Dieta śródziemnomorska (debata)
Przewodniczący
Następnym punktem porządku obrad jest pytanie ustne pana posła Parisha do Komisji, zadane w imieniu Komisji ds. Rolnictwa i Rozwoju Wsi, a dotyczące diety śródziemnomorskiej, której, nawiasem mówiąc, przewodniczący tego posiedzenia plenarnego dość ściśle przestrzega z bardziej niż zadowalającym skutkiem.
Neil Parish
autor. - Panie przewodniczący! Jestem zachwycony, że stosuje pan dietę śródziemnomorską, i widzę, że bardzo panu to służy!
Dzisiejszy ranek ukazał mi, jako przewodniczącemu Komisji ds. Rolnictwa i Rozwoju Wsi, jak bardzo szeroki jest zakres tematów, które mamy tu do omówienia. Chwilę temu mówiliśmy o transporcie zwierząt - to bardzo ważny temat - a teraz omawiamy inny bardzo ważny temat: kwestię diety śródziemnomorskiej.
Jedno z zadań, które zostało mi powierzone jako przewodniczącemu Komisji ds. Rolnictwa, a nad którym szczególnie teraz pracujemy, wiąże się z faktem, że przy okazji posiedzenia Rady Ministrów, które odbyło się w Brukseli 16 lipca 2007 r., Komisja ponownie wyraziła swe pełne poparcie dla nominacji diety śródziemnomorskiej do wpisu na listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego ludzkości UNESCO. Nominacja ta zostanie rozpatrzona w 2009 roku przez właściwą komisję UNESCO - w istocie już jest rozpatrywana. Zapytuję więc, czy Komisja planuje ustanowienie specjalnej, skoordynowanej strategii służącej poparciu tej nominacji w związku z coraz szybszym rozwojem sytuacji?
Jak już wspomniałem, reprezentuję tu Komisję ds. Rolnictwa, ale prawdopodobnie kiedy mówimy na temat diety reprezentuję także wszystkich państwa posłów, ponieważ jedną z wielkich zalet Europy jest jej różnorodność i kultura, a częścią tej różnorodności i kultury jest oczywiście także kwestia żywności.
Dieta śródziemnomorska jest bardzo dobra. Czym właściwie jest dieta śródziemnomorska? Jestem przekonany, że moglibyśmy długo o tym mówić dzisiejszego ranka, ale ogólnie rzecz biorąc jest to dieta obfitująca w tłuste ryby, oliwę z oliwek, owoce i warzywa. Bez wątpienia jest ona bardzo smaczna, a jak widać z moich rozmiarów, jestem jej wielkim entuzjastą. Jest to również dieta zdrowa - stanowi bogate źródło podstawowych kwasów tłuszczowych i przeciwutleniaczy, które to połączenie służy poprawie poziomu cholesterolu i ochronie serca. Ostatnie badania medyczne wykazały ponadto, że dieta owa może również przyczynić się do obniżenia ryzyka takich chorób jak np. demencja.
Kiedy pojedziemy do krajów śródziemnomorskich, możemy zobaczyć, że ludzie są zadowoleni z tej diety, i to nie tylko mieszkańcy, ale także wielu z nas podróżujących do tych krajów w poszukiwaniu słońca, a także bardzo dobrego jedzenia.
Kwestię tę musimy brać poważnie pod uwagę w świecie, w którym wszystko wydaje się podlegać uniformizacji. Patrzymy, jak nowe pokolenia bombardowane są ofertą sieci fast food - nie będę ich dziś wszystkich wymieniał z nazwy - które rozprzestrzeniają się na całym terytorium Unii Europejskiej. Powinniśmy pamiętać, że owszem, sieci fast food mają do odegrania pewną rolę, ale byłoby rzeczą straszną, gdybyśmy w nadchodzących latach podróżując po Europie napotykali wszędzie jedynie na fast food. Kiedy podróżujemy po niektórych obszarach Ameryki, szczególnie po Zachodnim Wybrzeżu, wydaje się nam, że wszędzie są tylko sieci fast food, a to ostatnia rzecz, jaką chcielibyśmy widzieć w Unii Europejskiej.
Jak już powiedziałem, powinniśmy popularyzować kuchnię śródziemnomorską. Jest to bardzo dobry pomysł, także w aspekcie kultury i różnorodności. Sądzę, że w przyszłości trzeba będzie się także przyjrzeć innym dietom popularnym na terytorium Unii Europejskiej, ponieważ - co chciałbym dziś wyraźnie państwu powiedzieć - chociaż jestem wielkim zwolennikiem diety śródziemnomorskiej, nie przychodzę tu jako przewodniczący Komisji ds. Rolnictwa jedynie w celu popierania tej diety. W całej Europie są przecież inne równie dobre diety, choć charakteryzują się one odmiennymi cechami i inną żywnością.
Jest to zatem jedynie początek wielu dalszych spraw, a jak już powiedziałem, teraz chcę się rzeczywiście dowiedzieć od Komisji, w jaki sposób zamierza w tym roku aktywnie popierać omawianą kandydaturę, jako że oczekujemy przyznania tego tytułu diecie śródziemnomorskiej i spodziewamy się cieszyć się nadal bardzo dobrą kuchnią śródziemnomorską.
Vladimír Špidla
Panie przewodniczący, panie i panowie! Chcę na wstępie podkreślić znaczenie zdrowej diety w zapobieganiu chorobom. Jako posłowie do EP wiecie państwo, że biała księga zatytułowana "Strategia dla Europy w sprawie zagadnień zdrowotnych związanych z odżywianiem, nadwagą i otyłością”, która została przyjęta przez Komisję Europejską 30 maja 2007 r., stanowi połączenie wszystkich polityk Wspólnoty mogących przyczynić się do poprawy nawyków żywieniowych i zapobiegania otyłości. Przedmiotowa księga obejmuje głównie środki w obszarach takich jak zdrowie publiczne, gastronomia, transport, polityka regionalna, edukacja i statystyka, jak również polityka rolna.
Jednym z najlepszych przykładów takiego środka jest inicjatywa Komisji obejmująca stworzenie ogólnoeuropejskiego programu zaopatrzenia szkół w owoce i warzywa. Celem tego programu jest ułatwienie naszym dzieciom zdrowego startu w życiu. Program ten rozpocznie się z początkiem nowego roku szkolnego 2009/2010, a roczny budżet programu wynosić będzie 90 milionów euro na zakup i dostarczenie świeżych owoców i warzyw do szkół.
Co się tyczy konkretnego pytania zadanego przez jednego z posłów do PE w sprawie wniosku o wpisanie diety śródziemnomorskiej na listę światowego dziedzictwa kulturowego UNESCO, chcę powiedzieć, że poprzednik pana komisarza, pan komisarz Markos Kyprianou, poruszył już tę kwestię na posiedzeniu rady ds. rolnictwa w lipcu 2007 roku. Komisja z zadowoleniem przyjmuje tę inicjatywę, gdyż może ona stanowić zachętę do kultywowania zdrowych nawyków żywieniowych w całej UE.
Komisja Europejska nie ma oczywiście żadnych formalnych uprawnień w zakresie wspierania takiego wniosku w ramach UNESCO, ponieważ nie jest członkiem UNESCO, a zatem nie może uczestniczyć w procesie decyzyjnym. Mam jednak nadzieję, że państwom uczestniczącym w tym procesie uda się z powodzeniem przeprowadzić do końca sprawę wniosku do UNESCO i że otrzymają w tej kwestii odpowiednie wsparcie ze strony innych państw członkowskich UE.
Rosa Miguélez Ramos
Panie przewodniczący! Przede wszystkim chciałabym podziękować Komisji za podtrzymanie jej wyraźnego poparcia dla nominowania diety śródziemnomorskiej do wpisu na listę dziedzictwa kulturowego ludzkości UNESCO.
Po wysłuchaniu odpowiedzi Komisji chcę zauważyć, iż należy pamiętać, że dieta stanowi dobro kultury i że pojęcie diety obejmuje o wiele więcej niż jedynie rodzaj spożywanych pokarmów. Jak powiedział pan poseł Parish, dieta śródziemnomorska rozumiana jako rodzaj pożywienia ma oczywiście bardzo istotne znaczenie dla zdrowego stylu życia, w tym dla zapobiegania chorobom związanym z nieprawidłową dietą i brakiem ćwiczeń fizycznych.
Jednakże pojęcie diety śródziemnomorskiej daleko wykracza poza te sprawy i w tej kwestii moje uwagi stanowią uzupełnienie wystąpienia pana posła. Dieta owa obejmuje określony sposób życia, dzielenie się pożywieniem i radowanie się nim w towarzystwie, związana jest też z określonym krajobrazem i terytorium, a także ze społeczeństwami, które przez wieki rozwijały kulturę, sztukę, tradycje oraz sposoby świętowania wiążące się z pojęciem diety śródziemnomorskiej.
Panie komisarzu! Wyjaśniwszy sobie, co oznacza dla mnie i dla większości osób zaangażowanych w tę kwestię dieta śródziemnomorska, a także jakie są powody jej nominacji, mając także potwierdzenie chęci współpracy ze strony Komisji, zauważmy, że jakkolwiek - co już wiemy - Komisja nie jest członkiem UNESCO, ani też - czego jesteśmy równie świadomi - nie uczestniczy w procesie decyzyjnym, to jednak może ona poprzeć nominację w drodze działań pośrednich, które miałyby niewątpliwie pozytywny wpływ na sposób postrzegania tej kwestii przez osoby uczestniczące w procedurze głosowania.
Pośród różnych możliwości w tym względzie chcę zaproponować zajęcie przez Komisję Europejską formalnego stanowiska popierającego przedmiotową nominację, jak czynią to inne organizacje międzynarodowe, takie jak FAO, Światowa Organizacja Zdrowia oraz środowiska naukowe i uniwersyteckie.
Co się tyczy przyszłego planu zarządzania, uważamy oczywiście, że Komisja powinna zostać weń włączona, wspierając konkretne działania ponadnarodowe, jakie mogą zostać zaproponowane, i włączając się w ich realizację. Rok obecny jest rokiem dialogu międzykulturowego, a jednym z państw, które przyczyniły się do wspomnianej nominacji jest nasze państwo sąsiedzkie regionu śródziemnomorskiego, Królestwo Maroka. Wszystko to ma szczególne znaczenie, zważywszy, że - jak pan powiedział - Komisja jest zainteresowana promowaniem zdrowej diety i zdrowego stylu życia Europejczyków.
Komisja mogłaby także pomóc w staraniach o uzyskanie poparcia i współpracy w tej sprawie oraz podjąć wysiłki dyplomatyczne z uwagi na szacunek, jakim cieszy się Komisja szczególnie w państwach śródziemnomorskich poza UE, a także poza obszarem śródziemnomorskim w Unii Europejskiej. Panie komisarzu! Oczywiście Komisja mogłaby także zaangażować się w organizowanie potencjalnych działań, jakie mogą zostać podjęte w najbliższych miesiącach w niektórych dziedzinach, oraz współpracować w realizacji tych działań.
Jorgo Chatzimarkakis
Panie przewodniczący! Serdecznie dziękuję panu posłowi Parishowi za postawione przez niego pytanie, dziękuję także panu komisarzowi za jego odpowiedź. Europa posiada wiele rzeczy, których świat jej może pozazdrościć: naszą modę, nasz styl życia, nasz system zabezpieczeń społecznych - oraz w coraz większym stopniu naszą dietę. My w Europie dobrze uczynimy zwracając uwagę na najzdrowszą z diet, a mianowicie na dietę śródziemnomorską.
W celu wyjaśnienia definicji tego pojęcia: dieta śródziemnomorska ma swoje początki we wzorach żywieniowych typowych dla znacznej części Grecji, w tym wyspy Krety, oraz w południowych Włoszech, skąd się bierze jej nazwa. Jej głównym składnikiem - jak już powiedział pan komisarz - jest oliwa z oliwek. Jest to jeszcze jeden powód - i tu zwracam się nie tylko do pana komisarza Špidli, ale także do całej Komisji - aby otoczyć ten autentycznie europejski produkt jeszcze większą ochroną.
Dieta śródziemnomorska nadal składa się z bogatego w błonnik pieczywa, dużych ilości owoców i warzyw - a przecież to jest powód, dla którego z takim zadowoleniem przyjmujemy program Komisji "owoce w szkole” - jak również z ryb, umiarkowanej ilość nabiału, a także wina. Zostało naukowo udowodnione, a wnioski w tej kwestii przedstawiono w wydaniu "British Medical Journal” z września 2008 roku, że dieta śródziemnomorska przyczynia się do zmniejszenia zachorowalności na choroby układu sercowo-naczyniowego, na cukrzycę typu drugiego, przyjmującą obecnie w Europie rozmiary epidemii, a także na nowotwory; pomaga również złagodzić skutki choroby Alzheimera i choroby Parkinsona. Ilustracją tego mogą być odwiedziny cmentarzy na Krecie - wyspie, z której pochodzi mój ojciec. Uświadamiamy sobie, jak jest w istocie, widząc, jakiego wieku dożywają tam ludzie.
A zatem musimy zrobić wszystko, co w naszej mocy, żeby zwiększyć liczbę miłośników diety śródziemnomorskiej w Europie i poza nią, a wpisanie tej diety na listę światowego dziedzictwa jest ważnym krokiem w tym kierunku. Chcę podziękować Komisji za jej wysiłki w tym zakresie.
Jednakże musimy zdać sobie sprawę z tego, że jeśli Chiny i Indie przyjmą amerykańską dietę - co już w coraz większym stopniu ma miejsce - będzie to miało trojakiego rodzaju szkodliwe efekty. Po pierwsze pogorszy się stan zdrowia ludności na świecie. Po drugie nastąpi rozwój intensywnej hodowli zwierząt ze wszystkimi związanymi z tym niekorzystnymi skutkami dla środowiska. Trzeci skutek dotyczy produkcji metanu, gdyż w większości produkowane będzie mięso wołowe. Bydło wytwarza metan, a to jest niekorzystne dla światowego klimatu. Dlatego też tak ważne jest uczynienie tego właśnie konkretnego kroku. Jeszcze raz dziękuję panu, panie pośle Parish.
Sebastiano  Musumeci
w imieniu grupy UEN Group. - (IT) Panie przewodniczący, panie komisarzu, panie i panowie! Decyzja Unii Europejskiej o udzieleniu poparcia dla inicjatywy na rzecz uznania przez UNESCO diety śródziemnomorskiej za kulturowe dziedzictwo ludzkości przypomina nam przede wszystkim o prawie do ochrony tożsamości narodów w ścisłym związku z ich ziemiami. Jednakże okazane przez Włochy, Hiszpanię, Grecję i Maroko zaangażowanie instytucjonalne nie może się ograniczać jedynie do zdobycia tego prestiżowego wyrazu uznania.
Myślę, że musimy obecnie odbudować słabnący i coraz bardziej kruchy związek pomiędzy produktami rolnymi a żywnością, którą codziennie spożywamy, to znaczy musimy zachęcać konsumentów, aby starali się zapoznać się z zasadami zdrowej diety i sezonowości produktów rolnych. Należy zwrócić się z powrotem ku produktom naturalnym, wolnym od dodatków i chemicznych konserwantów. Przedstawiciele międzynarodowych środowisk naukowych zapewniają nas, że spożywanie takich produktów znacznie zmniejsza wskaźniki śmiertelności. Mam na myśli np. oliwę z oliwek z pierwszego tłoczenia ekstra, wino i owoce, a w szczególności sycylijskie czerwone pomarańcze, jedyne na świecie pod względem zawartości pigmentu bogatego w przeciwutleniacze.
Podsumowując, mam nadzieję, że cel ten poprą inne kraje śródziemnomorskie, a ponieważ potrzebne jest określenie konkretnej strategii, tylko Komisja Europejska może przyjąć wiodącą rolę i działać w charakterze pośrednika w tej sprawie.
Pedro Guerreiro
Należy z zadowolniem przyjąć inicjatywy, w ramach których podejmowane są starania na rzecz promowania i ochrony kultur różnych narodów, ze szczególnym uwzględnieniem kwestii żywności. Przykładem takiej inicjatywy jest nominacja diety śródziemnomorskiej do wpisu na listę niematerialnego dziedzictwa ludzkości, która ma być rozpatrzona przez właściwą komisję UNESCO w 2009 roku.
Realizacja takiego celu może przyczynić się do zachowania, poznania i popularyzacji diety przeważającej w krajach śródziemnomorskich, której zalety zdrowotne potwierdzili rozmaici specjaliści w dziedzinie żywienia. Podstawę owej diety, jak już wspomniano wcześniej, stanowią tradycyjne produkty regionu śródziemnomorskiego, takie jak owoce i warzywa, oliwa z oliwek, ryby, produkty zbożowe, orzechy, zioła aromatyczne, nabiał, baranina i mięso kozie oraz wino.
Niemniej jednak liczba osób utrzymujących te zdrowe nawyki żywieniowe wciąż spada.
A zatem uważamy, że pośród innych ważkich i niezbędnych inicjatyw politycznych należy podjąć skuteczne środki na rzecz wspierania tradycyjnej produkcji regionu śródziemnomorskiego, szczególnie w ramach wspólnej polityki rolnej i wspólnej polityki rybołówstwa. Środki takie powinny być przeznaczone dla małych gospodarstw rolnych i gospodarstw rodzinnych, a także dla rybaków w tym regionie, w celu zagwarantowania ich produkcji. Przedmiotowe środki powinny tworzyć wartość dodaną w stosunku do tradycyjnych produktów i wyrobów rzemieślniczych oraz stanowić zachętę do rozwijania rynków lokalnych.
Przede wszystkim potrzebne są środki mające na celu przeciwdziałanie upadkowi działalności rolniczej i spadkowi liczby ludności, bo to właśnie dzięki jej wiedzy przenosi się i chroni produkcję wspomnianych tradycyjnych wysokiej jakości produktów.
Wszystkie te kwestie i środki znajdują się w gestii Komisji Europejskiej.
Luis Manuel Capoulas Santos
(PT) Panie przewodniczący, panie i panowie! Nieczęsto zdarza się, by jeden temat łączył w sobie równocześnie w pozytywny sposób trzy bardzo istotne kwestie - zdrowie, kulturę i gospodarkę. Tak się właśnie dzieje w przypadku diety śródziemnomorskiej.
Z perspektywy zdrowia wydaje się, że pod względem naukowym nie ma już żadnych wątpliwości co do korzystnego wpływu na stan zdrowia ludzi diety opartej na świeżej i naturalnej żywności. Jak już wcześniej wspomniano, dieta taka obejmuje produkty zbożowe, rośliny strączkowe, orzechy, owoce i warzywa, często spożywane ryby, oliwę z oliwek jako podstawowy tłuszcz w diecie i spożywane z umiarem wino.
Z kulturowego punktu widzenia systemy produkcji, przetwórstwa i konsumpcji tych produktów są kojarzone z technikami stosowanymi przez naszych przodków i z tradycjami sięgającymi czasów kultury grecko-rzymskiej, które pod wieloma względami są nadal obecne w praktyce, zwyczajach i technikach stosowanych przez społeczeństwa basenu Morza Śródziemnego.
Z perspektywy gospodarczej działalność związana w szczególności z sektorami rolnictwa, rybołówstwa i turystyki na obszarach wiejskich, tak ważnymi w aspekcie zapobiegania wyludnieniu oraz utrzymania żywotności obszarów wiejskich i nadbrzeżnych, wywołuje nadal bardzo poważne skutki społeczno-gospodarcze. Równocześnie, co jest interesujące w przypadku rolnictwa, są to najbardziej konkurencyjne formy produkcji w Unii Europejskiej, które w ramach wspólnej polityki rolnej korzystały zawsze z najmniejszego wsparcia finansowego.
Ze wszystkich tych względów inicjatywa władz hiszpańskich na rzecz uznania przez UNESCO diety śródziemnomorskiej za kulturowe dziedzictwo ludzkości zasługuje na gorące przyjęcie; sadzę więc, że jest obowiązkiem i zadaniem Unii Europejskiej uczynić wszystko, co w jej mocy, by przyczynić się do podjęcia tej decyzji, ponieważ nie leży ona w szczególnym interesie jednego państwa czy grupy państw, ale w interesie całej Unii.
Salvatore Tatarella
(IT) Panie przewodniczący, panie komisarzu, panie i panowie! Problem otyłości staje się jednym z poważnych, rzekłbym nawet głównych, problemów w całej Europie, szczególnie wśród młodzieży. Zdaniem specjalistów, jeżeli chcemy zadbać o zdrowie naszych dzieci, najlepszym sposobem na to jest powrót do tradycji kuchni śródziemnomorskiej stosowanej na użytek codzienny; jest to jedyna polisa na życie, na którą nie ma wpływu żaden kryzys finansowy.
Jak uważa Alfonso Iaccarino, znany włoski szef kuchni i członek komisji ekspertów zajmujących się sprawą uznania diety śródziemnomorskiej za niematerialne dziedzictwo kulturowe ludzkości, należy powrócić do naturalnego, prostego jedzenia oraz do tradycji, różnorodności i jakości w sztuce kulinarnej. Dieta śródziemnomorska to nie tylko mnóstwo pieczywa i makaronów, obejmuje ona także ruch, aktywność fizyczną i pewien styl życia. Dieta śródziemnomorska bazująca na oliwie z oliwek z pierwszego tłoczenia ekstra i dobrym winie ma doskonały efekt zdrowotny: oliwa z oliwek obniża poziom cholesterolu, a wino pite w umiarkowanych ilościach ma właściwości przeciwutleniające.
Dieta śródziemnomorska przyczyniła się do ustanowienia przez Włochów europejskiego rekordu długowieczności, a Włochy przodują pod względem najlepszego wskaźnika masy ciała obliczanego na podstawie relacji wzrostu do wagi. Podsumowując, włoski senat przyjął ostatnio jednogłośnie dokument, w którym opowiada się za uznaniem diety śródziemnomorskiej za dziedzictwo ludzkości. Mam nadzieję, że Parlament Europejski jest tego samego zdania i że Komisja podejmuje odpowiednie działania w tym kierunku.
(Przewodniczący wyłączył mikrofon)
Vincenzo Lavarra
(IT) Panie przewodniczący, panie komisarzu, panie i panowie! Przede wszystkim chciałbym wyrazić podziękowanie przewodniczącemu parlamentarnej Komisji ds. Rolnictwa i Rozwoju Wsi, panu posłowi Parishowi, za przedłożenie tego pytania po przesłuchaniu ekspertów w ramach tej komisji.
Kuchnia śródziemnomorska stanowi niewątpliwie element historycznego i kulturowego dziedzictwa naszego kontynentu. Niezaprzeczalne są także zdrowe podstawy tej diety. W białej księdze Komisji na temat problemu otyłości określono dietę śródziemnomorską mianem znakomitego naturalnego lekarstwa. Naukowo wykazane zostały korzyści zdrowotne, a dieta posiada znakomitą renomę zagranicą, w szczególności w Stanach Zjednoczonych. Oznacza to jednak, że pojęcie to zostało rozszerzone w takim stopniu, że jego pierwotny charakter uległ zakłóceniu. Uznanie przez UNESCO stanowiłoby zachętę do ochrony tej konkretnej diety. Chcę powiedzieć panu posłowi Parishowi, że w odniesieniu do określonych diet w europejskiej kulturze kulinarnej mówimy obecnie o kuchni śródziemnomorskiej, ale z pewnością nie jest to jedyna szczególna dieta w bardzo bogatej europejskiej tradycji kulinarnej.
Panie komisarzu! Podtrzymał pan zobowiązanie pańskiego poprzednika, w którym uznał on znaczenie przedmiotowej inicjatywy - i za to panu dziękuję. Podkreślił pan, że nie posiada pan mocy decyzyjnej w stosunku do procedury UNESCO. Sądzę jednak, że mógłby pan wydać oświadczenie i podjąć wysiłki dyplomatyczne...
(Przewodniczący wyłączył mikrofon)
Alessandro Battilocchio
(IT) Panie przewodniczący, panie komisarzu, panie i panowie! Dobrze wiemy, że stosowanie diety śródziemnomorskiej, jak potwierdza wiele badań, może pomóc w zwalczaniu problemu otyłości i chorób układu sercowo-naczyniowego oraz ogólnie ma różnoraki bardzo pozytywny wpływ na zdrowie ludzi.
Naszym celem nie jest jednak próba narzucenia diety śródziemnomorskiej w całej UE, ani też faworyzowania tej diety w porównaniu z innymi dietami, lepiej dostosowanymi do klimatu i regionów innych niż śródziemnomorski. Naszym zadaniem jest ochrona tej diety oraz określenie jej zawartości i cech charakterystycznych w celu jej obrony przed zewnętrznym naśladownictwem i zepsuciem, co mogłyby zaszkodzić jej wizerunkowi i wartości.
A zatem dieta śródziemnomorska powinna być ceniona tak samo, jak wszelkie inne przejawy kultury europejskiej zasługujące na ochronę i promocję na całym świecie. Wszędzie na świecie próbuje się naśladować ten model, ważne jest zatem zdefiniowanie szczególnych cech charakterystycznych omawianej teraz diety i jej ochrona, tak by zapobiec zatraceniu tego autentycznie europejskiego dziedzictwa w morzu globalizacji.
Czesław Adam Siekierski
(PL) Dieta śródziemnomorska zasługuje na ochronę i promocję także z innych względów. Dziś w świecie zdominowanym przez jedzenie z supermarketów i fast foodów, kuchnia śródziemnomorska jest chlubnym wyjątkiem jedzenia popularnego i zdrowego. Nie jest ona wymysłem dietetyków, ale wynikiem wielowiekowej tradycji przekazywanej z pokolenia na pokolenie.
Ponad połowa populacji ludności Unii Europejskiej ma problemy z nadwagą. Aż 15% jest otyła. Mnie też to dotyczy. To alarmujące dane. Powinniśmy podjąć działania, aby przeciwdziałać temu negatywnemu trendowi. Jednym ze sposobów jest promowanie zdrowego sposobu odżywiania, a takim jest z całą pewnością dieta śródziemnomorska. Badania naukowe dowiodły, że przyczynia się ona do zmniejszenia ryzyka występowania chorób układu sercowo-naczyniowego, zwłaszcza choroby niedokrwiennej serca, nowotworów, a także pozytywnie wpływa na średnią długość naszego życia.
Marios Matsakis
Panie przewodniczący! Wiadomo, że dieta stanowi czynnik istotny dla dobrego zdrowia. Istnieją już niepodważalne dowody naukowe uzyskane w oparciu o tradycyjne spożycie przez obywateli południowych części Europy, takich jak Kreta czy Cypr, wskazujące na to, że dieta śródziemnomorska prowadzi do dłuższego i zdrowszego życia, podczas gdy pozostająca pod wpływem amerykańskim dieta, której postawą jest niezdrowa żywność - taka jak przemysłowo przetworzone hamburgery, chipsy i słodycze - skraca życie i naraża na różne choroby. Dobra dieta jest szczególnie istotna w przypadku dzieci. A więc pytam, czy pan komisarz uczyni więcej - dużo więcej - aby zapewnić skuteczną promocję diety śródziemnomorskiej ze strony państw członkowskich w szkołach, a nawet zakaz stosowania w takich placówkach diet, co do których udowodniono, że szkodzą zdrowiu dzieci?
A swoją drogą, panie komisarzu, nie całkiem rozumiem, dlaczego UE nie jest członkiem UNESCO. Czy nie powinna?
(Przewodniczący wyłączył mikrofon)
Ewa Tomaszewska
(PL) Panie przewodniczący! Lepiej zdrowo się odżywiać i nie chorować, niż leczyć się choćby najbardziej skutecznymi nowoczesnymi metodami. Leczenie, w tym skomplikowane operacje wywołane nadmiarem cholesterolu, jest też droższe niż proste, tradycyjne środki żywnościowe. Bazowanie na dobrych, sprawdzonych tradycjach to postępowanie mądre. Dieta śródziemnomorska daje zdrowie i radość życia, zapobiega nadmiernemu tyciu. Cieszę się, że UNESCO uznało dietę śródziemnomorską za dorobek ludzkości.
Jean-Claude Martinez
(FR) Panie przewodniczący! Cieszę się, że to Brytyjczyk, pan poseł Parish, przedstawił przedmiotowy tekst. Widać z tego, że rzymscy żołnierze dobrze zrobili wyruszając dwa tysiące lat temu do Wielkiej Brytanii z amforami wypełnionymi oliwą i winem. Nasuwają się tu dwa nieuchronne wnioski - że z symbolicznego punktu widzenia dość dziwne jest ustanowienie siedziby Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności w Helsinkach oraz że byłoby nierozsądne, gdyby Komisja Europejska nie rozważyła ponownie następujących kwestii: przede wszystkim przywrócenie pomocy przeznaczonej dla migdałowców; następnie zaprzestanie niszczenia drzew oliwnych, w szczególności w Andaluzji, a także w innych częściach Europy; zaprzestanie ataków na rybaków poławiających tuńczyka błękitnopłetwego na Morzu Śródziemnym i zaprzestanie niszczenia winnic europejskich, gdzie wyrywa się winorośl. Ze swej strony chciałbym zaproponować, aby pan komisarz i pan przewodniczący Barroso zorganizowali wielki bankiet w Portugalii, gdzie podadzą owczy ser i wino z Samos.
(Przewodniczący wyłączył mikrofon)
Vladimír Špidla
Panie i panowie! Zgodnie ze strategią przedstawioną w białej księdze Komisja popiera wszelkie wnioski i wszelkie procesy zmierzające do upowszechnienia zdrowych nawyków żywieniowych. Komisja aktywnie popiera te inicjatywy. Nie może jednak popierać wąsko zdefiniowanego zestawu nawyków żywieniowych, ponieważ pomiędzy poszczególnymi państwami członkowskimi i poszczególnymi regionami zachodzą istotne różnice, podobnie jak, na przykład, pomiędzy poszczególnymi krajami śródziemnomorskimi. Oczywiście w żaden sposób stwierdzenie to nie unieważnia tego, co powiedziałem w moim wprowadzeniu dotyczącym poparcia przez Komisję wniosku o uznanie diety śródziemnomorskiej za część dziedzictwa kulturowego ludzkości. Czynimy postępy w tym kierunku i oczywiście jasne jest, że chociaż nie jesteśmy członkiem UNESCO, możemy z pewnością znaleźć szereg sposobów na wspieranie tej propozycji.
Panie i panowie! Chcę w szczególności odnieść się do jednego wystąpienia, z którym się zdecydowanie nie zgadzam. Nie widzę powodów, dla których mielibyśmy ponownie rozważyć sprawę siedziby agencji w Finlandii. Nie wątpię, że osoby zgrupowane wokół tej agencji są w pełni zdolne bronić mandatu tej agencji i wypełniać go. Moim zdaniem decyzja o lokalizacji została podjęta prawidłowo i racjonalnie.
Przewodniczący
Nie wiem, czy istnieją duże różnice pomiędzy państwami członkowskimi lub pomiędzy poszczególnymi grupami, pewien jestem jednak, że w debacie, którą tu przeprowadziliśmy, nie widać było żadnych różnic; jak sądzę, od Niemiec po Polskę, od Wielkiej Brytanii po Portugalię, Hiszpanię czy Cypr istniała szeroka zgoda co do potrzeby poparcia tej inicjatywy.
Serdecznie dziękuję wszystkim uczestnikom debaty. Zawiesimy teraz sesję na kilka minut. Udało się nam zakończyć debatę o czasie, a przede wszystkim w atmosferze spokoju, co jest niezbędne, żebyśmy się mogli wzajemnie wysłuchać. To dobry początek roku naszych posiedzeń plenarnych. Posiedzenie zostanie wznowione o godz. 12.00 w południe na głosowanie.
(Posiedzenie zostało zawieszone o godz. 11.50 i wznowione o godz. 12.00)
Francis Wurtz
(FR) Panie przewodniczący, panie i panowie! Z przykrością muszę państwa poinformować, że właśnie dowiedzieliśmy się, iż siedziba agencji ONZ odpowiedzialnej za pomoc uchodźcom z Gazy została właśnie uderzona pociskami wystrzelonymi z izraelskich czołgów. Trzy osoby odniosły rany, a ONZ postanowiła całkowicie zawiesić swoją działalność.
Mając na uwadze głosowanie, które się wkrótce odbędzie, sądzę, że ważne jest, aby każdy z nas był świadom tego faktu.
(Oklaski)
Przewodniczący
Serdecznie dziękuję za tę informację, panie pośle Wurtz. Jeśli to prawda, głosowanie, które mamy niebawem odbyć staje się sprawą tym bardziej naglącą.
