Jednominutowe wypowiedzi w znaczących kwestiach politycznych 
Przewodnicząca
Kolejnym punktem porządku obrad są jednominutowe wypowiedzi w znaczących kwestiach politycznych zgodnie z art. 150 regulaminu.
Monica Luisa Macovei
(RO) Chciałabym zwrócić państwa uwagę na sytuację polityczną w Rumunii oraz wpływ, jaki ta sytuacja wywiera na stosunki Rumunii z instytucjami Wspólnoty.
W październiku 2009 roku Partia Socjaldemokratyczna wystąpiła z rządu. Nowo powstała opozycja obaliła rząd stosując wotum nieufności, odrzuciła pierwszą propozycję nowego rządu oraz odmówiła udziału w negocjacjach w sprawie powołania nowego gabinetu. W wyniku tej sytuacji Rumunia nie może spełnić swych zobowiązań względem Komisji Europejskiej, Banku Światowego i MFW, które dotyczą zaciągniętego przez nią kredytu. Z tego samego powodu znaleźliśmy się w sytuacji, w której nie będziemy mogli terminowo wykonać niektórych z naszych zobowiązań dotyczących reformy państwa.
Niestabilna sytuacji polityczna w Rumunii została w głównej mierze wywołana politycznymi działaniami Partii Socjaldemokratycznej. Przyczyny tych działań nie są wyłącznie związane z wyborami. Celem w średniej perspektywie czasowej jest wstrzymanie reform w sferze administracji, praworządności, sprawiedliwości i działań antykorupcyjnych.
Luís Paulo Alves
(PT) W ubiegłym tygodniu uwagę wszystkich skupiły na sobie regiony Europy. Europejski Tydzień Regionów i Miast umocnił pozycję regionów stanowiących fundamentalny element rozwiązania, jakie Europa proponuje w odpowiedzi na globalne wyzwania. Taka była konkluzja przewodniczącego Barroso i komisarza Sameckiego, taki też wniosek, bez cienia wątpliwości, można było wyciągnąć z setek przeprowadzonych debat.
Mówiąc konkretnie, zorganizowanie ważnego posiedzenia Konferencji przewodniczących najbardziej oddalonych regionów Europy, w którym po raz pierwszy uczestniczyli posłowie do Parlamentu Europejskiego, stanowiło też milowy krok w dziedzinie polityki regionalnej na rzecz integracji europejskiej. Globalne wyzwania i europejskie reakcje stanowią doskonałą okazję dla opracowania nowej strategii dla najbardziej oddalonych regionów. Tego rodzaju regiony, do których należą na przykład Azory, dostarczają nam - oprócz stałych problemów, o których od dawna słyszymy - całą gamę możliwości, dzięki którym możemy dokonać postępu i dać Europie wyraźną przewagę w nowych dziedzinach, które mają istotne znaczenie dla naszej reakcji w odpowiedzi na globalne wyzwania.
Przewodniczący Komisji musi zatem zdecydowanie przerwać tę pałacową rewolucję, która - jak wynika z nieformalnego dokumentu Komisji - miała jakoby być przygotowywana, podczas gdy my, posłowie do PE i obywatele Europy, popieraliśmy ratyfikację traktatu lizbońskiego i uznawaliśmy jego znaczenie dla obrony spójności terytorialnej ...
(Przewodnicząca wyłączyła mikrofon)
Marian Harkin
Pani przewodnicząca! W latach 2007 do 2013 na program pomocowy LEADER w Irlandii przeznaczono 465 milionów euro. Niestety po upływie dwóch lat wchodzących w zakres pięcioletniego programu, na realizację projektów wydano zaledwie 18 % funduszy, ponieważ lokalne spółki na rzecz rozwoju, które zarządzają projektami, padły ofiarą nadmiernej biurokracji.
Chodzi o całe stosy przepisów, którym towarzyszy drobiazgowa procedura kontrolna. Problem częściowo tkwi w tym, że te niezliczone ilości przepisów mogą być różnie interpretowane przez poszczególnych inspektorów. Druga cześć problemu polega na tym, że niektóre z tych przepisów są już na wstępie pozbawione sensu. Jeden z uczestników projektu stwierdził, że spędza 50 % czasu na opisywaniu tego, co robi przez pozostałe 50 %.
Oczywiście potrzebujemy sprawozdawczości, ale osiągnęła ona obecnie poziom, który zniechęca lokalne grupy do ubiegania się o fundusze. Miliony pozostaną niewykorzystane, co będzie rzeczą karygodną zważywszy na fakt, że nasze gospodarki potrzebują stymulacji za pomocą wszelkich dostępnych środków. Potrzeba nam w Dublinie zdrowego rozsądku i trzeba zapewnić, aby Komisja Europejska zadbała o to, aby tak się stało.
Karima Delli
(FR) Pani przewodnicząca! Przemówienie prezydenta Václava Havela skierowane do naszej Izby uwydatniło jedną z podstawowych zasad Unii Europejskiej: solidarność istot ludzkich.
Świętujemy dwudziestą rocznicę upadku muru berlińskiego, muru będącego symbolem hańby. Po 9 grudnia 1989 r. mówiono nam, że ludzkość zostanie wreszcie wyzwolona. Demokracja i prawa człowieka miały ogarnąć całą planetę, burząc mury i usuwając bariery dzielące ludzi.
Pytam jednak: ile nowych murów zbudowano na naszym kontynencie w miejsce tego jednego, który upadł?
Mury wzniesione w Ceucie i Melilli, aby odeprzeć napływ mężczyzn i kobiet uciekających przed pożogą wojenną, ubóstwem i skutkami globalnego ocieplenia. Mury ciągnące się od ośrodków przetrzymywania, bram naszych miast sięgających aż pustyni libijskiej, poprzez Lampeduzę, gdzie nawet dzieci zamykane są w imię dyrektywy w sprawie powrotu.
Zacznijmy burzyć mury fortecy zwanej Europą, budujmy mosty w miejsce murów ...
(Przewodnicząca wyłączyła mikrofon)
Evžen Tošenovský
(CS) Dwadzieścia lat po upadku muru berlińskiego patrzymy dziś na pewne wydarzenia w świecie z większą wrażliwością. Dziś potrafimy też bardziej realistycznie oceniać wydarzenia w Rosji. Niegdyś każde posunięcie Związku Radzieckiego odbieraliśmy jako przejaw presji ideologicznej, dziś rozmawiamy o handlu w warunkach całkowitej wolności jednostki. W miarę zbliżania się zimy narasta wprawdzie niepokój, jak będą przebiegały dostawy gazu z Rosji przez Ukrainę. Badania dotyczące styczniowego kryzysu wyraźnie pokazują, jak różna sytuacja panowała wówczas we wschodnich i zachodnich regionach Europy. Badania te każą nam z większą ostrożnością podchodzić do opracowywania scenariusza na wypadek kryzysu. Ważne, aby znaleźć optymalne rozwiązanie regulujące stosunki umowne na szczeblu międzynarodowym, a jednocześnie zapewnić w tego rodzaju sytuacjach większą porcję informacji. Wysokie koszty środków technicznych także obligują nas do zastanowienia, czy finansować je z portfela publicznego, czy też w oparciu o europejskie dyrektywy. Powstaje pytanie, jakich zapasów gazu tak naprawdę potrzebujemy i jak to sfinansować. Ważne, aby umieć odróżnić rzeczywisty kryzys od interesów związanych z gazem, i kiedy do negocjacji powinny przystąpić wysokiej rangi politycy, a co można pozostawić kontroli rynku. Musimy unikać wciągania nas w nadmierne biurokratyczne wpływy.
Joe Higgins
Pani przewodnicząca! Dziś Komisja UE domaga się od rządu Irlandii bezlitosnych cięć w irlandzkim budżecie, obejmujących radykalne ograniczenie usług publicznych i obniżenie poziomu życia osób pracujących, a być może nawet emerytów i osób bezrobotnych.
Komisja powinna jednak wiedzieć, że jest to rodzaj zmowy z irlandzkim rządem - zmową jest kłamać udając, że pieniądze przeznaczone na ratowanie banków nie stanowią pomocy państwa, i jednocześnie gnębić sektor publiczny.
Irlandzcy robotnicy i działacze społeczni przechodzą jednak do kontrofensywy. Dziesiątki tysięcy osób wzięły w ubiegły piątek udział w marszu protestacyjnym; kolejne tysiące robotników przemaszerowały dziś ulicami Dublina; na 24 listopada zapowiedziano strajk pracowników sektora publicznego, którego celem jest powstrzymanie tych ataków.
Zważywszy na powagę sytuacji, rozważa się obecnie zaostrzenie formy strajku i ogłoszenie 24-godzinnego strajku generalnego, aby obalić ten odrażający rząd, który nie posiada mandatu do prowadzenia tego rodzaju polityki, i aby zablokować politykę Komisji i rządu irlandzkiego, której celem jest drastyczne obniżenie poziomu życia i usług dla czynnej zawodowo ludności.
Paul Nuttall
Pani przewodnicząca! Chciałbym zwrócić uwagę tego zgromadzenia na katastrofalne skutki, jakie dyrektywa w sprawie środków biobójczych powoduje na terenie całej Wielkiej Brytanii. Ta restrykcyjna i bezsensowna dyrektywa zakazuje stosowania strychniny, której od 70 lat używa się w Wielkiej Brytanii do kontrolowania populacji kretów. Tak było do czasu, kiedy wtrąciła się UE. W rezultacie osoby trudniące się wyłapywaniem kretów mogą stosować jedynie fosforan glinu, który kosztuje dwukrotnie więcej niż strychnina, co sprawia, że część z tych osób wypada z branży. Ale jest jeszcze coś znacznie gorszego. Podczas gdy strychnina uśmierca kreta w ciągu najwyżej 15 minut, działanie fosforanu glinu trwa do trzech dni, skazując zwierzę na powolną i bolesną śmierć.
Ta bezsensowna dyrektywa nie tylko powoduje utratę miejsc pracy w całej Wielkiej Brytanii, ale jest zarazem okrutna i nieludzka, i jest kolejnym dowodem, że Wielka Brytania funkcjonowałaby lepiej, nie będąc członkiem UE.
Corneliu Vadim Tudor
(RO) Przewodniczący Światowej Organizacji Atra Kadisha, wielki rabin David Schmidl, zwrócił się do mnie z prośbą, abym wystąpił - jak się wyraził - jako "ich rzecznik w Unii Europejskiej”. Życzeniem Atra Kadisha byłoby powołanie w UE specjalnej komisji, która rozpatrywałaby skargi związane z profanowaniem terenów cmentarzy. Należałoby również uaktualnić i udoskonalić traktat genewski.
Nie zamierzam podawać konkretnych przykładów, ani kierować przeciwko komukolwiek oskarżeń, ale widziałem na własne oczy fotografie żydowskich cmentarzy, na których pośród grobów pasą się konie i bydło. Widziałem także obrazy przedstawiające płyty nagrobne zamienione w prymitywne toalety, jak również starożytne żydowskie katakumby sprzed dwóch tysięcy lat, w których nienaruszalne ludzkie szczątki znajdują się w zatrważającym stanie. Inne cmentarze zostały najechane przez buldożery i koparki wykopujące ludzkie zwłoki.
To wielka obraza Boga. Holokaust jest tragiczną blizną na obliczu ludzkości i nie wolno go nigdy więcej powtórzyć, nawet na minimalną skalę. Ja sam pielgrzymowałem do Auschwitz z moimi dziećmi i proszę mi wierzyć - bardzo dobrze wiem, o czym mówię.
Ci ludzie zwracają się do nas, zasiadających w Parlamencie Europejskim, o obronę szczątków ludzi wszystkich religii, nie tylko pochodzenia żydowskiego, ale także rumuńskich szczątków w Europie.
(Przewodnicząca wyłączyła mikrofon).
János Áder
(HU) Pani przewodnicząca! Nasi drodzy sąsiedzi, Austriacy, od lat zanieczyszczają jedną z najpiękniejszych rzek Węgier, Rábę. Przed dwoma tygodniami mogliśmy zaobserwować na rzece półmetrową warstwę piany, niewątpliwie potwierdzającą ten fakt. Jakby im było mało zanieczyszczania naszej rzeki, nasi drodzy sąsiedzi chcą nam obecnie również zatruwać powietrze, planując budowę spalarni w Heiligenkreuz. Zamierzają zbudować 300 metrów od węgierskiej granicy spalarnię, która mogłaby przerabiać niemal dziesięciokrotnie więcej odpadów, niż kraj związkowy Burgenland generuje przez cały rok, i korzystają przy tym jeszcze ze wsparcia Unii Europejskiej. Ta planowana inwestycja narusza dyrektywę 2008/98/WE. Dlatego apeluję do Komisji Europejskiej, aby nie zatwierdzała jakiejkolwiek pomocy UE na rzecz budowy spalarni w Heiligenkreuz.
Kriton Arsenis
(EL) Pani przewodnicząca! Głównym wyzwaniem, przed jakim stanęła obecnie ludzkość w związku ze zmianami klimatu, jest pytanie, w jaki sposób możemy zaprzestać uwalniania kolejnych ilości węgla do atmosfery i zacząć przechowywać go w ziemi.
Zważywszy, że przez najbliższe 50 lat nie będziemy w stanie zrezygnować z emisji gazowych związków węgla, zwiększenie gromadzenia węgla w ziemi jest naszą jedyną nadzieją i powinno być priorytetem polityki ukierunkowanej na zwalczanie tego problemu w różnych dziedzinach. Aby to osiągnąć, powinniśmy rozbudowywać pokrywę roślinną. W ramach tych starań Chiny posadziły 54 miliony hektarów drzew, co pociągnęło za sobą imponujące następstwa dla dostępności pitnej wody i wydajności rolnictwa. Podobnie programy nasadzeń drzew w Ruandzie spowodowały takie zwiększenie napływu wód w rzekach w kierunku stolicy, że czerpie ona obecnie całość energii elektrycznej z elektrowni wodnej.
Idąc w tym samym kierunku, amerykańska Izba Reprezentantów wydała ustawę zobowiązującą Stany Zjednoczone do przeznaczenia 5 miliardów dolarów na przeciwdziałanie problemowi wycinania lasów.
Dlatego niedopuszczalne jest stanowisko Rady, która nie tylko nie zdecydowała się zadeklarować konkretnej sumy dla państw rozwijających się, ale też nie podjęła tematu znalezienia środków finansowych na rzecz utrzymania światowych zasobów leśnych, i to w momencie, kiedy na szczeblu Unii Europejskiej nie istnieje jakakolwiek jednolita polityka ani koordynacja działań na rzecz ochrony zagrożonych ekosystemów leśnych na południu Europy.
Mam jednak nadzieję, że w trakcie negocjacji w Kopenhadze Unia Europejska zapewni proaktywne wsparcie dla ogólnoświatowych wysiłków na rzecz zaprzestania wycinki lasów i dla zwiększenia nasadzeń.
Giommaria Uggias
(IT) Pani przewodnicząca, panie i panowie! Nasza debata w sprawie chorób neurodegeneracyjnych jest dla mnie okazją dla przedstawienia problemu stwardnienia i stwardnienia zanikowego bocznego (ALS) i poinformowania Parlamentu, że 150 osób na terenie całych Włoszech ogłosiło strajk głodowy na znak poparcia dla Salvatorego Usali, mężczyzny cierpiącego na ALS, który zaprzestał przyjmowania pokarmów na znak protestu wobec obojętności rządu włoskiego względem problemów, jakich doświadczają chorzy i ich rodziny żyjące w cieniu tej przerażającej choroby. Kampanię tę popierają też członkowie włoskiego parlamentu, w tym pani poseł Antonietta Farina, oraz nasz kolega z grupy Porozumienia Liberałów i Demokratów na rzecz Europy, pan Niccolò Rinaldi.
Nad wszystko inne chodzi o żmudną walkę, którą chorzy na ALS i ich rodziny znoszą każdego dnia z godnością i spokojem jako część tragedii, jaką jest życie z okrutną chorobą. ALS dotyka młode osoby, i nie ma na nią lekarstwa; a mimo to państwo włoskie dba o wszystko, tylko nie o chorych i ich rodziny. Prowadzenie badań jest wyzwaniem dla całej Europy, lecz od państw członkowskich zależy, czy zagwarantują pacjentom godne warunki życia.
Michèle Rivasi
(FR) Pani przewodnicząca! Chciałabym ze swej strony skierować do państwa kilka pytań dotyczących problemu szczepionki przeciwko grypie AH1N1.
Obecnie wzywa się posłów do PE i ich asystentów do poddania się szczepieniu, dlatego chciałabym podzielić się z państwem szeregiem moich obaw.
Po pierwsze, jak wygląda stosunek zagrożeń do korzyści? Otóż obecnie korzyści jest niewiele, gdyż nie jest to odmiana grypy, która powoduje dużą liczbę zgonów - w każdym razie nigdzie nie powoduje tyle zgonów, co grypa sezonowa.
Z drugiej strony, jeżeli chodzi o zagrożenia, mamy dość czasu, aby się nad tym zastanowić, toteż chcę w tym miejscu poruszyć problem adiuwantów. Pragnę zwrócić państwa uwagę na rzecz co najmniej zastanawiającą: w Stanach Zjednoczonych stosowanie skwalenu jako składnika adiuwantów zostało zabronione, ale Europejska Agencja Leków najwyraźniej zezwala na jego używanie, skoro większość szczepionek zawiera w swym składzie skwalen.
Problem drugi to fakt, że Europejska Agencja Leków potwierdziła nam, że nie przeprowadzono badań klinicznych na kobietach w ciąży i dzieciach, oraz że Agencja nie miała dostępu do ekstrapolacji wyników badań prototypowych. Dlatego uważam, że być może potrzebujemy na tym polu większej harmonizacji.
Mirosław Piotrowski
(PL) Pani przewodnicząca! Skandaliczne orzeczenie Europejskiego Trybunału Praw Człowieka nakazujące zdjęcie krzyża we włoskiej szkole i zapłatę 5 tysięcy euro odszkodowania za rzekome straty moralne jednego z uczniów budzą niepokój nie tylko we Włoszech, ale także w innych krajach Unii Europejskiej. Krzyż jest zarówno symbolem religii chrześcijańskiej, jak i historii oraz tradycji Europy. Administracyjne usuwanie krzyża jest pierwszym krokiem do kulturowego "harakiri” Europy.
Niestety, tego typu pragmatyka układa się w konsekwentny plan walki z wartościami europejskimi. Przypomnę tylko usunięcie odniesienia do chrześcijaństwa w najważniejszych dokumentach Unii Europejskiej. Należy powrócić do pierwotnych idei i koncepcji ojców założycieli Unii Europejskiej, którzy byli chrześcijańskimi demokratami. Dlatego apeluję do Pana Przewodniczącego Parlamentu Europejskiego o zorganizowanie stosownej debaty zakończonej rezolucją na temat swobody praktyk religijnych w Europie oraz fundamentalnych wartości, na których opiera się Unia Europejska.
Ilda Figueiredo
(PT) W Portugalii, szczególnie na północy kraju, kryzys gospodarczy i społeczny pogłębia się i towarzyszy mu stały wzrost bezrobocia, co czyni ten region jednym z najuboższych regionów Unii Europejskiej, na co wskazują najnowsze dokumenty Eurostatu. Duże przedsiębiorstwa podtrzymują zapowiedzi ograniczenia działalności i redukcji miejsc pracy. Jednym z najpoważniejszych przykładów jest sprawa Qimondy, firmy z siedzibą w Vila do Conde, która jest właśnie w trakcie zwalniania kolejnych 600 osób, które dołączą do ponad 1000 osób zredukowanych w ubiegłym roku. Przykład ten dobitnie pokazuje upadek jednego z największych i najbardziej liczących się przedsiębiorstw w strategicznym - z punktu widzenia przemysłu - sektorze rozwoju technologicznego.
Nie możemy akceptować takiej sytuacji. To jest nie do przyjęcia, że ani Komisja Europejska, ani Rada nie znalazły alternatywy dla sytuacji, w której dochodzi do rozmontowania przemysłu mikroprocesorów i nanotechnologii. To zatrważające, że instytucje te pozostają nieczułe w obliczu postępującego bezrobocia i narastającego cierpienia na rozległych obszarach Unii Europejskiej.
John Bufton
Pani przewodnicząca! Miałem mówić o trudnościach, jakie nielimitowana migracja z UE nakłada na Wielką Brytanię. Proszę mi wybaczyć, że poruszę inną naglącą sprawę, która trafiła właśnie do mojej wiadomości. Jako koordynator Komisji ds. Rozwoju Regionalnego i poseł do PE reprezentujący Walię byłem bardzo zaniepokojony, gdy w moje ręce trafił przeciek w postaci kopii projektu komunikatu Komisji Europejskiej zatytułowanego: Plan reform na rzecz globalnej Europy: reformujemy budżet, zmieniamy Europę.
W dokumencie tym proponuje się nam zasadniczą zmianę priorytetów dotyczących wydatków UE, polegającą na zwiększeniu nacisku na - pozwolę sobie sparafrazować - globalną Europę, a mniejszego na rolnictwo i transfery środków w kierunku dobrze prosperujących regionów. Będzie to miało ogromny wpływ na brytyjskie rolnictwo i programy finansowania z funduszy strukturalnych w bieżącym cyklu finansowania. Wielka Brytania jako płatnik netto będzie zmuszona poświęcić lwią część swojego rabatu, podczas gdy główne korzyści przypadną w udziale pozostałym krajom.
11.8 % funduszy przeznaczonych dla Wielkiej Brytanii w ramach polityki spójności trafi do najuboższych regionów Walii. Obawiam się, że ten ujawniony nieoficjalną drogą dokument może mieć poważne konsekwencje dla płatności przejściowych, kiedy bieżący program będzie dobiegał końca w 2013 roku. Już czas, aby obywatele Wielkiej Brytanii mogli wziąć udział w referendum w sprawie związania ich kraju z tym miejscem, ażeby sami mogli decydować o swoim losie, a nie biurokraci niepochodzący z wyborów.
Krisztina Morvai
(HU) Kiedy entuzjastycznie świętujemy w Unii Europejskiej upadek muru berlińskiego i tym samym upadek komunizmu, można by spytać, co się stało z niegdysiejszymi przywódcami komunistycznymi. Odpowiem państwu. Stali się w międzyczasie najbardziej zagorzałymi kapitalistami, neoliberałami i mistrzami zakonu dominacji nad światem. Wracając do władzy, zlikwidowali wszystko to, co w komunizmie było dobre - a przyznajmy, że było kilka takich rzeczy - jak bezpieczeństwo zatrudnienia i zabezpieczenie socjalne. Przywrócili natomiast jego najbardziej odrażające aspekty, jak brutalność i terror. W 50. rocznicę rewolucji 1956 roku, która otwarła drogę do upadku muru berlińskiego, ludziom strzelano w twarz. Obecnie na Węgrzech, kiedy my przemawiamy w tej Izbie i uroczyście świętujemy rocznicę upadku muru berlińskiego, komunistyczni towarzysze przetrzymują w areszcie 16 więźniów politycznych.
Ja będę świętować dopiero wtedy, kiedy więźniowie polityczni zostaną wypuszczeni, kiedy ofiary strzałów między oczy zaznają sprawiedliwości i kiedy komuniści przestaną rozlewać krew i zostaną odesłani na śmietnik historii.
Jarosław Kalinowski
(PL) Pani przewodnicząca! Pragnę zabrać głos w sprawie propozycji reformy budżetu Unii Europejskiej po 2013 r. Czy prawdą jest, że propozycja ta oznacza poważną redukcję funduszy regionalnych? Czy Komisja Europejska przewidziała, że osłabi to zasadniczo politykę regionalną oraz rolną Unii Europejskiej?
Propozycja osłabienia biednych regionów Unii Europejskiej kosztem walki ze zmianami klimatycznymi jest mało racjonalna i mało logiczna. Dotknęłaby większość z ogólnej liczby 271 regionów Unii Europejskiej. Można przecież pomagać biednym regionom Unii i zarazem dobrymi projektami osłabiać zmiany klimatyczne, redukować emisje gazów, wprowadzać energię odnawialną oraz nowoczesne rozwiązania technologiczne.
Czy wprowadzając propozycję reformy budżetowej, Komisja zamierza pominąć władze regionalne i lokalne w dystrybucji funduszy? W taki sposób odbiera się podmiotowość władz terytorialnych w istotnych dla nich sprawach.
Vilija Blinkevičiūt
(LT) Unia Europejska zobowiązała się ustanowić skuteczny mechanizm zapobiegający wykorzystywaniu seksualnemu dzieci. Od czasu, gdy ten jakże ważny temat był przedmiotem debaty podczas posiedzenia plenarnego Parlamentu Europejskiego, minęło osiem miesięcy. Powinniśmy przyjąć z zadowoleniem fakt, że w międzyczasie Rada podjęła debatę nad projektem dyrektywy, który zmierza do udoskonalenia prawodawstwa w tej dziedzinie. Czas jednak nie stoi w miejscu, a kolejne bolesne przypadki wciąż na nowo przypominają nam, że ochrona naszych dzieci wciąż nie jest wystarczająca. Niestety, konsekwencje tego rodzaju przestępstw są wyniszczające i długotrwałe. Wykorzystywanie seksualne dzieci i szerzenie pornografii ma często charakter transgraniczny, dlatego jedynym sposobem skutecznego zapobiegania jest współpraca na szczeblu międzynarodowym. Musimy uwzględnić w naszych planach odpowiedzialność karną za nowe formy wykorzystywania seksualnego dzieci i ich niegodziwego traktowania w celach seksualnych, których nie przewiduje aktualne prawodawstwo. Chcę zwrócić uwagę nowego Parlamentu na ten ważny problem i wzywam Radę do przyśpieszenia dyskusji nad propozycjami projektu.
Jelko Kacin
(SL) Pani przewodnicząca! Z zadowoleniem przyjmuję postęp, jaki dokonał się w zakresie wzajemnych relacji między rządami Chorwacji i Słowenii, które wykonały znaczący polityczny krok naprzód, okazując przy tym zwiększoną dozę dojrzałości. Rządy te podpisały porozumienie dotyczące przekazania do arbitrażu sprawy sporu granicznego, które wysyła pozytywny sygnał i stanowi doskonały przykład dla pozostałych krajów położonych w tym regionie.
Stwierdzam jednak z żalem, że zaledwie kilka dni po podpisaniu wspomnianego porozumienia pani premier Chorwacji podpisała też jednostronne oświadczenie, w którym zawarto jednostronną interpretację podpisanego niewiele wcześniej porozumienia.
Nie powinniśmy czynić niczego, co mogłoby zasiać wątpliwości bądź niepewność, ponieważ w ten sposób nie posuniemy się naprzód. Jednostronne oświadczenia i jednostronne działania nigdy nie są dobrym pomysłem, ani też nie wysyłają właściwego komunikatu. Takie działanie nie przyczynia się do wiarygodności, nie zachęca do budowania wzajemnego zaufania, budząc wątpliwości co do powagi naszych intencji i realnych szans powodzenia samego porozumienia. Jeżeli chcemy odnieść sukces na tym polu, musimy podjąć intensywne starania i pracować nad umacnianiem wzajemnego zaufania w naszych ojczystych krajach, pomiędzy naszymi sąsiadami oraz w całym regionie.
Wzywam rząd Chorwacji do powstrzymania się od nieprzemyślanych jednostronnych działań i zwracam się do pani minister, aby wykazała odwagę polityczną i zdecydowanie, i pomogła nam przezwyciężyć impasy przeszłości.
Marek Henryk Migalski
(PL) Chciałbym zwrócić uwagę na to, że w zeszłym tygodniu zostaliśmy zaalarmowani sytuacją czy informacją o tym, że premier Władimir Putin zwrócił się do Komisji Europejskiej z prośbą o uregulowanie długu, jaki ma Ukraina wobec Gazpromu. Chciałbym wobec tego zapytać, czy tego typu prośba wpłynęła. Czy Komisja Europejska ma zamiar spowodować, iż rzeczywiście Unia Europejska ureguluje ten dług? I jeśli odpowiedzi na oba pierwsze pytania są twierdzące, na jakiej podstawie by to uczyniła?
Chciałbym również, żeby pani odnotowała, że jestem jedynym posłem, który nie wykorzystał całości swojego czasu.
Kyriacos Triantaphyllides
Pani przewodnicząca! Wnioskowałem o prawo zabrania w dniu dzisiejszym głosu, ponieważ chciałem państwa poinformować o niepokojącym fakcie, który dotarł do mojej wiadomości, gdy jako członek delegacji Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych wizytowałem Washington DC.
Na marginesie toczących się obecnie transatlantyckich negocjacji w sprawie ochrony danych (SWIFT, PNR) Stany Zjednoczone rozbudowują obiekty służące Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego do gromadzenia danych, aby móc przechwytywać na swoim terytorium każdą elektroniczną informację, jak również wszystkie wiadomości wpływające i wypływające z tego kraju.
Jak Stany Zjednoczone mogą udawać, że respektują prawo do prywatności, kiedy rozbudowują jednocześnie olbrzymią agencję podsłuchową - i jak my możemy stać z boku i pozwalać, aby tak się działo?
Naszym obowiązkiem jest podnoszenie świadomości tak poważnego nadużywania władzy i łamania naszych podstawowych praw. Mam nadzieję, że wraz ze mną poinformują państwo o tym procederze naszych wyborców i obywateli naszych krajów poprzez oświadczenia i artykuły w prasie.
Nick Griffin
Pani przewodnicząca! W ciągu ostatnich dwóch miesięcy padłem ofiarą prześladowań ze strony brytyjskiego reżimu laburzystów: odebrano mi przepustkę do Izby Gmin, zakazano mi wstępu na teren elektrowni jądrowej w Sellafield - i to pomimo mego stanowiska w podkomisji w ramach Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności - zaś Obywatelskie Biuro Konsultacyjne odmówiło mi zakupu bazy danych, otwarcie reklamowanej jako dostępnej w sprzedaży dla wszystkich posłów do PE.
Pani przewodnicząca! Czy zgodzi się pani ze mną, że dyskryminacja polityczna jest nie tylko działaniem bezprawnym, ale stanowi też atak nie tylko na mnie, ale także na działalność tego tutaj miejsca oraz - co najważniejsze - na wyborców i cały proces demokratyczny?
João Ferreira
(PT) Badanie prowadzone przez Europejską Agencję Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy dostarcza niepokojących informacji, z których należy wnioskować, że uogólnione bezrobocie pociąga za sobą niekorzystne skutki dla bezpieczeństwa i zdrowia pracowników. Jak wynika z badania, którym objęto 27 tysięcy respondentów w 27 państwach członkowskich, sześciu na dziesięciu pracowników uważa, że kryzys gospodarczy i zwiększone bezrobocie pogarszają warunki pracy. Siedemdziesiąt procent respondentów stwierdziło, że pogorszenie ich zdrowia należy przypisać pracy, którą wykonują. Informacje te potwierdzają wyniki badań Eurostatu, z których wynika, że 27 milionów pracowników doznaje wypadków przy pracy lub cierpi na choroby zawodowe, a 137 milionów pracowników jest codziennie narażonych na różnorakie ryzyka. Tylko w bieżącym tygodniu kolejny poważny wypadek przy pracy spowodował śmierć pięciu portugalskich pracowników w Andorze.
Ta sytuacja wymaga niezwłocznej reakcji ze strony Parlamentu Europejskiego i państw członkowskich. Reakcja to powinna obejmować tworzenie miejsc pracy chronionych określonymi prawami, podejmowanie działań wspierających pracę i pracowników oraz karanie tych pracodawców, którzy oszczędzają na środkach zapobiegawczych i ochronnych dla pracowników, aby powiększać swe zyski.
Przewodnicząca
Nastąpiła pomyłka w momencie wezwania do mikrofonu. Powinnam była oddać głos panu posłowi Teixeirze. Prawdopodobnie błędnie wymówiłam pańskie nazwisko, i stąd to nieporozumienie.
Nuno Teixeira
(PT) Komisja Europejska złożyła niedawno projekt komunikatu w sprawie reformy budżetu, który zawierał odniesienia do polityki spójności, które powodują zamieszanie i budzą zaniepokojenie, szczególnie w odniesieniu do najbardziej oddalonych regionów.
Należy pilnie zorganizować debatę poświęconą budżetowi Wspólnoty, ale my uważamy, że podstawę ram finansowych po roku 2013 powinna stanowić solidarność i spójność terytorialna, gdyż są to elementy o żywotnym znaczeniu dla regionów takich jak Madera, która zmaga się z ciągłymi trudnościami i z tego względu wymaga nieustannego wsparcia.
Zamiar zmiany głównego punktu ciężkości polityki spójności, polegający na rezygnacji z podejścia ukierunkowanego na regiony i przyjęcia w jego miejsce podejścia ukierunkowanego na sektory generujące wartość dodaną, jest rozwiązaniem niedopuszczalnym. Taka zmiana mogłaby prowadzić do eliminacji celu 2, z którego czerpie obecnie korzyści blisko dwie trzecie regionów Europy.
To niezrozumiałe, że Komisja zamierza zastąpić rozdział funduszy na bazie regionalnej rozdziałem środków na szczeblu krajowym, a nawet być może europejskim, odrzucając tym samym kryterium bliskości, które zawsze stanowiło żelazny fundament polityki spójności. Nie do przyjęcia jest, aby wieloletnie członkostwo państwa w UE stało się zmienną we wzorze służącym do kalkulowania rozdziału kwot z funduszy strukturalnych, dzielącego państwa członkowskie na nowe i stare, który uczyni z artykułu 299 ust. 2 Traktatu WU nic nieznaczący przepis z punktu widzenia dostępu najbardziej odległych regionów do funduszy strukturalnych.
Estelle Grelier
(FR) Pani przewodnicząca! Jako poseł do PE reprezentujący Normandię, chciałabym zwrócić uwagę Komisji i Parlamentu na propozycje utworzenia przybrzeżnych terenów Natura 2000, które rząd francuski przedłożył właśnie europejskim władzom.
Propozycje te wyłączają wprawdzie groblę Antifer położoną w pobliżu Etretatu, ale rekompensują to rozszerzeniem obwodu do 12 mil morskich.
Decyzja tu ułatwi firmie Poweo budowę na grobli Antifer terminala do przeładunku metanu, lecz nałoży ograniczenia na realizację projektu budowy morskiej farmy wiatrowej w pobliżu Fécamp, pomimo poparcia dla tego projektu ze strony przedstawicieli lokalnych samorządów, ludności, a nawet rybaków. Projekt opracowany dla regionu, stanowiący spójną naukową propozycję, cieszy się poparciem lokalnych podmiotów gospodarczych. Propozycja ta przewiduje podział na strefy na odcinku 6 mil wzdłuż całego wybrzeża, włączając Antifer.
Mam trzy pytania: do jakiego stopnia Komisja zbadała propozycje dotyczące podziału na strefy? Czy nadal je popiera pomimo faktu, że są one sprzeczne z opiniami naukowców i skierowane przeciwko działalności społecznej, gospodarczej i kulturalnej w przedmiotowym regionie? Czy w obliczu zbliżającego się szczytu w Kopenhadze Europa będzie umiała w racjonalny sposób uzasadnić decyzję, która promuje gaz kosztem rozwoju energii odnawialnych?
Elżbieta Katarzyna Łukacijewska
(PL) Pani przewodnicząca! Chciałabym zwrócić uwagę na sytuację zdrowotną na Ukrainie. Z dostępnych danych wynika, że zarejestrowano tam już ponad milion zachorowań na grypę, w tym kilkadziesiąt przypadków wirusa A/H1N1. Ukraina wystąpiła o pomoc międzynarodową, zwłaszcza o przekazanie szczepionek, leków, środków dezynfekujących, masek, rękawic oraz doposażenie laboratoriów.
Wiemy, że Komisja uruchomiła specjalny mechanizm pomocy cywilnej, centrum monitoringu i informacji, które ma zająć się koordynacją pomocy udzielanej Ukrainie przez kraje Unii Europejskiej. Jak wygląda ta koordynacja? Jak wygląda udzielana pomoc? Jak wygląda bieżący monitoring? Myślę, że opinia publiczna chciałaby uzyskać odpowiedź na te pytania.
Kinga Gál
(HU) Pani przewodnicząca, panie i panowie! Mija dwadzieścia lat od upadku muru berlińskiego, którą to rocznicę uroczyście obchodzimy, jak również od zerwania żelaznej kurtyny. Niemniej dość skromny będzie bilans tych dwudziestu lat, gdy zdamy sobie sprawę, że w wielu krajach wyzwolonych wówczas z komunizmu do dziś trwamy w nawykach poprzedniego systemu.
Jesienią 2006 roku policja zignorowała prawo do wolności zgromadzeń na ulicach Budapesztu oraz prawo do rzetelnego procesu rządowego. Ofiary tych działań do dziś bezskutecznie wyglądają sprawiedliwości i możliwości skorzystania z przysługujących im praw. Apele kierowane do premiera w marcu tego roku w Budapeszcie, wzywające go do ustąpienia z urzędu, po raz kolejny spowodowały zatrzymania i niehumanitarne, upokarzające traktowanie.
W Unii Europejskiej wciąż zdarza się, że ludzie nie mogą używać własnego języka w kraju, w którym się urodzili - jak to się przykładowo dzieje na Słowacji - lub nie mogą korzystać z demokratycznych praw, jeżeli trafił się im los mniejszości. Innym przykładem jest Rumunia, gdzie prowadzi się obecnie działania zmierzające do postawienia pomnika byłemu generałowi, który wydał rozkaz otwarcia ognia w kierunku uczestników demonstracji.
José Manuel Fernandes
(PT) Bieżący kryzys gospodarczy prowadzi do niepewności zatrudnienia. Trudności ekonomiczne sprawiają, że pracownicy często w ciemno przyjmują oferty pracy, które omijają przepisy dotyczące pracy i unikają nadzoru ze strony organów rządowych i organów egzekwowania prawa. Niestety jesteśmy w Europie świadkami licznych przypadków wyzysku pracy, który często przyjmuje postać prawdziwego niewolnictwa, czy to w stosunku do Europejczyków, czy też obywateli spoza Europy. Obserwujemy też znaczną liczbę zgonów pracowników migrujących, w tym wielu moich rodaków, wielu obywateli Portugalii, nawet w przypadkach legalnego zatrudnienia. Te wypadki rozegrały się w miejscu pracy, najczęściej w sektorze budownictwa cywilnego.
Dlatego usilnie nakłaniam i wzywam Unię Europejską i jej organy, jak również wszystkie państwa członkowskie, do wydajnej i skutecznej współpracy, aby zapobiegać tego rodzaju sytuacjom.
Sophie Briard Auconie
(FR) Pani przewodnicząca, panie i panowie! Pragnę uderzyć na alarm w związku z niskim tempem planowania i wypłat środków z funduszy EFRR, EFS i Funduszu Spójności.
Wciąż jesteśmy bardzo daleko od rozplanowania choćby połowy dostępnych funduszy. Co się tyczy wypłat, z łącznej kwoty 347 miliardów euro przeznaczonych na politykę regionalną kierownicy projektów otrzymali dopiero 9,62 %. Problem dotyczy wszystkich krajów, jednych bardziej, a innych mniej. Hiszpania, Luksemburg i Szwecja muszą dołożyć wszelkich starań, aby dogonić kraje, które pod względem wypłat środków z funduszy europejskich sytuują się w czołówce, jak kraje nadbałtyckie, Irlandia i Słowenia.
Polityka regionalna Unii Europejskiej jest jedną z najbardziej pożytecznych polityk dla naszych obywateli. Polityka ta gwarantuje spójność gospodarczą, społeczną i terytorialną poprzez współfinansowanie projektów o praktycznym i częstokroć rozstrzygającym znaczeniu.
Dlatego apeluję do krajowych organów administracyjnych o większe zaangażowanie. Jednocześnie uważam, że w dobie kryzysu gospodarczego sprawą o decydującym znaczeniu jest dostosowanie europejskich reguł do najważniejszych problemów.
Bogusław Sonik
(PL) Pani przewodnicząca! Dzisiaj świętowaliśmy dwudziestolecie przemian demokratycznych w Europie Środkowowschodniej. Była to bardzo godna, zaszczytna ceremonia, w której wzięli udział prezydent Havel i przewodniczący Buzek i której towarzyszą wystawy w Parlamencie Europejskim. Tak powinno być, ale instytucje europejskie nie powinny ograniczać się do takich wydarzeń tylko raz na wiele lat.
Historyczna obecność, prawda o tych przemianach powinna być obecna w działalności edukacyjnej, powinna być inspirowana przez instytucje europejskie. Potrzebny jest wspólny podręcznik historii tego czasu, który by pokazał, w jaki sposób Europa się jednoczyła, tak, aby nasze dzieci w szkołach mogły sięgać do tej prawdy i do tej wiedzy.
Tymczasem można podać wiele przykładów pieniędzy wydawanych niepotrzebnie. Brytyjska organizacja Open Europe mówi o tym, że 7 mln euro wydano na sfinansowanie bloga osła podróżującego po Holandii. Czas na bardziej skuteczne wydawanie pieniędzy dla Europy.
Przewodnicząca
Panie i panowie! Obawiam się, że musimy w tym miejscu zakończyć turę jednominutowych wystąpień przewidzianych w art. 150 regulaminu. Zgodnie z artykułem 150 możemy prowadzić ten rodzaj debaty nie dłużej niż 30 minut. Wystąpienia zajęły już blisko 40 minut, ponieważ wielu mówców nie przestrzegało niestety minutowego limitu czasu.
Starałam się dać pierwszeństwo osobom, które nie miały okazji wypowiedzenia się w toku poprzednich dwóch debat, i mam nadzieję, że w państwa odczuciu było to sprawiedliwie wyważone. Czekają nas tego wieczoru jeszcze cztery debaty, a posiedzenie - jak państwu wiadomo - musi zakończyć się przed północą.
