Voorbereiding van de Europese Raad (29-30 oktober 2009) (debat) 
De Voorzitter
- Aan de orde zijn de verklaringen van de Raad en de Commissie over de voorbereiding van de Europese Raad.
Cecilia Malmström
fungerend voorzitter van de Raad. - (SV) Mijnheer de Voorzitter, volgende week vindt een vergadering van de Europese Raad plaats. Op de omvangrijke agenda staan veel kwesties die de welvaart van ons allemaal aangaan. De kwesties die we zullen bespreken, zijn de strijd tegen klimaatverandering, het vinden van oplossingen om de EU uit de financiële en economische crisis te leiden, het verbeteren van de energiezekerheid en de aanpak van het probleem van illegale migratie.
De Europese Unie zal het best voorbereid zijn om al die kwesties aan te pakken als er duidelijkheid heerst over het Verdrag. Het is belangrijk dat het Verdrag van Lissabon zo snel mogelijk in werking treedt, zodat we onder andere verder kunnen werken aan de benoeming van de nieuwe Commissie. Daarom ook zullen deze kwesties op de Europese Raad aan bod komen.
Ik zal beginnen met de vragen waarvoor naar ik weet in het Europees Parlement grote belangstelling bestaat. Eind volgende week zullen de staatshoofden en regeringsleiders duidelijkheid proberen te krijgen over de ratificatie van het Verdrag van Lissabon en over hoe het proces verder zal verlopen. Door het overweldigende ja in Ierland en de ondertekening door de Poolse president hebben deze werkzaamheden nieuw elan gekregen maar, zoals u allemaal weet, kan het Verdrag niet in werking treden zolang het niet door alle lidstaten is geratificeerd. Zesentwintig van de zevenentwintig lidstaten hebben dat al gedaan, maar de Tsjechische Republiek nog niet. Het Tsjechische Lagerhuis en de senaat hebben het Verdrag goedgekeurd, maar vervolgens hebben zeventien senatoren het Tsjechisch grondwettelijk hof verzocht om na te gaan of het Verdrag van Lissabon verenigbaar is met de Tsjechische grondwet.
We moeten het democratische proces in Tsjechië natuurlijk respecteren. Op 27 oktober, volgende week dus, zal het Tsjechisch grondwettelijk hof een hoorzitting over deze kwestie houden. We denken dat het hof snel daarna een uitspraak zal doen, maar we hebben nog geen datum. Zoals u weet, heeft ook president Klaus bepaalde voorwaarden verbonden aan de ondertekening van het Verdrag. We wachten af en proberen duidelijkheid te krijgen over wat die eisen en voorwaarden precies inhouden. Het debat tijdens de Europese Raad zal daarom erg afhankelijk zijn van wat er in de Tsjechische Republiek gebeurt. De uitspraak van het Tsjechische grondwettelijk hof en de daaropvolgende procedure zullen bepalend zijn voor het ogenblik waarop het Verdrag van Lissabon van kracht kan worden.
Tijdens de Europese Raad zullen we ook spreken over de voorbereidingen die tot dusver zijn getroffen om de inwerkingtreding van het Verdrag zo vlot mogelijk te laten verlopen. Het voorzitterschap zal in dit verband een verslag presenteren waarin de stand van zaken wordt beschreven met betrekking tot al deze kwesties. In dat verslag zullen we het standpunt geven van de lidstaten aangaande kwesties zoals de Europese dienst voor extern optreden - een onderwerp dat we vanmiddag zullen behandelen - zijn werkingsgebied, juridische status, personeelsbestand en financiering. Ik heb het verslag van de heer Brok, dat maandag in de Commissie constitutionele zaken werd goedgekeurd, gelezen. Zoals gezegd zullen we vanmiddag dieper op dit onderwerp ingaan.
Ik kan hier al zeggen dat dit verslag, voor de vergadering van volgende week, als handleiding zal worden gebruikt voor de overwegingen van de Hoge Vertegenwoordiger zodat hij of zij, wanneer het Verdrag eenmaal in werking is getreden, erg snel een formeel voorstel kan voorleggen over de werking van de Europese dienst voor extern optreden. Dat voorstel zou de Raad erg snel moeten kunnen aannemen, hopelijk in de komende maanden. We hebben veel van deze kwesties besproken met het Europees Parlement en we hopen daar in de komende weken mee voort te gaan.
Het belangrijkste agendapunt tijdens de vergadering van de Europese Raad zal de klimaatverandering zijn. Het is onze ambitie om de Raad geëigende besluiten te laten nemen, ook wat de kwestie van de financiering betreft, zodat de EU haar noodzakelijke leidende rol kan blijven spelen en aldus kan bijdragen tot een geslaagd resultaat in Kopenhagen.
Tijdens de Ecofin-Raad van gisteren is een lange en diepgaande discussie gevoerd over de financieringskwestie. Het voorzitterschap heeft zijn uiterste best gedaan om een akkoord te bereiken, maar was uiteindelijk van oordeel dat de kwestie op de Europese Raad moest worden beslist. In een aantal lidstaten zijn verdere discussies nodig om ons in staat te stellen ter zake vooruitgang te boeken. Het is ontzettend belangrijk dat we het eens worden zodat dit proces niet hapert. In deze fase van de internationale onderhandelingen zijn we ons terdege bewust van de moeilijkheden waarmee we worden geconfronteerd. Daarom kan de EU, met een akkoord over de financieringskwestie, de onderhandelingen een flinke duw in de goede richting geven.
De vergadering van de Europese Raad valt op een erg goed ogenblik, net voor de onderhandelingen van de Intergouvernementele Werkgroep inzake klimaatverandering en de vergadering van de ministers van Financiën van de G-20 in St. Andrews. Alleen als alle partijen actie ondernemen, kunnen we in Kopenhagen een overeenkomst bereiken. Op dit ogenblik vergaderen de Europese ministers van Milieu om de conclusies betreffende klimaatverandering te bespreken. Het is de bedoeling een volledig beeld te geven van het standpunt van de EU met betrekking tot de kwesties waar momenteel over wordt onderhandeld.
Een belangrijk deel van de conclusies van de Raad Milieu zal erin bestaan de strategie van de EU voor emissiereducties op lange termijn te verduidelijken en te proberen om een overeenkomst tot stand te brengen die het ons gemakkelijker maakt om te besluiten onze doelstellingen inzake emissiereducties te verhogen van 20 tot 30 procent ten opzichte van het niveau van 1990. In de conclusies van de Raad Milieu zal ook gewag worden gemaakt van een voorstel van de EU in de onderhandelingen over emissiereducties in de internationale luchtvaart en het zeevervoer. Tevens zal de communautaire strategie voor maatregelen in de ontwikkelingslanden met betrekking tot meting, rapportage en controle van de rol van investeringen en sectorale mechanismen worden ontwikkeld en zal de communautaire strategie tegen ontbossing en vernietiging van bossen verder worden ontwikkeld om de onderhandelingen te bespoedigen.
De Europese Raad zal ook de vooruitgang evalueren die is geboekt met betrekking tot de vaststelling van een nieuw kader voor communautair toezicht op de financiële markten. Zoals u weet, sloten de staatshoofden en regeringsleiders in juni een erg ambitieus akkoord dat ten doel had een speciaal orgaan dat verantwoordelijk is voor macroprudentieel toezicht op het financiële systeem van de EU, en drie Europese toezichthouders voor de markt van banken, verzekeringen en waardepapieren in het leven te roepen. Eind september legde de Commissie haar pakket wetgevingsvoorstellen voor. Dat is één van de allerhoogste prioriteiten van het voorzitterschap en we hebben een ambitieus tijdplan vastgelegd. Het is ons doel tegen het eind van het jaar een akkoord te bereiken over het hele pakket.
Ik ben daarom erg blij dat de Ecofin-Raad gisteren een grote stap voorwaarts kon zetten en een brede politieke consensus kon bereiken over de oprichting van het nieuwe orgaan voor macroprudentieel toezicht, zonder vooruit te lopen op de behandeling in de nationale parlementen. Het Zweedse voorzitterschap heeft van de ministers van Financiën ook de opdracht gekregen om de dialoog met het Europees Parlement voort te zetten. We hebben erg goede ervaringen gehad met die dialoog en vinden dat die goed werkt.
Nu is het belangrijk om van de gelegenheid gebruik te maken om zo snel mogelijk vooruitgang te boeken. We moeten tonen dat we ons uiterste best doen om in de toekomst crises te voorkomen en dat we onze gemeenschappelijke verantwoordelijkheid nemen door ervoor te zorgen dat consumenten en investeerders opnieuw vertrouwen krijgen in het financiële systeem.
Ik wil ook kort iets zeggen over de werkgelegenheid in Europa, een onderwerp waarvan ik weet dat het op de Europese Raad zal worden besproken. De laatste tijd hebben we voorzichtige tekenen gezien van herstel van de economie. De verwachting is echter dat de toestand op de arbeidsmarkten nog slechter wordt en dat we nog altijd stimulerende en ondersteunende maatregelen nodig zullen hebben.
Een kwestie die zeer zeker op de Europese Raad moet worden benadrukt, is de manier waarop we met de gevolgen van de crisis moeten omgaan en tezelfdertijd onze langetermijndoelstelling inzake een groter arbeidsaanbod moeten verwezenlijken. Een hoog werkgelegenheidsniveau is een vereiste voor duurzame overheidsfinanciën. Een hoog werkgelegenheidsniveau is ook een voorwaarde voor economische groei, voor de welvaart van de mensen en voor een sterkere sociale cohesie in Europa.
In dit verband wil ik ook herinneren aan wat we zeiden met betrekking tot exitstrategieën. De ministers van Financiën bevestigden dat het herstel een feit is, zij het broos. Daarom is het belangrijk dat we het expansief financieel beleid voortzetten. Gesprekken tijdens de Raad hebben ertoe geleid dat er een akkoord is om strategieën op te stellen op basis van de beginselen die de ministers van Financiën tijdens hun informele vergadering in Göteborg hebben besproken.
Ik zou ook iets willen zeggen over energiezekerheid. In lijn met de conclusies van juni 2009 zal de Europese Raad volgende week evalueren wat er met betrekking tot de energie-infrastructuur (interconnecties) en de crisismechanismen is bereikt. We hebben een verslag voorbereid over de vooruitgang die sinds januari is geboekt. De Europese Raad zal nota nemen van dat verslag.
De Europese Raad zal ook de EU-strategie voor de regio van de Baltische Zee vaststellen. In september hebben we hierover tijdens de plenaire vergadering van het Europees Parlement een vruchtbaar debat gevoerd. De staatshoofden en regeringsleiders zullen de conclusies van het voorzitterschap goedkeuren die maandag op de Raad Algemene Zaken en Externe Betrekkingen moeten worden vastgesteld. Deze strategie vormt een geïntegreerd kader om de uitdagingen waarmee we worden geconfronteerd, aan te pakken en bij te dragen tot economische, sociale en territoriale cohesie in de EU. Ik ben ervan overtuigd dat die strategie als inspiratiebron kan dienen voor andere macroregio's in de EU en zo de Europese integratie kan versterken. De Europese strategie voor de Donauregio begint al vorm aan te nemen en zal tegen het Hongaarse voorzitterschap in 2011 worden gepresenteerd.
Het is met grote voldoening dat het Zweeds voorzitterschap nu het resultaat voor kan leggen van dit initiatief dat zijn oorsprong hier in het Europees Parlement vindt. We hopen dat de Europese Raad alle relevante actoren ertoe aan kan zetten om snel werk te maken van de uitvoering van de strategie. Dat is absoluut noodzakelijk als we de actuele milieuproblemen willen beginnen aan te pakken en de doelstellingen van de strategie willen verwezenlijken.
De Europese Raad zal de vooruitgang evalueren die is geboekt in de uitvoering van de conclusies met betrekking tot migratie in de Middellandse Zee. De Raad zal de maatregelen toejuichen die op korte termijn zijn genomen - bijvoorbeeld de start van het proefproject op Malta - alsmede de vooruitgang die is geboekt met betrekking tot de oprichting van het Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken. Er zal ook nota van worden genomen dat de EU en Turkije de dialoog over migratie hebben hervat.
We verwachten dat de Europese Raad zal vragen extra inspanningen te ondernemen om de huidige situatie in de regio van de Middellandse Zee aan te pakken en te blijven werken aan langetermijnoplossingen die gestoeld zijn op solidariteit tussen de lidstaten. We verwachten ook dat de Raad de noodzaak zal onderstrepen van grotere inspanningen om de communautaire totaalaanpak van migratie uit te voeren. De Raad zal worden gevraagd om Frontex te versterken en gemeenschappelijke regels in te voeren voor operaties van Frontex op zee.
Tot slot zal er ook een discussie worden gevoerd over de externe betrekkingen. In juni kregen de instellingen van de Raad Algemene Zaken en Externe Betrekkingen de opdracht om de manier te bekijken waarop de EU zich verder kan engageren in Afghanistan en Pakistan. In september werd tijdens de informele vergadering in Gymnich een eerste ontwerp besproken, en momenteel bespreken de lidstaten een gedetailleerd voorstel op het niveau van de werkgroepen. Volgende week zal de EU tijdens de vergadering van ministers van Buitenlandse Zaken een plan vaststellen om ons engagement in Afghanistan en Pakistan te versterken. Het plan legt de klemtoon op het versterken van de staatsmacht en de instellingen in beide landen. Het is uiterst belangrijk dat dit plan onmiddellijk ten uitvoer kan worden gelegd.
Om de ontwikkeling in Afghanistan en Pakistan te kunnen keren zijn omvangrijke internationale maatregelen nodig. Militaire oplossingen alleen kunnen nooit tot een duurzame oplossing leiden. Zonder veiligheid en bestuur gaat de economische ontwikkeling verloren. We moeten werken aan de opbouw van democratische instellingen en versterking van het maatschappelijk middenveld. Op dat gebied heeft de EU in beide landen een ontzettend belangrijke rol te spelen. Er zijn gemeenschappelijke problemen en er zijn regionale aspecten en natuurlijk verschilt de aanpak in elk van beide landen. Dat zullen we volgende week tijdens de Europese Raad bespreken en ik sta vanzelfsprekend ter beschikking om naar het commentaar en de vragen van de Parlementsleden te luisteren.
(Applaus)
José Manuel Barroso
voorzitter van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik ben het in grote lijnen eens met wat Cecilia Malmström heeft gezegd namens de Europese Raad. Ik wil twee belangrijke kwesties benadrukken: het Verdrag van Lissabon en alle institutionele zaken enerzijds en de strijd tegen klimaatverandering en de vooruitzichten voor Kopenhagen anderzijds.
Allereerst denk ik dat deze Europese Raad de laatste beslissingen zou moeten kunnen nemen om het Verdrag van Lissabon van kracht te laten worden. We weten al lang dat de ratificatie van een nieuw verdrag niet eenvoudig is. We hebben veel tegenslagen en enkele teleurstellingen te verwerken gehad, maar elke keer heeft het doorslaggevende pleidooi voor het Verdrag de moeilijkheden overwonnen - het aantrekkelijke pleidooi voor een democratisch en effectief Europa. Ik heb er vertrouwen in dat het ook zo zal gaan bij het nemen van de laatste horde om het Verdrag in werking te laten treden, na de sterke steun die het Verdrag van Lissabon heeft gekregen van de inwoners van Ierland.
Na de afronding van het ratificatieproces in Polen kunnen we nu zeggen dat alle lidstaten het Verdrag van Lissabon op democratische wijze hebben goedgekeurd. Het ratificatieproces hoeft alleen nog te worden voltooid in Tsjechië. Natuurlijk moeten de grondwettelijke procedures die in Tsjechië lopen worden gerespecteerd. Ook is het noodzakelijk om te reageren op de democratische wil om het Verdrag van kracht te laten worden. Die democratische wil is duidelijk aangetoond door het parlement van Tsjechië, dus ik hoop dat er nu geen kunstmatige obstakels en vertragingen meer zullen zijn voor een volledige ratificatie.
Ik heb dit Parlement al uitgelegd hoe belangrijk het is dat er zo weinig mogelijk vertragingen optreden bij het voordragen van de Europese Commissie. We moeten echter alles doen wat in onze macht ligt om een Commissie op basis van het Verdrag van Lissabon te krijgen, want dit zijn kritieke tijden voor Europa. We moeten door kunnen gaan met de agenda die dit Parlement steunde toen het mij herkoos voor een nieuwe termijn als voorzitter. Om dat te bereiken en om ervoor te zorgen dat de instellingen goed werken, is ratificatie van het Verdrag van Lissabon nodig als we een sterke, coherente en effectieve Europese Unie willen. Dus ik maak nogmaals duidelijk dat de Europese Raad zijn verantwoordelijkheden moet nemen, dat de urgentie moet worden erkend en dat men moet beseffen dat Europa schade ondervindt zolang de Europese instellingen niet correct kunnen werken.
Tegelijkertijd is het goed om nu door te gaan met het werk aan de tenuitvoerlegging en ervoor te zorgen dat we klaar zijn voor de inwerkingtreding van het Verdrag. Ik weet dat dit Parlement zich daar volledig voor inzet. Het doet mij plezier met u samen te werken bij onze inspanningen om zo snel mogelijk te kunnen profiteren van de voordelen van het Verdrag. Er zijn veel gebieden waarop dit Parlement al is begonnen met de werkzaamheden en een belangrijke bijdrage heeft geleverd door ideeën uit te werken op het gebied van bijvoorbeeld het Europees burgerinitiatief. Ik weet dat u vanmiddag gaat debatteren over het verslag van Elmar Brok over de Europese dienst voor extern optreden. Het verslag gaat uit van precies de juiste basis om ervoor te zorgen dat de Dienst, net als de andere vernieuwingen van het Verdrag, ons Gemeenschapsstelsel nog sterker en succesvoller maakt.
Ik weet dat men van meet af aan bezorgd was dat de EDEO een soort intergouvernementeel orgaan zou worden dat zich buiten het bestel van de Europese Unie zou bewegen. De dienst moet echter stevig verankerd worden in het bestel van de Europese Unie. Hij moet onvermijdelijk zeer nauw samenwerken met alle instellingen, eerst en vooral met de Commissie. De besluiten die de Dienst voorbereidt, zullen worden genomen door de Commissie, of door de Raad, in zaken die te maken hebben met het GBVB. Ik ben ervan overtuigd dat de Dienst er alleen op die manier voor kan zorgen dat het externe optreden van de Europese Unie meer is dan de som van de institutionele delen. Als hij kan werken met de democratische steun van dit Parlement, met de band van de Raad met de nationale regeringen en met de expertise en Europese visie van de Commissie, kan deze Dienst werkelijk een krachtig hulpmiddel worden waarmee de Europese Unie haar doelstellingen op het wereldtoneel kan bereiken. Een communautaire, Europese externe dienst, een dienst die is gebaseerd op de communautaire methode, zal een sterke dienst voor Europa zijn en een sterk hulpmiddel voor een verenigd Europa dat zijn invloed doet gelden in de wereld.
Tegelijkertijd moet de Europese Raad een actieve beleidsagenda blijven voeren. Hij moet ervoor zorgen dat ons werk voor het aanpakken van de economische crisis en van met name de gevolgen voor de werkloosheid niet aan vaart inboet. We moeten het werk waarover we tijdens de G20 een overeenkomst hebben bereikt voortzetten. We moeten alles doen wat in ons vermogen ligt om ervoor te zorgen dat de voorstellen van de Europese Commissie inzake financieel toezicht zo snel mogelijk van kracht worden. We moeten doorgaan met ons programma voor het verbeteren van de energiezekerheid.
De belangrijkste beleidskwestie voor de Raad wordt Kopenhagen. Een succesvolle uitkomst in Kopenhagen blijft een primaire zorg van de Europeanen en een zeer belangrijke taak voor de wereldgemeenschap. We hebben minder dan vijftig dagen te gaan tot Kopenhagen. De onderhandelingen vorderen langzaam. Het is weer aan de Europese Unie om leiderschap te tonen en de vaart erin te houden. De doelstellingen die we op tafel hebben gelegd, hebben anderen geïnspireerd tot sterker optreden, maar we weten allemaal dat we, als wij echt wereldwijd willen optreden, een stap verder moeten gaan. We moeten de ontwikkelingslanden helpen met concrete ideeën over financiën, zoals de Europese Commissie vorige maand heeft voorgesteld. We schatten dat de ontwikkelingslanden in 2020 ongeveer 100 miljard euro per jaar extra nodig zullen hebben. Binnenlandse financiering, met name in de grote opkomende economieën - economieën die nog in ontwikkeling zijn maar wel in opkomst - en de koolstofmarkt kunnen hier voor een groot deel in voorzien, maar grootschalige internationale overheidsfinanciering is ook nodig, waarbij de Europese Unie haar deel moet betalen.
De agenda van Kopenhagen gaat niet alleen over klimaatverandering. Dat is natuurlijk het hoofdonderwerp, maar het klimaat is ook een kwestie van ontwikkeling en dat zeer belangrijke aspect mogen we niet vergeten. Dat wordt een grote inspanning, vooral in een tijd waarin de overheidsbegrotingen toch al onder druk staan, maar we weten allemaal: hoe langer we wachten, hoe hoger de kosten zullen zijn. De taak van de Europese Raad is weer het vinden van creatieve oplossingen om te laten zien dat de Europese Unie als één geheel de klimaatverandering wil bestrijden.
Kopenhagen moet ten eerste laten zien dat er hard wordt gewerkt aan het terugdringen van de uitstoot. Ten tweede moet het laten zien dat we bereid zijn degenen die klaar zijn te helpen die stap te zetten. Dat is de beste manier om te pleiten voor het soort actieve Europa dat het Verdrag van Lissabon mogelijk maakt - een agenda naar voren brengen die laat zien dat de Europese Unie concrete voordelen heeft voor haar burgers.
Om een ambitieuze agenda te kunnen hebben, hebben we een effectief institutioneel kader nodig, en daarmee kom ik terug bij mijn eerste punt. Het Verdrag van Lissabon is het eerste verdrag van het uitgebreide Europa. Deze generatie - vooral onder onze vrienden in Midden- en Oost-Europa - herinnert zich nog goed dat Europa was verdeeld, maar wij blijven hier niet eeuwig zitten. De instellingen blijven, en dus moeten we instellingen hebben voor het uitgebreide Europa. Het Verdrag van Lissabon is het verdrag voor het Europa van de eenentwintigste eeuw, met sterke instellingen die concrete resultaten kunnen bewerkstelligen in het Europa van de Zevenentwintig en van meer leden in de toekomst. Instellingen alleen zijn echter niet genoeg. We hebben een sterke politieke wil nodig om onze doelen te bereiken, en ik hoop dat de Europese Raad aan het eind van deze maand die wil zal tonen ten behoeve van een sterke, ambitieuze uitkomst in Kopenhagen.
(Applaus)
Joseph Daul
namens de PPE-DE-Fractie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, waarde collega's, de Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-democraten) verwacht dat de volgende Europese Raad een einde zal maken aan de buitensporig lange periode van onzekerheid over de Europese instellingen en het nodige elan zal geven om een nieuwe Commissie maar ook een permanente voorzitter van de Raad en een hoge vertegenwoordiger te benoemen, overeenkomstig het Verdrag van Lissabon.
Bovenal moet de Raad de nodige maatregelen treffen om het herstel van de economische groei te versterken en Europa optimale voorwaarden te geven om werkgelegenheid te scheppen, aangezien de crisis zal voortduren zolang de sociale cohesie niet is hersteld.
Om te beginnen wil ik erop wijzen dat de beslissing van de Poolse president om het Verdrag te ondertekenen, betekent dat nu op één na alle landen de weg hebben vrijgemaakt voor een Europa dat vooruit gaat zonder tijd te verliezen.
Op 27 oktober, twee dagen voor de Europese Raad, zal het grondwettelijk hof van Tsjechië oordelen of het Verdrag verenigbaar is met de grondwet van het land. Natuurlijk zullen wij deze beslissing respecteren, hoe deze ook moge zijn.
Mijn fractie betreurt echter dat de Tsjechische president, ondanks het feit dat zijn parlement het Verdrag van Lissabon in zijn huidige vorm heeft aanvaard, is komen aanzetten met een nieuw voorwendsel - want we weten allemaal dat het slechts een voorwendsel is - om de ondertekening uit te kunnen stellen. Ik vind het jammer dat andere landen zijn voorbeeld volgen en op hun beurt zekerheden verlangen over dit of dat aspect van het Verdrag. We mogen niet toegeven aan de verleiding om de doos van Pandora te openen, en ik feliciteer het voorzitterschap met het feit dat het dit zo onomwonden naar voren heeft gebracht.
De PPE-Fractie verwacht dat de Europese Raad duidelijk zal maken dat de Europese Unie geen tijdrekken zal dulden. Alle Europese burgers hebben het Verdrag direct of indirect gesteund, en nu is het tijd voor de volgende stap. We weten allemaal dat zolang het Europese openbare debat wordt gedomineerd door de institutionele kwestie en zolang Europa niet beschikt over de instrumenten om op efficiënte wijze democratische beslissingen te nemen, de echte politieke, economische, sociale en milieuproblemen niet met de nodige snelheid en ernst worden aangepakt. We zien duidelijk dat we op dit moment ter plaatse blijven trappelen.
Het Parlement moet zo snel mogelijk kunnen beginnen met de hoorzittingen met de toekomstige commissarissen, en het moet indien mogelijk nog voor het einde van het jaar kunnen beslissen over alle posten in de Commissie en de Raad.
De PPE-Fractie verwacht ook dat de Europese Raad duidelijke richtsnoeren formuleert inzake het economische beleid en conclusies trekt uit de G20-top van Pittsburgh, die gemengde resultaten heeft opgeleverd. We zien nu al in de media dat alles weer opnieuw begint, alsof er niets is gebeurd.
Europa moet alles in het werk stellen om ervoor te zorgen dat de Europese ondernemingen weer een voldoende hoog activiteitenniveau kunnen halen om personeel in dienst te nemen en te investeren in onderzoek. Europa moet ook alles in het werk stellen om een billijke handelsomgeving te scheppen.
Wat betreft het klimaat ten slotte verwacht ik dat de Europese Raad een strategie voorlegt die is aangepast aan de situatie, dat wil zeggen aan de zwakke beloftes tot nu toe van onze partners, nu wij geen twee maanden meer te gaan hebben voor Kopenhagen. Ik heb een duidelijke vraag: welke druk zullen we uitoefenen op de Verenigde Staten, China en alle opkomende landen? Gematigde en beleefde druk of maximale druk? Hoe trots ik er ook op ben dat Europa een pioniersrol vervult op dit gebied, het mag niet zo zijn dat Europa de enige partij is die de inspanningen doet die nodig zijn om de opwarming van de aarde tegen te gaan.
Er resten ons nog slechts 50 dagen tot de top van Kopenhagen. 50 dagen is niet veel, maar het is voldoende als we weten hoe we moeten overtuigen. Daarom vraag ik u, geachte voorzitter van de Raad en geachte voorzitter van de Commissie, hoe u van plan bent deze 50 dagen te gebruiken.
Mijnheer de Voorzitter, waarde collega's, de oktoberbijeenkomst van de Europese Raad zal een sleutelmoment zijn en duidelijk maken of Europa zich bewust is van de dringende noodzaak te handelen op economisch en sociaal gebied en het institutionele gekibbel achter zich te laten. Mijn fractie, de fractie van de Europese Volkspartij, appelleert aan het verantwoordelijkheidsbesef van elk van de zevenentwintig EU-lidstaten.
(Applaus)
Hannes Swoboda
namens de S&D-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de fungerend voorzitter van de Raad, mijnheer de voorzitter van de Commissie, voordat ik inga op de institutionele kwesties, wil ik even een opmerking maken over Kopenhagen.
U hebt volledig gelijk, mevrouw Malmström - en de heer Barroso heeft het ook onderstreept - dat een van de cruciale beslissingen die wij thans moeten nemen, betrekking heeft op Kopenhagen. Wij hebben bindende doelstellingen nodig, geen algemene verklaringen. Dat is geen sinecure omdat de Amerikanen hun wetgevingsproces nog niet hebben afgesloten. Wij zullen ook na Kopenhagen, in de loop van volgend jaar, nog enkele beslissingen moeten nemen. Aan het einde van dit proces moet er echter sprake zijn van bindende doelstellingen. Dat is absoluut noodzakelijk.
Ten tweede, wat betreft de financiële markten en de economische situatie, zijn de bonussen die thans worden uitgekeerd, zowel schandalig als provocerend. Dit geldt met name voor Amerika, maar zal ook opgaan voor Europa. Dit is weliswaar niet het belangrijkste probleem, maar hieruit blijkt wel hoeveel managers nog steeds niet begrijpen wat de hervorming van de financiële markten inhoudt en welke verantwoordelijkheden zij hebben tegenover de bevolking als geheel. Mevrouw Malmström, ik geef toe dat u gelijk hebt als u zegt dat met name de kwestie van het werkgelegenheidsbeleid nu op de voorgrond moet staan. Het is niet alleen zaak de stimulansen te handhaven die wij in het kader van het economisch herstelplan ten uitvoer hebben gelegd, maar wij moeten tevens werkelijk nieuwe maatregelen nemen om de werkgelegenheid te bevorderen.
De Commissievoorzitter heeft gisteren positief geantwoord op het verzoek van Stephen Hughes. Het verheugt mij zeer dat wij in ieder geval consensus hebben weten te bereiken over het feit dat het werkgelegenheidsbeleid in de komende jaren in het middelpunt van onze activiteiten moet staan.
Ik zou nu graag iets willen zeggen over Lissabon. Om te beginnen ga ik er met betrekking tot de ontbrekende handtekening van Václav Klaus van uit dat het constitutionele hof een positief besluit zal nemen. Ik vind het onaanvaardbaar dat de Beneš-decreten van stal worden gehaald, dat deze kwestie misschien weer aan de orde wordt gesteld en dat de ondertekening wellicht vertraging oploopt. Ik wil mijn medeleden uit de Tsjechische Republiek eraan herinneren dat wij voor hun toetreding opdracht hebben gegeven tot een rapport over de Beneš-decreten - mevrouw Malmström, u herinnert zich dat nog wel, omdat u indertijd een van de onzen was -, waarin zou worden onderzocht of de Beneš-decreten een obstakel vormden voor de toetreding van de Tsjechische Republiek. De meerderheid was toen van mening dat dit niet het geval was. De decreten hebben thans geen ander effect, maar zij hadden wel een effect toen zij werden opgesteld. Indien wij stellen dat de Beneš-decreten geen obstakel vormden voor de toetreding van de Tsjechische Republiek, betekent dit dat het nu onaanvaardbaar is diezelfde decreten van stal te halen om te weigeren het Verdrag van Lissabon te ondertekenen. Wij moeten hierover duidelijke taal spreken.
Het Verdrag van Lissabon heeft twee belangrijke doelstellingen: enerzijds meer democratie in Europa, met ook meer parlementaire democratie, vooral in het Europees Parlement,
(Protest)
- u wilt dat niet omdat u niet voor meer democratie bent - en anderzijds meer efficiëntie. Mevrouw Malmström, u hebt nu de zeer belangrijke taak in de komende weken ervoor te zorgen dat de institutionele kwesties en de personenkwesties hier niet in de weg staan. De heer Barroso heeft gisteren terecht gezegd dat wij een voorzitter van de Raad nodig hebben op wie wij geen invloed hebben, maar die wel goed kan samenwerken met de Commissie - en ik voeg hieraan toe met het Parlement - en die van mening is dat de communautaire methode het middelpunt van het besluitvormingsproces vormt. Dit is zeer belangrijk. Wij hebben geen voorzitter van de Raad nodig die de show steelt, iedereen verbijstert en ons om de tuin probeert te leiden. Wij hebben een voorzitter van de Raad nodig die doeltreffend met ons kan samenwerken.
Wij hebben vanzelfsprekend een Dienst voor extern optreden nodig, niet alleen om de redenen die de voorzitter van de Commissie heeft genoemd en die verband houden met doeltreffende regelingen, uniformiteit en een gemeenschappelijk buitenlands beleid, maar ook om redenen van parlementaire controle. Het geeft geen pas dat opeens uit het Verdrag van Lissabon, dat meer parlementaire controle moet opleveren, onderwerpen worden geschrapt die uiteindelijk tot minder parlementaire controle zouden leiden indien de Dienst voor extern optreden geheel onafhankelijk zou zijn.
Ik weet wel dat wij een compromis moeten zien te vinden. U moet echter beseffen dat wij - samen met de rapporteur, de heer Brok - het met de Commissievoorzitter volledig erover eens zijn dat wij een duidelijke structuur nodig hebben. De cruciale factor is voor ons wederom de parlementaire controle, ook op de Dienst voor extern optreden en op het door de hoge vertegenwoordiger gevoerd buitenlands beleid, hoewel wij natuurlijk de rol van de Raad erkennen. Aangezien u ooit een van de onzen bent geweest en u in de Commissie buitenlandse zaken hiervoor hebt gestreden, zien wij in u een medestrijdster op dit gebied. Ik hoop dat wij het Verdrag van Lissabon ten uitvoer kunnen leggen zoals het bedoeld was: om meer democratie, meer parlementaire controle en een efficiënter buitenlands beleid te verwezenlijken!
(Applaus)
Zoltán Balczó
(HU) Mijnheer Swoboda, u zei dat Tsjechië bij de toetreding was gerustgesteld dat het zich niet zou hoeven bezig te houden met de Beneš-decreten, aangezien die niet meer van kracht waren. Weet u dat de ernstige gevolgen van deze decreten onverminderd van kracht zijn? Als we hier een rechtsstaat hebben en als we heel Europa als zodanig beschouwen, dan heeft Tsjechië wat dit betreft nog heel wat te doen, zowel in verband met de Sudeten-Duitsers als met de Hongaren.
De Voorzitter
Mijnheer Swoboda, zou u hier op in willen gaan?
Hannes Swoboda
namens de S&D-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, ik heb mij daar sterk mee beziggehouden omdat vele Sudeten-Duitsers in Oostenrijk wonen en ik hun rechten, noden en zorgen erken. Wij moeten echter eindelijk eens de geesten uit het verleden met rust laten en naar de toekomst kijken. De toekomst betreft niet de Beneš-decreten. De toekomst betreft een vrij Europa met vrije burgers wier rechten gebaseerd zijn op het Handvest van de grondrechten. Dat is mijn visie op Europa.
Guy Verhofstadt
namens de ALDE-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, 'de trein heeft al zo snel en zo ver gereden dat ik denk dat het niet meer mogelijk is hem nog te stoppen of terug te laten keren.' Dat is een citaat van president Klaus en het is waarschijnlijk de enige keer dat ik het met hem eens ben. De trein is inderdaad al zo snel en zo ver gereden dat het niet meer mogelijk is om hem nog te stoppen of terug te laten keren.
Dit is een belangrijk citaat van president Klaus, omdat hij zich kennelijk heeft neergelegd bij het feit dat niets het Verdrag van Lissabon nog kan vertragen. Ik denk dat het normaal is dat als zevenentwintig lidstaten het hebben geratificeerd en goedgekeurd, we nu ook zijn handtekening kunnen krijgen.
Ik denk dat deze verandering in zijn houding alleen kan worden verklaard door onze en uw vastbeslotenheid om door te gaan met het hele proces zoals dat is gepland in het Verdrag van Lissabon, en we moeten daar ook in de komende dagen of weken mee doorgaan - ik hoop dagen, geen weken. Met andere woorden, naar mijn mening, mevrouw Malmström, is eenvoudigweg doorgaan met het hele proces en de tenuitvoerlegging ervan de beste manier om de handtekening van president Klaus en de uiteindelijke ratificatie van het Verdrag te verkrijgen. Hij zegt dat de trein zo snel heeft gereden dat hij niet meer te stoppen is, dus dan moet u wel doorgaan met de trein.
In dat opzicht is het absoluut noodzakelijk dat de Raad de procedure voor de voordracht van de nieuwe Commissie versnelt en zo snel mogelijk het pakket op tafel legt voor de voorzitter van de Raad en de hoge vertegenwoordiger. Ik herhaal dat dit de beste manier is om president Klaus te laten zien dat de trein inderdaad met de dag sneller gaat rijden en dat hij niets anders meer kan doen dan zijn handtekening onder het Verdrag zetten. Als u wacht, wacht hij ook. Als u doorgaat, zal hij tekenen. Dat is mijn mening.
Mijn tweede punt gaat over de Dienst voor extern optreden. Ik hoop dat de Raad daar overeenstemming over kan bereiken, maar niet zomaar overeenstemming. We moeten dubbelwerk voorkomen. Ik ben bang dat we op dit moment twee parallelle structuren in het leven roepen. Enerzijds zullen wij namelijk, ook in het nieuwe Verdrag, de delegaties van de Commissie en de Unie hebben, die op dit moment meer dan 6 000 mensen in dienst hebben, lokaal personeel meegerekend, en die werken voor de Commissie en de voorzitter van de Commissie, en anderzijds zal er de nieuwe Dienst voor extern optreden zijn met duizenden mensen die werken voor de hoge vertegenwoordiger.
Het is absoluut duidelijk dat we aan het eind van dit hele proces slechts één structuur moeten hebben die zich bezighoudt met buitenlandse zaken, en niet deze parallelle structuur van Commissiedelegaties enerzijds en de Dienst voor extern optreden anderzijds. Ik hoop dat er overeenstemming wordt bereikt in de Raad, maar ik hoop ook dat uit deze overeenstemming heel duidelijk wordt dat er geen sprake kan zijn van verdubbeling van de structuren van de Commissie, met Commissiedelegaties aan de ene kant en de Dienst voor extern optreden aan de andere.
Rebecca Harms
namens de Verts/ALE-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, geachte voorzitters van de Raad en de Commissie, allereerst wil ik wat de Tsjechische Republiek betreft zeggen dat voor mij de heer Klaus een zeer slechte verliezer is en dat van zijn optreden een bepaalde mate van politieke impertinentie uitgaat. Ik zou u zeer, zeer dringend willen vragen deze slechte verliezer niet tegemoet te komen. Hij heeft blijkbaar zelfs geen respect voor het Tsjechische recht omdat hij de constitutionele meerderheid waarmee in de Tsjechische Republiek voor het Verdrag is gestemd, niet respecteert, en omdat hij de wetgeving van de Tsjechische Republiek met voeten treedt door een opt-out te eisen voor de Tsjechische Republiek inzake de geldigheid van het Handvest van de grondrechten. Dat zou naar mijn mening een concessie te veel zijn aan deze Tsjechische troublemaker. De burgers van de Tsjechische Republiek, die zo veel hebben gedaan voor de hereniging van Europa toen de Duitsers daarheen vluchtten, verdienen beter. Dat is alles wat ik te zeggen heb over president Klaus.
(Applaus)
Dan nu de klimaatverandering, mijnheer Barroso. U hebt zelden van mij zo veel bijval gekregen als vandaag. Ik ben zeer, zeer enthousiast over het feit dat u hier nog eens hebt onderstreept hoe belangrijk het is dat de Europeanen zich zonder mitsen en maren verplichten tot een specifiek bedrag als bijdrage aan het internationale fonds voor klimaatbeschermingsmaatregelen ten behoeve van de ontwikkelingslanden. Gisteren schaamde ik mij toen ik las dat de Duitse staatssecretaris van Financiën, die in Luxemburg deelnam aan onderhandelingen, die onderhandelingen vergeleek met een spelletje poker. Hij zei dat iemand die aan het pokeren is, tegen niemand zegt wat hij in zijn handen heeft. De voorbereidingen voor Kopenhagen zijn echter zeker geen spelletje poker. Zoals mevrouw Merkel en andere leidende politici in de Europese Unie herhaalde malen hebben gezegd, is dit de grootste uitdaging ooit. Dit is de belangrijkste uitdaging voor de gemeenschap van mensen die samen op deze aardbol leven. Ik vind dat wij dit serieus moeten nemen.
Het is de bedoeling dat vanaf 2020 100 miljard euro beschikbaar is om de ontwikkelingslanden te helpen de verplichtingen die zij op zich moeten nemen voor klimaatbescherming, na te komen en hun aanpassingsmaatregelen uit te voeren. Voor een land als Duitsland zou dat vanaf 2020 neerkomen op circa 3 miljard euro. Dat is peanuts vergeleken met hetgeen wij thans beschikbaar stellen in economische herstelplannen of voor de redding van de financiële sector. Ik schaam me dat wij die mislukking in Kopenhagen en dat vreselijke, pijnlijke spelletje poker accepteren. Uit de wijze waarop de Europese Unie gisteren in Luxemburg heeft onderhandeld, blijkt dat zij niet de drijvende kracht is. Zij heeft niet de leidersrol op zich genomen bij de internationale klimaatbescherming. Integendeel, zij is een van de grote dwarsliggers. U moet beseffen dat alle onderhandelingen die vandaag in Luxemburg en volgende week in Brussel worden gevoerd, overal op de wereld worden gevolgd.
Ik kan slechts nogmaals een dringend beroep doen op de heer Barroso om ervoor te zorgen dat de Commissie vasthoudt aan haar koers. De financiering van dit internationale fonds moet transparant zijn. Wij spreken sinds twee jaar hierover, sinds Bali. Mevrouw Malmström, ik vind dat de Zweden op de juiste wijze onderhandelen. U moet consequent blijven en de uitslag van de stemming in de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid van het Parlement respecteren. Het doel is om de uitstoot van CO2 tot 2020 met 30 procent te verminderen. Indien wij de lat lager leggen, zullen we de doelstelling van twee graden nooit bereiken.
Ik heb grote moeite met de geloofwaardigheid van het Zweedse Raadsvoorzitterschap. Ik vind dat u uw staatsbedrijf Vattenfall eindelijk zou moeten overhalen om niet onverdroten en onbeperkt overal in Europa te investeren in steenkool en met name niet hoofdzakelijk te investeren waar geen certificaten gekocht hoeven te worden. Deze strategie van Vattenfall tast uw goede naam aan bij de voorbereidingen voor de onderhandelingen over het wereldklimaat. Ik zou u tevens willen vragen ervoor te zorgen dat de gerechtelijke procedure wordt ingetrokken die Vattenfall heeft aangespannen tegen de Bondsrepubliek Duitsland met als doel wijzigingen te verkrijgen in de Duitse milieuwetgeving ten gunste van kolencentrales van Vattenfall. Ik denk dat die kleine smet op uw overigens smetteloze jasje helaas steeds groter wordt. U zou ervoor moeten zorgen dat alles op orde is voordat u naar Kopenhagen gaat.
De Voorzitter
Collega's, houdt u zich alstublieft aan de spreektijd. Uw toespraken zijn zeer belangrijk maar niettemin vraagt opnieuw iemand het woord voor een vraag volgens de "blauwe kaart"procedure. Ik ga niet iedereen die een blauwe kaart opsteekt, het woord geven want we moeten verder met het debat. Over een paar minuten komt er nog een verzoek; als het gaat om een vraag uit hoofde van artikel 149, lid 8 van het Reglement zal ik het verzoek inwilligen.
Timothy Kirkhope
namens de ECR-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik wil allereerst de Zweedse regering feliciteren met in het algemeen het voorzitterschap en in het bijzonder de manier waarop zij zich heeft ingezet voor de zeer belangrijk kwesties van klimaatverandering en de aanpak van de huidige economische en financiële crisis. Ik vind dat wij de heer Reinfeldt en zijn regering moeten bedanken voor de manier waarop zij dit hebben gedaan, maar zoals bij veel voorzitterschappen het geval was, moesten ze ook een oplossing vinden voor veel interne institutionele vraagstukken - in dit geval het Verdrag van Lissabon- waardoor hun aandacht werd afgeleid.
Institutionele theologie is geen prioriteit voor de burgers van Europa. Wat we nodig hebben, is natuurlijk de agenda van Lissabon, niet het Verdrag van Lissabon.
De agenda van Lissabon heeft een nobele doelstelling, namelijk het scheppen van de meest dynamische en concurrerende kenniseconomie ter wereld, waardoor duurzame economische groei met meer en betere werkgelegenheid, grotere sociale cohesie en respect voor het milieu mogelijk is in 2010.
Dat zou nog eens verschil hebben gemaakt in de levens van miljoenen mensen en een stevige basis hebben gelegd voor onze economische toekomst. En toch is, zoals de heer Reinfeldt zelf zei, de agenda van Lissabon mislukt.
Waarom kunnen we nooit resultaten bereiken die er echt toe doen voor onze burgers? De prijzenswaardige doelstellingen van de Verklaring van Laken zijn destijds niet in praktijk gebracht en nu heeft de agenda van Lissabon te maken met hetzelfde gebrek aan doelgerichtheid en resultaten.
Zo dichtbij, mijnheer de Voorzitter, maar toch zo ver weg, en nogmaals: initiatieven die betrekking hebben op de economieën van de lidstaten moeten duidelijk te begrijpen zijn voor gewone mensen. Het scheppen van werkgelegenheid moet niet betekenen dat er werkgelegenheid wordt geschapen voor voormalige premiers als voorzitter van de Raad of voor liefhebbers van wereldreizen als hoge vertegenwoordiger voor buitenlandse zaken.
Die twee banen zullen de kleine tot middelgrote bedrijven in onze landen, die het zo moeilijk hebben, weinig helpen. Ze zullen de crisis die op dit moment door miljoenen gezinnen wordt gevoeld niet verlichten.
Institutionele veranderingen helpen trouwens niet tegen klimaatverandering. De grootste bedreigingen voor onze wereld moeten worden aangepakt en er moeten praktische en werkbare oplossingen worden gevonden. Duizenden bladzijden tekst, waarvan de meeste zo ingewikkeld zijn dat onze burgers ze nooit zullen begrijpen, kosten alleen maar bomen die we nu juist moeten beschermen.
Laten we druk uitoefenen op de wereldgemeenschap om samen de planeet veilig te stellen voor toekomstige generaties, niet op degenen die het enthousiasme van sommige mensen voor de Europese instellingen niet volledig delen.
Ondanks alles hoop ik dat het Zweedse voorzitterschap er, in de tijd die het nog rest en tijdens de top, in zal slagen de aandacht van alle Europese leiders te richten op de voornaamste kwesties die de mensen aangaan, op de kwesties waarop ze zich aan het begin van hun voorzitterschap hebben geconcentreerd, namelijk de economie, Europa en klimaatverandering. Ik wens hun het allerbeste in de komende tijd en ik bedank hen voor hun werk tot nu toe.
Lothar Bisky
namens de GUE/NGL-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de fungerend voorzitter van de Raad, mijnheer de voorzitter van de Commissie, de afgelopen drie maanden is er veel gespeculeerd over de kwesties van de personen en over de mogelijke inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon, dat mijn fractie om drie steekhoudende redenen heeft afgewezen.
In grote lijnen willen wij ten eerste dat er prioriteit wordt gegeven aan een sociaal Europa in plaats van aan een radicale marktoriëntatie. Ten tweede willen wij ontwapening in plaats van ontwikkeling van militaire capaciteiten, en ten derde willen wij meer rechtstreekse democratie in plaats van een Europa van de elites.
Het moet eindelijk eens gaan om specifieke, inhoudelijke kwesties. Terwijl wij ruziën over namen en posten, verliezen steeds meer mensen hun baan. De banken zijn natuurlijk gered. Tegelijkertijd doet de voorzitter van de Commissie, heer Barroso, een beroep op ons om de economische herstelplannen snel te beëindigen - gisteren is de deadline vastgesteld op 2011 - en de begrotingstekorten van de lidstaten snel te verminderen. Dit betekent dat lonen en pensioenen worden verlaagd, dat de openbare diensten en de sociale zekerheid worden ingekrompen, dat de btw wordt verhoogd en dat collectieve arbeidsovereenkomsten een rariteit worden. Een actueel voorbeeld kunnen we zien in de Duitse schoonmaaksector, waar werknemers sinds drie dagen aan het staken zijn.
Dit zijn de problemen die de mensen in Europa hebben, en dit zijn de problemen waarmee de Raad zich zou moeten bezighouden. In plaats daarvan wordt vooral nagedacht over het toevoegen van clausules aan het Verdrag van Lissabon om de Tsjechische president over te halen dit te ondertekenen. Indien het werkelijk zo eenvoudig is als het in de praktijk lijkt te zijn, zou ik de regeringsleiders willen vragen zorgvuldiger na te denken over een sociale vooruitgangsclausule in het Verdrag van Lissabon. Dat zou veel gepaster zijn.
Aan het begin van deze legislatuurperiode is er een aantal positieve voorstellen gedaan voor een socialer EU-beleid. Het ging niet alleen om de sociale vooruitgangsclausule. Het ging tevens om een nieuw economisch herstelplan voor Europa teneinde arbeidsplaatsen te scheppen en te behouden, en om meer investeringen en duurzame ecologische groei.
Wij hebben een Europees werkgelegenheidspact geëist voor meer en betere arbeidsplaatsen, voor gelijke lonen, voor meer rechten voor werknemers en betere arbeidsomstandigheden. Wij hebben gesproken over meer solidariteit tussen de lidstaten en over de noodzaak de duurzaamheid van de stelsels van sociale zekerheid en de pensioenvoorzieningen te waarborgen.
Ik heb in het beleid van de lidstaten of in het beleid van de Commissie nog steeds geen strategie ontdekt die gericht is op deze doelstellingen. Het spreekt vanzelf dat de Raad nu moet overleggen over de samenstelling van de nieuwe Commissie en over de mogelijke wijzigingen van het Verdrag van Lissabon. De nadruk moet echter liggen op de problemen die ik heb aangesneden, en op de oplossing hiervan. Het oordeel van mijn fractie over het college van commissarissen zal hiervan afhangen.
Nigel Farage
namens de EFD-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, de heer Barroso zei vanochtend dat alle lidstaten dit Verdrag op democratische wijze hebben geratificeerd. Dat is niet waar. Het Britse volk heeft hier geen zeggenschap in gehad, hoewel dat wel was beloofd, en zolang we hierover geen referendum krijgen, weiger ik de legitimiteit van dit Verdrag te erkennen.
(Protest)
Nu zijn alle ogen gericht op president Klaus en wat hij wel of niet doet volgende week, en dat is interessant. Ik weet dat u allemaal een hekel hebt aan president Klaus omdat hij gelooft in nationale democratie.
(Protest)
Maar wat hij doet, is opkomen voor het Tsjechische nationale belang en dat verdedigen. Hij is bang voor Duitse claims op grondbezit van Sudeten, en als ik de Duitse politici over dit onderwerp hoor spreken, denk ik dat zijn angst volkomen terecht is.
Dus houd vol, president Klaus. Als ze u niet geven wat u wilt, teken dan niet. Als ze u wel geven wat u wilt, moet het Verdrag in vijfentwintig lidstaten opnieuw worden geratificeerd, wat betekent dat de Britten een referendum krijgen, en ik weet zeker dat u als democraten allemaal blij zou zijn met een Brits referendum over dit Verdrag. Ik in elk geval wel.
Ik vraag me af of we aan het eind van deze top echt een nieuwe Europese keizer krijgen. Wordt het Tony Blair met zijn keizerin Cherie? Nou, ik ben tot de conclusie gekomen dat ik Tony Blair wil. Benoem alstublieft Tony Blair, de man die 2 miljard pond van de Britse korting heeft weggegeven in ruil voor niets, de man die ons een referendum over de grondwet heeft beloofd en dat vervolgens weigerde te geven.
Het is volkomen duidelijk dat in deze Europese Unie de prijs voor nationaal verraad erg hoog is. Dus benoem alstublieft Tony Blair. Dan zal het Britse volk de waarheid zien en beseffen dat het niet de gekozen vertegenwoordigers zijn die ertoe doen in deze Europese Unie, maar de mensen die de nationale democratie weggeven aan de Europese Unie waar de topbanen te halen zijn. Geef ons alstublieft Tony Blair als de eerste voorzitter van Europa.
Diane Dodds
(EN) Mijnheer de Voorzitter, het is teleurstellend - maar niet onverwacht - dat de Raad en de Commissie vastbesloten zijn het Verdrag van Lissabon er door te drukken. Ik weet dat het niet in goede aarde valt in dit Parlement maar ik ben er oprecht van overtuigd dat er in het Verenigd Koninkrijk een referendum moet worden gehouden over het Verdrag. Ik begrijp niet waarom zowel de conservatieven als labour daartegen zijn.
Vanochtend wil ik echter, mevrouw de minister, in het bijzonder uw aandacht vragen voor de financiële crisis die Europa blijft teisteren. Gisteravond zei Mervyn King, de president van de Bank of England, dat de Britse staat bijna 1 biljoen pond aan de banken heeft geleend. Hij zei dat nooit eerder zo weinig mensen zo veel geld aan zo veel mensen verschuldigd waren, met zo weinig echte hervormingen. De heer King zei verder dat regulering van de banken niet genoeg was, maar dat er een moreel dilemma ten grondslag lag aan deze bankcrisis, namelijk dat financiële instellingen en banken wisten dat ze te groot waren om te vallen en dat de belastingbetaler, in het Verenigd Koninkrijk of in een van de andere delen van Europa, hen altijd uit de problemen zou helpen, hoe erg de crisis ook was. Dit is een zeer ernstige beschuldiging, mevrouw de minister, en zij komt van een vooraanstaande figuur uit de bankwereld. Er moet een wil zijn om dit morele dilemma aan te pakken tijdens de vergaderingen van de Raad. Dit Parlement wil graag weten of die wil er is en hoe dit dilemma zal worden aangepakt.
Cecilia Malmström
fungerend voorzitter van de Raad. - (SV) Mijnheer de Voorzitter, ik dank u voor de mogelijkheid om nu al een aantal opmerkingen te maken, ook al blijf ik natuurlijk tot het eind van het debat.
Ik richt me eerst tot de heer Verhofstadt. Nee, ik geloof ook niet dat de trein nog gestopt kan worden. Ik hoop dat de trein heel, heel snel het station binnen zal rijden. Ik kan de heer Verhofstadt en de afgevaardigden verzekeren dat het Zweedse voorzitterschap in nauw contact staat met de Tsjechische Republiek, en we hopen snel gedetailleerde en concrete antwoorden te zullen kunnen geven op de vraag wat er met het Verdrag zal gebeuren en wanneer. Net als u is er ons veel aan gelegen dat alles zo snel mogelijk in plooien valt, zowel wat de invulling van de posten als wat de lijst van commissarissen betreft, die aan het Europees Parlement moet worden voorgelegd voor de hoorzittingen die u zal houden. Tijdens de top zullen we alle noodzakelijke besluiten nemen die genomen kunnen worden. We zullen alle voorbereidingen hebben getroffen om het Verdrag van Lissabon in werking te laten treden op het moment waarop we alle ratificaties hebben.
Ik wil u ook bedanken voor de enorme steun die afgevaardigden van alle fracties hebben gegeven aan de allerhoogste prioriteit van het voorzitterschap, namelijk het bereiken van een overeenkomst in Kopenhagen. Dat is ontzettend belangrijk. Er rust een grote verantwoordelijkheid op de schouders van Europa. Europa moet duidelijkheid scheppen wat de financiering betreft, zodat we kunnen tonen dat we ons deel van de mondiale verantwoordelijkheid nemen en de geëigende signalen uit kunnen zenden.
Mijnheer Daul, we onderhouden zeer intensief contact met de andere actoren. Over slechts enkele weken zullen wij topbijeenkomsten hebben met Rusland, China en de VS en dan zullen de klimaat- en energiekwesties natuurlijk prioritaire onderwerpen zijn in de besprekingen met deze landen. We hebben ook de vergaderingen van de werkgroep en de top in Barcelona over tien dagen. Daarnaast zullen de ministers van Financiën vergaderen in St. Andrews. Er zijn dus voldoende gelegenheden om dit te bespreken. Ik ben niet tevreden met het resultaat tot dusver, maar ik blijf volstrekt optimistisch dat we in Kopenhagen toch een overeenkomst zullen kunnen bereiken. De burgers in de hele wereld verwachten dat van ons.
Ik denk ook dat het erg goed is als de EU resultaten kan voorleggen met betrekking tot de aanpak van de financiële crisis. Hoewel er nu enkele positieve signalen komen, mogen we niet vergeten dat we nieuwe toezichthouders nodig hebben, zodat we in de toekomst beter uitgerust zijn om soortgelijke crises te vermijden en op tijd te onderkennen. Daarom hoop ik dat het toezichtsysteem en het met macroprudentieel toezicht belast orgaan zo snel mogelijk opgericht kunnen worden.
De institutionele kwesties zijn ontzettend belangrijk. Het is belangrijk dat de Europese Unie besluiten kan nemen op een democratische en effectieve manier. Het Verdrag van Lissabon is in dat opzicht een belangrijk instrument. Tezelfdertijd kan de Europese Unie nooit het vertrouwen van de burgers winnen als ze geen oplossingen vindt voor concrete vraagstukken. De mensen in de hele wereld, en zeker ook in de Europese Unie, maken zich zorgen over de aanpak van de economische crisis en van milieukwesties. Als we op de top en later dit najaar vooruitgang en resultaten kunnen boeken, denk ik dat we daarmee een erg goede basis leggen voor meer legitimiteit van en vertrouwen in de Europese instellingen.
José Manuel Barroso
Mijnheer de Voorzitter, ik ben van mening dat de voorzitter van de Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-democraten), Joseph Daul, en mevrouw Harms enkele heel belangrijke vragen hebben gesteld.
Hoe kunnen we ervoor zorgen dat Kopenhagen een succes wordt, vooral wanneer andere partners zich niet dezelfde inspanning getroosten? Er doen zich moeilijkheden voor omdat sommige ontwikkelde landen duidelijk geen concrete verbintenis willen aangaan om de emissies te verlagen. De grootste economieën van de ontwikkelingslanden zijn ook niet bereid om hun nationale mitigatieplannen op te nemen in de alomvattende overeenkomst en er is momenteel geen geloofwaardig financieel plan.
Wat kan men doen in zo'n geval?
Om te beginnen vind ik niet dat Europa op dit moment zijn ambities moet terugschroeven. Dan zouden we de negatieve krachten een excuus geven om geen inspanningen te doen. Daarom is het aan ons om de ambitie hoog te houden en blijk te geven van leiderschap. Tegelijkertijd moeten wij echter zeggen - en hiermee richt ik mij concreet tot de heer Daul - dat ons aanbod, met name ons financieel aanbod, gebonden is aan voorwaarden. Wij zijn bereid om hulp te bieden aan de landen die oprechte inspanningen doen om de emissies te verlagen. Het is dus belangrijk om een voorwaardelijk aanbod te doen op financieel gebied, maar het zou verkeerd zijn om onze ambitie terug te schroeven.
Ik ben van mening dat Kopenhagen nog altijd een succes kan worden. Er zijn ook positieve aspecten. De Verenigde Staten nemen opnieuw deel aan de onderhandelingen. Herinnert u zich nog dat de Verenigde Staten enkele jaren geleden niet echt bijdroegen aan het proces? Nu is dit land echter betrokken bij de onderhandelingen. We mogen ook niet vergeten dat Australië en Japan ambitieuze doelstellingen hebben aangekondigd. Deze zijn nog niet bindend vastgelegd, maar de politieke wil is er. Zelfs China, Mexico, Brazilië en Zuid-Korea hebben ambitieuze nationale plannen aangekondigd, maar ze hebben op dit moment nog niet ingestemd met de opneming ervan in een allesomvattende overeenkomst.
Laat ons daarom deze positieve aspecten benadrukken en deze dynamiek tot stand brengen. Ik hoop dat de Europese Raad eind deze maand geen koren op de molen zal doen van de sceptici en onheilsprofeten, die nu al zeggen dat er een plan B nodig is. Ik heb het al eens gezegd: er kan geen plan B zijn, want er is geen planeet B. Wat wij moeten doen, is ons concentreren. We mogen deze historische kans die Kopenhagen ons biedt, niet missen.
(EN) Als laatste punt wil ik mijn verbazing uitspreken. Ik had nooit verwacht dat een Brits lid van dit Parlement vraagtekens zou zetten bij de geweldige instelling die het Britse parlement is. Een van de grootste bijdragen van Groot-Brittannië aan de beschaving was en is het Britse parlement.
(Applaus)
Laten we duidelijk zijn. De Britse regering heeft onderhandeld over het Verdrag. De Britse regering heeft het Verdrag ondertekend. Het parlement van Groot-Brittannië - het Lagerhuis en het Hogerhuis - heeft het Verdrag goedgekeurd. Hare Majesteit de koningin heeft het Verdrag ondertekend. De ratificatie-instrumenten van het Verenigd Koninkrijk zijn neergelegd in Rome.
Het Verenigd Koninkrijk heeft dus het Verdrag van Lissabon geratificeerd en ik hoop dat iedereen - in het bijzonder de Britse leden - het Britse democratisch bestel respecteert.
(Applaus)
Othmar Karas
(DE) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, de heer Farage gaat nu weg. Ik hoop dat er niemand in dit Parlement is die haat voelt voor hetgeen hij ons heeft aangewreven. Haat is in tegenspraak met de Europese geest, en egoïsme, protectionisme en nationalisme zijn de grootste vijanden van de gemeenschap van de Europese Unie.
Ten tweede hoop ik dat er niemand in dit Parlement is die de parlementaire democratie uitspeelt tegen de burgers en die een scheidslijn ziet tussen ons en onze taak als vertegenwoordiger van die burgers, zoals hij ons heeft aangewreven.
Wij allen hebben gezien hoe de vonken eraf vlogen in de aanloop naar de top en wij hopen op een beslissend, bevrijdend oordeel van het constitutionele hof. Wij verwachten dat de Raad zich kwijt van zijn verantwoordelijkheid voor Europa, dat hij zich niet laat gijzelen door één persoon en de noodzakelijke beslissingen neemt over de personen, de instellingen, het tijdpad, de inhoud en de financiën.
Ik doe echter tevens een beroep op de regeringen om bij de selectie en voordracht van de commissarissen niet te zoeken naar de kleinste gemene noemer maar naar de beste oplossing vinden voor de Gemeenschap, waarvan wij allen deel uitmaken. Ik doe een beroep op de regeringen om niet de gebruikelijke oude partijpolitieke spelletjes te spelen bij de selectie van de commissarissen maar de gemeenschappelijke Europese verantwoordelijkheid tot speerpunt te maken van die selectie. Ik doe een beroep op de Commissievoorzitter om een ambitieus eisenpakket op te stellen voor de commissarissen en de lidstaten.
Mijn tweede opmerking heeft betrekking op het toezicht op de financiële markten. Ik juich de voorstellen voor macrotoezicht toe, maar deze gaan bij lange na niet ver genoeg. Wij hebben tevens microtoezicht nodig, en naar mijn mening vormt het voorstel van de Commissie de kleinste gemene noemer, het minimum. Wij moeten verder gaan. Wij moeten een toezichtsorgaan voor de Europese financiële markten oprichten dat bevoegd is de noodzakelijke maatregelen te nemen, naar voorbeeld van de Europese Centrale Bank.
(Spreker wordt door de Voorzitter onderbroken)
Jo Leinen
(DE) Mijnheer de Voorzitter, de eis van Václav Klaus dat het Handvest van de grondrechten wordt aangevuld, is zowel willekeurig als overbodig. Wij kunnen ons echter gemakkelijk hiertegen verzetten omdat het Handvest slechts betrekking heeft op EU-wetgeving en slechts geldt voor de toekomst. Daarom moet de Raad indien nodig een politieke verklaring afleggen. De ratificatie van het Verdrag, waarop wij negen jaar lang hebben gewacht, zou dan haar beslag moeten krijgen.
De Europese Raad moet de noodzakelijke voorbereidingen treffen maar geen voorbarige conclusies trekken. Dit geldt tevens ten aanzien van de Europese dienst voor extern optreden. De hoge vertegenwoordiger, en niet de bureaucratie van de Raad, heeft de verantwoordelijkheid een concept voor te stellen voor deze Dienst. Daarom verzoek ik het voorzitterschap ervoor te zorgen dat deze Dienst niet als het ware aan de zijkant komt te staan maar opgenomen kan worden in het communautair bestel, zoals de heer Barroso heeft gezegd.
Welnu, dit Verdrag levert de rechtsgrondslag voor een gemeenschappelijk energiebeleid en voor een gemeenschappelijk beleid ter bescherming van het klimaat. Ik kan slechts hopen dat de mist voor Kopenhagen optrekt omdat wij deze kwesties niet open mogen laten tot aan de conferentie. De Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid heeft duidelijke eisen gesteld, ook ten aanzien van de financiering. Ik hoop dat de top volgende week overeenstemming zal bereiken over een financieringsconcept. Bovendien hebben wij een interne lastenverdeling binnen de EU nodig. Duitsland en andere landen moeten concessies doen omdat wij een eerlijke deal nodig hebben, zowel binnen de EU als tussen de EU en de ontwikkelingslanden op de hele wereld.
Marielle De Sarnez
(FR) Mijnheer de Voorzitter, ik zou drie kwesties willen aankaarten.
Ten eerste de kwestie van de klimaatverandering. Het is voor iedereen duidelijk dat de Europese Unie een bijzondere verantwoordelijkheid heeft en in Kopenhagen de landen van de wereld over de streep moet trekken. Om dat te bereiken moeten we veeleisend zijn en ambitieuze doelstellingen hebben, maar we moeten ook erkennen dat we de ontwikkelingslanden iets verschuldigd zijn. Ieder land moet instemmen met een gepaste financiële inspanning. Als we geen blijk kunnen geven van solidariteit, zal het niet functioneren.
Ten tweede de migratiekwestie. Het is vanzelfsprekend goed om de werking van Frontex te verbeteren, maar als we de landen van Zuid-Europa echt willen helpen, moeten we werk maken van de harmonisering van het asielrecht, de Overeenkomst van Dublin herzien en vooral eindelijk een echt immigratiebeleid uitwerken. Dat is naar mijn mening de enige manier om het probleem op een serene en verantwoordelijke manier aan te pakken.
De derde kwestie betreft ten slotte het buitenlandse beleid. De Raad wil vooruitgang boeken bij de Dienst voor extern optreden. Des te beter! We zullen waarschijnlijk een hoge vertegenwoordiger krijgen. Des te beter! Maar het zou nog beter zijn als we zouden spreken met één stem, althans wanneer het gaat om conflicten die de hele wereld beroeren. Ik denk daarbij met name aan Afghanistan, waar nagenoeg evenveel Europese als Amerikaanse soldaten ingezet zijn.
Op 3 november eerstkomende vindt er een EU/VS-top plaats. Er rust een bijzondere verantwoordelijkheid op de Europeanen. Ze moeten een strategie voorstellen die niet louter militair is. Als wij het niet doen, doet niemand het.
Gerald Häfner
(DE) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, het Verdrag van Lissabon heeft de eindsprint ingezet, en nu moeten we de blik op de toekomst gericht houden. We moeten Europa socialer maken, we moeten Europa milieuvriendelijker maken en we moeten Europa democratischer maken. Met name op die gebieden hebben we een flinke achterstand.
Ik wil een Europa waar de burgers niet slechts passieve toeschouwers zijn, een Europa waar de burgers zichzelf niet zien als een voorwerp maar als het onderwerp van deze Europese Gemeenschap. Ik wil een Europa dat door de bevolking als een Europa van de burgers wordt aangevoeld, en zover zijn we nog lang niet.
Het Verdrag van Lissabon heeft, zoals ik al zei, de eindsprint ingezet, maar juist dan neemt onsportief gedrag vaak sterk toe.
Ik heb er absoluut geen begrip voor dat we nu kort voor de afsluiting van de ratificatie al moeten vaststellen dat er ernstige schendingen zijn van de Europese geest en het Europese recht. We stellen helaas vast dat de president van één Europees land probeert om zijn volk, zijn land en heel Europa te gijzelen. Nu zegt hij plotseling dat hij niet wil dat het Handvest van de grondrechten in zijn land wordt toegepast. En als klopt wat ik gisteren heb gehoord, is hem dat ook al min of meer toegezegd. Dat zou werkelijk ongehoord zijn, en ik zou blij zijn indien dit kon worden rechtgezet. Ik hoop dat iemand mij in alle duidelijkheid kan bevestigen dat een dergelijke toezegging niet kan worden gedaan. Anders zouden we terugvallen in de middeleeuwen, toen er willekeur heerste, toen absolute heersers het voor het zeggen hadden en in een land slechts die wetten konden gelden die de vorst toeliet. Wij leven echter niet in de middeleeuwen, we leven in het Europa van vandaag, en dat is een rechtsgemeenschap, een democratie.
Het Tsjechische parlement en de senaat hebben tenslotte al ingestemd met dit Verdrag, zonder dergelijke eisen te stellen. Daar hadden ze natuurlijk goede redenen voor: ze wilden dat het Handvest van de grondrechten in Tsjechië zou gelden. Dat is het hart van dit Verdrag, en we mogen niet toelaten dat het hart zomaar uit het Verdrag wordt gerukt!
De grondrechten zijn toch juist de onvervreemdbare rechten van alle burgers? Daaraan mag niet voor sommigen worden getornd. Europa is een rechtsgemeenschap, een democratie, en geen bazaar. Dat betekent dat we het Handvest van de grondrechten moeten beschermen tegen dergelijke macabere dealtjes, en dat we zeker niet mogen toelaten dat het wordt gerelativeerd of ter discussie wordt gesteld. Het mag geen gewoonte worden om over dergelijke dingen te onderhandelen en van Europa een bazaar te maken.
Wat hier gebeurt, bewijst wel hoe belangrijk het is om de democratie in Europa te verdedigen.
(Spreker wordt door de Voorzitter onderbroken)
Oldřich Vlasák
(CS) Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de minister, mevrouw de commissaris, dames en heren. Ik zou graag willen reageren op de laatste spreker. Ook mij lijkt het duidelijk dat de aanstaande Europese Raad in het teken van de institutionele vraagstukken en de goedkeuring van het Verdrag van Lissabon zal staan. In de discussies over de gewenste richting van de Europese Unie dienen we elkaar met de nodige deemoed tegemoet te treden en dienen we zonder emoties respect te betonen voor de soevereine besluitvormingsmechanismen van de individuele lidstaten en hun grondwettelijke vertegenwoordigers.
Maar laat ik nu terugkeren tot het onderwerp. Ik vind de macroregionale strategieën persoonlijk een minstens even belangrijk agendapunt voor de aanstaande Raad. In het vorige Parlement hadden we reeds afgesproken dat de regio van de Baltische Zee zich goed leent voor een pilootproject ter uitvoering van de interne EU-strategie voor macroregio's. Het doet mij dan ook deugd dat de Europese Raad dit besluit naar de allergrootste waarschijnlijkheid bevestigen zal.
Verder denk ik dat de tijd nu rijp is om te beginnen na te denken over de vraag hoe we deze pilootstrategie ook elders kunnen toepassen. Als we met dit in het achterhoofd naar de kaart van de Europese Unie kijken, dan zien we dat de allergrootste verschillen op economisch, sociaal en cultureel vlak nog altijd te vinden zijn op de grenzen tussen het voormalige communistische Oostblok en de West-Europese kapitalistische landen. Die verschillen zijn ook hier in het Parlement zichtbaar. Twintig jaar na de val van de Berlijnse muur spreken we nog altijd van nieuwe en oude lidstaten. Twintig jaar na de fluwelen revolutie bestaan er nog altijd uitzonderingen op het vrije verkeer van personen in de vorm van tijdelijke regelingen voor het vrije verkeer van werknemers, allemaal barrières die hoognodig stelselmatig geslecht dienen te worden ...
(Spreker wordt door de Voorzitter onderbroken)
Georgios Toussas
(EL) Mijnheer de Voorzitter, de verklaringen van de Raad en de Commissie over de komende Europese Raad duiden op een verscherping van het volksvijandige beleid dat wordt gevoerd door de Europese Unie en de regeringen van de lidstaten. Opnieuw wordt op genadeloze wijze de aanval ingezet op de arbeiders en de volksklasse. Het hoofddoel van de Europese Unie en de regeringen van de lidstaten - ongeacht of dit centrumrechtse of centrumlinkse regeringen zijn - is ervoor te zorgen dat de monopolies winstgevend blijven en de lasten van de kapitalistische economische crisis worden afgewenteld op de schouders van de werknemers en de volksklasse in heel de Europese Unie.
Na honderden miljarden euro in de monopolistische mammoetbedrijven te hebben gepompt - waarbij een nieuwe financieringsronde niet is uitgesloten - streeft de Europese Unie in deze nieuwe fase vooral naar een snellere doorvoering van de kapitalistische herstructureringen, zoals deze waren gepland in het kader van de strategie van Lissabon. De aanval op de arbeiders heeft vooral tot doel de achturige werkdag en de collectieve arbeidsovereenkomsten af te schaffen, flexizekerheid algemeen toe te passen, tijdelijke, soepele en slecht betaalde banen in te voeren en lokale werkgelegenheidspacten en stages te bevorderen. De openbare socialezekerheidsstelsels, de openbare gezondheidszorg, de sociale voorzieningen en het onderwijs worden op het procrustusbed gelegd. Enerzijds worden deze ingrijpend veranderd, ten nadele van de werknemers, en anderzijds wordt de deur open gezet voor de monopolistische concerns opdat zij kunnen profiteren van deze goudmijntjes voor het kapitaal. Tegelijkertijd worden mensen massaal ontslagen - niet minder dan vijfenhalf miljoen mensen hebben alleen al in het afgelopen jaar hun baan verloren - en zijn door de werkgeversterreur en de arbeidsintensivering middeleeuwse omstandigheden ontstaan op de werkplek. Een typisch voorbeeld is de permanente misdaad tegen de werknemers van France Telecom waar vijfentwintig werknemers de dood vonden ten gevolge van de onaanvaardbare arbeidsomstandigheden en de arbeidsintensivering.
William
(EN) Mijnheer de Voorzitter, het grote probleem voor de lidstaten is, zoals de heer Bisky eerder al zei, de crisis op het gebied van werkgelegenheid. De werkloosheid onder jongeren is in Frankrijk 24 procent, in Italië 25 procent en in Spanje 39 procent.
Toch kunnen we erop rekenen dat de bijeenkomst van de Europese Raad geheel en al in het teken zal staan van kolossaal triomfalisme met betrekking tot massale werkloosheid. Dit triomfalisme is ongepast en onsmakelijk, maar het zal heersen omdat de elite aanneemt dat ze het Verdrag van Lissabon binnen heeft.
Alle stappen in de richting van uw Europese superstaat zijn stiekem of door middel van manipulatie gezet, en in het geval van het Verdrag van Lissabon was de manipulatie zo schaamteloos en zo overduidelijk dat het Verdrag geen democratische legitimiteit heeft. Dat zal gevolgen hebben. Ik citeer: 'Nu luiden ze de klokken; heel spoedig zullen ze de handen wringen.'
Csanád Szegedi
(HU) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, mevrouw de fungerend voorzitter, elk debat over de ondertekening van het Verdrag van Lissabon is zinloos zolang we niet samen hebben vastgesteld wat onze meest fundamentele waarden zijn. Staat u mij toe een paar voorbeelden te noemen in verband met de grootste rechteloze minderheid in Europa, de Hongaren die in het Karpatenbekken buiten de eigen landsgrenzen wonen. Weet u bijvoorbeeld dat in een EU-lidstaat de territoriale zelfbeschikking van twee miljoen Europese Hongaren nog altijd niet op de agenda staat, ofschoon we allen weten dat territoriale autonomie een Europese rechtsinstelling is?
Weet u dat in ditzelfde land, Roemenië, tienduizenden Hongaarse Csángó's tot de dag van vandaag niet mogen bidden of onderwijs volgen in hun eigen taal. En dan hebben we de kwestie van Slowakije, een staat die nog jonger is dan ik en die een taalwet heeft die we met recht de schande van Europa kunnen noemen. Het toppunt is wel dat er laaghartige politici zijn die de mensonterende Beneš-decreten als basis voor onderhandelingen gebruiken. In wat voor dictatoriaal, racistisch Europa leven wij, waar de Beneš-decreten als basis voor onderhandelingen kunnen worden gezien? We hebben er genoeg van dat dictaturen aan ons worden opgedrongen onder het mom van democratie.
Wij, politici van de partij Jobbik, willen graag in een Europa leven zonder Beneš-decreten, zonder Slowaakse taalwet en zonder Verdrag van Lissabon, in een Europa waar geen enkele Hongaar wordt vervolgd vanwege zijn afkomst of taal. Van de heer Swoboda zou ik graag het volgende willen weten: als hij zegt dat de Beneš-decreten niet van kracht zijn, wanneer hebben de gedupeerden hun schadevergoeding dan ontvangen?
Marian-Jean Marinescu
(RO) Er zijn hier bepaalde sprekers in het Parlement die ongeacht het specifieke thema dat ter discussie staat, altijd op hetzelfde onderwerp terugkomen, en niet altijd op een manier die gepast is.
De eerste prioriteit voor de bijeenkomst van de Europese Raad moet uiteraard zijn om een oplossing te vinden waarmee de Tsjechische Republiek de procedures inzake de ratificatie van het Verdrag van Lissabon kan afronden. Deze oplossing zal echter wel eerlijk ten opzichte van de overige lidstaten moeten zijn.
Tegelijkertijd moeten we wel oog houden voor de huidige economische crisis, waar wij nog altijd middenin zitten en waarvoor wij ook directe oplossingen moeten zien te vinden. De economische en financiële crisis heeft samen met de speciale financiële maatregelen die het afgelopen jaar zijn genomen, op alarmerende wijze de overheidsfinanciën van de lidstaten van de Europese Unie gedestabiliseerd. Tot op heden weet de Commissie van zeventien van de zevenentwintig lidstaten dat zij een buitensporig tekort hebben. Naar schatting zullen nog drie andere lidstaten zich snel in dit gezelschap voegen.
Ongeacht hun economische kracht hebben de lidstaten de cijfers waartoe ze zich verplicht hadden, overschreden, aangezien de crisis heeft gezorgd voor een scherpe daling van de begrotingsinkomsten en -groei, afgezien van de reeds geplande publieke uitgaven. Feitelijk zijn er heldere voorwaarden voor economisch herstel in de nabije toekomst, en daarom kunnen wij het debat beginnen over hoe wij de financiële prikkels op sommige vlakken kunnen reduceren.
Wij moeten echter rekening houden met de specifieke situatie van elke lidstaat afzonderlijk, en de Europese instellingen moeten erkennen dat wij nog niet zover zijn dat wij de overheidssteun voor alle economische sectoren volledig kunnen laten varen. De lidstaten moeten een herstelstrategie en passende instrumenten ter ondersteuning hiervan overeenkomen. Daaronder valt ook de intensivering van de structurele hervormingen die op de middellange termijn het begrotingstekort kunnen verminderen en op natuurlijke wijze kunnen bijdragen aan economisch herstel.
Als de periode volgend op het herstel niet goed door de lidstaten wordt beheerd, kan dit de interne markt van de Europese Unie destabiliseren. Daarom moet een besluit ter ondersteuning en goedkeuring van voortdurende publieke steun uitgaan van de specifieke omstandigheden in elk land afzonderlijk.
Liisa Jaakonsaari
(FI) Mijnheer de Voorzitter, ik ben het met de heer Marinescu eens dat er op de komende Raad voor twee zaken een oplossing moet worden gevonden. De ene is de voltooiing van de ratificatie van het Verdrag van Lissabon en de andere de nieuwe maatregelen tegen de economische en financiële crisis. Wij maken nu de ernstigste crisis in de economische geschiedenis van Europa mee. Deze crisis betekent dat de kansen, inkomens, pensioenen en banen van de mensen radicaal zullen veranderen, en wij moeten dat beseffen.
De Europese Unie begon zeer goed met haar herstel. Daarvoor moeten wij de Commissie bedanken. De Commissie en de Europese Centrale Bank handelden zelfs zo snel dat de Verenigde Staten het Europese voorbeeld volgde. Daarna begon alles vreemd genoeg tot stilstand te komen en werd beweerd dat de crisis voorbij was. De crisis ligt in feite echter voor ons, want boven de Europese Unie hangt een guillotine met vier messen: toenemende werkloosheid, nationale economieën met schulden, vergrijzing en de enorme structurele veranderingen in de houtindustrie, auto-industrie enzovoort.
In feite is het enige goede van deze economische crisis dat beleid vereist is om de problemen op te lossen. Wat de nieuwe financiële architectuur betreft is de Commissie nogal ambitieloos. Hopelijk biedt de werkgroep van het Parlement voor de financiële crisis nieuwe perspectieven. Het doel moet regulering van de financiële markten zijn. Overregulering mag echter geen belemmering vormen voor groei en werkgelegenheid.
Silvana Koch-Mehrin
(DE) Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de fungerend voorzitter van de Raad, mijnheer de voorzitter van de Commissie, mevrouw de vicevoorzitter van de Commissie, ik zou me eerst willen richten tot de fungerend voorzitter van de Raad. U had misschien liever twee weken de tijd gehad voor de top van volgende week, en niet slechts twee dagen, omdat er zoveel onderwerpen moeten worden besproken. Deze onderwerpen zijn werkelijk belangrijk voor de burgers van Europa. Hoe kunnen we de economische crisis overwinnen? Hoe kunnen we meer werkgelegenheid creëren? Wat kunnen we doen tegen de klimaatverandering, en natuurlijk ook in Afghanistan? Dit zijn geen nieuwe onderwerpen, maar het is wel nieuw dat de hele discussie deze keer kan worden gevoerd op basis van het nieuwe verdrag dat we krijgen, waardoor de EU werkelijk slagvaardiger zal worden.
Dat is een heugelijk vooruitzicht, en daarom moet u spijkers met koppen slaan. U moet een gezamenlijke structuur creëren voor het toezicht op de Europese financiële markten. U moet een gezamenlijk buitenlands beleid uitwerken en ook de top in Kopenhagen voorbereiden. Bovendien moet u snel en duidelijk zeggen hoe de EU in de toekomst moet worden geleid, hoe we onze energie op de buitenwereld kunnen richten. We moeten minder navelstaren, en meer successen boeken voor de Europese Unie. Daarom wens ik u het allerbeste, veel geluk en veel vasthoudendheid.
Oriol Junqueras Vies
(IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik wil u erop wijzen dat ik mijn toespraak niet in het Catalaans kan doen, dat weliswaar de taal is van meer dan tien miljoen Europese burgers maar nog steeds geen officiële taal is. Daarom spreek ik vandaag in het Italiaans.
Onlangs heeft de Finse regering erkend dat alle burgers recht hebben op breedbandinternet als universele dienst. Deze dienst is namelijk een factor van economische ontwikkeling, sociale rechtvaardigheid en territoriaal evenwicht, omdat ze toegang biedt tot informatie en zodoende de digitale kloof voorkomt. Tevens is breedbandinternet tegen een redelijke prijs van fundamenteel belang voor de opbouw van een kenniseconomie, zoals is vastgesteld in de doelstellingen van Lissabon.
Zal de Europese Raad tijdens zijn volgende bijeenkomst maatregelen aannemen waarmee de hele Europese Unie ook in dit opzicht een voorbeeld kan zijn voor de rest van wereld?
Martin Callanan
(EN) Mijnheer de Voorzitter, er zullen op de bijeenkomst van de Europese Raad veel belangrijke kwesties worden besproken, maar de toekomst van het Verdrag van Lissabon is volgens mij één van de belangrijkste daarvan.
Veel sprekers hebben in dit debat, schijnbaar zonder enige ironie, gezegd dat het Verdrag van Lissabon zou leiden tot meer democratie en tot meer rekenschap en verantwoording in de Europese instellingen. Daarbij vergeten ze echter dat ze willens en wetens het standpunt hebben ingenomen dat er bij de totstandkoming van het Verdrag zelf geen sprake van democratie of rekenschap en verantwoording hoefde te zijn. De regeringsleiders hebben samengezworen om referenda over het Verdrag te voorkomen, uit angst dat de mensen het zouden wagen om daadwerkelijk te zeggen dat ze dit Verdrag niet wilden.
Ik heb met veel belangstelling geluisterd naar wat de heer Barroso zojuist heeft gezegd. Ik wil hem graag uitleggen waarom de mensen in het Verenigd Koninkrijk hier zo boos over zijn. Bij de algemene verkiezingen van 2005 in het Verenigd Koninkrijk hebben de drie belangrijkste politieke partijen zich in hun verkiezingsprogramma allemaal uitgesproken voor een referendum over de Europese Grondwet, zoals die er toen uitzag. Vervolgens is dat het Verdrag van Lissabon geworden, dat in feite hetzelfde document is. Bij de verkiezingen voor het Lagerhuis hebben toen twee van die partijen deze beloften verbroken en geweigerd een referendum te laten plaatsvinden. Dus het gaat hier om een kwestie van fundamenteel vertrouwen en rekenschap en verantwoording in de politiek. De mensen willen het referendum dat hun is beloofd. Indien dit hun niet was beloofd, zou de heer Barroso met zijn woorden gelijk hebben gehad en dan zou er sprake zijn geweest van het normale parlementaire ratificatieproces in het Verenigd Koninkrijk.
Ik heb mijn steun verleend aan de herverkiezing van de heer Barroso, maar we hebben geen behoefte aan lezingen van hem over vertrouwen en rekenschap en verantwoording in de politiek, wanneer hij tegelijkertijd steun probeert te verlenen aan degenen die de mensen het recht op een referendum willen ontnemen. Dit is kort samengevat de reden waarom de mensen in het Verenigd Koninkrijk zo veel belang hechten aan dit referendum. Ze kijken naar Ierland aan de andere kant van het water en zien dat de Ieren twee keer over dit document hebben kunnen stemmen, terwijl wij niet één keer de mogelijkheid hebben gehad om hierover te stemmen. Je kunt niet enerzijds betogen dat het zal leiden tot meer democratie en verantwoording in de EU, terwijl je tegelijkertijd de kiesgerechtigden in de EU iedere inspraak ten aanzien van dit document ontzegt.
Mario Borghezio
(IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik wil eveneens enkele opmerkingen plaatsen die met het oog op de eventuele inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon verschuldigd zijn, met name gelet op de zeer belangrijke draagwijdte van de recente uitspraak van het Duits Constitutioneel Hof over het Verdrag van Lissabon.
Ik wil met name wijzen op het gebrek aan democratische legitimiteit en wel in twee opzichten: een ontoereikende vertegenwoordiging van de landen met het grootste inwonertal in het Europees Parlement en in de andere Europese instellingen, en een gebrek aan consideratie voor de nationale volksvertegenwoordigingen wat de uitoefening van soevereine bevoegdheden op EU-niveau betreft.
Ik wil ook wijzen op een andere, in mijn ogen aanzienlijke lacune in het Verdrag van Lissabon, namelijk het feit dat de rol van de regionale parlementen stelselmatig wordt genegeerd. Waar de consideratie voor de nationale parlementen al zeer gering is, wordt met de huidige opzet van het Verdrag van Lissabon voor het subsidiariteitsbeginsel als het ware het doodvonnis getekend.
Juist omdat de uitspraak van het Duitse Constitutioneel zo gezaghebbend en gewichtig is, zou zij in dit Parlement een breed juridisch en politiek debat hebben moeten ontketenen over de gevaren en risico's van het federaliseringsproces van de Europese Unie dat met dit Verdrag in gang wordt gezet.
Ik wil ook wijzen op de rechten van de staatloze naties, van Padanië tot Bretagne en van Corsica tot Valle d'Aosta. Er zijn tientallen staatloze naties die wij hier zouden moeten noemen, wel wetende dat de grondleggers een Europa der volkeren wilden bouwen, geen federaal Europa en geen Europa van de grote belangen.
Franz Obermayr
(DE) Mijnheer de Voorzitter, de illegale immigratie in de Europese Unie is in de afgelopen jaren sterk gestegen, en dat is zeer zorgwekkend. De Commissie heeft meegedeeld dat het aantal geregistreerde illegale immigranten met ongeveer 63 procent is gestegen.
In 2008 stonden er in de gegevensbank EURODAC 62 000 sets vingerafdrukken van opgepakte illegale immigranten, en dan heb ik het nog niet eens over het grote aantal niet opgepakte immigranten.
Door zijn ligging is Oostenrijk, mijn land, een bijzonder populaire bestemming, met alle rampzalige gevolgen van dien. Onlangs zijn bijvoorbeeld 58 van 64 opgepakte Koerden ondergedoken in het centrum voor eerste opvang. Ze hebben meteen asiel aangevraagd, en dat leidt dan weer tot lange procedures.
Het aantal illegale immigranten - ik herhaal, ik heb het over illegale immigranten - stijgt voortdurend, en dat is een last die de burgers van de EU op de lange termijn niet kunnen dragen. Wanneer we dit probleem niet snel oplossen mag het ons niet verbazen dat onze burgers al sceptischer staan tegenover de EU, en dat ze de moed opgeven. Daarom verzoek ik de Europese Raad om op de 29ste en de 30ste de nodige aandacht aan deze kwestie te besteden.
Elmar Brok
(DE) Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de vicevoorzitter van de Commissie, mevrouw de voorzitter van de Raad, beste collega's, we moeten het Verdrag van Lissabon nu snel in werking laten treden en implementeren. De institutionele debatten hebben meer dan tien jaar geduurd, en dat is genoeg. Nu moeten we met deze instrumenten eindelijk iets voor de burger kunnen doen, juist in deze tijden van economische crisis, in de strijd tegen werkloosheid en andere problemen. Er moet zo snel mogelijk een einde komen aan deze debatten.
Daarom doe ik een beroep op president Klaus om de weg vrij te maken. Het Verdrag is in alle zevenentwintig landen geratificeerd, en ook in Tsjechië heeft het constitutionele hof al twee keer ja gezegd, wat het trouwens nog een derde keer zal doen. Het is bovendien glashelder dat het Handvest van de grondrechten alleen maar geldt voor het Europese recht. De wetgeving inzake grondbezit is een zuiver nationale bevoegdheid. Het recht van de Gemeenschap kan het precommunautaire recht niet buiten werking stellen. Dat zijn drie safeguards, en daarom hoeft hij zich geen zorgen te maken. Wanneer men wil dat dit in een verklaring van de Europese Raad nogmaals wordt bevestigd dan moet dat maar.
In dit verband zou ik nog graag een opmerking willen maken. De toepassing van dit Verdrag moet onder andere gebaseerd zijn op de drie principes van de ontwerpgrondwet en van de grondwettelijke Conventie: efficiëntie, transparantie en democratie. In dit verband zou ik graag wat nader willen ingaan op de Europese dienst voor extern optreden, die we vanmiddag nogmaals zullen bespreken. Het streven naar efficiëntie mag niet ten koste van de transparantie en de democratie gaan, en vooral niet ten koste van het gemeenschapsprincipe. Daarvoor moeten dus de nodige garanties worden geboden. Wij zeggen: deze dienst moet een deel van de Commissie zijn, maar ten dele ook sui generis - en verder valt er over van alles te praten. Daarom, mevrouw de voorzitter van de Raad, zou ik u van harte willen verzoeken om af te stappen van de plannen die binnen uw regering bestaan, en volgende week tijdens de vergadering van de Europese Raad nog geen richtsnoeren vast te leggen voor deze externe dienst. Daardoor zou er minder ruimte voor onderhandelingen over blijven. Ik zou u dus willen vragen om de definitieve besluiten hierover pas te nemen na overleg met de nieuwe hoge vertegenwoordiger, zodat we allemaal de kans krijgen om fair te onderhandelen.
William
(EN) Mijnheer Brok, u heeft gezegd dat we tien jaar over het Verdrag van Lissabon hebben gedebatteerd. Is het wel eens bij u opgekomen dat u en uw collega's er in die debatten in al die tien jaar eenvoudigweg niet in zijn geslaagd om voldoende mensen te overtuigen en dat dit de reden is waarom u en uw collega's uw toevlucht hebben moeten nemen tot de schaamteloze manipulatie waarnaar ik zojuist heb verwezen om het Verdrag er door te drukken?
Elmar Brok
(DE) Geachte collega, alle institutionele veranderingen in het Verdrag van Nice, in de ontwerpgrondwet en nu in het Verdrag van Lissabon hebben met de steun van de grote meerderheid van de bevolking en van de lidstaten plaatsgevonden. Telkens als daarvan werd afgeweken geschiedde dat altijd door individuele landen, ten dele om binnenlandse politieke redenen. Nu hebben zevenentwintig landen hun keuze gemaakt, via het parlement - en dat is geen tweederangs democratie - of door een referendum, zoals in Ierland. Daardoor bestaat er voor het Verdrag van Lissabon een overgrote meerderheid, ook in uw eigen land.
Libor Rouček
(CS) Graag zou ik aan de vooravond van de Europese Raad enkele opmerkingen willen plaatsen bij de ratificatie van het Verdrag van Lissabon in mijn land, de Tsjechische Republiek. Het Tsjechische volk heeft bij monde van de gekozen vertegenwoordigers van beide kamers van zijn parlement duidelijk "ja” gezegd tegen het Verdrag van Lissabon. Volgens alle opiniepeilingen willen de Tsjechen dat president Klaus het Verdrag van Lissabon onverwijld ondertekent. Ook wensen zij te kunnen genieten van dezelfde mensen-, burger- en sociale rechten als de rest van Europa. Om die reden hebben ze ook ondubbelzinnig "ja” gezegd tegen Handvest van de grondrechten. President Klaus staat alom bekend om zijn langdurig verzet tegen dit Handvest en dan met name tegen het sociale deel ervan. Nu probeert hij onder het mom van de zogeheten Sudetenduitse dreiging en misbruik makend van de huidige tijdsnood, een opt-out te regelen voor de Tsjechische Republiek.
De Europese Unie zou dit spel, dit onwaardige spel, niet moeten willen meespelen. De Tsjechen zijn in overgrote meerderheid voorstander van het Handvest, met inbegrip van het sociale deel ervan. Het is verdrietig, betreurenswaardig en de positie van de Tsjechische president onwaardig om 65 jaar na beëindiging van de Tweede Wereldoorlog de Sudetenduitsers er nog weer eens bij te halen. Tijdens de oorlog en de volksverdrijving hebben zowel de Tsjechen als de Sudetenduitsers al genoeg verschrikkingen en ellende meegemaakt. Ik ben ervan overtuigd dat de Duitsers en ook de Sudetenduitsers hun lessen geleerd hebben uit deze tragische ervaringen. Ik ben ervan overtuigd dat de Tsjechen, de Duitsers en de Sudetenduitsers willen samenleven en samen eendrachtig in vrede willen bouwen aan een nieuw, verenigd Europa.
Fiona Hall
(EN) Mijnheer de Voorzitter, het Zweedse voorzitterschap en de Commissie wijzen allebei op het belang van een EU-akkoord over de financiering van maatregelen tegen klimaatverandering ten behoeve van de ontwikkelingslanden. Ik ben het daarmee eens. Het voorstel van de Commissie dat op tafel ligt, trekt echter een rookgordijn op en de ontwikkelingslanden hebben groot gelijk dat te betwisten.
De heer Barroso heeft zojuist gezegd dat de koolstofmarkt in opkomende landen het grootste deel van de kosten - naar schatting 100 miljard euro per jaar - voor de mitigatie- en aanpassingsmaatregelen in verband met klimaatverandering, zal dekken.
Het is echter onzeker of de internationale koolstofmarkt een geldstroom van 38 miljard euro per jaar aan de ontwikkelingslanden zal kunnen leveren. We hebben gezien hoe instabiel de koolstofprijs in het EU-emissiehandelssysteem is geweest en hoe lang het duurt voordat er een behoorlijke koolstofmarkt van de grond komt.
Een andere grote misvatting is de veronderstelling dat ontwikkelingslanden en opkomende landen bereid zouden zijn om hun eigen energie-efficiëntiemaatregelen te financieren. Dat is een absurde gedachte. In onze eigen lidstaten worden we door een gebrek aan financieringsmechanismen weerhouden van het nemen van energie-efficiëntiemaatregelen. Hoe kunnen we dan veronderstellen dat ontwikkelingslanden hun eigen geld kunnen vinden? We hebben extra financieringsmiddelen nodig.
Andreas Mölzer
(DE) Mijnheer de Voorzitter, ik zou graag drie opmerkingen willen maken over de komende vergadering van de Raad. Ten eerste, het Ierse ja is volgens mij hoofdzakelijk ingegeven door de financiële crisis. Een jaar geleden zijn de banken tenslotte gered met belastinggeld. Nu verwachten de bankiers echter weer recordsalarissen. De EU zal er ongetwijfeld aan worden gemeten in hoeverre ze paal en perk kan stellen aan de verspilling van miljarden aan belastinggeld voor deze sector.
Ten tweede, dankzij het Verdrag van Lissabon worden er in de EU nu nieuwe topfuncties verdeeld. Het is blijkbaar van secundair belang of de kandidaten de nodige kwalificaties hebben. Het zijn namelijk meestal ex-politici die in eigen land door de kiezers aan de dijk zijn gezet, die niet herkozen zijn. En wie moet de EU nu vertegenwoordigen? De voorzitter van de Raad, de hoge vertegenwoordiger, of toch de voorzitter van de Commissie? Dat wordt een chaos.
Ten derde, mijnheer de Voorzitter, wil president Václav Klaus het Verdrag van Lissabon nu ook voor Tsjechië ondertekenen, op voorwaarde dat hij een voetnoot krijgt die bepaalt dat de Beneš-decreten geldig blijven, decreten die indruisen tegen het internationale recht en tegen de rechten van de mens. In dat geval komen er twee vormen van grondrechten: voor Duitsers - voor Sudetenduitsers - en voor de anderen. Dat mag niet gebeuren!
Jacek Saryusz-Wolski
(EN) Mijnheer de Voorzitter, nu het Verdrag van Lissabon dichterbij komt, verwachten we dat er tijdens de Europese Raad van oktober vorderingen worden gemaakt met één van de prioriteitskwesties: de Europese dienst voor extern optreden. Het Europees Parlement heeft voortdurend gevraagd om een echte gemeenschappelijke Europese diplomatie. De EDEO kan voor eenheid en consistentie in ons extern optreden zorgen, wat hard nodig is indien de Unie met één stem wil spreken en externe uitdagingen zoals energiezekerheid op een efficiënte manier tegemoet wil treden.
Wij willen gebruik maken van de gelegenheid van de oprichting van EDEO om te zeggen dat wij van de Raad verwachten dat hij rekening houdt met het deze week in de Commissie constitutionele zaken goedgekeurde standpunt van het Europees Parlement, en vooral met het volgende. Voor een sterk extern beleid moeten we het nieuwe hoofd van de Europese diplomatie gepaste instrumenten bieden, die hem of haar in staat stellen om ons buitenlands beleid te versterken. De EDEO moet op de communautaire methode gebaseerd zijn, met een duidelijke betrokkenheid van de Commissie en het Europees Parlement. Het toepassingsgebied van de bevoegdheden van de hoge vertegenwoordiger moet breed zijn, en dit moet het aan het GBVB gerelateerde beleid bevatten, zoals uitbreiding, nabuurschap, handel en ontwikkeling.
Voorwaarde voor een sterk, coherent buitenlands beleid is de democratische legitimiteit, die alleen kan worden geboden door een sterke betrokkenheid van het Europees Parlement. Deze betrokkenheid moet in twee stadia worden bekeken: ex ante raadpleging van het Parlement tijdens het proces van het opzetten van de dienst, en ex ante raadpleging van het Parlement bij het bepalen van de doelstellingen van het buitenlands beleid. Als de hoge vertegenwoordiger en de dienst er zijn, moet het Europees Parlement een sterk mandaat krijgen om een actieve rol te spelen in het nauwkeurig toezicht op het buitenlandse EU-beleid en de dienst.
In de uitvoeringsfase mogen we niet toestaan dat de op het Verdrag van Lissabon gebaseerde bepalingen van het buitenlands beleid worden afgezwakt. De democratische legitimiteit van de nieuwe dienst hangt ook af van de samenstelling ervan. Er moet rekening worden gehouden met een geografisch evenwicht van de Unie. Een eerlijke vertegenwoordiging van alle lidstaten in de EU-instellingen is een kernprincipe en de EDEO behoort hier geen uitzondering op te vormen.
Pervenche Berès
(FR) Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de fungerend voorzitter van de Raad, meer dan vier maanden na de verkiezing van dit Europees Parlement gaat u een Europese Raad houden op een moment van besluiteloosheid in de Europese Unie, met een nog steeds aanblijvende Commissie voor de dagelijkse aangelegenheden.
Om de Europese burgers niet helemaal tot wanhoop te drijven, zou deze Europese Raad twee boodschappen kunnen uitzenden. De eerste is dat er, één jaar na de solidariteit van alle Europese landen met betrekking tot de banken, een Europees debat op gang gebracht zal worden over de belasting op financiële transacties of over de bijdrage van de banken aan de begroting van de lidstaten, om ervoor te zorgen dat er ook solidariteit terugkomt.
Mevrouw Malmström, de voorzitter van de Commissie heeft ons gisteren namens de Europese Commissie gezegd dat hij de begroting die vandaag wordt opgesteld, zou steunen en dat er, één jaar na het herstelplan, niets nieuws meer aan zou worden toegevoegd. Gedurende het laatste jaar is de situatie op het gebied van de werkgelegenheid en de schuld echter aanzienlijk achteruitgegaan. De begroting die vandaag aan ons wordt voorgesteld, volstaat niet eens om het tweede deel van het herstelplan, dat u een jaar geleden hebt uitgewerkt, te financieren. Dit is dus het advies dat de Europese Raad moet volgen: belastingheffing op financiële transacties, solidariteit van de banken ten aanzien van de staatsbegrotingen en een echt herstelplan, zoals het een jaar geleden gestart is, hoewel we toen zeiden dat het niet ver genoeg ging.
Marian Harkin
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik ben allereerst blij dat ik hier mijn voormalige collega Cecilia Malmström zie, vooral gezien het overtuigende 'ja' tegen Lissabon in Ierland, gevolgd door de ondertekening door de democratisch gekozen Poolse president. Ik denk en hoop dat het door deze twee steunbetuigingen gemakkelijker voor het Zweedse voorzitterschap wordt om leiding te geven aan de volledige ratificatie van het Verdrag van Lissabon.
Wat de EU aan de huidige economische crisis doet, vinden de meeste Europese burgers echter veel belangrijker dan de details van het Verdrag van Lissabon. Dus zeg ik tegen mijn eurosceptische vrienden: 'leg je erbij neer'. Vóór de Ierse 'ja'-stem, hebben zevenentwintig miljoen EU-burgers 'ja' gestemd en vierentwintig miljoen 'nee'. Dat is democratische legitimiteit.
Laten we dus naar de echte wereld kijken. In dit verband wil ik het hebben over de Progress-microfinancieringsfaciliteit die werklozen de kans op een nieuwe start biedt en de weg naar ondernemerschap vrijmaakt. Met deze faciliteit wordt honderd miljoen euro verschaft en hiermee kan ook nog eens vijfhonderd miljoen euro aan microkredieten worden geboden. Maar ik zeg tegen de Commissie en tegen de Raad: dit is nog lang niet genoeg. Dit is echt een kans voor de EU om tegemoet te komen aan de werkelijke behoeften van de burgers, maar we hebben grotere investeringen nodig.
Wim van de Camp
Voorzitter, het is goed dat de Europese Unie even geniet van het succes van het Ierse referendum. We moeten ook onze zegeningen tellen dat we een belangrijke stap hebben gezet in de richting van het Verdrag van Lissabon. Natuurlijk maken wij ons allemaal zorgen over de Tsjechen. We zullen met respect de uitspraak van het Hof afwachten, maar ik verzoek u vriendelijk om geduldig en wijs met de heer Klaus om te gaan. Wanneer we hem slaan zou dat wel eens contraproductief kunnen werken.
Kopenhagen en het succes van de conferentie is een bron van hoop voor Europa, maar ook voor de wereld. Duurzaamheid is een bron van technologische ontwikkeling. Belangrijke technologische ontwikkelingen in Europa, bijvoorbeeld het opslaan van CO2, kunnen ook de economische crisis helpen tegengaan.
Dat is meteen mijn derde punt: de economische crisis. We willen een Europa van de burgers. Meer aandacht moet gaan naar de werkgelegenheid en in dat opzicht zijn de plannen van de Raad goed. Voor veel burgers echter zijn de plannen van de Raad nog erg afstandelijk en erg onbekend. Ook het financieel toezicht op de bankinstellingen is zeer belangrijk, en ik hoop dat u volgende week ook daar vorderingen kunt maken.
Tot slot, de aanpak van de asielproblematiek. De intenties van het Zweedse voorzitterschap worden door mij zeer gesteund, maar de concrete resultaten, ook in het Raadsoverleg, blijven uit. Vorige week kwam in de vergadering van de Commissie LIBE de klacht naar voren dat Commissie, Raad en Parlement nog te weinig concrete resultaten bereiken.
Gianluca Susta
(IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik denk dat het nu tijd is om een einde te maken aan de oneindige discussies over het Verdrag van Lissabon, zoals we die ook vandaag weer hebben gehoord.
Ik denk dat we de wil van dit Parlement, van de grote Europese landen, van de zevenentwintig en van de zesentwintig die dit Verdrag op uiteenlopende, maar wel democratische manieren hebben geratificeerd, moeten respecteren en dus ook de kritiek op het Verdrag en zijn democratische inhoud van de hand moeten wijzen. Ik vind bovendien dat de Raad van het einde van deze maand een belangrijke gelegenheid is om te wijzen op de noodzaak om na Lissabon de Europese idee en de economie nieuw leven in te blazen, en dat Europa niet moet terugdeinzen voor de belangrijke klimaatkwestie. In dat opzicht ben ik van mening dat wat we recentelijk van de fungerend voorzitter, maar ook vandaag nog hebben gehoord, niet voldoende is.
Het Europa van na Lissabon laat na de sterke inhoud van het nieuwe Verdrag uit te leggen en de taken te vervullen die zijn vastgelegd in de agenda van Lissabon. Derhalve verzoek ik de Commissie haar opdracht als initiatiefneemster van Europese wetgeving tot het uiterste toe te vervullen voor wat betreft belangrijke economische vraagstukken, economisch herstel en het herstel van de arbeidsmarkt. Ook verzoek ik de Raad een lange lijst titels om te zetten in tastbaar beleid, zodat oplossingen worden geboden voor de economische problemen en wij - de vijfhonderd miljoen Europeanen - de grootste economische mogendheid van de wereld kunnen blijven, die zich klaarmaakt om een grote politieke speler op het wereldtoneel te worden.
Want dat is wat er in mijn ogen ontbreekt: een groot economisch herstelplan. Er ontbreken belangrijke zaken, zoals de heropleving van het infrastructuurbeleid met behulp van Eurobonds. Er ontbreekt een grootste Europese aanpak. Dat is wat wij verwachten van de Europese Raad aan het eind van deze maand.
Johannes Cornelis van Baalen
(EN) Mijnheer de Voorzitter, de bestrijding van de economische crisis is van het allergrootste belang en dat betekent ook dat we de kleine en middelgrote bedrijven moeten helpen. We moeten gevolg geven aan de bevindingen van de commissie-Stoiber. Ik wil dan ook zowel van de Commissie als van de Raad horen of zij belang hechten aan dit proces en welke acties ze zullen ondernemen, want de bureaucratische rompslomp moet worden teruggedrongen.
Een ander punt dat ik wil aansnijden is het Protocol van Ankara. De Turkse minister van Buitenlandse Zaken heeft in een openbaar interview in Den Haag gezegd dat Turkije het Protocol van Ankara niet zal ratificeren of uitvoeren. Het gaat hier om een verklaring in een geautoriseerd interview in de Volkskrant van 7 oktober 2009. Hoe gaan we hierop reageren? We kunnen niet slechts nog eens een vriendelijk verzoek doen, zoals commissaris Rehn heeft gezegd in de Commissie buitenlandse zaken. De uiterste datum is 1 november. Welke actie gaan we ondernemen?
Gunnar Hökmark
(SV) Mijnheer de Voorzitter, minister, commissaris, het is fijn u hier te zien. Ik zou twee dingen aan de orde willen stellen met het oog op de top van de Europese Raad. Het eerste onderwerp dat ik wil aansnijden, betreft het klimaat. Ik denk dat het belangrijk is om de onderhandelingen aan te vangen met het doel een oplossing te verkrijgen waarmee iedereen een gezamenlijke verbintenis aangaat: dat is de beste oplossing. Ik zeg dat omdat in het debat soms de indruk wordt gewekt dat het erom gaat in Europa of in een individueel land met de beste oplossing voor de dag te komen. Dat volstaat echter niet als we China, India en een lange reeks andere landen, die momenteel niet deelnemen aan het gezamenlijke engagement met betrekking tot het klimaatbeleid, niet mee aan boord krijgen. Dat betekent dat pragmatisme en resultaat op de eerste plaats moeten komen. Een dergelijke oplossing moet ook gebaseerd zijn op het feit dat alle landen bereid zijn een verbintenis aan te gaan. Het mag niet zo zijn dat de verbintenissen en het beleid in andere delen van de wereld gebaseerd zijn op meer investeringen vanuit Europa. Ze moeten gebaseerd zijn op een gezonde economie, op gezonde groei en op de gezonde ontwikkeling van nieuwe mogelijkheden - met hulp van Europa en andere rijke landen.
Mijn tweede punt gaat over de financiële markten. Het is volgens mij belangrijk om te onderstrepen dat stabiliteit op de financiële markten in de eerste plaats vereist wat wij een stabiele macro-economie noemen, met andere woorden, stabiele overheidsfinanciën. Dat betekent dat het debat over het wegwerken van de grote begrotingstekorten veel belangrijker is dan het debat over hoe individuele regels voor de financiële markten eruit moeten zien. Het is echter ook zo dat een stabiele groei, stabiele investeringen en een toenemend aantal nieuwe banen vereisten zijn voor stabiele financiële markten. Dat betekent dat wanneer we wetgeving met betrekking tot de financiële markten vaststellen, deze wetgeving beter toezicht, grensoverschrijdende maatregelen en transparantie moet inhouden, maar niet zo veel regels mogen omvatten dat investeringen en groei in andere landen plaatsvinden. Dan bedreigen wij namelijk de stabiliteit van onze eigen economie en onze eigen financiële markten.
Juan Fernando López Aguilar
(ES) Mijnheer de Voorzitter, dankzij de positieve uitslag van het Ierse referendum wordt de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon geloofwaardiger en komt zij dichterbij dan ooit. Dat is goed nieuws omdat dit betekent dat we eindelijk instellingen zullen hebben die actie kunnen ondernemen. In de eerste plaats kunnen die ons helpen de crisis te boven te komen en de sociale dimensie daarvan aanpakken, namelijk het scheppen van arbeidsplaatsen. Afgezien daarvan zouden echter ook de klimaatverandering, energie en de regels van eerlijke handel op de agenda moeten staan.
De top biedt eveneens de mogelijkheid om de eerste, beslissende aanzet te geven tot de samenstelling van de nieuwe Commissie, en we hebben voorzitter Barroso reeds horen voorzeggen wat de selectiecriteria zullen zijn.
Ik wil graag twee belangrijke punten onderstrepen. Ten eerste ben ik als lid van de Fractie van de Progressieve Alliantie van Socialisten en Democraten in het Europees Parlement van mening dat de Commissie een evenwichtige samenstelling moet hebben. De S&D-Fractie heeft aangegeven hoe belangrijk het is dat de hoge vertegenwoordiger lid van deze politieke familie is, maar het staat buiten kijf dat een evenwichtige verdeling tussen mannen en vrouwen eveneens van belang is.
Ten tweede heeft mijn fractie eveneens gewezen op de verdeling van de portefeuilles en daarbij één portefeuille genoemd waar ik als advocaat die zich inzet voor vrijheid en als voorzitter van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken, veel belang aan hecht, en die betrekking heeft op de onderverdeling van het Directoraat-generaal justitie en binnenlandse zaken in een directoraat-generaal voor justitie en een directoraat-generaal voor veiligheid.
Dat is mijns inziens geen goede oplossing. Een goede oplossing houdt niet in dat justitie ondergeschikt wordt gemaakt aan het belang van veiligheid of dat beide aangelegenheden tegenover elkaar worden gesteld, maar betekent dat er een directoraat-generaal voor justitie en grondrechten wordt opgericht, een tweede voor binnenlandse zaken en een derde waarbij veiligheid en immigratie niet aan elkaar worden gekoppeld maar van elkaar worden gescheiden, hetgeen neerkomt op een directoraat-generaal voor veiligheid en een ander directoraat-generaal voor immigratie, asiel en vluchtelingen dat eveneens de grondrechten omvat.
Brian Crowley
(EN) Mijnheer de Voorzitter, in onze debatten over deze topontmoetingen zijn, als je meer dan tien jaar terugkijkt, veel ideeën, veel gelijksoortige plannen of voorstellen te vinden van Parlementsleden, van leden van de Raad en ook van commissarissen. Als mij de laatste jaren iets duidelijk is geworden dan is het wel dat de Unie de wereld in beweging kan brengen, indien de lidstaten solidair zijn en de Unie als een eenheid optreedt met grote plannen en grote ambities. Het is nu misschien tijd voor nog grotere plannen en ambities ten aanzien van onze verdere voortgang.
Velen hebben gesproken over de gesel van de werkloosheid waardoor zo veel mensen de laatste maanden zijn getroffen, en er is gezegd dat het nu tijd is om werkelijk actie te ondernemen en het dode hout van de regelgeving te verwijderen en het dode hout van de obstakels voor bedrijven en ondernemers die deze bedrijven opzetten, weg te gooien.
Als we het hebben over solidariteit, dan gaat het volgens mij niet over grote landen tegen kleine landen. Één van mijn angsten is dat de nieuwe G-20 negatieve gevolgen zal hebben voor de kleine en middelgrote landen die in deze nieuwe markten opkomen.
Ten slotte nog iets voor de fungerend voorzitter: misschien kunt u tijdens het Zweedse voorzitterschap ook de verlenging van de termijn van het auteursrecht op de agenda voor de Raad zetten.
Tunne Kelam
(EN) Mijnheer de Voorzitter, nu het Verdrag van Lissabon op het punt staat van kracht te worden, breekt er een historisch moment voor ons aan om ons allereerst te concentreren op de gemeenschappelijke toekomst en het gemeenschappelijk welzijn van Europa. Ik ben bang dat dit niet het geschikte moment is om nationale belangen ter sprake te brengen en hiermee andere partners te irriteren.
De mondiale problemen waarmee Europa te kampen heeft, kunnen niet worden opgelost zonder efficiënte gemeenschappelijke instellingen en een efficiënt gemeenschappelijk beleid. Het Europa van vandaag heeft echter meer dan ooit behoefte aan de vooruitziende blik, de morele toewijding en de perceptie van de gemeenschappelijke Europese waarden die voor de grondleggers van Europa de inspiratiebron vormden voor het doorbreken van de vicieuze cirkel van de geschiedenis en het nationaal egoïsme. Daarom hebben we voor de vooruitgang en de geloofwaardigheid van Europa in de wereld niet zozeer goede zakelijke leiders nodig, maar eerder echte staatslieden, sterke democratische leiders met visie en gezag om ook in Europa verandering teweeg te brengen.
Daarom hebben we een duidelijk vertrouwen in en een praktische uitvoering van de gemeenschappelijke Europese instellingen nodig. We hebben niet alleen behoefte aan een gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid, met een externe dienst, maar ook aan een gemeenschappelijk energiebeleid. De Europese Raad zal ook zijn goedkeuring verlenen aan de strategie voor de Oostzee. Ik wil de Commissie en het Zweedse voorzitterschap nogmaals bedanken voor het feit dat zij deze strategie hebben aangenomen. Het is nu de taak van de Raad om deze snel uit te voeren. Ik hoop dat de strategie voor de Oostzee de aandacht krijgt die zij verdient, ook van het Spaanse en Belgische voorzitterschap. Ik steun het idee van minister Malmström dat de strategie voor de Oostzee als een proefproject voor andere macroregio's in Europa kan worden gezien. Geen enkele EU-strategie zal echter serieus genomen worden zonder de benodigde middelen voor de uitvoering. Er is nog wel wat geld en wat geloofwaardigheid nodig voor de bestaande begrotingslijn.
Edite Estrela
(PT) Twee korte opmerkingen. De eerste daarvan heeft betrekking op het Verdrag van Lissabon. Ierland heeft nu "ja” gezegd en de Poolse president heeft zijn handtekening gezet; nu hopen we dat het Tsjechische Constitutionele Hof een uitspraak doet en president Klaus zijn plicht doet: het Verdrag ondertekenen. De Raad mag niet toegeven aan chantage van de president van de Tsjechische Republiek. Het Verdrag van Lissabon is voor het beter functioneren van de Europese instellingen onmisbaar en biedt ons ook nog eens een aantal andere voordelen, vooral als het gaat om de bevoegdheden van het Europees Parlement en de rechten van de burgers. Daarom is het zo belangrijk dat het Verdrag van Lissabon spoedig in werking treedt. De Raad en de Commissie moeten president Klaus een termijn stellen en hem aansporen zich als een president van een democratisch land en lid van de Europese Unie te gedragen. Het is toch onaanvaardbaar dat de wil van één bestuurder boven die van de meerderheid gelding krijgt.
De tweede opmerking heeft betrekking op de Conferentie van Kopenhagen. Dames en heren, de wereld heeft behoefte aan een wereldwijde overeenkomst over de bestrijding van klimaatverandering. De opwarming van de aarde moet worden tegengegaan, en daarvoor hebben we zowel de geïndustrialiseerde landen als de ontwikkelingslanden nodig. Deze moeten de handen ineen slaan en een ambitieuze beslissing nemen. Kopenhagen is een geweldige gelegenheid om een catastrofe te voorkomen. Dat is wat de wetenschappers zelf zeggen. De financiële crisis gebruiken als excuus om onze ambities met betrekking tot Kopenhagen wat minder scherp te formuleren is geen aanvaardbare optie. Om de planeet te redden moeten we juist ambitieus zijn.
Gay Mitchell
(EN) Mijnheer de Voorzitter, binnen één generatie zal de bevolking van de Europese Unie ongeveer 6 procent van de wereldbevolking vormen. We zijn al bijna zover en daarom kunnen we het voorzitterschap van de Europese Raad eenvoudigweg niet iedere zes maanden blijven rouleren en voor de Unie met vijf verschillende mensen over kwesties van het buitenlands beleid spreken. Maar ook de wereldbevolking zal binnen die generatie met ongeveer twee miljard mensen zijn toegenomen. Negentig procent van die toename zal plaatsvinden in wat nu de ontwikkelingslanden zijn. Hier sterven ieder jaar elf miljoen kinderen, van wie vijf miljoen door een gebrek aan medicijnen die al ruim dertig jaar beschikbaar zijn in wat we nu het Westen noemen.
In die context is het niet alleen van belang dat we goed georganiseerd zijn met het oog op het interne bestuur in Europa, maar is het ook belangrijk dat we zijn toegerust voor dit soort situaties in de ontwikkelingslanden. Daarom pleit ik voor een sterke, onafhankelijke en aparte commissaris voor ontwikkelingshulp, die over zijn of haar eigen duidelijke begroting en bevoegdheden beschikt en die via de Commissie ontwikkelingssamenwerking verantwoording aflegt aan dit Parlement.
Het is van essentieel belang dat de hoge vertegenwoordiger of minister van Buitenlandse Zaken, hoe je deze persoon ook wilt noemen, veel op zijn of haar bord zal hebben, veel te doen heeft, maar er is één kwestie die onze speciale aandacht verdient en moet verdienen. Ik wil niet alleen sterk bepleiten dat we een commissaris voor ontwikkelingssamenwerking houden, maar ook dat deze portefeuille wordt gegeven aan iemand die tegen deze taak is opgewassen en die er zeker voor zal zorgen dat deze mensen, onze buren die een korte reis van de Europese Unie verwijderd zijn, met respect worden behandeld. Dat is niet alleen in hun belang, maar ook in ons eigen belang.
Monika Flašíková Beňová
(SK) Het belangrijkste punt voor de aanstaande bijeenkomst van de Raad is de voltooiing van de ratificatie van het Verdrag van Lissabon, zodat het Verdrag eindelijk tot leven kan worden gewekt.
Het proces dat is ingeluid met het Verdrag van Lissabon zal de Unie zowel intern als in mondiaal opzicht versterken. De versterking van de positie van de Unie hangt nauw samen met de versterking van de samenwerking op het vlak van de huidige derde pijler. De Unie zal opener, effectiever en democratischer worden. De voornaamste uitdaging en prioriteit is ervoor te zorgen dat zowel de grondrechten en de fundamentele vrijheden als de integriteit en veiligheid van Europa veilig worden gesteld. De manier waarop wij deze doelstellingen kunnen bereiken is ervoor te zorgen dat de bestaande wetten en instrumenten met betrekking tot de bescherming van de mensenrechten en de burgerlijke vrijheden volledig worden ondersteund, effectief worden uitgevoerd en voldoende worden gerespecteerd.
In het Stockholm-programma wordt de handhaving van deze rechten, met name op het vlak van justitie en veiligheid, benadrukt. Wij moeten voorrang geven aan mechanismen die de toegang van de burger tot de rechter bevorderen, zodat diens rechten en rechtmatige belangen kunnen worden gehandhaafd in de gehele Unie. Ook moet het onze strategie zijn om de politiële samenwerking en de ordehandhaving te verbeteren en de veiligheid in Europa te vergroten. Er moet een interne veiligheidsstrategie worden ontwikkeld met het oog op de bestrijding van het toenemende extremisme in de lidstaten, zodat de spanningen worden weggenomen, die worden opgewekt door onverantwoordelijke politici. Wij moeten zorgen voor concrete oplossingen voor gevoelige vraagstukken zoals immigratie, het asielbeleid of de kwestie van de Roma en overige nationale minderheden, en wij zullen dat zodanig moeten doen dat deze zaken niet langer kunnen worden uitgebuit door rechtse extremisten.
Goed georganiseerde migratie kan ten goede komen aan alle betrokken partijen. Europa heeft behoefte aan een flexibeler immigratiebeleid, dat kan voldoen aan de behoeften van de samenleving en de arbeidsmarkt in de diverse EU-lidstaten.
Als wij echter willen zorgen voor een geloofwaardig en op de lange termijn duurzaam immigratie- en asielbeleid moeten wij zeer waakzaam zijn ten aanzien van het probleem van de illegale migratie, dat een punt van ernstige zorg vormt voor onze burgers.
Mario Mauro
(IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, het advies dat ik de Raad met het oog op zijn aankomende werkzaamheden wil meegeven is: moed, moed en nogmaals moed. Als u gaat spreken over de benoeming van nieuwe commissarissen, over die van de nieuwe minister van Buitenlandse Zaken van de Europese Unie en die de voorzitter van de Europese Raad, dus over de benoeming van de personen die samen met Commissievoorzitter Barroso en de andere commissarissen de komende tijd leiding zullen gaan geven aan de Europese politiek, dan adviseer ik u om uw keuze uitsluitend te baseren op het grootst mogelijke belang voor de Europese burgers.
Er moeten personen worden gekozen die in politiek en menselijk opzicht wat bij te zetten hebben, personen die zich hebben onderscheiden door op het algemeen belang gericht, nationaal en Europees politiek engagement. Dat moet het ook uitgangspunt zijn als we de behandeling van belangrijke thema's als klimaatverandering voortzetten, waarbij we wellicht de behoeften van de verschillende economieën en de economische crisis van naderbij moeten bekijken met ambitieuze initiatieven zoals de Eurobonds, die we ook op de agenda van de aankomende Raad moeten zetten.
Tot besluit wil ik de woorden citeren die paus Benedictus XVI enkele dagen geleden heeft uitgesproken - en ik zou graag willen dat deze voor één keer in de volgende Europese Raad ter harte werden genomen - want het zijn woorden die ons op het juiste moment herinneren aan de gemeenschappelijke verantwoordelijkheid van alle burgers en alle politieke vertegenwoordigers. Hij riep namelijk op om in ons samenzijn en in onze gezamenlijke zoektocht naar de waarheid op zoek te gaan naar de beslissende impuls om opnieuw iets belangrijks op te bouwen voor onszelf en de toekomstige generaties.
Vooruitgang en beschaving komen voort uit onze eenheid. Europa was roemrijk toen het deze aan het christelijk geloof ontleende, constituerende waarden verspreidde en tot het cultureel erfgoed en de identiteit van zijn volkeren maakte. Daarom is dit naar mijn mening duidelijk de juiste weg om de beslissende uitdaging te overwinnen die erin bestaat Europa opnieuw als wereldmacht te positioneren.
Zuzana Roithová
(CS) Mijnheer de Voorzitter, het draait nu allemaal om het Verdrag van Lissabon. De jurisprudentie van het Tsjechisch Constitutioneel Hof is heel duidelijk en ik geloof dan ook niet dat het Hof in de komende weken tot de conclusie komt dat het Verdrag strijdig is met de Tsjechische grondwet. Ik vrees echter wel dat de president niet zomaar ophoudt obstructie te plegen. Tsjechië heeft echter geen presidentieel stelsel en de regering kan dus een bevoegdheidsklacht indienen tegen een president als Václav Klaus die al meer dan een jaar weigert een jurist tot rechter te benoemen, louter en alleen omdat hij ooit een rechtszaak tegen hem verloren heeft. Daar komt nog eens bij dat hij het vonnis van het Administratief Hooggerechtshof negeert. Niet alleen een jurist is gijzelaar van de nukken van onze president, neen, een half miljard Europese burgers zijn dat, met aanzienlijke schade tot gevolg. Midden in een crisis is er nu vertraging bij de benoeming van de nieuwe Commissie, heeft het Parlement onvoldoende bevoegdheden met betrekking tot de begroting, kunnen de nationale parlementen vooralsnog geen gele en rode kaarten uitdelen, kunnen we geen gebruikmaken van de nieuwe bevoegdheden in de strijd tegen epidemieën, energiecrises, het terrorisme en de georganiseerde misdaad, en ook al geen gebruik maken van de nieuwe beginselen op het vlak van burgerbescherming en humanitaire hulp.
Het Handvest loopt mogelijk spaak vanwege de reeds lang in onbruik zijnde Beneš-decreten. Dat is een volstrekt absurde situatie, niet alleen qua timing, maar ook omdat er geen enkele rechtsgrond voor bestaat. Er staat in artikel 345 van het Verdrag van Lissabon uitdrukkelijk geschreven dat het geen betrekking heeft op de eigendomsverhoudingen in de lidstaten. Het Handvest biedt wat eigendomsconflicten betreft geen enkele andere mogelijkheid dan de mogelijkheden die de Tsjechische Republiek nu al kent. En ook verordening 44 inzake de erkenning van gerechtelijke beslissingen leidt niet tot herstel van de eigendomsverhoudingen van 50 jaar geleden. Desondanks staan de Tsjechische media vol met verdachtmakingen. Wat is er dan eigenlijk gaande in Tsjechische republiek? Wel, de volgende presidentsverkiezingen in de Tsjechische Republiek zijn waarschijnlijk rechtstreeks. Daarom probeert Václav Klaus met dit theater het imago te creëren van een machtig regeerder die helemaal in zijn eentje ten strijde trekt tegen de EU om de bezittingen van de Tsjechen te beschermen tegen de boze buitenlanders. Ik waardeer het ten zeerste dat de EU geen enkele druk uitoefent op de Tsjechische Republiek en ik verzoek dan ook om geduldig te wachten totdat wijzelf intern dit democratisch deficit van onze president opgelost hebben, en wel nog vóór de verkiezingen in Groot-Brittannië. Tot slot wil ik de Raad opnieuw oproepen zich aan te sluiten bij de Tsjechische Republiek in haar verzet tegen de unilaterale invoering van de visumplicht voor Tsjechische burgers door Canada en om gemeenschappelijke sancties in te voeren.
Georgios Papastamkos
(EL) Mijnheer de Voorzitter, ik zal mijn opmerkingen toespitsen op drie punten. Eerste punt: de economische crisis. De crisis heeft zonder enig onderscheid alle economische stelsels, sterk of minder sterk, getroffen. Als men de tienjarige ervaring met de EMU tegen het licht van de economische crisis houdt, dan ziet men hoe noodzakelijk het is om het economisch beleid sterker te europeaniseren door middel van Europese regelgeving. Eveneens ziet men dan hoe noodzakelijk het is om het economisch risico te europeaniseren. Vertrouwen is goed, maar controle is beter.
Punt twee: de klimaatverandering. De Europese Unie is terecht voortrekker in de mondiale milieudiplomatie. Ik ben het volledig eens met het motto van Commissievoorzitter Barroso dat er voor de Conferentie van Kopenhagen geen plan B is. De milieuschuld drukt op ons allen, zonder enig onderscheid. Ik geef steun aan het idee om een wereldklimaatbank op te richten met uit de emissieveiling afkomstige financiële middelen, teneinde steun te kunnen geven aan de inspanningen van de ontwikkelingslanden om milieuvriendelijke ontwikkelingsmodellen tot stand te brengen.
Derde punt: immigratie. Het lijdt geen twijfel dat wij sneller vorderingen moeten maken bij de totstandbrenging van een gemeenschappelijk immigratiebeleid. Het immigratievraagstuk heeft echter ook externe aspecten. Wij moeten zeer snel zorgen voor doeltreffende externe betrekkingen met derde landen, want vooral op de Zuid-Europese landen is de immigratiedruk groot. Ik wil onomwonden zeggen dat de houding van Turkije provocerend is. Tot mijn genoegen heb ik het Zweeds voorzitterschap hiervan gewag horen maken. De boodschap van de Europese Unie aan het adres van Turkije maar ook aan dat van andere landen is duidelijk, helder en doeltreffend. Dit kader maakt deel uit van het communautair acquis en iedereen moet dit respecteren.
Peter Liese
(DE) Mijnheer de Voorzitter, Cecilia Malmström en José Manuel Barroso hebben het gehad over de klimaatverandering en over de voorbereiding van Kopenhagen. Ik ben het eens met degenen die zeggen dat de Raad tot ambitieuze conclusies moet komen. Het lijkt me echter verkeerd om de industrie, die sinds 2005 onder de emissiehandel valt, altijd maar op te laten draaien voor de financiering en de vermindering.
Om de doelstellingen te bereiken en de financiering rond te krijgen moeten we de last zo snel mogelijk over meer schouders verdelen, omdat meer dan vijftig procent van de emissies tot nu toe niet onder de emissiehandel valt. Ik denk daarbij aan de luchtvaart en de zeevaart, en tot nu toe hebben de Raad en de Commissie me in dat opzicht teleurgesteld. Bij de voorbereiding van Pittsburgh zijn deze sectoren in de conclusies van de Raad niet ter sprake gekomen.
Als we van Kopenhagen een succes willen maken moeten we meteen gas geven. De Milieucommissie heeft dat op maandag gedaan, en ik zou de Raad en de Commissie willen verzoeken om daar eens goed naar te kijken.
Een tweede punt is de samenstelling van de nieuwe Commissie. Ik weet dat daar uitsluitend in een zeer informeel kader over wordt gesproken, maar de Raad zal het daar toch ook wel over hebben. Ik zou in alle bescheidenheid een voorstel willen doen: om historische redenen valt het geneesmiddelenrecht onder het Directoraat-generaal industrie en onder de commissaris voor het industriebeleid. Het geneesmiddelenrecht heeft natuurlijk alles met industriebeleid te maken, maar ook met gezondheid, en in alle lidstaten, in het Europees Parlement en zelfs in de VS wordt deze kwestie samen met het gezondheidsbeleid behandeld. Daarom is dit misschien een mooi moment om te overwegen of we dit niet kunnen veranderen. Ik zou u willen verzoeken om dit voor te leggen aan de voorzitter van de Commissie, en hem te vragen om hier eens over na te denken.
Vytautas Landsbergis
(EN) Mijnheer de Voorzitter, voorzitter Barroso heeft hier gisteren, in zijn leuke antwoord aan de heer Farage, gezegd dat in de EU de voorzitter van de Raad een echte Europeaan moet zijn. Ik weet zeker dat u beiden en vele anderen hier die mening delen. Hebben we in die functie ook iemand nodig die een echte "Gazprom-man/vrouw” is, zoals Gerhard Schröder, Paavo Lipponen etc.? Of misschien bent u van mening dat die eigenschappen goed samengaan en een goede 'Gazprom-man/vrouw' de beste Europeaan is, vooral als hij of zij heeft gekozen voor vriendschappelijke betrekkingen en omkoperij. Op die manier zouden we de huidige ontwikkeling van de EU in de richting van de 'GU' - de 'Gazprom Unie' - wat sneller kunnen laten verlopen en zouden we de situatie kunnen voorkomen dat Rusland de EU totaal negeert en alleen maar bezig is om haar te verdelen. Hoe denkt u over 'Gazprom-mannen/vrouwen' voor het voorzitterschap?
Mirosław Piotrowski
(PL) Mijnheer de Voorzitter, het Verdrag van Lissabon is nog niet geratificeerd en is niet meer dan het ontwerp van een politiek document. Dit betekent dat in de Europese Unie tot nader order het unanimiteitsbeginsel van toepassing is. Elk land heeft het recht om bezwaren te opperen. De president van de Tsjechische Republiek, Václav Klaus, handelt binnen het kader van de vastgestelde regels. Door de Tsjechische president onder druk te zetten, treffen we eigenlijk niet alleen hem persoonlijk, maar ook de vele miljoenen burgers uit de Europese landen die ernstige voorbehouden hebben geuit ten aanzien van dit document. Tijdens de komende Europese Raad zouden de leiders van de lidstaten van de Europese Unie diep moeten nadenken over de wenselijkheid en de gevolgen van het opzettelijk negeren van de wil van de burgers die ze vertegenwoordigen.
Silvia-Adriana Ţicău
(RO) De Europese Raad zal worden opgeroepen de strategie voor de Oostzeeregio goed te keuren. Ik geloof dat dit een goed model is voor de toekomstige strategie van de Europese Unie voor de Donauregio.
De Donauregio omvat tien landen, waaronder zes lidstaten van de Europese Unie, en heeft een bevolking van in totaal 200 miljoen. Van deze groep mensen wonen er 75 miljoen in gebieden die direct grenzen aan de Donau. Daarom denk ik dat het belangrijk is dat wij dit model ook gebruiken voor de Donaustrategie, die de komende jaren een actieplan en een actieprogramma nodig zal hebben.
Om terug te komen op het onderwerp van het programma van de Europese Raad, denk ik tevens dat het van het allergrootste belang is om op Europees niveau de financiële instrumenten goed te keuren die vereist zijn voor de ontwikkeling van een milieu-efficiënte economie. Daarbij denk ik met name aan energie-efficiëntie in gebouwen en duurzaam transport.
Jean-Pierre Audy
(FR) Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de minister, mevrouw de vicevoorzitter van de Europese Commissie, mijn vraag heeft betrekking op het Verdrag van Lissabon, met name op de belofte aan de Ierse bevolking dat er één commissaris per land zou komen.
In december 2008 is er overeengekomen dat de Europese Raad de nodige juridische maatregelen zou nemen om ervoor te zorgen dat er één commissaris per land komt. Mevrouw Malmström, wat zijn deze juridische maatregelen? Gezegd wordt dat het Verdrag van Lissabon gewijzigd zal worden met het toetredingsverdrag van Kroatië. Of zijn er andere gepaste juridische maatregelen gepland? Kunt u ons deze informatie geven? Hoe wilt u het aantal Parlementsleden verhogen met 18, want met het volgende Verdrag van Lissabon moeten er 18 extra leden in het volgende Europees Parlement zetelen?
Ilda Figeuiredo
(PT) Mijnheer de Voorzitter, de nu volgende Raad zou absolute prioriteit moeten geven aan een koerswijziging: het neoliberale beleid dat de aanleiding is geweest van deze ernstige economische en sociale crisis moet worden veranderd. Deze Raad zou nu eens echt aandacht moeten gaan besteden aan het feit dat 80 miljoen burgers van de Europese Unie armoe lijden, waaronder ook 30 miljoen arbeiders, die zo weinig verdienen dat ze er niet in slagen te ontsnappen aan de armoede waartoe zij en hun gezinnen veroordeeld zijn. Deze Raad zou nu eindelijk eens besluitvaardig moeten zijn door een antwoord te formuleren op de massale werkloosheid. Het aantal werklozen blijft maar stijgen, en als er niet snel adequate maatregelen worden genomen, zouden het er volgend jaar wel eens dertig miljoen kunnen worden.
De grote uitdaging voor deze Raad bestaat er dus in te breken met het neoliberale beleid zoals dat in de strategie van Lissabon en het Stabiliteitspact is vastgelegd. Dat beleid moet worden vervangen door een programma dat gericht is op maatschappelijke ontwikkeling en vooruitgang, dat goede openbare diensten bevordert, de productie van micro, kleine en middelgrote ondernemingen steunt en werk in ere herstelt door banen met rechten te scheppen, ook voor vrouwen en jongeren.
Enikő Győri
(HU) Dames en heren, er zijn geruchten dat wordt nagedacht over de manier waarop het de Tsjechische president Klaus naar de zin kan worden gemaakt, dat wil zeggen over de manier waarop de Beneš-decreten achteraf op de een of andere manier kunnen worden ingepast in het Verdrag van Lissabon. Graag behoed ik ons voor deze juridische uitvluchten en onzin, en wel om drie redenen. Ten eerste ben ik ervan overtuigd dat we hiermee een gevaarlijk precedent zouden scheppen, want vanaf dat moment zou elke hoogwaardigheidsbekleder kunnen denken dat hij een verdrag achteraf nog kan aanpassen, en we zien hoe gevaarlijk dit is, want de Slowaakse regering heeft al benadrukt dat als Klaus dit mag, zij dat ook willen. Ik ben dus van mening dat dit een gevaarlijk precedent zou zijn.
Ten tweede is het verkeerd om de Ieren als voorbeeld te noemen. De Ieren vroegen om zaken die oorspronkelijk al voorkwamen in het Verdrag van Lissabon, en ze hadden moeite met dingen die er helemaal niet in stonden. Hun verzoek stuitte dus niet op juridische obstakels. Mijn derde punt: de inhoud van 13 van de 143 Beneś-decreten heeft Hongaren en Duitsers van hun rechten beroofd. Ik vind dat de Europese Unie niet mag toestaan dat er naar een dergelijk document wordt verwezen.
Rachida Dati
(FR) Mijnheer de Voorzitter, ik wil allereerst voortborduren op mijn toespraak van gisteren over de voorbereidingen voor de top van Kopenhagen en het vervolgens hebben over de Ecofin-Raad van gisteren, die geen groot succes was.
Ik vroeg u naar de verantwoordelijkheid die wij als geïndustrialiseerde landen hebben om ervoor te zorgen dat de ontwikkelingslanden ons kunnen volgen in onze inspanningen om de klimaatverandering te bestrijden.
We kunnen in Kopenhagen niet doen alsof we allemaal over dezelfde capaciteiten beschikken. Dan zouden we allemaal beginnen op dezelfde plaats en uiteindelijk nergens aankomen. Als we de ontwikkelingslanden zover willen krijgen dat ze zich bij ons aansluiten, moeten we het hebben over de hulp die we hun gaan bieden en mogen we niet wachten op de afloop van de top van Kopenhagen.
Tijdens de volgende Europese Raad moeten de Zevenentwintig het absoluut eens worden over de visie van de Europese Unie op de hulp aan ontwikkelingslanden in de belangrijke context van de klimaatverandering.
Zoals ik reeds heb aangehaald, is de Ecofin-Raad, waarin de ministers van Financiën zetelen, er gisteren niet in geslaagd te komen tot een gemeenschappelijk standpunt in deze problematiek. We weten echter dat dit een kwestie van essentieel belang is. De Europese Commissie had al voorstellen ingediend en ik hoop ten zeerste dat wij het voortouw kunnen nemen en onze partners kunnen overhalen tot de mondiale solidariteit die nodig is om het probleem van de klimaatverandering te overwinnen.
Charles Goerens
(FR) Mijnheer de Voorzitter, met mijn vraag richt ik mij tot het fungerend voorzitterschap van de Raad. U weet dat de centrale vraag met betrekking tot de toekomstige voorzitter van de Europese Raad is of hij of zij van plan is in alle omstandigheden de voorkeur te geven aan de communautaire methode. Bent u van mening dat dit criterium een voorafgaande voorwaarde moet zijn voor de benoeming van de voorzitter van de Raad?
We zijn de laatste tijd af en toe getuige geweest van intergouvernementele onenigheid. Ik vind dat het tijd is dat we deze periode afsluiten, terugkeren naar het begin van het Europese integratieproces en trouw blijven aan hetgeen Robert Schuman en Jean Monnet hebben opgebouwd.
Angelika Werthmann
(DE) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, we hebben het aldoor slechts over "een economische en financiële crisis” - tussen aanhalingstekens. Waarom hebben we het niet over een structurele crisis? Het is namelijk allemaal begonnen met een echte bankencrisis, ook bij de investeringsbanken. Dat is één bedrijfstak, maar later is de economie overal ter wereld in een crisis terecht gekomen.
Romana Jordan Cizelj
(SL) Dames en heren, de conferentie in Kopenhagen is op til en toch hebben wij maar weinig vooruitgang geboekt sinds de conferentie van vorig jaar. Wij hadden veel meer moeten bereiken en veel vastberadener moeten optreden. Het schijnt allemaal erg moeilijk te zijn, niet alleen om de financiering rond te krijgen, maar ook om toezeggingen te doen ten aanzien van de emissiereductiedoelstellingen van de afzonderlijke landen.
De geïndustrialiseerde landen moeten in dit opzicht een veel zichtbaardere rol spelen, en wij moeten ook een helder signaal afgeven aan de Verenigde Staten. Het specifieke probleem ten aanzien van de Verenigde Staten is dat wij weten dat zij nog niet eens de noodzakelijk nationale wetgeving in december zullen hebben goedgekeurd. Ik denk dat wij duidelijk uitdrukking moeten geven aan onze verwachting dat president Obama een van zijn belangrijkste verkiezingsbeloften nakomt, namelijk dat Amerika een proactieve rol gaat spelen in de strijd tegen klimaatverandering. Evenzo moeten wij duidelijk maken dat wij van president Obama verwachten dat hij gebruikmaakt van zijn persoonlijke aanwezigheid om te zorgen dat de conferentie een succes wordt.
Jaromír Kohlíček
(CS) Mevrouw de voorzitter van de Raad, mevrouw de commissaris, collega's, ik hoef niemand te vertellen dat de Europese Raad een buitengewoon belangrijk orgaan is. Om die reden dient het zich over fundamentele kwesties te buigen. Prioriteit nummer een is te zorgen voor werkgelegenheid opdat de mensen een fatsoenlijk leven leiden kunnen. Ik ben nogal getroffen door het groot aantal onzinnige bijdragen hier, waarin blijk wordt gegeven van een enorm gebrek aan kennis en die alles bij elkaar een bizarre goulash vormen van stompzinnige revanchistische eisen en extreemliberale methodes. De Europese Raad dient deze geluiden ondubbelzinnig af te serveren en daarbij het duidelijke signaal af te geven dat het er nu in de allereerste plaats om gaat de industrie opnieuw op gang te brengen en iets te doen aan de kritieke situatie van de landbouwers. Indien in plaats daarvan gesneden wordt in de sociale uitgaven en banken en de allerrijksten allerlei ontheffingen gegeven worden, hoeven we - zeker als vastgehouden wordt aan de abstracte criteria van financiële stabiliteit - geen enkele positieve impuls te verwachten. Tot slot zou ik iedereen die zich wanhopig verzet heeft tegen de goedkeuring van het Verdrag van Lissabon middels een referendum de boodschap willen meegeven dat zij eerst maar eens schoon schip moeten maken bij zichzelf. Als u niet in staat bent de voordelen van dit Verdrag uit te leggen aan uw eigen landgenoten, lees dan niet de les aan anderen.
Agustín Díaz de Mera García Consuegra
(ES) Mijnheer de Voorzitter, ik wil graag wijzen op de uitdagingen die wij het hoofd moeten bieden en overwinnen binnen de ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid, namelijk: het ontwikkelen van een adequaat en gemeenschappelijk migratie- en asielbeleid; doeltreffende controle van onze buitengrenzen; een doelmatig integratie- en terugkeerbeleid; een geloofwaardig en betrouwbaar Eurojust; een Europol ten dienste van de Gemeenschap, onder controle van het Europees Parlement; vooruitgang ten aanzien van de harmonisering op het gebied van civiel en strafrecht; doelmatige trans-Atlantische betrekkingen, met name met de Verenigde Staten, die gebaseerd zijn op vertrouwen en gelijkwaardigheid; een billijke oplossing voor SWIFT; een effectief beleid met betrekking tot gegevensbescherming; een betere bescherming van de euro tegen vervalsing en een actieve bevordering van het Handvest van de grondrechten.
Robert Goebbels
(FR) Mijnheer de Voorzitter, mijn vraag is heel eenvoudig. We hebben onlangs een nieuwe voorzitter voor de nieuwe Commissie aangewezen, maar wanneer zal deze nieuwe Commissie een feit zijn? In deze moeilijke tijden kunnen we toch niet blijven werken met een Commissie waarvan de helft van de leden zijn koffers al aan het pakken is. Europa heeft nieuwe impulsen nodig; de nieuwe Commissie moet er snel komen.
Seán Kelly
(EN) Mijnheer de Voorzitter, één van de lessen die we uit het recente referendum in Ierland kunnen trekken, is dat een goede pr-campagne veel verschil maakt. In juni 2008 hebben de Ieren tegen het Verdrag van Lissabon gestemd. Iets meer dan een jaar later hebben ze met een tweederdemeerderheid vóór gestemd. Heeft de Europese Unie in de tussentijd een veel grotere invloed op hun leven gekregen? Nee, maar de boodschap van de Europese Unie is in de tweede campagne door het 'ja'-kamp veel beter verkocht.
Vooral nu het Verdrag van Lissabon van kracht wordt, is het volgens mij van belang dat er met de nieuwe bevoegdheden veel goed werk wordt verricht. De Commissie moet zich echter ook toeleggen op een behoorlijke pr-strategie om de burgers over dat goede werk te informeren. Ik vraag de Commissie daarom wat voor plannen zij op dat punt heeft, om ervoor te zorgen dat het in de toekomst bij referenda veel gemakkelijker zal zijn om een positief resultaat te behalen dan in het verleden het geval was.
Petru Constantin Luhan
(RO) Mijnheer de Voorzitter, mijn naam is Luhan, niet Luman. Het verheugt mij zeer dat de fracties de bevordering van het ratificatieproces steunen. Als wij willen dat de Europese Unie efficiënt functioneert, hebben wij het Verdrag van Lissabon nodig en het Verdrag moet dan ook zo snel mogelijk van kracht gaan.
Op dit moment is de Tsjechische Republiek de enige lidstaat die het Verdrag nog niet heeft geratificeerd. Zoals de Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-Democraten) al heeft aangegeven, roepen wij president Klaus op zijn verantwoordelijkheid te nemen en het Verdrag te ratificeren ten tijde van de Europese Raad eind oktober. Anders blijven wij vastzitten in dit institutionele debat en kunnen wij ons niet richten op de echte problemen waar de gewone burger mee te maken heeft, zoals de economische en financiële crisis, de werkloosheid en de maatschappelijke integratie. Evenmin kunnen wij dan het beeld van de Europese Unie als waarlijk mondiale speler versterken.
Ik geloof dat wij al zo lang over de voordelen van dit Verdrag hebben gesproken, dat het zinloos is dit debat nieuw leven in te blazen. Waar het nu om gaat is dat wij bij de volgende Europese Raad kunnen bevestigen dat het ratificatieproces door alle lidstaten is afgerond, zodat we verder kunnen met de volgende stap en een nieuw college van commissarissen kunnen vaststellen.
Cecilia Malmström
fungerend voorzitter van de Raad. - (SV) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, bedankt voor uw vragen en commentaar. We hebben het vaak over het Europa van de burgers, maar vervolgens geven we er de interpretatie aan die in ons eigen politieke kraam te pas komt. Daar is eigenlijk niets mis mee, maar als je aan de burgers vraagt wat ze van Europa verwachten, antwoorden de burgers in alle Europese landen: "We willen in Europa samenwerking die gebaseerd is op een aantal waarden en die onze gemeenschappelijke problemen oplost: de economische crisis, de werkloosheid, de klimaatkwesties, de grensoverschrijdende criminaliteit, de migratieproblematiek, enzovoort.”
Dat is waarvoor we hier zijn. Veel van die kwesties zullen over tien dagen op de top worden besproken. Natuurlijk zullen we ze niet allemaal kunnen oplossen, maar hopelijk zullen we belangrijke stappen voorwaarts kunnen zetten en daardoor meer een Europa van de burgers kunnen creëren. We moeten die besluiten nemen op een manier die democratisch en open is en transparantie toelaat.
Onze opvattingen over het Verdrag van Lissabon kunnen verschillen. De opvatting van het Zweedse voorzitterschap en de Raad, en, naar ik meen, de meerderheid in dit Europees Parlement is dat het Verdrag van Lissabon Europa dichter bij de burgers brengt. We zullen besluiten op een effectievere en democratischere manier nemen en we zullen meer macht en meer gewicht aan de Europese Unie geven in onze wereldwijde betrekkingen. Daarom is het belangrijk dat het Verdrag van kracht wordt en ik kan u garanderen dat we ons uiterste best doen om ervoor te zorgen dat dit zo snel mogelijk gebeurt.
Er is nog geen oplossing met betrekking tot de Tsjechische president. Ik heb gehoord dat er hier wat over wordt gespeculeerd, maar er is niettemin nog geen oplossing. We voeren intensieve gesprekken met onze vrienden in Praag en we hopen dat we u zeer, zeer snel een voorstel kunnen doen om deze kwestie op te lossen. Ik wil er ook op wijzen dat we natuurlijk moeten wachten op het arrest van het Tsjechische grondwettelijk hof voor we verder kunnen gaan.
Intussen gaan de voorbereidingen voort met betrekking tot de medebeslissing van het Parlement en de Europese dienst voor extern optreden, een onderwerp dat we vanmiddag zullen behandelen. Ik zal terugkomen op vele van de verwoorde standpunten en op andere kwesties met betrekking tot het Verdrag van Lissabon. Er is een uitstekende samenwerking met uw Voorzitter, de heer Buzek, en zijn medewerkers over de manier waarop het Parlement, de Raad en de Commissie samen zullen kunnen werken als de nieuwe regels van kracht zijn.
Er is een aantal vragen gesteld met betrekking tot Afghanistan. Ja, mevrouw De Sarnez, we hopen dat we vooruitgang kunnen boeken in de discussies over een grotere Europese eensgezindheid met betrekking tot Afghanistan, op basis van de militaire aanwezigheid van de Europese Unie en van sterkere steun voor het maatschappelijk middenveld en voor de democratische staatkundige processen. Momenteel wordt intensief gediscussieerd over de manier waarop we de verkiezingen kunnen steunen die op 7 november plaats vinden. Dat is heel binnenkort. Het is moeilijk om op zulke korte tijd Europese verkiezingswaarnemers ter plaatse te krijgen, maar we zullen natuurlijk ons uiterste best doen.
Het langetermijndoel van de Europese Unie, dat onze steun geniet, bestaat erin om een gemeenschappelijk asiel- en migratiebeleid te hebben. Daar zullen we niet tegen de jaarwisseling in slagen - daarvoor moet onder andere het Verdrag van Lissabon eerst in werking treden. Ik ben het echter met u eens dat dit belangrijk is. Intussen werken we aan het programma van Stockholm en één van de onderwerpen die we in dat kader bespreken, zijn asielkwesties. Dat zijn natuurlijk erg complexe kwesties die gaan over samenwerking met derde landen, handel, bijstand en de mogelijkheid om een kader in te voeren, zodat we in Europa ook legale immigratie kunnen hebben. Ze gaan ook over solidariteit en opvangstelsels. In dat verband zal de Commissie verslag uitbrengen over de geboekte vooruitgang. Vervolgens zullen we in december verdere besluiten nemen.
Het Protocol van Ankara is belangrijk, mijnheer Van Baalen. We zeggen vaak tegen onze Turkse vrienden dat ze het Protocol van Ankara moeten ratificeren en uitvoeren. Op deze top zal deze kwestie niet worden besproken, maar we zullen de uitbreiding later dit najaar bespreken en eventueel een besluit nemen in december. Daarom zal ik zeker nog terugkomen op deze kwestie.
Wat het aantal commissarissen betreft, heeft de Europese Raad natuurlijk besloten dat elk land één commissaris moet hebben. Op basis van het huidige Verdrag zou dat in 2014 gewijzigd kunnen worden. Wanneer het Verdrag eenmaal in werking is getreden, hebben we tijd om eventuele juridische aanpassingen te bekijken die nodig zijn om te garanderen dat elk land zijn commissaris kan behouden, en we zullen dat doen. We voeren besprekingen met verschillende juridische instanties om na te gaan of er verdere aanpassingen van het Verdrag nodig zijn dan wel of het volstaat de Raad een eenparig besluit te laten nemen.
Hetzelfde geldt met betrekking tot de achttien bijkomende leden van het Europees Parlement. Zodra het Verdrag in werking treedt, zullen wij met de voorbereidingen ter zake beginnen. Een aantal landen heeft al voorbereidingen getroffen om snel de leden in kwestie naar het Parlement te kunnen sturen. In een aantal landen is het nationale kiesstelsel wat complexer, mijnheer Audy. Daarom kan het een zekere tijd duren. Ik hoop dat de voorbereidingen zo snel mogelijk worden gestart. Ik ben erg blij dat het Europees Parlement die leden waarnemers laat zijn gedurende de tijd die nodig is om formeel Parlementslid te kunnen worden. Samen met het komende Spaanse voorzitterschap zullen we ons uiterste best doen om dat zo vlot en snel mogelijk te laten verlopen.
Tot slot wil ik u bedanken, niet alleen voor dit debat, maar ook voor de zeer sterke steun die het Parlement het voorzitterschap geeft met betrekking tot de klimaatkwestie. We zullen ons uiterste best doen om tijdens de Europese Raad besluiten te nemen over Europese financiering die gebaseerd is op de Europese bijdrage en op onze bijdrage ten aanzien van de ontwikkelingslanden, en om de internationale onderhandelingen daardoor een zeer sterk signaal en een flinke duw in de rug te geven om ze in Kopenhagen zo succesvol mogelijk te laten verlopen. Het is de ernstigste en belangrijkste taak voor onze generatie om aanzienlijke en concrete stappen te zetten in de strijd tegen de opwarming van de aarde en voor een mondiaal wetgevingskader te zorgen. Ik ben u echt dankbaar voor de steun en het engagement waar het Europees Parlement met betrekking tot deze kwestie blijk van geeft.
Margot Wallström
Mijnheer de Voorzitter, in de eerste plaats wil ik u hartelijk danken voor dit levendige en interessante debat. In dit Parlement en in het debat is het gevoel van urgentie met betrekking tot de uitvoering van het Verdrag van Lissabon duidelijk voelbaar. Zoals u begrijpt, wacht de Commissie, net als het Parlement, de inwerkingtreding van dit nieuwe Verdrag vol spanning af.
We weten allemaal dat het politieke goedkeuringsproces nu in alle lidstaten is afgerond. Alle lidstaten moeten nu natuurlijk afzonderlijk het ratificatieproces voltooien, en daarbij moeten zij hun interne procedures in acht nemen, maar het is ook duidelijk dat geen enkele afzonderlijke lidstaat in een vacuüm opereert. Hun beslissingen of oponthoud van hun kant hebben gevolgen voor alle lidstaten.
We hopen natuurlijk dat Tsjechië het Verdrag zeer snel zal kunnen ondertekenen. Ik wil iedereen hier ook graag herinneren aan de loyale samenwerking die één van de principes en één van de belangrijkste kenmerken van de Europese Unie is. Ik denk dat het van cruciaal belang is dat lidstaten elkaar op het punt van de gemaakte afspraken kunnen vertrouwen.
Graag wil ik ook iets zeggen over het feit dat veel afgevaardigden een onderscheid hebben gemaakt, of een scheiding hebben aangebracht tussen de realiteit - met werkloosheid en een economische crisis - aan de ene kant en de tekst van het Verdrag van Lissabon aan de andere kant, maar het hele idee is natuurlijk dat de tekst van het Verdrag van Lissabon bestemd is om zaken in hun samenhang aan te pakken en dat we beter zullen zijn toegerust voor het nemen van effectieve besluiten over immigratie of asielbeleid, energiezekerheid etc. Dat is het hele idee en we moeten die twee met elkaar in verband brengen in plaats van ze te scheiden, maar we hopen dat we dit eeuwige debat over institutionele kwesties zeer spoedig zullen kunnen beëindigen en dat we deze nieuwe effectieve instrumenten zullen kunnen gebruiken.
De Commissie is nu bezig met de voorbereidingen voor de uitvoering van het Verdrag zodra dat in werking is getreden. Ik weet dat u vanmiddag een speciaal debat aan de dienst voor extern optreden wijdt. Dit is daarom niet het moment om een volledige discussie over dat onderwerp te voeren, maar ik denk dat we op dit punt voor een echte uitdaging staan.
Het is een uitdaging om de verschillende spelers op het gebied van de externe betrekkingen bij elkaar te brengen en het algemene doel daarvan moet diplomatieke synergie zijn. We hebben behoefte aan een zekere mate van creatief denken met inachtneming van het inter-institutionele evenwicht.
De dienst moet ook volledige verantwoording afleggen aan het Europees Parlement. Ik ben ervan overtuigd dat het opzetten van de dienst voor extern optreden kan slagen, indien de Raad, het Parlement en de Commissie nauw samenwerken. We moeten ook het feit respecteren dat het een taak van de hoge vertegenwoordiger en van de vicevoorzitter van de Commissie is om in overleg met de Commissie een voorstel te doen.
Een ander belangrijk punt is het Europees burgerinitiatief. De Commissie wil half november een groenboek hierover uitbrengen. We willen een brede raadpleging houden onder de burgers, het maatschappelijk middenveld en alle betrokkenen om zeer snel na de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon de wetgevingsvoorstellen in te kunnen dienen.
De gevolgen van de economische en financiële crisis staan hoog op de agenda van de Raad. Vooral dit thema is in het debat vaak naar voren gekomen. Ik ben het eens met degenen die zeggen dat er geen reden is voor zelfgenoegzaamheid. Weliswaar beginnen de maatregelen die in reactie op de crisis zijn genomen, enige vruchten af te werpen - de financiële markten consolideren zich en er is meer vertrouwen - maar er is nog lang geen sprake van een volledig herstel en de gevolgen van de werkloosheid zijn zeer ernstig en zullen dat ook blijven. De politieke inspanningen moeten ook gericht blijven op de ondersteuning van een actief arbeidsmarktbeleid.
De Commissie - en ik zeg dit in antwoord op enkele van de vragen die tijdens het debat zijn opgekomen - staat natuurlijk achter haar begrotingsvoorstel. We hopen dat u als Parlement met uw stemming onze ambities zult onderschrijven. Zoals voorzitter Barroso gisteren in het vragenuur heeft gezegd, is wat tot nu toe is gedaan niet voldoende.
De werkgelegenheidssituatie is van dien aard dat we allemaal meer maatregelen moeten nemen, zowel op Europees als op nationaal niveau. De werkloosheid is nu onze grootste zorg en we hopen dat we op het Europees Parlement kunnen rekenen bij onze voortdurende inspanningen op dit gebied, en ook dat druk wordt uitgeoefend op de Raad en op nationaal niveau om ons voorstel inzake vereenvoudiging van het beheer van de structurele fondsen goed te keuren, want dat zou ook zeker een bijdrage kunnen leveren.
Een ander punt dat naar voren is gebracht betreft de administratieve lasten. De Commissie zal aanstaande donderdag een zeer verstrekkende mededeling over vermindering van administratieve lasten aannemen. In die mededeling wordt vastgesteld wat tot nu toe is bereikt en wat er nog gedaan moet worden. De mededeling is mede gebaseerd op het belangrijke werk van de werkgroep-Stoiber. Het desbetreffende verslag schetst een zeer positief beeld en er ligt een voorstel voor de aanpak van vermindering van administratieve lasten op tafel. De meeste van deze voorstellen moeten helaas nog door de Raad worden behandeld en we hopen dat het Europees Parlement ons zal helpen druk uit te oefenen op de lidstaten opdat op dit gebied werkelijk vorderingen worden gemaakt.
Ik wil ook iets zeggen over het toezicht op de financiële markten, dat de afgelopen maanden natuurlijk regelmatig op de agenda van de Commissie heeft gestaan. Er moet een volledig nieuw toezichtskader op EU-niveau worden gecreëerd, en we zijn verheugd dat hierin enige voortgang is geboekt. In de Raad bestaat brede steun voor het voorstel van de Commissie inzake een Europees Comité voor systeemrisico's voor macroprudentieel toezicht. We hopen dat het Parlement hier zijn steun aan verleent. De toezichthoudende instanties moeten zich veel meer inspannen op het punt van het microprudentieel toezicht en ook hierbij rekenen we erop dat zowel de Raad als het Parlement zo snel mogelijk tot een ambitieuze en effectieve oplossing willen komen.
Ten slotte wil ik nog iets zeggen over het onderwerp dat ook bovenaan op de agenda van het Zweedse voorzitterschap staat, namelijk klimaatverandering. We zijn inderdaad nog maar enkele weken verwijderd van de conferentie in Kopenhagen. Ik denk dat meerderen onder u gewag hebben gemaakt van de centrale vraag die bepalend zal zijn voor het slagen of mislukken van de conferentie. Ik zou dat klimaatrechtvaardigheid willen noemen, omdat het gaat over de relatie tussen ontwikkelings- en ontwikkelde landen, over de wil om een geloofwaardig voorstel voor de financiering van mitigatie- en aanpassingsmaatregelen te doen en ook over onze bereidwilligheid om het voortouw te nemen.
De Commissie - en dit is de enige instantie die dit heeft gedaan - heeft een financieringsvoorstel ingediend. Dit is door velen bekritiseerd omdat het ontoereikend zou zijn. Ik weet zeker dat het ontoereikend is, maar het is een eerste stap en hopelijk brengt dit ook de anderen ertoe om inspanningen te ondernemen en iets op tafel te leggen waar we in Kopenhagen over kunnen onderhandelen. Wij zullen natuurlijk volledig actief blijven en wij zullen ons ambitieniveau niet verlagen. Integendeel, we zullen juist alle andere partijen en partners blijven aanmoedigen om zich volledig in te zetten en om de tafel te komen zitten - met inbegrip van de Verenigde Staten, voor het eerst - zodat we een antwoord kunnen bieden op alle zorgen van de burgers.
Ik kan u verzekeren dat wij niet van plan zijn om ons ambitieniveau te verlagen, maar dat we integendeel proactief zullen werken aan een goed akkoord in Kopenhagen.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
Schriftelijke verklaringen (artikel 149)
Gerard Batten  
Er bestaan veel speculaties over Tony Blair die misschien krachtens het Verdrag van Lissabon/de Europese Grondwet benoemd zal worden tot eerste president van de Europese Unie. Bijna 38 000 mensen in heel Europa hebben een petitie tegen zijn benoeming als president ondertekend. Dat is zeer begrijpelijk. Als premier van Groot-Brittannië heeft de heer Blair zich een leugenaar en een fantast getoond. Hij is er op mysterieuze wijze in geslaagd om met het relatief bescheiden salaris van een premier multimiljonair te worden. In het schandaal rond de onkosten van parlementsleden waar nu het Lagerhuis mee overspoeld wordt, zijn de onkostengegevens van slechts één parlementslid om onverklaarbare redenen verloren gegaan, namelijk die van de heer Blair. Ik deel de weerzin van degenen die zich tegen een presidentschap van de heer Blair keren. Maar wie zou eigenlijk een betere kandidaat kunnen zijn voor het presidentschap van deze Unie, die gebaseerd is op misleiding, leugens en corruptie? De heer Blair heeft Groot-Brittannië tot de rand van de afgrond gebracht. Hij zou dit ook met de EU kunnen doen. De EU en de heer Blair verdienen elkaar.
Ivo Belet  
schriftelijk. - Voorzitter, we gaan ervan uit dat op de komende Europese top ook de economische crisis op de agenda zal staan, en meer bepaald de situatie bij Opel. De overname van Opel en de massale nationale staatssteun die hierbij is beloofd, is meer dan een testcase voor Europa. Het gaat over de geloofwaardigheid van de Europese Commissie: zij moet erover waken dat geen onrechtmatige staatssteun wordt toegekend. Het is onaanvaardbaar dat gezonde, rendabele fabrieken worden gesloten omdat de lidstaat waarin ze liggen, minder staatssteun kan geven dan een andere, grotere en machtiger lidstaat.
We moeten uit Opel ook lessen trekken: het is nog niet te laat om een gecoördineerde Europese strategie op poten te zetten voor de autosector. Cars21 was en is een verdienstelijk plan, maar het volstaat lang niet. Europa moet met een krachtig toekomstplan komen, dat de ontwikkeling van de duurzame, elektrische auto drastisch versnelt. Daarvoor moeten we de Europese autobouwers rond één tafel verzamelen. En we moeten ook middelen uit het 7de kaderprogramma concentreren in die richting. Het is tijd om uit het defensief te kruipen en om al die werknemers uit de grootste industrietak in Europa een positief signaal te geven.
Maria da Graça Carvalho  
Ervoor zorgen dat de in december in Kopenhagen te houden VN-Conferentie over klimaatverandering een succes wordt, is één van de belangrijkste doelstellingen van de eerstvolgende Europese Raad.
De conclusies van de Raad met betrekking tot het standpunt dat de EU op de Conferentie van Kopenhagen zal innemen, zullen bepalen of de EU met één stem kan spreken. Het is van belang dat we volharden in een ambitieuze onderhandelingspositie. De EU moet aantonen dat ze één front kan vormen en in staat is een leidersrol te vervullen, zeker als het gaat om steun aan de ontwikkelingslanden. Deze landen zullen tegen 2020 jaarlijks 100 miljard euro moeten bestemmen voor het terugdringen van hun uitstoot en voor maatregelen om zich aan de gevolgen van klimaatverandering aan te passen.
Het is van cruciaal belang dat we een structuur ontwerpen voor een systeem ter financiering van de ontwikkelingslanden, inzonderheid van de minst ontwikkelde landen. We moeten vastleggen hoeveel geld we vrijmaken en waar dat geld vandaan moet komen. Alleen op die wijze kunnen we verzekeren dat we in Kopenhagen tot een akkoord geraken.
Dat akkoord moet het mogelijk maken dat er een protocol tot vervanging van het Protocol van Kyoto op 1 januari 2013 in werking treedt. Dat zou moeten garanderen dat de uitstoot van broeikasgassen daadwerkelijk wordt teruggedrongen, zonder het concurrentievermogen van de Europose industrie ten aanzien van de rest van de wereld aan te tasten.
András Gyürk  
schriftelijk. - (HU) Wij hopen dat uiterlijk tijdens de vergadering van de Europese Raad eind oktober de laatste obstakels uit de weg worden geruimd voor het van kracht worden van het Verdrag van Lissabon. Dit akkoord kan in allerlei opzichten de effectievere besluitvorming binnen de Europese Unie bevorderen. Daarbij wil ik één voorbeeld noemen: energiezekerheid. Het is een vooruitgang dat voor het eerst het energiebeleid een apart hoofdstuk is in een EU-verdrag. Op grond van de gebeurtenissen van de afgelopen jaren ben ik van mening dat in dit nieuwe hoofdstuk goede richtsnoeren zullen worden aangegeven voor het Europese energiebeleid. De ontwikkeling van energie-efficiëntie, subsidies voor hernieuwbare energiebronnen en de interconnectie van netwerken zijn doelstellingen die steun verdienen. Als Parlementslid uit een nieuwe lidstaat ben ik bijzonder verheugd dat ook het begrip solidariteit voorkomt in het nieuwe energiehoofdstuk. Het Verdrag van Lissabon biedt ons echter, althans wat betreft het energiebeleid, geen enkele oplossing. De opname van het nieuwe hoofdstuk is veel meer een waarschuwing: Europa moet dringend actie ondernemen om zijn afhankelijkheid te temperen en milieuaspecten tot hun recht te laten komen.
Het Verdrag van Lissabon op zich biedt geen enkele garantie; het is louter een mogelijkheid. Het is een mogelijkheid voor de lidstaten om de fundamenten van het gemeenschappelijke energiebeleid van de EU te versterken zonder daarbij hun eigen belangen uit het oog te verliezen. De aanleg van alternatieve aanvoerroutes, de interconnectie van netwerken of het inbouwen van een beschermingsmechanisme tegen externe acquisities is namelijk ook in de toekomst niet voor te stellen zonder de vereiste politieke vastberadenheid en samenwerking van de lidstaten.
Iosif Matula  
Het effect van de goedkeuring door Ierland van het Verdrag van Lissabon is merkbaar op het gehele Europese continent. Het doel van het Verdrag is uiteraard vereenvoudiging van het besluitvormingsproces na de uitbreiding van de EU naar het oosten. Tegen die achtergrond is de boodschap van onze vrienden in Ierland er één van steun aan solidariteit onder Europese burgers. Ook hebben wij het nu over een van de laatste Europese Raden onder het roterende voorzitterschap van de EU. Dit feit is des te opmerkelijker omdat degenen die de belangrijkste posten voor de komende jaren gaan bezetten, nu moeten worden geselecteerd. Dit is een vraagstuk dat tot levendige debatten leidt, waarin talloze politieke gevoeligheden naar voren komen. Naar mijn mening is het onze taak zodanig met dergelijke vraagstukken om te gaan dat heldere beginselen prevaleren boven momentele gevoelens van trots. Het is onze plicht de Europese Unie consistentie, efficiëntie, een toekomst op de lange termijn en een uitgebalanceerde ontwikkeling voor alle regio's te bieden, zodat zij opgewassen is tegen de uitdagingen op het mondiale politieke toneel, of het nu gaat om de economische crisis, de klimaatverandering, onze gemeenschappelijke identiteit, enzovoort. Sterker nog, de Europese Unie zal alleen de verdiende kracht verwerven als wij op mondiaal niveau op de dezelfde golflengte zitten, en als wij kunnen worden gezien als een eenheid die gezamenlijk optreedt.
(De vergadering wordt enkele minuten onderbroken)
