Trzęsienie ziemi w regionie Abruzji we Włoszech (debata).
Przewodniczący
Następnym punktem posiedzenia jest oświadczenie Komisji na temat trzęsienia ziemi w regionie Abruzji we Włoszech
Siim Kallas
wiceprzewodniczący Komisji - Panie przewodniczący! Komisja Europejska składa swoje kondolencje wszystkim rodzinom, które straciły swoich bliskich w ostatnim trzęsieniu ziemi we Włoszech.
Komisja pozostaje w ścisłym kontakcie z włoskimi władzami właściwymi ds. ochrony ludności od pierwszych godzin po trzęsieniu ziemi. Państwa członkowskie zaoferowały swoją pomoc poprzez wspólnotowy mechanizm ochrony ludności na bardzo wczesnym etapie katastrofy.
Choć to trzęsienie ziemi było bardzo potężne i przyniosło wiele zniszczeń, służby krajowe zdołały natychmiastowo zareagować na katastrofę.
Jednakże 10 kwietnia Włochy zwróciły się z prośbą o ekspertów technicznych, którzy mogliby wesprzeć kraj w analizie stabilności budynków uszkodzonych przez trzęsienie ziemi. Wybrana została ośmioosobowa grupa ekspertów, w której skład weszli eksperci krajowi oraz eksperci z ramienia Komisji. Grupa została wysłana na miejsce trzęsienia ziemi 18 kwietnia. Oprócz oceny stabilności budynków, grupa zaproponuje także rozwiązania dotyczące uszkodzonych budynków.
Komisja współpracuje obecnie z włoskimi władzami, w celu zidentyfikowania możliwych innych wariantów unijnej pomocy. Rozpatrywane możliwości mogą obejmować Fundusz Solidarności UE oraz przeprogramowanie funduszy strukturalnych i rozwoju obszarów wiejskich.
To trzęsienie ziemi w sposób tragiczny przypomina nam, że klęski żywiołowe są stałym zagrożeniem dla wszystkich państw członkowskich. W ostatniej dekadzie trzęsienia ziemi, fale upałów, pożary lasów, powozie i nawałnice zabiły wiele osób w Europie oraz uszkodziły kosztowną infrastrukturę i cenne obszary naturalne.
Państwa członkowskie i Wspólnota muszą połączyć swoje siły, aby zapobiegać katastrofom i ich skutkom oraz zapewnić szybkie i skuteczne reagowanie Europy na poważne katastrofy. Doświadczenie pokazało, że w celu rozwijania skutecznych środków zapobiegawczych oraz bezpośredniego reagowania na katastrofy, należy przyjąć podejście zintegrowane, oparte na wielu czynnikach ryzyka, tak jak zostało to nakreślone w komunikacie Komisji z marca 2008 roku w sprawie zdolności Unii do reagowania w przypadku katastrof.
Ponadto w lutym 2009 roku Komisja przyjęła wspólnotowe podejście do zapobiegania klęskom żywiołowym oraz katastrofom spowodowanym przez człowieka, które jest bardzo nowoczesne i toruje drogę przyszłym inicjatywom Komisji. Zaproponowano w nim poprawienie spójności istniejących instrumentów zapobiegania oraz ich uzupełnienie, przez co wzmocniłaby się wartość dodana działań UE.
Komisja byłaby zobowiązana za informację zwrotną od Parlamentu Europejskiego na temat podejścia zaproponowanego w tym ważnym komunikacie. Ponadto dzięki działaniom przygotowawczym w zakresie zdolności do szybkiego reagowania UE wprowadzonym przez Parlament Europejski do budżetów na rok 2008 i 2009, Komisja sprawdza obecnie, wraz z krajami członkowskimi, sposoby poprawy ogólnej zdolności do szybkiego reagowania UE. Łącznie inicjatywy te przyczyniają się do kształtowania prawdziwej europejskiej polityki zarządzania katastrofami w odniesieniu do wszystkich rodzajów klęsk żywiołowych.
Przewodniczący
Dziękuję, panie komisarzu Kallas. Niech będzie mi wolno przy tej okazji powitać wiceprzewodniczącego Komisji, pana Tajaniego. Żeby nie wypominano mi nieczułości lub braku wrażliwości, chciałbym przypomnieć, że wczoraj uczciliśmy minutą ciszy pamięć ofiar wspomnianej klęski.
Gabriele Albertini
w imieniu grupy PPE-DE. - Panie przewodniczący, panie i panowie! W latach 2002-2007 trzęsienia ziemi były czwartą pod względem częstotliwości klęską żywiołową w Unii Europejskiej. Po tej ostatniej, smutnej i najpoważniejszej tragedii w regionie Abruzji, musimy zjednoczyć się, aby stawić czoła tym strasznym klęskom, wspólnym dla wielu krajów Unii.
Jak dotąd posiadamy Fundusz Solidarności UE i wspólnotowy mechanizm ochrony ludności: dwa instrumenty, które są bardzo ważne, ale nadal niewystarczające dla takiego obszaru jak Europa, która jest narażona na ryzyko trzęsień ziemi. W odniesieniu do niedawnych trzęsień ziemi w regionie Abruzji przygotowywany jest obecnie wniosek o środki z Funduszu Solidarności na odbudowę zniszczonych obszarów. Jak powiedział prasie wiceprzewodniczący Komisji, pan Tajani, kwota pomocy mogłaby wynieść do 500 milionów euro. Nie było jeszcze możliwe ilościowe określenie rozmiarów trzęsienia ziemi i wywołanych przez nie szkód: region Abruzji potrzebuje pilnej i znaczącej interwencji, którą rząd włoski zdołał w sposób szybki i kompleksowy zapewnić już po kilku minutach od trzęsienia.
Działania te wymagają jednak europejskiej koordynacji, przy jednoczesnym respektowaniu kompetencji krajowych i lokalnych. Dnia 14 listopada 2007 r. Parlament przyjął jednogłośnie rezolucję w sprawie regionalnego wpływu trzęsień ziemi, dotyczącą postępowania w przypadku szkód spowodowanych przez tego rodzaju tragiczne zdarzenia. Dokument ten powinien stanowić punkt wyjścia dla skoordynowanej polityki europejskiej w tej dziedzinie, co stwierdzono w zapytaniu na piśmie pana posła Vakalisa podpisanym przez około 50 członków tej Izby. Mamy zatem nadzieję, że Komisja Europejska podejmie pomysły wyrażone w tej rezolucji i wykorzysta je, by stworzyć europejski program działań na rzecz zapobiegania skutkom trzęsień ziemi i postępowania w razie ich wystąpienia.
Gianni Pittella
w imieniu grupy PSE. - Panie przewodniczący, panie i panowie! Chciałbym wyrazić jeszcze raz moje kondolencje, w imieniu posłów parlamentu włoskiego oraz wszystkich członków Grupy Socjalistycznej w Parlamencie Europejskim, rodzinom ofiar, regionowi Abruzji i jego obywatelom oraz Włochom. Chciałbym także powiedzieć, że nasza grupa, która od samego początku była blisko tak tragicznie dotkniętych osób, wyśle delegację do regionu Abruzji pod przewodnictwem naszego przewodniczącego, pana posła Schulza. Liczby są przerażające: to prawda, że jak powiedział pan poseł Albertini, nie ma jeszcze ostatecznego bilansu ofiar, niemniej możemy mówić o około 300 ofiarach śmiertelnych. To jest tragedia: 50 tysiące ewakuowanych osób, tysiące zniszczonych domów, setki zdewastowanych budynków publicznych, w tym szkół, i wspaniałe dziedzictwo kulturalne, architektoniczne i artystyczne obrócone w ruinę.
Jak powiedział prezydent Włoch, Giorgio Napolitano, reakcja na wydarzenia była natychmiastowa i skuteczna. Przyszła ona ze strony państwa, ale również ze strony podmiotów niepaństwowych; z całego świata, wolontariuszy, społeczności lokalnych Włoch i innych krajów, prowincji, regionów, czerwonego krzyża i straży pożarnej: naprawdę niezwykły przejaw solidarności. Być może rząd włoski - a prawdę mówiąc słowa "być może” są tu zbędne - rząd włoski zrobiłby dobrze, podejmując sugestię połączenia referendum z wyborami europejskimi i wyborami regionalnymi, aby zaoszczędzić setki milionów, które mogłyby być wydane na pomoc osobom dotkniętym trzęsieniem ziemi.
Są pewne działania, które Europa musi zrealizować w odpowiedzi na to trzęsienie ziemi: po pierwsze musi uruchomić Fundusz Solidarności, rozmawialiśmy o tym z wiceprzewodniczącym Tajanim zaledwie w kilka godzin po tragicznych wydarzeniach. Po drugie musi przeprogramować Fundusze Strukturalne, a po trzecie, szanowni komisarze, musi wykorzystać niewydane środki poprzednich i obecnych cykli programowania. Po czwarte, musi zmienić przepisy dotyczące polityki spójności i funduszy strukturalnych w zakresie możliwości przywrócenia pomocy w ramach celu 1, to znaczy w regionach znajdujących się w gorszej sytuacji i o niższym poziomie rozwoju, tych regionach, które wskutek wyjątkowo poważnych kataklizmów naturalnych doświadczyły spadku swojego PKB, czy też stopy życiowej, poniżej 75% średniej wspólnotowej. Nie chcemy zatem doraźnego prawa w odniesieniu do regionu Abruzji, ale prawa, które dałoby się zastosować do każdego regionu, który może znaleźć się w podobnej sytuacji. Po piąte musimy zbadać wspólnie z Komisją możliwość przejściowego zwolnienia z podatków działalności gospodarczej i prac budowlanych, które powinny, jak wszyscy mamy nadzieję, ponownie podźwignąć region Abruzji. Wreszcie, wzywam do wdrożenia dyrektywy dotyczącej materiałów budowlanych, która została ostatnio zaktualizowana i poprawiona przez Parlament.
Na zakończenie pragnę powiedzieć, że tragedia taka jak ta nie wymaga retoryki, wymaga raczej skutecznych i namacalnych rozwiązań, jak również bacznego dopilnowania, aby miejsce tragedii nie przerodziło się potem w miejsce nielegalnych praktyk i zysków trafiających do kieszeni dużych grup przestępczych. Musimy być czujni i dołożyć wszelkich starań. Musimy wszyscy pracować, aby przy naszej pomocy, nasi przyjaciele w regionie Abruzji odzyskali radość życia.
Patrizia Toia
w imieniu grupy ALDE. - Panie przewodniczący, panie i panowie! Straszna tragedia, która rozegrała się w moim kraju, uderzyła w ważny centralny region Abruzji oraz miasto Aquila. Była to katastrofa, która pochłonęła ofiary w ludziach, w tym ludziach młodych. Spowodowała zniszczenie domów, naszych domów; kościołów, miejsc modlitwy; pomników, kultury. Uderzyła w firmy, nasze miejsca pracy; uniwersytety, ośrodki nauczania i pozostawiła po sobie wielkie spustoszenia.
Wszyscy pospieszyliśmy z pomocą dla tych ludzi i możemy teraz powiedzieć, że, po pierwsze, zachowali się oni z wielką godnością, pomimo że zostali tak bezpośrednio i dotkliwie dotknięci, tracąc swoje najcenniejsze mienie, czyli domy - a jak wiemy dom to centrum kultury włoskiej - a mimo to zareagowali z godnością i chcą raz jeszcze rozpocząć swoje życie, odbudowując to, co posiadali, odbudowując swoje społeczności, na obszarach reprezentowanych przez te społeczności i z zachowaniem tradycji i ciągłości. Przypomniano mi także o znaczeniu uniwersytetów oraz małych i średnich przedsiębiorstw dla tego regionu, który obecnie dotknięty jest poważnymi problemami gospodarczymi i trudnościami z odbudową.
Chciałbym także powiedzieć, że miała miejsce niezwykła mobilizacja instytucji, takich jak rząd, parlament i wszystkie siły opozycyjne, podobnie jak większość parlamentarna, która z wielką mądrością i odpowiedzialnością, w duchu jednomyślności, podchodzi do działań, które należy wykonać: instytucje lokalne, wolontariusze, służby ochrony ludności oraz tysiące młodzieży i dorosłych, którzy udali się do Abruzji i reprezentują grupy społeczne, stowarzyszenia i społeczność katolicką, wszyscy wnieśli swój własny wkład. Zrobili to nawet ci, którzy nie pojechali do Abruzji: poprzez pomoc finansową, czy działania kulturalne, mobilizują się środowiska gospodarcze, społeczne i kulturalne naszego kraju, co jest bardzo istotne.
Ważne jest, by o tym pamiętać - i wspomniał o tym już pan poseł Pitella - wówczas, gdy podjęta zostanie odbudowa, ponieważ oprócz tych pozytywnych aspektów tragedii, wyszła na jaw strukturalna słabość naszej technologii budowlanej i wierzę, że w tym miejscu, wraz z wołaniem o sprawiedliwość powinno powstać zobowiązanie do zidentyfikowania odpowiedzialności oraz przeprowadzenia odbudowy.
Pozwolę sobie, panie przewodniczący, powiedzieć kilka słów na temat Europy: gdy zdarzyła się ta katastrofa, Europa była tam, na miejscu, i będzie tam nadal, poprzez fundusze i inne wspomniane działania. Chciałbym, aby była to także widoczna obecność, aby Europa była rozpoznawana nie tylko po napływających pieniądzach, ale także po twarzach i instytucjach. Proponuję, aby region ten odwiedziła wspólna delegacja naszego Parlamentu, bez pompy, bez rozgłosu, lecz po to, by powiedzieć, że Europa to instytucje i ludzie i że te instytucje i ludzie chcą wspierać i kontynuować wsparcie dla Aquili, dla Abruzji i dla mojego kraju, który także doznał poważnych zniszczeń.
Roberta Angelilli
w imieniu grupy UEN. - Panie przewodniczący, panie i panowie! Ja również chciałabym podziękować instytucjom europejskim za wsparcie okazane Włochom oraz osobom, które ucierpiały w związku z trzęsieniem ziemi. Były to trudne dni, tym trudniejsze z powodu warunków pogodowych ostatnich 48 godzin.
Ale po smutku i zniszczeniach przychodzi czas na praktyczne propozycje i odbudowę, czas na zbudowanie przyszłości dla regionu Abruzji. Prosimy instytucje europejskie, aby wykonały swoją część, Komisja udzieliła już swoich gwarancji za pośrednictwem wiceprzewodniczącego Tajaniego, który szybko zapewnił nas o swoim zaangażowaniu, natychmiast po wystąpieniu katastrofy.
Jak potwierdziła dziś sama Komisja, po pierwsze musimy zweryfikować wszystkie dostępne środki finansowe, zagwarantować szybką aktywację Funduszu Solidarności UE z przeznaczeniem na skutki klęsk żywiołowych, a następnie przyjrzeć się możliwościom pełnego wykorzystania i przeprogramowania Europejskiego Funduszu Społecznego i innych programów wspólnotowych w celu wspierania zatrudnienia i przedsiębiorstw. W szczególności jednak wzywamy do tego, by umożliwiono wprowadzenie nadzwyczajnych środków prawnych, tymczasowych zwolnień podatkowych, zachęt oraz pomocy państwa w ramach odstępstwa od obecnych przepisów dotyczących zasady de minimis. Byłyby to środki zatwierdzone przez Unię Europejską i ważne przez dwa do trzech lat, to znaczy przez okres potrzebny do zażegnania niebezpieczeństwa i odbudowy.
Wszyscy jesteśmy zgodni co to tych tematów i celów - pokazała to również dzisiejsza debata - i nie ma tutaj podziałów. Ja również chciałabym na zakończenie wyrazić swoje współczucie dla ofiar, ich rodzin oraz osób dotkniętych tragedią, ale jestem szczególnie dumna, jako Włoszka pochodząca z tego terenu, że mogę również podziękować za wysiłki podjęte przez instytucje, wszystkie partie polityczne, a nade wszystko zespoły ratowników, służby ochrony ludności i czerwony krzyż. Dziękuję również organizacjom pozarządowym oraz pojedynczym obywatelom, którzy zrobili co w ich mocy, wnosząc własny wkład, albo przekazując pieniądze, by wyrazić solidarność i zapewnić realną pomoc, są oni prawdziwie wyjątkowym przykładem skuteczności i humanitaryzmu
Monica Frassoni
w imieniu grupy Verts/ALE. Panie przewodniczący, panie i panowie! Grupa Zielonych / Wolnego Przymierza Europejskiego pragnie przyłączyć się do słów wszystkich posłów, którzy dotychczas przemawiali, wyrażając nasze kondolencje, nasze silne poczucie solidarności oraz nasze wsparcie dla tych, którzy ucierpieli wskutek tej wielkiej tragedii, tej katastrofy, tej klęski żywiołowej, która mimo wszystko była spowodowana przez całą grupę czynników i mam nadzieję, że Unia Europejska zdoła wnieść pozytywny i widoczny wkład w naprawę tej sytuacji.
Jednemu nie można zaprzeczyć: oddziaływanie trzęsienia ziemi mogło być znacznie mniej poważne, tragedia nie powinna była być tak wielka, ponieważ jasne jest, że całe grupy budynków i domów zawaliły się, choć nie powinny. Doszło do zaniedbań, oszustw i matactw i musimy ustalić, kto jest za nie odpowiedzialny, ponieważ to również jest istotną częścią odbudowy, obejmującej przecież również odnowę moralną Abruzji, jej obywateli i kraju jako całości. Odbudowa powinna być okazją do ogromnych innowacji i zrównoważonego rozwoju dla tych, którzy pokazali nam wszystkim, że nie tylko posiadają wielką godność, ale także wielką odwagę i żywią wielkie pragnienie nowego startu.
W tym momencie, najbardziej praktycznym i najmniej demagogicznym podejściem, które pozwoli Europie na podjęcie szybkich działań wpierających wysiłki na rzecz zażegnania niebezpieczeństwa i odbudowy Abruzji, jest rewizja programu operacyjnego tego regionu na lata 2007-2013, czyli funduszy strukturalnych. Program operacyjny dla Abruzji przewiduje obecnie 140 milionów europejskiego dofinansowania, przy całkowitym koszcie programu rzędu 345 milionów euro. Różnica ma zostać pokryta ze środków krajowych.
Doskonale zdajemy sobie sprawę z tego, że jednym z problemów, którym musimy stawić czoła, jest problem zorganizowania się przez Włochy przy współfinansowaniu środków, które z pewnością przyzna Unia Europejska i w tej kwestii musimy jako posłowie być wyjątkowo czujni.
Jak już powiedziałem, musimy poprosić, aby inne fundusze europejskie zaplanowane już dla Abruzji, takie jak Fundusz Społeczny, zostały poddane rewizji i przekierowane na instrumenty i priorytety służące odbudowie. W tym kontekście program operacyjny dla Abruzji mógłby obejmować realokację funduszy strukturalnych przeznaczonych dla innych, obecnie bardziej konkurencyjnych regionów europejskich. Wiemy, że Komisja Europejska jest skłonna przyznać dotacje, a ten sam mechanizm można stosować dla innych państw członkowskich.
W związku z tym, władze włoskie, zwłaszcza zaś rząd, przy współpracy ze wszystkimi zaangażowanymi organami lokalnymi, musi wykonać szybki ruch i obliczyć koszt bezpośrednich szkód, tak, by dotrzymać terminu złożenia wniosku o środki w ramach Funduszu Solidarności UE, który upływa 15 czerwca 2009 r. Kwota przyznanego wsparcia zależeć będzie od zaistniałych zniszczeń, ale w żadnym wypadku nie będzie większa niż kilka milionów euro. Ten fundusz istnieje właśnie po to, by zapewniać szybką, skuteczną i elastyczną pomoc gospodarczą, jest zatem ważne, aby włoskie władze oszacowały szkody, w przeciwnym bowiem razie trudno będzie uzyskać środki.
Władze krajowe muszą również musiały zająć się wnioskiem o pożyczkę z Europejskiego Banku Inwestycyjnego tak, aby mogły zostać przyznane odpowiednie sumy na szybką i trwałą odbudowę w dotkniętym regionie.
Roberto Musacchio
w imieniu grupy GUE/NGL - Panie przewodniczący, panie i panowie! Najpierw przychodzi ból z powodu tak wielu niewinnych ofiar, potem akcja ratunkowa, zażegnanie sytuacji nadzwyczajnej i odbudowa, w których to poczynaniach Włochy dają z siebie wszystko.
Europejska pomoc w tym zakresie jest istotna, lecz potrzebujemy także ram europejskich, ażeby pomóc w zapobieganiu takim katastrofom, które mają często przyczyny nie tylko naturalne. Potrzebujemy zatem ram zapobiegania, systemu ostrzegania przed klęskami żywiołowymi, na których możemy zbudować ochronę ludności i sieć zapobiegawczą. Ponadto potrzebujemy polityki przestrzennej, która zagwarantuje zrównoważone standardy zagospodarowania przestrzennego a także bezpieczne normy budowlane.
Reinhard Rack
Panie przewodniczący, panie wiceprzewodniczący Komisji! Nasi włoscy koledzy posłowie słusznie potraktowali tę debatę jako bardzo ważną dla swojego kraju i poprosili o możliwość zabrania głosu, ale jest to również debata wszystkich europejczyków. Jesteśmy przede wszystkim społecznością europejską. Jesteśmy zadowoleni z możliwości, które oferuje Fundusz Solidarności UE i powinniśmy dążyć do tego, by jego wykorzystanie było jak najbardziej ukierunkowane - w tym przez rząd włoski i władze regionalne. Chcemy raz jeszcze wyrazić nasze kondolencje w związku z dużą liczbą ofiar i mamy nadzieję, że Europa jest zdolna jak najszybciej pomóc wszystkim tym, którzy ucierpieli w wyniku tej tragedii.
Armando Veneto
Panie przewodniczący, panie i panowie! Również ja chciałbym odnotować pełną współczucia reakcję na te tragiczne wydarzenia w całych Włoszech, a także w Europie. Gdy dzieją się tego rodzaju rzeczy, pozwalają nam one zaobserwować spójność kraju i Wspólnoty, która może tylko umacniać nadzieję na ogólną solidarność i pokój, w tym pokój wewnętrzny, którym cieszymy się w Europie.
Chciałbym także powiedzieć, że bez wątpienia musimy otwarcie i pilnie zająć się problemem osób odpowiedzialnych za wadliwe prace budowlane, w związku z którymi sąsiadujące ze sobą budynki zachowały się w różny sposób. Wreszcie, na marginesie głównej debaty toczyły się dyskusje dotyczące przewidywalności trzęsień ziemi. Nie będę się teraz w to zagłębiał, powiem tylko, że badania nad radonem wskazują, że trzęsienia ziemi poprzedza zwiększone wydzielanie się tego gazu. Myślę zatem - i odnosi się to wszystkich rodzajów badań naukowych - że Europa może i powinna wykorzystać wszystkie swoje struktury, by zachęcić do dalszych badań w tym obszarze, ponieważ, biorąc pod uwagę naturę nauki, może się jeszcze ona przyczynić do czysto hipotetycznej możliwości przewidywania tego rodzaju katastrof.
Siim Kallas
wiceprzewodniczący Komisji. - Panie przewodniczący! Nie ma wątpliwości, że występuje silne poczucie solidarności pomiędzy państwami członkowskimi, a także w Komisji, w związku z tym straszliwym trzęsieniem ziemi. Są mechanizmy zapewniające pomoc i służby Komisji zareagowały natychmiastowo. Wszystkie działania należy realizować w ścisłej współpracy z włoskimi władzami. W minionym roku mieliśmy potężną klęskę pożarów lasów w Grecji, a przedtem mieliśmy pożary lasów w Portugalii oraz powodzie w Niemczech i Republice Czeskiej. We wszystkich tych przypadkach Unia Europejska wyraziła solidarność i pomogła tak bardzo, jak tylko mogła. Uczyni tak również w tym przypadku.
Po pierwsze, oczekujemy na wyliczenie skali zniszczeń, a następnie będziemy mogli zdecydować jak najlepiej wykorzystać Fundusz Solidarności. Komisja sama z siebie nie może uruchomić środków z Funduszu Solidarności, może to uczynić tylko na wniosek państwa członkowskiego i po obliczeniu skali zniszczeń.
Wielu posłów podniosło kwestię przeprogramowania funduszy strukturalnych, która jest obecnie dyskutowana przez DG REGIO. Moja koleżanka Danuta Hübner odwiedzi wkrótce region i przedyskutuje konkretne propozycje. Jesteśmy w stałym kontakcie z departamentem ochrony ludności w Rzymie, by pomagać, również w zakresie przygotowania wniosku do Funduszu Solidarności, aby nie było wątpliwości, że Komisja robi wszystko co w jej mocy, by pomóc ofiarom tej katastrofy.
Jeśli chodzi o bezpieczne normy budowlane, to takie standardy istnieją, lecz powstaje pytanie, jak ściśle są one przestrzegane w państwach członkowskich. Standardy te istnieją bez wątpienia: występują w dyrektywach, a także w przepisach krajowych.
Nasz mechanizm ochrony ludności, którego sercem jest centrum monitoringu i informowania działające 24 godziny na dobę, współpracuje z państwami członkowskimi w zapobieganiu katastrofom, a także w reagowaniu na konsekwencje katastrof.
Raz jeszcze chciałbym wyrazić kondolencje w imieniu Komisji. Zrobimy wszystko co w naszej mocy, aby pomóc mieszkańcom regionu dotkniętego katastrofą.
Przewodniczący
Na zakończenie tej debaty chciałbym w imieniu własnym, a także w imieniu Biura Parlamentu Europejskiego, złożyć raz jeszcze moje kondolencje i wyrazy współczucia dla ofiar oraz ich rodzin dotkniętych tragedią, a także zadeklarować wszelkie możliwe wsparcie dla osób żyjących w tym jakże bardzo poszkodowanym regionie.
Zamykam debatę.
