Kryzys w sektorze hodowli bydła mlecznego (debata) 
Przewodnicząca
Kolejnym punktem porządku dziennego jest debata w sprawie pytania ustnego skierowanego do Komisji (B7-0208/2009) przez Paola De Castro w imieniu Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie kryzysu w sektorze hodowli bydła mlecznego.
Paolo De Castro
Pani przewodnicząca, pani komisarz, panie i panowie! Sektor hodowli bydła mlecznego doświadcza jednego z najgłębszych i najpoważniejszych kryzysów w ciągu ostatnich dziesięcioleci: spadek cen mleka i ogólny kryzys na rynku hodowli bydła mlecznego stają się obecnie źródłem obaw w całej Europie. To kryzys cykliczny, spowodowany trudną sytuacją gospodarczą, która doprowadziła do spadku spożycia mleka i stagnacji na rynkach, na których swobodnie spadają ceny płacone producentom.
Ceny płacone producentom mleka spadły wszędzie, osiągając średnio 24 centy za litr w Unii Europejskiej. Wiele podmiotów gospodarczych znajduje się w jeszcze poważniejszej sytuacji, gdyż otrzymują ceny poniżej 20-21 centów, podczas gdy ich koszty produkcji wynoszą co najmniej 40 centów za litr.
Na innych rynkach, takich jak rynek zbóż, oliwy z oliwek oraz owoców i warzyw, również pojawiają się alarmujące sygnały. W tych obszarach powinniśmy przede wszystkim nadal wykorzystywać wszystkie dostępne środki, aby ustabilizować rynek i stymulować wzrost spożycia, lecz jednocześnie musimy umieć spojrzeć w przyszłość w ramach polityki średnio- i długoterminowej oraz zrobić wszystko, co możliwe, aby znaleźć akceptowalne i trwałe rozwiązania, mające na celu minimalizację ryzyka wahań cen.
W tym kontekście Komisja Rolnictwa i Rozwoju Wsi zaakceptowała wniosek Komisji, dotyczący przedłużenia okresu interwencyjnego skupu masła i odtłuszczonego mleka w proszku, na co wskazuje jednomyślność w głosowaniu w dniu 2 września. Uważamy jednak, że wspomniane wnioski nie wystarczą, aby złagodzić poważne konsekwencje kryzysu w sektorze. Dlatego też, wciąż w odniesieniu do przyjęcia wniosku Komisji Europejskiej, Komisja Rolnictwa i Rozwoju Wsi przyjęła poprawkę do mojego projektu, która przewiduje również pomoc z tytułu prywatnego przechowywania sera, która została zniesiona w ramach oceny funkcjonowania wspólnej polityki rolnej w listopadzie 2008 roku.
Pani przewodnicząca, pani komisarz! To była jednogłośna decyzja, dowodząca w istocie, że członkowie Komisji Rolnictwa, której mam zaszczyt przewodniczyć, podzielają te same poglądy. Wyraża ona nasz zamiar przesłania Radzie i Komisji wyraźnego sygnału w trudnych czasach dla niezwykle ważnego sektora europejskiego rolnictwa.
Jest to nie tylko pierwsza ważna demonstracja pozytywnego przywództwa, które my jako Parlament Europejski chcemy sprawować w odniesieniu do przyszłej procedury współdecydowania również w sprawach dotyczących rolnictwa, ale także środek, który może zapewnić natychmiastową pomoc hodowcom bydła mlecznego, którzy borykają się z coraz trudniejszym rynkiem oraz oczywistym i dramatycznym spadkiem sprzedaży.
Te wstępne środki, które poddamy dzisiaj pod głosowanie, nie są jednak wystarczające, aby zapewnić producentom wsparcie w czasach kryzysu. Dlatego też Komisja Rolnictwa, za pomocą pytania ustnego i rezolucji, która ma być poddana pod głosowanie, wzywa Komisję Europejską do wprowadzenia nowych i skutecznych środków zwalczania kryzysu i wspierania sektora.
Chcemy zachęcić, a jednocześnie wesprzeć Komisję Europejską w procesie podejmowania decyzji w kwestii tego, co należy zrobić, aby raz na zawsze zakończyć kryzys europejskiego sektora hodowli bydła mlecznego. W tym względzie mamy nadzieję, że Komisja udzieli wyczerpującej odpowiedzi na nasze pytania i poważnie potraktuje nasze propozycje, dzięki czemu współpraca międzyinstytucjonalna będzie mogła przynieść wyniki, na które zasługuje europejskie rolnictwo, i wykazać solidarność, zapewniając praktyczne wsparcie europejskim hodowcom dotkniętych kryzysem, którzy potrzebują dziś naszej pomocy.
Mariann Fischer Boel
komisarz. - Pani przewodnicząca! Proszę pozwolić mi wykorzystać nieco więcej niż trzy minuty, które zostały mi przyznane na wystąpienie, ponieważ w tej istotnej i poważnej kwestii trzy minuty faktycznie nie wystarczą.
Po pierwsze chciałam powiedzieć, że cieszę się z pytań zadanych przez Komisję Rolnictwa, ponieważ daje mi to doskonałą możliwość wyjaśnienia działań, które już zostały podjęte.
Chciałabym również podziękować Parlamentowi za obecną pracę w tym obszarze. Wszyscy jesteśmy zaangażowani w szukanie rozwiązań. Państwo są i ja jestem.
Nie każdy zgadza się z rozwiązaniami, które ja preferuję, lecz mocno wierzę, że te rozwiązania działają, że będą działać, że są to również rozwiązania, które możemy obronić na płaszczyźnie politycznej.
Pan poseł Paolo De Castro zwrócił się w imieniu komisji, abyśmy powiedzieli, co rzeczywiście robimy. Na początek dobra wiadomość: ceny ulegają poprawie. Na przykład w ciągu jednego miesiąca ceny masła wzrosły o 4% we Francji, o 8% w Niemczech, a jeszcze więcej w Wielkiej Brytanii.
Cena odtłuszczonego mleka w proszku również wzrosła o 4% we Francji i w Niemczech, a średnio w całej Europie o 2-3%.
Średnie ceny mleka wzrosły, a pan poseł Albert Deß powiedział mi dziś rano, że ceny rynkowe w dostawach natychmiastowych utrzymują się w niektórych regionach na poziomie 30 centów.
Możemy zauważyć, że interwencyjny skup sera został niemal wstrzymany, ponieważ ceny rynkowe są wyższe od ceny interwencyjnej, co jest kolejnym pozytywnym sygnałem.
Jeszcze nie doszliśmy do punktu, w którym chcielibyśmy się znajdować, lecz podążamy we właściwym kierunku. To sprawia, że mam większą niż kiedykolwiek pewność, że podejście, które od samego początku przyjęliśmy w ramach polityki, jest słuszne.
Znają państwo kluczowe elementy naszych dotychczasowych działań. Wykorzystywaliśmy wszystkie dostępne środki rynkowe i szacujemy, że wydamy około 600 milionów euro w okresie dwunastu miesięcy.
Wskazaliśmy państwom członkowskim możliwość uruchomienia bezpośredniej płatności dla rolników z jednolitego systemu płatności począwszy od 16 października zamiast od 1 grudnia i postanowiliśmy w ramach reformy z 2003 roku oddzielić premię mleczną od produkcji - 5 miliardów euro każdego roku - i przesunąć ją do jednolitego systemu płatności.
Mamy pakiet naprawczy i decyzje podjęte w ramach oceny funkcjonowania, które zapewniają dodatkowe 4,2 miliarda euro na nowe wyzwania, w tym restrukturyzację sektora mleczarskiego. Wszystko to oczywiście stanowi dodatek wobec działań, które możemy podjąć w ramach polityki rozwoju obszarów wiejskich.
Zwracam się do pana posła Paola De Castro tytułem wyjaśnienia: interwencja dotycząca sera została faktycznie zniesiona w 1994 r. Uważam, że zaszła pomyłka między interwencją a prywatnym przechowywaniem, ponieważ prywatne przechowywanie zostało zniesione na mocy decyzji przyjętych w ramach oceny funkcjonowania.
Jak powiedziałam, nasze obecne podejście wydaje się działać. Dlatego jestem bardziej niż kiedykolwiek zdeterminowana, aby w przyszłości nie cofać się do rozwiązań, które w dłuższej perspektywie szkodzą naszemu sektorowi mleczarskiemu i pozostawiają naszych hodowców bez żadnych przewidywalnych punktów odniesienia.
Innymi słowy nie ma możliwości odwrotu od decyzji podjętych w ramach oceny funkcjonowania, a Rada Europejska, szefowie państw zwrócili się do mnie wyraźnie, aby tego nie robić.
Zatem pomysł utrzymania systemu kwot po 2013 roku nie jest uwzględniany. Nie jest uwzględniane zamrażanie kwot, podobnie jak jakikolwiek powrót do stosowania niektórych kosztownych, lecz nieskutecznych instrumentów rynkowych z przeszłości. Tego nie uwzględniamy.
Nie oznacza to z pewnością, że wykonaliśmy naszą pracę w kwestii polityki. Myślę, że nadszedł czas na dalsze działania. Musimy podjąć działania na podstawie sprawozdania na temat rynku mleczarskiego z lipca bieżącego roku, wykorzystać środki w nim przewidziane i podjąć decyzję o dalszych działaniach w dłuższej perspektywie.
Jeżeli mogłabym zacząć od sprawozdania, zajęłabym się najpierw pomocą państwa. W sprawozdaniu pojawił się pomysł, że państwa członkowskie mogłyby tymczasowo zapewnić hodowcom pomoc w wysokości do 15 tysięcy euro w okresie kryzysu. Komisja faktycznie uruchomiła już ten mechanizm i oczekuje na zmianę zasad w nadchodzących tygodniach.
Druga kwestia to uproszczenie procedur reagowania na ceny w sektorze mleczarskim. Obecnie mleko nie jest uwzględnione w art. 186 rozporządzenia w sprawie wspólnej organizacji rynków, który umożliwia Komisji szybkie podejmowanie tymczasowych działań w ramach własnych uprawnień na czas zawirowań rynkowych. Proponuję zatem, aby uwzględnić rynek mleczarskich w art. 186, co pozwoli nam szybko przystąpić do działania w przyszłości, jeżeli pojawią się poważne problemy w sektorze mleczarskim.
Na przykład nasze ostatnie rozszerzenie interwencji zostało zaakceptowane przez Radę, Parlament również je przegłosował, lecz gdyby sektor mleczarski był uwzględniony w art. 186, moglibyśmy działać natychmiast.
Mówiąc ogólniej, moglibyśmy z prawie natychmiastowym skutkiem uruchamiać środki stymulujące popyt lub ograniczać sprzedaż mleka, a wszystko to można by wprowadzać tymczasowo, pod warunkiem dostępności niezbędnych środków finansowych.
Trzecia kwestia w ramach działań wynikających ze sprawozdania dotyczy systemów skupu w państwach członkowskich. Jedno z działań w ramach restrukturyzacji polega na tym, że państwa członkowskie mogą faktycznie kupować kwoty od hodowców i umieszczać je w rezerwie krajowej.
Jak państwo wiedzą, rezerwa krajowa jest uwzględniana w pewnym sensie jako część całkowitej kwoty państwa członkowskiego, zatem jeżeli poszczególni producenci przekroczą swoje kwoty, ale nie przekroczy ich państwo członkowskie uwzględniając rezerwę krajową, dodatkowa opłata nie jest faktycznie uiszczana.
Mam zamiar zaproponować, aby wykupiona kwota zawarta w rezerwie krajowej nie liczyła się jako część kwoty krajowej w przypadku, gdy należy podjąć decyzję, czy należy ją zwiększyć bądź nałożyć na hodowców dodatkową opłatę.
Jeżeli dodatkowa opłata miałaby i tak być pobierana, wówczas cześć odpowiadająca wykupionej kwocie mogłaby zostać wykorzystana na restrukturyzację. To może wydawać się nieco skomplikowane, lecz w rzeczywistości to bardzo skuteczne narzędzie.
Wszystkie te podejmowane przez nas działania mają prawie natychmiastowy wpływ na rynki. Musimy jednak również podjąć kroki w średniej i dłuższej perspektywie. Chciałabym podziękować Francji i Niemcom za ich pomysły i wkład w wymienione różne możliwości.
Pierwsza kwestia długoterminowa dotyczy wykorzystywania stosunków umownych między hodowcami bydła mlecznego a przemysłem mleczarskim w celu lepszego wyważenia podaży i popytu na rynku mleczarskim.
Uważam, że to podejście, które już działa w części Unii Europejskiej, jest o wiele lepsze niż system kwot.
Producenci mleka i zakłady mleczarskie mają jasne umowy, które usuwają wiele niepewności. Z drugiej strony niektóre państwa członkowskie po prostu nie wykorzystują tej możliwości, lecz można to zmienić za pomocą ram prawnych wspomnianych stosunków umownych, przy wyraźnym zachowaniu uczciwej konkurencji.
Druga kwestia długoterminowa dotyczy równowagi uprawnień. Jak państwo wiedzą, dyskutowaliśmy o tym wielokrotnie. Musimy mieć możliwość zbadania w obrębie całego łańcucha, od producentów surowca do sieci supermarketów, gdzie znika wartość dodana.
Będziemy obserwować przyszłe rynki, uważam też, że wiele można zrobić w kwestii kosztów produkcji i innowacji.
Aby właściwie zająć się tymi wszystkimi pomysłami o charakterze średnio- i długoterminowym, chciałabym powołać grupę roboczą ekspertów z państw członkowskich i Komisji, aby mogli zająć się sednem tych zagadnień.
W moim mniemaniu problem rynku mlecznego nie leży wyłącznie między Komisją a państwami członkowskimi. Parlament również odgrywa tu istotną rolę, zatem niecierpliwie oczekuję dziś dyskusji na ten ważny temat.
Dziękuję państwu za cierpliwość.
Albert Deß
w imieniu grupy PPE. - (DE) Pani przewodnicząca, pani komisarz, panie i panowie! Oczywiście niezwykle trudno podsumować omawiany problem w dwie minuty, lecz postaram się to zrobić w punktach.
Sektor mleczarski przeżywa kłopoty. Wielu hodowców bydła mlecznego uważa, że zagrożona jest ich egzystencja. Główną przyczyną takiego stanu rzeczy jest wyraźny spadek sprzedaży przetworów mlecznych. Komisja naprawdę powinna działać szybciej w tym względzie.
Wolałbym również lepsze działania wspierające sprzedaż niż większą kwotę interwencji, na przykład w postaci ponownego wykorzystania masła do produkcji lodów. W zeszłym roku, kiedy na krótko cena masła osiągnęła ponad 4 euro, znaczny odsetek producentów lodów przestał przetwarzać masło. Znam dane z Niemiec, z których wynika, że około 100 tysięcy ton nie jest przetwarzanych przez przemysł spożywczy, co odpowiada milionowi ton mleka. Musimy raz jeszcze podjąć próbę zwiększenia sprzedaży, aby usunąć te ilości z rynku.
Chciałbym podziękować grupom za pomoc w opracowaniu naszego wspólnego projektu rezolucji. Niestety Grupa Zielonych/Europejskiego Wolnego Przymierza nie uczestniczyła w dyskusji.
Pani komisarz! W perspektywie krótkoterminowej wzywamy w dodatkowym projekcie, który został przedłożony z 40 podpisami, do zwiększenia dotacji w ramach pomocy de minimis, ponieważ stwarzałoby to możliwość udzielenia pomocy zwłaszcza drobnym hodowcom bydła mlecznego. Sensowne byłoby również wprowadzenie uregulowań dotyczących przechodzenia na wcześniejszą emeryturę. Znam wielu hodowców mających 58 lat, którzy chcieliby wkrótce przestać pracować. W tym celu potrzebne byłyby odpowiednie uregulowania.
Pani komisarz! Chciałbym szczerze podziękować za pani pracę. Chciałbym również zwrócić się do pani o wprowadzenie odpowiednich uregulowań, które poprawiłyby sytuację naszych hodowców bydła mlecznego. Być może wciąż będzie pani miała szansę zaradzenia temu problemowi w najbliższej przyszłości.
(Przewodnicząca wyłączyła mikrofon)
Luis Manuel Capoulas Santos
Pani komisarz! Komisja i Rada potrzebowały dużo czasu, aby zareagować na poważny kryzys w sektorze. Wszyscy jesteśmy co do tego zgodni. Straszna sytuacja, której sektor stawia czoła, wymaga szybkiego, zdecydowanego działania, gdyż w przeciwnym razie ryzykujemy ruinę tysięcy hodowców w całej Europie.
Moja grupa polityczna podjęła duży wysiłek, aby umożliwić nam osiągniecie kompromisu zawartego w rezolucji, o której tu dziś dyskutujemy. Mam nadzieję, że nasze propozycje zasługują na uwagę pani komisarz, ponieważ jedynie działania zmierzające do ograniczenia podaży z jednoczesnym stymulowaniem popytu będą w stanie przywrócić równowagę na rynku, a ceny do poziomów opłacalnych dla producentów.
Żałuję, że kompromis nie obejmuje tymczasowego zawieszenia wzrostu kwot lub wprowadzenia podobnej tymczasowej premii, mającej na celu ograniczenie produkcji. Środki, które proponujemy, są jednak użytecznym wkładem w szybsze przezwyciężenie kryzysu. Pani komisarz! Do pani należy odpowiednia realizacja tych działań.
George Lyon
w imieniu grupy ALDE. - Pani przewodnicząca! Jak słyszeliśmy od innych mówców, sektor mleczarski jest dotknięty kryzysem. Nie ma wątpliwości, że musimy podjąć działania łagodzące występujące w nim trudności, lecz chciałbym jasno powiedzieć, że mamy do czynienia z krótkoterminowym kryzysem, który wymaga od Komisji krótkoterminowych środków rynkowych, co zostało podkreślone w rezolucji.
Chciałbym również jasno zaznaczyć, że zbyt długo konsumenci europejscy płacili za patologiczną politykę rolną, która okazała się porażką zarówno dla rolników, jak i dla konsumentów. Kryzys nie powinien zatem służyć za pretekst do zawrócenia z drogi dalszych reform i liberalizacji WPR. Dlatego przedstawiliśmy poprawki zmierzające w tym kierunku i dlatego pochwalam pani zapewnienia w tym względzie.
Chcemy również, aby Komisja skupiła się na uporządkowaniu rynku, co wyraźnie się nie udaje. Konsumenci ponoszą straty, ponieważ nie mogą zyskać na spadku cen mleka. Hodowcy ponoszą straty, ponieważ nie mają sprawiedliwego udziału w detalicznej cenie mleka. Pochwalamy dochodzenia Komisji dotyczące łańcucha żywności, lecz chcemy, aby podjęła pani dalsze działania, pani komisarz.
Czy zaangażuje się pani w działanie, które uniemożliwi supermarketom nadużywanie ich monopolistycznej pozycji? Czy będzie pani działać na rzecz konkurencyjnego rynku, który zapewni producentom sprawiedliwy udział w zyskach, oraz na rzecz funkcjonalnego rynku mleka, który zapewni uczciwe układy rolnikom i uczciwe ceny konsumentom?
Pani komisarz! Czekam na pani odpowiedź.
José Bové
Pani przewodnicząca, pani komisarz, panie i panowie! Od miesięcy hodowcy bydła ostrzegają Komisję i Radę o powadze kryzysu. Zniszczono dziesiątki tysięcy miejsc pracy na obszarach wiejskich. Unia Europejska liczyła na wzrost popytu światowego. Jej eksperci bardzo się pomylili. Kryzys finansowy i gospodarczy, którego doświadczamy, ma bezpośrednie przełożenie na rolnictwo i konsumpcję.
Decyzja pani Boel, komisarz ds. rolnictwa, o utrzymaniu wzrostu kwot i zamiar Rady, aby znieść je do 2015 roku stanowią prowokację dla producentów mleka. Czasy się zmieniły. Polityka europejska musi być dostosowana do nowego środowiska globalnego. Ceny mleka nałożone na producentów nie pokrywają kosztów produkcji. Niektórzy drobni hodowcy tracą na każdym litrze mleka nawet 30 centów. Na koniec roku wielu z nich nie zarobi ani jednego euro lub nawet straci pieniądze. Regionalni urzędnicy powiedzieli nam, że niektórzy z nich posuwają się nawet do odbierania sobie życia.
W obliczu tego bezprecedensowego kryzysu Unia Europejska musi szybko podjąć istotne działania. Wzywamy szefów państw i rządów, którzy spotykają się dziś wieczorem w celu przygotowania się do szczytu G20, aby uwzględnili problem kryzysu mleczarskiego w porządku tego spotkania, co pozwoli podjąć odpowiednie kroki w reakcji na sytuację hodowców bydła.
Unia Europejska musi wzmocnić potencjał negocjacyjny hodowców bydła mlecznego, aby nie musieli dłużej ulegać dyktatowi przemysłu rolno-spożywczego. Powinna również wprowadzić siatkę bezpieczeństwa, aby zagwarantować opłacalne ceny, co oznacza, że ceny nigdy nie powinny spadać poniżej kosztów produkcji. Unia Europejska musi zakończyć program refundacji eksportowych. Przy poparciu różnych grup parlamentarnych z prawicy i lewicy właśnie przeznaczyła ogromną kwotę 480 milionów euro, aby tanio sprzedać nadwyżki na rynku światowym. Niszczy setki tysięcy miejsc pracy w sektorze hodowli na południu i cynicznie zmusza hodowców do opuszczenia gospodarstw lub do imigracji.
Unia Europejska musi przede wszystkim natychmiast drastycznie - o 5% - ograniczyć europejskie kwoty mleczne, w sposób, który jest odwrotnie proporcjonalny do wielkości dostarczanej przez drobnych producentów, aby szybko przywrócić równowagę między podażą a popytem. Polityka leseferyzmu jest niedopuszczalna. Ma ona straszne konsekwencje w zakresie zatrudnienia i sposobów użytkowania gruntów.
Bez drobnych hodowców nie będzie Europy.
James Nicholson
w imieniu grupy ECR. - Pani przewodnicząca! Mam bardzo silne odczucie, że Komisja bardzo spóźniła się z działaniem w przypadku tego konkretnego problemu. Zbyt długo siedziała z założonymi rękami, a wielu rolników doświadczyło poważnych trudności z tego powodu. Możemy albo podjąć decyzję o wsparciu dla sektora, albo postanowić, że ostatecznie skłonimy naszych rolników do porzucenia działalności: wówczas będziemy mogli importować produkty z zagranicy wraz ze wszystkimi wiążącymi się z tym problemami.
Pani komisarz! Pochwalam pani uwagi dotyczące przyszłości, lecz nie jestem zadowolony z pani propozycji w krótkiej perspektywie. Uważam, że musimy zrobić więcej w krótkiej perspektywie, aby pomóc sektorowi w obecnym kryzysie. Te krótkoterminowe środki wymagają natychmiastowego działania.
Oczywiście pamiętam czasy rzek mleka i gór masła i nie chcę do nich wracać. Nie sądzę, aby ktokolwiek w sektorze chciał do nich wrócić: ani rolnicy, ani przetwórcy, ani Komisja, ani my w Parlamencie. Nie chcemy do tego wracać, lecz jeden z głównych problemów, które obecnie dostrzegam, polega na tym, że o ile rolnicy otrzymują drastycznie ograniczoną cenę za mleko, konsumenci płacą prawie tyle samo, ile płacili wcześniej.
Dopóki nie stawimy czoła władzy supermarketów w tej dziedzinie, nie uzyskamy odpowiedzi. Należy je kontrolować. Potrzebujemy rzecznika, kogoś, kto może powiedzieć supermarketom, że działają poza swoimi kompetencjami, że oszukują ludzi, oszukują rolników i w ten sposób pozbawiają ich działalności.
Ilda Figueiredo
w imieniu grupy GUE/NGL. - (PT) Pani przewodnicząca! Raz jeszcze mogę jedynie ubolewać z powodu stanowisk przyjętych przez Radę i tego, co powiedziała pani komisarz, która z uporem nie chce dotrzeć do sedna sprawy i nie uznaje potrzeby zmiany decyzji w sprawie zniesienia kwot mlecznych. Chce natomiast nadal deregulować sektor wbrew najlepszym interesom farmerów.
Nadal zatem wspieramy potrzebę utrzymania systemu kwotowego, choć z dostosowaniami do potrzeb każdego poszczególnego kraju, włącznie z rezygnacją z corocznego wzrostu o 1% do 2015 roku. Czy pani komisarz nie sądzi, że w czasie tak poważnego kryzysu w sektorze mleczarskim ważniejsze od deregulacji sektora i liberalizacji handlu międzynarodowego jest wspieranie rolnictwa i rynku mleczarskiego w państwach członkowskich, aby wesprzeć obszary wiejskie i miejsca pracy z prawami? Czy nie uważa pani za istotne, aby stworzyć dodatkowy fundusz wsparcia sektora mleczarskiego na szczeblu wspólnotowym, z którego korzystaliby najbardziej poszkodowani producenci i najbardziej poszkodowane kraje, oraz aby określić nowe formy wspierania produkcji mleka i mięsa? Moim zdaniem to konieczne.
Giancarlo Scotta'
Pani przewodnicząca, panie i panowie! Chciałbym podkreślić moje wątpliwości co do propozycji przedłużenia przewidzianego na lata 2009-2010 okresu interwencyjnego skupu masła i odtłuszczonego mleka w proszku, ponieważ ta propozycja grozi przekształceniem krótkoterminowych środków ukierunkowanych na obecny kryzys na rynku w środki strukturalne, które w rzeczywistości oznaczałyby cofnięcie sektora hodowli bydła mlecznego do stanu, w którym znajdował się przed wprowadzeniem kwot.
Podejmując wysiłek większego zrównoważenia środków rynkowych, tak aby korzyści nie płynęły wyłącznie do tych państw członkowskich, które są zaangażowane w produkcję masła i odtłuszczonego mleka w proszku, wzywam do ponownego wprowadzenia pomocy wspólnotowej z tytułu prywatnego przechowywania sera o długim okresie dojrzewania.
Na koniec chciałbym zwrócić państwa uwagę na kwestię oznaczania pochodzenia i etykietowania przetworów mlecznych oraz identyfikowalności produktów: to żądanie pochodzące bezpośrednio od coraz większej liczby konsumentów europejskich, które może pomóc nam w przezwyciężeniu kryzysu w sektorze hodowli bydła mlecznego. Mam nadzieję, że posłowie z innych grup również poprą tę propozycję.
Diane Dodds
Pani przewodnicząca! Chciałabym podziękować pani komisarz za jej dzisiejsze wystąpienie. W moim kraju, w Irlandii Północnej, sektor mleczny ma wielkie znaczenie. Kiedy sektor mleczarski boryka się z problemami, reszta gospodarki wiejskiej również doświadcza trudności. Obecnie hodowcy bydła mlecznego otrzymują jedynie niewiele ponad 20 centów za litr mleka przy rosnących kosztach. W Irlandii Północnej nie tylko musieli walczyć z niskimi cenami mleka i wysokimi kosztami, lecz doświadczali trudności z powodu trzeciego z kolei mokrego lata, co miało katastrofalny wpływ na sektor mleczarski w Irlandii Północnej.
Przykro było patrzeć zeszłej nocy na rolników w Belgii, którzy byli tak rozgniewani i czuli się tak bezradni, że wylewali mleko na pola w proteście przeciwko niskim cenom mleka i trudnościom, z którymi się borykają. Komisja podjęła pożądane kroki zmierzające do stworzenia podstawy dla rynku, lecz nie możemy utrzymywać cen na rażąco niskim poziomie pod względem ekonomicznym.
Wzywam Komisję do podjęcia krótkoterminowych środków pomocowych: środków, które zwiększą popyt na mleko; środków, które doprowadzą do zmniejszenia kosztów produkcji; środków, które będą dotyczyły łańcucha dostaw, mając na uwadze niskie ceny producenta i wysokie ceny w supermarketach; oraz środków, które w dłuższej perspektywie doprowadzą do powstania trwałego sektora i zapewnią przyszłość młodym rolnikom, którzy doświadczają poważnych trudności wynikających z niskich cen i wysokich opłat bankowych.
Mairead McGuinness
Pani przewodnicząca! Kiedy kobiety z gospodarstw zaczynają protestować, wiadomo, że chodzi o poważne trudności. W weekend spotkałam się z grupą irlandzkich kobiet działających pod nazwą "Farm Women for a Fair Price” (Kobiety z gospodarstw na rzecz sprawiedliwych cen). Uważam, że powinniśmy zwrócić uwagę na określenie "sprawiedliwe ceny”, ponieważ producenci nie otrzymują godziwych ani sprawiedliwych cen - i tego właśnie dotyczy obecna debata.
Brak zadowolenia z powodu uwag pani komisarz o stabilności pojawiającej się na rynku byłby prostacki, chociaż poziom tej stabilności jest bardzo niski. Przyznaję jednak, że Komisja podjęła kroki i wydała pieniądze, aby przywrócić stabilność na rynku. Chodzi jednak o to, że te działania są niewystarczające i nie zostały podjęte dostatecznie szybko, mamy zatem poważny kryzys.
Chcę powiedzieć, że w kwestii przyszłości uwagi pani komisarz są szczególnie zasadne. Martwię się, że obecna Izba jest podzielona w kwestii kwot mlecznych, ponieważ mając procedurę współdecyzji w przypadku wejścia w życie traktatu lizbońskiego, będziemy musieli myśleć spójniej jako grupa i przekazywać jasne sygnały rolnikom w miejsce rozbieżnych przesłań. Dlatego chciałabym powtórzyć, że należy zbadać uwagi pani komisarz o ustanowieniu związków między producentami a przetwórcami, o poziomach produkcji, należy je przedyskutować.
Musimy jednak zwrócić się do pani komisarz z pytaniem, o jakiego rodzaju środkach wspierania rynku pani myśli wobec braku kwot, które mogą zapewniać sprawiedliwe i godziwe ceny naszym producentom? Proszę również, aby zajęła się pani rynkiem, który nie działa. Każdy mówi, że nie zarabia się na mleku. Dotyczy to również supermarketów, w co bardzo wątpię. Potrzebujemy jednak większej jasności, tak jak potrzebujemy sprawiedliwości dla rolników.
Stéphane Le Foll
(FR) Pani przewodnicząca, pani komisarz! Będę mówił krótko.
Uważam, że obecna debata składa się z dwóch części. Chodzi o najpilniejsze pytanie, jak możemy wyjść z kryzysu. Wszystkie środki, począwszy od pomocy dla rolników a kończąc na środkach interwencyjnych, są niezbędne - a w zasadzie całkowicie niezbędne. Musimy je poprzeć, a nawet domagać się rozszerzenia ich zakresu. To właśnie, wraz z wieloma posłami, proponujemy w Parlamencie.
Po drugie, chodzi o pytanie strukturalne dotyczące zarządzania rynkiem mleczarskim. Tu nasze opinie i opinie pani komisarz są rozbieżne. Pani proponuje, abyśmy obrali kierunek stosunków umownych. Mogę pani z góry powiedzieć, że wprowadzenie stosunków umownych między przedsiębiorstwami przemysłowymi a rolnikami spowoduje, w dłuższej perspektywie, konkurencję tych przedsiębiorstw między sobą na skalę europejską.
Aby uregulować rynek, potrzebujemy uregulowań publicznych. Nie ma innego rozwiązania. Po kryzysie musimy podjąć debatę właśnie na ten temat. Uważam, że w obecnej debacie musimy respektować wszystkie opinie i wszystkie warianty; obawiam się, że działaliśmy zbyt szybko w czasie oceny funkcjonowania, aby rozwiązać taką kwestię jak kwoty, które dotychczas, co chciałbym podkreślić, zwracając się do wszystkich, którzy zabrali głos, umożliwiały utrzymanie produkcji mleczarskiej w Europie, zapewniały wysoki rozwój sektora mleczarskiego, a równocześnie pozwalały utrzymać ceny na poziomie, który byłby przystępny dla konsumentów.
Liam Aylward
Pani przewodnicząca! W ostatnich dwunastu miesiącach większość hodowców bydła mlecznego w Irlandii i w całej Unii Europejskiej sprzedawała mleko poniżej kosztów produkcji. Środki utrzymania hodowców bydła mlecznego są poważnie zagrożone.
Chociaż decyzja Komisji o rozszerzeniu okresu interwencyjnego skupu masła i odtłuszczonego mleka w proszku do 2010 roku jest bardzo pożądana, środki krótkoterminowe nie złagodzą presji ciążącej na hodowcach bydła mlecznego w dłuższej perspektywie. Należy teraz podjąć działania, które pozwolą nie tylko rozwiązać obecne trudności, lecz mają charakter długoterminowy i zapewnią trwałość i sukces sektora w przyszłości. Hodowcy bydła mlecznego potrzebują natychmiastowej pomocy finansowej. Utworzenie funduszu mleczarskiego UE z budżetem w kwocie 600 milionów euro, do czego wzywał Parlament podczas procedury budżetowej w 2009 roku, jest pilnie potrzebne. Hodowcy bydła mlecznego mają prawo do sprawiedliwych cen, stąd konieczny jest odpowiedni system wspierania cen, aby zagwarantować producentom mleka racjonalną cenę minimalną za litr i racjonalny dochód, który pozwoli im przetrwać. Irlandzcy i europejscy hodowcy bydła mlecznego nie mogą być zmuszani do zamykania działalności, wzywam zatem Komisję i Radę, aby podjęły natychmiastowe i skuteczne działania.
Pani komisarz! Chciałbym powiedzieć pani, że odniosła pani duży sukces na swoim stanowisku. Składam pani uznanie za ogromną pracę, którą pani wykonała. Zapowiedziała pani ostatnio, że ustępuje pani ze stanowiska, dlatego wzywam panią, aby rozwiązała pani problem lub w jak największym stopniu przyczyniła się do jego rozwiązania przed swoim odejściem.
Oriol Junqueras Vies
(ES) ˇBon dia! Zabieram głos przed Parlamentem, chociaż nie mogę tego zrobić we własnym języku, katalońskim, którym mówi ponad dziesięć milionów obywateli europejskich.
Dzisiaj, w imieniu mojej grupy, pragnę wyrazić solidarność z całym sektorem rolnictwa, a zwłaszcza ze strajkującymi producentami mleka i podejmowanymi przez nich działaniami w całej Europie. Obecna sytuacja jest nietrwała i wymaga rozwiązania politycznego. Środki przyjęte dotychczas przez Komisję w oczywisty sposób nie zdołały złagodzić kryzysu ani zapewnić trwałej alternatywy dla systemu kwot planowanego do 2015 roku. W związku z tym na przykład w Hiszpanii - a dokładnie w Galicji - 14 tysięcy producentów mleka musiało sprostać całkowitej restrukturyzacji, aby nadal mogli żyć i pracować w gospodarstwie, lecz dziś wciąż są na skraju nieuchronnego zniknięcia.
Ze wszystkich tych powodów Komisja, podobnie jak interweniowała w innych sektorach, musi podjąć interwencję w sektorze mleka, regulując produkcję, dokonując redystrybucji kwot, zapewniając tymczasowe rekompensaty, zachęcając do identyfikowalności produktów oraz pomagając producentom i konsumentom zbliżyć się do siebie poprzez naprawienie zakłóceń spowodowanych oligopolem w dystrybucji.
Dlaczego Komisja nie interweniowała skutecznie, aby zapobiec negatywnym konsekwencjom oligopolu ustanowionego przez największych dystrybutorów?
Dlaczego nie gwarantujemy przeżycia naszych producentów mleka i rolników w ujęciu ogólnym na obszarach wiejskich - przecież odpowiadają za nadzwyczaj pozytywny gospodarczy, społeczny i środowiskowy efekt domina?
Hynek Fajmon
- (CS) - Pani przewodnicząca, panie i panowie! Kryzys w produkcji mleczarskiej pokazał, że cały europejski system uregulowań opierających się na kwotach jest błędny i nieskuteczny. Nie potrzebujemy większej ilości uregulowań i manipulowania kwotami, lecz całkowitego zniesienia kwot. Możliwość produkowania mleka powinna być dana przede wszystkim tym producentom, którzy mają niskie koszty produkcji i osiągają zyski. Sposobem na pokonanie kryzysu w sektorze mleczarskim jest jak najszybsze zniesienie kwot mlecznych. Popieram podjętą przez panią komisarz próbę wycofania kwot do 2015 rok, lecz nie zmartwię się, jeżeli operacja ta zostanie przeprowadzona jeszcze wcześniej.
Patrick Le Hyaric
(FR) Pani przewodnicząca, pani komisarz, panie i panowie! Kiedy wysłuchałem pani wystąpienia, moje obawy wzrosły. To wystąpienie nie stanowi dostatecznej odpowiedzi na skalę trudności doświadczanych przez producentów mleka i rolników w ujęciu ogólnym.
Kryzys ma charakter strukturalny. Nie wywołały go jedynie obecne okoliczności, jak pani powiedziała, lecz kolejne deregulacje. Dlatego wzywamy do zwołania nadzwyczajnego posiedzenia Rady Europejskiej, aby uchronić małe gospodarstwa rolne.
Rada powinna przede wszystkim podjąć decyzję o stworzeniu specjalnego funduszu, aby zapewnić pomoc z tytułu produkcji mlecznej o charakterze nieprzemysłowym; po drugie, niezwłocznie wprowadzić minimalną cenę w Europie, którą powinny mieć obowiązek stosować wszelkie centralne biura skupu bez zwiększania cen dla konsumentów; a po trzecie, aby zablokować krajowe kwoty produkcji i wstrzymać niewłaściwy przywóz spoza Wspólnoty.
John Bufton
Pani przewodnicząca! Poważnie obawiam się o sektor mleczarski w Wielkiej Brytanii. Uważam, że największym problemem jest sektor detaliczny, który czerpie ogromne zyski kosztem naszych hodowców bydła mlecznego. Kiedy widzimy, ile supermarkety zarabiają na konsumentach mleka, a następnie spojrzymy na to, co rzeczywiście otrzymują hodowcy, przekonamy się, że różnica jest niewiarygodna.
Praca i główne koszty produkcji mleka leżą po stronie hodowcy, lecz to supermarkety czerpią ogromne zyski. Marża, którą uzyskują hodowcy, jest bardzo niesprawiedliwa. Musimy wywierać presję na supermarkety, aby płaciły uczciwą cenę sektorowi mleczarskiemu, co moim zdaniem nie oznacza, że cena mleka w supermarketach miałaby się zmienić. Konsumenci nie będą musieli płacić więcej za mleko. Natomiast supermarkety muszą ograniczyć marże zysków. To skandaliczne, kiedy widzimy ogromne zyski uzyskiwane przez supermarkety każdego roku, a jednocześnie nasz sektor mleczarski przeżywa trudności. Jeżeli w najbliższej przyszłości nie zostaną podjęte działania w tej sprawie, sądzę, że wielu hodowców bydła mlecznego w Walii i w pozostałej części Wielkiej Brytanii wycofa się z prowadzonej działalności.
Chciałbym przedstawić jedną krótką uwagę na temat tego, co powiedziała dziś rano pani komisarz w sprawie opłaty dodatkowej. Martwią mnie jej słowa. Uważam, że uderzą one w naszych najwydajniejszych producentów - tych, którzy podjęli wyzwanie, zareagowali na sytuację na rynku i wiele zainwestowali w swoje gospodarstwa, opierając się na zapowiedzi Komisji, że kwoty zostaną zniesione. Nakładanie dodatkowej opłaty jest sprzeczne ze zmianami strukturalnymi, które UE i rząd Wielkiej Brytanii rzekomo popierają.
Dimitar Stoyanov
(BG) Pani przewodnicząca! Komisja ponownie jest w bardzo dobrym nastroju, przynosząc dobre wiadomości, lecz ja nie dostrzegam niczego dobrego w tysiącach ton mleka wylewanych w proteście wobec obecnej polityki.
Prawda jest taka, że pan poseł De Castro i inni przedmówcy słusznie powiedzieli, iż Komisja i Rada nie zrobiły dostatecznie dużo podczas oceny funkcjonowania, aby zapobiec temu kryzysowi. Nawiasem mówiąc, gdzie są przedstawiciele Rady, którzy powinni zająć stanowisko w tej sprawie, skoro Rada przeprowadza decydujące głosowanie w sprawie wszelkich reform?
Wspólnie z moimi kolegami z Europy Wschodniej w Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi ostrzegaliśmy wielokrotnie, że potrzebujemy o wiele większego wzrostu kwot lub ich zniesienia, ponieważ nasze kraje, jako nowi członkowie systemów Unii Europejskiej, jako pierwsze odczuły skutki kryzysu. Niestety pozostaliśmy osamotnieni w naszej opinii, a wina za taki stan rzeczy spoczywa na Parlamencie.
Głęboko żałuję, że zwolennicy reform, którzy naprawdę chcieli reformy polityki rolnej, okazali się czarnowidzami. Mam nadzieję, że wyciągną państwo z tego wnioski na przyszłość.
Rareş-Lucian Niculescu
(RO) Wielu ludzi domagało się zamrożenia wzrostu kwot mlecznych od razu na początku kryzysu. Tego rodzaju środek nie tylko nie przyniósłby rozwiązania, lecz byłby błędem, przynajmniej z następującego punktu widzenia.
Po pierwsze nie ma podstawowego związku ekonomicznego między wzrostem kwot mlecznych a spadkiem cen rynkowych. Kwoty wzrosły, a tymczasem produkcja spadła. Nie widzę żadnego powiązania między tymi zjawiskami. Sam rynek oferuje wytłumaczenie spadku cen. Uważam, że wprowadzanie sztywnych kwot doprowadziłoby z czasem do wzrostu cen. Beneficjentami będą jednak raz jeszcze nie producenci, lecz przetwórcy i detaliści. Jeżeli chcemy ograniczyć produkcję, powinniśmy być może zachęcić producentów do dobrowolnego zaprzestania hodowli bydła za pomocą zachęt zamiast środków, które mogłyby zakłócić rynek. Przy założeniu, że kwoty zostaną zamrożone, co stanie się, gdy na przykład popyt na rynku globalnym znowu wzrośnie? Co będą mogli zrobić producenci europejscy? Ponieważ w produkcji mleka nie ma kurka, który można po prostu zakręcać i odkręcać...
(Przewodnicząca wyłączyła mikrofon)
Jak powiedziałem, co mogliby zrobić producenci europejscy przy założeniu, że popyt na rynku globalnym znowu wzrośnie? Ponieważ w produkcji mleka nie ma kurka, który można po prostu wedle życzenia zakręcać i odkręcać. Jeżeli mielibyśmy ograniczyć produkcję teraz, rolnicy niewątpliwie wycofaliby się z hodowli krów, lecz trudno byłoby uzupełnić stada, kiedy okaże się, że to, co niektórzy ludzie uważają za dobry środek, jest w istocie ogromną pomyłką.
Ulrike Rodust
(DE) Pani przewodnicząca, pani komisarz, Rado! Chciałabym zacząć od podziękowania posłowi Capoulasowi Santosowi, który umożliwił powstanie omawianej rezolucji.
Dzisiaj mówimy o naszych hodowcach bydła mlecznego oraz o tym, czy pozostawimy ich bez pomocy, czy zaproponujemy im uczciwe rozwiązanie. Nie uważam, że powinniśmy pozostawić ich w potrzebie, lecz powinniśmy się zachować wobec nich uczciwie. Tak, krótkoterminowe środki w celu przezwyciężenia kryzysu są pilnie potrzebne. Tak, interwencja jest całkowicie akceptowalna w krótkim okresie, jeżeli ceny mleka osiągnęły najniższy poziom, a dodatkowe dopłaty, pożyczki i fundusze w celu zwalczania kryzysu są uzasadnione. Jednak to, co jest zupełnie nieakceptowalne, to, po pierwsze, ponowne rozpoczynanie dyskusji o kwotach mlecznych, a po drugie, wprowadzanie refundacji wywozowych finansowanych z podatków w odniesieniu do produktów dostarczanych do krajów rozwijających się. Zeszliśmy z tej jednokierunkowej drogi w 2003 roku i wzywam państwa, aby się tego trzymać dla dobra naszych hodowców bydła mlecznego.
Britta Reimers
(DE) Pani przewodnicząca, pani komisarz, panie i panowie! Światowy kryzys gospodarczy wytrącił rynek światowy z równowagi. Jako producenci mleka odczuwamy skutki rekordowo niskich cen. Wciąż słyszymy, że przyjęte uregulowania dotyczące kwot mlecznych powinny zostać zmienione. Ponieważ sama jestem hodowcą bydła mlecznego, mogę jedynie ostrzec państwa przed tym.
Za pomocą działań interwencyjnych Komisji udało się również zapobiec dalszemu spadkowi cen mleka, a sytuacja na rynku wydaje się normalizować. Nie sądzę jednak, aby interwencja była naprawdę dobrym środkiem do osiągnięcia tego celu, ponieważ będzie skutkować gromadzeniem zapasów, które mogą utrudniać naprawę rynku w późniejszym czasie. Wzywam zatem Komisję, aby wytłumaczyła, jak zamierza rozwiązać ten problem.
Richard Ashworth
Pani przewodnicząca! Chciałbym pochwalić panią komisarz za jej wizję przyszłości sektora i powiedzieć, że zdecydowanie popieram jej zamiar zniesienia kwot mlecznych. Uważam, że to słuszna decyzja. Pochwalam również propozycje walki z obecnym kryzysem jako rozsądny i właściwy sposób wspierania producentów w trudnych czasach.
Chciałbym jednak przedstawić dwie uwagi. Po pierwsze, w mojej opinii wprowadzenie dodatkowej opłaty w takim czasie byłoby niestosowne. To krótkoterminowa, odruchowa reakcja. W ten sposób zostanie przesłany zły sygnał, a konsekwencje poniosą jedynie wydajni producenci, którzy planują pozostać w sektorze na długo.
Po drugie musimy uznać, że jest zbyt mały związek lub nie ma go wcale między cenami w sektorze detalicznym a cenami surowca uzyskiwanymi na etapie produkcji. To właśnie nazywam patologicznym mechanizmem łańcucha cen.
Głównym źródłem oddziaływania będzie zawsze rynek globalny, a my musimy zaakceptować, że globalny rynek zawsze będzie niestabilny. Dlatego wzywam Komisję, aby przedstawiła długoterminowe plany zapewniające w dłuższej perspektywie swego rodzaju mechanizm stabilności nie tylko dla producentów, lecz również, oczywiście, dla konsumentów.
Esther Herranz García
(ES) Pani przewodnicząca, pani komisarz! Zakończyła pani swoje wystąpienie, mówiąc, że w sektorze mlecznym panuje kryzys, a rozpoczęła pani mówiąc, że podjęte zostały już wszystkie możliwe środki, a sytuacja się poprawia.
Powinna pani wiedzieć, że mądra kobieta potrafi przyznać, że się pomyliła. To hiszpańskie powiedzenie mogłoby bardzo dobrze pasować do tej sytuacji. Od miesięcy sektor mleczny jest dotknięty jednym z najgorszych kryzysów w historii. Pomimo tego Komisja Europejska i niektóre rządy - w tym najwidoczniej mój własny, to jest rząd hiszpański - nie chcą zostać przyparte do muru, odmawiając odwrotu od decyzji dotyczących oceny funkcjonowania wspólnej polityki rolnej.
Wspomniane decyzje były podejmowane bez uwzględnienia niestabilności tego sektora oraz w bardzo odmiennym kontekście rynkowym od tego, który zaistniał od czasu ustalenia kompromisu. To każe myśleć, że państwa członkowskie nie chciały widzieć lub nie potrafiły dostrzec swego wówczas nadchodzącej burzy. Reforma bardzo szybko okazała się niewłaściwa ze względu na poważną zmianę sytuacji na rynku, co dowodzi, że sektor jest całkowicie zależny od wahań cen.
Wiele do myślenia daje fakt, że główni producenci, tacy jak Francja i Niemcy, czyli kraje, które w ujęciu bezwzględnym uzyskały największy wzrost krajowych kwot produkcji w ramach porozumienia, teraz domagają się przeglądu decyzji wynikających z oceny funkcjonowania.
W moim mniemaniu państwa członkowskie pomyliły się i powinny uważniej słuchać głosów, w tym mojego, które wzywały do odłożenia ostatecznej decyzji w sprawie przyszłości sektora do 2011 roku.
To wstyd, że nikt nas nie posłuchał. Być może należy to zrobić teraz.
Iratxe García Pérez
(ES) Pani przewodnicząca, pani komisarz! Dzisiejsza debata ma zasadnicze znaczenie, ponieważ możemy wyrazić nasze obawy związane z kryzysem w sektorze mleczarskim. Musimy wyjść z tej sytuacji, która zagraża przyszłości wielu producentów mleka w Unii Europejskiej.
Mamy do czynienia z kryzysem europejskim, którym należy się zająć z perspektywy europejskiej, ambicji sposób ambitny i z wykorzystaniem wszystkich dostępnych narzędzi wspólnotowych, do czego Komisja wydaje się na razie niezdolna.
Pani komisarz! Nie powinna pani przerzucać odpowiedzialności na państwa członkowskie, tak aby mogły pomóc komu tylko mogą. Musimy znaleźć wspólne rozwiązania.
W konsekwencji na obecnym Parlamencie spoczywa ważna odpowiedzialność domagania się środków, których celem będzie ożywienie popytu, nie tylko tych środków, które zostały wymienione w projekcie rezolucji, lecz również środków dostępnych w ramach wspólnej organizacji rynku.
Inną ważną kwestią jest ogromna różnica między cenami płaconymi producentom a końcowymi cenami płaconymi przez konsumentów, która ma wpływ nie tylko na sektor mleczny, lecz na wszystkie produkty rolne i zwierzęce.
Jest wiele kobiet i wielu mężczyzn, którzy w obliczu obecnej niepewności potrzebują jasnego i stanowczego sygnału od nas, gwarantującego kontynuację tej działalności.
Marc Tarabella
(FR) Pani przewodnicząca, pani komisarz! Wczoraj w Walonii farmerzy, rozczarowani najpoważniejszym kryzysem w sektorze, wylali ponad trzy miliony litrów mleka. Otrzymują jedynie 19 centów za litr. Kryzys został spowodowany nadmierną podażą mleka, co powoduje gwałtowny spadek cen. Deregulacja sprzyja niestabilności, a warunki rynkowe są teraz zupełnie odmienne od tych, które występowały jakiś czas temu.
Pani komisarz! Proszę przestać upierać się przy wyborach dokonanych w zeszłym roku i uwzględnić to, co naprawdę dzieję się obecnie w świecie realnym!
Rada również jest winna, po pierwsze dlatego, że nie przysłuchuje się debacie, lecz również dlatego że nie podejmuje decyzji, gdyż kierują nią bardziej czysto krajowe interesy niż europejska wizja rolnictwa.
Rynek nie działa. Mamy nadprodukcję. Zamrożenie 1% wzrostu kwot lub natychmiastowe zmniejszenie kwot o 3-5% byłoby bardzo proste, ponieważ pilnie potrzebujemy uruchomić niektóre rozwiązania krótkoterminowe. Przyjęcie tego środka pozwoli na upieczenie dwóch pieczeni na jednym ogniu: raz jeszcze zapewnimy producentom godziwe ceny, a zmniejszając produkcję ograniczymy rachunek dla Europy poprzez zmniejszenie o setki milionów euro wydatków na różne interwencje, w tym na refundacje wywozowe.
Wojciech Michał Olejniczak
(PL) Działania, które zostały podjęte (jestem po rozmowie dzisiaj z polskimi rolnikami i polskimi przetwórcami), wskazują na to, że nastąpiła - nieznaczna jeszcze, ale nastąpiła - poprawa sytuacji przetwórców mleka, ale absolutnie nie zmieniła się bardzo trudna sytuacja polskich i europejskich rolników. Oni otrzymują cały czas bardzo mało za swoją produkcję, poniżej kosztów opłacalności. Dotyczy to też tych rolników, którzy zainwestowali ogromne pieniądze, wykorzystując środki unijne i wykorzystując kredyty. Ta sytuacja wpędza ich w coraz większe tarapaty, nie radzą sobie z zobowiązaniami.
W kontekście tego chciałbym nawiązać do przyszłości. Dzisiaj trzeba reagować w tym momencie, ale trzeba myśleć o tym, co przed nami, i trzeba tak planować wspólną politykę względem również rolników, i powtarzam tu: wspólną politykę względem rolników produkujących mleko, aby planować rozsądne inwestycje w tym sektorze, tak żeby nie wydawać pieniędzy, które później poprzez zwiększenie produkcji wpędzają nas w dzisiejsze tarapaty. Także liczę, że porozumienie co do kwot w przyszłości będzie zawarte przez wszystkie siły polityczne.
Csaba Sándor Tabajdi
(HU) Ci, którzy zabrali głos przede mną, dość słusznie odnieśli się do faktu, że nie powinniśmy wracać do systemu kwot i subsydiów eksportowych, chociaż polityka prowadzona przez Komisję całkowicie zawiodła. Kryzys nie został złagodzony. Z tego względu wraz z panem posłem Le Follem proponujemy, aby zamrozić kwoty, lecz tylko tymczasowo.
Nowe państwa członkowskie znajdują się wciąż w szczególnie niekorzystnej sytuacji ze względu na stopniowe dochodzenie do pełnych płatności, ponieważ w tym roku otrzymujemy jedynie 60% subsydiów z puli w Brukseli. W ramach przeciwwagi rząd węgierski zaproponował zwiększenie subsydiów opierających się na kwotach, lecz Komisja nie zareagowała pozytywnie na tę propozycję, ani na propozycję Francji, a konkretnie francuskiego ministra. Na koniec wzywam posłów do poparcia poprawek pana posła Le Folla i jego kolegów. Popieramy również propozycję Elisabeth Jeggle, aby utworzyć fundusz mleczarski z budżetem wynoszącym 600 milionów euro oraz rozszerzenie szkolnego programu mlecznego.
Christel Schaldemose
(DA) Pani przewodnicząca! Dziękuję pani komisarz za dobry początek i właściwe wprowadzenie do debaty! Dostrzegam, że europejscy hodowcy bydła doświadczają kryzysu na wielką skalę, lecz po prostu nie rozumiem, jak moi koledzy posłowie mogą myśleć, że państwo w Komisji nie zrobili wystarczająco dużo. Chciałabym zdecydowanie wezwać panią komisarz Fischer Boel do powtórzenia, co zrobiła. Wydaje mi się, że wykaz inicjatyw Komisji jest długi, w istocie nawet prawie za długi. To nieomal oznacza likwidację postępu osiągniętego w związku z oceną funkcjonalności. Chciałabym również wskazać, że wysiłki, które zostały podjęte dotychczas na rzecz hodowców bydła mlecznego, wyraźnie nie znalazły odzwierciedlenia w stosunku do pracowników w sektorze motoryzacyjnym, którzy stracili pracę, lub tych pracowników w branży stoczniowej, którzy stracili pracę w wyniku obecnego kryzysu gospodarczego.
Mogę zatem jedynie prosić, abyśmy zwrócili nieco uwagę na sposób przeciwdziałania kryzysowi oraz abyśmy się upewnili, że nie niszczymy solidnego postępu, który mimo wszystko osiągnęliśmy w wyniku oceny funkcjonowania. Pomysł zamrożenia kwot mlecznych jest moim zdaniem zupełnie nietrafiony! Nie możemy również wracać do starych modeli, gwarantując refundacje wywozowe - to po prostu rujnuje rynek w innym miejscu na świecie. Musimy być ostrożni. Pani komisarz! Chciałabym mimo to zwrócić się do pani o powtórzenie długiej listy działań, które już pani podjęła, aby moi koledzy posłowie mogli usłyszeć, że z pewnością nie potrzeba szaleńczo podejmować licznych dodatkowych środków, skutkujących zniszczeniem solidnego postępu, który osiągnęliśmy.
Georgios Papastamkos
(EL) Pani przewodnicząca, pani komisarz! Środki są bez wątpienia nieodpowiednie. Proponujemy inne, bardziej ukierunkowane interwencje, zwłaszcza na obszarach górskich i obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania w Unii Europejskiej, z których wszystkie państwa członkowskie będą mogły korzystać w równy sposób. Chodzi o interwencje takie jak większa ochrona oznaczeń pochodzenia, nie tylko w Unii Europejskiej, lecz na rynkach międzynarodowych, jasne etykietowanie i obowiązkowe oznaczenie pochodzenia przetworów mlecznych, przywrócenie - bo dlaczego nie - prywatnego przechowywania przetworów mlecznych oraz zapewnienie satysfakcjonującej pomocy, rozszerzenie listy kwalifikowalnych miejsc przeznaczenia w przypadku refundacji wywozowych, pełna przejrzystość łańcucha dostaw i zmniejszenie różnicy między cenami producentów i konsumentów.
Nie jesteśmy rzecznikami interesów rolników. Jesteśmy tu, aby przekazać niepokój, krzyk o przetrwanie kreatywnych sił europejskiej wsi. Ten krzyk o przetrwanie ludzi na europejskiej wsi jest dla nas wiążącą instrukcją do działania.
Michel Dantin
(FR) Pani przewodnicząca, pani komisarz! Chciałbym móc zwrócić się również do prezydencji Rady. Panie i panowie! Jak sama pani komisarz stwierdziła pewnego dnia przed Komisją Rolnictwa i Rozwoju Wsi, ceny płacone producentom mleka nie pokrywają obecnych kosztów produkcji. To oznacza, że nasi producenci tracą swój kapitał.
Właśnie wymieniła pani środki, które zostały podjęte w ciągu ostatnich dziewięciu miesięcy. Te środki istnieją, możemy to pani przyznać. Niemniej jednak nie doprowadziły one do zakładanych skutków, ponieważ w naszej opinii nie są wystarczająco szerokie, a ponadto bezsprzecznie jest zbyt wiele niepewności co do tego, jak skuteczny jest ich cel.
Dziś rano wspomniała pani o poprawie sytuacji na rynku, lecz producenci z pewnością dostrzegą ich przełożenie dopiero na płatności dokonane na początku przyszłego roku. Rynek produktów rolnych to nie rynek metali lub energii. Wymaga narzędzi regulacyjnych, ponieważ cykle pór roku i przyrody również mają wpływ na warunki rynkowe.
Pani interpretacja oceny funkcjonowania, przeprowadzonej podczas francuskiej prezydencji, jest zaskakująca, ponieważ w śródokresowych ocenach przewidzianych w odniesieniu do rynku mleczarskiego wszystkie warianty pozostały otwarte, w tym możliwość podjęcia nowych decyzji dotyczących narzędzi regulujących rynki.
Delegacja francuska, której jestem członkiem, jest przekonana, że po 2013 roku potrzebny będzie nowy system kwot. Napięcie, występujące na rynku środków spożywczych przed obecnym kryzysem gospodarczym, obnażyło niestabilną równowagę na świecie między produkcją a konsumpcją.
Po częściowym wycofaniu narzędzi interwencyjnych nie mamy ani prawa, ani legitymacji do wycofywania narzędzi produkcji, których będziemy potrzebować w perspektywie krótkoterminowej.
Pani komisarz! Musimy przywrócić rolnikom ich godność: to ludzie, którzy nie boją się ciężkiej pracy.
Antolín Sánchez Presedo
(ES) Nie możemy dopuścić do załamania się sektora przetworów mlecznych. Ma on zasadnicze znaczenie dla środowiska wiejskiego, bezpieczeństwa i jakości żywności.
Rynki instrumentów typu futures oraz średnio- i długoterminowe perspektywy rynku produktów i przetworów mlecznych w Unii Europejskiej dostarczają pozytywne sygnały. Nie możemy dopuścić, aby sytuacja zmieniła się na niekorzystną. Potrzebujemy działań przeciwdziałających cyklom i wspólnych inicjatyw.
Załamanie cen jasno pokazuje nieadekwatność środków wsparcia. Zakłócenia na rynku mleczarskim oznaczają, że żaden łańcuch dostaw nie może funkcjonować skutecznie lub uczciwie.
Producenci doświadczają spadku cen, który skutkuje brakiem równowagi na rynku, gdyż nie odbija się na cenach detalicznych i opóźnia naprawę sektora. Należy to poprawić. Musimy zapewnić uczciwą konkurencję oraz wzmocnić identyfikowalność na etapie sprzedaży.
Riikka Manner
(FI) Pani komisarz! Wspomniała pani, że nie ma mowy o powrocie do systemu kwot. Czy nie widzieliśmy, co się stało w sektorze mleczarskim po tym, jak Komisja podjęła wiosną decyzję o stopniowym wycofywaniu tych kwot? To była bardzo zła i krótkowzroczna decyzja. Całkowite wycofanie kwot będzie śmiertelnym ciosem dla wielu drobnych hodowców. Czy Komisja chce prowadzić właśnie taką politykę? Faktycznie potrzebujemy restrykcyjnego systemu dla sektora mleczarskiego. Jeżeli kwoty nie podlegają dyskusji, apeluję do pani komisarz, aby Komisja zaproponowała inne sposoby rozwiązania kryzysu. To kryzys europejski i musimy prowadzić politykę, która zagwarantuje rolnikom przynajmniej racjonalny standard życia, bez względu na kraj i region.
Yannick Jadot
(FR) Panie przewodniczący, pani komisarz! Jestem wybranym przedstawicielem regionu na zachodzie Francji, w którym występuje bardzo duża koncentracja hodowców bydła mlecznego, i nie wydaje mi się, że ma pani świadomość tragicznej sytuacji socjalnej, w jakiej obecnie się znajdują.
Pani komisarz! Kiedy mówi pani o "producentach”, ja rozumiem, że chodzi o "wytwórców” i "dystrybutorów”. Pani komisarz! Producenci mleka nie potrzebują pani współczucia. Nie potrzebują niemodnych liberalnych teorii, które wpędziły nas w bezprecedensowy kryzys światowy. Producenci mleka potrzebują prawdziwej polityki rolnej. Potrzebują rygorystycznych kwot. Dlatego wzywamy Radę do odstąpienia od waszej polityki i stworzenia w jej miejsce polityki wspierania producentów mleka oraz zakończenia polityki ich masowego niszczenia.
Janusz Wojciechowski
(PL) Panie przewodniczący! Pani komisarz! Nasza debata rzeczywiście odbyła się w cieniu dramatycznych wydarzeń związanych z rozlewanym mlekiem. Wszyscy jesteśmy tym głęboko przejęci.
Chciałem nawiązać do problemu, o którym mówił mój kolega, pan Nicholson, a mianowicie o nadużyciach wielkich sieci handlowych, hipermarketów w stosunku do konsumentów z jednej strony i do dostawców, w szczególności, z drugiej. Chcę przypomnieć, że Parlament Europejski w ubiegłej kadencji w 2008 r. przyjął pisemną rezolucję, byłem jednym z jej współautorów, o konieczności położenia kresu tym nadużyciom, przeprowadzenia intensywnego śledztwa przez Komisję. Z tego, co wiem, takie działania się toczą, ale są chyba zbyt powolne i chciałem zapytać, czy pani komisarz się tym interesuje i w ogóle jakie są perspektywy podjęcia tego typu działań.
Coś bardzo złego dzieje się z polityką gospodarczą Unii Europejskiej, bo dochody rolników wynoszą poniżej 10% wartości produktu. To się musi koniecznie zmienić i proszę panią komisarz o działania w tej kwestii.
Jaromír Kohlíček
(CS) Pani komisarz! Pani zdaniem postępem jest wzrost cen produktów końcowych, takich jak mleko w proszku i masło, o 3% - 8%. W mojej opinii to zniewaga dla naszych rolników. Głównym problemem jest cena, za jaką mleko jest kupowane od hodowców. Na przykład w Republice Czeskiej cena zakupu jest nawet 25% niższa od kosztów produkcji, lecz cena końcowego produktu, który jest sprzedawany w sklepach, z łatwością pokryłaby wszystkie koszty hodowców. Główny problem polega zatem na tym, że gdzieś istnieje wielka dziura. Ten problem należy rozwiązać. W Republice Czeskiej mamy teraz mniejsze pogłowie bydła niż po wojnach napoleońskich. Oznacza to nawet zagrożenie dla utrzymania obszarów wiejskich. Pan poseł Bové ma rację, a pan poseł Fajmon głęboko ...
(Przewodniczący wyłączył mikrofon)
Krisztina Morvai
(HU) Panie przewodniczący! Środki nadzwyczajne są oczywiście niezbędne, ponieważ sytuacja jest katastrofalna. Czy to jednak możliwe, że problem wiąże się jakoś z podstawami? Z pewnością problemem jest model lub system, w którym ogromne ilości soi są importowane na przykład z Ameryki Łacińskiej, co prowadzi do wzrostu nadwyżki dostaw w Europie i niszczenia środowiska w Ameryce Łacińskiej. Podczas kolejnego kryzysu głowimy się zatem, czy powinniśmy eksportować produkty rolne do krajów rozwijających się po cenach dumpingowych, rujnując w ten sposób tamtejszy rynek, a tym samym drobnych posiadaczy i producentów. Czy potrzebujemy nowego modelu, takiego jak suwerenność żywnościowa, zamiast narzucać rolnictwu logikę wolnego handlu dyktowaną przez WTO? Moje drugie pytanie jest następujące. Domagamy się specjalnego doradztwa lub propozycji w kwestii tego, jak... (Przewodniczący wyłączył mikrofon)
Astrid Lulling
(DE) Panie przewodniczący! Ratowaliśmy banki, ponieważ należało to zrobić. Teraz stoimy w obliczu sytuacji, w której musimy w krótkiej perspektywie uchronić od bankructwa tysiące rolników, ponieważ ceny nie pokrywają kosztów produkcji.
Musimy jednak zapewnić utrzymanie naszego potencjału produkcyjnego w celu dostarczania ludności żywności o wysokiej jakości. Należę do pokolenia, które doświadczyło racjonowania żywności. Pamiętam, jak zimą 1944 roku jechałam osiem kilometrów na rowerze, żeby zdobyć dwa jajka. Mam nadzieję, że do tego nie dojdzie, lecz bezpieczeństwo dostaw - nie tylko w sektorze energetyki - jest również ważne.
Jeżeli nie jesteśmy przygotowani do przyjęcia środków, o których mówimy w naszej rezolucji, koszty w postaci konsekwencji społecznych, gospodarczych i środowiskowych takiej polityki w UE będą wielokrotnie wyższe od...
(Przewodniczący wyłączył mikrofon)
Ricardo Cortés Lastra
(ES) Panie przewodniczący, pani komisarz, panie i panowie! Zgodnie z oświadczeniem Komisji Europejskiej w komunikacie z dnia 22 lipca sytuacja w sektorze hodowli bydła mlecznego uległa dramatycznemu pogorszeniu w ciągu ostatnich dwunastu miesięcy.
Biorąc jednak pod uwagę ogromny wpływ kryzysu na ceny przetworów mlecznych, a w szczególności na dochody producentów, środki omawiane przez Radę Ministrów były niedostosowane do walki ze spadkiem popytu i jego konsekwencjami.
Obecny kryzys jest nie tylko wyzwaniem, związanym z odwróceniem tendencji spadkowej w popycie, lecz również szansą na zachęcanie do spożywania przetworów mlecznych i ich promocję. Musimy również zapewnić, że niepodlegająca dyskusji jakość surowców zostanie zachowana do czasu dotarcia do konsumentów końcowych.
W tym względzie działania takie, jak poprawa etykietowania, wzrost spożycia mleka w niektórych grupach ludności lub wykorzystywanie mleka do karmienia cieląt, może pomóc poprawić nie tylko obecną sytuację, lecz również sytuację strukturalną w sektorze.
Mariann Fischer Boel
komisarz. - Panie przewodniczący! Przede wszystkim chciałabym podziękować posłom do Parlamentu za tę bardzo ukierunkowaną debatę. W istocie słuchałam bardzo uważnie. Lecz odnotowałam również różne opinie, które wygłosili poszczególni posłowie obecnego Parlamentu.
Jeżeli chodzi o system kwot; wydaje się, że to kozioł ofiarny całej tej sytuacji, w której sami się znajdujemy. Nie ignoruję faktu - i bardzo precyzyjnie to podkreślałam od samego początku dyskusji - że rynek mleczarski, nie tylko w Europie, lecz globalnie, jest dotknięty bezprecedensowym kryzysem. To musi być bardzo jasne. Dlatego z pewnością rozumiem frustrację, którą dostrzegam wśród rolników w różnych częściach Europy, nie wszędzie, lecz w różnych częściach Europy.
Decyzja o zniesieniu systemu kwot została podjęta w 2003 roku, zatem nie jest to decyzja podjęta w nocy, tak żeby nikt nie wiedział, co się dzieje. Następnie, podczas oceny funkcjonowania, rozmawialiśmy o zwiększeniu kwot, aby spróbować zapewnić hodowcom bydła mlecznego miękkie lądowanie.
Uważam jednak, że ci, którzy chcą wskazać palcem na system kwot jako przyczynę wszystkich problemów hodowców bydła mlecznego, są w błędzie. Ponieważ widzimy, że nawet z systemem kwot nie byliśmy w stanie utrzymać wysokich cen, a zmiany strukturalne na rynku mlecznym i tak nastąpiły. Jeżeli cofną się państwo do 1984 roku, kiedy system kwot został wprowadzony, w UE liczącej dziesięć państw było 1,6 miliona hodowców bydła mlecznego. Teraz w tych dziesięciu państwach UE mamy 300 tysięcy hodowców bydła mlecznego: to mniej niż jedna piąta liczby hodowców bydła mlecznego z 1984 roku, kiedy istniał system kwot. Zatem zmiany strukturalne i tak zachodzą.
Nie sądzę, aby powrót lub odsuwanie decyzji podjętych w ramach oceny funkcjonowania było słuszną polityką, i w tym względzie popierają mnie wszyscy szefowie rządów, którzy jasno ogłosili w swoich decyzjach na posiedzeniu w czerwcu, że powinnam trzymać się decyzji podjętych w ramach oceny funkcjonowania. Nigdy w czasie trwania rozmów na temat oceny funkcjonowania nie sygnalizowałam gotowości do odsuwania tych decyzji, ponieważ to z pewnością poważyłoby przewidywalność sytuacji rolników w Unii Europejskiej.
Zwracam się do pana posła José Bové. Sądzę, że powiedział pan, że nie działałam z precyzją; że to leseferyzm. Nie sądzę, aby stwierdzenie, iż nic nie robiliśmy, było sprawiedliwe. Nie będę ponownie wymieniać różnych środków, które zostały podjęte. Uważam, że jeżeli państwa członkowskie chcą zwrócić szczególną uwagę na sektor mleczarski, dzięki ocenię funkcjonowania mają teraz możliwość ponownie przydzielić bezpośrednie płatności, tak aby objąć specjalnymi preferencjami użytki zielone. Jest taka możliwość i wiem, że przynajmniej jedno duże państwo członkowskie możliwość niej skorzystało, zaś w przypadku obszarów górskich istnieje wiele różnych możliwości.
Obecnie w Europie produkcja utrzymuje się na poziomie 45% poniżej kwoty, co zatem stałoby się, gdybyśmy chcieli faktycznie zmniejszyć kwotę o 5%? Pogorszylibyśmy sytuację młodych hodowców, którzy zainwestowali w przyszłość.
Dlatego zalecałabym tym krajom, tym państwom członkowskim, które naprawdę chcą wesprzeć swój sektor mleczarski, aby stosowały skup kwot od tych, którzy chcą odejść z sektora mleczarskiego. To o wiele lepszy sposób zabezpieczenia utrzymania tych, którzy zainwestowali, przy jednoczesnym wyciągnięciu ręki do tych, którzy chcą opuścić sektor. Uważam, że to słuszna polityka.
Czy mogę zatem skorygować nieporozumienie w sprawie dodatkowej opłaty? Nie wprowadzamy nowego systemu opłat dodatkowych. Dajemy po prostu możliwość, aby - w przypadku gdy państwa członkowskie skupują kwoty od hodowców - mogły zmniejszyć liczbę kilogramów lub ton w ramach swoich limitów, lecz to nie jest dodatkowa opłata, która będzie penalizować hodowców.
Kilka słów o niektórych rodzajach wsparcia. Już zarezerwowaliśmy 14 milionów euro na wsparcie do końca roku. Uzgodniliśmy rozszerzenie systemu wspierania spożycia mleka w szkołach; jogurt o niskiej zawartości cukru - to jest taki, który zawiera nie więcej niż 7% cukru - zostanie obecnie wprowadzony do programu wsparcia spożycia mleka w szkołach. Jeżeli chodzi o etykietowanie, to słyszałam od różnych posłów do Parlamentu, że jest zainteresowanie systemem etykietowania. Należy o tym porozmawiać w kontekście dokumentu na temat jakości, który został właśnie przedstawiony. Uważam zatem, że istnieje wiele możliwości.
Na koniec powiem o łańcuchu dostaw żywności. Całkowicie zgadzam się z państwem, że brakuje przejrzystości w łańcuchu i nie wiemy, gdzie znika wartość dodana. Czekam zatem na przedstawienie tego sprawozdania przed końcem roku, tak, abyśmy mogli zobaczyć, jaką w rzeczywistości mamy sytuację.
Muszę powiedzieć, że jeżeli porównamy sytuację w supermarketach w całej Europie, dostrzeżemy ogromne różnice. W Niemczech jest tradycja lub wiele dyskontów spożywczych. Te supermarkety traktują produkty i przetwory mleczne lub mleko jako produkty promocyjne, aby zachęcić klientów, i oferują bardzo niskie ceny, lecz przerzucają rachunek na hodowców, płacąc im niskie ceny. Uważam zatem, że byłoby bardzo interesujące i konieczne, aby zobaczyć, jak rzeczywiście funkcjonuje ten łańcuch. Powinnyśmy zatem uzyskać przejrzystość i wewnętrznie, w Komisji, lecz również w organach odpowiedzialnych za konkurencję w państwach członkowskich przyjrzeć się rynkowi.
To była bardzo interesująca dyskusja. Mam nadzieję, że odnotowali państwo środki krótkoterminowe i długoterminowe, nad którymi pracowaliśmy wspólnie z Francją i Niemcami. Jestem przekonana, że odbędziemy kilka bardzo interesujących dyskusji na temat przyszłości rynku mleczarskiego w Europie, ponieważ wszyscy chcemy mieć w przyszłości rynek mleczarski.
Paolo De Castro
Panie przewodniczący, panie i panowie! Chciałbym podziękować Komisji za dzisiejszą obecność w Parlamencie i przedstawienie nowych propozycji, dotyczących kryzysu w sektorze hodowli bydła mlecznego. To bardzo ważne, aby dopiero co rozpoczęta kadencja parlamentarna charakteryzowała się dialogiem międzyinstytucjonalnym między Komisją a Parlamentem, pozytywnym dialogiem, który w istocie już rozpoczął proces współdecyzji.
Ocenimy nowe propozycje pani komisarz z wielką uwagą. Moje zadanie będzie polegało na zwróceniu się do Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi o niezwłoczne wydanie stanowiska na temat nowych pomysłów.
Podsumowując chciałbym jednak powiedzieć, że jeżeli poprawka przyjęta jednogłośnie w Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi zostanie również przyjęta przez Izbę na posiedzeniu plenarnym, pojawi się problem polityczny, o ile Rada, po ratyfikacji traktatu lizbońskiego, zagłosuje za jej odrzuceniem. Dlatego też zachęcam panią i Radę do jej poważnego rozważenia.
Przewodniczący
Podsumowując debatę, otrzymałem siedem projektów rezolucji złożonych zgodnie z art. 115 ust. 5 Regulaminu.
Zamykam debatę.
Głosowanie odbędzie się dzisiaj o godz. 12.00.
Oświadczenia pisemne (art. 149 Regulaminu)
Luís Paulo Alves  
Pochodzę z regionu zamorskiego, Azorów, gdzie produkcja mleka jest filarem gospodarki, społeczeństwa i środowiska. W ostatnich tygodniach spotkaliśmy się z producentami, ich organizacjami i przedstawicielami sektora przetwórczego. Wszyscy byli zgodni. Bezwzględnie Komisja powinna zareagować w skuteczniejszy, szybszy i globalny sposób na obecną sytuację.
Przepływy pieniężne w sektorze są coraz mniejsze. Regiony zamorskie powinny być postrzegane przez UE ze szczególną ostrożnością i uwzględniane w jej reakcjach, służących złagodzeniu skutków obecnego kryzysu.
Wszyscy byli zdania, że musimy zatrzymać wzrost kwot. Na rynku pozbawionym równowagi w wyniku nadwyżek każdy kraj, który zwiększa swoją produkcję, szkodzi wszystkim innym. Stwierdzili również, że powinniśmy nadal utrzymywać kwoty jako mechanizm regulacji podaży, który stabilizuje ich działalność.
Przy obecnym scenariuszu całkowitej liberalizacji, należy w trybie pilnym przeanalizować jej społeczne, środowiskowe i gospodarcze skutki dla tych regionów. Należy określić specjalne środki, które pozwolą zapobiec załamaniu ich działalności, której zawdzięczamy nasz piękny krajobraz, jakość naszego środowiska i obszarów wiejskich, a także postęp gospodarczy i konwergencję, które osiągnęliśmy.
Béla Glattfelder  
na piśmie. - (HU) Obecny kryzys na rynku mleczarskim został wywołany głównie zwiększeniem kwot mlecznych. Komisja Europejska i rządy państw członkowskich również są odpowiedzialne za obecną poważną sytuację w sektorze mlecznym, ponieważ w 2008 roku poparły wzrost kwot, co doprowadziło do powstania nadwyżek mleka i spadku cen.
Ta decyzja opierała się na błędnych prognozach rynkowych Komisji Europejskiej. Jednakże Komisja Europejska nie porzuciła swojego zamiaru nawet wtedy, gdy stało się oczywiste, że wzrost produkcji był sprzeczny z tendencjami rynkowymi.
Dlatego Unia Europejska musi niezwłocznie zaprzestać stosowania swoich środków, które prowadzą do wzrostu produkcji mleczarskiej. Ponadto sprzeciwiamy się również trwałemu wycofaniu kwot po 2015 roku. Z obecnego kryzysu należy wyciągnąć ważny wniosek, że rynek mleczarski musi być regulowany. Bez tego ceny staną się nieprzewidywalne. Europejscy producenci mleka nie mogą ponosić strat w wyniku zakrojonych na szeroką skalę wahań cen.
Cieszę się, że w celu ułatwienia wyjścia z kryzysu Komisja Rolnictwa i Rozwoju Wsi głosowała za moją inicjatywą dotyczącą zwiększenia subsydiów eksportowych z 450 do 600 milionów euro. Bez subsydiów eksportowych niektóre nadwyżki pozostaną na wewnętrznym rynku UE, co doprowadzi do dalszego spadku cen.
Jim Higgins  
na piśmie. - Kwoty mleczne należy zmniejszyć o 5-10%w celu przywrócenia zrównoważonego poziomu cen. Niemniej jednak same kwoty nie uratują sektora mleczarskiego. Chociaż Komisja słusznie chce przyjąć podejście długoterminowe, nie może odrywać się od rzeczywistości - a rzeczywistość jest taka, że sektor rolnictwa, a zwłaszcza sektor mleczarski, jest naprawdę zagrożony. Najniższe ceny mleka od 1983 roku wraz z wysokimi kosztami, złą pogodą i brakiem kredytów doprowadziły w 2009 roku do bezprecedensowego kryzysu przepływów finansowych i dochodów w rodzinach utrzymujących się z hodowli krów mlecznych. Podczas gdy wskaźniki pokazują, że rynki osiągnęły najniższy poziom, bardzo potrzebny wzrost cen wciąż nie następuje, co sprawia, że potrzebne jest działanie UE. Zgadzam się z przewodniczącym IFA Padraigiem Walshe'em i przewodniczącym sektora mleczarskiego Richardem Kennedym, że najszybszą drogą do przyspieszenia procesu przywracania cen jest bardziej agresywne wykorzystywanie przez Komisję UE wszystkich rodzajów wspierania rynku, na przykład:
· refundacji wywozowych,
· pomocy z tytułu przetwórstwa,
· rozszerzenia pełnopłatnych interwencji,
· dłuższego mechanizmu prywatnego przechowywania masła,
· ostrożnego administrowania zapasami.
Anneli Jäätteenmäki  
na piśmie. - (FI) Pani przewodnicząca! W zeszłym roku sytuacja sektora mleczarskiego uległa dramatycznemu pogorszeniu. Ceny producenckie za mleko spadły, a obecnie wielu producentów mleka musi sprzedawać przetwory mleczne po cenach, które nie odzwierciedlają kosztów produkcji. Przetrwanie producentów mleka jest obecnie poważnie zagrożone. Dotychczas nie udało się rozwiązać kryzysu w sektorze mleczarskim za pomocą środków wdrożonych przez Komisję. Czas zatem zakasać rękawy i zaproponować nowe rozwiązania. Komisja musi szybko ustabilizować rynek mleczarski w Europie. Równocześnie wspólnie z przedstawicielami sektora i państwami członkowskimi powinna przeprowadzić ogólną ocenę przyszłości sektora mleczarskiego. Dziękuję.
Véronique Mathieu  
na piśmie. - (FR) Aby zmierzyć się ze szczególnie trudnymi okolicznościami gospodarczymi, których doświadcza sektor mleczarski, Unia Europejska musi teraz pilnie uruchomić zdecydowane działania. Podzielając zdanie większości państw członkowskich uważam, że rozwiązania przyjęte przez Komisję są niezadowalające. Oczywiście pochwalam dopuszczoną elastyczność, co pozwoli zwiększyć pułap pomocy państwa dla producentów doświadczających trudności z 7 500 euro do 15 tysięcy euro. Niemniej istotne dla nas jest przyjęcie skutecznych narzędzi interwencyjnych. Aby sprostać rosnącym wahaniom cen, nasze rynki muszą być regulowane w większym stopniu. Wspólne oświadczenie szesnastu państw członkowskich w sprawie stanu europejskiego rynku mleczarskiego zawiera pewne cenne wskazówki dla Komisji na temat tego, jak poprawić regulację rynków mleczarskich. Uważam również, że należy, jak domaga się tego siedem państw członkowskich, rozważyć czasowe zawieszenie wzrostu kwot. Chciałabym również ponownie wyrazić moje poparcie dla wprowadzenia funduszu mleczarskiego, aby wesprzeć organizacje i spółdzielnie producentów, a także inwestycje rolne, modernizację, dywersyfikację gospodarstw mleczarskich, środki związane z umiejscowieniem geograficznym i środki marketingowe w odniesieniu do przetworów mlecznych.
Ivari Padar  
na piśmie. - (ET) Obserwując obecną sytuację na rynku mleczarskim, wyraźnie dostrzegam, że nasz sektor wciąż jest w znacznym stopniu nieprzygotowany do radzenia sobie z konsekwencjami globalnego kryzysu gospodarczego. W konsekwencji rozwój wspólnej polityki rolnej powinien być kontynuowany, aby mógł poprawić konkurencyjność, a w dłuższej perspektywie zmniejszyć zarządzanie rynkiem. Kontrola wspólnej polityki rolnej jest krokiem we właściwym kierunku, a utrzymanie tego samego kierunku w dyskusjach na temat wspólnej polityki rolnej po 2013 roku jest jedyną drogą do wzmocnienia sektora.
Daciana Octavia Sârbu  
na piśmie. - (RO) Obecnie doświadczamy najgłębszego kryzysu w sektorze mleczarskim wywołanego kryzysem globalnym, który zasadniczo jest wynikiem rozbieżności między popytem a podażą. Spadek cen mleka i przetworów mlecznych odbija się negatywnie przede wszystkim na gospodarstwach z niskimi dochodami. Z tego względu nie uważam, że system kwot należy zamrozić we wszystkich państwach członkowskich. Każde państwo powinno natomiast podjąć decyzję, jak wyznaczyć własne kwoty. Problem polega na tym, że w porównaniu z latami 1983-1984 na rynku pozostała jedynie jedna piąta producentów. Ryzykujemy zatem teraz, że więcej gospodarstw zakończy działalność. Dlatego musimy przyjąć pilne środki, aby temu zapobiec. Powinniśmy przyjąć następujące środki, aby zakończyć kryzys w tym sektorze: przedłużyć środki dotyczące przechowywania masła, mleka w proszku i sera, przyspieszyć utworzenie funduszu mleczarskiego, aby zrealizować potrzeby małych producentów i młodych hodowców, i osiągnąć porozumienie z supermarketami, aby ustalić godziwą cenę dla producentów rolnych i detalistów.
