
Maes
Mijnheer de Voorzitter, ik wilde u iets vragen over een VZW die zich het VZW-pensioenfonds noemt. Leden van het Europees Parlement, ik geloof dat de pensioenfondsen hier door het Parlement reeds meermaals besproken werden en dat wij in een overgangsfase zitten. Derhalve verwondert het mij ten zeerste dat ik hier een uitnodiging vind van de heer Balfe voor een vergadering die hij houdt met het VZW-pensioenfonds. Ik wilde vragen of het Parlement voor dit soort vergaderingen de tolken en de onkosten voorziet en of deze VZW nog op enigerlei wijze door het Parlement gesteund wordt.

De Voorzitter
Hartelijk dank, mevrouw Maes. Het Bureau neemt nota van uw opmerking. U begrijpt wel dat het Bureau op dit moment en in de huidige omstandigheden niet in staat is op uw vraag te antwoorden. Het gaat niet om een individuele beslissing van de waarnemend Voorzitter, maar om een beslissing van het Bureau. U zult te zijner tijd een passend antwoord krijgen.

Goedkeuring van de notulen van de vorige vergadering
De Voorzitter
De notulen van gisteren zijn rondgedeeld.
Geen bezwaren?

Galeote Quecedo
Mijnheer de Voorzitter, bij het nalezen van de notulen van gisteren, heb ik gemerkt dat de heer Barón Crespo heeft gereageerd op iets wat ik de dag voordien heb gezegd.
U hoeft zich geen zorgen te maken, mijnheer de Voorzitter, ik ben niet van plan gebruik te maken van mijn recht om op een persoonlijke opmerking te reageren. Bovendien geef ik grif toe dat ik de parlementaire behendigheid van de heer Barón mis om in minder dan 24 uur tijd een repliek op een persoonlijke opmerking te bedenken. Ik wil hem hiermee enkel via zijn collega' s laten weten dat ik bereid ben de kwestie te verduidelijken.

De Voorzitter
Hartelijk dank, mijnheer Galeote. U hebt een vraag opgeworpen en dat is uw volste recht, maar u begrijpt wel dat ik niet de aangewezen persoon ben om u van antwoord te dienen. Ik stel voor dat u deze kwestie opnieuw aan de orde stelt wanneer de heer Barón Crespo het voorzitterschap waarneemt.
(De notulen worden goedgekeurd)

Europees Bureau voor wederopbouw - Situatie in Kosovo
De Voorzitter
Aan de orde is het gecombineerd debat over:
verslag A5-0013/99 van mevrouw Pack, namens de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid, over het voorstel voor een verordening van de Raad tot wijziging van verordening (EG) nr. 1628/96 betreffende de steun aan Bosnië-Herzegovina, Kroatië, de Federatieve Republiek Joegoslavië en de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië, met name wat de oprichting van een Europees Bureau voor wederopbouw betreft (COM(99)0312 - C5-0062/99 CNS(99)0132
en de verklaring van de Commissie over de situatie in Kosovo.

Pack
Mijnheer de Voorzitter, waarde collega' s, wij spreken vandaag over een bureau voor de wederopbouw van Zuid-Oost-Europa. Het eerste operationele bureau daarvan moet in Kosovo, in Pristina, worden geopend. In tegenstelling tot andere instellingen in Europa hebben wij een les getrokken uit Bosnië-Herzegovina. Wij willen nu vanaf het begin efficiëntie. Efficiëntie mag niet van meet af aan gedwarsboomd worden door het feit dat beslissingen op grote afstand worden genomen. Dat is een les die wij in Bosnië hebben geleerd. De heer Schwaiger, de vorige rapporteur voor OBNOVA, heeft dit euvel indertijd voor Bosnië aan de kaak gesteld.
Daarom is het voor ons erg belangrijk dat het bureau voor de wederopbouw van Kosovo in Pristina wordt gevestigd. Ik moet echter toegeven dat dit bureau een onderdeel is van het grote wederopbouwbureau voor heel de westelijke Balkan, voor Zuid-Oost-Europa, dat zijn zetel in Thessaloniki zal hebben. Ik kom echter op dit vraagstuk van de zetel en al hetgeen daarmee verband houdt, evenals de efficiëntie, zo meteen nog terug.
Wat moet nu dit bureau in Kosovo doen? Het moet ter plekke zorgen voor wederopbouw, maar het is niet alleen bevoegd voor dakpannen en cement. Het is ook bevoegd voor het herstel van omstandigheden die beantwoorden aan de principes van een rechtsstaat. Het is bevoegd voor de wederopbouw van de infrastructuur. Het is bevoegd voor de vestiging van bedrijven, want dat is allemaal noodzakelijk om de vluchtelingen een fatsoenlijk tehuis te bieden en een kans om het leven in Kosovo te hervatten.
In Kosovo is men niet alleen geconfronteerd met de naweeën van een oorlog die qua schade niet zo erg was als men aanvankelijk aannam. Bovendien weten wij dat de Albaniërs heel veel zelf kunnen doen. Die wachten niet tot anderen hen de metselkalk aanreiken. Daar zorgen zij zelf voor. Zij zijn ook al heel tevreden als een gedeelte van hun huis tenminste weer staat en dan bouwen ze geleidelijk aan verder.
Nee, dit bureau heeft ook een heel andere taak. Het moet het vacuüm opvullen dat in de afgelopen negen jaar is ontstaan. Er is in Kosovo geen lokale overheid. Er is daar geen administratieve structuur. Daarom is het ook zo vreselijk moeilijk om zelfs maar een begin te maken met de wederopbouw en de vestiging van bedrijven. De eigendomssituatie is niet opgehelderd. Je kunt een bedrijf in West-Europa niet zeggen dat het zich in Kosovo kan vestigen of daar een bestaand bedrijf kan overnemen. Dat kan gewoon niet, omdat niemand weet van wie dat bedrijf is. Het meeste hier is immers van de staat. Ook het vraagstuk van het grond- en bodemeigendom is niet opgehelderd. Dat zijn taken bij uitstek voor dit bureau ter plekke, want dit kan alleen ter plekke worden gedaan.
Wij hebben daar mensen nodig die van wanten weten. Wij hebben ingenieurs nodig, mijnenopruimers en allerlei knowhow. Daar is dit bureau geschikt voor.
Wij hebben hier trouwens al het een en ander bereikt, dat wil zeggen anderen hebben ons reeds het een en ander toegestaan, misschien om bij voorbaat aan het Parlement tegemoet te komen. Zo moet bijvoorbeeld de directeur van het bureau het Parlement driemaandelijks een activiteitenverslag voorleggen. Het Parlement moet de directeur kwijting verlenen voor de uitvoering van de begroting en de Commissie moet het Parlement een door de raad van bestuur goedgekeurd jaarverslag voorleggen.
Wij vragen verder nog dat bij uitbreiding van de werkzaamheden van dit bureau tot andere sectoren in het omringend gebied dit Parlement wordt gehoord. Daarvoor mag een besluit van de Raad niet volstaan. Wij accepteren geen voldongen feiten meer, maar willen van tevoren worden gehoord.

Wij hebben dat verslag in juli gekregen. Ik heb mijn vakantie besteed aan het begeleiden en vervolgens indienen van het onderhavige verslag.
De Raad heeft reeds een gemeenschappelijk standpunt vastgesteld en mij gisteren laten weten dat hij daar niets meer aan kan veranderen. Maar die vlieger gaat natuurlijk niet op. Als wij vandaag definitief over dit verslag zouden stemmen, zouden wij uiteindelijk in een situatie verzeild raken waarin de Raad ons zegt: "Prima werk, mooi geschreven, maar het interesseert ons niet". Dat zal nu niet gebeuren. Wij zullen de Commissie vragen zich aan onze zijde te scharen, overeenkomstig de vijf punten die gisteren zijn goedgekeurd en dan zullen wij in de komenden weken de Raad zover krijgen dat hij instemt met het meeste van hetgeen wij hier hebben gezegd. Het beste zou zijn indien de Raad met alles zou instemmen, want wij hebben heel efficiënt gewerkt.
(Applaus)
Dan kom ik nu bij een punt dat mij in hoge mate irriteert. Wij hebben het wederopbouwbureau, de umbrella-organisatie in Thessaloniki. Het Stabiliteitspact heeft zijn zetel in Brussel. Kan iemand mij uitleggen hoe men stabiliteit op de westelijke Balkan van Brussel uit kan organiseren? Ik zou het niet kunnen en ik ben ervan overtuigd dat de heer die dat moet doen, het nog veel minder kan!
(Applaus) Daarom verzoek ik u vriendelijk mij te helpen om de Raad tot nader inzicht te brengen. De Raad moet gaan inzien dat het wederopbouwbureau voor Zuid-Oost-Europa, dat in Thessaloniki zijn zetel heeft, nauw verbonden moet zijn met de zetel van het Stabiliteitspact die ook in Thessaloniki moet zijn! Daar wil ik nog iets aan toevoegen. Dit Stabiliteitspact is van plan ronde-tafels op te zetten en is daar al mee bezig. Weet u wat ronde-tafels zijn? Die hangen iedereen in Zuid-Oost-Europa de keel uit. Daarbij komt namelijk niets uit de bus. Als het een working-tafel organiseert voor democratisation and human rights, prima! Alleen houdt zich daar ook al het Royaumont-initiatief mee bezig. Of als het een ronde-tafel voor economic reconstruction, development and cooperation vormt, moet ik zeggen dat de SECI dit al doet. Ook heeft het security issues in petto. Dat doet echter de South Eastern European Defence Ministers Group al. Kortom er bevinden zich daar vier verschillende organisaties en groepen met ronde of vierkante tafels en er wordt ook onder de tafel gewerkt. Uiteindelijk komt er echter niets uit de bus.
Daarom verzoek ik de Raad vriendelijk de zetels van het Stabiliteitspact en het wederopbouwbureau samen te voegen en beide nauw met elkander te verbinden. Ook wil ik dat de Raad eindelijk de nodige koppeling legt tussen de door mij genoemde initiatieven die ik nu niet weer zal opnoemen, want die kunt u in de notulen nalezen. Wij hoeven het wiel niet opnieuw uit te vinden, als anderen er al jarenlang aan werken. Daarom vraag ik u vriendelijk mij steun te geven in mijn pogingen de efficiëntie van dit bureau te garanderen.
(Applaus)

Kinnock, Neil
Mijnheer de Voorzitter, met uw goedvinden zou ik hier inderdaad op instigatie van het Parlement een verklaring van de Commissie over Kosovo willen afleggen. Ik heb uiteraard de grootste waardering voor mevrouw Pack en voor de overtuigende en heldere wijze waarop ze haar steekhoudende betoog vorm geeft. Ik zal aan het eind van het debat van deze ochtend uitvoerig op haar verslag ingaan.
De Commissie is verheugd over het feit dat er een internationaal burger- en militair bestuur is opgericht dat is begonnen met de uitermate penibele wederopbouw van Kosovo. Zij roept alle partijen op VN-Resolutie 1244 en de militaire akkoorden naar de letter na te leven en hoopt dat KFOR en UNMIK op zo kort mogelijke termijn geheel operationeel zullen zijn.
De Commissie steunt de oprichting van een democratisch en multi-etnisch Kosovo en betreurt de aanhoudende etnische geweldplegingen ten zeerste. Zij veroordeelt in de meest felle bewoordingen elke vorm van etnisch geweld en pleit voor een maximale inzet in het streven naar de voor de stabiliteit en veiligheid van de gehele regio zo noodzakelijke verzoening en samenwerking. Het Parlement zal willen weten wat de bijdrage van de Commissie is aan de immense inspanningen om in Kosovo de infrastructuur en het maatschappelijk leven te herstellen. Die bijdrage is, globaal gezien, tweeledig: betrokkenheid bij het belangrijkste wederopbouwprogramma en samenwerking met andere internationale donoren binnen het kader van de coördinatie-initiatieven van UNMIK. Aangezien het verslag van mevrouw Pack momenteel aan de orde is, zal dat eerste aspect ongetwijfeld besproken worden. Vandaar dat ik in deze nu enkele relevante punten zal toelichten.
Ten eerste is er voor 1999 voor het OBNOVA-programma een totale begroting van 137 miljoen euro uitgetrokken waarvan 46 miljoen euro aan vastleggingen. De tenuitvoerlegging staat op stapel. De Commissie rekent echter wel op de actieve steun van dit Parlement, steun die er naar mijn volle overtuiging ook zal komen, om zowel de resterende 92 miljoen euro binnen te halen als ook de extra middelen die de komende jaren beschikbaar zullen moeten worden gesteld. Wij schatten op dit moment dat in het jaar 2000 500 miljoen euro nodig zal zijn en in 2001 en 2002 500 tot 700 miljoen euro.
Ten tweede is een efficiënte uitvoering uiteraard van levensbelang. De Commissie stelt dan ook voor om ter plaatse een bureau voor wederopbouw op te richten dat toe kan zien op een effectieve tenuitvoerlegging van het communautaire wederopbouwprogramma voor Kosovo.
Ten derde moet de oprichting van het bureau terdege voorbereid worden en voor dat doel is een task force in het leven geroepen. Deze task force regelt de besteding van de eerste tranche wederopbouwsteun, 46 miljoen euro. Daarbij gaat de aandacht vooral uit naar de douane, het opruimen van mijnen en de aankoop van onontbeerlijk materiaal voor de renovatie van woningen, overheidsgebouwen en, met name, het Mitrovica-ziekenhuis. In een volgende tranche zal men zich concentreren op het winterklaar maken van de wegen en het creëren van zustersteden, waarvoor de lidstaten om steun gevraagd zal worden, gevolgd door de aanpak van de openbare nutsbedrijven, overheidsgebouwen, de economische wederopbouw en institution-building.
Naast de tenuitvoerlegging van de communautaire steun is de Commissie ook op het ruimere, internationale vlak actief betrokken bij de inspanningen voor Kosovo. Hieronder valt een heel scala aan activiteiten waarvan ik er bij wijze van voorbeeld enkele zal noemen. Ten eerste houdt de Commissie zich samen met de andere partners en de grote internationale financiële instellingen bezig met de inventarisatie van de schade en de behoeften. De Commissie zorgt zelfs voor de enige methodologische inventarisatie van materiële schade die op provincieschaal plaatsvindt. In juli jongstleden, op een door de Commissie en de donoren van de Wereldbank georganiseerde conferentie, zijn de eerste resultaten van dit onderzoek met betrekking tot de schade aan woningen en infrastructuur vrijgegeven. Een uitvoeriger verslag over grootschalige infrastructuur komt eind dit jaar gereed.
Ten tweede is de Commissie met de Wereldbank medeverantwoordelijk voor de fondsenwerving en tijdens die bijeenkomst in juli werd meer dan 2 miljard euro toegezegd. Een tweede conferentie vindt volgende maand plaats.
Ten derde is er op het vlak van de wederopbouw voor de Europese Unie, zoals u weet, een speciale taak weggelegd bij UNMIK, het VN-bestuursorgaan ter plaatse. Deze activiteiten zijn gebundeld in de zogenaamde pijler 4 die onder leiding staat van de heer Dixon, een Commissieambtenaar. Dankzij de niet-aflatende inzet van de heer Dixon en zijn collega' s functioneert pijler 4 goed, niettegenstaande de enorme problemen die het gevolg zijn van het huidige juridische en administratieve vacuüm in Kosovo. Centraal staan het herstel van het banksysteem, het aanbieden, in nauwe samenwerking met andere pijlers en KFOR, van de noodzakelijke levensbehoeften, van onderdak en vervoer vóór de winter is aangebroken, het opstellen samen met de Wereldbank en het IMF van een vereenvoudigde begroting, het uitwerken van een fiscaal stelsel en het creëren, in samenwerking met de Wereldbank, van een investeringskader voor de middellange termijn dat aan de volgende donorconferentie moet worden voorgelegd.
Ten vierde zullen de Europese Unie, en uiteraard de Commissie, zich ook inzetten voor de andere pijlers: pijler 1 met de UNHCR, voor humanitaire aangelegenheden, pijler 2 met de VN en pijler 3 met de OVSE voor institution-building en democratisering.
Wij zullen daar waar openbaar bestuur en wederopbouw elkaar overlappen, streven naar volledige samenwerking tussen de verschillende deelnemers.
Mijnheer de Voorzitter, in het licht van de recente beslissing van de Raad om de sancties inzake de Kosovocrisis te versoepelen zal de Commissie een voorstel formuleren waarin Kosovo en Montenegro vrijgesteld worden van specifieke EG-sancties tegen de voormalige Republiek Joegoslavië. Het olie­embargo en het verbod op commerciële vluchten zullen dan ook worden opgeheven.
Een goede samenwerking met alle relevante autoriteiten in Kosovo zal uiteraard onmisbaar zijn om effectieve controle uit te kunnen oefenen op het eindgebruik en misbruik te voorkomen.
Mijnheer de Voorzitter, de afgelopen jaren hebben onze mede-Europeanen zich opnieuw ontpopt als zowel dader als slachtoffer van huiveringwekkend geweld en pogingen tot etnische uitroeiing die, in een eufemisme dat mij verbijstert, ook wel omschreven wordt als "zuivering". Zoals altijd zijn het onschuldige burgers die de meest afschuwelijke verschrikkingen moeten ondergaan waarvan de verwoestende nawerking nog jarenlang hun leven zal bepalen. Ik weet dat ik u niet hoef te overtuigen, maar gezien het feit dat de Europese Unie, ook als coördinator van de inspanningen van anderen, voorop loopt bij de pogingen het doorstane leed te verzachten en het normale leven opnieuw een kans te geven, is de Unie welhaast verplicht zich voor de volle honderd procent in te zetten. Hier en elders, door samen te werken met mensen van alle etnische groeperingen en door ons in te zetten voor de waarden en doelstellingen die ons verbinden. Door ons humanitair op te stellen hopen wij ook als Europeanen een voorbeeldfunctie te vervullen.

Bourlanges
Mijnheer de Voorzitter, wij zijn zeer ingenomen met de ontwerpwetgevingsresolutie die hier ter tafel ligt, hoewel een aantal zaken ons zorgen baart. We scharen ons uiteraard achter de richtsnoeren van onze rapporteur, mevrouw Pack.
Ik vertegenwoordig hier vandaag enigszins geïmproviseerd de Begrotingscommissie en de heer Tillich. Mijnheer de commissaris, het spijt me dat ik straks niet kan blijven om naar uw antwoorden te luisteren, maar ik zal er op een later tijdstip met veel belangstelling kennis van nemen. Sommige aspecten van deze ontwerpresolutie kunnen we onderschrijven, maar over andere maken we ons zorgen.
Over drie zaken kunnen we ons verheugen. Allereerst doet het ons deugd dat het bureau waarvan hier sprake is zijn werkzaamheden ter plekke zal uitvoeren. De problemen kunnen immers uitsluitend daar, en dus niet in Brussel, worden opgelost. We kunnen beter actief te werk gaan in Pristina, dan tevergeefs wachten tot Brussel de problemen te lijf gaat.
Verder verheugt het ons dat binnen het bureau de hiërarchische structuren behouden blijven. Het leidinggevend personeel is immers afkomstig van de Commissie. Wel vinden we dat er bij het verdelen van de functies te weinig personeel van de Commissie is aangetrokken in vergelijking tot het personeel dat ter plekke is aangeworven.
Wij zijn bovendien ingenomen met het bestuurlijke aanpassingsvermogen waaraan ik zojuist refereerde. Het stelt ons in staat in de plaatselijke behoeften te voorzien met grotendeels plaatselijk personeel dat het gebied goed kent. Mijnheer de commissaris, dit bureau is in mijn ogen heel anders dan de bureaus voor technische bijstand. Er is hier immers sprake van souplesse - de BTB' s zouden die ook moeten hebben - terwijl bovendien wordt gezorgd voor het behoud van de hiërarchie en de verantwoordelijkheid. De BTB' s schieten op dit punt tekort. Dit is in het verleden al eens aan de kaak gesteld.
Wij maken ons over een vijftal zaken zorgen. Allereerst is er het vraagstuk van de huisvesting van het bureau. Waarom zouden we Brussel verlaten om naar Thessaloniki te gaan? Willen we nu ter plekke aanwezig zijn of niet? Dit bureau buigt zich over vraagstukken die met Kosovo te maken hebben. Het moet dus in Kosovo gehuisvest worden. Onze tweede punt van zorg is de duur. Wij willen dat het bureau werkzaam blijft zolang daar behoefte aan is. Wij willen geen bureau dat om louter administratieve redenen blijft voortbestaan. Daarom zijn we, op dit moment althans, voorstander van een duur van 30 maanden.
Wij denken dat de bevoegdheden onevenredig verdeeld zijn tussen de Commissie, de Raad en de lidstaten. Dat is zorgwekkend. De Rekenkamer deelt onze ongerustheid overigens. Wij zijn bang dat de voorgestelde structuur leidt tot afbrokkeling van de bestuurlijke autoriteit van de Commissie ten gunste van die van de lidstaten. Hier kunnen we ons niet achter scharen. Wij willen geen raad van bestuur die de leiding van het bureau bij de lidstaten legt, maar een raad die ervoor zorgt dat de Commissie de controle blijft uitoefenen. Wij nemen u in bescherming, mijnheer de commissaris, maar vragen u ook uzelf te verdedigen. Wij willen bovendien in plaats van een beheercomité een raadgevend comité, waarin de lidstaten zijn vertegenwoordigd en hun stem kunnen laten horen, maar niet echt de beslissingen nemen.
We willen tenslotte dat de verantwoordelijkheden op financieel gebied duidelijk worden afgebakend. Hetgeen door de Europese Unie betaald wordt, moet ook door haar beheerd worden. Hetgeen voor rekening van de lidstaten gedaan wordt, moet door de lidstaten zelf beheerd worden.

Van der Laan
Voorzitter, na maanden van ellende leek een klein lichtstraaltje op Kosovo te kunnen gaan schijnen. De Europese Unie had royaal 500 miljoen euro vrijgemaakt om de Kosovaren te helpen met de wederopbouw van hun land. Ook de Commissie heeft haar best gedaan. In plaats van het gebruikelijke bureaucratische verkeer tussen Brussel en de plaats van het werk koos zij voor een decentraal agentschap dat autonoom aan de slag kon. Maar van de goede intenties van de Commissie is niets terecht gekomen. Zij zijn andermaal getorpedeerd door politieke spelletjes in de Raad. Door een koehandel, want anders is het niet te noemen, tussen de Duitsers en de Grieken, is het ongelukzalige besluit gevallen dat het agentschap voor wederopbouw in Thessaloniki moest gaan werken.
Dit leidt tot verspilling, verspilling van geld, verspilling van mankracht, verspilling van efficiency. Het leidt tevens tot onbegrip in Kosovo, want uiteindelijk is het Kosovo zelf dat opgebouwd moet worden en niet Griekenland. Maar het ergste komt nog. Weet u dat een Kosovaar een visum nodig heeft om naar Griekenland te reizen? En dat hij dat visum enkel kan halen bij het Griekse consulaat in Belgrado? Dat is voor de meeste Kosovaren toch echt vijandig gebied. Dat betekent dus dat de ministers met hun besluit om dat agentschap in Thessaloniki te vestigen de mensen die zij proberen te helpen, uitsluiten van die wederopbouw. De leden van de Commissie begrotingscontrole hebben unaniem, dus langs alle partijen, besloten om deze gang van zaken te verwerpen.
Wij eisen tevens dat er een degelijke controle komt op het agentschap. Sommigen van de punten zijn al genoemd door mijn collega uit de Begrotingcommissie. Verder vinden wij het natuurlijk van het hoogste belang dat OLAF de mogelijkheid krijgt om in te grijpen als de dingen misgaan.
Ik kom nog even terug op de zetelkwestie en ik spreek ook namens mijn fractie. Mevrouw Pack heeft zich bijzonder moedig opgeworpen om de puinhoop die de Raad heeft gemaakt, op te ruimen en zij draagt een hele logische oplossing aan, namelijk het agentschap in Pristina en dat te koppelen aan het Stabiliteitspact in Thessaloniki. Dat zou tevens iets van substantie geven aan die bonte verzameling van praatclubjes die er nu zijn.
Ik juich haar intenties toe, maar de vraag is natuurlijk of de Raad zich daar iets van aan gaat trekken. Ik geloof dat duidelijk is gebleken gisteren dat de Raad niet van plan is om maar op enige manier te luisteren naar wat wij willen. Daarom steun ik van harte haar voorstel om het uit te stellen. Wij moeten gewoon het gevecht aangaan met de Raad om wat juist en efficiënt is.

Oostlander
Mijnheer de Voorzitter, de wederopbouw van Kosovo is nog niet gestart of de lidstaten vragen zich al begerig af: wat kan mijn land daaraan verdienen? Ambten worden onder de grote landen verdeeld, ongeacht of ze ook grote sponsoren zijn en het tot gelding komen van een wat bredere visie wordt vakkundig verhinderd door het inperken van de rol van de Commissie. Dat doet men doorgaans door een beheersraad aan te stellen met vertegenwoordigers van de 15 lidstaten. Zo kan ieder goed kijken of de belangen van zijn eigen land wel fors genoeg aan hun trekken komen. Ik denk dan ook dat die 15 vertegenwoordigers van die lidstaten in die beheersraad werken op basis van een ambtseed die van hun vraagt om de belangen van hun land naar vermogen te ondersteunen en te bevorderen en niet op basis van een Europese ambtseed die zou kunnen luiden dat zij beloven de Europese belangen en visies maximaal tot hun recht te laten komen en niet alleen de nationale.
Indien de nood van Kosovo inderdaad in het centrum van de aandacht stond, zou men een beheersraad van dien aard nooit oprichten. Dan zou een adviescomité met een beperkt aantal deskundige adviseurs, met een Europese ambtseed als basis, voldoende zijn. Zij zouden dan kunnen toezien op de effectiviteit van de uitvoering. Bij hen zou niet het eigen belang bepalend zijn maar de vraag of de opbouw van Kosovo misschien ook een mooie stimulans zou kunnen zijn voor het bedrijfsleven in Kosovo en in de omringende arme landen die wij maar mondjesmaat voor een loyale uitvoering van de boycot tegen Servië compenseren.
Wij willen immers voor hen een stabiliteitspact invullen. Met stabiliteit bedoelen we niet stilstand maar vooruitgang. Aan de bereidheid van de Raad om zijn voorstellen ten aanzien van die beheersraad te wijzigen, kunnen we aan de burgers laten zien wat in feite de drijfveren van de Raad zijn en in hoeverre hij een hekel aan verkwisting heeft. Want productie voor de wederopbouw van Kosovo zal immers in veel gevallen goedkoper zijn in de regio dan in de lidstaten.
Ik zou nog voor een bijzonder aspect de aandacht willen vragen. Het is bekend dat de opbouw van het openbaar bestuur een heel belangrijke bijdrage zal zijn aan de ontwikkelingskansen van Kosovo. Vanuit mijn land is de Vereniging van Nederlandse gemeenten op lokaal vlak daar zeer intensief mee bezig. Maar ze stuiten op de aanwezigheid van UCK-burgemeesters overal waar de UCK het burgemeestersambt heeft kunnen bezetten. Die burgemeesters ontplooien hun willekeur ten aanzien van de bevolking waardoor de opbouw van een goed functionerend en betrouwbaar ambtenarenapparaat regelrecht wordt gefrustreerd. Ik vraag mij dan ook af of de Raad niet bereid zou kunnen zijn op voorstel van de Commissie te kijken of zulke burgemeestersposten misschien beter kunnen worden vervuld door ervaren mensen van buiten.
We kennen de ervaringen in Bosnië waar soms uitgesproken criminele burgemeesters, soms uitgesproken tuig, deze ambten vervullen waardoor de ontwikkeling van een lokale gemeenschap niet tot zijn recht kan komen. Mijnheer de Voorzitter, aan de bereidheid van de Raad om in te gaan op ons verzoek tot wijziging van hun document, een wijziging die laat zien dat Kosovo werkelijk in het centrum van de belangstelling staat, kunnen we zien of dit ook een ondersteunbaar project zal zijn. Ik zou dan ook graag zien dat de Commissie het nodige doet om de Raad tot wijzigingen aan te zetten.

Swoboda
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, mevrouw de commissaris, waarde collega' s, ik wil allereerst mevrouw Pack hartelijk danken voor haar inzet, haar standvastigheid en ook haar bereidheid tot compromissen bij een aantal vraagstukken. Daarom geven wij ook onze volledige steun aan haar amendementen. Dit Parlement is eigenlijk onverdeeld van mening dat de hardleersheid van de Raad onaanvaardbaar is. Tussen twee haakjes, wij kunnen de Raad helemaal geen les leren, want hij is er niet. Ik hoop dat de Commissie aan onze kant staat, ook indien commissaris Kinnock dat niet zo in alle duidelijkheid heeft kunnen zeggen. Hier gaat het er niet om wie gelijk heeft, wij of de Raad. Hier gaat het erom dat wij allen gezamenlijk leren van de begane fouten. De burgers in onze lidstaten accepteren niet meer dat weer eens, of in ieder geval hoogstwaarschijnlijk weer, geld wordt verspild. Evenals onze burgers zijn wij bereid geld uit te geven, mits het doelmatig wordt uitgegeven.
Ik wil vier punten noemen. Ten eerste hadden wij afgesproken - en daar ben ik heel blij mee - dat het bureau zich in Pristina moet bevinden, maar - en wat dat betreft ben ik het niet helemaal eens met mevrouw Van der Laan - dat Thessaloniki wel degelijk de geschikte plaats is voor de meer algemene regionale samenwerking, voor de wederopbouw van het gehele gebied. In dit gebied moeten alle volkeren en alle landen met elkaar samenwerken en dat kan beslist beter vanuit Thessaloniki worden georganiseerd dan vanuit Brussel. Daarom kunnen wij volledig achter deze opsplitsing staan.
Ten tweede heeft men voor één bureau meteen maar twee bestuursraden gepland, met telkens vijftien lidstaten. Wat heeft het echter voor een zin twee bestuursraden te hebben voor één bureau met telkens 15 lidstaten? Daar kan maar één ding achter zitten, namelijk de bedoeling zoveel mogelijk van de koek binnen te halen. Hier gaat echter niet om het uitdelen van contracten voor de wederopbouw in Europa, maar om een efficiënte, snelle en goede organisatie van de wederopbouw. Ik hoop dan ook, mevrouw Schreyer, dat u een oogje in het zeil zult houden en zult nagaan of het geld efficiënt wordt uitgegeven. Het geld mag niet via een omweg de lidstaten en hun bedrijven ten goede komen. Ook moet u de controle door OLAF in de gaten houden.
Ten derde stelt mevrouw Pack voor dat alle landen van Zuid-Oost-Europa, respectievelijk de bedrijven uit deze landen, betrokken worden bij de wederopbouw. Ik geef toe dat wij ook in onze fractie discussies hebben gehad over de mogelijkheid van deelname aan de wederopbouw van bedrijven uit landen die niet voldoende of in het geheel niet bereid zijn mede te werken. Dat is enerzijds Kroatië en anderzijds een land dat momenteel helemaal niet bereid is deel te nemen, namelijk Joegoslavië. Wij willen vooruitkijken en ook deze landen de kans geven met hun bedrijven en ondernemingen deel te nemen aan de wederopbouw. Wij hopen dat deze landen en hun regeringen deze kans zullen aangrijpen en zich alsnog bereid zullen verklaren tot deelneming. Wat Kroatië betreft, is dat een moeizame zaak en wij hopen dat er zich ondanks alle problemen ook in Servië, respectievelijk Joegoslavië, fundamentele veranderingen zullen voordoen en daarom stemmen wij hiermee in.
Dan wil ik tot slot nog terugkomen op hetgeen commissaris Kinnock zei. Wij hebben niet besloten tot interventie in Kosovo en Joegoslavië om de ene etnische groep te laten vervangen door de andere. Ik heb het volste begrip voor de gevoelens van woede en haat van vele Albanese Kosovaren jegens de Servische bevolking. Wij kunnen echter niet tolereren dat nu een andere etnische discriminatie met verdrijving en moord plaatsvindt.

De Europese Unie moet zorgen voor samenwerking tussen alle etnische groepen van het gehele gebied. Dat is het Europese doel dat wij met grote efficiëntie moeten nastreven. Daarom stemt ook mijn fractie in met uitstel en met het verzoek aan de Raad, daar de Raad eerst zijn werk moet doen.
(Applaus)

Haarder
Mijnheer de Voorzitter, vorige winter was ik in Kosovo. Ik heb daarover aan de Commissie mensenrechten verslag uitgebracht. Ik bezocht een aantal particuliere hulporganisaties. Hun grootste probleem was de centralistische werkwijze van de Commissie en de veel te lange wachttijd voor de behandeling van aanvragen, die daarmee gepaard gaat. De lokale vertegenwoordiger van de Commissie moest elke kleinigheid in Brussel navragen, omdat de Commissie in Brussel bang was fouten te maken. Dit is echter geen manier om fraude en bedrog te bestrijden, mijnheer de commissaris. Om efficiënter te kunnen werken, moet de Commissie delegeren. Op lokaal niveau moet men de bevoegdheid hebben om snel en efficiënt te kunnen optreden en ingrijpen. Indien er dan fraude en onregelmatigheden voorkomen, moeten de lokale verantwoordelijken zware sancties krijgen. Daarom, mijnheer de Voorzitter, is het natuurlijk totaal onaanvaardbaar dat de orders van nog verder moeten komen. Het bureau in Kosovo zou niet alleen moeten wachten op orders uit Brussel, maar ook uit Thessaloniki. Dat kan niet. De liberale fractie is woedend om de koehandel die blijkbaar heeft plaatsgevonden met de benoeming van de heer Hombach en de vestiging van het bureau in Thessaloniki. Wij hopen dat dit niet te nadelig uitvalt. Wij willen niet dat de taak van de mensen die in Pristina alles opbouwen, bemoeilijkt wordt door extra bureaucratie vanuit Thessaloniki.
Tenslotte, mijnheer de Voorzitter, verzoek ik alle partijen zoveel mogelijk een beroep te doen op de lokale vertegenwoordigingen van de Albanese burgers en op de capaciteiten van de bevolking zelf, in plaats van de dingen in hun plaats te doen. We moeten de UCK-milities dringend stoppen in hun pogingen de Serviërs te verdrijven, hierbij is het beste wapen de mobilisatie van de civiele leiders die zich in Kosovo bevinden. Het gaat immers om partijen die bij de verkiezingen 80% van de stemmen behaalden. Zij zijn er nog steeds en ook hun leiders zijn er nog. Ze zijn klaar om het roer over te nemen. Ook op lokaal niveau zijn er mensen die het roer kunnen overnemen en dat is de beste remedie voor het UCK, waarvoor ik bitter weinig sympathie koester.

Cohn-Bendit
Mijnheer de Voorzitter, waarde collega' s, ik denk dat we ervoor moeten waken fundamentele problemen met organisatorische kwesties te verwarren. Wij vinden ook dat het bureau voor de wederopbouw van Kosovo in Pristina gehuisvest moet worden. Het bureau voor de wederopbouw van Bosnië zetelde overigens in Sarajevo en de problemen met dit bureau waren bijzonder groot. Het heeft dus alleen zin het bureau in Pristina te huisvesten als de bewoners van Kosovo bij de wederopbouw van deze regio betrokken worden.
We zouden het ook moeten hebben over de manier waarop deze wederopbouw moet plaatsvinden. We weten dat de Europese Unie in Bosnië veel te bureaucratisch te werk is gegaan. Anders gezegd, we moeten bij het afwegen van de keuze tussen Thessaloniki of Pristina lering trekken uit onze ervaringen in Bosnië. We moeten ervoor zorgen dat de bevolking weer onafhankelijk kan functioneren, dat wil zeggen dat we ons bij de wederopbouw moeten richten op zaken als bruggen, huizen en wegen. Daarnaast moeten we werken aan de opbouw van een burgermaatschappij. De vraag is dus welk programma ertoe kan bijdragen dat deze burgermaatschappij, zoals de heer Haarder zei, de wederopbouw in eigen hand kan nemen. De wederopbouw moet niet worden overgelaten aan de militairen. Ik zal in deze context maar niet over de UCK­bendes spreken. Vanuit politiek oogpunt moeten we iedere neiging tot militaristisch optreden veroordelen, maar ze is wel begrijpelijk gezien de ellende die de Kosovaren hebben meegemaakt. We kunnen evenwel alleen door middel van democratisering vooruitgang boeken.
Neem bijvoorbeeld Bosnië, waar 3.000 huizen van nieuwe daken zijn voorzien. Het programma zat heel eenvoudig in elkaar. Tegen de bevolking werd gezegd dat als ze zelf hun muren weer zouden opbouwen, wij hun daken zouden betalen en als ze zelf de daken hadden gebouwd, wij voor de verwarming zouden zorgen. Met dit programma werd de bevolking op alle niveaus gestimuleerd actief mee te werken aan de wederopbouw. Ik wil daarom dat we overwegen autonome besluitvormingsprocedures in Pristina te bewerkstelligen. Als de bevolking samen met ons kan besluiten wat er gedaan moet worden, kan de voor de Unie zo karakteristieke, vergaande bureaucratisering vanuit Brussel vermeden worden.

Theonas
Mijnheer de Voorzitter, de situatie in Kosovo wordt gekenmerkt door de hardnekkige poging van het UCK om de aanwezigheid van de NAVO-macht en KFOR uit te buiten en de in Kosovo levende Serviërs, zigeuners en alle andere, niet-Albanese etnische groepen volledig etnisch weg te zuiveren. Het UCK wil een eigen staat opbouwen en dit gebied loskoppelen van het Servische grondgebied.
De Europese Unie en de zogenaamde "internationale gemeenschap" hebben een enorme verantwoordelijkheid. In amendement 2 van het onderhavige verslag van mevrouw Pack staat dat men moet samenwerken met de Albanese Kosovaren die bereid zijn hun staat op te bouwen en dat men hen hulp moet bieden, opdat zij kunnen deelnemen en bijdragen aan de plannen van de Europese Unie. Wat zijn deze plannen echter?
Ten eerste wordt onomwonden toegegeven dat men in Kosovo een staat wil oprichten. Ten tweede chanteert men openlijk het door de criminele NAVO-bombardementen vernietigde volk van Joegoslavië. Men wil dit volk nationaal, sociaal en politiek onderwerpen en een leiding opdringen die de Amerikanen en de NAVO welgevallig is. Zonder een dergelijke leiding zou er van wederopbouw van het verwoeste land geen sprake kunnen zijn. Dit is een catastrofaal beleid. Dit zet, met andere middelen, de totale vernietiging van Joegoslavië voort. Dit is koren op de molen van het UCK en zijn criminele activiteiten en veroorzaakt enorme gevaren voor de stabiliteit in de buurlanden en zelfs heel de Balkan.
De met rugdekking van de NAVO uitgevoerde, ongebreidelde acties van het UCK zullen vroeg of laat enorme problemen veroorzaken, zelfs in Albanië en de Voormalige Joegoslavische Republiek van Macedonië. Ook wordt daarmee aangetoond wat voor een soort vrede u in de Balkan wilt opleggen. Is er hier trouwens iemand die gelooft dat op 19 september het UCK zal zijn ontwapend?
Ik begrijp heel goed dat vandaag gesproken wordt over de economische wederopbouw van Kosovo. Deze houdt echter rechtstreeks verband met de politieke intenties van de lidstaten en hun pogingen zoveel mogelijk van de voor de reconstructie van Kosovo beschikbare kredieten voor hun bedrijven binnen te halen. Vandaar die ruzie over de verdeling van de buit!

Nobilia
Mijnheer de Voorzitter, allereerst ben ik het volledig eens met mevrouw Pack dat het gedrag van de Raad betreurenswaardig is. De Raad heeft vroegtijdig een standpunt ingenomen ten aanzien van de onderhavige verordening en aldus laten doorschemeren dat hij geen rekening wenst te houden met hetgeen het Parlement, qua geest en oriëntatie, heeft aangegeven in zowel de eerste wijziging van de richtlijn van 1998 als in zijn resolutie van juli jongstleden.
Ik stem in met de bezwaren ten aanzien van de zetel van het bureau - dat moet volgens ons Pristina zijn en niet Thessaloniki - en eveneens met de bezwaren ten aanzien van de mogelijkheid die de Raad zegt te hebben om eenzijdig, zonder enig overleg vooraf met het Parlement, de activiteiten van het bureau uit te breiden tot andere gebieden van de Federatieve Republiek Joegoslavië. Het Parlement krijgt daarbij alleen een aantal verificatietaken, en wel driemaandelijks, waarbij het - let wel - achteraf controle moet uitoefenen op de verrichte activiteiten en het beheer.
Ik begrijp ook niet waarom het Parlement, bij de samenstelling van de bestuursraad van het bureau, zou moeten instemmen met de benoeming van zeven onafhankelijke deskundigen als vertegenwoordigers van de Commissie. Dit druist in tegen de voorstellen van de Commissie zelf die, naar voorbeeld van het begeleidend comité, wilde voorzien in de aanwezigheid van één vertegenwoordiger per lidstaat.
Mijns inziens zou het verkeerd zijn indien het Parlement de lidstaten van de Unie zou uitsluiten van een besluitvormingsproces dat in eerste instantie van politieke, en pas daarna van operationele aard is. Het gaat dus niet bij uitstek om het verkrijgen van preventieve controle op de algemene doelstellingen van de hulp, ook al zou de omvang van de hulp - 1.900 miljoen euro - daarvoor pleiten.

Belder
Mijnheer de Voorzitter, in eerste instantie wil ik mijn oprechte waardering uitspreken voor het werk van de rapporteur, mevrouw Doris Pack. Onder Balkanexperts geniet zij als geëngageerde politica grote waardering want mevrouw Pack was en is ook am Ort.
Over de oprichting van een Europees Bureau voor wederopbouw kunnen wij kort zijn. Een prijzenswaardig initiatief. Wij ondersteunen de twee principiële strategieën die de rapporteur aanvoert.
Na een donker, repressief decennium gloort er weer maatschappelijk perspectief voor de Kosovaren. Pijnpunt blijft vooralsnog of dat ook evengoed voor het achtergebleven deel van de Servische minderheid geldt als voor de inmiddels teruggekeerde Albanese meerderheid. De hulp van de EU dient in elk geval, zij het naar proportie, aan beide volksgroepen ten goede te komen. Een noodzakelijke aansporing tot wederzijdse dulding van buitenaf.
Graag maak ik een algemene opmerking over de daadwerkelijke Europese hulpverlening aan de zo zwaar getroffen Kosovaren. Zij kan gelijkmatig over het legendarische Merelveld (Kosovo polje) worden verdeeld òf via modelprojecten aanwending vinden. Voor die laatste aanpak pleit het treurige feit dat sommige regio´s en steden in de de jure Servische provincie een bijzonder hoge menselijke en materiële tol moesten betalen aan de furie van Milosevic' speciale politie-eenheden en het reguliere Joegoslavische leger. Precies de selectie van een aantal modelprojecten èn hun succesvolle voortgang biedt de Kosovaren een concreet houvast want vooruitgang zal hen wellicht extra moed doen vatten.
Fundamentele voorwaarde voor het welslagen van alle, dus ook de Europese, wederopbouwhulp, is overigens natuurlijk wel het herstel van de openbare orde in Kosovo. Aan provocaties van beide zijden is geen gebrek. De internationale gemeenschap dient deze onder geen beding te dulden en daartegen onder leiding van de eerst verantwoordelijke instantie voor de publieke veiligheid, KFOR, ter plaatse gecoördineerd resoluut stelling te nemen.
Bij het nogal eens gehoorde westerse vertrouwen in de Kosovaarse parallelle maatschappelijke instellingen, zeg de Albanese schaduwstaat gedurende de afgelopen tien jaar, als ideaal aanknopingspunt voor een nieuw begin voor deze territoriale twistappel, past sowieso een kritische kanttekening. Voor sommige essentiële sociale terreinen geldt dit pluspunt zonder meer. Denk aan het ondergrondse onderwijs, denk aan de gecontinueerde medische zorg en specialisatie. In het politieke bedrijf gaat zo' n "simpel" doortrekken van de bestaande lijn evenwel niet op. Daarom verdienen verkiezingen op het ogenblik zeker geen prioriteit. Politieke rust, de uitkristallisering van het politieke landschap in Kosovo is een must.
Laat ik eindigen met een lichtpuntje. Een positieve ontwikkeling is de terugkeer van een kritische Kosovaarse pers, die een breed politiek spectrum bestrijkt. Zij aarzelt niet eigen Albanese wandaden openlijk en scherp aan de kaak te stellen. Neem de verdrijving van Roma en Serviërs. Dit inheemse vertoon van morele moed rechtvaardigt beslist de presentie van een Europees bureau van wederopbouw in Pristina!

Sichrovsky
Mijnheer de Voorzitter, de wederopbouw van Kosovo is ongetwijfeld een van de meest urgente taken, maar ook een van de grootste verantwoordelijkheden van de Europese Unie. Uit de laatste rapporten van de VN blijkt dat Kosovo een volledig verwoest land is, waar noch garanties voor de veiligheid van de mensen, noch voldoende levensmiddelen voor de bevolking bestaan. De verantwoordelijkheid van de Europese Unie mag zich dit keer echter niet beperken tot de financiering van de wederopbouw. Voorwaarde voor een reconstructieprogramma is immers het herstel van een, in democratisch opzicht, rechtvaardig systeem en de EU heeft daarvoor niet alleen sociale en economische, maar ook politieke verantwoordelijkheid.
Zoals uit de kwalijke voorbeelden van de afgelopen weken uit Rusland blijkt, komt vaak slechts een fractie van de miljardensteun terecht bij degenen die daar werkelijk voor in aanmerking komen. Daarom moet de geldstroom transparant zijn. Wij moeten allemaal de garantie hebben dat het belastinggeld van de Europeanen niet verdwijnt op de rekeningen van deze of gene politieke of economische crimineel. Alleen de Europese Unie is er verantwoordelijk voor dat dit geld niet wordt misbruikt. Als afgevaardigden hebben wij een verantwoordelijkheid jegens onze kiezers die met hun belastinggeld deze wederopbouw financieren. Wij zijn afhankelijk van een welwillende stemming onder de bevolking en daarom heeft de Unie de principiële verantwoordelijkheid degenen die deze opbouw medefinancieren, uit te leggen hoe hun geld wordt gebruikt.
De Europese Unie heeft hiervoor dit keer een modern, efficiënt, operationeel en ook transparant conflictmanagement nodig. Enkel onder die voorwaarden kunnen wij op brede steun van de Europese bevolking rekenen.

Fitto
Mijnheer de Voorzitter, het verslag van de Commissie over de vestiging van het bureau voor de wederopbouw van Kosovo gaat uit van de juiste overwegingen, daar het voortborduurt op de ervaringen die men elders in Europa met reconstructie-activiteiten heeft opgedaan.
Dit is mijns inziens niet alleen een gelegenheid om de aandacht te vestigen op de grote problemen in verband met de noodzakelijke transparantie en efficiëntie in de werking van dit bureau, principes die gezien de situatie in de Balkan van het allergrootste belang zijn. Volgens mij moet dit ook een gelegenheid zijn om na te denken over de reconstructie van een sociaal, economisch en moreel systeem. Daarvoor is een meer algemene visie nodig van Zuid-Oost-Europa en deze visie mag natuurlijk niet leiden tot verdeeldheid ten aanzien van de plaats waar het bureau gevestigd moet worden.
Ik heb naar de opmerkingen van de andere collega' s geluisterd en mijns inziens wordt daarin een legitiem probleem aan de orde gesteld: waar ligt het belang van de lidstaat - een belang dat natuurlijk nooit prioritair mag zijn? Daarom moet men zich ook nog een andere vraag stellen: welke schade is met de acties en de gebeurtenissen in Kosovo aangericht in andere landen, in lidstaten van de Europese Unie die door hun nabijheid eveneens de dupe zijn geworden van dit conflict? In een aantal lidstaten van de Europese Unie is in de afgelopen maanden, door sluiting van de luchthavens ten gevolge van de oorlogsactiviteiten in Kosovo, plaatselijk heel de economie in elkaar gestort en ik spreek hier met name over Zuid-Italië.
Daarom moet men de zaak meer algemeen bekijken en ook rekening houden met het feit dat men - zoals ik in het verslag over de begroting van de Europese Unie voor komend jaar heb gelezen - van plan is diep het mes te zetten in het beleid ten behoeve van het midden-en kleinbedrijf in de grensgebieden.
Dit is mijns inziens een reëel probleem. Wij moeten nagaan hoe wij voor het Middellandse-Zeegebied kunnen komen tot een meer algemene beoordeling, waarin ook perspectieven voorkomen. Het gaat er niet om chauvinistisch voor of tegen deze of gene zetel van het bureau te zijn, maar rekening te houden met hetgeen hier van fundamenteel belang is.
Wat de snelheid, efficiëntie en transparantie van de acties van dit bureau betreft, moeten wij deze gelegenheid niet alleen te baat nemen om snel Kosovo te reconstrueren, maar ook om de voorwaarden te creëren die ons in staat stellen het vraagstuk van de vluchtelingenstromen in het Middellandse-Zeegebied met bijzondere aandacht te volgen.
Duizenden vluchtelingen landen op onze kusten. Dat zijn mensen zonder enig doel. De lidstaten van de Unie en de Unie zelf zijn niet bij machte een concrete oplossing te bieden voor dit probleem. Dit is mijns inziens het hoofdvraagstuk waar wij de aandacht op moeten vestigen, anders worden wij misschien in de komende jaren nogmaals gedwongen situaties zoals die in Kosovo het hoofd te bieden.

Wiersma
Voorzitter, ik denk dat het van belang is dat we vandaag discussiëren over iets wat snel geregeld moet worden, namelijk hoe we ook formeel het wederopbouwprogramma van Kosovo vorm geven. De rol van de Europese Unie bij die wederopbouw is substantieel. Wij menen dat dat terecht is. We willen ook niet dat er fouten gemaakt worden die in het verleden zijn gemaakt bij grote programma' s zoals in Bosnië en op andere plaatsen. Daarom willen we meer toezicht, ook door dit Parlement. OLAF moet zijn controles kunnen uitvoeren en dat zal bijdragen aan een snelle en goede uitvoering want reeds nu krijgen we berichten over vertragingen die gemeld worden in het aanleveren van de zaken die noodzakelijk zijn om Kosovo snel op te bouwen.
Ook, en dat zit ook in het verslag van mevrouw Pack, zal de directe inmenging van de EU-lidstaten moeten worden teruggedrongen. Daarom stellen wij voor om geen beheerscomité in te stellen, het beroemde management committee, maar met een raadgevend comité te gaan werken. Ik denk dat dat een belangrijke eis van dit Parlement is. We hebben in het verleden vaak meegemaakt dat dingen fout gingen omdat de lidstaten zich te veel bemoeiden met programma' s of te veel onderdelen van die programma' s zelf wilden uitvoeren.
De uitvoering van een programma moet zoveel mogelijk ter plekke worden aangestuurd en wel vanuit Pristina. Dat is het operationele centrum. De mensen daar moeten het echte werk doen en dan bedoel ik ook vooral de Kosovaren zelf. Want een andere les die we kunnen leren van Bosnië is dat te veel door de internationale gemeenschap wordt gedaan en te weinig door de mensen zelf waardoor ik soms de indruk krijg dat die landen bestuurd worden van buiten en niet van binnen. Uiteindelijk zullen ze het toch zelf moeten doen.
Kosovo is onderdeel van het Stabiliteitspact en daarmee ligt ook een verbinding naar het voorstel om het hoofdkantoor van het Stabiliteitspact in Thessaloniki te vestigen. Ik ben het wat dat betreft helemaal eens met het voorstel van mevrouw Pack. Het is logisch om ook dat vanuit de regio te doen. Er wordt in één van de amendementen gesteld dat de landen in Zuid- en Oost-Europa ook de kans moeten krijgen te participeren in die wederopbouwprojecten. Ook dat is een goede zaak. Ik denk dat veel expertise en ervaring in de regio aanwezig is die wij kunnen gebruiken. Mijn fractie maakt daarbij echter één aantekening. We gaan ervan uit dat als we praten over Zuid-Europese landen en betrokkenheid bij de projecten voor wederopbouw, dat we dan niet praten over de regeringen en de overheden van Servië en Kroatië. Wij vinden dat het nog te vroeg is om de opening naar die twee landen te maken. We kennen de situatie in Servië, de problemen rond Tudjman en de vluchtelingenkwestie Krajina en de relatie tussen Tudjman en de regering van Kroatië en het Haagse tribunaal. Vandaar dat wij op dat punt een voorbehoud maken als het gaat om rechtstreekse betrokkenheid van de overheden van die landen.

Papayannakis
Mijnheer de Voorzitter, inderdaad is het hoofdprobleem hoe en met welke vooruitzichten de wederopbouw van dit gebied zal plaatsvinden. Ook andere collega' s zeiden dat al.
Wij hebben vandaag heel wat halfslachtige opmerkingen en onduidelijke zinspelingen gehoord. De commissaris zei ons dat de problemen in Kosovo het gevolg zijn van een institutioneel en juridisch vacuüm: institutional and legal vacuum, zei hij. Hoe is dit vacuüm ontstaan? Wat doen de Unie en de anderen daaraan? Wat voor een vacuüm is dit en hoe denkt u dit op te vullen? U zei dat men bezig is met een taxatie van de schade. Wordt echter alleen de schade in Kosovo getaxeerd en niet in het omringend gebied? Betreft deze taxatie niet het milieu? Met andere woorden, u zegt dat u Kosovo wilt reconstrueren in een institutioneel, juridisch, geografisch, geopolitiek en politiek vacuüm. Wel, daar heb ik bewondering voor!
Daarnaast veroordeelt u, evenals andere collega' s, echter ook de etnische vervolging van iedereen en nog wat en wilt u de democratie reconstrueren. U weet donders goed dat daar niets van terecht zal komen. Het zullen niet de tanks van het UCK zijn die u het werk onmogelijk zullen maken. De aanwezigheid van het UCK en uw gedoging van deze aanwezigheid volstaan. Wij hebben, mijnheer de commissaris, veel ervaring uit het verleden. Ik herinner mij nog heel goed het verwoeste Griekenland na het nazisme en de burgeroorlog - die dankzij de hulp van buitenaf kon worden gewonnen - en natuurlijk ook meer recente gevallen, zoals Bosnië, Rusland en Albanië. Uw grootste vijanden zijn de speculatie, de onrechtmatige toeëigening van grond, de ondergrondse economie, de zwarte economie en de maffia. Zij zullen er wel voor zorgen dat in Kosovo de structuren worden opgebouwd die beantwoorden aan hun belangen. U hebt geen enkel middel om daartegen in het geweer te komen. Over deze vraagstukken heb ik echter in heel dit debat met geen woord horen reppen.
De discussie over Pristina en Thessaloniki heeft helemaal niets uit te staan met dit grote probleem. Ik zou zelfs willen zeggen dat enige afstand tussen degenen die de besluiten uitvoeren en degenen die ze dicteren, geen kwaad kan. Daarom ben ik pessimistisch en ik had eerlijk gezegd wat meer bemoedigende opmerkingen en antwoorden verwacht.

Gollnisch
Mijn excuses, mijnheer de Voorzitter, maar er is een probleem. Ik spreek hier niet als afgevaardigde van de Niet-ingeschrevenen, maar als lid van de Technische Fractie van Onafhankelijke Leden.

De Voorzitter
Het spijt me, mijnheer Gollnisch, maar zoals u weet of alleszins zou moeten weten, bestaat deze fractie niet. U kunt het woord niet voeren namens een fractie die niet bestaat.

Gollnisch
Mijnheer de Voorzitter, ik heb de kennisgeving niet ontvangen en in de notulen wordt er met geen woord over gerept. De stemming die eergisteren plaatsvond was een stemming over een interpretatie van het Reglement. Deze betrof evenwel geen enkele bepaling met betrekking tot de fractie waartoe ik behoor.

De Voorzitter
Het spijt me, maar ik kan uw interpretatie niet onderschrijven. Indien u echter bij uw standpunt blijft, kunt u dat schriftelijk meedelen en het Bureau zal u van antwoord dienen. Het Bureau is van oordeel dat de goedkeuring van de notulen volstaat om een interpretatie toe te passen die is aangenomen door de overgrote meerderheid van deze Vergadering. Vandaar dat u tot nader order tot de Fractie van de Niet-ingeschrevenen behoort. Indien u liever niet het woord voert, kunt u van de u toegekende spreektijd afzien, maar laten we toch alstublieft geen tijd meer verliezen.

Gollnisch
Mijnheer de Voorzitter, waarde collega' s, rapporteur Pack heeft de rampzalige situatie in Kosovo goed beschreven. De openbare diensten zijn ongeorganiseerd en op bestuurlijk en juridisch gebied is er sprake van chaos. We moeten erkennen dat deze situatie een gevolg is van het buitengewoon agressieve optreden van de regering van de Verenigde Staten en haar Europese wapenknechten, die niet alleen de internationale rechtsregels aan hun laars lappen, maar ook maling hebben aan alle politieke lessen van het verleden.
Meerdere collega' s hebben vandaag duidelijk aangegeven dat wij in onze strijd tegen de etnische zuiveringen in feite hebben bijgedragen aan het verdrijven van de laatste Serviërs uit Kosovo. Dat is de realiteit. We hebben stelselmatig de civiele infrastructuur vernietigd, niet alleen in Kosovo maar ook in Servië. In de meeste gevallen kunnen we ons niet verschuilen achter het excuus dat het militaire doelen waren, die gebombardeerd moesten worden. We hebben bruggen, wegen, sluizen, spoorwegen, elektrische centrales, overheidsgebouwen en zelfs ziekenhuizen vernietigd, en dan spreek ik nog niet over de doden die als "bijkomende schade" werden bestempeld, of over hun gezinnen. Er is geen rechtvaardiging voor dit optreden van de NAVO. Deze organisatie had net zo goed de bruggen van de Loire kunnen bombarderen om te voorkomen dat de Franse politie of gendarmerie in de buitenwijken van Straatsburg zou ingrijpen, iets wat we overigens misschien sneller zullen zien dan menigeen vermoedt.
De burgers van Europa hebben voor deze vernietiging betaald. Ze gaan nu betalen voor de wederopbouw. We zijn benieuwd welke bijdrage de Verenigde Staten zullen leveren. Gezien de omstandigheden gaan we ermee akkoord dat de aanbestedingen en de te sluiten overeenkomsten slechts openstaan voor natuurlijke en rechtspersonen uit de lidstaten of de begunstigde staten. Het vraagstuk van de locatie van het bureau is natuurlijk belangrijk, maar toch van minder belang dan het vaststellen van de landen die voor steun in aanmerking komen. De Verenigde Staten en de Europese Unie zijn helaas niet alleen verantwoordelijk voor de verwoestingen die ze in Kosovo hebben aangericht, maar ook voor die in Servië, Macedonië en Montenegro.
Uiteraard wil ik hier zeker niet suggereren dat ik dit criminele beleid goedkeur. Dit beleid zal de annalen ingaan als een gevaarlijk precedent, waarvan we wellicht ooit de negatieve gevolgen zullen ondervinden.

Böge
Mijnheer de Voorzitter, de heer Kinnock heeft aan het begin van zijn redevoering gesproken over de noodzakelijke financiële middelen. Wij zullen vanmiddag met de stemming over de gewijzigde en aanvullende begroting nr 4/99 aan het bureau 92 miljoen euro ter beschikking stellen. Ik moet echter tegelijkertijd duidelijk maken - en dit is een uitnodiging aan het adres van de Commissie - dat een eind moet worden gemaakt aan de salamitactiek van de gewijzigde en aanvullende begrotingen. Dit begint namelijk steeds meer te lijken op creatieve boekhouding, in plaats van op een creatief begrotingsbeleid.
Daarom zou het goed zijn, mevrouw Schreyer, dat dit vraagstuk - ook omdat voor het jaar 2000 problemen met de aanvullende begrotingen in het verschiet liggen - in de tijd tot de tweede lezing van de begroting 2000 in december in voldoende mate werd opgelost. De Raad is nu zelfs niet meer administratief vertegenwoordigd, maar als hij al een gemeenschappelijk standpunt heeft en dus niet het standpunt van het Parlement heeft willen afwachten, dringt zich ook hier de vraag op naar een andere verantwoordelijkheidscultuur, van een beter samengaan. Dit vraagstuk zal dan ook veel meer op de voorgrond moeten treden in de openbare discussie in Europa.

Maar wij hebben nog tijd. De Raad zal zich formeel pas op 11 oktober hiermee bezighouden en een definitief besluit nemen. Collega Pack heeft duidelijk gemaakt dat in de gewijzigde verordening wel degelijk goede dingen staan, zoals de kwestie van de decentralisering, de opening van inschrijvingen, enzovoort. Als er echter uiteindelijk voor de zetel een compromis uit de bus komt dat strookt met hetgeen mevrouw Pack heeft voorgesteld - enerzijds Pristina en anderzijds Thessaloniki met aanvullende taken - zal het des te belangrijker zijn dat de fundamentele vraagstukken zijn opgelost, dat het geheel onder de verantwoordelijkheid van de Commissie plaatsvindt, dat de structuur niet nog sterker een aangelegenheid wordt van de landen onderling - zoals het geval is bij de reeds bestaande bureaus - dat OLAF onderzoek kan instellen, dat het organigram met aparte kredieten wordt gefinancierd, dat de begrotingsbevoegdheid van het Europees Parlement wordt gehandhaafd en dat het Europees Parlement betrokken blijft bij een eventuele uitbreiding van de werkzaamheden. Daarom zou het, mevrouw Schreyer, mijnheer Kinnock, goed zijn als de Commissie de geest van de nieuwe samenwerking op grond van het vijfpunten-programma zou respecteren en aan de hand van onze amendementen een nieuw voorstel zou doen. Misschien kunnen wij dan een bevredigende oplossing vinden die strookt met de verordening en voorkomen dat dit conflict wordt overgeheveld naar de normale begrotingsprocedure. Ik wil niet dat dit gebeurt, maar ik wil wel mezelf principieel de mogelijkheid voorbehouden, indien de Raad niet in beweging komt.

Efthymiou
Mijnheer de Voorzitter, ik wil allereerst mevrouw Pack gelukwensen. Zij heeft in haar uitstekende verslag op een voor allen begrijpelijke wijze uitgelegd waarom het Balkanbeleid van de Unie een geïntegreerd beleid moet zijn en niet als los zand aan elkaar mag hangen. De Balkan moet een belangrijke prioriteit zijn in het buitenlands beleid van de Unie. Een stabiele, ontwikkelde en democratische Balkan zal namelijk voor ons de belangrijkste hefboom zijn om invloed uit te oefenen in de richting van meer stabiliteit en democratie in Rusland. Een stabiele, democratische en ontwikkelde Balkan is ook een voorwaarde voor een doeltreffend beleid van de Unie voor de door onrust geteisterde olielanden in het Kaukasusgebied die een bedreiging vormen voor de vrede en de stabiliteit in het gehele gebied. Een stabiele, democratische en ontwikkelde Balkan zal tevens een veilige hefboom kunnen zijn voor de Unie om de ontwikkelingen in het Midden-Oosten en de landen van het oostelijk Middellandse-Zeebekken gunstig te beïnvloeden.
Een stabiele Balkan veronderstelt echter ook dat wij een stabiele en langademige strategie hebben, een strategie voor vrede, democratie en ontwikkeling. Want we moeten er goed van doordrongen zijn dat de Unie momenteel geen sterke rol speelt in de Balkan. Ik zou met één zin kunnen zeggen dat wij betalen en voor de kosten opdraaien en de Amerikanen het politieke spel spelen en de winst opstrijken. Daarom is een allesomvattend beleid nodig, een gemeenschappelijke strategie voor ontwikkeling, vrede, stabiliteit en samenwerking in dit gebied. Deze strategie begint zich af te tekenen met het Stabiliteitspact en het bureau voor wederopbouw in Thessaloniki, dat efficiënt zal zijn als op geïntegreerde wijze wordt gewerkt. Het is een begin, maar een goed begin. Als wij willen dat ons beleid vruchten afwerpt, moeten wij een beleid voeren dat geen enkel volk in dit gebied uitsluit of voortrekt. Wij moeten de democratisering en de ontwikkeling op uniforme wijze bevorderen.
Geachte collega' s, hiervoor heeft ook Yannos Kranidiotis zich ingezet. Wij willen onze heengegane collega eer betuigen door met ons werk zijn strijd voort te zetten.

Giannakou-Koutsikou
Mijnheer de Voorzitter, de reconstructie van niet alleen Kosovo, maar heel het gebied - dat nog steeds te lijden heeft onder de gevolgen van de conflicten - is uiterst belangrijk.
De Europese Unie speelt ongetwijfeld een centrale rol bij de oplossing van de problemen en heeft terecht besloten de verordening uit te breiden. Ik noem hier vooral het bureau voor de wederopbouw van dit gebied. Daar gaat het namelijk om en daardoor zijn ook allerhande misverstanden gerezen. Het gaat om de wederopbouw van heel het gebied en niet alleen van Kosovo. Daarom ben ik ook enigszins verbaasd over de houding van de Commissie tot nu toe. Mijns inziens gelooft niemand serieus dat men vanuit Pristina kan zorgen voor de wederopbouw van de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië of straks Joegoslavië. Wij moeten de problemen op lange termijn zien en aanpakken. Dit bureau, dat samen met het Stabiliteitspact in Thessaloniki moet worden gevestigd - daar, zoals ik zojuist al zei, het gaat om de reconstructie van heel het gebied - moet een sterk bureau zijn. Men moet de dienst in Pristina operationele autonomie verlenen, maar het bureau in Thessaloniki moet sterk genoeg zijn om de hinderpalen uit te weg te ruimen. Het gaat hierbij namelijk niet alleen om het herstel van de schade; het gaat niet alleen om de institutionele reconstructie, om herstel van de wet en de orde, maar ook om nieuwe hoop voor de bevolking. Men moet de bevolking in staat stellen rechtstreeks betrokken te zijn bij het economisch en sociaal leven in het land.
Mevrouw de rapporteur heeft gelijk. Wij moeten heel voorzichtig zijn. De ervaringen die wij tot nu toe in Bosnië-Herzegovina hebben opgedaan, hebben aangetoond dat de reconstructie duur was en geen navenante resultaten heeft opgeleverd. Daarom moet dit bureau in staat worden gesteld het programma voor de wederopbouw van Kosovo uit te voeren, de vluchtelingen terug te laten keren en maatregelen te treffen ter aanvulling van het humanitaire werk tot nu toe. Het ter beschikking gestelde geld is natuurlijk lang niet voldoende. Er moet meer geld komen en ik denk wel dat het Parlement het met mij eens is wanneer ik zeg dat hoe doeltreffender het bureau zal werken, des te meer geld nodig zal zijn. Het is verheugend, mijnheer de Voorzitter, dat het Parlement zich voor het eerst in deze zaak mengt. Het Parlement heeft bevoegdheden en kan via de interparlementaire delegatie de werkzaamheden van dit bureau op de voet volgen. Zoals ik al zei, moet dit bureau maatregelen treffen ter begeleiding van de terugkeer van de vluchtelingen, de plaatselijke economie nieuw leven inblazen en vrije communicatie tussen de landen en de regio' s in dit gebied mogelijk maken.
Het gaat dus nogmaals niet alleen om het herstel van de oorlogsschade. Het gaat niet alleen om reconstructie en herstel van telecommunicatie. Het gaat om alles wat met het leven te maken heeft in dit gebied. Geleidelijk aan zullen wij dan ook meer inzicht krijgen in hetgeen in Joegoslavië gebeurt. Als Joegoslavië overgeleverd wordt aan de willekeur van het huidig regime, zal de hoop op herstel van de door de conflicten veroorzaakte psychische schade sterk verminderen. Dit is misschien niet het moment om na te gaan waarom zich deze conflicten hebben voorgedaan en wie de meeste fouten heeft gemaakt. Een ding staat vast: wij mogen niet nog meer fouten maken. De Europese Unie heeft een rol en zij moet die rol serieus en efficiënt spelen.

Pitella
Mijnheer de Voorzitter, ik heb grote waardering voor de krachtige en onopgesmukte stijl van de rapporteur en het concrete antwoord van commissaris Kinnock. Grote verhalen met veel omhaal zijn nu uit den boze. Het bureau voor wederopbouw is Europa' s antwoord op de crisis in Kosovo en dit is een concreet en operationeel antwoord. Ik zou dit bureau, zoals het zich nu begint af te tekenen, willen kenschetsen met vier adjectieven: soepel, efficiënt, transparant en autonoom. Dit bureau zal geen eeuwig leven beschoren zijn en zal van de betrokkenheid van de lokale gemeenschappen een feit moeten maken. Het zal zoveel mogelijk informatie moeten verschaffen aan de publieke opinie, via onder andere regelmatige gegevensverstrekking op Internet.
Wat de zetel betreft, stem ik in met de wijze, gulden middenweg van de heer Swoboda. Mij beviel ook het ons door mevrouw Van der Waal voorgehouden beeld van de zonnestraal, maar ik ben toch liever wat realistisch. Er is een belangrijk nieuw begin gemaakt, maar de politieke knoop is nog niet doorgehakt. Hoe kunnen wij de rol uitleggen die wij in de verschillende brandhaarden - en niet alleen in Kosovo - moeten spelen, als wij de financiële perspectieven niet herzien? Gaan wij op ongeordende en onsamenhangende wijze middelen bijeenscharrelen? Misschien is het goed dat in de geijkte instantie een debat hierover op gang wordt gebracht. Ik denk dat met name het Middellandse-Zeegebied onze financiële aandacht verdient. In het Middellandse-Zeegebied zal de beslissing vallen of wij een nieuw tijdperk van eendracht, vrede en internationale samenwerking tegemoet zullen gaan.

Paasilinna
Mijnheer de Voorzitter, het herziene actieprogramma van de Commissie heeft mijn steun, en nu wil ik dat even testen. Het probleem is immers dat onze goede besluiten gaandeweg verwateren en dat er steeds minder geld beschikbaar is. Er dient een einde te komen aan de verspilling. Om die reden benadruk ik drie punten: ten eerste zijn er geen twee bestuurlijke instellingen nodig voor één dienst; ten tweede, de besluiten moeten daar worden genomen waar het werk wordt verricht, oftewel het bureau voor de wederopbouw van Kosovo moet naar Kosovo, en ten derde: samenwerking met de lokale bevolking is belangrijk, en met name multi-etnische samenwerking, zoals hier met nadruk is gezegd. Ik zou het zo willen uitdrukken: de wederopbouw bestaat niet alleen uit bakstenen, maar wederopbouw is samenwerking. Er is dus een nieuw tijdperk aangebroken voor zowel de Commissie als voor ons. Drie criteria, directheid, eenduidigheid en openheid, vormen de kern en daarmee zullen we het redden.

Sakellariou
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de vice-voorzitter van de Commissie, er is al veel gezegd over de wederopbouw van Kosovo. U weet dat dit Parlement zich de grootste moeite heeft getroost om een lijn te vinden voor een compromis. Wij zullen ons aan deze lijn houden en zijn bereid onze bijdrage daaraan te leveren.
Ik wil twee vraagstukken aanstippen die niet rechtstreeks te maken hebben met de wederopbouw, maar wel erg belangrijk zijn voor de toekomst van niet alleen Kosovo, maar van het hele gebied. Ongeveer twee weken geleden heeft de speciale afgezant van de VN, de heer Kouchner, een nieuwe munt in Kosovo ingevoerd. Ik begrijp wel dat een stabiele munt noodzakelijk is, ook voor de werkzaamheden die daar plaatsvinden, maar de afstraffing van de dinar, van de officiële munt van de staat waar Kosovo deel van uitmaakt, begrijp ik niet. Het tweede besluit druist in tegen eenieders overtuiging en tegen het tussen de VN, de NAVO en het UCK gesloten akkoord. Het UCK wordt niet ontwapend, tenminste niet geheel ontwapend. Er zullen UCK-organisaties blijven bestaan. Zij trekken nu echter alleen een uniform aan en blijven verder bewapend. Hebben wij, mijnheer de vice-voorzitter van de Commissie, als Europese Unie een mening over deze besluiten en zo ja, welke?

De Voorzitter
Hartelijk dank, mijnheer Sakellariou.
Nu geef ik het woord aan vice-voorzitter Kinnock, namens de Commissie. Als ik me niet vergis, is dit het eerste debat waarin de heer Kinnock als vice-voorzitter optreedt.

Kinnock, Neil
Mijnheer de Voorzitter, het is natuurlijk zo dat je alleen als politicus je maagdelijkheid meerdere malen kunt verliezen! Dat overkomt mij op dit moment opnieuw, nu ik voor het eerst als vice-voorzitter het woord neem.
Ik ben bijzonder verheugd dat mijn nieuwe collega Michaele Schreyer, commissaris voor begrotingszaken, zich voor dit uitstekende debat bij ons gevoegd heeft. Zij toont door haar aanwezigheid dat dit onderwerp en de financiële en begrotingsimplicaties ervan, haar ter harte gaan. Het is buitengewoon nuttig dat mevrouw Schreyer hier present is.
Ik zou de rapporteurs en de leden van de diverse commissies hartelijk willen danken voor hun grondige en persistente benadering van dit cruciale onderwerp. Ik zou ze eveneens willen danken voor de kwaliteit van hun interventies en het engagement dat zij in hun meningen en via het verslag van mevrouw Pack aan de dag hebben gelegd.
Zoals het Parlement weet, behelst het Commissievoorstel in wezen de oprichting van een bureau dat het communautaire wederopbouwprogramma gaat uitvoeren, in eerste instantie in Kosovo, en later, wanneer de omstandigheden dat toelaten, in andere regio' s van de Federatieve Republiek Joegoslavië, zoals Servië en Montenegro. Het mandaat van het bureau voorziet apert niet in steunverlening in andere landen van voormalig Joegoslavië of de Balkan aangezien het hier specifiek gaat om het instrument van de Europese Unie voor de wederopbouw van Kosovo. Het bureau is zo opgezet dat het de Europese Unie in staat stelt de noodzakelijke controle op het wederopbouwprogramma uit te oefenen terwijl tegelijkertijd haar onafhankelijkheid en haar initiatiefrecht binnen dit proces gewaarborgd worden. De activiteiten van het bureau moeten duidelijk geassocieerd worden met de Europese Unie en niet ten onder gaan in de veelheid aan projecten die door de talrijke instanties die in Kosovo en de regio actief zijn, worden ontplooid. Dit is geenszins omdat wij apart zouden willen staan; voor een goed inzicht in de verantwoordelijkheden is een duidelijke taakafbakening onmisbaar.
Het voorstel van de Commissie speelt in op de noodzaak om op een snelle, gedecentraliseerde en efficiënte wijze steun te verlenen aan het proces van wederopbouw waarbij rekening wordt gehouden met de nijpende situatie en de buitengewone inspanningen die dit vergt. De afgevaardigden hebben tijdens dit debat en ook bij andere gelegenheden herhaaldelijk gewezen op deze stand van zaken. De Commissie heeft lering getrokken uit de moeilijkheden in Bosnië die, zoals een aantal leden terecht opmerkte, tijdens de eerste fase van de wederopbouw aldaar tot vertraging in de tenuitvoerlegging hebben geleid. Die ervaring is in het nieuwe initiatief verdisconteerd. Het Commissievoorstel voor een Europees Bureau voor wederopbouw is grotendeels gebaseerd op de aanbevelingen van het Parlement over de wederopbouw in Bosnië - aanbevelingen waarin met reden wordt benadrukt dat de steunverlening moet worden gedecentraliseerd door het aantrekken van meer plaatselijk personeel, en dat er mechanismen moeten komen die beter zijn afgestemd op de acute noden van de wederopbouw.
Ik zou wat nader in willen gaan op de structuur van het bureau zoals geformuleerd in het Commissievoorstel. Nadat de Europese Raad in Keulen de Commissie verzocht had een bureau op te richten heeft de Commissie zich hoofdzakelijk georiënteerd op het model van de reeds bestaande Europese bureaus: een structuur met een eigen rechtspersoon en eigen besluitvormingsbevoegdheden waarbij de lidstaten vertegenwoordigd zijn in een raad van bestuur. Een dergelijke structuur betekent dat de wederopbouw geregeld kan worden aan de hand van speciaal aangepaste procedures die afwijken van die van de Commissiediensten. Op deze manier kan er voor een beperkte duur, zoals de heer Bourlanges aangaf, speciaal personeel voor de wederopbouw worden aangeworven. Het bureau stelt mensen aan op basis van wettelijke voorschriften voor het verrichten van overheidstaken, die niet door de bureaus voor technische bijstand kunnen of mogen worden uitgevoerd.
Naar analogie van de reeds bestaande bureaus stelt de Commissie voor dat de lidstaten vertegenwoordigd zijn in de raad van bestuur en zo zorgdragen voor een goede coördinatie tussen de activiteiten van de Europese Unie en die van de lidstaten zelf. Het zou de lidstaten ertoe kunnen aanzetten het bureau te gebruiken voor hun eigen programma' s. Zodra de Commissie het jaarprogramma heeft vastgelegd, kunnen bovendien met een dergelijke constructie de resterende beslissingen over de projecten ter plaatse worden genomen, zonder dat er aangeklopt hoeft te worden bij het raadgevend comité van de lidstaten in Brussel. Ik wil wel benadrukken dat los van de voorgestelde bevoegdheden van het bureau, de Commissie haar eigen taak en verantwoordelijkheden op zich zal blijven nemen. Het bureau mag geen beleidslijnen uitzetten of wederopbouwprogramma' s goedkeuren. De Commissie vult de door het Bureau uit te voeren programma' s in en kan daar ook op worden aangesproken.
Mijnheer de Voorzitter, uit de discussie van deze morgen blijkt dat de locatie van het hoofdkantoor van het bureau zowel in het Parlement als bij de Raad tot verdeeldheid leidt. Het bureau moet borg kunnen staan voor een snelle en efficiënte afhandeling van de steunverlening. Dat betekent lokaal management en doeltreffende samenwerking met de andere partners van de internationale gemeenschap in Kosovo. Daarom heeft de Commissie Pristina gekozen als zetel van het hoofdkantoor. Ook het tijdelijk bestuur van Kosovo en alle bij de wederopbouw betrokken bureaus en organisaties zetelen hier. Het gaat uiteindelijk om de wederopbouw van Kosovo.
Het is dan ook niet meer dan logisch dat het bureau vanuit Pristina opereert alhoewel niemand doof zal zijn voor de tijdens het debat gemaakte, rake opmerkingen van de heer Cohn-Bendit over eerdere ervaringen.
Zoals het Parlement weet, zijn de lidstaten overeengekomen om het hoofdkantoor en de algemene diensten van het bureau in Thessaloniki te vestigen. De Commissie heeft een voorbehoud ingediend tegen dit besluit. In de ogen van de Commissie is de vestiging van het bureau in Pristina niet louter een detail. Het is een basisvoorwaarde voor een efficiënte uitvoering van de programma' s. Alleen op die manier kan het bureau aan de geplande doelstellingen voldoen.
Een tijdrovend geschil is uiteraard onaanvaardbaar. Vandaar dat de Commissie, met het oog op een spoedige oplossing van het probleem, bereid is tot een compromis waarin snelheid en efficiency gewaarborgd blijven. De Commissie heeft al een document naar het voorzitterschap van de Raad en het Parlement gestuurd waarin een duidelijke functionele opsplitsing van het bureau wordt voorgesteld tussen Pristina en Thessaloniki. De directeur van het bureau en alle operationele diensten worden, krachtens dit compromis, gestationeerd in Pristina, het operationeel centrum.
Tot slot zou ik het Parlement namens de Commissie willen bedanken voor zijn amendementen. De nieuwe Commissie zal deze uiteraard nauwgezet bestuderen. Ik wil echter wel benadrukken dat de Commissie en het Parlement een zelfde doel nastreven; de inspanningen van de Commissie ter ondersteuning van de mensen ter plaatse, in Kosovo, zo snel en efficiënt mogelijk te laten verlopen.
Als nieuwe Commissie willen wij wat tijd uittrekken om de situatie en uw amendementen te bestuderen zodat wij geen onnodige fouten maken. De Raad zal dat ongetwijfeld ook doen.
Het is van het grootste belang de mensen in Kosovo te betrekken bij het wederopbouwproces en te zorgen voor doeltreffende coördinatie met niet-gouvernementele organisaties. De begroting moet absoluut transparant zijn. Het Parlement stelt voor om een duidelijk onderscheid te maken tussen de bijdragen uit de communautaire begroting en die uit andere bronnen, en de uitgaven voor materiële wederopbouw te scheiden van die voor institution-building.
Tot slot, mijnheer de Voorzitter, is de Commissie er voorstander van dat het Parlement wordt geraadpleegd voordat de Raad een beslissing neemt over een eventuele uitbreiding van de activiteiten van het bureau naar andere delen van de Federatieve Republiek Joegoslavië. Dat zou de positie van het Parlement versterken. Het Parlement ontvangt nu al ieder kwartaal een verslag over de activiteiten van het bureau en heeft de belangrijke taak kwijting te verlenen aan de directeur voor de tenuitvoerlegging van de begroting.
Ik ben ervan overtuigd dat de ingelaste, korte adempauze waartoe wij gezamenlijk besloten hebben, bevorderlijk zal zijn voor de beoogde snelle en efficiënte steunverstrekking voor en met behulp van de mensen in Kosovo.

De Voorzitter
Hartelijk dank, mijnheer Kinnock.
Alvorens het debat te sluiten, heeft de heer Staes het woord voor een punt van orde.

Staes
Mijnheer de Voorzitter, ik ben een nieuwkomer in dit Parlement als parlementslid. Ik heb dit debat met heel veel aandacht gevolgd en ik denk dat het een goed debat was. Maar toch heb ik het gevoel dat er iets mangelt aan de organisatie van de werkzaamheden in dit Parlement. Wat stellen we vast? De Commissie heeft een voorstel gedaan rond de zetel van Pristina. Het Parlement steunt de Commissie en er is een conflict met de Raad. Wat zien we? De banken van de Raad zijn leeg. De Raad reageert niet, de Raad is blijkbaar niet uitgenodigd om ons hier te komen vertellen wat hij gaat doen. Ik zou u dus willen vragen: kan u aan de Conferentie van voorzitters toch de wens overmaken dat in de toekomst, als er nog zulke debatten zijn waar er een conflict is met de Raad, dat het debat zo georganiseerd wordt dat de Raad aanwezig is en dat we in directe confrontatie kunnen treden. Ik denk dat dit de democratie ten goede zou komen.

De Voorzitter
Wij nemen nota van uw opmerking, mijnheer Staes. Niettegenstaande zou ik u er attent op willen maken dat de Raad wel degelijk vertegenwoordigd is, maar dat hij niet aan het debat heeft willen deelnemen. Op het niveau van de ministers is de Raad in principe slechts dinsdag en woensdag in de plenaire vergadering vertegenwoordigd. Dit neemt echter niet weg dat wij nota nemen van uw opmerking. Ik geloof namelijk dat heel wat leden uw mening delen.

Sakellariou
Mijnheer de Voorzitter, mag ik, nu de vice-voorzitter van de Commissie heeft afgezien van de beantwoording van mijn vragen over de munt en het UCK, ervan uitgaan dat er geen mening van de Europese Unie over deze zaken bestaat?

Kinnock, Neil
Mijnheer de Voorzitter, ik begrijp het belang van de twee vragen van de heer Sakellariou en normaal gesproken zou ik hem graag een onomwonden antwoord hebben gegeven. Hij loopt al lang genoeg mee - in dit Parlement, bedoel ik, ik heb het niet over zijn leeftijd - om te weten waarom ik dat in dit geval niet kon doen. Ik ben ervan overtuigd dat mijn collega' s die hierover gaan, hem bij een volgende gelegenheid met genoegen de door hem gevraagde informatie zullen verstrekken.

De Voorzitter
Hartelijk dank, mijnheer Kinnock.
Het debat is gesloten.
De stemming vindt om 12.00 uur plaats.

Tiende Overeenkomst EG-UNRWA (1999-2001)
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag (A5-0010/99) van mevrouw Morgantini, namens de Commissie ontwikkelingssamenwerking, over het voorstel voor een besluit van de Raad tot goedkeuring van de tekst van een 10de Overeenkomst EG-UNRWA voor de jaren 1999-2001, voorafgaand aan de ondertekening van de overeenkomst door de Commissie en door de Organisatie van de Verenigde Naties voor hulpverlening aan Palestijnse vluchtelingen in het Nabije Oosten (COM(99)0334 - C5-0059/99 - CNS(99)0143.

Morgantini
Mijnheer de Voorzitter, sedert 1993, sedert het akkoord van Oslo, spreken Arafat en anderen, Israëlische leiders, over een tijdperk van vrede en welvaart. Dit tijdperk is echter nog niet aangebroken. De hervatting van het vredesproces na het vertrek van de regering Netanyahu, de verkiezing van premier Barak en het nieuwe akkoord van Sharm-el-Sheikh zijn ongetwijfeld stappen vooruit, vergeleken met de duisternis die in het verleden, na de moord op premier Rabin, was ontstaan. Er moet echter nog een moeilijke weg worden afgelegd voordat een duurzame en stabiele vrede kan worden bereikt en de Palestijnen, overeenkomstig de resoluties van de VN, kunnen leven in een Palestijnse staat die, naar ik hoop, democratisch zal zijn en op vreedzame wijze naast de Israëlische staat kan voortbestaan.
Veel problemen vragen nog om een oplossing: militaire bezetting van 70 procent van het grondgebied Transjordanië - Gaza; onopgehelderde status van Jeruzalem; Israëlische nederzettingen en confiscatie van grond; waterproblematiek; meer dan 2.200 politieke gevangenen en ongeveer 4 miljoen Palestijnse vluchtelingen sedert de eerste exodus van 1948 en die van 1967. Zonder een goede oplossing voor deze vraagstukken zal de vrede altijd aan een zijden draad blijven hangen.
De Europese Unie en met name het Europees Parlement hebben altijd hun onvoorwaardelijke steun gegeven aan de inspanningen ter bevordering van het vredesproces in het Midden-Oosten en dit gebied hulp verleend. In de resolutie van maart 1999 over het vredesproces en de toekomstige steun aan het Midden-Oosten, bracht het Europees Parlement terecht tot uitdrukking dat zelfs bij bevestiging van de akkoorden van Wye Plantation - hetgeen inmiddels is gebeurd - voor de belangrijkste problemen nog een oplossing ontbreekt en daaronder valt met name de status van de vluchtelingen. Daarom was de commissie het eens met de noodzaak de steun aan de vluchtelingen voort te zetten en betuigde zij haar instemming met de aan het Europees Parlement voorgelegde tiende Overeenkomst EG-UNWRA voor de jaren 1999-2001. Met deze overeenkomst kan men een belangrijke bijdrage leveren. Evenals in de voorafgaande negen overeenkomsten, die sedert 1972 zijn ondertekend, wordt ook hierin de bijdrage vastgesteld van de EG tot de begroting van de normale UNWRA-programma' s voor de driejarenperiode 1999 - 2001. Daarin is ook sprake van jaarlijkse onderhandelingen over de bijdrage van de Europese Gemeenschap aan de begroting voor voedselhulp. Over de inhoud van de voedselhulp zal natuurlijk apart worden onderhandeld.
De UNWRA vraagt een totale bijdrage van 120,82 miljoen euro voor de periode tot en met 2001. Een gedeelte van deze bijdrage is bestemd voor de ondersteuning van UNWRA-programma' s op onderwijsgebied. Van het gezondheidsprogramma zal het merendeel gaan naar onderwijsactiviteiten. Het normale UNWRA-programma is bestemd voor 3,5 miljoen Palestijnen in Jordanië, Syrië, Libanon, Transjordanië en de Gazastrook. Zoals ik zojuist al zei, wordt hiermee hulp verleend in een aantal sectoren van groot sociaal belang.
Om rekening te kunnen houden met de ontwikkelingen in de politieke situatie van dit gebied, staat in artikel 6 van de overeenkomst dat tegen het einde van het jaar 2000 de ontwikkelingen op het gebied van de vluchtelingen aan een nieuw onderzoek zullen worden onderworpen en eveneens eventuele UNWRA-programma' s voor het overnemen van de verantwoordelijkheid door de Palestijnse Autoriteit zullen worden geëvalueerd. Aangezien echter de Palestijnse Autoriteit slechts controle kan uitoefenen op haar eigen grondgebied in Transjordanië en Gaza, moet men bijzondere aandacht schenken aan de activiteiten van de UNWRA ten behoeve van de vluchtelingen die zich nog in Syrië, Libanon en Jordanië en andere landen bevinden.
Daarom wil ik nogmaals onderstrepen dat niet alleen het vluchtelingenprobleem onopgelost is, maar zelfs met de dag dramatischer wordt, zoals ik zelf tijdens mijn recente bezoeken aan de vluchtelingenkampen in Libanon, Jordanië en Syrië heb kunnen vaststellen en hetgeen ook resulteert uit de verschillende verslagen van de UNWRA en van onze collega Menéndez del Valle, de voor humanitaire hulp bevoegde vertegenwoordiger van de Europese Unie in Jordanië.
Daarom is het van fundamenteel belang dat deze Overeenkomst EG-UNWRA zo snel mogelijk wordt goedgekeurd en toegepast, zeer zeker gezien de crisis waarin de UNWRA-begroting zich momenteel bevindt. Door allerlei bezuinigingsmaatregelen zijn verschillende posten geschrapt voor met name onderwijzers, ziekenhuizen en medische leveranties en dit heeft trouwens in de Palestijnse vluchtelingenkampen een golf van protest op gang gebracht.
Vervolgens wil ik nog een laatste punt aanstippen. Alhoewel het Parlement het er volledig mee eens is dat de humanitaire hulp via de UNWRA moet worden voortgezet, hecht het mijns inziens vooral groot belang aan het vinden van een juiste en billijke politieke oplossing voor het probleem van de Palestijnse vluchtelingen en deze oplossing moet natuurlijk stroken met resolutie 194 van de VN. Daarom moet men mijns inziens alles in het werk stellen om de belanghebbende partijen in dit gebied en met name de Israëlische en Palestijnse autoriteiten aan te zetten tot inspanningen in die richting.
Dan heb ik ter afsluiting nog twee korte opmerkingen. Ten eerste heeft de Begrotingscommissie twee amendementen ingediend voor de verbetering van de transparantie en daar zijn wij het mee eens. Ten tweede is er een juridisch probleem in verband met de manier waarop de Commissie ons om onze mening vraagt en mijns inziens moeten wij hierover nadenken.

Khanbhai
Mijnheer de Voorzitter, het is met veel genoegen dat ik hier het woord neem over Palestina. Het is een uitermate belangrijk onderwerp waarvoor ik mij al vele jaren interesseer. Mevrouw Morgantini heeft een uitstekend verslag opgesteld dat door mij en mijn fractie wordt onderschreven. De twee amendementen zijn van groot belang omdat daarin gevraagd wordt om een jaarlijks verslag en om toegang tot de sites en de informatie met betrekking tot de financiering.
Ik wil een paar punten aankaarten. Ten eerste dat wij 3,5 miljoen vluchtelingen helpen. Ik weet dat deze mensen momenteel in vluchtelingenkampen bivakkeren en het is mijn wens dat de Europese Unie ze op een zeer positieve manier bij zal staan op het moment dat ze de buurlanden verlaten om zich in Palestina te vestigen. Ik hoop dat de Europese Commissie in nauwe samenwerking met het Parlement een actievere rol naar zich toe zal trekken in het Midden-Oosten en zich niet in de schaduw van de Amerikanen zal opstellen.
Als wij kijken naar de steun die wij verstrekken, jaarlijks zo' n 40 miljoen euro, dan moeten wij concluderen dat het om een beperkt bedrag gaat. Dat neemt niet weg dat het een aanzienlijk deel is van de 120 miljoen euro die wordt uitgetrokken en het feit dat 85 procent van die 40 miljoen naar onderwijs gaat, stemt mij tevreden. Zo helpen wij bij het onderricht van een half miljoen kinderen.
Ik hoop dat er snel gereageerd zal worden op dit voorstel aangezien, zoals mevrouw Morgantini al zei, haast geboden is. Leerkrachten zijn werkloos of verliezen hun baan terwijl onderwijs en ook gezondheidszorg van cruciaal belang zijn. Laten wij hopen dat de Commissie zal proberen er vaart achter te zetten.
Mevrouw Morgantini heeft dit onderwerp zeer compleet behandeld. Ik wil de tijd van dit Parlement niet verspillen en ik dank de Voorzitter voor het feit dat ik over dit onderwerp het woord heb mogen voeren.

Sauquillo Pérez del Arco
Mijnheer de Voorzitter, dit verslag is in de Commissie ontwikkelingssamenwerking unaniem goedgekeurd met inbegrip van de twee amendementen van de Begrotingscommissie. Mijns inziens is dat een bijzonder goede zaak aangezien op deze manier een economisch-financieel kader wordt gecreëerd en het niet bij loze woorden blijft.
Het verslag is opgesteld door mevrouw Morgantini en betreft de ondertekening van een overeenkomst door de Commissie en de Organisatie van de Verenigde Naties voor hulpverlening aan Palestijnse vluchtelingen.
Om in het Midden-Oosten een rechtvaardige vrede tot stand te brengen - dat is tenslotte waarvoor de socialistische fractie ijvert - dienen de onderhandelingen over de agendapunten van dit bijzonder complexe conflict gepaard te gaan met een oplossing voor het vluchtelingenprobleem.
Hulpverlening aan de vluchtelingen is hiervan een onmisbaar onderdeel, los van het feit dat in het kader van de vredesonderhandelingen een definitieve uitweg moet worden gevonden die veel verder gaat.
Het aandeel van de Europese Unie in de hulpverlening aan de Palestijnen kan niet over het hoofd worden gezien. In dit opzicht is de mededeling van de Commissie die aan dit verslag ten gronde ligt niet meer dan een coherente voortzetting van onze bijdrage aan de vrede middels de genoemde hulpverlening.
Dit neemt echter niet weg dat de Europese Unie, en met name dit Parlement, actiever aan het vredesproces moeten deelnemen.
Samen met het statuut van Jeruzalem, de waterverdeling en het probleem van de kolonisten is de vluchtelingenkwestie een van de voornaamste obstakels die de vrede in het Midden-Oosten in de weg staan. Daarom zijn alle inspanningen welkom, als we er maar in slagen een bevredigend akkoord over de vluchtelingen te bereiken dat ons een stapje dichter bij de vrede brengt.
Tussen de twee polen van de extreme opvattingen van enerzijds degenen die erkenning van het recht op terugkeer eisen en de moeilijkheden verbonden aan een massale terugkeer van de vluchtelingen volledig over het hoofd zien en anderzijds degenen die het probleem eenvoudigweg niet willen onderkennen, vinden we ook meer gematigde posities. Het zijn deze voorstellen die al onze aandacht moeten krijgen en in de praktijk moeten worden gebracht. Dit is onder meer het geval voor het verslag dat wij hier voor ons hebben liggen.
Hoewel het geen definitieve oplossing biedt, verdient het onze steun. Met dit verslag levert de Europese Unie immers een nieuwe bijdrage aan het moeizame vredesproces in het Midden-Oosten.

Van den Bos
Voorzitter, eigenlijk zou de UNRWA haar vijftig jaar bestaan moeten vieren door zichzelf op te heffen. Vijf decennia lang was voor de Palestijnen de weg terug afgesloten en de weg naar de toekomst geblokkeerd. Al die tijd heeft de UNWRA bijzonder nuttig werk verricht onder buitengewoon moeilijke omstandigheden. Alle inspanningen om onderwijs en gezondheidszorg op peil te brengen, hoe waardevol op zichzelf ook, hebben het politieke probleem van de vluchtelingen echter niet op kunnen lossen.
De afgelopen jaren heeft de UNWRA ook sterk geleden onder de financiële problemen. De toegenomen kosten werden niet gedekt door extra-inkomsten. Daardoor was zij verplicht onverantwoorde bezuinigingen door te voeren die haar niet in dank werden afgenomen door de Palestijnen. Helaas staat in het Wye-akkoord niets over de vluchtelingen. De Palestijnen voelen zich nu wanhopig, vergeten en aan hun lot overgelaten. De onzekerheid over de toekomst, de hoge werkloosheid en de beperkte mobiliteit creëren een gevoel van spanning en angst. Dit is een voedingsbodem voor fundamentalisme.
Ondersteuning van de UNWRA, zoals voorgesteld, heeft dus niet alleen een humanitair doel maar ook een politiek belang, namelijk stabiliteit in de regio. Israël moet zich soepeler opstellen in het vredesproces. De Arabische gastlanden van hun kant zullen hun verantwoordelijkheid moeten nemen en moeten ophouden het Palestijnse vraagstuk te misbruiken voor politieke doeleinden. Zij moeten meewerken aan een integratie van de Palestijnen in hun land. De Europese Unie van haar kant zou daarbij financieel moeten helpen.
Europa heeft tot nu toe zijn economische steun niet weten om te zetten in politieke invloed. Het heeft 25 jaar lang financieel bijgedragen aan de vluchtelingen. Het wordt de hoogste tijd dat Europa nu eindelijk zijn politieke invloed laat gelden om de UNWRA voorgoed overbodig te maken.

Schröder, Ilka
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, sedert 1972 hebben de EG en de UNWRA negen overeenkomsten gesloten over de bijdrage van de EG aan de UNWRA. De EU is de grootste donor van economische en financiële hulp aan deze regio. Daarmee nemen wij ook in de toekomst een grote verantwoordelijkheid voor de Palestijnse vluchtelingen op ons. De UNWRA heeft voor de periode 1999 - 2001 een bijdrage gevraagd van 120 miljoen euro. Het hoofdbestanddeel van dit bedrag - 102 miljoen euro - is bestemd voor het onderwijsprogramma van de UNWRA en 18 miljoen voor het gezondheidsprogramma.
De groenen zijn blij dat de Commissie en de commissies van het Europees Parlement dit nieuwe programma zo snel hebben behandeld. Wij moeten echter even snel hierover in de plenaire vergadering gaan stemmen. Men mag vooral niet het mes zetten in de begroting en men mag evenmin deze overeenkomsten tegenhouden door discussies over de rechtsgrondslag. Blijkbaar zijn deze problemen inmiddels opgelost en is eveneens rekening gehouden met de gerechtvaardige kritiek van de Rekenkamer op de gebrekkige controle bij de uitvoering van de oude overeenkomsten. Transparantie is de grondslag voor de uitvoering van onze begroting. Transparantie moet ook gegarandeerd zijn bij urgente humanitaire hulp, wat wij zijn immers in feite niet meer dan een doorgeefluik voor het geld van onze belastingbetalers.
Het programma is absoluut noodzakelijk, daar onderwijs en gezondheidszorg tot de fundamentele dienstverlening behoren. Het onderwijsprogramma is uitgegroeid tot het grootste specifieke UNWRA-programma: 445 scholieren ontvangen onderwijs en 6000 krijgen een opleiding. Wij zijn ook blij met de op de behoeften afgestemde gezondheidszorg. Deze wordt verstrekt op gemeenteniveau en bereikt via 123 instanties voor gezondheidszorg de mensen rechtstreeks. De Palestijnse vluchtelingen hebben deze hulp nodig. Velen bevinden zich namelijk al jaren in de situatie van vluchteling, hetgeen voor hen vaak ernstige psychologische gevolgen heeft. Daar komt dan nog sociale en economische discriminatie bij. Er is nog steeds dringend behoefte aan een politieke oplossing voor het probleem van de Palestijnse vluchtelingen. De vredesonderhandelingen zijn eindelijk weer op gang gebracht, maar een wapenstilstand en onderhandelingen over de status volstaan niet. De Palestijnse vluchtelingen blijven daar immers buiten staan. Wij moeten hen perspectieven bieden voor hun toekomstig leven en de EU kan hier een belangrijke bijdrage aan leveren.
Nu moet men echter met dit programma de dagelijkse nood tenminste gedeeltelijk lenigen. Daarom stemt heel onze fractie voor het verslag van mevrouw Morgantini. De Palestijnse vluchtelingen kunnen rekenen op onze solidaire steun.

Kinnock, Neil
Mijnheer de Voorzitter, ik wijs met genoegen op het feit dat er in dit korte debat drie maidenspeeches zijn uitgesproken waaronder die van mevrouw Schröder, met haar 21 lentes het jongste parlementslid. Het bewijst eens te meer dat jongeren bijzonder geïnteresseerd zijn in politiek. Mevrouw Schröder is zeven jaar jonger dan ik was toen ik voor het eerst verkozen werd in het Lagerhuis. Ik kan alleen maar hopen dat mevrouw Schröder tot grotere wasdom komt dan ik, en dat zal ook wel.
Ik zou allereerst de Commissie ontwikkelingssamenwerking willen bedanken voor het solide verslag en voor de steun aan de Europese Commissie tijdens de gehele overlegprocedure om te komen tot de 10e Overeenkomst tussen de Gemeenschap en de Organisatie van de Verenigde Naties voor hulpverlening aan Palestijnse vluchtelingen in het Nabije Oosten (UNRWA). Ik zou in het bijzonder de rapporteur, mevrouw Morgantini, willen bedanken voor haar inspanningen. Ook de constructieve bijdragen van de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid en de Begrotingscommissie verdienen lof. Ik zal later in mijn betoog ingaan op de amendementen van de Begrotingscommissie waar de heer Khanbhai het over had.
Sinds 1972 heeft de Gemeenschap negen overeenkomsten met de UNRWA ondertekend waarin de EG­bijdrage aan de reguliere begroting van deze organisatie en de voedselhulp wordt geregeld. De 10e driejarenovereenkomst beslaat de periode van 1999 tot 2001 en voorziet in een bijdrage van 120,82 miljoen euro aan de standaard-UNRWA-programma' s voor onderwijs en gezondheidszorg. Het biedt ook een kader voor de jaarlijkse onderhandelingen over de bijdrage aan de voedselhulpbegroting. Die 120 miljoen euro is inclusief de jaarlijkse stijging van 5 procent die het gevolg is van het gehanteerde indexatieprincipe waarbij rekening wordt gehouden met de inflatie en de bevolkingsgroei. De voorgaande overeenkomsten stoelden op eenzelfde regeling wat herhaalde loftuitingen van het VN-Bureau heeft opgeleverd omdat op deze wijze de communautaire bijdragen gegarandeerd waardevast zijn.
De Commissie heeft geprobeerd de tenuitvoerlegging van de overeenkomst te vergemakkelijken door de tekst te verbeteren en te verhelderen met inachtneming van de relevante, geldende bepalingen van de algemene overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Verenigde Naties. Nieuw in deze Overeenkomst is verder artikel 4, betalingen, artikel 8, zichtbaarheid van de communautaire bijdrage, artikel 9, arbitrage, en artikel 12, inwerkingtreding. Al deze veranderingen hebben tot doel meer in- en overzicht te bieden.
Ik moet u zeggen dat de Commissie de twee amendementen van de Begrotingscommissie om twee redenen niet kan aanvaarden. Ten eerste is het nooit de bedoeling geweest om in dit ontwerpbesluit van de Raad interinstitutionele informatieverzoeken te reguleren. Het gaat hier om goedkeuring van de tekst van de Overeenkomst EG-UNRWA en om vastlegging van een mandaat voor de Commissie om namens de Gemeenschap te ondertekenen. Ten tweede is de Commissie vanwege haar uitvoerende rol op het vlak van de communautaire begroting sowieso al gehouden aan een informatieplicht. Het jaarverslag van de UNRWA zal zeker ook aan het Parlement en de Raad worden verstrekt.
Haast is op dit moment geboden. De UNRWA kampt met een chronisch tekort aan contanten en wij moeten als donor alles in het werk stellen om de procedure te versnellen en de UNRWA, en in laatste instantie het Palestijnse volk, uit de brand te helpen. Het Parlement weet ongetwijfeld dat het vluchtelingenvraagstuk in de context van het vredesproces in het Midden-Oosten en de vredesakkoorden van Oslo, was aangemerkt als final status -onderwerp. Volgens deze akkoorden moesten alle final-status-onderwerpen op 4 mei 1999 zijn afgerond maar helaas is dat niet gelukt. Laten wij hopen dat de ondertekening van het memorandum in Sharm-el-Sheikh het vredesproces nieuw leven in zal blazen en ertoe zal leiden dat nog openstaande vraagstukken met betrekking tot de final status zonder al te veel oponthoud zullen worden opgelost.
Zolang er geen allesomvattende oplossing is gevonden voor het vluchtelingenvraagstuk, blijft, en hiermee rond ik af, de steun van de Unie aan de UNRWA van cruciaal belang om zo, via de dienstverlening van deze paragouvernementele organisatie op de Westelijke Jordaanoever en in Gaza, Libanon, Jordanië en Syrië, het zeer zware leven van de 3,5 miljoen Palestijnse vluchtelingen te verlichten. De Unie, en dus de Commissie, zullen niet werkeloos blijven toekijken. Integendeel. Wij zullen ons sterk blijven maken voor een significante verbetering van de leefomstandigheden van deze mensen.

De Voorzitter
Hartelijk dank, vice-voorzitter Kinnock. Ik geloof trouwens dat iedereen hier uw woorden aan het adres van onze nieuwe collega, mevrouw Schröder, onderschrijft.
Ik heb twee moties van orde: een van mevrouw Morgantini, rapporteur, en een van mevrouw Schröder.
De rapporteur heeft het woord.
Ik zou u willen verzoeken het kort te houden.

Morgantini
Neemt u mij niet kwalijk, mijnheer de Voorzitter, dat ik niet eerder ben opgestaan. Helaas wist ik dat niet en ik zal het nooit weer doen. Het was absoluut niet mijn bedoeling om oneerbiedig te zijn jegens dit Parlement. Ik vrees echter dat ik nog een andere fout heb gemaakt. Ik heb geloof ik veel te snel gesproken. Derhalve bied ik mijn verontschuldigingen aan bij de tolken die zo hard voor ons werken. Mijn collega zei mij zojuist dat ik veel te snel heb gesproken. Ik was ook wel een beetje geëmotioneerd, maar aangezien ik een vrouw ben en emoties en redelijkheid samengaan, zal ik de volgende keer mijn rede laten spreken.
Ik wilde ook nog mijn collega' s bedanken voor hun opmerkingen. Een ding is daaruit met kracht naar voren gekomen. Natuurlijk moet dit programma snel ten uitvoer worden gelegd, maar het allerbelangrijkste is dat de Europese Unie en het Europees Parlement een actievere en sterkere rol gaan spelen in het Midden-Oosten, vooral in de relaties tussen Palestina en Israël. Wij moeten bijdragen aan een stabiele en duurzame vrede, opdat ook voor de vluchtelingen een oplossing kan worden gevonden en een Palestijnse staat op vreedzame wijze met de Israëlische staat kan samenleven.

De Voorzitter
U hoeft zich geen zorgen te maken, wij zijn immers allemaal een beetje nieuw in het vak. Ikzelf had u moeten feliciteren omdat dit uw eerste verslag voor de plenaire vergadering is en ik ben dat volkomen vergeten.
Mevrouw Ilka Schröder heeft ook het woord gevraagd.

Schröder, Ilka
Ik zou de vice-voorzitter van de Commissie willen danken voor zijn hartelijke welkomstwoorden. Ik heb uit zijn woorden kunnen opmaken dat wij beiden politici in hart en nieren zijn.

De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt om 12.00 uur plaats.

Stemming
De Voorzitter
Aan de orde is de stemming.
Verslag (A5 - 0009/99) - GAB 1/99, 3/99 en 4/99 van mevrouw Dührkop Dührkop en de heer Fabra Vallés, namens de Begrotingscommissie, over de ontwerpen van gewijzigde en aanvullende begroting nrs. 1, 3 en 4 betreffende de begroting van de Europese Gemeenschappen voor het begrotingsjaar 1999 (C5-0021/99, C5-0074/99 en C5-0130/99)
(Het Parlement neemt de resolutie aan)
Bevestiging van de eerste lezingen:
Verslag (A5-0012/99) van mevrouw Frahm, namens de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken, over de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad - Gevolgen van de inwerkingtreding van het Verdrag van Amsterdam voor de op 1 mei 1999 lopende wetgevingsprocedures op het gebied van werkgelegenheid, arbeidsverhoudingen en sociale zaken (SEC(99)0581 - C4-0219/99)
(Het Parlement neemt de wetgevingsresolutie aan)
Verslag (A5-0006/99) van de heer Rocard, namens de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, over de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad - Gevolgen van de inwerkingtreding van het Verdrag van Amsterdam voor de op 1 mei 1999 lopende wetgevingsprocedures op het gebied van werkgelegenheid en sociale zaken (SEC(99)0581 - C4­0219/99)
(Het Parlement neemt de wetgevingsresolutie aan)
Verslag (A5-0004/1999) van mevrouw Jackson, namens de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid, over de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad - Gevolgen van de inwerkingtreding van het Verdrag van Amsterdam voor de op 1 mei 1999 lopende wetgevingsprocedures op het gebied van milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid (SEC(99)0581 - C4-0219/99)
(Het Parlement neemt de wetgevingsresolutie aan)
Verslag (A5-0011/99) van de heer Graefe zu Baringdorf, namens de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling, over de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad (COM(98)0601 - C4-0708/98 - COD(98)0296 - oud SYN(98)0296) (COM(99)0078 - C4-0181/99 - COD(99)0051 - oud SYN(99)0051) - Gevolgen van de inwerkingtreding van het Verdrag van Amsterdam voor de op 1 mei 1999 lopende wetgevingsprocedures op het gebied van landbouw en plattelandsontwikkeling (SEC(99)0581 - C4-0219/99)
(Het Parlement neemt de wetgevingsresolutie aan)
Verslag (A5-0005/199) van de heer Hatzidakis, namens de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme, over de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad - Gevolgen van de inwerkingtreding van het Verdrag van Amsterdam voor de op 1 mei 1999 lopende wetgevingsprocedures op het gebied van regionaal beleid, vervoer en toerisme (SEC(99)0581 - C4­0219/99)
(Het Parlement neemt de wetgevingsresolutie aan)
Verslag (A5-0007/99) van mevrouw Theorin, namens de Commissie rechten van de vrouw en gelijke kansen, over de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad - Gevolgen van de inwerkingtreding van het Verdrag van Amsterdam voor de op 1 mei 1999 lopende wetgevingsprocedures op het gebied van rechten van de vrouw en gelijke kansen (SEC(99)0581 ­ C4-0219/99)
(Het Parlement neemt de wetgevingsresolutie aan)
Verslag (A5-0003/99) van mevrouw McKenna, namens de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid, over het voorstel voor een beschikking van het Europees Parlement en de Raad houdende instelling van een communautair kader voor samenwerking op het gebied van de verontreiniging van de zee door ongevallen COM(98)0769 - C4-0075/99 - COD(98)0350 (oud SYN(98)0350)
(Het Parlement neemt de wetgevingsresolutie aan)
Verslag (A5-0002/99) van mevrouw Jackson, namens de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid, over het voorstel voor een aanbeveling van het Europees Parlement en de Raad betreffende minimumcriteria voor milieu-inspecties in de lidstaten (COM(98)0772 - C4-0073/99 - COD(98)0358 (oud SYN(98)0358)
(Het Parlement neemt de wetgevingsresolutie aan)

Verwelkoming
De Voorzitter
Er wordt mij zojuist medegedeeld dat de heer Carlos Roberto Reina, voorzitter van het Parlement van Midden-Amerika samen met zijn echtgenote op de officiële tribune heeft plaatsgenomen. Het doet ons bijzonder veel genoegen dat zij hier vandaag aanwezig kunnen zijn en ik vraag het Parlement hen te verwelkomen.
(Levendig applaus)

Stemming (voortzetting)
Ontwerpresolutie (B5-0116/99) van de heer Watson over de buitengewone bijeenkomst van de Europese Raad inzake vrijheid, veiligheid en justitie

(Het Parlement neemt de resolutie aan)
Gezamenlijke ontwerpresolutie over de situatie op Oost-Timor
Hautala (Verts/ALE). (FI) Mijnheer de Voorzitter, onze fractie trekt amendement 1 in, omdat is overeengekomen dat in de commissie buitenlandse zaken in het algemeen zal worden gediscussieerd over de noodzaak om troepen onder de vlag van de VN te houden in internationale crisisgebieden, ook al wordt daarbij niet direct aan Oost-Timor gedacht.

Costa Neves
Mijnheer de Voorzitter, gezien het onderwerp van deze stemming zou ik u willen vragen of u zoudt willen instemmen met een hoofdelijke stemming.

De Voorzitter
Ik heb alle begrip voor uw verzoek, maar ik ben bang dat het Reglement dit niet toelaat.
(Het Parlement neemt de resolutie aan)

Verslag (A5-0013/99) van mevrouw Pack, namens de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid, over het voorstel voor een verordening van de Raad tot wijziging van verordening (EG) nr.1628/96 betreffende de steun aan Bosnië-Herzegovina, Kroatië, de Federatieve Republiek Joegoslavië en de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië, met name wat de oprichting van een Europees Bureau voor wederopbouw betreft

Van der Laan
Mijnheer de Voorzitter, de Fractie van de Europese Liberale en Democratische Partij wil amendement 32 intrekken omdat het is vervangen. Voor de amendementen 8, 10, 14 en 18 zouden wij graag een stemming in onderdelen zien zodat wij een groter aantal van mevrouw Pack' s amendementen goed kunnen keuren. Dat zou, in het licht van het uitstekende debat van deze ochtend, erg nuttig zijn, maar u moet er natuurlijk wel mee instemmen.

De Voorzitter
Ik wil graag meewerken en ik begrijp dat nieuwe leden het reglement nog onder de knie moeten krijgen. Maar er bestaan heel duidelijke regels voor een stemming in onderdelen, een aparte stemming of een hoofdelijke stemming. Het indienen van een verzoek hiertoe is gebonden aan tijdschema' s. Het secretariaat van uw fractie zou u daar het een en ander over moeten vertellen. Ik wil u met alle plezier helpen maar dit kan eenvoudigweg niet.

Cohn-Bendit
Mijnheer de Voorzitter, misschien bedoelt mevrouw Van der Laan een aparte stemming per paragraaf en niet een stemming in onderdelen. Dat is iets anders dan een stemming in onderdelen.

De Voorzitter
U heeft absoluut gelijk maar ook daarvoor bestaan regels.

Pack
Mijnheer de Voorzitter, men heeft mij verzocht om heel kort iets te zeggen over de stemming. Ik wil voorkomen dat de collega' s thuis onder uit de zak krijgen voor een zaak die heel anders in mekaar zit. Ik zal u dus zeggen waarover wij stemmen. Wij willen geen vertraging bij de hulp aan Kosovo, maar wij willen wel meer efficiëntie. De procedure die de Raad heeft voorgesteld is inefficiënt en daarom wil ik duidelijk maken dat wij instemmen met de zetel in Pristina voor het operationele gedeelte, als onderdeel van het bureau voor wederopbouw van heel Zuid-Oost-Europa met zetel Thessaloniki. Er moet echter een sterke band worden gelegd met de zetel van het Stabiliteitspact in Thessaloniki. Dat is een politiek punt van de bovenste plank. Ik verzoek u allen dit voor ogen te houden; dit is een essential.
Dan zijn er nog twee dingen die ik hier moet zeggen. Wij willen een eenvoudiger beheer, meer transparantie en meer flexibiliteit. Dat staat in onze amendementen. Bovendien willen wij dat de Raad bij ons aanklopt, zodra hij van plan is de werkzaamheden uit te breiden tot andere gebieden. Daarover willen wij gehoord worden en bovendien willen wij dat de levensduur van het bureau voorlopig wordt vastgesteld op 30 maanden. Hoe langer wij deze namelijk maken, des te inefficiënter wordt het werk. Wij moeten onszelf een limiet opleggen en proberen voor die tijd alles af te ronden.
Een ander belangrijk punt is dat OLAF moet worden ingezet.....
(Spreekster wordt door de Voorzitter onderbroken)

De Voorzitter
U bent bepaald geen nieuwkomer in dit Parlement en u weet dus dat opmerkingen over de stemmingsprocedure geoorloofd zijn maar politieke verklaringen niet. En een nieuwe ronde interventies zoals u die nu dreigt te ontketenen, is zeker niet de bedoeling.

Vóór de stemming over de ontwerpwetgevingsresolutie:

Pack
Ik wil de collega' s verzoeken rekening te houden met hetgeen ik voorheen heb gezegd en hun instemming hiermee te betuigen. Bovendien weten wij wat commissaris Kinnock vanmorgen heeft gezegd en wat het Fins voorzitterschap ons gisteren heeft laten weten. Blijkbaar is er momenteel geen enkele marge voor overname van onze amendementen. Om beide instanties de gelegenheid te geven tot nadenken, tot het verkrijgen van meer inzicht, en daarna samen met ons te zorgen voor meer efficiëntie, verzoek ik de eindstemming terug te verwijzen naar de commissie buitenlandse zaken.

De Voorzitter
Mevrouw Pack - kunt u even iets verduidelijken want noch ik noch het secretariaat heeft het begrepen. Wilt u de definitieve stemming uitstellen of wilt u het verslag terugverwijzen naar de commissie? Dat is niet hetzelfde en wij moeten het wel weten.

Pack
Mij werd gisteren gezegd dat ik moest vragen om terugverwijzing naar de commissie, opdat de eindstemming op een later tijdstip kon plaatsvinden. Het gaat niet om een nieuw debat hier, wij willen alleen tijd winnen. Ik weet niet hoe u dat wilt noemen, maar doet u het maar zoals u goeddunkt.

De Voorzitter
Dan lijkt het me dat u de definitieve stemming wilt uitstellen.

Swoboda
Mijnheer de Voorzitter, ook wij willen aanbevelen de kwestie uit te stellen tot de volgende vergaderperiode. Dus geen terugverwijzing naar de commissie, maar uitstel van stemming. Daar zullen we steun aan geven.

Ilgenfritz
Als vrijheiders zijn wij voor transparante en efficiënte begrotingen en controle. Wat de ontwerpen van gewijzigde en aanvullende begroting nrs. 1/99 en 3/99 betreft, stellen wij uitdrukkelijk vast dat deze ons gunstig oordeel kunnen wegdragen en dus worden gesteund.
In het ontwerp van gewijzigde en aanvullende begroting nr. 4/99 zijn echter de kredieten voor landbouwuitgaven aanzienlijk verminderd. Deze vermindering van de vastleggings- en betalingskredieten gaat ten koste van de sowieso reeds in het gedrang gekomen landbouwbedrijven. Daarom kunnen wij niet akkoord gaan met het geheel van de gewijzigde en aanvullende begroting.
(Het Parlement besluit de definitieve stemming uit te stellen tot de volgende vergaderperiode)
De Voorzitter. Voor wij overgaan tot de laatste stemming zou ik even wat uit willen leggen aan collega' s die mij wellicht wat al te streng vonden over de aparte stemmingen, de hoofdelijke stemmingen enzovoort. De reden dat wij zo onbuigzaam zijn, is dat de fracties hun whips voorbereiden op basis van de informatie die zij van het voorzitterschap krijgen. Als wij daaraan gaan tornen tijdens de stemming in de plenaire vergadering leidt dat tot verwarring en moeilijkheden. Wij stellen ons zo coulant mogelijk op maar soms veroorzaakt het inwilligen van verzoeken alleen maar meer problemen.

Verslag (A5-0010/99) van mevrouw Morgantini, namens de Commissie ontwikkelingssamenwerking, over het voorstel voor een besluit van de Raad (COM(99)0334 - C5-0059/99 - CNS(99)0143 tot goedkeuring van de tekst van een 10e Overeenkomst EG-UNRWA voor de jaren 1999-2001, voorafgaand aan de ondertekening van de Overeenkomst door de Commissie en door de Organisatie van de Verenigde Naties voor hulpverlening aan Palestijnse vluchtelingen in het Nabije Oosten
(Het Parlement neemt de wetgevingsresolutie aan)

Stemverklaringen- Verslag-Dührkop Dührkop/Fabra Vallés (A5-0009/99)
Verslag-Hatzidakis (A5-0005/99)

Gallagher
Er zijn al discussies gaande over de invulling van de communautaire begroting voor het jaar 2000. Bij het Europees Parlement zijn de eerste financiële plannen binnengekomen en daaronder bevindt zich een aanbeveling om 1,9 miljoen euro te korten op de campagnes voor de verkeersveiligheid in Europa. Dat zou in praktische termen betekenen dat er jaarlijks in plaats van 9,9 miljoen euro, 8 miljoen euro voor deze campagnes wordt uitgetrokken.
Deze gang van zaken is totaal onaanvaardbaar. Het is onvoorstelbaar dat er in de 15 landen van de Europese Unie ieder jaar 7500 mensen het leven verliezen omdat ze zowel voor als achter in de auto geen veiligheidsgordels dragen. Verkeersongevallen in de Europese Unie leiden jaarlijks tot 45.000 doden en 1,6 miljoen gewonden.
Sinds het Verdrag van Amsterdam op 1 mei dit jaar van kracht werd, heeft het Europees Parlement medebeslissingsbevoegdheid voor het gehele vervoersbeleid. Het Europees Parlement zal in de toekomst dan ook een stokje steken voor elke aanbeveling van EU-instellingen die een vermindering van de middelen voor verkeersveiligheidscampagnes beoogt.
Ik juich op nationaal niveau de strategie van de Ierse regering toe die streeft naar een vermindering met 20 procent van het aantal doden en gewonden op de weg voor het jaar 2000. De campagne voor de verkeersveiligheid concentreert zich op de volgende aandachtspunten: meer snelheidsmeters op de weg, meer blaasproeven, een strafpuntensysteem, meer toezicht op het dragen van veiligheidsgordels.
Verslag-McKenna (A5-0005/99)

MacCormick
Mijnheer de Voorzitter, ik hoef u niet te vertellen hoe prachtig maar ook bijzonder kwetsbaar de westelijke kustlijn van Schotland is. En nu hebben wij deze week opnieuw alarmerende berichten te horen gekregen over lekken bij Sellafield die de kust bij Galloway, Firth of Clyde, Argyle en verderop, bedreigen. Deze actie is dan ook hoogdringend en het doet mij uitermate veel genoegen dat ik daar vandaag voor heb kunnen stemmen.

Souchet
De verontreiniging van de zee, of dit nu opzettelijk of per ongeluk gebeurt, vormt een zeer grote bedreiging voor de zee- en kustgebieden van de lidstaten van de Europese Unie. Onlangs hebben er zich nog enkele tragische ongevallen voorgedaan die verontreiniging tot gevolg hadden. Denk bijvoorbeeld maar aan de lozingen van grote hoeveelheden olie en andere gevaarlijke, met name chemische stoffen.
De afgevaardigden van de Fractie Unie voor een Europa van Nationale Staten vinden de instelling van een communautair kader voor samenwerking op het gebied van de verontreiniging van de zee door ongevallen gerechtvaardigd, omdat het gemeenschappelijk belang hiermee gediend is. Met het onderhavige voorstel wil de Commissie de verschillende maatregelen op dit gebied in één juridisch kader bundelen.
Wij hebben tegen de amendementen van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid gestemd waarin wordt voorgesteld de naburige kuststaten deel te laten nemen aan de programma' s PHARE, TACIS en MEDA. In deze amendementen staat immers dat deze programma' s financieel moeten bijdragen aan de instelling van het communautaire kader voor samenwerking. Wij vinden het ongewenst de middelen zo te versnipperen, aangezien dit ten koste zou gaan van de prioritaire programma' s voor de economische ontwikkeling van de kandidaat-lidstaten van de Europese Unie.
De leden van de Fractie Unie voor een Europa van Nationale Staten hebben zich daarentegen achter alle andere amendementen geschaard, met inbegrip van amendement 22. Hierin wordt voorgesteld het initiatiefrecht van de Commissie te beperken, het ad hoc comité zijn eigen agenda en notulen op te laten stellen, en diens leden zelf een verklaring van belangen af te laten leggen. We moeten ervoor waken dat de fout die in andere sectoren is gemaakt, niet opnieuw wordt begaan. De Commissie heeft er immers een handje van comités op te richten die ze vervolgens stelselmatig en volledig controleert. Op deze wijze legt de Commissie die comités volledig haar standpunten op. Ieder comité dat door de Commissie in het leven is geroepen, moet autonoom en onafhankelijk blijven om zijn expertiserol te kunnen vervullen.
Verslag-Jackson (A5-0002/99)

Thomas-Mauro
De afgevaardigden van de Fractie Unie voor een Europa van Nationale Staten hebben tegen de amendementen gestemd die door de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid waren aangenomen. Het doel van deze amendementen is de aanbeveling van de Commissie in een richtlijn om te zetten, en wel om drie redenen, die te maken hebben met bureaucratische aspecten, de rechtsgrondslag en de structuur van de controleorganen in de lidstaten van de Europese Unie. De afgevaardigden van mijn fractie zijn voorstander van een betere coördinatie tussen de verschillende lidstaten. Ze verzetten zich evenwel tegen een bureaucratisch Europa dat strikte regels uitvaardigt en waarin geen rekening is gehouden met de geografische en culturele verschillen.
Op juridisch gebied willen we in herinnering brengen dat het Europees Parlement zich aan de bestaande rechtsgrondslag moet conformeren. Het mag in geen geval een nieuwe rechtsgrondslag bewerkstelligen die afwijkt van de door de regeringen van de verschillende lidstaten ondertekende Verdragen.
We willen in herinnering brengen dat de controleorganen in de lidstaten om culturele en historische redenen van elkaar verschillen. We weten dat de federalisten de controleorganen van de lidstaten willen vervangen door een Europees supercontroleorgaan dat volkomen voorbij gaat aan de realiteit in de lidstaten. Wij zijn van mening dat het Europees controleorgaan onveranderd moet blijven. Het moet een instantie zijn die nagaat of de controleorganen van de lidstaten de communautaire regelgeving naleven, zodat concurrentievervalsing tussen de lidstaten voorkomen kan worden. De communautaire regelgeving moet overal op rechtvaardige wijze worden toegepast, zodat alle deelnemers aan het handelsverkeer op de interne markt kunnen concurreren.
De afgevaardigden van de Fractie Unie voor een Europa van Nationale Staten zullen er tenslotte de gehele zittingsperiode op toezien dat de bureaucratie en technocratie in Europa niet de kans krijgen verder te groeien. Europa moet zich op harmonieuze wijze kunnen ontwikkelen. De Unie moet door het merendeel van de burgers van de lidstaten worden geaccepteerd.
Europese Raad te Tampere (B5-0110/99 en B5-0116/99)

Berthu
Mijnheer de Voorzitter, de resolutie over het politiële en justitiële samenwerkingsbeleid en het beleid inzake het verkeer van personen is zojuist aangenomen. Deze resolutie, die ter voorbereiding op de volgende Europese Raad van Tampere is opgesteld, toont aan dat het standpunt van het Parlement zich in positieve zin ontwikkeld heeft. Zo heeft ons Parlement zojuist de aanvankelijke tekst van paragraaf 6 van de resolutie verworpen. Hierin stond dat het onmogelijk zou zijn de ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid te bewerkstelligen als de unanimiteitsregel binnen de Raad van kracht zou blijven. Ik vind het een goede zaak dat ons Parlement deze paragraaf verworpen heeft. De toekomst zal echter leren of het standpunt van dit Parlement structureel gewijzigd is, of dat het hier alleen om een uitzondering ging.
In ieder geval kunnen we de andere bepalingen in deze tekst in geen geval steunen. Neem bijvoorbeeld de bepaling waarin onder het mom van harmonisatie een Europees immigratiebeleid gepresenteerd wordt. Een dergelijk beleid biedt ons niet meer, maar minder bescherming. In paragraaf 10 kunnen we bijvoorbeeld lezen dat het Europees Parlement het van groot belang vindt dat de Europese Unie zich gaat buigen over de status van burgers uit derde landen die legaal in de Unie verblijven. Dit zou de integratie van deze burgers in de Unie bevorderen. Dat is een lovenswaardige doelstelling van het Parlement, maar we moeten ook een andere zeer belangrijke vraag onderzoeken, namelijk of deze mensen vrijwillig naar hun moederland terug willen.
In de resolutie van het Europees Parlement wordt hierover met geen woord gerept. Is dat toeval? Europese samenwerking is overigens zeker niet nodig om de eventuele integratie van de uit derde landen afkomstige burgers te bevorderen. Iedere lidstaat kan hier zelf voor zorgen. Europese samenwerking is juist nodig om de terugkeer van deze burgers naar hun moederland te bevorderen. De eurocraten zijn absoluut geen voorstander van een beleid van beheersbare immigratie, ook al zouden ze met dit beleid kunnen aantonen dat ze in staat zijn Europa een dienst te bewijzen.

Hager
Als vrijheiders zetten wij ons in altijd voor de verdediging van de grondrechten en wij steunen derhalve ook het streven naar de oprichting van een Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.
Wij zien dit handvest echter niet als een stap in de richting van een Europese grondwet. Die wijzen wij, vanwege de daarvan uitgaande centraliserende werking, van de hand.
Bovendien moet dit handvest zo worden opgesteld dat er geen bevoegdheidsconflicten ontstaan tussen het Europees Hof voor de rechten van de mens en het Europees Hof van Justitie.

Corbett
Mijnheer de Voorzitter, ik wil u namens de Labourleden van de socialistische fractie meedelen dat wij niet voor de definitieve Tampere-resolutie hebben kunnen stemmen.
Wij zijn het wel degelijk eens met vele punten uit deze resolutie maar wij zijn bang dat de agenda op deze manier zo overvol raakt dat de top daardoor wellicht zou kunnen mislukken. Er zijn punten die in deze resolutie aan bod komen die thuishoren op de komende intergouvernementele conferentie ter herziening van de Verdragen.
Om deze redenen konden wij de definitieve, geamendeerde versie van deze resolutie niet steunen.

Andersson, Färm, Hedkvist Petersen en Schori
Wij vinden dat de verwezenlijking van een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid van betekenis is voor de toekomst van de Europese Unie, en het initiatief van de Raad om dit vraagstuk op de top van Tampere aan de orde te stellen, juichen wij toe.
De resolutie die het Europees Parlement behandelt, bevat een reeks wezenlijke standpunten die het Finse voorzitterschap en de Europese Raad als geheel moeten bekijken voordat de top plaatsvindt. Wij geven daarom onze steun aan het hoofddeel van de voorstellen die de resolutie bevat, maar met enkele uitzonderingen. Paragraaf 3 behandelt naar onze mening op een te algemene manier de politiële samenwerking en de integratie van de strafrechtelijke samenwerking in de communautaire pijler. Wij vinden dat er redenen zijn om de politiële samenwerking primair als iets internationaals te zien.
Wat betreft paragraaf 19, waarin er sprake van is dat Europol wordt voorzien van mogelijkheden op operationeel niveau, vinden wij dat deze paragraaf zo moet worden uitgelegd, dat een dergelijke ontwikkeling van de samenwerking binnen Europol plaatsvindt met het oog op een betere bestrijding van de grensoverschrijdende misdaad, maar dat deze dan moet geschieden binnen het kader van het recht van de lidstaten om de volledige controle uit te oefenen over politiële activiteiten binnen de eigen grenzen.

Berthu
De resolutie die het Europees Parlement onlangs heeft aangenomen over de voorbereiding van een Europees Handvest van de grondrechten laat zien dat we verkeerd bezig zijn. Gisteren heb ik tijdens het hoofddebat aangegeven wat de risico' s van zo'n handvest kunnen zijn.
In vrijwel iedere paragraaf van de resolutie verruimt het Europees Parlement de interpretatie van het besluit van de Raad van Keulen. Het Parlement probeert zo zijn macht te vergroten ten koste van de nationale parlementen en het nog op te stellen handvest om te vormen tot Europese grondwet.
In paragraaf 2 doet het Europees Parlement het voorkomen, dat de voorbereiding van het handvest zowel de verantwoordelijkheid van de Raad als van het Parlement zelf is. Het is echter duidelijk dat momenteel de grondrechten in de nationale grondwetten geregeld zijn en dat met name, of zelfs uitsluitend, de nationale parlementen zich over deze grondrechten mogen uitspreken.
In paragraaf 3 verlangt het Parlement een open en vernieuwende benadering met betrekking tot het karakter van het handvest, de aard van de rechten die hierin vermeld moeten staan, en de rol en status van het handvest in de constitutionele ontwikkeling van de Unie. Het Parlement toont hiermee aan dat het, in tegenstelling tot de wens van de Raad, de reeds bestaande rechten wil uitbreiden.
Bij het eerste en tweede streepje van paragraaf 4 stelt het Parlement dat het aantal vertegenwoordigers in de organisatie belast met het opstellen van het handvest, gelijk moet zijn aan het aantal vertegenwoordigers van de lidstaten, dus minimaal 15. Vervolgens wil het EP de nationale parlementen buitenspel zetten door te suggereren dat alleen hun voorzitters geraadpleegd hoeven te worden.
Bij het derde, vierde en zesde streepje van paragraaf 4 stelt het Parlement dat de toekomstige instelling zelf de bevoegdheden van haar bureau en de organisatie van haar werkgroepen en secretariaat moet regelen. Dit zou betekenen dat deze instelling in grote mate onafhankelijk is en hierdoor het proces naar haar hand zou kunnen zetten.
Bij het vijfde streepje van paragraaf 4 eist het Parlement een bijdrage van de NGO' s en de burgers. We weten wat dit betekent: personen en instellingen zonder democratische legitimiteit, die om onduidelijke redenen gekozen zijn en vaak door de Europese Commissie gesubsidieerd worden, zullen een stem in het debat krijgen. Deze situatie zal gegarandeerd tot verwarring leiden en alleen de federalisten zullen hiervan kunnen profiteren.
Dit voorbeeld laat goed zien hoe de publieke opinie gemanipuleerd kan worden, iets waar de federalisten overigens altijd verzot op zijn geweest. Het meest verbazingwekkend in dit opzicht is de opstelling van de Raad. Tijdens de onderhandelingen over het Verdrag van Amsterdam heeft deze instelling er zich altijd fel tegen verzet dat alle rechten van de burgers die in deze tekst genoemd worden, in een apart hoofdstuk van het Verdrag worden ondergebracht. De Raad had hierin overigens gelijk. Op de Europese Raad van Keulen van juli jongstleden heeft deze instelling echter uit eigen beweging en zonder iemand te raadplegen plotseling een veel omvangrijker proces in werking gezet, dat zal leiden tot uitholling van de nationale grondwetten. De Raad heeft hiermee een verkeerde stap gezet. Wij tekenen onvoorwaardelijk protest aan tegen deze antidemocratische ingreep.

Blak, Lund en Thorning-Schmidt
De Deense sociaal-democraten in het Europees Parlement hebben zich van stemming voor de ontwerpresolutie betreffende verregaande integratie op het gebied van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid onthouden. Wij zijn voorstander van een rechtvaardige en efficiënte Europese samenwerking inzake asiel en immigratie. Wij zijn eveneens voorstander van een betere samenwerking inzake preventie van criminaliteit op het gebied van vrouwenhandel, misdaad jegens kinderen en witwassen van geld.
In de ontwerpresolutie wordt onder andere voorgesteld de samenwerking tussen de politiediensten van de derde naar de eerste pijler over te brengen, Europol operationele bevoegdheden te geven en een gemeenschappelijk openbaar ministerie (Corpus Juris) op te richten.
Wij stemmen tegen de operationele bevoegdheden voor Europol, omdat wij niet willen dat Europol zich als een Europese FBI ontwikkelt. Wij stemmen eveneens tegen de oprichting van een gemeenschappelijk Europees openbaar ministerie. Wij zijn tegen een gemeenschappelijk Europees strafrecht of een gemeenschappelijke Europese autoriteit en zijn van oordeel dat men de criminaliteit even efficiënt kan bestrijden met de bestaande instrumenten, waaronder Europol en de conventies inzake uitlevering en onderlinge juridische bijstand.
Wij onthouden ons van stemming over de overbrenging van de samenwerking tussen de politiediensten van de derde naar de eerste pijler. Zoland Denemarken de uitzondering betreffende samenwerking op juridisch gebied staande houdt, zitten wij in een bijzondere situatie. Wij begrijpen dat de andere lidstaten deze samenwerking onder de eerste pijler willen onderbrengen, maar wij kunnen dit niet goedkeuren zolang de uitzondering voor Denemarken geldt.
Om de bovenstaande redenen onthouden wij ons van stemming voor de ontwerpresolutie als geheel. Bovendien zijn wij het er niet mee eens dat de top van Tampere het startsignaal zou geven voor een nieuwe intergouvernementele conferentie over verregaande integratie op juridisch gebied. De volgende intergouvernementele conferentie moet zich over de institutionele hervormingen buigen om te vermijden dat het uitbreidingsproces vertraging oploopt.

Laguiller
Ik stem tegen de richtsnoeren en prioriteiten die de Commissie ten behoeve van de Europese Raad van Tampere heeft voorgesteld inzake de rechten en vrijheden van de burgers.
Mijn stem kan worden verklaard door het simpele feit dat men niet heeft overwogen de illegalen die in Europa leven en werken, te legaliseren.
Het getuigt van cynisme om de Europese ruimte te presenteren als een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid. Vrij verkeer van kapitaal geldt voor de gehele Europese Unie, ongeacht waar dit kapitaal vandaan komt. Een vergelijkbaar verhaal geldt voor investeringen. Gaat het echter om de nationale en vooral ook sociale afkomst van burgers, dan gelden er opeens veel regels en wordt het vrij verkeer van personen beperkt of zelfs verboden. Fusies van multinationale ondernemingen zijn toegestaan, maar een hereniging van de gezinnen van geïmmigreerde arbeiders is onaanvaardbaar. De werkgelegenheid en de maatschappij ondervinden hinder van de totale vrijheid die geldt voor bijvoorbeeld investeringen, kapitaal en bedrijven. Gaat het echter om fundamentele humanitaire zaken, dan wordt de vrijheid aan banden gelegd.
Het "Europees Handvest van de grondrechten" dat de Europese Raad van Tampere moet uitwerken is niet meer dan holle retoriek als hierin niet tenminste sprake is van totale vrijheid van verkeer en vestiging voor alle burgers die in de Europese Unie verblijven en werken, ongeacht hun oorspronkelijke nationaliteit. Verder moet er in het handvest sprake zijn van volkomen gelijke rechten voor iedereen, met inbegrip van het stemrecht.

Theonas
De versterkte communautaire activiteiten op het gebied van justitie en binnenlandse zaken baren de Europese burgers grote zorgen. Deze houden rechtstreeks verband met de pogingen om overal waterdichte schotten in te bouwen en de controle- en repressiemechanismen te versterken. Het doel daarbij is natuurlijk niet de versterking van de rechten van de burgers. Veeleer wil men de burgers aan de leiband leggen en hun activiteiten nog sterker controleren.
Wij zijn met name verontrust over de oriëntaties op immigratie- en asielgebied. Deze zullen van Europa een onneembare burcht maken. Zeer zorgwekkend is ook de poging om het Verdrag van Genève, de hoofbron voor de internationale voorschriften inzake vluchtelingen, te omzeilen. In de plaats van dit verdrag wil men een "voorlopig beschermingsstelsel" toepassen. Ook de overwegingen in verband met een wijziging van de Overeenkomst van Dublin betreffende asiel, een verscherping van de wetgeving inzake de onderzoeksprocedure voor asielaanvragen en de "efficiëntere" toepassing van de procedures voor verwijdering van de personen wier verblijfsaanvraag werd verworpen, baren ons grote zorgen.
De sterke toename van de vluchtelingenstromen kan men niet het hoofd bieden met scherpere repressiemaatregelen, maar enkel met een internationaal beleid voor het afbouwen van spanningen en de bevordering van vreedzame, politieke oplossingen van geschillen. In een dergelijk beleid is ook geen plaats voor misdadige, militaire interventies, zoals in Kosovo. Tevens is daarvoor een internationaal economisch en commercieel beleid vereist waarmee de economische ontwikkeling in de derde landen kan worden ondersteund en kan worden bijgedragen aan de welvaart van de bevolking aldaar.
De voorstellen voor de versterking van de politiële en justitiële samenwerking bij strafvervolging zijn, samen met de voorstellen voor de totstandbrenging van een Europese justitiële ruimte, een voorwendsel om de operationele mogelijkheden van Europol en de nationale repressieve autoriteiten te versterken en uit te breiden, hetgeen ernstige gevaren met zich meebrengt voor de democratische grondrechten en vrijheden. De verbetering van de activiteiten op het gebied van informatie-uitwisseling en archivering en uitwerking van gegevens - of dit nu geschiedt in het kader van Europol, ofwel tussen de lidstaten onderling - vergroot het gevaar van ongecontroleerd gebruik van deze archieven en legitimeert, onder het mom van misdaadpreventie, allerlei andere activiteiten, zoals het schaduwen van personen en de opslag van persoonsgegevens.
De in het vooruitzicht gestelde verwezenlijking van een "Europese openbare orde", overeenkomstig de praktijken van Schengen, zal een ondemocratisch wapenarsenaal gaan vormen dat op een gegeven moment ook kan worden ingezet tegen politieke activiteiten, vakbondsacties en tegen de acties van de werknemers die zich verzetten tegen het volksonvriendelijke beleid van de EU en de lidstaten. Als wij zien dat de filosofie die ten grondslag ligt aan de voorstellen, is toegespitst op begrippen zoals "wetgetrouwe burger" en de noodzaak "degenen ter verantwoording te roepen die de vrijheid en de veiligheid van de individuele mensen en de samenleving bedreigen", moeten wij helaas concluderen dat weer theorieën de kop opsteken die in landen zoals het mijne in het verleden zijn uitgemond in ondemocratische wetten, rechtenbeknotting en strafrechtelijke vervolging van politieke activiteiten en vakbondsacties. Het lijdt geen twijfel dat men onder het voorwendsel van acties tegen de georganiseerde misdaad en bepaalde vormen van strafrechtelijk vervolgbare gedragingen, zal proberen op lange termijn de ontwikkelingen op politiek vlak onder controle te brengen, de bestaande mechanismen voor handhaving van de orde en toepassing van de wet te versterken en nieuwe mechanismen in het leven te roepen. Het is trouwens geen toeval dat van de toch al beperkte bevoegdheden van het EHJ op het gebied van justitie en binnenlandse zaken de vraagstukken in verband met de openbare orde en de veiligheid uitdrukkelijk zijn uitgesloten. Soortgelijke problemen doen zich ook voor bij de parlementaire controle. Daardoor wordt het steeds moeilijker controle uit te oefenen op de activiteiten van de politie en de geheime diensten en op de planning van maatregelen voor openbare veiligheid. Nu kan men al, daar waar noodzakelijk, de samenwerking versterken op het gebied van het civiel recht en het strafrecht. Daarvoor hoeft men echt niet te tornen aan de tradities in het internationaal civiel recht en strafrecht, aan de democratische rechten en de traditionele principes van het materieel recht en het procesrecht.
Wij kunnen het absoluut niet eens zijn met dergelijke ontwikkelingen. Integendeel, wij moeten deze resoluut aan de kaak stellen. De werknemers hebben er alle belang bij zich tegen de op stapel staande plannen te verzetten, de schijnheiligheid van de EU en de lidstaten bloot te leggen en met hun strijd een stokje te steken voor deze, voor hun vrijheden zo funeste ontwikkelingen.

Theorin
De ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid is van betekenis voor de toekomst van de EU. De door het Parlement behandelde resolutie bevat standpunten die van wezenlijk belang zijn en die het Finse voorzitterschap en de Europese Raad in overweging moeten nemen vóór de top. Ik steun in grote lijnen de ontwerpresolutie, maar met enige belangrijke uitzonderingen. Ik vind het wezenlijk dat er een omvangrijke samenwerking in de strijd tegen de misdaad komt op Europees niveau. Ik ben het echter niet eens met de idee van een federaal Europa en wil daarom niet meewerken aan veranderingen in de richting van gekwalificeerde meerderheidsbesluiten op essentiële gebieden.
Ik vind dat de politiële en strafrechtelijke samenwerking internationaal moet zijn. Paragraaf 3 is te algemeen en gaat te ver. Ik stem daarom tegen deze paragraaf. Hetzelfde geldt voor paragraaf 19, over de mogelijkheden voor Europol om op te treden op operationeel niveau. Paragraaf 6 gaat over de gekwalificeerde meerderheid, maar is te onduidelijk, vooral subparagraaf 6 c, dan dat ik deze kan steunen. Paragraaf 21 gaat in bepaalde opzichten te ver, vooral in de subparagrafen 21 b en 21 d.

De Voorzitter
Hiermee is de stemming beëindigd.
(De vergadering wordt om 12.46 uur onderbroken en om 15.00 uur hervat)

Financiële crisis in Rusland
De Voorzitter
Aan de orde is de verklaring van de Commissie over de financiële crisis in Rusland.
Ik geef allereerst het woord aan de heer Kinnock, namens de Commissie.

Kinnock, Neil
Mijnheer de Voorzitter, ik zou met uw goedvinden een verklaring van de Commissie willen afleggen over de gevolgen van de financiële crisis in Rusland en over corruptie en het witwassen van geld. Zoals u weet, heeft de algemene financiële situatie in Rusland zich weer enigszins gestabiliseerd nadat de roebel in augustus vorig jaar dramatisch in waarde daalde op de internationale wisselmarkten. Vanaf het begin van dit jaar klinken er weer wat voorzichtige positieve geluiden over industrieel herstel, hoofdzakelijk dankzij importsubstitutie, een relatief strikte beteugeling van de inflatie en een betere betalingsbalans die vooral het gevolg is van de sterk gestegen exportprijs van Russische olie.
Bovendien werd er eind juli overeenstemming bereikt met het IMF en de andere financiële instellingen over de hervatting van de directe leningsteun, en kort daarop kwam er in de Club van Parijs een akkoord uit de bus over een herschikking van de rentebetalingen op de Russische staatsschuld. Momenteel zijn er gesprekken gaande in de club van geldschieters voor de particuliere sector in Londen. De Russische economie beleeft dus een korte adempauze in de aanloop naar de parlementsverkiezingen van december en de presidentsverkiezingen van de komende zomer.
Op zich volstaat dit echter niet om een economie vlot te trekken die door stijgende werkloosheid en groeiende armoede uitermate kwetsbaar blijft. De betrokken autoriteiten zullen zich dan ook veel meer moeite moeten getroosten om te komen tot duurzaam herstel op de middellange termijn. De reactie van de doema op de door de regering voorgestelde begroting voor het jaar 2000 zal wat dat betreft een veelzeggende test zijn. Naast de grote structurele problemen zoals bijvoorbeeld een gebrek aan investeringen, is de overheidsschuld en met name de buitenlandse schuld snel gegroeid terwijl momenteel nog onduidelijk is hoe de autoriteiten de rente-aflossingen van die schuld willen gaan financieren.
Met betrekking tot kapitaalvlucht en het witwassen van geld zou ik het volgende willen zeggen. De Commissie is op de hoogte van de huidige speculaties in de media en de groeiende zorg omtrent het misbruik van de internationale financiële steun aan Rusland. Wij kunnen niet anders dan afwachten wat het onderzoek in Europa en de Verenigde Staten zal uitwijzen en ik kan u verzekeren dat de Commissie deze zaken op de voet blijft volgen.
Aangezien het IMF, de Wereldbank en de G7-landen veruit de meeste rechtstreekse financiële steun verlenen is het, in afwachting van de onderzoeksresultaten, vooral aan hen om te beslissen of ingrijpen noodzakelijk is op basis van de speculaties en de geruchtenstroom over mogelijk misbruik van de middelen. U moet natuurlijk niet vergeten dat de Russische autoriteiten verantwoordelijk zijn voor de terugbetaling van de hoofdsom en de rente-aflossingen. Bovendien kan de laatste steunuitkering van het IMF weggestreept worden tegen de rentebetalingen die Rusland het IMF schuldig is. Het zal dus niet meer dan een papieren transactie zijn zonder dat er daadwerkelijk geld wordt overgemaakt.
De communautaire steun verloopt, zoals bekend, grotendeels via het TACIS-programma dat centraal beheerd wordt vanuit Brussel. De meeste middelen komen terecht bij Europese bedrijven die Rusland technische expertise en advies leveren. Dat betekent dat slechts een zeer gering deel van de steun naar Rusland gaat: niet meer dan 4 miljoen euro op een totaalbedrag van 140 miljoen euro. Die 4 miljoen euro wordt vanzelfsprekend beheerd door onze eigen vertegenwoordiging in Moskou.
Daarnaast is het zo dat er zeer nauwgezet toezicht wordt gehouden op het communautaire voedselhulpprogramma voor Rusland, dat eerder dit jaar van start ging. Het gebruik van de middelen wordt onder andere gecontroleerd aan de hand van de verkoop van de desbetreffende levensmiddelen op de lokale markten. Verder ontvangt Rusland momenteel geen leningen van de Gemeenschap en geldt het mandaat van de Europese Investeringsbank voor leningen aan landen buiten de Europese Unie niet voor Rusland.
Naast deze beschuldigingen van misbruik zijn er echter ook andere zaken die aandacht behoeven. Zorgbarend vindt de Commissie bijvoorbeeld de massieve uitstroom van kapitaal uit Rusland die in belangrijke mate debet is aan het lage binnenlandse investeringspeil dat op zijn beurt de economische groei belemmert. De Commissie heeft er bij Rusland telkens op gehamerd dat alleen met behulp van een fundamentele en zeer dringende verbetering van het investeringsmilieu en de rechtspositie van investeerders, de kapitaalvlucht gekeerd kan worden.
De Commissie heeft al geruime tijd geleden het verband gelegd tussen kapitaalvlucht enerzijds en corruptie en criminaliteit anderzijds en wij zijn dan ook diep doordrongen van het feit dat de overgang van Rusland naar een democratie en een door wetten gestuurde markteconomie danig in gevaar wordt gebracht door deze omstandigheden. Het zal u bekend zijn dat criminaliteit floreert daar waar instellingen gebreken vertonen en een naleving van de wet slechts mondjesmaat wordt afgedwongen. Vandaar dat de Commissie zich in haar pogingen Rusland op een nuttige manier bij te staan bij deze lastige overgang, vooral richt op het verlenen van technische steun bij de bestrijding van het witwassen van geld en de georganiseerde misdaad en zich in meer algemene zin inzet voor een beter functioneren van de rechtsstaat. Een voorbeeld van dergelijke inspanningen is een onderzoek dat nog dit jaar van start zal gaan naar de institutionele en regulatieve veranderingen die Rusland zal moeten doorvoeren voor een doelmatige bestrijding van het witwassen van zwart geld.
Verder vindt er steeds meer samenwerking plaats tussen de terzake bevoegde ambtenaren van de Commissie en hun Russische collega' s op het vlak van douane en fraudebestrijding. Ik vertel u niets nieuws als ik zeg dat de georganiseerde misdaad op een zeer geavanceerde manier haar voordeel doet met de verschillen tussen recht- en regelgevingsystemen in de wereld en ongeacht nationale grenzen economische en financiële systemen bijna moeiteloos infiltreert. Dat betekent dat wij hier geconfronteerd worden met een wereldwijd probleem dat zich niet tot Rusland beperkt. Het spreekt voor zich dat een goed gecoördineerde, internationale tegenactie geboden is, en de Commissie zal zich daarbij zeker doen gelden.
Dat doet geen afbreuk aan het feit dat Rusland er alles aan moet doen om het eigen huis op orde te krijgen. De Commissie hoopt dan ook dat de Russische autoriteiten op overtuigende wijze zullen inspelen op de huidige situatie. Binnen deze context is het van cruciaal belang dat Rusland alle mogelijke samenwerking biedt bij het lopende Europese en Amerikaanse onderzoek. De Commissie juicht het besluit van Rusland toe om een hoge delegatie naar de VS te sturen om daar in contact te treden met de Amerikaanse onderzoekers. Ik meen zelfs dat die ontmoeting op dit moment gaande is. Intern onderzoek in Rusland zelf naar de geuite beschuldigingen moet uiteraard worden gestimuleerd.
De Commissie is echter bang dat Rusland zich beperkt heeft tot een routinematige ontkenning van de aantijgingen zonder de zaak serieus te nemen. Het zou, tegen die achtergrond bezien, een geruststelling zijn voor de internationale gemeenschap indien President Jeltsin de Russische wetsontwerpen over het witwassen van geld zou ondertekenen. Ook de ratificatie en de tenuitvoerlegging van de Conventie van de Raad van Europa zijn in deze essentieel.
De Commissie hoopt daarnaast op een snelle oplossing voor het disfunctioneren van het Russische banksysteem, wat uiteraard een grote rol speelt bij de corruptieproblematiek. Het is van doorslaggevend belang dat het vertrouwen in dat systeem hersteld wordt.

Swoboda
Mijnheer de Voorzitter, ik wil dit debat niet onderbreken, maar daar dit debat en de verklaring van commissaris Kinnock op dringend verzoek van enkele fracties op de agenda zijn komen te staan, wilde ik u verzoeken aan de Conferentie van voorzitters door te geven dat die fracties dan ook moeten zorgen voor de aanwezigheid van een minimumaantal afgevaardigden hier in de zaal. Ik vind het namelijk beschamend dat hier een verklaring wordt afgelegd over een dermate belangrijk vraagstuk, terwijl er maar zo weinig afgevaardigden aanwezig zijn.

De Voorzitter
Ik moet eerlijk toegeven dat de zaal wat voller had kunnen zijn. Ik zal ervoor zorgen dat uw verzoek wordt doorgeleid aan de Conferentie van voorzitters.

Provan
Mijnheer de Voorzitter, ik sluit me aan bij wat de heer Swoboda heeft gezegd. Ik was eigenlijk niet van plan om deel te nemen aan dit debat, maar ik heb een verklaring van de Commissie gehoord die zeer zorgvuldig was voorbereid, en daar zou ik de heer Kinnock voor willen bedanken. Hij heeft de ontwikkelingen in Rusland, die ik heel zorgwekkend vind, zeer juist samengevat.
Er is nu dringend behoefte aan stabiliteit en extra investeringen om Rusland in staat te stellen zich te ontwikkelen. Maar wat er gebeurt is net het omgekeerde. In november jongstleden was ik met een delegatie van dit Parlement in Moskou om de behoefte aan humanitaire noodhulp te evalueren, en het werd ons duidelijk dat Rusland gewoon niet in staat is om zijn eigen problemen op te lossen. Als Europese Unie moeten we echt een politiek initiatief nemen om de Russen te helpen hun economie weer op gang te krijgen.
De Midden- en Oost-Europese landen die vroeger behoorden tot het sovjetblok hebben zich kunnen herpakken en zijn erin geslaagd hun economieën te verbeteren en de levensstandaard van hun bevolking te verhogen. Dit komt omdat we eigendom en eigendomsrecht bovenaan de agenda hebben geplaatst. Dit is niet gebeurd in Rusland, en de problemen in dit land hebben volgens mij te maken met het feit dat niemand de verantwoordelijkheid kent die met eigendom gepaard gaat en de Russen zich dus ook niet geroepen voelen om hun economie onder controle te krijgen. Daarom hoop ik dat we via een politiek initiatief ervoor kunnen zorgen dat Rusland de nodige veranderingen aanbrengt in de grondslagen van zijn rechtssysteem.

Paasilinna
Mijnheer de Voorzitter, collega's, er is wellicht reden om u eraan te herinneren dat er toch veel is gebeurd in Rusland: meer dan 5000 kernkoppen zijn buiten bedrijf gesteld, er zijn democratische instellingen in het leven geroepen in Rusland en er zijn media die de regering kunnen en durven bekritiseren. Anderzijds komen deze media steeds meer in handen van steeds minder mensen terecht, en wel juist bij die segmenten die, zoals de vorige spreker zei, beslag hebben gelegd op openbare bezittingen. Tegelijkertijd dienen we toch in gedachten te houden dat de macht in Rusland bij het volk, oftewel de Russen, berust.
Ik wil hier terugkomen op die genadeloze terroristische campagne, die bommencampagne, die gisteravond nog tot een explosie leidde. Dit soort acties heeft als doel om instabiliteit te veroorzaken in de regio als geheel, en heeft plaats op een zeer lastig moment. Rusland staat aan de vooravond van twee verkiezingen, de situatie is bijzonder gespannen, de president van het land is ziek en de hele economie is in de problemen. We hebben alle reden om, zoals we hier ook doen, de landen te veroordelen die deze terroristen helpen om nog meer instabiliteit te scheppen, in een regio, die al instabiel genoeg is.
In Rusland is er niet alleen een financiële crisis. Er heerst een politieke crisis, en die heeft zich verdiept toen het land van koers begon te veranderen. We zien natuurlijk wat de oorzaken van deze politieke crisis zijn, maar de toestand zal niet verbeteren met behulp van geld, hoeveel we daarvan ook in Rusland zouden pompen. We hebben gezien wat er van dat geld wordt: bijzonder weinig.
Wat het Westen betreft zou ik eigenlijk een andere kwestie naar voren willen brengen. We voeren ondanks alles geen duidelijk beleid ten opzichte van Rusland, hoewel we een uitgebreide partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst met dat land hebben gesloten. En hoewel we vaak samenwerking hebben gezocht en we de democratie en burgermaatschappij in het land steunen, begrijpen we niets van Rusland. Een van de oorzaken daarvan is het feit dat we de Russische politiek onvoldoende kennen. We hebben ons op één persoon of één segment geconcentreerd, op één in feite tamelijk smalle, aan de macht zijnde groep. Het gevolg hiervan is dat we altijd onaangenaam verrast worden wanneer er in Rusland iets gebeurt. We zouden dus de basis van ons politieke contact met Rusland moeten verbreden, en langs die weg zouden we de verrassende wendingen die daar plaatshebben beter kunnen begrijpen.
We weten immers dat zowel onze financiële als voedselhulp voor een aanzienlijk deel zijn afgevloeid naar degenen die die hulp juist niet nodig hebben. De oorzaak hiervan ligt bij de Russische elite, die we niet hebben aangepakt. Ik vind dan ook dat we zelf moeten ophelderen hoe bijvoorbeeld het vervoer van de levensmiddelenhulp die Europa aan Rusland heeft toegekend, is georganiseerd. Ik begrijp dat er daarbij problemen zijn geweest, en ik zou de Commissie dan ook willen vragen om deze kwestie te verduidelijken. In deze situatie is er desondanks reden om de samenwerking met Rusland uit te breiden, in plaats van die stop te zetten. Aandachtspunten zijn de noordse dimensie, de medische zorg, de noordelijke regio's enzovoort. Rusland heeft nu werkelijk concrete steun nodig, en om die reden vind ik het aspect van de noordse dimensie dan ook belangrijk, en ik hoop dat de Commissie tot maatregelen overgaat.

Väyrynen
Mijnheer de Voorzitter, we hebben het vandaag over de financiële crisis in Rusland. Dit is slechts een van de vele problemen, waar Rusland mee kampt. Deze problemen hebben één gemeenschappelijke oorzaak: de politieke crisis. Ik sluit me in deze volledig aan bij het standpunt van collega Paasilinna. Nadat het socialistische systeem ineengestort was, is er in Rusland geen goed functionerend politiek systeem op gang gekomen. De verkiezingen van de doema aan het eind van dit jaar en de presidentsverkiezingen volgend jaar kunnen een basis scheppen voor een oplossing van de politieke crisis - dat mogen we tenminste hopen.
De internationale gemeenschap moet geduldig zijn waar het Rusland betreft. Wanneer het politieke systeem en de voornaamste maatschappelijke instellingen niet goed functioneren, verdwijnt een deel van de hulp die aan het land wordt toegekend in het niet. Toch moeten we doorgaan met het verlenen van steun aan Rusland, maar we moeten wel leren van onze ervaringen, om zo de maatregelen zo effectief mogelijk te laten zijn. De Europese Unie moet met name trachten te bewerkstelligen dat Rusland zelf een goed functionerend democratisch systeem en levensvatbare maatschappelijke en economische instellingen ontwikkelt. Hierbij is het bijzonder waardevol om contacten te leggen tussen de volkeren, en samenwerking tussen de EU-landen en Rusland te realiseren. In het kader daarvan kunnen we over een brede linie de maatschappelijke en economische knowhow verspreiden waaraan Rusland zo'n enorme behoefte heeft. Het klimaat daarvoor is gunstig en er zijn mogelijkheden voor financiële samenwerking tussen de EU en Rusland te over, zoals blijkt uit de bilaterale samenwerking die Finland in de jaren negentig met Rusland op gang bracht.
Helaas is het contact tussen het Europees Parlement en de doema problematisch geweest. De vergadering van het comité voor parlementaire samenwerking die voor dit najaar gepland was, is uitgesteld. Het is te hopen dat die vergadering zo snel mogelijk georganiseerd kan worden. Het samenwerkingscomité is uitgebreid en er zitten van onze kant veel nieuwe leden in. Ook om deze reden zouden we onze activiteiten al dit najaar moeten intensiveren, onder andere door onze kennis over Rusland te vergroten. Misschien moeten we dit najaar een seminar organiseren, waarop we dan zoveel mogelijk deskundige informatie over de economische en maatschappelijke omstandigheden in Rusland kunnen opdoen. Bovendien hebben we een programma nodig, waarmee de leden hun kennis over Rusland permanent op peil kunnen houden.
Mijnheer de Voorzitter, naar mijn mening was de uiteenzetting van de Commissie deskundig en bekwaam, en ik geloof dat de Commissie de problematiek van de economische crisis in Rusland en de daaraan verbonden uitdagingen, resoluut tegemoet zal treden.

Lambert
Mijnheer de Voorzitter, de huidige berichten over mogelijk wanbeheer door de Russische Centrale Bank komen voor velen onder ons nauwelijks als een verrassing. Het is al heel lang duidelijk dat de enorme geldsommen die naar Rusland werden gesluisd om de Russische economie op te krikken niet tot het gewenste resultaat hebben geleid en dat de top-down benadering misschien wel eenvoudig lijkt, maar op lange termijn soms minder efficiënt is.
Het is duidelijk dat de kloof tussen arm en rijk enorm is geworden, dat de Russen hun geloof verliezen in de idealen van de democratie, dat de infrastructuur in een erbarmelijke staat verkeert en werknemers niet meer worden betaald. Het Westen had er misschien beter aan gedaan leraren, artsen en mijnwerkers rechtstreeks te betalen. Als we verder willen blijven investeren in de Russische economie moeten we manieren vinden om lokale economische activiteiten te ondersteunen en te ontwikkelen die - zoals onze collega zojuist heeft gezegd - beantwoorden aan de behoeften van de mensen en ze een gevoel geven van betrokkenheid en stabiliteit. Er worden thans veel van dergelijke ontwikkelingsprogramma' s opgezet in de armste landen van de wereld en daar kunnen we van leren.
Witwaspraktijken en criminaliteit zijn slechts één aspect van het probleem. We moeten manieren vinden om de binnenlandse investeringen te bevorderen. Het westerse model is dat buitenstaanders eerst zorgen voor investeringen en dan gaan lopen met de winst. Dus misschien zouden we ons in dit Parlement eens moeten afvragen hoe we de winst kunnen terugbrengen naar de landen die deze winst produceren, in plaats van ze te beroven van hun geld en hun natuurlijke hulpbronnen.

Seppänen
Mijnheer de Voorzitter, het is nu tot de Europese Commissie doorgedrongen dat de aan Rusland gegeven hulp en steun verkeerd terechtkomen. Dat gebeurt echter al een jaar of tien, en op die manier zijn de fundamenten van de Russische maatschappij verwoest. De hulp is zowel verkeerd terecht gekomen als verkeerd gegeven. Wij van de Europese Commissie hebben die hulp verkeerd gegeven. Corruptie is een mooi woord voor wat er is gebeurd; alle lagen van de maatschappij zijn erbij betrokken. We kunnen in deze kwestie geen vertrouwen stellen in de president, zijn familieleden, de ministers die zitting hebben in de regering en zelfs niet in de Centrale Bank. Het is niet te geloven dat de Centrale Bank de hulp die het IMF haar heeft gegeven via papieren ondernemingen naar het belastingparadijs Jersey heeft doorgesluisd. We hebben het steeds maar over corruptie, maar we zeggen niet ronduit dat er sprake is van criminele activiteiten. Ook de hulp van het Westen is een van de oorzaken van deze criminaliteit. Het Westen heeft zijn hulp onder valse voorwendsels gegeven.
Een typisch voorbeeld is de noodhulp, die afgelopen winter aan Rusland werd gegeven. Die moest Rusland door de hongerwinter heen helpen, door de koude aan het begin van het jaar. Maar deze hulp is nog steeds niet op de plaats van bestemming aangekomen. We hebben Rusland voedselnoodhulp gegeven voor het trotseren van de winterkou, maar dat voedsel is nog steeds onderweg. Het wordt verkocht in Russische winkels en op die manier worden de prijzen van Russische landbouwproducten en levensmiddelen onderuitgehaald, en daarmee de mogelijkheden voor de landbouwers om hun eigen levensmiddelenproductie op gang te houden. Vanuit het standpunt van de Europese belastingbetaler moeten we zeggen dat, als het de bedoeling was om Rusland sociaal te steunen, we geld hadden moeten geven en geen voedsel. De voedselhulp was onderdeel van het landbouwbeleid, iets wat de belastingbetaler veel gemakkelijker zou accepteren dan wanneer er sociale steun in de vorm van geld was geboden. In dit opzicht moeten de Commissie, de Raad en het Europees Parlement in de spiegel kijken en hun fouten toegeven. De hulp is verkeerd terecht gekomen, maar absoluut ook verkeerd gegeven.

Turchi
Mijnheer de Voorzitter, waarde collega' s, als wij hier, met de nieuwe Commissie, verklaren dat het Europees Parlement een centrale rol moet krijgen, moeten wij tegelijkertijd ook voor ogen houden dat het buitenlands beleid van dit Parlement een nieuwe impuls nodig heeft.
De crisis in Rusland biedt ons daartoe de gelegenheid. Nu de internationale gemeenschap en alle persagentschappen in de wereld wijzen op de betekenis van de schandalen in Rusland, moeten wij de noodzakelijke maatregelen nemen om na te gaan hoe ernstig deze schandalen zijn, hoe de Russische regering de geuite beschuldigingen uitlegt en hoe onze betrekkingen met Rusland zijn op het gebied van de communautaire financiering.
Het lijdt geen twijfel dat commissaris Kinnock een diepgaand en betekenisvol verslag heeft uitgebracht. Wij moeten echter met name kijken naar de politieke aspecten van de gebeurtenissen in Rusland en wel beseffen dat daardoor in de komende tijd gevaren zullen rijzen voor destabilisatie van de internationale politiek en onze handelsbetrekkingen met Rusland, waarbij ik nog niet eens wil spreken over de schade voor de communautaire bedrijven die in dit land hebben geïnvesteerd.
Wij mogen niet uit het oog verliezen dat de huidige schandalen de Russische nomenklatoera en de institutionele exponenten op zijn grondvesten doen schudden. Bovendien heeft het Congres van de Verenigde Staten besloten een onderzoek in te stellen naar het gebruik van het geld dat in de vorm van financiële hulp is gegeven aan Rusland. Men wil nagaan of dit geld misschien op onrechtmatig wijze ergens anders is terechtgekomen.
Daarom moeten de communautaire instellingen mijns inziens de bevoegde Russische autoriteiten vragen om opheldering over het gebruik van de voor de ontwikkeling van het land en de voedselhulp bestemde middelen.
Ook moeten de diensten van de Commissie, die de hulp aan Rusland hebben beheerd, een verslag opstellen over de gebruiksmodaliteiten van de middelen. Verder willen wij graag een onderzoekscommissie bestaande uit Raad, Commissie, Europees Parlement, de EIB en de EWBO. Deze onderzoekscommissie moet nagaan welke middelen en hoeveel financiële middelen voor Rusland daadwerkelijk zijn gebruikt voor het daarvoor bestemde doel. Ik denk bijvoorbeeld aan het TACIS-programma. Gisteren nog heeft voorzitter Prodi enerzijds gesproken over het concept van transparantie voor de Commissie en anderzijds over samenwerking met het Europees Parlement.
Dit zal onze eerste taak moeten zijn, maar wij moeten tegelijkertijd onmiddellijk ook onze betrekkingen met Rusland ophelderen en licht laten schijnen op de bilaterale betrekkingen tussen de Gemeenschap en de Russische regering. Dan zullen wij onze instelling politieke betekenis geven en onze geloofwaardigheid bij de publieke opinie in de wereld kunnen verbeteren.

Belder
Mijnheer de Voorzitter, de stroom van financiële schandalen in Rusland houdt aan. Zo meldt de Frankfurter Allgemeine Zeitung vanmorgen dat de Centrale Bank van Rusland vorig jaar zomer maar liefst 3,9 miljard dollar van een IMF-krediet aan Moskou van in totaal 4,8 miljard dollar, direct aan Russische particuliere banken van de hand had gedaan. Zo onttrok zij een enorme hoeveelheid roebels uit ´s lands openbare geldverkeer. Sterker nog, die 3,9 miljard dollar IMF-geld bereikte zelfs niet eerst Rusland, maar werd via rekeningen in de Verenigde Staten tenslotte overgeboekt.
De zegsman van deze onthulling is de door Jeltsin van zijn functie ontheven openbare aanklager Skoeratov. Bij deze beschuldiging vallen twee saillante opmerkingen te plaatsen. Ten eerste, Skoeratov belicht slechts een detail van een jarenlange praktijk, namelijk de stelselmatige manipulatie met internationale kredieten door de Centrale Bank van Rusland, en wel minstens vanaf 1990.
Ten tweede, het Internationaal Monetair Fonds en ook de Amerikaanse regering waren reeds in een vroeg stadium over dit misbruik geïnformeerd. Toch ondernamen zij niets onder het bedrieglijke, zij het kostbare motto: "Corruptie is beter dan communisme."
Frauduleus weggevloeide buitenlandse hulpgelden, een Russische kapitaalvlucht over de laatste tien jaar van naar schatting 150 tot 300 miljard dollar èn een grotendeels op ruilhandel teruggevallen Russische economie benemen ons werkelijk het zicht op de omvang van de financiële crisis in de Russische Federatie.
Voor de Europese Unie dient in elk geval te gelden dat slechts concrete, door onafhankelijke experts goedgekeurde Russische projecten voor een financiële handreiking in aanmerking mogen komen, en dan nog onder het beding van een precieze jaarlijkse nacontrole.

Titley
Mijnheer de Voorzitter, ik zou om te beginnen commissaris Kinnock willen feliciteren met zijn tweede ambtstermijn, en ik twijfel er niet aan dat hij zich daarin nog meer zal onderscheiden dan in zijn eerste.
Wat dit specifieke probleem aangaat, mogen we weliswaar de gevaren van criminaliteit en georganiseerde misdaad voor de westerse maatschappij niet onderschatten, maar we mogen ons wat Rusland betreft ook niet blindstaren op de krantenkoppen en de negatieve beeldvorming. Want misdaad, om het cru te stellen, is een vrij normaal verschijnsel geweest door de hele Russische geschiedenis heen. Wat dat betreft is er niets veranderd. We mogen niet vergeten dat Rusland het potentieel heeft om een buitengewoon rijk land te zijn. Het beschikt over aanzienlijke natuurlijke hulpbronnen, van goud en olie tot landbouwgrond, en toch is de totale productie sinds 1989 gezakt met 50%. Het kernprobleem is de kapitaalvlucht, of het nu gaat om legale of illegale kapitaalvlucht. Want uiteindelijk heeft alleen het geld dat in Rusland blijft, zelfs al is het zwart geld, een economisch effect. De kapitaalvlucht bedraagt nu jaarlijks 25 miljard dollar terwijl de buitenlandse investeringen minder dan 3 miljard dollar belopen en verder blijven dalen. Om eerlijk te zijn, als de Russen niet van plan zijn om te investeren in Rusland, waarom zouden anderen dat dan wel doen? We moeten goed beseffen dat alle overheidssteun aan Rusland uiteindelijk niets meer is dan een druppel op een gloeiende plaat. Rusland kan alleen worden gered door particuliere investeringen. Daarop moeten we ons concentreren.
De oplossing ligt in Rusland zelf. Het moet de juiste economische hervormingen invoeren. Er moet een eerlijk en uitvoerbaar belastingsysteem komen. Het rechtssysteem en de ordehandhaving moeten beantwoorden aan moderne en democratische normen.
Industriëlen hebben ons duidelijk te verstaan gegeven - bijvoorbeeld tijdens de industriële rondetafelconferentie EU-Rusland - dat ze willen investeren in Rusland. Want gezien het aanwezige potentieel zou men met de juiste investering op het juiste moment een fortuin kunnen maken in Rusland. Maar ze hebben allemaal dezelfde bezwaren: corruptie, gebrek aan een levensvatbaar belastingsysteem op lange termijn, voortdurende wijzigingen in de wetgeving, een gammele infrastructuur, en vooral, eigendomsrechten, waaronder ook intellectuele eigendomsrechten, zijn weinig ontwikkeld en onduidelijk. Dit zijn de dingen waarop we ons moeten concentreren.
Ik erken dat in de huidige omstandigheden technische bijstand van de EU moeilijk te rechtvaardigen is, maar we moeten hiermee doorgaan omdat Rusland voor ons belangrijk is, zowel om veiligheids- als om economische redenen.
Ik ben blij met wat de heer Kinnock heeft gezegd, want het is belangrijk dat we ons concentreren op enkele gebieden: niet alleen economische vooruitgang, maar beslist ook de versterking van de burgermaatschappij, die de basis moet vormen van economische hervormingen en sociale vernieuwingen.
Ik zou bijgevolg willen dat de nieuwe Commissie - en dit is mijn verzoek aan de heer Kinnock - de doeltreffendheid van het TACIS-programma onderwerpt aan een algemene evaluatie en vervolgens verslag uitbrengt over hoe zij het wil verbeteren voor de begroting 2000, zodat we met meer vertrouwen voor dit programma kunnen stemmen.

Schroedter
Mijnheer de Voorzitter, ook ik wil de heer Kinnock gelukwensen met zijn nieuwe functie. Ik hoop dat wij voor de komende jaren op een interessante en constructieve dialoog met hem mogen rekenen. Inhakend op hetgeen de heer Titley zei, wil ik twee principiële vragen stellen. Wij weten dat Rusland niet alleen onder een financiële crisis lijdt, maar vooral ook onder uitholling van fundamentele democratische mechanismen, zoals transparantie, overheidscontrole op het beheer en een onafhankelijke justitie.
Hoe kan in een dergelijke situatie het maatschappelijk hervormingsproces überhaupt van de grond komen? Dat is precies datgene wat ik hier altijd al verkondig: ons probleem is dat wij in ons actieprogramma voor Rusland verkeerde prioriteiten vaststellen. De democratische grondslag voor de markteconomie moet eerst goed werken, voordat wij een vrijhandelszone kunnen creëren. Anderzijds komt het wanbeheer in de omgang met internationaal geld en bij het witwassen ook tot uiting in de zwakheid van de banken in het Westen. Hoe is het mogelijk dat men niet in staat was de bestemming van internationale kredieten na te trekken? Hoe is het mogelijk dat in het Westen op zo grote schaal geld wordt witgewassen? Ook op die vragen moet een antwoord komen.

De Voorzitter
Ik dank de commissaris.
Dan is hiermee het debat over dit agendapunt gesloten.

Actualiteitendebat
De Voorzitter
Aan de orde is het debat over actuele, dringende en bijzonder belangrijke kwesties.

Aardbevingen in Turkije en Griekenland
De Voorzitter
Aan de orde is het gecombineerde debat over elf ontwerpresoluties over de aardbevingen in Turkije en Griekenland:
Turkije - B5-0072/99 van de heer Collins, namens de UEN-Fractie, over de aardbeving van 17 augustus 1999 in Turkije;
B5-0077/99 van de heer Swoboda, namens de PSE-Fractie, over de recente aardbeving in Turkije;
B5-0087/99 van de heer Papayannakis e.a., namens de GUE/NGL-Fractie, over de aardbeving in Turkije;
B5-0088/99 van de heer Van Orden e.a., namens de PPE-Fractie, over de aardbeving in Turkije;
B5-0104/99 van de heren Cohn-Bendit en Ceyhun, namens de Verts/ALE-Fractie, over de aardbeving van 17 augustus 1999 in Turkije;
B5-0109/99 van de heer Duff, namens de ELDR-Fractie, over de situatie in Turkije.
GriekenlandB5-0074/99 van de heer Collins, namens de UEN-Fractie, over de aardbeving van 7 september 1999 in Athene;
B5-0076/99 van de heer Baltas e.a., namens de PSE-Fractie, over de aardbeving in Athene;
B5-0086/99 van de heer Korakas e.a., namens de GUE/NGL-Fractie, over de aardbeving in Athene;
B5-0089/99 van mevrouw Giannakou-Koutsikou e.a., namens de PPE-Fractie, over de rampzalige aardbeving van 7 september 1999 in Athene;
B5-0102/99 van mevrouw Hautala e.a., namens de Verts/ALE-Fractie, over de aardbeving van 7 september 1999 in Griekenland.

Van Orden
Mijnheer de Voorzitter, de aardbeving die Turkije heeft getroffen in de vroege morgen van 17 augustus was de ergste in een halve eeuw, en dat in een regio die in hoge mate blootstaat aan het gevaar van aardschokken. Er waren minstens 40.000 slachtoffers en in deze moeilijke tijd betuigen we onze innige deelneming en bieden we een helpende hand aan Turkije.
De Europese Unie heeft meteen na de ramp ongeveer 45 miljoen euro uitgetrokken voor humanitaire noodhulp, naast de bilaterale hulp van verscheidene lidstaten. We moeten aandringen op de onmiddellijke tenuitvoerlegging van de communautaire steunmaatregelen. Er is een dringende behoefte aan praktische materiële steun in de vorm van montagewoningen, generatoren en gespecialiseerde voertuigen en uitrusting. De Europese Unie heeft de steun nodig van het Parlement om extra middelen beschikbaar te stellen ten bedrage van 150 miljoen euro.
Gezien de enorme bijdragen die de Europese Unie levert op het gebied van humanitaire hulp, zou het heel nuttig zijn indien de Commissiediensten en met name de medewerkers van ECHO zouden onderzoeken hoe de hulpverlening bij rampen efficiënter kan worden georganiseerd. Daarnaast zou het Gemeenschappelijk Centrum voor onderzoek van de Commissie moeten zoeken naar efficiëntere waarschuwingssystemen, zodat het gevaar van aardbevingen sneller kan worden opgespoord. We geloven echter niet dat de oprichting van een nieuw gericht Europees onderzoekinstituut op dit moment gerechtvaardigd is.
Mijnheer de Voorzitter, ondanks alle verschrikkingen heeft deze ramp ook een bemoedigend aspect. Want in Izmit werd ook een deel van de vijandschap tussen Griekenland en Turkije begraven. Griekse reddingsteams bevonden zich onder de eerste hulpverleners in Turkije, en na dit buitengewoon positieve en menselijke gebaar hebben de Turken op hun beurt Athene geholpen toen dit niet lang daarna zelf werd getroffen door aardbevingen. Er zijn de laatste weken vele blijken van toenadering geweest, meestal op een bescheiden niveau, tussen Grieken en Turken. Velen van ons willen vorderingen zien bij de oplossing van de problemen die de kandidatuur van Turkije voor toetreding tot de Europese Unie in de weg hebben gestaan. Dit vereist grootmoedigheid en flexibiliteit van alle partijen.
Laten we hopen dat het drama van Izmit ook het begin zal inluiden van positieve en blijvende verbeteringen in de betrekkingen tussen de Europese Unie en Turkije.

Swoboda
Mijnheer de Voorzitter, ik wil namens mijn fractie ons diep medeleven betuigen met de slachtoffers van de aardbevingen in Turkije en Griekenland. Het is de ironie van de geschiedenis dat de aardbeving in Turkije en de aardbeving in Griekenland deze twee landen uiteindelijk dichter bij elkaar hebben gebracht; ik zeg niet: samengebracht, maar wel dichter bij elkaar gebracht.
Het is toch een zeldzame samenloop van omstandigheden dat een proces, dat mij qua fairness en correctheid niet voor de volle honderd procent kon overtuigen en een vonnis, waarvan ik om principiële redenen nog minder overtuigd was, namelijk het doodvonnis tegen de heer Öcalan, een grote kans hebben opgeleverd op beëindiging van een verschrikkelijke interne oorlog in Turkije. Soms gebeurt het in de geschiedenis dat erge gebeurtenissen positieve ontwikkelingen op gang brengen.
Ik zal dan ook niet op details ingaan en in plaats daarvan zeggen dat ik ten eerste, los van de verschrikkelijke gebeurtenissen, principieel blij ben met de verbetering van de betrekkingen tussen Griekenland en Turkije en met de bereidheid van de twee ministers van Buitenlandse Zaken om met elkaar te praten. Het verheugt mij eveneens dat niet alleen vele Europese landen zo goed hebben gereageerd en onmiddellijk te hulp zijn geschoten na deze verschrikkelijke gebeurtenissen, maar dat ook los daarvan nu in de Europese Unie wordt nagedacht over de mogelijkheid van een nieuw begin in de betrekkingen tussen de Europese Unie en Turkije.
Ik heb de afgelopen dagen met enkele Turkse afgevaardigden gesproken. Zij hebben mij duidelijk gemaakt dat ook zij dit nieuwe begin willen. Er is een reeks veranderingen in Turkije geweest. Er zijn nieuwe wetten uitgevaardigd en het is nu niet uitgesloten dat men, na de verschrikkelijke gebeurtenissen en na een zeker overpeinzingsproces in Turkije, in de komende maanden, met behulp van Griekenland, een nieuw begin zal kunnen maken in de betrekkingen tussen Turkije en de Europese Unie. Bij alle stappen met en ten aanzien van Turkije moeten wij handelen in partnerschap met onze lidstaat Griekenland. Minister van Buitenlandse Zaken Papandreou heeft de voorwaarden in het leven geroepen om een nieuwe partnerschap met Turkije mogelijk te maken.
Het zal een lange en moeizame weg worden, maar misschien zal ooit nog eens in de geschiedenisboeken komen te staan dat deze verschrikkelijke rampen in beide landen het begin waren van een nieuwe relatie, van een nieuwe politieke relatie en uiteindelijk ook van een nieuwe financiële relatie. Ik zal in ieder geval ook als voormalig rapporteur in dit Parlement mijn best doen voor Turkije en proberen bij te dragen aan nieuwe betrekkingen tussen Turkije en de Europese Unie.
Turkije is een strategisch belangrijke partner, maar Turkije moet wel beseffen dat het een aantal wetswijzigingen moet doorvoeren om de weg naar Europa vrij te maken. Daar zijn voorwaarden aan verbonden. De weg naar Europa loopt noodzakelijkerwijs via een rechtsstaat en de eerbiediging van de mensenrechten. Anders kan het niet. Daarom zal mijn fractie de recente inspanningen van Commissie en Raad met aandacht volgen en deze inspanningen met een welwillende, maar kritische houding begeleiden.

Ceyhun
Mijnheer de Voorzitter, het behoeft geen betoog dat de aardbeving in Turkije één van de ergste rampen is van deze eeuw. Over het aantal slachtoffers hoeven wij hier niet meer te praten. Ook is bekend dat er momenteel in Turkije tienduizenden mensen dakloos zijn. Zij zullen nog jarenlang, zonder enig perspectief, in dit aardbevingsgebied moeten blijven voortleven. Daarom is het erg belangrijk dat men bestudeert hoe men preventief in de situatie van aardbevingen in Turkije kan optreden. Hiermee kan niet vroeg genoeg worden begonnen. Men moet meteen beginnen na te denken over de aardbeving en zijn gevolgen. Er is een internationale dialoog nodig over deze ramp voor Turkije en deze moet het beste voor de wederopbouw van het land opleveren. Het begin daarvan zouden besprekingen tussen de Europese Unie en Turkije kunnen zijn.
Ik sta achter hetgeen de heer Swoboda zojuist zei. Wij moeten echter in eerste instantie kijken naar de huidige situatie in Turkije - waar bereidheid bestaat om de betrekkingen met de Europese Unie te benutten - en in de huidige ontwerpresolutie veel concreter aangeven van welke hulp aan Turkije sprake is. Wij moeten onze Turkse vrienden duidelijk maken dat wij present zijn wanneer zij onze hulp nodig hebben. Wij moeten hen het gevoel geven dat wij hen niet tout court als tegenstanders zien, zoals men in Turkije voor de aardbeving herhaaldelijk dacht. Mijn fractie stelt dan ook voor niet alleen na te denken over hoe wij Turkije het beste kunnen helpen bij de wederopbouw, maar ook hoe wij Turkije perspectieven kunnen bieden. Tijdens dit denkproces moeten wij veel opener met Turkije omgaan en duidelijk tonen dat wij, wat het toetredingsperspectief voor Turkije betreft, bereid zouden zijn Turkije als dertiende kandidaat-land te accepteren, mits Turkije ons tegemoet komt. In de komende drie maanden hebben wij dan voldoende tijd om deze kans te benutten.

Duff
Mijnheer de Voorzitter, we leven allemaal mee met Turkije na deze traumatische ervaring. We moeten er echter ook voor zorgen dat er uit dit trauma zoiets als een catharsis voortkomt en dat de burgermaatschappij sterker in haar schoenen zal staan na de grote inspanningen die zij zal moeten leveren om het hoofd te bieden aan de gevolgen van de aardbeving. De Turkse regering moet veel meer verantwoordelijkheid dragen voor de behoeften van de burger en hervormingsgezinde krachten, zoals de heer Selçuk, president van het Hof van Beroep, en zijn collega' s, moeten overal worden aangemoedigd en ondersteund. Een dergelijke catharsis zou ons in de Europese Unie in staat stellen om een nieuw hoofdstuk te beginnen in onze betrekkingen met Turkije en op een positievere manier samen te werken in een geest van echte solidariteit, en Griekenland moet zich bereid tonen om actief mee te werken aan dit project.

Karamanou
Mijnheer de Voorzitter, naar het schijnt is de god van de aardbevingen zeer vertoornd tegen Griekenland en Turkije en aangezien hij van dialoog en afspraken geen flauw idee heeft, besloot hij zijn woede de vrije loop te laten, met alle rampzalige gevolgen van dien voor de bevolking in deze twee landen, waar dood, verdriet, wanhoop en verderf werden gezaaid. De beelden uit Turkije tonen bijbelse verwoestingen. Het gaat hierbij om een gebied van ongeveer 60.000 km2, dat wil zeggen een gebied bijna even groot als België en Denemarken samen. Hier leven ongeveer 15 miljoen mensen.
Door de aardbeving zijn meer dan 15.000 mensen omgekomen. In een straal van 80 à 90 km. rondom het epicentrum van de aardbeving, zijn bijna alle gebouwen gebruiksongeschikt geworden. Uit de gegevens blijkt dat dit gebied 30 à 35% van het BNP van Turkije produceert en zeer belangrijk is voor de werkgelegenheid. Het lijdt geen twijfel dat de zuiver economische gevolgen van de aardbevingen enorm groot zijn en, naar het schijnt, is het heel moeilijk, zo niet onmogelijk voor Turkije om op eigen houtje voor de wederopbouw te zorgen. Daarvoor heeft het land hulp op grote schaal van buitenaf en onze actieve steun nodig.
In Griekenland is de schade weliswaar minder groot, maar het aantal slachtoffers was pijnlijk hoog: 138 doden, drie zwaargewonden en ongeveer 100.000 daklozen. De materiële kosten lopen hoog op. De aardbevingen zijn zowel Turkije als Griekenland zeer duur komen te staan. Het ergste is echter dat zoveel mensen het leven hebben verloren, zoveel gezinnen zijn vernietigd en de mensen in dit gebied zware psychische gevolgen te verduren hebben gekregen door zowel de aardbeving, alsook de angst voor nieuwe zware schokken. Deze mensen moeten nu alle moed bijeenrapen om het hoofd te bieden aan deze ramp voor henzelf, hun gezinnen en hun economische toestand en proberen iets nieuws op te bouwen.
Er is echter altijd een geluk bij een ongeluk. Naar het schijnt heeft de aardbeving enerzijds huizen verwoest, maar anderzijds bruggen geslagen tussen Griekenland en Turkije. De aardbevingen hebben unieke voorwaarden in het leven geroepen voor de samenwerking tussen beide landen. De pijn en de verwoestingen hebben ons uiteindelijk geleerd dat enkel met samenwerking en vreedzaam naast elkander voortbestaan de nationale rampen het hoofd kunnen worden geboden. Minister van Buitenlandse Zaken Papandreou van Griekenland en minister van Buitenlandse Zaken Tzem van Turkije hebben eindelijk besloten het vraagstuk van de Grieks-Turkse samenwerking bij natuurrampen aan de agendapunten voor de dialoog tussen Athene en Ankara toe te voegen. Zoals de collega voor mij al zei, komt na de ramp de catharsis. Ter afsluiting zou ik echter, waarde collega' s, willen terugkomen op een verzoek dat ook door andere collega' s naar voren werd gebracht. Het gaat hierbij om de oprichting van een Europees centrum voor systematisch onderzoek naar en toepassing van nieuwe, preventieve methoden op het gebied van aardbevingen.

Papayannakis
Mijnheer de Voorzitter, ik zal niet terugkomen op de tragische aspecten van de aardbevingen die ons buurland Turkije en Griekenland, zij het dan in verschillende mate, hebben getroffen.
In de door ons ingediende resoluties maken wij duidelijk wat er volgens ons in politiek, moreel en materieel opzicht moet worden gedaan. Ik wilde echter van deze gelegenheid gebruik maken om u te zeggen dat er in Athene momenteel enorme verwarring heerst. De bevolking is in paniek gebracht door onverantwoorde inlichtingen over mogelijke nieuwe aardbevingen. Deze inlichtingen komen uit wetenschappelijke kringen in zowel Griekenland als andere Europese landen die, zoals u weet, de ontwikkelingen op het gebied van aardbevingen met grote belangstelling volgen.
Als wij derhalve iets nuttigs willen doen voor de lange termijn - en ik zou hier ook graag de mening van de commissaris over willen horen - moeten wij dit centrum oprichten voor het onderzoek naar aardbevingen. Dit centrum zal echter ook een soort gedragscode moeten ontwikkelen voor het hoe, wanneer en aan wie openbaar maken van inlichtingen over aardbevingen. Één ding is informatie verschaffen aan de hand waarvan men bijvoorbeeld de bescherming tegen aardbevingen kan verbeteren, maar het - ook al is het goed bedoeld - links en rechts verspreiden van wetenschappelijke inlichtingen en het daarmee in paniek brengen van de bevolking is wel heel iets anders. Aangezien dergelijke verschijnselen geen grenzen kennen en de inlichtingen van het ene land naar het andere gaan, moeten wij mijns inziens een algemene, serieuze en wetenschappelijk regeling op Europees vlak vinden.

Korakas
Mijnheer de Voorzitter, ook ik wil duidelijk maken dat men zo snel mogelijk de noodzakelijke middelen moet vinden om Turkije te helpen bij het opvangen van de problemen die zijn veroorzaakt door deze verschrikkelijke aardbeving. Het spreekt natuurlijk vanzelf dat daarop controle moet worden verricht en dus moet worden nagegaan of de middelen inderdaad worden uitgegeven voor het doel waarvoor zij bestemd zijn en niet voor iets anders. Dit is ook het unaniem verzoek van het Griekse volk dat op allerlei mogelijke manieren zijn morele en materiële solidariteit tot uiting heeft gebracht. Uit hoofde van dezelfde gevoelens van solidariteit verlangt het Griekse volk echter dat de door de aardbeving aangerichte verwoestingen niet als alibi worden gebruikt om de financiële protocollen te deblokkeren. Deze kunnen pas worden vrijgemaakt als het regime in Turkije de voorwaarden vervult voor de eerbiediging van de rechten van de mens en aantoont dat het van plan is stappen te ondernemen in de richting van een oplossing voor Cyprus en het Koerdisch vraagstuk.
Zoals reeds werd gezegd, zijn ook in Griekenland grote verwoestingen aangericht. Ik heb het gebied bezocht en vastgesteld dat de bevolking diep bezorgd is over de toekomst en wel vooral omdat men heeft vastgesteld dat bij de bouw van de huizen de winst veel belangrijker was dan de zorg voor degenen die de huizen wilden kopen. Daarom moeten Griekenland en alle andere aardbevingslanden de maatregelen treffen die noodzakelijk zijn voor de bescherming tegen aardbevingen. Men moet herhaling van dergelijke tragedies voorkomen. Het is immers een feit dat de regeringen en de mensen niet verantwoordelijk zijn voor de aardbevingen, maar wel voor eventuele verwoestingen, zoals ook uit de recente aardbevingen in Turkije en Griekenland is gebleken.
Daarom moet men zo spoedig mogelijk maatregelen nemen en via het tweede en derde communautaire bestek de noodzakelijke middelen beschikbaar stellen, onder meer voor het, reeds door anderen genoemde centrum voor bescherming tegen aardbevingen en schadepreventie.

Marinos
Mijnheer de Voorzitter, de zware aardbevingen in Turkije en Griekenland hebben duizenden doden en gewonden veroorzaakt en enorme schade aangericht aan huizen, fabrieken, het bedrijfsleven in het algemeen, en aan de infrastructuur in deze twee landen. Daarom moet de Europese Unie zich bezighouden met dit vraagstuk, en daarbij zowel de heel korte als lange termijn bezien. Zo zou men, voor de korte termijn, onmiddellijk gratis hulp kunnen verlenen door middelen beschikbaar te stellen uit niet-bestede kredieten. Met een snelle hulpverlening kan men mensenlevens, en vooral het leven van kinderen en bejaarden redden en de nood lenigen van de daklozen die door de op til zijnde winter een moeilijke tijd tegemoet gaan.
De schade in Griekenland is geschat op tenminste 600 miljoen euro. Een bedrag van 100 miljoen euro kan beschikbaar worden gesteld via de niet door Griekenland bestede kredieten uit het tweede communautaire bestek. Men moet het probleem echter ook op de lange termijn bekijken en wel op Europees vlak. De meest eminente seismologen in Europa en Amerika verzekeren ons dat voor het zuidoosten van Europa en het Middellandse-Zeegebied, waarin zich ook Europese landen bevinden, een langdurige periode van sterke aardbevingsactiviteiten is begonnen.
Daarom wordt mijns inziens terecht de oprichting voorgesteld van een onderzoekcentrum. Dit mag zich echter niet beperken tot de bestudering van de aardbevingsverschijnselen en de voorspelling van aardbevingen - hetgeen volgens de seismologen momenteel wetenschappelijk onmogelijk is en hetgeen de collega' s die een instituut willen voor de voorspelling van aardbevingen moeten weten - maar moet ook aan regelgeving doen en normen uitwerken voor aardbevingsbestendige bouwwerken, bouwmaterialen, enzovoort, bijdragen aan een betere informatie van de door natuurrampen bedreigde Europese burgers en hen voorlichten over wat zij moeten doen bij dergelijke rampen. Onder de bedreigde landen bevinden zich afgezien van Turkije en Griekenland ook Albanië en een gedeelte van Italië, waar enkele dagen geleden de Etna weer tot uitbarsting is gekomen.
Ten tweede moet mijns inziens de helaas afgeschafte post B4-3400 opnieuw op de communautaire begroting worden opgenomen. Daarin was sprake van noodhulp aan slachtoffers van natuurrampen. Op deze lijn moet men een grote speciale reserve zetten en de mogelijkheid bieden van overdracht van het ene jaar op het andere. Dat wil zeggen dat bij verstrijken van een begrotingsjaar deze lijn niet wordt afgeschaft en natuurlijk mogen hier niet zulke belachelijk lage bedragen op worden gezet als in het verleden het geval was.
Tot slot stel ik voor de verschillende openbare en particuliere vrijwilligersorganisaties van de Europese Unie die optreden bij natuurrampen een gelijkvormige structuur te geven en deze op te nemen in een gemeenschappelijke Europese regelgeving wat hun werking betreft. Op die manier kunnen zij onmiddellijk, in welke lidstaat dan ook, hulp bieden bij natuurrampen en daar samenwerken met de nationale organisaties. Dan zullen zij snel kunnen optreden, vele mensenlevens kunnen redden en aan alle behoeften kunnen voldoen.

Ceyhun
Mijnheer de Voorzitter, u moet niet denken dat de groenen geen sprekers hebben, maar er is iets mis gegaan en daarom is dit mijn eigenlijke spreekbeurt. Als Europeaan van Turkse afkomst wilde ik absoluut iets zeggen over de aardbeving in Griekenland. Ik geloof dat mijn Griekse vrienden mij goed begrijpen als ik hen als Europeaan uit Duitsland, maar van Turkse afkomst, "silipitiria" (gecondoleerd) zeg en dit geldt voor alle mensen in Turkije. Deze aardbeving in Griekenland - over Turkije werd genoeg gezegd - heeft weliswaar veel slachtoffers gemaakt, maar heeft meer bewerkstelligd dan honderden resoluties. Juist in tijden van vrede tussen Griekenland en Turkije hebben wij hier in het Europees Parlement een kans de volkeren van beide landen nader tot elkander te brengen en eindelijk iets de wereld uit te helpen wat mij, en ook u waarschijnlijk, op school telkens weer met schoolboeken werd verteld, dat namelijk Grieken en Turken elkander haten. Dat is een schandelijke leugen! Juist Turken en Grieken hebben heel veel gemeenschappelijk en daarom begrijpt u mij misschien ook als ik als groene afgevaardigde uit Duitsland een dergelijke emotionele redevoering houd. Ik wilde u bedanken en u nogmaals na de aardbevingsramp in Griekenland "silipitiria" zeggen.

Uca
Mijnheer de Voorzitter, in Turkije heeft de verwoestende schok in de aarde een verwoestende schok in de samenleving teweeggebracht. Meer dan 15.000 mensen verloren het leven, onder meer omdat gewetenloze bouwbedrijven zich op schandelijke wijze hebben verrijkt met goedkope bouw. Dat konden zij omdat zij zich gedekt wisten door politici en mensen in de overheid, tot zelfs in de hoogste rangen. Aldus trof de aardbeving de vaak armsten onder de armen. Terwijl wanhopige mensen hun dierbaren met blote handen uit de ruïnes probeerden te graven, liet de staat zien dat hij zich eigenlijk alleen zorgen maakte om zichzelf.
In de Koerdische provincies voeren 500.000 bewapende politieagenten en militairen een oorlog die de andere partij reeds lang geleden heeft beëindigd. Daarom was in het aardbevingsgebied een soldaat met een schop in de hand een zeldzaam beeld. Ankara heeft niet alleen de mensen aan hun lot overgelaten, maar legde zelfs beslag op hulpgeld en bemoeilijkte het werk van buitenlandse NGO' s. Het toppunt was dat de minister van Volksgezondheid van de grijze wolven, de MHP, eiste dat Grieks bloed voor de slachtoffers werd geweigerd. Een dergelijke mensenverachting mag men niet protestloos accepteren. Heel goed is echter dat de Grieken en de Turken besloten hebben elkander te helpen. Zo heeft zowel de Turkse bevolking de Grieken als de Griekse bevolking de Turken na de aardbevingen geholpen.
Begrijpt u mij niet verkeerd als ik zeg dat de westerse industrielanden zichzelf niet boven Turkije mogen verheffen. Veeleer moeten zij eindelijk toegeven dat ook zij een deel van de verantwoordelijkheid hebben voor de politieke en economische situatie aan de Bosporus. Pas dan zal de weg vrij worden voor serieuze democratische veranderingen in Turkije en voor gerechtvaardigde hulp, voor hulp die ook bij de slachtoffers aankomt. De Europese Unie heeft duizenden euro' s uitgegeven aan de slachtoffers in Turkije. Daarom stel ik voor een delegatie te sturen naar Turkije en Griekenland om daar na te gaan of het geld daadwerkelijk voor de slachtoffers werd gebruikt en of de armsten, die dit geld echt nodig hebben, het ook echt hebben gekregen.

Kinnock, Neil
Mijnheer de Voorzitter, ik zou de leden van alle fracties hartelijk willen bedanken voor hun ontwerpresoluties over de dramatische gevolgen van de aardbevingen in Griekenland en Turkije. En zoals het Parlement, wenst ook de Commissie haar innige deelneming te betuigen aan iedereen die vrienden en familieleden heeft verloren en ook aan al degenen die verwondingen hebben opgelopen bij de verschrikkelijke rampen in beide landen.
Het is duidelijk dat niets deze wonden kan helen. Praktische hulp kan wel de pijn wat verzachten. De Commissie is meteen in actie gekomen om de Turken en de Turkse regering te helpen bij hun inspanningen om de ramp onder controle te krijgen.
Onmiddellijk na de aardbevingen was onze eerste prioriteit natuurlijk het redden en verzorgen van overlevenden. Hiertoe heeft de Commissie, in combinatie met de steunoperaties van de lidstaten en de internationale gemeenschap, 4 miljoen euro uitgetrokken voor eerstehulpverlening, en we hebben deze som in twee schijven uitbetaald via ECHO. Daarnaast, in aansluiting op een bezoek van het Finse voorzitterschap en commissaris Van den Broek aan Turkije op 26 augustus, zijn we op dit ogenblik een financieel pakket van 30 miljoen euro aan het samenstellen ter ondersteuning van de lopende activiteiten inzake noodhulp en wederopbouw.
Om een snel gebruik van de middelen mogelijk te maken, zullen ook deze 30 miljoen euro worden uitbetaald via ECHO. De nadruk zal komen te liggen op tijdelijke behuizing en de reparatie van essentiële openbare infrastructuur, zoals scholen en ziekenhuizen. We zullen een beter beeld hebben van de behoeften na het verslag van de gezamenlijke evaluatiemissie die - in de zin waarop hier zo-even is aangedrongen - thans actief is in de rampgebieden en waarin ECHO, de vertegenwoordiging van de Commissie in Ankara, de Verenigde Naties en de Wereldbank samenwerken. Op middellange termijn zullen we na een grondige evaluatie van de schade kunnen vaststellen welke middelen moeten worden ingezet voor de wederopbouw. In de tussentijd wil de Commissie de volgende instrumenten gebruiken ter ondersteuning van verdere herstellingswerken.
Ten eerste zou Turkije vanaf 2000 een deel van de MEDA 2-middelen moeten krijgen dat is afgestemd op zijn aanzienlijke behoeften inzake wederopbouw. Ten tweede hebben we, zoals dit Parlement waarschijnlijk weet, aan de Raad en het Parlement twee verordeningen voorgelegd die de basis zullen vormen van onze strategie tegenover Turkije. Deze verordeningen bepalen dat over een periode van drie jaar een totaalbedrag van 150 miljoen euro moet worden uitbetaald aan Turkije, en de Turkse regering beschouwt dit als een belangrijke steun. Deze week heeft de Raad Algemene Zaken zich ertoe verbonden om beide verordeningen zo snel mogelijk vast te stellen en uit te voeren, en hij verzoekt het Europees Parlement - ik geef alleen door wat de Raad zegt - om hiermee rekening te houden bij de behandeling van deze voorstellen. Ik hoop dat het Parlement ernaar zal streven om zo vlug mogelijk deze wetgevingsvoorstellen te behandelen die, als ik me niet vergis, hier al liggen sinds vorig voorjaar. Ik hoop bijgevolg dat de leden die direct betrokken zijn bij de behandeling ervan, hun werk niet langer zullen uitstellen.
Ten derde werd de Europese Investeringsbank verzocht een bijzondere inspanning te leveren - we denken aan leningen van om en bij de 600 miljoen euro - voor de wederopbouw van het getroffen gebied. Het is duidelijk dat we hiervoor de reservemiddelen van de begroting zullen moeten aanspreken.
Naast deze maatregelen is de Commissie ook van plan om in samenwerking met het IMF aanzienlijke financiële steun te geven aan Turkije met het oog op de ondersteuning van het hervormingsproces in deze klaarblijkelijk moeilijke omstandigheden.
We vertrouwen erop dat deze korte-, middellange- en langetermijnmaatregelen een blijvende steun zullen zijn voor de Turkse bevolking en we weten zeker dat mensen in de hele Europese Unie samen met ons hopen dat we slagen in de moeilijke taak om de morele en materiële schade die lokale gemeenschappen hebben opgelopen te herstellen.
Zoals het Parlement weet, en zoals verscheidene leden in hun toespraken en verklaringen hebben gezegd, hebben de recente aardbevingen en naschokken ook in Griekenland gezorgd voor slachtoffers en materiële schade. Maar dit Parlement zal ook moeten erkennen dat er in de begroting geen middelen zijn voorzien voor noodhulp binnen de Gemeenschap. Bijgevolg is er weinig dat de Commissie kan doen om op korte termijn materiële steun te geven aan Griekenland. Desalniettemin zal de Commissie samen met de Griekse regering de mogelijkheid onderzoeken om sommige van de niet-bestede middelen van doelstelling 2 te gebruiken voor de ondersteuning van de wederopbouw in Griekenland.
Zoals sommige leden hebben opgemerkt, waren de recente aardbevingen verschrikkelijke rampen, maar ze hebben eens te meer laten zien dat het menselijke vermogen tot medelijden zelfs de oudste en bitterste vijandschap kan overwinnen. De Griekse regering heeft vanaf het eerste moment actief deelgenomen aan de internationale steunoperatie voor Turkse slachtoffers. Toen de aarde beefde in Athene, was de Turkse regering er als een van de eerste bij om hulpverleners en materiaal te sturen. Laten we hopen dat deze concrete uitingen van solidariteit, die vandaag zo treffend werden beschreven in dit Parlement, alsook de oprechte gebaren van menselijkheid waarmee zowel de Grieken als de Turken ons de laatste weken aangenaam hebben verrast, zullen leiden tot een verbetering van de betrekkingen tussen de twee buurlanden en tussen Turkije en de Europese Unie.

De Voorzitter
Dank u wel, mijnheer de commissaris.
Het debat is gesloten.
De stemming vindt om 17.30 uur vanmiddag plaats.

Papayannakis
Mijnheer de Voorzitter, het actualiteitendebat moest volgens de agenda om 16.00 uur beginnen. Ik kwam om tien voor vier binnen en zag mijn naam reeds op het scherm staan. Het had niet veel gescheeld of ik had mijn plicht verzuimd jegens het Parlement, de goede orde en de collega' s die het debat volgen. Ik denk trouwens dat ook anderen voor onaangename verrassingen zijn komen te staan. Kunt u mij uitleggen, mijnheer de Voorzitter, waarom men zich niet aan de agenda heeft gehouden?

De Voorzitter
Mijn slimme adviseurs naast mij zeggen dat overeenkomstig het Reglement het Parlement en de aan mij voorafgaande Voorzitter correct hebben gehandeld. Op de agenda staat namelijk van 15.00 tot 16.00 uur de verklaring van de Commissie over de financiële crisis in Rusland en onmiddellijk na de verklaring van de Commissie of uiterlijk om 16.00 uur het actualiteitendebat. Dat betekent dus dat op de voor u liggende agenda een alternatief staat. Zo ziet de agenda voor 16 september er uit. Het spijt mij dat u daardoor hier langer moest blijven, maar formeel gezien is correct gehandeld.

Dagestan
De Voorzitter
Aan de orde is het gecombineerde debat over de volgende ontwerpresoluties:
B5-0071/99 van mevrouw Muscardini, namens de UEN-Fractie, over de situatie in Dagestan;
B5-0078/99 van de heer Sakellariou e.a., namens de PSE-Fractie, over de situatie in de Republiek Dagestan (Russische Federatie);
B5-0090/99 van de heer Alavanos e.a., namens de PPE-Fractie, over het conflict in de Autonome Republiek Dagestan;
B5-0095/99 van de heer Haarder, namens de ELDR-Fractie, over Dagestan, en
B5-0103/99 van mevrouw Schroedter e.a., namens de Verts/ALE-Fractie, over het conflict in de Autonome Republiek Dagestan.

Wiersma
Mijnheer de Voorzitter, het is eigenlijk een beetje vreemd dat we een half uur geleden een debat hebben afgesloten over de financiële perikelen van Rusland en nu verder gaan met een ander probleem waarmee dat land wordt geconfronteerd. Misschien hadden we het iets beter moeten organiseren in dit Parlement en een substantieel debat over Rusland voeren en alle zaken die daar spelen, gezien het enorme belang van dat land, ook voor de Europese Unie en de noodzaak te proberen er enige vat op te krijgen. Ik wil mij nogmaals aansluiten bij wat de heer Swoboda daarover gezegd heeft. Na de financiële perikelen van Rusland die zostraks besproken zijn, komen we nu te spreken over de politieke stabiliteit van dat land. De recente ontwikkelingen zijn verontrustend. Ik mag wel zeggen zeer verontrustend. Een gewelddadig conflict in Dagestan, bomaanslagen in Moskou en dit alles omgeven door geruchten over complotten met allerlei theorieën wat er allemaal achter zou zitten en allerlei verbanden die worden gelegd bijvoorbeeld met de aanstaande parlementsverkiezingen en pogingen van groepen om dat proces te ondermijnen.
Wij betreuren het geweld en de slachtoffers en wij zijn begaan met de Russische autoriteiten die proberen de zaak onder controle te krijgen. Wij wijzen het geweld ten zeerste af. Rusland heeft al genoeg problemen. Zelfs het politieke systeem staat onder druk en politiek geweld vergroot alleen maar de instabiliteit in dat land. De negatieve gevolgen daarvan raken ook ons. Het geweld in Dagestan, het onderwerp waar wij eigenlijk over praten, kan zich verder over de Kaukasus verspreiden met allerlei onvoorspelbare gevolgen. Ook daarop zit niemand te wachten. Onze belangen bij een politieke oplossing zijn evident maar onze invloed op de interne verhoudingen in Rusland is beperkt. Het debat van zostraks was daar ook al een voorbeeld van en we kunnen de Russische autoriteiten slechts aanmoedigen de orde met zo weinig mogelijk geweld te herstellen. De Russische autoriteiten moeten een politieke dialoog zoeken met de Tsjetsjeense autoriteiten die ook hun verantwoordelijkheid moeten nemen en op moeten houden illegale groepen in Dagestan te steunen. Wat ons betreft, en dat staat ook in de resolutie, zou de OVSE de actieve vertegenwoordiger van deze boodschap moeten worden. De EU zou zich meer moeten bekommeren om de sociaal-economische ontwikkeling van de regio, ook dat staat in onze tekst. Het zijn kleine stappen die wellicht in het grote Rusland niet zoveel effect zullen hebben. Het zijn in ieder geval dingen die we kunnen doen en waarmee we ook kunnen aangeven dat we belang hebben bij een stabiele ontwikkeling van Rusland in de details die we hier bespreken, maar ook in zijn geheel. Wij moeten klaar staan om eventueel humanitaire steun te verlenen. Waar we dat kunnen, moeten we helpen. Maar vat op de situatie hebben we nauwelijks. Dat is één van de grootste risico' s waarmee Europa de komende jaren wordt geconfronteerd en ik zou het Parlement maar ook de Commissie en de Raad willen oproepen het debat over Rusland en de toekomst van Rusland in Europa op de agenda te hebben en te houden.

Schleicher
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, laten wij wel beseffen dat het in de Kaukasus kookt. Vandaag gaat het om het tragische lot van de mensen in Dagestan. Het nieuws dat ons bereikt, geeft ons slechts een heel beperkt beeld van het drama dat zich in dit deel van de wereld voltrekt. Daar is dringende humanitaire hulp nodig. Belangrijk is echter vooral dat de mensen in Dagestan dezelfde autonomie krijgen als in de buurlanden. Wat gebeurt er echter? Er is ongetwijfeld een gebrek aan objectieve informatie over de politieke situatie daar, maar er is ook een gebrek aan eerbiediging van de mensenrechten. Wij moeten de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa vragen ons Parlement, de Commissie en de Raad verslag uit te brengen over die situatie. Dat is trouwens ook het belangrijkste doel van de door verschillende fracties gesteunde, gezamenlijke ontwerpresolutie. Wij willen zo snel mogelijke betrouwbare informatie. Wie ook in Dagestan verantwoordelijk moge zijn, het blijft een feit dat de huidige situatie het gevolg is van de ontwikkelingen die zich na de val van het IJzeren Gordijn hebben voorgedaan en het voor de landen in dit gebied heel erg moeilijk is zich te bevrijden. Bovendien proberen de verantwoordelijke politieke krachten telkens weer de etnische groepen uit elkaar te drijven.
Wij hebben dit kunnen meemaken in onze naaste omgeving, in het voormalig Joegoslavië en wij zien soortgelijke ontwikkelingen nu plaatsvinden op grote afstand. Wij moeten alles in het werk stellen om het vuur dat daar is ontbrand, te blussen. Ook de mensen in dit deel van de wereld moeten de mogelijkheid krijgen zich op vreedzame wijze te ontwikkelen, een eigen autonomie te verwerven en een toekomst op te bouwen zoals wij die in Europa met onze strijd hebben weten te verwerven. Wij moeten telkens weer voor ogen houden dat ook wij in Europa enkele decennia geleden met een dergelijke lot waren geconfronteerd. Wij waren toen verstandig en besloten samen te gaan. Nu is het echter onze taak de mensen daar in hun ontwikkeling te helpen. Deze ontwikkeling zal misschien op soortgelijke wijze kunnen verlopen, maar moet in ieder geval de mensen een toekomst en existentiezekerheid bieden en hen in staat stellen het lot in eigen handen te nemen.

Haarder
Mijnheer de Voorzitter, ik vind het prima dat wij het grootste deel van deze namiddag besteden aan de rokende puinhopen, die de voormalige Sovjet-Unie achtergelaten heeft. Het conflict in Dagestan houdt immers veel meer in dan de confrontatie tussen het Russisch leger en de gewapende moslims uit Tsjetsjenië. Het draait ook rond de zwakheid van Rusland, rond olie in de Kaspische Zee, rond de armoede in de noordelijke Kaukasus, die nog verergerd wordt door het gebrek aan economische steun vanuit Moskou. In Dagestan wonen misschien wel 30 verschillende volkeren die elk een andere taal spreken. Een kleine groep daarvan zijn de Tsjetsjenen, die de guerrillaleider Basayev steunen in zijn poging om Dagestan bij Tsjetsjenië in te lijven. Aan de andere kant zijn er de fundamentalistische wahhabiërs die met de steun van Saudi-Arabië en Osama bin Laden een moslimstaat willen oprichten. Het decor en alle elementen voor een ongelooflijke tragedie tijdens de komende jaren zijn dus aanwezig. De lokale bevolking heeft de wahhabiërs en hun wens een moslimstaat op te richten totnogtoe niet gesteund, maar dat kan natuurlijk veranderen. Dagestan is een van de armste republieken van de Russische Federatie. 80% van de jongeren tussen 18 en 35 jaar zijn werkloos en het gemiddelde loon ligt onder het Russische minimumloon. Vanuit Moskou komt er zo goed als geen interesse.
Nu krijgt de bevolking echter toch een signaal vanuit Moskou in de vorm van bombardementen. Moskou zou de bevolking moeten beschermen, maar wordt nu als de aanvaller gezien. Het probleem is dat de journalisten niet ter plaatse durven gaan. Ze worden ontvoerd en gegijzeld tegen losgeld. Ik ben daarom van mening dat het Parlement zich op dit ogenblik niet op de juiste manier kan uitspreken over de tragedie die zich nu aan het ontwikkelen is. In de resolutie staat echter wat er moet staan en het belangrijkste is dat wij elkaar beloven alles in het werk te stellen om te helpen waar we kunnen en te zorgen dat de stabiliteit in dit ongelukkige deel van de wereld terugkeert.

Schroedter
Mijnheer de Voorzitter, waarde collega' s, het is vijf jaar geleden dat wij ons hier dagelijks zorgen maakten over de oorlog in Tsjetsjenië. Onder druk van het Europees Parlement werden toen beslissende diplomatieke stappen ondernomen. Het gevaar dat de brand zou overslaan, bestond ook toen echter al, ofschoon het ons aanvankelijk lukte deze binnen de perken te houden. Daarop hadden echter maatregelen moeten volgen en dat is niet gebeurd. Dit gebied is namelijk buiten het vandaag reeds genoemde actieprogramma voor Rusland gebleven en bij de verschrikkelijke armoede die daar heerst, hebben extremisten natuurlijk vrij spel. Als wij echt belang hechten aan een allesomvattend, pan-Europees veiligheidsconcept, kan de Kaukasus ons niet koud laten. De kenners van dit gebied weten dat maatregelen nu moeilijker zijn dan ooit tevoren en daarom hebben wij in onze resolutie voorlopig alleen maar gevraagd om een onderzoek. Iedereen weet immers dat momenteel niemand bereid is daar naar toe te gaan.
Toch hebben de mensen daar echt humanitaire hulp nodig. Deze moet prioritair zijn. Ook de uitbreiding van het mandaat van de OVSE-delegatie, qua financiële middelen en personeel, moet serieus worden bezien. Ik verzoek de heer Kinnock dan ook de heer Patten te vragen ons in de commissie buitenlandse zaken verslag uit te brengen over de uitkomst van dit onderzoek. Dan kunnen wij aan de hand daarvan verdere besluiten nemen. Dat is nu dringend noodzakelijk. Mijns inziens kunnen wij op die manier een belangrijke bijdrage leveren aan de stabilisering van deze gebieden.

Kinnock, Neil
De Commissie volgt de situatie in Dagestan en de daarmee verband houdende ontwikkelingen in Moskou, die de heer Wiersma aan de orde heeft gesteld, op de voet. Natuurlijk betreuren we de vele slachtoffers en de verdrijving van bijna 40.000 mensen uit hun huizen ten gevolge van het krijgsgeweld in de Kaukasus.
Volgens de laatste berichten hebben Russische troepen de meeste, zo niet alle dorpen heroverd die waren ingenomen door het invasieleger uit Tsjetsjenië. Zoals het Parlement weet, is dit de tweede grote invasie vanuit Tsjetsjenië sinds begin augustus. Er wordt nog steeds gevochten in het grensgebied. Volgens de verslagen waarover de Commissie beschikt, staat het merendeel van de bevolking in Dagestan niet achter de invasies. Op dit ogenblik is het niet duidelijk of en in welke mate deze invallen werden beraamd en gefinancierd door moslimextremisten van buiten de regio.
In het licht van deze feiten roept de Commissie, samen met anderen in de internationale gemeenschap, de Russische autoriteiten voorlopig op om geen buitensporig geweld te gebruiken bij gevechten op Dagestaans grondgebied of achtervolgingsoperaties over de Tsjetsjeense grens. Evenzeer roepen we de Tsjetsjeense autoriteiten op om te verhinderen dat dergelijke invasies worden uitgevoerd vanuit hun grondgebied.
We delen ook de bezorgdheid van het Parlement en de publieke opinie over de bomaanslagen in Moskou en, deze morgen nog, in Volgadansk, die naar alle waarschijnlijkheid werden gepleegd door terroristische groeperingen. De Commissie sluit zich aan bij de sympathiebetuigingen van het Finse voorzitterschap aan de Russische autoriteiten. We wachten op de resultaten van het onderzoek van de Russische autoriteiten naar de oorzaken van de ontploffingen, alvorens een of andere groep te beschuldigen van deze gruweldaden.
De Commissie heeft met tevredenheid kennis genomen van officiële verklaringen vanuit Moskou dat noch de crisis in Dagestan noch de bomaanslagen in Moskou zullen worden aangegrepen om de noodtoestand af te roepen en op die manier de aanstaande verkiezingen voor de doema uit te stellen. Alle partijen moeten er hoe dan ook voor zorgen dat de huidige situatie niet leidt tot de destabilisering van Dagestan op korte of op lange termijn, of tot nog meer politieke instabiliteit in heel Rusland.
Mevrouw Schroedter heeft een kwestie aangekaart in verband met een hoorzitting van mijn collega, de heer Patten, in de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid. Ik zal haar opmerkingen zeker doorgeven. De Heer Patten kennende, weet ik zeker dat hij hier met plezier en gevatheid op zal antwoorden.

Posselt
Mijnheer de Voorzitter, ik was helaas niet goed geïnformeerd en daarom wilde ik u vragen of u mij alsnog de minuut spreektijd die ik had, kunt geven om iets te zeggen.

Posselt
Mijnheer de Voorzitter, de heer Kinnock heeft duidelijk gewezen op de gevaren die dit probleem met zich meebrengt voor de stabiliteit in Europa en de wereld. Inderdaad bestaat de vrees dat extremistische krachten dit probleem uitbuiten om een staat van beleg in Rusland te forceren. Niemand weet wat er achter deze aanslagen steekt. Hetgeen momenteel in Rusland gebeurt, is uiterst zorgwekkend. Natuurlijk veroordelen wij elke vorm van extremisme, maar wij moeten wel weten wat de achtergrond daarvan is. Wat dan Tsjetsjenië en Dagestan betreft, daar zijn wij nog steeds geconfronteerd met de door een brutaal koloniaal regime aangerichte schade en wij zullen daar slechts geleidelijk aan vat op krijgen.
Derhalve moeten wij er met nadruk op wijzen dat ten eerste Rusland zijn verplichtingen overeenkomstig het vredesakkoord met Tsjetsjenië moet nakomen en versterkt inspanningen moet ondernemen voor de wederopbouw en ten tweede moet worden voorkomen dat het etnisch evenwicht in Dagestan wordt verstoord.

De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt om 17.30 uur plaats.

Mensenrechten
De Voorzitter
Aan de orde is nu het gecombineerde debat over de volgende ontwerpresoluties:
Gevangen gehouden burgers van Kosovo
B5-0080/99 van de heer Schori e.a., namens de PSE-Fractie, over Kosovo;
B5- 0092/99 van mevrouw Pack e.a., namens de PPE-Fractie, over de gevangen gehouden burgers van Kosovo;
B5- 0100/99 van de heer Haarder, namens de ELDR-Fractie, over de situatie van de gevangenen en de in Servië verdwenen personen uit Kosovo en
B5-0105/99 van de heer Staes en e.a., namens de Verts/ALE-Fractie, over de gevangen gehouden burgers van Kosovo.
Birma
B5-0073/99 van de heer Collins, namens de UEN-Fractie, over Birma;
B5-0081/99 van de heer Veltroni, namens de PSE-Fractie, over de mensenrechten en de democratie in Birma;
B5-0091/99 van mevrouw Maij-Weggen e.a., namens de PPE-Fractie, over de mensenrechten en de democratie in Birma;
B5-0096/99 van mevrouw Nicholson of Winterbourne e.a., namens de ELDR-Fractie, over de situatie in Birma en
B5-0108/99 van mevrouw McKenna e.a., namens de Verts/ALE-Fractie, over de rampzalige situatie van de mensenrechten en de democratie in Birma.
Situatie in Iran
B5-0079/99 van mevrouw Berès, namens de PSE-Fractie, over de situatie van de wegens spionage beschuldigde gevangenen in Iran;
B5-0093/99 van de heer Salafranca Sánchez-Neyra e.a., namens de PPE-Fractie, over de situatie van de wegens spionage beschuldigde gevangenen in Iran;
B5-0098/99 van mevrouw Malmström, namens de ELDR-Fractie, over de vier in Iran ter dood veroordeelde oppositieleden;
B5-0107/99 van de heer Gahrton e.a., namens de Verts/ALE-Fractie, over de situatie van de wegens spionage beschuldigde gevangenen in Iran.
Togo
B5-0069/99 van mevrouw Nicholson of Winterbourne e.a., namens de ELDR-Fractie, over de schendingen van de mensenrechten in Togo;
B5-0083/99 van de heer Schwaiger, namens de PPE-Fractie, over de mensenrechtensituatie in Togo;
B5-0097/99 van de heer Watson e.a., namens de ELDR-Fractie, over de schendingen van de mensenrechten in Togo en
B5-0106/99 van de heer Rod e.a., namens de Verts/ALE-Fractie, over Togo.
Gevangen gehouden burgers van Kosovo

Wiersma
Voorzitter, ik zal de mij toegewezen tijd niet volpraten. De voorliggende resolutie spreekt voor zichzelf. We hebben ook vanochtend weer uitgebreid gesproken over de situatie in Kosovo en al datgene wat we daar willen gaan doen om ervoor te zorgen dat dat land weer zo snel mogelijk wordt opgebouwd. Intussen zijn er natuurlijk allerlei problemen die om een dringende oplossing vragen en waaraan ook onmiddellijk gewerkt moet worden. De resolutie spreekt daar ook over. Het gaat in dit geval om enkele duizenden Kosovaren die gevangen worden gehouden door de Servische autoriteiten. De meesten zijn gearresteerd tijdens het militaire Kosovo-conflict toen de noodtoestand in heel Joegoslavië was afgekondigd. Dat conflict is al enige maanden voorbij, maar de mensen zitten nog steeds gevangen. Er is weliswaar een overeenkomst op basis waarvan het conflict beëindigd is, maar het lijkt erop alsof tijdens het afsluiten van die overeenkomst die groep mensen die gevangen zit, vergeten is. Er zijn geen afspraken over gemaakt. Wij menen dat al die mensen die na 24 maart, na het begin van de noodtoestand, zijn vastgezet, zo snel mogelijk moeten worden vrijgelaten. Er moet urgent druk worden uitgeoefend op de Servische regering om dat te bereiken en het debat van vandaag dient er ook toe om die urgentie tot uitdrukking te brengen. Ik hoop dat de Raad en de Commissie al datgene zullen doen wat er toe kan bijdragen dat deze mensen zo snel mogelijk worden vrijgelaten en kunnen terugkeren naar hun huis, zoals alle andere vluchtelingen van buiten Kosovo hebben kunnen terugkeren naar hun huis.

Pack
Mijnheer de Voorzitter, waarde collega' s, dit is vandaag de tweede keer dat Kosovo aan de orde is. Nu spreken wij echter over een zaak waaraan wij weinig kunnen veranderen, als niet een beetje goede wil van de kant van de machthebbers in Belgrado voorhanden is. Helaas wordt noch in de Kumanov-overeenkomst tussen de NAVO en de Joegoslavische regering, noch in de VN-resolutie met het mandaat voor de internationale presentie in Kosovo, ook maar met één woord gerept over de situatie van de Albanese gevangenen in Belgrado en de vermisten.
Ook hier hadden wij een les moeten leren uit de ervaringen in Bosnië-Herzegovina. Drie jaar zijn sedert Dayton verstreken en wij weten nog steeds niet hoeveel mensen vermist zijn. Ik krijg iedere week weer aanvragen van families die nu nog naar vermisten zoeken en geen inlichtingen kunnen krijgen.
Wat zijn dat eigenlijk voor mensen die duizenden medemensen jarenlang onder mensonwaardige omstandigheden en zonder enige reden van hun vrijheid beroven en hun familieleden, echtgenoten, moeders en kinderen, in het onzekere laten over hun lot?
Misschien moeten wij op de machthebbers van dit gebied niet zozeer een beroep doen als politici, maar veeleer als vaders en zonen, want dat zijn ze immers ook. Helaas kunnen wij hen niet dwingen. Het Servische regime geeft ons daarvoor geen instrument. Het gedrag daarvan staat haaks op elke opvatting over de rechtsstaat, om van menselijkheid maar te zwijgen.
Daarom verzoeken wij de VN-afgezant Kouchner en de OVSE naar wegen te zoeken voor de vrijlating van deze mensen. Wij vestigen onze hoop ook op een subcomité voor de gevangenen- en ontheemdenproblematiek van de Overgangsraad van Kosovo.
Wij verwachten echter van alle landen van de internationale gemeenschap dat zij geen enkele sanctie tegen Servië opheffen, zolang onder andere niet deze gevangenen zijn vrijgelaten.
Een vreedzame samenleving tussen Serviërs en Albaniërs is, evenals tussen Kroaten, Moslims en Serviërs, alleen mogelijk indien onder andere de problemen in verband met de gevangenen en gedeporteerden zijn opgehelderd.

Staes
Mijnheer de Voorzitter, geachte collega' s, het debat van deze middag hangt natuurlijk helemaal samen met het debat dat we vanmorgen hebben gevoerd over het verslag-Pack en de heropbouw van Kosova. U hoort het goed, ik heb het hier over Kosova en niet over Kosovo. Ik doe dit uit respect voor de 80 tot 90 procent Albanezen die inderdaad in Kosova wonen en wiens taal het Albanees is en in het Albanees is Kosova nu eenmaal Kosova.
Geachte collega' s, ik ben naar Kosova gegaan. Ik heb een deel van mijn vakantie daaraan besteed. Ik heb gesproken met de meeste Albanese politieke leiders, zowel van het LDK, mijnheer Rugova, het LBD, de christen-democraten, de sociaal-democraten en ook vertegenwoordigers van het UCK. Ik moet zeggen dat iedereen enorm dankbaar is voor de internationale aanwezigheid. Men is heel dankbaar omwille van UNMIK, men is heel dankbaar omwille van de aanwezigheid van KFOR maar men is bang van een zekere vorm van te grote kolonisering. Men is bang dat de internationale instellingen te weinig rekening houden met de kracht van het Kosovaarse volk.
Een deel van die frustratie is natuurlijk toe te schrijven aan het lot van de Kosovaarse gevangenen die nu op dit ogenblik in Servische gevangenissen zitten. Na de Servische terreur met moorden, branden, etnische zuivering, rest voor die mensen nu nog de zorg om het lot van inderdaad de vele duizenden vermisten en gevangenen. Ik ondersteun dan ook volledig de oproep van zowel collega Wiersma als mevrouw Pack en de compromisresolutie die voor ons ligt. Wij moeten deze resolutie aannemen en wij moeten met de volle daadkracht die dit Parlement heeft, proberen tot een oplossing te komen voor deze gevangen personen.
Beste collega' s, het beeld dat wij hebben van de Kosovaren is er misschien een via de internationale pers dat de Kosovaren, de Albanezen, de plaats van de Serviërs hebben ingenomen en nu inderdaad Serviërs en zigeuners aan het verdrukken zijn. Ik ben in Kosova geweest. Ik denk dat dit niet het geval is. Er zijn inderdaad persoonlijke wraaknemingen en wij moeten die veroordelen. Ze zijn langs geen kant goed te praten maar, beste collega' s, laat ons dat soort wraaknemingen toch niet op dezelfde hoogte stellen als de etnische zuiveringen, de systematische terreur die er geweest is de voorbije tien jaar. Laat ons daar even over nadenken.

Dupuis
Mijnheer de Voorzitter, het doet mij zeer veel genoegen dat ons Parlement zich eindelijk over dit vraagstuk buigt. De internationale gemeenschap heeft duidelijk een ernstige fout begaan, aangezien ze heeft nagelaten het vraagstuk van de Kosovo-gevangenen te betrekken in de overeenkomsten die met de Joegoslavische autoriteiten gesloten zijn. We moeten deze fout nu herstellen. Ik ben het geheel met onze collega Doris Pack eens dat dit vraagstuk eerst moet worden opgelost alvorens er over het opheffen van de sancties gesproken kan worden. Ik ben er minder dan zij van overtuigd dat de internationale gemeenschap en de Europese Unie zich in het Kosovo-vraagstuk moeten mengen. De kwestie van de Kosovo-gevangenen is een humanitair vraagstuk. De Europese Unie moet Servië humanitaire hulp bieden en meer niet.
Ik denk dat de Commissie de aangewezen instelling is om een humanitaire missie te ondernemen teneinde de kwestie van de Kosovo-gevangen op te lossen. De Europese Unie moet de Servische autoriteiten snel steun bieden om Servië te stimuleren alle Kosovo-gevangenen vrij te laten. Ik denk dat we onmiddellijk actie moeten ondernemen en bij de Servische autoriteiten een sterk signaal moeten afgeven. Ik verzoek de Commissie ons zo snel mogelijk op de hoogte te stellen van haar acties.
Birma

Ghilardotti
Mijnheer de Voorzitter, wij hebben opnieuw een debat over Birma in het Parlement op gang willen brengen omdat de Raad van de Unie binnenkort besluiten moet nemen over de verlenging van de sancties tegen het regime van Birma. Dit land wordt onderdrukt door een bloeddorstige dictatuur die stelselmatig de rechten van de mens en de etnische minderheden schendt.
Wij willen dat de Raad in eerste instantie het gemeenschappelijk standpunt betreffende de sancties bevestigt en aanscherpt. Dit is het verzoek van mijn fractie en van de andere fracties die de onderhavige ontwerpresolutie hebben ondertekend. Helaas doen zich in Birma niet alleen geen nieuwe, goede ontwikkelingen voor, maar wordt de repressie zelfs alsmaar erger. Zoals ook in de resolutie staat, zijn de afgelopen weken nog tientallen Birmanen en buitenlanders gearresteerd die strijd blijven leveren voor de democratie en de mensenrechten in dit land. Daarom kunnen wij niet anders dan nogmaals onze volledige solidariteit en medeleven betuigen met mevrouw Aung San Suu Kyi, voorzitster van de partij voor de democratie die in 1990 de meerderheid kreeg bij de verkiezingen.
Deze moedige vrouw zet, ondanks de ernstige beperkingen die zijn opgelegd aan haar vrijheid van beweging en meningsuiting, haar hardnekkige strijd tegen het regime voort. Wij moeten derhalve nogmaals wijzen op de onmenselijke manier waarop het regime haar heeft behandeld toen haar echtgenoot stierf. Wij willen deze behandeling nogmaals in dit Parlement ten strengste veroordelen.
In de resolutie vragen wij eveneens dat de Birmaanse regering een onmiddellijk einde maakt aan de afschuwelijke praktijk van dwangarbeid waarvan een groot gedeelte van de burgerbevolking en met name de vrouwen en kinderen van de etnische minderheden het slachtoffer zijn.
Evenals de Internationale Arbeidsorganisatie beschouwen ook wij dergelijke praktijken als misdaden tegen de mensheid.
De Europese Unie moet de situatie in Birma uitroepen tot een van de prioriteiten van haar internationale acties op het gebied van de rechten van de mens en de democratie. Deze strijd moet een vaandel worden voor onze activiteiten in de wereld, maar wij moeten er tevens voor zorgen dat deze strijd steeds meer zijn beslag vindt in een consequent en efficiënt politiek handelen.
Ook de lidstaten moeten op grond van het gemeenschappelijk standpunt van de Raad beloven dat zij in alle internationale fora, van de VN tot de regionale organisaties van Aziatische landen, met kracht op het probleem in Birma blijven hameren. Alleen als men de militaire dictatuur via sancties isoleert en een dialoog met de oppositie en de etnische minderheden aangaat, kan men bijdragen aan het totstandkomen van democratie in Birma.

Maij-Weggen
Voorzitter, in de afgelopen zomermaanden zijn weer duizenden mensen Birma uitgevlucht om aan de gewelddadigheden, de gedwongen deportaties in het eigen land, de dwangarbeid en de politieke repressie te ontkomen. Er zitten nu 150.000 mensen in kampen, vooral in Thailand maar ook in Maleisië en India. Dan zijn er nog eens 100.000 illegale vluchtelingen in de omringende landen, in Australië, in Europa en in de Verenigde Staten.
Deze zomer was ik op een conferentie in Bangkok van een internationale organisatie die zich met Birma bezighoudt. Ik heb weer kennisgemaakt met veel vertegenwoordigers van de vluchtelingen. Zij hebben het gevoel dat Europa hen zo langzamerhand gaat vergeten en dat men de situatie die nu al meer dan tien jaar duurt in Birma, niet meer echt heel serieus neemt.
Wij weten dat mevrouw Aung San Suu Kyi nu al tien jaar in huisarrest zit, dat zij de gekozen president is met meer dan 80% van de stemmen aldaar. Wij weten dat het parlement van Birma naar huis is gestuurd, dat tientallen parlementsleden omgebracht zijn, in de gevangenis zitten of huisarrest hebben of zich onder de vluchtelingen bevinden.
We weten dat de situatie ernstiger wordt; in de schaduw van de gebeurtenissen in Indonesië verhevigt de Birmese regering de repressie. Er gebeurt op dit moment eigenlijk bijna niets. Mevrouw Aung San Suu Kyi heeft een beroep gedaan op de Westerse democratieën om haar beter te helpen. Ik wil een beroep doen ook op de Europese Unie om dat te doen. Er is een delegatie van diplomaten naar Birma geweest, kort voor de zomer, maar die is ook onverrichterzake teruggekomen.
In oktober moeten de sancties voor Birma die al gelden, worden verlengd en wat mijn fractie betreft zouden zij beter kunnen worden versterkt. De Verenigde Staten heeft al een investeringsstop toegevoegd aan die sancties. Laat Europa nu eindelijk eens met één tong spreken en hetzelfde doen. Ik zie commissaris Kinnock knikken. Ik hoop van harte dat hij die boodschap en onze resolutie overbrengt aan de Europese Ministerraad en dat er eindelijk zulke maatregelen worden getroffen dat het regime in Rangoon gebroken wordt en mevrouw Aung San Suu Kyi echt het gevoel krijgt dat haar acties, die vreedzaam zijn, gesteund worden.

Knörr Borràs
Mijnheer de Voorzitter, als wij de situatie in Birma aan de orde willen stellen zonder eufemismen te gebruiken, zonder de waarheid te verbloemen, als wij duidelijke taal willen spreken, dan moeten wij het hebben over schending van de mensenrechten en van de minderheden, niet-erkenning van de uitslag van de vrije verkiezingen, voortbestaan van de dictatuur en uitbuiting in de vorm van dwangarbeid waarmee een aantal westerse multinationals helaas hun voordeel doen. En wat erger is, dit alles gebeurt in een land dat als eerste van het algemeen preferentiestelsel gebruik heeft kunnen maken en toch echt wel een andere toekomst verdiende.
De Europese Unie moet onder het Finse voorzitterschap haar werkzaamheden voortzetten en de nodige stappen ondernemen om de betrekkingen met Birma zo spoedig mogelijk te herstellen. Voorwaarde is echter dat Birma de mensenrechten respecteert, de uitslag van de verkiezingen erkent en de Britse gevangenen die zijn aangehouden omdat ze de democratie verdedigden weer vrijlaat. Wij moeten druk uitoefenen op de militaire junta en wij moeten tot elke prijs vermijden dat de democratische legitimiteit via de achterdeur wordt omzeild. Er dient te worden nagegaan op welke manier een bevredigende oplossing kan worden gevonden.
Mijnheer de Voorzitter, waarde collega' s, ik hoop van harte dat de Europese Unie zich nu niet - onder het Finse voorzitterschap - en ook later niet door Birma in de maling laat nemen. En van u allen, en inzonderheid van de heer Kinnock, verwacht ik dat u scherpe kritiek levert op de bedrijven die er niet voor terugschrikken munt te slaan uit de uitbuiting die door dit dictatoriale systeem en regime in de hand wordt gewerkt.
Iran

Zimeray
Mijnheer de Voorzitter, waarde collega' s, precies twee jaar geleden werden in Iran twee joden beschuldigd van spionage voor Israël. Ze werden veroordeeld en opgehangen.
Nu zijn er 13 joden en een aantal moslims uit Esfahan, Shiraz en Teheran gearresteerd. Hen zou wel eens hetzelfde lot te wachten kunnen staan als de twee joden een jaar geleden. Er is weinig bekend. De beschuldigden, waarvan de jongste 16 jaar oud is, zouden volgens mijn gegevens eenvoudige burgers zijn. Het gaat bijvoorbeeld om een bewaker van een begraafplaats, een schoenmaker, een man die besnijdenissen verricht en een docent Hebreeuws. Het is nauwelijks voorstelbaar dat deze pechvogels de Iraanse democratie in gevaar kunnen brengen.
Sinds hun arrestatie hebben we niets van deze mensen vernomen. Er zijn nogal wat feiten die ons uitermate ongerust stemmen: er zijn joden gearresteerd, het proces zal over spionage gaan, de omstandigheden in de Iraanse gevangenissen zijn bijzonder slecht, er is geen bewijsmateriaal openbaar gemaakt waarover in aanwezigheid der partijen gedebatteerd kan worden en de gevangenen hebben niet het recht zich te verdedigen.
Wij zijn bezorgd en bedroefd, mijnheer de Voorzitter, want we waren ingenomen met de toenadering tussen Iran en de Europese Unie. Het is duidelijk dat deze affaire die toenadering nu belemmert. Zolang we geen garantie hebben dat de rechten van deze in staat van beschuldiging gestelde burgers worden nageleefd, kan van een verdere toenadering geen sprake zijn.
Mijnheer de Voorzitter, waarde collega' s, deze gijzelingen maken een goede verstandhouding tussen Iran en de Europese Unie onmogelijk.

Morillon
Mijnheer de Voorzitter, waarde collega' s, de bezorgdheid die onze collega Zimeray zojuist heeft geuit, wordt door de recente terdoodveroordeling van vier burgers gerechtvaardigd. Deze burgers hadden deelgenomen aan de studentenbetogingen van juli jongstleden. De bezorgdheid van de heer Zimeray wordt verder gerechtvaardigd door de ophanging van een 60-jarige man vorig jaar.
Over de ontwerpresolutie, die straks ter goedkeuring aan het Parlement zal worden voorgelegd, bestaat een ruime consensus. Doel van deze resolutie is de verontwaardiging van dit Parlement over de toegepaste procedures kenbaar te maken. In de tekst wordt geëist dat het elementaire recht op verdediging wordt nageleefd en dat internationale waarnemers toestemming krijgen de gerechtelijke procedure omtrent dit vraagstuk te volgen. In de resolutie staat verder dat we de dialoog willen voortzetten als hiermee de mensenrechten in Iran gediend zijn en als de uitvoering van de uitgesproken doodstraffen hierdoor kan worden opgeschort.
Het amendement dat onze collega' s van de Fractie De Groenen/Vrije Europese Alliantie hebben ingediend is in dit opzicht nog duidelijker dan de aanvankelijke ontwerpresolutie. Persoonlijk zal ik mij derhalve achter dit amendement scharen.

Malmström
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, geachte collega's, het nieuws van afgelopen zondag over de doodstraf voor de vier personen die betrokken waren bij de studentenopstanden van deze zomer in Iran, veroorzaakte een golf van afschuw en verontwaardiging bij het Iraanse volk en in de buitenwereld. De schok was des te groter, omdat velen van ons verheugd waren over de verkiezing van president Khatami en de door hem afgegeven signalen met betrekking tot openheid, hervormingen en respect voor de mensenrechten. Het Iraanse volk kon eindelijk hoop vatten dat er een nieuwe toekomst kwam en dat de periode van geweld en moordpartijen voorbij zou zijn.
Na de studentendemonstraties van deze zomer beloofde president Khatami een open en rechtvaardige rechtsgang voor de betrokkenen. Daarom is het onbegrijpelijk en diep verontrustend dat het proces geheim was en dat de doodvonnissen tegen de vier personen bijna en passant in een kranteninterview bekend werden gemaakt. Het licht en de hoop die na de verkiezingen bij de Iraniërs begonnen te gloren, dreigen nu te doven en de verbeterde betrekkingen tussen de EU en Iran dreigen te bekoelen. Ik hoop echter dat de president kracht kan ontlenen aan de massale steun die hij bij de verkiezingen heeft gekregen van de kiezers en dat hij zich ervoor inspant dat het revolutionair gerecht de doodvonnissen vernietigt, zodat Iran verder kan gaan op de weg naar hervormingen en de opbouw van een civiele samenleving.
Met kracht veroordeelt dit Parlement de doodstraf, waar deze ook plaatsvindt, en het zal dat ook blijven doen. Inbreuk op de mensenrechten kan nooit de interne aangelegenheid van een land zijn. Ik hoop dat deze boodschap ook door de Commissie zal worden uitgedragen.

Wuori
Mijnheer de Voorzitter, nood kan niet gemeten en uitgedrukt worden in cijfers. Het is schokkend om te zien hoe in de schaduw van de zichtbare tragedies in Kosovo, Oost-Timor, Turkije en Griekenland, de situatie in Iran aanzienlijk verslechterd is. Naast het feit dat de doodstraf er wordt uitgesproken tijdens geheime rechtszittingen, horen we nu ook van politieke processen. De vrijheid van de pers wordt verder ingedamd en de situatie op het stuk van de mensenrechten is aanzienlijk verslechterd. De Europese Unie is in dialoog met de Islamitische Republiek Iran; zij moet zich hierbij niet alleen kritisch opstellen, maar ook daadkracht vertonen.

Belder
Mijnheer de Voorzitter, de machtsstrijd in de Islamitische Republiek Iran tussen conservatieven en hervormingsgezinden woedt tot vandaag onverminderd voort, met alle gevolgen van dien voor de rechtstaat, dat wil zeggen de niet-toepassing van elementaire principes van de rechtstaat. Verheugend genoeg durven Iraanse kritische kranten en sommige Iraanse bewindslieden vandaag de dag het juist voor deze elementaire principes openlijk op te nemen. Dat geldt voor zowel de gearresteerde studenten als voor de van spionage beschuldigde Iraanse joden. Hoezeer zij daarbij hun nek uitsteken, blijkt uit de sombere en tegelijk nuchtere constatering van Iraanse politieke analisten. Citaat: "zolang in Iran de brede opvatting heerst, die andersdenkenden als andersgelovigen definieert en van de religie het recht afleidt over leven en dood te beslissen of om het lot van het land in eigen handen te nemen, blijft het politieke klimaat van het land vergiftigd en moet met politiek gemotiveerd geweld worden gerekend." Einde citaat.
Aan dit type geweld heeft het in de Islamitische Republiek Iran sedert haar stichting in 1979 inderdaad niet ontbroken. Nog vers in het geheugen liggen de reeks van moorden van vorig jaar herfst op een viertal onafhankelijke geesten en natuurlijk niet te vergeten het buitengemeen brute optreden van de knokploegen uit het conservatieve kamp van de opperste rechtsgeleerde Khamenei. De laatste en diens onmiddellijke omgeving trachtten hun medeplichtigheid aan de lugubere liquidaties van 1998 te verhullen met uiterst kwalijke leugens over een Joods-Amerikaans complot tegen het vaderland. De internationale gemeenschap en dus evenzeer de Europese instellingen moeten zich scharen achter de inheemse stemmen die om eerlijke, openbare processen vragen tegen de vastgehouden studenten en joden. Onze steun aan de gezamenlijke ontwerpresolutie hoeft dan ook geen betoog.
Togo

Watson
Mijnheer de Voorzitter, de oude dictators die als dinosaurussen rondwaren over het Afrikaanse subcontinent zijn aan het uitsterven en een nieuw tijdperk van democratie is aangebroken. Maar in één land is er een dinosaurus die al 32 jaar aan het hoofd staat van een regime dat zich al die tijd en op grote schaal heeft schuldig gemaakt aan mensenrechtenschendingen. President Eyadema is mijn eerste kandidaat om voor het Internationaal Straftribunaal te komen. De situatie in Togo is buitengewoon ernstig. We weten dat er doden zijn gevallen bij de verkiezingen. We weten dat mensenrechtenactivisten iedere dag worden gemarteld in de gevangenis. We moeten de EU-bemiddelaar inschakelen om hier wat aan te doen, om voor een akkoord te zorgen tussen Eyadema en de oppositiepartijen, zodat Togo eindelijk een democratisch land wordt. We roepen de Raad op om op zijn volgende bijeenkomst ervoor te zorgen dat onze bemiddelaars de nodige middelen krijgen om hun taak naar behoren te kunnen vervullen.
De samenwerking tussen de Europese Unie en Togo zou enkel mogen worden hervat wanneer Togo volledig voldoet aan de bepalingen van artikel 5 van de Overeenkomst van Lomé. In de tussentijd zouden we de bevolking zoveel mogelijk moeten helpen door de onafhankelijke media en groepen die zich inzetten voor de burgermaatschappij, te steunen.

Schwaiger
Mijnheer de Voorzitter, waarde collega' s, de regionale samenwerking van de West-Afrikaanse staten vordert de laatste tijd goed. Langzamerhand beginnen zich de contouren af te tekenen van een West-Afrikaanse economische gemeenschap, naar voorbeeld van de Europese Unie. Een van de belangrijkste hinderpalen voor een sterkere regionale integratie is het niet-functioneren van de democratische instellingen, van met name het parlement in Togo. De PPE-Fractie is derhalve verheugd over de serieuze pogingen van bijna alle politieke krachten in Togo om de ontwikkeling in de richting van democratie onomkeerbaar te maken en voorbereidingen te treffen voor de nationale verkiezingen over een aantal maanden, verkiezingen die vlekkeloos moeten verlopen en waarop geen druk mag worden uitgeoefend noch door het leger, noch door de staatspresident en zijn omgeving.
Wij zijn voor een vreedzame overgang naar een volledig functionerende democratie. Wij nemen daarbij op de koop toe dat staatspresident Eyadema tot het jaar 2003 in functie zal blijven, alhoewel bij het tellen van de stemmen tijdens de laatste presidentsverkiezingen meer dan alleen schoonheidsfoutjes zijn begaan. Wij willen echter wel een beroep doen op de staatspresident en zijn regering en hen vragen met de andere politieke krachten in het land een verkiezingsprocedure af te spreken die gelijke kansen biedt aan elke politieke groepering die zich aan de democratische spelregels houdt. Wij zijn zeer verheugd over de constructieve rol van onze ex-collega Bernard Stasi, de Franse ombudsman en zijn twee collega' s uit Duitsland en Oostenrijk die als bemiddelaars optreden. Belangrijk is daarbij dat de verkiezingen vlekkeloos worden voorbereid, onpartijdig worden gehouden en een resultaat opleveren waarmee het Togolese volk een vrij en democratische gekozen regering kan verwerven.

Rod
Mijnheer de Voorzitter, de situatie in Togo is niet nieuw. Sinds generaal Eyadema met geweld naar de macht greep, worden de mensenrechten onophoudelijk geschonden. Er is sprake van executies, martelingen en arrestaties. Na de verkiezingsfraude van vorig jaar, waardoor de heer Eyadema in het zadel kon blijven, moeten we ons afvragen of zijn bewind wel daadwerkelijk democratische aspiraties heeft. Een onafhankelijke kiescommissie ontbrak en de media waren niet voor alle partijen even toegankelijk. Bovendien kreeg de oppositie niet de garantie dat ze campagne mocht voeren. Om deze redenen heeft de meerderheidsoppositie de parlementaire verkiezingen dan ook geboycot.
De overeenkomst die onlangs met de oppositie is getekend, is een stap voorwaarts, maar biedt de oppositie nog onvoldoende mogelijkheden. Bovendien bestaat het risico dat er alleen sprake van een papieren overeenkomst is, aangezien een aantal benodigde garanties ontbreken. De afpersers moeten bijvoorbeeld gestraft worden en de autoriteiten moeten de mensenrechten erkennen. Bovendien moet niet alleen het parlement ontbonden worden, maar ook het vertrek van de heer Eyadema worden geëist, nog voordat zijn mandaat afloopt. Alleen zo kunnen de verkiezingen daadwerkelijk in vrijheid en rechtvaardigheid worden georganiseerd.
Dit zijn de elementaire voorwaarden voor hervatting van de samenwerking tussen de Europese Unie en Togo.

Kinnock, Neil
Mijnheer de Voorzitter, ik moet zeggen dat ik, toen ik luisterde naar de uitstekende debatten van deze namiddag, opnieuw moest denken aan de stelregel dat als de binnenlandse politiek ons depressief maakt, de internationale politiek ons tot wanhoop drijft. We mogen ons echter niet overgeven aan dit soort pessimisme en daarom juich ik de sterke uitingen van betrokkenheid en de vurige pleidooien voor actie die we vandaag in het Parlement hebben gehoord van harte toe. Dit laat zien dat er veel betere en krachtigere alternatieven zijn dan zich gewoon over te geven aan de wanhoop, ook al kunnen politici en activisten alsook het grote publiek soms moeilijk aan deze verleiding weerstaan.
Ik zou om te beginnen willen terugkomen op de debatten over Kosovo en de vele drama' s die zich in dit ongelukkige deel van de wereld afspelen. De Commissie deelt volledig de in de ontwerpresoluties uitgedrukte bezorgdheid van het Parlement, zowel over het aanhoudende etnische geweld in Kosovo als over de zogenaamde verdwijningen en arrestaties die op een vroeger tijdstip hebben plaatsgevonden. We sluiten ons natuurlijk ook aan bij de scherpe veroordelingen van geweld door de leden van het Parlement, ongeacht welke etnische groep de dader of het slachtoffer is, en we ondersteunen actief de inspanningen van UNMIK, KFOR en OVSE om de orde te herstellen in Kosovo. De Commissie deelt uiteraard de grote bezorgdheid van dit Parlement over het lot van de vele burgers die nog altijd vermist zijn. We zijn daarom actief betrokken bij het opsporen van vermiste burgers, waarbij we trachten te achterhalen welke personen nog altijd vastzitten in Servische gevangenissen en welke personen zijn gestorven tijdens de oorlog, en in welke omstandigheden ze zijn gestorven. Hiertoe stelt de Unie middelen beschikbaar voor gerechtelijk onderzoek naar oorlogsmisdaden, en eerder deze week heeft de Raad Algemene Zaken zijn diepe bezorgdheid uitgesproken over het feit dat enkele duizenden vermisten - voor het overgrote deel Albanese Kosovaren - nog steeds niet zijn teruggevonden.
Tenslotte heeft de Commissie verscheidene malen de grove nalatigheid veroordeeld van de autoriteiten van de Federatieve Republiek Joegoslavië, Servië, bij de naleving van internationale regels en normen inzake rechten van minderheden en fundamentele mensenrechten. Deze manifeste minachting voor internationale verplichtingen is een van de voornaamste hinderpalen voor de verbetering van de betrekkingen tussen het voormalig Joegoslavië en de Europese Unie en belemmert de reïntegratie van de vroegere republiek in de internationale gemeenschap. Dit beletsel zal niet verdwijnen zolang de Servische autoriteiten hun huidige politiek voortzetten.
En dan kom ik nu op de resolutie over de situatie in Birma. Zoals het Parlement weet, betreurt de Commissie ten zeerste de aanhoudende schendingen van de mensenrechten door de militaire autoriteiten in Birma, in het bijzonder de onderdrukking van etnische minderheden, de vervolging van Aung San Suu Kyi en andere NLD-leden, de miskenning van elementaire vakbondsrechten en de toepassing van dwangarbeid, het verbieden van vrij opererende politieke partijen, de talloze willekeurige arrestaties en het onophoudelijke overheidsgeweld. We delen ook uw bezorgdheid over de behandeling van burgers uit de Europese Unie die werden gearresteerd omdat ze zich openlijk hadden ingezet voor de democratisering van Birma. Met het gemeenschappelijk standpunt van april jongstleden heeft de Europese Unie de beleidsbeslissing van oktober 1998 bekrachtigd door transitvisa in te voeren en geen toeristenvisum te verstrekken aan personen die banden hebben met de Birmese autoriteiten. De Commissie heeft deze maatregel ondersteund en zij verleent ook bijstand aan de democratiseringsbeweging in Birma en aan Birmese vluchtelingen, onder meer natuurlijk door financiële steun te verlenen aan het bureau in Brussel. De Raad is thans het gemeenschappelijk standpunt aan het herzien en een besluit over de verlenging ervan zal moeten worden genomen voor 29 oktober, zoals sommige leden hebben opgemerkt.
De Commissie heeft duidelijk te kennen gegeven dat ondanks het feit dat Birma lid is geworden van ASEAN de Europese Unie niet kan instemmen met deelname van dat land aan de EG-ASEAN-Overeenkomst. Bij iedere gelegenheid roepen we onze Aziatische partners op om druk uit te oefenen op de Birmaanse regering en deze aan te sporen om een ernstige dialoog aan te gaan met de etnische minderheden en met de oppositie, die wordt geleid door Aung San Suu Kyi, en om haar beleid radicaal om te buigen met het oog op de eerbiediging van de mensenrechten.
Zoals de leden van het Parlement weten, heeft Aung San Suu Kyi onlangs opnieuw opgeroepen tot uitgebreidere internationale economische sancties tegen Birma, met inbegrip van unilaterale sancties, zolang het huidige regime heerst over het land dat zij liefheeft.
De Commissie heeft deelgenomen aan het recente bezoek van de trojka aan Rangoon. Het doel van dit bezoek was om het pad te effenen voor een politieke dialoog met Birma, overeenkomstig de besluiten van de Raad van 26 april. Het doel van deze politieke dialoog is om het gemeenschappelijk standpunt van de Europese Unie toe te lichten over de mensenrechtensituatie en de afwezigheid van rechtsstaat en democratie in Birma alsook om het pad te effenen voor een politieke dialoog tussen de militaire junta van de SPDC, de democratische oppositie en vertegenwoordigers van de etnische minderheden.
De Europese Commissie is vast van plan om de SPDC, vroeger bekend als de SLORC, onder druk te blijven zetten. Ondertussen wordt de internationale situatie steeds slechter en wachten we nog altijd op een zinvol antwoord van de Birmese autoriteiten op de herhaalde internationale oproepen tot democratisering, eerbiediging van de mensenrechten en nationale verzoening.
De Commissie blijft dus achter de hernieuwing staan van het gemeenschappelijk standpunt volgende week en de strikte toepassing van de daaruit voortvloeiende sancties en pressiemiddelen.
En dan kom ik nu op de situatie in Iran, waar de leden van dit Parlement door hun resoluties opnieuw de aandacht op hebben gevestigd.
Zoals het Parlement weet, deelt de Commissie de grote bezorgdheid van het Parlement over de mensenrechtensituatie in Iran. In het kader van de uitvoerige dialoog tussen de Europese Unie en Iran stellen de vertegenwoordigers van de Unie voortdurend mensenrechtenkwesties aan de orde. Hoewel de Commissie geen officiële bilaterale betrekkingen onderhoudt met Iran en geen vertegenwoordiging heeft in dat land, is zij betrokken bij de démarche van de trojka van de Europese Unie. De behandeling van religieuze minderheden, met name de baha' i, werd door de trojka aan de orde gesteld tijdens ontmoetingen met de Iraanse regering in december en mei jongstleden. We zullen hierop blijven hameren.
Wat de specifieke kwesties aangaande mensenrechtenschendingen betreft die de heer Zimeray, de heer Morillon en mevrouw Malmström hebben aangekaart, zou ik willen zeggen dat naar aanleiding van de terdoodveroordeling van vier studenten het Finse voorzitterschap een démarche van de trojka aan het voorbereiden is waarin de standpunten die werden uitgedrukt door dit Parlement zullen worden opgenomen. De Commissie is ook bezorgd over het proces tegen 13 joden uit Shiraz die worden beschuldigd van spionage. De Unie heeft verscheidene malen protest aangetekend tegen dit proces, zowel via de trojka als op bilateraal niveau.
Het is duidelijk dat de recente ontwikkelingen in Iran een weerspiegeling zijn van de interne machtsstrijd tussen gematigde hervormers en conservatieve voorstanders van de harde lijn. De pogingen van de conservatieven om zich opnieuw meester te maken van de situatie en de regering te ondermijnen moeten worden gezien als een voorbereiding op de parlementsverkiezingen die gepland zijn voor februari aanstaande.
De Commissie is van mening dat met name in de periode voor de verkiezingen het voorzichtig aanknopen van betrekkingen met Iran via de uitgebreide dialoog moet worden voorgezet ter ondersteuning van de regering-Khatami en de voorstanders van hervorming. We mogen niet vergeten dat velen van hen blijk geven van enorme moed in hun streven naar verandering onder buitengewoon moeilijke en gevaarlijke omstandigheden.
En dan kom ik nu op de situatie in Togo. Zoals het Parlement weet, heeft de Europese Gemeenschap in 1992 de ontwikkelingssamenwerking met Togo stopgezet. Al zijn er sindsdien enkele wijzigingen opgetreden in de politieke situatie, moet ik toch tot mijn spijt zeggen dat de voorwaarden voor de hervatting van ontwikkelingssamenwerking en de volledige normalisering van de betrekkingen met Togo - respect voor democratische principes, de rechtsstaat en de mensenrechten - nog steeds niet volledig zijn vervuld. Desondanks werd een zekere impuls gegeven tot politieke verzoening dankzij een akkoord tussen regering en oppositie in het kader van de Overeenkomst van Lomé.
Deze vooruitgang is mede mogelijk gemaakt door de bemiddelaars van de Europese Unie, zoals de heer Watson zo-even terecht heeft opgemerkt. De Unie is daarom van plan om de werkzaamheden van de bemiddelaars te blijven ondersteunen en hetzelfde geldt voor projecten die gericht zijn op de volledige herinvoering van de rechtsstaat en eerbiediging van de mensenrechten.
De Commissie is verheugd over de in de kaderovereenkomst getoonde wil van het schaduwkabinet om vooruitgang te boeken, maar er moet nog een heleboel ten goede veranderen - zo zullen de parlementsverkiezingen die gepland zijn voor volgend jaar volgens de regels moeten verlopen - alvorens we kunnen besluiten om de normale samenwerking te hervatten.
De Commissie deelt de bijzondere bezorgdheid die werd uitgedrukt in de ontwerpresoluties van het Parlement over de algemene mensenrechtensituatie in Togo. Het is natuurlijk heel verontrustend dat de onlangs door Amnesty International gerapporteerde mensenrechtenschendingen grotendeels werden bevestigd door andere bronnen. Sommige van de ergste beschuldigingen aangaande massamoorden hebben we tot dusverre echter nog niet kunnen verifiëren. De Commissie zou verder onderzoek daarom ook toejuichen.
Zoals het Parlement weet, voorzien de Verenigde Naties in verscheidene follow-up-maatregelen ter verbetering van de mensenrechtensituatie waar ook ter wereld. Volgens de Commissie kunnen dergelijke maatregelen worden overwogen ten aanzien van Togo en ze lijken in ieder geval gerechtvaardigd.

De Voorzitter
Ik dank u, mijnheer de commissaris.
Het debat is gesloten.
De stemming vindt om 17.30 uur plaats.

Vredesakkoorden van Lusaka
De Voorzitter
Aan de orde is nu het debat over de volgende ontwerpresoluties:
B5-0070/99 van mevrouw Muscardini, namens de UEN-Fractie, over de vredesakkoorden van Lusaka;
B5-0082/99 van de heer Van Hecke e.a., namens de PPE-Fractie, over de wapenstilstand-akkoorden van Lusaka;
B5-0084/99 van de heer Miranda e.a., namens de GUE/NGL-Fractie, over de akkoorden van Lusaka over de toekomst in het Grote-Meren-gebied in Afrika;
B5-0094/99 van de heer Van Hecke e.a., namens de PPE-Fractie over de wapenstilstand-akkoorden van Lusaka;
B5-0099/99 van de heer Van den Bos e.a., namens de ELDR-Fractie, over de wapenstilstand-akkoorden van Lusaka en
B5-0101/99 van mevrouw Maes e.a., namens de Verts/ALE-Fractie, over de vredesakkoorden van Lusaka voor het Grote-Meren-gebied.

Van Hecke
Mijnheer de Voorzitter, in een lange TV-toespraak heeft president Kabila gisterenavond nogmaals zijn geloof beleden in de akkoorden van Lusaka. Jammer genoeg blijft het verschil tussen woord en daad bijzonder groot. Van de verhoopte opening naar de politieke partijen is er vooralsnog geen sprake. Erger, de voorbije weken werden opnieuw een aantal prominente oppositiefiguren opgepakt en zonder enige vorm van beschuldiging opgesloten. Het is cruciaal dat de Congolese autoriteiten zo snel mogelijk politieke activiteiten toelaten en meteen een aanvang nemen met het vrijlaten van politieke gevangenen. Want alleen in een constructief en transparant klimaat, gekenmerkt door goodwill bij alle betrokken partijen, heeft de nationale dialoog een kans op slagen. Het is zonder meer duidelijk dat er op dit ogenblik nog erg uiteenlopende interpretaties bestaan over de modaliteiten van de nationale dialoog. De verwarring blijft groot. De weg naar een stabiel, vreedzaam en democratisch Kongo is dus nog lang. Maar het akkoord van Lusaka heeft een belangrijk momentum geschapen. Dat momentum moet nu ten volle worden benut. Ondanks de grote prioriteit die begrijpelijkerwijze verleend wordt aan de Balkan en aan Oost-Timor, mag Afrika niet van onze politieke agenda verdwijnen. Wij verwachten dan ook van de Europese Unie een zeer actief optreden en wij hopen dat de Commissie haar verantwoordelijkheid opneemt ter ondersteuning van het vredesproces in Kongo.

Ducarme
Mijnheer de Voorzitter, wij juichen het Vredesakkoord van Lusaka toe. Het moge duidelijk zijn dat mijn fractie zich geheel achter het proces schaart, dat moet uitmonden in vrede.
We zullen dus voor deze resolutie stemmen omdat hierin het Rwandese drama als uitgangspunt genomen wordt en omdat zij de noodzaak onderschrijft tegemoet te komen aan de zorgen van Congo. Graag zou ik twee opmerkingen willen maken. Allereerst gaat het hier om een fragiel akkoord en niemand kan ons vandaag garanderen dat we niet op een grote belemmeringen zullen stuiten, zoals die van de vele gewapende troepen die bij geen enkel land horen, door niemand gecontroleerd worden en het vredesproces zouden kunnen verstoren. We moeten deze troepen dus goed in de gaten blijven houden.
In de tweede plaats zijn wij van mening dat Europa de koers die inmiddels is uitgezet moet voortzetten en hierbij het verleden niet uit het oog mag verliezen. De Commissie heeft hier een rol te vervullen, maar ik denk dat de Raad ook waakzaam moet blijven. We denken immers dat in de toekomst een partnerschap tussen Europa en deze landen mogelijk moet zijn. Misschien dat landen als Groot-Brittannië, Frankrijk, Portugal en België binnen de Raad beter in staat zijn hun verantwoordelijkheden ten aanzien van hun verleden op zich te nemen dan aanvankelijk voor ieder van deze landen afzonderlijk het geval was.

Maes
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, uit de woorden van de collega' s blijkt hoe broos een vredesproces is en tegelijkertijd hoe belangrijk. De vijandelijkheden en de oorlog in Congo maar ook in het gebied van de Grote Meren en in Angola, allemaal conflicten die met elkaar verbonden zijn, veroorzaken niet alleen verschrikkelijke menselijke ellende maar beletten ook elke toekomstige opbouw en ontwikkeling. Daarom mogen wij bij dit vredesproces niet simpelweg toekijken en symbolische gestes maken.
Wij zien hier dat verschillende fasen voorzien zijn. Het stopzetten van de vijandelijkheden. Wij weten al hoe relatief dit gelukt is op dit moment; de voorbereiding en de toepassing door een verenigde militaire commissie die vooraf moet gaan aan de oprichting van een vredesmacht en die moet dan op haar beurt de ontwapening verzorgen van alle gewapende milities en de nationale verzoening voorbereiden. Elk van deze stappen is een reusachtige uitdaging. Ik denk dat de Europese Gemeenschap en de verschillende lidstaten hier hun historische verantwoordelijkheid hebben. Daarom wil ik vooral wijzen, mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, op de laatste paragrafen van onze resolutie waarin uitdrukkelijk wordt gesteld dat wij hulp moeten geven bij de uitvoering van het vredesakkoord. Maar ik wil erop wijzen dat deze hulp niet symbolisch mag zijn, dat ze efficiënt moet zijn en dat ze concreet moet zijn. Het Parlement wil daar graag van op de hoogte gehouden worden. Ik wil ook wijzen op de schaamteloze wapenuitvoer en illegale wapenhandel waaraan verschillende van onze lidstaten zich nog steeds schuldig maken.

Ries
Mijnheer de Voorzitter, waarde collega' s, het conflict dat in het Grote-Meren-gebied nu al meer dan een jaar zoveel bloedvergieten veroorzaakt, lijkt eindelijk een positieve wending te krijgen. Dat doet ons uiteraard veel genoegen, maar er moet nog enorm veel werk worden verzet.
Enerzijds moeten de Akkoorden van Lusaka op korte termijn leiden tot een duurzaam en controleerbaar staakt-het-vuren. In dit opzicht is het van het grootste belang dat internationale waarnemers worden geplaatst. De Europese Unie moet de VN en de OAS in dit proces terzijde staan en controleren of de buitenlandse troepen daadwerkelijk het land verlaten. Congo moet vervolgens daadwerkelijk betrokken worden bij het zoeken naar een rechtvaardige oplossing voor alle partijen in het conflict.
Anderzijds is het van bijzonder groot belang dat de dialoog tussen de Congolese groeperingen opnieuw wordt aangeknoopt. Er moet een debat van nationale verzoening op gang komen met de burgermaatschappij. Dit is van levensbelang voor dit land.
Tenslotte heb ik een voorstel dat nog heel wat revolutionairder is. De Europese Unie zou moeten bekijken of er een stabiliteitspact voor Afrika mogelijk is. De partijen zouden zich bij dit pact kunnen laten inspireren door de overeenkomst die voor de Balkan is gesloten. Ik vind dat de lidstaten die bijzondere historische banden met deze regio hebben, hun verantwoordelijkheden niet uit de weg mogen gaan. Heel Afrika roept om onze hulp. De twee Guineeërs die onlangs de dood vonden onder een vliegtuig dat naar Brussel vloog, hadden een noodkreet tot ons gericht. De Voorzitster bracht dit afgelopen maandag bij de opening van de vergaderperiode in herinnering. Wij moeten daarom nu actie ondernemen.

Kinnock, Neil
Mijnheer de Voorzitter, ik zou nogmaals namens de Commissie de leden van het Parlement willen bedanken voor de manier waarop zij vanmiddag de aandacht hebben gevestigd op deze uiterst belangrijke kwestie.
De Commissie is van mening dat de Europese Unie, samen met de rest van de internationale gemeenschap, beslissende stappen moet ondernemen om de repercussies te beperken van de crisis in de landen van de Grote Meren, die, zoals sommige leden hebben gezegd, allerlei bedreigingen met zich meebrengt voor de veiligheid en stabiliteit van heel Afrika. Het beleid van de Europese Unie is daarom gebaseerd op het uitgangspunt dat de gevolgen van het Grote-Meren-conflict moeten worden aangepakt op de drie belangrijkste niveaus van het conflict: op regionaal niveau zal rekening moeten worden gehouden met de belangen van de buurlanden; op nationaal niveau, met de belangen van regering, rebellerende groeperingen en democratische oppositie; en op lokaal niveau zullen gemeenschapsconflicten moeten worden opgelost die voortvloeien uit etnische twisten en extreme sociale spanningen.
Met het oog hierop spant de Commissie zich enorm in om te bemiddelen en de dialoog te bevorderen op de verschillende niveaus van het conflict en zij wil een bijdrage leveren aan het succes van het wapenstilstandsakkoord van Lusaka door actief te zijn op de volgende gebieden. Op politiek niveau wil de Europese Unie de inspanningen voortzetten en bevorderen die reeds door onze bijzondere vertegenwoordiger voor de Grote Meren werden gedaan ter bevordering van de dialoog tussen de verschillende partijen in het DRC-conflict. De Unie is van plan om de bemiddelingspogingen die het akkoord van Lusaka überhaupt mogelijk hebben gemaakt, met name die van de president van Zambia, te blijven bevorderen en financieren. Dit is noodzakelijk om ervoor te zorgen dat de ondertekenaars zich aan hun verplichtingen houden. Het akkoord van Lusaka voorziet in een inter-Congolees debat om een verzoening van de verschillende politieke krachten in de DRC mogelijk te maken en het pad te effenen voor een nieuwe politieke structuur in de DRC. De Commissie is ook bereid om de bemiddelingspogingen te financieren die noodzakelijk zijn voor de totstandbrenging van een nationaal debat.
Ten tweede zijn we ook actief betrokken bij de ondersteuning van de vredeshandhavende activiteiten die moeten worden uitgevoerd door de Verenigde Naties en de Organisatie voor Afrikaanse Eenheid. Verscheidene lidstaten dragen bij aan de VN-missie van 90 militaire waarnemers die worden gestationeerd in de hoofdsteden van de regio en in de militaire hoofdkwartieren van de rebellenlegers om toe te zien op de tenuitvoerlegging van het akkoord van Lusaka. Deze activiteiten dienen ook ter ondersteuning van de gezamenlijke militaire commissie die de inzetting van een vredeshandhavende of vredesafdwingende troepenmacht moet organiseren. De VN-Veiligheidsraad moet natuurlijk eerst nog beslissen over het karakter van een dergelijke troepenmacht. Vervolgens zal de Unie kunnen overwegen of en op welke manier zij deze vredesmacht zal ondersteunen.
Ten derde, voor wat economische en ontwikkelingshulp betreft, kan en moet de hulp die de Commissie heeft toegezegd in het kader van de Overeenkomst van Lomé worden hervat onder twee voorwaarden: ten eerste moet de veiligheidssituatie in de DRC verbeteren en ten tweede moet het nationale debat resulteren in een stabiele politieke situatie in de DRC waarbij de belangrijkste aspecten van de Overeenkomst van Lomé worden geëerbiedigd. De Commissie moet vervolgens haar steunmaatregelen voor wederopbouw en ontwikkeling toespitsen op de volgende gebieden: ten eerste, totstandbrenging van een rechtsstaat en democratisering van nationale instellingen; ten tweede, demobilisatie en sociaal-economische reïntegratie van de oorlogspartijen; ten derde, herstel van het milieu, met name in de provincies Kivu en Orientale; ten vierde, wederopbouw van de vervoerinfrastructuur; en tenslotte, de verbetering van sanitaire en gezondheidsvoorzieningen. Natuurlijk sta ik ook achter de oproep van onder anderen mevrouw Maes om een strikt wapenembargo in te voeren, want de wapenhandel verergert het conflict in de regio en gaat in vele gevallen uit van de Europese Unie.
Tot slot nog dit: er is natuurlijk een blijvende behoefte aan humanitaire hulp en het Bureau voor humanitaire hulp van de Commissie (ECHO) heeft dit jaar ongeveer 55,5 miljoen euro hiervoor uitgetrokken.
We zullen ons blijven inzetten voor ondersteuning en duurzame stabiliteit, en we zullen er natuurlijk ook naar streven om dit Parlement volledig op de hoogte te houden, want we hechten het grootste belang aan de verwezenlijking van onze gezamenlijke doelstelling om voor stabiliteit en duurzame vrede te zorgen in dit zwaar getroffen gebied.

De Voorzitter
Ik dank u, mijnheer de commissaris.
Het debat is gesloten.
De stemming vindt onmiddellijk in aansluiting op dit debat plaats.
(De vergadering wordt om 17.28 uur onderbroken en om 17.30 uur hervat)

