
Matikainen-Kallström
Mevrouw de Voorzitter, nu we over de landbouwhervormingen stemmen, over de hervormingen in het kader van Agenda 2000, wil ik mijn collega's er nog even van op de hoogte stellen dat het in Finland deze week meer dan 50 graden heeft gevroren. Situaties waarin geen auto's of andere vervoermiddelen meer rijden zijn wel iets om rekening mee te houden.

Hawlicek
Mevrouw de Voorzitter, namens de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs en media verwijs ik naar het Reglement. Tijdens de plenaire vergadering van woensdag 13 januari 1999 in Straatsburg antwoordde commissaris Bangemann op het verslag van de heer Malerba over de globalisering en de informatiemaatschappij. De Commissie cultuur, jeugd, onderwijs en media stelt met grote spijt vast dat de heer Bangemann blijkbaar zo bang was dat hij zich genoodzaakt voelde van zijn voorrechten in het kader van het Reglement gebruik te maken om kritiek te leveren op de gehele commissie omdat die zo stoutmoedig was geweest haar standpunten tegenover het onderwerp van het verslag in een brief tot uiting te brengen.
De leden van de commissie hebben begrip voor de opmerkingen van de heer Bangemann. De cultuurcommissie stelt met voldoening vast dat haar belangrijkste opmerkingen over het Groenboek over convergentie in oktober van vorig jaar werden aanvaard. De heer Bangemann moet zeer teleurgesteld zijn geweest toen hij vaststelde dat een voor hem zo onbeduidende commissie in staat was haar belangrijkste ideeën over convergentie te doen aanvaarden.

De Voorzitter
Dank u wel, mevrouw Hawlicek. Ik neem nota van hetgeen u zojuist gezegd heeft, maar de heer Bangemann is niet aanwezig en kan u dus geen antwoord geven.

Fayot
Mevrouw de Voorzitter, ik zou willen zeggen dat de akoestiek hier in de zaal heel slecht is. Zonder het gebruik van de hoofdtelefoon kunnen we u nauwelijks verstaan. De technici moeten zich eens over dit vraagstuk buigen, want de situatie is zo onmogelijk.

De Voorzitter
Ik ben het geheel met u eens, mijnheer Fayot. Al heel wat mensen binnen dit Parlement hebben zich beklaagd over de akoestiek in deze zaal.
Naar aanleiding van uw opmerking wil ik twee dingen zeggen. In de eerste plaats kan ik u mededelen dat het Bureau zich over dit vraagstuk heeft gebogen en dat we een bedrijf in de arm hebben genomen dat gaat bekijken hoe de akoestiek verbeterd kan worden. Ten tweede wil ik de collega's verzoeken zich voortaan zo snel en geruisloos mogelijk naar hun plaatsen te begeven. Dat zou namelijk de situatie al een heel stuk verbeteren.

Wolf
Mevrouw de Voorzitter, ik zou willen terugkomen op de opmerking over de heer Bangemann en dit Parlement willen verzoeken wat meer begrip op te brengen. Wat we hier zien is namelijk kenmerkend voor wat zich aan het eind van ieder mandaat voordoet.

De Voorzitter
Hartelijk dank, mijnheer Wolf.

Stemming
Mulder
Mevrouw de Voorzitter, zou ik u mogen voorstellen de stemming over de wetgevende resolutie uit te stellen, dat in analogie met de praktijk bij andere landbouwverslagen en vooral ook omdat de Commissie, in tegenstelling tot de belofte die zij deed in Straatsburg, ons pas gisteravond laat haar positie over de verslagen heeft doen toekomen.

Rehder
Mevrouw de Voorzitter, wij zijn het daarmee eens. Wij willen zien wat de Raad tijdens de rechtstreekse onderhandelingen, die volgende week beginnen, samen met ons tot stand brengt. Dan willen wij stemmen. Gisteravond hebben wij dat allemaal kunnen lezen. Wij danken de Commissie, ook al heeft die wat te lang gewacht.

De Voorzitter
Ja, dat begrijp ik heel goed. Voor de goede orde zal ik het voorstel van de heer Mulder in stemming brengen.
Het Parlement besluit tot terugverwijzing naar de bevoegde commissie

Graefe zu Baringdorf
Mevrouw de Voorzitter, ik zou de Commissie op grond van artikel 60 willen vragen of ze bereid is onze amendementen over te nemen.

Fischler
Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, wij hebben gisteren een lijst laten ronddelen van de amendementen die de Commissie op dit ogenblik kan overnemen. Ik moet u jammer genoeg zeggen dat de Commissie niet alle amendementen kan overnemen die hier zijn aangenomen.

Graefe zu Baringdorf
Mevrouw de Voorzitter, ik heb de tekst van de Commissie gelezen. Ik wilde echter de formele regels respecteren en daarom heb ik de heer Fischler gevraagd te bevestigen dat de Commissie niet alle amendementen kan overnemen. Op grond van artikel 60, lid 2, verzoek ik dan ook om terugverwijzing naar de commissie.
Het Parlement besluit tot terugverwijzing naar de bevoegde commissie

Rehder
Mevrouw de Voorzitter, zo komt eindelijk een einde aan de afschuwelijke Herodespremie. Ik dank alle afgevaardigden daarvoor van ganser harte.
Vóór de stemming over de ontwerpwetgevingsresolutie
Garot
Mevrouw de Voorzitter, op grond van artikel 60, lid 2, van ons Reglement verzoek ik u de stemming over de ontwerpwetgevingsresolutie uit te stellen.
Het Parlement besluit tot terugverwijzing naar de bevoegde commissie

Rehder
Mevrouw de Voorzitter, ik zou nog iets over de stemming over het verslag van de heer Graefe zu Baringdorf willen zeggen. Aan het einde was niet alles duidelijk. Wij hebben het verslag aangenomen. De rapporteur wenste volgens mij de terugverwijzing van de wetgevingsresolutie. Het gaat dus niet om een terugverwijzing naar de commissie, maar om een uitstel om de wetgevingsresolutie bij te stellen. Wij rekenen op de wijsheid van de Commissie en de Raad om nog wat meer boter bij de vis te doen.

De Voorzitter
Dat klopt, waarde collega. Ik dacht dat ik wat dat betreft heel duidelijk ben geweest. Ik had het gewijzigde voorstel van de Commissie inderdaad in stemming gebracht, en dit voorstel is met ruime meerderheid van stemmen aangenomen. Hetzelfde gold overigens voor de andere verslagen, zoals dat van de heer Garot van zojuist.

Goepel
Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, ik ben tevreden met de stemming in het Parlement. Ik vraag de afgevaardigden dat wij op basis van artikel 60, lid 2, de eindstemming uitstellen op het ogenblik dat de wetgevingsresolutie aan de orde komt.

De Voorzitter
Mijnheer Goepel, u loopt enigszins op de zaken vooruit, maar ik denk dat iedereen wel begrepen heeft wat u bedoelt.
Na de stemming over de ontwerpwetgevingsresolutie
De Voorzitter
Ik breng het voorstel van onze rapporteur voor terugverwijzing van de ontwerpwetgevingsresolutie naar de bevoegde commissie in stemming.
Het Parlement besluit tot terugverwijzing naar de bevoegde commissie
Tweede voorstel voor een verordening
Vóór de stemming over de ontwerpwetgevingsresolutie
Goepel
Mevrouw de Voorzitter, mijnheer Fischler, ik vraag u op basis van het Reglement of u bereid bent de amendementen 7, 10 en 11 over te nemen. Die amendementen hebben betrekking op de facultatieve oppervlaktebinding en de flexibele vaststelling van de superheffing bij een eventuele verlenging van de quota tot 2006.

Fischler
Mevrouw de Voorzitter, de heer Goepel heeft eigenlijk twee vragen gesteld. De eerste had betrekking op de facultatieve oppervlaktebinding. Ik ben bereid de desbetreffende amendementen over te nemen. Wat de superheffing betreft, wijs ik erop dat die niet zomaar van vandaag op morgen flexibel kan worden gemaakt. Er wordt inmiddels ook gedebatteerd over de vraag of halverwege de toepassingsperiode, met andere woorden in 2003, de werking van de marktordening voor melk niet opnieuw moet worden bekeken. Ik pleit er dan ook voor dat wij bij die herziening op deze kwestie terugkomen.

Rehder
Mevrouw de Voorzitter, ik dank de heer Fischler dat hij dat nu al voor de derde keer heeft gezegd. Ik hoop dat iedereen het nu begrepen heeft.

Goepel
Mevrouw de Voorzitter, ik houd de commissaris aan zijn woord. Voor mij zijn dat de belangrijkste aspecten van de marktordening. Hij heeft bevestigd dat hij de amendementen zal overnemen. Wij kunnen dus over de wetgevingsresolutie stemmen.
Het Parlement verwerpt de ontwerpwetgevingsresolutie en besluit tot terugverwijzing naar de bevoegde commissie

Fantuzzi
Mevrouw de Voorzitter, het heeft weinig zin als ik hier hetzelfde verhaal weer afdraai. Teneinde voldoende tijd te hebben het standpunt van de Commissie naar behoren te kunnen bestuderen, zoals ook mijn collega's al hebben gezegd, verzoek ik om uitstel van de goedkeuring van de wetgevingsresolutie.
Het Parlement besluit tot terugverwijzing naar de bevoegde commissie
Tweede voorstel voor een verordening
Vóór de stemming over de ontwerpwetgevingsresolutie
Fantuzzi
Mevrouw de Voorzitter, na deze meevaller hoop ik dat de goden me opnieuw gunstig gezind zijn als ik vraag om uitstel van de stemming over de wetgevingsresolutie.
Het Parlement besluit tot terugverwijzing naar de bevoegde commissie

Liese
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, volgens mij rijst er een probleem. Dit verslag betreft weliswaar slechts een deelaspect van het bananenconflict, maar in de huidige netelige situatie mogen wij geen fout maken omdat er misschien te weinig afgevaardigden aanwezig zijn. Wij hebben 314 stemmen nodig. Ik heb de indruk dat hier voor de stemming wat meer afgevaardigden aanwezig zouden moeten zijn. Wij hebben het gemeenschappelijk standpunt van de Raad op 5 november ontvangen. Ik verzoek het Bureau dan ook na te gaan of wij, aangezien hier te weinig afgevaardigden aanwezig zijn, in Straatsburg over het verslag kunnen stemmen, dan wel of de termijn op dat ogenblik verstreken is. Ik verzoek de afgevaardigden in elk geval opnieuw naar de zaal te komen, want als wij geen 314 stemmen halen, kunnen wij de procedure volstrekt niet beïnvloeden.

De Voorzitter
Ik begrijp wat uw probleem is, mijnheer Liese. Ik zal echter eerst laten vaststellen hoeveel collega's in de zaal aanwezig zijn en dan zie ik verder. Als wij namelijk de stemming uitstellen tot Straatsburg, tot de vergaderperiode van februari, krijgen wij problemen met de termijnen.
Er blijken 335 leden aanwezig te zijn
Ik vraag mij af of ik nu uitstel van stemming tot de vergaderperiode van februari moet voorstellen en eventueel om verlenging van de termijn moet vragen.

Vecchi
Mijnheer de Voorzitter, we hebben weliswaar slechts enkele collega's meer dan nodig is voor de vereiste absolute meerderheid, maar die collega's zijn er dus wel. Alle amendementen van de Commissie ontwikkelingssamenwerking zijn met grote meerderheid van stemmen goedgekeurd. Het gaat om een bijzonder dringend en belangrijk wetgevingsvoorstel in tweede lezing waar we mijns inziens maar het beste nu meteen over kunnen stemmen. Iedere collega en iedere fractie dient zijn eigen verantwoordelijkheid op zich te nemen inzake het lot van de amendementen.

Oomen-Ruijten
Mijnheer de Voorzitter, ik denk toch dat de meerderheden erg krap zijn. Dus ik zou u willen voorstellen om de stemming uit te stellen en dat in stemming te brengen.

De Voorzitter
Ik breng nu het voorstel tot uitstel van de stemming tot februari in stemming.
Het Parlement verwerpt het voorstel tot uitstel van de stemming
(De Voorzitter verklaart dat het aldus gewijzigde gemeenschappelijk standpunt is goedgekeurd)

De Voorzitter
Ik wil het Parlement erop wijzen dat het Bureau in het vervolg dergelijke verzoeken om stemmingen in onderdelen niet meer zal inwilligen. Daardoor ontstaat volledige verwarring. Ik vraag dan ook de fracties dit beter in de gaten te houden. Voor het Parlement is het soms uiterst moeilijk precies te volgen waar over moet worden gestemd, zeer zeker wanneer bepaalde zinsneden uit de tekst worden gelicht. Ik willig dit verzoek nog in, maar het is wel de laatste keer.
Het Parlement neemt de resolutie aan

Oomen-Ruijten
Ik zou u willen vragen, na een beetje overleg te hebben gehad, om nu de stemming te beëindigen. Ik denk dat niet alleen wij, maar ook het voorzitterschap dat zo op een perfecte manier gefunctioneerd heeft een beetje moe aan het worden is. Excuses voor degenen die de verslagen nog niet gestemd hebben. Maar ik denk, Voorzitter, dat het geen nut meer heeft.

McMillan-Scott
Mijnheer de Voorzitter, ik zou graag kort iets willen zeggen over het omvattende en uitstekende verslag van de heer Bernard-Reymond dat nu voor de stemming ter tafel ligt. We kunnen veel tijd winnen als enkele van de amendementen worden ingetrokken. Ik zal u een toelichting geven; per slot van rekening is dit een belangrijk punt.
We zitten hier nu al de hele morgen te discussiëren over enkele onbenullige amendementen. De heer Dupuis heeft 32 amendementen ingediend op het verslag-Bernard-Reymond waarvan er niet één in commissie is ingediend. De rapporteur was zo vriendelijk vijf van die amendementen over te nemen. Slechts twee daarvan hebben echter betrekking op gebeurtenissen die zich hebben voorgedaan sinds het verslag in de commissie werd besproken. Ik zou de heer Dupuis daarom willen verzoeken al zijn amendementen, op die bewuste twee na, weer in te trekken. Als hij daartoe bereid is kunnen we dit verslag in twee minuten behandelen.

Fontaine
Mijnheer de Voorzitter, ik heb veel waardering voor het voorstel van mevrouw Oomen-Ruijten, maar ik constateer dat het nog niet 13.00 uur is. We zouden daarom het verslag van de heer Pierre Bernard-Reymond in stemming kunnen brengen.
Tekenen van onrust
Ik ben me er goed van bewust dat we allemaal zeer vermoeid zijn, maar het is nog niet 13.00 uur. We zouden het verzoek van de heer McMillan-Scott dus kunnen inwilligen en dit zojuist genoemde verslag in stemming brengen.

De Voorzitter
Ik breng het verzoek om de stemmingen te onderbreken voor de stemming over het verslag van de heer Bernard-Reymond in stemming.
Het Parlement willigt het verzoek in

Dell'Alba
Mijnheer de Voorzitter, ik heb vijf minuten geleden het woord gevraagd, en dat was in de eerste plaats om u te feliciteren met de wijze waarop u de vergadering heeft geleid. Ik neem nota van het resultaat van de stemming. Ik wil evenwel een moment stil blijven staan bij een voorstel dat de heer McMillan-Scott zojuist heeft gedaan. Ik dacht dat de methode die hij heeft voorgesteld eerder door de Chinese volksvertegenwoordiging zou worden gebruikt dan door dit Parlement. Ik sta ervan te kijken dat zelfs dit Parlement dergelijke voorstellen durft te doen.

Friedrich
Mijnheer de Voorzitter, ik heb voor het verslag van de heer Mulder gestemd omdat het principe van de cofinanciering voor het eerst officieel in een besluit van het Europees Parlement wordt vermeld. Ik beschouw dat als een groot succes van onze politieke aanpak. Wij zeggen altijd dat de bevoegdheden van de regio's en landen niet mogen worden aangetast en dat wij op Europees niveau alleen mogen doen wat niet meer op het niveau van de lidstaten kan worden gedaan. Dat geldt ook voor de financiering van de landbouw. Het heeft geen zin dat de gelden eerst naar Brussel en dan van Brussel opnieuw naar de lidstaten vloeien. Het is zinvol dat de regio's en de lidstaten 25 % of zelfs 50 % van de financiering van de landbouw op zich nemen. Als de lidstaten voor dat geld bevoegd blijven, kunnen wij wanbeheer en fraude wellicht ook beter voorkomen. Ik vind dit een goed besluit van het Europees Parlement, dat voor de toekomst meer garanties en mogelijkheden biedt. Om die reden heb ik met overtuiging voor het verslag van de heer Mulder gestemd.

Andersson, Lööw, Sandberg-Fries, Theorin en Wibe
De Zweedse sociaal-democraten staan achter de drie algemene doelstellingen van het landbouw- en levensmiddelenbeleid in de EU. Ten eerste dient de productie van de landbouw- en levensmiddelenondernemingen bepaald te worden door de vraag van de consumenten. Ten tweede dient de productie zowel economisch als ecologisch duurzaam te zijn. Ten derde moet de EU ook bijdragen om wereldwijd voor voldoende levensmiddelen te zorgen, onder andere door de principes van de vrije handel ook op het gebied van landbouw en levensmiddelen toe te passen. Bij de vrije handel moet evenwel rekening worden gehouden met consumenten-, dierenwelzijns-, milieu- en regionale belangen.
Wij zijn van mening dat productiebeperkingen en subsidies in het kader van marktordeningen op korte termijn afgeschaft dienen te worden. De middelen die daardoor vrijkomen, kunnen aangewend worden voor de ontwikkeling van de regionale economie en infrastructuur, voor plattelandsontwikkeling en milieudiensten die als gevolg van een hervorming kunnen ontstaan. Op termijn moet de landbouw net als alle andere sectoren, hoofdzakelijk volgens de marktwetten functioneren. In een overgangsfase kan het echter nodig zijn aanpassingssteun te verlenen om de overschakeling in sociaal aanvaardbare omstandigheden te laten verlopen. Om belangrijke milieudoelstellingen, doelstellingen inzake plattelandsontwikkeling en ontwikkeling van de regionale economie te kunnen verwezenlijken zijn specifieke maatregelen nodig.
Wij zijn er ook van overtuigd dat de verlaging en op termijn afschaffing van de marktsteun alsook de aanpassing van de markt zullen bijdragen tot een vermindering van de lasten die de maatschappij draagt voor het landbouwbeleid. Om dit doel te bereiken is een tijdelijke verhoging van de kosten in de EU-begroting aanvaardbaar, maar op lange termijn moet de begroting voor dit beleid dalen. Dit is belangrijk, omdat het tevens de komende uitbreiding van de Unie naar het oosten toe zal vergemakkelijken.

Blak, Iversen, Kirsten Jensen en Sindal
De Deense sociaal-democraten stemmen voor het verslag-Mulder, omdat wij het uitbreidingsproject steunen en vinden dat dit een van de belangrijkste stappen is die de Gemeenschap de laatste tijd heeft gedaan. Het waarborgen van vrede en stabiliteit in ons werelddeel zou de doelstelling van alle Europeanen moeten zijn. Wij hebben echter tegen de amendementen over cofinanciering gestemd, omdat wij denken dat dit het landbouwbeleid opnieuw zal nationaliseren.

Ephremidis
Als men spreekt over financiering van het GLB, drukt men zich eufemistisch uit. In werkelijkheid gaat het namelijk om een drastische vermindering van de landbouwkredieten. De kleine en middelgrote boerenbedrijven en de gezinsbedrijven worden letterlijk de grond in geboord. Dit geld met name voor de zuidelijke gebieden van de Gemeenschap. Het aantal landbouwbedrijven loopt sterk terug en het in de landbouw actieve bevolkingsaandeel slinkt drastisch. De werkloosheid in de landbouw heeft een ongekende hoogte bereikt en de woestijnvorming op het platteland grijpt om zich heen.
Als men steeds weer het begrotingsaandeel van de landbouw betwist en daar steeds weer het mes in zet - zoals ook daadwerkelijk gebeurt met de voorstellen van Agenda 2000 en de hervorming van het GLB - betwist men in feite de rol van de landbouw in de Europese regio's en in met name de zuidelijke regio's. Men neemt overigens niet eens meer de moeite om te ontkennen dat dit juist de bedoeling is. De Europese Unie streeft doelbewust naar inkrimping van het landbouwpotentieel. Haar doel is immers geld te besparen en de uitbreiding met de LMOE-landen voor te bereiden, waar zij zich al op de vette buit verheugt. Ook wil zij het Europees monopolistisch kapitaal goed beslagen ten ijs doen komen in het nieuwe WHO-stelsel na 2000, na weliswaar eerst te hebben toegegeven aan de eisen van de VS.
De rapporteur is van mening dat de pretoetredingssteun aan de kandidaat-landen niet in een aparte categorie, maar in de richtsnoer moet worden opgenomen om de rest van de begroting te verlichten. Daar zijn wij het absoluut niet mee eens. De pretoetredingssteun moet wel degelijk in een aparte categorie worden opgenomen en niet in de richtsnoer. Anders zullen de uit het EOGFL, afdeling Garantie afkomstige kredieten voor de landbouw in de lidstaten nog sterker worden verminderd.
Met de verplichte cofinanciering van de rechtstreekse steun door de lidstaten wil men de hand leggen op de nationale begrotingen van de lidstaten. Dit kan voor ons absoluut niet door de beugel. Daardoor wordt onderworpenheid gecreëerd. Dit druist niet alleen in tegen de bepalingen van het Verdrag, maar effent indirect ook het terrein voor de betaling van de verplichte uitgaven door de nationale begrotingen. De besluiten daartoe worden echter door het directorium van de EU genomen, waarbij de nationale parlementen gewoon buiten spel worden gezet. Men maakt reclame voor renationalisatie. Dit is echter je reinste schijnheiligheid en demagogie. Deze renationalisatie is een vijgenblad voor een absurde, pseudo-rationalisatie waarbij elk beginsel van solidariteit met voeten wordt getreden. Deze renationalisatie betreft immers alleen de uitgaven, want de Gemeenschap blijft als enige bevoegd voor de besluitvorming over het GLB en al zijn details: quota, prijs- en exportsubsidies, douanerechten, enzovoort. De lidstaat heeft dan geen enkele inspraak meer in de vaststelling van het landbouwbeleid.
Wij zijn vierkant tegen dit Commissievoorstel. Dit is zelfs niet vatbaar voor wat "beter beheer" wordt genoemd. Het is dan ook onze plicht ons hiertegen te verzetten en samen met de kleine en middelgrote landbouwers hier een stokje voor te steken.

Lindqvist
Ik sta achter de hoofdlijnen van Agenda 2000. Het landbouwbeleid moet gewijzigd worden. Dit mag echter nooit zo gebeuren dat de landbouw verdwijnt en de werkloosheid daardoor toeneemt. Een kleinere prijsverlaging is daarom aangewezen.
Meer gewassen moeten voor andere dingen dan voedsel gebruikt kunnen worden, bijvoorbeeld voor brandstof of industriële toepassingen. Europa moet een uitgebreid programma opstellen voor de omschakeling van benzine naar milieuvriendelijke brandstoffen. Er moet een plafond komen voor de steun die een landbouwonderneming kan krijgen. Extra steun moet mogelijk zijn voor gebieden die hard getroffen worden, vooral in Noord-Europa, zodat de landbouw in heel Zweden en Finland kan blijven voortbestaan. Er moeten kwaliteitsnormen worden opgesteld voor het landbouwbedrijf en voor landbouwproducten. De steun moet over het algemeen eerder milieusteun zijn.
De cofinanciering door de lidstaten moet op dezelfde wijze gebeuren als bij de structuurfondsen. Het moet echter toegestaan zijn dat zij verschilt van land tot land en van gebied tot gebied. Het spreekt voor zich dat de landbouwers volledige compensatie moeten krijgen voor de prijsdalingen als gevolg van de lagere wereldmarktprijzen. De mogelijkheid moet bestaan om steun in te houden, als de landbouwers de geldende wetgeving op het gebied van milieu en dierenwelzijn niet naleven. De productie van vanuit milieutechnisch oogpunt bezien kwaliteitslevensmiddelen is echter slechts mogelijk als de prijsdalingen niet te groot zijn en niet te snel gaan.
Het huidige systeem moet herzien worden en meer op de markt gericht zijn, waarbij alleen betaald wordt voor hetgeen geproduceerd wordt en de steun geleidelijk afgebouwd wordt, waartoe Zweden vlak voor haar toetreding tot de Unie besloten had. De steun moet meer besteed worden aan milieu- en landschapsontwikkeling. Dit is de wens van vele landbouwers en van een groot deel van de publieke opinie. De landbouw moet een belangrijk onderdeel van de EU-begroting blijven om de uitbreiding te kunnen verwezenlijken. Eventueel moet deze over een langere periode gespreid worden.

Titley
Ik breng mijn stem uit voor dit verslag, zij het met tegenzin. Het is mijns inziens lang niet doortastend genoeg. Als we het GLB niet tot op het bot hervormen zal het allemaal weinig zin hebben. Een GLB dat werd ontworpen voor het Europa van de jaren "50 voldoet niet meer voor een Europa dat op het punt staat het nieuwe millennium te betreden. Als we radicale hervormingen doorvoeren zullen de consumenten, de belastingbetalers en vooral de landbouwers zelf daarvan de vruchten plukken.
De burgers in het noordwesten en elders hebben al veel te lang financieel moeten opdraaien voor de mislukking van het GLB. De consument heeft al die tijd teveel betaald voor zijn levensmiddelen, de belastingbetalers hebben al die tijd teveel belasting betaald en de ternauwernood overlevende kleine boeren en landbouwers in bergachtige streken hebben al die tijd niet de steun gekregen die ze verdienden. Kortom, het is moeilijk te zien wie er nu eigenlijk wel van het GLB profiteert.
Maar dat zijn natuurlijk de grote landbouwbedrijven, die door hun bondgenoten, de Britse conservatieven, worden gesteund. De Tories hebben altijd al naar de pijpen gedanst van de landeigenaars. Ze hebben de grondbezitters gesteund tijdens de BSE-crisis, toen Labour de zijde van de consument koos, en ze blijven hen steunen in hun strijd tegen de afschaffing van de vossenjacht, terwijl Labour - zoals de meeste burgers - juist een verbod wil. En ook nu is het Labour dat zich opwerpt als voorvechter van de hervorming van het GLB, en daarmee als beschermer van de belangen van de gewone burger.
Verslag-Graefe zu Baringdorf (A4-0480/98)
Blak, Iversen, Kirsten Jensen en Sindal
De Deense sociaal-democraten stemmen voor het verslag-Graefe zu Baringdorf over rechtstreekse steunverlening. Wij vinden het belangrijk dat het interventiemechanisme in het kader van de hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid beperkt wordt.
De hervorming van het landbouwbeleid is een voorwaarde voor de uitbreiding, die naar onze mening een van de belangrijkste stappen is die de Europese Gemeenschap de laatste tijd heeft gedaan. Het waarborgen van vrede en stabiliteit in ons werelddeel moet de doelstelling van alle Europeanen zijn. Wij stemmen tegen de amendementen betreffende bijzondere steun voor beplanting met peulvruchten voor gebruik als veevoeder, die een goed effect zouden hebben op het milieu. Wij vinden echter niet dat peulvruchten uitgesproken beter zijn voor het milieu dan andere plantensoorten.

Barros Moura, Campos, Correia, Damião, Lage, Moniz en Torres Marques, schriftelijk
Wat deze twee verslagen betreft, houden wij ons aan de stemadviezen van de Fractie van de Partij van de Europese Sociaal-Democraten, behoudens de wijzigingen en specificaties die wij menen te moeten aanbrengen ten behoeve van de belangen van de Portugese landbouw en de Portugese landbouwers in het kader van een vernieuwd en rechtvaardiger Europees landbouwbeleid.
Hoewel de uitslag van de stemmingen lijkt te wijzen op een tendens die deze belangen meer in de hand werkt dan de oorspronkelijke voorstellen, met name die van de Commissie, achten wij het noodzakelijk in de eindstemming tegen te stemmen. Wij zijn namelijk van mening dat het enkel zin heeft beslissingen te treffen die verband houden met of een weerslag hebben op de financiering van het GLB in de context van de nog lopende algemene onderhandelingen over de eigen middelen, de financiële vooruitzichten, de financiering en de inhoud van de voor de structuurfondsen in aanmerking komende beleidsterreinen en het beleid van de EU in zijn geheel.
Wij blijven onze steun verlenen aan een diepgaande hervorming van het GLB. Er is een onderhandelingspositie nodig om in de loop van deze moeizame algemene onderhandelingen - die tot een meer solidaire en rechtvaardig gefinancierde EU moeten leiden - een gunstig eindresultaat voor de belangen van Portugal te bewerkstelligen. Het is ons doel deze onderhandelingscapaciteit niet nu al in te perken of te frustreren door beslissingen te treffen die slechts op bepaalde onderdelen van het beleid van toepassing zijn.

Andersson, Lööw, Sandberg-Fries, Theorin en Wibe
De Zweedse sociaal-democraten vinden het goed en noodzakelijk te investeren in plattelandsontwikkeling. Wij betwijfelen echter of de doelbewuste vermindering van de landbouwproductie de juiste manier is. Wij denken dat het voor de economie, de werkgelegenheid en het milieu van het platteland beter is dat de landbouw markgerichter wordt georganiseerd en aan concurrentie wordt blootgesteld.
Verslag-Garot (A4-0494/98)
Andersson, Lööw, Sandberg-Fries, Theorin en Wibe
Met deze stemverklaring willen de Zweedse sociaal-democraten onderstrepen dat de lidstaten naar onze mening zelf moeten kunnen beslissen of zij de premie voor 20 % vaarzen binnen het zoogkoeienplafond willen betalen. Voor Zweden zou dit betekenen dat het plafond voor vaarzen opnieuw op het oorspronkelijke niveau komt. Dit geldt ook voor de oorspronkelijke quota's voor zoogkoeien. Wij zijn bevreesd voor de milieugevolgen van de verhoogde productie-intensiteit, die de Commissie voorstelt. Om deze vrees weg te nemen, stellen wij voor dat de Commissie in overeenstemming met de conclusies van de Top in Cardiff een milieueffectbeoordeling uitvoert, alvorens zij een omvangrijk en ingrijpend voorstel doet.

Blak, Iversen, Kirsten Jensen en Sindal
De Deense sociaal-democraten stemmen tegen het verslag-Garot over de marktordening voor rundvlees. De reden hiervoor is dat het verslag het interventiemechanisme voor de rundvleessector wenst te behouden. Wij vinden het belangrijk dat de interventies in het kader van de hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid beperkt worden. De hervorming van het landbouwbeleid is een voorwaarde voor de uitbreiding, die naar onze mening een van de belangrijkste stappen is die de Europese Gemeenschap de laatste tijd gedaan heeft. Het waarborgen van vrede en stabiliteit in ons werelddeel moet de doelstelling van alle Europeanen zijn. Wij steunen het voorstel van de Commissie betreffende een gemeenschappelijke marktordening voor de rundvleessector.

Souchet
Gisteren heeft de Commissie ons in de plenaire vergadering haar voorstel voor de landbouw en het milieu gepresenteerd, waarbij ze terecht benadrukte dat de landbouw in Europa milieuvriendelijk moet zijn.
Het onderhavige Commissievoorstel tot wijziging van de gemeenschappelijke marktordening voor rundvlees is echter geheel in strijd met de wens de landbouw milieuvriendelijker te maken.
De Commissie wil in feite een einde maken aan de specifieke compensaties van het meest milieuvriendelijke productiesysteem, namelijk dat van de melkveehouderijen waar melkvee graast en rondloopt in de wei.
Deze vorm van landbouwproductie, die voornamelijk plaatsvindt in de achtergestelde regio's en in gebieden die vanuit ecologisch oogpunt extra aandacht verdienen, zal verdwijnen als de voorstellen van de Commissie ongewijzigd zullen worden geaccepteerd.
De Fractie van onafhankelijken voor het Europa van de Nationale Staten heeft daarom een aantal amendementen ingediend om deze productie te behouden, daar ze voorziet in de specifieke wensen van de consument op zowel het gebied van de hygiëne als dat van de ruimtelijke ordening. Als deze productie verdwijnt, zullen de regio's die al flink met leegloop kampen, extra worden getroffen.
De prijsverlaging van 30 % is voor ons niet acceptabel. De wereldmarktprijs van rundvlees ligt op de helft van de Europese marktprijs. Met een prijsverlaging van 30 % zal dus geen extra marktaandeel worden verworven, maar de sector zal wel getroffen worden en het inkomen van een bepaalde groep landbouwers zal sterk dalen, terwijl het al het laagste was.
De Commissie wil deze prijsverlaging gedeeltelijk compenseren door middel van directe steunmaatregelen. We weten echter allemaal dat deze directe steun onder druk van onze partners in het kader van de WHO (het voormalige GATT) op de helling zal worden gezet.
Kortom, het voorstel dat ons vandaag is voorgelegd bestaat uit een forse prijsverlaging van rundvlees, die slechts gedeeltelijk wordt gecompenseerd terwijl we al in 2003 te horen zullen krijgen dat we in het kader van onze internationale verplichtingen de compenserende steunmaatregelen moeten verlagen. Uiteindelijk komen de veehouders als verliezers uit de strijd. Hun inkomen zal omlaaggaan, behalve als ze hun productie verhogen door groeistimulerende middelen (hormonen) te gebruiken. Nogmaals zien de landbouwers zich voor een dilemma geplaatst: ze moeten ofwel verdwijnen ofwel gebruik maken van technologieën die onverenigbaar zijn met een ethisch verantwoord gedrag.
De Fractie van onafhankelijken voor het Europa van de Nationale Staten zal tegen het voorstel van de Commissie stemmen als de amendementen die deze fractie heeft ingediend niet door de Commissie worden geaccepteerd en overgenomen.

Van Dam
Op zich delen wij de opvatting van de rapporteur dat een daling van de garantieprijzen voor rundvlees met 30 % bijzonder fors is. Helaas is een zekere daling onvermijdelijk in verband met de aanstaande toetreding van de landen in Midden- en Oost-Europa. In die landen is een groot percentage van het inkomen nodig voor voedsel, ondanks de relatief lage prijzen daarvan. De huidige garantieprijzen van de EU zouden desastreus zijn voor die landen en een ernstige belemmering vormen voor toetreding.
Verlaging van de garantieprijzen tot het niveau van de wereldmarkt gaat ons te ver. De veehouders in de EU behoren namelijk van een redelijk inkomen verzekerd te blijven, de dragende gedachte achter het GLB. Verlaging van garantieprijzen moet dan ook gepaard gaan met verhoging van inkomenscompensaties, wat onbetaalbaar wordt als geen prijsondersteuning meer plaatsvindt.
In het Commissievoorstel krijgt productiebeperking te weinig aandacht, zoals de rapporteur terecht signaleert. Braaklegging en quota's zijn nuttig ter beperking van overschotten, die sterk in het nadeel van ontwikkelingslanden zijn. Productiebeperking mag er echter niet toe leiden dat een kunstmatige schaarste ontstaat, waardoor de marktprijzen ver boven de garantieprijzen zouden uitgaan.
Verslag-Goepel (A4-0446/98)
Andersson, Lööw, Sandberg-Fries, Theorin en Wibe
De sociaal-democratische fractie is van mening dat het melkquotasysteem zo snel mogelijk en ten laatste tegen het jaar 2006 afgeschaft moet worden. Wij vinden ook dat het in de overgangsfase redelijk zou zijn om de quota's met twee procent extra te verhogen naast de reeds voorgestelde twee procent. Wij vinden dat de interventieprijs van boter en magere melkpoeder op het niveau van de wereldmarktprijs gebracht moet worden, wat een daling van 30 % in plaats van de voorgestelde 15 % zou betekenen. Tenslotte vinden wij het zeer belangrijk dat de rechtstreekse premies gebaseerd worden op de hoeveelheid geproduceerde melk, met andere woorden op de melkquota, en op niets anders.

Blak, Iversen, Kirsten Jensen en Sindal
De Deense sociaal-democraten stemmen tegen het verslag-Goepel over de marktordening voor melk en melkproducten. De reden hiervoor is dat het verslag de interventies slechts met 10 % wil verminderen, terwijl de Commissie een vermindering van 15 % voorstelt. Wij vinden het belangrijk dat de interventies in het kader van de hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid beperkt worden en wij zijn voorstander van een vermindering van 30 %. De hervorming van het landbouwbeleid is een voorwaarde voor de uitbreiding, die naar onze mening een van de belangrijkste stappen is die de Europese Gemeenschap de laatste tijd gedaan heeft. Het waarborgen van vrede en stabiliteit in ons werelddeel moet de doelstelling van alle Europeanen zijn.

Souchet
Er bestaat een wereldmarkt voor graan, vlees en eiwitrijke gewassen, maar niet voor melkproducten. Daarop is het standpunt van de Fractie van onafhankelijken voor het Europa van Nationale Staten gebaseerd; zij verzet zich tegen iedere prijsverlaging van melk.
Meer dan 90 % van de Europese melkproductie is overigens voor de Europese markt bestemd. Waarom verzet de Commissie zich dan tegen het systeem van "dubbele prijzen" en "dubbele quota" zoals dat in sommige landen, bijvoorbeeld Canada, wordt gehanteerd? De Europese prijs voor de melk die op de Europese markt geconsumeerd wordt, moet gehandhaafd blijven en daarnaast moet er, voor een vastgesteld quotum, een aangepaste prijs komen met behulp waarvan de veehouderijen en melkcoöperaties verwerkte melkproducten in derde landen kunnen afzetten, zonder dat er restituties hoeven plaats te vinden. Maar de Commissie verlaagt liever de prijs van de gehele Europese productie.
Door deze prijsverlaging zullen de producenten door middel van intensivering of bedrijfsuitbreiding hun productie gaan vergroten.
Gedurende deze zittingsperiode zijn we geconfronteerd met het pijnlijke BSE-vraagstuk. We weten allemaal dat dit vraagstuk verband hield met de voeding van melkkoeien. Waarom moeten we dan nu de boeren stimuleren deze productie te intensiveren?
Bedrijfsvergroting leidt tot ontvolking van het platteland. Sinds 1992 is het aantal landbouwers in de EU met meer dan twee miljoen afgenomen. Willen we dan dat de werkloosheid nog verder toeneemt?
De Fractie van onafhankelijken voor het Europa van de Nationale Staten zal tegen het voorstel van de Commissie stemmen. Niets rechtvaardigt immers een hervorming van de gemeenschappelijke marktordening voor melk en melkproducten.
Verslag-Fantuzzi (A4-0496/98)
Andersson, Lööw, Sandberg-Fries, Theorin en Wibe
De sociaal-democratische fractie juicht het voorstel van de Commissie toe, dat een stap in de goede richting is. De consumenten profiteren van een prijsdaling voor levensmiddelen en export zonder subsidies wordt mogelijk. De voorgestelde wijzigingen zijn vooral belangrijk voor de graansector, omdat deze een overheersende en belangrijke bron van inkomsten vormt binnen de landbouwproductie en een belangrijk element in de veehouderij is. Wij vinden dat de steun voor graanopslag afgeschaft moet worden, omdat het de concurrentie verstoort en omdat de Noordse landen wegens het klimaat geen beroep kunnen doen op deze vorm van steunverlening. Indien deze steun om een bepaalde reden toch blijft bestaan, moeten de betroffen landbouwers in onze landen compensatie krijgen voor de gewijzigde melkprijzen en voor vaarzen die afhankelijk zijn van blijvende steun voor graanopslag.

Blak, Iversen, Kirsten Jensen en Sindal
De Deense sociaal-democraten stemmen voor het eerste deel van het verslag-Fantuzzi over akkerbouwgewassen en tegen het tweede deel. Wij steunen het eerste deel van het verslag, waarin het voorstel van de Commissie om de interventieprijs voor graan met 30 % te doen dalen, steun krijgt. Wij vinden het belangrijk dat de interventies in het kader van de hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid beperkt worden.
Wij steunen tevens het voorstel van de Commissie betreffende een steunregeling voor bepaalde akkerbouwgewassen en aangezien dit voorstel in het tweede deel van het verslag verworpen wordt, stemmen wij tegen dit tweede deel. Het voorstel van de Commissie omvat verplichte braaklegging en de handhaving van directe steun voor oliehoudende zaden en vlaszaden op het huidige niveau. De hervorming van het landbouwbeleid is een voorwaarde voor de uitbreiding, die naar onze mening een van de belangrijkste stappen is die de Europese Gemeenschap de laatste tijd gedaan heeft. Het waarborgen van vrede en stabiliteit in ons werelddeel zou de doelstelling van alle Europeanen moeten zijn.

Souchet
Het voorstel van de Commissie tot wijziging van de gemeenschappelijke marktordening voor de belangrijkste gewassen zou ingrijpend veranderd moeten worden alvorens het door mijn fractie kan worden aangenomen.
In het voorstel van de Commissie staat niets vermeld over de landbouwproducten die voor andere doeleinden dan voeding worden aangewend. De Fractie van onafhankelijken voor het Europa van de Nationale Staten betreurt dit en wil in herinnering brengen dat ze veel waarde aan deze sector hecht. Vanuit milieutechnisch oogpunt kunnen hier immers belangrijke vorderingen worden geboekt (hernieuwbare energiebronnen, biobrandstoffen, enzovoort).
Met betrekking tot de olie- en eiwitrijke gewassen wordt er in het voorstel van de Commissie totaal geen rekening gehouden met het tekort dat er binnen de Europese Unie aan eiwitten bestaat. Als gevolg van de BSE-affaire is het verboden dierlijk meel te verwerken in het voer van runderen. Hierdoor kan de Europese Unie op dit terrein nog maar voor 10 % in haar eigen behoeften voorzien. Voordat het verbod op dierlijk meel inging was dit nog 20 %. Men zou verwachten dat de Commissie de teelt van eiwitrijke gewassen zou stimuleren, maar ze doet juist het tegengestelde. Ze stelt voor de compenserende steun voor deze sector drastisch te verminderen, wat doet vermoeden dat ze deze sector om zeep wil helpen. Ik wil u in herinnering brengen dat de teelt van deze eiwitrijke gewassen de Europese Unie minder afhankelijk kan maken van de import van deze producten uit landen als de Verenigde Staten en Brazilië. Verder wil ik u eraan helpen herinneren dat deze teelt op agronomisch gebied voor de landbouwers een belangrijke rol kan spelen wat betreft de wisselbouw.
Hetzelfde geldt voor maïs. De voorstellen die de Commissie op dit gebied heeft gedaan zijn onacceptabel. Zouden we de hervormingen zoals ze ter tafel zijn gebracht doorvoeren, dan zou dat betekenen dat de hoeveelheid Europese maïsproducten enorm zou afnemen. Ik wil u in herinnering brengen dat dit gewas voor de wisselbouw van groot belang is omdat hiermee voorkomen kan worden dat de grond te zwaar belast wordt wanneer tarweoogsten elkaar te snel opvolgen. Alle landbouwers weten dat als er geen wisselbouw wordt toegepast, de kwaliteit van de grond achteruit gaat, waardoor ze vaker mest en fytosanitaire producten moeten gebruiken.
Tot slot wil ik benadrukken dat de functionarissen van de Commissie in Brussel zich eens wat meer zouden moeten verdiepen in de problemen op agronomisch gebied waaraan de landbouwers het hoofd moeten bieden, in plaats van binnenskamers allerlei ingewikkelde, technocratische voorstellen te bedenken. In richtlijnen en verordeningen staat vermeld dat de Europese landbouw milieuvriendelijker moet worden en minder gebruik moet maken van mest (nitraatrichtlijn) en fytosanitaire producten (richtlijn "afvalstoffen' en verantwoordelijkheid voor voedingsmiddelen). Maar er bestaat een wereld van verschil tussen deze goede richtlijnen en dit voorstel tot wijziging van de GMO voor belangrijke gewassen.
Ter compensatie van de gebreken en tekortkomingen van het voorstel van de Commissie heeft onze fractie een aantal amendementen ingediend. Als deze amendementen niet door de Commissie worden geaccepteerd, kunnen wij dit voorstel niet steunen.
Verslagen-Mulder, -Graefe zu Baringdorf, -Garot, -Goepel en -Fantuzzi
Burenstam Linder, Carlsson, Stenmarck en Virgin
Wij hebben ervoor geopteerd de voorstellen van de Commissie betreffende het landbouwhoofdstuk van Agenda 2000 te steunen. Naar onze mening zal dit de concurrentiepositie van de Europese landbouwsector op de wereldmarkt verbeteren, wat op zijn beurt de welvaart doet toenemen. Ook de prijzen die de consumenten voor levensmiddelen moeten betalen, zullen dalen en zullen de begrotingskosten die aanvankelijk zullen toenemen, meer dan voldoende compenseren. Een hervorming zoals die door de Commissie wordt voorgesteld, zal de uitbreiding van de Unie bovendien vergemakkelijken.

Cars
In de vele stemmingen over steun aan de landbouw heb ik zoveel mogelijk geprobeerd voor een afbouw van de subsidies en een grotere liberalisering van de levensmiddelensector te stemmen.
Gezien de gegronde milieueisen dient het EU-landbouwbeleid gericht te zijn op afschaffing van het subsidiesysteem en gelijkschakeling van de landbouwers en andere levensmiddelenproducenten met andere fabrikanten en ondernemers in onze Unie.

Dybkjær
Ik wens dat het landbouwbeleid verandert in een systeem dat volgens de marktwetten functioneert. Dat moet het doel zijn van de hervorming van het communautair landbouwbeleid. Bij de hervormingen moet echter voldoende aandacht worden besteed aan overgangsregelingen en aan het milieu.

Eriksson, Sjöstedt en Svensson
In de eindstemming over de onderhavige verslagen hebben wij consequent tegen de verslagen gestemd en wel om de volgende redenen:
De verslagen weerspiegelen de tegenzin van een meerderheid in het Parlement om de noodzakelijke hervorming en koerswijziging in het gemeenschappelijk landbouwbeleid te aanvaarden. Vooral de verslagen-Garot, -Fantuzzi en -Goepel zijn haast zuivere pogingen tot boycot van de hervormingsplannen van de Commissie en de Raad. Het voorstel van de Commissie betreffende lagere interventieprijzen in het kader van de herstructurering wordt tegengewerkt door volledige compensatie met rechtstreekse steun te eisen en door nieuwe vormen van steunverlening uit te vinden of op een andere manier de marktordening te organiseren. Met de eisen die een meerderheid in het Parlement stelt, is er minder en minder ruimte voor een plattelandsbeleid dat nochtans noodzakelijk is om de landbouwersgezinnen en andere inwoners van plattelandsgebieden alternatieve mogelijkheden te bieden.
Wij steunen het algemeen hervormingsplan van de Commissie en vooral de aandacht voor een algemeen plattelandsbeleid. Wij staan achter de voorstellen om de interventie te beperken. Wij staan twijfelachtig of kritisch tegenover bepaalde concrete elementen, de zogenaamde horizontale maatregelen, waarvan de mogelijke gevolgen eerst grondiger onderzocht dienen te worden. Ook het ontbreken van een algemene beschrijving van de gevolgen die de hervormingsvoorstellen voor het milieu kunnen hebben, is een tekortkoming die verholpen moet worden. Tijdens de verdere werkzaamheden rond de hervorming komt men ook niet om het probleem van de exportsubsidies heen. Dit is niet alleen een probleem op zich, het heeft ook negatieve gevolgen voor de internationale levensmiddelensituatie.
Wij begrijpen dat een grote hervorming stapsgewijs en met aandacht voor de sociale gevolgen moet worden doorgevoerd, vooral met betrekking tot de vele kleine landbouwbedrijfjes die in de meeste lidstaten bestaan. Wij zijn tegen een ongeremd liberaal marktbeleid voor de landbouw zoals dit in Nieuw-Zeeland bestaat. Een dergelijk beleid zou de wereldmarkt nog meer bederven en de levensmiddelenproductie in de derde wereld schade berokkenen. Landbouw is een bedrijfstak die in bijzondere omstandigheden uitgeoefend wordt, waarbij een dogmatisch economisme en marktfilosofie niet op hun plaats zijn.

Novo
Met deze stemverklaring hopen wij alle twijfels omtrent ons standpunt ten aanzien van de voorstellen die het Parlement zonet in de plenaire vergadering heeft aangenomen weg te nemen. Hoewel met een aantal van onze amendementen is rekening gehouden, is het duidelijk dat deze amendementen - ook al hebben zij een positief effect - slechts deelaspecten van de verordeningen wijzigen en geen invloed hebben op de diepere inhoud ervan of op de richtsnoeren.
Deze hervorming moet meer zijn dan een uitdieping van de hervorming van 1992. Zij moet een einde maken aan de door deze hervorming ingevoerde en verscherpte discriminaties tussen landbouwers, regio's en producties die de vermindering van het aantal landbouwbedrijven, de ontvolking van het platteland en de verarming van de kleine en middelgrote ondernemingen en de familiebedrijven in de hand hebben gewerkt.
Wij mogen niet toegeven aan de WHO en wij moeten ons verzetten tegen nieuwe prijsdalingen, aangezien die een verdere vermindering van de landbouwinkomsten tot gevolg zullen hebben - in Portugal daalden deze inkomsten zowel het afgelopen jaar als het jaar daarvoor met 13 % - zonder dat dit verlies ten volle wordt gecompenseerd.
Het financiële evenwicht zou moeten worden hersteld door drastisch te snoeien in de steun aan grote landbouwers zodat deze aan kleine en middelgrote ondernemingen kan worden doorgesluisd. In dit opzicht is een grondige aanpassing nodig en binnen dit kader mogen wij onder geen beding onze goedkeuring hechten aan het bedrieglijke voorstel dat de Commissie ten uitvoer wil leggen.
Daarom stemmen wij tegen de voorstellen betreffende de hervorming van de sectoren vlees, melk en granen en tegen de verordening betreffende de horizontale maatregelen, waarbij wij nota hebben genomen van het ons inziens bijzonder relevante standpunt van de socialistische fractie tegen de principes van een grondige aanpassing.
Wij stemmen eveneens tegen het voorstel voor een verordening betreffende de financiering van het GLB in verband waarmee een door de heer Arlindo Cunha in de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling ingediend amendement is aangenomen. Dankzij dit amendement bestaat er een reële kans dat het voorstel van de Commissie voor cofinanciering van dit gemeenschappelijk beleidsterrein wordt aangenomen. De deur die deze Portugese afgevaardigde heeft geopend, zal ongetwijfeld de renationalisatie van de uitgaven van het GLB in de hand werken en zal tevens leiden tot een nog grotere verscherping van de discriminaties en de negatieve gevolgen voor de interne samenhang, de niet-naleving van de Verdragen en de niet-eerbiediging van de basisprincipes inzake solidariteit.

des Places
Het lijkt alsof de Commissie "volgestopt zit met gaucho" - een insecticide dat onze bijen "gek' maakt - en daarom haar richtingsgevoel verloren heeft. Ook schijnt ze geen gevoel meer te hebben voor het juiste evenwicht dat voor een Europees landbouwmodel benodigd is.
Het zal de oplettende toehoorder niet zijn ontgaan: met de voorstellen en amendementen die we hebben ingediend, is niets gedaan. De Commissie blijft een destabiliserend beleid voeren en baseert zich hierbij, zogenaamd om financiële redenen, op richtlijnen die de verwezenlijking van andere doelstellingen mogelijk maken, namelijk:
hervorming van de structuurfondsen, wat op den duur de uitbreiding mogelijk moet maken, en tegemoetkoming aan onze Amerikaanse partners in de WHO-onderhandelingen; - het controleren en nemen van besluiten zonder dat de lidstaten of zelfs het Europees Parlement hierin geraadpleegd wordt, wat aantoont dat de Commissie precies doet wat ze zelf wil.We moeten niet vergeten dat bij de laatste motie van wantrouwen de Commissie bijna aan de kant is gezet...
De Commissie heeft er alles aan gedaan te voorkomen dat het Europees Parlement een economisch samenhangend en gezond advies kon uitbrengen over de hervorming van verschillende GMO's en andere hervormingen van Agenda 2000. Ze heeft hiertoe een "genetisch gemanipuleerd monster' bedacht en het landbouwbeleid van de verschillende lidstaten de doodsteek toegediend.
De Raad moet het geschil beslechten, want het Europees Parlement is hier uiteraard niet toe in staat. Met de verkiezingen voor de deur zijn de sociale, economische en culturele verschillen binnen zijn gelederen hiervoor uiteraard te groot.
De Commissie zoekt telkens naar schikkingen: de ene keer schrijft ze een cheque uit, de andere keer houdt ze het bij een fooi of een compensatie. Of het nu gaat om productieomvang, mensen, persoonlijke omstandigheden, klimaat of beleid: met al haar optredens brengt de Commissie de Europese Unie in diskrediet, terwijl de boeren, veehoeders en planologen voor dit gedrag moeten opdraaien.
De Fractie van onafhankelijken voor het Europa van de Nationale Staten zal niet voor de ontwerpresolutie stemmen en hoopt dat de eerste zonnestralen van het komend voorjaar dit vraagstuk positief zullen beïnvloeden. De uitkomst van dit vraagstuk bepaalt immers de toekomst van de Europese landbouw en met name die van de jonge landbouwers.

Trizza
Ik ben voorstander van het voornemen van de Europese Commissie om geen radicale wijzigingen aan te brengen in het oude financieringsmodel voor het GLB. Hoewel het op verschillende punten enige aanpassing behoeft, heeft het GLB de Europese landbouw altijd efficiënt en doelmatig ondersteund.
Ook ik vind dat de steunmaatregelen voor de plattelandsontwikkeling in de afdeling Garantie van het Fonds moeten worden opgenomen, zodat de modernisering en diversificatie ook buiten de programma's van doelstelling 1 verzekerd is. Tevens acht ik het van belang dat in dezelfde afdeling de maatregelen worden ondergebracht waarmee de kwaliteit van de voor voedingsdoeleinden of anderszins bedoelde landbouwproducten moet worden verbeterd, teneinde de Europese producenten te kunnen verzekeren van een redelijk investeringsrendement.
Daarnaast onderschrijf ik de noodzaak de maatregelen voor de plattelandsontwikkeling, zoals voorzien in het kader van doelstelling 1, en voor communautaire initiatieven op te nemen in de afdeling Oriëntatie. Wat betreft de controlerende bevoegdheid van het Parlement geloof ik dat het noodzakelijk is dat de plenaire vergadering tijdens de afwikkelingsfase van haar bevoegdheden gebruik maakt.
Ik begrijp ook dat het noodzakelijk is garanties te bieden voor de medefinanciering, op lidstaatniveau, van de inkomenssteun aan de landbouwers. Zodoende kunnen we verder vorm geven aan het subsidiariteitsbeginsel in het verstrekken van de steun.
Tenslotte steun ik het voorstel van de Commissie om een nieuw steunbeleid voor de landbouwers in te voeren dat gericht is op vermindering van de steun op basis van een degressieve glijdende schaal, afhankelijk van het gebruik van arbeidskrachten en van de milieueisen. Ik vind het echter onjuist een plafond in te stellen voor de interventies met betrekking tot de milieunormen.
Algemeen gezien acht ik het belangrijk dat de hervorming van het GLB, in het kader van Agenda 2000, het komende voorjaar wordt doorgevoerd en dat daarbij, naast de noodzaak van maatregelen ter bescherming van de consument en van een marktoriëntatie met inachtneming van milieubeschermingsvraagstukken, ook rekening wordt gehouden met de belangen van de kleine landbouwbedrijven. Deze bedrijven nemen in de overwegend agrarische economieën van bepaalde Europese regio's - bijvoorbeeld Zuid-Italië - een groot deel van de economische activiteit voor hun rekening, en moeten kunnen rekenen op steun ter compensatie van de zware lasten die de hervorming met zich mee zal brengen.
Aanbeveling-Liese (A4-0012/99)
Andersson, Lööw, Sandberg-Fries, Theorin en Wibe
Onze fundamentele instelling is gebaseerd op het feit dat uitgebreide onderzoeken, die onder andere door de Commissie zijn uitgevoerd, hebben aangetoond dat de handelspreferenties niet echt als motor dienst doen. Wij zijn dan ook van mening, zoals de Raad overigens, dat het bananenprotocol slechts toegepast mag worden zolang de overeenkomst geldig is.
De commissie heeft het in haar amendementen over faire handel of fair trade . Wij zijn principieel voor "solidaire handel" , maar wij zijn van mening dat de steun niet zomaar geconcentreerd kan worden op dit soort productie. Wij vinden dat de steunverlening in de eerste plaats tot diversifiëring zou moeten leiden, met andere woorden weg van de afhankelijkheid van de bananenproductie en dat de steun via de overheid moet gaan. Wij vinden het lokale eigendomsrecht belangrijk en daarom moet de administratie in het begunstigde land gevestigd zijn.
Om bovenstaande redenen kunnen wij niet instemmen met de amendementen 1, 2, 6, 7, 8, 9, 11, 12, 13, 15, 17 en 20 van de commissie.

Souchet
De Fractie van onafhankelijken voor het Europa van de Nationale Staten heeft zich achter het verslag van de heer Liese geschaard.
Ons Parlement moet immers alle pogingen van de Unie en de lidstaten steunen om onze partners uit Afrika en de Caraïben te helpen het hoofd te bieden aan de negatieve gevolgen van de wijzigingen in onze GMO "bananen' op hun economieën, voortvloeiend uit de eisen van de WHO.
Het is evenwel betreurenswaardig dat de heer Liese in zijn verslag verzoekt steunprogramma's in dit programma op te nemen die zijn bedoeld voor de aanpassingen die de ACS-bananenproducenten moeten doorvoeren. Hiermee worden onze tegenstanders immers in de kaart gespeeld.
We bevinden ons in een paradoxale positie. Nadat we onze GMO aan de eisen van het WHO-panel hebben aangepast, moeten we er onze tegenstander, de Verenigde Staten, van overtuigen dat wij die regels zullen naleven terwijl zij bij voorbaat weigeren zich aan enige vorm van arbitrage te onderwerpen als die hun eigen belangen niet dient.
De verplichtingen jegens onze partners in de ontwikkelingslanden zijn vanuit politiek oogpunt even belangrijk als de verplichtingen die we in het kader van de WHO zijn aangegaan. Maar de oplossing van de huidige bananencrisis zal als voorbeeld dienen: ze zal ofwel aantonen dat het internationaal recht en de internationale verplichtingen legitieme vereisten zijn, ofwel laten zien dat de wereldhandel, zoals we die vandaag kennen, nog maar van één regel uitgaat, namelijk die van het unilateralisme, volgens welke de sterkste wint.
Het vraagstuk dat aan dit geschil ten grondslag ligt is immers het volgende: wat probeert de Amerikaanse regering met deze machtsstrijd te bereiken? Wat brengt de Verenigde Staten, die zelf geen bananen produceren, zo ver dat ze het risico van een handelsoorlog met Europa, de Caraïbische landen en een deel van Afrika willen nemen? Staat globalisering, in de optiek van de Verenigde Staten, misschien gelijk aan het toepassen van het Amerikaanse recht op wereldwijd niveau?
Commissaris Brittan legde eergisteren voor de Commissie buitenlandse zaken, veiligheids- en defensiebeleid, tijdens zijn presentatie over de verschillende aspecten van het bananenconflict, de verantwoordelijkheid voor de crisis bij een aantal multinationale ondernemingen, waaronder met name Chiquita. Zijn uitleg is echter te beperkt. De gehele "transatlantische dialoog' wordt met deze crisis op de proef gesteld, en het nut van de transatlantische ondernemersdialoog en de topontmoetingen wordt in twijfel getrokken. De vraag waar het in de bananencrisis werkelijk om draait is de volgende: accepteren we het unilateralisme, dat wil zeggen dat na de WHO nu ook de GMO door de Verenigde Staten wordt gedomineerd?
Verslag-Kindermann (A4-0481/98)
Guinebertière
Mijnheer de Voorzitter, ik heb tegen het verslag-Kindermann gestemd aangezien de heer Kindermann onvoldoende rekening houdt met de eierproducenten. Hij speelt in op de gevoelens van mensen waarbij het ogenschijnlijk gaat om het welzijn van de dieren, maar in feite voert hij een economisch offensief. Ik heb de onderzoekers die in de productie van diervoeding gespecialiseerd zijn, in het Bretonse achterland ontmoet. Ze hebben me verzekerd dat de studie naar de uitvoering van de voorstellen van de gewijzigde richtlijn niet heeft aangetoond dat het welzijn van de kippen was verbeterd.
Een actiegroep heeft geprobeerd publiciteit te trekken met foto's van als legkip verklede EP-leden, en heeft ons vergast op kooien van legkippen in onze postvakjes. Dergelijke praktijken zijn niet toelaatbaar in ons Parlement. Wie moet al deze onzin betalen, behalve de groep die er belang bij heeft de eierproductie in diskrediet te brengen? Waar wordt in het verslag gewag gemaakt van de gezondheid van de consument? De eieren zouden volgens het verslag immers in vieze en stoffige nesten gelegd moeten worden, enkel om de kip te behagen.
Het verbaast de Europeanen ten zeerste dat de Unie zich meer bezighoudt met de woonomstandigheden van de kip dan met de huisvesting van daklozen die onder bruggen moeten slapen en soms zelfs geen donzen slaapzak hebben om zich warm te houden. We moeten daarom weer overgaan tot de orde van de dag en ons niet langer laten leiden door actiegroepen die alleen handelen omdat ze geld van hun opdrachtgevers - landen of bedrijven - ontvangen en misbruik maken van de overgevoeligheid van de eenvoudige burger.

Iversen
Mijnheer de Voorzitter, met betrekking tot het verslag-Kindermann over legkippen kan ik u zeggen dat de Deense sociaal-democraten alle voorstellen steunen die tot afschaffing van legbatterijen kunnen leiden. De consumenten wensen immers eieren van scharrelkippen. Ik vind dat het onze taak is de landbouwproductie nu te moderniseren en niet te blijven vasthouden aan oude productiesystemen, die geen rekening houden met het welzijn van de dieren. De stap die we vandaag zetten, is voor mij een gedeeltelijke overwinning voor de strekking die vindt dat de legbatterijen afgeschaft moeten worden. Het gaat naar onze mening niet snel genoeg, maar het is toch al een kleine overwinning dat de amendementen die de afschaffing van dit productiesysteem binnen de tien jaar beogen, werden aangenomen. Dat was goed en ik hoop dat de Commissie, die nu vertrokken is, dit begrijpt en dat de Raad in de onderhandelingen rekening zal houden met de beslissing die het Parlement vandaag heeft genomen.

Elliott
Mijnheer de Voorzitter, het doet me bijzonder veel deugd dat het Parlement het verslag-Kindermann heeft aangenomen, en met name dat de amendementen zijn overgenomen waarin wordt aangedrongen op een geleidelijke afschaffing van het legbatterijsysteem, die in 2009 voltooid moet zijn. Ik hoop dat de Commissie en de Raad de opvattingen van het Parlement over dit onderwerp ter harte nemen. Overigens ben ik het volstrekt oneens met mevrouw Guinebertière. Uiteraard maak ook ik me zorgen om het lot van de daklozen, maar zorg voor het welzijn van dieren en zorg voor het welzijn van mensen sluiten elkaar niet uit.
Dit is een vergaande en belangwekkende stap voorwaarts; een stap waar de Interfractiewerkgroep "Dierenbescherming' van het Parlement, die ik momenteel mag voorzitten, al geruime tijd op aandringt. We kunnen deze hegemonie van producenten in onze samenleving niet langer tolereren, en moeten ervoor zorgen dat er veel meer aandacht komt voor de zaken die de consument en de gewone burger belangrijk vinden. De overgrote meerderheid van de bevolking is tegen de bio-industrie en tegen legbatterijen. Het feit dat er steeds meer scharreleieren worden gekocht en dat steeds meer winkeliers overschakelen op scharreleieren toont aan hoe serieus dit probleem door de burgers in veel lidstaten van de Europese Unie wordt genomen. Het is te hopen dat deze belangwekkende en voortvarende maatregel door veel soortgelijke stappen zal worden gevolgd.

Andersson, Lööw, Sandberg-Fries, Theorin en Wibe
Wij danken de rapporteur voor zijn uitstekend werk aan dit belangrijke verslag. De situatie van legkippen in diverse houderijsystemen vormt vanuit het oogpunt van de dierenbescherming een ernstig probleem. Daarom is het voorstel van de Commissie welkom. Om het dierenwelzijn te verbeteren is het belangrijk de houderijsystemen op basis van wetenschappelijk onderzoek zo in te richten dat de dieren niet gehinderd worden in hun natuurlijk gedrag. Terzelfder tijd dienen deze systemen ook te voldoen aan de strenge arbeidsnormen voor de werknemers die er werkzaam zijn. Wij vinden het goed dat de commissie nog meer aspecten van dierenbescherming probeert toe te voegen, maar een vertraging in de tenuitvoerlegging van de richtlijn is niet wenselijk.

Titley
Ik breng mijn stem uit voor deze resolutie. Ik ben een groot voorvechter van het welzijn van dieren en heb over dit onderwerp ook talloze brieven van de burgers in mijn kiesdistrict ontvangen. Deze resolutie vormt de aanzet tot een permanent verbod op het gebruik van legbatterijen in de gehele EU.
Dat het houden van kippen in legbatterijen wreed is kan niemand ontkennen. De kippen worden soms met vier of vijf tegelijk hun hele leven lang in een batterijkooi opgesloten. Die kooien zijn zo klein dat ze niet eens hun vleugels kunnen strekken. Bovendien zijn legbatterijen onnodig. Britse consumenten zijn in staat en ook bereid om scharreleieren te kopen. Ze willen best wat meer voor hun eieren betalen als deze onmenselijke productiemethoden daarmee kunnen worden uitgebannen.
De Britse Labourregering is in dit opzicht een lichtend voorbeeld. We hebben inmiddels plannen aangekondigd die moeten leiden tot een geleidelijk maar volledig verbod op legbatterijen in het Verenigd Koninkrijk. Vergelijk dat eens met de harteloze houding van onze conservatieve voorgangers, die welvaart altijd boven welzijn hebben geplaatst, of het nu over kippen of over mensen ging.
Desalniettemin kan zo'n verbod pas werkelijk effectief zijn als het in de gehele EU wordt nagevolgd. Voor de Britten, die bekend staan om hun dierenliefde, kan zo'n verbod niet vroeg genoeg worden afgekondigd.
Verslag-Hermange (A4-0004/99)
Bébéar
Speelt het gezin aan het einde van de 20ste eeuw nog een rol in onze Europese maatschappijen? Gezien de debatten die regelmatig onze nationale parlementen, regionale instellingen en media in beroering brengen, hoeft hieraan niet getwijfeld te worden. De sociologen en demografen erkennen allen dat het gezin zorgt voor de samenhang in een sociaal systeem. Zonder het gezin kan geen maatschappij functioneren. Als we van deze constatering uitgaan, moeten we ook erkennen dat het, in verband met de vergrijzing, voor onze nationale staten van levensbelang is zich met het gezin bezig te houden.
Waar vind je een betere bescherming tegen marginalisatie en isolement? Waar worden in eerste instantie de kinderen opgevoed? Waar wordt het meest voor ouderen van dagen en gehandicapten gezorgd? Waar kunnen de generaties solidair met elkaar optrekken? Het antwoord is in alle 15 lidstaten van de Unie gelijkluidend: in het gezin. Alleen de mate waarin de lidstaten zich met deze vraagstukken bemoeien verschilt enorm van land tot land. Het gezinsbeleid verschilt flink per lidstaat en aangezien er geen communautaire bevoegdheid op het gebied van het gezinsbeleid bestaat dat uit juridisch of wettelijk oogpunt erkend is, zijn er nog geen pogingen ondernomen het gezinsbeleid van de diverse lidstaten te harmoniseren.
Gezien deze situatie moet de Unie zowel haar eigen instellingen als de regeringen van de lidstaten aansporen tot actie en ze ervan overtuigen dat een evenwichtige samenleving niet mogelijk is zonder een actief gezinsbeleid.
Het actieve gezinsbeleid moet worden ondersteund door een algemene actie die het kind in het centrum van de maatschappij plaatst. Een gezinsbeleid mag zich niet beperken tot het betalen van uitkeringen en toelagen, maar moet zich ook bezighouden met zaken als huisvesting, recreatie, opvang van jonge kinderen, begeleiding bij buitenschoolse activiteiten, enzovoort.
Ondanks de vorderingen die internationale instellingen hebben geboekt, heeft het kind steeds meer behoefte aan bescherming. Ook hier kan de gezinsstructuur een doorslaggevende rol spelen, bijvoorbeeld bij de bestrijding van armoede, kinderarbeid, kinderprostitutie, geweld en pedofilie.
Ik schaar mij dus achter het verslag-Hermange en de bepalingen die erin verwoord staan. Uit deze bepalingen blijkt immers de wil tot concrete actie. Het verslag is dus meer dan slechts een opsomming van prachtige ideeën. Ik denk bijvoorbeeld aan de zeer concrete stappen die zijn ondernomen om de gevolgen van de Europese maatregelen voor het gezin te evalueren. Het is de taak van het Europees Parlement zich geheel voor dergelijke projecten in te spannen.

Buffetaut
Het uiteenvallen van de gezinsstructuur heeft desastreuze gevolgen: hoge schooluitval, een sterk groeiende jeugdcriminaliteit, onwellevendheid, drugsverslaving, marginalisering, en zo kan ik nog wel even doorgaan.
De leeftijdspiramides raken verstoord, de pensioenstelsels staan onder druk, de sociale zekerheid is in gevaar en het percentage werkenden neemt af. De catastrofale gevolgen van het demografische verval zijn ontelbaar.
De grote goeroes van de politieke correctheid voeren onophoudelijk aanvallen uit op het gezin in het algemeen en het huwelijk in het bijzonder. Maar erg consequent zijn deze goeroes niet, want ze beklagen zich ook over de gevolgen waartoe de desintegratie van het gezin leidt.
Ook al is de gezinsstructuur in de loop der tijd veranderd, het moge duidelijk zijn dat het gezin sinds mensenheugenis de natuurlijke omgeving is waarin kinderen ter wereld komen, mensen zich kunnen ontplooien, generaties onderling solidair zijn en jongeren worden opgevoed. Ook is het gezin de hoeksteen van de huidige en toekomstige maatschappij.
In het verslag van mevrouw Hermange staan prachtige zaken verwoord, zoals bijvoorbeeld het voorstel om communautaire acties vergezeld te doen gaan van een bijlage inzake het effect dat deze acties zullen hebben op het gezin. Ik vind het een goede zaak dat de lidstaten is verzocht ?een specifiek gezinsbeleid te voeren, dat het gezin financieel en bij zijn opvoedende en sociale taak steunt en beschermt en de solidariteit tussen de generaties bevordert" .
Hoewel het gezinsbeleid niet onder de bevoegdheid van de Europese Unie valt, kunnen we wel stilstaan bij het verzoek binnen de Commissie een "duidelijk identificeerbare eenheid" op te richten. Aangezien we allemaal weten dat deze eminente instelling de neiging heeft haar bevoegdheden onophoudelijk uit te breiden, moeten we er beducht voor zijn dat de Commissie op dit gebied het subsidiariteitsbeginsel met voeten zal treden.
Tot slot betreur ik het dat de rapporteur zich heeft uitgesproken tegen alle amendementen van onze fractie. Het ging haar daarbij immers niet zozeer om de inhoud van deze amendementen. Ze wilde het compromis dat ze met de Europese socialistische fractie had gesloten niet op het spel zetten.

Bonde, Krarup en Sandbæk
Wij onthouden ons van stemming over het verslag-Hermange. Wij zijn namelijk van mening dat het gezinsbeleid tot de verantwoordelijkheid en bevoegdheid van de lidstaten behoort en dat de EU zich bijgevolg met dit gebied niet mag bemoeien. Wij kunnen de delen van het verslag over Europol en over de verantwoordelijkheid van de Commissie voor verschillende initiatieven die te maken hebben met het beleid van de lidstaten, niet steunen, noch de overwegingen in verband met een Europees strafrechtelijk gebied. Wij zijn van oordeel dat kinderen tegen geweld beschermd moeten worden, dat ze in de maatschappij geïntegreerd moeten worden en geschikte onderwijs- en sociale mogelijkheden moeten krijgen, maar dit alles behoort tot de verantwoordelijkheid van de lidstaten.

Cars
In de eindstemming heb ik tegen het verslag als geheel gestemd, omdat ik van oordeel ben dat het gezinsbeleid, waaronder de bescherming van het gezin en het kind, een nationale aangelegenheid moet blijven. De EU dient dit gebied niet te behandelen en mag er evenmin over beslissen.

Deprez
In onze Europese maatschappijen, die worden gekenmerkt door talloze gelijktijdige ingrijpende veranderingen, moet er een centrale plaats worden toegekend aan de opvoeding, de bescherming en het welzijn van onze kinderen. Teveel kinderen binnen de Europese Unie zijn het slachtoffer van armoede, uitbuiting en mishandeling. De politiek moet ingrijpen om aan deze ernstige sociale tekortkomingen het hoofd te bieden.
Ik ben net als onze rapporteur van mening dat op ieder bestuursniveau veel aandacht besteed moet worden aan het beleid inzake de opvang en begeleiding van kinderen, zonder dat evenwel het subsidiariteitsbeginsel uit het oog wordt verloren.
Vanuit dit oogpunt zou het nuttig zijn als de Commissie zich eens goed beraadt over het beleid dat op de verschillende machtsniveaus gevoerd moet worden om ervoor te zorgen dat de omstandigheden rondom de ontwikkeling van het kind zo optimaal mogelijk zijn.
Hierbij dient de Commissie een ambitieuze houding aan te nemen en haar beleid moet een groot actieveld beslaan, waarbij de economische, sociale en culturele dimensies van het vraagstuk niet uit het oog verloren worden.
Ik schaar me geheel achter de voorstellen die in de resolutie staan verwoord. Ik denk dat op ieder bestuurlijk niveau de middelen gevonden moeten worden om de tekortkomingen die het kind op economisch, sociaal en cultureel gebied ondervindt, aan te vullen.
Het moet evenwel benadrukt worden dat geen enkel beleid ooit een goede verstandhouding en een daadwerkelijke dialoog tussen het kind en zijn ouders kan vervangen, of deze nu samen onder één dak leven of niet.
De politiek verantwoordelijken moeten de ouders erop durven aanspreken dat ze - ongeacht hun burgerlijke staat en hun onderlinge persoonlijke relatie -, als ze kinderen nemen, verplicht zijn enige vorm van dialoog met hun kinderen te onderhouden en hen niet aan hun lot over te laten.

Eriksson, Sjöstedt en Svensson
Wij voelen sympathie voor vele aspecten in het verslag over de situatie van kinderen in de lidstaten van de Europese Unie. Wij kunnen de eis betreffende een "coherent en gecoördineerd gezinsbeleid" , specifieke Raadsbijeenkomsten en een hechtere structuur in de Commissie voor problemen in verband met het gezinsbeleid, niet steunen.
Wij staan ook zeer sceptisch tegenover de verwijzing naar Europol en SIS. Conferenties over de situatie van kinderen worden reeds door de Raad van Europa en de VN georganiseerd, waar de lidstaten van de EU vertegenwoordigd zijn. Wij opteren er daarom voor ons van stemming te onthouden voor behartigenswaardige punten en stemmen in de eindstemming tegen het verslag.

Hermange
Ik wil mijn collega's uit het Parlement ervoor danken dat ze voor dit verslag over de bescherming van het gezin en het kind hebben gestemd. Nog nooit in de geschiedenis van het Europees Parlement is er over dit gevoelige vraagstuk een verslag uitgebracht.
Om ideologische redenen, en vanwege de vijandige houding ten aanzien van dit vraagstuk van de bescherming van het gezin en het kind, heeft dit Parlement zich niet over deze zeer belangrijke kwestie willen buigen. Hiertoe werden juridische argumenten aangevoerd en verschool men zich achter het subsidiariteitsbeginsel.
We mogen die juridische obstakels natuurlijk niet onderschatten, maar we kunnen niet zeggen dat Europa te technocratisch is en alleen de belangen van bedrijven behartigt als we er ons tegelijkertijd tegen verzetten dat Europa in dienst van de burgers wordt gesteld. Om die reden ben ik blij met de uitslag van deze stemming.
Het doet me verder genoegen dat mijn fractie, Unie voor Europa, deze optimistische boodschap aan het adres van het gezin en het kind mocht richten.
Ik wil tenslotte zeggen dat ik me, in mijn hoedanigheid van rapporteur van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, tegen een aantal heel belangrijke amendementen heb moeten uitspreken omdat we een compromis bereikt hadden en ik me daaraan wilde houden. Zou ik dat niet gedaan hebben, dan was er wellicht geen meerderheid geweest die zich achter deze tekst geschaard had, waarvan de gezinnen en de kinderen de dupe geworden zouden zijn.
Tot diegenen die de amendementen hebben ingediend waarin het gezin wordt beschouwd als hoeksteen van onze samenleving, wil ik zeggen dat ik me geheel in deze amendementen kan vinden en ze volledig steun. Ik dank de indieners voor hun wezenlijke bijdrage aan deze belangrijke gelegenheid voor bezinning, die moet dienen als uitgangspunt voor een humaner Europa aan de vooravond van de 21ste eeuw, dat gebaseerd is op solide waarden.

Holm
De bedoeling van dit verslag is uiteraard lovenswaardig en de inhoud moet au sérieux worden genomen, omdat het om het welzijn van kinderen gaat. Vele punten en doelstellingen van het verslag zijn zeer goed en krijgen mijn steun. Ik heb echter twee belangrijke bedenkingen.
Ten eerste gaat het verslag er indirect van uit dat een gezin uit een man, vrouw en kinderen bestaat. Dat is natuurlijk ook zo in de meeste gevallen. Ik zou echter graag zien dat er ook met andere gezinssituaties rekening wordt gehouden, bijvoorbeeld homoseksuelen die kinderen hebben. In Zweden is momenteel een onderzoek aan de gang over de vraag in hoeverre homoseksuele paren de mogelijkheid moeten hebben om legaal een kind te adopteren, wat ik goed vind. Het zou goed zijn geweest dat dit aspect ook in het verslag aan bod was gekomen.
Ten tweede worden de meeste eisen en doelstellingen betreffende de bescherming en het welzijn van kinderen nu op nationaal, regionaal en gemeentelijk niveau verwezenlijkt, met andere woorden dicht bij de betrokkenen. Ik vind dat problemen die te maken hebben met kinderwelzijn niet door de EU behandeld moeten worden en wel om verschillende redenen. Het subsidiariteitsbeginsel moet worden toegepast. Dit betekent natuurlijk niet dat de situatie van kinderen in Griekenland mij bijvoorbeeld niet kan schelen. Het uitgangspunt voor vele van deze problemen is echter zo verschillend dat een inmenging van de EU de situatie zeer ingewikkeld zou maken. Ik vind het echter wel vanzelfsprekend dat landen en regio's hun kennis en ervaring uitwisselen.

Lindqvist
De meeste concrete voorstellen van het verslag zijn goed. Vele ervan horen echter niet op EU-niveau thuis. Het zijn gemeentelijke, regionale of nationale aangelegenheden. Ik steun alle voorstellen die de bescherming van de rechten van het kind nastreven, maar ik kan niet instemmen met de voorstellen die een gemeenschappelijk gezinsbeleid op EU-niveau beogen.
Verslag-Hardstaff (A4-0403/98)
Souchet
Op communautair gebied rust het beheer van de visbestanden op drie belangrijke beleidsvormen: het vaststellen van de visquota voor bepaalde soorten, de regelgeving voor de visserijinspanningen en de technische aspecten van de verschillende vormen van vistuig. Met behulp van deze beleidsvormen moeten de vangsthoeveelheden binnen de perken gehouden worden en het voortbestaan van verschillende visbestanden worden gewaarborgd.
Visserij gaat altijd gepaard met verspilling, met name door het teruggooien van vis.
In het verslag van onze collega Hardstaff wordt dit vraagstuk en de complexiteit ervan goed uit de doeken gedaan. Toch heeft onze fractie een aantal amendementen op dit verslag ingediend. Wij zijn het namelijk niet eens met de wijze waarop een aantal vraagstukken inzake de gebruikte vistechnieken wordt uiteengezet, zoals het gebruik van zakvormige netuiteinden met vierkante mazen en het gebruik van drijfnetten, dat volgens de rapporteur verboden zou moeten worden.
Wat betreft het gebruik van zakvormige netuiteinden met vierkante mazen moet vermeld worden dat uit een aantal wetenschappelijke studies naar dit onderwerp blijkt dat dit vistuig, in sommige omstandigheden en voor sommige vissoorten, minder selectief is dan de netuiteinden bij de traditionele trawlervisserij. Om die reden heeft de Raad in zijn verordening 850/98 besloten de vissers niet te verplichten dit vistuig te gebruiken.
Wat betreft het gebruik van drijfnetten wordt nu voor de eerste keer een verband gelegd tussen dit vistuig en het vraagstuk van het teruggooien van vis. Overal in de wereld, behalve binnen de communautaire instellingen, wordt het drijfnet beschouwd als een van de meest selectieve vormen van vistuig.
We scharen ons achter de wens de teruggooi van bepaalde soorten vis te beperken of zelfs te verbieden en we verzoeken de Commissie dit voorstel aandachtig te bestuderen.
Verslag-Titley (A4-0482/98)
Andersson, Lööw, Theorin en Wibe
Mondiale ontwapening is de algemene doelstelling van het veiligheidsbeleid. Dit veronderstelt dat de wapenproductie en -verkoop dalen. De Europese Unie moet met initiatieven komen en het voortouw nemen in de ontwapening en de beperking van de wapenhandel. Wanneer het over een Europese defensie-industrie gaat, moeten we het streven naar wereldwijde ontwapening altijd in ons achterhoofd houden (vooral omdat de lidstaten van de EU samen de op een na grootste partij op de internationale wapenmarkt vormen).
In paragraaf 3 van het verslag wordt onderstreept dat een Europees bewapeningsbeleid een fundamenteel onderdeel is van de bevestiging van de Europese identiteit op veiligheids- en defensiegebied binnen de NAVO. Zweden is een neutraal land en geen lid van de NAVO. Wij zijn ook niet van plan aan een gemeenschappelijke defensie deel te nemen. Het is bovendien verkeerd instrumenten voor de defensie-industrie te ontwikkelen zonder dat het besluit inzake een gemeenschappelijke militaire defensie genomen is.
Met betrekking tot artikel 223 van het Verdrag van Rome kunnen wapens niet vergeleken worden met andere goederen of producten die vrij verhandeld kunnen worden. Voor wapen zijn restrictieve regels vereist.
De EU moet een actieve rol spelen, niet om de defensie-industrie het recht te geven meer wapens te produceren en te exporteren, maar door strenge regels op te stellen die de wapenverkoop en wapenproductie beperken.

Bonde en Krarup
Wij stemmen tegen het verslag-Titley, omdat wij geenszins kunnen instemmen met een communautair bewapeningsbeleid, dat deel uitmaakt van de ambities van de EU om in het kader van het GBVB een communautair defensiebeleid op poten te zetten. De opvatting van het verslag dat de wapenproductie afgestemd moet worden op de acties waartoe in het kader van het GBVB besloten wordt, alsook op hun specifieke eisen op het gebied van bewapening, illustreert de wens van de EU om een militaire supermacht te worden. Wij kunnen het daar niet mee eens zijn.

Deprez
De Europese Unie en haar lidstaten zijn op militair gebied niet in staat op doelmatige wijze gemeenschappelijk op te treden, waardoor ze op dit terrein geheel afhankelijk van andere landen zijn. Het GBVB vertoont immers gebreken en een daadwerkelijke Europese identiteit op het gebied van veiligheid en defensie ontbreekt. Verder is van een goed functionerende operationele Europese krijgsmacht geen sprake. Tenslotte worden op defensiegebied de nationale begrotingen niet goed aangewend en worden er met te veel en te kleine bedrijven contracten afgesloten, wat tot gevolg heeft dat de communautaire begroting op dit terrein wordt versnipperd.
Het recente verleden en de actualiteit tonen aan welke ernstige gevolgen deze situatie kan hebben, en dat deze gevolgen vlak over de EU-grenzen waarneembaar zijn.
Het is hoog tijd dat de Unie ook gaat samenwerken bij de aankoop van defensieapparatuur. Met het actieplan dat de Commissie in haar tweede mededeling voorstelt, gaat ze zeker de goede kant op. Ik onderschrijf overigens geheel de mening van onze rapporteur als hij stelt dat voor een technologische en industriële basis voor defensie een nauwe samenwerking tussen de Europese Unie en de WEU noodzakelijk is, en dat aan deze laatste instelling de status van waarnemer moet worden verleend binnen de samenwerkingsinstanties inzake bewapening.
In de lucht- en ruimtevaartsector lijkt de herstructurering van de Europese wapenindustrie in ieder geval op gang te zijn gebracht. Om op dit gebied vooruitgang te kunnen boeken, hebben de industriëlen ten minste een duidelijk referentiekader nodig dat door de Europese Unie en de lidstaten met betrekking tot het GBVB is geformuleerd. Verder is het voor de lidstaten van belang dat er een gemeenschappelijk akkoord bestaat over het beleid inzake het gebruik van wapens. Alleen op basis van een dergelijk akkoord kunnen er met package deals schaalvoordelen worden gecreëerd.
Ik onderschrijf dus geheel de conclusies van onze rapporteur als hij spreekt over de noodzaak van overeenstemming tussen de lidstaten over duidelijk afgebakende doelstellingen in het kader van het GBVB, zowel wat betreft het buitenlands beleid als wat betreft het veiligheids- en defensiebeleid.

Lindqvist
Mondiale ontwapening moet het doel zijn. Alle partijen moeten ontwapenen. De EU moet het voortouw nemen wat ontwapening en wapencontrole betreft. In het verslag ontbreekt dit aspect volledig. Minimumregels om de wapenexport tegen te gaan kunnen al een oplossing bieden. Ik ben het niet eens met het voorstel van de rapporteur om EU-middelen voor onderzoek te gebruiken voor militaire doeleinden noch met het voorstel in paragraaf 3 over een Europees bewapeningsbeleid. Dit voorstel houdt geen rekening met het feit dat meerdere lidstaten van de EU neutraal en niet-gebonden zijn en geen lid zijn van de NAVO en de WEU, zoals bijvoorbeeld Zweden. Om die reden stem ik tegen het verslag.

McKenna
De inspanningen voor een EU-strategie inzake de defensie-industrie zijn er duidelijk op gericht de wapenverkoop te stimuleren en nieuwe markten te vinden voor wapenproducenten uit de EU.
De EU gaat wat dat betreft precies dezelfde kant op als de Verenigde Staten. Wat velen van ons zich afvragen is of de concurrentiestrijd tussen de Europese wapenproducenten en de Amerikanen uiteindelijk niet door de Europese belastingbetaler wordt gesubsidieerd.
In onze opvatting is de stimulering van de wapenindustrie volstrekt onverantwoord en druist ze in tegen inspanningen die overal ter wereld worden geleverd om gewapende conflicten te beëindigen.
De manier waarop de nietsvermoedende belastingbetaler uiteindelijk de kas spekt van de handelaren des doods (de wapenproducenten) wordt heel helder uiteengezet in een speciaal verslag van het Arms Trade Resource Centre World Policy Institute in de Verenigde Staten. Het verslag laat zien dat er met het einde van de koude oorlog nog geen einde is gekomen aan Amerikaanse overheidssubsidies voor wapenexport. Integendeel, de staatssteun voor de uitvoer van wapens is toegenomen in de vorm van toelagen, leningen en promotionele activiteiten die uiteindelijk door de belastingbetaler worden gefinancierd. Als het plan om de NAVO met Polen, Hongarije en Tsjechië uit te breiden doorgaat, is de kans groot dat de subsidies zelfs nog sneller zullen toenemen.
Negentien potentiële leden van de NAVO ontvangen momenteel de zogenaamde Foreign Military Financing van het Pentagon. Deze middelen worden onttrokken aan de FMF-financiering die aan het Partnerschap voor Vrede-programma is toegewezen. In het overzicht van buitenlandse steun dat de regering-Clinton aan het Congres heeft overgelegd, wordt duidelijk gesteld dat deze middelen ten behoeve van het Partnerschap voor Vrede speciaal zijn bedoeld om "landen voor te bereiden op het lidmaatschap van de NAVO" door middel van de "aanschaf van materieel dat binnen de NAVO kan worden ingezet" .
Uit deze bevindingen komt duidelijk naar voren dat, ten eerste, het Partnerschap voor Vrede niets anders is dan een aanzet tot volledig lidmaatschap van de NAVO en, ten tweede, dat het Partnerschap voor Vrede sterk verweven is met steun aan wapenfabrikanten die hun wapens aan de kandidaat-leden willen verkopen, landen die niet eens voldoende geld hebben om hun burgers fatsoenlijke faciliteiten te bieden voor gezondheidszorg en onderwijs.
Hoewel de Verenigde Staten weigeren hun betalingsachterstand aan de Verenigde Naties weg te werken, zijn ze maar al te graag bereid leningen ten bate van de wapenexport af te schrijven. Alleen al gedurende dit decennium hebben de Verenigde Staten leningen voor militaire export ter waarde van 10 miljard dollar afgeschreven of kwijtgescholden, waaronder 2 miljard dollar aan gegarandeerde leningen voor de export naar Irak van technologie die voor militaire doeleinden kan worden ingezet.
In 1997 heeft Norman Augustine (voormalig president-directeur van Lockheed Martin, een belangrijke partner van defensie) een rondreis gemaakt langs Hongarije, Polen, Tsjechië, Roemenië en Slovenië teneinde ?nieuwe markten en een draagvlak te creëren voor de grootst mogelijke uitbreiding van de NAVO" . Augustine heeft de Roemeense autoriteiten zelfs toegezegd hun toetreding tot de NAVO te steunen als tegenprestatie voor hun beslissing bij Lockheed Martin een radarsysteem aan te schaffen voor een bedrag van 82 miljoen dollar.
Samen met andere Amerikaanse wapenfabrikanten financiert Lockheed Martin een stichting ter bevordering van de uitbreiding van de NAVO, die momenteel door de Roemeense ambassade in Washington wordt opgezet.
Niet alleen de Verenigde Staten zijn er met hun steun voor uitbreiding van de NAVO vooral op uit nieuwe afzetmarkten te creëren voor hun wapenproducenten. Het is een tactiek die ook door wapen producerende landen in de EU wordt toegepast. In 1996, tijdens zijn reis naar Bosnië, stopte de toenmalige Britse minister van Buitenlandse Zaken, Malcolm Rifkind, ook eventjes in Slovenië. Kort daarop verschenen er berichten in de krant die suggereerden dat hij de Sloveense regering erop had gewezen dat de Britse steun voor de toetreding van Slovenië tot de EU en de NAVO onder meer afhankelijk zou zijn van hun bereidheid beter militair materieel aan te schaffen.
Ook in de EU is er met het einde van de koude oorlog nog geen einde gekomen aan de overmatige steun voor wapenfabrikanten. De EU dringt samen met de Verenigde Staten aan op uitbreiding van de NAVO en verzekert zichzelf op die manier van nieuwe argumenten om de wapenproductie en -uitvoer te rechtvaardigen.
De naakte feiten laten zien dat de wapenfabrikanten in de EU en de Verenigde Staten medeverantwoordelijkheid dragen voor het oplaaien van conflicten overal ter wereld, en arme landen hebben gedwongen wapens aan te schaffen die dood en verderf hebben gezaaid. Het geld daarvoor werd onttrokken aan de toch al zo schaarse middelen voor essentiële voorzieningen voor bijvoorbeeld gezondheidszorg en onderwijs.
Het is absoluut onaanvaardbaar dat partijen met gevestigde belangen, zoals wapenfabrikanten in de EU, worden betrokken bij de vormgeving van het EU-beleid terzake. De betrokkenheid van de WEA en andere organisaties toont overtuigend aan dat het wapenbeleid van de EU, hoe het er ook uit zal zien, in ieder geval zo zal worden geformuleerd dat het de wapenproducenten ten voordeel strekt. Het is evident, zoals aangegeven in paragraaf 3 van de resolutie, dat het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid van de EU zodanig is ontworpen dat de wapenfabrikanten ervan kunnen profiteren.
Zullen de lidstaten van de EU die momenteel niet aan deze weerzinwekkende handelspraktijken meedoen, uiteindelijk toch moeten toegeven? We moeten de industrie ertoe aanzetten over te schakelen op andere producten dan wapens. De enorme bedragen die in de wapenindustrie omgaan en de technische kennis die nodig is om wapens te kunnen produceren zouden een nieuwe bestemming moeten krijgen en moeten worden aangewend om mensen te helpen in plaats van te doden. Als al die inspanningen zouden worden gericht op de bestrijding van ziekten, honger en milieuvernietiging zou het er in de wereld heel wat beter aan toe gaan en zouden militaire machtsblokken, tot de tanden bewapend met massavernietigingstuig, nauwelijks nog enig bestaansrecht hebben.
De Fractie De Groenen in het Europees Parlement wijst het verslag-Titley af omdat het de prioriteit legt bij de wapenindustrie, ten koste van de veiligheid en het welzijn van de burgers van de EU. Dit is een beleid waarmee de Fractie De Groenen zich onmogelijk kan verenigen.
Verslag-Theorin (A4-0005/99)
Bertens
Milieu is inderdaad een belangrijk onderwerp en het is van groot belang dat milieu-aspecten geïntegreerd worden in het buitenlands beleid. Dit verslag brengt dit en een aantal andere punten goed over het voetlicht. Maar dit verslag houdt zich tegelijkertijd met een dermate uitgebreide waaier van onderwerpen bezig, dat de focus volledig verdwenen is. De ELDR-Fractie heeft getracht om een aantal van de meest onrealistische en ongewenste voorstellen uit de tekst te halen. De ELDR verkiest een transfer van fondsen van defensie naar milieu boven het verwezenlijken van milieu- en volksgezondheidsdoelstellingen via defensie.
We hebben getracht de meest problematische paragrafen uit het verslag te stemmen, maar zijn daar onvoldoende in geslaagd. Daarom heeft mijn fractie zich onthouden bij de stemming.

Bonde en Sandbæk
Wij stemmen voor dit verslag, omdat wij het zinvol vinden dat militaire hulpbronnen ten behoeve van het milieu worden ingezet. Wij weten dat er in de wereld te weinig reserves zijn om de reeds bestaande en toekomstige milieuproblemen te bestrijden. Wij vinden het dan ook een uitstekend initiatief de lidstaten te verzoeken hun militaire strijdkrachten te herstructureren, zodat deze in geval van milieurampen ingezet kunnen worden. Wij zijn het met de commissie eens dat preventieve milieumaatregelen een belangrijk instrument van het veiligheidsbeleid zijn.
Wij wijzen erop dat niet de Commissie noch de Raad, maar de lidstaten verzocht moeten worden om centra op te richten, militair personeel op te leiden en rekening te houden met het milieu. Wij zijn voor ontwapening, de afschaffing van kernwapens en een milieuvriendelijke verwijdering van wapens in het algemeen. Wij vinden het bovendien uitstekend dat aangedrongen wordt op transparantie en openheid in de nationale militaire defensie. Ook steunen wij het verzoek om militair personeel een opleiding te geven zodat zij in staat zijn milieuproblemen aan te pakken. Wij stemmen voor de delen van het verslag waarin de lidstaten verzocht worden om tijdens militaire oefeningen rekening te houden met het milieu. Bovendien is het positief dat het verslag het leger aanbeveelt na militaire oefeningen de troep op te ruimen.
Wij stemmen voor dit verslag, omdat het een uitstekend idee is de lidstaten te vragen hun strijdkrachten te herstructureren voor milieudoeleinden.

Cars en Dybkjær
Wij hebben ons van stemming voor het bovengenoemd verslag onthouden, omdat het idee om overbodige strijdkrachten in te zetten voor het milieu fundamenteel verkeerd is. Als er teveel militaire strijdkrachten zijn, moet er in de militaire begroting gesnoeid worden.

Krarup
Ik kan niet voor dit verslag stemmen, omdat ik een militaire samenwerking binnen de EU niet kan steunen. Ik ben fundamenteel gekant tegen elke poging om het profiel van het buitenlands- en veiligheidsbeleid van de EU te versterken. Dit verslag streeft ernaar de GBVB-aspecten van het EU-beleid te koppelen aan het handels-, steun-, ontwikkelings- en internationaal milieubeleid. Het verslag speelt met de idee van een gemeenschappelijk militair korps onder EU-toezicht. Ondanks de goede bedoelingen op het gebied van milieu, vrees ik dat deze gemeenschappelijke strijdkrachten slechts het begin zijn van een echt EU-leger met daadwerkelijke militaire taken in het EU-gebied en vooral buiten het EU-territorium. Ik wens een ?militaire milieusamenwerking" niet te gebruiken om een algemene militaire samenwerking te legitimeren.
Ik steun het gedeelte van het verslag betreffende ontwapening, afschaffing van kernwapens en een milieuvriendelijke verwijdering van wapens in het algemeen en kan bovendien instemmen met de oproep tot meer transparantie en openbaarheid in de nationale militaire defensie. Ik stem voor de delen van het verslag die de lidstaten verzoeken tijdens militaire oefeningen meer rekening te houden met het milieu enzovoorts. Om de bovengenoemde redenen kan de Volksbeweging dit verslag echter niet steunen.

Onderbreking van de zitting
De Voorzitter
Ik verklaar de zitting van het Europees Parlement te zijn onderbroken.
De vergadering wordt om 13.15 gesloten

