Κατάσταση στην Παλαιστίνη (συζήτηση) 
Πρόεδρος
Κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, τις τελευταίες ημέρες όλοι αισθανθήκαμε βαθιά συγκίνηση και ανησυχία για τα τρομερά γεγονότα και τις δραματικές εξελίξεις στη Λωρίδα της Γάζας. Όπως γνωρίζετε, επέλεξα τη Μέση Ανατολή ως προορισμό του πρώτου μου ταξιδιού εκτός ΕΕ και επισκέφθηκα την περιοχή. " συνάντησή μου με τον πρόεδρο της αυτόνομης Παλαιστινιακής Αρχής κ. Αμπάς επρόκειτο αρχικά να γίνει στη Ραμάλα, εξαιτίας όμως της έντασης των διενέξεων μεταξύ της Φατάχ και της Χαμάς, ο πρόεδρος Αμπάς μου ζήτησε να τον συναντήσω στην επίσημη κατοικία του στη Γάζα όπου προσπαθούσε να μεσολαβήσει μεταξύ των αντιμαχομένων παρατάξεων. Ικανοποίησα την επιθυμία του. Ακριβώς πριν από τρεις εβδομάδες είχα συνομιλίες με τον πρόεδρο Αμπάς στη Γάζα και εντυπωσιάστηκα από την ήρεμη αποφασιστικότητα με την οποία μου παρουσίασε τις πεποιθήσεις του. Ωστόσο, μπορούσα να νοιώσω την ένταση που επικρατούσε στην ατμόσφαιρα έξω από τα επίσημα διαμερίσματά του.
Θέλω να συστήσω στους συναδέλφους να καταδικάσουν δριμύτατα τις βίαιες επιθέσεις των δυνάμεων της Χαμάς εναντίον των νόμιμων δυνάμεων ασφαλείας και των θεσμικών οργάνων της αυτόνομης παλαιστινιακής αρχής. Επίσης, σας συνιστώ να εκφράσετε με βαθιά πεποίθηση την υποστήριξη και την αλληλεγγύη μας προς τον πρόεδρο Αμπάς.
Υποστηρίζουμε την απόφαση του παλαιστινίου προέδρου να κηρύξει κατάσταση έκτακτης ανάγκης και να ορίσει κυβέρνηση έκτακτης ανάγκης προκειμένου να μπορέσει να λύσει το συντομότερο την πολιτική κρίση στα παλαιστινιακά εδάφη. Ο νέος πρωθυπουργός κ. Σαλάμ Φαγιάντ με επισκέφθηκε πρόσφατα στις Βρυξέλλες. Έχουμε μεγάλη εμπιστοσύνη τόσο στο πρόσωπό του όσο και στις ηγετικές του ικανότητες και θα του το πω αυτό σήμερα, εάν μου δώσετε τη σχετική εντολή.
Το καθήκον της νέας κυβέρνησης είναι δύσκολο και θα χρειαστεί ενεργό υποστήριξη από την ΕΕ και τη διεθνή κοινότητα. Θέλω δε να επισημάνω, σε συνάρτηση με τα συμπεράσματα που ενέκρινε χθες το Συμβούλιο των Υπουργών Εξωτερικών στο Λουξεμβούργο, ότι εμείς εδώ στο Σώμα πρέπει να συμπαρασταθούμε από βαθιά πεποίθηση, με λόγια και με έργα, σε όσους επιδιώκουν την ειρήνευση στη Μέση Ανατολή και συνεχίζουν να εργάζονται γι' αυτόν τον στόχο.
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αποφάσισε χθες, κατά την έναρξη της συνόδου της Ολομέλειας, να αναβάλει για τη σύνοδο της Ολομέλειας του Ιουλίου την ψηφοφορία για ένα ψήφισμα σχετικά με την πολιτική της ΕΕ για τη Μέση Ανατολή· ενόψει δε της συνεχιζόμενης αστάθειας και των διαρκών μεταβολών της κατάστασης στην περιοχή, εγώ πιστεύω ότι η απόφαση αυτή ήταν σωστή.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι έχουμε πρόθεση να παραμείνουμε παθητικοί θεατές των εξελίξεων. " ΕΕ -δηλαδή και το Σώμα- πρέπει να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή εκείνων που εργάζονται για μια ανανεωμένη σχέση με τον παλαιστινιακό λαό και τους εκπροσώπους του.
Πρέπει να αναλάβουμε τις ευθύνες μας και να ενεργήσουμε ανάλογα, κάνοντας ό,τι είναι δυνατό για να εξομαλυνθεί η κατάσταση στα παλαιστινιακά εδάφη και να γίνει ανθρώπινη. Πρέπει να υποστηρίξουμε όσους ζουν εκεί καλύπτοντας τις πιο πιεστικές ανάγκες τους, πρέπει όμως και να τους βοηθήσουμε να αναπτύξουν μια πραγματική και μακρόπνοη πολιτική προοπτική.
Χθες, το Συμβούλιο Υπουργών Εξωτερικών αποφάσισε να αποκαταστήσει τις σχέσεις με την αυτόνομη Παλαιστινιακή Αρχή, και αυτό πρέπει να το επικροτήσουμε, μαζί με τη σχετική απόφαση για τη δημιουργία των απαραίτητων συνθηκών για την ανάληψη αποτελεσματικής και διαφανούς άμεσης χρηματοδοτικής ενίσχυσης και για την υποστήριξη της δημιουργίας λειτουργικών θεσμικών οργάνων. " αποστολή στο πλαίσιο της Κοινής Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας και η αποστολή για την αστυνομική συνεργασία διατηρούνται, και το Σώμα, ως μέρος της δημοσιονομικής αρχής της ΕΕ, πρέπει να υποστηρίξει σταθερά αυτή την απόφαση.
Ωστόσο, πέρα από αυτές τις ενέργειες, το Σώμα πρέπει επίσης να απευθύνει έκκληση προς τους Παλαιστινίους να επιστρέψουν στον διάλογο προκειμένου να επιτευχθεί η συμφιλίωση που είναι απαραίτητη για να υπάρξει ένα παλαιστινιακό κράτος που θα καλύπτει το σύνολο των παλαιστινιακών εδαφών. Για κανέναν δεν μπορεί να είναι θετική η επέκταση ή παράταση του εμφυλίου πολέμου.
Πρέπει ωστόσο να πούμε επίσης ότι δεν μπορεί να υπάρξει ειρήνη χωρίς το Ισραήλ, το οποίο φέρει μεγάλο μέρος της ευθύνης. Κατά την επίσκεψή μου στο Ισραήλ -και ιδίως όταν μίλησα στην Κνεσέτ- κατέστησα απολύτως σαφές ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εξακολουθεί να απευθύνει έκκληση προς την πολιτική εξουσία της χώρας να εκφράσει τη σαφή υποστήριξή της προς τον πρόεδρο Αμπάς.
Σε συνάρτηση με αυτό, θέλω τώρα να επαναλάβω την έκκλησή μου προς το Ισραήλ να διαθέσει στον πρόεδρο Αμπάς τους παλαιστινιακούς δασμούς και φόρους που παρακρατούνται εδώ και αρκετούς μήνες και φτάνουν τα 800 εκατ. δολάρια. " ισραηλινή κυβέρνηση δήλωσε ότι είναι διατεθειμένη να το πράξει, και τώρα πρέπει να το υλοποιήσει το συντομότερο. " ΕΕ πρέπει να είναι ένας ειλικρινής διαμεσολαβητής και θεωρώ ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει καθήκον να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο επ' αυτού.
Οι Ισραηλινοί και οι Παλαιστίνιοι έχουν την ίδια αξιοπρέπεια. Έχουν δικαίωμα να ζουν μέσα σε ασφαλή σύνορα. Μακάρι μια μέρα οι Παλαιστίνιοι και οι Ισραηλινοί να συμβιώνουν ειρηνικά. Μία τέτοια πολιτική συμφιλίωσης και αμοιβαίας κατανόησης μπορεί βέβαια να φαίνεται σήμερα πολύ μακρινή, αλλά εμείς εδώ στο Σώμα, οι εκπρόσωποι των λαών της Ευρώπης, πρέπει να υποστηρίξουμε αυτή την προοπτική με πεποίθηση και συναίσθηση της ευθύνης μας.
(Χειροκροτήματα)
José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra
εξ ονόματος της Ομάδας PPE-DE. - (ES) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, πιστεύω ότι το Κοινοβούλιό μας σωστά άλλαξε την ημερησία διάταξη προκειμένου να εξετάσει την κατάσταση στη Μέση Ανατολή. Δυστυχώς, είμαι πολύ δύσπιστος για το αν η συζήτησή μας θα συμβάλει στην εξεύρεση λύσης στη σύγκρουση, αλλά παρ' όλα αυτά προφανώς έπρεπε να τη διεξαγάγουμε.
Μόλις πριν από λίγες μέρες, διεξήγαμε στις Βρυξέλλες μια συζήτηση σχετικά με την κατάσταση στη Μέση Ανατολή με τον Ύπατο Εκπρόσωπο και την Επίτροπο Ferrero στην οποία αναγνωρίσαμε την τεσσαρακοστή επέτειο του Πολέμου των Έξι "μερών, κατά τη διάρκεια του οποίου το Ισραήλ εισέβαλε στη Γάζα, στη Δυτική Όχθη και στα Υψίπεδα του Γκολάν.
Σήμερα, 40 χρόνια μετά, πρέπει να αποδεχτούμε ότι η κατάσταση εξακολουθεί να βρίσκεται σε αδιέξοδο -όπως μας υπενθύμισε χθες ο γαλλικός Τύπος- ότι δεν έχει καταστεί δυνατό να δημιουργηθεί ένα παλαιστινιακό κράτος και ότι, δυστυχώς, υπάρχουν πρακτικά δύο κυβερνήσεις σε σύγκρουση μεταξύ τους. Επιπλέον, υπάρχει μια εξαιρετικά σοβαρή πολιτική, οικονομική, κοινωνική και ανθρωπιστική κρίση.
Ρωτήσατε, κύριε Πρόεδρε, τι μπορεί να κάνει η διεθνής κοινότητα γενικά, και η Ευρωπαϊκή Ένωση ειδικότερα, και αυτό που πρέπει σαφώς να κάνουμε είναι, καταρχάς, να υποστηρίξουμε τον Μαχμούντ Αμπάς και τη μετριοπαθή κυβέρνηση του Σαλάμ Φαγιάντ, προορισμός της οποίας δεν είναι να αποτελεί την κυβέρνηση της Δυτικής Όχθης μόνον, αλλά και της Γάζας.
Πρέπει επίσης να άρουμε τον διεθνή αποκλεισμό -όπως επίσης επισημάνατε, κύριε Πρόεδρε- που επιβλήθηκε στην Παλαιστίνη από τότε που η Χαμάς κέρδισε τις εκλογές. Πρέπει επομένως να χαιρετίσουμε την απόφαση που ελήφθη χθες από το Συμβούλιο Γενικών Υποθέσεων για την αποκατάσταση της άμεσης οικονομικής βοήθειας στην Παλαιστινιακή Εθνική Αρχή, και ελπίζουμε ότι η συνάντηση που πρόκειται να διεξαχθεί σήμερα στην Ουάσινγκτον μεταξύ του Προέδρου των "νωμένων Πολιτειών και του ισραηλινού πρωθυπουργού θα κινείται προς την ίδια κατεύθυνση. Είναι επίσης καιρός, κύριε Πρόεδρε, να αποδεσμεύσει το Ισραήλ τα ποσά που οφείλει στην Παλαιστίνη από τελωνειακούς δασμούς.
Ωστόσο, ενώ όλες αυτές είναι απαραίτητες προϋποθέσεις, κύριε Πρόεδρε, προφανώς δεν είναι επαρκείς, καθώς γνωρίζουμε όλοι ότι η κατάσταση στη Γάζα εξακολουθεί να είναι μια κατάσταση βίας και ότι, στην πραγματικότητα, στη δύσκολη εξίσωση πολέμου και ειρήνης, πρόοδος στη Μέση Ανατολή μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσω της αποκήρυξης της βίας ως μέσου πολιτικής δράσης, μέσω της αναγνώρισης του κράτους του Ισραήλ και μέσω όλων των δράσεων, όπως η απελευθέρωση του βρετανού δημοσιογράφου Άλαν Τζόνστον, οι οποίες μπορούν να συμβάλουν στον στόχο της ειρήνης.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, είμαστε όλοι πολιτικοί σε αυτό το Κοινοβούλιο, και γνωρίζουμε πολύ καλά ότι η υψηλότερη πολιτική αξία είναι η ενότητα και ότι, χωρίς ενότητα, δεν θα είναι δυνατό να πραγματοποιηθεί το όνειρο ενός βιώσιμου παλαιστινιακού κράτους που θα συμβιώνει αρμονικά με τους γείτονές του.
Κύριε Πρόεδρε, όπως επισημάνατε πολύ σωστά, είναι καιρός να σιγήσουν τα όπλα ώστε να μπορέσει να υπερισχύσει ο διάλογος και να εδραιωθεί η ειρήνη. Εναπόκειται δε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, από κοινού με άλλους παράγοντες, όπως τα "νωμένα Έθνη ή ο Αραβικός Σύνδεσμος, ή άλλα μέλη της Τετραμερούς, να κινητοποιήσει όλες τις προσπάθειές της προκειμένου να συμβάλει, έξυπνα και γενναιόδωρα, κατά τρόπο συνεπή με την παράδοσή της και τις αξίες της και, από την άποψη της ανθρωπιστικής βοήθειας, φυσικά, σε μια δίκαιη και διαρκή ειρήνη στη Μέση Ανατολή.
Martin Schulz
εξ ονόματος της Ομάδας PSE. - (DE) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, μολονότι πρέπει να θεωρήσουμε τα γεγονότα των τελευταίων ημερών ως το χαμηλότερο σημείο της εξέλιξης στην περιοχή, εγώ το θεωρώ και το χαμηλότερο σημείο του ρόλου μας ως ΕΕ στις συναλλαγές μας με τη Μέση Ανατολή. Εχθές, το Συμβούλιο Υπουργών Εξωτερικών αποφάσισε να επαναλάβει την αποστολή βοήθειας. Γιατί όμως περίμενε να καταρρεύσει η δημόσια τάξη για να το κάνει;
(Χειροκροτήματα)
Κύριε Πρόεδρε, μόλις ζητήσατε την καταβολή άμεσης ενίσχυσης στον Μαχμούντ Αμπάς. Θα ήθελα να ρωτήσω μήπως είναι ίσως πολύ αργά γι' αυτό. Θα μπορούσε άραγε να έχει αποφευχθεί αυτό που συμβαίνει τώρα, δηλαδή η αποδιοργάνωση της δημόσιας τάξης στη Λωρίδα της Γάζας, αν είχαμε προσφέρει νωρίτερα ενισχύσεις και αν δεν είχαμε θέσει ως στρατηγικό μας κανόνα ότι δεν συνομιλούμε με τη Χαμάς;
(Χειροκροτήματα)
Την απάντηση δεν την γνωρίζω ούτε ο ίδιος, και ασφαλώς δεν είμαστε σε θέση να πούμε πως τα πράγματα θα ήταν καλύτερα αν είχαμε ενεργήσει διαφορετικά, όμως αυτό είναι ένα ερώτημα που πρέπει τουλάχιστον να μπορούμε να θέσουμε.
Δεν ισχύει επίσης ότι τώρα βλέπουμε -η ΕΕ και η κοινότητα κρατών της Δύσης- για πολλοστή φορά ότι υπάρχει μια διαδικασία στο πλαίσιο της οποίας ένας λαός εκλέγει μια κυβέρνηση που δεν μας αρέσει, ενώ μας αρέσουν οι εκλογές, και οι εκλογικοί μας παρατηρητές επιβεβαιώνουν ότι διεξήχθησαν άψογα; Δεν μας αρέσει όμως το αποτέλεσμά τους και έτσι καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι είναι αναγκαία η εφαρμογή ενός αποκλεισμού, ο οποίος πρέπει μάλιστα να είναι ολοκληρωτικός. Γιατί δεν συζητήσαμε με τα μέλη της κυβέρνησης εθνικής ενότητας που δεν ανήκαν στη Χαμάς; Υπήρχαν πολλά μέλη της κυβέρνησης που δεν ανήκαν ούτε στη Χαμάς ούτε στη Φατάχ. Μπορεί αυτή τη στιγμή να μην μας αρέσουν οι δυνάμεις με τις οποίες συνομιλούμε, όμως παρ' όλα αυτά ο διάλογος είναι ο μόνος τρόπος για να επιτύχουμε ειρηνικές λύσεις.
Θυμάμαι -όπως όλοι σας- ότι όταν ήμουν νέος, ο Αραφάτ θεωρείτο ο κυριότερος τρομοκράτης σε παγκόσμιο επίπεδο. Ο άνθρωπος αυτός τιμήθηκε αργότερα με το Νόμπελ ειρήνης. Εγώ ήμουν υπέρ του διαλόγου μαζί του. " ιστορία έδειξε ότι ο διάλογος ήταν αυτός που προσέφερε διέξοδο από τη βία. Σήμερα, η Φατάχ θεωρείται ένας από τους εταίρους μας, κάποτε όμως την θεωρούσαν την κατ' εξοχήν τρομοκρατική οργάνωση. Πρέπει, λοιπόν, να διδαχθούμε από τα σφάλματά μας.
Εξετάζοντας τη σημερινή κατάσταση, βλέπουμε ότι υπάρχει μόνο ένας δρόμος που μπορούμε να ακολουθήσουμε -αυτό εξακολουθώ να πιστεύω εγώ, αυτό εξακολουθούν να πιστεύουν και η Ομάδα μου και η οικογένεια των σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων- και ο δρόμος αυτός είναι να προσπαθήσουμε να φέρουμε στο ίδιο τραπέζι όλες τις δυνάμεις που συμμετέχουν και όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη. Όποιος συνομιλεί με τη Συρία, αντιμετωπίζεται σαν παρίας. Και όμως, όλοι γνωρίζουμε ότι θα έρθει η ώρα -και δεν είναι μακριά- που θα γίνουν διαπραγματεύσεις μεταξύ Συρίας και Ισραήλ. Γίνονται ήδη σχετικές προετοιμασίες. Γνωρίζουμε ότι η ισραηλινή κυβέρνηση προσπάθησε το περασμένο έτος να αποκτήσει επαφή με τη Συρία. Ας είμαστε λίγο πιο ειλικρινείς και ας παραδεχτούμε ότι, αναμφισβήτητα, η Συρία πρέπει να συμμετέχει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, ιδίως αν θέλουμε να έχουμε κάποια επιρροή στη Χαμάς.
Ασφαλώς δεν έχει νόημα να κοιτάζουμε μόνο το παρελθόν. Τώρα πρέπει να προσφέρουμε όση άμεση βοήθεια μπορούμε. Δεν ξέρω αν υπάρχει δυνατότητα να ασκήσουμε κάποια επιρροή στη Λωρίδα της Γάζας, αν όμως υπάρχει, τότε πρέπει με αυτή τη βοήθεια να δημιουργηθεί πρώτα απ' όλα κρατική υποδομή, να υποστηριχθούν οι δυνάμεις ασφαλείας που τώρα προσφέρουν πραγματικά ασφάλεια αντί να προξενούν ανασφάλεια. Όμως εμείς ως Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει πρωτίστως να εξασφαλίσουμε την παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας -πράγμα που δεν συζητήθηκε αρκετά τις προηγούμενες ημέρες- γιατί αυτό που βλέπουμε να συμβαίνει σήμερα -και δεν είναι η πρώτη φορά- είναι να υφίσταται ένας λαός, που ούτως ή άλλως υποφέρει, ακόμα μεγαλύτερη ταλαιπωρία από ακραίες ένοπλες δυνάμεις οι οποίες κινούνται στο περιθώριο της κοινωνίας. Αυτοί που υποφέρουν πραγματικά είναι οι απλοί άνθρωποι που δεν έχουν νερό, ηλεκτρικό ρεύμα ή ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, που δεν μπορούν να στείλουν τα παιδιά τους στο σχολείο. Μόνο αν μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε αυτά τα προβλήματα θα πείσουμε τους ανθρώπους να θέλουν να έχει το Ισραήλ την ασφάλεια που απαιτείται για να μπορούν να ζήσουν όλοι ειρηνικά, αφού είναι ασφαλώς σαφές ότι το Ισραήλ δεν θα μπορέσει να ζήσει με μεγαλύτερη ασφάλεια όταν εντείνεται ο εξτρεμισμός και υπάρχει εμφύλιος πόλεμος. Αυτά δημιουργούν απλώς μεγαλύτερη αστάθεια. Βασική προϋπόθεση για την κοινωνική ασφάλεια είναι πάντα το να μπορούμε να την επεκτείνουμε και να δημιουργούμε έτσι στην εκάστοτε περιοχή μεγαλύτερη διάθεση για ειρήνευση. Αυτό πρέπει να είναι το κύριο καθήκον της ΕΕ και όχι η αποστολή ευρωπαϊκών στρατευμάτων, υπέρ της οποίας άκουσα τις τελευταίες ημέρες να συνηγορούν αρκετοί εκπρόσωποι της Ένωσης. Δεν είναι δυνατόν, για πολιτικούς λόγους, να μην διατίθενται πόροι για την αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας και να υπάρχουν πόροι για την αποστολή στρατευμάτων. Οπωσδήποτε, εμείς δεν συμφωνούμε με αυτή την αντιμετώπιση. Ελπίζω ότι θα καταστεί δυνατή η επανάληψη του διαλόγου στη Μέση Ανατολή.
(Χειροκροτήματα από την αριστερή πτέρυγα)
Graham Watson
εξ ονόματος της Ομάδας ALDE. - (EN) Κύριε Πρόεδρε, όπως είπε ο κ. Schulz, δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για τις πράξεις των μαχητών της Χαμάς, όσο άσχημη μεταχείριση και αν υπέστησαν οι Παλαιστίνιοι.
Ωστόσο, αν πριν από ένα έτος η διεθνής κοινότητα δεν είχε αθετήσει τη δέσμευσή της υπέρ της δημοκρατίας στην Παλαιστίνη, αν δεν είχαμε αρνηθεί τον διάλογο με τους μετριοπαθείς της Χαμάς και δεν είχαμε αναστείλει τις άμεσες ενισχύσεις προς μια ελεύθερα εκλεγμένη κυβέρνηση, η κατάσταση δεν θα ήταν τόσο άσχημη όσο είναι σήμερα.
Οι οικονομικές κυρώσεις που αποσκοπούν στην άσκηση πιέσεων για την αναγνώριση του Ισραήλ ή για την πλήρη απομάκρυνση της Χαμάς από την εξουσία έκαναν τους Παλαιστινίους πιο απελπισμένους και τις προοπτικές για ειρήνη πιο επισφαλείς.
Αναδύεται μια Παλαιστίνη δύο κρατών, γεμάτη βία, σεκταρισμό και φόβο, ενώ μια λύση δύο κρατών για τη διευθέτηση της σύγκρουσης απομακρύνεται όλο και περισσότερο.
Οι Φιλελεύθεροι και Δημοκράτες είναι απογοητευμένοι -αν και δεν εκπλήσσονται- από τις εξελίξεις. Πριν από ένα έτος, προειδοποιήσαμε ότι η δυστυχία των Παλαιστινίων θα οδηγούσε σε μεγαλύτερο εξτρεμισμό, ενόψει ιδίως των συνθηκών φυλακής που επικρατούν στη Γάζα, όπου 1,4 εκατομμύρια πολίτες έχουν αποκλειστεί με μεθοδικό τρόπο και στερούνται τα μέσα για την κάλυψη των βασικών αναγκών τους.
" βίαιη κατάληψη της Γάζας την περασμένη εβδομάδα έδειξε έλλειψη σεβασμού για το κράτος δικαίου, η οποία αποτελεί ελάχιστη προϋπόθεση για κάθε νόμιμη κυβέρνηση.
Αν η Χαμάς δεν είναι προσεκτική, θα έχει προδώσει τον σκοπό της, σύμφωνα με τα λόγια του υπουργού Εξωτερικών της Σαουδικής Αραβίας, "βάζοντας το τελευταίο καρφί στο φέρετρο" του ονείρου για ένα παλαιστινιακό κράτος.
Αν δεν θέλουμε να θριαμβεύσει ο εμφύλιος πόλεμος έναντι της ενότητας, όλες οι πλευρές πρέπει να δεχθούν την πραγματικότητα: η άρνησή τους να κάνουν διάλογο δεν τους έχει οδηγήσει πουθενά.
Τώρα απαιτείται μια βαριά δόση πραγματισμού - όχι καταδίκη, όχι κυρώσεις και σίγουρα όχι άρνηση για διαπραγμάτευση. Αυτή είναι η επιλογή για δειλούς και θα γίνει μπούμερανγκ. Για τον σκοπό αυτόν, η Ομάδα μου χαιρετίζει την αποφασιστικότητα του πρωθυπουργού Σαλάμ Φαγιάντ να αποκαταστήσει την ασφάλεια και την αφοσίωση του Προέδρου Αμπάς στον διάλογο. Χαιρετίζουμε τη συνέχιση της άμεσης ενίσχυσης στην Παλαιστινιακή Αρχή και την ενδεχόμενη αποδέσμευση από την ισραηλινή κυβέρνηση ποσού έως 800 εκατ. ευρώ το οποίο προέρχεται από παλαιστινιακά φορολογικά έσοδα.
Ωστόσο, συνιστούμε να μην υποστηριχθεί η διοίκηση της Δυτικής Όχθης εις βάρος της Γάζας. Θεωρώντας τη λωρίδα "τρομοκρατική οντότητα" -όπως την αποκάλεσαν οι ισραηλινοί αξιωματούχοι- δεν θα οδηγηθεί η περιοχή πιο κοντά στην ειρήνη, απλώς θα δημιουργηθεί περισσότερη ανασφάλεια καθώς ένας απελπισμένος λαός, χωρίς τροφή και άλλα βασικά αγαθά, θα αποφασίσει ότι δεν έχει τίποτα να χάσει.
Ο έλεγχος της Γάζας από τη Χαμάς ήταν ένας εφιάλτης που έγινε πραγματικότητα. Ωστόσο, η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν πρέπει να είναι έτοιμη να αποσυρθεί και να μείνει αδρανής τη στιγμή που το Ιράν μπαίνει στο παιχνίδι.
Αν μάθαμε κάτι φέτος, αυτό είναι ότι η πολιτική -και μόνο η πολιτική- μπορεί να δημιουργήσει προοπτικές ειρήνευσης στη Μέση Ανατολή.
Ενώ το Κοινοβούλιο, τουλάχιστον, συνέχιζε τις συνομιλίες, το Συμβούλιο και τα κράτη μέλη κρατούσαν αποστάσεις. Τώρα εναπόκειται στο Συμβούλιο και στα κράτη μέλη μας να θέσουν τη δημοκρατία, την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και το κράτος δικαίου ξανά στο επίκεντρο των διαδικασιών και να εργαστούν για να προωθήσουν την ειρήνη στην περιοχή.
(Χειροκροτήματα)
Brian Crowley
εξ ονόματος της Ομάδας UEN. - (EN) Κύριε Πρόεδρε, το πιο σημαντικό στοιχείο που πρέπει να θυμόμαστε σήμερα εδώ είναι οι ζωές των ανθρώπων που πλήττονται από το νέο κύμα βίας στα Παλαιστινιακά Εδάφη. Συγκεκριμένα, πρέπει να σκεφτούμε τις γυναίκες και τα παιδιά, η δυστυχία των οποίων δεν είναι κάτι που προέκυψε μόνο εξαιτίας της κατάληψης της Γάζας από τη Χαμάς, ή απλώς εξαιτίας της έλλειψης διαπραγματεύσεων μεταξύ των παλαιστινιακών και των ισραηλινών αρχών, ή απλώς εξαιτίας της ακύρωσης της ενίσχυσης από την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις "ΠΑ. " δυστυχία τους ξεκίνησε πριν από 30 χρόνια.
Με όποιον και αν μιλήσετε από την παλαιστινιακή περιοχή θα σας πει ότι πάντα οι γυναίκες και τα παιδιά υπέφεραν περισσότερο, αλλά ήταν και οι πιο ανθεκτικοί στην προσπάθεια να βρουν έναν τρόπο για να αντιμετωπιστεί η άρνηση για διαπραγμάτευση, η έλλειψη σεβασμού και η αποτυχία εξεύρεσης λύσης, η αποτυχία τόσο του Ισραήλ όσο και της Παλαιστίνης να ανταποκριθούν στις δεσμεύσεις τους, στις συμφωνίες που συνήψαν οικειοθελώς, η αποτυχία των "νωμένων Πολιτειών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης να ανταποκριθούν στις δικές τους δεσμεύσεις για σαφείς και ανοιχτές διαπραγματεύσεις, η αποτυχία άλλων κρατών που συνορεύουν με το Ισραήλ και την Παλαιστίνη να διαδραματίσουν πιο προορατικό και ενεργό ρόλο όσον αφορά, εν τέλει, την επίτευξη μιας λύσης δύο κρατών, η οποία πρέπει να βασίζεται στη βιωσιμότητα και στην ισότητα.
Οι συνάδελφοι θα θυμούνται ότι, πριν από μερικές εβδομάδες, στο κτίριο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στις Βρυξέλλες, ο Πρόεδρος του Κοινοβουλίου προσκάλεσε ορισμένους βραβευμένους με Νόμπελ για να μιλήσουν για το μέλλον της Ευρώπη και για τομείς και θέματα που τους απασχολούν. " ειρωνεία είναι ότι, αν διαβάσει κανείς τις ομιλίες των ανθρώπων που ήταν εκεί εκείνη την ημέρα, οι οποίοι κέρδισαν Νόμπελ Ειρήνης, όλοι τους είπαν ότι οι ειρηνευτικές προσπάθειες στις οποίες συμμετείχαν πέτυχαν μόνο με διάλογο, σεβασμό για την πολυμορφία, ανοχή και ισότητα. Αυτό που είδαμε στην Παλαιστίνη τα τελευταία 30 χρόνια ήταν η αποτυχία εκπλήρωσης και των τεσσάρων αυτών κριτηρίων.
Όταν ηγέτης του παλαιστινιακού λαού ήταν ο Γιασέρ Αραφάτ, το Ισραήλ έλεγε ότι δεν μπορούσε να συζητήσει μαζί του, δεν μπορούσε να διαπραγματευτεί μαζί του. Όταν ανέλαβε νέος Πρόεδρος, το Ισραήλ είπε ότι δεν μπορούσε να συζητήσει μαζί του, δεν μπορούσε να διαπραγματευτεί μαζί του, ενώ είχε τη διαρκή υποστήριξη των Αμερικανών και ορισμένων κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το να σκεφτεί κανείς ότι αυτό που συνέβη στη Γάζα με τη Χαμάς ήταν ατύχημα είναι σαν να παρερμηνεύει, ακόμα και με το πλεονέκτημα της εκ των υστέρων επιβεβαίωσης, τις δικές μας αποτυχίες στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στις "ΠΑ να ασχοληθούμε σωστά με τις λύσεις που απαιτούνται.
Τώρα μας δίνεται μια νέα ευκαιρία να κάνουμε κάτι. μας δίνεται μια νέα ευκαιρία να δείξουμε θάρρος απέναντι στον θάνατο και την καταστροφή, να δείξουμε ανθρωπιά απέναντι στην καταπίεση και την αδικία και να πούμε αυτό που είναι δίκαιο και σωστό: ότι πρέπει να παράσχουμε βοήθεια στον παλαιστινιακό λαό, πρέπει να επιμείνουμε να διαπραγματευτεί το Ισραήλ με τους δημοκρατικά εκλεγμένους εκπροσώπους του παλαιστινιακού λαού και πρέπει να υποστηρίξουμε τις παλαιστινιακές αρχές ώστε να διασφαλίσουμε ότι το κράτος δικαίου εφαρμόζεται σε όλα τα Παλαιστινιακά Εδάφη.
(Χειροκροτήματα)
Daniel Cohn-Bendit
εξ ονόματος της Ομάδας Verts/ALE. - (DE) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, νομίζω ότι όλοι μπορούμε να συμφωνήσουμε ότι όσα ακούσαμε σήμερα εδώ αποτελούν μια απόπειρα ανάλυσης. Αναμφίβολα, οι ενδιαφερόμενες πλευρές διέπραξαν όλες σφάλματα, τα οποία σήμερα πληρώνουμε όλοι ακριβά - και λέγοντας "όλοι" εννοώ πρώτα απ' όλα τους Παλαιστινίους, αλλά και -έτσι πιστεύω- τους Ισραηλινούς και όλους όσοι ενδιαφέρονται για να έχει κάποτε ένα μέλλον η περιοχή αυτή - όχι ένα ειρηνικό μέλλον, αλλά ένα μέλλον γενικότερα.
Θέλω να επικεντρωθώ στο ερώτημα τι μπορεί να γίνει. Πρώτον, η ΕΕ πρέπει να ξυπνήσει επιτέλους και να κάνει κάτι σχετικά με τα λάθη που διαπράχθηκαν εδώ, και ο λόγος για τον οποίο πρέπει να ενεργήσει η ΕΕ είναι πως είναι η μόνη πολιτική οντότητα που μπορεί να διαδραματίσει διαμεσολαβητικό ρόλο. Οι Αμερικανοί δεν μπορούν -το καθιστά αδύνατο ο πόλεμος στο Ιράκ- ούτε οι Ρώσοι, ούτε κάποιος από τους άλλους.
Πρέπει κάποιος να αναλάβει την πρωτοβουλία να πει "ναι" - "ναι" στην άμεση βοήθεια και φυσικά "ναι" στην ενίσχυση, στις επαφές με τη Γάζα και με τη Χαμάς προκειμένου να αντιμετωπιστούν τα ανθρωπιστικά προβλήματα στη Λωρίδα της Γάζας. Αυτό σημαίνει ότι δεν θα περιμένουμε κάποια δήλωση, αλλά θα αναλάβουμε δράση και η δήλωση θα γίνει μετά - αυτό πρέπει να γίνει, και σημαίνει να φθάσει η ΕΕ στην καρδιά του έθνους και να συνεχίσουμε αμέσως μετά με ένα ευρωπαϊκό κουιντέτο -πράγμα που κατά βάσιν επιχειρείται, ακόμα κι αν δεν το αποκαλούν έτσι- και με μια μεγάλη διάσκεψη που θα γίνει στην περιοχή.
Ο κ. Schulz έχει δίκιο όταν υποστηρίζει ότι πρέπει να συνομιλήσουμε με τη Συρία και με όποιον άλλον επιθυμούμε -ή, εν πάση περιπτώσει, οφείλουμε- να διαπραγματευθούμε για τα υψίπεδα του Γκολάν και τα σύνορα του Λιβάνου, και αυτό πρέπει να γίνει τώρα. Γιατί; Διότι αυτή είναι η μόνη δυνατότητα για να έχει ξανά ελπίδες η περιοχή. Αν υπάρξουν νέες ελπίδες, αυτό θα καταστήσει δυνατό τον πολιτικό διάλογο, και όχι το αντίθετο.
Μας προειδοποιούν διαρκώς να μην δείξουμε ευνοϊκή αντιμετώπιση σε κάποια πλευρά. Κανένας στην περιοχή δεν πρόκειται να προτιμηθεί. Αυτό πρέπει να διδαχτούμε από όλα αυτά. Αναμφίβολα, αυτό σημαίνει ότι πρέπει να παρασχεθεί ανθρωπιστική βοήθεια στη Γάζα. Δεν είναι προς το συμφέρον κανενός η μόνη τέτοια ανθρωπιστική βοήθεια να προέρχεται από το Ιράν, και όταν συμβαίνει αυτό να παραπονιόμαστε και πάλι ότι δεν είχαμε τέτοια επιθυμία. Αν λοιπόν δεν το επιθυμούμε, ας το εμποδίσουμε, και αν θέλουμε να το εμποδίσουμε, πρέπει να αναλάβουμε δράση. Αυτό χρειάζεται, και χρειάζεται τώρα αμέσως.
Το Ισραήλ πρέπει να καταλάβει ότι μια πολιτική κατοχής βασισμένη σε ένα τείχος που θεωρείται άδικο δεν πρόκειται να φέρει την ειρήνη, ούτε την ελπίδα. Αυτό πρέπει να το καταλάβει μια για πάντα. Για το Ισραήλ, το να ξεφύγει από το χειρότερο δυνατό σενάριο σημαίνει πως πρέπει να κάνει ό,τι δεν έκανε ώς τώρα, δηλαδή να διαπραγματευθεί με τη νέα κυβέρνηση της Παλαιστίνης για την κατεδάφιση του τείχους και τη δημιουργία ασφαλών συνόρων από την άλλη πλευρά του. Αυτό σημαίνει ότι απαιτούνται οικονομική και ανθρωπιστική βοήθεια και πολιτικές πρωτοβουλίες. Αν δεν γίνουν όλα αυτά, τότε θα συναντιόμαστε εδώ κάθε μήνα για να οικτίρουμε την κατάσταση και να οδυρόμαστε.
Francis Wurtz
εξ ονόματος της Ομάδας GUE/NGL. - (FR) Κύριε Πρόεδρε, απέναντι στην τραγωδία που εκτυλίσσεται στα παλαιστινιακά εδάφη, οι εκκλήσεις να σταματήσει η βία είναι τελείως αναποτελεσματικές από τη στιγμή που αρνούμαστε να δούμε τη γένεση αυτής της προαναγγελθείσας καταστροφής.
Αυτή η άνευ προηγουμένου έκρηξη βίας είναι καταρχήν και καταρχάς προϊόν άλλων πράξεων βίας, συνεπεία σαράντα χρόνων στρατιωτικής κατοχής. Είναι απόρροια του καθεστώτος ατιμωρησίας που επιφύλαξε ολόκληρη η διεθνής κοινότητα στους ισραηλινούς ηγέτες, όποιοι και αν είναι αυτοί και ό,τι και αν πράττουν, με πλήρη περιφρόνηση προς το διεθνές δίκαιο. Αυτή η βία είναι τα επίχειρα της απώλειας κάθε ελπίδας για ένα παλαιστινιακό κράτος αντάξιο αυτού του ονόματος. Σε σχέση δε με αυτό, οι ευρωπαίοι ηγέτες έχουν βαρύτατες ευθύνες!
Λέμε ότι η Ευρώπη είναι ο πρώτος τη τάξει χορηγός βοήθειας. Όντως έτσι είναι, πόσο αξίζουν όμως οι ενισχύσεις όταν αφήνουμε να εξαπλώνεται το θανάσιμο δηλητήριο του συνεχούς εξευτελισμού; Τούτο αντικατοπτρίζεται στην κατάσταση στη Γάζα με τραγελαφικό τρόπο και η συνεχής απομόνωση της Γάζας, χωρίς αμφιβολία, θα το επιτείνει στο έπακρο. Φέρουμε τεράστια ευθύνη για το γεγονός ότι, επειδή συμμορφωθήκαμε με τη θανατηφόρα στρατηγική του Λευκού Οίκου, χάσαμε ιστορικές ευκαιρίες, όπως το ειρηνευτικό σχέδιο της Αραβικής Ένωσης του 2002, την επιτυχία της πρώτης δημοκρατικής διαδικασίας στην Παλαιστίνη το 2006 ή, πιο πρόσφατα, τη συγκρότηση κυβέρνησης εθνικής ενότητας ως ύστατη ευκαιρία!
Αρκετοί από τους βουλευτές του ΕΚ κρούσαμε επανειλημμένως τον κώδωνα του κινδύνου. " τελευταία φορά ήταν η έκκληση πλέον των εκατό μελών του ΕΚ να τερματιστεί μια πολιτική που καλλιεργεί, μέσω της συνεχούς υπονόμευσης της κυβέρνησης και της κατάργησης της άμεσης βοήθειας, την απελπισία σε έναν λαό, οδηγώντας τον στο χείλος της εσωτερικής κατάρρευσης. Μας απάντησαν με καθησυχαστικά λόγια σχετικά με τις προθέσεις της Τετραμερούς, αυτή τη φενάκη, που χειραγωγείται από την κυβέρνηση Μπους για να συγκαλύψει την αποστασιοποίησή της.
Να όμως που ο ίδιος ο ειδικός απεσταλμένος του Ο"Ε στη Μέση Ανατολή καταδικάζει με τη σειρά του απερίφραστα όλους αυτούς, περιλαμβανομένων των Ευρωπαίων, που εφαρμόζουν εκείνο που ονομάζει "αυτολογοκρισία" έναντι του κατακτητή και των οποίων οι πρόσφατες αποφάσεις μποϊκοτάζ και αναστολής της βοήθειας είχαν, όπως υπογραμμίζει, καταστροφικές συνέπειες. Μια τέτοια ιστορική αποτυχία και μια τέτοια αποκήρυξη εκ μέρους του βασικού εκπροσώπου του Ο"Ε στην περιοχή καθιστούν επιτακτική την ανάγκη για ειδική συζήτηση στο πλέον υψηλό επίπεδο. Εφεξής, αν δεν θέλουμε να είμαστε συνένοχοι ενός νέου Ιράκ, πρέπει να απαιτήσουμε επιτακτικά ριζικές στρατηγικές αναθεωρήσεις με πλήρη σεβασμό προς το διεθνές δίκαιο, όπως θα έπρεπε να έχει επιβληθεί σε όλους εδώ και σαράντα χρόνια. " ιστορία θα μας κρίνει.
Bastiaan Belder
εξ ονόματος της Ομάδας IND/DEM. - (NL) Κύριε Πρόεδρε, την προηγούμενη εβδομάδα, η αποκαλούμενη παλαιστινιακή κυβέρνηση ενότητας Φατάχ-Χαμάς είχε βίαιο τέλος. Ως αποτέλεσμα, το Κοινοβούλιο βρίσκεται αντιμέτωπο με δύο παλαιστινιακές κυβερνήσεις, καθεμία από τις οποίες αρνείται το δικαίωμα ύπαρξης της άλλης.
Εν τω μεταξύ, το Συμβούλιο και η Επιτροπή έχουν σαφώς ταχθεί υπέρ της κυβέρνησης κρίσης του Σαλάμ Φαγιάντ στη Δυτική Όχθη. Θα ήθελα να υποστηρίξω πλήρως αυτή τη θέση, διότι σε αντίθεση με το κίνημα της Φατάχ υπό την αιγίδα του Μαχμούτ Αμπάς, οι ηγέτες της Χαμάς εμμένουν στην άρνηση του δικαιώματος ύπαρξης του Ισραήλ εντός και εκτός της Λωρίδας της Γάζας. Για καθαρά θρησκευτικούς λόγους, η Χαμάς έχει στραφεί κατά της λύσης των δύο κρατών για τη διαμάχη Ισραήλ-Παλαιστίνης. Τα θρησκευτικά θεμέλια της Χαμάς είναι ένα θέμα που θα όφειλε να μελετήσει κάποια στιγμή ο κ. Schulz.
Δεδομένης της πάγιας πολιτικής περιφερειακής αποσταθεροποίησης που ακολουθούν η Δαμασκός και η Τεχεράνη, καταλαβαίνω πώς αυτή η καταστροφική θέση που υιοθετεί η Χαμάς τροφοδοτείται ενεργά από την Ισλαμική Δημοκρατία και τη Συρία. Το γεγονός, ωστόσο, ότι ορισμένοι βουλευτές και ομάδες ακόμη του Κοινοβουλίου μας τείνουν να εμπιστεύονται ως ισότιμο συνομιλητή και να ενθαρρύνουν τη Χαμάς, η οποία είναι εν τέλει ο κύριος εχθρός του Ισραήλ, με αφήνει κατάπληκτο. Ακόμη και σήμερα.
Μήπως αυτό σημαίνει ότι η πολιτική λύση των δύο κρατών δεν συνιστά πλέον παρά μια εξωφρενική υποκρισία σε τούτο το Κοινοβούλιο; Παρ' όλα αυτά, εύχομαι θερμά στον παλαιστινιακό λαό να αποκτήσει μια ανιδιοτελή ηγεσία που, εσωτερικά, θα παρουσιάζει στοιχεία ισχυρής κυβέρνησης και, εξωτερικά, θα επιδιώκει πραγματικά μια συμβιβαστική λύση με το Ισραήλ. " νεοδιορισμένη έκτακτη κυβέρνηση Φαγιάντ προσφέρει αυτή την ευκαιρία. Για να γίνουν πράξη όλα αυτά, προσβλέπω στη βοήθεια, την ενθάρρυνση και τον έλεγχο όλων των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων.
Andreas Mölzer
εξ ονόματος της Ομάδας ITS. - (DE) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, η Λωρίδα της Γάζας δεν είναι ένα νέο παλαιστινιακό κράτος, αλλά μια φυλακή όπου οι άνθρωποι -ο παλαιστινιακός λαός, ιδίως δε οι γυναίκες, τα παιδιά και οι ηλικιωμένοι- είναι υποχρεωμένοι να ζουν σε καταυλισμούς, αποκλεισμένοι από τον κόσμο.
" πρόσφατη έκρηξη βίας και η ανάληψη της εξουσίας από τις δυνάμεις της Χαμάς στη Λωρίδα της Γάζας κατέστη φυσικά δυνατή εξαιτίας σφαλμάτων των ευρωπαίων, αμερικανών και ισραηλινών πολιτικών, καθώς και της Φατάχ. Οι Ισραηλινοί πολιτικοί αρνήθηκαν στην παλαιστινιακή κυβέρνηση τα φορολογικά της έσοδα και έχτισαν ένα τείχος για να περιορίσουν τους Παλαιστινίους. Οι Αμερικανοί επέτρεψαν αυτή την εξέλιξη και φάνηκαν ανίκανοι να εξαναγκάσουν τις αντιμαχόμενες πλευρές να καθήσουν στο ίδιο τραπέζι και, τέλος, εμείς οι Ευρωπαίοι -στους οποίους συμπεριλαμβανόμαστε κι εμείς εδώ στο Σώμα- δεν καταφέραμε να υποστηρίξουμε μια δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση, ορισμένα στοιχεία της οποίας θεωρούσαμε αντιπαθητικά ή δυσάρεστα, οπότε αρνηθήκαμε να υποστηρίξουμε τους μετριοπαθείς και δεν καταφέραμε να ενισχύσουμε -και εντός της Χαμάς και αλλού- εκείνες τις δυνάμεις που θα μπορούσαν να λειτουργήσουν με βάση τη λογική. Ιδού ποιοι είναι οι υπεύθυνοι για τη σημερινή κατάσταση.
Γνωρίζουμε ότι τώρα που βρίσκεται στην εξουσία η Χαμάς, έχουμε στη Μέση Ανατολή τέσσερα ακραία στοιχεία, μαζί με το Ιράν, τη Συρία και τη Χεζμπολάχ. Γνωρίζουμε επίσης ότι ο ακραίος ισλαμισμός όπως αυτός που εκπροσωπεί η Χαμάς είναι πολύ επικίνδυνος, ότι τα στοιχεία που συνδέονται με αυτόν είναι οι δυνάμεις που βρίσκονται πίσω από την παγκόσμια ισλαμική τρομοκρατία και -φυσικά- ότι εμείς οι Ευρωπαίοι πρέπει να υπερασπιστούμε τον εαυτό μας από αυτά.
Από την άλλη πλευρά, όμως, πρέπει να υπερασπιστούμε και το δικαίωμα αυτοδιάθεσης των Παλαιστινίων, πράγμα που σημαίνει ότι πρέπει να μπορούν να επιλέξουν ως κυβέρνηση τα πρόσωπα που οι ίδιοι εμπιστεύονται και όχι αυτούς που εμείς επιθυμούμε, διότι εμείς δεν είμαστε σε θέση να κάνουμε αυτή την επιλογή. Επομένως, δεν πρέπει να επαναλάβουμε τα προηγούμενα λάθη μας. Πρέπει να μιλήσουμε με εκείνες τις παλαιστινιακές δυνάμεις που χαίρουν της υποστήριξης της πλειοψηφίας του λαού και να τις υποστηρίξουμε.
" ασφάλεια του Ισραήλ είναι βέβαια σημαντική για την Ευρώπη, το ίδιο όμως ισχύει και για τις μελλοντικές προοπτικές του παλαιστινιακού λαού και, αν επιτύχουμε να του δώσουμε ελπίδες για το μέλλον, θα έχουμε τη δυνατότητα να εδραιώσουμε μακροπρόθεσμα την ειρήνη στη Μέση Ανατολή.
Πρόεδρος
" συζήτηση έληξε.
Γραπτές δηλώσεις (άρθρο 142)
Miroslav Mikolášik 
γραπτώς. - (SK) Έχω σοβαρές ανησυχίες για την τρέχουσα κατάσταση στα παλαιστινιακά εδάφη. " Παλαιστινιακή Αρχή είναι διασπασμένη. Ανεξαρτήτως του αποτελέσματος των εκλογών, η κοινή κυβέρνηση των κινημάτων Φατάχ και Χαμάς ήταν καταδικασμένη να υπονομευθεί από την αντιπαράθεση, και ήταν μόνο ζήτημα χρόνου μέχρι να καταλήξουν οι εντάσεις σε αιματηρή διαμάχη. " Χαμάς περηφανεύεται για το γεγονός ότι, στα ιδρυτικά του έγγραφα, το κίνημα όρισε ως στόχο του την καταστροφή του Ισραήλ. Κρίνοντας από την τρέχουσα συμπεριφορά της Χαμάς, μπορούμε να συμπεράνουμε ότι ποτέ δεν εγκατέλειψαν την τρομοκρατική τους δράση και τον αντίστοιχο τρόπο σκέψης. Πώς μπορούμε να βοηθήσουμε τους παλαιστίνιους πολίτες που διαμένουν σε στρατόπεδα προσφύγων, είναι άνεργοι και ζουν υπό άθλιες συνθήκες, εάν οι ίδιοι οι Παλαιστίνιοι εκλέγουν ένα κίνημα που ασπάζεται την τρομοκρατία και στοχεύει στην καταστροφή του γειτονικού Ισραήλ; Πώς μπορούμε να επιδιώξουμε την εφαρμογή των συμφωνιών του Όσλο και την ίδρυση δύο ισότιμων κρατών, της Παλαιστίνης και του Ισραήλ, όταν ένας από τους μετέχοντες ονειρεύεται να εξαλείψει, μέσω του πολέμου και της τρομοκρατίας, την ίδια την ύπαρξη του γείτονά του, με τον οποίο θα έπρεπε να συνυπάρχει ειρηνικά;
Ως μέλος του πολιτικού σκέλους της Euromed, καλώ το Κοινοβούλιο να καταδικάσει κάθε μορφή τρομοκρατίας στην Παλαιστίνη και οποιαδήποτε συμμαχία με τους τρομοκράτες της Χεζμπολάχ. " Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να υποστηρίξει την ειρηνευτική διαδικασία τόσο στην Παλαιστίνη όσο και στο Ισραήλ. Εξίσου σημαντικό είναι, τέλος, να μην καταλήγει η εκεί ανθρωπιστική βοήθεια της ΕΕ, μέσω αδιαφανών μεθόδων, στα χέρια τρομοκρατικών οργανώσεων.
