Przemówienie Przewodniczącego Parlamentu
Przewodniczący
Panie i panowie! Za kilka tygodni, w dniach 4-7 czerwca, obywatele Unii Europejskiej wybiorą nowy Parlament Europejski. Po raz pierwszy 375 milionów osób z wszystkich 27 państw członkowskich będzie mogło wziąć udział w wyborach europejskich.
Dla wielu z państwa będzie to ostatni tydzień w Strasburgu. Dla mnie również będzie to ostatni tydzień przewodniczenia posiedzeniom plenarnym.
Wszyscy wiemy, że demokracja umacnia się przez ciągłe zmiany. Podobnie się dzieje z nami. Razem przebyliśmy długą część drogi w kierunku stworzenia Wspólnoty Europejskiej patrzącej w przyszłość. Razem udało nam się bardzo wiele osiągnąć.
Odnosiliśmy sukcesy nie tylko w okresie ostatnich dwóch i pół roku mojej kadencji, ale także w okresie kadencji mojego poprzednika, Josepa Borrella Fontellesa. To, co osiągnęliśmy w ciągu ostatnich pięciu lat jest owocem pracy nas wszystkich.
Chciałbym złożyć wszystkim państwu szczere podziękowania za wkład pracy oraz zaangażowanie w naszą wspólną sprawę europejską.
Jako Parlament Europejski, jesteśmy bezpośrednio wybieranymi przedstawicielami obywateli Unii Europejskiej. Panie i panowie! Wszyscy stanowimy przykład bogatej różnorodności kontynentu europejskiego i poprzez nasze rodziny polityczne odzwierciedlamy ogromną gamę przekonań i nastawień. Co więcej, kilka dni temu świętowaliśmy piątą rocznicę historycznego poszerzenia Unii Europejskiej, reunifikacji naszego kontynentu na podstawie naszych wspólnych wartości. Słowami deklaracji berlińskiej z 25 marca 2007 r.: "My, obywatele Unii Europejskiej, jesteśmy zjednoczeni - ku naszej radości”.
(Oklaski)
Skuteczna integracja posłów z państw członkowskich przyłączonych do Unii Europejskiej w latach 2004 i 2007 oraz adaptacja naszej pracy parlamentarnej do większego obecnie i bardziej zróżnicowanego Parlamentu Europejskiego należy do najznaczniejszych sukcesów obecnej kadencji parlamentarnej.
My, 785 posłów, nauczyliśmy się spotykać w połowie drogi, uczyć się od siebie wzajemnie oraz lepiej współpracować z sobą nawzajem. W tym czasie Parlament Europejski zdobył doświadczenie, siłę oraz bogactwo kulturowe.
Panie i panowie! Nowi posłowie wkrótce ożywią pracę Parlamentu. Dołączą oni do posłów ponownie wybranych w czerwcu. Mam nadzieję, że nadal zachowamy wzajemny szacunek, który łączy nas ponad wszelkimi podziałami politycznymi i narodowymi.
W okresie ostatnich dwóch i pół roku, w mojej pracy parlamentarnej kierowałem się podstawowym wyczuciem i muszę wszystkim państwu podziękować za wsparcie, podnoszenie na duchu i porady. Przewodniczący odpowiada za to, by zapewnić przestrzeganie wszystkich postanowień Regulaminu Parlamentu Europejskiego, by jego przepisy stosowały się jednakowo do wszystkich posłów, a także za zachowanie nienaruszonej godności naszego Parlamentu. To właśnie starałem się osiągnąć.
(Oklaski)
Osobom wchodzącym do Parlamentu chciałbym powiedzieć, iż jesteśmy przekonywający wyłącznie jeżeli zachowamy godność Parlamentu Europejskiego i zawsze bronimy jej na podstawie naszych wspólnych praw.
Obecnie w Unii Europejskiej bardzo niewiele rozporządzeń przyjmuje się bez wyraźnej zgody i udziału Parlamentu Europejskiego. W coraz większym stopniu Parlament Europejski staje się miejscem, gdzie dochodzi się do kompromisów politycznych na szczeblu europejskim. Dowodem tego jest przyjęcie w ostatnich latach dyrektywy o usługach oraz rozporządzenia REACH.
Odnośnie do perspektywy finansowej na lata 2007-2013, współdecydowanie Parlamentu Europejskiego okazało się być przełomem. Parlament Europejski przyczynił się do zapewnienia funduszy koniecznych dla programów takich jak Erasmus, w celu promowania młodego pokolenia. Panie i panowie! Na samym szczycie agendy politycznej umieściliśmy również działania ukierunkowane na radzenie sobie ze zmianami klimatycznymi. Fakt, iż udało nam się osiągnąć możliwy do zaakceptowania rezultat, dał Unii Europejskiej ogromny kredyt zaufania na okres negocjacji na konferencji, która ma odbyć się w grudniu w Kopenhadze.
Dzisiaj nie jesteśmy już sami w naszych staraniach. Nowa amerykańska administracja pod przewodnictwem prezydenta Baracka Obamy wspiera wiele z naszych propozycji. Naszym zadaniem jest teraz zdobycie serc i umysłów naszych partnerów światowych, by wsparli działania ukierunkowane na zwalczanie zmiany klimatu. Często słyszy się, iż inni są liderami w walce ze zmianami klimatycznymi. Panie i panowie! To my jesteśmy liderami w walce ze zmianą klimatu - i jest to coś, z czego możemy być dumni.
(Oklaski)
Reforma rynku finansowego na szczeblu europejskim w wielu aspektach ma miejsce z inicjatywy Parlamentu Europejskiego. Od 2002 roku Parlament nawoływał do większego nadzoru i regulacji rynku finansowego. Należy możliwie szybko zakończyć wszystkie procedury prawodawcze ukierunkowane na lepszy nadzór bankowy i finansowy, jak i regulację funduszy hedgingowych oraz pensji menadżerskich.
Parlament Europejski już ustanowił wiele ważnych punktów odniesienia w wyniku przyjętych rezolucji. Jednakże nadal pozostało wiele do zrobienia. Nowo wybrany Parlament Europejski musi kontynuować tę pracę w sposób zaangażowany i stanowczy, aby znaleźć drogę wyjścia z kryzysu na podstawie społecznej gospodarki rynkowej określonej w Traktacie lizbońskim, jak i chronić konkurencyjność gospodarki europejskiej dla dobra społeczeństwa w kontekście globalizacji.
Panie i panowie! Ogromna większość posłów postrzega Parlament jako siłę napędową procesu unifikacji europejskiej. W okresie ostatnich dwóch i pół roku wznowiliśmy debatę na temat reformy instytucjonalnej i kierowaliśmy tym procesem, prowadząc do zawarcia traktatu lizbońskiego. Udało się nam też zapewnić utrzymanie w traktacie lizbońskim podstawowych zasad, jakie zawsze reprezentowaliśmy.
Traktat lizboński zawiera centralne reformy konieczne do uczynienia instytucji europejskich bardziej demokratycznymi, przejrzystymi i zdolnymi do działania. Powinniśmy podjąć wszelkie starania, by zapewnić możliwość wejścia w życie traktatu lizbońskiego z początkiem przyszłego roku. Mamy nadzieję na pozytywny rezultat głosowania w czeskim Senacie w Pradze.
(Oklaski)
Panie i panowie! Parlament obchodzi swoją trzydziestą rocznicę jako bezpośrednio wybierana demokratyczna instytucja Unii Europejskiej. Znajduje się on teraz w samym centrum europejskiej demokracji parlamentarnej, nie do wyobrażenia w 1979 roku. Razem poczyniliśmy postępy w demokracji parlamentarnej w Unii Europejskiej i poza nią.
Parlament Europejski oraz parlamenty narodowe są obecnie partnerami. Nasza praca uzupełnia się nawzajem. Pogłębiliśmy współpracę z parlamentami narodowymi i odbywamy regularne spotkania, by razem posuwać naprzód ważne sprawy bieżące.
Rozwój naszych stosunków z parlamentami w krajach trzecich stanowił również główną kwestię we wszystkich naszych działaniach. Obecnie Parlament jest szanowanym na całym świecie partnerem, orędownikiem praw człowieka i demokracji. I musi takim pozostać.
Panie i panowie! Podjąłem wszelkie starania, by zapewnić obecność przedstawicieli, w osobie przewodniczącego i przedstawicieli grup politycznych, w ważnych organach kształtujących naszą wspólną przyszłość. Przewodniczący Parlamentu Europejskiego uczestniczy teraz w corocznych spotkaniach szefów państw lub rządów G8 oraz spotkaniach na szczycie z krajami trzecimi, jak szczyt UE-Afryka, szczyt EU-Ameryka Łacińska oraz szczyt UE-USA. Jutro rano będę uczestniczyć w szczycie trójstronnym w sprawie zatrudnienia, a po południu - w szczycie w sprawie inauguracji Partnerstwa Wschodniego w Pradze.
Osiągnięciem obecnego okresu legislacyjnego jest również fakt, iż rola Parlamentu w posiedzeniach Rady Europejskiej nie jest już ograniczona do inauguracyjnego przemówienia przewodniczącego. Obecnie Parlament uczestniczy również w obradach instytucjonalnych i konstytucjonalnych spotkań na szczycie. W trakcie konferencji międzyrządowej zmierzającej do uzgodnienia traktatu lizbońskiego Parlament Europejski brał pełny udział na szczeblu szefów państw lub rządów poprzez uczestnictwo przewodniczącego, a w samej konferencji międzyrządowej - poprzez delegację złożoną z trzech posłów. Stanowi to ogromny krok naprzód.
Panie i panowie! Reforma metod pracy i procedur Parlamentu Europejskiego była i jest nadal ogromnym projektem. W tym celu, Konferencja Przewodniczących ustanowiła grupę roboczą wyposażoną w szczegółowy mandat, w której reprezentowane są wszystkie grupy. Prace te ukończono z powodzeniem. Wiele z propozycji grupy roboczej - około 80% - zrealizowano i wdrożono. Obejmuje to reorganizację debat plenarnych, reformę procesu legislacyjnego, poprawę prac wykonywanych w komisji dzięki wzmożonej współpracy między komisjami, a także możliwość sporządzania sprawozdań z inicjatyw prawodawczych lub sprzecznych rezolucji.
Chciałbym tu szczególnie podziękować przewodniczącej grupy roboczej, pani poseł Dagmar Roth-Behrendt, oraz jej - naszym - koleżankom i kolegom za ich szczególne zaangażowanie w te prace.
(Oklaski)
Razem udało nam się zaadaptować metody pracy Parlamentu Europejskiego do zmieniających się warunków politycznych. Mamy teraz do dyspozycji zmodernizowane procedury oraz zreorganizowane metody pracy, co stanowi dobrą podstawę do prowadzenia prac w nowej kadencji parlamentarnej.
W Prezydium Parlamentu Europejskiego również staraliśmy się ulepszyć administrację Parlamentu, aby ułatwić codzienną pracę posłów i zmodernizować infrastrukturę komunikacji z obywatelami Unii Europejskiej poprzez wprowadzenie telewizji sieciowej, nagrody dla dziennikarzy, nagrody dla obywateli oraz europejskiej nagrody im. Karola Wielkiego dla młodzieży.
Nowy statut dla posłów, nad którym pracowaliśmy od lat, wejdzie w życie w nowym okresie prawodawczym. Stanowi on poważny wkład w politykę finansową posłów, przejrzystości oraz public relations.
Przyjęcie wyraźnego, przejrzystego statutu asystentów stanowi ważny krok naprzód oraz ogromny sukces, za co powinniśmy podziękować wszystkim naszym koleżankom i kolegom posłom.
Panie i panowie! Chciałbym dziś powtórzyć i ponownie potwierdzić centralną ideę, która w mojej opinii podsumowuje pracę związaną z integracją europejską. Zależy nam na poszanowaniu każdej istoty ludzkiej. Jest to wartość nadrzędna. Łączy nas ona we wspólnotę wspólnych wartości Unii Europejskiej. Godność człowieka musi być zawsze szanowana - jest to etyczna odpowiedź na kryzysy moralne w przeszłości Europy.
(Oklaski)
Dla nas, prowadzi to do zasady bezwarunkowej ochrony godności ludzkiej oraz promowania dialogu między kulturami, co stanowiło główne zasady podczas mojej kadencji w roli przewodniczącego.
Europejski Rok Dialogu Międzykulturowego pozostawił trwały ślad, czy to w formie dialogu z Eurośródziemnomorskim Zgromadzeniem Parlamentarnym, spotkań młodzieży różnych wyznań - w tym z Izraela i Palestyny - czy też arabskich i afrykańskich tygodni w Parlamencie Europejskim.
Położyliśmy podwaliny pod trwały dialog, który musi również nas kierować, inspirować i zobowiązywać w przyszłości.
Pokojowe rozwiązanie na Bliskim Wschodzie jest również ważne dla pokojowego współistnienia Chrześcijan, Żydów i Muzułmanów, jak i obywateli Unii Europejskiej i krajów na całym świecie. Gaza i Wybrzeże Zachodnie nie znajdują się na krańcu świata - są tuż u naszych bram w Obszarze Śródziemnomorkim. Musimy być bardziej stanowczy na scenie międzynarodowej i przyczyniać się do pokoju i stabilizacji na Bliskim Wschodzie.
Jako posłowie Parlamentu Europejskiego, możemy zaoferować dodatkową perspektywę w stosunkach na Bliskim Wschodzie, gdyż potrafimy myśleć i działać poza konwencjonalnymi kanałami dyplomatycznymi. Mając to na uwadze, prowadziłem kampanię na rzecz utworzenia grupy roboczej ds. kryzysu na Bliskim Wschodzie. Zwłaszcza w obliczu nowej sytuacji na Bliskim Wschodzie ważne jest, byśmy mocno wsparli rozwiązanie dwupaństwowe - Izrael z bezpiecznymi granicami oraz Państwo Palestyńskie z bezpiecznymi granicami. Nie możemy zezwolić na kwestionowanie tych zasad.
Panie i panowie! Chciałbym powiedzieć, iż w naszej codziennej pracy mamy do czynienia z wieloma zagadnieniami, czasem dotyczącymi bardzo szczególnych okoliczności. Nigdy nie powinniśmy zapominać o naszych korzeniach ani tracić z oczu wartości, którymi jesteśmy związani. Obecna wolna, pokojowa i zaangażowana w sprawy socjalne Unia Europejska powstawała długo.
Musimy tchnąć życie w fundamenty, na których opiera się Unia Europejska. Dlatego właśnie jestem państwu szczególnie wdzięczny za otuchę i stałe wsparcie dla mojej inicjatywy ustanowienia Domu Historii Europejskiej. W szczególności chciałbym podziękować nie tylko Wiceprzewodniczącemu Miguelowi Angelowi Martínezowi za jego niesłabnące wsparcie, ale również wszystkim posłom w tej Izbie. Dom Historii Europejskiej będzie służyć jako miejsce, gdzie będzie można upamiętnić i odnawiać naszą tożsamość europejską. Podstawowe decyzje w sprawie utworzenia Domu zostały już podjęte.
Wczoraj miały miejsce spotkania założycielskie dwóch organów nadzorujących. Z państwa wsparciem - oczywiście jeżeli zostanę ponownie wybrany 7 czerwca jako poseł do Parlamentu Europejskiego - poświęcę się trosce o to, by Dom Historii Europejskiej został ukończony do końca kolejnego okresu prawodawczego w 2014 roku.
W 2014 roku będziemy obchodzić setną rocznicę wybuchu pierwszej wojny światowej. Sto lat później żyjemy w nowej Europie pokoju, wolności i jedności.
Wiele osób wspiera nas w naszych nieustających staraniach. W szczególności dziękuję wszystkim pracownikom służb administracyjnych Parlamentu Europejskiego, zwłaszcza naszemu nowemu Sekretarzowi Generalnemu, Klausowi Wellemu, jak i jego zastępcy, Davidowi Harley'owi, bez zaangażowania, wiedzy i oddania których, nasza praca polityczna nie byłaby możliwa.
(Oklaski)
Zasłużyliście na nasze podziękowania, wsparcie i uznanie.
Szczere podziękowania składam również członkom mojego osobistego personelu w moim gabinecie, jednakże przede wszystkim dziękuję wam, koleżanki i koledzy posłowie, szczególnie w odniesieniu do Biura i przewodniczących grup politycznych, za waszą pełną zaufania współpracę. Właśnie odbyliśmy kolejne spotkanie Konferencji Przewodniczących. W poniedziałek wieczór odbyliśmy spotkanie Biura, a dzisiaj będziemy mieć kolejne spotkanie. Podjęto naprawdę kontrowersyjne decyzje w merytorycznych sprawach demokracji europejskiej, które nie były wcale sporne, a my uzgodniliśmy podstawowe sprawy. Utworzono więź zaufania, za co jestem szczególnie wdzięczny.
Bardzo wiele udało nam się razem osiągnąć, więc musimy następny raz zdobyć zaufanie naszego elektoratu. Czynimy to głęboko przekonani, iż jest to historycznie właściwa droga do zjednoczenia Europy. Nadchodząca kampania wyborcza daje nam możliwość rozmów z obywatelami na temat tego, dlaczego Unia Europejska jest potrzebna. Pragnę wezwać wszystkich obywateli do głosowania w wyborach i oddania głosów dla przyszłości Europy w XXI wieku.
Nowy Parlament czeka wiele pracy. Obejmuje ona pomoc w zwalczeniu kryzysu gospodarczego i finansowego, wdrożenie europejskiej polityki energetycznej, przejście na gospodarkę niskoemisyjną, zapewnienie większego poziomu bezpieczeństwa obywateli Europy oraz pokoju i stabilizacji na całym świecie. Nasza praca położyła dobre podstawy, na których nowo wybrany Parlament będzie mógł pracować.
Moja praca w okresie ostatnich dwóch i pół roku w roli przewodniczącego Parlamentu Europejskiego stanowiła ogromne wyzwanie, które przyjąłem z radością i zaangażowaniem, a które będę kontynuować do 14 lipca. Być w służbie Europy jest wielkim przywilejem.
Z całego serca dziękuję za udzielone mi zaufanie i za każdą chwilę wspólnego wysiłku w pracach podejmowanych dla zjednoczenia Europy. Życzę wszystkim wszystkiego dobrego w przyszłości.
(Długie oklaski)
Joseph Daul
Panie przewodniczący, drogi panie Pöttering, panie i panowie! Parlament jest głosem 500 milionów Europejczyków, którzy są tego świadomi w niewystarczającym stopniu.
W jeszcze mniejszym stopniu są oni świadomi tego, że ten Parlament ma serce i duszę. Panie przewodniczący Pöttering, w okresie dwóch i pół roku pana przewodniczenia był pan nie tylko rzecznikiem obywateli, ale uosabiał pan serce, hojność i solidarność Europy. Niektórzy mówią, że w Europie nie da się zakochać - pan udowodnił, że jest inaczej.
Mimo że obecna kadencja Parlamentu się kończy, pragnę podkreślić, jak daleko poszła integracja europejska i jak bardzo nasz Parlament, pod pana przywództwem, przyczynił się do tego. Wspomnę tylko najbardziej pamiętne przykłady, o których pan już wspomniał: pakiet energetyczny i klimatyczny, dyrektywa o usługach, perspektywa finansowa na lata 2007-2013, a ostatnio regulacja rynków finansowych.
Jednakże, zamiast wymieniać długą listę dyrektyw i rozporządzeń, pragnę podkreślić, jakie ogromne znaczenie ma nasza wspólna praca w tle często bardzo technicznego prawodawstwa, nad którym tu debatujemy i które przyjmujemy. Chodzi tu o ogólny interes wszystkich Europejczyków. Często mówi się, że Europa odsunęła się od swoich obywateli, jednak czy sprawy takie jak bezpieczeństwo zabawek, badania nad zapobieganiem rzadkim chorobom czy chorobie Alzheimera, ochrona konsumenta, ochrona środowiska oraz zwalczanie globalnego ocieplenia, polityka energetyczna, czy obrona praw człowieka na całym świecie to sprawy oddalone od codziennego życia obywateli?
Pod pana przewodnictwem Parlament był świadkiem znacznych zmian. Myślę o reformie wewnętrznej, która dzięki panu daje owoce, a która sprawi, że nasza instytucja będzie bardziej przejrzysta i skuteczniejsza, a także o nowym statucie dla posłów Parlamentu Europejskiego i ich asystentów. Pod pana przewodnictwem Parlament pomnożył inicjatywy w ramach Europejskiego Roku Dialogu Międzykulturowego, oddając sprawiedliwość ogromnemu bogactwu kultur i wyznań naszego społeczeństwa, jak i propagując najlepszy możliwy obraz Europy: obraz otwartości i tolerancji. Pod pana przewodnictwem Parlament dostrzegł, jak ważna jest przyszłość regionu śródziemnomorskiego i zaznaczył swoje pragnienie doprowadzenia do pokoju na Bliskim Wschodzie.
Panie przewodniczący! 25 marca 2007 r. podpisał pan w naszym imieniu deklarację berlińską, upamiętniającą 50-lecie Unii Europejskiej. Tym, którzy mogli zapomnieć, deklaracja ta przypomina cel naszej codziennej pracy, to jest - integrację wolnej, demokratycznej i tolerancyjnej Europy, która szanuje państwo prawa. Podejmując inicjatywę utworzenia Domu Historii Europejskiej, nadaje pan trwały wymiar pracy własnej oraz pańskich poprzedników, a także wszystkich, którzy na swojej drodze przyczynili się do naszej wspólnej historii.
Za to wszystko pragnę po prostu panu podziękować, panie przewodniczący.
(Oklaski)
Martin Schulz
w imieniu grupy PSE. - (DE) Panie przewodniczący, panie i panowie! Pragnę podziękować panu, panie przewodniczący, za ciężką pracę. W imieniu mojej grupy chcę powiedzieć, iż wykonywał pan swoje obowiązki z ogromną godnością. Nadał pan Parlamentowi godność dzięki sposobowi, w jaki przewodził pan tej Izbie.
Nie jest to czas na przegląd pana pracy. Spuścizna przewodniczącego Parlamentu Europejskiego zawsze podlega ocenie politycznej. Można się zgadzać lub nie zgadzać z tym czy z tamtym. Ocena pracy przewodniczącego musi skupiać się na tym, co przewodniczący zrobił dla sukcesu tej Izby. Przedstawił pan swoje wnioski. Nie ma tam nic do dodania. Pozostaje więc pytanie: co przewodniczący, jako człowiek, zrobił dla tej Izby? Dla mnie i dla moich kolegów w Grupie Socjalistycznej w Parlamencie Europejskim jasne jest, że nadał pan godności tej Izbie, zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz.
Izba ta nie zawsze zachowuje się z godnością. Jednakże można to powiedzieć o wszystkich parlamentach na całym świecie. Godność wielonarodowego wspólnego zgromadzenia parlamentarnego ponad 700 posłów z 27 krajów, należących do ośmiu różnych grup parlamentarnych, należących do różnych wyznań, o różnym kolorze skóry, wywodzących się z różnych tradycji politycznych, którzy doświadczyli różnego rozwoju historycznego, należy chronić. Zjednoczyć ich i dać im poczucie jedności poprzez ich własną reprezentację - jest zadaniem trudnym. Tego właśnie udało się panu dokonać. I za to należą się panu nasze szczere podziękowania.
(Oklaski)
Panie przewodniczący! W okresie dwóch i pół roku sprawowania urzędu zajmował się pan wieloma sprawami. Podsumowując to, co powiedziałem na temat sposobu, w jaki sprawował pan urząd, w imieniu naszej grupy, chciałbym podkreślić jedną sprawę, w której w pełni się z panem zgadzaliśmy, a w której nadał pan tej Izbie głos wykraczający daleko poza granice podziałów politycznych, a stąd głos osobom pozbawionym praw wyborczych w miejscu zgromadzonym w sposób opisany przeze mnie. Zabrał pan głos w sprawie skandalu w Guantanamo w chwili, kiedy niełatwo było to zrobić. Panie przewodniczący! To pozostanie trwałym kamieniem milowym pana kadencji. Pokazał pan, że da się pogodzić stawiany sobie wymóg bycia z jednej strony człowiekiem tolerancyjnym i kosmopolitycznym, a z drugiej - zaangażowanym w podstawowe wartości chrześcijańskie.
Jednakże postawienie godności ludzkiej, niezależnie od tego, czy wynika to z tradycji oświecenia, czy - jak w pana przypadku - z wiary, w centrum pańskich działań przyczyniło się do uznania pana za dobrego Przewodniczącego Unii Europejskiej - i tak będziemy pana pamiętać. Dziękujemy bardzo.
(Burzliwe oklaski)
Graham Watson
w imieniu grupy ALDE. - Panie przewodniczący! Pana dzisiejsze słowa były typowe dla pana kadencji w roli przewodniczącego. Nasze grupy mogą nie zawsze się zgadzać, jednakże w okresie sprawowania swojego mandatu udowodnił pan, iż jest uczciwym, sprawiedliwym i jednoczącym ludzi człowiekiem, którego skromność skrywa pańskich wiele osiągnięć.
Został pan wybrany na podstawie cennego zobowiązania do zaangażowania naszej Izby w dialog międzykulturowy, jednak pana osiągnięcia daleko poza nie wykraczają. W aspekcie diet poselskich zakończył pan prace rozpoczęte przez Pata Coxa. Odnośnie do procedur, nadzorował pan reformy, do których wielu z nas nawoływało od dawna, a dzięki inicjatywom takim, jak Europarl TV, wsparł pan nowoczesne metody komunikacji z naszymi obywatelami. Są to osiągnięcia, z których można być dumnym oraz spuścizna, na której będą mogli się oprzeć pana następcy.
Mam nadzieję, że opisze pan swoje doświadczenia i wrażenia. Są one zbyt ciekawe, by odłożyć je w zimne i mocne ręce zapomnienia. Ponadto, jak uczył nas poeta Emerson, nie ma takiej rzeczy jak histora, są tylko biografie. W miarę upływu lat Parlament stał się potężniejszy. Będzie mieć jeszcze większe uprawnienia w ramach traktatu lizbońskiego, jeżeli i kiedy zostanie on ostatecznie ratyfikowany. Z zainteresowaniem zobaczymy, jakie plany będą mieć przyszli przewodniczący w sprawie poszerzenia roli, jaką pan odegrał, określając drogie nam wspólne wartości i zasady.
Jednakże myślę, że dzisiaj mogę mówić w imieniu wielu osób, iż zdobył pan nasz szacunek i sympatię. Podobnie jak w pana przypadku, jest to moje ostatnie przemówienie plenarne w mojej obecnej roli. Ponieważ prowadziłem moją grupę od 2002 roku, odczuwam to, co z angielska nazywamy kryzysem po siedmiu latach małżeństwa. Choć nie zasiądę znów na tym fotelu, wiem, że jest pan świadom, iż bardzo bym się palił, żeby być na miejscu, na którym pan siedzi. Panie przewodniczący! W imieniu mojej grupy składam panu podziękowania. Dziękuję też służbom parlamentarnym oraz tłumaczom i wszystkim, którzy przyczynili się do pana świetnej pracy w roli przewodniczącego tej Izby.
(Oklaski)
Cristiana Muscardini
Panie przewodniczący, panie i panowie! W obecnej kadencji, zwłaszcza pod pana przewodnictwem, Parlament zwiększył swoją zdolność do wywierania politycznego wpływu na przyszłość Unii, mimo że będziemy musieli poczekać na nowy traktat, by zobaczyć realizację ambicji osób, które zawsze wierzyły w potrzebę większych uprawnień prawodawczych naszej instytucji, która jest wyjątkowa na świecie, gdyż wybierana jest przez obywateli 27 krajów.
W obecnej kadencji bardzo często i szybko następowały po sobie zdarzenia - w wielu wypadkach tragiczne - a w wielu sytuacjach, szczególnie w okresie ostatnich dwóch i pół roku, dzięki panu, panie przewodniczący, Parlament był w stanie pełnić kluczową rolę w propozycjach mediacji. Zaczęliśmy pełnić oczywistą rolę polityczną, co musi nam pomóc stanąć ponad podziałami partyjnymi, które nas dzielą w naszych własnych krajach, abyśmy mogli osiągnąć wspólne cele we wspólnym interesie naszych narodów i zapewnić więcej sprawiedliwości, pokoju i bezpieczeństwa na świecie.
Na początku kadencji parlamentarnej wreszcie dołączyły do nas narody, które przez dziesięciolecia były pozbawione wolności, a akcesja Rumunii i Bułgarii w kadencji parlamentarnej ugruntowała w oczach świata obraz Europy zdolnej do tworzenia jedności przez poszanowanie różnic.
Kończymy kadencję parlamentarną w środku kryzysu gospodarczego, który uświadomił nam, iż mamy do czynienia z kryzysem systemowym, a więc nowy Parlament musi stać się siłą napędową pomagającą społeczeństwu na nowo odkryć wartości, o których zbyt często się obecnie zapomina. Teraz bardziej niż kiedykolwiek, demokracja parlamentarna w Europie i na szczeblu narodowym reprezentuje gwarancję wolności.
Panie przewodniczący! W imieniu mojej grupy i osobiście dziękuję panu za zaangażowanie - reprezentował pan nas wszystkich - oraz za ogromny wkład w stworzenie reputacji naszej instytucji, dla której nie tylko żądamy większej przejrzystości, ale także należytej uwagi ze strony różnych części mediów, które interesują się Europą wyłącznie w celu wszczynania drobnych i daremnych debat zamiast przyczyniania się do rozwoju wspólnej świadomości oraz wspólnego postępu.
Panie przewodniczący! Po dwudziestu latach spędzonych w tym Parlamencie uznaję za swój obowiązek przyłączenie się do pana, który wspaniale reprezentował mnie w tej Izbie, w podziękowaniach dla milionów obywateli Europy, przyczyniających się swoją codzienną pracą i poszanowaniem dla zasad solidarności, sprawiedliwości oraz korzeni naszej przeszłości do rozwoju społeczeństwa, które bardziej szanuje prawa oraz jest bardziej świadome swoich obowiązków.
Monica Frassoni
Panie przewodniczący, panie i panowie! Herr Präsident, miał pan ogromny przywilej przewodniczenia najoryginalniejszej instytucji na świecie, a my w Grupie Zielonych/Wolnego Przymierza Europejskiego jesteśmy pewni, że czynił pan to z motywacją i oddaniem, za co jesteśmy panu wdzięczni.
Kiedy dwa i pół roku temu konkurowałam z panem jako kandydat do urzędu przewodniczącego Parlamentu Europejskiego w imieniu mojej grupy, kładłam ogromny nacisk na potrzebę, by Przewodniczący Parlamentu reprezentował instytucję wolną od interesów państw członkowskich oraz nacisków ze strony lobby finansowych, aby przewodził równie wolną administracją wybraną na podstawie zasług, a nie lojalności politycznej, a także, by umiał przemówić do coraz bardziej podzielonej i obojętnej opinii publicznej. Wtedy bardzo ostro krytykowaliśmy wspólną decyzję podjętą przez pana i Grupę Socjalistyczną w Parlamencie Europejskim o odrzuceniu wszelkich prób wznowienia debaty konstytucyjnej po referendach w 2005 roku, co było ogromnym błędem ułatwiającym państwom ponowne przywłaszczenie sobie procesu reform europejskich.
Panie przewodniczący Pöttering! Dwa i pół roku później w grupie Verts/ALE ocenilibyśmy pana pracę jako mającą swoje wzloty i upadki. Popieraliśmy i wspieraliśmy pana pracę na Bliskim Wschodzie, szczególnie pana pracę w prezydencji Eurośródziemnomorskiego Zgromadzenia Parlamentarnego. Docenialiśmy pana niezmącone przekonanie proeuropejskie, wizję Parlamentu otwartego dla obywateli, grup, zgromadzeń i najśmielszych inicjatyw kulturalnych, a także pańską determinację w sprawie statutu dla asystentów.
Pozytywnie postrzegaliśmy też pana zaangażowanie w prawa podstawowe, nawet w miejscach, które nie zjednały sobie przychylności większości w Parlamencie Europejskim, od Rosji po Chiny, a także w nowe zielone certyfikaty, będące wynikiem pana niedawnych uwag na temat zmian klimatycznych.
Panie przewodniczący! Jasne jest jednak również, iż w czasie pańskiej kadencji nasz Parlament kontynuował stopniową transformację z instytucji domagającej się i walczącej o demokrację w zgromadzenie, które zbyt często staje się uległe i uważa, by nie narazić się temu czy innemu rządowi. Parlament pogodził się z brakiem tej walki czy z brakiem przejrzystości uprzywilejowanych obszarów, które widzą wyborcy - by odwołać się do przykładu w pełni ukartowanej porażki grupy roboczej partii pracy w sprawie grup lobbingowych, która skończyła się dziś brakiem jakichkolwiek rezultatów poza bardzo wyraźną rezolucją przyjętą rok temu, czy też ciszy w sprawie dwóch miejsc posiedzeń w Strasburgu i Brukseli oraz marnowania pieniędzy i CO2, co jest zupełnie niezrozumiałe dla naszego elektoratu.
Panie przewodniczący! Przejdę teraz do wniosków. Poprzez kolejne reformy zasad, jako przewodniczący, nadzorował pan też stopniową centralizację władzy w rękach kilku podmiotów w naszej instytucji, w odniesieniu do wzmocnienia prac komisji, jak i roli poszczególnych posłów, a także podejmując działania w celu promocji różnorodności i pluralizmu.
Panie przewodniczący! Być może w nowym Parlamencie pojawi się nowa większość, ale jesteśmy pewni jednego: długa walka o silną, szanowaną, pluralistyczną i współczującą demokrację europejską jeszcze się nie skończyła, a przynajmniej w tym względzie zawsze będziemy stać po pana stronie.
Francis Wurtz
Panie przewodniczący! Jak pan sam zaznaczył, pana kadencja była naznaczona zdarzeniami o dużym znaczeniu politycznym, które w niejednym wypadku stanowiły wyzwanie dla Europy, a jednocześnie dla naszego Parlamentu.
Niektóre z nich stanowiły wewnętrzne zdarzenia w Unii, zwłaszcza to, co wiele osób nazywa kryzysem instytucjonalnym, a co ja opisałbym jako dodatkowy objaw kryzysu zaufania, czy też kryzysu zasadności obecnego modelu europejskiego wśród coraz większej liczby naszych obywateli.
Inne miały wymiar międzynarodowy, jak konflikt na Bliskim Wschodzie, o którym pan mówił. Ten ostatni, daleki od sprawiedliwego i trwałego rozwiązania pokojowego, pogarsza się i zatruwa stosunki międzynarodowe, a także zagraża spójności naszych społeczeństw.
Wreszcie jeszcze inne wstrząsają całą planetą, jak kryzys środowiskowy, a ostatecznie finansowy, gospodarczy, społeczny i polityczny, co narzuca nam pewne wybory dotyczące społeczeństwa lub zaiste cywilizacji.
W tym wyjątkowo złożonym kontekście przyszło panu przewodzić Parlamentowi Europejskiemu, reprezentując go przed naszymi państwami członkowskimi i przed światem. Ja i moja grupa uważamy, że spełnił pan swój obowiązek honorowo.
Oczywiście, nasze wybory polityczne są zupełnie różne i często stoją z sobą w sprzeczności. Mimo to, osobę zajmującą tak wysokie stanowisko ocenia się własnie na podstawie owej zdolności zarządzania tymi koniecznymi i zdrowymi konfliktami poglądów, przy poszanowaniu dla wszystkich
Mogę teraz powiedzieć, że jako przewodniczący grupy mniejszości, która w opinii wielu osób wyraża poglądy spoza głównego nurtu, czułem się zupełnie swobodnie podczas pana kadencji. Co więcej, podczas gdy nasze różnice polityczne naturalnie się nie zmieniają, nasze relacje jako ludzi znacznie się poprawiły.
Panie przewodniczący! Znamy się od trzydziestu lat. Naprawdę poznaliśmy się w okresie ostatnich dziesięciu lat naszej wspaniałej współpracy w Konferencji Przewodniczących. Doceniam pańską etykę osobistą, która umożliwiła panu uznanie - tak przynajmniej myślę - że można jednocześnie być komunistą, demokratą, Europejczykiem i humanistą. Dziękuję.
(Oklaski)
Przewodniczący
Dziękuję, panie pośle Wurtz. Panie i panowie! W imieniu wszystkich państwa pragnę podziękować posłowi Wurtzowi, który jest posłem od 1979 roku i będzie teraz opuszczać Parlament. Podziękowania należą się również trzem innym posłom, którzy są tu od 1979 roku i będą odchodzić: Klausowi Hänschowi, byłemu przewodniczącemu, Ingo Friedrichowi, byłemu wiceprzewodniczącemu i kwestorowi oraz Karlowi von Wogau, byłemu przewodniczącemu Komisji Gospodarczej i Monetarnej, a obecnie przewodniczącemu Podkomisji Bezpieczeństwa i Obrony. W imieniu wszystkich państwa chciałbym serdecznie podziękować tej czwórce oraz wszystkim odchodzącym posłom za ich ogromny wkład. Bardzo dziękuję.
(Burzliwe oklaski)
Nigel Farage
w imieniu grupy IND/DEM. - Panie przewodniczący! Grupa Niepodległość/Demokracja próbowała być pomocna, pozytywnie nastawiona i konstruktywna przez całą obecną kadencję parlamentarną.
(Mieszane reakcje)
Tak, ponieważ jesteśmy głosem opozycji, a w demokracji opozycja jest kluczowa. Jest ona konieczna. Niestety, jak powiedział prezydent Václav Klaus po swoim przyjeździe tutaj, pan uważa, że nie powinno się prezentować alternatywnych poglądów, a w efekcie pana prezydencja była naznaczona pańskim sposobem traktowania posłów tej Izby sprzeciwiających się konstytucji/traktatowi lizbońskiemu - z głębokim uprzedzeniem.
Decydującym momentem dla mnie w tej Izbie była chwila, gdy Francuzi powiedzieli "nie”, Holendrzy opowiedzieli "nie”, a następnie Irlandczycy powiedzieli "nie”, a Parlament umyślnie ignorował życzenia obywateli. Do pana to nie dociera, prawda? "Nie” znaczy "nie”, a to naprawdę niewiarygodne, że 499 posłów tej Izby głosowało ignorując irlandzkie "nie” i kontynuowało pracę nad traktatem. Jaki to w ogóle Parlament? Gdyby pan wierzył w demokrację, nie rujnowałby pan tych wyników referendum.
Co gorsze, teraz tak bardzo boi się pan opinii publicznej - wie pan, że traci pan argumenty - że posuwa się pan do nadużyć. Słyszałem, że poseł Watson porównał moje zachowanie do zachowania angielskiego kibica chuligana, gdy uprzejmie wskazałem, iż pan komisarz Barrot został uznany winnym malwersacji. Gary Titley powiedział o mnie, że jestem paranoicznym reakcjonistą żyjącym na obrzeżach społeczeństwa. Być może ma tu rację, nie wiem; lecz Danny Cohn-Bendit, wielki mistrz wolnej wypowiedzi, stwierdził, że oponenci traktatu są chorzy umysłowo, a Martin Schulz, lider Socjalistów, po jednym z głosowań na "nie” powiedział, że nie należy się kłaniać populizmowi, a głosy na "nie” otwierają drogę do faszyzmu.
Mam nadzieję, że w ciągu najbliższych czterech tygodni, podczas tej kampanii, wyborcy w Europie zobaczą prawdziwą twarz tego projektu. Jest pan nacjonalistą, zastrasza pan, grozi, jest pan antydemokratyczny, jest pan do niczego!
(Oklaski)
Przewodniczący
Sam fakt, iż może pan wygłosić taką mowę wskazuje, że Parlament Europejski jest wolny i demokratyczny!
(Oklaski)
Daniel Hannan
Panie przewodniczący! Niektórzy koledzy pewnie mi nie uwierzą, ale będzie mi pana brakować. Przez cały okres naszej znajomości, najpierw jako lidera Chrześcijańskich Demokratów, a następnie jako przewodniczącego tego Parlamentu, stanowił pan wzór godności, powściągliwości i uprzejmości. Jest pan anglofilem, a także eurofilem, przy czym reprezentuje pan wszystko co najlepsze w tradycji integracjonistycznej. Na pewno z ulgą usłyszy pan, że nie przypominam sobie, żebyśmy się w czymkolwiek zgadzali.
(Śmiech)
Jednakże w karierze, jaką obydwaj wybraliśmy, wiemy, że zaangażowanie ideologiczne stanowi rzadkość i cenimy je nawet wtedy, gdy widzimy je u przeciwnika.
Na pewno pamięta pan, jak starliśmy się w sprawie pana interpretacji Regulaminu tej Izby. Ci z nas, którzy chcieli referendów w sprawie Traktatu konstytucjonalnego, przedstawili swoje stanowisko w pokojowym wyjaśnieniu głosowania. Nasze prawo do tego zostało ustalone jednoznacznie w Regulaminie. Pan arbitralnie stwierdził o braku stosowania tych zasad - nie chciał pan ich zmieniać, co wymagałoby określonego czasu, po prostu pan je pominął. Nie jest to czas na ponowne spieranie się na ten temat. Zamiast tego pozwolę sobie powiedzieć, co następuje: przewodniczący tej Izby ma ucieleśniać całą Izbę, w tym osoby wyrażające poglądy mniejszości, a kiedy traktuje nas pan inaczej, otwiera pan drogę do despotyzmu. Na przykład, w zasadzie co miesiąc mamy tu demonstracje na temat tego czy tamtego i są one tolerowane, jednak gdy my nieśliśmy plakaty z jednym słowem "referendum”, wysłał pan służby porządkowe, by zabrali nam transparenty, a niektórzy z nas zostali później ukarani grzywną.
Rozumiem, dlaczego słowo "referendum” wzbudza tyle zamieszania w tej Izbie: elektoraty trzech narodów odrzuciły pański model konstytucyjny. Sprawiły, że poczuł się pan bezbronny, a to pana rozdrażniło, gdyż nie mógł pan zaatakować wyborców bezpośrednio, więc całą frustrację wyładował pan na nas, widocznej mniejszości eurosceptyków w tej Izbie.
Koledzy, nie oczekuję, że zmienię wasze zdanie na temat potrzeby centralizacji władzy w Brukseli. Jednakże patrząc z mojego punktu widzenia, proszę o trochę większe wyważenie w rozmowach z tymi z nas, którzy są w mniejszości. Gdybyście tylko zwalczyli waszą refleksyjną niechęć do nas, mogłoby się okazać, że wzmocni to waszą demokratyczną wiarygodność. Wszystkie organizacje potrzebują krytyków. Wasz upór, iż UE jest absolutnie dobra, a wszelka jej krytyka jest albo nieuczciwa, albo ksenofobiczna, nie przynosi wam niczego dobrego, gdyż bez krytycznej oceny instytucje w Brukseli stają się nadęte, służące same sobie i skorumpowane.
Przyjaciele, mam nadzieję, że w lipcu będzie tu nas souverainistes więcej. Po raz pierwszy od 50 lat ten Parlament będzie miał coś z charakteru oficjalnej opozycji. Od pana następcy będzie zależało, jak sobie radzić z tą opozycją, mam jednak nadzieję, że wprowadzi on w życie wartości tolerancji, którą tak szczyci się ta Izba.
(Oklaski)
Przewodniczący
Odnotowaliśmy to.
Jan Kohout
urzędujący przewodniczący Rady. - Panie przewodniczący! Jestem panu wdzięczny za możliwość powiedzenia kilku słów w imieniu prezydencji oraz w imieniu Rady, w odpowiedzi na pańską wypowiedź oraz na interwencje przedstawicieli grup politycznych. Szczególnie ważne jest dla nas to, że pięć lat prawodawstwa zbiegło się z pięcioma latami członkostwa w Unii Europejskiej Republiki Czeskiej i innych krajów, które przystąpiły do niej w tym samym czasie. Tym bardziej, jeśli uwzględnimy, że Republika Czeska ma przywilej prezydencji w Radzie pod koniec tej kadencji Parlamentu.
Najpierw chciałbym złożyć wyrazy uznania panu, panie przewodniczący, za przykładny sposób, w jaki przewodził pan tej instytucji przez ostatnie dwa i pół roku. Świadczy on w sposób wybitny o pana umiejętnościach, a zwłaszcza sprawiedliwości i rzetelności, co sprawia, że wzbudza pan tak ogromny szacunek w tym Parlamencie, szacunek wykraczający ponad polityczne podziały partyjne. Jako jeden ze względnie niewielu posłów wybranych jeszcze w 1979 roku był pan w stanie wnieść do tego urzędu znaczne doświadczenie, mądrość i wiedzę. Przemawiając w szczególności w imieniu prezydencji, mogę tylko powiedzieć, że bardzo docenialiśmy wszystkie pańskie cechy w naszych kontaktach, zarówno przed, jak i w trakcie prezydencji. W imieniu Rady pragnę panu życzyć wszystkiego dobrego w przyszłości.
Mam nadzieję, że pozwoli mi pan również, z racji tego, że mówimy o ostatnich pięciu latach, złożyć wyrazy uznania dla pańskiego poprzednika, pana przewodniczącego Borrella, który wykazywał te same cechy bezstronności i przywództwa. Obydwaj zapewniliście panowie, że urząd przewodniczącego jest szanowany i poważany. Ten Parlament oraz generalnie Unia mają dobre powody do wdzięczności dla obydwu panów.
W okresie ostatnich pięciu lat Parlament ten skutecznie wykorzystywał swoje uprawnienia i prerogatywy, również w ważnym obszarze współdecyzji, gdzie Rada i Parlaament znajdują się po przeciwnych stronach stołu, prezentując czasem bardzo różne poglądy i cele. Pomimo tych różnic, obydwie instytucje współpracują, by zapewnić, że system spełnia swoje zadania. Możemy się nie zgadzać i możemy prowadzić konstruktywne spory, jednak czynimy to w ramach uzgodnionych zasad i procedur. Myślę, że obydwie instytucje mogą być dumne z naszego wspólnego zaangażowania w funkcjonowanie systemu, a ostatnie pięć lat zapewniło wiele przykładów, iż system działa - i to bardzo skutecznie.
Panie przewodniczący, szanowni posłowie! Za niecałe trzy miesiące urząd przejmie nowy Parlament. Będą nowi posłowie. Wybierzecie państwo nowego przewodniczącego, a jako prezydencja reprezentująca Radę będą tu zasiadać inne państwa członkowskie. Jestem przekonany, że przez kolejne pięć lat wszystkie one będą spoglądać w przeszłość z wdzięcznością szacunkiem dla spuścizny, jaką zostawił pan tej instytucji, panie przewodniczący. Dziękuję za uwagę.
Margot Wallström
Wiceprzewodnicząca Komisji. - (DE) Panie przewodniczący! W trakcie pana kadencji stosunki między Parlamentem Europejskim a Komisją układały się bardzo dobrze, żeby nie powiedzieć gładko. To pańska zasługa, że nawet podczas kampanii wyborczych, kiedy to - jak wszyscy wiedzą - prawdopodobieństwo konfliktu jest największe, w żadnym wypadku normalne debaty polityczne nie przerodziły się w kryzys między instytucjami.
Jeżeli mogę poczynić uwagę osobistą, chciałabym gorąco podziękować za pańskie stale przyjazne i kurtuazyjne podejście do pracy. Nie tylko działał pan w grzeczny sposób, ale także podejmował działania naprawcze, jeżeli wymagała tego sytuacja. Był pan przy tym zawsze dżentelmenem. Pragnę podkreślić, jak ważne dla tego Parlamentu oraz całej Unii Europejskiej było to, że miał pan odwagę i chęć bronić zasad demokracji oraz przywilejów tego Parlamentu, nawet przed szefami państw.
(Oklaski)
Pragnę też pogratulować panu 30 lat pracy jako wybranego posła do Parlamentu Europejskiego. Pana osobowość odznaczyła się bardzo na tych dekadach, przy czym wniósł pan znaczny wkład w kształtowanie rozwoju Parlamentu.
Przewodniczący Barroso bardzo chciałby pogratulować panu osobiście, lecz jak pan wie, jest teraz na szczycie UE-Kanada w Pradze. W imieniu Przewodniczącego Komisji oraz całej Komisji pragnę gorąco panu podziękować skutecznego przewodniczenia Parlamentowi. Dziękujemy.
(Oklaski)
Przewodniczący
Pani wiceprzewodnicząca, panie i panowie! Gorąco dziękuję państwu za w większości pozytywne oceny. Wszystkim koleżankom i kolegom posłom, którzy nie ubiegają się o reelekcję życzę wszystkiego dobrego na przyszłość i mam nadzieję, że jeszcze się spotkamy. Wszystkim koleżankom i kolegom posłom, którzy ubiegają się o reelekcję chcę powiedzieć, że mam nadzieję, iż będziemy - oczywiście pod warunkiem, że ja zostanę ponownie wybrany - kontynuować naszą pracę. To, co powiedzieli dzisiaj przewodniczący grup politycznych zachęciło mnie do kontynuowania prac na drodze do zjednoczonej Europy. Wiele podziękowań dla wszystkich państwa i mam nadzieję, że się jeszcze zobaczymy.
(Burzliwe oklaski)
Thomas Mann
(DE) Pani przewodnicząca! Mam pytanie w kwestii formalnej. Tuż przed głosowaniem, gdy posiedzenie zostało zawieszone na krótką chwilę, posłance naszej szanownej Izby udało się, jak było widać, przemycić kandydata do Parlamentu i zrobić kilka bezczelnych zdjęć promocyjnych z nią, co moim zdaniem stanowi nadużycie względem naszej Izby. Czy nie powinno się tych kandydatów pociągnąć do odpowiedzialności?
Przewodnicząca
Dziękuję, panie pośle Mann. Sprawa ta zostanie zbadana.
