Rechten van autobus- en touringcarpassagiers (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag betreffende de door het bemiddelingscomité goedgekeurde gemeenschappelijke ontwerptekst voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad betreffende de rechten van autobus- en touringcarpassagiers en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2006/2004 [PE-CONS 00063/2010 -- - Delegatie van het Europees Parlement in het bemiddelingscomité. Rapporteur: Antonio Cancian.
Antonio Cancian
rapporteur. - (IT) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, dames en heren, de onderhandelingen die ik het eerste jaar zelf heb gevoerd en daarna bij de bemiddeling - ik herinner eraan dat het de eerste bemiddeling na Lissabon betrof - onder leiding van mevrouw Kratsa-Tsagaropoulou en met steun van de voorzitter van de Commissie vervoer en toerisme, de heer Brian Simpson, waren zwaarder en moeilijker dan verwacht.
Door deze verordening zullen ook de zeventig miljoen Europese bus- en touringcarpassagiers een groot aantal rechten hebben die voorheen vrijwel niet bestonden of zeer beperkt waren vergeleken met andere vervoerswijzen.
Bij de onderhandelingen met de drie wisselende voorzitterschappen hebben we ons de volgende doelen gesteld:
een verordening die niet-discriminerende toegang tot busvervoer beschermt;
een verordening die rekening houdt met de speciale kenmerken van deze sector die uit kleine en middelgrote ondernemingen bestaat waarop niet een steeds zwaardere economische druk gelegd kon worden;
een verordening die een juridische leemte vult die de busvervoersector in een afwijkende positie ten opzichte van de andere vervoerswijzen bracht en daardoor alle passagiers minimumgaranties biedt;
een verordening die de rechten van personen met beperkte mobiliteit zo goed mogelijk, gezien de starre houding van de Raad, beschermt;
een verordening die rekening houdt met de behoeften van een ouder wordende bevolking voor wie het openbaar vervoer de komende decennia onmisbaar zal zijn.
De tekst waarover vandaag wordt gestemd, is het resultaat van een zwaar bevochten compromis dat ons echter tevreden stemt door de wending die er in het debat en de onderhandelingen aan gegeven is.
De grootste problemen deden zich voor bij het bepalen van het toepassingsgebied. De verordening is namelijk van toepassing op alle geregelde diensten: regionale, nationale en grensoverschrijdende diensten waarbij een afstand van meer dan 250 kilometer wordt afgelegd. Er is echter een lijst samengesteld van basisrechten waarvan niet afgeweken mag worden ongeacht de afstand. Het betreft hier voornamelijk het recht op vervoer, opleiding, informatie en verantwoordelijkheid.
Wat de afstand van 250 kilometer betreft, bepaalt de verordening voornamelijk de schadevergoeding en bijstand bij ongevallen, de rechten van passagiers in geval van annulering of vertraging en de rechten van personen met een handicap en personen met beperkte mobiliteit. Ten aanzien van klachten moeten de vervoerders een klachtenbehandelingsysteem opzetten en invoeren met betrekking tot de in deze verordening neergelegde rechten en verplichtingen. De klacht moet binnen drie maanden na ontvangst van de klacht worden beantwoord.
Ten slotte moet elke lidstaat een nieuwe instantie aanwijzen, of beter een bestaande instantie, die met de handhaving van deze verordening wordt belast. De lidstaten kan vrijstelling van de toepassing van de verordening verleend worden voor een termijn van vier jaar die eenmaal kan worden verlengd, waarbij de Europese Commissie vooraf van de redenen op de hoogte moet worden gesteld.
We sporen de lidstaten bovendien aan in de toekomst één vervoerbewijs voor elke vervoerswijze te ontwikkelen en één nationale instantie in te stellen die verantwoordelijk is voor de rechten van passagiers bij alle vervoerswijzen. De uiteindelijke tekst kan als een bevredigend en evenwichtig compromis beschouwd worden. Het resultaat van de bemiddelingsprocedure is een succes voor het Parlement.
Enikő Győri
fungerend voorzitter van de Raad. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, het is mij een genoegen om deel te nemen aan dit debat over het voorstel voor een verordening betreffende de rechten van autobus- en touringcarpassagiers. Dit is een zeer belangrijk moment, aangezien onze discussies over deze wetgevingshandeling na twee jaar nu hun beslag krijgen.
Ten eerste wil ik namens de Raad mijn dank en waardering overbrengen aan het Europees Parlement voor de samenwerking en de geest van compromis die ons in staat hebben gesteld om in het bemiddelingscomité overeenstemming te bereiken ten gunste van autobus- en touringcarpassagiers in de EU, met name personen met een handicap en passagiers met beperkte mobiliteit.
De discussies door de drie instellingen waren niet makkelijk, maar ze waren altijd constructief en werden altijd gevoerd in een geest van compromis. De gemeenschappelijke ontwerptekst waarover tijdens de vergadering van het bemiddelingscomité overeenstemming is bereikt en die vandaag hopelijk wordt aangenomen, is het resultaat van een compromis tussen verschillende fracties. Ik spreek dus mijn waardering uit voor iedereen die bij de totstandkoming van dit wetgevingsvoorstel betrokken is geweest en met name ondervoorzitter Kratsa-Tsagaropoulou, Brian Simpson, voorzitter van de Commissie vervoer en toerisme, de heer Cancian, de rapporteur, en de schaduwrapporteurs. Samen hadden zij tot taak het wetgevingsproces tot een goed einde te brengen.
Mijn dank gaat ook uit naar commissaris Kallas en zijn team en hun tegenhangers van de secretariaten in het Parlement en de Raad. Samen hebben ze zich onvermoeibaar ingezet om de zaak vooruit te helpen. Tot slot, maar niet minder belangrijk, spreek ik mijn waardering uit voor het voortreffelijke werk van het Belgisch voorzitterschap dat ervoor gezorgd heeft dat er binnen de Raad de nodige steun was voor het compromis dat in het bemiddelingscomité is bereikt.
Ik ben ervan overtuigd dat de gemeenschappelijke ontwerptekst die het resultaat is van de vergadering van het bemiddelingscomité, een goed evenwicht biedt tussen de rechten van autobus- en touringcarpassagiers en de belangen van vervoerders, waarvan de meeste kleine en middelgrote ondernemingen zijn.
De Raad is van mening dat de voornaamste doelstelling van de verordening is de rechten van passagiers die reizen op geregelde diensten met een afstand van 250 kilometer of meer, te regelen. Verder zal een gegarandeerd aantal rechten onafhankelijk van de gereisde afstand van toepassing zijn. De nieuwe regels zijn vooral bedoeld om personen met een handicap en passagiers met beperkte mobiliteit te helpen.
We zijn erin geslaagd in de discussies tussen de drie instellingen voor alle partijen aanvaardbare oplossingen te vinden voor een aantal lastige kwesties, namelijk het toepassingsgebied, de rechten van passagiers in geval van annulering of vertraging, vergoeding en bijstand bij ongeval, bepalingen die de overgang naar de nieuwe regels vereenvoudigen, en tot slot de rechten van personen met een handicap en personen met beperkte mobiliteit.
Zoals u weet, heeft de Raad de gemeenschappelijke ontwerptekst goedgekeurd tijdens de vergadering van 31 januari 2011. Deze wetgevingshandeling wordt morgen dus getekend. De publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie vindt naar verwachting plaats in maart.
(IT) Voorzitter, ten slotte wil ik de geachte heer Cancian graag feliciteren met het uitstekende werk dat door hem is verricht.
(EN) Laat mij u feliciteren met uw voortreffelijke werk.
Siim Kallas
vicevoorzitter van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, het wetgevingsvoorstel betreffende de rechten van autobus- en touringcarpassagiers dat we vandaag bespreken, is het resultaat van een zeer moeilijk proces, dat onder meer bemiddeling omvatte. Langdurige onderhandelingen in de nacht van 30 november 2010 tijdens de bijeenkomst van het bemiddelingscomité hebben na meer dan twee jaar onderhandelen tot een doorbraak en een compromis geleid.
Ik ben u zeer erkentelijk voor het feit dat u dit tot stand heeft weten te brengen. Mijn dank gaat uit naar ondervoorzitter mevrouw Kratsa-Tsagaropoulou voor haar kundig leiderschap, de heer Simpson, voorzitter van de Commissie vervoer en toerisme, de heer Cancian, de rapporteur, en uiteraard ook naar het Belgisch voorzitterschap.
Ik ben het Parlement dankbaar voor het feit dat het zich altijd heeft ingezet voor een hoog niveau van bescherming voor passagiers. Nu de Raad de verordening op 31 januari heeft goedgekeurd, nodig ik u uit deze verordening ook aan te nemen en de procedure formeel af te ronden.
Het voorstel betreffende de rechten van autobus- en touringcarpassagiers completeert de regelingen voor de bescherming van reizigers en zorgt ervoor dat passagiers overal in de Unie kunnen profiteren van een dienstverlening die aan dezelfde standaardkwaliteitsnormen voldoet.
Een belangrijk onderdeel van de compromistekst is de reeks basisrechten voor alle autobus- en touringcarpassagiers. Zoals de heer Cancian al opmerkte, moesten er tot op het laatste moment van de onderhandelingen knelpunten worden opgelost. Sommigen zullen misschien zeggen dat de werkingssfeer van de verordening betreffende autobus- en touringcardiensten van 250 kilometer of meer te beperkt is en hadden misschien liever gezien dat passagiers in het plaatselijk vervoer ook beschermd werden. Anderen zeggen misschien dat de tekst bepalingen bevat waarvan de tenuitvoerlegging te kostbaar is, vooral voor kleinere exploitanten. Ik ben van mening dat de tekst een zeer evenwichtig compromis biedt.
We mogen niet vergeten dat een aantal basisrechten van toepassing is op allerlei soorten diensten en de meest kwetsbare passagiers speciale bescherming biedt. Anderzijds zijn de mogelijke kostenimplicaties voor de sector tot een minimum beperkt. Alles bij elkaar betekent de compromistekst een echte verbetering voor reizigers en het imago van de sector.
Mathieu Grosch
namens de PPE-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, mevrouw Győri, mijnheer Kallas, dames en heren, ik wil vooral collega Cancian voor zijn werk bedanken, want het was geen gemakkelijk dossier dat we hier tot een goed einde hebben gebracht.
Bij een compromis zijn er natuurlijk altijd voor- en nadelen. Sommige mensen vinden dat er te veel in staat, terwijl anderen van mening zijn dat er te weinig in staat. Het proces in de Raad was niet eenvoudig en daarom wil ik ook de Raad hartelijk danken dat we toch op het laatste moment nog dit compromis hebben kunnen bereiken. Ik denk dat het toepassingsgebied juist is. Drie landen zijn hier niet rechtstreeks bij betrokken, maar omdat Luxemburg wel betrokken is in een grensoverschrijdende context, zijn er eigenlijk maar twee landen niet rechtstreeks betrokken. Wat het openbaar streekvervoer betreft, kunnen zonder problemen in de vereisten voor de aanbesteding bepalingen worden opgenomen waarin staat hoe daar de rechten van autobus- en touringcarpassagiers gerespecteerd of versterkt dienen te worden. Men kan ons ook niet verwijten dat we het openbaar streekvervoer uitgesloten hebben. Daarover kunnen op regionaal niveau beslissingen worden genomen.
De Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-Democraten) zal het compromis in zijn geheel ondersteunen. We zien de rechten van autobus- en touringcarpassagiers als een totaalpakket en hopen dat we misschien binnenkort ook een geconsolideerde versie voor het geheel kunnen bereiken, opdat we in de toekomst rechten hebben waarvan de burgers en niet de advocaten kunnen profiteren. Er zijn volgens mij nog enkele problemen, vooral als het gaat om de uitvoering, waar de regelingen onvoldoende ten dienste staan aan de burgers en niet duidelijk genoeg zijn om de rechten van autobus- en touringcarpassagiers schriftelijk vast te leggen. In dit licht bezien dank ik u hartelijk voor de samenwerking. Ik hoop dat er in de plenaire vergadering een brede meerderheid voor dit goede compromis wordt gevonden.
Brian Simpson
namens de S&D-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ten eerste dank ik namens de S&D-Fractie de heer Cancian voor zijn inspanningen ten aanzien van dit zeer zware en ingewikkelde dossier.
Als ik naar deze specifieke overeenkomst kijkt, komen er twee vragen bij me op. De eerste is of de overeenkomst ideaal is en de tweede of deze iets oplevert. Ik denk dat het antwoord op de eerste vraag vanuit een parlementair standpunt nee is. Omdat het nu eenmaal een compromis is, heeft het Parlement, met name op het gebied van de werkingssfeer, concessies moeten doen. Wij hadden liever gezien dat er een kortere afstand in de verordening was vastgelegd.
Maar levert de overeenkomst ook iets op? Ja, dat wel, want we hebben nu een reeks rechten voor autobus- en touringcarpassagiers die vergelijkbaar is met die voor andere vervoermiddelen. De overeenkomst helpt ons ook bij het verbeteren van de toegang tot autobussen en touringcars voor mensen met beperkte mobiliteit en vooral ook mensen met een handicap in de hele Europese Unie.
Ik wil op één punt ingaan. Wij vinden dat er personeel moet worden opgeleid om mensen met beperkte mobiliteit en met een handicap te helpen, zodat ze dezelfde mate van toegang hebben tot het openbaar vervoer als mensen zonder handicap. Ik weet dat er een uitzondering is voorzien die lidstaten in staat stelt de invoering nog vijf jaar uit te stellen. Ik hoop dat ze daar geen gebruik van zullen maken.
Tot slot vind ik het belangrijk dat we deze definitieve overeenkomst steunen zodat voor alle vervoermiddelen dezelfde rechten gelden. Ik weet dat we ons hier in de toekomst opnieuw over zullen buigen en tot herziening zullen overgaan, maar ik vind dat we een grote stap hebben gezet en dat het Parlement de overeenkomst die de heer Cancian tijdens het bemiddelingsproces met de Raad heeft gesloten, moet steunen.
Gesine Meissner
namens de ALDE-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, er is nu een heel lange procedure tot een einde gekomen. Dat is goed nieuws. Er zijn daarbij wel enkele positieve aspecten te noemen. Een daarvan is dat bijvoorbeeld bij de basisrechten voor gehandicapten het recht op informatie en op toegang wordt gewaarborgd. Het is ook absoluut positief dat de schadevergoeding nu voor kleine en middelgrote ondernemingen op een redelijk niveau ligt, wat niet vanaf het begin het geval is geweest. Het is natuurlijk ook positief dat we overeenstemming hebben bereikt, want het was ook mogelijk geweest dat we het in de bemiddelingsprocedure niet eens waren geworden. Dan was er voor een bepaald vervoersgebied helemaal geen regeling gekomen.
Ik wil echter ook op negatieve aspecten wijzen, omdat we niet een echte Europese oplossing hebben bereikt. Hoewel we zeggen dat het vrij verkeer van mensen, goederen en diensten een Europees beginsel is, hebben we voor dit gebied geen Europese oplossing als drie landen er niet aan meedoen en enkele andere landen helemaal niet zulke lange buslijnen hebben. Het recht van mensen met een handicap op een begeleider, die vaak noodzakelijk is om te kunnen reizen, wordt slechts gewaarborgd bij lange trajecten. Het is ook zo dat de clausule met betrekking tot natuurrampen, die in het vliegverkeer niet geldt - bij de aswolk moest schadevergoeding worden betaald - in het busvervoer wel van kracht is en dat daardoor juist passagiers met een kleine portemonnee op korte trajecten geen schadevergoeding ontvangen en geen rechten hebben. Dat is niet goed.
Omdat er sprake is van positieve en negatieve aspecten, hebben we ons in de bemiddelingsprocedure bij de middernachtzitting van stemming onthouden en dat zullen we vandaag ook doen.
Eva Lichtenberger
namens de Verts/ALE-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, hoewel de EU het desbetreffende verdrag heeft ondertekend, is in dit dossier geen rekening gehouden met rechten voor mensen met een beperkte mobiliteit.
Ik wil dit aan het begin van mijn commentaar op dit verslag zeggen, omdat ik vind dat onze grootste fout is geweest dat we hier altijd de beperking 'indien mogelijk' aan toegevoegd hebben. Helaas ken ik de situatie zo goed dat ik kan zeggen dat dit 'indien mogelijk' er meestal toe leidt dat het voor personen met een beperkte mobiliteit niet mogelijk is om een echt doeltreffende oplossing te vinden.
Ik was in het bijzonder teleurgesteld dat er zelfs een beperking is gekomen in de manieren waarop de informatie over bussen toegankelijk moet worden gemaakt. Ook dat is afgezwakt, zodat bijvoorbeeld personen met een beperkte mobiliteit niet eens weten of kunnen uitzoeken waar ze assistentie en hulp kunnen vinden, enzovoort.
Er zijn nog meer gebreken te vinden in deze laatste onderhandelingsronde die mijn collega Cancian werkelijk met hart en ziel heeft geleid, waarvoor ik hem wil bedanken. Hij heeft zich enorm ingespannen om er echt een goed resultaat uit te halen, maar zijn pogingen zijn eenvoudigweg door de hardvochtigheid van de Raad geblokkeerd. Een ander element is de 250 kilometer waarover zojuist is gesproken. Ik ben bang dat lange trajecten dan in stukken worden verdeeld, dat een heel traject van 500 kilometer in tweeën wordt gedeeld om te voorkomen dat mensen misschien ergens aanspraak kunnen maken op passagiersrechten. Daar moet bij de uitvoering ook de nodige aandacht aan worden besteed.
De invoering van een bemiddelingsorgaan beschouw ik als positief en een steun voor consumenten. Ook het principe van de noodzaak van verbetering en de scholing van personeel acht ik positieve elementen. Maar voor de rest hebben we hiermee, dames en heren, niet echt een meesterwerk van Europese wetgeving gecreëerd!
Roberts Zīle
Mijnheer de Voorzitter, ook ik wil alle betrokken partijen bedanken voor het bereiken van dit compromis, maar in het bijzonder de heer Cancian, die mijns inziens absoluut de juiste formule voor het bereiken van een compromis namens het Europees Parlement heeft gevonden. Met de opname van de rechten van passagiers die met een autobus of touringcar reizen hebben we nu in principe in alle vormen van vervoer passagiersrechten ingevoerd. Natuurlijk kan worden gezegd dat deze rechten sterk uiteenlopen tussen de verschillende vervoersmodaliteiten. Daarbij gaat het met name om de hoogte van de vergoedingen bij vertragingen, die afhankelijk zijn van de duur daarvan, of bij annulering van een dienst die door die vervoersmodaliteit wordt aangeboden. Dit zal in de eerste jaren wellicht enigszins verwarrend zijn voor onze Europese passagiers, maar vormt nog steeds een belangrijke stap vooruit bij het waarborgen van passagiersrechten. Het feit dat deze rechten van autobus- en touringcarpassagiers de laatste zijn die worden ingevoerd, laat bovendien zien dat dit misschien de moeilijkste stap van allemaal was.
Ik ben vooral ingenomen met de basisrechten van personen met een handicap en personen met bijzondere behoeften, en tevens met het feit dat deze rechten ook gelden bij busreizen van minder dan 250 kilometer, met één uitzondering, die door de heer Simpson is genoemd, namelijk dat bedrijven die deze diensten aanbieden de opleiding van het personeel kunnen uitstellen. Ik hoop zeer dat dit niet te kwader trouw zal gebeuren, net zoals de lidstaten de tenuitvoerlegging van deze richtlijn niet twee keer vier jaar mogen uitstellen, tot de laatst mogelijke datum. Dank u.
Jaromír Kohlíček
namens de GUE/NGL-Fractie. - (CS) Mijnheer de Voorzitter, het Europees Parlement houdt zich de laatste jaren steeds intensiever bezig met de rechten van passagiers in alle verschillende vervoersvormen. Ik vrees echter dat de naleving van die passagiersrechten in veel gevallen tot problemen zal leiden. De verzekeringen ter indekking tegen deze problemen beloven een uiterst lucratieve bezigheid te worden voor financiële instellingen van velerlei aard.
Maar uiteraard gaan als gevolg van deze nieuwe kosten de prijs van vervoer logischerwijze omhoog. En het feit dat de Raad ten aanzien van de rechten van autobus- en touringcarpassagiers gepoogd heeft de basiselementen van de ontwerpverordening verregaand te wijzigen, is niets nieuws onder de zon. Dat hebben we in eerdere bemiddelingsprocedures al eens vaker voor de kiezen gekregen. Wat dit betreft, zou ik de voorzitter van de delegatie, mevrouw Kratsa-Tsagaropoulou, de voorzitter van de commissie Vervoer en toerisme, de heer Simpson, alsook de rapporteur, de heer Cancian, hartelijk willen danken voor hun excellente werk. Ze hebben echt een heel redelijk compromis weten te sluiten.
Met name de volgende elementen acht ik buitengewoon positief:
1. de definitie van vervoer over lange afstanden als een lijnverbinding over een afstand van meer dan 250 km, met dien verstande dat de verordening ook voor personen gelden zal die slechts een deel van de totale afstand van de lijnverbinding afleggen;
2. de - zij het niet ideale - verbetering van de positie van personen met een handicap of personen met beperkte mobiliteit ten aanzien van deze vorm van vervoer;
3. schadevergoeding en bijstand bij ongevallen. Hier zou ik graag willen opmerken dat in geval van beschadiging van hulpmiddelen zoals rolstoelen de schade volledig moet worden vergoed. Dat brengt verzekeringstechnisch gezien enige onzekerheid met zich mee. De formulering dient met het oog hierop te worden gepreciseerd, bijvoorbeeld door vaststelling van een bovengrens;
4. de rechten van passagiers in geval van annulering van een lijnverbinding of in geval van vertraging, zijn vrij duidelijk omschreven. Ook is voor mij de verbetering van de informatievoorziening aan reizigers een positief punt;
5. evenals het leeuwendeel van mijn collega's ben ik ingenomen met het feit dat de overgangsperiode voor de invoering van deze verordening is ingekort tot maximaal vier jaar. Het feit dat deze periode met nog eens vier jaar kan worden verlengd, acht ik echter buitengewoon ongelukkig.
Ik heb er goed vertrouwen in dat er in de nabije toekomst ook ten aanzien van kortere vervoerstrajecten die deels met vervoerstrajecten over grote afstanden samenvallen, geen fundamentele problemen zullen rijzen met de toepassing van passagiersrechten. Ten aanzien van de vastgestelde financiële limieten blijft de ontbrekende automatische inflatiecorrectie uiteraard een heikel punt. Met een dergelijke correctie zouden de financiële limieten dusdanig aan de koersontwikkeling van de euro worden aangepast dat deze in reële termen even hoog blijven.
Het akkoord is naar mijn mening een goed compromis. Het einddoel ervan is een verdere uitbreiding van de passagiersrechten in alle soorten van vervoer. Deze volgende stap ten aanzien van de rechten van autobus- en touringcarpassagiers is een uiterst geslaagd resultaat van de overlegprocedure dat de volle steun heeft van de Confederale Fractie Europees Unitair Links/Noords Groen Links.
Juozas Imbrasas
namens de EFD-Fractie. - (LT) Mijnheer de Voorzitter, het is positief dat de eindtekst na lang debatteren en het coördineren van de verschillende standpunten als een uiterst evenwichtig compromis kan worden beschouwd. De rechten van de passagiers worden erin gegarandeerd zonder extra lasten op te leggen aan autobusexploitanten; dit zijn meestal kleine en middelgrote ondernemingen. Het Europees Parlement kan tevreden zijn met de bemiddelingsprocedure, waarvoor mijn gelukwensen.
Rekening houdend met de gestage groei van deze transportsector was de bedoeling met het voorstel in de hele EU rechten te creëren inzake de bescherming van passagiers die vergelijkbaar zijn met degene die bestaan voor andere transportmodi en te zorgen voor een gelijk speelveld voor vervoerders uit verschillende lidstaten en ook voor de diverse transportmodi.
De verordening versterkt het recht van passagiers op schadevergoeding, inclusief redelijke begrafeniskosten, of bij letsel, alsmede bij verlies van of schade aan bagage als gevolg van een ongeval. Bij ongeval hebben de passagiers bovendien recht op bijstand om te voorzien in hun onmiddellijke praktische behoeften, inclusief, indien nodig de verstrekking van voedsel en kleding, transport, facilitering van eerste hulp en accommodatie. Als een dienst geschrapt wordt of meer dan 120 minuten vertraging heeft, hebben de passagiers recht op een vergoeding van 50 procent van de ticketprijs, bovenop de terugbetaling van deze ticketprijs.
De verordening versterkt ook het recht op bijstand voor personen met een handicap en personen met een mobiliteitsbeperking, wat heel belangrijk is. De reizigers moeten in real time langs elektronische weg actuele informatie krijgen.
Mijn gelukwensen voor dit goede besluit!
Franz Obermayr
(DE) Mevrouw de Voorzitter, een verbetering van de rechten voor autobus- en touringcarpassagiers in het geregeld vervoer is absoluut wenselijk. Enkele punten in het voorstel zijn echter sterk overdreven. Passagiers in het autobus- en touringcarvervoer zouden bijvoorbeeld recht hebben op maximaal twee hotelovernachtingen, indien het vertrek van de bus meer dan 90 minuten vertraagd is. Juist het weggebonden langeafstandsverkeer is echter ten dele onderhevig aan factoren die de individuele busexploitant niet in de hand heeft, zoals files als gevolg van ongevallen, slechte weersomstandigheden en gebrekkige sneeuwruiming. Dit leidt tot kostbare aansprakelijkheidszaken, waarbij het principe dat de veroorzaker aansprakelijk is niet van toepassing is.
Dezelfde situatie doet zich voor bij de laatste EU-verordening over de rechten van passagiers in het spoorwegvervoer. Ondernemers moeten nu ook boeten voor vertragingen die ze niet zelf hebben veroorzaakt. De Oostenrijkse Spoorwegen zijn nu bijvoorbeeld ook aansprakelijk voor de vertragingstijd - die de laatste jaren is opgelopen tot 2 800 uur - wanneer treinen al met grote vertraging uit Duitsland de grens over rijden. Dergelijke ondoelmatige resultaten moeten we in de toekomst voorkomen.
Dieter-Lebrecht Koch
(DE) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, ik ben zeer verheugd over het resultaat van de bemiddelingsprocedure. Wanneer de verordening ten uitvoer wordt gelegd, zal voor autobus- en touringcarpassagiers, inclusief passagiers met een beperkte mobiliteit, dezelfde hoge bescherming gelden als bij andere vervoerswijzen het geval is. Bovendien wordt door deze verordening een hoog algemeen beschermingsniveau voor consumenten gewaarborgd en zal rekening worden gehouden met de bijzonderheid dat het hier gaat om een vervoerssector waarin voornamelijk kleine en middelgrote ondernemingen opereren. De eisen die zo extreem waren dat het busvervoer hierdoor vrijwel volkomen onmogelijk werd, zijn van tafel, net als de eisen waardoor de meerderheid van de lidstaten volledig van het toepassingsgebied van de verordening zou zijn uitgesloten.
Busvervoersdiensten waarvan de burgers in het algemeen profiteren, moeten ook mensen met een handicap en beperkte mobiliteit een hoge kwaliteit bieden. Zij moeten aanspraak op hulp kunnen maken, die in het belang van de sociale integratie kosteloos dient te zijn.
Debora Serracchiani
(IT) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, ook ik wil de heer Cancian bedanken voor het vele werk dat hij heeft verricht om dit lastige compromis te bereiken. Dankzij deze verordening kunnen de buspassagiers nu dezelfde rechten genieten als de passagiers van andere vervoermiddelen zoals de trein of de boot.
De verordening, die van toepassing is op alle nationale en grensoverschrijdende diensten als de af te leggen afstand 250 kilometer of meer bedraagt, biedt echter ook bescherming voor passagiers die gebruikmaken van geregelde diensten over kortere afstanden. Ik heb het hier met name over personen met een handicap en personen met beperkte mobiliteit, voor wie niet-discriminerende toegang tot het vervoer gewaarborgd is en het recht op schadevergoeding is geregeld in geval van verlies of schade aan rolstoelen. Bovendien zal in de opleiding van buspersoneel de behandeling van gehandicapte personen aan de orde komen.
Het verheugt mij tevens dat ook een overeenkomst is bereikt over de vergoeding in geval van overlijden, inclusief redelijke begrafeniskosten, of bij letsel, alsmede bij verlies van of schade aan bagage als gevolg van een ongeval. Ik vind het ook positief dat de passagier in geval van annulering, vertraging van meer dan twee uur of overboeking de keuze heeft tussen voortzetting van de reis zonder extra kosten te betalen en terugbetaling van de ticketprijs.
Wat de informatievoorziening voor passagiers betreft, zou het naar mijn mening nuttig zijn geweest eveneens informatie over aansluitingen op andere vervoermiddelen te verstrekken, waardoor ook een dialoog tussen de vervoersdiensten voor buspassagiers en de vervoersdiensten voor treinpassagiers gewaarborgd zou zijn. Het verheugt mij ten slotte dat men er bij de onderhandelingen in is geslaagd zoveel mogelijk hulp voor personen met een handicap en personen met beperkte mobiliteit na te streven en te waarborgen. Zo kunnen zij een begeleider op de reis meenemen zonder extra kosten te betalen.
Izaskun Bilbao Barandica
(ES) Mevrouw de Voorzitter, in de eerste plaats wil ik de heer Cancian bedanken, die er hard aan gewerkt heeft om dit akkoord te bereiken, en na gecompliceerde onderhandelingen is er overeenstemming bereikt over dit document.
Er is vooruitgang geboekt op het gebied van passagiersrechten, ten aanzien van schadevergoedingen en hulp bij ongevallen, annuleringen of vertragingen, en de erkenning van basisrechten van passagiers, onafhankelijk van de afstand; het akkoord omvat ook de rechten van mensen met een handicap of met beperkte mobiliteit.
Als gevolg van de definitie van het toepassingsgebied, namelijk ritten vanaf 250 kilometer, vallen drie landen echter buiten de Europese wetgeving. Naar onze mening is dat onvoldoende, ook al erkennen we de vooruitgang de bereikt is ten opzichte van wat er aanvankelijk was. Mijn fractie zal zich dan ook van stemming onthouden.
Ryszard Czarnecki
(PL) Mevrouw de Voorzitter, vandaag geeft het Europees Parlement een heel positief signaal aan passagiers, belastingbetalers en Europese kiezers die gebruikmaken van autobussen en touringcars, met inbegrip van personen met een handicap. De mensen die voor ons stemmen en die onze lonen betalen, verwachten precies zulke beslissingen van ons. Natuurlijk hebben we hier de mening gehoord dat dit niet de belangrijkste zaak van de wereld is, en dat is het zeker ook niet. Ik ben echter van mening dat dit een belangrijke stap vooruit is, die Europa en de Europese Unie een menselijker gezicht geeft en meer openstelt voor de behoeften van de consument, van diegenen die van deze vervoermiddelen gebruikmaken, en niet enkel voor de behoeften van de politici. Ik dank mijn buurman, de heer Cancian, voor zijn ijverige werk als rapporteur.
Anna Rosbach
(DA) Mevrouw de Voorzitter, buspassagiers die een langeafstandsreis maken, krijgen min of meer dezelfde rechten als vliegtuig-, trein- en scheepspassagiers in verband met vertragingen, annuleringen, verloren bagage en een groot aantal andere gebieden. In beginsel is dat ook prima, maar ik zou toch enkele kritische kanttekeningen willen plaatsen. Mensen met een verminderde mobiliteit hebben meer rechten gekregen. Echter, niet alle bussen kunnen tegelijkertijd zowel gehandicapte als gewone passagiers meenemen en niet alle bussen kunnen aangepast worden om ze geschikt te maken voor gehandicaptenvervoer. We hebben dus nog een lange weg te gaan op dit gebied, als we een zo groot mogelijke gelijkheid willen bereiken. De prijzen van vervoersbewijzen voor langeafstandsreizen worden meestal zo laag mogelijk gehouden om te kunnen concurreren met het luchtvervoer. Daarom zijn naar mijn mening alle vergoedingen en rechten waartoe nu wordt opgeroepen onbetaalbaar voor kleinere busondernemingen. Hun concurrentievermogen zal sterk worden verminderd en ze zullen snel met sluiting worden bedreigd. Dit kan nauwelijks in het belang van de Unie zijn, aangezien de EU kleine en middelgrote ondernemingen in hoge mate wil steunen.
Georges Bach
(DE) Mevrouw de Voorzitter, ik wil iedereen feliciteren en in het bijzonder collega Cancian bedanken voor zijn inspanningen bij de moeilijke en tijdrovende uitwerking van een compromis in dit lastige dossier.
Er is gesproken over de resultaten, maar ook over teleurstellingen, bijvoorbeeld ten aanzien van het toepassingsgebied en andere minder belangrijke zaken. Met het compromis voor het busvervoer zijn de passagiersrechten voor alle vervoerswijzen gewaarborgd. De volgende stap zou een gemeenschappelijk coherent en efficiënt kaderprogramma voor alle passagiersrechten moeten zijn.
Gerechtvaardigde en duidelijk omschreven rechten zijn van groot belang voor de geloofwaardigheid van de EU in de ogen van de Europese burgers. Om geloofwaardig te zijn, moeten we beslist zorgen voor de coherentie van de rechten voor de verschillende vervoerswijzen. Voor de rechten van vliegtuigpassagiers mogen geen fundamenteel andere criteria gelden dan bijvoorbeeld voor die van de treinreizigers.
Daarom is het van groot belang dat we bij de ontwikkeling van een kaderprogramma niet uitgaan van de onbelangrijkste en zwakste normen, maar dat we namens de burgers ambitieuze doelen nastreven.
Saïd El Khadraoui
Om te beginnen wil ik natuurlijk de rapporteur bedanken voor zijn inspanningen en de schaduwrapporteurs en mijnheer Simpson, al degenen die bijgedragen hebben aan het resultaat; ook het Belgisch voorzitterschap mag niet onvermeld blijven.
Laat mij echter toch beginnen met een punt van kritiek, aan het adres van de Raad in het bijzonder. Ik betreur met name dat het toepassingsgebied pas geldt voor ritten vanaf 250 kilometer, terwijl het door een Europese bril bekeken logisch zou zijn dat alle grensoverschrijdende verbindingen onder de bepalingen van de richtlijn zouden vallen. Zelfs die 250 kilometer kreeg amper voldoende steun bij de lidstaten.
Uit dit dossier, maar ook uit vele andere dossiers blijkt dat het steeds moeilijker wordt om een meerderheid van de lidstaten te vinden die in het belang van de consument of vanuit een Europese optiek kunnen redeneren en ik vind dat zeer verontrustend.
Dit gezegd zijnde, sluit deze verordening het rijtje af. Wij hebben nu Europese spelregels inzake passagiersrechten voor alle transportmodi. En de volgende stap moet zijn - de commissaris heeft aangekondigd dat hij daar werk van zou maken - om te leren van de opgedane ervaringen in de verschillende sectoren en te komen tot een meer geïntegreerde benadering inzake passagiersrechten. Deze moeten vooral ook afgedwongen worden op het terrein.
Deze verordening zal met name voor mensen met beperkte mobiliteit een stap vooruit betekenen. Zij zullen niet meer geweigerd kunnen worden en kunnen rekenen op bijstand indien nodig. Ik denk dat dit belangrijk is. Net als bij de andere transportmodi is er ook in een aantal gevallen in compensaties voorzien en zijn er afspraken over de opvang van gestrande reizigers bij langdurige vertragingen.
Om deze redenen willen wij het compromis steunen. Het is niet met heel veel enthousiasme, ook al omdat de verordening pas binnen twee jaar van kracht zal worden, maar het is een stap in de goede richting en het vormt een compromis tussen het extreme standpunt van de Raad enerzijds, en onze meer ambitieuze doelstellingen anderzijds.
Vilja Savisaar-Toomast
(ET) Mevrouw de Voorzitter, ook de Esten kennen het gezegde 'oefening baart kunst'. Helaas gaat dit niet op voor de verordening betreffende de rechten van autobus- en touringcarpassagiers, waarin, na een lange bemiddelingsprocedure, uiteindelijk afstand wordt genomen van de beginselen waar het Europees Parlement om had gevraagd. Het is natuurlijk goed dat wij nu minimale basisrechten hebben, maar het is onaanvaardbaar dat deze rechten door de overeengekomen afstand van 250 kilometer nu in drie landen ontbreken. Bovendien zijn de rechten minimaal in drie à vier andere landen, omdat daar misschien maar een of twee buslijnen zijn die zo lang zijn.
Daarnaast is het onaanvaardbaar dat grensoverschrijdende busdiensten worden uitgesloten, ongeacht de afstand, en ook kunnen wij geen steun verlenen aan de periode van acht jaar waarin het voor lidstaten niet verplicht is deze richtlijn ten uitvoer te leggen. Helaas steunde de Estse regering deze voorwaarden en eiste ze bovendien een nog langere afstand. Wij moeten ons nu afvragen of wij echt de rechten van passagiers verdedigen of die van busondernemingen en hun winsten. Ik steun in elk geval de burgers van de Europese Unie en begrijp niet waarom een deel van Europa niet onder deze richtlijn valt. Ik kan daarom niet voor deze verordening of het verslag te stemmen.
Philip Bradbourn
(EN) Mevrouw de Voorzitter, ik ben een groot voorstander van het beginsel van passagiersrechten en het is heel terecht dat klanten dienstverlening van een hoog niveau verwachten.
Maar we moeten een en ander wel in de juiste proporties zien en ook naar de gevolgen kijken. We moeten de werkelijke voordelen voor gebruikers afzetten tegen de werkelijke kosten voor bedrijven in deze sector.
Dit Parlement en de Commissie hanteren vaak één uniforme aanpak, maar we moeten aanvaarden dat passagiersrechten voor verschillende vervoermiddelen niet hetzelfde zijn. Vliegen is niet hetzelfde als reizen per bus. Het belangrijkste verschil zit hem in het aantal kleine en middelgrote ondernemingen in deze sector. Ik denk dat iedereen in dit Parlement zich wel bewust is van het belang van betrouwbare en rendabele autobus- en touringcardiensten voor onze plaatselijke economie. Het is om die reden dat ik de invoering van de 250-kilometerregel van harte steun. Het is gewoon niet goed dat kleine plaatselijke bedrijven die zeer lokale of regionale diensten leveren, met deze lasten worden opgezadeld.
Met het oog op de invoering van die bescherming en de waarde van het onderliggende beginsel van deze wetgeving, steun ik het compromis van harte.
Jim Higgins
(EN) Mevrouw de Voorzitter, aan dit initiatief wordt al bijna drie jaar gesleuteld en ik stond nu eens meer aan de kant van de Raad dan die van het Parlement.
Natuurlijk moeten we de rechten van passagiers beschermen en met name die van mensen met een handicap, maar - zoals Philip Bradbourn zei - als het oorspronkelijke voorstel zou worden aangenomen, zou dit ernstige gevolgen hebben voor kleine vervoerders. Veel vervoerders zouden failliet gaan. Daarom was het bemiddelingsproces zo belangrijk en biedt het bereikte compromis een goed evenwicht tussen passagiersrechten enerzijds en de rechten van de dienstverleners anderzijds. Ik ben het volkomen eens met de heer Bradbourn dat je de rechten van zeepassagiers, luchtpassagiers, treinpassagiers en buspassagiers niet in hetzelfde pakket kunt samenbrengen. We kunnen dus wel over een geconsolideerd pakket praten maar dat is eenvoudigweg niet haalbaar en uitvoerbaar.
Mijn complimenten gaan uit naar de voorzitter van de Commissie vervoer en toerisme, Brian Simpson, voor zijn voortreffelijke werk, en naar de rapporteur, de heer Cancian, en onze eigen coördinator, Mathieu Grosch. Uiteindelijk ligt er een eerlijk en evenwichtig pakket dat alle betrokkenen ten goede komt.
Oldřich Vlasák
(CS) Geachte Voorzitter, het Europees Parlement heeft de afgelopen jaren samen met de Raad een aantal stukken wetgeving goedgekeurd ten aanzien van passagiersrechten in de luchtvaart en in het treinverkeer. Het is dan ook niet meer dan logisch dat we nu ook dergelijke wetgeving invoeren voor het autobus- en touringcarverkeer, dit ondanks het feit dat reizigers in Europa meer en meer de voorkeur geven aan individuele vervoersvormen en de dienstverlening van autobus- en touringcaroperators reeds snel uit zichzelf vooruit gaat.
Onze regeldrift mag echter niet ongebreideld zijn. Het is niet meer dan logisch dat er binnen het kader van de Europese Unie basisnormen tot stand worden gebracht voor grensoverschrijdend passagiersvervoer en dat kwetsbare groepen passagiers beschermd worden en hun rechten vastgelegd. Het streven om deze rechten verder uit te breiden tot lokaal verkeer, het streven naar zo hoog mogelijke schadeloosstellingen, alsook het streven naar regulering tot in het kleinste detail, gaat echter te ver. Dit zijn ongewenste ingrepen in de interne markt. Al die overtollige verplichtingen betekenen namelijk logischerwijze dat de autobus- en touringcaroperators meer kosten moeten maken en ze genoodzaakt zullen zijn de tarieven te verhogen.
Als voormalig burgemeester heb ik dan ook met angst en vrees het wel en wee gevolgd van het voorstel om ook het stedelijk en landelijk openbaar vervoer onder de verordening te laten vallen. Ik ben nu dan ook uiterst opgelucht dat het gezonde verstand hier gezegevierd heeft en dat het stedelijk en landelijk openbaar vervoer ontsnapt is aan overtollige regelgeving.
Ville Itälä
(FI) Mevrouw de Voorzitter, ik wil iedereen bedanken die betrokken is geweest bij het opstellen van dit compromis en vooral de rapporteur en de heer Simpson, de voorzitter van de Parlementaire commissie. Hoewel dit een compromis is, is het vanuit het oogpunt van de burgers ook een belangrijke stap vooruit. Als wij denken aan de problemen van vertragingen en het verlies van bagage, dan is het uiterst belangrijk voor de burgers om te weten dat wij wetgeving hebben gemaakt die hun rechten beschermt.
De minimumafstand van 250 kilometer is niet de best mogelijke en is zeker niet geslaagd, zoals velen hier al hebben gezegd. Ik denk dat dit misschien het zwakste punt in de wet is en hier moeten wij in de toekomst zeker op terugkomen, maar anderzijds is de aanzienlijke verbetering van de rechten van personen met een handicap en personen met een beperkte mobiliteit een grote stap in de goede richting. Vanuit het oogpunt van de burgers is dit het soort wetgeving dat wij moeten invoeren.
Seán Kelly
(EN) Mevrouw de Voorzitter, deze regeling laat te wensen over maar sommige onderdelen zijn goed. Ik ben vooral blij met de voorzieningen voor personen met een handicap of met beperkte mobiliteit, maar ik heb dezelfde bedenkingen bij de drempel van 250 kilometer als andere sprekers vóór mij. Er is niet één pasklare oplossing. In een Europese Unie die bestaat uit 27 grote en kleine landen zou er binnen landen enige flexibiliteit moeten gelden zodat alle landen onder deze regeling kunnen vallen.
Ik woon zelf meer dan driehonderd kilometer van onze hoofdstad vandaan. Er is een goedlopend klein touringcarbedrijf dat een busdienst verzorgt tussen plattelandsgebieden in mijn kiesdistrict en de hoofdstad Dublin. Deze dienstverlening zal nu onder zware druk komen te staan als gevolg van de bepalingen van dit voorstel en vooral ook door de hogere verzekeringskosten die het bedrijf mogelijk aan de rand van een faillissement brengen. Als het bedrijf failliet gaat, gaan er banen verloren en raken passagiers de busdienst kwijt. We zullen goed in de gaten moeten houden hoe dit gaat lopen.
Ádám Kósa
(HU) Mevrouw de Voorzitter, ik verwelkom het verslag over de rechten van autobus- en touringcarpassagiers. Het zal gemakkelijker worden voor EU-onderdanen, dus ook voor gehandicapten, om gebruik te maken van deze vorm van dienstverlening. Aan de totstandkoming van het compromis ging langdurig overleg vooraf. Tijdens dit overleg bleven het Europees Parlement en de heer Cancian zich tot het einde toe inzetten voor gehandicapten. Helaas was de Europese Raad kortzichtiger en minder flexibel in deze kwestie. Ik betreur het zeer dat de Europese Raad niet in staat is te erkennen dat we in een sterk vergrijzende samenleving leven. Van de ene op de andere dag zal het aantal gehandicapten omhoogschieten. We zouden ons moeten realiseren dat alle EU-onderdanen last zullen hebben van dit probleem, en vroeg of laat zal iedereen hulp nodig hebben. Ten slotte wil ik graag onderstrepen dat ons werk hiermee niet ophoudt. Voor vier transportmodi is al een compromis tot stand gekomen, en nu is de tijd gekomen voor één handvest voor passagiersrechten waarmee later de handhaving van passagiersrechten wordt bevorderd.
Olga Sehnalová
(CS) Mevrouw de Voorzitter, het Europees Parlement gaat straks stemmen over een belangrijk compromis dat de rechten van autobus- en touringcarpassagiers aanzienlijk zal versterken. Ik ben buitengewoon ingenomen met het feit dat er in dit compromis niet alleen plaats is voor schadeloosstelling van passagiers in geval van verlies of beschadiging van hun bagage of in geval van vertraging en nog andere elementen, maar tevens voor versterking van de rechten van passagiers met een handicap en personen met beperkte mobiliteit. Vooral het recht van personen met een handicap op informatie en bijstand tijdens de reis zoals die uiteindelijk is vormgegeven in de overlegprocedure, is voor mij een groot goed. Voor personen met beperkte mobiliteit is het openbaar vervoer namelijk van onvervangbaar belang en vormt het een onlosmakelijk onderdeel van hun dagelijks leven. Het was allesbehalve eenvoudig om tot een compromis te komen, reden waarom ook ik de rapporteur en alle leden van het onderhandelingsteam wil complementeren met hun resultaat. Met de goedkeuring van deze verordening ontstaat er een gemeenschappelijk Europees kader voor de bescherming van de rechten van passagiers in alle vormen van vervoer. Voor passagiers ontstaat hiermee nog niet direct een ideale situatie, maar toch mag met recht worden gezegd dat dit een belangrijke stap vooruit is.
Frédérique Ries
(FR) Mevrouw de Voorzitter, net als de andere liberalen onthoud ik mij deze middag van stemming over de verordening betreffende de rechten van autobus- en touringcarpassagiers. Na de bescherming van de rechten van vliegtuig-, trein- en bootpassagiers, is dit de laatste schakel in het pakket, maar deze is jammer genoeg - en dat is al eerder gezegd - veel minder ambitieus. Onder andere de heren Simpson en El Khadraoui hebben dit namens de Socialistische Fractie reeds naar voren gebracht, en dit is precies wat zij hebben gezegd. Het komt erop neer dat je eerst 250 km moet reizen om voor de bescherming van deze verordening in aanmerking te komen. Dus als je het traject Brussel-Amsterdam per vliegtuig aflegt, zijn je rechten gedekt maar als je met de bus gaat zijn ze niet gedekt. En dat is des te oneerlijker, zou ik willen toevoegen, omdat het vaak de minstbedeelde passagiers zijn die gebruikmaken van dit transportmiddel.
Nog iets onzinnigs is de inwerkingtreding, die na diverse afwijkingen tot aan 2011 kan worden uitgesteld. Er zijn dus nieuwe rechten evenals vergoedingen bij een ongeval, vertraging, annulering; bijstand die voor personen met een handicap van essentieel belang is. Maar al met al zullen deze niet onmiddellijk gelden en zeker niet voor iedereen.
Michael Cramer
(DE) Mevrouw de Voorzitter, het is mooi dat we nu passagiersrechten voor alle vervoerswijzen hebben, maar ook deze rechten kunnen niet verdoezelen dat het milieuvriendelijke treinvervoer ook hier weer bijzonder benadeeld wordt. De spoorwegen betalen infrastructuurheffingen voor iedere kilometer, terwijl dat in het busvervoer niet het geval is - een voordeel voor de bus. Het spoor is opgenomen in het emissiehandelssysteem maar de bus niet, wat een voordeel voor de bus en een nadeel voor het spoor is. Bij vertragingen wordt op het spoor al na één uur 25 procent van het reisgeld vergoed, terwijl dat bij de bus pas na twee uur gebeurt.
Al deze voordelen zijn niet aanvaardbaar. Daarom hebben we een geïntegreerde aanpak nodig. We hebben passagiersrechten voor alle vervoerswijzen nodig, maar ook billijke randvoorwaarden. Het mag niet zo zijn dat de ene passagier pas na drie of vijf uur schadeloos wordt gesteld en de andere al na één uur. Hier valt nog heel veel te doen en in dat opzicht is dit geen goed compromis. Ik begrijp niet waarom het milieuvriendelijke treinvervoer voortdurend wordt benadeeld.
Jaroslav Paška
(SK) Mevrouw de Voorzitter, na moeizame onderhandelingen in het bemiddelingsproces zijn we tot een complexe overeenstemming gekomen over de tekst van de verordening betreffende de rechten van autobus- en touringcarpassagiers. Hoewel de ontwerpverordening slechts betrekking heeft op regelmatige diensten op lijnen van meer dan 250 kilometer bieden de nieuwe voorschriften ook de buspassagiers betere bescherming.
Het belangrijkste voordeel voor passagiers is waarschijnlijk de vastlegging van hun rechten indien een dienst wordt geschrapt of vertraging heeft. Vervoersbedrijven wordt dan namelijk een boete opgelegd wegens organisatorische tekortkomingen in het vervoer met de verplichting om tot aan het volledige bedrag van de reiskosten te vergoeden en overige schade te vergoeden tot aan de helft van de reiskosten. Het enige probleem dat volgens mij beter had kunnen worden aangepakt betreft uitzonderingen op de tijdsplanning, waardoor lidstaten in staat worden gesteld om de richtlijn pas over vier jaar in te voeren, waarna de tenuitvoerlegging met nog eens vier jaar kan worden uitgesteld. Een totale termijn van acht jaar voor de toepassing van deze richtlijn in het dagelijkse leven lijkt mij te lang.
Siim Kallas
lid van de Commissie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, ik dank de geachte afgevaardigden voor hun overwegend positieve commentaar.
We staan nu voor de uitdaging die de tenuitvoerlegging met zich meebrengt. Dat geldt voor alle wetgeving inzake passagiersrechten. Er zal natuurlijk nog een lang proces volgen waarin we de wetgeving zullen moeten bijstellen, maar ik denk wel dat het bereikte compromis een heel goed begin is en in de toekomst in een document zal worden opgenomen. Het is ook uit principe dat we bepaalde beginselen van passagiersrechten hebben ingevoerd in het autobus- en touringcarvervoer, een sector die een groot gebied bestrijkt. Er zullen waarschijnlijk bescheiden compromissen moeten worden gesloten. Alles moet op elkaar worden afgestemd en tot uitvoering worden gebracht, maar het is een belangrijk begin en ik hoop dat u vóór deze verordening zult stemmen.
Enikő Győri
fungerend voorzitter van de Raad. - (HU) Mevrouw de Voorzitter, commissaris, mijnheer Cancian, dames en heren, ik wil slechts twee kanttekeningen maken en reageren op het zeer waardevolle debat dat zich hier heeft ontsponnen. Het debat waarnaar we hier hebben kunnen luisteren, heeft uitstekend geïllustreerd wat de moeilijke punten waren die de rapporteur, wij in de Raad, de commissaris en de experts moesten overwinnen. Ik denk niet dat dit de beste van alle bestaande werelden is voor autobus- en touringcarpassagiers, maar wel denk ik dat we onszelf misschien beter de vraag kunnen stellen of de situatie zal verbeteren als deze nieuwe wetgeving van kracht wordt. Ik ben van mening dat we op deze vraag eenduidig kunnen antwoorden: ja, autobus- en touringcarpassagiers zullen in de toekomst meer rechten hebben, ook al is dit geen perfect compromis.
Een compromis houdt in dat we in moeilijke kwesties overeenstemming bereiken. Dit was voelbaar in bijna alle toespraken; de vraag waar de grens ligt, vanaf welk punt we in een zo hoge mate rechten zouden garanderen dat we schade zouden berokkenen aan belangrijke economische spelers en kleine en middelgrote ondernemers, terwijl wij juist proberen aandacht te schenken aan hun situatie. Tegelijkertijd wilden we echter wel degelijk extra rechten waarborgen voor passagiers. Ik begrijp degenen zeer goed die de kwestie bekijken vanuit het perspectief van gehandicapten. Ik denk dat we ook hier een belangrijke stap vooruit hebben gezet. Ik zie dit als een goed uitgewerkt onderdeel van het ontwerp en ik vertrouw erop dat de wetgeving voor hen, juist vooral voor hen, een vooruitgang betekent.
Ik wil u er slechts aan helpen herinneren dat het Hongaarse voorzitterschap denkt in termen van een sterke Europese Unie, een Europese Unie die haar burgers extra rechten garandeert en in dit sterke beleid altijd de burgers centraal stelt. Verder ben ik ervan overtuigd dat dit debat over de ontwerpverordening ook bedoeld is om burgers extra rechten te verschaffen in de Europese Unie. Ik bedank nogmaals iedereen voor zijn of haar werk en ik vertrouw erop dat we vandaag zonder problemen de stemming doorkomen.
Antonio Cancian
rapporteur. - (IT) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, ik bedank alle collega's voor hun interventies. Ook ik ben ervan overtuigd dat we niet de best mogelijke verordening bereikt hebben maar wel de enige die gezien het standpunt van de Raad haalbaar was.
Het betreft hier een zeer belangrijk thema. Naar mijn mening is het voor zowel de vervoersector als de toeristische sector - twee sectoren waarvoor de Commissie vervoer en toerisme verantwoordelijk is - absoluut van strategisch belang dat ook voor deze vervoerswijze een evenwichtige situatie is verkregen.
Het is een evenwicht tussen de noodzaak om enerzijds kleine en middelgrote ondernemingen (KMO's) die in de busvervoersector werkzaam zijn te beschermen - momenteel is er veel discussie over de bescherming van KMO's in het algemeen - en anderzijds de rechten van personen met beperkte mobiliteit, gehandicapten, ouderen, personen met een tijdelijke beperkte mobiliteit, kortom de kwetsbaardere gebruikers van de diensten te waarborgen, opdat er ook minder juridische geschillen zullen zijn. Dit is het evenwicht waarnaar we hebben gestreefd en dat we met ieders bijdrage hopen te hebben bereikt.
De herziening die door commissaris Kallas is aangekondigd, is voortgekomen uit het idee om één enkele verordening te realiseren voor alle vervoermiddelen. Voor de realisering van één vervoersmarkt is nog niet voorzien in adequate maatregelen om de rechten van de passagiers te beschermen. Commissaris, het is mijn wens dat naast deze verordening tevens één enkel referentie-instantie wordt gecreëerd, één kantoor voor vervoersbiljetten en één vervoersbiljet voor alle verschillende vervoerswijzen.
Ik bedank nogmaals alle collega's die het woord gevoerd hebben, hen die het dossier als schaduwrapporteur gevolgd hebben en hen die enthousiast aan de definitieve onderhandelingen hebben deelgenomen. Dank ook aan de Commissie vervoer en toerisme en het secretariaat, de Raad, met name de medewerkers van het Belgisch voorzitterschap en zeker ook minister Győri die hier aanwezig is.
Ik wil ook graag mijn dank uitspreken aan de Europese Commissie, commissaris Kallas en zijn medewerkers voor hun niet-aflatende constructieve bijdragen, en het secretariaat van het bemiddelingscomité van het Europees Parlement, dat blijk gegeven heeft van grote bekwaamheid en deskundigheid. Dit zijn onmisbare kwaliteiten als belangrijke beslissingen voor onze burgers genomen moeten worden.
Over het geheel genomen is het een goede test geweest waarmee uitstekende resultaten voor het Parlement zijn behaald.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt om 12.00 uur plaats.
Schriftelijke verklaringen (artikel 149)
Robert Dušek
schriftelijk. - (CS) Met het verslag over de rechten van autobus- en touringcarpassagiers wordt beoogd om voor alle leveranciers van vervoersdiensten en voor alle vormen van vervoer in heel de EU geldige regels tot stand te brengen ten aanzien van de bescherming van passagiersrechten. De Raad heeft in een eerdere fase de amendementen van het Europees Parlement afgewezen, reden waarom de zogeheten bemiddelingsprocedure moest worden opgestart. De belangrijkste punten van het akkoord komen voor het leeuwendeel overeen met de oorspronkelijke voorstellen van het Parlement. Het is met name van groot belang dat de verordening van toepassing is op alle vormen van lijnvervoer, zowel binnen de lidstaten als grensoverschrijdend. De lidstaten mogen in dit kader voor een maximale duur van acht jaar uitzonderingen toepassen voor lijndiensten en een aantal andere concrete diensten. Reizigers krijgen bij ongevallen recht op schadevergoeding tot een maximaal bedrag van 220 000 euro per persoon en 1 200 euro voor bagage. Bovendien zijn vervoersmaatschappijen verplicht om na een ongeval bepaalde vormen van basishulp te verstrekken (voeding, kleding, medische hulp), alsook om onderdak te bieden tot een maximum van twee dagen. In geval van vertragingen van meer dan twee uur of als een dienst geschrapt wordt, zijn vervoersmaatschappijen verplicht om passagiers de keuze te bieden tussen voortzetting van de reis, vervoer via een andere route zonder bijkomende kosten voor de passagier, of teruggave van de ticketprijs. Verder beschermt het akkoord de rechten van mensen met een handicap en mensen met een beperkte mobiliteit. Om alle genoemde redenen heeft dit verslag mijn volle steun.
Ian Hudghton
schriftelijk. - (EN) Ik steun dit compromis over de rechten van buspassagiers, dat voorziet in het recht op vervoer, het recht op toegankelijke reisinformatie, de verplichting voor busbedrijven om voor hun chauffeurs bewustmakingcursussen inzake de omgang met personen met een handicap te organiseren, het recht op schadevergoeding bij schade aan rolstoelen, een klachtenbehandelingsmechanisme voor alle passagiers en onafhankelijke nationale instanties belast met de handhaving van de verordening en het opleggen van sancties.
Voor alle autobus- en touringcarreizen van 250 kilometer of meer wordt er in terminals en in de bussen kosteloos specifieke bijstand geregeld voor personen met een handicap en personen met beperkte mobiliteit en - waar nodig - gratis vervoer voor begeleiders.
De bepalingen inzake toegankelijke reisinformatie en bewustmakingsopleidingen voor chauffeurs inzake de omgang met personen met een handicap zouden met name voor blinde en slechtziende mensen een enorme vooruitgang betekenen.
Gelijke toegang tot vervoer is belangrijk voor zelfstandigheid. Zonder gelijke toegang tot vervoer kunnen mensen met een handicap niet naar hun werk, geen boodschappen doen en niet deelnemen aan culturele activiteiten of andere vormen van vrijetijdsbesteding.
De tekst bevat weliswaar niet alle punten die ik graag had gezien, maar door de tekst te steunen en de rechten van alle passagiers met een handicap te versterken, doen we denk ik een belangrijke stap die ertoe kan leiden dat mensen die gebruikmaken van een blindengeleidehond zich op dezelfde wijze door de Europese Unie kunnen verplaatsen als andere burgers.
Jarosław Leszek Wałęsa
schriftelijk. - (PL) Ik steun de wetgevende resolutie betreffende de door het bemiddelingscomité goedgekeurde gemeenschappelijke ontwerptekst voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad betreffende de rechten van autobus- en touringcarpassagiers en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2006/2004. Rekening houdend met de gestage groei van deze transportsector, vind ik het belangrijk dat er voor de hele Europese Unie rechten inzake de bescherming van passagiers worden vastgelegd, die vergelijkbaar zijn met de rechten die voor andere transportmodi bestaan, en dat er wordt gezorgd voor een gelijk speelveld voor vervoerders uit de verschillende lidstaten en ook voor de diverse transportmodi. Als men rekening houdt met het feit dat deze rechten zich in het bijzonder concentreren op de behoeften van personen met een handicap en personen met beperkte mobiliteit, dan moet dit initiatief worden gesteund. Een belangrijk element van de resolutie is de instelling van rechten in verband met de vergoeding voor passagiers die bij autobusongevallen betrokken waren. Door deze bepalingen hebben de passagiers recht op een vergoeding bij overlijden, letsels of het verlies of beschadiging van hun bagage ten gevolge van een ongeval.
Artur Zasada
schriftelijk. - (PL) Ik wil de heer Cancian feliciteren met zijn werk. Ik ben blij dat we er uiteindelijk in zijn geslaagd om in het bemiddelingscomité een akkoord te bereiken. Ons belangrijkste succes is natuurlijk de kwestie van de rechten van passagiers op vergoeding en bijstand bij ongevallen, waarborgen voor passagiers bij annulering en vertraging, en gewaarborgde rechten voor personen met een handicap en passagiers met beperkte mobiliteit. Ik ben vooral verheugd over het feit dat deze laatsten in het document zijn opgenomen, maar tegelijkertijd heb ik hier gegronde twijfels over: in het geval van vliegtuigpassagiers weten noch de luchtvaartmaatschappijen noch de luchthavens precies welke passagiers behoren tot de categorie van passagiers met beperkte mobiliteit. Door dit gebrek aan kennis komt het vaak voor dat vervoermaatschappijen en luchthavens bijstand weigeren aan moeders en vaders die alleen met kleine kinderen reizen. Daarom wil ik de volgende oproep doen: ons werk eindigt niet met de goedkeuring van dit document op de plenaire vergadering. We zijn ook verplicht om toezicht te houden op de correcte toepassing van de verordening.
Bogdan Kazimierz Marcinkiewicz
schriftelijk. - (PL) Ik wil de rapporteur van harte bedanken voor zijn hard en ongewoon doeltreffend werk. Tot nu toe was er voor passagiers die per autobus of touringcar reizen geen gepaste bescherming en was dit de enige transportmodus waarvoor er geen Europese regelgeving bestond. Dankzij deze wijzigingen zal de passagier onder andere de mogelijkheid hebben om bij een ongeval een vergoeding te eisen. Ook het feit dat er door de vervoerders bijstand zal worden gewaarborgd voor personen met een handicap en dat er in het kader van deze waarborg op kosten van de vervoerder een begeleider kan meereizen, is van bijzonder belang.
Ik moet toegeven dat het voor mij persoonlijk een bijzondere uitdaging was om voor de eerste maal in de geschiedenis volgens het Verdrag van Lissabon actief te kunnen deelnemen aan een bemiddelingsprocedure. Tijdens de onderhandelingen tot laat in de nacht zijn we er met de heer Cancian in geslaagd om een compromis goed te keuren over de toepassing van wetsvoorschriften voor een afstand van 250 km of meer. Er moet ook worden opgemerkt, en dit is van groot belang, dat de verordening twaalf basisrechten waarborgt, in het bijzonder voor personen met een handicap. Nu is het zaak dat we zorgen voor een passende informatiecampagne om de burgers van de Europese Unie bewust te maken van hun nieuwe rechten.
Anneli Jäätteenmäki
De wetgeving inzake de rechten van autobus- en touringcarpassagiers, waar wij vandaag over stemmen, kunnen wij niet ambitieus noemen. Het na veel redetwisten bereikte compromis is echter beter dan niets. Het is jammer dat het voorstel voor een verordening alleen betrekking heeft op nationale en grensoverschrijdende autobus- en touringcarreizen die ten minste 250 kilometer lang zijn. Op die manier vallen bijvoorbeeld Luxemburg, Malta en Cyprus volledig buiten de verordening. Het is ook jammer dat de wetgeving pas na jaren van kracht wordt. Vier of mogelijk zelfs acht jaar is een lang tijd om bij bushaltes op nieuwe wetgeving te wachten.
Er is natuurlijk ook iets goeds aan het bereikte compromis. In het oorspronkelijke standpunt van de Raad stonden slechts drie basisrechten voor passagiers, ongeacht de afstand. Ik ben blij dat er in het uiteindelijke compromis twaalf basisrechten staan en dat er specifieke aandacht wordt besteed aan de behoeften van personen met een handicap en personen met een beperkte mobiliteit. De inwerkingtreding van de verordening zal het voor gehandicapten gemakkelijker maken om met autobussen en touringcars te reizen. Ook plaatst zij hen in een positie die gelijkwaardig is aan die van andere passagiers.
Wanneer de nieuwe wetgeving van kracht wordt, moeten de lidstaten ervoor zorgen dat de bepalingen op doeltreffende en adequate wijze worden uitgevoerd. Dit is niet alleen in het belang van gehandicapten en personen met een beperkte mobiliteit, maar ook van onze andere burgers die met een autobus of touringcar reizen.
Marian-Jean Marinescu
schriftelijk. - (RO) De vandaag ter stemming gebracht verordening is een groot succes, want het is de eerste keer dat de rechten van autobus- en tourincarpassagiers bij wet beschermd worden. Na twee jaar van moeizame onderhandelingen zijn het Europees Parlement en de lidstaten het eens geworden over de belangrijkste punten die de rechten van passagiers in deze vervoermiddelen versterken. Het gaat hierbij onder andere om vergoeding in geval van vertraging of annulering van de reis, vergoeding voor verlies of beschadiging van bagage en verantwoordelijkheid van de onderneming en geboden hulp bij ongevallen. Non-discriminatie en ondersteuning aan personen met een handicap en personen met beperkte mobiliteit, en het recht van reizigers om voor en na de reis te worden geïnformeerd, zijn in de verordening opgenomen als basisrechten die ongeacht de lengte van de reis van toepassing zijn. De verordening stelt geen nieuwe technische eisen maar vraagt dat de vervoerders de verantwoordelijkheid voor de reizigers op zich nemen.
Ook is rekening gehouden met de huidige economische situatie en het effect daarvan op de ondernemingen waar deze verordening op van toepassing is, door een vierjarige vrijstellingsperiode toe te staan die eenmaal verlengd kan worden.
Ik ben van mening dat deze verordening na de inwerkingtreding in 2013 zal bijdragen aan de doelstelling van harmonisatie en bestendiging van de passagiersrechten in geheel Europa, ongeacht het gekozen vervoermiddel.
