Presentatie van het programma van het Spaanse voorzitterschap (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is de verklaring van de Raad over de presentatie van het programma van het Spaanse voorzitterschap.
José Luis Rodríguez Zapatero
fungerend voorzitter van de Raad. - (ES) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de voorzitter van de Commissie, dames en heren, ik wil mijn eerste woorden graag richten tot een land dat is getroffen door leed en tragedie: Haïti.
Ik weet dat wij allemaal ontsteltenis en solidariteit voelen en dat alle instellingen van de Europese Unie, in de eerste plaats het roulerend voorzitterschap, maar ook de Commissie, de Raad en dit Parlement, zich betrokken voelen bij een land dat lijdt en een volk dat wordt verscheurd door dood, verwoesting en geweld, na een verleden van armoede en conflicten.
Er zijn weinig momenten waarop wij kunnen laten zien dat wij Europeanen zijn. Nu, na de tragedie van Haïti, zullen we laten zien dat wij betrokken zijn bij wat er in de wereld gebeurt en bij de landen die het meest te lijden hebben.
Vanaf het eerste moment hebben wij, als roulerend voorzitterschap en in samenwerking met de Commissie en de hoge vertegenwoordiger, geprobeerd een respons te bieden op de tragedie in Haïti. Afgelopen maandag kwam de Raad Ontwikkelingssamenwerking bijeen en komende maandag zal de Raad Europese Zaken vergaderen om een snelle respons op te zetten met hulpverlening en humanitaire samenwerking op alle fronten, voor de toekomst van Haïti. Ik ben er van overtuigd dat de internationale gemeenschap zich sterk en solidair zal tonen en dat de Europese Unie tegen de situatie opgewassen zal zijn. Deze tragedie kent slechts één hoofdrolspeler: het lijdende volk van Haïti. Ik hoop en vertrouw erop dat wij er alles aan zullen doen om een volledig herstel te bewerkstelligen. Zowel de Europese samenleving als onze diepe overtuigingen eisen dat van ons.
Mijnheer de Voorzitter, het is voor mij een eer u allen uitleg te mogen geven over de belangrijkste prioriteiten van het Spaanse voorzitterschap gedurende deze zes maanden. Sterker nog, het is meer dan een eer: het is een grote eer, omdat ik spreek uit naam van een land dat dit semester precies vijfentwintig jaar lid is van wat destijds de Europese Gemeenschappen werd genoemd.
Ik spreek u toe uit naam van een Europees en Europees gezind land, een land dat in de afgelopen vijfentwintig jaar een enorme verandering heeft ondergaan, dat vooruit is gegaan en welzijn heeft verworven, met name dankzij de toetreding tot de Europese Unie. Europa was de droom van vele generaties Spanjaarden: een droom van democratie, van open deuren naar de rest van de wereld, van vooruitgang, welzijn, verzorgingsstaat en vrijheid. Dit hebben wij gezien in Europa, dit heeft Europa ons gebracht en dit hebben wij Europa gebracht.
Vijfentwintig jaar later voelen wij ons loyaal met Europa. Wij voelen ons betrokken bij de Unie en er bestaat geen betere manier om loyaal met en betrokken bij Europa te zijn dan onze verantwoordelijkheid te nemen als het gaat om verbintenissen, initiatieven en voorstellen. En dat is precies wat we in de komende zes maanden willen doen.
Dit zullen zes maanden van veranderingen zijn, want ons voorzitterschap valt in een tijd van veranderingen op economisch gebied, als gevolg van de ernstigste financiële crisis sinds tachtig jaar, maar ook van veranderingen op politiek gebied, vanwege het Verdrag van Lissabon, waarmee de manier waarop de Europese Unie wordt bestuurd wordt veranderd. Verder veranderen onze buitenlandse betrekkingen omdat de globalisering steeds verder voortschrijdt en er nieuwe landen opkomen. Tenslotte is dit een tijd waarin de relatie van de Unie met de Europese burger moet veranderen om alles wat in het Verdrag van Lissabon staat goed uit te kunnen voeren. Het is dus een tijd van veranderingen wegens met name twee omstandigheden: de zware economische crisis en het Verdrag van Lissabon en de nieuwe institutionele betrekkingen die daarmee gepaard gaan.
Over de economische crisis wil ik het volgende zeggen. We weten dat het de zwaarste crisis is sinds tachtig jaar; we weten dat de wereldwijde productie en de internationale handel nog nooit zo sterk zijn gedaald; we weten welke enorme gevolgen de crisis in de hele wereld en ook in de Europese Unie heeft gehad: acht miljoen meer werklozen, waarvan een groot deel in mijn eigen land. De crisis heeft gevolgen gehad voor de overheidsfinanciën en daarmee ook voor de vooruitzichten op het gebied van financiële stabiliteit. Daardoor waren wij - en zijn wij nog steeds -gedwongen dringende maatregelen voor samenwerking te nemen. Door de crisis zijn wij tevens gedwongen veranderingen aan te brengen in de Europese economie en in de productiecapaciteit. Bovendien moeten we de concurrentiepositie van de hele Unie verbeteren.
We moeten de fiscale stimulansen in stand houden totdat we uit de crisis zijn. We moeten ons inzetten voor de naleving van het Stabiliteitspact en het halen van de streefcijfers die de Commissie heeft vastgesteld voor 2013. Tevens moeten we een economische strategie invoeren voor 2020. De Commissie is daar op dit moment mee bezig. Deze strategie moet volgens het Spaanse voorzitterschap de kern van deze zes maanden zijn.
We weten wat de sterke en zwakke punten van de Europese Unie zijn. We weten dat we onze economische groeicapaciteit, ons vermogen voor economische groei, sinds halverwege de jaren negentig geleidelijk aan het verliezen zijn. We weten dat we sinds halverwege de jaren negentig productiviteit hebben verloren ten opzichte van de grote economieën waarmee we concurreren. We weten ook dat we op bepaalde specifieke gebieden problemen hebben, gebieden die de toekomst van onze groei, onze concurrentiepositie en onze innovatie in de geglobaliseerde wereld bepalen.
Maar we hebben ook sterke punten en het is goed daar op te wijzen. Onze sterke punten zijn duidelijk: we vertegenwoordigen bijna een derde van het wereldwijde BBP; we zijn zonder twijfel de belangrijkste exportmacht en na de Verenigde Staten zijn we het sterkst op het gebied van onderzoek, ontwikkeling en innovatie; wij leveren bijna 60 procent van de ontwikkelingshulp ter wereld, en dat is een grote kracht van de Europese Unie.
Wat zijn volgens Spanje de belangrijkste prioriteiten om de Europese economische kracht weer op peil te krijgen en een duurzame economie te creëren op concurrentie-, maatschappelijk en milieugebied? Ik zal vier belangrijke thema's noemen die wij willen bevorderen en die een duidelijke rol moeten spelen in de 2020-strategie. In het kort komt het er op neer dat de Europese Unie op economisch gebied voor zichzelf moet opkomen. De Unie moet vorderen in de richting van een economische unie en van samenwerking. Om te beginnen moet daarbij een beroep worden gedaan op het verantwoordelijkheidsgevoel van de lidstaten maar moet er tevens voor worden gezorgd dat de communautaire instellingen, in het bijzonder de Commissie, nieuwe bevoegdheden krijgen om leiding te kunnen geven en de doelstellingen te verwezenlijken.
Dames en heren, in de afgelopen tien jaar is onze energieafhankelijkheid met negen procent toegenomen. Dit is een van de eerste gebieden waarop wij stappen moeten nemen en voor veranderingen moeten zorgen. In de hele Europese Unie is de energieafhankelijkheid gestegen van 44 naar 53 procent. Die negen procent meer komt precies overeen met de 67 miljard euro die wij ieder jaar als Europese Unie overmaken aan andere landen. Weet u hoeveel dat is? Het is bijna hetzelfde als wat alle lidstaten van de Europese Unie besteden aan overheidsinvesteringen in onderzoek, ontwikkeling en innovatie. We moeten onze energieafhankelijkheid veranderen en terugdringen, omdat wij economisch anders alleen maar zwakker zullen worden.
Wat moeten we doen? Op energiegebied is wel vooruitgang geboekt maar nog niet voldoende. We moeten absoluut een gemeenschappelijke energiemarkt creëren die zowel de hele Unie als de economie van de Unie zal versterken. Daarvoor zijn twee zaken essentieel: energie-interconnecties, aangezien nog niet aan de in 2002 uiteengezette verwachtingen is voldaan, en een gemeenschappelijk regelgevingskader voor de consolidering van een gemeenschappelijke energiemarkt.
Als we energie-interconnecties verwezenlijken in het zuiden, westen en noorden van Europa, als wij daar vaart achter zetten en de Commissie bepaalde bevoegdheden geven, zullen we zien dat onze energieafhankelijkheid afneemt en we de ontwikkeling kunnen stimuleren van hernieuwbare energiebronnen die vanwege hun aard een veelzijdige energiedistributie vereisen.
Dames en heren, Europa zal geen leidende rol kunnen spelen in de economische concurrentie zolang het geen duidelijke stappen neemt om alle belangrijke aspecten inzake energie-interconnectie en gemeenschappelijke markt te realiseren.
De tweede belangrijke doelstelling: wat zorgt in de huidige maatschappij voor meer groei en meer innovatie? Investeringen in de informatiemaatschappij en in nieuwe technologieën, die bijna de hele wereld hebben veranderd. 40 procent van de productiviteitsgroei binnen de Europese economie is te danken aan informatie- en communicatietechnologie (ICT). Wij, Europeanen, zijn daarin leidinggevend, dankzij onze toonaangevende bedrijven, maar we hebben geen interne digitale markt. Wij willen stappen zetten in de richting van een digitale markt. Wat houdt zo'n digitale markt in? Het opheffen van barrières en investeren in nieuwe generatie netwerken. Bovendien moet de elektronische handel worden vergemakkelijkt. Die handel groeit in elk land met de dag maar vordert niet snel genoeg om handel tussen landen mogelijk te maken.
Als we vooruitgang boeken in de richting van een digitale markt, maken wij het ook mogelijk inhoud te creëren. Dan versterken we de intellectuele-eigendomsrechten en zorgen ervoor dat dankzij ITC-innovatie op alle gebieden van de economie de productiviteit op korte termijn sterk verbetert. Ik wijs erop dat dit de sector is die op dit moment de meeste innovatiecapaciteit heeft en de meeste mogelijkheden biedt voor productiegroei en het creëren van stabiele werkgelegenheid.
Het derde belangrijke gebied is de duurzame economie, ofwel de duurzame industrie. Ik geef u slechts een voorbeeld van wat volgens ons ontwikkeld moet worden in het kader van de strijd tegen klimaatverandering. Wij willen samen met de Commissie een plan voor de ontwikkeling van elektrische voertuigen opstellen en bevorderen. De automobielindustrie zal ingrijpend veranderen, sterker nog, zij is al aan het veranderen. Als wij ons als Europeanen volledig inzetten voor deze industrietak en een gezamenlijke, gedeelde en gemeenschappelijke visie opstellen met betrekking tot de elektrische auto, zullen we bijdragen aan een vermindering van onze energieafhankelijkheid, aan de strijd tegen klimaatverandering en aan de technologische innovaties die de elektrische auto ongetwijfeld met zich mee zal brengen en die bovendien rechtstreeks verbonden zijn met het gebied van de informatie- en communicatietechnologie.
Het vierde centrale onderdeel van de duurzame economie en van de economische hervorming die de Europese Unie zo hard nodig heeft, is onderwijs, met name universitair onderwijs, waarbinnen onderzoek wordt gedaan.
In de afgelopen tien jaar zijn wij Europeanen met ons aantal excellente universiteiten in de top-100 niet vooruit gegaan. We moeten het Bolognaproces afronden. We moeten werken aan en ijveren voor universiteiten die steeds Europeser worden en voor onderzoek dat steeds Europeser wordt, omdat deze de belangrijkste springplank zijn voor de toekomst. We concurreren niet langer als land tegen land maar wij concurreren als Europa tegen grote landen als China, India, de Verenigde Staten en de opkomende landen.
Als we op economisch gebied niet profiteren van de synergie van onze 500 miljoen inwoners, met andere woorden van de tienduizenden bedrijven met hun enorme capaciteit en miljoenen werknemers, die steeds beter moeten worden geschoold, zullen we niet de echte leiders van de toekomst worden op het globaliserend wereldtoneel voor wat betreft de economische welvaart via innovatie en technologie. Dan zullen we slechts toeschouwers zijn, geen hoofdrolspelers. De weg vooruit is die van de Unie: meer gemeenschappelijk beleid, meer integratie, meer gedeelde visies, meer Europa. We moeten geen nieuwe barrières opwerpen maar deze juist wegnemen; niet scheiden maar samenbrengen. We moeten een visie op de Unie hebben die concurrentie, integratie en innovatie bevordert.
Wij vertrouwen op de Commissie voor deze 2020-strategie. Deze moet tevens een visie op het gemeenschappelijk landbouwbeleid bevatten, aangezien dat een belangrijk beleid is voor milieubescherming en voedselzekerheid en voor het inkomen van veel burgers van de Europese Unie. Wij zijn ervan overtuigd dat het komende debat in de Europese Raad en in de Commissie en uiteraard de dialoog met het Europees Parlement zullen zorgen voor een 2020-strategie die een serieuze vorm van bestuur bevat, die overeenstemt met de doelstellingen en gericht is op de gebieden die ik zojuist heb genoemd.
Dit zijn dus veranderingen op economisch en politiek vlak en in het bestuur van de Unie. Het Verdrag van Lissabon brengt nieuwe instellingen met zich mee: een permanente voorzitter van de Raad en een hoge vertegenwoordiger voor het buitenlands beleid. Dit versterkt het Parlement, het hart van de Europese democratie, en tevens de Commissie.
Ik beloof dit Parlement, dat alle Europese burgers vertegenwoordigt, dat het Spaanse voorzitterschap loyaal zal zijn en zal samenwerken met alle nieuwe instellingen. Wij willen dat zij de betekenis krijgen die het Verdrag hun geeft. Er is behoefte aan een Europese Unie die zodanig functioneert dat de permanente voorzitter van de Raad de Europese Unie vertegenwoordigt en al zijn functies kan uitoefenen, evenals de hoge vertegenwoordiger.
We weten dat deze zes maanden de eerste test zullen zijn van de manier waarop de nieuwe institutionele structuur zal werken. We zullen onze steun verlenen aan een sterkere Commissie en aan een Parlement dat steeds meer het politieke centrum van de Europese Unie vormt. Dat is wat we zullen doen, en ik hoop dat men aan het eind van deze periode tevreden zal zijn, want wij zetten ons hier krachtig voor in. Er zijn verschillende organen die de Europese Unie besturen en zij hebben een leidraad nodig, namelijk samenwerking en loyaliteit. Dat is hoe wij zullen werken.
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, in deze periode vinden ook veranderingen plaats op het gebied van buitenlandse zaken, niet alleen omdat een hoge vertegenwoordiger is benoemd en een Europese dienst voor extern optreden wordt opgericht, die een fundamentele rol zal spelen, maar ook omdat wij in deze context van globalisering en buitenlandse betrekkingen een agenda van zes maanden hebben. Ik zal u vertellen wat onze doelstellingen zijn op het vlak van buitenlandse betrekkingen op alle topbijeenkomsten die wij zullen houden.
In de eerste plaats gemeenschappelijke veiligheid, in de tweede plaats energie, in de derde plaats bevordering en uitbreiding van de openstelling van de handel en technologieoverdracht en in de vierde plaats ontwikkelingssamenwerking, waar de Europese Unie een groot moreel leider is in de wereld en ook moet blijven.
In de komende zes maanden zullen wij, om deze doelstellingen te verwezenlijken, door middel van een reeks internationale topontmoetingen een dialoog op gang brengen met Noord- en Zuid-Amerika, de landen van de Middellandse Zee, Afrika en Azië en met de Europese landen die geen deel uitmaken van de EU, met andere woorden met bijna alle continenten, waarbij we uiteraard nauw zullen samenwerken met de voorzitter van de Raad en met de Commissie - omdat we deze zes maanden belangrijke overeenkomsten zullen sluiten - en tevens met dit Parlement.
Economische en politieke veranderingen dus, evenals veranderingen in visie, in onze blik naar buiten, als gevolg van de nieuwe actoren en de globalisering. Maar net als in de economie, zoals ik zojuist zei, moet Europa ook voor zichzelf opkomen als het gaat om het buitenlands beleid. Europa moet het echt zelf doen en in zijn buitenlands beleid rekening houden met de belangen van Europa en deze verdedigen. Bij de verdediging van de Europese belangen hebben de betrekkingen met de buurlanden prioriteit. Op dat vlak moeten we volgens mij ambitieuzere doelen vaststellen en de betrekkingen intensiveren, omdat we juist daar veel kunnen bereiken.
De veranderingen die we doormaken en die we willen bevorderen door middel van hervormingen, hebben ook gevolgen voor de Europese burger. Het Verdrag van Lissabon heeft tot doel de burgers zich sterker betrokken doen voelen bij de Europese Unie; dat was althans de wens van de Europeanen. De burgers moeten de Unie als 'hun Unie' voelen en Europa als een orgaan beschouwen dat dicht bij hen staat. Daarvoor zullen we de komende zes maanden nieuwe instrumenten inzetten.
Het eerste hiervan is het burgerinitiatief, dat voor dit Parlement zo belangrijk is. In de tweede plaats geven wij, in samenwerking met de Commissie, in deze periode prioriteit aan het belangrijkste burgerrecht waar de Europese Unie naar moet streven, namelijk gelijkheid tussen mannen en vrouwen. De meest ontwikkelde en perfecte samenlevingen, de samenlevingen waarin de mensenrechten het beste worden nageleefd en de meeste welvaart heerst, zijn de samenlevingen met de meeste gelijkheid tussen mannen en vrouwen, de samenlevingen waar actief en streng wordt opgetreden tegen gendergerelateerd geweld en de mishandeling van vrouwen, iets wat niet passend en onaanvaardbaar is in een ontwikkelde maatschappij als de Europese Unie. Daarom willen wij op juridisch gebied nieuwe beschermingsregelingen invoeren, door middel van een Europees beschermingsbevel, via een maximale uitbreiding van de bescherming tegen de kwaal waar een groot deel van de Europese landen onder lijdt, namelijk gendergerelateerd geweld.
De Europese burgers dienen na onze beraadslagingen ook op de hoogte te worden gesteld van onze voorstellen en initiatieven. Zij moeten weten dat sociale cohesie en sociale insluiting ter bestrijding van armoede in Europa onmiskenbaar bij de Unie behoren en dat welzijn en sociale cohesie, samen met democratie, in Europa de belangrijkste identiteitskenmerken zijn. Daarom dient, zoals al eerder gezegd, de 2020-strategie economisch, sociaal en milieuduurzaam te zijn.
Om deze maatschappelijke duurzaamheid te bereiken stel ik u voor te zorgen voor een groot sociaal pact tussen werkgevers en werknemers in Europa, een groot sociaal pact bij de ontwikkeling van de 2020-strategie. De sociale dialoog en het sociale akkoord heeft Europa sterk gemaakt toen het tot stand kwam, toen het moeilijke momenten doormaakte en nu weer, in deze tijden van vernieuwing en verandering. Na de zware economische crisis kan het sociale akkoord, het sociale pact, een belangrijke springplank zijn om de door ons nagestreefde doelstellingen met een efficiënt bestuur te verwezenlijken.
Mijnheer de Voorzitter, ik sluit af. Dames en heren, ik wil nogmaals uit naam van Spanje mijn dank uitspreken aan alle landen van de Europese Unie, met name aan de landen die onze toetreding hebben bevorderd en die hebben bijgedragen aan onze ontwikkeling. Ik noem opnieuw onze verbondenheid met Europa, met de Europese Unie, met een bepaalde manier van leven, maar ook met een bepaalde manier van denken en voelen: namelijk vóór democratie, gelijkheid, mensenrechten, vrede en vóór de gedachte dat samenleven, het verenigen van onze volkeren, onze wensen en onze geschiedenis ervoor hebben gezorgd dat wij in vrede met elkaar kunnen leven en dat wij zowel vandaag als morgen een grote regio van voorspoed, welzijn en idealen kunnen zijn.
José Manuel Barroso
voorzitter van de Commissie. - (ES) Mijnheer de eerste minister van de Spaanse regering, de komende zes maanden zal Spanje het voorzitterschap van de Raad op zich nemen. Spanje is een land met een lange Europese traditie en betrokkenheid, zowel in zijn manier van regeren als in al zijn politieke organen en de publieke opinie. Spanje is een land met een premier, José Luis Rodríguez Zapatero, wiens Europese geloofsbrieven onbetwistbaar zijn.
De institutionele motoren van de Europese eenwording zullen op volle toeren gaan draaien zodra het Parlement zijn vertrouwen uitspreekt in de nieuwe Commissie en deze twee instellingen een sterke, solide basis zullen hebben om de ambitieuze politieke agenda verder ten uitvoer te leggen. Ik hoop dat het Parlement dit vertrouwen spoedig zal uitspreken.
Allereerst wil ik graag, op dit voor Haïti zo tragische moment, opnieuw uiting geven aan onze enorme solidariteit met en onze bereidheid tot hulp aan het volk van Haïti en aan alle slachtoffers van de aardbeving. De verwoestende aardbeving staat sinds afgelopen 12 januari op ons netvlies gegrift en vanaf het allereerste moment hebben wij ons ingespannen om zoveel mogelijk hulp te bieden. De Commissie kan op dit moment 130 miljoen euro vrijmaken. Het totale bedrag aan noodhulp van de hele Europese Unie, inclusief de lidstaten, bedraagt 222 miljoen euro, de bijstand op het gebied van civiele bescherming niet meegerekend. De Commissie zou nog eens 200 miljoen kunnen vrijmaken voor hulp op de langere termijn. Ik kan u verzekeren dat de Commissie en de Europese Unie hun waarden en beginselen op het gebied van solidariteit hard maken met concreet optreden.
Haïti is een Caribisch land. In dit verband wil ik graag onderstrepen dat er een zeer ambitieus programma is op het gebied van buitenlandse betrekkingen voor de zes maanden van het Spaanse voorzitterschap van de Raad. Ik wil in het bijzonder wijzen op de prioriteit die het Spaanse voorzitterschap geeft aan Latijns-Amerika en het Caribisch gebied. Ik weet zeker dat we er vanuit kunnen gaan dat Spanje zich bijzonder zal inspannen om van de top van mei in Madrid met de landen uit Latijns-Amerika en het Caribisch gebied een succes te maken voor Latijns-Amerika en voor Europa.
(EN)Nu wil ik het graag hebben over de beleidsprioriteiten voor de komende weken en maanden.
Alles wijst in de richting van vastberaden en eensgezind Europees optreden. De mislukte aanslag op het vliegtuig in Detroit heeft ons eraan herinnerd dat we onze krachten moeten bundelen, willen we de bedreigingen voor de veiligheid het hoofd kunnen bieden. Kopenhagen heeft eens te meer onderstreept dat de internationale gemeenschap de ambities van Europa niet automatisch deelt: net zoals wij hebben gedaan in het kader van het G20-overleg, moeten we een positief en toekomstgericht internationaal proces blijven aansturen. Alleen met een verenigd Europa kunnen we vorm geven aan de globalisering.
Wel moeten we kijken naar de situatie van onze economie. We weten allemaal dat de Europese economie in netelige omstandigheden verkeert. Met vastberaden optreden is weliswaar het ergste voorkomen, maar we lopen nog steeds het risico dat de werkloosheid zal blijven toenemen, en we moeten beslissen wanneer we de focus gaan verleggen naar herstel van onze overheidsfinanciën.
Tegelijkertijd moeten we leren van de crisis. We hebben ons ten volle gerealiseerd dat de globalisering een realiteit is en dat we er ons voordeel mee moeten doen. We hebben aangetoond dat onze socialebeschermingssystemen kunnen reageren op uitzonderlijke omstandigheden en nieuwe vangnetten kunnen bieden. We hebben echter ook gezien welke duidelijke limieten er waren voor alleen opererende lidstaten en dat het gecoördineerd EU-optreden niet alleen resultaten opleverde voor Europa maar ook een ongeëvenaarde globale respons van de G20 tot gevolg had.
Nu moeten we werken aan een goede toekomst voor Europa en voor zijn economie en samenleving. We staan nog voor dezelfde uitdagingen als vóór de crisis; sterker nog, ze zijn actueler dan ooit: hoe moeten wij de gevolgen van de vergrijzing en onze demografische ontwikkelingen opvangen, hoe kunnen wij concurrerend blijven in de geglobaliseerde wereld en hoe moeten wij de overgang naar een duurzamere economie bewerkstelligen - om maar een paar uitdagingen te noemen.
Ik heb echter vertrouwen in de capaciteiten van Europa. Ik denk dat een economie die haar kracht terugvindt, een reële kans heeft om een nieuwe dynamiek te ontwikkelen. Een samenleving die sterk is gebleken te midden van een economische crisis, kan met vertrouwen werken aan de toekomst. Een Europees economisch systeem waarvan de veerkracht ligt in zijn interne markt, in zijn mededingingsregels en de euro, zal deze troeven nu nodig hebben als drijvende krachten achter het herstel.
Ik beschouw de komende zes maanden als een springplank naar ambitieuze doelstellingen, doelstellingen die ik in mijn politieke richtsnoeren heb gepresenteerd en waarover wij dit najaar hier in het Europees Parlement van gedachten hebben gewisseld.
Dit zal de Europa 2020-strategie vormen. Wij moeten onze economie fundamenteel hervormen om de uitdagingen van de toekomst te kunnen aangaan, om een transformatie-agenda overeen te kunnen komen met het Europees Parlement, de lidstaten, de sociale partners en de samenlevingen in het algemeen, om een duidelijke richting aan te kunnen geven naar een concurrerende, innovatieve, duurzame en sociaal inclusieve markteconomie, die kan gedijen op de globale marktplaats.
Europa 2020 moet zowel een visie op middellange termijn als optreden op korte termijn bevatten. Hoe beter we onze onmiddellijke maatregelen kunnen afstemmen op onze doelstellingen op langere termijn, hoe beter onze uitgangspositie zal zijn voor toekomstige groei en werkgelegenheid, die voor ons de hoogste prioriteit hebben.
De vernieuwde Lissabonstrategie heeft duidelijk kunnen maken hoe structurele hervorming een directe impuls geeft aan groei en werkgelegenheid. Laten we er echter geen doekjes om winden: de crisis heeft de bereikte resultaten grotendeels tenietgedaan en er waren ook enkele tekortkomingen. De waarheid is dat wij nog steeds ver achterblijven bij onze concurrenten voor wat betreft onze onderzoeksinspanningen, onze investeringen in onderwijs en ons aandeel in hightech.
We moeten de Europa 2020-strategie nu gebruiken om nieuwe bronnen van groei aan te boren en het potentieel van de interne markt te benutten teneinde onze economie te stuwen. Dit betekent dat kennis en creativiteit moeten worden gebruikt om echte waarde te genereren in onze economie, dat innovatie moet worden aangemoedigd en de marktintroductie ervan - van ICT tot nieuwe energie, bijvoorbeeld schone technologie - moet worden bevorderd. Het houdt in dat mensen de voor de toekomst juiste vaardigheden moeten kunnen verwerven en de arbeidsmarkt moet kunnen inspelen op de mogelijkheden op het gebied van de werkgelegenheid, en dat het optreden moet worden toegespitst op de grote problemen, zoals jeugdwerkloosheid.
Het moge duidelijk zijn dat we nu geconfronteerd worden met een noodsituatie op sociaal en werkloosheidsvlak. Dit betekent dat de Europese Unie daar sterk de aandacht op moet richten. We moeten samen op EU-niveau maatregelen vaststellen die in sociaal opzicht een aanvulling vormen op de nationale maatregelen.
Ook moet er sprake zijn van een op de toekomst toegesneden - duurzame en resource-efficiënte - economie, die ook productief en innovatief is. De grote industriële troeven van Europa moeten worden geheroriënteerd op het benutten van het first-mover-voordeel op de markten van morgen. Wel moet Europa in staat kunnen zijn een solide, moderne en concurrerende industriële basis te behouden. De crisis betekent dat we meer dan ooit iedere euro aan investering optimaal moeten gebruiken. Daarnaast moeten we natuurlijk onze hervorming van de financiële markten voltooien, zodat deze weer in dienst komen te staan van de economie en niet andersom.
Onze MKB-vriendelijke aanpak is eveneens essentieel. Het MKB kan zorgen voor een grotere werkgelegenheid in de Europese Unie en wij zullen deze sector en de werknemers erin een grote dienst bewijzen als we de administratieve lasten verlichten en zorgen voor een betere en intelligente reguleringsaanpak.
In onze met elkaar verweven economieën gaat hetgeen er gebeurt ons allemaal aan - op nationaal en EU-vlak, van de ene lidstaat tot de andere. De huidige crisis toont ons niet alleen de gevolgen van de wereldwijde onderlinge afhankelijkheid, maar ook de negatieve effecten die een specifieke situatie in één land kan hebben op de hele eurozone.
Europa 2020 moet dus staan voor sterkere coördinatiemechanismen, voor een gemeenschappelijke visie en een effectief Europees leiderschap. Ik bedank premier Zapatero voor zijn duidelijke steun voor deze Europese aanpak bij de bespreking van het economisch beleid, voor zijn inzet voor communautaire aangelegenheden en zijn onderstreping van de rol van de Europese Commissie bij deze visie en de tenuitvoerlegging ervan. Alleen met een Europese aanpak, een Europese visie en Europese instrumenten kunnen we resultaten bereiken voor onze Europese burgers.
Dit zal één van de onderscheidende kenmerken zijn van Europa 2020: versterkte coördinatie van de economische beleidslijnen, waarbij de Commissie ten volle gebruik zal maken van de nieuwe mogelijkheden uit hoofde van het Verdrag, waaronder die betreffende de eurozone.
Over deze visie zou ik de komende weken met u van gedachten willen wisselen. Immers, als er één ding is dat wij hebben geleerd van de Lissabonstrategie, dan is het dat een Europese economische strategie de volledige inzet van de Europese politiek en sociale partners behoeft. Laat er geen misverstand over bestaan: in het verleden hebben sommige nationale politici zich verzet tegen sterkere bestuursmechanismen binnen de Lissabonstrategie. Na alle, ons door de crisis gegeven lessen inzake onderlinge afhankelijkheid op internationaal én Europees vlak, hoop ik dat alle EU-regeringen nu de noodzaak zullen inzien van een volledige aanvaarding van Europa 2020 en een echt gecoördineerd en samenhangend optreden in het kader van het economisch beleid, zoals voorzien in de artikelen 120 en 121 van het Verdrag van Lissabon.
Hieraan wil ik tot slot toevoegen dat ik Europa 2020 ook beschouw als dé manier om onze burgers vertrouwen en hoop te geven. We moeten niet verdoezelen dat Europa - net als het grootste deel van de ontwikkelde wereld - een lange periode van langzame groei zal doormaken als wij inactief blijven. De fase waarin 'het eerst erger wordt voordat het beter wordt', hebben we waarschijnlijk achter de rug, maar het herstel zal langzaam gaan. We zullen het echte probleem van de economie moeten oplossen, namelijk dat de potentiële groei van Europa wellicht wordt gereduceerd als we nu niet op een samenhangende en effectieve manier handelen. Onze burgers - huishoudens en ondernemers gelijkelijk - zouden moeten voelen dat de Europese Unie een onderdeel is van de oplossing voor hun moeilijkheden en zorgen. Voor mij is Europa 2020 bovenal ook een reactie hierop. Het zorgt ervoor dat het Europese project aansluit op de concrete behoeften van onze burgers.
Ik verwelkom dan ook het initiatief om op 11 februari een informele Europese Raad te houden voor een eerste overleg tussen staatshoofden en regeringsleiders. Ook acht ik het van essentieel belang dat er gelegenheden zijn om zowel voor als na de presentatie door de Commissie van haar ontwerp voor Europa 2020 met dit Huis - met het Parlement - van gedachten te wisselen over deze zaken. Daarom heb ik dit besproken met de Raad en de voorzitter van de Europese Raad. In mijn ogen is er ten minste een driefasenaanpak nodig: de informele Europese Raad tijdens welke staatshoofden en regeringsleiders de kwestie bespreken, de Europese voorjaarsraad voor de eerste belangrijke voorstellen en de Europese Raad van juni waarbij de richtsnoeren worden goedgekeurd, zodat we tijd zullen hebben om dit onderwerp uitvoerig te bespreken, met een bijzonder actieve bijdrage van het Europees Parlement.
Ik heb vandaag mijn aandacht toegespitst op het economisch beleid omdat ik dit in termen van urgentie als onze topprioriteit beschouw, maar er staat natuurlijk nog meer op onze agenda. Er zijn de komende weken en maanden vele uitdagingen. Om u slechts één voorbeeld te geven: de follow-up van de Kopenhagenconferentie over klimaatverandering. Ofschoon wij enige tijd nodig hebben om gezamenlijk na te denken over de juiste strategische oriëntaties voor de toekomst van het internationale proces, moeten we onze ambities met betrekking tot eerdere toezeggingen van de Europese Unie niet bijstellen.
Wij zouden onze inspanningen ook moeten intensiveren en wel door middel van ons intern beleid voor een betere en modernere industriële basis van onze economie, innovatie en ontwikkeling van nieuwe, schone technologie en energie-efficiëntie en energiezekerheid, mede door dit punt bovenaan de hervormingsagenda voor Europa te zetten.
Zo kan de Europese Unie haar zaak op het wereldtoneel het beste bepleiten: door gereed te zijn voor optreden en te beschikken over een heldere toekomstvisie plus de vastberadenheid om deze te verwezenlijken. Hoe eensgezinder en effectiever we hier zijn, hoe meer terrein we daar - internationaal - zullen winnen.
Ik verheug mij bijzonder op de samenwerking met dit Parlement en aldus bij te dragen tot het welslagen van het Spaanse voorzitterschap van de Raad en ervoor te zorgen dat de volgende zes maanden ons op weg zullen helpen naar de verwezenlijking van onze gemeenschappelijke ambities voor Europa, naar een Europese Unie die dichter bij onze burgers staat en gericht is op duidelijke resultaten voor ons Europa.
(Applaus)
De Voorzitter
Dank u, mijnheer Barroso. Voordat ik het woord geef aan de fractievoorzitters wil ik nogmaals het belang benadrukken van de visie die is gepresenteerd door de heer Rodríguez Zapatero. Het is een visie op de ontwikkeling van de Europese Unie die is gebaseerd op de communautaire methode. Ik dank u, mijnheer Zapatero, ook voor het feit dat u de nadruk hebt gelegd op de rol van het Europees Parlement, die aanzienlijk is gegroeid met de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon. Het is de samenwerking tussen de Europese Raad, de Raad van ministers en het Europees Parlement die de basis zal vormen voor de toekomstige interinstitutionele structuur en balans in de Europese Unie.
Vandaag kijken we vooruit naar onze rol in de vele jaren voor ons. Niet alles is te vinden in de Verdragen. Daarom is al hetgeen tijdens het Spaanse voorzitterschap zal gebeuren zo belangrijk. Daarmee zullen namelijk de politieke gewoonten ingang vinden die zullen bepalen hoe wij werken en hoe effectief de Europese Unie zal zijn. Het Spaanse voorzitterschap is hierbij zeer belangrijk, en ik ben dankbaar voor de presentatie van een visie die in hoge mate overeenkomt met die van het Europees Parlement.
Ik wil de heer Barroso bedanken voor het presenteren van het standpunt van de Europese Commissie. De Commissie werkt nog in de oude samenstelling, maar ik wil hier heel sterk benadrukken dat we wel degelijk een Europese Commissie hebben. Het is alleen nog niet de nieuwe Commissie, maar daaraan wordt continu gewerkt. Ik wil de heer Barroso in het bijzonder bedanken voor het presenteren van de 2020 strategie en de manier waarop deze zal worden gecoördineerd. Dit is een fundamentele zaak: hoe we de 2020 strategie in de toekomst gaan coördineren. Ook dat moet worden gebaseerd op de communautaire methode. Ik dank u hartelijk.
Dan wil ik nu de fractievoorzitters vragen om het woord te voeren.
Joseph Daul
namens de PPE-Fractie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, de economie, de sociale aspecten, het klimaat en energie zijn de belangrijkste prioriteiten van het Spaanse voorzitterschap en het is terecht dat deze onderwerpen binnen Europa in het middelpunt van de belangstelling staan. De eerste beslissing van de heer Van Rompuy, namelijk om een Europese top te wijden aan de economie en de klimaatverandering en nu natuurlijk ook aan de strategie voor Haïti - u noemde deze al; en op dit punt ben ik van mening dat de Europese Unie haar hart moet laten spreken en haar knowhow moet inzetten, en dat u moet interveniëren om ervoor te zorgen dat de Raad duidelijker aanwezig is in Haïti - is in mijn ogen dan ook een zeer positief signaal.
Daarom is ook het debat dat u hebt geopend, mijnheer Rodríguez Zapatero, over een mogelijke Europese, economische regering zeer welkom; hoewel, en misschien wel omdat, er op het ogenblik meningsverschillen over dit onderwerp bestaan. Dat is normaal, want we mogen best zeggen, dames en heren, dat het op Europees niveau gaat om politiek met een hoofdletter P, en dat houdt in dat we eerlijk tegen elkaar moeten zijn.
We moeten niet bang zijn voor grote debatten, en ik wil u, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, bedanken voor uw bijdrage daaraan, want het economische en sociale beleid is het belangrijkste debat van dit moment. Dát is het debat waar de burgers het meest mee bezig zijn, het debat waarin wij antwoorden moeten geven op korte, middellange en lange termijn. Zoals de heer Barroso al heeft aangegeven is dit het juiste moment om de kwestie van de economische doelstellingen voor de landen van de Unie aan te snijden. Het is in feite een kwestie van overleven voor Europa en voor het sociale model van Europa.
Mijnheer Rodríguez Zapatero, u weet wat economische moeilijkheden zijn. Dat zijn een record werkloosheidscijfer van bijna 20 procent en een overheidstekort van bijna 11 procent in Spanje. Het moet gezegd worden, uw land heeft met deze problemen te kampen. Ik sta dan ook positief tegenover het speerpunt van uw voorzitterschap: uw streven om de economische groei en het creëren van werkgelegenheid weer te bevorderen. Maar om eerlijk te zijn, mijnheer Zapatero - en ik heb al gezegd dat we eerlijk tegen elkaar moeten zijn -, vraag ik me af of de oplossingen die u en de politieke familie waarvan u deel uitmaakt, de juiste zijn om de crisis te boven te komen en een sociaal Europa te verwezenlijken.
Volgens de Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-democraten) kan het namelijk niet zo zijn dat we de overheidsuitgaven verhogen om de crisis te beëindigen en banen te creëren. Wij zijn van mening dat we daarvoor economische, fiscale en ecologische omstandigheden moeten scheppen die gunstig zijn voor het bedrijfsleven, en met name voor het midden- en kleinbedrijf. Ik denk vooral aan het midden- en kleinbedrijf als het gaat om werkgelegenheid in onze landen en regio's. De sociale cohesie - die zwaar op de proef is gesteld door de crisis en door de schandalen over bonussen en premies voor bepaalde, incompetente managers - kan niet worden gebouwd op ambachtswerk, maar moet zijn gebaseerd op een duurzame groei waar de meerderheid van de bevolking van kan profiteren.
Ik wil mij tot slot richten tot de Raad, en het maakt me niet uit of dat de roulerende voorzitter of de permanente voorzitter is, om u plechtig te zeggen dat de tijden met het Verdrag van Lissabon zijn veranderd. De Raad en het Parlement moeten nu nauw samenwerken en zij zijn daarbij elkaars gelijken. Voor die nieuwe relatie gelden uiteraard juridische bepalingen - en ik heb er alle vertrouwen in dat onze juristen er alles aan zullen doen om het nieuwe Verdrag toe te passen - maar deze relatie vereist ook wederzijds politiek vertrouwen en symbolische gestes. Daarom wil ik hier nogmaals de wens uitspreken dat de voorzitter van de Raad regelmatig aanwezig zal zijn bij het spontane vraag- en antwoordspel met de leden van het Europese Parlement, zoals de voorzitter van de Commissie, de heer Barroso, sinds enkele maanden doet en zoals u hier vanochtend aanwezig bent, mijnheer Rodríguez Zapatero. U hebt zes maanden de tijd om deze gewoonte in te voeren.
Ik wens u dus het allerbeste als fungerend voorzitter van de Raad voor de komende zes maanden en ik hoop dat we Europa in de loop van deze zes maanden samen een stap verder zullen brengen. Ik wens u veel succes.
Martin Schulz
Mijnheer de Voorzitter, het Spaanse voorzitterschap heeft een ambitieus programma. Dat programma hebt u, mijnheer Zapatero, beschreven. U hebt de vier zwaartepunten ervan genoemd: meer energiezekerheid, meer investeringen in de informatietechnologie, meer aandacht voor opleiding en beroepskwalificaties en de vorming van een Europese economische regering, die ervoor moet zorgen dat deze plannen ook uitgevoerd worden. Dat is de juiste insteek. Dat zal Europa een nieuwe fase binnenvoeren.
De uitdagingen voor dit werelddeel bestaan er immers niet in dat we Parlementsvergaderingen of de ene topconferentie na de andere houden. In het verleden hebben we heel wat topconferenties georganiseerd, maar die lossen de problemen niet op: op topconferenties worden problemen in kaart gebracht. Wat we nodig hebben, is dat er met de oplossingen voor de problemen in de lidstaten daadwerkelijk aan de slag gegaan wordt.
(Applaus)
De reacties op uw voorstel om een economische regering te vormen tonen aan dat daar precies het probleem ligt. Waardoor is de Lissabonstrategie mislukt? Niet doordat deze onuitvoerbaar zou zijn. Nee, de Lissabonstrategie was zeker uitvoerbaar, maar zij is mislukt omdat de deelnemende landen aarzelden om hun toezeggingen na te komen. Daarom is de nieuwe benadering, de frisse wind die u met dit ambitieuze programma in de Europese politiek wilt brengen, de juiste.
De oude structuren die we tot nu toe hadden, doen mij een beetje denken aan de beste Rosinante, het ros van Don Quichotte. De man dacht zelf ook dat ze een renpaard was, maar in werkelijkheid was het een oude klepper. Op Rosinante halen we de eenentwintigste eeuw niet. Daarvoor is een echt nieuwe aanpak nodig en daarom bent u op de goede weg.
Wat Europa nodig heeft, zou je de toepassing van het Spaanse model op grotere schaal kunnen noemen. Waarom wij - bij uitzondering zeg ik dat zo - als socialisten vierkant achter u staan, is omdat wij geloven dat uw regering in Spanje vooruitstrevend is. U bent erin geslaagd om uw land ondanks veel weerstand en met veel moed een moderniseringssprong te laten maken. Daarvoor zijn wij u groot respect verschuldigd.
(Applaus)
Als u met evenveel energie en dezelfde vastberadenheid op Europees vlak optreedt, zult u ook Europa deze moderniseringssprong kunnen laten maken. Ik vind het moedig als een regeringsleider zegt dat een zaak als geweld binnen het huwelijk geen probleem van de nationale overheden is, maar een zaak die de hele maatschappij aangaat, die overal voorkomt en dat we in Europa met zijn hoogontwikkelde, beschaafde maatschappij geweld tegen vrouwen niet als een pekelzonde, maar als een schending van de mensenrechten horen te beschouwen. Daar heeft u gelijk in.
(Applaus)
Deze politieke reanimatie waar Europa behoefte aan heeft, hangt ten nauwste samen met de verwachtingen die wij van uw voorzitterschap koesteren, mijnheer Zapatero. Daarom voeg ik eraan toe: waar Europa behoefte aan heeft, is ook een betere controle in de economie. Laat mij dat verduidelijken aan de hand van een voorbeeld dat aantoont hoe maatschappelijk cohesie verloren gaat door een gebrekkige controle of door een gebrek aan moed om te controleren.
Als we over regulering van de financiële markten en het bankenstelsel praten, moeten we erbij vermelden dat dezelfde banken die een jaar geleden honderden miljarden euro's aan staatssteun hebben gekregen om hun voortbestaan veilig te stellen, dit geld uit de portemonnee van de burgers nu niet besteden aan bijvoorbeeld het verstrekken van leningen, maar ermee speculeren en hun winsten opdrijven. Dat is funest voor het vertrouwen in het economisch stelsel; dat ondergraaft de sociale cohesie. En daarom is dat deel van uw programma, bedoeld om eindelijk werk te maken van het toezicht op de financiële markten, een belangrijk punt dat wij als socialisten ten volle ondersteunen.
(Applaus)
De Fractie van de Progressieve Alliantie van Socialisten en Democraten in het Europees Parlement staat achter uw voorzitterschap, mijnheer Zapatero. Ik denk dat uw toespraak werkelijk reden tot hoop geeft. Ik hoop ook dat de Commissie met dezelfde ijver en met hetzelfde politieke oogmerk als uw voorzitterschap te werk zal gaan. Alles wat nodig is om ervoor te zorgen dat de Commissie de juiste weg inslaat, zullen wij de komende zes maanden en ook in de tijd daarna doen. We hopen namelijk dat dankzij het achttien maanden durend trio van voorzitterschappen er niet telkens na elke zes maanden een heel ander programma komt, maar dat de continuïteit behouden blijft.
Gedurende de komende zes maanden en de daarop volgende twaalf maanden van dit trio van voorzitterschappen kunt u dus verzekerd zijn van de steun van de Socialisten en Democraten. Daarom wens ik u veel geluk, mijnheer Zapatero.
(Applaus)
Guy Verhofstadt
namens de ALDE-Fractie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, geachte collega's, wij hebben eigenlijk twee prioriteiten voor het Spaanse voorzitterschap. Ik denk dat u eigenlijk ook twee prioriteiten hebt. Natuurlijk kunnen we een groot aantal kwesties opnoemen waar in de komende zes maanden een oplossing voor moet komen, maar volgens ons zijn er twee hoofdpunten.
Allereerst is er de post-Lissabonstrategie, of de EU 2020-strategie. Ik denk dat die laatste een betere benaming is, want de bevolking ziet het verschil niet meer tussen het Verdrag van Lissabon en de Lissabonstrategieën. Dat is dus al een enorme stap vooruit. Maar laten we hier in het Parlement wel serieus blijven.
De fundamentele vraag is niet of we de werkloosheid willen terugdringen, of de uitgaven voor innovatie willen verhogen; daar is iedereen het wel over eens. Daar waren we het in 2000 al over eens, daar zijn we het in 2010 over eens, en daar zullen we het in 2020 en in 2030 nog steeds over eens zijn. Nee, de vraag is een andere, namelijk of de Raad en de lidstaten uiteindelijk bereid zullen zijn om de methode die in de Lissabonstrategie faalde te veranderen. Ik heb het hier over de open coördinatiemethode; een mooie uitdrukking die aangeeft dat het niet de Unie is die beslist, maar de lidstaten zelf, en dat wij slechts de resultaten van de verschillende lidstaten met elkaar vergelijken.
Het lijkt wel of de Unie een soort OESO is geworden. Want in werkelijkheid doen we niet meer dan documenten publiceren, documenten publiceren en nog meer documenten publiceren.
(Applaus)
Toch stemmen uw eerste verklaringen mij zeer positief, mijnheer de voorzitter, want u zei: "Ja, we gaan veranderen". We moeten veranderen; we hebben stokken nodig, we hebben wortels nodig. Misschien hebben we sancties nodig. En we mogen ons beslist niet laten ontmoedigen - ik zeg dat in alle openheid, zowel tegen u als tegen de heer Moratinos - door de woorden van de Duitse Minister van Economische Zaken, die meteen kritiek had op uw voorstellen.
We moeten echter wel het goede voorbeeld geven! We kunnen niet enerzijds zeggen dat bijvoorbeeld Griekenland onvoldoende moeite doet, dat andere landen onvoldoende moeite doen, terwijl we anderzijds de Commissie en de Europese Unie onvoldoende middelen en instrumenten bieden om in te grijpen. Het is het een of het ander! We kunnen niet tegelijkertijd twee verschillende standpunten innemen.
Ik zou u dan ook willen aanmoedigen voort te gaan op de ingeslagen weg. En ik kan u zeggen dat dit hele Parlement, samen met de Commissie, achter u staat in de strijd tegen degenen die nog steeds niets willen horen van een intensievere toepassing van deze Lissabonmethode.
Mijn tweede prioriteit betreft de uitdaging om na Kopenhagen een andere strategie te vinden voor de kwestie van de klimaatverandering. We moeten toegeven dat onze aanpak is mislukt. Dat moeten we onder ogen zien; dat moeten we erkennen. Het heeft geen enkele zin om te zeggen: "Ja, maar we hadden wel gelijk, het was de juiste aanpak, enzovoort." Nee, het was niet de juiste aanpak. De strategie was slecht want het resultaat was slecht. We moeten hier dus een andere strategie kiezen.
Persoonlijk wil ik voorstellen een strategie te kiezen die is gebaseerd op drie elementen. Het eerste element is dat we binnen de Europese Unie één persoon aanwijzen die zich met deze kwestie bezighoudt, een 'mijnheer of mevrouw klimaatverandering' die de bevoegdheid krijgt om namens de zevenentwintig lidstaten te onderhandelen. We moeten af van de situatie in Kopenhagen, waar we te maken hadden met de Deense minister-president, de Zweedse minister-president, de voorzitter van de Commissie, de heer Sarkozy, mevrouw Merkel, uzelf, de heer Brown.
Daar waren tenminste acht Europese politieke leiders die graag wilden onderhandelen. Maar er was onvoldoende ruimte aan de tafel! Zelfs de heer Obama had nauwelijks plaats. Rond die tafel zaten een Zuid-Afrikaan, een Braziliaan, een Indiër, een Chinees, en dan kwam de heer Obama en dan waren er ook nog eens acht Europeanen. Hoe denkt u dat we in dergelijke omstandigheden een standpunt kunnen bepalen en door de anderen kunnen worden gehoord?
Laten we dus een voorbeeld nemen aan de Wereldhandelsorganisatie, want die functioneert wel goed. Daar hebben ze iemand die verantwoordelijk is, die onderhandelt namens de gehele Europese Unie en die resultaten behaalt. We hebben op Europees niveau iets vergelijkbaars nodig als we willen voorkomen dat we de fouten van Kopenhagen nog eens maken.
(Applaus)
Bovendien moeten we denk ik realistisch zijn. We moeten realistisch zijn ten aanzien van deze kwestie. Wat we nodig hebben is een trilateraal akkoord tussen de Verenigde Staten, Europa en China. Daar moeten we ons op richten. Al die strategieën die weinig meer inhouden dan "ja, we zien wel", en die niet worden gesteund door de Verenigde Naties, die tellen niet in de wereld van morgen. De wereld van morgen is een wereld van grootmachten, en wij moeten ons als een grootmacht gedragen.
Dat wil zeggen dat we aan die tafel moeten zitten. Met wie? Met de Verenigde Staten en met China. Dat zijn de drie partijen die tot een akkoord moeten komen. We moeten niet dromen van een grote bijeenkomst van ik weet niet hoeveel landen met een gezamenlijk programma. Uiteindelijk moeten we eerst een verbond zien te sluiten met de Amerikanen. Met hen moeten we een gezamenlijk belang zien te vinden, en dat gezamenlijke belang is volgens mij te vinden in het mechanisme van de emissiehandel. Dat hebben wij, en zij zullen ons volgen als we hierover een akkoord weten te bereiken. En dan hebben we een gezamenlijk belang om samen om de tafel te gaan zitten met de Chinezen.
Dit zijn, Mijnheer de Voorzitter, de twee belangrijkste speerpunten die ik zie voor het Spaanse voorzitterschap, en ik ben ervan overtuigd dat de heer Rodríguez Zapatero er met zijn vasthoudendheid een uiterst belangrijk en doeltreffend voorzitterschap van zal maken.
(Applaus)
Daniel Cohn-Bendit
namens de Verts/ALE-Fractie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de fungerend voorzitter, ik wil allereerst reageren op uw opmerking over Haïti. Ik herinner mij nog dat een Europees commissaris, Michel Barnier, in 2006 voorstelde een Europese socialebeschermingsmacht in het leven te roepen met de naam EuropeAid. Dat voorstel kwam uit de Commissie van de heer Barroso. Als EuropeAid vandaag de dag had bestaan, was Europa al veel duidelijker aanwezig geweest in Haïti. Mijnheer de Voorzitter, neemt u dat voorstel van de heer Barnier opnieuw in overweging. U ziet dat ik niet sektarisch ben.
Dan wil het nu hebben over hetgeen u over de toekomst van Europa hebt gezegd. Ik zou willen voortborduren op een punt dat de heer Verhofstadt heeft aangeroerd. U zegt groei, maar welke groei is dat? Wat voor soort groei? Want een van de oorzaken van de crises, van de milieucrisis - we hebben namelijk niet te maken met één crisis maar met meerdere -, is de groei van de productie en die groei was tegelijkertijd destructief. Als we het op Europees niveau dus niet hebben over de kwaliteit en de aard van de groei, zullen we slechts de fouten uit het verleden herhalen. Dat is mijn eerste opmerking.
Het tweede punt waarover we ons moeten buigen, betreft hetgeen u hebt gezegd over groei en over een pact, bijvoorbeeld tegen energieafhankelijkheid. Een van de pijlers in de strijd tegen energieafhankelijkheid is energiebesparing. We moeten in Europa een belangrijk pact opstellen inzake Europese investeringen in energiebesparing. Milieu betekent energiebesparing; milieu betekent miljardeninvesteringen en het creëren van werkgelegenheid. Vergeet dus niet: hernieuwbare energie, ja, maar hernieuwbare energie in combinatie met energiebesparing. Op dat vlak vraag ik de Europese Unie nu te besluiten tot een energiebesparing van niet 20 procent maar 30 procent in 2020. We can do it, if we want to.
Ten tweede heeft u gesproken over de elektrische auto. Prima, maar daarmee zijn we er nog niet. Mobiliteit gaat niet alleen over auto's. Er kan in Europa een groot project worden ontwikkeld. U hebt de Airbus gehad, u hebt de TGV gehad. Waarom zet u geen groot Europees project voor trams op? In heel Europa is behoefte aan renovatie en modernisering van tramlijnen. In midden-Europa, in het zuiden, in Latijns-Amerika, eigenlijk overal. Daar liggen enorme kansen voor werkgelegenheid. Een deel van de automobielindustrie kunt u niet redden, maar op deze manier biedt u deze bedrijfstak een andere functie op het gebied van mobiliteit. Een Europees tramproject is tevens een oplossing voor de klimaatveranderingen die zijn gerelateerd aan het verkeer.
U hebt tevens, en dat is heel goed, gesproken over het onderwijs en het proces van Bologna. Prima, maar het probleem met het Bolognaproces is dat het niet meer voldoet aan de oorspronkelijke bedoeling ervan. In plaats van de vormen van hoger onderwijs in Europa op elkaar af te stemmen, is het hoger onderwijs in Europa verworden tot een schools systeem, waarin universiteiten niet langer plaatsen zijn van onderzoek en reflectie, maar leerfabrieken zijn geworden. Er zijn curricula opgesteld die de studenten vandaag de dag niet meer kunnen volgen. Als u het proces van Bologna dus wilt voorzetten, moet u eerst een stap terug doen en vraagtekens zetten bij alle curricula die in het kader van het Bolognaproces zijn ontwikkeld. Het antwoord daarop kunt u vinden in de straten van universiteitsteden in heel Europa, waar de studenten protesteren niet tegen het idee van Europees onderwijs maar tegen de afbrokkeling van het hoger onderwijs in naam van deze zogenaamde Europese gedachte.
Ik wil afsluiten met een opmerking over uw Europees sociaal pact. Een Europees sociaal pact en een sociaal en milieupact. Breng het bedrijfsleven, de vakbonden en de grote milieubewegingen rond de tafel. Sociale bescherming moet hand in hand gaan met milieubescherming. Dat is een nieuw concept, en dat is trouwens, geachte collega's van rechts, een van de uitstekende ideeën van de heer Sarkozy in Frankrijk. Het werd de Grenelle, of het rondetafelgesprek, voor het milieu genoemd. Ik denk dat het tijd is voor een 'Brussel voor het milieu', waarbij alle sociale partners en de belangrijkste vertegenwoordigers van de milieuorganisaties rond de tafel worden gebracht. Als u die richting uitgaat, staan wij achter u en is Europa de oplossing waarvoor wij samen de instrumenten moeten ontwikkelen.
Timothy Kirkhope
namens de ECR-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik ben blij dat Spanje het voorzitterschap van de Raad bekleedt op dit cruciale moment in het werk van de Europese Unie.
Samen met dat van Griekenland en Portugal was het lidmaatschap van Spanje van de Europese Gemeenschap een vroeg voorbeeld van de manier waarop Europa een bijdrage kon leveren aan de aanmoediging en ondersteuning van een nieuwe democratie - een weg die vele anderen sinds 1989 met succes hebben bewandeld.
Spaanse Parlementsleden van alle partijen hebben belangrijke bijdragen geleverd aan het werk van dit Parlement en hoge posten bekleed in zowel het Parlement als onze fracties. Zij hebben een substantiële impact gehad en in dit kader wil ik met name eer bewijzen aan onze vriend Jaime Mayor Oreja, een van de invloedrijkste persoonlijkheden van het Parlement.
Dit voorzitterschap start op een kritiek moment voor de Europese Unie en ofschoon ik het veel succes wens heb ik toch enkele twijfels. Het struikelde al in de eerste paar dagen. De suggestie dat de Europese Unie in plaats van enkel economische ontwikkelingsplannen te coördineren bindend economisch beleid moet vaststellen met inbegrip van sancties of corrigerende maatregelen voor afwijkende lidstaten, is uiterst verontrustend.
Het weerspiegelt een bijzonder ouderwetse socialistische command-and-control-benadering van het economische beleid, waarmee de problemen van de eenentwintigste eeuw niet kunnen worden opgelost. Er is een gezegde in het Verenigd Koninkrijk - waarbij ik geen oordeel wil geven over de politiek in Spanje - die luidt dat je eerst in je eigen huis orde op zaken moet stellen. Het socialisme doet dat niet.
Wat we wel nodig hebben is een economisch beleid dat de rechten van onze lidstaten eerbiedigt, de uitwisseling van de beste praktijken bevordert en zich toespitst op meerwaarde voor de EU, een beleid dat de voordelen van de interne markt verdedigt en verder vergroot, dat een klimaat creëert waarin ondernemers en bedrijven kunnen gedijen en aldus de werkgelegenheid kunnen vergroten, dat onze levensstandaard verhoogt en bijdraagt tot een sterkere samenleving.
Wij van de ECR-Fractie koesteren hoopvolle verwachtingen van het Europa 2020-initiatief als kader voor een duurzame en concurrerende Europese economie en hebben onze eigen aanvullende voorstellen opgesteld, die dit debat hopelijk zullen helpen vorderen.
Nu kort nog iets over het buitenlands beleid. Ik weet dat dit een redelijk prominente plaats inneemt in het programma van het voorzitterschap, maar een van de onderwerpen ervan zou volgens mij sterker moeten worden benadrukt en wel de kwestie Iran. De onwettige, hardvochtige en gevaarlijke regering van dit land moet vastberaden worden aangepakt. Als het ons ernst is met nucleaire non-proliferatie, moet de Iraanse regering begrijpen dat Iran weliswaar het recht heeft om kernenergie te ontwikkelen voor vreedzame doeleinden, maar dat het de wereld niet mag misleiden door heimelijk het bezit van kernwapens na te streven. Een regime dat zich bedient van moord en geweld om zijn eigen volk te onderdrukken - een volk dat de regering van zijn keus is ontnomen - kan eenvoudigweg niet worden vertrouwd, en wij moeten dan ook actie ondernemen.
Het Spaanse voorzitterschap gaat van start met een volle agenda. Onze fractie zal zijn voorstellen en initiatieven op hun merites beoordelen. Als het voorzitterschap progressief beleid voorstelt om de economische groei te bevorderen, klimaatverandering aan te pakken, individuele vrijheid en verantwoordelijkheid te vergroten en een impuls te geven aan de samenwerking op het wereldtoneel alwaar wij gemeenschappelijke belangen hebben, dan kan Europa op al deze gebieden meerwaarde creëren in plaats van dat het een last is.
Als het voorzitterschap dat doet, heeft het onze steun.
Willy Meyer
namens de GUE/NGL-Fractie. - (ES) Welkom, mijnheer Zapatero. Helaas is mijn fractie van mening dat uw programma de fundamentele problemen niet oplost. Voor ons zou de belangrijkste doelstelling van dit voorzitterschap een rectificatie van het huidige economische beleid moeten zijn geweest door overheidsinterventie in de economie en natuurlijk ook door marktregulering via een progressief fiscaal beleid.
De recessie in Spanje en Europa en de werkloosheidscijfers, die sinds de jaren dertig niet zo hoog zijn geweest, zijn het gevolg van een gebrek aan interventie in de markt en van een gebrek aan interventie in strategische productiesectoren, waaronder de financiële sector. Vanuit dat oogpunt biedt uw programma helaas dus niets nieuws. Inkomen uit arbeid wordt bestraft en inkomen uit vermogen wordt beloond, omdat er geen harmonisatie is van fiscale beleidsmaatregelen en, wat de liberalisering van diensten betreft, het sociale Europese model ontmanteld wordt.
De artikelen 43 en 49 van het Verdrag beschermen een model dat gunstig is voor de markt en de vrije markt ten nadele van de rechten van werknemers. Bovendien zijn er arresten van het Europees Hof die, zoals u weet, sociale dumping legaliseren. Dat is de werkelijkheid. Dit deel van uw programma, dat voor ons cruciaal is, verandert helaas niets en voegt niets nieuws toe. Met andere woorden, het is strijdig met de slogan die u voor het Spaanse voorzitterschap heeft gebruikt: "Europa innoveren”.
Op dit specifieke punt is er geen enkele innovatie. Er is continuïteit, door de verkiezing van de heer Barroso, waar wij ons tegen hebben verzet, hoewel u hem, logischerwijs, steunde. Wij zijn van mening dat deze continuïteit schadelijk is voor het Europese model.
Wat het buitenlands beleid betreft zijn wij het niet met u eens dat onze militaire capaciteit moet worden uitgebreid. De beelden van de ramp in Haïti, met gevechtshelikopters en marine-infanterie, zijn schadelijk voor ons. Ze brengen ons schade toe! Dit is niet waar behoefte aan is bij rampen als die van Haïti. We hebben burgerbescherming nodig. We hebben artsen nodig, architecten en mensen die de pijn van de tragedie verzachten.
Tenslotte iets over de top met Marokko, mijnheer Zapatero. Wij zijn het niet eens met de geavanceerde status voor Marokko, zolang het Sahariaanse volk het zelfbeschikkingsrecht niet kan uitoefenen en zolang het permanent wordt vervolgd, ik herhaal, permanent wordt vervolgd door de Marokkaanse autoriteiten. Wij zijn het niet eens met deze top. Wij zijn van mening dat een Europese top nodig is over het recht op zelfbeschikking van het Sahariaanse volk
Wat de staat Israël betreft moeten wij veel strenger zijn in het nabuurschapsbeleid en ervoor zorgen dat artikel 2 van de associatieovereenkomst als onderdeel van dit nabuurschapsbeleid wordt nageleefd, aangezien Israël het internationale recht systematisch schendt.
Marta Andreasen
namens de EFD-Fractie. - (EN) Dank u, mijnheer de Voorzitter. Mijnheer Zapatero, ik heb aandachtig geluisterd naar uw voorstellen voor het Spaanse voorzitterschap en ik kan u slechts veel succes wensen. Nu wil ik het hebben over een realiteit.
Ik vertegenwoordig het zuidoosten van Engeland en het is reeds lange tijd zo dat een groot aantal van mijn kiezers - en andere Europese burgers - het slachtoffer wordt van misstanden op het gebied van urbanisatie aan de Middellandse Zeekust en in andere delen van Spanje. Dit Parlement heeft drie verslagen aangenomen waarin het de Spaanse autoriteiten met klem verzocht actie te ondernemen, maar de veroordeling van enkele politici en de vaststelling van een nieuw grondeigendomsrecht daargelaten, is er geen specifieke actie ondernomen om deze benadeelde mensen te verdedigen.
De problemen van mijn kiezers variëren van de dramatische situatie van Len en Helen Prior uit Berkshire, die zagen hoe hun huis gesloopt werd omdat de bouw ervan volgens de autoriteiten een inbreuk vormde op de kustwet, tot gevallen als dat van de eveneens uit Berkshire afkomstige Doreen Snook in Alicante en de heer Lohmann op Lanzarote, die de door hen gekochte huizen niet daadwerkelijk kunnen bewonen doordat het ontbreekt aan goede infrastructuur en diensten.
Als Spaans staatsburger schaam ik mij voor hetgeen er in mijn land gebeurt. Ik maak mij grote zorgen over de toekomst van het Spaanse toerisme nu de pers schrijft over het misfortuin van deze mensen.
(ES) Mijnheer Zapatero, ik richt me nu tot u in uw moedertaal, die ook mijn taal is.
De mensen om wie het gaat zijn geen rijke mensen, maar simpelweg mensen die, met het geld dat ze met hun werk hebben verdiend, een huis hebben gekocht in dit land met zijn milde klimaat en aardige mensen, een plek om te gaan leven na hun pensionering. Deze mensen moeten ten onrechte advocaten en andere deskundigen betalen om hun zaak voor de rechter te verdedigen, zonder veel kans op succes te hebben.
(EN) De Europese Unie heeft haar bevolking altijd verteld dat zij er is om de vrede in Europa te handhaven. Zal de situatie die ik beschrijf Europa vrede brengen?
U vertelt ons dat u Europa uit de crisis zult krijgen. Echter, als u het door mij aangekaarte probleem niet kunt oplossen, hoe geloofwaardig is het dan dat u een oplossing zult vinden voor de financiële crisis van Europa? Mijnheer Zapatero, wij willen nu een oplossing. Wij willen dat mensen de door hen gekochte huizen kunnen bewonen. Als dit niet mogelijk is, moeten zij een eerlijke compensatie krijgen zodat ze een vergelijkbare woning kunnen kopen.
Dit Parlement heeft weliswaar slechts gedreigd subsidies aan Spanje te blokkeren, maar ik verzeker u dat als deze kwestie niet wordt opgelost tijdens het Spaanse voorzitterschap, ik alles in het werk zal stellen om dit dreigement te doen uitvoeren.
Francisco Sosa Wagner
(ES) Ik ben vereerd hier op dit bijzondere forum aanwezig te mogen zijn met de premier van Spanje, voor wie ik al sinds hij rechten studeerde veel waardering heb.
Ik denk dat het roulerend voorzitterschap van de Europese Unie mijn land bij toeval een uitmuntende mogelijkheid heeft geboden om opnieuw aan te tonen dat Spanje een beslissende rol wil spelen in Europa.
Voor de Spanjaarden was, zoals de premier eerder al heeft gezegd, toetreding tot Europa een droom tijdens de lange jaren van de dictatuur. Daarom zijn wij nu bijzonder blij met dit voorzitterschap en genieten wij ervan. Wij weten namelijk, dames en heren, dat deze unie van lidstaten die wij hier vertegenwoordigen de enige oplossing is voor de problemen waar de wereld mee te maken heeft. De traditionele staten zijn niet meer in staat efficiënte oplossingen voor zichzelf te vinden.
Het is belangrijk dat Europa zijn plek vindt door zichzelf te definiëren en door de waarden te verdedigen die het heeft gecreëerd in de wieg van revoluties, in de boeken van briljante geesten en in de snikken van zijn volkeren. Deze waarden zijn vrijheid, rede, laïcisme en solidariteit. Daarom weet ik, mijnheer de premier, dat u wilt profiteren van deze historische kans om het Verdrag van Lissabon ten uitvoer te leggen.
Ik ben het eens met de doelstellingen die u heeft voorgesteld, hoewel sommige daarvan nog niet geheel duidelijk zijn en bovendien geen duidelijk onderscheid maken tussen hoofd- en bijzaak. Een ervan, de doelstelling met betrekking tot klimaatverandering, geeft mij het idee dat het Europese beleid dat door de Commissie ten uitvoer is gelegd het juiste beleid is, ondanks het feit dat het in Kopenhagen mislukt is. Waar het om gaat is dat aan de verspilling van zoveel landen een einde moet komen, omdat miljarden inwoners van deze wereld geen enkele reden hebben om te lijden onder het egoïsme van rijke samenlevingen.
Anderzijds zou ik meer nadruk leggen op het beschermen van de mensenrechten in de wereld. Als men de Europese Unie ervan beschuldigt een zielloze bureaucratische organisatie te zijn, vergeet men dat die ziel ons Handvest van de grondrechten is. In die zin denk ik dat het Spaanse voorzitterschap zich op de volgende zaken zou moeten richten. Het mag geen top met Marokko beleggen zolang dat land niet belooft zich te houden aan de resoluties van de Verenigde Naties inzake de Sahara, een organisatie die u ook bij andere gelegenheden heeft ingeroepen.
In Cuba en Iran zou u gezamenlijk optreden moeten bevorderen voor de erkenning van de organisaties die tegen de regeringen zijn, in lijn met het debat dat hier gisteren plaatsvond. Als rechten onze ziel vormen, de ziel van Europa, dan durf ik u er ook aan te herinneren dat u, zoals u terecht heeft gezegd in uw toespraak, grote nadruk legt op het feit dat de ruggengraat van Europa een gemeenschappelijk energiebeleid is. Zonder dit beleid wordt alles tegengehouden en loopt zelfs het internationale beleid het risico in rook op te gaan.
Tenslotte wil ik u graag herinneren aan uw belofte om de steden Ceuta en Melilla een status toe te kennen die verglijkbaar is met die van de ultraperifere regio's.
In de laatste plaats wens ik u, gewaardeerde premier Zapatero, goede vriend José Luis, heel veel succes voor dit sterke en federale Europa waar wij beiden in geloven.
José Luis Rodríguez Zapatero
fungerend voorzitter van de Raad. - (ES) Mijnheer de Voorzitter, allereerst wil ik graag mijn dank uitspreken voor de toon en de inhoud van de toespraken die vanochtend namens de fracties zijn gehouden.
Ik zal op de belangrijkste thema's wat dieper ingaan, en ik begin met de heer Daul. Dank u voor uw woorden over de positieve impuls aan het economische bestuur, aan het gemeenschappelijk economisch beleid. U heeft een vraag gesteld over wat het doel is van dat economische bestuur ofwel dat economische beleid en - als u me toestaat deze terminologie te gebruiken - een soort ideologische inval gedaan in de eventuele stellingen van een sociaaldemocratisch idee of project. Ik heb vooral uw ironie opgemerkt over de ongedifferentieerde verhogingen van de overheidsuitgaven en uw voorkeur voor een omgeving die gunstig is voor ondernemingen.
Ik wil graag iets ophelderen. Dit heeft weinig te maken met mijn betoog, maar heel veel met mijn politieke overtuigingen. Ik ben een groot voorstander van het Stabiliteitspact. Ik ben een groot voorstander van fiscaal evenwicht door de hele cyclus heen, zo'n groot voorstander zelfs dat de regering die ik leidde - en leid - in de eerste vier jaar, vóór de economische en financiële crisis, een begrotingsoverschot had en de staatsschuld tot 32 procent omlaag had gebracht ten opzichte van het BBP. Ik ben dan ook een bekeerling. Het tekort en het overschot zijn instrumenten die afhankelijk zijn van de economische conjunctuur. Net als de meeste Europese regeringen ben ik voorstander van een fiscale stimulans die een overheidstekort genereert. De overheidsuitgaven zijn licht gestegen omdat private investeringen zijn afgeremd. Dat is geen ideologisch probleem maar een realistisch probleem. De financiële crisis heeft voor een stilstand gezorgd op het vlak van particuliere investeringen en particulier krediet. Het lijkt me redelijk dat deze rem op de economie alleen kon worden weggenomen door middel van een overheidsstimulans. Dit moet nu worden gecorrigeerd, voor zover de omstandigheden dat toelaten, en we moeten terug naar het Stabiliteitspact.
Net zoals andere landen zal mijn land een groot overheidstekort hebben, of heeft dat eigenlijk al. Maar ik kan u tevens verzekeren dat mijn land zich zal houden aan zijn belofte aan de Commissie voor 2013 en zal terugkeren naar het tekort van 3 procent van het Stabiliteitspact. Daarvoor hebben wij, zoals de Commissie weet, een bezuinigingsplan opgesteld, een veeleisend plan voor fiscale consolidatie. Het is veeleisend plan voor wat betreft onze overheidsuitgaven en we gaan het ten uitvoer leggen.
Ik ben het ermee eens dat we voor bedrijven, economische activiteiten, initiatieven en concurrentie een gunstig klimaat moeten scheppen. Daarom heb ik in mijn toespraak gepleit voor een gemeenschappelijke energiemarkt en voor een Europese digitale markt. Dat betekent niet meer dan ruim baan geven aan economische vrijheid, initiatief en handel tussen Europeanen op het gebied van energie en concurrentie bevorderen, omdat concurrentie zorgt voor lagere prijzen en gunstig is voor technologische innovatie. Op digitaal vlak, waar ik vandaag sterk de nadruk heb gelegd, zetten wij sterk in op de toekomst. Wij promoten elektronische handel en de overdracht van producten die op dit moment op het gebied van communicatietechnologie worden ontwikkeld, aangezien zij een steeds groter percentage van het bruto binnenlands product uitmaken.
Ons voorstel, ons programma is dan ook ervoor te zorgen dat de 2020-strategie barrières binnen Europa opheft en concurrentie, innovatie en een ondernemingsklimaat bevordert. Welnu, wat de overheden tevens moeten doen, voor zover ze dat kunnen, is niet zozeer omgevingen waarbinnen zakelijke activiteiten plaatsvinden corrigeren, maar ze moeten wel maatregelen nemen om omgevingen die financiële speculatie of speculatie in de vastgoedsector hebben bevorderd te corrigeren. Dat is iets anders. Soms wordt speculatie, gewild of ongewild, door bepaalde ideeën op financieel of vastgoedgebied aangewakkerd. Spanje is hier slachtoffer van geworden, evenals bepaalde burgers, en niet alleen Britse burgers. Dit is de wens van de regering, voor zover haar bevoegdheden dat toestaan. U moet weten dat er in Spanje een verdeling van bevoegdheden is. De bevoegdheden liggen niet alleen bij de rijksoverheid, maar ook bij de autonome gemeenschappen en de gemeenten. Er zijn uiteraard wetten en juridische procedures maar ik ben me zeer bewust van wat u heeft gezegd, en we zullen dan ook maatregelen nemen.
Met andere woorden: een economische omgeving die ondernemersgeest, initiatieven en innovatie bevordert, maar speculatie op financieel en vastgoedgebied ontmoedigt.
Natuurlijk ben ik voorstander van een redelijke belastingdruk en ik vertegenwoordig geen enkel model dat hier tegen is, want sinds ik in de regering zit heb ik de belastingen voor bedrijven verlaagd, evenals de belasting op inkomen uit arbeid en persoonlijke belasting. Vanuit een interventieperspectief ben ik voorstander van de belastingfilosofie en de fiscale positie van onze regering.
Tenslotte wil ik tegen mijnheer Daul zeggen dat ik nota heb genomen van het standpunt van zijn fractie, van de grootste fractie in dit Parlement, ten aanzien van de rol van de voorzitter van de Raad - de permanente voorzitter - en dit Parlement. Ik denk dat dit een belangrijk thema is. Ik ben ervoor dat alle Europese instellingen, alle grote Europese instellingen, een goede relatie hebben met het Parlement. Daarom moeten we, als we Europa groter willen maken, streven naar een Parlement met meer macht. Dat is mijn mening.
Mijnheer Schulz, dank u voor uw woorden. Ik ben ervan overtuigd dat de fundamenten van de Europese Unie sterk overeenkomen met de fundamenten van de sociaaldemocratie en dat de sociaaldemocratie een belangrijke springplank is geweest voor de ontwikkeling van de Europese idee en de Europese idealen. Er zijn weliswaar andere sterke ideeën, die echter moeilijk toepasbaar zijn gebleken, maar ik wil graag opnieuw onze gehechtheid uitspreken aan een visie van sociale cohesie, een visie waarin een sociaal geaarde democratie van cruciaal belang is.
Mijnheer Verhofstadt, ik ben u zeer erkentelijk voor uw woorden. Ik ben het met bijna alles eens. Wat coördinatie en de mislukking van Lissabon betreft, is de open coördinatie mislukt. Hier zijn we ons van bewust. We hebben het herzien in 2004 en nu moeten we het serieus nemen, want anders zullen we in 2020 weer moeten zeggen dat het niet heeft gewerkt. Besturen vereist een communautaire methode. Ik weet niet waarom sommigen van u verbaasd zijn over de woorden 'sancties' of 'vereisten'. Er zijn veel besluiten in de Europese Unie die sancties met zich meebrengen. Als richtlijnen niet worden nageleefd, of als het Stabiliteitspact niet wordt nageleefd, zijn sancties normaal. En het werkt. Wat dit Parlement goed moet begrijpen, en wat de Europese Unie goed moet begrijpen, is dat de dingen die wij gezamenlijk hebben gedaan tot goede resultaten hebben geleid. Ik noem de euro, het Stabiliteitspact en de interne markt. Die interne markt moet verder worden ontwikkeld en verdiept, omdat het een van de belangrijkste motoren is voor groei en concurrentie.
Ik ben het volledig eens met wat u heeft voorgesteld met betrekking tot Kopenhagen en de daaropvolgende strategie, de nieuwe strategie. Ik denk dat het een interessant idee is om een hoge vertegenwoordiger te benoemen voor deze kwestie, want Kopenhagen heeft ons niet gebracht wat we ervan verwacht hadden. Europa heeft weliswaar een positief standpunt ingenomen, maar dat was niet het resultaat.
Mijnheer Meyer, met alle respect, maar er zijn enkele zaken waarover wij het niet eens zijn. Los van het feit dat de Europese Unie geen bevoegdheden heeft op het gebied van bijvoorbeeld fiscaal beleid, heb ik geen conservatief programma voorgesteld, maar een hervormingsprogramma. Het is vooral een programma om in de toekomst tijd te besparen, om op de toekomst te anticiperen. Naar mijn mening is dat de beste manier om een progressief programma ten uitvoer te leggen. Een progressief programma is een programma dat ziet welke veranderingen moeten plaatsvinden, daarop anticipeert en in staat is te innoveren. Ik hoop en vertrouw erop dat de Europese Unie daarmee gelijke tred zal houden.
Uw standpunt over Marokko deel ik niet. Noord-Afrika, met name Marokko, is van strategisch belang voor de Europese Unie. Laten we ervoor zorgen dat het moderniseringsproces in Marokko plaatsvindt vanuit een dialoog en vanuit samenwerking, en laten we de beslechting van het conflict over de Sahara overlaten aan de bevoegde instantie, namelijk de Verenigde Naties. Zij moeten stappen nemen en die stappen zal Spanje uiteraard steunen en respecteren.
Wat Haïti betreft is het een feit dat we vaak helikopters en gevechtsvliegtuigen zien die conflicten bevorderen en bepaalden delen van onze wereld bombarderen. Bovendien leveren ze ons gewetensbezwaren op. In veel gevallen zijn ze lastig te rijmen met ons geweten en met onze overtuigingen. Maar ik wil ook zeggen dat helikopters en marine-infanterie die voedsel brengen, de orde handhaven en levens redden voor mij persoonlijk applaus verdienen.
(Applaus)
Nogmaals, naar mijn mening verdienen zij applaus. En als we in Europa een snelle interventiemacht zouden hebben, waar ik voorstander van ben, zou ik absoluut het voorstel van de heer Barnier steunen. Zoals hier al is gezegd, dient het een interventiemacht te zijn met civiele en militaire componenten, om ons de mogelijkheid te bieden zo snel mogelijk op te treden met de beschikbare middelen.
Mevrouw Andreasen, ik heb nota genomen van uw suggesties. Ik wil u, als vertegenwoordigster van de Verts/ALE-Fractie, graag meegeven dat ik het eens ben met veel van de suggesties die u in uw interventie heeft gedaan. In mijn toespraak heb ik het uitgebreid gehad over duurzame groei, duurzaam op milieuvlak. Ik ben het met u eens dat de elektrische auto een andere manier van vervoer is, of moet zijn. Ik noem uw suggestie dat milieuduurzaamheid een essentiële dimensie van het sociaal pact moet zijn, en ik ben er uiteraard sterk van overtuigd dat een toekomst van innovatie, concurrentievermogen en productiviteit ligt in de zogenoemde "groene economie” en tevens in het potentieel van de communicatietechnologie, en natuurlijk ook in een gemeenschappelijke of verenigde visie op energie, zoals de heer Sosa Wagner terecht heeft gezegd, aangezien dat essentieel is voor de toekomst van het wezen van de Europese Unie.
Mijnheer Kirkhope, ik ben het eens met wat u zei over de relevantie van de persoonlijkheid van mijn landgenoot, de heer Mayor Oreja, maar ik ben het niet met u eens dat er sporen zijn van meer controle of meer centralisatie in de ideeën, initiatieven en het beleidsvoorstel dat ik aan dit Parlement heb gepresenteerd. Nee, het is een politiek initiatief om de interne markt groter te maken, uit te strekken tot meer gebieden en om te zorgen voor een groter concurrentievermogen en meer innovatie. Dit is een initiatief om onze krachten te bundelen. Krachten bundelen is niet hetzelfde als controle uitoefenen. Verenigen is niet hetzelfde als leiden. Eerder het tegendeel, bundelen is democratischer en verenigen bevordert samenwerking.
Het zou volgens mij negatiever om zevenentwintig kleine gecentraliseerde controlesystemen te behouden. Dat zou namelijk in een geglobaliseerde wereld betekenen dat onze concurrenten - die landen zijn met interne markten en een gemeenschappelijk beleid, zoals de Verenigde Staten, China en India - van ons zouden winnen. Als we deze grote verandering als Europeanen en dit nieuwe, meer op de Gemeenschap gerichte economische beleid niet doorvoeren, zullen we zien hoe snel China of India ons voorbij streven op het gebied van productie en innovatie.
Nee, staat u mij toe te zeggen dat wij absoluut geen belang hebben bij meer controle en meer interventionisme. Dat is niet waar het nu om gaat. Als we het hebben over 2020 en over bestuur, dan hebben we het over onze collectieve capaciteiten, over de som van de synergieën van de 500 miljoen burgers van dit continent, van een continent dat in staat is geweest een industriële revolutie op gang te brengen, tot het beste energiegebruik te komen en grote wetenschappelijke successen te boeken. Wanneer wij al deze krachten bundelen, zullen we een leidende rol kunnen spelen en ons economisch model, ons welvaartsmodel en ons welzijnsmodel kunnen behouden. Dat zijn onze doelstellingen.
Wat Iran betreft, ben ik het geheel met u eens en denk ik dat de Europese Unie een duidelijk standpunt heeft ingenomen. Iran dient zich te houden aan de internationale regels, en de internationale gemeenschap, en uiteraard ook de Europese Unie, dient ervoor te zorgen dat Iran de internationale regels op het gebied van proliferatie van kernwapens naleeft. Ik deel uw zorgen en uw gevoelens over dit onderwerp.
Mevrouw Sosa Wagner, ik ben blij hier vandaag aan dit debat, met u en met deze grootste instelling, deel te mogen nemen en in dit forum aanwezig te mogen zijn. Ik heb geluisterd naar uw voorstellen. Ik ben het volledig eens met uw ideeën over energie, een thema dat een centrale plaats in mijn toespraak innam. Energie is wat grotendeels zal bepalen in hoeverre de Europese Unie een groot continent kan zijn, zowel politiek als economisch gezien. Hoe meer energieverbindingen wij namelijk hebben en hoe kleiner onze energieafhankelijkheid is, des te sterker wij economisch en politiek zullen zijn.
Zoals we allemaal weten, heeft energie de loop van de geschiedenis bepaald. Het heeft ervoor gezorgd dat bepaalde machten andere landen konden domineren, door middel van de controle over en het gebruik van energie. Maar inmiddels gaat het natuurlijk ook over het besparen van energie.
De Europese Unie bevordert ook in de komende zes maanden een beleid dat gericht is op het verdedigen van grondrechten. Zij doet dat op een intelligente wijze en door ervoor te zorgen dat vooruitgang wordt geboekt daar waar dat, naar wij verwachten en hopen, mogelijk zal zijn, daar waar wij begrijpen dat de hand reiken belangrijker is dan de deur sluiten. Daarom zullen we de top met onze buren uit Marokko laten doorgaan, maar we zullen ook altijd het beschermen van de mensenrechten bevorderen.
Mijnheer de Voorzitter, ik ben zeer dankbaar voor alles wat er is gezegd door de fractievertegenwoordigers. Ik respecteer alle standpunten. Ik heb nota genomen van de meest directe en concrete zaken die er zijn gezegd over mijn land, dat ik vol trots vertegenwoordig wegens hetgeen wij in deze vijfentwintig jaar lidmaatschap van de Europese Unie hebben weten te bereiken. Ik vertegenwoordig mijn land ook met de grootste nederigheid, omdat wij hier zijn om te delen, en ik denk dat men het beste kan delen vanuit een nederige opstelling, door te willen verenigen, door de krachten te bundelen en gezamenlijk het grote ideaal van de Europese Unie te verdedigen.
(Applaus)
José Manuel Barroso
voorzitter van de Commissie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, ik denk dat er een algemene consensus bestaat over de prioriteiten van het Spaanse voorzitterschap van de Raad, al zijn er uiteraard nuanceverschillen tussen de diverse fracties. Er is echter één onderwerp dat in diverse interventies naar voren is gekomen en waar ik nader op wil ingaan. Dat is de Europese coördinatie, of de Europese coherentie, ongeacht of het gaat over onze respons op natuurrampen buiten Europa, over onze respons in het kader van externe betrekkingen, bijvoorbeeld na Kopenhagen, of over ons economisch beleid. En ik denk dat we daarvoor een oplossing hebben, namelijk het toepassen van het Verdrag van Lissabon. We hoeven niet ver te zoeken.
Voor wat betreft onze respons op humanitaire crises hebben we het bekende verslag-Barnier, waaraan vandaag werd gerefereerd. Ik heb destijds samen met de fungerend voorzitter - dat was toen het Oostenrijkse voorzitterschap - uw medeparlementslid, en mijn beste vriend, de heer Barnier, om dit verslag gevraagd. Hij was op dat moment geen commissaris en het was mijn initiatief om hem te vragen dit verslag op te stellen.
We hebben dat verslag ontvangen, en het kreeg mijn steun evenals de steun van het toenmalige voorzitterschap van de Raad. Daarna is er echter niets mee gedaan omdat de Raad er niets mee wilde doen; laten we daar helder over zijn. Daarom moeten we zorgen voor meer coherentie in het externe, humanitaire beleid van de Europese Unie.
Ik denk dat het antwoord momenteel kan worden gevonden in het Verdrag van Lissabon. We hebben een hoge vertegenwoordiger, in dit geval een hoge vertegenwoordigster, die vicevoorzitter is van de Commissie en, tegelijkertijd, voorzitter van de Raad Buitenlandse Zaken.
Daarom heb ik in de nieuwe Commissie ook een nieuwe portefeuille voor Internationale samenwerking, humanitaire hulp en crisisbeheersing gecreëerd. Op deze post komt een commissaris - in dit geval waarschijnlijk een vrouwelijke commissaris - die dit punt als belangrijkste taak heeft en die nauw moet samenwerken met de hoge vertegenwoordiger en met de Raad, zodat we, naar ik hoop, uiteindelijk over een echte externe dienst zullen beschikken, die echter ook bevoegdheden heeft op het gebied van crisisbeheersing en civiele bescherming. Tot zover het eerste punt.
Het tweede punt betreft de internationale onderhandelingen, bijvoorbeeld na Kopenhagen. Ook voor dit punt moeten we het Verdrag van Lissabon lezen. Ik heb namelijk de indruk dat velen het niet hebben gelezen. Artikel 17: "Zij [de Commissie] zorgt voor de externe vertegenwoordiging van de Unie, behalve wat betreft het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid en de andere bij de Verdragen bepaalde gevallen".
Het is dus de Commissie die de Unie vertegenwoordigt in buitenlandse aangelegenheden, en het is niet de Europese Raad. Er zullen ongetwijfeld staatshoofden en regeringsleiders zijn die hun land vertegenwoordigen. Wie vertegenwoordigt echter de Unie voor alle buitenlandse kwesties, met uitzondering van het GBVB? Dat is de Commissie.
Dit is de reden waarom ik een portefeuille Klimaatagenda heb gecreëerd, en ik hoop dat de commissaris - een vrouwelijke commissaris in dit geval - in de toekomst alle steun krijgt die zij nodig heeft om de Unie in de onderhandelingen na Kopenhagen te vertegenwoordigen. Laten we ook op dat punt duidelijk zijn.
Het derde punt betreft het economisch beleid. Ook hier moeten we het Verdrag van Lissabon er nog eens op naslaan. Er zijn mensen die denken dat het economisch beleid uitsluitend een nationale kwestie is. Dat is beslist niet het geval! Artikel 121, lid 1: "De lidstaten beschouwen hun economisch beleid als een aangelegenheid van gemeenschappelijk belang en coördineren het in het kader van de Raad." Artikel 121, lid 2: "De Raad stelt, op aanbeveling van de Commissie, een ontwerp op voor de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en van de Unie, en legt zijn bevindingen in een verslag aan de Europese Raad voor." En vervolgens - het is belangrijk het hele artikel te lezen - "Teneinde een nauwere coördinatie van het economisch beleid en een aanhoudende convergentie van de economische prestaties van de lidstaten te verzekeren, ziet de Raad aan de hand van door de Commissie ingediende rapporten toe op de economische ontwikkelingen in elke lidstaat en in de Unie"."
Er is dus sprake van een collectief toezicht. Bovendien, en dat is nieuw in het Verdrag van Lissabon, kan de Commissie nu concrete aanbevelingen doen, met name, en ik lees weer verder: "Wanneer [...] blijkt dat het economisch beleid van een lidstaat niet overeenkomt met de [...] globale richtsnoeren of de goede werking van de economische en monetaire unie in gevaar dreigt te brengen, kan de Commissie een waarschuwing tot de betrokken lidstaat richten." En voorts: "De Raad kan op aanbeveling van de Commissie de nodige aanbevelingen tot de lidstaat richten."
Maar, en dit is zeer interessant, want het Parlement heeft in dit verband ook iets te zeggen: "De voorzitter van de Raad en de Commissie brengen het Europees Parlement verslag uit over de resultaten van het multilaterale toezicht." Dat wil dus zeggen, dat de instrumenten ons door het Verdrag van Lissabon worden aangereikt - we hoeven niets nieuws uit te vinden...
(Commentaar zonder microfoon)
Nee, ja, natuurlijk, dat heb ik al gedaan. Daar heb ik uw hulp niet voor nodig...
Het Verdrag van Lissabon, als we dat werkelijk willen toepassen, reikt ons echt de benodigde instrumenten voor coördinatie en samenhang aan. Daarover hoeven geen politieke of ideologische verschillen van inzicht te bestaan. Dit is wat ik wil zeggen - en waarom ik dit hier vandaag wil benadrukken - dit is de eerste keer dat we als Europees Parlement te maken hebben met het nieuwe, roulerende voorzitterschap van de Raad.
Het Spaanse voorzitterschap draagt een grote verantwoordelijkheid. Het is het eerste, roulerende voorzitterschap sinds de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon. Ik wil mij aansluiten bij de woorden van de heer Zapatero - en ik heb het volste vertrouwen in hem vanwege zijn gehechtheid aan Europa - dat wij de verantwoordelijkheid hebben om naar de letter en in de geest van het Verdrag te handelen. En de letter en de geest van het Verdrag van Lissabon zijn heel duidelijk.
Een sterker Europa! Een sterker Europa, niet voor de instellingen op zich, maar om ervoor te zorgen dat de instellingen de concrete belangen van onze burgers beter kunnen dienen.
(Applaus)
De Voorzitter
Dank u, mijnheer Barroso. We hebben allemaal het Verdrag van Lissabon gelezen en we weten allemaal dat daar niet alles in staat. Daarom is het zo belangrijk dat we samen tot een interpretatie komen van wat er wel in het Verdrag van Lissabon staat, en dat we samen ons werk in de Europese Unie plannen voor de vele jaren die nog komen.
Jaime Mayor Oreja
(ES) Mijnheer de minister-president van de Spaanse regering, ik zou u willen zeggen dat de periode waarin we nu leven niet zomaar een periode is, dat het moment waarin we nu leven niet zomaar een moment is in en voor de Europese Unie.
Het is waar wat u en ook president Daul gezegd hebben: de Europese Unie, de Europese burgers, weten dat hun eerste zorg de crisis is. Het is echter zaak er hier vandaag ook op te wijzen dat de Europeanen, vóór deze economische crisis en bij verschillende verkiezingen die een lage opkomst hadden, al hebben laten zien steeds minder belang te stellen in en steeds verder af te staan van de Europese instellingen.
De crisis van de waarden is dus al gebleken voor en tijdens het Europese integratieproject. Ik wil dit zeggen omdat, gezien de duidelijke impuls die zal uitgaan van het Lissabon-Verdrag, we voor het eerst de gelegenheid hebben om die bestaande kloof tussen de Europese bevolking en de Europese instellingen te verkleinen.
We leven - of zouden moeten leven - in een periode van overgang en verandering, die u ter sprake heeft gebracht. Ik zou echter willen zeggen dat de eerste uitdaging die voor ons ligt hierin bestaat dat we het keerpunt weten te vinden in dat proces van verwijdering tussen de Europese burgers en de Europese politiek.
Veranderingen bieden altijd kansen. Ze vormen ook een risico, maar uiteraard moedig ik u aan om met een beperkt aantal heldere ideeën te komen die steeds aan alle Europeanen kunnen worden overgebracht. Ik zou dan ook willen zeggen dat een verandering van houding bij alle Europese instellingen, bij ons allemaal en bij de nationale regeringen en de parlementen, ongetwijfeld veel belangrijker is dan het Verdrag van Lissabon. De inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon is niet genoeg om te kunnen spreken van een overgang en verandering in de Europese Unie en van een ambitieuze aanpak van het Europese integratieproject.
Ik wil dan ook zeggen dat ons eerste streven moet zijn dat we beter begrepen worden door de Europeanen, want zij begrijpen ons niet. Onze taal is onbevattelijk en soms onbegrijpelijk, en daarom moeten wij in staat zijn om te zeggen dat dit een probleem op zich is en een uitdaging op zich, die we moeten aangaan om dichter bij de Europeanen te komen. We moeten hier veel meer tijd, veel meer beleidsinspanningen en veel meer politieke energie in steken, om ervoor te zorgen dat de Europeanen ons begrijpen.
Dames en heren afgevaardigden, als gevolg van het Verdrag van Lissabon zullen alle voorzitterschappen anders zijn, verschillend en meer veeleisend, en meer dan ooit zullen zij opofferingen en grootmoedigheid van ons vergen. Daarom doet het mij hier vandaag een groot genoegen te kunnen zeggen dat de Spaanse Partido Popular steun geeft aan de doelstellingen van de Spaanse regering in het Europese voorzitterschap, op dit bijzonder belangrijke moment voor de Europese Unie.
Waar het nu om gaat, is dat we die op de juiste manier toepassen. Ik kan u nu al zeggen wat níet de maatstaf moet zijn om de kwaliteit van het Spaanse voorzitterschap te meten. Die zal niet kunnen worden gemeten aan de hand van het aantal gehouden bijeenkomsten. De maatstaf van een goed voorzitterschap is niet het aantal gebruikelijke toespraken, noch de mooie woorden, noch de gemeenplaatsen. De maatstaf zullen de resultaten zijn, de reële feiten, ons vermogen - dat van alle Europese instellingen - om onze houding te veranderen, om prioriteit te geven aan de concrete problemen die de Europeanen hebben. Alleen op die manier zullen we werkelijk dichterbij de Europese burgers komen te staan.
(Applaus)
Juan Fernando López Aguilar
(ES) Namens de Spaanse delegatie in de socialistische fractie van dit Europees Parlement, dat zoals u al zei het Europees Parlement is met de meest uitgebreide vertegenwoordiging en in democratisch opzicht het sterkste Parlement in de hele geschiedenis van de Europese Unie, onderschrijf ik de warme woorden van welkom aan het Spaanse voorzitterschap van de Europese Unie. Ik wens het van harte alle succes toe op dit cruciale moment.
Het is een cruciale periode vanwege de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon, eindelijk, een cruciale periode wegens het van start gaan van de nieuwe instellingen: de nieuwe Commissie, het permanent voorzitterschap van de Raad, en de hoge vertegenwoordiger van de Europese Unie. Bovenal echter is dit een cruciaal moment omdat het ons de gelegenheid biedt om datgene te doen wat we met het Verdrag van Lissabon en de nieuwe instellingen behoren te doen, en dat is een antwoord geven op de ernstigste en hevigste crisis die we in tachtig jaar gekend hebben, een crisis met een zware impact op economisch, financieel maar ook op sociaal gebied.
Tien jaar lang zijn de Europese burgers getuige geweest van een institutioneel debat, en op 7 juni hebben zij dit Parlement gekozen, dat vijfhonderd miljoen mensen vertegenwoordigt. Die mensen kijken naar ons, ze verwachten en eisen van ons dat wij met antwoorden komen. Ze willen coördinatie en toezicht daar waar een gebrek aan goed bestuur was, en in reactie op het gebrek aan transparantie en op de hebzucht willen zij dat de ethiek van de verantwoordelijkheid hersteld wordt. Wat zij dus van ons willen, is dat we uit de crisis komen en dat we er beter uitkomen, maar dat we wel trouw blijven aan ons model.
Daarom denk ik dat het Spaanse voorzitterschap gelijk heeft door allereerst waarden te herbevestigen: het belang van de gelijkheid. De Europese Unie is opgebouwd op basis van gelijkheid, gelijkheid voor de wet, maar gelijkheid ook als ruggengraat van het sociale model, door uitsluiting en discriminatie te bestrijden, door de meest zwakken te beschermen, de afspraak om gendergerelateerd geweld te bestrijden en te streven naar een Europees beschermingsbevel. Zij is ook opgebouwd op gelijkheid als hefboom voor het bevorderen van innovatie, onderwijs en opleiding, die altijd een weg zijn geweest om perspectieven en nieuwe kansen te bieden aan degenen die deze nu ontberen.
Daarnaast heeft het Spaanse voorzitterschap echter ook in inhoudelijk opzicht gelijk, en het heeft gewezen op het belang van de 2020-strategie, waarin erkend wordt dat de strategie van Lissabon niet gewerkt heeft en dat we daarom niet tevreden zijn, dat we moeten inzetten op meer innovatie en betere energiebronnen. Verder is er ook de Europese dienst voor extern optreden, om een verschil te maken in Haïti, en het actieplan voor de ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid.
Staat u mij toe te zeggen dat het voorzitterschap ook gelijk heeft wat zijn houding betreft en zijn moed om veranderingen te bevorderen met het oog op de nationale vooroordelen en met het oog op de teruggang of de berusting...
(Spreker wordt door de Voorzitter onderbroken)
Izaskun Bilbao Barandica
(ES) Mijnheer Zapatero, in uw hoedanigheid van voorzitter van het roulerend voorzitterschap wens ik u oprecht veel geluk en succes toe, want dat zal ook goed zijn voor Europa en haar burgers.
De crisis noopt tot globaal denken en lokaal handelen, maar u moet met iedereen samenwerken. Maak gebruik van geslaagde lokale en regionale modellen, van de modellen die gebaseerd zijn op de reële economie, op de samenwerking tussen overheid en particulieren en op lage drempels. Integreer de regio's en geef samen met hen gestalte aan het besluitvormingsproces. Ook dat is uitvoering geven aan het Verdrag van Lissabon, dat de regio's voor het eerst een rol toekent.
In uw programma worden de regio's over het hoofd gezien, en daarin wordt evenmin uitgelegd hoe het subsidiariteitsprotocol zal worden toegepast. U moet risico's nemen, innoveren, maar ook geloofwaardigheid winnen, want u wordt hier niet geloofd nadat Spanje zijn budget voor innovatie gekort heeft.
Ik ben blij dat u de gelijkheid van vrouwen en mannen wilt bevorderen, maar uw programma is in de hij-vorm geschreven, het genderperspectief in de taal wordt hierin niet eens gerespecteerd. Vindt u dat niet een slecht teken?
Wat Euskadi betreft: zet u in u voor vrede, bevorder de productieve economie, zet vaart achter de Baskische hogesnelheidstrein en integreer ons belastingstelsel, onze politiek en onze taal in de Europese instellingen. Europa bouw je op door mensen, kennis, wensen en politieke realiteiten bijeen te brengen. Dat is wat dit Parlement is, en ik zou willen zeggen dat u uw programma en tijdschema te laat en in een ontoereikende staat heeft toegestuurd aan dit Parlement, dat een respect verdient dat ik zelfs bij de officiële opening van 8 januari node gemist heb.
Raül Romeva i Rueda
(ES) Welkom, mijnheer de minister-president. Ik ben echter bang dat uw voorzitterschap het risico loopt te worden beschouwd als een politieke krokodil, dat wil zeggen met een heel grote mond die grootse ideeën verkondigt, maar die uiteindelijk geen oren heeft om te luisteren.
Ik kan u verzekeren dat ik niets liever zou willen dan u over een half jaar geluk te kunnen wensen met de invoering van maatregelen waarmee we de crisis achter ons kunnen laten - wat feitelijk neerkomt op meer en beter economisch bestuur - en met het uitzetten van een nieuwe koers voor Europa op sociaal, democratisch en milieugebied.
Ik moet u vandaag echter bekennen dat ik verontrust ben over het feit dat bijvoorbeeld de stimuleringspannen in het programma van het voorzitterschap onzeker zijn, en de verwijzingen naar het economisch bestuur van de Unie bijzonder marginaal.
Verder, om een echte belastinghervorming door te voeren die ook Europese middelen omvat voor het voeren van een sociaal beleid en onmiskenbaar een groene milieudimensie heeft, moeten we heel duidelijk maken dat degene die vervuilt ook dient te betalen, en datzelfde geldt voor wie zich op frauduleuze en onverantwoordelijke wijze gedraagt, of dat nu een bank, een multinationale onderneming of een belastingontduiker is. Niettemin zie ik ook op dit punt dat uw voorstellen te schuchter zijn en teveel concessies doen aan degenen die de sociale realiteit en het milieu nu en in de toekomst zo schaamteloos op het spel zetten.
Aan de andere kant is het een feit dat er gedurende uw voorzitterschap vele topbijeenkomsten gepland zijn, of dat nu met Latijns-Amerika of met het mediterrane gebied is. Ik wil hier echter ook aangeven dat er twee zaken zijn die mij verontrusten. Het eerste punt is uw besluit om de universele jurisdictie te herzien, omdat die ons verzwakt wanneer we in actie willen komen tegen genocide en mondiale criminelen, of die nu in Israël, China of Guatemala zitten, en het tweede punt is dat er in gevallen zoals die van de Sahara of Colombia, bijvoorbeeld, om er maar een paar te noemen, voorrang wordt gegeven aan handelsovereenkomsten boven de bescherming van de mensenrechten.
Om af te sluiten wil ik u echter gelukwensen en u verzekeren van mijn steun op een heel concreet punt, dat van de gelijkheid tussen mannen en vrouwen. Daar, op dat punt, heeft u mijn vertrouwen. Daar kunt u veel bereiken en ik geloof dat u daar fundamenteel werk kunt doen, omdat u dat vertrouwen in veel opzichten al verdiend heeft. Ik hoop en vertrouw erop - en u zult de steun van dit Parlement krijgen om hiermee door te gaan - dat u een voorbeeld zult blijven geven aan vele andere landen die op dit gebied heel erg achterlopen.
Adam Bielan
(PL) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de premier, uw land heeft het voorzitterschap overgenomen in een bijzonder moeilijke tijd, die naar ik hoop de laatste fase zal zijn van de ergste economische crisis die ons continent in tachtig jaar heeft getroffen. Het is daarom zeer begrijpelijk dat u de terugkeer naar een weg van economische ontwikkeling en de strijd tegen werkloosheid tot uw voornaamste prioriteiten voor de komende zes maanden hebt gemaakt. Maar als u het hebt over groei van het concurrentievermogen van de Europese economie, moeten we eraan denken dat die groei niet kan worden bereikt zonder hervorming van de economie en zonder voltooiing van bijvoorbeeld de gemeenschappelijke markt, of zonder te strijden tegen de heropleving, bijvoorbeeld in Frankrijk, van economisch nationalisme.
Ik ben blij dat de kwestie van energiezekerheid ook is opgenomen onder de prioriteiten van Spanje. Mijnheer Zapatero, ik kom uit Polen en dat land begrijpt beter dan de meeste landen dat het noodzakelijk is de aanvoer van grondstoffen voor energieopwekking te diversifiëren, en daarmee bedoel ik diversificatie van de aanvoerbronnen, niet alleen de distributiekanalen, zoals de lobbyisten die voor de Russische firma Gazprom werken ons proberen wijs te maken. Ik hoop dat u ons over zes maanden ook een aantal echte successen op dat gebied kunt laten zien.
Tot slot de kwestie van uitbreiding van de EU, die de heer Moratinos onlangs terecht erkende als een zaak van fundamenteel belang. We debatteren vandaag op het moment waarop ons belangrijke buurland Oekraïne, dat ook een belangrijk buurland is als het gaat om energiezekerheid, net is geslaagd voor het volgende examen in democratie. Ik hoop dat we over zes maanden zullen kunnen zeggen dat Oekraïne dichter bij het lidmaatschap van de Europese Unie is gekomen.
Kyriacos Triantaphyllides
(EL) Mijnheer de Voorzitter, om zijn prioriteiten voor consumentenaangelegenheden te beschrijven heeft het Spaanse voorzitterschap hieraan in het programma in totaal twee regels gewijd. Dit geeft aan wat voor belang er aan consumentenbescherming wordt gehecht. Wij vragen ons dus af wat het voorzitterschap van plan is te doen voor de rechten van de Europese burgers. Is men bereid om die veilig te stellen, weg van de voorgestelde volledige neerwaartse harmonisatie, of zal men zich beperken tot declaratoire toezeggingen?
Het gebrek aan visie in de sociale sector beperkt zich niet alleen tot de consumenten. De werkloosheid is, als direct gevolg van de recente crisis, een diepe wond voor de burgers van de Gemeenschap, die geen woorden maar echte daden verwachten. Het zijn vooral de jongeren die zich in een impasse bevinden. Als antwoord hierop stimuleert het Spaanse voorzitterschap de inzetbaarheid van jongeren met stageprogramma's waarmee jongeren nog sterker uitgebuit kunnen worden en bedrijven hun toch al buitensporig hoge winsten kunnen opvoeren. We roepen het Spaanse voorzitterschap op het programma te herzien om vaste banen voor de Europese burgers te verzekeren.
Rolandas Paksas
(LT) Ik hoop ook dat het Spaanse voorzitterschap een succes zal zijn en dat, naast de prioriteiten die uiteen zijn gezet, Spanje ook aandacht zal schenken aan een probleem dat deze dagen bijzonder relevant is, namelijk dat van mensenrechten en vrijheden. Door een onderzoek van het Litouwse parlement naar CIA-gevangenissen kwam aan het licht dat er in een ander land, een Europees land, de infrastructuur was opgebouwd voor illegale detentie van personen. De Europese Unie en de Verenigde Staten van Amerika vormen twee hoekstenen voor de wereldwijde politiek en economie - bondgenoten en partners genieten gelijke rechten - maar dit betekent niet dat CIA-agenten het recht hebben om de baas te spelen in onafhankelijke landen in onze eigen achtertuin. Ik vind dat het Europees Parlement het onderzoek naar de illegale detentie van personen en hun gevangenschap in Europese landen moet hernieuwen. De conclusies van dit onderzoek moeten de kroon vormen op een document dat de lidstaten verplicht de rechten en vrijheden van iedere burger onvoorwaardelijk te beschermen.
Frank Vanhecke
De verklaringen van het Spaanse voorzitterschap over het immigratiebeleid, en over de grenscontroles in het bijzonder, getuigen van een zeer merkwaardig warm-en-koud-tegelijk-blazen. In het bijzonder de Spaanse geloofsbelijdenis dat dat soort zaken op Europees niveau moeten worden geregeld, klinken toch wel erg hol wanneer men beseft dat Spanje nog maar pas zo'n massale regularisatie van illegalen achter de rug heeft, waarvan de meer - laat ons zeggen - noordelijk gelegen Europese landen straks mede de prijs mogen betalen zonder er ooit inspraak in te krijgen. Het is mij verder opgevallen dat het Spaanse voorzitterschap blijft pleiten voor een actief immigratiebeleid op een ogenblik van zeer zware economische crisis, waarbij niemand weet hoeveel miljoenen Europeanen zonder werk zitten, hoeveel miljoenen Europeanen er werkloos zijn. Wat we echt nodig hebben, zijn gesloten grenzen, een echte immigratiestop en vanzelfsprekend economische steun aan landen die het nodig hebben. De verdere massale immigratie waarvoor u pleit, kan alleen maar tot massale problemen leiden.
Werner Langen
(DE) Mijnheer de Voorzitter, u, mijnheer de minister-president, bent een uitstekend redenaar - mijn complimenten! Maar wat hebt u ons eigenlijk te zeggen? Wat was uw boodschap? Wat was de inhoud? Ik heb al heel wat toespraken gehoord - u bent mijn tweeëndertigste regeringsleider - maar zoiets vrijblijvends is mij zelden ter ore gekomen. Neem de crisis, de op handen zijnde top, de noodzakelijke strengheid in de regulering van de financiële markten, het feit dat de Raad de Commissie de afgelopen maanden in de steek gelaten heeft - wat is op al die punten uw concept?
Collega Schulz moet in een andere zaal geweest zijn, als hij het Spaanse model van uw regering hier aanbeveelt. Europa kan zich geen 20 procent werklozen permitteren - knoop dat maar in uw oren. Wat is er zo goed aan het Spaanse model? Hoe hebt u op de crisis gereageerd? Hoe kunt u hier de coördinatie op zich nemen? Wij eisen leiderschap van u. Als u dat toont, staan wij achter u. Maar met zoiets vrijblijvends! Natuurlijk zijn wij tegen geweld binnen het huwelijk - wie is dat niet? Uw enige concrete voorstel was de elektrische auto - en dat als antwoord op de crisis, de top. Nu vraag ik u, mijnheer de minister-president! En dan het feit dat de voorzitter van de Commissie u de passage over de coördinatie van het economisch beleid in het Verdrag voor moet lezen en dat u aandachtig luistert, omdat u het kennelijk voor het eerst hoort - dat is werkelijk hoogst merkwaardig.
Ik kan u slechts aanraden om de adviezen van uw partijvriend Almunia ter harte te nemen. Die heeft ondanks het verzet van de Raad aan het Pact voor Stabiliteit en Groei vastgehouden. Neemt u die als voorbeeld. Helpt u hem om dit pact veilig te stellen. Als u hem daarmee helpt, staan wij aan uw kant. Maar voor zulke wazigheid kopen we in Europa niets.
Hannes Swoboda
(DE) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, collega Langen heeft volgens mij niet goed geluisterd, anders had hij wel gehoord dat hier een duidelijke moderniseringsstrategie en een sociaal pact ter sprake zijn gekomen. Het mag niet verbazen dat u als conservatief over het sociale pact heen geluisterd hebt, want dat is een belangrijk onderdeel van genoemde strategie. En minister-president Zapatero heeft het wel degelijk over de werkloosheid gehad, ook over de werkloosheid in zijn eigen land. De werkloosheid baart ons sowieso zorgen. Maar hij is daar niet voor verantwoordelijk. Dat zijn degenen die de deregulering de afgelopen jaren op de spits gedreven hebben. Dat is de verantwoordelijkheid van mensen uit uw eigen rijen.
Aan dit sociale pact is juist nu behoefte, want we weten - en dat is het punt waarop u gelijk hebt, zij het slechts ten dele - dat we de begrotingen op orde moeten brengen. Maar we weten evengoed dat dit niet ten koste mag gaan van de sociaal zwakken, want nu al zijn er veel mensen - leest u de kranten van vandaag er maar op na - die bijvoorbeeld buiten de werkloosheidsverzekering vallen. Dat is niet slechts een individueel drama, maar ook iets wat de economische groei beïnvloedt. Het is immers genoegzaam bekend dat de lagere sociale klassen dezelfde consumptiebehoeften hebben als de hogere en dat de economische ontwikkeling, de groei ook daarom gevaar loopt, doordat er te weinig consumptieve bestedingen gedaan worden. En als we de sociaal zwakken niet met een sociaal pact beschermen, is dat niet alleen een gebrek aan medemenselijkheid, maar ook een onvermogen om economische ontwikkeling tot stand te brengen. Daarom is een sociaal pact van het grootste belang.
Mijnheer de minister-president en Raadsvoorzitter, juist voor het sociaal pact kunt u van onze onverdeelde steun verzekerd zijn.
Ramon Tremosa i Balcells
(ES) Mijnheer Zapatero, commissaris Joaquín Almunia is in september jongstleden verschenen voor de Commissie economische en monetaire zaken van dit Parlement. Nadat hij ons had ingelicht over het herstel van de export in Duitsland en de toename van de consumptie in Frankrijk, zei de heer Almunia dat de crisis in Spanje veel ingrijpender zou zijn en veel langer zou duren.
Het is een feit dat de Europese Commissie voor de komende jaren voor Spanje een onverminderde toename van de werkloosheid en een ernstige verslechtering van de overheidsfinanciën voorziet, en naar alle waarschijnlijkheid zal dit jaar het bankkrediet van gezinnen en van het bedrijfsleven een daling te zien geven.
Ik heb commissaris Almunia in september gevraagd waarom Europa alweer aan de beterende hand was en waarom Spanje steeds verder in de crisis zou wegzakken, en hij zei me letterlijk: "omdat de Spaanse regering niet de hervormingen doorvoert die u en ik voorstaan”. De crisis is mondiaal, maar de oplossingen zijn lokaal. Tal van Europese landen hebben de crisis snel onderkend, ze zijn snel in actie gekomen en zijn zich nu al aan het herstellen. U heeft twee jaar verloren en u draagt nog steeds geen concrete oplossingen aan.
Mijnheer Zapatero, u heeft gebroken met de goede traditie van de PSOE in Europa. Felipe González had de hervormingsgezinde Europese sociaaldemocratieën als referentiekader, maar u staat veel dichter bij de revolutionaire Zuid-Amerikaanse populistische bewegingen. Hervormingen brengen het volk meer vooruitgang dan revoluties dat doen, en wat dat betreft is Europa een voorbeeld van goed bestuur. U dient hier met bescheidenheid aan te treden om dingen te leren, niet om lessen uit te delen.
Dan heb ik nog twee concrete vragen: wanneer zullen we hier in dit Parlement Catalaans kunnen spreken? En tenslotte: wanneer zal de Spaanse staat de internationale overeenkomsten ongedaan maken op grond waarvan het verboden is om vanuit drieëntwintig landen op de luchthaven van Barcelona te vliegen?
Oriol Junqueras Vies
(ES) Dag mijnheer Rodríguez Zapatero. Een paar jaar geleden zei u met stelligheid dat Spanje de productie per hoofd van de bevolking van Italië overtroffen had, en dat die van Frankrijk al gauw zou worden overtroffen. Toch staat Spanje volgens internationale ratingbureaus thans bovenaan de zogeheten armoede-index van de Europese Unie, met een werkloosheid van 20 procent en een tekort van 78 miljard euro.
Wat is er gebeurd, mijnheer Zapatero? Zullen uw economische recepten voor Europa dezelfde zijn als die welke u op Spanje heeft toegepast?
Bovendien gebruikt u dat tekort niet voor het aanleggen van grote communicatie-infrastructuren. Wanneer zullen wij als Europese burgers eindelijk ons voordeel kunnen doen met een spoorlijn voor goederentransport die het noorden met zuiden van het continent verbindt en die langs de Middellandse Zeekust loopt?
Dat tekort is evenmin gebruikt om een impuls te geven aan veranderingen in het productiemodel. Hoe kunnen wij als Europeanen vertrouwen hebben in uw bereidheid om de Europese digitale agenda te verwezenlijken als u zojuist de begroting voor onderzoek met de helft gekort heeft?
Ten slotte blijft Spanje, in tegenstelling tot uw Europese kameraden hier, vasthouden aan zijn weigering om Kosovo te erkennen. Hoe lang nog zult u misbruik blijven maken van het geduld van de internationale gemeenschap, door te weigeren referenda voor zelfbeschikking te erkennen als democratische uiting van de wil van het volk?
Lajos Bokros
(ES) Het is bijzonder veelzeggend en tegelijkertijd symbolisch dat de minister-president van het land dat op het ogenblik de hoogste werkloosheidscijfers heeft van de Europese Unie hier ingaat op het belang van het creëren van werkgelegenheid. Daarom zou ik de minister-president van Spanje willen vragen wat nu heel concreet de belangrijkste maatregelen zijn om de doelstelling van minder werkloosheid te verwezenlijken, niet alleen in Spanje, maar ook in Europa.
Het programma van de Spaanse regering is buitengewoon ambitieus. Daarmee wil men een nieuwe groei- en werkgelegenheidsstrategie gaan invoeren. Tegelijkertijd wordt echter het programma van Lissabon vergeten, dat volgens de verwachtingen Europa tot de meest concurrerende regio ter wereld moest maken. Hoe kun je nu een nieuwe strategie bedenken en in één maand voorbereiden als je niet eerst onderzocht hebt om welke redenen het vorige programma mislukt is?
Ilda Figueiredo
(PT) Mijnheer de Voorzitter, de huidige situatie vraagt om een fundamentele wijziging in het beleid en de prioriteiten van de Europese Unie.
Met een werkloosheid die een alarmerende omvang begint aan te nemen - 24 miljoen werklozen, een groei van ruim 5 miljoen in het afgelopen jaar - en die tevens leidt tot een toename van de armoede - die momenteel meer dan 80 miljoen mensen treft - hebben we een pact nodig voor sociale ontwikkeling en vooruitgang dat gericht is op productie, vooral in de landbouw en de industrie, op banen met rechten en op sociale inclusie. Wij moeten niet als maar blijven vasthouden aan het Stabiliteitspact, zoals de voorzitter van de Raad doet, en aan de liberaliseringen en neoliberale recepten.
Zoals we al gezien hebben, hebben juist deze bijgedragen aan de verscherping van de ongelijkheid en de verdiensten en winsten van de economische en financiële groepen versterkt. Daar komt bij dat gemiddeld meer dan 21 procent van de jongeren in de Europese Unie geen baan kan vinden, één op de vijf kinderen in armoede leeft en de discriminatie van vrouwen weer toeneemt. Daarom staan we voor de uitdaging om met het huidige beleid te breken...
(Spreekster wordt door de Voorzitter onderbroken)
Mario Borghezio
(IT) Mijnheer de Voorzitter, waarde collega's, volgens de indicatoren van de Eurobarometer heeft Spanje met 21 procent het op drie na hoogste aantal inwoners dat op de armoededrempel leeft, na Letland, Roemenië en Bulgarije.
Wat voor soort immigratiebeleid stelt het Spaanse voorzitterschap voor, gelet op deze omstandigheden en gelet op de cijfers, ook voor werkloosheid, die al diverse keren naar voren zijn gebracht? Het Spaanse voorzitterschap zegt de immigratie te willen verhogen.
Volgens mij is dit alles duidelijk tegenstrijdig. Waarom zou Spanje, vanuit het oogpunt van Madrid, en waarom zouden andere Europese landen waar de werkloosheid groot is - want dat probleem beperkt zich niet tot Spanje - arbeiders moeten importeren? Willen wij nog meer immigranten zonder huis en zonder baan? Willen we nu werkelijk dat het nu al zorgwekkende aantal personen dat op de armoededrempel nog hoger wordt?
Ik denk dat we ons op het vlak van immigratie juist zouden moeten richten op een fundamentele doelstelling, namelijk op het integreren van de immigranten die we al in huis hebben en stoppen met...
(Spreker wordt door de Voorzitter onderbroken).
Mario Mauro
(IT) Mijnheer de Voorzitter, waarde collega's, mijnheer de voorzitter, welkom. Ik moet u bekennen dat ik mij, als verstokte conservatief, op dit debat had voorbereid als ware het een stierengevecht. U heeft echter op zo'n manier over gelijkheid en over mensenrechten gesproken dat ik nu kan herkennen wat ons verenigt, niet wat ons scheidt. U heeft zich een voorzichtige stierenvechter getoond en ik zal me een voorzichtige stier tonen en in mijn stal blijven.
Staat u mij echter toe terug te komen op twee zeer saaie vragen over de bijdrage die u kunt leveren aan de interpretatie van de tenuitvoerlegging van het Verdrag van Lissabon. U heeft in uw land verschillende beleidsmaatregelen ten uitvoer gelegd op basis van het subsidiariteitsbeginsel en daarmee steunt u de op identiteit gebaseerde eisen van vele gemeenschappen, van de Catalaanse tot de Baskische en van de Valenciaanse tot de Galicische gemeenschap, hetgeen niet zonder slag of stoot gaat.
Hoe bent u nu van plan het subsidiariteitsbeginsel te verdedigen in de betrekkingen tussen de lidstaten en de Europese Unie, met andere woorden het verzoek van de lidstaten om hun eigen tradities, hun eigen identiteit en hun eigen waarden erkend te krijgen, zodat het grondbeginsel van de Europese Unie, "in verscheidenheid verenigd”, wordt bevestigd?
De tweede vraag heeft betrekking op de rol van de hoge vertegenwoordiger voor het buitenlands beleid: wiens verantwoordelijkheid is het om barones Ashton uit te leggen dat het na 12 dagen wellicht tijd is om in een vliegtuig te stappen en naar Haïti te vliegen? U, voorzitter Van Rompuy of voorzitter Barroso? Wie moet haar uitleggen dat het hoog tijd is dat het buitenlands beleid van de Europese Unie niet alleen een begroting krijgt, maar ook een gezicht en een menselijke capaciteit tot steunverlening, net als de andere leiders van internationale organisaties hebben gedaan? Tenzij we Haïti natuurlijk verwarren met Tahiti.
Adrian Severin
(EN) Mijnheer de Voorzitter, het Spaanse voorzitterschap is het eerste onder het nieuwe Verdrag van Lissabon.
Ziehier de eerste uitdaging. We hebben het Verdrag, maar het moet terdege worden versterkt en er is misschien zelfs nog meer nodig. Een Europees sociaal pact en een Europees economisch bestuur maken misschien deel uit van dit "meer”. Daarvoor is echter behoefte aan meer Europese financiële middelen en een harmonisatie van het belastingbeleid van de lidstaten. Dergelijke pogingen worden helaas altijd ondermijnd door de nationale regeringen.
Ik hoop dat het Spaanse voorzitterschap erin zal slagen hen meer te verenigen dan in het verleden het geval was.
Het Spaanse voorzitterschap zou het hoofd moeten bieden aan de twee belangrijkste tegenstellingen van de Europese Unie: die tussen pan-Europese behoeften en Europese nationale egoïsten en die tussen de mate van ontwikkeling in het westelijke deel van de Unie en die in het oostelijke deel, met de eruit voortvloeiende gevolgen in termen van politieke gevoeligheid. De politieke gevoeligheid is verschillend in deze twee delen. Het besef dat er meer Europa nodig is verschilt enigszins, als gevolg van sociale en economische kloven. Ik hoop dat het Spaanse voorzitterschap hiertegen opgewassen zal zijn.
Deze uitdagingen vereisen, nogmaals, meer gemeenschappelijke middelen en een grotere politieke samenhang. Ik ben dan ook van mening dat we het Verdrag - dat uitstekend is en ons mogelijkheden biedt voor een grotere samenhang - niet alleen moeten lezen, maar dat we ook moeten voorzien in...
(Spreker wordt door de Voorzitter onderbroken)
Silvana Koch-Mehrin
(DE) Geachte voorzitters, voor de vierde keer neemt Spanje nu het voorzitterschap in de Europese Unie op zich en u heeft in zeer uiteenlopende situaties met het Europees Parlement samengewerkt.
Inmiddels is er het Verdrag van Lissabon, waarmee het Europees Parlement voor u de centrale gesprekspartner geworden is. In uw programma schrijft u dat u de EU wilt verankeren in het domein waar zij haar legitimiteit aan ontleent, namelijk dat van de Europese burgers. Dat doel is erg hoog gegrepen en de weg erheen kan slechts via de vertegenwoordiging van die burgers lopen, zijnde de parlementen. Ik ben dan ook blij u te horen zeggen dat de samenwerking tussen de nationale parlementen, tussen de parlementen van de EU-lidstaten, en het Europees Parlement de kern van een dergelijk streven is. U wilt de parlementen nader tot elkaar brengen om de burgers nader tot elkaar te brengen. Dat is goed.
U draagt op dit punt een grote verantwoordelijkheid, want uw voorzitterschap is het eerste na het van kracht worden van het Verdrag van Lissabon en andere voorzitterschappen zullen u als ijkpunt nemen. U levert als het ware een blauwdruk. Ik zou wensen dat navolgende voorzitterschappen niet om u heen kunnen waar het de samenwerkingsstructuren betreft. Ik wens u veel succes!
Peter van Dalen
Het voorzitterschap wil haast maken met toetredingsonderhandelingen, onder andere met IJsland. Mijn fractie is uiteindelijk niet tegen die toetreding, maar op dit moment zijn de onzekerheden rondom de terugbetaling van de Icesave-leningen aan Groot-Brittannië en Nederland te groot. IJsland en Icesave hebben jarenlang grote risico's genomen. De bomen leken tot in de hemel te groeien. Het lenen en consumeren ging maar door. Internationale instanties, zoals het Internationaal Monetair Fonds, hebben voor die risico's gewaarschuwd. Maar neen, men ging ongestoord voort totdat de klap kwam met de recessie. Dat de regering in Reykjavik nu krokodillentranen huilt, is dus merkwaardig. Men heeft lang zien aankomen dat het goed fout zou gaan. Een gewaarschuwd mens telt voor twee. Kortom, IJsland kan lid van de EU worden als het zijn internationale verplichtingen nakomt. Dan is helder vastgelegd hoe en wanneer de Icesave-leningen worden terugbetaald. Alleen dan is er het noodzakelijke vertrouwen voor een toetreding.
Miguel Portas
(PT) Mijnheer Zapatero, volgens mij weet u net zo goed als ik dat de groei van de productie de komende jaren in Europa langzaam zal verlopen er erg middelmatig zal zijn. Daarom begrijp ik niet goed waarom u er zo op aandringt terug te keren naar het Stabiliteitspact in zijn orthodoxe vorm, dat wil zeggen naar het opnieuw verlagen van de overheidsinvesteringen en de uitgaven op sociaal gebied.
Ook wil ik u graag vragen stellen over de dingen waar u het in uw interventie niet over heeft gehad. Waarom geen woord over de belastingparadijzen? Waarom geen woord over het verzet van enkele lidstaten tegen de opheffing van het bankgeheim? Waarom geen woord over een echt Europees initiatief, over een heffing op financiële transacties?
Eigenlijk wil ik u het volgende vragen: waarom wordt er in uw plannen nooit gesproken over economische rechtvaardigheid, over een minimum aan economische rechtvaardigheid?
Enikő Győri
(HU) Van de gemeenschappelijke doelen wil ik graag de uitweg uit de economische crisis en het creëren van banen belichten. We weten allemaal dat er in bepaalde landen al tekenen van een opwaartse tendens zijn, maar deze weerspiegelen zich nog niet in de werkgelegenheidssituatie. In de Europese Unie hebben de mensen juist vooral behoefte aan banen. Dit is de enige aanvaardbare basis voor vernieuwing van de Lissabonstrategie. We moeten ervoor zorgen dat de nieuwe 2020-strategie de fouten van de Lissabonstrategie niet herhaalt. We zien nog niet in welk opzicht deze strategie anders en geloofwaardiger kan zijn dan haar voorganger. Voorlopig horen we alleen over sloganachtige doelstellingen en een uitermate krap tijdschema voor de aanneming ervan.
Als we het Europees Parlement bij het proces betrekken op een manier die overeenkomt met het gewicht van zijn rol, is het onmogelijk de procedure nog voor het einde van het semester af te ronden. We hebben een uitgerijpt en geharmoniseerd programma nodig, niet een haastig in elkaar geflanste communicatiecampagne. We moeten dus de volgende zaken overdenken. Hoe verdelen we de verantwoordelijkheid onder de lidstaten en de Europese Unie? Hoe controleren we de uitvoering van de strategie? Wie willen we helpen met de nieuwe strategie? Hoe zal deze strategie de belangen van alle regio's van de Europese Unie behartigen, en niet alleen die van bepaalde sectoren, bedrijven of landen? Hoe kunnen we de strategie integreren in het cohesie- en structuurbeleid? Als we overhaast handelen, is er zeker geen tijd om al deze vragen te beantwoorden. Haast gaat ten koste van de kwaliteit.
Ik wil uw aandacht vestigen op twee pan-Europese kwesties die zijn opgenomen in de doelen van het toekomstige Hongaarse voorzitterschap. Ten eerste willen we een duurzame Europese waterstrategie in het leven roepen, aangezien water onze gemeenschappelijke schat is. Hierbij hoort ook het concept van de Donau als groene corridor. Ons tweede doel is het vooruithelpen van Europese regio's. We moeten de kracht van deze gemeenschappen benutten.
Marita Ulvskog
(SV) Bedankt voor de sterke sociale agenda - u kunt op onze volledige steun ervoor rekenen. Ik heb twee vragen. De eerste betreft de Top van Kopenhagen. Die was een mislukking en de vraag is nu hoe we het initiatief met betrekking tot de bestrijding van de klimaatverandering weer in eigen handen kunnen nemen. Kan Spanje de weg effenen voor een bindende klimaatovereenkomst in Mexico, waarin we de kloof tussen de arme en de rijkere landen van de wereld niet nog dieper maken? Is het bijvoorbeeld mogelijk om financiering van de klimaatinspanningen te proberen verzekeren zonder dat geld uit de normale EU-bijstand voor uitbanning van de armoede wordt gehaald? Dat zou voor het Spaanse voorzitterschap een belangrijke kwestie zijn.
Wat het sociale pact betreft, klinkt het ontzettend interessant. Er is echter een groot probleem: er is niet langer een redelijk evenwicht tussen de loontrekkers in Europa en de werkgevers in Europa. We hebben een richtlijn betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers die het evenwicht heeft verstoord en het sociaal pakt in het gedrang brengt. Er is te veel loondumping en te veel grove uitbuiting.
Diana Wallis
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik wil de premier bedanken voor zijn bijzonder oprechte en Europese toespraak bij de opening van het Spaanse voorzitterschap. Dit is normaal gesproken een moment om beleefd te zijn - en mijn collega's weten dat ik dit altijd in hoge mate ben -, maar ik moet toch nog even terugkomen op de kwestie van de vele Britse en andere Europese burgers die in de problemen zitten doordat zij hun huizen in Spanje zijn kwijtgeraakt of dreigen kwijt te raken.
In tegenstelling tot de voorgaande spreekster bekijk ik deze kwestie niet vanuit een anti-Europees, maar juist vanuit een pro-Europees perspectief, waarover dit Parlement keer op keer verslagen heeft opgesteld en hoorzittingen heeft gehouden via onze Commissie verzoekschriften. Het is een Europees probleem, een probleem van vrij verkeer, van Europees burgerschap, van Europese justitie en toegang tot civiele rechtspraak.
Neemt u mij niet kwalijk, premier Zapatero, u hebt bijzonder mooi gesproken over Europees burgerschap en billijkheid en oprechtheid. Ik hoop echt dat u deze mooie woorden zult kunnen overbrengen aan de Europese burgers die dakloos zijn geworden en hun spaargeld in uw land zijn kwijtgeraakt door - het spijt me het te moeten zeggen - een administratieve misstand, althans in de ogen van dit Parlement.
Evžen Tošenovský
(CS) Geachte premier, in het overzicht van de prioriteiten van uw voorzitterschap heeft u in het hoofdstuk over verkeer onder meer gewag gemaakt van het Galileoproject. Het Galileoproject is een van de grootste en meest gecompliceerde projecten van de Europese Unie en zou volgens planning tijdens het Spaanse voorzitterschap over moeten gaan tot de uitvoeringsfase. Ik zou u willen vragen om extra aandacht voor dit niet alleen technisch maar, als gevolg van de niet geheel duidelijke financiering, ook financieel gecompliceerd project. Ik heb er alle vertrouwen in dat dit programma dankzij het Spaanse voorzitterschap gerealiseerd zal kunnen worden en dat het hele project van start gaat. Het Spaanse voorzitterschap draagt hiermee een grote verantwoordelijkheid op haar schouders, gezien het feit dat een aantal aansluitende grote projecten op het gebied van innovatie, telecommunicatie en aanverwante zaken er direct afhankelijk van is.
Corien Wortmann-Kool
Voorzitter, geachte minister-president, geachte voorzitter Barroso, geachte commissaris Almunia, ook ik wil graag stilstaan bij de 2020-strategie, want in deze tijd van crisis is het meer dan ooit nodig dat Europa zich inzet voor zijn burgers en hun banen. U heeft aangekondigd dat de 2020-strategie een belangrijke speerpunt is. Bij uw start in Madrid heeft u echter controversiële politieke uitspraken gedaan en ook veel kritiek gekregen, terwijl het juist een belangrijke taak is om de lidstaten op één lijn te krijgen. Dat vereist diplomatie. Loopt u, Spaans voorzitterschap, met die uitspraken niet voorzitter Van Rompuy voor de voeten? Moet u zich nu, onder het Verdrag van Lissabon als medewetgever een belangrijke partner van het Europees Parlement, niet juist inzetten voor het wetgevende programma? Is het niet juist uw taak om te zorgen - en dat staat ook in uw programma - voor doortastende regelgeving voor de financiële markten? Want op dat punt is het Parlement teleurgesteld over wat de Raad afgelopen december als compromis heeft bereikt ten aanzien van het financieel toezicht. Moet u niet veel meer dáár de energie op richten? En ook op de interne markt, waar nog veel te verbeteren is. Dat is belangrijk voor ons midden- en kleinbedrijf, onze banenmotor.
Als het gaat om de 2020-strategie, dan willen wij, PPE-Fractie, natuurlijk ook geen vrijheid, blijheid meer, maar concrete voorstellen - dan kijk ik ook naar voorzitter Barroso - voor een stevige en transparante governance-structuur, maar wel met respect voor de subsidiariteit. Dus als het gaat om de pensioenleeftijd, daar gaat Brussel niet over. Moet Brussel gaan beslissen over hervormingen op de arbeidsmarkt of in het onderwijsstelsel in de lidstaten? Laten we doortastend zijn, maar wel de subsidiariteit respecteren.
Monika Flašíková Beňová
(SK) Het programma dat u heeft ingediend is zeer ambitieus en de Europese Unie kan aan de hand hiervan veel vooruitgang boeken. Aangezien ik de mogelijkheid heb gehad om een aantal leden van uw parlement te ontmoeten, weet ik dat ze in professioneel opzicht zeer kundig en goed voorbereid zijn om dit programma in te voeren. Mijn complimenten hiervoor.
Ik kijk met name uit naar de samenwerking met de minister van Justitie en de minister van Binnenlandse Zaken, omdat dit het gebied is waar ik me als ondervoorzitter van de Progressieve Alliantie van Socialisten en Democraten in het Europees Parlement mee bezig hou. Voor ons ligt een enorme hoeveelheid werk en een reeks maatregelen, inclusief de maatregelen die gisteravond tijdens onze vergadering ter sprake kwamen en die hoofdzakelijk betrekking hebben op het gebied van justitie en binnenlandse zaken. Het Spaanse voorzitterschap heeft moedig besloten dit op te pakken.
Er zijn veel vragen en op het gebied van de grondrechten van de burgers van de Europese Unie zijn nog veel oplossingen nodig, waaronder informatie en procedurele rechten van deelnemers in burgerrechtelijke en strafprocedures en het vraagstuk over bescherming met het oog op de herintroductie van de sociale dimensie van het Europees beleid. Onze aandacht moet uitgaan naar vraagstukken die gaan over immigratie en asiel, en ik denk dat dit ook het geval zal zijn ...
Marian Harkin
(EN) Mijnheer de Voorzitter, een van de vanochtend door de premier genoemde veranderingen is het burgerinitiatief. Ik vind het zeker gepast dat een van de landen waarvan de burgers voor de grondwet hebben gestemd, een begin maakt met de tenuitvoerlegging van het Verdrag van Lissabon. Toen ik in Ierland campagne voerde vóór dit Verdrag, heb ik het inderdaad vaak gehad over Spanje en het Spaanse volk.
Als politici hebben wij echter de verantwoordelijkheid om ervoor te zorgen dat de burgers niet alleen op de hoogte zijn van de reële mogelijkheden van het burgerinitiatief, maar ook van de beperkingen ervan. We weten dat het niet slechts een kwestie is van één miljoen handtekeningen over welk onderwerp dan ook. Het onderwerp moet onder de bevoegdheid van de Unie vallen en we moeten niet meer beloven dan we kunnen waarmaken.
Ten tweede, premier Zapatero, hebt u vanochtend gesproken over voedselzekerheid. Tot mijn vreugde boekt u in de Raad Landbouw vooruitgang op het stuk van een betere werking van de voedselbevoorradingsketen. Er kan en zal geen sprake zijn van voedselzekerheid als onze landbouwers geen eerlijk en redelijk stabiel inkomen hebben.
Tot slot, premier Zapatero, feliciteer ik u met uw initiatief om geweld tegen vrouwen uit te bannen. Ik kijk uit naar de bijzonderheden hiervan.
Marian-Jean Marinescu
(RO) Laat ik om te beginnen de hoop uitspreken dat ondanks het tamelijk algemene karakter van het programma, het Spaanse voorzitterschap eind juni concrete resultaten zal hebben geboekt.
Ik juich het toe dat het voorzitterschap begaan is met de ontwikkeling van de Europese Onderzoeksruimte en het waarborgen van de mobiliteit van onderzoekers. Maar in een tijd van beperkingen van de arbeidsmarkt zal het moeilijk zijn deze taak te volbrengen. Ik hoop dat de informele bijeenkomst van de ministers van Werkgelegenheid eind deze maand tot specifieke resultaten op dit gebied zal leiden.
Het programma omvat ook de herziening van de TEN-T-richtsnoeren. Het zou wenselijk zijn dat in de herziening ook rekening werd gehouden met de Donaustrategie die, hoewel ze niet direct genoemd in het programma van het voorzitterschap, iets is waartoe de Europese Commissie zich voor 2010 heeft verbonden.
In de energiesector zou het wenselijk zijn het Europese actieplan voor energie-efficiëntie te verbeteren en het actieplan voor energie 2010-2014 goed te keuren. Wat het eerstgenoemde betreft vind ik dat de herziening ervan ook een voorstel voor de financiële middelen moet omvatten, vooral met het oog op het energie-efficiënt maken van gebouwen. In het Europees economisch herstelplan is de betrokkenheid van de Europese Unie bij de financiering van de Nabucco-gaspijplijn opgenomen. Het is in het belang van de Europese Unie dat deze financiering eveneens in het actieplan voor energie 2010-2014 wordt voortgezet.
Wat het oostelijk partnerschap betreft zij erop gewezen dat de betrekkingen van de Europese Unie met Oekraïne van uitzonderlijk belang zijn. Ik neem ook graag de gelegenheid te baat u te vragen de zuidelijke Kaukasus niet te vergeten, aangezien dit gebied een belangrijke alternatieve energiebron is voor de Europese Unie, alsmede de republiek Moldavië, die grote behoefte heeft aan bijstand van de EU in deze overgangsperiode naar democratie.
Gianluca Susta
(IT) Mijnheer de Voorzitter, waarde collega's, premier Zapatero, ik dank u voor uw enorme inzet in deze periode, voor de zaken die u heeft aangekondigd, ook al is dit niet meer het moment om alle nuttige elementen op te noemen maar om praktische maatregelen te nemen om Europa weer tot leven te brengen.
We moeten de periode voor de vaststelling van de institutionele structuren afsluiten en werk maken van de grote problemen die Europa nog steeds belemmeren om op gelijke voet te concurreren met zijn partners in de wereld. We moeten weten of de Europese Unie in de nabije toekomst een zetel zal krijgen in de Verenigde Naties, of zij als Europese Unie deel kan nemen aan de G20, of zij meer fiscale en sociale harmonisatie wil en welke middelen zij in het Europese economische circuit wil stoppen om werkelijk te doen wat haar andere internationale concurrenten in de wereld ook hebben gedaan.
We moeten hier, en dit zeg ik ook tegen Voorzitter Barroso, met concrete maatregelen komen om Europa een nieuwe impuls te geven, zodat we over zes maanden niet dezelfde resultaten zien als we in het verleden hebben gezien. We zouden ook graag willen weten of dit het moment is waarop de groten der aarde, zoals Kissinger dertig jaar geleden zei, weten welk telefoonnummer ze moeten draaien als ze met iemand in Europa willen spreken en zich niet slechts tot de lidstaten wenden.
Nu het Verdrag van Lissabon van kracht is geworden, staat de waardigheid van Europa op het spel. Op het spel staat het Europese sociale model, de fundamentele democratie die wij, als Fractie van de Progressieve Alliantie van Socialisten en Democraten, zo sterk opeisen en tot de basis willen maken van het welzijn van onze burgers in de toekomst.
Paulo Rangel
(PT) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer Zapatero, mijnheer Barroso, ik wil hier duidelijk maken dat er in uw interventie enkele tegenstrijdigheden zitten, met name op economisch gebied. De intenties en de intentieverklaringen zijn goed, maar er zitten enkele tegenstrijdigheden in. Met name ontbreken concrete maatregelen voor de bestrijding van de werkloosheid. Ondanks dit voorbehoud wil ik me vooral richten op de institutionele kwesties.
Het Spaanse voorzitterschap heeft het veel over de kwestie van het burgerinitiatief. Het voorzitterschap heeft het over het snel en op korte termijn opzetten van de dienst voor extern optreden. Op institutioneel niveau denk ik dat er, gezien het feit dat het Verdrag van Lissabon onlangs in werking is getreden, ook iets gezegd moet worden over de verhouding met de overige instellingen.
En ik vind het van groot belang dat de Raad en het Spaanse voorzitterschap duidelijk blijk geven van de wens om met de Commissie en het Parlement samen te werken en proberen te verduidelijken hoe de betrekkingen tussen de Commissie en het Parlement in de context van het Verdrag van Lissabon gestalte zullen krijgen, want het Spaanse voorzitterschap heeft hier een unieke kans om een precedent te scheppen.
Wat het Spaanse voorzitterschap doet op het gebied van die betrekkingen, enerzijds met de Commissie, anderzijds met het Parlement en zelfs met de voorzitter van de Europese Raad, kan beslissend zijn voor het welslagen van het Verdrag van Lissabon.
Daarom zou ik graag duidelijker van hem horen hoe in zijn visie de betrekkingen tussen het roulerend voorzitterschap, de Commissie, het Parlement en de voorzitter van de Raad eruit gaan zien.
Alejandro Cercas
(ES) Beste minister-president Zapatero, welkom! Ik wens u veel succes, en ik dank u voor uw toespraak. Met name wil ik u bedanken voor de verwijzing naar het Europees sociaal pact. Eindelijk iemand van de Raad die begrijpt dat Europa niet kan worden opgebouwd zonder werknemers en nog minder tegen de werknemers in.
Eindelijk begint iemand van de Raad te begrijpen dat we een bijzonder ernstig probleem hebben, met miljoenen mensen die ontgoocheld zijn, met werknemersorganisaties die zich buitengesloten voelen van het Europese integratieproces, dat alleen gericht is de werkgeversbelangen, zijn politieke ambities verloren heeft en nauwelijks sociale ambities heeft.
Er zijn twee dingen die deze verhouding met het Parlement en met de vakbondbeweging vergiftigd hebben. Het eerste is de verplaatsing van werknemers door Europa, waardoor de nationale sociale modellen worden bedreigd, en het tweede is de richtlijn inzake de arbeidstijd, die traditionele verworvenheden en de combinatie van beroepsuitoefening en buitenshuis werken in gevaar brengt.
Minister-president, u heeft gesproken over een half jaar van veranderingen. Verander de procedures, verander de koers. U zult niet alles kunnen veranderen, maar u kunt wel een nieuwe weg inslaan, een weg die Europa nodig heeft, want Europa heeft zijn arbeiders nodig. We kunnen niet alleen een economisch Europa opbouwen, het moet ook een politiek en een sociaal Europa zijn.
