Diensten op de interne markt (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is de aanbeveling voor de tweede lezing, namens de Commissie interne markt en consumentenbescherming, betreffende het gemeenschappelijk standpunt, door de Raad vastgesteld met het oog op de aanneming van de richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende diensten op de interne markt (10003/4/2006 C6-0270/2006 2004/0001 (COD)) (rapporteur: Evelyne Gebhardt).
Evelyne Gebhardt 
Mijnheer de Voorzitter, geachte fungerend voorzitter van de Raad, geachte commissaris, dames en heren, vandaag ronden we een debat af dat al ruim twee jaar wordt gevoerd in het Europees Parlement, namelijk dat over de dienstenrichtlijn. Ik vind dat we volkomen tevreden kunnen zijn en trots kunnen zijn op het werk dat we hebben verricht.
Uiteraard ben ik niet de enige die hieraan heeft gewerkt. Veel van mijn medeafgevaardigden hebben bijgedragen aan een constructieve samenwerking. Sta mij toe enkele mensen met name te bedanken, en daarmee allen die hebben gezorgd voor de goede samenwerking. Mijn dankt gaat uit naar de heer Goebbels, de heer Swoboda, mevrouw Van Lancker en mevrouw McCarthy van mijn eigen fractie, alsmede naar mevrouw Thyssen van de Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-democraten) en Europese Democraten, de heer Jonckheer en mevrouw Rühle van de Fractie De Groenen/Vrije Europese Alliantie en mevrouw Jäätteenmäki van de Fractie Alliantie van Liberalen en Democraten voor Europa. Zij allen hebben een grote bijdrage geleverd aan het succes.
Het meest wil ik echter één iemand bedanken, en dat is de schaduwrapporteur van de PPE-DE-Fractie, de heer Harbour.
(Applaus)
Ook wil ik namens de heer Schulz, die mij dit gisteravond uitdrukkelijk verzocht heeft, iedereen bedanken voor de constructieve samenwerking. Het was immers niet gemakkelijk, gezien de uiteenlopende opvattingen in het Europees Parlement, om een gemeenschappelijke tekst op te stellen waarover brede overeenstemming bestond en die geen wig zou drijven tussen het Parlement en de burgers van Europa, en het was verre van vanzelfsprekend dat dit tot stand zou worden gebracht.
Deze constructieve samenwerking vinden we ook terug in de tekst die vandaag onderwerp van het debat is. Zij bracht een symbiose tot stand tussen de belangen van de werknemers en consumenten enerzijds en de economische belangen anderzijds. Met deze tekst hebben we er werkelijk aan weten bij te dragen dat de mensen meer centraal worden gesteld in het beleid. Naar mijn mening is het van essentieel belang voor ons toekomstige werk in het Parlement om heel duidelijk te maken dat we beleid maken voor de mensen, voor de burgers van Europa. De economie is belangrijk, stabiliteit is belangrijk, maar het allerbelangrijkst zijn de mensen voor wie wij het beleid maken.
Met deze gemeenschappelijke tekst die wij hebben opgesteld, zijn wij erin geslaagd om tot een positieve regeling te komen en door het schrappen van het herkomstlandbeginsel de rechten van de werknemers te beschermen, namelijk het arbeidsrecht, de sociale wetgeving, consumentenbescherming en andere belangrijke zaken met betrekking tot rechten. Het was voor ons van het grootste belang om te zorgen dat de rechten van werknemers werden bevorderd, waarmee ongezonde concurrentie wordt voorkomen tussen de sociale stelsels van de lidstaten.
Door artikel 24 en 25 te schrappen hebben we ervoor gezorgd dat de Richtlijn terbeschikkingstelling van werknemers niet wordt aangetast of op losse schroeven wordt gezet, en we hebben goed kunnen samenwerken op dit terrein. Door essentiële onderdelen van de diensten van algemeen belang buiten het terrein de dienstenrichtlijn te houden, wisten we een oplossing te vinden voor een werkelijk enorm probleem, want deze dienstenrichtlijn is immers eigenlijk een richtlijn voor commerciële diensten, en dat gaat niet samen met gezondheidszorgdiensten en sociale diensten, waaraan volstrekt andere eisen worden gesteld doordat er bijzondere belangen mee gemoeid zijn.
Maar we hebben niet alleen iets voor werknemers gedaan. We hebben ook gewaarborgd dat ook de economie en de dienstverleners profijt hebben van de dienstenrichtlijn. We hebben ervoor gezorgd dat het vrije verkeer van dienstverleners over de grenzen zeer aanzienlijk wordt vergemakkelijkt. Dit hebben wij bereikt door bijvoorbeeld het beginsel van de vrijheid van dienstverlening daadwerkelijk vast te leggen, door glashelder te maken dat protectionistische maatregelen van de lidstaten dienen te worden afgeschaft en dat er uniforme contactcentra dienen te komen om dienstverleners te helpen bij het vrije verkeer in de Europese Unie.
Er zijn nog steeds een paar punten waarover wij moeten debatteren in het Parlement, en dat zijn punten waarover wij al hebben gedebatteerd. Ik denk dat de Commissie vandaag een belangrijk antwoord kan geven op deze vragen. Zij kan met name opheldering verschaffen over een paar punten die voor ons van zeer wezenlijk belang zijn, vooral met betrekking tot het arbeidsrecht, de socialezekerheidsrechten, het strafrecht en de richtsnoeren die de Commissie zal aanreiken in het kader van de dienstenrichtlijn en die de Commissie, voor zover mij bekend, niet zal gebruiken om aan het interpreteren te slaan over de wijze waarop de dienstenrichtlijn ten uitvoer dient te worden gelegd; zij zal ervoor zorgen dat de lidstaten baat hebben bij de dienstenrichtlijn. De interpretatie van de teksten is een taak van het Hof van Justitie en niet van de Commissie. De Commissie heeft dit begrepen en dat vinden wij prima zo.
Mijnheer de Voorzitter, ik ben erg benieuwd naar de verklaring van de Commissie.
(Applaus)
Charlie McCreevy
Mijnheer de Voorzitter, de stemming in tweede lezing over de dienstenrichtlijn zal een mijlpaal in de geschiedenis van het Europees Parlement vormen, niet alleen vanwege het belang van deze richtlijn voor de Europese burgers en bedrijven, maar ook vanwege de leidende rol die het Parlement in het wetgevingsproces heeft gespeeld.
Het valt niet te ontkennen dat de dienstenrichtlijn een essentiële factor vormt in onze pogingen om de Europese economie te stimuleren en de mogelijkheden van de interne dienstenmarkt ten volle te benutten.
De nu voorliggende tekst biedt de interne markt een echte meerwaarde: het aantal vormvoorschriften wordt verminderd, belemmeringen worden weggenomen en de rechtszekerheid voor bedrijven en consumenten wordt verbeterd. De tekst legt een solide basis voor een nieuw kader voor de interne markt met een gunstige uitwerking op de vrijheid van vestiging en de oprichting van nieuwe bedrijven.
Dit is wezenlijk voor de bevordering van het ondernemerschap en van groei en werkgelegenheid. Dienstverrichters kunnen erop vertrouwen dat er eerlijke en transparante vergunningsstelsels en snelle, eenvoudige procedures worden gehanteerd. Zij kunnen informatie verkrijgen en administratieve formaliteiten vervullen via het ene loket dat in elke lidstaat aanwezig is, en daarnaast in elektronische vorm. Dan zal de oprichting van nieuwe bedrijven eenvoudiger en sneller verlopen en minder kosten met zich meebrengen. Ook heeft men niet langer te maken met meerdere instanties op diverse niveaus.
Tevens zal de richtlijn een welkome stimulans voor de grensoverschrijdende dienstverlening betekenen. De nieuwe bepaling betreffende het vrije verkeer van diensten, die het hart vormde van het compromis in eerste lezing, zorgt voor een adequaat evenwicht tussen de waarborging van het recht van dienstverrichters op vrije toegang en de vrije uitoefening van een dienstenactiviteit. Daarbij hebben de lidstaten het recht in bepaalde duidelijk omschreven omstandigheden hun meest essentiële eisen te laten gelden. Hierdoor zal de rechtszekerheid voor dienstverrichters en consumenten beslist worden versterkt.
Belangrijk is dat de richtlijn wordt ondersteund door de verplichting van de lidstaten om samen te werken en elkaar bij te staan, zodat in de gehele Europese Unie een behoorlijk en doeltreffend toezicht op bedrijven wordt uitgeoefend zonder dat er sprake is van overlapping van controles.
Vooral met het oog op deze drie punten - vereenvoudigde vestiging, vrij verkeer van diensten en bijstand en samenwerking tussen de lidstaten - heeft de Commissie altijd naar openstelling van de dienstenmarkt gestreefd. Het standpunt van het Europees Parlement is van wezenlijk belang geweest om hierover een brede consensus te bereiken.
Het Europees Parlement heeft in dit hele traject laten zien dat zij een volwassen instelling is die over zeer ingewikkelde vraagstukken evenwichtige compromissen kan sluiten. In eerste lezing hebt u het voortouw genomen en de door ons gewenste brede consensus weten te realiseren.
Het was niet gemakkelijk om in de Raad tot overeenstemming te komen. Sommige lidstaten hadden grote problemen met uw delicate compromis over de werkingssfeer van het voorstel en over het vrije verkeer van diensten. De Commissie en het voorzitterschap hebben het in het Parlement bereikte compromis met verve verdedigd en uiteindelijk werd het gemeenschappelijk standpunt goedgekeurd. Dit gemeenschappelijk standpunt respecteert en weerspiegelt het politieke compromis van het Parlement. Er werden slechts kleine aanpassingen aangebracht, grotendeels met als doel meer juridische helderheid te verschaffen.
Zoals u weet is het compromis dat in het gemeenschappelijk standpunt tot uitdrukking komt, zeer delicaat en fragiel. Pogingen om opnieuw aan de tekst te sleutelen zullen onvermijdelijk tot een nieuwe discussie in de Raad leiden en het bereikte compromis in gevaar brengen. Ik verzoek het Parlement te erkennen dat het gemeenschappelijk standpunt nauwkeurig de eerste lezing van het Parlement weerspiegelt, en af te zien van verdere wijzigingen in de vorm van amendementen. Uit de stemming die op 23 oktober 2006 gehouden is in de Commissie interne markt en consumentenbescherming blijkt dat dit mogelijk is.
Onder de huidige omstandigheden zijn er geen 'technische' of 'kleinere' amendementen.
Ik ben mij ervan bewust dat in de discussies voorafgaand aan de stemming in de commissie er bepaalde institutionele en juridische kwesties aan de orde zijn gekomen die sommige leden van dit Parlement belangrijk vinden. In dit kader wil ik een aantal uitspraken doen als reactie op de zorgen die enkelen van u hebben geuit.
"Wat betreft de screening van nationale voorschriften die de lidstaten toepassen op diensten die vanuit andere lidstaten worden verricht, heeft de Raad de Commissie verzocht om met richtsnoeren en een analyse te komen en de Commissie zal haar uiterste best doen om deze taak te vervullen. Hierdoor krijgt de Commissie geen extra bevoegdheden, maar zij kan volgens het Verdrag, indien zij dat nodig acht, aanbevelingen formuleren en adviezen geven over vraagstukken die in het Verdrag worden behandeld. De richtsnoeren zullen niet meer omvatten dan hulp aan de lidstaten om de dienstenrichtlijn correct uit te voeren. Zij bevatten geen juridisch bindende uitleg van de richtlijn. Dat recht is aan het Europese Hof van Justitie voorbehouden. Evenmin kunnen met die richtsnoeren de bepalingen van de dienstenrichtlijn worden geamendeerd. Dat is voorbehouden aan het Europees Parlement en de Raad. De Commissie zal deze taak op open en transparante wijze in nauwe samenwerking met de andere instellingen verrichten. Zij zal het Europees Parlement regelmatig op de hoogte brengen van de uitkomsten van haar analyse en de vervolgacties daarop.
Wat betreft de noodzaak om verdere harmonisatie te overwegen zal de Commissie tijdens de toekomstige herziening van de dienstenrichtlijn beoordelen of er voor de diensten verdere maatregelen getroffen dienen te worden en zo ja, wat voor soort maatregelen geschikt zijn. De Commissie zal vooral onderzoeken of er met het oog op bepaalde diensten of bepaalde vraagstukken verdere harmonisatie nodig is.
Daarbij zal de Commissie in het bijzonder rekening houden met suggesties die het Europees Parlement tijdens de eerste lezing van de richtlijn heeft gedaan. Zo nodig zal de Commissie conform onze aanpak voor betere regelgeving specifieke voorstellen doen, inclusief harmonisatievoorstellen wanneer dat gerechtvaardigd is.
Ten aanzien van de gevolgen van de dienstenrichtlijn voor het arbeidsrecht wilden het Europees Parlement en de Raad voorkomen dat de dienstenrichtlijn afbreuk doet aan het arbeidsrecht of het recht van de sociale partners om hun collectieve belangen te behartigen. De Commissie wil ondubbelzinnig stellen dat de dienstenrichtlijn geen consequenties heeft voor het arbeidsrecht dat in de nationale wetgeving en de vaste praktijken van de lidstaten is verankerd, en evenmin voor de collectieve rechten die de sociale partners op basis van de nationale wetgeving en vaste praktijken genieten. De dienstenrichtlijn doet geen uitspraak over de rol van de sociale partners in de verschillende modellen in de lidstaten en over de wijze waarop collectieve belangen volgens nationale wetten en praktijken worden behartigd. Het Gemeenschapsrecht, en in het bijzonder het Verdrag, blijft op dit terrein echter van kracht.
Wat betreft de gevolgen van de dienstenrichtlijn voor het strafrecht geldt dat de dienstenrichtlijn de regels van het strafrecht in de lidstaten niet beïnvloedt, zoals in de tekst staat vermeld. Dit betekent dat de lidstaten over het algemeen de regels van hun strafrecht niet alleen kunnen toepassen op dienstverrichters die op hun grondgebied zijn gevestigd, maar ook op dienstverrichters uit andere lidstaten die binnen hun grondgebied diensten verlenen. Dit komt omdat de regels van het strafrecht doorgaans op iedereen op dezelfde wijze van toepassing zijn, ongeacht of er een dienst is verricht. De lidstaten mogen het strafrecht evenwel niet gebruiken om de bepalingen van de dienstenrichtlijn te omzeilen of de toepassing ervan te verhinderen.
Ten aanzien van de effecten van de dienstenrichtlijn op de sociale dienstverlening kan gezegd worden dat de dienstverlening op het gebied van sociale huisvesting, kinderopvang en hulp aan gezinnen of personen in nood een uiting vormt van het beginsel van sociale samenhang en solidariteit in de samenleving. Het gaat hier om diensten die worden verricht namens de overheid of door erkende charitatieve instellingen. Daarom zijn deze diensten van de werkingssfeer van de dienstenrichtlijn uitgesloten. Het is duidelijk dat deze uitsluiting ook geldt voor diensten die worden verleend door kerken en kerkelijke organisaties die liefdadigheidswerk verrichten.”
Ik heb geregeld dat de tekst van deze uitspraken aan het secretariaat wordt overhandigd en in het verslag van deze vergaderperiode wordt opgenomen.
Hopelijk hebben mijn woorden geholpen om de zorgen weg te nemen die sommigen van u hebben geuit. De Commissie hoopt dat het Parlement erdoor wordt aangemoedigd het gemeenschappelijk standpunt van de Raad aan te nemen.
Alvorens af te sluiten wil ik opmerken dat mevrouw McCarthy namens haar commissie drie amendementen heeft ingediend over de nieuwe regelgevingsprocedure met toetsing. Deze amendementen vloeien voort uit de overeenstemming die de drie instellingen afgelopen zomer over de comitologieprocedure hebben bereikt, en zijn voor de Commissie aanvaardbaar.
Volgende week is het twee jaar geleden dat deze Commissie aantrad en ik commissaris Interne markt en diensten werd. Een groot deel van deze periode stond voor mij in het teken van de discussie over de dienstenrichtlijn. Laten we deze richtlijn nu aannemen en hem gaan uitvoeren. Ik ben erg benieuwd naar het standpunt van dit Parlement.
(Applaus)
Mauri Pekkarinen
Mijnheer de Voorzitter, mevrouw Gebhardt, mijnheer de commissaris, dames en heren, zoals vorige sprekers al hebben gezegd, maken wij vandaag geschiedenis op het gebied van de interne markt.
Het Europees Parlement, de Raad en de Commissie hebben bijna drie jaar lang volhardend en ambitieus werk verricht voor de dienstenrichtlijn. In alle eerlijkheid moet worden gezegd dat dit werk niet altijd gemakkelijk is geweest en dat er soms maar langzaam vooruitgang is geboekt. Wij mogen dan ook tevreden zijn met het feit dat vandaag hier in het Parlement een grotere consensus heerst dan ooit tijdens de voorbereidingsfase.
De richtlijn betekent een grote Europese hervorming. Het is dus geen wonder dat de weg naar een akkoord bezaaid was met belemmeringen. Er waren echte meningsverschillen over de inhoud, maar soms ook kleine misverstanden.
Hoewel wij vandaag allemaal naar de toekomst willen kijken, wil ik toch enkele zaken bespreken die tijdens de voorbereiding naar voren kwamen. Allereerst wil ik iedereen wijzen op de stemming in het Parlement van afgelopen voorjaar, waarvan het resultaat als een historisch compromis kan worden beschouwd. Het Parlement was in een zeer uitdagende politieke situatie in staat een compromis te bereiken, dat het mogelijk maakte om het voorstel voor een richtlijn succesvol af te handelen.
Ik wil in dit verband nogmaals het Europees Parlement voor dit compromis bedanken, vooral de rapporteur, mevrouw Gebhardt, de voorzitter van de Commissie interne markt en consumentenbescherming, mevrouw McCarthy, de schaduwrapporteurs en talrijke andere leden die zo hard hebben gewerkt om gemeenschappelijke oplossingen te vinden.
Zes voorzitterschappen van de Raad zijn betrokken geweest bij de moeilijke taak om de richtlijn voor te bereiden. Voor Finland, dat nu het voorzitterschap bekleedt, is de huidige situatie zowel aangenaam als veeleisend. Het Finse voorzitterschap heeft gebruik kunnen maken van de resultaten die andere voorzitterschappen, vooral het Oostenrijkse voorzitterschap, hebben bereikt. Het gemeenschappelijk standpunt van de Raad van afgelopen voorjaar heeft het voorzitterschap een stevig mandaat gegeven om deze zaak verder af te handelen.
Er is ook veel werk verricht om tot een gemeenschappelijk standpunt van de Raad te komen en dit ging gepaard met een aanzienlijke hoeveelheid flexibiliteit en de daadwerkelijke wil om tot een compromis te komen. Ik waardeer vooral het feit dat ook het Europees Parlement de kwetsbaarheid en de meerwaarde van het gemeenschappelijk standpunt inziet.
Ook de Commissie heeft een cruciale rol gespeeld bij de voorbereiding. Toen het debat in het Parlement en de Raad op z'n hevigst was, heeft de Commissie, in overeenstemming met haar fundamentele rol, met constructieve argumenten geprobeerd de voorbereiding in een duurzame richting te duwen.
Commissaris McCreevy noemde vandaag enkele gevoelige zaken in de richtlijn, waarover de Commissie een standpunt moest innemen. Namens het Finse voorzitterschap geef ik mijn volledige steun en erkenning aan de boodschap van de commissaris; zowel de verklaring zelf als de inhoud ervan waren nodig. De rol die de commissaris persoonlijk gespeeld heeft tijdens de lastige voorbereiding was voorbeeldig, gezien zijn objectiviteit en respect voor de standpunten van beide instellingen.
Als gevolg van de langdurige voorbereiding behandelen wij nu een voorstel voor een richtlijn dat in veel opzichten is veranderd. Het gemeenschappelijke doel om de interne markt voor diensten te ontwikkelen is echter ongewijzigd gebleven. De richtlijn opent een aantal deuren voor zowel aanbieders van diensten als voor ontvangers van diensten, of het nu consumenten of ondernemers zijn.
De dienstenrichtlijn is echter geen eindpunt in de ontwikkeling van de interne markt voor diensten. Integendeel, de richtlijn is een unieke stap vooruit in de ontwikkeling van een goed functionerende interne markt van diensten. Het is de afgelopen jaren duidelijk geworden dat bepalingen in het Verdrag op zich niet genoeg zijn om de interne markt voor diensten, de echte kern van de Europese Unie, duidelijk genoeg te reguleren. Ik denk dat de dienstenrichtlijn de marktdeelnemers precies de rechtszekerheid biedt waarop zij al zo lang hebben gewacht. Dit is de grootste meerwaarde van de richtlijn.
Als fungerend voorzitter van de Raad ben ik blij met het feit dat er vandaag slechts over enkele amendementen wordt gestemd. Hiervan wil ik de drie amendementen noemen die betrekking hebben op de comitologie en die in de plenaire vergadering zijn voorgesteld.
Ik kan bevestigen dat de Raad deze drie amendementen aanvaardt en wat dit betreft is de Raad bereid zijn gemeenschappelijk standpunt te wijzigen. Wat de overige amendementen betreft hoop ik dat het gemeenschappelijk standpunt ongewijzigd blijft.
Mijnheer de Voorzitter, ik hoop dat het Parlement vandaag in de plenaire vergadering een definitief besluit over de dienstenrichtlijn neemt. Op die manier zal het doel met betrekking tot de overeenkomst, dat door het Europees Parlement en de Raad wordt gedeeld, in tweede lezing worden bereikt.
(Applaus)
Evelyne Gebhardt 
Mijnheer de Voorzitter, naar mijn overtuiging zijn nu, met de officiële verklaring van de Commissie, de laatste juridische onzekerheden uit de weg geruimd met betrekking tot bepaalde aspecten, zoals het arbeidsrecht en het socialezekerheidsrecht. Daarom heb ik het gevoel dat ik het Parlement nu kan aanbevelen om zonder verdere wijzigingen in te stemmen met het gemeenschappelijk standpunt zoals dat ons is gepresenteerd door de Raad van Ministers, uiteraard afgezien van de drie wijzigingen met betrekking tot de comitologieprocedure waarover we een gemeenschappelijk akkoord hebben.
Ik denk dat wij als Parlement heel goed werk hebben geleverd, en ik wil de Commissie en het voorzitterschap van de Raad nogmaals bedanken voor het feit dat zij onze tekst vrijwel ongewijzigd hebben aanvaard.
Daaraan wil ik echter nog een punt toevoegen, een beetje een onplezierig punt. Ik zou het huidige voorzitterschap en toekomstige voorzitterschappen van de Raad willen aanraden om zich te onthouden van het soort gedrag dat we tot dusver van hen hebben gezien. Het is onaanvaardbaar dat het voorzitterschap tijdens de tweede lezing voortdurend roept dat het onmogelijk is om verder te discussiëren over een onderwerp en dat het geen wijzigingen kan doorvoeren die het Parlement wil omdat de Raad er een wankel compromis over heeft bereikt. Het compromis dat dit Parlement heeft bereikt, is al even wankel, en het is zaak om ervoor te zorgen dat de rechten van het Parlement, van de Raad van Ministers en van de Europese Commissie volledig tot uitdrukking komen tijdens de medebeslissingsprocedure.
Daarom kan de gang van zaken in dit geval niet dienen als een voorbeeld voor toekomstige wetgevingsprocedures. Ik heb het dit keer geaccepteerd omdat 90 procent van de Parlementstekst is overgenomen en omdat wij als Parlement geen grote verliezen hebben hoeven incasseren. Maar dit zal niet altijd zo zijn. En in dat geval kan de Raad niet "nee” zeggen en volhouden dat verdere discussie over het onderwerp onmogelijk is. Dat is geen constructieve samenwerking, en ik hoop echt dat het bij dit ene geval blijft en dat we voortaan weer tot een normale samenwerking kunnen komen in een medebeslissingsprocedure.
(Applaus)
Malcolm Harbour
Mijnheer de Voorzitter, commissaris, dit is een belangrijke dag voor de Europese burgers. Daar wil ik de nadruk op leggen. Als wij over begrippen als de interne markt spreken, vergeten we soms namelijk dat mensen bij de kern van de zaak en bij ons politieke werk hier worden betrokken. In deze richtlijn gaat het erom de levenstandaard van alle burgers in de Europese Unie te verbeteren en groei en dynamiek in de economie te stimuleren. Zo fundamenteel is dit punt.
Het is erg belangrijk te beseffen - en soms vergeten we dat tijdens onze uitvoerige debatten - dat deze richtlijn in feite het resultaat is van de ijverige inspanningen die de Commissie heeft geleverd. Daar neem ik mijn petje voor af. Met deze richtlijn gaan we iets doen tegen de diepe frustraties die vooral kleine ondernemingen bij de uitoefening van hun rechten op de interne markt hebben ervaren. Dat is de essentie van de richtlijn. De bepalingen ervan zijn uiterst gedetailleerd. Talrijke maatregelen zijn bedoeld voor de lidstaten: er worden maar liefst 40 specifieke maatregelen geïntroduceerd om belemmeringen weg te nemen en 65 bepalingen om hun procedures te verbeteren. Nu zijn de lidstaten aan zet. Zij moeten in actie komen en wij zullen erop toezien dat ze dat ook daadwerkelijk gaan doen.
Ik wil er vooral nog even op wijzen dat nu voor het eerst van de lidstaten wordt verlangd dat zij de interne markt in relatie tot hun bedrijfsleven promoten en dat zij ondernemingen aanmoedigen te profiteren van de interne markt in de dienstensector en grensoverschrijdende handel te gaan drijven. De interne markt is van ons allemaal. De interne markt wordt niet hier vormgegeven; dat gebeurt in de lidstaten. Wij kunnen ons best doen en deze richtlijn is een belangrijke stap in de goede richting.
Opmerkelijk aan deze richtlijn is dat het een voorbeeld is van goede politiek. Waarom zeg ik dat? Omdat de richtlijn voortvloeit uit vele constructieve en uitvoerige gedachtewisselingen. In de commissie hebben langdurige discussies en stemmingen plaatsgevonden, omdat de diverse partijen hun positie willen versterken, en verder zijn er onderhandelingen gevoerd en compromissen gesloten.
Het is dus een voorbeeld van goede politiek en mevrouw Gebhardt heeft aan de basis daarvan gestaan. Zij was zo vriendelijk om mij te complimenteren en ik wil tegen haar zeggen dat het een genoegen was om met haar samen te werken. Soms was het een uitdaging, omdat zij als zeer vastberaden leider haar stempel op dit werk drukte, maar ik geloof dat het resultaat van onze inspanningen goed zal zijn voor de Europese burgers. Overigens hebben niet alleen wij tweeën hieraan gewerkt, alle leden van onze commissie en anderen hebben hun steentje bijgedragen. In het bijzonder wil ik mijn eigen team in de Commissie interne markt en consumentenbescherming bedanken. Enkelen van hen zullen nog kort het woord voeren. We hebben ook zeer nauw samengewerkt met onze liberale collega's, vooral tijdens de cruciale stemming waaraan het voorzitterschap al eerder refereerde. Zij zullen een uitgebreidere toelichting geven.
Tot slot wil ik de Federation of Small Businesses in het Verenigd Koninkrijk bedanken en nog twee dingen zeggen over het belang van deze richtlijn. Ten eerste bestaat de dienstensector voor bijna 90 procent uit kleine en middelgrote ondernemingen. Zij spelen een fundamentele rol in dit voorstel. Ten tweede, als elke kleine onderneming in Europa één arbeidsplaats zou creëren, zou het probleem van de werkloosheid in de Europese Unie opgelost zijn.
(Applaus)
Hannes Swoboda
namens de PSE-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, uiteraard wil ik mevrouw Gebhardt bedanken namens de Sociaal-democratische Fractie in het Europees Parlement, en mijn dank gaat vooral uit naar de heer Goebbels, die vandaag helaas niet aanwezig kan zijn. Als rapporteur heeft mevrouw Gebhardt het schip van de dienstenrichtlijn vakkundig door vele stormachtige wateren weten te loodsen.
Ook wil ik mijn medeafgevaardigden van de andere fracties bedanken, met name die van de Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-democraten) en Europese Democraten. Hoewel we op het terrein van het sociale beleid uiteraard van mening blijven verschillen, denk ik dat we onze verantwoordelijkheid hebben genomen door tot een concrete oplossing te komen die aanvaardbaar is voor de burgers van Europa.
Ik wil met name commissaris McCreevy bedanken, zonder wie dit proces niet zo goed gestructureerd was geweest. Mijn bijzondere dank gaat echter ook uit naar de voorzitterschappen, met name naar het Finse, maar ook naar het Oostenrijkse. Ik wil de Raad verzoeken niet te vergeten dat het Oostenrijkse voorzitterschap een precedent heeft geschapen door Parlementsleden uit te nodigen voor een Raadsvergadering. Dit mag geen op zichzelf staand geval blijven en de mogelijkheid dient ook in andere verbanden open te worden gehouden.
Ook wil ik het Europees Verbond van Vakverenigingen bedanken, omdat het erg intensief met ons heeft beraadslaagd en het ook mogelijk heeft gemaakt om over dit onderwerp een compromis te bereiken.
Zelf ben ik geboren op de grens tussen Oost en West - tussen Wenen en Bratislava - en daarom ken ik de angsten, maar ook de hoop die een interne markt voor diensten met zich meebrengt. Als nationalisme en protectionisme tegenwoordig weer terrein winnen in de overgangslanden, maar ook in de bestaande, zogenaamde 'oude' lidstaten van de Europese Unie, dan komt dat wellicht mede doordat de mensen zich niet opgewassen voelen tegen de snelheid en soms ook bruutheid waarmee deze interne markt wordt gevestigd. Daarom is het zo belangrijk dat we een manier vinden om tot deze - zeer noodzakelijke - interne markt te komen zonder de sociale aspecten uit het oog te verliezen.
Per slot van rekening bestaat het beleid op EU-niveau er niet alleen in dat de hindernissen voor een gemeenschappelijke markt uit de weg worden geruimd - al hoort dat er ook bij - maar dient het ook een politiek kader te scheppen om deze interne markt aanvaardbaar te maken voor de mensen. Om deze redenen staat mijn fractie als één man achter de richtlijn. Uiteraard hebben we wel enige bedenkingen - die we later zullen presenteren - maar over het geheel genomen steunt mijn fractie het goede compromis dat is bereikt.
We moeten de moed hebben om dit compromis vandaag goed te keuren en het naar buiten toe te verdedigen. Mevrouw Gebhardt, nogmaals hartelijk dank!
(Applaus)
Anneli Jäätteenmäki
Mijnheer de Voorzitter, Ik wil mijn collega's Malcolm Harbour en Evelyne Gebhardt en vele anderen bedanken voor de uitstekende samenwerking. In het bijzonder wil ik commissaris McCreevy bedanken, want zonder zijn verstandige benadering van de samenwerking zou er zeker geen vooruitgang zijn geboekt.
Diensten zijn een cruciale bron van groei en arbeidsplaatsen in de Europese Unie. In de periode 1997-2002 ontstond zo'n 96 procent van de nieuwe arbeidsplaatsen in de dienstensector. Het is dus belangrijk dat er op nationaal niveau geen onnodige belemmeringen worden opgeworpen voor de groei. De dienstenrichtlijn is een stap in de goede richting.
Ik weet dat er ook in het Parlement mensen zijn die ontevreden zijn, omdat er volgens hen te weinig vooruitgang is geboekt, maar er zijn er ook die vinden dat het Parlement en de Raad een te grote sprong hebben genomen. Het onderhavige voorstel is een compromis, het is wat er gezien de situatie mogelijk was.
Het Europees Parlement wordt ervan beschuldigd het oorspronkelijke voorstel van de Commissie te veel te hebben aangetast. Tegelijkertijd vergeet men echter de talrijke terreinen te noemen waar de richtlijn nog steeds betrekking op heeft. De dienstenrichtlijn dekt onder meer de diensten in de bouw, het bedrijfsleven, de installatiesector, de handel en distributie, het toerisme en de vrijetijdssector. Het spectrum is zeer breed.
Het doel van dit voorstel is dus het liberaliseren van de diensten en daarmee ook het verlagen van hun kosten. De vraag naar verschillende diensten is afhankelijk van de prijs, maar vertrouwen is net zo belangrijk. Als een aanbieder van een dienst zijn zaken op tijd en goed doet, neemt het vertrouwen toe waarna de markt zal groeien. Het is niet de richtlijn die daarvoor zorgt: de verantwoordelijkheid ligt bij de aanbieder van diensten.
Het vrij verkeer van werknemers is net zo belangrijk voor een goed functionerende interne markt in de Europese Unie als de dienstenrichtlijn. Ten tijde van de uitbreiding naar het oosten waren het alleen Zweden, Ierland en het Verenigd Koninkrijk die meteen en zonder beperkingen burgers van de nieuwe lidstaten tot hun arbeidsmarkten toelieten. Nu er een nieuwe uitbreiding aan zit te komen, zijn er opnieuw lidstaten die belemmeringen opwerpen. Deze nieuwe mogelijke belemmeringen zijn zeer problematisch en bemoeilijken de liberalisering van de interne markt. Ze zijn een stap terug. Als wij met de dienstenrichtlijn een stap vooruit nemen, is het te hopen dat er wat het vrij verkeer van werknemers betreft dezelfde vooruitgang kan worden geboekt.
(Applaus)
Heide Rühle
namens de Verts/ALE-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, geachte commissaris, geachte fungerend voorzitter van de Raad, geachte dames en heren, beste mevrouw Gebhardt, we zijn teleurgesteld over de weigering van de drie grote fracties, de meerderheid in dit Parlement, om vandaag een behoorlijke tweede lezing van de dienstenrichtlijn uit te voeren.
Mevrouw Gebhardt heeft tot het laatst toe geknokt. Des te onbegrijpelijker vinden wij het dat zij een resultaat waarvan zij pas geleden nog zei dat het enkele juridisch onprecieze en onduidelijke punten bevatte nu uitroept tot een grote overwinning van het Parlement. Toegegeven, de Raad heeft ons zwaar onder druk gezet door van meet af aan te verklaren dat iedere wijziging van de tekst zou leiden tot de mislukking van de gehele richtlijn. Maar het was dezelfde Raad die in zijn eerste lezing verklaarde dat hij vrijwel de gehele tekst van het Parlement had overgenomen. Helaas heeft de Raad de tekst van het Parlement echter niet helemaal overgenomen en zijn er op enkele punten onduidelijkheden ingeslopen, met name op het terrein van het sociale Europa.
Dit gebrek aan duidelijkheid geldt voor de definitie en de uitsluiting van diensten in het algemeen en van algemene economische belangen in het bijzonder. Het gaat vooral om de uitsluiting van sociale diensten en het gaat om de erkenning van de collectieve overeenkomsten tussen de sociale partners. Dit zijn geen futiele zaken, maar fundamentele kwesties die door de tegenstanders van de Grondwet in Frankrijk werden gebruikt voor een "nee” tegen de Grondwet bij het referendum. We hadden de Raad aan zijn woord kunnen houden, want na de referenda hamerde de Raad er steeds weer op dat in de nieuwe versie van de dienstenrichtlijn de sociale rechten volledig zouden worden gerespecteerd. Helaas is dit echter niet het geval.
Het maakt wel verschil of men voorbeelden noemt van bepaalde sociale diensten of dat men zichzelf tevredenstelt met een onvolledige lijst, die in het geval van sommige lidstaten grote hiaten vertoont en waarover het Europees Hof van Justitie dus uiteindelijk moet beslissen. Het is onbegrijpelijk dat de Commissie interne markt en consumentenbescherming dit heeft geaccepteerd. Per slot van rekening stelde de rapporteur voor deze commissie, mevrouw Rudi Ubeda, die overigens lid is van de Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-democraten) en Europese Democraten, in haar verslag over sociale diensten dat deze diensten van lidstaat tot lidstaat sterk verschillen en dat er dientengevolge een definitie nodig was. Hoe is het mogelijk om een sector die niet goed gedefinieerd is, uit te sluiten zonder de rechtszekerheid aan te tasten?
Helaas heeft de commissie echter geen verdere aandacht besteed aan deze zaak, maar heeft zij in plaats daarvan nogmaals bekrachtigd dat zij geen problemen wil veroorzaken voor de Raad. Als gevolg van deze haast om zich gehoorzaam te betonen, zag zij af van haar traditionele recht op een fatsoenlijke tweede lezing van de dienstenrichtlijn. Dit is beslist geen overwinning voor het Parlement. Integendeel, het is een nederlaag, en wel eentje waar we nog lang spijt van zullen hebben.
Ook de verklaring van de Europese Commissie kan daar niets aan veranderen. Deze is hooguit bindend voor de huidige Commissie, maar is juridisch gezien niet bindend aangezien de interpretatie van de wet bij het Hof van Justitie berust, zoals commissaris McCreevy vandaag nogmaals bevestigde.
Francis Wurtz
namens de GUE/NGL-Fractie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, in de verhoudingen tussen het Parlement en de Raad kenden we de medebeslissing en de bemiddeling. Met de dienstenrichtlijn heeft nu ook de capitulatie haar intrede gedaan. Welke andere kwalificatie zouden we kunnen geven aan het onwaarachtige besluit van de meerderheidsfracties om gehoor te geven aan de bevelen van de Raad, door akkoord te gaan met de intrekking van alle amendementen die in de Commissie interne markt zijn bestudeerd, en door zonder slag of stoot in te stemmen met een gemeenschappelijk standpunt van de Raad dat toch duidelijk minder ver gaat dan hun eigen compromis van 16 februari van dit jaar?
Ik wijs erop dat het Europees Verbond van Vakverenigingen aanpassing van deze tekst noodzakelijk achtte op punten die naar zijn mening van kapitaal belang zijn, welke aanpassing voornamelijk in de richting moest gaan van een duidelijker uitsluiting van het arbeidsrecht en maatschappelijke diensten van de werking van de richtlijn, en een betere eerbiediging van de grondrechten.
De tekst van de Raad maakt het behoud van het arbeidsrecht in de lidstaten feitelijk ondergeschikt aan de naleving van het Gemeenschapsrecht - een vage formulering die verwijst naar de mededingingsregels. Sommigen van u troosten zich met een geruststellende verklaring van commissaris McCreevy. Dat is, als u het mij vraagt, wel een beetje heel erg vreemd. Mag ik eraan herinneren dat het juist de heer McCreevy was die, vorig jaar rond deze tijd, uit naam van het Gemeenschapsrecht goedpraatte dat een Lets bedrijf zich weigerde te voegen naar de collectieve overeenkomsten in Zweden, in de affaire-Vaxholm die zoveel stof deed opwaaien?
Bovendien heeft de Raad ervoor gezorgd dat de Commissie weer bovenmatige controle - a priori en a posteriori - op de wetgeving van de lidstaten kan gaan uitoefenen, een bevoegdheid die het Parlement juist naar zich toe wilde trekken. Mijnheer McCreevy ziet deze aanpassing, ik citeer, als een "cruciale verbetering”. Dat begrijpen we! Maar wat ziet het Parlement erin? Niemand die een mond opendoet.
Verder worden de vaagheden en de grijze gebieden van de tekst van de richtlijn - die ik namens mijn fractie al in de eerste lezing aan de kaak heb gesteld, omdat die, zoals ik zei, de deur openzetten naar ongrijpbare interpretaties van de Commissie en het Hof - nu al gebruikt op de manier waar we bang voor waren. Zo wordt in de mededeling van de Commissie over de maatschappelijke diensten een uiterst restrictieve visie ontvouwd op deze diensten, waarover commissaris Špidla terloops, doch nadrukkelijk heeft gezegd, ik citeer, dat zij "steeds meer onder het toepassingsgebied van het Gemeenschapsrecht betreffende de interne markt en de mededinging zullen vallen.”
In een andere mededeling van de Commissie, over de detachering van werknemers, worden de regels van sommige lidstaten voor dienstverleners uit andere landen van de Unie gehekeld, omdat de Commissie die buiten proporties vindt. Ook op dit vlak baseert de Commissie zich op de onuitputtelijke jurisprudentie van het Hof. Waar zijn dus de waarborgen die de richtlijn geacht werd ons te geven tegen dit hellend vlak, waarbij het gehele maatschappelijk leven in een situatie van ongebreidelde concurrentie verzeild dreigt te raken?
In algemene zin had het fungerend voorzitterschap er in zijn helderziendheid al voor gewaarschuwd: "in veel gevallen zal de interpretatie van het Hof noodzakelijk zijn.” Welnu, mijn fractie zal deze gigantische dereguleringsoperatie geen rugdekking geven. Meer nog dan de kwestie van de diensten is die van de opzet van de Europese eenwording belangrijk in onze ogen. Willen we de harmonisatie langs wettelijke weg van beschermende regels die zich positief ontwikkelen, of accepteren we de harmonisatie door de markt en de concurrentie van normen die bijgevolg op fatale wijze in neerwaartse richting zullen worden omgebogen? Willen we de parlementaire democratie en de democratie van de burger bevorderen, of leveren we onszelf over aan de grillen van de jurisprudentie en mededelingen met een interpretatie?
Op slechts enkele weken van de vijftigste verjaardag van het Verdrag van Rome is het legitiem deze vragen te stellen, en we kunnen er donder op zeggen dat die vragen binnenkort ook nadrukkelijk gesteld zullen gaan worden door onze medeburgers.
(Applaus)
Adam Jerzy Bielan
namens de UEN-Fractie. - (PL) Mijnheer de Voorzitter, de dienstensector is verantwoordelijk voor bijna 70 procent van het bnp van de Europese Unie en vormt de hoofdbron van economische groei. Duizenden bureaucratische barrières belemmeren echter de ontwikkeling van deze sector.
Hoofddoel van de dienstenrichtlijn is het elimineren van deze administratieve rompslomp, wat ertoe moet leiden dat de grensoverschrijdende dienstverlening op de markten van de 25 lidstaten van de Unie gemakkelijker zal worden. De Europese Commissie heeft meer dan negentig hindernissen vastgesteld die dienstverleners zoals monteurs, boekhouders en IT'ers, moeten overwinnen om hun werkzaamheden uit te kunnen oefenen in een andere lidstaat.
Deze hindernissen zijn in het algemeen met opzet opgeworpen door landen die, uit vrees voor concurrentie van ondernemers uit andere landen, tot elke prijs hun eigen markt willen beschermen. Dit gaat gewoonlijk vooral ten koste van de consument, die zo duurdere en slechtere diensten krijgt aangeboden.
Hoewel de dienstenrichtlijn verwaterd is, is deze een stap in de goede richting op de lange en moeilijke weg om een concurrerende Europese economie op te bouwen en het leven voor met name kleine ondernemers makkelijker te maken. Of de richtlijn een mijlpaal zal zijn in de verwijdering van obstakels in de dienstverlening op de interne markt, zoals commissaris McCreevy propageert, zullen de komende jaren aantonen. Dit zal pas duidelijk worden als de lidstaten de richtlijn dusdanig in hun rechtsorde integreren dat deze obstakels, die niet in overeenstemming zijn met het beginsel van vrije dienstverlening zoals vervat in het Verdrag en die de Europese consumenten en ondernemers meer kwaad dan goed doen, werkelijk tot een minimum beperkt worden.
Een belangrijke rol dient hierin gespeeld te worden door de Europese Commissie, die de inachtneming van de Verdragen en Europese wetgeving dient te bewaken. Gelukkig is het gelukt een verdere verslechtering van de dienstenrichtlijn te voorkomen, door tijdens de vergadering van de Commissie interne markt en consumentenbescherming alle amendementen die de rapporteur, mevrouw Gebhardt, had ingediend, te verwerpen. Een verdere verwatering van deze versie van de dienstenrichtlijn, die door de Raad geratificeerd is en die toch al een moeilijk compromis is, zou niet alleen schadelijk zijn geweest voor de vrije markt van diensten, maar had ook tot gevolg kunnen hebben dat het hele project in de prullenbak zou verdwijnen en dat er drie jaar zwaar werk verspild zouden zijn.
Jens-Peter Bonde
Mijnheer de Voorzitter, de richtlijn die het Parlement vandaag goedkeurt, is een juristen- en rechtersrichtlijn. De rechters in Luxemburg zullen gaan bepalen wat er is besloten. De regels zijn bijzonder onduidelijk. Ik heb vergeefs geprobeerd om de ergste onduidelijkheid uit de weg te ruimen met drie ondubbelzinnige amendementen.
1. De lidstaten moeten kunnen eisen dat lokale overeenkomsten worden gehandhaafd voor allen die diensten leveren. 2. De lidstaten moeten zelf kunnen bepalen welke diensten onder regie van de overheid moeten plaatsvinden en wat door de markt moet worden beslist. 3. De lidstaten moeten ook btw en andere belastingen kunnen heffen op diensten die vanuit het buitenland worden geleverd. Dat zijn drie belangrijke vragen, waarop ik geen duidelijke antwoord heb gekregen. De Deense Juni-beweging is er voorstander van dat er ook voor diensten een gemeenschappelijke markt komt, en wij verwelkomen speciaal de arbeiders en bedrijven van de nieuwe lidstaten, maar voor hen moeten wel de Deense loontarieven gelden. Er mag niet worden geconcurreerd met lagere lonen, slechtere arbeidsvoorwaarden of lagere btw- en belastingtarieven.
Marine Le Pen
(FR) Mijnheer de Voorzitter, beste collega's, negen maanden na de goedkeuring in eerste lezing gooit het Europees Parlement de deur in het slot voor de dienstenrichtlijn, de zogeheten Bolkestein-richtlijn, door zonder amendementen akkoord te gaan met het gemeenschappelijk standpunt van de Raad. Dit is een overwinning voor de sociaaldemocratie, in een alliantie met het economisch ultraliberalisme.
Met uitzondering van de niet-commerciële diensten van algemeen belang ontsnapt niets aan de liberalisering van de diensten. Zelfs de maatschappelijke diensten blijven niet helemaal buiten schot in het verslag-Gebhardt. U bedriegt onze volkeren, beste collega's. Deze richtlijn zal geen einde maken aan de sociale, fiscale en loondumping. Gewiekste en oneerlijke dienstverleners zullen gebruik blijven maken van de mazen in de nationale wetgevingen, en de zwakke punten van de richtlijn benutten door een beroep op de sectorale richtlijnen.
Een voorbeeld: meer dan 100 000, voor het merendeel niet-aangemelde bouwvakkers zijn in Frankrijk gedetacheerd voor afzonderlijke contracten. Dit leidt tot sociale dumping op het gebied van de lasten. De gedetacheerde werknemer blijft immers onder het socialezekerheidsstelsel van zijn land van herkomst vallen. Het arbeidsrecht wordt in dit soort gevallen met voeten getreden.
Tot slot zijn wij ook gekant tegen de mechanismen voor de beoordeling van nationale beperkingen van grensoverschrijdende dienstverlening: dit komt neer op een ontoelaatbare controle van de Commissie op de lidstaten, en nog meer communautaire bureaucratie.
Daarom zullen wij tegen het verslag-Gebhardt stemmen.
Marianne Thyssen
Voorzitter, commissaris, collega's, van een voorstel dat veel te horizontaal was in zijn toepassingsgebied, veel te radicaal in zijn dereguleringsdrift en onrealistisch wat de handhaving betrof, hebben wij een richtlijn kunnen maken die doet wat ze moet doen, te weten het wegnemen van de barrières voor vestiging en voor grensoverschrijdende activiteiten voor dienstverleners en aldus het bevorderen dat iedereen, ook de KMO's, de basisrechten van het Verdrag effectief kunnen uitoefenen.
Ondanks de zeer uiteenlopende startposities, niet alleen tussen maar ook binnen de fracties, duidelijk ook tussen de lidstaten, en ondanks tal van wijdverspreide misverstanden over de inhoud en de weerslag van het voorstel, zijn we erin geslaagd een evenwichtig en verantwoord eindresultaat af te leveren, een en ander door goed naar elkaar te luisteren, door goed naar de mensen te luisteren en door constructief samen te werken.
Economisch en sociaal zorgen we voor een betere opening van de interne markt voor diensten, voor meer groei, voor banen en dit zonder de aantasting van consumenten- en andere sociale bescherming. Institutioneel hebben we bewezen dat de Europese democratie werkt en dat het Parlement zijn verantwoordelijkheid neemt. En in juridisch opzicht, ook al is niet alles perfect geformuleerd, zorgen we wel degelijk voor toegevoegde waarde door meer rechtszekerheid te bieden.
Ik hoop dan ook, collega's, dat we bij de stemming op koers blijven en dat we ons met een heel brede meerderheid kunnen scharen achter het gemeenschappelijk standpunt dat ten slotte toch een goede weergave is van het door ons zelf uitgewerkte compromis. Op mijn beurt wil ik ook mijn appreciatie uitdrukken voor al diegenen met wie we in de loop van die twee voorbije jaren hebben kunnen samenwerken, niet alleen de politiek verantwoordelijken van de drie instellingen, maar ook de medewerkers.
Arlene McCarthy
(EN) Mijnheer de Voorzitter, vandaag ben ik als voorzitter van de Commissie interne markt en consumentenbescherming geweldig trots op het werk dat onze rapporteur en de commissieleden hebben verricht en op de toewijding die zij aan den dag hebben gelegd. Zij hebben ervoor gezorgd dat Europa eindelijk zijn dienstenmarkt kan openstellen. De afgevaardigden en het Parlement hebben een zodanig compromis gesloten dat de dienstenrichtlijn niet op nationaal niveau is gestrand en in de Raad niet tot een verlammende impasse heeft geleid.
Verrassend genoeg werd het Parlement in de Britse pers geprezen omdat het was uitgegroeid tot "een belangwekkende en doeltreffende instelling”. In het artikel wordt verder gesteld dat de sleutel van het succes van de dienstenrichtlijn hier in Straatsburg ligt. Ik ben het eens met de journalist, die zegt dat er voortaan meer aandacht aan het Europees Parlement moet worden besteed.
Ik wil de Raad en de Commissie bedanken voor het feit dat zij het recht van het Parlement om de nieuwe regelgevingsprocedure met toetsing te hanteren, eerbiedigen en onze drie amendementen hebben aanvaard. Dit is de meest omstreden, maar ook belangrijkste wetgeving in de EU. Ondanks onze ideologische en nationale verschillen zijn wij er als afgevaardigden in geslaagd de markt open te stellen, werkgelegenheid en groei te bevorderen en te bewerkstelligen dat onze burgers met vertrouwen in heel Europa van deze diensten gebruikmaken.
De richtlijn was omstreden waar het de beperking van het aantal vormvoorschriften en van de bureaucratie voor bedrijven betrof. Wij moeten er echter wel op toezien dat er hoge kwaliteitsnormen worden gehanteerd en dat de consument kan kiezen, terwijl de omstandigheden en de gezondheid en veiligheid van de werknemers gelijk dienen te blijven. Het Parlement heeft rekening gehouden met de zorgen en angsten van mensen, zodat vrij verkeer van diensten niet de vrijheid inhoudt om de rechten van consumenten of werknemers te ondermijnen. Elke lidstaat moet nu vrije toegang tot zijn grondgebied waarborgen en het behoort duidelijk te zijn dat het recht om nationale voorschriften te handhaven en het overheidsbeleid, de volksgezondheid, de veiligheid of het milieu te beschermen geen vrijbrief vormt om een negatieve vorm van protectionisme toe te passen. Beschermende maatregelen dienen te worden gemotiveerd en evenredig te zijn en mogen niet leiden tot discriminatie van andere marktdeelnemers.
Laten we naar de toekomst kijken. Het gaat erom of we onze voornemens waar kunnen maken, de markt voor het bedrijfsleven kunnen openstellen en onze consumenten daarvan de vruchten kunnen laten plukken. Dat is uiteindelijk de lakmoesproef. We kunnen niet de mond vol hebben van voordelen voor de burgers als we onze plannen niet waarmaken.
Ons werk is nog niet af. Als drie instellingen moeten we blijven samenwerken om onze toezegging na te komen en onze plannen uit te voeren. Als voorzitter van de Commissie interne markt en consumentenbescherming ben ik beslist bereid onze toezegging na te komen en de Commissie en de Raad te helpen de rechten van consumenten en werknemers te eerbiedigen en het bedrijfsleven in heel Europa te versterken.
Toine Manders
Voorzitter, collega's, commissaris, we hebben nu een historisch moment bereikt omdat we als Parlement en als politiek zelf over een van de eerste vrijheden een besluit hebben genomen. De rest laten we over aan het Europees Hof van Justitie, want we durfden gisterenavond niet - over het gokken nog even gesproken - de echte kastanjes uit het vuur te halen. Dat laten we het Europees Hof van Justitie doen door rechters die niet gekozen zijn. Ik ben blij dat nu eindelijk de politiek, de gekozen mensen, de gekozen vertegenwoordigers van de burgers van Europa een besluit hebben genomen over het vrije verkeer van diensten. Ik dank vooral Evelyne Gebhardt dat zij ervoor heeft gezorgd dat haar fractie geen amendementen heeft ingediend.
Ik merk ook dat de sfeer inmiddels, nu het compromis gesloten is, weer een stuk verbeterd is, want dit dossier heeft tot vele spanningen geleid. Maar geachte collega's, volgens mij gaat het niet over de spanningen tussen Polen en Frankrijk, tussen Nederland en de Baltische staten of wat dan ook. Het gaat om Europa, China en India. Dus we moeten als Europa verder in de vaart der volkeren.
Pierre Jonckheer
(FR) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, mijnheer Pekkarinen, beste collega's, ik wil twee opmerkingen maken. Ik wil er nadrukkelijk op wijzen dat de acht amendementen die onze fractie heeft ingediend, door het Parlement in eerste lezing zijn aangenomen, met voldoende meerderheden. Dit bewijst nog maar eens dat het gemeenschappelijk standpunt van de Raad geen volledige afspiegeling is van de tekst van het Parlement.
Verder merk ik het volgende op: we moeten verstandig zijn en ons niet meteen inlaten met gloedvolle betogen over de historische betekenis van de richtlijn. Ik wil erop wijzen dat deze richtlijn uiterlijk in 2009 door alle lidstaten moet zijn omgezet, en dat het eerste evaluatieverslag pas in 2010 door de Commissie zal worden voorgelegd aan het Europees Parlement. Wij zullen op dat moment wel zien wat de werkelijke impact van deze tekst in de verschillende lidstaten is, na de in artikel 39 van de richtlijn bedoelde evaluatieprocedure. Ik maan degenen die ons betere tijden in het vooruitzicht stellen en praten over miljoenen nieuwe banen, tot voorzichtigheid: laten we de Europese burgers geen beloften doen die we wellicht niet kunnen waarmaken.
Tot slot wil ik nog iets zeggen over de grondgedachte achter dit voorstel: onze fractie is altijd voorstander geweest van het vrij verrichten van diensten, met name van grensoverschrijdende diensten. Maar tegelijkertijd hebben we ook altijd als eis gesteld dat er voldoende waarborgen moesten zijn op het gebied van arbeidsvoorwaarden en het verbod op illegale arbeid, en dat die voorwaarden op het gehele grondgebied van de Unie moeten worden nageleefd. In dat opzicht juich ik uw verklaring toe, mijnheer McCreevy, maar zij is alleen bindend voor de zittende Commissie. In 2010 zal er een andere Commissie zijn.
Sahra Wagenknecht
(DE) Mijnheer de Voorzitter, geachte afgevaardigden, van begin af aan was de dienstenrichtlijn het project van hen die een kapitalistisch Europa willen zonder enig sociaal vangnet. De richtlijn zal liberalisering, deregulering, privatisering maar ook loondumping en sociale dumping in ongekende mate stimuleren. Bedrijven zullen er blij mee zijn, maar voor de meeste mensen wordt het een ramp. Ondanks alle protesten en oppositie zal de richtlijn vandaag door het Parlement worden goedgekeurd, en degenen die er profijt van zullen trekken, moeten vooral dat deel van de Sociaal-democratische Fractie in het Europees Parlement dankbaar zijn dat zijn best heeft gedaan om de mensen zand in de ogen te strooien met leugens en bedrog.
Het compromis dat vandaag zal worden goedgekeurd is geen compromis dat de overblijfselen van een sociaal Europa in leven houdt. Het is een neoliberale hamer, ontworpen om alle sociale elementen te verbrijzelen. Degenen die het steunen, doen dat willens en wetens. Wij zullen ons blijven verzetten tegen deze grootscheepse neoliberale aanval.
Guntars Krasts
(LV) Gewoonlijk denkt men dat met nieuwe wetten de activiteiten van de Europese Unie meer kans van slagen hebben, of dat in ieder geval daaraan wordt bijgedragen. Dat is niet het geval met de vandaag besproken ontwerprichtlijn. De vorige Europese Commissie had de ontwerprichtlijn gegrondvest op het oorsprongslandbeginsel. Dat beginsel werd door het Europees Hof van Justitie ontwikkeld en is in de jurisprudentie van het internationaal privaatrecht geconsolideerd. De huidige Commissie nam de op het oorsprongslandbeginsel gegrondveste ontwerprichtlijn in allerijl op onder de beginselen van de strategische documenten van de Europese Unie, met inbegrip van de strategie van Lissabon. De sleutel tot de openstelling van de Europese dienstenmarkt werd echter in de handen van het Parlement gebroken. Het oorsprongslandbeginsel is verdwenen uit de tekst van de richtlijn. Wat nu in de bepalingen van artikel 16 staat geformuleerd, lijkt eerder op het beginsel van wederzijdse erkenning, dat misschien in de praktijk te subjectief zal blijken te zijn en ongeschikt voor de openstelling van de dienstenmarkt. Nu wil het Europees Parlement de lidstaten de volledige verantwoordelijkheid geven om te beslissen of, wanneer en hoe de Europese dienstenmarkt moet worden ontwikkeld. Wij kunnen alleen maar hopen dat dit ook echt zal gebeuren.
Patrick Louis
(FR) Mijnheer de Voorzitter, beste collega's, aan de vooravond van het referendum in Frankrijk bezwoer de UMP dat de richtlijn-Bolkestein ingetrokken was, en zeiden de socialisten dat het op de schroothoop van de geschiedenis was beland. Niet alleen hebben beide partijen gelogen, op minstens vier vlakken maken ze de zaak alleen nog maar erger.
Ten eerste: het beginsel van het land van oorsprong. Het Hof van Justitie, dat dit beginsel nader heeft uitgewerkt in zijn jurisprudentie sinds de zaken "Cassis de Dijon” en "Säger”, wordt de vrije hand gelaten. We kunnen ons niet voorstellen dat het Hof zijn eigen geesteskind gaat opofferen!
Ten tweede: de bescherming van werknemers. Het arbeidsrecht, toch een bevoegdheid van de lidstaten zelf, wordt ondergeschikt gemaakt aan de naleving van het Gemeenschapsrecht, zonder verdrag, zonder ratificatie. Hoever zal die vervanging van het arbeidsrecht door het handelsrecht worden doorgevoerd?
Ten derde: de controle op de dienstverrichters. De lidstaten worden in een onhoudbare positie gemanoeuvreerd, omdat hun geen enkel kader wordt geboden. Wat weten ze nu van de arbeidsvoorwaarden in een Pools bedrijf dat ze niet eens kennen?
Ten vierde: de diensten die onder de richtlijn vallen. Het toepassingsgebied van de richtlijn wordt opnieuw uitgebreid en bestrijkt zo'n 6 000 beroepen, en misschien nog wel meer gezien de vaagheden in de tekst.
Tot slot ben ik van mening dat het Hof en de Commissie met dit door de 25 lidstaten gewilde compromis extreem veel macht krijgen om de totale interne markt tot stand te brengen, zonder zich zorgen te maken om de sociale dumping die onze werknemers vermorzelt en de werkgelegenheid nog zwaarder onder druk zet. Het volk, dat al misleid werd over de Turkse toetreding, de dupe was van de btw-affaire en met de nek werd aangekeken om zijn "nee” tegen de superstaat, wordt nu ook nog eens verraden over de Bolkestein-richtlijn! Zeg eens eerlijk, hoeveel van ons kunnen de kiezer op dit moment recht aankijken?
Mario Borghezio
(IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, wij vinden dat de doelstellingen - met betrekking tot de oorspronkelijke ontwerprichtlijn van de Commissie, die al net zo gevaarlijk was - om voor alle lidstaten van de Europese Unie één regelgeving in te stellen nog altijd erg gevaarlijk zijn, niet in de laatste plaats in het licht van de wijdverspreide belangen van het MKB, met name dat in Padania. Die doelstellingen leiden namelijk tot een meedogenloze concurrentie in de dienstensector, die, laten we dat niet vergeten, 70 procent vertegenwoordigt van het binnen de Europese Unie geproduceerde bbp.
Het is niet meer dan normaal om ons af te vragen of er bij een gevoelig onderwerp als dit daadwerkelijk geluisterd is naar, en rekening is gehouden met, de opmerkingen van het maatschappelijk middenveld en of de gevaren van sociale en economische dumping werkelijk zijn verwijderd uit deze nieuwe, mildere versie van de Bolkestein-richtlijn. Overal waar je tegenwoordig kijkt, maken gewetenloze ondernemers zich helaas schuldig aan oneerlijke concurrentie, ten koste van het MKB, dat in tegenstelling tot deze ondernemers volledig binnen de grenzen van de wet opereert. Dit is het resultaat van liberalisering, waar zowel de Commissie als het Europees Hof van Justitie naar streefden. Wij zijn tegen deze bureaucratische centralisatie van de Europese Unie.
József Szájer
(HU) Mijnheer de Voorzitter, evenals vele andere Parlementsleden uit de nieuwe lidstaten heb ik tijdens de eerste lezing vorig jaar niet voor de dienstenrichtlijn gestemd. Tijdens deze stemming zal ik ze echter wel steunen. Indertijd heb ik de richtlijn niet ondersteund omdat ik een waarschuwing wilde sturen en duidelijk wilde maken dat men in het pas herenigde Europa bij de aanneming van belangrijke nieuwe wetgeving de belangen van de nieuwe lidstaten niet uit het oog mag verliezen. Deze waarschuwing is aangekomen en heeft de Raad geholpen vooruitgang te boeken op bijvoorbeeld het veelbesproken gebied van het strafrecht en het arbeidsrecht, waardoor vrije dienstverrichting werd belet.
Ik wil onderstrepen dat op grond van de nieuwe tekst elke lidstaat gedwongen is die bepalingen van zijn huidige wetgeving te herzien die vrije dienstverrichting in de weg staan. Dat zijn allemaal stappen in de juiste richting. Tijdens de behandeling na de eerste lezing werd op meer actieve wijze aangedrongen op deelname van de nieuwe lidstaten en hun afgevaardigden. Ik vertrouw erop dat de Unie, met de afsluiting van het vaak moeilijke en verbitterde debat over de dienstenrichtlijn, een periode van crisis achter zich kan laten, een nieuwe impuls kan geven aan de interne markt en het midden- en kleinbedrijf een kans kan geven om nieuwe banen te creëren en aan een versterkte economische groei in de Unie bij te dragen.
Toch moeten wij ook lessen trekken uit dit proces. Wij moeten harder werken om het vertrouwen tussen de oude en nieuwe lidstaten te herstellen. Met het oog daarop moet men ophouden de mensen angst aan te jagen door te zeggen dat de goedkope arbeidskrachten en diensten uit de nieuwe lidstaten een bedreiging zijn voor het sociale model van de oude lidstaten. Dat is ongegrond en daarmee verraadt men het principe van vrije mededinging dat ten grondslag ligt aan de economie van de Unie.
De nieuwe leden hebben al lang geleden hun markten opengesteld voor goederen en kapitaal, en dat ging hun niet altijd gemakkelijk af. Nu is het de beurt van de oude lidstaten om hun markten open te stellen voor diensten. De dienstenrichtlijn die op het punt staat het daglicht te aanschouwen, zal een stap vooruit zijn. Wij hadden liever een grotere stap gezet, maar iedereen heeft een veer moeten laten. Nu moet de dienstenrichtlijn de toets van de praktijk en die van het Europese Hof van Justitie doorstaan. Ik wens haar bij beide heel veel succes.
Harlem Désir
(FR) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, beste collega's, dankzij de inspanningen en de doortastendheid van onze rapporteur Evelyne Gebhardt, en ook dankzij het feit dat de Europese vakbeweging in actie is gekomen, heeft het Parlement de belangrijkste gevaren van de dienstenrichtlijn in zijn oorspronkelijke versie, die van commissaris Bolkestein, weten te bezweren. Het Parlement is er met name in geslaagd alle maatschappelijke diensten, waaronder sociale huisvesting, gezondheidszorg, audiovisuele diensten, transport en uitzendbureaus, buiten de invloedssfeer van de richtlijn te houden. Ook de richtlijn betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers en het arbeidsrecht bleven buiten schot, waarmee de grootste risico's van sociale dumping uit de weg zijn geruimd. Het beginsel van het land van oorsprong is eveneens geschrapt. Toch bleven er twee grote problemen liggen. Enerzijds werden de diensten van algemeen economisch belang niet integraal van de werking van de richtlijn uitgesloten, vanwege het verzet van de Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-democraten) en Europese Democraten) en de Fractie van de Alliantie van Liberalen en Democraten voor Europa. Anderzijds werd het beginsel van het land van bestemming niet duidelijk vastgelegd in de nieuwe versie van artikel 16, waarin inderdaad wel een streep is gezet door het beginsel van het land van oorsprong.
Deze problemen zijn niet opgelost door het gemeenschappelijk standpunt van de Raad, waarin de conclusies van de eerste lezing van het Parlement weliswaar in hoofdlijnen zijn overgenomen, maar dat op diverse andere punten in feite een stap terug betekent, met name op het gebied van de maatschappelijke diensten en het arbeidsrecht, iets waar het Europees Verbond van Vakverenigingen nadrukkelijk op heeft gewezen. Iedereen is het erover eens dat er duidelijkheid moest komen op deze punten, evenals op andere, zoals de gevolgen voor het strafrecht, de koers van de richtsnoeren van de Commissie en de noodzaak van toekomstige harmonisaties, en u heeft een verklaring in die zin afgelegd, mijnheer de commissaris. Omdat de medebeslissingsprocedure nog niet afgerond is, was het echter logischer geweest om amendementen aan te nemen ter verduidelijking van deze punten in de artikelen zelf. Helaas moet ik vaststellen dat de PPE-DE-Fractie de tweede lezing volledig heeft ontkracht door alle amendementen te weigeren die door de rapporteur tijdens het debat in de Commissie interne markt zijn voorgesteld. Deze fractie heeft het Europees Parlement in zekere zin beroofd van zijn amendementsrecht. Dat betreur ik.
Wij van het Franse smaldeel van de Sociaal-democratische Fractie hebben dan ook een aantal amendementen ingediend, omdat wij vinden dat het nu voorliggende compromis ontoereikend is en te veel ruimte laat voor onzekerheid wat de interpretatie van het Hof betreft. Wanneer er scheidslijnen getrokken moeten worden tussen liberalisering aan de ene kant en sociale en grondrechten aan de andere kant, moet de wetgever in mijn ogen duidelijkheid verschaffen, en niet ruim baan geven aan de jurisprudentie.
Nathalie Griesbeck
(FR) Mijnheer de Voorzitter, beste collega's, vijftig jaar geleden voorzagen de founding fathers reeds in de mogelijkheid van het vrij verrichten van diensten op het gehele Europese grondgebied met het oog op de totstandkoming van de interne markt. In de dienstensector, die een niet te verwaarlozen onderdeel van onze economie vormen en een uiterst belangrijke factor is voor onze werkgelegenheid en concurrentiepositie, was afstoffen en aanpassen niet alleen logisch, maar zelfs onontkoombaar.
Ik wil twee opmerkingen plaatsen: de eerste, een politieke, is dat het voorstel-Bolkestein, een voorstel van een ex-commissaris aan het oude Parlement, onaanvaardbaar was, een voorstel waar we ons hier dan ook in groten getale tegen hebben verzet. Na de gigantische inspanning die is geleverd, hebben we inmiddels zeer ruim afstand kunnen nemen van dat voorstel-Bolkestein.
De tweede opmerking gaat over de inhoud: deze tekst is een herbevestiging van het beginsel van het vrije verkeer van diensten, zonder dat hij afbreuk doet aan de vooruitzichten op verdere harmonisatie binnen de Unie. Het verheugt me dat in het huidige ontwerp rekening is gehouden met 90 procent van de eisen van ons Parlement, omdat de niet-economische diensten van algemeen belang, sommige maatschappelijke diensten en de gezondheidsdiensten buiten zijn toepassingsgebied vallen.
Tot slot wil ik benadrukken dat de behandeling van deze tekst een voorbeeld is van de democratische uitoefening van de bevoegdheid van het Parlement, dat - met alle respect voor extreem rechts en extreem links hier in onze volksvertegenwoordiging - de rijpheid van het Parlement aantoont.
Jean-Luc Bennahmias
(FR) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, het valt niet te ontkennen dat het Parlement gigantisch veel werk heeft verzet voor deze richtlijn, en dat deze tekst in weinig meer lijkt op het richtlijnvoorstel van de Commissie van twee jaar terug.
Desalniettemin heeft het feit dat de Raad na de eerste lezing een aantal belangrijke zinnen heeft gewijzigd, zoals we hier zojuist gehoord hebben, tot gevolg dat de tweede lezing niet ver genoeg gaat, wat spijtig is. Zo zullen werknemers, onze medeburgers en consumenten niet zo goed meer de noodzaak inzien van een dienstenrichtlijn. Het is voor hen nu moeilijk te vatten dat er wordt geliberaliseerd zonder enige duidelijkheid over de maatschappelijke diensten of de gezondheidsdiensten. Er zijn nog te veel vaagheden, te veel grijze gebieden in dit door de Commissie en de Raad voorgestelde compromis.
Kartika Tamara Liotard
Voorzitter, vandaag gaat het Parlement dus stemmen over de Europese dienstenrichtlijn en hoogst waarschijnlijk zal dat de laatste keer zijn. Het lijkt een gelopen race aangezien de grootste fracties hebben aangegeven het compromis te steunen en geen amendementen in te dienen. Kennelijk is de richtlijn voor hen in de huidige vorm dusdanig perfect dat ze afzien van hun democratische recht om voorstellen ter verbetering in te dienen.
Mijn fractie is niet zo enthousiast. De dienstenrichtlijn blijft een gevaar vormen voor de kwaliteit van de diensten en de verworvenheden van werknemers in heel Europa. De tekst blijft onduidelijk en voor meerdere interpretaties vatbaar. Daarnaast dreigen bij de vorige lezing behaalde verbeteringen nu te worden ondermijnd door bijvoorbeeld de uitkleding van de detacheringsrichtlijn. Om deze reden zal mijn fractie dan ook tegen het verslag-Gebhardt stemmen.
Nigel Farage
(EN) Mijnheer de Voorzitter, sommige mensen hebben tegen mij gezegd dat dit nu eindelijk eens een richtlijn is waar de UK Independence Party voor kan stemmen. Het gaat over vrije markten. Kleine bedrijven worden geholpen buiten de landsgrenzen handel te drijven. De richtlijn is goed voor het bedrijfsleven.
Dat is vaker gezegd, nietwaar? We hebben ons aangesloten bij een gemeenschappelijke markt, die is uitgegroeid tot een interne markt en wat is daarvan het resultaat? Regels, hoge kosten en gemiste kansen overzee.
Vorige maand nog werd er een peiling gehouden onder duizend Britse bedrijven. Van de deelnemende ondernemingen vond 60 procent dat het Verenigd Koninkrijk onze relatie met de Europese Unie moest omvormen tot een simpele vrijhandelsovereenkomst en niet meer dan dat. Dit was niet slechts de hartenkreet van een handjevol populisten. Michael Spencer, algemeen directeur van ICAP (de grootste interbancaire makelaar ter wereld) en onlangs gekozen tot de machtigste financiële man van Londen, zei dat ondernemers meer dan genoeg hebben van de enorme hoeveelheid dure regelgeving die de EU produceert. In de Londense City worden de mensen steeds sceptischer over de meerwaarde van al die regels.
Het Britse bedrijfsleven erkent nu duidelijk dat het opstellen van de ene richtlijn na de andere door instellingen als dit Parlement kosten met zich meebrengt die negatief voor de ondernemers uitpakken. De interne markt past niet in de wereldeconomie van de 21e eeuw en ik geloof dat het Britse bedrijfsleven ons uit die markt zal leiden.
Jana Bobošíková
(CS) Dames en heren, als deze dienstenrichtlijn wordt aangenomen in zijn huidige vorm, en dat is een armzalig compromis, kunnen we cynisch constateren dat we in ieder geval gedeeltelijk hebben voldaan aan het Verdrag van Rome. Gezien het feit dat het bijna vijftig jaar geleden is dat het Verdrag werd ondertekend, is dit een nogal mager resultaat. Het is een aanklacht tegen politici dat in het debat over de richtlijn de angst voor internationale concurrentie en de angst voor aantasting van wat we sociale standaarden noemen het gewonnen hebben van het beeld van een Europa dat welvarend is door het vrije verkeer van mensen en diensten. Ook is het een aanklacht tegen politici die zijn vergeten dat concurrentie een van de instrumenten voor economische ontwikkeling is en dat onze sociale standaarden de vruchten zijn van welvaart en niet de zaden.
Ik ben ervan overtuigd dat we door het wegnemen van een van de pijlers van de richtlijn, het land-van-herkomst-beginsel, een populistische en zelfs laffe maatregel, we iedere kans om de levensstandaard van de burgers aanzienlijk te verhogen hebben laten lopen. We hebben de kans op een betere dienstverlening, op lagere prijzen en op meer banen laten lopen.
Jacques Toubon
(FR) Mijnheer de Voorzitter, beste collega's, ik zal deze toespraak gebruiken om een summiere balans op te maken en een aantal mensen hulde te brengen. Het Europees Parlement heeft nijver gewerkt aan de richtlijn over de interne dienstenmarkt. Het heeft zijn stempel daarop weten te drukken. Dat is een overwinning voor het Europees Parlement, een overwinning op de euroscepsis, een overwinning op de vooroordelen, een overwinning van het Europees model die het resultaat is van evenwichtigheid: evenwicht tussen de noodzakelijke hervormingen en het behoud van de verworvenheden die ons binden.
De richtlijn maakt daadwerkelijk de weg vrij voor de interne dienstenmarkt en verplicht de lidstaten de belemmeringen voor het vrij verrichten van diensten weg te nemen. Dat biedt zeer goede vooruitzichten op groei en werkgelegenheid voor iedereen. Tegelijkertijd handhaaft de richtlijn de bestaande communautaire wetgeving, staat hij pal voor de sociale rechten, sluit hij de liberalisering van de openbare diensten uit en houdt hij rekening met het algemeen belang. Dit compromis, en ik kan het weten omdat ik zijn hele ontstaansgeschiedenis vanaf de zomer van 2004 heb meegemaakt, vindt zijn oorsprong in de voorstellen van mijn fractie en de verzoening die in die fractie is bereikt tussen nationale en ideologische standpunten, die aanvankelijk nogal uiteenliepen. De verklaring die József Szájer zojuist heeft afgelegd, getuigt hiervan. Deze richtlijn is ontsproten uit de dialoog, het wezen zelf van ons parlementaire bestaan.
Daarom zou ik in de eerste plaats onze voornaamste bezielende kracht, Malcolm Harbour, willen bedanken, maar ook Marianne Thyssen, met wie ik zeer nauw heb samengewerkt, Othmar Karas, József Szájer en Małgorzata Handzlik, Evelyne Gebhardt, die van het begin tot het eind grip heeft gehouden op deze materie en zo vriendelijk is geweest rekening te houden met het feit dat ik nog maar zo kort lid van het Parlement ben, alsook Arlene McCarthy en Phillip Whitehead, die ik vooral niet wil vergeten. Wat de niet-leden betreft gaat mijn dank uit naar commissaris McCreevy, die zijn beloften aan het Parlement vanaf het begin is nagekomen, en ook de heer Bartenstein, die een doorslaggevende rol heeft gespeeld.
Ik heb zojuist echter ook ongelooflijke woorden gehoord. Geachte collega's, het betere is de vijand van het goede. In het gemeenschappelijk standpunt komt 95 procent van onze tekst terug. Mijnheer de Voorzitter, zouden wij onze bevoegdheid nou echt uitoefenen als we een bemiddelingsprocedure in gang zouden zetten, die, zo weten we, ertoe zou leiden dat er helemaal geen richtlijn zou komen? De rol van het Parlement, ons recht, is juist om onze verantwoordelijkheid te nemen. Daarom gaan de Fransen van de UMP voor het gemeenschappelijk standpunt stemmen, omdat wij voor de hoofdlijnen kiezen.
Lasse Lehtinen
(FI) Mijnheer de Voorzitter, twee jaar geleden sprak ik in dit Parlement mijn zorg uit over het feit dat de dienstenrichtlijn in sommige landen ook gevoelens van xenofobie en economisch protectionisme naar boven heeft gebracht, wat deze Gemeenschap niet siert. De premier van Luxemburg vroeg zich onlangs af waarom wij nu banger zijn voor de mensen die uit het oosten komen dan twintig jaar geleden voor de raketten die daar waren geplaatst.
Wij hebben nu echter door te praten een compromis bereikt waarmee te leven valt, want deze richtlijn opent eindelijk de markt voor diensten, ook al is het maar gedeeltelijk.
Deze richtlijn lijkt hooggeschoolde vaklieden te beschermen en stelt minder geschoolde beroepsgroepen bloot aan concurrentie. Artsen en apothekers blijven buiten het toepassingsgebied van de richtlijn, terwijl timmerlieden en kappers er wel onder vallen.
Angsten en vooroordelen zullen echter met de jaren verdwijnen, want de praktijk zal het uiteindelijk winnen van theorieën. Het is ook duidelijk dat de richtlijn in de toekomst werkbaarder en opener zal worden gemaakt voor alle Europese burgers.
Wij moeten leren dat wij in dit werelddeel niet succesvol kunnen concurreren met andere werelddelen als wij niet eens onderling met elkaar durven concurreren.
Ona Juknevičien
(LT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik wil eerst en vooral mevrouw Gebhardt groeten, die dit doorwrochte document heeft opgesteld. Enkelen onder ons hebben gezegd dat wij een topprestatie hebben verricht omdat wij een compromis hebben weten te bewerkstelligen. Ik ben het daar gedeeltelijk mee eens. Toch geloof ik niet dat wij al bij ons doel zijn.
Ons doel is de liberalisatie van de markt, aangezien het potentieel van deze markt van cruciaal belang is voor de economische groei van de Gemeenschap en voor het scheppen van banen. Op dit moment zit er geen beweging in.
De voorgestelde richtlijn kan een stimulans zijn voor het ontstaan van nieuwe diensten omdat ze hiervoor de juridische grondslag legt. Het is een goede zaak dat in het tweede deel van de richtlijn duidelijk de acties worden genoemd die niet tegen dienstverleners ondernomen mogen worden. Ik ben het niet eens met het besluit om de lijst met soorten activiteiten in zo hoge mate in te perken, aangezien de doellanden nog steeds de kans krijgen om hinderpalen op te werpen voor dienstverlening.
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, de liberalisatie van de dienstenmarkt is een kans. Wij kunnen kiezen. Laten wij daarom ervoor zorgen dat in heel de Gemeenschap diensten van hoge kwaliteit beschikbaar worden gesteld tegen concurrerende prijzen. De dienstenrichtlijn zou dat moeten waarborgen, maar met deze richtlijn zal dat nog niet mogelijk zijn.
Ian Hudghton
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik erken dat dit compromis een verbetering vormt ten opzichte van het oorspronkelijke Commissievoorstel. Ik erken ook dat het noodzakelijk en wenselijk is de resterende belemmeringen voor de verlening van grensoverschrijdende commerciële diensten weg te nemen. Mijn inziens moeten we daarbij echter ook rechtszekerheid - met de nadruk op "zekerheid” - verschaffen aan verrichters van essentiële overheidsdiensten en, belangrijker nog, de talrijke burgers geruststellen die sterk afhankelijk zijn van plaatselijke sociale diensten.
Ik begrijp heel goed dat in geval van een rechtszaak de rechter niet zal verwijzen naar mondelinge toezeggingen die te goeder trouw zijn gedaan. De tekst van een richtlijn is dan belangrijk. Daarom heb ik enkele amendementen ondertekend, zoals amendement 31, waaruit glashelder blijkt dat de lidstaten bepalen wat op hun grondgebied onder diensten van algemeen belang wordt verstaan. Ik wil mijn collega's vragen te erkennen dat dit een redelijk amendement is, die net als enkele andere amendementen, moet worden aangenomen.
Eoin Ryan
(EN) Mijnheer de Voorzitter, mijns inziens vormt de dienstenrichtlijn een van de belangrijkste onderdelen van wetgeving die het Parlement ooit zal aannemen. Ik wil commissaris McCreevy, mevrouw Gebhardt en de heer Harbour feliciteren met al het werk dat zij hebben verricht. Deze richtlijn is beslist een stap in de goede richting.
De richtlijn zal Europa concurrerender maken en dus arbeidsplaatsen scheppen en een meerwaarde voor de Europese burger betekenen. Sommige mensen zeggen dat we onze burgers zand in de ogen strooien. Het tegendeel is waar: als we niet zoals vandaag veranderingen in onze economie aanbrengen, strooien we onze burgers pas zand in de ogen.
Of we het nu leuk vinden of niet, we leven in een geglobaliseerde wereld en Europa moet concurrerender worden als het op mondiaal niveau met anderen wil wedijveren. Ongeveer 50 procent van alle wereldhandel vindt nu plaats in opkomende economieën. Als we daarmee willen concurreren en aan het Europees sociaal model willen vasthouden, hebben we een bruisende economie nodig waarbij wordt geïnvesteerd in het soort diensten die wij voor de Europese burger belangrijk vinden. Deze richtlijn is een stap in de goede richting; een dergelijke hervorming moeten we in Europees verband doorvoeren, als we willen vasthouden aan de waarden die volgens ons heilzaam zijn voor onze burgers. Ik ben erg blij met deze richtlijn.
Nils Lundgren
(SV) Mijnheer de Voorzitter, het gemeenschappelijk standpunt van de Raad is een overwinning van het verstand. De concurrentie in de dienstensector zal worden aangescherpt, terwijl tegelijkertijd de nationale zelfstandigheid van de lidstaten wordt gerespecteerd. Dat is een goed compromis. De Zweedse partij Junilistan is tegen nationaal protectionisme, bureaucratie en de overblijfselen van het gildewezen in Europa. Dat soort restricties belemmert de concurrentie, de ontwikkeling en de groei binnen de dienstensector. Junilistan juicht het toe dat de Raad net als het Parlement heeft besloten om het oorsprongslandbeginsel te verwerpen. Dat had weliswaar meer concurrentie in sommige dienstensectoren mogelijk gemaakt, maar de nadelen waren buiten alle proporties. Het oorsprongslandbeginsel zou de lidstaten hebben gedwongen om hun nationale zelfbeschikkingsrecht op te geven op een aantal van de belangrijkste gebieden van het maatschappelijk leven. Het spreekt vanzelf dat de wetten, regels en tradities die op het grondgebied van een land gelden, op democratische wijze tot stand gekomen zijn en gevolgd moeten worden door allen die op dat grondgebied werkzaam zijn. Junilistan verwelkomt dus het gemeenschappelijk standpunt van de Raad over de dienstenrichtlijn.
James Hugh Allister
(EN) Mijnheer de Voorzitter, in de jongste versie van de richtlijn wordt het oorsprongslandbeginsel losgelaten en wordt het aantal diensten dat onder de werkingssfeer van de richtlijn valt, beperkt. Vooral van belang is dat sociale diensten en niet-economische diensten niet langer zijn opgenomen. Dit alles maakt dat deze richtlijn beter verteerbaar is dan tijdens het laatste debat daarover. Ik blijf echter enige zorgen houden, niet in het minst omdat er zo'n haast wordt gemaakt om de harmonisatie van nationale wetgeving over dienstverrichting te plannen. Dit heeft onvermijdelijk een lawine van regelgeving tot gevolg. Ook bestaat de angst dat buitenlandse dienstverrichters die lage minimumlonen betalen, onzekere werkgelegenheid zullen verschaffen, waardoor de omstandigheden in de gastlanden verslechteren. Dit geldt vooral als het tijdelijke banen betreft die niet onder toezicht van het gastland staan.
Ik ben blij dat gokactiviteiten buiten de werkingssfeer van deze richtlijn vallen. Als deze destructieve bedrijfstak daarin wel was opgenomen, zou hij beslist groeien en zouden de ellende en maatschappelijke instabiliteit die daarvan veelvuldig het gevolg zijn, worden versterkt.
Othmar Karas
- (DE) Mijnheer de Voorzitter, geachte afgevaardigden, dit jaar is begonnen met demonstraties tegen de richtlijn en eindigt met een overwinning van het parlementarisme. We hebben elkaar niet belemmerd en hebben onszelf niet laten gebruiken. In plaats daarvan hebben de meesten van ons zichzelf overtroffen en hebben zij de verantwoordelijkheid genomen voor de Europese burger.
Deze Europese wet is een overwinning van het Parlement en van de dialoog. Dit moet een stimulans zijn voor alle parlementen. Wij zijn wetgevers, geen regeringen. We hebben leiderschap laten zien en de Gordiaanse knoop doorgehakt. Dat dit nog lang moge zo doorgaan. Vrijheid om diensten te verlenen is een fundamenteel recht, en het besluit van vandaag is een belangrijke stap in de omgang met die vrijheid.
Dit besluit heeft ook afgerekend met veel vooroordelen jegens de EU. In de eerste plaats is de richtlijn een triomf voor het Europese systeem van de sociale markteconomie, waarbij we de markt niet uitspelen tegen de sociale zekerheid. We dienen de vier vrijheden consequent te verwezenlijken, maar we moeten ook de bevolking er steeds meer bij betrekken.
In de tweede plaats hebben wij een dialoog gevoerd met de sociale partners. We hebben gezorgd dat we deel konden uitmaken van de onderhandelingen in de Raad. In dit verband ben ik minister Bartenstein en kanselier Schüssel dankbaar dat zij zich aan onze kant hebben geschaard. Hierdoor hebben wij meer markt kunnen verwezenlijken, een sterkere interne markt, groei, werkgelegenheid en hebben we sociale zekerheid kunnen borgen.
Ik wil echter ook al mijn medeafgevaardigden bedanken, met name hen die van meet af aan weigerden pogingen te ondersteunen om in de eerste lezing een gekwalificeerde meerderheid te bereiken omdat een compromis veel moeilijker is te verdedigen dan een individueel standpunt. We hebben veel vereenvoudigd, rechtszekerheid geschapen en de burgers een toonbeeld van parlementair werk laten zien.
(Applaus van rechts)
Manuel Medina Ortega
(ES) Mijnheer de Voorzitter, ik denk dat de interventies tot nu toe een heel duidelijk beeld laten zien: een grote meerderheid van dit Parlement gaat zich uitspreken voor de aangenomen tekst, waardoor we niet hoeven te vrezen voor verwerping van het voorstel voor een richtlijn.
Er zal daarom geen bemiddelingsprocedure nodig zijn. En dit is te danken aan het geweldige werk dat onze collega Evelyne Gebhardt heeft verricht, maar ook aan het geweldige werk van commissaris McCreevy. Ik wil beiden oprecht feliciteren.
Ik wil commissaris McCreevy bedanken voor de verklaring namens de Commissie over de uitzonderingen voor het arbeidsrecht, het strafrecht en het sociale recht, die, zoals hij heeft gezegd, noodzakelijk waren op grond van het Gemeenschapsrecht, maar die de situatie zeker ook verhelderen.
Ik denk dat dit, in tegenstelling tot wat enkele onheilsprofeten beweren, een enorme stap vooruit is. Het is bijvoorbeeld niet zo, zoals enkele afgevaardigden hebben gezegd, dat we onze kiezers niet meer onder ogen kunnen komen. Integendeel. Integendeel, mijn kiezers zijn uitermate tevreden dat het Parlement op dit moment deze rol gespeeld heeft.
En evenmin gaat de stelling op dat er te veel regels zijn. Zonder regels is er geen georganiseerde samenleving. Wie bekend is met wat er bijvoorbeeld in de derde wereld gebeurt - landen waar weinig regels bestaan - weet dat regels nodig zijn. Door de regelgeving die we hebben aangenomen, rusten het Parlement, de Commissie en de Raad de Europese samenleving uit met een systeem voor een vrije dienstverlening dat tegelijkertijd de hoge standaarden waarborgt die we op dit moment hebben op het gebied van de arbeidsvoorwaarden, de sociale rechten en zelfs het milieurecht.
Ik denk dat de drie instellingen geweldig werk hebben afgeleverd.
De amendementen die zullen worden aangenomen op het gebied van de comitologie waren noodzakelijk. Het verheugt me dat zowel de Commissie als de Raad deze amendementen hebben aanvaard, en we hopen dat de verdere ontwikkeling van deze richtlijn via de comitologieprocedures, met eensgezindheid tussen het Parlement, de Commissie en de Raad, het mogelijk zal maken dat hij verder zal wordt verfijnd en geperfectioneerd en dat eventuele onduidelijkheden zullen worden weggenomen.
Kortom, mijnheer de Voorzitter, ik denk dat dit een grote dag is voor het Europees Parlement, voor de Raad, voor de Commissie en voor alle burgers van de Europese Unie.
Alexander Lambsdorff
(DE) Mijnheer de Voorzitter, de Grote Coalitie van Brussel, die haar leden uit de nieuwe lidstaten in zeer sterke mate uitsluit, heeft vandaag een veel te kleine sprong voorwaarts gemaakt. De richting was juist, maar het was gewoon niet ver genoeg. Het klopt dat het opzetten van uniforme contactcentra ertoe zal bijdragen dat administratieve formaliteiten op z'n minst worden gebundeld. Een andere verbetering is dat KMO's niet langer kunnen worden gedwongen om er een permanente vestiging in een andere lidstaat op na te houden.
Als wij nu echter al staan te juichen dat beperkingen voor buitenlandse dienstverleners gerechtvaardigd dienen te zijn en dat overheidsmaatregelen tegen hen proportioneel moeten zijn, dan juichen we in 2006 over iets wat uiterlijk sinds 1994 vanzelfsprekend had moeten zijn.
Gaandeweg zijn we vergeten waar en waarom we aan de slag zijn gegaan met de dienstenrichtlijn, namelijk om een merkbare dynamiek in de groei te ontketenen en daarmee te zorgen voor een werkelijke stimulans van de werkgelegenheid. De mislukking volgt een bekend patroon. Allianties van werknemers en brancheorganisaties lopen te hoop tegen vernieuwing, tegen mededinging en opening van de markt. Zoals in bijna geen enkel ander debat werden de risico's buiten iedere proportie overdreven en werden de kansen geminimaliseerd. De georganiseerde bangmakerij voor arbeidskrachten uit Oost-Europa heeft veel schade aangericht, en de verliezers zijn de werklozen in heel Europa.
Ook de Commissie dient zich af te vragen waarom het haar aan de moed ontbrak om haar eigen kindje te verdedigen tegen de aanvallen van de demagogen. Nu is het zaak dat zij de tenuitvoerlegging in de lidstaten nauwlettend in de gaten houdt, opdat met name het midden- en kleinbedrijf niet opnieuw de lasten moet dragen, via de nationale achterdeur.
Irena Belohorská
(SK) De richtlijn die nu voor ons ligt, bevat slechts een fractie van hetgeen in de oorspronkelijke tekst stond, aangezien bijna alle sectoren en ook het oorsprongslandbeginsel eruit zijn geschrapt.
Wij hebben medische en sociale diensten en diensten van algemeen belang geschrapt, evenals alle verwijzingen naar detachering van werknemers. Deze moeten apart behandeld worden met een sectorale regeling. De vraag blijft echter wanneer dit zal gebeuren, als het überhaupt gebeurt. Een lege richtlijn doet misschien geen kwaad maar ze doet evenmin goed.
Deze richtlijn is, als ik dat zo mag zeggen, volledig nutteloos en zal in de huidige verwaterde vorm niets oplossen. Het oorsprongslandbeginsel betekende dat kleine bedrijven uit Bratislava de Slowaakse wetgeving kunnen toepassen als ze een klant bedienen in Oostenrijk. De ontvangende lidstaat zal echter aandringen op de toepassing van zijn eigen wetgeving als dat bijvoorbeeld in het belang is van het openbaar beleid, de openbare veiligheid, de gezondheidsbescherming, de milieubescherming, enzovoort. De formulering van de richtlijn laat de toepassing van het oorsprongsbeginsel over aan het oordeel van ambtenaren.
Het is bewezen dat de oude lidstaten profiteren van de goedkope en hooggekwalificeerde arbeidskrachten uit de tien nieuwe lidstaten. Onze verpleegsters, au-pairs en IT-deskundigen hebben bewezen wat zij waard zijn. Men vreest echter dat het te veel concurrentie oplevert als een verpleegster haar diensten als een klein bedrijf aanbiedt en men verhult het feit....
(Spreekster wordt door de Voorzitter onderbroken)
Andreas Schwab
(DE) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, dames en heren, ik zal de dankwoorden die de heer Toubon aan alle afgevaardigden heeft gericht niet woord voor woord herhalen, maar ze zijn mij uit het hart gegrepen. Net als de heer Karas denk ook ik dat alle afgevaardigden in sterke mate nader tot elkaar zijn gekomen en op constructieve wijze hebben bijgedragen aan het verminderen van de angsten in de herkomstlanden. Het feit dat die zijn verminderd is op zijn minst toe te schrijven aan de opening van de weg naar de voltooiing van interne markt voor diensten.
Deze onderhandelingen, waarop het Parlement sterk zijn stempel heeft gedrukt, hebben ook van onze medewerkers veel gevergd, en het Parlement heeft zichzelf zoals gezegd geprofileerd als een invloedrijke, drijvende kracht, en tegelijkertijd als een verzoenende instelling. De heer Harbour, onze schaduwrapporteur, noemde dit een mooie dag voor de burgers van Europa. Daar valt alleen aan toe te voegen dat het pad van de werkelijkheid, waarheen deze kaderrichtlijn de burgers van Europa brengt, nog moet worden betreden. En de lidstaten dienen dit pad voorzichtig en constructief te betreden, aangezien de richtlijn slechts de fundamenten legt voor de toekomstige voltooiing van de Europese interne markt voor diensten.
Uit het oorsprongslandbeginsel is het beginsel ontstaan van de vrijheid van dienstverlening. De interne markt moet worden voltooid, maar - zoals het Bruegel Instituut recentelijk duidelijk heeft gemaakt - het belang daarvan moet ook nog sterker worden onderstreept door de lidstaten, door de actoren van de civiele maatschappij en eveneens door de Commissie en het Parlement, onder meer om het begrip bij de Europese burger te vergroten. Wat dit betreft ligt er nog een grote taak op ons te wachten.
Persoonlijk vind ik de kritiek van sommige gerespecteerde afgevaardigden dat er te veel taken in het kader van de follow-up zouden worden overgeheveld naar het Hof van Justitie een beetje bekrompen, want de hoofdverantwoordelijkheid onder een kaderrichtlijn blijft bij de lidstaten liggen. Ik roep de minister, als de vertegenwoordiger van de Raad, op om te zorgen dat de Raad in het bijzonder deze hoofdverantwoordelijkheid serieus neemt.
Edit Herczog
(HU) Mijnheer de Voorzitter, dit is een dag waarop het goed is om lid te zijn van het Europees Parlement. Het is goed omdat wij fantastische resultaten kunnen melden. Het is een enorme prestatie dat wij, na de impasse met de Grondwet en vóór de voltooiing van vijfde uitbreidingsfase van de EU, het vrij verkeer van diensten kunnen beklinken met een waarschijnlijk grote meerderheid. Weet u nog? Anderhalf jaar geleden was de Poolse loodgieter nog de personificatie van de vreemdelingenhaat, die wij in al zijn vormen moeten veroordelen. Anderhalf jaar geleden zagen wij geen sprankje hoop op een akkoord tussen werkgever en werknemer, tussen oude en nieuwe lidstaten, tussen links en rechts.
Het is een enorme prestatie dat de leden van het Europees Parlement discriminatie vandaag radicaal van de hand wijzen. De discriminatie tussen oude en nieuwe lidstaten is verleden tijd. Het is een enorme prestatie dat wij nieuwe kansen creëren voor de 476 miljoen inwoners van de Unie. Het is een enorme prestatie dat wij juridische mogelijkheden bieden aan degenen die nu nog gedwongen zijn om op de zwarte markt te werken. En het is een enorme prestatie dat werknemers met terechte grieven andere mogelijkheden krijgen dan het aanspannen van een jarenlang proces voor het Europese Hof van Justitie om hun rechten bevestigd te krijgen.
Het is een enorme prestatie dat werkgevers en werknemers, kleine en middelgrote ondernemingen, grote bedrijven èn consumenten hier de vruchten van zullen plukken, en dat wij dichter bij de verwezenlijking van de door ons allen vastgestelde doelstellingen van Lissabon komen. Het is een grote prestatie dat het Parlement erin geslaagd is om een politieke boodschap met deze richtlijn te formuleren, en dat tussen de twee lezingen veel collega's uiteindelijk van mening zijn veranderd en hun steun aan het voorstel hebben gegeven.
Als de lidstaten de richtlijn correct omzetten, zullen wij over tien jaar met trots terug kunnen kijken en kunnen zeggen dat wij hebben gedaan wat ons land en Europa van ons vroegen. Hartelijk dank voor uw aandacht en mijn dank aan alle deelnemers voor hun bijdragen.
Luigi Cocilovo
(IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, het is onmogelijk om in één minuut alles te zeggen wat gezegd moet worden, daarom beperk ik me tot wat wel mogelijk is. Allereerst ben ik ervan overtuigd dat het aannemen van deze richtlijn in zijn huidige vorm Europa kan helpen. De richtlijn zorgt ervoor dat alle ballast wordt verwijderd, evenals de obstakels en hindernissen die de eenwording van de dienstenmarkt en het initiatief van professionele dienstverlenende ondernemingen in de weg stonden, zowel binnen als buiten de landsgrenzen.
Tegelijkertijd biedt de richtlijn echter garanties en versterkt hij het vooruitzicht op een gestructureerde Europese markt, waar vrij verkeer niet alleen mogelijk is voor de mededinging, die vermorzeld wordt onder de kostenconcurrentie en door het gevaar van sociale dumping, maar ook voor goede regels en praktijken die ten doel hebben onvervreemdbare principes en belangen te beschermen. Ik denk bijvoorbeeld aan de beginselen die betrekking hebben op het waarborgen van universele diensten, van algemene belangen - ook op de gebieden die economisch van belang zijn -, van de doelstellingen voor bedrijfskwaliteit, van milieubescherming, van veiligheid en van basale sociale garanties. Ten slotte, Voorzitter, hoop ik dat we in de toekomst niet alleen meer Europa hebben, maar ook een beter Europa.
Ryszard Czarnecki
(PL) Mijnheer de Voorzitter, laten we het maar ronduit toegeven: de richtlijn van Bolkestein was beter, omdat deze werkelijk de markt opende voor diensten, en de bezwaren die in het Europees Parlement zijn geuit, zijn strijdig met de geest van solidariteit binnen de Europese Unie. Maar dit bijzonder moeizaam bereikte compromis is toch van een zekere waarde, het is beter dan helemaal geen richtlijn. Dat staat als een paal boven water.
Zijn er redenen tot ongerustheid? Om het beestje maar bij de naam te noemen: het grote aantal uitzonderingen is een probleem. Ik aarzel om dat wat er bereikt is een succes te noemen en ga ook niet zeggen dat dit een historisch moment is. Laten we afwachten wat de praktijk ons zal tonen, of die hoeveelheid uitzonderingen niet leidt tot een situatie waarin die alomtegenwoordige Poolse loodgieter een minder graag geziene gast zal zijn. Ten slotte: "de duivel is zo zwart niet als men hem schildert” en ook de Poolse loodgieter is niet zo verschrikkelijk als hij, zelfs in dit Parlement, wel wordt afgeschilderd.
Małgorzata Handzlik
(PL) Geachte Voorzitter, de dienstenrichtlijn is niet alleen een wetgevingsdocument over diensten, niet alleen een stap richting liberalisering van diensten die het leven een stuk gemakkelijker maakt voor dienstverleners. De dienstenrichtlijn is vooral een bewijs. Ze is het bewijs voor alle Europeanen dat men in een verenigd Europa zaken gezamenlijk aan kan pakken en dat dit duidelijke voordelen oplevert voor de gemiddelde burger. Het bewijs dat men in de Europese Unie gezamenlijk belangrijke dingen kan bereiken en dat men op basis van gemeenschappelijke ervaringen een breed geaccepteerd compromis kan bereiken.
De werkzaamheden aan de richtlijn hebben aangetoond dat we boven de nationale, partijpolitieke en historische verdeeldheid kunnen uitstijgen en dat we voor een markt van 450 miljoen consumenten een wetgevingsdocument kunnen uitwerken dat op evenwichtige wijze de belangen van zowel dienstverleners alsook van de gebruikers van diensten vertegenwoordigt.
Ik ben tevreden over het huidige compromisvoorstel, hoewel ik een ruimere openstelling en behoud van het oorsprongslandbeginsel had verwacht. Veel mensen bekritiseren de richtlijn als te liberaal, als te socialistisch, maar in mijn opinie is de richtlijn, dankzij honderden uren werk en het engagement van veel mensen, een compromiswet geworden voor een verenigd Europa waarin we enerzijds de dienstenmarkt openstellen en liberaliseren en anderzijds de aanbieders en gebruikers van diensten gepaste bescherming bieden.
In lidstaten zoals Polen geeft de richtlijn veel hoop op ruimere arbeidsmogelijkheden, iets waar veel aanbieders en gebruikers van diensten reikhalzend naar hebben uitgezien.
Ik ben ervan overtuigd dat we als vertegenwoordigers van de Europese burgers goed werk hebben geleverd en dat we vandaag met een zuiver geweten voor de richtlijn kunnen gaan stemmen. Deze is een belangrijke stap op weg naar de integratie van de interne markt, hoewel er nog heel wat werk te doen is voordat deze markt geheel en al open zal zijn. De richtlijn is ook een mijlpaal bij het ten uitvoer leggen van de beginselen van het Verdrag van Rome - waarvan we al volgend jaar de vijftigste verjaardag zullen vieren - die we niet eerder hebben kunnen verwerkelijken.
Het werk aan de richtlijn was vooral van belang voor de nieuwe lidstaten. Tijdens de eerste lezing waren we getuige van veel nationaal egoïsme, protectionisme en opportunisme, maar tegelijk zijn we erin geslaagd een gemeenschappelijke noemer te vinden die de belangen van alle lidstaten dient.
Anne Van Lancker
Mijnheer de commissaris, mijnheer de Raadsvoorzitter, collega's, ik zou uiteraard eerst en vooral Evelyne Gebhardt en alle collega's met wie ik zoveel maanden aan deze richtlijn heb mogen werken, hartelijk willen danken, want dankzij deze samenwerking, natuurlijk ook dankzij de mobilisatie door vakbonden en ngo's ligt hier nu een dienstenrichtlijn op tafel waarin de arbeidswetgeving, de cao's, de sociale rechten en consumentenrechten ten volle worden gerespecteerd. Daarmee moeten we blij zijn.
Ik ben ook blij dat er een behoorlijk aantal gevoelige sectoren niet onder deze richtlijn vallen, namelijk sociale diensten, gezondheidsdiensten en uitzendbureaus, omdat die natuurlijk strengere regels nodig hebben zonder welke ze niet zo maar aan de vrije dienstverlening kunnen worden overgeleverd. Ik ben dankbaar dat het Europees Parlement in het gemeenschappelijk standpunt van de Raad sterk gevolgd is.
De collega's die gezegd hebben dat er een aantal onduidelijkheden in het gemeenschappelijk standpunt van de Raad zitten, mijnheer de Raadsvoorzitter, hebben uiteraard gelijk en ikzelf en een aantal collega's hadden dit graag willen rechtzetten via een aantal amendementen. Ik denk namelijk nog altijd dat dit ons werk als wetgever is: duidelijke en klare wetteksten afleveren die geen interpretatie dulden. Het gaat hier over niet-onbelangrijke dingen, over de autonomie van het arbeidsrecht, over de definitie van de uitgesloten sociale diensten en ik betreur samen met onze rapporteur dat er absoluut geen enkele bereidheid binnen de Raad was om dit via amendering recht te zetten.
Ik denk inderdaad dat de juridische betekenis van de interpretatie van de Commissie beperkt is, maar ik ben de Commissie toch wel heel erg dankbaar voor haar interpretatie, want volgens mij heeft deze een sterke politieke betekenis. Een politieke betekenis van engagement van de Commissie, mijnheer de commissaris, die ikzelf en mijn collega's zeker en vast aan deze Commissie en aan de volgende Commissies in herinnering zullen brengen. Dan is het ook aan ons om in ons toekomstig wetgevend werk te zorgen voor meer rechtszekerheid voor de sociale en gezondheidsdiensten.
Sophia in 't Veld
Voorzitter, sommige mensen hebben dit een verjaardagscadeautje genoemd ter gelegenheid van het vijftigjarig bestaan van de Unie. Als ik zulke cadeaus krijg van mijn vrienden, dan ga ik, geloof ik, andere vrienden zoeken. Ik wil helemaal niets afdoen aan het vele werk dat er is gedaan, maar ik heb de eerste keer tegengestemd en ik ben bang dat ik ook nu het compromis niet kan steunen.
Ik vrees dat in dit hele debat de angst, de behoudzucht en het protectionisme hebben overheerst. Dit compromis voegt weinig nieuws toe aan hetgeen al in het Verdrag staat. Dat op zich is onvoldoende reden om tegen te stemmen, maar wel het feit dat deze richtlijn rechtvaardigingsgronden lijkt te scheppen voor de uitzondering van publieke diensten op de regels van eerlijke concurrentie. Ik vind dat een heel gevaarlijk precedent en bovendien - er werd net gesproken over juridische helderheid - blinken de gebruikte definities uit door juridische vaagheid.
Ik vind dat er een hoop hypocrisie in dit debat zit, want toen West-Europa begin jaren negentig de bedrijven in Oost-Europa opkocht, was er helemaal geen discussie. Voorzitter, dit is een ongelooflijke gemiste kans voor Europa.
Konstantinos Hatzidakis
(EL) Mijnheer de Voorzitter, de onderhavige richtlijn is een succes voor Europa, een succes voor de ontwikkeling en een succes voor de werknemers.
Het is heel belangrijk dat men er na zulke langdurige besprekingen in geslaagd is om het juiste evenwicht te vinden. Enerzijds wordt nu de dienstenmarkt opengesteld en worden investeringen vergemakkelijkt door het uit de weg ruimen van de bureaucratische, juridische en technische barrières, maar anderzijds worden de rechten van de werknemers volledig geëerbiedigd - zoals ook het Europees Verbond van Vakverenigingen in februari heeft toegegeven - en natuurlijk worden bepaalde sectoren met bijzondere kenmerken uitgesloten.
De OESO, de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling, spreekt in haar rapport over 2,5 miljoen nieuwe banen die dankzij deze richtlijn kunnen worden gecreëerd. Het zou jammer zijn indien wij, nu wij de rechten van de werknemers hebben kunnen vrijwaren, deze kans niet zouden aangrijpen. Wij zouden dan onze plicht jegens de burgers en met name de werknemers verzaken.
Het oorspronkelijke voorstel van de Commissie was op bezwaren en misverstanden gestuit. Het is bijzonder positief dat deze procedure nu met een zeer brede instemming in de Europese Unie kan worden afgesloten. Er is eenparigheid in de Raad, en de overgrote meerderheid van de leden van het Europees Parlement steunt het gemeenschappelijk standpunt van de Raad. De Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-democraten) en Europese Democraten, de Fractie van de Alliantie van Liberalen en Democraten voor Europa en de Sociaal-democratische Fractie in het Europees Parlement zijn tot een gezamenlijke aanpak gekomen, waaruit blijkt dat Europa nog steeds in staat is een dialoog te voeren, een synthese te maken en tot de oplossingen te komen waaraan zijn burgers en met name de economische en sociaal zwakste burgers behoefte hebben.
Ik geloof dat wij heel voldaan mogen zijn over het feit dat het Europees Parlement een bijzonder belangrijke rol heeft gespeeld in deze succesvolle procedure.
Joseph Muscat
(MT) Waarom is het debat over deze richtlijn zo'n succes gebleken? Om twee redenen, zou ik zeggen. In de eerste plaats hebben we werknemers niet als nummers behandeld; in plaats daarvan hebben we aan de rechten van werknemers en andere mensen meer gewicht gegeven dan aan alle andere overwegingen. De tweede reden is dat we de obstakels voor het vrije verkeer van personen niet hebben verwijderd door werknemers tegen elkaar uit te spelen, maar door te proberen om dit vrije verkeer te gebruiken voor het verbeteren van de rechten van werknemers. We hebben het niet gemakkelijker gemaakt om diensten aan te bieden tegen de slechtst mogelijke arbeidsvoorwaarden en ook hebben we werknemers niet aangemoedigd om dat te doen. Deze stemming moet het krachtige signaal afgeven dat het afgelopen moet zijn met de uitbuiting en met de pogingen om buitenlandse werknemers uit te buiten door ze tegen slechtere arbeidsvoorwaarden te laten werken. Ook mogen werknemers in een bepaald land niet met behulp van deze krijgslist onder druk worden gezet om slechtere arbeidsvoorwaarden te accepteren. Bovendien moeten werknemers volledig geïnformeerd worden over de arbeidsvoorwaarden die andere werknemers krijgen aangeboden. Ik wil mevrouw Gebhardt, de heer Harbour en ook commissaris McCreevy bedanken voor het excellente werk dat zij hebben verricht.
Karin Riis-Jørgensen
- (DA) Mevrouw de Voorzitter, dank u dat u mij het woord verleent. Eindelijk staat de behandeling van de dienstenrichtlijn op het punt afgesloten te worden. Eindelijk kunnen we opgelucht ademhalen, na meer dan twaalf jaar dolle pret, en eindelijk kunnen we ons verheugen op een interne markt voor diensten, een markt die misschien geamputeerd is maar toch beter dan niets. Ik wil mijn korte spreektijd graag gebruiken om met nadruk te wijzen op de problemen die een geamputeerde richtlijn met zich meebrengt. Kansspelen zijn uit het toepassingsgebied van de richtlijn gehaald. Maar wat gebeurt er? De Commissie, met de heer McCreevy voorop, is bezig om de toto-monopolies van niet minder dan tien lidstaten te onderzoeken. Gezondheidsdiensten zijn evenmin onder het toepassingsgebied van de richtlijn gekomen, maar minder dan een maand geleden heeft de Commissie een ambitieus plan gepresenteerd over patiëntenmobiliteit. Het gevolg van een verwaterde richtlijn is met andere woorden dat de wetgeving druppelsgewijs binnenkomt in plaats van dat we duidelijke en precieze regels voor alle branches en terreinen in de EU krijgen op het punt van diensten. Ik vind dat ergerniswekkend, maar ik zal vandaag wel vóór stemmen, want als je niet kunt krijgen wat je hebben wilt, dan moet je willen hebben wat je krijgen kunt.
Zuzana Roithová
(CS) De richtlijn die we vandaag aannemen zal de dienstensector naar mijn mening verlossen van de bureaucratie en de discriminatie die het gevolg waren van het grote wantrouwen dat er tussen landen bestond en van een gebrek aan vertrouwen in het eigen nationale concurrentievermogen. Het debat heeft laten zien hoe groot de kloof tussen een aantal landen is geworden. Vandaag zullen we een brug bouwen in de vorm van een zwaarbevochten compromis, na drie jaar onderhandelen tussen het Parlement en de Raad. Ik denk dat we de voorstellen van links moeten verwerpen, omdat ze de fundamenten van de brug zouden ondermijnen.
Er zijn zoveel soorten diensten uit de richtlijn gehaald dat deze zijn hele betekenis lijkt te hebben verloren. Maar dat is niet helemaal het geval, omdat de richtlijn tot fundamentele veranderingen van de regels zal leiden. Landen zullen alle discriminerende maatregelen in de dienstensector moeten afschaffen. Er zullen geïntegreerde contactpunten worden opgezet die toezicht zullen houden op alle formaliteiten voor het tijdelijk of langdurig aanbieden van diensten in een ander land. De procedure voor het verlenen van toestemming moet transparant en voor iedereen toegankelijk zijn. Het zal niet langer mogelijk zijn om zonder gegronde redenen toestemming te weigeren en om maanden te wachten met het geven van een antwoord. Als de autoriteiten niet binnen een bepaalde tijd antwoord geven, zal de toestemming automatisch worden verleend. Bedrijven zullen tijd en geld besparen omdat ze geen overbodige documenten of gewaarmerkte kopieën in de eigen taal, plus een vertaling, meer hoeven over te leggen. Niemand zal meer verzekeringen hoeven te sluiten in het land waar de bedrijfsactiviteiten plaatsvinden of een onrealistisch hoog kapitaal aan hoeven te houden. De documenten die bedrijven in het eigen land nodig hebben, zullen in andere landen worden geaccepteerd. Verplichte informatie kan ook elektronisch worden verstrekt. Het zal verboden worden om bedrijven te dwingen zich te registeren of een kantoor op te zetten wanneer de diensten slechts tijdelijk worden verricht. De autoriteiten zullen grensoverschrijdend gaan samenwerken bij het monitoren van de activiteiten en systemen zullen interoperationeel zijn.
We hadden verder kunnen komen, maar dit zal een belangrijke bijdrage leveren aan het voltooien van de interne markt. Na jaren van vooruitschuiven is er eindelijk een brug gebouwd over de kloof van het Europese wantrouwen. Deze brug zal leiden tot vrij verkeer van diensten zonder discriminatie, tot honderdduizenden nieuwe banen voor de Europeanen en tot verbetering van de kwaliteit van de diensten. Dat is tenslotte een van de bestaansredenen van de Unie. Ter afsluiting wil ik de rapporteurs bedanken, met name de heer Harbour.
(Applaus van rechts)
Richard Falbr
(CS) Dames en heren, zelfs de Europese vakbonden protesteerden tegen het oorspronkelijke voorstel voor de zogenaamde Bolkestein-richtlijn, of moet ik zeggen Frankenstein-richtlijn, dat nog een erfenis was van de Commissie-Prodi. Nu, na meer dan tweeënhalf jaar onderhandelen en zoeken naar een compromis, kan ik mijn hand opsteken bij de stemming over het voorstel dat voor ons ligt, en dat terwijl ik vroeger bij een vakbond heb gewerkt. Mevrouw Gebhardt, en verder iedereen die heeft bijgedragen aan het bereiken van het uiteindelijke resultaat, mag trots zijn op het feit dat er een acceptabele richtlijn is gedistilleerd uit de oorspronkelijke puinhoop.
Ik wil zeggen dat ik weliswaar niet tevreden ben, maar dat het erger had gekund. Ik zie echter met genoegen dat met ieders medewerking deze richtlijn een succes zal kunnen worden. Het voorstel dat we hebben aangenomen is niet perfect, maar je kunt in het leven - en zeker in het politieke leven - niet alles hebben. Mijn dankbaarheid voor het resultaat gaat uit naar het Europees Parlement. Voor veel ontevreden Tsjechen lijken deze opmerkingen misschien mooie praatjes, maar ik blijf optimistisch.
Šarūnas Birutis
(LT) Ik geloof dat het Parlement vandaag blijk zal geven van volwassenheid en de hervormingen van Lissabon een steuntje in de rug zal geven. Mevrouw Gebhardt en het Parlement hebben sinds de eerste lezing reeds enorm veel werk verricht voor deze richtlijn. Wij herinneren ons allemaal nog hoe de pers zei dat heel de richtlijn op haar kop was gezet. Jammer, maar waar.
Dames en heren, de Commissie en de Raad hebben blijk gegeven van respect voor het Parlement. Daarom hebben wij vandaag een tekst voor ons liggen die de mening van meer dan 90 procent van de leden vertegenwoordigt. Wij moeten nu zorgen voor feedback. Wij zijn degenen die verantwoording verschuldigd zijn aan de Europese burgers. Wij moeten zorgen voor vertrouwen in de gemeenschappelijke besluiten en voor het behoud van een waarachtig Europees compromis. Het Parlement creëert een goed precedent en maakt een verwelkomend gebaar in de richting van de Europese bedrijven en consumenten.
Ik vraag alle leden dringend om de richtlijn aan te nemen met een meerderheid van 70 procent. Het is hoog tijd dat wij het potentieel van deze sector - die ons welzijn verzekert - bevrijden uit de greep van de bureaucratie en een vastberaden, zij het dan kleine stap vooruit zetten.
Alexander Stubb
(EN) Mijnheer de Voorzitter, mag ik beginnen met een opmerking die verband houdt met het feit dat ik Frans spreek? Mevrouw Le Pen van Frans uiterst rechts en de heer Wurtz van Frans uiterst links trokken precies dezelfde conclusies, toen zij over dit onderwerp spraken. Misschien moeten zij met elkaar gaan trouwen!
Vandaag is er reden voor een feest, een klein beetje verdriet en een klein beetje hoop. We kunnen feest vieren omdat er nu een dienstenrichtlijn is, wat inderdaad een stap in de goede richting betekent. Ook ik wil mevrouw Gebhardt en de heer Harbour feliciteren met het werk dat zij hebben gedaan. Ik vind dat we van de Gebhardt-Harbour-richtlijn moeten spreken.
Ik ben ook blij dat het Europees Parlement hier een erg grote rol in heeft gespeeld en ik wil graag mijn complimenten aanbieden aan het Finse voorzitterschap, de heer Pekkarinen en vooral aan mevrouw Satu Mäkinen, die een eigen invulling aan de functie van onderhandelaar heeft gegeven. Zij heeft laten zien hoe taai een Finse onderhandelaar kan zijn.
De reden voor mijn verdriet is de volgende. Ik vind dat we in een enigszins vergiftigde sfeer het debat over de dienstenrichtlijn hebben gevoerd. Er waren sporen van nationalisme en protectionisme en een zweem van vreemdelingenhaat zichtbaar, zoals de heer Lehtinen heeft gezegd. We spraken over de Bolkestein-richtlijn en de Poolse loodgieter, enzovoorts en vaak probeerden we de werkingssfeer van de richtlijn te beperken in plaats van uit te breiden. Dat is betreurenswaardig, omdat het betekent dat we iets van ons onderling vertrouwen zijn kwijtgeraakt.
Waarom hoop? De reden voor hoop is dat we met deze richtlijn kunnen leven. Het is nu belangrijk dat de lidstaten de richtlijn gaan uitvoeren en dat het Europees Parlement daarop toezicht houdt. Ik hoop ook dat het Europees Hof van Justitie deze richtlijn in liberale zin zal uitleggen.
Tot slot moeten we het vertrouwen tussen de lidstaten herstellen. Laten we bedenken dat vijftig jaar geleden, in 1957, vier vrijheden als grondslag voor onze Unie werden vastgesteld, namelijk het vrije verkeer van diensten, goederen, geld en personen.
(Applaus vanuit het centrum en van rechts)
Jan Andersson
- (SV) Mijnheer de Voorzitter, ook ik wil beginnen met alle betrokkenen te bedanken en heel speciaal de rapporteur, mevrouw Gebhardt, die werkelijk uitstekend werk heeft geleverd. Ik zal mij in mijn spreektijd van één minuut concentreren op het arbeidsrecht. Ik vond de formuleringen van de eerste lezing door het Parlement eigenlijk beter. Ik vond de formuleringen die mevrouw Gebhardt erdoor probeerde te krijgen in de Commissie interne markt en consumentenbescherming beter dan wat we vandaag voor ons zien. Ik ben echter heel tevreden met de passages over het arbeidsrecht, de collectieve overeenkomsten en dergelijke, omdat er ook een verklaring van de Commissie ligt.
Ik hoorde dat de heer Wurtz de zaak-Vaxholm noemde, en ik weet dat arbeidsrechtjuristen in Zweden in die zaak uiterst kritisch waren over de heer McCreevy. Ik heb vandaag met diezelfde arbeidsrechtjuristen gesproken, die de verklaring van de Commissie op het punt van het arbeidsrecht uitstekend vinden. Ik ben dat met hen eens en ik vind de combinatie van de verklaring en het verslag zelf heel goed.
Tot slot wil ik zeggen dat het hier om belangrijke zaken gaat en om voorstellen van het Parlement. Het Parlement heeft kans gezien om al zijn belangrijke standpunten erkend te krijgen. Daarom stem ik vandaag graag voor het voorstel.
Zita Pleštinská
(SK) Wij beslissen nu over het lot van een van de belangrijkste stukken wetgeving die afkomstig zijn van het Europees Parlement.
Evenals andere leden van de nieuwe lidstaten zagen wij, in alle politieke oprechtheid, de Bolkestein-richtlijn niet als een 'vogelverschrikker' maar veeleer als een goede kans voor de uitgebreide Europese Unie. Vanaf het begin van ons mandaat in dit Parlement hebben wij actief deelgenomen aan soms stormachtige discussies en uitgelegd dat de liberalisatie van de dienstenmarkt noodzakelijk is om nieuwe banen te creëren, meer groei te bewerkstelligen in de Europese Unie en onze ambitie om een hoofdrol te spelen in de wereldwijde mededinging waar te maken. Wij hebben geprobeerd onze collega's ervan te overtuigen dat de Poolse loodgieter geen bedreiging is voor de Europese interne markt maar eerder een weldaad.
Het Europees Parlement heeft ingestemd met een compromis, waarmee de markt gedeeltelijk wordt geliberaliseerd en in een aantal sectoren beschermd blijft. Hoewel dit geen ideale oplossing is, kunnen wij toch voldaan zijn over het feit dat het door de PPE-DE-Fractie geformuleerde sleutelbeginsel - vrije dienstverrichting - een evenwicht bewerkstelligt tussen een sociaal en een liberaal Europa bij de openstelling van de dienstensector, en tegelijkertijd het midden- en kleinbedrijf verstandige procedures aan de hand doet en diensten van hoge kwaliteit en consumentenbescherming garandeert.
Ik wil mijn waardering uiten voor het werk van mevrouw Gebhardt, de heer Harbour en alle schaduwrapporteurs. Het verheugt mij ook dat de Commissie en de Raad hebben ingestemd met het compromis dat het Europees Parlement ten aanzien van de gevoelige sectoren heeft weten te bereiken. Het goede nieuws is dat het gemeenschappelijk standpunt van de Raad nauw aansluit bij het standpunt van het Europees Parlement uit eerste lezing.
Dames en heren, met de historische stemming van vandaag kan het Europees Parlement de architect worden van de gemeenschappelijke dienstenmarkt van de Europese Unie. Ik verwacht dat de lidstaten met een even groot besef van verantwoordelijkheid zullen handelen en de dienstenrichtlijn in minder dan drie jaar in hun nationale wetgevingen zullen omzetten. Ik weet zeker dat de dienstenrichtlijn het juiste cadeau is om de verjaardag van de Europese Unie te vieren.
Dariusz Rosati
(PL) Mijnheer de Voorzitter, na twee jaar moeizaam onderhandelen wordt de dienstenrichtlijn vandaag eindelijk aangenomen door het Parlement. Het is vandaag niet alleen een goede dag voor de Poolse loodgieter, maar vooral ook voor de Europese consumenten en ondernemers. De dienstensector maakt 70 procent uit van de Europese economie en daarom is het zo belangrijk deze te openen voor concurrentie en om ondernemers de mogelijkheid te geven in heel Europa in vrijheid diensten te verwerven en te leveren.
Natuurlijk is het bereikte compromis niet ideaal en voldoet het niet aan alle verwachtingen. Tijdens de discussie waren er heel wat misverstanden en ideologische disputen, al te vaak werd de kreet "sociale dumping” gebezigd en zelden werd gedacht aan het belang van heel Europa. Reële angst voor concurrentie uit andere lidstaten had tot gevolg dat rationele argumenten en elementaire economische logica niet voldoende in aanmerking werden genomen. En dat terwijl het liberaliseren van de dienstenmarkt een groei van het bruto binnenlands product in alle lidstaten inhoudt en een enorme impuls vormt voor het creëren van arbeidsplaatsen, waarbij we aan een orde van grootte van tientallen duizenden moeten denken.
De vandaag besproken ontwerprichtlijn vormt, hoewel hij niet perfect is, een belangrijke stap voorwaarts en ik roep daarom ertoe op het aan te nemen zonder amendementen.
Roberta Angelilli
(IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, als Europa groei en werkgelegenheid wil bevorderen, moet het zijn markt uitbreiden en de overmatige bureaucratische obstakels die binnen deze sector voorkomen, wegwerken. Dit mag echter niet ten koste van de rechten van de werknemers gaan of tot uitbuiting of sociale dumping leiden. Ondanks het feit dat, na een zware parlementaire strijd, een reeks diensten van sociaal belang is verwijderd uit de oorspronkelijke richtlijn, blijft de tekst waar wij over moeten stemmen dubbelzinnig en laat hij nog steeds niet duidelijk zien waar de grens ligt tussen deze richtlijn en het arbeidsrecht en nationale sociale garanties.
Ondanks de geruststellende opmerkingen vanmorgen, verzoeken we om deze redenen dat de richtlijn, wanneer deze definitief ten uitvoer wordt gelegd, rekening houdt met nationale overlegpraktijken en niet aan de collectieve overeenkomsten binnen deze sector voorbijgaat. Bovenal willen we dat de toepassing van de richtlijn streng gecontroleerd wordt, zodat de regels ter bescherming van werknemers, consumentenrechten en de gezondheid en veiligheid op het werk niet geschonden worden.
Stefano Zappalà
(IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, tijdens de vorige zittingsperiode en deels ook gedurende de huidige, heb ik aan andere richtlijnen en initiatieven met betrekking tot de implementatie van de interne markt gewerkt, samen met mevrouw Gebhardt en de heer Harbour. Het is niet meer dan terecht dat ik mevrouw Gebhardt deze morgen officieel complimenteer, omdat wij, naast de leveringen- en dienstenrichtlijn, ook samen hebben gewerkt aan de beroepskwalificatierichtlijn tijdens de afgelopen zittingsperiode.
De onderhavige richtlijn die, zoals reeds is benadrukt, een fundamenteel onderdeel vormt van de uitvoering waarin voorzien was door de verdragen over de interne markt, is uiteindelijk ook de resultante van andere wetgevende werkzaamheden die we samen met mevrouw Gebhardt en de heer Harbour hebben verricht. Deze fundamenteel belangrijke richtlijn zal zonder twijfel de naam dragen van mevrouw Gebhardt, die ik graag wil complimenteren met de vakkundigheid waarmee ze ervoor heeft gezorgd, niet nu maar op het moment van de eerste lezing, dat de onderhavige richtlijn succesvol is afgerond binnen een belangrijke sector als deze.
Ik weet niet zeker of het voor iedereen duidelijk is dat de wetgeving die we aannemen als doel heeft de nationale systemen in lijn te brengen met elkaar en niet om zich aan ze op te dringen: dit is een concept dat, naar mijn mening, voor iedereen duidelijk moet zijn. Terwijl we ons voorbereiden op de volgende stap richting de voltooiing van de interne markt, moet nogmaals bevestigd en duidelijk gemaakt worden - omdat er nog steeds een naam door dit Parlement waart die niet langer bestaat - dat het Europees Parlement, in vergelijking met de nationale eigenbelangen van de Raad en met andere vormen van eigenbelang van de Commissie, de instelling is die erin slaagt om zeer belangrijke vraagstukken op te lossen.
Maria Matsouka
(EL) Mijnheer de Voorzitter, geachte collega's, de meerderheid van het Europees Parlement is van mening dat de Bolkestein-richtlijn sinds afgelopen februari niet meer bestaat. Het oorspronkelijke voorstel is inderdaad verbeterd en enkele van de meest gevaarlijke bepalingen zijn daaruit verdwenen. Dit werd mogelijk na een bittere strijd van de socialisten en links. Het gemeenschappelijk standpunt van de Raad blijft echter in het teken staan van een neoliberale geest, aangezien cruciale vraagstukken met betrekking tot de rechten van de Europese werknemers daarin niet worden verduidelijkt. Bovendien zijn de diensten van algemeen economisch belang niet uitgesloten van het toepassingsgebied, en in het omstreden artikel betreffende het oorsprongslandbeginsel overheerst het onduidelijkheidsbeginsel. Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen zal nu - zoals het reeds op andere gebieden heeft gedaan - de leemtes moeten opvullen met een liberale, voor de bedrijven gunstige jurisprudentie, in naam van de voltooiing van de interne markt.
Samen met de Franse en Belgische socialisten hebben wij amendementen ingediend en zullen wij steun geven aan de amendementen waarmee de tekst verder verbeterd wordt. Afgezien echter van de teksten, die bewust onduidelijk zijn gelaten, is er een realiteit: de realiteit van de werklozen, de armen en de ontmoedigde mensen. Negeert u die mensen niet, of leidt u ze ten minste niet om de tuin!
Charlotte Cederschiöld
- (SV) Mijnheer de Voorzitter, vandaag wordt in het Europees Parlement een grote principiële stap gezet. De redding van het compromis is volgens mij toch wel het meeste te danken aan de PPE-DE-Fractie en de ALDE-Fractie. Ik wil een speciaal woord van dank richten tot de heer Harbour, die naar mijn mening een grote inspanning heeft geleverd, maar natuurlijk ook tot mevrouw Gebhardt. Het Europees Parlement heeft een politiek conflict omgetoverd tot een brede steun. De dienstenrichtlijn is een wens van velen. Ik wijs erop dat het recht van vestiging zeer sterk verankerd is in het Handvest van de grondrechten.
De nieuwe regering van Zweden probeert nu de regels op de arbeidsmarkt te vereenvoudigen en het lonender te maken om te werken. Bij deze pogingen krijgt men nu een extra stimulans door deze richtlijn, die de Europese markten toegankelijker maakt. De ondernemingen zullen nu minder hindernissen tegenkomen op een van de grootste markten ter wereld met grote groeimogelijkheden. Volgens sommige schattingen zullen er zo'n 600 000 nieuwe banen worden geschapen. Voor de Zweedse arbeidsmarkt, met 70 procent banen in de dienstensector, betekent dit grote verbeteringen.
De dienstenrichtlijn is echter een basis, een eerste stap en niet de laatste. Men kan zeker nog veel meer wensen, maar ik geloof dat de andere stappen ook worden genomen als de tijd rijp is. De uitgesloten terreinen, waarvan er te veel zijn, bijvoorbeeld de gezondheidszorg, vallen immers nog steeds onder de regels van het Verdrag, wat de commissaris gelukkig ook beseft. Het werk op dit gebied gaat dus door. Dank aan iedereen die heeft bijgedragen. Veel dank ook voor de inspanningen van de Commissie om de stand van zaken voor de ondernemingen en de consumenten te verbeteren, wat hopelijk leidt tot een betere kwaliteit en lagere prijzen voor bepaalde diensten, en dus tot winst voor de burgers.
Proinsias De Rossa
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik wil mevrouw Gebhardt complimenteren met haar enorme vasthoudendheid en politieke wijsheid. Anderen hebben uiteraard ook een belangrijke rol gespeeld, maar ik vrees dat zij de grootste last heeft gedragen.
Deze uitkomst is een succes, gezien de diverse omstandigheden waarin burgers als werknemers, consumenten en dienstverrichters verkeren. Het is mogelijk gebleken met 25 lidstaten een doeltreffend en goed resultaat neer te zetten, ondanks al onze verschillen. Degenen die deze verscheidenheid ontkennen, blijven dit compromis verwerpen, vooral de als kamikaze opererende GUE/NGL-Fractie, die is vergeten dat aan haar belangrijkste eis - het schrappen van het oorsprongslandbeginsel - is voldaan.
De Raad moet nu stoppen een spelletje te spelen met de arbeidsrechten in Europa. Hoe er vorige week met de arbeidstijdenrichtlijn werd omgegaan, was een beschamende vertoning. Geef ons een werkbare en goed functionerende arbeidstijdenrichtlijn en een doeltreffende richtlijn terbeschikkingstelling van werknemers. Zolang de Raad dat niet doet, blijft de Europese burger bang voor de kwaliteit van zijn arbeidzame leven en voor de race naar de bodem. Deze angsten vreten het hart van Europa aan.
Simon Coveney
(EN) Mijnheer de Voorzitter, vandaag is een prima dag voor de Europese Unie. Het was niet gemakkelijk om overeenstemming over de dienstenrichtlijn te bereiken. Geen enkele fractie in het Parlement heeft precies gekregen wat zij wilde, maar we hebben wel een werkbaar compromis kunnen sluiten dat voor veruit de meeste afgevaardigden aanvaardbaar is. Het belangrijkste is dat dit Parlement vandaag een krachtig signaal aan de Commissie en de Raad afgeeft en beide instellingen oproept deze richtlijn zo snel mogelijk in werking te laten treden. Daarom heeft mijn fractie in dit stadium de richtlijn niet geamendeerd. Het heeft namelijk geen nut de discussie in het Parlement of de Raad te heropenen.
Door de uitvoering van de dienstenrichtlijn zal de futloze economie van de EU een broodnodige impuls krijgen. De dienstensector is van cruciaal belang voor de economische groei en welvaart van Europa, aangezien hij in geheel Europa 70 procent van het bbp voor zijn rekening neemt. Zowel bedrijven als consumenten dienen te profiteren van de totstandkoming van een meer open gemeenschappelijke markt voor diensten. Op dit moment bestaat de handel tussen de lidstaten voor slechts 20 procent uit dienstverlening. Met de richtlijn wordt beoogd veel van de belemmeringen voor grensoverschrijdende handel en diensten weg te nemen en het aantal vormvoorschriften te verminderen waarmee bedrijven, vooral kleine tot middelgrote ondernemingen, te maken krijgen wanneer zij over de grens naar nieuwe EU-markten proberen uit te breiden. Kleine en middelgrote Europese ondernemingen met groeicapaciteit waren in het verleden sterk in het nadeel door de kosten in verband met administratie en wettelijke vereisten. Zij kunnen zich nu verheugen op de voordelen die deze richtlijn biedt. Voor de toekomstige grensoverschrijdende handel worden de genoemde kosten drastisch teruggebracht.
Deze richtlijn is enorm belangrijk voor mijn eigen land, omdat het een netto-exporteur van goederen en diensten is. Hopelijk zullen Ierse bedrijven en dienstverrichters nu profijt trekken van de vereenvoudigde structuur van de dienstverlening in Europa.
De dienstenrichtlijn zal zorgen voor meer groei, meer werkgelegenheid en toenemende economische activiteit in de dienstensector in de EU en tevens de sociale bescherming en de bescherming van werknemers waarborgen.
Als laatste spreker van het Parlement in dit debat hoop ik dat de commissaris erin zal slagen deze richtlijn zonder uitstel in werking te laten treden.
(Applaus)
Charlie McCreevy
Voor de goede orde bevestig ik dat de Commissie de amendementen 40, 41 en 42 zal aanvaarden, die betrekking hebben op comitologie en op de invoering van de regelgevingsprocedure met toetsing. De Commissie verwerpt alle andere amendementen.
De aandachtspunten die in deze amendementen worden behandeld, zijn aan de orde gekomen in de uitspraken die ik aan het begin van het debat heb gedaan. Diverse afgevaardigden hebben opmerkingen gemaakt over de rechtszekerheid en over de vraag of deze richtlijn aanleiding zal geven tot een lange lijst geschillen die door het Europese Hof van Justitie dienen te worden beslecht. Ik deel die zorg niet. Tussen de lidstaten is brede overeenstemming over deze tekst. Ik wijs erop dat geen enkele lidstaat tegen het gemeenschappelijk standpunt heeft gestemd. Veruit de meeste afgevaardigden van dit Parlement geven aan dat zij tijdens de binnenkort te houden stemming "ja” tegen deze tekst zullen zeggen. Gezien deze brede consensus kan ik geen reden bedenken waarom de lidstaten zich niet aan de richtlijn zouden willen houden. Iedereen vindt dat we de dienstensector een impuls moeten geven. Met deze richtlijn zal dat zeker gebeuren.
Tijdens het debat van gisteren over het werkprogramma van de Commissie hebben de heer Harbour en anderen een zeer belangrijke opmerking gemaakt over de uitvoering en de middelen die daartoe beschikbaar moeten worden gesteld. De Commissie zal zich onmiddellijk gaan bezighouden met de omzetting en uitvoering van deze richtlijn. Het kost moeite om het leven voor dienstverrichters en hun klanten eenvoudiger te maken. De lidstaten krijgen drie jaar de tijd om de richtlijn uit te voeren. Zij moeten daarmee ogenblikkelijk beginnen, niet omdat ik dat zeg maar omdat hun economie deze richtlijn nodig heeft. De Commissie zal van de lidstaten rekenschap vragen.
De brede mate van overeenstemming die vandaag zichtbaar is geworden, vloeit voort uit enkele belangrijke vernieuwingen in onze benadering van wetgeving in de Europese Unie. Ten eerste heeft het Parlement zijn taak als medewetgever op zich genomen. De afgevaardigden hebben niet voor de gemakkelijke weg gekozen door een zeer omstreden voorstel te verwerpen, maar zij hebben hun mouwen opgestroopt en overeenstemming bereikt over wezenlijke wijzigingen op de tekst, zodat deze over alle politieke scheidslijnen heen aanvaardbaar werd. Voor mij was dat een belangrijk signaal dat het Parlement een volwassen instelling is.
Ten tweede bouwt het voorzitterschap voort op uw benadering en heeft het zich ingespannen om deze consensus uit te werken. Het voorzitterschap heeft voor de informele Raad Concurrentievermogen Parlementsleden uitgenodigd die rechtstreeks besprekingen met de ministers voerden, en daarnaast een reeks bijeenkomsten met de sociale partners belegd. Dit alles heeft in sterke mate bijgedragen tot het akkoord waarover u later vandaag zult stemmen. Het is gepast dat enkele van deze vernieuwingen tijdens het Finse voorzitterschap werden geïntroduceerd omdat dat het motto van het voorzitterschap is.
Tot slot nog twee dingen. Ik wil mevrouw Gebhardt en de heer Harbour en alle anderen bedanken. Die anderen, dat zijn talrijke Parlementsleden van elke politieke kleur die betrokken waren bij het bereiken van de brede consensus en die enorm veel werk hebben verricht en die daarvoor veel lof toegezwaaid kregen. Daarbij wil ik opmerken dat diverse ambtenaren van de Commissie uiterst hard gewerkt hebben om de veranderingen door te voeren en om de tekst in eerste lezing van het Parlement te herzien tot de tekst die naar de Raad werd gezonden. Daar wil ik ook even bij stilstaan.
Voor degenen die af en toe aan weddenschappen deelnemen - niet dat dit iets is wat de meeste afgevaardigden graag willen doen! - zeg ik: een jaar geleden had u waarschijnlijk niet veel geld ingezet op het standpunt dat we vandaag gaan aannemen. Dankzij een groot aantal mensen, zowel hier in het Parlement als in de diverse lidstaten en in de Commissie, hebben we dit resultaat geboekt. Dat vind ik een bijzonder knappe prestatie.
Tot slot heeft dit hele proces ten minste één extra ongepland voordeel voor mijzelf opgeleverd: ik heb de laatste twee jaar zeer veel Parlementsleden uit alle fracties leren kennen. Dat zou wellicht niet het geval zijn geweest, als het niet deze zeer omstreden dienstenrichtlijn had betroffen. Ik wil u daarvoor bedanken.
(Applaus)
Mauri Pekkarinen
Mijnheer de Voorzitter, ik wil u kort bedanken voor dit zeer interessante en constructieve debat. Het gemeenschappelijke doel van de Europese Unie is het verbeteren van de productiviteit en het concurrentievermogen van onze economie en het vergroten van de werkgelegenheid. De creatie van een beter functionerende interne markt voor diensten is zeer belangrijk om deze doelen te bereiken.
Ik wil u allemaal bedanken. Ik wacht met grote spanning en belangstelling op de stemming van straks.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt vandaag om 12.30 uur plaats.
Schriftelijke verklaringen (artikel 142)
Pedro Guerreiro
(PT) Voor de UNICE (de grote Europese werkgeversorganisatie) is de overeenkomst die de Raad heeft bereikt over de richtlijn-Bolkestein een "belangrijke” en "veelbelovende” stap voorwaarts. Daarom moet deze richtlijn "juist en snel worden overgedragen en ingevoerd”, waaraan de UNICE en haar nationale leden - in Portugal de Portugese industriële associatie (AIP) en de federatie van Portugese industrieën (CIP) - "actief zullen bijdragen”.
Dat zeggen de vertegenwoordigers van de grote financieel-economische groepen die in deze "stap” nieuwe mogelijkheden zien voor de uitbuiting en economische overheersing van de werknemers. Zo ondermijnt de richtlijn de soevereiniteit van de staten op het gebied van definitie, bescherming en financiering van de overheidsdiensten en inzake de definitie van de normen voor dienstverlening in het algemeen. Tegelijkertijd groeit de macht van supranationale lichamen zoals de Europese Commissie en het Gerechtshof over de lidstaten. Daardoor komt het accent op de concurrentie te liggen, met ernstige gevolgen voor de rechten van de werknemers en de dienstverlening aan de bevolking.
Dit is een onaanvaardbaar voorstel en moet worden verworpen.
Ten slotte wil ik nog de rol van de sociaaldemocratie (de socialistische fractie) onderstrepen die met "tactische” chicanes heeft bijgedragen tot het afzwakken van de doelstellingen en de werking van het voorstel: eerst stelden ze de richtlijn voor, vervolgens brachten ze (pseudo)amendementen aan en nu steunen ze opnieuw wat ze eerst zeiden af te keuren.
Katalin Lévai
(HU) De richtlijn is ongetwijfeld een belangrijke stap vooruit. Zij zal het mogelijk maken verder te gaan dan de theoretische principes uit het Verdrag van Rome en de praktische voorwaarden creëren voor vrij verkeer van diensten. Ik hoop dat als wij een van de vier vrijheden te verwezenlijken, het ook mogelijk zal zijn om korte metten te maken met de slechte praktijken waarmee de lidstaten, via allerlei kunstgrepen, de uitvoering van dat principe beletten.
Tegelijkertijd is het, met het oog op de amendementen tot uitsluiting, nog maar de vraag welke sectoren in de praktijk buiten de werkingssfeer van de richtlijn betreffende vrij verkeer van diensten zullen vallen, en of de richtlijn in haar huidige vorm haar oorspronkelijke doel zal bereiken. Ik denk dat het Parlement een grote kans heeft gemist door niet op te komen voor een voorstel dat, via de verwezenlijking van een eengemaakte interne markt, het mededingingsvermogen van de EU daadwerkelijk zou hebben verbeterd.
Anderzijds pleit het voor de richtlijn dat daarmee volledige eerbiediging wordt gewaarborgd van de rechten inzake collectieve onderhandelingen en ondertekening, uitbreiding en uitvoering van cao's, evenals van het recht op staking en vakbondacties overeenkomstig de nationale regelgeving inzake arbeidsverhoudingen.
Kortom, ik ben van mening dat, ofschoon wij wegens de te lange lijst van uitsluitingen en restrictieve voorwaarden niet geheel tevreden kunnen zijn over het resultaat, de richtlijn een breed spectrum van economische activiteiten dekt en de leden van de EU een zekere discipline zal opleggen. Voor mij is het tevens zeer belangrijk dat dankzij de richtlijn ondernemingen beter geïnformeerd zullen zijn, meer kennis van zaken zullen bezitten en minder afhankelijk zullen zijn.
Georgios Toussas
(EL) De richtlijn betreffende de liberalisatie van de diensten ondersteunt de verwezenlijking van de reactionaire doelstellingen van het Europees kapitaal. Zij zorgt voor een nog sterkere monopolisering van de dienstenmarkten, met alle bijzonder negatieve gevolgen van dien voor de kwaliteit, de veiligheid en de kosten van de diensten. Ook biedt zij de monopolies de mogelijkheid om 'goedkope' diensten te verkrijgen van dienstverleners uit andere lidstaten. Men maakt van de interne markt gebruik om de prijs van de factor arbeid te verminderen, de werknemers uit te buiten en daardoor woekerwinsten te maken. Deze richtlijn bevordert de liberalisering en geeft het grootkapitaal de mogelijkheid om binnen te dringen in een aantal openbare diensten en diensten van algemeen belang. De rechten die de werknemers na verbitterde strijd hebben weten te veroveren, worden op de helling gezet. Ook wordt druk uitgeoefend op de arbeidersklasse van elke lidstaat. Door werknemers te discrimineren wil men de arbeidsrelaties naar beneden toe nivelleren. Ook worden wetgevende veranderingen doorgevoerd die schadelijk zijn voor de arbeidersklasse en haar rechten. Dit is een voorloper van de reactionaire veranderingen die het arbeidsrecht te wachten staan, en waaraan reeds achter de schermen wordt gewerkt in de tripartiete samenwerking tussen de EU-regeringen, de plutocratie en inschikkelijke vakbondskrachten.
De Communistische Partij van Griekenland roept de arbeidersbeweging en de volksklasse op om de strijd tegen heel het volksvijandige beleid van de EU en tegen de regeringen van de lidstaten op te voeren, zich in te zetten voor een verandering van de machtsverhouding op politiek en vakbondsniveau en efficiënter actie te voeren, opdat kan worden voldaan aan de hedendaagse behoeften van de gezinnen van de volksklasse.
(In afwachting van de stemmingen wordt de vergadering om 11.30 uur onderbroken en om 11.45 uur hervat)
