Polityka przemysłowa w erze globalizacji (debata) 
Przewodnicząca
Kolejnym punktem porządku obrad jest sprawozdanie przedstawione przez pana posła Langego w imieniu Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii w sprawie polityki przemysłowej w erze globalizacji.
Bernd Lange
Pani Przewodnicząca, Panie Komisarzu Tajani, Panie i Panowie! Sprawozdanie to odzwierciedla w pełni stanowisko Parlamentu Europejskiego. Chciałbym podziękować kontrsprawozdawcom za wkład wniesiony w opracowanie tego sprawozdania, oraz sprawozdawcom właściwych komisji opiniodawczych.
Panie Komisarzu Tajani! Współpracując, udało nam się wysłać jednoznaczny sygnał, a mianowicie, że chcemy, żeby polityka przemysłowa znalazła się w centrum naszej areny politycznej, z ważnego powodu. Polityka przemysłowa ułatwi nam, po pierwsze, stworzenie w Europie trwałych miejsc pracy wysokiej jakości, a po drugie, pozyskanie w Europie inwestycji. Nasi konkurenci na całym świecie, na przykład w Stanach Zjednoczonych, Chinach, Brazylii czy w Indiach, dobrze wykorzystują swoją politykę przemysłową. Po trzecie, stoimy w obliczu wyzwań związanych z zapewnieniem zrównoważonego rozwoju, zarówno jeśli chodzi o zmiany klimatyczne, jak i podstawy gospodarcze i społeczne naszego społeczeństwa. W związku z tym ważne jest umieszczenie polityki przemysłowej w centrum areny politycznej.
Oznacza to, z jednej strony, że oczekujemy uwzględnienia polityki przemysłowej w taki sposób, Panie Komisarzu Tajani, żeby stała się sednem inicjatyw prawodawczych Unii Europejskiej. Nie chcemy dopuścić do tego, żeby najpierw opracowywano politykę ochrony środowiska, politykę handlową czy politykę ochrony konkurencji, a następnie dostosowywano je do potrzeb przemysłu europejskiego. Wprost przeciwnie, to te inne obszary polityki definiowane być powinny w oparciu o strategiczne interesy zrównoważonej polityki przemysłowej.
Panie Komisarzu Tajani! Po drugie, niezbędne jest zapewnienie lepszej koordynacji polityki przemysłowej pomiędzy poszczególnymi państwami członkowskimi. Dlatego wzywam Pana - i uwzględniliśmy tę kwestię w naszym sprawozdaniu - do zastosowania art. 173 ust. 2 Traktatu z Lizbony w celu zapewnienia efektywniejszej koordynacji polityki przemysłowej realizowanej w poszczególnych państwach członkowskich, żebyśmy rzeczywiście podążali w tym samym kierunku.
Powinniśmy skoncentrować się, oczywiście, na kilku określonych obszarach. Jeśli chodzi o poziom horyzontalny, powinniśmy przyjrzeć się polityce innowacyjności w kontekście całego łańcucha wartości dodanej. Niezbędne jest wspieranie przez nas całego łańcucha gospodarczego, od badań podstawowych począwszy, po wprowadzanie produktów do obrotu, a także wprowadzanie na rynek najlepszych dla naszego społeczeństwa rozwiązań.
Niezbędne jest także, byśmy poświęcili więcej uwagi zasobom. Samo twierdzenie, że jest to niezbędne nie wystarczy. Powinniśmy wprowadzić praktyczne rozwiązania prawne, które przyczyniłyby się do znacznego wzrostu efektywności wykorzystywania zasobów. W przypadku przemysłu koszty siły roboczej stanowią 20 % ogólnych kosztów, a koszty zasobów 40 %. To jest punktem wyjścia dla działań dotyczących surowców. Telefony komórkowe, z których wszyscy korzystamy, zawierają tlenki pierwiastków ziem i metali rzadkich, które rzadko kiedy poddawane są recyklingowi. W przypadku telefonów komórkowych współczynnik recyklingu kształtuje się zaledwie na poziomie 1,5 %. To jest właśnie punktem wyjścia do tworzenia nowych miejsc pracy i zwiększenia konkurencyjności przemysłu europejskiego.
W związku z tym chciałbym poruszyć jeszcze jedną sprawę. Innowacyjność i efektywność w wykorzystywaniu zasobów nie pojawią się same z siebie. Zależą od zaangażowania pracowników. Dlatego sensowna polityka przemysłowa powinna obejmować także rozwój umiejętności i zapewnienie zaangażowania pracowników. Jeżeli uda nam się do tego doprowadzić to jestem przekonany, że uda nam się także stworzyć w europejskim sektorze przemysłu trwałe miejsca pracy.
Antonio Tajani
Pani Przewodnicząca, Panie i Panowie! Najpierw chciałbym podziękować sprawozdawcy, panu posłowi Langemu, za wykonaną przezeń pracę. Zdaję sobie sprawę, że doprowadzenie w Parlamencie zorganizowanym w taki sposób, jak ten, z tak wielką liczbą grup parlamentarnych, do syntezy umożliwiającej z kolei doprowadzenie debaty dotyczącej polityki przemysłowej do pozytywnego końca nie jest zadaniem łatwym. Dlatego pragnę podziękować Panu za wykonaną przez Pana pracę, ponieważ, jeśli rzeczywiście chcemy zapewnić, żeby działania na rzecz wspierania gospodarki realnej stały się sednem naszych działań politycznych, z korzyścią dla gospodarki społecznej i rynkowej, to my - tzn. Komisja, Parlament i Rada - musimy ze sobą współpracować.
Popieram Państwa apel o zapewnienie większej spójności wśród państw członkowskich; Rada wysłała zachęcający sygnał w tym zakresie, popierając w rzeczywistości stanowisko Komisji. Ponadto w krajach, w których udało się przedstawić dokument dotyczący polityki przemysłowej, pojawiła się jakaś gotowość, choć w różnym stopniu w poszczególnych krajach, żeby wziąć udział we wspólnych działaniach, których motywem przewodnim byłaby polityka przemysłowa. Ponieważ Unia nie chce państwom członkowskim narzucać decyzji, jest to próba koordynacji polityki tych państw w tym zakresie.
Wydaje mi się, że to posunięcie odzwierciedla w jakimś stopniu Państwa apel, ale także potwierdza, że Unia Europejska potrzebuje własnego przemysłu, żeby mogła sprostać obecnym wyzwaniom związanym ze znalezieniem wyjścia z obecnego kryzysu. Nie możemy myśleć o przezwyciężeniu obecnych trudności - sytuacji, która uległa pogorszeniu na skutek obecnego kryzysu w regionie Morza Śródziemnego - bez zdecydowanych działań mających na celu promowanie naszej polityki przemysłowej i gospodarczej, ponieważ jedynym instrumentem umożliwiającym nam rozwój i tworzenie nowych miejsc pracy jest właśnie polityka w tych obszarach.
W przygotowanym przez Pana, Panie Pośle Lange, sprawozdaniu podkreśla Pan słusznie znaczenie wyzwań, w obliczu których stoimy, jeśli chodzi o gospodarkę, ochronę środowiska i sytuację społeczną, a krótko mówiąc, konieczność zapewnienia zgodności naszej polityki przemysłowej z zasadą zrównoważonego rozwoju. Uznaje Pan tę konieczność zapewnienia zgodności z zasadą zrównoważonego rozwoju za równie ważną co zapewnienie konkurencyjności, ponieważ obydwa te wymiary są ściśle ze sobą związane. W rzeczy samej jestem przekonany, że w dzisiejszym świecie te dwa aspekty nie mogą istnieć bez siebie wzajemnie.
Realizacja tego celu wymaga także zapewnienia nowoczesnego, konkurencyjnego przemysłu, co wymaga z kolei całkowitego zerwania ze starymi sposobami kształtowania polityki przemysłowej. Co oznacza zapewnienie istnienia nowoczesnego przemysłu? Oznacza posiadanie przemysłu cechującego się efektywnością pod względem wykorzystywania zasobów, zużycia energii i redukcji emisji gazów cieplarnianych, co oznacza z kolei gospodarkę zmierzającą do stania się gospodarką przyjazną dla środowiska, poprzez coraz bardziej "zieloną” gospodarkę. Gospodarka ta powinna być także odpowiedzialna, rozwiązująca problemy w ramach stałego i owocnego dialogu z partnerami społecznymi.
Uważam, że niezbędne jest zajęcie zdecydowanego stanowiska, że model przemysłu z 2010 roku nie może opierać się na pomocy państwa, a także, że zapewnienie konkurencyjności w erze wyzwań globalizacyjnych powoduje, że przemysł europejski nie może pozwolić sobie na niekoncentrowanie się na innowacyjności i badaniach naukowych. Dlatego przed opublikowaniem dokumentu dotyczącego polityki przemysłowej Komisja przedstawiła dokument dotyczący polityki innowacyjności, który według mnie jest absolutnie niezbędny do opracowania poważnej polityki przemysłowej, a ponadto ułatwia identyfikację dróg, którymi należałoby podążać w badaniach naukowych i innowacyjności w dziedzinie surowców.
Nie jest zbiegiem okoliczności, że jedno z partnerstw na rzecz innowacyjności, o którym wspomina Komisja, dotyczy właśnie surowców, prowadzenia badań naukowych nad metodami poddawania surowców recyklingowi lub zastępowania surowców. Dlatego oczywiste jest - nie tylko ze względu na to, że później, podczas kolejnej debaty, mówić będziemy o ziemiach rzadkich - że innowacyjność, gospodarka surowcowa i polityka przemysłowa stanowią elementy jednej i tej samej strategii, a według mnie, kolejnym elementem tej strategii jest przegląd programu Small Business Act. Dlatego realizując tę serię działań politycznych i prawodawczych Komisja udowadnia, że istnieje wola realizacji działań politycznych na rzecz przemysłu i biznesu.
Jeśli chodzi o zarządzanie i politykę przemysłową, uważam, że realizacja tego procesu jest bardzo zaawansowana, o czym już wspomniałem, zarówno na szczeblu Komisji, jak i poszczególnych państw członkowskich. Jeśli idzie o Komisję, to jak Państwo wiedzą, pan przewodniczący Barroso wezwał mnie na początku kadencji do przewodzenia grupie komisarzy ds. polityki przemysłowej.
Jak dotychczas zwołałem dwa posiedzenia tej grupy, jedno przed przyjęciem komunikatu, o którym tutaj mowa, w celu omówienia priorytetów politycznych, a drugie w celu omówienia praktycznego wprowadzenia tego komunikatu w życie, ze szczególnym uwzględnieniem kryterium konkurencyjności i strategii ujednolicania. Uważam, że grupa komisarzy jest szczególnym instrumentem, ponieważ jej zadaniem jest określenie wytycznych politycznych oraz zapewnienie, żeby inicjatywy były spójne z polityką przemysłową.
Jeśli chodzi o państwa członkowskie, uważam, że reakcja była pozytywna. Jak już wspomniałem, 10 grudnia 2010 r., działając we współpracy z prezydencją węgierską, podjęliśmy pierwsze wspólne działanie na rzecz zapewnienia małym i średnim przedsiębiorstwom dostępu do kredytów, a w ślad za tym podejmiemy kolejne, podobne inicjatywy, działając w ścisłej współpracy z państwami członkowskimi. Będziemy nadal udzielać Państwu niezbędnych informacji w celu zapewnienia bieżącej współpracy pomiędzy Parlamentem i Komisją.
Pani Przewodnicząca! Zanim zakończę moje wystąpienie, chciałbym powiedzieć kilka słów na temat znaczenia wspierania przedsiębiorczości wśród kobiet. To nie przypadek, że mamy dzisiaj 8 marca, a ja zawsze twierdziłem, że niezbędne jest doprowadzenie do wzrostu liczby kobiet przedsiębiorców, ale kiedy postanowią już zaangażować się, powinniśmy być również w stanie przynajmniej udzielać im dobrych rad.
Właśnie ten cel postanowiliśmy osiągnąć uwzględniając w przeglądzie programu Small Business Act działanie doraźne. Ustanowiona już przez nas Sieć Ambasadorów Kobiecej Przedsiębiorczości funkcjonować będzie nadal, ale chcemy zrobić coś więcej niż tylko podnieść świadomość. Chcemy, żeby kobiety przedsiębiorcy mogły otrzymywać od ekspertów dobre rady i w tym celu w najbliższym czasie podejmiemy konsultacje zmierzające do znalezienie wsparcia dla określonych inicjatyw zapewniających mentorów nowym kobietom przedsiębiorcom, które będą tego chciały.
Tacy mentorzy będą mogli udzielić kobietom przedsiębiorcom konkretnych rad w zakresie zakładania przedsiębiorstw, a następnie zarządzania nimi. Celem jest tutaj wprowadzenie w życie tej inicjatywy najpierw w co najmniej 10 państwach członkowskich w formie programu pilotażowego, a następnie rozszerzenie zakresu stosowania inicjatywy na pozostałe 27 państw członkowskich.
Przewodnicząca
Panie Komisarzu! Dziękuję Panu za tę drobną wzmiankę o roli kobiet w biznesie. Przypuszczam, że nie jest to całkiem zbieg okoliczności, biorąc pod uwagę, że dziś, 8 marca, obchodzimy Dzień Kobiet, ale i tak z zadowoleniem przyjmujemy Pana inicjatywy w tym zakresie.
Francesco De Angelis
Pani Przewodnicząca, Panie i Panowie! Polityka przemysłowa jest kluczowym elementem wzrostu gospodarczego i zatrudnienia w naszych regionach i w naszych krajach. Dlatego w okresie głębokiego kryzysu gospodarczego z zadowoleniem przyjmujemy inicjatywę Komisji, której celem jest zapewnienie Europie wspólnej średnio- i długoterminowej perspektywy, a także w pełni popieramy przyjęcie znakomitego sprawozdania pana posła Langego, z co najmniej trzech powodów.
Po pierwsze, zastosowane w tym sprawozdaniu podejście do kwestii rozwoju przemysłu nie polega na podziale interesów przemysłu i przedsiębiorstw pod względem poszczególnych sektorów rynku lecz na pogrupowaniu ich pod względem wspólnych celów. Po drugie, w sprawozdaniu tym podkreślono znaczenie struktur regionalnych poprzez efektywniejsze wspierania klastrów, sieci innowacji, transferów wiedzy, badań naukowych oraz podnoszenia kwalifikacji i rozwoju infrastruktury.
Po trzecie - na tym kończę moje wystąpienie - w sprawozdaniu tym położono nacisk na rolę i funkcję małych i średnich przedsiębiorstw, które oczekują, że Europa znajdzie wyjście z tego kryzysu, który może stanowić poważne zagrożenie dla ich przyszłości.
Gianluca Susta
Pani Przewodnicząca, Panie Komisarzu, Panie i Panowie! Kryzys gospodarczy i finansowy doprowadził do tego, że wielu ludzi ponownie zdało sobie sprawę z podstawowego znaczenia przemysłu. Pomimo Pana wysiłków, Panie Wiceprzewodniczący, jak dotychczas Komisja nie zawsze zdawała sobie z tego sprawę.
Wiele aktów, spośród których dokumenty dotyczące strategii UE 2020 lub umowy o wolnym handlu ostatnio przyjęte czy konsultowane nie będą pewnie ostatnimi, faworyzuje gospodarkę opierającą się na usługach oraz wzmacnianie i rozwój usług, zwłaszcza w sektorach usług finansowych, bankowych i ubezpieczeniowych. A przecież realna gospodarka pokazuje, o czym Pan wspomniał, że należałoby robić coś wręcz przeciwnego. Odnotowujemy przecież wzrost produkcji i eksportu oraz odwrócenie się tendencji do delokalizacji.
Powinniśmy wspierać te tendencje, ponieważ w żadnej wielkiej gospodarce na świecie nie da się uniknąć podstawowej roli przemysłu. Dlatego niezbędne jest doprowadzenie do końca procesu wprowadzania rynku wewnętrznego oraz przyspieszenie realizacji zdecydowanych inicjatyw na rzecz innowacyjności i badań naukowych, transferu technologii, możliwości śledzenia pochodzenia produktów, ochrony własności intelektualnej i wspierania produkcji europejskiej, nie zapominając o przepisach dotyczących ochrony przed dumpingiem oraz o rzeczywistej wzajemności w dwustronnych negocjacjach. Sprawozdanie to stanowi krok w tym kierunku i jestem niezwykle wdzięczny panu posłowi Langemu i wszystkim, którzy nad tym sprawozdaniem pracowali.
Françoise Grossetête
Pani Przewodnicząca! Czy ciągle jeszcze możemy mówić o autentycznej ambicji w obliczu likwidacji potencjału przemysłowego Unii Europejskiej? Wiemy, że gospodarka nie może rozwijać się dynamicznie bez przemysłu ciężkiego, a przemysł nie może istnieć bez fabryk.
Zebraliśmy się w tym Parlamencie w obronie miejsc pracy w przemyśle europejskim. Przyszłość tego przemysłu jest niewyobrażalna bez wiary w postęp naukowo-techniczny. Dlatego w okresie, w którym Europa powinna rozpoczynać szeroko zakrojone prace mające na celu identyfikację Arian czy Airbusów 2050 roku, Komisja winna zdać sobie sprawę, że ze względu na panujący obecnie kryzys obowiązujące obecnie reguły nie odpowiadają już dłużej dzisiejszej gospodarce.
Idee wolnego handlu i niezakłóconej konkurencji stały się dogmatami. Nie możemy być jedynym obszarem gospodarczym na świecie, który stosuje zasady wolnego handlu jednostronnie i nie wiedząc co robią nasi główni konkurenci.
Dlatego, Panie Komisarzu, odnotowuję z przykrością pewną nerwowość, jeśli chodzi o kwestie związane ze wzmocnieniem antydumpingowego arsenału Unii Europejskiej oraz ze stosowaniem w handlu z krajami trzecimi ogólnie obowiązującej zasady wzajemności. Najgorszą sytuacją jest, kiedy rynek europejski jest zbyt otwarty, pomimo zbyt zamkniętych rynków konkurencyjnych.
Ponadto, w kontekście przeciwdziałania zmianie klimatu chciałabym, Panie Komisarzu, żebyśmy oprócz systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych stosowali również na naszych granicach instrumenty takie, jak mechanizm uwzględniający koszty ograniczenia emisji dwutlenku węgla. W ten sposób moglibyśmy przywrócić równowagę zapewniającą mniejszą atrakcyjność przenoszenia przez przedsiębiorstwa produkcji do krajów trzecich.
Powinniśmy zwiększyć pomoc dostępną naszym MŚP i ograniczyć ich koszty; powinniśmy zwiększyć ochronę europejskich patentów oraz zintensyfikować działania mające na celu zwalczanie podrabiania poprzez oznaczanie pochodzenia wyrażeniem "wyprodukowano w”. Podobnie nie będzie już dłużej mogło być mowy o innowacyjnej polityce przemysłowej, jeżeli Unia Europejska nie będzie mogła pozyskiwać surowców.
Nasza troska dotyczy zarówno edukacji, szkoleń i badań naukowych, jak i kultury innowacji i nauki, która powinna znowu zajmować w Unii Europejskiej poczesne miejsce.
(Oklaski)
Patrizia Toia
Pani Przewodnicząca, Panie i Panowie! Przyłączam się do wszystkich moich koleżanek i kolegów posłów, którzy zwrócili uwagę, że wreszcie znowu zajmujemy się wspólną polityką przemysłową i mam nadzieję, że wkrótce będziemy znowu nastąpią działania i konkretne decyzje. Doceniam sprawozdanie pana posła Langego, znakomitą pracę wykonaną przez naszych kolegów posłów oraz komunikat pana wiceprzewodniczącego Tajaniego.
Decyzja ta dotyczy kilku istotnych kwestii, a mianowicie, po pierwsze, tego, że rewitalizacja i naprawa europejskiej gospodarki oraz odporność zatrudnienia, o czym już wspomniano, zależą częściowo, a może nawet szczególnie, od ożywienia w całym sektorze wytwórczym, zarówno jeśli chodzi o jego część bardziej zaawansowaną, jaki i bardziej tradycyjną, a ponadto od otrzymanego przez niego wsparcia. Jest tak, ponieważ możliwy jest dalszy wzrost produkcji, co jeszcze całkiem niedawno nie wydawało się aż tak oczywiste.
Po drugie, ożywienie w przemyśle europejskim oznaczać będzie także, że nasza konkurencyjność utrzyma się nie tylko jeśli chodzi o sektor usług finansowych czy sektor usług w ogóle, ale także w przypadku przemysłu wytwórczego i nie jest jeszcze za późno, żebyśmy podjęli wyzwanie, jakim jest zapewnienie, żeby Unia Europejska była w przemyśle konkurencyjna w stosunku do reszty świata.
Po trzecie, o czym już wspomniano, nowa polityka przemysłowa koncentruje się na określonych elementach, a nie na poszczególnych sektorach; koncentruje się na elementach i instrumentach, które rzeczywiście mogą wspierać nowe przedsiębiorstwa oraz nową zdolność odpornościową i modernizacyjną.
Uważam, że istotne jest ponowne zwrócenie uwagi na te nowe elementy wymagające podjęcia przez nas działań, a mianowicie na kwestie dostępności kredytów - wzywamy do podjęcia nowych inicjatyw dotyczących dostępności kredytów, oprócz tych, o których wspomniał już pan komisarz - gospodarki surowcowej, cen energii, innowacyjności, badań naukowych, konieczności wzmocnienia zdolności technologicznego transferu wyników badań naukowych i prac nad innowacyjnymi rozwiązaniami prowadzonych w europejskich przedsiębiorstwach w kontekście nowych produktów i nowych metod organizacji produkcji.
Powinniśmy dobrze wykorzystać wysoce specyficzną tkankę przemysłową Unii Europejskiej, a zwłaszcza niektórych państw członkowskich, a mianowicie środowisko małych i średnich przedsiębiorstw, jakość przedsiębiorstw i ich produktów oraz szczególny charakter przemysłu europejskiego. Uważam, że powinniśmy odkryć na nowo te tradycje przemysłowe i korzenie przemysły występujące w wielu naszych krajach w celu wprowadzenia w nich innowacji i zmian.
Wreszcie, pojawia się kwestia lokalizacji, która ma bardzo duże znaczenie. Polityka Unii Europejskiej w poszczególnych obszarach jest efektywna, kiedy realizowana jest w odpowiednich regionach. Dlatego dziękujemy Panu Posłowi Langemu i z niecierpliwością oczekujemy świetnej współpracy z Komisją, żebyśmy mogli wkrótce osiągnąć konkretne rezultaty.
Jorgo Chatzimarkakis
Pani Przewodnicząca, Panie Komisarzu Tajani! Dziękuję Panu za zdecydowane zaangażowanie się w europejską politykę przemysłową. Spojrzałem w stronę pana posła Langego myśląc, że byliśmy świadkami niezłego zamieszania w związku z tym sprawozdaniem z inicjatywy własnej. Zgłoszono łącznie 500 poprawek i 50 kompromisowych propozycji w celu zapewnienia, żeby dzięki swojemu przemysłowi Europa mogła odgrywać znowu rolę światowego przywódcy. Cel ten możemy osiągnąć jedynie poprzez zintegrowaną i zrównoważoną politykę. Powinniśmy zadbać o to, żeby sedno naszej strategii stanowiły badania naukowe i nacisk na innowacyjność. Dlatego musimy ustanowić ramy regulacyjne wspierające innowacyjność, a jednocześnie zgodne z zasadą zrównoważonego rozwoju. Podstawowym wyzwaniem w przypadku tego sprawozdania było znalezienie odpowiedniej równowagi pomiędzy celami dotyczącymi ochrony środowiska a konkurencyjnością naszej gospodarki, unikając jednocześnie protekcjonizmu. Patrzę na panią poseł Grossetête, ponieważ Francuzi chcą zawsze wprowadzać jakiś element protekcjonizmu. Jednocześnie niezbędne jest wspieranie przez nas małych i średnich przedsiębiorstw, promowanie patentu europejskiego i zapobieganie kradzieży wiedzy, zwłaszcza ze strony Chin. Chcielibyśmy także, aby było mniej ograniczeń prawnych nakładanych na przemysł europejski na skutek nadmiernej biurokracji. Oznacza to, że niezbędne jest skoncentrowanie się przez nas na ograniczeniu liczby biurokratycznych formalności. Panie Pośle Lange! Udało się Panu dość dobrze zawrzeć te wszystkie kwestie w sprawozdaniu, a więc chciałbym podziękować Panu za Pana ciężką pracę.
Sprawozdanie to stanowi jednak jedynie pierwszy krok. Niezbędne jest - o czym obywatelom wielu państw członkowskich trudno jest rozmawiać i o czym zwłaszcza Niemcy nigdy nie chcieli rozmawiać -powiązanie przez nas koncepcji polityki przemysłowej z paktem na rzecz konkurencyjności, który w okresie najbliższych kilku tygodni ma być przedstawiony szefom państw lub rządów w celu ochrony strefy euro. Jeżeli nie uda nam się osiągnąć tego celu, będziemy mieli problem. Powinniśmy doprowadzić do koordynacji nie tylko w dziedzinach takich, jak zapewnienie spójności czy rozwój przemysłu, handlu, badań naukowych i innowacyjności, ale także w przypadku kwestii społecznych, przeciwdziałania zmianie klimatu i ochrony środowiska.
Przykład wprowadzonej ostatnio do obrotu w Niemczech mieszanki E10 pokazuje, że tak nie jest. Przykład ten dotyczy dodawania bioetanolu do benzyny. Unia Europejska ustanowiła ważną strategię, wyznaczyła sobie cele 20-20-20 i poinformowaliśmy państwa członkowskie, że muszą je realizować. Państwa członkowskie, a zwłaszcza Niemcy, uczestniczyły w procesie podejmowania decyzji, akceptując wszystkie podejmowane decyzje. Kiedy jednak nadszedł czas wprowadzania tych decyzji w życie na szczeblu krajowym, nagle państwa członkowskie ograniczyły zachęty podatkowe, a wtedy konsumenci przestali współpracować.
Jeżeli nie uda nam się przekonać konsumentów do mieszanki E10, jako to miało miejsce w Niemczech, to nie będziemy w stanie realizować polityki klimatycznej w połączeniu z polityką przemysłową. Musimy mieć konsumentów po naszej stronie. Jest to najważniejsze przesłanie. Dlatego życzę nam, żebyśmy realizując projekt dotyczący polityki przemysłowej odnieśli same sukcesy.
Reinhard Bütikofer
Pani Przewodnicząca! Znaczenie sprawozdania pana posła Langego jest zbyt mocno podkreślane, co jest wynikiem nadmiernego entuzjazmu wielu posłów uczestniczących w tej dyskusji. W sprawozdaniu tym mówi się niemal o wszystkim, a w niektórych jego punktach pojawiają się sprzeczne informacje.
Niemniej jednak uważam, że sprawozdanie to stanowi istotny postęp. W przeszłości politykę przemysłową popierali jedynie Francuzi lub przedstawiciele lewicy opowiadający się za zdecydowaną kontrolą państwa. Dla wszystkich innych była to kwestia tabu. Znaleźliśmy się teraz w nowej sytuacji, w następstwie konsensusu w podstawowych sprawach dotyczących tego, że w Europie niezbędna jest polityka przemysłowa, a także, że powinna to być polityka wspólna, realizowana na szczeblu europejskim. Uważam, że jest to istotny postęp i jestem wdzięczny panu komisarzowi Tajaniemu za tak jednoznaczne zwrócenie nam na to uwagi.
Tak dalej być nie może i pani poseł Grossetête ma tutaj całkowitą rację. Nie możemy traktować polityki przemysłowej jak czegoś, co pojawia się jakby mimochodem w kontekście naszej polityki wolnego handlu. Powinniśmy naprawić tę sytuację, ale nie w oparciu o iluzje dotyczące kontroli państwa i o koncepcję, że państwo musi odgrywać rolę regulatora, interweniując bezpośrednio w życie gospodarcze kraju. Państwo powinno zapewnić odpowiednie warunki, wspierając innowacyjność, a zwłaszcza innowacje środowiskowe, które ułatwiłyby osiągnięcie postępów w tych obszarach poprzez wykorzystanie konkurencji. Nie chcemy jednak ścisłej kontroli państwa ani protekcjonizmu.
Będziemy w stanie mocną pozycję przemysłu europejskiego w przyszłości tyko wtedy, gdy poważnie podejmiemy realizację zadania dotyczącego innowacji środowiskowych na szczeblu centralnym. Dlatego podsumowując chcę powiedzieć, Panie Komisarzu Tajani, że jestem Panu niezwykle wdzięczny za wyjaśnienie, że zrównoważony rozwój i konkurencyjność nie są ze sobą sprzeczne, lecz powinny być traktowane na równi i wzajemnie koordynowane.
Evžen Tošenovský
Pani Przewodnicząca! Debata dotycząca przemysłu ma obecnie dla Europie niezwykle ważne znaczenie. Konkurencyjność europejskich przedsiębiorstw zależy od zapewnienia w Europie dalszej stabilizacji gospodarczej. Wszyscy z całą pewnością znamy te argumenty, ale z drugiej strony staramy się stale zaciągać nowe zobowiązania, czy to w formie ekstremalnych wymogów w zakresie ochrony środowiska, czy ustawowych zobowiązań podatkowych w celu zapewnienia stabilności finansowej. Niewątpliwie niezbędne jest przeprowadzenie surowej oceny wpływu produkcji przemysłowej na środowisko, ale nie możemy obarczać przemysłu obowiązkami wynikającymi pośrednio z przepisów, które są niemal przesadne. Może to doprowadzić do sytuacji, w której w zglobalizowanym świecie europejska produkcja przemysłowa uginałaby się pod ciężarem decyzji politycznych o wiele większym niż w przypadku państw trzecich.
Uważam, że najważniejszym elementem przedmiotowego sprawozdania jest podkreślenie znaczenia wspierania nauki oraz badań naukowych i innowacyjności. Europa już dawno przestała być liderem jeśli chodzi o innowacyjność. Wspieranie projektów dotyczących innowacyjności ma zasadnicze znaczenie. Podzielam w pełni pogląd, że niezbędne jest opracowanie nowych wersji procedur finansowego wspierania projektów z dziedziny innowacyjności. Naszym celem powinno być uproszczenie administracji, a jednocześnie zmiana ogólnego podejścia. Niezbędne jest uwzględnienie komercjalizacji badań naukowych i finansowania funduszy europejskich.
Ilda Figueiredo
Pani Przewodnicząca! Nadszedł czas, żeby chronić sektory przemysłu Unii Europejskiej w każdym jej państwie członkowskim. Wymaga to zmiany stanowisk przyjmowanych dotychczas, w przypadku których Komisja Europejska nie wykazała żadnego zainteresowania osiągnięciem równowagi pomiędzy koniecznością ochrony dynamicznie rozwijającego się przemysłu, zwłaszcza sektorów przemysłu wytwórczego, a interesami handlu międzynarodowego.
Produkcja przemysłowa jest niezbędna do zapewnienia Europie trwałego wzrostu gospodarczego i zatrudnienia, co z kolei wymaga przyjęcia przez UE polityki handlu zagranicznego odmiennej od stosowanej dotychczas: polityki, która chroniłaby sektory naszego przemysłu, w tym te, które gwarantują miejsca pracy w krajach i regionach, gdzie bezrobocie utrzymuje się już na bardzo wysokim poziomie. W tym celu niezbędne jest poświęcenie pełnej uwagi małym i średnim przedsiębiorstwom (MŚP) oraz działalności badawczo-rozwojowej, uwzględnienie rozwoju regionalnego oraz specyfiki każdego kraju i każdego sektora przemysłu, a także podnoszenie kwalifikacji i rozwijanie umiejętności pracowników.
Sprawozdanie stanowiące przedmiot naszej dzisiejszej debaty zawiera jednak wiele sprzeczności. Podczas gdy, z jednej strony, w sprawozdaniu tym podkreśla się konieczność ochrony przemysłu i MŚP, to jednak, z drugiej strony, przedstawia się propozycje dotyczące liberalizacji handlu międzynarodowego, wolnej konkurencji, pogłębienia rynku wewnętrznego i partnerstw publiczno-prywatnych. Takie propozycje nie służą jednak ochronie sektorów naszego przemysłu w sposób, w jaki powinny to robić, jak pokazała już europejska rzeczywistość. Dlatego zgłosiliśmy kilka wniosków o usunięcie tych najbardziej szkodliwych elementów i mamy nadzieję, że wnioski te zostaną jutro przyjęte.
Opowiadamy się za sektorami przemysłu, które byłby efektywne pod względem wykorzystywania zasobów, mniej zależne od emisji dwutlenku węgla, doceniały miejsca pracy z przysługującymi pracownikom prawami oraz gwarantowały kobietom równe prawa dostępu do zatrudnienia, do awansu, do płac i do uczestnictwa w organach administracyjnych i zarządczych.
Zagwarantowanie wszystkich tych praw wymaga ustanowienia ram na szczeblu UE i ważną rolę ma tutaj do odegrania Komisja Europejska, zwłaszcza w przypadku polityki przemysłowej, handlu zagranicznego i polityki finansowej oraz badań naukowych, nauki i innowacji wspierających MŚP, a ponadto zaangażowanie w szkolenia i przyuczanie pracowników do nowego zawodu, a także w zagwarantowanie godności tym, którzy pracują.
Niki Tzavela
Pani Przewodnicząca! Na wstępie i ja chciałabym pogratulować panu posłowi Langemu tego niezwykle szczegółowego sprawozdania dotyczącego polityki przemysłowej. Panie Komisarzu! Kryzys gospodarczy pokazał nam, że kraje posiadające bazę przemysłową są nie tylko w stanie przetrwać; ale także rozwijać się dynamicznie. Przyjrzyjmy się Niemcom, Chinom czy Hiszpanii. Hiszpania radzi sobie w warunkach kryzysu gospodarczego, ponieważ posiada bazę przemysłową.
Moja ojczyzna, Grecja, posiadała, Panie Komisarzu, bazę przemysłową, ale udało nam się ją zlikwidować, z wielu powodów. Chciałabym skoncentrować się na niezwykle aktualnym problemie, z jakim boryka się w tym tygodniu grecki przemysł. Pan prezes Trichet wydał oświadczenie dotyczące ewentualnego podniesienia przez Europejski Bank Centralny stopy bazowej w najbliższym miesiącu. Spowodowało to wzrost trzymiesięcznej międzybankowej stopy procentowej Euribor, z którą powiązane jest tysiące pożyczek udzielanych greckim przedsiębiorcom. W jeden dzień odnotowano największy wzrost stopy Euribor od września 2008 roku, co spowodowało olbrzymie problemy dla greckich przedsiębiorców, którzy borykają się już ze skutkami recesji.
Jednakże w tym samym dniu europejski dyrektor Międzynarodowego Funduszu Walutowego oświadczył, że polityka pieniężna Unii Europejskiej sprosta bieżącym wyzwaniom i nie wymaga zaostrzenia. Nie twierdzimy, że pan prezes Trichet nie powinien podnieść stóp procentowych. Niezbędna jest jednak stopniowa zmiana w celu uniknięcia tej eksplozji, której jesteśmy świadkami w przypadku pożyczek. Czy mógłby Pan, Panie Komisarzu, ewentualnie interweniować?
Béla Kovács
(HU) Pani Przewodnicząca! Cieszę się, że sprawozdanie dotyczące polityki przemysłowej zawiera szereg odniesień do tego, że małe i średnie przedsiębiorstwa odgrywają kluczową rolę dla przemysłu europejskiego, europejskich pracowników oraz obecnej i przyszłej sytuacji nas wszystkich. Od dziś ułatwienie działania małych i średnich przedsiębiorstw powinno być priorytetem każdego dokumentu i każdej sprawy. Te małe przedsiębiorstwa tworzą większość miejsc pracy i mają najwyższą zdolność określania się na nowo i odgrywania najważniejszej roli w opracowywaniu i wdrażaniu innowacyjnych rozwiązań oraz w zapobieganiu pozostawania gospodarki europejskiej jeszcze bardziej w tyle. Nie bez znaczenia jest także i to, że takie właśnie przedsiębiorstwa mają największy udział w zasilaniu naszych budżetów z podatków, co oznacza, że przede wszystkim one utrzymują zbiurokratyzowane organy administracji. W zamian za to, biurokracja, wraz z bankokracją stworzyły na mocy prawa instytucyjne i ekonomiczne środowisko, które zamierza doprowadzić do tego, że MŚP nie będą już dłużej w stanie prowadzić swojej działalności gospodarczej. Ta krótkowzroczna praktyka, służąca generowaniu przez wielonarodowe przedsiębiorstwa nadmiernych zysków, nie może już dłużej być tolerowana.
W sprawozdaniu słusznie stwierdzono, że należy zapobiegać spekulacji na rynkach finansowych, ale w obecnej sytuacji powinniśmy zrobić o wiele więcej. Niezbędne jest nałożenie na banki, które nie ułatwiają dostępu MŚP do środków finansowych poprzez swoją politykę kredytową, wyraźnie określonych kar pieniężnych. Sprawozdanie zawiera także wzmiankę, że w nowych państwach członkowskich przemysł zaczyna pozostawać w tyle za konkurencją, a także, że Unia Europejska powinna znaleźć środki, żeby położyć kres stosowaniu nieuczciwych praktyk przez duże przedsiębiorstwa. Należy stwierdzić wyraźnie, że w ubiegłych latach wielonarodowe przedsiębiorstwa starych państw członkowskich, z pomocą unijnej biurokracji, wykupiły lub doprowadziły do ruiny większość sektorów przemysłu nowych państw członkowskich, a następnie doprowadziły do bankructwa działające w tych państwach przedsiębiorstwa i przejęły ich rynki. Następstwem tego są miliony ludzi pozbawionych pracy i widoków na przyszłość, łatwo osiągane zyski na Wchodzie i znaczne wpływy z podatków na Zachodzie. Ponadto wiele rozwiązań technologicznych opracowanych w Europie zostało niestety przekazane z pomocą biurokracji Chinom.
Pilar del Castillo Vera
(ES) Pani Przewodnicząca, Panie Komisarzu! I ja chciałabym najpierw podziękować panu posłowi Langemu za jego wysiłki na rzecz połączenia w jedną całość tak wielu różnych opinii i wizji, czego nieczęsto jesteśmy świadkami w tym Parlamencie. Chciałabym także podziękować kontrsprawozdawcom z poszczególnych grup politycznych.
W rzeczywistości sprawozdanie to stanowi odpowiedź na pytanie, które rozważane jest od dłuższego już czasu, a mianowicie, czy przemysł europejski ma jakąkolwiek przyszłość w zglobalizowanym świecie?
Uważam, że odpowiedź na to pytanie brzmi: tak. Tak, ponieważ państwa członkowskie Unii Europejskiej udowadniają, że tak jest. Tak, ponieważ istnieją w Unii Europejskiej takie sektory przemysłu, które udowadniają, że tak jest.
Wszystko to ma szereg aspektów, z których niektóre dotyczą rynku pracy, ponieważ niezbędny jest elastyczny, a nie usztywniony rynek pracy; inne dotyczą produktywności, polityki finansowej i zachęt podatkowych. Chciałabym jednak zwrócić uwagę na trzy spośród nich, które mają obecnie bliski związek z samą Unią Europejską.
Po pierwsze, kultura innowacyjności i przedsiębiorczości. Są to dwie kluczowe kwestie. Przedsiębiorczość i innowacyjność stanowią kluczowe elementy przyszłości każdego sektora przemysłu Unii Europejskiej. Niezbędne jest poświęcenie szczególnej uwagi młodym przedsiębiorcom.
Po drugie, wzmocnienie rynku wewnętrznego oraz zapewnienie, żeby był konkurencyjny i wewnętrznie funkcjonował zgodnie z zasadą wolnej konkurencji. Dlatego subsydia ciągle jeszcze udzielane w sektorach transportu, energii lub przedsiębiorstw publicznych powinny zostać ograniczone w celu zapewnienia na wewnętrznym rynku Unii Europejskiej wolnej konkurencji.
Po trzecie, przestrzeganie warunków konkurencji w obrębie ram międzynarodowych; jeśli chodzi o politykę ochrony środowiska i zaopatrzenie w produkty, niezbędna jest konkurencja na równych warunkach.
Nie chcemy protekcjonizmu, ani w Unii Europejskiej, ani kiedy nasz przemysł konkuruje z państwami trzecimi i ich regionami.
Marita Ulvskog
(SV) Pani Przewodnicząca! Kilkoro z nas uczestniczących w tej debacie rozpoczęło swoje wystąpienie mówiąc "nareszcie”. Prawdopodobnie mówi to coś o randze, jaką polityka przemysłowa zajmowała w debacie społecznej i w polityce przez wiele lat. Niemniej jednak polityka przemysłowa jest znowu teraz w centrum zainteresowania - uważam, że jest to także oczywisty wniosek wypływający z tego sprawozdania. Sektor usług będzie nadal odgrywał istotną rolę, ale staje się oczywiste, że jego rozwój zależy w znacznej mierze od wydajności produkcji przemysłowej i sektora przemysłu. Te dwa elementy są nierozerwalnie ze sobą związane.
Dlatego polityka przemysłowa ma podstawowe znaczenie w kontekście jednego z najważniejszych zagadnień politycznych, a mianowicie pracy dla każdego, pełnego zatrudnienia. Jednakże gdyby nowoczesna polityka przemysłowa miała na tym poprzestać, to przez ostatnich 25 lat nic by się nie wydarzyło. Nowoczesna polityka przemysłowa obejmuje swoim zakresem o wiele więcej. Obecnie polityka przemysłowa obejmuje swoim zakresem także udział we wprowadzaniu fundamentalnej zmiany, a mianowicie radykalnego przejścia na politykę zapewniającą zrównoważenie środowiskowe i klimatyczne, i to nie poprzez ustanowienie dla polityki przemysłowej bariery, lecz poprzez przyczynianie się do rzeczywistych zmian w tym zakresie. Jest to obecnie jeden z elementów konkurencyjności przemysłu; to oczywiste, jeśli weźmiemy pod uwagę inwestycje dokonywane w kilku konkurujących z nami krajach.
Jednym z elementów jest tutaj dostęp do surowców, a tym samym wymóg dla przemysłu, a jednocześnie jeden z elementów tej zmiany. Dotyczy wszystkiego: od energooszczędności po gospodarkę zasobami i recykling, na przykład w postaci tego, co nazywamy górnictwem miejskim. Kolejną kluczową kwestią w kontekście nowoczesnego i zrównoważonego przemysłu są programy stałych szkoleń. Nie będziemy i nie możemy konkurować w oparciu o niskie płace i nieodpowiednie warunki pracy, lecz w oparciu o wykwalifikowanych ludzi pracujących i chcących pracować w przemyśle.
Vladko Todorov Panayotov
(BG) Pani Przewodnicząca, Panie Komisarzu Tajani, Panie i Panowie! Unia Europejska może i musi dziś przyjąć nowe podejście poprzez stworzenie nowej zintegrowanej polityki przemysłowej. Kluczową rolę odgrywać tutaj będzie integracja wszystkich elementów wywierających wpływ na sytuację przemysłu w Unii Europejskiej. Wspomnę tylko o kilku z nich.
Po pierwsze, zagwarantowanie stałych, długoterminowych dostaw podstawowych surowców niezbędnych do rozwoju europejskich sektorów zaawansowanych technologii. W związku z tym apeluję o podjęcie ściślejszej współpracy z krajami trzecimi posiadającymi obfite zasoby surowców.
Po drugie, gospodarka opierająca się na innowacyjności i swobodnym przepływie wiedzy. Apeluję o wzmocnienie kluczowych powiązań pomiędzy edukacją, szkoleniami zawodowymi i karierą zawodową. Europa może poszczycić się największą liczbą osób z doktoratem na świecie, ale nie jest w stanie przekuć ich umiejętności i wiedzy w rzeczywiście praktyczne rozwiązania rynkowe. Powinniśmy stworzyć europejskie ośrodki innowacyjności, gdzie aktywnie wzmacniane byłyby powiązania pomiędzy wiedzą a potrzebami rynku.
Po trzecie, istotnym krokiem jest przejście na gospodarkę o niższej emisji dwutlenku węgla. Przewaga wynikająca z posiadania i stosowania zaawansowanych technologii, którą cieszy się Europa, umożliwi nam w przyszłości korzystanie w pełni z potencjału i korzyści gospodarki przyjaznej dla środowiska. Wszystkie te elementy wymagają nowego poziomu współpracy pomiędzy państwami członkowskimi i instytucjami europejskimi.
James Elles
Pani Przewodnicząca! Chciałbym pogratulować panu posłowi Langemu znakomitego i istotnego sprawozdania, którym sprowokował nas do myślenia o tendencjach dotyczących polityki przemysłowej. W miarę wychodzenia przez nas z najgłębszej recesji ostatnich 60 lat powinniśmy rzeczywiście pobudzić do działania sektory naszego przemysłu, żeby były konkurencyjne na światowych rynkach, wspierając małe przedsiębiorstwa, pobudzając przedsiębiorczość i wspierając wszystkich tych, którzy chcą tworzyć nowe miejsca pracy; żeby związek pomiędzy zdolnością innowacyjności a zrównoważonym rozwojem był widoczny; niekoniecznie poprzez wykorzystywanie środków finansowych. Możemy ten cel osiągnąć poprzez wzmocnienie rynku wewnętrznego, promowanie wymiany handlowej oraz zapewnienie warunków wspierających innowacyjność.
Wreszcie, elementem, którego mi brakuje jest agenda cyfrowa. Wszyscy w Europie, każde przedsiębiorstwo, powinno mieć prawo dostępu do najlepszych technologii informacyjnych, ruchomych sieci telekomunikacyjnych i szerokopasmowego Internetu o największej szybkości. Czy pan wie, Panie Komisarzu, że w ubiegłym tygodniu Korea Południowa wyznaczyła sobie cel zapewnienia do końca następnego roku każdemu gospodarstwu domowemu dostępu do Internetu o szybkości 200 razy większej niż średnia szybkość dostępu w amerykańskich gospodarstwach domowych? Jak powiedział jeden z kierowników wyższego szczebla z sektora technologii informacyjnych, jeśli chodzi o konkurencyjność Europy, niezbędne jest zdanie sobie sprawy, że wzmocnienie jej jest bardziej prawdopodobne poprzez inwestowanie w technologie informacyjne aniżeli w infrastrukturę fizyczną.
Miloslav Ransdorf
(CS) Pani Przewodnicząca! Chciałbym tylko podnieść trzy kwestie. Pierwsza dotyczy tego, że Europa powinna dążyć do pobudzania ducha pionierstwa, żeby w niektórych dziedzinach pierwszeństwo miały priorytety technologiczne, co umożliwiłoby nam osiągnięcie nie tylko przewagi względnej, ale wręcz bezwzględnej, ponieważ produkty średniej jakości osiągają tylko średnią wartość rynkową. Po drugie, chciałbym przypomnieć, że istotne jest dążenie do dwustronnej mediacji pomiędzy dużymi i małymi przedsiębiorstwami, ponieważ koncentrowanie się na dużych przedsiębiorstwach nie przyniesie oczekiwanych rezultatów. Przykładem takiej porażki jest spółka General Motors, która będzie kosztować amerykańskich podatników 57,6 miliarda dolarów. Trzecia kwestia dotyczy tego, że polityka przemysłowa nie powinna zależeć wyłącznie od tak zwanych elit politycznych i gospodarczych lecz powinna opierać się na wielkim strumieniu oddolnych drobnych innowacyjnych rozwiązań, a innymi słowy przełomowe rozwiązania technologiczne powstają w oparciu o wiele drobnych innowacji, opracowywanych w ramach kolektywów pracowniczych.
Claudio Morganti
(IT) Pani Przewodnicząca, Panie Wiceprzewodniczący Tajani, Panie i Panowie! Już sam tytuł tego sprawozdania zawiera kluczowe słowo, ponieważ odnosi się do polityki przemysłowej. W ostatnich kilku latach, jeżeli nie dekadach, byliśmy w Europie świadkami coraz większego braku politycznego zainteresowania tą dziedziną ze względu na nadmiernie leseferystyczne podejście do rynków w przekonaniu, że cały system będzie się sam regulował bez niczyjej ingerencji.
Interwencja polityczna oznacza ustanowienie reguł mających na celu wspieranie obecności naszych przedsiębiorstw na rynku i z zadowoleniem przyjmuję, że sprawozdanie to zawiera szczególne odniesienie do małych i średnich przedsiębiorstw oraz do przemysłu wytwórczego, o którym zbyt często zapominano w przeszłości.
Proponowane instrumenty uproszczenia administracji i ułatwienia dostępu do kredytów stanowią krok we właściwym kierunku. Chciałbym także zwrócić uwagę na część poświęconą uczciwej konkurencji z państwami trzecimi, ponieważ w przeszłości byliśmy zbyt permisywni w tej dziedzinie i całe podstawowe sektory, takie jak na przykład toskańskie włókiennictwo - i jestem tego całkiem pewny, ponieważ pochodzę z Prato - zostały rzucone na kolana na skutek nieuczciwej konkurencji, której z całą pewnością należało położyć kres zapobiegając jej u źródła.
Herbert Reul
(DE) Pani Przewodnicząca! Chciałbym podziękować panu posłowi Langemu oraz kontrsprawozdawcom za ich ciężką pracę.
Udało im się przekuć w sprawozdanie odkrycie, którego w trakcie obecnego kryzysu wszyscy dokonaliśmy, a mianowicie, że oczywistością jest, iż przemysł odgrywa ważniejszą rolę niż wielu dotąd myślało, a ponadto udało im się zapewnić, by polityka przemysłowa stała się dla Parlamentu Europejskiego sprawą niemal priorytetową. Fakt, że nasza debata prowadzona jest wieczorem może być pewnym minusem. Zagadnienie to jest na tyle istotne, że powinniśmy o nim rozmawiać również o innych porach dnia.
Jak powiedzieli już niektórzy moi koledzy posłowie, realizacja polityki przemysłowej nie wymaga interwencji państwa, lecz stworzenia odpowiednich warunków. Państwo nie powinno podejmować decyzji dotyczących istoty polityki przemysłowej ani rozróżniać poszczególnych sektorów przemysłu, dzieląc je na dobre i złe. Powinno raczej zapewnić poszczególnym sektorom przemysłu możliwość rozwoju w ramach określonych warunków. Powinniśmy skoncentrować się na obszarach, w których możemy rzeczywiście pomóc pod względem innowacyjności i badań naukowych.
Uważam za niezwykle pomocne, że pan komisarz Tajani przekazał nam informacje, z których wynika jasno, że jeśli chodzi o wiele obszarów polityki europejskiej, kwestią o szczególnym znaczeniu jest konkurencyjność. W przyszłości bardzo użyteczne byłoby zastosowanie tego jako kryterium i rozważenie, czy nasze polityczne decyzje zawsze, często lub dostatecznie często ułatwiają, czy raczej hamują rozwój przemysłu w Europie.
Chciałbym, żebyśmy nie tylko mieli sprawozdanie i temat dalszej debaty, lecz także w następstwie tej debaty zmienili sposób naszego działania i potraktowali tę sprawę poważnie, ponieważ przemysł odgrywa ważną rolę.
(Mówca zgodził się odpowiedzieć na pytanie zadane zgodnie z regułą niebieskiej kartki na mocy art. 149 ust. 8 Regulaminu)
Paul Rübig
(DE) Pani Przewodnicząca! Chciałbym zadać panu posłowi Reulowi pytanie. Dziś rano obchodziliśmy setną rocznicę ustanowienia Międzynarodowego Dnia Kobiet. W związku z tym chciałbym Pana zapytać, jakie według Pana możliwości będą dostępne kobietom w przyszłości, jeśli chodzi o politykę przemysłową? Jakie szanse będą miały kobiety w przemyśle, ponieważ uważam, że niezbędne jest natychmiastowe zapewnienie ich udziału? Zdobycie jakich umiejętności i kwalifikacji należałoby radzić kobietom, żeby mogły pracować w przemyśle?
Herbert Reul
(DE) Pani Przewodnicząca! Uważam, że kobiety mają świetne możliwości i jeśli będzie to konieczne zajmę się tą kwestią osobiście.
Teresa Riera Madurell
(ES) Pani Przewodnicząca! Obecny kryzys uwidocznił w sposób oczywisty znaczenie przemysłu jako siły napędowej gospodarki. Panie Komisarzu! Cieszymy się, że Komisja zdała sobie z tego sprawę i sprawiła, że polityka przemysłowa znalazła się znowu w centrum zainteresowania Unii.
Nasz sprawozdawca, któremu chcę pogratulować znakomitej pracy, wyjaśnił już naszą interpretację przejścia na politykę przemysłową inteligentną, efektywną pod względem wykorzystywania zasobów i zrównoważoną z punktu widzenia środowiska i społeczeństwa. Jeśli chodzi o wypowiedź naszego sprawozdawcy, chcę tylko zwrócić uwagę na jeden aspekt, który według mnie jest istotny, a mianowicie na kwestię zasobów ludzkich.
Zakładając, że każde miejsce pracy powinno być przyjazne dla środowiska, niezbędne jest zapewnienie, żeby europejscy pracownicy posiadali odpowiednie umiejętności, nie tylko żeby wzmocnić konkurencyjność naszego przemysłu, ale także, żeby żaden pracownik nie został zepchnięty na margines.
Mamy mocne podstawy: młodzi Europejczycy nigdy wcześniej nie byli tak dobrze przygotowani, a pomimo tego doskwiera nam brak kadry inżynierskiej, młodych przedsiębiorców oraz innowacyjnych strategii zarządzana zasobami ludzkimi. Dlatego powinniśmy wspierać synergię pomiędzy uniwersytetami o głębokiej kulturze przedsiębiorczości i przedsiębiorstwami rzeczywiście opierającymi się na wiedzy.
Jeśli idzie o szkolenia, niezbędne jest dostosowanie umiejętności zawodowych do wymogów nowej gospodarki oraz realizowanie tego zadania w sposób zapewniający pracownikom i przedsiębiorstwom dostępność z ekonomicznego punktu widzenia.
Ponadto przemysł powinien poświęcać więcej uwagi innowacyjności organizacyjnej, pojmowanej jako elastyczniejszy i dynamiczniejszy podział ryzyka i zadań w przedsiębiorstwach. Dopiero wtedy w przemyśle będzie można uwzględnić i wykorzystać talent i wiedzę pracowników.
Wreszcie, chciałabym powiedzieć kilka słów jako członkini grupy sprzeciwiającej się podjęciu ściślejszej współpracy w sprawie europejskiego patentu, ponieważ uważamy, że będzie to miało wpływ na rynek wewnętrzny, spójność terytorialną i pewność prawną. Trybunał Sprawiedliwości poparł to stanowisko w swojej opinii nr 1/09 opublikowanej 8 marca 2011 roku, w której stwierdza, że projekt porozumienia ustanawiającego Europejski i Wspólnotowy Sąd Patentowy jest sprzeczny z postanowieniami Traktatu.
Riikka Manner
(FI) Pani Przewodnicząca, Panie Komisarzu! Najpierw chciałabym pogratulować sprawozdawcy znakomitego i bardzo ważnego sprawozdania. Sprawa ta dotyczy przede wszystkim tego, jak możemy zapewnić konkurencyjność europejskiej polityki przemysłowej, a z drugiej strony, jak możemy reagować na zmiany strukturalne wywoływane cięciami w zatrudnieniu w podstawowych sektorach przemysłu w niektórych regionach.
Uważam, że polityka przemysłowa jest jednym z elementów tych zmian. Niezbędna jest świadomość tych zmian i być w stanie dostosować się do nich. Musimy mieć perspektywę przyszłościową, jeśli chodzi o politykę przemysłową oraz opracowanie polityki przemysłowej, która byłaby zrównoważona w oparciu o nasze mocne strony i zasoby naszych regionów. Przykładem tego jest nasz sektor bioenergii, w którym dostrzegam olbrzymi potencjał.
Struktury regionalne umożliwią wspieranie zrównoważonej polityki przemysłowej w Unii Europejskiej i dlatego niezbędne jest podkreślenie znaczenia ustanowienia jeszcze większej liczby innowacyjnych klastrów oraz szerokiej współpracy pomiędzy zainteresowanymi podmiotami, instytucjami edukacyjnymi i przedsiębiorstwami.
Kiedy mówimy o europejskiej polityce przemysłowej niezwykle istotne jest oczywiście uwzględnienie sektora MŚP, to znaczy małych i średnich przedsiębiorstw. Niezbędne jest ograniczenie biurokracji dla MŚP, o czym mówiono już tutaj wielokrotnie, a ponadto zrobienie wszystkiego co w naszej mocy, żeby wspierać rozwój możliwości, dzięki którym MŚP mogą rozwijać swoją przedsiębiorczość, zarówno obecnie jak i w przyszłości.
Jacky Hénin
(FR) Pani Przewodnicząca, Panie i Panowie! W tym sprawozdaniu zwrócono wreszcie uwagę na kluczowe znaczenie przemysłu dla przyszłości Unii i potwierdzono konieczność ustanowienia europejskiej polityki przemysłowej. W sprawozdaniu tym uznaje się w sposób dorozumiany fiasko strategii lizbońskiej, czego dowodem jest słuszne domaganie się przeznaczania 3 % produktu krajowego brutto Unii na działalność badawczo-rozwojową, a przede wszystkim zaproponowanie wykorzystywania sektora prywatnego w większym niż dotychczas stopniu.
Niestety, sprawozdanie to odzwierciedla nadal wizję konkurencyjności opierającej się na drastycznym ograniczaniu kosztów pracy, kiedy w rzeczywistości niezbędne jest zwiększenie konkurencyjności w oparciu o programy szkoleń, oszczędności kapitałowe oraz efektywne zużycie energii i wykorzystywanie surowców. W tym sprawozdaniu przyznaje się także w sposób dorozumiany, że rynki finansowe okazały się niewydolne, jeśli chodzi o przeznaczanie oszczędności na inwestycje służące tworzeniu dobrobytu. Rozwiązanie tego problemu wymaga kontroli społecznej kredytów lub wprowadzenia wymogu udzielania kredytów na cele tworzenia nowych miejsc pracy, prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej czy tworzenia dobrobytu. Niezbędne jest ustanowienie europejskich i krajowych publicznych centrów finansowych, które gwarantowałyby finansowanie działalności przemysłowej. Nasz Parlament nie może po prostu podjąć działań zmierzających do polepszenia sytuacji dużych europejskich grup przemysłowych. Naszym podstawowym celem powinno być wspieranie tworzenia w Unii Europejskiej większej liczby i wyższej jakości miejsc pracy w przemyśle.
Amalia Sartori
(IT) Pani Przewodnicząca, Panie i Panowie! Rewizja europejskiej polityki przemysłowej nigdy wcześniej nie była tak konieczna jak obecnie, a Europa powinna zrewidować także niektóre podjęte ostatnio decyzje.
Ta sztandarowa inicjatywa związana ze strategią UE 2020 jest zatem przydatna i podejmowana we właściwym czasie i dlatego jestem wdzięczna Komisji, a zwłaszcza panu komisarzowi Tajaniemu. Pragnę także podziękować sprawozdawcy, panu posłowi Langemu, za wykonaną przezeń pracę oraz mojej koleżance, pani poseł Grossetête, która w imieniu Grupy Europejskiej Partii Ludowej (Chrześcijańskich Demokratów) wniosła znaczący wkład we wzmocnienie stanowisk przedstawionych przez pana komisarza.
Co do mnie, to postanowiłam wnieść wkład w postaci poprawek zwracających uwagę na rolę małych i średnich przedsiębiorstw, które są przez wszystkich uważane za kotwicę podstawowych sektorów europejskiego przemysłu i które najlepiej wiedzą jak nie ustępować w okresie kryzysu oraz jak wprowadzać innowacyjne rozwiązania, zachowując jednocześnie konkurencyjne ceny.
Uważam, że rola, którą odgrywają tysiące drobnych i średnich europejskich przedsiębiorców wymaga wsparcia poprzez eliminację przeszkód i ograniczeń, na które ci przedsiębiorcy wielokrotnie już wskazywali; mam tutaj na myśli zapewnienie lepszego dostępu do kredytów, zapewnienie możliwości bardziej przejrzystego i mniej kosztownego udziału w przetargach publicznych, a przede wszystkim, doprowadzenie do kompleksowego uproszczenia procedur administracyjnych, które wszyscy uważają za prawdziwą rewolucję, jakiej ten kontynent naprawdę teraz potrzebuje.
Cieszę się, że Komisja zwróciła uwagę na kwestię efektywnego i odpowiedzialnego wykorzystywania surowców, a za istotne uważam także i to, że wkrótce będziemy omawiać kwestię ziem rzadkich. Istotne jest także poświęcenie uwagi kwestii ochrony własności intelektualnej.
Widzę wreszcie wyznaczoną drogę, która, mam nadzieję, doprowadzi nas wkrótce do określenia norm i ustanowienia gwarancji obowiązujących w całej Unii Europejskiej. Oznacza to danie nadziei, zwłaszcza młodym ludziom, dzięki działaniom, których podjęcie proponują nam często sami Europejczycy.
Catherine Trautmann
(FR) Pani Przewodnicząca! Chciałabym podziękować panu posłowi Berndowi Langemu za znakomitą pracę. Jutro oparta na współpracy metoda pana posła przyniesie nam sukces. Ponadto, Panie Komisarzu, jest to sposobność, której, niestety, Komisja nie wykorzystała przedstawiając nam raczej rozczarowujący komunikat.
Jako osoba pochodząca z dużego regionu, który ucierpiał znacznie na skutek obecnego kryzysu, borykając się już wcześniej z problemami wywołanymi restrukturyzacją przemysłu, słuchałam przesłania związków zawodowych, które nadal stanowi dla nas wyzwanie. Niezbędna jest polityka przemysłowa, której wszystkie elementy składowe służyłyby realizacji tego samego celu, a mianowicie opracowaniu strategii, która opierałaby się na zrównoważonym, zorientowanym na tworzenie nowych miejsc pracy wzroście gospodarczym, na optymalizacji umiejętności, i która udowadniałaby, że innowacje społeczne i technologiczne nie są ze sobą sprzeczne.
To jest właśnie klucz do europejskiej konkurencyjności, a nie wykorzystywanie siły roboczej jako zmiennej dostosowawczej, jak zaproponowała to Komisja podczas europejskiego semestru. Najlepszym krokiem, jaki mogłaby zrobić Komisja, byłoby natychmiastowe uwzględnienie w programie pracy dyrektywy dotyczącej delegowania pracowników i rozpoczęcie procesu harmonizacji podatkowej, a najpierw zajęcie się kwestią podatków dochodowych od osób prawnych.
Ponadto polityka ta powinna być kształtowana nie tylko na szczeblu krajowym i unijnym, ale także na szczeblu lokalnym, w kontekście skutecznej polityki spójności. Uważamy, że rynki finansowe powinny być regulowane i podzielamy dążenie do konsolidacji jednolitego rynku, ale nie kosztem rynku pracy cechującego się nierównościami i dumpingiem społecznym.
Pani Przewodnicząca! Debatujemy dziś nad ambitną polityką przemysłową, a dziś rano głosowaliśmy nad podatkiem od transakcji finansowych i euroobligacji.
Panie i Panowie! Powinniśmy przeznaczyć pozyskane w ten sposób środki finansowe na sfinansowanie tej polityki.
Maria Da Graça Carvalho
(PT) Pani Przewodnicząca, Panie Komisarzu! Chciałabym najpierw podziękować sprawozdawcy, panu posłowi Langemu, oraz kontrsprawozdawcom za pracę, którą wykonali, a w szczególności pani poseł Grossetête. Jesteśmy obecnie świadkami spadku konkurencyjności Europy na rynkach światowych. W związku z tym Europa powinna znaleźć sposoby wzmocnienia swojej bazy przemysłowej, żeby móc sprostać nowym wyzwaniom. Celem tego sprawozdania jest przedłożenie propozycji mających na celu doprowadzenie do odnowy europejskiego przemysłu. Zintegrowana i zrównoważona polityka przemysłowa powinna opierać się na badaniach naukowych, innowacyjności, wzroście efektywności wykorzystywania zasobów, strategii produktowej, wzmacnianiu MŚP i rozwoju sieci regionalnych. Niezbędne są, w szczególności, racjonalizacja zużycia energii oraz wdrażanie technologii informacyjno-telekomunikacyjnych w celu zapewnienia podstaw tej nowej rewolucji przemysłowej, żeby zwiększyć konkurencyjność, wzrost gospodarczy i zatrudnienie.
Ze szczególnym zadowoleniem przyjmuję, że w przedmiotowym sprawozdaniu zwrócono uwagę na rolę tradycyjnych sektorów europejskiego przemysłu, tak niezbędnych naszej gospodarce. Zasadnicze znaczenie mają środki takie, jak wdrażanie nowych technologii lub zwiększenie wsparcia dla badań naukowych i innowacyjności w takich sektorach, jak np. przemysł wytwórczy. Jest to jedyny sposób przywrócenia światowego przywództwa Europy, które jest tak niezbędne do zapewnienia Europie konkurencyjnej przewagi i wzrostu gospodarczego.
Judith A. Merkies
(NL) Pani Przewodnicząca! Najpierw chciałabym pogratulować mojemu koledze, panu posłowi Berndowi Langemu znakomitego sprawozdania i wspaniałej współracy z jego strony. Polityka przemysłowa ma swój comeback. Nie ma jednak swojego comebacku w pojedynkę, ponieważ nie jest sama. Strategia ta, wraz z dwoma innymi sztandarowymi strategiami, stanowi istotę unijnego programu na rzecz zatrudnienia i zdrowej gospodarki. Przede wszystkim jest to jednak strategia nie tylko na chwilę obecną, ale także na przyszłość, na realną przyszłość.
Polityki przemysłowej nie da się kształtować w oderwaniu od wszystkich pozostałych strategii dotyczących Unii innowacji, polityki surowcowej lub efektywnego wykorzystywania zasobów naturalnych. Te trzy strategie stanowią sedno. Niezbędne jest przyjęcie podejścia holistycznego, w ramach którego różne obszary polityki byłyby ze sobą ściśle powiązane. Czy biorąc pod uwagę, że przemysł, jak Pan sam powiedział, Panie Komisarzu, nie jest wrogiem, lecz sprzymierzeńcem zrównoważonego rozwoju, rzeczywiście obszary te można uznawać za odrębne?
Polityka przemysłowa nie może funkcjonować bez zintegrowanego rynku. Rynek wewnętrzny jest nadal zbyt rozdrobniony, a proces jego wprowadzania wymaga nadal dokończenia. Skorzysta na tym cały sektor przemysłu, a zwłaszcza małe innowacyjne przedsiębiorstwa. Producentom zapewnia się możliwość przedstawienia swojej opinii, ale należy także wymagać od nich, by wzięli na siebie odpowiedzialność, a to oznacza ostateczną odpowiedzialność za własne wyroby. Celem jest promowanie czystych technologii produkcji i trwałych wyrobów, ponieważ uważam, że to jest właśnie przyszłość dla Europy. Przyczyni się to do powstania przemysłu funkcjonującego zgodnie z koncepcją zamkniętego obiegu materiałów i zachęci do inteligentnego wykorzystywania surowców i zdrowej gospodarki. Zbyt długo nie okazywano zainteresowania polityką przemysłową i pozostawiano ją rynkowi. Nadszedł czas, żebyśmy znowu dali przykład, zarówno innym, jak i samym sobie.
Jean-Pierre Audy
(FR) Pani Przewodnicząca, Panie Komisarzu! Chciałbym podziękować Panu za uwagę poświęcaną sprawom dotyczącym przemysłu, a w imieniu naszej grupy politycznej złożyć wyrazy uznania mojej koleżance, pani poseł Grossetête, ze względu na ogrom pracy, którą wykonała.
Przemysł zatrudnia 60 milionów osób, a na każde miejsce pracy w przemyśle przypadają dwa miejsca pracy w sektorze usług z przemysłem związanych, to znaczy mówimy tutaj łącznie o 180 milionach miejsc pracy. Udział przemysłu w eksporcie kształtuje się na poziomie 75 %, co jest następstwem istnienia 5,5 miliona przedsiębiorstw. Co powinniśmy zrobić? Powinniśmy podjąć działania i chronić się. Samoobrona nie jest protekcjonizmem; dlatego powinniśmy mieć politykę przemysłową. Niektórzy twierdzą: rolnictwo w Ameryce Południowej, przemysł w Chinach, a usługi w Europie. Panie i Panowie! Jeżeli nie będziemy produkować więcej samochodów, samolotów, statków, pociągów, satelitów, leków, elektrowni atomowych, zostaniemy zrujnowani! Jeśli chodzi o usługi, będziemy je i tak mieć, ponieważ będziemy mieć politykę przemysłową.
Dlatego chciałbym złożyć trzy propozycje. Pierwsza z nich dotyczy norm przemysłowych. Kiedy określamy normy przemysłowe musimy przeprowadzać analizy skutków, żeby nasze produkty wytwarzane były na terytorium UE zgodnie z tymi normami.
Druga z moich propozycji dotyczy edukacji i badań naukowych. Musimy mieć najlepsze politechniki na świecie i musimy je wspierać. Powinniśmy przekonać społeczeństwo do nauki. Jeśli chodzi o badania naukowe, dokonamy przeglądu siódmego programu ramowego. Na lata 2011, 2012 i 2013 przeznaczamy 30 miliardów euro. Przeznaczmy część tych środków na rozwój przemysłu jako jeden z naszych priorytetów.
Trzecia z moich propozycji dotyczy finansowania. Moglibyśmy ustanowić Europejski Fundusz Inwestycji Przemysłowych. Mam pewną propozycję. Jesteśmy winni 37 miliardów euro na emerytury dla urzędników UE - wykorzystajmy tę kwotę do ustanowienia funduszu emerytalnego, który byłby wehikułem napędzającym długoterminowe oszczędności. Podzielam pogląd dotyczący polityki monetarnej. Zachowajmy szczególną ostrożność w obliczu obecnego kryzysu. Zapewnijmy, żeby stopy procentowe nie były zbyt wysokie, bo to spowodowałoby wzmocnienie euro i wyhamowało eksport wyrobów przemysłowych.
Lambert van Nistelrooij
(NL) Pani Przewodnicząca, Panie Komisarzu! Przemysł wytwórczy nie traci na znaczeniu nawet w warunkach obecnej i przyszłej gospodarki opartej na wiedzy. Utrzymanie w Europie produkcji wnoszącej wysoką wartość dodaną ma zasadnicze znaczenie, a jednocześnie stanowi podstawę wiedzy i doświadczeń wielu obywateli naszych krajów oraz dalszego rozwoju naszej konkurencyjności. W przedmiotowym sprawozdaniu przemysł słusznie traktuje się jako sprawę pierwszorzędnej wagi w agendzie europejskiej i jest to istotne zarówno dla dużych, jak i małych i średnich przedsiębiorstw. W Europie możemy poszczycić się doskonałością w wielu dziedzinach. Mam tutaj na myśli sektor energetyki, sektor podróży kosmicznych i przemysł samochodowy, które osiągają obecnie znakomite rezultaty. Mam tutaj na myśli także łańcuch dostaw przemysłu samochodowego, który ma podstawowe znaczenie dla Europy. Proszę zwrócić tylko uwagę, jak inteligentna i czysta jest strategia UE 2020!
Martwi mnie jednak jedna kwestia, a mianowicie globalizacja. Postąpiliśmy słusznie ustanawiając Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji, a wkrótce będziemy mieli patent europejski. Pomimo tego jednak, pan komisarz Tajani postanowił uwzględnić w swoim programie konieczność zapewnienia równych reguł gry na szczeblu międzynarodowym. Wspaniale, że chińskie przedsiębiorstwa inwestują w Europie, ale niezbędne jest zapewnienie równych reguł gry również w Chinach. Jeżeli prawdą jest rzeczywiście, że wykorzystywane są do tego celu znaczne środki publiczne, to coś jest tutaj nie tak. Powrót do protekcjonizmu nie jest naszym celem, jak podkreślił przed chwilą pan poseł Audy, ale chodzi o zapewnienie niezbędnej przejrzystości w podstawowych sektorach, takich jak sektor technologii informacyjno-telekomunikacyjnych lub inne podstawowe sektory europejskiej gospodarki. Nie jest to europejskie weto. Nie mówimy "to są udziałowcy, to są osoby sprawujące nadzór”, ale rzeczywiście niezbędne jest odpowiednie zbadanie przez nas, przedstawicieli Europy, tej sprawy. Nie od rzeczy byłoby podjęcie debaty w tej sprawie, w reakcji na znakomite sprawozdanie pana posła Langego. Ciąg dalszy, Panie Komisarzu Tajani, nastąpi. Chciałbym zaprosić Pana do wzięcia udziału w tej debacie.
Kathleen Van Brempt
(NL) Pani Przewodnicząca! Jeśli chodzi o sprawozdanie pana posła Langego, będzie Pan, Panie Komisarzu, najprawdopodobniej jutro świadkiem niemal jednogłośnego opowiedzenia się Parlamentu za zwiększeniem znaczenia polityki przemysłowej. Dla Pana, jako komisarza, musi to być rzeczywisty zastrzyk nowej energii. Istnieje daleko idący konsensus pomiędzy różnymi grupami, że polityka przemysłowa ma w Europie przyszłość, a także, że należy ją wspierać.
Taki jest jednak zakres tego konsensusu, ponieważ gdybyśmy starali się ustalić, o jaki rodzaj polityki przemysłowej nam chodzi, czy jakie jej elementy należałoby zachować w przyszłości, wszyscy mielibyśmy na ten temat odmienne zdanie. Sam Pan stwierdził, że potrzebujemy przemysłu mniej energochłonnego i mniej materiałochłonnego. Zgadzam się z Panem w tym względzie, jeśli chodzi o cele krótkoterminowe. Jeśli chodzi jednak o cele długoterminowe, musimy dokonać dużo większego skoku. Jak Pan wie, Panie Komisarzu, zarządzanie oznacza wybieganie w przyszłość. Musimy mieć odwagę powiedzieć, że do 2050 roku będziemy mieli system zaopatrzenia w energię opierający się w pełni na energii wytwarzanej ze źródeł odnawialnych, z poszanowaniem zasady zrównoważonego rozwoju, a skoro tak, to musimy zacząć przygotowywać przemysł do tej zmiany już dziś.
Po drugie, gospodarka materiałowa. Musimy rzeczywiście zapewnić w ciągu najbliższych kilku latach recykling telefonów komórkowych w bardziej efektywny sposób, a w przyszłości musimy zapewnić produkcję telefonów komórkowych odzwierciedlającą koncepcję zamkniętego obiegu materiałów, żeby wszystkie podstawowe elementy składowe telefonu komórkowego były systematycznie odzyskiwane i wykorzystywane do wytwarzania nowych telefonów. Taką właśnie politykę ogólną powinniśmy rozwinąć do 2050 roku i oczekuję od Komisji podjęcia już teraz decyzji, w której zapewnimy jasno określone zasady dla przemysłu, do spełnienia których będzie dążyć.
Antonio Cancian
(IT) Pani Przewodnicząca, Panie Komisarzu, Panie i Panowie! Uważam, że sprawozdanie pana posła Langego jest wyważone pod względem sformułowań, a jego podstawową zaletą jest, że przedstawiona w nim analiza koncentruje się na określonych kluczowych czynnikach, a zwłaszcza na odnowie europejskiej polityki przemysłowej i reorientacji działalności finansowej w kierunku gospodarki realnej. Należy jednak odnotować, że integralnym elementem tych czynników są usługi związane bezpośrednio lub pośrednio z przedsiębiorstwami.
Mam kilka uwag krytycznych i kilka propozycji. Jeśli chodzi o pkt 89 dotyczący ściślejszej współpracy w odniesieniu do patentu europejskiego, uważam, Panie Komisarzu Tajani, że jednolity patent europejski jest istotny i niezbędny, zwłaszcza dla nas, Włochów. Impas, który jest rezultatem zacieśnienia współpracy, może być według mnie przerwany poprzez ograniczenie się, jeśli chodzi o patent europejski, jedynie do języka angielskiego, ponieważ stosowanie trzech języków stworzyłoby niesłychany precedens.
Moja druga uwaga dotyczy braku jakichkolwiek innowacyjnych propozycji finansowych. W tekście mowa jest często o konieczności zrobienia szybkiego kroku w kierunku stworzenia transeuropejskich infrastruktur, które mają mieć zasadnicze znaczenie dla rozwoju kontynentu, ale niewiele mówi się o tym, jak sfinansować budowę tych sieci.
Dziś wcześniej przyjęliśmy sprawozdanie z inicjatywy własnej zawierające dogłębną analizę stosowania w ramach systemu partnerstw publiczno-prywatnych systemu obligacji projektowych, które stanowiłyby tym samym gwarancje papierów wartościowych emitowanych przez przedsiębiorstwa tworzone w celu budowy takich infrastruktur i zarządzania nimi; pan poseł Audy przedstawił przed chwilą kilka przykładów.
Brak jest odniesienia do związku pomiędzy polityką przemysłową Unii Europejskiej a jej polityką strategiczną w obszarach dotyczących programów takich, jak Galileo, ITER, czy temu podobne. Niezbędne jest zapewnienie większych powiązań pomiędzy badaniami naukowymi i innowacyjnością. Panie Komisarzu Tajani! Uważam, że wyzwanie, w obliczu którego stoimy, ma zasadnicze znaczenie dla zachowania kontekstu społecznego. W rzeczywistości niewielkie ożywienie, którego jesteśmy świadkami nie może wchłonąć tej liczby osób, które zostały zwolnione w okresie ostatnich trzech lat. Niestety, niezbędne jest podjęcie działań w porę i niezwłocznie.
Henri Weber
(FR) Pani Przewodnicząca! Znakomite sprawozdanie pana posła Langego ma trzy zalety.
Po pierwsze, proponuje się wprowadzenie na szczeblu Unii Europejskiej zintegrowanej strategii przemysłowej, to znaczy strategii jednocześnie kontynentalnej i opartej na współpracy; strategii, która różnił się pod każdym względem od strategii wyłącznie krajowych i nieopierających się na współpracy, które stosowano w Europie przez ostatnie 15 lat.
Po drugie, realizacja tej strategii przemysłowej ma być wspierana finansowo, co stoi wyraźnie odróżnia ją od strategii lizbońskiej z 2000 roku. Gdyby realizacja tej strategii nie była wspierana finansowo, strategia ta pozostałaby pustosłowiem. Podstawowym źródłem finansowania mają być unijne obligacje projektowe, euroobligacje i europrojekty. Zaakceptowaliśmy te rozwiązania głosując dziś rano.
Po trzecie, strategia ta ma służyć ochronie naszego przemysłu. W przedmiotowym sprawozdaniu opowiadamy się za otwarciem Europy; nie opowiadamy się jednak za oddaniem jej. Opowiadamy się za wymianą opierającą się na wzajemności i równowadze. Kwestiom tym poświęcono kilka punktów. Jest to bezwzględnie konieczne, ponieważ w tej dziedzinie cechowały nas dotychczas naiwność i słabość.
Alajos Mészáros
(HU) Pani Przewodnicząca, Panie Komisarzu! Kiedy wybuchnął obecny kryzys mogliśmy sami zobaczyć, jak ważną rolę w naszej gospodarce odgrywa przemysł. Niestety, nasza polityka w odnośnych obszarach opiera się często na założeniu, że rynki mają regulować się same. Strategia UE 2020 jest pod tym względem inicjatywą pionierską; pierwszą, w której uznajemy konieczność przyjęcia nowego podejścia. Przemysł europejski musi zachować swoją wiodącą pozycję w podstawowych dziedzinach i nie możemy dopuścić do tego, żeby nie reagował w porę na rozwój wydarzeń.
Naszymi priorytetami powinny być nadanie sektorowi usług finansowych nowej struktury oraz koordynacja polityki makroekonomicznej, a zwłaszcza polityki fiskalnej, ponieważ zapewnienie efektywności naszej polityki przemysłowej możliwe jest jedynie poprzez przeprowadzenie reform w tym zakresie. Niezbędne jest wprowadzenie nowych, spójnych ram regulacyjnych, w których skierujemy system finansowy znowu na drogę inwestowania w czynniki produkcji. Istotą naszej polityki przemysłowej powinno być rozwijanie bazy produkcyjnej, która byłaby konkurencyjna na szczeblu międzynarodowym, oraz przemysłu opartego na wiedzy i koncentrującego się na produkcji. Wymagać to będzie jednak zaangażowania całego łańcucha innowacyjności. W tym przypadku powinniśmy mówić nie tylko o technologicznych innowacjach, ale także o innowacyjności projektów oraz innowacyjności podnoszącej jakość wyrobów.
Ponadto powinniśmy wspierać synergię w tym sektorze. Obejmować to powinno powiązanie polityki energetycznej z polityką przemysłową. Istotnym czynnikiem powinno być tutaj zaopatrzenie w energię, a nowe, rozwijające się rynki to rynki związane z wykorzystywaniem odnawialnych źródeł energii, co może w konsekwencji prowadzić do powstania nowych miejsc pracy. Niezbędne jest także zapewnienie niezawodnego dostępu do surowców, co jest dla nas coraz poważniejszym wyzwaniem. Oprócz zabezpieczenia istniejących już zasobów powinniśmy być także w stanie realizować nasze działania w zakresie recyklingu.
Powinniśmy także zrobić wszystko, co w naszej mocy, w celu wzmocnienia MŚP, ponieważ to MŚP są kluczowymi aktorami unijnej produkcji przemysłowej. Powinniśmy zachęcać MŚP do wzięcia jak najpełniejszego udziału w zamówieniach publicznych i zapewnić im dostęp do pożyczek bankowych na korzystnych warunkach.
Ioan Enciu
Pani Przewodnicząca! Chciałbym najpierw pogratulować panu posłowi Langemu sporządzenia tego ważnego sprawozdania. W tym okresie trudności gospodarczych niezwykłego znaczenia nabiera zapewnienie, żeby instytucje europejskie działały na rzecz spójnej i zdecydowanej polityki przemysłowej w celu utrzymania w miejsc pracy w Europie i pomocy w przywracaniu jej konkurencyjności. Pan wiceprzewodniczący Tajani oświadczył, że przemysł leży w centrum zainteresowania Europy i jest niezbędny do znalezienia rozwiązań umożliwiających naszemu społeczeństwu sprostanie wyzwaniom, w obliczu których stoi obecnie lub stanie w przyszłości.
Grupa S&D uważa, że przemysł odgrywa kluczową rolę jeśli chodzi o miejsca pracy w Europie. Dlatego powinniśmy zwiększyć wysiłki mające na celu utrzymanie w Europie mocnej bazy przemysłowej. Interesuje mnie szczególnie kwestia rozwoju niezbędnej infrastruktury na obszarach, na których taka infrastruktura jeszcze nie istnieje.
Wreszcie z zadowoleniem przyjmuję, że ostateczna wersja sprawozdania zawiera zdecydowane podkreślenie znaczenia surowców dla sektora przemysłowego przyszłości.
Lara Comi
(IT) Pani Przewodnicząca, Panie i Panowie! Chciałabym pogratulować panu komisarzowi Tajani a także sprawozdawcom, pracy, która została wykonana. Jestem za przyjęciem tego ważnego sprawozdania, dzięki któremu Parlament wnosi swój wkład w debatę nad europejską polityką przemysłową.
Sprawozdanie to zawiera wiele pozytywnych elementów, których uwzględnienie zdecydowanie popieram. Po pierwsze, uważam, że należy podjąć wszelkie możliwe wysiłki zmierzające do przywrócenia kluczowej roli przemysłu europejskiego na arenie międzynarodowej i udzielić szczególnego wsparcia małym i średnim przedsiębiorstwom, które stanowią niezbędny filar rynku wewnętrznego.
Ponadto, w pełni podzielam zawartą w sprawozdaniu tezę, że istnieje pilna potrzeba wprowadzenia przepisów unijnych dotyczących oznaczania pochodzenia, żeby zapewnić większą konkurencyjność naszym przedsiębiorstwom, a także, żeby umożliwić wreszcie naszym konsumentom dokonywanie świadomych wyborów wyrobów kojarzonych zwyczajowo z jakością. Niestety, jak powszechnie wiadomo, niektóre państwa sprzeciwiają się uwzględnieniu tej konkretnej kwestii w porządku obrad Rady od 2005 roku. Powinniśmy jednak dążyć do przełamania tego impasu, w oparciu o zdecydowanie przychylne stanowisko przyjęte przez Parlament kilkakrotnie. Jest to niezbędne w trakcie procesu prawodawczego kilku aktów prawnych UE. Głos obywateli Europy nie może być znowu ignorowany, zwłaszcza wtedy, gdy opiera się na tak mocnych podstawach; jest to kwestia zapewnienia, żeby nasza polityka była bardziej demokratyczna we wszystkich jej obszarach.
Kolejną istotną sprawą jest niewątpliwie kwestia dotycząca młodych przedsiębiorców, o których wspomniał Pan, Panie Komisarzu, w swoim sprawozdaniu kilkakrotnie, ponieważ uważam,, że to właśnie oni są przyszłością naszej polityki przemysłowej. Nadal mam wątpliwości dotyczące niektórych aspektów, takich jak wyraźne odniesienie do nowych przepisów dotyczących efektywności wykorzystywania zasobów, ustanowienia grup zadaniowych na szczeblu krajowym, których zadaniem miałoby być zarządzanie działaniami restrukturyzacyjnymi, a zwłaszcza ścisłej współpracy w przypadku patentu europejskiego.
Ivari Padar
(ET) Pani Przewodnicząca! Chciałbym najpierw podziękować sprawozdawcy. Europa potrzebuje nowego podejścia do polityki przemysłowej, obejmującego, między innymi, finansowanie związanych z nią programów. Oprócz reform strukturalnych perspektywy finansowej Unii Europejskiej niezbędne jest położenie nacisku na innowacyjne środki finansowania. Mam tutaj na myśli nie tylko euroobligacje czy obligacje projektowe, ale także całkowicie nowe podejście do polityki przemysłowej, nauki i finansowania innowacyjności. Powinniśmy skoncentrować się na innowacyjnych małych przedsiębiorstwach i wspierać ich rozwój. Powinniśmy znaleźć nowe sposoby ułatwiania przedsiębiorstwom dzielenia się ryzykiem i łączenia różnych instrumentów, w tym także na szczeblu ogólnoeuropejskim
Estonia ma, na przykład, doświadczenie z funduszami odnawialnymi, w ramach których zamiast udzielania dotacji czy pomocy bezpośredniej gwarancjami obejmuje się ryzyko. W ramach cyklu innowacyjności wykorzystywanie takich funduszy umożliwiło znaczny wzrost wsparcia dla przedsiębiorstw w tym zakresie. Dotacje są istotne, ale na etapie badań podstawowych jeszcze ważniejsze jest znalezienie nowych sposobów wykorzystywania środków publicznych w bardziej efektywny sposób.
Silvia-Adriana Ţicău
(RO) Pani Przewodnicząca! Polityka przemysłowa UE powinna zapewniać odpowiednie warunki dla zwiększenia udziału sektora przemysłu w jej PKB. Powinna także wzmacniać konkurencyjność Unii Europejskiej i przyczyniać się do tworzenia nowym miejsc pracy w całej Unii. Realizacja strategii przemysłowej powinna obejmować identyfikację strategicznych obszarów, w które powinniśmy inwestować, a także źródeł niezbędnych surowców. Wzywam Komisję i państwa członkowskie do zapewnienia, żeby realizacja tych priorytetów znajdowała w ramach kolejnej perspektywy finansowej, budżetów rocznych i polityki sektorowej UE w poszczególnych obszarach niezbędne wsparcie.
Poziom zużycia energii jest wskaźnikiem poziomu produkcji przemysłowej. Niezbędne jest opracowanie, przyjęcie i wdrożenie polityki przemysłowej, która byłaby wydajna ekologicznie, zapewniała zdolność produkcyjną we wszystkich państwach członkowskich w zrównoważony sposób i ograniczała zależność energetyczną Unii. Konkurencyjność Unii zależy w znacznej mierze od jej zdolności innowacyjnych i badawczo-rozwojowych oraz od powiązania innowacyjności z procesem produkcji. Należy zwiększyć środki publiczne na działalność badawczo-rozwojową w celu pozyskania inwestycji prywatnych, ale warunkiem zasadniczym wzrostu udziału przemysłu jest jednoczesne uproszczenie procedur i ograniczenie biurokracji.
Edit Herczog
(HU) Pani Przewodnicząca! Obecny kryzys gospodarczy pokazał, że sektory usług są o wiele bardziej wrażliwe niż polityka przemysłowa, a zatem Europa powinna jeszcze raz skoncentrować swoją uwagę na polityce przemysłowej. Dlatego z dużym zadowoleniem przyjmuję zarówno podejście pana komisarza Tajani, jak i sprawozdanie naszego kolegi, pana posła Bernda Langego, poświęconej tej kwestii. Praca nad tym sprawozdaniem była przyjemnością. Każda z osób biorących udział w tej pracy chciała wnieść jakiś wkład. Nie spieraliśmy się o to, na jakie napotykamy trudności, lecz raczej jak możemy przyspieszyć realizację tego procesu. Jest sprawą zasadniczą, żebyśmy uświadomili sobie, że Unia Europejska musi odgrywać wiodącą rolę w wyznaczaniu własnych celów, a także pociągnąć za sobą na tej drodze państwa członkowskie.
Unia Europejska musi koordynować, prowadzić i rozliczać państwa członkowskie z tego, co osiągnęły w tym zakresie. Polityka przemysłowa zapewnia Europie możliwość zdobycia przewagi konkurencyjnej jeśli chodzi o przemysł wytwórczy, biotechnologię, nanotechnologię, przemysł chemiczny, a nawet w dziedzinach związanych z przemysłem lotniczym i kosmicznym. Powinniśmy zdać sobie sprawę, że polityka przemysłowa XXI. wieku wymaga wzrostu wiedzy i efektywności wykorzystywania materiałów. Jednocześnie powinniśmy wzmocnić stosunki wertykalne, poczynając od edukacji, przez badania naukowe, aż po możliwości rynkowe. Niezbędne jest nawiązanie zarówno stosunków z dostawcami, w tym z małymi i średnimi przedsiębiorstwami, jak i stosunków horyzontalnych. Uważamy, że nie wolno pomijać dialogu społecznego.
Alejo Vidal-Quadras
(ES) Pani Przewodnicząca! Sprawozdanie dotyczące polityki przemysłowej, nad którym mamy jutro głosować, zawiera punkt, którego uwzględnienie nie zostanie poparte przez hiszpańskich posłów, punkt ten przewiduje ściślejszą współpracę jako odpowiedni instrument prawny ustanowienia jednolitego patentu europejskiego.
Nie tylko posłowie hiszpańscy, ale także posłowie z innych państw członkowskich, po pierwsze, kwestionują zgodność z prawem ustanowienia ściślejszej współpracy jako odpowiedniego instrumentu prawnego w tym przypadku, a po drugie, potępiają nieprzestrzeganie zasady anonimowości, która powinna być stosowana we wszystkich przypadkach dotyczących zasad regulujących kwestię języków.
Poprosiłem jednak o głos, Pani Przewodnicząca, żeby zwrócić uwagę Parlamentu na coś innego, a mianowicie na opinię nr 1/09 opublikowaną dziś przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, która stanowi, że Europejski i Wspólnotowy Sąd Patentowy, w formie w której jest obecnie proponowany, nie jest zgodny z traktatami.
Jednoznaczne stanowisko Trybunału Sprawiedliwości stanowi znaczną przeszkodę na drodze do ustanowienia tej ściślejszej współpracy i mam nadzieję, że ta decyzja Trybunału zachęci innych posłów do przyłączenia się do nas w celu ochrony równości wszystkich państw członkowskich i ścisłego stosowania prawa pierwotnego prawodawstwa UE.
Giovanni Collino
(IT) Pani Przewodnicząca, Panie i Panowie! Sprawozdanie dotyczące polityki przemysłowej jest szczegółowe, zawiera analizę wszystkich słabych stron systemu i wskazuje nam, że należy przestrzegać zasad społecznej gospodarki rynkowej. Realistycznie rzecz biorąc musimy jednak pogodzić się z tym, że jak dotychczas Europa nie posiadała swojej własnej polityki przemysłowej.
W rzeczywistości europejski sektor wytwórczy ma znaczne problemy z rentownością, podczas gdy kraje wschodzące nie tylko rozwijają się dynamicznie, ale także inwestują znaczne kwoty w badania naukowe i rozwój technologii. Doprowadzenie w Europie do rozwoju przemysłu i wzrostu zatrudnienia wymaga, oprócz obowiązujących obecnie reguł, wykorzystania środków szczególnych i pociąga za sobą nawet konieczność zmiany podziału kompetencji pomiędzy państwami członkowskimi i Unią.
Niezbędna jest także zmiana polityki i systemów redystrybucji zgodnie z nowym podejściem kulturowym do stosunków pracy, w ramach którego nasze rozważania powinny koncentrować się na modelu podziału zysków w przedsiębiorstwach. W strategii UE 2020 wyznaczyliśmy sobie cele, na niezrealizowanie których Unia Europejska nie może sobie pozwolić, a jeżeli ma zrealizować wszystkie wyznaczone cele, Europa musi sprostać wyzwaniu, jakim jest zapewnienie rozwoju przemysłu poprzez intensyfikację działań dotyczących szkoleń i badań naukowych na rzecz małych i średnich przedsiębiorstw.
Mairead McGuinness
Pani Przewodnicząca! Chciałabym podziękować sprawozdawcy za to bardzo ważne sprawozdanie. Cieszę się, że przemysł znalazł się znowu w centrum naszego zainteresowania.
Uważam, że potrzeba nam zrównoważonej gospodarki europejskiej. Na ogół zabieram głos w sprawach dotyczących rolnictwa i polityki żywnościowej, ale postanowiłam wziąć udział w tej debacie, ponieważ uważam, że mówienie o przemyśle, rolnictwie i sektorze usług jest naprawdę ważne. Niezbędne jest zapewnienie w Unii Europejskiej równowagi pomiędzy wszystkimi tymi trzema sektorami, a nieuznawanie tego nie byłoby zbyt mądre.
Chciałabym w szczególności zwrócić Państwa uwagę na pkt 112, w którym mowa jest o tym, że podstawą wzrostu gospodarczego Unii Europejskiej jest wolny handel, ale mowa jest także o uczciwej konkurencji międzynarodowej, a w szczególności apeluje się o to, żeby przy zawieraniu dwustronnych umów handlowych lub umów wielostronnych uwzględniać w nich zasady zrównoważonego rozwoju, względy społeczne i ochrony środowiska oraz odpowiednie standardy. Ci z pośród nas, którzy zajmują się rolnictwem powiedzieliby dokładnie to samo. Uważam więc, że sprawozdanie to jest ważne pod każdym względem.
Adam Gierek
(PL) Pani Przewodnicząca! Rozwój przemysłu w Unii Europejskiej jest determinowany między innymi tendencją tworzenia tak zwanej zielonej ekonomii. To dobrze. Jednakże dotychczasowe regulacje unijne działają w sposób ślepy i bezwzględny, prowadząc do odwrotnego skutku - do ograniczania tego celu. Przykładem tego niekorzystnego oddziaływania stał się europejski przemysł miedziowy. Zarówno pakiet klimatyczno-energetyczny, jak i dyrektywa dotycząca benchmarków spowodują niewątpliwie spadek produkcji miedzi, a jest to, jak wiadomo, metal niezwykle potrzebny innowacyjnym i efektywnym energetycznie technologiom, szczególnie dla potrzeb przesyłu prądu i przekazywania ciepła w wymiennikach cieplnych.
Panie Komisarzu! Czy nie jest pora - póki jeszcze czas - na przynajmniej pewne zrewidowanie tych regulacji oraz zaprzestanie tych destrukcyjnych działań?
Mario Pirillo
(IT) Pani Przewodnicząca, Panie Komisarzu Tajani, Panie i Panowie! Głęboki międzynarodowy kryzys gospodarczy jest szczególnie dotkliwy dla przemysłu. Koncepcja, zgodnie z którą rynki mają regulować się same, okazała się błędna. Europa nie miała możliwości podjąć jednolitych działań ani przeprowadzić analizy ekonomicznej. Dlatego niezbędne jest zapewnienie istnienia w Europie silnej, konkurencyjnej i zdywersyfikowanej bazy przemysłowej.
Nowa europejska polityka przemysłowa powinna wybiegać w przyszłość poprzez zastosowanie globalnego podejścia do swojej polityki w tych obszarach, w których celem jest potwierdzenie zasadniczego znaczenia przemysłu, a zwłaszcza przemysłu wytwórczego, który powinien nadal stanowić siłę napędową naszej gospodarki, powodując pojawienie się nowych inteligentnych, trwałych i sprzyjających włączeniu społecznemu czynników wzrostu.
Popieram pana posła Langego i gratuluję Panu Posłowi sprawozdania, które stanowi analizę wszystkich tych czynników i daje do myślenia.
Jaroslav Paška
(SK) Pani Przewodnicząca! Światowa gospodarka przeżywa okres poważnych zmian od dłuższego już czasu. Oprócz tradycyjnych stref przemysłowych pojawiają się nowe, silne centra przemysłowe. Powstaje niezwykle konkurencyjne środowisko, w którym będziemy musieli starać się coraz bardziej, jeżeli chcemy zapewnić naszym obywatelom sensowne miejsca pracy.
W tej konkurencji z innymi centrami przemysłowymi znajdujemy się w niekorzystnej sytuacji na skutek występowania dwu poważnych wad. Pierwsza z nich dotyczy olbrzymich różnic pomiędzy warunkami prawnymi określającymi sposoby prowadzenia działalności gospodarczej, rozstrzygania sporów czy egzekwowania obowiązków, a różnice te uniemożliwiają szersze otwarcie na transgraniczną działalność gospodarczą w jurysdykcji poszczególnych państw członkowskich. Związane to jest z istnieniem drugiej z tych wad, a mianowicie nadmiernej biurokracji, która nie tylko pochłania środki finansowe generowane przez przemysł, nie wytwarzając żadnej wartości dodanej, ale nawet poprzez wszelkiego rodzaju obwieszczenia, regulacje i wytyczne nęka tych, dzięki których pracy się utrzymuje.
Panie Komisarzu! Żaden z dynamicznie rozwijających się krajów świata nie żyje w cieniu takiego administracyjnego monstrum, z jakim mamy do czynienia w Unii Europejskiej.
Antonio Tajani
Pani Przewodnicząca, Szanowni Państwo! Uważam, że to, iż obecnych jest tutaj na tym wieczornym posiedzeniu tak wielu posłów do PE pokazuje jak ważne znaczenie ma dla nas wszystkich polityka przemysłowa, a ponieważ doszliśmy do konsensualnego porozumienia jakże właściwe jest zapewnienie, żeby polityka przemysłowa i polityka dotycząca przedsiębiorstw - a tak naprawdę gospodarka realna, a zatem również rynek wewnętrzny, innowacyjność, konkurencyjność i polityka społeczna - stały się istotą naszych działań politycznych mających doprowadzić do rozwiązania obecnego kryzysu oraz zapewnić nam rozwój gospodarczy i nowe miejsca pracy. Mówię to, ponieważ nie powinniśmy żyć w przekonaniu - i uważam, że zaznaczałem to wyraźnie zarówno podczas mojego wystąpienia, jak i w sprawozdaniu dotyczącym polityki przemysłowej, które przedstawiłem Komisji - że przedsiębiorstwa i przemysł stanowią jedynie zasoby gospodarcze, stanowią bowiem także zasoby ludzkie, region, oraz lokalną społeczność, w której działają.
Jak powiedziałem także podczas mojego wystąpienia na forum Parlamentu zanim zostałem mianowany komisarzem ds. przemysłu, to jest moja wizja - szersza wizja - odzwierciedlająca ideę stanowiącą jeden z elementów Traktatu z Lizbony, a mianowicie ideę społecznej gospodarki rynkowej.
Ostatecznym celem wszystkich naszych działań, zarówno w kontekście polityki gospodarczej, jak i gospodarki realnej, jest polityka społeczna. Naszym celem nie jest wzbogacanie przedsiębiorców lub inwestorów, choć wzbogacanie inwestorów jest jednym z instrumentów reagowania na oczekiwania obywateli Unii Europejskiej.
Musimy teraz wprowadzić w życie decyzje i bronić decyzji, które podjęliśmy i które podejmujemy, a które znalazły odzwierciedlenie w dokumencie dotyczącym strategii UE 2020 - poprzez zdecydowane wysiłki mające na celu wprowadzenie w życie podjętych przez nas decyzji politycznych. Nie ukrywam przed Państwem ani przed sobą samym występujących nadal zagrożeń. Nadal aktywni są spekulanci i nie wykluczam możliwości, że mogą znowu podjąć próbę, żeby mieć ostatnie słowo.
Należy stwierdzić wyraźnie, że jesteśmy po stronie gospodarki realnej. Spekulacja wzbogacająca wyłącznie osoby realizujące daną transakcję różni się zdecydowanie od działalności przedsiębiorstwa czy przemysłu, które są źródłami dobrobytu dla wielu obywateli. Powinniśmy jednak zachować czujność, wykorzystując i realizując naszą politykę przemysłową. Dlatego opracowany przez Komisję Europejską dokument dotyczący polityki przemysłowej zawiera szereg kryteriów konkurencyjności, które będą wykorzystywane do monitorowania wdrażania istotnej polityki przemysłowej, która umożliwi naszemu systemowi przedsiębiorczości sprostanie wyzwaniom ery globalizacji.
Nie unikam także pytania postawionego przez pana posła van Nistelrooija; uważam, mianowicie, że gra musi toczyć się zawsze na równych warunkach i zgodnie z tymi samymi zasadami. Pani Przewodnicząca! Kiedy Anderlecht gra z Liège zasady muszą być takie same niezależnie od tego czy gra u siebie, czy na wyjeździe i ta sama zasada musi także obowiązywać jeśli chodzi o nasz system przemysłowy. Kiedy sektory naszego przemysłu grają w Europie, muszą być pewne, że te same zasady będą obowiązywać, kiedy grać będą w państwach trzecich.
Uważam, że jest to odpowiednia zasada ochrony nie tylko rynku, konkurencji i wzrostu gospodarczego, ale także praw osób pracujących w Unii Europejskiej. Jeśli jednak chodzi o ochronę europejskiego systemu przemysłowego, uważam, że słuszne jest popieranie zasady zawartej w dokumencie będącym przedmiotem konsultacji, a dotyczącej oznaczania pochodzenia. Uważam, że Parlament ponownie wysyła zdecydowany sygnał, który odzwierciedla stanowisko Komisji Europejskiej.
Niewątpliwie wiele jest do zrobienia jeśli idzie o ograniczenie obciążeń biurokratycznych, z którymi borykają się przedsiębiorstwa i przemysł. Jak stanowi zmieniony Small Business Act, musimy ograniczyć czas, jaki jest niezbędny do założenia przedsiębiorstwa i ograniczyć biurokrację, która może być nadmierna, a która niszczy wolę prowadzenia działalności gospodarczej. Musimy pomóc młodym ludziom, którzy chcą zostać przedsiębiorcami, musimy też wykonać wiele pracy w związku z programami szkoleń. Dlatego jestem zwolennikiem klastrów, gdzie szkoły, uniwersytety, MŚP, duże przedsiębiorstwa i ośrodki badawczo-rozwojowe współpracują ze sobą nawzajem w celu wzmocnienia konkurencyjności naszego systemu przedsiębiorczości. W Europie działa już 2000 klastrów i uważam, że ten projekt pilotażowy należy wprowadzić w życie.
Jeśli chodzi o dostęp do kredytów, wiele zostało już zrobione w tym zakresie, ale możemy zrobić jeszcze więcej. Z zadowoleniem przyjmuję, że dyrektor zarządzający giełdy londyńskiej - Wielka Brytania jest jednym z krajów, w którym wiele zrobiono, żeby pomóc usługodawcom, bankom i instytucjom finansowym - weźmie udział w forum poświęconym dostępowi do kredytów, zorganizowanym przez Komisję Europejską, żeby udowodnić, że środowisko finansistów lub część środowiska finansistów chce wnieść wkład we wzrost i rozwój MŚP i naszego systemu przemysłowego.
Sygnały napływające z Londynu - i nie są to jedyne sygnały napływające z Wielkiej Brytanii - dają mi nadzieję, że istniejąca tendencja ulegnie odwróceniu. Potrzebujemy tego w Europie, żeby pomóc gospodarce realnej.
Jeśli chodzi o gospodarkę surowcową, zagadnienie, które pojawiło się podczas szeregu debat, jestem w pełni przekonany, że powinniśmy podążać nadal obraną już przez nas wcześniej drogą. Komisja Europejska opublikowała dokument i przeprowadzona zostanie debata, skutkiem czego pracujemy obecnie nad jednym z aspektów gospodarki surowcowej. Jak powiedziałem podczas mojego pierwszego wystąpienia, opowiadam się w pełni za prowadzeniem badań naukowych nad recyklingiem surowców. Możemy także pracować nad znalezieniem materiałów zastępczych dla rzadkich surowców.
Dlatego w ramach działania związanego także z naszą polityką innowacyjności, jedno z partnerstw innowacyjnych przewidzianych przez Komisję Europejską dotyczy przede wszystkim innowacyjności w sektorze surowców. Powtarzam, recykling i zastępowanie stanowią obszary, w których według mnie powinniśmy dalej prowadzić badania w celu zapewnienia naszemu przemysłowi konkretnych rozwiązań, w tym w postaci inicjatyw dotyczących polityki międzynarodowej, o czym wielokrotnie już mówiłem.
Po zawarciu porozumienia z Unią Afrykańską i otwarciu debaty z Federacją Rosyjską w sprawie surowców, pojadę na początku czerwca do Ameryki Łacińskiej w celu omówienia kwestii surowców z Brazylią, Argentyną i Chile.
Europeja powinna udzielić przemysłowi i sektorowi MŚP konkretnej odpowiedzi w tej sprawie. Dlatego powinniśmy nadal kontynuować prace nad wdrażaniem programu Small Business Act. Jest wiele do zrobienia; wezwaliśmy wszystkie państwa członkowskie do wyznaczenia ambasadorów MŚP, tak jak zrobiła to Komisja Europejska. Napływające do nas sygnały są pozytywne; niektóre państwa członkowskie już wyznaczyły swojego ambasadora lub oświadczyły, że zamierzają to zrobić, i to również w szerszym kontekście, ponieważ nie możemy traktować inaczej dużych zakładów przemysłowych, a inaczej MŚP. Wzrost gospodarki realnej zależy od rynku wewnętrznego, polityki przemysłowej i polityki dotyczącej MŚP.
Ponieważ kilkakrotnie wspomniano o roli związków zawodowych, na zakończenie chciałbym oświadczyć, że po raz pierwszy komisarz ds. przemysłu spotkał się z przedstawicielami przemysłu, MŚP i związków zawodowych, żeby omówić politykę restrukturyzacji. Rozpoczął się nowy sezon debat, podczas którego zobaczymy, jak przedstawiciele pracowników i pracodawców zasiadają razem przy stole podczas posiedzeń organizowanych przez Komisję Europejską, żeby wspierać wzrost gospodarczy i działać dla dobra wszystkich obywateli Unii Europejskiej.
Przewodnicząca
Panie Komisarzu! Odnotowałam należycie Pana aluzję i odniesienie do belgijskich mistrzostw piłki nożnej, mając jednak nadzieję, że nie muszę uznać ich za jakąś przepowiednię.
Bernd Lange
Pani Przewodnicząca, Panie Komisarzu Tajani, Panie i Panowie! Dziękuję Państwu za wiele inspirujących wypowiedzi.
Panie Komisarzu Tajani! Cztery przesłania, które nas jednoczą, są oczywiste. Po pierwsze, chcemy zapewnić, żeby polityka przemysłowa stała się istotą polityki UE. Po drugie, chcemy powiązać zrównoważony rozwój i konkurencyjność oraz rozwijać je dalej. Po trzecie, nie wolno nam uciekać się do stosowania dogmatycznego podejścia, ponieważ obszar ten nie może zostać uregulowany wyłącznie przez rynek czy wyłącznie przez państwo. Niezbędne jest opracowanie, przyjęcie i stosowanie praktycznych, rozsądnych rozwiązań. Po czwarte, to dopiero początek, a nie koniec debaty dotyczącej uaktualnienia polityki przemysłowej w Unii Europejskiej
Panie Komisarzu Tajani! Wyciągamy do Pana rękę, zdając sobie także sprawę, że musimy trzymać Pana za słowo. Oczekujemy konkretnych wniosków prawodawczych, a także konkretnych środków mających na celu udzielenie finansowego wsparcia, zwłaszcza w dziedzinie badań naukowych.
Panie Komisarzu Tajani! Jeżeli uda nam się zrealizować nasze cele i jeżeli ręka, którą do Pana wyciągamy i złożone przez Pana oświadczenia są wzajemnie spójne, to może znajdziemy się w sytuacji podobnej do tej, która pojawiła się pod koniec wspaniałego filmu "Casablanca”, kiedy to Humphrey Bogart powiedział kapitanowi policji "Myślę, że jest to początek wspaniałej przyjaźni!”.
Przewodnicząca
Zamykam debatę.
Głosowanie odbędzie się o godz. 11.30 w środę 9 marca 2011 r.
Oświadczenia pisemne (art. 149 Regulaminu)
Adam Gierek
Globalizacja to m.in. internalizacja przemysłu i ponadnarodowe korporacje. Mówiąc o polityce UE w dziedzinie przemysłu, musimy sobie odpowiedzieć na pytanie: jakiego przemysłu Europa potrzebuje - korporacyjnego z jego filiami, charakteryzującego się dużą skalą produkcji masowej, czy też drobnego przemysłu o charakterze regionalnym? A może przemysłu narodowego?
Bowiem duże, ponadnarodowe korporacje, niekiedy bogatsze od niejednego państwa, kumulują ogromne zyski w jednym miejscu, najczęściej w miejscu pochodzenia, a także podatki, w tym podatki z VAT. Tym państwom zaś, w których odbywa się produkcja, poza zatrudnieniem pozostają tylko koszty. Na przykład FIAT - korporacja ponadnarodowa generuje statystycznie przychód w wysokości 4% PKB Polski, jednak jej zyski i gros wpływów z podatków zasilają inny budżet.
Ponadto ostatnio koncern ten z przyczyn politycznych i narodowych, bo na pewno nie ekonomicznych, przenosi produkcję samochodu panda do Włoch. Występuje konflikt interesów. Pogarsza się sytuacja socjalna w Polsce, a poprawia we Włoszech. Ponadnarodowe korporacje dokonały już spustoszenia na terenie Polski, wykupując za 10 % wartości przemysł po PRL. Błędy liberalnych doktrynerów, m.in. Balcerowicza, spowodowały otwarcie granic Polski na światową konkurencję zasobnych finansowo korporacji. W szybkim tempie doprowadziło to do zniszczenia naszego przemysłu, do likwidacji zakładów konkurencyjnych, do likwidacji zaplecza naukowego - do ogromnego bezrobocia. Z opóźnieniem dotyka to obecnie stare kraje unijne. Potrzebna jest rozsądna polityka przemysłowa, ale nie nacjonalizm gospodarczy.
