Skandal z podsłuchami w Bułgarii (debata) 
Przewodniczący
Kolejnym punktem porządku dziennego jest oświadczenie Komisji w sprawie skandalu z podsłuchami w Bułgarii.
Andris Piebalgs
komisarz - Panie Przewodniczący! Chciałbym podkreślić, że prawo UE chroni poufność komunikacji elektronicznej. Zakazuje ono słuchania, podsłuchiwania, przechowywania lub innych sposobów przechwytywania lub monitorowania informacji bez zgody zainteresowanych użytkowników. Poza prawnie dozwolonym zapisywaniem określonych informacji w ramach prowadzonych zgodnie z prawem praktyk biznesowych, takich jak transakcje handlowe, w przypadku innych praktyk mających na celu przechwycenie informacji, np. założenie podsłuchu, muszą zostać spełnione konkretne warunki.
Warunki umożliwiające podejmowanie w wyjątkowych sytuacjach działań umożliwiających przechwytywanie informacji muszą być określone w przepisach i być niezbędne, właściwe i proporcjonalne w ramach społeczeństwa demokratycznego, aby zagwarantować realizację celów publicznych, takich jak bezpieczeństwo publiczne i zwalczanie przestępczości.
Należy także przestrzegać ogólnych zasad unijnego prawa. Zdaniem Komisji bułgarskie ustawodawstwo wydaje się spełniać te wymogi. Ustawa o specjalnych środkach dochodzeniowych i Ustawa o łączności elektronicznej przewidują odpowiednie mechanizmy umożliwiające uzyskanie zgody prawnej, monitorowanie, wgląd i dostęp do danych osobowych, a tym samym gwarantują poszanowanie praw podstawowych.
Omawiany tu problem dotyczy egzekwowania obowiązków prawnych. Zapewnienie poszanowania gwarancji prawnych i proceduralnych przewidzianych w bułgarskiej Ustawie o specjalnych środkach dochodzeniowych jest obowiązkiem bułgarskich władz.
Komisja podkreśla, że wdrażając unijne przepisy państwa członkowskie muszą szanować prawa podstawowe i gwarancje proceduralne zgodnie z zasadą rządów prawa. Komisja przyjmuje do wiadomości, że bułgarskie władze podjęły niezbędne kroki mające na celu sprawdzenie legalności wykorzystania Ustawy o specjalnych środkach dochodzeniowych i ustalenie, czy informacje opublikowane w prasie były wynikiem nadużycia specjalnych środków dochodzeniowych.
W związku z tym, że Komisja nie otrzymała żadnych skarg związanych z przechwytywaniem komunikacji elektronicznej w Bułgarii, będzie ona nadal monitorować bieżącą sytuację w celu zapewnienia zgodności z unijnym prawem.
Simon Busuttil
w imieniu grupy PPE - Panie Przewodniczący! Jestem bardzo zaskoczony tą debatę, o której nie wspomniano nawet we właściwej komisji, tj. Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych, zanim trafiła tutaj.
Środek, który jest przedmiotem ataku podczas tej debaty, to uzasadniony instrument prawny, który może być wykorzystywany w walce z przestępczością. Jeżeli jest to dowodem na cokolwiek, to potwierdza, że Bułgaria podchodzi poważnie do wielkiego wyzwania, jakim jest walka z korupcją i przestępczością zorganizowaną, czyli do tego, o co od dawna ją prosiliśmy. Środki przewidziane w prawie mogą być stosowane zgodnie z prawem i oczekujemy, że będą zgodnie z prawem stosowane.
Prawo przewiduje, że o założenie podsłuchu telefonicznego mogą poprosić wyłącznie prokuratorzy lub organy ścigania, takie jak policja lub agencja bezpieczeństwa wewnętrznego, jeżeli podejrzewają, że dana osoba jest zamieszana w działalność przestępczą, a następnie zezwala na to sąd.
Ustawa o wykorzystaniu specjalnych środków dochodzeniowych przewiduje celowe ograniczenie, zgodnie z którym środki te mogą być wykorzystywane wyłącznie w walce ze zorganizowaną przestępczością lub w celu ochrony bezpieczeństwa narodowego. Zebrane informacje muszą być uznane za poufne i powinny służyć wyłącznie do celów określonych w ustawie. Ponadto ten system prawny podlega kontroli parlamentarnej. Jest zatem jasne, że istnieją zabezpieczenia, w szczególności zabezpieczenia dotyczące prywatność obywateli oraz poszanowania ochrony danych, dlatego moim zdaniem nie ma wątpliwości co do tego, że nie narusza on prawa. W związku z tym atakowanie tego instrumentu w tym momencie byłoby równoznaczne z nieodpowiedzialnym atakiem przeciwko państwu członkowskiemu, które podejmuje wysiłki na rzecz walki ze zorganizowaną przestępczością i korupcją.
Atak ten bardzo szkodzi Bułgarii, gdyż wspomniana wyżej walka ma kluczowe znaczenie dla tego kraju w kontekście jego mechanizmu współpracy i weryfikacji, a także przyszłego wejścia do strefy Schengen. Jedynym wiarygodnym uzasadnieniem tej debaty wydaje się więc to, że jest prowadzona z powodów politycznych.
Hannes Swoboda
w imieniu grupy S&D - Panie Przewodniczący! Byłem jedną z osób w tym Parlamencie, które zdecydowanie popierały wejście Bułgarii do Unii Europejskiej.
Bardzo się cieszę, że Bułgaria jest teraz państwem członkowskim, ale jestem bardzo rozczarowany niektórymi środkami podejmowanymi przez obecny rząd Bułgarii. Tak, w pełni popieramy walkę z korupcją. Jest to bardzo ważna walka i w pełni popieram opinię Komisji, że w Bułgarii musi powstać prawo regulujące nagrywanie na taśmę wideo i przechwytywanie informacji.
Pan komisarz był bardzo ostrożny. Powiedział, że wydaje się, iż prawo jest zgodne z europejskimi standardami i powiedział bardzo wyraźnie, że środki te muszą być proporcjonalne. Czy są one proporcjonalne, jeżeli nagle, w ciągu trzech lat, liczba przechwytywanych informacji rośnie z 6 tysięcy w 2008 roku do 16 tysięcy w roku 2010? Czy jest zachowana zasada proporcjonalności i uczciwości, jeżeli zaledwie 2 % materiałów wideo trafia do sądów i jest wykorzystywane w przypadku 1 % wyroków skazujących?
Czy jest zachowana zasada proporcjonalności i uczciwości, jeżeli na postępowania sądowe ma wpływ Ministerstwo Spraw Wewnętrznych? Dlaczego za wszystko nie są odpowiedzialne organy sądowe? Dlaczego miesza się w to Ministerstwo Spraw Wewnętrznych? Co Ministerstwo Spraw Wewnętrznych robi z napływającymi materiałami? Chciałbym zwrócić się do Komisji z prośbą o zbadanie procesu monitorowania w zakresie tego, co dzieje się z resztą danych.
W parlamencie w Sofii i w bułgarskich mediach pojawiają się także poważne wątpliwości co do tego, czy Ministerstwo Spraw Wewnętrznych jest w stanie chronić informacje. Już mieliśmy do czynienia z ich wyciekiem.
Wspomniał Pan o Schengen - tak, chcemy rozszerzenia granic strefy Schengen. Dotyczy to Bułgarii i Rumunii, ale kiedy widzimy, co się tutaj dzieje, nie można się dziwić, że niektóre osoby w Europie odnoszą się krytycznie do tego rozszerzenia.
Chciałbym prosić Pan Komisarza, aby wykonywał swoją pracę tak jak dotychczas i poprosił rząd bułgarski o zaprzestanie tego rodzaju złego wdrażania i złego egzekwowania prawa, które zmierzają do bardzo restrykcyjnych praktyk w zakresie przechwytywania informacji. Aby działał uczciwie, otwarcie, przejrzyście i położył kres tego rodzaju naruszeniom ducha europejskiego prawa.
(Mówca zgodził się odpowiedzieć na pytanie zadane zgodnie z regułą niebieskiej kartki na mocy art. 149 ust. 8 Regulaminu)
Andrey Kovatchev
(BG) Panie Przewodniczący, Panie Pośle Swoboda! Chciałbym zadać Panu jedno pytanie. Podał Pan dane z lat 2008 i 2010.
Czy mógłby mi Pan powiedzieć, skąd one pochodzą i czy Pana zdaniem są one poprawne? Stwierdził Pan, że zaledwie jeden lub dwa procent z nich wykorzystuje się w sądzie. Dane dostępne w Bułgarii są zgoła inne, natomiast informacje dotyczące liczby osób, które były faktycznie podsłuchiwane, i odsetka danych wykorzystanych jako dowody w sądzie, są zupełnie inne. W roku 2009 wynosił on 30 %, a w roku 2010 było to 40 %. Innymi słowy, dane te całkowicie różnią się od tych, które przed chwilą Pan przytoczył.
Hannes Swoboda
Panie Przewodniczący! Otrzymaliśmy inne dane ze źródeł w Bułgarii. Być może Komisja powinna zająć się wyjaśnieniem, kto ma rację. O ile mi wiadomo ze źródeł w Bułgarii, bardzo mały odsetek spraw trafia do prokuratury a spośród nich bardzo mało kończy się wyrokiem skazującym.
Właśnie to wiemy; to są informacje, które uzyskaliśmy z różnych źródeł. Istnieje również, jak sądzę, sprawozdanie sporządzone przez parlament bułgarski. Komisja powinna je przeanalizować. Co jest powodem tego skandalu w Bułgarii? Naprawdę musimy przyjrzeć się tej sprawie.
(Mówca zgodził się odpowiedzieć na pytanie zadane zgodnie z regułą niebieskiej kartki na mocy art. 149 ust. 8 Regulaminu)
Dimitar Stoyanov
(BG) Panie Przewodniczący! Tylko jedno szybkie pytanie do pana posła Swobody. Czy zdaje sobie Pan sprawę z tego, że śledztwo, o którym Pan właśnie wspomniał, a które prowadzi teraz Ministerstwo Spraw Wewnętrznych, zostało tam przeniesione z sądu, kiedy u władzy była Bułgarska Partia Socjalistyczna należąca do Pańskiej grupy?
Hannes Swoboda
Panie Przewodniczący! Dla posłów Stoyanova i Busuttila problem ten zawsze wydaje się być kwestią związaną z partiami politycznymi. Dla mnie kwestią taką nie jest. Dla mnie jest to po prostu problem związany z prawami, prawami człowieka oraz z przestrzeganiem i poszanowaniem europejskiego prawa, bez względu na to, kto przeniósł to śledztwo do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych.
Po drugie, ważne jest, w jaki sposób ten instrument się wykorzystuje. Tego samego instrumentu można użyć w sposób bardzo restrykcyjny lub w sposób bardzo szeroki. Jak powiedziałem wcześniej, bardzo interesujące jest to, co dzieje się z danymi będącymi w posiadaniu Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. To bardzo ważna sprawa. Istnieje zawsze niebezpieczeństwo, że gdy tak wiele danych jest przechowywanych i nie jest przekazywanych prokuratorom, może dojść do ich niewłaściwego wykorzystania. Źródłem tego mogą być motywacje polityczne lub osobiste. Powinniśmy zwalczać tego rodzaju nadużycia.
Diana Wallis
w imieniu grupy ALDE - Panie Przewodniczący! Dziękuję Panu, Panie Komisarzu, za bardzo ostrożną wypowiedź. Ci posłowie do Parlamentu, którzy mnie znają i pamiętają 12 lat, które tu spędziłam, wiedzą, że angażuję się w takie debaty z wielką powściągliwością. Jednak ponad rok temu, jako wiceprzewodniczącą Parlamentu, poproszono mnie, abym odwiedziła Bułgarię w celu omówienia sztokholmskiego programu na rzecz sprawiedliwości.
Jest rzeczą oczywistą, że w naszym programie na rzecz sprawiedliwości na początku położono nacisk na bezpieczeństwo a potem na sprawiedliwość, i wszyscy w państwach członkowskich musimy zapewnić właściwą równowagę w tym zakresie. Pamiętam z mojej wizyty w Bułgarii wielkie zainteresowanie bułgarskich sędziów tym, co robimy i co chcemy osiągnąć na szczeblu unijnym. Jednak w ubiegłym tygodniu byłam zaskoczona, kiedy w moim biurze w Brukseli miałam gościa, który mówił o ludziach w Bułgarii, których odwiedzają w domu, w nocy służby specjalne. Działania takie są mi zupełnie obce, dlatego bardzo trudno mi je zrozumieć i tutaj o nich mówić.
Mówiąc to, mam wrażenie, jak już powiedział pan poseł Swoboda, że obowiązujące przepisy, które regulują wykorzystanie podsłuchu telefonicznego - nazwijmy to po imieniu - wydają się być prawidłowe. Tam, gdzie w przeszłości miała zastosowanie kontrola niezależnego organu, mamy obecnie kontrolę organu parlamentarnego. Czy doprowadziło to do mniejszego poszanowania praw? Rzeczywiście wydaje się, że wzrosła liczba podsłuchów, a wzrost tej liczby wydaje się wskazywać, podkreślam "wydaje się", że sędziowie szybciej i łatwiej zgadzają się na tę możliwość.
Jednym z powodów, dla których o tym mówię, jest powiązana z tym kwestia inicjatywy obywatelskiej. Wygląda na to, że ludzie mają wrażenie, iż wywierana jest na nich presja, aby wycofywali podpisy. Musimy wdrożyć europejską inicjatywę obywatelską w przyszłym roku. Chciałabym prosić Komisję, aby przyglądała się tej sprawie bardzo uważnie.
Jaroslav Paška
Panie Przewodniczący! Stosowanie specjalnych form inwigilacji jest delikatną kwestią w każdym kraju.
Często spotykamy się z podejrzeniami, że rząd wykorzystuje je nie tylko do walki ze zorganizowaną przestępczością, ale także do monitorowania i tłumienia opozycji politycznej. Jednak sytuacja w Bułgarii jest wyjątkowo dziwna. Informacje uzyskane w wyniku podsłuchu rozmów telefonicznych w dyskusyjnych okolicznościach nie trafiają wyłącznie do właściwych organów, ale pojawiają się w różnych mediach. Premier Bułgarii nawet ogłosił, że przez tajne służby są stale podsłuchiwani najwyżsi rangą przedstawiciele państwa. Działania te są rzekomo podejmowane w celu zwalczania korupcji i zorganizowanej przestępczości. Cóż, nieczęsto zdarza się, że szef rządu przyznaje, iż ma tak wielkie zaufanie do swoich najbliższych współpracowników, że musi zlecać ich podsłuchiwanie, aby nie ulegali pokusie korupcji lub współpracy ze zorganizowanymi grupami przestępczymi.
W każdym razie, pod tym względem sytuacja w Bułgarii jest naprawdę specyficzna, dlatego uważam, że dobrze byłoby, gdybyśmy pomogli naszym bułgarskim przyjaciołom rozwiązać problemy związane z zastosowaniem odpowiednich przepisów.
Dimitar Stoyanov
(BG) Panie Przewodniczący! W Bułgarii mamy powiedzenie obrazujące to, czego jesteśmy świadkami w trakcie tej debaty: "złodziej krzyknął 'złodziej!'”. Kiedy u władzy była koalicja trzech partii, służby były infiltrowane przez mafię, a toksyczne tego skutki widzimy dzisiaj.
Kiedy u władzy była ta koalicja, sam zostałem pobity przez policję podczas protestu opozycji. Następnie te wilki w owczej skórze, które teraz prezentują się jako osoby walczące z państwem policyjnym, zmieniły prawo, na skutek czego pozew przeciwko moim napastnikom czeka na rozpatrzenie przez sąd już od trzech lat. Za waszych rządów, socjaliści i rojaliści, policja atakowała pokojowe demonstracje, a teraz robicie Państwo mnóstwo hałasu wokół naruszania wolności obywatelskich.
Kiedy byliście u władzy, dziennikarz Ognyan Stefanov został pobity na śmierć, a teraz skarżycie się na cenzurę. Kiedy byliście u władzy na porządku dziennym były porwania. Mafia był wszechmocna, a obywatele nie mieli żadnych praw. Sądy były kupowane i sprzedawane. Kiedy byliście u władzy modelem sprawowania władzy było pełne kombinacji wyprzedawanie narodowego majątku.
Teraz wracacie do swoich starych sztuczek i próbujecie uniemożliwić wejście Bułgarii do strefy Schengen, mając nadzieję, że odpowiedzialność za wasze przestępcze rządy spadnie na innych. Jednak tak się nie stanie, bo wyborcy nie są ślepi. Odsunęli was od władzy, wyrzucili was na polityczne wysypisko śmieci i faktu tego nie zmieni żadna niesprawiedliwość, o jakiej możecie sobie marzyć.
Mariya Nedelcheva
(BG) Panie Przewodniczący! Każda debata w Parlamencie Europejskim odzwierciedla interesy europejskich obywateli.
Jednak dzisiejsza debata może być dobrym przykładem tego, jak europejska scena może stać się narzędziem samolubnych narodowych interesów politycznych. Za każdym razem, kiedy agenda europejska zostaje zdominowana przez agendę krajową, nie można tego interpretować jako wyraz odpowiedzialności za kraj, ale jako działanie będące w konflikcie z wartościami, z powodu których bułgarscy obywatele zagłosowali na swoich przedstawicieli w Parlamencie Europejskim. Czy odnaleźliby się w tej debacie? Wątpię.
Moje koleżanki i koledzy posłowie do PE mają niewątpliwie rację, gdy mówią, że bułgarskie społeczeństwo musi wiedzieć, co dzieje się w jego własnym kraju, i czy przestrzegane są obowiązujące w nim konstytucyjne prawa. Jednak istnieje granica, poza którą demokratyczne instytucje powinny zaniechać ochrony interesów podejrzanych grup, których cel jest jasny: zdyskredytowanie Bułgarii na jej drodze do Europy i zdyskredytowanie rządu GERB i jego próby położenia kresu podejrzanym praktykom, które można było stosować przez lata. Chciałabym zwrócić Państwa uwagę na kilka kwestii, o których wspomnieli moi koledzy posłowie.
Po pierwsze, twierdzenie, że liczba przypadków podsłuchiwania podwoiła się. Oficjalne dane mówią coś zupełnie innego. Dane te są dostępne dla wszystkich, którzy cenią prawdę. Jednak chciałabym zadać jedno pytanie. Kiedy informacje te zostały ujawnione? Odpowiedź jest jedna: stało się to dzięki rządowi GERB, dla którego przejrzystość i nieograniczony dostęp obywateli do informacji państwowych jest podstawową zasadą.
Po drugie, twierdzenie, że zamknięcie biura stworzonego w celu kontrolowania urządzeń podsłuchowych w Bułgarii położyło kres legalnej kontroli ich wykorzystania jest zupełnie nieuzasadnione. Chciałabym Państwu przypomnieć, że biuro to nigdy nie pracowało dobrze, zwłaszcza że pierwotny pomysł jego działania pochodził od władzy wykonawczej. Nie muszę Państwu przypominać, że Bułgaria jest republiką parlamentarną, i że specjalna podkomisja ds. parlamentarnej kontroli i monitoringu procedur dotyczących wydawania zgody na wykorzystywanie urządzeń podsłuchowych i ich stosowania została powołana zgodnie z zasadą poszanowania demokratycznych instytucji i konstytucji.
Chciałabym także Państwu przypomnieć, że w tej podkomisji reprezentowane są wszystkie partie polityczne, a liczba ich przedstawicieli jest zgodna z zasadą parytetu. Ponadto partia rządząca nie ma prawa jej przewodniczyć. Wszystko to pokazuje, że bułgarski ustawodawca uwzględnił pełne gwarancje pozwalające na prowadzenie takich zgodnych z prawem działań, i że działania te podlegają wiarygodnej kontroli. Zmiana status quo jest trudna; jeszcze trudniejsze jest budowanie czegoś pozytywnego. Najtrudniejsze jest jednak to, że niektórzy przedstawiciele naszego kraju przychodzą do najbardziej demokratycznej instytucji w Europie, aby wdać się w polemiki wewnętrzne, których cele zdecydowanie odbiegają od tych, którymi zajmujemy się tutaj na co dzień.
Claude Moraes
Panie Przewodniczący! Analizowanie sytuacji wewnętrznej któregokolwiek z państw członkowskich jest zawsze nieprzyjemne. Chciałbym powiedzieć, w tym samym duchu co pani poseł Wallis, że w podobny sposób analizowano działania rządu Wielkiej Brytanii w przypadku przekazywania więźniów, którzy byli rzekomo torturowani. Było to oczywiście dla mnie i dla mojego rządu w Wielkiej Brytanii bardzo nieprzyjemne, ale brałem aktywny udział w śledztwie, ponieważ konieczne było przeprowadzenie go w całej Europie.
Dlaczego? I dlaczego zgromadziliśmy się tutaj dziś, aby omawiać wewnętrzne procedury przechwytywania informacji przez rząd bułgarski? Nie z powodu Bułgarii, ale dlatego, że jesteśmy wspólnotą wartości. Będąc wspólnotą wartości, musimy pamiętać o tym, co powiedział pan komisarz - cytuję: "przechwytywanie informacji musi odbywać się w wyjątkowych okolicznościach". Choć nie jestem tak wybitnym prawnikiem jak pani poseł Wallis, to jednak jestem prawnikiem i wiem, że przechwytywać informacje można tylko w wyjątkowych okolicznościach. Jest to jedna z rzeczy, która wykorzystywana w sposób niepotrzebny, nieodpowiedni i nieproporcjonalny, zamiast stać się narzędziem w walce ze zorganizowaną przestępczością, co ma ogromne znaczenie w Bułgarii i innych częściach Unii Europejskiej, staje się bronią stosowaną przez państwo.
Nie ma znaczenia, która z partii politycznych inicjuje tę debatę, gdyż przejście od dyskusji na temat walki ze zorganizowaną przestępczością do niewspółmiernego wykorzystania przez państwo danego instrumentu jest bardzo poważną sprawą dla Unii Europejskiej i nie dotyczy dziś wyłącznie Bułgarii. Jutro może to być inne państwo członkowskie.
Uważnie przyjrzałem się wszystkim źródłom i danym, i chciałbym zwrócić się z prośbą do przedstawicieli wszystkich partii w tym Parlamencie: czy jest tutaj ktoś, kto twierdzi, że nieodpowiednie i niewspółmierne wykorzystanie technik przechwytywania informacji nie miało miejsca? Jeżeli chcą Państwo kwestionować dane podane przez pana posła Swobodę - czy jest ktoś, kto kwestionuje twierdzenie, że doszło do nieodpowiedniego i niewspółmiernego wykorzystania technik przechwytywania informacji? Przed zabraniem dziś głosu przejrzałem wiele źródeł, ponieważ musimy wypowiadać się ostrożnie na temat takich spraw. Nie widzę nikogo wśród uczestników tej debaty, kto twierdziłby, że nie doszło do wspomnianego nieodpowiedniego ich wykorzystania.
Właśnie dlatego Komisja musi to zbadać.
(Przewodniczący wyłączył mikrofon)
Gianni Vattimo
(IT) Panie Przewodniczący, Panie i Panowie! Jako obywatel Włoch z pewnością nie sprzeciwiam się podsłuchom, jeżeli są wykorzystywane zgodnie z prawem. We Włoszech są one bardzo przydatne w walce z mafią, a ostatnio zostały wykorzystane do obciążenia premiera Berlusconiego winą za rzekome przestępstwa korupcyjne i kontakty z nieletnimi prostytutkami.
Przypadek bułgarskiego rządu wydaje się zupełnie inny, gdyż można odnieść wrażenie, że wykorzystywał on podsłuchy do obciążania winą opozycji, co prowadziło do powszechnego strachu w skomplikowanych organizacjach społecznych i prób powiązania opozycji z pospolitymi przestępcami - co pozwala rządowi podejmować działania naruszające prawa człowieka i wprowadzić państwo policyjne. Sytuacje tego typu mogą prowadzić tylko do eskalacji przemocy w społeczeństwie.
W związku z powyższym uważam, że Parlament i Komisja Europejska powinny zwrócić szczególną uwagę na sytuację w Bułgarii i spróbować ograniczyć szkody, jakie może wyrządzić zachowanie jej rządu.
Ernst Strasser
(DE) Panie Przewodniczący, Panie Komisarzu Piebalgs! Bardzo uważnie przysłuchiwałem się tej debacie i debacie o Albanii. Cóż za różnica! Podczas tamtej debaty przedstawiciele wszystkich partii starali się utrzymać uprzejmy i przyjazny ton. Tutaj słyszymy całkowicie niepotwierdzone insynuacje. Tam celem było zbliżenie do siebie dwóch głównych partii. Tutaj celem jednej z nich jest wbicie pomiędzy nie klina. Tam zamierzeniem było, aby obie partie zbliżyły się do siebie i współpracowały dla dobra ludzi. Niestety tutaj wszystko sprowadza się do tego, że jedna część Parlamentu stara się przedstawić sytuację w nieobiektywny sposób.
Dlaczego Państwo to robią? Dlaczego nie usłyszałem od Państwa ani jednego faktu? Używają Państwo tylko takich wyrażeń, jak "Wygląda na to, że...” lub "Pewne źródła poinformowały nas...”, lub "Słyszeliśmy, że...”. Jeżeli tak widza Państwo sytuację, dlaczego nie zwrócą się z tym Państwo do odpowiednich komisji w Parlamencie? Dlaczego nie zwrócą się z tym Państwo do Podkomisji Bezpieczeństwa i Obrony? Dlaczego zadają Państwo pytania Komisji? Zamiast tego domagają się Państwo publicznej debaty, ponieważ chcą Państwo, aby odbyła się ona z powodów politycznych. Sprzeciwiamy się temu. Nie rozumiemy, dlaczego debata ta odbywa się kosztem bułgarskiego rządu i bułgarskiego narodu. Jeżeli są tematy, które należy omówić, zapraszam Państwa do odpowiednich komisji.
Nie ma wątpliwości co do tego, że muszą obowiązywać rządy prawa, musi działać wymiar sprawiedliwości i odpowiednie mechanizmy kontroli parlamentarnej, zwłaszcza w przypadku tak delikatnych spraw, jak ten instrument, a za wszystkie te kwestie odpowiada parlament, który działa dzięki temu rządowi, w którego skład wchodzą wszystkie partie parlamentarne. Jestem wdzięczny pani komisarz Malmström za to, że w ubiegłym tygodniu powiedziała w Sofii, iż jest to sprawa wewnętrzna, i panu komisarzowi za to, że jednoznacznie oświadczył, że rząd bułgarski podjął wszystkie niezbędne kroki.
Hannes Swoboda
Panie Przewodniczący! W kwestii formalnej. Na górze widziałem człowieka, który filmował nas także wtedy, kiedy składaliśmy podpisy.
Mówi, że jest z delegacji bułgarskiej. Nie wiem, jak to możliwe, bo wydaje mi się, że wszyscy posłowie z Bułgarii są tutaj. Bardzo dziwne jest to, że ktoś wszedł na salę i filmował nas, kiedy się wypowiadaliśmy i składaliśmy podpisy.
Być może służby powinny sprawdzić, co się stało, ponieważ osoby postronne nie mogą tu wchodzić i filmować tego, co robimy.
Przewodniczący
Tak, Panie Pośle Swoboda, sprawdzę to i podejmiemy odpowiednie kroki.
Iliana Malinova Iotova
(BG) Panie Przewodniczący! Dzisiejsza debata nie jest poświęcona powszechnemu stosowaniu podsłuchów w Bułgarii. Dotyczy ona niepokojących tendencji w kierunku zawieszania praw obywatelskich w Europie.
Za wewnętrzne problemy polityczne odpowiedzialne są właściwe władze w Bułgarii, które muszą przekazywać sobie te kwestie w celu ich rozwiązania. Na szczeblu europejskim nie ma niedociągnięć w zakresie harmonizacji z unijnym prawodawstwem i tu ma Pan, Panie Komisarzu, rację; problemem jest jego wdrażanie. Z tego powodu zapytaliśmy Pana, co Pan zrobi, aby nie doszło do nadużywania europejskich przepisów. Zatem odpowiadając na pańskie pytanie, Panie Pośle Strasser, informuję, że sprawę przekazaliśmy Komisji.
Bułgarski skandal jest zagrożeniem: dla karty, programu sztokholmskiego, dyrektywy 9546 i licznych dokumentów dotyczących ochrony danych, ponieważ w Bułgaria nagrywane rozmowy lekarzy podawane są do wiadomości publicznej bez podstaw prawnych i możliwości obrony prawnej.
Radykalny wzrost liczby urządzeń podsłuchowych jest odwrotnie proporcjonalny do ich skuteczności w sprawach sądowych. Wciąż mamy obawy, że informacje dzięki nim uzyskane będą gromadzone i wykorzystywane dla celów politycznych, co jest szczególnie niebezpieczne w kontekście przyszłorocznych wyborów. Panie Komisarzu! Zwracamy się do Komisji z prośbą o inicjatywę mającą na celu powołanie niezależnych organów kontrolujących urządzenia podsłuchowe w państwach członkowskich.
Urządzenia te są bardzo ważne w walce z korupcją i przestępczością i dlatego zwracamy się do Państwa z prośbą o dopilnowanie, aby były one wykorzystywane zgodnie z prawem w kontekście mechanizmu weryfikacji i współpracy.
Stanimir Ilchev
(BG) Panie Przewodniczący! Zwiększone wykorzystywanie specjalnych urządzeń do podsłuchu w Bułgarii jest faktem i właśnie dlatego tak bardzo interesuje się tym opinia publiczna i niepokoi ją to.
Do tych krytycznych wniosków doszedł organ kontrolny działający w bułgarskim parlamencie. Proszę Komisję o zapoznanie się z tymi uwagami. Są też inne ważne kwestie. Czy Komisja wyśle sygnał tym, którzy nie widzą cienkiej granicy między bezpieczeństwem a wolnością? Czy Komisja ukaże osoby, które wykorzystują narzędzia państwa dla interesów partii politycznych a nawet interesów osobistych? Poza tym jak zdecydowanie Komisja będzie nakłaniać parlamenty krajowe - niekoniecznie parlament bułgarski - do zajęcia się problemem luk prawnych i przywrócenia niezależnych organów kontrolnych, jeśli ich działalność została zawieszona?
Stało się jasne, że potajemnie zbierane informacje były wymieniane nie tylko między służbami specjalnymi, ale także przekazywano je działaczom politycznym pracującym dla służb specjalnych; że filtrowaniem informacji zajmują się agenci działający w terenie, co w świetle prawa nie należy do ich obowiązków; że urządzenia podsłuchowe są często wykorzystywane w oparciu o fałszywe podstawy techniczne i prawdopodobnie bez uzasadnionej przyczyny.
Niestety bułgarskie służby specjalne zaangażowane w walkę ze zorganizowaną przestępczością wykształciły u siebie odruch, jakim jest obserwowanie praktycznie wszystkiego, co się rusza i oddycha. Nie dziwi zatem, że szanowani sędziowie - a, proszę zauważyć, nie politycy - twierdzą, że albo wadliwy jest system, albo mamy do czynienia z celową polityką regresu. Wady należy wyeliminować i właśnie o to walczymy. Jednak, jeżeli mówimy o celowych krokach wstecz, myślę, że powinniśmy wszyscy im się przeciwstawić i ogłosić, że jądrem europejskiej filozofii politycznej są prawa człowieka, wolność i nienaruszalność ludzkiego życia.
Program sztokholmski nie został odstawiony do muzeum. Zobowiązuje on nas do przekształcenia Europy w obszar wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, a my nie możemy pozwolić jednostkom, partiom lub rządom na cofnięcie jakiegokolwiek państwa członkowskiego do mrocznego okresu represji, niesprawiedliwości i niepewności.
Andrey Kovatchev
(BG) Panie Przewodniczący! To, co usłyszeliśmy od Komisji, potwierdza fakt, że bułgarskie przepisy regulujące wykorzystanie urządzeń do podsłuchu są zgodne z europejskim prawem. Nie możemy być pod tym względem inni, ponieważ każde państwo członkowskie jest zobowiązane zagwarantować swoim obywatelom podstawowe prawa i przestrzegać procedur prawnych, co też czyni Bułgaria.
Zatem co sprowokowało dziś tę debatę w Parlamencie? Odpowiedź jest prosta. W Bułgarii rozpoczęła się kampania wyborcza, a bułgarska opozycja przeniosła walkę do Parlamentu Europejskiego, oczywiście nie patrząc na to, czy zdyskredytuje to Bułgarię, czy nie i wyłącznie w celu uzyskania korzyści politycznych, które, zapewniam Państwa, są bardzo wątpliwe.
Europejskie instytucje na pewno nie przekonają się łatwo do dobrych intencji przedstawicieli byłej koalicji trzech partii w Bułgarii, której rządy dostarczyły wielu przykładów korupcji, niechęci do walki z przestępczością i braku zaufania za strony Unii Europejskiej. Posłowie, którzy zainicjowali tę debatę, wyraźnie stracili cierpliwość, aby czekać na odpowiedzi Komisji, i chcieli, aby debata ta odbyła się przed opublikowaniem sprawozdania okresowego w sprawie postępu dokonanego przez Bułgarię w ramach mechanizmu weryfikacji i współpracy.
Chciałbym pozwolić sobie tutaj na mały żart. Moi koledzy z pewnością kierują się wzniosłymi patriotycznymi ideami, które mają na celu jak najbardziej zaszkodzić bułgarskiemu rządowi. To wstyd, że na tej pustej, na wpół pustej lub praktycznie pustej sali, my Bułgarzy skaczemy sobie do gardeł. Zamiast współpracować w interesie naszych obywateli zajmujemy się pogłoskami, manipulacjami i wojną polityczną polegającą na obrzucaniu się błotem.
Obecny rząd Bułgarii jest przedmiotem ataku ze strony starego status quo, pozostałości reżimu komunistycznego w strukturach władzy i tych, którzy nielegalnie wzbogacili się w okresie transformacji. Celem tego zjednoczonego frontu jest nie tylko destabilizacja Bułgarii i powstrzymanie wysiłków GERB na rzecz stworzenia sprawiedliwszego społeczeństwa, ale także dyskredytacja naszego kraju w oczach europejskich partnerów. Powtarzam: to, co ma tutaj miejsce dzisiejszego wieczora, jest żałosne i haniebne.
Niewątpliwie widać w tych działaniach zazdrość tych kręgów - zarówno politycznych, jak i gospodarczych - o sukcesy rządu w jego bezkompromisowej walce z przestępczością i korupcją oraz o jego uczciwy i otwarty sposób prowadzenia polityki. W ostatnich dniach bułgarscy posłowie do PE z opozycji przedstawiają sytuację w Bułgarii w najczarniejszych barwach. Mówią o strachu, państwie policyjnym, represjach, głodzie, ubóstwie, zacofaniu, co właśnie usłyszeliśmy, i tak dalej. Reputacja Bułgarii jest szargana w imię krótkofalowych korzyści politycznych. Prawda jest zupełnie inna.
Nie ma zabójstw na zlecenie ani porwań, przestępczości zorganizowanej zadano poważny cios, a możliwości korupcyjne, które przynosiły korzyści staremu status quo, zarówno pod względem ekonomicznym, jak i politycznym, zostały wyeliminowane. Kraj jest stabilny pod względem makroekonomicznym i oferuje jedne z najlepszych warunków do inwestowania w Europie. Rząd jest stabilny, w bułgarskim parlamencie jest stabilna większość, rządy sprawowane są w otwarty sposób, a kraj jest szanowanym i godnym partnerem w Europie.
Na koniec chciałbym jeszcze raz przeprosić obecnych tutaj moich kolegów i moje koleżanki posłów z innych państw członkowskich za to, że marnują czas, przysłuchując się tej bardzo bułgarskiej debacie przedwyborczej.
Ioan Enciu
(RO) Panie Przewodniczący! Wykorzystywanie w Bułgarii nielegalnych podsłuchów telefonicznych stwarza bardzo poważną sytuację. A jeszcze poważniejsze jest to, że to nie jedyny przypadek tego typu w Unii Europejskiej.
Panie Komisarzu! Przedmiotem tej debaty powinno być inne państwo członkowskie, mianowicie Rumunią. W Rumunii w 2011 roku mamy do czynienia z sytuacją, w której prywatne dyskusje podsłuchiwane są bez żadnych podstaw prawnych, choć konstytucja, ustawodawstwo krajowe i prawodawstwo UE wprowadzają całkowity zakaz ingerowania w życie prywatne danej osoby bez uzasadnionych powodów i wyraźnej zgody sędziego. Nielegalnie nagrywane są dyskusje między dziennikarzami, politykami, a także wewnętrzne dyskusje prowadzone podczas posiedzeń partii opozycyjnych lub prywatne spotkania na salach sądowych. Podstawowe prawo gwarantujące ochronę prywatności jest systematycznie i wielokrotnie łamane. Nielegalne podsłuchy telefoniczne stały się ulubioną metodą prowadzenia śledztw przez prokuratorów. Służby specjalne permanentnie monitorują rozmowy telefoniczne przeciwników politycznych rządu. To bardzo poważna sytuacja, dlatego wzywam Komisję Europejską do pilnej interwencji, która pozwoli utrzymać rządy prawa i demokrację w obu państwach członkowskich.
Vladimir Urutchev
(BG) Panie Przewodniczący, Panie Komisarzu, Panie i Panowie! Proszę pozwolić mi powtórzyć ocenę Komisji Europejskiej, zgodnie z którą obecny rząd Bułgarii wykazuje się prawdziwą determinacją w walce z przestępczością zorganizowaną. Raczej nikt nie zaprzeczy, że po raz pierwszy nasz kraj dokonał na tym polu prawdziwego postępu. Właśnie na to bułgarski elektorat zagłosował w 2009 roku.
Wyniki te osiągnięto dzięki zdecydowanym działaniom organów ścigania, które wykorzystują wszystkie dozwolone prawem metody wykrywania przestępstw. Zwiększona liczba takich działań - a zatem większa liczba inwigilowanych osób - to rzecz naturalna, przekładająca się na większą skuteczność.
Jednak nie bądźmy naiwni. Przestępczość zorganizowana dysponuje wieloma zasobami, zdobytymi przez lata bezkarności i bierności, które pozwalają jej na bezprecedensową reakcję. Uruchomiła ona machinę mającą na celu osłabienie rządzącej koalicji, aby zdyskredytować ją w obszarze, na którym jest najmocniejsza.
Kampania ta rozpoczęła się od opublikowania precyzyjnie dobranych i zmanipulowanych nagrań z podsłuchów, które rozpowszechniono na dyskach flash przez nieznane osoby. Media i politycy wyłażą ze skóry, żeby skomentować koszmar, jaki ma miejsce w Bułgarii, zagrożenie dla obywateli, wynikłe z nadszarpnięcia podstawowych konwencji i deklaracji.
Osoby, które zainicjowały tę histerię, osoby, które weszły w posiadanie i nielegalnie rozpowszechniały te dyskredytujące informacje, zacierają teraz ręce z radości. Prawdopodobnie nawet nie spodziewały się, jak szybko przynęta zostanie połknięta, gdyż skradziony został nawet samochód z napędem na cztery koła, w którym przewożono te dyski.
Niektórym z obecnych tu polityków udało się zaszczepić tę histerię w Parlamencie Europejskim, prezentując ją jako bułgarski skandal z podsłuchami. W Bułgarii nie ma żadnego skandalu tego typu. To wszystko jest dobrze zorganizowaną ofensywą mającą na celu zdyskredytowanie koalicji rządzącej krajem i najważniejszych osób wchodzących w jej skład. Zdyskredytowani politycy z partii opozycyjnych wskoczyli do tego wagonu, mając nadzieję, że skorzystają na tym podczas zbliżającej się kampanii wyborczej.
Czy możemy zapytać naszych kolegów posłów, czy wiedzą, jakie ręce nimi manipulują, kiedy podejmują te działania?
Ivailo Kalfin
(BG) Panie Przewodniczący! Chciałbym zwrócić się do pana komisarza Andrisa Piebalgsa, ponieważ dziś słyszymy bardzo dużo propagandy od partii, która aktualnie rządzi w Bułgarii. Komisja parlamentarna, kierowana przez partnera koalicyjnego partii rządzącej, nacjonalistów z Ataka, przedstawiła bułgarskiemu parlamentowi sprawozdanie, w którym powiedziano, że rząd filtruje informacje uzyskane z podsłuchów przed przekazaniem ich do sądów.
W sprawozdaniu stwierdzono, że rząd nie chroni poufnych informacji o osobach, które to informacje są publikowane w mediach. W sprawozdaniu stwierdzono także - a, powtarzam, sprawozdanie zostało przygotowane przez bułgarski parlament - że łamane są podstawowe prawa mieszkańców Bułgarii, którzy również należą do obywateli Europy. Jest to naruszenie szeregu europejskich dyrektyw. Jest to naruszenie karty praw podstawowych.
Uważam też, że jedyną opcją, jaka pozostanie Komisji, jest porównanie bułgarskiego prawa i sposobu jego wdrażania z wymogami wobec wszystkich europejskich obywateli. Nie chodzi tu o propagandę lub kampanię polityczną danej partii. Chodzi tu o jednoznaczne fakty, dlatego wierzymy, że Komisja, jako strażniczka traktatów, zapozna się z nimi i wyda swoją opinię.
Nadezhda Neynsky
(BG) Panie Przewodniczący! W związku z tym, że jestem jedną z ostatnich osób, które zabiorą głos podczas tej debaty, chciałabym ją w kilku słowach podsumować. Dzisiejsza debata nie dotyczy specjalnych urządzeń do podsłuchu w Bułgarii, ani nie jest debatą za lub przeciw danemu ministrowi. Jest to debata na temat europejskich zasad i wartości i właśnie dlatego naturalną rzeczą jest, że odbywa się w tym Parlamencie. Dzieje się tak dlatego, że jest to kwestia wolności, praw człowieka i praw demokratycznych, która nie jest i nie może być przedmiotem wyłącznie debaty krajowej.
Debata na temat praw człowieka jest filozofią zjednoczonej Europy, celem, który inspirował nowe demokracje po upadku muru berlińskiego. Jeśli utracą one wiarę w to, że Europa opiera się na zasadach, wielu obywateli stwierdzi, że droga do Europy - tak długa i trudna - była daremnym wysiłkiem.
Dzisiejsza debata poświęcona jest prawdzie. Prawda nie może być ani prawicowa, ani lewicowa. Nie mogą istnieć półprawdy. Zawsze jest jedna prawda, dlatego wzywamy odpowiedzialne instytucje w Bułgarii do jak najszybszego jej wskazania. Ponieważ, celowo lub nie, im dłużej zwlekają one z udzieleniem odpowiedzi, tym więcej dają podstaw do pogłosek i w ten sposób tylko służą tym, którzy twierdzą, że z nimi walczą.
Dzisiejsza debata jest także debatą o odpowiedzialności - nie przeszłych czy przyszłych rządów, ale rządu obecnego. To, co odróżnia rządy demokratyczne, to fakt, że zawsze odpowiadają one przed swoim elektoratem, niezależnie od tego, czy ten je popierał, czy był w opozycji. Porównywanie opozycji do przestępczości zorganizowanej jest narzędziem innej formy rządów, która nie ma nic wspólnego z demokracją.
Iliana Ivanova
(BG) Panie Przewodniczący! Po wszystkim, co do tej pory usłyszałam, mogę jedynie powiedzieć, że niestety po raz kolejny byliśmy świadkami żałosnego występu bułgarskiej opozycji, która przeniosła krajową debatę polityczną do Parlamentu Europejskiego.
Osoby, które zainicjowały tę debatę, tj. socjaliści i liberałowie, którzy przez osiem lat rządzili w naszym kraju, oczywiście chcą wykorzystać każdą okazję do publicznego zniszczenia wizerunku Bułgarii w oczach naszych europejskich partnerów. Dzisiejsza kłótnia nie rozstrzygnie tego, kto ma rację a kto jej nie ma, ale tym, co zostanie zapamiętane, będzie zajadłość naszej debaty i nasze wzajemne oskarżenia.
Apeluję do Was, opozycyjnych posłów do PE: jeżeli nie mogą Państwo działać jako konstruktywna przeciwwaga dla obecnego bułgarskiego rządu, jeżeli nie mogą Państwo skupić się na konstruktywnych, eksperckich i zgodnych propozycjach dotyczących sposobu podniesienia standardów życia obywateli Bułgarii, niech Państwo przynajmniej nie wchodzą w drogę tym, którzy są to w stanie robić.
Kristian Vigenin
Panie Przewodniczący! Nie zamierzałem zabierać głosu teraz, zgodnie z procedurą głosów z sali, jednak odmówiono mi prawa do podniesienia niebieskiej kartki.
Chciałbym odpowiedzieć panu posłowi Strasserowi.
(BG) Przede wszystkim, Panie Pośle Strasser, chciałbym powiedzieć, że nie mogę zgodzić się z tym, że nie ma informacji na temat sposobu, w jaki wykorzystywane są urządzenia do podsłuchu.
Według informacji opublikowanych przez Naczelny Sąd Administracyjny w 2010 roku wydano 15 946 pozwoleń na założenie podsłuchu, z czego zaledwie 1 918 wykorzystano w sądzie, co stanowi 12 %. Jak widać, najwyraźniej pozostałe podsłuchy zostały wykorzystane w innych celach. 16 tysięcy urządzeń do podsłuchów oznacza, że przed 2010 rokiem bezpośrednio lub pośrednio podsłuchiwano od 5 % do 10 % bułgarskich obywateli.
Chciałbym Pana zapytać, Panie Pośle Strasser, czy właśnie to robiliście w Austrii? Czy zgodziłby się Pan na to, aby Minister Spraw Wewnętrznych i prokuratura zachowywały się tak w Austrii? Ponadto czy nie uważa Pan, że debata ta jest zasadniczo debatą na temat tego, czym jest wolność i demokracja w państwie członkowskim Unii Europejskiej? Moim zdaniem kwestie te muszą być omawiane tutaj, ponieważ z oczywistych powodów nie jesteśmy wystarczająco mocni, aby zrobić to w Bułgarii.
Antonyia Parvanova
(BG) Panie Przewodniczący! Chciałabym zapytać Komisję Europejską, czy wie o tym, że Trybunał Praw Człowieka w Strasburgu wydał przeciwko Bułgarii 27 wyroków w związku z nadużyciami uprawnień policji.
Dzisiaj dyskutujemy na temat urządzeń do podsłuchu, ale inicjatywa obywatelska była także obserwowana przez Państwową Agencję Bezpieczeństwa Narodowego i ludzie byli zmuszani do wycofania swoich podpisów. Osoby biorące udział w pokojowych demonstracjach dotyczących spraw gospodarczych były później wzywane na policję i przesłuchiwane. Pokazowe aresztowania przeprowadzano z celową brutalnością.
Rządząca partia polityczna twierdzi, że opozycja, zarówno prawicowa, jak i lewicowa, ma związki z przestępczością zorganizowaną, i że wrogowie GERB są wrogami państwa, a opozycja polityczna i kryminaliści to dziś to samo. W takim stylu działał Mussolini, dlatego bardzo mnie to niepokoi.
Wywierano też presję podczas wczorajszego spotkania mojej partii politycznej i przywódców GERB, abyśmy wycofali nasze pytania ustne, co jest moim zdaniem działaniem niedemokratycznym i niedopuszczalnym.
Jakie kroki zamierza podjąć Komisja w celu przywrócenia praw człowieka w moim kraju? W dzisiejszej debacie nie chodzi o to, że Bułgarzy stają przeciwko Bułgarom, ale o to, że Bułgarzy stają w obronie interesów swojego kraju i swoich obywateli.
Hans-Peter Martin
(DE) Panie Przewodniczący! Chciałbym zwrócić się bezpośrednio do Pana. Szkoda, że nie korzysta Pan z reguły niebieskiej kartki, kiedy wszyscy staramy się ożywić debaty parlamentarne. To by znacznie podniosło jakość tej debaty.
Jeżeli mnie Pan nie słucha, Panie Przewodniczący, nie muszę kontynuować. To po prostu nie ma sensu. Mamy do czynienia z tym, co jeden z posłów od dawna nazywa parlamentem karaoke, w którym próby prowadzenia debat i poprawy ich jakości są całkowicie ignorowane.
Evgeni Kirilov
Panie Przewodniczący! Chciałem tylko dodać swój głos do tych, w których stwierdzono, że dzisiejszego wieczoru udaje Pan, że nie widzi niebieskich kartek. Jako że wszyscy starali się sugerować, iż nie ma na tej sali wystarczającej liczby posłów, chciałbym powiedzieć, że w rzeczywistości debacie tej przysłuchuje się wystarczająca liczba szanownych posłów.
Chciałbym tylko wyrazić rozczarowanie tym, co powiedział pan poseł Strasser. Z pewnością nie był to przykład dobrego demokratycznego wystąpienia osoby z kraju, który naprawdę szanujemy jako kraj demokratyczny.
Zigmantas Balčytis
(LT) Panie Przewodniczący! Jest to rzeczywiście dość skomplikowana kwestia. W oparciu o przekazane informacje można jednoznacznie powiedzieć, że problem istnieje. Zdecydowanie zgodziłbym się z moim kolegą, który przed chwilą powiedział, że nie jest to kwestia dotycząca tylko Bułgarii. To kwestia dotycząca określonych wartości, wartości Unii Europejskiej, wartości uznawanych, dlatego musimy szanować wszystkich, którzy uczestniczą w tej debacie w Parlamencie.
W Unii Europejskiej istnieje pewna karta zwana kartą praw podstawowych. Bułgaria, Litwa, którą dziś reprezentuję, i pozostałe państwa członkowskie Unii Europejskiej muszą się do niej zastosować. Wyraźnie w niej określono, co można, a czego nie wolno robić i co może robić rząd, a czego mu robić nie wolno. Jednak jej podstawową ideą jest przestrzeganie praw człowieka. Panie Komisarzu! W związku z tym uważam, że przedstawiciel Komisji naprawdę powinien bardzo uważnie przyglądać się temu przypadkowi, ponieważ napięcia, jakie dziś odczuwamy w tym Parlamencie, są zbyt duże.
Filiz Hakaeva Hyusmenova
(BG) Panie Przewodniczący, Panie Komisarzu, Panie i Panowie! Jest rzeczą oczywistą, że zawsze odbywać się będą debaty na temat podstawowych i niezbywalnych europejskich wartości, takich jak bezpieczeństwo i prawa człowieka, kiedy cienka granica między nimi jest poszerzana. Choć może wydawać się to paradoksalne, różne stanowiska wyrażone tego wieczoru miały jedną cechę wspólną, mianowicie obawy.
Komisja Europejska zwróciła się z prośbą do władz bułgarskich o przekazanie informacji umożliwiających sprawdzenie, czy urządzenia do podsłuchu wykorzystywane są zgodnie z prawem. Posłowie do PE z partii liberalnej i socjalistycznej domagali się debaty z powodu naszych obaw o legalność. Wyraziliśmy swoje opinie, aby uspokoić ludzi, którzy nas tu przysłali, że zwracamy uwagę na wszelkie przypadki łamania ich praw. W swoich wystąpieniach posłowie z Europejskiej Partii Ludowej wyrazili obawy w związku z nieodpowiednimi praktykami i przekonanie, że zostaną one udoskonalone.
Mam nadzieję, że jednocząc się w tej roli, będziemy w stanie inicjować szybkie procesy, które przywrócą normalne funkcje demokracji.
Niccolò Rinaldi
(IT) Panie Przewodniczący, Panie i Panowie! Jestem liberalnym demokratą zarówno w Europie, jak i we Włoszech. Jednak czasami w moim kraju moi partyjni koledzy i ja jesteśmy nazywani komunistami tylko dlatego, że jesteśmy w opozycji do obecnego rządu.
Wygląda na to, że to samo dzieje się w przypadku naszych kolegów w Bułgarii, gdzie liberalni demokraci i socjaliści nazywani są kryminalistami tylko dlatego, że reprezentują w tym kraju siły opozycyjne. Nie pochwalamy tego ruchu, bo jeśli to dowcip, to naprawdę powinien być krótki. Tego typu zachowanie może ostatecznie stać się bardzo niebezpieczne.
Poza tym, po wszystkim, co wydarzyło się w Egipcie i Tunezji, wczoraj włoski minister spraw zagranicznych odwiedził Damaszek w Syrii i nazwał ją "demokratycznym krajem, który w pełni zaspokaja potrzeby swoich obywateli w zakresie modernizacji”.
Jeżeli nasi przedstawiciele wygłaszają tego typu oświadczenia, to naszym obowiązkiem - jako posłów do Parlamentu Europejskiego - jest informowanie o nich, a Komisja musi im się uważnie przyglądać.
Andris Piebalgs
komisarz - Panie Przewodniczący! Była to dość gorąca debata, ale chciałbym podkreślić trzy kwestie, moim zdaniem - fundamentalne.
Proces akcesji do UE - przez który przeszedł także mój kraj - nie jest łatwy, ale kiedy dany kraj zostaje przyjęty do UE, naprawdę wierzymy, że to państwo członkowskie jest w stanie zagwarantować podstawowe prawa człowieka, a także zapewnić wdrożenie unijnego prawa.
W przypadku tego konkretnego sektora mamy szczegółowe przepisy. Jest to dyrektywa w sprawie przetwarzania danych osobowych i ochrony prywatności w sektorze łączności elektronicznej.
Dlatego Komisja od dawna uzyskuje, powiedziałbym, bardzo dobre wyniki w zakresie kontroli wdrażania unijnych przepisów w państwach członkowskich. Poinformowałem Państwa, gdzie teraz zaczynamy, i wierzę, że powinni Państwo teraz w pełni ufać, że Komisja podejmie działania, kiedy unijne prawo będzie łamane. Jeżeli nie będzie ono łamane, nie będzie ona podejmować działań.
Zatem Komisja monitoruje sytuację i jeżeli zajdzie taka potrzeba, podejmie działania, jednak moim zdaniem nie powinniśmy wykraczać poza struktury określone w prawie wspólnotowym, dlatego Komisja na pewno będzie poruszać się w ramach tego prawa.
Przewodniczący
Zamykam debatę.
