvoldoende, zelfs als het gaat om de voorhoede van de strijd tegen klimaatverandering.
Het zal niet mogelijk zijn om een mondiaal akkoord over het reduceren van en aanpassen aan de effecten van klimaatverandering te realiseren zonder de de ontwikkelingslanden, vooral de meest ontwikkelde onder hen, daarbij te betrekken. De effecten van klimaatverandering hebben nu al hun uitwerking op de ontwikkelingen van deze staten: droogte, overstromingen, natuurrampen, woestijnvorming - met alle economische en sociale gevolgen van dien.
Iedere actie ter reductie van het effect van en aanpassing aan de situatie vraagt om een robuust mechanisme voor het meten van, rapporteren over en controleren van ontwikkelingen, samen met een goed beheerd fonds met openbare en private financiering.
Deze gecombineerde inspanningen zullen bijdragen aan het bereiken van de doelen met betrekking tot het verlagen van de uitstoot van broeikasgassen, het ontwikkelen van een duurzame economie en het creëren van groene banen.
Joanna Senyszyn  
schriftelijk. - (PL) De heer Barroso zal binnenkort de portefeuilles toewijzen aan de nieuwe commissarissen. Ik hoop dat hij niet opnieuw een grove fout begaat, zoals tijdens de vorige zittingsperiode, toen hij voor de functie van commissaris voor Justitie een kandidaat met een negentiende-eeuwse mentaliteit heeft voorgedragen - een katholieke fundamentalist en een mannelijke homofobe chauvinist. Het Europees Parlement heeft toen niet toegelaten dat de Commissie zich zo zou compromitteren. Ik vertrouw erop dat het Parlement niet opnieuw zal hoeven in te grijpen.
Volgens de verklaringen van de heer Barroso zullen de portefeuilles worden toegewezen met inachtneming van het gouden beginsel van evenwicht. De Commissie zou in elk geval socialer moeten zijn en de commissarissen moeten berekend zijn op hun taak. De heer Barroso hoeft zich geen zorgen te maken over zijn herverkiezing, waardoor hij zich volledig kan richten op het aanpakken van de crisis en op de sociale aspecten van zijn programma. Met het oog hierop is het van fundamenteel belang om de economische en sociale portefeuilles toe te vertrouwen aan commissarissen uit onze socialistische politieke familie.
Een Europese Commissie zonder evenwichtige verdeling tussen mannen en vrouwen betekent dat er geen echte gelijkheid bestaat. Het is hoog tijd dat het nog steeds niet gerealiseerde ideaal van gelijkheid van vrouwen en mannen in praktijk wordt gebracht. Voor de hoogste functies in de Europese Unie (Voorzitter van het Europees Parlement en voorzitter van de Europese Commissie) zijn opnieuw mannen verkozen. Dit komt helaas neer op het openlijk aanmoedigen van de discriminatie van vrouwen. Het is tijd om hier verandering in te brengen en om eindelijk EU-wetgeving in het leven te roepen die elke vorm van discriminatie verbiedt. Nu zijn de vrouwen aan de beurt! Het zal niet moeilijk zijn om geschikte kandidaten te vinden tussen de tweehonderdvijftig miljoen dynamische, moedige en sterke vrouwelijke burgers in de Europese Unie. Dat geldt eveneens voor de functies van voorzitter van de Europese Raad en van Hoge Vertegenwoordiger voor het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid.
