Opmerkingen van één minuut over kwesties van politiek belang
De Voorzitter
Aan de orde zijn de opmerkingen van één minuut over kwesties van politiek belang.
Simon Busuttil
- (MT) Bedankt voor uw gelukwensen aan mijn land, Malta, dat zich vorige week samen met Cyprus bij de eurozone aansloot. Daarmee komt het aantal landen dat de euro als munteenheid gebruikt op vijftien. Dit betekent dat de meerderheid van de lidstaten van de EU nu dezelfde munteenheid gebruikt. Tijdens de feestelijkheden die twee dagen geleden in Malta plaatsvonden, hebben de voorzitters van de Raad en de Commissie en ook Mario Mauro, ondervoorzitter van het Europees Parlement, allen Malta gefeliciteerd met de snelle vooruitgang die in de afgelopen drie jaar, sinds we bij de Europese Unie kwamen, is gemaakt en met de overgang naar de euro die goed en zonder enige problemen verloopt. Ik kan zelfs stellen dat, ondanks de dubbele circulatieperiode die tot het einde van deze maand duurt, na slechts twee weken bijna alle transacties reeds in euro's worden gedaan. Het volk van Malta en Gozo is er trots op de euro te hebben omarmd en weer een grote stap voorwaarts te hebben gezet in het proces van de Europese eenwording.
Yannick Vaugrenard
(FR) Mijnheer de Voorzitter, het Europees Hof van Justitie heeft in december een langverwacht arrest uitgewezen met zorgwekkende gevolgen voor de bescherming van gedetacheerde werknemers in Europa.
Het is een negatief signaal voor onze burgers die zich zorgen maken om de risico's van sociale dumping. Wat zegt het Hof nu in dit zogenaamde "Laval”-arrest? Het Hof zegt dat de Zweedse vakbonden het bij het verkeerde eind hadden toen ze een Lets bedrijf wilden verplichten hun collectieve arbeidsovereenkomst te ondertekenen, met name wat het minimumloon betrof. De richtlijn uit 1996 verplicht gedetacheerde werknemers echter om te voldoen aan een reeks bindende voorschriften voor een minimale bescherming in de ontvangende lidstaat.
Het Hof was van mening dat het Zweedse systeem van collectief onderhandelen hier niet van toepassing was en dat zulke normen alleen bij wet konden worden opgelegd. De Europese boodschap is dus niet langer duidelijk: enerzijds wil de Commissie flexicurity en het systeem van collectief onderhandelen als model stimuleren, anderzijds trekt het Hof van Justitie dit model in twijfel.
Het Parlement en de Raad moeten dus hun licht laten schijnen over deze zaak, anders zouden we aanvaarden dat de Bolkestein-richtlijn aan de deur wordt gezet maar via het raam weer opnieuw binnenkomt, en dat zou volkomen onaanvaardbaar zijn.
Graham Watson
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik wil een probleem onder de aandacht brengen dat in het bijzonder geldt voor één lidstaat, maar waarvan ik vermoed dat het bredere Europese implicaties heeft. Dit jaar is het Europees Jaar van de interculturele dialoog. Een instituut dat veel doet om de interculturele dialoog te bevorderen is de British Council. Daarom is het extra zorgwekkend dat Rusland de kantoren van de British Council in St. Petersburg en Yekaterinenburg probeert te sluiten. Het werk van de British Council in Rusland is volstrekt legaal. Het wordt gereguleerd door een culturele overeenkomst uit 1994 tussen Londen en Moskou. Daarom verzoek ik de collega's om deze zaak met Rusland te bespreken in de context van onze interparlementaire dialoog en verzoek ik u, mijnheer de Voorzitter, elke gelegenheid die zich voordoet te gebruiken om de Russische overheid onze bezorgdheid kenbaar te maken over het feit dat een culturele zaak die wordt gereguleerd door een volstrekt normale overeenkomst tussen twee landen, met de voeten wordt getreden in een poging van de Russische overheid om het politieke debat te smoren.
Ewa Tomaszewska
(PL) Mijnheer de Voorzitter, het is niet de eerste keer dat we in dit Parlement een debat voeren over de problemen in verband met het demografisch deficit dat Europa bedreigt, of liever, over de sociale problemen die daaruit voortvloeien. Tegelijkertijd zijn producten voor kinderen in de Europese Unie belast met het normale - en dus het hoogst mogelijke - btw-tarief.
Voor de toetreding van mijn land tot de Europese Unie waren dergelijke producten in Polen aan een speciaal lager tarief onderworpen. Een van de juridische gevolgen van de toetreding van Polen tot de Unie was helaas ook een toename van het btw-tarief op producten voor kinderen, wat in strijd was met het in Polen gevoerde gezinsbeleid.
Ik roep de Europese Commissie op om een wijziging van de voorschriften op dit gebied in overweging te nemen, niet alleen in het belang van alle lidstaten, maar ook en vooral van de armste gezinnen die kinderen opvoeden. Dit zou ons allen helpen om de Lissabonstrategie te verwezenlijken.
Mikel Irujo Amezaga
(ES) Mijnheer de Voorzitter, het werkprogramma van de Commissie voor 2008 stelt dat de burger in het Europees project centraal staat en ook moet staan.
Als je dat idee ruimere toepassing geeft, volgt daaruit volgens mij dat de Europese Unie de ontwikkelingen in Kosovo verkeerd benadert. We moeten ophouden met ons af te vragen of de internationale omstandigheden de erkenning van de onafhankelijkheid van dit land wel of niet toelaten. De belangrijkste vraag luidt nu juist: wat willen de burgers van Kosovo zelf? Zij staan hier immers centraal en voor de oplossing van conflicten moet altijd aan twee voorwaarden zijn voldaan: respect voor de mensenrechten en erkenning van het recht van een volk om zelf zijn toekomst te bepalen.
Ik geloof dat dit de benadering is die de Europese Unie steeds weer dient te volgen, of de gebeurtenissen in kwestie zich nu binnen of buiten de grenzen van de Unie voordoen.
Daniel Strož
- (CS) Ik wil een lastige kwestie ter sprake brengen, namelijk de wijdverspreide campagne tegen roken en rokers in de Europese Unie, een campagne die tevens is gebaseerd op rechtsbesluiten die zijn goedgekeurd door het Europees Parlement. Er bestaat geen twijfel dat de campagne een goed doel dient omdat het gaat om de volksgezondheid. Naar mijn mening worden echter ook kwesties benadrukt die niet-respectvol en discriminerend zijn tegen een groot deel van de samenleving. Dat deel wordt praktisch gecriminaliseerd wegens zijn afhankelijkheid van het roken. De grote financiële verliezen van cafés en soortgelijke zaken in de landen die een verbod op roken in restaurants hebben ingesteld, kunnen ook niet over het hoofd worden gezien. Ik veronderstel dat de aandacht die wordt gegeven aan rokers in dezelfde mate zou moeten gaan naar de tabaksindustrie. Het is geen geheim dat al tientallen jaren enkele ingrediënten zoals nitrosamines aan tabak worden toegevoegd. Dit zijn stikstofverbindingen die naast een verhoogde opname van nicotine ook kanker veroorzaken. In de meeste gevallen wordt de schade aan de mens niet door de nicotine maar door deze additieven veroorzaakt. Ik ben van mening dat de productie van tabak en de samenstelling van tabaksproducten óók wettelijk moeten worden geregeld.
Jim Allister
(EN) Mijnheer de Voorzitter, het is deze maand drie jaar geleden dat Robert McCartney in Belfast op gruwelijke wijze werd vermoord door IRA-leden. Dit Huis was vervuld met afschuw over die moord toen de zusters McCartney hier kwamen en op dit punt voor gerechtigheid pleitten.
Drie jaar laten is hun nog steeds geen recht gedaan. Waarom? Vooral omdat de partij die hen het meeste had kunnen helpen, Sinn Féin, nog steeds liever haar eigen mensen beschermt dan de moordenaars voor het gerecht te laten komen. De situatie is zelfs verslechterd omdat de druk op deze organisatie is verminderd door de toelating van Sinn Féin tot de regering met als gevolg dat in het belang van het in stand houden van die regering, mensen (zoals die van mijn vorige partij, de DUP) bereid zijn om Sinn Féin hiermee weg te laten komen.
Het is tragisch dat gerechtigheid voor Robert McCartney ondergeschikt wordt gemaakt aan het behouden van de "gniffel”-coalitie in Stormont. Hetzelfde geldt voor de recente moord op Paul Quinn die zonder twijfel door de militaire tak van Sinn Féin is gepleegd. Ook dit zal schaamteloos worden witgewassen en in de doofpot worden gestopt. Dat gebeurt er wanneer je onderhandelt met de krachten achter het terrorisme.
Rodi Kratsa-Tsagaropoulou
(EL) Mijnheer de Voorzitter, in onze eerste vergaderperiode van het nieuwe jaar zou ik graag willen praten over de politieke crisis die Libanon in haar greep blijft houden en de rol die ons Parlement daarin zou moeten spelen.
Naast de complexe economische en politieke problemen die dit bevriende land heeft, is er nog steeds een institutioneel vacuüm omdat het parlement sinds 23 november 2007 geen voorzitter heeft kunnen kiezen; deze verkiezing is twaalf keer uitgesteld. Daarom blijft het parlement gesloten en is er geen mogelijkheid om de problemen en vooruitzichten te bespreken of om alle constitutionele bevoegdheden van het parlement in te zetten om een president te kiezen.
Ik ben mij bewust van uw fijngevoeligheid en de berichten die u hebt gestuurd om dit doel te bereiken, Mijnheer de Voorzitter, maar ik wil nogmaals benadrukken dat we ons diepe ongenoegen over de gevolgen van deze crisis voor het lijdende volk van Libanon en ook ons verlangen naar vrede en stabiliteit in de regio moeten uiten. Het is onze democratische plicht om dit te doen en we zijn het ook verplicht vanwege ons partnerschap. De associatieovereenkomst met Libanon voorziet in een stabiele politieke dialoog tussen het Europees Parlement en het Libanees parlement en we moeten goed gebruik maken van deze mogelijkheid en een doeltreffende boodschap afgeven.
Pierre Pribetich
(FR) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren. Slovenië, het enige land uit het voormalig Joegoslavië dat toegetreden is tot de Europese Unie, is momenteel voorzitter van de Unie. Wij wensen Slovenië bij deze historische gebeurtenis heel veel succes toe met het voorzitterschap.
Toch is het nog nooit zo dringend geweest de Joegoslavische crisis eens en vooral op te lossen, zowel op het vlak van Kosovo als wat de versnelde toetreding van de buurlanden op de Balkan betreft. De enige oplossing voor alle landen van het voormalig Joegoslavië is namelijk een versnelde toetreding tot de Unie, met inachtneming van de opgelegde criteria. Om vrede te bewerkstelligen moeten we ambitieus zijn en vooral verder kijken dan de geschiedenis van de Balkan met een Europese toekomst in het vizier.
Tot op de dag van vandaag is de situatie in Kosovo niet opgelost, omdat de internationale gemeenschap het niet eens kon worden. De Europese Unie is zelf ook het slachtoffer geweest van deze impasse, van dit syndroom. Sommige landen vrezen de gevolgen van de onafhankelijkheid en andere landen willen om verschillende diplomatieke redenen deze onafhankelijkheid maar al te graag bekrachtigen. Slovenië zal aanvankelijk voor de samenhang van de Unie moeten zorgen door eerst en vooral een intern compromis na te streven, als we tenminste niet willen dat het buitenlands beleid van de Unie, zoals voorzien in het Verdrag van Lissabon, wordt gebagatelliseerd of zelfs belachelijk gemaakt.
Maar we weten dat de berg Triglav in Slovenië het symbool is van vastberadenheid en voleindiging. Hopelijk mag deze berg ook het symbool van dit jaar 2008 worden!
Romana Jordan Cizelj
(SL) In oktober 2003 riep Kroatië een visserij- en ecologische zone in de Adriatische Zee uit. Slovenië en Italië hebben zich daartegen verzet. Ze hebben bereikt dat een jaar later de overeenkomst tussen Slovenië, Italië, de Europese Unie en Kroatië werd ondertekend. In overeenstemming met deze overeenkomst geldt de zone niet voor lidstaten. Desondanks heeft het Kroatische parlement, de Sabor, vorig jaar unilateraal beslist dat de visserij- en ecologische zone, ook voor de lidstaten zou gelden, ten laatste vanaf 1 januari van dit jaar.
Hierdoor heeft de Sabor het leven van de mensen aan de Adriatische kust aanzienlijk moeilijker gemaakt. Door de eenzijdige afkondiging van Kroatië bevinden bijvoorbeeld de vissers zich in moeilijkheden omdat hun vangstgebied is verkleind en de haven van Koper geen toegang meer heeft tot de internationale wateren. De beslissing van de Sabor om de visserij- en ecologische zone vanaf 1 januari van dit jaar ook voor lidstaten te laten gelden, is in strijd met de door Kroatië aanvaarde internationale verplichting en doet twijfels rijzen over de geloofwaardigheid van dit land. Het niet-naleven van verplichtingen die een land zelf heeft aanvaard, mag in moderne, democratische rechtsstaten niet voorkomen. Dat is vooral onverenigbaar met de politieke cultuur in de Europese Unie.
Daarom stel ik me de vraag of Kroatië oprecht tot de Europese Unie wenst toe te treden. Als het antwoord "ja” is, moet het land onmiddellijk handelen en beginnen met de uitvoering van zowel de overeenkomst over de visserij- en ecologische zone als ook van alle andere afspraken die tot nog toe zijn gemaakt.
Gyula Hegyi
(HU) De Szigetköz, die gedeeltelijk in Slowakije en Oostenrijk ligt en langs het Hongaarse gedeelte van de Donau, is een van de mooiste streken van Europa. Het is een eiland van biodiversiteit vol natuurschoon, met een grote rijkdom aan flora en fauna, een waterhabitat en een plaatselijke bevolking die er leeft volgens een traditionele manier.
Helaas is de afgelopen decennia het debiet van de rivier die het gebied voedt, ten gevolge van hydrologische ingrepen tot een gevaarlijk niveau teruggelopen. Het is niet alleen in het belang van deze regio, maar ook van Hongarije en de gehele Unie om het natuurschoon van dit unieke gebied voor toekomstige generaties te bewaren.
Er zijn al afdoende wettelijke maatregelen voorhanden, zoals de kaderrichtlijn water, die dit gebied in principe zou moeten beschermen. Hiervoor is het echter wel noodzakelijk dat deze wetgeving zowel op nationaal als op communautair niveau wordt gehandhaafd. Het zou wenselijk zijn als Slowakije, los van de kwestie rond de Nagy-Duna, met Hongarije zou samenwerken om de watertoevoer van dit gebied te stabiliseren.
Ik zou u van harte willen uitnodigen voor een boottocht dit voorjaar in dit romantische gebied, maar hiervoor is wel water nodig. Wij moeten dan ook de medewerking van alle betrokkenen krijgen.
Thierry Cornillet
(FR) Mijnheer de Voorzitter, ik wil de aandacht van dit Huis vestigen op het lot van twee Franse journalisten, Pierre Creisson en Thomas Dandois, die momenteel in Niger in de gevangenis zitten. Ze worden beschuldigd van het ondermijnen van de staatsveiligheid, iets waar de doodstraf voor gegeven kan worden in dit land.
We kunnen niet ontkennen dat deze twee journalisten en hun chauffeur Al-Hassane de wetten van Niger hebben overtreden, want ze zijn een verboden zone binnengegaan. Maar volgens mij hadden ze daarvoor goede journalistieke redenen, want ze wilden een reportage maken over de Toeareg-opstand. Ze wilden ook naar de hoofdstad terugkeren om informatie te vragen aan de overheid van Niger, zodat ze een zo breed mogelijk standpunt konden weergeven.
Ik vind het dan ook essentieel dat wij ons inzetten voor deze twee journalisten want ten eerste hangt hun de doodstraf boven het hoofd, een straf die geenszins in verhouding staat tot wat ze hebben gedaan, en ten tweede omdat Niger door ons als een bevriend land door ons wordt beschouwd dat we vaak helpen en de reputatie die het land op basis van deze zaak zou kunnen krijgen, niet verdient.
Mijnheer de Voorzitter, ik geloof dat u en alle collega's zich zeer verdienstelijk kunnen maken door zich te scharen achter een oproep aan president Tandja om de zaak nog eens te overdenken en clementie te betonen, zodat deze twee journalisten kunnen worden vrijgelaten. Ook al hebben ze de wetten van Niger overtreden, toch verdient wat ze gedaan hebben, niet zo'n lange gevangenisstraf.
De Voorzitter
. - We zullen alles zeer zorgvuldig volgen.
Bogusław Rogalski
(PL) Mijnheer de Voorzitter, ik neem vandaag niet alleen het woord als lid van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken, maar ook als burger van een land dat in de loop van zijn geschiedenis meermaals voor zijn onafhankelijkheid en vrijheid heeft moeten vechten.
Ik wil het Parlement attent maken op het gebrek aan respect voor de mensenrechten en de ontkenning van de vrijheid van meningsuiting in de Volksrepubliek China, meer bepaald met betrekking tot de inwoners van Tibet. Het meest recente voorbeeld van het beleid dat het Chinese regime ten aanzien van Tibet voert, is de onderdrukking van de monniken die hun vreugde toonden naar aanleiding van de toekenning van de Gouden Medaille van het Amerikaanse Congres aan de dalai lama. Deze man, die zich al tientallen jaren inzet voor de eerbiediging van de mensenrechten, heeft eerder ook al de Nobelprijs ontvangen.
We mogen niet toelaten dat Tibet of om het even welke andere natie in de 21e eeuw wordt vernietigd door een dictatuur, tirannie of sadistische hang naar politieke dominantie. Dit Parlement zou luid en duidelijk "stop” moeten zeggen. Het zou duidelijk moeten maken dat er dringend een einde moet komen aan de aanvallen op een beschaving die als de meest vreedzame op aarde wordt beschouwd. Als vrije mensen, die de fundamentele waarden van de Europese Unie hoog in het vaandel hebben, moeten we al het mogelijke doen om ervoor te zorgen dat ook de Tibetanen de ware betekenis van het woord "vrijheid” leren kennen.
Milan Horáček
(DE) Mijnheer de Voorzitter, we zijn enorm geschrokken van de sluiting van alle regionale bureaus van de British Council door de Russische regering. Deze regionale bureaus zijn de dupe geworden van de verslechterde betrekkingen tussen Rusland en het Verenigd Koninkrijk. Staat de Russische samenleving nog meer van dit soort provocaties te wachten?
De moord op Alexander Litvinenko is nog steeds niet opgehelderd en Rusland weigert samen te werken. De hoofdverdachte, Andrej Loegovoi, zit al sinds eind 2007 in de Doema. Ook over de omstandigheden waaronder Anna Politkovskaja om het leven is gekomen, tasten we nog steeds in het duister. Wordt kritiek in de doofpot gedaan of meteen in de kiem gesmoord?
De EU moet Rusland dringend verzoeken de mensenrechten en het rechtsstaatbeginsel na te leven. We kunnen een signaal afgeven door onze perszaal te vernoemen naar Anna Politkovskaja!
Pedro Guerreiro
(PT) Mijnheer de Voorzitter, in verband met de derde onderhandelingsronde tussen het Polisario-Front, de enige legitieme vertegenwoordiger van het Saharawi-volk, en het Koninkrijk Marokko die op 8 en 9 januari onder auspiciën van de Verenigde Naties plaats vond, wil ik graag benadrukken dat het nu nodig en cruciaal is op de volledige eerbiediging van het onvervreemdbare recht van het Saharawivolk op zelfbeschikking aan te dringen. Dit is de enige juiste en duurzame oplossing voor het conflict en in overeenstemming met het internationaal recht en de resoluties van de Verenigde Naties. De Marokkaanse autoriteiten moeten worden gesommeerd hun vertragingstactieken te staken die tot doel hebben het huidige onderhandelingproces af te remmen en zo mogelijk te boycotten en tevens een einde te maken aan de onderdrukking van de bezette gebieden en de kolonisering van de Westelijke Sahara.
Avril Doyle
(EN) Mijnheer de Voorzitter, de heer Hu Jia, een aids-bestrijder en mensenrechtenactivist die in 2007 door dit Parlement genomineerd werd voor de Sakharov-prijs, is op 27 december 2007 in Peking door de Chinese overheid gearresteerd en is beschuldigd van ondermijning van de staat.
Ik bewonder de vooruitgang die in de afgelopen tientallen jaren in China is geboekt. De arrestatie van de heer Hu Jia geeft echter volledig het verkeerde signaal af dat we moeilijk kunnen begrijpen. Zijn de Chinezen van plan om de toezegging te negeren die zij aan de internationale gemeenschap deden, toen zij beloofden de mensenrechtensituatie in China te zullen verbeteren in ruil voor de Olympische Spelen in Peking?
Wij als Parlement moeten hier zeer kordaat op reageren om deze man te beschermen die nu gevangen is gezet. Hij is waarschijnlijk vooral opgesloten vanwege zijn samenwerking met het Europees Parlement toen hij in november 2007 een getuigenverklaring aflegde voor de Subcommissie mensenrechten. Ook moeten wij ondersteuning bieden aan hen die in China campagne voeren voor zijn vrijlating.
Omdat alléén diplomatieke taal in de Chinese cultuur slechts als instemming zal worden gezien, ben ik van mening dat we een sterke parlementaire resolutie nodig hebben, hopelijk nog deze week, om de heer Hu Jia te beschermen. Ik dring er bij u op aan, Voorzitter, om de zaak van de heer Hu Jia met de Chinese overheid te bespreken. Het is van het grootste belang dat men de mening van dit Parlement hoort.
Proinsias De Rossa
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik sta op om een probleem aan de orde te stellen dat op het eerste gezicht nogal alledaags kan lijken: de implementatie van de Europese kaderrichtlijn water uit 2000 in Ierland. Helaas wordt deze richtlijn in Ierland door de Ierse overheid gebruikt om aan scholen het watergebruik in rekening te brengen. Omdat de meeste scholen in Ierland in grote mate bekostigd worden door vrijwillige giften, betekent dit in feite dat ouders het geld bijeen moeten brengen om voor het water te betalen.
Dat is op zich al erg genoeg, maar de Ierse regering heeft ervoor gekozen om Europa de schuld te geven van dit besluit, waar het natuurlijk volledig een zaak is voor de Ierse regering welk beleid zij implementeert met betrekking tot de tenuitvoerlegging van de waterrichtlijn. Deze zaak ligt gevoelig omdat we in Ierland een referendum hebben om politieke besluiten te nemen. Door deze laffe politieke tactiek om Europa de schuld te geven van de beslissing van de overheid lopen we het gevaar dat alle ouders in Ierland zich tegen Europa zullen keren.
Dit is naar mijn mening een ernstige zaak en ik zou de Voorzitter van het Parlement en de vicevoorzitter van de Commissie die hier vandaag aanwezig is, dringend willen verzoeken om - mede door middel van een openbare verklaring - de Ierse regering duidelijk te maken dat het haar vrij staat om scholen al dan niet water in rekening te brengen en dat zij de toekomst van Europa niet met laffe politieke tactieken op het spel mag zetten.
Gay Mitchell
(EN) Mijnheer de Voorzitter, in sommige van onze lidstaten is het mogelijk om zonder enige identificatie of wapenvergunning direct van de straat lessen te krijgen in het gebruik van vuurwapens en zelfs Magnum-vuurwapens. Ik breng dit hier naar voren omdat er bewijs is dat de georganiseerde misdaad in Ierland naar delen van de Europese Unie gaat voor dergelijke training en dan terugkeert naar Ierland en mensen vermoordt in de onderwereld. Vaak worden ook onschuldige omstanders vermoord.
Ik breng dit naar voren, omdat het Parlement in november een nieuwe richtlijn heeft goedgekeurd en deze richtlijn nu bij de Raad ligt. Ik dring er bij de Raad op aan om deze richtlijn deze maand goed te keuren zodat zij in eerste lezing wordt aangenomen.
Ten tweede wil ik de Commissie vragen om niet te wachten tot dit is omgezet in nationale wetgeving in de 27 lidstaten - dat kan wel twee jaar duren - maar om te beginnen met het implementeren van enkele van de bepalingen; een daarvan betreft het opzetten van een contactgroep van de 27 lidstaten met de Commissie om te beginnen met het optreden tegen illegaal gebruik van vuurwapens. Ik dring erop aan om dit onverwijld te doen.
Siiri Oviir
. - (ET) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren.
We houden de situatie in Georgië nu al enige tijd in de gaten. De presidentsverkiezingen zijn voorbij en de uitkomst is duidelijk.
Er wordt wel gezegd dat revolutie haar eigen kinderen opeet. President Saakashvili was waarschijnlijk een beetje overmand door zijn angst hiervoor. Als een land fysieke kracht uitoefent, toont dat niet de macht, maar de zwakheid van een land.
Objectief gezien moeten we opmerken dat na het onderdrukken van de demonstraties in Georgië er tenminste een poging tot democratische verkiezingen werd gedaan. Democratie is echter geen voorwerp. Het is een manier van denken en men kan het niet in één dag weghalen of van het ene naar het andere land transplanteren.
Er is behoorlijke oppositie ontstaan in Georgië. Uit naam van democratische vooruitgang zouden we regeringskringen moeten helpen om de aard van de essentiële elementen van de democratie te begrijpen.
Georgië moet de kracht in zichzelf vinden om uit de crisis te komen. Parlementaire verkiezingen liggen in het verschiet. Het land heeft het nodig dat democratische veranderingen doorgaan en het volk verwacht niets minder.
Het zou verkeerd zijn als wij in de Europese Unie ons volledig op één persoon richten. Wat we moeten doen is instellingen ondersteunen, deskundige ondersteuning bieden en oprecht en open eventuele aspecten aanwijzen die niet samengaan met democratie.
Tot slot zou ik willen zeggen dat wat in Georgië is gebeurd wellicht ook de sleutel is voor Armenië. Ook daar liggen presidentsverkiezingen in het verschiet.
Zbigniew Krzysztof Kuźmiuk
(PL) Mijnheer de Voorzitter, voor de periode 2008-2012 heeft de Europese Commissie Polen het recht toegekend om slechts 208 miljoen ton koolstofdioxide uit te stoten. Dat is bijna 30 procent minder dan de Poolse regering had gevraagd. Polen heeft tegen deze beslissing beroep ingesteld bij het Europees Hof van Justitie, maar helaas is niet duidelijk wanneer het Hof over deze kwestie een uitspraak zal doen. De Poolse economie zal zich bijgevolg aan deze lage limiet moeten aanpassen.
Met het oog hierop zullen cement-, staal- en andere fabrieken hun productie moeten verminderen. Daarenboven zullen de elektriciteitsprijzen aanzienlijk stijgen. Er wordt uitgegaan van een stijging met ongeveer 10 procent voor dit jaar en van een toename met 20 procent gedurende de volgende vier jaar, aangezien de emissielimieten eveneens een belangrijke impact hebben op de elektriciteitopwekkende sector.
Het opleggen van dergelijke emissieplafonds en de onrechtvaardige verdeling van de daaraan verbonden lasten zullen de ontwikkeling in de nieuwe EU-lidstaten, waaronder Polen, sterk vertragen. Daarenboven zullen ze de kosten van levensonderhoud voor de burgers van die landen aanzienlijk doen stijgen. Ik zou me hier met klem tegen willen verzetten.
Hélène Flautre
(FR) Mijnheer de Voorzitter, op vrijdag 11 januari werd mij een bezoek aan het detentiecentrum voor buitenlanders van Lille-Lesquin geweigerd. Dit bezoek zou plaatsvinden in het kader van de Europese actieweek tegen de opsluiting van buitenlanders in Europa. Mijnheer de Voorzitter, sinds juli 2003 heeft de Franse overheid, trouwens op verzoek van de toenmalig Voorzitter van ons Parlement en ondervoorzitter Onesta, duidelijk gemaakt dat de regels die van toepassing zijn op bezoeken door Franse parlementsleden en senatoren ook van toepassing zouden zijn op leden van het Europees Parlement.
Daarom vraag ik u, mijnheer de Voorzitter, om de Franse overheid hierover opnieuw aan te spreken opdat de verbintenissen die ze destijds is aangegaan ook volledig nageleefd worden en opdat met name Europese en Franse parlementsleden gelijk behandeld worden. Dit is des te belangrijker aangezien de leden van ons Parlement momenteel een ontwerprichtlijn bestuderen over terugkeer, die mogelijk ernstige gevolgen zou kunnen hebben voor de opsluiting van buitenlanders.
Ik wil daar nog aan toevoegen dat onaangekondigde bezoeken aan detentiecentra erop gericht zijn slechte behandeling te vermijden, terwijl deze over het algemeen gesproken in Frankrijk onbestraft blijft, zoals u kunt lezen in het laatste verslag van het Comité ter voorkoming van foltering.
Maria Petre
(RO) Ik spreek vandaag om de positie van de Roemeense boeren één jaar na de toetreding van Roemenië onder uw aandacht te brengen.
In Roemenië is de landbouw nog steeds inefficiënt of niet efficiënt genoeg en tegelijkertijd is het een essentieel beroep voor het grootste deel van de bevolking. Boeren vormen een substantieel deel van de beroepsbevolking en er is ook een grote groep oudere boeren. In dit verband verheug ik mij over het besluit van de Commissie om de vrijwaringsclausule niet in te laten gaan voor deze sector; dit is echter niet afdoende.
In 2008 zullen de Europese uitbetalingen 25 procent van het Europees gemiddelde bedragen, maar Roemenië zal pas over negen jaar in staat zijn om dat gemiddelde te behalen.
In de afgelopen jaren heeft Roemenië het acquis voor de kwalitatieve, gezondheids- en fytosanitaire gebieden voortvarend overgenomen.
Aanpassingskosten kunnen een groot obstakel zijn voor Roemeense boeren die gebruik maken van het gemeenschappelijk landbouwbeleid. Roemenië is na Polen de op één na grootste landbouwproducent in Centraal Europa en alleen door te profiteren van Europese fondsen kan dit potentieel intelligent worden uitgebaat en goed worden gebruikt.
Vladimír Maňka
(SK) De decemberzitting van het Europees Parlement werd incorrect geïnformeerd over de radio-uitzendingen voor minderheden in Slowakije, in de zin dat deze beëindigd zouden worden en dat de overheid de uitzendingen van Rádio Patria in minderheidstalen zou stoppen.
Dames en heren, de Slowaakse omroeporganisatie bereidt geen beperkingen voor Rádio Patria voor. In tegendeel, Rádio Patria heeft sinds januari 2007 voor het eerst in zijn geschiedenis een onafhankelijk zendbereik dat 100 procent van de Slowaakse Republiek beslaat. Hij zendt dagelijks gedurende 8-10 uur hoogkwalitatieve programma's uit die bestaan uit nieuws, journalistiek en cultuur. Dat is meer dan ooit tevoren. Geen andere Europese omroepdienst biedt dergelijke brede omroepdiensten aan nationale minderheden aan.
Mijnheer de Voorzitter, het is jammer als een lid van het Europees Parlement zich inbeeldt dat men in een democratie van alles kan beweren zonder te controleren of dit klopt. Dergelijke aanvallen leiden tot spanningen en ze doen afbreuk aan de goede naam van een land.
Jelko Kacin
(SL) Slovenië heeft het voorzitterschap van de Europese Unie overgenomen en de premier van de Sloveense regering, tevens voorzitter van de Raad van de Europese Unie, heeft over de situatie in Bosnië-Herzegovina nu al tweemaal een oordeel uitgesproken. Dat is erg dramatisch en wijkt af van de eerdere beoordelingen van de toestand in dat land. Hij stelt dat de omstandigheden er echt rampzalig zijn, erger zelfs dan in Kosovo.
Dat heeft tot zeer hevige reacties geleid, zowel in Bosnië-Herzegovina als in de instellingen van de Federatie, in de instellingen van de Republika Srpska en bij de bevolking als zodanig. Zelfs de hoge vertegenwoordiger, de heer Lajčák, heeft tot op vandaag nog nooit zo'n zwartgallige beoordeling gegeven.
Daarom ben ik van mening dat dit oordeel onrealistisch, onjuist en ook onprofessioneel is en noch de instellingen, noch de inwoners van dat land stimuleert om met meer succes toenadering tot de Europese Unie te zoeken. Daarom denk ik dat er op dit moment, nu het gaat om zulke gevoelige kwesties als Bosnië-Herzegovina, meer harmonisatie tussen de instellingen van de Europese Unie nodig is.
Marek Aleksander Czarnecki
(PL) Het Europees Parlement heeft er in september 2006 sterk op aangedrongen om de handel in zeehondenproducten een halt toe te roepen. De verklaring hieromtrent werd door een recordaantal leden gesteund. Ondanks deze ruime steun en de latere goedkeuring door het Europees Parlement van het zogenaamde "Actieplan inzake de bescherming en het welzijn van dieren”, dat voor een volledig verbod op de handel in zeehondenproducten op het grondgebied van de Europese Unie pleit, blijven positieve effecten helaas uit. Het verbod blijkt niet doeltreffend te zijn en heeft geen einde gemaakt aan de handel in zeehondenbont in de Unie, die een van de grootste afzetmarkten voor dergelijk bont blijft.
Er wordt nog steeds met commercieel oogmerk op jonge zeehonden gejaagd, die slechts enkele dagen ouder zijn dan de in het verbod voorgeschreven leeftijd en dus legaal kunnen worden verhandeld. Er wordt op zeehonden gejaagd zonder dat daarbij de hand wordt gehouden aan de meest elementaire principes. De dieren worden levend gestroopt en hun achterblijvende lichamen worden vervolgens terug in het water gegooid. Deze slachtpartijen zullen blijven duren zolang de Europese Commissie geen volledig verbod op de handel in alle zeehondenproducten oplegt.
Jim Higgins
(EN) Mijnheer de Voorzitter, er zijn in de Europese Unie twee miljoen drugsverslaafden. Er is een drugsepidemie die keihard aangepakt moet worden.
Vijftien jaar geleden was er in Ierland alleen in Dublin drugsverslaving. Nu vinden we dit in elke stad en elk dorp: heroïne, cannabis, cocaïne. In Ierland en de EU sterven elke dag mensen door drugsverslaving.
Ik ben blij met de huidige achtjarige Europese strategie inzake drugsbestrijding. Maar we moeten ons wel serieus afvragen of het werkt. We moeten het drugsprobleem op alle fronten aanpakken. Ten eerste moeten we de levering stopzetten. Ten tweede moeten we proberen om gebruikers ervan te overtuigen dat ze moeten stoppen met drugsgebruik en we moeten proberen om mensen ervan te overtuigen dat ze niet met het gebruik moeten beginnen, door advertentiecampagnes met grote zichtbaarheid om mensen domweg af te schrikken. Tot slot hebben we meer en betere internationale samenwerking nodig.
Silvia-Adriana Ţicãu
(RO) 2008 is het Europees Jaar van de interculturele dialoog. Dit geeft alle 27 lidstaten de mogelijkheid om hun cultuur, geschiedenis, taal en tradities onder de aandacht te brengen.
Het motto van de Unie is "verenigd in verscheidenheid” en 2008 zou een werkelijke bijdrage moeten leveren aan het versterken van de cohesie binnen de Unie, met gebruik van de interculturele dialoog als basis.
Door de eeuwen heen is Roemenië door allerlei rijken beïnvloed - het Byzantijnse, Russische, Oostenrijks-Hongaarse en Ottomaanse rijk. 86 procent van de Roemeense bevolking is oosters-orthodox en Roemenië is het enige Romaanstalige land waar een meerderheid oosters-orthodox is.
Ik wil benadrukken dat achttien denominaties in Roemenië officiële erkenning genieten. Bij de interculturele dialoog zou echter ook een interconfessionele dialoog inbegrepen moeten zijn.
Ik zou de 34 delegaties van het Europees Parlement willen vragen om hun bevordering van Europese waarden in andere continenten te vergroten in het Europees Jaar van de interculturele dialoog en om de kennis van andere culturen en tradities te bevorderen.
Het is mijn hoop dat de interculturele dialoog van 2008 een effectieve bijdrage zal leveren aan het bevorderen van de vrede, één van de fundamentele waarden van de Europese Unie.
Jorgo Chatzimarkakis
(DE) Mijnheer de Voorzitter, ik wil graag op iets ingaan wat aansluit op hetgeen collega Ţicău zo-even heeft gezegd: 2008, het Europees Jaar van de interculturele dialoog. Ik kan ermee leven en heb er respect voor dat de Conferentie van voorzitters bepaalde besluiten heeft genomen, maar betreur het dat behalve de paus alle andere religieuze leiders die hier komen spreken van buiten Europa komen.
Hebben we in Europa niet genoeg religieuze leiders die we hier aan het woord kunnen laten komen? Het is volgens mij zinvol om behalve de paus ook protestantse vertegenwoordigers - vanwege de interculturele dialoog onder de christenen -, maar ook orthodoxe leiders te laten spreken, want zoals u zo-even al verwoordde is Roemenië een groot orthodox land. Daarom wil ik u in overweging geven om in het kader van dit Jaar van de interculturele dialoog ook de oecumenische patriarch Bartholomeus uit te nodigen.
Teresa Riera Madurell
(ES) Mijnheer de Voorzitter, met ingang van het nieuwe jaar hebben twee nieuwe landen onze gemeenschappelijke munt ingevoerd en zich daarmee bij de eurozone gevoegd. Dat noopt ons tot het herhalen van een eis die in een geavanceerd, modern en progressief Europa reeds zou moeten zijn verwezenlijkt: gendergelijkheid op nieuwe munten.
Het is een constante in onze geschiedenis: vrouwen komen bij afbeeldingen op munten nauwelijks aan bod. Belangrijke vrouwen, het werk dat ze hebben verricht en de bijdragen die ze hebben geleverd - niets daarvan krijgt ooit op symbolische wijze erkenning, zelfs niet op munten. Eén van de waarden waarop we de Europese Unie funderen is de gelijke behandeling van mannen en vrouwen. Dat gelijkheidsbeginsel zou op alle gebieden tot uitdrukking moeten komen.
Nu is het zo dat talloze vrouwen op allerlei kennisgebieden belangrijke bijdragen hebben geleverd - en nog steeds leveren - , of het nu gaat om wetenschap, cultuur, pedagogie of politiek. We moeten deze vrouwen erkentelijk zijn en we moeten ze steunen. Ze verdienen het dat hun werk, naam en levensloop bekendheid krijgen, herinnerd worden en onderwerp van onderzoek vormen. In een aantal landen - waaronder het mijne, Spanje - heeft het parlement een voorstel in deze richting goedgekeurd.
Dit Parlement en de Commissie moeten de nodige initiatieven en maatregelen nemen om te garanderen dat er in de afbeeldingen en verwijzingen die bij het munten van geld gebruikt worden, evenveel aandacht wordt besteed aan vrouwen als aan mannen.
Mairead McGuinness
(EN) Mijnheer de Voorzitter, een van mijn collega's heeft gesuggereerd dat er een alledaagse zaak voor dit Huis gebracht is. Het gaat om de implementatie van de kaderrichtlijn water in Ierland. Ik denk dat dit allesbehalve alledaags is. Als het wel alledaags is, dan moeten we dit toch uitgebreider bespreken omdat de Ierse regering in de problemen is geraakt door Europa de schuld te geven van het feit dat zij scholen voor water laat betalen, terwijl het feitelijke probleem is dat scholen ontoereikende financiering krijgen en de overheid slecht is staat blijkt deze belangrijke regelgeving te communiceren en te implementeren.
Wat ter discussie staat is het beeld dat de Ieren krijgen van de Europese Unie omdat Europa steeds de schuld krijgt van beslissingen waar men niet blij mee is, zelfs wanneer de overheid deel uitmaakt van het besluitvormingsproces. In een tijd waarin er een referendum komt over het Herzieningsverdrag, kijken niet alleen ouders nu met argwaan naar de EU en zien zij die als het probleem, maar zijn ook boeren en andere lobbygroepen op dit moment zeker niet ingenomen met de Europese Unie.
De Ierse regering zou daarom volledig moeten uitleggen hoe zij deze richtlijn implementeert; zij moet de scholen naar behoren financieren en de vraag beantwoorden of en wanneer binnenlandse heffingen doorberekend worden aan het Ierse volk. Dat is wat we in deze fase moeten weten.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
