Biała księga na temat zagadnień zdrowotnych związanych z odżywianiem, nadwagą i otyłością (debata)  
Przewodniczący
Kolejnym punktem posiedzenia jest sprawozdanie sporządzone przez posła Alessandro Fogliettę w imieniu Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności w sprawie białej księgi na temat zagadnień zdrowotnych związanych z odżywianiem, nadwagą i otyłością” (2007/2285 (INI)).
Alessandro Foglietta
sprawozdawca. - (IT) Panie przewodniczący, panie i panowie! Przed rozpoczęciem debaty poświęconej sprawozdaniu, nad którym będziemy jutro głosować, chciałbym wyrazić krótkie podziękowanie. Rozpocznę od podziękowania mojej koleżance, pani Adrianie Poli Bortone, obecnie senatorowi Republiki Włoskiej, po której odziedziczyłem projekt sprawozdania oraz bardzo szczegółowe, dogłębne opracowanie tematu; dziękuję też moim współpracownikom za entuzjastyczne i sumienne wspieranie moich działań związanych z dalszym badaniem i analizą przedmiotowego zjawiska; na koniec także sprawozdawcom pomocniczym, których zaangażowanie bez wątpienia przyczyniło się do przyjęcia tekstu w Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego przy niemalże jednogłośnym, ponadpartyjnym porozumieniu.
Panie i panowie! Z chwilą powierzenia mi projektu tekstu zadałem sobie pytanie, jaki powinien być mój cel jako sprawozdawcy kontynuującego tego rodzaju badanie. Odpowiedź znalazłem w strategicznym charakterze przedmiotowego dokumentu, który wskazał mi dwa filary, na których postanowiłem oprzeć moją pracę: po pierwsze kompletność, aby nie pozostawić żadnych luk, ani też nie umniejszyć znaczenia żadnego z licznych aspektów omawianego zagadnienia; po drugie praktyczność, by móc opracować dokument prawdziwie ukierunkowany w przyszłość, wskazujący skuteczne narzędzia i rozwiązania.
Decydując się na takie podejście, opierałem się na powszechnie dostępnych danych, statystykach i wskaźnikach procentowych dotyczących tego tematu. Gdy przyjrzeć im się bliżej, dane procentowe są niepokojące, gdyż jak podaje Światowa Organizacja Zdrowia, na nadwagę cierpi ponad miliard osób, zaś ponad 300 milionów ludzi to osoby otyłe. Gwałtownie rośnie zjawisko otyłości dzieci, a powinniśmy pamiętać, że choroby związane z otyłością i nadwagą pochłaniają w niektórych państwach członkowskich do 6% krajowych wydatków na służbę zdrowia.
Poszukując możliwych rozwiązań, staraliśmy się nie demonizować określonych rodzajów żywności i nie przypisywać im wyłącznej odpowiedzialności za otyłość. Problemu nie rozwiąże proste wyeliminowanie tego rodzaju produktów z naszej diety, chodzi raczej o uczenie konsumentów, szczególnie dzieci i młodzieży, zasad rozsądnego żywienia. Tłuszcze stanowią istotny składniki prawidłowego spożycia pokarmów, lecz tylko wówczas, gdy są spożywane w właściwych ilościach i o odpowiednich porach dnia. Nauczanie zasad dietetyki, do którego przywiązuję ogromną wagę, nie dotyczy umiejętności odróżniania dobrej żywności od złej; nie ma rzeczy z gruntu szkodliwych, i nie trzeba niczego wykluczać z diety zdrowych konsumentów, którzy nie wykazują zaburzeń w żywieniu.
Kolejną kwestią, na którą chciałbym zwrócić państwa uwagę, jest fakt, że otyłość niewątpliwie stanowi chorobę. Jest to choroba, u której źródeł leżą nie tylko przyczyny fizyczne, lecz często także społeczne bądź psychologiczne, niemniej pozostaje ona chorobą, która corocznie obciąża krajowe systemy opieki zdrowotnej ogromnymi kosztami. Jest to choroba, której trzeba przeciwdziałać za pomocą praktycznych, wielopłaszczyznowych rozwiązań. W toku kilkumiesięcznych badań zdałem sobie sprawę, że aspekt ten zbyt często pozostaje niedoceniony przez opinię publiczną, która z jednej strony popada w uzasadniony alarmizm, popierając kampanie uświadamiające problematykę anoreksji, z drugiej strony jednak przejawia równie nieuzasadnione, konsolacyjne podejście do problemu nadwagi, przejawiające się w stwierdzeniach typu "puszyste jest piękne” itp. Takie podejście jest chybione; wysyła błędny komunikat. Przedmiotem dyskusji nie jest estetyka czy wygląd; mówimy o zdrowiu. Dlatego, podobnie jak plaga anoreksji wymaga podjęcia energicznych działań, tak i my chcemy walczyć z otyłością, działając na licznych frontach wytyczonych w sprawozdaniu, co wymaga podjęcia równoległych i spójnych starań.
Konieczne są wysiłki ze strony wychowawców, pracowników służby zdrowia, przemysłu spożywczego i mediów, w tym zwłaszcza telewizji. Wszyscy oni winni wykazać silne poczucie odpowiedzialności, wynikające z możliwości wywierania wpływu na opinię publiczną. Należny wkład powinny też wnieść instytucje publiczne, szczególnie instytucje o charakterze lokalnym.
Panie i panowie! Pragnę zakończyć moje wystąpienie wiadomością, która w ubiegłych dniach wywołała spore zamieszanie: a mianowicie, jeden z dwóch konkurentów w wyścigu do Białego Domu stwierdził, iż rozwiązaniem korzystnym, słusznym i właściwym byłoby opodatkowanie osób otyłych, jak też palaczy i konsumentów alkoholu. Moim zdaniem byłby to absurd, niemniej jestem przekonany, że tak poważnym problem trzeba się zająć w odpowiedni sposób, gdyż tylko stawiając mu odważnie czoła, można będzie osiągnąć pozytywne rezultaty.
Przewodniczący
Proszę wszystkich mówców o rygorystyczne przestrzeganie ram czasowych, których w tej debacie nie możemy przekroczyć, zważywszy że jest to debata wieczorna i dysponujemy bardzo ograniczonym czasem, zwłaszcza w kategoriach logistyki, w tym m.in. obsługi tłumaczeniowej. Proszę zadbać, abym nie musiał wyłączać mikrofonu, działanie takie uważam za nader kłopotliwe dla przewodniczącego i wolałbym, aby mówcy indywidualnie dbali o dyscyplinę czasową.
László Kovács
komisarz. - Panie przewodniczący! Z wielkim zadowoleniem przyjmuję sprawozdanie Parlamentu będące odpowiedzią na białą księgę na temat zagadnień zdrowotnych związanych z odżywianiem, nadwagą i otyłością, opracowaną przez Komisję. Chciałbym szczególnie pogratulować panu posłowi Alessandro Foglietcie znakomitej pracy. Z przyjemnością stwierdzam, że Parlament podziela pogląd Komisji, iż epidemię otyłości można powstrzymać jedynie poprzez przyjęcie zintegrowanego podejścia oraz że Parlament popiera białą księgę Komisji jako istotny krok w kierunku zahamowania narastającej fali otyłości i nadwagi w Europie. Biorę też pod uwagę wniosek Parlamentu o podjęcie szeregu dalszych działań - włączając kolejne środki regulacyjne - wykraczających poza działania przewidywane aktualnie przez Komisję.
W roku 2010 Komisja zorganizuje pierwszy przegląd osiągnięć w kontekście celów, które wytyczono w białej księdze z 2007 r.
Jeżeli kontrola wykaże, że postęp nie jest zadowalający, trzeba będzie oczywiście rozważyć dalsze działania, łącznie z ewentualną regulacją.
Co się tyczy procesu monitorowania, pragnę zwrócić państwa uwagę na nader ważną rolę, jaką odgrywa Światowa Organizacja Zdrowia. Prowadzimy współpracę zgodnie z wnioskami przyjętymi na konferencji ministerialnej WHO w Stambule, skupiając się na monitorowaniu działań podejmowanych w państwach członkowskich w celu wdrożenia białej Księgi Komisji i strategii WHO.
Na koniec chcę państwu przedstawić niektóre z najnowszych osiągnięć we wdrażaniu strategii dla Europy w sprawie zagadnień zdrowotnych związanych z odżywianiem, nadwagą i otyłością, będące odpowiedzią na szereg działań postulowanych w państwa sprawozdaniu.
Jak państwu wiadomo, w celu wzmocnienia działań na szczeblu europejskim Komisja ma obowiązek powołać grupę wysokiego szczebla koncentrującą się na kwestiach zdrowotnych związanych z odżywianiem i aktywnością fizyczną. Grupa zapewnia szybką wymianę pomysłów i praktyk między państwami członkowskimi oraz umożliwia przegląd wszystkich polityk rządowych.
Co się tyczy dotychczasowego zaangażowania zainteresowanych stron, organizacje paneuropejskie, członkowie platformy UE ds. żywienia, aktywności fizycznej i zdrowia, realizują obecnie w kluczowych obszarach ponad 200 zobowiązań, takich jak zmiana formuły produktów, etykietowanie i odpowiedzialna reklama.
Prowadzone są nieustanne działania monitorujące, coroczne sprawozdania są ogólnie dostępne na stronie internetowej Komisji.
Uzupełnieniem platformy UE są doniesienia z 17-stu państw członkowskich UE o tworzeniu partnerstw publiczno-prywatnych między rządami i sektorem prywatnym, toteż uważam, iż jest to rozwój we właściwym kierunku.
W lipcu grupa wysokiego szczebla spotkała się z platformą UE ds. żywienia, aktywności fizycznej i zdrowia w celu omówienia możliwych synergii i partnerstw, skupiając się w pierwszym rzędzie na ograniczeniu zawartości soli jako uzgodnionym, wstępnym priorytecie wspólnych działań z udziałem państw członkowskich.
To łączone spotkanie przyniosło wiele korzyści i jestem pewien, że tego rodzaju spotkania, z udziałem zarówno urzędników wysokiego szczebla reprezentujących państwa członkowskie, jak i członków platformy, spotęgują skutki działań podejmowanych w przyszłości przez władze rządowe i członków platformy.
Chciałbym także zwrócić państwa uwagę na lipcową propozycję Komisji dotyczącą zarezerwowania każdego roku kwoty 90 milionów euro na zakup i rozprowadzanie w szkołach darmowych owoców i warzyw.
Zahamowanie fali otyłości jest dla nas jednym z najważniejszych wyzwań w dziedzinie zdrowia publicznego w dzisiejszej Europie.
Pragnę wyrazić wdzięczność za niesłabnące wsparcie z państwa strony, oczekując dalszego dialogu z Parlamentem w kwestii, jakie działania należy podejmować, aby Unia Europejska w pełni wywiązała się ze swej roli w rozpatrywaniu tego problemu.
Małgorzata Handzlik
autorka projektu opinii Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów. - Panie Przewodniczący! Nadwaga i otyłość stanowią wyzwanie współczesnej cywilizacji prowadząc do wielu chorób chronicznych takich jak choroby układu krążenia, nadciśnienie, cukrzyca typu 2, udary czy niektóre nowotwory. Walka z nimi powinna być priorytetem w polityce zdrowotnej Unii. Strategia obejmująca walkę z tym zjawiskiem powinna angażować jak najwięcej partnerów od władz lokalnych, państw członkowskich, Komisji Europejskiej po przedstawicieli przemysłu. Nie powinniśmy jednak zapominać o konsumentach, którzy sami dokonują wyborów żywieniowych. Kampanie edukacyjne i promocje aktywności fizycznej wydają się być najwłaściwszym podejściem, tak aby konsument dzięki jasnym i czytelnym informacjom był w stanie dokonać racjonalnego wyboru diety. Nie sądzę natomiast, aby restrykcje narzucane samym producentom żywności, np. w odniesieniu do reklamy, przyniosły efekt w postaci zmniejszenia liczby osób cierpiących na nadwagę.
Pragnę zwrócić uwagę także na inny element nieco pomijany w tej dyskusji, a mianowicie konieczność odpowiedniego kształcenia pracowników służby zdrowia, w szczególności w dziedzinie opieki diabetologicznej i leczenia cukrzycy, gdyż kwestia ta pozostaje nieco zaniedbana, zwłaszcza w nowych państwach członkowskich.
Czesław Adam Siekierski
autor projektu opinii Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi. - Panie Przewodniczący! Sam w pewnym sensie czuję się adresatem tego projektu. Popieram rozwiązania przedstawione w białej księdze. Tam wśród najskuteczniejszych metod leczenia wymieniona jest prozdrowotna zmiana stylu życia, aktywność fizyczna w każdej formie oraz działania prewencyjne w postaci daleko idących zaleceń dla producentów żywności, konsumentów, producentów reklam, właścicieli restauracji, sieci gastronomicznych, a także kampanii informacyjnych.
W celu realizacji tych założeń bardzo ważne jest skoordynowanie wszystkich obszarów polityki, różnych szczebli zarządzania oraz zaangażowanie sektora prywatnego, aby wspólnie stawić czoła temu problemowi. Ze szczególnym naciskiem musimy podjąć te działania, które chronią przed otyłością dzieci. Na dorosłych spoczywa odpowiedzialność wpajania młodym zdrowych nawyków żywieniowych, czasem jednak bywa, że sami do końca nie wiemy, co jest dobre, a co złe. Dlatego tak ważne jest organizowanie kampanii informacyjnych skierowanych do rodziców, aby mogli oni zapewnić swoim pociechom zbilansowaną dietę.
Programy promujące zasady zdrowego odżywiania i aktywności fizycznej powinny być również skierowane do dzieci i młodzieży, gdyż epidemia otyłości oczywiście istnieje, ale istnieje także szał, rygor, presja odchudzania. 80% nastolatek do 18 roku życia odchudzało się przynajmniej jeden raz w życiu. Niewłaściwe odchudzanie jest szkodliwe. Dlatego tak jak młodym ludziom trzeba umiejętnie dawkować wiedzę o świecie, tak samo trzeba nauczyć ich prawidłowego odżywiania, które skutkuje głodem wiedzy, a taki głód jest jak najbardziej wskazany.
Należy również jak najszybciej zadbać o realizację ogólnoeuropejskiego programu "Owoce w szkole”. Komisja Europejska zaproponowała na ten cel tylko 90 milionów euro. Moim zdaniem kwota ta powinna być zwielokrotniona, tak aby w każdej szkole wszechobecne automaty z chipsami, batonikami, napojami gazowanymi zastąpić tymi ze świeżymi owocami, warzywami, produktami mlecznymi. Pamiętajmy, że to jakie posiłki spożywają nasze dzieci, będzie miało wpływ na ich zdrowie w późniejszym okresie życia.
Anna Záborská
autorka projektu opinii Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia - (SK). Dziękuję. Panie przewodniczący! Mam niewiele czasu, dlatego omówię tylko kilka punktów.
Jak zawsze, jestem za zapobieganiem, i to zapobieganiem od najmłodszych lat. Zapobieganie jest ściśle związane z promowaniem rodzicielskiej odpowiedzialności. Najlepszym sposobem na zapobieganie dziecięcej otyłości jest unikanie wykorzystywania telewizji, gier komputerowych i Internetu jako pomocy w opiece nad dzieckiem. Przy braku twórczej aktywności, dzieciom i dorosłym brakuje odpowiedniej porcji ruchu.
Dzieci powinny rozwijać prawidłowe nawyki żywieniowe pod względem jakości i ilości jedzenia, oraz wdrażać się do nakrywania stołu. Konieczne jest promowanie wspólnych posiłków, z udziałem dzieci i rodziców. Dobrze, jeżeli rodzina może wspólnie spożyć co najmniej jeden posiłek dziennie. Aby to umożliwić, potrzeba nam ułatwiać zachowanie właściwej równowagi między życiem rodzinnym i zawodowym. Innym dobrym sposobem na zapobieganie otyłości jest uczenie dzieci gotowania. Dzieci lubią pomagać w gotowaniu i warto je do tego zachęcać.
Philip Bushill-Matthews
w imieniu grupy PPE-DE. - Panie przewodniczący! Otyłość jest jednym z największych wyzwań zdrowotnych dla Europy, lecz ktoś mógłby spytać, co ma wspólnego z nami tu w Parlamencie Europejskim? Czy wręcz w Unii Europejskiej?
Istnieją co najmniej dwa powody. Jednym z nich jest fakt, o którym wspomniał już poseł sprawozdawca, że choroby związane z otyłością pochłaniają w Unii Europejskiej ponad 6% krajowych budżetów służby zdrowia, finansowanych z pieniędzy podatników. Wszyscy musimy za to płacić. Po drugie, poszczególne państwa Unii Europejskiej radzą sobie z tą kwestią na różne sposoby, i wszyscy możemy się od siebie wiele nauczyć.
Dlatego chciałbym pogratulować Komisji białej księgi, która dała impuls do tej debaty, a także podkreślić kilka najważniejszych punktów. Ogólnie z zadowoleniem przyjmujemy propozycję Komisji dotyczącą etykietowania żywności, lecz naszym zdaniem byłoby niewłaściwe, gdyby sprawozdanie uprzedzało szczegółowe dyskusje, które będą niezbędne w tej konkretnej sprawie.
W kwestii otyłości dane pokazują, że problem polega znacznie bardziej na tym, ile ludzie zażywają ruchu, niż ile przyjmują pożywienia. Chodzi o spalanie kalorii, a nie tylko ich przyjmowanie. Dlatego byłoby całkowicie błędne oskarżać przemysł spożywczy i napojów o powodowanie problemu, lub wręcz o brak pomysłu na skuteczne rozwiązanie.
Rzeczywistość jest w istocie znacznie bardziej złożona. Potrzebujemy więcej społeczności promujących aktywność fizyczną, oferujących więcej ścieżek rowerowych, potrzebujemy lepszego planowania terenów miejskich, lepszej promocji transportu publicznego, więcej parków i obiektów sportowych, więcej boisk szkolnych i oczywiście lepszej edukacji. Potrzebujemy zmienić wiele aspektów naszego życia.
Dlatego chcę pogratulować posłowi sprawozdawcy wszechstronnego sprawozdania, jak również udanej realizacji nader trudnego zadania, polegającego na przejęciu po poprzedniku tak wielu sprawozdawców pomocniczych i zmierzeniu się z tak licznymi pomysłami. W szczególności chcę podziękować mu za przyjęcie kilku z moich propozycji zmian, w tym tych dotyczących problemu niedożywienia, szczególnie w szpitalach i domach opieki dla osób starszych. Jest bardzo ważne, abyśmy otoczyli opieką słabszych członków naszego społeczeństwa.
Niektórzy ludzie niestety sami się osłabiają, i jeśli wolno mi zakończyć dość odważnym uogólnieniem, jednym z problemów dzisiejszego społeczeństwa jest brak osobistej odpowiedzialności, przekonanie, że wszelkie nasze niepowodzenia to nie nasz problem, że rozwiąże go za nas ktoś inny. Kolejne regulacje są tylko pożywką dla takiej postawy: jedyną słuszną odpowiedzią jest więcej samoregulacji i samodyscypliny. Powinniśmy zachęcać do większej osobistej odpowiedzialności, i tym sposobem wszyscy uczynimy postęp jako społeczeństwo.
Linda McAvan
w imieniu grupy PSE. - Panie przewodniczący! Jest to długie sprawozdanie. Przedłożono 400 propozycji zmian, dlatego chciałabym podziękować posłowi sprawozdawcy, ponieważ starał się ułożyć je w sensowną całość. Mam nadzieję, że długość projektu nie przesłoni jego kluczowego przesłania.
Dla nas jako Grupy Socjalistycznej do kluczowych informacji - a mamy tu szereg bardzo pozytywnych punktów - należy stwierdzenie, że potrzebujemy dobrej regulacji w zakresie zasad etykietowania, dlatego oczekujemy uwzględnienia w przyszłych dyskusjach kwestii umieszczania etykiety na przedniej części opakowania, w miarę możliwości z użyciem kolorowych kodów. Wiemy, że Komisja nad tym pracuje, i tego właśnie oczekujemy.
Z zadowoleniem przyjmujemy aktualne poparcie całego Parlamentu dla zakazu stosowania sztucznych kwasów tłuszczowych trans. Gdy zgłosiłam ten problem dwa lata temu, nie zyskał on poparcia w Parlamencie - Komisja wszczynała wówczas postępowanie przeciwko Danii i w gruncie rzeczy nic się nie działo. Obecnie mamy pisemne oświadczenie i ogólny konsensus, toteż mam nadzieję, że Komisja podejmie odpowiednie działania.
Panie komisarzu! Wspomniał pan o zmianie formuły produktu. Uważam, że to bardzo ważna sprawa. Jest oczywiście prawdą, jak twierdzi poseł Philip Bushill-Matthews, że ludzie powinni postępować odpowiedzialnie, ale i producenci odpowiadają za sposób, w jaki wytwarzają swoje produkty. Wielu z nich podejmuje obecnie intensywne starania zmierzające do ograniczenia zawartości soli, tłuszczu i cukru. Składniki te bywają często ukryte w produktach. Dla konsumenta nie jest rzeczą oczywistą, że zakupiony ketchup czy jogurt zawiera dużą ilość cukru. W rzeczywistości system etykietowania często ukrywa informacje o tym, co zawiera dany produkt, czego przykładem są jogurty podpisane jako "niskotłuszczowe” i zawierające jednocześnie wysoki poziom cukru.
Nie sądzimy, aby samoregulacja mogła być odpowiedzią na wszystkie problemy. Uważamy, że niezbędny jest pewien stopień regulacji, szczególnie w stosunku do dzieci. Tak, dorośli mogą dokonywać wyborów, ale dzieci powinny być chronione przez prawo, i dlatego domagamy się niezależnego monitorowania wszelkich porozumień w branży przemysłowej. Wiemy, że podejmują państwo pierwsze kroki w tym kierunku.
Ostatecznie jest to poważny problem całej Europy. Jeżeli nie stawimy mu czoła, będzie on kosztował kasę publiczną masę pieniędzy, dlatego oczekujemy dziś od Komisji konkretnych propozycji - i to nie w kwestiach objętych odpowiedzialnością państw, lecz właśnie w obszarach odpowiedzialności Unii Europejskiej potrzebujemy czytelnych polityk, które pomogą rządom ograniczyć zjawisko otyłości.
Frédérique Ries
w imieniu grupy ALDE. - (FR) Panie przewodniczący! Dolegliwość związana z siedzącym trybem życia, choroba dotykająca aktualnie coraz więcej młodych ludzi, jak już wspomniano, otyłość jako problem pozostaje w centrum zainteresowania prac tej Izby, i to od początku bieżącego okresu legislacyjnego. Co roku ponad 400 000 młodych ludzi dołącza do długiej listy tych, którzy mają okazję dowiedzieć się wszystkiego o efekcie yo-yo towarzyszącym procesowi odchudzania.
Dlatego Europa postąpiła słusznie, stawiając czoła temu problemowi. Przyjęła też w tym obszarze czytelną strategię, powołując w marcu 2005 r. europejską platformę mającą zjednoczyć wszystkie zainteresowane strony, w tym przemysł rolno-przemysłowy, sektor detaliczny i dystrybucji, pracowników sektora medycznego i stowarzyszenia konsumentów.
Należy uznać fakt, i szereg mówców już dziś o tym wspomniało, iż niełatwo jest przekonać ludzi, że Europa winna mieć większe prawa niż tylko prawo głosu w tej walce z otyłością. W tym celu powinniśmy zacząć od jasnego sprecyzowania szczebli władzy, co jednak nie zwalnia nas od przypominania państwom członkowskim o ich uprawnieniach i polach odpowiedzialności, co też czynimy
Mam tu na myśli dwie przełomowe propozycje, które wysunęliśmy w sprawozdaniu: pierwsza z nich dotyczy zapobiegania dyskryminacji i stygmatyzacji osób otyłych poprzez oficjalne uznanie otyłości za chorobę o przewlekłym charakterze, podobnie jak to uczyniły WHO i Portugalia; druga przewiduje zagwarantowanie wszystkich dzieciom w wieku szkolnym dostępu do aktywności fizycznej i sportu - dwie godziny tygodniowo stanowiłyby moim zdanie wymagane minimum - w połączeniu z lepszym finansowaniem szkolnych stołówek, aby można było uzupełniać dietę dzieci o świeże produkty, i tu z zadowoleniem przyjmuję inicjatywę Komisji zmierzającą do rozprowadzania w szkołach bezpłatnych owoców, o której wspomniał pan komisarz. Chciałabym też dodać, że właśnie dzięki tak prostym, wyraźnym i racjonalnym działaniom jak te ludzie nauczą się ponownie lubić Europę.
Chciałabym teraz przejść do sprawozdania pana posła Foglietty i podziękować mu za wydajną pracę. Chcę szczególnie podkreślić dwie propozycje zawarte w sprawozdaniu. Pierwsza z nich dotyczy optowania raczej za bodźcem politycznym, w rodzaju niższych cen czy udogodnień podatkowych, niż za systemem, który polega na zwiększeniu podatku od produktów wysokokalorycznych, a mianowicie słynnego "podatku tłuszczowego”, który w ostatecznym rozrachunku uderzy w gospodarstwa domowe o najniższych dochodach.
Dlatego Grupa Porozumienia Liberałów i Demokratów na rzecz Europy, którą dziś reprezentuję, jest przeciwna poprawce 6 proponowanej przez Grupę Zielonych/Wolne Przymierze Europejskie, preferując pozostanie przy propozycji znaczącego obniżenia podatku VAT od owoców i warzyw, jak przewidziano w punkcie 8.
Moja grupa popiera także zakaz stosowania sztucznych kwasów tłuszczowych trans, co do których stwierdzono, że wiążą się ze znacznym wzrostem ryzyka chorób sercowo-naczyniowych. Dlatego wyraziliśmy sprzeciw wobec propozycji wysuniętych przez posła Bloklanda, zmierzających do złagodzenia punktów 32, 34 i 35, oraz do utorowania drogi dla kwasów uwodornionych, a wręcz ich wybielenia. Nasze przesłanie pod adresem producentów jest czytelne: okażcie dobrą wolę i wprowadzajcie innowacje w imię zdrowia konsumentów, a także w waszym własnym interesie.
Mając niewiele czasu, chciałabym na koniec przypomnieć pierwsze posiedzenia parlamentarne dedykowane sprawom odżywiania i zdrowia, które organizowałam w tej Izbie rok temu. Były to początki debaty o istotnym znaczeniu dla wszystkich zainteresowanych stron, skupionej na następujących czterech kluczowych priorytetach: docieranie do konsumentów od najmłodszych lat, przestrzeganie zróżnicowanej i zbilansowanej diety, traktowanie otyłości jako przewlekłej choroby, oraz w razie konieczności podjęcie działań legislacyjnych. To więcej niż pusty slogan, to moralny obowiązek Unii Europejskiej nas wszystkich, toteż powinniśmy w pełni poświecić się walce z otyłością i siedzącym trybem życia.
Ewa Tomaszewska
w imieniu grupy UEN. - Panie Przewodniczący! 3 miliony dzieci otyłych, 22 miliony dzieci z nadwagą, ponad 50% mieszkańców Europy to osoby otyłe lub z nadwagą. Otyłość to większe obciążenie układu kostno-szkieletowego i związane z tym zagrożenia, ale także zaburzenia metabolizmu i wynikła stąd skłonność do cukrzycy, choroby układu krążenia, nadciśnienia, nadwyżki cholesterolu.
Problem wynika zarówno z niewłaściwego sposobu odżywiania, jak i z siedzącego trybu życia i unikania wysiłku fizycznego, czemu towarzyszą obciążenia cywilizacyjne, choćby stres. Społeczny wymiar problemu wymaga zdecydowanych działań, szczególnie zabezpieczenia dzieci. Słodycze zamiast pełnowartościowych posiłków, całe dni przed telewizorem lub przy komputerze, to efekt braku wzorców i właściwego wpływu dorosłych na sposób życia dziecka. Biała księga na temat żywienia to pożyteczny dokument w działaniach na rzecz ograniczania otyłości, przede wszystkim u dzieci. Wybór zdrowych produktów winna ułatwiać polityka promocyjna i informacyjna adresowana zarówno do dzieci, jak i przede wszystkim do ich rodziców. Szczególnie popieramy kampanię "Owoce w szkole”.
Kathalijne Maria Buitenweg
w imieniu grupy Verts/ALE. - (NL) Panie przewodniczący! Rozmawiamy dziś o nadwadze i otyłości, i uważam za ważne, jak stwierdziło już szereg przedmówców, aby nie mówić zbyt wiele o diecie i stratach, lecz przede wszystkim o potrzebie zdrowego żywienia.
Kilka miesięcy temu byłam zszokowana, gdy moja córka, osoba bardzo szczupła, po przyjściu do domu nie chciała zjeść drugiej kromki, obawiając się, że przytyje. Wprawdzie w szkole wielokrotnie słyszała, że nie należy być grubym, jednak nie miała dostatecznego pojęcia o tym, na czym polega zdrowe odżywianie i jak wygląda normalna porcja. Ośmiolatek tak naprawdę nie rozumie, od którego momentu zaczyna się otyłość. Dlatego ważne jest, aby mówić przede wszystkim o zdrowym odżywianiu, a nie o tym, czy ktoś jest za gruby.
Odpowiedzialnością rodziców jest pokazać dzieciom, co jest zdrowe i jak wygląda zbilansowana porcja żywnościowa, natomiast szkoły mają obowiązek tę wiedzę przekazać i dać dobry przykład. Rodzice muszą więcej wiedzieć o wartościach odżywczych i zawartości tłuszczu w produktach, toteż zgadzam się z wcześniejszą wypowiedzią dotyczącą etykietowania. Dlatego powinniśmy sprawdzić ten punkt w prawodawstwie poświęconym etykietowaniu.
Uważam za dobry pomysł, aby mówić dużo o sporcie oraz o tym, że dzieci muszą mieć możliwość zabawy na świeżym powietrzu. Musimy zatem wydać zalecenie, aby przy planowaniu miast i wsi baczniej zwracać uwagę na fakt, że dzieci potrzebują więcej swobody.
Jeśli chodzi o jedzenie, Komisja Europejska posiada bardzo dobry unijny portal internetowy MiniChefs. Został on udoskonalony. Obecnie obejmuje również dania wegetariańskie, których wcześniej brakowało, lecz prawie wszystkie przepisy zawierają mięso. Przyznajmy szczerze, białka zwierzęce to główny czynnik prowadzący do nadwagi. Abstrahując od dobrostanu zwierząt, Komisja Europejska nie powinna wyraźnie promować konsumpcji mięsa.
Na koniec chciałabym odnieść się do podatku VAT. Posłanka Ries wspomniała, że jest przeciwna naszej poprawce 6, ponieważ woli nagradzać ludzi, niż ich karać. Dlatego nie chce podatku tłuszczowego ani wyższego opodatkowania niezdrowej żywności, ale za to niższych podatków od żywności zdrowej. Oczywiście zgadzam się z tym, ale okazuje się, że na przykład w Holandii wszystkie środki spożywcze lokują się aktualnie w tej niższej kategorii. Chrupki, lizaki i wszystkie tego rodzaju produkty mają obecnie niższą stawkę VAT, lecz oczywiste jest, że naszym zamiarem nie może być czynienie wyjątku dla produktów niezdrowych. Tu nie chodzi o karanie, nie można nagradzać niższą stawka VAT produktów, które nie są zdrowe.
Jens Holm
, w imieniu grupy GUE/NGL. - (SV) Jedna trzecia Europejczyków cierpi na nadwagę i otyłość. Pokaźną część budżetów zdrowia w państwach członkowskich trzeba przeznaczać na zwalczanie problemów powodowanych przez nadwagę. Co więcej, problem nadwagi odzwierciedla społeczno-ekonomiczne nierówności. Najsilniej dotyka osób o niskich dochodach, które spożywają więcej cukru i nasyconych tłuszczów. Osoby te mają po prostu uboższą dietę.
Z pewnością celem polityki jest tworzenie dla ludzi możliwie najlepszych warunków dla zdrowszego odżywiania. To jest dokładnie to, co poseł Foglietta przewiduje czynić w swoim sprawozdaniu. Dlatego ma on poparcie grupy Zjednoczonej Lewicy Europejskiej. Sprawozdanie wzywa Unię Europejską do większej elastyczności w zakresie zezwalania państwom członkowskim na stosowanie niższych stawek VAT w odniesieniu do zdrowej żywności oraz wyższych stawek VAT w odniesieniu do tego, czego powinniśmy jeść mniej. To ważny postulat i mam nadzieję, że liderzy Unii Europejskiej go wysłuchają. A co na ten temat może powiedzieć Komisja? Czy Komisja mogłaby na przykład zrewidować unijną dyrektywę VAT, zezwalając państwom członkowskim na więcej elastyczności, tak byśmy mogli płacić niższy VAT od zdrowej żywności?
Kolejne pytanie do Komisji dotyczy tłuszczy trans. Wiemy, że tłuszcze typu trans są szkodliwe. Stwierdziły to władze państw członkowskich, a także EFSA, unijny Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności. Na posiedzeniu Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności w dniu 1 kwietnia tego roku pani komisarz Androulla Vassiliou stwierdziła, że tłuszcz trans zdecydowanie szkodzi zdrowiu, co do tego nie ma żadnej wątpliwości. W omawianym sprawozdaniu wzywamy do wprowadzenia zakazu tłuszczy trans, ale Komisja odmawia przedstawienia takiego projektu. Pani komisarz Vassiliou nie pozwala nawet pojedynczym państwom członkowskim pójść o krok dalej i wprowadzić zakazy na szczeblu krajowym. Teraz Komisja ma możliwość wycofać się z tak niezdrowego stanowiska. Kiedy uzyskamy zakaz stosowania tłuszczy trans? Czy Komisja może przynajmniej zagwarantować państwom członkowskim swobodę wprowadzenia zakazu tłuszczy trans, jeżeli będą chciały to uczynić?
Mięso to kolejny wymiar problemu zdrowia publicznego, o czym już wspomniała moja przedmówczyni, poseł Buitenweg. Spożycie mięsa rośnie na całym świecie. Organizacja Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) ostrzega, że jeżeli nie zostaną podjęte stosowne działania, spożycie mięsa, które już teraz jest wysokie, do roku 2050 ulegnie podwojeniu. Mięso zawiera nasycone tłuszcze, przyczyniając się do otyłości. Co więcej, przemysł mięsny ma poważny udział w przyśpieszaniu zmian klimatycznych. Unia Europejska powinna stopniowo wycofywać się z dotacji do przemysłu mięsnego; mimo to, w samym tylko budżecie na rok 2007 na koszty marketingu w przemyśle mięsnym przeznaczono 45 milionów euro. Jest to nieproduktywne, i poza wszystkim innym dość dziwaczne marnowanie pieniędzy podatników. Stopniowe wycofywanie się ze wspomnianych dotacji do mięsa oraz strategia ograniczania spożycia mięsa powinny stanowić oczywiste środki umożliwiające poprawę zdrowia w Unii Europejskiej.
Johannes Blokland
w imieniu grupy IND/DEM. - (NL) Panie przewodniczący! Kwasy tłuszczowe trans nie należą do najzdrowszych kwasów tłuszczowych. Wspomniane kwasy tłuszczowe występują w postaci naturalnej i przemysłowej, i można je spotkać w wielu produktach spożywczych.
Mimo różnic w wynikach badań naukowych, większość badań wskazuje, że kwasy tłuszczowe trans występujące naturalnie w środkach spożywczych oraz sztucznie dodawane kwasy tłuszczowe trans o pochodzeniu przemysłowym stanowią jednakowe zagrożenie. Przy nadmiernym spożyciu oba rodzaje kwasów tłuszczowych trans są de facto równie szkodliwe. Toteż utrzymanie tego rodzaju rozróżnienia w obecnym projekcie nie wydaje mi się właściwe i stąd moja propozycja zmiany.
Ponadto bardzo trudno jest całkowicie zakazać wszystkich kwasów tłuszczowych trans, nie tworząc nowych zagrożeń dla zdrowia publicznego. Przykładowo, jak podaje brytyjska Agencja ds. Standardów Żywności, zakaz stosowania kwasów tłuszczowych trans prowadzi w rzeczywistości do wzrostu stężenia nasyconych kwasów tłuszczowych. Nasycone kwasy tłuszczowe są co najmniej równie szkodliwe jak kwasy tłuszczowe trans. Łączne spożycie nasyconych kwasów tłuszczowych jest przeciętnie znacząco wyższe, niż to zaleca Światowa Organizacja Zdrowia. Dlatego zgłosiłem poprawki zmierzające do ograniczenia też zawartości nasyconych kwasów tłuszczowych, i jednocześnie sugeruję, abyśmy nie domagali się zakazu stosowania kwasów tłuszczowych trans, jak obecnie przewidziano w punkcie 32 sprawozdania.
Byłoby też możliwe określenie granicznego, na przykład 2-procentowego udziału kwasów tłuszczowych trans w łącznej sumie energii przyjmowanej w pokarmach. Wydaje się to technicznie możliwe i zostało już częściowo zrealizowane. Musimy zapewnić, że nie będzie wymienności kwasów tłuszczowych trans na nasycone kwasy tłuszczowe, prowadzącej w ostatecznym rezultacie do braku jakiejkolwiek poprawy zdrowia konsumenta.
Irena Belohorská
(SK) Pogłębiająca się tendencja do nieprawidłowego odżywiania i niedostatecznej aktywności fizycznej w Europie jest alarmująca. Toteż bardzo się cieszę, że dostrzegamy ten problem tu, w Parlamencie Europejskim.
Wiemy, że otyłość jest jednym z czynników odpowiedzialnych za "choroby cywilizacyjne”, takie jak wysokie ciśnienie krwi, choroby serca, cukrzyca i wynikające z tego choroby układu kostno-szkieletowego. W dniu 17 września zorganizowałam tutaj w Parlamencie Europejskim roboczy lunch, poświęcony zależności między otyłością i cukrzycą w okresie ciąży. Posłowie i asystenci obecni na lunchu mieli okazję wysłuchać czołowych europejskich ekspertów, takich jak dr Rosa Corcoy Pla, przewodnicząca zespołu roboczego ds. cukrzycy w okresie ciąży, prof. F. Andre Van Assche, były przewodniczący Europejskiego Stowarzyszenia Ginekologów i Położników, oraz prof. dr Pera Ovesena.
Otyłość i cukrzyca u matki stanowią zwiększone ryzyko zachorowalności i śmiertelności matki i noworodka. Musimy zdać sobie sprawę, że chodzi nie tylko o chorobę matki, a więc osoby, która może czasem nie przestrzegać prawidłowej diety, ale również o odpowiedzialność za zdrowy rozwój przyszłej populacji.
Otyła, chora na cukrzycę matka urodzi otyłe dzieci, i tak będzie się działo z pokolenia na pokolenie. Dlatego chcę zwrócić państwa uwagę na pisemne oświadczenie, które wraz z kolegami przygotowaliśmy w tej sprawie, dotyczące zależności między cukrzycą i otyłością w okresie ciąży. Państwa członkowskie Unii Europejskiej powinny poświęcić więcej uwagi zapobieganiu i badaniom przesiewowym cukrzycy w okresie ciąży oraz uświadamiać obywatelom zagrożenie otyłością i jej konsekwencje.
Horst Schnellhardt
(DE) ) Panie przewodniczący, panie i panowie! Przygotowując białą księgę, Komisja zamierza przedstawić zintegrowaną strategię dla Europy, zmierzającą do ograniczenia chorób związanych z nieprawidłowym odżywianiem oraz towarzyszących mu problemów zdrowotnych związanych z otyłością i nadwagą. Jest to słuszne, ponieważ wzrost chorób związanych z nieprawidłowym odżywianiem i brakiem ruchu zmusza nas do działania.
Cel Komisji, którym jest przyjęcie zintegrowanego podejścia przenikającego wszystkie obszary polityki rządowej, jest celem słusznym. To jedyny sposób zwalczania przyczyn chorób związanych z otyłością. Ważna jest zbilansowana dieta, podobnie jak edukacja żywieniowa i promowanie zajęć sportowych w szkołach, ważne też jest, abyśmy zapewnili wskazówki i wsparcie, aby obywatele Unii Europejskiej mogli zmierzać w tym kierunku. Podjęto już rozliczne pozytywne inicjatywy. Platforma UE ds. żywienia, aktywności fizycznej i zdrowia jest jedną z nich, wspierając ten cel. Jest to inicjatywa na skalę Europy, będąca próbą zachęcenia obywateli do wprowadzenia koniecznych zmian. Kolejnym przykładem jest opracowany przez Komisję program "Owoce w szkole”.
Niemniej, jeżeli po raz kolejny uciekniemy się do populistycznych postulatów, jak zalecono w sprawozdaniu, to jedynie odwrócimy uwagę od rzeczywistego problemu. Jaki jest sens, aby ponownie domagać się ograniczenia działań reklamowych? Przecież dopiero co przyjęliśmy dyrektywę "Telewizja bez granic”. Zawarto w niej bardzo przejrzyste zasady, a mimo to znów wysuwamy nowe pomysły i żądania.
Mieszkałem przez 40 lat w regionie Europy, w którym działania reklamowe były zakazane. Bynajmniej nie sprawiło to, że w komunistycznej części Europy wszyscy schudli. Do czego zmierzają Zieloni, żądając opodatkowania produktów żywnościowych o określonym składzie odżywczym? Czy chcemy, aby biedniejsi obywatele Unii Europejskiej nie mogli spożywać określonych rodzajów żywności, bo nie mogą sobie na nią pozwolić? Jak strategię chcemy zatem przyjąć?
Powinniśmy przyjąć strategię wychodzącą od edukacji i szkoleń. To tam powinniśmy inwestować. Nie powinniśmy ograniczać swobody naszych obywateli poprzez stosowanie środków karnych lub ograniczanie im dostępu do żywności.
Edite Estrela
(PT) Panie przewodniczący! Ta debata ma wielkie znaczenie. Dlatego z zadowoleniem przyjmuję inicjatywę Komisji i sprawozdanie posła Foglietty. Więcej mówi się o anoreksji niż o otyłości, choć otyłość stała się prawdziwie globalnym problemem. Ponad 50% Europejczyków cierpi na nadwagę i jak już wspomniano, około 6% wydatków na ochronę zdrowia przeznacza się na leczenie otyłości. Narasta też zjawisko otyłości dzieci, sięgając obecnie 22 milionów dzieci w Europie.
Walka z otyłością musi stanowić polityczny priorytet Unii Europejskiej. Dlatego zgadzam się z większością proponowanych środków, jak informowanie konsumentów, ograniczenie reklam telewizyjnych i umieszczanie na etykietach produktów spożywczych informacji dotyczących żywienia i zdrowia. Ludzie muszą zrozumieć, że otyłość jest jedną z głównych przyczyn zgonu oraz że wiąże się z występowaniem wielu przewlekłych chorób, takich jak cukrzyca, wysokie ciśnienie krwi, zaburzenia sercowo-naczyniowe, problemy kości i stawów, choroby układu oddechowego i nowotwory. Musimy działać, i to szybko. Rozwiązanie nie jest żadną tajemnicą: więcej aktywności fizycznej i bardziej racjonalne odżywianie, co jest dokładnym przeciwieństwem tego, co robi większość ludzi. Kanapki i napoje bezalkoholowe, słodycze i zakąski nie powinny być codziennym pożywieniem, a siedzący tryb życia też nie jest niczym dobrym dla zdrowia.
Aktywność fizyczna może zwyczajnie polegać na codziennym, co najmniej półgodzinnym spacerze. To nie wymaga szczególnego wysiłku, nie kosztuje wiele, a działa. To ważne dla dorosłych i szczególnie ważne dla dzieci. Wielu rodziców nie zdaje sobie sprawy, jak wielką krzywdę czynią swoim dzieciom, pozwalając im spędzać wolny czas przed telewizorem bądź komputerem, oraz jeść to, to czego jeść nie powinny, bez jakiegokolwiek monitorowania czy kontroli.
Powinniśmy połączyć nasze siły w zwalczaniu otyłości, dlatego konieczne są wspólne działania, obejmujące szkoły, rodziny oraz przedsiębiorców z sektora produkcyjnego, zdrowotnego i społecznego. Na każdym spoczywa określona odpowiedzialność. Decydującą rolę w zmienianiu nawyków odgrywa rodzina. Szkoły powinny odpowiadać za kontrolę jakości i wartości odżywczej szkolnych posiłków, zakazując sprzedaży w barach i automatach produktów o wysokiej zawartości tłuszczu, cukru lub soli. Jednocześnie powinny ułatwiać i promować wśród uczniów aktywność fizyczną.
Holger Krahmer
(DE) Panie przewodniczący! Z zadowoleniem przyjmuję strategię nakreśloną w białej księdze, która pozwoli nam stawić czoła przyczynom nieprawidłowego odżywiania i otyłości, oraz związanym z nimi chorobom. Niestety w obszarze europejskiej polityki żywnościowej, kiedy mówimy o profilach składników odżywczych lub o etykietowaniu żywności, jak również w niektórych aspektach białej księgi, mamy skłonność do bardzo jednostronnego podejścia do sprawy. Ogólnie staramy się rozwiązywać problemy Europy za pomocą polityki produktu.
Moim zdaniem zakładanie, że istnieją dobre i złe produkty spożywcze, jest z zasady podejściem błędnym. Jak pokazuje szereg poprawek, sprawa wygląda inaczej. Istnieją jedynie dobre i złe, lub zbilansowane i niezbilansowane rodzaje diet. I takie powinno być nasze podejście. Jest wiele przyczyn, dla których ludzie wybierają niewłaściwy rodzaj diety.
Próba rozwiązania problemu poprzez sterowanie konsumentami za pomocą etykietowania produktów, czy wręcz wprowadzania zakazów reklam, za pomocą przepisów czy stosowania różnych stawek VAT, nie przybliży nas do upragnionego celu.
Nie chciałbym uprzedzać debaty na temat dyrektywy w sprawie etykietowania środków spożywczych, ale jestem przekonany, że każdemu naszemu działaniu powinna przyświecać zasada, że staramy się motywować konsumentów do refleksji nad nawykami żywieniowymi. Etykietowanie z wykorzystaniem systemu "świateł drogowych” - mające powstrzymać konsumenta i skłonić do zastanowienia, czy wybiera dobry czy zły produkt - to podejście, w którym zamiast edukować i podnosić świadomość konsumentów, traktuje się ich protekcjonalnie. Oczekiwałbym bardziej zrównoważonego podejścia, uwzględniającego fakt, że realizowanie polityki zorientowanej wyłącznie na produkt daleko nas nie zaprowadzi.
Roberta Angelilli
(IT) Panie przewodniczący, panie i panowie! Pragnę rozpocząć od pogratulowania posłowi sprawozdawcy udanego sprawozdania. Prawdopodobnie powtórzę szereg wcześniejszych uwag moich kolegów, ale uważam, że nie powinniśmy owijać niczego w bawełnę: otyłość dotyka około 25% europejskich dzieci, stanowiąc tym samym poważne zagrożenie dla ich przyszłego zdrowia. Przyczyny obejmują brak dostatecznych informacji, niewłaściwe nawyki żywieniowe, brak aktywności fizycznej, a nawet niedostatek obiektów sportowych. Nie możemy też nie doceniać problemów natury społecznej i psychologicznej, po części dlatego, że dzieci z nadwagą często bywają ofiarami znęcania się.
Dlatego uważam, że proponowane zwiększenie środków na finansowanie programu "Owoce w szkole”, w ramach którego owoce i warzywa będą dostępne w klasach nieodpłatnie, to dobry pomysł. W istocie, rok 2009 powinien przynieść renesans śródziemnomorskiej diety oraz produkcji warzyw i owoców, szczególnie w związku z najnowszymi danymi WHO, które wskazują, że spożycie tych produktów spada nawet w krajach basenu Morza Śródziemnego. Dzięki tej inicjatywie, zamiast niszczyć owoce dla utrzymania wysokich cen, można ich będzie użyć do zapewnienia zdrowszego żywienia, szczególnie naszych dzieci, i tym samej zdrowszej przyszłości dla wszystkich Europejczyków.
Ilda Figueiredo
(PT) Panie przewodniczący! Istotne jest, aby do kwestii żywienia, nadwagi i otyłości podchodzić w sposób wszechstronny i zintegrowany, zważywszy na fakt, że występuje tak wiele czynników, wśród których szczególnie ważne to niedostatek żywności, niedożywienie i brak dostatecznej informacji o zasadach zdrowego żywienia.
Dlatego sprawą o kluczowym znaczeniu jest zapewnienie zdrowej żywności. Poprzez politykę publiczną musimy zadbać, aby wszyscy mieli dostęp do zdrowej żywności. Oznacza to wdrożenie szeregu środków w celu zapewnienia lokalnej, wysokogatunkowej produkcji rolnej wysokiej jakości środków spożywczych, włączając mleko, owoce i warzywa, oraz ich rozdziału między osoby o niskich dochodach.
Ponadto odmienna wspólna polityka rolna, zakładająca ochronę rolnictwa rodzinnego i tworzenie lokalnych rynków owoców, warzyw i innych ważnych środków spożywczych, przy jednoczesnym należytym wspieraniu produkcji, może zagwarantować zdrową żywność dostępną dla ogółu po przystępnych cenach.
Skoro są propozycje wspierania dystrybucji owoców i warzyw w szkołach, istotne jest zwiększenie kwoty, którą Komisja Europejska proponuje na ten program przeznaczyć, w celu zagwarantowania ich codziennego i nieodpłatnego rozdawania wśród wszystkich dzieci w wieku szkolnym, a nie tylko raz w tygodniu, jak to się dzieje obecnie. Równie istotne jest wdrożenie całej serii polityk i programów zdrowia publicznego, dla których żywienie jest jednym z priorytetów, włączając kampanie poświęcone edukacji zdrowotnej i informacji, a także promowanie zdrowego stylu życia i żywienia. Muszą one obejmować wychowanie fizyczne i sport, z gwarantowaną dostępnością dla całej populacji, ze szczególnym uwzględnieniem dzieci i młodzieży, zwłaszcza w obrębie szkół.
Urszula Krupa
(PL) Panie Przewodniczący! Dokument dotyczący zagadnień zdrowotnych związanych z odżywianiem, otyłością i nadwagą zawiera szereg ważnych spostrzeżeń. Niepokojące wskaźniki pokazujące rozpowszechnienie nadwagi są powodem konieczności przeciwdziałania ze zwróceniem szczególnej uwagi na propagowanie ekologicznej żywności, aktywności fizycznej od najmłodszych lat, sportu oraz zwracanie uwagi na szkodliwość reklam podświadomie stymulujących objadanie. Korzystne elementy dokumentu to także propagowanie karmienia piersią, poprawienia jakości standardów odżywczych posiłków szkolnych, dostarczania owoców, natomiast zakazu sprzedaży w szkołach żywności i napojów zawierających dużo tłuszczu, soli i cukru.
Problem otyłości i nadwagi ma jednak jeszcze inne przyczyny, spośród których ważną rolę odgrywają powody psychiczne i urazowe. Różnorodne zaburzenia psychiczne prowadzą do zaburzeń odżywiania pozostając poza sferą świadomości, czego ewidentnym przykładem są bulimia i anoreksja. Nie tylko niedorozwój osobowy, ale brak respektowania wartości, powszechne depresje, nerwice powodują, że silniejsze znaczenie od świadomego działania mają automatyzmy biologiczne utrwalane przez powszechną obecność dostępnych na każdym kroku fast foodów. Pogardzane zasady etyczno-moralne, zlekceważenie znaczenia postów mogą nawet uniemożliwić wzrost osobowy uzależniając człowieka od poziomu cukru we krwi i wrażeń smakowo-wzrokowych.
Obserwując mailowe dyskusje i zgłaszane poprawki nieco dziwi pomijanie znaczenia kwasów tłuszczowych nasyconych, których spożycie wzrasta. Natomiast problem odmiennego wpływu sztucznych kwasów trans od pozostałych wydaje się rozstrzygnięty, gdyż w postaci naturalnej kwasy trans występują w niewielu produktach, zwłaszcza w niewielkim procencie w mleku.
Avril Doyle
Panie przewodniczący! Ponad połowa ludności Europy cierpi na nadwagę, zaś Światowa Organizacja Zdrowia informuje, że w skali globu nadwagę ma ponad miliard osób, spośród których 300 milionów to osoby otyłe. 50% Europejczyków nie uprawia żadnego sportu.
Ilość przypadków chorób sercowo-naczyniowych, takich jak cukrzyca, nadciśnienie i choroba serca, rośnie w zastraszającym tempie, ponadto osoby o wysokim stopniu otyłości są skrajnie zagrożone cukrzycą typu drugiego, ze wszystkim jej chorobowymi konsekwencjami, o czym świadczy niepokojący wzrost zachorować na ten typ cukrzycy wśród bardzo młodych nastolatków. Jak aktualnie informują nas lekarze, istnieje bardzo ścisłe powiązanie między otyłością i otępieniem/chorobą Alzheimera.
Zaiste jest to ogromne wyzwanie dla decydentów politycznych, szczególnie gdy chodzi o nasze dzieci, z których 22 miliony cierpi w Europie na nadwagę. Osiągnęliśmy w tym niezwykłych czasach etap, na którym ludzi z nadwagą jest więcej niż ludzi głodnych. Na dodatek, zwłaszcza w bogatszych krajach, obserwujemy narastające zaburzenia stosunku do jedzenia, z rosnącą liczbą przypadków anoreksji i bulimii jako chorób w krajach, w których jedzenia jest w bród.
Mimo że większość sprawy zdrowotnych podlega pod kompetencje państw członkowskich, istnieje wiele sposobów, pozwalających stawiać czoła problemom towarzyszącym otyłości na szczeblu europejskim: takich jak wymiana dobrych praktyk, promowanie zdrowszego trybu życia w odpowiednich politykach Unii Europejskiej oraz ponadgraniczna współpraca epidemiologiczna.
W ubiegłym tygodniu patronowałam w Parlamencie wydarzeniu pod nazwą "Breakfast Week”, gdzie podkreślaliśmy fakt, że 61% Europejczyków w ciągu tygodnia regularnie nie je śniadań. Nasi lekarze wiążą ten fakt bezpośrednio z nadmiernym przybieraniem na wadze. Harvard Medical School przeprowadziła niedawno badanie, z którego wynika, że osoby jedzące codziennie śniadanie są o 35% mniej zagrożone otyłością. Badanie wykazało też, że osoby nie jedzące śniadania bywają rano bardziej zmęczone, niespokojne i drażliwe.
Rozpoczęcie dnia od zapewnienia właściwego poziomu cukru we krwi jest najlepszym antidotum na podjadanie i ochotę na słodycze. Skoro ostatecznie to obywatele osobiście odpowiadają za swoje żywienie, nieustanne promowanie zdrowszego trybu życia jest absolutną koniecznością.
Zdecydowanie popieram przedmiotowe sprawozdanie, z wyjątkiem punktu 28, z którym nie mogę się zgodzić; nie uważam, aby w sprawozdaniu poświęconym zdrowiu należało podnosić kwestię środków podatkowych.
Åsa Westlund
(SV) Panie przewodniczący! Jak już wielokrotnie wspomniano, omawiamy dziś sprawę wielkiej wagi. To bardzo istotne zagadnienie, o którym państwa członkowskie mogą się wiele od siebie dowiedzieć, ale ważne też jest, byśmy dyskutując nad tą kwestią respektowali zasadę pomocniczości.
Jest wiele rzeczy, które Unia Europejska może zrobić dla ograniczenia problemu otyłości i na których powinniśmy skupić naszą uwagę w Parlamencie. Działania reklamowe i informowanie konsumentów to obszary, co do których podejmujemy decyzje w Parlamencie i na których powinniśmy się skoncentrować. Uważam, że pod tym względem częściowo zawiedliśmy.
Nie udało nam się, na przykład, wprowadzić zakazu reklam adresowanych bezpośrednio do dzieci jako grupy, która nie potrafi odróżnić faktów od reklamy, i dlatego wszelka informacja podawana im w tej formie jest z założenia myląca dla tej grupy konsumentów. Lwia część reklam adresowanych do dzieci w rzeczywistości dotyczy produktów o wysokiej zawartości tłuszczu, soli bądź cukru. Zakaz reklam adresowanych do dzieci byłby zatem skutecznym sposobem na ograniczenie problemu otyłości w Europie.
Kolejny punkt, który chcę poruszyć, dotyczy tłuszczy trans. Bardzo się cieszę, że być może uda nam się jutro skierować apel do Komisji o przedstawienie propozycji zakazu tłuszczy trans. Zwyczajowym argumentem przeciwko tego rodzaju zakazowi jest twierdzenie, że największym problemem dla zdrowia publicznego w Europie są tłuszcze nasycone. Istotnie jest to zgodne z prawdą, lecz dlaczego nie mielibyśmy rozumować tak, jak to robią Duńczycy? Skoro mamy tak wielki problem z tłuszczami nasyconymi, dlaczego mamy tolerować dodatkowy problem w postaci tłuszczy trans? Tego nie potrafię zrozumieć. Nie możemy wyeliminować wszystkich tłuszczy nasyconych, ale możemy skutecznie zlikwidować przemysłową produkcję tłuszczy trans, stanowiącą jedynie tani i niewłaściwy sposób produkowania żywności
Jestem też bardzo zadowolona, że poruszyliśmy w sprawozdaniu sprawę glutaminianów. Na koniec chcę ponownie podkreślić znaczenie subsydiarności. Mogliśmy byli mieć znacznie mniej do powiedzenia o tym, co powinny robić szkoły i jakie jedzenie powinny podawać. Szczerze mówiąc uważam, że są szczeble polityczne, które lepiej nadają się do podejmowania tego rodzaju decyzji niż Parlament Europejski.
Cristian Silviu Buşoi
(RO) Wszyscy wysłuchaliśmy statystyk dotyczących otyłości wśród dorosłych i dzieci, więc nie trzeba ich powtarzać. Natomiast niepokojące jest, że prognozy po 2010 r. są jeszcze bardziej przygnębiające. Dlatego nadmierna waga i otyłość powinny być przedmiotem naszej troski; dlatego z zadowoleniem przyjmuję białą księgę Komisji, jak również sprawozdanie posła Foglietty.
Niestety otyłość dotyka głównie osób w niekorzystnej sytuacji, tym bardziej że ceny środków spożywczych powszechnego użytku znacząco wzrosły; niemniej promowanie zdrowego trybu życia i zdrowego jedzenia mogłoby zapobiegać otyłości i prowadzić do ograniczenia liczby osób otyłych, zarazem redukując koszty w systemie opieki zdrowotnej poprzez eliminowanie konieczności leczenia przeróżnych powikłań towarzyszących otyłości.
Ja też uważam, że środki przymusu nie są rozwiązaniem. Obywatele Europy mają swobodę wyboru. Rozwiązaniem jest skuteczniejsze informowanie o środkach spożywczych, z użyciem odpowiednich etykiet z informacją na temat zawartości, jak również kampanie informacyjne finansowane przez Komisję Europejską i rządy państw członkowskich. Nie powinniśmy zapominać o kampaniach adresowanych do rodziców, którzy pełnią bardzo ważną rolę, oraz do dzieci.
Państwa członkowskie powinny też nadzorować ilość automatów ulicznych ustawianych w szkołach, monitorować żywność udostępnianą w szkołach i przedszkolach oraz zachęcać do spożywania warzyw i owoców. Ważne są także lekcje wychowania fizycznego. Niemniej istotne jest, aby Komisja śledziła ze szczególną uwagą inicjatywy sektora przemysłowego pod kątem odpowiedzialnego reklamowania produktów oraz ograniczenia zawartości soli, cukru i tłuszczy.
Zdzisław Zbigniew Podkański
Panie Przewodniczący! Z danych WHO wynika, że ponad miliard osób cierpi na nadwagę, a ponad trzysta milionów jest otyłych. Jeszcze dramatyczniej wygląda sytuacja w Europie. Otyłość stała się więc nie tylko problemem, ale epidemią niosącą za sobą zachorowania na cukrzycę, nadciśnienie, zawał i niektóre rodzaje nowotworów.
Walka z nadwagą i otyłością wymaga kompleksowych działań obejmujących produkcję zdrowej żywności, racjonalne odżywianie się, poprawę sytuacji ekonomicznej najuboższych, budzenie świadomości społecznej, rozwój badań naukowych, troskę o żywienie dzieci, prowadzenie zdrowego trybu życia i aktywnego wypoczynku. Obok powszechnie znanych przyczyn otyłości i nadwagi pojawiają się niestety nowe wynikające z chęci zysku i niefrasobliwości. Dobrym przykładem na to zjawisko jest rozpowszechnianie organizmów genetycznie modyfikowanych, niszczenie poprzez ich uprawę i hodowlę bioróżnorodności oraz wypieranie zdrowej żywności.
Dla dobra człowieka, jego rozwoju i zdrowia, dla ochrony środowiska naturalnego winniśmy podjąć wspólne działania, by Europa była wolna od GMO pamiętając przy tym, że zdrowa, naturalna żywność to najskuteczniejszy środek w walce z chorobami, w tym z nadwagą i otyłością.
Christa Klaß
(DE) Panie przewodniczący! Nadwaga i otyłość to poważny problem naszego społeczeństwa. Zdajemy sobie sprawę, że nie zmienimy zachowań obywateli za pomocą aktów prawnych. Raczej dopiero zmiana zachowania całego społeczeństwa może wpłynąć na jednostkę, bo kto lubi być outsiderem? Nasze środowisko społeczne kształtuje nasze zachowania zdrowotne i sposoby żywienia. Wyrażono kilkukrotnie ubolewanie, że rośnie spożycie mięsa. Ale rośnie ono dlatego, że więcej osób w społeczeństwie może sobie pozwolić na jedzenie mięsa, a nie z powodu wzrostu spożycia mięsa na głowę.
Bardzo istotny jest zdrowy stosunek do środków spożywczych i napojów. Obsesja na punkcie szczupłości jest równie szkodliwa dla zdrowia jak kompulsywne objadanie się. Nawyków żywieniowych nie da się zmienić za pomocą prawa. Ludzie mają różne potrzeby żywieniowe i nie ma "uniwersalnej recepty” określającej jedno optymalne spożycie kalorii czy tłuszczu dla wszystkich. Ludzie są różni i mają różne potrzeby energetyczne, zależne od wieku, płci, zawodu i poziomu aktywności. Zakazy są marnym substytutem zdrowego rozsądku. Nie trzeba nam nowego prawodawstwa, potrzebujemy natomiast kampanii informacyjnych, aby móc przekazywać wiedzę. Potrzebujemy wolności, a nie prowadzenia za rękę. A wolność implikuje odpowiedzialność.
Nasi obywatele to osoby inteligentne, potrafiące o siebie zadbać. Etykietowanie oparte na systemie "świateł drogowych” nie jest reprezentatywne, gdyż ukazuje tylko pewne aspekty w oderwaniu, powodując zamieszanie wśród konsumentów. Co powinnam wybrać, gdy etykieta na produkcie wskazuje, że dany produkt spożywczy zawiera czerwone, żółte i zielone elementy odżywcze? Tymczasem przemysł spożywczy przerzuci koszty nowego etykietowania na konsumenta, jeszcze bardziej śrubując ceny.
Jestem przeciwko "prowadzeniu za rękę” i obowiązkowemu umieszczaniu etykiet z kolorowym oznakowaniem wartości odżywczych na przedniej części opakowania, i dlatego zwracam się do moich kolegów, ażeby głosowali przeciwko przyjęciu punktu 37 sprawozdania.
W razie potrzeby możemy się tym zająć w późniejszym terminie, kiedy będziemy omawiać sprawę etykietowania. Potraktujmy białą księgę na temat zagadnień zdrowotnych związanych z odżywianiem, nadwagą i otyłością jako narzędzie opiniotwórcze, dostarczające społeczeństwu materiał do przemyśleń, a nie jako okazję do mnożenia kolejnych warunków i tworzenia nowego prawodawstwa!
Justas Vincas Paleckis
Panie przewodniczący! Chcę pogratulować posłowi sprawozdawcy zgrabnego poradzenia sobie z bardzo obszernym tematem.
Na początek pragnę podkreślić znaczenie, jakie ma zapewnienie dzieciom w szkołach bezpłatnego lunchu, co jest codzienną praktyką na mojej rodzinnej Litwie, lecz niestety dalece odbiega od sytuacji w pozostałych państwach członkowskich. Oczywiście pojawiają się zastrzeżenia odnośnie do niedostatecznego finansowania i jakości oferowanego jedzenia, ale system ten zapewnia dzieciom, szczególnie tym z najuboższych rodzin, należyte, przyzwoitej jakości posiłki.
Przyjmuję też z zadowoleniem inicjatywę rozdawania w szkołach bezpłatnych owoców i warzyw. Należy ją uznać za przykład najlepszej praktyki. Uważam, że fundusze Unii Europejskiej mogłyby pomóc państwom członkowskim unieść ten ciężar finansowy. Ważne w przy tym jest, że tego rodzaju projekty odczuwalnie przybliżają Unię Europejską obywatelom.
Kończąc dodam, że sprawozdanie nic nie wspomina o konsumpcji w znaczeniu nadmiernej konsumpcji. W dzisiejszych czasach zmiana wzorców konsumpcyjnych oznacza zmianę naszego trybu życia. Zapewne trudno sobie wyobrazić paralelę między otyłością i zmianami klimatu, ale taka zależność naprawdę istnieje. Gdybyśmy zaczęli myśleć o obu tych sprawach naraz, być może sprowadzalibyśmy mniej naszych jabłek i truskawek samolotami zza granicy, uprawiając je u siebie i sprzedając na lokalnych placach targowych zamiast w supermarketach - co jest dokładnie jednym z punktów proponowanych w przedmiotowym sprawozdaniu.
Siiri Oviir
(ET) Panie komisarzu, panie i panowie! Liczbę osób cierpiących na otyłość bądź nadwagę wymieniono już kilkukrotnie, lecz jak donoszą eksperci, już w przyszłym roku dołączy do niej kolejne 1,3 milionów osób. To tyle samo co liczba ludności mojej rodzinnej Estonii, co jest przerażające. U podłoża ubogiej diety i otyłości leży wiele różnych czynników, lecz w naszej ocenie musimy bez wątpienia uwzględnić koszt i dostępność pożywienia, a także świadomość w zakresie żywienia.
Szesnaście krajów Unii Europejskiej utrzymuje stawkę podatku VAT na środki spożywcze poniżej standardowego poziomu - to decyzja godna pochwały. Z zadowoleniem przyjmujemy zawartą w sprawozdaniu propozycję obniżenia stawki podatku VAT na owoce i warzywa poniżej poziomu pięciu procent.
Sprawozdanie WHO wymienia niskie spożycie warzyw i owoców wśród siedmiu zagrożeń dla zdrowia. W tym kontekście byłoby rzeczą godną polecenia, aby zacząć rozprowadzać owoce w szkołach, i jeśli chcemy wdrożyć ten środek we wszystkich 27 państwach członkowskich, konieczna będzie pomoc ze strony Unii Europejskiej.
Niewiele można zmieścić w ciągu jednej minuty, niemniej chcę jeszcze dodać kilka słów na temat reklam i mediów. Potrzebujemy ich pomocy i pomysłów, by w miejsce Pepsi-Coli reklamować marchew, a także w zakresie stereotypów i obrazu ciała w reklamie, gdyż te odgrywają ogromną rolę w kształtowaniu ludzkiej świadomości. Na koniec chcę podziękować Komisji i posłowi sprawozdawcy za wytrwałą pracę.
Andrzej Tomasz Zapałowski
(PL) Panie Przewodniczący! Debatujemy dziś nad problemem wzrostu liczby osób otyłych. Równocześnie w Komisji Rolnictwa trwa debata dotycząca przyszłej polityki rolnej. Obydwie te debaty w pewnej części dotyczą tego samego zagadnienia: zdrowia naszego społeczeństwa, a szczególnie młodzieży.
Czasami odnoszę wrażenie, iż w jednych dokumentach ubolewamy nad problemami zdrowotnymi, a w drugich promujemy GMO, klonowanie, import żywności z regionów, w których produkuje się ją metodami daleko odbiegającymi od naturalnych. Nasi negocjatorzy w ramach WTO chcą jeszcze bardziej otwierać się na rynki pozaeuropejskie. Zadajmy sobie pytanie, czy my naprawdę dbamy o nasze społeczeństwo, czy tylko o tym mówimy? Większość dopłat bezpośrednich do rolnictwa otrzymują duże koncerny przemysłowo-rolnicze produkujące żywność wysoce nasyconą chemią, a nie gospodarstwa rodzinne produkujące zdrową żywność.
Oczywiście to sprawozdanie jest bardzo potrzebne, ale pod warunkiem wprowadzenia jego głównych założeń w życie. Patrząc na obecne priorytety Komisji mam w tej sprawie duże obawy.
Françoise Grossetête
(FR) Panie przewodniczący! Przyjmuje się, że 27% mężczyzn, 38% kobiet i co czwarte dziecko w Europie cierpi na nadwagę bądź otyłość, i do grupy tej dołącza co roku około 400 000 nowych osób. Jest to nieszczęście ogarniające całe społeczeństwo Europy. Kampanie informacyjne i środki zapobiegawcze stanowią oczywiście skuteczną odpowiedź, gdyż mamy do czynienia z problemem zdrowia publicznego, który stopniowo przeradza się w problem natury społecznej. Niestety otyłość często idzie w parze z ubóstwem i wykluczeniem.
Wiele mówiono tu o kampaniach informacyjnych i zapobieganiu. Nie chcę ponownie wracać do tego, co już powiedziano na temat etykietowania żywności, roli władz publicznych, stołówek szkolnych, obiektów sportowych, odpowiedniego informowania, zdrowego żywienia oraz potrzeby codziennej aktywności fizycznej.
Chcę za to zwrócić państwa uwagę na ważną rolę, jaką odgrywają pracownicy służby zdrowia, których zadaniem jest rozpoznawanie chronicznych zagrożeń dla zdrowia towarzyszących otyłości, włączając cukrzycę i choroby układu sercowo-naczyniowego, i oczywiście identyfikowanie konsekwencji, do jakich te schorzenia prowadzą u osób otyłych. Zapobieganie realizuje się poprzez wymianę najlepszych praktyk, przy poszanowaniu zasady pomocniczości.
Badania pokazują, że obwód w pasie, który przekracza 88 cm u kobiet, oczywiście z wyjątkiem okresu ciąży, i 102 cm u mężczyzn, z definicji wskazuje na otyłość brzuszną i stanowi zagrożenie dla zdrowia, niezależnie od wzrostu badanej osoby. Ten bardzo prosty poziom odniesienia wciąż nie znajduje dostatecznej akceptacji wśród lekarzy. Pomiar obwodu w pasie należałoby uczynić prostym punktem odniesienia stosowanym u wszystkich pacjentów, który w razie konieczności uruchamiałby natychmiastowe badanie wszystkich towarzyszących czynników ryzyka, włączając nietolerancję glukozy będącą oznaką stanu przedcukrzycowego, nadmierny cholesterol, trójglicerydy i nadciśnienie tętnicze, a jak wszyscy wiemy, niestety wszystkie te objawy wskazują na rozwój choroby Alzheimera.
Dlatego należy podkreślać rolę, jaką w tym obszarze mają do odegrania pracownicy służby zdrowia.
Marian Harkin
Panie przewodniczący! Pragnę pogratulować sprawozdawcy: przedmiotowe sprawozdanie jest bardzo na czasie i zasługuje na wnikliwą uwagę decydentów politycznych. Fakty dotyczące otyłości są wstrząsające i zostały już zaprezentowane. W dniu wczorajszym na dużej konferencji w Dublinie ekspert w dziedzinie żywienia stwierdził, że Irlandia jest u progu kryzysu otyłościowego i że podobna sytuacja zaznacza się w całej Europie.
Chcę krótko poruszyć jedną konkretną kwestię: samoregulacja a prawodawstwo. Dysponujemy wprawdzie dobrowolnym kodem stosowanym w reklamie do znakowania żywności o niskiej wartości odżywczej dla dzieci, ale pozostaje pytanie, czy system ten działa, czy nie. Zdaniem Irlandzkiego Sojuszu na rzecz Serca ten dobrowolny kod nie jest skuteczny. Uważam za konieczne, abyśmy to rozwiązali wnikliwie prześledzili i w razie konieczności podjęli niezwłoczne działania.
Poseł Bushill-Matthews wspomniał o osobistej odpowiedzialności. Ona na pewnym poziomie wystarcza, niemniej potrzebujemy przejrzystego, zrozumiałego etykietowania żywności - tu pozytywnym krokiem jest barwne kodowanie. Żyjemy w świecie, w którym spożywa się coraz więcej żywności przetwarzanej. Oczywiście niektóre kierunki polityki Unii Europejskiej promują takie podejście - jak głosi agenda lizbońska: więcej ludzi w pracy, mniej czasu na przygotowanie pożywienia. W pełni popieram agendę lizbońską, niemniej niezależnie od tego, my jako decydenci polityczni w Unii Europejskiej mamy obowiązek zadbać, aby producenci żywności jasno informowali, co zawierają przetwarzane przez nich produkty.
Bogusław Sonik
(PL) - Panie Przewodniczący! Temat zagadnień zdrowotnych związanych z odżywianiem, nadwagą i otyłością jest tematem niezwykle aktualnym i na czasie. Nie tylko Europa, ale i cały świat stoi dzisiaj przed ogromnym wyzwaniem, jakim jest otyłość i związane z nią bezpośrednio i pośrednio choroby. Tempo, w jakim rosną wydatki na leczenie, jest zastraszające. Według najnowszych danych w Stanach Zjednoczonych, gdzie nadwagę ma 60% mieszkańców, a już 1/3 cierpi na otyłość, wydatki pochłaniają rocznie ponad 10% budżetu opieki zdrowotnej, czyli aż 100 miliardów dolarów. Europa zaczyna powoli doganiać swoich sąsiadów w tych niechlubnych wskaźnikach. Coraz więcej dzieci i młodzieży cierpi na nadciśnienie i cukrzycę, które są częstokroć następstwem złego sposobu odżywiania i braku ruchu. Mając na uwadze przyszłość Europy i jej mieszkańców musimy zwrócić większą uwagę na problemy, które zostały poruszone w sprawozdaniu pana Foglietty. Tylko wspólne, zdecydowane i szybkie działania mogą zapobiec katastrofie zdrowotnej, przed którą stoi Europa i cały zglobalizowany świat.
Obecnie Parlament Europejski zajmuje się wieloma kwestiami dotyczącymi spraw ekonomicznych, socjalnych. Jednak, aby móc w pełni je zrealizować, nie możemy zapomnieć o tym, że tylko zdrowe społeczeństwa będą mogły w pełni korzystać z danych im dóbr. Konieczne jest podjęcie działań nie tylko promujących zdrowy tryb życia, ale również wprowadzenie takich rozwiązań prawnych, które będą nakładać obowiązek na wszystkie państwa członkowskie, aby bardziej aktywnie działały na rzecz kondycji fizycznej, zdrowego żywienia i sportu. Trzeba oczywiście przy tym pamiętać, że konkretne działania i polityki przeciwdziałania temu zjawisku leżą po stronie państw członkowskich.
DanutBudreikait
(LT) Biała księga wskazuje na trzy czynniki, które należy uwzględniać, opracowując dla Europy strategię w zakresie zagadnień zdrowotnych związanych z żywieniem, nadwagą i otyłością. Po pierwsze, każdy odpowiada indywidualnie za swój styl życia. Po drugie, tylko osoby dobrze poinformowane mogą podejmować właściwe decyzje. Po trzecie, księga proponuje koordynowanie szeregu różnych obszarów - takich jak żywność, konsumenci, aktywność sportowa, edukacja, transport itd.
Niemniej wszystkie wspomniane czynniki pozostają pod wpływem reklamy. Co jemy? Gdzie napotykamy dane produkty? Jak się o nich dowiadujemy? Wśród produktów reklamowanych w telewizji 89% stanowią produkty niezdrowe. Ponad 70% dzieci prosi rodziców, aby kupili im produkty żywnościowe, których reklamę zobaczyły w telewizji.
W dyskusji o zagadnieniach zdrowotnych brakuje moim zdaniem jeszcze jednego uczestnika - przedstawicieli sektora produkcji spożywczej. Chcielibyśmy, aby uzmysłowili sobie szkody, jakie wyrządzają niezdrowe produkty spożywcze, oraz wynikające z tego koszty, które musi ponosić społeczeństwo. Chcielibyśmy, aby nie tylko zaprzestali reklamowania niezdrowej żywności, ale też wytwarzali więcej zdrowych produktów spożywczych.
Miroslav Mikolášik
(SK) Ponad połowa populacji Europy cierpi na nadwagę. Jak podają statystyki, blisko 27% mężczyzn i 38% kobiet ma nadwagę i ponad 5 milionów dzieci to dzieci otyłe. Łącznie 5-7% wydatków na opiekę zdrowotną ma bezpośredni związek z otyłością, a to przekłada się na miliardy. Ten niepokojący fakt zmusza nas do podjęcia stanowczych inicjatyw na wszystkich szczeblach w celu ograniczenia tego zjawiska.
Toteż z zadowoleniem przyjmuję działania Komisji zmierzające do przyjęcia białej księgi, jednoznacznie podnoszące tematykę żywienia, nadmiernej wagi i otyłości do poziomu priorytetu politycznego Unii Europejskiej, i jestem przekonany, że możemy osiągnąć postęp w walce z otyłością poprzez koordynowanie poszczególnych kierunków polityk sektorowych na szczeblu Unii Europejskiej.
Chciałbym zwrócić państwa uwagę na problem otyłości dzieci i młodzieży: ta grupa powinna być jednym z priorytetów. Prawidłowa dieta i wysiłek fizyczny to wymogi warunkujące prawidłowy wzrost i zdrowy rozwój dzieci. Uczenie prawidłowego żywienia należy głównie do obowiązków rodziców, ale i szkoły mogą tu mieć swój udział. Powinny stanowić teren działań wymierzonych przeciwko otyłości.
Zgadzam się z opinią sprawozdawcy, że szkoły powinny zatrudniać na miejscu lekarza, specjalistę do spraw żywienia. Popieram także zakaz sprzedaży w szkołach produktów o nadmiernej zawartości tłuszczu, cukru bądź soli, dostępnych głównie w ustawianych tam automatach. Jak podają statystyki, młodzi ludzie spędzają ponad pięć godzin dziennie na czynnościach związanych z siedzącym trybem życia, jak oglądanie telewizji czy granie na komputerze. Za to wysiłek fizyczny zwiększa odkładanie wapnia w kościach, rozwija kompetencje społeczne dzieci i jest istotnym czynnikiem w walce ze stresem. Dlatego ważne jest tworzenie w szkołach odpowiednich warunków, z możliwością przeznaczenia codziennie odpowiedniej porcji czasu na wychowanie fizyczne, oraz zachęcanie dzieci do udziału w zajęciach sportowych, na przykład poprzez budowę boisk i hal sportowych. Te kroki są konieczne, jeżeli chcemy zapewnić naszym młodym pokoleniom zdrową przyszłość.
Zakończę konkluzją, że jednym z wymogów sprzyjających zapobieganiu otyłości jest co najmniej jeden spokojny, zdrowy posiłek w gronie rodziny dziennie, służący kultywowaniu przede wszystkim zdrowych nawyków żywieniowych.
Antonio De Blasio
(HU) Dziękuję panie przewodniczący! Panie komisarzu, panie i panowie! Otyłość i nadwaga wywodzą się nie tylko z przyczyn zdrowotnych, ale i przyczyn społecznych w najszerszym znaczeniu tego słowa. Ucieszyło mnie, że biała księga i sprawozdanie akcentują fakt, że nie możemy zajmować się otyłością i nadwagą dopiero wtedy, gdy urosną do rangi poważnego problemu zdrowotnego, ale musimy sięgać do ich pierwotnych przyczyn.
Moim zdaniem należy podkreślić, że adresatem białej księgi i opinii Parlamentu nie może być sektor opieki zdrowotnej, lecz obywatele i wspólnoty; innymi słowy, społeczeństwo. Tak ważne zagadnienie należy rozpatrywać w harmonii z pozostałymi dokumentami Unii Europejskiej, i ponieważ przyczyny problemu są wieloaspektowe, również rozwiązanie musi nadejść z wielu różnych kierunków, zaś aby się powiodło, wymaga stosownego koordynowania.
Należy wspierać propagowanie zdrowego trybu życia na wszelkie sposoby, na szczeblu Unii Europejskiej, państwa członkowskiego, regionu, także na poziomie lokalnym. Szczególny nacisk musimy położyć na programy i działania, których celem jest wychowywanie dzieci w wieku szkolnym i młodych ludzi w oparciu o zdrowy tryb życia. Należy tu podkreślić rolę lokalnych władz, ponieważ to one głównie odpowiadają za szkoły. Dobrze działające programy muszą być szeroko popularyzowane.
Wiemy, że rola mediów w kształtowaniu wiedzy zyskuje jeszcze jeden głębszy sens: siła reklamy może przemienić zdrowe odżywianie, sport, regularny wysiłek fizyczny, czyli ogólnie rzecz biorąc zdrowy tryb życia, w modny model postępowania, który inni będą chcieli naśladować. Zapobiegając otyłości, należy ściśle wiązać znaczenie ćwiczeń i sportu z wymogami zdrowego żywienia, lecz skupienie się na tych dwóch aspektach jeszcze nie wystarczy. Zachęcanie ludzi do zdrowego trybu życia powinno stać się czołowym priorytetem we wszystkich istotnych obszarach polityki.
Ludzie powinni zrozumieć, że zdrowe, zbilansowane żywienie nie musi oznaczać, że trzeba na zawsze zrezygnować z pewnych potraw. Regularne ćwiczenia fizyczne nie oznaczają, że trzeba ćwiczyć w każdej wolnej minucie. Ważne jest umiarkowanie, gdyż tym sposobem nasza dieta i nasze życie staną się bardziej zrównoważone. Dziękuję sprawozdawcy za wykonaną pracę, a państwu za uwagę. Dziękuję bardzo.
Zbigniew Zaleski
(PL) - Panie Przewodniczący! Mamy do czynienia z dwoma zaburzeniami związanymi z jedzeniem, mianowicie anoreksją wywołaną najczęściej psychologicznie przez modelowanie szczupłych figur jako bardziej atrakcyjnych (w skrajnych przypadkach tego zaburzenia dochodzi do śmierci, są nam to przypadki znane, jednak, dzięki Bogu, moda przemija i fenomen trochę traci na sile). Drugie zaburzenie to otyłość, która też może mieć podłoże psychologiczne: jedzenie traktowane jako zapobieganie stresowi, jako ucieczka od problemów życiowych. Jednak ważniejsze wydaje mi się tutaj odżywianie. W tym zakresie producenci i dystrybutorzy jedzenia ponoszą dużo więcej winy i obecne sprawozdanie jako przestroga jest bardzo potrzebne. Tak zwany fast food oferowany uczniom szkolnym na wycieczkach, w podróży - jest to duże zagrożenie, bo to jest edukacja jak jeść. Trzeba zatem odpowiedniej edukacji i kontroli żywności. Ja myślę, że nasze przedsięwzięcie jest dobrym krokiem i popieram to sprawozdanie.
Marian Zlotea
(RO) Uważam, że powinniśmy się skupić na otyłości dzieci i starać się opracowywać nowe programy zwalczania otyłości we wczesnych latach życia, kiedy rodzą się nawyki żywieniowe. Powinniśmy promować uczenie zasad zdrowego żywienia na poziomie szkoły podstawowej i później. Wszystkie państwa członkowskie powinny włączyć do programów szkolnych podstawy zrównoważonego żywienia i ćwiczeń fizycznych.
Jak podają niektóre statystyki, za dziesięć lat liczba dzieci z nadwagą przekroczy w Europie 30 milionów. Jestem głęboko zaniepokojony tym problemem. Dlatego zapoczątkowałem serię pisemnych oświadczeń proponujących uruchomienie w szkołach specjalnych programów, obejmujących nieodpłatne, regularne kontrole stanu zdrowia i poradnictwo.
Popieram propozycje zawarte w białej księdze, takie jak odpowiednie etykietowanie środków spożywczych, ograniczenie reklam w przypadku produktów, które są szkodliwe dla dzieci, obniżenie stawki podatku VAT na owoce i warzywa, oraz produkty przeznaczone wyłącznie dla dzieci. Na zakończenie pragnę pogratulować sprawozdawcy sprawnego wykonania zadania.
László Kovács
komisarz. - Panie przewodniczący! Bardzo się cieszę, że posłowie do Parlamentu, którzy zabierali głos, zasadniczo zgodzili się z białą księgą Komisji. Nie tylko podzielili zawarte w niej poglądy, ale także wyrazili poparcie dla wysuniętych przez Komisję inicjatyw.
Doceniam kompleksowe podejście mówców do problemu. Jest ono w pełni zgodne ze złożoną naturą problemu otyłości. Wielu mówców wzywa do zwiększania świadomości społecznej i współpracy z przemysłem spożywczym, co też jest w pełni zgodne zarówno z literą białej księgi, jak z jej duchem. Zaangażowanie Komisji przejawia się w propozycji dotyczącej przekazywania konsumentom informacji o żywności, którą już wkrótce będziemy omawiać wraz z Parlamentem i Radą.
Chciałbym podkreślić, że w Unii Europejskiej istnieją różne programy i projekty, które wspólnie wspierają białą księgę w sprawie żywienia, nadwagi i otyłości, takie jak zielona księga na temat transportu miejskiego czy biała księga na temat sportu, których celem jest zdrowszy tryb życia i zdrowsze środowisko naturalne. Inne obejmują ocenę funkcjonowania wspólnej polityki rolnej, która mogłaby np. zmniejszyć pomoc na konsumpcję masła, systemy dystrybucji mleka i owoców w szkołach, prawodawstwo Wspólnoty dotyczące reklam i marketingu promujące tworzenie odpowiedzialnej reklamy, a także dyrektywę w sprawie nieuczciwych praktyk handlowych.
Są to bardzo ważne inicjatywy, w pełni zgodne ze stanowiskiem Komisji. Komisja będzie kontynuować współpracę z platformą UE ds. żywienia, aktywności fizycznej i zdrowia oraz z grupą wysokiego szczebla złożoną z ekspertów państw członkowskich.
Chcę także podkreślić, że Komisja zachęca do podejmowania inicjatyw stanowiących pomoc w zapobieganiu chorobom sercowo-naczyniowym w Europie, dla których dodatkowym czynnikiem ryzyka, oprócz ogólnego spożycia tłuszczów i nasyconych kwasów tłuszczowych, są kwasy tłuszczowe trans. Dobrowolna zmiana formuły produktu może przynieść oczekiwane rezultaty.
W ramach platformy UE ds. żywienia, aktywności fizycznej i zdrowia przyjęto szereg zobowiązań zmierzających do zmiany formuły produktów oraz zmniejszenia ilości zawartych w nich tłuszczy nasyconych i tłuszczy trans.
Jest jeszcze jedna sprawa, którą chciałbym poruszyć, ponieważ dotyczy mojego portfolio - opodatkowanie. Padła propozycja, aby sprawdzić możliwość zastosowania niższych stawek podatku VAT do warzyw i owoców. Podzielam tę propozycję, ponieważ wyraźnie pokazuje, jak polityka podatkowa może ułatwiać realizowanie innych ważnych celów polityk.
Na zakończenie chcę podkreślić, że Parlament jest jednym z członków założycieli platformy oraz że Komisja Europejska jest gotowa regularnie informować Parlament o działaniach podejmowanych przez platformę. Oczekuje się, że Parlament podda pod debatę sprawozdanie monitorujące w 2010 r.
Przewodniczący
Debatę zakończymy wystąpieniem sprawozdawcy, posła Foglietty, którego proszę, aby zmieścił się w przysługujących mu dwóch minutach.
Alessandro Foglietta
sprawozdawca. - (IT) Panie przewodniczący, panie i panowie! Chciałbym podkreślić jeden z aspektów wystąpienia pana komisarza, który uważam za szczególnie istotny. Starając się otwierać nowe możliwości, powinniśmy uważnie przyjrzeć się sprawie zasługującej na szczególne rozpatrzenie.
Jest to temat, który jak sądzę budzi troskę u wielu z nas, skoro poruszono go w szeregu wystąpień, starając się pobudzić Komisję do podjęcia konkretnych działań. Niemniej już samo sprawozdanie wyraźnie wskazuje na fakt, że mamy do czynienia z uwarunkowaniem o krytycznym wymiarze - jest nim otyłość.
Mówiąc o problemach zdrowotnych trzeba zauważyć, że otyłość staje się ostatnio nader złożonym problemem, który oczekuje na rozwiązanie. Należy zapewnić pomoc, dlatego musimy opracować sprawozdanie, które pomoże nam osiągnąć postawione cele. Panie komisarzu! Komisja faktycznie podkreśliła rolę Światowej Organizacji Zdrowia, lecz nie zapominajmy, że sama WHO wzywa do odwrócenia do 2015 r. trendu ku narastającej otyłości u dzieci. Kolejną ważną datą będzie rok 2010, kiedy będziemy mogli ocenić wyniki rzeczonej strategii.
Dlatego chcę podziękować wszystkim, którzy zabrali głos tej debacie, a także sprawozdawcom pomocniczym. Jestem wdzięczny za wszystkie sugestie i uważam, że musimy działać z głęboką świadomością i uwagą, opracowując tak istotne sprawozdanie, które pozwoli nam myśleć w kategoriach zapobiegania i prawidłowo zbilansowanego, zdrowego żywienia, nie tylko dla dobra ciała, ale także umysłu i ducha. Wierzę, że przy współpracy wszystkich z pewnością będziemy w stanie osiągnąć ten cel. Dziękuję raz jeszcze wszystkim tym, którzy poparli sprawozdanie. Dziękuję, panie komisarzu!
Przewodniczący
Panie pośle Folietta! Dziękuję za wykonaną pracę, którą przyjmujemy z najwyższym uznaniem.
Debata została zamknięta.
Głosowanie odbędzie się jutro.
Oświadczenia pisemne (art. 142 Regulaminu)
Genowefa Grabowska  
na piśmie. - Nadwaga i otyłość to rodzaj współczesnej epidemii o skutkach groźnych dla zdrowia, a nawet dla życia człowieka. Cukrzyca, zaburzenia układu krążenia, nadciśnienie, zawał, niektóre rodzaje nowotworów to tylko niektóre zagrożenia wywołane nadwagą i otyłością. Dlatego dobrze się stało, że PE inicjuje walkę z nadwagą i otyłością, że zachęca do takich działań wszystkie podmioty (na każdym szczeblu administracji krajowej i europejskiej) odpowiedzialne za stan zdrowia obywateli UE.
Szczególnie groźna jest otyłość wśród dzieci. W Europie mamy już 22 miliony dzieci z nadwagą i ich liczba niestety stale rośnie. Jeśli tej tendencji nie zahamujemy, to wkrótce nasze społeczeństwo będzie jeszcze bardziej otyłe, mniej zdrowe i zdecydowanie mniej produktywne. Dlatego w pełni popieram niniejsze sprawozdanie i uważam, że nadszedł czas, aby zjednoczyć nasze wysiłki i rozpocząć zdecydowaną i konsekwentną walkę z nadwagą i otyłością, koncentrując się na warstwach wrażliwych, takich jak: dzieci i osoby starsze, w tym zwłaszcza osoby samotne oraz kobiety.
Jeśli zdołamy przekonać społeczeństwo, że warto kontrolować wagę ciała i walczyć z otyłością, jeśli zdołamy uruchomić mechanizmy sprzyjające zdrowemu trybowi życia, będziemy w stanie uniknąć wielu problemów. Wszak zapobieganie otyłości to nie tylko kwestia naszego zdrowia czy estetyki, to problem który niesie implikacje kulturowe i społeczne.
Louis Grech  
na piśmie. - Problem otyłości i chorób związanych z żywieniem przybiera w skali globu dramatyczne rozmiary. Moim zdaniem wyszukane i agresywne techniki marketingowe pozbawiają konsumentów wyboru diety, który byłby oparty na rzetelnej informacji. Pod tym względem najbardziej narażone są dzieci. Dyrektywa audiowizualna przewiduje, że dostawcy usług medialnych przyjmą dobrowolnie kodeks postępowania w zakresie przekazów handlowych dotyczących żywności i napojów. Doceniając dążenia przemysłu i mediów do samoregulacji, chciałbym jednak zobaczyć konkretne ograniczenia zakresu i rodzaju reklam kierowanych do dzieci. Destrukcyjne następstwa spożywania niskowartościowej żywności przez społeczeństwo są porównywalne ze skutkami tytoniu i alkoholu, których reklamy są ściśle regulowane. Podobnie można podejść do środków spożywczych o udowodnionej szkodliwości dla ludzkiego zdrowia. Konsumenci potrzebują czytelnej i obiektywnej informacji, którą można zapewnić, stawiając wyższe wymogi standardom w zakresie etykietowania żywności i nakładając więcej ograniczeń na reklamę.
Bieżący kryzys ekonomiczny raz jeszcze obnażył następstwa chciwości połączonej z brakiem regulacji. Niezależnie od tego, czy ktoś wybierze utratę domu czy utratę zdrowia, stawka jest moim zdaniem zbyt wysoka, by obojętnie traktować sprawy marketingu. Jako twórcy regulacji prawnych powinniśmy zatem wziąć się do działania.
Mieczysław Edmund Janowski  
na piśmie. - Z uznaniem odnoszę się do sprawozdania na temat zagadnień zdrowotnych związanych z odżywianiem, nadwagą i otyłością, który przedstawił poseł Alessandro Foglietta. Dobrze się składa, iż po raz kolejny Parlament zajmuje się tak istotną sprawą, jaką jest promowanie zdrowego odżywiania. Warto mieć świadomość tego, że prawidłowe odżywianie jest jednym z 12 warunków dobrego zdrowia wypunktowanych przez Światową Organizację Zdrowia, zaś zdrowy człowiek to podstawa zdrowego społeczeństwa. W tym kontekście ważne jest to, by żywność była bezpieczna. Ostatnie przykłady z zatrutym chińskim mlekiem dla dzieci pokazują wagę tej sprawy.
Do skutków złego odżywiania zalicza się wiele przypadłości, wśród nich nadwagę i otyłość. Otyłość, rozumiana jako nadmierne nagromadzenie tłuszczu w organizmie, zwiększa ryzyko występowania chorób serca, nadciśnienia tętniczego, miażdżycy, cukrzycy, kamicy, zwyrodnień układu kostno-stawowego, niektórych nowotworów. W Polsce problemy nadwagi i otyłości dotyczą ok. 65% osób w wieku 35-65 lat. Plagą społeczną staje się otyłość wśród najmłodszych, która dotyka ponad 22 miliony dzieci europejskich. Tutaj fatalne skutki ma reklama produktów spożywczych o dużej zawartości tłuszczu, cukru, soli. Troska o żywność dobrej jakości i właściwie przyrządzoną musi być widoczna w naszych rodzinach i w szkołach, które powinny zwracać uwagę młodzieży na zdrowy styl życia. Ten styl to także uprawianie rekreacji i sportu.
Bogusław Rogalski  
na piśmie. - Nadwaga oraz otyłość to problemy, które w przeciągu ostatniego czasu przybrały postać epidemii ze względu na negatywne skutki dla zdrowia ludzi. Jak wskazują dane Narodowej Organizacji Zdrowia ponad 50 % społeczeństwa europejskiego to osoby z nadwagą lub otyłe. Alarmujący jest fakt, iż otyłość dotyka ponad 5 milionów dzieci, a 22 miliony dzieci ma nadwagę. Liczby te niestety rosną w zaskakującym tempie. Otyłość jest jedną z głównych przyczyn śmiertelności jak i chorób chronicznych, takich jak cukrzyca typu 2, zaburzenia układu krążenia, nadciśnienie, zawały oraz niektóre typy nowotworów.
Leczenie otyłości wymaga ogromnych nakładów kosztów, gdyż stanowią one ok. 7% krajowych budżetów na ochronę zdrowia w Unii i do 6 % rządowych wydatków na opiekę zdrowotną.
W celu walki z tym problemem konsumenci w Europie powinni mieć lepszy dostęp do informacji dotyczących najlepszego źródła pożywienia w celu wyboru odpowiedniej diety. Etykietowanie żywności powinno być przejrzyste, natomiast niektóre składniki, np. sztuczne kwasy tłuszczowe wraz z izomerami trans, powinny zostać wykluczone z użycia. Co jest również istotne - reklama telewizyjna wpływa na tzw. krótkoterminowe nawyki konsumpcyjne dzieci między 2. a 11. rokiem życia, co negatywnie wpływa na kształtowanie się nawyków żywieniowych.
Walka z nadwaga, zwłaszcza u dzieci, powinna stanowić priorytet na szczeblu międzynarodowym, europejskim, krajowym oraz lokalnym
Daciana Octavia Sârbu  
na piśmie. - (RO)
Zjawisko otyłości i przybierania na wadze, powodowane błędnymi nawykami żywieniowymi i brakiem ruchu, przybiera na sile w całej Unii Europejskiej, pociągając za sobą konsekwencje ekonomiczne i społeczne. Komisja winna aktywnie włączyć się do lansowania zdrowszego społeczeństwa poprzez wspieranie państw członkowskich w ograniczaniu szkodliwych następstw zaburzenia równowagi żywieniowej i siedzącego trybu życia. Niemniej samo promowanie zdrowego trybu życia wśród obywateli UE nie wystarczy; musimy też zapewnić konieczną motywację i infrastrukturę.
Konieczne są lokalne środki ograniczające korzystanie z samochodów i promujące chodzenie na piechotę; potrzeba parków i ścieżek rowerowych. Programy zwalczania otyłości powinny być połączone z polityką rozwoju terenów miejskich i polityką transportową, taką jak zielona karta mobilności miejskiej, zaś wszystkie te kierunki polityki powinny stanowić uzupełnienie polityki zachęcania do aktywności fizycznej. Powinniśmy poświęcić więcej uwagi grupom w trudnej sytuacji ekonomicznej i społecznej, dotkniętym wzrostem cen surowców i produktów spożywczych, jak również grupom szczególnie wrażliwym, jak dzieci i kobiety w ciąży. Wspieranie edukacji zdrowotnej w szkołach, jak również zakazanie sprzedaży w szkołach i przedszkolach produktów spożywczych o wysokiej zawartości tłuszczów, cukru i soli, zapewnią zdrowie przyszłym pokoleniom.
Richard Seeber  
na piśmie. - (DE) Zważywszy na alarmujący trend w zakresie zdrowia europejskich dzieci - ponad pięć milionów dzieci jest otyłych, zaś 22 miliony dzieci cierpi na nadwagę - z zadowoleniem przyjmujemy krok, jakim jest opracowanie Strategii dla Europy w sprawie zagadnień zdrowotnych związanych z żywieniem. Umieszczanie na etykietach produktów żywnościowych sumiennej informacji o ich zawartości jest rozsądnym narzędziem, które umożliwi konsumentom dokonywanie świadomych wyborów dla zapewnienia lepszej diety. Szeroko zakrojone budzenie świadomości od najwcześniejszego dzieciństwa bez wątpienia przyczyni się odwrócenia wspomnianego trendu w ciągu najbliższych lat. W perspektywie średniookresowej istotne znaczenie mają okresowe kampanie, takie jak rozdawanie świeżych owoców w szkołach. Biorąc pod uwagę fakt, że dzieci i młodzież znaczną część dnia spędzają w szkole, europejskie szkoły muszą też w większym stopniu stawić czoła odpowiedzialności za organizowanie zajęć sportowych i zapewnienie codziennej porcji ruchu.
Niemniej regulacje prawne na szczeblu europejskim mogą jedynie budować środowisko sprzyjające zdrowemu odżywianiu i powinny wystrzegać się błędu, jakim byłoby odmówienie obywatelom fundamentalnej odpowiedzialności, jaka spoczywa na nich samych w tym względzie. Jeżeli w dłuższej perspektywie chcemy zbudować zdrowszą Europę, Unia Europejska musi poszukiwać partnerstw na wszystkich szczeblach działania: na arenie politycznej, w sektorze przedsiębiorstw i w obrębie społeczeństwa obywatelskiego.
