Jednominutowe wystąpienia w znaczących kwestiach politycznych
Przewodniczący
Następnym punktem posiedzenia są jednominutowe wystąpienia w znaczących kwestiach politycznych.
Erna Hennicot-Schoepges
(FR) Panie przewodniczący! Chciałabym zwrócić uwagę Parlamentu Europejskiego na przyjazd prezydenta Białorusi, pana Łukaszenki, do Pragi. Czy wizyta prezydenta Łukaszenki jest zgodna z wartościami, jakie reprezentujemy? Czy Unia Europejska może utrzymywać stosunki z prezydentem, który skupia w swoich rękach całą władzę bez żadnych granic czasowych i bez mandatu? Jaki będzie wizerunek Unii Europejskiej, jeśli zgodzi się akceptować obecność prezydenta, który zlecił wyeliminowanie kilku swoich przeciwników politycznych i który ogranicza prawa obywatelskie? Jaki wizerunek zyska nasza Unia u administracji prezydenta Obamy w sytuacji, gdy obywatel Stanów Zjednoczonych jest przetrzymywany w białoruskim więzieniu i może umrzeć, jeśli szybko nie zostaną podjęte odpowiednie działania? Sądzę, że takie zaproszenie nigdy nie powinno mieć miejsca.
Antonio Masip Hidalgo
(ES) Panie przewodniczący! Chciałbym wszystkim państwu opowiedzieć o El Musel, głównym porcie mojego regionu - Asturii.
Jest rzeczą bezwzględnie konieczną, aby Komisja uwolniła środki na pokrycie dodatkowych kosztów związanych z tym portem. Pan komisarz Tajani wykazał zrozumienie dla tej sprawy, podobnie jak jego poprzednik, pan Barrot; obaj byli świadomi ogromnych wyzwań funkcjonalnych i środowiskowych, jakie stoją przed El Musel.
Ponieważ prace takie jak te prowadzone w El Musel są niezbędne, w sytuacji kryzysu nadszedł czas na pokonanie długotrwałych, nadmiernie biurokratycznych przeszkód, i czas na ambitne plany i przeforsowanie kwestii tego finansowania, które ma tak ogromne znaczenie dla Asturii, dla północy Hiszpanii a także dla naprawy gospodarczej Europy. Powiem to raz jeszcze: dla naprawy gospodarczej Europy, w której Hiszpania ma tak wielki zaszczyt brać udział.
Metin Kazak
(BG) Wynik ostatniego posiedzenia Rady Europejskiej stanowi przykład tego, jak należy realizować w praktyce jedną z podstawowych zasad Unii Europejskiej - solidarność.
Kwota 5,6 miliarda euro tytułem pomocy pozwoli narodom Starego Kontynentu przezwyciężyć konsekwencje światowego kryzysu finansowego i gospodarczego. Zatwierdzona dla Bułgarii suma 105 milionów euro, przeznaczona na zapewnienie bezpieczeństwa energetycznego, ustanowienie szerokopasmowego Internetu oraz na rolnictwo, jest wyrazem poparcia dla rządowego programu zwalczania skutków kryzysu i coraz większej wiary w jego powodzenie.
Dla mojego kraju sprawą zasadniczej wagi jest, aby Komisja Europejska zatwierdziła, a Parlament Europejski poparł, przedłużenie do 2013 roku okresu wypłat rekompensat z tytułu wcześniejszego zamknięcia trzeciego i czwartego reaktora elektrowni atomowej Kozłoduj. Bułgaria najbardziej ucierpiała pod względem strat wskutek niedawnej wojny gazowej pomiędzy Rosją a Ukrainą. Ważne jest zatem przestrzeganie zasady równego traktowania wszystkich państw członkowskich UE.
Liczę na poparcie ze strony przewodniczącego Komisji, pana Barroso, i wzywam moje koleżanki i kolegów posłów do Parlamentu Europejskiego, aby pozwolili zapanować w Europie sprawiedliwości i solidarności.
Eoin Ryan
Panie przewodniczący! Chciałbym poruszyć kwestię krytyki i pojawiających się w niektórych kręgach komentarzy na temat irlandzkiego systemu bankowości i finansów.
Irlandzki system działa w ramach polityki opierającej się na przepisach ustawowych i wykonawczych podyktowanych przez UE. System w Irlandii jest tak silny - lub tak słaby - jak silne lub słabe są ramy prawne UE. Jak wszyscy wiemy, ramy prawne w tej dziedzinie zawiodły na całym świecie. Irlandia nie jest tu ani gorszym, ani lepszym miejscem niż jakiekolwiek inne.
Sprzeciwiam się wrogim komentarzom na temat Irlandii ze strony mediów w Londynie, Nowym Jorku, czy w Niemczech. Wszystkie te miejsca doświadczyły wyzwań związanych z ramami prawnymi i bankowością, i wszystkie napotkały problemy porównywalne - a w wielu wypadkach znacznie gorsze - do tych, przed którymi stanęliśmy w Irlandii. Ciągła krytyka ze strony niektórych naszych sąsiadów w UE opiera się w większym stopniu na uprzedzeniach niż na obiektywnych faktach i nie sprzyja unijnej solidarności w czasach, gdy Europa musi stawiać czoła potężnym wyzwaniom finansowym i gospodarczym.
László Tőkés
(HU) Znana na całym świecie kanadyjsko-rumuńska spółka joint venture Roşia Montană Gold Corporation planuje rozwijać największą w Europie kopalnię odkrywkową złota w miejscowości Verespatak (Roşia Montană) w Transylwanii. Parlament Europejski w swojej rezolucji z grudnia 2004 roku wyraził głębokie zaniepokojenie powodowanym przez to przedsięwzięcie zagrożeniem klęską żywiołową. Z kolei zgromadzenie ogólne ICOMOS podjęło w 2005 roku decyzję o objęciu ochroną dziedzictwa historycznego tej starej osady.
Przedmiotowe przedsięwzięcie, któremu towarzyszyła seria skandali, zakłada stosowanie tej samej metody pozyskiwania złota opartej na technologii z użyciem cyjanku, która w 2000 roku doprowadziła do zanieczyszczenia rzeki Tisza na całym jej biegu. Dziedzictwo budowlane miejscowości Verespatak (Roşia Montană) również uległo zniszczeniu, a jej ludność - zubożeniu. Wydaje się, że rząd rumuński przygotowuje się do zniesienia nałożonego przez siebie tymczasowego zakazu realizacji tej inwestycji.
Proszę Parlament Europejski o interwencję, aby ocalić Verespatak i ochronić tamtejsze środowisko naturalne. Komisja Europejska powinna ze swej strony przyczynić się do odbudowy zniszczonego miasta i jego otoczenia.
Georgios Toussas
(EL) Panie przewodniczący, w ciągu kilku kolejnych dni przypadają:
10. rocznica brudnej wojny rozpętanej przez ΝΑΤΟ i rządy Unii Europejskiej, zarówno centrolewicowe, jak i centroprawicowe, przeciwko narodom Jugosławii;
6. rocznica rozpoczęcia przestępczej wojny i okupacji Iraku przez Stany Zjednoczone i ich ochoczych sojuszników; wojny, która kosztowała życie około 1,5 miliona Irakijczyków;
60. rocznica powstania ΝΑΤΟ, imperialistycznej machiny wojennej i zagrożenia dla pokoju na całym świecie, która przygotowuje się do uczczenia swojej 60. rocznicy na uroczystym szczycie w Strasburgu.
Dziesięć lat temu, 23 i 24 kwietnia 1999 r., przywódcy państw członkowskich ΝΑΤΟ podpisali w Waszyngtonie z okazji 50. rocznicy deklarację zatwierdzającą nową doktrynę. W ten sposób została przyjęta nowa strategia NATO, która również oficjalnie odrzuca podstawowe zasady prawa międzynarodowego. Potem nastąpiła seria innych zbrodniczych interwencji NATO w Afganistanie, Iraku, Iranie i na Bliskim Wschodzie.
Przygotowując się do szczytu NATO, władze francuskie zamieniły centrum Strasburga w strefę zakazaną i uruchomiły mechanizm przewidziany w konwencji z Schengen w celu uniemożliwienia uczestnikom demonstracji pokojowych wjazdu do Francji. Do ochrony przed demonstrantami zmobilizowano znaczne siły wojskowe i policyjne. Środki te, w sposób rażący naruszające podstawowe prawa demokratyczne, pokazują, jak bardzo imperialistyczna ΝΑΤΟ obawia się ludzi.
Ludzie muszą odpowiedzieć na uroczystości i fety upamiętniające 60. rocznicę przestępczej imperialistycznej działalności ΝΑΤΟ wzmacniając antyimperialistyczny ruch pokojowy i oddolne żądania rozwiązania ΝΑΤΟ...
(Przewodniczący wyłączył mikrofon)
Kathy Sinnott
Panie przewodniczący! Intergrupy mają już długą i znakomitą historię w naszym Parlamencie. W ramach intergrup posłowie mają jednoczyć siły ponad politycznymi podziałami, aby zająć się określonymi zagadnieniami.
Przykładowo, najstarsza intergrupa - dotycząca niepełnosprawności - dokonuje przeglądu prawodawstwa przechodzącego przez ten Parlament, aby upewnić się, że jest ono przyjazne osobom niepełnosprawnym i edukuje pozostałych parlamentarzystów w kwestiach dotyczących niepełnosprawności.
Pomimo wykonywania tak cennej pracy intergrupy zostały w ciągu ostatniego roku zepchnięte na margines i są skutecznie wyłączane z prac wskutek wewnętrznych regulaminów parlamentarnych, które odmawiają im sal do spotkań i przydziału czasu w porządku obrad podczas posiedzeń w Strasburgu.
Sądzę, że ten problem trzeba dość szybko rozwiązać - przed kolejną kadencją - ponieważ w przeciwnym wypadku intergrupy przejdą do historii, Parlament stanie się wraz z ich zniknięciem znacznie uboższy, a służba na rzecz narodów Europy straci na jakości.
(Oklaski)
Desislav Chukolov
(BG) Panie i panowie! W ostatnich latach w Bułgarii obserwuje się nikczemną praktykę określaną mianem "kupowania głosów”.
Dopuszcza się tego każda grupa polityczna z wyjątkiem patriotycznej partii Atak. Nawet partie zwące się alternatywnymi wobec partii rządzących płacą wyborcom, czego dowiodła kilka dni temu informacja pochodząca ze wsi Brest niedaleko Pleven.
Wydaje się, że nadchodzące wybory w moim kraju mogą stać się najbardziej sfałszowanymi i zmanipulowanymi wyborami w najnowszej historii Bułgarii. Etniczna turecka i antykonstytucyjna partia MRF przeznaczyła ogromną sumę 60 milionów euro, aby umożliwić sobie pozyskanie możliwie jak największej liczby posłów reprezentujących interesy Turcji zarówno na forum Parlamentu Europejskiego, jak i Zgromadzenia Narodowego Bułgarii.
Istnieje całkowicie realne niebezpieczeństwo, że kolejny Parlament Europejski będzie miał w swoim składzie przedstawicieli, którzy zdobyli w nim miejsca w wyniku kupowania głosów. Przesłanie naszej partii Atak brzmi: "Nie dla Turcji w UE”. Zwracamy się więc do pana przewodniczącego Pötteringa, aby wezwał władze bułgarskie do dopilnowania udaremnienia tego rodzaju posunięć w nadchodzących wyborach poprzez przyjęcie odpowiednich przepisów dotyczących wyborów.
György Schöpflin
(HU) Sprawa jest oczywista: kilkaset metrów od granicy z Węgrami, w austriackiej wiosce Heiligenkreuz, austriacka spółka nawołuje do budowy wysokowydajnej spalarni śmieci. Po stronie węgierskiej miasto Szentgotthárd uważa planowany obiekt za niedopuszczalny ze względów związanych, między innymi, z ochroną środowiska.
W ciągu minionych dwóch lat po stronie węgierskiej miały miejsce częste protesty, ignorowane jednak przez Austriaków. Skutkiem takiej sytuacji są nasilające się nastroje antyaustriackie, które zaczynają wpływać już nawet na tradycyjnie serdeczne stosunki pomiędzy tymi dwoma krajami.
Zwracamy się do strony austriackiej z prośbą o zbadanie tego planu z uwzględnieniem kwestii podnoszonych przez Węgry i położenie kresu jego dalszej realizacji.
Gyula Hegyi
Panie przewodniczący! W styczniu Komisja zaatakowała węgierskie moratorium na genetycznie modyfikowaną kukurydzę MON810. Moratorium cieszy się jednoznacznym poparciem całego węgierskiego środowiska naukowego, wszystkich partii politycznych, a także społeczeństwa węgierskiego. Na marcowym posiedzeniu Rady Europejskiej Węgry i Austria uzyskały znaczącą większość głosów za utrzymaniem przedmiotowego moratorium, pomimo decyzji Komisji. Węgry w sporze z Komisją uzyskały poparcie dwudziestu trzech spośród dwudziestu siedmiu państw członkowskich.
Świadczy to o tym, że nadszedł już najwyższy czas, abyśmy ponownie przemyśleli metodę udzielania zezwoleń na GMO w Unii Europejskiej. Sądzę - i wynika to również jasno z głosowania w Radzie - że większość państw członkowskich podziela opinię, że to państwa członkowskie winny być władne decydować o dopuszczeniu GMO lub nie. Mam nadzieję, że nowo wybrany Parlament przygotuje nowe rozporządzenie w sprawie dopuszczania GMO w oparciu o zasadę pomocniczości i przejrzystości. Komisja winna współpracować z Parlamentem i państwami członkowskimi, nie zaś dyktować im sposób postępowania.
Jean Marie Beaupuy
(FR) Panie przewodniczący! Jedna z naszych koleżanek poruszyła niedawno kwestię intergrup.
W obecnym Parlamencie funkcjonuje ponad 20 intergrup, a ich działanie było widoczne w całej obecnej kadencji, która właśnie dobiega końca. Panie przewodniczący, pracę naszych intergrup wykorzystano w niezliczonych dziesiątkach tekstów; zaś dziesiątki tysięcy osób i setki instytucji zostało przyjętych w Parlamencie dzięki pracy intergrup. Jeżeli będziemy nadal utrudniać im funkcjonowanie, odmawiając prawa do korzystania z sal konferencyjnych, demonstracji będzie więcej.
Panie przewodniczący! Ma pan duże doświadczenie, ogromne doświadczenie zdobyte w naszym Parlamencie. Niech pan nie pozwoli na spotkania mniej lub bardziej tajnych podgrup w kolejnej kadencji Parlamentu. Nie obawiamy się przejrzystości na szczeblu intergrup i właśnie z tego powodu wzywamy pana do dokonania oceny - zupełnie jawnej - pracy intergrup w bieżącej kadencji. W ten sposób uzyskamy dowód ich przydatności.
Panie przewodniczący! Błagam pana, niech pan nie pozostanie głuchy na wysuwane przez intergrupy żądania ani na wszystkie pisma, które zostały do pana skierowane na przestrzeni kilku ostatnich lat.
Ewa Tomaszewska
(PL) Panie Przewodniczący! Zapaść demograficzna w Europie jest faktem. Zagraża rozwojowi gospodarczemu krajów Unii Europejskiej poprzez niedobór rąk do pracy, zagraża wydolności finansowej systemów emerytalnych, stwarza poważne problemy dla systemów ochrony zdrowia w Europie, a także systemów opieki społecznej.
Tymczasem nasze starania na rzecz zmiany negatywnych trendów demograficznych poprzez wspieranie rozwoju rodzin nie znajdują zrozumienia u Komisji Europejskiej. W szczególności potrzeba obniżenia VAT-u na produkty dla małych dzieci, w tym na pieluszki, natrafia na opór. Pomysł stosowania kar za przyjmowanie takich rozwiązań poprzez poszczególne kraje świadczy o braku świadomości zagrożeń lub działaniu w złej wierze. Jest to niedopuszczalne.
Ilda Figueiredo
(PT) To skandal, że tylko fabryka opon, będąca w całości własnością portugalska, jest w stanie przestoju od kilku miesięcy, ryzykując blisko 300 bezpośrednich miejsc pracy w ubogim pod względem socjalnym regionie Vale do Ave. Region ten, po serii likwidacji przedsiębiorstw i zwolnień w sektorze tekstylnym, charakteryzuje się jednym z najwyższych wskaźników bezrobocia w Unii Europejskiej.
Pracownicy spółki Camac w Santo Tirso oraz reprezentujący ich związek zawodowy publicznie naświetlili poważną sytuację, zaznaczając, że spółka ta nie ma żadnego zadłużenia wobec banków ani wobec skarbu państwa, a w istocie jest nawet na plusie na kwotę dziesiątek tysięcy euro wskutek należnych odliczeń VAT. Głównymi wierzycielami są sami pracownicy, którym nie wypłacono wynagrodzeń, ponieważ spółce nie udało się poradzić sobie z konsekwencjami spadającej wartości funta brytyjskiego - do Wielkiej Brytanii jest eksportowana prawie cała produkcja - i szybko rosnącymi kosztami surowców używanych w procesie produkcyjnym.
Spółka złożyła wniosek o ogłoszenie niewypłacalności i do 30 marca czeka na decyzję. Rząd portugalski i Komisja Europejska muszą pilnie zareagować na to ostrzeżenie i na głosy niezadowolenia ze strony pracowników, aby zapobiec dalszemu wzrostowi bezrobocia i biedy w regionie, gdzie brak jest innych miejsc pracy.
Philip Bushill-Matthews
Panie przewodniczący! Przegląd i reforma procedur parlamentarnych stają się obecnie jednymi z najpilniejszych spraw i jestem przekonany, że to zagadnienie jest właśnie panu bardzo bliskie.
Czy mógłbym przyłączyć się do komentarzy poczynionych już przez kilkoro koleżanek i kolegów w odniesieniu do znaczenia intergrup? Jestem współprzewodniczącym Intergrupy ds. Starzenia. Jak państwo zapewne wiedzą, ponad 50% wyborców stanowić będą w tym roku - po raz pierwszy w historii - osoby w wieku powyżej 50 lat. Tak więc kwestie związane ze starzeniem się nie są jedynie przedmiotem zainteresowania tutaj obecnych, ale także poza Parlamentem, wśród naszych wyborców.
Panie przewodniczący! Pragnę wraz z panem zaapelować o stosowanie zasad przejrzystości i uczciwości, które są cechą pana prezydencji, aby odtąd ułatwiać, a nie utrudniać działanie intergrup. Czy mógłby nam pan złożyć taką obietnicę?
Przewodniczący
Zawsze miło jest widzieć brytyjskich konserwatystów w pełni "zaokrętowanych” na europejskim statku i całkowicie po naszej stronie. Bardzo panu dziękuję i obiecuję starać się najlepiej, jak potrafię.
Proinsias De Rossa
- Panie przewodniczący! Podnoszę kwestię naruszeń prawa ochrony środowiska w Irlandii, a konkretnie w odniesieniu do jakości wody. Nowe badanie jakości wody przeprowadzone w Irlandii z ramienia UE wykazało, że niemal dwie trzecie osób twierdzi, iż jakość wody stanowi poważny problem, natomiast połowa uważa, że stan pogorszył się od 2004 roku.
Osiemdziesiąt procent osób uważa, że w ciągu minionych pięciu lat w ogóle nie nastąpiła poprawa jakości naszych rzek, jezior i wód przybrzeżnych. Już od siedmiu lat Komisja bada, czy rząd irlandzki stosuje się do decyzji Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z 2002 roku, orzekającej, że Irlandia naruszyła prawodawstwo dotyczące jakości wody.
Musimy znaleźć sposoby zapewnienia, aby przepisy prawa, które stanowimy w interesie obywateli Europy, były faktycznie stosowane przez państwa członkowskie. Komisja, która jest tej Unii strażniczką, musi podejmować w odpowiednim momencie działania, aby zapewnić przestrzeganie tych przepisów.
Kinga Gál
(HU) W nowych państwach członkowskich w czasach napięć wciąż obserwujemy dawne nawyki władz, niemożliwe do zaakceptowania w ramach rządów prawa. W Budapeszcie w czasie święta narodowego na Węgrzech doszło do naruszeń praw politycznych w stopniu nie możliwym do przyjęcia. Obszar dookoła miejsca obchodów został całkowicie zamknięty, podobnie jak to miało miejsce za czasów dyktatury. Kilka dni temu żądania bardziej odpowiedzialnych poczynań rządu i wezwania do ustąpienia premiera spotkały się z reakcją policji, w ramach której doszło do zatrzymań i przypadków nieludzkiego, poniżającego traktowania.
Od weekendu możemy zaobserwować, że władze lekceważą również demokrację, bowiem próbują zapobiec przedterminowym wyborom, żonglując najwyższymi stanowiskami. To nie jest ten rodzaj demokratycznego państwa pod rządami prawa, o jakim my, młode pokolenie końca epoki reżimu komunistycznego, marzyliśmy; wydaje nam się raczej, że tak właśnie zaczynają się łagodne dyktatury.
Podobne skojarzenia z przeszłości przywołują również działania władz rumuńskich. Na przykład wbrew zaleceniom rumuńskich władz prezydent Republiki Węgierskiej wyjechał, aby wziąć udział w obchodach 15 marca wraz z 1,5-milionową społecznością węgierską w Rumunii, ale mógł to zrobić podróżując wyłącznie jako osoba prywatna, samochodem. Przyczyną tej sytuacji był fakt, że zezwolenie na lądowanie prezydenckiego samolotu zostało odwołane przez Rumunię pod wymyślonym pretekstem, jakoby wizyta taka miała zniszczyć partnerskie stosunki pomiędzy oboma krajami. Takie zdarzenia mają miejsce w 2009 roku w dwóch sąsiadujących ze sobą państwach członkowskich UE.
Csaba Sándor Tabajdi
- (HU) Ubiegłotygodniowy szczyt UE potwierdził podstawowe zasady, które ogłosił również Parlament Europejski, mianowicie że Unia Europejska nie toleruje protekcjonizmu i nie pozwala na zaprzepaszczenie osiągnięć wspólnego rynku. Gratuluję panu przewodniczącemu, jako że był on obecny na posiedzeniu Rady Europejskiej.
Podjęto bardzo ważne decyzje, w tym decyzje w tej sprawie, którą rok temu rekomendował premier Węgier Ferenc Gyurcsány i którą poparł w sprawozdaniu Rasmussena Parlament Europejski, a mianowicie w sprawie ustanowienia systemu nadzoru nad rynkami finansowymi i bankami. Decyzja w tej kwestii zasadniczo została podjęta na szczycie, co stanowi bardzo istotny krok naprzód.
Jest to ważny krok naprzód dla całej Unii Europejskiej, ale szczególnie dla Europy Środkowej i Wschodniej oraz państw nadbałtyckich; dzięki temu banki nie mogą wycofać się ze swoich podmiotów zależnych znajdujących się w tym regionie, ale muszą przekazać dalej otrzymaną pomoc.
Fakt, że kwota wsparcia bilansu płatniczego państw członkowskich spoza strefy euro została podwojona z 25 miliardów euro do 50 miliardów euro jest bardzo istotnym wyrazem unijnej solidarności. Leży to we wspólnym interesie nas wszystkich i - na szczęście - w interesie całej Unii Europejskiej.
Aurelio Juri
(SL) Na naszym ostatnim posiedzeniu przyjęliśmy ważny pakiet prawodawstwa morskiego, który udoskonala procedury obowiązujące w razie wypadków na morzu.
Jak wiemy, morze przynosi wiele korzyści, ale wiąże się również z ryzykiem. W sytuacji, gdy ma miejsce poważny wypadek, konsekwencje ponoszą mieszkańcy wybrzeża. Najlepszym sposobem postępowania jest zatem zapobieganie, w szczególności taki rodzaj zapobiegania, który zakłada regulację natężenia i charakteru ruchu morskiego w zależności od wrażliwości obszaru, gdzie przebiega szlak tranzytowy.
Z tego powodu chciałbym zadać Komisji następujące pytanie, zwłaszcza odpowiedzialnemu za transport panu komisarzowi Tajani, do którego zwrócę się w jego ojczystym języku włoskim.
(IT) Panie przewodniczący, panie i panowie! (...) jak cele tego nowego prawa dotyczącego bezpieczeństwa na morzu współgrają z planami związanymi z dwoma parownikami do pozyskiwania metanu w Zatoce Triesteńskiej. W tym rejonie ląd charakteryzuje się wysokim stopniem koncentracji obszarów miejskich, zaś na płytkim morzu (głębokość sięga nie więcej niż 20 metrów), w rejonie natężonego ruchu statków, dna nie wolno naruszać, jako że jest nasycone rtęcią. Terminale, gdyby zostały wybudowane, przyjmowałyby jeden zbiornikowiec na metan tygodniowo w każdej z instalacji. Wiemy, jakie zagrożenia niosą ze sobą tego rodzaju statki w rejonach takich. jak ten.
Bogusław Rogalski
(PL) Panie Przewodniczący! Pragnę dzisiaj zwrócić szczególną uwagę na dokonywaną na naszych oczach eksterminację narodu palestyńskiego przez armię izraelską. Jest to temat, wobec którego nie powinniśmy przechodzić obojętnie.
Z zażenowaniem obserwuję media izraelskie, słucham relacji żołnierzy, którzy mówią, że kazano im strzelać do cywilów, między innymi do staruszek. Gazeta "Haarec” opublikowała pisemny rozkaz, który jeden z polowych dowódców wydał swoim podkomendnym. Napisał w nim, żeby żołnierze strzelali do osób niosących pomoc rannym Palestyńczykom. I wreszcie żołnierzom wpojono pogardę dla palestyńskiego życia, a dowodem na to są koszulki noszone przez żołnierzy izraelskich, makabryczne koszulki, na których widnieje Arabka w ciąży z napisem Jeden nabój - dwoje zabitych.
Musimy przerwać milczenie naszej Izby na ten temat. Nie ma narodów lepszych i gorszych. Dzisiaj naszej pomocy i wsparcia potrzebuje naród palestyński. Powinniśmy stanąć na wysokości zadania i zająć się tą sprawą.
Anna Záborská
- (SK) Panie przewodniczący! Dwa tygodnie temu przyniósł nam pan bardzo smutne i przerażające wieści. W Niemczech młody człowiek zabił 15 osób, po czym popełnił samobójstwo. Dopuścił się morderstwa i pogrążył wielu ludzi, w tym własną rodzinę, w smutku i rozpaczy. Jego rodzina również straciła dziecko, a ich świat legł w gruzach.
Proszę mi pozwolić zacytować słowa prezydenta Niemiec wypowiedziane na pogrzebie ofiar: "Wszyscy stoimy przed bardzo poważnym pytaniem. Czy robimy wystarczająco dużo, by chronić siebie i nasze dzieci? Czy robimy wystarczająco dużo, by chronić tych, którym zagraża niebezpieczeństwo? Czy robimy wystarczająco dużo dla pokoju w naszych krajach? Musimy zapytać samych siebie, co możemy zrobić lepiej w przyszłości i czego może nas nauczyć to wydarzenie. Pomóżmy również rodzicom i ich dzieciom unikać zagrożeń.”.
Dlatego jeszcze raz chciałabym się zwrócić do Parlamentu Europejskiego i Komisji Europejskiej z prośbą o wsparcie ogólnoeuropejskiej kampanii "Czy wiesz, gdzie jest teraz twoje dziecko?” Jak już powiedziałam tutaj, w tej Izbie, zróbmy wszystko, co w naszej mocy, by zagwarantować, że nic podobnego nigdy się już nie wydarzy.
Silvia-Adriana Ţicău
(RO) Unia Europejska jest przede wszystkim Europą społeczną. Potrzebny jest nam rozwój gospodarczy, ale w równym stopniu potrzebujemy miejsc pracy, godnych zarobków i emerytur, dostępu do usług zdrowotnych i edukacji, które w dodatku muszą być wysokiej jakości.
W czasie kryzysu ekonomicznego wiele spółek popada w kłopoty, a pracownicy tracą pracę.
W Rumunii, w zakładach spółki Arcelor Mittal w Galaţi i Hunedoara, kilka tysięcy osób formalnie straci pracę w systemie rotacji, otrzymując 75% swoich zarobków lub zostanie zwolnionych w ramach redukcji etatów. Podobne sytuacje mają miejsce również w innych krajach oraz w innych spółkach z różnych sektorów przemysłu.
Zwracam się do Komisji, by rozważyła przygotowanie decyzji Rady w celu przeanalizowania kryteriów dostępu do Europejskiego Funduszu Społecznego i Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji. Należy to zrobić zarówno na poziomie przemysłu, jak i na poziomie spółek, ale nie tylko regionalnie czy lokalnie w celu szybkiego pozyskania środków na pomoc dla pracowników znajdujących się w kryzysowej sytuacji.
Uważam, że Europa może i musi zrobić więcej dla pracowników borykających się z trudnościami.
Edit Bauer
(HU) Chciałabym zwrócić uwagę na metody stosowane przez rząd słowacki w celu ograniczenia praw językowych mniejszości, co stanowi naruszenie ich praw. W ubiegłym tygodniu rząd przyjął poprawkę legislacyjną dotyczącą języka narodowego, która - zdaniem rządu - nie ma wpływu na język tamtejszych mniejszości. Jednak sam projekt ustawy świadczy o czymś zgoła innym.
Chciałabym podać dwa przykłady. Ustęp 8, pkt 4 projektu ustawy mówi o służbie zdrowia i instytucjach socjalnych oraz stanowi, że istnieją dwa przypadki, w których osoby należące do grupy mniejszościowej mogą używać swojego ojczystego języka w tych instytucjach: jeśli nie znają języka oficjalnego lub jeśli dana instytucja znajduje się w miejscowości, gdzie mniejszości przekraczają 20% ogółu mieszkańców. Zatem lekarz najpierw będzie pytał pacjenta, w jakim języku mówi, a dopiero potem może zapytać, co mu dolega, w przeciwnym razie, zgodnie z projektem ustawy, naruszenie prawa będzie karane grzywną w wysokości od 100 do 5000 euro.
Sytuacja nie wygląda lepiej, jeśli chodzi o przekaz informacji, ponieważ programy radiowe - z wyjątkiem publicznych stacji radiowych - będą musiały być transmitowane najpierw w języku mniejszości, a następnie jeszcze raz w całości w wersji tłumaczonej.
Panie przewodniczący! Mam tylko jedno pytanie: czy mniejszości mogą liczyć na wsparcie ze strony Europy?
Jelko Kacin
(SL) W Bazovicy, nieopodal Triestu, niedaleko granicy włosko-słoweńskiej, już od września 1945 roku stoi pomnik poświęcony pierwszym antyfaszystom w Europie. Czterech słoweńskich patriotów: Bidovec, Marušič, Miloš i Valenčič zostało skazanych na śmierć przez specjalny faszystowski trybunał w 1930 roku podczas pierwszego procesu w Trieście.
Pomnik ten został dotychczas zniszczony i oblany farbą już szesnaście razy, ostatnio niewiele ponad tydzień temu. Ten akt wandalizmu jest jednym z szeregu politycznych, gospodarczych, kulturowych i edukacyjnych wysiłków mających na celu wywarcie wpływu na słoweńską wspólnotę etniczną we Włoszech oraz na Republikę Słowenii.
Całe mnóstwo działań, w tym mazanie farbą pomników słoweńskich, ścian słoweńskich szkół i znaków regionalnych z nazwami w języku słoweńskim, głęboko zraniło uczucia włoskich obywateli pochodzenia słoweńskiego i obywateli Republiki Słowenii.
Jednak do tej pory nikt nie został pociągnięty do odpowiedzialności za te przestępstwa kryminalne. Trudno mi uwierzyć, że włoska policja jest tak nieudolna, że nie zdołała ująć sprawców lub że brakuje politycznej woli ich ujęcia. Jeśli szesnasty raz z rzędu niemożliwe jest wykrycie sprawców, to już naprawdę zbyt wiele.
Dimitar Stoyanov
(BG) Panie i panowie! Na ostatniej sesji miesięcznej dotyczącej dyskusji w sprawie Turcji odbyła się debata dotycząca nieuznania przez Turcję ludobójstwa popełnionego na ludności ormiańskiej. Jednak nie wiedzą państwo o nieuznaniu innego ludobójstwa, jakiego dopuszczali się Turcy przez ponad pięćset lat - ludobójstwa popełnionego na ludności bułgarskiej.
Zapoznam państwa z niewielką częścią tych wydarzeń, które miały miejsce w czasie czterech dni w kwietniu 1876 roku, cytując słowa napisane w tym czasie przez amerykańskiego dziennikarza o nazwisku MacGahan.
"Jest mi obojętne, czy informacje te są stronnicze, czy nie, po tym jak potwierdzono przerażającą liczbę 15 000 osób zabitych w ciągu czterech dni. Żadne zaokrąglenie tej liczby w górę nie może bardziej opisać tych przerażających wydarzeń, które mają kolosalny wymiar, jeśli weźmiemy w pełni pod uwagę wszystkie zgubne i nikczemne szczegóły tej brutalnej rzezi. Konsul Francji osobiście słyszał, jak baszybuzucy z zachwytem opowiadali z uwagą słuchającej widowni, że kiedy obcinali głowy dzieciom, patrzyli z ciekawością, jak ich małe ciała spadały i turlały się jak ubite kurczaki.”
Te kilka linijek opisuje jedynie cztery dni z pięciu stuleci niekwestionowanego ludobójstwa popełnianego przez Turków otomańskich na zniewolonych Bułgarach. My, członkowie parlamentu z grupy Atak, chcemy uznania i przeprosin, zanim rozpocznie się jakakolwiek dyskusja na temat członkostwa Turcji w Unii Europejskiej.
Ioannis Gklavakis
(EL) Panie przewodniczący! Wspólna polityka rolna, będąca równocześnie polityką rolną i polityką gospodarczą, po korektach w latach 2003-2008, jest teraz również w dużej mierze polityką społeczną i, moim zdaniem, słusznie. Na przykład rozwijane są programy pomocy żywnościowej, podejmuje się inicjatywy dotyczące dostarczania owoców i warzyw do szkół, jeszcze raz podkreślam, że moim zdaniem słusznie, poza tym wdrażane są programy wprowadzania łączności szerokopasmowej i ożywiania terenów wiejskich.
Jednak potrzebna jest solidna wspólna polityka rolna, aby sprostać dzisiejszym potrzebom, ponieważ dzięki takiej wspólnej polityce rolnej rolnicy otrzymują wsparcie i pozostają na wsi. Zjednoczmy się zatem w żądaniach niezmniejszania środków na wspólną politykę rolną na rzecz innych polityk. Środki na politykę rolną muszą zostać zwiększone, jeśli chcemy:
bezpiecznej żywności, ponieważ tylko bezpieczna żywność może i powinna być żywnością europejską;
wystarczającej ilości żywności, ponieważ tylko tak możemy radzić sobie z kryzysem;
ochrony środowiska - w którym to wypadku należy uprawiać żywność zgodnie z europejskimi praktykami;
pozostawiania rolników na wsi - niezbędna im pomoc;
zdrowia konsumentów - konieczne dostarczenie europejskiej żywności.
Kończąc, chciałabym zwrócić się do Unii Europejskiej z prośbą o zwiększenie budżetu, ponieważ zapewni to przyszłość naszej Europie. Ponadto jeśli chcemy silnego sektora rolnego, musimy zwiększyć fundusze na wspólną politykę rolną.
Chris Davies
Panie przewodniczący! Minął już ponad miesiąc od pańskiej wizyty w Strefie Gazy, jednak najnowsze liczby podawane przez rząd izraelski pokazują, że nic się nie zmieniło: nadal nie pozwala się na przewóz przez punkty kontrolne materiałów na odbudowę; żadnych materiałów dla szkół, żadnych materiałów dla przemysłu. Bombardowania ustały, jednak blokada trwa nadal.
Może byłby to dobry czas, aby ten Parlament podjął próbę i wpłynął na opinię, organizując wystawę koszulek, do których odniósł się inny poseł - odzieży produkowanej i projektowanej dla żołnierzy, jak dla snajpera z Brygady Givati, na której widnieje palestyńska kobieta w ciąży i hasło: "Jeden nabój, dwoje zabitych.” Dochodzą różnorodne doniesienia z prasy izraelskiej o innych wzorach, które są bardziej rasistowskie, bardziej ekstremalne, bardziej plugawe. Taka wystawa mogłaby zachęcić posłów do postawienia pytania, czy w obecnych okolicznościach powinniśmy kontynuować Układ o Stowarzyszeniu między Unią Europejską i Izraelem.
Przewodniczący
Panie pośle Davies! Na posiedzeniu w ostatnią środę Eurośródziemnomorskie Zgromadzenie Parlamentarne, któremu sam przewodniczyłem, przyjęło rezolucję w sprawie tragicznej sytuacji na Bliskim Wschodzie. Chciałbym przypomnieć panu o tym fakcie. Warto zwrócić uwagę na tę rezolucję. Dziękuję panu za komentarze.
Péter Olajos
(HU) Nie po raz pierwszy jestem zobowiązany do wystąpienia w związku z proponowaną budową ogromnej elektrowni zasilanej węglem, z roczną emisją dwutlenku węgla na poziomie 4 milionów ton, która ma powstać w Tőketerebes (czyli Trzebiszowie) na Słowacji. Budowa tej elektrowni spotkała się z równie silnym protestem po słowackiej i węgierskiej stronie granicy, a mimo to zainteresowane strony ponownie rozpoczęły proces uzyskiwania koncesji na budowę elektrowni.
Po drugiej stronie granicy rząd węgierski stworzył "Strategię wzrostu i zarządzania kryzysem”, zgodnie z którą, z powodu zarządzania kryzysem, Węgry chcą dobudować nowy 440-megawatowy blok zasilany węglem brunatnym największego emitenta dwutlenku węgla, a mianowicie elektrowni Mátra, która emituje ponad 6 milionów ton zanieczyszczeń rocznie. Nie muszę mówić, że żadna z tych elektrowni nie będzie stosować technologii sekwestracji dwutlenku węgla (CCS).
Pod koniec ubiegłego roku Unia Europejska przyjęła pakiet klimatyczny, a w ostatni weekend na szczycie unijnym zatwierdzono plan finansowy w ramach systemu rekompensat klimatycznych dla państw rozwijających się. Poza tym gruntownie przygotowujemy się do grudniowej konferencji klimatycznej w Kopenhadze. Tymczasem liderzy dwóch państw członkowskich, Słowacji i Węgier - chociaż w zasadzie Węgry właśnie się wycofały - kontynuują realizację planów, jakby nic się nie stało, finansując zmiany klimatyczne z pieniędzy podatników i lekceważąc ich protesty. Mam nadzieję, że Unia Europejska nie wesprze tego ani politycznie, ani finansowo.
Luisa Morgantini
(IT) Panie przewodniczący, panie i panowie! Podczas gdy wyburza się we Wschodniej Jerozolimie tysiące palestyńskich domów, nawet kultura palestyńska staje się celem polityki Izraela. Smutne jest to, że niektórzy izraelscy żołnierze przygotowali koszulki z wizerunkiem palestyńskiej kobiety w ciąży z punktem na tarczy i hasłem: "Jeden nabój, dwoje zabitych.”
Atakuje się arabską kulturę. Władze palestyńskie wraz z państwami arabskimi zdecydowały, by uczynić Jerozolimę Wschodnią - a nie całą Jerozolimę - stolicą arabskiej kultury w 2009 roku. Izrael aresztował 20 aktywistów - w tym aktywistów zagranicznych - którzy po prostu brali udział w tym wydarzeniu, by świętować kulturę palestyńską. Jest to próba zapobieżenia jakiejkolwiek palestyńskiej obecności w Jerozolimie Wschodniej.
Dlatego zadaję sobie pytanie, czy wspólnota międzynarodowa może coś uczynić, by wydarzenie to było sukcesem i by Jerozolima stała się naprawdę wspólną stolicą. Uczyńmy wszystko, by tak się stało.
Alojz Peterle
(SL) W ubiegły weekend Słowenię, a w szczególności region Dolnej Karnioli, zaniepokoiła decyzja firmy Renault o przeniesieniu produkcji modelu Clio z Nowego Miasta do Francji.
Chciałbym wierzyć oficjalnemu wyjaśnieniu, że decyzja ta jest skutkiem wzrostu popytu na modele Clio i Twingo, a nie protekcjonizmu podyktowanego chwilowymi kłopotami przemysłu samochodowego.
Panie i panowie! Do kogo należy fabryka samochodów Revoz w Nowym Mieście? Do Słowenii? Czy do Francji? Odpowiedź jest oczywista: słoweńska fabryka, która produkuje francuskie samochody, jest zdecydowanie fabryką europejską.
Głęboko wierzę, że musimy chronić przemysł samochodowy za pomocą rozwiązań europejskich, a nie narodowych. W przeciwnym wypadku będziemy dystansować się od przestrzegania czterech podstawowych wolności, które tworzą podstawę Jednolitego Rynku Europejskiego.
Milan Horáček
(DE) Panie przewodniczący! Na początku marca więźniowie polityczni Michaił Chodorkowski i Płaton Lebiediew zostali przewiezieni z Czita na Syberii do Moskwy, aby ponownie odpowiedzieć na oskarżenia, których nie da się odeprzeć. Pierwsze publiczne przesłuchanie ma się odbyć 31 marca. Piąta runda konsultacji w sprawie praw człowieka pomiędzy UE a Rosją miała się odbyć tego samego dnia. Rosja odroczyła te ważne rozmowy na czas nieokreślony.
W ten sposób Rosja bardzo wyraźnie pokazuje, jak nisko ceni prawa człowieka. Bardziej niż wymierzaniu sprawiedliwości, wymiar sprawiedliwości służy nadal do celów eliminowania przeciwników reżimu i mydlenia oczu UE.
Richard Seeber
(DE) Panie przewodniczący! Chciałbym krytycznie odnieść się do decyzji Komisji w sprawie zakazu używania klasycznych żarówek, która została przedłożona na piśmie w zeszłym tygodniu. W pełni popieram wymogi dotyczące efektywności energetycznej i cele polityki klimatycznej, które opracowaliśmy razem z Radą i Komisją. W tym wypadku błędne było jedynie podejście. Jest rzeczą oczywistą, że obywatele czują się wykluczeni, kiedy decyzje zapadają przy drzwiach zamkniętych, według procedur komitologicznych. I tak Komisja zdecydowanie zasługuje na krytykę za niewłączanie Parlamentu Europejskiego w proces decyzyjny i nieprzestrzeganie zwykłych procedur.
Po drugie, wyraźnie zabrakło komunikacji. Ludzie są zaniepokojeni, gdyż w związku z tymi działaniami nie przeprowadzono wszechstronnej oceny, szczególnie że - jak wiadomo - żarówki zawierają rtęć i dlatego stanowią zagrożenie dla ludzkiego zdrowia, zwłaszcza dzieci.
Po trzecie, mądrzej byłoby myśleć o przyszłości i promować nowe technologie, zatem chciałbym prosić Komisję o przedłożenie nowego wniosku.
Tunne Kelam
Panie przewodniczący! Estończycy, Łotysze i Litwini chcieliby wyrazić panu ogromną wdzięczność za wyraz solidarności z okazji mijającej 60. rocznicy deportacji z państw bałtyckich w 1949 roku, które powszechnie uznano za zbrodnie przeciwko ludzkości, a które popełniono w czasie pokoju, w cztery lata po zakończeniu wojny. Dwie trzecie deportowanych stanowiły kobiety i dzieci, które zostały zesłane na Syberię na około 10 lat. Gdyby deportacje te zostały przeprowadzone w trzech krajach skandynawskich - Szwecji, Danii i Norwegii, to proporcjonalnie liczba osób deportowanych mogłaby wynieść pół miliona.
Jednak dzisiaj jasne jest, że ekonomiczne i polityczne rozszerzenie Europy nie wystarczy, by Europa była w pełni zintegrowana jako "wspólnota wartości”. Potrzebujemy nowej fali rozszerzenia - chodzi o sumienie Europy. Bardzo potrzebujemy ogólnoeuropejskiej świadomości oraz woli uznania tych zbrodni i uprzedzeń jako integralnej części naszej wspólnej historii.
Maria Petre
(RO) Wielu z nas mówiło dzisiaj o potrzebie solidarności i ja też chciałabym kontynuować ten temat.
Niezależność energetyczna Unii Europejskiej i solidarność państw członkowskich w tej kwestii są teraz bardziej potrzebne niż kiedykolwiek. Nasze działania muszą być zgodne i spójne nie tylko wobec zagrożeń, ale również wobec potrzeby dywersyfikacji naszych zasobów.
Gratuluję Radzie Europejskiej osiągniętego porozumienia w sprawie Europejskiego Planu Naprawy Gospodarczej oraz znaczenia, jakie nadaje sektorowi energetycznemu i finansowaniu projektu Nabucco.
Zwracam się do Komisji Europejskiej, by szybko i skutecznie znalazła metody gwarantujące, że te finanse będą niezawodne i przyniosą zamierzone rezultaty w sektorze energetycznym i, w szczególności, w sektorze gospodarczym. Tym sektorom zagraża protekcjonizm i znajdują się pod jego silnym wpływem.
Uciekanie się do protekcjonizmu jest najgorszą rzeczą, jaka może się przytrafić zarówno gospodarkom wschodzącym, jak i rozwiniętym.
Marie Panayotopoulos-Cassiotou
(EL) Panie przewodniczący! Minął rok od chwili, kiedy decyzja grupy o przeprowadzeniu przeglądu regulaminu wewnętrznego Parlamentu Europejskiego utrudniła działania intergrup, ustalając, że powinny one działać tylko w czwartkowe popołudnia. Na dobrą sprawę zlikwidowano intergrupy, które były platformą do przedstawiania pomysłów, na ogół w sprawach nie dotyczących polityk europejskich, takich jak kwestie rodziny.
Przewodniczę intergrupie ds. rodziny i ochrony praw dziecka i muszę wspomnieć o żalu odczuwanym przez rodziny w społeczeństwie obywatelskim i przez zwykłych obywateli Europy, z powodu faktu, iż nie mogą już wypowiadać się za pośrednictwem tej intergrupy.
Grupa opowiadająca się za zmianami regulaminu wewnętrznego nie powiedziała nam, czy dokonała oceny intergrup i nie przedstawiła rozwiązania na przyszłość. Jak można je zastąpić?
Nicodim Bulzesc
Panie przewodniczący! Chciałbym wypowiedzieć się na temat bardzo ważnej sprawy związanej z Europejską Nagrodą Literacką. Nagroda jest finansowana w ramach Programu Kulturalnego Unii Europejskiej, a jej celem jest skierowanie uwagi na kreatywność w dziedzinie współczesnej beletrystyki. Myślę, że jest to bardzo dobra inicjatywa, ale mam pewne zastrzeżenia co do jej realizacji.
Kontaktowały się ze mną organizacje kulturalne z mojego kraju, które wyrażają niezadowolenie, ponieważ program nie objął w tym roku Rumunii. W istocie z 34 krajów spełniających warunki tylko 12 jest co roku objętych programem. Pojawia się uzasadnione pytanie, jak pozostałe kraje, w tym Rumunia, mogłyby wziąć czynny udział, jeśli nie są w ogóle uwzględnione w programie. Dlatego chciałbym zwrócić państwa uwagę na ten problem i mam nadzieję, że razem z Komisją Europejską znajdziemy stosowny sposób jego rozwiązania.
Nicolae Vlad Popa
(RO) Panie przewodniczący, panie i panowie! To będzie trudny rok dla Europy. Stoją przed nami wyzwania niemające precedensu w historii Europy.
Musimy walczyć z kryzysami finansowym i gospodarczym, z kryzysem energetycznym, zmianami klimatycznymi i terroryzmem, który zagraża wszystkiemu, co do tej pory zbudowaliśmy. Właśnie dlatego bycie jednością jest teraz ważniejsze niż kiedykolwiek wcześniej.
Musimy zająć stanowisko przeciwko antyeuropejskiemu dyskursowi, przeciwko ultranacjonalistycznym elementom, które są destrukcyjne i niebezpieczne. W obecnej sytuacji obywatele niezadowoleni z zaostrzającego się kryzysu - nie mówiąc o innych problemach - mogą łatwo stać się przedmiotem manipulacji ultranacjonalistów wykorzystujących ogólnie niekorzystny klimat do ataku na zjednoczoną Europę. Pozwolę sobie przypomnieć, że skutki kryzysu, które teraz odczuwamy, byłyby katastrofalne bez Unii Europejskiej i bez strefy euro.
Wzywam polityków europejskich, którzy są zaangażowani w kampanie wyborcze, aby zajęli twarde stanowisko przeciwko antyeuropejskiemu dyskursowi. Zwracam się do nich, aby nie wykorzystywali ultranacjonalistycznych i szowinistycznych elementów czy górnolotnych przemówień, by zyskać kilka głosów więcej. Dziękuję.
Iuliu Winkler
(HU) Zgodnie z oficjalnym dyskursem wywołanym przez globalny kryzys gospodarczy należy pilnie odbudować zaufanie do międzynarodowego systemu finansowego. Obecnie zaufanie jest słowem-kluczem, co odzwierciedlają również dokumenty Unii Europejskiej.
Ja natomiast proponuję inne słowo-klucz - solidarność - ponieważ solidarność czy współpraca jest często wymienianą wartością fundamentalną, na której opiera się Unia Europejska. Jednak chciałbym zapytać czy my, ci spoza strefy euro, możemy mówić o praktyce solidarności, kiedy radzi się nam raczej podnosić podatki i wysokość składek na ubezpieczenia, niż polegać na funduszach kryzysowych UE i ich mechanizmach, podczas gdy to właśnie na zasadzie solidarności opiera się zarządzanie funduszami unijnymi.
Czy obywatele państw członkowskich z Europy Środkowej i Wschodniej muszą porzucić nadzieję osiągnięcia unijnych standardów życia w rozsądnym terminie? Myślę, że nie. Jestem pewien, że stanowisko europejskie, które Unia ogłosi przed zbliżającym się szczytem państw G20, będzie stanowiskiem do zaakceptowania przez nas wszystkich.
Csaba Sógor
(HU) Wspólnoty węgierskie w pięciu państwach członkowskich UE upamiętniły ostatnio rewolucję węgierską i wojnę o niepodległość w latach 1948-49. Węgrzy walczyli wówczas ramię w ramię z Polakami, Serbami, Chorwatami, Szwabami, Niemcami, Austriakami, Ormianami i Rumunami o swoją wolność i o wolność świata przeciwko dwóm największym w tym czasie armiom Europy.
Zawsze w marcu upamiętniamy tamto wydarzenie i prezydenci dwóch innych państw również to uczynili. Władze rumuńskie, w sposób jaki nie przystoi państwu unijnemu, niegodnie starały się przeszkodzić Lászlό Sόlyomowi, prezydentowi Republiki Węgierskiej, w podróży do Rumunii. Co by się stało, gdyby w podobny sposób próbowano potraktować prezydenta Stanów Zjednoczonych, który również uznał i uczcił węgierską wojnę o niepodległość z 1948 roku - gdyby Barack Obama, wyraził chęć przyjazdu do Rumunii?
Byłoby dobrze, gdyby wszyscy w końcu mogli zdać sobie sprawę z tego, iż mieszkamy w Europie, gdzie można szanować przeszłość i historię innych, i gdzie można również szanować święta narodowe innych.
Călin Cătălin Chiriţă
(RO) Jestem orędownikiem serbskiej integracji z Unią Europejską oraz jej przystąpienia do Unii Europejskiej. W tym kontekście wzywam Komisję Europejską do przyjęcia specjalnych skutecznych środków, by zagwarantować prawa ludzi należących do rumuńskiej mniejszości mieszkającej w Dolinie Timoc.
Europejska Ramowa Konwencja o Ochronie Mniejszości Narodowych wraz z Europejską Kartą Języków Regionalnych lub Mniejszościowych musi zostać skutecznie wdrożona na obszarze Doliny Timoc, w okręgach Krajiny, Moraw, Pojarevaţu i Timocu we wschodniej Serbii. Mamy rok 2009 i sądzę, że nadszedł czas, aby tradycyjna rumuńska wspólnota etniczna w Dolinie Timoc korzystała z prawa do proporcjonalnego przedstawicielstwa, jak również prawa do kościołów i szkół z ojczystym językiem rumuńskim. Dziękuję.
Przewodniczący
Zamykam debatę.
