Priorytety dotyczące budżetu na rok 2011 - sekcja III - Komisja - Wytyczne budżetowe: 2011 - inne sekcje (debata)
Przewodnicząca
Kolejnym punktem porządku dziennego jest debata łączna dotycząca:
sprawozdania pani poseł Sidonii Jędrzejewskiej w imieniu Komisji Budżetowej w sprawie priorytetów dotyczących budżetu na rok 2011 - sekcja III - Komisja; oraz
sprawozdania pani poseł Helgi Trüpel w imieniu Komisji Budżetowej w sprawie wytycznych dotyczących procedury budżetowej 2011, sekcja I - Parlament Europejski, sekcja II - Rada, sekcja IV - Trybunał Sprawiedliwości, sekcja V - Trybunał Obrachunkowy, sekcja VI - Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny, sekcja VII - Komitet Regionów, sekcja VIII - Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich, sekcja IX - Europejski Inspektor Ochrony Danych
Sidonia Elżbieta Jędrzejewska
sprawozdawczyni. - (PL) Pani przewodnicząca! Procedura budżetowa na rok 2011 jest bardzo szczególna i wyjątkowa, ponieważ dotyczy ona pierwszego roku budżetowego, który powstanie i będzie uchwalany według zapisów traktatu z Lizbony. Można powiedzieć, że jesteśmy pionierami w tym przedsięwzięciu, stąd ciąży na nas oczywiście szczególna odpowiedzialność. Traktat z Lizbony daje Parlamentowi dodatkowe uprawnienia w dziedzinie budżetu. Od nas zależy, w jaki sposób z nich skorzystamy i liczymy tutaj na konstruktywny dialog zarówno z Komisją Europejską, jak i z Radą tak, aby te nowe możliwości przewidziane przez traktat lizboński jak najlepiej i jak najskuteczniej wykorzystać.
Bardzo istotną nowością, którą wprowadza traktat z Lizbony jest to, że nie będziemy już mieć dwóch czytań budżetu. Oznacza to, że zarówno Parlament, jak i Rada będą miały tylko pojedyncze czytania. To oczywiście stawia nas przed szczególnym wyzwaniem jakim jest dyscyplina. Musimy być jako Parlament zdyscyplinowani, gdyż będziemy mieć - jak to można powiedzieć w uproszczeniu - tylko jedną szansę. Nie będziemy mieć powtórki - drugiego czytania. Musimy bardzo wiele ustalić w spotkaniu pojednawczym. Aby nowa procedura budżetowa odbyła się sprawnie jesienią, musimy działać wspólnie i w sposób zdyscyplinowany.
Ten rok jest również wyjątkowy, gdyż z uwagi na późny wybór Komisji Europejskiej nie miała ona okazji przedstawić swojej rocznej strategii politycznej. Jest to więc bardzo wyjątkowe i interesujące, że to Parlament Europejski jako pierwszy wyraża swoje pomysły i że pierwsze opinie dotyczące budżetu na 2011 rok pochodzą właśnie z Parlamentu Europejskiego w formie tego sprawozdania, a nie z Komisji Europejskiej, jak to było każdego "zwykłego” roku.
Dlaczego rok 2011 jest jeszcze taki szczególny? Budżet na rok 2011 to piąty budżet wieloletnich ram finansowych. Przypominam, że wieloletnie ramy finansowe obejmują lata 2007-2013. Wiele się już nauczyliśmy w ciągu obecnych czterech procedur budżetowych. W języku polskim można powiedzieć, że doszliśmy do ściany, do muru. W języku angielskim mówi się, że doszliśmy do sufitu. Jakby tego nie określić jesteśmy w sytuacji, kiedy wieloletnie ramy finansowe się wyczerpują. Tak naprawdę dochodzimy do ściany, do momentu, kiedy marginesy są bardzo niewielkie i jakiekolwiek możliwości Parlamentu radykalnie się zmniejszają. Marginesy są bardzo małe. Szczególnie niepokojące są one w dziale 1B: około 1 miliona euro, czy w dziale 3B około 9 milionów. Stąd oczywiście nasze możliwości są niewielkie i stąd przygotowane przeze mnie sprawozdanie Komisji Budżetowej tak mocno żąda, oczekuje i prosi o ambitny przegląd i rewizję wieloletnich ram finansowych. Nie tylko, dlatego, że te marginesy się wyczerpują, ale także dlatego, że przy rewizji trzeba wziąć pod uwagę istotne konsekwencje budżetowe traktatu z Lizbony.
Traktat z Lizbony daje nowe kompetencje Unii Europejskiej w dziedzinach takich jak polityka kosmiczna. Co istotne, tworzy także Europejską Służbę Działań Zewnętrznych. Jest także konieczna refleksja budżetowa, jak zamierzamy zrealizować strategię Unia Europejska 2020. Te wszystkie przedsięwzięcia nie były przewidziane w wieloletnich ramach finansowych. Musimy w tej chwili zacząć dyskusję o tym, jak sfinansować te nowe plany i ambicje.
Bardzo bym chciała - i sprawozdanie Komisji Budżetowej niesie ten przekaz - aby młodzież była mottem przewodnim budżetu na rok 2011. Młodzież to obecnie już siła napędowa oraz przyszłość Europy. Tak więc edukacja i inwestycje w młodzież to także inwestowanie w teraźniejszość i w przyszłość Europy, społeczeństwa i gospodarki. Chciałam podkreślić, że takim bardzo ważnym momentem w życiu każdego człowieka jest przejście ze środowiska szkolnego-akademickiego, czyli z edukacji do pierwszej pracy. Jest to moment bardzo trudny, zwłaszcza w dobie kryzysu. Chciałabym przywołać statystyki: 21 osób w wieku od 15 do 24 lat jest bezrobotnych. Bardzo istotne jest, aby Unia Europejska także nie była obojętna wobec tego trudnego elementu i abyśmy wspólnie działali, aby ten trudny moment przejścia z edukacji na rynek pracy został młodym ludziom ułatwiony.
Chciałabym podkreślić, że w erze szybko postępujących zmian technologicznych, ale także demograficznych, musimy stworzyć społeczeństwo oparte na wiedzy z obywatelami, którzy mają zdolność do zmiany swoich kwalifikacji w ciągu życia, kariery zawodowej, otrzymują możliwość takiej zmiany oraz wsparcie Unii Europejskiej w tym procesie. Wsparcie Unii Europejskiej powinno obejmować programy międzypaństwowej wymiany na poziomie akademickim, na poziomie praktykantów, na poziomie zawodowym, zwiększając tym samym poziom społecznej integracji, przepływ wiedzy oraz tworząc dla obywateli Unii Europejskiej możliwość prawdziwej mobilności. Mobilność, przypominam, i bardzo słusznie, jest podstawową wolnością gwarantowaną przez traktaty oraz fundamentem sprawnego rynku wewnętrznego.
Dalszą część mojego wystąpienia poprowadzę po angielsku, ponieważ będę teraz przemawiać w imieniu pani poseł Helgi Trüpel. Odgrywam teraz zatem inną rolę, w odniesieniu nie tylko do budżetu Komisji Europejskiej, ale także budżetów innych instytucji, w tym budżetu Parlamentu. Przygotowałam się do tego, żeby mówić w języku angielskim, co tłumaczy zmianę języka.
Na tym etapie procedury budżetowej celem rezolucji jest przedstawienie ogólnego zarysu sytuacji, zwłaszcza w kontekście budżetu, oraz wydanie jakichś wytycznych dotyczących budżetów administracyjnych poszczególnych instytucji UE, w tym Parlamentu Europejskiego, z wyjątkiem budżetu Komisji, o którym mówiłam już wcześniej.
Jeśli chodzi o kontekst ogólny, okoliczności, w jakich przyjęty zostanie budżet na rok 2011 są bardzo trudne, ponieważ margines w dziale 5 jest bardzo wąski, a ponadto ze względu na fakt, że priorytetem każdej instytucji UE jest zapewnienie sprawnego wprowadzenia w życie traktatu z Lizbony. Wejście w życie traktatu lizbońskiego skutkuje zmianą procedury przyjmowania budżetu UE, a zatem wymaga jeszcze ściślejszej współpracy i dialogu pomiędzy instytucjami UE. Współpraca międzyinstytucjonalna obejmuje szereg obszarów, takich jak zdolności w zakresie tłumaczenia oraz rekrutacja, a w dziedzinach, które jak dotychczas nie były brane pod uwagę pod tym względem, takich jak wspólnotowy system ekozarządzania i audytu, polityka niedyskryminacji czy praca na odległość moglibyśmy wspierać wymianę najlepszych praktyk i poprawę efektywności.
Rozwój średnio- i długoterminowej strategii w zakresie budynków budzi obawy Komisji Budżetowej od dłuższego już czasu, nie tylko w przypadku Parlamentu, ale także pozostałych instytucji UE. Niepewność co do rozmiarów oraz kształtu budżetu Służby Działań Zewnętrznych oraz wyrok Trybunału w sprawie dostosowania wynagrodzeń powodują, że sytuacja finansowa, jeśli chodzi o dział 5, jest jeszcze bardziej nieprzewidywalna.
Przechodząc w szczególności do kwestii budżetu Parlamentu Europejskiego, chcę powiedzieć, że przedstawiony przez Prezydium dokument przewodni zawiera w odniesieniu do budżetu Parlamentu cele rozbudowy zaplecza eksperckiego dla posłów pod względem zapewnienia wsparcia w zakresie wyszukiwania informacji oraz wykorzystywania zasobów bibliotecznych oraz dostosowanie się do zmian instytucjonalnych wprowadzonych traktatem lizbońskim. W związku z tym Komisja Budżetowa podkreśla, że jednym z podstawowych priorytetów Parlamentu jest dążenie do zapewnienia doskonałości w stanowieniu prawa.
Janusz Lewandowski
komisarz. - Panie przewodniczący! Z zainteresowaniem przysłuchuję się debacie dzisiejszego wieczoru. Zpaoznaję się z priorytetami Parlamentu odnoszącymi się do budżetu na rok 2011, tak jak i z wytycznymi przyjętymi przez Radę 16 marca bieżącego roku. Podzielam państwa opinię w podstawowych kwestiach i zgadzam się, że nie jest to rutynowa coroczna procedura budżetowa z dwóch powodów, o których wspomniała już pani sprawozdawczyni Parlamentu.
Pierwszy z tych powodów dotyczy konieczności dostosowania się przez nas do warunków, z jakimi mamy do czynienia w wyniku wejścia w życie traktatu lizbońskiego. Dostosowaliśmy się już częściowo, ale mamy jeszcze trochę do zrobienia w tym zakresie. Dobra współpraca pomiędzy instytucjami UE jest niezbędna bardziej niż kiedykolwiek w przeszłości, ze względu na wejście w życie procedury jednego czytania w Parlamencie.
Niektóre zasady i warunki na okres przejściowy uzgodniliśmy już podczas listopadowego posiedzenia Komitetu Pojednawczego. Zatwierdziliśmy obowiązujący od 1997 roku pragmatyczny harmonogram zapewniający przewidywalność budżetową. Do uzgodnienia pozostały zasady i warunki dla Komitetu Pojednawczego. Jest to teraz niezbędne biorąc pod uwagę, że budżetowi rocznemu poświęcone jest tylko jedno czytanie. W związku z tym podczas jutrzejszego posiedzenia trójstronnego Komisja przedstawi do omówienia zasady i warunki oraz propozycje uzgodnienia szczegółów formalnych zanim uruchomimy rzeczywistą procedurę budżetową 2011.
Drugą przyczyną tego, że coroczna procedura budżetowa nie jest rutynowa, że mamy do czynienia z Europą po kryzysie, w której wiele państw członkowskich boryka się z problemem deficytu budżetowego i zadłużenia, a wiele innych z jeszcze poważniejszymi problemami. W związku z tym, jeszcze bardziej niż kiedykolwiek w przeszłości powinniśmy przykładać wagę do należytego zarządzania finansami, rzetelnego prognozowania oraz racjonalnego wykonywania budżetu.
Łatwo jest zidentyfikować działy budżetu, w przypadku których możemy mówić o niedofinansowaniu. Mam tutaj na myśli poddział 1a oraz dział 4. Właśnie w tym duchu współpracy jesteśmy w stanie zmienić perspektywę finansową czterokrotnie, w trakcie realizacji procedury budżetowej, tzn. w trakcie realizacji czterech procedur budżetów rocznych.
Nasze konkluzje powinny zostać przedstawione w formie sprawozdania z wykonywania porozumienia międzyinstytucjonalnego, które to sprawozdanie opublikowane zostanie tego samego dnia co projekt budżetu, tzn. 27 kwietnia bieżącego roku, i przesłane Parlamentowi.
Nasza sprawozdawczyni, tzn. tym razem nie moja sprawozdawczyni, lecz sprawozdawczyni Parlamentu, pani poseł Sidonia Jędrzejewska (moje służby uczą się właśnie, jak poprawnie wymawiać nazwisko pani poseł), słusznie poświęca w swoim sprawozdaniu uwagę przede wszystkim kwestiom młodzieży oraz możliwości dostępnych młodzieży. Innymi słowy, sprawozdanie dotyczące priorytetów wyraźnie podnosi rangę działu 3. Dział ten dotyczy edukacji oraz sytuacji młodzieży na rynku pracy, a zwrócenie uwagi na te kwestie jest zasadne w świetle liczby bezrobotnych.
Niemniej jednak równie ważne jest spełnienie naszych obietnic dotyczących planu naprawy gospodarczej. Kwestia ta jest równie ważna dla obywateli UE.
Ważna jest kwestia wdrażania. Pełną efektywność w tym zakresie powinniśmy osiągnąć do roku 2011. Równie istotna jest sprawność administracyjna i w związku z tym muszę podkreślić, że pomimo dostosowań wymaganych w związku z wejściem w życie traktatu lizbońskiego Komisja nie będzie występować w tym roku o stworzenie jakichkolwiek nowych stanowisk.
Mamy przyjąć projekt budżetu na Kolegium w dniu 27 kwietnia bieżącego roku i zgodnie z przyjętym zwyczajem, przedstawić ten projekt niezwłocznie tego samego dnia członkom Komisji Budżetowej Parlamentu.
Dlatego z niecierpliwością oczekuję uruchomienia procedury budżetowej 2011. Obiecuję, że będziemy działać w duchu należytej współpracy, co będzie nam tym razem naprawdę potrzebne ze względu na prototypowe procedury, które będziemy w tym roku testować.
Thijs Berman
Panie przewodniczący, panie komisarzu Lewandowski! W warunkach kryzysu gospodarczego nieuniknione są także napięcia dotyczące budżetu UE; jest to naturalne. Również Bruksela musi zachować ostrożność w wydatkowaniu każdego publicznego euro. Niemniej jednak - i występuję tutaj w imieniu Komisji Rozwoju - priorytetem powinny pozostać inwestycje w krajach rozwijających się. Trwały wzrost gospodarczy w krajach ubogich, zapewniający ludziom możliwości, których nie mają obecnie. Nie tylko to; rozwój tych krajów jest także jednym z elementów rozwiązania naszego kryzysu. Kraje rozwijające się są rynkami, a co więcej rynkami szybko rozwijającymi się. Europa będzie musiała po prostu wydatkować swoje środki trafniej, na przykład poprzez wykorzystywanie ich do celów wsparcia w formie mikrofinansowania zarówno subsydiów, jak i kredytów. Lepszy dostęp do usług finansowych w krajach ubogich zapewni również mieszkańcom tych krajów możliwość urzeczywistnienia swoich ambicji. Powinniśmy chronić budżet współpracy w zakresie rozwoju, niezależnie od tego, jak trudne będzie to zadanie. Odpowiedzialność za ten budżet powinna nadal spoczywać na komisarzu UE ds. rozwoju, panu Andrisie Piebalgsie, a nie na wysokiej przedstawiciel, pani Ashton, co wydaje się obecnie być intencją. Przecież decyzje dotyczące ograniczenia ubóstwa nie powinny nigdy być uzależniane od naszych interesów dyplomatycznych.
José Manuel Fernandes
Cieszę się, że budżet na rok 2011 możemy uznać z budżet "młodzieży”. Taki budżet ułatwia przyjęcie propozycji przedłożonych przez nas w celu udzielenia młodzieży wsparcia, na przykład, poprzez zapewnienie dostępu do rynku pracy, co dotyczy także tzw. inicjatywy na rzecz znalezienia pierwszej pracy, realizowanej w ramach programu Erasmus. Promowanie przedsiębiorczości wśród młodzieży, zapewnianie zachęt oraz wzmacnianie innowacyjności i agenda cyfrowa to przedmioty kolejnych propozycji, których realizacja wniesie wkład w trwały rozwój gospodarczy w Europie oraz doprowadzi do powstania nowych miejsc pracy.
Jeśli chodzi o budżet Parlamentu, warto odnotować, że Grupa Europejskiej Partii Ludowej (Chrześcijańscy Demokraci) opowiada się za przyjęciem budżetu skonstruowanego zarówno zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju, jak i z zasadą dyscypliny budżetowej, gdzie każdy wydatek jest uzasadniony. Uważamy i zalecamy, żeby Parlament porzucił model budżetu odzwierciedlającego jedynie zasadę stopniowego wzrostu. Zamiast tego Parlament powinien przejść na system budżetu odzwierciedlającego zasadę zerowego wzrostu, gwarantującego efektywność, a zatem możliwość robienia oszczędności. Niezbędne jest niezwłoczne określenie długoterminowej polityki w zakresie budynków, umożliwiającej urzeczywistnienie tej koncepcji budżetu skonstruowanego zgodnie z zasadami zrównoważonego wzrostu i dyscypliny budżetowej oraz gwarantującego efektywność.
Niezbędne jest nadal jeszcze dokładniejsze ustalenie wysokości naszych wydatków stałych. Powinna temu nadal towarzyszyć analiza kosztów i korzyści polityki realizowanej w poszczególnych obszarach. Podkreślamy ponownie, że podstawowym priorytetem Parlamentu powinno być dążenie do zapewnienia doskonałości w stanowieniu prawa, a także, że nasza instytucja powinna mieć do dyspozycji wszelkie niezbędne zasoby, żeby móc realizować ten cel. Wejście w życie traktatu z Lizbony, który w przypadku budżetu wymaga tylko jednego czytania, wymagać będzie ściślejszej współpracy i ściślejszego dialogu. Z naszej strony dialog ten powinien być prowadzony w duchu szczerości. Zobowiązujemy się do zapewnienia, że tak właśnie będzie.
Francesca Balzani
Panie przewodniczący, panie i panowie! Wytyczne dotyczące budżetu na rok 2011 stanowią pierwszy krok na drodze do przyjęcia kolejnego budżetu UE - krok bardzo konkretny.
Na forum Komisji Budżetowej włożyliśmy znaczny wysiłek w ustanowienie podstawowych identyfikowalnych priorytetów, które odzwierciedlałyby cele działań UE. Pierwszym z tych priorytetów jest młodzież, nie tylko ze względu na to, że młodzież jest zasobem, który powinien znajdować się w centrum naszego zainteresowania w kontekście innowacyjności, badań naukowych i rozwoju, ale także ze względu na fakt, że młodzież jest podstawową grupą społeczną, w oparciu o którą można i należy wdrażać dalekowzroczną politykę społeczną w jej poszczególnych obszarach.
Podstawowym priorytetem jest jednak także strategia "UE 2020”, obejmująca cele takie, jak zwalczanie bezrobocia czy przeciwdziałanie zmianom klimatycznym, a przede wszystkim konieczność rzeczywistego i praktycznego wdrożenia tej nowej strategii przyszłości, przeznaczenia na nią dostatecznych środków, bez kompromisów i cięć.
Bardzo realistycznym pierwszym krokiem jest także przyjęcie tych wytycznych. Obecna perspektywa finansowa pozostawia nam o wiele mniejszą swobodę ruchu co oznacza, że środki na wykonywanie tego, co jest najważniejsze, tzn. nowych zadań, są niewystarczające. Jest to kwestia szczególnie wrażliwa w przypadku pierwszego działu budżetu, tzn. działu dotyczącego konkurencyjności, wzrostu gospodarczego i zatrudnienia.
Jest jednak jeszcze jedna istotna kwestia, a mianowicie to, że budżet powinien być również wysoce elastyczny, zapewniając możliwość szybkiego reagowania na potrzeby obywateli, potrzeby ludzi, oraz na zmieniające się potrzeby. Mamy więc nie tylko priorytety, ale także niezbędne warunki, żeby budżet był naprawdę użytecznym instrumentem ułatwiającym UE dalszy rozwój.
Obejmuje to dostępność odpowiednich środków, wyraźnie określone zasady wdrażania przyszłych strategii, w tym przede wszystkim strategii "UE 2020”, i wreszcie, ostateczne rozstrzygnięcie kwestii elastycznego instrumentu, który - sam - może umożliwić nam sprostanie kolejnym wyzwaniom.
Ivars Godmanis
w imieniu grupy ALDE. - Panie przewodniczący! Chciałbym poruszyć trzy kwestie.
Pierwsza z nich dotyczy funduszy strukturalnych, stanowiących około 35 % budżetu UE. Osiągamy rezultaty tylko w połowie tak dobre, jak te, które osiągaliśmy w latach 2000-2006. Wskaźnik absorpcji kształtuje się obecnie w odniesieniu do wszystkich funduszy, na poziomie 14 %, a wcześniej było to 25 %. Rodzi się zatem pytanie, jak wziąć pod uwagę, jak zrealizować, jak wykonać tę część budżetu UE. W przeciwnym razie będziemy mieli do czynienia z sytuacją, w której środki nie zostaną wykorzystywane. Z drugiej strony, takie środki mogłyby stanowić rezerwę.
Po drugie, musimy zaspokoić niektóre roszczenia powstałe we wcześniejszym okresie i Komisja zaplanowała przeznaczyć na ten cel pięć miliardów. Uważam jednak, że w przypadku niektórych krajów, które nie wystąpiły o zwrot kwot im należnych przez okres dłuższy niż sześciu miesięcy, nie wszystkie środki staną się przedmiotem wniosków. Rodzi się zatem także pytanie, czy środki te zostaną ewentualnie wykorzystane.
Muszę coś także powiedzieć na temat dwóch bardzo poważnych problemów dotyczących budżetów kroczących z roku na rok. W przypadku budżetu rolnego za rok 2009 płatności z tytułu rozwoju obszarów wiejskich zamknęły się kwotą o 2 miliardy euro mniejszą niż w 2008 roku. Obecnie kwota, jaka ma zostać wypłacona, jest o wiele większa, ale nie wiadomo, czy wszystkie planowane na 2010 rok projekty zostaną w trakcie tego roku zrealizowane.
Wreszcie, jeśli chodzi o siódmy program ramowy, jeżeli przyjrzymy się poddziałowi 1a dotyczącemu siódmego programu na rzecz badań naukowych i rozwoju, płatności w 2009 roku były znacznie niższe niż w roku 2008. Rodzi się zatem pytanie, czy w przypadku tego poddziału budżet wykonany zostanie w dostatecznym zakresie. Moglibyśmy wtedy planować budżet odzwierciedlający sytuację. Mamy także przecież tak wiele potrzeb w innych obszarach. Czy środki te można by zatem uznać za rezerwy, czy też nie można tego zrobić?
Zbigniew Ziobro
Panie przewodniczący! Projekt rezolucji Parlamentu Europejskiego w sprawie priorytetów dotyczących budżetu na rok 2011 zawiera ustęp przypominający, że finansowanie priorytetów nie może odbywać się ze szkodą dla podstawowych obszarów polityki Unii Europejskiej, takich jak polityka spójności, strukturalna czy wspólna polityka rolna. Postanowienie to ma charakter zastrzeżenia, które wydaje się być konieczne ze względu na wcześniej zdefiniowane priorytety budżetu. A właśnie te priorytety pozostawiają wiele do życzenia.
Panaceum na chorobę kryzysu toczącą Europę ma być w pierwszym rzędzie innowacyjność, pominięty zostaje jednak fakt, że najuboższe regiony Unii często nie dysponują warunkami do rozwoju innowacyjności. Są kraje, gdzie fundamenty nowoczesnej gospodarki na dobrą sprawę dopiero powstają. Jeżeli Europa ma być kontynentem równych szans, to odpowiedzią na ten stan rzeczy jest przede wszystkim polityka spójności i polityka strukturalna. Zwłaszcza w czasie kryzysu powinniśmy pamiętać o tym wymiarze polityki Unii, solidarnościowym właśnie, tak by nie utrwalać podziału kontynentu na część biedną i bogatą.
Miguel Portas
Rozpoczynamy dziś debatę nad ogólnymi wytycznymi dotyczącymi budżetu na rok 2011 i proponowanym priorytetem jest młodzież. Taka priorytetyzacja jest szczególnie istotna w czasie czy w okresie życia stanowiącym okres przejścia ze szkoły na rynek pracy. Wybór tego priorytetu jest sam w sobie godny pochwały.
Przykładowo, jedna z propozycji dotyczy stworzenia w ramach programu Erasmus podprogramu "pierwsza praca”. Problemem jest jednak to, że w polityce diabeł tkwi w szczegółach. Co tak naprawdę mamy na myśli, kiedy mówimy o programie Erasmus dotyczącym pierwszej pracy? Jak mamy ten program wdrażać? Czy poprzez zmianę przeznaczenia środków programu Erasmus na rzecz studentów, czy poprzez stworzenie nowego programu z odrębnym budżetem? Nie jest to drobny szczegół, ani nie jest to kwestia tego, czy celem programu Erasmus będzie wspieranie miejsc pracy obarczonych niepewnością, czy raczej porządnych miejsc pracy, zapewniających młodzieży rzeczywistą przyszłość. Czy w ostatecznym rozrachunku ma to być zgodne z założeniami program zwalczania bezrobocia wśród młodzieży? Czy też stanie się programem mającym na celu li tylko ukrywanie bezrobocia? Uważam, że pytania te dotykają samej istoty tej debaty. Najważniejszym problemem w 2011 roku będzie nadal kwestia bezrobocia szczerzącego się w UE. Naszym zadaniem jest uporanie się z tym problemem bezrobocia.
Realizacja tego zadania będzie wyzwaniem dla budżetu UE, ale budżet UE na rok 2011 stał się zakładnikiem ram finansowych, uzgodnionych na okres siedmiu lat i niezmienionych pomimo kryzysu, z którym mamy teraz do czynienia. Bez szczegółowej i ścisłej oceny tych ram finansowych budżet, który będziemy gotowi zatwierdzić pod koniec roku, skazany będzie na stagnację i mierność, nawet jeżeli przyjmiemy najlepsze priorytety na świecie. Priorytety te staną się niczym więcej jak tylko intencjami wywierającymi jedynie nieznaczny wpływ na strukturę budżetu.
Marta Andreasen
w imieniu grupy EFD. - Panie przewodniczący! Proponowane zwiększenie budżetu Parlamentu na rok 2011 o 6,5 % stanowi jeszcze jeden dowód na to, jak dalece ta Izba zatraciła kontakt ze światem rzeczywistym i zapomniała o interesach wyborców.
Jak mamy wyjaśnić naszym wyborcom w normalnym okresie, a co dopiero w czasie kryzysu, że koszty całkowite, pokrywające wydatki każdego z nas, wynoszą ponad 2 miliony funtów sterlingów rocznie? Jak mamy zamiar powiedzieć naszym wyborcom, że jeżeli chcą Parlamentu na wysokim poziomie - napawającego niektórych dumą - muszą płacić taki rachunek? Jak mamy zamiar wyjaśnić wszystkim, którzy stracili pracę, że my, posłowie PE, potrzebujemy jeszcze większej rzeszy urzędników ze względu na wejście w życie traktatu lizbońskiego? Czy, tego, że osoby pełniące funkcje publiczne w tym Parlamencie potrzebują większych świadczeń, ponieważ więcej pracują?
15 % młodzieży pozostającej bez pracy w Wielkiej Brytanii, czy, co gorsza, 45 % młodzieży pozostającej bez pracy w Hiszpanii nie będzie w stanie zrozumieć, jak ten wzrost ułatwi im znalezienie pracy. Wielu z nich to osoby dość dobrze wykształcone. Brak im tylko możliwości znalezienia pracy. Nie umiałabym, szczerze mówiąc, udzielić odpowiedzi, gdyby zadano mi takie pytanie.
Czy ktoś może wyjaśnić moim wyborcom, jak to, że ten Parlament ma dwie siedziby, jedną w Brukseli, a drugą w Strasburgu, ułatwi im spłacanie kredytu hipotecznego, wyżywienie dzieci, wykształcenie ich, ponieważ stanowi to znaczną część tych wynoszących 2 miliony GBP kosztów, o których wcześniej mówiłam.
Jeśli chodzi o Komisję, dobre wrażenie sprawia mówienie o szlachetnych celach, takich jak inwestowanie w młodzież i edukację, wspieranie nauki języków i pobudzania innowacyjności na rzecz rozwoju gospodarczego oraz tworzenia miejsc pracy w Europie, ale sprawozdanie audytorów nie przynosi pociechy, jeśli chodzi o to, jak wydatkowane są środki z budżetu UE, a istnienie zaległych zobowiązań nie wskazuje na to, żeby UE była bardzo dobra w planowaniu.
Nie powinniśmy tolerować żadnego wzrostu budżetu...
(Przewodnicząca odebrała posłance głos)
Angelika Werthmann
(DE) Panie przewodniczący, panie i panowie! Priorytety budżetu Unii Europejskiej na rok 2011 związane są z kryzysem gospodarczym i finansowym. Związane z tym są pozytywne wspólne działania mające na celu wdrożenie strategii wychodzenia z tego kryzysu, która jest na tyle wszechstronna i sprawiedliwa społecznie, na ile jest to możliwe.
Chciałabym skoncentrować się na dwóch kwestiach. Po pierwsze, kluczowym elementem budżetu na rok 2011 jest ukierunkowanie na młodzież. Niewątpliwie to młodzież odgrywać będzie kluczową rolę w budowaniu przyszłości Europy. Inwestycje w młodzież oznaczają myślenie dziś o Europie przyszłości.
Po drugie, panująca obecnie sytuacja pokazuje bardzo wyraźnie, jak szybko miejsca pracy ulec mogą likwidacji, nawet w regionie o stabilnej gospodarce. Na innowacyjność ukierunkowana jest również strategia "UE 2020”. Nadzieje, które w uzasadniony sposób są z tą strategią wiązane dotyczą stworzenia nowych miejsc pracy i złagodzenia problemów społecznych.
László Surján
(HU) Szanowne koleżanki i koledzy posłowie! Wszyscy wiemy, że budżet UE wymaga głębokich reform. Wiemy jednak także, że reformy te nie mogą zostać przeprowadzone w ramach budżetu na jeden rok. Na czym polega nasz problem? Naszym problemem jest, że jest to budżet niezwykle nieelastyczny. Nie będziemy w stanie odpowiednio sprostać codziennym wyzwaniom, a nawet corocznym wyzwaniom, chyba, że z trudnością. I oczywiście dysponujemy niewielką swobodą ruchu; nasze opcje są ograniczone. Sprawozdawczyni przedstawiła wyważoną propozycję. Wzięła pod uwagę rzeczywistą sytuację i sformułowała rozsądne cele. Mam nadzieję, że Parlament podąży jej śladem i poprze przyjęcie tekstu i propozycji, nad którymi mamy głosować.
Jest rzeczą szczególnie słuszną, abyśmy nadali priorytet kwestii młodzieży, w przeciwnym razie młodzież odwróci się od nas, porzucając koncepcję Europy. Chciałbym poświęcić jeszcze kilka minut polityce spójności. Polityka spójności nie jest formą uszczęśliwiania innych na siłę. Faktem jest, że istnieją olbrzymie różnice pomiędzy regionami rozwiniętymi i regionami opóźnionymi w rozwoju. Dążymy do wyeliminowania tych różnic lub przynajmniej do ich zmniejszenia. Ale kiedy doprowadzamy do poprawy w danym regionie, prowadzi to do zwiększenia konkurencyjności całej Europy i stajemy się mocniejsi i lepsi w obliczu globalnej konkurencji, zakładając oczywiście, że państwa członkowskie skorzystają z nadarzającej się okazji, środki nie pozostaną niewykorzystane, a co więcej, wydatkowane środki przyniosą rezultaty. W przeciwnym razie jest to ogromne marnotrawstwo. Marnotrawstwo jest wtedy jeszcze większe niż marnotrawstwo wynikające z istnienia dwu siedzib, kiedy realizowane są programy nie przynoszące niezbędnych rezultatów. Mam nadzieję, że osiągniemy postępy w tym zakresie. Komisja Budżetowa chciałaby bardzo, żebyśmy dostali towar wart ceny, którą płacimy. Dziękuję za uwagę.
Derek Vaughan
Panie przewodniczący! Z zadowoleniem przyjmuję to sprawozdanie w sprawie wytycznych Parlamentu dotyczących budżetu, a także dyskusję mającą na celu znalezienie odpowiedzi na pytanie, jakie powinny być nasze priorytety, byśmy zapewnili Parlamentowi możliwości realizacji jego zadań.
W swojej pierwotnej wersji sprawozdanie było może, co jest zrozumiałe, mało precyzyjne i zbyt ogólnikowe. Jednakże zmiany wprowadzone na etapie prac w Komisji Budżetowej spowodowały, że nie mamy wątpliwości co do tego, co jest ważne. Komisja Budżetowa dążyła do znalezienia równowagi pomiędzy koniecznością zdania sobie sprawy z naszych obowiązków wynikających z wejścia w życie traktatu lizbońskiego a koniecznością jak największego ograniczenia wzrostu wydatków, co ma szczególne znaczenie ze względu na fakt, że marginesy są tak wąskie, a finanse publiczne tak skromne. Jestem pewny, że wszyscy państwo wezmą to pod uwagę.
Dlatego tak niezwykle istotne jest określenie w tych wytycznych naszych priorytetów, co, oczywiście, nie dotyczy tylko wydatkowania środków. Dotyczy to także szukania oszczędności oraz wydatkowania środków w jak najlepszy sposób.
Dlatego z zadowoleniem przyjmuję, na przykład, że tak szerokim poparciem cieszy się konieczność wprowadzenia zintegrowanego systemu zarządzania wiedzą, w ramach którego połączone zostaną wszystkie poszczególne źródła informacji dla posłów i obywateli.
Niezbędna jest także analiza efektywności telewizji Europarl TV. Uważam, że niezbędna jest także ocena dodatku na wsparcie sekretarskie oraz kosztów ogólnych zatrudnienia większej liczby urzędników, w tym kosztów zakwaterowania, jak również ocena średnio- i długoterminowej strategii w zakresie budynków dla Parlamentu i pozostałych instytucji UE, z którymi powinniśmy współpracować jeszcze ściślej, niż ma to miejsce obecnie.
Oczywiście. jak zawsze mamy problem z 20 % progiem, uzgodnionym tak wiele lat temu. Wraz z Komisją Budżetowa uważamy, że wszelkie zmiany tego 20 % progu powinny być przedmiotem dyskusji pomiędzy Komisją Budżetową i Prezydium, a ostatecznie pomiędzy wszystkimi instytucjami UE. Decyzji tej nie powinniśmy podejmować jednostronnie.
Grupa S&D zgłosiła jeszcze kilka poprawek, nad którymi mamy głosować jutro, a które w naszej opinii przyczynią się do jeszcze większego udoskonalenia tych wytycznych. W jednej z tych poprawek zwracamy uwagę na problemy związane z ujęciem wszystkich wydatków administracyjnych w dziale 5; drogą kolejnej poprawki wzywamy do niezwłocznego publikowania wytycznych i preliminarzy w celu zapewnienia, byśmy byli w stanie podjąć nasze decyzje należycie i terminowo. Mam nadzieję, że jutro poprą państwo przyjęcie zarówno tych, jak i innych poprawek, których celem jest udoskonalenie wytycznych, o których tutaj mowa.
Mam także nadzieję, że zdają państwo sobie sprawę, iż po uzgodnieniu tych wytycznych będziemy musieli podjąć trudne rozmowy dotyczące preliminarzy opublikowanych ostatnio przez sekretarza generalnego. Dopiero wtedy będziemy mogli zająć się kwestią naszych priorytetów i dopiero wtedy będziemy mogli odbyć odpowiednią rozmowę mającą na celu zapewnienie równowagi pomiędzy koniecznością zapewnienia Parlamentowi możliwości należytego funkcjonowania i jak największego ograniczenia naszych wydatków.
Carl Haglund
(SV) Panie przewodniczący! W okresie problemów gospodarczych, takim jak ten, z którym mamy obecnie do czynienia, kwestie budżetowe nastręczają trudności i są wrażliwe. Wytyczne dotyczące budżetu na rok 2011 dotyczą także budżetu Parlamentu Europejskiego. Wydatki ujęte w dziale 5 były tradycyjnie rozdzielone w taki sposób, by zapewnić kształtowanie się udziału Parlamentu na poziomie poniżej 20 %.
Po wejściu w życie traktatu z Lizbony mówi się teraz, że udział Parlamentu powinien ulec zwiększeniu. Analiza konieczności zwiększenia środków ze względu na przyznanie Parlamentowi nowych uprawnień jest w pełni uzasadniona i otrzymaliśmy już więcej środków na rok 2010, właśnie ze względu na wejście w życie traktatu z Lizbony.
Jednocześnie nie możemy traktować traktatu z Lizbony jak jakiegoś nowego rodzaju bankomatu dla Parlamentu. Powinniśmy móc doprowadzić do tego, żeby nasza organizacja funkcjonowała efektywniej oraz dążyć do robienia oszczędności w każdym przypadku, w którym jest to możliwe, żebyśmy dzięki temu mogli sfinansować wszystkie nasze dodatkowe potrzeby.
Ludzie domagają się teraz również zwiększenia funduszy na urzędników udzielających wsparcia posłom PE w naszej pracy. Intencja jest niewątpliwie słuszna, ale interesujące jest, na przykład to, że posłowie PE należący do mojej grupy uważają mniej więcej jednomyślnie, że nie jest to niezwłocznie konieczne, a co więcej nie jest to konieczne w tych mizernych gospodarczo czasach.
Wytyczne, które mamy dziś przyjąć są dobre i uważam, że powinniśmy uznać je za wyzwanie, żebyśmy krytycznym okiem spojrzeli na własne wydatki.
Peter van Dalen
(NL) Panie przewodniczący! Żyjemy w czasach trudności finansowych i gospodarczych. Wszędzie zaciska się pasa, więc władze publiczne powinny również ograniczyć swoje wydatki i robić oszczędności. Ponadto obywatele mają niewielkie zaufanie do polityki UE, a to napawa mnie dużym niepokojem. W związku z tym chciałbym przedstawić dwie propozycje dotyczące analizy kolejnego budżetu. Po pierwsze, my, posłowie do PE powinniśmy ponosić taką samą odpowiedzialność za przysługujący nam dodatek na wydatki ogólne, w kwocie 4 200 euro miesięcznie, jak ta odpowiedzialność, którą ponosimy w przypadku wszystkich innych naszych dodatków. Nie jest tak obecnie, czego nie mógłbym uznać za przejrzyste. Ponadto zgłoszę poprawkę dotyczącą tej kwestii, kiedy podczas naszej kwietniowej sesji miesięcznej będziemy omawiać sprawozdanie pana posła Staesa.
Panie przewodniczący! Druga sprawa, którą chcę poruszyć, dotyczy budżetów biur informacyjnych Parlamentu Europejskiego w państwach członkowskich. Uważam, że budżety te są zbyt rozdęte i twierdzę, że w okresie trzech lat powinny zostać zmniejszone o jedną trzecią. Wzywam państwa do poparcia tych propozycji. Byłoby to dowodem, że dążymy do zapewnienia przejrzystości, a także, że naszym zamiarem nie jest zapewnienie sobie specjalnego traktowania.
Bastiaan Belder
(NL) Panie przewodniczący! Budżet na rok 2011 unaocznia nam priorytety Unii Europejskiej. W tych trudnych gospodarczo czasach Unia Europejska powinna najpierw zdać sobie sprawę, że jej środki finansowe pochodzą z państw członkowskich, które stoją w obliczu konieczności poczynienia drastycznych cięć w wydatkach. Wydatki powinny zatem ograniczyć nie tylko państwa członkowskie; swoje środki publiczne ograniczyć powinna także UE i wydawać je w bardziej ukierunkowany sposób.
Mam pytanie merytoryczne dotyczące priorytetu, jaki sprawozdawczyni nadaje młodzieży. Z zasady sprawami społecznymi i młodzieży mogą zajmować się efektywnie w pełni państwa członkowskie. Chciałbym jednak zwrócić uwagę na jedną kwestię, w przypadku której wsparcie ze strony UE jest rzeczywiście niezbędne. W sprawozdaniu mówi się o przejściu młodzieży ze szkoły na rynek pracy. Chciałbym zapytać sprawozdawczynię, czy ma tutaj na myśli także konieczność poświęcenia uwagi szczególnym potrzebom młodzieży słabszej społecznie. Mam tutaj na myśli młodzież dorastającą w domach dziecka i cierpiącą na chroniczny brak możliwości skorzystania z poradnictwa zawodowego. Będąc w ubiegłym miesiącu w Bułgarii zobaczyłem naprawdę inspirujący przykład działania w tym zakresie. Z dużym zadowoleniem przyjmuję europejskie wsparcie dla takich inicjatyw państw członkowskich, na przykład w ramach funduszy strukturalnych. Liczę na państwa poparcie.
Nick Griffin
Panie przewodniczący! Najważniejszym priorytetem każdego budżetu powinno być wydatkowanie wyłącznie własnych środków. Wydatkowanie środków należących do kogoś innego nie jest budżetowaniem, lecz kradzieżą.
Z brytyjskich podatników zdziera się skórę na kwotę 6,4 miliarda GBP płatności bezpośrednich do budżetu UE rocznie i nadal odmawia nam się prawa do przeprowadzenia referendum. Zabieranie nam tych pieniędzy bez demokratycznego mandatu nie jest przestępstwem bez ofiar. Tej zimy na grypę zmarło pięćdziesiąt tysięcy naszych emerytów i rencistów, których nie było stać na ogrzanie swoich domów. Nasi żołnierze giną od bomb podkładanych przez Talibów, ponieważ nie stać nas na zakup pojazdów odpornych na eksplozję. Tysiące chorych na raka pozbawione są kosztownych, ale ratujących życie leków. 6,4 miliarda GBP naprawiłoby wszystkie te krzywdy, a za pozostałą kwotę moglibyśmy wybudować osiem nowych szpitali i 50 szkół.
Powinniśmy mieć tylko jeden priorytet budżetowy, a mianowicie drastyczne ograniczenie wydatków i zaprzestanie okradania Wielkiej Brytanii. Nasi emeryci i renciści, żołnierze i chorzy na raka potrzebują pieniędzy bardziej niż UE. Dla państwa to jest tylko budżet. Dla nich jest to sprawa życia i śmierci.
Salvador Garriga Polledo
(ES) Panie przewodniczący! Pragnę powitać z zadowoleniem pana komisarza Lewandowskiego, starego przyjaciela tej Izby, który zasiada teraz w innych ławach niż ławy poselskie.
Z zadowoleniem chciałbym także przyjąć przywrócenie tradycyjnego systemu wytycznych budżetowych. Uważam, że jest to dobre rozwiązanie, ponieważ w ten sposób pan komisarz może zapoznać się osobiście z priorytetami budżetowymi Parlamentu, zanim opracowany zostanie projekt budżetu.
To, co komisarz słyszy lub usłyszy dzisiaj różni się znacznie od tego, co niewątpliwie słyszy codziennie od wszystkich tych, którzy wywierają na niego presję, żeby zgodził się na wzrost ich budżetów.
My, posłowie do PE, nie będziemy na razie wywierać presji na pana komisarza. Jak pan komisarz wie, będziemy robić to począwszy od września. Na razie chcemy tylko, żeby pan Lewandowski dobrze wiedział, co odzwierciedlają priorytety budżetowe Parlamentu. Odzwierciedlają one nasze propozycje.
Codziennie pojawiają się nowe wyzwania w odniesieniu do budżetu na rok 2011. Pojawiły się już nowe ograniczenia w odniesieniu do kategorii czwartej, gdzie dopuszczamy bardzo wąski margines, który wymagać będzie jeszcze większego zawężenia ze względu na konieczność uwzględnienia strategii na rzecz regionu Morza Bałtyckiego.
Będziemy mieli do czynienia z ograniczeniami w przypadku rolnictwa, nie tylko ze względu na zastosowanie po raz pierwszy procedury współdecyzji, ale przede wszystkim ze względu na to, że mamy zamiar z niej w Parlamencie skorzystać i nie dopuścimy do dalszego ograniczania budżetu rolnego w celu zaspokojenia potrzeb w innych obszarach. Będziemy musieli także, oczywiście, rozstrzygnąć jak zawsze problematyczną kwestię kategorii piątej: koszty administracyjne i zapewnienie większej przejrzystości.
I jeszcze jedno: ta Izba jest w pełni otwarta na oszczędzanie środków zarówno ogólnie z budżetu UE, jak i z budżetu Parlamentu. Jednakże uważam, że my, grupy polityczne nie możemy jednak tolerować demagogii ze strony niektórych ludzi, dla których jest to sposób uprawniania polityki.
Göran Färm
(SV) Panie i panowie, a w szczególności panie Januszu Lewandowski, nasz były kolego pośle, którego chciałbym serdecznie powitać po powrocie! Chciałbym powiedzieć kilka słów na temat obydwu sprawozdań.
Najpierw chciałbym podziękować pani poseł Jędrzejewskiej za sporządzenie znakomitego sprawozdania. Jednak my, członkowie Grupy Postępowego Sojuszu Socjalistów i Demokratów w Parlamencie Europejskim zgłosiliśmy poprawki w kilku sprawach, które uważamy za istotne.
Po pierwsze, powinniśmy określić wyraźnie, że jednym z podstawowych priorytetów jest nadal przeciwdziałanie zmianom klimatycznym. Nie możemy poluźniać polityki w tym zakresie ze względu na porażkę w Kopenhadze, a wprost przeciwnie, powinniśmy dołożyć wszelkich starań, żeby wykonać nasze zadanie, tzn. znaleźć rozwiązanie problemu finansowania.
Po drugie, jeśli chodzi o strategię "UE 2020”, nasza strategia wymaga, żeby Unia zainwestowała we wdrażanie tej strategii i usprawniła ją. Powinniśmy podjąć ofensywne działania mające na celu zapewnienie rozwoju gospodarczego oraz na rzecz ambitnej agendy społecznej, a ponadto polityka w niektórych obszarach wymaga pogłębienia.
Przykładowo, powinniśmy skierować do państw członkowskich i Rady wyraźne przesłanie, że niezbędne jest dokonanie przeglądu pułapów budżetowych na najbliższe trzy lata, zwłaszcza jeśli chodzi o dział 1 budżetu, tzn. dział dotyczący wzrostu gospodarczego i zatrudnienia.
Jeśli idzie o budżet samego Parlamentu, nawet jeżeli nasze potrzeby są znaczne, powinniśmy wziąć pod uwagę sytuację ekonomiczną oraz nałożyć na siebie znaczne ograniczenia. Powinniśmy wzmocnić Parlament, a zwłaszcza zdolność grup politycznych niezbędną do spełnienia wymogów traktatu z Lizbony. Jednakże pod każdym innym względem powinniśmy szukać sposobów dokonania oszczędności i zwiększenia efektywności. Jest to kwestia o szczególnym znaczeniu, ponieważ dział 5 budżetu ("administracja”) jest niezwykle napięty. Przykładowo przed chwilą poruszaliśmy kwestię nowej Służby Działań Zewnętrznych, która wymagać będzie z pewnością dodatkowych środków.
Powinniśmy skoncentrować uwagę na podstawowym zadaniu Parlamentu, a w innych obszarach zachować daleko idącą powściągliwość.
Geoffrey Van Orden
Panie przewodniczący! W okresie trudności gospodarczych, wymagającym ograniczenia wydatków publicznych w całej Europie, każda instytucja UE powinna szukać możliwości ograniczenia kosztów i likwidacji marnotrawstwa.
Parlament powinien świecić przykładem. Zamiast tego Parlament nadal wykazuje się brakiem umiaru, ze stałym wzrostem kosztów i liczby urzędników, bez żadnego umiaru. W przypadku każdej innej organizacji, wyznaczeniu sobie nowych priorytetów towarzyszyłoby wprowadzenie ograniczeń w innych obszarach, ale wydaje się, że w tej Izbie zasada ta nie obowiązuje. Społeczeństwo obarcza winą przede wszystkim posłów do PE, jednak marnotrawienie środków jest przede wszystkim następstwem niczym nieuzasadnionego przerostu biurokracji, tendencji do nadmiernej przesady i utrzymywania nikomu niepotrzebnych budynków.
Jak można usprawiedliwić to, że budżet Parlamentu na autopromocję zamyka się kwotą 94 milionów GBP rocznie, z czego osiem milionów wydawane jest na nikomu niepotrzebną telewizję Europarl TV czy ten dziwaczny projekt budowy Domu Historii Europejskiej, który ma kosztować dwa miliony GBP? Absurdem jest, że w każdym państwie członkowskim utrzymujemy tzw. biura informacyjne, co kosztuje nas 40 milionów rocznie, podczas gdy udzielanie odpowiedzi na każde pytanie, jakie mogą zadać wyborcy jest zadaniem 736 posłów do PE.
Niekończącym się skandalem jest, że ten Parlament nie wezwał rządów państw członkowskich do zamknięcia tego strasburskiego cyrku raz i na zawsze. Powinnyśmy skierować do naszych rządów jednoznaczne przesłanie w tej sprawie i zaoszczędzić 200 milionów rocznie.
Ingeborg Gräßle
(DE) Panie przewodniczący, panie komisarzu, panie i panowie! Chciałbym najpierw odnieść się do kwestii budżetu Komisji. Przedmiotem mojego szczególnego zainteresowania jest Europejska Służba Działań Zewnętrznych. Jednakże potrzeby tego organu nie zostały jeszcze uwzględnione w budżecie, który komisarz ma wkrótce przedstawić. A przecież podstawowe znaczenie ma dla nas pytanie, ile to będzie kosztować? Jestem za tym, żeby uwzględnić budżet jej służby w budżecie Komisji, ponieważ służba ta podlega Komisji. Jedno jest pewne, a mianowicie to, co wydarzy się w przypadku tej służby, będzie miało znaczący wpływ na budżet, w tym w odniesieniu do programów wieloletnich. Nie możemy mówić o zarządzaniu programami wieloletnimi bez udziału Komisji. Nie możemy do tego dopuścić, niezależnie od okoliczności.
Bardzo duże znaczenie będzie miał nasz wybór konstrukcji prawnej tej służby, ponieważ to od niej zależeć będą bezpośrednio konsekwencje budżetowe. Dlatego najbardziej interesującą cechą tego budżetu jest to, czego ten budżet nie zawiera. Mamy wielką nadzieję, że pan komisarz będzie wkrótce w stanie dostarczyć dane liczbowe dotyczące przewidywanych kosztów całego tego przedsięwzięcia. W 2011 roku - tyle wiemy już na pewno - w dziedzinach, w przypadku których będziemy mieli najwyższe wydatki - w tym na tę służbę - zwłaszcza jeśli chodzi o linie dotyczące kosztów administracyjnych, mamy najmniejszą swobodę ruchu. Wszystko zostało wyliczone, do ostatniego centa. Dlatego jestem za tym, żebyśmy niezwłocznie przyjrzeli się regulaminowi pracowniczemu w celu znalezienia sposobów zrobienia oszczędności. Mam także propozycję dotyczącą urlopu okolicznościowego dla urzędników i asystentów delegowanych do państw członkowskich, których podróż do kraju rodzinnego w celu wykorzystania urlopu okolicznościowego odbywa się przede wszystkim koleją. Odniesienie do podróży koleją powinno zostać wyeliminowane, a zamiast tego uwaga powinna zostać skupiona na biletach lotniczych i czasie przelotu.
Chciałabym teraz przejść do kwestii budżetu Parlamentu. Każdy, kto pracuje w tym Parlamencie, czego niestety nie da się powiedzieć o wszystkich posłach, potrzebuje współpracowników. Życzyłabym sobie zatem w szczególności, żebyśmy zapewnili sobie odpowiednie środki, by zapewnić sobie możliwość wykonywania naszych zadań. Nie uważam jednak, żeby łączenie tej kwestii z kwestią budynków było odpowiednim rozwiązaniem, ponieważ mamy nasze okręgi wyborcze i możemy zawierać umowy o świadczenie usług. Prezydium mogłoby łaskawie nie sprawiać posłom kłopotów z tego powodu.
Mam jeszcze jedną prośbę. Potrzeby przewodniczącego Rady Europejskiej nie zostały jeszcze w budżecie UE uwzględnione. Dobrze by było, gdybyśmy mogli uznać istnienie przewodniczącego także poprzez uwzględnienie go w budżecie UE.
Martin Ehrenhauser
(DE) Panie przewodniczący! Potrzebna jest nam inna UE i inny budżet UE. Uważam, że musimy mieć odwagę podjęcia poważnych decyzji. Nie powinniśmy oczywiście ugrzęznąć w szczegółowych danych technicznych o niewielkim znaczeniu.
Chciałbym poruszyć trzy kwestie dotyczące budżetu UE. Po pierwsze, potrzebna jest nam przejrzystość budżetu UE. Przykładowo, jak wysokie są koszty administracyjne? Budżet UE w swojej obecnej wersji nie zawiera żadnych realistycznych informacji dotyczących tej kwestii.
Druga kwestia, którą chcę poruszyć, dotyczy oszczędności. Bardzo łatwo byłoby zaoszczędzić miliardy ujęte w budżecie UE nie obniżając jakości usług świadczonych przez instytucje UE. Przykładowo, moglibyśmy zlikwidować znaczną liczbę agencji UE. No, i mamy drugą siedzibę w Strasburgu. Może moglibyśmy podjąć debatę na temat użyteczności organów nieposiadających żadnych uprawnień, takich jak Komitet Regionów czy Komitet Ekonomiczno-Społeczny?
Po trzecie, jak wykorzystywane są środki finansowe? Środki te powinny zostać przeznaczone lub zwrócone tam skąd pochodzą, a mianowicie podatnikom. Oczywiście powinniśmy wykorzystywać je także do celów wspierania realizacji rozsądnych projektów; mam tutaj na myśli na przykład oryginalny program Erasmus dla stażystów. Sądzę, że potrzebujemy odwagi. Dobrze by było gdybyśmy wszyscy o tym pamiętali.
Czesław Adam Siekierski
(PL) Po wejściu w życie traktatu lizbońskiego Parlament Europejski zyskał znaczące dodatkowe kompetencje. Nastał czas współdecydowania o wydatkach z unijnej kasy, równocześnie jednak potrzeba czasu, aby ten mechanizm zaczął pracować. Z pewnością ten rok i kilka następnych okażą się przełomowe dla ustalenia ostatecznego kształtu nowej procedury budżetowej. Tylko partnerska współpraca między Parlamentem, Radą i Komisją pozwoli wypracować procedury w jak największym stopniu odpowiadające zapisom nowego traktatu.
Chciałbym wyrazić poparcie dla apelu o zwiększenie budżetu wspólnotowego w obliczu nowych obowiązków stojących przed Parlamentem po wejściu w życie traktatu lizbońskiego. Nie ulega wątpliwości, że aby Parlament mógł efektywnie wykonywać swoje zadania potrzebuje stosownych środków. Rośnie odpowiedzialność Parlamentu, dlatego my jako posłowie potrzebujemy więcej doradztwa, ekspertyz, wsparcia różnych fachowców, za co trzeba przecież zapłacić.
Kolejnym priorytetem przedstawionym w sprawozdaniu, który zasługuje na pełne poparcie, jest potrzeba większego inwestowania w młodzież, a co za tym idzie w edukację, która jest podstawą nowoczesnego i innowacyjnego społeczeństwa. Europa wciąż przegrywa wyścig technologiczny z USA, Japonią czy innymi nowymi potęgami świata. Z pewnością można to jednak zmienić, ale to wymaga znacznych nakładów.
W ramach walki z ubóstwem powinniśmy finansować takie programy jak bezpłatna dystrybucja żywności wśród najbiedniejszych. Trzeba rozwijać takie akcje jak "szklanka mleka” czy "owoce w szkole”. Nie możemy tolerować niedożywienia wśród dzieci i młodzieży, jeśli tak dużo mówimy o edukacji czy o gospodarce opartej na wiedzy.
Obecnie trwają prace nad strategią rozwoju gospodarczego Unii na najbliższe dziesięć lat (tak zwana "Europa 2020”). W związku z tym już teraz, na etapie prac budżetowych, należy uwzględnić wydatki, które tę strategię będą implikować. Aby odniosła ona sukces potrzeba większych nakładów na spójność w wymiarze regionalnym, europejskim, na promocję zatrudnienia oraz zwalczanie następstw kryzysu.
Na koniec dziękuję posłance Jędrzejewskiej za bardzo merytoryczne i innowacyjne przygotowanie priorytetów budżetu 2012.
Maria Da Graça Carvalho
(PT) Młodzież, nauka i innowacyjność stanowią jedne z podstawowych priorytetów budżetu Unii Europejskiej na następny rok. Inwestowanie w młodzież jest inwestowaniem w przyszłość. Edukacja, szkolenie zawodowe oraz przejście ze szkoły na rynek pracy stanowią podstawowe zagadnienia uwzględnione w tym budżecie.
Wzrasta liczba młodych ludzi z wysokim wykształceniem, którzy pozostają bez pracy. Dlatego uważam, że zapewniający mobilność program Erasmus "pierwsza praca” stanowi strategiczny instrument budowania naszej przyszłości, ponieważ ustanawia wyraźne powiązanie pomiędzy systemem edukacji i rynkiem pracy. Propozycja stworzenia programu Erasmus "pierwsza praca”, którą przedstawiłam jednocześnie z panem posłem Fernandesem opiera się na zasadach takich, jak po pierwsze, zapewnienie dodatkowych środków na realizację ustanowionych już programów w dziedzinie edukacji, nauki, szkoleń i innowacyjności, a po drugie, uwzględnienie w każdym przypadku komponentu dotyczącego szkolenia oraz komponentu, w ramach którego stażysta zawierałby umowę z innowacyjną europejską spółką i otrzymywałby wsparcie finansowe z budżetu UE.
Jeśli chodzi o pozostałe priorytety tego budżetu, chcę zwrócić uwagę na dziedziny takie, jak badania naukowe, innowacyjność i agenda cyfrowa. Budżet ten odzwierciedla także dążenie do skoncentrowania uwagi na wspieraniu rozwoju w zakresie zielonych i innowacyjnych technologii, a tym samym na wnoszeniu istotnego wkładu w odbudowę gospodarki oraz w rozwój małych i średnich przedsiębiorstw. Zaangażowanie się w sprawy młodzieży, innowacyjności i nauki jest kluczem do zapewnienia, by Europa stała się znowu liderem na arenie międzynarodowej.
Piotr Borys
(PL) Szanowny panie przewodniczący, szanowny panie komisarzu, szanowna sprawozdawczymi! Przede wszystkim chciałem pogratulować sprawozdawczyni znakomitego sprawozdania. Oczywiście sytuacja gospodarcza w Unii Europejskiej jest wciąż niezadowalająca, niemniej jednak sprawozdanie w dużej części odpowiada, jak tworzyć europejską wartość dodaną.
Wydaje się, że umieszczenie w centrum tych zainteresowań młodzieży w celach średnio- i długoterminowych to doskonały pomysł na to, jak rozwiązywać problemy. Wydaje się, że utrzymanie tendencji związanych z innowacją i postawieniem na technologie cyfrowe to dobry przykład szybkiego rozwoju Unii Europejskiej. Także ciekawe wydaje się wsparcie małych i średnich przedsiębiorstw, głównie w słabych regionach.
Natomiast warte jest także podkreślenia, że w kwestii mobilności polityka inwestycji w TNT, a więc kwestie transportowe, będzie miała miejsce. Wydaje się, że inwestycja w młodzież jest kluczowa, dlatego chciałem podziękować w imieniu także Komisji Edukacji za wszystkie działania, które mają na celu wspieranie działań z zakresu inwestycji w ludzi młodych.
Silvia-Adriana Ţicău
(RO) Budżet na rok 2011 powinien odzwierciedlać zarówno nowe uprawnienia UE, jak i konsekwencje kryzysu gospodarczego i finansowego. Nasze priorytety powinny obejmować zachowanie istniejących oraz tworzenie nowych miejsc pracy.
Uważam, że Unia Europejska powinna zainwestować w inteligentną i ambitną politykę przemysłową. Nie do zaakceptowania jest, że w 2010 roku udział przemysłu w PKB czołowych państw członkowskich wyniósł jedynie 14 %.
Dlatego budżet na rok 2011 powinien odzwierciedlać nowe priorytety, co mogą zapewnić państwa członkowskie jedynie w ramach przeprowadzonej w 2010 roku średniookresowej oceny perspektywy finansowej na lata 2007-2013.
Takie priorytety powinny obejmować, przede wszystkim infrastrukturę transportową, efektywność energetyczną, politykę przemysłową, badania naukowe, rolnictwo, edukację i zdrowie. Oczekujemy, że Komisja przedłoży w tym roku wyważony wniosek dotyczący ustanowienia szczególnego funduszu europejskiego na rzecz rozbudowy infrastruktury transportowej, a wkład UE w ten fundusz uwzględniony zostanie również w budżecie UE na rok 2011.
João Ferreira
(PT) Sytuacja gospodarcza i społeczna w UE wymaga wprowadzenia w 2011 roku zasadniczych zmian jeśli chodzi o priorytety uwzględniane w budżetach lat poprzednich, w tym w realizowanym obecnie budżecie na rok 2010. Budżet UE powinien odzwierciedlać strategie różniące są od tych, które doprowadziły do tego, że pracę straciły 23 miliony osób a 85 milionom grozi popadnięcie w ubóstwo.
Cele wieloletnich ram finansowych, w ramach których fundusze strukturalne uległy ograniczeniu do 0,37 % dochodu narodowego brutto UE wymagają ponownej oceny, ponieważ oznaczały ograniczenie środków na programy społeczne i proekologiczne oraz na programy dotyczące badań naukowych, edukacji i kultury.
Budżety na kolejne lata powinny być instrumentami ułatwiającymi realizację polityki spójności gospodarczej i społecznej, żeby polityka ta nie stała się po prostu pustosłowiem w traktatach. Budżety te powinny ułatwiać utrzymanie pełnego zatrudnienia z zachowaniem praw pracowniczych, inwestowanie w usługi publiczne, ochronę środowiska naturalnego, rozwijanie współpracy i utrzymywanie pokoju. Budżety te nie powinny być instrumentami ułatwiającymi komercjalizację coraz większej liczby aspektów życia społecznego, swobód, braku bezpieczeństwa pracy, bezrobocia strukturalnego, zewnętrznego interwencjonizmu i wojen. Istotą poprawek zgłoszonych przez nas do tego sprawozdania jest pokazanie, że istnieją alternatywne rozwiązania i to nie tylko takie, które można zastosować, ale wręcz należy zastosować.
Franz Obermayr
(DE) Panie przewodniczący! Chciałbym odnieść się do kwestii działu 5, a w szczególności do strategii w zakresie budynków; realizacji średnio- i długoterminowej efektywnej strategii w zakresie budynków. Strategia ta powinna być przyjazna dla środowiska, efektywna energetycznie, a szczególnie efektywna pod względem kosztów. Powinniśmy także przeprowadzić otwartą dyskusję w celu znalezienia odpowiedzi na pytanie, na ile rozsądne jest utrzymywanie trzech siedzib Parlamentu Europejskiego. Olbrzymich wydatków związanych z utrzymywaniem tych trzech różnych siedzib nie da się w żaden sposób wytłumaczyć obywatelom i podatnikom UE, zwłaszcza w czasie kryzysu gospodarczego. Najwyższy czas, żebyśmy przeprowadzili szczegółową i gruntowną analizę kosztów, a jej wyniki udostępnili każdemu obywatelowi UE.
Parlament Europejski powinien ograniczyć liczbę swoich siedzib do jednej i osobiście opowiadałbym się za Strasburgiem ze względu na jego rolę historyczną i społeczno-kulturową, a w szczególności ze względu na to, że Bruksela pogrąża się w przestępczości, niektóre dzielnice miasta są siedliskami anarchii, a policja przestała się tym przejmować. Przyznają to nawet lokalni politycy, tacy jak pan burmistrz Freddy Thielemans.
Elena Băsescu
(RO) Apeluję, żeby w budżecie UE na rok 2011 uwzględniono i wspierano w pełniejszy sposób politykę na rzecz młodzieży. Młodzież należy wspierać zarówno na szczeblu UE, jak i na szczeblu krajowym.
W związku z tym jeden z projektów realizowanych przez rząd Rumunii polega na wspieraniu młodzieży w budowie dla nich przez najbliższe trzy lata 100 tysięcy domów mieszkalnych.
Jednocześnie z zadowoleniem przyjmuję cel Komisji Europejskiej, żeby do 2012 roku przyznać uczniom i studentom trzy miliony stypendiów z programu Erasmus. Jednakże równie ważne jest zwiększenie środków na stypendia programu Erasmus Mundus. Umożliwi to podjęcie nauki w UE jeszcze większej liczbie studentów i pracowników naukowo-badawczych z krajów trzecich, i mam tutaj na myśli również Republikę Mołdowy.
Jako młoda wiekiem posłanka do PE popieram realizowaną w ramach programu Erasmus inicjatywę "pierwsza praca”, zapewniającą młodzieży dostęp do rynku pracy.
Podsumowując, chciałabym podziękować Komisji Europejskiej za szybkość z jaką zatwierdziła środki na sfinansowanie czterech projektów energetycznych, w realizacji których uczestniczy również Rumunia.
Zigmantas Balčytis
(LT) Biorąc pod uwagę skomplikowaną sytuację gospodarczą w państwach członkowskich budżet UE na następny rok powinien zostać dokładnie zaplanowany. Największą uwagę poświęcić należy zachowaniu istniejących i tworzeniu nowych miejsc pracy. Ułatwiłoby to wspieranie i promowanie małych i średnich przedsiębiorstw, ponieważ te właśnie przedsiębiorstwa zatrudniają znaczny odsetek obywateli Unii Europejskiej. Przetrwanie nowo założonych spółek lub spółek, które miały trudności finansowe wymaga większej elastyczności i dostępności środków pomocy finansowej. Nie powinniśmy zapominać także dziedziny, która generuje wartość dodaną, z korzyścią nie tylko dla poszczególnych państw członkowskich, ale także ogólnie dla Wspólnoty. Jeśli chodzi o takie dziedziny, można by wspomnieć o transporcie, w przypadku którego priorytetem powinno być stworzenie zrównoważonego i bezpiecznego systemu transportu oraz budowa sieci transeuropejskich. Jednym z priorytetów budżetu na rok 2011 powinno być także zapewnienie odpowiednich środków na projekty dotyczące budowy wzajemnych połączeń w sektorze energetyki, a tym samym zapewnienie niezależności energetycznej.
Janusz Lewandowski
komisarz. - Panie przewodniczący! Chciałbym podziękować państwu za uwagi, które pogłębiły i wzbogaciły moją wiedzę na temat priorytetów Parlamentu na 2011 rok. Kiedy przysłuchiwałem się państwa wystąpieniom - a dziś wieczór jestem gotowy słuchać uważnie - zauważyłem, że w swoich wystąpieniach wiele osób podkreśliło, że konstruujemy budżet UE na rok 2011 w wyjątkowych warunkach Europy po kryzysie, w której wiele krajów boryka się z realnymi problemami fiskalnymi. Wywiera to rzeczywistą presję na dane liczbowe ujmowane w budżecie, a także na należyte zarządzanie, na budżetową przejrzystość, na co zwrócili uwagę wyraźnie panowie posłowie Van Orden, Berman, Fernandes i Haglund, ale kiedy dysponujemy skromnymi środkami niezbędne jest należyte wyznaczenie priorytetów.
Po debacie uważam, że młodzież, tzn. poddział 3b, którego ranga została przez sprawozdawczynię podniesiona, cieszy się poparciem zarówno młodszych jak i starszych posłów tej Izby, więc wydaje mi się, że nadanie młodzieży priorytetu w 2011 roku jest według większości posłów tego Parlamentu słuszne. Niezbędne jest także zapewnienie jakości oraz należyte wdrażanie i natychmiast myślimy - np. panowie posłowie Godmanis i Surján - o spójności. Faktem jest, że w latach 2009-2010 kwestia ta nie była traktowana priorytetowo. W 2011 roku polityka spójności powinna być już realizowana sprawnie, tak jak środki wychodzenia z kryzysu. Mamy także jednak do czynienia z niepełnym wykorzystaniem środków na badania naukowe, a więc kwestia ta zasługuje na to, żebyśmy przyjęli rozporządzenie finansowe ułatwiające korzystanie z tych środków. Naszą propozycję w tym zakresie przedstawimy na przełomie maja-czerwca bieżącego roku.
Kiedy przysłuchiwałem się państwa debacie oczywiste stało się dla mnie także, że Parlament jest świadomy tego, iż swoboda ruchu jest w przypadku budżetu niezwykle ograniczona. Panowie posłowie Salvador Garriga Polledo, Färm i inni podkreślali ograniczoną swobodę ruchu, ale uprawniony mógłby być także wniosek, ze konstruując i wykonując budżet dysponujemy większą elastycznością. Nie pozostaje mi nic innego jak tylko przyznać, że podzielam tę opinię.
Pani poseł Ingeborg Grässle ma jak zwykle rację twierdząc, że w budżecie UE nie uwzględniono jeszcze żadnych środków dla Służby Działań Zewnętrznych, ale kiedy opracowuje się projekt budżetu trzeba mieć jakieś dane liczbowe. Nie mamy jeszcze żadnych danych liczbowych, a bez nich bardzo trudno jest ustalić budżet. Niezbędne jest jednak oczywiście zrobienie tego jeszcze w tym roku, jeżeli Służba Działań Wewnętrznych ma osiągnąć zdolność operacyjną.
Z niecierpliwością oczekuję jutrzejszej dyskusji podczas nieformalnego posiedzenia trójstronnego, a następnie, rozpoczęcia rzeczywistej debaty. Miejmy również nadzieję, że osiągnięte zostanie owocne porozumienie w sprawie danych liczbowych budżetu na rok 2011.
Sidonia Elżbieta Jędrzejewska
Szanowna pani przewodnicząca! Szanowny komisarzu! koleżanki i koledzy! Z wielkim zainteresowaniem wysłuchałam Waszych wypowiedzi i chciałam przede wszystkim powiedzieć, że bardzo cieszy mnie, że priorytet związany z głównym przesunięciem budżetu 2010 czyli priorytet związany z młodzieżą, który zaproponowałam, który przyjęła Komisja Budżetowa, także spotkał się z Waszym poparciem i zainteresowaniem. Bardzo mnie to cieszy i motywuje.
Chciałabym oczywiście jeszcze raz podkreślić to, co też trafnie zauważyliście w dyskusji, że pole do manewru mamy niewielkie. Tym bardziej jeszcze raz ten apel do Komisji Europejskiej, by ambitnie i z rozmachem, i z odwagą również, podeszła do przeglądu i do ewentualnej rewizji wieloletniej perspektywy finansowej. Przypominam, że 2011 to piąty rok, piąty budżet wieloletniej perspektywy finansowej. Chyba już czas, żebyśmy się czegoś po tych czterech latach nauczyli. Piąty powinien być zdecydowanie lepszy.
Oczywiście jest sprawą jasną, że walczymy, zmagamy się z kryzysem finansowym, z kryzysem gospodarczym, jest to oczywiste, w różnym stopniu w różnych krajach. W niektórych widać już symptomy wychodzenia z tego kryzysu, ale nie zmienia to faktu, że powinniśmy być ambitni, zwłaszcza że, jeżeli patrzymy na budżet Wspólnot Europejskich, to fundusze przeznaczone na innowacyjność, na badania, na młodzież, na urzeczywistnienie wspólnego rynku, na urzeczywistnienie swobód wspólnego rynku, tak naprawdę to niewielka część budżetu Wspólnot Europejskich. Tak że wszelkie oszczędzanie nie powinno moim zdaniem dotyczyć tej części budżetu Unii Europejskiej.
Wielu z was powtarzało coś, z czym się zgadzam, że młodzież to przyszłość Unii Europejskiej. Ale chciałabym dodać, że młodzież to nie tylko przyszłość: młodzież żyje tu, teraz, dzisiaj. Dzisiaj się uczy, dzisiaj szuka pracy. Młodzież to nie tylko przyszłość, to dzień dzisiejszy. Inwestowanie w młodych ludzi to inwestowanie nie tylko w to, co się wydarzy kiedyś, tylko to, co się dzieje już i teraz. O tym należy także cały czas przypominać.
Chciałabym też kilka słów powiedzieć o tym rozszerzonym myśleniu o budżecie Unii Europejskiej: nie tylko młodzież, ale także rozumienie szersze, obejmowanie także problematyki młodzieży, patrzenie dalej, także na problematykę edukacji, kształcenia. Myślę, że tutaj wymiar europejski, wymiar europejskiej wartości dodanej, jest bardzo wyraźny. I nie powinniśmy zapominać, że jednak funkcjonujemy we wspólnej Europie, gdzie mobilność myśli, mobilność ludzi tak naprawdę jest jedną z większych wartości i powinniśmy się o nią cały czas troszczyć.
Chciałabym też powiedzieć kilka słów podsumowania, jeżeli chodzi o debatę dotyczącą budżetu Parlamentu Europejskiego. Co prawda zastępuję dzisiaj sprawozdawczynię, ale pozwolę sobie powiedzieć kilka słów, podkreślić to, co już w sprawozdaniu Komisji Budżetowej jest zawarte, że oczywiście cały czas jest istotne myślenie związane z oszczędzaniem, z ciągłą refleksją, czy te wydatki, które mają miejsce, są uzasadnione, czy są najlepsze z możliwych. Ta refleksja jest ciągła, powinna dotyczyć nas wszystkich. I jak najbardziej w sprawozdaniu dotyczącym Parlamentu Europejskiego ma swoje odzwierciedlenie.
Mam wielką nadzieję, że ta debata, o tak późnej porze, nie jest czasem dla nas wszystkich zmarnowanym. Mam wielką nadzieję, że Pan Komisarz wysłucha tego wszystkiego, co zostało tutaj powiedziane, że nie zapomniał, że niedawno jeszcze był naszym kolegą i mam wielką nadzieję, że ta debata już znajdzie odzwierciedlenie w projekcie budżetu, który Komisja Europejska obiecała nam przedstawić 27 kwietnia. Ja oczywiście chętnie powtórzę to wszystko jeszcze raz, i jeszcze raz, i jeszcze raz, przez całą wiosnę aż do jesieni, ale mimo wszystko byłabym bardzo szczęśliwa, gdyby niektóre z tych postulatów już podniesionych tu zostały uwzględnione już w projekcie wychodzącym z Komisji Europejskiej, tak aby trzeba było powtarzać jednak mniej. Jeszcze raz bardzo dziękuję za uwagę.
Przewodnicząca
Zamykam debatę łączną.
Głosowanie odbędzie się jutro.
Oświadczenia na piśmie (art. 149 Regulaminu)
Edit Herczog  
na piśmie. - Najpierw chciałabym przypomnieć, że choć UE była w stanie zareagować wspólnie na kryzys gospodarczy i finansowy poprzez przyjęcie europejskiego planu naprawy gospodarczej, to jednak ogólnie rzecz biorąc sytuacja gospodarcza UE daleka jest nadal od zadowalającej. Nieuchronnie, w kontekście wytycznych dotyczących budżetu na rok 2011 niezbędne będzie wzięcie pod uwagę następujących priorytetów: wdrażanie siódmego programu ramowego, którego realizacja dobiegnie końca w 2011 roku wymagać będzie ścisłego monitorowania; wśród priorytetów budżetowych UE uwzględnienia wymagać będą: rozwój ustanowionej ostatnio europejskiej polityki kosmicznej oraz wspieranie postępu naukowego i technologicznego, wspieranie innowacyjnych technologii oraz zrównoważonego rozwoju, sprostanie wyzwaniom związanym z energią wytwarzaną zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju oraz przeciwdziałanie zmianom klimatycznym; realizacja tych priorytetów wymagać będzie dodatkowych środków budżetowych, zwłaszcza na sfinansowanie projektu ITER i europejskiego strategicznego planu w dziedzinie technologii energetycznych oraz promowania efektywności energetycznej; priorytety te powinny odzwierciedlać także znaczenie projektu Galileo, Programu ogólnoświatowego monitorowania stanu środowiska i bezpieczeństwa oraz Europejskiego Instytutu Innowacji i Technologii; priorytetem powinna być także należyta realizacja i ocena bieżących projektów pilotażowych i działań przygotowawczych.
Wierzę, że te kluczowe kwestie zostaną wzięte pod uwagę w odpowiedni sposób w trakcie realizacji przyszłej procedury budżetowej 2011.
Cătălin Sorin Ivan  
W tym roku procedura budżetowa zostanie zreformowana najgłębiej od 1988 roku, tzn. od czasu wprowadzenia systemu wieloletnich ram finansowych. W ramach reformy procedury budżetowej niezbędne będzie, dokładnie rzecz biorąc, dostosowanie w pełni ram budżetowych do nowych warunków instytucjonalnych wprowadzonych traktatem z Lizbony, przede wszystkim ze względu na ustanowienie Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych. Uważam jednak, że podstawowym celem budżetu na następny rok będzie wpieranie polityki dotyczącej obszarów objętych agendą "UE 2020”. Cele tego projektu osiągniemy tylko wtedy, gdy zapewnimy środki finansowe na jego realizację. W przeciwnym razie realizacja tej agendy skończy się fiaskiem, jak w przypadku realizowanej wcześniej strategii lizbońskiej, która była całkowicie nietrafiona jeśli chodzi o realizację jakichkolwiek wyznaczonych dla niej celów. W związku z tym chciałbym oświadczyć, że podzielam stanowisko sprawozdawczyni, a ponadto pragnę podkreślić znaczenie polityki dotyczącej młodzieży i edukacji oraz badań naukowych i innowacyjności. Uważam, że polityka w tych obszarach stanowi podstawy, w oparciu o które powinniśmy skonstruować budżet na rok 2011 oraz stworzyć wizję naszej przyszłości.
Jarosław Kalinowski  
Budżet UE w roku 2011 powinien bezapelacyjnie wspierać główne trendy w strategii Wspólnoty na najbliższe dziesięciolecie. Wymienić tutaj należy innowacyjność technologiczną, zrównoważony rozwój, przeciwdziałanie zmianom klimatu czy pielęgnację bioróżnorodności.
Wspieranie rozwoju systemów edukacyjnych za pomocą interdyscyplinarnych inwestycji ma również głębokie uzasadnienie, pieniądze muszą być lokowane w takie przedsięwzięcia, które zagwarantują absolwentom zdobycie zatrudnienia. Jeżeli nie postawimy dziś na młodzież, staniemy przed czarną wizją zahamowania wzrostu gospodarczego, a może nawet i kolejnego kryzysu.
Nie trzeba też przypominać o potrzebie intensywnego rozwoju branży informatycznej i zapewnieniu obywatelom dostępu do technologii cyfrowej. Ułatwi to edukację w dziedzinie IT oraz sprawność pozyskiwania informacji, zwłaszcza wśród mieszkańców obszarów wiejskich.
Petru Constantin Luhan  
Chciałbym dodać kilka słów do tego, co powiedziała sprawozdawczyni i inni posłowie podczas debat nad priorytetami dotyczącymi budżetu na rok 2011. Jak ogłosiła to także w styczniu bieżącego roku Komisja Europejska, przygotowywane są ambitne plany dotyczące projektu Galileo. Na początku 2014 roku system ten zostanie uruchomiony, świadcząc pierwsze usługi, a mianowicie usługę otwartą, usługę publiczną o uregulowanym dostępie oraz usługi poszukiwawcze i ratownicze. W 2014 roku przeprowadzone zostaną także testy usługi związanej z ochroną życia oraz usługi handlowej. Chciałbym państwu przypomnieć, że projekt Galileo ma zasadnicze znaczenie dla przyszłości europejskiego sektora wysokich technologii. Projekt ten stworzy nowe rynki i umożliwi Europie stanie się konkurentem na światowym rynku technologii. Jak dotychczas realizacja tego projektu wspierana była w ramach polityki dotyczącej transeuropejskiej sieci transportowej, a uruchomienie tego systemu umożliwi efektywniejsze wykorzystywanie infrastruktury transportowej. Podsumowując, uważam, że realizacja projektu Galileo wymaga zapewnienia dostatecznych środków z budżetu Unii Europejskiej, co umożliwi urzeczywistnienie celów tego projektu.
Marian-Jean Marinescu  
Okoliczności, w jakich przyjęte zostaną budżety na lata 2010 i 2011, są wyjątkowe, stanowiąc szczególne wyzwanie. Skutkiem tego niezbędne jest znalezienie idealnego rozwiązania umożliwiającego skuteczne stosowanie traktatu z Lizbony, które samo w sobie jest znacznym wyzwaniem finansowym. Niezbędne jest także znalezienie rozwiązań mających na celu złagodzenie skutków kryzysu finansowego, które nadal dają się odczuć w wielu państwach członkowskich. Parlament powinien podjąć otwartą debatę na temat pułapu wydatków ujętych w dziale 5 budżetu na rok 2011. Powinniśmy dążyć do znalezienia równowagi pomiędzy koniecznością zapewnienia środków finansowych na zaspokojenie wszystkich potrzeb a koniecznością utrzymania dyscypliny budżetowej, nawet gdyby oznaczało to ograniczenie wydatków w celu zapewnienia zgodności z wieloletnimi ramami finansowymi. W pierwszym rzędzie niezbędne jest uregulowanie kwestii wydatków administracyjnych poprzez ujęcie ich w całości w tym dziale oraz dokonanie odpowiedniego realistycznego przeglądu pułapu wydatków. Przede wszystkim niezbędne jest ustanowienie międzyinstytucjonalnej współpracy w celu wspierania wymiany dobrych praktyk oraz poszukiwania dalszych możliwości zapewnienia, żeby były bardziej efektywne. Ponadto niezbędne jest przywiązanie szczególnego znaczenia do monitorowania i analizowania grup obszarów wywierających bezpośredni wpływ na budżet oraz identyfikowanie każdej metody rozdziału i oszczędzania środków.
Bogusław Sonik  
Trwają prace nad budżetem na rok 2011, dyskutuje się o wniesieniu przez Parlament poprawek do tzw. perspektywy finansowej 2007-2013 w dziedzinach takich jak "Konkurencyjność i spójność na rzecz wzrostu i zatrudnienia”. Dodatkowo jesteśmy w trakcie prac nad Europejską strategią "Europa 2020”, która powinna skupiać się na promowaniu innowacyjności, wspieraniu przedsiębiorczości, inwestycjach w naukę, nowe technologie oraz rozwój regionalny. Chciałbym zwrócić szczególną uwagę na kwestię spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej, która jest kluczem do zapewnienia UE trwałego wzrostu gospodarczego oraz pełnej integracji krajów członkowskich. Artykuł 174 traktatu z Lizbony wymienia politykę górska, jako szczególny rodzaj polityki regionalnej obok regionów wyspiarskich i transgranicznych. W celu wspierania harmonijnego rozwoju, Unia prowadzi działania służące wzmocnieniu jej spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej. W szczególności trzeba położyć nacisk na zmniejszanie dysproporcji w poziomach rozwoju pomiędzy regionami o specyficznych uwarunkowaniach naturalnych i geograficznych. Obszar gór i terenów podgórskich wynosi prawie 40 % terytorium UE, gdzie zamieszkuje prawie 20 % obywateli UE. Specyficzne problemy gospodarczo-przestrzenne ziem górskich wymagają stanowienia ponadnarodowych regulacji prawnych w zakresie celów i zasad prowadzania specyficznej polityki górskiej w krajach członkowskich oraz, co najważniejsze wymagają zapewnienia odpowiedniego poziomu finansowania projektów i programów dla tych właśnie regionów. Uważam, iż wsparcie finansowe regionów górskich powinno być uwzględnione w nowej perspektywie finansowej oraz europejskiej strategii 2020.
Iuliu Winkler
na piśmie. - (HU) Następny rok będzie pierwszym rokiem wdrażania strategii "EU 2020”, co może stanowić początek nowej ery w rozwoju Unii Europejskiej. Skutkiem tego rok budżetowy 2011 będzie niezwykle ważny z perspektywy planowania finansowego na kolejne lata. Priorytety budżetowe powinny obejmować reakcję Unii Europejskiej na wyzwania kryzysu światowego. Z tego punktu widzenia strategia "UE 2020” stanowi bardzo ważny czynnik. Priorytety uwzględnione w projekcie budżetu na rok 2011 nie mogą jednak prowadzić do zmiany polityki UE w podstawowych obszarach. W przyszłości niezbędne będzie zwrócenie szczególnej uwagi na politykę spójności, politykę strukturalną i politykę rolną, a ponadto na wsparcie udzielane MŚP, ponieważ to od niego zależy zapewnienie Unii Europejskiej możliwości stania się zrównoważoną i konkurencyjną gospodarką. Ani przez moment nie możemy zapominać, tego, że polityka w obszarach, o których tutaj mowa, jest wyrazem solidarności stanowiącej podstawową wartość integracji europejskiej.
