Jednominutowe wystąpienia w znaczących kwestiach politycznych
Przewodniczący
Kolejnym punktem porządku obrad są jednominutowe wystąpienia w znaczących kwestiach politycznych (art. 150 Regulaminu).
Nuno Teixeira
(PT) Komisja Handlu Międzynarodowego ocenia obecnie globalne porozumienie w sprawie bananów zawarte w ramach Światowej Organizacji Handlu. Wkrótce Izba zostanie wezwana do podjęcia decyzji na posiedzeniu plenarnym w sprawie obniżenia ceł przywozowych na banany z krajów Ameryki Łacińskiej.
Należy wyraźnie zaznaczyć, że żadne z regionów najbardziej oddalonych, niezależnie od tego, czy chodzi o Maderę, skąd pochodzę, czy jeden z ośmiu pozostałych regionów najbardziej oddalonych, w szczególności Wyspy Kanaryjskie, które zdecydowanie najbardziej ucierpiały w wyniku tego porozumienia, nie jest przeciwko zawieraniu tego typu porozumień. Regiony te pragną jedynie, aby inne kraje były zobowiązane do przestrzegania tych samych warunków higieny, warunków dotyczących zdrowia roślin oraz praw pracowników, do których przestrzegania one są zobowiązane, aby zostały dopuszczone na rynek. Są to podstawowe zasady sprawiedliwości. Z drugiej strony regiony te domagają się całkowitej rekompensaty za wyrządzone im szkody. W przypadku nieprzyznania rekompensat żądają, aby osoby odpowiedzialne miały przynajmniej cywilną odwagę powiedzieć otwarcie ich obywatelom, że będą musieli zmienić swój styl życia oraz poszukać nowej pracy, ponieważ nie będą w stanie przetrwać w nowych warunkach i będą zmuszeni do porzucenia swojego dotychczasowego źródła utrzymania. To oczywiste, że w przypadku tych porozumień są wygrani i przegrani. Należy, zatem pomóc przegranym - wygrani nie potrzebują naszej pomocy.
Vilija Blinkevičiūt
(LT) W Europie obserwujemy gwałtowny wzrost liczby osób starszych, których jedynym źródłem utrzymania jest emerytura. Osoby, które ciężko i uczciwie pracowały przez całe życie, wychowywały dzieci i płaciły podatki oczekują spokojnej i godnej starości. Niestety nie wszystkie z tych uzasadnionych oczekiwań zostaną spełnione. Europejczycy odczuli to szczególnie w czasie kryzysu gospodarczego. Podczas gdy ceny rosły, wysokość emerytur pozostawała na niezmienionym poziomie. Wzrastały natomiast obawy o bezpieczeństwo oszczędności odkładanych na starość. Obserwowaliśmy również wzrost liczby osób starszych zmuszonych do utrzymywania swoich dzieci, które straciły pracę. W niektórych krajach, jak na przykład na Litwie, skąd pochodzę, rząd krzywdzi emerytów poprzez zmniejszanie wysokości emerytur oraz świadczeń. Obecnie wiele mówi się na temat nowego wniosku Komisji, aby rozważyć możliwość podniesienia wieku emerytalnego. Jednak najbardziej zaniepokoił mnie fakt, że nie zaproponowano żadnego rozwiązania, jak zagwarantować zatrudnienie dla osób starszych. Możliwość przesunięcia wieku emerytalnego może oznaczać, że miliony osób bezrobotnych poniżej tego wieku znajdą się w tzw. pułapce biedy. Nie poświęcono należytej uwagi kwestii, czy stan zdrowia osób starszych pozwoli im dłużej pracować. Ponadto należy uwzględnić również fakt, że kobiety częściej niż mężczyźni podejmują gorzej płatną pracę, a w wyniku porodu, macierzyństwa oraz opieki nad dziećmi i niepełnosprawnymi członkami rodziny tracą gwarancje ubezpieczeniowe i ostatecznie otrzymują mniejsze emerytury. W związku z tym wzywam Komisję oraz Radę, które oszacowały tempo starzenia się europejskiego społeczeństwa, aby znalazły inne środki pozwalające zapewnić obecnym i przyszłym emerytom normalne warunki życia.
Filiz Hakaeva Hyusmenova
(BG) Panie przewodniczący, panie i panowie! Obchodzimy dziś, 10 listopada, rocznicę dwóch wydarzeń. Dwadzieścia jeden lat temu, dzień po upadku muru berlińskiego, pod wpływem haseł "Głasnost, wolność, demokracja” nastąpił upadek reżimu komunistycznego. To nie przypadek, że w tym samym dniu obchodzony jest w Bułgarii Dzień Wolności Słowa. Wydarzenia te stanowią impuls do przemyśleń na temat totalitaryzmu, który mam nadzieję opuścił nasz kraj na dobre, oraz kolejnej nowoczesnej plagi - terroryzmu, którego przejawy coraz częściej obserwujemy.
Czy demokracja dysponuje odpowiednimi mechanizmami przeciwdziałania takim atakom? Czy możemy walczyć z terroryzmem bez porzucania zasad demokracji i ograniczania praw człowieka oraz wolności mediów?
Odpowiedź liberałów brzmi: tak, ale tylko, jeśli połączymy regionalne i krajowe systemy z europejskim systemem wspierania środków zapobiegania, wczesnego ostrzegania oraz szybkiego reagowania.
Raül Romeva i Rueda
(ES) Panie przewodniczący! Podczas ostatniego posiedzenia plenarnego ostrzegałem, że może dojść do likwidacji przy użyciu siły obozu w El Aaiun na Saharze. W wyniku tej operacji zginęło 19 osób, ponad 700 osób zostało rannych, a 150 zostało uznanych za zaginione.
Jaka jest odpowiedź Komisji Europejskiej oraz rządów europejskich pod przewodnictwem Hiszpanii w tej sprawie? Komisja i rządy europejskie wzywają obie strony do zachowania spokoju, twierdząc, że jest to bardzo skomplikowana kwestia i nie powinniśmy w tej sprawie interweniować, ponieważ musimy chronić interesy Unii Europejskiej w Maroku.
Moja odpowiedź brzmi: nie, baronesso Ashton oraz nie, pani poseł Jiménez i nie, panie ministrze Kouchner: represje i morderstwa to nie są sprawy skomplikowane. To bardzo proste kwestie i nasza odpowiedź oraz stanowisko w tej sprawie powinny być następujące: powinniśmy zdecydowanie odrzucić i potępić te wydarzenia oraz zażądać od reżimu marokańskiego przyjęcia za nie odpowiedzialności.
Do tego czasu musimy wstrzymać dwustronny handel z Marokiem, jak również przywileje tego państwa w relacjach z Unią Europejską. Dosyć targowania się o prawa człowieka.
Marek Henryk Migalski
(PL) Panie przewodniczący! Cieszę się, że pani komisarz jest tutaj jeszcze, i skorzystam z okazji, bo kwestia zahacza również o Pani materię. Wiem, że to trzeci raz, ale sprawa nie jest zabawna, dlatego chciałbym poinformować, że z 5 na 6 listopada dziennikarz z rosyjskiej gazety "Kommiersant” Oleg Kaszyn został pobity przed swoim domem w Moskwie - Pani na pewno o tym wie. Ze złamanymi nogami, z pękniętą żuchwą, z wyłamanymi palcami i uszkodzoną czaszką został przewieziony do szpitala.
To nie jest pierwszy tego typu przypadek, który ma miejsce u naszych wschodnich sąsiadów. Dzisiaj czytałem wywiad z jednym z najpoważniejszych polskich analityków sceny rosyjskiej i on twierdzi, że w ciągu ostatnich 10 lat na terenie Federacji Rosyjskiej zginęło 300 dziennikarzy. To jest niezwykle niepokojące, dlatego że kwestia wolności słowa i wolności obywatelskich jest jedną z najważniejszych rzeczy, które konstytuują nas jako Unię Europejską. I bardzo proszę o to, żeby przy rozmowach z naszymi rosyjskimi przyjaciółmi zawsze i wszędzie podkreślać, że tego typu działania nie mogą mieć miejsca, ponieważ one utrudniają, czy nawet uniemożliwiają, nasz wspólny dialog.
João Ferreira
(PT) Chciałbym zwrócić uwagę na rozpaczliwą sytuację w Saharze Zachodniej. Tysiące Sahrawi utworzyło obozy na peryferiach głównych miast na znak protestu przeciwko warunkom, w których są zmuszani żyć oraz różnym formom represji, którym są poddawani. Sahrawi domagają się w ten sposób przeprowadzenia referendum gwarantującego im prawo do samostanowienia.
Wynikiem agresywnych działań marokańskiej policji i wojska w tym tygodniu, których celem była likwidacja wspomnianych obozów, są aresztowania w bliżej nieokreślonej liczbie, setki rannych i zaginionych, jak również niestety ofiary śmiertelne. Ponadto obywatelom państw członkowskich UE w sposób poniżający odmówiono wjazdu na teren Sahary Zachodniej i uniemożliwiono okazanie solidarności z jej mieszkańcami. Wśród osób wydalonych przez marokańskie władze znajdowali się poseł do Parlamentu Europejskiego, przewodniczący Światowej Federacji Młodzieży Demokratycznej oraz różni dziennikarze i członkowie organizacji pozarządowych.
Milczenie oraz niejednoznaczne oświadczenia w tej sprawie ze strony UE oraz niektórych jej przywódców są haniebne i godne pożałowania. Milczenie oznacza przyzwolenie dla państwa, które korzysta z przyznanego mu przez UE statusu pogłębionej współpracy. Milczenie oraz przyzwolenie w tej sprawie są niedopuszczalne i pragniemy je zdecydowanie potępić.
Mario Borghezio
(IT) Panie przewodniczący, panie i panowie! Chciałbym zwrócić uwagę przewodniczącego Parlamentu Europejskiego na wyrok, który zapadł kilka dni temu. Jest to kwestia, która z pewnością należy do kompetencji pani komisarz, którą również witam.
Moim zdaniem jest to niezwykle poważny wyrok, ponieważ relatywizuje treść bardzo ważnej dyrektywy Unii Europejskiej w sprawie terroryzmu. Uważam, że niemożliwie jest popieranie rozszerzania ochrony przysługującej obywatelom wnioskującym o prawo do azylu oraz prawo do nadania statusu uchodźcy na osoby, które należą do organizacji terrorystycznych.
Jeżeli przyjmiemy zasadę przyjętą we wspomnianej, niezwykle poważnej decyzji Trybunału Sprawiedliwości, to zapewnimy wielu terrorystom ochronę, na którą nie zasługują. Zbyt wiele osób w Europie zginęło w wyniku aktów terrorystycznych, abyśmy mogli pozwolić na to, żeby taka sytuacja miała miejsce. W związku z tym wzywam Komisję do zmodyfikowania wspomnianej dyrektywy w taki sposób, aby uniknąć szerokich oraz niestosownych interpretacji oświadczenia, które Unia Europejska słusznie sformułowała, aby walczyć z terroryzmem.
Nicole Sinclaire
Panie przewodniczący! W poprzednim miesiącu w Strasburgu Parlament przyjął wzrost budżetu UE o 5,9 %. Wzrost ten obejmuje dodatkową kwotę 2 milionów euro na rozrywkę i finansowanie luksusowego stylu życia posłów, do którego tutaj przywykliśmy. Uważam, że sposób, w jaki moi koledzy gratulowali sobie nawzajem jest niestosowny w obliczu kryzysu gospodarczego.
Dziś ofiary tego kryzysu z mojego okręgu wyborczego, West Midlands, w Wielkiej Brytanii zajęły stanowisko. Studenci oraz wykładowcy powodowani licznymi obawami wyszli na ulice Londynu. I mimo, że ubolewam nad działaniami niektórych osób, to popieram zachowanie większości. Studenci poważnie ucierpią w wyniku wprowadzenia pakietu oszczędnościowego: czesne za studia zostało trzykrotnie zwiększone, liczba kursów została zmniejszona, liczba miejsc została ograniczona, a infrastruktura jest poddawana coraz większym naciskom. Dzisiejsze talenty, od których zależy nasza przyszłość, są tłamszone, a młodsze pokolenie najbardziej ucierpi w wyniku tych zmian. Panie przewodniczący, pozwolę sobie zakończyć moje wystąpienie ostrzeżeniem: wasza arogancja doprowadzi do tego, że więcej osób wyjdzie na ulice i będzie protestować przeciwko wspomnianemu projektowi społecznemu. Szanowni Państwo, rozkoszujcie się nadal swoim życiem w luksusie.
Elena Băsescu
(RO) W szczycie poświęconym regionowi naddunajskiemu, który odbył się 8 listopada w Bukareszcie, wzięło udział 14 delegacji państw uczestniczących w strategii na rzecz regionu Dunaju, w tym Republiki Mołdowy, dla której szczyt ten stanowił okazję zbliżenia się do Unii Europejskiej. Spotkanie odbyło się w odpowiednim czasie, biorąc pod uwagę fakt, że instrumenty wprowadzania strategii mają być zatwierdzone do końca roku, a sama strategia będzie wprowadzana w 2011 roku. Głównym sukcesem szczytu było przyjęcie przez Komisję Europejską, reprezentowaną przez jej przewodniczącego Jose Manuela Barroso, zobowiązania wsparcia określonego planu działań poprzez przyznanie środków w wysokości 95 miliardów euro. Ponadto będzie również możliwość pozyskania dodatkowych funduszy z EBI oraz EBOR.
Pragnę przypomnieć, że Rumunia, jako współtwórca pomysłu utworzenia strategii UE na rzecz region Dunaju w 2008 roku, stale wspierała proces wprowadzania tej inicjatywy. Jak najszybsze jej wprowadzenie umożliwi ożywienie sytuacji społecznej i gospodarczej w okręgach południowej Rumunii graniczących z Dunajem.
María Muñiz De Urquiza
(ES) Panie przewodniczący! W imieniu hiszpańskiej delegacji Grupy Postępowego Sojuszu Socjalistów i Demokratów w Parlamencie Europejskim chciałabym wyrazić nasze głębokie zaniepokojenie falą przemocy, która wybuchła w Maroku i na Saharze.
Zdecydowanie popieramy powszechność praw człowieka i wyrażamy żal z powodu ofiar śmiertelnych zarówno po stronie Marokańczyków, jak i mieszkańców Sahary. Informacje na temat obecnej sytuacji są niejasne. W związku z tym z zadowoleniem przyjmujemy wiadomość o planowanym rozpoczęciu śledztwa przez władze Maroka oraz opowiadamy się oczywiście za polityką przejrzystości informacji.
Maroko ma dla Europy znaczenie strategiczne, co powoduje, że Unia Europejska powinna włączyć się w międzynarodowe starania ułatwienia dialogu, w które zaangażowanych jest kilka państw członkowskich, w tym Hiszpania. Przyjmujemy z zadowoleniem fakt, że mimo powagi wydarzeń, które miały miejsce, dialog pomiędzy stronami nie został przerwany i planowane są nowe rundy negocjacji.
Panie i panowie! Konflikt ten trwa ponad 30 lat i powinien zostać jak najszybciej zakończony przez podjęcie rozwiązania, które zostanie zaakceptowane przez obie strony w ramach ONZ, która wraz z rządem marokańskim, mieszkańcami Sahary oraz ich przedstawicielami stanowi jedyny organ uprawniony do wystąpienia z propozycją takiego rozwiązania.
Zbigniew Ziobro
(PL) Panie przewodniczący! Parlament Europejski wielokrotnie stawał na straży podstawowych praw człowieka, wolności obywatelskich, wolności politycznych wreszcie. Dlatego z wielkim zdziwieniem przyjąłem fakt, że na poprzedniej sesji w Strasburgu Parlament Europejski niestety nie zajął stanowiska wobec nadchodzących wyborów samorządowych na Ukrainie, mimo bardzo poważnych sygnałów i wiarygodnych informacji z wiarygodnych źródeł, że dochodzi do licznych nieprawidłowości, szykanowania opozycji, ograniczania prawa dziennikarzy do swobodnej komunikacji ze społeczeństwem na rządzonej przez Partię Regionów Ukrainie.
Tym większe moje zdziwienie budzi fakt, że ta decyzja po raz kolejny została przełożona i nie zostanie poddana pod głosowanie w dniu jutrzejszym. Sytuacja ta jest bardzo niepokojąca i wymaga wyjaśnienia. Czy prawdą jest, że niektórzy przedstawiciele Parlamentu Europejskiego wypowiadają się aprobująco na temat odbytych wyborów w sytuacji, kiedy tak Departament Stanu Stanów Zjednoczonych, jak i pani Ashton wskazują na liczne nieprawidłowości stwierdzone w czasie tych wyborów i naruszenie prawa wyborczego? Ta sprawa wymaga wyjaśnienia.
Eduard Kukan
(SK) Cieszę się, że Komisja Europejska potwierdziła wczoraj w swojej strategii na lata 2010 i 2011, że polityka ekspansji stanowi najlepszą strategię w odniesieniu do regionu Bałkanów Zachodnich. Potwierdzono również, że Komisja będzie nadal wypełniać swoje zobowiązania wobec tego regionu, przy założeniu, że państwa tego regionu zwiększą swoje wysiłki w procesie integracyjnym.
Chciałbym pochwalić niektóre pozytywne działania podjęte w poprzednim roku, jak na przykład zniesienie wymogu wizowego dla większości mieszkańców tego regionu, postępy poczynione przez Czarnogórę, które zostały nagrodzone propozycją przyznania jej statusu kraju kandydującego, jak również postępy w rozmowach pomiędzy Unią Europejską a Serbią, które były zalecane przed wydaniem przez Komisję opinii.
Jednak pewne wyzwania pozostają i trzeba będzie stawić im czoła. Wyzwania te dotyczą między innymi rozpoczęcia dialogu między Serbią a Kosowem, od którego oczekuje się, że przyczyni się do większej stabilności w regionie oraz przyniesie jak najszybsze rozwiązanie problemu uznania nazwy Macedonii - procesu, który trwa już od dłuższego czasu, porozumienia w sprawie wizji lub nowego podejścia do Bośni i Hercegowiny oraz początku liberalizacji systemu wizowego dla mieszkańców Kosowa.
W przypadku wszystkich tych kwestii ważne jest, aby zachować jasną strategię i wizję postępowania, które pozwolą temu regionowi zbliżyć się do Unii Europejskiej. Działania te leżą nie tylko w interesie krajów tego regionu, ale również naszym.
Guido Milana
(IT) Panie przewodniczący, panie i panowie! Trzydzieści lat temu władze Maroka przez długi czas zaprzeczały, że prowadziły wojnę z Sahrawi, a dziś zaprzeczają stosowaniu niewspółmiernych środków represji wobec tej ludności. W rzeczywistości, w Saharze Zachodniej zginęli i są ranni ludzie, którzy żądają jedynie prawa do życia w wolności w swoim własnym kraju.
Maroko zamknęło swoje granice dla wszystkich, którzy mogliby być świadkami tych wydarzeń. Wstrzymano przepływ informacji z zewnątrz, a posłom do parlamentu odmówiono wstępu do Maroka. Na teren Maroka nie wpuszczono posła do parlamentu francuskiego oraz naszego kolegi, pana posła Willy'ego Meyera. Europa biernie przygląda się tym wydarzeniom. Komisja nie wystosowała żadnej informacji w tej sprawie, przez co poddajemy się mediacji ONZ, która od 30 lat zawodzi. Baronessa Ashton, która jest odpowiedzialna za politykę zagraniczną, nie zajęła stanowiska w tej sprawie. To Parlament musi zareagować i przedstawić swoje stanowisko w tej kwestii. Musimy przeciwstawić się władzom Maroka poprzez ograniczenie liczby inicjatyw w sprawie umów handlowych, zaczynając od odnowienia umów w sprawie połowów.
Petru Constantin Luhan
(RO) Ostatnio uwaga większości osób skierowana została na niezmiernie ważne elementy inicjatywy "Unia innowacji”. Uważam, że nadszedł czas, aby zacząć wspierać środki, które pozwolą nam na przeprowadzenie na szczeblu europejskim działań przedstawionych w tej inicjatywie Komisji.
Bardzo ważne jest rozwijanie partnerstwa. Jednak nie wolno nam zapominać o tym, że nadchodzący okres programowania to czas na rozpoczęcie dyskusji na szczeblu regionalnym w celu umożliwienia tworzenia partnerstw nie tylko na szczeblu lokalnym i regionalnym, ale również krajowym czy transnarodowym. Uważamy również, że szeroka debata na temat sposobów osiągnięcia takiego rozwoju w nadchodzącym okresie musi stanowić część programu każdego regionu. Uważam, że dialog pomiędzy wszystkimi aktywnymi podmiotami jest konieczny, aby określić wartość dodaną w każdym regionie oraz rodzaje działań innowacyjnych w celu ich wykorzystania. Wzywam władze lokalne i regionalne do zaangażowania się w tworzenie partnerstw, aby programowanie było jak najbardziej realistyczne i jak najbliższe potrzebom i dążeniom danego regionu.
Elisabeth Köstinger
(DE) Panie przewodniczący! Jutro w Seulu rozpocznie się szczyt G20. Jedną ze szczególnie ważnych kwestii, które zostaną poruszone podczas tego szczytu jest kwestia ograniczenia wywozu ziem rzadkich przez Chińską Republikę Ludową. Chiny kontrolują 95% wydobycia ziem rzadkich, które są niezmiernie potrzebne gospodarce europejskiej. Problem ten dotyczy w największym stopniu sektorów opartych na wiedzy, które zajmują się rozwojem nowych technologii. Poważny problem stanowi sytuacja, w której małe i średnie przedsiębiorstwa europejskie zostały narażone na poważne ryzyko w wyniku sztucznych przeszkód i luk w dostawach. Europejski Obszar Gospodarczy jest znany na całym świecie ze swojej wiedzy w zakresie technologii. Tolerowanie przerw w dostawach w tym obszarze jest nie do przyjęcia.
W związku z tym wzywam przedstawicieli Unii Europejskiej oraz innych państw dotkniętych tym problemem, takich jak Stany Zjednoczone czy Japonia, aby podczas szczytu G-20 otwarcie wystąpili przeciwko tej handlowej dyktaturze. Należy jak najszybciej znaleźć rozwiązanie tego problemu.
Silvia-Adriana Ţicău
(RO) Społeczeństwo UE starzeje się, a liczba osób pracujących w stosunku do ogółu społeczeństwa spada. Kryzys gospodarczy spowodował wzrost stopy bezrobocia do 10%. W takiej sytuacji UE oraz państwa członkowskie muszą przyjąć odpowiednie środki w celu zapewnienia stabilności systemów emerytalnych. Reforma systemu emerytalnego musi zawierać propozycje rozwiązań gwarantujących emerytom minimalne dochody, które pozwolą im żyć w godnych warunkach.
Mimo wydłużenia się średniej długości życia społeczeństwa, rozwiązaniem tego problemu nie jest podwyższenie przymusowego wieku emerytalnego. Osoby starsze, które mogą i chcą pozostać aktywne na rynku pracy, mogą nadal przyczyniać się do rozwoju społeczeństwa, jednak bez poczucia obowiązku. Jednocześnie w wyniku kryzysu gospodarczego oraz przeniesienia gospodarki europejskiej do państw trzecich nastąpiło zmniejszenie liczby miejsc pracy, a osoby zdolne do pracy, które nie mogą znaleźć stałego zatrudnienia, mają problemy z osiągnięciem minimalnego okresu zatrudnienia, który uwzględniany jest przez publiczne systemy emerytalne. Pragnę zauważyć, że podwyższenie wieku emerytalnego spowoduje zwiększenie bezrobocia wśród młodych ludzi.
Miroslav Mikolášik
(SK) Na przykładzie kwestii etykietowania żywności widać, że obywatele śledzą działania Unii Europejskiej, toczące się dyskusje oraz sposób w jaki działania te ich dotyczą. Według moich informacji obywatele Słowacji w tygodniu od 25 do 27 października nie tylko wykazali zainteresowanie przyjętym w pierwszym czytaniu sprawozdaniem sporządzonym przez moją koleżankę, panią poseł Renate Sommer, ale również stworzyli tak silny efekt synergii, że studenci z Uniwersytetu w Nitrze, przedstawiciele przemysłu rolno-spożywczego, media oraz opinia publiczna niezwykle zaangażowali się w debatę na ten temat organizując warsztaty i konkursy, a młodzi ludzie wzięli udział w dyskusji, która, muszę przyznać, wiele zyskała dzięki uczestnictwu w niej samej sprawozdawczyni, pani poseł Renate Sommer. W procesie tym aktywnie uczestniczyli również trzej słowaccy posłowie do Parlamentu Europejskiego.
Chciałem przez to pokazać jedynie, że Parlament Europejski oraz posłowie do Parlamentu Europejskiego mogą również angażować się w ciekawe inicjatywy, które bezpośrednio dotyczą demokracji, a nasze wypowiedzi nie mogą stanowić jedynie krytyki przedstawianych wydarzeń. Chciałem również ukazać, że problemy, które rozwiązujemy nie są oderwane od rzeczywistości. Przy tej okazji chciałbym także pochwalić działania Biura Informacyjnego Parlamentu Europejskiego w Słowacji, które znakomicie wywiązało się z organizacji tego przedsięwzięcia.
Seán Kelly
Panie przewodniczący! Chciałbym zwrócić uwagę na sprawę Sakineh Mohammadi-Asztiani. Jak wiadomo, została ona w lipcu skazana przez irańskie władze na śmierć przez ukamieniowanie za rzekome cudzołóstwo, jednak w następstwie rezolucji przyjętej przez Parlament, gdy wiele osób ubrało koszulki z napisem "Sakineh wolna”, oraz międzynarodowego protestu wyrok ten został zmieniony.
Wyrok został zmieniony, ale nie uchylony. Został on zmieniony na egzekucję przez powieszenie za rzekome morderstwo. Wyrok miał zostać wykonany 3 listopada, jednak został ponownie odroczony w wyniku międzynarodowych petycji, pod którymi podpisało się w Internecie 270 tysięcy osób oraz interwencji władz z całego świata, w szczególności prezydenta Francji, Nicolasa Sarkozy'ego, który osobiście interweniował w tej sprawie. Mimo to irańskie władze nadal planują wznowić sprawę Sakineh i ostatecznie dokonać jej egzekucji.
Ponownie wzywam władze europejskie, aby podwoiły swoje starania w celu uwolnienia Sakineh i umożliwienia jej uzyskania azylu lub wolności w jej własnym kraju oraz zapewnienia, że popierane przez państwo morderstwa kobiet oraz inne przypadki łamania praw człowieka w Iranie zostaną zakończone.
Przewodniczący
Zamykam ten punkt porządku obrad.
