Niebezpieczeństwo zamknięcia przedsiębiorstwa QIMONDA w Niemczech i Portugalii i utraty tysięcy miejsc pracy w Europie (debata)
Przewodniczący
Następnym punktem posiedzenia jest sprawozdanie Komisji dotyczące niebezpieczeństwa zamknięcia przedsiebiorstwa QIMONDA w Niemczech i Portugalii i utraty tysięcy miejsc pracy w Europie.
Vladimír Špidla
Pani przewodnicząca, panie i panowie! Zarówno przedsiębiorstwa, jak i pracownicy zaczynają odczuwać skutki kryzysu finansowego i gospodarczego. Choć sytuacja jest różna w poszczególnych państwach członkowskich, ogólnie rzecz ujmując poziom zatrudnienia w Europie obniża się. W 2009 roku całkowite zatrudnienie może spaść o 1,6%, co oznacza utratę 3,5 miliona miejsc pracy. Wskaźnik bezrobocia w Unii Europejskiej w 2010 roku będzie się utrzymywał na poziomie 10%. Każdego dnia przedsiębiorstwa ogłaszają wprowadzenie środków restrukturyzacyjnych lub przenoszenie swojej działalności, co wiąże się z utratą wielu miejsc pracy. Sytuacja przedsiębiorstwa QUIMONDA, które ogłosiło zamknięcie swoich fabryk w Niemczech i Portugalii nie jest niestety odosobniona.
Komisja jest świadoma negatywnych skutków, jakie restrukturyzacja może wywrzeć na pracownikach, ich rodzinach, jak również na gospodarczą i społeczną strukturę danego regionu. Niemniej jednak chciałbym podkreślić, że Komisja nie jest władna odwrócić, czy też odłożyć w czasie decyzji poszczególnych przedsiębiorstw, a z kolei przedsiębiorstwa te nie są zobligowane do informowania Komisji o swoich decyzjach. Muszę przyznać, że ani kierownictwo Qimondy, ani przedstawiciele pracowników, nie zwrócili się do Komisji w tej sprawie.
Komisja chciałaby omówić kilka punktów w związku z zaistniałą sytuacją. Najważniejsze jest, aby przede wszystkim spróbować przewidzieć restrukturyzację oraz lepiej nią zarządzać, prowadząc w tym celu intensywny dialog z przedstawicielami pracowników oraz innymi zaangażowanymi w sprawę stronami. Sądzę, że niedawno przyjęta dyrektywa wraz ze zmienioną dyrektywą dotyczącą rad zakładowych stanowią ze strony UE jedne z najważniejszych aspektów tej kwestii. Jest to tym bardziej istotne w tym kontekście, że przedsiębiorstwa borykające się z problemami starają się wypełniać swoje zobowiązania wynikające z dyrektyw UE, a odnoszące się do udzielania pracownikom informacji oraz konsultowania się z nimi. Komisja zachęca również przedsiębiorstwa do wprowadzenia środków, których celem jest utrzymanie maksymalnej liczby zatrudnionych pracowników poprzez wprowadzenie elastycznego systemu pracy oraz wykorzystanie możliwości tymczasowych zwolnień ze względów ekonomicznych.
Większość państw członkowskich wprowadziła ukierunkowane środki w celu wspierania zatrudnienia oraz ograniczenia skutków kryzysu dotykających zwykłych obywateli. Środki te mają zastosowanie w czterech głównych obszarach: utrzymanie zatrudnienia pracowników, ponowna szybka reintegracja pracowników w miejscu pracy, pomoc najbardziej narażonym grupom poprzez wspieranie dochodów, wydłużenie okresu wypłacania zasiłku dla bezrobotnych lub podniesienie zasiłku rodzinnego, jak również wzmocnienie ochrony socjalnej oraz inwestycji w system społeczny i zdrowotny.
Mając na celu udzielenie pomocy państwom członkowskim w zwalczaniu kryzysu i jego skutków społecznych, Komisja wzmocniła instrumenty finansowe na szczeblu europejskim. Europejski Fundusz Społeczny, zapewniający pomoc 9 milionom pracowników rocznie, został uproszczony tak, aby można było udzielać zaliczek na projekty na kwotę 1,8 miliarda euro. Mam nadzieję, że Parlament Europejski i Rada osiągną szybkie porozumienie w tej kwestii. Komisja wspiera również te państwa członkowskie, które chciałyby przeprogramować Europejski Fundusz Społeczny. Państwa członkowskie mogą również wnioskować o środki interwencyjne z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, w celu uzyskania pomocy dla zwolnionych pracowników. W europejskim planie naprawy gospodarczej Komisja zaproponowała poszerzenie kryteriów kwalifikowalności w celu lepszego reagowania na obecny kryzys gospodarczy. Mam nadzieję, że również i w tym obszarze Parlament i Rada wkrótce osiągną kompromis. Komisja jest gotowa współpracować z niemieckimi i portugalskimi władzami przy ocenie wszystkich wniosków o pomoc ze środków funduszy europejskich. Komisja wspiera również dialog społeczny na szczeblu europejskim, jako że partnerzy europejscy odgrywają decydującą rolę w zarządzaniu kryzysem. Europejscy partnerzy społeczni mają również przedstawić na spotkaniu trójstronnym 19 marca wspólne stanowisko dotyczące pokonania kryzysu.
Kwestią istotną dla Komisji jest, aby podjęte działania miały zintegrowane podstawy, ponieważ w ten sposób możliwe będzie przezwyciężenie krótkotrwałych skutków kryzysu oraz dążenie do przyszłego ożywienia gospodarczego. To właśnie było celem Komisji, kiedy wprowadzała europejską inicjatywę wspierania zatrudnienia w ramach europejskiego planu naprawy gospodarczej. 4 marca Komisja otrzymała również stanowisko, które ma być zaprezentowane na posiedzeniu Rady Europejskiej 29 i 20 marca, w którym mowa jest głównie o wymaganiach i metodach wspierania pracowników dotkniętych kryzysem oraz szczególnie narażonych osób na rynku pracy.
Komisja z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę czeskiej prezydencji w sprawie zorganizowania w maju 2009 roku szczytu poświęconego zagadnieniom zatrudnienia i problemom społecznym. Celem tego spotkania ma być ocena sytuacji oraz ustanowienie konkretnych środków. Powinno ono zaowocować przyjęciem wspólnego stanowiska w sprawie zmniejszenia społecznym skutkom kryzysu, osiągnięciem nowego porozumienia z partnerami społecznymi oraz innymi uczestnikami w kwestii modernizacji polityki społecznej, oraz określeniem konkretnych środków mających na celu przyspieszenie odnowy gospodarczej oraz pokonanie kryzysu poprzez eliminację ograniczeń strukturalnych na rynku pracy.
José Albino Silva Peneda
Możliwość zamknięcia przedsiębiorstwa Qimonda naraża na ryzyko utraty miejsca pracy 2 000 osób w północnej Portugalii, w regionie, który w ciągu zaledwie paru lat przeistoczył się z jednego z najbardziej uprzemysłowionych obszarów w jeden z najuboższych na całym kontynencie.
Trzeba pamiętać, że struktura przemysłu północnej Portugalii oparta była na tradycyjnych sektorach, pośród których dużą rolę odgrywał przemysł włókienniczy. Omawiana sprawa pojawiła się dokładnie w momencie, gdy ta struktura przemysłu była na rozstrzygającym etapie zmian i przechodziła żmudne i kosztowne, jak zawsze w takich przypadkach, procesy restrukturyzacyjne. Jeśli dojdzie do zamknięcia zakładu, będzie to miało nie tylko ogromny wpływ na region, ale i na cały kraj.
Wiem, że przetrwanie Qimondy zależy przede wszystkim od sił rynkowych i od woli udziałowców. Nietrudno jednak zauważyć, że Qimonda uważana jest za jednego z głównych portugalskich eksporterów, i jako że stanowi niezbędny element w transformacji struktury gospodarczej regionu, nie można pozwolić, żeby jedynie siły rynkowe decydowały o przyszłości tej spółki. Ta okoliczność wyjaśnia, dlaczego władze portugalskie i niemieckie podjęły działania w tej kwestii na najwyższym możliwym szczeblu, czyli odpowiednio na szczeblu prezydenta Republiki Portugalii i kanclerz Niemiec. Z tego również właśnie powodu - tu zwracam się do pana komisarza Špidli - jeśli dotąd rząd portugalski nie zaprosił pana do złożenia wizyty w tym stojącym w obliczu prawdziwego kryzysu społecznego regionie, ja osobiście pana tam zapraszam, żeby przekonał się pan na własne oczy, jak poważna jest sytuacja, poparł realizowane tam wysiłki i zmobilizował wszelkie instrumenty, jakimi dysponuje Komisja, by zapobiec dalszemu szerzeniu się poczucia beznadziei w całym regionie.
Edite Estrela
Przypadek Qimondy to przypadek typowy w sytuacji obecnego globalnego kryzysu finansowego i gospodarczego. Przedsiębiorstwo to wykorzystuje najnowszą technologię, zatrudnia wysoko wykwalifikowanych pracowników oraz wspiera badania. Qimonda realizuje cele zawarte w strategii lizbońskiej. Rząd portugalski czyni, co w jego mocy, żeby znaleźć rozwiązanie tej sytuacji i żeby to przedsiębiorstwo mogło dalej istnieć, jednakże rozwiązanie to zależy również od zaangażowania niemieckiego rządu federalnego oraz rządów krajów związkowych Bawarii i Saksonii. Rząd portugalski już postanowił przekazać sumę 100 milionów euro na ten cel. Jak już mówiłam, rząd podjął działania i nadal w przyszłości będzie czynił, co w jego mocy, o czym mieli okazję przekonać się niemieccy pracownicy Qimondy podczas niedawnej oficjalnej wizyty prezydenta Republiki Portugalii.
Komisja Europejska i państwa członkowskie podjęły działania - słusznie zresztą - w celu ratowania wielu banków i wsparcia określonych dziedzin przemysłu, takich jak na przykład przemysł samochodowy. Czemu zatem nie udzielić wsparcia także i Qimondzie? Pozostawienie Qimondy na pastwę losu będzie miało bardzo poważne konsekwencje. Nie tylko tysiące niemieckich i portugalskich pracowników straci pracę, ale przepadnie również bezcenna europejska własność intelektualna, a także znaczne środki z funduszy europejskich.
Panie komisarzu! Musimy działać konsekwentnie, a jeśli mamy być konsekwentni, powinniśmy zrobić wszystko, aby uratować Quimondę. Quimonda nie jest jakimś tam zwykłym przedsiębiorstwem!
Ewa Tomaszewska
w imieniu grupy UEN. - Panie przewodniczący! Niemiecki koncern Qimonda, jeden z największych producentów układów pamięci, ogłosił bankructwo. W roku ubiegłym otrzymał dotację w wysokości 325 milionów euro. Pomoc ta nie była wystarczająca.
W 2007 r. Qimonda zatrudniała 13,5 tysiąca osób. W grudniu ubiegłego roku ich płace obniżono o 10 do 15% z zapewnieniem zwrotu potrąconych kwot do kwietnia bieżącego roku. Tymczasem 500 pracowników straciło pracę z dnia na dzień. Nie wypłacono im wynagrodzenia, rekompensat z tytułu niewykorzystanych urlopów ani należnych odpraw. Kolejne 500 osób straci pracę w ciągu najbliższego miesiąca. Dalsze 1500 pracowników jest także zagrożonych zwolnieniami.
Takich zakładów jest w naszych krajach więcej, choćby w Krośnie czy w Stalowej Woli w Polsce. Oczekujemy od Komisji Europejskiej spójnego programu ochrony miejsc pracy w okresie kryzysu.
Elisabeth Schroedter
w imieniu grupy Verts/ALE. - (DE) Panie przewodniczący, panie komisarzu, panie i panowie! Bankructwo przedsiębiorstwa Qimonda spowodowane jest ogromnym spadkiem cen przestarzałych układów pamięci DRAM. W rzeczywistości Qimonda wyprzedza o miesiące konkurencję jeśli chodzi o badania nad układami energooszczędnymi, a jest to dziedzina o potencjale innowacyjnym, w którą szczególnie powinno się inwestować. Mamy nadzieję, że właśnie na tej kwestii skoncentruje się Komisja.
Może to jednak oznaczać, że nie wszystkie miejsca pracy zostaną zachowane. Jest to moment, w którym należy się zwrócić do Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji. W Qimondzie mamy jednak do czynienia z wysoko wykwalifikowanymi pracownikami, którzy po odpowiedniej selekcji i specjalnie na ten cel przygotowanemu przeszkoleniu mogliby znaleźć pracę w rozwijających się gałęziach przemysłu. Jako przykład można podać pracowników, którzy po przekwalifikowaniu podjęli pracę w przemyśle energii słonecznej. Sprawa Qimondy pokazuje, że to również do Komisji należy dbałość o to, żeby przekwalifikowania dotyczyły kierunków przyszłościowych, a nie były przypadkowe. Jedynie odpowiednio ukierunkowane inwestycje, restrukturyzacja gospodarki z uwzględnieniem środowiska oraz odpowiednie przekwalifikowanie siły roboczej dadzą ludziom nadzieję i realne widoki na przyszłość.
Gabriele Zimmer
Panie przewodniczący, panie komisarzu! Z pewnością nie będzie to dla panów niespodzianka, kiedy powiem, że nie jestem usatysfakcjonowana odpowiedzią jakiej nam panowie udzielili, zwłaszcza, że parę tygodni temu włożyliśmy ogromy wysiłek w skontaktowanie się z jak największą liczbą przedstawicieli Komisji, w szczególności z panem komisarzem Verheugenem, żądając jasnych odpowiedzi. Dziś mieliśmy doskonałą okazję, aby udzielić bardziej precyzyjnej odpowiedzi i określić, w jaki sposób Komisja zamierza przyjąć własną odpowiedzialność.
Podczas dzisiejszej debaty chciałabym poruszyć dwie kwestie. Przede wszystkim, Qimonda jest w stanie przynieść Unii Europejskiej niezbędny postęp technologiczny w zakresie technologii półprzewodnikowej i nanotechnologii. Po drugie, Qimonda nie ma żadnej konkurencji w Europie, ale ma w Azji, gdzie konkurencja ta jest dotowana w 70%, a to stanowi zasadniczą różnicę. Po trzecie, zamknięcie produkcji w Qimondzie oznaczać będzie utratę miejsc pracy w centrum sieci kooperantów liczącej około 40 000 miejsc pracy w samej tylko Saksonii.
Czego głównie oczekują od Unii pracownicy i ich rodziny z poszkodowanych regionów? Oczekują przede wszystkim podjęcia natychmiastowego i klarownego zobowiązania, że Komisja chce utrzymać obecne miejsca pracy w europejskim przemyśle technologii półprzewodnikowej i nanotechnologii, oraz że nie pozwoli na zaprzepaszczenie tej przyszłej przewagi, oraz że deklaracje dotyczące przyszłych wydatków na badania, w szczególności te związane z Ósmym Ramowym Programem Badawczym, pozostają w mocy.
Oczekujemy również od Komisji, federalnego rządu Niemiec oraz od rządu kraju związkowego Saksonii wsparcia działań, które należy podjąć, żeby zapobiec zamknięciu produkcji. Nie mamy już na to zbyt wiele czasu, pozostało zaledwie parę dni. Liczba osób zatrudnionych na najwyższych stanowiskach kierowniczych już została zredukowana. Wyjściem alternatywnym byłoby przeniesienie wysoko zaawansowanej technologii badawczej do Azji lub jej sprzedaż za marne grosze. Nie leży to, moim zdaniem, w interesie Unii Europejskiej.
Joel Hasse Ferreira
(PT) Panie przewodniczący, panie komisarzu, panie i panowie! Trudna sytuacja Qimondy pogorszyła się w wyniku wystąpienia kryzysu finansowego i gospodarczego. Rząd portugalski robi wszystko, co uważa za właściwe i korzystne, żeby pomóc rozwiązać tę sytuację. Pragniemy, by również i rząd bawarski umiał w sposób wysoce odpowiedzialny reagować w obecnych warunkach. Uratowanie zakładów w Monachium będzie miało decydujący wpływ na zakłady w Vila do Conde i w Dreźnie.
Portugalski minister gospodarki i innowacji, pan Manuel Pinho, osobiście potwierdził, jak ważne jest, aby zagwarantować temu przedsiębiorstwu możliwość utrzymania się na rynku. Przedsiębiorstwo Qimonda jest niezwykle ważne dla Portugalii, a ponieważ może być konkurencyjne na poziomie globalnym, jest równie ważne dla Europy.
Panie przewodniczący! Portugalia będzie w dalszym ciągu szukać rozwiązania zapewniającego możliwość utrzymania się przedsiębiorstwa na rynku. Mamy nadzieję, że rząd niemiecki - zarówno na szczeblu federalnym, jak i zainteresowanego kraju związkowego - postara się rzeczywiście znaleźć rozwiązanie tego problemu.
Jeśli zaś chodzi o mnie, to chciałbym raz jeszcze podkreślić strategiczne znaczenie, jakie ma utrzymanie tego rodzaju przemysłu na terytorium Europy. Mam nadzieje, że żaden z rządów krajowych ani rządów krajów związkowych nie popełni błędu i nie pozwoli temu przedsiębiorstwu na zamknięcie zakładów i likwidację miejsc pracy na terytorium Unii
Panie i panowie! Rozumiemy potrzebę niesienia pomocy w dziedzinie restrukturyzacji dużych grup w przemyśle motoryzacyjnym, ale fundusze unijne oraz wysiłki Komisji Europejskiej nie mogą być wykorzystane w całości jedynie w tym celu.
Panie komisarzu! Aby uniknąć zakłóceń w przekazywaniu informacji, apelujemy do pana komisarza Špidli, z którym łączy nas wspólna praca i solidarność polityczna, jak również do przewodniczącego Komisji, który nigdy nie zapomina, że jest naszym krajanem, tak jak znaczna część pracowników Qimondy, aby Komisja zobowiązała się do wsparcia Qimondy.
Zanim skończę, należy podkreślić, że prezydent Portugalii, pan Cavaco Silva, oświadczył niedawno w Niemczech, że pojawiła się nowa nadzieja dla Qimondy. Trzeba również wspomnieć, co już uczynili inni koledzy posłowie, o szczególnym znaczeniu sektora gospodarki, w którym Qimonda prowadzi swoją działalność. Należy przy tym pamiętać, że rząd portugalski zgłasza swoją gotowość do wsparcia Qimondy, używając do tego celu wszelkich niezbędnych środków, uwzględniając jednak wielkość gospodarki tego kraju.
Panie i panowie! Pomóżmy uratować Qimondę. Czasu jest niewiele!
Ilda Figueiredo
(PT) Panie przewodniczący, panie komisarzu, panie i panowie! W tej ważnej debacie, jaką właśnie prowadzimy, istotne jest zrozumienie o jaką stawkę toczy się gra, a mianowicie: o przyszłość strategicznego przemysłu nanotechnologicznego, w tym także o badania i rozwój w sektorze odgrywającym kluczową rolę dla przyszłości społeczeństwa informacyjnego, a którego centrum i ośrodek badawczy stanowi kompleks Quimonda w Niemczech, oraz o zakłady produkcji półprzewodników w Portugalii. Unia Eurpoejska nie może w dalszym ciągu pozwalać na niszczenie swojego przemysłu, zwłaszcza w strategicznej dziedzinie, oraz na uzależnienie się od Stanów Zjednoczonych i krajów azjatyckich, które wspierają własny przemysł. Godne ubolewani jest, że pan komisarz Špidla zademonstrował dziś w tej Izbie wyraźną obojętność w kwestii Qimondy jako produkującego przedsiębiorstwa.
Mówimy tu o wielu miejscach pracy: prawie 2 tysiące w Vila do Conde, 5 tysięcy w Niemczech oraz ponad 5 tysięcy na całym świecie, jak również o tysiącach miejsc pracy w firmach dostawczych, które ucierpią w sposób pośredni, a także w ośrodkach badawczo-rozwojowych u innych partnerów Qimondy. W związku z zagrożeniem zamknięcia Qimondy w Niemczech zagrożona jest ogromna ilość badań, nie mówiąc już o efekcie domina, jaki sytuacja ta wywoła w Portugalii. Niewątpliwie Unia Europejska musi zaangażować się w tę kwestię przynajmniej tak samo, na jakich zaangażowała się w przypadku sektora bankowego. Należy pamiętać, że Vila do Conde znajduje się na północy Portugalii, gdzie najbardziej wzrosło bezrobocie, czy to z powodu zamknięcia przedsiębiorstw przemysłu odzieżowego i włókienniczego, czy też dlatego, że międzynarodowe przedsiębiorstwa, które zajmowały się, między innymi, produkcją obuwia i okablowania przeniosły swoją działalność. Jest to obecnie obszar wysokiego zagrożenia społecznego, jeśli nie podejmie się działań zmniejszających bezrobocie oraz gwarantujących produkcję.
Dlatego też trzeba podjąć wszelkie niezbędne wysiłki, wykorzystując wszelkie możliwe sposoby. W krótkim okresie mowa tu o pomocy państwa, wsparciu finansowym ze strony Wspólnoty oraz udzieleniu gwarancji kredytowych przyczyniających się do utrzymania przemysłu o strategicznym znaczeniu dla gospodarki Unii Europejskiej. W średniej perspektywie czasowej mowa jest o rozwoju tego obszaru przemysłowego oraz utworzeniu większej liczby miejsc pracy. Dobrze by było, gdyby Komisja Europejska oraz rządy naszych państw to rozumiały. Co do nas, będziemy kontynuować tę walkę.
Colm Burke
Panie przewodniczący! Bardzo pochwalam nadanie tej debacie priorytetowego znaczenia. Utrata takich przedsiębiorstw jak Qimonda, stanowiących ze względu na swoją wielkość i znaczenie kotwicę gospodarczą dla lokalnych i krajowych gospodarek, musi być traktowana poważnie przez polityków.
Zamykanie czy przenoszenie nieprodukcyjnych obszarów działalności przedsiębiorstwa za granicę jest często wynikiem działań globalizacyjnych. Globalizacja - zwykle pozytywna siła, przyczyniając się do wzrostu globalnego dobrobytu - może niestety siać ogromne spustoszenie wśród gospodarek lokalnych w przypadku, gdy wielkie przedsiębiorstwa zmieniają lokalizację. Miało to właśnie miejsce w moim regionie w południowej Irlandii, gdzie firma Dell ogłosiła zwolnienie 1 900 członków swojej załogi w fabryce w Limerick. To samo stało się w Waterford, gdzie przedsiębiorstwo Waterford Wedgwood być może również zostanie zamknięte w niedalekiej przyszłości, i być może pracę stracą kolejne tysiące osób, w tym wykonawcy.
Decydenci polityczni muszą poważnie potraktować tę sprawę. Dlatego też z radością przyjmuję deklarację pana komisarza Špidli, że uczyni wszystko, co w jego mocy, by umożliwić wydatkowanie dostępnych środków finansowych z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji oraz z Europejskiego Funduszu Socjalnego. Te 500 milionów euro z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji mogłoby przynieść ogromne korzyści stwarzając drugą szansę zwolnionym pracownikom w postaci podnoszenia kwalifikacji, przekwalifikowania czy pomocy w zakładaniu własnych przedsiębiorstw, co pozwoli nam wyjść z obecnej recesji.
Ruch należy teraz zdecydowanie do rządów krajowych, które muszą wystąpić o te fundusze. Warto by było w tym kontekście postarać się o 75% współfinansowanie, żeby ułatwić składanie wniosków o środki, a tym samym umożliwić poszkodowanym pracownikom szybkie i skuteczne wyjście z kryzysu.
José Ribeiro e Castro
(PT) Panie przewodniczący, panie komisarzu! Już od lat rozmawiamy o strategii lizbońskiej, a obecny moment nie jest chyba najlepszy, by ją omawiać. Niemniej jednak bez wątpienia potrzebujemy strategii, w której znajdzie się odpowiedź na trudności i wyzwania, jakie stawia przed nami obecny kryzys. Tego również oczekujemy od Komisji Europejskiej. Jest to bardzo ważne, aby Komisja nie wahała się przed podjęciem tego tematu, lecz znalazła możliwości zorganizowania wspólnych przedsięwzięć z rządem Portugalii oraz rządem Niemiec i rządami niemieckich krajów związkowych. Trzeba koniecznie pamiętać, że mowa tu o gałęzi przemysłu, która, jak zostało już dziś powiedziane, ma znaczenie dla Europy ze względu na jej jakość i wartość, badania, jakie podejmuje, oraz ze względu na dbałość o środowisko naturalne. Komisja nie może unikać tego tematu. Popieram zaproszenie wystosowane przez mego kolegę, pana posła Penedę, aby pan komisarz Špidla wraz Komisją odwiedzili Portugalię.
Istotne jest, aby Komisja pamiętała, że w chwili obecnej Europejczycy spoglądają na Europę i oczekują odpowiedzi ze strony władz europejskich: muszą poczuć bliskość władz europejskich. Społeczeństwo europejskie nie rozumie Europy, która umywa ręce w obliczu problemów. Zamiast tego ludzie chcą takiej Europy, która nie boi się zakasać rękawy i pobrudzić sobie ręce, pomagając im przezwyciężyć trudności.
Vladimír Špidla
Panie i panowie! Sprawa, którą się zajmujemy jest istotna i stanowi element ogólnej sytuacji gospodarczej. Wiecie państwo również bardzo dobrze, że strategia, nad którą pracuje Komisja to zdecuydowanie strategia na rzecz przemysłu, ponieważ Komisja mocno wierzy, że przemysł musi zawsze stanowić ważną część naszej gospodarki oraz że jest on liderem w dziedznie zaawansowanych technologii. Jasne jest, że kryzys, w którym się znajdujemy ma cechy kryzysu strukturalnego, dlatego też Komisja w swoich strategicznych i podstawowych dokumentach formułuje zasady z jednej strony przyszłej gospodarki niskoemisyjnej i proeokologicznych miejsc pracy, z drugiej zaś kładzie silny nacisk na innowacje i modernizację. Jasne jest również i to, jak już wspomniałem na początku, że to w gestii przedsiębiorstw leży podejmowanie decyzji biznesowych, a Komisja nie będzie w ingerować w te sprawy.
Inna sprawa, że przy przeprowadzaniu restrukturyzacji i podejmowaniu decyzji mających konsekwencje społeczne i wpływające na daną społeczność, mamy do dyspozycji instrumenty oraz politykę europejską, które mamy obowiązek uruchamiać i oczywiście to czynimy. Co zaś do dwukrotnego wezwania mnie do zapoznania się z sytuacją na miejscu, jestem oczywiście gotów to uczynić, ponieważ ostatecznie jednym z naszych zwykłych i podstawowych obowiązków jest podejmowanie decyzji na podstawie dostępnych danych. Wspominano o możliwościach w ramach funduszy europejskich oraz kierunkach omawianych między rządem portugalskim a rządem niemieckim. W każdym razie mogę powiedzieć jasno i wyraźnie, że Komisja zawsze aktywnie wykorzystuje wszelkie dostępne możliwości i tak też postępuje w przedmiotowej sprawie, oraz że z całkowitą pewnością będzie kontynuować takie działanie w przyszłości.
Przewodniczący
Na tym kończymy ten punkt posiedzenia.
