2. Ontvoering van de journalist Alan Johnston in Gaza
De Voorzitter
Aan de orde zijn zes ontwerpresoluties over de ontvoering van de journalist Alan Johnston in Gaza.
Richard Howitt 
auteur. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, met uw welnemen zou ik allereerst willen vermelden dat meer dan 1000 BBC-personeelsleden, vrienden en collega's van Alan Johnston vorige week een wake voor hem hebben gehouden bij BBC-gebouwen over de hele wereld. Voor nu wil ik graag de BBC-mensen die hier in Straatsburg werken en vandaag hier ter ere van hun vermiste collega op de publieke tribune aanwezig zijn om naar ons debat te luisteren, van harte welkom heten.
(Applaus)
Als er ergens op de wereld iemand wordt ontvoerd, richten de vrienden en verwanten van het slachtoffer hun hoop op de media om het lot van hun dierbare onder de aandacht van het publiek en van ons politici te houden. Als de ontvoerde zelf een journalist is, is het onze verantwoordelijkheid om ons te bekommeren om zijn of haar lot, net zoals hij of zij zich om het lot van anderen bekommert.
Dat geldt ook voor BBC-journalist Alan Johnston die 46 dagen geleden in de Gazastrook werd ontvoerd. Zijn persoonlijke loopbaan is typisch een uiting van de uitmuntende reputatie van de BBC als het gaat om integriteit en objectiviteit. Voorheen heeft Alan in Oezbekistan en Afghanistan gewerkt, en nu was hij zeer bevlogen met zijn verslaggeving over het Palestijnse volk, waarmee hij een nauwe band heeft en waarvoor hij een diep respect koestert. Ook zijn publiek is zich hier terdege van bewust; 50 000 onder hen hebben deze week de online petitie voor zijn vrijlating ondertekend.
Onze gedachten gaan uiteraard in de eerste plaats uit naar Graham en Margaret Johnston en de overige leden van zijn familie. Wij wensen hen veel sterkte en moed toe.
Tevens zou ik mijn waardering willen uitspreken voor de inspanningen van management en personeel van de BBC, alsook mijn dank aan de journalisten en vakbonden in Groot-Brittannië en wereldwijd voor hun campagne ten behoeve van de vrijlating van Alan.
Een van zijn collega's vertelde mij hier vandaag dat Alan bekend staat als iemand die bij uitstek verhalen tot leven kan brengen. Nu is zijn leven ons verhaal. Dankzij zijn uitgesproken moed om als enige westerse journalist permanent gestationeerd te zijn binnen de Gazastrook zelf, heeft hij verslag kunnen doen van het lijden van het Palestijnse volk, en nu is hij het ultieme geval geworden van de journalist die in zijn eigen verhaal terecht gekomen is, een slachtoffer van het lijden zelf.
Er wordt ons gezegd dat Alan nog steeds in leven is en in veilige handen, maar niet in welke. We kunnen alleen maar speculeren over de vraag of zijn ontvoering een politieke achtergrond heeft, of het om geld te doen was, of misschien om erkenning. We tasten daarover volledig in het duister. Wat we wel weten is dat om te voorkomen dat anderen hetzelfde gebeurt als wat Alan overkomen is er politiek begrip en een dito oplossing nodig is.
Wat we vandaag doen is echter niet politiek van aard, maar puur menselijk. We zeggen tegen eenieder die het maar hoort: laat Alan Johnston ongedeerd en ongehinderd vrij! Het Europees Parlement zou het zeer verwelkomen als de deze week door de Europese ministers van Buitenlandse Zaken toegezegde hulp en het door onze eigen hoge vertegenwoordiger beloofde "permanente contact” bewaarheid worden. Wij vertrouwen erop dat u uw beloften onverwijld zult nakomen. Ook heb ik begrepen dat commissaris Almunia, naar aanleiding van het debat van vandaag ervoor zal pleiten dat de heer Michel dit weekend het lot van Alan Johnston lot bij president Abbas en vertegenwoordigers van de Palestijnse Autoriteit onder de aandacht brengt. Daarvoor onze hartelijke dank.
Het Europees Parlement is erkentelijk voor de steun en samenwerking van de Palestijnse Autoriteit en we zijn trots op de steun die Europa u levert ter behoud van uw ambtenarenkorps en de vitale diensten die het levert. Maar het was uw inlichtingendienst die kans heeft gezien contact te leggen met degenen die Alan hebben ontvoerd, en op u is onze hoop gevestigd op een spoedige doorbraak.
In de radiowereld wordt gezegd dat niets zeggen in de microfoon de grootste misdaad is. De ontvoering van Alan Johnston is de radiostilte die erom schreeuwt doorbroken te worden.
(Applaus)
Marcin Libicki 
auteur. - (PL) Mevrouw de Voorzitter, er zijn journalisten die beter of slechter hun plichten nakomen en er zijn goede en slechte media. Alan Johnston was een goed journalist bij een goed, populair en erkend medium: de BBC. Alan Johnston werd gegijzeld, ondanks of juist vanwege het feit dat hij wilde werken voor de mensen tussen wie hij werkte, voor die mensen van het Nabije Oosten die zich momenteel in een benarde situatie bevinden. Hij werkte voor hen, want hij informeerde de wereld over de toestand daar, en door ons van informatie te voorzien, gaf hij ons politici de kans ook ons best te doen om die situatie op te lossen. Helaas hebben wij heel weinig invloed.
Mevrouw de Voorzitter, gijzelingen, terrorisme en moorden zijn helaas onderdelen van de wereld van vandaag. Het is een wereld waar geen principes meer bestaan, zelfs geen principes meer - als je dat zo mag zeggen - waar het gaat om oorlogsvoering. Die oorlogen worden op een uitermate onwaardige manier gevoerd. Alan Johnston is daar het slachtoffer van geworden. In zekere zin zijn wij daar allen slachtoffer van geworden. Ik hoop dat de bevoegde machtsorganen al het mogelijke doen om hem te bevrijden.
Marios Matsakis 
Mevrouw de Voorzitter, het staat als een paal boven water dat als gevolg van de weerzinwekkende de facto belegering - een uitvloeisel van het agressieve optreden van de Israëlische regering en het gedogen ervan door de Westerse regeringen - de Palestijnen in de Gazastrook ernstig gebukt gaan onder grove schending van het mensenrechten.
Het is goed dat die dagelijkse ellende van het Palestijnse volk dankzij het werk van journalisten wereldwijd onder de aandacht wordt gebracht van het publiek. Die journalisten werken met gevaar voor eigen leven om de vrijheid van informatie te verdedigen, en dragen aldus bij aan de strijd van het Palestijnse volk voor gerechtigheid. De ontvoering van een journalist als Alan Johnston druist daarom in tegen het belang van het Palestijnse volk en is buitengewoon schadelijk voor hun zeer terechte eisen. We roepen het Palestijnse volk ertoe op om zich nog meer in te zetten voor de vrijlating van Alan Johnston. Wij zijn er namelijk van overtuigd dat zij hiermee uiteindelijk nog het meest zichzelf helpen.
Erik Meijer 
Auteur. - Voorzitter, Gaza is een klein, maar sterk verstedelijkt gebied, vrijwel afgesloten van de buitenwereld. De met geld van de Europese Unie voorbereide haven en luchthaven hebben zich dankzij de tegenwerking van buurstaat Israël niet kunnen ontwikkelen. De open verbinding met het langs de Jordaan gelegen veel grotere deel van de toekomstige Palestijnse staat, is er evenmin gekomen. Israël, lange tijd een plek die werkgelegenheid bood, heeft uit vrees voor aanslagen die mogelijkheid grotendeels afgesneden en laat via de grenspost Erez veel minder mensen toe.
Israël controleert ook de grensovergang met Egypte. In dit geïsoleerde gebied woont een groot deel van de Palestijnse bevolking opeengepakt, zonder werk, zonder inkomen en zonder toereikende huisvesting. Het verstandige besluit om de Israëlische kolonistendorpen uit deze kuststrook terug te trekken, loste wel iets op voor de door hun omgeving gehate inwoners van die dorpen, maar nauwelijks iets voor alle andere inwoners.
Gaza is een rampgebied vol mensen zonder vooruitzichten voor de toekomst. Dat maakt het tot een soort gevangenis een broedplaats voor wanhoopsdaden. Die wanhoopsdaden bestonden lange tijd vooral uit zelfmoordaanslagen tegen Israëlische doelen, maar ook ontvoeringen behoren ertoe. Alan Johnston is de vijftiende ontvoerde journalist in Gaza en in de maand na zijn ontvoering, is lang niets over hem vernomen.
Alle Palestijnse leiders, president Mahmoud Abbas, premier Ismail Haniya en de gevangen lijstaanvoerder van de PLO, Marwan Barghouti, veroordelen eensgezind dit soort wandaden. Bij gebrek aan overtuigende successen op weg naar een eigen staat en naar voorzieningen en inkomsten voor hun volk zijn zij de controle over de gebeurtenissen aan het kwijtraken. Zonder perspectief voor Gaza nemen onbekende criminelen de macht over. Voor Palestina en Israël maakt het de toestand er niet beter op. Voor journalisten wordt het, net als in Irak en Afghanistan, steeds meer onmogelijk om ter plaatse de ontwikkelingen te volgen. Daarom moeten wij alert zijn, daarom moeten de ontvoerde journalisten vrij.
Carl Schlyter 
Mevrouw de Voorzitter, vorig jaar is een recordaantal journalisten gekidnapt en om het leven gekomen. Het is nu onze plicht om ervoor te zorgen dat dit record in 2007 niet wordt gebroken. Het is onze plicht om Alan Johnston te helpen zodat hij wordt vrijgelaten.
Mijn gedachten gaan uit naar zijn gezin, zijn familie en collega's, en ik moet zeggen dat ik goede hoop heb dat hij zal worden vrijgelaten. We weten dat Palestijnse leiders de kidnapping veroordelen. We weten dat de kidnappers niet worden gesteund door het Palestijnse volk. We weten dat zij begrijpen dat Alan Johnston zich gedurende zestien jaar meer dan iemand anders heeft ingespannen om verslag te doen van hun lijden. Met steun van deze argumenten kunnen ook wij bijdragen tot zijn vrijlating.
Ik ben zelf in Gaza geweest en weet hoe moeilijk het daar is. De beste mogelijkheid om ons allen ertoe te bewegen om de bevolking daar aan betere omstandigheden te helpen is echter dat we ervoor zorgen dat daar zoveel mogelijk journalisten zijn en dat zoveel mogelijk journalisten schrijven over wat daar gebeurt. Omdat het Palestijnse volk weet dat deze kidnapping strijdig is met hun belang, ben ik er zeker van dat de kidnappers geen steun zullen krijgen en dat ze Alan Johnston uiteindelijk zullen moeten loslaten.
Rodi Kratsa-Tsagaropoulou 
Mevrouw de Voorzitter, staat u mij toe mijn leedwezen te betuigen over deze zaak. Voor de zoveelste maal is een journalist, die in weerwil van de moeilijke en gevaarlijke omstandigheden de moed had om zijn werk te doen, het slachtoffer geworden van ontvoering. Daardoor zijn wij, politici, maar ook de internationale publieke opinie beroofd van informatie over de tragische toestand in het gebied.
Ik hoop dat met de mobilisering van de publieke opinie en de politieke leiding op Palestijns grondgebied, en met een efficiënt optreden van de regering van nationale eenheid - dat elke dag zichtbaarder moet worden - zal worden bijgedragen aan de vrijlating van journalist Alan Johnston, dat men de verantwoordelijken bekend zal maken en recht zal doen wedervaren.
Volgende week gaat een delegatie van Parlementsleden - waarvan ook ik, evenals enkele hier aanwezige collega's deel zullen uitmaken - naar het Palestijns grondgebied. Wij zullen, in het kader van de internationale overeenkomsten en onze bilaterale betrekkingen met de Palestijnse Autoriteit, onze ongerustheid overbrengen en elke mogelijke druk uitoefenen om ervoor te zorgen dat Alan Johnston wordt vrijgelaten - als dit probleem dan nog niet opgelost mocht zijn - en een zo groot mogelijk aantal garanties wordt verkregen voor de veiligheid van niet alleen de inheemse burgers maar ook de bezoekers in het gebied.
Simon Coveney
namens de PPE-DE-Fractie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, ik hoop dat dit debat en de resolutie enigszins zullen bijdragen aan de druk die door de internationale gemeenschap wordt uitgeoefend om de vrijlating van Alan Johnston te bewerkstelligen, die twee weken geleden ontvoerd werd.
Als leden van dit Parlement moeten we onze stem luid en duidelijk laten horen en de gewelddadigheden die hebben plaatsgevonden krachtig veroordelen, evenals de ontvoering van een man die de reputatie heeft verworven van een van de meest toonaangevende verslaggevers ter wereld. In de loop van vele jaren - maar vooral tijdens de afgelopen drie jaar in Gaza - heeft hij de reputatie opgebouwd van een verslaggever die op objectieve en evenwichtige wijze verslag uitbrengt over een zeer complexe situatie.
We roepen eenieder die invloed op of macht over zijn overweldigers heeft om al het mogelijke te doen om zijn vrijlating te bewerkstelligen. Voor het Palestijnse volk zelf draagt deze crisis verder bij aan een toch al tragische situatie. Zij draagt de boodschap uit naar de rest van de wereld dat zelfs ervaren journalisten niet welkom of veilig zijn in Gaza.
Deze man heeft de rest van de wereld geïnformeerd over het leed, het onrecht en de tragiek die blijven voortduren in dat gebied. Hem op de korrel nemen door hem te ontvoeren is niet alleen een ontstellend misdrijf op zich, maar ook destructief voor de zaak van het Palestijnse volk.
Gaza is al geïsoleerd genoeg zonder dat nauwkeurige verslaggeving door de media wordt stopgezet. We roepen met name de Palestijnse Autoriteit op om het tot een absolute prioriteit te verheffen zich in te zetten voor zijn vrijlating, en de Raad en de Commissie om zich daartoe tot het uiterste in te spannen.
Tot slot betuig ik namens de PPE-DE-Fractie in dit Parlement mijn oprechte steun aan de familie en vrienden van Alan Johnston. Ik hoop dat hun beproeving spoedig een positief einde kent en zij opgelucht adem kunnen halen.
Elizabeth Lynne
namens de ALDE-Fractie. - (EN) Ook ik wil mijn steun en die van de ALDE-Fractie betuigen aan Alan Johnston en zijn familie.
Ik denk niet dat iemand van ons zich kan voorstellen waarom hij wordt gegijzeld. Hij is een man die het steeds voor het Palestijnse volk heeft opgenomen. Het is ongelofelijk dat zo iemand ontvoerd wordt. Wat hoopt men ermee te bereiken? Het doet de Palestijnse zaak zeker geen goed, zoals veel Palestijnen zelf al hebben aangegeven. Zijn enige misdaad is zijn overtuiging dat het verhaal van Gaza en zijn bevolking verteld moet worden op een eerlijke en evenwichtige manier, en dat heeft hij de afgelopen drie jaar op uitzonderlijke wijze gedaan. Hij was de enige buitenlandse correspondent die permanent in de Gazastrook verbleef.
We hoopten allemaal dat hij al zou zijn vrijgelaten, net als de veertien anderen die sinds 2005 zijn ontvoerd en die ook zijn vrijgelaten, en vandaag voegen wij onze stemmen toe aan die van degenen die de Palestijnse Autoriteit vragen haar inspanningen om de spoedige vrijlating van Alan Johnston te bewerkstelligen, te verdubbelen. Ook eisen we dat alle aanvallen op journalisten worden gestaakt. Wat kunnen we daar nog aan toevoegen? Ik weet zeker dat mensen in de hele Europese Unie hopen op en bidden voor zijn vrijlating. Het enige wat we vandaag doen, is proberen onze stemmen toe te voegen aan die van zijn ouders en collega's, en tegen zijn ontvoerders te zeggen: besef dat als hem iets overkomt u een krachtige stem kwijtraakt die uw verhaal aan de wereld vertelt. Het enige wat u ermee zult bereiken, is dat u uzelf en de Palestijnse bevolking nog verder isoleert. Dat kan niet de bedoeling zijn. U wilt dat uw stem gehoord wordt, niet dat u nog dieper in de marge van de samenleving belandt. Deze daden maken het voor degenen onder ons die de Palestijnse zaak altijd gesteund hebben moeilijker om mensen te overtuigen van de redelijkheid van het argument, en daarom is dit volledig destructief en wordt de nog altijd lijdende Palestijnse bevolking verraden.
Zuzana Roithová
(CS) Dames en heren, ik heb de brief ondertekend waarin een aantal afgevaardigden een beroep doet op de Palestijnse autoriteit en andere organisaties om zich in te zetten voor de onmiddellijke en onvoorwaardelijke vrijlating van de BBC-journalist.
Wij verzoeken de Raad en de Commissie dringend om ditzelfde te doen en om sancties op te leggen als de diplomatieke onderhandelingen op niets uitlopen. De ontvoerders die deze journalist nu al 46 dagen vasthouden en ook president Abbas moeten weten dat zij op deze manier heel Palestina in gijzeling nemen en isoleren en daardoor de ontwikkeling van het land stremmen.
Ik wijs er met nadruk op dat de vrijlating van Alan Johnston van cruciaal belang is voor de veiligheid van alle journalisten in het Nabije Oosten. Ik wil hier in het Parlement mijn grote bewondering uitspreken voor het werk dat Johnston de afgelopen drie jaar heeft verricht in Gaza en ik wil de heldenmoed prijzen van hem en al zijn collega's die, gesteund door hun gezinnen, borg staan voor de onafhankelijke berichtgeving uit conflictgebieden overal ter wereld. Zij zijn een belangrijke bron van hoop voor locale bevolkingen die blootstaan aan bloedig geweld, geweld dat zonder onafhankelijke berichtgeving niet kan worden veroordeeld en bestraft.
Europa moet zich tot het uiterste inspannen om ervoor te zorgen de dat journalisten in dit gebied veilig zijn.
Sarah Ludford
(EN) Mevrouw de Voorzitter, Alan Johnston is al zestien jaar journalist voor de BBC en heeft gewerkt in een groot aantal landen, waaronder Afghanistan en Oezbekistan, dus hij heeft niet bepaald een makkelijk leventje gekozen! Tijdens zijn drie jaar in Gaza ontwikkelde hij een sterke belangstelling voor de sociale en politieke ontwikkelingen daar, en heeft hij het verhaal van de bevolking van Gaza verteld. Daarom, zoals anderen ook al zeiden, schaadt het de Palestijnse bevolking zeer dat hij het werk waar hij van houdt en waar hij zich zo uitstekend van kwijt, niet kan uitoefenen.
Alleen al in 2005 en 2006 zijn 181 journalisten en assistenten gedood, zijn er 1678 gearresteerd, 56 ontvoerd en 2780 fysiek aangevallen of bedreigd. In 2006 vielen met 103 slachtoffers de meeste doden sinds 1994, met name in Rwanda, Algerije en het voormalige Joegoslavië. Censuur en mediaverboden zijn uiteraard algemeen voorkomend en hardnekkig.
In deze gezamenlijke ontwerpresolutie roepen we alle organen van de Europese Unie - diplomaten van de lidstaten, de Hoge Vertegenwoordiger voor het GBVB en de Commissie - op om hun inspanningen om de vrijlating van de heer Johnston te bewerkstelligen, te versterken en te bundelen. Ook roepen we de Palestijnse Autoriteit op om haar inspanningen te vergroten, en de kwestie zal ongetwijfeld des te meer prioriteit krijgen als er druk wordt uitgeoefend door de Palestijnse bevolking. Ik dank iedereen in Gaza - journalisten en alle burgers - voor hun luide eis om de vrijlating van Alan Johnston. Ze weten dat ze een integere, toegewijde journalist nodig hebben om hen een venster op de wereld te geven.
Een vrije democratie kan niet gedijen zonder een vrije pers. We eisen de veilige terugkeer van Alan Johnston, en bewijzen eer aan de moed van alle journalisten die hun veiligheid op het spel zetten om de wereld de waarheid te brengen en ons allen te kunnen laten genieten van de democratie.
Günter Nooke
Mevrouw de Voorzitter, geachte afgevaardigden, staat u mij toe om op deze plaats namens de Raad te verklaren hoezeer dit thema ons allen beklemt. Op 12 maart is in Gaza de BBC-correspondent Alan Johnston ontvoerd. In de Raad Buitenlandse Zaken van afgelopen maandag was men zeer bezorgd over de heer Johnston, die nu al zes weken wordt vastgehouden. Wij eisen zijn onvoorwaardelijke en onmiddellijke vrijlating.
De heer Johnston is een internationaal gerespecteerd journalist, die veel vrienden in Gaza heeft en zijn streven is altijd geweest de situatie daar onder de aandacht van de wereld te brengen. Zijn ontvoering is een criminele daad, die ik ten scherpste veroordeel. Op deze plaats wil ik mijn medeleven betuigen met zijn familie, die zich voor hem inzet en nu al meer dan anderhalve maand in angst en bange onzekerheid verkeert.
(Applaus)
Joaquín Almunia
lid van de Commissie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, het is meer dan zes weken geleden dat Alan Johnston is ontvoerd, en de Commissie heeft haar solidariteit uitgesproken met zijn familie, vrienden en collega's in deze zeer moeilijke tijd.
Margot Wallström heeft als vice-voorzitter van de Commissie namens het hele college een openbare verklaring afgelegd over de ontvoering van de heer Johnston, waarin zij haar diepe ongerustheid uitsprak over zijn benarde toestand en opriep tot zijn onmiddellijke vrijlating. Deze week is de ontvoering veroordeeld door de Raad, die heeft opgeroepen tot de onvoorwaardelijke vrijlating van de heer Johnston. Bovendien heeft ook mijn collega Louis Michel gisteren de kwestie van de ontvoering van de BBC-journalist ter sprake gebracht tijdens een bijeenkomst met de Palestijnse vice-president, de heer al-Ahmad. Hij vroeg hem al zijn invloed en contacten aan te wenden en alles in het werk te stellen om de heer Johnston op te sporen. De vice-president verzekerde de heer Michel ervan dat hij al het mogelijke zou doen om een spoedige vrijlating te bewerkstelligen.
Commissaris Michel heeft die verzoeken ook herhaald op bijeenkomsten met andere Palestijnse gesprekspartners tijdens zijn reis naar het gebied. Er zijn intensieve gecoördineerde diplomatieke inspanningen gaande voor de onmiddellijke vrijlating van de heer Johnston. Onze staf in Jeruzalem volgt de ontwikkelingen op de voet en deelt ons mee dat de Palestijnse autoriteiten in samenwerking met de veiligheidstroepen, alle mogelijke opties voor een succesvolle uitkomst bespreken met de Britse regering.
Deze kwestie blijft een hoge prioriteit voor president Abbas, en we nemen nota van de openbare verklaringen die ook door premier Haniyeh zijn gedaan, alsmede door de heer Barghouti namens Palestijnse gevangenen, en door Palestijnen wereldwijd, waarin zij deze ontvoering veroordelen.
Het is duidelijk dat de ontvoering van een vooraanstaand journalist als Alan Johnston, die zo veel heeft gedaan om de situatie waarin de Palestijnen verkeren bij de rest van de wereld onder de aandacht te brengen, bijzonder verontrustend is. Degenen die verantwoordelijk zijn voor zijn ontvoering bewijzen de zaak van de Palestijnse bevolking en het vredesproces in de Midden-Oosten een slechte dienst.
(Applaus)
De Voorzitter
Dank u voor deze verklaringen.
Het debat is gesloten.
De stemming vindt dadelijk plaats.
