Vragenuur (vragen aan de Commissie) 
De Voorzitter
Aan de orde is het vragenuur (B6-0475/2008).
Wij behandelen een reeks vragen aan de Commissie.
Eerste deel

Betreft: Strategie voor de bestrijding van drugs
Voor de bestrijding van drugs bestaan er twee actieplannen voor twee periodes: 2005-2008 en 2009-2012. Ook staat er in 2008 een "evaluatie van de gevolgen" van het actieplan 2009-2012 op het programma.
Kan de Commissie met het oog op de huidige zorgwekkende situatie met de drugsproblematiek in de EU en de noodzaak om concrete, krachtige, aanhoudende en consequente bestrijdingsmaatregelen te nemen, meedelen wat zij, op grond van de verslagen van 2005, 2006 en 2007 vindt van de huidige situatie en wat het niveau is van de toepassing van de acties sinds 2005 tot op heden? Hoe staat het met de beoordeling van de gevolgen die in 2008 zijn beslag moet krijgen?
En wat verwacht de Commissie van de periode 2009-2013, met name op het gebied van de nieuwe instrumenten voor de bestrijding en de politiële en justitiële samenwerking en van de betrokkenheid van het maatschappelijk middenveld?
Siim Kallas
Mevrouw de Voorzitter, het is duidelijk dat niemand tevreden kan zijn met de drugssituatie. De Commissie heeft op 18 september 2008 een voorstel aangenomen voor een EU-drugsactieplan voor 2009-2012, en daarbij was als bijlage een verslag met de definitieve evaluatie van het EU-drugsactieplan voor 2005-2008 gevoegd. Dit is de effectbeoordeling die in de vraag wordt genoemd.
Beide documenten zijn op diezelfde datum beschikbaar gesteld aan het Parlement. De evaluatie is in de eerste helft van 2008 door de Europese Commissie uitgevoerd in overeenstemming met actie 45.3 van het erop volgende actieplan. De evaluatie leverde belangrijke input op voor het nieuwe actieplan. Enkele van de bevindingen luiden als volgt:
Wat betreft de tenuitvoerlegging van het nieuwe EU-drugsactieplan kan de conclusie worden getrokken dat in meer of mindere mate vooruitgang is geboekt met betrekking tot bijna alle specifieke doelstellingen en acties. Het EU-drugsactieplan vindt afdoende weerslag in het nationale beleid van de lidstaten: het is omgezet in nationaal beleid en/of de doelstellingen waren reeds terug te vinden in bestaande documenten.
De lidstaten melden dat het actieplan een goede weergave is van de belangrijkste nationale beleidsthema's. De evaluatie laat zien dat het actieplan de convergentie van de verschillende vormen van drugsbeleid van de lidstaten bevordert, hetgeen de Commissie tamelijk belangrijk vindt.
Wat betreft de drugssituatie is het zo dat er geen aanmerkelijke vermindering in de prevalentie van drugsgebruik heeft plaatsgevonden, maar dat het gebruik van de meest voorkomende drugs lijkt te zijn gestabiliseerd en/of licht lijkt te zijn afgenomen. Het gebruik van cocaïne vertoont in enkele lidstaten een opwaartse tendens. De langetermijntendens in de EU wat betreft de prevalentie van drugsgerelateerde infectieziekten, vooral hiv/aids, is dat deze de afgelopen jaren is afgenomen, net zoals het aantal drugsgerelateerde sterfgevallen.
De laatste jaren doen zich nieuwe trends in drugsgebruik, met name polydrugsgebruik, voor. Zowel het aantal als de omvang van cocaïnevangsten neemt toe terwijl de inbeslagnames van cannabisbladeren, heroïne, ecstasy en amfetaminen stabiliseren. De prijzen van illegale drugs zijn over het algemeen gedaald, terwijl de zuiverheid constant is gebleven.
Wat betreft de effecten van het actieplan op de drugssituatie, is de effectbeoordeling waar de geachte afgevaardigde naar verwijst naar ik aanneem het evaluatieverslag betreffende de tenuitvoerlegging. De voortdurende afname van het aantal drugsgerelateerde infectieziekten en drugsgerelateerde sterfgevallen aan de ene kant en de EU-brede tenuitvoerlegging van schadebeperkende maatregelen aan de andere, doet een duidelijke correlatie met de actieplannen vermoeden, al is het buitengewoon lastig om een dergelijk verband onomstotelijk aan te tonen.
Enkele lidstaten hebben na de introductie van schadebeperkende maatregelen een spectaculaire daling van drugsgerelateerde gezondheidsschade gerealiseerd. Vergelijkbare conclusies kunnen worden getrokken voor de terugdringing van het drugsaanbod en Europese coördinatie en samenwerking op het vlak van drugsgerelateerde rechtshandhaving.
Armando França
(PT) Hartelijk dank, mevrouw de Voorzitter. Een bijzonder woord van dank ook voor de vertegenwoordiger van de Commissie, die op mijn vraag geantwoord heeft en bovendien een goed antwoord heeft gegeven. Ik heb de documenten van de Commissie grondig gelezen.
Om te beginnen moet ik zeggen dat wij akkoord gaan met de strategie en het actieplan om eerst het aanbod en pas daarna de vraag aan te pakken. Ik wens hier nader in te gaan op het aanbod.
Voor wat het aanbod van drugs betreft, makken wij ons zeer ernstige zorgen over de overvloed aan cocaïne en de overvloed aan synthetische producten. Wij maken ons tevens zeer ernstige zorgen over de lokale conflicten tussen gangs die in sommige lidstaten verwikkeld zijn in een strijd om de controle van de drugsmarkt. Ik verzoek u dan ook mij in de mate van het mogelijke inzicht te verschaffen in de specifieke acties die zijn voorgesteld met betrekking tot de samenwerking tussen de lidstaten en de politiële en justitiële overheden enerzijds, en tussen de lidstaten en de producerende landen, met name de cocaïneproducerende landen anderzijds. Dit onderdeel van de strategie is voor ons reden tot grote bezorgdheid. Daarom zouden wij het op prijs stellen als de Commissie op dit vlak concrete antwoorden zou formuleren.
Siim Kallas
Mevrouw de Voorzitter, uiteraard is de samenwerking tussen de lidstaten bij de bestrijding van drugs, drugskartels en drugsgerelateerde criminaliteit uiterst belangrijk en tevens uiterst moeilijk vanwege de enorme bedragen die ermee gemoeid zijn. Onze eerste prioriteit is, zoals u in het actieplan heeft kunnen zien, het bestrijden van de cocaïne-aanvoerketen. We hebben diverse initiatieven waarin samenwerking met producerende landen in Latijns-Amerika en westelijk Afrika wordt voorzien en geregeld om een halt toe te roepen aan de smokkel van cocaïne. Er zijn speciale centra zoals het Maritime Analysis and Operations Centre - Narcotics, en het Centre d'Enquête et de Coordination de la Lutte Anti-drogue en Méditerranée. Beide initiatieven richten zich op de cocaïnesmokkel.
Er is dus samenwerking en er zijn initiatieven, maar het is een moeilijk onderwerp en een zware strijd. Ik moet benadrukken dat we niet zelfgenoegzaam achterover kunnen leunen. Dit is in zekere zin een gevecht zonder eind. Maar ik kan gelukkig enkele positieve ontwikkelingen melden. Er zijn minder ziektegevallen en minder drugsgerelateerde sterfgevallen.
Betreft: Invoer van producten van vlees van pluimvee uit China
Beschikking 2008/638/EG van de Commissie van 30 juli 2008 wijzigt Beschikking 2007/777/EG betreffende uit derde landen ingevoerde vleesproducten. Krachtens de eerste beschikking mag China alleen warmtebehandelde producten van vlees van pluimvee naar de Gemeenschap uitvoeren die in een hermetisch gesloten recipiënt tot een Fo-waarde van 3 of meer zijn behandeld.
Op verzoek van de Chinese autoriteiten heeft de Commissie nu toegestaan dat producten van vlees van pluimvee uit de provincie Shandong die aan een minder strenge behandeling zijn onderworpen, namelijk warmtebehandeling tot een minimumtemperatuur van 70 °C, in de Gemeenschap mogen worden ingevoerd.
Gezien het bovenstaande wil ik de Commissie vragen of zij niet van mening is dat de versoepeling van de regels zal leiden tot een verzwakking van de EU-regelgeving op het gebied van de veterinaire gezondheid, de levensmiddelenhygiëne en het welzijn van dieren? Denkt zij niet dat het nemen van een dergelijk besluit, dat maar op één provincie betrekking heeft, reden tot zorg geeft en gelooft zij dat te allen tijde ge controleerd kan worden of bepaalde producten van vlees van pluimvee uitsluitend uit de provincie Shandong afkomstig zijn? Gelooft zij niet dat het toestaan van producten uit één provincie zal leiden tot een massaal aantal verzoeken om versoepeling van de regels uit andere provincies (waarvoor trouwens al aanwijzingen zijn)? Brengen de genomen maatregelen de pluimveeproducenten in de Europese Unie niet in gevaar?
Siim Kallas
Mevrouw de Voorzitter, de veterinairrechtelijke en gezondheidsvoorschriften die van toepassing zijn op uit China afkomstig pluimveevlees garanderen een beschermingsniveau dat gelijk is aan dat in de EU. Deze invoerregels garanderen dat alle ingevoerde producten voldoen aan dezelfde hoge normen als producten uit de EU-lidstaten, niet alleen met betrekking tot hygiëne en alle aspecten van consumentenveiligheid, maar ook met betrekking tot diergezondheid. Het beginsel dat voedsel veilig moet zijn, ongeacht de oorsprong ervan, staat centraal in de EU-benadering.
Het officiële controlesysteem in China is ter plekke geverifieerd door middel van drie inspecties van de Commissie. De uitkomsten zijn op de website van het DG Gezondheid en consumenten gepubliceerd. Uit de inspecties blijkt dat de bevoegde autoriteiten, met name die van de provincie Shandong, goed genoeg zijn georganiseerd om te garanderen dat aan de gemeenschapswetgeving wordt voldaan wat betreft warmtebehandelde pluimveevleesproducten. Bovendien is met deze inspectiemissies ook vastgesteld dat de bevoegde autoriteiten in staat zijn de invoervereisten van de Gemeenschap te handhaven.
Het resultaat van deze inspecties is dat de Chinese autoriteiten de diensten van de Commissie ervan hebben overtuigd dat ze kunnen garanderen dat zendingen warmtebehandelde pluimveevleesproducten die naar de Europese Unie worden uitgevoerd, zijn geproduceerd in overeenstemming met de communautaire voorschriften en alleen afkomstig zijn uit de provincie Shandong.
Alle goedgekeurde productiebedrijven op de communautaire lijst van etablissementen waarvandaan invoer van warmtebehandeld pluimveevlees is goedgekeurd, bevinden zich in de provincie Shandong. Dit is geverifieerd tijdens de drie onderzoeksmissies ter plekke: één in 2004, twee in 2006.
Volgens de overeenkomst inzake sanitaire en fytosanitaire maatregelen van de Wereldhandelsorganisatie kan ieder derde land bij de Commissie een verzoek indienen voor een uitvoervergunning voor zijn grondgebied of een deel ervan, dat vervolgens in overweging wordt genomen en wordt geëvalueerd aan de hand van de betreffende communautaire voorschriften. Als de door het derde land gegeven garanties bevredigend worden geacht en effectief zijn geverifieerd, wordt het verzoek ingewilligd en een uitvoervergunning verleend.
Er is geen risico van concurrentieverstoring voor EU-pluimveeproducenten doordat de getroffen maatregelen voorzien in afdoende garanties dat de warmtebehandelde pluimveevleesproducten uit de regio's in kwestie voldoen aan de beschermingsniveaus die de EU noodzakelijk acht. Het antwoord op concurrentiedruk is consumenten die met kennis van zaken keuzes maken.
De Chinese autoriteiten hebben aangegeven graag te zien dat de Commissie ook de invoer van warmtebehandeld pluimveevlees uit de provincie Jilin zou goedkeuren. Om deze goedkeuring te kunnen verkrijgen moeten de Chinese autoriteiten garanderen dat de hygiënevoorschriften bij de productie van warmtebehandeld pluimveevlees in de provincie Jilin voldoen aan de communautaire voorschriften, en de Commissie zal dit ter plekke verifiëren.
Péter Olajos
(HU) Dank u zeer voor uw antwoord, mijnheer de Commissaris. Het probleem is dat er dit jaar zes controles hadden moeten plaatsvinden in China, maar daarvan is er tot op heden niet één uitgevoerd. In oktober zou er een pluimvee-inspectie moeten zijn gehouden, maar ook hier is niets van terechtgekomen, omdat de Chinezen geen tijd hadden. Mijn vraag is nu: als we dit jaar geen van de zes controles hebben kunnen uitvoeren, en er voor volgend jaar vijftien gepland staan, hoe zullen die vijftien dan worden uitgevoerd? En als de Chinezen niet samenwerken met hun Europese handelspartner, waarom openen wij dan onze deuren voor import uit China en richten we de Europese pluimveehouders te gronde? Als China niet meewerkt, hoeven wij ook niet onze deuren te openen voor hun importproducten. Dat is mijn mening. Dank u wel.
Siim Kallas
vicevoorzitter van de Commissie. - (EN) Om te beginnen wil ik zeggen dat China wel degelijk wil samenwerken, en dat we geen aanwijzingen hebben dat China daar niet toe bereid is. Ten tweede kan van de inspecties en missies worden gezegd dat ze tot nu toe bevredigend zijn geweest. Wanneer er reden tot twijfel is of wanneer er vragen opkomen, zullen er nieuwe missies worden uitgestuurd. De lange tijd tussen de laatste missies en die van dit jaar is het gevolg van administratieve activiteiten in China tussen twee ministeries. Vanuit de Commissie kunnen we echter niet zeggen dat er sprake is van enige onwil om met ons samen te werken op het gebied van normen en de kwaliteit van de producten.
Zodra er enige aanwijzingen in die richting zijn is de Commissie bereid nieuwe missies te organiseren. Tot dusverre hebben we daartoe nog geen noodzaak gezien.
Jim Allister
(EN) Commissaris, ik begrijp uw verhaal, maar het doet erg veel denken aan de controverse rondom Braziliaans rundvlees, toen de Commissie ons maandenlang, vanuit de positie die u nu inneemt, verzekerde dat alles goed zat, maar zich uiteindelijk genoodzaakt zag om een embargo in te stellen.
U hebt gezegd dat dit vlees aan vergelijkbare tests zal worden onderworpen. Kunt u met absolute zekerheid zeggen dat ieder stuk ingevoerd vlees aan dezelfde rigoureuze veterinaire tests wordt onderworpen als vereist in het geval van onze eigen producenten? Wordt hetzelfde percentage van de productie getest? En hoe weet u zeker dat het daadwerkelijk afkomstig is uit de provincie Shandong? Of is het voldoende als het vlees daar alleen wordt verwerkt? Dit zijn de kwesties waar onze producenten verontwaardigd over zijn; zij moeten voldoen aan allerlei vereisten, zoals de geleidelijke afschaffing van kooien. Maar zal dat in hetzelfde tempo in China gebeuren? Ze voelen dat ze worden weggeconcurreerd door de goedkope invoer.
Armando França
(PT) Hartelijk dank, mevrouw de Voorzitter, ik zal het kort houden. Mijn vraag ligt in de lijn van de woorden van de vorige spreker. Het is een feit dat er de laatste tijd inspanningen zijn gedaan om controle en toezicht uit te oefenen en het is essentieel dat deze inspanningen worden voortgezet. Ik ben evenwel van oordeel dat wij ook op het gebied van de regelgeving de teugels niet mogen laten vieren. Integendeel, wij moeten de regelgeving versterken. De Europese Unie moet nauwkeurige en duidelijke voorschriften vaststellen die overal in China moeten worden toegepast en niet beperkt mogen blijven tot enkele provincies, zoals de vorige spreker ook al suggereerde. Ik zou hierover graag enige verduidelijking krijgen. Hartelijk dank, mijnheer de commissaris.
Siim Kallas
vicevoorzitter van de Commissie. - (EN) Tot nu toe zijn alle in deze provincie vervaardigde producten voorzien van etiketten. De autoriteiten in deze provincie zijn verantwoordelijk voor de kwaliteit en ook voor de oorsprongsregels.
Het is natuurlijk altijd zo dat niet iedere kip kan worden gecontroleerd - dat geldt evenzeer in de Europese Unie. Maar wat de Commissie in haar inspecties kan doen - en mij is verteld dat de volgende inspectie volgend jaar zal plaatsvinden, dus deze is al gepland - is verifiëren of de administratieve systemen in staat zijn te controleren hoe dit pluimveevlees wordt geproduceerd en hoe het is gesteld met de bescherming van de diergezondheid. Tot dusverre zijn alle antwoorden bevredigend.
De feiten zullen vanzelfsprekend voortdurend worden gecontroleerd, maar dit zijn de regels van de Wereldhandelsorganisatie, en we hebben altijd baat gehad bij openheid. Kwaliteit is belangrijk; normen zijn belangrijk. We zijn er tot dusverre van overtuigd dat de kwaliteit van pluimveeproducten uit China naar behoren is, en de volgende provincie wil, zoals ik al aangaf, ook graag meedoen.
Betreft: Aanwending van het Europees Sociaal Fonds in de lidstaten
Het Europees Sociaal Fonds, één van de structuurfondsen van de Europese Unie, is opgericht om de verschillen in welvaart en levensstandaard tussen de landen en regio's van de Europese Unie te verminderen en om de werkgelegenheid en economische en sociale samenhang te verbeteren. In de periode 2007-2013 wordt er zo'n 75 miljard euro over de lidstaten en regio's verdeeld om de doelstellingen te verwezenlijken. De lidstaten financieren er een aantal verschillende programma's mee, en het is van belang om te weten op welke manier vooral de nieuwe lidstaten de beschikbare middelen gebruiken en welke resultaten er behaald worden in het optrekken van de levenstandaard en voor de uitbreiding van de werkgelegenheid.
Denkt de Europese Commissie een mededeling over de aanwending van het Europees Sociaal Fonds in de lidstaten te publiceren, en zo ja, tegen wanneer mogen we de publicatie verwachten? Als er zo'n publicatie op stapel staat, mogen we dan zowel kwalitatieve als kwantitatieve analyse van de gebruikmaking van de middelen van het Europees Sociaal Fonds verwachten? Het is van centraal belang om niet alleen te weten te komen hoeveel geld er aan de verschillende programma's besteed is, maar om er ook voor te zorgen dat de Europese burger tastbare en duurzame resultaten te zien krijgt.
Als een dergelijke mededeling niet tot de voornemens van de Europese Commissie behoort, hoe komt dat dan, en hoe kan de Europese Commissie dan doorzichtige en doelmatige aanwending van het Europees Sociaal Fonds verzekeren?
Siim Kallas
vicevoorzitter van de Commissie. - (EN) De Commissie herinnert eraan dat met artikel 146 van het EG-Verdrag het Europees Sociaal Fonds is opgericht om de werkgelegenheidskansen van werknemers op de interne markt te vergroten en zo bij te dragen aan verbetering van de levensstandaard. Vanuit het Sociaal Fonds worden ook acties uitgevoerd om de economische en sociale samenhang te verstevigen.
De Commissie is het met de geachte afgevaardigde eens over het belang van verslaglegging van de concrete voordelen van het Europees Sociaal Fonds. In dit verband is de Commissie van plan een verzameling thematische verslagen te produceren over ondersteuning en activiteiten vanuit het Europees Sociaal Fonds, de begunstigden en de resultaten. De eerste verslagen zouden begin 2009 beschikbaar moeten zijn.
Bovendien schrijft artikel 159 van het EG-Verdrag voor dat de Commissie om de drie jaar verslag uitbrengt aan het Europees Parlement, de Raad, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's over de vooruitgang die is geboekt bij de verwezenlijking van de economische en sociale samenhang. In het laatste cohesieverslag, dat in 2007 is gepubliceerd, is speciale aandacht geschonken aan het investeren in mensen. Het volgende cohesieverslag wordt in 2010 gepresenteerd. Verder zal de Commissie in de tussenliggende jaren zogeheten voortgangsrapporten publiceren.
Ona Juknevičien
(EN) Dank u zeer voor uw zeer nauwkeurige en concrete antwoord. Ik ben blij dat de Commissie ook vindt dat de door mij opgeworpen kwestie belangrijk is, niet alleen voor de Parlementsleden, maar ook voor de Commissie zelf. Ik meen echter dat het vooral voor de burgers van belang is. Zij moeten op de hoogte zijn van de transparantie en de doelmatigheid van het gebruik van deze fondsen. Ik zie daarom uit naar het rapport van begin 2009.
Kunt u mij alstublieft vertellen welk DG het rapport in 2009 zal opstellen?
Siim Kallas
Het DG Werkgelegenheid, onder leiding van mijn waarde collega, de heer Špidla, is verantwoordelijk voor deze rapporten. De getallen zijn interessant en we verzorgen jaarlijks opleidingen voor negen miljoen mensen in Europa, dus de voordelen zijn duidelijk aanwezig.
Zita Pleštinská
(SK) De kosten die verbonden zijn aan bouwwerkzaamheden zijn controleerbaar. Bij projecten die gefinancierd worden uit het Europees Sociaal Fonds vergaren de doelgroepen echter nieuwe kennis, vaardigheden en expertise. De wijze van afrekening is daarom afhankelijk van de subjectieve beoordeling van de verantwoordelijke ambtenaren. De insolventie van non-gouvernementele organisaties en autonome bestuursorganen, die veroorzaakt wordt door bureaucratische praktijken in de lidstaten, heeft tot gevolg dat de ontvangers van middelen uit het Europees Sociaal Fonds vaak niet mee kunnen doen aan verdere activiteiten in het kader van het programma. Wat voor maatregelen kan de Commissie nemen om ervoor te zorgen dat de lidstaten geen overbodige administratieve belemmeringen opwerpen bij de vergoeding van de kosten van projecten die gefinancierd worden uit het Europees Sociaal Fonds?
Gay Mitchell
(EN) Mag ik de commissaris vragen of hij, nu de recessie ons op de hielen zit, zou willen kijken naar de mogelijkheid om het Sociaal Fonds te laten samenwerken met lokale ontwikkelingspartnerschappen, zoals deze bestaan in de Republiek Ierland, maar ook in andere lidstaten? In dat kader zou hij kunnen spreken met de OESO, die een onderzoek heeft uitgevoerd naar de doelmatigheid van lokale ontwikkeling bij het bevorderen van onderwijs, opleiding, het scheppen van microbanen en een betere omgeving voor werklozen.
Ik verwacht niet dat de commissaris al deze vragen nu kan beantwoorden, maar het gaat mij erom dat hij kijkt naar deze mogelijkheid en wellicht overlegt met de OESO om uit te vinden hoe het Sociaal Fonds met maatschappelijke partnerschappen en lokale ontwikkelingspartnerschappen kan samenwerken ter verbetering van opleidingsprogramma's in de wijken en ten behoeve van de werkgelegenheidsbehoeften van onze burgers, met name in stedelijke gebieden.
Siim Kallas
Om te beginnen over bureaucratie en administratieve last: die bestaan absoluut. Zoals ik al zei is collega Špidla verantwoordelijk voor de uitgaven en ben ik verantwoordelijk voor de kwijting: zorgen dat er geen geld wordt verkwist. Dit gaat altijd gepaard met dilemma's.
We proberen zo flexibel mogelijk te zijn, maar tegelijk worden de voordelen en mogelijke resultaten ook zorgvuldig tegen het licht gehouden door nationale autoriteiten, door betaalorganen en waarschijnlijk door het verantwoordelijk ministerie. Hieronder bevinden zich ook de Europese Rekenkamer en ons DG, zodat er ook meerdere controlelagen zijn.
De beoordeling van de resultaten gebeurt met grote inspraak van het publiek, voor wie projecten zichtbaar moeten zijn. Dat betekent dat we alles over de financiering moeten publiceren op de website, zodat iedereen alles kan volgen. Het Sociaal Fonds financiert echter vooral opleidingen.
Mijn antwoord op de volgende vraag: er is sprake van samenwerking tussen verschillende financieringsbronnen van structuurfondsen, zoals het Sociaal Fonds en regionale ontwikkelingsfondsen en in ieder geval in mijn land is die samenwerking zeer intensief. Deze samenwerking hangt af van de nationale autoriteiten. Wij kunnen niet meer doen dan goede samenwerking en efficiënt gebruik van het geld ondersteunen.
Tweede deel
Betreft: Door de Gemeenschap medegefinancierde projecten en "zwarte kassen" van Siemens
De gerechtelijke overheden in Griekenland en Duitsland gaan verder met het onderzoek naar de zaak van de "zwarte kassen" van Siemens, het smeergeldsysteem met zwart geld voor het omkopen van politieke partijen en prominenten dat de onderneming had opgezet om grote projecten en aanbestedingen van de overheid en overheidsbedrijven binnen te rijven. De Duitse justitie heeft al een voormalig bestuurslid van de onderneming veroordeeld, die heeft toegegeven dat er ook in Griekenland "zwarte kassen" bestonden.
Kan de Commissie, overwegende dat er ook sprake is van smeergeld voor door de Gemeenschap gefinancierde projecten, zeggen of OLAF of een andere Commissiedienst een onderzoek instelt naar de legaliteit van de procedures voor de toewijzing en de uitvoering van deze door de Gemeenschap medegefinancierde projecten?
Siim Kallas
Dit soort kwesties zijn altijd zeer ernstig en ingewikkeld. Het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) is bevoegd tot onderzoek over te gaan naar zaken waar EU-geld mee gemoeid is, wanneer er voldoende ernstige verdenking van fraude of onregelmatigheden bestaat in strijd met de financiële belangen van de Europese Unie.
Wanneer projecten mede vanuit EU-fondsen worden gefinancierd - zoals het geval is bij de structuurfondsen - delen de lidstaten en de Commissie de verantwoordelijkheden voor het beheer van deze fondsen. In dit opzicht zijn de lidstaten primair verantwoordelijk voor de verdeling van de uitgaven en de nodige controles. Verder zal het de geachte afgevaardigde waarschijnlijk bekend zijn dat er uit hoofde van Verordening (EG) nr. 1681/94 een regeling bestaat die bepaalt dat wanneer deze controles en onderzoeken hebben plaatsgevonden en gevallen van mogelijke fraude of onregelmatigheden aan OLAF zijn gecommuniceerd, de lidstaten in de daartoe geëigend fase de Commissie voldoende gedetailleerde gegevens dienen te verstrekken van dergelijke mogelijke gevallen van fraude of onregelmatigheden. Bovendien onderhoudt OLAF, wanneer nodig, nauwe contacten met de bevoegde nationale autoriteiten omtrent de voortgang in dergelijke zaken.
Wat betreft de door de geachte afgevaardigde genoemde zaken is het zo dat de Commissie door OLAF is geïnformeerd dat het kennis heeft van lopende zaken in Duitsland en Griekenland, maar dat de rechterlijke instanties van de beide lidstaten tot dusverre niet de directe hulp van OLAF hebben ingeroepen in verband met zaken betreffende structuurfondsen waarbij Siemens in Duitsland en/of Griekenland is betrokken. Bovendien wil de Commissie verwijzen naar het antwoord dat eerder al is gegeven op de schriftelijke vraag van de geachte afgevaardigde, waarin wordt gesteld dat artikel 3 van Verordening (Euratom, EG) nr. 2185/96 bepaalt dat marktdeelnemers niet terzelfder tijd voor dezelfde feiten mogen worden onderworpen aan vergelijkbare controles en verificaties van de Commissie of de lidstaten op grond van sectoriële communautaire regelingen of nationale wetgeving. Verder is het zo dat de Commissie, wanneer er voldoende aanwijzingen zijn dat sprake is van inbreuk op het gemeenschapsrecht inzake overheidsopdrachten, op basis van artikel 226 van het EG-Verdrag op elk moment een inbreukprocedure tegen lidstaten kan inleiden. De Commissie heeft met betrekking tot de door de geachte afgevaardigde genoemde specifieke zaak geen aanwijzingen die de inleiding van een inbreukprocedure zouden kunnen rechtvaardigen.
Dimitrios Papadimoulis
(EL) Mijnheer de commissaris, dat is precies ook mijn vraag. U weet heel goed dat Siemens, een grote, historische onderneming, voor miljoenen euro orders heeft gekregen via medegefinancierde programma's. Siemens is in Duitsland gevestigd en heeft orders uit Griekenland en andere landen. Er zijn veroordelingen en bekentenissen waaruit blijkt dat deze onderneming bepaalde methodes heeft toegepast en gewerkt heeft met corruptie en zwart politiek geld.
Hoe kunt u er nu zo zeker van zijn dat Siemens deze methodes en hetzelfde zwarte geld niet ook heeft gebruikt voor de medegefinancierde programma's? Mijnheer de commissaris, hoe lang nog zult u zich blijven verstoppen achter het gerechtelijk onderzoek in Duitsland en Griekenland? U kunt ook zelf iets doen, op eigen initiatief. Bent u van plan om als bevoegd commissaris OLAF te vragen dit vraagstuk te onderzoeken of blijft u aan de zijlijn staan uit angst voor de kolos die Siemens heet?
Siim Kallas
Nee, ik ben niet bang voor Siemens en ik heb er geen problemen mee om OLAF opdracht te geven deze zaken te onderzoeken, maar er is natuurlijk wel een duidelijk juridisch kader waarbinnen we moeten werken en waarbinnen we onderzoek kunnen doen. We houden de situatie zoals ik zei in de gaten en we kunnen er bij de lidstaten op aandringen dat ze ons op de hoogte houden (ze zijn sowieso verplicht ons te informeren) en actief optreden. Maar voor assistentie door OLAF moet er op dit ogenblik een aanwijzing zijn en moet er een verzoek liggen van een lidstaat. Tot dusverre is dit er niet, maar we volgen de situatie.
We hebben een duidelijke en soms zeer genuanceerde verdeling van de verantwoordelijkheden en verplichtingen tussen de lidstaten en communautaire organen. Dit is met name het geval waar de onderzoeksregels zeer nauwkeurig zijn omschreven.
De Voorzitter
Daar de auteur van vraag nr. 44, de heer Heaton-Harris, afwezig is, vervalt die vraag.

Betreft: DG Admin en het Verdrag van Lissabon
Kan de Commissie een detailoverzicht geven van de veranderingen in de bevoegdheden van DG Admin die het gevolg van het Verdrag van Lissabon zouden zijn geweest? Heeft de Commissie plannen om deze hervormingen geheel of gedeeltelijk door te voeren?
Siim Kallas
vicevoorzitter van de Commissie. - (EN) Het Verdrag van Lissabon bevat drie belangrijke bepalingen uit het gewijzigde Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie die betrekking hebben op administratieve zaken: artikel 197 over administratieve samenwerking, artikel 298 over een open, doeltreffend en onafhankelijk Europees ambtenarenapparaat en artikel 336 over het Statuut van de ambtenaren.
Artikel 197 stelt de Unie in staat maatregelen te nemen om, met uitsluiting van enige harmonisering, de inspanningen van de lidstaten ter verbetering van hun administratieve vermogen om het recht van de Unie uit te voeren, te steunen. Artikel 336 is gewijzigd om de procedure voor vaststelling van het Statuut van de ambtenaren van de instellingen te veranderen in de gewone wetgevingsprocedure, oftewel een normale medebeslissingsprocedure - momenteel beslist de Raad met een gekwalificeerde meerderheid van stemmen naar aanleiding van een voorstel van de Commissie, na de andere instelling te hebben geraadpleegd.
Het nieuwe artikel 298 verlangt de vaststelling van bepalingen die een "open, doeltreffend en onafhankelijk Europees ambtenarenapparaat” garanderen, hetgeen precies is wat we nu al proberen te doen zonder de definitieve inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon af te wachten.
Nirj Deva
(EN) Mijn dank aan de commissaris voor zijn zeer duidelijk antwoord en mijn complimenten voor de open en doelmatige wijze waarop de Commissie werkt, ondanks het feit dat het Verdrag van Lissabon nooit het daglicht zal zien?
Maar heeft de Commissie plannen om hervormingen voor te stellen die ook zonder het Verdrag van Lissabon kunnen worden doorgevoerd, bijvoorbeeld om het vermogen te verbeteren om EU-regels ten uitvoer te leggen inzake het Statuut van de ambtenaren?
Siim Kallas
Ik moet zeggen, geachte afgevaardigde, dat we iedere dag proberen het werk van het ambtenarenapparaat te verbeteren; momenteel voer ik intensieve gesprekken met de vakbonden van onze medewerkers over de regels voor parlementaire medewerkers, die ook vallen onder het Statuut van de ambtenaren. Hiermee wordt absoluut duidelijkheid geboden op dit tot nu toe problematische gebied. We zijn daarom blij dat we vele websites hebben geopend die onze activiteiten veel inzichtelijker maken.
Dit is dus aanhoudend werk. Wat betreft het Statuut van de ambtenaren (een aanzienlijk document) is dit, als we echt veranderingen willen aanbrengen, een enorm en ingewikkeld project. We zullen in de volgende zittingsperiode waarschijnlijk mogelijke veranderingen met het Parlement bespreken, maar er vinden voortdurend kleine herzieningen plaats. We hebben intern onlangs de regels inzake de zogenaamde "loopbaanontwikkelingsrapporten” gewijzigd. Zo zijn er praktisch iedere dag wel veranderingen.
Reinhard Rack
(DE) Commissaris, u hebt gewezen op het feit dat de Commissie permanente veranderingen en verbeteringen moet en wil doorvoeren in het Statuut van de ambtenaren. Er is sinds de afgelopen jaren een ontwikkeling gaande die aanleiding tot zorgen geeft: heel veel zaken - eigenlijk steeds meer - worden aan agentschappen en andere administratieve eenheden overgedragen. Betekent dit niet een aantasting van het beginsel van uniforme administratie en met name van uniforme politieke controle van deze administratie?
Siim Kallas
Dit is een goede vraag, die ook regelmatig aan de orde is geweest in de Commissie begrotingscontrole van het Parlement. Als commissaris verantwoordelijk voor administratieve zaken, audit en fraudebestrijding maak ik mij daar uiteraard zorgen over: collega Dalia Grybauskaiten ik stellen altijd vragen over de noodzaak nieuwe organen te creëren, en we benadrukken dat de regels voor deze nieuwe organen net zo transparant en duidelijk moeten zijn als die voor onze belangrijkste organen en hoofdkwartieren.
Zorgen dat agentschappen flexibeler zijn en accurater EU-beleid ten uitvoer kunnen leggen is hoofdzakelijk een beleidsvormingskwestie. Het wordt hier in het Parlement veel besproken en bij veel gelegenheden gesteund.
Ik kan de bureaucraat zijn die steeds weer vragen stelt over hoe de agentschappen worden gecontroleerd en hoe er audits bij ze worden uitgevoerd, maar ik denk dat het geen slecht idee is om een zekere verdeling of verspreiding van EU-instellingen in Europa na te streven. Laten we daarom een uitgebalanceerde afweging maken: wat is er aan de ene kant nodig voor een goed beleidsvormingsproces en hoe bereiken we aan de andere kant helderheid op het gebied van administratie en audit. We hebben in alle beslissingen evenwichtigheid nagestreefd.
Betreft: Financiële malversaties en corruptie bij ambtenaren die voor de organen van de Europese Unie werken
De publieke opinie in Europa wordt geschokt door informatie over financiële malversaties en corruptie bij ambtenaren die voor de organen van de Europese Unie werken. Kan de Commissie vaststellen wat de omvang van dit verschijnsel is in de afgelopen periode, d.w.z. het lopende jaar en het vorige jaar, en ook mededelen hoe dit is in vergelijking met de situatie in eerdere jaren?
Siim Kallas
Om te beginnen wil ik duidelijk maken dat de Commissie geen aanwijzingen heeft dat er meer fraudegevallen zijn dan in andere organisaties. De Commissie wijst erop dat het Britse House of Lords in een speciaal rapport heeft geconcludeerd dat er geen bewijs was van wijdverbreide corruptie binnen de Commissie en dat het niveau van fraude met de EU-begroting niet hoger ligt dan dat met vergelijkbare overheidsbegrotingen zoals die in Groot-Brittannië.
Gemiddeld opent OLAF ongeveer veertig interne onderzoeken per jaar naar ambtenaren uit de instellingen. In circa de helft van de gevallen wordt geconcludeerd dat er actie nodig is, actie die van administratieve, disciplinaire, gerechtelijke, financiële of zelfs wetgevingsaard kan zijn, of een combinatie hiervan.
Het nultolerantiebeleid van de Commissie en een formele verplichting voor ambtenaren om ernstige wanpraktijken onverwijld te melden, dragen bij tot verhoogde waakzaamheid jegens mogelijke fraude en corruptie. Een ander mogelijk gevolg is dat er een flink aantal onderzoeken wordt geopend waarbij de oorspronkelijke vermoedens ongegrond blijken.
Wat betreft de Commissie zijn in 2007 disciplinaire maatregelen getroffen tegen vijftien personeelsleden, vergeleken met een gemiddelde van vijf personeelsleden tussen 2004 en 2006. In 2007 zijn in zeven gevallen sancties opgelegd voor diverse overtredingen, zoals externe activiteiten die niet in overeenstemming waren met de waardigheid van de functie, ongeoorloofde absentie en financiële onregelmatigheden.
Het Statuut biedt een goed disciplinair stelsel, met strafmaatregelen die variëren van een eenvoudige waarschuwing tot degradatie en in de ernstigste gevallen ontslag, al dan niet met vermindering van de pensioenaanspraken. Bovendien kan een personeelslid persoonlijk financieel aansprakelijk worden gehouden voor door zijn of haar grove persoonlijke schuld geleden schade.
Ryszard Czarnecki
(PL) Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de commissaris, uw defensieve houding was nergens voor nodig. De huidige Commissie mag er inderdaad trots op zijn dat ze in vergelijking met de Commissie-Santer veel weg heeft van de heilige Franciscus van Assisi. Ik zou u echter nog een andere vraag willen stellen. Zijn er personeelsleden van de Europese administratie die niet slechts werden ontslagen, maar ook zijn aangehouden en vervolgd?
Siim Kallas
Zoals ik al aangaf lopen er nog enkele zaken, maar tot op heden hebben we in de afgelopen zes jaar nog geen strafzaken afgerond. Er is nooit een vertegenwoordiger van de Europese Commissie veroordeeld. Er zijn enkele lopende zaken, maar deze liggen allemaal voor bij nationale rechtbanken. Vanaf 2002 heeft de Commissie de immuniteit opgeheven. Wanneer er onderzoek naar een functionaris nodig is, besluit de Commissie diens immuniteit op te heffen. We hebben - in verband met strafzaken - van 35 personen de immuniteit opgeheven, en tot dusverre is het in de helft van de gevallen tot vrijspraak gekomen en zijn de zaken gesloten. Enkele andere zaken lopen nog, maar er zijn nog geen strafrechtelijke veroordelingen uitgesproken. Dat is de stand van zaken met betrekking tot strafzaken tegen functionarissen van de Commissie. We zijn er vrij zeker van dat er veroordelingen zullen volgen, maar bij sommige nationale rechtbanken duurt dat nogal lang. We stellen ons bij al deze onderzoekingen zeker coöperatief op.
Reinhard Rack
(DE) Commissaris, u hebt zojuist gewezen op het feit dat corruptie als een strafrechtelijk delict eveneens door de nationale justitiële autoriteiten moet worden behandeld. Gaat het hier in de meeste gevallen - naar ik aanneem - om Belgische zaken of worden er ook in andere lidstaten ambtenaren strafrechtelijk vervolgd wegens corruptie?
Siim Kallas
De meeste, zo niet alle zaken liggen voor bij Belgische rechtbanken, aangezien de functionarissen in België gevestigd zijn. De meeste zaken zullen daarom in België, of in Luxemburg, worden gevoerd.
De Voorzitter
Aangezien de volgende vragen over een soortgelijk onderwerp gaan, worden zij tezamen behandeld:
Betreft: De CCCTB-effectevaluatie
In zijn toespraak tot de Economische commissie van het EP in juni van dit jaar verwees Commissaris Kovács naar een CCCTB-effectevaluatie, die volgens hem van "cruciale" betekenis zou zijn voor het door hem ingediende wetsvoorstel. Kan de Commissie ons meer details verstrekken over deze effectevaluatie en kan zij bevestigen dat zij, indien deze evaluatie ongunstig uitvalt voor het CCCTB-voorstel, de plannen voor dit wetsvoorstel zal intrekken?
Betreft: CCCTB
Wat is de huidige stand van zaken van het overleg over de gemeenschappelijke geconsolideerde heffingsgrondslag voor de vennootschapsbelasting (CCCTB)? Heeft de Commissie haar aanpak op enigerlei wijze gewijzigd naar aanleiding van de bezorgdheid die de Ierse kiezers over dit onderwerp hebben geuit bij het referendum over het Verdrag van Lissabon?
László Kovács
Momenteel wordt er een effectbeoordeling van de gemeenschappelijke geconsolideerde heffingsgrondslag voor de vennootschapsbelasting (CCCTB) uitgevoerd. Deze beoordeling beslaat een aantal mogelijke opties voor een hervorming op EU-niveau van het vennootschapsbelastingstelsel.
Een dergelijk voorstel moet volgens het huidige beleid van de Commissie vergezeld gaan van een effectbeoordeling die is opgesteld met inachtneming van de fundamentele analytische stappen zoals vastgelegd in de richtsnoeren voor effectbeoordelingen. Die fundamentele analytische stappen zijn: het probleem identificeren, de doelstellingen definiëren, belangrijke beleidsopties ontwikkelen, de gevolgen van de verschillende beleidsopties analyseren, de opties met elkaar vergelijken en schetsen hoe het beleid wordt gecontroleerd en beoordeeld.
In de effectbeoordeling zal worden beschreven hoe de interne markt grensoverschrijdende belemmeringen ondervindt op het gebied van de vennootschapsbelasting, en zullen de doelstellingen worden gedefinieerd die met de hervorming moeten worden gerealiseerd. Van een aantal alternatieve beleidsopties voor opheffing van de belemmeringen, waaronder de CCCTB, wordt dan een analyse uitgevoerd en worden de respectieve economische, milieugerelateerde en maatschappelijke gevolgen beoordeeld.
De meest relevante gevolgen van de beleidsopties waar naar gekeken wordt zijn: (a) de economiebrede gevolgen van de verschillende belastinghervormingen voor het concurrentievermogen van de EU, voor de groei van de economie en de welvaart in de Europese Unie; (b) de respectieve gevolgen voor de nalevingskosten van bedrijven; en (c), met name, de respectieve effecten op de nationale belastinggrondslagen voor vennootschapsbelasting en de kosten voor de belastingdiensten.
Er is flinke vooruitgang geboekt bij het opstellen van de effectbeoordeling, maar het werk is nog niet helemaal klaar. Zodra de effectbeoordeling is afgerond en de verschillende opties zijn beoordeeld, zal de Commissie de nodige conclusies trekken. Het feit dat de Commissie een effectbeoordeling uitvoert wil overigens niet noodzakelijkerwijs zeggen dat er dan ook een voorstel zal volgen.
Eoin Ryan
(EN) Ik vind dat een zeer teleurstellend antwoord: dat is precies wat u ons in juni vertelde. U zei toen dat we dit in september zouden hebben. Ik moet zeggen dat er zeer sterke signalen zijn dat u een interimverslag over de CCCTB heeft ontvangen. U hebt het niet officieel in ontvangst genomen, maar ik begrijp dat dit verslag niet gunstig is voor het hele idee van de CCCTB en dat de enige reden dat we het niet in kunnen zien is dat u het niet formeel in ontvangst heeft genomen.
Ik wil graag van u weten of dit klopt, omdat het uitermate oneerlijk zou zijn, aangezien dit een onderwerp is waar we het nu al lange tijd over hebben. Aan beide kanten van het debat lopen de emoties op en ik ben van mening dat u ons dat verslag, of interimverslag, zou moeten geven, zodat we kunnen zien welk standpunt erin wordt ingenomen over dit zeer, zeer belangrijke onderwerp. Ik wil u nadrukkelijk vragen dit te doen. Ik denk dat het verkeerd is als u een interimverslag heeft ontvangen maar het ons niet laat zien omdat er iets in staat wat de Commissie niet goed uitkomt.
Marian Harkin
(EN) Ik sluit mij aan bij de opmerkingen van de heer Ryan. De specifieke vraag was: als de beoordeling ongunstig is, zet u de plannen om de CCCTB in te voeren dan opzij? En die vraag is niet beantwoord.
Er zijn bovendien enkele andere beoordelingen geweest - uiteraard niet door de Commissie - waaruit is gebleken dat de CCCTB in velerlei opzichten onder het eigen gewicht zou instorten.
Maar, aangezien u geen antwoord heeft gegeven op de gestelde vraag, wil ik u een of twee andere vragen stellen. Bent u het niet met mij eens dat er geen sprake is van vereenvoudiging? Momenteel hebben we 27 belastinggrondslagen. Met de CCCTB erbij zouden dat er 28 worden. Denkt u ook niet dat als dit zou worden ingevoerd, het vermogen van Europa om directe buitenlandse investeringen aan te trekken zou worden aangetast, omdat de belasting die multinationals in een bepaald land moeten betalen niet meer zou worden bepaald door de wetgeving van dat land, maar met behulp van een ingewikkelde formule die alleen achteraf kan worden berekend? Met andere woorden, er zou geen beleidszekerheid zijn, en dat schrikt buitenlandse directe investering effectiever af dan wat dan ook. Ik zou uw visie hierop graag horen, commissaris.
László Kovács
Ja, het klopt dat we hebben gemikt op een voorstel in de herfst van dit jaar, maar u moet begrijpen dat het bij ambitieuze projecten als de CCCTB niet mogelijk is precies te voorspellen wanneer we het voorstel kunnen doen, aangezien de timing van het voorstel afhankelijk is van de afronding van de effectbeoordeling en de analyse ervan door de Commissie.
Wat betreft het verband tussen het Ierse referendum over het Verdrag van Lissabon en de CCCTB wil ik benadrukken dat de Commissie een uitgebalanceerde aanpak hanteert op basis van brede raadpleging en nauwkeurige bestudering van alle aspecten van de CCCTB. De Commissie is zich bewust van de kwesties die leefden onder het electoraat bij het Ierse referendum over het Verdrag van Lissabon. Ik wil er echter op wijzen dat de bepalingen van het Verdrag van Lissabon niet direct van invloed zijn op het proces volgens welk de lidstaten uiteindelijk zouden besluiten over een eventueel voorstel van de Commissie inzake de CCCTB.
(Interruptie uit de zaal van Eoin Ryan)
De Voorzitter
Het spijt me, mijnheer Ryan. Het Reglement staat slechts één extra vraag toe. Ik kan u niet het woord geven.
Betreft: Douanesamenwerking EU-China
Hoe beoordeelt de Commissie het organisatie- en efficiëntieniveau van de douanesamenwerking EU-China?
László Kovács
Mevrouw de Voorzitter, mag ik zo vrij zijn toch even kort op de heer Ryan te reageren? Ik wil even vertellen dat u binnenkort een volledig, juridisch onderbouwd antwoord zult ontvangen van het hoofd van mijn bureau van het kabinet. Daarna zult u ons standpunt begrijpen.
Wat de tweede kwestie betreft: douanesamenwerking is een belangrijk aspect van het strategische partnerschap tussen de EU en China. De juridische basis voor deze samenwerking wordt gevormd door de overeenkomst tussen de EG en China betreffende samenwerking en wederzijdse administratieve bijstand in douanezaken. Het gemengd comité douanesamenwerking van de EG en China komt eens per jaar bijeen ten behoeve van het beheer van en het toezicht op de tenuitvoerlegging van deze overeenkomst.
In het kader van de overeenkomst douanesamenwerking ontwikkelen de EG en China aanzienlijke interactie op belangrijke douanegebieden, die duidelijk zo zijn ingericht dat ze de belangen van de Europese Gemeenschap dienen.
Het probleem van vervalsing is onze belangrijkste prioriteit met betrekking tot China, dat de belangrijkste bron is van nagemaakte producten die de buitengrenzen van de EU passeren. Op mijn bezoeken aan Beijing in januari en april 2008 heb ik met mijn Chinese tegenhangers afgesproken dat we een ambitieus actieplan voor de handhaving van intellectuele-eigendomsrechten ontwikkelen met concrete doelstellingen en maatregelen. Dit actieplan zou in december moeten worden aangenomen tijdens de top van de EU en China. Het zou onder meer een systeem voor informatie-uitwisseling voor risico's omtrent intellectuele-eigendomsrechten moeten omvatten, alsmede een programma voor de uitwisseling van uitvoerende ambtenaren en samenwerking bij de ontwikkeling van partnerschappen met het bedrijfsleven in China en de Europese Unie.
Het zekerstellen van de bevoorradingsketen is een ander essentieel aspect van de douanesamenwerking tussen de EG en China. Het gezamenlijke proefproject Safe and Secure Trade Lane (veilige en betrouwbare handelsverbinding) loopt sinds november 2007 met deelname van drie havens: Shenzhen in China, Rotterdam in Nederland en Felixstowe in het Verenigd Koninkrijk.
Dit project is bedoeld om de handel tussen de EG en China tegelijk te vergemakkelijken en veiliger te maken door middel van moderne technologie en de uitwisseling van informatie vooraf. Tegelijk helpt het om de handel in illegale goederen beter aan te pakken. Verder is het proefproject bedoeld om het pad te effenen voor een toekomstige overeenkomst inzake wederzijdse erkenning van beveiligingsmaatregelen en de geautoriseerde marktdeelnemer (AEO) en zijn Chinese tegenhanger. Het betreft samenwerking op belangrijke gebieden als afstemming van de Chinese beveiligingswetgeving, informatie-uitwisseling en risicoanalyse. China heeft inmiddels, per 1 april 2009, eigen AEO-wetgeving vastgesteld en ten uitvoer gelegd die sterk op het idee van de Europese Gemeenschap lijkt.
De EG en China verruimen de samenwerking ook op andere belangrijke gebieden. Naar verwachting wordt tijdens de aanstaande top tussen de EU en China een overeenkomst over gecoördineerde controles van handel in drugsprecursoren getekend, waardoor de strijd tegen illegale drugs effectiever gevoerd zal kunnen worden.
We hebben afgesproken de samenwerking bij de bestrijding van fraude te versterken door middel van het bestaande mechanisme van wederzijdse rechtshulp.
Het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) heeft een van zijn functionarissen in China gestationeerd ter ondersteuning van de tegen smokkel en vervalsing gerichte activiteiten van het bureau, met name waar het om sigaretten gaat.
De EU is bereid China te blijven helpen bij de ontwikkeling van douanecapaciteiten, onder andere door toepassing van de recentelijk gepubliceerde blauwdrukken voor de douane.
We hebben weliswaar aanzienlijke vooruitgang geboekt bij het versterken van de douanesamenwerking met China, maar er moeten nog stappen worden gezet, vooral op het gebied van de strijd tegen namaak en piraterij. De wijze van uitvoering van de zojuist genoemde initiatieven, met name van het voorgestelde actieplan voor de handhaving van intellectuele-eigendomsrechten, zal bepalend zijn voor de doelmatigheid van deze samenwerking.
Georgios Papastamkos
(EL) Mijnheer de commissaris, hartelijk dank voor uw antwoord. Het handelstekort in de betrekkingen tussen de EU en China liep in 2007 op tot 160 miljard euro, ten nadele van de Unie. Dit tekort is voor een groot deel te wijten aan de gebrekkige douanesamenwerking in de betrekkingen tussen de EU en China. Cijfers spreken een duidelijke taal maar er zijn andere dingen die ons - terecht - na aan het hart liggen, zoals de volksgezondheid, de bescherming van de Europese consumenten en natuurlijk ook het mededingingsvermogen van de Europese producten.
Mijns inziens zullen in de nabije toekomst de controles worden geïntensiveerd om het openbare goed waar ik zojuist naar verwees te beschermen.
László Kovács
Ik deel uw zorgen geheel - ik ben van mening dat namaak veel meer dan een financieel probleem is.
Om te beginnen is het een juridische kwestie: inbreuk op het intellectuele-eigendomsrecht.
Ten tweede is het een financieel c.q. economisch probleem aangezien het de inkomsten van de lidstaten ondermijnt, net als de winsten van de producenten van de originele producten; het kan daarbij zelfs leiden tot banenverlies in onze lidstaten.
Maar ten derde, en dit is waar ik me werkelijk zorgen over maak, vormt het een nieuwe bedreiging voor de veiligheid en de gezondheid - mogelijk zelfs voor het leven - van onze burgers. Kortom, zoals u al duidelijk aangaf, gaat het hier om consumentenbescherming. Toen ik voor het eerst hoorde dat de EU-douane bepaalde verzendingen medicijnen en farmaceutica tegen hart- en vaatziekten had onderschept en dat de capsules baksteenpoeder en gele verf bleken te bevatten, was ik zeer geschokt.
Het is dus meer dan een financiële of juridische kwestie. Het gaat om de veiligheid van onze burgers en daarom moeten we ons tot het uiterste inspannen.
Ik moet zeggen dat ik optimistischer gestemd ben sinds ik in april mijn tegenhanger in China heb gesproken, de nieuwe voor douanezaken verantwoordelijke minister. Zelfs met zijn voorganger zag ik enige positieve veranderingen in de Chinese stijl, in de manier waarop zij onderhandelden. Vanaf 2005 is het allemaal steeds concreter geworden en heeft China enkele stappen gezet. Zo hebben ze bijvoorbeeld hun wetgeving betreffende de bestrijding van vervalsing gewijzigd.
Maar u hebt gelijk dat het nog niet optimaal werkt. Dat is ook waarom we het initiatief hebben genomen voor een actieprogramma en ik heb mijn nieuwe onderhandelingspartner zeer duidelijk gemaakt dat we van China concrete maatregelen met concrete resultaten op de markt verwachten en ik geloof dat die boodschap is overgekomen.
Er zijn nog een paar redenen voor optimisme. Ten eerste het feit dat China, als opkomende macht die een steeds grotere economische en politieke rol speelt op het wereldtoneel, zich eenvoudigweg niet kan veroorloven om gezien te worden als de belangrijkste bron van namaakproducten. Ten tweede is China zelf steeds meer het doelwit. Nog vrij recent hebben we gehoord van het vervuilde melkpoeder dat heeft geleid tot de dood van verscheidene Chinese kinderen. China is dus niet enkel meer het land van herkomst, maar ook het land van bestemming, het doelwit van de vervalsers.
Avril Doyle
(EN) Als lid van de delegatie voor de betrekkingen met de Volksrepubliek China van het Europees Parlement heb ik met belangstelling naar uw antwoord geluisterd.
Is er, na de toetreding van China tot de Wereldhandelsorganisatie, enige verbetering opgetreden in de afschuwelijke staat van dienst van het land wanneer het gaat om namaak en de diefstal van intellectuele eigendom? En wat voor druk wordt er op China uitgeoefend om hier iets aan te doen?
U noemde het gemengd comité douanesamenwerking van de EG en China. Wie maakt daar vanuit de EG deel van uit, en aan welke vereisten moet men voldoen om lid te kunnen zijn?
Mijn laatste punt is dit: beschikt dit gemengd comité over een specifieke doelstelling met betrekking tot de handel in diverse afvalproducten die van Europa naar China worden vervoerd om daar te worden gedumpt?
László Kovács
Een van de getallen waar ik in mijn antwoord naar kan verwijzen is dat in 2005 meer dan 80 procent van de in beslag genomen namaakproducten afkomstig was uit China. Nu is dat rond de 60 procent. Het is wellicht ietwat voorbarig te concluderen dat dit te danken is aan de overeenkomst douanesamenwerking en het resultaat van de jaarlijkse vergadering van het comité douanesamenwerking, maar ik ben er vrij zeker van dat het een en ander wel met elkaar samenhangt.
Zoals ik al zei is de Chinese wetgeving veranderd: productie en distributie van namaakproducten vallen nu onder het strafrecht, hetgeen eerder niet het geval was, en er zijn ook exportcontroles geïntroduceerd. Ik zou niet willen zeggen dat de exportcontrole systematisch en volledig is. Deze vindt tamelijk incidenteel plaats, maar het is een stap vooruit. Dit zijn de concrete feiten waaruit blijkt dat China zich coöperatiever opstelt en het probleem serieuzer neemt. Ik heb het al gehad over de motivatie hierachter.
Wat betreft het gemengd comité douanesamenwerking zijn de medevoorzitters de minister voor de Chinese zijde en ikzelf voor de zijde van de EU of EG, maar ook zijn alle lidstaten in het gemengd comité vertegenwoordigd door deskundigen. Er zijn meerdere vergaderingen per jaar op deskundigenniveau en eens per jaar ontmoeten de beide voorzitters elkaar om actuele kwesties te bespreken.
Betreft: Financiering van veiligheidsmaatregelen op Europese luchthavens
De Commissie zal naar verwachting eind 2008 een verslag publiceren over de financiering van de veiligheidsmaatregelen op de Europese luchthavens, dat zou kunnen leiden tot een nieuw wetgevingsvoorstel over deze kwestie.
Kan de Commissie, gezien het feit dat de uitgaven voor veiligheid een zware last vormen voor de regionale luchthavens in Europa, mededelen wat voor oplossingen zij noodzakelijk acht om de regionale luchthavens te helpen het hoofd te bieden aan de toenemende kosten voor veiligheid? Kan de Commissie bovendien mededelen of zij voornemens is nieuwe maatregelen in te voeren die alle lidstaten ertoe zullen verplichten een deel van de kosten voor de veiligheid op de regionale luchthavens van Europa voor hun rekening te nemen?
Antonio Tajani
vicevoorzitter van de Commissie. - (IT) Mijnheer de Voorzitter, overeenkomstig de taak zoals vastgesteld in artikel 22 van Verordening nr. 300/2008 inzake gemeenschappelijke regels op het gebied van de beveiliging van de burgerluchtvaart en tot intrekking van de voorgaande verordening zal de Commissie in december van dit jaar een verslag presenteren over de financiering van de kosten van beveiligingsmaatregelen op de Europese luchthavens.
Met het oog op de situatie is de Commissie de resultaten van het overleg met de belanghebbenden en de lidstaten aan het beoordelen om te bepalen wat de bestanddelen van een nieuw wetsvoorstel op dit gebied moeten zijn. De Commissie zal haar conclusies in het betreffende verslag opnemen en om in te gaan op enkele kwesties die in de loop van het overleg naar voren zijn gekomen, kan de Commissie ook worden verzocht om verdere acties te ondernemen op dit gebied.
Seán Ó Neachtain
(GA) Mevrouw de Voorzitter, ik wil graag meer informatie. Wat gaat de Commissie precies doen om de luchthavens die met deze kosten te maken hebben, te ondersteunen? In mijn kiesdistrict in Noordwest-Ierland bevinden zich vijf luchthavens en het is erg lastig voor ze om financieel gezien het hoofd boven water te houden door de druk die op ze wordt uitgeoefend. Het gaat hier om twee internationale luchthavens, Shannon Airport en Ireland West Airport, en daarnaast nog drie regionale luchthavens. Wat kan de Commissie doen om ervoor te zorgen dat deze luchthavens overleven en financieel rendabel worden?
Antonio Tajani
vicevoorzitter van de Commissie. - (IT) Mijnheer Ó Neachtain, het spijt mij dat ik u niet direct een concreet antwoord kan geven, zoals ik zou willen. De Commissie is echter bezig de resultaten te beoordelen van het overleg dat zij heeft gevoerd, teneinde te beslissen of, hoe, en - met betrekking tot de lidstaten - in welke mate we dit gaan toepassen, en of het alleen de taak is van de lidstaten. We moeten de beoordeling van het overleg afronden.
Als u wilt, zal ik u direct inlichten zodra wij met het beoordelen van het overleg klaar zijn, en in elk geval zullen wij, zoals ik in mijn antwoord heb gezegd, voor het eind van het jaar een verslag presenteren over de hele sector. We moeten alleen nog een paar weken wachten totdat onze diensten de hele overlegprocedure definitief beoordeeld hebben. Mijn kabinet en mijn diensten staan u ter beschikking om u alle nodige informatie te geven, zodat u uw kiezers te woord kunt staan.
Manolis Mavrommatis
(EL) Mijnheer de commissaris, gelet op hetgeen u zojuist zei, wil ik vragen of de veiligheidsbehoeften van elke lidstaat en van de regionale luchthavens - want daar ging de vraag over - zullen worden beoordeeld, welwetende dat er zoveel van zijn. Ik denk bijvoorbeeld aan Griekenland met zijn talloze eilanden, en aan Italië, Spanje en Portugal.
U weet ongetwijfeld hoeveel eilanden en hoeveel soortgelijke gebieden er zijn, en dus vraag ik of de financiering met uw begroting evenredig en gedifferentieerd zal zijn.
Paul Rübig
(DE) Wij weten allemaal dat de kosten uiteraard aan de passagiers doorberekend zullen worden. Daarom moeten we differentiëren. Vandaag de dag maakt het geen enorm verschil meer of je bijvoorbeeld de trein pakt, zoals de TGV of een andere hogesnelheidstrein, of het vliegtuig. Als we kijken naar de veiligheidsmaatregelen op stations en op luchthavens, dan zijn er wellicht mogelijkheden tot harmonisering. Acht u het mogelijk om hier dezelfde wetsvoorschriften in te voeren?
De Voorzitter
Commissaris...
(Interruptie van de heer Higgins)
Het spijt me zeer, mijnheer Higgins, ik heb twee extra vragen toegestaan, oftewel het maximum, en die zijn naar beste kunnen behandeld.
(Interruptie van de heer Higgins)
Het Reglement voorziet in twee extra vragen. Het spijt me, maar ik ga niet met u in discussie. Het is oneerlijk tegenover degenen waarvan de vragen nog moeten worden gehoord.
Antonio Tajani
vicevoorzitter van de Commissie. - (IT) Mevrouw de Voorzitter, ik wil de Parlementsleden die op grond van het Reglement geen antwoord op hun vragen kunnen krijgen graag mededelen dat mijn diensten hun ter beschikking staan om alle nodige informatie te verstrekken die wij kunnen geven om hun vragen te beantwoorden.
Wat betreft de vraag van de heer Mavrommatis, die in wezen vraagt of de lidstaten strengere veiligheidsmaatregelen mogen treffen dan de maatregelen zoals vastgesteld in Verordening nr. 300/2008: jazeker, de lidstaten mogen ervoor kiezen strengere maatregelen toe te passen dan de maatregelen zoals vastgesteld in de verordening. Strengere maatregelen kunnen echter de interne luchtvaartmarkt beïnvloeden, aangezien dergelijke maatregelen vaak per lidstaat verschillend zijn.
Nogmaals, in het verslag dat aanstonds wordt gepubliceerd zal de Commissie nagaan of deze strengere maatregelen leiden tot oneerlijke concurrentie tussen luchtvaartmaatschappijen en luchthavens. Wat betreft luchthavens op eilanden: ook die worden in het kader van de antwoorden die door de Commissie zijn verstrekt beoordeeld. Deze luchthavens worden zonder meer meegenomen in het onderzoek, dat betrekking heeft op het algehele luchthavensysteem. U weet hoeveel belang de Commissie hecht aan regio's die alleen per vliegtuig of per boot toegankelijk zijn, zoals de eilanden van uw land, maar ook in de landen die ik zelf beter ken. De Commissie besteedt dus veel aandacht aan dergelijke verbindingen.
Voor wat betreft de vraag van de heer Rübig, is de Commissie momenteel aan het beoordelen wat de mogelijkheden zijn. Er kunnen eventueel openbare middelen worden gebruikt. Dat is een van de mogelijke oplossingen om de beveiliging van luchthavens te bekostigen. Er is dus niet gezegd dat de prijzen van vliegtickets moeten worden verhoogd. Er kunnen eventueel ook andere financieringsvormen worden gebruikt. Maar om eerlijk te zijn en om een antwoord te geven dat meer is dan een louter formeel antwoord, herhaal ik dat de Commissiediensten nauwkeurig alle verzamelde informatie aan het bestuderen zijn, en zodra we deze informatie hebben bestudeerd, beoordeeld en gestructureerd, proberen we een antwoord te formuleren dat evenwichtig is en dat de belangen van de Europese burgers ten goede komt.
Mijnheer Rübig, ik herhaal wat ik tegen uw collega's heb gezegd, namelijk dat mijn diensten altijd alle Parlementsleden ter beschikking staan voor eventuele verduidelijkingen en voor eventuele bijeenkomsten die u met mij wilt houden over onderwerpen die met de vervoerssector te maken hebben.
Betreft: Kwalitatief goed vervoer en kleine eilanden in de Europese Unie
In welke richting wil de Commissie gaan om duurzame en kwalitatief goede vervoerssystemen in de Europese Unie te waarborgen, maar ook voor de bescherming van de rechten van de burgers en hun veiligheid te zorgen? Hoe wil zij bijdragen aan de totstandbrenging van een betrouwbaar vervoerssysteem (schip - vliegtuig - helikopter) dat regio's met kleine eilanden in de Europese Unie bestrijkt?
Antonio Tajani
vicevoorzitter van de Commissie. - (IT) Mevrouw de Voorzitter, dit is in zekere zin een vervolg op de vraag van de heer Mavrommatis. Om te zorgen voor duurzaam en hoogwaardig vervoer in Europa en om de rechten en de veiligheid van de burgers te beschermen, stellen wij het Europees Parlement en de Raad voor een geschikt juridisch en reglementair kader in te voeren, en als de wetgevers dat hebben aangenomen, gaan we ervoor zorgen dat het wordt toegepast.
Ik wil graag drie voorbeelden noemen: passagiersrechten, duurzaam vervoer en veiligheid van de passagiers. U hebt mij verder gevraagd duidelijker aan te geven hoe deze acties kunnen bijdragen aan de vorming van een betrouwbaar systeem van vervoer per boot, vliegtuig en helikopter voor de kleine insulaire regio's van de Europese Unie. De belangrijkste uitdaging hierbij is de financiering. Nu komen we dus terug bij het onderwerp van de vorige vraag.
Dit punt moet duidelijk zijn, geachte collega's - ik zeg collega's, want ik weet nog zo goed dat ik jarenlang Parlementslid ben geweest - het is aan de lidstaten en aan de regionale autoriteiten om te beslissen over de kwantiteit en de kwaliteit van de verbindingen binnen kleine insulaire regio's en tussen deze regio's en het vasteland. Onze rol, dus die van de Commissie, is een ondersteunende rol en bestaat uit twee zeer verschillende taken. Enerzijds voert de Commissie het Europees cohesiebeleid uit, waarmee de ontwikkeling van zones met geografische en natuurlijke handicaps wordt ondersteund. Binnen het cohesiebeleid kan de Gemeenschap een medefinanciering verstrekken om de toegankelijkheid van eilandregio's te verbeteren. Anderzijds heeft de Commissie de taak ervoor te zorgen dat de financiële steun aan vervoersondernemingen de concurrentie in de interne markt niet verstoort, wat in strijd is met het algemeen belang.
Deze controle wordt gewaarborgd door de communautaire wetgeving inzake de interne vervoersmarkt. Staatssteun aan hoogwaardige vervoersdiensten naar en binnen eilandregio's kan de Commissie toelaten, met name in de vorm van een vergoeding voor een verplichting van een openbare dienst. De wetgeving die de interne markt voor zee- en luchtvervoer regelt, biedt de lidstaten aanzienlijke keuzemogelijkheden voor het organiseren van openbare vervoersdiensten die de eilanden onderling of met het vasteland verbinden, mits alle potentiële vervoersondernemingen dezelfde mogelijkheden hebben om de betreffende openbare dienst te leveren.
Costas Botopoulos
Geachte commissaris Tajani, aangezien u Italiaans hebt gesproken, heb ik de neiging om zelf ook Italiaans te praten, maar ik zal me inhouden en in het Grieks spreken.
(EL) Mijnheer de commissaris, mijn vraag ging niet zozeer over de financiering, waar trouwens ook mijn collega, de heer Mavrommatis, het zojuist al over had, maar over drie concrete punten waar ook u naar verwees en waar ik toch commentaar op wil geven: ten eerste de vervoerskwaliteit, een zeer belangrijk vraagstuk; ten tweede het speciale geval van de kleine eilanden - en u weet ongetwijfeld dat mijn land een groot aantal heel kleine eilanden heeft die zich in een speciale situatie bevinden - en ten derde de gemoedsgesteldheid van de inwoners van deze kleine eilanden, die het gevoel hebben afgesloten te zijn van de rest van niet alleen Griekenland maar ook Europa, zeer zeker als er geen acht wordt geslagen op hun problemen bij met name het vervoer. Ik heb dus een politieke vraag die verder gaat dan de financiering: bent u van mening dat er hier een politieke rol is weggelegd voor de Europese Unie?
Antonio Tajani
vicevoorzitter van de Commissie. - (IT) Ik dank u, geachte heer, dat u mij in mijn moedertaal hebt toegesproken. Ik ben geneigd u ook in het Oud-Grieks te antwoorden, aangezien ik dat jarenlang heb gestudeerd en mijn moeder jarenlang Oud-Grieks heeft onderwezen. Maar misschien zou ik fouten maken en het risico lopen dat u mij niet goed begrijpt. Hoe dan ook bedankt voor dit gebaar.
Mijnheer Botopoulos, ik heb er zelf op gewezen toen ik Parlementslid was, aangezien ik was gekozen in een kiesdistrict met veel kleine eilanden, dus ik ben goed bekend met de problemen van kleine eilanden, die mogelijk ver verwijderd zijn van het vasteland en die, met name in het winterseizoen, ernstige bereikbaarheidsproblemen hebben. Omdat de meeste van deze eilanden 's zomers veel toeristen trekken, zijn er in het zomerseizoen namelijk boten die toeristen en dus ook plaatselijke eilandbewoners vervoeren. Zodoende hebben deze burgers gedurende deze twee of drie maanden geen problemen (juni, juli en augustus). De problemen beginnen in september. Dan kunnen de eilandbewoners zich echt geïsoleerd gaan voelen.
Ik denk dat de Europese Commissie, die hier niet direct een beslissing over kan nemen - zoals ik in mijn redevoering heb aangegeven houden we ons altijd aan het subsidiariteitsbeginsel -, steun kan verlenen door bijvoorbeeld bepaalde vervoerssystemen te medefinancieren, zonder de interne markt te verstoren, waarmee deze burgers, die evengoed burgers van de Europese Unie zijn en dezelfde mobiliteitsrechten hebben als burgers van grote steden of het vasteland, in het bijzonder de mogelijkheid krijgen om zich te verplaatsen en zendingen te ontvangen, want het probleem ligt ook bij de toelevering van voedsel en voor sommige eilanden ook water.
Geachte afgevaardigde, ik deel en steun uw bezorgdheid. De Europese Commissie, die ernaar streeft altijd en in alle gevallen de rechten van de burgers te beschermen, is van plan voor zover mogelijk en voor zover in overeenstemming met de geldende wetgeving, zonder ooit de ogen te sluiten, tegemoet te komen aan en concreet in te gaan op de behoeften van burgers die op de kleinste eilanden wonen en die, met name in het winterseizoen, in ronduit ongunstige omstandigheden leven.
Ik blijf voor u en alle Griekse Parlementsleden - maar uiteraard niet alleen Griekse Parlementsleden - ter beschikking voor alle initiatieven die u wilt aannemen om concrete antwoorden te geven aan burgers van kleine eilanden.
Avril Doyle
(EN) Kunt u meer zeggen over de inhoud van een passende regelgeving waarvan u aangaf dat deze er aan zit te komen, met name met betrekking tot de economische duurzaamheid van vervoersdiensten naar kleine-eilandregio's ?
Kunt u mij de verzekering geven, commissaris, dat de huidige regeling van openbaredienstverplichtingen op generlei wijze door deze toekomstige regelgeving van u zal worden beïnvloed? Dat is van essentieel belang voor de economische duurzaamheid van deze perifere gebieden.
Antonio Tajani
vicevoorzitter van de Commissie. - (IT) Hartelijk dank, geachte afgevaardigde, voor het stellen van deze vraag. Ik geloof dat ik dit duidelijk heb gemaakt in mijn belangrijkste redevoering, waarmee ik op de vraag heb geantwoord. Wij zijn van plan te voorkomen dat de concurrentie wordt verstoord. Hoe dan ook moeten alle mogelijke acties uitsluitend bedoeld zijn om te beantwoorden aan de behoeften van de burgers, zonder de interne markt te verstoren en de concurrentie te hinderen, maar - ik herhaal - uitsluitend met het doel om burgers van regio's die benadeeld zijn, vooral in het winterseizoen, in dezelfde omstandigheden te laten leven als alle andere burgers. Onze steun zal doelgericht zijn, zonder wie dan ook schade te berokkenen, om deze burgers in dezelfde omstandigheden te laten leven als alle andere burgers van de Europese Unie.
Voor wat betreft uw bezorgdheid kan ik u dus geruststellen, omdat wij ernaar streven deze burgers te helpen, zonder de markt of de concurrentie te verstoren.
Betreft: Europese regelgeving op het gebied van veiligheid in de scheepvaart
Heeft de Commissie reeds beoordeeld welke de gevolgen voor de Europese scheepvaart zullen zijn indien Europese regelgevingsmaatregelen op het gebied van veiligheid in de scheepvaart van kracht worden waarin tot op heden wordt voorzien door uniforme nationale regelgeving?
Waarom is de bekrachtiging van de internationale IMO-overeenkomsten door de lidstaten voor de Commissie ontoereikend? Dit zou immers het voordeel bieden dat kwesties betreffende exclusieve bevoegdheden van de lidstaten en kwesties betreffende gedeelde bevoegdheden tussen de Europese Gemeenschap en de lidstaten enkel door het internationale wetgevingskader worden geregeld, dat tot stand komt via de exclusieve bevoegdheid van de lidstaten op grond van hun soevereine rechten?
Zullen - in een tijdperk waarin de Europese burgers bijzonder gevoelig zijn voor de soevereine rechten van hun lidstaten en in een sector van grote economische omvang, zoals de scheepvaart - de beoogde formalisering van de exclusieve bevoegdheid van de Gemeenschap en de nieuwe bevoegdheden van de Commissie niet schadelijk zijn voor het geheel?
Antonio Tajani
vicevoorzitter van de Commissie. - (IT) Mijnheer de Voorzitter, de heer Mavrommatis is altijd heel actief en altijd betrokken bij onderwerpen over vervoer. Bij de voorstellen van de Commissie wordt altijd een effectbeoordeling geleverd. Dat geldt in het bijzonder voor de voorstellen van november 2005 over het derde maritieme pakket.
Bij de Commissievoorstellen op dit terrein is extra rekening gehouden met relevante internationale conventies. In de meeste gevallen zijn de wetgevingsvoorstellen bedoeld om de lidstaten te verzoeken de conventies te ratificeren of in de Gemeenschap toe te passen. De voorstellen zijn nooit bedoeld om te proberen nieuwe bevoegdheden te verwerven. Ik wil graag een veel voorkomend misverstand ophelderen: de Gemeenschap beschikt al over de noodzakelijke bevoegdheden voor de maritieme veiligheid binnen het kader van het gemeenschappelijk vervoersbeleid. Het is echter onvermijdelijk dat, wanneer het Europees Parlement en het Raad wetgeven, het vermogen van de lidstaten om op internationaal niveau individueel op te treden beperkt is.
Dit werkt echter niet in het nadeel van de lidstaten, het kan juist onze gemeenschappelijke invloed binnen de internationale gemeenschap versterken, waardoor het leven van de burgers en het milieu beter worden beschermd. Soms moet Europa gewoon het initiatief nemen. Dat is bijvoorbeeld gebeurd toen we het besluit hebben genomen om de enkelwandige tankschepen versneld uit de vaart te nemen. Dit besluit werd gevolgd door een gelijksoortig besluit van de Internationale Maritieme Organisatie.
Mijnheer Mavrommatis, u weet heel goed wat de problemen zijn met de Internationale Maritieme Organisatie: we kunnen niet altijd alle beslissingen alleen nemen. Er zijn ook bevoegdheden waar Europa niets mee te maken heeft, en daarom is het noodzakelijk ons voortdurend met deze organisatie te vergelijken, mede omdat onze zeeën worden bevaren door schepen die de vlag van landen van buiten de Europese Unie voeren.
Met het voorstel voor een nieuwe wetgeving inzake veiligheid op zee tracht de Commissie het evenwicht te herstellen in het wereldwijde zeevervoer, waarin globale oplossingen nodig zijn die ook rekening houden met de beperkingen van het globaal juridisch kader.
Mijnheer Mavrommatis, het communautair optreden is een concrete uitdrukking van de gemeenschappelijke inzet van de lidstaten en geen druk van buitenaf die tegen hun belangen ingaat. Dankzij uw inzet en onze inzet is het aantal schepen in Europese wateren dat niet voldoet aan de geldende normen sterk gedaald. De Commissie zal haar evenwichtige en proactieve beleid voortzetten en als belangrijkste doelstelling de levens en de bestaansmiddelen van onze burgers beschermen.
Manolis Mavrommatis
Geachte Commissaris, u weet hoezeer het mij verheugt met u van gedachten te wisselen en te debatteren. Bovendien geeft u mij altijd antwoord. Ik wil u uiteraard bedanken voor de punten die alle landen van de Europese Unie aangaan.
(EL) Bent u niet van mening dat de nagestreefde invoering van een exclusieve communautaire bevoegdheid en van nieuwe bevoegdheden voor de Commissie meer kwaad dan goed zou doen in een tijd waarin de Europese burgers zo gevoelig zijn voor de soevereine rechten van hun land, zeer zeker als het gaat om een in economische opzicht zo gespannen sector als de scheepvaart?
Antonio Tajani
vicevoorzitter van de Commissie. - (IT) Mijnheer Mavrommatis, ik denk niet dat dit tot schade kan leiden. Het doel is harmonisatie binnen het kader van het maritiem recht, dat altijd complex is omdat we helaas altijd te maken hebben met de besluiten van de IMO, en zoals ik heb gezegd speelt Europa gelukkig soms een voortrekkersrol en volgt de internationale organisatie ons voorbeeld.
Nogmaals, onze bedoeling is niet de rechten van de lidstaten in te perken, maar enkel harmonisatie na te streven om eenvoudigweg sneller en beter antwoord te geven aan de burgers van de Europese Unie.
Colm Burke
(EN) Ik vroeg mij af of de Commissaris vindt dat er voldoende wordt gedaan door de lidstaten aan het ten uitvoer leggen van bestaande wet- en regelgeving. Ik heb zelf in een juridische hoedanigheid te maken gehad met een zeer ernstig ongeluk, waarbij de scheepvaartmaatschappij zelfs twaalf maanden na dato nog steeds niet voldeed aan de regels die toen golden en zelfs al meer dan drie jaar lang van kracht waren.
Antonio Tajani
vicevoorzitter van de Commissie. - (IT) Geachte afgevaardigde, ik dank u voor deze vraag, omdat ik naar aanleiding daarvan ook kan verwijzen naar de zeer positieve uitslag die is bereikt in de Raad Vervoer van twee weken geleden in Luxemburg, toen de Raad eindelijk het groene licht heeft gegeven voor de goedkeuring van het derde maritieme pakket. Dit succes was mede mogelijk omdat het Europees Parlement inzet en vastberadenheid heeft getoond en zijn stem luid heeft laten horen, samen met die van de Commissie, om een uitgebreidere regelgeving te verwezenlijken ter waarborging van de veiligheid van de burgers in alle opzichten, dus ook op zee, en van de milieubescherming, waarbij ook vastgesteld wordt wie aansprakelijk is bij ongevallen.
Als deze regels van kracht gaan, wordt de communautaire controle absoluut versterkt. Ik kan u verzekeren dat wij, voor wat de inzet van de Commissie betreft, er nauwkeurig en oplettend voor blijven zorgen, mede door het optreden van ons agentschap in Lissabon, dat alle communautaire regelgeving altijd wordt opgevolgd, en met name dat onze zeeën steeds veiliger worden, door middel van een gemeenschappelijk juridisch en operationeel optreden in alle zeeën die onder de bevoegdheid van de Europese Unie vallen.
Betreft: Verbetering van het stadsvervoer
Op dit moment is het stadsvervoer niet het beste wat er is voor de Europese burgers. De file-ellende in de grote steden, de toegenomen vervuiling, waarbij het stadsverkeer verantwoordelijk is voor meer dan 40% van de totale CO2-uitstoot van het stadsvervoer, en het gebrek aan veiligheid voor de bestuurders en de zwakke weggebruikers zoals voetgangers en fietsers, zijn slechts enkele van de problemen waarmee de Europese burgers in de grote stadscentra dagelijks worden geconfronteerd. Welke doelstellingen en welk actieplan voor een duurzamer stadsvervoer stelt de Commissie voor en wat is het tijdschema van de acties die zij heeft vastgesteld voor het realiseren van deze doelstellingen?
Antonio Tajani
vicevoorzitter van de Commissie. - (IT) Mijnheer de Voorzitter, ik wil ik de geachte afgevaardigden zeggen - ik heb altijd de neiging 'collega's' te zeggen, waarschijnlijk uit gewoonte, ik ben nog maar een paar maanden commissaris en ik ben jaren Parlementslid geweest, en ik voel me uiteraard deel van het Parlement - dat stadvervoer een van de agendapunten van de informele Raad van La Rochelle van 1 en 2 september 2008 was. We hebben daar lang over dit thema gediscussieerd. De Commissie en de lidstaten hebben vervolgens veel aandacht aan dit thema geschonken, onder meer door deskundigen, burgermeesters van grote en middelgrote steden en specialisten uit de sector te raadplegen om te discussiëren over stadsvervoer.
Ikzelf heb ook over dit thema gesproken tijdens de verkeersveiligheidsdag die een paar dagen geleden in Parijs is georganiseerd - de officiële dag van de Commissie en de Raad in de verkeersveiligheidweek -, waarbij ik heb benadrukt dat veiligheid op de weg ook een goed stadsvervoerssysteem betekent: onze wegen zullen veiliger worden, met name in grote steden, als er een goed stadsvervoerssysteem komt. Naar mijn mening is dit bedoeld om het aantal slachtoffers van verkeersongevallen in grote steden te verminderen. In grote steden komen namelijk de meeste verkeersongevallen voor en vallen ook de meeste slachtoffers.
U moet weten dat de Commissie op basis van de overlegprocedures naar aanleiding van de publicatie van het groenboek een actieplan over stedelijke mobiliteit aan het voorbereiden is. Het is onze bedoeling dit actieplan voor het eind van dit jaar te presenteren. In dit plan worden concrete acties voorgesteld die de komende jaren binnen de Europese Unie kunnen worden uitgevoerd.
Het is duidelijk dat de Europese Commissie hier geen bevoegdheid voor heeft: deze bevoegdheden liggen bij de lidstaten, maar wij willen op basis van het subsidiariteitsbeginsel, dat zoals u weet van het woord subsidium komt, hulp bieden aan de lidstaten en de burgermeesters van grote steden. De voormalige burgermeester van Milaan, Gabriele Albertini, vicevoorzitter van de Commissie vervoer en toerisme, kan over dit alles getuigen: met dit actieplan zullen wij ervoor zorgen dat alle informatie, adviezen, ideeën en voorstellen die wij hebben ontvangen beschikbaar kunnen worden gesteld aan alle steden, met name de grote steden die verkeersproblemen hebben.
Het actieplan zal het werk van beleidsmakers op lokaal, regionaal en nationaal niveau vergemakkelijken, terwijl het subsidiariteitsbeginsel ten volle - ik herhaal, ten volle - zal worden gehandhaafd. De acties die wij gaan voorstellen zullen bijdragen aan het verlagen van kosten, ervoor zorgen dat de interne markt goed wordt gefinancierd en nieuwe afzetmarkten voor nieuwe technologie creëren, waarmee een duurzame stedelijke mobiliteit wordt ontwikkeld. Het is geen toeval dat juist gisteravond na afsluiting van een debat is gestemd over een richtlijn die bedoeld is om overheden te stimuleren openbare vervoersmiddelen met een geringe uitstoot van schadelijke gassen aan te kopen.
Vandaag is het echter nog te vroeg om nauwkeurig te beschrijven hoe het actieplan er inhoudelijk uit zal zien, maar wat we ervan mogen verwachten, wat u ervan mag verwachten, is dat het de volgende punten zal omvatten: de fragmentatie van regels voor de toegang tot groene zones, stedelijk goederenvervoer en logistiek, betere informatie over openbare vervoerssystemen in Europese steden of uitgebreide plannen voor duurzame stedelijke mobiliteit en voorstellen over integratie tussen stadsplanning en mobiliteit. Het actieplan kan ook voorstellen bevatten voor de uitwisseling van gegevens en voor praktische verbeteringen bij het verzamelen van gegevens en op onderzoeksgebied, en zal mogelijk ook ingaan op de financiering, een zeer delicate kwestie. Ik herhaal, bij dit alles zullen wij er voortdurend voor zorgen dat het subsidiariteitsbeginsel gehandhaafd blijft.
Emmanouil Angelakas
(EL) Mijnheer de commissaris, wij zitten met grote belangstelling te wachten op het actieplan dat u zult voorstellen en zodra dat er is zullen wij hierop terug kunnen komen.
Ik wilde u echter vragen naar uw persoonlijke mening over het volgende. Er wordt veel gediscussieerd over tolheffing in steden. In veel steden wordt al tol geheven, zoals in Londen, Rome en Stockholm, en naar het schijnt heeft dit bijgedragen aan de vermindering van de opstoppingen en aan een toename van het aantal passagiers dat het openbaar vervoer gebruikt. In andere steden, waar geen georganiseerd netwerk bestaat, is men echter sceptisch, en daarom wilde ik u om uw persoonlijke mening vragen. Bent u, uitgaande van uw ervaring als commissaris, vóór - en zo ja in welke mate - of tegen tolheffing in steden?
Antonio Tajani
vicevoorzitter van de Commissie. - (IT) Geachte afgevaardigde, dit is een zeer gevoelig probleem: als de heer Albertini, die altijd zo gul is, ons nu eens een kopje koffie zou aanbieden, kunnen we er samen over praten en ook naar de ervaringen van een burgermeester van een grote Europese stad luisteren.
Het antwoord op deze vraag ligt niet zo eenvoudig. Ik ben vijf jaar gemeenteraadslid van Rome geweest toen ik lid was van het Europees Parlement en ik heb me met deze zaken beziggehouden. De situatie moet voor elke stad apart en voor elk geval apart worden bekeken, want sommige steden - ik denk bijvoorbeeld aan Rome - hebben een oude binnenstad met smalle straatjes, waarin het verkeer moeilijk circuleert. In andere steden is de stedelijke omgeving weer verschillend en het is dus niet makkelijk een gemeenschappelijke regel te bedenken.
Ik ben van mijn mening dat het, wederom uitgaand van het subsidiariteitsbeginsel, aan de burgermeesters is, in samenspraak met het gemeentebestuur, om te bepalen of zij een congestieheffing nuttig vinden en of het voor hun stad vereist is om het verkeer te beperken, als er in het oude stadscentrum gemakkelijk opstoppingen ontstaan. De situatie is dus voor elke stad verschillend en het is moeilijk een oplossing te vinden. Ik wil wel duidelijk zeggen dat het geen oplossing is om het probleem te negeren, ook al kan het soms voor verwarring zorgen. Er moet worden bekeken in welke omtrek de heffing zou moeten gelden. Nogmaals, dit is een keuze die elke stad apart moet maken. Ik ben persoonlijk principieel niet tegen, maar in bepaalde gevallen kan het onjuist zijn de heffing in te voeren en in andere gevallen juist weer heel terecht.
Dus gezien de verscheidenheid van de Europese steden denk ik dat we met name in dit geval de uiteindelijke keuze bij de lokale autoriteiten moeten laten, hoewel wij in ons actieplan voorstellen zullen doen en ideeën zullen geven. Het belangrijkste is dat de burgers altijd geïnformeerd worden en weten wat er gebeurt en welke besluiten worden genomen, want als het om belasting gaat, is het altijd goed dat de burgers weten waar hun geld naartoe gaat.
Het spijt mij dat ik u geen definitief en principieel antwoord kan geven. Ik denk echt dat we de feiten en de resultaten moeten beoordelen, ook op basis van de stedelijke omgeving, en voor elk geval apart een besluit moeten nemen. Ik herhaal tot slot dat ik persoonlijk principieel niet tegen ben, maar er kunnen situaties zijn waarin een dergelijke heffing geen zin heeft.
Mairead McGuinness
(EN) Commissaris, twee woorden die u gebruikte vielen mij op: dat financiering een "delicate” kwestie is en daarnaast had u het herhaaldelijk over "subsidiariteit”, wat belangrijk is.
Is de Commissie bevreesd dat de economische moeilijkheden in de lidstaten een belemmering zullen vormen voor de noodzakelijke investeringen in goede openbaarvervoerssystemen? Tegelijkertijd kan het zo zijn dat lidstaten in grote steden congestieheffingen invoeren voor automobilisten die het toch al moeilijk hebben, maar verder geen keus hebben.
Paul Rübig
(DE) Mijn beste heer Tajani, wij zijn uiteraard bijzonder blij dat wij de mogelijkheid hebben om vragen te stellen, met name over aanbestedingen ten aanzien van het openbaar stadsvervoer. Zijn er plannen om het openbaar stadsvervoer aan te besteden, zoals in Zweden in vele gevallen wordt gedaan, waar nu concurrentie in het stadsvervoer is?
Ten tweede: zijn er eigenlijk plannen voor uniforme controlesystemen in heel Europa? Als je in een vreemde stad komt, is het dikwijls lastig te begrijpen hoe het systeem daar werkt, en wellicht zou een voorstel van de Commissie hier welkom zijn.
Antonio Tajani
vicevoorzitter van de Commissie. - (IT) Mevrouw de Voorzitter, bedankt voor de vragen. Ik denk allereerst dat wij in het actieplan dat wij gaan presenteren extra duidelijk moeten aangeven dat het noodzakelijk is de Europese burgers informatie te geven als ze zich van de ene naar de andere stad verplaatsen, zodat ze weten wat de situatie is en waarin ze terechtkomen als ze van Stockholm naar Madrid gaan, en dat het weer anders is als ze van Rome naar Wenen reizen. Ze moeten weten wat de gang van zaken is, welke belastingen ze eventueel moeten betalen, zodat ze hun reizen kunnen plannen, of het nu voor werk of voor toerisme is. Dat is al belangrijk en ik denk dat we daar aan moeten werken.
Natuurlijk, geachte afgevaardigden, hecht ik extra veel belang aan het subsidiariteitsbeginsel, omdat wij als Europese Unie niet kunnen ingrijpen in zaken die strikt onder de bevoegdheid van de lokale autoriteiten vallen. Ook als het om de financiële aspecten gaat is het niet aan de Commissie om in te grijpen. De financiering is een probleem. Wij zullen uiteraard proberen in ons actieplan de voorstellen op te nemen die wij in de loop van de verschillende hoorzittingen hebben ontvangen, om een dienst te leveren en hulp te bieden aan de lokale bestuurders, die vervolgens vrij zijn om deze al dan niet te aanvaarden. Wij streven ernaar het systeem te harmoniseren, op zijn minst voor wat betreft het informeren van burgers en het verstrekken van zoveel mogelijk informatie aan diverse lokale autoriteiten over ervaringen uit andere steden, zodat ze hier eventueel gebruik van kunnen maken. Dat is belangrijk.
Voor wat betreft de financiering, ben ik van mening dat alle gemeenten vrij zijn om te doen wat zij nuttig achten, zonder uiteraard de markt en het vrije personenverkeer te hinderen. In elke situatie moet de best passende oplossing worden gekozen. Voor wat betreft de laatste vraag van de heer Rübig, geeft de richtlijn over de openbaredienstverplichtingen de gemeenten de vrijheid om te beslissen of ze al dan niet aanbestedingen uitschrijven. Ik denk dat de Europese Unie vanuit dit oogpunt wederom duidelijk de nadruk heeft gelegd op het subsidiariteitsbeginsel.
En ik denk dat dit de juiste benadering is, omdat ons werk geen overheersing moet zijn: we moeten niet overal en aan alles regels opleggen, maar we moeten ons met grote problemen bezighouden, grote antwoorden geven en de lokale autoriteiten en de lidstaten helpen hun problemen op te lossen waar ze dat zelf kunnen, eventueel met hulp en steun van de Europese Unie, zonder dat deze hulp primair en overheersend is. Ik denk dat dit in het lokaal openbaar vervoer een principe is waar we ons allen aan moeten houden en, denk ik, ook aan willen houden.
De Voorzitter
Het vragenuur is gesloten.
De vragen die wegens tijdgebrek niet zijn beantwoord, zullen schriftelijk worden beantwoord (zie bijlage).
(De vergadering wordt om 19.45 uur onderbroken en om 21.00 uur hervat)
