Systemy wsparcia dla rolników (wsparcie w sektorze bawełny) (debata)
Przewodniczący
Kolejnym punktem agendy jest sprawozdanie (A6 0166/2008) przygotowane przez pana posła Ioannisa Gklavakisa w imieniu Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi dotyczące projektu rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, w odniesieniu do systemu wsparcia w sektorze bawełny - C6-0447/2007 -.
Mariann Fischer Boel
komisarz. - Panie przewodniczący! Zanim odniosę się do treści sprawozdania, chciałbym podziękować sprawozdawcy, Ioannisowi Gklavakisowi, i członkom Komisji Rolnictwa za włożoną pracę nad szczególnie delikatnym tematem reformy sektora bawełny.
W 2006 r. Trybunał Sprawiedliwości, jak państwo wiedzą, stwierdził nieważność uzgodnionej w 2004 r. reformy sektora bawełny, uznając, że stanowiła ona naruszenie zasady proporcjonalności. Trybunał stwierdził, że nowy system powinien zostać przyjęty w rozsądnym czasie. W związku z tym, w reakcji na orzeczenie Trybunału, Komisja natychmiast zleciła przeprowadzenie licznych analiz, rozpoczęła proces konsultacji i przeprowadziła ocenę skutków.
Na tej podstawie, Komisja w dalszym ciągu proponuje zachowanie stopnia powiązania pomocy na poziomie 35%, co pozwala na utrzymanie poziomu produkcji bawełny i nie narusza traktatów akcesyjnych Grecji, Portugalii i Hiszpanii. Poza tym, stopień oddzielenia na poziomie 65% jest zgodny z procesem reformy wspólnej polityki rolnej i zobowiązaniami Unii Europejskiej wobec jej partnerów międzynarodowych, szczególnie z państw rozwijających się.
W tym kontekście, bardzo oczekuję od tego sprawozdania poparcia dla stopnia powiązania na poziomie 35% jako dla rozsądnego rozwiązania na przyszłość. Niniejsze sprawozdanie słusznie zwraca uwagę na proces restrukturyzacji, który obecnie przechodzi sektor bawełny w Unii Europejskiej. Rozumiem potrzeby tego sektora i dlatego też popieram poprawki wzywające do udzielenia poparcia dla tego procesu dotyczące obniżenia krajowych obszarów bazowych, a co za tym idzie kwoty pomocy powiązanej na hektar. W tej kwestii, uważam pańskie sugestie za bardzo mądre.
Jednakże apeluje pan także o zwiększenie pomocy na hektar, w przypadku gdy obszar upraw bawełny jest mniejszy od przypadającego obszaru na poziomie krajowym, co według mnie jest problematyczne. Należy stwierdzić, że jest to zupełnie antycykliczny system, który sprawiłby, że pomoc w ramach europejskiego sektora bawełny zakłócałaby handel i byłaby oczywiście sprzeczna z mandatem negocjacji wielostronnych w ramach Rundy Rozwoju z Doha.
Udzielam wsparcia poprawkom dotyczącym koperty krajowej. Ze szczególnym zadowoleniem przyjmuję instrument mający na celu restrukturyzację sektora odziarniania i poprawę jakości produkcji. Jednakże wszystkie instrumenty restrukturyzacyjne powinny być zgodne z zieloną kategorią WTO i nie mogą pokrywać się z już istniejącymi instrumentami w ramach polityki rozwoju obszarów wiejskich.
Wreszcie, co nie jest zaskakujące, sprzeciwiam się przeniesieniu pomocy dla sektora bawełny z drugiego do pierwszego filaru. Jest to według mnie oczywiste i niejednokrotnie miałem okazję wyrazić opinię na ten temat tutaj w Parlamencie, że potrzebujemy wzmocnienia polityki rozwoju obszarów wiejskich. Zwracam uwagę na to, że w regionach upraw bawełny w Hiszpanii i Grecji programy rozwoju obszarów wiejskich są naprawdę skutecznie wykorzystywane w ramach planów rolno-środowiskowych.
Mam nadzieję, że odbędzie się owocna dyskusja na ten niezwykle ważny temat.
Ioannis Gklavakis
sprawozdawca. - (EL) Panie przewodniczący! Wysłuchałem uważnie pani komisarz.
Mamy cztery państwa uprawiające bawełnę w UE: Grecja, Hiszpania, Bułgaria i na niewielką skalę Portugalia. Kiedy rozpocząłem pracę nad tym sprawozdaniem, blisko współpracowałem z dużą grupą osób, słuchałem uwag i brałem udział w dyskusjach, dlatego też mogę stwierdzić, że niniejsze sprawozdanie stanowi owoc długiej i intensywnej współpracy.
Pracowałem z posłami swojej komisji, którym dziękuję, z hiszpańskimi przedstawicielami produkcji i odziarniania w sektorze bawełny i oczywiście ze swoimi kolegami z Grecji.
Chciałbym zaznaczyć, że niniejsze sprawozdanie zostało przyjęte przez Komisję Rolnictwa liczbą 28 do 6 głosów. Wskazuje to na duże poparcie.
Chciałbym odwołać się krótko do projektu wsparcia sektora bawełny z 2004 r. Została stwierdzona jego nieważność. Wnosił on o związanie płatności z produkcją na poziomie 35% i oddzielenie na poziomie 65%. W kolejnych latach uprawa bawełny spadła: o 50% w Hiszpanii i ok. 20% w Grecji.
Liczba gospodarstw uprawy bawełny zmniejszyła się o 25% w Hiszpanii i o 11% w Grecji.
Celem niniejszego sprawozdania jest kontynuacja uprawy bawełny w Europie: produkcja w całej UE stanowi jedynie 2% produkcji światowej. Zgodziliśmy się więc co do tego, że finansowanie przeznaczone na uprawy bawełny będzie w pełni utrzymane.
Oczywiście w celu uniknięcia ryzyka zmniejszenia upraw bawełny albo ich nieopłacalności zwróciliśmy się o nieznaczne zwiększenie finansowania na hektar i jestem zadowolony, że pani komisarz to aprobuje. Wiąże się to oczywiście z tym, że ogólna kwota pozostanie taka sama, ale obszar upraw ulegnie zmniejszeniu. Oczywiście nic nie wskazuje na to, że stanowiłoby to problem, jeżeli państwo członkowskie zwiększyłoby obszar upraw wedle upodobania bez ustalonego górnego pułapu pomocy.
Stosunek pomiędzy pomocą związaną i oddzieloną pozostaje na poziomie 35-65%. Jednak zwróciliśmy się o to, żeby państwa członkowskie, jeżeli tak sobie życzą, miały możliwość zmiany tej proporcji pomocy związanej, bez schodzenia poniżej dolnego pułapu 35%.
W tym miejscu chcę wyjaśnić jedną rzecz. Nowy obszar ziemi nie będzie odpowiadał określonemu pułapowi i nie będzie kar za jego przekroczenie, jak to miało miejsce wcześniej. Wbrew przeciwnie, będzie to sposób na zachowanie obecnej ogólnej kwoty pomocy dla tego sektora. Tak naprawdę mamy nadzieję, że proponowane zwiększenie pomocy będzie stanowiło bodziec dla utrzymania upraw.
Proponujemy także stworzenie koperty krajowej w wysokości 1%, finansowanej z potrącenia z pomocy związanej w postaci otwartych funduszów i z 22 mln EUR przeniesionych do drugiego filaru.
Co uzyskamy dzięki kopercie krajowej? Po pierwsze, przyświecają jej ambitne cele: na przykład pomoc zostanie przyznana na badania nad nowymi odmianami wymagającymi mniej wody i mniejszego wykorzystania pestycydów, co jest bardzo korzystne dla środowiska. Po drugie, jakość wyprodukowanej bawełny poprawi się, a branża odziarniania bawełny zostanie unowocześniona.
Projekt sprawozdania spełnia oczekiwania hodowców bawełny w państwach członkowskich i jest zgodny z celami UE. Zajmuje się on bieżącym finansowaniem oraz wprowadza środki o charakterze środowiskowym, które mają zasadnicze znaczenie dla UE.
Chciałbym na zakończenie nadmienić o wspaniałej współpracy i wsparciu, które otrzymałem od kolegów posłów podczas przygotowania tego sprawozdania, co umożliwiło nam wprowadzenie nowych pomysłów i zaleceń.
Jestem przekonany, że realizacja nowego planu pomoże zachować dobrze prosperujący sektor produkcji bawełny w UE i funkcjonującą branżę odziarniania bawełny.
Wreszcie, chciałbym raz jeszcze podziękować Komisji za konstruktywny sposób, w jaki ustosunkowała się do potrzeb państw produkujących bawełnę. W końcu mamy rozwiązanie i będziemy mogli nadać odpowiedni kierunek Radzie.
Carmen Fraga Estévez
w imieniu grupy PPE-DE. - (ES) Panie przewodniczący! Jest to zaskakujące, że Komisja Europejska zareagowała na wyrok Trybunału Sprawiedliwości nowym projektem zmieniającym plan wsparcia dla sektora bawełny, który jest praktycznie taki sam jak poprzedni, oprócz kwestii uzależnienia pomocy od zebranej bawełny.
Dlatego też ciepło przyjmujemy to świetne sprawozdanie przygotowane przez pana posła Gklavakisa, który zajął się w nim głównymi problemami mającymi wpływ na sektor produkcji i przetwarzania bawełny.
Po pierwsze, propozycja utrzymania pomocy związanej na poziomie 35% przedstawiona przez Komisję jest absolutnie niewłaściwa, na co wskazuje zmniejszenie produkcji w państwie takim jak Hiszpania w ostatnich latach; dlatego też uważamy, że rozwiązanie zaproponowane w sprawozdaniu polegające na pozostawieniu maksymalnego limitu pomocniczości jest najwłaściwsze.
Pan poseł Gklavakis zawarł kilka statystyk i mogę potwierdzić, pani komisarz, że w Andaluzji, która stanowi główny region produkcji bawełny w moim kraju, produkcja spadła o 65% w ostatnich trzech latach.
Poza tym, w przeciwieństwie do tego, co pan powiedział, przykro mi się z panem nie zgodzić, ale poprawka nr 17, którą osobiście przedstawiłem, a która została zawarta w sprawozdaniu, jest dobra, ponieważ słusznie stwierdza, że pomoc producentom może być zwiększona, jeżeli obszar przeznaczony pod uprawy jest mniejszy niż obszar bazowy, co moim zdaniem jest korzystne dla tego sektora, który zachowa niezależność finansową, w pełni wykorzysta zasoby i oczywiście uzyska dużą elastyczność.
Wreszcie, pani komisarz, w odniesieniu do branży odziarniania, chciałabym zaznaczyć, że moim zdaniem została ona zaniedbana w ramach reformy z 2004 r. i jej restrukturyzacja jest niepodważalnym faktem oraz że bardzo istotne jest, żeby powstał fundusz restrukturyzacyjny, o czym wspomina pan poseł Gklavakis w swoim sprawozdaniu.
Ponadto uważam, że poprawka nr 39, przedstawiona w imieniu Grupy Europejskiej Partii Ludowej (Chrześcijańscy Demokraci) i Europejskich Demokratów dzięki art. 69 pomoże zapewnić większe finansowanie branży przetwarzania bawełny.
Na zakończenie, panie przewodniczący, chciałbym poinformować o braku zgody na porozumienie osiągnięte w tym tygodniu w ramach Komitetu Specjalnego ds. Rolnictwa, ponieważ uważam, że w dalszym ciągu nie przedstawił on właściwego podejścia wobec problemów tego sektora, a przede wszystkim branży odziarniania. Chciałbym też powiedzieć, że otrzymałem dzisiaj informację od przedstawicieli branży odziarniania z Hiszpanii, że jeżeli Rada nie zmieni tego projektu, doprowadzi to do zamknięcia działalności przez 27 fabryk odziarniania.
Mam nadzieję, że Rada dokona zmian w tych sprawach, i dziękuję pani komisarz za jej obecność.
María Isabel Salinas García
w imieniu grupy PSE. - (ES) Panie przewodniczący, pani komisarz! Ja także chciałbym się przyłączyć do zasłużonych gratulacji dla posła sprawozdawcy i podziękować mu za jego dyspozycyjność i współpracę przez cały ten czas, a w szczególności za spotkania, które odbył z producentami w moim regionie, Andaluzji.
Chciałabym nadmienić, że obecnie mamy do czynienia z nową reformą sektora bawełny, ponieważ Hiszpania, państwo, z którego pochodzę, a w szczególności mój region, Andaluzja, zaskarżyły wcześniejszą reformę do Trybunału Sprawiedliwości i chciałabym zauważyć, że to był pierwszy raz, kiedy reforma Komisji została odrzucona.
Zaskakujące jest jednak, jak już zostało tutaj powiedziane, że Komisja bez słowa wyjaśnienia zareagowała na tę sytuację przedstawieniem nowego, podobnego do poprzedniego projektu, podczas gdy stanowisko Hiszpanii nie uległo rzecz jasna zmianie. Hodowcy bawełny w Hiszpanii chcą - my chcemy - w dalszym ciągu uprawiać bawełnę. Zostało już tutaj powiedziane, jak wielkie szkody zostały wyrządzone dla mojego regionu.
Aby w dalszym ciągu prowadzić uprawę bawełny, potrzebujemy innej reformy niż poprzednia. Dlatego też moim zdaniem, sprawozdanie pana posła Gklavakisa odpowiada potrzebom i stanowi rozwiązanie, które należałoby uwzględnić.
Sprawozdanie proponuje zaszeregowanie poziomów powiązania najbardziej ekstensywnej pomocy oraz większą pomocniczość dla państw członkowskich. Uważam, że poseł sprawozdawca zrozumiał różnice w sytuacji sektora bawełny w Grecji i Hiszpanii. Dlatego też twierdzę, że rozwiązanie przedstawione w sprawozdaniu pana posła Gklavakisa mogłoby umożliwić kontynuację uprawy bawełny w tych dwóch wiodących w tej dziedzinie państwach.
Jest to także klarowne, że potrzebujemy planu restrukturyzacji całej branży. Ostatnim razem Komisja nie wzięła tej kwestii pod uwagę, pomimo że Parlament o to wnioskował.
Branża oczekuje odszkodowania za spowodowane straty, które można łatwo policzyć, więc też byłoby dobrze wziąć to pod uwagę.
Wreszcie, ważne jest, żeby poprzeć poprawkę grupy socjalistów w Parlamencie Europejskim, w której wnioskują oni o ustanowienie okresu przejściowego, który pozwoliłby dostosować się do nowej sytuacji. Nie chodzi tu o utrzymanie obecnej sytuacji, która nie jest stabilna. Chciałabym przypomnieć państwu, że nie mamy tutaj do czynienia ze wspólną organizacją rynkową. Musimy osiągnąć porozumienie, które umożliwi nam dalszą produkcję bawełny w Unii Europejskiej.
Pomimo że wciąż nie mamy systemu współdecydowania, mam nadzieję, że w tym przypadku wykonana praca i opinia Parlamentu zostaną uwzględnione. W przeciwnym razie, i w następstwie sprawozdań Rady, Hiszpania nie wyklucza zwrócenia się o rewizję wyroku, o ile opinia Parlamentu nie zostanie uwzględniona.
Diamanto Manolakou
w imieniu grupy GUE/NGL. - (EL) Panie przewodniczący! Deficyt UE w sektorze bawełny sięga 70%. Na sektor ten należy zatem przeznaczyć większe środki. Umożliwiłoby to również rozwój całego przemysłu, od uprawy bawełny po produkcję tkanin i ubrań. Zamiast tego, co się wiąże z kwotami i opłatami współodpowiedzialności, produkcja, przychód i miejsca pracy w sektorze rolnym ulegają redukcji.
Od czasu ostatniej reformy WPR skutki tego spadku są coraz silniej odczuwalne z uwagi na wprowadzenie częściowego oddzielenia płatności od wielkości produkcji na poziomie 65%. W Grecji, rok po wdrożeniu nowej wspólnej organizacji rynku (WOR) bawełny, produkcja spadła o 20%, a w Hiszpanii o ponad 50%.
W Grecji działalność zakończyło 11% małych i średnich przedsiębiorstw rolnych; w Hiszpanii wskaźnik ten wynosi 25%. Działalność dość dużej liczby zakładów odziarniania jest nieopłacalna, przez co grozi im zamknięcie; znaczna liczba osób utraciła też miejsca pracy. Wzrostowi kosztów produkcji powinien towarzyszyć wzrost przyznawanej pomocy, która zamiast tego została ograniczona.
Pomimo uwzględnienia korzystnych propozycji, zalecenie pana Gklavakisa nie stanowi rozwiązania tego problemu; zaakceptowano w nim wniosek Komisji. Nie zgadzamy się na ograniczenie kwoty w Grecji w celu zwiększenia pomocy związanej z produkcją na hektar. Spowoduje to, że jeszcze większa liczba małych i średnich gospodarstw uprawiających bawełnę przestanie prowadzić działalność. Nikt inny nie może liczyć na znalezienie ostatecznego rozwiązania problemów.
Nils Lundgren
w imieniu grupy IND/DEM. - (SV) Panie przewodniczący! Zawsze gdy w tej Izbie zajmujemy się kwestią unijnej polityki rolnej, przypominamy racjonalnie myślącym obywatelom, jak nierozsądnie jest ona nadal prowadzona, pomimo pewnych usprawnień wprowadzonych w ostatnich latach. Stajemy w obliczu nieustannych żądań ze strony grup interesu opowiadających się za stałą ochroną przed zagraniczną konkurencją. Ten system obowiązuje od tak dawna, że wręcz zniekształcił sposób naszego myślenia i dyskutowania o tych kwestiach. Dlatego też sprawozdawca jest w stanie bez wahania powiedzieć: "Ważne jest, aby wspólnotowa produkcja bawełny pozostała branżą dobrze prosperującą przy zachowaniu zadowalającego poziomu produkcji, który pozwoli na utrzymanie rentowności przemysłu odziarniania, zapewniającego 3200 miejsc pracy w Grecji i 920 w Hiszpanii”.
Gdybyśmy przenieśli ten tok rozumowania na inne sfery, Europa zmierzałaby do ruiny. W rzeczywistości Hiszpania jest silnym krajem przemysłowym, w którym siła robocza sięga około 20 mln osób. Dla takiego kraju przekierowanie 920 osób z przemysłu odziarniania do bardziej rentownych działalności nie stanowi problemu. Sprawozdawca nie waha się również użyć sformułowania, że "ochrona dobrze prosperującego sektora rolnictwa wspólnotowego, jakim jest uprawa bawełny, jawi się jako nagląca potrzeba”. To ekstremalny przykład contradictio in adjecto. Zdrowy rozsądek podpowiada nam, że jeśli uprawa bawełny dobrze prosperuje, nie wymaga żadnego wsparcia. Jednak prawda jest taka, że uprawa bawełny w UE jest nierentowna i dlatego powinno się jej zaprzestać. Takie dostosowanie może być trudne i wymagać pomocy państwa, lecz wsparcie to należy wykorzystać do zmiany, a nie do ochrony produkcji, która przebiega sprawniej w innych krajach poza UE.
Katerina Batzeli
(EL) Panie przewodniczący! Proszę pozwolić, że najpierw pogratuluję sprawozdawcy jego pracy, a także sprawozdawcom pomocniczym, którzy współpracowali przy tworzeniu tego sprawozdania.
Niestety sprawozdanie, które dziś omawiamy, jest w większym stopniu wynikiem presji spowodowanej orzeczeniem Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości niż wolą polityczną, by zapewnić długoterminowy i stabilny system w sektorze bawełny do roku 2013 lub przeprowadzić reformę z poszanowaniem warunków i zasad WTO i WPR.
Trudno jest zaakceptować fakt, że kwalifikujące się grunty w Grecji zostaną zmniejszone do 270 tys. hektarów z 340 tys. hektarów przeznaczonych pod uprawę w zeszłym roku. Zmniejszona powierzchnia gruntów spowoduje dalsze ograniczenie pomocy. Trudno jest również pogodzić się z faktem, że pomoc dla zakładów odziarniania będzie pochodzić z pierwszego filara. Możemy wspierać poprawę jakości, lecz nie przy pomocy środków uwzględnionych w drugim filarze.
Oczywiście powinniśmy stawiać na stabilność, tak aby zarówno związana, jak i niezwiązana z produkcją pomoc, a także rozwój obszarów wiejskich znalazły się w zakresie pierwszego filara oraz krajowej koperty zgodnie z załącznikiem VIII do rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003, na mocy którego państwa członkowskie mogą wykazać się elastycznością w wykonywaniu tego rozporządzenia.
Ponadto chciałabym w szczególności pogratulować rządowi Hiszpanii za skierowanie sprawy dotyczącej sektora bawełny do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, co powinien był również uczynić rząd Grecji w przypadku sektora tytoniu.
Friedrich-Wilhelm Graefe zu Baringdorf
(DE) Panie przewodniczący, pani komisarz! Czy mogłaby pani wyjaśnić w odpowiedzi, której pani za chwilę udzieli, że jeśli wspominamy o podziale 65% i 35%, 65% pomocy niezwiązanej z produkcją nie zostaje anulowane, lecz przedsiębiorstwa otrzymują te pieniądze? Jeśli, zgodnie z dystrybucją tych 35%, bawełna nie będzie już uprawiana, wówczas bardziej opłacalne jest skorzystanie jedynie z 65% pomocy i uprawa czegoś innego lub rezygnacja z jakiejkolwiek uprawy, ponieważ 35% nie wystarcza na pokrycie kosztów produkcji, tak aby akceptować ceny płacone za bawełnę przez przemysł.
Jeśli bieżącą kwestią są miejsca pracy w obszarze przetwórstwa, nie ma wątpliwości, że konieczne będzie ponowne przedyskutowanie z przedstawicielami przemysłu tego, czy są w stanie zapłacić gospodarstwom odpowiednią cenę za bawełnę, tak aby jej uprawa była opłacalna.
Oczywiście istotne jest, aby 65% pomocy niezwiązanej z produkcją było nadal wypłacane producentom, bez względu na to, czy zajmują się uprawą. Taka jest idea systemu, w którym przewiduje się oddzielenie płatności od produkcji. Moim zdaniem we wcześniejszych wystąpieniach doszło w tej kwestii do swego rodzaju pomylenia pojęć.
Mariann Fischer Boel
komisarz. - Panie przewodniczący! Z uwagą wysłuchałam różnych obaw, różnych pomysłów przedstawianych przez szanownych posłów. Uważam, że nasze opinie nie są zbyt rozbieżne i jestem przekonana, że w końcu możliwe będzie znalezienie możliwego do przyjęcia kompromisu.
Moim zdaniem musimy pamiętać, że kiedy Trybunał Sprawiedliwości umorzył reformę w sektorze bawełny, nie zakwestionował podziału na pomoc związaną/niezwiązaną z produkcją, podziału 35/65; w żadnym wypadku. Powodem takiego stanowiska Trybunału Sprawiedliwości był fakt, że uznał on, iż z naszej strony konieczna jest bardziej dogłębna ocena wpływu. W rzeczywistości właśnie tym się teraz zajmujemy. Nie oznacza to jednak, że mieliśmy powód do zmiany podziału na pomoc związaną/niezwiązaną z produkcją i że jeśli rolnicy zaprzestaną produkcji, nie będą oni oczywiście wykorzystywać części pomocy niezwiązanej z produkcją. Mogą nadal korzystać ze swoich środków, chociaż nie będą w przyszłości uprawiać bawełny.
Uważam, że może to doprowadzić do problemu, ponieważ moim zdaniem początki niektórych trudności, które napotyka ten sektor sięgają okresu sprzed reformy sektora bawełny w 2004 r. Mam jednak nadzieję, że reforma ta doprowadzi do tego, że będziemy mieli sektor bawełny. Prawdopodobnie w związku z sytuacją, jaką obserwujemy, będzie on mniejszy, ale mam nadzieję, że będzie również bardziej konkurencyjny.
Uważam, że można wiele zrobić - o czym mówiła już pani Batzeli - w celu poprawy jakości produkcji. W ten sposób wnosimy wkład w dodanie wartości do produktu z etykietą pochodzenia. Uważam, że państwo członkowskie produkujące bawełnę powinno skorzystać z tej możliwości w celu uzyskania lepszej ceny za swoje produkty, tak by możliwe było utrzymanie dobrze prosperującego, konkurencyjnego sektora bawełny w Unii Europejskiej.
Ioannis Gklavakis
sprawozdawca. - (EL) Panie przewodniczący! Jeżeli dobrze rozumiem, wszyscy zgadzamy się, że w UE należy kontynuować uprawę bawełny. Jak moglibyśmy się z tym nie zgodzić? UE ma 70% deficyt w sektorze bawełny. Jeżeli produkcja bawełny będzie nadal spadać na wszystkich poziomach, UE będzie wykazywać braki we wszystkich dziedzinach.
W UE uprawiamy jedynie 2% światowej produkcji, które musimy chronić za wszelką cenę. Nie zapominajmy, że bawełna stanowi jedynie 0,15% produkcji rolnej UE. Ponadto przedmiotowym sprawozdaniem podjęto szczególne starania; co istotne, w krajach uprawiających bawełnę, które odwiedziłem, sami producenci zapewniali mnie, że chcą produkować wysokiej jakości bawełnę.
Wszystkie przedstawione propozycje powinny mieć na celu znaczące osiągnięcia. Jednak muszę ponownie zwrócić uwagę na coś, co moim zdaniem nie zostało właściwie zrozumiane. Powierzchnia gruntów została ograniczona w celu zwiększenia dotacji, a ogólna kwota środków finansowych na dany kraj została utrzymana. Nie ma zakazu zwiększania obszaru gruntów rolnych, choć oczywiście odbywałoby się to kosztem zmniejszania dotacji w przeliczeniu na hektar.
Zatem w sprawie Grecji nastąpiła zmiana z 370 tys. hektarów przy dotacjach w wysokości 594 euro na hektar na 270 tys. hektarów przy dotacji 750 euro. Jednak jeśli będziemy uprawiać na ponad 270 tys. hektarach, wybierając opcję 370 tys. hektarów, do czego jesteśmy w pełni uprawnieni, nikt nie przyjdzie i nie powie nam, jak to miało miejsce w przeszłości, że istnieje górny pułap lub kara. Oznacza to, że zasadniczo nie ma żadnego zakazu.
(Głosy z sali)
Proszę stanąć przed Izbą i wyjaśnić. Bardzo proszę o przeczytanie sprawozdania, z którego wynika, że takie postępowanie jest w pełni poprawne, ponieważ jeśli przekroczymy 270 tys. hektarów, zamiast 750 euro otrzymamy niższą kwotę. Proszę sprawdzić to osobiście w sprawozdaniu.
Przewodniczący
Debata została zamknięta.
Głosowanie odbędzie się jutro o godz. 11.00.
