Voorbereiding van de vergadering van de Europese Raad (24-25 maart 2011) (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde zijn de verklaringen van de Raad en de Commissie over de voorbereiding van de vergadering van de Europese Raad (24-25 maart 2011).
Enikő Győri
Mijnheer de Voorzitter, voorzitter Barroso, mijnheer de commissaris, geachte afgevaardigden, ik ben heel blij dat u mij de gelegenheid biedt om nog vóór de volgende bijeenkomst van de Europese Raad hier naartoe te komen. Zoals u weet zal dit een zeer drukke bijeenkomst worden wegens de onvoorziene gebeurtenissen van de afgelopen weken.
Ik zal u eerst een kort overzicht geven van de belangrijkste punten op de agenda van de Europese Raad. Er zullen drie grote vraagstukken aan de orde komen: ten eerste een alomvattend economisch pakket, dat hopelijk door de staatshoofden en regeringsleiders zal worden goedgekeurd, ten tweede Libië en de zuidelijke buurlanden, en ten derde Japan.
Ik begin met de vraagstukken van economisch beleid. De Europese Raad zal naar ik hoop zijn goedkeuring hechten aan dit pakket. Daarmee willen wij een antwoord geven op de economische en financiële crisis. Het pakket heeft zes grote onderdelen. Het eerste betreft de afsluiting van de eerste fase van het Europese semester, waarvoor de prioriteiten inzake begrotingsconsolidatie en structurele hervormingen moeten worden goedgekeurd. Zoals u weet is de cyclus van het Europese semester begin dit jaar gestart met de presentatie van de jaarlijkse groeianalyse van de Commissie, waarin diverse beleidsaanbevelingen zijn bijeengebracht die het economisch herstel moeten versterken en die Europa moeten helpen om zijn internationale concurrentiekracht te behouden en de doelstellingen van de EU 2020-strategie te verwezenlijken.
De eerste fase van het Europese semester zal nu worden afgesloten met de goedkeuring door de Europese Raad van de prioriteiten inzake begrotingsconsolidatie en structurele hervormingen overeenkomstig de conclusies van de Raad ECOFIN en de Raad EPSCO. Het thema van dit door het voorzitterschap opgestelde verslag werd toegejuicht door de Raad Algemene Zaken van maandag jongstleden. De lidstaten zullen met deze ruime beleidsoriëntaties rekening houden bij de opstelling van hun stabiliteits- en convergentieprogramma's en de nationale hervormingsprogramma's die in april moeten worden voorgelegd.
De Raad zal dan in juni - op een moment waarop in de lidstaten belangrijke begrotingsbeslissingen nog in voorbereiding zijn - op basis van de beoordeling van de Commissie, een evaluatie maken en de richting voor de lidstaten aangeven. Het is ons doel als Hongaars voorzitterschap om het eerste Europese semester ten tijde van de Europese Raad van juni 2011 af te kunnen sluiten.
Het tweede onderdeel betreft de versterking van het economisch bestuur. Hierbij speelt het Europees Parlement een beslissende rol. De Raad heeft reeds een belangrijke stap vooruit gezet: de ministers van Economische en Financiële Zaken hebben overeenstemming bereikt over de algemene aanpak van de Raad met betrekking tot zes wetgevingsvoorstellen voor de versterking van het economisch bestuur, en dus kan het voorzitterschap nu onderhandelingen beginnen met het Parlement.
Zoals u weet moet de Raad binnen de door de Europese Raad vastgestelde termijn - te weten juni 2011 - een politiek akkoord hebben bereikt over het pakket. Vier van de zes voorstellen zijn onderworpen aan medebeslissing. Wij weten dat de door de Europese Raad opgelegde termijn het Parlement geenszins bindt, maar toch wil ik van deze gelegenheid gebruik maken om het Parlement te vragen zijn medewerking te verlenen zodat wij in juni tot een politiek akkoord kunnen komen. Dat zou een geruststellende boodschap zijn aan het adres van de markten en - wat zeer belangrijk is - aan het adres van onze burgers die van ons verwachten dat wij de euro, en met de euro de Europese economie beschermen. Wij hebben wat dit betreft een gedeelde verantwoordelijkheid met het Parlement.
Onze premier zal spoedig een ontmoeting hebben met de rapporteurs en de voor dit pakket bevoegde coördinatoren, en ik hoop dat wij tot een uitermate vruchtbare samenwerking met het Parlement zullen kunnen komen.
Het derde onderdeel betreft het herstel van de gezondheid van de bankensector via de nieuwe, ambitieuze stresstests.
Het vierde onderdeel wordt gevormd door het Pact voor de euro en de uitbreiding daarvan tot de landen buiten de eurozone die daaraan willen deelnemen. Mogelijkerwijs zullen dan de eerste nationale actieplannen tot uitvoering van dat pact worden aangekondigd.
Het vijfde onderdeel betreft de voltooiing van de werkzaamheden voor de toekomst van het Europees Stabiliteitsmechanisme (ESM) en de versterking van de Europese Financiële Stabiliteitsfaciliteit (EFSF). Daarbij wordt voortgebouwd op het akkoord dat werd gesloten tijdens de ministeriële bijeenkomst van de Eurogroep Plus van 21 maart jongstleden. U weet allen dat in de voorwaarden voor het Europees Stabiliteitsmechanisme gewag wordt gemaakt van informatie aan het Parlement, en ik ben daar bijzonder verheugd over.
Het zesde onderdeel betreft de Verdragswijziging, waarover u zojuist hebt gestemd, en de formele aanneming van de besluiten tot wijziging van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie met betrekking tot de instelling van het toekomstig ESM. Ik wil het Parlement bedanken voor deze positieve stemming. Mijns inziens was dit een bijzonder belangrijke bijdrage van uw kant.
Zoals u ziet is er echte vooruitgang geboekt bij de aanpak van de crisis. De Europese Raad zal nu tijdens zijn volgende bijeenkomst de laatste hand leggen aan deze werkzaamheden en zijn goedkeuring hechten aan een alomvattend pakket maatregelen om de crisis te bestrijden, de financiële stabiliteit te behouden en het pad te effenen voor duurzame, banenscheppende groei.
Dan ga ik nu over naar Libië en de zuidelijke buurlanden. Zich baserend op de resolutie van het Europees Parlement van 10 maart 2011, op de conclusies van de Europese Raad van 11 maart 2011 en Resolutie 1973 van de VN-Veiligheidsraad heeft de Raad uiting gegeven aan zijn bezorgdheid over de huidige situatie in Libië, en tevens de grove, stelselmatige schending van de mensenrechten, de gewelddadige repressie jegens het Libische volk en de wrede onderdrukking door het regime veroordeeld.
Het hoofddoel van de EU is de burgerbevolking te beschermen en het Libische volk te steunen in zijn streven naar een democratische samenleving. Kolonel Khadafi moet onmiddellijk afstand doen van de macht. Zijn regime heeft elke legitimiteit verloren en is geen gesprekspartner meer voor de EU. Dus wat heeft de Raad gedaan?
Ik zal eerst iets zeggen over de sancties. Op 28 februari 2011 heeft de Raad in recordtijd besluiten genomen over beperkende maatregelen tegen het regime. Op 10 maart kwamen daar nieuwe sancties bij, zoals een bevriezing van tegoeden, een reisverbod, een wapenembargo en een embargo op uitrusting die gebruikt zou kunnen worden bij binnenlandse repressie. Daarmee gaan wij verder dan hetgeen besloten was in de resolutie van de VN-Veiligheidsraad.
Ik wil daar nog een derde element aan toevoegen, namelijk een derde sanctieronde. De Raad heeft vandaag op basis van het op 21 maart van de Raad Buitenlandse Zaken ontvangen mandaat en via de schriftelijke procedure zijn goedkeuring gehecht aan het voorstel van het Hongaars voorzitterschap om de beperkende maatregelen verder uit te breiden tot Libische leiders en entiteiten. Zo zijn deze sancties bijvoorbeeld al van toepassing op de nationale oliemaatschappij van Libië.
Wat heeft de Raad nog meer gedaan, afgezien van sancties opleggen? Het Hongaars voorzitterschap heeft het vraagstuk van de voorzieningszekerheid op de agenda gezet. De ministers hebben gediscussieerd over de gevolgen van de politieke crisis voor de energiemarkt, de energievoorziening en de energiezekerheid. Ofschoon zij het met elkaar eens waren dat de EU over voldoende aardgas- en olievoorraden beschikt, heeft het debat nogmaals aangetoond hoe kwetsbaar Europa is en hoezeer er behoefte is aan een nog sterker eengemaakt energiebeleid, waarin ook maatregelen als diversificatie van bevoorradingsroutes zijn opgenomen.
De Raad heeft uiting gegeven aan zijn voldoening over de aanneming van Resolutie 1973 van de VN-Veiligheidsraad en zegt vastberaden te zijn om bij te dragen aan de uitvoering ervan. De Raad heeft ook de top van Parijs verwelkomd als zijnde een beslissende bijdrage aan de uitvoering van deze resolutie. Met hun uiteenlopende bijdragen zijn de EU en de lidstaten vastbesloten om, in samenwerking met alle internationale partners en in het bijzonder met de Arabische Liga en andere regionale belanghebbenden, collectief en resoluut op te treden voor een volledige uitvoering van deze besluiten. De Raad en de lidstaten zullen steun geven aan de maatregelen op basis van de resolutie van de VN-Veiligheidsraad die gericht zijn op de bescherming van de met aanvallen bedreigde burgerbevolking en de door burgers bevolkte gebieden.
De EU zal humanitaire hulp blijven geven aan alle getroffenen en natuurlijk zullen wij in een later stadium Libië helpen bij de opbouw van een democratische staat en de ontwikkeling van een rechtsstaat.
De EU treft voorbereidingen voor het verlenen van GBVB-steun en voor de humanitaire hulp waarom het VN-Bureau voor de coördinatie van humanitaire zaken heeft verzocht. Daarbij speelt de VN een coördinerende rol. Deze acties zullen plaatsvinden met volledige inachtneming van de VN-richtsnoeren voor de inzet van militaire en civiele defensiecapaciteiten. De hoge vertegenwoordiger is verzocht om verdere plannen uit te werken overeenkomstig de VN-resolutie en de verklaring van de Europese Raad van 11 maart inzake steun voor operaties van humanitaire hulp en bescherming van de burgerbevolking, waarvoor ook maritieme capaciteiten zullen worden ingezet. Daarbij moet zo nauw mogelijk worden samengewerkt met de VN, de NAVO en andere actoren. De hoge vertegenwoordiger zal contact blijven onderhouden met de secretaris-generaal van de VN en de landen in de regio, waaronder Egypte en Tunesië. Zij heeft duidelijk gemaakt dat dit een urgent proces is dat zo snel mogelijk op gang moet worden gebracht, zodat de Europese Raad van eind deze week het verder kan bespreken.
De lidstaten hebben bovendien nogmaals onderstreept dat zij solidair zijn met de lidstaten die het sterkst en meest direct getroffen zijn door migratiebewegingen. Zij hebben nogmaals verklaard bereid te zijn de noodzakelijke hulp te verlenen, naarmate de situatie zich verder ontwikkelt. Het Hongaarse voorzitterschap had dit vraagstuk op de agenda van de Raad Justitie en Binnenlandse Zaken van 24 en 25 februari 2011 geplaatst, en toen is in het kader van Frontex de gezamenlijke operatie Hermes gelanceerd, waaraan diverse lidstaten met middelen bijdragen.
Ik wil kort ingaan op hetgeen is gebeurd met de evacuatie. Reeds op 23 februari heeft het voorzitterschap het EU-mechanisme voor civiele bescherming in werking gesteld om steun te kunnen geven aan de evacuatie van EU-burgers uit Libië. Zijn besluit werd gesteund door de hoge vertegenwoordiger. Het Hongaars voorzitterschap doet zijn uiterste best om de lopende werkzaamheden te coördineren, met name als het gaat om vluchtelingen- en migratievraagstukken, en laat zich daarbij inspireren door het in de resolutie van het Parlement opgenomen beginsel van de verantwoordelijkheid om te beschermen. De Hongaarse minister van Buitenlandse Zaken, János Martonyi, en commissaris Malmström brengen momenteel een bezoek aan Egypte en aan de Egyptisch-Libische grens. Minister Martonyi is naar de grens gegaan en heeft daar met de lokale autoriteiten gesproken. In een daar eerder afgelegde verklaring zei hij dat er zonder de luchtaanvallen een ondraaglijke situatie zou zijn ontstaan.
Nu is de situatie onder controle dankzij de Egyptische autoriteiten. Gedurende de afgelopen drie dagen zijn geen mensen uit Libië binnengekomen en er zijn zelfs Libiërs die hebben besloten om terug te gaan. Toch blijft de situatie nog wankel, en wij weten niet of opnieuw mensen Libië zullen verlaten.
Op 3 maart ben ik zelf aan de Tunesisch-Libische grens geweest, in gezelschap van commissaris Georgieva, om de situatie ter plekke gade te slaan. De situatie was nog steeds heel ernstig: per uur staken 1 000 mensen vanuit Libië de Tunesische grens over. Op 3 maart was evacuatie het belangrijkste vraagstuk, en het is nog steeds erg belangrijk dat de lidstaten helpen bij de repatriëring van niet-EU-burgers, voor het merendeel migrerende werknemers.
Aangezien er geen vaste EU-delegatie aanwezig is, vertegenwoordigt het Hongaars voorzitterschap de EU in de persoon van de Hongaarse ambassadeur in Tripoli. Het voorzitterschap is in het land aanwezig en zal daar blijven om de consulaire en diplomatieke inspanningen voor rekening van de lidstaten te coördineren.
Wat de zuidelijke buurlanden betreft, heeft de Europese Raad tijdens zijn buitengewone vergadering van 11 maart verklaard dat door volksopstanden ingrijpende veranderingen teweeg worden gebracht in de zuidelijke buurlanden waardoor hoop en kans ontstaat op een toekomst die gebaseerd is op democratie, pluralisme, rechtsstatelijkheid, mensenrechten en sociale rechtvaardigheid. Hierbij dient duidelijk te worden gemaakt dat niet alleen in Libië gewelddadige repressie plaatsvindt; we moeten wel beseffen dat ook in Bahrein en Jemen mensen worden aangevallen, en wij moeten zonder meer duidelijk maken dat gewelddadige repressie waar dan ook onaanvaardbaar is.
Het is aan de landen in de regio om op een vreedzame en democratische wijze te beslissen over hun toekomst. De Europese Unie zal ondersteuning bieden bij iedere aanzet tot democratische transformatie, politieke stelsels die vreedzame verandering, groei en welvaart mogelijk maken, en een billijker verdeling van de baten van economische prestaties. De EU zal met de betrokken landen in de regio overleggen over financiële en technische bijstand bij het verbeteren van de grenscontrole en het grensbeheer en bij het nemen van maatregelen om de terugkeer van migranten naar hun landen van oorsprong te vergemakkelijken.
De Raad was gevraagd om in samenwerking met de Commissie vóór de bijeenkomst van de Europese Raad van juni een plan voor te leggen voor de ontwikkeling van capaciteiten op het gebied van het beheer van migratie en vluchtelingenstromen. De Europese Raad verwelkomde in grote lijnen de gezamenlijke mededeling van de Commissie en de hoge vertegenwoordiger waarin "Een partnerschap voor democratie en gedeelde welvaart met het zuidelijke Middellandse Zeegebied" wordt voorgesteld, met als uitgangspunt een gedifferentieerde en op prikkels gebaseerde benadering die alle EU-instrumenten bundelt. De Raad werd verzocht om de in de mededeling opgenomen voorstellen snel te bestuderen en met name na te gaan hoe de steun van de Unie aan haar partners kan worden opgevoerd.
Ik sluit af met een korte presentatie van de ideeën waarbij snel optreden geboden is. Wij moeten een hoger plafond vaststellen voor leningen van de Europese Investeringsbank aan de Middellandse Zeelanden die politieke hervormingen willen doorvoeren. Het Parlement zal hierbij een rol te vervullen hebben en ik reken op uw medewerking. Wij moeten overeenstemming bereiken over het voorstel van de Commissie om de EIB de mogelijkheid te geven middelen die beschikbaar komen uit eerdere leningen in het kader van FEMIP opnieuw te investeren. Wij moeten samen met andere belanghebbenden nagaan onder welke voorwaarden de Europese Bank voor Wederopbouw en Ontwikkeling actief kan worden in de zuidelijke buurlanden. Wij moeten eveneens onverwijld het voorstel voor pan-Europese-mediterrane oorsprongsregels goedkeuren. Dit voorstel is van essentieel belang voor de verdere ontwikkeling van de regio. Tot slot is het volgens mij absoluut noodzakelijk de verordening tot versterking van de capaciteit van Frontex in juni 2011 aan te nemen.
Ik zal het hierbij laten. Ik zal niet spreken over Japan omdat dit nu als nieuw punt op de agenda staat. Neemt u mij niet kwalijk dat mijn toespraak wat lang was. Er is heel veel gebeurd en ik wilde het Parlement een volledig beeld geven van alle vraagstukken.
José Manuel Barroso
Mijnheer de Voorzitter, zoals ik het Parlement vorige week al zei, zullen de besluiten die Europa tijdens de Europese Raad van 24 en 25 maart zal nemen, de spelregels met betrekking tot het economisch bestuur totaal veranderen.
Met andere woorden, zij zullen een mijlpaal zijn in onze alomvattende respons op de crisis en het vertrekpunt zijn voor een volledige tenuitvoerlegging ervan via de vaststelling van een nieuw kader inzake economisch bestuur. Hopelijk zullen wij dan een Europese Monetaire Unie hebben die op twee benen loopt (met een Monetaire Unie en een Economische Unie) in plaats van te hinken.
Inmiddels wordt onderkend dat het economisch beleid van elke lidstaat een zaak is die alle lidstaten en alle Europese instellingen moet aangaan. Voor het eerst hebben wij nu, met het Europees semester, het noodzakelijke instrument om ervoor te zorgen dat onze economische beleidsvormen en structurele hervormingen tijdig - voordat elke lidstaat zijn eigen beleid en begroting voor het volgend jaar vaststelt - en nauwgezet worden gecoördineerd. Niet alleen hebben wij nu coördinatie vooraf, maar kunnen wij er ook voor zorgen dat deze coördinatie gelijke tred houdt met het economisch beleid en het begrotingsbeleid.
Het eerste Europese semester is al eerder, in januari, van start gegaan met de jaarlijkse groeianalyse van de Commissie. Daarin zijn voor dit jaar tien prioriteiten opgenomen en die tien prioriteiten zijn allen stevig verankerd in de EU 2020-strategie voor groei en banen.
Het doel hiervan is begrotingsconsolidatie te bevorderen, macro-economische onevenwichtigheden te corrigeren en financiële stabiliteit te verzekeren. Dit zijn allemaal voorwaarden voor een gezonde groei. Deze beleidsvormen zullen op zich geen groei bewerkstelligen, maar het is wel duidelijk dat wij zonder deze beleidsvormen niet het soort groei zullen krijgen dat wij nodig hebben, namelijk een duurzame en inclusieve groei.
Het Pact voor de euro waarover de staatshoofden en regeringsleiders van de eurozone tot overeenstemming zijn gekomen en dat open staat voor alle lidstaten die daaraan deel willen nemen, weerspiegelt de prioriteiten van onze jaarlijkse groeianalyse. Het Pact voor de euro is nu echter tevens volledig verenigbaar met het Verdrag - zoals was overeengekomen - en zal volledig worden geïntegreerd in het Europees systeem van economisch bestuur. Ik wil nogmaals het Europees Parlement bedanken. De krachtige standpunten van dit Parlement waren mijns inziens zeer belangrijk toen moest worden verzekerd dat de communautaire benadering ook erkend werd in het Pact voor de euro. In het Pact voor de euro worden tevens de werkzaamheden van de Commissie erkend ten aanzien van belastingen en financiële regelgeving in het algemeen, en van het voorstel voor een belasting op de financiële sector in het bijzonder.
Alle lidstaten moet bij de uitvoering van het stabiliteits- en groeipact de aanbevelingen van de Commissie opvolgen. Ik citeer wat vorige week werd besloten: "Bij het nemen van besluiten over de in het stabiliteits- en groeipact te ondernemen stappen wordt van de Raad in de regel verwacht dat hij de aanbevelingen van de Commissie volgt of zijn standpunt schriftelijk toelicht". Dit is het principe van 11 maart 2011. Mijns inziens is dit een zeer belangrijk politiek beginsel dat kan worden toegevoegd aan de belangrijke wetgevingsbesluiten die reeds zijn genomen en aan een aantal wetgevingsonderdelen waaraan u momenteel werkt.
Begrotingsconsolidatie is geen doel op zich. Zonder begrotingsconsolidatie is er geen vertrouwen, zonder vertrouwen zijn er geen investeringen en zonder investeringen is er geen groei. Maar zoals ik al vaker in dit Parlement heb verklaard is ons doel groei: duurzame en inclusieve groei.
Daarvoor is het noodzakelijk het bedrijfsklimaat te verbeteren en de interne markt te voltooien. Een van onze doelstellingen met betrekking tot de interne markt houdt dan ook verband met de verschillende belastinggrondslagen. De Commissie heeft daarom een wetgevingsvoorstel opgesteld en ingediend voor een gemeenschappelijke geconsolideerde heffingsgrondslag voor de vennootschapsbelasting.
Wij moeten gebruik maken van het volle potentieel van de interne markt. De Commissie zal dan ook spoedig met de Single Market Act komen, waarin een twaalftal prioritaire voorstellen zijn opgenomen. Daarmee kunnen wij onze grootste troef uitspelen, groei en banen creëren en de concurrentiekracht van Europa versterken.
Wij moeten ook meer doen om de werkgelegenheid te verbeteren. Wij hebben meer en niet minder arbeidsmobiliteit nodig. Wij moeten pleiten voor meer belastingprikkels gericht op werken, en wij willen een groei die zorgt voor meer werkgelegenheid en werkgelegenheidvriendelijk is.
De lidstaten leggen nu in samenwerking met de Commissie de laatste hand aan hun nationale hervormingsprogramma's en hun stabiliteits- en convergentieprogramma's. Laat ik duidelijk zijn: voor een succesvolle implementatie van het Europese semester is het van essentieel belang dat de lidstaten duidelijke, concrete en ambitieuze nationale programma's hebben. Dus is het nu aan elke lidstaat om ervoor te zorgen dat dit serieuze werk tegen eind april wordt afgerond.
Vorige week heeft de Raad overeenstemming bereikt over de algemene benadering met betrekking tot het wetgevingspakket van de Commissie inzake een versterkt economisch bestuur. Ik wil nogmaals het Hongaars voorzitterschap bedanken voor al zijn inspanningen om tot een succesvol compromis te komen.
Nu zullen de onderhandelingen met het Parlement beginnen. Ik weet dat de Commissie kan rekenen op de krachtige steun van dit Parlement, en ik hoop dat wij voor eind juni tot een definitief akkoord kunnen komen. Dan zal ons nieuw economisch kader afgerond zijn en zullen wij alle instrumenten ervan kunnen gebruiken om de nationale begrotingen, de stabiliteits- en convergentieprogramma's en de nationale hervormingsprogramma's voor eind 2012 te beoordelen.
Tot slot zullen wij met het huidig Europees Financieel Stabiliteitsfonds, en met ingang van 2013 met het permanent Europees Stabiliteitsmechanisme (ESM), zorgen voor een terugloopblokkering, waarmee wij indien noodzakelijk de stabiliteit van de eurozone in haar geheel kunnen waarborgen. Afgelopen maandag hebben de ministers van Financiën overeenstemming bereikt over de instelling van het Europees Stabiliteitsmechanisme, dat zal gelden vanaf juni 2013 en een effectieve leningscapaciteit van 500 miljard euro zal hebben. Dit is een belangrijke stap vooruit voor de Europese Unie, waar zoals u weet de Commissie krachtig voor heeft gepleit. De overeenstemming over het toekomstig ESM betekent dat gevolg wordt gegeven aan onze voorstellen en zonder meer de centrale rol van de Commissie in het proces en de betrokkenheid van het Europees Parlement worden bevestigd.
Het zal aan de Commissie zijn om, in samenwerking met de Europese Centrale Bank, te bepalen of er al dan niet een risico bestaat voor de financiële stabiliteit van de eurozone in haar geheel en om een analyse te maken van de houdbaarheid van de overheidsschuld van de betrokken lidstaat. Ook zal het aan de Commissie zijn om het voortouw te nemen en een oordeel te vellen over de feitelijke financiële behoeften van de begunstigde lidstaat en de aard van de vereiste betrokkenheid van de particuliere sector. Het zal tevens aan de Commissie zijn om de Raad een voorstel te doen voor een besluit tot ondersteuning van het macro-economische aanpassingsprogramma.
De Europese Commissie zal samen met het IMF en in overleg met de ECB verantwoordelijk zijn voor het toezicht op de naleving van de door het macro-economisch aanpassingsprogramma vereiste beleidsconditionaliteit.
De beleidsconditionaliteit die is vastgesteld op basis van versterkt toezicht of op basis van een macro-economisch aanpassingsprogramma, zal stroken met het EU-toezichtskader en ervoor moeten zorgen dat de EU-procedures en dus de rol van het Europees Parlement worden geëerbiedigd.
De Commissie is van plan om met het oog daarop en op grond van artikel 136 van het Verdrag een voorstel te doen voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad waarin de noodzakelijke procedures worden verduidelijkt die nodig zijn om de beleidsconditionaliteit te verankeren in Raadsbesluiten en om consistentie met het multilateraal toezichtskader van de Europese Unie te waarborgen. De Raad en de Commissie zullen het Europees Parlement geregeld informeren over de oprichting en de operaties van het ESM.
Geachte afgevaardigden, ik wil enkel bevestigen wat commissaris Rehn en de voorzitter van de eurogroep, de heer Juncker, hebben gezegd in een brief aan uw Voorzitter, de heer Buzek. Ik denk dat wij uiteindelijk een akkoord zullen bereiken dat volledig verenigbaar is met de communautaire benadering, en ik wil nogmaals het Parlement bedanken voor zijn belangstelling en engagement voor deze benadering.
Op het front van de financiële stabilisatie hebben de lidstaten uiteindelijk onderkend hoe groot de onderlinge afhankelijkheid van hun economieën is. De Europese Unie heeft al veel gedaan om het bankensysteem te repareren, maar ook daarvoor moet meer worden gedaan. Een gezond bankensysteem is een voorwaarde voor een duurzaam economisch herstel.
De volgende ronde in de EU-wijde stresstest voor banken zal in de komende maanden plaatsvinden onder leiding van de pas ingestelde Europese Bankenautoriteit (EBA). Transparantie is essentieel om beleidsmakers en investeerders in staat te stellen geïnformeerde beslissingen te nemen, en hetzelfde mag gezegd worden van de bereidheid om consequent te handelen door moeilijke maar onontbeerlijke beslissingen te nemen.
Mijns inziens is het nu aan mij om, na het uitgebreide en goede verslag van de vertegenwoordigster van het Hongaars voorzitterschap, mevrouw Győri, nader in te gaan op de vraagstukken met betrekking tot Libië en het zuidelijke Middellandse Zeegebied.
Laat ik u echter wel zeggen dat de Commissie, voor zover dat onder haar bevoegdheid viel, een substantiële rol heeft gespeeld bij de coördinatie van de Europese respons op de escalatie van de humanitaire crisis aan de Libische grenzen. Wij hebben 30 miljoen euro beschikbaar gesteld voor hulp aan vluchtelingen en migranten, en zoals u weet hebben wij diverse teams ter plekke. Ook onderhouden wij nauw contact met de oorsprongslanden en de donorlanden. Het mechanisme voor civiele bescherming van de Commissie (MCB) blijft eveneens de lidstaten helpen bij hun consulaire activiteiten. Zeer actief waren ook commissaris Malmström en commissaris Georgieva, die nauw hebben samengewerkt met het Hongaars voorzitterschap.
Het vliegverbod voor militaire vliegtuigen, dat werd ingesteld op basis van Resolutie 1973 van de VN-Veiligheidsraad, heeft een nieuwe situatie doen ontstaan waar rekening mee moet worden gehouden bij het op een veilige en efficiënte manier leveren van humanitaire hulp aan degenen die die nodig hebben, of zij zich nu aan de grens of in het binnenland van Libië bevinden. Daarmee is nieuwe hoop gerezen en is het bovendien mogelijk geworden om het leven van onschuldige burgers te sparen.
Bij de aanpak van de uitdagingen op middellange termijn in deze snel veranderende en uitermate ingewikkelde situatie mogen wij ons doel op de lange termijn niet uit het oog verliezen, te weten een democratisch, stabiel en welvarend zuidelijk Middellandse Zeegebied. Dit doel is gebaseerd op het voorstel van de Commissie tot de sluiting van een partnerschap voor democratie en gedeelde welvaart.
Het mechanisme voor civiele bescherming van de Commissie coördineert tevens het EU-antwoord op het hulpverleningsverzoek van Japan. Sinds afgelopen vrijdag hebben wij onze aanwezigheid ter plekke opgevoerd met een civiele-beschermingsteam bestaande uit logistieke en nucleaire deskundigen.
Wat specifiek de nucleaire vraagstukken betreft is het belangrijk lering te trekken uit de gebeurtenissen in Japan. Daarom heeft de Commissie voorgesteld de veiligheid van kerncentrales te toetsen en een alomvattende risico- en veiligheidsanalyse ('stresstest') te laten maken van alle Europese kerncentrales. Deze stresstests moeten tevens worden uitgevoerd in alle buurlanden en daarbuiten, en wel onder de verantwoordelijkheid van de IAEA. Ik hoop natuurlijk dat de Europese Raad dit voornemen zal steunen en bevestigen.
Geachte afgevaardigden, zoals u ziet hebben wij een boordevolle agenda voor de komende bijeenkomst van de Europese Raad. De Commissie heeft hard gewerkt aan deze veelomvattende Europese respons op de crisis buiten haar grenzen, maar ook aan de vraagstukken met betrekking tot de economische situatie.
Samen met het Europees Parlement zullen wij een centrale rol spelen bij de tenuitvoerlegging van de veelomvattende respons op de economische crisis. Wij zullen dit altijd doen in de geest van het Verdrag van Lissabon, dat wil zeggen in nauwe coördinatie met het Parlement. U kunt er van op aan dat wij ons nooit aan deze verantwoordelijkheid zullen onttrekken.
Joseph Daul
Mijnheer de Voorzitter, beste collega's, de Europese Raad maakt zich op om voor de tweede achtereenvolgende week in een klimaat van onzekerheid en internationale spanning bijeen te komen: onzekerheid in Japan, waar veel mensen zijn omgekomen, maar nog niet bekend is hoe veel; onzekerheid in het Middellandse Zeegebied, waar nu ook andere volkeren zich zijn gaan verzetten tegen het regime in hun landen, waaronder Bahrein en - zoals de Voorzitter al heeft aangegeven - Jemen.
Al deze ontwikkelingen hebben welbeschouwd ook gevolgen voor ons, Europeanen. Onze burgers hebben het drama in Japan rechtstreeks kunnen volgen. Bij het medeleven voor de duizenden door rouw verscheurde gezinnen komen nu ook nog eens de angst voor het falen van de kernreactor van Fukushima en de vrees dat ons hier iets vergelijkbaars of zelfs precies hetzelfde kan overkomen.
Het is duidelijk dat alle landen die over kerncentrales beschikken terdege rekening zullen moeten houden met deze gebeurtenissen. Het is daarom zinvol om in dit Parlement een debat te organiseren over nucleaire veiligheid, waarbij we overigens niet mogen vergeten dat wij in Europa onze energieafhankelijkheid niet mogen vergroten, maar juist moeten verminderen. Bij de volgende vergaderperiode zullen we daarop terug komen.
De staatshoofden en regeringsleiders van de zevenentwintig zullen zich dit weekend ook buigen over de door de VN goedgekeurde interventie in Libië, bedoeld om de opstandelingen te beschermen tegen dreigende aanvallen van de zittende machthebbers. Ik wil er hier graag op wijzen dat het Europese staten zijn geweest die het initiatief hebben genomen voor deze operaties, en dat een aantal Europese staten als eerste in het kader van een VN-mandaat heeft geïntervenieerd. Het lijdt geen twijfel dat ze onze collega's tijdens de laatste minizitting in Brussel hebben horen spreken.
Mijn fractie hoopt dat de Europese Raad bij deze gelegenheid de Europese strategie voor het Middellandse Zeegebied duidelijk zal vastleggen. Die strategie moet steeds gericht zijn op helpen en begeleiden - we mogen nooit oplossingen opleggen. Dat is onze burenplicht.
Mijnheer de Voorzitter, beste collega's, na de top van de eurolanden afgelopen week, die voorbereidend werk heeft verricht, zullen er deze week door de Europese Raad heel belangrijke beslissingen worden genomen over het versterken van de euro en de verbetering van het economisch bestuur.
De Fractie van de Europese Volkspartij (Christendemocraten) is voorstander van het verhogen van de fondsen voor ondersteuning van de euro en de consolidering van het ad-hocinstrument dat we vorig jaar in het leven hebben geroepen om Ierland en Griekenland te helpen. Deze politieke bereidheid brengt het verantwoordelijkheidsgevoel tot uiting waarvan de lidstaten blijk hebben gegeven bij de ergste crisis sinds de invoering van de eenheidsmunt.
We wijzen er wel op dat de Raad deze uitzonderlijke, uit het ontsporen van de nationale financiën voortvloeiende situatie niet mag aangrijpen om de methode voor het beheer van Europese aangelegenheden te wijzigen. De communautaire aanpak moet de regel blijven, de intergouvernementele methode de uitzondering. Er is in het Europees Parlement een ruime meerderheid voor het aanhouden van de communautaire methode, en de Commissie-Barroso steunt ons daarbij, om de eenvoudige reden dat dit voor de toekomst van de Unie van levensbelang is. Ik twijfel er niet aan dat voorzitter Van Rompuy de staatshoofden en regeringsleiders van de juistheid van deze stelling zal weten te overtuigen.
Vrijdag zal er ook een pact voor de euro moeten worden gesloten. Wij staan positief tegenover dat pact, omdat het voorziet in iets waar we nu al maanden om vragen: convergentie van het sociale, het fiscale en begrotingsbeleid van de lidstaten.
Ik zeg het keer op keer: Europese solidariteit zal door onze volkeren alleen worden aanvaard als die solidariteit gerechtvaardigd en verdiend is. En dat is alleen het geval als de arbeidsvoorwaarden convergeren en onze ondernemingen kunnen investeren en rekruteren in een vergelijkbaar fiscaal klimaat.
Tot slot verlangt onze fractie van de Raad dat hij snel vooruitgang boekt met het pakket voor economisch bestuur en daarbij rekening houdt met het standpunt van het Europees Parlement, dat met betrekking tot vier van de zes te bespreken onderwerpen medewetgever is.
Europa moet de weg naar groei en werkgelegenheid terugvinden. De maatregelen die nu geformuleerd worden gaan die kant op. Als hierover in een communautair kader wordt beslist, zullen ze Europa in staat stellen op een gezonde basis een veelbelovende toekomst tegemoet te gaan.
Martin Schulz
namens de S&D-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, allereerst, voorzitter van de Commissie, wil ik u van harte feliciteren met uw verjaardag vandaag. Ik vind dat u er recht op hebt dat u daarmee wordt gefeliciteerd.
(Applaus)
Ik kan uw vreugde om deze top niet delen. Ik denk dat deze top in de slechtste fase en de ernstigste situatie van de Europese Unie plaatsvindt. Het begint bij Libië. Zelden is een actie zo overhaast en ongestructureerd voorbereid als deze actie, die in wezen een goede actie is en die mensen moet helpen, maar die nu in een diplomatieke en misschien - ik hoop het niet, maar dat is mogelijk - militaire ramp eindigt. Dit is een overhaaste, ongecoördineerde en ongeordende actie. Europa holt alle kanten op en onze toetredingskandidaat Turkije blokkeert alles. Hartelijk gefeliciteerd.
We bevinden ons in een situatie waarin de balans moet worden opgemaakt. Sinds een jaar zitten we in deze crisis en sinds een jaar voltrekt zich steeds hetzelfde proces. Wat noodzakelijk is, wordt eerst ontkend en vervolgens na een tijdverlies van een maand of vier, vijf erkend. Een jaar geleden werd gezegd "De Grieken moeten zichzelf helpen, wij hoeven ze niet te helpen". Vier maanden later: reddingsmechanisme. "We hebben geen reddingspakket nodig. Wat we nu ter beschikking hebben gesteld, is voldoende." Vier maanden later werd gezegd "We hebben meer geld nodig". "We willen geen euro-obligaties. Euro-obligaties zijn onzin." Overal worden nu discussies over euro-obligaties gevoerd. Deze zullen er komen, daar ben ik van overtuigd. Misschien met een vertraging van vier maanden. "We hebben geen economisch bestuur nodig. Europa heeft geen economisch bestuur nodig." Dezelfde mensen die dat met klem hebben beweerd, vieren nu op een bijeenkomst van de Europese Raad dat we nu eindelijk een economisch bestuur hebben. Ze schamen zich er niet eens voor dat ze het tegendeel zeggen en doen van wat ze eerst hadden gezegd.
Ik weet ook niet of we de communautaire methode al hebben gered. Ik hoop het en u hebt daarvoor onze steun, mijnheer Barroso. Niet alleen als verjaardagscadeau, maar omdat Europa de communautaire methode dient te verdedigen, omdat we zien dat we met die andere methode die mevrouw Merkel de "nieuwe Europese methode" noemt, precies datgene hebben wat ik net heb beschreven. Iedereen doet de volgende dag precies het tegenovergestelde van wat hij eergisteren heeft aangekondigd. Dat is de realiteit. Het gaat hier niet om een eurocrisis, maar om een crisis van de regeringen van de eurolanden. Dat is een essentieel verschil.
Met betrekking tot Portugal zeggen en hopen we allemaal dat de regering de werkelijk onwaarschijnlijk harde maatregelen kan doorvoeren. Dit is overigens een regering die dat - net als in Griekenland - ten dele tegen de wil van het eigen electoraat doorvoert en dan zien we een tactisch toneelstuk van de oppositiepartij die deze regering op de knieën krijgt.
In Duitsland komt de minister van Financiën - een pro-Europeaan - enkele dagen voor deze top met een pakket dat we allemaal nodig hebben en dan zeggen de minister van Buitenlandse Zaken en de bondskanselier: "Nou ja, daar moeten we nog maar eens over praten." Ik heb afgelopen vrijdag met veel leidende figuren van/in de Europese financiële wereld kunnen praten over de vraag of de euro vertrouwen geniet. Het antwoord van de mensen in Frankfurt met wie ik heb gesproken - onder wie de president van de ECB en de voorzitter van de eurogroep, maar ook veel vooraanstaande bankiers - luidde: "Ja, de euro is een stabiele munt. De euro geniet vertrouwen en wij hebben ook vertrouwen in de euro. We hebben echter geen vertrouwen in de regeringen van de landen die deze euro hebben. Hoe kan men vertrouwen hebben in een regering die nog geen drie dagen haar woord kan houden?" Dat is het probleem waarmee we in Europa te maken hebben. We volgen een verkeerde koers. De euro is een sterke munteenheid, en geeft ook de economische kracht van de eurozone in de concurrentie met de andere continenten weer. De euro stond bij de invoering op 1,17 dollar. Kijk maar eens waar de euro nu op staat. De euro is een stabiele munteenheid in de intercontinentale concurrentie tussen economische zones, maar hij wordt van binnenuit gedestabiliseerd, omdat er geen stabiele regeringsvorm is. Daarom is de communautaire methode niet alleen maar een onderwerp voor discussie in het Europees Parlement, maar de basis voor de stabilisering van de munteenheid die de enorme economische kracht van de eurozone weergeeft. Deze economische kracht kan zich echter niet ontwikkelen, omdat zij wordt beheerd door mensen voor wie het resultaat van de laatste enquête voor de volgende regionale verkiezingen belangrijker is dan de toekomst van de Europese munt. Dat is de realiteit waar we mee te maken hebben.
Ik hoop dat dit weekend alles goed zal gaan. Ik hoop dat wat u hebt aangekondigd ook uitgevoerd zal worden. Ik hoop dat we met een succesvolle top naar huis gaan. Maar ik heb mijn twijfels en ik vrees dat we ook nu weer zullen beleven wat we al sinds een jaar beleven - het spijt me dat ik dat zo moet zeggen - namelijk een klungelige leiding van de Europese Unie.
(Applaus)
Guy Verhofstadt
Mevrouw de Voorzitter, ik wil om te beginnen de heer Barroso gelukwensen. Hij is een Ram, net als ik zelf, en net als Marielle de Sarnez en Joseph Daul. Ik heb een hele groep Rammen om mij heen hier - en toch hebben ze het één en ander over het pact voor Europa op te merken, voorzitter Barroso.
Want iedereen - en nu even serieus - is er toch wel van overtuigd dat we behoefte hebben aan een economische Unie, met echt economisch bestuur. We moeten echter wel een kapitale vraag stellen: gaat het pact voor Europa nu werkelijk een economische unie teweegbrengen? Zal dit pact inderdaad economisch bestuur introduceren?
Ik geloof van niet, en wel om de eenvoudige reden dat het niet de Commissie is die dit proces stuurt - dat doen de lidstaten nog steeds. En dat verzin ik niet. Ik heb hier een tekst van 11 maart, die morgen en overmorgen zal worden goedgekeurd. Wat staat daarin? Daar staat in dat de doelstellingen door de staatshoofden en regeringsleiders worden vastgelegd, dat de staatshoofden en regeringsleiders zich verbinden en dat het toezicht op die verbintenissen door de staatshoofden en regeringsleiders wordt verricht. De Commissie draagt zorg voor het technisch toezicht - meer niet. Alle macht berust bij de Raad. Dat was de reden voor het falen van de strategie van Lissabon, en dat zal ook deze strategie fnuiken.
Voorzitter Barroso, ik vraag het u nogmaals. Wat er dit weekend ook wordt goedgekeurd, zorg ervoor dat u samen met de heer Rehn zo snel mogelijk een heus plan voor economisch bestuur opstelt, en dan op basis van een communautaire handeling die alle macht aan de Commissie geeft en convergentie als leidraad aanhoudt. En leg dat dan aan de Raad voor. Ik weet heel goed dat ze neen zullen zeggen - dat doen ze altijd. Maar blijf dan samen met ons aanhouden, en aanvaard de procedure zoals die nu wordt voorgesteld niet. Dat voorstel zal namelijk niets opleveren en de euro niet stabiliseren, de eerstvolgende maanden niet en ook de eerstvolgende jaren niet. Dat is het eerste punt dat ik u wilde voorleggen.
Mijn tweede punt, mevrouw de Voorzitter, heeft betrekking op de revoluties in de Arabische landen en de voortzetting van de discussie die we hier een week geleden zijn begonnen. We kunnen nu een eerste balans opmaken van het Europese optreden. En die eerste balans is vrij matig, moet ik zeggen. Om te beginnen zult u zich herinneren dat we in begin niet erg graag over Arabische revoluties spraken, omdat we bang waren voor het islamitisch fundamentalisme. Dát was bij de Europese instanties de eerste reactie.
Daarna, toen het om Libië ging, hebben we laten zien dat de Europese Unie niet eensgezind is. Ik vind het een schande dat de lidstaten van de Europese Unie in de VN-Veiligheidsraad niet allemaal hetzelfde standpunt hebben ingenomen - er hebben er drie voor gestemd, en één lidstaat heeft zich van stemming onthouden. Dat is volgens mij in strijd met het Verdrag. Dat stelt in artikel 34 namelijk dat de lidstaten, wanneer er over het buitenlands beleid wordt gesproken, eerst hun standpunten moeten coördineren, zodat ze dezelfde positie kunnen uitdragen. En wat hebben ze gedaan? Ik geloof niet dat ze geprobeerd hebben hun standpunten te coördineren - ik vind dus dat ze in strijd met artikel 34 hebben gehandeld.
En dan is er nog wat we nu zien. Mevrouw Ashton heeft gisteren nog met de Commissie buitenlandse zaken overlegd, en ik vind dat ze vandaag hier naar ons had moeten komen nu wij praten over een dusdanig belangrijk onderwerp. Ik vind dus dat de Europese Unie geen werkelijke strategie heeft met betrekking tot de Arabische revoluties. De besluiten die op het niveau van de Europese Unie worden genomen, zijn soms gewoon schandalig.
Afgelopen maandag bijvoorbeeld heeft de heer Cooper, een medewerker van mevrouw Ashton, tegenover de Commissie buitenlandse zaken beweerd dat we begrip moesten opbrengen voor de positie van een land als Bahrein, en dat de autoriteiten er verstandig aan hadden gedaan de openbare orde te herstellen. En dat terwijl er vier mensen zijn gedood en er tweehonderd gewonden zijn gevallen. Is dat dan het Europese standpunt?
Ik geef u nog een ander voorbeeld. De ministers van Buitenlandse Zaken van de Unie zijn maandag in de Raad bijeengekomen, en wat hebben ze gezegd? Ze hebben de demonstranten - en nu heb ik het over Bahrein - opgeroepen om zich te onthouden van elke opzettelijke intimidatie. In plaats van deze revoluties en degenen die de straat op gaan - waarbij doden en gewonden zijn gevallen - namens de Europese Unie te steunen, doet men precies het omgekeerde. We zeggen dat ze zich rustig moeten houden, dat ze moeten oppassen.
Ik wil daarom dat mevrouw Ashton naar de plenaire vergadering komt om uit te leggen wat onze houding en onze strategie moet zijn ten aanzien van Bahrein, Syrië en Jemen, en welke sancties we willen opleggen en aan wie. Dát is wat we nu moeten doen - in plaats van laffe standpunten innemen, zoals zo veel Europese leiders dat tot nu toe met betrekking tot deze ontwikkelingen hebben gedaan.
Jan Zahradil
Mevrouw de Voorzitter, het spijt mij te moeten zeggen dat deze Europese Raad, naar het zich laat aanzien, enkele zeer gevaarlijke veranderingen teweeg kan brengen, en dat zou ons zorgen moeten baren. Onder het vaandel van zogenaamde economische coördinatie, economisch bestuur en stabiliteit van de eurozone wordt gepleit voor fiscale harmonisatie en eenmaking op EU-niveau. Het Parlement heeft daarin helaas een heel actieve rol gespeeld.
Ik wil duidelijk zijn: het voorstel van de Commissie betreffende een gemeenschappelijke geconsolideerde heffingsgrondslag voor de vennootschapsbelasting is een riskante stap die de gezonde belastingconcurrentie tussen de lidstaten zal ondermijnen, schadelijk zal blijken te zijn voor de economie en bedrijven zal wegjagen bij degenen die een dergelijk beleid zullen opleggen. Dit is allemaal al veel te ver gegaan en wij moeten dit een halt toeroepen.
Bovendien hebben wij de afgelopen dagen kunnen vaststellen dat er lidstaten zijn die zich willen bemoeien met de begrotings- en belastingsoevereiniteit van andere lidstaten. U weet waar ik het over heb: het schandelijke pesten van Ierland. Wij mogen dit niet weer laten gebeuren!
Dan nu Libië. De ontwikkelingen in Libië herinneren ons er voor de zoveelste keer aan dat wij niet al te veel mogen verwachten van het zogenaamd gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid van de EU. Niet de EU-leiders maar nationale leiders hebben blijk gegeven van internationaal leiderschap. Niet de EU-vertegenwoordigers maar premier Cameron en president Sarkozy hebben de beslissingen doorgedrukt. Mijns inziens toont dit duidelijk aan dat er grenzen zijn aan de integratie op dit gebied - en niet alleen op dit gebied. Geen enkele lidstaat zou zich verplicht moeten voelen om meer te doen dan volgens hem goed zou zijn. Dit geldt voor het buitenlands beleid, maar evenzeer voor het economisch beleid.
Europa moet waar mogelijk flexibel blijven en mag zich niet meer laten leiden door het onbuigzame integratiedogma. Het is tijd dat het integratieparadigma van de EU verandert. Dat is duidelijk. Dat is begrijpelijk en ik hoop dat de Europese Raad dat zal oppakken.
Philippe Lamberts
Mevrouw de Voorzitter, de heer Barroso is al weg, maar vertrouwen is inderdaad, zoals hij zegt, de basis voor alles.
Ik kan u verzekeren dat het vertrouwen van onze burgers nu net zo snel aan het verdwijnen is als het water in de vaten in de kerncentrale van Fukushima. Onze burgers begrijpen best dat er dingen moeten veranderen, en dat we niet verder kunnen zoals voorheen. Maar me moeten de ontwikkeling in de richting van meer armoede en meer ongelijkheid omkeren. En we moeten onze verslaving aan fossiele en andere gevaarlijke brandstoffen opgeven. En ja, we moeten de financiën dienstbaar maken aan de economie, en de economie dienstbaar aan de burgers. En neen, we mogen onze economieën niet langer op openbare dan wel particuliere schulden baseren, op tekorten of op speculatie.
Onze burgers weten dat. En onze medeburgers weten dat dit ingrijpende en radicale veranderingen impliceert, bij regeringen, bij bedrijven en bij de burgers zelf. Ze weten dat, ze voelen dat heel goed aan.
Ze weten dat diepgaande veranderingen ook gecompliceerd zijn. En we kunnen, zoals Marianne Thyssen gisteren heeft gezegd, die complexe veranderingen niet allemaal in één keer doorvoeren. We moeten ergens een begin maken.
U moet echter wel inzien dat onze medeburgers het problematisch vinden dat er steeds op dezelfde plek een begin wordt gemaakt. We beginnen altijd met korten op de overheidsuitgaven, en dat zijn, zoals bekend, de uitgaven die vooral de zwaksten ten goede komen. We beginnen altijd met het flexibeler maken van de arbeidsmarkt. En als we het hebben over het opnieuw op elkaar afstemmen van flexibiliteit en zekerheid, dan begrijpt men heel goed dat dit neerkomt op meer flexibiliteit en minder zekerheid.
Onze burgers hebben genoeg van dit beleid van twee maten en twee gewichten. Een beleid dat degenen die het meest hebben geprofiteerd van de casino-economie van de afgelopen twintig jaar uiteindelijk niet aanpakt.
Daarom verwachten wij van deze Raad - náást hetgeen vandaag op tafel ligt - een gedurfd initiatief, dat de lidstaten van de Unie stabiele en rechtvaardige fiscale inkomsten garandeert. Dan hebben we het natuurlijk over een belasting op financiële transacties, een belasting op energie, belasting op ondernemingen - en kom dan alstublieft niet aan met de geconsolideerde heffingsgrondslag als de alfa en de omega, het nirwana van het fiscaal beleid - en, tot slot, het aanpakken van fraude en belastingparadijzen.
Ik verzeker u dat wat er nu op tafel ligt met betrekking tot economisch bestuur zonder een dergelijk initiatief op een mislukking zal uitlopen, die ook de euro zal meesleuren. Want er heeft in de hele geschiedenis, dames en heren, nog nooit een succesvolle monetaire unie bestaan zonder een robuuste fiscale unie als basis.
We hebben genoeg effectbeoordelingen gehad, we hebben genoeg gedraald, en we hebben genoeg van nationale zelfzuchtigheid - Lieve Heer, onderneem toch eens iets!
Wat de sector financiën betreft: de nieuwe stresstests zullen geen veiligheid garanderen, net zomin als dat in de nucleaire industrie het geval is. Dat durf ik wel te beweren. We weten heel goed wat een sof eerdere stresstests zijn geweest. Alles ging goed, heette het, zelfs in Ierland. Wat we nu nodig hebben zijn nieuwe beperkende maatregelen, en geen regels waarover men ons vertelt dat "ze op 1 januari 2019 van kracht zullen worden". Het is werkelijk de hoogste tijd dat dit duiveltje, de financiële sector met zijn roofpraktijken, weer in de fles wordt gestopt. Onze burgers zullen niet toestaan dat we nog langer wachten.
Dat is de prijs voor het vertrouwen van de burgers, en dat vertrouwen is voor ons, Europeanen, onmisbaar als we de eenentwintigste eeuw opnieuw optimistisch gezind en met opgeheven hoofd willen ingaan.
Lothar Bisky
namens de GUE/NGL-Fractie. - (DE) Mevrouw de Voorzitter, beste collega's, een economische en monetaire unie zonder effectieve coördinatie van het economisch beleid zal niet functioneren. Het stabiliteits- en groeipact heeft gefaald, daar zijn veel deskundigen uit alle politieke geledingen het over eens. Het probleem is dat de politiek nog lang niet zo ver schijnt te zijn. Er zijn geen nieuwe beleidsconcepten te bespeuren.
Ik wil u eraan herinneren dat de 3 procent-grens van het stabiliteitspact sinds 1999 73 keer niet is nagekomen, 46 keer op een manier die krachtens het Verdrag nauwelijks aanvaardbaar zou zijn geweest en niet één keer is hiervoor een sanctie opgelegd. Het niet-functionerende pact moet nu niet veranderd worden, maar het moet beter - dat wil zeggen: daadwerkelijk - uitgevoerd worden.
Natuurlijk weet iedere huisman en iedere vrouwelijke ondernemer hoe belangrijk duurzaam huishouden is. Bij de komende beslissingen over economisch bestuur en over het Europees stabiliteitsmechanisme valt echter te vrezen dat het alleen maar om bezuinigen gaat. Dat is echter iets anders dan duurzaam huishouden. Geen enkele staat die zo'n hoge schuldenlast heeft dat hij aan de rand van insolventie zit, kan aan een opstapeling van schulden ontkomen indien hij tegen hoge rente nog meer financieringen moet aangaan. Hoe hij ook spaart, de schuld stapelt zich verder op - en des te meer indien lonen, werkeloosheidsuitkeringen en pensioenen verlaagd, arbeidstijden verlengd, en publieke investeringen in infrastructuur, onderwijs, gezondheidszorg etc. teruggebracht moeten worden. Wanneer niemand meer kan consumeren, zal ook de productie instorten. Noch een verscherping van het stabiliteits- en groeipact, noch de zogeheten strikte conditionaliteit van het toekomstige stabiliteitmechanisme is dus doeltreffend.
In het totale maatregelenpakket moet meer de nadruk worden gelegd op de behoefte aan aanvullende investeringen, juist in landen die veel van de crisis te lijden hebben, en deze moeten verder gaan dan verlengingen van kredieten en kleine rentedalingen. Zolang er slechts van de economisch zwakke staten maatregelen worden verlangd, terwijl de economisch sterke staten op dezelfde voet kunnen doorgaan, is het moeilijk om te wijzen op de noodzaak om de macro-economische onevenwichtigheden te verkleinen. Het is niet alleen zo dat de leus 'solidariteit' nergens te horen is, vergeten wordt ook dat de uitgaven en tekorten op de lopende rekening van de ene zijde, de inkomsten en overschotten op de lopende rekening van de andere zijde zijn.
Nikolaos Salavrakos
namens de EFD-Fractie. - (EL) Mevrouw de Voorzitter, wat de heer Barroso ons heeft gezegd komt in feite neer op een voorstel tot versterking van de economische governance en de stabiliteit van de euro. Dit betekent dat het beleid van economische governance in Europa sneller uitgevoerd moet worden.
Natuurlijk, het werk van de heer Barroso, die wordt bijgestaan door commissaris Rehn, is bijzonder succesvol en wij staan er positief tegenover. Wij hopen dat dit pact zal kunnen beantwoorden aan de economische en financiële uitdagingen van Europa en het juiste signaal zal afgeven aan de markten. Want, helaas, de markten zijn tegenwoordig ons probleem.
De nieuwe economische governance komt na een crisis, een brute crisis, in de vorm van de staatsschuld van de lidstaten. Zeker, wanneer de Verenigde Staten de geldpers aanzetten en meer dan drie biljoen dollar in omloop brengen, zie ik geen reden waarom Europa zijn problemen niet zou kunnen oplossen door voor een biljoen euro geld bij te drukken, niet om het in de markt te pompen, maar om er een fonds mee op te zetten, dat wij 'steunmechanisme' noemen. Hoe het ook zij, de tijd lijkt nog niet rijp voor een dergelijk idee zolang de opvattingen van mevrouw Merkel in Europa domineren.
Wij moeten echter wederom wijzen op het feit dat de Europese Unie genoodzaakt wordt om overhaast en onder ongunstige omstandigheden nieuwe systemen en waarden te scheppen.
Het vormen van een monetaire unie zonder een allesomvattende strategie voor economische governance en coördinatie tussen de lidstaten, was een riskante zaak die wij aan de praktijk hebben getoetst en die over het algemeen heeft gefunctioneerd. Ik geloof dat de tijd is gekomen dat de Unie doortastender moet zijn bij het nemen van besluiten en de nodige structurele veranderingen moet doorvoeren.
Zoals ik zei zijn wij het natuurlijk in principe eens met de beslissingen van de Raad over het Pact voor de euro en zijn wij van mening dat de euro nog steeds een goede munt is. We moeten er echter niet alleen voor zorgen dat we stabiliteit in de eurozone bereiken, maar ook dat we een hoog niveau van groei en concurrentievermogen bereiken in Europa, dat we banen scheppen en behouden voor Europese burgers en met name voor jonge burgers. Wij moeten bijzondere aandacht schenken aan de jongeren.
Hans-Peter Martin
(DE) Mevrouw de Voorzitter, als hartstochtelijke pro-Europeaan - en de grote meerderheid van mijn 500 000 directe kiezers is dat ook - vind ik het zeer moeilijk om deze hopeloze situatie waarin u, mevrouw de fungerend voorzitter, zichzelf hebt gebracht, te aanvaarden. Enerzijds hebben we de stabiliteit nodig en moeten we iets tegen speculatie doen, maar anderzijds illustreert de manier waarop u dat doet weer op een nogal drastische wijze het gebrek aan democratie van de Europese Unie. Deze vorm doet meer denken aan noodwetgeving dan aan wat men van een zich ontwikkelend Europa zou mogen verlangen. Daarom heb ik natuurlijk met volle overtuiging mijn steun gegeven aan amendement 34 van links, dat om toepassing van de gewone verdragswijzigingprocedure heeft verzocht. Telkens als er een noodsituatie is, doet u iets wat de kloof tussen de burgers steeds groter maakt.
Bovendien wil ik nog van de gelegenheid gebruikmaken om de manier waarop Martin Schulz in dit Parlement met mij omgaat, ten stelligste af te wijzen.
José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra
(ES) Mevrouw de Voorzitter, de crisis in Noord-Afrika stelt de mechanismen van het Verdrag van Lissabon op de proef.
Gisteren hebben we, in aanwezigheid van de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, de positieve aspecten van het optreden van de Europese Unie belicht: de mededeling van mevrouw Ashton waarin ze onderscheid maakt tussen de korte, middellange en lange termijn; de snelle toepassing van resolutie 1970/2011 van de VN-Veiligheidsraad; de mogelijkheid tot dialoog met de Arabische Liga; en de oproep van de Europese Raad.
Het is echter belangrijk om hier vandaag te constateren dat er nog zaken onduidelijk zijn in de Europese publieke opinie, en dus bij onze burgers.
Mevrouw de fungerend voorzitter van de Raad, de heer Verhofstadt heeft helemaal gelijk. Hoe is het mogelijk dat vandaag de dag de vier lidstaten die deel uitmaken van de VN-Veiligheidsraad niet hetzelfde stemmen?
Hoe is het mogelijk dat we er op dit moment over debatteren of de resolutie van de Verenigde Naties wordt uitgevoerd door de Europese Unie, de NAVO of de internationale coalitie als het gaat om middelen die afkomstig zijn van dezelfde belastingbetalers; en dezelfde schepen en de inzet ervan op hetzelfde strijdtoneel?
Het moge duidelijk zijn dat er nog genoeg te verbeteren valt in onze samenwerking en in het besluitvormingsproces.
Een bekend filmcitaat luidt: "we will always have Paris" (we hebben altijd Parijs nog). In dit debat heeft iemand gezegd dat het antwoord van de Europese Unie overhaast was. Als Frankrijk niet de moed en de vastberadenheid had getoond - want zo moeten we het stellen - om de rebellen te erkennen, door de minister van Buitenlandse Zaken naar de Veiligheidsraad te sturen, de top in Parijs te organiseren en de resolutie toe te passen, mevrouw de Voorzitter, dan waren de troepen van Khadafi nu Benghazi al binnengevallen.
Kristian Vigenin
(BG) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, ik wil iets meer aandacht besteden aan één van de belangrijkste gespreksonderwerpen van morgen, namelijk de situatie in Libië.
Mijn collega's hebben gelijk als ze zeggen dat er de afgelopen dagen een gevoel van totale chaos is ontstaan of ten minste een gebrek aan voorspelbaarheid van de besluiten en het gedrag van de Europese Unie en voornamelijk van haar lidstaten. Het is met name onmogelijk om binnen de NAVO consensus te bereiken, omdat sommige landen zich aansluiten bij de coalitie en vervolgens hun betrokkenheid laten varen.
Deze situatie veroorzaakt niet alleen grote onzekerheid onder onze partners over of we duidelijk zijn over wat we in feite willen bereiken en hoe we het willen bereiken, maar veroorzaakt ook grote problemen voor de Europese publieke opinie, omdat deze er niet op kan vertrouwen dat de Europese Unie en haar huidige bestuurders in staat zijn de verantwoordelijkheden na te komen die ze ten opzichte van onze partners in het zuiden van het Middellandse Zeegebied hebben.
Ik hoop van ganser harte dat de Europese Raad de komende dagen met duidelijke en goede beslissingen komt over Libië en niet alleen over Libië, maar ook over de andere landen waar in feite dezelfde situaties voorkomen, zoals Bahrein, Jemen en tot op zekere hoogte Syrië. Op de een of ander manier vergeten we dat wat we in Libië doen ook wordt beoordeeld in het licht van ons gedrag tegenover de andere landen in de regio.
Ik wil dat de Europese Raad duidelijke beslissingen neemt over wat de Europese Unie wil bereiken in Libië, waarbij ook grotendeels duidelijk wordt hoe we dat zullen bereiken. Ik denk dat we goed moeten beseffen dat de situatie in Libië, als deze lange tijd aanhoudt, ook zeer ernstige gevolgen heeft voor de buurlanden.
Daarom moeten we klaarstaan om Egypte en Tunesië te helpen, niet alleen met de aanpak van de humanitaire situatie, maar ook door - letterlijk - de komende dagen, weken en maanden klaar te staan met economische en financiële steun, omdat de situatie daar van invloed zal zijn op de economische situatie in beide landen.
Alexander Graf Lambsdorff
(DE) Mevrouw de Voorzitter, er is hier gezegd dat niet de euro zich in een crisis bevindt, maar dat onze lidstaten die schulden hebben gemaakt, zich in een crisis bevinden. Dat is namelijk de kern van de crisis - het gedurende vele jaren op onverantwoordelijke wijze aangaan van schulden. Daar moet nu een einde aan komen. Daarom is het ook juist dat het Europees stabiliteitsmechanisme zware verplichtingen oplegt. Het is ook juist dat dit bij de reddingsmechanismen tot nu het geval is geweest en dat Ierland geen verlaging van het rentetarief heeft gekregen.
Deze schuldenmakerij moet stoppen. Ik hoor nu van sociaaldemocratische zijde weer dat er een verschil is tussen goede en slechte schulden. Ja, natuurlijk is investeren iets anders dan consumeren. Alleen worden te veel goede schulden ooit ook slechte schulden. We hebben behoefte aan een rechtvaardige verdeling van de lasten tussen de generaties, aan houdbaarheid in de overheidsfinanciën, dan wordt de euro ook weer stabiel.
Er is hier gezegd dat het pact voor de euro in onvoldoende mate een communautaire methode is en dat is volkomen juist. Ik deel die mening.
Een laatste woord over Libië. De Raad heeft resolutie 1973 ondersteund. We moeten nu vooruitzien. Ik ben het eens met de woorden van de heer Salafranca Sánchez-Neyra dat Frankrijk een zeer goede rol heeft gespeeld. Maar men had Turkije voor de Elysée-top moeten uitnodigen, dan zouden we nu niet met deze problemen in de NAVO te kampen hebben en was de situatie voor ons allemaal veel gemakkelijker geweest. Verder hoop ik dat de pas benoemde leider van de Libische overgangsregering spoedig hier in Europa kan worden ontvangen.
Konrad Szymański
(PL) Mevrouw de Voorzitter, alle doelstellingen die de eurogroep heeft vooropgesteld, en die meestal heel redelijk zijn, kunnen met succes worden bereikt met behulp van economisch, sociaal en fiscaal beleid van de lidstaten. De vraag rijst echter waarom we vandaag in een noodtempo het Verdrag veranderen om deze bevoegdheden, tenminste gedeeltelijk, naar Europees niveau over te hevelen.
Ik denk dat er twee antwoorden zijn: zoals gewoonlijk willen we onze verantwoordelijkheid voor onpopulaire beslissingen delen met de Europese Unie, of we willen ter gelegenheid van, of misschien onder voorwendsel van hervormingen gewoon meer macht naar Brussel overbrengen. Ik betwijfel of dit het verwachte effect zal opleveren, aangezien de lidstaten van de eurogroep meestal een grotere staatsschuld hebben en vaak een minder concurrentieel belastingsysteem dan de andere lidstaten.
Boven deze discussie hangt natuurlijk de dreiging van een Europa met twee snelheden. Ik wil diegenen waarschuwen die haast hebben. Niet alleen de snelheid, maar ook de juiste richting is belangrijk. Met een te hoge snelheid de verkeerde richting uitgaan kan slechts op één manier eindigen: een catastrofe op veel grotere schaal. Dat is tenminste wat ik zie gebeuren op de Europese wegen.
Miguel Portas
(PT) Mevrouw de Voorzitter, het Portugese parlement zal vandaag het vierde stabiliteitsprogramma dat de regering in twaalf maanden tijd heeft ingediend, afkeuren. De meerderheid van de parlementsleden zal dit document verwerpen omdat ze het niet eens zijn met de inhoud ervan, maar ook omdat het pakket eerst werd voorgesteld in Brussel, voordat het in Portugal werd bekendgemaakt, uitonderhandeld of goedgekeurd.
Vandaar mijn eerste vraag aan het Hongaarse voorzitterschap: Is het, in het licht van deze gebeurtenissen, van plan om er bij zijn partners op aan te dringen dat deze documenten eerst goedgekeurd moeten worden door het parlement, of niet?
Mijn tweede vraag is de volgende: Morgen beslist de Raad over een financieringsmechanisme voor de periode na 2013, maar hij heeft ons niets verteld over het huidige financieringsmechanisme, en dat is net wat ons interesseert. Nu er in Portugal vervroegde verkiezingen komen, is het onvermijdelijk dat de overheidsschuld en de rentevoeten de hoogte in zullen schieten. Welke stappen denkt de Raad te ondernemen om speculatie over de Portugese overheidsschuld te vermijden? En vertelt u ons niet dat dit een Portugese kwestie is, want de soberheid die wij betrachten, werd ons opgelegd naar aanleiding van beslissingen die mede door u genomen werden.
Bastiaan Belder
Voorzitter, in de Commissie buitenlandse zaken gaf de hoge vertegenwoordiger gisterenmiddag aan het zogeheten "nieuwe Egypte" concreet te willen steunen bij de bestrijding van het grootschalig woningtekort. Wie zich enigszins de enorme sociaaleconomische misère realiseert waarin het overgrote deel van de Egyptische bevolking verkeert, blijft niet steken in euforie. Het komt aan op reële Europese empathie.
Daarom ook juich ik alle Europese inspanningen om de levensomstandigheden in Egypte te verbeteren van harte toe. Zeker nu het land zich in een zeer onzekere overgangsfase bevindt na het vertrek van president Mubarak, en Cairo rechtstreeks lijkt af te koersen op een financiële crisis en voedselcrisis. Europese hulpverlening aan Egypte moet mijns inziens wel gepaard gaan met een dubbele inzet van de Raad.
In het nieuwe Egypte dienen alle burgers, ongeacht hun godsdienst, gelijk te zijn voor de wet, met gelijke rechten voor iedereen. Voorts dient Cairo het vredesverdrag met Israël na te leven, en zelfs verder te ontwikkelen. Het stellen van die twee voorwaarden versterkt zowel de interne als de externe stabiliteit van het nieuwe Egypte.
Barry Madlener
Voorzitter, u had mij even over het hoofd gezien, begrijp ik. Dank u dat ik het woord krijg. We krijgen een stabilisatiemechanisme, een permanent steunfonds, dat betaald moet worden door de gewone man, door de mensen die het niet cadeau krijgen. En de ontvangers zijn de mensen die het wél cadeau krijgen. Bedriegen, beloften breken, cijfers manipuleren wordt voortaan beloond.
Tien jaar geleden werd er een Stabiliteits- en groeipact gesloten met de plechtige belofte de staatsfinanciën op orde te houden. Dat pact is geschonden door Duitsland, Frankrijk, Griekenland en anderen. Grote tekorten werden niet weggewerkt. En nu opnieuw zijn er plechtige beloften dat het nieuwe pact wel zal werken. Brussel gaat uitmaken wat de Nederlander mag verdienen, wanneer de Nederlander met pensioen mag, en wat hij dan nog aan pensioen krijgt. Opnieuw wordt de rekening betaald door de belastingbetaler, door de mensen die het niet cadeau krijgen.
Voorzitter, dat permanent steunfonds is een duur speeltje voor de politieke elite om te verbergen dat sommige landen niet vertrouwd kunnen worden in een Monetaire Unie. Er zijn landen die wel de lusten van de euro willen, maar niet de lasten, die hun financiën niet op orde houden. Die landen, Voorzitter, moeten de eurozone verlaten. Dat is de enige aanpassing die het Stabiliteits- en groeipact nodig heeft.
Mario Mauro
(IT) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, de steeds verder in omvang toenemende aardverschuiving in het gebied ten zuiden van de Middellandse Zee mag onze aandacht niet afleiden van de lang geleden vastgestelde economische en andere doelstellingen voor de middellange termijn. De internationale onrust moet het herstel van onze economie versnellen: het is een goede zaak dat er nu snel, al tijdens de vergadering van deze week, besluiten worden genomen over de uitvoering van de Europa 2020-strategie.
We weten niet waar het Libische conflict toe leidt, maar we weten zeker dat niets meer zal zijn zoals het was. Europa moet dringend met een maatregelenpakket komen waarmee de economieën van de lidstaten kunnen opleven nu zich een nieuwe periode van onzekerheid aandient. De situatie van het Middellandse Zeegebied is zonder meer de belangrijkste kwestie. Het slechtste wat de wereld nu kan overkomen, is een oorlog in het Middellandse Zeegebied. De landen die het noodzakelijk achtten om op dit vlak in te grijpen, hebben daar goed aan gedaan. Dit staat in schril contrast met het onhandige, zo niet expliciet verdeelde optreden van de Europese Unie.
Daarom richt ik mij tot het Hongaars voorzitterschap: het Parlement en volgens mij ook de Commissie werken nauw samen met dit voorzitterschap, dat de kans heeft om de crisis aan te pakken op een manier die de Europese Unie niet schaadt.
Wij dragen een grote verantwoordelijkheid: we moeten de crisis aangrijpen om eindelijk het buitenlands beleid te ontwikkelen dat deze wereld verdient. Met onze verantwoordelijkheden, twijfels en fouten staan we aan de vooravond van belangrijke omwentelingen en ik denk dat wij de verantwoordelijkheid volledig op ons moeten nemen om ervoor te zorgen dat de Raad morgen en overmorgen redelijke en vooral moedige besluiten neemt. Dank u wel.
Edite Estrela
(PT) Mevrouw de Voorzitter, er werd hier al gezegd dat het Portugese parlement jammer genoeg op dit moment de regering ten val aan het brengen is. Als de regering valt, dan zal dat het resultaat zijn van de politieke instabiliteit die is veroorzaakt door de oppositiepartijen, die een extra bezuinigingspakket niet wilden steunen.
Het is waar dat dit het vierde pakket in een paar maanden tijd is. Niet omdat de vorige pakketten niet werden nageleefd, want dat werden ze wel, maar omdat de opgelegde voorwaarden verslechterd zijn door de willekeur van de zogenaamde wensen van de markten waaraan zij onderworpen zijn. De Portugese begrotingsuitvoering gaf voor januari en februari een overschot aan, doordat de uitgaven met 3 procent waren teruggedrongen en de inkomsten 11 procent gestegen waren.
De politieke krachten die deze politieke crisis hebben veroorzaakt door het bezuinigingsprogramma, dat door de regering werd voorgesteld en door de Europese Commissie, de Raad en de Europese Centrale Bank werd ondersteund, te verwerpen, zijn daar misschien erg tevreden mee, maar enkel wie ondoordacht te werk gaat, kan tevreden zijn met de huidige situatie. Voor een land uit de eurozone met schuldproblemen is deze situatie namelijk bijzonder slecht nieuws. Het is bijzonder slecht nieuws voor het land, het is onrechtvaardig voor de Portugese bevolking en het is opnieuw een zware klap voor de houdbaarheid van het grote project van de gemeenschappelijke munt.
We maken niet zomaar een crisis door in de eurozone, we zitten midden in de Grote Crisis van de eurozone. Ik zou mijn Portugese collega's willen vragen wat het alternatief is. Alle lidstaten moeten hun bezuinigingsplannen uiterlijk in april voorleggen. Heeft Portugal al dan niet extra bezuinigingsmaatregelen nodig om het begrotingstekort en de overheidsschuld in te perken; om het begrotingstekort in 2012 en in 2013 met respectievelijk 3 procent en 2 procent terug te dringen? U heeft geweigerd om te onderhandelen, maar u heeft geen alternatieven voorgesteld. Verwerpen is niet de oplossing, het is het probleem, en het verplicht de Portugezen tot nog meer opofferingen.
Marielle De Sarnez
(FR) Mijnheer de Voorzitter, de volgende Raad is beslist de laatste kans voor de Europese leiders om er bij stil te staan dat we Europa hebben opgericht om bepaalde waarden te verdedigen en samen op te treden wanneer er essentiële zaken op het spel staan. En als een volk zich overgeleverd weet aan de moordzucht van zijn leider en door die leider bedreigd wordt, dan gaat het zeker om iets essentieels.
Dankzij de inspanningen van Frankrijk en Groot-Brittannië is er nu een resolutie aangenomen. We hebben zo kunnen verhinderen dat Khadafi de stad Benghazi bereikt. Maar de verdeeldheid binnen Europa is ontstellend. De morgen te houden Raad moet een sterk signaal afgeven, de nu ingezette interventie steunen, en het Libische verzet erkennen om het te versterken en Khadafi nog verder te isoleren, zodat dit regime ten val komt.
En als we kijken naar wat er gebeurt in Bahrein, Jemen of Syrië - ook hier gaat het om essentiële zaken. Dat is overal in het Midden-Oosten waar we het geweld zien opvlammen het geval.
Wij in het Europees Parlement verwachten van de Europese leiders dat ze iets ondernemen voordat het te laat is. In een groot deel van de wereld is de geschiedenis in beweging gekomen. Politieke moed komt nu neer op de bereidheid erbij te zijn, mee te doen: dat is wat we van Europa en de Europese leiders verwachten.
Peter van Dalen
De Nederlandse garantstelling van vele miljarden euro's bracht voormalig minister van Financiën Ruding tot de uitspraak "De weg naar de budgettaire hel is geplaveid met garanties". Inderdaad, de afgegeven garanties zijn te hoog en te riskant. De crisis wordt er niet door bezworen, want ze missen hun doel.
De huidige Europese crisis is veroorzaakt door het op onverantwoorde wijze laten stijgen van schulden en het niet nakomen van gemaakte afspraken. Als we deze kernpunten niet aanpakken, kunnen we garanties afgeven wat we willen, maar het gaat niet helpen.
We hebben een Stabiliteits- en groeipact. Dat werd al in 2004 weggelachen door Duitsland en Frankrijk. Nu hadden we een kans dat pact te versterken, o.a. met automatische sancties. Maar wat gebeurt er? De sancties blijven onderworpen aan politieke besluitvorming. Onbegrijpelijk. De Duitse schrijver Hans Enzensberger heeft het juist gezien. Hij verwacht dat de huidige situatie bij de burgers leidt tot cynisme en minachting van de Europese politieke elite.
Ilda Figueiredo
(PT) Mijnheer de Voorzitter, de weg die de leiders van de Europese Unie zijn ingeslagen, is onaanvaardbaar: Werknemers worden steeds meer uitgebuit, er worden nieuwe antisociale maatregelen getroffen die de ongelijkheden aanscherpen en de werkloosheid, de werkonzekerheid, de armoede en de sociale uitsluiting doen toenemen, en dat alles ten bate van de economische en financiële belangengroepen van de Europese Unie, die steeds meer winst maken.
Onder het voorwendsel van de crisis willen zij de landen met de zwakste economieën opnieuw de duimschroeven aandraaien, door de voorwaarden die zijn vastgesteld voor de reeds vermelde toepassing van een Europees stabiliteitsmechanisme te gebruiken om soevereine staten te herleiden tot niets meer dan protectoraten.
Daarom verzetten de werknemers en de volkeren zich tegen dergelijke maatregelen, zoals we afgelopen zaterdag ook gezien hebben in Portugal, waar meer dan 300 000 mensen de straat op gingen, en vandaag in het Portugese parlement, waar de meerderheid van de parlementsleden zich hoogstwaarschijnlijk ook zal verzetten tegen het vierde pakket van bezuinigingsmaatregelen.
Maar we willen ook van deze gelegenheid gebruik maken, mijnheer de Voorzitter, om te protesteren tegen de bombardementen van de internationale troepen in Libië, net zoals we geprotesteerd hebben tegen de onderdrukking van de strijdende bevolking in alle landen uit de regio, waaronder Libië, Bahrein en Jemen.
Jaroslav Paška
(SK) Mijnheer de Voorzitter, een verantwoord beheer van financiële middelen is een basisvoorwaarde voor het goede, stabiele functioneren van huishoudens, industriële en handelsondernemingen, regio's, nationale staten en gemeenschappen van staten.
Daarom is het logisch dat als een groep Europese lidstaten heeft besloten een gemeenschappelijke munt te voeren, ze een mechanisme moeten vinden om te voorkomen dat populistische politici de gemeenschappelijke munt bezwaren met onhoudbare financiële verbintenissen - schulden waarmee ze op de korte termijn kiezersstemmen kopen. In het pact voor het concurrentievermogen worden enkele parameters genoemd waaraan de landen in de eurozone zich zouden moeten houden. Het probleem zit echter in de tenuitvoerlegging van deze goed bedoelde regels.
Daarom ben ik ervan overtuigd dat de tijd rijp is voor de toepassing van automatische sanctiemechanismen indien de overeengekomen gedragsregels niet worden gerespecteerd, zodat deze sancties niet het onderwerp worden van een soort politiek handjeklap in de Europese Raad, waar regeringsleiders hun veelvoudige en uiteenlopende politieke misstappen proberen te compenseren door middel van vrijstelling van elkaars sancties.
Jacek Saryusz-Wolski
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik wil twee vraagstukken aan de orde stellen. Ten eerste heet ik de geboorte van het Euro Plus-Pact welkom. Dit is een blijde gebeurtenis. Er is een nieuwe architectuur, een soort economisch Schengen, geboren. Belangrijk is nu dat dit Pact inclusief is en open staat voor al degenen die kunnen en willen deelnemen en dat het geen Europa met twee snelheden creëert. Helaas zal het Pact echter slechts voor de helft open staan omdat de wijziging van artikel 136 waarover in onze Commissie constitutionele zaken is gesproken en gestemd, is verworpen. In ons verslag staat: "wenst dat het stabiliteitsmechanisme van meet af aan openstaat voor lidstaten die de euro niet als munt hebben, maar wel wensen deel te nemen". Het Pact zal slechts voor de helft openstaan: het zal open zijn voor iemand die plichten op zich wil nemen maar niet voor iemand, buiten de euro, die wil deelnemen aan de rechten.
Wat ons verenigt is de interne markt, veel meer dan de euro. Dit is geen eurocrisis, maar een crisis in een aantal eurolanden. Ook een land dat de euro niet voert, zou dergelijke problemen met de overheidsfinanciën kunnen hebben. Er is dus een gebrek aan logica en consistentie.
Dan nog enkele opmerkingen over Libië en het zuidelijk Middellandse Zeegebied. Ten eerste wil ik ons feliciteren, en daarmee bedoel ik niet zozeer de Unie maar de enkele lidstaten die op de bres staan voor de mensenrechten en de democratie in Libië. Wij zouden Frankrijk en zijn leider Nicolas Sarkozy dankbaar moeten zijn voor het feit dat hij ons de weg wijst.
Mijns inziens beginnen wij nu in ons buitenlands beleid over te stappen van een op belangen naar een op waarden gebaseerd buitenlands beleid. Wij moeten twee stappen zetten. Wij moeten het nabuurschapsbeleid in een nieuwe vorm gieten en afstemmen op de samenlevingen en regeringen, en wij moeten iets bewerkstelligen dat wij in Midden- en Oost-Europa transitie of transformatie noemen. Dit is ook een urgente oproep om het gemeenschappelijk veiligheids- en defensiebeleid te herdefiniëren, te hervormen en te versterken, opdat wij de Unie kunnen uitrusten met gemeenschappelijke commando- en militaire capaciteiten.
Liem Hoang Ngoc
(FR) Mijnheer de Voorzitter, morgen, 24 maart, zal een symbolische dag zijn. Om te beginnen zal dan de wijziging van het Verdrag van Lissabon waarover we zojuist gestemd hebben worden doorgevoerd om het mogelijk te maken een permanent Europees stabiliteitsmechanisme op te zetten. Dat mechanisme zal de Unie in staat stellen een soort euro-obligaties uit te brengen om staatsschulden tegen een lage rente te financieren als er speculatieve aanvallen worden uitgevoerd.
Het is in dit opzicht jammer dat we halverwege zijn gestopt. De markten slingeren zo irrationeel dat de herziening van het Verdrag een goede gelegenheid zou zijn geweest om de Europese Centrale Bank toestemming te geven bij druk op de rentevoeten staatsschulden op te kopen, precies zoals dat in de Verenigde Staten gebeurt. We zijn hier niet zover mee gekomen als met de andere noodzakelijke operatie - de inwerkingstelling van het Europees vertrouwenspact voor werkgelegenheid, groei en concurrentievermogen, nu het pact voor de euro geheten. Dat pact is het tweede symbool voor morgen: het is door zeer nauwe samenwerking tussen de Raad, de Commissie en de ECB tot stand gekomen.
Beste collega's, u weet allemaal wat de consensus van Washington is. En die vond u geweldig. Nou, dan markeert 24 maart de geboorte van de consensus van Brussel. En die consensus van Brussel is de brute toepassing van de neoliberale dogma's, zonder enige nuancering: terugdringen van het bereik van de openbare diensten en de verzorgingsstaat, loonmatiging, minimale regulering van de financiële markten.
Beste collega's, de Raad, de Commissie en de ECB hebben maar een heel beperkt geheugen. Ze willen dat we het pact voor de euro integreren in het bestuurspakket om zo het beleid dat deze crisis heeft veroorzaakt te institutionaliseren. In Spanje, het VK, Ierland en elders is de verhoging van de schuldenlast van de huishoudens - aangewakkerd door de financiële sector - aan maar één oorzaak te wijten: de daling van de koopkracht. En die is het gevolg van de loonmatiging die de mensen nu al twintig jaar hebben moeten ondergaan. Het pact voor de euro is helaas bedoeld om die loonmatiging tot in het oneindige voort te zetten.
Wat de overheidsschuld betreft: die is overal - wat verder ook de gevolgen van de crisis mogen zijn - te wijten aan nutteloze, door conservatieven en liberalen doorgevoerde belastingverlagingen. Er is in Europa helemaal geen explosieve groei van de overheidsuitgaven geweest - integendeel. Loonmatiging en begrotingsrestricties zullen - samen met de nu door de ECB geplande renteverhogingen - dodelijke gevolgen hebben voor de Europese interne vraag en zo het herstel ongedaan maken, zonder dat de tekorten afnemen. Wij staan morgen zij aan zij met de loontrekkers die gaan demonstreren tegen de consensus van Brussel - het derde symbolische element van maart de 24ste. Als we de opkomst van de bruine horden willen tegengaan - en dat is tenslotte de reden waarom we Europa hebben opgericht - moeten de gekozen volksvertegenwoordigers samen met het volk dit onrechtvaardige en inefficiënte beleid afwijzen.
Anneli Jäätteenmäki
(FI) Mijnheer de Voorzitter, het creëren van een permanent crisisbeheersingsmechanisme voor Europa is gerechtvaardigd met het oog op mogelijke toekomstige crises. Niemand van ons wil nieuwe crises, maar die kunnen zich wel voordoen. Het is echter jammer dat men van plan is het permanente crisisbeheersingsmechanisme buiten de Europese instellingen op te richten. Het mechanisme moet zo dicht mogelijk bij de Europese instellingen worden gebracht, zodat zij het gebruik ervan kunnen controleren. Bovendien moeten mogelijke sancties automatisch worden opgelegd en niet pas na debatten en onderhandelingen.
Ik wil enkele woorden kwijt over ons zogenaamde buitenlands beleid en Libië.
De situatie in Libië en de internationale gemeenschap is verwarrend. Het besluit om een no-flyzone in te stellen ter bescherming van burgers was juist. Daar was ook de Europese Unie bij betrokken. Nu er echter grondtroepen zijn aangevallen, is het goed om ons af te vragen of deze no-flyzone daarvoor was bedoeld. Wat dit betreft wordt de oorlogsdrempel bijna overschreden.
Derk Jan Eppink
(EN) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer Schulz zei dat de militaire operaties te haastig waren opgezet. Veeleer is het tegendeel waar: ze kwamen te laat. Het Westen heeft te lang gewacht. Het had Khadafi kunnen isoleren en dwingen om ofwel op te stappen of te worden weggevaagd. Uiteindelijk waren we net op tijd om een massamoord in Benghazi te voorkomen.
En wat zien we nu? Frankrijk en Groot-Brittannië - twee natiestaten - hebben de leiding op zich genomen. Proficiat! Duitsland is kennelijk een land met een harde munt maar een zachte macht. Minister van Defensie zijn in Duitsland is een zeer riskante baan in dat land. Intussen trotseert Turkije de NAVO en is de VS een mogendheid die op zijn retour is en toekijkt.
Ik vrees dat wij nu - net als toen in de Balkan - niet in staat zijn om de impasse te doorbreken zonder een geëngageerd Amerikaans leiderschap. Dat leiderschap is de Europese Unie helaas niet in staat te leveren. De enige politicus die wist om te gaan met Khadafi was Ronald Reagan, en Reagan had door en door gelijk.
Nikolaos Chountis
(EL) Mijnheer de Voorzitter, precies één jaar geleden hebben de leiders van de Europese Unie en de premier van Griekenland besloten dat Griekenland de rol van sociaal en economisch proefkonijn moest spelen. Welnu, er werden uiterst antisociale maatregelen genomen onder het mom van verlaging van het overheidstekort en de staatsschuld en de bevordering van het concurrentievermogen. Het resultaat van dit experiment was dat in het laatste kwartaal van 2010 de staatsschuld tot bijna 150 procent was gestegen en de werkloosheid tot 15 procent, met een werkloosheidspercentage onder jongeren van 30 procent, dat de inflatie bijna 4,4 procent bedroeg en de economische krimp 6,6 procent.
Mijnheer Rehn, het Griekse experiment is mislukt en het proefkonijn heeft economisch, sociaal en politiek bijna het loodje gelegd. Hetzelfde lot, geachte collega's, hebben de leiders van de Europese Unie ook voor de andere lidstaten in petto die hun toevlucht nemen tot het Pact voor de euro, met andere woorden, de Europese versie van het Griekse memorandum. Wij zijn tegen dit pact omdat we niet willen dat werkenden, gepensioneerden en werklozen het loodje leggen.
Mijnheer Rehn, toen het Griekse memorandum werd ondertekend, heeft u de Grieken sterkte gewenst. Als u consequent bent in uw wensen, moet u de Europese werknemers eveneens sterkte wensen op vrijdag en zaterdag.
Hans-Gert Pöttering
(DE) Mijnheer de Voorzitter, beste collega's, de Amerikaanse politicoloog Samuel Huntington heeft eens de Clash of Civilizations voorspeld. Waren we op zijn woorden afgegaan, dan hadden we deze Clash of Civilizations als een selffulfilling prophecy zelf teweeggebracht. Wij, het Europees Parlement, hebben steeds ingezet op samenwerking met de Arabische landen en de mensen die daar wonen. Nu zien we hoe de mensen in de Arabische wereld naar waarden streven die ook wij verdedigen: democratie, vrijheid en de rechtsstaat. Wie had nog maar een paar weken geleden kunnen verwachten dat de Arabische Liga ons, de westerse en internationale gemeenschap zou verzoeken om de tiran in Libië een halt toe te roepen? Er vindt een enorme ommekeer in de Arabische wereld plaats. We mogen nu geen fouten maken. We moeten niet alleen lippendienst bewijzen aan de mensen in de Arabische landen, we moeten hen steunen met daden.
Ik zal vanavond voor de Konrad Adenauer Stichting, waarvan ik voorzitter ben, naar Tunesië reizen, zoals ik tweeëneenhalve week geleden ook in Cairo was. Ik wil graag de woorden herhalen van Konrad Adenauer, de eerste kanselier van de Bondsrepubliek Duitsland, die heeft gezegd: "We staan aan de kant van de vrijheid." We moeten nu tegen de Arabische volkeren zeggen: "Wij willen jullie - indien jullie dat zelf willen - met democratisch advies en solidariteit steunen, opdat jullie voorbereidingen voor verkiezingen kunnen treffen."
We horen met enige ontzetting dat er vandaag in Jeruzalem een terreuraanslag is gepleegd waarbij veel mensen gewond zijn geraakt. Dit veroordelen wij ten stelligste, wie ook de dader of de daders waren. Maar we zeggen ook dat er nu vrede tussen Israël en Palestina moet komen. Nu de wind van de vrijheid door de Arabische staten waait, moet dat ook worden aangegrepen als een gelegenheid om vrede tussen Israël en Palestina te brengen, zodat het volk van Israël maar ook het Palestijnse volk dat net als Israël zijn waardigheid heeft, tussen veilige grenzen kan leven. Het is onze taak bij de huidige grote ommekeer in de Arabische wereld om eensgezind als Europese Unie onze gemeenschappelijke bijdrage te leveren.
(Applaus)
Pier Antonio Panzeri
(IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, los van de aangekondigde maatregelen vraag ik me af of het Europees beleid wel de gewenste resultaten oplevert. Natuurlijk is er tijd nodig voordat de Europese Unie een hoofdrol kan spelen, met name met betrekking tot het buitenlands beleid, maar zoals bekend doen er zich soms situaties voor waarin de gewenste tijd helaas ontbreekt en waarin snel en met een vooruitziende blik gehandeld moet worden.
Het staat buiten kijf dat wij tekortschieten met betrekking tot de situatie in het Middellandse Zeegebied en met name in Libië: we beseffen nog niet dat er misschien verdergaande maatregelen nodig zijn om te begrijpen wat er gaande is en dat een gecoördineerde actie in het Middellandse Zeegebied nodig is.
Het is niemand ontgaan dat er, met betrekking tot Libië, een wezenlijk verschil bestaat tussen een gezamenlijke, Europese aanpak en een aanpak zoals de huidige, die gestoeld is op de inzet van een aantal lidstaten. Mijn boodschap voor de vertegenwoordigers van de Raad en de Commissie is dat we er nog niet zijn.
De Raad heeft op enkele vragen geen antwoord gegeven en moet dat snel alsnog doen. Los van de humanitaire hulp vraag ik me af of wij wel goed weten wat er moet gebeuren als Resolutie 1973 niet blijkt te volstaan en als landen hun mandaat overschrijden.
Ten tweede zou ik willen weten wat de Raad vindt van de leiding van de operatie: de NAVO heeft aangegeven een technische rol te vervullen en geen politieke leiding te geven. Zullen we het redden als we niet inzetten op een sterkere, eensgezindere Europese aanpak en de verantwoordelijkheid afschuiven op een paar bereidwillige lidstaten?
Gezien de processen die in gang zijn gezet en gezien de betrekkingen met de Arabische Liga en de Afrikaanse Unie moeten we voorkomen dat de operatie achteraf negatief beoordeeld wordt, met alle gevaren en onzekerheden van dien. Zijn wij ons hiervan bewust? Misschien niet helemaal: deze kwesties los je niet op met bureaucratische maatregelen, maar met adequaat politiek optreden, waar de Raad morgen mee moet beginnen.
Olle Schmidt
(SV) Mijnheer de Voorzitter, de tegenstanders van de euro in het land waar ik vandaan kom, zeggen dat Griekenland en Ierland aantonen dat de euro niet werkt. Ze zeggen dat het beter is om geen deel uit te maken van de eurozone. Ze hebben ongelijk.
De eurozone heeft in haar tienjarig bestaan gezorgd voor stabiliteit, lage inflatie en feitelijk miljoenen nieuwe banen. Het permanent crisismechanisme zal dienen als absoluut laatste redmiddel wanneer een land in grote economische problemen komt.
De euro is niet de oorzaak van de crisis, zoals de commissaris doorgaans volkomen terecht zegt. De gemeenschappelijke munt is integendeel een belangrijk deel van de oplossing, en dat is ook voor een land als Zweden precies waar het om draait. Ik betreur daarom ten zeerste dat er in het Zweeds parlement geen meerderheid is om Zweden deel te laten nemen aan het europact. Dat vermindert de invloed van mijn land. Als Zweden tot de kern van de EU wil behoren, zoals de Zweedse regering zegt te willen, dan heeft het geen zin om voor de deur van de vergaderzaal te zitten. Denemarken, de Deense regering en het Deens parlement zijn voor de euro. Dat zou voor Zweden ook mogelijk moeten zijn.
Georgios Toussas
(EL) Mijnheer de Voorzitter, de Communistische Partij van Griekenland veroordeelt de nieuwe imperialistische illegale oorlog die de Verenigde Staten, Frankrijk, Groot-Brittannië en de NAVO tegen Libië ontketend hebben.
Het is schandalige hypocrisie dat het motief het verlenen van humanitaire hulp zou zijn. Het werkelijke doel van de imperialisten is olie, aardgas, de bronnen van Libië, Noord-Afrika en de wijdere regio, die rijkdom genereren. De imperialistische agressie van de Verenigde Staten, de NAVO en de Europese Unie vergroten de risico's waaraan het volk in de wijdere regio blootstaat. Het nieuwe pact en de economische governance van de Europese Unie leiden tot massale werkloosheid en armoede. Het Europese steunmechanisme vormt een mechanisme om landen op gecontroleerde en gegarandeerde wijze bankroet te laten gaan zodat de winsten van de plutocratie worden beschermd.
Dit is de vrije wereld van de Verenigde Staten. Dit is de Europese Unie van de democratie en de vrijheid. Het werkelijke dilemma is dit: zal het volk of de plutocratie bankroet gaan? Het volk mag niet voor de gevolgen van de imperialistische barbaarsheid en de kapitalistische crisis opdraaien en het mag niet blijvend tot werkloosheid en armoede veroordeeld worden. Daarom roepen wij het op om tegen de imperialistische inmenging in opstand te komen en tot de tegenaanval over te gaan, en voor zijn moderne rechten te strijden, voor die andere weg van groei die de belangen van het volk zal dienen en niet de winsten van de monopolies.
Paulo Rangel
(PT) Mijnheer de Voorzitter, ik wil eerst en vooral benadrukken hoeveel waarde de Fractie van de Europese Volkspartij (Christendemocraten), en in het bijzonder de Portugezen in de PPE-Fractie, hechten aan de volgende Raad, aan de oplossing die gevonden werd, die een stuk beter is dan wat we destijds hadden verwacht, en in het bijzonder aan het werk van de collega's Brok en Gualtieri, die het verslag hebben opgesteld namens het Parlement in overeenstemming met de standpunten van de Commissie, en die het fonds dichter bij een communautaire methode hebben gebracht en afgestapt zijn van een intergouvernementele benadering.
Voorts wil ik alle collega's erop wijzen dat de Portugese Sociaal-Democratische Partij (PSD), de deel uitmaakt van de PPE-Fractie, nu Portugal een politieke crisis doormaakt, bereid is om na verkiezingen een regering te vormen. We zijn bereid om het land te regeren overeenkomstig de criteria voor de eurozone en om daarbij al de vastgelegde doelstellingen te verwezenlijken en om bovendien datgene te doen waartoe de Socialistische Partij dertien jaar lang, en ik herhaal, dertien jaar lang niet in staat was.
De socialistische regering heeft jammerlijk gefaald. Alles wat nu gebeurt in Portugal, werd door de PSD al voorspeld bij de verkiezingen in 2009. Ik heb deelgenomen aan die verkiezingscampagne en we hebben toen gewaarschuwd dat dit zou gebeuren. Daarom willen we hier nu verklaren dat we de Europese Unie en in het bijzonder onze partners in de eurozone alle garanties zullen bieden dat alle criteria, die veeleisend zullen zijn en die heel wat opofferingen zullen vergen van de Portugezen, zullen worden nageleefd. Maar ook dat er nu eindelijk een geloofwaardig iemand zal regeren, in tegenstelling tot de huidige Portugese regering, die vier stabiliteits- en groeiprogramma's moest voorleggen en die constant op zoek is naar nieuwe oplossingen, zonder de markten een geloofwaardig antwoord te kunnen bieden, zonder een antwoord te kunnen bieden dat ten dienste staat van de Portugese en de Europese belangen.
(Spreker verklaart zich bereid een "blauwe kaart"vraag krachtens artikel 149, lid 8 van het Reglement te beantwoorden)
Edite Estrela
(PT) Mijnheer de Voorzitter, ik wilde enkel aan de heer Rangel vragen of hij, aangezien hij hier zegt dat de volgende regering dezelfde bezuinigingsmaatregelen zal voorstellen en zich ertoe zal verbinden de doelstellingen die met Brussel uitonderhandeld werden te verwezenlijken, niet van mening is dat het kinderlijk en onvoorzichtig is om een politieke crisis uit te lokken; of hij niet van mening is dat Portugal daarvoor een te hoge prijs zal moeten betalen en dat het te veel opofferingen zal vergen van de Portugese bevolking? Daarop wil ik graag een antwoord. Is het niet enkel machtshonger die u ertoe aanzet om een dergelijke houding aan te nemen?
Paulo Rangel
(PT) Mijnheer de Voorzitter, ik zal met plezier op de vragen antwoorden, al wilde ik van een debat in het Europees Parlement geen debat over de Portugese politiek maken. Maar als mevrouw Estrela het over de Portugese politiek wil hebben, is er een eenvoudige oplossing: Er moeten verkiezingen worden georganiseerd, ik stel voor dat zij zich kandidaat stelt voor het Portugese parlement, en dan zal zij in de oppositie de gelegenheid krijgen om met de Portugese Sociaal-Democratische Partij te debatteren over het beleid dat zij voor Portugal wil.
Ik wil enkel het volgende kwijt: Wij kunnen niet meer leven met een regering die in twee jaar tijd vier keer gefaald heeft. Dat is onmogelijk, het is onhoudbaar, het is niet geloofwaardig voor de markten: Er zijn geen oplossingen meer mogelijk met de Portugese Socialistische Partij in de regering.
(Spreker verklaart zich bereid een "blauwe kaart"vraag krachtens artikel 149, lid 8 van het Reglement te beantwoorden)
Liisa Jaakonsaari
(FI) Mijnheer de Voorzitter, ik heb de mogelijkheid niet om dit in het Portugese parlement te vragen en daarom vraag ik het u op de man af: waarom steunt het Portugese smaldeel van de Fractie van de Europese Volkspartij (Christendemocraten) dit zeer belangrijke voorstel niet? De hele eurozone en de Europese Unie kunnen in een crisis belanden wanneer er wordt getreuzeld met het nemen van besluiten. Waarom steunt u hier en nu de voorgestelde oplossingen niet?
Paulo Rangel
(PT) Mijnheer de Voorzitter, de Portugese Sociaal-Democratische Partij (PSD) heeft, in tegenstelling tot veel partijen in andere lidstaten van de Unie, haar verantwoordelijkheid genomen en alle bezuinigingsmaatregelen gesteund. Met een regering die jammerlijk gefaald heeft - en daar is geen enkel excuus meer voor, de regering kan na twee jaar op geen enkel resultaat bogen - en met de situatie waarin de markten verkeren, kan de PSD niet anders dan aan de kant van de oplossing staan. En die oplossing is: nieuwe verkiezingen, een nieuwe regering en nieuwe geloofwaardigheid voor Portugal en ook voor Europa en de eurozone.
Simon Busuttil
(MT) Mijnheer de Voorzitter, twee weken geleden heeft het Parlement een moedige resolutie aangenomen waarin - onder meer - werd opgeroepen tot instelling van een vliegverbod boven Libië. Nog maar een week geleden, toen de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties deze resolutie nog niet had goedgekeurd, hielden we nóg een zitting. We voelden ons tamelijk wanhopig vanwege de aanstaande val van Benghazi en de uiteindelijke ineenstorting van de revolutie voor democratie in Libië. Afgelopen donderdag, een dag later, werd de resolutie aangenomen. Inmiddels is het vier dagen geleden dat ze ten uitvoer is gelegd.
Mijnheer de Voorzitter, ik vind het belangrijk om door te gaan met de uitvoering van deze resolutie en onze steun aan het Libische volk, maar ook dat we hen tegelijkertijd beschermen tegen nieuwe bloedbaden en bijstaan in hun overgang naar democratie.
We moeten ook twee andere zaken aanpakken. In de eerste plaats moeten we uitgebreide humanitaire hulp geven aan het Libische volk en aan mensen die Libië ontvluchten, in het bijzonder naar Tunesië en Egypte. In de tweede plaats moeten we ons voorbereiden op een massale uittocht van vluchtelingen naar landen van de Europese Unie. Tenslotte betreft het hier niet alleen de verantwoordelijkheid van de EU-landen aan de Middellandse Zee, maar van ons allen.
Tunne Kelam
(EN) Mijnheer de Voorzitter, de vergaderzaal van de PPE-Fractie is vandaag officieel genoemd naar een van de oprichters van de Europese Unie: Alcide de Gaspari. In zijn tijd was een supranationale benadering de sleutel tot de oplossing van een crisis. Daarin werd in eerste instantie rekening gehouden met de gemeenschappelijke Europese belangen. Hij was een van de staatslieden die weliswaar in de negentiende eeuw waren geboren, maar desalniettemin een visie hadden op het Europa van de eenentwintigste eeuw.
Voor het overwinnen van de economische crisis is staatsmanschap vereist dat zich niet bekommert om de volgende verkiezingen en zich niet in eerste instantie richt op de nationale redding, maar dat zorgt voor de komende generaties en voor Europa in zijn geheel. Wat de Europese Raad betreft verwelkom ik de nieuwe tekst van het stabiliteitsmechanisme en het hervormingspakket voor de euro.
Ten tweede hoop ik dat het concurrentiepact geloofwaardig zal blijken te zijn en ook niet-eurolanden zal weten aan te trekken. Het is belangrijk dat elke regering substantiële nationale toezeggingen doet voor de verbetering van onze concurrentiepositie.
Ten derde ben ik, wat de interne markt betreft, een beetje bezorgd. Ik vrees dat de ambitieuze doelstellingen ervan aanzienlijk zijn gekortwiekt en dat de operationele efficiëntie ervan bijna irrelevant zou kunnen worden. Daarom moeten wij bij onze besluiten over de nieuwe maatregelen blijk geven van politieke wil en geloofwaardigheid bij de voltooiing van de vier vrijheden waarop de Europese samenwerking is gebaseerd, waaronder de interne markt, en bij de volledige tenuitvoerlegging van de dienstenrichtlijn.
Wim van de Camp
Voorzitter, ik zou in de eerste plaats toch nog even mijn sympathie en leedwezen willen uitspreken met de bevolking van Japan. Ik weet dat wij zo meteen nog een debat hebben over Japan, maar ik hoop dat de Raad ook de komende dagen ieder verzoek van Japan om specialistische hulp zal honoreren. We praten vaak over ontwikkelingslanden, maar hier hebben we een rampgebied in een hoog ontwikkeld land, waar wellicht extra hulp nodig is.
Dan het tweede punt: Libië. Ik vind dat al de warme woorden die hier vanmiddag over Libië gesproken zijn, ook door de Commissie, niet kunnen verhullen dat de Europese Unie in Libië afwezig is; dat het niet lukt om op dit moment zelfs de crisis in de steden en de grondtroepenacties van de heer Kadhafi te stoppen.
Dank aan de president van Frankrijk. Ik denk dat hij inderdaad op het laatste moment ervoor gezorgd heeft dat de Europese Unie in samenspraak met de NAVO nog iets heeft kunnen doen, maar het leed van de mensen is op dit moment niet voorbij, en bescheidenheid past ons. Europa is beter ná de crisis dan tijdens de crisis, wat ik al eens vaker heb gezegd.
Tot slot het pact van de euro. Ik denk dat we inderdaad belangrijke stappen voorwaarts gezet hebben. Meneer Barroso noemt het een corner stone, een hoeksteen, maar volgens mij ligt die nog wel los, en wij moeten de komende maanden verder. Morgen zal het echt nog niet zijn opgelost.
Seán Kelly
(EN) Mijnheer de Voorzitter, net als de heer Barroso wil ook ik mijn aandacht toespitsen op de economische toestand, zeker nu mijn land reddingssteun ontvangt van de EU en het IMF. Wij hebben echter een nieuwe regering en nieuwe hoop in Ierland. In zijn eerste toespraak zei onze premier dat hij bruggen wil slaan naar Europa, dat wij ons eigen ticket zullen betalen en ons uiterste best zullen doen. Wij zijn vastbesloten om dat te doen.
Er zijn echter twee dingen die wij vooral moeten doen. Ten eerste is de rente die geheven wordt wel erg hoog en niet houdbaar. Wij willen graag dat die wordt verminderd met ten minste 1 of 2 procent. Ten tweede moeten wij blijvende garanties hebben dat onze banken over middelen kunnen beschikken totdat zij opnieuw functioneel zijn. Wij hoeven onszelf niet onder druk te laten zetten wegens de vennootschapsbelasting en wij hoeven ons ook niet de les te laten lezen door mensen als de heer Sarkozy, die zich heel comfortabel voelt met effectief 8,2 procent terwijl wij effectief 11,9 procent hebben. Misschien moet hij naar de balk voor zijn eigen ogen kijken voordat hij zijn blik op de overkant van de Ierse Zee richt.
Wat is quid pro quo? Ten eerste hebben wij het bezuinigingspakket vastgesteld, waar onze burgers heel verdrietig over zijn en veel pijn van ondervinden. Ten tweede zullen wij indien nodig een schuldenpact overwegen, net zoals Duitsland heeft ingevoerd in 2009, en ten derde zullen wij de oprichting van een onafhankelijk Europees begrotingsagentschap overwegen. Ook dat is heel belangrijk omdat ik niet geloof in een onafhankelijk nationaal agentschap.
Ik wil de vandaag jarige mijnheer Barroso en zijn collega's vragen om Ierland te helpen zichzelf te helpen. Dit vragen wij maar één keer, want wij zullen niet voor een tweede keer bij u aankloppen voor reddingssteun.
Krzysztof Lisek
(PL) Mijnheer de Voorzitter, het is goed dat de leiders van de Europese Unie in de voorbije weken en dagen zoveel tijd hebben besteed aan de gebeurtenissen in Libië en de andere landen van Noord-Afrika. Ik ben ervan overtuigd dat deze acties ons kunnen helpen om een bloedbad onder de burgerbevolking te vermijden, en dat de Libiërs zelf de tiran ten val zullen brengen.
Er bestaat echter geen twijfel dat we ook moeten spreken over interne uitdagingen, uitdagingen betreffende de werking van de Europese Unie en haar instellingen, uitdagingen betreffende de interne werking, het gemeenschappelijk buitenlands beleid, het gemeenschappelijk veiligheids- en defensiebeleid. Dit verschil in mening tussen bepaalde Europese lidstaten toont aan hoe ver we nog verwijderd zijn van het doel om een echt gemeenschappelijk beleid in de geest van het Verdrag van Lissabon te vormen.
Dit is ook een uitdaging voor de hele internationale gemeenschap. Het is goed dat we samenwerken met de Verenigde Staten en andere landen van de NAVO, het is goed dat we een dialoog voeren met de Arabische Liga en de Afrikaanse Unie, en het is goed dat we een dialoog voeren met Israël. Ik denk dat de heer Pöttering iets heel belangrijks heeft benadrukt, dat wat er vandaag in Noord-Afrika gebeurt, wat er in Libië en Egypte gebeurt, ernstige consequenties kan hebben, ook voor de toekomst van het vredesproces. We mogen dit niet vergeten en moeten dit blijven opvolgen.
We moeten ook denken aan de toekomst van deze landen, de bevordering van de democratie en de mensenrechten en we mogen niet gewoon optreden als brandweerman die het vuur komt blussen, we moeten ook denken aan andere landen rond Europa, waar zulke processen - slechte processen - zich kunnen ontwikkelen.
Michael Gahler
(DE) Mijnheer de Voorzitter, in zijn uitnodigingsbrief voor de Europese Raad schrijft de heer Van Rompuy dat we ons werkdiner zullen beginnen met een inventarisatie van de gebeurtenissen in Libië en de zuidelijke buurlanden. Ik hoop dat niemand zich daarbij verslikt, maar dat we met betrekking tot onze doelen duidelijke boodschappen - en ook gezamenlijke boodschappen - kunnen sturen aan Khadafi en de mensen in Libië, maar ook aan ons eigen publiek dat zich ergert aan de onenigheid ten aanzien van een dictator die zich vastklampt aan de macht.
Het is goed dat we onze zwarte lijst voor bepaalde personen uitbreiden en ook de rekeningen van de nationale Libische oliemaatschappij bevriezen. Ik had bovendien graag gezien dat de EU, in plaats van de NAVO, aan haar eigen capaciteiten en mogelijkheden zou hebben gedacht en met de marinemacht van haar lidstaten het wapenembargo had kunnen doorvoeren. Het gaat tenslotte om onze buren. Dan hadden we ons de laatste dagen ook de stress met Turkije in de NAVO kunnen besparen en dan hadden we onze Amerikaanse bondgenoten ontlast.
Nu hoop ik dat de planning voor humanitaire missies van de EU niet alleen gericht zal zijn op opname van oorlogsvluchtelingen vanuit de Egyptische en Tunesische kant van de Libische grens, maar dat we ook humanitaire hulp gaan bieden in de delen van Libië die zich al van Khadafi hebben bevrijd. Ik denk dat dit nodig is om ook de mensen in Tripoli duidelijk te maken wat onze bedoelingen zijn.
Tegen de collega van de Griekse communisten wil ik zeggen dat ik net uit Moskou heb vernomen dat Stalin is overleden en dat er al nieuwe richtlijnen van het politbureau onderweg zijn, maar dat die kennelijk nog niet bij hem zijn aangekomen.
Cristian Dan Preda
(RO) Mijnheer de Voorzitter, ik denk dat we het allen eens zijn over het einddoel van de interventies in Libië: een volledig einde maken aan de onduldbare misstanden en gewelddaden van het Kadhafi-regime tegen burgers.
Ik ben van mening dat paragraaf 8 van resolutie 1973 van de VN-Veiligheidsraad een onbetwistbare rechtsgrondslag biedt voor het handhaven van het vliegverbod met alle mogelijke middelen, dat juist is ingesteld om de burgers te beschermen. Ik wil er graag op wijzen dat, voorafgaand aan het aannemen van resolutie 1973, het Europees Parlement een van de eerste internationale instellingen was die opriep tot het instellen van een vliegverbod, bij de vorige plenaire zitting in Straatsburg.
Met de Europese Raad, die morgen begint, in het vooruitzicht zijn er volgens mij twee belangrijke factoren om te zorgen dat de interventie in Libië een succes wordt. Ik ben van mening dat de sleutelwoorden 'coördinatie' en 'duidelijkheid' moeten zijn. Ten eerste heb ik het dan over coördinatie op EU-niveau in de geest van het Verdrag van Lissabon, met betrekking tot de humanitaire aspecten. Er is ook coördinatie met de NAVO; naar mijn mening moeten onze acties die van de NAVO aanvullen. Tot slot is coördinatie met de Arabische Liga van groot belang, omdat continue regionale steun een essentieel onderdeel is van onze acties in Libië.
Tot slot: We moeten duidelijk zijn in onze vastbeslotenheid om een eind te maken aan het geweld tegen burgers. De succesvolle afloop van deze situatie hangt in grote mate af van de duidelijkheid van onze boodschap.
Ildikó Gáll-Pelcz
(HU) Mijnheer de Voorzitter, minister, commissarissen, volgens de laatste economische gegevens is Europa op de weg terug uit de crisis. Dit proces kan verder worden versterkt op de volgende EU-top. De bijeenkomst van de Raad in het weekend kan voor een doorbraak in het Europese beleid zorgen en de Europese solidariteit naar een nieuw niveau tillen. Een belangrijk element van het pakket maatregelen dat nog moet worden aangenomen, is de macro-economische coördinatiecyclus, oftewel het Europese semester, waarvan de eerste fase wordt afgesloten met het syntheseverslag van het Hongaarse voorzitterschap. Dit verslag is ook belangrijk omdat het ons de mogelijkheid geeft het economisch beeld van een concurrerende Europese Unie na de crisis te schetsen. Het Hongaarse voorzitterschap heeft daarnaast ook een belangrijke rol gespeeld in het feit dat vorige week de algemene richtsnoeren voor het pakket van zes wetgevingsvoorstellen zijn aangenomen, en als gevolg hiervan kan een begin worden gemaakt door het Parlement en...
(Spreekster wordt door de Voorzitter onderbroken)
Csaba Sándor Tabajdi
(HU) Mijnheer de Voorzitter, ik feliciteer het Hongaarse voorzitterschap met de activiteiten van de afgelopen weken. Dit is een echt succesverhaal. Maar dit is tevens een succes voor Europa. Alle voorwaarden zijn aanwezig om tijdens de bijeenkomst van de Europese Raad in de tweede helft van de week tot een definitieve overeenkomst over het nieuwe economische beleidskader van de Europese Unie te komen. Hiermee kan de hele Europese integratie een nieuwe fase ingaan. In het vernieuwde kader voor economisch bestuur is onze verantwoordelijkheid en ook de verantwoordelijkheid van het Europees Parlement, zeer groot, en het zou dan ook goed zijn deze zes wetgevingsvoorstellen in eerste lezing aan te nemen. Als hierin vertraging optreedt, kan heel Europa als verliezer uit de bus komen. Ik feliciteer de heer Brok en de heer Gualtieri met hun verslag van vandaag. Ik dank de Raad voor zijn flexibiliteit en voor het feit dat het Europees Parlement niet alleen nu...
(Spreker wordt door de Voorzitter onderbroken)
Pat the Cope Gallagher
(GA) Mijnheer de Voorzitter, ik steun wat de Ierse regering doet om in het kader van het EU-IMF-programma voor Ierland een renteverlaging te verkrijgen. De Europese Commissie heeft duidelijk gemaakt bereid te zullen zijn een renteverlaging te steunen en ik verwacht dat de 27 lidstaten overeenstemming zullen bereiken met betrekking tot de heroverweging van deze kwestie.
(EN) Het is in het belang van zowel Ierland als de Europese Unie dat onze schuld houdbaar wordt gemaakt. Het is essentieel dat de prijs voor het financiële steunmechanisme van de EU betaalbaar en billijk is.
Er zijn talrijke berichten waaruit blijkt dat een aantal landen concessies van Ierland wil als tegenprestatie voor lagere rente. Kennelijk wordt druk op Ierland uitgeoefend opdat het bijvoorbeeld zijn vennootschapsbelasting verhoogt - ik heb geen tijd om in te gaan op het vraagstuk van effectieve belasting versus vennootschapsbelasting -
(Spreker wordt door de Voorzitter onderbroken)
Andrew Henry William Brons
(EN) Mijnheer de Voorzitter, de Europese Raad zal het besluit tot wijziging van het Verdrag met betrekking tot het Europees stabiliteitsmechanisme aannemen, maar zal vermoedelijk een aantal landen helpen om binnen de eurozone te blijven. Natuurlijk zal dit tot mislukken zijn gedoemd, niet omdat het geld dat naar dit probleem wordt gesmeten onvoldoende zou zijn maar omdat het probleem van endemische aard is. Dit mechanisme wil water omhoog laten stromen!
De externe waarde van de munt van een land moet een weerspiegeling zijn van de vraag naar en het aanbod van zijn munt, en dat moet op zijn beurt natuurlijk een weerspiegeling zijn van de zichtbare en onzichtbare vraag naar zijn export en de zichtbare en onzichtbare vraag naar zijn import en van de kapitaalbewegingen.
Een en dezelfde muntwaarde kan onmogelijk de economische toestand van zeventien verschillende landen weerspiegelen. Wij hebben absoluut geen behoefte aan een mechanisme om falende landen binnen de eurozone houden. Integendeel, wij hebben veeleer een mechanisme nodig om de landen te helpen te ontsnappen aan de euro. Zelfs de landen die succesvol waren in de eurozone zouden er veel beter aan toe zijn als ze erbuiten waren gebleven, met gerevalueerde munten.
Petru Constantin Luhan
(RO) Mijnheer de Voorzitter, ik denk dat het cruciaal is om, als onderdeel van de discussie in de Europese Raad op 24 en 25 maart, een geloofwaardig wetgevingspakket af te ronden voor het versterken van het economisch bestuur in de Europese Unie.
In deze zin is het cohesiebeleid, samen met het gemeenschappelijk landbouwbeleid, een prioritair gebied met het oog op de onderhandelingen voor de nieuwe begroting van de Europese Unie na 2013.
Het is cruciaal om een groot gedeelte van de EU-begroting na 2013 te behouden voor het cohesiebeleid, om te zorgen dat de Europese Unie haar ambitieuze doelen kan halen en de juiste steun kan verlenen voor de uitvoering van de Europa 2020-strategie.
Het cohesiebeleid moet echter de investeringen doeltreffend maken, vooral door middel van een strategische programmering van de fondsen, de thematische concentratie van doelstellingen en de vereenvoudiging van uitvoeringsregels.
Zigmantas Balčytis
(LT) Mijnheer de Voorzitter, vandaag hebben we de wijziging aangenomen van het Verdrag van Lissabon die het opzetten van het permanente stabiliteitsmechanisme voor de euro zal vergemakkelijken. We hebben ons solidair getoond door toe te stemmen in de wijziging van het Verdrag, door te begrijpen dat we ons in een moeilijke economische en financiële situatie bevinden en dat we zeer specifieke maatregelen moeten nemen met betrekking tot economische coördinatie en toezicht. Dit mechanisme en het garantiefonds zijn alleen bedoeld voor lidstaten in de eurozone, terwijl de landen die zich niet in de eurozone bevinden aan de zijlijn komen te staan, met het risico van versnippering van de Europese Unie en afwijzing van de communautaire methode. Daarom moet de Europese Unie meer solidariteit tonen door ook hulp te bieden aan lidstaten die zich niet in de eurozone bevinden, zodat ook zij lid van de club worden en alle besluitvormende rechten in de Europese Unie herwinnen. Zo zouden we bovendien een tijdelijke discrepantie in de overeenkomst betreffende de toetreding tot de EU opheffen.
Monika Flašíková Beňová
(SK) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, ik wil graag wijzen op twee punten in verband met de aanstaande bijeenkomst van de Raad.
Ten eerste hebben veel van de maatregelen een ondemocratisch karakter. De rol van de nationale parlementen en het Europees Parlement als enige gekozen organen zal worden verzwakt en de bevoegdheden van de centrale uitvoerende organen zullen groter worden. Strenge sancties, en het automatische karakter ervan, beperken de macht van de nationale parlementen om het economisch beleid te beïnvloeden. Ik ervaar het ook als negatief dat de Commissie wetgeving over macro-economische indicatoren voorbereidt zonder het Europees Parlement daarbij te betrekken.
Ten tweede zijn veel van de voorgestelde maatregelen contraproductief. Hoe wil de Commissie de economische groei en werkgelegenheid een nieuwe impuls geven? U stelt beleidsmaatregelen voor die de vraag op de nationale markten doen afnemen en uitgaan van export. Het is vrijwel zeker dat een dergelijke combinatie van maatregelen de Europese Unie niet uit de crisis helpt. Commissaris, in plaats van een ondemocratisch en restrictief beleid, wil ik me sterk maken voor...
(Spreekster wordt door de Voorzitter onderbroken)
Liisa Jaakonsaari
(FI) Mijnheer de Voorzitter, het slechte nieuws van vandaag is dat de Portugese conservatieven dit pakket verwerpen in de hoop op nieuwe verkiezingen. Op deze manier kan de hele eurozone in een crisis belanden, omdat getreuzel op dit moment niets anders is dan vergif. De markten wachten ook af of de Europese Unie besluiten kan nemen.
Het is zeer belangrijk dat wij oplossingen vinden. Het gaat hier om een historisch besluit, omdat wij van een systeem van eeuwenoude coördinatie, waarin slechts enkelen gecoördineerd wilden worden, naar governance gaan, die een volkomen nieuwe Europese economische architectuur betekent en een goede zaak is. Helaas kreeg dit hele project een slechte reputatie door Sarkozys en Merkels neoliberale...
(Spreekster wordt door de Voorzitter onderbroken)
Olli Rehn
lid van Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik wil allereerst de geachte afgevaardigden bedanken voor dit zeer verantwoord debat over de Europese Raad van volgende week. Namens de Commissie wil ik kort commentaar leveren op een aantal opmerkingen over Libië en Japan, alvorens in te gaan op de economische vraagstukken. Zoals u weet heeft de Commissie geen bevoegdheid op het gebied van veiligheid en defensie, maar wij hebben wel gezorgd voor coördinatie van de Europese respons op de escalatie van de humanitaire crisis aan de Libische grenzen. Het vliegverbod voor militaire vliegtuigen overeenkomstig Resolutie 1973 van de VN-Veiligheidsraad heeft een nieuwe situatie gecreëerd, waar rekening mee gehouden moet worden als men op een veilige en efficiënte manier humanitaire hulp wil verlenen aan degenen die die nodig hebben, of zij zich nu aan de grenzen bevinden of in het binnenland van Libië. Daardoor is nieuwe hoop ontstaan en kunnen bovendien levens van onschuldige mensen worden gered.
Ofschoon de gebeurtenissen in Japan geen onmiddellijke gevolgen hebben voor de gezondheid van EU-burgers, is het belangrijk een inventaris op te maken van het EU-beleid inzake nucleaire veiligheid, evenals van de bestaande noodplannen en veiligheidsmaatregelen. De Commissie maakt gebruik van alle beschikbare instrumenten om toezicht te houden op de gevolgen, met inbegrip van de gevolgen voor de toekomstige veiligheid. Mijns inziens leert Japan ons dat risico's realiteit kunnen worden; wat onmogelijk werd geacht moet nu worden opgenomen in onze plannen. Een Europese benadering voor een alomvattende veiligheids- en risicoanalyse van kerncentrales zou een maximaal effect kunnen sorteren op Europees niveau.
Alvorens definitieve conclusies te trekken moet een volledige analyse worden gemaakt van het ongeluk in Japan. Deze evaluatie moet de belangrijkste vraagstukken bestrijken, zoals veiligheidsvoorschriften bij aardbevingen en bijstand met betrekking tot noodstroomvoorzieningen voor de koeling van reactoren.
Ook wat het economisch beleid betreft heeft uw debat duidelijk aangetoond hoeveel er op het spel staat bij de Europese Raad van morgen. Ik ga ervan uit dat de boodschap van het Parlement zal worden gehoord en beluisterd in alle hoofdsteden. Het is niet meer dan eerlijk te zeggen dat de Europese Unie ingrijpend zal zijn veranderd na maart. De financiële crisis leidde tot een economische recessie, en daarna tot overheidschulden en een bankencrisis, waardoor Europa gedwongen werd nieuwe wegen te banen, alle mogelijke opties te overwegen en besluiten te nemen met een lange nasleep.
Zoals voorzitter Barroso in zijn inleidende opmerkingen al zei, zullen wij op de uitdaging reageren met een alomvattende strategie. Deze strategie zal voortbouwen op de troeven, waarden en instellingen van de Europese Unie. De uitdagingen waar wij vandaag voor staan, zijn precies het soort problemen waarvoor de Europese Unie in het leven werd geroepen. Wij moeten namelijk in staat te zijn om samen de stormen te trotseren en dankzij onze gezamenlijke inspanningen sterker dan voorheen uit de crisis te komen.
Na zeer lange, maanden durende besprekingen kunnen de leiders van de Unie morgen in de Europese Raad eindelijk een besluit nemen over en zich verbinden tot alle onderdelen van een alomvattende economische beleidsrespons. De lidstaten, en met name de lidstaten van de eurozone streven allemaal op zeer vastberaden wijze naar sterke begrotingsconsolidatie en groeibevorderende structurele hervormingen. Dit is de eerste en belangrijkste hoeksteen om vorderingen te maken met deze strategie.
Ten tweede verrichten zowel de Raad als het Parlement concrete werkzaamheden voor het wetgevingspakket van de Commissie inzake economisch bestuur, dat volgens uw toezegging voor deze zomer rond zal zijn. Versterkt economisch bestuur is inderdaad de hoeksteen van onze alomvattende respons.
Ten derde zal het permanent Europees Stabiliteitsmechanisme functioneel zijn vanaf juni 2013 en een effectieve leningscapaciteit van 500 miljard euro hebben. Met dit besluit hebben we een financieel terugloopblokkeringsmechanisme in het leven geroepen dat voldoende effect zal sorteren om zelfs de geringste twijfel over ons handelingsvermogen in zeer stressvolle situaties uit de wereld te helpen.
De Commissie zal een centrale rol spelen bij het beheer van ESM-operaties. De band tussen het ESM en de EU-instellingen, waartoe natuurlijk ook het Europees Parlement behoort, zal duidelijk en solide worden vastgelegd. Wij zullen te zijner tijd een voorstel doen voor een verordening op grond van artikel 136 van het Verdrag waarin zal worden verduidelijkt welke stappen genomen moeten worden om de beleidsconditionaliteit vast te stellen en coherentie met het EU-kader voor landentoezicht te verzekeren.
Last but not least moet de reparatie van de bankensector worden voltooid om kredietverstrekking aan de reële economie, aan de bedrijven en huishoudens te waarborgen. De volgende ronde in de bankenstresstest zal in de komende maanden plaatsvinden. De resultaten ervan zullen de leidraad zijn voor de noodzakelijke herstructurering en de mogelijke herkapitalisering van de EU-bankensector. Alle lidstaten zullen echter, vóór de publicatie van de resultaten, de strategieën moeten vaststellen en presenteren - indien daaraan behoefte bestaat - waarmee zij hun kwetsbare instellingen eventueel kunnen herstructureren en herkapitaliseren.
Het is inderdaad essentieel te beseffen dat deze twee problemen parallel moeten worden opgelost. De financiële reparatie moet worden versneld en banken moeten worden geherstructureerd en zo nodig worden geherkapitaliseerd, en wel zo spoedig mogelijk. Dit is een voorwaarde om het vertrouwen in de Europese economie te herstellen en te versterken, om de banken robuuster te maken en economische groei te waarborgen via kredietverstrekking.
Als de Europese Raad tot slot zijn volledig engagement voor alle onderdelen van onze alomvattende economische strategie voor het overwinnen van de crisis bevestigt, zal de Europese Unie goed op weg zijn om het economische tij in dit jaar, 2011, te doen keren. Dit betekent niet dat alles rozengeur en maneschijn is en zeker niet dat wij achterover kunnen leunen, maar het betekent wel dat wij goed beslagen ten ijs zullen zijn, het hoofd kunnen bieden aan de huidige en komende uitdagingen en crises in de toekomst kunnen voorkomen.
Enikő Győri
fungerend voorzitter van de Raad. - (HU) Mevrouw de Voorzitter, commissaris, dames en heren, allereerst wil ik u bedanken voor dit debat. Ik ben dankbaar dat de grote meerderheid van de mensen in de zaal en van de sprekers in dit debat heeft ingezien dat we de zes onderdelen nodig hebben die het gezamenlijke antwoord van de Europese Unie zullen vormen op de economische crisis, en waarover de staatshoofden en regeringsleiders hopelijk donderdag en vrijdag een beslissing kunnen nemen. Hiermee kunnen we een eind maken aan de crisis; hiermee kunnen we de basis leggen om ervoor te zorgen dat dergelijke crises veel minder vaak zullen voorkomen. Ik ben het roerend eens met de sprekers die zeiden dat niet de Europese Unie zelf zich in een crisissituatie bevindt, maar dat een deel, een groot deel van de lidstaten in een schuldencrisis, een schuldenspiraal, is terechtgekomen. En dat is waar we een eind aan moeten maken. Dat is de primaire taak van ons allen, van alle lidstaten.
We leven echter in één Europese Unie, we hebben een gemeenschappelijk monetair beleid, een gemeenschappelijke munt. Daarom is de schuldencrisis van de afzonderlijke lidstaten het gemeenschappelijke probleem van ons allemaal. Daarom hebben we gemeenschappelijke oplossingen nodig. Er is een begin gemaakt met een interessant debat waar we denk ik verder mee aan de slag moeten gaan als we nu ook officieel beginnen met de onderhandelingen over de zes wetgevingsvoorstellen inzake het economisch bestuur. Dat is het onderscheid tussen goede en slechte schulden. Bestaan er wel goede schulden? Dit is een uitermate spannend debat. De commissaris steunt wat ik zeg; we hebben ons hier in de Raad mee beziggehouden, en de Raad is erg sceptisch over de vraag of er wel zoiets bestaat als goede schulden. Een Parlementslid hier zei ook al dat in heel veel gevallen een schuld die goed begon in een zeer slechte schuld kan overgaan.
We moeten dit debat voortzetten, maar ik denk dat als we voor eens en voor altijd uit de schuldencrisis willen komen, we andere manieren moeten zoeken om de economie te stimuleren en groei in gang te zetten dan de schulden te laten stijgen. We moeten geen goede investeringen willen doen op kosten van toekomstige generaties. Ik vind het dan ook belangrijk om nog te vermelden, waaraan ook voorzitter Barroso al refereerde, dat we al over instrumenten beschikken: de verdere ontwikkeling van de interne markt, het wegnemen van de nog bestaande obstakels en de Europa 2020-strategie.
Ik wil een paar dingen zeggen over de situatie in Portugal en Ierland. We weten allemaal dat dit een van de onderwerpen zal zijn tijdens de bijeenkomst van de Europese Raad. Over Portugal wil ik alleen maar zeggen dat op de EU-top van 11 maart de staatshoofden en regeringsleiders evenals de voorzitter van de Europese Centrale Bank het door Portugal aangekondigde maatregelenpakket hebben verwelkomd. Dus dit was op zich al een positieve boodschap aan de markten. Aan de andere kant is het ook heel belangrijk om te vermelden dat elk actieplan zo veel waard is als wat ervan wordt verwezenlijkt. En het is heel belangrijk dat er achter elke belofte een politieke toezegging en eenduidige steun schuilgaat.
Over Ierland wil ik alleen maar zeggen dat de vertegenwoordiger van de nieuwe Ierse regering maandag op de Raad Algemene Zaken zeer coöperatief was, en ik vertrouw er zeer op dat we ook tijdens de bijeenkomst van de Europese Raad de oplossing vinden voor het Ierse probleem. Veel mensen zeiden dat er moest worden gekozen tussen de communautaire methode en de intergouvernementele methode, en dat de strategie van Lissabon ook op een mislukking is uitgedraaid vanwege het intergouvernementele karakter. Ik denk dat we sinds 4 februari aanzienlijke vooruitgang hebben geboekt. Op 4 februari vroeg een groot deel van de lidstaten en veel leden van het Europees Parlement met wie ik eerder heb gesproken zich geschrokken af waar we naar toe gaan en wat er van de Europese Unie terechtkomt als we belangrijke zaken uitbesteden. Volgens mij is de situatie enorm veel verbeterd, we zijn teruggekeerd naar de communautaire methode. Voor ons als voorzitterschap was het van meet af aan onze taak om te proberen tot een levensvatbare oplossing te komen tussen degenen die taken uitbesteden en degenen die uitsluitend binnen het communautaire kader willen blijven.
De Hongaarse premier heeft op 4 februari al gezegd en gevraagd dat er in de conclusies van de Europese Raad in overeenstemming met de Verdragen een verwijzing moest worden opgenomen naar de implementatie van wat toen nog het concurrentiepact heette. Ik ben zeer verheugd dat ik kan zeggen dat we wel degelijk zijn teruggekeerd naar de communautaire methode. De Europese Commissie, een van onze meest communautair georiënteerde instellingen, heeft een belangrijke taak bij elk onderdeel van ons alomvattende economische antwoord dat bestaat uit zes wetten, en zodoende heeft ook het Europees Parlement garanties gekregen om toegang te krijgen tot de informatie. We hebben dus een zeer belangrijke weg afgelegd, in positieve richting. Ook het europact is open voor deelname: de lidstaten, waaronder ook mijn eigen land, die willen, kunnen zich op termijn aansluiten. Het is geen gesloten club.
En ten slotte wil ik voor het laatst mijn verzoek herhalen om het debat over het pakket van zes wetgevingsvoorstellen inzake economisch bestuur in een zo constructief mogelijke geest te voeren. Wij zijn er klaar voor en ik wil hier nog aan toevoegen dat we ernaar hebben gestreefd de verslagen van de Parlementsleden, die in januari al gereed waren, in aanmerking te nemen toen de Raad zijn standpunt formuleerde.
Wat betreft Libië en het Middellandse Zeegebied vormen oorlog en instabiliteit de grootst mogelijke tragedie voor de mensen in de regio en de Europese Unie. Ik geloof dat ik zojuist de heer Mauro heb geciteerd, met wie ik het roerend eens ben. We staan voor de mogelijkheid en de taak om in deze crisis ook een kans te zien om ervoor te zorgen dat een dergelijke tragedie zich niet meer zal voordoen in het Middellandse Zeegebied. Ik denk dat we rustig kunnen zeggen waar het op staat, namelijk dat dit Parlement sneller was in de besluitvorming dan de Raad. De coalitie is er uiteindelijk op het laatste moment in geslaagd een actie op poten te zetten waarmee het dankzij de interventie in Benghazi zoals u weet is gelukt heel veel mensenlevens te redden.
In hoeverre we met één stem spreken en hoe effectief het gemeenschappelijk buitenlands- en veiligheidsbeleid van de Europese Unie is? Ook hier zeg ik graag waar het op staat. We zijn niet honderd procent eensgezind. We hebben echter overeenstemming weten te bereiken in zeer veel zaken die de afgelopen periode cruciaal waren. Al op de top van 11 maart hebben de staatshoofden en regeringsleiders eenduidig te kennen gegeven dat Kadhafi moet opstappen, dat er betrekkingen tot stand moeten worden gebracht met de tijdelijke nationale raad van Benghazi, en dat de Libische autoriteiten moeten worden opgeroepen om humanitaire hulp toe te laten in het land. We hebben toen al besloten dat we de betrekkingen met onze zuiderburen aan een onderzoek moeten onderwerpen. De voorwaarde hiervoor is het begin van democratische veranderingen.
We zijn toen al overeengekomen dat de financiële steun moet worden verhoogd door de juiste voorwaarden erin op te nemen, dat we de handelsbetrekkingen moeten verdiepen en dat we moeten helpen bij de sociale veranderingen in de regio. Het terrein waarop we vooruitgang moeten boeken, zijn de drie M's, Markttoegang, Mobiliteit en Munten, oftewel geld. Op 21 maart hebben de ministers van Buitenlandse Zaken, dat wil zeggen de bewaarnemers op het gebied van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid en het gemeenschappelijk veiligheids- en defensiebeleid, hun engagement herhaald. Toen was Resolutie 1973 van de VN-Veiligheidsraad al beschikbaar. Dit hebben we verwelkomd, en we konden ook de beslissingen van de top in Parijs verwelkomen, met de uitvoering waarvan we nog moeten beginnen. We waren heel snel met het opleggen van sancties en we hebben onze vastberadenheid in verband met de hulp aan burgers kenbaar gemaakt.
Misschien functioneert het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid niet perfect, maar ik denk dat er zeer belangrijke beslissingen zijn genomen, al gebeurde dat op het laatste moment. Ik dank u zeer, mevrouw de Voorzitter.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
Schriftelijke verklaringen (artikel 149)
Ivo Belet
schriftelijk. - Voorzitters, deze lentetop is van cruciaal belang voor alle Europeanen. Hier wordt de basis gelegd voor een stabiele euro en voor een grondige versteviging van de economische samenwerking in Europa. Het pact voor de euro dat nu op tafel ligt is gelukkig veel evenwichtiger dan de oorspronkelijke opties. Respect voor het sociaal overlegmodel staat centraal in dat pact. Dat hoort zo, want het is de basis van ons Europees Rijnlandmodel.
Het is nu tijd om een belangrijke volgende stap te zetten, want het Europese project mag niet worden beperkt tot een puur, kil financieel-monetair project. Dat zou op termijn nefast zijn en de steun van de bevolking voor Europa doen wegsmelten. Europa heeft daarom meer dan ooit nood aan een wervend, nieuw, toekomstgericht project dat weer enthousiasme losmaakt bij de mensen.
Ver hoeven we niet te zoeken, want de voorstellen liggen al op tafel. We moeten onder meer inzetten op grensoverschrijdende investeringen in hernieuwbare energie. Dat is alleen mogelijk als we ook de weg vrijmaken voor euro-obligaties. Het wordt een uitstekende injectie voor onze economie, voor de werkgelegenheid en voor het milieu uiteraard, en op basis van de 'Roadmap 2050'-berekeningen van de Commissie absoluut haalbaar. Laten we er gewoon aan beginnen.
Zita Gurmai
schriftelijk. - (EN) De aanstaande bijeenkomst van de Europese Raad is inderdaad zeer belangrijk. Voorzitter Van Rompuy zegt in zijn openbare uitnodigingsbrief: "Als een belangrijke stap in het nieuwe kader van het Europese semester moeten wij een leidraad vaststellen voor de nationale economische beleidsvormen met het oog op de tenuitvoerlegging van de EU 2020-strategie". Wij mogen dit agendapunt niet zomaar terzijde schuiven en afdoen als bijkomstig ten opzichte van het economisch pakket. Iedereen weet dat werkgelegenheid de sleutel is tot Europese economische groei. De EU 2020-strategie heeft tot doel een participatiegraad van 75 procent te verwezenlijken voor mannen en vrouwen van 20 tot en met 64 jaar. Iedereen weet in theorie dat deze drempel van 75 procent niet bereikt zal worden zonder een massale participatie en aanwezigheid van vrouwen op de arbeidsmarkt.
Daarom vraag ik, in de aanloop naar de aanstaande bijeenkomst, de Raad om twee dingen. Ten eerste wil ik dat hij ambitieus en expliciet is als het gaat om de werkgelegenheidsrichtsnoeren en met name als het gaat om werkgelegenheid voor vrouwen. Ten tweede vraag ik de Raad te bevestigen dat hij gehecht is aan de Europese doelstellingen en richtsnoeren inzake een massale participatie van vrouwen op de arbeidsmarkt, en met name aan de Barcelona-doelstellingen voor kinderdagopvang, die zoals wij weten in de EU in de verste verte niet worden gehaald.
Cătălin Sorin Ivan
schriftelijk. - (RO) Ik ben van mening dat het absoluut noodzakelijk is dat de investeringen in onderwijs, onderzoek en innovatie onmiddellijk worden gedaan, met de steun van alle lidstaten, zodat de doelstellingen van de Europa 2020-strategie kunnen worden bereikt. Daardoor zou het economisch herstel werkelijkheid worden. Als vertegenwoordiger van de burgers van Europa betuig ik mijn steun aan het verslag van mevrouw Balzani. Ik ben het ermee eens dat de Europese Unie haar financiële middelen moet versterken, zodat zij op het wereldwijde politieke en economische toneel kan concurreren, in een tijd waarin de uitdagingen een grotere concurrentiekracht vergen van wereldwijde actoren. Tot slot: Voor een sterke economie moet het bevorderen van werkgelegenheid een basisdoelstelling zijn. De Europese Unie heeft op elk gebied een vaardige beroepsbevolking nodig, mensen met de juiste expertise, en hogere productiviteit in alle sectoren.
Niki Tzavela
schriftelijk. - (EL) De komende dagen zal het Pact voor de euro in de Europese Raad zijn definitieve vorm krijgen. De belangrijkste doelstelling van het Pact is de bevordering van het concurrentievermogen, wat zal leiden tot een toename van de werkgelegenheid in de landen van de eurozone. Om deze doelstellingen op Europees niveau te bereiken stel ik voor dat in het Pact de vaststelling en controle van de land- en zeegrenzen alsmede de economische grenzen van de landen van de Europese Unie worden opgenomen. Dit zal de Europese productie beschermen tegen uit arbeidsintensieve landen in het Oosten geïmporteerde smokkelwaar. De import van deze tegen lage kosten vervaardigde producten is niet alleen illegaal, maar belemmert ook de correcte werking van de markt, met als gevolg dat de winsten van de Europese ondernemingen dalen. Dit leidt tot een vertraging van de groei en vermindering van het concurrentievermogen van zowel Europese ondernemingen als van Europa als geheel. Er zijn kortom nieuwe stimulansen nodig voor de lidstaten van de Europese Unie om exclusieve economische zones op te richten. Er moet een Europese garantie komen voor de totale Europese exclusieve economische zone, die niet aangevochten kan worden door derde landen.
Angelika Werthmann
schriftelijk. - (DE) Er zijn geen goede of slechte schulden - de voortdurend stijgende staatsschuldenlast moet worden beperkt. De Raad heeft helaas verzuimd om het stabiliteits- en groeipact volledig uit te voeren. We kunnen onze burgers echter niet opzadelen met een voortdurende structurele crisis. Het huidige staatsschuldprobleem kan slechts worden opgelost als we een strikte begrotingsdiscipline eisen. De aanpak van de lidstaten, de toepassing van de 'verkorte procedure', moet worden afgewezen, maar zoals collega Gualtieri al heeft gezegd, zou men zich op de inhoud moeten concentreren om een tegenvoorstel te kunnen voorleggen. Ik zou graag een initiatief zien waarbij de 143 kerncentrales in Europa onmiddellijk zouden worden ontmanteld en we ons zouden richten op de ontwikkeling van duurzame energiebronnen. Over de eerder genoemde zogenaamde 'stresstesten' van de kerncentrales wil ik nog kort het volgende zeggen. Aangezien de precieze regeling van de veiligheid in kerncentrales, zoals steeds wordt benadrukt, binnen de bevoegdheid van de afzonderlijke lidstaten valt, kan ik deze stresstesten in dit vroege stadium van de onderhandelingen nog niet zonder meer ondersteunen. Gezien de gebeurtenissen die in 1986 voortvloeiden uit een crisissimulatie in de kerncentrale van Tsjernobyl zie ik dergelijke testen met grote bezorgdheid tegemoet, tenzij die door de EU of een vergelijkbare instelling, en pas na een diepgaande analyse van de situatie en de belastingscapaciteit van de afzonderlijke reactoren, worden uitgevoerd.
Véronique Mathieu
, schriftelijk. - (FR) De rapporteur wilde in het hoofdstuk Duurzaamheid en verantwoordelijkheid als kernbeginsel van de EU-begroting 2012 een paragraaf opnemen over de gedecentraliseerde agentschappen van de Europese Unie.
Ik deel de beschreven kerngedachte dat agentschappen meerwaarde hebben voor het beleid van de Europese Unie op uiteenlopende gebieden als beroepsopleidingen, het milieu, binnenlandse veiligheid en spoorwegvervoer. Niettemin deel ik ook de gedachte dat het stelsel van agentschappen verbeterd kan worden in termen van houdbaarheid en verantwoordelijkheid van de begroting.
Soms overlappen de taken en de bevoegdheden van de agentschappen elkaar namelijk en de operationele kosten van sommige agentschappen zijn hoog als gevolg van de verplichtingen van onze financiële en begrotingsregels. Daarom zouden de uitgaven van de gedecentraliseerde agentschappen geoptimaliseerd kunnen worden door een systeem van gezamenlijke diensten, bijvoorbeeld voor hulp bij het begrotingsproces, hulp bij aanbestedingsprocedures en juridisch advies.
Tot slot heeft het Parlement tijdens de laatste kwijtingsprocedure ook aandacht willen vragen voor het toezicht op de gedecentraliseerde agentschappen door de Commissie en het Parlement. Dat toezicht moet verscherpt worden, zoals de ervaring ons heeft geleerd.
Marian-Jean Marinescu
Europa moet leren van de nucleaire ongelukken in Japan en zich nucleaire veiligheid op het gehele continent ten doel stellen. De energiemix valt nog steeds onder de bevoegdheid van de lidstaten. Nucleaire veiligheid wordt echter in Europese wetgeving vastgelegd. Deze moet worden herzien, waarbij rekening wordt gehouden met de veiligheidstests voor kerncentrales die de Europese Commissie onlangs heeft voorgesteld. We moeten niet vergeten dat de EU grotendeels afhankelijk is van de import van energie, en dat de lidstaten oplossingen moeten vinden om hun eigen energie te kunnen opwekken. De EU heeft behoefte aan een gemeenschappelijk energiebeleid op basis van een ideale balans tussen hernieuwbare energie, nieuwe technologieën voor conventionele energiebronnen en de noodzaak om op veilige wijze nucleaire energie te produceren. Voor wat betreft Libië moet de Raad een nieuw Europees partnerschap introduceren met de zuidelijke nabuurschapslanden. Dit partnerschap houdt nauwe politieke samenwerking in, die zal zorgen voor de transitie van deze landen naar democratie. Verder moet de Europese Commissie zo snel mogelijk een plan indienen voor het beheer van de migrantenstromen, rekening houdend met de solidariteit tussen de lidstaten, en de technische en operationele capaciteit van Frontex versterken. Dit plan moet echter niet ten koste gaan van de focus van de EU op het Oostelijk Partnerschap.
Czesław Adam Siekierski
schriftelijk. - (PL) We hebben net amendementen op het Verdrag goedgekeurd, die het mogelijk maken om een permanent stabiliteitsmechanisme voor de eurozone in te voeren. Het is een groot succes dat we erin zijn geslaagd om duidelijk onze steun tot uiting te brengen voor de communautaire methode als belangrijkste vorm van samenwerking in het kader van het mechanisme. De centrale rol van de Europese Commissie bij de beoordeling van de financiële situatie van de lidstaten geeft ons goede hoop voor de toekomst van deze samenwerking, want ze biedt bescherming tegen de instabiliteit die bij de keuze voor de intergouvernementele formule een bedreiging zou kunnen vormen. Laten we hopen dat het amendement op het Verdrag na goedkeuring door de Europese Raad ook zonder problemen door de lidstaten zal worden geratificeerd en dat het mogelijk zal zijn om het permanent mechanisme volgens plan in te voeren. Het opnemen van het stabiliteitsmechanisme in het Verdrag is slechts één van de stappen die onlangs zijn ondernomen om de concurrentiekracht van de eurozone te verbeteren. Op de vergadering van morgen zal de Raad ook het Pact voor de euro goedkeuren, dat op 17 maart is aangenomen op de top van de landen van de eurozone. Ik ben ervan overtuigd dat de staatshoofden en regeringsleiders tot een akkoord zullen komen en dat dit initiatief zal worden ingevoerd, waardoor nauwere economische samenwerking op onder andere het gebied van werkgelegenheid en overheidsfinanciën mogelijk wordt. Het is goed dat het pact ondanks de aanvankelijke twijfels van de landen die niet tot de eurozone behoren, openstaat voor alle lidstaten. Op deze manier wordt tenminste tot op zekere hoogte gegarandeerd dat er geen Europa met twee snelheden ontstaat.
João Ferreira
schriftelijk. - (PT) Deze Europese Raad vindt voor Portugal plaats in een bijzondere context. De weg die de heren van de Europese Unie volgen en de maatregelen die zij op nationaal niveau dicteren - versterking van een restrictief beleid, opvoering van de uitbuiting van arbeiders, nieuwe antisociale maatregelen die de tegenstellingen vergroten en werkloosheid, onzekere banen, armoede en sociale uitsluiting bevorderen, maakt dat het land in een economische en sociale crisis gestort wordt die steeds ernstigere vormen aanneemt. Tegen deze achtergrond is de regering, onder druk van en toegejuicht door de EU, met een nieuw pakket bezuinigingsmaatregelen gekomen, het vierde op rij.
Dit is een duidelijke poging van de kant van de leiders van de EU-machten om aan de landen met de zwakste economieën een nieuw, neokoloniaal getint, juk op te leggen. Dit is een aanval op de soevereiniteit van die landen, met de voorwaarden die gesteld worden in het kader van het Europees stabiliteitsmechanisme. Dit alles om de privileges in stand te houden van de grote economische en financiële belangengroepen (vooral die van de leidende landen), waar verschillende instrumenten van deze EU aan bijdragen, zoals het stabiliteits- en groeipact, de Economische en Monetaire Unie en de euro. Op dit alles hebben de Portugese arbeiders afgelopen zaterdag, tijdens een massale landelijke demonstratie, het antwoord gegeven dat nodig was.
