"made in" (σήμα καταγωγής) (συζήτηση) 
Πρόεδρος
" ημερήσια διάταξη προβλέπει τη δήλωση της Επιτροπής για το "made in" (σήμα καταγωγής).
Catherine Ashton
μέλος της Επιτροπής. - (EN) Κύριε Πρόεδρε, χαίρομαι που σήμερα έχω την ευκαιρία να σας αναγγείλω στην Ολομέλεια την πρόταση κανονισμού σχετικά με το σήμα καταγωγής. Είναι μια πρόταση της οποίας, όπως θα θυμούνται οι αξιότιμοι βουλευτές, το Κοινοβούλιο έχει υπάρξει σθεναρός υποστηρικτής ύστερα από την έγκρισή της από το Σώμα των Επιτρόπων τον Δεκέμβριο του 2005. Σας υπενθυμίζω ιδίως το ψήφισμά σας του Ιουλίου του 2006 και τη γραπτή δήλωση του Σεπτεμβρίου του 2007. Είχα το προνόμιο να συζητήσω το θέμα αυτό τον περασμένο μήνα στο Στρασβούργο με μια ομάδα βουλευτών του ΕΚ που μου υπογράμμισαν την ανάγκη να κινηθούμε γρήγορα για να εγκρίνουμε αυτόν τον κανονισμό.
Νομίζω ότι οι αξιότιμοι βουλευτές θα συμφωνήσουν ότι είναι εξαιρετικά σημαντικό η εμπορική πολιτική όχι μόνο να ενισχύει τις ευκαιρίες που μπορούν να προσφέρουν οι ανοιχτές αγορές, αλλά και να διασκεδάζει τις ανησυχίες που γεννά η παγκοσμιοποίηση όχι μόνο στους καταναλωτές αλλά επίσης, και ίσως και το βασικότερο, στις μικρές επιχειρήσεις.
Ως εκ τούτου, το σήμα καταγωγής πρέπει να εξεταστεί σε αυτό το πλαίσιο. Στη δήλωση του 2007, υπογραμμίσατε το δικαίωμα των ευρωπαίων καταναλωτών σε σαφή και άμεση πληροφόρηση σε ό,τι αφορά τις αγορές τους. Αυτό ακριβώς εξετάζει και ο εν λόγω κανονισμός. Έχει ως στόχο να προσφέρει τη δυνατότητα στους καταναλωτές της ΕΕ να γνωρίζουν επακριβώς τη χώρα καταγωγής των προϊόντων τα οποία αγοράζουν.
" Επιτροπή έχει προτείνει την υποχρεωτική ένδειξη της χώρας καταγωγής για συγκεκριμένα προϊόντα που εισάγονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση από τρίτες χώρες. Δεν καλύπτονται όλα τα προϊόντα - επικεντρωθήκαμε σε αυτά που παρουσιάζουν πραγματικό ενδιαφέρον, ύστερα από ευρεία διαβούλευση με τους καταναλωτές και τη βιομηχανία.
" σήμανση καταγωγής, πρέπει να προσθέσω, συνάδει πλήρως με τους ισχύοντες κανόνες και τις αρχές του ΠΟΕ και είναι κάτι που υπάρχει σχεδόν παντού σε ολόκληρο τον κόσμο. Οι εισαγωγές στις "νωμένες Πολιτείες, στον Καναδά, την Κίνα και την Ιαπωνία υπόκεινται στη σήμανση της χώρας καταγωγής. Για την ακρίβεια, τα περισσότερα προϊόντα που μπορείτε σήμερα να αγοράσετε στα καταστήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης φέρουν ήδη το σήμα της χώρας καταγωγής, σύμφωνα με τις τρέχουσες απαιτήσεις των περισσότερων νομικών συστημάτων. Αυτό σημαίνει φυσικά ότι, για τη μεγάλη πλειονότητα των επιχειρήσεων, η υποχρέωση σήμανσης των προϊόντων που εξάγονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν θα επιφέρει κανένα πρόσθετο κόστος.
Από το 2006, διεξάγονται συζητήσεις στο Συμβούλιο, προκειμένου να επιτευχθεί συμφωνία επί της πρότασης της Επιτροπής. Μένει μόνο να πειστούν ορισμένα κράτη μέλη. Αυτά ανησυχούν μήπως τυχόν ο διοικητικός φόρτος και το κόστος ενός συστήματος σήμανσης καταγωγής αντισταθμίσουν τα οφέλη.
Λάβαμε δεόντως υπόψη αυτές τις ανησυχίες και παρουσιάσαμε πρόσφατα συγκεκριμένες επιλογές που πιστεύουμε ότι θα καλύψουν αυτά τα ζητήματα. Δεν πρόκειται για νέα επίσημη πρόταση· είναι μια προσπάθεια να εξευρεθεί κοινός τόπος και να επιτευχθεί συμβιβασμός. Στις 23 Οκτωβρίου 2009 συζητήθηκε με τα κράτη μέλη, στο πλαίσιο της επιτροπής του άρθρου 133, ένα έγγραφο με τις επιλογές της Επιτροπής.
Καταρχάς, η Επιτροπή ζήτησε από τα κράτη μέλη να εξετάσουν την επιλογή του περιορισμού του εύρους των προϊόντων - ώστε να συμπεριληφθούν μόνο τα αγαθά τελικής κατανάλωσης. Ο αρχικός κατάλογος περιελάμβανε μόνο ορισμένα ενδιάμεσα προϊόντα, όπως ακατέργαστο δέρμα και ορισμένα υφάσματα, που δεν είναι άμεσου ενδιαφέροντος για τον καταναλωτή. " Επιτροπή προτείνει τώρα να συμπεριληφθούν μόνο εκείνα τα προϊόντα που βρίσκουν οι καταναλωτές στα λιανικά καταστήματα.
Δεύτερον, η Επιτροπή πρότεινε την εφαρμογή του συστήματος σε πιλοτική βάση. " τυχόν συνέχιση του θα υποβληθεί σε αξιολόγηση του αντίκτυπου που είχε το προτεινόμενο σύστημα. Έτσι θα είναι δυνατή η εκτίμηση του αντικτύπου στο κόστος και στην τιμή - μπορεί επίσης, φυσικά, να παρέχεται και κάποια υπόδειξη σχετικά με το πώς θα μπορούσαμε να μεταβάλουμε το εύρος των προϊόντων που προβλέπει ο κανονισμός.
Με χαρά σας αναφέρω ότι τα κράτη μέλη έλαβαν με ενδιαφέρον το έγγραφο των επιλογών μας. Αν και δεν έχουν διαλυθεί όλες οι αμφιβολίες, και πολλά κράτη μέλη διατηρούν την αντίθεσή τους επί της αρχής απέναντι σε αυτήν την πρόταση, είναι διατεθειμένα να συζητήσουν περαιτέρω το ζήτημα, και η προσπάθεια θα συνεχιστεί τις επόμενες εβδομάδες τόσο σε επίπεδο συναντήσεων των εμπειρογνωμόνων όσο και στο πλαίσιο της επιτροπής του άρθρου 133. Ελπίζω ειλικρινά ότι έτσι θα ανοίξει ο δρόμος για μια συμβιβαστική λύση.
Όπως γνωρίζουν οι αξιότιμοι βουλευτές, το νέο άρθρο 207 της Συνθήκης της Λισαβόνας αναθέτει στο Κοινοβούλιο νέες και αυξημένες αρμοδιότητες επί των νομοθετικών μέτρων στον τομέα της εμπορικής πολιτικής - και ο κανονισμός για το σήμα καταγωγής θα μπορούσε να είναι από τους πρώτους που θα εμφανιστεί στα έδρανα των αξιότιμων βουλευτών.
Ως εκ τούτου με ενδιαφέρει πολύ η ενεργή συμμετοχή σας στις περαιτέρω συζητήσεις γι' αυτό το σημαντικό ζήτημα και αναμένω τώρα να ακούσω με ενδιαφέρον τη σύντομη συζήτησή μας.
Cristiana Muscardini
εξ ονόματος της Ομάδας PPE. - (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, κάποια προβλήματα αφορούν και εμάς, όχι μόνο τους διερμηνείς και εκείνους που επιθυμούν να ακολουθήσουν τη συζήτηση και ελπίζουν να λάβουν ορισμένες συγκεκριμένες απαντήσεις σε σχέση με ένα πρόβλημα που κρατά ήδη από το 2005.
Όπως ορθά επεσήμανε και η Επίτροπος, για πολλά χρόνια, οι βασικοί ανταγωνιστές και οικονομικοί εταίροι μας εφάρμοζαν το σήμα καταγωγής για τα προϊόντα που εισέρχονταν στην επικράτειά τους. Ωστόσο, η Ευρωπαϊκή Ένωση, παρά την πρόταση κανονισμού του 2005, η οποία είχε την απόλυτη στήριξη των καταναλωτών και ομάδων της κοινωνίας των πολιτών, εξακολουθεί να μην είναι σαφής, παρά τη θετική άποψη που έχει εκφράσει πολλές φορές το Κοινοβούλιο. " έλλειψη κανονισμού για τον προσδιορισμό της καταγωγής των προϊόντων υπονομεύει το δικαίωμα των πολιτών και των καταναλωτών και εμποδίζει την εύρυθμη λειτουργία της αγοράς, η οποία, για να είναι ελεύθερη, πρέπει να έχει κοινούς και ενιαίους κανόνες.
" επιτροπή του άρθρου 133 εξέτασε τις τελευταίες ημέρες ιδέες για τη μείωση των κατηγοριών των προϊόντων που περιλαμβάνει ο κανονισμός και τους λόγους για να συστήσει την εφαρμογή τους για μια δοκιμαστική περίοδο. Ρωτάμε την Επίτροπο: έχουν τουλάχιστον εγκριθεί οι εν λόγω συμβιβαστικές προτάσεις από ορισμένα κράτη μέλη; Θα υποβληθούν σε περαιτέρω εξέταση; Σκοπεύετε να συνεχίσετε να στηρίζετε την πρόταση κανονισμού του 2005, από κοινού με το Κοινοβούλιο και στο πλαίσιο της διαδικασίας συναπόφασης; Τι είδους εγγυήσεις και χρονοδιαγράμματα προτείνει η Επιτροπή στο τέλος αυτής της δύσκολης και ήδη καθυστερημένης συζήτησης; Τέλος, κυρία Επίτροπε, αφού σας ευχαριστήσω οπωσδήποτε για ό,τι έχετε κάνει με διάθεση και αποφασιστικότητα, μπορείτε να μου επιβεβαιώσετε αυτό που αναφέρατε στην απάντησή σας προς την ερώτησή μου στις 5 Νοεμβρίου του 2009, ότι δηλαδή η Επιτροπή θα συνεχίσει να στηρίζει σθεναρά την έγκριση της πρότασης που υποβλήθηκε το 2005 και ότι θα συνεχίσει να τιμά τη δέσμευσή της;
Gianluca Susta
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, ασφαλώς και δεν σκοπεύω την παρούσα στιγμή -ακόμα και με τον χρόνο που διαθέτω- να ανατρέξω σε όλους τους λόγους στους οποίους βασίζεται το αίτημα που εμείς, ως Κοινοβούλιο, έχουμε θέσει επανειλημμένως. Θα ήθελα να επισημάνω -όπως και εσείς αναφέρατε, κυρία Επίτροπε- ότι η κ. Muscardini και εγώ είμαστε οι δύο μοναδικοί βετεράνοι του 2006, της υπογραφής του ψηφίσματος με το οποίο αυτό το Κοινοβούλιο ενέκρινε την πρωτοβουλία του τότε Επιτρόπου Mandelson τον Δεκέμβριο του 2006.
Ελπίζαμε ότι η πρωτοβουλία που είχατε αναλάβει πριν από μόλις λίγες εβδομάδες, να κάνετε δηλαδή μικρές τροποποιήσεις προκειμένου να καταλήξουμε σε συμβιβασμό, θα είχε λάβει πιο ισχυρή στήριξη, και στους κόλπους της επιτροπής του άρθρου 133. Μεταξύ άλλων, εκφράζουμε τη λύπη μας για το γεγονός ότι, στους κόλπους αυτής της επιτροπής, πολλές χώρες επανέλαβαν την αντίθεσή τους ή τους φόβους τους, περιλαμβανομένου του "νωμένου Βασιλείου, μέσω του αντιπροσώπου τους. Αυτό που θέλουμε να κάνουμε σήμερα είναι να σας υπενθυμίσουμε ότι το αίτημα αυτό δεν αφορά τον προστατευτισμό· εμείς δεν θέλουμε να προστατεύσουμε τις βιομηχανίες που δεν μπορούν πια να ανταγωνιστούν στη διεθνή αγορά, αλλά τους καταναλωτές:·θέλουμε να επιστήσουμε την προσοχή στα ζητήματα της υγείας, του περιβάλλοντος και της αληθινής αμοιβαιότητας στην παγκόσμια αγορά, που υστερούν σήμερα. Επιπλέον, δεν είναι μόνο ότι αυτά υστερούν σε σχέση με τους ασθενέστερους αυτού του κόσμου: όχι, υστερούν και σε σχέση με την Ιαπωνία, τις "νωμένες Πολιτείες, την Αυστραλία, τον Καναδά, τη Βραζιλία, την Ινδία, τους βασικούς ανταγωνιστές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία, στη σημερινή δύσκολη οικονομικά περίοδο, έχει καθήκον να προασπιστεί το κοινοτικό συμφέρον, το οποίο βρίσκεται επίσης πίσω από αυτό το αίτημα.
Ελπίζουμε, επομένως, ότι το Κοινοβούλιο θα ρίξει όλο το βάρος του στις πρωτοβουλίες που προτείνει η Επιτροπή και ελπίζουμε επίσης ότι οι δεσμεύσεις που ανελήφθησαν πριν από λίγες εβδομάδες θα τιμηθούν στο ακέραιο, ακόμα και αν αυτή η διαδικασία δεν καταστεί δυνατό να ολοκληρωθεί πριν από τα Χριστούγεννα, αλλά βάσει της νέας διαδικασίας που εισάγει η Συνθήκη της Λισαβόνας.
Niccolò Rinaldi
Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, αφού συμφωνήσω με τα σχόλια που έκαναν οι συνάδελφοι που μίλησαν πριν από εμένα και επίσης αφού ενστερνιστώ τα αιτήματα της κ. Muscardini, θα ήθελα να σας μεταφέρω μια εικόνα από το βιβλίο του Italo Calvino με τίτλο Τα κοσμοκωμικά, στο οποίο το "bing bang" περιγράφεται ως μια συμπαγής υλική μάζα στην οποία κανείς δεν γνωρίζει τίποτα για τον άλλον ή για την καταγωγή του άλλου. Κάποια στιγμή, μια γυναίκα λέει ότι αν είχε λίγο χώρο θα μπορούσε να κάνει μια μακαρονάδα και μια πίτσα για τους παρευρισκόμενους. Αυτό προκαλεί μεγάλο ενθουσιασμό στην υλική μάζα: γίνεται μια έκρηξη, και ο επιθυμητός χώρος δημιουργείται ως ένας κόσμος που αποτελείται από διαφορές, ο οποίος είναι ο κόσμος του σύμπαντος.
Πιστεύω ότι, στην παγκόσμια αγορά μας, οπισθοδρομούμε, επιστρέφοντας σε μια συμπαγή μάζα αγαθών, η καταγωγή των οποίων, και φυσικά και τα χαρακτηριστικά από τα οποία αυτά είναι φτιαγμένα, είναι άγνωστα στους καταναλωτές. Ως φιλελεύθεροι και δημοκράτες, είμαστε βαθύτατα προσηλωμένοι στο σύστημα και στην αρχή του ελεύθερου εμπορίου, αλλά και σε αυτό της διαφάνειας και της ανιχνευσιμότητας των αγαθών. Όπως έχει ήδη ειπωθεί, δεν πρόκειται τόσο για ζήτημα του διεθνούς εμπορίου, αλλά για ζήτημα προστασίας των καταναλωτών. Ανανεώνουμε τη στήριξή μας για την πρόταση του 2005 και -επαναλαμβάνω- υποστηρίζω τα αιτήματα της κ. Muscardini.
Carl Schlyter
Κύριε Πρόεδρε, σας ευχαριστώ, κυρία Επίτροπε, που καταθέσατε επιτέλους μια πρόταση. Νομίζω ότι η Επιτροπή Barroso δεν έχει τολμήσει συχνά στο παρελθόν να προκαλέσει το Συμβούλιο, όταν το Συμβούλιο επεδίωκε να κινηθεί προς τα πίσω αντί προς τα εμπρός, αλλά τώρα η Επιτροπή έκανε ακριβώς αυτό. Σας ευχαριστώ. Ο Adam Smith υποστήριζε ότι μια κοινωνία της αγοράς δεν μπορεί να λειτουργήσει αν οι καταναλωτές δεν λαμβάνουν επαρκή ενημέρωση για να μπορούν να κάνουν επιλογές όταν αγοράζουν προϊόντα, και γι' αυτό και χρειαζόμαστε απολύτως αυτό το σήμα καταγωγής.
Δεν θα πρέπει να υπάρξουν εξαιρέσεις για εκείνες τις χώρες που έχουν συνάψει κάποια συμφωνία ελεύθερου εμπορίου ή οποιαδήποτε άλλη πράξη με την ΕΕ· οι ίδιοι κανόνες πρέπει να ισχύουν για όλους. Υπάρχουν και κάποιοι που ισχυρίζονται ότι η σήμανση είναι δαπανηρή, αλλά πολλά προϊόντα έχουν ήδη σημανθεί και έτσι το πρόσθετο κόστος θα είναι ελάχιστο. Κάτι ανάλογο συνέβη και με την πιο αναλυτική σήμανση του βόειου κρέατος στην Ευρώπη - και αυτή δεν είναι καθόλου ακριβή. Ωστόσο, πιστεύω ότι ο κατάλογος μπορεί να γίνει μεγαλύτερος. Μου φαίνεται ότι εστιάζεται κυρίως στα προϊόντα που συχνά αντιγράφονται και στα οποία όλοι έχουν συμφέρον στη βιομηχανία. Εντούτοις, πολλά σημαντικά καταναλωτικά προϊόντα λείπουν, και γι' αυτό ακριβώς πιστεύω ότι ο κατάλογος θα πρέπει να επεκταθεί.
Helmut Scholz
εξ ονόματος της Ομάδας GUE/NGL. - Κύριε Πρόεδρε, η Ομάδα μου, η Συνομοσπονδιακή Ομάδα της Ευρωπαϊκής Ενωτικής Αριστεράς/Αριστερά των Πρασίνων των Βορείων Χωρών, θεωρεί ότι το σήμα καταγωγής "made in" των προϊόντων που έρχονται από το εξωτερικό στην ΕΕ είναι μια επείγουσα αναγκαιότητα για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σε έναν ευρέως παγκοσμιοποιημένο και απορρυθμισμένο κόσμο, καθίσταται απολύτως απαραίτητο να προσφέρουμε στους καταναλωτές τη δυνατότητα να γνωρίζουν από που έρχεται ένα προϊόν και τι αγοράζουν.
Νομίζω ότι πρόκειται για έναν τομέα όπου οι πολίτες και οι καταναλωτές καταλαβαίνουν όντως τι είναι Ευρώπη και πώς η Ευρώπη μπορεί να συμβάλλει στο διεθνές εμπόριο και στον έξω κόσμο. Συμφωνώ με τους συναδέλφους μου ότι πρέπει να υιοθετήσουμε την προσέγγιση του 2005 ως προς το σήμα καταγωγής. Κατά την άποψή μου, είναι το ελάχιστο που πρέπει να διασφαλιστεί για τους ευρωπαίους καταναλωτές και πολίτες. Αυτό μπορεί επίσης να ωφελήσει και τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις της Ευρώπης.
Ζητούμε από την Επιτροπή και το Συμβούλιο να καταθέσουν γρήγορα τη συγκεκριμένη πρόταση για να εξεταστεί από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Μεταξύ άλλων, πρόκειται για ζήτημα συνεκτικής προσέγγισης ως προς τη χάραξη της πολιτικής, και νομίζω ότι στον συγκεκριμένο τομέα το διεθνές εμπόριο μπορεί να συμβάλει και στη διεθνή ειρήνη.
Lara Comi
(IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, ανήκουμε σε ένα βιομηχανικό σύστημα, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, στο οποίο η καλή φήμη των αγαθών εξαρτάται κυρίως από την ακεραιότητα του συστήματος παραγωγής. Κρατώντας τουλάχιστον μέρος της παραγωγής μας στην Ευρώπη, μπορούμε πραγματικά να προσφέρουμε στους καταναλωτές μας ελεγχόμενα, υψηλής ποιότητας προϊόντα. Είναι προς το συμφέρον μας να συνεχίσουμε σε αυτό το πλαίσιο, παρέχοντας στους καταναλωτές τη δυνατότητα να γνωρίζουν πλήρως το τι παράγουμε, καθώς και την καταγωγή των προϊόντων που παράγουμε. Προκειμένου να εκπληρώσουμε αυτόν τον στόχο, χρειαζόμαστε κάτι πολύ απλό αλλά εξαιρετικά σημαντικό: διαφάνεια, μια έννοια που στηρίζει τους κανόνες του σήματος καταγωγής, οι οποίοι έχουν ήδη εγκριθεί από το Κοινοβούλιο το 2006 και που, όπως ανέφερε νωρίτερα και η Επίτροπος, χρησιμοποιούνται ήδη ευρέως στις κύριες παγκόσμιες αγορές, όπως π.χ. οι "νωμένες Πολιτείες, το Μεξικό και η Κίνα.
Μολαταύτα, το σήμα καταγωγής "made in" δεν έχει ακόμα εγκριθεί από ορισμένα κράτη μέλη της ΕΕ. Πιστεύουμε ότι, αν ένα προϊόν κατασκευάζεται στην Κίνα, ή σε οποιαδήποτε άλλη μη ευρωπαϊκή χώρα, ανεξαρτήτως ποιότητας -η οποία είναι επίσης συχνά υψηλή- οι ευρωπαίοι καταναλωτές πρέπει να γνωρίζουν που έχει κατασκευαστεί το προϊόν, προκειμένου να μπορέσουν να κάνουν μια συνειδητοποιημένη επιλογή. Ορισμένοι μπορεί να ερμηνεύσουν την ανάγκη για διαφάνεια ως υπέρμετρο προστατευτισμό και να θεωρήσουν ότι όλο αυτό μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένο κόστος για τη βιομηχανία: δεν πρόκειται όμως περί αυτού.
" απουσία σημάτων καταγωγής επί των προϊόντων που εισάγονται στην Ευρώπη, σε αντίθεση με ό,τι συμβαίνει στην Κίνα, τις "νωμένες Πολιτείες και την Αυστραλία, καθιστά δυσχερέστερο τον ανταγωνισμό για τα ευρωπαϊκά προϊόντα σε μια παγκοσμιοποιημένη διεθνή αγορά. Για όλους αυτούς τους λόγους, η περιφρούρηση της ιδέας ότι τα προϊόντα που παράγονται χρησιμοποιούν ό,τι καλύτερο έχει να προσφέρει η Ευρώπη είναι το πρώτο σημαντικό βήμα προς την αναγνώριση σε επίπεδο επιμέρους κράτους μέλους.
Kader Arif
(FR) Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, αυτή εδώ δεν είναι η πρώτη μας συζήτηση για το σήμα καταγωγής, αλλά, καθώς είμαι βέβαιος ότι η επανάληψη έχει τα οφέλη της, θα μου επιτρέψετε να συνταχθώ με τους συναδέλφους μου και να τονίσω την ανάγκη καθιέρωσης του σήματος καταγωγής "made in" για την ευρωπαϊκή νομοθεσία.
Πράγματι, παρά την άποψη που είχε υιοθετήσει αυτό το Κοινοβούλιο το 2005, και στη συνέχεια το 2007, μέσω της ψηφοφορίας για το ψήφισμα του συναδέλφου μου, κ. Barón Crespo, η έλλειψη πλειοψηφίας στους κόλπους του Συμβουλίου εμπόδιζε πάντα την έγκριση αυτού του κανονισμού.
Ωστόσο, ένα τέτοιο κείμενο θα συνιστούσε πολύ σημαντική πρόοδο, όχι μόνο για τους ευρωπαίους καταναλωτές, αλλά και για τις βιομηχανίες μας. Πράγματι, αν αναγράφεται η χώρα καταγωγής ορισμένων προϊόντων που εισάγονται από τρίτες χώρες, οι καταναλωτές θα είναι πλήρως ενημερωμένοι για τα χαρακτηριστικά του προϊόντος το οποίο αγοράζουν. Σε ευαίσθητους κλάδους όπως η ένδυση, τα προϊόντα από δέρμα και τα έπιπλα, για τις εταιρείες εκείνες που έχουν λάβει την απόφαση να διατηρήσουν την παραγωγή στην Ευρώπη, διασφαλίζοντας την ευρωπαϊκή γνώση και τις ευρωπαϊκές θέσεις εργασίας, είναι πολύ σημαντικό να διαμορφώσουμε τις συνθήκες για την πραγματοποίηση μιας συνειδητοποιημένης επιλογής.
Ως εκ τούτου χαιρετίζω την πρόταση που μόλις υποβάλατε, κυρία Επίτροπε, αν και οφείλω να υπογραμμίσω ότι η πρόταση αυτή πρέπει να παραμείνει φιλόδοξη. " επιδίωξή μας να λάβουμε τη στήριξη της πλειοψηφίας των κρατών μελών δεν πρέπει να αποβεί σε βάρος του τελικού μας στόχου. Για παράδειγμα, θα ήταν απαράδεκτο το σήμα καταγωγής να αφορά μόνο τα τελικά προϊόντα, επιτρέποντας έτσι την εισαγωγή όλων των μεμονωμένων εξαρτημάτων, τη συναρμολόγησή τους στην Ευρώπη και τον χαρακτηρισμό τους ως "made in Europe".
Επιπλέον, θα ήθελα να υποστηρίξω τις προσπάθειες της Επιτροπής να αντλήσει το μέγιστο δυνατό όφελος από μια τέτοια συμφωνία. Ως εκ τούτου, χωρίς να επανέλθουμε στο επανειλημμένο αίτημα για βελτίωση και απλοποίηση των κανόνων καταγωγής, το ενδεχόμενο δημιουργίας μιας πανευρωμεσογειακής αγοράς θα αποτελούσε σημαντική εξέλιξη σε ό,τι αφορά την ενίσχυση των κλάδων που στηρίζονται στο μεσογειακό εμπόριο και στο εμπόριο Νότου-Νότου.
Τέλος, θα ήθελα να τονίσω ότι, στο πλαίσιο της εφαρμογής της Συνθήκης της Λισαβόνας, η Επιτροπή Διεθνούς Εμπορίου θα δει τις εξουσίες της να αυξάνονται σημαντικά. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή θα μπορεί να υπολογίζει - σας διαβεβαιώνω γι' αυτό, κυρία Επίτροπε - στην πλήρη δέσμευση των βουλευτών του ΕΚ για στενή παρακολούθηση των συζητήσεων γύρω από αυτόν τον πολύ σημαντικό κανονισμό για τους ευρωπαίους καταναλωτές και εργαζόμενους.
Jacky Hénin
(FR) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, η έννοια του "made in" δεν πρέπει να αφορά μόνο τη σήμανση. Πρέπει σύντομα να μετατραπεί σε ισχυρή έννοια σεβασμού των πλέον προηγμένων κανόνων σε σχέση με τη γνώση, τα δικαιώματα των εργαζομένων, την αειφόρο ανάπτυξη και την περιβαλλοντική προστασία, καθώς και την έκφραση μιας υπεύθυνης οικονομικής στάσης.
Καθώς η παγκοσμιοποίηση δημιουργεί τις συνθήκες για να μπορέσουν όλοι να παράγουν, η μόνιμη επιδίωξη αποκλειστικά και μόνο του κέρδους σημαίνει ότι τα δικαιώματα των εργαζομένων και των πολιτών παραβιάζονται συνεχώς και ότι το περιβάλλον τους καταστρέφεται. " αντιγραφή, που στο παρελθόν αφορούσε συνήθως μόνο τις μάρκες ειδών πολυτελείας, πλήττει πλέον και διάφορους άλλους τομείς όπως ο φαρμακευτικός, ο τομέας των αυτοκινήτων και η αεροναυπηγική, με απώτερο σκοπό πάντα το κέρδος, ενώ η ασφάλεια του καταναλωτή υπονομεύεται σοβαρά. Ταυτόχρονα, δεκάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας εξαφανίζονται.
Με την καθιέρωση της έννοιας "made in Europe", θα δίναμε στους καταναλωτές τη δυνατότητα να κάνουν μια συνειδητοποιημένη επιλογή, να αναλάβουν δράση για να κερδίσουν νέα δικαιώματα. Ναι στον σεβασμό των δικαιωμάτων των εργαζομένων και των περιβαλλοντικών κανόνων, για τις δεξιότητές μας και για υπεύθυνη διαχείριση. Και τέλος, και το σημαντικότερο, ναι στη διατήρηση και την υπεράσπιση βιομηχανικών θέσεων εργασίας στην Ευρώπη.
Christofer Fjellner
(SV) Κύριε Πρόεδρε, οι θιασώτες του προστατευτισμού σπάνια παραδέχονται ότι είναι θιασώτες του προστατευτισμού, αλλά προτιμούν να κρύβουν τις προθέσεις τους πίσω από άλλα επιχειρήματα. Θα έλεγα ότι το υποχρεωτικό σήμα καταγωγής αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της στάσης αυτής. Τον Ιούνιο του 2006 βρισκόμουν εδώ σε αυτήν την αίθουσα και κατέρριπτα διάφορους μύθους σχετικά με την ίδια πρόταση, και για άλλη μια φορά, η πρόταση κατέληξε εκεί που ανήκει - στο καλάθι των αχρήστων.
Ωστόσο, το παζάρι που προηγήθηκε της απόφασης για τη συμφωνία ελεύθερου εμπορίου με την Κορέα μας οδήγησε στην εκ νέου συζήτηση αυτής της πρότασης, και ο τρόπος αυτός δεν είναι και ο πλέον κατάλληλος για να εξετάσουμε αυτού του είδους την πρόταση. Τρία χρόνια μετά, εξακολουθούν να υπάρχουν ορισμένοι μύθοι, και πρέπει σίγουρα να καταρριφθούν.
Ας ξεκινήσουμε, επομένως, με τον πρώτο μύθο που αναφέρεται επανειλημμένα, ότι δηλαδή οι καταναλωτές υποστηρίζουν το συγκεκριμένο αίτημα, και ως απόδειξη οι υπέρμαχοι της πρότασης αναφέρουν τη διαδικτυακή διαβούλευση της Επιτροπής που οργανώθηκε για τον σκοπό αυτόν. Ωστόσο, ξεχνούν να αναφέρουν ότι το 96,7% των απαντήσεων στη διαβούλευση ανήκει μόνο σε μία χώρα, συγκεκριμένα την Ιταλία, όπου η βιομηχανία και οι οργανωμένες ομάδες ειδικών συμφερόντων είναι η κινητήριος δύναμη αυτού του ζητήματος. Σήμερα, όποιος θέλει, έχει τη δυνατότητα να επισημάνει την καταγωγή των προϊόντων του ή της, και πιστέψτε με, όποια ανταγωνιστική εταιρεία θεωρεί ότι μπορεί να κερδίσει πελάτες με αυτόν τον τρόπο, ήδη το κάνει, επομένως δεν είναι απαραίτητο.
Ο δεύτερος μύθος είναι ότι η σήμανση προσφέρει στους καταναλωτές σχετικές πληροφορίες και προστασία και ότι ωφελεί το περιβάλλον, σαν να πρόκειται για ζήτημα γεωγραφίας. Όχι, εδώ απλά παίζουμε με τις προκαταλήψεις των ανθρώπων, δεν προστατεύουμε τους ανθρώπους. Ο τρίτος μύθος είναι ότι η σήμανση των προϊόντων αυξάνει την ευρωπαϊκή ανταγωνιστικότητα. Εντούτοις, νέα τεχνικά εμπόδια στο εμπόριο δεν προστατεύουν την ευρωπαϊκή βιομηχανία. Αυτό δεν έχει να κάνει με την ανταγωνιστικότητα - η οποία ενισχύεται μόνο από τις ανοιχτές αγορές και από ένα καλό επιχειρηματικό περιβάλλον.
Αν απαγορεύουμε στα κράτη μέλη να επιτρέψουν αυτό το είδος της νομοθεσίας στο εσωτερικό της ΕΕ επειδή είναι προστατευτική, γιατί μετά να εφαρμόζουμε τους ίδιους κανόνες έναντι του υπόλοιπου κόσμου χωρίς να αναγνωρίζουμε ότι πρόκειται για προστατευτισμό; Απορρίψαμε την ιδέα της καθιέρωσης ενός υποχρεωτικού σήματος "made in", και έτσι θα ήταν παράλογο να το καθιερώσουμε σε σχέση με τον υπόλοιπο κόσμο.
Mairead McGuinness
(EN) Κύριε Πρόεδρε, η σήμανση της χώρας καταγωγής εφαρμόζεται ήδη σε πολλές περιπτώσεις, όπως π.χ. στα τρόφιμα και στα άλλα προϊόντα, επομένως αυτό δεν είναι κάτι το καινούριο. Το πρόβλημα, κάποιες φορές, με τη σήμανση των προϊόντων διατροφής είναι ότι αυτή δεν είναι πάντα ακριβής, επομένως ό,τι και αν κάνουμε με αυτήν την πρόταση, πρέπει να μπορούμε να ελέγχουμε την ακρίβεια της σήμανσης, ότι δηλαδή αυτό που λέει η σήμανση πρέπει να είναι και ακριβές, ούτως ώστε να μπορούν οι καταναλωτές να λαμβάνουν τις πληροφορίες που επιζητούν.
Μια συγκεκριμένη ερώτηση: μου τηλεφώνησε ένας παραγωγός που εργάζεται στην Ευρωπαϊκή Ένωση και με ρώτησε αν η Επιτροπή, το Συμβούλιο και το Κοινοβούλιο προσβλέπουν σε μια σήμανση "made in the European Union" η οποία θα έδινε τη δυνατότητα στους παραγωγούς να διαφημίσουν το γεγονός ότι αυτοί παράγουν εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Θα μπορούσε ίσως η Επίτροπος να μου απαντήσει στο συγκεκριμένο ερώτημα παρακαλώ;
Seán Kelly
(EN) Κύριε Πρόεδρε, το όλο αυτό θέμα έχει προκαλέσει πολλά προβλήματα, ιδίως στον γεωργικό κλάδο της Ιρλανδίας. Κάθε φορά σχεδόν που ακούω τον επικεφαλής της Ένωσης Αγροτών Padraig Walshe να μιλάει, αναφέρεται στη δυσκολία απόκτησης μιας κατάλληλης, ακριβούς σήμανσης, όπως είπε και η κ. McGuinness.
Φαίνεται ότι τα προϊόντα μπορούν να εισάγονται στην Ιρλανδία, να υφίστανται εκ νέου επεξεργασία προσθέτοντας σε αυτά μπαχαρικά ή ό,τι άλλο, και στη συνέχεια να προωθούνται ως προϊόντα ιρλανδικής καταγωγής. Αυτό αποτελεί μεγάλη απογοήτευση για τον καταναλωτή και νομίζω ότι ο καθένας δικαιούται να γνωρίζει τη χώρα καταγωγής, και όχι τη χώρα επεξεργασίας του κάθε προϊόντος.
Μπορώ να θεωρήσω ότι η πρακτική αυτή πρόκειται να τερματιστεί και ότι μπορούμε να έχουμε σαφή και ακριβή σήμανση, ούτως ώστε να γνωρίζουμε επακριβώς από ποια χώρα προέρχεται το κάθε προϊόν;
Sergio Paolo Francesco Silvestris
(IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, σαφήνεια, σαφήνεια, σαφήνεια: αυτό είναι που ζητά η αγορά σήμερα, απαιτώντας κανόνες που διασφαλίζουν τη διαφάνεια με στόχο την προστασία των καταναλωτών. " ελευθερία της αγοράς καθορίζεται επίσης από σαφείς κανόνες οι οποίοι, όταν εφαρμόζονται μέσω διαφανών μηχανισμών, δίνουν σε όλους τους καταναλωτές τη δυνατότητα να επιλέξουν. Γι' αυτό ακριβώς είμαστε εδώ σήμερα· αυτό ακριβώς είναι που ζητούμε.
Συχνά στα ιταλικά κρατικά τηλεοπτικά κανάλια, προβάλλονται ντοκιμαντέρ έρευνας που δείχνουν πώς, σε ορισμένες χώρες πολύ μακριά από την Ευρώπη - και από πολιτιστική άποψη, οι τεχνικές παραγωγής στηρίζονται στη χρησιμοποίηση άκρως ρυπογόνων προϊόντων, ρυπογόνων τεχνικών, τοξικών διαλυτικών ουσιών, με τους εργαζόμενους να πέφτουν θύματα εκμετάλλευσης και να αναγκάζονται να δουλεύουν με παράλογα ωράρια. Οι καταναλωτές πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να επιλέγουν, έχοντας μια σαφή ιδέα σχετικά με τον τόπο προέλευσης κάθε προϊόντος. Αυτό είναι που ζητούμε. Νομίζω ότι έφτασε η ώρα να εγκρίνουμε, σαφώς και άμεσα, κανόνες που θα επιτρέπουν στους καταναλωτές να επιλέγουν μέσω σαφέστατων και διαφανών μηχανισμών, και να τους εγκρίνουμε με μεγάλη αποφασιστικότητα και πολύ πιο γρήγορα απ' ό,τι στο παρελθόν.
Catherine Ashton
μέλος της Επιτροπής. - (EN) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους αυτούς που συνέβαλαν σε αυτήν τη σημαντική συζήτηση σχετικά με αυτό το ζήτημα.
Θα ήθελα να ξεκινήσω με τις ιδιαίτερες επισημάνσεις της κ. Muscardini - την αίσθηση ότι η πρόταση αυτή εκκρεμεί εδώ και αρκετό χρονικό διάστημα. Από τότε που ανέλαβα τη θέση της Επιτρόπου, επιδιώκω πάντα να μιλώ με τα κράτη μέλη σχετικά με τα ζητήματα που τα αφορούν και προσπαθώ να αντιδρώ όταν βλέπω ένα σημαντικό ζήτημα. Όπως, όμως, είπαν και οι άλλοι βουλευτές, η πραγματικότητα της πολιτικής ζωής ορίζει ότι πρέπει να περάσω την όποια πρόταση από το Συμβούλιο. Αυτό σημαίνει -όταν είναι σαφές ότι δεν υπάρχει συμπαγής πλειοψηφία για μια συγκεκριμένη ιδέα- πως πρέπει να επανεξετάζουμε ό,τι μπορεί να κάνει τη διαφορά μεταξύ της αποτυχίας έγκρισης μιας πρότασης, επί της οποίας υπάρχουν σαφώς πολλές και διάφορες απόψεις, και της επιτυχίας.
Μου φάνηκε ότι είχαμε την ευκαιρία, βελτιώνοντας αυτό που περιγράφαμε προκειμένου να κάμψουμε τις ανησυχίες των κρατών μελών, να προωθήσουμε για άλλη μία φορά τη συγκεκριμένη πρόταση, επειδή αυτή εξακολουθεί να εξαρτάται από τη βούληση της Επιτροπής. Ειδικά όταν μια Επιτροπή πλησιάζει στο τέλος της θητείας της και τώρα φυσικά -μπορούμε να πούμε- την έχει ήδη ολοκληρώσει, είναι σημαντικό να συλλογιστούμε εκ νέου τι δεν έχει ακόμα γίνει.
Δεν μπορώ να σας εγγυηθώ για τον χρόνο· θα το ήθελα, αλλά αναπόφευκτα το ζήτημα αυτό εξαρτάται απολύτως από το Συμβούλιο. Μπορώ, όμως, να δεσμευτώ ότι θα συνεχίσω την προσπάθεια, επειδή υπάρχει ισχυρή βούληση. Θα έρθω τώρα σε αυτό που νομίζω ότι είναι σημαντικό και στον λόγο για τον οποίο νομίζω ότι είναι τόσο σημαντικό
Αρκετοί αξιότιμοι βουλευτές έθιξαν τα ιδιαίτερα ζητήματα για τους καταναλωτές και τη δυνατότητα για διαφάνεια και σαφήνεια που θα προσέφερε η πρόταση αυτή - σχετικά με την πληροφόρηση των καταναλωτών. Νομίζω ότι αναφέρθηκε ακόμα και ο Adam Smith. Αν επιδιώκει κανείς τη δημιουργία ελεύθερου εμπορίου για τον κόσμο, έχει σημασία η σαφήνεια και η διαφάνεια για τους καταναλωτές, ώστε να πραγματοποιούνται οι επιλογές που συνδέονται με το ελεύθερο εμπόριο. Οι έννοιες αυτές συμβαδίζουν και θα συμφωνήσω με αυτό. Επομένως, νομίζω ότι οι αξιότιμοι βουλευτές που έθιξαν αυτό το θέμα εισέρχονται στην ουσία αυτού που επιθυμούμε να κάνουμε.
Δεν πρόκειται εδώ για προστατευτισμό. Αυτό συμβαίνει σε ολόκληρο τον κόσμο. Για τις περισσότερες χώρες από τις οποίες οι καταναλωτές αγοράζουν το είδος των προϊόντων που έχουμε εντάξει στον κατάλογο, ξέρετε ήδη από πού τα αγοράζετε. Ως καταναλώτρια και εγώ η ίδια, με ενδιαφέρει να γνωρίζω πού κατασκευάζεται ένα προϊόν. Νομίζω ότι για πολλούς καταναλωτές αυτό έχει μεγάλη σημασία για τον τρόπο με τον οποίο συμπεριφέρονται στην αγορά. Θεωρώ πολύ σημαντικό το ότι έχουμε την ευκαιρία να πούμε ότι θα διασφαλίσουμε αυτήν τη διαφάνεια. Δεν θα πρέπει να την φοβόμαστε, επειδή, αν την φοβόμαστε, κάτι δεν πάει καλά. Το σημαντικό για την εξωστρέφεια, το ελεύθερο εμπόριο και τη διαφάνεια είναι να αντιμετωπίζει κανείς αυτά τα ζητήματα και να τα εξετάζει με τον προσήκοντα τρόπο.
Συγκεκριμένα, ο κ. Schlyter με ρώτησε για το ενδεχόμενο επέκτασης αυτού του καταλόγου. Το θέμα αυτό θα συζητηθεί περαιτέρω: ο κατάλογος σε καμία περίπτωση δεν είναι οριστικός. Προσπαθήσαμε απλώς να προωθήσουμε έναν κατάλογο που θεωρούμε ρεαλιστικό χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν μπορούμε να συζητήσουμε περαιτέρω τον κατάλογο αυτόν.
Νομίζω ότι χρειάζεται επίσης να αναφερθώ στις ανησυχίες που εκφράστηκαν σχετικά με το αν είμαστε αρκετά φιλόδοξοι. Ο κ. Arif είπε ότι δεν πρέπει να αποδυναμώσουμε την πρόταση. Φυσικά - μα εγώ δεν προσπαθώ να αποδυναμώσω τίποτα· προσπαθώ να είμαι ρεαλίστρια. Αν στο τέλος, έχω μια πρόταση την οποία απλώς δεν μπορώ να περάσω στο Συμβούλιο, νομίζω ότι οφείλω να κοιτάξω και να αναρωτηθώ αν υπάρχουν πράγματα που θα μπορούσαμε να κάνουμε, και όχι αποδυναμώνοντας τις προτάσεις μας, αλλά αναγνωρίζοντας τις θεμιτές ανησυχίες, ώστε να δούμε αν μπορούμε να τις εφαρμόσουμε, ίσως πιλοτικά ή σε ένα πιο περιορισμένο πλαίσιο για να εξακριβώσουμε αν αυτό που λέω είναι όντως αλήθεια, ούτως ώστε να μπορέσουμε να την επεκτείνουμε αφού τελικά θα έχουμε καταλάβει τι είναι αυτό που προσπαθούμε να κάνουμε.
Εξετάζουμε επίσης το σύνολο των ευρομεσογειακών ζητημάτων. Όπως ξέρετε, η συζήτηση αυτή είναι ακόμα σε εξέλιξη. Θέλω επίσης να αναφερθώ στις προσπάθειές μας σε σχέση με την προστασία των θέσεων εργασίας. Οι αξιότιμοι βουλευτές γνωρίζουν ήδη ότι έχω δώσει ιδιαίτερη έμφαση στη διαφορά μεταξύ του προστατευτισμού και της υποστήριξης της βιομηχανίας, των θέσεων εργασίας, των καταναλωτών κ.ο.κ. Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι το εμπόριο δεν είναι ξεκομμένο από όλα αυτά τα πράγματα. Αυτά πηγαίνουν μαζί.
Κύριε Fjellner, πρέπει να κάνω ιδιαίτερη αναφορά στην παρέμβασή σας, επειδή χαρακτηρίσατε τις ενέργειές μου ανάρμοστες. Δεν είμαι και τόσο σίγουρη πόσο κοινοβουλευτικό είναι να ισχυρίζεται κανείς μέσα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ότι κάποιος συμπεριφέρεται ανάρμοστα, αλλά επιτρέψτε μου να σας διαβεβαιώσω ότι ο στόχος μου δεν είναι αυτός σε καμία περίπτωση. Καμία πράξη μου δεν δείχνει κάτι τέτοιο. Αυτό που προσπαθούσα να κάνω όσο μιλούσα με τα κράτη μέλη σχετικά με όλες αυτές τις πτυχές του εμπορίου ήταν να επιλέξω μέσω του έργου που είχα αναλάβει -και ιδίως, μιλώντας με τις μικρές επιχειρήσεις σε όλη την Ευρώπη, οι οποίες θεωρώ ότι πρέπει να έχουν πραγματικές ευκαιρίες ούτως ώστε ποσοστό άνω το 3% από αυτές να ξεκινήσουν εμπορικές δραστηριότητες εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης- ζητήματα που είτε έχουν παραμεληθεί -πράγματα που δεν έχουν επιλυθεί με τον ένα ή τον άλλον τρόπο- είτε είναι αυτά στα οποία οι χώρες αισθάνονται ιδιαίτερα ισχυρές.
Ασφαλώς και αυτό δεν είναι το μοναδικό ζήτημα, αλλά σκέφτηκα ότι αυτή είναι μια ευκαιρία που πρέπει να εκμεταλλευτούμε για να το επανεξετάσουμε. Το θέμα είναι οι ίσοι όροι ανταγωνισμού. Είναι η σαφήνεια και η διαφάνεια για τους καταναλωτές. Είναι το ότι πρέπει να παραδεχθούμε πως είναι απαραίτητο να προχωρήσουμε. Ελπίζω το Κοινοβούλιο να συμμετάσχει ενεργά σε αυτήν την προσπάθεια και να συμβάλει στην περαιτέρω βελτίωσή της για να αποκομίσουμε τελικά από εδώ κάτι εξαιρετικά θετικό.
Τέλος, μου θέσατε ειδικότερα το ερώτημα για το "made in the European Union". Εμείς διαβουλευτήκαμε με τη βιομηχανία και τους καταναλωτές για το θέμα αυτό. Δεν βρήκαμε ανταπόκριση. Υπήρχε μια ανησυχία μήπως τελικά αυτό αποδειχθεί ακριβό. Δεν ήταν αυτό ακριβώς που θέλαμε και έτσι δεν το συνεχίσαμε.
Πρόεδρος
" συζήτηση έληξε.
" ψηφοφορία θα διεξαχθεί κατά τη διάρκεια της επόμενης περιόδου συνόδου.
Γραπτές δηλώσεις (άρθρο 149 του Κανονισμού)
João Ferreira  
Μία από τις συνέπειες της ελευθέρωσης του παγκόσμιου εμπορίου είναι οι σοβαρές απώλειες θέσεων εργασίας και η επιδείνωση της κοινωνικής κατάστασης αρκετών περιφερειών και χωρών, περιλαμβανομένης της Πορτογαλίας, που είναι περισσότερο εξαρτημένες από ορισμένους παραγωγικούς κλάδους, όπως π.χ. ο κλάδος της κλωστοϋφαντουργίας και ένδυσης. Στην τρέχουσα συγκυρία σοβαρής οικονομικής και κοινωνικής κρίσης, η κατάσταση αυτή απαιτεί διαφορετική προσέγγιση. " έγκριση κανόνων σχετικά με τον προσδιορισμό της καταγωγής μπορεί να συμβάλει στη βελτίωση της εικόνας της παραγωγής σε αρκετά κράτη μέλη. Πρέπει, όμως, να γίνουν πολλά περισσότερα. Πρέπει να προστατεύσουμε τους παραγωγικούς τομείς μέσω μιας δέσμης ευρύτερων και αποτελεσματικότερων μέτρων, μεταξύ των οποίων: εφαρμογή μηχανισμών προστασίας και διασφάλισης από επιθετικές εξαγωγές· προτεραιότητα στην τοπική παραγωγή· εγκατάλειψη του μοντέλου που στηρίζεται στους χαμηλούς μισθούς, στο χαμηλό επίπεδο προσόντων και στην εργασιακή ανασφάλεια· σύσταση δημόσιων μηχανισμών για τον έλεγχο της παραγωγής και ρύθμιση των αγορών, προκειμένου να υποστηριχθεί η αρχή της επισιτιστικής κυριαρχίας και ασφάλειας· αποτελεσματική αντιμετώπιση των μετεγκαταστάσεων των επιχειρήσεων. " προάσπιση του δικαιώματος κάθε χώρας σε μια αειφόρο ανάπτυξη είναι απαίτηση του μέλλοντος. Και αυτό οφείλουμε να το πράξουμε στο όνομα μιας νέας οικονομικής, κοινωνικής, ενεργειακής και περιβαλλοντικής λογικής που το νεοφιλελεύθερο μοντέλο όχι μόνο δεν διασφαλίζει αλλά, αντίθετα, καθιστά αδύνατη.
