Voorbereiding van de Europese Raad na het Ierse referendum (debat) 
De Voorzitter
Het volgende punt betreft de verklaringen van de Raad en de Commissie over de voorbereiding van de Europese Raad na het Ierse referendum.
Janez Lenarčič
fungerend voorzitter van de Raad. - (SL) De tweede vergadering van de Europese Raad onder het Sloveense voorzitterschap begint morgen. Sta mij toe dat ik de hoofdonderwerpen van discussie uiteenzet die door de staats- en regeringshoofden zullen worden besproken. Het eerste debat zal welhaast zeker worden gewijd aan het bekijken van de situatie die is ontstaan na het referendum over het Verdrag van Lissabon dat afgelopen donderdag in Ierland werd gehouden. Om te beginnen zou ik de woorden van de voorzitter van de Europese Raad, Janez Janša, willen herhalen: "Het voorzitterschap betreurt het besluit dat door de Ierse kiezers is genomen en is zeer teleurgesteld. Het spreekt vanzelf dat we de wil die door het Ierse volk is uitgedrukt zullen respecteren.”
Nadat de officiële uitslag van het referendum bekend was gemaakt, heeft de voorzitter van de Europese Raad met een aantal leiders van die lidstaten gesproken die de ratificatieprocedure nog niet hebben voltooid. Het is bemoedigend te weten dat die lidstaten vastbesloten zijn om met de ratificatie door te gaan. Zoals de voorzitter van de Europese Raad heeft onderstreept is het Verdrag van Lissabon van levensbelang voor de Europese Unie en haar burgers, omdat het meer efficiëntie, democratie en transparantie brengt.
Feit is dat de problemen en uitdagingen waarmee de Unie vandaag de dag wordt geconfronteerd blijven bestaan. Nog een feit is dat de negatieve uitslag van het Ierse referendum geen bijdrage zal leveren aan het oplossen van deze problemen. Op de vergadering van de Europese Raad van morgen zullen de staats- en regeringshoofden zich beraden over hoe de situatie het beste opgelost kan worden. Ze zullen proberen om een tijdschema op te stellen om er verder aan te werken. Het voorzitterschap is ervan overtuigd dat er samen met Ierland een oplossing kan worden gevonden en dat de Unie niet opnieuw geconfronteerd zal worden met een herhaling van de situatie uit 2005.
Op de Europese Raad zullen we in de eerste plaats luisteren naar de taoiseach, Brian Cowen, die de situatie rond de uitkomst van het referendum en de redenen voor die uitkomst zal toelichten.
Uiteraard zal de Europese Raad niet voorbijgaan aan de andere belangrijke uitdagingen die voor ons liggen. De EU blijft functioneren. Vandaar dat het tweede grote debat van de staats- en regeringshoofden zal gaan over de kwestie van de stijgende voedsel- en olieprijzen. Het is een feit dat de stijgende grondstoffenprijzen hebben bijgedragen aan de escalatie van de inflatie van de voedselprijzen en aan de totale inflatie in de EU. Met name gezinnen met een laag inkomen zijn het meest direct getroffen door deze hoge prijzen.
Wereldwijd geldt dat de ontwikkelingslanden als nettovoedselimporteurs het zwaarst worden getroffen. Het is van essentieel belang dat de Europese Unie haar rol speelt bij het ontwikkelen van de juiste antwoorden en eenheid toont in haar maatregelen om met de gevolgen om te gaan, niet alleen met het oog op de armste sectoren van de bevolking in de EU, maar ook in ontwikkelingslanden. Daarom zal de Europese Raad naar verwachting de noodzakelijke stappen binnen de EU en op internationaal niveau ondersteunen. Ik zal ze hier in het kort presenteren.
De Europese Unie heeft reeds maatregelen genomen om de druk op de voedselprijzen te verlichten door de verkoop van interventievoorraden, de verlaging van de uitvoerrestituties, het opheffen van de braakleggingseis voor 2008, de verhoging van melkquota's en de opheffing van invoerrechten op graan, waardoor het aanbod wordt verbeterd en een bijdrage wordt geleverd aan de stabilisering van de landbouwmarkten. Gegeven het feit dat gezinnen met een laag inkomen het zwaarst getroffen worden, is het niet meer dan normaal dat de lidstaten kortetermijnmaatregelen voorstellen om de druk van hoge prijzen op deze groep in het bijzonder te verlichten.
De Europese Raad moet echter naar de lange termijn kijken. Niemand verwacht nog echt dat de voedsel- of olieprijzen snel op hun oude niveau zullen komen. Ik ben ervan overtuigd dat het volgende voorzitterschap, in nauwe samenwerking met het Europees Parlement, tijdig een akkoord zal bereiken over de "health check” voor het GLB, die maatregelen omvat om de landbouwproductie te verbeteren en om de continuïteit van de voedselvoorziening zeker te stellen.
We moeten ook aandacht schenken aan beleidsmaatregelen op het gebied van biobrandstoffen en een manier vinden om de duurzaamheid ervan te garanderen, zowel binnen de EU als in andere landen. Het is belangrijk om de ontwikkeling van biobrandstoffen van de tweede generatie te stimuleren. Meer in het algemeen moeten we blijven werken aan innovatie en onderzoek en ontwikkeling in de landbouwsector om de efficiëntie en productiviteit ervan te verbeteren. Een van de initiatieven op internationaal niveau is dat de Europese Raad wil wijzen op de bijdrage van de Unie aan wereldwijde inspanningen om de effecten van de stijgende prijzen op degenen die in armoede leven te verzachten.
Hieronder valt een oproep tot een beter gecoördineerd internationaal antwoord op de crisis die door de stijgende voedselprijzen wordt veroorzaakt, vooral in het kader van de Verenigde Naties en de G8, steun voor een open handelsbeleid, een snelle reactie op dringende humanitaire behoeften en het stimuleren van doelgerichte hulp om de landbouw in ontwikkelingslanden een impuls te geven. Naast de hoge voedselprijzen heeft de EU te maken met stijgende olieprijzen. Dit vraagt om een aanpassing van de Europese economie en voor vandaag is een speciaal debat gepland om op deze kwestie in te gaan.
Nog een prioriteit van het voorzitterschap is dat de Europese Raad de maatregelen onderstreept die zijn genomen om het Europese perspectief op de westelijke Balkan te versterken. Ik wil in het bijzonder de voltooiing van een reeks stabilisatie- en associatieovereenkomsten onderstrepen en het starten van een dialoog over de liberalisering van visa met alle landen in de regio, alsmede het voorleggen van routekaarten. Verder zullen de staats- en regeringshoofden benadrukken hoe belangrijk het is dat alle landen van de westelijke Balkan bij de regionale samenwerking worden betrokken en een reeks sectorale initiatieven toejuichen. De westelijke Balkan is een regio die door lidstaten van de EU wordt omringd en heeft daarom dringend behoefte aan een bevestiging van zijn Europese perspectief en hulp bij het doorvoeren van hervormingen. Het voorzitterschap waardeert de steun van het Europees Parlement in dit opzicht zeer.
Een ander belangrijk onderwerp op de agenda is de vooruitgang die wordt geboekt om de Millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling (MDO's) te behalen. 2008 is het punt halverwege de tijdlijn waarop deze doelstellingen bereikt moeten zijn. Als grootste donor van ontwikkelingshulp is de Europese Unie zich van haar verantwoordelijkheid bewust en bereid een actieve rol te spelen om de internationale gemeenschap te stimuleren de MDO's te halen. De Europese Raad zal daarom op internationale conferenties de cruciale rol van de EU en haar toezeggingen benadrukken.
De derde groep kwesties die door de Europese Raad zal worden besproken gaat over economische, sociale en milieuzaken. Om te beginnen wil ik kort de herziening van het klimaat- en energiepakket noemen. Het Sloveense voorzitterschap heeft alle gestelde doelen met betrekking tot dat pakket gehaald. Van cruciaal belang waren de politieke besluiten die op de vergadering van maart van de Europese Raad werden aangenomen. De Europese Raad zal ook nota nemen van het akkoord dat is bereikt op het gebied van de liberalisering van de energiemarkt, iets waarover gisteren in het Parlement is gedebatteerd.
Op basis van de conclusies van december 2007 zal de Europese Raad ook kritisch kijken naar de vooruitgang die is geboekt op belangrijke dossiers die betrekking hebben op migratie, justitie en terrorisme. Tot slot zullen de staats- en regeringshoofden ingaan op kwesties die te maken hebben met het Europese nabuurschapsbeleid. Door op eerdere successen voort te bouwen en deze te versterken zal het "Proces van Barcelona: Unie voor het Middellandse Zeegebied” nog meer vaart brengen in de betrekkingen van de Unie met de Mediterrane landen. Het zal een aanvulling zijn op bestaande bilaterale betrekkingen, die voortgezet zullen worden binnen de bestaande beleidskaders. De Europese Raad zal naar verwachting de recente voorstellen verwelkomen om een oostelijk partnerschap te ontwikkelen in het kader van het Europese nabuurschapsbeleid.
Daarnaast zullen de staats- en regeringshoofden kort ingaan op het voorstel van de Commissie om de Republiek Slowakije op 1 januari 2009 als zestiende lidstaat tot de Economische en Monetaire Unie te laten toetreden. Ik wil daarom graag mijn speciale felicitaties overbrengen aan de Republiek Slowakije.
Om kort te gaan, de opvattingen en debatten in dit Parlement hebben een belangrijke bijdrage geleverd aan de formulering van de agenda van de Europese Raad. Het debat dat nu zal plaatsvinden en we aandachtig zullen volgen, zal ook een nuttige en belangrijke bijdrage betekenen aan de discussie tussen de staats- en regeringshoofden en ik zal er dus met veel belangstelling naar luisteren.
(Applaus)
José Manuel Barroso
voorzitter van de Commissie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, de Europese Raad die morgen begint heeft een zware agenda met vele problemen waarvan de burgers verwachten dat Europa hier iets aan doet.
(Enkele leden ter rechterzijde, die groene T-shirts dragen, staan op en tonen spandoeken en posters die eisen dat het "nee” van Ierland wordt gerespecteerd. De Voorzitter vraagt hun om de spandoeken en posters te verwijderen.)
Die problemen zijn de flinke stijging van de olie- en voedselprijzen, klimaatverandering en energiezekerheid, migratie en asiel, om er maar een paar te noemen.
Maar het "nee” van Ierland zal uiteraard iedereen het meest bezighouden. Dit "nee” is een teleurstelling voor al degenen die vóór een sterkere, efficiëntere Europese Unie zijn die meer verantwoording aflegt. Het Verdrag van Lissabon blijft van essentieel belang om ons te helpen een antwoord te vinden op de uitdagingen waarvoor Europa vandaag de dag staat; om een meer democratische Unie te krijgen, waarbij dit Parlement meer bevoegdheden krijgt en de rol van de nationale parlementen in de Europese politiek wordt erkend; om Europa meer mogelijkheden te geven om op te treden op gebieden als migratie, energie, klimaatverandering, interne veiligheid; om de samenhang en doeltreffendheid van Europa op het wereldwijde toneel te vergroten.
Deze uitdagingen zijn niet verdwenen. De waarheid is dat het "nee” niet de problemen heeft opgelost die het Verdrag probeert aan te pakken.
De afgelopen zes jaar hebben we veel energie besteed aan institutionele kwesties. Nu er zo veel belangrijke problemen liggen die dringend aangepakt moeten worden kunnen we ons niet veroorloven dat deze energie verspilde moeite is geweest. De wereld stopt niet om op Europa te wachten.
Zoals ik afgelopen week heb gezegd respecteert de Commissie de uitslag van het Ierse referendum volledig. We moeten hetzelfde respect tonen voor alle nationale ratificaties,
(Applaus)
of men nu de weg van het referendum of van parlementaire ratificatie heeft gekozen. Tot nu toe zijn er in dit proces negentien democratische besluiten genomen: achttien vóór het Verdrag van Lissabon, één tegen. Acht andere lidstaten moeten nog een standpunt innemen.
De Ierse regering heeft duidelijk verklaard dat zij het recht van de andere landen respecteert om met hun ratificatieproces door te gaan. Dat spreekt volgens mij voor zich. Alle landen van Europa zijn gelijk; alle landen hebben het recht om hun mening kenbaar te maken.
(Applaus)
Hoewel het duidelijk is dat het Verdrag van Lissabon niet in werking kan treden voordat er unanimiteit is over de ratificatie ervan, is het ook duidelijk dat een Ierse stemming beslist wat het Ierse standpunt is, maar niet het standpunt van andere landen kan bepalen. Ik verwacht dat de lidstaten die het Verdrag van Lissabon niet hebben geratificeerd doorgaan met hun eigen ratificatieproces.
(Applaus)
De Europese Raad geeft ons allen de kans om zeer aandachtig te luisteren naar wat minister-president Cowen te zeggen heeft. Vervolgens moeten we zeer nauw met de Ierse regering samenwerken om dit probleem te helpen oplossen. Ik zal duidelijk zijn: Ierland is ervoor verantwoordelijk om een bijdrage te leveren aan het vinden van een oplossing. Wanneer regeringen het Verdrag ondertekenen, nemen ze de verantwoordelijkheid op zich dat het geratificeerd wordt. Maar ik zal hier even duidelijk over zijn: dit is een tijd waarin we solidariteit serieus moeten nemen. 27 lidstaten hebben het Verdrag ondertekend; we moeten er alles aan doen om ervoor te zorgen dat 27 lidstaten een weg vooruit vinden. De lidstaten zijn allemaal even veel achting verschuldigd en we moeten daar duidelijk over zijn.
Dat zal de Ieren, maar ook ons allemaal, tijd en moeite kosten. Ik denk niet dat we overhaast een premature beslissing moeten nemen over de volgende stap. We moeten de tijd nemen om een echte consensus te vinden en kijken wat mogelijk is voor Ierland. Maar we moeten ook weer niet te veel tijd nemen. Ik weet dat dit Parlement de kiezers heel graag duidelijkheid wil geven over de weg vooruit tegen de tijd dat de Europese verkiezingen worden gehouden.
De Europese Commissie is klaar om haar bijdrage te leveren - en ik ben er zeker van dat dit Parlement dat ook is - maar we kunnen er niet omheen dat regeringen hier een bijzondere verantwoordelijkheid dragen: door het Verdrag te ondertekenen, door ervoor te zorgen dat het wordt geratificeerd, door het Europese project te promoten in de publieke opinie van hun land. En mag ik over dit laatste punt een algemene opmerking maken die volgens mij nuttig is voor de discussie die nu gaande is. Doordat de Europese instellingen jarenlang tot gemakkelijke zondebok zijn gemaakt vallen populistische campagnes nu in vruchtbare aarde.
(Applaus)
Zoals ik al verschillende keren eerder heb gezegd, je kunt Brussel of Straatsburg er niet van maandag tot zaterdag van langs geven en dan van de burgers verwachten dat ze op zondag vóór Europa stemmen.
(Applaus)
Morgen zal de Europese Raad ook onderstrepen dat het "nee” geen reden voor de Europese Unie moet zijn om in de valkuil van het institutioneel navelstaren te trappen. We hebben de afgelopen jaren belangrijke vooruitgang geboekt en wel door een vastberaden inspanning om beleidsmaatregelen te nemen die in het belang van de Europese burger zijn. In een tijd dat stijgende voedsel- en olieprijzen alom tot de verwachting leiden dat we actie ondernemen, kunnen we het ons niet permitteren om van deze koers af te wijken. Daarom juich ik het besluit van minister-president Janez Janša en het Sloveense voorzitterschap zeer toe om het debat over Lissabon te reserveren voor het diner op donderdagavond en de rest van de Europese Raad te wijden aan het verder helpen van onze beleidsagenda.
Tegenwoordig voelt iedereen de druk van de gestegen voedsel- en brandstofprijzen, maar voor sommigen is de last extra zwaar. In armere huishoudens leggen deze kosten een groter beslag op het huishoudbudget, zodat de prijsstijgingen nog harder aan komen. Hetzelfde geldt voor bepaalde economische activiteiten, waarbij brandstof van cruciaal belang is voor bepaalde industrieën.
In twee mededelingen over de voedsel- en olieprijzen heeft de Commissie een zorgvuldige analyse gemaakt van de oorzaken van de prijsstijgingen, van waar de problemen het nijpends zijn en wat we kunnen en moeten doen.
De Europese Unie moet laten zien dat zij het hele scala aan maatregelen die op Europees en nationaal niveau beschikbaar zijn aanwendt. We moeten op een dynamische en creatieve manier kijken naar de instrumenten die tot onze beschikking staan - kijken naar wat daadwerkelijk effect zal hebben op de korte, de middellange en de lange termijn. Laten we de vorige oliecrises niet vergeten toen Europa er niet in slaagde de lessen voor de lange termijn te leren. Laten we hopen dat het deze keer niet zo zal zijn als toen, waar we na alle oliecrises weer gewoon tot de orde van de dag zijn overgegaan. Ik hoop dat we deze keer echt een kans om te veranderen hebben en het paradigma van energieverbruik in Europa en in de wereld veranderen.
Om de problemen in verband met voedsel binnen de Europese Unie te verlichten zullen we met voorstellen komen om onze regeling om voedsel onder de meest kansarme groepen te verspreiden verder uit te breiden voordat we proberen deze kostenpost met twee derde op de begroting te laten stijgen.
Daarnaast heeft de Europese Unie instrumenten die aangewend kunnen en zullen worden: het nauwkeurig bijhouden van de prijzen, de concurrentiekracht gebruiken om de voedselvoorzieningsketen te controleren, het opbouwen van grotere voorraden, ervoor zorgen dat het GLB goed is afgestemd op de huidige situatie op de landbouwmarkt.
Wat de olieprijzen betreft zijn onmiddellijke stappen gerechtvaardigd om de zwaarst getroffen huishoudens te helpen. Het heeft echter geen zin dat regeringen belastinggeld gaan gebruiken ter compensatie van de gestegen energieprijzen die naar alle waarschijnlijkheid van blijvende aard zullen zijn. We moeten ook kijken naar de instrumenten die de Europese Unie ter beschikking staan op het gebied van mededinging en belastingheffing. De Commissie zal met voorstellen komen om de transparantie op het gebied van de noodvoorraden en commerciële olievoorraden te vergroten. We zullen ook met belastingvoorstellen komen om de overgang naar een koolstofarme economie te ondersteunen en te vergemakkelijken, namelijk op het gebied van energie-efficiëntie. We zullen ook steunen dat er een vergadering op hoog niveau komt van producenten en consumenten van olie en energie uit fossiele brandstoffen.
Specifiek over de visserij: we zullen met een noodpakket komen om economische en sociale problemen aan te pakken, waardoor de lidstaten de kans krijgen om noodhulp op de korte termijn te bieden en we zullen opnieuw kijken naar de regels inzake kleinschalige staatshulp. Ik heb hier drie punten. Ten eerste moet de hulp worden gecoördineerd: we moeten vermijden dat er een golf van nationale initiatieven wordt gelanceerd die de problemen eenvoudigweg naar elders in de Unie verplaatsen. Ten tweede moeten we onze inspanningen om de problemen te verlichten op de zwaarst getroffen segmenten van de vloot richten. Ten derde moeten we structurele oplossingen vinden voor de overcapaciteit in de visserijsector.
De problemen waarmee Europeanen tegenwoordig te kampen hebben laten zien waarom de doelstellingen van de Europese Unie inzake energiezekerheid, energie-efficiëntie en klimaatverandering zo essentieel zijn voor het welzijn van de Europese samenleving en daarom zijn ze urgenter dan ooit. Nu de vraag het aanbod van olie en gas blijft overtreffen, bieden de doelstellingen die we het afgelopen jaar zijn overeengekomen een kant-en-klare weg om de kwetsbaarheid van Europa te verminderen en om de economische pijn van toekomstige prijsstijgingen te verminderen. De belangrijkste aspecten van het pakket voorstellen dat we naar voren hebben gebracht en waar dit Parlement zich nu over buigt zullen een beslissende bijdrage leveren.
Het komt in feite op het volgende neer: de prijs van energie zal zeer waarschijnlijk nooit meer naar eerdere niveaus terugkeren, dus hebben we te maken met een structureel probleem. We kunnen en moeten kortetermijnantwoorden hebben, namelijk voor de meest kwetsbaren in onze samenlevingen. Voor een structureel probleem hebben we echter een structurele oplossing nodig, een structureel antwoord. Het structurele antwoord is ons pakket inzake klimaatverandering en hernieuwbare energie; het antwoord is dat we niet afhankelijk moeten zijn van fossiele brandstoffen maar hernieuwbare energie moeten stimuleren en meer moeten doen op het gebied van energie-efficiëntie. Dat is de lijn die we primair moeten volgen.
(Applaus)
Ik hoop daarom dat degenen in Europa die nog steeds twijfels hebben of we ons energieparadigma wel moeten veranderen, degenen die nog steeds twijfels hebben of het noodzakelijk is om de klimaatverandering te bestrijden, eindelijk zullen begrijpen dat, zo niet vanwege die zaken maar vanwege energiezekerheid en vanwege de noodzaak om het concurrentievermogen van onze economie te vergroten, we onze verplichtingen inzake klimaatverandering en hernieuwbare energie echt moeten waarmaken.
Het structurele antwoord op de structurele uitdagingen waarvoor we staan komt er op neer dat we besparen en diversifiëren. Met besparen bedoel ik de energie-efficiëntie vergroten en op dat gebied hebben we een enorm onbenut potentieel. Diversificatie heeft zowel betrekking op de bronnen als de geografische oorsprong van energie. In beide gevallen gaat het om het vergroten van de energiezekerheid van Europa. Het is daarom dringend geboden dat ons pakket inzake klimaatverandering en energiezekerheid wordt aangenomen. Het is de taak van de Europese Raad om hier een signaal over te geven en alles voor te bereiden om op zijn laatst, hopen we, in december van dit jaar tot een politiek akkoord te komen.
Ik denk dat het een belangrijke taak van de Europese Raad is om te laten zien dat het "nee” tegen het Verdrag van Lissabon geen excuus is om niets te doen. Het zou niet moeten betekenen dat Europa verlamd raakt. We moeten laten zien dat we de juiste weg zullen vinden om het efficiënte en democratische Europa veilig te stellen dat het Verdrag bedoelt te leveren.
Ik wil afronden met een meer politiek getinte opmerking. Ik denk dat wij - degenen die het Verdrag van Lissabon hebben gesteund en nog steeds steunen, dit Parlement en de Commissie - zich hiervoor niet hoeven te verontschuldigen, omdat de concurrentie in de buitenwereld heviger dan ooit is, het zal moeilijker dan ooit worden. Wat we nodig hebben is een Europese Unie die beter functioneert voor onze burgers, die een oplossing heeft voor de echte uitdagingen waarvoor we staan. Die uitdagingen zijn van blijvende aard: het probleem van de energiezekerheid, het probleem van de klimaatverandering, het probleem van het internationale terrorisme, het probleem van de toenemende concurrentie van opkomende machten en het probleem van de migratie. Deze uitdagingen zijn er en we moeten ze op een efficiëntere manier aanpakken.
Laten we daarom nu niet de schuld aan de Europese Unie geven. Laten we hier eerlijk over zijn. Het is waar dat heel vaak wanneer we een referendum houden we een "nee” met betrekking tot Europa hebben gezien. Maar laten we volstrekt eerlijk zijn. Als we een referendum hadden over de meeste van onze nationale beleidsmaatregelen en de meeste van onze initiatieven, zou de uitslag dan altijd "ja” zijn? Laten we daarom niet altijd de schuld aan de Europese Unie of de Europese instellingen geven. De waarheid is dat het tegenwoordig heel erg lastig is om politieke besluiten te nemen op Europees, nationaal of regionaal niveau.
Daarom moeten we er verstandig, voorzichtig en serieus mee om gaan. We moeten niet altijd de schuld aan de Europese Unie geven. In tegendeel, we moeten eraan werken om haar beter te maken: bescheiden zijn over de tegenslagen, begrijpen wat er niet goed gaat, onze verbeteringen aanbrengen en ons blijven inzetten voor Europa. Ik denk dat we dat het beste kunnen doen door niet pessimistisch te zijn en niet terug te gaan naar een situatie van crisofilie, een crisis om de crisis. Pessimisme zal dit probleem niet oplossen. Het is waar dat we een ernstig probleem hebben, maar we moeten dit oplossen en niet in een depressie vervallen.
De beste manier om te laten zien dat we ons met hart en ziel inzetten voor ons project - en in dat opzicht zou ik ook de voornemens van het Franse voorzitterschap willen verwelkomen - is dat we concreet werken aan de belangrijkste gebieden waarop de Europese Unie oplossingen kan bieden en onze lidstaten kan helpen oplossingen te bieden met betrekking tot die problemen die onze burgers echt het meest bezighouden. Ik hoop dat we hierdoor niet ontmoedigd raken en aan onze lijn zullen vasthouden. Wat we uiteraard nodig hebben zijn schippers en stuurlui voor mooi weer maar ook voor stormachtige tijden. Ik meen dat we aan onze koers moeten vasthouden en door moeten gaan met ons project, zodat Europa noodzakelijker is dan ooit.
(Applaus)
Joseph Daul
namens de PPE-DE-Fractie. - (FR) Mevrouw de Voorzitter, voorzitter van de Raad, voorzitter van de Commissie, beste collega's, de meerderheid van de Ieren die hebben gestemd hebben kenbaar gemaakt dat ze tegen het Verdrag van Lissabon zijn. Mijn fractie respecteert dat besluit, zoals het ook dat van de achttien lidstaten respecteert die tot op heden hun steun voor het Verdrag kenbaar hebben gemaakt en het hebben geratificeerd.
De Europese Unie is gebaseerd op de vrijheid van meningsuiting en democratie. We willen daarom graag, omdat we democraten zijn, dat alle lidstaten hun mening kenbaar maken over de ratificatie van het Verdrag. Pas aan het einde van dit proces zal de Europese Raad kunnen beslissen welke weg er gevolgd moet worden; met andere woorden, en hoe respectabel het besluit van Ierland ook is, geen enkele lidstaat mag de ander het recht ontnemen om vrij zijn standpunt kenbaar te maken.
We hopen dat de Europese Raad deze week een rustige, verantwoordelijke en constructieve analyse zal maken van de situatie die door deze uitslag is ontstaan. De PPE-leden van mijn fractie hopen dat de Europese Raad de lidstaten die dit nog niet hebben gedaan met klem zal verzoeken over te gaan tot ratificatie van het Verdrag, zoals het hoort.
Beste collega's, het Ierse volk heeft gesproken. Het heeft zijn grote zorgen kenbaar gemaakt over het doel van het Europese bouwwerk, over de manier waarop Europa wordt bestuurd, over de toekomst van de landbouwpolitiek, over de WTO-onderhandelingen, over het belastingbeleid. De Ierse uitslag weerspiegelt ook dat veel mensen de complexiteit van de Europese Unie niet begrijpen en het nut er niet altijd van inzien. De uitslag is de weerspiegeling van de vraag die veel burgers zich stellen over wat nu precies het doel van het Europese bouwwerk is. De motivatie die de mijne en die van mijn generatie was - de vrede op ons continent garanderen - wordt niet langer begrepen door de jongere generaties.
Het Ierse "nee” is een appel om de doelstellingen van Europa beter te omschrijven en ook om de redenen voor zijn verdieping nader toe te lichten. Het Europees Parlement dat over teksten stemt die vaak moeilijk leesbaar zijn, moet zijn rol volledig op zich nemen bij deze exercitie. Maar hebben de Ieren door "nee” te stemmen willen zeggen dat op het gebied van klimaat en energie, op het gebied van de nieuwe voedselsituatie, op het gebied van persoonlijke veiligheid, immigratie of buitenlands beleid onze landen genoeg hebben aan zichzelf en met gelijke wapens kunnen strijden als de Verenigde Staten, China, India of Brazilië? Dat geloof ik niet. Hebben de Ieren door "nee” te stemmen willen zeggen dat solidariteit met de armste landen, waarvan ze in de afgelopen decennia flink en terecht hebben geprofiteerd, niet langer relevant is en dat voortaan de regel geldt: "ieder voor zich”? Dat geloof ik niet. Hebben de Ieren ten slotte, door "nee” te stemmen de bladzijde van de Europese integratie willen omslaan, hebben ze een negatief signaal gegeven over de toetreding van een land als Kroatië? Dat geloof ik niet.
De PPE-leden van mijn fractie zijn ervan overtuigd dat het Verdrag van Lissabon, dat voorwerp van lange onderhandelingen is geweest en door de 27 lidstaten is ondertekend, een belangrijke stap vooruit is vergeleken met het Verdrag van Nice. Het stelt Europa in staat beter te functioneren en geeft hem de instrumenten die het nodig heeft om op het wereldtoneel harder zijn stem te laten horen. Ik heb slechts één wens en dat is dat er zo snel mogelijk een einde komt aan de periode van introspectie van Europa. Het is tijd dat onze landen - als ik die uitdrukking mag gebruiken - "ophouden met navelstaren en samen de werkelijke problemen en werkelijke uitdagingen aanpakken”. Dezelfde uitdagingen die ons tot actie zouden moeten aanzetten en die die diepgaande onrust en soms woede veroorzaken, zoals we donderdag weer in Brussel zullen zien, van al diegenen die door de conjunctuur verzwakt en belemmerd worden.
Voorzitter van de Raad, ik vraag u om morgen in de Raad rekening te houden met de echte problemen, met het welzijn van onze medeburgers in Europa en energiek alle problemen aan te pakken die onze medeburgers nu zo bezighouden.
En in dit gepassioneerde debat roepen de PPE-leden van mijn fractie op tot kalmte en rationeel denken. We moeten naar de Ieren luisteren, we moeten van de uitslag leren en we moeten de volkeren van de andere Europese naties met hetzelfde respect behandelen.
(Applaus)
Martin Schulz
namens de PSE-Fractie. - (DE) Mevrouw de Voorzitter, al acht jaar lang ratificeren we onafgebroken een of ander verdrag. Al acht jaar lang ratificeren we ons kapot. De Europese Unie houdt zich al acht jaar lang met zichzelf bezig, met haar eigen institutionele hervorming, die ze niet op orde krijgt. Dit is dezelfde Unie die van toetredingskandidaten eist dat ze transformatieprocessen doorvoeren die ze zelf niet weet door te voeren. Hoe geloofwaardig is deze Unie nog?
Voorzitter van de Commissie, u hebt terecht gezegd dat het niet de schuld van de instellingen van Europa is en dat we niet mogen toestaan dat ze steeds maar weer tot zondebok worden gemaakt. Ook helemaal juist, maar wie maakt hen dan tot zondebok? In de hoofdsteden van Europa zitten een heleboel mensen die op donderdag in de Raad bijeenkomen en telkens wanneer ze uit Brussel thuiskomen en de vergadering een succes is geweest zeggen: "Dat waren wij, de staats- en regeringshoofden” en als zij geen succes is geweest zeggen: "Dat waren die lui daar in Brussel”. Zegt u in de Raad wat u hier gezegd hebt. Trouwens, er wordt met u hier, in dit Parlement, in het openbaar gedebatteerd. De staats- en regeringshoofden zullen donderdag weer achter gesloten deuren debatteren. Dat moet ook maar eens afgelopen zijn. Het zijn de lidstaten die de verantwoordelijkheid dragen!
(Applaus)
We hebben te maken met een negatieve spiraal, een neerwaartse spiraal, die gevaarlijk is. Het proces van Europese integratie is in gevaar. Er was bij het Ierse referendum, dat we te respecteren hebben, een moment dat me sterk heeft verontrust.
Met uitzondering van Sinn Féin, waaraan ik nu geen woord meer wil vuilmaken, hebben wij alle Ierse partijen, de EVP, de liberalen en onze partij, opgeroepen "ja” te stemmen en de bevolking heeft "nee” gestemd. Dat is het alarmsignaal en wij allen, ook wij hier in deze plenaire vergadering hebben te maken met het feit dat er sprake is van wantrouwen, een vertrouwenscrisis, een vertrouwenscrisis ten opzichte van de nationale instellingen en de supranationale instellingen. Ik heb uw applaus niet nodig. Of de Ierse soevereiniteit door de ideologie van de Britse Onafhankelijkheidspartij wordt vertegenwoordigd laat ik in het midden. De Ieren hebben uw bescherming niet nodig. Ik wil u dit heel duidelijk zeggen: we moeten gemeenschappelijk op deze vertrouwenscrisis reageren. We moeten dit ernstig nemen!
Commissievoorzitter, ik heb me afgevraagd wanneer u vandaag eindelijk iets over uw commissaris McCreevy zou zeggen.
(Applaus)
Dit is de man die in de Europese Unie verantwoordelijk is voor het beleid op het gebied van de interne markt. Dezelfde interne markt die door zijn sociale onevenwichtigheid begrijpelijkerwijs door steeds meer burgers als een bedreiging en niet als een kans wordt gezien. Deze man, die in uw Commissie verantwoordelijk is voor de interne markt, gaat naar Ierland en zegt: ik heb het Verdrag ook niet gelezen. Is ook helemaal niet nodig. Ja, hoe kan ik op zo'n manier vertrouwen verwerven?
(Applaus)
En ik voeg hier aan toe: de beste sociaalpolitieke maatregel voor Europa die u op 3 juli zou kunnen voorstellen, is dat u de heer McCreevy van dit dossier afhaalt. Want deze man heeft bewezen dat hij niet geschikt is. Ik kan geen commissaris voor de interne markt accepteren die op zo'n manier als McCreevy de eenzijdigheid van de politiek vertegenwoordigt. De interne markt dereguleren tot het niet meer gaat, zoals McCreevy dat koste wat koste wil, zonder sociaal flankerende maatregelen op Europees niveau en in de lidstaten: dat is de crisis die de burgers van Europa voelen. Treed op, wat deze commissaris aangaat!
(Applaus)
Ik had ook graag gewild dat u iets over de crisis op de financiële markten had gezegd. Ik heb u met geen woord horen reppen over de crisis op de internationale financiële markten. En tegen u, beste collega Daul, wil ik nu ook iets zeggen: de Europese Unie heeft 21 regeringsleiders die tot uw of tot de liberale partijfamilie behoren en een even groot aantal leden van de Commissie. De EVP-Fractie in dit Huis is, dat wil ik graag toegeven, bij menige sociaalpolitieke maatregel open. Praat u nu eindelijk eens met uw regeringsleiders, praat u eindelijk eens met uw collega's in de Raad!
Wat Europa nodig heeft is een eensgezind sociaal handelen. U hebt de meerderheid in Europa, in de Raad, in de Commissie en ook hier in het Parlement. U kunt uw sociale verantwoordelijkheid, die u zojuist opgeëist hebt, ook een keer laten zien. Als het om het verslag gaat van mijn collega Paul Nyrup Rasmussen over de controle op de internationale financiële markten, nodig ik u uit uw grote woorden over sociale verantwoordelijkheid door daden te laten volgen. U bent van harte welkom, collega Daul!
(Applaus)
We zullen vast wel een uitweg uit deze crisis vinden. Op de een of andere manier zullen we de Ieren ook beslist weer terug aan boord krijgen. Maar dat zal ons niet helpen! Wat we nodig hebben is het inzicht dat er ooit een tijd was dat de pro-Europese beweging een ziel had. Josef Daul heeft daarop gewezen: het was kort na de oorlog, toen de vredestichtende mythen van Europa de mensen aaneen hebben gesmeed. Tegenwoordig heeft de anti-Europese beweging een ziel en u kunt zien hoe mobiel zij is. Zij heeft door Ierland gelopen, is trappen opgeklommen, heeft aan deuren gebeld, heeft haar vlugschriften verspreid. Zij was overal. Waar waren de pro-Europeanen? Waar is de beweging die voor de Europese eenwording strijdt? Waar is de hartstocht die wij eens hadden? Die hartstocht vind je tegenwoordig aan de andere kant. Bij degenen die kwaadspreken over Europa, aan de rechterzijde van het politieke spectrum. Bij degenen die kwaadspreken over Europa omdat ze alleen maar bang zijn. Deze mix van sociale achteruitgang en angst heeft in Europa altijd de deur geopend voor het fascisme.
Daarom doe ik een appel op alle constructieve, democratische krachten in Europa: neem deze beweging serieus! Laten we eindelijk weer eens iets gemeenschappelijks doen en het appel aan onszelf richten. Er is nooit een succesvoller project geweest om de vrede in Europa en de wereld te garanderen dan de transnationale, interculturele, interreligieuze beweging die gebaseerd is op een evenwicht van sociale belangen en die de Europese Unie wordt genoemd. Daarvoor moeten we vechten, als we haar niet aan deze lui willen overlaten!
(Applaus)
Graham Watson
namens de ALDE-Fractie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, nu de Ierse minister-president morgen naar Brussel gaat, zou het goed zijn als hij nog eens nadenkt over de woorden van de Ierse popgroep U2: "Where did it all go wrong?”
De andere staats- en regeringshoofden zouden ook eens moeten nadenken waarom op de drempel van een nieuw Frans voorzitterschap het kringetje weer rond is sinds het laatste voorzitterschap: van Nice tot Nice.
Er is duidelijk bewijs dat een meerderheid in elke lidstaat de Europese Unie steunt. Er is nauwelijks bewijs dat een meerderheid in een van de lidstaten vóór verdere uitbreiding is. We kunnen niet met zekerheid stellen dat welk verdrag dan ook een meerderheid in een van de landen zou krijgen. Het vertrouwen in de instellingen is aan het wegebben.
Daarom is het niet goed dat montere geesten in Berlijn die andere hit van U2 fluiten "With or without you” of dat mensen in Parijs Ierland dwingen om weer te gaan stemmen. Zoals Brecht reeds opgemerkt heeft: je kunt het volk niet oplossen. Hoewel minder dan een miljoen kiezers tegen heeft gestemd in een door leugens vervuild landschap, is het volk niet overtuigd.
Waarom? Omdat we ten eerste weinig hebben gedaan om hen te overtuigen van de veranderingen die we voorstaan. De Commissie heeft een Plan "D” voor een Dialoog, maar de regeringen van onze lidstaten hebben geen vergelijkbaar plan. Het is zeker zo dat het Parlement en de Commissie een rol spelen bij het geven van uitleg over de Europese Unie - maar die rol is er ook voor elke nationale regering, elke dag opnieuw en niet alleen wanneer ratificatie van het nieuwste verdrag ophanden is. En ook hier ligt een taak voor niet alleen de politieke partijen op Europees niveau, maar voor de politieke partijen in elke lidstaat.
Ten tweede is het zo dat hoewel de EU rijkdom heeft voortgebracht, deze nu minder eerlijk wordt geaccumuleerd en minder rechtvaardig wordt verdeeld. Onze leiders in de politiek en het bedrijfsleven moeten een antwoord zien te vinden op gigantische ethische kwesties. En mijnheer Schulz, het spijt me dat u tegenwoordig slechts vijf staats- of regeringshoofden hebt, maar die kwesties zijn niet minder actueel in landen die door socialisten worden geregeerd dan in andere landen!
(Applaus)
Ten derde, ondanks alle vrijheid van goederen en van kapitaal - en zelfs van diensten - die we hebben, staat onze Unie niet bekend om de vrijheden voor haar mensen. Complicaties tussen lidstaten in het burgerlijk recht - de voogdij over kinderen bij echtscheidingen, problemen met bezittingen in het buitenland - vullen de postzakken van de leden van het EP. Een gebrek aan waarborgen bij grensoverschrijdende strafrechtzaken en een nonchalante benadering van gegevensbescherming versterken dat ongemakkelijke gevoel alleen maar. Wat de EU in theorie belooft, maakt zij in de praktijk maar al te vaak niet waar.
Dat is de achtergrond waartegen onze reactie op Ierland moet worden afgemeten. Hier in dit Huis willen we het nieuwe Verdrag. We weten dat het deze misstanden helpt oplossen. Maar voorbij dit woud van metaal en glas wordt dit te weinig begrepen.
Daarom heeft mijn fractie het volgende advies voor de Raad. Ga verder met de echte opgaven waarvoor Europa staat: de handel stimuleren, de klimaatverandering en de stijgende voedsel- en olieprijzen bestrijden. Laat degenen die dat willen doorgaan met de ratificatie van het Verdrag. Behelp je zo nodig met Nice. Gebruik de passerelleclausule om het probleemoplossend vermogen van Europa meer snelheid te geven. Vergeet de voltijdse voorzitter tot je hebt afgesproken wat de stagiair die zes maanden meeloopt gaat doen. Lanceer een uitgebreide campagne om de mensen eraan te herinneren waarom de EU bestaat, informeer hen hoe zij werkt en leg uit waarom zij, net als het spreekwoordelijke glas Guinness, goed voor jou is.
Europa betekent te veel voor te veel mensen en daarom mag deze crisis de Unie niet plotseling tot stilstand doen komen.
(Applaus)
Monica Frassoni
namens de Verts/ALE-Fractie. - (IT) Meneer de Voorzitter, geachte collega's, we hebben altijd gezegd dat de Europese Unie een korte grondwet nodig heeft, met een handvest van bindende rechten, democratische en transparante besluitvormingsprocedures, beperkte maar reële bevoegdheden en de benodigde economische middelen. Een dergelijke grondwet, beste collega's, zou door dit Parlement of door een constituerende vergadering moeten worden opgesteld, zonder hypocrisie en met kracht en overtuiging worden gesteund en worden geratificeerd via de parlementaire methode of in een Europees referendum.
Ik respecteer de wensen van het Ierse volk zeer, maar niemand zal me er ooit van kunnen overtuigen dat een referendum waaraan de helft van het electoraat heeft deelgenomen democratischer is dan parlementaire ratificatie. Als de meerderheid van de volkeren en staten ja stemt, gaan we verder, en degenen die nee stemmen kunnen vrolijk buiten de Unie blijven en onderhandelen over een stelsel van nieuwe, lossere betrekkingen, zoals verwoord in het Verdrag van Spinelli uit 1984.
Wat is er de afgelopen jaren gebeurd? De lidstaten en de Commissie zijn de weg ingeslagen van een ingewikkeld, tegenstrijdig verdrag dat moeilijk te verkopen is en waarover in de laatste fasen in het geheim en in haast werd onderhandeld en dat nog onleesbaarder werd gemaakt door zijn uitzonderingen en protocollen. Ondertussen besloten ze dat het unaniem geratificeerd moest worden, precies zoals de hond van de tuinman die zelf geen kool eet, maar ook niemand anders dat laat eten.
En alsof dat nog niet genoeg is blijft de Europese Unie verkeerde, zwakke beleidsmaatregelen aannemen, zoals gisteren de Jackson-richtlijn en vandaag het verslag-Weber, die ons geen enkele positief vooruitzicht of hoop kunnen bieden. Dit is een Unie waar alles, van de rechten van werknemers en het milieu tot de rechten van migranten steeds minder aandacht krijgt, waar lobby's van industrieën meer waard zijn dan burgers, waar het Europese belang zoek is geraakt, begraven onder het gebrul van een of andere regering, waar keuzevrijheid en individuele vrijheden of de komst van nieuwe Europeanen als een onverdraaglijke aanval op de identiteit van volkeren wordt beschouwd die, net als die van Italië of Ierland, migranten verspreid over elke deel van de wereld hebben zitten.
Het is mogelijk en misschien ook wenselijk dat de landen die nog moeten ratificeren dat ook doen. Het kan zijn dat de Ierse regering met een briljant voorstel komt. Maar een diplomatieke oplossing is niet genoeg! Een diplomatieke oplossing is niet genoeg. Vandaag moeten we meer dan ooit luid en duidelijk verklaren dat het Europa van regeringen - ondoordringbaar en duister - het Europa is dat gefaald heeft: het Europa dat de Grondwet heeft verworpen en dat verkeerde, conservatieve, eng-nationalistische en egoïstische beleidsmaatregelen blijft nemen; een Europa dat de geest van de Europese Conventie van 2003 heeft gedood en uiteindelijk met een overeenkomst over een positieve maar minimalistische, zielloze tekst is komen te zitten.
Maar dit alles maakt een verenigd Europa dat democratischer is en beter in staat om op te treden niet minder noodzakelijk. Wat we vandaag nodig hebben is een initiatief dat uit politieke krachten voortkomt en uit die lidstaten die overtuigd zijn van de noodzaak van een efficiënter, democratischer, meer samenhangend Europa, gegeven dat het niet langer noodzakelijk of mogelijk is om met het Verdrag van Nice door te gaan. Bij zo'n initiatief is er geen ruimte voor hen die niet vooruit willen gaan.
Brian Crowley
namens de UEN-Fractie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, ik zou de fungerend voorzitter, de voorzitter van de Commissie en mijn collega's willen bedanken voor hun bijdragen tot nu toe.
Er was duidelijk niet gerekend op wat er gebeurd is. Het "nee” in Ierland betekent een ommekeer wat betreft de mening van een groep kiezers in de Europese Unie ten opzichte van het Europese project. Vanwege de verscheidenheid van de groepen die in het referendum in Ierland tegen dit Verdrag waren, vanwege de verschillende standpunten - die zowel politiek als ideologisch vaak tegengesteld aan elkaar zijn - is het moeilijk daaruit precies af te leiden waarom de mensen "nee” hebben gestemd.
Wat wij gevraagd hebben is dat we de tijd krijgen om die uitkomsten te bekijken en te analyseren, om manieren te vinden om verder te komen en te kijken wat er gedaan kan worden. Omdat dit geen "nee” tegen Europa was - zelfs mensen in het "nee-kamp” zeggen dat -, ook al hebben sommigen in het "nee-kamp” bij elk Europees referendum sinds Ierland in 1972 is toegetreden "nee” gestemd. Maar ze zeggen dat dit geen stem tegen Europa is. Zo zeggen ze ook dat ze hiermee niets willen afdoen aan wat Europa doet. Maar hun grote slagzin tijdens de campagne was "stem 'nee' tegen een sterker Europa”. Misschien kunnen degenen in het "nee-kamp” nu naar voren komen en ons vertellen welk soort sterker Europa zij willen zien, welke oplossingen zij willen aandragen wat betreft de vraag welke stappen we moeten zetten om de mondiale uitdagingen en problemen waarvoor we staan aan te pakken.
Vandaag zien we in Brussel boeren en vrachtwagenchauffeurs protesteren tegen de hoge prijs van olie. Precies een jaar geleden kostte een vat olie 48 dollar; vandaag kost het 140 dollar. Precies een jaar geleden was de prijs van voedsel in Haïti betaalbaar voor zelfs de armste mensen; vandaag zijn er rellen in de straten van Haïti vanwege het voedseltekort en de problemen die hierdoor ontstaan. Dit zijn de uitdagingen waarop we op Europees niveau een antwoord moeten vinden, dit zijn de problemen die we moeten aanpakken.
Laten we niet vergeten dat de wereld niet zal instorten. We hebben dit al eens eerder meegemaakt: zowel de Fransen als de Nederlanders zeiden "nee” tegen een eerder Verdrag en er werd een mechanisme gevonden om het Europese project te organiseren en verder te brengen.
Dit is geen tijd om elkaar de schuld te geven of met de vinger te wijzen. Maar dit is, ondanks wat enkele demonstranten in deze Kamer ook mogen denken, een tijd voor respect: niet slechts respect voor de Ierse kiezers, die hun democratische mening hebben gegeven over dit Verdrag, maar respect voor de andere landen en hun individuele rechten over hoe zij te werk gaan en hoe zij een verdrag ratificeren. Het is niet aan ons om aan anderen te dicteren welke stappen vooruit er wel en niet kunnen worden gezet.
Ik zeg tegen degenen die een T-shirt dragen in dit Huis dat zij niet alleen geen respect tonen voor dit Huis en de leden van dit Huis, maar in geen enkel opzicht voor het Ierse volk of de Ierse natie staan of dit representeren.
(Applaus)
Ik wil er duidelijk over zijn dat dezelfde mensen die hier links van mij met de vlag stonden te zwaaien, dezelfde mensen die zeggen dat ze de rechten van het Ierse volk verdedigen dezelfde mensen zijn die op de Ierse tv te zien waren toen ze het "nee” in Ierland in een café in Brussel aan het vieren waren. Uiteraard hadden ze gedronken, maar welk respect hebben ze voor het Ierse volk en de Ierse vlag als ze de Ierse vlag als tafellaken gebruiken om hun drankjes op te zetten? Dat is wat deze groep vertegenwoordigt; dit is het soort gebrek aan respect dat ze voor het volk hebben.
(Applaus)
Geef ons de kans om door te gaan. Het Europese project is het waard gered te worden. Het gaat niet alleen over vrede en voorspoed, het gaat over solidariteit. Vele jaren geleden schreef Sean O'Casey, de Ierse dichter in Juno and the Paycock: "I ofen looked up at the sky an' assed meself the question - what is the moon, what is the stars?” Misschien moeten we ons vandaag een vraag stellen voor deze generatie: wat betekent de Europese Unie nu eigenlijk en waar moet zij volgens ons heen?
(Applaus)
Francis Wurtz
namens de GUE/NGL-Fractie. - (FR) Mevrouw de Voorzitter, voorzitter van de Commissie, voorzitter van de Raad, beste collega's, de Europese Raad kan zich maar beter niet arrogant opstellen tegenover het Ierse volk, dat louter een door hun grondwet erkend democratisch recht heeft uitgeoefend. In plaats van op te roepen tot voortzetting van het ratificatieproces in een poging om dit nieuwe zwarte schaap te isoleren, zou het beter zijn dat hij een heldere analyse van de situatie probeert te maken. Het Ierse "nee” was vooral sterk in de arbeidersklasse en ik zou u eraan willen herinneren dat de opkomst veel hoger was dan in het verleden; dit maakt volgens mijn fractie duidelijk dat de crisis rond de legitimiteit van het huidige Europese model steeds dieper aan het worden is. Deze crisis lag ten grondslag aan het Franse en Nederlandse "nee”; het wordt elders anders uitgedrukt maar het is altijd een onderliggend element.
Denk nog eens aan de grootscheepse protesten tegen de Bolkestein-richtlijn; denk aan de discussie die is ontstaan, met name in de Scandinavische landen, na de zaken Laval en Viking, of in Duitsland na het Rüffert-arrest. In dit verband wil ik tegen mijn vriend Martin Schulz zeggen dat ik het volkomen eens ben met wat hij gezegd heeft over de heer McCreevy. Het probleem is dat die besluiten - de besluiten die ik zojuist heb genoemd - niet door McCreevy werden genomen maar door het Hof van Justitie op basis van specifieke artikelen (de artikelen 43 en 49 van de huidige verdragen die het Verdrag van Lissabon omvat). Laten we ook nog eens terugdenken aan het politieke effect van de krachtige staking in Dacia in Roemenië tegen het "low cost Europa”. Kijk naar de woede van de boeren of kleine vissers die zich in een penibele situatie bevinden. Wat aan al deze situaties ten grondslag ligt is in de allereerste plaats het huidige Europese economische en sociale model: in plaats van zekerheid te brengen, leidt het tot grotere onzekerheid. Dat is het allergrootste probleem.
Een andere factor is de manier waarop de Unie functioneert. Besluiten worden ver van de mensen en zonder de mensen genomen. We vinden het goed genoeg om ze aan hen uit te leggen in plaats van dat we hen raadplegen. Het weloverwogen besluit om het Verdrag van Lissabon te presenteren in een vorm die voor de leek totaal onleesbaar is, is in dit opzicht een spectaculaire illustratie van wat ik het "ivoren-torensyndroom” zou willen noemen. Dit heeft verwoestende effecten op onze burgers, vooral op die van de minder bevolkte naties, die de indruk hebben dat er met hen wordt gesold om de belangen van de sterkere naties te bevredigen.
Tot slot komen er in vele landen, waaronder Ierland, steeds meer vragen op over de rol die Europa in de wereld speelt, waar men verwacht dat het veel resoluter de macht van de politiek boven de politiek van de macht laat prevaleren. Weglopen voor deze discussies betekent dat we de crisis in Europa verergeren; ze in alle openheid voeren zou een eerste stap zijn op weg naar een oplossing.
Nigel Farage
namens de IND/DEM-Fractie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, niemand anders heeft het gezegd, maar ik zeg het wel: goed gedaan Ieren!
(Applaus vanuit verschillende banken)
En toch, voordat de officiële uitslag bekend was, had je daar de heer Barroso, die een persconferentie in Brussel gaf en zei dat, en ik heb nog nooit iemand gezien die er zo gluiperig en onoprecht uitzag - in weerwil van de regels van de club - het Verdrag niet dood is en we doorgaan. Eerlijk gezegd was het een walgelijke vertoning; het was een belediging voor de democratie. Het is volkomen duidelijk dat de ratificatie nu moet worden stopgezet en dat de tenuitvoerlegging van het Verdrag nu moet worden stopgezet.
Eerst dacht ik, na de Franse en Nederlandse uitslag, dat u de situatie gewoon wilde ontkennen, maar nu realiseer ik me dat hier een nieuw verschijnsel achter zit, namelijk "EU-nationalisme” en het is het meest gevaarlijke politieke verschijnsel dat Europa sinds 1945 heeft geteisterd. U negeert de kiezers, u vernietigt de democratie en u hebt laten zien dat u voor niets terugdeinst. Welnu, stel uzelf de vraag: waarom zijn de politici, waarom is deze klasse, nu zo impopulair? Welnu, later vandaag, mijnheer Barroso, zal dit Huis voor een nieuwe commissaris voor justitie stemmen, en de kans is groot dat na vandaag een voormalige veroordeelde fraudeur de commissaris voor justitie van de Europese Unie is.
U hebt de Britse Onafhankelijkheidspartij helemaal niet nodig. In de ogen van de kiezers maakt u de Europese Unie kapot. Goed gedaan u allen!
(Applaus vanuit verschillende banken)
Ashley Mote
(EN) Mevrouw de Voorzitter, mag ik dit Huis eraan herinneren dat de rechtsstaat belangrijker is dan de wetten zelf.
(Luide protesten)
Voor Lissabon is unanimiteit vereist. Negeer dat en u negeert de rechtsstaat zelf. De Ieren vormen niet slechts tien procent van de EU, zij vormen honderd procent van degenen die mogen stemmen en zij weten allemaal, wij weten allemaal, dat anderen "nee” zouden hebben gestemd als ze de kans hadden gekregen.
(Nog meer luide protesten)
Lissabon was onbegrijpelijk en de Ieren wisten waarom. Anderen zouden "nee” hebben gestemd als ze de kans hadden gekregen. Nu te suggereren dat het proces door moet gaan, door slimme manieren te bedenken om Lissabon nieuw leven in te blazen door de publieke wil openlijk te tarten, is arrogant gedrag van adembenemende proporties en we hebben het allemaal al eens eerder gezien. De Oostenrijkse minister van Buitenlandse zaken stond hier na de verwerping van het vorige Verdrag en pochte dat 36 projecten en instellingen nog steeds doorgingen; ze hebben nog steeds geen legitimiteit nu het niet gelukt is om het Verdrag van Lissabon unaniem aan te nemen.
Ik heb een boodschap voor u van Edmund Burke: "Het volk is de meester, niet u, gaat u daaraan voorbij en aan de rechtsstaat, dan is dat op eigen risico.”
(Applaus vanuit verschillende banken)
José Manuel Barroso
voorzitter van de Commissie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, ik zou bij deze gelegenheid de opmerkelijke consensus in dit Huis willen onderstrepen over de volgende stappen die genomen moeten worden. Wij zijn van mening, op enkele uitzonderingen na die slechts wat kleur geven aan de debatten geven, dat het nuttig zou zijn dat alle lidstaten hun ratificatieproces kunnen voltooien. Dat is trouwens ook de mening die kenbaar is gemaakt door de Ierse regering en door de leden, in het bijzonder door de heer Crowley, die Ier is en die bevestigd heeft dat alle staten hetzelfde recht hebben om hun mening kenbaar te maken. Als we aldus dit proces tot een afronding kunnen brengen, zijn de voorwaarden daar om deze kwestie op constructieve wijze met onze Ierse vrienden te bespreken in een geest van solidariteit, want er is geen unie zonder solidariteit. En ik meen dat dit de consensus is die we aan het consolideren zijn en ik hoop dat hij zal worden geconsolideerd door het debat morgen en overmorgen in de Europese Raad. Dat is in elk geval het standpunt dat de Commissie aan de Europese Raad gaat voorleggen.
Tegelijkertijd is het belangrijk, en velen van u hebben daar reeds op gewezen, onder wie de heer Watson en anderen, dat we niet verlamd raken door enkel en alleen naar de institutionele vraag te kijken. De beste manier om de democratische legitimiteit van de Europese Unie te consolideren is door resultaten te leveren en aan te tonen dat we werken voor onze burgers; sterker nog, de wereld kan niet wachten tot Europa zijn institutionele besluiten neemt. Er zijn dringende kwesties als klimaatverandering, energiezekerheid en migratie die antwoorden van de Unie vereisen, zelfs met het huidige institutionele kader.
Een ander punt, mijn beste vriend Schulz, is dat we moeten vermijden dat we makkelijke zondebokken zoeken. Het is waar dat ik de verklaringen van mijn collega uit de Commissie, McCreevy, niet erg gelukkig vond. Ik zou echter ook bepaalde verklaringen kunnen aanhalen van nationale politici die niet goed zijn geweest voor dit proces en zelfs van leden van het Parlement die niet altijd de dingen zeggen die men zou willen horen.
Laten we de zaak ernstig nemen! Trouwens, in het kiesdistrict waarin McCreevy campagne heeft gevoerd heeft het "ja” gewonnen en ik denk dat nu de Ierse commissaris aanvallen niet de beste manier is om een succesvolle dialoog met onze Ierse vrienden te voeren. Laten we ons op de positieve aspecten concentreren zonder te proberen om gemakkelijke zondebokken te zoeken; dat zou niet juist zijn. Als we handelen in een geest van samenwerking met onze instellingen, als we ons concentreren op de resultaten die de burgers van ons verwachten, als we de beste sfeer weten te vinden voor deze dialoog, geloof ik dat het mogelijk is om dit probleem op te lossen. Het is een ernstig probleem, maar een probleem dat we kunnen oplossen. We kunnen het niet oplossen door elkaar te beschuldigen, en ook niet door pessimisme, crisofilie of door te praten over de ondergang. We kunnen het oplossen door op basis van resultaten te proberen onze democratische legitimiteit te versterken en door te erkennen dat wij allemaal moeten optreden op het niveau van de Europese instellingen en op het niveau van de nationale regeringen, en dat we een gemeenschappelijke verantwoordelijkheid hebben om ons ideaal, ons Europese ideaal, levend te houden.
(Applaus)
Philip Bushill-Matthews
(EN) Mijnheer de Voorzitter, de EU is zoals we weten op vier vrijheden gebaseerd: het vrije verkeer van personen, goederen, kapitaal en diensten. Het eerste van deze vrijheden gaat over mensen. Toen Jean Monnet zijn visie op Europa al die jaren geleden met ons deelde, zei hij - als mijn collega's mij mijn gebrekkige uitspraak van het Frans willen vergeven - "Nous ne coalisons pas des États, nous unissons des hommes.”
De EU zou over mensen moeten gaan en niet over politici, daarom moet zij niet alleen door de mensen worden geleid, de mensen moeten ook kunnen zien en geloven dat zij door de mensen wordt geleid. Afgelopen donderdag hebben we de mensen horen spreken en hun vonnis was duidelijk, het antwoord was een eenvoudig "nee”.
Ik herinner u even aan de achtergrond van het eerste Grondwettelijk Verdrag. Er werd erkend dat de EU steeds verder van de mensen kwam af te staan en er was de behoefte om hier iets aan te doen. De verklaarde oplossing was om een verdrag voor te bereiden dat de EU eenvoudiger en transparanter zou maken en dichter bij de mensen zou brengen. Maar toen de politici er eindelijk mee klaar waren, hadden ze een Verdrag geproduceerd dat nog ingewikkelder en ondoorgrondelijker was en zelfs nog verder van het volk afstond. Dat is ongetwijfeld wat de mensen nog steeds van dit laatste Verdrag vinden.
Onze reactie kan niet zijn dat we doorgaan alsof er niets gebeurd is. Als de mensen het idee hebben dat de EU verder van hen af komt te staan, dan zal dit probleem alleen maar erger worden als de politici doorgaan alsof er niets aan de hand is. Ons probleem moet niet zijn dat we discussiëren over de snelheid waarmee de EU nu vooruit moet gaan, het probleem moet zijn dat we over de richting ervan discussiëren. Luister naar de mensen en ze zullen het u zeggen.
Als het ratificatieproces wordt voortgezet, toont dat aan dat de EU-leiders niets hebben geleerd en dat politici nog steeds menen dat zij het het beste weten en dat de mensen het bij het verkeerde eind hebben.
Het volk heeft per definitie altijd gelijk. Dat heet democratie. We willen een EU die mensgericht is en die die democratie waarmaakt. We moeten de Ierse uitslag dus niet negeren, we moeten erop vertrouwen. Het ratificatieproces moet worden stopgezet. Het luisteren naar de mensen moet beginnen.
(Applaus)
Tot slot, Martin Schulz heeft in zijn zeer sterke en elegante toespraak gezegd dat er sprake is van een vertrouwenscrisis. Ik ben het met hem eens. De mensen hebben het vertrouwen in de politici verloren. Het is een kans voor ons om dat te erkennen, om te laten zien dat we geluisterd hebben en om hun vertrouwen weer te winnen en opnieuw op te bouwen. Het is niet genoeg dat wij allemaal geweldige sprekers worden, we moeten laten zien dat we ook geweldige luisteraars kunnen zijn.
(Applaus)
Poul Nyrup Rasmussen
(EN) Mijnheer de Voorzitter, nee, nee, nee! Wat het geachte Parlementslid zojuist heeft gezegd is geen democratie. Democratie betekent: "We respecteren de Ieren, net zoals we de besluiten van alle andere lidstaten respecteren.” Daarom onderschrijf ik de opmerkingen die door de voorzitter van de Commissie zijn gemaakt: we hebben hier in het Parlement een consensus over het proces, door de Ieren maar ook alle andere lidstaten te respecteren. Laten we het proces voortzetten; hiermee moeten we vandaag doorgaan.
Tweede punt: geen extra pauzes meer alstublieft! Geen "gereflecteer” meer. Geen slap gedoe meer. Laten we ons op de echte problemen concentreren: dat is wat we moeten doen.
Uiteraard moet voorzitter Barroso zijn commisssarissen verdedigen, de heer McCreevy inbegrepen. Wanneer we kritiek leveren op McCreevy, is dit geen persoonlijke kwestie. Wanneer de voorzitter van mijn fractie McCreevy noemt, is dat vanwege zijn beleid - en zijn beleid is ook het beleid van Barroso.
De heer Barroso heeft vandaag vele wijze dingen gezegd, maar toen hij over concurrentiekracht sprak heb ik hem niets horen zeggen over speculatie op de financiële markten met de voedselprijzen. Ik zou dat graag hebben willen horen en ik zou dat graag hebben willen horen van McCreevy. Ik heb Barroso niet horen zeggen, toen hij het over de economie had, dat we in Europa een tekort aan banen hebben. Ik zou hem graag hebben willen horen zeggen dat we vanwege de financiële crisis banen aan het verliezen zijn. Ik zou graag willen dat de Commissie met een nieuw plan komt om de economie nieuw leven in te blazen - niet een theoretisch plan, maar een gecoördineerd optreden op het gebied van investeringen.
Ten derde heeft McCreevy gelijk als hij nu probeert te zeggen dat de financiële crisis volledig te wijten is aan de kantoren en bureaus - Standard & Poors, de FTSE en anderen - en dat we ze zullen reguleren. Maar dat betekent in zekere zin dat je de boodschapper doodschiet. Ik vind echt dat de voorzitter van de Commissie vandaag tegen ons zou moeten zeggen: ja, ik ben het ermee eens, we hebben een financiële crisis en ja, ik ben het ermee eens, er is universele regulering nodig, beter dan de regulering die we hebben, zodat ons antwoord nieuwe banen en een beter klimaat kan zijn, niet meer geld en niet meer aandacht voor hoe je meer geld uit niets kunt maken, in plaats van op productie en banen. Geef ons die indruk vandaag en u hebt de werkelijke boodschap voor de gewone man of vrouw.
Marian Harkin
(EN) Mijnheer de Voorzitter, als Iers lid vertegenwoordig ik de 54 procent die "nee” heeft gestemd en de 46 procent die "ja” heeft gestemd. Ware democraten kijken niet alleen naar de uitslag, maar proberen alle mensen te vertegenwoordigen.
Ik vertegenwoordig een soevereine staat, maar je kunt de soevereiniteit van je eigen lidstaat - Ierland in mijn geval - niet hooghouden als je de soevereiniteit van alle lidstaten niet hooghoudt. In deze context kan geen ware democraat, als andere lidstaten besluiten om hun soevereiniteit uit te oefenen en het Verdrag van Lissabon of een ander te ratificeren, kan geen met een vlag zwaaiende democraat die vandaag zegt Ier te zijn, hier legitiem bezwaar tegen hebben. Ierland spreekt voor Ierland, Slovenië voor Slovenië. Dat is ware democratie en dat is ware soevereiniteit.
Een essentiële kwestie in Ierland in het debat over Lissabon was het unanimiteitsbeginsel. Lissabon kan alleen unaniem worden geratificeerd. Alle 27 lidstaten moeten ermee instemmen - dat is essentieel. Dit is de eerste echte unanimiteitstest van Lissabon. We moeten niet zakken voor die test en daarin ligt de uitdaging. Als politici is het onze taak om die uitdaging op te pakken, om naar onze burgers te luisteren, oplossingen te zoeken en door te gaan met het bouwen van een beter Europa. Sommigen in het "nee-kamp” in Ierland spraken over een betere deal. Laten we optimistisch zijn en zoeken naar een betere deal voor alle burgers. We hebben in Ierland tijd en ruimte nodig om na te denken en te reageren om oplossingen te vinden. De goodwill voor Europa is aanwezig in Ierland.
Wie had in 1945 kunnen voorspellen, toen Europa totaal verwoest was, dat we in 2008 vijftig jaar vrede zouden vieren? Laat dat onze inspiratie zijn. Europa is werk in uitvoering, een proces dat zeker moeilijk maar altijd de moeite waard is. Daarom zijn we hier. De Europese burgers willen een Unie die werkt. Net als de Ierse burgers. Daar ben ik honderd procent zeker van. Laten we hen niet teleurstellen.
Johannes Voggenhuber
(DE) Mijnheer de Voorzitter, voorzitter van de Raad, wanneer ik vandaag de regeringen hoor, dan hebben ze het over een Iers probleem. Wanneer ik met de burgers praat, dan hebben ze het over een Europees probleem en over een conflict met Europa. Wanneer ik de regeringen beluister, dan hebben we met een diplomatiek probleem te maken. Wanneer ik met de burgers praat, dan hebben we met een krenking van hun soevereiniteit te maken, met het gevoel buitengesloten te zijn, met diep wantrouwen. Wanneer ik de regeringen hoor, dan hebben ze het over een onbegrijpelijk "nee”. Wanneer ik de burgers hoor, dan hebben ze het over een onbegrijpelijk Verdrag en over een onbegrijpelijke procedure. Wanneer ik de regeringen hoor, dan hebben ze het erover dat ze nu de werkelijke opgaven moeten vervullen. Wanneer ik de burgers beluister, hebben ze het erover dat ze al jaren over de werkelijke opgaven spreken en wel over andere opgaven, voorzitter van de Commissie! Ze hebben het niet over het leger, de politie en over binnenlandse veiligheid; ze hebben het over sociale verantwoordelijkheid, ze hebben het over een antwoord van Europa op de globalisering, ze hebben het over meer democratie en transparantie.
Voorzitter van de Raad, de regeringen willen de Ierse regering vragen wat de reden voor het "nee” is geweest. Maar de regeringen zouden zich moeten afvragen: wie is hier nu echt schuld? Zij hebben de tekenen aan de wand na het "nee” in Frankrijk en Nederland niet gelezen. Hebben de regeringen wel de werkelijke opgaven aangepakt? Hebben zij bij de herziening van het Verdrag daadwerkelijk rekening gehouden met de teleurgestelde verwachtingen? Hebben de Fransen niet hard genoeg om een nieuwe sociale orde geroepen, om sociale verantwoordelijkheid en sociaal evenwicht? Hebben ze niet om meer democratie geroepen? En wat hebt u gedaan? U hebt een Verdrag opnieuw verpakt in een onleesbare warboel van voetangels, voetnoten en teksten en bent nu verbaasd dat de burgers er niet mee instemmen.
Er ligt één groot gevaar in deze krenking van de soevereiniteit, die niet alleen een krenking van het Ierse volk is. Het gevaar namelijk dat het om zich heen grijpt en de Europeanen zeggen: The Irish people have voted for us! En deze verantwoordelijkheid ligt bij u, de regeringen! Het is nu echt tijd ...
(De spreker wordt door de Voorzitter onderbroken)
Konrad Szymański
(PL) Mijnheer de Voorzitter, dit is een zeer gespannen debat. Ik zou echter tot voorzichtigheid, grote voorzichtigheid, willen manen bij het doen van uitspraken over wat er moet gebeuren na het Ierse referendum. De suggestie dat Ierland te schande moet worden gemaakt of zelfs uit de Unie moet worden gezet is heel wat schadelijker voor Europa dan de uitslag van het referendum zelf. Helaas heeft de heer Schulz, die zoals gebruikelijk enigszins opgewonden is, een dergelijke suggestie gedaan. We moeten niet vergeten dat de paternalistische houding die door Brussel wordt aangenomen in Ierland irritatie heeft gewekt en een van de redenen is geweest waarom het Ierse volk tegen het Verdrag heeft gestemd.
Het is niet waar dat Europa schade zal lijden zonder het nieuwe Verdrag. Europa zal schade lijden door belangenconflicten en door het egoïsme van de lidstaten. Dat heeft niets te maken met Ierland. Het buitenlandse beleid van Europa lijdt schade door bijvoorbeeld Duitsland. Duitsland wil voor zichzelf goede betrekkingen aangaan met Rusland ten koste van de landen van Midden-Europa. Ook Frankrijk kan worden verweten dat het het neo-imperalistische beleid van Rusland in de regio niet wil zien en tegelijkertijd platitudes debiteert over hoe Europa, Polen inbegrepen, vorderingen moet maken. Het Verdrag moet niet als een rookgordijn worden gebruikt voor onze eigen tekortkomingen. Het besluit dat door het Ierse volk is genomen moet niet worden gebruikt om onze eigen tekortkomingen te verbergen.
(Applaus)
Bairbre de Brún
(GA) Mijnheer de Voorzitter, het Ierse volk heeft gesproken. Het "nee” dat het Ierse volk afgelopen donderdag tegen het Verdrag van Lissabon heeft gestemd was geen "nee” tegen de EU. Ierland hoort gewoon in de EU. Ierland heeft sociale en economische voordelen verworven - zowel in het noorden als het zuiden - door zijn lidmaatschap van de Unie, zij het dat er ook enkele problemen zijn.
De kwestie was: is het Verdrag van Lissabon goed voor het Ierse volk, voor de rest van Europa of voor de ontwikkelingslanden? Het Verdrag van Lissabon werd aan het Ierse volk voorgelegd en is verworpen. Het Verdrag van Lissabon is over en uit. De Ierse burgers willen, net als eerder de burgers in Frankrijk en Nederland, een betere deal.
We hebben nu de kans om het debat over de toekomst van Europa te heropenen. We moeten deze kans met beide handen aangrijpen.
Het zou niet acceptabel zijn dat de EU-leiders manieren proberen te zoeken om de democratisch uitgedrukte wil van het volk te negeren of te omzeilen. Het ratificatieproces moet worden stopgezet, net zoals is gebeurd na de verwerping van de Grondwet van de EU. Maar dit keer moeten we naar het Ierse volk luisteren, we moeten naar het volk luisteren. In Ierland zijn vele van dezelfde zorgen naar voren gekomen die eerder al in Frankrijk en Nederland naar voren werden gebracht. Er moet naar deze zorgen worden geluisterd. We moeten op deze zorgen ingaan.
(EN) Tijdens de referendumcampagne in Ierland kwamen er steeds maar weer een aantal centrale kwesties naar voren: het democratisch tekort, het verlies van macht van Ierland in Europa, neutraliteit en non-militarisering, de rechten van werknemers en publieke diensten, en het effect van het Verdrag op de ontwikkelingslanden. We moeten op deze kwesties ingaan.
Het Europese project wordt nu op de democratische proef gesteld door zijn reactie op de uitslag in Ierland. Wordt er naar het volk geluisterd, worden hun democratische wensen gerespecteerd of vervreemdt het zijn burgers van zich door dat alles aan de kant te schuiven?
Volgens mij moet de democratie zegevieren. We moeten luisteren naar wat het Ierse volk heeft gezegd. We moeten niet langer praten over aan één kant zetten of zonder hen verder gaan, hen isoleren of de schuld geven. We moeten zeer aandachtig en kalm luisteren naar wat het Ierse volk heeft gezegd en naar de problemen die ze hebben aangeduid met betrekking tot neutraliteit en de hele kwestie van de militarisering van de EU, de democratie en de stem van Ierland en andere kleine naties in Europa, met betrekking tot de rechten van werknemers en publieke diensten en sociaal Europa.
We moeten hiernaar luisteren. We moeten nu de kans grijpen om met de Ierse regering te praten, om naar het Ierse volk te luisteren en een weg naar voren uit te stippelen en een tekst waarin iedereen in de toekomst zich in kan vinden.
Kathy Sinnott
(EN) Mijnheer de Voorzitter, tijdens deze campagne ben ik twee belangrijke sentimenten tegengekomen. Het eerste was een algemeen gevoel dat de besluitvorming steeds verder van de burger komt af te staan ten gunste van een bureaucratie ver weg. Het tweede, misschien wel dieper gekoesterd sentiment was dat er sprake is van een verlies van waarden. Preciezer gezegd, dat ze aan het veranderen zijn.
Ierland is er altijd trots op geweest dat het een christelijke natie is, maar ziet zich steeds meer een materialistische natie worden. Sinds vrijdag is er heel geringschattend geoordeeld over mijn land. Het is net alsof je je beledigd voelt. Wat er in feite is gebeurd is dat Ierland heel beslist "nee, dank u” tegen het Verdrag van Lissabon heeft gezegd.
Als de reactie op de democratische wil van het volk die ik de afgelopen vijf dagen heb gehoord er een is van verontwaardiging, dan is er iets mis. Vergis je niet: Ierland is pro-Europees. Wij zijn van mening, zoals u duidelijk niet bent, dat het project de weg is kwijtgeraakt. Het is datgene wat het het meest nodig heeft - democratie - uit het oog verloren en de enige mensen die ertoe doen - zijn burgers - vergeten.
Voordat u dus probeert ons democratisch besluit te omzeilen, moet u zich twee vragen stellen. Eén: gelooft u echt dat dit Verdrag een referendum in de andere 26 landen zou overleven? En twee: is een land bedreigen omdat het democratisch is democratisch?
(Applaus)
Frank Vanhecke
- (NL) Voorzitter, de Europese mandarijnen gedragen zich hoe langer hoe meer als een soort politieke autisten, compleet afgesloten van de echte wereld, van de burgers, die zij nochtans beweren te dienen. Nu zeggen zij dat het kleine Ierland niet het recht heeft om een Europees Verdrag, binnenkort wellicht goedgekeurd door 26 van de 27 lidstaten, tegen te houden. Wat een arrogantie! Enkel Ierland zegt immers neen, omdat enkel Ierland de kans krijgt om neen te zeggen. Iedereen weet dat het gedrocht van Lissabon, als een monster van Frankenstein ontstaan uit een doodgeboren Europese grondwet, massaal weggestemd zou worden door de kiezers van bijna alle andere lidstaten, mochten die kiezers daartoe de kans krijgen. In naam van de democratie wordt een democratische verkiezingsuitslag weggehoond en genegeerd. We zijn goed op weg naar de totalitaire Euro-nazistaat.
Alojz Peterle
(SL) Het besluit van het Ierse volk was democratisch en we respecteren dat; het is niet nodig om ons democraten op te roepen om respect te tonen. Daar is geen twijfel over mogelijk, en toch is het niet genoeg dat we het respecteren; we moeten ons bewust zijn van de gevolgen en moeten in de Ierse en Europese context begrijpen waarom de meerderheid in een van de meest succesvolle lidstaten van de Europese Unie zich tegen een Verdrag heeft gekeerd dat verleden jaar door staats- en regeringshoofden - ook van Ierland - is ondertekend met de bedoeling om een effectief gezamenlijk antwoord te bieden op lastige nieuwe uitdagingen, of het nu om het milieu, energie, migratie of gezondheid gaat.
Ik ben het ermee eens dat we de tijd moeten nemen om alles op een rijtje te zetten, maar dit moet niet van toepassing zijn op het voortzetten van de ratificatie. Voor het voortzetten van de ratificatie is geen verder nadenken nodig en het proces moet voortgezet worden. Dit gaat niet alleen over Ierland en de hele huidige Europese Unie, maar ook de toekomst van Europa, dat nog niet volledig verenigd is. In deze context feliciteer ik het Sloveense voorzitterschap met al zijn successen bij de benadering van de landen van de westelijke Balkan, en in het bijzonder voor de stabilisatie- en associatieovereenkomst met Servië en Bosnië-Herzegovina. Daar moeten we blij zijn met elke stap vooruit in de geest van het Europese perspectief en daar moeten we alle bronnen die tot conflicten kunnen leiden uitroeien, iets dat mogelijk wordt gemaakt door het Europese perspectief. Ik beveel aan dat we onvermoeibaar doorgaan.
Ik hoop dat de overwinning van de pro-Europese krachten in Macedonië de Raad richting een besluit zal helpen over de start van de onderhandelingen met dat land, dat reeds een kandidaatland is en lange tijd in de wachtkamer heeft moeten zitten. Ook hoop ik dat de nieuwe Macedonische regering, die een stevig mandaat heeft gekregen, profijt zal trekken uit dit nieuwe vertrouwen in een beleid dat ontwikkelingen richting het openen van de onderhandelingen zal versterken.
Jo Leinen
(DE) Mijnheer de Voorzitter, ik verwacht morgen van de Europese Raad duidelijke zelfkritiek, zelfkritiek voor zijn krasse falen om het Europaverdrag bij de mensen over te brengen en hen voor te lichten. Het is werkelijk onthutsend dat de regeringen tot verdragen komen en zelfs mooie ondertekeningsceremonies houden en vervolgens naar huis gaan naar hun hoofdstad en zich er verder niet meer druk om maken. Dat is een belangrijke oorzaak van de ellende die we in het verleden hebben meegemaakt en die we nu weer met Ierland meemaken!
(Applaus)
Ik eis ook dat dit niet zonder gevolgen blijft: de Raad moet eindelijk zijn blokkade opgeven en met de Commissie en het Parlement een gemeenschappelijke communicatie- of pr-strategie ontwikkelen, opdat we de burgers echt met ons meenenemen op de weg naar Europa en niet achterlaten. Gebleken is dat deze instellingen zich gedragen als ouders die een kind op de wereld zetten en het vervolgens in de goot laten liggen, zonder zich er nog verder om te bekommeren. Dat gaat niet! Er moet een consequentie aan verbonden zijn, namelijk een gemeenschappelijk communicatie- en informatiebeleid, dat ook een onderdeel van een democratie is. Dat is de basis van de democratie, dat de mensen weten waar het om gaat en dat ze meegenomen worden.
Ik luister graag naar de mensen in Ierland maar wanneer, zoals mevrouw Sinnott ons gisteren heeft verteld, in een stad de meerderheid tegen het Verdrag van Lissabon heeft gestemd omdat daar een afvalverbrandingsinstallatie wordt gebouwd en wij een Europese wet hebben die eist dat afval wordt verbrand, dan vraag ik me werkelijk af wat een afvalverbrandingsinstallatie in een Ierse stad met het Verdrag van Lissabon te maken heeft. Er waren veel van dat soort argumenten. We moeten ook eerlijk zijn: niet alles wat naar voren werd gebracht is acceptabel en moet serieus worden genomen.
We moeten over een nieuwe formule nadenken om Europese verdragen te ratificeren. Elk land moet zijn wil kenbaar kunnen maken en ik hoop dat reeds vanmiddag het House of Lords het Verdrag ratificeert en een duidelijk signaal geeft dat het proces voortgaat.
Andrew Duff
(EN) Mijnheer de Voorzitter, vanmiddag zal het Britse Parlement in Westminster het ratificatieproces van het Verdrag van Lissabon voltooien. Het zal verfrissend zijn om morgen in de pers te lezen dat Groot-Brittannië "ja” zegt tegen Europa. Het zal veel bijdragen aan een herstel van de morele autoriteit en de politieke geloofwaardigheid van Groot-Brittannië en het zou de Ieren moeten helpen om een nieuwe consensus te vinden die minder gebaseerd is op libertas en meer op veritas.
Het is bizar dat de heer Farage en zijn rechtse troepen er de voorkeur aan geven dat een referendum in een ander land een besluit neemt namens of in plaats van het Britse soevereine parlement. Het bevestigt mijn mening dat de volksstemming een vorm van democratie is die eventueel geschikt is in een revolutionaire situatie, maar volkomen ongeschikt voor rationele en weloverwogen besluiten over een ingewikkelde Verdragsherziening. Daarom moet dit Parlement de Raad helpen bij het leveren van de inhoud van het Verdrag van Lissabon.
Ian Hudghton
(EN) Mijnheer de Voorzitter, het Verdrag van Lissabon is dood. Zonder unanimiteit is dat simpelweg een juridisch feit. Kiezers hebben, niet alleen in Ierland maar ook in Frankrijk en Nederland, "nee” gezegd tegen de tekst van het Verdrag of zijn tweelingbroer.
Om het vertrouwen van onze volkeren terug te winnen moeten we meer doen dan de Lissabontekst van een nieuw kenmerk en een nieuwe naam voorzien en proberen door te drukken. Het nieuwe Verdrag was te makkelijk belachelijk te maken en te ingewikkeld en ondoorzichtig om uit te leggen, waardoor de voorstanders in een land het moeilijk kregen in een referendum.
Veel van de veranderingen die in dit Verdrag zijn opgenomen waren goed en zelfs noodzakelijk, maar zijn geformuleerd in zulke onduidelijke, onbegrijpelijke taal dat bijna niemand het kon begrijpen.
Het is aan de andere acht lidstaten om te beslissen of en hoe ze doorgaan met de ratificatie, maar ik denk dat het heel goed zou zijn als bijvoorbeeld Groot-Brittannië zou beslissen dat via een referendum te doen en ons laat zien of we het vertrouwen van de mensen hebben om met dit proces door te gaan.
Mario Borghezio
(IT) Mijnheer de Voorzitter, geachte collega's, als het Ierse referendum onbelangrijk en zonder gevolgen is, waarom is het dan gehouden? Waarom werd er besloten om deze gelegenheid van een volksstemming te bieden, zoals we hebben horen zeggen?
Het is een ernstige zaak wanneer een parlement mensen de mogelijkheid en het belang ontzegt om zich in totale vrijheid uit te drukken, zoals het Ierse volk heeft gedaan! Deze uitslag is gewoon een mooie grafsteen, met een Keltisch kruis erbovenop, voor het vooruitzicht van een Europese superstaat dat onze volkeren niet bevalt. Ze houden niet van de uitverkoop van de politieke en ook monetaire soevereiniteit.
Welnu, het is een vooruitzicht dat hoop geeft aan degenen onder ons die, net als het Ierse volk, vast geloven in een Europa van volkeren en regio's. Daarom vragen wij in Padania ook om een referendum, ook al is het Verdrag in juridische termen nu uiteraard verworpen, afgemaakt. Het is afgemaakt door deze ongelooflijke procedure dat een Verdrag dat de toekomst van onze volkeren beïnvloedt wordt goedgekeurd door middel van een parlementaire stemming, waardoor het volk en de burgers worden uitgesloten.
Gelukkig is er één vrije natie die in zijn DNA een gevoel heeft van zijn eigen vrijheid. Misschien komt die kracht doordat het heeft moeten vechten voor zijn vrijheid. Het is nu tijd om te zeggen wat de ware betekenis van deze uitslag is: hij zegt "genoeg is genoeg” tegen de Eurocraten uit Brussel die een superstaat willen bouwen die ver afstaat van de belangen en de ziel van de burgers. Wij Padanen voelen ons vandaag allemaal Ieren.
Vladimír Železný
(CS) Mijnheer de Voorzitter, na het Ierse referendum vaart de heer Schulz, de voorzitter van de socialistische fractie, tegen ons, de burgers van de kleine lidstaten, met name Ierland en de Tjechische Republiek, uit met die typische Duitse hooghartige arrogantie. Volgens hem is het zo dat wanneer zo'n kleine landen het gemeenschappelijke hervormingsproces blokkeren, we moeten vragen of ze in de Unie willen blijven of niet. Ik kan u verzekeren, mijnheer de Voorzitter (en u kunt dit doorgeven, mijnheer Schulz), dat nu de Ieren dit zieke product van het Duitse voorzitterschap, dat het Verdrag van Lissabon wordt genoemd, om zeep hebben geholpen de Tsjechen het met alle plezier willen begraven en toch nog lidstaat willen blijven. Zij zullen het begraven omdat het het Handvest bevat en daarom, voor de eerste keer in zestig jaar de deur in ons land opent voor de teruggave van eigendommen in Sudetenland en voor de herziening van de rechtvaardige uitkomst van de Tweede Wereldoorlog in plaats van de zogenoemde Beneš-decreten. Zij zullen het ook begraven omdat het kleine lidstaten van hun vetorecht berooft en in plaats daarvan de Duitse stemmacht van negen naar achttien stemmen vergroot. De heer Schulz zou er beter aan doen zich af te vragen wat de uitslag in Duitsland zou zijn geweest als het Verdrag van Lissabon aan het Duitse volk was voorgelegd in een referendum. Ik feliciteer de Ieren en ons allemaal.
Jana Bobošíková
(CS) Dames en heren, de enige democratische en eerlijke oplossing is toe te geven dat het Verdrag van Lissabon dood is en dat het een doodlopende weg was. Morgen zouden de staatshoofden eindelijk moeten erkennen dat in een democratie politiek niet wordt gemaakt boven foie gras in grote zalen met airconditioning, en moeten ophouden het leven van andere mensen vanuit Brussel te proberen te sturen. Het Ierse referendum toont duidelijk aan dat de mensen genoeg hebben van besluiten van bovenaf en ook van de arrogantie van de machtselite van de Unie. De Raad moet het besluitvormingsproces voor de burgers toegankelijk maken en ophouden hen te bedriegen. Kunnen we dan niet van onze geschiedenis leren? Wil de politieke elite echt, na al die bloedige gebeurtenissen van de 20e eeuw, dat de grote landen weer besluiten nemen voor de kleinere landen? Was het niet voldoende dat enkele minister-presidenten en presidenten een flink deel van hun leven in een totalitair regiem hebben geleefd?
Dames en heren, morgen zou de Raad de elementaire beginselen weer eens moeten ophalen: waarom de Unie is ontwikkeld en op welke waarden zij is gestoeld. Hij zou de wetten en de regels moeten respecteren en onmiddellijk moeten verklaren dat verdere ratificatie van het nu dode Verdrag van Lissabon een volslagen nutteloze exercitie is.
Avril Doyle
(EN) Mijnheer de Voorzitter, als u naar mij kijkt omdat ik u moet vertellen hoe we de Ierse uitslag over het Verdrag van Lissabon moeten interpreteren, kijk dan maar een andere kant op: ik kan dat niet. Maar hoewel ik diep teleurgesteld ben over de uitslag, ben ik van één ding zeker: we moeten de uitslag accepteren als de democratische wil van het volk en hem respecteren.
Wat een verrassing voor in de geschiedenisboeken, wanneer ik vandaag achter me kijk en een bonte verzameling extreem rechtse Britse collega's zie, onder wie Jim Allister en ook nog die Britse bajesklant, die allemaal een groene trui dragen en respect eisen voor de Ierse uitslag.
(Protesten van bepaalde leden van de IND/DEM-Fractie)
Wat hadden de geschiedenisboeken er anders uitgezien als de Britse collega's de Ierse stem altijd zouden hebben gerespecteerd! Hoe anders had het kunnen zijn! Hoeveel levens hadden er gered kunnen worden! Ik juich het toe - zij het dat het erg laat is. We moeten de Ierse uitslag allemaal respecteren.
(Protesten op de achtergrond)
Hij had een heleboel tijd om te oefenen achter de tralies; misschien zou hij nu even zijn mond kunnen houden ...
(Applaus)
Een van de Ierse leden van dit Huis, die vanochtend reeds het woord heeft gevoerd, heeft tijdens de campagne folders rondgedeeld met een injectiespuit erop. Misschien kan zij tegen dit Huis zeggen waar in het Verdrag van Lissabon wordt voorzien in euthanasie, waar in het Verdrag van Lissabon abortus, prostitutie, een besluit over de vennootschapsbelasting en risico's voor de Ierse neutraliteit liggen. Ik wacht op een eerlijk antwoord.
De Ierse regering moet de uitslag rustig analyseren, om vast te stellen wat er precies gebeurd is in de tekst van het Verdrag waartegen ons electoraat heeft gestemd, en zij moet antwoorden geven die niet alleen acceptabel zijn voor de nee-zeggers in Ierland maar ook voor alle regeringen van de andere lidstaten en hun burgers, die volgens mij ook het recht hebben om hun zegje te doen en hun standpunt kenbaar te maken, en we moeten dat ook respecteren.
Een weloverwogen antwoord op de oprechte zorgen van het Ierse electoraat is nodig, maar we moeten de extremisten niet hun zin geven. Wanneer het stof is neergedaald hoop ik dat de collega's het met me eens zijn dat een Europa van twee snelheden niet het antwoord is maar het begin van het einde van onze Unie, het meest succesvolle democratische vredesproject van onze tijd.
Het is altijd makkelijker geweest om angst aan de man te brengen dan hoop. Een beroemd Iers politicus, iemand uit onze eigen kring, James Dillon, heeft ooit gezegd: "Als een leugen maar goed verteld en vaak genoeg verteld wordt, dan durf ik er vergif op in te nemen dat de waarheid hem nooit zal achterhalen.” Dat is niet het geval geweest. We zijn er niet in geslaagd om feiten van fictie te onderscheiden in de hoofden van een voldoende aantal kiezers, ondanks de dappere pogingen van onze directeur Verkiezingen, Gay Mitchell, en mijn collega's. Het is nu aan de nieuwe taoiseach, die een ongunstige start heeft gehad, om met een oplossing te komen.
(Applaus)
Richard Corbett
(EN) Mijnheer de Voorzitter, we moeten niet alleen naar de Ierse uitslag luisteren maar er ook over nadenken en hem verwerken. Maar we moeten ook, zoals gezegd, naar de andere 26 landen luisteren, naar hun uitslagen en ook naar eventuele zorgen die tijdens hun ratificatie kenbaar zijn gemaakt. En vervolgens moeten we doen wat nodig is om de kloof te overbruggen.
Als we inderdaad 26 ratificaties krijgen en één afwijzing, is het noch onredelijk noch ondemocratisch om die ene afwijzing te vragen of zij de mogelijkheid in overweging willen nemen om het hervormingspakket aan te passen, te herzien, beter uit te leggen, misschien een nieuw compromis te zoeken dan dat we alle hervormingen blokkeren. Daar is niets onredelijks of ondemocratisch aan. Immers, zelfs enkelen in het "nee-kamp” in Ierland hebben beweerd dat het hun bedoeling was om nieuwe onderhandelingen te voeren en er een betere overeenkomst uit te slepen.
Sommige mensen - en we hebben dat uit sommige delen van dit Huis gehoord - willen alleen maar naar één kant luisteren, naar het antwoord dat ze willen horen, namelijk "nee”. Ik wil naar beide kanten luisteren en vervolgens een oplossing vinden die voor alle 27 landen acceptabel is. We moeten doen wat nodig is om die uitdaging aan te kunnen.
Marielle De Sarnez
(FR) Mijnheer de Voorzitter, het spreekt voor zich dat het nooit een onbelangrijke gebeurtenis is wanneer mensen "nee” zeggen als ze worden bevraagd over de toekomst van Europa en we kunnen en moeten dit "nee” niet negeren. In tegendeel, we moeten dit onder ogen zien en proberen er een antwoord op te vinden.
Wat mij betreft liggen er twee vragen voor ons. De eerste heeft te maken met democratie. De burgers verwachten van Europa leesbaarheid, zichtbaarheid, begrip, uitleg, onderricht en begeleiding. Deze vraag is voor iedereen, niet alleen voor de nationale regeringen. Hij is ook van toepassing op de nationale instellingen, in het bijzonder de Commissie en de Raad. Dat is de eerste vraag.
De tweede raakt aan de betekenis van Europa, zijn ziel, en zoals Martin Schulz daarnet heeft gezegd, aan zijn bestaansreden. Waarom hebben we Europa gemaakt? Dat valt niet alleen samen te vatten met de kwestie van de markt. We hebben Europa niet alleen gebouwd uit concurrentieoverwegingen; we zijn samen vanwege bepaalde waarden, we hebben een project voor de samenleving, we hebben een model van de samenleving - economisch, sociaal, duurzaam, menselijk - en dit model verdient het om opgepakt, meegenomen en verdedigd te worden. Dat is wat onze medeburgers verwachten.
De wereld is aanzienlijk veranderd sinds het Verdrag van Rome. We moeten het Europese project opnieuw doordenken en een nieuw fundament geven opdat het reageert op de crises die voor ons liggen - vandaag zijn dat de financiële crisis, de voedselcrisis en de energiecrisis - maar ook op de aanzienlijke problemen die voor ons liggen. Hoe kunnen we een groei ontwikkelen of ontwerpen die kwalitatief beter, duurzamer en rechtvaardiger is? Hoe kunnen we morgen ongelijkheden verminderen? Hoe kunnen we tot een nieuw mondiaal evenwicht komen? Hoe kunnen we opnieuw nadenken over de kwestie van de ontwikkelingslanden en in het bijzonder over hoe ze zelfvoorzienend kunnen worden?
Dat zijn de vragen waar we een antwoord op moeten geven en ik denk dat het nu meer dan ooit tijd is dat Europa weer politiek gaat bedrijven.
Mogens Camre
(DA) Mijnheer de Voorzitter, een vooraanstaande, populaire Deense zakenman schreef het volgende in dagblad de Berlingske Tidende van gisteren: "De Europeanen steunen de internationale politieke samenwerking en wereldwijde verantwoordelijkheid volledig. Wanneer de burgers van de EU hun steun voor de democratie op nationaal niveau verklaren, steunen ze uiteraard ook de democratie in een Europese context, en dat is precies wat ze niet krijgen.” We hebben herhaaldelijk de verzekering gekregen dat het Verdrag van Lissabon niet in werking kan treden als zelfs maar één land het heeft verworpen, maar wat schreef de heer Pöttering in zijn verklaring van 13 juni?
(DE) "De verwerping van de tekst van het Verdrag door één land van de Europese Unie kan niet betekenen dat de ratificatie die reeds heeft plaatsgevonden in achttien landen van de Europese Unie ongeldig wordt.”
(DA) In het absolutistische tijdperk kwamen koningen en keizers bijeen om met elkaar tot afspraken te komen over de verdeling van de macht. Die tijden zijn weer terug. Prins Pöttering, keizer Barroso en degenen die hun vazalstaten regeren hebben besloten dat de burgers van Europa er niet toe doen. 26 landen mochten niet stemmen, en het enige land dat wel heeft gestemd, Ierland, is tot de ontdekking gekomen dat dit niets betekende. De Unie heeft geen mandaat van het volk.
Hanne Dahl
(DA) Mijnheer de voorzitter, afgelopen vrijdag hebben de Ieren "nee” gestemd tegen het Verdrag van Lissabon, een armzalige kopie van de Grondwet waartegen Frankrijk en Nederland ook "nee” hebben gestemd. Desondanks zegt de voorzitter van de Commissie dat de ratificatie moet worden voortgezet. Ons wordt te verstaan gegeven dat het scepticisme van één land geen rem kan zetten op ontwikkeling. Er wordt net gedaan alsof er een probleem is met het Ierse volk. Maar dat is niet zo. Er is geen kloof tussen het Ierse volk en Europa; er is een kloof tussen het volk en de staats- en regeringshoofden van Europa. Er is geen kloof tussen bepaalde Europese landen en de rest van Europa. Frankrijk, Nederland en Ierland willen geen rem zetten op ontwikkeling; ze wensen een ander soort ontwikkeling. Waarom is dat zo moeilijk te begrijpen? Tegen de heer Schulz zou ik willen zeggen "schaamt u zich”. U vergelijkt wat u anti-Europeanen noemt met fascisten, maar uw retoriek is juist fascistisch. U zegt dat de anti-Europeanen trappen op- en af zijn gelopen en langs de deuren zijn gegaan. Er is niet veel historisch bewustzijn voor nodig om je te herinneren wat er vorige eeuw over zwarte mensen werd gezegd. Dit is een schande! U moest zich schamen!
Andreas Mölzer
(DE) Mijnheer de Voorzitter, het Ierse volk heeft "nee” gezegd tegen het Verdrag en de EU-edelmannen weten niets beters te doen dan de toorn van de Ieren op te wekken en de minister-president bij de Europese Raad te ontbieden waar hij dit "wangedrag” quasi verdedigen moet. Dat is kinderachtig en het Europese visioen van de grondleggers onwaardig. Nog kortzichtiger is het echter wanneer men zonder meer verlangt dat Ierland buiten de EU wordt gezet of ernaar streeft om het EU-Verdrag door te drukken. Als men de stemming herhaalt tot het gewenste resultaat is bereikt, dan zal dat pas echt onherstelbare schade toebrengen aan het imago van Europa.
Er zijn in Europa sinds 1990 290 volksstemmingen gehouden. Maar over belangrijke, fundamentele beslissingen, zoals de toetreding van Turkije, de invoering van de euro of nu over het hervormingsverdrag wil men echter geen referenda. Deze opvatting over democratie van Brussel, namelijk dat de burgers hun zegen geven aan de besluiten van de EU of voor de door de EU gewenste partijen stemmen, doet werkelijk aan de Sovjet-Unie denken. In plaats van beledigd om zich heen te slaan moet de EU het "nee” van Ierland accepteren voor wat het is: een kans op een ommekeer, naar een politiek voor de volkeren en de burgers van Europa!
Elmar Brok
(DE) Mijnheer de Voorzitter, beste Martin Schulz. Dat er, zoals aangeduid, zo veel EVP-staatshoofden zijn, duidt erop dat de EVP dichter bij de burger staat en daarom eerder verkiezingen wint. Desondanks duidt een en ander erop dat we een evenwicht moeten zien te vinden tussen verstandig economisch en sociaal beleid.
Ik respecteer de Ierse uitslag volledig. Maar ik respecteer niet de leugencampagnes van rechts en links waarin geprobeerd is om de volkeren te misleiden en tegen dit verenigde Europa op te zetten: een verenigd Europa dat het succesvolste idee is dat in de geschiedenis van dit continent voor vrede, vrijheid en welvaart verwezenlijkt is.
(Applaus)
We moeten inzien dat dit Europa juist deze kleine volkeren helpt. Ze zitten aan tafel, ze zitten in dit Parlement, en er kan in Europa niets tegen hun wil besloten worden, terwijl vroeger de grote landen over de kleine landen heengewalst zijn. Dat is het verschil, dat alle volkeren gelijk zijn in dit Europa en dat wilt u ook vernietigen, mijnheer Farage, met uw imperialistische Britse ideeën!
Wij willen dit Verdrag, opdat de uitbreiding functioneert, opdat democratie wordt ingevoerd - aangezien de democratische kloof daardoor wordt gedicht en de nationale parlementen worden versterkt - opdat de subsidiariteitsclausule veilig wordt gesteld, opdat we de uitdagingen van de toekomst tegemoet kunnen treden - van de energiecrisis tot de bestrijding van de georganiseerde misdaad - opdat we in staat zijn een antwoord te geven op de voedsel- en olieprijzen en dergelijke. Dit alles zal vernietigd worden als we de instrumenten waarin het Verdrag van Lissabon voorziet, in het bijzonder die welke betrekking hebben op sociale rechten, namelijk het Handvest van de grondrechten en vragen die met de "sociale clausule” te maken hebben, niet krijgen.
26 lidstaten kunnen het Verdrag ratificeren en elk van hen heeft zich ertoe verplicht dat te doen. Van Groot-Brittannië heb ik geleerd dat in een representatieve democratie het parlement voor het volk kan spreken en ik laat me niet door de UKIP kapotmaken wat ik van Groot-Brittannië heb geleerd. Daarom kunnen de 26 lidstaten het Verdrag door het parlement laten ratificeren. En als dat gelukt is, kan het Ierse volk de zaak nog een keer in overweging nemen. Dan wachten we op voorstellen van Ierland, opdat de Gemeenschap van 27 bij elkaar blijft, omdat ik geen verdeeld Europa, geen kern-Europa wil hebben. Ik wil een Europa van 27, dat een eenheid van landen met gelijke rechten blijft en daarom steun ik het Verdrag van Lissabon.
Proinsias De Rossa
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik ben minder diplomatiek dan de meesten van mijn collega's in dit Huis. Het is een feit dat leugens, grote leugens en statistieken de waarheid hebben verslagen in het Ierse referendum.
Lissabon is niet dood. Toch is de keuze die in Ierland werd gemaakt een soeverein besluit van het Ierse volk. Het enige volk dat van dat besluit over het Verdrag kan afwijken is het Ierse volk.
Of dat wel of niet gebeurt hangt af van de besprekingen die morgen beginnen tussen de Ierse regering en de andere 26 staatshoofden. Er is geen toverstaf. Het zal tijd kosten om tot conclusies te komen.
Ik stel een nieuwe deadline voor ratificatie van Lissabon voor. Ik denk dat het een redelijk doel is om de deadline voor de Europese verkiezingen te stellen.
Als het Ierse volk ontevreden blijft over Lissabon in welke vorm dan ook waarin het uiteindelijk is overeengekomen tussen ons en de rest van Europa, dan heeft Ierland geen andere optie dan zijn relatie met de Unie te herzien.
Dat zou een rampzalige koers zijn voor ons land. Europa heeft erg weinig te verliezen als het Ierland verliest, maar Ierland heeft alles te verliezen als het Europa verliest.
De wereldwijde problemen waarvoor we allemaal staan in deze continu veranderende en onderling verbonden wereld zijn duidelijk: klimaatverandering, demografische verandering, migratie en de energiecrisis, honger en armoede die miljoenen doodt, onveiligheid van mensen, internationale misdaad, en daar bovenop nog een identiteitscrisis in bijna al onze lidstaten. Deze problemen kunnen niet worden opgelost doordat lidstaten de luiken dichtdoen en hopen dat de problemen weggaan.
Mag ik er tot slot op aandringen dat Europa concreet aantoont dat het fatsoenlijke leef- en werkomstandigheden kan leveren? Dat zal onze eenheid en solidariteit versterken en tot een positieve oplossing voor deze crisis leiden.
(Applaus)
Gunnar Hökmark
(EN) Mijnheer de Voorzitter, even een gedachteoefening: als de Ieren "ja” hadden gestemd, zou er dan iemand hier hebben geloofd dat op onze groene T-shirts de tekst "Respecteer de Ierse uitslag” zou hebben gestaan? De waarheid is dat ze noch de Ieren, noch de democratie respecteren. Ze respecteren alleen een "nee” en dat is tamelijk uniek.
Toen Zweden tot de Europese Unie toetrad, waren er twaalf lidstaten. Dat was in 1995. Tegenwoordig zijn er 27 lidstaten. Dat is een hele verandering en ik denk dat slechts weinigen in twijfel kunnen trekken dat Europa veel, veel beter is geworden door deze uitbreiding en deze grote ontwikkeling. We kunnen vandaag zeggen, wanneer we discussiëren over het Ierse referendum, dat degenen die de hele tijd "nee” hebben gezegd het de hele tijd bij het verkeerde eind hebben gehad en wij, die een verdere ontwikkeling van de Europese Unie hebben bepleit, het bij het juiste eind blijken te hebben.
Laten we daarom op dezelfde manier doorgaan als waarop we die resultaten hebben bereikt: volhardend, met visie, democratie en respect voor elk lidstaat. Laten we doorgaan met de democratie in elke lidstaat met een ratificatieproces, maar ook het besluit van elke lidstaat respecteren en ondertussen ook niet vergeten dat we moeten volharden. We moeten verder gaan met betrekking tot de energiemarkt, de interne markt en hoe we betere resultaten kunnen bereiken op alle gebieden, maar ook moeten we begrijpen dat het Verdrag van Nice niet genoeg is als we met dezelfde ontwikkeling en dezelfde visies doorgaan waarmee we zo veel hebben bereikt. Laten we dus doorgaan en laten we het Europa zijn dat "ja” zegt. Laten we niet vergeten dat de "nee-mensen” niets hebben bereikt in dit Europa.
(Applaus)
Borut Pahor
(SL) Deze discussie is niet nieuw. We hebben reeds een vergelijkbare discussie gehad toen kiezers in Frankrijk en Nederland het Grondwettelijk Verdrag hebben afgewezen. Destijds hebben de Commissie en de Raad ons verzekerd dat het ratificatieproces door zou gaan, maar vervolgens zijn ze allebei, samen met ons Parlement, gezwicht voor de verleiding om het ratificatieproces stop te zetten.
Vandaag ben ik, ondanks ons respect voor het besluit van de Ierse kiezers, ervoor om dit ratificatieproces nu niet stop te zetten maar het helemaal af te ronden. Ik denk dat het in dit geval gemakkelijker is om oplossingen te vinden om het Verdrag van Lissabon geaccepteerd te krijgen dan dat we nogmaals voor de verleiding bezwijken en het proces stopzetten vanwege één referendum.
Ten tweede moet iets volstrekt helder voor ons zijn: er bestaat een grote kloof in de perceptie van het belang van de Europese Unie tussen de politieke elite in het land, in nationale kringen, in de Europese Unie en de meerderheid van onze burgers. Hier moeten we ons afvragen of het Parlement, de Raad en de Europese Commissie meer kunnen doen om deze communicatiekloof te overbruggen en ons volk opnieuw te inspireren met de Europese gedachte.
Ik juich de plannen van het Sloveense voorzitterschap voor de Raad van morgen toe, maar zou willen dat het dit - een nieuwe communicatiestrategie voor een dialoog tussen de burgers en de Europese Unie - niet alleen bespreekt met het oog op het voltooien van de ratificatie van het Verdrag van Lissabon, maar ook om andere redenen.
(Applaus)
Íñigo Méndez de Vigo
(ES) Mijnheer de Voorzitter, er is hier vandaag gesproken over respect en we moeten inderdaad de uitslag van het Ierse referendum respecteren, zowel degenen die "ja” hebben gestemd als degenen die "nee” hebben gestemd.
Ik geloof dat we het er allemaal over eens zijn dat we de overige landen moeten respecteren en daarom moeten doorgaan met de ratificatie. Ik wil echter praten over respect voor de democratie en ik wil duidelijk stellen dat goedkeuring door het volk dezelfde waarde heeft als parlementaire goedkeuring; precies dezelfde waarde; precies dezelfde waarde. De eerste "r”, die van respect.
De tweede "r”, die van reflectie. We moeten kijken naar de redenen die tot het "nee” in Ierland hebben geleid, we moeten ons inspannen om uit te leggen waarom het Verdrag van Lissabon beter is dan de huidige verdragen en we moeten dat doen met feiten en cijfers.
We moeten de mensen uitleggen dat - net als het Ierse paard New Approach, dat een paar dagen geleden de Epsom Derby won - het Verdrag van Lissabon ook een new approach is, dat Europa nodig heeft om meerwaarde te bieden aan zijn mensen.
En na die reflectie is de derde "r” die van resolutie. We moeten een oplossing vinden en ik wil in dat opzicht volstrekt duidelijk zijn: enkele van de "nee-aanhangers” hebben een dodelijk en schandelijk argument gebruikt. Zij zeiden: "Stem 'nee' en we zullen opnieuw over het Verdrag van Lissabon onderhandelen en er voordelen voor Ierland uitslepen.”
Ik wil hier duidelijk stellen dat Europa een gemeenschap van rechten is waar de affectio societatis en het pacta sunt servanda heersen. En in het Europees Parlement zeggen we duidelijk dat er niet opnieuw onderhandeld wordt over het Verdrag van Lissabon: de Europeanen en dit Parlement geloven dat dit noodzakelijk is voor Europa om verder te komen. En wij, degenen die voor het Verdrag van Lissabon zijn, willen verder bouwen.
Mijn vraag is: wat is het alternatief van degenen die een "nee” willen? Zouden ze me dat eens kunnen uitleggen?
Bernard Poignant
(FR) Mijnheer de Voorzitter, het is vandaag 18 juni en als Fransman ben ik doordrenkt van het appel uit Londen: bied weerstand, ga door, hou vol en geef nooit op. Het woord "veto” bestaat uit dezelfde vier letters als het woord "vote”, maar er is geen veto voor de anderen dus we moeten doorgaan. Dat gezegd hebbend, is dit het zesde "nee” op negen referenda die sinds de val van de Berlijnse Muur zijn gehouden. Dat stelt ons voor vragen.
Men zegt dat Europa niet sociaal genoeg is en dat het nooit sociaal genoeg zal zijn. Het is niet democratisch genoeg, het zal onvolmaakt blijven. Het is te bureaucratisch; er zullen altijd technici zijn die technocraten worden genoemd. Ik geloof dat het in een verschrikkelijke identiteitscrisis zit. Vroeger was het allemaal eenvoudiger. Tegenwoordig is het een beetje in de war: het begrijpt niet langer wat zijn betekenis, zijn geschiedenis, zijn bestemming is. Aan dat soort dingen moeten we iets doen. Hier is echte leiding voor nodig en vanuit dat oogpunt bezien zijn we een beetje verweesd.
(Applaus)
Stefano Zappalà
(IT) Mijnheer de Voorzitter, geachte collega's, het komt mij voor dat de vergadering van de Europese Raad van morgen - zoals zowel de fungerend voorzitter als voorzitter Barroso heeft gezegd - in feite een aantal punten op zijn agenda heeft staan en niet alleen de uitslag van het referendum in Ierland.
Maar het spreekt voor zich dat deze kwestie bijna het hele debat van vanochtend in beslag heeft genomen. Het is een belangrijke kwestie. Er zijn verschillende redenen gegeven en geanalyseerd waarom het Ierse volk dat antwoord heeft gegeven, feitelijk met slechts een kleine marge verschil ten opzichte van de "ja-stemmers”.
Er is al veel over gezegd, maar ik geloof dat we op een concrete manier het thema moeten oppakken waarom de Ieren zo gereageerd hebben en vervolgens moeten beslissen hoe we verder gaan. Ik herhaal, er is al veel over gezegd, maar ik denk dat het antwoord ligt in het feit dat het de Europese burgers aan informatie ontbreekt. Iedereen heeft er schuld aan: het is deels onze schuld en het is de schuld van de regeringen. In algemene termen is gesteld - en ik ben het daar mee eens - dat regeringen met de eer gaan strijken als dingen goed gaan, maar als ze verkeerd gaan of er redenen voor kritiek zijn, Europa altijd de schuld krijgt. Dat is zeker waar.
Desondanks, mijnheer de Voorzitter, voorzitter van de Raad, voorzitter van de Commissie, dwingt niemand iemand om in Europa te blijven. We moeten volgens mij de uitslag van het Ierse referendum respecteren. Maar we moeten ook de wensen van de andere 26 lidstaten respecteren; momenteel 18 maar binnenkort 26. Ik geloof dat niemand als het ware gedwongen moet worden in een kooi te blijven die hem niet bevalt. Europa moet voorwaarts gaan, Europa kan niet stilstaan.
Ik rond af, mijnheer de Voorzitter. Morgen moet de Europese Raad naar mijn mening een duidelijke beslissing nemen over een nieuwe strategie - de staats- en regeringshoofden kunnen dat doen - een nieuwe strategie waarbij degenen die willen blijven blijven, maar Europa voorwaarts moet gaan in het algemeen belang.
Gary Titley
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik neem aan dat de obsessie van de leider van de Britse Onafhankelijkheidspartij met fraudeurs het gevolg is van de hechte relatie die zijn eigen partij met fraude en fraudeurs heeft.
Om terug te keren naar het hoofdpunt van het debat: het is duidelijk dat het Verdrag van Lissabon niet op 1 januari in werking kan treden, zoals we gehoopt hadden. We moeten wachten tot de Ierse regering ons zegt hoe we volgens haar verder moeten gaan. Maar ondertussen zouden de andere staten hun soevereine recht moeten uitoefenen om dit Verdrag te ratificeren. Mijn eigen lidstaat zal zijn ratificatieproces vandaag voltooien conform zijn lange en algemeen geaccepteerde parlementaire traditie.
Ondertussen gaat de globalisering gestaag door en daarmee ook de onzekerheid die zij opwekt, waarvan we veel bewijs zagen in het Ierse referendum. De EU is een politiek proces dat is ontworpen om dat soort kwesties aan te pakken en daarom zouden we daar ook mee bezig moeten zijn: kijken naar de Millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling, naar klimaatverandering, naar migratie. Wat wordt eraan gedaan? Daarom zal ik niet te veel doen aan naar binnen gekeerd institutioneel navelstaren en nadenken over actie om het lot van onze burgers te verbeteren.
Maar ik heb nog een vraag voor het Sloveense voorzitterschap: kunt u me zeggen wat de implicaties van het Ierse "nee” zijn voor de toetreding van Kroatië tot de Europese Unie?
Jerzy Buzek
(PL) Mijnheer de Voorzitter, we debatteren hier over de voorbereidingen voor de Europese Raad. Ik ben uiteraard van mening dat alle leden die het woord hebben gevoerd gelijk hebben vanuit het standpunt van een grotere of kleinere groep Europeanen. We moeten echter niet vergeten dat als dit debat vorige week woensdag had plaatsgevonden, het heel anders zou zijn geweest. We zouden zeker niet over het probleem van het Verdrag van Lissabon hebben gedebatteerd. In plaats daarvan zouden we over de dagelijkse problemen van de Europeanen hebben gedebatteerd.
Zoals de zaken er nu voor staan, maken de burgers van de Europese Unie zich niet echt druk over de verwerping van het Verdrag door het Ierse volk. Ze maken zich veel drukker over de prijs van benzine aan de pomp en over andere problemen die elke dag ontstaan. Het zou verkeerd zijn voor onze debatten van vandaag en de uitkomst van de top als we ons exclusief op het Verdrag van Lissabon zouden richten.
We moeten beseffen dat op ons politici momenteel een dringend beroep wordt gedaan om twee belangrijke kwesties aan te pakken. De ene is hoe we moeten reageren op de gewone verwachtingen van onze burgers; de andere is het Verdrag van Lissabon en de tenuitvoerlegging ervan. Laatstgenoemde kwestie zal ons toekomstig vermogen bepalen om de zorgen van het Europese volk aan te pakken. We moeten daarom proberen deze kwesties van elkaar te scheiden en niet alleen debatteren over het Verdrag van Lissabon, maar ook over kwesties die onze burgers momenteel interesseren.
We moeten de burgers uitleggen waarom de aanneming van het Verdrag en de tenuitvoerlegging ervan het eenvoudiger zal maken om hun dagelijkse problemen op te lossen. We moeten uitleggen waarom de institutionele oplossingen die wij voorstellen goed zijn voor de Europese Unie. De voorgestelde maatregelen zullen tot grotere solidariteit en zorg voor elkaar leiden, met groter respect voor de zaken waarvoor we in elk van onze landen staan.
Jan Andersson
(SV) Ik ben het er volkomen mee eens dat elke lidstaat het recht heeft om zijn zegje te doen. Dat is een democratisch recht. Ik ben ook van mening dat het Verdrag van Lissabon in vele opzichten beter is dan het huidige Verdrag. Dat geldt voor de ruimte voor verdere uitbreiding en meer openheid, maar ook voor de rechten van werknemers.
Toen ik tijdens de campagne een bezoek aan Ierland bracht en met vertegenwoordigers van de vakbonden sprak, was er terechte zorg dat de relatie tussen de markt en sociale rechten momenteel niet in evenwicht is. Ook in Ierland werd er verwezen naar de arresten van het Europese Hof van Justitie in de zaken Laval en Rüffert. De twee meest ernstige gevolgen zijn: ten eerste dat gelijke behandeling niet langer meer van toepassing is na de arresten. Werknemers uit lidstaten met een laag loonniveau moeten tevreden zijn met het minimumloon en krijgen geen gelijke beloning. Ten tweede is het recht om te staken op een volslagen onacceptabele wijze ingeperkt.
De Raad en de Commissie moeten vat zien te krijgen op deze kwesties. Het is een kwestie van evenwicht tussen een sociaal Europa en een Europa van de markt. Als we hier niet het juiste evenwicht vinden, zullen onze mensen de EU de rug toekeren. We dragen hier allemaal, alle drie de instellingen, onze verantwoordelijkheid en snel handelen is geboden.
Tunne Kelam
(EN) Mijnheer de Voorzitter, respect voor de Ierse kiezers is geen probleem, maar we moeten hetzelfde respect hebben voor de besluiten die door achttien democratisch gekozen nationale parlementen zijn genomen en verder hetzelfde respect tonen voor de acht resterende lidstaten door ook hen in alle vrijheid over het Hervormingsverdrag te laten stemmen. Met alle respect voor de Ierse uitslag, de EU van 27 lidstaten kan niet in politieke gijzeling worden genomen door een beperkt aantal tegenstanders van het Verdrag van Lissabon. Er is geen alternatief voor de EU-hervormingen. Ja, Europa kan stoppen, maar de wereld om ons heen zal niet stoppen vanwege ons en het meest dramatische slachtoffer van deze uitslag zal de solidariteit van Europa zijn: ons gemeenschappelijke buitenlands en veiligheidsbeleid en de energiesolidariteit.
Er is ook een ethische dimensie waar we op moeten ingaan. Dit referendum herinnert ons eraan dat we ons geloofwaardig moeten inzetten voor onze voornaamste waarden. Onze burgers raken wellicht nooit volledig op de hoogte van de details van de Verdragen, maar men kan het altijd aan hen overlaten om een onderscheid te maken tussen integriteit en echt commitment aan de ene kant en halve waarheden en Realpolitik aan de andere kant. In plaats van leiders die van de ene nationale verkiezing naar de andere leven, in plaats van zich te buiten te gaan aan consumentendemocratie die er op gericht is om steeds meer geld uit Europa te halen, hebben we leiders nodig die een appel kunnen doen op onze burgers: "Wat kun jij in de eerste plaats doen voor Europa?” En geloof me, als we dergelijke leiders hebben, dan zullen we de burgers vinden die ons zullen steunen.
Libor Rouček
(CS) Dames en heren, zes maanden geleden hebben 27 staats- en regeringshoofden zich ertoe verplicht om het Hervormingsverdrag te ratificeren door hun handtekening onder dat document te zetten. Ik wil dat de Europese Raad daaraan wordt herinnerd op zijn vergadering van donderdag. In het bijzonder wil ik dat de Tsjechische minister-president, Mirek Topolánek, wordt herinnerd aan de plicht om de ratificatie uit te voeren. Hij stelt, min of meer net als de Tsjechische president, dat het Verdrag van Lissabon dood is en dat het geen zin heeft om door te gaan met de ratificatie. Ik zou in het bijzonder een beroep willen doen op de minister-presidenten die tot de fractie van de Europese Volkspartij behoren om de Tsjechische minister-president aan zijn plicht te herinneren en aan de verantwoordelijkheid van een land dat binnenkort het voorzitterschap op zich zal nemen. Aangezien de Tsjechische Republiek op 1 januari 2009 het voorzitterschap van de EU overneemt, ligt het laatste hoofdstuk van het ratificatieproces, de oplossing van het hele probleem van het Verdrag van Lissabon, uitgerekend op de schouders van dat land. Ik zeg opnieuw dat ik graag zou zien dat de Europese Volkspartij de Tsjechische minister-president aan zijn plicht herinnert.
Monica Maria Iacob-Ridzi
(RO) De Europese Raad die we vandaag voorbereiden is beslissend voor de toekomst van Europa. Een van de meest welvarende landen van Europa en een representant van economisch succes doordat het de Europese integratieprocedures heeft geïmplementeerd heeft "nee” gezegd tegen het Verdrag van Lissabon. Tegelijkertijd hebben achttien Europese landen dit document aangenomen, merendeels dezelfde achttien die ook "ja” hebben gezegd tegen het Grondwettelijk Verdrag.
Ik ben eveneens zeer teleurgesteld over de uitslag van het referendum in Ierland, net als vele van de vorige sprekers. Toch moet de Europese Unie doorgaan met de hervormingen die noodzakelijk voor haar zijn. Een Europa van verschillende snelheden, waarvoor zelfs al sinds het Verdrag van Amsterdam procedures zijn, en met welomschreven uitsluitingsmogelijkheden, is de enige manier waarop we op dit moment voorwaarts kunnen gaan. De kans die Ierland heeft gehad om zich te ontwikkelen moet ook aan de landen worden geboden die zich onlangs bij de EU hebben aangesloten, zoals Roemenië. In tijden als deze moeten we onthouden wat ons bindt en ons opnieuw groeperen rond de dingen die ons binden en ons een reden geven om voorwaarts te gaan.
In zijn beroemde toespraak ten gunste van een Verenigde Staten van Europa heeft sir Winston Churchill gezegd dat, als Europa eens verenigd zou zijn in het delen van zijn gemeenschappelijke erfenis, er geen grenzen zouden zijn aan het geluk, de welvaart en roem waarin zijn volk zich kon verheugen. Ik geloof in dit visioen en tegelijkertijd weet ik dat er grote inspanningen verricht moeten worden om dat te bereiken. En toch mag dit ons er niet van weerhouden om door te gaan.
Othmar Karas
(DE) Mijnheer de Voorzitter, we hebben verbeteringen nodig, geen rechtvaardigingen! Maar het moet duidelijk gezegd worden dat de nationale regeringen de hoofdverantwoordelijkheid dragen voor de stemming jegens de EU in onze lidstaten. Eén ding moet er uit de EU-top van morgen en overmorgen komen: een verontschuldiging van onze staats- en regeringshoofden aan de burgers van hun lidstaat voor hun onoprechte omgang met de besluiten van de Gemeenschap, voor de ontoereikende informatie aan hun burgers en de communicatie met hen, voor het gebrek aan moed en waarachtigheid wat betreft hun medeverantwoordelijkheid voor Europese besluiten.
Europees beleid is binnenlands beleid. Het moet daarom ook een integraal bestanddeel van het informatie- en communicatiebeleid van de overheid worden. De Europese Unie tot zondebok maken voor alle problemen, in plaats van medeverantwoordelijkheid op zich te nemen, en twee weken voor een referendum de bevolking om instemming te vragen is oneerlijk, onverantwoordelijk en onoprecht. Dames en heren, er moet hier wat verbeteren!
Ioan Mircea Paşcu
(EN) Mijnheer de Voorzitter, het Ierse "nee” is een indicatie dat een niet eerder vertoond en succesvol experiment in de wereldpolitiek, de EU, in moeilijkheden zit. Maar een referendum moet, om echt iets te zeggen over de wil van het volk, worden voorafgegaan door een informatiecampagne. In het Ierse geval kunnen we dat afmeten aan de mate van overeenstemming of het totale gebrek eraan, tussen het Verdrag van Lissabon en de argumenten die ertegenin zijn gebracht.
Uiteraard dwingt de democratie ons om rekening te houden met de Ierse uitslag, wat we ook doen. Maar evenzeer geldt dat democratie niet kan worden uitgeoefend ten koste van de rechten van de anderen, namelijk degenen die het Verdrag van Lissabon reeds hebben geratificeerd en, wat het belangrijkste is, zij kan niet worden misbruikt om de meerderheid door een minderheid te laten chanteren.
Ik ben bang dat het Ierse "nee” bestaande tendensen om beleidsmaatregelen van de Gemeenschap te hernationaliseren eerder aanmoedigt dan ontmoedigt, doordat het juridisch vacuüm wordt verlengd waarin de EU zich sinds de verwerping van het Grondwettelijk Verdrag bevindt.
Ik zou willen afsluiten door te zeggen dat ik het, als lid van het Europees Parlement uit een voormalig communistisch land dat veel moeite heeft gedaan om tot de Unie te worden toegelaten, verschrikkelijk zou vinden als het communisme langer zou hebben geleefd dan de Europese Unie.
Mirosław Mariusz Piotrowski
(PL) Mijnheer de Voorzitter, het lijkt erop dat alle overeenkomsten die in Lissabon tot stand zijn gekomen tot mislukken zijn gedoemd. De Lissabonstrategie en het Verdrag van Lissabon zijn beide uiteindelijk een fiasco geworden.
Afgelopen week heeft Ierland het Verdrag van Lissabon in een referendum afgewezen. Dit betekent dat het document nu dood is. Op de komende top zal vastgesteld moeten worden of er enige hoop is dat het Verdrag nieuw leven kan worden ingeblazen. Het Europees Parlement zou een duidelijk signaal moeten uitzenden dat het de regels van de democratie accepteert, ook al zijn sommige leden misschien niet gelukkig met de uitkomst. Het Ierse volk beledigen en dwingen is onaanvaardbaar. Een manier om aanvaardbare druk uit te oefenen is door het proces van het ratificeren van het Verdrag in andere landen voort te zetten. De extreme en onverantwoordelijke opmerkingen waarin de mogelijkheid wordt geopperd dat zo'n vermeend arrogant land uit de Unie wordt gezet zijn een reden voor grote schrik.
Wij hopen dat de Europese Raad zal nadenken over een nieuwe en meer democratische formule voor de Europese Unie.
Marie Anne Isler Béguin
(FR) Mijnheer de Voorzitter, we weten allemaal dat de democratie geen lange, kalme rivier is, maar we weten ook dat we de democratie hebben gekozen om onze samenleving in te richten. Daarom verschilt het Ierse "nee” voor mij niet van het Franse "nee” of het Nederlandse "nee”, maar net als in 2005 hebben we niet weten uit te leggen waarom Europa goed is voor onze burgers. We hebben hen niet weten gerust te stellen met betrekking tot de ecologische crisis die hen vol treft. Ik ben echter niet voor speculeren en ik geloof dat we tot het einde van de ratificatie moeten wachten. Ik zou daarentegen de Raad willen vragen om een sterk signaal aan de burgers te geven om te laten zien dat er een oprecht verlangen is naar transparantie en een verlangen om de democratie te versterken met betrekking tot onze medeburgers. Ik vraag aan de Raad of hij zijn deuren wil openen en ik doe het verzoek om de voorzitterschappen van de Commissie en de Raad tegelijk met de Europese verkiezingen aan te wijzen. Ja, dat zou een sterk signaal zijn en we hebben geen ratificatie van het Verdrag nodig om dat soort veranderingen door te voeren.
Mairead McGuinness
(EN) Mijnheer de Voorzitter, dit is een levendig debat en een waarnaar ik zeer aandachtig heb geluisterd. Ja, de Ieren hebben gesproken en ze hebben "nee” gezegd. Maar een van de dingen die mij zeer verontrusten, is dat degenen die "nee” hebben gestemd het idee hadden dat daar geen risico's aan verbonden waren; ze hadden wellicht het idee dat de status-quo zou zegevieren. Nu is heel duidelijk geworden uit dit debat dat andere landen menen dat hun ratificatieproces via het parlement net zo geldig is en dat dat voortgezet zal worden.
Er zal dus een soort dilemma voor Ierland en de Ieren zijn wanneer ze naar de situatie kijken als 26 lidstaten ratificeren en het is dringend nodig dat onze taoiseach, Brian Cowen, de komende dagen naar voren komt met op zijn minst een beschouwing en misschien wel voorstellen over de weg vooruit.
Mag ik me in het bijzonder tot Kathy Sinnott richten, die naar mijn menig met enkele tamelijk verschrikkelijke argumenten campagne heeft gevoerd om "nee” te stemmen? Mag ik tegen haar zeggen, wat betreft deze bezorgdheid over een verlies van waarden in Ierland, dat we Europa niet de schuld kunnen geven van het verlies van waarden in Ierland. We hebben dat zelf gedaan en laten we ermee ophouden om de verantwoordelijkheid op de Europese Unie af te schuiven en misschien eens kijken naar onze eigen materialistische waarden in Ierland en elders.
Genowefa Grabowska
(PL) Mijnheer de Voorzitter, ik ben er vast van overtuigd dat het proces van het ratificeren van het Verdrag van Lissabon voortgezet moet worden. Voor de landen die het document ondertekend hebben is dit een internationale juridische plicht, die voortvloeit uit het Verdrag van Wenen inzake het verdragenrecht.
Het Verdrag biedt een kans om essentiële hervormingen van de Unie door te voeren. Hierdoor wordt het bijvoorbeeld mogelijk dat er in Europa een gemeenschappelijk energiebeleid wordt ontwikkeld. Een dergelijk beleid is zeer belangrijk voor de Unie en ook voor mijn land, Polen. Het zou energiezekerheid garanderen voor al mijn medeburgers. Ik vertegenwoordig Silezië, dat vijf miljoen inwoners telt. Voor mijn regio zou een dergelijk beleid een kans zijn op vooruitgang en ontwikkeling, omdat Silezië rijk is aan energiebronnen.
Ik stel daarom de vraag: moet dit alles worden gedwarsboomd door het Ierse "nee”? Ik respecteer de uitslag van het referendum in Ierland, maar tegelijkertijd vind ik het moeilijk te accepteren dat de stemmen van 109 964 Ieren, te weten het verschil tussen de "nee-” en de "ja-stemmen”, de toekomst van mijn land, mijn regio en in wezen de toekomst van de Europese Unie zouden kunnen bepalen. Ik vind niet dat dat dit zou mogen gebeuren.
Tobias Pflüger
(DE) Mijnheer de Voorzitter! Ik wil uitdrukkelijk de Ierse bevolking en ook de CAEUC in Ierland bedanken, die campagne heeft gevoerd tegen het Verdrag van Lissabon. Dit Verdrag is intussen drie keer afgewezen: een keer in Frankrijk, een keer in Nederland en nu, in enigszins gewijzigde vorm, in Ierland. Het is noodzakelijk dat dit eindelijk geaccepteerd wordt. Mij schiet Bertolt Brecht te binnen, die ooit gezegd heeft: "Zou het in dat geval niet eenvoudiger zijn dat de regering het volk oplost en een ander kiest?” Zo begrijp ik een reeks uitspraken die hier zijn gedaan. In Ierland werd inhoudelijk gediscussieerd over het Verdrag, in het bijzonder over de neoliberale oriëntatie, de militarisering en bovenal het ondemocratische karakter ervan.
Ik geloof dat het noodzakelijk is dat deze uitslag gewoon geaccepteerd wordt. Het Verdrag is dood en we hebben een ander Verdrag nodig! We zullen zeker nota nemen van de reeks ondemocratische uitspraken die hier zijn gedaan en ze documenteren.
Janez Lenarčič
fungerend voorzitter van de Raad. - (SL) Het woord dat vandaag in deze Kamer het meest frequent gehoord - en gelezen - is, is "respect”. Ik hoop dat u mij toestaat hier aan toe te voegen dat we ook bepaalde feiten moeten respecteren en ik zou graag het volgende willen onderstrepen.
Ten eerste, ratificatie van een nieuw Verdrag over de Europese Unie valt binnen de exclusieve bevoegdheid van de lidstaten. Exclusieve. De Raad speelt absoluut geen rol in deze processen en het voorzitterschap nog minder.
Volgend feit: elk lidstaat voert dit proces uit overeenkomstig zijn eigen regels, die die staat op zijn eigen onafhankelijke en soevereine manier formuleert. Dit brengt ons wellicht naar het punt waar het om draait. Bepaalde lidstaten hebben de parlementaire ratificatie uitgevoerd of zullen dat doen en één lidstaat is gebonden aan een referendum. Toch betekent dat niet dat er iets mis is met parlementaire ratificatie. Ik verwerp ten zeerste de beweringen van hen die menen dat parlementaire ratificatie onvolmaakt is of minder democratisch dan een referendum. Dat is niet waar. Dat is niet waar. Er is absoluut niets mis met parlementaire ratificatie. Vanuit het standpunt van de Europese Unie is dit volkomen gelijk aan andere democratische processen.
Derde feit: elke lidstaat spreekt voor zichzelf. De Ierse kiezers hebben voor Ierland gesproken. Zij hebben niet voor een andere lidstaat gesproken. Dit betekent dat elke andere lidstaat precies hetzelfde recht heeft. Achttien lidstaten hebben het Verdrag van Lissabon reeds geratificeerd, de andere hebben nog geen uitspraak gedaan, en het voorzitterschap is van mening dat de ratificatie moet worden voortgezet. Degenen die beweren dat het Verdrag van Lissabon dood is, degenen die een onmiddellijke stopzetting van het ratificatieproces eisen, ontkennen het recht van de lidstaten om voor zichzelf te spreken, hetzelfde recht dat ze in het geval van Ierland zo vurig verdedigen.
(Applaus)
Vierde feit: we hebben deze situatie reeds eerder meegemaakt en hebben toen een oplossing gevonden. Ook in dit geval zullen we een oplossing vinden, die is gebaseerd op de redenen waarom deze situatie is ontstaan, maar het voorzitterschap wil hier niet over speculeren. Het voorzitterschap wil niet meegesleurd worden in een discussie of het Verdrag misschien te ingewikkeld was, of er iets mis is gegaan met de communicatie, of dat er misschien, zoals de heer De Rossa heeft benadrukt, heel veel leugens werden verkondigd. Nee, we zullen het aan onze Ierse collega's overlaten om de redenen voor een dergelijke uitkomst te analyseren en ook om hun visie voor te stellen op een mogelijke uitweg. En we zullen die uitweg vinden, daar ben ik zeker van. We zullen hem vinden. En de Europese Raad die morgen vergadert markeert het begin van onze zoektocht naar die uitweg.
En het laatste feit: het punt op de agenda voor de ochtendzitting van vandaag was niet de uitkomst van het Ierse referendum, maar de voorbereidingen voor de Europese Raad. Het voorzitterschap zal de discussie in de Europese Raad op deze manier voeren dat Europa niet tot stilstand is gekomen, dat Europa blijft functioneren en daarom zullen we talrijke andere onderwerpen aansnijden overeenkomstig de geplande agenda.
We zullen ingaan op het probleem van de voedsel- en olieprijzen, we zullen ingaan op economische, sociale en milieuonderwerpen, we zullen ingaan op de uitdagingen op het gebied van de internationale ontwikkeling en we zullen ingaan op de kwestie van de westelijke Balkan. Hier wil ik ook graag de vraag van de heer Titley beantwoorden - er zijn geen directe implicaties voor het uitbreidingsbeleid van de Europese Unie, dat zal worden voortgezet evenals het Europese nabuurschapsbeleid en andere beleidsmaatregelen.
Dank u allen en dank in het bijzonder aan degenen die hun standpunten over deze andere onderwerpen naar voren hebben gebracht. Ik heb er het volste vertrouwen in dat de Europese Raad met succes zal verlopen.
(Applaus)
Margot Wallström
vicevoorzitter van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik zou de geachte leden willen bedanken voor al hun zeer interessante bijdragen. Uiteraard is dit de juiste arena voor een debat over democratie en respect voor stemuitslagen.
De Ieren hebben "nee” gestemd, dus waarom is het dan niet voorbij? Waarom zegt de EU niet gewoon: "Het Verdrag is dood, laten we verder gaan”? Hoe komt het dat sommige mensen en sommige lidstaten er op staan om hun eigen ratificatieprocedure uit te voeren? Hoe komt het dat we er op staan dat we terugkomen op de redenen waarom we dit hele debat zijn begonnen over een nieuw Verdrag voor de Europese Unie?
Ik hoop dat u me toestaat hier enkele woorden over te zeggen omdat, en vergeet dat niet, de Europese leiders veel politiek kapitaal hebben geïnvesteerd in deze hele procedure. Het heeft veel tijd en een hoop energie gekost om de onderliggende kwesties te bespreken en de problemen achter de noodzaak van een nieuw Verdrag, om een nieuwe machinerie te ontwerpen voor een Europese Unie die in kort tijd zo drastisch veranderd is.
Mag ik drie redenen noemen waarom wij vinden dat een nieuw Verdrag nodig is.
Ten eerste zou het Handvest van de grondrechten hierdoor wettelijk bindend worden. Europa gaat niet alleen over de interne markt - zoals iemand heeft opgemerkt - maar ook over de rechten van personen en de rechten van werknemers.
Een tweede reden is uiteraard dat we met één luide stem in de wereld willen kunnen spreken, dat we sterker willen zijn op het internationale toneel en wel op basis van onze waarden. We willen opstaan op het internationale toneel om te vechten voor duurzame ontwikkeling, om te praten over de olieprijzen, conflictpreventie en andere belangrijke kwesties. Dit is een van de redenen achter de discussie over een nieuw Verdrag.
De derde reden is uiteraard dat we de Europese Unie democratischer willen maken. Hoe ironisch is het, voor degenen die spreken over het respecteren van het "nee” en de uitslag, dat het Verdrag in feite meer macht aan het direct gekozen Europees Parlement zou geven. Het zou een grotere betrokkenheid van de nationale parlementen betekenen en zou betekenen dat de Raad zijn beraadslagingen in het openbaar moet houden, met het burgerinitiatief als een van de belangrijkste elementen in een hoofdstuk over de participatieve democratie, wat een nieuwe verbetering is in het Verdrag.
De T-shirt-partij daarboven draagt de tekst "Respecteer het 'nee'”. Dat doe je volgens mij ook door op de hoogte te zijn van wat het Ierse volk bezighoudt. Het betekent begrijpen waarom ze "nee” hebben gestemd. Zij hebben hun eigen interpretatie, maar ik denk dat het heel belangrijk is dat de Ierse regering, met behulp van onze Eurobarometer-opiniepeilingen, beter kan begrijpen wat hun zorgen zijn en of we daar iets aan kunnen doen.
Is dat niet de gedachte achter democratie? Dat het de weg vooruit is - hun argumenten begrijpen, met de andere lidstaten werken en ook hun respect te krijgen voor de problemen die we, hopelijk, samen kunnen oplossen. Zoals we ook na het "nee” in het Franse en Nederlandse referendum hebben gedaan, hebben we reeds een Eurobarometer-enquête gehouden, wat volgens mij ook helpt om te begrijpen voor welke opgaven een referendum ons in het algemeen stelt. Een referendum houden heeft zowel positieve als negatieve kanten - of beter gezegd vanuit democratisch oogpunt, zijn uitdagingen. Nadat de kiezers zo'n ingewikkelde, omvangrijke tekst is voorgelegd als een nieuw internationaal Verdrag is er uiteraard ruimte voor verschillende interpretaties van de uitkomsten.
We moeten beter inzicht krijgen in wat de Ieren hebben gezegd, waar ze bang voor zijn en waar ze op hopen. Ik begrijp reeds uit de voorlopige uitkomsten dat dit geen algemeen "nee” tegen Europa is. Het betekent ook dat we hun rol in een Europese Unie begrijpen en respecteren.
Het positieve aan het houden van een referendum is dat je ook met de burgers moet communiceren en hen moet informeren, met alle uitdagingen van dien. Ik denk dat iedereen kan zien dat we ook moeten analyseren wat we kunnen verbeteren op het gebied van de communicatie en informatie aan de burger. Ik heb altijd gezegd dat communicatie een instrument voor de democratie is. Dit moet zijn gebaseerd op het recht van de burger om te weten wat er speelt op Europees niveau, wat er besloten is en hoe burgers hun zegje kunnen doen. Dat werk moet verder worden geïntensiveerd en daarom zal ook de Commissie doorgaan met waar we enkele jaren geleden aan zijn begonnen, Plan "D” genaamd, met de "D” van Debat, Dialoog en Democratie. Dat zal worden gebaseerd op het idee dat de burgers eigenaar zijn van het EU-beleid ...
De Voorzitter
Mevrouw de commissaris, dames en heren, ik begrijp dat er enig rumoer is omdat er vele collega's de zaal binnenkomen, maar ik zou degenen die binnenkomen willen vragen niet te blijven staan praten, omdat vele collega's graag de conclusies van de commissaris willen horen.
Margot Wallström
vicevoorzitter van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik probeer samen te vatten dat we ernaar toe moeten dat de burger zich eigenaar voelt van de beleidsmaatregelen van de EU, dat we ze begrijpelijk en relevant moeten maken en ervoor moeten zorgen dat de instellingen van de EU rekenschap afleggen aan en betrouwbaar zijn voor degenen die zij dienen.
We moeten een breed en permanent debat voeren over de toekomst van de Europese Unie tussen de democratische instellingen van de EU en de burgers, op zowel nationaal als EU-niveau, en we moeten de burgers mondig maken door hun toegang te geven tot informatie, zodat ze goed geïnformeerd kunnen discussiëren over de Europese Unie. We hebben reeds voorgesteld om daar een kader voor te ontwikkelen, waarop Jo Leinen reeds heeft gewezen - en dank daarvoor. Ik dank de heer Lenarčič voor zijn pogingen hiervoor een oplossing te vinden.
Ik dank het Parlement voor zijn steun bij onze pogingen om effectiever met de burgers te communiceren, omdat we dit serieus moeten aanpakken en er de middelen en het kader aan moeten geven dat we nodig hebben om ook samen met de lidstaten hieraan te werken en uiteraard om onze teksten en onze besluiten zo leesbaar mogelijk te maken.
We heb een debat gevoerd over het geconsolideerde Verdrag. De Raad heeft er te lang over gedaan om een geconsolideerd Verdrag te accepteren en te publiceren, maar uiteindelijk is dat toch gelukt en dit is uiteraard één instrument waarmee we onze burgers beter kunnen bereiken.
We moeten conclusies blijven trekken en lessen blijven leren, ook uit het Ierse voorbeeld en het "nee” accepteren. We kunnen dat het beste doen door precies te weten wat hun zorgen waren, door samen oplossingen te vinden en de andere lidstaten ook hun zegje te laten doen. Ik hoop dat dit debat ook als input zal dienen voor de vergadering van de leiders van morgen en vrijdag. Ik dank u zeer voor een goed en constructief debat.
(Applaus)
De Voorzitter
Dank u, commissaris.
Het debat is gesloten.
Ik wil het Huis laten weten dat Hans-Peter Martin gevraagd heeft een persoonlijke verklaring af te leggen krachtens artikel 145 van het Reglement. Zoals in artikel 145 wordt voorzien, zal ik de heer Martin het woord geven wanneer de notulen van deze zitting ter goedkeuring worden voorgelegd.
Schriftelijke verklaringen (Artikel 142)
Jim Allister  
schriftelijk. - (EN) Ik feliciteer de kiezers van de Republiek Ierland van harte dat zij overtuigend de in een nieuw jasje gestoken Grondwet hebben verworpen. Hierdoor hebben ze miljoenen democraten in Europa die geen inspraak hebben gekregen door de totalitaire poging van de EU-elite om het Verdrag van Lissabon aan ons allen op te dringen, flink geholpen. De uitdaging is nu of iemand uit de elite zo eerlijk en integer is om toe te geven dat het Verdrag dood is. Lissabon heeft zijn eigen overlevingstest bepaald: unanieme ratificatie. Het is op spectaculaire wijze voor deze test gezakt. Net als zijn voorganger, de Grondwet, is het gestrand op de rots van de democratie. In plaats van dat ze nu de realiteit onder ogen zien, vrees ik dat we opnieuw een samenzwering van Brussel zullen zien om voorbij te gaan aan het volk. Als u dat doet, zult u uiteindelijk met hetzelfde lot geconfronteerd worden. Bespaart u zich dus de moeite en geef toe dat het Verdrag dood is en er geen vooruitzicht op wederopstanding is.
Costas Botopoulos  
schriftelijk. - (EN) In deze tijden van crisis en institutionele onzekerheid vind ik dat ik het Verdrag van Lissabon moet prijzen. Ik weet niet of het ooit in werking zal treden, maar als men populisme wil vermijden dan moet men zeggen dat het een goed Verdrag is. Uiteraard is het niet zo democratisch tot stand gekomen en besproken als het Grondwettelijk Verdrag. Uiteraard is het geen perfecte tekst; de perfecte tekst bestaat niet. Uiteraard is het te ingewikkeld, maar welk Europees verdrag is dat niet? Mensen die zeggen dat ze het niet begrijpen laten in feite zien dat ze geen vertrouwen in hun leiders hebben. Maar het is een tekst die de democratie in Europa bevordert. Europa zou er meer open, efficiënter en socialer door worden. Een simpel voorbeeld: zou het van kracht zijn, zou het Handvest van de grondrechten van kracht zijn, dan zou het Hof van Justitie de besluiten in de zaken Viking en Laval niet hebben kunnen nemen, die zo nadelig voor de werknemers zijn. We hebben dus meer Europa nodig, niet minder. Meer democratie. Meer politiek. Als socialisten hebben we nu de plicht om voor het volk uit te lopen en uit te leggen welk soort nieuw en ander Europa we willen.
Alexandra Dobolyi
schriftelijk. - (HU) Ik ben een van die mensen die denken dat het in Europa nooit meer zo zal worden als voordat de Ieren "nee” stemden. Eén ding dat we zeker niet kunnen doen, is de uitkomst van het Iers referendum negeren. Ik ben echter ook een van die mensen die vindt dat we door moeten gaan met het ratificatieproces; elke lidstaat heeft evenveel recht zijn mening te geven over de gemeenschappelijke toekomst van Europa.
We moeten deze gecompliceerde puzzel oplossen door enerzijds te luisteren naar de stem van de Ierse burgers, en anderzijds de positie van alle andere lidstaten die voort willen gaan langs de gemeenschappelijke Europese weg, goed te overwegen.
De vergelijking is moeilijk en we moeten elke gelegenheid aangrijpen voor een evaluatie. Daar hebben we alle 27 lidstaten voor nodig. Ik denk dat de 27 lidstaten een gemeenschappelijke oplossing dienen te vinden en een gemeenschappelijke beslissing dienen te nemen over de volgende stap.
Zoals commissaris Barroso al zei: "27 lidstaten tekenden het Verdrag; we moeten ons tot het uiterste inspannen om ervoor te zorgen dat 27 lidstaten een weg vooruit vinden”. We moeten een oplossing zoeken, een manier om de impasse te doorbreken.
Titus Corlăţean
schriftelijk. - (RO) Het Europees proces moet verdergaan.
De stem van de Ierse burgers voor de verwerping van het Lissabon-Verdrag moet worden gerespecteerd.
Tegelijkertijd moeten we rekening houden met de grotere belangen die alle burgers in de Europese Unie hebben bij het efficiënter maken van de Europese structuur, alsmede bij het doorgaan van het uitbreidingsproces van de Unie.
De Ierse burgers hebben niet alleen rechten, maar ze hebben ook verplichtingen jegens de EU. Ze moeten zich bewust zijn van alle consequenties die het verwerpen van het Lissabon-verdrag voor hen kan hebben.
De Ierse burgers zullen moeten beslissen bij een nieuw referendum of ze uit de Europese Unie stappen of dat ze op basis van het Lissabon-verdrag in de EU blijven.
Het stopzetten van het Europees proces door een beroep te doen op de "ongeschonden soevereiniteit” van de Ieren betekent het stopzetten van de natuurlijke aspiraties van de burgers van Kroatië, de Republiek Moldavië etc. om toenadering tot de EU te zoeken.
Net als Ierland en de Ierse politieke afgevaardigden het recht te vechten voor de wensen van hun burgers, mag Roemenie zich inzetten voor de toetreding van de Republiek Moldavië tot de Europese Unie.
Ilda Figueiredo
schriftelijk. - (PT) Na de overwinning van de nee-stemmers in het Ierse referendum over het Lissabon-verdrag hadden de leiders van de Europese Unie moeten erkennen wat duidelijk was: dat het Lissabon-verdrag heeft gefaald. Ze weten dat als een lidstaat een verdrag niet ratificeert, het niet van kracht kan worden. Dat zijn de regels. Ook dient opgemerkt te worden dat deze afwijzing volgt op twee andere identieke resultaten in Frankrijk en Nederland naar aanleiding van de zogenaamde Europese grondwet, die de voorloper was van het Lissabon-verdrag.
Maar het enige dat de Voorzitter van de Europese Commissie erkende was dat het tijd en inspanning kost om het probleem dat door het Ierse referendum werd veroorzaakt op te lossen. Hij probeert de schuld voor de deur van de Ieren te leggen en ziet niet in dat het probleem het gevolg is van het diepe wantrouwen tegenover de legitimiteit van het neoliberale, militaristische en federale beleid dat wordt nagestreefd.
De Europese Raad moet derhalve deze week een principiële vraag zien te beantwoorden: of ze het ratificatieproces van het Lissabon-verdrag vaarwel moet zeggen, omdat dit een doodgeboren kindje is, of dat ze een discussie moet aanzwengelen over de echte redenen achter de ontevredenheid van de mensen, en de noodzakelijke politieke wijzigingen moet aanbrengen om de huidige crises te bezweren, met andere woorden grotere sociale gerechtigheid promoten en meer rechtszekerheid in de werkgelegenheid aanbrengen, speculatieve winsten en prijzen bestrijden en prioriteit geven aan het gevecht voor sociale insluiting.
Petru Filip
schriftelijk. - (RO) De stem die de Ieren onlangs uitbrachten werd in de Europese gemeenschap op verschillende manieren geïnterpreteerd, en de toespraken in het Parlement bevestigen de moeilijkheden die deze uitkomst kan opleveren.
Ik zou graag kort even willen refereren aan de problemen waarvoor de stem van de Ierse burgers kan zorgen in de publieke opinie van de landen die onlangs tot de EU zijn toegetreden, vooral de Oost-Europese landen. De burgers van deze landen zullen maar moeilijk kunnen begrijpen waarom ze deze Europese normen, die zulke economische offers oplegt aan hun nationale structuur, verplicht tot de hunne moeten maken, en ook nog eens een reeks algemenen beleidslijnen die burgers als veel te restrictief ervaren voor de economische fase waarin deze landen zich nu bevinden.
Wat ik hier graag zou benadrukken, is dat elke poging om een uitzonderlijke behandeling binnen het kader van de Gemeenschap te introduceren zeker zijn weerslag zal hebben op de politieke verkiezingen van 2009, en misschien wel aanleiding zal geven tot radicalisering van het electoraat dat zeer enthousiast stemde voor de toetreding van deze landen tot de EU.
Gyula Hegyi
schriftelijk. - (HU) Er zijn veel manieren om het Ierse referendum te interpreteren. Het is een overwinning voor volkssoevereiniteit: dit is een simpel feit dat zich niet laat ontkennen. Tegelijkertijd wist een meerderheid van de kiezers niet waar ze voor stemden, zoals bleek uit het feit dat voorstanders van de nee-campagne refereerden aan historische ongenoegens die in feite door het lidmaatschap van de Europese Unie zijn opgelost. We kunnen het als een onrecht beschouwen dat 53 procent van de kiezers in een betrekkelijk klein land de macht heeft zesentwintig andere landen te weerhouden hun samenwerking te verdiepen en de Europese droom te vervullen. Een ding is echter zeker, en dat is dat we in de toekomst de integratie op een intelligentere, overtuigendere en makkelijker te begrijpen manier moeten bespreken met de burgers van de Europese Unie. Daarom initieert de Commissie cultuur en onderwijs van het Europees Parlement een verslag met de werktitel "Actieve dialoog met burgers in Europa”. Mij is gevraagd dit verslag op te stellen. Ik vraag mijn collega's ons werk te steunen door hun ideeën te delen; laten we onze gedachten bundelen, zodat we niet alleen het onderwerp integratie en samenwerking gaan begrijpen en omarmen, maar we er ook voor gaan zorgen dat Europese burgers het beter begrijpen en het eveneens gaan waarderen.
Mieczysław Edmund Janowski
schriftelijk. - (PL) Vandaag bespreken we de toekomst van de Europese Unie. Dat doen we naar aanleiding van de emoties die door de uitkomst van het referendum in Ierland zijn losgemaakt. Ik doe een beroep op alle betrokkenen, leden van het Europees Parlement en vertegenwoordigers van de Commissie en de Raad, zich ervan te onthouden de mensen in Ierland de les te lezen en ze te dreigen met een reeks vergeldingsmaatregelen zoals uitsluiting uit de Unie. De feiten zijn dat de Unie bestaat en de stem van de Ierse staat is geen stem tegen de Unie. Naar mijn mening is het een uitdrukking van verzet tegen het document met de naam Hervormingsverdrag van Lissabon. Het Ierse volk verwierp de speciale hervormingsvariant die hun werd voorgeschoteld.
Het is zeer waarschijnlijk dat, als dezelfde vraag aan de burgers van andere landen in een referendum was gesteld, zij exact hetzelfde antwoord zouden hebben gegeven. Per slot van rekening valt het Verdrag niet te begrijpen, zelfs niet voor een geleerde burger van de Europese Unie. We zouden er goed aan doen als we ons af zouden vragen of dit geen nieuw signaal is dat de zogenaamde elite moet proberen de aanzienlijke kloof te overbruggen die er thans bestaat tussen burgers van de lidstaten en de leiders van politieke partijen op zowel nationaal als Europees niveau.
De desbetreffende bepalingen van de internationale wetgeving luiden in feite dat, wanneer ook maar een van de deeluitmakende landen van de overeenkomst de internationale overeenkomst niet accepteert, deze overeenkomst in die vorm niet bindend is. Dat is duidelijk, ongeacht wat we vinden van het document als geheel. Het volk van Ierland koos vrijelijk. We moeten hun besluit respecteren en positieve oplossingen vinden voor de toekomst van Europa. Zoals het gezegde luidt, vox populi, vox dei.
Anneli Jäätteenmäki
schriftelijk. - (FI) Crisis! Crisis! Weer roepen mensen dat de EU in een crisis verkeert, omdat de Ieren in hun referendum van donderdag 12 juni het Verdrag van Lissabon afkeurden. Het Verdrag kan alleen maar in werking treden als het door alle lidstaten is geratificeerd. De EU-leiders roepen om nieuwe oplossingen, maar er zijn er maar weinig die deze te bieden hebben.
Er zijn op zijn minst twee problemen. Het Verdrag van Lissabon is zo duister dat het bijna niet te begrijpen valt. Zou u bereid zijn het te tekenen? En bovendien wil de EU-elite duidelijk te snel verdergaan.
Nu is het tijd voor de kleine lidstaten om te handelen. Ze moeten erop staan dat elke lidstaat zijn eigen commissaris heeft. Dat was oorspronkelijk de wens van Finland en van tal van andere landen.
Het Verdrag van Lissabon zou, als het in werking trad, leiden tot een situatie waarin elke lidstaat vanaf 2014 om beurten een derde van de tijd zonder commissaris zou zijn. De tekst van het Verdrag is zo vaag dat in de praktijk kleine lidstaten kennelijk langer dan de grote lidstaten zonder commissaris zouden zijn. Volgens sommigen heeft Ierland het Verdrag deels vanwege de kwestie van de commissarissen verworpen.
De commissaris van Finland is van speciaal belang voor kleinere lidstaten, hoewel het de plicht van commissarissen is voor de belangen van de EU als geheel op te komen. In Finland is elke regio blij als ze haar "eigen” minister in het kabinet heeft.
EU-leiders moeten nu maar eens goed nadenken over wat de bron is van het groeiende wantrouwen onder het publiek van de EU. Heeft de Unie optimaal gehandeld in het belang van al zijn burgers? Heeft zij de samenwerking op verschillende terreinen versterkt en zich te snel uitgebreid?
Filip Kaczmarek
schriftelijk. - (PL) Het besluit van het Ierse volk heeft Europa in een lastig parket gebracht. Het bewijst ook dat Europa op een actieve democratie stoelt. Het lot van het Lissabon-Verdrag is geen uitgemaakte zaak. Er zijn in het verleden soortgelijke situaties geweest. In 1993 besloot Denemarken nog een referendum te houden, na een negatieve uitkomst van het ratificeringsproces rond het Verdrag betreffende de Europese Unie. Evenzo werd er besloten tot een tweede referendum in Ierland na de ramp omtrent de ratificatie van het Verdrag van Nice in 2001. Ik geloof sterk dat wij ook bij deze gelegenheid de uitkomst van het Ierse referendum moeten respecteren als de soevereine beslissing van Ierland. De Unie is gebaseerd op respect voor het recht van alle lidstaten om uiting te geven aan hun eigen wil. Er dient duidelijk te worden opgemerkt dat verwerping van het Verdrag niet betekent dat het Ierse volk tegen de Unie is.
De komende Europese Raad is een gelegenheid ons te bezinnen op de oorzaak en gevolgen van de situatie die is ontstaan. Zo'n bezinning zou zich niet moeten beperken tot het kapittelen en terechtwijzen van Ierland. De Raad, de Commissie en het Parlement moeten zich afvragen wat er gedaan kan worden om Europeanen in staat te stellen beter te begrijpen wat het Verdrag en de bedoeling van de elite inhoudt. Ik ben tegen nieuwe onderhandelingen over de Verdragshervorming. Europa moet geen Europa van twee of meer snelheden worden. Het moet haar eigen burgers bewijzen dat het een gemeenschappelijk project is, doordrenkt van solidariteit. Ik ben ervan overtuigd dat de Raad een oplossing zal vinden die acceptabel is voor die landen die het Verdrag al hebben geratificeerd, voor Ierland en ook voor de lidstaten die nog niet weten hoe ze verder moeten.
Bogusław Liberadzki
schriftelijk. - (PL) De uitkomst van het Ierse referendum verstoort het ratificatieproces van het Hervormingsverdrag. Het referendum diende er tevens voor om te benadrukken hoeveel zorg we aan ons grote Europese project moeten besteden om een Europa te creëren dat gekenmerkt wordt door vrede en solidariteit, een Europa dat het als haar belangrijkste taak ziet te zorgen voor het welzijn van haar burgers en een sterke rol te spelen op het economisch en politiek wereldtoneel. We weten nu wat het kost als we vergeten in dialoog te treden met onze samenleving om uit te leggen waar het bij integratie om gaat.
Het ratificatieproces moet doorgaan, en ik ben ervan overtuigd dat Ierland zich tot het uiterste in zal spannen de situatie op te lossen. Ik ben het eens met het standpunt van de heer Schulz, leider van de Socialistische fractie in het Europees Parlement, dat de manier waarop de Europese Commissie en de Europese Raad opereren een van de onderliggende redenen is voor de huidige stand van zaken. Het vergroten van de bevoegdheden van het Europees Parlement als democratisch instituut draagt wellicht beter bij aan het stroomlijnen van de Unie dan belangrijke verklaringen en programma's, waarvan laatstgenoemden immers niet doordringen tot de harten en gedachten van de burgers.
Marianne Mikko
schriftelijk. - (ET) Dames en heren, het "nee” van Dublin tegen het Lissabon-verdrag kwam als een verrassing omdat het met steun van de EU was dat Ierland een concurrerende economie heeft opgebouwd, de arbeidsmarkt wist te stabiliseren en een welvarende maatschappij wist op te bouwen. De Ieren hadden kunnen stemmen voor een sterkere, meer concurrerende Europese Unie, een die de belangen van de lidstaten meer dan vroeger diende.
Persoonlijk ben ik van mening dat het democratisch mag lijken het Verdrag van Lissabon aan een referendum te onderwerpen, maar schijn bedriegt. Interne problemen, waarbij de EU niet ingrijpt, creëerden onvermijdelijk spanningen die naar buiten moesten komen. Daarom is het makkelijk een duidelijke gelegenheid aan te grijpen om zijn ontevredenheid te uiten zonder op de middelen te letten. Ook kenmerkend voor de pseudodemocratie en de spanningen waaraan lucht werd gegeven, waren de opiniepeilingen die voor het referendum werden gehouden, waaruit bleek dat de mensen die "nee” stemden, niet op de hoogte waren van de feitelijke inhoud, of niet veel wisten van de betekenis van het Lissabon-verdrag.
Het is aan de Ierse politici om een antwoord te geven op de vraag "waarom?”. Ierland is steeds een van de succesvolste afnemers van EU-subsidies geweest. De Ieren staan bekend om hun pro-Europese houding. Des te ironischer is het derhalve dat we vanwege Ierland moeten stoppen met het bouwen aan een sterkere gemeenschappelijke toekomst.
Estland ratificeerde het Lissabon-verdrag een dag voor het Ierse referendum. Dat betekent dat, anders dan Dublin, Tallinn heeft meegeholpen aan de bouw van een gemeenschappelijke toekomst. Ik ben een fervent voorstander van het ratificatieproces, en ik denk dat Ierland een nieuwe poging zal ondernemen om de 500 miljoen burgers van Europa gerust te stellen en ook zij dragen de naam Europeanen met ere. Dublin heeft duidelijk wat te danken aan Europa.
Toomas Savi
schriftelijk. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, hoewel het resultaat van het Ierse referendum een grote teleurstelling was voor de Europese Unie, is het niet het goede moment om in paniek te raken en op jacht te gaan naar een zondebok. De Europese Raad staat op het punt zijn vergadering te houden op 19 en 20 juni in Brussel. We zouden eerst de tijd moeten nemen om naar de verklaringen van premier Brian Cowen te luisteren en naar zijn voorstellen aangaande de vraag hoe verder te gaan met Ierland.
Naar mijn mening moeten de overige acht lidstaten doorgaan met de ratificatie volgens plan, ondanks het Ierse "nee”.
Het Verdrag van Lissabon is onontbeerlijk voor de succesvolle voortzetting van het Europees Parlement. Het zou ondenkbaar zijn nieuwe onderhandelingen te beginnen, omdat de Europese Unie zich de afgelopen negen jaar heeft beziggehouden met onderhandelingen over haar toekomst. Het Verdrag van Lissabon creëert een beter te begrijpen, democratischere en efficiëntere Europese Unie en we kunnen dat niet zomaar opeens opgeven.
Esko Seppänen
schriftelijk. - (FI) Democratie betekent letterlijk "de macht van het volk”. Er kan geen democratie zijn zonder het volk en het is niet goed voor het volk om zonder democratie te zitten. In Ierland kon het volk over de nieuwe grondwet, het Verdrag van Lissabon, stemmen. Dat was democratie en de Ieren stemden "nee” namens alle andere staten. De uitslag bedroeg 53,4 procent nee-stemmen, tegen 46,6 procent ja-stemmen. In Ierland wilden ze niet dat de EU in de richting van een federatie ging, of gemilitariseerd werd, of dat de macht verder verschoof in de richting van de grote landen.
Het federatie-idee wordt gepromoot door mannen en vrouwen die slechte democraten zijn en slechte verliezers. Ze zijn begonnen deze instelling met geweld te doen herleven. Ze zeggen dat ze de kleine landen niet nodig hebben, als deze zich niet willen neerleggen bij juist die autoriteit van de grote landen. Zo bezondigen ze zich aan een verkeerde voorstelling van de Europese democratie.
De Ieren worden gekapitteld voor de manier waarop ze hun macht uitoefenden, maar niemand lacht de Hongaren uit, hoewel het Parlement aldaar ja stemde, zelfs voordat het onleesbare Verdrag hun was toegestuurd. Het besluit van het Ierse volk is democratie, maar dat van het Hongaars Parlement is dat niet.
Het verlangen naar een grondwet voor de EU komt niet voort uit de behoeften van de mensen, maar uit de wil de macht van de elite te steunen. Zonder referenda is het een coup, zowel in de kleine als in de grote landen.
Adrian Severin
schriftelijk. - (EN) Terwijl we landen als Kroatië, Turkije, Oekraïne en Moldavië buiten de deur houden, die maar al te graag lid willen worden, proberen we staten binnenboord te houden die zich afvragen of het zin heeft om lid van een sterke Unie te zijn. Het is oneerlijk, niet productief en valt niet te verdedigen dat we de eurosceptici beter behandelen dan de euro-enthousiastelingen.
Evenveel respect voor alle naties betekent dat we elke staat wijzen op zijn eigen verantwoordelijkheid. Het zou een belediging zijn en getuigen van een gebrek aan democratisch respect als we iemand proberen te bedriegen en te paaien met bedrieglijke protocollen en concessies teneinde zijn besluiten te wijzigen zonder zijn overtuigingen te wijzigen.
Het Ierse volk moet zich zoveel tijd gunnen als nodig is om zich te beraden op zijn Europese toekomst. Vroege verkiezingen zouden wel eens het beste kader voor zo'n bezinning kunnen vormen. De Ieren moeten hoe dan ook hun eigen tijd gebruiken en niet die van anderen. Daarom moeten we overwegen Ierland een interim-status te geven binnen de EU en de Europese integratie door laten gaan met minder staten.
Uiteindelijk moet het Ierse volk via een nieuw referendum de vraag beantwoorden of ze in de Europese Unie willen blijven op basis van het Lissabon-verdrag of dat ze een "chevalier role” willen spelen in de stormen van de wereldorde.
Czesław Adam Siekierski
schriftelijk. - (PL) De verwerping van het Lissabon-verdrag door het volk van Ierland heeft alle hoop op een snelle institutionele hervorming van de Europese Unie gesmoord. Het is de tweede keer dat zo'n kans werd gemist. Het werk werd in het verleden stopgezet door de negatieve uitkomsten van de eerdere referenda in Nederland en Frankrijk.
Ik vind dat het Ierse volk zeker niets te verwijten valt voor wat er gebeurde. Het feit dat ze tegen het Verdrag stemden, betekent niet dat ze zich negatief opstellen tegen de Europese Unie als geheel. Het Verdrag werd in Ierland verworpen vanwege de inadequate manier waarop de Europese instellingen en de regeringen van de lidstaten de kwestie van de verdragsratificatie en de betrokkenheid van de burgers bij het proces aanpakten. Ik vermoed dat, als er een referendum was gehouden in alle staten, Ierland niet het enige land zou zijn geweest dat "nee” had gezegd.
Zo'n reactie op het Verdrag van de kant van de burgers is te wijten aan verkeerde informatie en niet aan boze opzet.
De actie die de Unie nu moet ondernemen aangaande het lot van het Lissabon-verdrag moet dezelfde zijn als toen het Constitutioneel Verdrag werd verworpen door Nederland en Frankrijk.

Gelukkig kan de Unie nog steeds effectief functioneren op basis van het Verdrag van Nice en de andere verdragen die nog van kracht zijn. Dat houdt in dat we de tijd kunnen nemen zorgvuldig te overdenken hoe we de gemaakte fouten kunnen corrigeren.
Marek Siwiec
schriftelijk. - (PL) Gezien het besluit van het Ierse volk, zoals dat tot uiting kwam in het laatste referendum, is het juist nog belangrijker voor Polen de ratificatie van het Lissabon-verdrag af te ronden. Als de president van Polen het proces stopzet omwille van de onenigheid rond de uiteindelijke ondertekening, zal hij daardoor ons land op één lijn zetten met de landen die tegen het Verdrag zijn, en tegenover de overweldigende meerderheid van landen zetten die het Verdrag hebben omarmd.
Dat zou niet in ons voordeel zijn. In het verleden hebben we onze toevlucht gezocht tot bedreigingen, sommigen zouden zelfs zeggen chantage, maar we zijn akkoord gegaan met een compromis. We moeten ons houden aan dat laatste, vooral na de uitkomst van het Ierse referendum. Polen heeft in feite de gelegenheid zijn rol te spelen in een belangrijke actie, gericht op het realiseren van een sterk Europa. Snelle ratificatie van het Verdrag zal geen routineuze stap zijn, maar een significant politiek gebaar.
Ik denk dat we er vanuit mogen gaan dat vroeger of later de kern van het Verdrag zal worden geïmplementeerd, met of zonder Ierland. Daarom is het belangrijk voor ons om op de juiste tijd op de juiste plek te zijn.
Theodor Dumitru Stolojan
schriftelijk. - (RO) Het Europees Parlement en de andere Europese instellingen dienen de stem van het Ierse volk bij het referendum te respecteren. Ik zeg het heel duidelijk: de Ierse burgers stemden niet tegen de Europese Unie, maar tegen het Lissabon-verdrag. We hebben duidelijke signalen dat de inhoud en de redenen voor dit Verdrag niet goed zijn begrepen, en dat de angst van het Ierse volk wat betreft het belastingstelsel en het behoud van hun neutraliteit door bepaalde politieke partijen is aangewakkerd.
Het Europees Parlement dient de andere lidstaten een duidelijk signaal te geven ter ondersteuning van het ratificatieproces. Tegelijkertijd moeten we de Ierse burgers en de Ierse regering uitvoerbare oplossingen presenteren om de impasse te overwinnen. Uiteindelijk is het Lissabon-verdrag de noodzakelijke stap voorwaarts voor het stelsel van de Europese instellingen, willen ze efficiënter opereren onder de steeds moeilijkere mondiale omstandigheden waarop elke lidstaat een antwoord zal moeten hebben: economische concurrentie, klimaatsverandering, prijsstijgingen voor natuurlijke hulpbronnen en vele andere aspecten die ons allen raken.
Daniel Strož
schriftelijk. - (CS) Het Verdrag van Lissabon is een dood document geworden, net als toen de Nederlanders en Fransen de ontwerpgrondwet van de EU verwierpen. Hoewel de Voorzitter van het Europees Parlement, de heer Pöttering, verklaarde dat het Verdrag bedoeld was meer democratie, meer politieke effectiviteit en meer duidelijkheid en transparantie te bewerkstelligen en dat het ratificatieproces verder moet gaan in die lidstaten die het nog niet hebben geratificeerd, zijn dat slechts holle frasen.
Als er referenda waren gehouden in andere landen dan Ierland, dan zou het Ierse "nee” zeker niet het enige zijn geweest. Neem de bedriegerij waar de "Europese elite” zich van bediende, die niets meer aanbood ter ratificatie dan de stoffige en geamendeerde conceptgrondwet van de EU. Behalve de Ieren zouden de Nederlanders en de Fransen wederom "nee” zeggen; de opiniepeilingen die in die landen werden gehouden, wezen daar tenminste op. Degenen die de EU "sturen” zouden eindelijk eens moeten beseffen dat de meerderheid van de burgers de Unie afwijzen als militaristisch en neoliberaal project dat eigenlijk antisociaal is!
Het resultaat van het Ierse referendum is geen ramp voor Europa, zoals sommige mensen ons willen laten geloven. Het is een kans een nieuwe discussie op gang te brengen waarbij ten slotte gewone burgers ook op grote schaal dienen te worden betrokken. De Ieren stemden uiteindelijk niet tegen de Europese Unie. Ze stemden tegen de inhoud van het Lissabon-verdrag dat de sociale normen die we tot op heden hebben gerealiseerd, zou vernietigen, en de Unie in een militaristische moloch zou veranderen. De zogenaamde Europese gedachte is niet in gevaar gebracht door degenen die het Lissabon-verdrag verwerpen. Het wordt in gevaar gebracht door degenen die nu schreeuwen "laten we doorgaan” of overwegen een Europa van twee snelheden te introduceren.
Margie Sudre
schriftelijk. - (FR) Vanaf morgen zal de Europese Raad worden gevraagd conclusies te trekken uit de uitkomst van het Ierse referendum over het Lissabon-verdrag. Het is aan Ierland, via zijn premier, te zorgen voor een analyse van deze stemming en zijn verlangen om de Europese integratie verder te zien gaan nog eens te herhalen.
Ik hoop dat de EU-27 in zal stemmen met de voortzetting van het ratificatieproces in de lidstaten die nog geen besluit hebben genomen, zodat we uiteindelijk weten wat precies de positie van elk land ten opzichte van deze tekst is.
De Sloveense en vervolgens de Franse voorzitterschappen moeten samen met Ierland proberen een juridisch acceptabele oplossing te vinden die eens en voor altijd een eind maakt aan meer dan vijftien jaar van pogingen de werking van het uitgebreide Europa te hervormen.
De verantwoordelijkheden van het Franse voorzitterschap zullen zeker toenemen, gezien het feit dat de Europese context verstoord is en de prijzen van voedingsgrondstoffen en brandstofffen op de wereldmarkten snel stijgen.
Het Europees volk is onzeker. De Europese Raad dient te laten zien dat Europa helpt aan zijn verwachtingen tegemoet te komen door beslissingen over de fundamentele kwesties te nemen. Hoewel dat het kernprobleem misschien niet onmiddellijk oplost, is het niettemin de beste manier om de Ieren te laten zien dat ze gehoord zijn.
Csaba Sándor Tabajdi
schriftelijk. - (HU) Het Verdrag van Lissabon is verworpen door juist dat land dat tot nu toe een goed voorbeeld heeft gegeven hoe men volledig gebruik kan maken van de voordelen van Europese integratie. De diepe vertrouwenscrisis in de politiek illustreert dat. Slechte communicatie als het gaat om aan te tonen wat de voordelen van het Lissabon-verdrag zijn, speelde ook een belangrijke rol bij deze mislukking. Ierland nam geen besluit over het Verdrag; de uitkomst van het referendum werd bepaald door binnenlandse politieke kwesties. Het referendum als instituut heeft bewezen een ongeschikt instrument te zijn als het erom gaat een besluit te nemen over complexe kwesties als deze. Bij het Verdrag van Lissabon gaat het niet alleen maar om institutionele hervormingen in de Europese Unie; het Verdrag en Handvest van de grondrechten maken Europa een echte politieke gemeenschap en een gemeenschap van waarden. Dit is een nieuw niveau in de ontwikkeling van Europese integratie in kwalitatieve termen.
Het Iers referendum is een groot probleem, maar het hangt van ons af of de Europese Unie dit keer terugvalt in een crisis of snel en besluitvaardig reageert. In de huidige situatie is het voeren van nieuwe onderhandelingen over de deal die we met zoveel moeite hebben bereikt de grootste vergissing die we kunnen maken, en daarom moeten we het Lissabon-verdrag houden zoals het is. Bijna twee derde van de lidstaten hebben het Verdrag omarmd, inclusief Hongarije als eerste. Het ratificatieproces moet doorgaan. Ierland moet zo snel mogelijk beslissen of het zijn deel wil blijven bijdragen aan de sterker wordende integratie; één land kan zesentwintig andere landen die verder willen gaan niet in de weg staan.
Ik heb er alle vertrouwen in dat de vergadering van de Europese Raad, die morgen begint, een manier uit deze situatie zal weten te vinden. We moeten blijven werken aan de bouw van Europa, en daarvoor hebben we het Lissabon-verdrag nodig.
Silvia-Adriana Ţicău
schriftelijk. - (RO) De Europese Unie heeft na het Verdrag van Nice een nieuw institutioneel kader nodig, en hoewel het Lissabon-verdrag minder ambitieus is dan de Europese Grondwet, is het toch een goede tekst.
Achttien lidstaten hebben het Lissabon-verdrag geratificeerd in hun nationale parlement. Ierland nam een besluit over de ratificatie per referendum en de Ierse burgers verwierpen het Verdrag. In 2001 stemde Ierland ook tegen het Verdrag van Nice en één jaar later ratificeerde het dit.
De stem van het Ierse volk toont aan dat de bevolking van dit land de institutionele structuur van de Gemeenschap als gecompliceerd ziet. Het is onze plicht de Europese burgers uit te leggen waarom dit Verdrag nodig is en wat erin wordt bepaald. Dit Verdrag gaat over de kwestie van de klimaatverandering, karakteriseert de Europese economie als een sociale markteconomie, benadrukt de behoefte aan een gemeenschappelijk energiebeleid en, legt vooral een juridische basis onder het Europees Handvest van de grondrechten. Het Hervormingsverdrag verhoogt het niveau van democratie door de macht van het Europees Parlement te vergroten en staat de helft van de nationale parlementen toe een voorstel voor regelgeving af te wijzen als men vindt dat het inbreuk maakt op het subsidiariteitsbeginsel.
De stem van het Ierse volk laat ons zien dat we verantwoordelijkheid en meer dialoog nodig hebben, dat we de bepalingen van dit nieuwe Verdrag meer en beter moeten uitleggen aan de Europese burgers, net als de redenen waarom dit noodzakelijk is.
Witold Tomczak
schriftelijk. - (PL) De Europese landen die verlangen naar vrijheid en soevereiniteit hebben nu reden om de Ierse natie dankbaar te zijn. Een bericht van vrijheid en hoop ging uit van het kleine Ierland, luid en duidelijk. Dat bericht zou de vijanden van democratie, die de wil van het volk negeren en breken met de eerder overeengekomen regels van het spel, wakker moeten schudden.
De vraag rijst wat nu. Ik meen te mogen beweren dat we in plaats van te dromen over een onbereikbare Europese superstaat, een debat op gang zouden moeten brengen over de rechten van de naties. We zouden eerst overeenstemming moeten bereiken over een handvest betreffende de rechten van de naties, en dat gebruiken als basis bij het bepalen van de uitgangspunten van de Europese integratie.
Dames en heren, u bent de architecten van de Europese Unie. Ik verzoek u met klem te stoppen met manipuleren, en de mensen zelf hun toekomst te laten bepalen door hen de waarheid niet langer te onthouden. Ik doe een beroep op u de naties toe te staan te leven in hun eigen soevereine staten, die zelf uitmaken hoe en met wie ze samenwerken en hoe en met wie ze integreren.
Georgios Toussas
schriftelijk. - (EL) Door het onmiskenbare "nee” van het Ierse volk kan het Lissabon-verdrag niet ten uitvoer worden gelegd.
Dat betekent een belangrijke nederlaag voor de Raad, de Europese Commissie en het Europees Parlement, en ook voor de centrumrechtse en centrumlinkse regeringen in de EU-lidstaten (Nieuwe Democratie (ND) en PASOK in Griekenland). Het is een nederlaag voor de vertegenwoordigers van het kapitalisme in het algemeen, die een leidende rol speelden bij het verwerpen van de stembusuitslag van de mensen in Nederland en Frankrijk over de EU-grondwet, en bij het onderdrukken van de groeiende tendens in de EU om vraagtekens te zetten bij het Verdrag van Lissabon en het te verwerpen.
Dezelfde politieke krachten zijn de krachten die de grote alliantie vormen in de Raad, de Europese Commissie en het Europees Parlement: de Fractie van de Europese Volkspartij (Christendemocraten) en de Europese Democraten, de Socialistische Fractie in het Europees Parlement, de Fractie Alliantie van Liberalen en Democraten voor Europa, de Fractie De Groenen/Vrije Europese Alliantie en andere aanhangers van de Europese "monoliet”, met deelneming van de Parlementsleden van de Nieuwe Democratie en van PASOK. In de plenaire zitting van het Parlement op 20 februari 2008 stemden ze allemaal tegen het voorstel het oordeel van het Ierse volk te respecteren en tegen het houden van referenda over het Lissabon-verdrag in de lidstaten.
Het onhandige beleid van de Raad en de Europese Commissie bij het doorvoeren van het ratificatieproces voor het Lissabon-verdrag is een autocratische daad van minachting voor de wil van het Ierse volk en de volkeren in het algemeen.
