Voorbereiding van de Europese Raad (25-26 maart 2010) (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is het debat over de verklaringen van de Raad en de Commissie over de voorbereiding van de Europese Raad (25-26 maart 2010).
Diego López Garrido
Mijnheer de Voorzitter, in deze eerste maanden van 2010 zijn we getuige van een buitengewoon sterke dynamiek in de Europese Unie, middenin de ernstigste economische crisis sinds tachtig jaar. Tegelijkertijd zijn we bezig met de uitvoering van een nieuw verdrag, het Verdrag van Lissabon, met de oprichting van nieuwe instellingen en een zeer omvangrijke aanpassing van de regelgeving van onze economische systemen.
Doordat we tegelijkertijd moeten reageren op grote uitdagingen die op onze weg liggen, zoals op dit moment de situatie rond het Griekse financiële systeem, verloopt dit soms op een ongeordende manier. Maar Europa reageert op deze situatie door nieuwe instrumenten voor economisch beleid te creëren op alle niveaus.
We zien daardoor af en toe door de bomen het bos niet meer, maar we zijn wel een totaal nieuwe manier aan het creëren om de enorm complexe economie van de eenentwintigste eeuw aan te pakken, en dat doen we met een Europese benadering.
Zo hebben we dat gedaan toen we als onmiddellijke reactie op de ernstige crisis zijn overgegaan tot een financiële injectie van overheidsgelden in de Europese economieën, waardoor grote tekorten zijn ontstaan.
Zo hebben we dat gedaan - en we zijn hier in het Europees Parlement voor de aanneming ervan - toen we zijn gestart met een totale hervorming van het toezicht op het financiële systeem.
Zo doen we dat ook op dit moment met de coördinatie van het economisch beleid. De Commissie heeft aangegeven dat zij een voorstel daartoe zal indienen, dat gericht zal zijn op de coördinatie van het economisch beleid in het bijzonder binnen de eurozone. Ook zijn we onlangs getuige geweest van een heel vastberaden en duidelijk optreden van de Europese Unie om de financiële stabiliteit in de eurozone te ondersteunen. Deze politieke verbintenis is op 11 februari aangenomen met als doel de financiële stabiliteit van de eurozone te consolideren en te onderhouden.
Er is nog een initiatief dat zonder enige twijfel bij dit geheel van maatregelen hoort en dat het centrale thema op de agenda zal zijn van de Europese Raad van dit weekend, namelijk het streven naar een nieuwe strategie voor groei en het creëren van kwaliteitsbanen. Deze strategie is geformuleerd en ontwikkeld door de Europese Commissie in het document van 3 maart en zal in het bijzonder bestudeerd worden door de staatshoofden en regeringsleiders tijdens de voorjaarsbijeenkomst van de Raad. Dat zal vooral gebeuren vanuit het perspectief van de zogenaamde "strategische doelstellingen” die de Europese Commissie in haar document signaleert en die thema's betreffen als werkgelegenheid, investeringen in onderzoek en ontwikkeling, klimaatverandering en energie, vroegtijdig schoolverlaten, onderwijs in het algemeen en armoede. Bovendien zal de Europese Raad ook het thema van het bestuur bespreken, dat wij beschouwen als één van de tekortkomingen van de zogenaamde strategie van Lissabon. De Raad wil dit bestuur opzetten rond zijn eigen politiek leiderschap en rond het optreden van de Commissie bij het toezicht op de lidstaten opdat zij de verbintenissen die zij zijn aangegaan ook nakomen. Dit alles moet uiteraard plaatsvinden in nauwe samenwerking met en gecontroleerd worden door het Europees Parlement, en natuurlijk door de instellingen van de Unie in hun geheel.
Dit zal vooral het doel zijn van de bijeenkomsten van de Europese Raad van komend weekend. Daar komt nog een andere belangrijke kwestie bij, namelijk die van de strijd tegen klimaatverandering, waarin de Unie nog steeds een leidende rol speelt. De Europese Unie behoudt haar leidende rol in de wereld in de strijd tegen de klimaatverandering. Dat moet zij ook doen; zij moet aan dit leiderschap blijven vasthouden. Verder is er de gekwantificeerde toezegging van de "fast start” om de ontwikkelingslanden te helpen ook de strijd tegen klimaatverandering aan te gaan. Laten we dus hopen dat de Europese Raad die toezegging kwantificeert en opnieuw bevestigt, en laten we hopen dat de ontwikkelde landen zich in algemene zin verplichten om samen te werken met de nog niet ontwikkelde landen, om er op die manier voor te zorgen dat we allemaal in de best mogelijke omstandigheden beginnen aan de zo belangrijke conferentie van Cancún. Nogmaals, tijdens deze conferentie moet de Europese Unie het leiderschap behouden dat zij nu heeft, want zonder dat leiderschap zou de overeenkomst van Kopenhagen, die wij ontoereikend vinden, zeker niet bereikt zijn.
De Europese Unie heeft unaniem opnieuw bevestigd volledig achter deze doelstellingen te staan en wil dat er tijdens de conferentie van Cancún in Mexico bindende toezeggingen gedaan worden.
Dit zijn in hoofdzaak de onderwerpen die de staatshoofden en regeringsleiders zullen behandelen. Het is mogelijk, afhankelijk van wat er precies op dit moment gebeurt als de gezamenlijke Europese instellingen proberen uit te zoeken wat de beste manier is om de Griekse crisis aan te pakken, dat zij ook het onderwerp van de financiële situatie en de herfinanciering van de staatsschuld van Griekenland zullen bespreken. Dat onderwerp zal zonder twijfel ook hier aan de orde komen, omdat het deel uitmaakt van de politieke verbintenis die de Europese Unie 11 februari op het niveau van de staatshoofden en regeringsleiders is aangegaan om de financiële stabiliteit van de eurozone te steunen. Dat houdt in dat als het nodig is om concrete maatregelen te nemen om de financiële stabiliteit te handhaven, deze ook inderdaad genomen zullen worden.
Dat is in ieder geval het uitgangspunt dat in de bijeenkomst van de Europese Raad dit weekeinde sterk aanwezig zal zijn.
José Manuel Barroso
voorzitter van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, het is erg goed dat wij vandaag bijeenkomen en dit is een goed moment - een dag voor de belangrijke voorjaarsbijeenkomst van de Europese Raad. We hebben moeilijke taken voor ons. Voor die taken is de krachtige, hernieuwde steun van het Europees Parlement van groot belang. Dat gezegd hebbende wil ik het Parlement bedanken en feliciteren met zijn resolutie over Europa 2020, die twee weken geleden in Straatsburg met brede partijsteun is aangenomen.
Ik wil ook van de gelegenheid gebruik maken om het Spaanse voorzitterschap te bedanken voor zijn steun voor de Europa 2020-strategie. Die steun is duidelijk naar voren gekomen in diverse Raadsformaties.
Maar nu de Europese Raad. Ik ben van mening dat elke Europese Raad twee dingen moet doen: hij moet laten zien dat hij inspeelt op de behoeften van het moment en hij moet werken aan het strategische raamwerk en de strategische doelstellingen van Europa voor de lange termijn.
De crisis brengt verschillende dringende zorgen met zich mee voor gemeenschappen, werknemers en ondernemingen in heel Europa. En zoals we weten, staan de overheidsfinanciën op nationaal niveau onder ongekend hoge druk. De Europese Unie moet deze kwesties natuurlijk aanpakken, met inbegrip van de financiële stabiliteit. Ik zal hier later op terugkomen.
Europa mag niet verzuimen nu het werk te verrichten dat noodzakelijk is om veranderingen voor de lange termijn te bewerkstelligen. Daarom zal de Europese Raad zich bezighouden met twee van onze meest evidente uitdagingen voor de lange termijn: onze economische toekomst en klimaatverandering.
We hebben in dit Parlement al samen gedebatteerd over de Europa 2020-strategie. Uw bijdrage en uw inzet zijn onmisbaar voor het verwezenlijken van onze ambities voor slimme, duurzame en inclusieve groei. Dit geldt ook voor de bijdrage van de Europese Raad.
Onze mate van ambitie moet bepaald worden door de omvang van de taken die voor ons liggen. We moeten laten zien dat we de visie en de samenhang hebben om te handelen. En we moeten in staat zijn dit aan de mensen over te brengen en hun te laten zien dat ons optreden effect zal hebben waar dat nodig is. Daarom is het naar mijn mening zo belangrijk dat de Europese Raad deze week duidelijke doelstellingen afspreekt.
De doelstellingen die de Commissie op tafel heeft gelegd, zijn zorgvuldig gekozen. Ze spelen in op de noodzaak om de werkgelegenheid te vergroten, meer te investeren in onderzoek en innovatie, onze klimaat- en energiedoelen voor 2020 te halen, onze prestaties op het gebied van onderwijs te verbeteren en armoede te bestrijden.
Dit zijn vijf hoofddoelstellingen waarin de mensen zich kunnen vinden en waarmee wordt aangetoond dat de Europese Unie zich inzet voor hervormingen op gebieden waarvan iedereen het belang inziet. Het gaat hierbij ook om de politieke wil moeilijke problemen aan te pakken.
Natuurlijk moeten de streefdoelen haalbaar zijn. Ze vereisen ook een extra inspanning in vergelijking met de status quo en een erkenning door onze lidstaten van de noodzaak van verandering. Ik zal proberen de Europese Raad ervan te overtuigen dat dringend iets ondernomen moet worden voor de huidige economische situatie van Europa en hervormingen noodzakelijk zijn voor een duurzamere, inclusievere economie en samenleving in Europa.
Echt belangrijk zijn de maatregelen die elke lidstaat neemt om de groei te stimuleren en de tekortkomingen aan te pakken waarvan we allemaal weten dat ze er zijn. Voor het oplossen van nationale problemen hebben we nationale maatregelen nodig die zijn afgestemd op de nationale omstandigheden en het subsidiariteitsbeginsel volledig in acht nemen, mits ze in een gemeenschappelijk Europees kader zijn opgenomen.
Als we iets kunnen leren van de financiële crisis, is het wel dat we allemaal onderling afhankelijk zijn in de wereld. We kunnen dus niet de beginselen van onderlinge afhankelijkheid wereldwijd accepteren en ze verwerpen als ze op Europees niveau worden besproken.
Dit gemeenschappelijk kader moet ook worden ondersteund en gestimuleerd door specifieke maatregelen van de Europese Unie, die we in ons document 'vlaggenschipinitiatieven' noemen.
Deze vlaggenschipvoorstellen zullen aantonen dat de Europese Unie optreedt op gebieden van doorslaggevend belang, zoals de digitale agenda, innovatie, efficiënt gebruik van hulpbronnen en industrieel beleid - en natuurlijk zullen ze in sommige gevallen ook helpen om doelstellingen op nationaal niveau te halen.
Wat we hier voorstellen is een nieuwe start. Dankzij het Verdrag van Lissabon kunnen we overgaan tot een nieuwe aanpak van de economische coördinatie, van een versterkt economisch bestuur van Europa, van een bestuur dat de vrijheid biedt die nodig is om op nationaal niveau te kunnen optreden, maar dat ook een sterke Europese dimensie heeft en gebruik maakt van alle instrumenten op Europees niveau om de economie een impuls te geven. De aanvaarding van deze benadering wordt de echte test voor de Europese Raad.
Ik vind de resultaten van de informele Europese Raad bemoedigend. Ik hoop dat de Europese leiders aanwezig zullen zijn en 'ja' zullen zeggen als het gaat om een collectieve respons op deze uitdagingen.
Wat betreft klimaatverandering weet ik dat dit Parlement het met mij eens is dat dit geen onderwerp is dat we op een laag pitje kunnen laten staan. We moeten dit boven aan onze agenda houden.
De Europese Unie had het voortouw en heeft het dat nog steeds - alleen wij hebben ons streven naar uitstootvermindering duidelijk ondersteund met mechanismen om onze doelstellingen te halen; wij zijn de grootste leverancier van hulp aan ontwikkelingslanden als het gaat om klimaatkwesties. Dus laten we ophouden met ons gewetensonderzoek naar aanleiding van Kopenhagen en weer het initiatief nemen.
We hebben een helder, eensgezind en ambitieus standpunt nodig. Daarom heeft de Commissie een mededeling opgesteld waarin de stappen worden beschreven die nodig zijn om de internationale onderhandelingen nieuw leven in te blazen. Tegelijkertijd is commissaris Hedegaard begonnen aan een reeks besprekingen met onze belangrijkste partners.
We moeten ons dus serieus inspannen om verder te komen in Cancún, waarbij wij moeten voortbouwen op de essentie van de overeenkomst van Kopenhagen. We moeten Kyoto op de agenda houden, maar ook duidelijk maken dat dit alleen kan worden beoordeeld in het licht van een wereldwijde overeenkomst en niet eerder. We moeten de activiteiten om anderen erbij te betrekken intensiveren en vertrouwen opbouwen, vooral bij ontwikkelingslanden. Daarom is het zo belangrijk dat we onze beloften ten aanzien van de snelstartfinanciering nakomen.
En natuurlijk zullen we tegelijkertijd doorgaan met de tenuitvoerlegging van ons pakket 20-20-20 en daarbij in het bijzonder te laten zien hoe dit verenigbaar is met het werk op het gebied van economische modernisering en hervorming dat is beschreven in de 2020-strategie.
Deze twee gebieden laten goed zien dat de Europeanen van het politieke leiderschap van de Europese Unie verwachten dat het in actie komt. Ik ben ervan overtuigd dat we, als we de wil hebben om doortastend op te treden, kunnen laten zien dat Europa bepalend is voor het opbouwen van een goede toekomst voor onze burgers.
In diezelfde sfeer zal ik een aantal van de grote uitdagingen voor de G20, die in juni in Canada zal plaatsvinden, presenteren aan de Europese Raad. We mogen niet vergeten dat sommige van die kwesties weliswaar Europees zijn, maar op wereldwijd niveau moeten worden aangepakt.
Financiële stabiliteit en de economische en financiële situatie in Griekenland staan niet op de formele agenda van deze Europese Raad. Eerlijk gezegd zie ik echter niet hoe de staatshoofden en regeringsleiders, vooral die in het eurogebied, deze kwestie niet kunnen bespreken. Daarom zal ik ons standpunt daarover uiteenzetten.
Griekenland is op dit moment bezig met het herstellen van het grote begrotingstekort van de regering. Een ingrijpende verlaging van het begrotingstekort is cruciaal en Griekenland heeft hiervoor maatregelen genomen. Griekenland neemt maatregelen die dit jaar zullen leiden tot vermindering van het begrotingstekort met 4 procent van het bnp. Een dergelijke begrotingsinspanning is in overeenstemming met de aanpak die is aanbevolen door de Commissie en de Raad, zoals de Raad op 16 maart heeft erkend. Griekenland moet zijn begrotingsinspanningen uiteraard voortzetten, want dat is de enige manier om de kosten van schuldenfinanciering blijvend te verlagen.
In reactie op de economische en financiële situatie in Griekenland hebben de staatshoofden en regeringsleiders tijdens hun informele bijeenkomst op 11 februari het volgende verklaard, en ik citeer, 'De leden van de eurozone zullen, indien nodig, doortastende en gecoördineerde actie nemen om de stabiliteit van de eurozone als geheel te waarborgen.'
De Commissie is van mening dat het nu gepast is om binnen de eurozone een instrument voor gecoördineerd optreden in te stellen dat kan worden gebruikt om in geval van nood hulp te bieden aan Griekenland. Het moet duidelijk zijn dat de instelling van een dergelijk mechanisme niet impliceert dat het ook automatisch wordt geactiveerd. De instelling van een dergelijk mechanisme is ook een kwestie van verantwoordelijkheid en solidariteit.
Solidariteit werkt twee kanten op. Griekenland levert op dit moment een economische inspanning en door die inspanning te steunen helpen we niet alleen Griekenland maar de stabiliteit van de eurozone als geheel. Het raamwerk voor gecoördineerd optreden moet worden gezien als een vangnet dat pas mag worden gebruikt als alle andere middelen om een crisis te voorkomen zijn uitgeput, waaronder op de eerste plaats de mogelijkheden voor politiek optreden op nationaal niveau.
Naast de technische aspecten moet elke mogelijke oplossing de eenheid en samenhang van de eurozone en het bestuur ervan versterken. De wereldeconomie heeft stabiliteit nodig. De eurozone is een baken van stabiliteit en het is belangrijk dat zijn vermogen om stabiliteit te bieden verder wordt uitgebreid. Misschien moeten we voor bepaalde zaken gebruik maken van intergouvernementele instrumenten, maar deze moeten dan wel worden opgenomen in een gezamenlijk Europees raamwerk.
Ik ben er sterk van overtuigd dat de respons op de specifieke uitdagingen ook een test zal zijn voor de Europese leiders en hun betrokkenheid bij de Europese - en monetaire - Unie. Wat nu op het spel staat, is het essentiële beginsel van financiële stabiliteit en dat is cruciaal voor de euro; en de euro is een van de belangrijkste voortbrengselen van het Europese project en het Europese opbouwproces tot nu toe.
Ik hoop dat deze kwestie zal worden opgelost in een geest van verantwoordelijkheid en solidariteit. Dat is de Europese manier om het te doen.
(Applaus)
Joseph Daul
namens de PPE-Fractie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer López Garrido, mijnheer de voorzitter van de Commissie, dames en heren, de Fractie van de Europese Volkspartij (Christendemocraten) verwacht van de Europese Raad dat hij ondubbelzinnig de Europese solidariteit opnieuw bevestigt en er tegelijkertijd voor zorgt dat ieder zijn of haar verantwoordelijkheid neemt.
De PPE-Fractie verwacht eveneens van de staatshoofden en regeringsleiders dat zij hun routekaart vaststellen om Europa uit de crisis te halen. In hoeverre zijn zij bereid samen te werken en waar liggen hun grenzen van het toelaatbare? Vinden zij dat het herstel van de groei en de werkgelegenheid door middel van echt gemeenschappelijk optreden moet worden bereikt, met de daartoe benodigde middelen, of spannen zij zich liever ieder voor zich in voor innovatie, onderwijs, opleiding, steun aan het MKB, en bestrijding van werkloosheid en armoede, met de resultaten die gevoeglijk bekend zijn?
Ik wijs u erop dat onze lidstaten in 2000 allemaal de prioriteiten van de strategie van Lissabon hebben onderschreven. Omdat ze hiervoor echter niet de middelen hebben uitgetrokken, omdat ze de doelstellingen niet serieus hebben genomen, hebben wij vele jaren verloren, en alles wat wij hebben gezegd is weliswaar uitgekomen, maar buiten Europa.
Mijn fractie verwacht dan ook dat de Europese Raad zich niet beperkt tot woorden, maar dat hij serieus rekening houdt met onze gemeenschappelijke economische doelstellingen op basis van de 2020-voorstellen van de Commissie, waarvan het Parlement in juni een geamendeerde versie zal presenteren.
Dan wil ik nu ingaan op het aspect "solidariteit", waarover de afgelopen paar weken veel is gesproken en die inderdaad de Alfa en de Omega van de Europese eenwording is, van de oprichting van de eenheidsmarkt tot aan gemeenschappelijke defensie en de euro. Deze solidariteit is vanaf het begin van de financiële crisis in stelling gebracht en wij mogen onze Griekse vrienden, net als ieder ander land van de Unie dat dezelfde problemen zou ondervinden, deze solidariteit niet onthouden.
Deze week moet er absoluut een Europese oplossing worden gevonden voor deze crisis, en daarbij moet een communautaire oplossing - ik herhaal dit nog eens, een communautaire oplossing - worden overwogen met inachtneming van de Europese regels en binnen het kader van de communautaire mechanismen voor financiële steun. Bovendien kunnen wij, als dit wenselijk is, zelfs het IMF in dit kader opnemen, maar altijd met inachtneming van de communautaire regels. Het is in het belang van iedereen om de stabiliteit van Europa en van het Europees Monetair Stelsel te waarborgen.
Dames en heren, Europa heeft twee gezichten: enerzijds solidariteit en anderzijds verantwoordelijkheid. Deze verantwoordelijkheid is de verantwoordelijkheid van iedere lidstaat om te garanderen dat de overheidsrekeningen correct en betrouwbaar zijn. Het is ook de verantwoordelijkheid van de burgers van de landen die tijdelijk in betalingsproblemen verkeren, om offers te brengen en bij te dragen aan de collectieve inspanning om de overheidsfinanciën weer op orde te krijgen en om de hervormingen die hiertoe nodig zijn te aanvaarden, hoe pijnlijk deze ook mogen zijn.
Met andere woorden: ja, Europa moet solidair zijn met Griekenland. Europa moet ervoor zorgen dat Griekenland deze moeilijkheden te boven komt. Van zijn kant moet Griekenland echter ook de noodzakelijke binnenlandse hervormingen op de korte en middellange termijn doorvoeren, die nodig zijn om deze solidariteit te verdienen. Overigens heeft Griekenland deze hervormingen gisteren aan het Parlement voorgelegd. Rest Griekenland nog ze in de praktijk te brengen.
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, de crisis dwingt ons tot verandering. De eerste verandering betreft de Commissie, die ik oproep haar taak als hoedster van de Verdragen ten volle en bovenal met gezag uit te oefenen. De criteria van het Stabiliteits- en groeipact moeten worden toegepast en de Commissie dient hiervoor te zorgen. Dit Parlement zal de Commissie in deze moeilijke strijd bijstaan.
De tweede verandering betreft het beheer van onze overheidsfinanciën. In tijden van groei denkt ieder het recht te hebben zijn eigen begrotings-, fiscaal en sociaal beleid te voeren, zonder zich echt om de ander te hoeven te bekommeren. In tijden van crisis doen degenen die het meest hebben uitgegeven echter een beroep op de solidariteit van degenen die - laten we zeggen - verstandiger zijn geweest.
Kunnen wij op die manier doorgaan? Ik vind van niet. Het is hoog tijd dat de lidstaten hun begrotings-, fiscaal en sociaal beleid beter coördineren, en laten wij er niet voor terugschrikken om het te zeggen: wij willen een meer communautair bestuur! Bovendien zal deze coördinatie de tenuitvoerlegging van de solidariteitsbeginselen alleen maar eenvoudiger, eerlijker en vanzelfsprekender maken.
Mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, ik nodig u uit om initiatieven in deze richting te nemen. Zoals u weet, heb ik een zekere ervaring: het is altijd in een crisisperiode dat de machine wordt aangezwengeld. Wij bevinden ons nu midden in een echte crisis die zowel onze burgers als onze landen raakt, en wat wij nodig hebben is politieke moed.
(Applaus)
Martin Schulz
namens de S&D-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, de Europese top moet en zal zich bezighouden met de crisis in Griekenland; daar bestaat geen twijfel over. De International Herald Tribune schrijft in zijn hoofdartikel vandaag iets interessants: "Griekenland heeft beloofd om zijn huiswerk te doen en zijn begroting op orde te brengen". De lidstaten van de Europese Unie die tot de eurozone horen, hebben dat van de Grieken geëist als voorwaarde voor solidariteit.
Griekenland heeft zijn huiswerk gedaan, aldus de International Herald Tribune. Zo niet de lidstaten van de eurozone - en met name de Bondsrepubliek Duitsland, die weigert zich aan zijn belofte te houden. Dat is het eerste punt.
(Applaus)
De voorzitter van de Commissie had het terecht over een veiligheidsnet. Het gaat er niet om dat we de Griekse staatskas spekken met geld van belastingbetalers uit Duitsland, Frankrijk, Italië of welk land dan ook. Dat is niet het doel. Het gaat erom dat we Griekenland in staat stellen om geld te lenen op de internationale markten tegen dezelfde rentepercentages die andere landen ook krijgen. Rentepercentages bedragen normaal gesproken 2,5 tot 3 procent. Tengevolge van de speculatie die veroorzaakt wordt door het gebrek aan solidariteit met Griekenland, betaalt dit land 6 procent. Concreet betekent dit dat de pogingen van Griekenland om zijn begroting op orde te brengen, belanden in de zakken van speculanten op de internationale financiële markten.
(Applaus)
Dit betekent dat de mensen daar worden kaalgeplukt. Het is te gek voor woorden, want als dit een precedent schept - als het gebrek aan solidariteit mensen in staat stelt te speculeren tegen een land van de eurozone dat een tekort op de handelsbalans heeft, en zelfs zodanig te speculeren dat uiteindelijk interne solidariteit onvoldoende is en het Internationaal Monetair Fonds moet ingrijpen, is Griekenland niet meer dan een proloog. De speculanten zullen hun blik dan richten op Italië, Groot-Brittannië en Spanje. Als we niet willen dat deze brand zich uitbreidt, moeten we nu onze solidariteit tonen met Griekenland.
Solidariteit met Griekenland - en dit is een boodschap die we vooral tot de Duitse bondskanselier moeten laten doordringen - is dus economisch heel verstandig. Het is geen kwestie van hulp geven om hulp te geven.
(Applaus)
Daarom kunnen we de heer Barroso niet van deze verplichting ontslaan door te zeggen dat het Internationaal Monetair Fonds het nu maar moet oplossen. De Commissie is degene die moet voorstellen op welke manier we binnen de eurozone tot een verstandige stabilisering kunnen komen. De Commissie heeft goede voorstellen gedaan en ik vind dat de Raad ermee moet instemmen. Daar hoort niet bij dat we het Internationaal Monetair Fonds opbellen. Waarom niet? We zijn in staat om het probleem binnen de eurozone zelf op te lossen.
Daarnaast ben ik verbaasd dat Angela Merkel met het Internationaal Monetair Fonds komt aandragen. De Duitse Bundesbank - die voor Duitse conservatieven is wat het Vaticaan is voor katholieken - schrijft in zijn maandelijkse rapport van maart: "Maar financiële bijdragen van het Internationaal Monetair Fonds voor de oplossing van structurele problemen - zoals de directe financiering van een begrotingstekort of de financiering van de rekapitalisatie van een bank - zijn niet verenigbaar met zijn monetaire mandaat". Dat is een citaat van de Duitse Bundesbank. In tegenstelling tot haar minister van Financiën zegt de Duitse bondskanselier dat het Internationaal Monetair Fonds het probleem moet oplossen. Dat is de verkeerde manier.
Wat we nu nodig hebben, is een signaal aan de internationale markten: jullie kunnen speculeren wat jullie willen, maar jullie zullen de eurozone niet uiteendrijven. De speculatie zal niet ophouden voordat we zo'n signaal hebben afgegeven. Om duidelijk te maken over wat voor soort speculatie we het hier hebben, moeten we nogmaals kijken naar credit default swaps of CDS. Dit is niets anders dan een spel: ik verzeker mezelf tegen het afbranden van het huis van mijn buurman. Wanneer het huis van mijn buurman afbrandt, krijg ik het geld van de verzekering. Als dit mijn handelwijze is, moet ik er wel in geïnteresseerd zijn dat zijn huis afbrandt.
We kunnen het principe "Ikke, ikke, de rest kan stikken" niet in de Europese Unie toepassen. Daarom is solidariteit met Griekenland een daad waarmee we de euro in de eurozone stabiliseren. Uiteindelijk moet je beslissen of je Europese solidariteit wilt of dat je wilt luisteren naar politieke tinnegieterij. Ik wil me dat niet eigen maken, maar ik zou u allemaal willen vragen om aandachtig te luisteren naar het volgende citaat van Wolfgang Münchau in de Financial Times Deutschland - dat geen socialistisch blad is, en deze man is geen sociaaldemocraat: "Laten we in een situatie waarin Europese noden en Duits populisme tegenover elkaar staan, kiezen voor de Europese noden".
(Applaus)
Guy Verhofstadt
namens de ALDE-Fractie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, de conclusie die wij volgens mij allemaal kunnen trekken - dat wil zeggen de PPE-Fractie, de Groenen, de socialisten, de liberalen en alle andere fracties, behalve de eurosceptische fracties die misschien blij zijn met wat er op dit moment in Europa gebeurt -, is dat er nu duidelijkheid moet komen binnen de Europese Raad.
Er woedt nu al weken een strijd, buiten de Europese instellingen, over de vraag wat wij voor Griekenland en voor de eurozone zouden moeten doen. Het is echt ongekend: in plaats van besluiten te nemen, is men nu al weken aan het bekvechten over de maatregelen die zouden moeten worden genomen, en daarbij worden allerlei tegenstrijdige uitspraken gedaan.
Ik ga nog een stapje verder, mijnheer de Voorzitter. Ik heb het gevoel dat bepaalde leden van de Raad in vier dagen tijd meer schade hebben berokkend aan het Europese project dan alle eurosceptici tezamen in vier jaar. Dat gevoel heb ik op dit moment.
(Applaus)
De enige manier om dit te veranderen en te stoppen, is door een krachtig besluit te nemen op basis van een voorstel van de Commissie. Ik ben blij dat de heer Barroso vandaag heeft aangekondigd dat hij de Raad een oplossing gaat voorstellen; een oplossing - en ik sluit mij aan bij hetgeen de heer Daul heeft gezegd - die Europees, communautair moet zijn, en niet een oplossing waarbij men, zoals nu al maanden wordt geprobeerd, geld uit de zakken van de belastingbetalers wil kloppen om aan Griekenland te geven. Daar gaat het niet om. Waar het om gaat, is de noodzaak om over een Europees instrument te beschikken dat het mogelijk maakt de rentetarieven op de staatsobligaties van Griekenland te verlagen. En de beste manier om dit te doen, is om deze staatsobligaties niet te laten uitgeven door één land - Griekenland -, maar op Europees niveau, aangezien Europa over liquiditeit en geloofwaardigheid beschikt.
Om te kunnen bepalen wat het rentepercentage is, zijn er twee factoren die van belang zijn: liquiditeit en geloofwaardigheid. Europa beschikt over de nodige geloofwaardigheid en liquiditeit, en op die basis kunnen wij de rentetarieven van Griekenland omlaag krijgen zonder dat er één enkele euro van de belastingbetalers naar Griekenland gaat. Dat is absoluut noodzakelijk, mijnheer de Voorzitter, omdat de spread - dat wil zeggen het verschil tussen het rentepercentage van Duitsland, dat momenteel 3,05 procent bedraagt, en het rentepercentage van Griekenland, dat op dit ogenblik 6,50 procent bedraagt - nu 350 basispunten is. De enige manier waarop wij dit kunnen oplossen, is door echt te doen wat nodig is, en dat is dit Europese instrument instellen.
Een tweede reden waarom dit noodzakelijk is, is dat de inspanningen die de Grieken gaan doen - moeten doen, verplicht zijn te doen - ergens toe moeten dienen. Want als er niet voor een Europese oplossing wordt gekozen, als het niet lukt deze rentepercentages omlaag te krijgen, dan zullen alle inspanningen die de Grieken verrichten uiteindelijk naar de kapitaalmarkten gaan. Dat is wat er zal gebeuren als er tijdens deze Raad geen krachtig besluit wordt genomen. De Grieken gaan zich inspanningen getroosten, gaan bezuinigen, en wie gaan daarvan profiteren? De speculanten, de kapitaalmarkten, enzovoort, aangezien zij veel hogere rentepercentages zullen krijgen.
(Applaus)
Daarom moet Europa ingrijpen. Europa moet ingrijpen, om ervoor te zorgen dat de saneringsmaatregelen van Griekenland zinvol zijn. Ze zijn noodzakelijk, maar ze moeten ook zinvol zijn. Om die reden steunen wij het voorstel dat de Commissie gaat doen, zoals het voltallige Parlement nu moet doen. En wij mogen hopen dat de leden van de Raad hun mond houden en het voorstel goedkeuren. Dat is wat wij mogen hopen.
Rebecca Harms
namens de Verts/ALE-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, ik wil iedereen er nogmaals kort aan herinneren hoe snel - soms bijna van de ene op de andere dag - wij besloten hebben om de banken in Europa uit de brand te helpen.
We discussiëren nu overigens niet voor de eerste keer over de voorwaarden waaronder deze hulp wordt gegeven. We hebben nog steeds niet de voorwaarden voor terugbetalingen en verantwoordelijkheden vastgesteld en ook hebben we niets vastgelegd over het toezicht op de banken. Met dit in ons achterhoofd wil ik er ook op wijzen dat deze Griekse crisis, deze crisis van de euro, eigenlijk een Europese crisis is en dat er al weken, zo niet maandenlang wordt gediscussieerd zonder dat de Europeanen zich ertoe zetten de nodige besluiten te nemen, en wat mij betreft is dit ronduit beschamend. Als Duitse afgevaardigde in het Europees Parlement - ik hoop dat u luistert, mijnheer Langen - schaam ik me voor mijn eigen regering.
We lezen vandaag dat er in Brussel een speciale top plaatsvindt waar besluiten over Griekenland zullen worden genomen volgens de wil van kanselier Merkel - wat zij wil en waardoor zij vanuit Brussel als overwinnaar kan terugkeren naar Berlijn - zonder met de anderen daadwerkelijk over passende oplossingen te discussiëren. Ik vind dit schandalig. Het betekent dat de boulevardpers en de politieke tinnegieters hebben gewonnen, en ik geloof dat we heel goed moeten nadenken - ook u, mijnheer Langen, in uw Duitse delegatie - of het "zijn of niet zijn" van solidariteit in de Europese Unie moet afhangen van verkiezingspeilingen in een Duitse deelstaat waarop momenteel een Duitse partij kan bogen waarvan de Duitse kanselier lid is.
Ik denk dat het teveel naar populisme riekt, en het is onacceptabel dat tot op heden niet vaststaat dat de staatshoofden en regeringsleiders het bij de reguliere raadsvergadering op donderdag en vrijdag eens zullen worden over de manier waarop de eurozone de crisis in Griekenland wil aanpakken.
(Applaus)
Ik heb de discussies in Duitsland op de voet gevolgd en ik was afgelopen week ook in Griekenland, en ik wil de burgers in mijn land, in Griekenland en in de EU nogmaals duidelijk maken dat het tijd is voor solidariteit, maar dat Griekenland van nu af aan alleen kredieten met een gunstige rente kan verkrijgen als dit geen eenrichtingsverkeer is. De dagen die ik in Griekenland heb doorgebracht, hebben me laten zien dat de mensen in Griekenland nu de mogelijkheid hebben om een betere staat te creëren. De staat Griekenland moet de crisis gebruiken om echte hervormingen teweeg te brengen. We doen niemand een plezier als we nu solidair zijn zonder er bij de heer Papandreou op aan te dringen om nog verdergaande hervormingen door te voeren dan hij tot op heden heeft aangekondigd. Zoals ik al zei, de Grieken verdienen veel beter.
Omdat ik dit populisme juist ook in Duitsland van zo dichtbij meemaak en het als zo gevaarlijk beschouw, wil ik er ook nog eens argumenten voor geven vanuit een ander perspectief: in onze analyse kan de euro - als gemeenschappelijke munt - alleen op lange termijn blijven bestaan als de Europeanen zich vermannen en hun economisch beleid integreren. Anders zal de concurrentie om de zogenaamde harde belangen in geval van twijfel altijd leiden tot de problemen die we momenteel hebben. We zullen dan een hoop te doen hebben, en de zaken zullen dan nogmaals bitter worden, mijnheer Langen. We moeten de noodzaak van integratie uitleggen aan de burgers.
We hebben zoveel moeite gedaan toen we over de grondwet discussieerden. We zijn zo blij dat het Verdrag van Lissabon eindelijk van kracht is, maar wanneer we te maken krijgen met de eerste uitdaging na Lissabon, laten we de boulevardpers en politieke tinnegieters het weer winnen van het verstand. Het beste advies voor kanselier Merkel zou zijn - ook namens u, mijn Duitse collega's van de Fractie van de Europese Volkspartij - om op de rem te trappen. De noodzaak van integratie van het economisch beleid is de kwestie waarover we voortaan moeten discussiëren. We moeten ons laten leiden door transparantie, verstand en argumenten die we aan onze burgers kunnen voorleggen, niet door boulevardkranten als BILD-Zeitung. Anders zal, zoals de heer Münchau vandaag schreef, kanselier Merkel met de staart tussen de benen uit Brussel terugkeren. Dan zal BILD-Zeitung schrijven: de euro moet worden afgeschaft, we moeten de Duitse mark weer invoeren. Wat doen we dan?
Het is nog niet te laat. Duitsland bevindt zich in een beslissende positie. Ik hoop dat de heer Sarkozy niet zal toegeven, maar in plaats daarvan verstandiger is dan kanselier Merkel.
Michał Tomasz Kamiński
namens de ECR-fractie. - (PL) Mijnheer de Voorzitter, vandaag spreken we in deze zaal niet zonder reden over Griekenland, ondanks het feit dat deze kwestie niet officieel op de agenda van deze top staat. Ik zou willen dat er in deze zaal woorden van erkentelijkheid voor de Griekse regering weerklonken. Het is een regering die vandaag het hoofd moet bieden aan straatprotesten, wellicht van haar eigen socialistische electoraat, maar het is ook een regering die in naam van rationele economie en Europese solidariteit harde beslissingen neemt en het hoofd niet buigt voor populisme. Met spijt moeten we vaststellen dat niet alle Europese leiders vandaag het hoofd durven bieden aan dit soort populisme.
Ik heb de indruk dat Griekenland onze solidariteit nodig heeft. Europa is immers gebouwd op het beginsel van solidariteit. We mogen echter niet toelaten dat politici uit andere lidstaten het economische beleid beschouwen als een uitstapje naar de winkel met een creditcard zonder limiet, want dat eindigt net zoals in Griekenland. In de toekomst moeten we aan de lidstaten harde voorwaarden stellen, zodat ze een rationeel economisch beleid voeren, want een beleid dat niet gebaseerd is op rationele beginselen, leidt tot dergelijke situaties.
Tot mijn spijt moet ik vaststellen dat we ook vandaag weer te kampen hebben met een probleem dat zich in Europa vaak voordoet, namelijk het probleem dat de ideologie en de politiek boven de economie staan. En zo eindigt dat dan. We hebben hier al een voorbeeld van gehad bij de invoering van de euro. Vandaag kunnen we stellen dat Griekenland waarschijnlijk te vroeg tot de euro is toegetreden, en doordat de politiek voor de economie geplaatst werd, hebben we vandaag zo'n crisis. Ik hoop dat de Commissie onder leiding van de heer Barroso zal waken over de Europese solidariteit en het Europese gezonde verstand in economische kwesties, want dit gezonde verstand en deze solidariteit hebben we nodig.
Ik wil er ook op wijzen dat we in antwoord op de huidige crisis geen redmiddelen moeten zoeken die de situatie enkel verslechteren. Ik denk niet dat meer bureaucratisering, integratie en regelgeving in Europa kunnen helpen om ons belangrijkste doel te bereiken, te weten meer concurrentiekracht. We mogen niet denken dat ambtenaren in staat zijn te beslissen over hoe we ons continent beter kunnen maken; dat moeten we aan de vrije economie overlaten. We moeten ook de verschillen in het economische en sociale beleid respecteren die tussen de Europese lidstaten bestaan. Deze verschillen vloeien voort uit hun geschiedenis, cultuur en andere factoren. We kunnen en moeten oproepen tot Europese solidariteit voor Griekenland, en ik hoop dat we in deze zaal woorden van erkentelijkheid voor de Griekse regering zullen horen.
Lothar Bisky
namens de GUE/NGL-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, het komt niet vaak voor dat ik het eens ben met de Voorzitter van het Parlement en de voorzitter van de Commissie. Wanneer ze echter allebei oproepen tot solidariteit met Griekenland en waarschuwen voor hernationalisatie, kan ik alleen maar met hen instemmen, want wat ze zeggen is juist. Bovendien heeft de heer Barroso zich onlangs in Straatsburg hardop afgevraagd of niet de ergste speculaties op de financiële markten gewoon verboden zouden moeten worden. De toenemende sociale kloof in de Europese Unie en binnen de lidstaten kan nu echt niemand meer ontkennen, maar de prangende kwesties die hiermee verbonden zijn, staan niet op de agenda van de staatshoofden tijdens hun eerste top sinds de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon.
Het debat over de EU 2020-strategie staat natuurlijk wel op de agenda. Zoals u weet is mijn fractie helemaal niet enthousiast over deze economische strategie die de Commissie heeft geformuleerd, omdat zij gebaseerd is op de mislukte concurrentie-ideologie die tot deze crisis heeft geleid. Wij willen een strategie voor Europa die voorrang geeft aan sociale en ecologische belangen boven concurrentiebelangen. EU 2020 is hier mijlenver van verwijderd. Maar het is wel een sterk staaltje dat afzonderlijke leden van de Duitse bondsregering opstaan en tekeergaan tegen de paar bindende doelstellingen van de EU 2020-strategie, zoals voor arbeidsparticipatie, onderzoek en onderwijs en armoedebestrijding - en dat in het Europees jaar van de armoede! Ik hoop dat deze houding niet de overhand zal krijgen onder de meerderheid van de Europese regeringsleiders.
Niki Tzavela
namens de EFD-Fractie. - (EL) Mijnheer de Voorzitter, mijn vaderland, Griekenland, heeft heel veel gemeen met California: wij hebben een heerlijk klimaat en ons land is ons bezit, wij hebben heel veel bosbranden gehad net zoals Californië, in Californië zijn Olympische Spelen georganiseerd net zoals bij ons, en uiteindelijk zijn wij met dezelfde problemen opgezadeld als Californië.
Ik vraag mij echter af of Californië ook een kredietprobleem heeft, of de centrale regering van de VS deze staat zomaar zou overleveren aan speculanten....
(Spreekster wordt door commentaar van een afgevaardigde onderbroken)
(EN) Het is de economie - ja, dat is het. Dat besef ik. Daarom zei ik wat ik zojuist zei.
(EL)..of zou de centrale regering van de VS het probleem van Californië niet oplossen? Hebben wij een centrale regering in de Europese Unie, ja of nee? Is het wel zeker dat het de schuld van Griekenland, met zijn 2 procentaandeel aan de Europese economie, is dat zo'n groot probleem is veroorzaakt voor de euro? Heeft Griekenland de poten onder de euro doorgezaagd en bedreigt Griekenland de eenheid van de Unie?
Het is duidelijk dat dit een crash test is voor de euro maar vooral voor de intenties van de leiders van de Europese Unie om de euro te verdedigen. Laten wij eens terugkijken naar wat wij hebben bereikt (dertig jaar geleden was ik een jonge ambtenaar in het ministerie van Arbeid en werd ik hier in Brussel opgeleid voor de interne Europese markt)! Wij hebben een interne Europese markt tot stand gebracht, maar ik geloof niet dat er meer gemeenschappelijks dan dat is bereikt. Daarom ziet u mij hier bij de eurosceptici zitten.
Ik hoop dan ook dat wij morgen zullen aantonen dat wij eensgezindheid en iets gemeenschappelijks hebben weten te bereiken.
Zoltán Balczó
(HU) De sprekers voor mij hadden het allemaal over de oplossing van de Griekse crisis. Ondertussen, mijnheer Barroso, heeft de top dit onderwerp niet eens op de agenda gezet. Vindt u dit niet tegenstrijdig of hypocriet? Officieel komt het namelijk niet voor op de agenda. Natuurlijk is niet alleen Griekenland in een moeilijke situatie terechtgekomen in 2008 en 2009. Hongarije was het land dat bijna bankroet ging, deels vanwege de grove fouten van de regering. Men heeft daar een lening van het IMF aangenomen die zeer ernstige gevolgen heeft voor de samenleving. We moeten onszelf de vraag stellen welke les we van de financiële crisis kunnen leren. Dat alles met alles samenhangt? Nee. De echte les is geformuleerd door minister-president Papandreou, die zei dat de afgelopen twintig jaar de Berlijnse muur is gevallen en Wall Street is ingestort. De 'Muurstraat' is ingestort. Ja, dit mondiale financiële systeem dat zich heeft afgescheiden van de economie, is de reden dat landen in deze toestand zijn beland.
José Manuel García-Margallo y Marfil
(ES) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer Garrido, u weet beter dan wie ook hoezeer mijn partij heeft willen helpen om het Spaans voorzitterschap tot een succes te maken. Dat willen wij blijven doen, maar daarvoor moet u wel de koers bijstellen en moet u wel nu meteen beginnen met leiding te geven aan de Unie.
Leiding geven aan de Unie is een oplossing zoeken voor Griekenland. Dat heeft iedereen al gezegd en ik ga het hier niet herhalen. Leiding geven aan de Unie betekent zo snel mogelijk goedkeuring hechten aan de richtlijn alternatieve beleggingsfondsen en verder uitstel te voorkomen, zoals het Spaans voorzitterschap inderdaad heeft gedaan. Leiding geven aan de Unie betekent zo snel mogelijk het pakket inzake financieel toezicht goedkeuren, en niet ten koste van alles een overeenkomst van de Raad in stand houden dat veel conservatiever is dan het voorstel van de Commissie en zeer zeker dan het de Larosière-rapport, waarvan dit voorstel is afgeleid.
Dit Parlement zal aan het Spaans voorzitterschap een overeenkomst inzake toezicht aanbieden die zich in twee woorden laat samenvatten: meer toezicht en meer Europa. Ik weet zeker dat het Spaans voorzitterschap, dat deze ideeën altijd uitgedragen heeft, het Parlement zal steunen en niet de andere standpunten die van de andere kant van het Kanaal komen.
Leiding geven aan de Unie betekent het versterken van de begrotingsdiscipline, en het versterken van de begrotingsdiscipline betekent met nieuwe ideeën komen om het preventieve aspect te versterken. De Spaanse premier weet dat de toetsing van de veertien stabiliteitsplannen waarnaar zojuist is verwezen een zuiver bureaucratische procedure was wegens een gebrek aan ideeën.
Wat betreft het preventieve aspect zou rekening gehouden moeten worden met het concurrentievermogen van de economieën - want zonder rijkdom is er geen manier om de overheidsrekeningen in evenwicht te brengen - en met de situatie van de buitenlandse rekeningen. Ook zou een strenger sanctiebeleid gevoerd moeten worden om ervoor te zorgen dat de overeenkomst ook echt bindend is.
Leiding geven aan de Unie betekent een nieuw idee introduceren voor het thema van het bestuur, waarover u onlangs hebt geschreven in een krantenartikel. De Spaanse premier heeft hier tegen ons gezegd dat hij wat meer bestuur wilde, alhoewel op dat moment de artikelen 121 en 136 van het Verdrag van Lissabon, waar het Spaans voorzitterschap nu naar verwijst, al van kracht waren.
Waaruit bestaat dat wat meer? Zegt u ons waaruit dat bestaat en dan zullen wij u helpen. Om u te kunnen helpen moeten wij wel weten wat u beoogt, wat u wilt, want vage, nietszeggende en lege ideeën zijn in dit Parlement een kort leven beschoren.
Stephen Hughes
(EN) Mevrouw de Voorzitter, wij zijn van mening dat de ontwerpconclusies van de Raad die deze week zijn uitgelekt de Europese Unie serieus in gevaar zouden kunnen brengen.
De conclusies spreken van het tijdig beëindigen van buitengewone steunmaatregelen. Wat betekent dat in de praktijk? We hebben afgelopen week in de conclusies van Ecofin gezien dat zij willen dat de steunmaatregelen voor de arbeidsmarkt vanaf eind 2010 worden ingetrokken. In december zei de Raad dat het noodzakelijk was dat alle lidstaten voor het einde van 2013 weer voldoen aan de criteria van het Stabiliteitspact.
Wij denken dat dit tijdschema hopeloos optimistisch is. Als we ons houden aan het voorschrift van een strikte terugkeer naar de criteria van het Stabiliteitspact voor het einde van 2013, wordt dat een recept voor enorme bezuinigingen op overheidsuitgaven en openbare voorzieningen en zal de werkloosheid stijgen, waardoor de belastinginkomsten dalen en we een periode van zeer trage groei tegemoet gaat die zou kunnen leiden tot een serieuze vermindering van het economische potentieel van de Europese Unie die vele jaren kan duren. Het zal rampzalige gevolgen hebben.
Wat we nodig hebben, is juist een verstandig evenwicht tussen een verantwoord begrotingsbeleid enerzijds en blijvende steun aan de arbeidsmarkt anderzijds. We hebben een blijvend sociale en duurzame exitstrategie nodig.
Het Deense Arbeidsinstituut heeft vandaag cijfers gepresenteerd. Hieruit blijkt dat als de exitstrategieën die twintig lidstaten met de Commissie hebben afgesproken worden gevolgd, voor het einde van 2013 nog eens 4,5 miljoen Europese burgers onnodig hun baan zullen verliezen. Dat is te voorkomen. Dat moeten we voorkomen. Daarom roepen we onder meer op tot een tweejarig moratorium op intrekking van de steunmaatregelen.
Deze week stellen wij ook een nieuw Europees mechanisme voor financiële stabiliteit voor. Ik had gehoopt dat voorzitter Barroso nog hier zou zijn, omdat ik wilde zeggen dat wij het helemaal niet erg zouden vinden als hij onze ideeën zou inpikken en ze morgen als aanbevelingen aan de Raad zou presenteren.
Lena Ek
(EN) Mevrouw de Voorzitter, de Raad komt morgen bijeen om te praten over de toekomst van een Europa dat voor enorme uitdagingen staat. Op dit moment hebben we te maken met een financiële crisis, die leidt tot een werkgelegenheidscrisis, in combinatie met een klimaatcrisis.
Een economische groei die is gebaseerd op sociale en milieugronden is cruciaal om Europa snel weer op gang te krijgen, maar ik ben bang dat de voorstellen van de Raad en de Commissie inzake bestuur - hoe welkom ook - te vaag zijn en niet zullen helpen de doelstellingen te halen. Als het ten uitvoer wordt gelegd zoals het nu is, wordt Europa 2020 een nieuwe Lissabonstrategie - een mislukking.
Europa moet deze uitdagingen juist rechtstreeks te lijf durven gaan met voortvarende voorstellen inzake bestuur.
Ten eerste werkt de open coördinatiemethode niet en moet hiervan worden afgestapt. In plaats daarvan moeten er bindende doelstellingen komen waarop wordt toegezien door de Commissie, in overeenstemming met de relevante artikelen in het Verdrag van Lissabon.
Ten tweede moet de financiering afhankelijk worden van de mate waarin de lidstaat zijn verplichtingen op grond van de 2020-strategie nakomt, want we kunnen het geld van de belastingbetalers niet blijven uitgeven aan regeringen die liegen en bedriegen met de statistieken - solidariteit, ja, maar wel op basis van transparantie.
Ten derde moet de Commissie haar jaarverslagen met beleidsaanbevelingen presenteren aan het Parlement voordat ze worden besproken in de Raad.
Een open proces zou transparantie scheppen en betrokkenheid van de burgers mogelijk maken. Als Europese politici moeten we er altijd naar streven om de burger centraal te stellen in het beleid. Laten we daarom die belofte nakomen en het katje van de Commissie laten uitgroeien tot een tijger - een tijger met tanden.
Roberts Zīle
(LV) Hartelijk dank, mevrouw de Voorzitter. Wij moeten de solidariteitskwestie niet alleen aanpakken in het specifieke geval van Griekenland, maar ook bij de vormgeving van het langetermijnbeleid van de Europese Unie, en ik zeg dit in de context van de overeenstemming die wij in de Raad verwachten ten aanzien van de doelstellingen van de 2020-strategie. Wat mij zorgen baart in het plan van de Commissie is dat er in deze strategie geen nadruk wordt gelegd op de economische cohesie, noch op de sociale cohesie. Als wij dit beschouwen in samenhang met de nadruk op de financiële prognoses voor de periode 2014-2020, dan worden deze concepten van economische cohesie in werkelijkheid in monetaire zin veel zwakker. Anders gezegd, dit betekent dat tot 2020 de inspanningen voor het wegwerken van de economische verschillen minder dynamisch zullen zijn. Sterker nog, het kan best zijn dat in 2020 de economische verschillen in de Europese Unie nog groter zullen zijn dan ze nu, in 2010, al zijn. Is dat wat wij graag zien? Is dat de ware betekenis van solidariteit binnen de Europese Unie? Ik zou de Raad willen vragen er werkelijk alles aan te doen om deze politieke overeenstemming te bereiken, maar ik zou niettemin ook het belang van de economische cohesie willen benadrukken. Ik dank u.
Takis Hadjigeorgiou
(EL) Mevrouw de Voorzitter, wij hebben ons mijns inziens, terecht, uitvoerig beziggehouden met het vraagstuk van Griekenland. Ik wil hier gewag maken van een probleem in de andere landen. De heer Schulz heeft vandaag gezegd dat de rente in Europa momenteel 2 à 3 procent bedraagt. Ik kan u wel zeggen wij op Cyprus 6 procent rente hebben. De banken zijn door dit percentage op de knie gedwongen en niets kan dit beeld veranderen. Wij zijn van mening dat de Raad ook iets moet doen met het oog op de toekomst, om te voorkomen dat ook andere landen verzeild raken in dezelfde storm als Griekenland.
Ik wil twee voorstellen doen:
Wij hebben de banken miljarden gegeven om de economie vlot te trekken. Zou het niet beter zijn geweest indien de staat dat geld had gegeven als rente voor een hypotheek voor de aankoop van een eerste eigen woning, mits de consument naar de kassa gaat om de hypotheek af te betalen?
Dan heb ik nog een tweede voorstel: zou het niet mogelijk zijn om een belasting te heffen op grote grensoverschrijdende transacties tussen landen?
En dan nog een korte zin over de spreektijd van één minuut, mevrouw de Voorzitter. Het spijt me maar dit moet van mijn hart: één minuut is echt niet genoeg om een goed onderbouwde mening naar voren te brengen en uiteindelijk is het zelfs een aanfluiting want in één minuut kun je hoogstens een paar leuzen noemen.
De Voorzitter
Ik besef dat maar weinig gezegd kan worden in één minuut. Niettemin geef ik het woord aan de heer Borghezio voor weer één minuut spreektijd.
Mario Borghezio
(IT) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, het moge voor iedereen duidelijk zijn dat de eurozone met de dag onbestuurbaarder wordt.
Het gevaar van een staatsbankroet is niet geneutraliseerd, maar ondanks wekelijkse bijeenkomsten en topontmoetingen van leiders en ministers van Financiën is er nog geen duidelijke oplossing gevonden. Ik hoop dat dit geen onmogelijke missie zal blijken te zijn. De redding van een lidstaat zou een meer dan waarschijnlijk beroep op de grondwet in Duitsland wel eens niet kunnen overleven. Dit zijn allemaal elementen waarmee wij rekening moeten houden en ik geloof niet dat zij naar voren zijn gekomen in dit debat.
Ik zou deze gelegenheid echter willen benutten om eraan te herinneren dat de Europese Unie, in het kader van de financiële maatregelen, serieus en concreet de nadruk moet leggen op het effectieve herstel van de MKB-sector, die aan zijn lot is overgelaten.
Welk deel van de enorme bedragen die naar de banken zijn gegaan, komt - bijvoorbeeld in mijn land, Italië - werkelijk ten goede aan de sector van de kleine ondernemingen? Welk deel van de structuurfondsen? In enkele regio's gaat slechts één tot twee procent naar het MKB, zoals wordt aangegeven door de representatieve organisaties van het MKB. Dit zijn reële problemen, die betrekking hebben op de reële economie, waarover Europa zich zeer serieus en dringend zou moeten buigen.
Werner Langen
(DE) Mevrouw de Voorzitter, om te beginnen wil ik lof uitspreken voor Griekenland. De oplossing voor de Griekse crisis maakt harde hervormingsmaatregelen in Griekenland noodzakelijk. Dat is de juiste manier. Alle andere voorstellen die hier zijn gedaan, gaan in tegen de Europese Verdragen, en ik verwacht zowel van de voorzitter van de Commissie als van de Voorzitter van dit Parlement dat ze de Verdragen naleven en geen voorstellen doen die tegen de Verdragen indruisen.
Tegen de heer Schulz zou ik willen zeggen: het volume vergroten is geen vervanging voor feitenkennis. Het zijn niet de speculanten die Griekenland in de problemen hebben gebracht. Het zijn de interne regels - het feit dat de lidstaten niet bereid waren om het Stabiliteits- en groeipact na te leven. Duitsland en Frankrijk - niet Griekenland - waren de boosdoeners die alle andere lidstaten in 2003 en 2004 het slechte voorbeeld gaven. Niet de anderen.
Dit is niet bedoeld als kritiek op Griekenland, maar als we de regels niet veranderen en als de lidstaten niet bereid zijn om hun eigen regels na te leven, zal de eurozone in problemen komen. Nu wordt hier beweerd dat de schuld bij de speculanten ligt. Minder dan een derde van de Griekse nationale schuld is verzekerd door credit default swaps. Minder dan een duizendste van de wereldwijde CDS's is gerelateerd aan Griekenland. Dat is gewoon een excuus.
Zolang we niet in staat zijn om de regels te implementeren en ons eraan te houden - en de ministers van Financiën zijn de boosdoeners hier - zullen we in moeilijkheden blijven komen. Dat is de sleutel; niet het verwijt aan enig staatshoofd dat de Europese Verdragen en haar eigen grondwet naleeft.
(Applaus)
Hannes Swoboda
(DE) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, het is zonneklaar - en het is hier al gezegd, mijnheer Langen - dat Griekenland zijn eigen huiswerk moet doen. Maar volgens mij is ook heel duidelijk gezegd dat er solidariteit moet zijn. Solidariteit die Griekenland helpt te doen wat het moet doen. Wat de percentages ook mogen zijn, speculatie is niet schuldig aan de crisis in Griekenland, maar wel aan de enorme schulden die Griekenland nu moet aangaan en die hoger zijn dan nodig is. Dat is cruciaal.
Ook de Financial Times, een krant die politiek dichter bij u staat, mijnheer Langen, dan bij mij, heeft het duidelijk gezegd: dat is het verschil tussen kanselier Kohl en kanselier Merkel. Kanselier Kohl zou hebben gezegd "Laten we dit probleem samen met Griekenland oplossen". Kanselier Merkel vlucht ervoor en zegt: Hmm, wat zegt het Verdrag? Wat zeggen het Hof van Justitie en de Duitse grondwet? Dat is het verschil - of je politiek voorstander bent van de integratie van Europa of dat je altijd naar huis kijkt, of een minister van Buitenlandse Zaken hebt die zegt "We gaan het geld nu niet in de etalage leggen". Niemand heeft gevraagd om geld in de etalage te leggen.
Als je alleen maar populistisch bezig bent en niet denkt aan de gemeenschappelijke toekomst van Europa, kom je met deze kakofonie te zitten. Of zoals een andere krant zegt die dichter bij u staat, de Frankfurter Allgemeine Zeitung: een nieuwe dag, een nieuw voorstel. Dat geldt niet alleen voor Duitsland, maar voor de hele Europese Unie. Het antwoord, of het gebrek aan een antwoord, dat we hebben gegeven, is niet acceptabel. Het moet zowel goedschiks als kwaadschiks. Er zijn maatregelen nodig in Griekenland - daar bestaat geen twijfel over - en ze zullen hard zijn, heel hard. Maar we hebben ook samenwerking op Europees niveau nodig, vooral om dit soort problemen te voorkomen. Dat kan alleen gebeuren - of het nu in het kader van een Europees Monetair Fonds is, zoals de heer Schäuble voorstelt, of op een andere manier - als er ook Europese solidariteit is. Ik verwacht van de top dan ook Europese solidariteit voor een betere toekomst.
Fiona Hall
(EN) Mevrouw de Voorzitter, de voorjaarstop wordt verondersteld de energietop te zijn.
Als de Conferentie van Kopenhagen was geëindigd met een wereldwijde overeenkomst, hadden we nu gesproken over de technische details van een vermindering van de uitstoot met 30 procent, en dat moeten we nu ook doen.
Ten eerste omdat de mate van ambitie die is afgesproken tijdens de voorjaarstop van 2007 zich vertaalt naar een vermindering van veel meer dan 20 procent in de huidige economische omstandigheden. Deze week nog vertelde Nobuo Tanaka, de uitvoerend directeur van het zeer voorzichtige Internationale Energieagentschap (IEA), de leden van het Parlement dat de World Energy Outlook van het IEA voor 2009 een vermindering van 23 procent van de uitstoot in de EU voorspelde en dat 30 procent een goede doelstelling zou zijn.
Ten tweede vereist het actieplan, als we echt de doelstelling van 95 procent willen halen voor 2050, een besparing van ten minste 30 procent voor 2020.
En last but not least kan alleen de omvorming van de EU in een duurzame, koolstofarme en zuinige economie zorgen voor economisch herstel en een stijging van de werkgelegenheid in Europa.
Groene banen vormen de kern van de EU 2020-strategie. Daarom moet de Raad commissaris Hedegaard steunen en erkennen dat dit het juiste moment is om naar een doelstelling van 30 procent te gaan. Ook moet de Raad erkennen dat de goedkoopste en eenvoudigste manier voor die verdere besparing energiezuinigheid is en in het bijzonder een bindende doelstelling voor energie-efficiëntie.
De leiders van de EU moeten tijdens deze voorjaarstop 2010 een even duidelijke boodschap afgeven als in het voorjaar van 2007.
Konrad Szymański
(PL) In plaats van te discussiëren over de implementatie van de EU 2020-strategie stel ik voor om ons te concentreren op zaken waarop we echt invloed op kunnen uitoefenen. We kunnen zeker helpen bij de vrijwaring van de vrije markt tegen protectionisme. We kunnen er zeker voor zorgen dat de Europese wetgeving voor ondernemers eenvoudiger wordt, zodat zij de concurrentiekracht van de Europese economie niet beperkt. Een betere regelgeving is bovendien een speciale verantwoordelijkheid van dit Parlement.
De lidstaten zullen hervormingen doorvoeren als ze onder druk van de wereldeconomie komen te staan. Daarom is het zo belangrijk dat we de lidstaten een zo groot mogelijke vrijheid geven op het gebied van de concurrentiekracht van hun fiscale en sociale systemen en hun economische wetgeving. Door deze gebieden te harmoniseren beschermen we enkel de pathologie van het Europese sociale model. Vrijheid, en niet de ene strategie na de andere, is het juiste antwoord op de crisis.
Corien Wortmann-Kool
Voorzitter, er is nog geen noodoplossing voor Griekenland en eigenlijk is dat op dit moment geen probleem, want zelfs de Griekse premier heeft hier in het Parlement gezegd dat Griekenland zelf orde op zaken wil stellen. En zo hoort dat ook volgens de spelregels van het Stabiliteits- en groeipact. Ook dat is solidariteit.
Toch hebben we een probleem. Op dit moment gaat de euro onderuit, maar dat komt vooral door de publieke discussie tussen hoofdsteden die suggereert dat we niet tot een oplossing kunnen komen. Daar moeten we nu een eind aan maken, en hopelijk gebeurt dat morgen. Dan gaat het wat mij betreft om een noodverband voor een geval van hoge nood, waarin de Europese Commissie, de lidstaten en het IMF de handen ineen moeten slaan. Noodleningen en niet meer dan dat.
Voorzitter, ik hoop dat morgen verder gekeken wordt dan de discussie over deze crisis. Ik hoop dat ook gekeken wordt naar de oplossingen voor de middellange en de lange termijn. De preventieve kracht van het Stabiliteits- en groeipact moeten we versterken, en die nieuwe 2020-strategie kan alleen maar succesvol zijn - anderen hebben dat ook gezegd - als er echt een Europese economische governance komt die stevig is. Dat betekent niet alleen het optreden van de lidstaten tezamen op de top, maar dat betekent ook dat de Europese Commissie alle bevoegdheden uit de kast moet halen die ze volgens het Verdrag van Lissabon heeft. Alle bevoegdheden om ook echt op te kunnen treden en zaken af te kunnen dwingen, want alleen maar met vrijheid, blijheid - mevrouw Ek zei het ook - daarmee komen we er niet.
Mevrouw de Voorzitter, ik hoop werkelijk dat morgen al voor de aanvang van de top dat noodverband er is, zodat het kan gaan over hoe we Nederland weer uit de crisis krijgen met een stevige 2020-strategie en ook over een oplossing voor hoe verder na Kopenhagen.
Nikolaos Chountis
(EL) Mevrouw de Voorzitter, volgens verklaringen van functionarissen maar ook volgens persberichten van de afgelopen tijd is het meest waarschijnlijke scenario voor de "redding' van de Griekse economie een partnerschap tussen landen van de Europese Unie en het Internationaal Monetair Fonds. Waarschijnlijk zal mevrouw Merkel de ontwikkelingen in die richting duwen.
Voor mij is dit het ergste en meest antisociale scenario dat maar mogelijk is voor zowel Griekenland als de eurozone. Voor de Europese Unie zou een dergelijk scenario een inbreuk betekenen op het communautair recht - en ik zeg dit vooral tegen degenen die het communautair recht anders altijd zo verdedigen. In geen enkel verdrag en in geen enkele wetstekst wordt namelijk gewag gemaakt van een dergelijke bemoeienis van het Internationaal Monetair Fonds of van andere internationale organisaties met deze procedures. Tegelijkertijd wordt er een politiek en juridisch precedent geschapen, daar het Stabiliteitspact wordt aangescherpt en de Verenigde Staten via de achterdeur de eurozone worden binnengeloodst.
Voor Griekenland zou met een dergelijke keuze de door de regering genomen anti-arbeiders en antisociale maatregelen - die u moedige maatregelen noemt - alleen maar worden verscherpt. Daardoor is al meer armoede en meer werkloosheid ontstaan en is korte metten gemaakt met elk vooruitzicht op economische groei en met de hoop dat Griekenland ooit eens uit de crisis zal komen.
Hetzelfde vooruitzicht ligt nu ook op de loer voor de andere landen die dezelfde maatregelen onder dezelfde druk nemen.
Pervenche Berès
(FR) Mevrouw de Voorzitter, mijnheer López Garrido, mijnheer de commissaris, is het normaal dat er twee Europese Raden nodig zijn om de kwestie van de solidariteit van de eurolanden met Griekenland op te lossen?
Ik hoorde de heer Langen zojuist het Verdrag interpreteren. Wij hebben inderdaad te maken met het Verdrag, met de letter en de geest ervan. En als wij kijken naar de artikelen 143 en 122, dan had geen van de opstellers van het Verdrag kunnen denken dat wij, na de overgang op de euro, geconfronteerd zouden kunnen worden met het soort probleem waar wij nu mee te maken hebben. Daarom moeten wij creatief zijn; daarom moeten wij solidair zijn. En het idee om Griekenland naar het IMF te verwijzen, lijkt ons - degenen onder ons die pretenderen op het internationale toneel verantwoordelijke en consequente Europeanen te zijn - een complete vergissing.
Er is één ding dat wij moeten doen - en waarvan wij mogen hopen dat de Europese Raad dit zal doen - en dat is een boodschap van solidariteit afgeven aan Griekenland, evenals een boodschap van verantwoordelijkheid inzake de kwestie van het economisch bestuur. Dit vraagstuk ligt nu op tafel; het is een ernstig vraagstuk en het is nog open. Wij moeten dit rustig behandelen, de druk van de ketel halen en niet van de hypothese uitgaan dat wij a priori het Stabiliteits- en groeipact moeten versterken, een instrument dat tot nu toe niet heeft gewerkt, omdat het repressief was voordat het coöperatief werd.
Wij moeten doelstellingen nastreven met betrekking tot overheidstekorten, met betrekking tot schuld, maar wij moeten ook voorwaarden opstellen voor samenwerking, voor een goede added value tussen de leden van de eurozone. Dat is de taak waar de Europese Raad voor staat, en ik hoop dat hij zich daarvan met gevoel voor verantwoordelijkheid zal kwijten.
Mirosław Piotrowski
(PL) Mevrouw de Voorzitter, aan de vooravond van de bijeenkomst van de Europese Raad, die een nieuwe economische strategie voor de Unie moet vastleggen, moeten we conclusies trekken uit het fiasco van de strategie van Lissabon, en alle lidstaten met solidariteit en rechtvaardigheid beoordelen. Om te kunnen concurreren op de wereldmarkten moeten we innovatief zijn, maar als we het leeuwendeel van de budgettaire middelen enkel voor dit doel benutten, dan worden vele landen van Centraal- en Oost-Europa, waaronder Polen, de facto gediscrimineerd.
Er bestaan grote verwachtingen dat de luchthaven-, wegen-, spoorwegen- en internetinfrastructuur dankzij Europese middelen ontwikkeld zal worden, net zoals dat reeds in Spanje, Portugal en andere Europese lidstaten het geval was. De oostelijke grensregio's van de Europese Unie, zoals bijvoorbeeld de regio Lubelszczyzna, moeten een speciale prioriteit vormen. Voor deze regio's moet een speciale begrotingslijn gecreëerd worden in het kader van de EU 2020-strategie.
De bijeenkomst van de Europese Raad mag niet het signaal uitsturen dat juist de arme regio's van de Unie de ideeën gaan financieren die de oude lidstaten maximumvoordelen zullen opleveren.
Georgios Toussas
(EL) Mevrouw de Voorzitter, de EU 2020-strategie van de Europese Unie die vandaag in de Europese Raad wordt besproken, is het verlengstuk van de strategie van Lissabon en toont aan dat de keiharde volksvijandige maatregelen die de PASOK-regering met de feitelijke instemming van alle politieke krachten van het kapitaal en de partijen van het Europees eenrichtingverkeer in ons land wil nemen, niet iets specifieks Grieks zijn.
Deze maatregelen zijn bekokstoofd door de politieke elite en de regeringen van de lidstaten van de Europese Unie. Zij maken deel uit van de algemene strategische plannen van het kapitaal en worden in heel de Europese Unie gepromoot door de ideologische terreur op te voeren die tot doel heeft de arbeiders- en volksklasse te manipuleren. Failliet gaan daarentegen de leugens en de demagogische verklaringen van de vertegenwoordigers van de bourgoisregeringen en de krachten van het Europees eenrichtingverkeer, volgens de welke de Europese Unie en de EMU een schild zouden zijn tegen crisissen. Failliet gaan de sprookjes over de Europese markt van 480 miljoen mensen, over de grote Europese familie en de communautaire solidariteit en over meer van dat ideologisch gefantaseer. De Europese Unie is een imperialistische, interstatelijke Unie van het kapitaal en de monopolies, die met een gemeenschappelijke strategie de aanval inzetten op de volkeren en de degens kruisen voor de verdeling van de buit.
De economische en politieke problemen in Griekenland en in de lidstaten van de Europese Unie zullen worden opgelost met de strijd van de arbeiders- en volksklasse, met de strijd en de solidariteit van de volkeren. Het is overduidelijk dat de gebeurtenissen in Griekenland rechtstreeks verband houden met de scherpe wedijver tussen de imperialistische landen onderling en tussen de Europese Unie, de VS, China en andere ontwikkelde landen.
Daarom moet de arbeiders- en volksklasse de confrontatie met de strategie van het kapitaal aangaan met haar eigen strategische strijd, opdat korte metten wordt gemaakt met het volksvijandige beleid en aan de hedendaagse behoeften van het arbeiders-/volksgezin wordt voldaan.
Gunnar Hökmark
(EN) Mevrouw de Voorzitter, twee dingen. Het eerste heeft betrekking op overheidsfinanciën en het tweede op concurrentievermogen.
Vorig jaar omstreeks deze tijd hadden we het in dit Parlement over het aanpakken van de crisis. Er waren mensen die zeiden: "Laten we de crisis aanpakken door meer uit te geven en hogere begrotingstekorten te accepteren”, terwijl andere mensen zeiden: "We moeten nu de overheidsuitgaven onder controle houden om de stabiliteit voor de toekomst veilig te stellen.”
Nu zien we de resultaten. Sommige lidstaten hebben het beleid van uitgeven en grotere begrotingstekorten gevolgd, en we zien allemaal wat daarvan het gevolg is: een grotere staatsschuld en hogere kosten voor die staatsschuld door de stijgende rente. Dat is de realiteit die in veel van de lidstaten de sociale uitgaven en investeringen onder druk zet.
Ik denk dat we hier lering uit moeten trekken: we moeten ons houden aan de regels die we al hebben en we moeten het Stabiliteits- en groeipact ontwikkelen en verbeteren en ervoor zorgen dat het in de toekomst beter is opgewassen tegen crises.
Maar we hebben nu hetzelfde debat, omdat sommigen nu zeggen dat we de exitstrategieën en de beëindiging van de begrotingstekorten moeten vertragen. Dat is fout, want daarmee ondermijnen we ons vermogen om te herstellen en zullen de rentekosten in de lidstaten stijgen.
Het tweede punt is dat concurrentievermogen hand in hand gaat met ons vermogen om stabiele overheidsfinanciën te hebben en om de veranderingen waarover we het al tientallen jaren hebben, echt door te voeren. Dat moeten de regeringsleiders deze week doen.
Udo Bullmann
(DE) Mevrouw de Voorzitter, mijnheer Hökmark, ik geloof dat we de afgelopen jaren in verschillende parlementen hebben gezeten, want het Parlement dat ik ken, is anders dan dat van u! In het Parlement dat ik ken, zeggen sommigen dat we beter moeten toezien op ratingbureaus, hedgefondsen en participatiemaatschappijen. We moeten ze reguleren, we moeten de kritische spelers op de financiële markten en de kritische producten controleren, zodat we niet op een internationaal fiasco afstevenen. Ik heb ook anderen "handen af" horen zeggen: de markt zal zichzelf reguleren, we hebben dat allemaal niet nodig. Of zoals de heer McCreevy zei - wanneer de politiek zich ermee bemoeit, wordt alles altijd erger. We hebben de gevolgen daarvan gezien.
Het internationale fiasco is de oorzaak van de te grote schuldenlast van de lidstaten in de Europese Unie. Maar we kunnen hier nu niet gaan zeggen dat het verkeerd was om ons groeibeleid te richten op werkgelegenheid en economische activiteit. Dat is irrelevant voor het debat, net als het irrelevant voor het debat is, wanneer de heer Langen zegt dat kanselier Merkel het Europese Verdrag heeft begrepen. Nee, ze heeft het helemaal niet begrepen. Erger nog, ze is waarschijnlijk in staat om het Europese Verdrag en de doelstellingen daarvan voor Europa ondergeschikt te maken aan haar angst om een belangrijke regionale verkiezing in Noordrijn-Westfalen te verliezen.
Dit zijn niet de leiderschapskwaliteiten die we nodig hebben in de Europese Unie. We hebben de Commissie hier verteld dat Europa 2020 te veel verwaterd is. Er zit geen vlees in. Laat alstublieft zien dat u nieuwe fondsen kunt werven. Vecht alstublieft voor een belasting op financiële transacties. Vecht alstublieft voor meer economische activiteit en grotere groeiperspectieven in de Europese Unie, zodat het midden- en kleinbedrijf en de werknemers een kans hebben. Nu hebben we echter bijna medelijden met u, omdat u de Europese Unie moet gaan redden met de regeringen die we nu hebben - regeringen als die van kanselier Merkel. Houd uw rug recht en creëer Europese instrumenten! Dat is onze belangrijkste boodschap voor de top, omdat alleen dan de mensen kunnen hopen dat we de juiste antwoorden gaan geven.
Manfred Weber
(DE) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, de heer Schulz heeft gezegd dat Griekenland zijn huiswerk heeft gedaan en dat Europa nu aan zet is. Ik vraag me af of Europa tegenwoordig al "dank u wel" moet zeggen als de lidstaten in de eurozone zich gewoon aan de spelregels houden, namelijk als het hun lukt om terug te keren naar het criterium van 3 procent. Ik vraag me ook af wat het verschil was met vorig jaar toen Ierland in dezelfde situatie verkeerde en harde besparingsmaatregelen heeft doorgevoerd. Niemand kwam toen op het idee om de hulp in te roepen van een Europees Monetair Fonds.
De heer Verhofstadt zegt dat er speculanten aan het werk zijn. Natuurlijk komt daar op dit moment druk vandaan, maar feit is dat Griekenland enorme rentevoordelen heeft genoten dankzij de toetreding tot de eurozone. Onze Italiaanse collega's hebben het rentevoordeel dat ze kregen door hun toetreding tot de eurozone, gebruikt voor consolidatie. Griekenland heeft het geconsumeerd. We kunnen dan ook echt zeggen dat de goede Europeaan niet degene is die vandaag geld op tafel legt; de goede Europeaan is degene die de spelregels implementeert die iedereen heeft ondertekend en geaccepteerd, zodat ze ook echt worden nageleefd in de Europese Unie.
Als tweede punt wil ik mijn steun betuigen aan de Commissie, omdat de voorstellen die op tafel liggen voor de lange termijn een stap in de goede richting betekenen. We zijn de 3 procent overeengekomen en daarom hebben we een sterke Commissie nodig die de 3 procent-grens voortaan kan controleren en uitvoeren. We hebben gezien dat de lidstaten in de eurozone niet in staat zijn om elkaar te controleren en zich te houden aan de 3 procent. Daarom ben ik voorstander van een sterke Commissie die in de toekomst in staat zal zijn om erop toe te zien dat de criteria worden nageleefd.
Ik heb nog een laatste gedachte. We moeten positief praten over de euro. We verkeren niet in een monetaire crisis, maar in een economische crisis. De euro is van groot voordeel voor iedereen. Als onze leiders in de Europese Unie dat niet meer zeggen, als dat punt in de Raad niet meer wordt gemaakt, zullen de mensen het niet weten. Daarom ben ik voorstander van deze grote, sterke munteenheid.
Jo Leinen
(DE) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, de crisis in Griekenland is een actueel probleem, terwijl de groeicrisis en de klimaatcrisis langetermijnproblemen zijn, en beide moeten we aanpakken met besluiten van de Europese Raad.
De EU 2020-strategie zegt terecht dat groei slim, duurzaam en inclusief moet zijn. Wanneer ik echter de conclusies van de Raad bekijk, zie ik dat de blik hier veel minder wijd is en zich beperkt tot de klassieke groeistrategie, een strategie die mislukt is en ons niet ver heeft gebracht. Groei kan niet slim zijn als het niet duurzaam is en het is ook niet slim als het niet inclusief is. Daarom zou ik de Raad en het voorzitterschap van de Raad willen vragen ervoor te zorgen dat dit trias, deze drie pijlers, behouden blijft. Dit is de nieuwe ontwikkeling die nu echt geïmplementeerd zou moet worden.
Ik ben zeer tevreden dat groei die hulpbronnen en energie spaart, een vlaggenschip van de Europese Unie zal zijn. We hebben daar natuurlijk lang over gepraat. Dit zal ons inderdaad helpen om kosten te besparen, afhankelijkheden te verminderen en een aantal problemen op te lossen.
Ik verwacht van de Commissie dat we een routekaart krijgen in de loop van 2010, omdat het een gemengde verantwoordelijkheid is van de EU zelf, maar ook van de lidstaten, en veel gebieden zijn daarom boterzacht en heel vaag. Bovenal moeten we de doelstelling om ons energieverbruik met twintig procent te verminderen, bindend maken. Dit energie-efficiëntiedoel moet dus juridisch bindend worden gemaakt, zodat iedereen weet welke kant we op gaan en de industrie ook relevante investeringen kan doen.
Mario Mauro
(IT) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, als ik mijzelf de vraag zou moeten stellen die vaak wordt gesteld in de helft van alle bars in Italië, zou ik mij afvragen waartoe Europa dient, en mijn antwoord hierop zou een woordenvloed uit de grond van mijn hart vormen.
Waartoe dient Europa als het Griekenland niet in deze omstandigheden kan helpen? Ik vind dit geen dwaze gedachte omdat solidariteit in het DNA, in de aard van ons politieke project ligt besloten. Tegelijkertijd valt het mij wel op dat degenen die zeggen financiële speculatie te willen bestrijden, deze willen vervangen door politieke speculatie.
Hoe komen zij er namelijk bij deze strijd te voeren tegen bondskanselier Merkel? Met andere woorden: hoe kunnen zij denken dat het doel van deze poging om solidariteit met Griekenland te tonen, het aanvallen van een andere lidstaat is, omdat het ons er eenvoudigweg aan herinnert dat het solidariteitsbeleid hand in hand moet gaan met een beleid van verantwoordelijkheid? Dit hebben wij vaak en eenstemmig tegen onszelf gezegd omdat wij ons ervan bewust zijn dat we door middel van solidariteit en verantwoordelijkheid het Europese politieke project haalbaar zullen kunnen maken voor iedereen.
We moeten ons ervan vergewissen dat wat ons verenigt sterker is dan hetgeen ons verdeelt en in dit kader moeten we de Commissie vanaf morgen vragen om ambitieus te zijn en van de lidstaten te verlangen dat zij de nodige strengheid betrachten om hun solidariteit te kunnen tonen door middel van een plan dat ons Europese project op lange termijn tastbaar zal kunnen maken.
Sergio Gaetano Cofferati
(IT) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, de Griekse crisis is objectief gezien het ernstigste probleem waarmee Europa momenteel is geconfronteerd, en deze crisis is ongetwijfeld het gevolg van een onvoldoende strikt beheer van de overheidsuitgaven.
Het is echter onbegrijpelijk en onaanvaardbaar dat de Europese instellingen zo laat in actie komen om het hoofd te bieden aan deze moeilijke situatie waarin één van de lidstaten verkeert. Deze vertraging heeft al negatieve effecten gesorteerd: zij heeft de deur geopend voor speculatie; zij heeft binnen de Unie twijfels doen rijzen over de intenties van enkele landen wanneer het gaat om de toekomst van Europa (we mogen niet vergeten dat dit het eerste grote probleem is dat we na de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon moeten oplossen); zij heeft de moeilijkheden geaccentueerd van de Griekse regering, die impopulaire maatregelen - niet triviale of onbelangrijke beslissingen - heeft moeten nemen die gevolgen hebben voor miljoenen mensen, en dit heeft gedaan zonder de zekerheid te hebben dat er steun zou worden verleend.
Deze vertraging heeft bovendien de fundamentele waarde van de solidariteit duidelijk aangetast, die de hoeksteen en het cement is van ons gezamenlijke idee van de Europese Unie. De steun moet er dus komen, zonder enige vorm van speculatie. Ik herinner de heer Mauro eraan dat Duitsland ongetwijfeld behoort tot de landen die sterk hebben geprofiteerd van de komst van de euro en het effect ervan op de rentevoeten.
Europa moet in zijn eigen belang snel in actie komen om Griekenland te hulp te schieten.
Marian-Jean Marinescu
(RO) De Raad van de Europese Unie heeft de mededeling van de Commissie over Europa 20-20 toegejuicht.
Het is inderdaad een zeer noodzakelijk document, en juist daarom moeten we de inhoud met grote aandacht bestuderen. Ik ben van mening dat het financiële consistentie mist.
De Raad moet de Commissie vragen opheldering te verschaffen over de begrotingsmiddelen evenals over de toewijzing ervan aan de belangrijkste begrotingsposten.
In ben van mening dat de begroting niet kan worden opgesteld vóór de hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en het cohesiebeleid.
Een van de belangrijkste gebieden voor de ontwikkeling en stabiliteit van de Unie, namelijk de transport- en energie-infrastructuur, ontbreekt geheel.
De ontwikkeling van de transport- en energie-infrastructuur in de Europese Unie kan, net als de harmonisatie daarvan met de buurlanden, een krachtige motor zijn voor duurzame groei en voor stabiele banen. Deze infrastructuren kunnen de Europese Unie ook de vurig gewenste energiezekerheid en transportzekerheid verschaffen.
Daarom roep ik de Raad op om de Commissie te vragen deze sleutelonderdelen op te nemen in de EU 2020-strategie, in het belang van de Europese burger.
Anni Podimata
(EL) Mevrouw de Voorzitter, de bijeenkomst van de Europese Raad van 11 februari jongstleden, die een steunbetuiging aan Griekenland had moeten zijn om de markten tot bedaren te brengen, is in feite van elk effect ontdaan wegens de kakofonie en de onzekerheid binnen de Europese Unie.
De Europese Raad, die morgen zijn werkzaamheden opneemt, kan het zich absoluut niet veroorloven om het huidig klimaat van onzekerheid en kakofonie in stand te houden. Iedereen weet dat de Griekse regering keiharde maatregelen heeft genomen, waarvan de meeste al worden uitgevoerd, met alle kosten en offers van dien voor het Griekse volk. Toch moet Griekenland nog steeds dezelfde uitzonderlijk hoge rentevoeten betalen voor leningen - het laatste voorbeeld dateert van 5 maart - omdat er op de markten speculanten zijn die enorme winsten maken door weddenschappen af te sluiten en inzetten op de waarschijnlijkheid dat een land failliet gaat, en die aldus uiteindelijk de omstandigheden en voorwaarden creëren waaronder dit ook gebeurt.
Vandaag wordt gesproken over Griekenland maar morgen zal misschien over een andere lidstaat worden gesproken. Zal deze Europese Raad hier een stokje voor steken door een effectief, Europees preventief mechanisme in het leven te roepen ter versterking van de nationale economieën en de stabiliteit van de eurozone?
De voorzitter van de Commissie sprak over verantwoordelijkheid en solidariteit, en hij had gelijk. Beide zijn nodig als iemand van de familie is, en de eurozone is een familie. Ik geloof niet dat er nog iemand is die eraan twijfelt dat Griekenland volledig de verantwoordelijkheid genomen heeft. In deze moeilijke fase mag Griekenland echter niet in zijn eentje voor de leeuwen op de markt worden gegooid. Anderhalf jaar geleden bedreigden de markten de mondiale economie met instorten. Denkt u nu echt dat Griekenland nu niet bedreigd wordt?
Hier komt dus het begrip van solidariteit om de hoek kijken. Solidariteit zou vanzelfsprekend en inherent moeten zijn met deelneming aan de euro.
Andreas Schwab
(DE) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, er is nu al genoeg gezegd over Griekenland - ik wil graag een blik op de toekomst werpen. Met de EU 2020-strategie heeft de Commissie een belangrijk document ter discussie voorgelegd, waarin een aantal algemene richtsnoeren moet worden vastgelegd voor de manier waarop de Europese Unie in de toekomst geleid moet worden.
Ik geloof dat we uiteindelijk allemaal de gemeenschappelijke doelstellingen moeten halen die we vastleggen in de EU 2020-strategie. Dat was een van de grote problemen van de Lissabonstrategie waaraan we ten slotte allemaal moeten werken. Alleen als echt alle lidstaten zich houden aan de doelstellingen die zijn vastgelegd in de strategie, kunnen we deze doelstellingen ook samen halen. Het zal niet lukken als de Europese Raad zichzelf ziet als het bestuurlijke orgaan waarbinnen dingen op het laatste moment kunnen worden geregeld. Het zal alleen lukken als degenen die binnen deze instelling optreden, ook echt het politieke leiderschap uitoefenen.
Verder zal het alleen echt lukken als het solidariteitsbeginsel een fundamentele plek krijgt in de EU 2020-strategie. Dat betekent om te beginnen eigen verantwoordelijkheid voor de lidstaten op alle terreinen waar zij zelf verantwoordelijk voor zijn. Hiertoe behoren hervormingspogingen op de arbeidsmarkt, maar ook nationaal begrotingsbeleid. Omgekeerd betekent dit natuurlijk ook de verplichting om de andere lidstaten te helpen - dat met andere woorden lidstaten die buiten hun schuld in moeilijkheden komen, ook hulp zullen krijgen. Dit zal alleen lukken, als de Commissie ook de politieke leiding neemt. We moeten met andere woorden de fouten van de Lissabonstrategie absoluut vermijden. In het verleden is vaak gezegd dat de strategie van samenwerking die de Lissabonstrategie kenmerkte, is mislukt. We hebben heldere doelstellingen nodig van de Commissie, en ik geloof dat het Parlement de Commissie op dit terrein zal ondersteunen.
Juan Fernando López Aguilar
Mevrouw de Voorzitter, ik denk dat wij ons allemaal ervan bewust zijn dat vijfhonderd miljoen burgers met meer aandacht dan gebruikelijk de Europese Raad van volgende week zullen volgen.
De reden is dat de Europese Raad bij die gelegenheid kan laten zien dat hij zich ertoe verplicht een uitweg uit de crisis te bieden, waar degenen die het meest van de crisis te lijden hebben zo wanhopig op wachten. De uitweg uit de crisis moet uiteraard weerspiegeld worden in de inzet voor de strategie en duidelijk zichtbaar zijn in de verandering van groeimodel, in de economische en sociale aandachtspunten en in het accent op het milieu.
Vanuit economisch oogpunt moet deze strategie zichtbaar worden in een engagement voor bestuur. Vanuit sociaal oogpunt moet de strategie zichtbaar worden in een engagement voor werknemers, voor sociale bescherming - het model dat ons tot Europeanen heeft gemaakt - en, in het bijzonder, in een engagement voor gelijkheid. Dit laatste accent wil ik onderstrepen met betrekking tot een document waarin het engagement voor gelijkheid duidelijk voor verbetering vatbaar is. Vanuit milieuoogpunt moet de strategie weerspiegeld worden in een engagement voor herstel van de geest die Europa tijdens de Conferentie van Kopenhagen tot leider heeft gemaakt in het streven naar duurzaamheid en preventie van klimaatverandering, en vooral in de erkenning van de uitgesproken slechte smaak in de mond die we hebben overgehouden aan de teleurstellend verlopen Conferentie van Kopenhagen.
Maar het belangrijkste van alles is dat tijdens de bijeenkomst van de Raad een duidelijk Europese toezegging gedaan wordt voor de ondersteuning van de monetaire unie door middel van een bij een monetaire unie passende coördinatie van het begrotings-, fiscaal en economisch beleid.
De boodschap van solidariteit met Griekenland is geen boodschap aan Griekenland maar een boodschap voor Europa en de Europeanen. Het gaat er niet om Griekenland te redden; het gaat erom om Europese levenstekens te geven, tekens van betrokkenheid met de diepere werkelijkheid, met de vanuit historisch oogpunt sterke verbintenis aan wat de monetaire eenheid inhoudt.
U moet daarom voor eens en altijd begrijpen dat we het niet over Griekenland hebben, maar over ons allemaal.
Er zijn vertragingen geweest bij het in werking laten treden van de nieuwe instellingen, maar er mag geen vertraging zijn in het ten uitvoer brengen van de antwoorden die de Europeanen verwachten van de volgende bijeenkomst van de Raad.
Georgios Koumoutsakos
- (EL) Mevrouw de Voorzitter, inderdaad heeft mijn land, Griekenland, door de jaren heen nagelaten te zorgen voor een gematigde en verstandige economische ontwikkeling. Nu heeft het echter volledig zijn verantwoordelijkheid genomen en betaalt het Griekse volk een zware prijs daarvoor.
Laten wij de kop niet in het zand steken! Griekenland is niet het enige land van de EMU dat grote problemen heeft. Het is niet het enige land dat zijn toevlucht heeft genomen tot de toxische diensten van de bekende kredietinstellingen. Griekenland zal niet het enige doelwit van de speculanten blijven.
Wij weten allen maar al te goed dat het Griekse probleem ook een Europees probleem is. De EMU zal mank zijn zolang het economisch en fiscaal beleid niet beter wordt gecoördineerd, en vooral zolang er geen solidariteit is.
Elke crisis baart veranderingen. De huidige crisis kan een sterk Europa baren en Griekenland kan in dit geval de vroedvrouw zijn. Laten we dus niet op Griekenland schieten, maar laten wij allen op de speculanten schieten die de euro op de knie willen dwingen. Dat moet de Europese Raad van morgen doen.
Csaba Sándor Tabajdi
(HU) Mevrouw de Voorzitter, graag maak ik de Commissie en de Raad erop attent dat ze bij het formuleren van de nieuwe doelstellingen van de EU-2020-strategie goed functionerend communautair beleid, zoals het cohesiebeleid en het gemeenschappelijk landbouwbeleid, niet uit het oog mogen verliezen. Dit zijn beproefde instrumenten die, ook al moeten hierin hervormingen worden doorgevoerd, in aanzienlijke mate kunnen bijdragen aan de verwezenlijking van de nieuwe doelen van de EU-2020. Helaas zijn deze twee essentiële communautaire beleidsterreinen weggelaten uit het eerdere document van de Commissie. Hongarije en de andere nieuwe lidstaten vinden daarom de formulering hiervan, de juridische harmonisatie van de interne markt en de opheffing van de knelpunten op het gebied van infrastructuur en energiezekerheid uitermate belangrijk. Ten slotte kan deze EU-strategie niet als vervanging dienen voor een adequaat debat over de begrotingsrichtsnoeren, en we vinden het van groot belang dat de regionale dimensie van het cohesiebeleid hierin ook een plaats krijgt. Dank u voor de aandacht.
Michael Theurer
(DE) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, het debat over de euro, het debat over Griekenland heeft de afgelopen dagen bepaald. Ik wil u erop wijzen dat ik verontrust ben over het feit dat inmiddels veertig procent van de Duitsers zegt dat de invoering van de euro een fout was. We moeten hier verontrust over zijn, omdat de invoering van een gemeenschappelijke munt geen eenrichtingsverkeer is. Het integratieproces in Europa is niet onomkeerbaar. Ik geloof dat we ons aan onze belofte moeten houden die we de Duitsers hebben gegeven toen ze hun nationale munt opgaven, namelijk dat de euro even stabiel zou zijn als de Duitse mark.
Ik ben er ook sterk van overtuigd dat we in Europa een discussie nodig hebben over de sociale markteconomie, over het regulerende raamwerk. We zouden niet moeten praten over de manier waarop we Duitsland minder concurrerend maken. In plaats daarvan zouden we moeten praten over de manier waarop we heel Europa concurrerend kunnen maken, zodat we ook succesvol kunnen zijn op de wereldmarkten. Dat zou ons doel moeten zijn; daarom roep ik op tot een discussie over de sociale markteconomie in Europa.
Ulrike Lunacek
(DE) Mevrouw de Voorzitter, ik ben het met iedereen eens die de noodzaak voelt van een sterkere Europese integratie, vooral op economisch gebied, en ik hoop dat dit niet alleen besproken zal worden op de top van de eurozone, maar ook daadwerkelijk in de Europese Raad.
De bevolking ziet echter - en mijn collega heeft dit zojuist genoemd - ook negatieve kanten aan de euro. We hebben een weeffoutje gemaakt bij de oprichting van de monetaire unie. We hebben namelijk bij de invoering van de gemeenschappelijke munt niet tegelijkertijd ook het economisch beleid een sterker gemeenschappelijk karakter gegeven. We moeten nu inzien dat dit een grote fout is geweest. Ons verstand zegt ons dat we nu een solidariteitsfonds - ook voor Griekenland - moeten oprichten, zodat Griekenland lagere rentepercentages kan krijgen.
In het huidige debat wordt echter te weinig aandacht besteed aan het feit dat Griekenland zelf ook iets moet doen. Een belangrijk element zou zijn om te bezuinigen op de defensiebegroting. Een EU-lidstaat die ruim 4 procent van zijn bruto nationaal inkomen spendeert aan defensie-uitgaven, aan wapentuig uit landen als Duitsland, Frankrijk en andere, is niet wat we nodig hebben in de Europese Unie, en dus zou ook hier bezuinigd moeten worden.
John Bufton
(EN) Mevrouw de Voorzitter, ik wil even kwijt dat je dit nauwelijks had kunnen verzinnen: bijna elke spreker hier heeft het gehad over Griekenland - de crisis in Griekenland - maar de heer Barroso zei aan het begin dat dat niet eens op de formele agenda voor de twee dagen van de Europese Raad staat. Dat is ongelofelijk; de hele wereld houdt continu in de gaten wat hier gebeurt.
De waarheid is dat u weer probeert te verhullen dat dit project niet werkt. Het mislukt in hoog tempo. We hebben al gezien dat de mensen in Duitsland zeggen dat ze niet blij zijn met de situatie, maar moeten de mensen in Griekenland niet kunnen zeggen wat ze ervan vinden, in plaats van de dictators hier? De mensen van Griekenland zouden toch in een referendum moeten kunnen bepalen of ze mee willen doen met de euro? Het is hun zaak. Het is hun belang.
Ik word misselijk van wat ik vandaag zo velen heb horen zeggen. Het is een egocentrisch standpunt van die andere lidstaten, die aan zichzelf denken. Griekenland is het probleem op dit moment. Ik denk dat het van Griekenland naar Spanje zal gaan en dan naar Portugal en Italië enzovoort. De achtbaan zal beginnen. Neem maar van mij aan: van dit probleem zijn we voorlopig niet af.
Andrew Henry William Brons
(EN) Mevrouw de Voorzitter, de problemen van Griekenland en de eurozone mogen niet als een uitzondering worden gezien. Eén enkele munteenheid voor zo'n grote, economisch heterogene regio van de wereld is vanzelfsprekend problematisch.
De waarde van een munteenheid moet de toestand van de economie van een staat weerspiegelen. Als de economie bloeit, zal de waarde van de munteenheid van die staat stijgen. Als de economie in een recessie terechtkomt, daalt de waarde van de munt.
De toestand van de economie van Griekenland vereist een depreciatie van de munt. Als die depreciatie had plaatsgevonden, zou het land hebben geprofiteerd van een opleving van het toerisme.
De euro is geen oplossing voor de economische problemen van de wereld. Hij is het probleem.
De moeilijkheid voor Griekenland is dat als het zich nu zou terugtrekken uit de euro, de waardevermindering van de heringevoerde munt de buitenlandse schuld zou verveelvoudigen. Het zit werkelijk gevangen in de eurozone.
Dit moet een waarschuwing zijn voor landen buiten de eurozone. Deelname is op eigen risico. Als je er eenmaal in zit, zit je voorgoed vast.
Monika Flašíková Beňová
(SK) Ik zal zeer kort zijn, want de meeste kwesties zijn natuurlijk al aan de orde gekomen.
Mijn persoonlijke mening is dat de situatie in Griekenland, die wij nu al een aantal maanden proberen op te lossen, niet uniek is. Het lijkt erop dat er een nieuwe aanpak vereist is ten aanzien van de naleving, respectievelijk niet-naleving van het Stabiliteitspact. Wij hebben in principe twee keuzemogelijkheden. Enerzijds kunnen wij erop staan dat als iets van kracht is en in de Verdragen is opgenomen het ook echt moet worden nageleefd, en wij zullen de consequenties daarvan dan ook volledig moeten dragen. Anderzijds kunnen wij zeggen dat het Stabiliteitspact net als al het andere onderhevig is aan een zekere mate van ontwikkeling en derhalve ook bepaalde veranderingen moet ondergaan. Wij kunnen dan dienovereenkomstig deze veranderingen doorvoeren en op een dusdanige wijze uitvoeren dat wij zorgen voor blijvende groei en economische stabiliteit in niet alleen de staten die deel uitmaken van de eurozone, maar ook de andere EU-lidstaten die nog geen deel uitmaken van de zone en zich voorbereiden op toetreding, zonder dat wij op drastische wijze gebruik hoeven te maken van structuurfondsen, bijvoorbeeld in deze landen.
Jean-Pierre Audy
(FR) Mevrouw de Voorzitter, ik heb een opmerking en drie voorstellen. Als eerste mijn opmerking: ik begrijp niet waarom voorzitter Van Rompuy een zo belangrijke vergadering niet bijwoont - mijnheer de minister, u bent geen lid van de Europese Raad - en ik vind dat hij hier aanwezig had kunnen zijn.
Mijn drie voorstellen betreffen het herstelplan voor Griekenland. Op de middellange termijn steun ik het idee van de heer Cohn-Bendit, dat overigens zojuist werd genoemd: als de Europese Unie een pact met Turkije kon sluiten om de kwestie-Cyprus op te lossen, dan zouden wij Griekenland kunnen helpen om twee procent van zijn bbp terug te krijgen.
Mijn tweede voorstel is van financiële aard, aangezien wij niet over instrumenten beschikken: waarom geeft de Europese Unie geen steun aan een reeks financiële verbintenissen waardoor de rentetarieven zouden kunnen worden verlaagd, en wat een doelstelling is waarover consensus binnen het Europees Parlement is bereikt?
Tot slot zegt men dat de rekeningen van Griekenland niet klopten. Het is niet alleen in Griekenland dat de rekeningen niet kloppen. Ik stel voor dat wij voor de gehele Europese Unie boekhoudregels voor de overheidssector opstellen opdat wij voor alle lidstaten over financiële overzichten kunnen beschikken die consistent, eerlijk en betrouwbaar zijn.
Maroš Šefčovič
lid van de Commissie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, ik wil u allereerst duidelijk maken dat ik zeer onder de indruk ben van de duidelijke uiting van solidariteit en de oproepen tot het nemen van verantwoordelijkheid van de meeste sprekers. Dat is precies wat we op dit moment nodig hebben, want het is heel duidelijk dat een Europees probleem vraagt om een Europese oplossing.
Soms vraag ik me af of we wel genoeg hebben geleerd van de gevolgen van ons handelen, als we geen Europese oplossingen kiezen voor Europese problemen en proberen iets specifieks te vinden, ondanks dat we er collectief mee om moeten gaan.
Ik denk dat het heel duidelijk is dat we niet zomaar een groep landen zijn. Wij zijn een Europese familie en als een van onze familieleden een probleem heeft, moeten we zeker te hulp schieten.
De Commissie wil daarom een instrument voor gecoördineerde hulp aan Griekenland voorstellen dat volledig verenigbaar zal zijn met het Europees recht en ik weet zeker dat dat mogelijk is.
Ik wil u allemaal bedanken voor uw steun met betrekking tot de EU 2020-strategie. Ik kan niet genoeg benadrukken hoezeer onze burgers op dit moment leiderschap verwachten, hoezeer ze van ons verwachten dat we onze prestaties verbeteren en hoezeer ze verwachten dat wij hen leiden na de crisis en zeer solide strategieën voor de middellange termijn ontwikkelen, net zoals onze internationale partners als China, de Verenigde Staten, India en andere landen doen.
Het is tijd voor een beslissing. Ik heb heel goed geluisterd naar de oproepen tot beter bestuur. Ik heb heel goed geluisterd naar wat er werd gezegd over beter monetair en economisch toezicht en naar het standpunt dat we het Stabiliteits- en groeipact beter moeten handhaven. Dat is precies wat de Commissie in gedachten heeft en deze voorstellen komen zeer binnenkort.
Ik wil ieder van u die de Commissie heeft gesteund bij het vaststellen van zeer heldere, concrete doelen voor de conclusies van de Europese Raad van morgen bedanken. Ik denk dat het heel belangrijk is om een strategie voor de middellange termijn te hebben, maar we moeten ook zeer duidelijke indicatoren hebben voor de richting waarin we gaan en voor onze doelen. Daarom dringt de Commissie erop aan dat de Europese Raad deze concrete hoofddoelen aanvaardt na de beraadslagingen van morgen en overmorgen.
We hebben meer werkgelegenheid, een beter genderevenwicht en sterker onderwijs nodig. Het is heel duidelijk dat we meer moeten investeren in onderzoek en ontwikkeling en het is absoluut duidelijk dat we de armoede moeten bestrijden.
Daarom dringt de Commissie aan op solidariteit, op verantwoordelijkheid en op het volgen van een concrete strategie voor Europa en de Europese burgers.
Ik wil mijn hoop uitspreken dat de positieve sfeer die hier vandaag merkbaar was, waarin duidelijk steun werd gegeven aan solidariteit en verantwoordelijkheid, morgen ook aanwezig zal zijn in de beraadslagingen van onze leiders.
Diego López Garrido
Mevrouw de Voorzitter, ik denk dat dit een heel belangrijk debat is geweest, een debat over een onderwerp dat op dit moment in het centrum van de Europese belangstelling staat: Griekenland. Als we echter iets verder kijken, zien wij dat dit in feite een debat is over de economische situatie van de Europese Unie in haar totaliteit, een debat waar inderdaad, mijnheer Audy, de Raad bij aanwezig was, zoals in het Parlement overeengekomen is. Ik vertegenwoordig hier het voorzitterschap van de Raad.
Over het onderwerp van Griekenland, waarover het meest is gedebatteerd en waarnaar het meest is verwezen, heeft het fungerend voorzitterschap van de Raad enkele zeer duidelijke ideeën. In de eerste plaats is er in Europa sprake van integratie van het economisch beleid, van integratie van de economieën. In de tweede plaats is Europa gebaseerd op solidariteit en daarom heeft Europa een sterke sociale inhoud. In de derde plaats is er in Europa economische en financiële stabiliteit.
In de kwestie Griekenland spelen deze drie Europese kenmerken duidelijk een rol. Vandaar dat deze drie manieren om Europa te beschouwen, terug te vinden zijn en ook elkaar versterken in de zo belangrijke verklaring van de informele Europese Raad van 11 februari 2010. Ik denk dat dit één van de belangrijkste verklaringen is die de Raad ooit heeft afgelegd, omdat het een verklaring is waarin het probleem van Griekenland wordt behandeld en gesproken wordt over solidariteit en over het absolute politieke engagement voor de financiële stabiliteit in de eurozone, het engagement om als dat nodig is te handelen om deze stabiliteit te garanderen.
Ik ben ervan overtuigd dat de Europese Raad van dit weekend, dezelfde Europese Raad als die 11 februari bijeenkwam, deze stabiliteit zal versterken, deze stabiliteit zal garanderen. Van deze Europese Raad zal een sterke politieke boodschap naar Europa uitgaan, een boodschap van ondersteuning van haar economie, van ondersteuning van haar munteenheid, en dus een boodschap van ondersteuning van de solidariteit, want dat is waar de burgers op hopen, hoewel het waar is dat sommige eurosceptici hopen op een mislukking. Een dergelijke mislukking zal zich in de Europese Raad niet voordoen. U kunt er van op aan dat zo'n mislukking niet zal plaatsvinden; het politieke engagement voor solidariteit zal opnieuw bevestigd worden in het hart van de Europese Unie en in het hart van de eurozone.
Bovendien zullen we ook verder vooruit kijken. We zullen kijken naar de korte en naar de lange termijn. We zullen spreken over hoe we een gecoördineerde uitweg uit de crisis kunnen bewerkstelligen, waarbij we ervan uitgaan dat er geen sprake zal zijn van intrekking van fiscale prikkels zolang er geen economisch herstel is. We zullen ook spreken over doelen op langere termijn, en daarbinnen zou ik graag de aandacht willen vestigen op het element van de economische, territoriale en sociale cohesie, met andere woorden, solidariteit. Op lange termijn zal er ook een nieuwe vorm van toezicht komen, en andere vorm dan in de strategie van Lissabon. In dat opzicht zullen er duidelijk veranderingen zijn, want in de strategie van Lissabon was er geen leiderschap van de Europese Raad.
De coördinatie van het economisch, sociaal beleid en werkgelegenheidsbeleid is opgenomen in het Verdrag van Lissabon maar maakte geen deel uit van de strategie van Lissabon. Het belang van de rol van de Commissie - toezicht houden op de voortgang, volgen van het proces, monitoren, controleren, het stellen van eisen om de doelstellingen te bereiken - was niet weergegeven in de strategie van Lissabon. Het element van het stimuleren door middel van de structuurfondsen was geen onderdeel van de strategie van Lissabon. Er is dus duidelijk sprake van een belangrijke vooruitgang.
Tenslotte, mevrouw de Voorzitter, wil ik terugkomen op de toespraak van de heer García-Margallo, de enige toespraak die direct betrekking had op het Spaans voorzitterschap en waarin de heer García-Margallo kritiek uitte op de manier waarop naar zijn mening leiding gegeven wordt aan de Europese Unie.
Ik moet u zeggen, mijnheer García-Margallo, dat het Spaans voorzitterschap van de Raad op nauwe en gecoördineerde wijze - overeenkomstig de communautaire methode - samenwerkt met de heer van Rompuy, de voorzitter van de Europese Raad, om de belangrijkste doelstellingen van de grond te krijgen. Ook werkt het Spaans voorzitterschap nauw samen met de Commissie en het Parlement.
U verwees vooral naar de kwestie van de economie. Ik zou u willen vragen of het nemen van een besluit, zoals het recente besluit van de Europese Raad - uiteraard met medewerking van het voorzitterschap van de Raad -, over het politiek engagement van Europa voor de financiële stabiliteit van de eurozone dan geen voorbeeld is van leiding geven aan de Europese Unie.
Ik zou graag willen weten of de bijdrage aan de beraadslagingen van aanstaand weekeinde geen leiding geven is aan de Europese Unie - beraadslagingen over niets minder dan de Europa 2020-strategie en over bestuur als fundamenteel element daarvan; onderwerpen waar overigens met de meeste toespraken in dit Parlement steun aan is gegeven.
Ik zou graag willen weten of het geen leiding geven is aan de Europese Unie als wij op dit moment met dit Parlement onderhandelen over een pakket inzake financieel toezicht. Verder zou ik u willen aanmoedigen, mijnheer García-Margallo, om samen te werken met het voorzitterschap om zo snel mogelijk tot een akkoord te komen tussen de Raad, die een standpunt heeft ingenomen, en het Europees Parlement. Gedurende het Spaans voorzitterschap van de Europese Unie willen we in ieder geval komen tot een richtlijn inzake hedgefondsen, en dat willen we doen met zoveel mogelijk overeenstemming en consensus. Ik denk niet dat dit een onderwerp van kritiek zou moeten zijn, integendeel zelfs.
Ik denk ook dat leiding geven aan Europa inhoudt dat men het eens is en samenwerkt met de Commissie als het gaat om het aanstaand voorstel van de Commissie inzake coördinatie van het economisch beleid overeenkomstig artikel 136 van het Verdrag van Lissabon. Leiding geven aan de Europese Unie betekent ook ervoor zorgen dat er een algemeen beleid is om uit de enorme schuldenlast te komen - een schuldenlast die noodzakelijk was toen de Europese Unie voor een crisis stond en de sociale verplichting had om de crisis aan te pakken en de meest kwetsbare mensen te beschermen, een onvermijdelijke schuldenlast die we nu wel op adequate wijze moeten aanpakken, in overeenstemming met het Verdrag van Lissabon en om terug te keren op het spoor van de parameters van het Verdrag van Lissabon.
Dat is leiding geven aan de Europese Unie volgens de communautaire methode. Dat is leiding geven aan de Europese Unie, en leiding geven aan de Europese Unie betekent ook dit weekend een Europese Raad houden die zich op duidelijke wijze solidair zal tonen met Griekenland en de Griekse regering.
De Voorzitter
Nee, u kunt geen vraag stellen volgens de "blauwe kaart”-procedure, want die is alleen bedoeld voor leden van het Parlement. Nu de minister zijn toespraak heeft beëindigd, sluit ik het debat.
Schriftelijke verklaringen (artikel 149)
Elena Băsescu  
schriftelijk. - (RO) Een van de belangrijke onderwerpen op de agenda van de Europese Raad is de EU 2020-strategie voor het creëren van banen en economische groei. Het is nodig om de verschillende facetten van het Europese beleid te coördineren, zodat wij een antwoord kunnen bieden op de uitdagingen en behoeften van dit moment. Het is ook nodig om een aantal heldere doelstellingen voor de lange termijn vast te stellen. Duurzame ontwikkeling van de Europese economie moet een prioriteit zijn. De nieuwe strategie van de Commissie voor de komende tien jaar richt zich op vijf actierichtingen: het creëren van werkgelegenheid, het bestrijden van armoede, het verminderen van het aantal schoolverlaters, het bevorderen van investeringen in onderzoek en ontwikkeling en het verminderen van de uitstoot van broeikasgassen. De jongste lidstaten hebben middelen en steun van de Unie nodig om aan deze ambitieuze doelstellingen te voldoen. Roemenië steunt de doelstelling 20-20-20 betreffende de vermindering van de uitstoot van koolstof met 20 procent, een toename van het aandeel hernieuwbare energiebronnen tot 20 procent en een verbetering van de energie-efficiëntie met eveneens 20 procent. Een ambitieuzere doelstelling van 30-30-30, die op deze drie gebieden 30 procent wil bereiken, zou voor mijn land veel te hoge kosten met zich meebrengen. Het zou voor vele Europese staten een onrealistische doelstelling zijn.
José Manuel Fernandes  
Europa is altijd een project van vrede, maatschappelijk welzijn, vrijheid en groei geweest. Europa heeft met zijn sociaal model steeds het voorbeeld gegeven en op het gebied van het milieu altijd een leidersrol vervuld, zonder gelijke, waar ook ter wereld.
De economische, financiële en sociale crisis die we nu doormaken noopt tot een gecoördineerde respons op Europees niveau. De crisis in Griekenland en de aanval op de euro verplichten ons tot een gemeenschappelijk antwoord, en daar is het tot nu toe helaas niet van gekomen. We moeten een Europese oplossing vinden voor de voortdurende speculatieve aanvallen waarvan de euro het slachtoffer is geworden. Dat is zowel mogelijk als wenselijk.
De EU beschikt over geloofwaardigheid en liquiditeiten, en dat zou - met de nodige coördinatie op Europees niveau - voldoende moeten zijn om de markten gerust te stellen en de kosten voor de leningen die Griekenland nodig heeft te dekken. Dit is een moment waarop de lidstaten en de Europese instellingen zich solidair moeten tonen. Het is een kwestie van verantwoordelijkheid. We hopen dat de volgende Europese Raad zich sterk zal blijven maken voor geïntegreerde en gecoördineerde solidariteit. Dat is de houding die we moeten aannemen als we het Europees project willen voortzetten. Later kunnen we wel gaan zoeken naar mechanismen om de tekorten van de lidstaten in de gaten te houden.
Ilda Figueiredo  
In een aantal lidstaten van de Europese Unie doen zich ernstige sociale problemen voor: werkloosheid, onzekere banen en armoede. Het is daarom van groot belang dat de Europese Voorjaarsraad een goed doordacht en serieus antwoord op deze problemen formuleert. Wij vrezen echter dat die antwoorden vooral zullen verwijzen naar de zogenaamde duurzaamheid van de openbare financiën, en dat er geen aandacht zal worden besteed aan maatregelen voor sociale duurzaamheid.
De reactie op de toestand in Griekenland is een heel belangrijke kwestie, vooral omdat alles wat er in dat verband gebeurt, volkomen haaks staat op de propaganda over de verdiensten van de euro en de voordelen van het behoren tot de eurozone: je zou dan deel uitmaken van het "koppeloton” van een sterke munt voor rijke landen. Volgens diezelfde propaganda zou opname in de eurozone een verzekering zijn tegen financiële crises, en leningen of het gedwongen volgen van IMF-voorschriften overbodig maken.
Er is maar één crisis voor nodig geweest om aan te tonen dat er binnen de eurozone geen solidariteit bestaat en dat de zogenaamde "economische en sociale cohesie” weinig meer is dan een propagandaslogan voor verkiezingscampagnes. Mevrouw Merkel dreigt er nu al mee om landen zoals Griekenland, die zich niet houden aan het Stabiliteitspact, uit de eurozone te zetten, daarbij gemakshalve vergetend dat Duitsland nu juist als eerste baat heeft ondervonden van het sterke euro-beleid ...
(Verklaring ingekort overeenkomstig artikel 170 van het Reglement)
Othmar Karas  
schriftelijk. - (DE) De economische en financiële crisis heeft, evenals Griekenland, Europees optreden nodig. Er moet een einde worden gemaakt aan de openlijke strijd. We wachten op een gezamenlijk antwoord van de top. We zeggen 'ja' tegen het bezuinigings- en hervormingsprogramma van de Griekse regering - Griekenland is vastbesloten om zijn huiswerk te doen en zich aan de Europese regels te houden. We zeggen ook 'ja' tegen leningen, als het hervormingsprogramma anders gevaar zou lopen. We zeggen echter definitief 'nee' tegen boetes en uitsluiting van een land uit de eurozone. Dat zou alleen maar een domino-effect teweegbrengen waardoor de markten hun vertrouwen kwijtraken. We zeggen ook 'ja' tegen het voorstel van commissaris Rehn voor voorafgaande goedkeuring van ontwerpbegrotingen door de Commissie. Economische en begrotingsgegevens moeten gecontroleerd worden door Eurostat en de Commissie. Ik eis een strenge controle van de boeken in alle lidstaten op basis van een gemeenschappelijke lijst met criteria. De belastingstelsels en belastingtarieven die relevant zijn voor de interne markt moeten we harmoniseren en het economische, begrotings- en sociale beleid coördineren. Ik eis een planningscommissie 'Europa 2020' met leden van de Commissie, de lidstaten, de Europese Investeringsbank, de Europese Centrale Bank en Eurostat. Ik roep de staatshoofden en regeringsleiders dan ook op om blijk te geven van een gezamenlijke Europese wil tot ondubbelzinnig handelen. Griekenland is een voorbeeld waar Europa van moet leren. De conclusies moeten op lokaal, Europees en internationaal niveau worden getrokken. Meer Europese samenwerking en minder nationaal egoïsme moeten het motto zijn.
Ivari Padar  
schriftelijk. - (EN) Ik wil het hebben over de Europese digitale agenda. De cijfers van de Commissie wijzen uit dat er barrières bestaan voor de digitale interne markt: slechts 7 procent van de online transacties is grensoverschrijdend. Hoewel het internet en de relevante infrastructuurdoelstellingen onmisbare voorwaarden zijn voor verdere ontwikkeling, moet de verbetering van de infrastructuur worden aangevuld met de invoering van een pan-Europees regelgevingskader, de benutting van diensten en de verbetering van ICT-vaardigheden. Voor 2020 moet er een gemeenschappelijk en veilig Europees e-servicesgebied worden ingesteld. Dat zou de burgers van de EU eenvoudig en veilig toegang bieden tot alle, zowel openbare als commerciële digitale diensten. De lidstaten moeten nationale plannen ontwikkelen voor de digitale omschakeling van openbare diensten. Er moet vooral aandacht worden besteed aan het stimuleren van de participatie van de lagere sociaaleconomische groepen, aangezien die het grootste risico lopen om te worden uitgesloten van de digitale samenleving. Grensoverschrijdende e-authenticatie en digitale handtekeningen moeten worden gekenmerkt door juridische en technische interoperabiliteit, zodat grensoverschrijdende e-authenticatie kan worden gebruikt door alle dienstverleners en consumenten in Europa. De alomvattende aanpak van de digitale interne markt moet zich onder meer richten op vermindering van de fragmentatie op het gebied van financiële diensten, logistiek, consumentenbescherming en intellectueel eigendom. We moeten ons tot doel stellen dat 100 procent van de burgers toegang heeft tot en gebruik kan maken van elektronische diensten.
Georgios Papastamkos  
Door de verschrikkelijke begrotingscrisis in Griekenland maar ook door het gebrek aan begrotingsevenwicht in andere lidstaten van de eurozone rijzen er vragen over de statische en dynamische weerstand van het EMU-bouwwerk. Het lijdt geen twijfel dat de sanering van de overheidsfinanciën in een lidstaat van de eurozone een zaak is die deze lidstaat zelf aangaat. Door de begrotingscrisis is echter duidelijk geworden dat een volledige monetaire unie en een onvolledige economische unie elkaar bijten. Daaruit blijkt eens te meer dat het noodzakelijk is een door de politiek geleid Europees economisch bestuur in het leven te roepen, het economisch beleid en het economisch risico op Europese leest te schoeien, de structurele tekorten van de EMU aan te pakken en te zorgen voor meer Europa en voor een gecoördineerd en solidair Europees optreden. Het doel is een Europees steunmechanisme, een Europees monetair fonds in het leven te roepen dat is uitgerust met de noodzakelijke middelen en interventiemogelijkheden. Er is een gecoördineerde regulerende interventie nodig om de gemeenschappelijke munt te verdedigen tegen speculatieve spelletjes. Ook is er behoefte aan een grondig onderzoek naar de werking van de markt van credit default swaps. De Europese Raad moet een inhoudelijk antwoord geven op de crisis in de eurozone en Griekenland daadwerkelijke solidariteit bieden bij zijn inspanningen om de crisis te boven te komen. Griekenland bedelt niet, maar eist wel dat de offers van de Griekse burgers niet verloren gaan en terecht komen in de zakken van de internationale speculanten.
Rovana Plumb  
schriftelijk. - (RO) In deze periode waarin een sociaaleconomische crisis samenvalt met een klimaatcrisis, heeft de EU een strategie voor de komende tien jaar vastgesteld. De EU 2020-strategie moet bijdragen aan een Europa met meer inclusie en een geïntegreerde, milieuvriendelijke economie. De ontwikkeling van onderzoek en innovatie moet een prioriteit worden om de effecten van klimaatverandering te kunnen bestrijden en om groene, intelligente arbeidsplaatsen te creëren. Daarom moeten de vastgestelde doelstellingen verplicht zijn. Zo kan een duurzame groei worden bereikt met een meer inclusieve arbeidsmarkt en fatsoenlijke levensomstandigheden voor alle burgers.
Richard Seeber  
schriftelijk. - (DE) De EU kan alleen succes hebben als we weten in welke richting we willen gaan met ons economisch en sociaal beleid. Daarom verdient de uitwerking van de 2020-strategie onze bijzondere aandacht. De lidstaten moeten met heldere concepten, visies en ideeën komen. Het uitwerken van een strategie voor de komende tien jaar is zeker een ambitieuze onderneming maar het gaat daarbij niet om de laatste details. De EU moet zichzelf afvragen waar zij zichzelf wil positioneren en welke prioriteiten zij zichzelf wil stellen. Een doel dat op lange termijn ook positieve sociale en economische gevolgen zal hebben, is het creëren van een duurzame energiemix voor Europa. Een herbezinning op dit gebied is nodig, niet alleen vanwege de steeds verder slinkende voorraad fossiele brandstoffen en de gevolgen van niet-hernieuwbare energiebronnen voor het klimaat, maar ook omdat Europa de leiding op zich moet nemen als het gaat om milieuvriendelijke technologieën. Naar mijn mening is kernenergie weinig geschikt om Europa naar een duurzame energietoekomst te leiden.
Czesław Adam Siekierski  
schriftelijk. - (PL) De bijeenkomst van de Europese Raad die morgen begint, heeft in de eerste plaats als taak om het algemene kader van de nieuwe EU 2020-strategie en de bestrijding van de economische crisis te bespreken, dat wil zeggen de situatie in Griekenland en in de andere landen van de eurozone te beoordelen. Deze thema's zijn sterk met elkaar verbonden, want de Europese strategie voor economische groei en werkgelegenheid houdt ermee verband. Bij de beoordeling van de huidige situatie moeten we volgende vragen beantwoorden: hoe worden de beginselen van het Stabiliteits- en groeipact in de verschillende landen nageleefd? Waar was de Europese Commissie? We kunnen aannemen dat de EU 2020-strategie bij de staatshoofden en regeringsleiders van de lidstaten verschillende reacties uitlokt. Dit vloeit voort uit de aanzienlijke discrepanties tussen de belangen van de lidstaten, die op hun beurt voortvloeien uit de verschillende ontwikkelingsniveaus. Om overduidelijke redenen zullen de landen van de laatste twee uitbreidingen, en niet enkel deze landen, vechten voor een grotere nadruk op het cohesiebeleid, de ontwikkeling van infrastructuur en de landbouw. Maar ook innovatiekracht en nieuwe technologieën mogen we niet vergeten. Een succesvolle ontwikkeling van Europa en een terugkeer naar een groeitrend in het komende decennium zullen niet alleen afhankelijk zijn van de uitvoering van de strategische doelen die in het voorstel van de Commissie opgenomen zijn, maar ook van de voortzetting van meer traditionele beleidslijnen. Als de Europese Unie het hoofd wil bieden aan de moeilijke uitdagingen in de wereld, moeten we eerst de interne discrepanties wegwerken, en dat kan niet bereikt worden zonder naleving van het in de Verdragen neergelegde solidariteitsbeginsel.
Silvia-Adriana Ţicău  
schriftelijk. - (RO) Het belangrijkste thema van de Europese Voorjaarsraad is de EU 2020-strategie. Aan het begin van dit jaar is de werkloosheid gestegen tot tien procent, maar in landen als Spanje en Letland ligt dit cijfer op bijna twintig procent. 67 procent van de Europese burgers geeft aan dat het verlies van hun baan hun grootste zorg is. De grootste zorg van de Europese leiders moet zijn het behouden van de bestaande en het creëren van nieuwe arbeidsplaatsen, waarmee de Europese burgers een fatsoenlijk inkomen kunnen verdienen. Deze doelstelling kan slechts worden bereikt door substantiële investeringen in de economische en sociale ontwikkeling, de transport- en energie-infrastructuur, de landbouw, in onderzoek, onderwijs en gezondheid. Juist daarom moet de Europese Raad bijzondere aandacht besteden aan het industriële beleid van de Unie. Volgens Europese statistieken is de industriële productie in januari 2010 met 2 procent gedaald in de eurozone en met 0,2 procent in de 27 lidstaten, vergeleken met het niveau van december 2009. In de hele Gemeenschap genereert de industrie 26,4 procent van het bbp, maar er zijn lidstaten waarin de industrie slechts veertien procent aan het bbp bijdraagt. De Unie moet haar concurrentiekracht wereldwijd behouden, en daarom is het nodig dat de arbeidsplaatsen en de industriële productie binnen de Unie blijven, en niet naar derde landen worden overgeheveld.
