Steunregelingen voor landbouwers in het kader van het GLB - Aanpassing van het gemeenschappelijk landbouwbeleid - Steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO) - Communautaire strategische richtsnoeren voor plattelandsontwikkeling (programmeringsperiode 2007-2013) (debat) 
De Voorzitter -
Aan de orde is de gecombineerde behandeling van:
het verslag van Luis Manuel Capoulas Santos, namens de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling, over het voorstel voor een verordening van de Raad tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening aan landbouwers in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers - C6-0240/2008 -;
het verslag van Luis Manuel Capoulas Santos, namens de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling, over het voorstel voor een verordening van de Raad tot wijziging van het gemeenschappelijk landbouwbeleid aan de hand van wijzigingen van de Verordeningen (EG) nr. 320/2006, (EG) nr. 1234/2007, (EG) nr. 3/2008 en (EG) nr. [...]/2008 - C6-0241/2008 -;
het verslag van Luis Manuel Capoulas Santos, namens de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling, over het voorstel voor een verordening van de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1698/2005 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO) - C6-0242/2008 -;
het verslag van Luis Manuel Capoulas Santos, namens de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling, over het voorstel voor een besluit van de Raad tot wijziging van Besluit 2006/144/EG inzake de communautaire strategische richtsnoeren voor plattelandsontwikkeling (programmeringsperiode 2007-2013) - C6-0239/2008 -.
Luis Manuel Capoulas Santos
rapporteur. - (PT) Mevrouw de Voorzitter, mevrouw de commissaris, mijnheer de fungerend voorzitter van de Europese Raad, geachte afgevaardigden, met veel genoegen heet ik iedereen welkom bij het begin van dit debat. Het is de laatste akte van een lang proces van discussie over en bezinning op het heden en de toekomst van het gemeenschappelijk landbouwbeleid, waaraan veel mensen hebben deelgenomen.
Het was zwaar werk, waarvoor maandenlang, zelfs meer dan een jaar, een beroep is gedaan op de goede wil van het Parlement, de Raad, de Commissie en de agrarische en plattelandswereld van de Europese Unie. Gedurende die tijd heb ik vele meningen van representatieve landbouw- en plattelandsorganisaties van de verschillende lidstaten kunnen beluisteren. Tevens heb ik een dialoog kunnen voeren met parlementsleden en institutionele vertegenwoordigers van vele of eigenlijk bijna alle lidstaten en van de communautaire instellingen. Ik ben natuurlijk mijn gesprekken hier met het Europees Parlement begonnen.
Ik heb aan verschillende seminars en conferenties deelgenomen en in mijn streven naar een optimale synthese heb ik goed naar iedereen geluisterd en ben ik ook attent geweest op de weerklank in de media. Ik moet derhalve alle collega's bedanken die zich met enthousiasme hebben ingezet bij dit debat, evenals de coördinatoren van de fracties. In het bijzonder wil ik graag wijzen op de rol die de heer Goepel heeft gespeeld, niet alleen als coördinator van de PPE-DE-Fractie maar ook als rapporteur van het initiatiefverslag dat vooraf is gegaan aan de verslagen die we hier vandaag behandelen.
Ik wil eveneens voorzitter Parish bedanken voor de wijze waarop hij de werkzaamheden van onze commissie heeft geleid en het secretariaat van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling voor de uitstekende samenwerking. Dat secretariaat heeft het lastigste en technisch meest veeleisende deel van het werk moeten opknappen.
Tot slot dank ik de Commissie, in de persoon van de commissaris, voor de manier waarop zijzelf en haar diensten altijd beschikbaar zijn geweest, en minister Barnier voor de wijze waarop hij permanent contact met het Parlement heeft weten te houden, zelfs nog voor het Franse voorzitterschap van de Raad officieel was begonnen.
Deze oefening in versterkte samenwerking is een goed vroeg voorbeeld gebleken van de toekomstige potentie van de medebeslissingsprocedure, die naar ik hoop van kracht kan worden na de volledige ratificatie van het Verdrag van Lissabon. Hopelijk is dat zo snel mogelijk.
Het debat dat wij hebben gevoerd, met alle punten waarop we het eens en oneens zijn van dien, is een goede afspiegeling van de complexiteit van de heterogene wereld van de Europese landbouw. Het is echter ook een uitstekende afspiegeling van het belang dat Europa, zijn instellingen en in het bijzonder het Parlement hechten aan dit onderwerp. Er zijn 1 170 amendementen ingediend op het Commissievoorstel en zelfs als we rekening houden met het feit dat de termijn die ervoor stond onderbroken werd door het zomerreces, is dat aantal illustratief voor de grote participatie aan dit debat van de kant van alle afgevaardigden.
Vier van de belangrijkste fracties in het Parlement hebben zes compromissen gesloten, waarin ongeveer 400 amendementen geconcentreerd zijn rond de belangrijkste kwesties. Die compromissen zijn ook tekenend voor het verantwoordelijkheidsgevoel, de compromisbereidheid en het vermogen om concessies te doen van de afgevaardigden.
Het verslag is volgens mij vrij evenwichtig en kan een antwoord geven op de uitdagingen van het heden en goede richtsnoeren verschaffen voor de toekomst. Ik wijs erop dat het Parlement veel Commissievoorstellen positief beoordeelt en aanvaardt.
Ik licht er de volgende uit: de bevestiging van de noodzaak van een gemeenschappelijk beleid als noodzakelijke voorwaarde voor een concurrerende en ecologisch duurzame landbouw in Europa; de bijdragen van de Commissie om te verzekeren dat het GLB rechtvaardiger is en acceptabeler voor de samenleving; de nadruk op vereenvoudiging en vermindering van bureaucratische rompslomp; de bevestiging van het voorstel meer keuzevrijheid te verlenen aan de boeren bij het maken van hun productieve keuzes; meer financiën voor plattelandsontwikkeling en verbreding van dit beleid tot de zogenaamde nieuwe uitdagingen (energie, klimaat, waterbeheer en biodiversiteit); de invoering van het principe van progressieve modulatie; de verruiming van de flexibiliteit voor de lidstaten bij het GLB-beheer (ik heb het over artikel 68); het opzetten van een systeem voor risico- en crisisbeheer met communautaire cofinanciering en de positieve algemene tendens van de discussies over het model voor na 2013 en van het antwoord van de Europese Unie bij de WTO-onderhandelingen, dat gericht is op een rechtvaardig en wederkerig akkoord voor gereguleerde internationale handel in landbouwproducten.
De Commissievoorstellen bevatten echter ook aspecten die het Parlement en ikzelf als rapporteur minder positief vinden. Zoals ik al bij andere gelegenheden heb kunnen zeggen, zitten er enkele elementen in de voorstellen van de Commissie die een te sterk liberaal accent hebben, zoals de beheersinstrumenten voor de markt en de zuivelsector. Die liberale aanpak zou gevaarlijk kunnen worden bij zeer instabiele en wispelturige markten. Het geeft ook blijk van een zekere sociale onverschilligheid, die duidelijk spreekt uit het voorstel om kleine boeren uit te sluiten.
Ik ben tevens van mening dat de Commissie wat betreft de sociale en territoriale samenhang op het verkeerde spoor zit met het voorstel voor de beëindiging van de regeling voor de herverdeling van de bedragen van de nieuwe modulatie. Voorts ben ik van mening dat de Commissie niet naar behoren rekening heeft gehouden met een aantal sectoren die bijzonder kwetsbaar zijn bij de huidige crisis van de markten en die serieus risico lopen te verdwijnen op basis van het voorgestelde tijdspad en tempo voor de ontkoppeling tot 2013. Dat geldt bijvoorbeeld voor de schapensector en de sectoren die we de kleine GMO's (gemeenschappelijke marktordeningen) hebben genoemd. Het zijn dan wel kleine sectoren, maar voor een aantal Europese regio's waar zeer moeilijk alternatieven te vinden zijn, zijn ze zeer groot en politiek, economisch en sociaal gezien uiterst belangrijk.
Het verslag dat de Landbouwcommissie met brede meerderheid heeft gesteund, is erop gericht een aantal zaken die we minder positief vonden te corrigeren.
De vijf goedgekeurde compromissen betreffende de kernproblemen van de modulatie zijn belangrijke voorstellen van het Parlement. Ik noem ze in volgorde: het percentage en het progressieve karakter van de steun voor kleine boeren door meer vrijheid te verlenen aan de lidstaten bij het vaststellen van de minimumdrempels; het inhoudingspercentage van artikel 68 en ruimere toepassing van deze regeling; de verbreding van de werkingssfeer van het verzekeringssysteem tot de veehouderij; de cofinanciering van plattelandsontwikkeling en de verbreding van de nieuwe uitdagingen. Daarnaast zijn er nog vele andere positieve voorstellen van het Parlement, zoals het opwaarderen van de factor werkgelegenheid voor het berekenen van de toekenning van steunbedragen en het rekening houden met de naleving van hygiëne- en veiligheidsvoorschriften op de arbeidsplaats in de voorwaarden voor het ontvangen van die steunbedragen.
De Landbouwcommissie heeft ook een heel duidelijk standpunt ingenomen over het moeilijkste onderdeel van het dossier: de melksector. Dat is een zeer belangrijke zaak, die gezien de huidige marktsituatie om een voorzichtige afweging vraagt.
Ik heb het diepste respect voor alle standpunten. Sommige standpunten staan in een aantal gevallen volledig haaks op wat ik denk, maar toch verdienen ze alle respect. Desalniettemin lijkt me het standpunt dat de Landbouwcommissie heeft ingenomen tamelijk verstandig. Ik zou graag zien dat de plenaire vergadering ons voorstel aannam en de Raad het met steun van de Commissie bekrachtigde. Een voorzichtige stijging van de productie in twee jaar, naast de 2 procent die we voor 2008 hebben besloten, en een naar 2010 vervroegd definitief besluit over de toekomst van de sector, uitgaande van de marktontwikkeling, met 4 procent stijging in drie jaar, lijken me een behoorlijk verstandige positie. Misschien is dat standpunt ook het uiteindelijke compromis.
Ik ben aan het afronden, mevrouw de Voorzitter. Tot slot wil ik alleen maar de wens uitspreken dat dit debat nuttig zal zijn om de standpunten te verduidelijken en dat we de consensus kunnen bereiken die de landbouw en de boeren van ons verwachten. Ik hoop dat we allemaal - Parlement, Raad en Commissie - tegen deze uitdaging zijn opgewassen.
Michel Barnier
Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, ik ben verheugd om dit Huis en u allen opnieuw te bezoeken op een cruciaal moment, aangezien zowel het Parlement als de Raad op zoek zijn naar een definitief standpunt met betrekking tot dit thema: de gezondheidscontrole van het gemeenschappelijk landbouwbeleid.
Wij zijn ons er terdege van bewust dat deze gezondheidscontrole geen fundamentele beleidsommezwaai betekent, zoals de hervorming van 2003, maar wel een significante aanpassing van die hervorming aan een zeer veranderlijke situatie.
In specifieke zin maakt de gezondheidscontrole het mogelijk om te reageren op een situatie die een aantal jaren geleden werkelijk onvoorstelbaar was. Wie had zich de markttrends sinds 2008 kunnen voorstellen, die hebben geleid tot een drastische stijging van de landbouwprijzen en, zoals we weten, bijna overal ter wereld voedselrellen hebben veroorzaakt?
Deze situatie heeft laten zien hoezeer landbouw een strategisch kapitaalgoed blijft voor ons Europese continent. Het laat ook zien hoe betekenisvol het concept van voedselsoevereiniteit is in deze context van steeds vluchtiger prijzen van landbouwproducten.
De gezondheidscontrole heeft weliswaar alleen betrekking op wijzigingen, maar daar zijn er een heleboel van. Het zijn complexe wijzigingen die voor ons allen een pakket vormen dat moeilijk af te ronden is.
De Raad heeft op alle niveaus al veel werk verzet om veel kwesties op te lossen. Met het oog hierop wil ik graag mijn dank uitspreken aan het Sloveense voorzitterschap, dat met zijn waardevolle inspanningen een zeer constructieve start van het werk mogelijk heeft gemaakt, in het bijzonder met betrekking tot de mededeling van de Commissie. Verder zijn het uw rapporteurs Lutz Goepel en Luis Manuel Capoulas Santos, dames en heren, die namens het Parlement het werk hebben gedaan aan de mededeling met betrekking tot de wetgevingsvoorstellen. Ik wil u beiden hartelijk danken voor de kwaliteit van uw verslagen, die zeer grondig waren en veel voorstellen bevatten.
Zoals u weet ben ik vanaf het begin bereid geweest om met het Europees Parlement samen te werken. Ik heb al ervaring opgedaan in de samenwerking met het Parlement toen ik vijf jaar lang Europees commissaris was en destijds bevoegd was voor het regionaal beleid en de instellingen. Daarnaast wilde ik, zoals ik u heb verteld, aan deze zaak werken in de geest van de toekomstige medebeslissingsprocedure.
Ik heb met veel belangstelling gekeken naar het werk dat het Parlement heeft gedaan in aansluiting op het werk van de Raad. We kunnen wel stellen dat voor ons allemaal de onderlinge dialoog is versterkt.
In het kader daarvan heb ik zeer vruchtbare en regelmatige besprekingen gevoerd over de stand van zaken in de onderhandelingen, zowel met de leden van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling als binnen het Parlement - bijna vijftig uur vergaderingen met het Europees Parlement of met collega's. Telkens als de onderhandelingen zich in een beslissend stadium bevonden, zijn we met de Raad bijeengekomen, op 27 september en 22 oktober, na de stemming in de Commissie landbouw, en op 4 november om de slotfase van de onderhandelingen en de besprekingen van de Raadsvergadering van oktober af te handelen.
Dames en heren, op deze plaats wil ik mijn dank betuigen aan de voorzitter van uw commissie, Neil Parish, voor zijn actieve medewerking gedurende het gehele proces. Mijn dank gaat ook uit naar de fractieleiders: Lutz Goepel, Luis Manuel Capoulas Santos, Niels Busk, Friedrich-Wilhelm Graefe zu Baringdorf, Vincenzo Aita en Sergio Berlato.
Aangezien wij nu het voorzitterschap bekleden hebben wij de Raad regelmatig op de hoogte gehouden, op ministerieel en technisch niveau, van de status van het parlementaire werk. Bijvoorbeeld: bij de laatste vergadering van de Raad van ministers in Luxemburg heb ik persoonlijk iedere minister schriftelijk geïnformeerd over het standpunt van het Parlement met betrekking tot elk van de onderwerpen die we in de Raad moesten bespreken.
Morgen zullen wij, nadat u uw advies hebt gegeven, samen met Mariann Fischer Boel binnen de Raad aan een politiek akkoord kunnen werken. Vóór de start - en ik bedoel dan ook echt vóór de start van de laatste onderhandelingsfase - zal ik de ministers informeren over de uitkomst van uw stemming over de gezondheidscontrole.
Zoals altijd is het vinden van een compromis niet eenvoudig, dames en heren. Er zijn namelijk veel belangrijke punten die nog openstaan. De meningen zijn verdeeld over deze kwesties maar we zijn vastbesloten - het voorzitterschap is vastbesloten - om samen met de Commissie en in het licht van uw stemming een zo goed mogelijk dynamisch compromis te vinden.
Het werk in de Raad heeft aangetoond dat wij als ministers op vele kwesties dezelfde zorgen hebben als het Parlement. Ik noem twee voorbeelden: ten eerste de zoektocht naar meer flexibiliteit voor artikel 68, en ten tweede de handhaving van uitzonderlijke marktmaatregelen in het geval van gezondheidscrises, artikel 44 van de integrale-GMO-verordening, die zal worden opgenomen in het uiteindelijke compromis.
Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, ik kan u verzekeren dat als het om de gevoelige onderwerpen gaat er ten minste twee bovenuit springen: het melkvraagstuk en het modulatievraagstuk. In de Raad hebben we net zulke diepgaande, gepassioneerde en levendige debatten gehad als die ik hier in het Parlement heb gehoord of gezien. In beide gremia zijn dezelfde zorgen uitgesproken.
Het debat van vanmorgen en de stemming van morgen over de gezondheidscontrole zijn daarom zeer belangrijke stappen die eens te meer de vitale rol van het Parlement demonstreren, een rol die het Parlement moet blijven vervullen. In ieder geval is het in die geest, in de geest van deze versterkte dialoog, in de geest van de medebeslissing, dat ik een aantal maanden mijn werk namens het voorzitterschap heb willen doen.
Daarom doet het mij, en de commissaris ongetwijfeld ook, veel genoegen om naar u te luisteren vanochtend, om enige van uw vragen te beantwoorden en om dit slotdebat met u te voeren.
Mariann Fischer Boel
Commissielid. - (EN) Mevrouw Voorzitter, allereerst - voor ik in ga op de meer gedetailleerde inhoud van deze bespreking - wil ik de heer Capoulas Santos bedanken voor al het werk dat hij voor dit verslag heeft verricht. Ik onderschat het harde werk zeker niet en, zoals de heer Capoulas Santos zelf ook zei, maakte het aantal amendementen het zeker niet makkelijker om een middenweg te vinden die kan dienen als basis voor een akkoord.
Wij bespreken nu al langer dan een jaar samen de gezondheidscontrole, soms tot in zeer groot detail, ten eerste op basis van het verslag-Goepel, en nu ten slotte op basis van het verslag-Capoulas Santos. Ik denk niet dat ik mijn waardering hoef toe te lichten voor de constructieve samenwerking die ik altijd met het Parlement heb gehad, en voor het feit dat wij altijd hebben geprobeerd te luisteren en een compromis te vinden dat voor beide zijden aanvaardbaar is.
Aangezien ik maar een beperkte tijd heb, kan ik onmogelijk ingaan op alle details, dus zal ik me concentreren op enkele van de meer belangrijke, te beginnen met de zuivelsector.
2007 is een zeer, misschien vreemd, maar zeker leerzaam jaar geweest. Één ding dat wij in 2007 hebben geleerd was dat door ons contingenteringsstelsel het aanbod niet altijd tegemoet kon komen aan de vraag. Als gevolg daarvan zagen wij hoe de prijzen van zuivelproducten gewoonweg de pan uit rezen. Heel wat landbouwers zeiden me dat dit prima was zolang het duurde, maar het resultaat was dat door de verhoogde productie, die duidelijk een reactie was op de verhoogde prijzen, de prijzen instortten.
Ik denk dat wij het er vandaag met elkaar over eens kunnen zijn dat de sector het werkelijk moeilijk heeft om een aantal van de klanten terug te halen die de melk- of de zuivelsector verlieten omdat zij de prijzen te hoog vonden. Ik zie dat het Parlement daarom een verhoging van 1 procent voorstelt, maar dit slechts gedurende twee jaar, en daarmee een verhoging van 2 procent tussen nu en 2010.
Ik denk dat het belangrijk is dat wij de gevolgen herevalueren van de besluiten die wij in de zuivelsector zullen nemen, maar dat 2010 daarvoor te vroeg zal zijn. Ik denk dat wij daarom 2011 moeten aanhouden, en dat wij daarbij duidelijk aan moeten geven dat wij er voor open zullen staan alles in 2011 te bespreken. Het feit is echter dat het contingenteringsstelsel in 2015 verloopt.
Uit alle besprekingen die wij hebben gevoerd heb ik ook begrepen dat de oprichting van dit melkfonds dringend noodzakelijk is. Ik ben het ermee eens dat bepaalde flankerende maatregelen zouden moeten worden aangepast of goedgekeurd, en ik ben ervan overtuigd dat er heel wat gedaan kan worden binnen het nieuwe artikel 68.
Ik erken dat het huidige artikel 69 te smal en veel te restrictief is om op een toekomstgerichte manier te worden gebruikt, daarom verbreden we nu de mogelijkheden binnen het nieuwe artikel 68. Als wij een goede combinatie kunnen vormen van artikel 68 en de nieuwe mogelijkheden voor plattelandsontwikkeling, dan ben ik er vrij zeker van dat wij oplossingen zullen vinden voor de specifieke problemen die wij in bepaalde gebieden tegenkomen.
Wat betreft de regeling inzake enkele betaling, wat betreft ontkoppeling, stelt de Commissie voor dat wij de mogelijkheid handhaven om de betaling op twee of drie gebieden - zoogkoeien, schapen en geiten - te koppelen, omdat wij erkennen dat men met specifieke problemen te maken krijgt in deze drie gebieden. Men wil ook vasthouden aan gekoppelde betalingen voor de premie voor mannelijke runderen, voor eiwitgewassen en voor droog veevoeder. Mijn fundamentele mening is dat het belangrijk is om het systeem los te koppelen - dit is eigenlijk een fundamenteel onderdeel van alle hervormingen die zijn ondernomen - en wij moeten opnieuw de mogelijkheden voor vereenvoudiging bekijken om zo iedere mogelijkheid aan te grijpen om ons systeem te vereenvoudigen. Ik sta echter open voor het vinden van een oplossing die minder ingewikkeld is dan wat wij eerder hebben voorgesteld.
Wij hebben een benadering voorgesteld waarbij ontkoppeling in twee stappen plaats vindt, en ik zou, samen met het voorzitterschap, bereid zijn om dit in één stap te doen, maar dit dan wel uit te stellen tot 2012 - het laatste toepassingsjaar - zodat het effect zal hebben vanaf het begrotingsjaar van 2013. U had gelijk toen u de vraag stelde: waarom het ingewikkelder maken dan noodzakelijk is? Zoals ik zei moet artikel 68 gebruikt worden als een flexibeler instrument maar met bepaalde beperkingen, omdat u een situatie wilt waarin 10 procent koppeling mogelijk is. Ik denk wij een situatie moeten vermijden waarbij ontkoppeling via een achterdeur gebeurt, via artikel 68.
Last but not least, als het gaat om modulatie, als het gaat om plattelandsontwikkeling en de nieuwe uitdagingen, denk ik dat wij het er allemaal over eens zijn dat wij meer geld nodig hebben om deze nieuwe uitdagingen aan te gaan. Klimaatverandering staat bovenaan onze lijst. Dus moeten wij nieuwe manieren vinden om ons water te beheren. Water is een schaars goed, maar van groot belang voor de landbouw, vooral in sommige van onze zuidelijke gebieden, zodat wij nieuwe technologieën moeten gebruiken om water te gebruiken op de meest intelligente manier om zo verspilling van water te vermijden. Dit is mogelijk, maar er is zeker geld voor nodig.
Dat is de reden waarom ik deze overdracht van de eerste aan de tweede pijler heb voorgesteld: 8 procent, geleidelijk ingevoerd in de loop der jaren. Ik weet dat wij morgen hierover mogelijk tot een compromis zullen komen, maar ik zou willen benadrukken dat hier zeker geld voor nodig zal zijn, net zoals dat het geval is voor biodiversiteit en voor de melkassen die wij in het systeem hebben gezet.
Ik zal niet ingaan op de details van progressieve modulatie. Ik ben op de hoogte van de verschillende standpunten en weet dat men nu zegt: "1, 2, 3". Ik ben zeker dat wij ook wat dit onderwerp betreft tot een redelijk compromis zullen kunnen komen.
Ik ben slechts op enkele van de belangrijkste kwesties in gegaan, en ik ben er zeker van dat ik na het debat de kans zal hebben om te antwoorden, maar ik ben vastbesloten om, samen met het voorzitterschap, tot een redelijk compromis te komen. Wij weten allemaal dat je nooit alles krijgt wat je wilt, dus denk ik dat we moeten accepteren dat er van ons allen gevraagd zal worden wat water bij de wijn te doen om tot een compromis te kunnen komen dat in het voordeel zal zijn van de Europese landbouwsector in een meer geglobaliseerde wereld.
Kathalijne Maria Buitenweg
Rapporteur voor advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid. - Voorzitter, de Commissie milieubeheer vindt het belangrijk om een betrouwbare overheid te zijn. Dat houdt niet in dat je geen grote veranderingen kunt doorvoeren, maar wel dat je ze dan ruim van tevoren moet gaan aankondigen en dat er ook alternatieven voor mensen voorhanden moeten zijn.
Vorig jaar heeft de Europese Commissie een mededeling ingediend over de gezondheidstoestand van het gemeenschappelijk landbouwbeleid. Het landbouwbeleid zou radicaal hervormd moeten worden. Het was de bedoeling om krachtig te snoeien in de rechtstreekse subsidies en om het rendement in termen van milieubescherming en van werkgelegenheid te verhogen. Wij zijn uiteindelijk teleurgesteld in de uitwerking van de voorstellen, omdat deze volgens ons vooral een paar onbeduidende besparingen op de rechtstreekse subsidies behelst. De boeren zouden niet gesubsidieerd moeten worden naar gelang van de vroegere opbrengst of hun landeigendom. De Commissie milieubeheer wil dat dit gebeurt voor de openbare diensten die zij verlenen, zoals de uitbreiding van de biodiversiteit en het waterbeheer, en voor hun werkzaamheden ten behoeve van het milieu, het welzijn van dieren en de voedselveiligheid die de wettelijke verplichtingen overstijgen. Wij willen dat dit per 2020 gebeurt.
Vanavond praten we over de achteruitgang van de bijenstand. Om deze te keren zal minder moeten worden gespoten en moet de biodiversiteit worden bevorderd door bufferstroken, en in dit verband vormen de gentechnologie en ook de intensieve eenzijdige landbouw een probleem. Ik hoop dat we ons zowel vanavond als vanmorgen inzetten voor een landbouw waarbij akkerbouw en natuur elkaar versterken.
Markus Pieper
rapporteur voor advies van de Commissie regionale ontwikkeling. - (DE) Mevrouw de Voorzitter, mevrouw de commissaris, dames en heren, we hebben enige vooruitgang geboekt in ons streven naar vrije landbouwmarkten, zowel wat betreft het openbreken van de marktregulering, als wat betreft het sociaal en economisch verzachten van het Europese beleid.
Ik juich uitdrukkelijk toe dat de Commissie ten aanzien van verschillende voorstellen van het Parlement reeds een positief standpunt heeft ingenomen. Verder zou ik de rapporteur willen bedanken voor het feit dat hij een groot aantal voorstellen van de Commissie regionale ontwikkeling met betrekking tot modulatie en plattelandsontwikkeling heeft opgepakt. Wij hebben echter nog één wens: we willen meer kleine boerderijen vrijstellen van de extra beperking van de middelen. De Commissie regionale ontwikkeling is, evenals een groot aantal andere collega's, van mening dat de vrijstellingsdrempel moet worden verhoogd tot maximaal 10 000 euro.
Mevrouw de commissaris, in tegenstelling tot wat sommigen menen - wij weten allen op wie ik doel - is dit geen belachelijk voorstel. Integendeel: ons voorstel is zeer serieus, want het is erop gericht landbouwbedrijven planningszekerheid te geven bij de invoering van de markteconomie. Bovendien worden met ons voorstel de beloften van de landbouwhervormingen van 2003 nagekomen. De heftige marktbewegingen van de afgelopen maanden hebben met name kleinere landbouwbedrijven getroffen. Daarom zouden we hun politieke steun moeten bieden. Dit programma zou natuurlijk speciale programma's in bepaalde sectoren kunnen inperken. Wij moeten ons echter bewust worden van de fout in het systeem. We kunnen melkveehouders niet korten op hun subsidies om vervolgens het zo gefinancierde melkfonds als redding aan te prijzen.
Als er geld nodig is voor deze structurele wijzigingen, moet dit worden gezocht in ongebruikte landbouw- en structuurfondsen. Zolang het echter heen en weer geschoven wordt tussen de eerste en tweede pijler, zal het landbouwbeleid tegenstrijdig en onberekenbaar blijven. Daarom roepen wij, de Commissie regionale ontwikkeling, op tot planningszekerheid ten behoeve van de programma's voor plattelandsontwikkeling en ten behoeve van de inkomsten van de landbouwers. Beide zijn alleen mogelijk als we de bedrijfsgerichte benadering van compensatiegelden in de toekomst strikt scheiden van regionale programma's. Wij zouden graag voorstellen in deze richting willen zien van de Commissie.
Lutz Goepel
namens de PPE-DE-Fractie. - (DE) Mevrouw de Voorzitter, twee minuten is waarachtig erg kort om een heel jaar zorgvuldig werk aan de gezondheidscontrole te behandelen. Ik kan slechts een paar zaken aan de orde stellen. Ter herinnering: in november 2007 kondigde de Commissie 8 procent modulatie plus 45 procent degressie aan. In het verslag-Goepel werd een progressieve modulatie van 4 procent gemeld, dat wil zeggen modulatie afhankelijk van bedrijfsgrootte. Vervolgens kregen wij als aanbod van de Commissie 8 procent basismodulatie en 9 procent progressieve modulatie - in totaal 17 procent - te horen, en onlangs zijn we bij een stemming in de commissie aangeland bij een percentage van 5 procent. Wij vonden het belangrijk dat alle modulatiemiddelen in de regio zouden blijven en ongeacht de omvang of rechtsvorm van het landbouwbedrijf zouden worden gebruikt.
Mevrouw de commissaris, u hebt opgeroepen tot meer flexibiliteit voor de lidstaten tijdens de overgang naar het nieuwe systeem. Dit zou neerkomen op meer mogelijkheden voor het invoeren van verdere ontkoppeling en zou een breuk met historische referentiewaarden vormen. In principe ben ik hier voorstander van. Debatten binnen de commissie hebben laten zien dat dit niet op alle gebieden raadzaam is, hetgeen bij het verlaten van kleinere marktordeningen vooral in het oog moet worden gehouden met betrekking tot gewassen. Nieuwe uitdagingen en een groeiende mondiale mobiliteit in de markten vragen om nieuwe en flexibele mechanismen. In de melksector hebben we ook artikel 68 kunnen herdefiniëren om benadeelde gebieden te ondersteunen.
Tot slot komen we te spreken over melk, de meest complexe kwestie in deze evaluatie. Juist omdat deze kwestie zo complex is, had ik het geheel van melkgerelateerde problemen met opties en aanvullende maatregelen liever behandeld als een complex verslag wanneer in 2010 of 2011 de quota worden afgeschaft. Het melkfonds is echter vrij omvangrijk en zal, vooral in benadeelde gebieden, extra ondersteuning bieden aan melkveehouders. Het bevorderen van investeringen voor melkveehouders zonder bindende quota in de hele EU mag niet worden weggehoond, aangezien dit de koopdruk die ondernemingen ondervinden, zou verminderen.
Tot slot nog een opmerking van persoonlijke aard: ik zou graag mijn medewerkers willen bedanken voor hun inspanningen voor de voltooiing van dit pakket tegen het einde van mijn actieve periode als lid van het Parlement onder Frans voorzitterschap.
(Applaus)
Stéphane Le Foll
namens de PSE-Fractie. - (FR) Mijnheer de commissaris, mijnheer de minister, mijnheer Capoulas Santos, ik neem met genoegen het woord, en zoals de heer Goebbels zei: twee minuten over een dergelijk belangrijk verslag is niet lang.
Wat ik wil zeggen is simpel. Ten eerste wil ik het evenwicht in het verslag dat de heer Capoulas Santos vandaag heeft gepresenteerd, verdedigen. Het was nodig om het gemeenschappelijk landbouwbeleid te vernieuwen, hetgeen het doel is van de gezondheidscontrole, maar tegelijkertijd was het evenzeer nodig om de eenheid van dit beleid op Europees niveau te behouden, zodat het een beleid blijft dat landbouwdoelen door heel Europa stelt. Dat evenwicht wil ik nu verdedigen door het noemen van vier voorbeelden.
Het eerste voorbeeld is dat van melkquota, die een debat hebben uitgelokt, en naar mijn mening is het uiteindelijke standpunt het juiste - dat meen ik oprecht. Wij moeten waakzaam blijven bij deze kwestie. Allen die snel willen handelen om de geproduceerde hoeveelheden te verhogen en af te komen van op marktwerking gebaseerde mechanismen, lopen een aanzienlijk risico de melkprijs te zien dalen en zichzelf zeer moeizaam herstructureringswerk op de hals te halen.
De ontkoppeling van de steun: ook hier hebben we een standpunt ingenomen die in mijn optiek evenwichtig is. Totale ontkoppeling brengt vele vormen van productie in gevaar. We moeten de verschillende vormen van productie in Europa beschermen: schapen, rundvee, geiten en kleinschalige groenteteelt.
Wat betreft reguleringsmechanismen kunnen we ons in feite bedienen van het verzekeringsmechanisme, maar we moeten eveneens publieke mechanismen behouden die preventie en regulering mogelijk maken. Dat is wat er in dit verslag staat en naar mijn mening zeer belangrijk is.
Tot slot: wat betreft de algemene ontwikkeling van hulp en de manier waarop we daarmee omgaan, wil ik zeggen dat er belangrijke stappen zijn genomen door het moduleren en beperken van artikel 68. Zij zijn een stap in de goede richting naar een situatie die ervoor moet zorgen dat onze mondiale landbouwproductie duurzamer wordt. We moeten een operationeel model in gedachten houden dat is gebaseerd op individuen of groepen, en dat rekening houdt met drie doelstellingen, te weten economische, ecologische en sociale doelstellingen.
Niels Busk
namens de ALDE-Fractie. - (DA) Mevrouw de Voorzitter, de gezondheidscontrole van het GLB is gepresenteerd als een manier om te komen tot vereenvoudiging en eliminering van de bureaucratie. Dat waren de grote krantenkoppen waarmee we het debat zijn begonnen. Een andere grote kop was dat we de landbouw in de EU moeten voorbereiden op toenemende vrijhandel, met name voor de nieuwe periode na 2013, wanneer de looptijd van de bestaande overeenkomst afloopt. Tegelijkertijd was het ook van wezenlijk belang dat wij in Europa ons deel van de verantwoordelijkheid nemen om de productie van kwaliteitslevensmiddelen mogelijk te maken, niet alleen voor Europese consumenten, maar voor de gehele wereld, en met name voor het groeiende deel van de wereld waar tekort aan levensmiddelen is.
De melksector was de sector waar we werkelijk zouden moeten onderzoeken of wij in Europa er werkelijk op voorbereid zijn om ons in te stellen op een verhoogde productie. In dit verband vind ik het teleurstellend om deel te nemen aan het debat over de vraag in hoeverre we moeten beginnen met de zogenaamde "zachte landing" en de melkproducenten die dat wensen de mogelijkheid geven om de productie van melk te verhogen. Voor mij is dit een signaal dat wij in Europa niet bepaald voorbereid zijn op de verandering die in de toekomst, en met name na 2013, van ons wordt geëist.
Wat betreft de vereenvoudiging en eliminering van bureaucratie om het bestaan van landbouwers gemakkelijker te maken kunnen we vandaag rustig zeggen dat het nog niet zo gemakkelijk is om duidelijke of vele voorbeelden te vinden van manieren waarop we bureaucratie hebben geëlimineerd of vereenvoudigd. De gehele problematiek van cross-compliance, op welk vlak er vandaag de dag tamelijk grote verschillen tussen lidstaten onderling bestaan, is een gebied waar we de zaken naar mijn mening beter zouden moeten aanpakken. Het belangrijkste is dat deze herziening van het landbouwbeleid naar mijn oordeel in veel hogere mate duidelijk zou moeten aangeven welke richting we aan de landbouw willen geven, wanneer de overeenkomst in 2013 afloopt.
Een positief element is het beleid voor de plattelandsgebieden, en in dit verband is het natuurlijk belangrijk dat de gemoduleerde middelen in de plattelandsgebieden blijven, zodat ze ook daadwerkelijk van nut zijn. Tot slot had ik graag gezien, en ik denk ook dat dit de Europese landbouw ten goede was gekomen, dat we in het Parlement dichter bij het voorstel waren gebleven dat de Commissie ooit heeft ingediend.
Janusz Wojciechowski
namens de UEN-Fractie. - (PL) Mevrouw de Voorzitter, twee broertjes krijgen een zakje snoep van hun ouders. "Eerlijk zullen we alles delen," zegt de oudere van de twee, waarop de jongere antwoordt: "Laten we ze liever gelijk verdelen." Dit verhaal beschrijft de verhoudingen tussen de oude en de nieuwe lidstaten op landbouwgebied. De oude staten krijgen meer en de nieuwe duidelijk minder.
We beseffen best dat we in een overgangsperiode zitten, maar waarom moet deze situatie ook na 2013 voortduren? Waarom moeten de nieuwe lidstaten ook daarna verhoudingsgewijs twee tot drie keer minder krijgen dan de oude lidstaten? We horen maar steeds dat dit eerlijk is en dat er historische redenen voor zijn. Wij willen echter geen eerlijkheid, we willen gelijkheid. Voor de ongelijkheden onder het stelsel van productiesubsidies, dat voordelen voor landbouwers bood die meer produceerden, viel wel iets te zeggen. Maar nu we zijn overgegaan tot een stelsel van oppervlaktesteun, bestaat er geen enkele reden meer voor deze vorm van discriminatie. Dit moet na 2013 zijn afgelopen en dan mag geen onderscheid meer worden gemaakt tussen oude en nieuwe lidstaten. Wij, de nieuwe lidstaten, willen ook oud zijn!
(Applaus)
Friedrich-Wilhelm Graefe zu Baringdorf
namens de Verts/ALE-Fractie. - (DE) Mevrouw de Voorzitter, mevrouw de commissaris, deze besprekingen worden gevoerd onder ongunstige omstandigheden. Als de Ieren verstandig hadden gestemd, zouden we vanaf 1 januari 2009 mee hebben kunnen beslissen over landbouwvraagstukken en landbouwfinanciën.
Nu echter voeren wij onze besprekingen nog steeds binnen het oude stelsel, ook al heeft de huidige voorzitter van de Raad, de heer Barnier, ingestemd met onze deelname. Dit is een vriendelijk aanbod maar blijft slechts een vrome wens, want de dingen zijn nu eenmaal zoals ze zijn. Dit blijkt ook duidelijk uit de ontwerpdocumenten van de Commissie. Het eerste ontwerp dat de heer Goepel als rapporteur heeft bewerkt - hij heeft ons de getallen enkele minuten geleden gegeven - voorziet in een grote degressie: 10, 25, 45. Wij in het Parlement hebben deze getallen in ons opgenomen en hebben de arbeidskosten waarvoor speciale verzekeringsbijdragen moeten worden betaald, erbij opgeteld. Dit zou een herverdeling hebben betekend die als voorbeeld voor 2013 had kunnen dienen.
Nu vrezen wij dat we in 2013 te maken zullen krijgen met een lineaire verlaging. Over de getallen die de Commissie nu noemt, moet worden gezegd dat de berg een muis heeft gebaard. Dit voorstel is op zijn best halfzacht te noemen en heeft niets te maken met de diagnose die u correct stelt en waarmee ik het ook eens ben. U hebt zo-even de belangrijkste punten nog eens genoemd: water, klimaat, genetische diversiteit, hernieuwbare energie en melkproductie. Al deze factoren moeten worden meegewogen, maar de oplossing die u voorstelt, is ronduit belachelijk.
Laat ik even kort ingaan op de melksector. U bent ongetwijfeld bekend met de situatie in de melksector. Er bestaat een melkoverschot en de prijzen zijn gedaald tot een rampzalig niveau. Uw voorstel komt neer op een versnelling en een vergroting van de productiemogelijkheden. In een markteconomie wordt echter geproduceerd in overeenstemming met de vraag. Uw voorstel is te vergelijken met een auto-industrie die de kerstvakantie verkort of afschaft en een extra ploegendienst instelt om de voorraad auto's te vergroten. Dit is een verkeerde aanpak, en ik spreek mijn steun uit voor hetgeen de heer Goepel eerder zei, namelijk dat het zinvol zou zijn om de melkproductie niet nu, in het kader van de gezondheidscontrole, te regelen, maar wanneer we eindelijk beschikken over de marktanalysen die ons zo lang geleden zijn beloofd maar die er nog steeds niet zijn. Dan zouden we kunnen komen tot een redelijke conclusie in de melksector, die zou aansluiten op de markt en de behoeften van de melkveehouders.
Vincenzo Aita
namens de GUE/NGL-Fractie. - (IT) Mijnheer de Voorzitter, waarde collega's, ik denk dat het debat van de vandaag en de daaropvolgende stemming een belangrijke fase vormen voor het gemeenschappelijk landbouwbeleid.
Ik denk dat wij, met het oog op wat er in de afgelopen jaren is gebeurd, met name in de laatste twee jaar, een nóg sterker GLB nodig hebben in Europa. Door dit lange proces en met het werk dat de heer Capoulas Santos heeft verricht hebben wij wel enkele kwesties opgelost, maar binnen een oud systeem. De thema's die de afgelopen twee jaar centraal stonden voor Europa zijn de volgende, die ik graag wil benadrukken. We zijn in 2003 begonnen met de gezondheidscontrole van het GLB.
Bepaalde gegevens zouden ons aan het denken moeten zetten of we op de juiste weg zijn, hoewel in de afgelopen anderhalf jaar uitstekend werk is verricht. We verliezen een enorm aantal arbeidsplaatsen. Volgens de gegevens van Eurostat - en dat zijn gegevens tot 2005, dus we weten niet wat er in 2007 en 2008 is gebeurd - hebben zo'n twee miljoen werknemers in de vaste, seizoens- en familiesectoren hun baan verloren. Andere cijfers - ook van Eurostat - tonen aan dat tussen 2003 en 2005 611 000 ondernemingen failliet zijn gegaan. In de huidige periode van economische crisis dienen de lidstaten krachtig op te treden tegen banken en industrieën, maar in geen enkel land wordt de landbouwsector ter discussie gesteld, omdat iedereen verwacht dat het GLB en het communautaire beleid hier wel voor zorgen.
Met de maatregelen die wij nemen, gaan wij denk ik in tegen de werkelijke behoeftes van landbouwers en de maatregelen waar zij behoefte aan hebben, namelijk ze helpen uit een situatie van ondergeschiktheid ten opzichte van productie en marketing te komen, want het is tevens een feit - ik rond af - dat landbouwbedrijven in de afgelopen twee, drie jaar een deel van hun inkomen zijn kwijtgeraakt, ten gunste van de transformatie van de marketingsector.
Dit zijn de thema's die we hadden moeten behandelen. Wat dit betreft is het vooruitzicht met betrekking tot waar we overmorgen in de plenaire vergadering over zullen stemmen niet bepaald positief.
Witold Tomczak
namens de IND/DEM-Fractie. - (PL) Mevrouw de Voorzitter, financiële discriminatie van gezinsbedrijven en van de nieuwe lidstaten zijn twee fundamentele mechanismen van het gemeenschappelijk landbouwbeleid, hetgeen de EU verzwakt en in strijd is met de belangrijkste doelstellingen. De voorgestelde wijzigingen maken geen einde aan deze twee mechanismen. Hoe kunnen we de Europese landbouw op een eerlijke wijze hervormen zolang we 95 procent van alle landbouwbedrijven buiten beschouwing laten? Deze 95 procent zijn gezinsbedrijven, met niet meer dan vijftig hectare. Uit de landbouwpot van de EU krijgen ze echter slechts de restjes. De rijkste landbouwers, die samen slechts 1 procent van alle landbouwers uitmaken, krijgen meer dan negen miljard euro, oftewel meer dan 90 procent van alle landbouwbedrijven. Dit beleid is een klap in het gezicht van de gezinsbedrijven, de ruggengraat van de Europese landbouw. Het huidige en voorgestelde landbouwbeleid leidt tot ontvolking van het platteland, achteruitgang van het milieu en verlies van voedselzekerheid in enkele regio's, landen en de EU als geheel.
Peter Baco
(SK) De voorstellen van de Commissie voor de gezondheidscontrole van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB) zijn onder heel andere omstandigheden tot stand gekomen dan die waarin wij ons nu bevinden. Nu moeten wij vooral meer aandacht besteden aan het verminderen van de toenemende volatiliteit van landbouwmarkten, het sneller aanpassen van de prijzen aan het niveau van de wereldmarkt, het benadrukken van de onvervangbare rol van landbouw in de maatschappij, het versterken van de GLB-systemen en bovenal het beter gebruikmaken van de mogelijkheden van de landbouw van de nieuwe lidstaten, die nu niet dezelfde kansen krijgt.
De door de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling ingediende amendementen vormen helaas slechts ten dele een correctie op het inadequate antwoord van de Commissie op de onmiddellijke noden waarmee we nu worden geconfronteerd. In een poging om de EU-burgers te laten zien dat ze in staat is om het hoge niveau van landbouwsubsidies terug te dringen, heeft de Commissie bijvoorbeeld de uitvoering van de progressieve modulatie doorgezet.
Dit staat haaks op de steeds grotere behoefte aan een sterkere concentratie van productiefactoren. Het is evenwel totaal absurd om niet te willen instemmen met voorstellen om boerderijen niet als het eigendom van landheren te beschouwen, maar als rationele en levensvatbare federaties van kleine landeigenaren die niet met elkaar zouden kunnen concurreren. Daarom moet iedere afzonderlijke aandeelhouder als één boer worden geaccepteerd.
Ik verzoek daarom de heer Barnier, fungerend voorzitter van de Raad, tijdens de Raadsdebatten enige ruimte vrij te maken voor een oplossing van dit probleem.
Neil Parish
(EN) Mevrouw Voorzitter, laat ik beginnen met het bedanken van Commissaris Mariann Fischer Boel, de heer Barnier, fungerend voorzitter van de Raad, de heer Capoulas Santos, rapporteur en ook Lutz Goepel, voor onze samenwerking, evenals alle leden van de commissie voor hun harde werk. Wij vertegenwoordigen 27 lidstaten en, hoewel we niet direct 27 verschillende standpunten hebben inzake dit verslag, hebben we er toch een redelijk aantal. Samen hebben we in deze commissie een in mijn ogen verstandig compromis bereikt. Ook wil ik de Commissaris bedanken voor haar medewerking en hulp en in het bijzonder Michel Barnier voor onze versterkte samenwerking, ook al was het nog geen medebeslissing.
Wij moeten nu doorzetten en een verslag aannemen, een compromis bereiken en een standpunt innemen zodat de landbouwers in Europa precies weten welke kant we op gaan.
Het is nodig dat er voedsel wordt geproduceerd - dat hebben we afgelopen jaar duidelijk gezien - en we moeten de landbouwers bevrijden van bureaucratie; we moeten vereenvoudigen. Ook moeten we landbouwers zelf zakelijke besluiten laten maken. Dus moeten we vooruitgang boeken. Ja, we hebben een zekere mate van crisisbeheer nodig, maar we moeten niet terugkeren naar tijden van interventie - we moet een goed evenwicht bewaren.
Velen van ons vliegen Europa rond en wanneer we landen houden we van een zachte landing. De melkquota's vergen ook een zachte landing. We moeten de markt vrijlaten. De Commissaris zei dat er vorig jaar een grote vraag naar zuivelproducten was, dit jaar is die minder groot - maar volgend jaar zou er opnieuw een grotere vraag kunnen zijn en we hebben behoefte aan flexibiliteit om hieraan tegemoet te komen.
Landbouw en plattelandsontwikkeling zijn één en hetzelfde en wij moeten ons bewegen in een richting waarin we rekening houden met klimaatverandering en het beheer van water, waarin we de mogelijkheden van biobrandstoffen en biogas bekijken en we daadwerkelijk Europa in een goede positie plaatsen. We moeten niet achteruit gaan, want we verkeren in een goede positie wat betreft de WTO. Laten we doorzetten en het landbouwbeleid daadwerkelijk hervormen.
Brian Simpson
(EN) Mevrouw Voorzitter, eerst en vooral zou ik onze rapporteur willen bedanken voor al zijn harde werk aan dit delicate onderwerp.
Nochtans, ondanks zijn grote inspanningen, ben ik bang dat mijn nationale delegatie en ik niet achter dit verslag kunnen staan. Ik geloof dat het GLB een radicale hervorming nodig heeft. Het moet af van de oude directe subsidieroute en zich ontwikkelen in de richting van een systeem dat marktgeoriënteerd is, en dat belang hecht aan landelijke duurzaamheid en het milieu, en dat efficiënte landbouw erkent in plaats van dat het inefficiënte landbouw ondersteunt. Hoewel dit verslag op zich geen belangrijk hervormingsdocument is, zet het de toon voor toekomstige hervormingen in de periode na 2013. Daarom ben ik teleurgesteld in het resultaat van de stemming in de landbouwcommissie, die - in mijn ogen - opnieuw erop is uitgedraaid dat de commissie zich afkeert van een fundamentele hervorming van dit gewantrouwde systeem.
Ik wil in het bijzonder de nadruk leggen op verplichte modulatie. Ik kan geen standpunt verdedigen waarbij er minder geld gaat naar de ontwikkeling van het platteland en dat daarbij de noodzaak wegneemt voor lidstaten om nieuw modulatiegeld mede te financieren. Ik kan me niet vinden in de mening van de commissie dat wij af moeten stappen van volledige ontkoppeling, maar het meest zorgen maak ik me over de Commissie. Uw standpunt, mevrouw de commissaris, inzake verplichte modulatie is juist. Uw standpunt over ontkoppeling is juist. Eindelijk hebben wij een Commissie die daadwerkelijk het GLB wil hervormen, maar die heeft te maken met een Parlement dat zijn beloften wat deze kwestie betreft niet waar kan maken en gelooft dat de uitdagingen waar wij voor staan zouden kunnen worden opgelost door vast te houden aan het oude, in diskrediet geraakte systeem. Hou vol, mevrouw de commissaris, u hebt gelijk en ik vermoed helaas dat dit Parlement ongelijk krijgt.
Jan Mulder
Mevrouw de Voorzitter, het is bekend. Ik ben niet zo enthousiast over alle voorstellen van de gezondheidscheck. Stel dat ik boer zou zijn en ik zou in 2005 hebben berekend wat ik tot 2013 zou kunnen verwachten. Dan kan ik nu - een beetje hoofdrekenen - 8 procent minder door de modulatie, 10 procent minder door de nationale reserve en potentieel 9 procent minder door de aftopping van de hoge inkomenstoeslagen verwachten. Dat betekent in totaal 27 procent minder. Hoe kan een gemiddelde boer in de toekomst nog rekenen op een Europese overheid die haar belofte nakomt? Mevrouw Buitenweg noemde de 27 procent onbetekenend. Ik vind het een flinke hap in hetgeen beloofd is. Ik ben dus ook tegen die modulatie en de aftopping van die totale inkomenstoeslagen wil ik veel beperkter zien.
Ten aanzien van die nationale reserve denk ik dat we één kans moeten grijpen en dat is dat we zo snel mogelijk in geheel Europa een verzekeringssysteem tegen dierziekten en tegen plantenziekten ontwikkelen. Vroeger of later breekt er, met het vele reizen van de mensen, in Europa weer een besmettelijke dierziekte uit en budgettair zijn wij daar niet op voorbereid. Als dat weer zou gebeuren, zou ik niet weten waar de Commissie in de toekomst het geld vandaag haalt. Dat moet gebeuren via een verzekeringssysteem.
Wat betreft de melkquota's. Wij kunnen alleen maar zien dat zich internationaal steeds meer nieuwe markten ontwikkelen. Ik denk dat het voor Europa geen goede zaak is dat wij bijvoorbeeld tegen de Amerikanen of tegen de Brazilianen zeggen, die markt is voor u. Ook daaraan moeten wij deelnemen en daarom is een zachte landing van de melkquota's noodzakelijk.
Wij zouden drie maatregelen kunnen nemen: vermindering van de superheffing, geleidelijke verhoging van de quota's en vereffening, ieder jaar, van hetgeen niet vol gemolken is onder de boeren die het wel vol gemolken hebben en zelfs nog erover zijn gegaan.
Gintaras Didžiokas
(LT) Allereerst bedank ik iedereen die zo hard aan deze ingewikkelde, belangrijke wetgevingsinitiatieven - volgens mij de belangrijkste van het jaar - heeft gewerkt, en in het bijzonder de rapporteur, de heer Capoulas Santos. Ik heb niet veel tijd en daarom kan ik slechts kort iets zeggen over de belangrijkste kwesties met betrekking tot boeren in mijn land.
In de eerste plaats: het punt van gelijkmaking van rechtstreekse betalingen na 2013. Dit is zeer belangrijk en als we het hebben over solidariteit, eerlijke concurrentie en de gemeenschappelijke markt, moeten we ook overeenkomstig handelen. We moeten ervoor zorgen dat de steun op een juiste manier wordt toebedeeld.
Het tweede zeer belangrijke punt betreft de noodzaak om de beperkingen op landbouwterreinen op te heffen volgens de voorwaarde van 30 juni 2003. Als we over voedseltekorten, honger in de wereld en ten slotte biobrandstoffen spreken, dan moeten we toestaan dat de boeren gebruikmaken van de mogelijkheden die de bestaande middelen bieden.
Het allerbelangrijkst is dat we de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid van de EU moeten beschermen en dat we niet moeten toelaten dat er, ten gunste van allerlei twijfelachtige denkbeelden, versnippering in de landbouwbegroting optreedt.
Alyn Smith
(EN) Mevrouw Voorzitter, ik feliciteer en bedank alle collega's met het feit dat wij vandaag tot een succesvolle conclusie zijn gekomen. Toch deel ik de teleurstelling van mijn collega's over het feit dat we niet een beetje verder konden gaan en een beetje ambitieuzer konden zijn, maar laten we niet vergeten dat de gezondheidscontrole alleen maar over de gezondheidscontrole ging: de fundamentele hervorming zal later komen en daarom moeten we ons concentreren op vandaag.
Als we vooruit kijken naar 2013 is er zeker nog een hoop te doen, aangezien we een gemeenschappelijk landbouwbeleid hebben waar, zoals bij elk goed compromis, niemand echt gelukkig mee is. Ik haak dus in op de commentaren van Neil Parish en die van de heer Pieper, dat we naar de toekomst moeten kijken voor wat betreft hetgeen we met het gemeenschappelijk landbouwbeleid willen bereiken. Wij moeten in het bijzonder de hervorming van de structuurfondsen onderdeel maken van deze bespreking, omdat het GLB in de huidige vorm te ingewikkeld, te ondoorzichtig en te moeilijk is om er publieke steun voor te krijgen, terwijl de structuurfondsen een veel goedkopere en efficiëntere manier zou zijn om openbare milieugoederen te leveren. Wij moeten niet vergeten dat het GLB draait om de verlening van directe steun aan producenten van kwalitatief lokaal voedsel. Als wij dat in ons achterhoofd houden kunnen we niet ver de mist in gaan. Dat is de ultieme beloning en vandaag hebben we een stap in de goede richting gezet om dat te bereiken.
Ilda Figueiredo
(PT) Met de nodige bezorgdheid nemen wij deel aan dit debat over verdere wijzigingen van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB). De verandering van het beleid is in wezen gericht op meer liberalisering en het ondergeschikt maken van het GLB aan de internationale markten, zonder rekening te houden met het feit dat landbouw een strategische sector is en dat voedselveiligheid en -soevereiniteit de belangrijkste steunpilaren dienen te zijn om de burgers van onze landen voedsel van kwaliteit te garanderen.
De sociale onverschilligheid ten opzichte van de manier waarop deze hele hervorming verloopt is eveneens onaanvaardbaar. Er wordt geen rekening gehouden met de ernstige sociale situatie van dit moment ten gevolge van de werkloosheid, en wat nog rest van de familielandbouw wordt nu ook met vernietiging bedreigd. In bijzonder het verminderen van de steun voor kleine boeren, het aangekondigde einde van het stelsel van melkquota, het hernationaliseren van de kosten van het GLB en het handhaven van onrechtvaardige regels voor steunverlening zijn ernstige zaken.
Daarom blijven we hameren op onze voorstellen die zijn ingediend om steun te garanderen voor producerende boeren, de instabiliteit in de productiesectoren ten gevolge van prijsschommelingen te bestrijden en de achteruitgang van het platteland en de leegloop van vele regio's te beletten.
Georgios Georgiou
(EL) Mevrouw de Voorzitter, allereerst zijn wij collega Luis Manuel Capoulas Santos en alle andere collega's die hebben meegewerkt aan de opstelling van dit lovenswaardige verslag, dank verschuldigd.
De Griekse gebieden waar de mensen wonen die zich bezighouden met de tabaksteelt, zijn de armste van Griekenland, en ik vrees dat zij in absolute cijfers eveneens de armste gebieden van Europa zijn. Deze mensen kunnen alleen maar in de tabaksteelt werken en vragen ook niets anders dan dat het steunstelsel voor tabak tot 2013 wordt verlengd. Zij vragen eveneens dat, indien mogelijk, de in 2004 begane onrechtvaardigheid wordt goedgemaakt en dat vanaf 2010 50 procent van de tabakspremie in de eerste pijler wordt gehandhaafd ter ondersteuning van hun inkomens. Dit is, mevrouw de Voorzitter, eerder een humanitair vraagstuk dan een technisch vraagstuk.
Jim Allister
(EN) Mevrouw Voorzitter, in de beschikbare tijd zal ik me concentreren op de zuivelindustrie, omdat - zoals de Commissaris vorige week uit onze vergadering heeft kunnen opmaken - deze in mijn kiesdistrict in de problemen is geraakt, door de sterke daling van de prijzen. Deze prijsdaling versterkt me in mijn mening dat het afschaffen van melkquota's voorbarig en onvoorzichtig is en niets zal uitrichten om de markt te stabiliseren.
Eveneens, lijkt het verminderen van de waaier van beschikbare maatregelen voor marktregulering me onnodig en dwaas, gezien de instabiliteit die nu de markt beïnvloedt. Wij hebben zinvolle mogelijkheden voor marktregulering nodig als we een ondergrens voor deze markt willen instellen en aan willen houden. Zonder deze zaken, steven we af op een alles behalve 'zachte landing' voor zuivel.
Ik betreur daarom dat in een tijd waarin sommige lidstaten flexibiliteit vertonen - met Frankrijk dat onderbesteding terugvoert naar de schapensector en Duitsland dat het heeft over een melkfonds - de Commissie zich aan banden wil leggen door zijn werkterrein te beperken door maatregelen voor marktregulering nodeloos af te schaffen.
Agnes Schierhuber
(DE) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, mijnheer de voorzitter van de Raad, allereerst wil ik de rapporteur voor het wetgevingsvoorstel en de rapporteur voor het initiatiefverslag bedanken. De hervormingen van 2003 en 2004 waren belangrijke stappen in de hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB). De grondige herziening van het GLB is op zichzelf geen fundamentele hervorming, maar een verdere belangrijke stap in het waarborgen van een modern, multifunctioneel en concurrerend gemeenschappelijk landbouwbeleid. Met betrekking tot de prioriteiten is er niets veranderd. De eerste zorg betreft voedselproductie, gevolgd door veevoer en tot slot energievoorziening.
Het belang van de melkproductie, vooral in bergachtige gebieden, waar weidelandbouw vaak de enige optie is, is al besproken. In dit geval doen we niet slechts aan milieubehoud, maar ook aan behoud van arbeidsplaatsen, iets wat naar mijn mening even belangrijk is. De voorbereiding van de zachte landing na 2015 is naar mijn mening een belangrijke kwestie. Op dit moment ben ik tegen een algemene verhoging van de melkquota. Ik ben van mening dat we in een tijd waarin zo'n groot melkoverschot bestaat, voorzichtig moeten zijn. Iedereen die de voedselprijzen aanvoert als reden voor een verhoging van de quota, gaat voorbij aan het feit dat een melkveehouder minder dan 30 procent van de verkoopprijs ontvangt, terwijl de verkoopprijs in de supermarkten - zelfs in mijn eigen lidstaat - nu op hetzelfde niveau ligt als 25 jaar geleden.
Het is essentieel dat de tweede pijler wordt gestabiliseerd zonder dat de eerste wordt uitgehold. Wij zijn verheugd over het feit dat artikel 68 dankzij de beslissingsautonomie van de lidstaten opnieuw wordt beoordeeld. Ik ben eveneens verheugd over het feit dat er een overeenkomst is bereikt over het melkfonds, waarin ook de productie in bergachtige gebieden en benadeelde regio's wordt behandeld.
Tot slot zou ik mijn hoop willen uitspreken dat de Raad en de Commissie in de komende dagen tot een compromis zullen komen. Ik ben ervan overtuigd dat het gemeenschappelijk landbouwbeleid verder zal worden ontwikkeld, zodat we ook in de toekomst in alle regio's van de EU over een multifunctionele, duurzame landbouwproductie zullen beschikken.
Rosa Miguélez Ramos
(ES) Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de Commissaris, we kunnen ons vinden in de doelstellingen van deze 'gezondheidscontrole', maar we zijn het niet eens met alle voorgestelde maatregelen.
Gezien de dreiging van nieuwe financiële, klimaat-, gezondheids- en andere risico's kunnen we stellen dat het gemeenschappelijk landbouwbeleid verre van verouderd is en dat er een fundamentele rol voor dit beleid is weggelegd bij het waarborgen van mondiale voedselzekerheid en het in stand houden van onze plattelandsgemeenschappen.
In 1992, ten tijde van de hervorming van MacSharry, waren we zo naïef om te geloven dat de voedselvoorziening meer dan veiliggesteld was en dat de markt alles netjes op zijn plaats zou zetten. Maar we hebben gezien dat een almaar verder globaliserende markt niet leidt tot de gewenste stabiele agrarische productie van veilig voedsel tegen redelijke prijzen op het hele Europese grondgebied.
De stijging van de grondstofprijzen, die nu weer aan het dalen zijn, is een goede les voor ons geweest, samen met de stijging van de productiekosten van meststoffen en veevoeder, en heeft een aantal sectoren, zoals die van het schapen- en rundvlees, in een diepe crisis gestort.
Mevrouw de commissaris, van dit jojo-effect lijken we niet meer af te komen. Ik wil met name de sector schapen en sector melk noemen. De schapensector zit in een neerwaartse spiraal. Er zijn communautaire steunmaatregelen nodig, zoals het Parlement afgelopen juni heeft gevraagd, en artikel 68 zal niet voldoende zijn.
De melk: voor een zachte landing is een overgangsperiode nodig waarin de sector zich kan aanpassen zonder last te hebben van het strakke korset dat de huidige quota op dit moment vormen, en bovendien, mevrouw de commissaris, is de situatie niet in alle lidstaten vergelijkbaar of hetzelfde.
Donato Tommaso Veraldi
(IT) Mijnheer de Voorzitter, waarde collega's, ik wil de rapporteur bedanken voor zijn uitstekende, positieve en intelligente verslag. Het thema van de gezondheid van het GLB is een zeer belangrijk onderwerp, omdat het tot doel heeft het concurrentievermogen van de Europese landbouw te verbeteren.
Ik wil slechts twee zaken onderstrepen: de verhoging van de melkquota, die moet leiden tot meer groei in de landen die te weinig produceren en de landen waar de nationale quota worden overschreden, en de verlenging van de gekoppelde steun voor de tabaksteelt tot 2012.
Wat het laatste betreft, wil ik eraan herinneren dat de productie van ruwe tabak in Europa, ondanks de zware weerstand tegen de mogelijkheid om het akkoord van 2004 te herzien, omdat een groot aantal landen het moraal onaanvaardbaar vindt een dergelijk product te subsidiëren vanwege de gevolgen ervan voor de volksgezondheid, niet meer bedraagt dan 4 procent van de wereldwijde productie en dat de Europese Unie de belangrijkste importeur is van ruwe tabak uit derde landen, om in meer dan 70 procent van haar eigen behoefte te voorzien.
Ik vind dan ook dat wij de plicht hebben een goede oplossing te vinden, teneinde verdere gevolgen voor de economie en de werkgelegenheid te voorkomen en te voorkomen dat niemand meer tabak produceert.
Andrzej Tomasz Zapałowski
(PL) Mijnheer de Voorzitter, een van de voornaamste taken van het huidige en toekomstige gemeenschappelijk landbouwbeleid is ervoor te zorgen dat elke EU-lidstaat zichzelf kan bedruipen. Als we de conclusies van de herziening lezen, zie ik dat de hierin voorgestelde wijzigingen de meeste regelingen behelzen die tot verbetering van de productiesituatie op de nationale markten moeten leiden. Dat is een goede zaak. Desondanks ben ik bezorgd over het gebrek aan overeenstemming over een algehele wijziging van de aanpak om de steun voor alle EU-lidstaten op een gelijk niveau te krijgen, hetgeen een gezonde concurrentie in en buiten de Gemeenschap zou bevorderen.
Deze herziening bevestigt echter ook dat op landbouwgebied de protectionistische houding van de zogenaamde oude EU-lidstaten tegenover de landen die later zijn toegetreden tot de EU, nog steeds bestaat. Het feit dat ook andere sprekers hierop gewezen hebben, geeft de ernst van dit probleem aan en tevens de onverminderde onverschilligheid van de kant van de Commissie ten aanzien hiervan. Het is van groot belang dat het Parlement ook kennis heeft genomen van de oneerlijkheid van de oorspronkelijke toewijzing van de melkquota. Het is een goede zaak dat we dit probleem, zij het met enige schroom, nu eindelijk eens trachten aan te pakken.
Marie-Hélène Aubert
(FR) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, mijnheer Barnier, gedurende de drie laatste dagen vonden de Europese ontwikkelingsdagen plaats. Daar is veel gesproken over de voedselcrisis, die de armste landen zwaar treft. In alle toespraken werd benadrukt dat het absoluut noodzakelijk is dat de ontwikkelingslanden hun eigen landbouw ontwikkelen door hun bodem en hun natuurlijke hulpbronnen optimaal te benutten.
De dichterlijke vervoering van degenen die, gisteren en vandaag opnieuw, opriepen tot vermindering van de staatsinterventie en overheidssteun, verregaande liberalisering, privatisering en de degradatie van landbouw tot een nagenoeg prehistorische activiteit, lijkt nu overigens zowel lachwekkend als schandalig gezien de radicale ommezwaai ten faveure van zware overheidsinvesteringen in landbouwproductie en voedselonafhankelijkheid.
Ons debat van vandaag heeft een rechtstreekse invloed op de toekomst van de landbouw in de ontwikkelingslanden. De gezondheidscontrole van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB), die begon voor het hoogtepunt van de voedselrellen en de desastreuze verstoring van de markten, houdt volgens mij onvoldoende rekening met de situatie van de landbouwgemeenschap in het Zuiden en hetgeen we moeten leren uit de ernstige ecologische, sociale, economische en financiële crises waarmee we nu geconfronteerd worden.
Ik vind het dan ook heel jammer dat er zowel in het voorstel van de Commissie als in het verslag van het Parlement zo weinig aandacht besteed wordt aan de sterke relatie tussen de landbouw in het Noorden en in het Zuiden. Ook het feit dat de beloofde 1 miljard euro op losse schroeven wordt gezet, toont aan dat we nog een lange weg te gaan hebben.
Sylwester Chruszcz
(PL) Mijnheer de Voorzitter, Poolse landbouwers en landbouwers uit Midden- en Oost-Europa die ingezetene van de EU zijn geworden, werden behandeld als tweederangs burgers, onder meer op het gebied van subsidies en melkquota. Er is sprake van een toenemende tendens dat deze discriminatie en ongelijke behandeling ook na 2013 gehandhaafd zal blijven. We mogen niet vergeten dat een groot deel van de landbouwbedrijven in het oostelijk deel van de EU gezinsbedrijven zijn. Gezinnen die direct worden getroffen door besluiten die in Brussel en Straatsburg worden genomen. Dit zijn de landbouwers die stemden voor toetreding tot de EU en aan wie vanaf 2013 gelijke behandeling werd beloofd. Moeten we hen nu gaan vertellen dat we ze voor de gek hebben gehouden?
Ik doe een dringend beroep op mijn collega's in dit Huis om duidelijk te maken dat het gemeenschappelijke van het gemeenschappelijk landbouwbeleid niet alleen betrekking heeft op de naam. Mooie woorden gaan gepaard met maatregelen die nadelige gevolgen hebben voor de Poolse en Europese landbouw, en dat is onaanvaardbaar.
In Brussel is vandaag een betoging van landbouwers van de vakbond Solidariteit. Ze willen de aandacht van de EU-autoriteiten vestigen op de moeilijke situatie van de melk- en graanboeren. Mijn steun hebben ze en ik denk dat dit soort betogingen in Brussel het beste bewijs zijn van het feit dat het niet zo goed gesteld is met de landbouwsector. Er moet eindelijk een eind komen aan de ongelijke behandeling van de nieuwe en oude lidstaten.
Esther Herranz García
(ES) Mijnheer de Voorzitter, een grote meerderheid van de landbouwers en veehouders wacht met spanning op de besluiten en akkoorden die de Raad van ministers van Landbouw van de Unie vandaag en morgen zal bereiken over deze gezondheidscontrole van het gemeenschappelijk landbouwbeleid, want het gaat niet om een gewone herziening, maar om een hervorming die vergaande veranderingen met zich mee zal brengen, zoals het verdwijnen van een groot aantal bedrijven, als er inderdaad zal worden gesneden in de landbouwsubsidies, zoals de Europese Commissie heeft voorgesteld.
Modulatie is het centrale punt van dit parlementaire verslag en zou wel eens een van de weinige elementen van de uitspraak van het Parlement kunnen zijn die enige impact op de onderhandelingen door de ministers van Landbouw van de Unie zullen hebben.
We verzetten ons al jaren tegen elke toename van wat we met een eufemisme 'modulatie' noemen, want als er voor het plattelandsontwikkelingsbeleid onvoldoende middelen beschikbaar zijn, is dat niet omdat de uitgavenplafonds binnen het gemeenschappelijk landbouwbeleid te laag zijn, maar omdat de politieke wil om voor deze essentiële pilaar voldoende communautaire middelen uit te trekken volledig ontbreekt.
Willen de markten liberaliseren? Natuurlijk willen we dat, maar dan wel met gelijke voorwaarden en omstandigheden voor alle producenten, binnen en buiten de Unie.
Op dit moment zet de Europese Unie de toekomst van veel landbouwers en veehouders op het spel, en ik wil in dit verband in het bijzonder wijzen op kwetsbare sectoren als de schapensector en de sectoren runderen en tabak, die in veel productiegebieden voor hun overleven afhankelijk zijn van deze gezondheidscontrole.
Sommige producenten, zoals de schapenhouders, vragen al niet meer om steun, maar willen zich op een waardige manier uit de markt terugtrekken, omdat ze hun rekensommetjes hebben gemaakt en de enige manier om te overleven het verlagen van het productievolume is. Ophouden met produceren is daarom de enige uitweg die we aan veel producenten bieden, waarna het gat dat daardoor zal ontstaan ongetwijfeld zal worden opgevuld door invoer uit derde landen, want de consument zal niet ophouden met consumeren en de wereld zal niet ophouden met het in hoog tempo vergroten van het aantal consumenten.
Het Parlement moet een prudent advies geven en de Raad moet daarnaar luisteren. Ik wil hierbij de voorzitter van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling, de heer Parish, bedanken voor alles wat hij heeft gedaan om ervoor te zorgen dat er naar het Parlement wordt geluisterd en het Parlement niet zo duidelijk en opzichtig door de Raad en de Commissie wordt genegeerd als tot nu toe het geval is geweest.
Csaba Sándor Tabajdi
(FR) Mijnheer Barnier, mevrouw Fischer Boel, ik hoop dat het uitstekende verslag van de heer Capoulas Santos kan dienen als een goede basis voor een compromis binnen de Raad gedurende het Franse voorzitterschap en ik hoop dat het Europees Parlement en de Raad samen de Commissie zullen temmen.
Dat zou willen zeggen - ik heb De Saint-Exupéry al geciteerd - dat de kleine prins de vos getemd heeft. Ik hoop dat we morgen daarin zullen slagen. Het volledig afschaffen van het interventiemechanisme is zeer gevaarlijk voor Europa en de Europese voedselveiligheid.
Het straffen van grote landbouwbedrijven zal veel schade berokkenen aan de Europese concurrentiekracht en bij de veeteeltbedrijven is het belangrijk de landbouwers die geen grond bezitten, te helpen.
Anne Laperrouze
(FR) Mijnheer de Voorzitter, in het begin van de jaren 2000 hebben we het financiële kader voor het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB) tot 2013 vastgelegd. Landbouwers hebben investeringen gedaan op basis van deze cijfers. Nu willen we halverwege de rit beslissen de betalingen die ze kunnen verwachten, te verminderen? Dat is niet eerlijk.
Ik ben tegen de modulatie die wordt aanbevolen door de Europese Commissie en het verslag van Capoulas Santos. Het GLB is bedoeld om de landbouw te ondersteunen en te structureren. We worden bijvoorbeeld geconfronteerd met een algemene daling van de veeteelt ten voordele van de invoer van schapen uit derde landen. Veetelers hebben een GLB nodig dat hen steunt. Ooienpremies zijn daarom nodig, alsmede milieubonussen voor het behoud van weideland en nationale reserves, om de ravage die wordt aangericht door ziekte-epidemieën, met name blauwtong, het hoofd te kunnen bieden.
Minister, commissaris, dames en heren, de landbouwers rekenen op ons!
Liam Aylward
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik ben er zeker van dat de Commissaris en de fungerend voorzitter van de Raad van me verwachten dat ik een oproep doe voor de invoering van de belangrijkste aanbevelingen van het verslag over schapen, dat met een overweldigende meerderheid hier in dit Parlement werd aangenomen.
Wat betreft modulatie ben ik tegen het percentage van 13 procent tegen 2012, en ben ik van mening dat het niet verplicht zou moeten zijn, en dat elke lidstaat zelf de vrijheid moet hebben om dit te beslissen. Voor melkquota's zou ik een verhoging van 2 procent, eerder dan de voorgestelde 1 procent willen zien, en landen die de capaciteit hebben om melk te produceren zouden dit moeten mogen doen, ten behoeve van een 'zachte landing' in 2015.
Maar het belangrijkst van al; bij de laatste hervorming van het GLB werd ons vereenvoudiging beloofd en, als er iets is waar landbouwers gek van worden, dan is het wel bureaucratie en administratieve rompslomp. Er zijn op dit moment meer ambtenaren die de Commissie vertegenwoordigen, meer lidstaten met landbouwafdelingen en plaatselijke autoriteiten die landbouwers controleren, dan er politieagenten zijn op straat die misdaad bestrijden. Dit is belachelijk. Landbouwers zouden hun gang moeten kunnen gaan en het noodzakelijke voedsel moeten kunnen bewerken en produceren dat nodig is voor een steeds groter groeiende bevolking.
Persoonlijk ben ik ervan overtuigd dat er, in mijn land, geen Lissabon II zal komen tenzij deze kwestie wordt aangepakt.
Véronique Mathieu
(FR) Mijnheer de Voorzitter, het verslag waarover we morgen zullen stemmen, is het resultaat van een jaar werken en onderhandelen over de toekomst van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en onze landbouwers. Op 20 november vorig jaar heeft mevrouw Fischer Boel haar voorstellen met betrekking tot de gezondheidscontrole aan ons voorgelegd.
Nu, na het voortgangsverslag van Lutz Goepel, is er het verslag van Capoulas Santos over het Commissievoorstel. Beide collega's verdienen felicitaties voor hun uitstekende werk. De Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling van het Europees Parlement heeft zich kranig geweerd tegen de aanvankelijke voorstellen van de Commissie, die naar ons gevoel te liberaal waren.
Ik blijf oplettend met betrekking tot de melksector en in het bijzonder de maatregelen die aan het schrappen van de quota voorafgaan. Ik denk met name aan de melkproducenten in de bergen, die niet het kind van de rekening mogen zijn van deze hervorming, en we zullen ervoor moeten zorgen dat ze niet uitgesloten worden, aangezien ze onze steun harder nodig hebben dan de anderen.
Ik wil geen onheilsprofeet zijn, maar ik kan me niet voorstellen hoe de Franse zuivelsector kan worden gegroepeerd in één enkele regio. Ik ben daarom heel blij met het voorstel om een fonds voor melk op te richten en het voorstel om vanaf 2010 de verhoging van de melkquota afhankelijk van de markttendensen te evalueren.
De berekeningen van de progressieve modulatie door de Commissie landbouw is naar mijn mening eerlijk en zou ons in staat stellen de regionale ontwikkeling en het landelijk karakter te bevorderen en de biodiversiteit op een duurzame manier te handhaven.
Ik was ook verheugd over de verduidelijking van de randvoorwaarden, omdat de invoering daarvan de landbouwers tot nog toe kopzorgen bezorgde.
Verder hoop ik dat we het Fonds voor tabak behouden, omdat het ons in staat stelt onze kleine landbouwbedrijven in Europa en een aanzienlijke werkgelegenheid in een regio waar niets anders kan worden geteeld, te behouden en ingevoerde producten te voorkomen.
Ten slotte, mijnheer Barnier, hebben we uw betrokkenheid gedurende al de onderhandelingen zeer gewaardeerd. U hebt veel geduld en vastberadenheid getoond en u hebt de zaken niet haastig afgehandeld, verre van. Het was echt fijn om met u samen te werken. Uw werk was voor ons van onschatbare waarde. Ik weet dat we op u kunnen rekenen.
Lily Jacobs
Voorzitter, in de jaren zestig heeft de Nederlander Sicco Mansholt, een vooraanstaand lid van mijn partij, vorm gegeven aan het Europese landbouwbeleid en daar zijn we trots op. Zijn visie was te zorgen voor voldoende en veilig voedsel voor alle Europeanen en fatsoenlijke inkomens voor de boeren. Die idealen verdedig ik hier opnieuw met hart en ziel. Maar er is in de afgelopen vijftig jaar veel veranderd: een snelgroeiende wereldbevolking, klimaatverandering, globalisering, oneerlijke handel en speculatie op voedselprijzen, zie de recente voedselcrisis.
Voorzitter, deze discussie over de health check gaat vooral over middelen, instrumenten en slim bedongen uitzonderingen. Ik vind het in de aanloop naar 2013 jammer dat het grotere geheel daarbij naar de achtergrond verdwijnt. Het is tijd voor een intelligente update van ons landbouwbeleid waarin we Mansholt's idealen behouden, maar de verouderde delen overboord gooien. Weg met exportsubsidies en productsubsidies. Het is hoog tijd voor eerlijke handel en meer aandacht voor duurzaamheid, gezondheid en innovatieve oplossingen voor de uitdagingen waarvoor we werkelijk staan. Dat zijn wij aan de rest van de wereld, onze toekomstige generaties en de Europese belastingbetalers verplicht.
Kyösti Virrankoski
(FI) Mijnheer de Voorzitter, krachtens het Verdrag zijn de doelen van het landbouwbeleid het ontwikkelen van de landbouw, het waarborgen van het inkomensniveau van boeren en redelijke consumentenprijzen, het stabiliseren van de markt en het garanderen van het aanbod.
De gezondheidscontrole van het landbouwbeleid is, behalve met het eerste doel, met al deze doelen in strijd en daarom is hiervoor in feite een wijziging van het Verdrag noodzakelijk. Steun voor boeren wordt in strijd met eerdere beloften verminderd, waardoor consumentenprijzen kunnen stijgen. De beperking van interventieaankopen en het schrappen van melkquota vergroten de marktschommelingen. Vorig jaar gaven wij meer dan 500 miljoen euro uit aan exportsubsidies voor melk. Het ontkoppelen van steun van de productie vermindert de productie, terwijl de aanvaardbaarheid ervan onzekerder wordt.
Het ontbreekt bij de gezondheidscontrole vooral aan solidariteit. Het voorstel van de Commissie weerspiegelt totaal niet het beginsel dat er ook duurzame landbouw moet kunnen worden bedreven in gebieden met de ongunstigste natuurlijke omstandigheden, ook al heeft de Europese Raad dat drie keer bevestigd. Familiebedrijven vormen een te zwakke onderhandelingspartner ten opzichte van voedselmultinationals en mondiale marktkrachten. Daarom hebben wij landbouwbeleid nodig.
Sergio Berlato
(IT) Mijnheer de voorzitter, commissaris, waarde collega's, onze belangrijkste doelstelling is ervoor te zorgen dat wij ook na 2013 nog over een gemeenschappelijk landbouwbeleid beschikken. Wij vinden dit van fundamenteel belang, niet alleen om de landbouwsector en het sociale en economische leven in de lidstaten te beschermen, maar ook omdat het aan het begin van het derde millennium strategisch gezien belangrijker is dan ooit om de voedselvoorziening in Europa veilig te stellen.
Mevrouw de commissaris, wij willen graag benadrukken dat wij de steunmaatregelen voor de verschillende GMO's waar nodig moeten blijven voortzetten. Verder vinden wij in het bijzonder dat:
a) de ontkoppeling van de hulp in de tabaksector de optie moet bieden gedeeltelijk gekoppelde hulp te behouden tot 2013, om volledige stopzetting van de productie te voorkomen, omdat dit hele sectoren in gevaar zou brengen en zowel werkloosheid als diverse andere economische en milieuproblemen zou veroorzaken in de bijzonder benadeelde gebieden. Ik wil de commissaris en de Voorzitter eraan herinneren dat het Europees Parlement zich al in grote meerderheid positief over dit thema heeft uitgesproken.
b) In de melksector zou het, om de markt op korte termijn weer in evenwicht te brengen en op lange termijn een zachte uitgang te bieden uit het quotasysteem, goed zijn de quota in elk marketingjaar tussen 2009-2010 en 2014-2015 met 2 procent te verhogen.
Sebastiano Sanzarello
(IT) Mijnheer de Voorzitter, waarde collega's, ook ik wil rapporteur Capoulas Santos en de heer Goepel graag feliciteren met het uitstekende werk dat zij hebben verricht.
We voeren een debat over een GLB dat tot stand is gekomen aan het eind van de jaren negentig en van kracht werd in 2003, in een geglobaliseerde wereld, waarin sprake was van overproductie en waarin wij volledig achter de excessieve steun aan de landbouwsector stonden. Wij kwamen met zaken als ontkoppeling, differentiatie van de steun, het stellen van voorwaarden, een teveel aan bureaucratie in het systeem voor steunverlening en binnen een paar jaar hadden wij, volgens minister Barnier, de ontwikkeling bereikt die wij voor ogen hadden. Dit is nu die gewenste ontwikkeling geworden: er is een gebrek aan productie, we hebben vooral problemen met de levering van graan, we produceren onvoldoende vlees in Europa en we zien een ongelooflijk aantal banen verloren gaan.
Ik vind dan ook dat de aanpak van de Commissie om de positie van 2003 te veranderen in de komende dagen moet eindigen, samen met het Franse voorzitterschap. We moeten de standpunten die met betrekking tot deze zaken zijn ingenomen, evenals de standpunten over modulatie, die overdreven lijken, herzien. Door hulpbronnen weg te nemen van producenten en ze te verplaatsen naar de tweede pijler, nemen we ze weg van degenen die iedere dag investeren en produceren in de landbouw, van degenen van wie wij vragen het land en de gezondheid van voedselproducten te respecteren, van degenen van wie wij veiligheid op het werk vragen, evenals dierenwelzijn en een hoge voedingswaarde en veiligheid van ons voedsel. Wij ontnemen hen steun in een wereld die steeds meer globaliseert en waarin steeds meer concurrentie is.
We moeten onze standpunten dus herzien, vooral onze standpunten over de melkquota, in landen als Italië, dat al 20 jaar lang lijdt onder het drama van te weinig productie, ondanks dat het veel potentieel heeft. De koppeling moet blijven - en ik sluit me aan bij de collega's die dit over de tabak hebben gezegd - omdat 500 000 gezinnen in Europa van deze sector afhankelijk zijn. Als we de koppeling opheffen, belanden zij zeker weten in de armoede, zonder daadwerkelijk - als dat is waar het om draait - bij te dragen aan het terugdringen van het aantal rokers.
Vincenzo Lavarra
(IT) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, waarde collega's, het verheugt me dat ik hier het bewijs zie van een positieve medebeslissingsprocedure met betrekking tot de landbouw, die tot stand is gekomen dankzij de verbeterde samenwerking tussen de Raad, de Commissie en het Europees Parlement. Dit belooft veel goeds en ik weet zeker dat u mij toestaat de heer Capoulas Santos te feliciteren met zijn evenwichtige verslag over modulatie, jonge boeren, veiligheid op de werkplek en over de nieuwe uitdagingen.
We gaan door een lastige transitie: we weten van de 'zachte landing', van ontkoppeling en andere innovatieve maatregelen. Tijdens deze transitie moeten we de boeren die geconfronteerd zullen worden met de opheffing van melkquota, beschermen, evenals benadeelde sectoren, zoals de tabaksector. We moeten van de gelegenheid gebruik maken om serieus na te denken over de periode na 2013, om de doelstellingen en de nieuwe missies van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLP) te herzien en een debat te initiëren over een manier om de tegenstrijdigheid tussen de eerste en de tweede pijler op te heffen.
Mairead McGuinness
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik bedank de Raad, de Commissie en de rapporteur voor al het harde werk dat zij hier hebben in gestoken. Het enige 'eenvoudige' aan het gemeenschappelijke landbouwbeleid, waar nog geen aandacht aan is besteed in dit debat, is het feit dat het budget vast is gezet en afneemt, terwijl wat er gevergd wordt van dit beleid, zoals klimaatverandering, biodiversiteit, en beheer van watervoorraden, toeneemt. Intelligent beheer van watervoorraden is een zeer goed idee, en de plaatselijke autoriteiten moeten lekken dichten. Dat is nog eens intelligent!
Laat ik het nu over zuivel hebben. Wat is er mis met het vaststellen van een verhoging van de quota met 2 procent en het vertrouwen te hebben dat landbouwers die voor de markt kunnen produceren, hieraan voldoen? Dit is niet verplicht. Laat de landbouwers beslissen. Wat betreft schapen, heeft het verslag van Aylward reusachtige verwachtingen gecreëerd die wij in dit Parlement steunen. Zij mogen niet teleurgesteld worden wanneer de Raad tot definitieve besluiten komt.
Wat betreft modulatie en artikel 68, hebben we het over het hergebruiken van landbouwfondsen voor deze nieuwe uitdagingen. Dit is onmogelijk en als het mogelijk is kan het alleen gedaan worden met minder regels, eerder dan met meer regels, wat het geval lijkt te zijn.
De grootste bedreiging voor het GLB en voor Europese landbouwers is gelegen in de herziening van de begroting, een nalatenschap van Tony Blair aan deze instelling, waarmee de financiering van landbouw bedreigd wordt. In antwoord op het commentaar van mijn collega Liam Aylward op het Verdrag van Lissabon, kan ik zeggen: ja, de inspecties vormden een probleem. Ik veronderstel dat de landbouwers in Ierland het Verdrag van Lissabon nu meer zullen steunen, omdat zij vrezen dat de lidstaten meer controle over het landbouwbeleid zullen hebben en zij bekend zijn met het gevaar daarvan vanuit onze begroting voor 2009, waarbij de Ierse Overheid de steun voor landbouw drastisch verlaagde: zij hebben meer vertrouwen in Europa dan in hun lidstaat. Dat moeten wij niet vergeten.
Het grootste probleem voor landbouwers in heel Europa zijn schommelingen in inkomen en prijsschommelingen. Wij hebben een behoefte aan maatregelen die de markt ondersteunen. Zij moeten flexibeler en intelligenter zijn en gebruikt worden wanneer wij ze nodig hebben, anders verlaten wij gezinslandbouwbedrijven en vernietigen wij wat wij in Europa hebben opgebouwd, namelijk een aanbod van kwalitatief, veilig voedsel. Ik wens u geluk bij uw beraadslagingen.
Bogdan Golik
(PL) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, ik wil me met name bedanken bij de rapporteur, Luis Manuel Capoulas Santos, voor het enorme werk dat hij de afgelopen maanden heeft verricht, en voor zijn grote bekwaamheid waarmee hij een compromis wist te vinden.
Het gemeenschappelijk landbouwbeleid moet het karakter van de Gemeenschap bewaren door ervoor te zorgen dat de gehele uitgebreide Europese Unie op voet van gelijkheid kan concurreren. Tot de vereisten om dit doel te bereiken behoort ook het streven naar uniforme subsidiepercentages in de hele Europese Unie. Ik hoop dat dit zal gebeuren in 2013, en dat niemand meer naar mogelijkheden zal lopen zoeken om dit proces verder te vertragen.
Aangezien ik niet veel tijd meer heb, wil ik me beperken tot slechts één kwestie. De nieuwe lidstaten moeten in toenemende mate voldoen aan eisen op het gebied van milieubescherming, voedselveiligheid en dierenwelzijn. Dit vergt hoge uitgaven in een kort tijdsbestek, wat voor deze landen gepaard gaat met een aanmerkelijke daling van het rendement van de landbouwproductie. Daarom moet de volledig invoering van deze beginselen worden uitgesteld totdat alle betalingen en subsidies op voet van gelijkheid worden verstrekt.
Ioannis Gklavakis
(EL) Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, ik wil de heer Capoulas Santos gelukwensen met zijn prachtige verslag, maar ik wil eveneens de coördinator en schaduwrapporteur, de heer Goepel, bedanken.
Ik wil kort drie opmerkingen maken. Het eerste en voor ons belangrijkste vraagstuk is dat het bestaande steunstelsel voor tabak tot 2013 wordt voortgezet en dat 50 procent van de subsidies in de eerste pijler blijft en niet wordt overgeheveld naar de tweede pijler. Mijns inziens zou dat onrechtvaardig en onbillijk zijn. Waarom? Wel, omdat u dat alleen in de tabaksector wilt gaan toepassen. Ten tweede is dit voor meer dan een half miljoen gezinnen rampzalig. Met name in mijn land, waar de meeste tabaktelers kleine arme boeren zijn, zullen de telers hun land in de steek laten en naar de grote steden trekken, hetgeen uitermate gevaarlijk is voor het milieu en het platteland.
Ik wilde wat dit betreft iets verduidelijken. Wij zijn allemaal tegen roken, maar wij mogen de dingen niet door elkaar halen. In Europa worden sigaretten gerookt en de Europese industrie heeft tabak nodig. Is het dan niet beter de tabak zelf te produceren in plaats van deze te importeren?
Ten tweede is het wenselijk het huidig steunstelsel te handhaven met het oog op de bijzondere rechten, met name de bijzondere rechten in de veeteelt.
Ten derde ben ik tegen de door de Commissie voorgestelde drempels voor de toekenning van rechtstreekse steun. Wat zijn dat voor drempels? De Commissie zegt dat wie minder dan 250 euro per jaar verdient of minder dan één hectare per jaar bebouwt, geen steun krijgt. Lieve Heer! De Europese Unie wil grote én kleine producenten steunen; wij hebben ze allemaal nodig, maar wij hebben vooral de kleine telers nodig. Daarom vraag ik dit besluit te herzien en een teler steun te geven, hoe klein hij ook moge zijn.
Katerina Batzeli
(EL) Mijnheer de Voorzitter, allereerst wil ik de heer Capoulas Santos van harte gelukwensen met zijn verslag. Mijnheer Barnier, mevrouw Fischer Boel, los van uw achtergrond, waardoor elk van u het gemeenschappelijk landbouwbeleid en zijn rol in de ontwikkeling van de Europese Unie vanuit een andere invalshoek benadert, hebt u het onmogelijke mogelijk gemaakt en zowel de kleine als de grote producenten het vertrouwen weggenomen en teleurgesteld. Met de lineaire verlaging en met de voorstellen tot verdere vermindering van de toeslagrechten hebben wij in een tijd van stijgende productiekosten zowel de grote zuivelbedrijven als de kleine producenten in kleine regio's en in de berggebieden teleurgesteld.
U wekt geen vertrouwen met uw voorstel voor tabak. Daarmee wilt u zelfs de horizontale beleidsmaatregelen van het gemeenschappelijk landbouwbeleid met 50 procent verminderen, zonder enige motivering op grond van het Verdrag, en dat is schandalig. Er wordt ook nog op een andere manier gediscrimineerd: de kleine bedrijven met minder dan 10 hectare worden namelijk uitgesloten. Met andere woorden, de eilandgebieden in Griekenland vallen buiten de boot.
Mevrouw de commissaris, ik ken uw communicatiebeleid, en ik heb enorme waardering voor u, maar u had het over een zachte landing. Welnu, dan moet u wel oppassen op welke luchthaven u landt. Er is ook de luchthaven van Guantánamo.
Esther De Lange
Voorzitter, we hebben vanochtend in dit lange debat al veel gehoord. Gelukkig heb ik de commissaris vanochtend, voordat we begonnen, alvast een portie schoolfruit kunnen aanbieden, dus met die versnapering hoop ik dat we nog even verder kunnen met dit belangrijke thema.
Ik stap meteen over van schoolfruit naar melk. Los van de discussie over allerlei technische instrumenten, is het volgens mij aan de Europese burger niet uit te leggen dat wij in het afgelopen jaar 340 miljoen euro aan superheffing betalen, terwijl we met z'n allen bijna 1 procent onder het Europese quotum blijven. Dit gebrek aan logica zullen we alvast moeten wegnemen in de Raad.
Daarnaast - en ik heb dat al eerder gezegd - is het voorstel van de Europese Commissie voor een jaarlijkse quotumverruiming met 1 procent wat mij betreft wel erg mager en dat mag ook wel halfvol worden straks in de Raad van Ministers. Met 1 procent laten we immers kansen liggen binnen de EU en op de wereldmarkt. Het argument dat ik hier in dit debat al eerder heb gehoord, namelijk dat ons quotumsysteem ons automatisch een goede prijs zou garanderen, is mij veel te kort door de bocht. De prijsontwikkeling sinds 1984 laat dat ook duidelijk zien. Natuurlijk, megabedrijven zoals in de Verenigde Staten zijn bij ons ondenkbaar. We zullen vangnetten moeten houden voor zeer slechte jaren en voor onvoorziene omstandigheden, zoals dierziekten.
Daarnaast - en ik denk dat dit net zo belangrijk is - roep ik de Europese Commissie op om te kijken naar de rendementsverdeling in de voedselproductieketen. Terwijl supermarkten op het ogenblik werken met economische marges van zo'n 20 procent en de tussenhandel met marges van bijna 10 procent, werken veel primaire producenten - de boeren - zonder wie dat brood niet op de plank komt, op het ogenblik met negatieve rendementen.
Maar terug naar de hoofdlijn. Ik zei het al, het gaat hier om ons dagelijks brood. Voedselzekerheid moet dan ook leidend zijn in dit debat, maar vooral ook in het debat over het landbouwbeleid na 2013. Want het laatste waaraan we volgens mij behoefte hebben, is straks te moeten vaststellen dat we net zo afhankelijk zijn geworden van het verre buitenland voor ons dagelijks brood als we nu zijn voor energie.
Giovanna Corda
(FR) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, mijnheer Barnier, dames en heren, ik ben onze collega, de heer Capoulas Santos, bijzonder dankbaar voor de enorme klus die hij heeft geklaard, en hij heeft dat gedaan in een goed humeur, dat moet worden gezegd.
Het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB) heeft altijd tot doel gehad de voedselvoorziening voor iedereen te garanderen. Dit doel is vandaag nog beter gerechtvaardigd, aangezien de huidige crisis zowel de consumenten als de landbouwers kwetsbaar maakt. Het is van essentieel belang te garanderen dat de consumenten kunnen beschikken over levensmiddelen, maar ook dat de landbouwers kunnen beschikken over een fatsoenlijk inkomen. We moeten jonge landbouwers daarom aanmoedigen en helpen om zich te vestigen en hun activiteiten te ontwikkelen, aangezien zij het zijn die onze planeet in de toekomst zullen voeden.
Ik wil met klem wijzen op de moeilijkheden waarmee de schapen- en geitensector te kampen heeft, waarvoor de heer Capoulas Santos ook veel aandacht heeft gehad. Het is van essentieel belang om deze sector, die ik heel goed ken in Sardinië, te steunen, niet alleen op het gebied van vlees, maar ook op het gebied van melk.
Jean-Paul Denanot
(FR) Mijnheer de Voorzitter, bedankt voor het geleverde werk, voor de conclusies en richtsnoeren die zijn voortgekomen uit de gezondheidscontrole van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB) en het verslag van de heer Capoulas Santos.
De landbouw is inderdaad een economische sector die niet alleen kan reageren op marktsignalen. We stellen maar al te vaak vast dat de landbouwactiviteit niet alleen een invloed heeft op de voedselonafhankelijkheid, maar ook op de regio's en de werkgelegenheid.
Het afschaffen van de marktinstrumenten zou een zware slag betekenen voor onze landbouw. De ontkoppeling zou bijvoorbeeld een echt probleem zijn voor bepaalde delen van de veeteelt, met name zoogkoeien en schapen, en ik was zeer verheugd over de bijdrage van mevrouw Fischer Boel daarnet over deze kwestie.
Bovendien is het duidelijk dat het strikt vasthouden aan historische referenties een groot obstakel zou betekenen voor iedere mogelijke hervorming. Ik ben echter nog altijd van mening dat de kwestie van de tweede pijler van het GLB van essentieel belang is, aangezien plattelandsgebieden afhangen van de agrarische activiteit voor de ontwikkeling van de werkgelegenheid. We moeten daarom nadenken over deze tweede pijler, uiteraard zonder de eerste pijler daarom te laten varen.
María Isabel Salinas García
(ES) Mijnheer de Voorzitter, in de eerste plaats wil ik me aansluiten bij de felicitaties aan het adres van de rapporteur, de heer Capoulas Santos, voor zijn geweldige werk. Zijn verslag is mijns inziens evenwichtig en redelijk.
Ik denk dat het in deze fase van het debat belangrijk is om onze landbouwers de boodschap te zenden dat we ze stabiliteit willen bieden. Meer dan ooit hebben de Europese landbouwers stabiliteit en oplossingen nodig. Er zijn voldoende lange overgangsperioden nodig, evenals de instandhouding van specifieke maatregelen voor sectoren in moeilijkheden.
Mevrouw de commissaris, niet alle sectoren hebben dezelfde oplossingen nodig. We mogen niet vergeten dat er sectoren zijn die echt in de problemen verkeren. Het gemeenschappelijk landbouwbeleid moet niet het probleem zijn, maar juist de oplossing, en daarvoor is een sterke eerste pijler nodig.
Wij geloven in plattelandsontwikkeling en daar zetten we op in, maar we geloven niet dat de door de Commissie voorgestelde modulatie de oplossing is. De versterking van de plattelandsontwikkeling mag niet ten koste gaan van de eerste pijler. We zijn het ermee eens dat de bedrijfstoeslagregeling moet worden vereenvoudigd, dat de marktinstrumenten moeten worden hervormd, maar dat betekent niet dat ze moeten worden afgeschaft.
Als we dit goed doen leggen we de fundamenten voor een gemeenschappelijk landbouwbeleid voor na 2013; als we dit niet goed doen, zetten we een streep door het voortbestaan van veel Europese boerenbedrijven.
Alessandro Battilocchio
(IT) Mijnheer de Voorzitter, waarde collega's, ik waardeer de enorme inspanningen van onze rapporteur Capoulas Santos om het GLB dichterbij de landbouwers en de Europese burgers te brengen, in plaats van het te laten regeren door de eisen van de markt, en om de verschillende zorgen die opkomen wanneer er zoveel uitdagingen zijn, bij elkaar te brengen.
Het is dan ook van essentieel belang dat de 27 lidstaten een gezamenlijke aanpak hanteren voor de landbouwsector, maar het is tevens belangrijk daarbij de marktsteun en de beheersinstrumenten voor belangrijke producten te behouden. Ik denk bijvoorbeeld aan de zuivelsector en aan steun voor de tabaksector, waarvan de opheffing zeker niet zal leiden tot een daling van het aantal rokers, maar wel tot het loslaten van een belangrijk Europees product en het sociale netwerk dat eraan verbonden is.
Dergelijke instrumenten moeten echter wel altijd rekening houden met de extreme variëteit aan omstandigheden in Europa. Het systeem van melkquota dat momenteel van kracht is, is bijvoorbeeld gebaseerd op criteria die allang niet meer van toepassing zijn. De in het compromis voorgestelde verhoging van 1 procent is niet voldoende om aan de nationale vraag in de meeste lidstaten te voldoen. We hebben dus een flexibeler systeem nodig dat iedere afzonderlijke lidstaat de mogelijkheid biedt aan zijn eigen vraag te voldoen, wat bovendien goed zou zijn voor het Europese concurrentievermogen in deze sector op internationaal niveau.
Avril Doyle
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik ben het zeer zeker eens met Minister Barnier wanneer hij het heeft over voedselsoevereiniteit en het belang daarvan, en met Commissaris Fischer Boel wanneer zij het heeft over het belang van klimaatverandering op de landbouwagenda van vandaag. Kunnen wij alstublieft deze twee concepten met elkaar verenigen?
Men verwacht dat de groeiende wereldwijde vraag naar zuivelproducten - een groei die tussen nu en 2020 tot 35 procent kan oplopen - zal leiden tot een intensivering van de Ierse zuivelproductie, wat het erg waarschijnlijk maakt dat onze kudden zoogkoeien in aanmerking zullen komen zodra een vermindering van onze veeaantallen moet worden overwogen om de doelstellingen van de EU te bereiken wat betreft klimaatverandering in het kader van het voorstel rond verdeling van de inspanningen. Het systeem van voedselproductie van Ierland wordt gezien als één van de meest efficiënte in de wereld wat betreft de emissies per geproduceerde voedseleenheid. Elk tekort op de wereldwijde voedselmarkt - als Ierland in zijn veeaantallen zou snijden - zou heel waarschijnlijk gevuld worden door landen met minder duurzame landbouwsystemen en door systemen met hogere emissieniveaus door de minder efficiënte aard van hun kuddebeheer of het leeftijdsprofiel van hun kudden en door ontbossing.
Paulo Casaca
(PT) Mijnheer de Voorzitter, commissaris Fischer Boel, minister Barnier, een controle van de gezondheid dient ertoe bepaalde zaken die niet helemaal in orde zijn, bij te sturen. In de landbouwwetgeving voor de ultraperifere regio's is er één aspect dat niet goed is geregeld: de suikerregeling voor de Autonome Regio der Azoren.
Ik zou de commissaris en de minister, evenals alle collega's, met klem willen vragen naar de amendementen te kijken die ik heb ingediend teneinde rekening te houden met wat hier op het spel staat. Het is een probleem dat makkelijk en eenvoudig valt op te lossen. Indien een oplossing voor dat probleem uitblijft, betekent dat werkloosheid en het faillissement van een sector met zeer ernstige gevolgen voor de Autonome Regio der Azoren.
Ik dring er nogmaals op aan dat u daar terdege rekening mee houdt.
Francesco Ferrari
(IT) Mijnheer de Voorzitter, waarde collega's, ik denk dat wij, met het oog op de situatie die recentelijk is ontstaan, de commissaris en de rapporteur moeten bedanken. Ik dank de rapporteur voor zijn inspanningen. Wanneer wij het hebben over landbouw, hebben we het over voedsel. Het is dus een heel delicaat thema.
Ik wil graag twee essentiële punten aan de orde stellen: het eerste heeft betrekking op het probleem van de melkquota. Ik ben verheugd over de consensus die is bereikt over de 1 procent - die ook verhoogd zou kunnen worden naar 2 procent - maar het grotere probleem zal zich voordoen na 2014: als er niet voor een zachte landing wordt gezorgd, zullen degenen die in deze jaren investeringen hebben gedaan, enorme problemen krijgen en zullen de landbouwbedrijven in deze sector enorme verliezen lijden. Het tweede punt heeft betrekking op de beheersing van de landbouwprijzen. Een jaar geleden hadden we problemen met de graanvoorziening en op dit moment zijn de prijzen van maïs en tarwe gehalveerd ten opzichte van vorig jaar, maar prijzen voor pasta, brood en veevoer zijn nog steeds hoog. Misschien zijn er fouten gemaakt in de planning, of is er te weinig toezicht geweest ...
Zbigniew Krzysztof Kuźmiuk
(PL) Mijnheer de Voorzitter, de Europese Commissie heeft het voorstel gelanceerd om voor 2013 en daarna voor diverse lidstaten uitgavenplafonds in het gemeenschappelijk landbouwbeleid in te voeren. Als we deze bedragen omrekenen in bedragen per hectare bouwland komen we uit op een enorme ongelijkheid in steun per hectare tussen de diverse lidstaten: in België naar schatting 490 euro, in Denemarken 390 euro, in Duitsland 340 euro en in Frankrijk 260 euro, en in de nieuwe lidstaten duidelijk minder: 210 euro in Tsjechië, 200 euro in Slowakije en slechts 190 euro in Polen.
In een situatie waarin de productiekosten in de oude en nieuwe lidstaten nauwelijks nog van elkaar verschillen en de Europese Commissie heeft voorgesteld om financiële steun en productie volledig los te koppelen van elkaar, is het handhaven van deze verschillen niet langer gerechtvaardigd en discrimineert het landbouwers in met name de nieuwe lidstaten. Als de Commissie en de Raad hun houding op dit punt niet veranderen, zullen we voorgoed een tweesporig gemeenschappelijke landbouwbeleid krijgen: een rijker beleid dat op de oud lidstaten is gericht, en een armer beleid, dat het lot zal zijn van de nieuwe lidstaten.
Elisabeth Jeggle
(DE) Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, mijnheer de minister, ik wil mijn bijdrage kort houden en zou me graag willen beperken tot het feit dat we in de eerste plaats verantwoordelijk zijn voor 500 miljoen consumenten in de Europese Unie, en vervolgens voor de landbouwers in de Europese Unie, die voor deze consumenten voedsel produceren. We zijn in gelijke mate verantwoordelijk voor grote als voor kleine landbouwbedrijven. We zijn verantwoordelijk voor bedrijven in benadeelde gebieden, in weidegebieden, en in het bijzonder in alle gebieden die verbonden zijn met de productie van melk en vlees.
Mevrouw de commissaris, ik zou u willen danken voor uw positieve beschouwing van het melkfonds, iets wat ik twee jaar lang, namelijk sinds het debat over het minimelkpakket en de afschaffing van de steunmaatregelen op dit gebied, geëist heb. Ik ben ervan overtuigd dat dit mechanisme ons in staat zal stellen hulp te bieden als we het geld niet eerst van de landbouwers afnemen, maar gebruikmaken van de middelen die zijn vrijgekomen door de afschaffing van de buitengewone maatregelen ter ondersteuning van de markt.
Marian Harkin
(EN) Mijnheer de Voorzitter, in dit debat moeten wij het hebben over voedselveiligheid, herleidbaarheid van voedsel en, vooral, over voedselzekerheid. Wij kunnen deze kwesties niet loskoppelen van onze besprekingen hier vandaag en wij kunnen het feit dat het aantal landbouwers jaar in jaar uit flink blijft afnemen, niet negeren.
Met een verhoging van de verplichte modulatie klopt men eenvoudigweg geld uit de zak van de Europese landbouwers. De waarde van een enkel landbouwbedrijf is sinds 2005, als gevolg van inflatie en andere kwesties, met ongeveer 15 procent afgenomen en toch voorziet het voorstel in verdere besparingen.
Vereenvoudiging lijkt het toverwoord te zijn. Desondanks is, in ieder geval in Ierland, het aantal betrokkenen bij het controleren van landbouwers de pan uit gerezen. In de afgelopen weken zagen wij een aantal helikopters, bijgestaan door 61 grond inspecteurs, de schapen tellen op de heuvels van Connemara, een klein gebied waar de prijs van schapen de investering van de landbouwers niet eens dekt. Voor sommigen leek het meer op de invasie van Irak dan op de goedaardige hand van Europa. Dit is een verspilling en schept het beeld van een overdreven bureaucratisch Europa, dat op een totaal buitenproportionele manier optreedt.
Astrid Lulling
. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, ik ben niet gelukkig met het compromis, maar kan ermee leven omdat het misschien mogelijk is de grootste schade voor onze landbouwers te voorkomen als we de rechtstreekse betalingen niet zo ingrijpend reduceren als de Commissie met haar rampzalige voorstellen beoogt.
Als deze gelden terechtkomen in het melkfonds, zal de verlaging zelfs nog minder hard worden gevoeld. Helaas las ik vanochtend dat de commissaris wederom in haar strijd tegen het melkfonds op de barricades is gesprongen. Voor de boeren in Luxemburg maakt het geen verschil of we rechtstreekse betalingen tot 10 000 euro wel of niet korten, want alle fulltime boeren liggen hier boven deze grens. Om deze reden moet de prioriteit liggen bij het vermijden of zo veel mogelijk beperken van kortingen, anders is er in Luxemburg geen toekomst voor fulltime boeren.
Giovanni Robusti
(IT) Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, waarde collega's, ik denk dat dit noch het moment, noch de plaats is om hier een uitgebreid debat over te voeren. Het Europees Parlement kan slechts zijn mening geven over het enige terrein waarop de Unie de macht heeft over leven en dood en waar de helft van haar begroting naartoe gaat.
Naar mijn mening is de zogenoemde 'gezondheidscontrole' een conservatief iets; de ook door de Unie gewenste globalisering wordt betaald door de landbouw: slachtoffer van een eindeloze zoektocht naar een onmogelijk compromis. Mijn rol als lid van het Europees Parlement toont echter het gebrek aan transparantie bij de toepassing van het GLB. De commissaris heeft Verordening nr. 250 in 2008 ondertekend, maar de lidstaten negeren deze verordening en dat zal ook na 30 juni 2009 zo blijven.
Ik denk dat ons niets anders rest dan ons te wenden tot de ingestelde controleorganen. We moeten echter niet vergeten dat wij het debat over het landbouwbeleid in de richting van de burgers moeten bewegen. Als wij de juiste weg willen bewandelen, moeten zij geïnformeerd worden. Doen we dat niet, dan blijven we de landbouwsector op het spel zetten, een sector die het slachtoffer is van voortdurende isolatie.
James Nicholson
(EN) Mijnheer de Voorzitter, allereerst zou ik het willen hebben over zuivel. Ik ben geen voorstander van een verhoging van 2 procent. Ik ben voor een verhoging van 1 procent omdat, hoewel er veel over zachte landingen wordt gesproken, ik er niet in geloof. Ik denk dat de wereld verandert terwijl wij hier zitten. De zuivelindustrie, die 12 maanden geleden nog zeker een succesvol onderdeel van onze productie was, heeft als gevolg van veranderende wereldmarkten gedurende de afgelopen maanden, aan succes moeten inboeten.
Ik zou de Commissaris willen laten weten dat ik me over de artikelen 68 en 69 enigszins zorgen maak. Ik geloof dat men het woord 'gemeenschappelijk' voor altijd kan schrappen uit het gemeenschappelijke landbouwbeleid. Ik zou hier zeer zorgvuldig mee om gaan om ervoor te zorgen dat wij niet teveel verantwoordelijkheid uit handen geven, en dat het geld eenvoudigweg kan terugvloeien en de lidstaten een ongelijk speelveld kunnen creëren.
Wat betreft modulatie, geloof ik dat wij het bij enkelvoudige cijfers moeten houden, maar dat wat wij voor modulatie beslissen, verplicht moet zijn. Laat iedereen in heel Europa hetzelfde niveau van modulatie van de tweede pijler betalen.
Katerina Batzeli
(EL) Mijnheer de Voorzitter, ik wilde hier nog het een en ander aan toevoegen. Ten eerste moet de eerste pijler van het gemeenschappelijk landbouwbeleid worden versterkt, opdat de producenten het hoofd kunnen bieden aan de huidige behoeften en marktproblemen. Ten tweede zal elke aanvullende differentiatie inkomensonzekerheid onder de producenten veroorzaken. Ten derde kan de invoering van nieuwe steunmechanismen, zoals onderlinge fondsen en oogstverzekeringspremies, niet gefinancierd worden met extra uitgaven en ten vierde wordt met de medefinanciering van de eerste pijler van het GLB de deur opengezet voor de toekomstige medefinanciering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid.
Colm Burke
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik zou de rapporteur graag willen feliciteren met zijn werkzaamheden betreffende de gezondheidscontrole van het GLB, want het feit dat het Parlement in dit proces steeds meer werk verricht, mag best benadrukt worden. Ook ben ik heel blij met de houding van de Raad en de Commissie in deze onderhandelingen. Dit belooft volgens mij veel goeds voor onderhandelingen in de toekomst, wanneer het Parlement samen met de Raad volledige medebeslissing in landbouwzaken krijgt.
Ik kom zelf uit een landbouwgebied in Ierland, en helaas moet ik constateren dat boeren zich de laatste tijd tegen het EU-project hebben gekeerd. Zij hebben daar diverse redenen voor, waaronder het duidelijke gebrek aan transparantie van de onderhandelingen in de Raad. Maar als het Verdrag van Lissabon mocht worden aangenomen, zal het Parlement een centrale rol spelen, en zal er dus meer plaats zijn voor een open, transparant debat over kwesties die betrekking hebben op het GLB. Dan zullen de boeren zich er beter in kunnen vinden.
Om in Europa vooruit te komen moet het Parlement volledig betrokken zijn bij het besluitvormingsproces, en dat kan uiteindelijk alleen maar door middel van medebeslissing worden bereikt.
Czesław Adam Siekierski
(PL) Dit is een goed verslag. Wat ontbreekt er, wat moeten we wijzigen? De herziening van het gemeenschappelijk landbouwbeleid houdt onvoldoende rekening met de nieuwe situatie in de wereld als geheel en in Europa als gevolg van de voedselcrisis. Er is te veel gebeurd om hier niet terdege rekening mee te houden.
Tal van punten in de voorstellen van de Europese Commissie blijven achter bij de verwachtingen van de nieuwe lidstaten, die een eerlijker direct subsidiestelsel willen. Ik ben ervan overtuigd dat gelijktrekking van de subsidieniveaus tussen de lidstaten onvermijdelijk is. Mevrouw de commissaris, de vergadering van de Raad van Ministers zal vergezeld gaan van een demonstratie van achtduizend tabaksproducenten. Ik hoop dat aan hun verwachtingen zal worden voldaan.
Wat de andere punten betreft, moeten we een eerste voorzichtige stap zetten om te komen tot afschaffing van het melkquotastelsel in 2015. We moeten een manier zien te vinden om dit te bereiken. De melkmarkt is instabiel en moet daarom nauwlettend worden gevolgd. Verder moeten we instrumenten voor marktinterventie krijgen, zoals opslag ...
(Spreker wordt door de Voorzitter onderbroken)
Michel Barnier
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, dank u voor uw aandacht en de vragen die u ons heeft gesteld. Ik wil graag stapsgewijs een aantal punten behandelen.
Ik wil om te beginnen iets zeggen over modulatie. De heer Goepel, de heer Baco, de heer Sanzarello en mevrouw Lulling hebben dat onderwerp zojuist aangeroerd. Ik kan u verzekeren dat het modulatiepercentage een kernpunt zal zijn van ieder compromis. En ik heb begrepen dat het Parlement graag een compromis zou willen bereiken. Ik moet daaraan toevoegen dat een al te sterk progressieve modulatie in een aantal lidstaten beslist problemen zou opleveren. We mogen echter niet vergeten dat het idee van progressieve modulatie aansluit bij in de maatschappij levende verlangens die in de pers de nodige aandacht hebben gekregen. We moeten daarom samen met mevrouw Fischer Boel een compromis vinden. En ik geloof dat het door uw rapporteur voorgestelde standpunt aanwijzingen in die richting bevat. In de context van diezelfde modulatie is ook de mate van cofinanciering een punt dat in een compromis moet worden meegenomen. U hebt honderd procent voorgesteld, hetgeen neerkomt op nul procent cofinanciering op nationaal niveau. Dat is heel ambitieus, maar ik geloof wel dat het de juiste benadering is.
Dan wil ik nu iets zeggen over de nieuwe uitdagingen. Ik begrijp het standpunt van de commissie landbouw en plattelandsontwikkeling - dat steun aan de zuivelsector één van de nieuwe uitdagingen is die door de modulatie worden gefinancierd - heel goed. Ik geloof dat dit een idee is dat we in het werk met mevrouw Boel goed kunnen gebruiken.
Dames en heren, de heer Capoulas Santos heeft nog een ander kernpunt genoemd: de melkquota. Dat is een heel problematische kwestie met veel vertakkingen. Hij staat in dezen een voorzichtige aanpak voor, en de heer Goepel, mevrouw Mathieu en de heer Le Foll hebben zich daar zojuist ook voor uitgesproken. Ik heb maar een paar namen genoemd, maar velen onder u zouden datzelfde onderwerp - melkquota - ook kunnen noemen. Er zijn met betrekking tot die quota twee problemen die een oplossing behoeven: om te beginnen de verhoging van de quota en het percentage van die verhoging, en verder de steunmaatregelen.
Wat de verhoging van de quota betreft: uit de debatten in het Parlement blijkt dat de standpunten sterk uiteenlopen. In de Raad van ministers is dat eerlijk gezegd niet anders. De oplossing die u voorstelt - 1 procent per jaar tussen 2009 en 2010, om dan later een besluit te nemen op basis van een verslag over de voortzetting van de verhoging -, is een heel voorzichtige aanpak, en één die aansluit bij de ideeën van uw rapporteur, de heer Capoulas Santos. We moeten echter ook rekening houden met de zichtbaarheid op de middellange termijn, zowel voor landbouwbedrijven als voor ondernemingen in het algemeen. En dat betekent dat je tussen nu en 2015 een koers zult moeten bepalen. Ikzelf geloof dat het voorstel van de Commissie in dezen een vrij goed evenwicht aanhoudt. We zullen daaraan blijven werken, en dat geldt ook voor de steunmaatregelen; iedereen is het immers eens met steun voor de kwetsbare regio's. De aanbevolen oplossing om artikel 68 te gebruiken om meer structurele maatregelen te implementeren zou ons volgens mij een hele reeks bruikbare instrumenten opleveren voor steun aan deze sector. Wat de precieze werking van de te implementeren financiële instrumenten betreft: ik geloof dat we daar een discussie aan zouden moeten wijden om zo een oplossing te vinden die voor iedereen aanvaardbaar is. Ik denk hier uiteraard aan het "Melkfonds".
Mijnheer de Voorzitter, ik wil nu graag een paar woorden wijden aan de marktordeningsinstrumenten. Ik heb vastgesteld dat er stemmen zijn opgegaan om deze instrumenten te behouden. Het zouden dan doeltreffende instrumenten moeten zijn. Net als u geloof ook ik dat we in deze nieuwe mondiale context waar zovelen naar hebben verwezen - we hebben het dan over de landbouw en de voedselproductie, deze reële economie die van alles te maken heeft met de voedselvoorziening - behoefte hebben aan instrumenten om te kunnen interveniëren als de markten in ernstige mate instabiel geraken. Vanuit dat perspectief vormt interventie een belangrijk aspect bij de onderhandelingen.
Veel lidstaten - en veel afgevaardigden in dit Parlement - willen de oorspronkelijke voorstellen graag herzien en dan opnieuw bespreken. We zijn verder op zoek naar een compromis dat het behoud van een werkelijk doeltreffend vangnet garandeert.
Tot slot wil ik graag iets zeggen over artikel 68. Daarover is zowel in de Raad als in het Parlement veel gediscussieerd. Er wordt sterk aangedrongen op het uitbreiden van de mogelijkheden voor de toepassing van dit artikel. Daar is veel belangstelling voor. Het artikel zou dan wel zijn algemeen karakter moeten behouden. Het versoepelen van de regels voor de toepassing van dit artikel zou mogelijk - en ik zelf geloof daar zeker in - steun kunnen genereren voor productiewijzen zoals die in de schapenteelt gewoon zijn, een sector die genoemd werd en die inderdaad behoefte heeft aan steun.
Ook hier werken we op die basis met de commissaris samen. En zo gaan we ook zoeken naar oplossingen voor manieren om de financieringsvoorwaarden te verbeteren. Ik denk dan in de eerste plaats aan de verzoeken van de zijde van veel vertegenwoordigers van de nieuwe lidstaten om deze voorwaarden evenwichtiger en eerlijker te formuleren.
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik heb aandachtig en met veel belangstelling geluisterd naar al uw uitgebreide interventies. Op basis van het standpunt dat u nu gaat afgeven - en ik wil bij deze de voorzitter, de heer Parish, de commissie en de rapporteur opnieuw bedanken - moet ik proberen een dynamisch politiek compromis te formuleren dat ons in staat zal stellen het gemeenschappelijk landbouwbeleid te behouden door het aan de nieuwe mondiale context aan te passen. Dat is wat we met mevrouw Fischer Boel en al haar collega's willen bereiken. Ik bedank ze allemaal voor hun welwillende opstelling de afgelopen maanden.
Ik wil nu afsluitend graag iets zeggen over de opmerking die mevrouw Aubert zojuist heeft gemaakt aangaande voedselonzekerheid. Het voorzitterschap is zich er terdege van bewust dat we het gemeenschappelijk landbouwbeleid niet kunnen bespreken als ware het een soort vesting. We vormen geen eiland. Daarom hebben we op 3 juli in het Europees Parlement een conferentie met de directeur-generaal van de Wereldhandelsorganisatie, de directeur-generaal van de Wereldbank, de directeur-generaal van de Voedsel- en Landbouworganisatie, een groot aantal EP-leden en commissaris Michel met betrekking tot deze vraag: "Wie gaat de wereld voeden?". In diezelfde sfeer zullen we op 28 november een werkontmoeting organiseren - opnieuw met commissaris Michel - over het verband tussen landbouw en ontwikkeling.
Het voorzitterschap en ik zelf blijven daarom aandachtig luisteren naar wat er over de landbouw wordt gezegd. Het onze bedoeling het landbouw- en regionaal voedselvoorzieningsmodel van de Europese Unie, dat al vijftig jaar als basis van het landbouwbeleid heeft gediend, te behouden, maar dan wel vanuit een perspectief dat ook rekening houdt met wat er in de rest van de wereld gebeurt.
Mariann Fischer Boel
lid van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik heb aandachtig geluisterd, en volgens mij toont het aantal sprekers volgens de "catch the eye"procedure duidelijk aan dat er in dit Parlement erg veel belangstelling is voor de landbouwsector en de gevolgen van de beslissingen die zullen worden genomen.
Ik zou graag op een paar kwesties die genoemd zijn willen ingaan. Ten eerste zou ik willen benadrukken dat u volgens mij iets verkeerd begrepen of over het hoofd gezien heeft toen u mij ervan probeerde te overtuigen dat modulatie betekent dat er geld van de boeren wordt afgenomen. Dat is absoluut niet het geval. Modulatie is nodig omdat we met nieuwe uitdagingen worden geconfronteerd en de mogelijkheden van boeren om investeringen te doen moeten opkrikken om het hoofd te bieden aan deze nieuwe uitdagingen. Ik denk dus dat we juist kunnen stellen dat we met modulatie de voor de landbouwsector beschikbare financiering in feite verhogen, omdat er sprake is van medefinanciering. En daar gaat het allemaal om. Als u blijft zeggen dat wij geld van de boeren afnemen, dan is er sprake van een misverstand bij degenen onder u die zich achter dit argument scharen.
Vandaag schijnt melk het voornaamste issue te zijn geweest. In zijn eerste toespraak zei Neil Parish dat er 27 lidstaten - dus 27 klanten - in uw commissie vertegenwoordigd zijn. Maar na de discussie vandaag lijkt het wel alsof het er veel meer zijn, want de verschillende standpunten zijn niet van de lucht, van een verhoging van nul procent tot tien procent. Hier zullen het voorzitterschap en de Commissie het juiste evenwicht in moeten vinden.
Voor degenen die het over een melkfonds hebben: dit vind ik vreemd, want ik kan me de onderhandelingen in 2003 nog herinneren, waarmee we de melkproducenten over heel Europa compenseerden. Ik neem Duitsland even als voorbeeld: de Duitse melkveehouders werden elk jaar met één miljard euro gecompenseerd. Dat was geld dat van hun melkbetalingen naar hun bedrijfstoeslag ging. Maar toen hoorde ik niemand over een melkfonds praten. En omdat we weten dat de zuivelsector het moeilijk heeft, hebben we daarom nu een melklijn toegevoegd om de nieuwe uitdagingen aan te pakken. We zullen vast wel een heel gunstig pakket kunnen samenstellen voor de melkproducenten in de probleemgebieden.
Ik moet zeggen dat ik verbaasd ben dat er zo veel weerstand is tegen het verhogen van de melkquota, terwijl we weten dat we vorig jaar 338 miljoen euro aan extra heffingen van Europese melkproducenten hebben geïnd. Dit is absoluut niet de manier waarop ik te werk wil gaan. Ik wil boeren de mogelijkheid geven in te spelen op de markt. Een verhoging van de quota betekent niet dat men verplicht is deze te produceren: ze vormen alleen een mogelijkheid voor degenen die sterk in de interne of externe markt staan. Laten we niet vergeten dat degenen die concurrerend zijn elk jaar 338 miljoen euro betalen om hun bedrijven te behouden.
Voor wat betreft de herverdeling is het duidelijk dat we het er algeheel over eens waren dat deze gezondheidscontrole geen nieuwe hervorming zou zijn, en dat we dus uitgingen van de hervorming van 2003. Ik denk dat zowel het voorzitterschap als de Commissie zullen toegeven dat er veel druk is vanuit de nieuwe lidstaten om een meer gelijke betaling te verkrijgen, en ik weet dat dit een discussie is die in de hervorming van 2013 sterk verdedigd zal worden. We zouden in het compromis zelfs nu al een aantal oplossingen voor de nieuwe lidstaten kunnen vinden, en ik hoop dat u op positieve wijze verrast zult worden.
Ten slotte zou ik over het punt van tabak dat naar voren kwam alleen maar kunnen zeggen dat ik onder de indruk was van de heer Gklavakis, die ons altijd probeert te overtuigen dat tabak belangrijk is, en dat zal ook het geval zijn in zijn eigen regio. Maar tabak zit niet in de gezondheidscontrole. De hervorming op het gebied van tabak vond plaats in 2004, en werd ondersteund door alle landen, waaronder de tabakproducerende lidstaten. Zoals ik al zo vaak heb gezegd, ga ik de hervorming van tabak zeker niet heropenen. Maar ik sta er wel voor open om al die lidstaten, al die regio's die problemen ondervinden, te helpen, want er zijn veel mogelijkheden beschikbaar in het plattelandsontwikkelingsbeleid. We kunnen vast wel oplossingen creëren die de gevolgen van de beslissingen die al voor de tabakproducenten genomen zijn, verzachten.
Ik moet het kort houden, maar mijn conclusie van de discussie hier vandaag is duidelijk dat we nu, nog meer dan ooit, een gemeenschappelijk landbouwbeleid nodig hebben. Ik ben het met mevrouw McGuinness eens dat een situatie waarin hernationalisatie het enige antwoord zou zijn, de Europese landbouwsector zeker in gevaar zou brengen.
Laten we ons gemeenschappelijk landbouwbeleid behouden, met de flexibiliteit die we in onze verschillende keuzes binnen het plattelandsontwikkelingsbeleid hebben opgenomen. Maar we hebben zeker een gemeenschappelijk Europees landbouwbeleid nodig. Dat zou mijn conclusie zijn van de discussies hier vandaag. Ik wil u allen hartelijk danken voor uw betrokkenheid.
Luis Manuel Capoulas Santos
rapporteur. - (PT) De lijst van sprekers was lang en ze hebben met overtuiging en hartstocht hun ideeën ontvouwd. Het vormt een bevestiging van de manier waarop dit onderwerp het Europees Parlement in beweging heeft gebracht en van het belang dat de landbouw, de boeren en het platteland in Europa wordt toegekend.
Het debat heeft geen verrassingen opgeleverd, daar in wezen de standpunten bevestigd zijn die al herhaalde malen waren ingenomen bij de verschillende debatten tijdens deze lange behandeling die meer dan een jaar heeft geduurd. In het geval van mijn fractie heeft dat proces nog zes maanden langer geduurd.
Het lijkt me echter ook duidelijk geworden dat er geen alternatieven zijn ingediend voor de standpunten die een verantwoord compromis inhouden dat de meerderheid kan aanvaarden.
De Commissie en ook de Raad hebben hun standpunten bevestigd, maar ik heb de signalen die wijzen op een flexibele en open houding zeer gewaardeerd.
Daarom vertrouw ik op uw politiek realisme, beste Mariann en Michel, en op compromisbereidheid bij het zoeken naar een uiteindelijke oplossing, die wat de wezenlijke kwesties betreft niet veel afwijkt van wat het Parlement u heeft voorgesteld.
Ik wil opnieuw wijzen op het symbolisch belang van deze toenadering, nu het Europees Parlement binnenkort medebeslissingsbevoegdheden op dit terrein verwerft. Ik koester namelijk de hoop dat de problemen bij de ratificatie van het Verdrag van Lissabon zullen worden opgelost, daar Europa dat Verdrag nodig heeft.
Mijnheer Barnier, zoals ik al vaak heb gezegd hebben we nog geen medebeslissingsbevoegdheid op dit beleidsterrein, maar handelen we al wel in die geest. Daarom wens ik dat de moeilijke onderhandelingen tussen nu en morgen zeer succesvol zullen zijn. Ik ben er zeker van dat we een op consensus gebaseerde oplossing zullen weten te bereiken, die zowel beantwoordt aan de verlangens van de Europese boeren als van de landbouw, die zijn ogen op ons heeft gericht. Wij zijn er allemaal van overtuigd dat een gemeenschappelijk landbouwbeleid in Europa nodig is om de Europese landbouw concurrerend en ecologisch duurzaam te maken. Dat lijkt me de beste manier om dit debat af te ronden.
Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt op woensdag 19 november 2008 plaats.
Schriftelijke verklaringen (artikel 142)
Gerard Batten  
schriftelijk. - (EN) Het gemeenschappelijk landbouwbeleid dwingt de Britse consument tegen hoge prijzen voedsel te kopen dat geproduceerd is door boeren op het vasteland van Europa, in plaats van voedsel dat tegen lagere prijzen op de wereldmarkt beschikbaar is. Geschat wordt dat het GLB ervoor zorgt dat de prijzen minstens 23 procent hoger liggen dan de gangbare prijzen op de wereldmarkt.
Economen hebben ook geschat dat de kosten van het GLB voor consumenten in het Verenigd Koninkrijk neerkomen op ten minste 1,2 procent van het bruto binnenlands product, hetgeen momenteel maar liefst 16,8 miljard Britse pond per jaar is.
Ik vertegenwoordig een groot aantal mensen in Londen die moeite hebben hun rekeningen te betalen. Ze worden geconfronteerd met steeds stijgende belastingen en steeds stijgende prijzen. Zij hoeven niet te zorgen voor het inkomen van boeren op het vasteland. Als landen hun landbouwsector willen subsidiëren, is dat hun eigen zaak, maar dat moet dan wel betaald worden door hun eigen belastingbetalers.
Het gemeenschappelijk landbouwbeleid wordt betaald door degenen die dat het minst kunnen missen: gepensioneerden en mensen met een laag inkomen, degenen die een groter gedeelte van hun beschikbare inkomen aan voedsel uitgeven. Het GLB is slechts een van de vele redenen waarom Groot-Brittannië uit de Europese Unie zou moeten stappen.
Constantin Dumitriu  
schriftelijk. - (RO) Het doet mij deugd te mogen constateren dat er nu, één jaar nadat de Europese Commissie het startschot gaf voor het raadplegingsproces inzake de aanpassing van het gemeenschappelijk landbouwbeleid aan de huidige behoeften van boeren en landbouwproducenten, een consensus tot stand is gekomen over een aantal specifieke voorstellen.
Het compromis over artikel 68 is naar mijn mening goed werkbaar, voornamelijk wat betreft de verhoging van het plafond bij de voor elke nieuwe strategische overheidsbeleidsmaatregel benodigde creatie van fondsen van 10 naar 15 procent, alsook het aanbrengen van een duidelijk plafond voor gebruik in bepaalde vormen van specifieke steun.
Ik wilde verder nog even terugkomen op de kwestie van de deadline voor de volledige indiening van het cross-compliancepakket voor Roemenië en Bulgarije. Beide landen bereiken tegen 1 januari 2016 het directebetalingenplafond van 100 procent. Het is dientengevolge niet meer dan eerlijk dat de deadline voor de volledige indiening van het cross-compliancepakket in beide landen pas tegen die tijd is. Tot mijn grote ontgoocheling moet ik constateren dat het door ons gesteunde amendement hiertoe niet is goedgekeurd. Gezien het grote belang van deze kwestie voor de nieuwe lidstaten wil ik alle collega's hierbij oproepen hier gedegen rekening mee te houden bij volgende debatten over deze kwestie, om zo te komen tot een oplossing die zowel gunstig is voor beide lidstaten als de goedkeuring heeft van de vertegenwoordigers van alle EU-lidstaten bij elkaar.
Béla Glattfelder  
schriftelijk. - (HU) Evaluatie van de situatie betekent niet alleen een herziening van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB). In feite hebben we het hier over de hervorming van het GLB en over een aanzienlijke verlaging van de landbouwsteun. Voor Hongarije en de Hongaarse landbouwers is dit volstrekt onaanvaardbaar.
Tot dusver zijn de hervormingen alleen maar nadelig geweest voor de Hongaarse landbouw.
In Hongarije zou modulatie ook gevolgen hebben voor kleine landbouwbedrijven met twintig hectare. Deze bedrijven hebben echter geen verlaging van de directe steun nodig, maar een verhoging. Bovendien is toepassing van de modulatie in de nieuwe lidstaten vóór 2013 in strijd met de toetredingsovereenkomst.
In het belang van de voedselzekerheid moet de steun ten behoeve van de productie- en marktregelingen, met inbegrip van graaninterventie, gehandhaafd blijven. Het is onaanvaardbaar dat de interventieprijs wordt gekoppeld aan de prijs in Rouen, aangezien door de kosten van vervoer de prijzen lager zijn in verder gelegen landen en met name de nieuwe lidstaten, hetgeen discriminerend is.
Wij zijn tegen een verhoging van de melkquota. De verhoging van melkquota in het voorjaar bleek een gebrekkig besluit, dat in diverse lidstaten leidde tot een scherpe daling van de melkprijzen. Een verhoging van de melkquota staat haaks op de belangen van Hongarije, aangezien wij nog een aanzienlijke hoeveelheid onbenutte melkquota hebben. Een dergelijke maatregel zou ertoe leiden dat Hongaarse producenten hun productie niet meer kunnen opschroeven.
We staan achter de beslissing om steun te blijven verlenen aan tabaksproducenten. Duizenden gezinnen verdienen hun brood met de productie van tabak, met name in het meest benadeelde deel van het land, het noordoosten.
Roselyne Lefrançois  
Ik wil om te beginnen mijn waardering uitspreken voor het uitstekende werk dat onze rapporteur, de heer Capoulas Santos, heeft verricht. Hij heeft steeds gezocht naar een evenwichtig en goed gestructureerd compromis teneinde het Europees Parlement in staat te stellen met één stem te spreken, nu de Raad onzeker en verdeeld is.
De gezondheidsdoorlichting waarover we vandaag gaan stemmen vormt een heel goede gelegenheid om eens goed na te denken of we een uitweg kunnen vinden uit de permanente crisis die het gemeenschappelijk landbouwbeleid ondermijnt. We kunnen nu ook vooruit denken over al het werk dat ons te wachten staat bij de hervorming van dit beleid, die na 2013 moet beginnen.
Het gemeenschappelijk landbouwbeleid heeft beslist behoefte aan nieuwe inspiratie, zeker wat de sociale en milieuaspecten betreft. Ik ben daarom heel blij dat we erin geslaagd zijn de tekst van de Commissie te wijzigen en deze sociaal bewuster te maken, en dan vooral door extra steun toe te kennen aan kleine bedrijven en de introductie van de factoren "werk" en "werkgelegenheid" in de regels voor het toekennen van steun. Ik vind het echter wel jammer - en dit is de enige bedenking die ik hier wil noemen - dat er naast economische en sociale criteria niet meer aandacht wordt besteed aan ecologische overwegingen. "Duurzaamheid" moet immers de voornaamste karakteristiek van ons landbouwbeleid worden.
Lasse Lehtinen  
Mijnheer de Voorzitter, er moet meer worden gedaan om te waarborgen dat landbouwsteun op een zodanige manier wordt toegewezen dat de landbouw zich duurzaam gaat ontwikkelen. De huidige subsidies worden vaak slechts als extra inkomsten van boeren gezien.
De landbouw in de landen aan de Oostzee is de grootste vervuiler van die zee. Door het verlenen van landbouwsteun vergroten wij de emissies in het grondwater en op die manier ook in de zee.
Elke bedrijfstak, ook de landbouw, moet vrijwillig meedoen aan inspanningen en projecten ten behoeve van het milieu. Dat is de enige manier waarop de landbouw in de toekomst bestaansrecht kan claimen. Waarom zouden belastingbetalers een bedrijfstak moeten blijven steunen die schadelijk is voor de nabije omgeving, terwijl men vervuiling op afstand kan houden door geïmporteerd voedsel te kopen?
Schoon water is nu al een schaars goed. Het is dus alleen maar redelijk dat er voor de vervuiling ervan moet worden betaald en dat die vervuiling niet met publiek geld wordt gesubsidieerd.
De landbouw moet actief gebruik maken van de talrijke bestaande milieumaatregelen. De terugwinning van fosfor en stikstof is technisch mogelijk en zal spoedig ook rendabel zijn. Deze waardevolle natuurlijke hulpbronnen en grondstoffen moeten worden hergebruikt, zoals dat ook bij andere natuurlijke hulpbronnen wordt geëist.
Janusz Lewandowski  
schriftelijk. - (PL) Zoals verwacht, biedt de 'gezondheidscontrole' van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB) de kans om dieper in de grondslagen te graven dan bij andere beleidsterreinen en begrotingen van de Europese Unie.
Het landbouwbeleid, dat ooit het leeuwendeel van de begroting opslokte en tegen eind 2013 nog maar een derde van de begroting voor zijn rekening zal nemen, heeft veel kritiek gekregen. Het hoofdargument betreft de wanverhouding tussen de rol die de landbouw speelt in de economie en werkgelegenheid enerzijds en het aandeel in de EU-begroting anderzijds. Dit is een misverstand.
Het GLB als geheel is een communautair beleidsterrein en zijn aandeel in de totale openbare uitgaven van de EU, zowel nationaal als communautair, is minder dan 0,3 procent van het BBP. Bovendien hebben we te maken met een nieuwe internationale realiteit, en de hongersnood in ontwikkelingslanden moet ons aan het denken zetten over de grondslagen van de steun voor de landbouwsector in Europa.
Het Europees Parlement heeft diepgaand gediscussieerd over dit probleem, wat blijkt uit de talrijke amendementen. Uit het oogpunt van een staat waarin de landbouwsector een verhoudingsgewijs groot aandeel heeft in de werkgelegenheid, zoals in Polen, zou het logisch zijn om de melkquota te verhogen en nationale steun te verlenen aan de meest benadeelde sectoren. Voor wat betreft de modulatie, wat een van de meest omstreden kwesties bleek te zijn, mogen we niet vergeten dat de 'nieuwe' lidstaten pas in 2013 een subsidieniveau van 100 procent bereiken, en dat modulatie opgevat kan worden als voorbode van renationalisatie van het landbouwbeleid, wat een stap achteruit zou zijn.
Cătălin-Ioan Nechifor  
Als afgevaardigde uit een regio met veel landbouwactiviteiten in Roemenië, een van de nieuwe lidstaten, heb ik niet het idee dat de in het kader van de gezondheidscontrole van het gemeenschappelijk landbouwbeleid uitgevoerde analyses enige verbetering hebben in de ongelijke behandeling van boeren in de nieuwe lidstaten enerzijds en boeren in de oude lidstaten van de Europese Unie anderzijds. Wat wel helpt, is dat de nationale melkquota voor Roemenië onveranderd zijn gebleven, in samenhang met het feit dat de lidstaten de mogelijkheid hebben hun melkquota voor een bepaalde periode te vergroten indien andere lidstaten deze quota niet geheel opgebruiken. Het voorstel tot oprichting van een melkfonds, bedoeld ter ondersteuning van de herstructurering van deze sector, is mede met het oog op de huidige crisis die ook deze sector treft van groot belang.
Ik denk verder dat voordat de nieuwe regels inzake melkquota vanaf 2015 van kracht worden producenten de kans moeten krijgen om zich aan te passen aan de veranderde marktomstandigheden en hier met investeringen op in te springen. Daarbij mag niet worden vergeten dat de aanvraagprocedures voor investeringshulp vrij langdurig zijn. Bovendien dient om producenten te kunnen laten investeren in lijn met de marktvraag de limiet op de quota te worden afgeschaft.
Maria Petre  
schriftelijk. - (RO) Ik hoorde een van mijn fractiegenoten spreken over hoe snoepjes te verdelen tussen twee kinderen. Naar analogie hiervan zou ik graag duidelijk willen maken dat wanneer zo'n kind later een Roemeense of Bulgaarse boer was, deze pas acht jaar later krijgen zou wat hij verdient. Mijn vraag is of hij over acht jaar nog altijd een kind is.
Toen ik als Roemeens afgevaardigde lid werd van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling, wees men mij op de vaak onder meer in verband met de melkquota gebezigde uitdrukking "zachte landing". Ik vroeg toen en ik vraag u nog altijd: hoe kunnen Roemeense en Bulgaarse boeren de "start"procedure nu in overeenstemming brengen met de procedure voor een "zachte landing"? Toen Roemenië nog maar net begonnen was met de toetredingsonderhandelingen vertrouwde een Deense partner mij toe dat landbouw het moeilijkste hoofdstuk zou zijn. Ik hoop dat nu, twee jaar na toetreding, de Roemeense landbouw een kans zal bieden op een verenigd Europa.
Dushana Zdravkova  
schriftelijk. - (BG) Het is van groot belang dat de hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB) wordt voortgezet, want alleen zo kan de koppositie van Europa in deze sector worden gehandhaafd. Uiteraard mag dit niet ten koste gaan van de producent of de eindgebruiker. Het is een algemeen bekend feit dat de Europese Unie van een exporteur van landbouwproducten veranderd is in een importeur. Om die reden dient het debat van vandaag tot een evenwichtig resultaat te komen, opdat wij er zeker van kunnen zijn dat de belangen van alle burgers beschermd zijn.
Een groot deel van de Commissievoorstellen valt als ik het zo bekijk gunstig uit voor de Bulgaarse boeren, zeker gezien het feit dat, als gevolg van wanbeheer van de Bulgaarse regering in deze sector en alle misbruik aldaar, de in de pretoetredingsmechanismen resultaten niet gehaald zijn. Dit heeft in de afgelopen maanden geleid tot protesten van landbouwproducenten, met name melkboeren en graantelers. Daarom is het, uiteraard onverlet de volledige liberalisering van de markt voor zuivelproducten, zo belangrijk om voor hun levensonderhoud in hoge mate van de melkveehouderij afhankelijke regio's de nodige zekerheid te bieden.
In Bulgarije zijn er talrijke melkveehouders in bergachtige gebieden en andere gebieden met specifieke problemen. Daarom ben ik voorstander van de gedachte om meer geld te oormerken voor hun ontwikkeling en een gespecialiseerd fonds voor melkproducenten in het leven te roepen.
