Έγκριση των συνοπτικών πρακτικών
Πρόεδρος
Τα συνοπτικά πρακτικά της χθεσινής συνεδρίασης έχουν διανεμηθεί.
Υπάρχουν παρατηρήσεις;

McNally
Κύριε Πρόεδρε, επιθυμώ να θίξω ένα ζήτημα που δεν συμπεριελήφθη στα χθεσινά πρακτικά. Ωστόσο, πρόκειται για ένα σοβαρό ζήτημα. Πολλοί από εμάς σήμερα θα επιστρέψουν στην πατρίδα τους αεροπορικώς. Πολλοί από εμάς θα χρησιμοποιήσουν τις υπηρεσίες της εταιρείας LSG Lufthansa Skychef. Επιθυμώ να ενημερώσω το Σώμα ότι την περασμένη εβδομάδα αυτή η εταιρεία απέλυσε με συνοπτικές διαδικασίες τετρακόσιους υπαλλήλους επειδή συμμετείχαν σε μια απεργία που είχε νομίμως προαναγγελθεί. Ελπίζω ότι όλοι οι βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου θα διαμαρτυρηθούν γι' αυτή τη σκανδαλώδη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Πρόεδρος
Κυρία McNally, το θέμα αυτό εναπόκειται στους βουλευτές.

Fabre-Aubrespy
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να επανέλθω στη σελίδα 17 των συνοπτικών πρακτικών. Χθες βράδυ, στην αρχή της συζήτησης σχετικά με την έκθεση Rothley για το καθεστώς των βουλευτών, υπέβαλα, σύμφωνα με το άρθρο 128 του Κανονισμού, αίτηση απορρίψεως της συζητήσεως λόγω απαραδέκτου. Δυνάμει του άρθρου αυτού, ήταν στη δικαιοδοσία του Προέδρου να ρωτήσει εάν υπήρχε αγορητής υπέρ και αγορητής κατά, προκειμένου στη συνέχεια να προχωρήσει στην ψηφοφορία επί της αιτήσεως αυτής. Ο Πρόεδρος της συνεδρίασης, πιθανότατα θύμα κακών συμβουλών και ο ίδιος από τους συνεργάτες του, απεφάσισε αφ' εαυτού του, κι έτσι στα συνοπτικά πρακτικά αναφέρεται πως η έκθεση, την οποία εγώ έθεσα υπό αμφιβήτηση, έγινε πλήρως αποδεκτή.
Θα ήθελα να επιληφθείτε αυτού του περιστατικού, το οποίο κατά τη γνώμη μου είναι πολύ σοβαρό για τον απλό λόγο ότι θέτει υπό αμφισβήτηση τα δικαιώματα των βουλευτών και την εφαρμογή του Κανονισμού, και να δώσετε συμβουλές σε αυτούς που σας αντικαθιστούν στην προεδρία της συνεδρίασης, αλλά και σε όλους όσους περιβάλλουν τους προεδρεύοντες, ώστε να εφαρμόζεται ο Κανονισμός και να μη θεωρείται πως τα δικαιώματα της πλειοψηφίας υπερτερούν της νομικής θέσεως των μειοψηφούντων.
Η ερμηνεία που δόθηκε είναι προφανώς εσφαλμένη και θα ήθελα να με διαβεβαιώσετε γι' αυτό επισήμως σήμερα.

Gutiιrrez Dνaz
Κύριε Πρόεδρε, όπως επεσήμανε μόλις τώρα ο κ. Fabre-Aubrespy, είχε υποβάλει χθες, επικαλούμενος τον Κανονισμό, μια αίτηση απορρίψεως ως απαραδέκτου του θέματος της συζήτησης της έκθεσης του κ. Rothley. Επί του προκειμένου, ο κ. Fabre-Aubrespy, ως γνώστης του Κανονισμού, ενήργησε απολύτως μέσα στα πλαίσια των δικαιωμάτων του.
Αλλά κι εγώ, κύριε Πρόεδρε, αναλαμβάνοντας τις αρμοδιότητες που επωμίζεται όποιος καταλαμβάνει τη θέση που έχετε εσείς τώρα, έκρινα πως η απόρριψη λόγω απαραδέκτου δεν αιτιολογείτο και, με πλήρη αίσθηση των ευθυνών μου, έλαβα την απόφαση που προαναφέρθηκε.
Μέχρι εδώ όλα φαίνονταν ξεκάθαρα. Αλλά ο κ. Fabre-Aubrespy είπε κάτι το οποίο θεωρώ απαράδεκτο, και το οποίο έγκειται στο να φορτώνει κανείς τις δικές μου ευθύνες, τις αποκλειστικές μου πολιτικές ευθύνες, στις πλάτες των συνεργατών της Διεύθυνσης Προεδρίας. Οι συνεργάτες της Προεδρίας μπορούν βεβαίως να εκφράζουν τη γνώμη τους, αυτός όμως που επωμίζεται την πολιτική ευθύνη είναι εκείνος που προεδρεύει. Συνεπώς, εάν ο κ. Fabre-Aubrespy έχει οποιαδήποτε αντίρρηση, οφείλει να απευθύνεται στον Πρόεδρο και όχι στους υπαλλήλους. Επομένως, θα τον παρακαλούσα να ανακαλέσει αυτό που είπε.
(Χειροκροτήματα)

Πρόεδρος
Αντιλαμβάνομαι τη θέση του κ.Gutierrez Dνaz και συμφωνώ μαζί του ως προς την απόφαση που έλαβε. Θεωρώ προφανές ότι ο κ. Fabre-Aubrespy δεν ήθελε να θίξει τους υπαλλήλους που συμβουλεύουν τον Πρόεδρο. Εν πάση περιπτώσει, εγώ θα υποβάλω την παρατήρηση του κ. Fabre-Aubrespy στην Επιτροπή Κανονισμού, εφόσον έθεσε ένα σημαντικό θέμα που αφορά τον Κανονισμό. Η Eπιτροπή Kανονισμού είτε θα επικυρώσει την ερμηνεία που έδωσε ο κ.Gutierrez Dνaz, την οποία και ασπάζομαι, είτε θα την διορθώσει, κι έτσι αυτή η υπόθεση θα ξεκαθαριστεί.

Rόbig
Κύριε Πρόεδρε, χαίρομαι που εντοπίστηκε από τις υπηρεσίες ασφαλείας ο κλέφτης και τα γραφεία μας είναι - ας ελπίσουμε - πάλι ασφαλή!
(Χειροκροτήματα)

Πρόεδρος
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Rόbig, για την παρατήρησή σας, η οποία πιστεύω ότι θα ενθαρρύνει την υπηρεσία ασφαλείας να συνεχίσει τη δράση της προς όφελος όλων.
(Εγκρίνονται τα συνοπτικά πρακτικά)

Ψηφοφορίες
Donnelly, Brendan
Κύριε Πρόεδρε, με συγχωρείτε που παίρνω τον λόγο τώρα, πριν αρχίσει η ψηφοφορία, αλλά το σχόλιό μου σχετίζεται με την πρώτη τροπολογία για την οποία θα ψηφίσουμε. Θα ήθελα να εισηγηθώ, δυνάμει του άρθρου 125, παρ. 1, σημείου β του Κανονισμού, να θεωρηθεί μη παραδεκτή η τροπολογία 106, που κατατέθηκε από την Ομάδα των Ανεξαρτήτων για την Ευρώπη των Εθνών, επειδή αποσκοπεί στην αντικατάσταση του συνόλου του κειμένου. Ομοίως, σχετικό με το θέμα είναι και το άρθρο 125, παρ. 1, σημείο δ του Κανονισμού, επειδή αναφέρεται στην τροποποίηση περισσοτέρων του ενός άρθρων ή περισσοτέρων της μιας παραγράφων του κειμένου. Θεωρώ ότι δεν θα πρέπει να τεθεί σε ψηφοφορία η τροπολογία 106, η οποία θα πρέπει να κριθεί μη παραδεκτή.

Πρόεδρος
Κύριε Donnelly, θα αποφασίσουμε όταν φτάσουμε στην τροπολογία 106, οπότε και θα δώσω τον λόγο στον κ. Fabre-Aubrespy.
Επί της τροπολογίας αριθ. 106

Fabre-Aubrespy
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να παρέμβω σε σχέση όχι μόνο με αυτή την τροπολογία, αλλά και με άλλα διαδικαστικά θέματα, όπως και ο κ. Donnelly. Όσον αφορά την τροπολογία αριθ. 106, σας ζητώ να μην τη θέσετε σε ψηφοφορία, γιατί την αποσύρουμε. Στόχος μας δεν ήταν να τεθεί σε ψηφοφορία.
Όσον αφορά το παραδεκτό των τροπολογιών, με την ίδια λογική που χαρακτηρίσατε μη παραδεκτή την τροπολογία αριθ.106, ζητώ να χαρακτηρίσετε ως μη παραδεκτές και τις τροπολογίες αριθ. 83, 81 και 80. Πράγματι, οι τροπολογίες αυτές είναι μη παραδεκτές αφού αποσκοπούν στη διαγραφή μέρους τροπολογιών. Το αποτέλεσμα αυτό μπορεί να επιτευχθεί με ψηφοφορία κατά τμήματα σύμφωνα με το άρθρο 125-3. Συνεπώς, οι εν λόγω τροπολογίες είναι μη παραδεκτές.
Ζητώ επίσης να χαρακτηρίσετε ως μη παραδεκτή την τροπολογία αριθ. 109, που υποστηρίχθηκε ως συμβιβαστική τροπολογία. Δεν υπάρχει συμβιβαστική τροπολογία σε ένα κείμενο όπως αυτό που έχουμε ενώπιον μας, και, επιπλέον, η τροπολογία αυτή αποσκοπεί στην αντικατάσταση περισσοτέρων του ενός άρθρων του κειμένου και, επομένως, κατ' αναλογία προς την τροπολογία αριθ. 106, θεωρείται και αυτή μη παραδεκτή. Εν πάση περιπτώσει, εάν εφαρμόσετε το άρθρο 115, θα πρέπει να ζητήσετε τη σύμφωνη γνώμη του Σώματος και δεν νομίζω πως θα μπορέσετε να τη λάβετε γι' αυτή την τροπολογία που υπεβλήθη εκπρόθεσμα ως συμβιβαστική μεταξύ δύο πολιτικών ομάδων και η οποία εννοεί να υποκαταστήσει το σύνολο των σχετικών με το ίδιο άρθρο τροπολογιών.
Τέλος, κ. Πρόεδρε, σας επισημαίνω ότι η σειρά της ψηφοφορίας που μας παρουσιάζετε στον κατάλογο ψηφοφοριών δεν ανταποκρίνεται καθόλου στο άρθρο 115, ότι βρισκόμαστε στο πλαίσιο μιας έκθεσης πρωτοβουλίας όπου εφαρμόζεται το άρθρο 50, ότι η εν λόγω έκθεση περιλαμβάνει ένα ψήφισμα και ότι είθισται να ψηφίζουμε πρώτα τις αιτιολογικές σκέψεις, έπειτα τα άρθρα και στη συνέχεια τα παραρτήματα.

Πρόεδρος
Κύριε Fabre-Aubrespy, όταν φτάσουμε συγκεκριμένα στην ψηφοφορία αυτών των τροπολογιών, θα αποφασίσουμε κατά περίπτωση για το παραδεκτό τους. Τη στιγμή εκείνη σας παρακαλώ να μου επιστήσετε την προσοχή.
Σας λέω πάντως από τώρα πως, όσον αφορά αυτή τη συμβιβαστική τροπολογία, το Σώμα θα κληθεί να γνωμοδοτήσει σχετικά με τη δυνατότητα να διεξαχθεί ή όχι ψηφοφορία, σύμφωνα με το άρθρο 50. Θα κρίνουμε, όμως, το παραδεκτό των τροπολογιών όταν θα φτάσουμε σε αυτά τα άρθρα. Σας παρακαλώ τότε να μου επιστήσετε την προσοχή.
Όσο για τη σειρά της ψηφοφορίας, εξετάστηκε επί μακρόν μεταξύ των ίδιων των πολιτικών ομάδων και των υπηρεσιών της γραμματείας. Κατά την εξέταση στο παρελθόν παρόμοιων κειμένων που βασίζονται σε υπό επικύρωση συνθήκη και τα οποία αποσκοπούν στην έναρξη διαπραγματεύσεων για μεταγενέστερη διαμόρφωση της συνθήκης, το Κοινοβούλιο χρησιμοποίησε μέχρι τώρα τη νομοθετική διαδικασία. Δεν πρόκειται για την πρώτη περίπτωση που συναντάμε, και, συνεπώς, θα βασιστώ στα προηγούμενα που έχουν κατοχυρωθεί έως τώρα σε άλλες περιπτώσεις και θα ακολουθήσουμε αυτή τη σειρά ψηφοφορίας βάσει της οποίας το Σώμα μπορεί να αποφανθεί ξεκάθαρα και όλος ο κόσμος να καταλάβει. Για τον λόγο αυτό θα διεξαγάγω αυτή την ψηφοφορία με πολύ αργό ρυθμό, εξηγώντας σε κάθε σημείο περί τίνος πρόκειται, ούτως ώστε όλος ο κόσμος να μπορεί να αποφασίσει με επίγνωση.
Επί της τροπολογίας αριθ. 27

Friedrich
Κύριε Πρόεδρε, δεν αντιλαμβάνομαι σαφώς τη διατύπωση της τροπολογίας αριθ. 27. Πιστεύω ότι πρόκειται για μεταφραστικό λάθος. Σύμφωνα με την εν λόγω διατύπωση οι ευρωβουλευτές χαρακτηρίζονται ως βουλευτές στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Ο συνήθης όρος στα γερμανικά είναι βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Κατά την άποψή μου, πρόκειται για μεταφραστικό λάθος. Θα ήθελα να μας επιτραπεί να συνεχίσουμε να ονομαζόμαστε βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Πρόεδρος
Κύριε Friedrich, σημειώνουμε την παρατήρησή σας. Οι μεταφραστικές υπηρεσίες θα αντιπαραβάλουν το πρωτότυπο κείμενο με τη γερμανική απόδοση ώστε να απαλειφθούν τα λάθη.

Πρόεδρος
Κύριε Rothley, σας δίνετε η ευκαιρία να μας πείτε την άποψή σας σχετικά με την τροπολογία αριθ. 41 που ψηφίζουμε. Υπάρχουν κι άλλες τροπολογίες που αντιστοιχούν στην υπ' αριθ. 41, αλλά πρόκειται κυρίως για την τροπολογία 41. Ποιά είναι η άποψή σας;
Πριν από την ψηφοφορία του τρίτου μέρους του άρθρου 4

Rothley
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα απλώς να επιστήσω την προσοχή του Κοινοβουλίου στο γεγονός ότι προτείνουμε να απαλειφθεί η πρόταση την οποία μόλις παραθέσατε αποκλειστικά για λόγους σύνταξης. Δεν είναι κάποια απόφαση που αφορά την ίδια τη μεταβατική ρύθμιση: πρόκειται απλώς για ζήτημα σύνταξης!

Πρόεδρος
Κύριε Rothley, εάν αυτή η φράση εγκρίνεται, υπάρχει μεταβατική ρύθμιση. Εάν όμως δεν εγκρίνεται, τότε δεν υπάρχει μεταβατική ρύθμιση.
(Χειροκροτήματα) Αυτό σημαίνει πως αυτή τη στιγμή δεν μπορούμε να ψηφίσουμε τις διατάξεις που αφορούν τη μεταβατική ρύθμιση. Η φράση είναι πολύ σημαντική και όλος ο κόσμος πρέπει να γνωρίζει ακριβώς τι θα ψηφίσει. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο τη διάβασα και σας ευχαριστώ που μου δίνετε την ευκαιρία να διευκρινίσω τη σημασία της ψηφοφορίας.
Μετά από την ψηφοφορία επί του άρθρου 4

Thors
Κύριε Πρόεδρε, σύμφωνα με τον δικό μας κατάλογο ψηφοφοριών, θα έχουμε ψηφοφορία κατά τμήματα σχετικά με την αρχή της μεταβατικής ρύθμισης. Προτείνω να ακολουθήσουμε τον κατάλογο ψηφοφοριών που έχει διανεμηθεί και να ακούσουμε τον εισηγητή, ο οποίος επεσήμανε ότι η διεξαχθείσα ψηφοφορία επί της μεταβατικής ρύθμισης ήταν τεχνικής μόνο φύσεως και ίσχυε για τη δεύτερη παράγραφο του άρθρου 4.2. Θέλω επίσης να υπογραμμίσω ότι στην αίτηση περί ψηφοφορίας κατά τμήματα αναφερόταν μόνο ότι έπρεπε να ψηφίσουμε για τρία σκέλη.

Πρόεδρος
Κυρία Thors, έχουμε ψηφίσει. Δεν ψηφίζουμε επί των αρχών, αλλά επί των κειμένων. Έθεσα σε ψηφοφορία το κείμενο που προέβλεπε τη μεταβατική ρύθμιση. Εξήγησα σαφώς τη σημασία της ψηφοφορίας και ο εισηγητής εξέφρασε την άποψή του. Η ψηφοφορία ολοκληρώθηκε, τα αποτελέσματά της αναγνωρίσθηκαν επισήμως και αυτό είναι πλέον έγκυρο. Δεν θέτουμε σε ψηφοφορία τις αρχές, κυρίως εάν έχουμε αποφασίσει ήδη επί ενός κειμένου. Το θέμα αυτό θεωρείται επομένως λήξαν.

Rothley
Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, βρισκόμαστε τώρα σε ένα πολύ κρίσιμο σημείο. Θα παρακαλέσω, κύριε Πρόεδρε, να κάνετε λίγη υπομονή. Η Ομάδα μου, μετά από σχετική επιθυμία που εξέφρασαν άλλες πολιτικές ομάδες, ζήτησε τη διεξαγωγή χωριστής ψηφοφορίας επί της πρότασης «για τη διάρκεια της πέμπτης κοινοβουλευτικής περιόδου θεσπίζεται μια μεταβατική ρύθμιση». Στον δικό μας κατάλογο ψηφοφοριών γράφει «όχι», για έναν, όμως, και μοναδικό λόγο: επειδή η πρόταση αυτή δεν ταιριάζει σε αυτό το σημείο. Μόνο γι' αυτόν τον λόγο! Πριν από την ψηφοφορία επεσήμανα ότι αφορά θέμα συντακτικού και μόνο χαρακτήρα. Κατά τη διάρκεια μιας ψηφοφορίας πρέπει να έχουμε τη δυνατότητα να λέμε ότι αυτό το κείμενο που θέλουμε δεν ανήκει στη συγκεκριμένη, αλλά σε κάποια άλλη θέση.
(Χειροκροτήματα) Πρέπει να έχουμε αυτή τη δυνατότητα! Αυτό αποτελεί πρόταση. Η Ομάδα μου είναι συγκεκριμένα υπέρ της μεταβατικής ρύθμισης, όπως ακριβώς και οι υπόλοιπες πολιτικές ομάδες. Δεν μπορείτε τώρα εσείς, επειδή είπαμε ότι η πρόταση αυτή δεν ανήκει στη συγκεκριμένη αλλά σε κάποια άλλη θέση, να λέτε απλώς ότι αυτό έχει πλέον αποφασιστεί.
(Χειροκροτήματα) Σας παρακαλώ και επιμένω, επειδή οφείλετε να σέβεστε τη βούληση του Κοινοβουλίου, να προχωρήσετε τώρα βάσει ακριβώς του καταλόγου ψηφοφοριών και να αφήσετε να διεξαχθεί η ψηφοφορία επί της αρχής της μεταβατικής ρύθμισης.

Πρόεδρος
Κύριε εισηγητή, σε καμία περίπτωση δεν μπορώ να πάω ενάντια στη βούληση του Σώματος. Ο κανονισμός λέει πως συνήθως ψηφίζουμε επί κειμένων και το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας ήταν σαφέστατο. Το έχω πει και το έχω επαναλάβει ξεκάθαρα. Όταν το Σώμα αποφαίνεται, δεν μπορώ να επανέλθω στην απόφασή του, όποιος κι αν είναι ο κατάλογος της ψηφοφορίας. Ο κατάλογος της ψηφοφορίας αποτελεί ένδειξη προς χρήση από τις πολιτικές ομάδες, που, σύμφωνα με τον Κανονισμό, δεν επηρεάζει τη βούληση του Σώματος, το οποίο αποφαίνεται επί κειμένων. Επομένως, σύμφωνα με τον Κανονισμό, δεν έχω άλλη εναλλακτική λύση από το να συνεχίσω με αυτόν τον τρόπο, όπως εξάλλου έχω ήδη εξηγήσει. Φρόντισα να το εξηγήσω αμέσως μετά από την παρέμβασή σας. Δεν μπορώ τώρα να επανέλθω στην ψηφοφορία. Το Σώμα απεφάνθη πως δεν υπάρχει μεταβατική ρύθμιση, εφόσον απέρριψε το κείμενο όπου ορίζεται η εν λόγω μεταβατική ρύθμιση.
(Ανάμικτες αντιδράσεις)

Green
Κύριε Πρόεδρε, στην αρχή είπατε ότι επρόκειτο για μια ιδιαίτερα περίπλοκη και δύσκολη ψηφοφορία που απαιτεί μεγάλη προσοχή. Είπατε επίσης ότι οι πολιτικές ομάδες συνεργάστηκαν πολύ στενά με τις υπηρεσίες σας για να καθορίσουν τη σειρά της ψηφοφορίας και την προσέγγιση που θα ακολουθούσαμε όσον αφορά αυτή την ψηφοφορία. Η ερμηνεία που δώσατε πριν από λίγο έρχεται σε αντίθεση με τον τρόπο που ρυθμίστηκε η διαδικασία της ψηφοφορίας από τις υπηρεσίες σας. Δεν είναι πρέπον και λογικό να αλλάξετε την ερμηνεία κατά τη διάρκεια της ψηφοφορίας. Είχαμε καταλήξει όλοι να πιστεύουμε, βάσει του καταλόγου των ψηφοφοριών που καταρτίστηκε από τις υπηρεσίες σας σε συνεργασία με τις δικές μας υπηρεσίες, ότι επρόκειτο να τεθεί σε ψηφοφορία η αρχή της μεταβατικής ρύθμισης, και δεν είναι σωστό να αλλάξει αυτό λίγο πριν από τη διεξαγωγή της ψηφοφορίας. Το εν λόγω γεγονός οδήγησε σε σύγχυση κατά την πρώτη ψηφοφορία και, αν είχαμε καταλάβει καλά τι συνέβαινε τότε, το αποτέλεσμα αυτής της ψηφοφορίας θα ήταν διαφορετικό. Εκφράζω την μεγάλη δυσαρέσκειά μου για το γεγονός. Θέτουμε σε κίνδυνο το όλο ζήτημα. Ξέρω ότι είστε αποφασισμένος να εγκριθεί σήμερα αυτό το σχέδιο καθεστώτος και γι' αυτό θα ήθελα να σας παρακαλέσω να επανεξετάσετε την ερμηνεία σας.

Nassauer
Κύριε Πρόεδρε, επιτρέψτε μου να προσπαθήσω να φανώ χρήσιμος: το άρθρο 4 περιέχει τρεις αριθμημένες παραγράφους και στην παράγραφο 2 του εν λόγω άρθρου θα βρείτε τη φράση «για τη διάρκεια της πέμπτης κοινοβουλευτικής περιόδου θεσπίζεται μια μεταβατική ρύθμιση». Σχετικά με το θέμα αυτό διεξήχθη ψηφοφορία, και η φράση αυτή διεγράφη από το συγκεκριμένο σημείο. Τη βασική αρχή, όμως, θα τη βρείτε στο παράρτημα 1, σημείο Α, υπό τον τίτλο «Βουλευτική αποζημίωση για την άσκηση εντολής». ·Επειτα ακολουθεί η πρόταση: «Για τη διάρκεια της πέμπτης κοινοβουλευτικής περιόδου ισχύουν ως μεταβατική ρύθμιση τα ακόλουθα άρθρα 1-5». Ως προς αυτό δεν έχουμε ακόμη ψηφίσει. Η βασική αρχή της μεταβατικής ρύθμισης πρέπει εν προκειμένω δικαιωματικά να διασφαλιστεί, όπως επεσήμανε απολύτως δικαιολογημένα ο εισηγητής κ. Rothley. Μέχρι στιγμής, λοιπόν, επιφέραμε μόνο συντακτική μεταβολή στο άρθρο 4, και τώρα μόλις φθάνουμε στην ψηφοφορία επί του παραρτήματος 1, σημείου Α, αναφορικά με τη βασική αρχή, η οποία εξακολουθεί να εμπεριέχεται εδώ.

Palacio Vallelersundi
Κύριε Πρόεδρε, είναι προφανές ότι, από τη σκοπιά του Κανονισμού και από τυπική άποψη, η Προεδρία έχει απόλυτο δίκιο. Δεν μπορούμε να επανέλθουμε σε μια ψηφοφορία η οποία έχει ήδη διεξαχθεί. Έχω τη γνώμη ότι το σοβαρό αυτό επεισόδιο θα μπορούσε να διευθετηθεί, εάν θέτατε σε ψηφοφορία την τροπολογία αριθ. 26 που κατατέθηκε από την Ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΕΛΚ), η οποία δεν φαίνεται να έχει διαγραφεί από τον κατάλογο των ψηφοφοριών, και όπου γίνεται λόγος για τη συγκεκριμένη μεταβατική ρύθμιση. Με τον τρόπο αυτό δεν επανερχόμαστε σε μια ψηφοφορία που έχει ήδη διεξαχθεί. Τυπικά, το Σώμα θα τηρούσε κατά γράμμα τον Κανονισμό του και, επιπλέον, σε περίπτωση που εγκρίνουμε την τροπολογία 26, θα αφήσουμε ξανά ανοιχτό το ενδεχόμενο θέσπισης μιας μεταβατικής ρύθμισης, δίχως να τη συνδέουμε με την πέμπτη κοινοβουλευτική περίοδο, αλλά με την κοινοβουλευτική περίοδο που έπεται της έγκρισης του καθεστώτος. Θεωρώ ότι έτσι θα μπορέσουμε να ξεπεράσουμε αυτό το εμπόδιο χωρίς να παραβούμε τον Κανονισμό.

Fabre-Aubrespy
Κύριε Πρόεδρε, προ ολίγου, πριν από την ψηφοφορία του δευτέρου εδαφίου του άρθρου 4, πήρε τον λόγο ο κ. Rothley κι εσείς ο ίδιος ερμηνεύσατε σαφέστατα την ψηφοφορία που επρόκειτο να διεξαχθεί. Επιβεβαιώσατε αυτήν την ερμηνεία τρεις φορές, και δικαίως το πράξατε, γιατί πράγματι το Σώμα αποφάνθηκε σχετικά με τη φράση της μεταβατικής ρύθμισης για την πέμπτη κοινοβουλευτική περίοδο.
Αυτό που σας προτείνεται τώρα αντίκειται στον Κανονισμό, γιατί συνίσταται στο να επανέλθουμε σε ένα κείμενο, και μάλιστα μέσω ενός παραρτήματος. Είπατε κι εσείς ο ίδιος νωρίτερα, όταν αμφισβήτησα τη σειρά της ψηφοφορίας, πως θα χρησιμοποιήσετε την αρχή της νομοθετικής διαδικασίας. Πώς μπορούμε να επανέλθουμε σε ένα παράρτημα αντίθετα με την ψηφοφορία του βασικού κειμένου;
Εάν υπάρχει αντίφαση σε σχέση με το πρώτο εδάφιο της παραγράφου 2, αυτή συνίσταται μόνο στους όρους «προσωρινή αποζημίωση», οι οποίοι δεν θα εφαρμοστούν. Ωστόσο, δεν μπορείτε τώρα να θέσετε σε ψηφοφορία δια ονομαστικής κλήσεως την αρχή μιας μεταβατικής ρύθμισης για τη διάρκεια της πέμπτης κοινοβουλευτικής περιόδου, αφού έχει προηγηθεί η διεξαγωγή μιας ξεκάθαρης ψηφοφορίας που εσείς ο ίδιος διευκρινίσατε και για την οποία η πλειοψηφία του Σώματος έχει αποφανθεί.

Pasty
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να σας πω πως εκτιμώ πάρα πολύ τον τρόπο με τον οποίο διεξάγετε αυτές τις συζητήσεις, γιατί για πρώτη φορά στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ξέρουμε για ποιο θέμα ψηφίζουμε. Μπαίνετε στον κόπο να διαβάσετε, παράγραφο παράγραφο, τα θέματα επί των οποίων πρέπει να αποφανθούμε.
(Χειροκροτήματα) Προ ολίγου ήσασταν εξαιρετικά σαφής, και οι συνάδελφοί μας πρέπει να γνωρίζουν πως σε μια συνέλευση το ζήτημα δεν είναι να συζητούμε πάνω σε ένα κείμενο που ετοίμασαν οι πολιτικές ομάδες, αλλά επ' αυτού που λέει ο Πρόεδρος που διεξάγει την ψηφοφορία. Συμμερίζομαι απόλυτα τη νομική επιχειρηματολογία της κ. Palacio και του κ. Fabre-Aubrespy και δεν χρειάζεται να επαναλάβετε τη ψηφοφορία που διεξήχθη νωρίτερα.

Πρόεδρος
Ευχαριστώ, κύριε Pasty.
Σας παρακαλώ όλους να προσέξετε ιδιαιτέρως ό, τι θα πω και να μην αρχίσετε να θορυβείτε πριν τελειώσω. Η ψηφοφορία ολοκληρώθηκε και δεν θα επανέλθουμε σε αυτή. Όταν φτάσουμε στην ψηφοφορία του άρθρου 11α της Ομάδας του ΕΛΚ, θα προκύψει και πάλι το ίδιο πρόβλημα. Εάν τη δεδομένη στιγμή η πλειοψηφία επιθυμεί μεταβατική ρύθμιση, θα πρέπει να ψηφίσει το κείμενο που θα θέσω σε ψηφοφορία αμέσως τώρα. Εάν η αρχή αυτή εγκριθεί, τότε θα δούμε εάν πρέπει ή όχι να ψηφίσουμε την παράγραφο 1 του παραρτήματος. Αυτό θα εξαρτηθεί από το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας. Τώρα, λοιπόν, θα θέσω σε ψηφοφορία το άρθρο 11α, το οποίο ορίζει ότι «το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θεσπίζει, για τη διάρκεια της κοινοβουλευτικής περιόδου που έπεται της ημερομηνίας έγκρισης του καθεστώτος των βουλευτών, μια ειδική μεταβατική ρύθμιση ως προς τις βουλευτικές αποζημιώσεις, το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης, το καθεστώς της συντάξεως και το φορολογικό καθεστώς των βουλευτών». Θα θέσω σε ψηφοφορία αυτό το κείμενο, το οποίο θα διαβάσω ακόμη μια φορά.
Το κείμενο αυτό δεν λέει πως θέτουμε σε ψηφοφορία το παράρτημα. Λέει πως το Κοινοβούλιο θα θεσπίσει τη μεταβατική ρύθμιση κι αυτό θα θεωρείται πλέον κεκτημένο. Αυτό σημαίνει πως στη συνέχεια θα θέσω σε ψηφοφορία την πρώτη παράγραφο του παραρτήματος, το σημείο Α. Τότε θα γνωρίζουμε εάν θέλουμε το Κοινοβούλιο να θεσπίσει αυτή τη μεταβατική ρύθμιση στο μέλλον ή αν θέλουμε να τη θεσπίσουμε τώρα μέσω του παραρτήματος. Κατ' αυτόν τον τρόπο όλοι θα είναι σε θέση να γνωρίζουν πώς θα ψηφίσουν. Θα διεξάγουμε, επομένως, δύο ψηφοφορίες. Σας το λέω ξεκάθαρα και δεν θα επανέλθω μετά στα πεπραγμένα. Η φράση που ψηφίστηκε θα απαλειφθεί από το άρθρο όπου αναφερόταν.
Θέτω σε ψηφοφορία την τροπολογία 11α, η οποία δεν καταπίπτει. Εάν επιθυμείτε μεταβατική ρύθμιση, τότε στην τρίτη ψηφοφορία θα αποφασίσετε εάν θα διατηρήσετε αποκλειστικά το άρθρο 11α ή αν θα περάσετε στο παράρτημα του κ. Rothley.
(Το Κοινοβούλιο εγκρίνει το άρθρο 11α) Μετά από την ψηφοφορία επί της τροπολογίας αριθ. 26

Fabre-Aubrespy
Κύριε Πρόεδρε, αυτό που κάνατε είναι πολύ σοβαρό. Τροποποιήσατε τη σειρά της ψηφοφορίας, όμως πριν το κάνετε θα έπρεπε να ρωτήσετε εάν υπήρχε αντίρρηση εκ μέρους 29 βουλευτών ή μιας πολιτικής ομάδας. Με μια ψηφοφορία που δεν διεξήχθη δια ονομαστικής κλήσεως θέσατε υπό αίρεση μια ψηφοφορία δια ονομαστικής κλήσεως. Θέσατε σε ψηφοφορία μία τροπολογία που αφορούσε ένα άλλο μέρος του κειμένου, ενώ ήμασταν στην ψηφοφορία του βασικού κειμένου. Κατά συνέπεια, προκειμένου για ένα κείμενο, που αντιβαίνει μάλιστα σε μια σαφώς διατυπωμένη βούληση του Σώματος, παραβιάσατε τρεις φορές τον Κανονισμό.

Πρόεδρος
Κύριε Fabre-Aubrespy, εξήγησα ήδη σαφέστατα τη σημασία της ψηφοφορίας. Πρόκειται για ζήτημα αρχής, και συγκεκριμένα να μάθουμε εάν πρόκειται να τεθεί σε ισχύ ή όχι μία μεταβατική ρύθμιση. Μια φράση του κειμένου που θέσπιζε το σύστημα αυτό απαλείφθηκε. Ωστόσο, ενεκρίθη από το Κοινοβούλιο η τροπολογία αριθ. 26, η οποία καθορίζει πλέον τη μεταβατική ρύθμιση.
Πρέπει τώρα να αποφασίσουμε εάν η εν λόγω μεταβατική ρύθμιση είναι ή όχι η ρύθμιση που ορίζεται στο παράρτημα 1, δηλαδή αυτή που ζητούσε ο κ. Nassauer. Μπορώ να θέσω σε ψηφοφορία το ζήτημα αυτό. Πρωτύτερα δεν μπορούσα να πάω αντίθετα στο κείμενο για το καθεστώς, τώρα όμως στο κείμενο για το καθεστώς αναφέρεται πως θα υπάρξει μεταβατική ρύθμιση. Πρέπει, επομένως, να αποφασίσουμε εάν το Κοινοβούλιο θα εγκρίνει στη συνέχεια αυτή τη μεταβατική ρύθμιση ή αυτή που ορίζεται στην παράγραφο Α του παραρτήματος 1 του κειμένου του κ. Rothley.
Ελπίζω πως όλοι έχουν πλέον καταλάβει τη σημασία της ψηφοφορίας που θα διεξαχθεί επί της παραγράφου Α, η οποία αναφέρει ότι «τα ακόλουθα άρθρα 1-5 ισχύουν ως μεταβατική ρύθμιση για τη διάρκεια» - όπως τροποποιείται τώρα - "της κοινοβουλευτικής περιόδου που ακολουθεί την έγκριση αυτού του καθεστώτος». Αυτό είναι το κείμενο που θα θέσω σε ψηφοφορία.

Crowley
Κύριε Πρόεδρε, μετά από την τελευταία ψηφοφορία, θα ήθελα τώρα να σας ζητήσω να τεθούν αμέσως σε ψηφοφορία οι υπόλοιπες τροπολογίες που κατατέθηκαν από τις άλλες πολιτικές ομάδες, ούτως ώστε να μην υπάρξει μεταβατική περίοδος. Έχουμε απορρίψει και μπερδέψει όσα υπερψηφίσαμε στο σχέδιο καθεστώτος κατά την προηγούμενη ψηφοφορία. Τώρα μας επιτρέψατε να μεταφέρουμε κάτι από το παράρτημα στο σχέδιο καθεστώτος, πράγμα που είναι εντελώς αντίθετο με αυτό που υποτίθεται ότι πρέπει να κάνουμε. Χθες αναφέρθηκα στην ανάγκη σεβασμού και αξιοπρέπειας και στο γεγονός ότι όλοι πρέπει να συμφωνήσουμε ως προς τις αρχές όσων περιλαμβάνονται σε αυτό το σχέδιο καθεστώτος. Αυτά που κάνουμε τώρα είναι εις βάρος μας. Θα ήθελα να σας ζητήσω να ακυρώσετε την τελευταία αυτή ψηφοφορία επειδή ήταν παράνομη.

Πρόεδρος
Κύριε Crowley, μπορείτε να μας εξηγήσετε σε ποιές τροπολογίες αναφέρεστε;

Crowley
Κύριε Πρόεδρε, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει ψηφίσει για το ζήτημα της μεταβατικής περιόδου. Με την ψήφο του έδειξε ότι δεν ήθελε μεταβατικές ρυθμίσεις. Αυτό αποτελούσε μέρος του σχεδίου καθεστώτος. Προτείνατε κάποιες τροπολογίες στο παράρτημα που πρέπει να επισυναφθεί στο σχέδιο καθεστώτος και ψηφίσατε επ' αυτών πριν από οτιδήποτε άλλο. Θέλω να ξέρω αν κάποια πρόταση που περιλαμβάνεται στο παράρτημα αναιρεί την προηγούμενη ψηφοφορία για το σχέδιο καθεστώτος, να μην υπάρχει δηλαδή μεταβατική περίοδος. Υπάρχει σαφής αντίφαση ανάμεσα στα δύο κείμενα. Δεν μπορεί να είναι και τα δύο σωστά.

Πρόεδρος
Θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή σας σε ένα σημείο: καταψηφίζοντας ένα μέρος ενός άρθρου δεν έχουμε εγκρίνει κάποια άλλη φράση με την οποία υποστηρίζεται ότι δεν θα υπάρχει μεταβατική περίοδος. Απλά καταψηφίζουμε ένα μέρος του κειμένου. Στη συνέχεια έθεσα σε ψηφοφορία μια άλλη τροπολογία επί του κειμένου του καθεστώτος, όχι του παραρτήματος. Αυτό που ψηφίσαμε είναι ότι θα έχουμε μεταβατική περίοδο. Αυτό που απομένει να αποφασίσουμε είναι αν αυτή θα είναι η περίοδος που ορίστηκε στο παράρτημα 1(α) 1-5 ως μεταβατική ρύθμιση ή όχι. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος να μάθουμε ακριβώς τι θέλει το Σώμα. Καθήκον μου είναι να επιτρέψω στο Σώμα να υπερψηφίσει αυτό που θέλει και όχι να χρησιμοποιώ λέξεις για να κάνω τους βουλευτές να πουν κάτι που δεν θέλουν. Αυτό είναι το καθήκον μου και θα παραμείνω πιστός σε αυτό. Αυτή η συζήτηση τελείωσε.
Πριν από την ψηφοφορία επί του παραρτήματος, σημείο Α

Πρόεδρος
"Τα ακόλουθα άρθρα 1-5 ισχύουν ως μεταβατική ρύθμιση για τη διάρκεια της πέμπτης κοινοβουλευτικής περιόδου»: όσοι καταψηφίσουν αυτή την παράγραφο επιθυμούν απλά να διατηρηθεί η τροπολογία αριθ. 11α. Αυτό σημαίνει πως η μεταβατική ρύθμιση θα εγκριθεί έπειτα από το Κοινοβούλιο. Όσοι υπερψηφίσουν το κείμενο σημαίνει πως θέλουν η μεταβατική ρύθμιση να είναι αυτή που αναφέρεται στο παράρτημα και η οποία ενεκρίθη από την Επιτροπή Νομικών Θεμάτων και Δικαιωμάτων των Πολιτών. Στη συνέχεια θα ψηφίσουμε σημείο προς σημείο. Πρόκειται γι' αυτό που αποκαλείτε ζήτημα αρχής.
Λυπάμαι πολύ διότι η Επιτροπή Νομικών Θεμάτων και Δικαιωμάτων των Πολιτών συνέταξε ένα κείμενο εξαιρετικά περίπλοκο και δική μου ευθύνη είναι να φροντίσω ώστε το Σώμα να αποφανθεί σχετικά με το τι επιθυμεί.
Το έγγραφο περιλαμβάνει ένα βασικό κείμενο, μια πρόταση ψηφίσματος και ένα παράρτημα. Οφείλω να ακολουθήσω αυτή τη σειρά.

Provan
Μας διαβάσατε πάνω σε τι θέλετε να ψηφίσουμε. Μπορείτε, όμως, να μας πείτε σε ποιά σελίδα βρίσκεται ή για ποιό άρθρο πρόκειται και αν βρίσκεται στο παράρτημα ή στο αρχικό κείμενο; Δεν έχω αποσαφηνίσει ποιο θα είναι το αντικείμενο της ψηφοφορίας.

Πρόεδρος
Θα προσπαθήσω να το εξηγήσω ξανά. Έχουμε εγκρίνει την τροπολογία 26, σύμφωνα με την οποία αυτό το Σώμα θα θεσπίσει μια μεταβατική ρύθμιση. Αυτό που θέλω τώρα να μάθω είναι η απόφαση του Σώματος επί ενός σημείου, και συγκεκριμένα εάν αυτή η μεταβατική ρύθμιση είναι εκείνη που ορίζεται στην εισαγωγική παράγραφο του παραρτήματος 1, την οποία παραθέτω:
«Τα ακόλουθα άρθρα 1-5 ισχύουν ως μεταβατική ρύθμιση». Το τελευταίο τμήμα «για τη διάρκεια της πέμπτης κοινοβουλευτικής περιόδου» πρέπει να αφαιρεθεί, γιατί το κείμενο αναφέρει «κατά τη διάρκεια της κοινοβουλευτικής περιόδου που έπεται της έγκρισης του καθεστώτος». Αυτό προτείνεται στο κείμενο που συνέταξαν οι γενικοί γραμματείς και το οποίο έχετε στον κατάλογο της ψηφοφορίας. Χώρισα την αρχή σε δύο μέρη: το πρώτο αφορά τη μεταβατική ρύθμιση αυτή καθ' αυτή και το δεύτερο ποιά θα είναι η μεταβατική ρύθμιση. Δεν μπορώ να κάνω τίποτε περισσότερο για να γίνω πιο σαφής και να μάθουμε την απόφαση του Σώματος.

Τσάτσος
Κύριε Πρόεδρε, απλώς να αποσαφηνίσουμε ότι στο ερώτημά σας εάν θα υπάρξει άλλη ρύθμιση ή θα πάμε στο παράρτημα Ι, άρθρο 1 έως 4, εάν ψηφισθούν τα άρθρα 1 έως 4 δεν σημαίνει ότι δεν θα γίνει ψηφοφορία για τις τροπολογίες που αφορούν τα άρθρα 1, 2, 3 και 4. Μην πείτε δηλαδή ότι επειδή αποφανθήκαμε ότι επιλέγουμε το παράρτημα Ι, ενεκρίθη η ρύθμισή του όπως έχει τώρα, και δεν κάνουμε ψηφοφορία σε υπάρχουσες τροπολογίες.

Πρόεδρος
Όχι, κύριε Τσάτσο, ψηφίζουμε επί του κειμένου που στον κατάλογο της ψηφοφορίας αποκαλείται αρχή. Όπως γνωρίζετε πολύ καλά εσείς, που είστε ειδικός στα θέματα του κανονισμού, δεν μπορούμε να ψηφίσουμε επί αρχών, πρέπει λοιπόν να ψηφίσουμε επί ενός κειμένου. Ποιό είναι λοιπόν αυτό το κείμενο; Αρχικά αποφασίσαμε πως θα υπάρξει μια μεταβατική ρύθμιση. Το δεύτερο πράγμα που θα πρέπει να αποφασίσουμε είναι εάν αυτή η μεταβατική ρύθμιση θα είναι αυτή του παραρτήματος. Στη συνέχεια, θα ψηφίσουμε επί του περιεχομένου του παραρτήματος. Τώρα ψηφίζουμε μόνο για να μάθουμε εάν η μεταβατική ρύθμιση θα είναι αυτή του παραρτήματος και στη συνέχεια θα μπορούμε να ψηφίσουμε επί των τροπολογιών του παραρτήματος. Πάρα πολύ απλά, βρισκόμαστε σε αυτό το σημείο της διαδικασίας.
Επί της τροπολογίας αριθ. 25

Provan
Κύριε Πρόεδρε, όσον αφορά την τροπολογία 25, νομίζω ότι πρέπει να ελέγξουμε ξανά το κείμενο, επειδή το πρωτότυπο φαίνεται διαμετρικά αντίθετο από το αγγλικό κείμενο. Φαίνεται ότι το αγγλικό κείμενο έχει αλλάξει και αναφέρει πλέον ότι οι βουλευτές πρέπει να πληρώνουν περισσότερα από την εισφορά του Κοινοβουλίου. Νομίζω ότι ισχύει ακριβώς το αντίθετο.

Πρόεδρος
Κύριε Provan, ψηφίζουμε τώρα επί της παραγράφου 1 του πρωτοτύπου. Θα επισημανθεί το σημείο που αναφέρατε όταν φτάσουμε εκεί, αν και, ούτως ή άλλως, το πρωτότυπο κείμενο της τροπολογίας είναι εκείνο που τίθεται σε ψηφοφορία. Θα ελέγξουμε το συγκεκριμένο γλωσσικό σημείο.
Πριν από την ψηφοφορία επί της τροπολογίας αριθ. 35

Fabre-Aubrespy
Κύριε Πρόεδρε, θεωρώ πως πρέπει να αποσύρουμε αυτή την τροπολογία. Η ψήφισή της αντίκειται στην απόφαση που μόλις λάβαμε.

Πρόεδρος
Συμφωνώ απόλυτα μαζί σας.
Μετά από την ψηφοφορία επί της αιτιολογικής σκέψης Ε

Fabre-Aubrespy
Κύριε Πρόεδρε, λυπάμαι που δεν μου δώσατε τον λόγο ενωρίτερα. Αυτή η αιτιολογική σκέψη αδιαμφισβήτητα αντίκειται στην απόφαση που λάβαμε προηγουμένως, δεδομένου ότι προβλέπει μεταβατική ρύθμιση για τη μηνιαία αποζημίωση κατά τη διάρκεια της πρώτης κοινοβουλευτικής περιόδου.

Rothley
Κύριε Πρόεδρε, δεν υπάρχει αντίφαση, γιατί η ρύθμιση είναι συνολικά μια ρύθμιση μεταβατική. Για τον λόγο αυτό είναι ορθό να αναγράφεται εδώ «μεταβατική ρύθμιση».

Πρόεδρος
Κύριε Fabre-Aubrespy, δεν πρόκειται για αντίφαση. Αποφασίσαμε πολύ απλά πως θα υπάρξει μεταβατική ρύθμιση για την κοινοβουλευτική περίοδο που έπεται της έγκρισης του καθεστώτος. Εάν υπάρχει αντίφαση μεταξύ αυτού του κειμένου και άλλων σημείων σχετικά με το πότε θα τεθεί σε ισχύ το καθεστώς, θα πρέπει να διορθωθεί με βάση το κείμενο της απόφασης. Ο χρόνος κατά τον οποίο θα τεθεί σε ισχύ η απόφαση καθορίζεται στην τροπολογία αριθ. 26 που έχει εγκριθεί. Εάν υπάρχει αντίφαση με αυτή την αιτιολογική σκέψη, θα διορθωθεί σύμφωνα με αυτή τη λογική, αλλά υπάρχει σαφώς μεταβατική ρύθμιση.
Πριν από την ψηφοφορία επί του συνόλου του σχεδίου του καθεστώτος.

Fabre-Aubrespy
Θα μπορούσα να παρέμβω προηγουμένως, αλλά εφόσον είπατε πως είμαστε στο πλαίσιο ενός νομοθετικού ψηφίσματος, θα πρέπει να εφαρμόσουμε το άρθρο 50. Με βάση αυτό το άρθρο, θα έπρεπε να έχουμε ένα δημοσιονομικό δελτίο, που όμως δεν είχαμε. Από την παράγραφο 1 αυτού του άρθρου προκύπτει, όμως, πως η ψηφοφορία θα πρέπει να διεξαχθεί με πλειοψηφία των βουλευτών που απαρτίζουν το Κοινοβούλιο. Ισχύει επομένως αυτό το εδάφιο 1, όπως προβλέπεται στο άρθρο 6. Κατά συνέπεια, το σύνολο του σχεδίου καθεστώτος των βουλευτών θα πρέπει να ψηφισθεί από την πλειοψηφία των βουλευτών του Κοινοβουλίου.

Πρόεδρος
Θα πρέπει, λοιπόν, να εγκρίνουμε το καθεστώς με απόλυτη πλειοψηφία των βουλευτών του Κοινοβουλίου. Θα διεξαχθεί ψηφοφορία δια ονομαστικής κλήσεως, κατόπιν αιτήσεως της Ομάδας των Ανεξαρτήτων για την Ευρώπη των Εθνών.

Palacio Vallelersundi
Κύριε Πρόεδρε, πιστεύω ότι επί του προκειμένου πρέπει να λάβουμε υπόψη το γεγονός ότι το άρθρο 190, παράγραφος 5, της Συνθήκης του Αμστερνταμ δεν προβλέπει καμία ειδική πλειοψηφία. Κατά συνέπεια, μια απλή πλειοψηφία αρκεί για την έγκριση αυτού του κειμένου. Είναι προφανές ότι αυτό αφορά την οριστική έγκριση του κειμένου. Έχω, ωστόσο, την άποψη ότι, εφόσον η Συνθήκη του Αμστερνταμ υπερισχύει του Κανονισμού μας, θα ήταν εντελώς ανακόλουθο να χρειαζόμαστε, αφενός, απόλυτη πλειοψηφία για την έγκριση του σχεδίου και, αφετέρου, να εγκρίνουμε το οριστικό κείμενο με απλή πλειοψηφία. Δεν θα είχα κανένα πρόβλημα να το εγκρίνουμε με απόλυτη πλειοψηφία. Βάσει του Κανονισμού, κάτι τέτοιο είναι νομότυπο. Αλλά εδώ έχουμε μια πολύ ιδιαίτερη έκθεση πρωτοβουλίας, η οποία συνδέεται άμεσα με τη Συνθήκη του Αμστερνταμ. Εν πάση περιπτώσει, θέλω να πω ότι δεν βλέπω ουσιαστικά κανένα πρόβλημα. Είμαι βέβαιη ότι το Σώμα θα ψηφίσει υπέρ με απόλυτη πλειοψηφία.

Rothley
Κύριε Πρόεδρε, η ερώτηση αυτή συζητήθηκε εκτενώς στην Επιτροπή Νομικών Θεμάτων και Δικαιωμάτων των Πολιτών, σε συνεργασία με τη Νομική Υπηρεσία του Κοινοβουλίου. Δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία για το ότι στην περίπτωση αυτή δεν απαιτείται απόλυτη πλειοψηφία. Στη Συνθήκη αναφέρεται ρητά ότι απαιτείται πλειοψηφία των μελών που απαρτίζουν πραγματικά το Κοινοβούλιο μόνον όταν υπάρχει ρητή πρόβλεψη στη Συνθήκη. Αυτό, όμως, δεν συμβαίνει στο άρθρο στο οποίο αναφερόμαστε. Στο συγκεκριμένο άρθρο δεν απαιτείται η πλειοψηφία αυτή. Συνεπώς αρκεί η απλή πλειοψηφία. Αυτό είναι απολύτως αδιαμφισβήτητο, και δεν είχαμε την παραμικρή αμφιβολία.

Πρόεδρος
Κύριε Rothley, όπως επισημάνατε, αυτό θα εφαρμοζόταν σε περίπτωση που η Συνθήκη του Αμστερνταμ είχε τεθεί σε ισχύ. Όμως η Συνθήκη δεν έχει ακόμη τεθεί σε ισχύ, συνεπώς πρόκειται για μια πρωτοβουλία νομοθετικού περιεχομένου του Κοινοβουλίου που αποσκοπεί στην έναρξη συζήτησης με το Συμβούλιο. Το δε άρθρο 50, παράγραφος 6, του Κανονισμού μας ορίζει τα εξής:

Πρόεδρος
"Οι διατάξεις του παρόντος άρθρου εφαρμόζονται, κατ' αναλογία, στις περιπτώσεις όπου οι συνθήκες παρέχουν το δικαίωμα πρωτοβουλίας στο Κοινοβούλιο», δηλαδή σε όλες τις περιπτώσεις νομοθετικής πρωτοβουλίας. Ωστόσο, δεν μπορούμε να πούμε πως ψηφίζουμε επί μιας νομοθετικής πρωτοβουλίας, σύμφωνα με την πρόταση της επιτροπής σας και σύμφωνα με τη σειρά της ψηφοφορίας που έχουμε ακολουθήσει και στη συνέχεια να υποστηρίζουμε πως τα άρθρα του Κανονισμού που αφορούν τη νομοθετική πρωτοβουλία δεν ισχύουν, γιατί η Συνθήκη δεν έχει τεθεί ακόμη σε ισχύ. Επομένως, απαιτείται η απόλυτη ψηφοφορία, διαφορετικά το σχέδιο δεν θα εγκριθεί.
Επί του άρθρου 5 του σχεδίου καθεστώτος

Rothley
Κύριε Πρόεδρε, μου εφιστούν την προσοχή στο γεγονός ότι ψηφίσαμε μεν μια τροπολογία επί του άρθρου 5 του σχεδίου, συγκεκριμένα την τροπολογία 8, δεν ψηφίσαμε όμως για το ίδιο το άρθρο 5. Θα σας ήμουν ευγνώμων, αν μπορούσατε να το ελέγξετε. Εν ανάγκη, θα πρέπει να ξαναψηφίσουμε επί του άρθρου 5.

Πρόεδρος
Κύριε Rothley, ησυχάστε! Εγκρίναμε μια τροπολογία στο άρθρο 8 που επαναλαμβάνει το σύνολο του κειμένου. Επρόκειτο, άλλωστε, για τροπολογία που υπέβαλε η δική σας πολιτική ομάδα και την οποία υποστηρίξατε. Εφόσον εγκρίναμε το σύνολο του κειμένου, δεν θα μπορούσαμε να το ξαναθέσουμε σε ψηφοφορία. Το ζήτημα αυτό έχει, επομένως, ρυθμιστεί.
Πριν από την ψηφοφορία επί του άρθρου 3 του παραρτήματος

Schierhuber
Κύριε Πρόεδρε, με συγχωρείτε και πάλι για την ενόχληση, αλλά θα ήθελα να θέσω μια ερώτηση σχετικά με τον Κανονισμό. Επιτρέπεται τώρα να κάθονται κατά τη διάρκεια της ψηφοφορίας στα έδρανα των βουλευτών και συνεργάτες; Αυτό διερωτώμαι, καθώς στα έδρανα των μη εγγεγραμμένων βλέπω να κάθονται οι συνεργάτες στις θέσεις των βουλευτών.

Πρόεδρος
Ναι, κυρία συνάδελφε, έχετε δίκιο, ούτε οι συνεργάτες των βουλευτών, ούτε οι υπάλληλοι των Ομάδων μπορούν να καταλαμβάνουν τα έδρανα που προορίζονται για τους βουλευτές. Θα παρακαλέσω για μια ακόμη φορά να μην κάθονται σε αυτές τις θέσεις.
Πριν από την ψηφοφορία επί του άρθρου 4 του παραρτήματος

Πρόεδρος
Ζητώ τη γνώμη του εισηγητή επί του άρθρου αυτού, διότι έχω μια αμφιβολία. Ενεκρίναμε την τροπολογία αριθ. 26, σύμφωνα με την οποία η μεταβατική ρύθμιση θα τεθεί σε ισχύ για πρώτη φορά κατά την κοινοβουλευτική περίοδο που έπεται της έγκρισης του καθεστώτος και, κατ' αυτή την έννοια, τροποποιήσαμε την αρχική φράση του παραρτήματος αφαιρώντας τη φράση «κατά τη διάρκεια της πέμπτης κοινοβουλευτικής περιόδου». Στο άρθρο 4, ωστόσο, γίνεται δύο φορές αναφορά στην πέμπτη κοινοβουλευτική περίοδο. Νομίζω πως αυτό αντίκειται στην τροπολογία αριθ. 26 που ενεκρίναμε. Ζητώ, λοιπόν, τη γνώμη του εισηγητή.

Rothley
Κύριε Πρόεδρε, προτείνω να εγκρίνουμε το κείμενο όπως έχει και να προσαρμοστεί στη συνέχεια προς τις ήδη εγκεκριμένες τροπολογίες.

Πρόεδρος
Το άρθρο, συνεπώς, θα τροποποιηθεί, ώστε «η πέμπτη κοινοβουλευτική περίοδος» να αντικατασταθεί με τη φράση «η κοινοβουλευτική περίοδος που έπεται της έγκρισης του καθεστώτος». Θα ήθελα αυτό να διευκρινιστεί πλήρως, ώστε να να μην υπάρχει καμία αμφιβολία.
Μετά από την ψηφοφορία επί της παραγράφου 2

Bourlanges
Κύριε Πρόεδρε, αναφέρατε πολλές φορές τη φραστική προσαρμογή του κειμένου, λέγοντας - και σας παρακολουθώ ανελλιπώς - πως αυτό που ψηφίσαμε δεν επιτρέπει να διατηρήσουμε την έννοια της πέμπτης κοινοβουλευτικής περίοδου. Παρ' όλα αυτά, θεωρώ πως η προσαρμογή που επισημαίνετε δεν είναι ιδιαίτερα ακριβής όσον αφορά τις συνέπειές της. Η διατύπωση που χρησιμοποιήσατε προηγουμένως μου άφησε αμφιβολίες. Θέλετε να πείτε πως αντικαθιστάτε τις λέξεις «πέμπτη κοινοβουλευτική περίοδος» με τη φράση «το πέρας της κοινοβουλευτικής περιόδου κατά την οποία το καθεστώς θα εγκριθεί» ή, όπως είπατε, την κοινοβουλευτική περίοδο «που έπεται της κοινοβουλευτικής περιόδου κατά την οποία το καθεστώς θα εγκριθεί»; Είναι η διατύπωση που χρησιμοποιήσατε και η οποία δεν έχει βέβαια το ίδιο νόημα, εφόσον στη δεύτερη περίπτωση η μεταβατική ρύθμιση διαρκεί τέσσερα χρόνια περισσότερο...

Πρόεδρος
Κύριε Bourlanges, το κείμενο που εγκρίθηκε, η τροπολογία αριθ. 26 της Ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος αναφέρει ακριβώς «κατά τη διάρκεια της κοινοβουλευτικής περιόδου που έπεται της έγκρισης του καθεστώτος των βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου». Αυτές είναι ακριβώς οι λέξεις στις οποίες πρέπει να προσαρμόσουμε όλες τις άλλες εκφράσεις, εφόσον πρόκειται για τις λέξεις του κειμένου. Αν χρησιμοποίησα κάποια διαφορετική έκφραση, αυτό οφείλεται στα άσχημα γαλλικά μου ή σε λάθος και σε καμία άλλη πρόθεση. Η εν λόγω τροπολογία είναι αυτή που υπαγορεύει τα υπόλοιπα.
Πριν από την ψηφοφορία επί της συμβιβαστικής τροπολογίας αριθ. 109

Fabre-Aubrespy
Κύριε Πρόεδρε, σε μία παρέμβασή μου πριν από λίγο αναφέρθηκα στην τροπολογία αυτή. Επαναλαμβάνω ότι πρόκειται για συμβιβαστική τροπολογία η οποία κατατέθηκε προφανώς εκπρόθεσμα από δύο πολιτικές ομάδες και η οποία αποσκοπεί στην ακύρωση του συνόλου των άλλων τροπολογιών. Δεν καταλαβαίνω σε ποια διάταξη βασίζεστε για να την κηρύξετε παραδεκτή, καθώς τα άρθρα του Κανονισμού, και κυρίως το άρθρο 115, δεν επιτρέπουν την κατάθεση μιας τέτοιου είδους τροπολογίας.

Cot
Κύριε Πρόεδρε, ήθελα να σας ρωτήσω αν θεωρείτε ότι η παράγραφος 7 συμβαδίζει με τον Κανονισμό μας και μήπως είναι παραδεκτή, λαμβανομένης υπόψη της κατανομής των διαφόρων αρμοδιοτήτων στα όργανα του Σώματος αυτού.

Rothley
Κύριε Πρόεδρε, η αρμοδιότητα του Προεδρείου, για να απαντήσω στο συνάδελφο Cot, δεν αμφισβητείται καθόλου. Εκτός αυτού, η συμβιβαστική τροπολογία, για να απαντήσω στον συνάδελφο FabreAubrespy, είναι παραδεκτή βάσει του άρθρου 105, παρ. 4, του Κανονισμού.

Πρόεδρος
Ο κ. Fabre-Aubrespy έχει εν μέρει δίκιο, με άλλα λόγια μπορούμε να δεχτούμε την τροπολογία αυτή, αν η πλειοψηφία συμφωνεί με τη διεξαγωγή ψηφοφορίας επί της τροπολογίας. Απαιτείται διπλή ψηφοφορία. Σας διαβάζω την ερμηνεία που περιέχεται στην παράγραφο 4 του άρθρου 115 του Κανονισμού: «για μια συμβιβαστική τροπολογία που κατατίθεται μετά το πέρας της συζητήσεως, ο Πρόεδρος κρίνει το παραδεκτό κατά περίπτωση». Ως γενικά κριτήρια μπορούν να θεωρηθούν ότι «κατά κανόνα, οι συμβιβαστικές τροπολογίες δεν μπορούν να αναφέρονται σε τμήματα του κειμένου που δεν αποτέλεσαν αντικείμενο τροπολογιών πριν από το πέρας της συζητήσεως». Φυσικά, υπάρχουν τροπολογίες που υπάγονται στην περίπτωση αυτή. «Κατά κανόνα, προέρχονται από τις πολιτικές ομάδες, τους προέδρους, τους εισηγητές των ενδιαφερομένων επιτροπών ή τους συντάκτες άλλων τροπολογιών... Κατά κανόνα, οι συμβιβαστικές τροπολογίες έχουν ως αποτέλεσμα να αποσύρονται άλλες τροπολογίες για το ίδιο σημείο», πράγμα που συμβαίνει στη συγκεκριμένη περίπτωση. Επομένως, μπορώ να προτείνω να ληφθεί υπόψη η εν λόγω τροπολογία, αλλά πρέπει να έχω τη συναίνεση του Κοινοβουλίου: ερωτώ επομένως αν υπάρχουν αντιρρήσεις στο να τεθεί σε ψηφοφορία μια συμβιβαστική τροπολογία. Στην προκειμένη περίπτωση, το Κοινοβούλιο πρέπει να αποφασίσει με απλή πλειοψηφία των παρόντων βουλευτών. Αρχικά, λοιπόν, θα ψηφίσουμε επί της ψηφοφορίας της εν λόγω συμβιβαστικής τροπολογίας.
(Το Κοινοβούλιο εκφράζει τη σύμφωνη γνώμη του για την ψηφοφορία επί της συμβιβαστικής τροπολογίας) Σας επισημαίνω ότι οι πολιτικές ομάδες που συνέταξαν τη συμβιβαστική τροπολογία, η Ομάδα του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος και η Ομάδα του Ευρωπαϊκού Κόμματος των Φιλελευθέρων Δημοκρατών και Μεταρρυθμιστών, απέσυραν το σκέλος της πρότασης που αναφέρει ότι «η θέση του Συμβουλίου έναντι». Επομένως, το ακριβές κείμενο είναι: «το Προεδρείο εγκρίνει την απόφαση αυτή υπό το φως του καθεστώτος». Αυτό είναι το κείμενο που θα εμφανιστεί στο σημείο 2.

Dell'Alba
Κύριε Πρόεδρε, έχω ένα πρόβλημα, ακόμα κι αν το θέμα δεν με αφορά προσωπικά. Στην τροπολογία αυτή γίνεται επίσης λόγος για τους βουλευτές που έρχονται στο Κοινοβούλιο με το ιδιωτικό τους αυτοκίνητο. Γνώριζω ότι υπάρχει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μία διακομματική ομάδα «Μοτοσικλέτες». Περιλαμβάνονται και οι μοτοσικλέτες;
(Γέλια)

Πρόεδρος
Μόνο αν οι μοτοσικλέτες, κύριε Dell'Alba, είναι ιδιωτικά οχήματα.
Αν δεν είναι, νομίζω όμως ότι είναι, δεν θα περιλαμβάνονται. Οι κοσμήτορες θα μπορούν να πουν, όταν έρθει η ώρα, αν οι μοτοσικλέτες είναι ιδιωτικά οχήματα ή όχι.

Cot
Κύριε Πρόεδρε, δεν απαντήσατε στο ερώτημά μου σχετικά με το παραδεκτό ως προς την κατανομή των αρμοδιοτήτων. Αρα, αν κατάλαβα καλά τον εισηγητή μας, η τροπολογία αυτή είναι μια απλή πρόσκληση και τίποτα παραπάνω, γιατί, χωρίς αυτό το χαρακτηριστικό, θα θιγόταν, προφανώς, η εν λόγω κατανομή των αρμοδιοτήτων.
Έτσι ακριβώς αντιλαμβάνομαι τον εισηγητή και, επομένως, τη θέση σας.

Πρόεδρος
Κύριε Cot, οι πρώτες λέξεις της παραγράφου 7 αναφέρουν ακριβώς: «καλεί το Προεδρείο να εγκρίνει». Πρόκειται επομένως για πρόσκληση προς το Προεδρείο. Το Προεδρείο θα αναλάβει τις ευθύνες του όταν έρθει η ώρα, δηλαδή, μετά από την έγκριση του καθεστώτος, φυσικά.
Σχετικά με την ψηφοφορία επί της τροπολογίας αριθ. 18

De Coene
Κύριε Πρόεδρε, η τροπολογία 18, διαβάστε την, πρέπει να θεωρηθεί ως προσθήκη στη συμβιβαστική τροπολογία. Δείτε το κείμενο: πρόκειται για προσθήκη στη συμβιβαστική τροπολογία με την οποία ζητείται μια ειδική ρύθμιση για τα μέλη τα οποία κατοικούν κοντά στο Κοινοβούλιο. Συνεπώς, δεν καταπίπτει σε καμία περίπτωση. Ελέγξτε το περιεχόμενο.

Πρόεδρος
Όχι, σε περίπτωση συμβιβαστικής τροπολογίας δεν μπορούμε να επέμβουμε, ούτε με προσθήκη, ούτε με άλλο τρόπο. Η τροπολογία αυτή δεν μπορεί να ψηφιστεί. Λυπάμαι.
Πριν από την ψηφοφορία επί του συνόλου της πρότασης ψηφίσματος

Fabre-Aubrespy
Κύριε Πρόεδρε, συμφωνώ με τη θέση που παρουσιάσατε πριν από λίγο, τη στιγμή της ψηφοφορίας επί του συνόλου του σχεδίου καθεστώτος, ότι χρειαζόταν δηλαδή η απόλυτη πλειοψηφία των βουλευτών του Κοινοβουλίου: αυτό ακριβώς σας είχα ζητήσει να διευκρινίσετε. Η απαίτηση, όμως, αυτή αφορά το σύνολο του ψηφίσματος. Διαβάζοντας το άρθρο 50, συναντάμε τις λέξεις «το ψήφισμα εγκρίνεται με πλειοψηφία των βουλευτών που απαρτίζουν το Κοινοβούλιο», όχι μόνο τα παραρτήματα, όχι μόνο το συνημμένο σε αυτά σχέδιο. Νομίζω, λοιπόν, ότι υπήρξαν άρθρα του σχεδίου καθεστώτος που ψηφίστηκαν πριν από λίγο χωρίς να υπάρχει απόλυτη πλειοψηφία - σας ζητώ να επαληθεύσετε ποια είναι - και, από την άλλη, δεν μου φαίνεται ότι αυτό που είπατε προ ολίγου σχετικά με την παράγραφο 2 πρέπει να εφαρμοστεί. Η απαίτηση αυτή για απόλυτη πλειοψηφία των βουλευτών ισχύει για το ψήφισμα και για όλα του τα άρθρα.

Πρόεδρος
Λυπάμαι, κύριε Fabre-Aubrespy. Όταν εγκρίνουμε έναν κανονισμό που απαιτεί απόλυτη πλειοψηφία, ψηφίζουμε επί του συνόλου του κειμένου με απόλυτη πλειοψηφία, όχι όμως επί της πρότασης ψηφίσματος η οποία εγκρίνεται πάντα με απλή πλειοψηφία. Γνωρίζετε ότι για τον προϋπολογισμό, για τον οποίο απαιτείται απόλυτη πλειοψηφία, το κείμενο του προϋπολογισμού είναι αυτό που ψηφίζεται με απόλυτη πλειοψηφία, αλλά όχι οι παρατηρήσεις της πρότασης ψηφίσματος, για τις οποίες απαιτείται μόνο απλή πλειοψηφία. Αυτό που εφαρμόσαμε στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι αυτή ακριβώς η θεωρία. Επομένως, όταν θα θέσω σε ψηφοφορία δι' ονομαστικής κλήσεως την αίτηση της Ομάδας σας, την πρόταση ψηφίσματος, θα αρκεί η απλή πλειοψηφία.
Σχετικά με την ψηφοφορία επί της τροπολογίας αριθ. 18

Green
Κύριε Πρόεδρε, κατ' αρχάς, πριν από την τελική ψηφοφορία, θα ήθελα να επαινέσω τις υπηρεσίες σας, και μάλιστα τις υπηρεσίες των κοινοβουλευτικών πολιτικών ομάδων, που φρόντισαν να διεξαχθεί αυτή η ψηφοφορία τόσο ομαλά. Πρόκειται για μια δύσκολη και κρίσιμη ψηφοφορία, και νομίζω ότι πρέπει να επαινεθούν όσοι πραγματικά διευκόλυναν τη διεξαγωγή της, επειδή δεν ήταν κάτι εύκολο.
Θα ήθελα να σας ζητήσω να εξετάσετε για μια ακόμη φορά την τροπολογία 18. Αποφανθήκατε ότι, εφόσον έχει ψηφιστεί η συμβιβαστική τροπολογία επί της παραγράφου 7, δεν μπορεί να ελεγχθεί η τροπολογία 18. Επιτρέψτε μου να πω, ως επικεφαλής μιας από τις πολιτικές ομάδες που πρότειναν τη συμβιβαστική τροπολογία 109, ότι πιστεύουμε πως η τροπολογία 18 δεν είναι σε καμία περίπτωση αντιφατική, αλλά θα μπορούσε να θεωρηθεί ως προσθήκη. Αν ο κ. Cox, εξ ονόματος της Ομάδας του Ευρωπαϊκού Κόμματος των Φιλελευθέρων Δημοκρατών και Μεταρρυθμιστών, ήταν πρόθυμος να αποδεχτεί αυτό το γεγονός, θα θεωρούσα ότι θα μπορούσαμε να υποβάλουμε αυτή την τροπολογία στο Σώμα. Δεν έρχεται σε αντίθεση με κανένα σημείο της συμβιβαστικής τροπολογίας.

Aelvoet
Κύριε Πρόεδρε, σε σχέση με την τροπολογία 18, συμφωνώ με τον κ. De Coene και την κ. Green ότι πρόκειται για προσθήκη, και ζητώ να δοθεί στο Σώμα η δυνατότητα να ψηφίσει επ' αυτής.

Πρόεδρος
Ας είμαστε σαφείς. Πρόκειται για συμβιβασμό που καλύπτει το σύνολο των δικαιωμάτων των βουλευτών για τις μετακινήσεις τους. Υπάρχει μάλιστα μια παράγραφος στο παράρτημα 2, που ψηφίστηκε, στην οποία διευκρινίζονται όλα αυτά και η οποία αποτελεί πρόσκληση προς το Προεδρείο να αποφασίσει επί της βάσεως αυτής. Δεν μπορούμε να προσθέσουμε ένα στοιχείο που δεν αποτελεί μέρος του συμβιβασμού.
Δεν θα θέσω το κείμενο σε ψηφοφορία, γιατί θεωρώ ότι είναι αντίθετο με τον συμβιβασμό. Όταν παρουσιάζουμε έναν συμβιβασμό πρέπει να τον τηρούμε, και η τροπολογία θα προσέθετε ένα νέο στοιχείο στον υπολογισμό των μετακινήσεων.
Δεν ξέρω αν αντιβαίνει ή όχι στο άρθρο 1 του παραρτήματος 2, που ρυθμίζει την επιστροφή των δεόντως αιτιολογημένων εξόδων, αλλά, εν πάση περιπτώσει, πρόκειται για το ίδιο θέμα. Λυπάμαι πολύ, πρόκειται όμως για ερμηνεία του Κανονισμού, κυρία Green, και δεν μπορώ να δεχτώ την τροπολογία.

Green
Κύριε Πρόεδρε, όταν η Ομάδα μου σας παρουσίασε το κείμενο αυτής της συμβιβαστικής τροπολογίας, εξ ονόματός μας και εξ ονόματος της Ομάδας του Ευρωπαϊκού Κόμματος των Φιλελευθέρων Δημοκρατών και Μεταρρυθμιστών, στείλαμε στις υπηρεσίες σας μια επιστολή, την οποία είμαι σίγουρη ότι έχετε μπροστά σας και η οποία απαριθμούσε όλες τις τροπολογίες που επρόκειτο να αντικαταστήσει η συμβιβαστική τροπολογία. Υπάρχει μια πρόταση στο τέλος όπου αναφέρεται ότι δεν αντικαθιστά την τροπολογία 18 της Ομάδας του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος, που θα πρέπει να ψηφιστεί ξεχωριστά. Ήταν ανέκαθεν σαφές ότι θα ψηφιζόταν χωριστά και θα σας παρακαλούσα να τη θέσετε σε ψηφοφορία.

Πρόεδρος
Κυρία Green, η συμβιβαστική τροπολογία καλύπτει όλες τις πλευρές του θέματος. Εμμένω στην ερμηνεία μου. Αν καταθέσετε μια συμβιβαστική τροπολογία, δεν μπορούμε να δεχτούμε μια τροπολογία που την επικαλύπτει. Λυπάμαι, αλλά αυτή είναι η άποψή μου. Αν θέλετε, μπορώ να την υποβάλω στην Επιτροπή Κανονισμού αλλά δεν πρόκειται να τη θέσω σε ψηφοφορία.

Konrad
Κύριε Πρόεδρε, αξιότιμοι κυρίες και κύριοι, αγαπητοί συνάδελφοι, η κ.Green προ ολίγου, και θα ήθελα να αναφερθώ σε αυτό εν συντομία, επαίνεσε τον Πρόεδρο. Νομίζω ότι ούτε τον Πρόεδρο έχουμε λόγο να επαινέσουμε, αλλά ούτε και τους εαυτούς μας, μετά από τρεις ώρες ψηφοφορίας. Νομίζω ότι δώσαμε θλιβερό παράδειγμα για το πως εκτελεί τα νομοθετικά του καθήκοντα το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο: τρεις ολόκληρες ώρες διαπραγμάτευσης με τροπολογίες διά βοής. Αυτή είναι η ποιότητα που προσφέρουμε. Θεωρώ ότι αυτό που συμβαίνει εδώ σήμερα το πρωί είναι λυπηρό.
(Χειροκροτήματα)

Πρόεδρος
Δεν επρόκειτο για διαδικαστικό θέμα.

Willockx
Κύριε Πρόεδρε, πιστεύω ότι το τελευταίο επεισόδιο επισκιάζει πραγματικά την αξιοπιστία της ψηφοφορίας για το καθεστώς. Θα ήθελα, συνεπώς, να ζητήσω επιμόνως να εξετασθεί οπωσδήποτε το περιεχόμενο της τροπολογίας 18 από το Προεδρείο.

Πρόεδρος
Κύριε Willockx, το ζήτημα ρυθμίστηκε, διαβάστε τον Κανονισμό. Είναι δική μου ευθύνη. Η Επιτροπή Κανονισμού θα αποφασίσει αν έπραξα καλώς ή κακώς. Αυτή έχει τον τελευταίο λόγο. Όμως, η τροπολογία έχει εγκριθεί. Η αξιοπιστία του Κοινοβουλίου δεν εξαρτάται, ευτυχώς, από αυτό.

Blokland
Κυρία Πρόεδρε, κατέθεσα την τροπολογία 12 και μου επισημάνθηκε ότι η μετάφραση στα αγγλικά είναι εντελώς αντίθετη από αυτό που προτείνω στο ολλανδικό κείμενο. Για τον λόγο αυτό πιστεύω ότι θα ήταν καλό να διαβάσω το ολλανδικό κείμενο, όπως ακριβώς το θέλω, και στη συνέχεια τη μετάφρασή του στα αγγλικά. Το κείμενό μου στα ολλανδικά έχει ως εξής: «καλεί τα κράτη μέλη, στην περίπτωση αυτή, να εξετάσουν σοβαρά το ενδεχόμενο να αυξήσουν, όπου είναι δυνατόν, την ευελιξία της οικονομίας τους και να την διαφοροποιήσουν, και να επιμείνουν στη συγκράτηση των μισθών, προκειμένου να προαχθεί η απασχόληση». Η αγγλική μετάφραση έχει ως εξής:
(ΕΝ) Λαμβάνοντας υπόψη αυτό το ενδεχόμενο, καλούνται τα κράτη μέλη να εξετάσουν σοβαρά την πιθανότητα να καταστήσουν πιο ευέλικτη και να διαφοροποιήσουν τη δομή των οικονομιών τους, όπου αυτό είναι εφικτό, και παράλληλα να ασκήσουν πίεση για συγκράτηση των αυξήσεων στους μισθούς προκειμένου να ενθαρρύνουν την απασχόληση.
(Το Σώμα εγκρίνει το ψήφισμα)

Pasty
Κυρία Πρόεδρε, η Ομάδα μας ψήφισε κατά, επειδή επιθυμεί ένα κείμενο σαφές και δίκαιο. Ωστόσο, το κείμενο που ψηφίσαμε δεν πληροί κανέναν από αυτούς τους όρους. Πρόκειται για έναν κυκεώνα μη αληθοφανών λεπτομερειών και με εκπλήσσει το γεγονός ότι οι συντάκτες της τροπολογίας για το παράρτημα δεν πρόσθεσαν μια παράγραφο στην οποία να αναφέρεται ότι οι βουλευτές είχαν το δικαίωμα, με δικά τους έξοδα, να στέλνουν ευχετήριες κάρτες που έχουν εκδοθεί από το Κοινοβούλιο!
Όσον αφορά την ισότητα, επιθυμούμε, από τη στιγμή που θα εγκριθεί το καθεστώς, όλοι οι βουλευτές του Κοινοβουλίου, οποιοδήποτε κι αν είναι το κράτος προέλευσης που εκπροσωπούν, να υπάγονται στην ίδια αποζημίωση και στο ίδιο καθεστώς. Αυτό δεν ισχύει, εφόσον ψηφίσαμε μεταβατική ρύθμιση.
Υπάρχει όμως, κατά τη γνώμη μου, κάτι ακόμα πιο ανησυχητικό. Πράγματι, η τροπολογία που ψηφίσαμε προβλέπει ότι η εν λόγω μεταβατική ρύθμιση θα ισχύσει μόνο για την κοινοβουλευτική περίοδο που έπεται της κοινοβουλευτικής περιόδου κατά τη διάρκεια της οποίας θα εγκριθεί το καθεστώς. Αν το Συμβούλιο δεν εγκρίνει το καθεστώς πριν από τον Ιούλιο του 1999 - πράγμα πολύ πιθανό ή, εν πάση περιπτώσει, καθόλου απίθανο - τότε λοιπόν η μεταβατική ρύθμιση που ψηφίσαμε θα ισχύσει από το 2004 και το οριστικό καθεστώς από το 2009.
Έχω την εντύπωση ότι όταν το Συμβούλιο λάβει το κείμενο αυτό θα το υποδεχτεί με ένα τρανταχτό ξέσπασμα γέλιων, και λυπάμαι που το Κοινοβούλιο ψήφισε ένα κείμενο υπό αυτές τις συνθήκες.
(Χειροκροτήματα)

Carlsson
Κυρία Πρόεδρε, έχω μόνο μία ερώτηση. Κάποια φορά, όταν ήρθε η ώρα να προβώ σε αιτιολόγηση ψήφου, αυτή δεν έγινε πλέον δεκτή, επειδή έπρεπε να βρίσκομαι στην αίθουσα κατά τη διεξαγωγή της εν λόγω διαδικασίας. Υπάρχουν ορισμένοι συνάδελφοι των οποίων οι αιτιολογήσεις ψήφου διαβάστηκαν μεν τώρα, ενώ οι ίδιοι δεν είναι πια εδώ. Είναι, λοιπόν, έγκυρες ή όχι οι αιτολογήσεις ψήφου τους;

Πρόεδρος
Ναι κυρία Carlsson, έχετε πράγματι απόλυτο δίκιο, έπρεπε να είχα αναγγείλει, αμέσως μετά από τις ψηφοφορίες, όλους τους συναδέλφους που προβαίνουν σε γραπτή αιτιολόγηση ψήφου. Είχε, όμως, τόσο θόρυβο που δεν θα ακουγόταν η φωνή μου. Το πρωινό μας ήταν αρκετά κουραστικό. Πιστεύω ότι όλοι οι συνάδελφοι που ζήτησαν να προβούν σε γραπτή αιτιολόγηση ψήφου θα μπορούν να την κάνουν, ακόμα κι αν δεν είναι πλέον παρόντες τη δεδομένη στιγμή.

Carlsson
Θα ήθελα κατ' αρχάς να πω ότι εκτιμώ πολύ την εξαιρετική Προεδρία σας, καθώς και την προσήνη στάση σας. Ωστόσο, ορισμένοι από τους συναδέλφους μου εγκατέλειψαν μέσα στο γενικό θόρυβο την αίθουσα εδώ και πολλή ώρα, και για τον λόγο αυτό θέλησα να κάνω αυτή την παρατήρηση.

Πρόεδρος
Ναι, τέλος πάντων, έφυγαν όταν έληξαν οι ψηφοφορίες, κυρία Carlsson, και έπρεπε να το είχα κάνει, έχετε δίκιο. Θα το κάνω την επόμενη φορά, όμως σας διαβεβαιώ ότι το να αναγγέλλω ονόματα συναδέλφων κραγαύζοντας μέσα σε τέτοιο θόρυβο, τη στιγμή που όλοι φεύγουν, είναι πολύ βαριά δοκιμασία. Συνεπώς, σήμερα θα ενεργήσουμε κατ' αυτόν τον τρόπο.

Fabre-Aubrespy
Κυρία Πρόεδρε, η ψηφοφορία που μόλις διεξήχθη επί του καθεστώτος των βουλευτών δεν τιμά το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, τόσο για διαδικαστικούς λόγους, όσο και για λόγους ουσίας.
Όσον αφορά τη διαδικασία, σημειώθηκαν παρατυπίες επί παρατυπιών. Κατ' αρχάς, στην Επιτροπή Νομικών Θεμάτων και Δικαιωμάτων των Πολιτών, όπου ο εισηγητής πρότεινε την υποτιθέμενη συμβιβαστική τροπολογία, ενώ έπρεπε να προτείνει φυσικά ένα νέο σχέδιο, να ορίσει μια νέα προθεσμία κατάθεσης τροπολογίας.
Κατά την έναρξη της συζήτησης, η προκαταρκτική ερώτηση που καταθέσαμε δεν τέθηκε σε ψηφοφορία. Στην ολομέλεια ψηφίσαμε σύμφωνα με μία σειρά ψηφοφορίας που δεν ήταν η σειρά που ισχύει συνήθως για τα ψηφίσματα νομοθετικού περιεχομένου. Τροποποιήσαμε μάλιστα τη σειρά αυτή κατά τη διάρκεια ψηφοφορίας για να θέσουμε εμπόδιο σε μια πολύ σαφή ψήφο που μόλις είχε διαμορφωθεί και να αντιταχθούμε σε αυτή. Πολλές τροπολογίες ήταν μη παραδεκτές και τέθηκαν σε ψηφοφορία, και χρειαζόταν απόλυτη πλειοψηφία για το σύνολο του ψηφίσματος, σύμφωνα με το άρθρο 50, όρος που δεν τηρήθηκε.
Είναι καιρός - όπως είπε πριν ο Γερμανός συνάδελφός μας Konrad - να κατανοήσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ότι δεν μπορεί να ασκεί τις αρμοδιότητες που διαθέτει στον νομοθετικό τομέα παρά μόνο αν σέβεται τον Κανονισμό, χωρίς να λαμβάνει υπόψη του ότι η πλειοψηφία μπορεί εύκολα να του τις αφαιρέσει για να επιβάλει τη νομική της άποψη στη μειοψηφία. Όταν μια συνέλευση κρίνει ότι έχουν άδικο από νομική άποψη αυτοί που πολιτικώς αποτελούν μειοψηφία, δεν έχουμε πλέον δημοκρατία, δεν απέχουμε από τη δικτατορία.
Ως προς την ουσία, το κείμενο παρουσιάζει ένα ουσιαστικό ελάττωμα στο οποίο οφείλεται η αντίθεση των περισσότερων μελών της Ομάδας μας. Οι ευρωβουλευτές πρέπει φυσικά να συνεχίσουν να υπάγονται σε εθνικό καθεστώς γιατί εκπροσωπούν τους αντίστοιχους λαούς τους. Αντ' αυτού, το κείμενο που εγκρίθηκε δεν τιμά το Σώμα μας γιατί θέλει να επιλύσει ένα πρόβλημα πετώντας, όπως δήλωσα χτες, το μπαλάκι στο Συμβούλιο.
Η πλειοψηφία αρνήθηκε τους κανόνες συμπεριφοράς που αφορούν τα οικονομικά συμφέροντα των βουλευτών, αρνήθηκε την απαγόρευση των συνεισφορών και των παροχών που καταβάλλονται στους βουλευτές. Η πλειοψηφία απέρριψε το γενικό καθεστώς κοινωνικής ασφάλειας και σύνταξης των υπαλλήλων της Κοινότητας. Ενέκρινε ένα σύστημα που είναι δήθεν κοινοτικό, πολλαπλασιάζοντας ταυτοχρόνως τις αναφορές στα εθνικά καθεστώτα. Προέβλεψε ένα κείμενο που δεν είναι πραγματικά νομοθετικό, που περιλαμβάνει πολλές λεπτομέρειες, όπως είπε ο συνάδελφός μου Pasty, και επομένως δεν σεβάστηκε τις αρμοδιότητες που θα είναι δικές της.
Ελπίζω ότι το Συμβούλιο θα λάβει υπόψη του τα παραπάνω.

Gebhardt
Κυρία Πρόεδρε, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν μπορεί να υπερηφανευτεί πραγματικά για το σχέδιο καθεστώτος των βουλευτών το οποίο δρομολογήσαμε σήμερα. Για κάτι τέτοιο του λείπει η διαφάνεια, την οποία αρεσκόμαστε να προβάλλουμε διαρκώς ως στόχο της ευρωπαϊκής νομοθεσίας. Γι· αυτό τον λόγο ενέκρινα το σχέδιο με μεγάλη απροθυμία. Το αρχικά πολύ ξεκάθαρο σχέδιο του συναδέλφου Rothley καλύφθηκε συστηματικά κατά την πορεία του προς την ολομέλεια με ένα πέπλο ασαφειών. Επιτρέψτε μου να το αποδείξω με ένα και μοναδικό παράδειγμα. Τα επιδόματα βουλευτικής αποζημίωσης για τον Πρόεδρο και άλλα κορυφαία στελέχη του Κοινοβουλίου, τα οποία ο εισηγητής είχε προτείνει ούτως ώστε να καθίστανται απολύτως σαφή στον εκάστοτε αναγνώστη τους, τα σκέπασε πυκνή ομίχλη. Προφανώς, παραμένουν κρυμμένα σε κάποιον τομέα του εξοπλισμού της υπηρεσίας, ο οποίος, αν ελέγχεται, θα ελέγχεται με μεγάλη δυσκολία. Το ίδιο ισχύει και για άλλα σημεία του σχεδίου. Αν με αυτόν τον τρόπο, παρασκηνιακά, ασκούμε πολιτική, παρέχουμε στην Ευρώπη και τους πολίτες της κακές υπηρεσίες. Σήμερα είναι μια μαύρη μέρα για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, και το βρίσκω πολύ λυπηρό που δεν διεξήχθη ψηφοφορία επί της τροπολογίας αριθ. 18 και που η ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος μπόρεσε να επιβάλει την τροπολογία αριθ. 27, με την οποία δυστυχώς καθιερώνεται γραπτώς μία «Ευρώπη Οχυρό», η οποία δεν αφήνει δίοδο για τις δυνατότητες που ενυπάρχουν στη Συνθήκη.

McKenna
Κυρία Πρόεδρε, υπερψήφισα αυτή την έκθεση, αν και διατηρώ πολλές επιφυλάξεις. Βρισκόμουν σε δίλημμα για το αν θα έπρεπε να ψηφίσω υπέρ ή κατά αυτής της έκθεσης. Υπάρχουν πολλά σημεία σε αυτή την έκθεση που με προβληματίζουν. Κατ' αρχάς το γεγονός ότι ως ευρωβουλευτές ψηφίζουμε, όσον αφορά τη χώρα μου, για να υπερδιπλασιάσουμε τους μισθούς μας. Αυτό δεν πρόκειται να αρέσει ιδιαίτερα στους πολίτες της Ιρλανδίας. Οι ψηφοφόροι μου δεν πρόκειται επίσης να συμφωνήσουν με το γεγονός ότι εξετάζουμε τη θέσπιση ενός συστήματος φορολόγησης σε κοινοτικό επίπεδο για τους ευρωβουλευτές μας. Όταν έπρεπε να αποφασίσω αν θα ψηφίσω υπέρ ή κατά, ένα πρόβλημα ήταν το γεγονός ότι όλα αλληλοσυνδέονταν σε ένα πακέτο. Υπάρχουν σοβαρά προβλήματα σχετικά με το σύστημα της αποζημίωσης των εξόδων ταξιδίου και δεν καταλαβαίνω γιατί δεν μπορούμε να ασχοληθούμε με κάθε ζήτημα χωριστά. Αντιθέτως, υποστηρίζουμε ότι θα αλλάξουμε το σύστημα της αποζημίωσης των εξόδων ταξιδίου, μόνο αν μπορέσουμε να αυξήσουμε τους μισθούς των ευρωβουλευτών. Αυτό είναι απαράδεκτο και δεν νομίζω ότι θα το δεχτούν οι Ιρλανδοί ψηφοφόροι.
Ένα θετικό σημείο που προκύπτει αφορά τη διπλή εντολή. Ήταν απαράδεκτο το γεγονός ότι οι βουλευτές μπορούσαν να διαθέτουν διπλή εντολή στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο όσο και στο εθνικό τους κοινοβούλιο. Όσον αφορά τους μισθούς, δεν είναι σωστό να υπάρχουν μισθολογικές ανισότητες ανάμεσα στους ευρωβουλευτές, ενώ κάνουν την ίδια δουλειά, αλλά ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζουμε αυτό το πρόβλημα δεν είναι ο ενδεδειγμένος. Εμποδίζουμε τη συμμετοχή των εθνικών κοινοβουλίων, των εθνικών κυβερνήσεων και των πολιτών με την ψήφο των οποίων έχουμε εκλεγεί.

Cot
Κυρία Πρόεδρε, προφανώς μόλις ψηφίσαμε ένα κείμενο ασαφές και ακατάλληλο, αλλά στο σημείο που βρισκόμαστε καλύτερα ένα κακό κείμενο παρά κανένα κείμενο: αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το ψήφισα.
Οφείλω, ωστόσο, να καταγγείλω την ιδέα του κεκτημένου δικαιώματος των απερχόμενων βουλευτών να διατηρούν το επίπεδο αποζημίωσής τους, με συνέπεια την επιλογή, κατά την πρώτη κοινοβουλευτική περίοδο, του πλέον ευνοϊκού καθεστώτος, εθνικού ή ευρωπαϊκού, κατά περίπτωση. Θεσπίζουμε κατ' αυτόν τον τρόπο προς όφελος των βουλευτών ένα πραγματικό προνόμιο το οποίο αποτελεί σκάνδαλο από πολιτική, ηθική και κοινωνική άποψη σε μία περίοδο κρίσης και το οποίο αντιβαίνει στην ίδια την αρχή της κοινοβουλευτικής αποζημίωσης, που δεν ήταν ποτέ κληρονομικό δικαίωμα, και ακόμη λιγότερο προνόμιο.
Σας υπενθυμίζω, και γνωρίζετε καλά, κυρία Πρόεδρε, ότι, αντίθετα, αυτή η αποζημίωση ήταν ένα μέσο εργασίας που επετεύχθη επίπονα τον περασμένο αιώνα κατά των προνομίων. Λυπάμαι που το Κοινοβούλιο παραποίησε κατ' αυτόν τον τρόπο ένα από τα θεμέλια των δημοκρατικών θεσμικών μας καθεστώτων, μεταχειριζόμενο ένα απαράδεκτο προνόμιο.

Ojala
Αξιότιμη κυρία Πρόεδρε, υποχρεώθηκα να καταψηφίσω την έκθεση του κυρίου Rothley, επειδή θεωρώ ότι το συγκεκριμένο σύνολο προτάσεων, δηλαδή οι αποζημιώσεις, η μεταβολή του τρόπου φορολόγησής τους και η υπαγωγή τους σε φόρο υπέρ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το οποίο συνεπάγεται πρακτικώς φοροαπαλλαγή, όπως επίσης και το σύστημα αποζημιώσεων για τα έξοδα ταξιδίου δεν μπορεί να ικανοποιούν τους πολίτες. Το σύστημα αποζημιώσεων για τα έξοδα ταξιδίου εξακολουθεί να παρουσιάζει προβλήματα, εφόσον οι βουλευτές μπορούν να εισπράξουν αποζημιώσεις για εισιτήρια διακεκριμένης θέσης, ακόμη κι αν ταξιδεύουν σε τουριστική θέση. Εδώ τίθεται ένα μείζον πρόβλημα, δείγμα μιας κατάστασης την οποία οι πολίτες επουδενί θα αποδεχθούν. Ελπίζω πραγματικά στις επόμενες διαπραγματεύσεις, σε περίπτωση που το θέμα προωθηθεί στο Συμβούλιο και την Επιτροπή, με βάση την πρόταση που θα εγκρίνει το Κοινοβούλιο, να απαλειφθεί αυτή η αδυναμία με την καθιέρωση της επιστροφής δαπανών για τα έξοδα ταξιδίου πάντοτε βάσει των πραγματικών εξόδων. Έπειτα, εναπόκειται σε κάθε βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να αποφασίζει σε ποια θέση θα ταξιδεύει. Όμως, δεν θα πρέπει να επιτραπεί η είσπραξη κάποιου είδους χρηματικού ποσού ως διαφορά, βάσει των αποζημιώσεων για τα έξοδα ταξιδίου.

Andersson, Lφφw και Sandberg-Fries
Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον εισηγητή για τη θαρραλέα του προσπάθεια να διαμορφώσει μία λογική και ομόφωνη θέση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σε θέματα που συνεπάγονται τόσο κινδύνους, όσο και δυνατότητες. Η θέση μας έναντι της έκθεσης βασίσθηκε στα εξής:
Το άρθρο 190, παράγραφος 5, της Συνθήκης του Αμστερνταμ ορίζει ότι «το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, αφού ζητήσει τη γνωμοδότηση της Επιτροπής και με την ομόφωνη έγκριση του Συμβουλίου, θεσπίζει τους κανόνες και τους γενικούς όρους που θα διέπουν την εκτέλεση των καθηκόντων των μελών του». Κατά τη γνώμη μας, το θέμα είναι η δημιουργία ενός συστήματος αποζημιώσεων και επιδομάτων που θα είναι δίκαιο, θα μπορεί να ελεγχθεί, θα είναι σαφές όσον αφορά τη φορολογική βάση και στο οποίο θα αναλογούν αυτές οι αποζημιώσεις, Ιδίως όσον αφορά τις αποζημιώσεις για έξοδα ταξιδίου, θα πρέπει να συνδέονται με τις πραγματικές δαπάνες που προκύπτουν από την εκπλήρωση των καθηκόντων μας. Κατά τη γνώμη μας, το θέμα είναι, επομένως, να εργαστούμε ώστε να επιτευχθούν ουσιαστικές τροποποιήσεις του σημερινού συστήματος.
Θεωρούμε ότι είναι κατ' αρχήν αποδεκτό τα επιδόματα του βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο, δεδομένου ότι ως βουλευτές έχουν τα ίδια καθήκοντα. Ωστόσο, θεωρούμε ότι η διαμόρφωση αυτών των επιδομάτων δεν πρέπει να πραγματοποιηθεί βάσει του υπολογισμού του μέσου όρου των επιδομάτων που ισχύουν σήμερα. Θεωρούμε ότι είναι προτιμότερο να καθοριστούν τα επιδόματα ύστερα από προτάσεις μίας ανεξάρτητης επιτροπής, κατ' αναλογία με το πρότυπο που εφαρμόζεται σήμερα στη σουηδική βουλή. Θεωρούμε ότι ένα εκτεταμένο μεταβατικό καθεστώς όπου οι βουλευτές θα μπορούν να επιλέξουν να υπαχθούν στο νέο προτεινόμενο σύστημα επιδομάτων ή να διατηρήσουν το ισχύον σύστημα είναι απαράδεκτο. Ένα τέτοιο μεταβατικό καθεστώς θα μπορούσε να υπονομεύσει ολόκληρο το σκεπτικό των κοινών επιδομάτων.
Είμαστε κατηγορηματικά αντίθετοι με την κοινή κοινοτική φορολόγηση. Η φορολόγηση θα πρέπει να εξακολουθήσει και στο μέλλον να είναι εθνική υπόθεση. Εμείς, οι βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, δεν μπορούμε να τυγχάνουμε της ίδιας αντιμετώπισης με τους διπλωμάτες ή τους επιτρόπους, διότι ζούμε και εργαζόμαστε στις πατρίδες μας και χρησιμοποιούμε τις χρηματοδοτούμενες από τους φόρους δημόσιες υπηρεσίες που υπάρχουν στις αντίστοιχες χώρες μας.
Θεωρούμε ότι είναι δικαιολογημένη η αναθεώρηση του συνταξιοδοτικού συστήματος των βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Θεωρούμε ότι οι βουλευτές δεν πρέπει να μπορούν να υπόκεινται τόσο σε ένα εθνικό συνταξιοδοτικό σύστημα για τους βουλευτές, όσο και σε ένα κοινό συνταξιοδοτικό σύστημα για τους βουλευτές του ΕΚ.
Ένας σημαντικός παράγοντας όσον αφορά τη θέση μας σχετικά με το κοινό καθεστώς αφορά τη δυνατότητα ανιμετώπισης της παράλογης κατάστασης που επικρατεί αναφορικά με τις αποζημιώσεις μας για τα έξοδα ταξιδίου, η οποία συνεπάγεται ότι οι βουλευτές μπορούν να αποκομίζουν καθαρό κέρδος από τα ταξίδια τους λόγω των μεγάλων αφορολόγητων ποσών. Με αυτό το σύστημα αποζημιώσεων για έξοδα ταξιδίου, οι Σουηδοί βουλευτές μπορούν σήμερα να κερδίζουν έως και 40.000 αφορολόγητες σουηδικές κορόνες τον μήνα από τα ταξίδια τους, το οποίο θα πρέπει να συγκριθεί με την παρούσα πρόταση η οποία τάσσεται υπέρ της αποζημίωσης για έξοδα ταξιδίου μόνο βάσει των πραγματικών δαπανών. Η παρούσα πρόταση συνεπάγεται επίδομα 56.000 περίπου σουηδικών κορόνων (αύξηση του επιδόματος κατά περίπου 26.000 σουηδικές κορόνες για τους Σουηδούς βουλευτές), ενώ ένα νέο σύστημα αποζημιώσεων για έξοδα ταξιδίου θα συνεπαγόταν ότι ορισμένοι Σουηδοί βουλευτές θα ζημιωθούν από την εφαρμογή ενός ενιαίου συστήματος αποζημιώσεων και επιδομάτων για τους βουλευτές, διότι τότε θα εκλείψει το αφορολόγητο πλεόνασμα των αποζημιώσεων για έξοδα ταξιδίου. Το κοινό καθεστώς είναι το μόνο μέσο που μας μένει για να αντιμετωπιστεί το ισχύον παράλογο σύστημα αποζημιώσεων για έξοδα ταξιδίου.
Όσον αφορά τους υπογράφοντες, ήδη από σήμερα δεν θα εκταμιεύουμε τις αποζημιώσεις εκείνες που δεν μπορούμε να τεκμηριώσουμε βάσει πραγματικών δαπανών, και αντιτιθέμεθα στην πρόταση για κοινά επιδόματα που προσδιορίζονται βάσει του μέσου όρου των σημερινών εθνικών επιδομάτων. Θέλουμε, λοιπόν, να υπογραμμίσουμε ότι δεν μας ενδιαφέρει καθόλου να αυξήσουμε τα επιδόματά μας ή τις αποζημιώσεις μας.
Γνωρίζουμε ότι ενόψει της ανάγνωσης της παρούσας πρότασης υπήρχαν μεγάλα εθνικά συμφέροντα που συχνά διαπερνούν τις κομματικές γραμμές. Με αυτή την αιτιολόγηση ψήφου θέλουμε να αποσαφηνίσουμε τη θέση μας, η οποία βασίζεται σε σαφείς αρχές, στον σεβασμό του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ως ενός εκ των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων και στο γεγονός ότι το θέμα αυτό έχει συμπεριληφθεί στη Συνθήκη του Αμστερνταμ.

Barros Moura
Το νόημα της ψήφου μου, τόσο σε ειδικές πτυχές, όσο και στο συνολικό περιεχόμενο του καθενός από τα έγγραφα που περιλαμβάνονται στην παρούσα έκθεση, κι εάν εξαιρέσουμε κάποια ζητήματα λεπτομέρειας, υποδεικνύει μια ψήφο υπέρ της διαφάνειας, κατά της υποκρισίας, ενάντια στην αντικοινοβουλευτική δημαγωγία και τον λαϊκισμό που σημαδεύουν την περάτωση μιας διαδικασίας η οποία διήρκεσε σχεδόν το ίδιο χρονικό διάστημα όσο η τρέχουσα κοινοβουλευτική περίοδος και παρέδωσε βορά το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και τα μέλη του στην πιο φαιδρή κατακραυγή των «κίτρινων» μέσων επικοινωνίας, που βρήκαν την ευκαιρία να τροφοδοτήσουν τα πιο πρωτόγονα ένστικτα του κοινού. Η φθορά που υπέστη η εικόνα του Κοινοβουλίου είναι ανυπολόγιστη. Για τη φθορά αυτή καταλογίζω ευθύνες στους δύο Προέδρους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που άσκησαν τη θητεία τους κατά την τρέχουσα κοινοβουλευτική περίοδο, καθώς και στους βουλευτές που υπέκυψαν στον λαϊκισμό και δεν επέδειξαν την πολιτική τόλμη να υπερασπιστούν συνολικά το θεσμικό μας όργανο και παράλληλα να στραφούν κατά της (μικρής) μειοψηφίας των καταχραστών. Καταγγέλλω επίσης την έλλειψη αλληλεγγύης προς τους βουλευτές που λαμβάνουν τις μικρότερες αποζημιώσεις εκ μέρους κάποιων βουλευτών οι οποίοι παίρνουν παχυλούς μισθούς στις χώρες τους και που είχαν το θράσος να «κάνουν κηρύγματα στις πλάτες των άλλων».
Πιο συγκεκριμένα, στο πλαίσιο του καθεστώτος βουλευτικής αποζημίωσης και επιστροφής των δαπανών που εγκρίναμε, συμφωνώ με τη θέσπιση της αρχής της μη διάκρισης λόγω εθνικότητας, καθώς και με την ιδέα περί αντικειμενικής αξιολόγησης των καθηκόντων που εκτελούν οι βουλευτές, υπό την ευθύνη ανεξάρτητων εμπειρογνωμόνων, με σκοπό τον καθορισμό του ύψους των αποζημιώσεων. Συμφωνώ επίσης με την αρχή σύμφωνα με την οποία στο μέλλον το Κοινοβούλιο δεν θα πρέπει να καθορίζει κανόνες για καταβολή αποζημιώσεων στους ίδιους τους εν ενεργεία βουλευτές του, οπότε το κάθε νεοεκλεγέν Κοινοβούλιο θα λειτουργεί βάσει προκαθορισμένων κανόνων που θα αρχίζουν να ισχύουν με την έναρξη της θητείας του. Και τέλος, συμφωνώ με το προταθέν μεταβατικό σύστημα που συνίσταται στον καθορισμό της αποζημίωσης με βάση μια μέση τιμή.
Παρά ταύτα, πιστεύω ότι η μεταβατική δυνατότητα επιλογής των αποζημιώσεων στο ύψος των εθνικών απολαβών το μόνο που κάνει είναι να ευνοεί τα καθεστώτα που απολαμβάνουν σήμερα οι προνομιούχοι βουλευτές. Ελπίζω ότι οι Πορτογάλοι συνάδελφοί μου που αντιτάχθηκαν στην αρχή των ίσων αποζημιώσεων θα συμφωνήσουν τώρα με την εξίσωση με τις εθνικές απολαβές, στο πλαίσιο της μεταβατικής ρύθμισης.

Berthu
Σήμερα το πρωί το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θέλησε να επιτύχει «μ' ένα σμπάρο δυο τρυγόνια»: να ρυθμίσει το ακανθώδες πρόβλημα των εξόδων ταξιδίου των βουλευτών, φροντίζοντας παράλληλα να προωθήσει το θέμα του ομοσπονδιακού συστήματος. Ενώ θα ήταν πολύ εύκολο να αρκεστεί στη δήλωση ότι στο εξής οι βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου θα αποζημιώνονται βάσει των πραγματικών δαπανών τους, όπως ζητούσε ανέκαθεν η Ομάδα των Ανεξαρτήτων για την Ευρώπη των Εθνών, επιδόθηκε στην κατάρτιση ενός πολύ εκτεταμένου σχεδίου καθεστώτος των βουλευτών με στόχο να ενοποιήσει, ουσιαστικά από κάθε άποψη, την οικονομική κατάσταση των ευρωβουλευτών διαφορετικής εθνικότητας.
Σήμερα οι βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου εξαρτώνται από τις αντίστοιχες χώρες τους για την είσπραξη της βασικής τους αποζημίωσης και από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για την είσπραξη αποζημιώσεων για τις δαπάνες που αφορούν την εκτέλεση της εντολής τους. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θέλησε να συγκεντρώσει και να ενοποιήσει τα πάντα σε επίπεδο Βρυξελλών βάσει της αρχής της ισότητας μεταξύ των βουλευτών, η οποία δεν υπάρχει παρά στη φαντασία του. Η Ομάδα των Ανεξαρτήτων για την Ευρώπη των Εθνών, αντίθετα, επιθυμεί όλες οι απολαβές και οι αποζημιώσεις να καταβάλλονται αποκλειστικά από τα εθνικά κράτη, σύμφωνα με τη γενική αρχή των άρθρων 137 και 138 της Συνθήκης, βάσει της οποίας οι βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου εκπροσωπούν τα αντίστοιχα κράτη τους.
Εμείς θεωρούμε, επομένως, αυτή την ιδέα του ενιαίου καθεστώτος πραγματική αίρεση, η οποία αποσκοπεί στο να απομακρύνει λίγο ακόμη τους ευρωβουλευτές από τη χώρα τους. Πρόκειται για την άρνηση μιας Ευρώπης των εθνών.
Από την άποψη αυτή, η πολιτική μας ομάδα εκφράζει την έντονη δυσαρέσκειά της για τη θέση του Προέδρου Jacques Chirac, ο οποίος, κατά τη συνάντησή του στις 25 Φεβρουαρίου 1998 με τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, συμφώνησε με την αρχή ενός ενιαίου καθεστώτος για τους βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Η ιδέα αυτή επαναλαμβάνεται τώρα στο άρθρο 190-5 του σχεδίου της Συνθήκης του Αμστερνταμ, για το οποίο επισημαίνουμε παρεπιπτόντως ότι δεν έχει ακόμη επικυρωθεί, και δεν μπορεί να αποτελέσει νομική βάση για ό, τι ψήφισε προ ολίγου το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Αμφισβητούμε, συνεπώς, από κάθε άποψη το αποτέλεσμα αυτής της ψηφοφορίας, που θεωρούμε ότι αντίκειται στα εθνικά συμφέροντα της Γαλλίας.

Burenstam Linder, Carlsson, Cederschiφld, Stenmarck και Virgin
Στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Αμστερνταμ οι αρχηγοί κυβερνήσεων συμφώνησαν ότι οι βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου πρέπει να υπόκεινται σε κοινούς και ενιαίους όρους και ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα υποβάλει πρόταση για ένα κοινό καθεστώς.
Στη συνέχεια συζητήθηκε στο πλαίσιο της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων και Δικαιωμάτων των Πολιτών, της ηγεσίας του Κοινοβουλίου και των διαφόρων πολιτικών ομάδων η μορφή μίας τέτοιας πρότασης. Ο Γερμανός σοσιαλδημοκράτης κ. Rothley εκπόνησε μία πρόταση η οποία, με διάφορες τροποποιήσεις, κατάφερε να συγκεντρώσει μεγάλη πλειοψηφία.
Τασσόμαστε υπέρ της αρχής σύμφωνα με την οποία οι βουλευτές θα πρέπει να έχουν τα ίδια επιδόματα, ανεξαρτήτως της χώρας προέλευσής τους, και οι αποζημιώσεις για έξοδα ταξιδίου θα πρέπει να καθορίζονται βάσει των πραγματικών δαπανών. Ωστόσο, σε επίπεδο αρχών έχουμε διαφορετική γνώμη όσον αφορά τη φορολόγηση των επιδομάτων των βουλευτών. Θεωρούμε ότι οι πολιτικοί πρέπει να πληρώνουν τους ίδιους φόρους και επιβαρύνσεις που βαρύνουν και τους ψηφοφόρους τους.
Ως εκ τούτου, επιλέξαμε να απέχουμε από την ψηφοφορία.

Χριστοδούλου
Με την δήλωσή μου αυτή θα ήθελα να εξηγήσω τον λόγο για τον οποίο μέχρι σήμερα απέσχα από κάθε εκδήλωση επί του θέματος αυτού. Πιστεύω ότι το κλίμα που έχει δημιουργηθεί, καθώς και ο τρόπος με τον οποίο η έκθεση αυτή προωθείται, εν όψει μάλιστα των προσεχών ευρωεκλογών, ελάχιστα προωθεί την εικόνα του Ευρωπαοκού Κοινοβουλίου. Πιστεύω επίσης ότι έχουμε πολύ σοβαρότερα πράγματα με τα οποία να ασχοληθούμε. Θεωρώ ως εκ τούτου χρέος μου να απόσχω από την ψηφοφορία.

Deprez
Εντός του συντεχνιακού αντιπροοδευτικού πνεύματος που επικρατεί σε πολλούς κύκλους που δεν έχουν αρκετά σκληρές λέξεις για να καταδικάσουν αυτό που αποκαλούν «πολιτική τάξη, τα προνόμια και τις προσόδους της», μου φαίνεται άκρως επίκαιρο να υπενθυμίσω ακόμη μια φορά ότι η αμοιβή της κοινοβουλευτικής εντολής είναι μία κατεξοχήν δημοκρατική εγγύηση και ότι η θέσπισή της κατά τον περασμένο αιώνα χαιρετίσθηκε ως μία μεγάλη νίκη στους προοδευτικότερους κύκλους.
Ουσιαστικά εξασφαλίζει ότι όλοι όσοι θέτουν υποψηφιότητα σε εκλογές θα έχουν τη δυνατότητα να ασκήσουν αποτελεσματικά την επιζητούμενη εντολή, εάν εκλεγούν, και μάλιστα ανεξάρτητα από την οικονομική τους κατάσταση. Ο μισθός των βουλευτών εξασφαλίζει επίσης την ανεξαρτησία τους. Δεν υπάρχει εξάλλου κανένας λόγος που να δικαιολογεί τη μη εφαρμογή και για τους βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου του αποφθέγματος «ίδιος μισθός για ίση εργασία», που τόσο συχνά και δικαίως ακούγεται. Συνεπώς, οι σημαντικές μισθολογικές αποκλίσεις που διαπιστώνουμε σήμερα ανάλογα με την εθνικότητα των ευρωβουλευτών είναι απολύτως αδικαιολόγητες.
Κατά συνέπεια, φαίνεται πολύ δίκαιο οι βουλευτές με ίδια πολιτική εντολή να εισπράττουν ίδιο μισθό υποκείμενο σε σύστημα κοινής φορολόγησης σε κοινοτικό επίπεδο (καταργώντας έτσι τις αντιφάσεις που προκύπτουν από τα εθνικά συστήματα φορολόγησης), καθώς και συμπληρωματική αποζημίωση που καλύπτει τα έξοδα ταξιδίου και γραμματειακής υποστήριξης. Γενικότερα, η έκθεση σχετικά με το καθεστώς των βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου φθάνει την κατάλληλη στιγμή.
Συμμερίζομαι την πεποίθηση του εισηγητή ότι το εν λόγω καθεστώς πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο σαφές και διαφανές, προκειμένου να αποφευχθούν μομφές για προθέσεις ή κακόβουλες κατηγορίες που θα στηρίζονται σε ενδεχόμενο κρυμμένο πλεονέκτημα. Από αυτή την άποψη, θα προτιμούσα προσωπικά να μην προβλέπεται καμία μεταβατική ρύθμιση και όλοι οι βουλευτές να λαμβάνουν από τον Ιούλιο του 1999 τον ίδιο μισθό. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο απείχα από την τελική ψηφοφορία σχετικά με το παράρτημα.
Οπωσδήποτε, θεωρώ τη θέσπιση ενός καθεστώτος για τους βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου μεγάλο βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση. Κατά συνέπεια, υποστηρίζω το κείμενο που μας παρουσιάσθηκε σήμερα.

Donner, Myller, Paasilinna και Paasio
Την Πέμπτη 3 Δεκεμβρίου καταψηφίσαμε στην ολομέλεια του Κοινοβουλίου το παράρτημα 1, άρθρο 1, θέση 2, επειδή δεν μπορούμε να δεχθούμε να υπόκειται ο μισθός των βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σε φόρο μόνο υπέρ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας. Η εργασία των βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου συνδέεται σε τέτοιο βαθμό με δραστηριότητές τους και στη χώρα καταγωγής τους, όπου βρίσκεται και η μόνιμη κατοικία τους, που δεν δικαιολογεί την ειδική μεταχείρισή τους στο θέμα της φορολογίας σε σχέση με τους υπολοίπους πολίτες. Οι βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου επιβάλλεται να πληρώνουν φόρους βάσει των ίδιων όρων που ισχύουν για τους πολίτες της χώρας καταγωγής τους.
Παρ' όλα αυτά, ψηφίσαμε υπέρ της έγκρισης της έκθεσης στο συνολό της, επειδή η απόρριψή της θα δημιουργούσε μεγάλη σύγχυση, διατηρώντας μεταξύ άλλων σε ισχύ ένα σύστημα σύμφωνα με το οποίο τα έξοδα ταξιδιού των βουλευτών δεν θα αποζημιώνονταν σύμφωνα με τις πραγματικές δαπάνες, όπως θα έπρεπε κατά την γνώμη μας να συμβαίνει. Η ακύρωση της ανανέωσης του καθεστώτος των βουλευτών, ένα αίτημα που υφίσταται από παλιά και για το οποίο έχει γίνει προεργασία εδώ και πολύ καιρό, θα έβλαπτε, κατά την γνώμη μας, τη θέση και το κύρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Eriksson, Seppδnen, Sjφstedt και Svensson
Έχουμε εκλεγεί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ως βουλευτές εκλογικών περιφερειών των χωρών μας, τους ψηφοφόρους των οποίων εκπροσωπούμε. Συνεπώς, δεν θεωρούμε ότι υπάρχει ανάγκη να αντικατασταθούν οι κανόνες σχετικά με τους όρους που μας αφορούν από ένα κοινό καθεστώς. Αντιθέτως, είναι σημαντικό να μπορούν οι όροι που μας αφορούν και το εκλογικό μας σύστημα να καθορίζονται στις χώρες τις οποίες εκπροσωπούμε. Διαφορετικά, αντί οι βουλευτές του ΕΚ να εκπροσωπούν τις χώρες τους στην ΕΕ, κινδυνεύουν να γίνουν εκπρόσωποι της ΕΕ στις χώρες τους.
Στα επιχειρήματα υπέρ της εν λόγω πρότασης αναφέρεται συνήθως ότι πρέπει να έχουμε ισότιμους όρους, λ.χ. τις ίδιες αποδοχές. Ωστόσο, η πρόταση αυτή δεν συνεπάγεται κάτι τέτοιο. Τουναντίον, μάλιστα, συνεπάγεται ότι θα εξακολουθήσουμε και στο μέλλον να έχουμε διαφορετικούς όρους. Όμως, πολλοί εξ ημών θα λάβουν σημαντικά αυξημένες αποδοχές, κάτι που είναι τελείως αδικαιολόγητο. Γιατί θα πρέπει να πληρωνόμαστε περισσότερο από τους βουλευτές των εθνικών μας, «κανονικών» κοινοβουλίων;
Ακόμη πιο παράλογη είναι η πρόταση να πληρώνουμε έναν ιδιαίτερο και πολύ χαμηλό κοινοτικό φόρο. Γιατί εμείς, που έχουμε υψηλά εισοδήματα, να μην πληρώνουμε φόρους εκεί που ζούμε όπως και οι υπόλοιποι; Ομοίως, δεν υπάρχει κανένας λόγος να απολαμβάνουμε συνταξιοδοτικών και άλλων παροχών που υπερβαίνουν τις παροχές των βουλευτών των εθνικών μας κοινοβουλίων.
Όσον αφορά τη βελτίωση των δυνατοτήτων του Κοινοβουλίου να παράγει έργο, η έκθεση Rothley στερείται πραγματικής ουσίας. Η πρόταση συνεπάγεται μόνο ότι μία ιδιαίτερα προνομιούχα ομάδα, όπως εμείς, θεσμοθετεί για τον εαυτό της προνόμια.

Ewing
Η άποψή μου όσον αφορά την έκθεση Rothley είναι ότι χρειαζόμαστε ένα κοινό καθεστώς, προκειμένου να δοθεί τέλος στις διακρίσεις που παρατηρούνται στη μεταχείριση βουλευτών από διαφορετικά κράτη μέλη. Αυτό προϋποθέτει έναν κοινό μισθό, ο οποίος πιστεύω ότι θα πρέπει να καθοριστεί κατ' αναλογία με τον μισθό του δικαστή. Η θέσπιση ενιαίου μισθού συνεπάγεται την ανάγκη για ενιαίο φορολογικό σύστημα. Υπάρχει σαφώς ένα προηγούμενο, καθώς για τους κοινοτικούς υπαλλήλους υφίσταται ενιαίο φορολογικό σύστημα.
Η μεταβατική περίοδος είναι κάτι παράλογο. Όταν ένας πολίτης είναι ευρωβουλευτής, θα πρέπει να δέχεται τον μισθό που προσφέρεται. Μόνο η γενική πρόταση, χωρίς τις λεπτομέρειες, θα πρέπει να υποβληθεί στο Συμβούλιο.

Gahrton, Holm και Linholm
Διαχωρίζουμε τη θέση μας και επιφυλασσόμαστε όσον αφορά την πρόταση ψηφίσματος που ενέκρινε σήμερα το Κοινοβούλιο αναφορικά με το κοινό καθεστώς για τους βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τους εξής λόγους:
Είναι ακατανόητο το γεγονός ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επικαλείται ως νομική βάση το άρθρο (190, παρ. 5) μίας συνθήκης που δεν έχει τεθεί ακόμη σε ισχύ, ήτοι της Συνθήκης του Αμστερνταμ.-Το άρθρο 190, παρ. 5, καθορίζει τους «γενικούς όρους που θα διέπουν την εκτέλεση των καθηκόντων των βουλευτών» του Κοινοβουλίου. Δεν υπάρχει λοιπόν κανένας λόγος για την ύπαρξη ενός καθεστώτος κοινών υπηρεσιακών κανονιστικών ρυθμίσεων, κοινοτικών αποδοχών, κοινοτικού φόρου κ.λπ..Ο σκοπός είναι, όπως άλλωστε αναφέρεται και στην έκθεση, να αποσυνδεθούν οι βουλευτές από τα κράτη μέλη, το οποίο, από δημοκρατική σκοπιά, θεωρούμε ότι είναι απαράδεκτο. Εμείς θεωρούμε σημαντική δημοκρατική αρχή να εκπροσωπούν οι βουλευτές τους ψηφοφόρους τους του αντίστοιχου κράτους μέλους.
Επίσης, θεωρούμε προφανές ότι οι άνθρωποι πρέπει να πληρώνουν φόρους εκεί που ζούν - έστω κι αν πρόκειται για βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Αν δεν σταματήσει το Συμβούλιο τη διαδικασία, κάτι που ελπίζουμε ότι θα γίνει, το αποτέλεσμα θα είναι πλέον να γίνουν οι βουλευτές του Ευρωπαϊλού Κοινοβουλίου μία νέα προνομιούχος τάξη όσον αφορά τις αποδοχές και τους φόρους στην ΕΕ, κάτι που μάλλον δεν θα συμβάλει στην αύξηση του σεβασμού και της εμπιστοσύνης εκ μέρους των πολιτών.
Όσον αφορά τις αποζημιώσεις για έξοδα ταξιδίου, έχουμε επανειλημμένως ζητήσει να τροποποιηθεί το σύστημα ώστε να καταβάλλονται μόνο οι αποζημιώσεις που αντιστοιχούν σε πραγματικές δαπάνες. Το Προεδρείο του Κοινοβουλίου μπορούσε να είχε λάβει αυτή την απόφαση εδώ και πολύ καιρό, διότι αυτό εμπίπτει στη δική του αρμοδιότητα. Το εν λόγω θέμα έχει συνδεθεί τώρα με την πρόταση για το καθεστώς, προκειμένου να του παρασχεθεί ένα άλλοθι.
Για τους προαναφερθέντες, μεταξύ άλλων, λόγους καταψηφίσαμε την έκθεση.

Haarder και Riis Jψrgensen
Ψηφίζουμε υπέρ, παρ' όλο που είμαστε υπέρ της εθνικής φορολόγησης,
διότι η ψήφιση της πρότασης είναι ο μοναδικός δρόμος για να ξεκινήσει ο απαραίτητος διάλογος με το Συμβούλιο για το κοινό καθεστώς και, -διότι η πρόταση συνεπάγεται τη μετατροπή των κανονισμών που ισχύουν για τα ταξίδια, ώστε να επιστρέφονται μόνο οι πραγματικές ταξιδιωτικές δαπάνες.
Hulthιn
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα λάβει σήμερα θέση όσον αφορά το κοινό καθεστώς των βουλευτών. Θέλω στη συνέχεια να εξηγήσω εν συντομία τον λόγο για τον οποίον θεωρώ ότι δεν μπορώ να στηρίξω την υποβληθείσα πρόταση.
Στην έκθεση προτείνεται να έχουν όλοι οι βουλευτές, ανεξαρτήτως εθνικότητας, τις ίδιες αποδοχές. Οι συνέπειες ενός συστήματος όπου, σύμφωνα με την πρόταση, οι αποδοχές θα υπολογίζονται βάσει του μέσου όρου των αποδοχών στα εθνικά κοινοβούλια, θα είναι να αυξηθούν οι αποδοχές των βουλευτών από χώρες, όπως η δική μου, με ιδιαίτερα μεγάλα ποσοστά. Δεν μπορώ να ταχθώ υπέρ μίας τέτοιας αύξησης των αποδοχών των βουλευτών και ούτε μπορώ να στηρίξω την πρόταση για έναν κοινό κοινοτικό φόρο, επειδή, αντιθέτως, θεωρώ ότι κάθε βουλευτής πρέπει να πληρώνει φόρους στην πατρίδα του.
Είναι σημαντικό οι κανόνες που αφορούν τις αποδοχές και τις αποζημιώσεις των βουλευτών να είναι όσο το δυνατόν σαφέστεροι. Ο κόσμος πρέπει να εποπτεύει πλήρως τον τρόπο καταβολής και χρησιμοποίησης των πόρων. Χαίρομαι, λοιπόν, που η πρόταση θίγει το θέμα των αποζημιώσεων των βουλευτών για έξοδα ταξιδίου και προτείνει σχετικά να αποζημιώνονται μόνο οι πραγματικές δαπάνες.
Θεωρώ ότι, κατά τα άλλα, η πρόταση δεν ανταποκρίνεται στις προϋποθέσεις που πρέπει να καθορισθούν όσον αφορά τη σαφήνεια και τη διαφάνεια. Η έκθεση προτείνει ένα περίπλοκο σύστημα το οποίο συνεπάγεται ότι, για ορισμένο διάστημα, παρέχεται η δυνατότητα σε ορισμένους βουλευτές να επιλέγουν μεταξύ των κοινών και των υφιστάμενων αποδοχών. Μία παρόμοια λύση προτείνεται και για τις συντάξεις των βουλευτών.
Περαιτέρω, θεωρώ ότι η έκθεση δεν έδωσε ικανοποιητική λύση σε πολλά άλλα οικονομικά ζητήματα. Αναφέρομαι π.χ. στις περιπτώσεις των βουλευτών οι οποίοι έχουν καθήκοντα εκτός του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και οι οποίοι απολαμβάνουν κατ' αυτόν τον τρόπο διάφορες μορφές επιδομάτων και δικαιωμάτων. Θεωρώ ότι σε τέτοιες περιπτώσεις θα πρέπει να μειώνονται κατά αντίστοιχο ποσό τα επιδόματα από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Iversen και Kirsten Jensen
Οι Δανοί σοσιαλδημοκράτες είναι της γνώμης ότι οι βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου πρέπει να αποζημιώνονται και να φορολογούνται στη χώρα που εκλέγονται. Οι βουλευτές δεν είναι αποσπασμένοι και άρα οφείλουν να εργάζονται βάσει των συστημάτων ασφάλισης που ισχύουν στη χώρα τους. Ένα κοινό πλαίσιο για τις αποζημιώσεις, το οποίο μπορεί να θεσπιστεί κατόπιν συνεργασίας ανάμεσα στην ηγεσία του Κοινοβουλίου και το Συμβούλιο, είναι επιθυμητό, όμως τα χρήματα πρέπει να καταβάλλονται σε εθνικό επίπεδο.
Ψηφίσαμε υπέρ της πρότασης τα έξοδα ταξιδίου να αποζημιώνονται βάσει ενός παραρτήματος που δεν θα περιέχει καμία απολύτως αμφισημία, ώστε να μην είναι πλέον δυνατό να επιστρέφονται χρήματα για εισιτήρια διακεκριμένης θέσης όταν έχει ταξιδέψει κανείς σε άλλη θέση. Ο στόχος είναι η διαφάνεια, ώστε οι μισθοί να είναι μισθοί και η έγκριση των δαπανών να είναι έγκριση των δαπανών.
Το γεγονός ότι η Ομάδα των Ανεξαρτήτων, που είναι πολέμιοι της ΕΕ, εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία για να υποβάλει πρόταση η οποία στην πράξη καθιστά αδύνατη την άσκηση ποινικής δίωξης στον Le Pen προκαλεί τεράστια έκπληξη! Φυσικά, ως εκλεγμένοι από τον λαό θα κληθούν να αναλάβουν τις ευθύνες τους για όσα λένε και για το πώς ψηφίζουν. Απ' ό, τι φαίνεται, όμως, όσοι είναι εναντίον της ΕΕ δεν συμμερίζονται προφανώς αυτή την άποψη. Διότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ήρε την ασυλία του Le Pen τον Οκτώβριο ακριβώς για τις δηλώσεις του ότι οι θάλαμοι αερίων στα στρατόπεδα συγκέντρωσης ήταν μια λεπτομέρεια στην ιστορία του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.

Kristoffersen, Rovsing και Schlόter
Οι Δανοί συντηρητικοί βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου επιθυμούμε κατά τη σημερινή ψηφοφορία για την έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με το καθεστώς των βουλευτών να εκφράσουμε ότι είμαστε υπέρ ενός διαφανούς και σαφούς καθεστώτος, σύμφωνα με το οποίο οι βουλευτές θα συνεχίσουν να τυγχάνουν, από οικονομική άποψη, της ίδιας μεταχείρισης με τους βουλευτές των εθνικών κοινοβουλίων των αντίστοιχων κρατών.
Ομοίως, ό, τι αφορά τους βουλευτές σε μια σειρά άλλων τομέων πρέπει να ρυθμίζεται από το κάθε κράτος μέλος, συμπεριλαμβανομένου και του θέματος κατά πόσο το ευρωβουλευτικό αξίωμα συμβαδίζει με το βουλευτικό αξίωμα στα εθνικά κοινοβούλια ή με άλλα επαγγέλματα.

Lindqvist
Η ΕΕ είναι μία ένωση 15 εθνικών κρατών μελών. Οι βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου εκπροσωπούν τους ψηφοφόρους των χωρών τους. Συνεπώς, οι αποδοχές των βουλευτών και η φορολόγησή τους πρέπει να γίνεται στο αντίστοιχο κράτος μέλος όπου κατοικούν και ζούν. Ως εκ τούτου, δεν υφίσταται ανάγκη ενός κοινού καθεστώτος με κοινές αποδοχές και φορολογία σε κοινοτικό επίπεδο.
Η όλη ιδέα ενός κοινοτικού φόρου για τους βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου είναι εσφαλμένη. Δεν υπάρχει λόγος να εγκρίνουν οι βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στους εαυτούς τους προνόμια τα οποία δεν έχουν οι απλοί πολίτες. Αυτό δημιουργεί μία κοινοτική κάστα προνομιούχων, κάτι που θα αυξήσει ακόμη περισσότερο τη δυσπιστία έναντι του συνόλου της ΕΕ και θα επηρεάσει αρνητικά το καλό κλίμα της ευρωπαϊκής συνεργασίας.
Όσον αφορά την παρούσα έκθεση, καθώς και τις προηγούμενες εκθέσεις και τις συζητήσεις για τον προϋπολογισμό, ψήφισα υπέρ ενός συστήματος όπου οι αποζημιώσεις για τα έξοδα ταξιδίου θα καταβάλλονται έναντι απόδειξης των πραγματικών δαπανών. Η καταβολή των εν λόγω αποζημιώσεων μόνο έναντι απόδειξης έπρεπε να είχε αποφασιστεί από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εδώ και πολύ καιρό. Το θέμα αυτό θα έπρεπε να έχει εξεταστεί μεμονωμένα και να μην έχει αναμειχθεί με την πρόταση για ένα κοινό καθεστώς. Για τον λόγο αυτό ψήφισα υπέρ της πρότασης για την καταβολή των αποζημιώσεων για έξοδα ταξιδίου έναντι απόδειξης, πράγμα διόλου εύκολο, δεδομένου ότι οι αποζημιώσεις για έξοδα ταξιδίου είχαν ενσωματωθεί στην τροπολογία η οποία αφορούσε επίσης το κοινό καθεστώς. Ψήφισα, όμως, κατά στην τελική ψηφοφορία επί του συνόλου της πρότασης για ένα κοινό καθεστώς.
Το κοινό καθεστώς βασίζεται στη Συνθήκη του Αμστερνταμ, η οποία δεν έχει τεθεί ακόμη σε ισχύ. Συνεπώς, αυτή η πρόταση για ένα κοινό καθεστώς προκαταλαμβάνει την επικύρωση της Συνθήκης από τα κράτη μέλη. Αυτή η διαδικασία απλώς ενισχύει ακόμη περισσότερο το δημοκρατικό έλλειμμα της ΕΕ. Η πρόταση έπρεπε ήδη να έχει απορριφθεί, απλά και μόνο για αυτή την τυπική αιτία που αφορά τη δημοκρατικότητα.

Pailler
Ψήφισα υπέρ του ασυμβίβαστου ορισμένων θέσεων και κατά των πολλαπλών εντολών. Συμφωνώ να προσεγγίσουν οι αποζημιώσεις για έξοδα ταξιδίου το πραγματικό κόστος, αλλά προτιμώ τον καθορισμό μιας κατ' αποκοπή αποζημίωσης με μέγιστο όριο για να μην πολλαπλασιαστούν οι διαδικασίες ελέγχου. Πιστεύω επίσης ότι οι κοινοβουλευτικές αποζημιώσεις πρέπει να παραμείνουν συνδεδεμένες με το βιοτικό επίπεδο των χωρών προέλευσης και με τις αποζημιώσεις των εθνικών κοινοβουλίων. Δεν μπορεί η κοινοτικοποίηση της κοινοβουλευτικής αποζημίωσης να προεικονίζει εκλογικές διαδικασίες που επιβάλλονται από την Ευρωπαϊκή Ένωση καθώς και ευρωπαϊκά κόμματα; Όλα αυτά τα θέματα αξίζει να συζητηθούν ξεκάθαρα εδώ και σε όλα τα κράτη μέλη.
Δεν πρέπει να υποχωρήσουμε στους λαϊκίστικους πειρασμούς, τους οποίους αρνούμαι, έστω κι αν προέρχονται από την αριστερά! Πρόκειται για υποκρισία και λαϊκισμό που επιδεινώνονται από το συμφέρον των μέσων ενημέρωσης που προσλαμβάνει συχνά χαρακτήρα αντικοινοβουλευτισμού, των μέσων ενημέρωσης που αγνοούν, εξάλλου, σε μεγάλο βαθμό τη δουλειά μας.
Λυπάμαι, τέλος, που το σχέδιο καθεστώτος δεν έθιξε το θέμα της λήξης της εντολής, για να γίνει η σύνδεση με την επιστροφή στην επαγγελματική δραστηριότητα. Το μέτρο αυτό θα ευνοούσε έναν μεγαλύτερο εκδημοκρατισμό του διορισμού των εκλεγμένων!
Όλες αυτές οι επιφυλάξεις με οδήγησαν να απόσχω από την τελική ψηφοφορία, εγκρίνοντας εντούτοις την εφαρμογή ενός καθεστώτος για τους βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για λόγους διαφάνειας και δημοκρατίας.

Palm
Όλο το πολιτικό έργο μου και το ενεργό ενδιαφέρον μου πηγάζουν από τις αξίες της ισότητας και αποσκοπούν στη δημιουργία μίας κοινωνίας ισότητας. Κάποιες από τις μεγαλύτερες αδικίες που βιώνουν σήμερα οι Ευρωπαίοι πολίτες είναι οικονομικές, όπως η μεγάλη ψαλίδα στους μισθούς η οποία, μάλιστα, έχει αυξητικές τάσεις.
Στην έκθεση προτείνεται ένα κοινό επίπεδο αποδοχών, το οποίο θα συνεπαγόταν σημαντική αύξηση των αποδοχών των Σουηδών βουλευτών του ΕΚ. Τάσσομαι κατά της αύξησης των αποδοχών των βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, αφενός επειδή η μείωση της ψαλίδας των μισθών είναι σημαντικό τμήμα των προσπαθειών που στοχεύουν στην επίτευξη της ισότητας, και αφετέρου επειδή οι βουλευτές έχουν ήδη σήμερα αρκετά υψηλές αποδοχές.
Δεν βλέπω κανένα λόγο να καταβάλλεται ο φόρος σε κοινοτικό επίπεδο. Ο φόρος πρέπει να καταβάλλεται εκεί όπου χρησιμοποιείται. Ως Σουηδός, εγκατεστημένος στη Σουηδία, συμμετέχω στο σουηδικό σύστημα πρόνοιας και, επομένως, πρέπει να πληρώνω για να υπάρχει. Είμαι, λοιπόν, υπέρ της εθνικής φορολογίας, ακόμη και για τους βουλευτές του ΕΚ. Για τον λόγο αυτό καταψήφισα τον προτεινόμενο «κοινοτικό φόρο».
Στην έκθεση προτείνεται ένα βελτιωμένο σύστημα αποζημιώσεων των βουλευτών για έξοδα ταξιδίου. Χαίρομαι, διότι είναι ένα σύστημα περισσότερο σαφές και ειλικρινές, που δεν επιτρέπει στους βουλευτές να αποκομίζουν ατομικό κέρδος χάρη σε ένα νοσηρό σύστημα αποζημιώσεων για έξοδα ταξιδίου, όπως συμβαίνει σήμερα.
Το συνταξιοδοτικό σύστημα των βουλευτών που προτείνεται στην έκθεση δεν είναι αυτοχρηματοδοτούμενο, αλλά, αντιθέτως, προκειμένου να ανταποκριθεί στις ανάγκες, απαιτείται η συμπλήρωσή με επιπλέον κεφάλαια που προέρχονται από φόρους. Από όλα τα άλλα συνταξιοδοτικά συστήματα απαιτούμε να είναι αυτοχρηματοδοτούμενα και το ίδιο απαιτώ και σε αυτή την περίπτωση. Συνεπώς, καταψήφισα το συνταξιοδοτικό σύστημα.
Είναι δικαιολογημένο να έχουν όλοι οι βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου τις ίδιες αποδοχές, εφόσον οι εργασιακές τους υποχρεώσεις είναι οι ίδιες. Είναι σημαντικό η πολιτική ευθύνη να είναι ίδια και ίδια τα περιθώρια δράσης, όπως επίσης να υπάρχουν οι ίδιες πρακτικές δυνατότητες για την άσκηση πολιτικής. Η έκθεση περιλαμβάνει πολλά με τα οποία δεν συμφωνώ και τα οποία καταψηφίζω, σε επίπεδο αρχών, όμως, υποστηρίζω ένα κοινό καθεστώς όσον αφορά τις αποδοχές των βουλευτών. Θεωρώ, ωστόσο, ότι απαιτείται περισσότερος χρόνος ως τη θέσπισή του, καθώς και ότι σε καμία περίπτωση δεν πρέπει αυτό να οδηγήσει σε αύξηση των αποδοχών.

Παπακυριαζής
Στην ψηφοφορία για την έκθεση Rothley βρέθηκα υποχρεωμένος να ψηφίζω συνέχεια λευκό στις απίστευτα (και «απολιτικά») πολυάριθμες ονομαστικές ψηφοφορίες, μόνον λόγω της απαράδεκτης για μένα απόφασης του Προεδρείου που «ορίζει» με τον γνωστό προσβλητικό τρόπο την παρουσία και την κοινοβουλευτική λειτουργία του βουλευτή.
Η πραγματική μου βούληση είναι να μην λάβω μέρος στην διαδικασία αυτή, επειδή θεωρώ ότι η όλη αντιμετώπιση του θέματος των αποζημιώσεων είναι απαξιωτική για το Ευρωπαοκό Κοινοβούλιο!

Reding
Όσον αφορά την έκθεση Rothley σχετικά με το καθεστώς των βουλευτών, απείχα από ολόκληρη τη διαδικασία ψηφοφορίας. Δεν ήθελα να συμμετέχω ούτε στη σχετική συζήτηση, ούτε στη λήψη αποφάσεως, κι αυτό για τους ακόλουθους λόγους:
1.Δεν αρμόζει στο Κοινοβούλιο που βρίσκεται στο τέλος της θητείας του να λαμβάνει κρίσιμες αποφάσεις οι οποίες αφορούν τους βουλευτές που πρόκειται να εκλεγούν τον Ιούνιο του 1999. Τέτοιου είδους πολιτικές ενέργειες θα μπορούσαν να δρομολογηθούν μετά από τις ευρωεκλογές.2.Δεν ενδείκνυται στις αρχές μιας προεκλογικής εκστρατείας το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να παρέχει τη «λανθασμένη» εντύπωση ότι ενδιαφέρεται κατά πρώτο λόγο για τα προσωπικά του συμφέροντα.3.Τη στιγμή που εκκρεμούν ύψιστης σημασίας αποφάσεις στην Ευρώπη - εισαγωγή του ενιαίου νομίσματος, μεταρρύθμιση της γεωργικής πολιτικής και των διαρθρωτικών ταμείων, διεύρυνση της Ένωσης, δημοσιονομική μεταρρύθμιση της ΕΕ - είναι, κατά τη γνώμη μου, πολιτικά λάθος να αποσπούμε την προσοχή από αυτά τα ουσιώδη ερωτήματα με συζητήσεις για τις αποδοχές βουλευτών - τις οποίες η κοινή γνώμη παρακολουθεί πάντα επισταμένως.
Theorin και Wibe
Θα θέλαμε να εκφράσουμε την ικανοποίησή μας για την πρωτοβουλία να τροποποιηθεί το απαράδεκτο υφιστάμενο σύστημα αποζημιώσεων. Οι αποζημιώσεις για έξοδα ταξιδίου πρέπει να καταβάλλονται βάσει των πραγματικών δαπανών. Θα καταψηφίσουμε την έκθεση Rothley για πολλούς λόγους, μεταξύ άλλων τους εξής:
Θεωρούμε ότι δεν δικαιολογείται να εγκρίνουμε για τους εαυτούς μας και τους συναδέλφους μας βουλευτές μία αύξηση των αποδοχών της τάξης του 70 % περίπου, που, επιπλέον, συνοδεύεται από εκτεταμένη μείωση της φορολογίας για εμάς τους Σουηδούς βουλευτές του ΕΚ λόγω της φορολόγησης των αποδοχών σε επίπεδο ΕΕ. Θεωρούμε ότι οι αποδοχές μας πρέπει να βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο με αυτές των μελών της σουηδικής βουλής. Πέραν αυτού, είναι απαράδεκτο να μεταφερθεί ο φόρος σε επίπεδο ΕΕ. Οι αποδοχές πρέπει να ακολουθούν τις αποδοχές των βουλευτών των εθνικών κοινοβουλίων και οι φόροι πρέπει να καταβάλλονται στις αντίστοιχες χώρες τους.

Vaz da Silva
Ανεξαρτήτως από ό, τι θα μπορούσε κανείς να σκεφθεί διαβάζοντας τον τίτλο της, η παρούσα έκθεση δεν πραγματεύεται απλώς ένα θέμα γραφειοκρατικού χαρακτήρα. Η έκθεση αυτή θα καθορίσει στο μέλλον ουσιαστικά ζητήματα, όπως το πραγματικό περιεχόμενο της δημοκρατίας στους κόλπους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ή ακόμη την ισορροπία της εξουσίας ανάμεσα σε χώρες που ανήκουν στον «σκληρό πυρήνα» και σε χώρες της «περιφέρειας».
Εάν επιχειρούσε κανείς να διαχωρίσει - όπως κοντέψαμε να κάνουμε - δύο απολύτως αλληλένδετες αποφάσεις, ήτοι τη θέσπιση ενός ενιαίου καθεστώτος για τους βουλευτές, δηλαδή τη θεσμοθέτηση ισότιμων όρων για όλους, ανεξαρτήτως της χώρας καταγωγής τους, από τη μια, και τη θεσμοθέτηση ενός νέου συστήματος καταβολής των ταξιδιωτικών δαπανών βάσει των πραγματικών εξόδων, από την άλλη, τότε θα προωθούσε ένα Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο των δύο ταχυτήτων. Οι βουλευτές που κατάγονται από χώρες της περιφέρειας και λαμβάνουν χαμηλούς μισθούς - οι Ισπανοί, οι Φινλανδοί, οι Πορτογάλοι - δεν θα διέθεταν πλέον τα μέσα για μια ενεργό παρουσία στο Κοινοβούλιο, ούτε θα είχαν τη δυνατότητα να μετακινούνται για την εκπλήρωση αποστολών επαφής.
Ταυτόχρονα, οι άλλοι βουλευτές - αυτοί που διαμένουν κοντά στο «κέντρο» και έχουν υψηλές απολαβές - θα κινούνταν ελεύθερα στον χώρο και θα ελάμβαναν μόνοι τους και μεταξύ τους τις αποφάσεις. Έστω και το ενδεχόμενο να συμβεί κάτι τέτοιο θα ήταν μια σοβαρή εξέλιξη. Ανησυχητικό γεγονός αποτελεί επίσης η θέσπιση μιας μεταβατικής περιόδου κατά την οποία κατοχυρώνεται η άνιση μεταχείριση των βουλευτών. Ευτυχώς όμως, η κοινή λογική, συνοδευόμενη από τη μαχητικότητα των «αδύναμων», επικράτησε επί της αλαζονείας και της εθελοτυφλίας των «ισχυρών».
Φτηνά τη γλιτώσαμε από το να θρηνήσουμε μια μαύρη ημέρα για τη δημοκρατία.
Ψήφισα υπέρ της έκθεσης, λαμβάνοντας υπόψη τη δυσκολία επίτευξης αυτής της μισής νίκης. Ωστόσο, ούτε ικανοποιημένη αισθάνομαι, ούτε εφησυχάζω.

Wijsenbeek
Θα ήθελα να δηλώσω ότι υποστηρίζω κάθε άρθρο, παράγραφο και παράρτημα της έκθεσης Rothley, όπως ψηφίστηκε. Ο σημαντικότερος λόγος της απόφασής μου είναι ότι κατ' αυτόν τον τρόπο καταργούνται οι διακρίσεις μεταξύ των διαφόρων εθνοτήτων, οι οποίες απαγορεύονται από το άρθρο 6 της Συνθήκης.
Πρόκειται για μία παραβίαση της Συνθήκης από το Κοινοβούλιο, ως θεσμικό όργανο, η οποία διαρκεί μια εικοσαετία. Αισθάνομαι υπερήφανος που αυτή η παραπομπή στην απαγόρευση των διακρίσεων συμπεριελήφθη στην έκθεση Rothley ως δική μου τροπολογία. Αυτό σημαίνει επίσης ότι η αρχή αυτή πρέπει να εφαρμοστεί και στην περίπτωση της κοινοτικής φορολογίας.
Με τη δήλωση αυτή επιθυμώ επίσης να ευχαριστήσω τον εισηγητή και τους Προέδρους του Κοινοβουλίου και της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων για τις προσπάθειες που κατέβαλαν προκειμένου να υποβληθεί μια πρόταση που ήταν λίγο πολύ αποδεκτή από όλες τις πλευρές. Τον λόγο έχουν πλέον το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και οι αρμόδιοι υπουργοί.
Σύσταση για τη δεύτερη ανάγνωση Tomlinson(Α4-0436/98)
Lindqvist
Ο ισχύων κανονισμός περιέχει διατάξεις σχετικά με τη χρηματοδοτική και τεχνική συνεργασία μεταξύ της ΕΕ και των Kατεχόμενων Eδαφών στη Δυτική Όχθη του Ιορδάνη και τη Λωρίδα της Γάζας, με στόχο την ενίσχυση της ειρηνευτικής διαδικασίας. Τα αποτελέσματα της οικονομικής ενίσχυσης ήταν πενιχρότατα. Οι υποβληθείσες προτάσεις στοχεύουν στη βελτίωση αυτής της κατάστασης. Στηρίζω αυτές τις προτάσεις. Ωστόσο, είναι εξαιρετικά σημαντικό να πραγματοποιούνται συστηματικοί και ενδελεχείς οικονομικοί έλεγχοι των ενισχύσεων και να αναφέρονται αμέσως οι πιθανές παρατυπίες, ούτως ώστε να αποφευχθεί η επανάληψη προηγούμενων λαθών.
Έκθεση Ferri (A4-0400/98)
Andersson, Hulthιn, Lφφw και Sandberg-Fries
Θεωρούμε ότι υπάρχει μεγάλη ανάγκη να αυξηθεί ο συντονισμός των μέτρων προστασίας των επικουρικών συντάξεων στα αντίστοιχα κράτη μέλη. Για να μπορεί να διευκολυνθεί η ελεύθερη κυκλοφορία όλων των εργαζομένων, είναι απαραίτητος ένας συντονισμός που θα συνοδεύεται από την ισότιμη μεταχείριση και την κατάργηση των διακρίσεων. Δεν είναι καθόλου ικανοποιητικό το γεγονός ότι στον τομέα αυτό διάφοροι εθνικοί κανόνες τείνουν να εμποδίζουν στην πραγματικότητα τους εργαζομένους να προσληφθούν σε μια άλλη χώρα, ή τους εκθέτουν στον κίνδυνο απώλειας ή μείωσης της αξίας των δεδουλευμένων συντάξεών τους σε περίπτωση μετακόμισής τους σε άλλο κράτος μέλος. Θέλουμε, όμως, να τονίσουμε ότι ένας τέτοιος συντονισμός δεν πρέπει να υλοποιηθεί κατά τρόπο που να περιορίζεται, όσον αφορά τις συντάξεις που προέρχονται από υπηρεσία ή συλλογικές συμβάσεις, το δικαίωμα των ελεύθερων διαπραγματεύσεων των εταίρων από τις υπερβολικά εκτεταμένες και λεπτομερείς ρυθμίσεις που αφορούν τη διαμόρφωση αυτών των συντάξεων. Θέλουμε επίσης να υπογραμμίσουμε τη θέση μας, σύμφωνα με την οποία τα συνταξιοδοτικά συστήματα μπορούν, στο πλαίσιο των ουσιαστικών αρχών της πρόληψης για να προστατευθεί η αξία των συντάξεων, να αποκτήσουν μεγαλύτερη σημασία για την εισροή επενδυτικού κεφαλαίου.

Palm
Το δημόσιο συνταξιοδοτικό σύστημα που διασφαλίζει σε όλους τους πολίτες την οικονομική ασφάλεια στα γεράματα μέσω σχετικά υψηλών και συνδεόμενων με το εισόδημα αποδοχών είναι αποδεδειγμένα το καλύτερο συνταξιοδοτικό σύστημα. Επί του παρόντος, υπάρχουν ελλείψεις στα κρατικά συνταξιοδοτικά συστήματα οι οποίες οφείλονται, μεταξύ άλλων, σε παράγοντες που αναφέρονται στην έκθεση, δηλαδή στο γεγονός ότι στα περισσότερα κράτη μέλη η ηλικιακή πυραμίδα είναι αντεστραμμένη και, ως εκ τούτου, τα εν λόγω συστήματα διαθέτουν ελάχιστα κεφάλαια για να μπορεί να διασφαλιστεί η απαραίτητη ασφάλεια.
Προκειμένου να διασφαλιστεί η οικονομική ασφάλεια στα γεράματα για εμάς που είμαστε νέοι σήμερα, τα κράτη μέλη πρέπει να αντιμετωπίσουν τις ελλείψεις των δημόσιων συνταξιοδοτικών συστημάτων. Πρέπει να προσανατολιστούμε σε ένα μέλλον όπου θα υπάρχει ένα γενικευμένο και ολικό σύστημα κοινωνικών ασφαλίσεων για τους ηλικιωμένους.
Οι επικουρικές συντάξεις είναι ακριβώς επικουρικές. Αποτελούν την απόδειξη των ελλείψεων που υπάρχουν στα δημόσια συνταξιοδοτικά συστήματα. Εάν το σύστημα κοινωνικών ασφαλίσεων λειτουργούσε ώστε να ικανοποιεί όλους τους πολίτες, το οποίο επιθυμώ και για το οποίο αγωνίζομαι, τότε δεν θα χρειάζονταν οι επικουρικές συντάξεις.
Ο πρόλογος της έκθεσης είναι εξαιρετικός. Στην αιτιολογική σκέψη Α τονίζεται ότι «το πρότυπο της κοινωνικής ασφάλισης πρέπει να παραμείνει ο ακρογωνιαίος λίθος του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης της Ευρωπαϊκής Ένωσης». Συμφωνώ απόλυτα με τη θέση αυτή, όμως η έκθεση πέφτει σταδιακά σε αντιφάσεις, και υπάρχουν πολλά σημεία στις αριθμημένες παραγράφους τα οποία δεν μπορώ να υποστηρίξω.
Η παράγραφος 6 επισημαίνει ότι οι ιδιωτικές συντάξεις αντιμετωπίζουν ορισμένες δυσκολίες στην εξεύρεση αγορών. Εκφράζεται η άποψη ότι το πρόβλημα αυτό μπορεί να επιλυθεί μέσω πολιτικών αποφάσεων και απαριθμούνται ορισμένες από αυτές. Πιστεύω, μεταξύ άλλων, ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι οι ελλείψεις που υπάρχουν στο δημόσιο σύστημα, όμως, πάνω απ' όλα, δεν μπορώ να συμφωνήσω με τα μέτρα για την προώθηση των επενδύσεων, όπως η ύπαρξη βιομηχανικών τομέων και χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων που πρέπει να ιδιωτικοποιηθούν. Είναι πιθανόν να συμβαίνει αυτό, υπάρχουν όμως κι άλλοι τομείς που πρέπει να περιέλθουν σε συλλογικές μορφές ιδιοκτησίας προκειμένου να επιτευχθεί ασφάλεια για τους πολίτες. Δεν μπορώ να στηρίξω ένα κείμενο το οποίο πρεσβεύει τόσο κατηγορηματικά τις ιδιωτικοποιήσεις τομέων δημοσίου συμφέροντος. Εκτός αυτού, η διαμόρφωση των σχέσεων ιδιοκτησίας είναι εθνική υπόθεση.
Δεν μπορώ, επίσης, να στηρίξω τον λεγόμενο «επί ίσοις όροις ανταγωνισμό μεταξύ όλων των φορέων», επειδή, κατά την άποψή μου, θα είχε ως αποτέλεσμα να δημιουργηθούν αδικίες μεταξύ των πολιτών. Όπως επεσήμανα στην αρχή, το δημόσιο συνταξιοδοτικό σύστημα είναι αποδεδειγμένα το καλύτερο και δικαιότερο σύστημα και αυτό που ανακατανέμει τους πόρους στον μεγαλύτερο βαθμό. Γι' αυτό θεωρώ ότι καθήκον της πολιτικής πρέπει να είναι ο περιορισμός της εμφάνισης και της ανάπτυξης των επικουρικών ασφαλίσεων, το οποίο συντελείται κυρίως μέσω της βελτίωσης των δημοσίων ασφαλίσεων. Η εξομοίωση των ιδιωτικών και των δημοσίων φορέων στην αγορά των συντάξεων ενέχει τον κίνδυνο να καταλήξει στο αντίθετο αποτέλεσμα, στην αποδυνάμωση των δημοσίων ασφαλίσεων.
Από την παράγραφο υπ' αριθ. 20 και μετά υπάρχουν πολλά σημεία που αναφέρονται στην εναρμόνιση των φορολογικών κανόνων, και ιδίως στη διαμόρφωση της φορολόγησης των εισοδημάτων και των συντάξεων σε συνάρτηση με τις ασφαλίσεις επικουρικής σύνταξης. Η φορολογία δεν εμπίπτει στην αρμοδιότητα της ΕΕ και είναι σημαντικό να διαμορφώνουν τα ίδια τα κράτη μέλη τη φορολογική πολιτική τους, ανάλογα με τη διαμόρφωση της συνολικής πολιτικής τους στον τομέα της πρόνοιας. Ως εκ τούτου, δεν μπορώ να υποστηρίξω ορισμένες από τις παραγράφους 20 έως 23, ούτε την παράγραφο 26.

Θεωνάς
Την επέκταση του συστήματος του «ενιαίου διαβατήριου» που ισχύει για τις ασφαλιστικές εταιρείες και τις τράπεζες και στα συνταξιοδοτικά ταμεία και την απελευθέρωση των επενδύσεων των τελευταίων στα πλαίσια και της γενικότερης προσπάθειας για παραπέρα ανάπτυξη των κεφαλαιαγορών επιδιώκει η Επιτροπή, προαναγγέλλοντας μάλιστα και σχετική πρόταση οδηγίας.
Θέλουμε να υπογραμμίσουμε ότι το θέμα των επικουρικών συντάξεων είναι κεφαλαιώδους σημασίας για τα εκατομμύρια των εργαζομένων στην ΕΕ, ανεξάρτητα από την πολυμορφία των επιμέρους εθνικών συστημάτων. Βασική διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στις συντάξεις που χορηγούνται από τα συστήματα αυτά και τις ιδιωτικές συντάξεις είναι ότι οι πρώτες χορηγούνται από νομικά πρόσωπα δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, ενώ οι δεύτερες έχουν καθαρά ιδιωτικό και φυσικά κερδοσκοπικό χαρακτήρα και χορηγούνται στα πλαίσια των ασφαλιστήριων συμβολαίων ζωής.
Οποιαδήποτε προσπάθεια νομικής εξομοίωσης αυτών των δύο μορφών συντάξεων μας βρίσκει κατηγορηματικά αντίθετους. Κάτι τέτοιο θα σήμαινε την παραπέρα υπονόμευση του δημόσιου ασφαλιστικού συστήματος, προς όφελος των ασφαλιστικών εταιρειών. Το σύστημα της δημόσιας κοινωνικής ασφάλισης, όπως διαμορφώθηκε στα μεταπολεμικά χρόνια, τμήμα του οποίου αποτελούν και τα ταμεία επικουρικών συντάξεων, διαφοροποιείται ουσιωδώς από το σύστημα ιδιωτικής ασφάλισης, καθώς η συμμετοχή σε αυτό διέπεται από νομοθετικές διατάξεις και συλλογικές συμβάσεις και κατά βάση είναι υποχρεωτική. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι τα επιχειρήματα αυτά υπέρ της ιδιωτικής ασφάλισης διατυπώνονται σε μια περίοδο που από τη μια οι ασφυκτικοί δημοσιονομικοί περιορισμοί που επιβάλλει η ΟΝΕ, το ενιαίο νόμισμα και το σύμφωνο σταθερότητας και από την άλλη η νέα πολιτική απασχόλησης και η περίφημη ανταγωνιστικότητα, πιέζουν ασφυκτικά το δημόσιο ασφαλιστικό σύστημα και χρησιμοποιούνται για την σταδιακή αποδιάρθρωσή του. Στα πλαίσια αυτά είναι χαρακτηριστικό ότι γίνεται προσπάθεια να μεταφερθεί η ευθύνη της οργάνωσης της ασφάλισης από το κράτος στους εργαζόμενους -ατομικά ή σε επιχειρησιακό επίπεδο μέσω των ομαδικών ιδιωτικών ασφαλίσεων-, σε βάρος φυσικά κάθε έννοιας συλλογικότητας και κοινωνικής αλληλεγγύης και προς όφελος των κερδών των ασφαλιστικών ομίλων.
Οι επενδύσεις των συνταξιοδοτικών ταμείων είναι κρίσιμο ζήτημα, που απαιτεί σύνεση, υπευθυνότητα και αποτελεσματικό έλεγχο. Τα αποθεματικά των ταμείων είναι περιουσία των εργαζομένων-μελών τους και δεν μπορεί να προσφέρονται για τζόγο και χρηματιστηριακά παιγνίδια. Η συνεχιζόμενη χρηματιστηριακή κρίση αποδεικνύει τις συνέπειες που μπορεί να έχει το κυνήγι των «υψηλών αποδόσεων». Οι ανησυχίες αυτές εντείνονται από τις κατευθύνσεις για τροποποίηση των διατάξεων περί προληπτικής εποπτείας και μείωση των σχετικών απαιτήσεων, καθώς και φιλελευθεροποίηση του κανονιστικού πλαισίου που ρυθμίζει τα χαρτοφυλάκια επενδύσεων, με σκοπό την αύξηση των τοποθετήσεων σε μετοχές. Αλήθεια, τί άλλαξε από τότε που η ίδια η ΕΕ θέσπισε τέτοιου είδους κανόνες για τις ασφαλιστικές εταιρείες ζωής με το αιτιολογικό ότι η διασπορά του ενεργητικού σε πολλαπλές κατηγορίες περιουσιακών στοιχείων και η επιβολή ποσοτικών περιορισμών οδηγεί σε μείωση των κινδύνων;
Πρόκειται για θέμα που για μας δεν επιδέχεται συζήτηση. Οι σχετικές τροπολογίες που καταθέσαμε υπογραμμίζουν την αντίθεσή μας και τη βάση αρχής από την οποία απορρίπτουμε κάθε προσπάθεια διαμόρφωσης καθεστώτος απελευθέρωσης, ανεξέλεγκτης διαχείρισης των αποθεματικών των συνταξιοδοτικών ταμείων και ένταξής τους στο κυνήγι του χρηματιστηριακού τζόγου. Αν και η έκθεση περιλαμβάνει ορισμένες θετικές επισημάνσεις, αποδέχεται την κατεύθυνση της Επιτροπής, σε ορισμένες περιπτώσεις μάλιστα προχωρά παραπέρα, ζητώντας την εφαρμογή των περί ανταγωνισμού διατάξεων στα συνταξιοδοτικά ταμεία στη βάση της ίσης μεταχείρησης με τις ασφαλιστικές εταιρείες. Για τους λόγους αυτούς θα καταψηφίσουμε την έκθεση.

Wibe
Ο λόγος για τον οποίο απείχα από ορισμένες ψηφοφορίες επί της έκθεσης αυτής είναι ότι δεν κατόρθωσα να βρω καμία σουηδική μετάφραση της έκθεσης. Επιπλέον, δεν ήταν διαθέσιμη ούτε αγγλική, ούτε δανική μετάφραση, κι έτσι υποχρεώθηκα να περιοριστώ στο περιεχόμενο της γερμανικής μετάφρασης. Δυστυχώς, τα γερμανικά μου δεν επαρκούν ώστε να είμαι απόλυτα βέβαιος για το περιεχόμενο διαφόρων παραγράφων. Για τον λόγο αυτό απείχα από ορισμένες από τις ψηφοφορίες.
Έκθεση Caccavale (A4-0430/98)
Andersson, Hulthιn, Lφφw και Sandberg-Fries
Καλωσορίζουμε τις ουσιαστικές ενέργειες στις οποίες προέβη η Λετονία, μεταξύ άλλων όσον αφορά την προσαρμογή της νομοθεσίας της στο κανονιστικό πλαίσιο της ΕΕ, προκειμένου να καταστεί δυνατή η μελλοντική ένταξή της στην ΕΕ. Η διεύρυνση της ΕΕ προς τις χώρες της Ανατολικής και Κεντρικής Ευρώπης μας προσφέρει μια ιστορική ευκαιρία για την επίτευξη διαρκούς ειρήνης βασισμένης στις αρχές της ελευθερίας και της δημοκρατίας.
Είναι σημαντικό να μην προδώσει η ΕΕ την ισχυρή και κοινωνική βούληση στη Λετονία να γίνει η χώρα μελλοντικά πλήρες μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Επιτροπή πρέπει να εκμεταλλευτεί την ευκαιρία και να δώσει σαφείς ενδείξεις στον λετονικό λαό ότι οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις θα αρχίσουν χωρίς καθυστερήσεις.

Palm
Προκαλεί ικανοποίηση το γεγονός ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι της άποψης ότι πρέπει να αρχίσουν τώρα οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις, χωρίς καμία περαιτέρω καθυστέρηση. Ωστόσο, δεν μπορώ να συμφωνήσω πλήρως με τον εισηγητή σχετικά με τους λόγους. Ο εισηγητής αναφέρεται στις «επιτυχημένες προσπάθειες της χώρας όσον αφορά τη μετάβαση στην οικονομία της αγοράς, τις ιδιωτικοποιήσεις (...) και την επίτευξη ισοσκελισμένου προϋπολογισμού». Θεωρώ λυπηρό το γεγονός ότι τα οικονομικά κριτήρια που τέθηκαν για τις υποψήφιες χώρες κατέληξαν να αφορούν σε τόσο μεγάλο βαθμό τις ιδιωτικοποιήσεις και την οικονομία της αγοράς. Ο καπιταλισμός και η οικονομία της αγοράς δεν είναι ο αποτελεσματικότερος και ορθολογικότερος τρόπος για την παραγωγή και την κατανομή πόρων. Σε έναν κόσμο όπου περισσότερα από 40.000 παιδιά πεθαίνουν καθημερινά από την πείνα και ασθένειες που σχετίζονται με αυτή, όπου το 80 % των ανθρώπων καταναλώνει το 20 % των πόρων, ενώ ταυτόχρονα άλλοι ζουν μέσα στην πολυτέλεια, όπου το 90 % του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου χρησιμοποιείται για αντιπαραγωγική κερδοσκοπία, αντί για επενδύσεις, αρκεί να κοιτάξουμε γύρω μας για να διαπιστώσουμε ότι απαιτείται ένας δημοκρατικός έλεγχος της οικονομίας. Απαιτείται να δημιουργήσουμε από κοινού μία κοινωνία όπου οι άνθρωποι θα έχουν τον έλεγχο της καθημερινής ζωής τους. Στόχος πρέπει να είναι η αντικατάσταση της επιδίωξης του κέρδους από μια προσανατολισμένη στις ανάγκες παραγωγή, του ανταγωνισμού από την αλληλεγγύη και του «οικονομισμού» από τη δημοκρατία.

Souchet
Όλες οι εκθέσεις που μας υπεβλήθησαν σήμερα σχετικά με τις υποψήφιες προς ένταξη στην Ένωση χώρες οι οποίες τέθηκαν από την Επιτροπή στη δεύτερη ομάδα παρέχουν λίγα νέα στοιχεία: περιορίζονται στο αίτημα να επανεξετασθεί ο διαχωρισμός μεταξύ των αποκαλούμενων χωρών «in» και «pre-in», ούτως ώστε να επιτρέπεται ανά πάσα στιγμή στις χώρες της δεύτερης αυτής ομάδας να περάσουν στην πρώτη, ανάλογα με τον βαθμό υιοθέτησης εκ μέρους των εν λόγω χωρών του «κοινοτικού κεκτημένου».
Ενώ στην αρχή αυτής της δεκαετίας η πτώση του τείχους του Βερολίνου και η κατάρρευση των κομμουνιστικών καθεστώτων άφηναν ελπίδες για μια ταχεία πολιτική επανένωση της Ευρώπης, που θα μπορούσε να λάβει τη μορφή ηπειρωτικής συνομοσπονδίας, ο τρόπος με τον οποίο επιδιώχθηκε η ευρωπαϊκή οικοδόμηση, ο τρόπος με τον οποίο καθηλώθηκε στη διαδικασία της ένταξης, εμπόδισαν την επίτευξη αυτού του στόχου.
Οι υποψήφιες προς ένταξη χώρες υπεβλήθησαν στην ταπεινωτική διαδικασία του «κοσκινίσματος» και κρίθηκαν βάσει μόνο της ικανότητάς τους να προσαρμοσθούν στον κοινοτικό μηχανισμό, αντί να αναγνωρισθούν εξ αρχής ως κράτη μέλη της Ευρώπης με την πλήρη έννοια του όρου. Η ασάφεια με την οποία αντιμετωπίσθηκαν δύο εντελώς διαφορετικά ζητήματα, το ζήτημα της οικονομικής και κοινωνικής μεταρρύθμισης στις χώρες αυτές και το ζήτημα της πολιτικής αναγνώρισης του γεγονότος ότι ανήκουν στην Ευρώπη, έχει ως αποτέλεσμα να δίνουμε την εντύπωση ότι παζαρεύουμε μαζί τους την πλήρη ευρωπαϊκή τους ταυτότητα, προκαλώντας κατ' αυτόν τον τρόπο απογοητεύσεις, μνησικακίες και έχθρες.
Προκαλεί, εξάλλου, έκπληξη η διαπίστωση ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως εξελίσσεται σήμερα, δεν ενδιαφέρεται καθόλου να εμπλουτισθεί από τις εμπειρίες, τους πολιτισμούς και τα ταλέντα των χωρών που προτίθεται να συμπεριλάβει, καθώς μόνη της ενασχόληση είναι να τους συμπεριφέρεται σαν στυγνός λογιστής, να τους κάνει μαθήματα και να επιδεικνύει βαναυσότητα έναντι των θεσμών τους.
Αυτός είναι ο λόγος που, δεδομένου ότι επιθυμούμε σφόδρα την επανένωση της Ευρώπης, δεν μπορούμε παρά να λυπόμαστε για την απουσία πραγματικής συζήτησης σχετικά με τη φύση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η σιωπή την οποία προσπαθούμε να επιβάλουμε σήμερα στους ευρωπαϊκούς λαούς ως προς το θέμα αυτό που είναι βασικό για το μέλλον τους κινδυνεύει να μη βρει πολύ εύκολα, όπως πιστεύουν πολλοί, απήχηση στους λαούς της Ανατολικής Ευρώπης, οι οποίοι έχουν δοκιμάσει σε πολύ μεγάλο βαθμό το ψέμα και το υπερκράτος.
Έκθεση Bernard-Reymond (A4-0428/98)
Palm
Ο εισηγητής ζητεί από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να «προτρέψει τη Ρουμανία (...) να συνεχίσει τις απαραίτητες οικονομικές μεταρρυθμίσεις, ιδίως τις διεργασίες ιδιωτικοποίησης (...).» Επιπλέον διαπιστώνεται ότι, δυστυχώς, δεν είναι δυνατόν να υποστηριχτεί η έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων υπό τις παρούσες συνθήκες, εν μέρει επειδή ακόμη δεν έχουν εγκαθιδρυθεί πλήρως στη χώρα τα δημοκρατικά δικαιώματα, όπως η ελευθερία του Τύπου, αλλά, κυρίως, επειδή η οικονομία της Ρουμανίας δεν πληροί τα αποκαλούμενα κριτήρια της Κοπεγχάγης.
Εκφράζω την ικανοποίησή μου για τη συνέχιση των συνομιλιών, δεδομένου ότι υποστηρίζω ένθερμα τη διεύρυνση της ΕΕ. Όμως, η ΕΕ είναι ένα πολιτικό και όχι οικονομικό εγχείρημα. Θεωρώ, λοιπόν, ότι είναι ατυχές να δίνεται μεγαλύτερο βάρος στα οικονομικά κριτήρια σε σχέση με τα δημοκρατικά δικαιώματα. Ως σοσιαλδημοκράτης, δεν θεωρώ ότι η ΕΕ πρέπει να είναι ένας «όμιλος πλουσίων». Όσον αφορά την προϋπόθεση των ιδιωτικοποιήσεων, πιστεύω ότι είναι ένα θέμα για το οποίο πρέπει να ληφθούν αποφάσεις σε εθνικό επίπεδο. Εξάλλου, η κρατική ιδιοκτησία είναι απαραίτητη σε κάποιο βαθμό προκειμένου να διασφαλιστεί αρκετά μεγάλη ευημερία για τον λαό.
Έκθεση Wiersma (A4-0427/98)
Palm
Ο εισηγητής εκτιμά ότι είναι πολύ νωρίς για να ληφθεί τελεσίδικη απόφαση σχετικά με την αίτηση ένταξης της Σλοβακίας πριν από το τέλος του 1998. Πιστεύει, ωστόσο, ότι πρέπει να δοθεί στο Κοινοβούλιο άλλη μία ευκαιρία να εκφράσει τη γνώμη του το αργότερο μέχρι τον Μάϊο του 1999. Καλωσορίζω την πρόταση αυτή, δεδομένου ότι υποστηρίζω ένθερμα την ταχεία διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κατά την άποψη του εισηγητή, ο λόγος που η Σλοβακία πρέπει να περιμένει είναι ότι η οικονομική κατάσταση της χώρας φαίνεται να έχει επιδεινωθεί, παρ' όλο που μετά τις βουλευτικές εκλογές του Σεπτεμβρίου υπάρχει η δυνατότητα εκπλήρωσης του πολιτικού σκέλους των κριτηρίων της Κοπεγχάγης. Η προτεινόμενη λύση συνίσταται στη λήψη των απαιτούμενων μέτρων για την υλοποίηση μίας αποτελεσματικής οικονομίας της αγοράς και την καθιέρωση μεγαλύτερης διαφάνειας στο πλαίσιο της διαδικασίας αυτής, ιδίως όσον αφορά τις ιδιωτικοποιήσεις. Ωστόσο, θεωρώ ότι πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί όσον αφορά τις προσπάθειες επίλυσης των οικονομικών προβλημάτων μίας χώρας μέσω της ταχείας εφαρμογής της οικονομίας της αγοράς. Η μέθοδος αυτή έχει δοκιμαστεί στη Ρωσία π.χ., όπου, ως αποτέλεσμα, ο μέσος όρος ζωής μειώθηκε κατά έξι χρόνια στις αρχές της δεκαετίας του '90. Αντ' αυτού, θα πρέπει πρωτίστως να δοθεί βάρος στην ανάπτυξη, με τη βοήθεια της ΕΕ, ενός ισχυρού και αποτελεσματικού δημόσιου τομέα πρόνοιας και δημοκρατίας.
Έκθεση Kristoffersen (A4-0431/98)
Andersson, Hulthιn, Lφφw και Sandberg-Fries
Η διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς τις χώρες της Ανατολικής και Κεντρικής Ευρώπης προσφέρει μία ιστορική ευκαιρία επίτευξης διαρκούς ειρήνης, δημοκρατίας και ευημερίας. Όσον αφορά τη Λιθουανία, βλέπουμε πολύ θετικά τις εξαιρετικές προσπάθειες που έχει καταβάλει η χώρα προκειμένου να προσαρμόσει τη νομοθεσία της στο κανονιστικό πλαίσιο της ΕΕ. Η ΕΕ πρέπει, συνεπώς, να δώσει στον λαό της Λιθουανίας σαφείς ενδείξεις για τη μελλοντική ένταξη της χώρας στην ΕΕ.
Όσον αφορά τις εκθέσεις που έχει υποβάλει μέχρι τώρα η Επιτροπή, θεωρούμε ότι η Επιτροπή δεν μπόρεσε να καταδείξει κάποιες ουσιαστικές διαφορές μεταξύ των τριών χωρών της Βαλτικής σχετικά με τον βαθμό εκπλήρωσης των κριτηρίων της Κοπεγχάγης. Οι εκθέσεις της Επιτροπής δεν μας δίνουν τη δυνατότητα να καθορίσουμε γιατί η Λετονία έχει πραγματοποιήσει «ιδιαίτερη πρόοδο», ενώ η Λιθουανία έχει πραγματοποιήσει μόνο «σημαντική πρόοδο». Ακόμη κι αν, φυσικά, είναι ευπρόσδεκτο το γεγονός ότι η Λετονία έχει έτσι τη δυνατότητα να μπεί σε τροχιά συγκεκριμένων ενταξιακών διαπραγματεύσεων αμέσως από τον επόμενο χρόνο, μας είναι πολύ δύσκολο να κατανοήσουμε τον διαχωρισμό που κάνει η Επιτροπή μεταξύ αυτών των δύο χωρών όσον αφορά την εκπλήρωση των κριτηρίων της Κοπεγχάγης. Είμαστε της άποψης ότι η Λετονία και η Λιθουανία δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται με διαφορετικό τρόπο όσον αφορά την έναρξη των διαπραγματεύσεων, καθώς και ότι η διαδικασία διεύρυνσης πρέπει να επιταχυνθεί για αμφότερες τις χώρες.

Palm
Ο εισηγητής εκφράζει την επιθυμία να επιταχυνθεί η διαδικασία ένταξης της Λιθουανίας, ώστε να αρχίσουν σύντομα εντατικές διαπραγματεύσεις με τη χώρα αυτή. Καλωσορίζω μία τέτοια εξέλιξη, δεδομένου ότι είμαι της άποψης ότι η ΕΕ πρέπει να είναι ανοικτή σε όσο το δυνατόν περισσότερες χώρες. Υποθέτω ότι, στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων αυτών, η Λιθουανία θα συνειδητοποιήσει οριστικά πόσο σημαντικό είναι να κλείσει ο πυρηνικός σταθμός Ignalina. Θα ήθελα, ωστόσο, να σχολιάσω το γεγονός ότι ο εισηγητής «εκφράζει την ικανοποίησή του για το γεγονός ότι η Επιτροπή θεωρεί πως η Λιθουανία έχει σημειώσει σημαντική πρόοδο στη μετάβαση προς την οικονομία της αγοράς (...).» Πρέπει να έχουμε κατά νου ότι η οικονομία της αγοράς δεν έχει καμία εγγενή αξία αφ' εαυτής. Ο στόχος πρέπει να είναι να μπορεί ο λαός της Λιθουανίας να ζει σε μία κοινωνία όπου θα έχει τη δυνατότητα να εκπληρώνει τις μεγαλύτερες επιθυμίες του. Σε αυτόν τον στόχο, καθώς και στα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία, πρέπει να προσανατολιζόμαστε όταν συντελείται η μεταρρύθμιση της κοινωνίας.
Έκθεση Aelvoet (A4-0429/98)
Palm
Καλωσορίζω το γεγονός ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εκτιμά πως η Βουλγαρία, με βάση, μεταξύ άλλων, τις πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις στη χώρα, είναι σε θέση να αρχίσει τη διαδικασία ένταξης και διαπραγματεύσεων. Για να γίνει πραγματικότητα το σοσιαλδημοκρατικό ευρωπαϊκό όραμα, είναι υψίστης σημασίας να μπορούν να ενταχθούν στην ΕΕ όσο το δυνατόν περισσότερα κράτη. Η εισηγήτρια αναφέρει ότι «η Βουλγαρία έχει καταβάλει μεγάλες προσπάθειες με στόχο (...) την επιτάχυνση της διαδικασίας ιδιωτικοποιήσεων και την περαιτέρω βελτίωση των προϋποθέσεων για τη λειτουργία της οικονομίας της αγοράς». Θα ήθελα να εκμεταλλευτώ την ευκαιρία αυτή για να επισημάνω ότι είναι απαράδεκτο να επικεντρώνεται σε τόσο μεγάλο βαθμό η επιλογή στα οικονομικά κριτήρια. Η ΕΕ είναι ένα πολιτικό εγχείρημα και, συνεπώς, θα πρέπει, κατά την άποψή μου, να λαμβάνεται κατ' αρχάς μέριμνα ώστε η χώρα να σέβεται τη Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, καθώς και να έχει τη δυνατότητα να παρέχει στους κατοίκους της έναν καλά αναπτυγμένο τομέα πρόνοιας. Οι εμπειρίες έχουν δείξει ότι για την επίτευξη του στόχου αυτού απαιτείται μία ρυθμιζόμενη οικονομία.
Έκθεση Swoboda (A4-0432/98)
Bιbιar
Τον Σεπτέμβριο εγκρίναμε την έκθεση Mc Millan-Scott σχετικά με την εξέλιξη των σχέσεων με την Τουρκία από τότε που τέθηκε σε ισχύ η Τελωνειακή Ένωση. Με την ευκαιρία αυτή εκφράσαμε τη λύπη μας για μία περίπλοκη πολιτική κατάσταση, μία οικονομική ανάπτυξη πιο δύσκολη από ό, τι στο παρελθόν και εξαιρετικά ανεπαρκείς προόδους ως προς τη δημοκρατία.
Η Τελωνειακή Ένωση αποτελεί σίγουρα μία αξιοσημείωτη πρόοδο για την προσέγγιση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Τουρκίας, της Τουρκίας που μπορεί να συμμετέχει μελλοντικά σε μία διευρυμένη Ευρωπαϊκή Ένωση. Ωστόσο, τα χρόνια και οι μήνες περνούν και το μέλλον της Τουρκίας εξακολουθεί να εμπνέει ανησυχίες: ανησυχίες όσον αφορά την ανάπτυξη και τον πληθωρισμό, αμφιβολίες ως προς την πραγματική βούληση να επιβληθεί ο σεβασμός του διεθνούς δικαίου, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της δημοκρατίας και, τέλος, απαισιοδοξία σχετικά με το Κουρδικό και το Κυπριακό.
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα διαβιβάσουν εκ νέου, μετά από αυτή την έκθεση, έναν κατάλογο αιτημάτων στη νέα τουρκική κυβέρνηση. Το ερώτημα είναι τί θα επακολουθήσει. Μετά από τη διακοπή των πολιτικών σχέσεων με την Ευρωπαϊκή Ένωση στις αρχές του έτους, φαίνεται να ξεκινά ένα είδος διαλόγου κωφών, παρά τη βούληση μέρους των οικονομικών και πολιτικών κύκλων της Τουρκίας να εξευρεθούν σημεία συμφωνίας.
Θεωρώ ειλικρινά ότι είναι χρήσιμο να συνεχισθεί η εμβάθυνση των σχέσεών μας. Εμμένω στην άποψή μου ότι η απομόνωση της Τουρκίας δεν θα βελτίωνε τις συνθήκες διαβίωσης των πληθυσμών, που ήδη πλήττονται σοβαρά από την περιφερειακή ανισότητα, και θα επιδείνωνε την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Αντίθετα, φοβάμαι μήπως οδηγηθούμε σε αδιέξοδο, εάν οι τουρκικές αρχές δεν κινηθούν σύντομα. Ο κατάλογος των ελλείψεων εξακολουθεί να είναι πάρα πολύ μεγάλος, και καθυστερεί υπερβολικά η επίτευξη σημαντικών προόδων. Ωστόσο, η Τουρκία θα παραμείνει για λίγο ακόμη καιρό μεταξύ των επιλέξιμων για ένταξη υποψηφίων χωρών, εκτός εάν πράγματι δεν υπάρξει καμία εξέλιξη και η Τουρκία εξακολουθεί να μη δίνει συνέχεια στις προσπάθειες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κάτι που θα ήταν εξαιρετικά λυπηρό.
Κατά συνέπεια, εγκρίνω την έκθεση Swoboda, ευελπιστώντας ότι θα σημειωθούν σημαντικές πρόοδοι με τη νέα κυβέρνηση.

Lindqvist
Η έκθεση περιγράφει πολύ καλά τον μακρύ δρόμο που πρέπει να διανύσει η Τουρκία για να εκπληρώσει τα πολιτικά, δημοκρατικά και οικονομικά κριτήρια που θα της επιτρέψουν να ενταχθεί στην ΕΕ.
Η έκκληση της έκθεσης προς την τουρκική κυβέρνηση είναι να τηρήσει τις υποσχέσεις της όσον αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα, την υλοποίηση δημοκρατικών μεταρρυθμίσεων στο δικαστικό σύστημα, να αναγνωρίσει τις μειονότητες, όπως οι Κούρδοι, να σταματήσει τα βασανιστήρια, να καταργήσει τη θανατική ποινή και να καθιερώσει την ελευθερία της γνώμης και της έκφρασης.
Στην έκθεση καλείται η Τουρκία να υποβάλει συγκεκριμένες προτάσεις για την εκπλήρωση των προϋποθέσεων αυτών, να βρει λύση στο Κουρδικό ζήτημα και να ελευθερώσει όλους τους πολιτικούς κρατουμένους, μεταξύ των οποίων η Leyla Zana και άλλοι. Στηρίζω αυτές τις προτάσεις και υπερψήφισα την έκθεση. Θα ήθελα, ωστόσο, να προσθέσω ότι η ΕΕ, ο ΟΑΣΕ και ο ΟΗΕ έχουν τώρα, με τη φυγή του Abdullah Φcalans στην Ιταλία, μία πραγματική ευκαιρία να ξεκινήσουν επιτέλους την ειρηνευτική διαδικασία για τη λήξη του 14ετούς πολέμου μεταξύ του τουρκικού στρατού και των Κούρδων/ΡΚΚ.
Η διεθνής κοινότητα πρέπει τώρα να ασκήσει πίεση στη τουρκική κυβέρνηση προκειμένου να καθήσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και να αρχίσει ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις. Η σουηδική κυβέρνηση, που είναι τώρα μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, θα μπορούσε να αναλάβει πρωτοβουλία, όμοια με αυτή που ανέλαβε η νορβηγική κυβέρνηση μερικά χρόνια πριν με τη Διάσκεψη του Όσλο για το Παλαιστινιακό και να διοργανώσει μία διάσκεψη στη Στοκχόλμη με όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη, όπως ο ΟΗΕ, ο ΟΑΣΕ, οι ΗΠΑ, η ΕΕ, η τουρκική κυβέρνηση, το ΡΚΚ και άλλοι εκπρόσωποι των Κούρδων, προκειμένου να αρχίσει μια τέτοια ειρηνευτική διαδικασία.

Maes
Σε γενικές γραμμές μπορώ να συμφωνήσω με τις συστάσεις που περιλαμβάνονται στην έκθεση αυτή. Όντως, ο στόχος είναι η βελτίωση των σχέσεων με την Τουρκία. Με τις τροπολογίες που καταθέσαμε θέλαμε, ωστόσο, να τονίσουμε τη σημασία που έχει η πολιτική διευθέτηση του Κουρδικού ζητήματος στην Τουρκία.
Παρεμπιπτόντως, λυπούμαι που δημιουργήθηκε μία τελωνειακή ένωση με την Τουρκία πριν καλυφθούν ορισμένα βασικά κριτήρια που έχουν σχέση με τα ανθρώπινα δικαιώματα και την ειρηνική διευθέτηση του Κουρδικού ζητήματος.
Επιπλέον, δεν είμαι βέβαιη ότι η ιδιότητα του μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα εξυπηρετήσει κατά τον καλύτερο τρόπο τις μελλοντικές μας σχέσεις με την Τουρκία.

Palm
Χιλιάδες άνθρωποι βρίσκονται σήμερα στις φυλακές λόγω των ειρηνικών πολιτικών δραστηριοτήτων τους στην Τουρκία. Τα τελευταία δεκατέσσερα χρόνια εκκενώθηκαν στο τουρκικό τμήμα του Κουρδιστάν 3.185 χωριά. Το 1997 σκοτώθηκαν 20 άτομα για τα οποία υπάρχουν ενδείξεις ότι εκτελέστηκαν παράνομα από το τουρκικό κράτος. Τουλάχιστον έξι άτομα βασανίστηκαν μέχρι θανάτου το 1997. Περίπου 20 εκατομμύρια άνθρωποι στερούνται το δικαίωμα να μιλούν τη μητρική τους γλώσσα. Η μισή Κύπρος έχει καταληφθεί από την Τουρκία. Σύμφωνα με πληροφορίες της Διεθνούς Αμνηστίας, το 1997 σκοτώθηκαν τουλάχιστον 6.000 άνθρωποι ως αποτέλεσμα του πολέμου του τουρκικού κράτους με την ένοπλη αντιπολίτευση στο τουρκικό τμήμα του Κουρδιστάν.
Ο κατάλογος των παραβιάσεων της Τουρκίας, μεταξύ άλλων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως αυτά ορίζονται από τον ΟΗΕ, είναι μακρύς. Η Τουρκία είναι ένα κράτος το οποίο συνειδητά και συστηματικά καταπατά τα δικαιώματα των ίδιων των πολιτών του.
Η ΕΕ, μεμονωμένα κράτη μέλη, άλλα δημοκρατικά κράτη, καθώς και διεθνείς οργανώσεις παρείχαν επί μακρόν στην Τουρκία πρόσβαση σε διάφορες μορφές συνεργασίας. Οι στόχοι συνδέονταν συχνά με την αγορά, αλλά απέβλεπαν και στην προώθηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της δημοκρατίας στην Τουρκία. Εξάλλου, ορισμένες από αυτές τις μορφές συνεργασίας θέτουν ως προϋπόθεση τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων εκ μέρους της Τουρκίας, κάτι που όμως δεν έχει γίνει. Θεωρώ ότι η Τουρκία έδειξε μέσω των πράξεων αυτών ποια είναι η θέση της. Είναι πια καιρός δημοκρατικές οργανώσεις και κράτη να εξετάσουν νέους τρόπους για την επίτευξη της δημοκρατίας και τη διασφάλιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων για τους ανθρώπους που ζούν υπό καθεστώς καταπίεσης στην Τουρκία.
Λόγω των προαναφερθέντων τάσσομαι κατά της επέκτασης εκ μέρους της ΕΕ της συνεργασίας με την Τουρκία.

Souchet
Απείχαμε από την ψηφοφορία για την έκθεση του κ. Swoboda. Ο εισηγητής εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι οι σχέσεις μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Τουρκίας βρίσκονται σε πλήρες αδιέξοδο λόγω του παγώματος των πολιτικών σχέσεων που αποφάσισε η Αγκυρα. Ο κ. Swoboda φαίνεται να εκπλήσσεται και να απογοητεύεται πολύ περισσότερο από το γεγονός αυτό, επειδή «σημειώθηκαν σημαντικές εξελίξεις σε σχέση με την αίτηση υποψηφιότητας της Τουρκίας» από την 1η Ιανουαρίου 1996, όταν τέθηκε σε ισχύ η Τελωνειακή Ένωση. Επιπλέον, ο εισηγητής αναφέρει τις διάφορες θέσεις που έλαβε έκτοτε το Συμβούλιο και η Επιτροπή, επιβεβαιώνοντας τον «ευρωπαϊκό προσανατολισμό» της Τουρκίας και την «επιλεξιμότητά της» για προσχώρηση στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Αυτό, όμως, που δεν αναφέρει ο κ. Swoboda είναι ότι το αδιέξοδο στο οποίο βρίσκονται οι σχέσεις μας με την Τουρκία προκύπτει ακριβώς από αυτή τη ρητορική της αμφισημίας και της ασάφειας. Διότι ισχύει ένα από τα παρακάτω: ή η Ένωση όντως σκέφτεται αυτό που λέει, ότι δηλαδή η Τουρκία έχει ευρωπαϊκό προσανατολισμό, και πρέπει, επομένως, να θεσπίσει μία προενταξιακή διαδικασία, διαφορετικά δικαίως η Τουρκία της προσάπτει ασυνέπεια, ή η Ένωση δεν πιστεύει στην πραγματικότητα ότι η Τουρκία ανήκει στην Ευρώπη, οπότε πρέπει να το πει ξεκάθαρα και να πάψει να προσποιείται.
Η πολιτική μας ομάδα θεωρεί ότι, μόνο αφού καθορισθούν και αναγνωρισθούν σαφώς οι ταυτότητες, θα καταστεί δυνατόν να δημιουργήσουμε με την Τουρκία φυσιολογικές και εποικοδομητικές σχέσεις.
Με την εξακολούθηση της αμφισημίας το μόνο που μπορούμε να επιτύχουμε είναι να θέτουμε σε μεγάλο κίνδυνο αυτές τις σχέσεις, που είναι απαραίτητες για την ισορροπία στη Μεσόγειο και τη Δυτική Ασία, λαμβανομένου υπόψη του σημαντικού ρόλου που διαδραματίζει και θα διαδραματίζει η Τουρκία στη Μέση Ανατολή και την Κεντρική Ασία.
Ζητάμε τον σεβασμό της πραγματικής ταυτότητας της Τουρκίας και τη νηφάλια αναγνώριση του προφανούς γεγονότος ότι η μεγάλη αυτή χώρα δεν ανήκει γεωγραφικά και πολιτιστικά στην Ευρώπη, ακριβώς επειδή υποστηρίζουμε μία Ευρώπη σαφώς βασισμένη στον σεβασμό των κρατών-εθνών που τη συνθέτουν και τα οποία αποτελούν τη βάση, την ουσία και τη δύναμή της. Η εμμονή από αυτή την άποψη σε απατηλές ψευδαισθήσεις δεν μπορεί παρά να προκαλέσει βαθιά και διαρκή κρίση στις σχέσεις μας με την Αγκυρα.
Αυτή η αδυναμία της σημερινής Ένωσης να χρησιμοποιήσει έναντι της Τουρκίας μια ξεκάθαρη γλώσσα λέει πολλά για την ανικανότητα της ίδιας της Ένωσης να αυτοπροσδιορισθεί γεωγραφικά και την παρουσιάζει ως προορισμένη να γίνει ένα είδος μεγάλου ακαθόριστου συνόλου, που δεν μπορεί παρά να τη ζημιώσει. Μία Ευρώπη μεταβλητής γεωμετρίας θα αποτελούσε, αντίθετα, μία στέρεη βάση για την ανάπτυξη στενής συνεργασίας με την Τουρκία στους τομείς αμοιβαίου ενδιαφέροντος. Δεδομένου ότι η έκθεση του κ. Swoboda δεν προτείνει διέξοδο από αυτές τις επικίνδυνες αμφισημίες, δεν μπορέσαμε να την υποστηρίξουμε.

Theorin και Wibe
Θέλουμε να υπογραμμίσουμε ακόμη περισσότερο πόσο λυπηρό είναι το γεγονός ότι η Τουρκία απέχει πολύ από την ικανοποίηση των αποκαλούμενων κριτηρίων της Κοπεγχάγης (κριτήρια για τα ανθρώπινα δικαιώματα, τη δημοκρατία, το νομική ασφάλεια και τον σεβασμό και προστασία των μειονοτήτων), παρ' όλο που, στο πλαίσιο της Συμφωνίας της Τελωνειακής Ένωσης, η υλοποίηση δημοκρατικών μεταρρυθμίσεων, η ενίσχυση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η επίλυση του Κουρδικού ζητήματος με πολιτικά μέσα και η κατάργηση του αντιτρομοκρατικού νόμου στην Τουρκία τίθενται ως προϋποθέσεις από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Είναι εξαιρετικά λυπηρό το γεγονός ότι, αντί η Τουρκία να ανταποκριθεί σε αυτή την υπόσχεσή της, η οποία αποτελούσε προϋπόθεση της Συμφωνίας της Τελωνειακής Ένωσης, η κατάσταση επιδεινώθηκε ποικιλοτρόπως. Οι οργανώσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων παρουσιάζουν συνεχώς εκθέσεις σχετικά με παραβιάσεις των δικαιωμάτων αυτών. Εκτός αυτού, δεν έχει αρχίσει ακόμη η απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων.
Είναι ιδιαίτερα σοβαρό το γεγονός ότι οι στρατιωτικοί έχουν αποκτήσει μία διαρκώς αυξανόμενη εξουσία επί της κοινωνίας των πολιτών. Πρέπει να αφαιρεθεί αμέσως από τους στρατιωτικούς ο τωρινός συνταγματικός τους ρόλος στο πολιτικό σύστημα.
Στα παραπάνω πρέπει να προστεθεί και η όξυνση του εθνικιστικού κλίματος με το μποϊκοτάρισμα ιταλικών προϊόντων, που αποτελεί παραβίαση των διατάξεων που περιέχονται στις Συμφωνίες Σύνδεσης και Τελωνειακής Ένωσης.
Έκθεση Herman (A4-0439/98)
Berthu
Κυρία Πρόεδρε, αύριο θα είναι πολύ δύσκολο να επιβάλουμε μία ενιαία νομισματική πολιτική σε μία ζώνη με διαρθρωτική ανομοιογένεια. Σήμερα ήδη παίρνουμε μία μικρή γεύση αυτού, με την πρόταση απόφασης του Συμβουλίου σχετικά με την εξωτερική εκπροσώπηση της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης.
Πριν ακόμη αρχίσουν την παραμικρή εναρμόνιση των εξωτερικών τους θέσεων επί της ουσίας - αν και βρισκόμαστε μόλις ένα μήνα πριν από τη θέση σε ισχύ του ευρώ - τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα και τα κράτη αλληλοσπαράχθηκαν για να μάθουν πώς θα αποκτήσει η Ένωση μία και μοναδική φωνή. Η τελική συμφωνία ικανοποιεί όλο τον κόσμο, εφόσον γίνεται δεκτό ότι η εξωτερική εκπροσώπηση της Κοινότητας θα πραγματοποιείται από κοινού από τα τρία θεσμικά όργανα: το Συμβούλιο, την Επιτροπή και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Κατ' αυτόν τον τρόπο, η Επιτροπή, που εκπόνησε το αρχικό κείμενο, αξιοποίησε ακόμη και το πιο ασήμαντο άρθρο της συνθήκης προκειμένου να προσδώσει αξία στην παρουσία της και να παρεισέλθει στην κοινή εκπροσώπηση, ενώ τα αρχικά της πλεονεκτήματα ήταν πολύ ανίσχυρα. Για να επιτύχει τον σκοπό της χρησιμοποίησε τον καλό της φίλο, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, που τη βοήθησε, σήμερα όπως και στο παρελθόν, περιμένοντας ανταπόδοση.
Εμείς θέλουμε να διατυπώσουμε γι' αυτή την κατάσταση δύο παρατηρήσεις σχετικά με τον αντιδημοκρατικό χαρακτήρα της μεθόδου και με το γεγονός ότι στερείται συνέπειας. Κατ' αρχάς, επισημαίνουμε ότι η Συνθήκη του Μάαστριχτ, για να μην τρομοκρατήσει τους εκλογείς σχετικά με τις πολιτικές συνέπειες του ενιαίου νομίσματος και για να εμφανίσει τη μεταρρύθμιση ως καθαρά τεχνική, δεν είχε αναφέρει σαφώς ότι η εξωτερική εκπροσώπηση της νομισματικής ένωσης πρέπει να διασφαλισθεί σε υπερεθνικό επίπεδο. Ωστόσο, αυτή είναι η λύση που βλέπουμε σιγά σιγά να διαμορφώνεται εδώ, τουλάχιστον μακροπρόθεσμα.
Είναι πράγματι σαφές ότι σιγά σιγά η Επιτροπή θα αναζητήσει όλα τα μέσα για να ενισχύσει τον ρόλο της, προσποιούμενη ότι εκφράζει το γενικό συμφέρον έναντι του Συμβουλίου, το οποίο θα προσπαθήσει να θέσει στο περιθώριο. Κατ' αυτόν τον τρόπο η κατάληξη θα είναι οι αποφάσεις των πολιτών να μη χαρακτηρίζονται καθόλου από διαύγεια. Ωστόσο, παρόμοιοι χειρισμοί, οι οποίοι αφθονούν στην ΟΝΕ, μπορούν να προκαλέσουν ακόμη και την απώλεια του ευρώ, καθώς, για να συγκαλύψουμε καλύτερα τον τελικό στόχο, αποδεχόμαστε τη θέσπιση, κατά την ενδιάμεση περίοδο, ενός θεσμικού συστήματος το οποίο στερείται εντελώς συνέπειας και στο πλαίσιο του οποίου θα υπάρχει ανταγωνισμός μεταξύ τριών θεσμικών οργάνων σε διεθνές επίπεδο, χωρίς να υπολογίσουμε τις αντιπροσωπείες των κρατών που θα εξακολουθήσουν να υφίστανται, τουλάχιστον για τα κράτη που δεν συμμετέχουν στο ευρώ, αλλά ενδεχομένως και για ορισμένα άλλα, κανείς δεν ξέρει.
Αυτή η ασυνέπεια, σε συνδυασμό με τα υπόλοιπα, μπορεί να καταστήσει αδύνατη τη διαχείριση του συστήματος, κι έτσι οι φεντεραλιστές μπορεί τελικά να τιμωρηθούν από τό ίδιο τους το λάθος, το γεγονός ότι δεν σεβάστηκαν τη δημοκρατία.

Blokland
Από την άποψη του διοικητικού δικαίου η Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεί ένα σχήμα εντατικής συνεργασίας ανεξάρτητων εθνικών κρατών. Υπό αυτή την ιδιότητα δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ούτε ως κράτος, ούτε ως διεθνής οργανισμός. Λόγω του υβριδικού χαρακτήρα της, η εκπροσώπηση της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης σε διεθνή βήματα, όπως είναι το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και η Ομάδα των επτά (G7), μας φέρνει αντιμέτωπους με ένα πρόβλημα.
Από κανονιστική άποψη τα πράγματα είναι απλά. Στα περισσότερα διεθνή βήματα μπορούν να συμμετέχουν μόνο αντιπρόσωποι κρατών. Όσο, λοιπόν, τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης συμμετέχουν κατ' ιδίαν σε παρόμοια βήματα, η ιδιότητα του πλήρους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή της ΟΝΕ συνιστά επανάληψη. Στην πράξη, όμως, οι διάφορες πλευρές θα επιθυμούν να προβάλλεται μία κοινή θέση ή γνώμη των κρατών που συμμετέχουν στην Οικονομική και Νομισματική Ένωση. Αυτό μπορεί να γίνει μέσω του Παρατηρητού. Προς το παρόν, έχω την εντύπωση ότι η Προεδρία του Συμβουλίου ECOFIN, ή ενδεχομένως ο Πρόεδρος της ΕΚΤ, είναι εκείνοι που θα μπορούν κατ' αρχάς να εκπροσωπούν την ΟΝΕ. Αυτό δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να γίνει από τον Πρόεδρο ή από ένα μέλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, επειδή δεν αποτελούν «το διοικητικό συμβούλιο» της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή της ΟΝΕ. Η ανάθεση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή του ρόλου της ψευδοκυβέρνησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι αντίθετη προς την κατανομή αρμοδιοτήτων στο πλαίσιο των συνθηκών.
Για τους λόγους αυτούς δεν μπόρεσα να υποστηρίξω την έκθεση Herman.

Mendes Bota
Βρισκόμαστε μόλις τέσσερεις εβδομάδες πριν από την έλευση του ευρώ και, σύμφωνα με τα τελευταία νέα, παρουσιάζεται δυστοκία για την εξεύρεση μιας λύσης σχετικά με την εκπροσώπηση της ζώνης του ευρώ στα διεθνή χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, ιδίως εάν ορισμένα κράτη μέλη εμμείνουν στη θέση τους ότι η Επιτροπή δεν πρέπει να συμμετέχει στην εν λόγω εκπροσώπηση. Μια τέτοια περιοριστική αντιμετώπιση της Ευρώπης αντίκειται στο άρθρο 109, παρ. 4, της Συνθήκης, όπως και στα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Λουξεμβούργου που πραγματοποιήθηκε τον Δεκέμβριο του 1997, και είναι αντίθετη προς το πνεύμα για «περισσότερη Ευρώπη» που διέπει την Οικονομική και Νομισματική Ένωση. Ενιαία έκφραση δεν σημαίνει ότι εκφραζόμαστε με μία και μοναδική φωνή, όπως φαίνεται να είναι η επιθυμία του Συμβουλίου.
Από την άλλη, θα ήταν απαράδεκτη η επινόηση οποιασδήποτε διάκρισης μεταξύ των μικρότερων και των μεγαλύτερων χωρών που εντάσσονται στη ζώνη του ευρώ όταν πρόκειται για συμμετοχή στις συνεδριάσεις της ομάδας των επτά (G7). Από τη στιγμή που μικρές χώρες, όπως η Πορτογαλία, η Αυστρία ή το Λουξεμβούργο, έχουν ήδη δώσει δείγματα γραφής όσον αφορά την ικανότητά τους να προΐστανται της μοίρας της Ένωσης, δεν υπάρχει κανένας λόγος να τους χορηγούμε πιστοποιητικά πολιτικής ανωριμότητας όταν πρόκειται για τη συμμετοχή τους στις συνεδριάσεις της ομάδας G7. Η οικονομική και εμπορική βαρύτητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που ενισχύεται με τη δημιουργία του ευρώ ως παγκόσμιου νομίσματος συναλλαγματικών αποθεμάτων και αναφοράς, την κάνει να επωμίζεται ιδιαίτερες ευθύνες στο θέμα της μεταρρύθμισης του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος και των ιδρυμάτων που το απαρτίζουν, και ειδικότερα του ΔΝΤ.
Η Ένωση σήμερα αποτελεί έναν αναπόδραστο παράγοντα πρόληψης και διαχείρισης των χρηματοπιστωτικών κρίσεων. Μια αδιέξοδη συζήτηση σχετικά με το πόσες φωνές θα εκπροσωπούν την Ένωση δεν θα είχε άλλο αποτέλεσμα παρά να βλάψει την αξιοπιστία της.
Θα υπάρχουν, όμως, τρεις φωνές και δύο φωνητικές χορδές που θα ηχούν με την ίδια φωνή. Η μία θα ηχεί σε οικονομικούς τόνους, με εναλλαγή, και θα είναι αυτή του Προεδρεύοντος του Συμβουλίου των Έντεκα που συμμετέχουν στο ευρώ. Η άλλη θα είναι η φωνή του Προέδρου της ΕΚΤ και θα ηχεί μονίμως σε νομισματικούς τόνους. Δεν είναι η ιδανική λύση, διότι έτσι η Επιτροπή ταπεινώνεται, εφόσον περιορίζεται σε ρόλο κομπάρσου, στο ρόλο παροχής τεχνικής υποστήριξης στους κόλπους της αντιπροσωπείας της Ένωσης. Αλλά βρισκόμαστε σε μια τέτοια στιγμή όπου, ελλείψει χρόνου, είναι προτιμότερο να καταλήξουμε σε μια απόφαση, έστω και ανεπαρκή, παρά να μη λάβουμε καμία απολύτως απόφαση. Και απ' ό, τι φαίνεται, αυτό ακριβώς θα συμβεί.

Murphy
Οι ευρωβουλευτές του βρετανικού Εργατικού Κόμματος απείχαν από την τελική ψηφοφορία επί της έκθεσης Herman για την «Εκπροσώπηση και τον Καθορισμό της θέσης της Κοινότητας σε Διεθνές Επίπεδο στο πλαίσιο της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης». Αυτό δεν σημαίνει ότι αντιτάσσονται στην ανάγκη για έναν μηχανισμό εξωτερικής εκπροσώπησης του ευρώ στο οποίο συμμετέχουν για την ώρα 11 χώρες. Αντιθέτως, αντανακλά τη δυσαρέσκεια λόγω της υπερβολικής κοινοτικοποίησης αυτού του κρίσιμου ζητήματος από την πλευρά της Ευρωπαϊκής Κοινότητας. Αποτελεί επίσης αναγνώριση του προενταξιακού καθεστώτος του Ηνωμένου Βασιλείου.

Palm
Εφόσον η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει, κατά την άποψή μου, να είναι μία διακρατική συνεργασία, δεν μπορώ να στηρίξω διατυπώσεις όπως ότι «η συναλλαγματική πολιτική μπορεί να είναι αποτελεσματική, αν υποστηρίζεται από μια συντονισμένη οικονομική και νομισματική πολιτική» (τροπολογία 1, αιτιολογική σκέψη 8). Επίσης, δεν δέχομαι ότι «η εξωτερική εκπροσώπηση της Κοινότητας πρέπει να είναι πραγματικά ενιαία αφού ολοκληρωθεί ο συντονισμός των γενικών προσανατολισμών των οικονομικών πολιτικών» (τροπολογία 2, αιτιολογική σκέψη 8α). Πέραν αυτού, είμαι της άποψης ότι η ΕΚΤ είναι βαθύτατα αντιδημοκρατική ως προς τη δομή της, μεταξύ άλλων λόγω του τρόπου διορισμού των διοικητών των κεντρικών τραπεζών. Επιθυμία μου δεν είναι μία υπερεθνική ευρωπαϊκή κεντρική τράπεζα επί της οποίας δεν θα ασκείται κανένας δημοκρατικός έλεγχος και, συνεπώς, δεν σκοπεύω να ψηφίσω υπέρ του κειμένου, εάν οι κυβερνήτες των κεντρικών τραπεζών δεν εκπροσωπούν πλέον τις πατρίδες τους, αλλά τη Νομισματική Ένωση (τροπολογία 4, αιτιολογική σκέψη 11α).

Wibe
Απείχα από την ψηφοφορία γι' αυτή την έκθεση, διότι η Σουηδία δεν θα συμμετάσχει στην Οικονομική και Νομισματική ένωση.
Έκθεση Randzio-Plath (A4-0441/98)
Berthu
Η έκθεση της κ. Randzio-Plath σχετικά με τις ανά τον κόσμο νομισματικές και χρηματοπιστωτικές κρίσεις έχει το θετικό ότι εκφράζει, για πρώτη φορά, κάποιες αμφιβολίες που αρχίζουν να εμφανίζονται σχετικά με τα πλεονεκτήματα του ευρώ. Ειδικότερα, ζητεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις ΗΠΑ «να επαγρυπνήσουν για τη διατήρηση ισόρροπης σχέσης μεταξύ της τιμής του δολαρίου και του ευρώ », γεγονός που εκφράζει a contrariο μια πραγματική και δικαιολογημένη ανησυχία σχετικά με τον κίνδυνο αυξημένης αστάθειας ενός διπολικού συστήματος σε πλαίσιο γενικής κρίσης. Επιπλέον, η έκθεση υπογραμμίζει ότι «οι τυχόν επιπτώσεις στην ευρωπαϊκή οικονομία μπορεί να μην κατανεμηθούν ισόρροπα, δεδομένου ότι τα επιμέρους κράτη μέλη έχουν διαφορετικό βαθμό ανοίγματος σε διάφορα μέρη της παγκόσμιας οικονομίας », γεγονός που εκφράζει επίσης τον φόβο μήπως η Ευρώπη πέσει θύμα ενός ασύμμετρου πλήγματος, που μια ενιαία νομισματική ζώνη, όπως η ζώνη του ευρώ, δεν θα είναι σε θέση να αντιμετωπίσει χωρίς να ζητήσει σημαντικές θυσίες από τους λαούς.
Ωστόσο, δεν υπερψηφίσαμε την έκθεση Randzio-Plath για έναν άλλο λόγο: τελειώνει με μία πολύ αμφισβητήσιμη έκκληση για αύξηση των επενδυτικών δαπανών σε ευρωπαϊκό επίπεδο με σκοπό να αντισταθμιστεί η κάμψη της οικονομικής μεγένθυνσης.
Δυστυχώς, το αποτέλεσμα ενός τέτοιου είδους προγράμματος δεν θα ήταν άλλο από μια αύξηση των αρμοδιοτήτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με παράλληλη διόγκωση ενός ήδη αβάσταχτου δημόσιου χρέους, με συνέπεια να πληρώνουν για τα λάθη μας οι μελλοντικές γενιές φορολογουμένων. Το σημαντικότερο, όμως, είναι ότι τέτοιου είδους προτάσεις το μόνο που κάνουν είναι να συγκαλύπτουν προσωρινά τα πραγματικά προβλήματα και να αναβάλλουν τις αποτελεσματικές λύσεις. Ιδιαίτερα η Γαλλία και η Γερμανία βρίσκονται στριμωγμένες μεταξύ του βάρους των υποχρεωτικών εισφορών και του συστηματικού εμπορικού ανοίγματος. Προκειμένου να χαλαρώσει αυτή η πίεση θα πρέπει να εγκαθιδρυθεί μια πραγματική εμπορική άμυνα της Ευρώπης, με παράλληλη ελάφρυνση του δημοσίου τομέα, και κυρίως των κοινωνικών συστημάτων. Ως προς το τελευταίο αυτό σημείο, πρέπει να βρούμε τον τρόπο να συνδυάσουμε τις αρχές μας περί αλληλεγγύης με μία πιο ευέλικτη διαχείριση της κοινωνικής προστασίας, κάτι που είναι δυνατόν, αφού το πέτυχαν οι Κάτω Χώρες!
Υπ' αυτές τις συνθήκες, η πρόταση για επενδυτικές δαπάνες σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η οποία υποστηρίχθηκε από όλη την αριστερή πτέρυγα του Κοινοβουλίου, δεν χρησιμεύει παρά στη συνέχιση της ύπαρξης των προνομίων και στη διατήρηση με τεχνητά μέσα στη ζωή καταδικασμένων συστημάτων.

Blokland
Η έκθεση της κ. Randzio-Plath είναι γραμμένη με βάση το σκεπτικό ότι η κοινωνία είναι ευμετάβλητη. Πριν από μερικές δεκαετίες, η υπόθεση αυτή υποστηρίχθηκε θερμά από τις επονομαζόμενες προοδευτικές πολιτικές ομάδες, οι οποίες προσπάθησαν να τη διαμορφώσουν σε εθνική κλίμακα. Στην έκθεση που έχει κατατεθεί προβάλλονται παρόμοιες ιδέες σε διεθνή κλίμακα.
Ακριβώς όπως το κράτος δεν μπορεί ή δεν πρέπει να κυριαρχήσει εντελώς επί της οικονομίας σε εθνική κλίμακα, έτσι δεν μπορεί ή δεν πρέπει να παραχωρηθεί αυτή η εξουσία σε διεθνείς οργανισμούς. Οπωσδήποτε πρέπει να υπάρξει μια καλύτερη επίβλεψη. Επίσης, κρίνεται σκόπιμο να υπάρξει περισσότερη διαφάνεια. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με κώδικες δεοντολογίας και με εναρμονισμένους λογιστικούς κανόνες που θα ισχύουν για τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και τις επιχειρήσεις που μπορεί να συσταθούν στα πλαίσια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών .
Στις τροπολογίες αριθ. 12 και 13 προσπάθησα να εκφράσω την άποψη ότι τα μέσα της νομισματικής πολιτικής δεν μπορούν να χρησιμοποιούνται έτσι απλά για την προαγωγή των επενδύσεων και της απασχόλησης. Η επιθυμητή διασύνδεση του ευρώ με το δολάριο των ΗΠΑ έχει εκ των προτέρων τεχνητό χαρακτήρα, με αποτέλεσμα να αποτελεί εν δυνάμει πηγή εντάσεων.
Αφ' ης στιγμής οι τροπολογίες αυτές δεν εγκρίθηκαν, ήταν απολύτως δικαιολογημένο να καταψηφιστεί η έκθεση στο σύνολό της.

Iversen και Kirsten Jensen
Οι Δανοί σοσιαλδημοκράτες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ψήφισαν σήμερα υπέρ της έκθεσης Randzio-Plath σχετικά με τις ανά τον κόσμο νομισματικές και χρηματοπιστωτικές κρίσεις και τις επιπτώσεις τους στην οικονομία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά καταψήφισαν όλες τις τροπολογίες. Ψηφίσαμε υπέρ, επειδή η έκθεση περιέχει πολλές καλές προτάσεις για το πώς μπορούμε να εμποδίσουμε κρίσεις όπως αυτές της Νότιας Ασίας. Οι χώρες που δέχθηκαν τα πρώτα και σοβαρότερα πλήγματα χαρακτηρίζονται από έλλειψη διαρθρωτικών οικονομικών μεταρρυθμίσεων. Τα διεθνή πρότυπα λογιστικής και ελεγκτικής δεν χρησιμοποιούνται στις πληγείσες χώρες, ούτε υπάρχει ανεξάρτητη εποπτεία του χρηματοπιστωτικού τομέα.
Επίσης, πρέπει να αναπροσαρμοστούν οι διεθνείς χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί, συμπεριλαμβανομένων των οργανισμών Bretton Woods και του ΔΝΤ, που λειτουργεί εδώ και 54 χρόνια. Πρέπει να αυξηθεί χρηματοδότηση του ΔΝΤ, να βελτιωθεί η διαφάνεια των οργανισμών, να αναβαθμιστεί η πολιτική ευθύνη των ταμείων και να βελτιωθεί ο έλεγχος των αγορών συναλλάγματος.
Προκειμένου να αποφευχθεί η εξάπλωση της κρίσης στην ΕΕ προτείνεται να αυξηθεί η ζήτηση, παραδείγματος χάριν, μέσω της αύξησης των δημόσιων επενδύσεων, αλλά και μέσω της αλλαγής της άποψης ότι οι δημόσιες δαπάνες επενδύσεων συμβάλλουν στο δημόσιο έλλειμμα. Η ζήτηση πρέπει να αυξηθεί, είναι όμως ανησυχητικό να παρακάμψουμε τα κριτήρια του τρίτου σταδίου της ΟΝΕ, ενώ οι επακόλουθες απαιτήσεις του Συμφώνου Ανάπτυξης και Σταθερότητας δεν προωθούν τα τρέχοντα και μελλοντικά συμφέροντα των κρατών που συμμετέχουν στο ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι ψηφίζουμε υπέρ της πρότασης ως έχει τώρα και κατά όλων των τροπολογιών.

Lienemann
Θα υπερψηφίσω αυτή την έκθεση που παρουσιάζει τις σοβαρές συνέπειες του κυρίαρχου χρηματοοικονομικού συστήματος.
Η άνοδος στην εξουσία ενός διεθνικού οικονομικού καπιταλισμού, όπου οι χρηματικές συναλλαγές και η κερδοσκοπία επικρατούν έναντι της παραγωγικής οικονομίας και των πραγματικών εμπορικών συναλλαγών, προκαλούν σοβαρές ανισορροπίες και οδηγούν σε χάος και σε κρίση, ενώ ταυτόχρονα αυξάνονται οι ανισότητες στο εσωτερικό των κρατών και μεταξύ των διαφόρων κρατών. Έφθασε η στιγμή να θέσουμε σε εφαρμογή μια πραγματική διαδικασία ρύθμισης των οικονομιών και των χρηματοοικονομικών κινήσεων, προκειμένου να υπερισχύσει η αναζήτηση μιας αρμονικής ανάπτυξης προς όφελος των λαών. Γι' αυτό το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα πρέπει να υποστηρίξει σθεναρά την ιδέα του κ. Tobin όσον αφορά την εφαρμογή ενός συστήματος φορολόγησης σε παγκόσμια κλίμακα των κινήσεων κεφαλαίων.
Οι παραπομπές σε έναν κώδικα δεοντολογίας και στην απαραίτητη διαφάνεια δεν προσφέρουν από μόνες τους επαρκείς εγγυήσεις για το μέλλον. Πράγματι, από το σύστημα φορολόγησης των κινήσεων κεφαλαίων θα προκύψει τριπλό όφελος: περιορισμός της κερδοσκοπίας, εξασφάλιση καλύτερης γνώσης των εν λόγω κινήσεων και αναγνώριση της αρχής της φορολόγησης του κεφαλαίου. Στην πραγματικότητα, το επιχείρημα της κινητικότητας του κεφαλαίου είναι το πρόσχημα για την άντληση εισφορών και την αυξανόμενη ανισορροπία ανάμεσα σε όλους τους φόρους που επιβάλλονται στην εργασία, την κατανάλωση και τους φόρους που επιβάλλονται στα περιουσιακά στοιχεία και στο κεφάλαιο.
Τέλος, η έκθεση της κ. Randzio-Plath αναφέρεται, και δικαίως, στους σοβαρούς κινδύνους μιας πολύ περιορισμένης οικονομικής ανάπτυξης στην Ευρώπη μετά από αυτή την παγκόσμια νομισματική κρίση, και υποστηρίζει την ανάκαμψη της εγχώριας ζήτησης. Αν και η έκθεση επιμένει να υπάρξουν μεγάλες επενδύσεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο, δεν κάνει, ωστόσο, λόγο για την απαραίτητη μείωση των επιτοκίων που θα συνέβαλαν στην ανάκαμψη. Παρ' όλα αυτά, οι κεντρικές τράπεζες, όπως η ΕΚΤ, μοιάζουν να μην ακούν τα αιτήματα πολλών υπουργών οικονομικών των χωρών μας.
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο χάνει κατ' αυτόν τον τρόπο μια σημαντική ευκαιρία να διαδραματίσει τον ρόλο του στον «δημοκρατικό διάλογο» με την ΕΚΤ, στην οποία εκφράζει τακτικά τις επιθυμίες του, καθώς, εάν καθυστερήσει υπερβολικά η μείωση των επιτοκίων, η Ευρώπη κινδυνεύει να παρασυρθεί σε μία δίνη μείωσης της ανάπτυξης και να πρέπει να αντιδράσει με σκληρά μέτρα. Ωστόσο, δυστυχώς γνωρίζουμε ότι το τίμημα αυτής της αδυναμίας και της πολύ μικρής ανάπτυξης θα πληρωθεί με αύξηση της ανεργίας. Συνεπώς, πρέπει να γίνει το παν για να αντιμετωπισθεί η κατάσταση.

Θεωνάς
Η παρατεταμένη χρηματοπιστωτική κρίση, που ξεκίνησε από την Ταολάνδη, επεκτάθηκε σε ολόκληρη την ΝΑ Ασία, μετά στη Ρωσία και τη Λατινική Αμερική και χαρακτηρίζεται από απότομες και παρατεταμένες στη γενική τους τάση πτώσεις των αξιών στα χρηματιστήρια, στην ανταλλακτική αξία των νομισμάτων, από την πτώχευση χρηματοπιστωτικών κολοσσών και άλλων χρηματοεπενδυτικών ομίλων καθώς και μεγάλων βιομηχανικών επιχειρήσεων. Οι κυβερνήσεις των μεγάλων χωρών και το πολυεθνικό κεφάλαιο που είναι άμεσα αναμεμιγμένο σε επιχειρήσεις στις χώρες αυτές φοβούνται ότι η κατάσταση μπορεί να ξεφύγει από κάθε έλεγχο.
Στα πλαίσια της προσπάθειας αντιμετώπισης του προβλήματος εντάσσονται και οι σχετικές πρόσφατες αποφάσεις της Ομάδας των 7, τις οποίες και υιοθετεί η εισηγήτρια, που όμως αδυνατούν να απαντήσουν στην ουσία της κρίσης. Από τη μια αναγκάζονται να παραδεχτούν ότι η περίφημη παγκοσμιοποίηση, με τους όρους που συντελείται υπό την ηγεμονία των μεγάλων πολυεθνικών συμφερόντων, μπορεί να αποδειχτεί καταστροφική για το σύστημα που έχουν διαμορφώσει, από την άλλη επιμένουν στη βασική επιλογή τους που, όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στην έκθεση, συνίσταται στην ύπαρξη της «παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής αγοράς που στηρίζεται στην τεχνολογία και επιτρέπει στις επενδύσεις να αναζητούν τη μεγαλύτερη κερδοφορία».
Απουσιάζει οποιαδήποτε αναφορά στον έλεγχο των κερδοσκοπικών κινήσεων του κεφαλαίου, που αποτελούν βασικό αποσταθεροποιητικό παράγοντα, ιδιαίτερα για τις λιγότερο αναπτυγμένες χώρες, και που συνιστούν αναπόσπαστο τμήμα της λογικής του εύκολου, γρήγορου, μέγιστου κέρδους.
Απουσιάζει οποιοσδήποτε προβληματισμός σχετικά με την προώθηση παραγωγικών επενδύσεων που θα συμβάλουν στην οικονομική ανάκαμψη και τη δημιουργία απασχόλησης. Πριν επιδεινωθεί και επεκταθεί παραπέρα η κρίση, τα κράτη μέλη πρέπει να αναλάβουν πρωτοβουλίες για αύξηση των δημοσίων επενδύσεων, στήριξη του δημόσιου τομέα και αναπροσανατολισμό των τεράστιων αποθεμάτων ιδιωτικού κεφαλαίου από την χρηματιστηριακή κερδοσκοπία στην παραγωγική επένδυση. Παράλληλα, η ΕΕ οφείλει να λάβει τις αναγκαίες πρωτοβουλίες για την κατάργηση των φορολογικών παραδείσων για το κεφάλαιο.
Μας προξενεί κατάπληξη το γεγονός ότι τα επίσημα όργανα της ΕΕ αρνούνται μέχρι σήμερα να δουν τους κινδύνους που υπάρχουν για παραπέρα επέκταση της κρίσης και για μεταφορά της στο εσωτερικό της ΕΕ, καλυπτόμενα πίσω από τη δήθεν σταθερότητα της ζώνης του ευρώ. Δεν απαντούν στο πραγματικό γεγονός ότι η εκτεταμένη έκθεση ευρωπαοκών χρηματοπιστωτικών γιγάντων σε χώρες όπως η Ρωσία και οι χώρες της ΝΑ Ασίας αποτελεί εν δυνάμει βόμβα στην ήδη ευάλωτη ευρωπαοκή οικονομία. Αγνοούν τις εκτιμήσεις του ΔΝΤ και του ΟΟΣΑ για επιβράδυνση της ανάπτυξης, προφανώς για να μην ταράξουν την εκτός πραγματικότητας ευφορία για την επικείμενη εισαγωγή του ευρώ.
Είμαστε κατηγορηματικά αντίθετοι σε κάθε προσπάθεια παραπέρα ενίσχυσης των παρεμβατικών αρμοδιοτήτων του ΔΝΤ και των άλλων διεθνών οικονομικών οργανισμών. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι αποδεχόμαστε το σύστημα που διαμόρφωσε η συμφωνία του Bretton Woods. Αλλά τα σχέδια δημιουργίας ενός Συμβουλίου Οικονομικής Ασφάλειας, ανάθεσης αποφασιστικών αρμοδιοτήτων στην Προσωρινή Επιτροπή του ΔΝΤ, ή ακόμα αναγωγής του ιδιωτικού κεφαλαίου σε δανειοδότη ύστατης ανάγκης -μαζί με το ΔΝΤ- στις χώρες που πλήττονται από κρίσεις, όχι μόνο δεν θα λύσουν το πρόβλημα, αλλά θα σημάνουν παραπέρα περιορισμό των κυριαρχικών δικαιωμάτων των κρατών, επιβολή αυστηρότερων προγραμμάτων λιτότητας στους λαούς, δημιουργία πάνω από τα εθνικά ή και περιφερειακά όργανα, ανεξέλεγκτων υπερσυγκεντρωτικών δομών.
Εμείς δεν έχουμε αμφιβολία ότι οι κρίσεις θα συνεχίζονται όσο η πολιτική και οι συνθήκες που τις εκτρέφουν δεν αλλάζουν ουσιαστικά. Τα πρώτα θύματα των κρίσεων αυτών είναι τα εκατομμύρια των εργαζομένων, που στη συνέχεια καλούνται να πληρώσουν το λογαριασμό των νέων προγραμμάτων λιτότητας και αναδιάρθρωσης. Μόνο αυτοί, με τη συντονισμένη πάλη τους σε εθνικό, κοινοτικό και διεθνές επίπεδο, μπορούν να επιβάλουν την αλλαγή του συσχετισμού των δυνάμεων σε διεθνές επίπεδο, την προώθηση μέτρων που θα μειώνουν και στην πορεία θα εξαλείψουν τις αιτίες των φαινομένων αυτών.

Wibe
Απείχα από την τελική ψηφοφορία γι' αυτήν την έκθεση, διότι το Κοινοβούλιο δεν τήρησε τους κανόνες περί απαρτίας, σύμφωνα με το άρθρο 112. Θεωρώ ότι η απόφαση αποτελεί παραβίαση του Κανονισμού του ίδιου του Κοινοβουλίου.

Πρόεδρος
Το Κοινοβούλιο εξήντλησε τα θέματα της ημερήσιας διάταξης.

Διακοπή της συνόδου
Πρόεδρος
Κηρύσσω τη διακοπή της συνόδου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
(Η συνεδρίαση λήγει στις 13.15)

