Hervormingsprogramma van de Poolse scheepswerven (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is de verklaring van de Commissie over het hervormingsprogramma van de Poolse scheepswerven.
Marek Siwiec
(PL) Mevrouw de Voorzitter, ik zou u willen meedelen dat er op de officiële tribune een Poolse vakbondsdelegatie heeft plaatsgenomen die ons debat van vandaag zal volgen. De delegatie bestaat uit vertegenwoordigers van de scheepswerven in Gdańsk, Gdynia en Szczecin. Ik zou u willen vragen om onze vrienden uit Polen welkom te heten.
De Voorzitter
Dank u, mijnheer Siwiec, de delegatie is van harte welkom.
Neelie Kroes
lid van de Commissie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, de Commissie is zich goed bewust van het historisch belang van de Poolse scheepswerven. Daarom hebben we ook hard gewerkt aan het vinden van een oplossing waarmee de sector op een dusdanige wijze kan worden geherstructureerd dat deze de mensen in de betrokken regio's een middel verschaft om in hun levensonderhoud te voorzien. Maar we zijn afhankelijk van de samenwerking van de Poolse autoriteiten om tot een levensvatbare oplossing te komen. Laat ik heel duidelijk zijn: het onderzoek naar overheidssteun in deze zaken loopt nu al zo'n vier jaar.
Het onderzoek heeft betrekking op een substantieel bedrag aan bedrijfssteun voor de scheepswerven van Szczecin, Gdynia en Gdańsk. De werf van Gdynia heeft vanaf 2002 tot heden van de Poolse staat - dat wil zeggen: de Poolse belastingbetaler - steun voor een totaalbedrag van ongeveer 167 000 euro per arbeider ontvangen. Dat is ongeveer 24 000 euro per arbeider per jaar. Dat betekent dat de subsidie voor elke werfarbeider ten minste het dubbele is van het gemiddelde jaarinkomen van Poolse arbeiders. En bij die cijfers zijn de staatsgaranties nog niet eens meegerekend.
De werven van Gdynia en Szczecin hebben sinds 2002 steun ontvangen voor een totale nominale waarde van respectievelijk 700 miljoen en 1 miljard euro, en ook dat is zonder de staatsgaranties die in die periode zijn verstrekt.
Ondanks al dat geld zijn de werven nog steeds kwetsbaar en is de toekomst van de arbeiders nog steeds onzeker. Dat laatste is wat me werkelijk verontrust. En dat zeg ik met nadruk. Er moet rekening worden gehouden met de toekomst van de arbeiders. Men is de pijnlijke maar noodzakelijke herstructurering uit de weg gegaan die bijvoorbeeld wel bij de Duitse en Spaanse werven is doorgevoerd en waar ook Malta op dit moment de voorbereidingen voor treft.
Die afgelopen vier jaar heeft de deur van de Commissie steeds opengestaan voor de opeenvolgende Poolse regeringen. Ik heb tamelijk wat Poolse ministers en premiers ontmoet. Steeds weer hebben we geprobeerd om tot overeenstemming te komen, maar helaas - en ik zeg dit met pijn in mijn hart - hebben de Poolse autoriteiten geen gebruik gemaakt van de mogelijkheden die hun werden geboden.
In juli van dit jaar kwam de Commissie tot de conclusie dat de laatste herstructureringsplannen onvoldoende waren om de levensvatbaarheid van de scheepswerven te garanderen. Maar nogmaals, zich bewust van het belang van de werven voor de Poolse economie en samenleving, stelde de Commissie zich flexibel op en gaf de Poolse autoriteiten twee extra maanden om met nieuwe definitieve plannen te komen, die vóór 12 september moesten worden voorgelegd.
Gedurende de zomer waren de ambtenaren van de Commissie voortdurend beschikbaar en gaven ze de Poolse autoriteiten feedback over de ingediende ontwerpversie van de plannen. Ik heb de herstructureringsplannen die de Poolse autoriteiten op 12 september hebben voorgelegd nu zorgvuldig beoordeeld. Helaas kan ik met geen mogelijkheid tot de conclusie komen dat deze herziene definitieve plannen de werven wel levensvatbaar zullen maken. Sterker nog, deze plannen vereisen dat in de toekomst nog meer overheidsgeld in de werven wordt gepompt, inclusief steun voor de dagelijkse bedrijfsvoering.
Tevens moet worden benadrukt dat de op 12 september voorgelegde herstructureringsplannen - en dan heb ik het over de plannen van de Poolse regering - voorzien in een vermindering van het aantal banen met ongeveer 40 procent. Hier staat echter geen arbeidszekerheid voor de resterende arbeiders tegenover, aangezien de werven hoogstwaarschijnlijk niet levensvatbaar zouden worden en afhankelijk zouden blijven van staatssteun op kosten van de Poolse belastingbetaler.
Dit is geen aanvaardbare uitkomst, niet uit het oogpunt van het Europese mededingingsrecht en ook niet voor de toekomst van de werven, de mensen die er werken en meer in het algemeen de Poolse economie. Zoals de situatie er op dit moment voor staat, zie ik niet hoe we kunnen voorkomen dat de Commissie ten aanzien van de werven van Gdynia en Szczecin een negatief standpunt inneemt.
Maar de Commissie kan niet zomaar "nee” zeggen. We hebben actief met de Poolse autoriteiten samengewerkt voor het vinden van een oplossing waarmee de economische centra van Gdańsk, Gdynia en Szczecin een levensvatbare economische toekomst wordt gegarandeerd en voor duurzame arbeidsplaatsen wordt gezorgd.
Volgens dit scenario zouden de bedrijfsmiddelen van de werven van Gdynia en Szczecin in meerdere pakketten tegen marktvoorwaarden worden verkocht, na een open, onvoorwaardelijke en niet-discriminerende aanbesteding. De resulterende lege vennootschap zou met de opbrengst van die verkoop de steun terugbetalen die in de loop van de jaren is ontvangen en vervolgens worden geliquideerd. Daardoor zouden de kopers de economische activiteiten op de werven snel kunnen hervatten, zonder met een enorme berg schulden te zitten in de vorm van de grote hoeveelheden staatssteun die de werven in de loop van de jaren hebben ontvangen. Er zouden dan misschien zelfs meer mensen opnieuw in dienst kunnen worden genomen dan het geval was geweest als de herstructureringsplannen van 12 december waren uitgevoerd.
Ik ga ervan uit dat een investeerder die bereid is de werven over te nemen - of op zijn minst een gedeelte van de huidige aansprakelijkheden - dat met nog meer plezier zal doen als ze schuldenvrij zijn en hij ze zo concurrerend en duurzaam kan maken. Het eindresultaat zou waarschijnlijk in twee opzichten positief zijn: een lager aantal werklozen dan in het door de Poolse autoriteiten voorgelegde herstructureringsplan is voorzien, en een veel grotere arbeidszekerheid voor de opnieuw in dienst genomen werknemers, omdat de werven door het wegnemen van de schuldenlast levensvatbaarder zijn geworden.
Deze oplossing, die aansluit bij wat recentelijk bij Olympic Airways is gebeurd, maakt een frisse herstart mogelijk, wat ook de werfarbeiders ten goede komt.
De Commissie heeft die mogelijkheid verschillende keren bij de Poolse autoriteiten geopperd. En ik hoop oprecht dat ze van onze flexibiliteit gebruik zullen maken om met een concreet voorstel te komen. Momenteel worden tussen de Poolse autoriteiten en ambtenaren van de Commissie technische besprekingen gevoerd over de mogelijkheid om op de werven van Gdynia en Szczecin de "Olympic Airways-oplossing” in praktijk te brengen.
Wat de werf van Gdańsk betreft, denk ik dat er een goede kans van slagen bestaat wanneer we ons van beide kanten flexibel blijven opstellen en beide partijen hun goede wil tonen. Nu vraagt u mij natuurlijk: "waarom deze bijzondere aanpak voor Gdańsk?”. Daar zijn twee redenen voor. De eerste is dat de werf van Gdańsk al is verkocht aan een particuliere exploitant, die er nieuw kapitaal in heeft geïnjecteerd; de tweede, dat de aansprakelijkheid voor oude steun, vergeleken met de werven van Gdynia en Szczecin veel beperkter in omvang is.
Van de zijde van de Commissie hebben we de Poolse autoriteiten al laten weten hoe we denken over de compensatiemaatregelen die nodig zijn om aan de communautaire voorschriften inzake staatssteun te voldoen. Omdat de werf in het verleden minder steun heeft ontvangen, kunnen we in dit opzicht minder veeleisend zijn. Tegenover deze flexibele opstelling van de Commissie staat dat de Poolse autoriteiten nu een ontwerpherstructureringsplan voor de werf van Gdańsk moeten voorleggen om de bespreking van nog onopgeloste kwesties mogelijk te maken. Tot mijn spijt hebben we zo'n plan nog niet ontvangen. Het is essentieel dat de Poolse autoriteiten daar nu snel mee komen.
Bovendien kan de Poolse regering een aanvraag doen voor steun uit het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering, welke aanvraag waarschijnlijk zou worden toegewezen. De hoogte van de steun zou afhangen van de hoogte van de medefinanciering van de Poolse regering, met dien verstande dat de steun maximaal 50 procent van de kosten bedraagt.
Volgens analyses van de Commissie is vooralsnog uit hoofde van het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering steun verleend voor een bedrag tussen de vijfhonderd en tienduizend euro per persoon, aangevuld met eenzelfde bedrag van de kant van de lidstaten.
Tot besluit kan ik zeggen dat de Commissie bij de beoordeling van deze zaken zeer tegemoetkomend is geweest en zich behoorlijk flexibel heeft opgesteld. We hebben al het mogelijke gedaan. Toch zullen we samen met de Poolse autoriteiten blijven zoeken naar een economisch levensvatbare en uit sociaal oogpunt duurzame oplossing die in overeenstemming is met het communautair mededingingsrecht en precedenten van de Commissie.
Nu zijn de Poolse autoriteiten aan slag. Of de werven en hun arbeiders een toekomst hebben, is afhankelijk van de bereidheid van de Poolse autoriteiten om samen met de Commissie snel een positieve oplossing te vinden binnen het hiervoor geschetste kader.
De Voorzitter
Ik doe een beroep op mijn collega's en op hun discipline en verantwoordelijkheidsgevoel, omdat we een zeer strak tijdschema hebben. Er staan voor vanavond zeer veel punten op de agenda en ik zou u dan ook willen vragen u strikt aan de spreektijd te houden.
Jerzy Buzek
namens de PPE-DE-Fractie. - (PL) Mevrouw de Voorzitter, commissaris Kroes, ik zou u van harte willen bedanken voor uw aanwezigheid in het Europees Parlement, alsook voor het feit dat u zich over de kwestie van de scheepswerven heeft gebogen. Daarenboven ben ik erg blij met de positieve noot aan het einde van uw toespraak.
Het ligt voor de hand dat we het mededingingsbeginsel erkennen. Natuurlijk willen we dat de Europese ondernemingen winst maken en dat ze hun werknemers een fatsoenlijk loon kunnen betalen. De Poolse scheepswerven hebben het al geruime tijd moeilijk om deze beginselen toe te passen. Een negatieve beslissing van de Commissie over de scheepswerven zou nu echter aanleiding geven tot hun faillissement. Dat kunnen wij moeilijk aanvaarden.
Wij aanvaarden dat de economische en sociale gevolgen van een dergelijk faillissement enkel op regionaal of hoogstens op nationaal niveau voelbaar zouden zijn en dat de Europese Unie momenteel ook een antwoord moeten bieden op een wereldwijde crisis. Het heeft echter geen zin om aan deze algemene economische vertraging ook nog de benarde situatie van de Poolse scheepswerven en de Poolse werfarbeiders toe te voegen. Het loont de moeite om de Europese en de Poolse scheepsbouwindustrie te redden. Daarom kan ik in geen geval akkoord gaan met een negatieve beslissing. Ik vraag de Commissie om haar beslissing uit te stellen, zodat de Poolse regering en de investeerders meer tijd hebben om gepaste maatregelen te nemen. We wachten dus op een positief signaal van de Europese Commissie. Allereerst kan zo tijdens de herstructureringsperiode worden verzekerd dat de betrokken bedrijven actieve scheepswerven blijven. Het zal immers onmogelijk zijn om de scheepsbouwindustrie nieuw leven in te blazen wanneer de structuur van de werven uiteenvalt als gevolg van privatiseringen. Ten tweede zal een positieve afloop tot gevolg hebben dat de werfarbeiders hun baan kunnen behouden of dat er ander geschikt werk voor hen wordt gevonden, zonder dat de continuïteit van de productie of de werkgelegenheid in het gedrang komt.
Ten derde zullen er gedurende deze periode een beperkt aantal beschermende maatregelen moeten worden genomen om de productie in stand te houden en ervoor te zorgen dat de veranderingen een duurzaam karakter hebben. Het lijkt wenselijk om te onderzoeken wat in deze situatie de meest geschikte oplossingen zijn en ik ben er vast van overtuigd dat commissaris Kroes en de Commissie met dergelijke oplossingen zullen instemmen.
(Applaus)
Martin Schulz
namens de PSE-Fractie. - (DE) Mevrouw de Voorzitter, mijn fractie heeft dit debat met u, geachte commissaris, aangevraagd omdat wij het op bijna geen enkel punt met u eens zijn. In de wereldwijde economische situatie waarin wij ons bevinden, kunt u niet zonder meer zeggen: omdat aan bepaalde regels niet is voldaan, moeten de scheepswerven gesloten worden. Als u de werven nu in deze economische situatie zou sluiten, zoals u net heeft aangekondigd, stort u de hele regio in een economische ramp. Dat is onaanvaardbaar. Daarom moet de Poolse regering, maar ook u als Commissie en wij als Parlement, meer tijd krijgen. In deze economisch moeilijke tijden kunt u niet simpelweg zeggen 'bepaalde regels zijn niet opgevolgd, einde verhaal'.
Dan ten tweede het argument dat er 24 000 euro naar elke werkplek stroomt, alles goed en wel. Maar ik wil u wat vertellen: ik ben burgemeester geweest van een stad in Duitsland met een steenkolenmijn. Nu werd ons verteld dat er naar elke werkplek te veel geld stroomde. Toen werd de mijn gesloten. Het heeft twintig jaar geduurd - twintig jaar - voordat we de helft van de arbeidsplaatsen die waren verdwenen, weer terug hadden. Dat zal in de Poolse werven niet anders zijn. Als u nu zegt dat u deze werven gaat sluiten, zult u ten minste twee decennia nodig hebben om deze regio te herstructureren.
Daarom moeten de krachten worden gebundeld om de werven te behouden, niet om ze te sluiten. Ik verwacht van de Commissie en van de Poolse regering - en dat doen mijn collega's in mijn fractie ook - dat alles in het werk zal worden gesteld om de Poolse scheepswerven te behouden, en wel op alle drie de locaties. Dat is een van de cruciale punten die wij van u vragen.
Als de Poolse autoriteiten niet snel genoeg gewerkt hebben, als de actieplannen, de bedrijfsplannen die u genoemd hebt, geachte commissaris Kroes, nu niet beschikbaar zijn, laat mij u dan de volgende vraag stellen: moeten de arbeiders op de Poolse werven dan gestraft worden voor de nalatigheid van bepaalde autoriteiten of de regering? Dat is toch min of meer wat u voorstelt? De arbeiders betalen de prijs voor de tekortkomingen van de regering of het bestuur. Dat is absoluut onacceptabel.
Het is daarom een goede zaak om het globaliseringsfonds aan te spreken. U moet het echter inzetten om lokaal hulp te bieden tot behoud van de locaties, met als doel het in stand houden van een concurrerende Poolse scheepsbouw.
Dat is ook voor ons als niet-Poolse Sociaal-democraten, een belangrijk punt, daarom neem ik hier het woord. De Poolse werfindustrie, de locaties zoals Gdansk en Stettin, waren voor ons allemaal een symbool van de democratische strijd van het Poolse volk tegen de dictatuur. Ook daarom moeten deze locaties behouden blijven.
Janusz Onyszkiewicz
namens de ALDE-Fractie. - (PL) Mevrouw de Voorzitter, het probleem van de Poolse scheepswerven is niet nieuw. Integendeel, het is al enkel jaren aan de orde. De opeenvolgende Poolse regeringen zijn er helaas niet in geslaagd om het probleem op adequate wijze aan te pakken. Waarom heeft men dit laten gebeuren? Dit is noch de geschikte plaats, noch het geschikte ogenblik om deze specifieke vraag te beantwoorden. Diegenen die voor deze wantoestanden verantwoordelijk zijn, zullen zich hiervoor overeenkomstig de Poolse democratische procedures moeten verantwoorden.
We bevinden ons vandaag echter in een bijzonder moeilijke situatie. Het is begrijpelijk dat de Europese Commissie dit gebrek aan initiatief en tastbare resultaten niet langer kon negeren. Er dient echter ook op gewezen te worden dat aan de verschillende scenario's verschillende kostenplaatjes verbonden zijn. De mogelijkheid om de situatie te verbeteren door de facto te stellen dat de scheepswerven gesloten zouden moeten worden, brengt overduidelijk een aantal ernstige gevolgen met zich mee. Allereerst zullen er op grote schaal banen verloren gaan. De getroffen werknemers zullen in de toekomst misschien terug in dienst worden genomen, maar tot het zover is, komen ze in een uiterst onzekere en moeilijke situatie terecht.
Bovendien moeten we nog een andere factor in overweging nemen. Ik wil niet herhalen wat al is gezegd, maar dit hele debat over het probleem van de sluiting van de Poolse scheepswerven en deze moeilijke periode vallen samen met de verkiezingen voor het Europees Parlement. Het zou erg jammer zijn indien deze beslissingen munitie zouden verschaffen aan personen die zich nog altijd verzetten tegen het Poolse lidmaatschap van de Europese Unie - en daar zijn er in mijn land helaas heel wat van.
Met het oog hierop zou ik de Commissie willen oproepen om zich zo flexibel mogelijk op te stellen tegenover de scheepswerf van Gdańsk. Het spreekt vanzelf dat wij van onze kant ook in Polen al het mogelijke zullen doen om te verzekeren dat de Poolse regering vastberaden optreedt en blijk geeft van flexibiliteit.
(Applaus)
Elisabeth Schroedter
namens de Verts/ALE-Fractie. - (DE) Mevrouw de Voorzitter, geachte collega's, geachte commissaris, namens de groene fractie roep ik de Commissie op om mee te helpen aan het veiligstellen van de toekomst van de werven.
Het gaat hier niet om een kortdurende herstructurering, zoals dat vaak in landen in het westen het geval is. We mogen niet vergeten dat deze werven een grote last uit het verleden moeten dragen, niet alleen de last van de socialistische staatseconomie, maar ook de last van de fouten die gemaakt zijn in het toetredingsproces. U hebt er toen als Commissie geen rekening mee gehouden dat er in dit land een moeizaam proces van verandering gaande is. Er zijn toen eisen gesteld die niet realistisch waren en die niet hebben bijgedragen aan een goede sociaaleconomische ontwikkeling. Dat zijn fouten in dit proces waarvoor u medeverantwoordelijk bent.
Het heeft daarom helemaal geen zin om nu overheidssteun te weigeren en arbeidsplaatsen te vernietigen om vervolgens de ontslagen werknemers te ondersteunen vanuit het Globalisation Adjustment Fund. Welk nut dient het om werklozen te subsidiëren? Dat zou een grote teleurstelling betekenen voor de mensen ter plaatse, waarvoor de EU verantwoordelijk zou zijn. Het is zaak om nu te zorgen voor een goede ontwikkeling van deze werven en daardoor de drie steden Szczecin, Gdańsk en Gdynia een duurzaam perspectief te bieden. Dit is een kans die we zouden moeten steunen, en er niet alleen achteraf op reageren. Dat is mijns inziens de enige mogelijkheid die wij nu hebben.
Wat de Commissie nu zou kunnen doen, is overheidssteun toezeggen, maar in het kader van deze overheidssteun vooropstellen dat deze arbeidsplaatsen ecologisch gemoderniseerd worden, zodat deze locaties een duurzame toekomst krijgen en de werknemers een goede werkplek hebben op de lange termijn.
Adam Bielan
namens de UEN-Fractie. - (PL) Mevrouw de Voorzitter, de zetel van het Europees Parlement, waar we ons vandaag bevinden, wordt beschouwd als een symbool van de Frans-Duitse verzoening. Dit is de enige reden waarom het Europees Parlement nog steeds over twee zetels beschikt die beide uitgerust zijn voor het houden van plenaire vergaderingen, met name in Brussel en in Straatsburg. Dit systeem kost de Europese belastingbetaler enkele honderden miljoenen euro per jaar.
De Poolse scheepswerven, en met name de scheepswerf van Gdańsk, zijn het symbool van de strijd tegen de communistische regering. Ze symboliseren de val van het IJzeren Gordijn dat Europa tot dan toe in tweeën had gedeeld. Daarom zijn de masten die voor de gebouwen van het Europees Parlement staan en waaraan de vlaggen van de lidstaten wapperen afkomstig uit de scheepswerf van Gdańsk. Het is dankzij het heldhaftige verzet van de Poolse werfarbeiders die voor een herenigd Europa hebben gestreden, dat we hier vandaag kunnen samenkomen. Deze mensen verdienen niet alleen ons respect, maar hebben ook recht op een waardig leven en een fatsoenlijk loon.
Ten gevolge van de door de Europese Commissie voorgestelde sluiting van de scheepswerven zullen duizenden gekwalificeerde werknemers genadeloos op straat worden gezet. Daarnaast zullen nog eens tachtigduizend mensen hun inkomen verliezen. Een dergelijke maatregel zou tot massale economische migratie kunnen leiden. Dit is echter niet wat de Poolse werfarbeiders willen. Zij willen in hun vaderland blijven en in moderne, rendabele scheepswerven werken.
Ik zou commissaris Kroes bijgevolg met klem willen verzoeken om dit enorme potentieel niet verloren te laten gaan. Laten we de Poolse scheepswerven de kans geven om uit dit financiële dal te klimmen. Mevrouw de Voorzitter, ik ben me ervan bewust dat de Poolse regering en in het bijzonder de minister van Financiën het voorbije jaar tal van fouten hebben gemaakt. Het zou echter niet eerlijk zijn om tienduizenden onschuldige mensen te laten opdraaien voor de onbekwaamheid van Aleksander Grad. Vooral nu, op een moment waarop de West-Europese landen tientallen miljoenen euro in hun bankwezen injecteren, zonder daarbij de beginselen van vrije mededinging in aanmerking te nemen, zou een negatief besluit van de Commissie in Polen worden opgevat als een bewijs van kwade trouw.
Tot slot wil ik het Parlement eraan herinneren dat de Europese Commissie zich lang niet zo strikt heeft opgesteld toen ze aan het begin van de jaren negentig akkoord ging met steun voor de Oost-Duitse scheepswerven. De Poolse scheepswerven hebben zonder twijfel recht op een soortgelijke behandeling.
(Applaus)
Ilda Figueiredo
namens de GUE/NGL-Fractie. - (PT) Mevrouw de Voorzitter, het wordt tijd dat de Commissie haar strategie voor de scheepsbouw in de Europese Unie herziet. De Europese scheepsindustrie is geofferd op het altaar van het neoliberalisme en er bestaat een groot risico dat wat er nog van over is, hetzij in Polen, hetzij in Portugal, verwoest zal worden.
Vandaag blijkt weer dat de algemene strategie van de Europese Commissie ter verbetering van het concurrentievermogen van de communautaire scheepsbouwsector ontoereikend is. Er zijn landen waar een opleving is van de scheepsbouw, maar er zijn ook landen waar dit niet het geval is. In Portugal zijn de belangrijkste scheepswerven verdwenen, waaronder Lisnave in Almada, waar duizenden mensen werkzaam waren. Er zijn nog altijd geen maatregelen genomen voor het herstel van het gebied. Er zijn nog scheepswerven in Viana do Castelo, die strategisch zijn voor deze regio en die steun nodig hebben om te kunnen moderniseren ter voorkoming van ernstige nieuwe problemen.
Daarom moeten wij hier onze solidariteit tonen met de mensen die werkzaam zijn in de scheepsbouwindustrie, hetzij in Polen, hetzij in Portugal, of in welke lidstaat dan ook en dringen wij erop aan dat er oplossingen komen die deze industrie levensvatbaar maken. Als er specifieke maatregelen mogelijk zijn voor de financiële crisis, waarom dan niet ook voor de scheepsbouw? Aldus luidt mijn vraag, mevrouw de commissaris.
Witold Tomczak
namens de IND/DEM-Fractie. - (PL) Mevrouw de Voorzitter, mevrouw de commissaris, solidariteit is synoniem met 'samenwerken' en niet met 'het elkaar moeilijk maken'. Het probleem van de Poolse scheepswerven werpt de volgende fundamentele vraag op: staat de mens ten dienste van de economie of de economie ten dienste van de mens? In het geval van de banken die de financiële crisis in een stroomversnelling hebben gebracht door hun hebzucht en slecht beheer, werd de schuld in de schoenen geschoven van de mensen, of liever van de bankiers. De wereld gebruikt vandaag het geld van de belastingbetalers om het financiële stelsel van de ondergang te redden, hoewel louter economisch gezien de schuldigen zouden moeten worden veroordeeld en de banken over de kop zouden moeten gaan. Helaas wordt in het geval van de Poolse scheepswerven een andere filosofie toegepast. Is een bankier dan meer waard dan een werfarbeider?
De Poolse scheepswerven staan symbool voor de veranderingen die aan de basis lagen van de val van de Berlijnse Muur en de totstandkoming van een nieuw Europa. De banken hebben in veel mindere mate hun stempel op onze geschiedenis gedrukt. Nochtans snellen we vandaag de banken te hulp, terwijl we de beslissing over de scheepswerven op de lange baan schuiven. De moeilijke situatie waarin de Poolse scheepswerven zich bevinden, is noch te wijten aan de werknemers, noch aan een gebrek aan kennis op het gebied van scheepsbouw. Slecht beheer, politieke spelletjes en duistere financiële belangen in verband met de ineenstorting van de scheepswerven zijn de echte oorzaken van dit probleem.
Terwijl talrijke scheepswerven in de oude EU-lidstaten staatssteun hebben ontvangen, werd de scheepswerf van Gdańsk, een symbool van de strijd voor vrijheid en mensenrechten, om politieke redenen te gronde gericht. De financiële puinhoop van de Poolse werven is in het belang van diegenen die veel winst hopen te maken met de overname van hun infrastructuur en van de aantrekkelijke percelen waarop de scheepswerven zich bevinden. Daarnaast zal de teloorgang van de scheepswerven duidelijk in het voordeel zijn van onze concurrenten, zowel van binnen als buiten Europa. Er dient op gewezen te worden dat het aandeel van de hele Europese Unie in de wereldwijde scheepsbouwindustrie drie keer kleiner is dan dat van Zuid-Korea alleen, een land dat zijn scheepsbouwsector subsidieert.
Dames en heren, intussen is gebleken dat een aanzienlijk gedeelte van de staatssteun die voor de scheepswerven was bestemd voor andere doelen is gebruikt. Deze kwestie dient grondig te worden onderzocht. Commissaris Kroes, het creëren van ontwikkelingsmogelijkheden voor de Poolse scheepswerven zal niet alleen aan duizenden Poolse werfarbeiders en hun gezinnen, maar ook aan de werknemers van aanverwante industrieën bestaansmiddelen garanderen. Bovendien is dit een unieke kans om een moderne Poolse economie te ontwikkelen. Dit is op lange termijn in het belang van de Europese Unie die haar scheepsbouwsector zou moeten steunen. Het dwarsbomen van de Poolse scheepswerven staat bijgevolg haaks op de Lissabon-strategie.
(Applaus)
Sylwester Chruszcz
(PL) Mevrouw de Voorzitter, commissaris, het lijdt geen twijfel dat de situatie waarin de Poolse scheepswerven zich vandaag bevinden onmiddellijke actie vereist van de Poolse regering, de volledige scheepsbouwindustrie en de Europese Commissie. Het zou veel beter zijn om de scheepswerven te nationaliseren in plaats van ze te privatiseren, zodat een uitgebreid hervormingsprogramma ten uitvoer kan worden gelegd. Wat heeft het voor zin om welke steun dan ook toe te kennen als de enige mogelijke oplossing privatisering is en de scheepswerven toch overgenomen zullen worden door entiteiten van buiten de Unie? Dit zou niet alleen neerkomen op een aantasting van de mededingingsregels van de Europese Unie, maar zou ook betekenen dat de Poolse economie een strategische sector verliest, gelet op het feit dat op dit moment meer dan honderdduizend personen aan het werk zijn in de scheepsbouwindustrie en aanverwante sectoren.
In het licht van de wereldwijde economische crisis zal de steun die de banken onlangs hebben ontvangen de facto tot hun nationalisering leiden, met als gevolg dat ze onder staatstoezicht komen te staan. Algemeen genomen wordt staatssteun toegekend om ondernemingen weer winstgevend te maken door ze te herstructureren. Met dit soort maatregelen zou bijvoorbeeld ook de Poolse scheepswerfindustrie kunnen worden gered. De Europese Commissie vraagt nu al sinds 2005 waarvoor de overheidssteun voor de Poolse scheepswerven is gebruikt. Het zou goed zijn indien de Commissie dezelfde criteria zou toepassen voor soortgelijke activiteiten van scheepswerven in andere delen van de Europese Unie.
In plaats van over te gaan tot de overhaaste sluiting van de scheepswerven, zou Polen de personen ter verantwoording moeten roepen die zich schuldig hebben gemaakt aan het slechte beheer van deze ondernemingen, gaande van de bedrijfsleiding tot de centrale overheden. We moeten onderzoeken wie verantwoordelijk is voor de foute beslissingen aangaande de scheepswerven en mogen in geen geval de Poolse belastingbetalers straffen wier geld zal worden gebruikt om de toegekende overheidssteun terug te betalen. Ik verzoek u, mevrouw de commissaris, om behoedzaam te werk te gaan. We hebben tijd nodig om passende en doeltreffende maatregelen te nemen. Ik ben ervan overtuigd dat deze tijd niet zal worden verspild.
(Applaus)
Czesław Adam Siekierski
- (PL) Mevrouw de Voorzitter, iedereen in mijn land hoopt op een positief besluit van de Commissie. We moeten alles in het werk stellen om een goede afloop te verzekeren. We zouden de Poolse scheepswerven bij hun herstructurering en modernisering moeten helpen in plaats van ze met sluiting te bedreigen. De stopzetting van de scheepswerven in Gdynia, Gdańsk en Szczecin zal aanleiding geven tot de ineenstorting van een hele economische sector. Honderdduizenden mensen zullen hun baan verliezen en de straat opgaan om te betogen. Is dat wat we willen?
Er zijn tal van argumenten om de Poolse scheepsbouwsector te redden. In de eerste plaats zijn deskundigen het erover eens dat de wereldwijde vraag naar schepen zeer snel toeneemt. Ten tweede hebben de scheepswerven voor de eerstvolgende jaren volle orderboeken, waardoor hun rentabiliteit in deze periode verzekerd is. Ten derde beschikken de Poolse scheepswerven over gekwalificeerd personeel en uitstekende technologie, twee factoren die de sleutel vormen tot succes in de concurrentiestrijd met de Aziatische scheepswerven. Ten vierde zullen de teloorgang van de scheepswerven en de massale ontslagen die daaruit voortvloeien een nog zwaardere hypotheek leggen op het Poolse socialezekerheidsstelsel.
De weinig flexibele houding van de commissaris zou ons aan het denken moeten zetten, in het bijzonder wanneer we de situatie analyseren met in het achterhoofd de enorme bedragen die sommige Europese landen hebben vrijgemaakt om hun banken van de financiële crisis te redden. Zijn deze twee gevallen dan zo verschillend? Of gaat het hier misschien alleen om een gebrek aan goede wil van de kant van de Commissie?
Ik zou de Europese Commissie nogmaals willen vragen om op zoek te gaan naar een positieve oplossing voor het probleem van de Poolse scheepswerven.
(Applaus)
Bogusław Liberadzki
(PL) Mevrouw de Voorzitter, ik vertegenwoordig de regio West-Pommeren. Net als Gdańsk en Gdynia beschouwt Szczecin, de regionale hoofdstad, zijn scheepswerf als een van zijn belangrijkste symbolen. Mevrouw de commissaris, dames en heren, we gaan momenteel gebukt onder een financiële crisis, een bankencrisis en een crisis in verband met de ratificatie van het Hervormingsverdrag. Het huidige tijdperk van liberalisering loopt ten einde. De Europese Commissie moet zich bijgevolg flexibeler opstellen in verband met het toekennen van staatssteun én niet alleen ten opzichte van banken. Blijkbaar is een bankmedewerker uitgedrukt in overheidssteun veel meer waard dan een Poolse werfarbeider.
Ik dien een motie in om de doeltreffendheid van de aan de Poolse scheepswerven toegekende staatssteun te erkennen. Aangezien het hier om staatssteun gaat, zou deze niet moeten worden terugbetaald. Er is vertraging opgelopen bij de hervormingen van de scheepsbouwindustrie. Zoals de Voorzitter, de heer Schulz, ook al zei, mag de Commissie geen honderdduizend Poolse burgers straffen voor de nalatigheid en de onverschilligheid van drie regeringen.
Hoe staan de zaken er vandaag voor? Er zijn investeerders gevonden voor de scheepswerven die op een positief besluit zitten te wachten. Er zijn herstructureringsprogramma's uitgewerkt voor de scheepswerven. Als deze plannen nog voor verbetering vatbaar zijn, is dat de taak van de Commissie en de Poolse regering. We weten welke schepen kunnen worden gebouwd en welke andere producten daarnaast kunnen worden vervaardigd. Zowel de werknemers als de vakbonden werken uitstekend mee. Laten we de scheepswerven daarom hervormen zonder aardverschuivingen, zonder faillissementen, zonder gedwongen ontslagen en zonder lopende contracten met leveranciers en klanten te verbreken.
We moeten de scheepswerven omvormen tot efficiënte en concurrerende ondernemingen. Dit kan onmogelijk gerealiseerd worden in enkele weken tijd. Dit zal minstens een jaar vergen en dat is ook wat ik voorstel. Mevrouw de commissaris, u bent zich er terdege van bewust dat we meer tijd nodig hebben en uw vergelijking met Olympic Airways lijkt niet op te gaan voor de situatie waarin de scheepswerven zich vandaag bevinden. Een jaar is helemaal niet lang wanneer het lot van bijna honderdduizend gezinnen op het spel staat.
(Applaus)
Hanna Foltyn-Kubicka  (UEN
Mevrouw de Voorzitter, ik stel vast dat de woede en de bitterheid in Polen almaar toenemen. De publieke opinie kan niet begrijpen waarom de Europese Commissie de Poolse scheepsbouwindustrie te gronde wil richten. Mijn landgenoten stellen zich steeds vaker de volgende vragen: Wie doet hier het meeste voordeel mee? Zal de vernietiging van deze industrietak daadwerkelijk bijdragen tot de ontwikkeling van Europa? Is het in het licht van de wereldwijde crisis en de beslissing om honderden miljarden euro aan subsidies toe te kennen aan de financiële sector wel verstandig of redelijk om de terugbetaling te eisen van de slechts enkele tientallen miljoenen euro steun die de scheepswerven een paar jaar geleden hebben ontvangen? Is dit het geschikte ogenblik om de werkgevers het mes op de keel te zetten en om toeleveranciers hun voornaamste klanten te ontnemen? Zijn we werkelijk voorbereid op het domino-effect dat met het oog op de huidige crisis rampzalige gevolgen kan hebben?
Ik hoop dat de geruchten over de invloed van lobbyisten op de onbuigzame houding van de Commissie niet op waarheid gebaseerd zijn. Het idee van solidariteit, dat in de ogen van het Poolse volk in de scheepswerven is ontstaan, betekent in eenvoudige bewoordingen dat we allemaal voor elkaar zouden moeten zorgen, tenzij de Europese Commissie, net als een aantal personages uit Animal Farm van George Orwell, gelooft dat alle Europeanen gelijk zijn, maar sommigen iets gelijker dan anderen.
Filip Kaczmarek
- (PL) Mevrouw de Voorzitter, ik roep de Europese Commissie op om haar goedkeuring te hechten aan de herstructureringsplannen voor de samengevoegde scheepswerven van Gdynia en Gdańsk enerzijds en de scheepswerf van Szczecin anderzijds. De Commissie zou deze plannen niet moeten aanvaarden omdat de scheepswerf van Gdańsk een symbool is. Symbolen zijn belangrijk, zeker wanneer ze zoveel betekenis hebben als de scheepswerf van Gdańsk, maar dit betekent niet dat de werf zich niet aan de wetgeving en algemeen geldende beginselen moet houden. De herstructureringsplannen zouden om andere redenen moeten worden aangenomen: het zijn goede plannen die waarschijnlijk de enige mogelijke oplossing zijn. Deze plannen spelen immers in op de noodzaak om de scheepsbouw te moderniseren. Daarenboven zal de tenuitvoerlegging van de herstructureringsplannen - wat in de praktijk zal neerkomen op de privatisering van de scheepswerven - ervoor zorgen dat de beginselen van vrije mededinging worden gehandhaafd. Ten gevolge daarvan zullen de scheepswerven in staat zijn om onafhankelijk onder de voorwaarden van de markteconomie te functioneren.
We zouden tevreden moeten zijn met het feit dat de huidige Poolse regering de eerste regering is in vele jaren die echt probeert om voor de scheepsbouwsector een uitweg te vinden uit deze moeilijke situatie. De heer Bielan heeft het hier totaal bij het verkeerde eind, aangezien we vandaag juist dankzij minister Grad de mogelijkheid hebben om een duurzame oplossing te vinden voor deze problemen.
President Sarkozy heeft vanmorgen in het Europees Parlement de volgende uitspraak gedaan: "Wij willen dat Europa verenigd is". Een verenigd Europa impliceert echter ook dat ieder van ons inziet dat het de moeite loont om mogelijkheden te creëren om de Poolse scheepswerven te redden. De goedkeuring van de herstructureringsplannen zou hier een goed voorbeeld van zijn. President Sarkozy zei ook het volgende: "Europa heeft een sterke industrie nodig. Europa moet auto's en schepen produceren." Als de Commissie deze herstructureringsplannen verwerpt, betekent dit dat de scheepsbouw ook in dit Europees land ophoudt te bestaan.
De goedkeuring van de herstructureringsplannen voor de Poolse scheepsbouwindustrie zou het logische gevolg moeten zijn van de oproep die het Franse voorzitterschap hier vandaag heeft gedaan. Als dat gebeurt, bestaat de kans dat we erin slagen om een Europese consensus over deze aangelegenheid te bereiken, waarbij het Parlement, de Commissie en de Raad de handen ineenslaan om de Poolse scheepswerven van de ondergang te redden.
Andrzej Jan Szejna
- (PL) Mevrouw de commissaris, ik ben het volledig oneens met de liberale standpunten die u vandaag in dit Parlement uiteengezet hebt. U hebt voorgesteld om de bezittingen van de Poolse scheepswerven op te delen en ze via een onvoorwaardelijke biedprocedure te verkopen, waardoor ze in de handen van particuliere investeerders terecht zouden komen. Ik vraag me af in wiens belang dit voorstel is. Volgens mij is het zeker niet in het belang van de werfarbeiders of de scheepswerven zelf, maar in dat van de investeerders.
Ik zou u er eveneens op willen wijzen dat het voorstel dat u hebt gedaan helaas onuitvoerbaar is volgens de Poolse wetgeving, aangezien het neerkomt op insolventie. Waarom hebben de Commissie en uzelf niet voorgesteld om de activa van de Europese banken op te delen en ze via een onvoorwaardelijke biedprocedure te verkopen? Regeringen komen vandaag voor de dag met 10 miljard euro aan garanties voor Nederland, met 10,5 miljard euro voor Frankrijk en 400 miljard euro voor Duitsland omdat Europa sociale waarden en solidariteit hoog in het vaandel heeft.
Ik weet dat bepaalde Poolse regeringen talrijke fouten hebben gemaakt. Helaas moeten deze blunders vandaag worden rechtgezet. Met het oog hierop heeft de Poolse regering nu behoefte aan tijd - minstens een jaar - om ervoor te zorgen dat deze fouten niet ten koste gaan van de Poolse werknemers. Ik zou u met klem willen vragen om ons meer tijd te geven. Ik verzoek u om blijk te geven van sociale gevoeligheid en economisch inzicht. De Poolse scheepswerven zijn immers ook Europese scheepswerven.
Ryszard Czarnecki
- (PL) Mevrouw de Voorzitter, ik herinner me nog goed hoe vertegenwoordigers van de scheepswerf in Szczecin me vijftien jaar geleden vertelden over de hoge steunbedragen die de Europese Unie en Duitsland aan de Duitse scheepsbouwindustrie hadden toegekend wegens de concurrentie van de scheepswerf van Szczecin. Ik zeg dit hier, opdat niet plots zou blijken dat Brussel dubbele normen toepast en dat er in de Europese Unie betere en slechtere scheepswerven zijn, gelijke en gelijkere scheepswerven, scheepswerven die kunnen rekenen op de welwillendheid van de Commissie en andere waarover oeverloos wordt gekibbeld.
Terwijl eerst de leiders van de vier grootste lidstaten, vervolgens de landen van de eurozone en ten slotte alle zevenentwintig lidstaten van de Unie de onbezonnen beslissing nemen om miljoenen euro beschikbaar te stellen voor de redding van banken die honderden werknemers in dienst hebben, worden grote vraagtekens geplaatst bij de steun voor de scheepswerven waar duizenden arbeiders werken, zelfs tienduizenden als de werknemers van toeleveranciers worden meegeteld. De Poolse werfarbeiders mogen in geen geval het slachtoffer worden van deze bizarre krachtmeting tussen de Europese Commissie en de huidige Poolse regering. Het zou onaanvaardbaar zijn wanneer zij hun werk zouden verliezen. De Commissie springt te lichtzinnig om met het besluit dat van doorslaggevend belang zal zijn voor het definitieve lot van de scheepswerven van Szczecin en Gdynia. Als de Commissie van plan is om dergelijke controversiële beslissingen te nemen, moet ze de betrokken partijen op zijn minst wat tijd geven. Ze zou moeten instemmen met de oprichting van een commissie van deskundigen en mag de Poolse scheepbouwers en hun gezinnen niet de rug toekeren.
Urszula Gacek
(PL) Mevrouw de Voorzitter, ik heb met genoegen naar het debat over de Poolse scheepswerven geluisterd. Ik ben van oordeel dat de meeste leden van de Poolse delegatie getoond hebben dat ze berekend zijn voor hun taak. Ze hebben waterdichte argumenten naar voren gebracht, zonder anderen de schuld in de schoenen te willen schuiven.
Wij kunnen niet instemmen met de liquidatie van de scheepswerven, die tot gevolg zal hebben dat hun bezittingen worden verdeeld. U hebt hier verwezen naar het voorbeeld van de Griekse luchtvaartmaatschappij die dankzij liquidatie in staat was om haar schulden te vereffenen en verder kon blijven bestaan. Jammer genoeg is het volgens de Poolse wet niet mogelijk dat een onderneming een dergelijke insolventiekuur ondergaat en daar slanker en gezonder van wordt. Deze therapie zou het doodvonnis zijn van de Poolse scheepswerven. Door hun schuldenlast zullen deze werven echter nooit meer in staat zijn om zich tot winstgevende ondernemingen te ontwikkelen. U hebt in een interview met een Poolse krant gezegd dat het redden van banken die met grote schulden kampen iets heel anders is dan het redden van scheepswerven met financiële problemen. De scheepswerven zijn in het verleden misschien slecht beheerd en ook hun moeilijke herstructurering werd keer na keer uitgesteld, maar wat als een paal boven water staat, is dat de scheepswerven nooit hun toevlucht hebben gezocht tot zulke uiterst onverantwoorde en dubieuze praktijken als de banksector. De Poolse belastingbetalers hebben voor de fouten van de Poolse scheepswerven betaald, terwijl wij vandaag allemaal betalen en nog een hele tijd zullen moeten blijven betalen voor de fouten van de Europese banken.
Uit dit debat is gebleken dat we het eens zijn over de noodzaak om de scheepswerven zodanig te hervormen dat er een reële kans bestaat dat ze in de toekomst rendabel zullen zijn. Wij zijn ons er allemaal van bewust dat we geen nieuwe kans meer krijgen wanneer de Commissie nu onze argumenten aanvaardt en Polen deze gelegenheid niet met beide handen zou grijpen.
Marek Siwiec
(PL) Mevrouw de Voorzitter, commissaris, is het niet de hoogste tijd om te erkennen dat er iets nieuws aan de gang is in Europa en in de rest van de wereld? Is het niet de hoogste tijd om onze perceptie en onze manier van denken enigszins aan te passen? Is het niet de hoogste tijd om toe te geven dat er geen twee partijen zijn in dit conflict, maar dat we allemaal aan dezelfde kant staan? Dat we allemaal hetzelfde doel nastreven en een goede oplossing willen vinden? Is het niet de hoogste tijd om de Poolse arbeiders en burgers te laten zien dat de Europese Unie in deze specifieke situatie iets goeds kan doen?
Ik zou u willen aanmoedigen om aan de goede kant te komen staan. Ik zou u ertoe willen aanzetten om meer fijngevoeligheid en fantasie aan de dag te leggen en om resoluut voor deze nieuwe kant te kiezen, aangezien we hier en nu geschiedenis schrijven en u de mogelijkheid hebt om aan de goede kant te staan.
(Applaus)
Dariusz Maciej Grabowski
(PL) Mevrouw de Voorzitter, in het geval van de banken en financiële instellingen konden in een mum van tijd enkele honderden miljarden euro beschikbaar worden gesteld om de vrije markt en de Europese Unie te beschermen. Voor de Poolse scheepswerven had de Unie echter niet eens een symbolisch bedrag veil, terwijl de wereldwijde crisis in de eerste plaats toe te schrijven is aan de speculatie van deze financiële instellingen. In mijn land heeft de opwaardering van de Poolse munt met meer dan 30 procent tot de ineenstorting van de scheepsbouwindustrie geleid.
De Unie geeft vandaag steun uit de zak van de EU-burgers aan diegenen die verantwoordelijk zijn voor de crisis en laat de slachtoffers van dit drama in de kou staan. Het vonnis dat de Poolse scheepswerven boven het hoofd hangt, is tevens een geschenk voor de Duitse scheepswerven die na 1989 voor honderden miljarden Duitse mark aan niet-terugvorderbare subsidies hebben ontvangen. Het verlies van meer dan honderdduizend banen, voornamelijk in mijn land, is de prijs die de Polen - en niet de Europese Unie - zullen betalen.
Moeten de mensen en de plaatsen die aan de basis lagen van de beweging 'Solidariteit', van de val van de Berlijnse Muur en de bevrijding van Europa het slachtoffer worden van arbitraire besluiten uit Brussel die zijn genomen in het belang van speculanten die hun slag willen slaan op het puin en de woestenij van de scheepswerf? Wij verzoeken de Commissie beslissingen te nemen die ons zullen helpen om de scheepsbouwindustrie te redden en verder te ontwikkelen.
Janusz Lewandowski
- (PL) Mevrouw de Voorzitter, mevrouw de commissaris, na al deze bijdragen, voornamelijk van Poolse Parlementsleden, zou ik nog slechts twee opmerkingen willen maken. Allereerst zou ik willen verwijzen naar de brief die de Poolse delegatie van de Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-democraten) en Europese Democraten naar voorzitter Barroso heeft gestuurd om hem erop te wijzen dat scheepsbouw achter het IJzeren Gordijn als een Poolse specialiteit werd beschouwd. Dit verklaart meteen het relatief hoge technologische niveau en de goede kwaliteit van het menselijk kapitaal. Deze troeven vormden een soort bruidsschat die Polen aan het verenigde Europa heeft geschonken. Deze kwaliteit komt tot uiting in onze kleine en middelgrote ondernemingen die vandaag goed presteren, maar zit ook verborgen in het potentieel - waaronder het menselijk potentieel - van de drie scheepswerven waarover we hier vandaag debatteren. De geloofwaardigheid van de plannen voor de scheepswerven kan worden afgemeten aan de belangstelling van de huidige en potentiële particuliere investeerders die het aandurven om hun geld in de toekomst van deze locaties te investeren.
Mijn tweede opmerking betreft de verstandige invulling van het mededingingsbeleid in deze woelige tijden. Deze benadering mag zich niet alleen beperken tot het verzekeren van billijke betrekkingen tussen concurrenten in Europa, maar moet ook het hoofd bieden aan en rekening houden met de mondiale situatie. We moeten opgewassen zijn tegen concurrenten die soms een ander spel spelen: terwijl wij in Europa voetballen, doen zij aan rugby. Uit een voorbeeld dat niets met Polen te maken heeft, blijkt dat de resultaten niet altijd goed zijn. Ik vermoed dat u de Aker Groep kent, het machtigste scheepsbouwconcern in het moderne Europa, waarin de Scandinavische, Franse, Duitse en zelfs de Braziliaanse scheepsbouwindustrie werd verenigd, waarschijnlijk om de concurrentie met het Verre Oosten aan te gaan. De Aker Groep bestaat echter al lang niet meer en is overgenomen door het Koreaanse STX. Blijkbaar is niet alles volgens planning verlopen. In deze turbulente tijden is het daarom des te belangrijker om beslissingen te nemen die voor stabiliteit zorgen in plaats van voor gevaar. Dit geldt uiteraard ook voor de Poolse scheepswerven.
(Applaus)
Dariusz Rosati
(PL) Mevrouw de Voorzitter, mevrouw de commissaris, het plan dat u hebt voorgesteld, zou werkelijk als basis kunnen dienen voor een geslaagde herstructurering van de Poolse scheepswerven. De Poolse regering heeft zich reeds intensief beziggehouden met dit plan, maar we weten allemaal dat de cruciale factor in dit proces tijd is. Wij roepen de Europese Commissie bijgevolg op om haar beslissing met betrekking tot de scheepswerven uit te stellen. Wij verzoeken u om de Poolse overheden meer tijd te geven om een programma uit te werken dat kans van slagen heeft en ons in staat zal stellen om honderdduizend banen te redden in Polen. Dankzij dit plan zal Europa er eveneens in slagen om een belangrijke industrietak te behouden die de internationale concurrentiestrijd kan aangaan. Mijns inziens zijn er minstens twee redenen die mijn verzoek om meer tijd rechtvaardigen. Ten eerste zijn er met het oog op het door u voorgestelde plan in Polen belangrijke wetgevingswijzigingen noodzakelijk. Dit is geen kwestie van weken, maar van maanden. Ten tweede worden we allemaal getroffen door de huidige situatie. De financiële crisis dreigt uit te monden in een algemene Europese crisis. Het laatste wat Europa op dit ogenblik nodig heeft, commissaris, is het ineenstorten van een volledige industrietak.
(Applaus)
Zbigniew Krzysztof Kuźmiuk
(PL) Mevrouw de Voorzitter, in het kader van dit debat zou ik drie kwesties onder de aandacht willen brengen. Ten eerste is de financiële steun die de Poolse scheepswerven tot dusver hebben gekregen doelgerichte steun. Bijgevolg zou de Europese Unie niet mogen vragen om deze steun terug te betalen. Ten tweede staat steun voor de Poolse scheepswerven gelijk met steun voor de Europese scheepsbouwindustrie, zoals ook het geval was voor de steun die destijds aan de Oost-Duitse scheepsbouwsector is toegekend. De Europese Unie heeft behoefte aan een moderne en productieve scheepsbouwindustrie die tegemoet kan komen aan de bestellingen van Europese scheepvaartondernemingen. Ten derde zijn de omvang van de staatssteun die de Poolse scheepswerven tot nu toe hebben ontvangen en het bedrag dat zij mogelijk in de toekomst zullen krijgen, een peulenschil ten opzichte van de bijna twee miljard euro steun die naar verluidt ter beschikking is gesteld van de particuliere banksector in Europa. Daarenboven nemen de regeringen van bepaalde EU-lidstaten zulke overhaaste beslissingen dat ze zelfs niet de tijd hebben om de Europese Commissie hiervan op de hoogte te brengen.
De voorstellen van de Europese Commissie, die van mening is dat de beste oplossing voor de Poolse scheepswerven bestaat in hun herstructurering door afzonderlijke productiebedrijven op te richten, zijn onaanvaardbaar, aangezien dit er in de praktijk hoogstwaarschijnlijk op zou neerkomen dat de bezittingen van de scheepswerven zouden worden opgedeeld, waardoor ze niet meer in staat zouden zijn om schepen te bouwen.
Zbigniew Zaleski
(PL) Mevrouw de commissaris, enerzijds waardeer ik het feit dat u zich bewust bent van de historische en morele dimensie van deze scheepswerven. Anderzijds denk ik dat u te intelligent bent om niet in te zien dat het economische argument vandaag niet langer opgaat. Het feit dat we in de bres springen voor de banken en weigeren maatregelen te nemen voor de scheepswerven, houdt mijns inziens geen steek. Verder ben ik ervan overtuigd dat we in moeilijke situaties moedige beslissingen moeten nemen. Misschien is de tijd hier nu rijp voor.
Ten derde, als ik terugdenk aan het duistere scenario van een faillissement en de verkoop van de bezittingen van de scheepswerven aan investeerders - die waarschijnlijk niet afkomstig zullen zijn uit Polen, aangezien er in mijn land geen kandidaat-investeerders zijn - maak ik soms de vergelijking met de overname van Siemens of Airbus door een Koreaans bedrijf. De vraag is of Polen en Europa er voordeel bij zouden hebben als een zo belangrijke nationale industrietak als de scheepsbouw in andere handen zou vallen.
Bogdan Golik
(PL) Mevrouw de Voorzitter, mevrouw de commissaris, aangezien ik in juli en september twee keer een schriftelijke vraag heb ingediend waarop ik geen antwoord heb gekregen, zou ik deze vraag dit keer mondeling willen stellen. Mijn vraag luidt als volgt: is het correct dat een zekere heer Soukup, vertegenwoordiger van de Commissie, tijdens een ontmoeting tussen de Europese Commissie en een delegatie van een mogelijke investeerder, de Ulstein Group, op 20 juni op de vraag naar de voorgestelde prijs voor de aankoop van de Szczecin Nowa-scheepswerf heeft geantwoord - en ik citeer de nota's van de Europese Commissie - dat deze prijs niet al te hoog zou zijn gezien de verplichtingen en verliezen van de ondernemingen? Daarna zou hij gevraagd hebben waarom de Ulstein Group niet overwoog om de failliete boedel aan te kopen na de eventuele faillissementsprocedure die van start zou gaan nadat het besluit over de terugbetaling van de verleende steun is genomen. De heer Soukup wees op het feit dat er bij de overname van een failliete boedel geen mogelijkheid is om herstructureringssteun te verkrijgen, maar dat het in de plaats daarvan wel mogelijk zou zijn om in het kader van de regionale bijstand hulp te vragen voor nieuwe investeringen en het creëren van nieuwe banen. Als ervaren zakenman ben ik van oordeel dat deze uitspraak de suggestie inhoudt om te wachten met investeren tot de scheepswerf failliet wordt verklaard, wat in strijd zou zijn met de belangen van de onderneming. Is dit de ware toedracht van het verhaal, mevrouw de commissaris?
Ewa Tomaszewska
(PL) De scheepswerf van Gdańsk, de bakermat van solidariteit, de hoofdrolspeler in de strijd tegen het communisme en tegelijkertijd de scheepswerf die meer dan eens het slachtoffer is geweest van discriminatie en als gevolg van de politieke besluiten van de communisten in een erbarmelijke financiële situatie is terechtgekomen, hoopt vandaag op een positieve beslissing van de Europese Commissie. Eigenlijk geldt dit voor de volledige scheepsbouwsector. Niet alleen de Poolse scheepsbouw, maar ook de positie van de Europese scheepsbouwindustrie in de wereld hangt af van deze beslissing. Dit heeft te maken met de concurrentie van scheepswerven uit Korea en uit andere landen die niet alleen overheidssteun toekennen, maar ook de minimumnormen op het gebied van arbeidsvoorwaarden verlagen en de rechten van hun werknemers met voeten treden. Deze concurrentiestrijd zal geen eerlijke strijd zijn wanneer we de scheepswerven slechter behandelen dan de banken die misleidende methoden hebben gebruikt om het afsluiten van hypotheken aan te moedigen.
Zdzisław Zbigniew Podkański
(PL) Mevrouw de Voorzitter, commissaris, noch Polen, noch de Europese Unie heeft baat bij de ondergang van de Poolse scheepsbouwsector. We dienen bijgevolg samen tot een oplossing te komen.
Allereerst moet de Europese Commissie haar eis intrekken met betrekking tot de terugbetaling van de toegekende staatssteun, vooral omdat het grootste gedeelte hiervan werd ondersteund door overheidsgaranties voor de kredietnemers. Ten tweede is het niet alleen oneerlijk om van de scheepswerven te verlangen dat zij deze som terugbetalen in een periode waarin de Unie afstapt van de markteconomie en haar banken nationaliseert, maar plaatst dit ook vraagtekens bij de zin van de Europese Unie.
Ten derde moeten de Europese en de Poolse economie zich verder ontwikkelen. Ontwikkeling mag niet uitsluitend gebaseerd zijn op het liquideren of aan banden leggen van de productie van bepaalde industrietakken. Ten vierde zou het voornemen om de scheepswerven te sluiten, die als de bakermat van de beweging 'Solidariteit' en de veranderingen in Europa worden beschouwd, op grote schaal een defensieve reactie van maatschappelijk ongenoegen kunnen veroorzaken. Dat kunnen we op dit ogenblik missen als kiespijn. Ten vijfde hebben in de Europese Unie nu al bijna honderd miljoen mensen het moeilijk om te overleven. Waarom zouden we nog meer armoede willen?
Marcin Libicki
(PL) Mevrouw de Voorzitter, wij zijn vandaag zonder enige twijfel getuige van een vertrouwenscrisis in de Europese instellingen, niet alleen in Ierland, maar ook in Nederland en Frankrijk. In Polen is er echter geen sprake van een vertrouwenscrisis. Nog niet, in ieder geval. Polen heeft vertrouwen in de Europese instellingen. Indien de Europese Unie de Poolse scheepswerven zou verhinderen om naar behoren te functioneren en stap voor stap hervormingen door te voeren, zou helaas ook in mijn land een vertrouwenscrisis in de Europese instellingen de kop kunnen opsteken. Het is immers voor iedereen zonneklaar dat er met twee maten en gewichten wordt gemeten: er golden andere normen voor het voormalige Oost-Duitsland en ook vandaag gelden er andere normen voor de banken. We kunnen nader ingaan op de schaalverschillen, maar daar hebben de burgers die hun banen verliezen geen boodschap aan. Mevrouw de commissaris, toen ik onlangs de eer had om u samen met Poolse werfarbeiders te ontmoeten, kreeg ik de indruk - en die was waarschijnlijk correct - dat u een goede oplossing wilt vinden. Ik vraag u bijgevolg om alles is het werk te stellen om tot de best mogelijke oplossing te komen en om de Poolse scheepswerven een kans te geven. Ik dank u voor uw aandacht.
De Voorzitter
Mijn verontschuldigingen aan de heren Janowski, Wojciechowski en Pęk, maar we kunnen helaas niet doorgaan. Ik ben dertig jaar actief geweest in vakbonden en ik begrijp de tragedie en het drama waarmee dit onderwerp gepaard gaat, maar ik moet het woord nu aan commissaris Kroes geven.
Neelie Kroes
lid van de Commissie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, ik ben onder de indruk van de betrokkenheid van de geachte afgevaardigden bij dit onderwerp en heb met veel aandacht geluisterd naar de opmerkingen die hier vanavond zijn gemaakt.
Ik zal mijn uiterste best doen uw vragen te beantwoorden. Als u mij toestaat, zal ik wat tijd nemen om u uit te leggen hoe de zaken er op dit moment voor staan.
De heer Buzek begon met het geven van zijn interpretatie van de situatie in Polen en zei terecht dat we bereid moesten zijn tot aanreiken van een positieve oplossing, dat wil zeggen: een oplossing waarbij de bedrijfsactiviteiten kunnen worden voortgezet. En het aanreiken van zo'n oplossing is ook precies wat we doen. Wanneer investeerders geïnteresseerd zijn in scheepsbouw, en bij sommigen bestaat die interesse inderdaad - en dit is een boodschap die we niet alleen van een lid van de regering, maar ook van verschillende betrokkenen buiten de regering hebben gehoord - dan kunnen ze een bod op de bedrijfsmiddelen doen. Dat is iets wat ik voortdurend heb beklemtoond. Deze oplossing zou volgens de Commissie tot levensvatbare economische activiteiten kunnen leiden. We moeten het hebben over levensvatbare economische activiteiten, want ik wil de betrokken arbeiders geen voorstel aanreiken dat niet levensvatbaar is.
Het heeft te veel tijd gekost. Al die mensen hebben het recht te weten wat er gaande is en hoe hun toekomst eruit zal zien. Niemand verwacht dat we zullen zeggen: "laten we maar gewoon doorgaan, wat maakt het ook uit, we kunnen toch niets doen, laten we maar gewoon op de oude voet verder gaan”. We weten dat de situatie niet langer levensvatbaar is. Dat gezegd hebbende, hebben wij, de Commissie, ons uiterste best gedaan om met een oplossing te komen.
De Poolse regering moet daarom, zoals gezegd, een ondernemingsplan voorleggen dat een levensvatbare toekomst garandeert, om te beginnen voor Gdańsk. Alle vaklieden op die werf zijn uiterst bekwaam in het beroep dat ze uitoefenen en er is goede reden om aan te nemen dat hun werk kan worden uitgebreid - per slot van rekening is de werf geprivatiseerd, de eigenaren hebben erin geïnvesteerd en de mogelijkheid bestaat dat ze dat blijven doen. Er moet echter dringend een ondernemingsplan komen, dat is mijn verzoek. De Poolse afgevaardigden die allemaal zo betrokken zijn bij de situatie in hun land zouden zich rechtstreeks tot hun regering moeten wenden en er op moeten aandringen dat zij nu met een oplossing komen, dat u als leden van het Europees Parlement niet langer accepteert dat de regering niet met de oplossing komt die u in gedachten heeft.
Ervan uitgaande dat het probleem in Gdańsk wordt benaderd zoals ik heb geschetst, komen we vervolgens bij de twee andere werven. Ik heb u zojuist beschreven hoe voor Gdynia en Szczecin duurzame arbeidsplaatsen kunnen worden gecreëerd. Dat is waar we het hier over hebben en daarom ook noemde ik het voorbeeld van Olympic Airways. Het gaat natuurlijk om volstrekt verschillende economische activiteiten: scheepsbouw en luchtvaart. Maar ook bij de Olympic Airways-oplossing was de oorspronkelijke gedachte dat het bedrijf eerst moest worden geliquideerd en vervolgens de bedrijfsmiddelen moesten worden verkocht, waarna de onderneming met de nieuwe investeerders, niet belast met een enorme schuldenberg, de kans zou hebben om aan een levensvatbare toekomst te werken.
Mijnheer Schulz, we hebben niet gezegd dat de werven gesloten moeten worden. We zoeken naar een manier om deze werven sterk genoeg te maken om het hoofd te bieden aan de komende recessie en daarbij de activiteiten terug te brengen tot die met de beste rentabiliteitsvooruitzichten. Aangezien een aantal potentiële investeerders geïnteresseerd is in het bieden van een levensvatbare toekomst aan deze werven, ligt daar hun kans als de bedrijfsmiddelen eenmaal zijn gebundeld.
Mevrouw Schroedter, de Poolse werven hebben langer in een overgangsfase gezeten dan de Oost-Duitse, en ook nog eens in een economische bloeiperiode. En niet alleen aan de heer Chruszcz maar ook aan de heer Czarnecki wil ik zeggen dat wanneer u dit vergelijkt met de situatie bij de Duitse werven - en het is zeker zo dat er overeenkomsten met de Duitse werven zijn - dan wil ik toch twee algemene opmerkingen maken.
Ten eerste, we moeten ons realiseren dat de scheepsbouwindustrie in andere landen, zoals Denemarken en het Verenigd Koninkrijk, waar de staat minder genereus was, aanzienlijk is ingekrompen of zelfs gesloten. Ik heb enig recht van spreken op dit punt: in mijn eigen land moesten vrij veel scheepswerven gesloten worden . Dus als we het hebben over gelijke behandeling, moeten we niet vergeten dat in andere lidstaten van de Europese Unie werven die niet langer levensvatbaar waren, gesloten moesten worden.
Enkele afgevaardigden hebben een vergelijking getrokken met de situatie in Duitsland. De totale grootte van de drie Poolse werven - Gdynia, Gdańsk en Szczecin - is vergelijkbaar met die van de Duitse werven voordat ze werden geherstructureerd, en de staatssteun die in de periode 2002-2008 aan de Poolse werven is verleend, is vergelijkbaar met die welke de Duitse staat aan de werven in Duitsland heeft verleend, namelijk ongeveer drie miljard euro. Dus er is zeker een basis voor vergelijking.
Zowel uit het oogpunt van concurrentievervalsing als het waarborgen van duurzame arbeidsplaatsen is de duur van het herstructureringsproces in Polen echter een verzwarende factor. Terwijl de werven in Duitsland in 1993 zijn geprivatiseerd en in 1995-1996 hun herstructurering hebben afgerond, zijn de activiteiten van de Poolse werven nog heel lang gesubsidieerd, terwijl daar ruim voor de toetreding tot de EU mee is begonnen. Bovenop de subsidiëring hebben er sindsdien ook nog verschillende reddingsoperaties plaatsgevonden.
Ik zei al eerder dat het nu, in 2008, meer dan vier jaar geleden is dat Polen tot de EU toetrad, en acht jaar geleden dat de eerste voorschriften inzake staatssteun in Polen werden ingevoerd, namelijk in 2000, ingevolge de associatieovereenkomst van 1994. Daarnaast heeft de scheepsbouw de laatste vijf jaar van een ongekende opleving geprofiteerd. Maar zelfs in deze periode van grote bloei in de sector, bleek het niet mogelijk om de Poolse werven levensvatbaar te maken. Ook dat moeten we in onze overwegingen meenemen. Zelfs in die periode functioneerde de sector niet naar behoren zoals dat bij andere werven wel het geval was.
Als we dus in ogenschouw nemen dat de opleving en de gegarandeerde instroom van orders en almaar stijgende prijzen die daarmee gepaard ging, gunstige voorwaarden creëerde voor een vergaande herstructurering van de scheepsbouw, dan moeten we constateren dat Polen die kans onbenut heeft gelaten. Deskundigen voorspellen dat al in twee tot drie jaar tijd een economische omslag zal plaatsvinden en er op de wereldmarkt overcapaciteit zal ontstaan.
Tot besluit: de vergelijking met Duitsland zou een zinnige vergelijking kunnen zijn. Ja, het komt dichtbij, de situatie is bijna vergelijkbaar. De vergelijking laat zien dat de Poolse werven op precies dezelfde wijze worden behandeld als de Duitse. Staatssteun wordt beoordeeld volgens dezelfde criteria, waarvan 'levensvatbaarheid' het belangrijkste is.
Tot slot: er zou ook een vergelijking moeten worden getrokken met gevallen waarin de Commissie geen toestemming heeft gegeven voor staatssteun en soms zelfs de invordering van illegale staatssteun heeft bevolen. Wat het laatste betreft, herinneren sommigen van u zich waarschijnlijk net als ik de zaak van de Spaanse staatswerf 'IZAR', enkele werven in Griekenland en nog enkele andere gevallen.
Als de heer Bielan net als ik zegt dat we er jaren over hebben gedaan, dan is dat vanwege het economische, sociale en symbolische belang van de werven. Dat kan ik beamen en durf ik ook te verdedigen. Maar wat we de helden van de werven het beste kunnen geven, is een levensvatbare toekomst, en dat is ook het verzoek dat ik bij u neerleg: gewoon een realistische benadering, een benadering waar die helden recht op hebben.
Er is een vraag gesteld over Europese scheepsbouw. In samenwerking met de Europese scheepsbouwindustrie is de Commissie momenteel actief bezig met de implementatie van een geïntegreerde strategie voor het vergroten van de concurrentiekracht van deze sector in alle lidstaten. We noemen deze strategie "Leadership 2015”. In dit verband helpen we de scheepsbouwindustrie in Polen en elders het hoofd te bieden aan de belangrijkste uitdagingen waarvoor men staat, bijvoorbeeld door het faciliteren van innovatie en het beter beschermen van intellectuele eigendomsrechten. Het kan niet zo zijn dat bedreigingen van de concurrentiepositie tegemoet worden getreden met een continue stroom subsidiegelden.
De Commissie is net als u geïnteresseerd in een levensvatbare industrie die kan functioneren zonder inmenging en steun van de overheid en die kan concurreren op eigen kracht. Dat is het geval bij tal van werven in Europa, met name in de sector van technologisch geavanceerde schepen.
De heer Tomczak en enkele andere afgevaardigden trekken een vergelijking met de huidige situatie van de financiële sector en het bankwezen en vragen zich af voor wie de economie er eigenlijk is. De dalende trend van het EU-aandeel in de mondiale scheepsbouw wordt niet omgebogen door de werven onrendabele activiteiten te laten verrichten. En de heren Chruszcz en Tomczak hebben kort de algemene relatie met de financiële crisis aangeroerd. Ik heb dit in mijn eerste verklaring proberen uit te leggen. Ik wil graag nog iets meer zeggen over de vragen die door sommigen van u zijn gesteld.
In het licht van de door de Commissie goedgekeurde staatssteun voor financiële instellingen is gevraagd naar de mogelijkheid om de regels voor staatssteun minder streng toe te passen. Dat is een interessante vraag, niet alleen in het kader van de vergadering van vandaag. We moeten echter ook nagaan waarom de Commissie de regels voor staatssteun in het geval van de Poolse werven schijnbaar zo streng toepast, terwijl ze wel haar goedkeuring geeft aan massale steun voor de Europese banken.
De situatie van de Poolse werven is volstrekt anders dan die van het bankwezen. En wel om twee redenen. Ten eerste, het faillissement van een grote Europese bank kan de ineenstorting inleiden van andere financiële instellingen en negatieve systemische effecten hebben op de hele economie van een of meer lidstaten. Dus overwegen we op dit moment voor de korte termijn noodmaatregelen voor banken, in tegenstelling tot de jarenlange herstructureringsteun die de Poolse werven ontvangen. Overigens, wanneer de banken zouden vragen om langetermijnsteun van de staat zouden zij aan soortgelijke eisen als de Poolse werven moeten voldoen. Ze moeten dan een geloofwaardig herstructureringsplan voorleggen. Ze moeten hun begunstigden kunnen garanderen dat hun bedrijf voor de lange termijn levensvatbaar is. Het is dus inderdaad zo dat we momenteel ook de banken vragen om levensvatbare ondernemings- en herstructureringsplannen op te stellen voor de toekomst.
Ik begrijp niet waarom sommigen van u zo bezorgd zijn over de nationaliteit van de kopers van de bedrijfsmiddelen van de werven. Als zij als ondernemers geïnteresseerd zijn in deze bedrijfsmiddelen, laten we dan met hen aan de slag gaan. We zijn het de arbeiders op de werven verplicht om naar een oplossing te zoeken zonder ons te laten afleiden door nationalistische of protectionistische overwegingen. Dat zou niet het antwoord zijn dat ik wil geven aan arbeiders die hun baan willen behouden en willen dat die baan duurzaam is.
Ik ben erg blij dat enkele afgevaardigden erkennen dat de werven flexibel moeten zijn en handhaving van de scheepsbouwactiviteit niet als een heilige plicht beschouwen. Als we de scheepsbouw als enige activiteit voor de werven zien, dan benaderen we deze zaken niet op een professionele manier. Met het vakmanschap van de mensen daar moet duurzame productie van welk product dan ook mogelijk zijn. Als de vraag groeit en de arbeiders en werven over de noodzakelijke capaciteiten beschikken - dit is volgens mij het geval - dan kunnen we hun een kans geven door hen te bevrijden van de last van de staatssteun die in het verleden is verstrekt.
Ik zal proberen tot een afronding te komen, want uw lichaamstaal spreekt boekdelen. Een van de belangrijkste vragen waarvoor ik stond, was of de werven meer tijd moesten krijgen. Maar is dat de manier waarop we met deze zeer ingewikkelde kwestie moeten omgaan? Ik denk dat al die arbeiders het recht hebben ons te vragen met een levensvatbare oplossing te komen die hun toekomst veilig stelt. Wat wij als Commissie aan de Poolse regering vragen - en daarbij hebben wij uw steun hard nodig - is dat zij de feiten en omstandigheden goed tot zich laten doordringen. Kom nou alstublieft met dat ondernemingsplan voor Gdańsk! En realiseer u dat er ook voor Gdynia en Szczecin een kans is.
Er is een toekomst, maar dan moet de enorme last van de nog terug te betalen staatssteun die de laatste jaren is ontvangen, van de balans wordt gehaald, en moeten de resterende bezittingen worden gebundeld. Zo creëren we voor de bedrijfsactiviteiten op beide werven en in beide regio's een nieuwe toekomst.
Het is absoluut cruciaal dat de bezittingen worden verkocht zonder de schuldenlast, want als er op de bezittingen nog een berg schulden rust, zal de belangstelling van potentiële investeerders een stuk geringer zijn. Dat is gewoon het resultaat van logisch denken. Een eventuele liquidatie kan tegelijkertijd plaatsvinden en neemt dan niet zo veel tijd in beslag.
Wanneer ik tegenover al die arbeiders zou moeten staan, dan zou ik hen liever vragen akkoord te gaan met de oplossing van de Commissie dan met de oplossing van de Poolse regering. Ik zou erop wijzen dat als zij ermee akkoord gaan, een snelle uitvoering mogelijk is. En zeg me niet dat u de Poolse wet niet kunt veranderen. Ik ben er niet absoluut zeker van of de Poolse wet ruimte biedt voor deze oplossing, maar als ze die ruimte wel biedt, dan moet de regering gewoon haar werk doen. Met de ervaring die ik in de vorige eeuw in een andere functie heb opgedaan, weet ik - en dat wist ik toen ook al - dat wanneer je iets wilt oplossen, er altijd een uitweg is. Ik verzoek de leden van het Parlement uit de grond van mijn hart, voor al die arbeiders: richt u zich alstublieft tot de Poolse regering.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
Schriftelijke verklaringen (artikel 142)
Andrzej Tomasz Zapałowski  
schriftelijk. - (PL) Mevrouw de Voorzitter, als ik het huidige optreden van de Commissie ten opzichte van de Poolse scheepswerven gadesla, sterkt dit mij in mijn overtuiging dat Polen nooit tot de Europese Unie had mogen toetreden onder de voorwaarden die ons enkele jaren geleden zijn aangeboden. Miljoenen van mijn landgenoten waren dezelfde mening toegedaan, maar de meerderheid van hen liet zich misleiden door het idee dat de Europese Unie Polen zou helpen om het ontwikkelingsniveau van de zogenaamde 'oude' lidstaten te bereiken. Dit geldt niet alleen voor de scheepswerven, maar ook voor een groot aantal andere domeinen, zoals de landbouw. Ik sta achter het EU-lidmaatschap van mijn land, maar ik aanvaard niet en verzet me er uit alle macht tegen dat Polen vanuit economisch oogpunt als veroverd gebied wordt behandeld. Ik stel vast dat in het geval van het voormalige communistische Oost-Duitsland en de banksector andere criteria golden. Zij hadden blijkbaar wel recht op staatssteun.
Aangezien het Verdrag van Lissabon vandaag een onzeker lot beschoren is, ben ik er vast van overtuigd dat dit Verdrag Polen op economisch vlak volledig afhankelijk zal maken van de Brusselse bureaucratie. Daarom moeten de Europese volkeren bij de aanstaande verkiezingen voor het Europees Parlement hun steun verlenen aan politici die 'nee' zullen zeggen tegen dit Verdrag.
