Ochrona interesów finansowych Wspólnot - Zwalczanie nadużyć finansowych (debata) 
Przewodnicząca
Kolejnym punktem porządku dziennego jest sprawozdanie (Α7-0050/2011) pana posła Cătălina Sorina Ivana, w imieniu Komisji Kontroli Budżetowej, w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot - Zwalczanie nadużyć finansowych - Sprawozdanie roczne za 2009 r. -.
Cătălin Sorin Ivan
Pani Przewodnicząca! Podstawę przedmiotowego sprawozdania w sprawie ochrony interesów finansowych Unii Europejskiej stanowi sprawozdanie sporządzone przez Komisję zgodnie z art. 325 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Treść tego artykułu odnosi się w sposób jednoznaczny do walki z nadużyciami finansowymi, natomiast w sprawozdaniu Komisji brak jest bardzo wyraźnego określenia, jaki procent nieprawidłowości powstał wskutek nadużyć finansowych, a jaki stanowią zwykłe błędy.
Jasne sprecyzowanie, co rozumiemy przez nadużycie finansowe, jest kwestią najwyższej wagi, bowiem używanie tego terminu oznacza, że doszło do aktu umyślnego naruszenia. Mówimy o korupcji we właściwym znaczeniu tego słowa, natomiast pomyłki mają charakter nieumyślny. O ile możemy przystać na tolerowanie błędów, o tyle nie możemy w żaden sposób tolerować żadnych nadużyć. Trzeba przyjąć zero tolerancji, jeśli chodzi o fundusze europejskie i budżet Unii Europejskiej.
Kolejny poważny problem dotyczy gromadzenia danych i informacji. Musimy przeprowadzić bardzo poważną dyskusję na temat sposobu, w jaki państwa członkowskie przekazują Unii Europejskiej, a konkretnie Komisji Europejskiej, informacje dotyczące sposobu wykorzystania unijnych funduszy. Moim zdaniem jakość treści krajowych oświadczeń o zarządzaniu będzie znacznie wyższa, gdy będą się one wiązać ze znacznie większą odpowiedzialnością polityczną na szczeblu krajowym. Wzywam Komisję raz jeszcze do dopilnowania, by wspomniane krajowe oświadczenia o zarządzaniu były podpisywane przez właściwego ministra lub ministra rządu krajowego.
Z kolei ujęta w budżecie Unii Europejskiej kwota 16,7 miliarda euro to zasoby własne i przede wszystkim przychody z ceł. Siedemdziesiąt procent importu podlega procedurze uproszczonej. Chciałbym w tym miejscu odwołać się do sprawozdania specjalnego Trybunału Obrachunkowego Unii Europejskiej nr 1/2010, w którym zwraca się uwagę na następującą kwestię: "przeprowadzone kontrole tego rodzaju procedur uproszczonych mają bardzo ograniczony zakres, natomiast liczba wykrytych przez Trybunał błędów jest zatrważająca”. Sprawą niezwykle istotną jest, aby w tym wypadku Komisja oceniła wpływ finansowy tychże nieprawidłowości.
Chciałbym pogratulować Europejskiemu Urzędowi ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) operacji Diabolo II, której celem jest nie tylko ochrona interesów finansowych Unii Europejskiej, ale jednocześnie również zwalczanie produktów sfałszowanych. Oprócz tego, że sfałszowane produkty wywierają szkodliwy wpływ na ramy fiskalne i budżet Unii Europejskiej, stanowią one także ryzyko dla bezpieczeństwa europejskich obywateli i przynoszą niekorzystne skutki dla gospodarki Unii Europejskiej.
Odwołam się ponownie do związanych z tym kosztów i raz jeszcze nadmienię, z jednej strony, o wykorzystaniu funduszy europejskich i, z drugiej strony, o odzyskiwaniu środków, które zostały przyznane bezzasadnie. W kwestii wykorzystania funduszy europejskich musimy wspomnieć o Zintegrowanym Systemie Zarządzania i Kontroli, który jest systemem znakomitym, ale od chwili wdrożenia stwarza ogromne problemy, ponieważ opiera się na nieprawidłowych bazach danych, a dodatkowo korzystanie z niego utrudnia stosowana identyfikacja działek.
Ponadto, w odniesieniu do kwestii odzyskiwania funduszy europejskich, jedyną rzeczą, jaką mogę powiedzieć, jest to, że uważam za niepokojące zjawisko fakt, iż odzyskuje się zaledwie 42 % środków z funduszy rolnych i jedynie 50 % z funduszu spójności. Są to niezwykle alarmujące dane i musimy bardzo skrupulatnie przyjrzeć się zagadnieniu odzyskiwania środków.
Algirdas Šemeta
komisarz - Pani Przewodnicząca! Chciałbym podziękować sprawozdawcy, Panu Posłowi Ivanowi, za konstruktywne sprawozdanie. Przedstawiając moje uwagi skupię się na sześciu bardzo ważnych elementach przedmiotowego sprawozdania.
Po pierwsze, kwestia informacji przedstawionych w sprawozdaniu w sprawie ochrony interesów finansowych. W sprawozdaniu za rok 2009 zawarto już nowe, szczegółowe informacje na temat poziomów nadużyć i nieprawidłowości oraz podano przypuszczalny współczynnik nadużyć przypadający na każde z państw członkowskich w odniesieniu do programów spójności na lata 2000-2006. Zawsze możliwe są dalsze udoskonalenia, zatem wezmę należycie pod uwagę poruszone przez Pana sugestie.
Po drugie, w kwestii Konwencji w sprawie ochrony interesów finansowych: przygotowuję wraz z wiceprzewodniczącą Reding komunikat, który zostanie opublikowany w maju. Zostanie w nim przedstawiona strategia w sprawie ochrony środków publicznych UE przed wszelkimi formami nielegalnego działania, w tym nadużyciami, i nakreślone zostaną procedury, prawo karne materialne, a także ramy instytucjonalne.
Po trzecie, nawiązując do zasobów własnych: w 2010 roku Komisja rozpoczęła we wszystkich państwach członkowskich wizyty mające na celu sprawdzenie uproszczonych procedur celnych w odniesieniu do importu. Niezwłocznie po zgromadzeniu informacji wystarczających do przeprowadzenia miarodajnej analizy ich wdrożenia i stosowania Komisja przedstawi Parlamentowi stosowne sprawozdanie.
Po czwarte, co się tyczy przemytu papierosów: właśnie zostały zawarte porozumienia z czterema producentami wyrobów tytoniowych. Będziemy nadal naciskać na podpisanie Protokołu w sprawie likwidacji nielegalnego handlu wyrobami tytoniowymi w ramach konwencji Światowej Organizacji Zdrowia o ograniczeniu użycia tytoniu.
W odniesieniu do kwestii piątej, w pełni podzielam pogląd, iż uchybienia w stosowaniu zasad udzielania zamówień publicznych są ważnym źródłem błędów i nadużyć finansowych. Komisja z całą surowością wdraża korekty finansowe, odzyskując nawet do 100 % przyznanego dofinansowania, w zależności od wagi nieprawidłowości. Proponujemy uproszczenie i wyjaśnienie dyrektyw dotyczących udzielania zamówień w UE do roku 2012, zgodnie z założeniami opublikowanej w tym roku Zielonej Księgi.
I na zakończenie chcę powiedzieć, że podzielam stanowisko, iż odzyskiwanie nienależnie wypłaconych środków jest zasadniczym elementem ochrony interesów finansowych UE. W przypadku wieloletnich programów spójności Komisja w szerokim zakresie korzysta z prawa do przerywania i wstrzymywania płatności, unikając wypłacania środków tym państwom członkowskim, w których stwierdzono nieskuteczność stosowanych systemów zarządzania i kontroli. W 2010 roku zapobiegawczo przerwano wypłatę ponad 2,4 miliarda euro w ramach funduszy regionalnych i społecznych. Komisja będzie nadal naciskać na państwa członkowskie, aby w sposób bardziej efektywny prowadziły proces odzyskiwania środków od końcowych beneficjentów.
Sytuacja ulega poprawie. Przykładowo w sektorze rolnictwa stopa odzysku na koniec roku 2010 wzrosła do 53 % w odniesieniu do nowych przypadków z roku 2007, w porównaniu do 10 % w przypadku spraw pochodzących sprzed 2006 roku. Chciałbym jednak podkreślić, że jeśli chodzi o programy wieloletnie, uzyskanie pełnego obrazu sytuacji możliwe jest dopiero po zamknięciu danego programu, gdy państwa członkowskie zajmą się już w sposób zadowalający wszelkimi nieprawidłowościami.
Podsumowując, Komisja dołoży starań, aby aktywnie kontynuować zaproponowane przez Parlament działania. Dziękuję za uwagę.
Monica Luisa Macovei
w imieniu grupy PPE - Pani Przewodnicząca! Uważam, że musimy powiedzieć o tym, co powinniśmy poprawić, tak więc odniosę się do najistotniejszych kwestii. Pierwszą z nich jest fakt, że w sprawozdaniu Komisji nie udzielono informacji na temat szacunkowego poziomu nieprawidłowości i nadużyć finansowych w poszczególnych państwach członkowskich, a tym samym nie mamy jasnego obrazu problemu na szczeblu państw członkowskich. Ponadto Komisja szeroko omówiła nieprawidłowości, ale nie zajęła się szczegółowo nadużyciami finansowymi. Oczekujemy, że to się zmieni w sprawozdaniu za kolejny rok.
Druga kwestia dotyczy udzielania zamówień publicznych, które, jak wszyscy wiemy, są dziedziną obarczoną najwyższym ryzykiem nadużyć finansowych i korupcji. W przedmiotowym sprawozdaniu wzywamy Komisję właśnie do skoncentrowania się na uregulowaniu sfery udzielania zamówień publicznych: do zastosowania jednolitych systemów udzielania zamówień; do określenia i wdrożenia przejrzystych warunków uczestnictwa w procedurach zamówień publicznych; do wdrażania kryteriów podejmowania decyzji w odniesieniu do udzielania zamówień publicznych oraz do zwiększenia przejrzystości tego rodzaju decyzji; a także do prowadzenia kontroli decyzji dotyczących udzielania zamówień oraz zapewnienia przejrzystości i rozliczalności finansów publicznych. Oczekujemy od Komisji i Rady ukończenia procesu wprowadzania reformy systemu udzielania zamówień publicznych i prowadzenia z nami konsultacji w tym zakresie.
Trzecia kwestia dotyczy przejrzystości przyznawania dofinansowania beneficjentom. Na jednej ze stron w portalu internetowym Komisji można znaleźć dane niektórych beneficjentów funduszy europejskich w państwach członkowskich. Musimy jednak w znacznym stopniu to udoskonalić. Potrzebujemy jednakowej przejrzystości. Musimy mieć jeden portal internetowy, który publikowałby dane wszystkich beneficjentów funduszy UE na podstawie standardowych kategorii informacji przekazywanych przez wszystkie państwa członkowskie, w przynajmniej jednym języku roboczym Unii. W przeciwnym wypadku zgubimy się w gąszczu rozmaitych informacji, które nie dadzą nam całościowego obrazu sytuacji i nie zagwarantują przejrzystości.
Jak powiedział pan komisarz, zawsze istnieje możliwość wprowadzenia ulepszeń, mam zatem nadzieję zauważyć poprawę w dziedzinach, o których wspomniałam.
Jens Geier
Pani Przewodnicząca, Panie i Panowie, Panie Komisarzu Šemeta! Wiemy, że gospodarowanie środkami stanowiącymi 80 % budżetu UE odbywa się na zasadzie zarządzania dzielonego, co oznacza, że pieniędzmi zarządzają i wydają je państwa członkowskie, i to właśnie tam dochodzi do błędów, nieprawidłowości oraz nadużyć finansowych.
Roczne sprawozdanie w sprawie ochrony interesów finansowych Unii Europejskiej przypomina nieco rachunek sumienia państw członkowskich, dlatego też chciałbym podziękować Panu Posłowi Cătălinowi Sorinowi i kontrsprawozdawcom z pozostałych grup za ich ciężką pracę. Uważam, że w sprawozdaniu Komisji w sprawie ochrony interesów finansowych Unii Europejskiej zawarto jedno znaczące zdanie - na stronie 11. wersji niemieckiej. Brzmi ono następująco: "W przypadku programów w ramach celu 2 na ogólną stopę mogły wpłynąć bardzo wysokie stopy nieprawidłowości odnotowane w Zjednoczonym Królestwie i Niderlandach, które przede wszystkim korzystają z tego typu programów”.
Wielka Brytania i Holandia to dwa kraje spośród tych, które proponują obniżenie budżetu europejskiego. Z mojego punktu widzenia mogę jedynie wezwać je, aby upewniły się, czy pieniądze europejskich podatników są prawidłowo wydatkowane, i aby podjęły walkę z wysokim poziomem nieprawidłowości w swych krajach. Z ogromnym zainteresowaniem wysłuchałbym, czy ma Pan, Panie Komisarzu, jeszcze coś do dodania w tym kontekście.
Bart Staes
Zgłaszanie nadużyć finansowych i nieprawidłowości jest niezwykle ważne dla prawodawcy, jako że daje nam wgląd w sposób wydatkowania zasobów. Daje nam wgląd w to, co być może działa nieprawidłowo. Daje nam wgląd w to, co można poprawić. W tym kontekście przedmiotowe sprawozdanie jest naprawdę bardzo istotne.
Sądzę, że po zakończeniu debaty w parlamentarnej komisji ds. zwalczania nadużyć finansowych możemy przyjąć następujące wnioski.
Przede wszystkim, sprawozdania muszą być bardziej precyzyjne. Muszą dawać faktyczny wgląd w rzeczywisty zakres nieprawidłowości i nadużyć.
Po drugie, państwa członkowskie muszą udoskonalić swoje systemy sprawozdawczości. Obecnie są one poniżej optymalnego poziomu, i świadomie używam tego właśnie terminu. Musimy zatem wywrzeć nacisk na państwa członkowskie, aby dokonały poprawy w tym względzie, wprowadzając w razie konieczności odpowiednie sankcje.
Po trzecie, te zasoby, które wykorzystywane są w sposób nieprawidłowy, muszą faktycznie zostać odzyskane, a Komisja musi podjąć niezbędne kroki, aby tak się stało. Powinniśmy również podjąć ten temat w przyszłym miesiącu podczas dyskusji w Strasburgu w sprawie udzielenia absolutorium. W tym kontekście trudnym dzieckiem są Włochy.
Po czwarte, musimy lepiej monitorować wywiązywanie się przez państwa członkowskie z obowiązku zgłaszania nieprawidłowości. Brak zgłoszeń z Hiszpanii i Francji jest szczególnie dziwny w tym względzie.
Jako stały sprawozdawca w sprawie zasobów własnych chciałbym także skierować słowa podziękowania i gratulacje do Komisji, a nade wszystko do Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) i jego jednostki zajmującej się zwalczaniem nadużyć w sektorze papierosów i wyrobów nikotynowych, której wyniki prac są dość zdumiewające i niezwykle imponujące. Operacja Diabolo II - jak już powiedziano - stanowiła doskonały przykład wspólnego działania, a porozumienia osiągnięte z British American Tobacco i Imperial Tobacco były równie znakomitym osiągnięciem. Zyskamy dzięki temu kwotę 500 milionów euro.
Jest jednak jeszcze jedna sprawa - ważne jest, aby środki te nie zniknęły po prostu w krajowych budżetach skarbu państwa państw członkowskich. Te pieniądze muszą zostać faktycznie wykorzystane - przez Komisję, tak, ale przede wszystkim przez państwa członkowskie - na potrzeby zaostrzenia środków zwalczania nadużyć w państwach członkowskich. To naprawdę bardzo ważna sprawa. Środki, jakie zostaną uzyskane dzięki temu porozumieniu, muszą zostać wykorzystane do walki z nadużyciami finansowymi.
Andrea Češková
Pani Przewodnicząca! Przyjmuję z zadowoleniem przedmiotowe sprawozdanie, które zakłada dążenie do większej przejrzystości w walce z korupcją i które zasługuje na poparcie. Jesienią ubiegłego roku, podczas prezentacji sprawozdania Europejskiego Trybunału Obrachunkowego, dyskutowaliśmy już o odpowiedzialności państw członkowskich za monitorowanie całego procesu przyznawania środków z UE.
Moim zdaniem słuszne i właściwe jest, aby każde państwo członkowskie chroniło interesy UE poprzez zapewnienie rzetelnych kontroli na szczeblu krajowym w celu wykrywania nieprawidłowości i nadużyć finansowych. W związku z tym istnieje także potrzeba współpracy państw członkowskich z Komisją w procesie przekazywania pełnych i wiarygodnych informacji. Obowiązkowa deklaracja raportu na szczeblu krajowym musi być należycie sprawdzona przez krajowy organ monitorujący. Konwencja o ochronie interesów finansowych Wspólnot Europejskich jest z pewnością właściwym instrumentem wspomagającym w tej dziedzinie.
Wspomniana w sprawozdaniu Republika Czeska nie ratyfikowała jednak tej konwencji, ponieważ wymaga ona wprowadzenia odpowiedzialności karnej podmiotów prawnych. Prawo Republiki Czeskiej opiera się tradycyjnie na koncepcji odpowiedzialności karnej wyłącznie osób fizycznych. Zagadnienie to jest jednakże obecnie przedmiotem dyskusji na forum parlamentu Republiki Czeskiej.
Marta Andreasen
w imieniu grupy EFD - Pani Przewodnicząca! Unia Europejska ma skłonność do nazywania błędami czegoś, co w wielu przypadkach jest nadużyciem finansowym i korupcją. Co gorsze, Komisja zdecydowała się przejść od taktyki "zero tolerancji” do taktyki "dopuszczalnego ryzyka”. Aby jeszcze pogorszyć sprawę: ostatnie doniesienia o posłach do obecnego Parlamentu, którzy zgodzili się wprowadzić zmiany lub napisać akty prawne w zamian za korzyści finansowe, jeszcze bardziej zmniejszają wiarygodność tego Parlamentu, w szczególności jeśli chodzi o podejmowanie wysiłków na rzecz walki z nadużyciami finansowymi i korupcją.
Tylko dwóch spośród czterech posłów, których nazwiska zostały ujawnione, skutecznie zrezygnowało ze stanowiska. Czy Parlament sprawdzi te akty prawne, nad którymi tych czterech posłów pracowało? Jeden z nich posunął się nawet do zakwestionowania kompetencji OLAF-u do prowadzenia dochodzenia w tych sprawach, oświadczając - to wprost niewiarygodne - że w niektórych krajach tego rodzaju działania wcale nie byłyby uznane za niezgodne z prawem ani nie byłyby przedmiotem dochodzenia.
Przedmiotowe sprawozdanie powinno zmobilizować brytyjski rząd do wstrzymania wszelkich płatności na rzecz UE do czasu, aż Parlament poważnie zajmie się - nazywając rzecz po imieniu - nadużyciami finansowymi.
Csanád Szegedi
(HU) Pani Przewodnicząca! Panie i Panowie! Chciałbym przede wszystkim poruszyć w przysługującym mi czasie kwestię nadużyć politycznych i politycznej korupcji. Niezmiernie żałuję, że zajmujemy się przedmiotowym sprawozdaniem dopiero po tym, jak trzej posłowie do Parlamentu Europejskiego zostali złapani i na podstawie poważnych przesłanek są podejrzani o korupcję. Ciężko jest znieść myśl, że zatrzymani posłowie do PE mogliby stanowić jedynie wierzchołek góry lodowej tutaj, w Parlamencie Europejskim. Mam tu na myśli fakt, że zgodnie z niektórymi kalkulacjami około 50 % organizowanych w Unii Europejskiej przetargów i zamówień publicznych, o których tak wiele się tu mówi, jest przedmiotem malwersacji, defraudacji i tonie w korupcji, a korzyści z nich płynące trafiają do kieszeni niektórych polityków. A to jest niedopuszczalne.
Co więcej, sam aspekt finansowy sprawy jest drugorzędny, bowiem społeczeństwo odwraca się od polityki. Jeżeli ludzie odwrócą się od polityki, zapanuje nastrój rezygnacji, co sprawi, że niemożliwe będzie zapobieganie zamykaniu szkół, podnoszeniu cen żywności czy utracie pracy. Właśnie dlatego Parlament Europejski musi stanowić dobry przykład i musimy zrezygnować z immunitetów chroniących nas przed wytoczeniem procesów sądowych. Ponadto partia Jobbik zaleca, aby wyroki dla polityków były podwajane. Dziękuję bardzo za uwagę.
Ingeborg Gräßle
(DE) Pani Przewodnicząca! Panie Komisarzu Šemeta! Panie i Panowie! Sprawozdanie Komisji w sprawie ochrony interesów finansowych Unii Europejskiej - Zwalczanie nadużyć finansowych - Sprawozdanie roczne za 2009 rok, wprowadza kilka nowych zapisów. Po pierwsze, Komisja podejmuje próbę określenia zakresu nieprawidłowości i nadużyć finansowych. Niestety, w sprawozdaniu próbuje się także w sposób jednoznaczny wykorzystać dane statystyczne, aby przy każdej okazji umniejszyć problem nieprawidłowości i nadużyć finansowych. Panie Komisarzu, czytałam to z niezadowoleniem.
W sprawozdaniu przedstawiono również ważniejsze informacje, a mianowicie dotyczące wdrażania systemu sprawozdawczości, który ma na celu zajęcie się nieprawidłowościami, zwanego systemem zarządzania nieprawidłowościami (IMS). Dane mogą być obecnie wprowadzane w 800 oddziałach w całej Europie, a nie, jak to miało miejsce uprzednio, w 50 oddziałach. W konsekwencji wskaźnik nieprawidłowości w sektorze rolnictwa wzrósł o 43 %, zaś w obszarze funduszy strukturalnych o 23 %, natomiast całkowity wskaźnik w odniesieniu do funduszy strukturalnych de facto zwiększył się o 109 %.
System ten wymaga dalszego udoskonalania. Z ubolewaniem należy stwierdzić, że Komisja nadal wykazuje ogromną cierpliwość w kwestii wdrażania systemu w państwach członkowskich, choć proces wciąż przebiega w ślimaczym tempie. Wynika to wyraźnie także z przedmiotowego sprawozdania, i stąd nasze wezwanie do pełnego wdrożenia IMS. Będziemy dysponować wiarygodnymi danymi dopiero wówczas, gdy system będzie działał prawidłowo, umożliwiając nam zajęcie się nieprawidłowościami i nadużyciami finansowymi dotyczącymi kwot.
Jesteśmy wysoce zaniepokojeni sytuacją we Włoszech. Kraj ten zdecydowanie przoduje w stosunku do reszty krajów, jeśli chodzi o nadużycia finansowe. Przeprowadzono audyt sprawozdań finansowych UE do roku 2004, przy czym 60 % spraw dotyczących podejrzenia o nadużycia finansowe dotyczyło Włoch. Z tego powodu zasadne byłoby udzielenie temu państwu pomocy w opracowaniu planu działania oraz szeregu środków specjalnych.
Chciałabym przekazać moje szczere podziękowania OLAF-owi i jego pracownikom za wykonanie tak ważnej pracy. Mają Państwo nasze poparcie, i dlatego też wzywamy do zwiększenia wsparcia Komisji dla Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych. Dlaczego pojawiają się problemy z dostępem do bazy danych, skoro przecież Komisja twierdzi, że wspiera pracę OLAF-u i tak jak my uważa ją za ważną? Panie Komisarzu, bylibyśmy wdzięczni, mogąc usłyszeć kilka odpowiedzi i uzyskać odpowiednie środki zaradcze w prawodawstwie wprowadzonym przez Komisję.
Monika Flašíková Beňová
- (SK) Pani Przewodnicząca! Pragnę wyrazić moje poparcie dla pana posła sprawozdawcy i jego w pełni uzasadnionej krytyki sprawozdania rocznego Komisji. Komisja jedynie formalnie zajęła się tym, co zgłaszały państwa członkowskie.
Panie Komisarzu! Powinni Państwo przeprowadzić bardziej dogłębną analizę, korzystając z pomocy wyspecjalizowanych organów. Muszą Państwo po prostu zwiększyć wysiłki i podjąć próbę zastosowania najnowszych metodologii pomiaru zakresu nieprawidłowości i nadużyć finansowych. Gdybyśmy nadal stosowali metodologię wykorzystaną na potrzeby rocznego sprawozdania Komisji za rok 2009, to w odniesieniu do szeregu budzących podejrzenia pozycji uzyskalibyśmy jedynie szacunkowe dane. Przykładowo, niektóre duże państwa, które otrzymały znaczące dofinansowanie, zgłaszają bardzo niski poziom nieprawidłowości i nadużyć. Czy sytuacja w tych krajach jest tak dalece pozytywna, czy też może krajowa metodologia stosowana w celu wykrywania tego rodzaju odstępstw jest po prostu w jakimś stopniu zbyt pobłażliwa?
W pełni zgadzam się z panem posłem sprawozdawcą co do faktu, że Komisja podejmuje niewspółmiernie duże wysiłki, aby przekonać nas w Parlamencie o konieczności wprowadzenia dopuszczalnego ryzyka błędu, zamiast próbować przekonać państwa członkowskie o konieczności stosowania obowiązkowych krajowych oświadczeń o zarządzaniu.
Janusz Wojciechowski
(PL) Pani Przewodnicząca! Zgadzam się ze sprawozdawcą, że nie powinno się mieszać poważnych oszustw z przypadkowymi błędami, bo wtedy te przypadkowe błędy odwracają uwagę od spraw najważniejszych. Podzielam również zarzuty dotyczące sprawozdania Komisji, które jest zbyt ogólnikowe, za mało jest w nim informacji o konkretnych oszustwach i nadużyciach. Nasza dyskusja na ten temat byłaby o wiele bardziej rzeczowa, gdybyśmy mieli więcej konkretnych informacji.
Walczymy z korupcją. Walkę tę powinniśmy zacząć od siebie i, uchwalając w tej izbie różne prawa, powinniśmy dbać o to, żeby były zawsze przejrzyste, żeby istniały jasne kryteria podejmowania decyzji, żeby wykluczone były sytuacje konfliktu interesów, żeby zapewnić maksymalną jawność w wydatkowaniu środków unijnych, a także by zapewnić systematyczną i bieżącą kontrolę. To są podstawowe instrumenty antykorupcyjne, które powinniśmy stosować.
Lucas Hartong
(NL) Pani Przewodnicząca! Jestem zadowolony z przedmiotowego sprawozdania. Powód jego sporządzenia jest jednak raczej smutny, bowiem postawiono w nim tezę, iż w Unii Europejskiej istnieje dużo nadużyć finansowych.
Cytuję: w sprawozdaniu Komisji nie omawia się nadużyć szczegółowo, a nieprawidłowości omawia się bardzo pobieżnie. Duże kwoty środków unijnych są niewłaściwie wydatkowane. Zaobserwowano niewspółmierny wzrost liczby nieprawidłowości w Polsce, Rumunii i Bułgarii. Hiszpania i Włochy są odpowiedzialne za najwyższą liczbę przypadków nieprawidłowości. W ostatnich latach odzyskano tylko 10 % kwot prawnie kwalifikujących się do zwrotu. I wreszcie, Bułgaria popełnia najwięcej nadużyć w związku ze Specjalnym Programem Akcesyjnym na rzecz Rozwoju Rolnictwa i Obszarów Wiejskich (SAPARD).
To tylko kilka faktów zawartych w sprawozdaniu. To dobrze, że zostały one odnotowane, ale co tak naprawdę Unia Europejska zamierza w związku z tym zrobić? Jak długo jeszcze będziemy tolerować nadużycia finansowe i jak długo jeszcze obywatele będą musieli za to płacić?
(Mówca zgodził się odpowiedzieć na pytanie zadane zgodnie z regułą niebieskiej kartki na mocy art. 149 ust. 8 Regulaminu).
Bart Staes
(NL) Pani Przewodnicząca! Wysłuchałem uważnie Pana przemówienia, Panie Pośle Hartong, ale równie wnikliwie słuchałem także pana posła Geiera, który w pewnym momencie stwierdził, że dwaj płatnicy netto, Wielka Brytania i Holandia, również dopuszczają się poważnych uchybień. Co zatem - potępiwszy już całą grupę innych państw członkowskich - zamierza Pan zrobić w swoim własnym kraju, aby dopilnować, by także i Holandia ostatecznie uniknęła porażki?
Lucas Hartong
(NL) Pani Przewodnicząca! Dziękuję Panu Posłowi Staesowi za to pytanie. Jeśli zapoznał się Pan dokładnie ze sprawozdaniem, to mógł Pan zauważyć pewne fakty, a mianowicie że Holandia - nie mogę wypowiadać się za Wielką Brytanię, więc teraz mówię w imieniu Holandii - jest jednym z tych krajów, gdzie odnotowano najniższy procent nadużyć finansowych, przy czym podkreślono także, że w przypadkach wystąpienia nadużyć należy postępować z całą stanowczością. Powiem to wyraźnie - jestem zdecydowanym zwolennikiem takiego podejścia.
Erminia Mazzoni
(IT) Pani Przewodnicząca! Panie i Panowie! Podziwiam pracę wykonaną przez sprawozdawcę, pana posła Ivana. Muszę powiedzieć, że przedmiotowe sprawozdanie ujawnia niestety pewien brak uwagi ze strony Komisji w relacjach z Parlamentem, który nawet w ramach swojej ubiegłorocznej działalności sygnalizował Komisji kilka szczególnych środków, jakie należy przyjąć w ramach realizacji tego celu, który sobie wyznaczyliśmy, a mianowicie ochrony interesów finansowych Unii Europejskiej oraz interesów podatników w zwalczaniu nadużyć finansowych i walce z naruszaniem prawa.
Jak już to dobitnie podkreślił pan poseł Ivan, niepokoje związane z niewłaściwym wykorzystaniem funduszy europejskich rzeczywiście nie zmalały, a wskaźniki nieprawidłowości i przypadków podejrzeń nieprawidłowości wciąż są bardzo wysokie. Zatem jeżeli celem naszych kontroli jest zapewnienie odzyskania zasobów, to w świetle przedstawionych nam danych musimy przyznać się do porażki.
Jak już stwierdziliśmy w sprawozdaniu przedstawionym w roku ubiegłym, Komisja winna przejąć odpowiedzialność za interwencje w przypadkach budzących poważny niepokój, i zaklasyfikowałabym to do trzech kategorii, jak koleżanki i koledzy posłowie wypowiadający się przede mną. W pierwszym przypadku państwa członkowskie muszą przyjąć odpowiedzialność, w szczególności poprzez pracę nad mechanizmami wykrywania i zgłaszania. Po drugie, jasność przepisów. Niezwykle ważne jest, abyśmy opracowali jedną i jednoznaczną definicję nadużycia finansowego, nieprawidłowości i błędu. I wreszcie przejrzystość, co oznacza nie tylko rzetelne prowadzenie ewidencji wykrywanych uchybień, ale również postęp w zakresie publikowania tego rodzaju danych na portalu internetowym, a w tej dziedzinie nastąpiło niejakie spowolnienie.
W pierwszej kwestii, a w szczególności w kwestii zwiększenia odpowiedzialności państw członkowskich, chciałabym również zwrócić uwagę na fakt, że brak harmonizacji pomiędzy systemami krajowymi stwarza znaczące różnice pod względem ilości czasu potrzebnego na weryfikację przypadków nadużyć finansowych i nieprawidłowości.
W związku z tym tematem często wymieniane były Włochy. O Włoszech jest także mowa w dokumencie przygotowanym przez pana posła Ivana. Z pewnością mamy nieznośnie długie okresy weryfikacji i próbujemy podjąć prace dotyczące czasu rozpoznawania spraw w sądownictwie cywilnym i karnym. Muszę jednak przyznać, że jeśli brak jest jednolitego kryterium definiowania nadużycia finansowego i nieprawidłowości, to oczywiste jest, że czas potrzebny na pokrycie strat w państwach takich jak Włochy będzie wydawał się nadmiernie długi.
Edit Herczog
(HU) Pani Przewodnicząca! Z mojej strony również chciałabym pogratulować sprawozdawcy. Uważam, że działalność, jaką prowadzą Parlament, Trybunał Obrachunkowy oraz krajowe organy kontroli w poszczególnych krajach, państwach członkowskich, jest niezwykle ważna. Szalenie istotne jest, abyśmy wykonywali swoje zadania w sposób przejrzysty i - jeśli tylko jest to możliwe - nieskazitelny. Naturalnie, najważniejszym czynnikiem decydującym o wiarygodności Parlamentu jest to, abyśmy my sami, wszyscy, byli całkowicie bez zarzutu. Parlament niewątpliwie musi wprowadzić w stosunku do siebie własne zasady, lepsze i skuteczniejsze niż obecne. Jednocześnie chciałabym podkreślić, że bardzo ważne jest rozróżnienie pomiędzy nieprawidłowościami a nadużyciami finansowymi, ponieważ nieprawidłowość nie jest tym samym, co nadużycie. Winni nadużyć muszą podlegać karze. W przypadku nieprawidłowości należy stosować inną metodę. Celem musi być sytuacja, w której wszystkie instytucje odpowiedzialne za wydatkowanie środków we wszystkich państwach członkowskich dokładnie znają zasady i są w stanie dopilnować, aby pomyłek było jak najmniej. To nie przypadek, że widzimy, iż w nowych państwach członkowskich, gdzie teraz rozpoczęła się debata i wykorzystywanie funduszy, właśnie brak doświadczenia jest jednym z czynników decydujących.
Mairead McGuinness
Pani Przewodnicząca! Pragnę pogratulować sprawozdawcy oraz jego kontrsprawozdawczyni, a mojej koleżance, Monice Macovei, wykonanej pracy nad omawianym sprawozdaniem. To ważna praca, bowiem podatnicy chcą wiedzieć, czy ich pieniądze są właściwie wydatkowane.
Sądzę, że należałoby podkreślić - jak to uczyniła moja przedmówczyni - różnicę pomiędzy nieprawidłowościami a nadużyciami. W oczach opinii publicznej nadużycie popełniane jest z zamiarem przestępczym, ale wiele osób popełnia pomyłki, które można sklasyfikować jako błędy, czy też dopuszcza się większych lub mniejszych naruszeń przepisów Unii Europejskiej i nie należy ich wszystkich wrzucać do jednego worka. Istnieje pomiędzy nimi bardzo wyraźna różnica.
Co się tyczy rolnictwa, o którym wspominali niektórzy koledzy, ważne jest, abyśmy mieli pełną przejrzystość w dziedzinie płatności w sektorze rolnym. W tym obszarze nastąpiła znaczna poprawa. Ważne jest jednak - jako że zmierzamy ku reformie wspólnej polityki rolnej - kontynuowanie tej poprawy. Nawiązuję w szczególności do ust. 24, w którym mowa jest o systemach kontroli. Wiem, że w państwie członkowskim, które reprezentuję, rolnicy otrzymują nowe mapy i muszą ponownie składać wnioski. Tej kwestii poświęca się ogromną ilość cierpliwości i uwagi - i słusznie.
Na zakończenie chcę powiedzieć, że obecny system niekiedy wychwytuje pojedyncze osoby, podczas gdy prawdopodobieństwo wychwycenia dużych podmiotów, czy też innych, być może bardziej winnych nadużyć finansowych, jest mniejsze. To coś, czego musimy być świadomi. Nie zastraszajmy jednostek.
Zigmantas Balčytis
(LT) Pani Przewodnicząca! Chciałbym podziękować mojemu koledze, Panu Posłowi Cătălinowi Ivanowi, za znakomitą pracę nad przygotowaniem tego ważnego sprawozdania. Pieniądze podatników w Unii Europejskiej muszą być wykorzystywane w sposób odpowiedni i efektywny. Aby osiągnąć ten cel, konieczne jest zagwarantowanie państwom członkowskim skutecznych mechanizmów kontroli oraz odpowiednich możliwości wykrywania nadużyć finansowych. Ważne jest, aby Komisja oraz Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) otrzymywały wysokiej jakości, dokładne, wiarygodne i porównywalne dane na temat nieprawidłowości i nadużyć finansowych. Obecna stopa odzysku jest bardzo niska i niemożliwa do przyjęcia. Konieczne jest zatem podjęcie działań mających na celu odzyskanie wszystkich środków Unii Europejskiej, jakie wykorzystano w niewłaściwy sposób. W tej walce sprawą zasadniczej wagi jest to, aby Rada i państwa członkowskie zwróciły należytą uwagę na fakty przedstawione w sprawozdaniu Parlamentu oraz w rocznych sprawozdaniach Komisji w sprawie ochrony interesów, a także aby urząd OLAF mógł poczynić wszelkie niezbędne kroki zmierzające do zaostrzenia środków zwalczania nadużyć w tym zakresie.
Iliana Ivanova
(BG) Pani Przewodnicząca! Panie i Panowie! Niestety, w omawianym sprawozdaniu nadal znaleźć można niepokojące informacje dotyczące wysokiego odsetka środków, które zostały niewłaściwie wydatkowane, oraz nieodpowiedniego tempa działań w celu ich odzyskania. Niemniej dane przedstawione przez Komisję Europejską również nie są całkowicie adekwatne do potrzeb ustalenia środków, jakie miałyby zostać zastosowane w celu zdyscyplinowania państw członkowskich o najwyższym wskaźniku nieprawidłowości i nadużyć finansowych.
Większość koleżanek i kolegów posłów wspominała już o różnicy pomiędzy nadużyciem a nieprawidłowością, która nie została w sposób wyraźny określona, bowiem w sprawozdaniu nie omówiono w sposób szczegółowy nadużyć finansowych, które są świadomym wykroczeniem, przyjmując jedynie bardzo ogólne podejście do kwestii nieprawidłowości, co nie daje nam możliwości wydania jakichkolwiek skutecznych zaleceń w tej sprawie.
Pragnę wyrazić zadowolenie ze stwierdzenia Komisji, że wskaźnik zgodności z wymogami w zakresie sprawozdawczości w sektorze rolnictwa osiągnął już poziom 95 %. Jednocześnie jednak niskie i zerowe wskaźniki nadużyć i nieprawidłowości w niektórych państwach członkowskich wydają mi się podejrzane; mogłoby to oznaczać, że systemy kontroli i wykrywania nadużyć finansowych nie działają właściwie.
Uważam, że kontrola wydatkowania środków europejskich uległaby znacznej poprawie, gdyby dostępne były konkretne dane i metody dotyczące oceny systemów zarządzania i kontroli, stosowanych w tych państwach członkowskich, gdzie skuteczność działania organów krajowych jest bezsprzeczna. Właśnie dlatego istnieje duże prawdopodobieństwo, że kraje o zerowym wskaźniku nieprawidłowości po prostu mają słabe systemy kontroli, które nie wykrywają problemów, natomiast kraje, w których organy krajowe działają skutecznie, mogą wykrywać więcej nadużyć i nieprawidłowości, podnosząc w ten sposób znacząco odnośne wskaźniki.
Na podstawie danych Trybunału Obrachunkowego Unii Europejskiej co najmniej 30 % błędów mogłoby zostać wykrytych i skorygowanych przez organy krajowe przed poświadczeniem wydatków do Komisji Europejskiej. Mam nadzieję, że wszystkie państwa członkowskie podejmą większe starania na rzecz udoskonalenia mechanizmów wykrywania i naprawy błędów.
Chcę wezwać Komisję Europejską do podjęcia niezbędnych środków w celu zapewnienia wystarczających informacji na temat stosowanych w państwach członkowskich systemów kontroli i zarządzania, jak również odpowiednich środków w celu bezzwłocznego usunięcia wszelkich niedociągnięć wykrytych tam, gdzie działają systemy kontroli.
Inés Ayala Sender
(ES) Pani Przewodnicząca! Ja również pragnę pogratulować mojemu koledze, Panu Posłowi Ivanowi, stanowczości, z jaką podjął temat tak kontrowersyjny i trudny, jakim jest wykrywanie nadużyć i ochrona interesów finansowych.
Chciałabym podziękować mu za zaangażowanie w sprawę ustalenia definicji nadużycia finansowego, ponieważ zasadniczo podejrzenia o nadużycia, nieprawidłowości i błędy często są mieszane, co prowadzi do uzyskiwania danych, które powodują zamęt, a przy tym tak naprawdę wcale nie są rygorystyczne.
Chciałabym także podkreślić zaangażowanie sprawozdawcy w podniesienie kwestii terminów, a konkretnie - powodowanych przez państwa członkowskie opóźnień pomiędzy wykryciem a zgłoszeniem, które również prowadzą do trudnych sytuacji.
Należy także pamiętać, że ostatecznie końcowe dane pojawiają się po zakończeniu całego cyklu, a obecnie ostatnim zakończonym pełnym cyklem jest ten, który skończył się w 1999 roku; w nowym cyklu (lata 2000-2006) doszliśmy dopiero do końca 2004 roku. Dlatego też można brać pod uwagę wyłącznie końcowe dane dla tego cyklu.
Chciałabym oczywiście poprzeć stosowane przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych środki wykrywania nadużyć w odniesieniu do Chin i państw azjatyckich, mieszczące się w kodeksie etycznym.
Andrea Cozzolino
(IT) Pani Przewodnicząca! Panie i Panowie! Ja również chciałbym podziękować sprawozdawcy, Panu Posłowi Ivanowi. W sprawozdaniu wymieniono nowatorskie rozwiązania wprowadzone w ramach zmian systemów kontroli i sprawozdawczości. One także dają bardzo zróżnicowany obraz, szczególnie jeśli chodzi o zgłaszanie przez państwa członkowskie nieprawidłowości i nadużyć.
W sprawozdaniu wielokrotnie podkreślano niezwykle niskie poziomy nadużyć i nieprawidłowości zgłoszone przez różne państwa w związku z wydatkami w ramach funduszy na rzecz rolnictwa, funduszy strukturalnych i funduszy przedakcesyjnych. To właśnie tutaj naprawdę musimy wyjaśnić przedłożone dane statystyczne. Sytuację komplikują nierozwiązane problemy braku skuteczności w odzyskiwaniu utraconych kwot.
Niemniej jeden wskaźnik wydaje się jednoznaczny i potwierdza długotrwałą tendencję. Walka o zgodność z prawem i przejrzystość wydatkowania europejskich zasobów, w porównaniu ze zjawiskiem unikania opodatkowania i uchylania się od opodatkowania, nie może jeszcze liczyć na pełną współpracę państw członkowskich z europejskimi instytucjami.
W tym świetle wydaje się, że nadszedł właściwy czas na wzywanie do przeprowadzenia reformy przepisów dotyczących zamówień publicznych w UE i do konieczności wprowadzenia czegoś, co nazwałbym publicznym europejskim rejestrem beneficjentów funduszy UE.
Georgios Stavrakakis
(EL) Pani Przewodnicząca! Ja również pragnę pogratulować sprawozdawcy wyjątkowej pracy, jaką włożył w przygotowanie rocznego sprawozdania w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnoty oraz zwalczania nadużyć finansowych. W sprawozdaniu omówiono szczegółowo wszystkie obszary, w których państwa członkowskie realizują budżet, jak rolnictwo, spójność, fundusze przedakcesyjne, a także gromadzenie zasobów własnych UE z tytułu opłat celnych.
Całkowicie zgadzam się z twierdzeniem, że musimy poprawić nadzór nad funduszami przedakcesyjnymi z uwagi na doświadczenia roku 2009 oraz że musimy monitorować pracę OLAF-u stale, a nie tylko w czasie debaty nad sprawozdaniem rocznym.
Na zakończenie chciałbym podkreślić, że nasze sprawozdanie zawiera istotne wnioski, które możemy wykorzystać w zainicjowanych przez nas debatach zarówno nad przeglądem rozporządzenia budżetowego, jak i planowaniem spójności politycznej po roku 2013.
Ivailo Kalfin
(BG) Pani Przewodnicząca! Chciałbym pogratulować sprawozdawcy niezwykle skrupulatnej pracy, jaką wykonał, przygotowując omawiane sprawozdanie. Wielokrotnie dowiedliśmy, że Parlament jest instytucją, która zwraca szczególną uwagę na sposób wydawania pieniędzy europejskich podatników.
Wielu kolegów i koleżanek posłów podnosiło już tę kwestię. Ja również przyłączam się do tych, którzy domagają się, aby Komisja przyjęła znacznie bardziej przejrzyste zasady dotyczące metodologii, jaką rozważają państwa członkowskie, ponieważ istniejące obecnie pomieszanie pojęć "nadużycia”, "błędy”, czy nawet "podejrzenie nadużyć” prowadzi do uzyskiwania danych statystycznych, które nie mogą służyć jako podstawa podejmowania jednoznacznych decyzji w Parlamencie.
Ja również popieram te części sprawozdania, w których zachęca się Komisję do wprowadzenia znacznie bardziej jednoznacznych przepisów dotyczących odpowiedzialności na szczeblu krajowym, przewidujących obowiązek składania skontrolowanych krajowych oświadczeń przez państwa członkowskie. Te ostatnie muszą automatycznie przyjąć środki mające na celu wyeliminowanie uchybień.
Elena Băsescu
(RO) Pani Przewodnicząca! Poziom przestępczości gospodarczej i finansowej musi zostać obniżony w każdym państwie członkowskim. Duże kwoty środków UE wydaje się na inne cele, podczas gdy częstotliwość popełniania nadużyć związanych z odzyskiwaniem podatku VAT wzrasta. Wspominałam już o tym, i uczynię to raz jeszcze: skuteczną metodą na ewentualne wyeliminowanie korupcji w sektorze zamówień publicznych jest wprowadzenie systemu przetargów on-line.
Na Rumunii, czyli kraju usytuowanym przy granicy Unii Europejskiej, spoczywa zwiększona odpowiedzialność za łagodzenie skutków niezgodnych z prawem działań. W tym zakresie władze mojego kraju przeprowadziły na przestrzeni ostatnich dwóch miesięcy zakrojone na szeroką skalę działania w celu wyeliminowania korupcji dotyczącej ceł.
Należy zintensyfikować współpracę i wymianę doświadczeń z krajami regionu Bałkanów Zachodnich, aby zapewnić skuteczniejszą ochronę interesów finansowych UE. Mam tu na myśli, przykładowo, przemyt papierosów, który stanowi poważną bezpośrednią przeszkodę dla budżetu europejskiego.
Franz Obermayr
(DE) Pani Przewodnicząca! Błędy popełnia się wskutek nieuwagi lub niewiedzy. Natomiast nadużycie nie jest czymś, co się zdarza ot tak, ale wymaga wyrafinowanego działania o charakterze przestępczym. Szukający możliwości czerpania zysków finansowych z brukselskiego molocha, gdy składają sfałszowane wnioski, postrzegani są bardziej jako współcześni Robin Hoodowie niż jako przestępcy. A to jednak nie tylko powoduje szkody dla samej UE, ale również skutkuje niewłaściwym wykorzystaniem podatków płaconych przez naszych obywateli.
Musimy na nowo wzmocnić słabe mechanizmy zwalczania nadużyć finansowych. Mam na myśli surowe kary finansowe, jak również w konsekwencji wykluczenie z programów pomocowych. W końcowym rozrachunku tym, czego potrzebujemy, jest większa przejrzystość i jasno określone zakresy odpowiedzialności w sytuacji, gdy zaistnieje podstawa do powzięcia podejrzenia, że zostało popełnione nadużycie finansowe lub zaniedbanie. Nie możemy pozwolić, aby instytucje, w tym w szczególności Parlament Europejski i OLAF, utrudniały sobie nawzajem prowadzone dochodzenia.
Na zakończenie jeszcze słowo o naszych najważniejszych bolączkach: polityce spójności, pomocy przedakcesyjnej i agencjach. Musimy przemyśleć na nowo naszą strategię w tej dziedzinie i podjąć zdecydowane działania, aby zaprowadzić tu porządek.
Markus Pieper
(DE) Pani Przewodnicząca! Na wstępie pozwolę sobie stwierdzić, że nadużycia finansowe związane z dofinansowaniem, a także nadużycia pomocy finansowej to problemy, które w ostatnich latach znacząco się zmniejszyły. Pomimo całego poczynionego postępu w zakresie przejrzystości i kontroli, opinia publiczna nadal postrzega te kwestie krytycznie. Ten krytyczny stosunek jest usprawiedliwiony, jeśli weźmiemy pod uwagę sposób, w jaki postępują niektóre państwa członkowskie w sprawie kwot niewłaściwie przydzielonych w ramach dotacji. Fakt, że jedynie ułamek tych środków został zwrócony do europejskiego budżetu, jest ciosem dla wszystkich podatników.
Komisja musi niezwłocznie odzyskać te pieniądze. Jeszcze lepszym rozwiązaniem byłaby wypłata odnośnym państwom członkowskim odpowiednio pomniejszonych kwot dotacji w kolejnym roku finansowym i kontynuowanie tej strategii aż do czasu zwrócenia do Brukseli niewłaściwie przyznanych środków. Jesteśmy jednak równie zaniepokojeni, gdy zgłasza się bardzo niewiele nieprawidłowości, w myśl zasady: jeśli nie zgłoszę nic, nie będę musiał martwić się dokonywaniem zwrotu, a pieniądze pozostaną w moim kraju.
Zgodnie z zawartym w sprawozdaniu żądaniem, ja również wzywam Hiszpanię, Francję i inne kraje do wyłożenia kart na stół, jednocześnie także wzywając Komisję do zaostrzenia prowadzonych przez nią kontroli.
Algirdas Šemeta
komisarz - Pani Przewodnicząca! Chciałbym raz jeszcze podziękować Panu Posłowi Ivanowi za bardzo konstruktywne i dobre sprawozdanie, a także wszystkim Paniom i Panom Posłom za wkład wniesiony podczas tej debaty; z pewnością Komisja weźmie go pod uwagę podczas przygotowywania sprawozdania za 2010 rok.
Komisja będzie nadal doskonalić format i treść sporządzanego zgodnie z art. 325 sprawozdania rocznego w sprawie ochrony interesów finansowych i uwzględni sugestie przedstawione podczas dzisiejszej debaty. Jak już wspomniałem, poprawiliśmy już dane statystyczne, jednak wciąż jest jeszcze miejsce na kolejne udoskonalenia.
Zwracamy się do państw członkowskich o przekazywanie większej ilości informacji, a także wzywamy do poprawy rozróżniania pomiędzy nadużyciami finansowymi a nieprawidłowościami, co pozwoli przedstawiać przejrzyste informacje zarówno na temat nadużyć, jak i nieprawidłowości.
W pełni zgadzam się z panią poseł Grässle, że możemy poprawić system zarządzania nieprawidłowościami; z wielką uwagą nad tym pracujemy. Podniesiono również kwestię przejrzystości beneficjentów. Udoskonalamy to, a przedstawione na tej sali koncepcje także będą przedmiotem analiz Komisji.
Komisja podziela również pogląd, że wprawdzie państwa członkowskie podjęły działania w celu poprawy skuteczności systemów kontroli w walce z nadużyciami finansowymi i korupcją, jednak wciąż wiele pozostaje do poprawienia. Co się tyczy kwestii podniesionych przez pana posła Geiera: zasięg występowania nadużyć finansowych nie zamyka się w granicach żadnego konkretnego kraju. Nie jest to tylko problem kilku państw członkowskich, czy też nowych państw członkowskich, ale również tych państw członkowskich, które wymienił Pan w swoim wystąpieniu.
Oczywiście musimy poważnie zająć się tym zagadnieniem w całej Unii Europejskiej. Moją intencją jest prawdziwa poprawa treści sprawozdania za 2010 rok. I ja, i moje służby poważnie nad tym pracujemy, i wierzę, że sprawozdanie za 2010 rok będzie najwyższej możliwej jakości.
Cătălin Sorin Ivan
Pani Przewodnicząca! Ja również chciałbym podziękować panu komisarzowi oraz moim koleżankom i kolegom posłom, którzy wnieśli wkład w przygotowanie przedmiotowego sprawozdania, czy to dzisiaj podczas debaty, czy też poprzez zgłoszenie poprawek. Dziękuję także kontrsprawozdawcom, z którymi miałem doskonałe relacje. Omawiane sprawozdanie jest efektem współdziałania i znakomitej współpracy, jaka była moim udziałem.
Chciałbym powtórzyć, że konieczne jest wyraźne określenie różnicy pomiędzy nieprawidłowościami a nadużyciami finansowymi. Możemy zgodzić się na dopuszczenie błędów i nieprawidłowości, natomiast zdecydowanie nie może być tolerancji dla nadużyć. Po drugie, krajowe oświadczenia o zarządzaniu muszą być podpisywane przez odpowiedzialnego za nie krajowego polityka, np. właściwego ministra.
Po trzecie, oczekujemy z wielkim zainteresowaniem na wyniki prowadzonej przez Komisję kontroli procedury uproszczonej, ponieważ dla Unii Europejskiej ogromne znaczenie ma gromadzenie zasobów własnych w możliwie najbardziej efektywny sposób, a także jak najskuteczniejsza konsolidacja budżetu.
Po czwarte, w kwestii prawa zamówień publicznych oraz biurokracji związanej z korzystaniem z funduszy europejskich na szczeblu krajowym, musimy zająć się nadmierną biurokracją w wielu państwach członkowskich, której celem, z jednej strony, jest zwalczanie nadużyć, choć z drugiej - stwarza to możliwość korupcji i nieuczciwego wykorzystywania środków europejskich. Poza tym, jako że fundusze są wysoce upolitycznione, trafiają one do beneficjentów politycznych.
I na zakończenie, jako ostatni punkt mojego wystąpienia, pragnę odnotować z zadowoleniem zgłoszony przez mojego kolegę, pana posła Jensa Geiera, wniosek dotyczący wprowadzenia systemu automatycznego zawieszania wypłaty środków europejskich w wypadku jakiegokolwiek podejrzenia nadużycia finansowego. Sądzę, że włączenie sygnału alarmowego zagwarantuje znacznie szybszą reakcję, również państw członkowskich.
Przewodnicząca
Zamykam debatę.
Głosowanie w sprawie sprawozdania pana posła Cătălina Sorina Ivana odbędzie się jutro o godzinie 12:00.
Oświadczenia pisemne (art. 149 Regulaminu)
Zuzana Brzobohatá
Wyraziłam już swoje poparcie dla przedłożonego sprawozdania w Komisji Kontroli Budżetowej, chciałabym jednak zwrócić uwagę na kilka zawartych w nim istotnych wniosków. Po pierwsze, chciałabym podkreślić zawarty w sprawozdaniu apel do krajów, które nie ratyfikowały jeszcze Konwencji o ochronie interesów finansowych Wspólnot Europejskich, innymi słowy do Malty, Estonii i Republiki Czeskiej. Niestety, obecny rząd czeski nie zrobił nic, aby zintensyfikować walkę z nadużyciami finansowymi i korupcją. Z drugiej strony, chciałabym pochwalić to, że w sprawozdaniu znalazło się stwierdzenie, iż Republika Czeska, wraz z Estonią, Łotwą i Słowenią, wykazała zerowy poziom nadużyć finansowych, jeśli chodzi o wykorzystanie środków z funduszu przedakcesyjnego SAPARD. Jestem wysoce zaniepokojona postawioną przez Trybunał Obrachunkowy tezą, że ponad 30 % błędów stwierdzonych przez Trybunał w próbce z 2009 roku mogło być wykrytych i naprawionych przez państwa członkowskie przed potwierdzeniem płatności do Komisji, na podstawie informacji posiadanych przez państwa członkowskie. Przyłączam się do wezwania, aby OLAF, zgodnie z wnioskiem postawionym w ubiegłorocznym sprawozdaniu w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnoty, przedstawił w swoim kolejnym sprawozdaniu rocznym szczegółową analizę strategii i środków wprowadzonych przez każde z państw członkowskich w ramach walki z nadużyciami oraz zapobiegania nieprawidłowościom i ich wykrywania w korzystaniu z dofinansowania ze środków europejskich, w tym przypadków, w których wynikały one z korupcji.
