Seksuele uitbuiting van kinderen en kinderpornografie (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag van Roberta Angelilli, namens de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken, met een voorstel voor een aanbeveling van het Europees Parlement aan de Raad over de bestrijding van seksuele uitbuiting van kinderen en kinderpornografie.
Roberta Angelilli
rapporteur. - (IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, allereerst wil ik mijn collega's bedanken voor de uitstekende samenwerking die het mij mogelijk heeft gemaakt een zeer bevredigende tekst op te stellen. Ook een woord van dank voor alle non-gouvernementele organisaties en alle instellingen die onze werkzaamheden aandachtig hebben gevolgd en het verslag met waardevolle suggesties hebben verrijkt.
Het doel dat wij met ons werk hebben willen bereiken, is tweeledig. In de eerste plaats: nauwkeurig nagaan hoe het in de zevenentwintig lidstaten staat met de uitvoering van het kaderbesluit van 2003. In de tweede plaats: passende verbeteringen voorstellen. In feite moet het kaderbesluit worden bijgewerkt om de bescherming van minderjarigen te verbeteren, waarbij rekening moet worden gehouden met de verspreiding van nieuwe, zorgwekkende vormen van uitbuiting die ook samenhangen met nieuwe technologieën.
Tot de prioriteiten die wij hebben vastgesteld behoort allereerst de strijd tegen sekstoerisme. Mede doordat reizen steeds goedkoper wordt, neemt dit verschijnsel in verontrustende mate toe. Vanuit dit oogpunt moet de extraterritoriale samenwerking worden verbeterd en moet de lidstaten worden verzocht de vereiste van dubbele strafbaarheid niet toepasselijk te verklaren voor misdrijven die verband houden met uitbuiting en misbruik van minderjarigen.
Ten tweede: in alle lidstaten moet 'grooming', dat wil zeggen online psychologische manipulatie om minderjarigen te lokken voor seksuele doeleinden, strafbaar worden gesteld.
Ten derde: de lidstaten moeten verplicht worden informatie op het strafblad met betrekking tot veroordelingen wegens seksueel misbruik uit te wisselen. Het doel hiervan is uit te sluiten dat wie seksueel misbruik heeft gepleegd, beroepsactiviteiten gaat uitoefenen die contact met minderjarigen inhouden.
Een van de voorstellen die zo spoedig mogelijk in daden moet worden omgezet, is de invoering van het alarmsysteem voor vermiste kinderen. Dit systeem is al getest, het is al in gang gezet, zij het slechts door een kleine groep lidstaten en dus alleen bij wijze van experiment, maar het heeft uitstekende resultaten opgeleverd. En het is dus noodzakelijk het in alle zevenentwintig lidstaten operationeel te laten worden. Het is goed om te bedenken dat in Europa elk jaar duizenden en duizenden kinderen spoorloos verdwijnen.
Dan zou ik verder nog een ander aspect willen onderstrepen. In het algemeen moet in de nationale wetgevingen sterker worden ingezet op het verbeteren van de bescherming van minderjarige slachtoffers tijdens het onderzoek en vóór en na het eventuele proces. Dit om te voorkomen dat minderjarigen twee keer het slachtoffer worden: eerst van een geweldsmisdrijf en vervolgens van medisch of juridisch geweld.
Tot slot hebben wij de aandacht gevestigd op de dringende noodzaak om gedwongen huwelijken, waarbij meestal juist minderjarigen betrokken zijn, strafbaar te stellen.
Naar mijn mening, mijnheer de Voorzitter - en hiermee rond ik af - is het van belang alle lidstaten te verzoeken zo spoedig mogelijk het meest recente Verdrag inzake de bescherming van kinderen tegen seksuele uitbuiting en seksueel misbruik van de Raad van Europa te ratificeren. Dit verdrag van oktober 2007 vormt het meest innovatieve en geactualiseerde ijkpunt waar het gaat om de bescherming van minderjarigen.
Jacques Barrot
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, allereerst wil ik mevrouw Angelilli hartelijk bedanken voor haar uitstekende verslag. Ik wil haar tevens bedanken voor de wijze waarop zij met de Commissie heeft samengewerkt aan dit zeer delicate en gevoelige onderwerp, dat ons zo na aan het hart ligt.
Kinderen zijn kwetsbaar en hebben recht op bescherming om zich op harmonieuze wijze te kunnen ontwikkelen. Seksueel misbruik en verschillende vormen van uitbuiting, in het bijzonder kinderpornografie, zijn schandelijke misdaden die ingrijpende en langdurige gevolgen hebben voor de kinderen die er het slachtoffer van zijn.
Het is een verschrikkelijk fenomeen, waarvan wij de omvang niet kunnen overzien. Sommige bronnen beweren dat tussen de tien en twintig procent van de kinderen in Europa tijdens hun jeugd slachtoffer zijn geweest van een of andere vorm van seksuele agressie.
De Europese Unie heeft wetgeving op dit gebied opgesteld. In het kaderbesluit van 2004 is een minimumniveau vastgesteld voor de onderlinge aanpassing van de nationale wetgevingen inzake strafbaarstelling en rechterlijke bevoegdheid. Hoewel de Commissie indertijd over onvolledige informatie beschikte, was zij in haar verslag 2007 van oordeel dat de uitvoering van het kaderbesluit over het algemeen naar tevredenheid verliep. Dat is echter niet voldoende.
De ontwikkeling van het internet zorgt ervoor dat er steeds nieuwe bedreigingen ontstaan voor onze kinderen. Kinderpornografie is er een van, maar er zijn er nog meer, zoals grooming (kinderen benaderen voor seksuele doeleinden), waarnaar mevrouw Angelilli heeft verwezen. Sekstoerisme naar derde landen om daar misbruik te maken van kinderen is een realiteit, terwijl we nog altijd niet gevrijwaard zijn van misbruik door personen die mogelijk in andere lidstaten veroordeeld zijn.
De lidstaten zijn niet tevreden. Eind 2007 hebben zij besprekingen gevoerd over het Verdrag van de Raad van Europa, dat voorziet in een zeer hoog beschermingspeil. In de loop van dit eerste jaar hebben reeds twintig van de zevenentwintig lidstaten dit verdrag ondertekend.
Dit gezegd hebbende is het Parlement nog steeds niet tevreden, en het verslag van mevrouw Angelilli vormt daar een bewijs van. Het Parlement eist een betere implementatie, maar vooral een substantiële verbetering van het Europese kader, en heeft daartoe een lijst met vraagstukken opgesteld om de bestrijding van deze misdaden te verbeteren.
Ik moet zeggen dat ik zelf evenmin tevreden ben. Ik heb een grondige herziening van de Europese wetgeving op dit gebied aangekondigd en zal de Commissie als college in maart een voorstel ter goedkeuring voorleggen. Ik wil een ambitieuze tekst presenteren, die niet alleen gericht is op handhaving, maar ook op bescherming van slachtoffers en op preventie.
De aanbevelingen uit uw verslag zullen ons behulpzaam zijn bij het opstellen van dit voorstel. De meeste onderdelen van dit verslag moeten een plaats krijgen in het nieuwe kaderbesluit. Als dit echter om juridische of technische redenen niet mogelijk is, dan zullen wij proberen de instrumenten aan te wijzen die het meest geschikt zijn om de voorstellen die niet in dit kaderbesluit worden opgenomen, ten uitvoer te leggen. Wij zullen bekijken of er reden is om politieke initiatieven te nemen, met name om de dialoog met derde landen aan te gaan, of zelfs om gebruik te maken van financiële instrumenten, zoals dit met de bestaande programma's gebeurt.
Zo staan de zaken ervoor. Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik constateer tot mijn genoegen dat het Parlement bereid is werk te maken van de invoering van een alarmsysteem voor kinderontvoering in alle lidstaten. Tijdens de laatste vergadering van de ministers van Binnenlandse Zaken en Justitie heb ik er vastberaden voor gepleit dat elke lidstaat met een dergelijk alarmsysteem wordt uitgerust en dat deze systemen uiteraard aan elkaar worden gekoppeld om ze zo effectief mogelijk te maken.
Ik dank het Europees Parlement nogmaals voor zijn vastberaden inzet. Ik dank ook mevrouw Angelilli, die ons een verslag heeft voorgelegd dat ontegenzeglijk van bijzonder hoge kwaliteit is.
Lissy Gröner
Mijnheer de Voorzitter, geachte collega's, het is de hoogste tijd dat de Commissie met dit nieuwe voorstel komt. Ook vanuit de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid hebben wij concrete vragen en voorstellen op dit gebied. We moeten verder gaan dan het Daphne-programma en ook wetgevingsinitiatieven op het gebied van kinderpornografie nemen. Dat is natuurlijk ook een verantwoordelijkheid van de gebruikers, maar de landen moeten actie ondernemen. Ik besef dat Europol bijvoorbeeld ook een belangrijk instrument zou kunnen zijn, waarmee we, in combinatie met een goed netwerk van deskundigen en een speciale, in de concrete problemen geschoolde eenheid, kinderpornografie en -prostitutie zouden kunnen bestrijden. De kwestie van de extraterritorialiteit zou ook opgelost moeten worden. Hierbij hebben we een gemeenschappelijke Europese aanpak nodig.
We hebben behoefte aan meer achtergrondinformatie, aan concreet onderzoek naar de situatie van slachtoffers in hun sociale omgeving, waar families vaak zelf de kinderen misbruiken en op het internet zetten. Op dit gebied moeten we zeer duidelijk vorderingen maken.
Ik hoop dat de Commissie bereid is ook intensief met de Commissie rechten van de vrouwen en gendergelijkheid samen te werken en dat we deze kwesties dan gezamenlijk kunnen oplossen.
Edit Bauer
namens de PPE-DE-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, in het verslag van Europol over de georganiseerde misdaad in 2006 staat dat de georganiseerde misdaad de voordelen die het internet biedt in termen van informatie- en communicatietechnologie, bijzonder goed weet te benutten. Het lijdt in dit opzicht geen twijfel dat kinderen de kwetsbaarste groep zijn. Volgens deskundigen chat ongeveer 90 procent van de twaalf- tot zeventienjarigen op het internet. Ze chatten met klasgenoten en doen spelletjes, maar daarnaast maken ze via chatrooms op websites ook gebruik van netwerken met onbekende gebruikers en dat zijn voor pedofielen perfecte plaatsen om met een valse identiteit potentiële slachtoffers te lokken.
Volgens Internet Watch Foundation, die in 2006 meer dan dertigduizend meldingen heeft verwerkt, was 91 procent van de slachtoffers jonger dan twaalf. Tachtig procent was van het vrouwelijk geslacht en meer dan drieduizend meldingen betroffen kindermisbruikdomeinen. Bovendien bleek 55 procent van alle kindermisbruikdomeinen te worden gehost in de Verenigde Staten, 28 procent in Rusland en slechts 8 procent in Europa. Het zou goed zijn om samenwerking gericht op het blokkeren van websites voor kindermisbruik op de agenda van een bijeenkomst EU-VS te zetten.
We hebben hier te maken met goed georganiseerde internationale pedofielennetwerken en aan de seksindustrie gerelateerde georganiseerde misdaad, zoals mevrouw Angelilli aangaf. Anderzijds is de internationale samenwerking tussen rechtshandhavingsinstanties beperkt. Het is bijna niet te geloven dat acht landen het Facultatief Protocol bij het Verdrag inzake de rechten van het kind betreffende verkoop van kinderen, kinderprostitutie en kinderpornografie nog steeds niet hebben geratificeerd. In het geval van het Protocol van Palermo, het basisdocument voor internationale samenwerking bij de bestrijding van mensenhandel, geldt dat voor vier landen. Iets minder dan de helft van de lidstaten heeft het Verdrag van de Raad van Europa inzake cybermisdaad nog steeds niet geratificeerd.
Er valt op dit gebied nog veel te doen. Daarom wordt het tijd dat we de Raad een krachtige en duidelijke boodschap sturen en duidelijk maken dat het kaderbesluit van de Raad over de bestrijding van seksuele uitbuiting van kinderen en kinderpornografie moet worden herzien.
Inger Segelström
Mijnheer de Voorzitter, commissaris Barrot, collega's, om te beginnen wil ik mevrouw Angelilli en alle anderen bedanken voor de uitstekende samenwerking. U herinnert zich zeker nog wel hoe weinig er aan het begin van deze legislatuur werd gedaan voor de rechten van het kind, maar met de strategie voor de rechten van het kind kwam daar een jaar geleden verandering in. Nu beslissen wij over het recht van kinderen om niet seksueel uitgebuit te worden en over de bestrijding van kinderpornografie.
Ik ben natuurlijk bijzonder blij met de drie door mij gedane voorstellen die in de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken werden goedgekeurd, en ik hoop dat deze vandaag zullen worden aangenomen. Het eerste voorstel houdt in dat iemand een kind is zolang hij of zij de leeftijd van 18 jaar niet heeft bereikt. Het is erg belangrijk dat zowel jonge meisjes als jongens in de hele EU tegen zedendelicten, seksueel misbruik en seksuele uitbuiting kunnen worden beschermd.
Het tweede voorstel gaat over het beschermen van kinderen tegen sekstoerisme binnen en buiten de EU. Met het oog daarop moeten alle lidstaten dit als een misdrijf gaan beschouwen. Dit betekent dat wie een misdrijf begaat, dat nooit als sekstoerist kan doen en de armste en jongste kinderen en jongeren in andere landen kan uitbuiten, omdat bij terugkeer in ongeacht welk EU-land vervolging en veroordeling wacht.
Het derde voorstel bestaat erin het internet nu echt aan te pakken en samen met de grootste creditcardondernemingen technische mogelijkheden te ontwikkelen om met behulp van banken en wisselkantoren, internetleveranciers en zoekmachine-ondernemingen en natuurlijk de reisbranche, het betaalsysteem te sluiten wanneer wordt betaald voor zedendelicten jegens of krenking of seksuele uitbuiting van kinderen en jongeren. Overal waar men ernaar streeft om websites te kunnen sluiten keren dezelfde ideeën terug: kinderen gaan voor op de geheimhoudingsplicht en misbruik van kinderen en jongeren moet worden gemeld.
Met dit verslag kunnen wij nu afwachten en tevreden zijn dat wij hier in het Parlement een eerste stap hebben gezet wat betreft de rechten van het kind. Als wij een nieuw Verdrag van Lissabon krijgen, worden de rechten van het kind in de EU ook een rechtsgrondslag en een doel in de EU, en dat is niets te vroeg. Dank u.
Alexander Alvaro
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de vice-voorzitter, ik wil de rapporteur graag voor haar moeite en initiatieven voor dit verslag bedanken. De bescherming van kinderen bij het gebruik van het internet en de strijd tegen kinderpornografie zijn de meest urgente kwesties die wij moeten behandelen. Het is voor mij heel belangrijk ervoor te zorgen dat met dit kaderbesluit ter bestrijding van seksuele uitbuiting van kinderen en van kinderpornografie een hoger niveau van bescherming wordt geboden. Misbruik van kinderen door middel van het internet kan alleen met gezamenlijke inspanningen op Europees niveau aangepakt worden, vooral omdat het internet geen landsgrenzen kent.
Er zijn echter drie punten in dit verslag die volgens mij verbeterd kunnen worden. Allereerst moet het evenwicht tussen de veiligheid van het kind en de gegevensbescherming gehandhaafd blijven. Niet alleen de persoonsgegevens van het kind, maar ook persoonsgegevens met betrekking tot personen en inhoud die juist voor het doel van deze bescherming van het kind relevant zijn, moeten hierbij in aanmerking worden genomen. Verder gaat het, naast het definiëren van strafbare feiten voor internetgebruikers en aanbieders, toch vooral om de mannen achter de schermen van deze afschuwelijke praktijken te identificeren en te arresteren. Alleen als we het kwaad bij de wortel uitrukken, kunnen we succes hebben met de bestrijding van dit misbruik. We moeten ons richten op degenen die deze service, deze diensten, dit afschuwelijke misdrijf ter beschikking stellen aan anderen en daarvan profiteren.
Naast de criminalisering van daders, waarover het in het verslag van mevrouw Angelilli toch ook gaat, moet ook de omgeving van het kind bewuster worden gemaakt en geïnformeerd worden over de risico's van het internetgebruik. Het moet meer om de ontwikkeling van nieuwe technische methoden en het vastleggen van het beginsel 'ingebouwde privacy' gaan. Eveneens moeten de afzonderlijke instanties van de lidstaten onderling meer informatie en ervaringen uitwisselen. Voor de gegevensbeschermingsautoriteiten van de lidstaten is hier een belangrijke bemiddelende rol weggelegd en alleen een allesomvattende aanpak zal hierbij doeltreffend zijn.
Het lijkt me beslist geen goed idee om van internetproviders de verlengde arm van de strafvervolgingsautoriteiten te maken. Het is veel beter om af te spreken dat internetproviders op vrijwillige basis met de strafvervolgingsautoriteiten samenwerken, zoals ze dat nu in de praktijk ook al doen.
Kinderpornografie en alle uitwassen ervan zijn niet meer en niet minder dan misdaden tegen de menselijkheid, die we zo krachtig mogelijk moeten bestrijden. We moeten erop letten dat de lidstaten met ons samenwerken en dat we in dit Parlement één lijn trekken. Daarom meen ik dat wij als ALDE-Fractie het verslag van mevrouw Angelilli volledig kunnen steunen.
Bogusław Rogalski
namens de UEN-Fractie. - (PL) Mijnheer de Voorzitter, hoewel de rechtsstelsels van de lidstaten in straffen op seksuele uitbuiting van kinderen en kinderpornografie voorzien, blijft het noodzakelijk om het niveau van bescherming van onze kinderen te verbeteren.
Er dient op gewezen te worden dat kinderen die gebruik maken van nieuwe technologieën, en in het bijzonder van het internet, het risico lopen in contact te komen met potentiële zedendelinquenten. Met het oog op dit gevaar zouden de lidstaten moeten worden opgeroepen om de toegang tot websites met kinderpornografie te blokkeren. Dit zou een juridisch bindende verplichting moeten zijn.
Daarenboven is het dringend nodig om op Europees niveau een campagne op te zetten om ouders en tieners bewust te maken van de gevaren van kinderpornografie op het internet. Het is tevens belangrijk om de slachtoffers van deze laakbare praktijken en hun familieleden te steunen. Zij worden vaak aan hun lot overgelaten. Het is onze plicht om onze kinderen zo goed mogelijk te beschermen.
Jean Lambert
namens de Verts/ALE-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik dank mevrouw Angelilli voor dit verslag. Ik sluit me aan bij de opmerking van onze collega, mevrouw Bauer, die zei dat onze eigen lidstaten een aantal verdragen en protocollen nog steeds moeten ondertekenen en ratificeren. Als we een gemeenschappelijk kader en een gezamenlijke aanpak willen, zijn dit zeer belangrijke referentiepunten, waarmee tevens het signaal kan worden afgegeven dat de lidstaten zich ook met deze kwesties moeten bezighouden. Ik denk dat dit een van de belangrijkste dingen is die hun te doen staan en het zou interessant zijn om te weten waarom bepaalde lidstaten de betreffende verdragen en protocollen nog niet hebben ondertekend.
We juichen het toe dat in het verslag wordt opgeroepen tot versterking van de op mensenrechten gebaseerde benadering en ik zou graag zien dat we afstapten van de gedachte dat het alleen maar om strafrechtspraak zou gaan. Het gaat in feite over de rechten en de bescherming van kinderen en jonge mensen. Deze duidelijke maatregelen zijn noodzakelijk om kinderen die het slachtoffer zijn geworden, te steunen, of dat nu is door middel van gerechtelijke procedures - waarbij waarheidsvinding natuurlijk centraal moet staan maar tevens moet worden voorkomen dat kinderen nog meer getraumatiseerd raken dan ze bij aanvang van het proces al waren - of via het collectieve werk gericht op het identificeren van kinderen.
Maar we moeten de kinderen zelf ook bij hun bescherming betrekken. We moeten internetgeletterdheid onder kinderen bevorderen en uitleggen wat de gevaren zijn en waar ze op moeten letten, zodat zij ook een actieve rol kunnen spelen bij de bestrijding van deze misdaden.
We zijn van plan om vanochtend een aantal amendementen te steunen, met name waar het gaat om bepaalde beginselen, zoals de beginselen waaraan volgens ons op een gevaarlijke manier wordt gesleuteld - zoals dubbele strafbaarheid en geheimhoudingsplicht bij bepaalde beroepen - en de beginselen waarvan volgens ons het concept nader moet worden omschreven. Over het geheel steunen we dit verslag echter van harte en we zien uit naar de verdere voortgang.
Eva-Britt Svensson
namens de GUE/NGL-Fractie. - (SV) Het verslag krijgt de steun van de Confederale Fractie Europees Unitair Links/Noords Groen Links. Seksuele uitbuiting van kinderen en kinderpornografie zijn walgelijke misdrijven die alleen via internationale samenwerking een halt kunnen worden toegeroepen. Kinderen worden misbruikt doordat zij worden verplicht in een seksueel kader te poseren, worden gefotografeerd en gefilmd en op het internet geplaatst. Deze films en foto's kunnen in de hele wereld worden bekeken en daarom is meer internationale samenwerking vereist om deze misbruiken te stoppen. Wij weten dat er een duidelijk verband is tussen de seksslavenhandel en seksuele uitbuiting van kinderen. De VN schatten dat 85 procent van de slachtoffers van de seksslavenhandel kinderen onder de achttien zijn.
Wij weten niet hoeveel kinderen als voorwerpen verkocht en gekocht worden om seksueel uitgebuit te worden, maar wij weten dat het er veel zijn en dat elk kind dat hiervan het slachtoffer wordt er een te veel is. De volwassenen moeten hun verantwoordelijkheid nemen en onze kinderen hiervoor behoeden, voor een van de ergste misdrijven waarvan een kind het slachtoffer kan worden.
In het debat mogen wij ook niet vergeten dat veel van de misdrijven tegen kinderen binnen het gezin of binnen de kennissenkring van het gezin plaatsvinden, en daarom is het belangrijk dat de maatschappij ervoor zorgt dat kinderen contact hebben met andere volwassenen zodat de kinderen iemand hebben tot wie zij zich kunnen wenden voor hulp.
Elk soort seksueel misbruik van kinderen is misdadig en moet in alle lidstaten worden gezien als het misdrijf dat ze zijn. Alle burgers die zedendelicten jegens kinderen plegen, moeten ze worden bestraft, ongeacht of het misdrijf binnen of buiten de EU plaatsvindt.
Johannes Blokland
namens de IND/DEM-Fractie. - Ik wil rapporteur Angelilli gelukwensen met dit duidelijke verslag. Het is volstrekt helder dat er een eind moet worden gemaakt aan de seksuele uitbuiting van kinderen. De explosieve toename van criminele activiteiten via internet vraagt om een gecoördineerde aanpak.
Wij moeten echter terughoudend zijn om op Europees niveau over te gaan tot het voorschrijven van gedetailleerde strafbaarstelling van dit misbruik. De lidstaten zélf zullen er alles aan moeten doen om misbruik van moderne media strafbaar te stellen. Kinderporno via internet zal in het strafrecht van de lidstaten moeten worden geregeld. De Raad zou zich moeten inspannen om, in navolging van de beroepsverboden, de mazen in het juridische net te dichten, zodat exploitatie en uitzending via internet zich niet verplaatsen naar landen waar adequate wetgeving ontbreekt. Ik zou graag van de Raad gehoord hebben of deze ook mogelijkheden ziet om dit met de landen die geen lid zijn van de Europese Unie te bespreken, maar helaas is de Raad er niet.
Ik pleit daarnaast voor intensieve samenwerking van Europol en Eurojust. De bestrijding van de internationale kinderpornonetwerken moet in hun organisatie prioriteit krijgen. De mogelijkheden om dan ook buiten de Europese Unie over te gaan tot passende actie worden daarmee vergroot.
Als wij het eens zijn over de onwenselijkheid van seksuele uitbuiting van kinderen, dan stel ik voor om ook eens over de uitbuiting van volwassenen te spreken. De initiatieven om prostitutie rond grootschalige evenementen, zoals voetbalkampioenschappen en Olympische Spelen, terug te dringen verdienen meer steun in dit Parlement.
Roberto Fiore
(IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, pedofielenorganisaties vormen een bedreiging voor de volken en moeten dus op dezelfde wijze worden aangepakt als maffiaorganisaties of terroristische organisaties, met speciale, strenge wetten.
Het is een schandaal dat duizenden personen die zijn beschuldigd van kinderporno, nooit zelfs maar één dag in de gevangenis hebben gezeten. Ik zou ook de rapporteur, mevrouw Angelilli - die wij allen waarderen om haar uitmuntende werk - in herinnering willen brengen dat in de stad waar zij woont vorige week het zogeheten "Lotusbloem”-proces heeft plaatsgevonden, waarbij tweehonderd Roma-kinderen betrokken waren. Deze Roma-kinderen zijn na het proces vrijwel verdwenen; het is onbekend of zij uiteindelijk zijn teruggekeerd naar dezelfde kampen waar het misbruik georganiseerd werd.
Alle lidstaten moeten dus waakzaam zijn en dit schandaal, deze afschuwelijke bedreiging van de maatschappij moet worden aangepakt met speciale en uiterst strenge wetgeving.
Kinga Gál
(HU) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, dames en heren, dit Parlement debatteert vandaag over een onderwerp waar ieder weldenkend mens zich terecht kwaad over maakt. We veroordelen het fenomeen en denken vervolgens dat een dergelijk trauma alleen het kind van iemand anders kan overkomen. Maar ook onze kinderen lopen gevaar, want steeds meer kinderen worden het slachtoffer van seksuele uitbuiting en pornografie. We moeten dus met alle mogelijke middelen de strijd aangaan tegen dergelijke daden. We moeten ervoor zorgen dat de sancties die in de nationale rechtssystemen zijn vastgelegd, daadwerkelijk worden toegepast en dat deze strijd ook in de dagelijkse praktijk wordt weerspiegeld. De lidstaten moeten er alles aan doen om de vraag volledig terug te dringen.
We moeten in het bijzonder waakzaam zijn als het gaat om nieuwe online technologieën op dit gebied, zoals webcams, mobiele telefoons en met name internetgebruik, die een constante uitdaging zijn. De invoering van technologieën voor het blokkeren van toegang kan één manier zijn om die uitdagingen het hoofd te bieden, naast voorlichting van gezinnen en kinderen over de gevaren. We moeten in elk geval onderstrepen dat dit ernstige misdrijven zijn en dat het voor de opheldering ervan essentieel is dat de uitwisseling van misdaadgegevens tussen de lidstaten ongehinderd plaats kan vinden en dat de daders in een gecentraliseerde database worden opgenomen.
Ik vind het heel belangrijk en absoluut noodzakelijk dat de bestaande internationale documenten worden geratificeerd door de lidstaten en de bepalingen daarin daadwerkelijk worden nageleefd. We moeten ervoor zorgen dat de veiligheid van kinderen in elke EU-lidstaat centraal staat. Het uitstekende verslag van mevrouw Angelili levert hier een bijdrage aan en daarom steunen we het ook. Hartelijk bedankt.
Iratxe García Pérez
(ES) Mijnheer de Voorzitter, in de hele wereld worden jongens en meisjes seksueel uitgebuit omdat er enerzijds een aanbod van kinderen bestaat, vooral in arme landen, en anderzijds een vraag naar pornografie, via internet en in de vorm van sekstoerisme, vanuit de rijke landen.
Met deze aanbeveling pleiten we ervoor dat er echte stappen worden gezet, door de bepalingen over de leeftijdsgrens voor seksuele meerderjarigheid op Europees niveau te harmoniseren, seksueel misbruik strenger te straffen en de nationale interventieprogramma's en -systemen te versterken en uit te breiden. Daarom moeten we er bij de lidstaten op aandringen om, in navolging van Spanje, actieplannen te ontwikkelen en ten uitvoer te leggen die verder gaan dan de omzetting van het kaderbesluit van de Raad over dit onderwerp. Deze actieplannen moeten de steun hebben van de belangenverenigingen en moeten bewustmakings- en maatschappelijke mobiliseringsprogramma's omvatten, zonder daarbij het aspect van de internationale samenwerking te vergeten.
Tot slot wil ik me aansluiten bij de oproep aan de lidstaten om alle relevante internationale verdragen te ondertekenen, te ratificeren en toe te passen, zodat we kunnen waarborgen dat de rechten van minderheden worden gerespecteerd.
Siiri Oviir
(ET) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de vice-voorzitter van de Commissie, mevrouw Angelilli, dames en heren, de snelle ontwikkeling van de informatie- en communicatietechnologie biedt nieuwe mogelijkheden voor misdadigers om misdaden te plegen en tentoon te spreiden. De misdaden die het onderwerp van het verslag vormen zijn reeds in verscheidene mondiale en Europese fora aan de orde gesteld.
De Raad van de Europese Unie heeft in 2003 een bindend kaderbesluit ter bestrijding van seksuele uitbuiting van kinderen en kinderpornografie aangenomen, waarvan de inhoud op het moment grotendeels in de rechtsstelsels van de lidstaten is opgenomen. Gezien de snelle ontwikkeling van de informatietechnologie dient het besluit te worden bijgewerkt en wij mogen deze zaak niet laten aanslepen. Ik ben verheugd dat de Commissie binnenkort klaar is met haar nieuw, bijgewerkt voorstel voor een kaderbesluit.
Alle lidstaten moeten het concept 'kinderpornografie' definiëren en het benaderen van kinderen via het internet strafbaar stellen. Via het internet opererende kinderlokkers zijn moeilijk te pakken, maar het is niet onmogelijk. Bepaalde nationale wetten beperken de bewakingsmogelijkheden. Daardoor is in het geval van overtredingen geen bewaking mogelijk, en vaak vormt ook gegevensbescherming een hinderpaal.
In mijn land zijn er, zelfs onlangs nog, gevallen geweest van minderjarigen die zelfmoord pleegden omdat zij gepest waren pesterijen via het internet. Dergelijke gevallen hebben ook in andere lidstaten plaatsgevonden. We moeten in staat zijn onze kinderen te beschermen voordat ze het slachtoffer worden. In de Europese Unie moeten we een nultolerantiebeleid voeren ten aanzien van pedofilie en kinderpornografie. Dat doel moeten we bereiken.
Salvatore Tatarella
(IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, de seksuele uitbuiting van minderjarigen is een aangrijpend probleem. Het is een schandvlek van de hedendaagse wereld en een zeer ernstig teken van het verval van onze samenleving.
De laatste tijd is het fenomeen hand over hand toegenomen door de duizelingwekkende verspreiding van internet en van nieuwe, geavanceerde technologieën waaraan alle kinderen, voor wie deze vrij toegankelijk zijn, worden blootgesteld, zonder enige begrenzing, zonder regels, zonder controlemechanismen en zonder sancties. Deze zijn echter steeds dringender nodig, en ze moeten doeltreffender worden toegepast en een sterkere voorbeeldfunctie hebben.
Het uitstekende verslag van collega Angelilli, die ik mijn welgemeende complimenten aanbied, en de duidelijke aanbevelingen van het Parlement aan de Commissie wijzen de weg naar maatregelen die een krachtige rem kunnen zetten op de verspreiding van kinderpornografie, op het via internet lokken van minderjarigen, op sekstoerisme en elke andere vorm van misbruik van minderjarigen.
Uit recente, verontrustende gegevens - niet in de laatste plaats een onderzoek van de Verenigde Naties naar geweld tegen kinderen - blijkt dat seksueel misbruik van minderjarigen sterk toeneemt en dat dit misdrijf, samen met mensenhandel, een van de meest lucratieve activiteiten aan het worden is en een van de snelst groeiende soorten misdrijven op transnationaal niveau, met een omzet van 10 miljard dollar per jaar.
Volgens een schatting van de Internationale Arbeidsorganisatie zijn meer dan 12 miljoen mensen slachtoffer van dwangarbeid en van deze 12 miljoen worden er meer dan een miljoen seksueel uitgebuit. Daarvan is 45 à 50 procent kind.
Luca Romagnoli
(IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, het voorstel voor een aanbeveling van het Parlement aan de Raad over de bestrijding van seksuele uitbuiting van kinderen en, meer in het algemeen, kinderpornografie is een reactie op de duidelijke ontwikkeling van de nieuwe telecommunicatietechnologieën.
Het is zonder meer waar dat de manieren waarop kinderen via internet gelokt worden, het zogeheten 'grooming', zijn toegenomen. Ik wil hier evenwel de gelegenheid te baat nemen om ook te wijzen op de uitbuiting van het beeld van de vrouw. In grote delen van de EU-landen wordt een dikwijls ongepast beeld van vrouwelijkheid verspreid, wanneer commerciële doelen wordt nagejaagd op een wijze die niet alleen vulgair is, maar ook getuigt van een ware verachting van de vrouwelijke waardigheid. En dan heb ik het nog niet eens over het subliminale gebruik van dergelijke beelden, niet alleen in de reclame maar ook in televisieprogramma's - vooral in mijn land, moet ik zeggen.
Ik ben het met de rapporteur eens dat Kaderbesluit 2004/68/JBZ van de Raad moet worden bijgewerkt om de bescherming van minderjarigen te verbeteren en, meer in het algemeen, seksuele uitbuiting effectiever te bestrijden. Evenzo moet ervoor gezorgd worden dat het verdrag van de Raad van Europa wordt geratificeerd, maar dat is niet alles. We moeten grooming als misdrijf aanmerken en aandringen op grensoverschrijdende samenwerking op dat gebied.
De lidstaten moeten naar mijn mening worden verplicht informatie op het strafblad die betrekking heeft op veroordelingen voor seksueel misbruik, uit te wisselen - en het Europees Strafregister Informatiesysteem (ECRIS) is wat dat betreft zonder meer een stap in de goede richting - om te voorkomen dat wie bepaalde misdrijven heeft begaan contact kan hebben met minderjarigen. Op die manier worden de slachtoffers zowel in de loop van het onderzoek als na het proces dus ook beter beschermd.
Tot besluit wijs ik er nog op dat de vormen van uitbuiting van minderjarigen helaas niet uitsluitend betrekking hebben op seksueel misbruik en ik doe een beroep op onze instellingen zich op dit punt nadrukkelijker in te zetten.
Manolis Mavrommatis
- (EL) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, waarde collega's, allereerst wil ik mevrouw Angelilli van harte gelukwensen met het uitstekende werk dat zij heeft verricht voor dit gevoelige thema, dat ons allen aangaat. Seksuele uitbuiting van kinderen is een verschijnsel dat telkens weer een schok teweegbrengt in de samenleving van de lidstaten van de Europese Unie en daarbuiten. Het probleem van kinderpornografie op het internet wordt steeds groter, daar volgens berekeningen in de periode 1997-2007 het aantal websites met materiaal waarop seksueel misbruik van kinderen wordt getoond, met duizend percent is toegenomen. Een sterkere samenwerking met de particuliere sector zou op efficiënte wijze kunnen bijdragen aan de beperking van de websites waarop materiaal met kinderpornografie wordt geplaatst. Zo zou bijvoorbeeld sterker kunnen worden samengewerkt met kredietkaartmaatschappijen en zou kinderpornografie op het internet op Europees niveau kunnen worden bestreden door gebruik te maken van hun betalingssystemen op commerciële websites die foto's van kinderen verkopen.
Bovendien zal het nieuw communautair programma voor de bescherming van kinderen tegen internetgebruik kunnen bijdragen aan de bevordering van een veiligere online omgeving. Het verdrag van de Raad van Europa dat door 20 lidstaten van de Europese Unie is ondertekend, is de eerste internationale rechtsakte waarmee de verschillende vormen van seksueel misbruik van kinderen worden gekenmerkt als strafdelict. Als wij dit verschijnsel echter efficiënt willen aanpakken, moeten wij, mijnheer de commissaris, geachte collega's, ervoor zorgen dat elke vorm van dwang die op kinderen wordt uitgeoefend om hen te laten deelnemen aan seksuele activiteiten, strafrechtelijk vervolgbaar wordt verklaard. Tot slot is het volgens mij erg belangrijk dat rekening wordt gehouden met strafbladen van pedofielen opdat hun de toegang tot banen of vrijwilligerswerk waarin zij rechtstreeks in aanraking komen met minderjarigen, kan worden ontzegd.
Katalin Lévai
(HU) Dank u zeer. Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, over de hele wereld zijn 40 miljoen kinderen onder de 12 jaar het slachtoffer van de een of andere vorm van geweld. Gelet op de nieuwe technologieën, en met name op de constante ontwikkeling van internet en de nieuwe online methodes van pedofielen, is het uitermate belangrijk om het beschermingsniveau van kinderen te verhogen. Volgens de gegevens van Eurobarometer maakt 74 procent van de minderjarigen dagelijks gebruik van internet waardoor velen van hen bloot worden gesteld aan gewelddadige of pornografische sites.
Met het oog op een effectieve bescherming ben ik voorstander van de invoering van de zogenaamde gratis e-kennispakketten voor gezinnen in Europa. Bepaalde Europese internetaanbieders maken daar al gebruik van en ik vind dat anderen hier ook partners in kunnen worden. De pakketten behandelen vier veiligheidsonderwerpen: veiligheid en communicatie, amusement, downloaden en virtuele agressie, en helpen gezinnen spelenderwijs veilig om te gaan met internet. Verder stel ik voor dat de pakketten een gratis, kindvriendelijk zoekprogramma bevatten dat functioneert als een webfilter en de kinderen zo ver verwijderd houdt van ongewenste informatie op het net. Niet alleen op internet maar ook in openbare en particuliere instellingen moeten we erop kunnen vertrouwen dat onze kinderen veilig zijn. Daarom is het uitermate belangrijk dat iedereen die via zijn of haar werk regelmatig in aanraking komt met kinderen, verplicht wordt melding te maken van elke situatie waarin seksueel misbruik heeft plaatsgevonden. Dank u wel.
Cristian Silviu Buşoi
(RO) Seksuele uitbuiting van kinderen en kinderporno zijn zeer ernstige delicten. Hoewel de wetgeving in veel landen van de Europese Unie behoorlijk streng is, dienen er nog veel maatregelen te worden genomen voordat er een toereikende bescherming voor kinderen is. Alle lidstaten zouden het Verdrag van de Raad van Europa moeten ratificeren en het kaderbesluit in zijn geheel moeten toepassen, zodat er op het niveau van de Europese Unie sprake kan zijn van een eensgezinde aanpak.
Illegaal materiaal dat misbruik van kinderen impliceert zou bij de bron moeten worden verwijderd van het internet, de sites zouden geblokkeerd moeten worden door de aanbieders en de herziening van de Telecom-wetgeving, die wij nu samen met de Raad en de Commissie in het Europees Parlement bespreken, vormt een goede gelegenheid om de wetgeving te verbeteren.
Personen die zich hebben schuldig gemaakt aan seksueel misbruik zou het uitoefenen van beroepsactiviteiten waarin zij in contact komen met kinderen, moeten worden verboden en de lokale autoriteiten zouden zorgvuldiger moeten toezien op de speciale centra voor weeskinderen.
Ten slotte vind ik dat de Europese Commissie en de lidstaten de campagnes gericht op ouders en kinderen financieel en logistiek zouden moeten steunen.
Andrzej Tomasz Zapałowski
(PL) Mijnheer de Voorzitter, ik ben erg blij dat het Parlement zich serieus heeft beziggehouden met het probleem van de bestrijding van seksuele uitbuiting van kinderen en kinderpornografie. Ik ben bijzonder verheugd omdat talrijke linkse groeperingen in Europa zich tot dusver openlijk hebben ingezet voor een zo groot mogelijke seksuele vrijheid, zonder daarbij aandacht te besteden aan de gevolgen van een dergelijke houding voor kinderen. Er zijn zelfs pogingen ondernomen om pedofielenpartijen op te richten. Dit kan niet anders dan iedere fatsoenlijke burger van de Europese Unie met afgrijzen vervullen. Het doorbladeren van de kranten is voldoende om vast te stellen dat de omvang van dit fenomeen enorm is.
We moeten gebruik maken van dit debat om de aandacht te vestigen op schendingen van de kinderrechten en op seksuele uitbuiting van kinderen door immigranten van buiten Europa. Het feit dat dergelijke praktijken toegestaan zijn in hun thuislanden is één ding, maar wanneer zij in lidstaten van de Europese Unie verblijven, dienen ze zich volledig aan de geldende wetgeving te onderwerpen of anders moeten ze Europa verlaten. We mogen niet toelaten dat er verschillende wetten zijn voor de traditionele volkeren in Europa en voor immigranten. Dat geldt voor alle aspecten van het leven.
Jaroslav Zvěřina
(CS) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, dit is zonder enige twijfel een uitermate belangrijk onderwerp dat vraagt om een doeltreffende samenwerking tussen alle lidstaten. Ik wil in verband hiermee erop wijzen dat in onze huidige samenleving de bescherming van kinderen tegen seksuele uitbuiting steeds meer op de tocht komt te staan. Dat gaat van het groeiend aantal uiteenvallende kerngezinnen via het groeiend aantal in eenoudergezinnen opgroeiende kinderen tot de hoge mobiliteit van burgers en de expansie van de moderne informatietechnologieën. Dit verslag heeft dan ook mijn volste steun.
Als het gaat om preventie van seksuele uitbuiting van kinderen is een open seksuele opvoeding van kinderen, maar ook van ouders, opvoeders en sociale en medische professionals, van cruciaal belang. Iedereen dient zich goed van deze problematiek bewust te zijn, want alleen zo zullen we in staat zijn te onderkennen en te erkennen dat deze delicten daadwerkelijk begaan worden en zullen we tijdig in staat zijn de uiterlijke kenmerken daarvan te herkennen, zowel bij daders als bij slachtoffers.
Ik wil met name wijzen op het feit dat daders van seksuele delicten met kinderen in hoge mate herhalingsgedrag vertonen. Wat onze Duitse vrienden plegen te zeggen gaat hier inderdaad in zekere zin op: "einmal ist keinmal". Indien iemand twee of meerdere dergelijke delicten begaan heeft, zouden we echter in staat moeten zijn om nog erger te voorkomen. Hiertoe dient gegrepen te worden naar zowel medische instrumenten als uiteenlopende corrigerende maatregelen, met name een verbod op het werken met kinderen en jongeren. En aangezien deze feiten vaak ook met lange tussenpozen gepleegd worden, dient informatie over de neiging van een persoon tot dergelijke daden langdurig beschikbaar te zijn. Ook zou ik willen pleiten voor een verplichte screening op eventuele seksuele delicten in het verleden van mensen die onderwijzer, trainer of anderszins opvoeder willen worden.
Ik weet uit ervaring dat daders van seksuele delicten met kinderen meestal uit alle macht proberen een hen opgelegd verbod op het werken met kinderen te omzeilen. Onder allerlei valse voorwendselen, soms zelfs met een vervalste identiteit, proberen zij opnieuw toegang te krijgen tot nieuwe slachtoffers. Het vrij verkeer van personen binnen de Europese Unie biedt deze mensen ruimere kansen hiertoe.
Proinsias De Rossa
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik dank Roberta Angelilli voor dit voortreffelijke verslag.
Seksuele uitbuiting van kinderen is een misdaad tegen de meest kwetsbaren in onze maatschappij en daarom ben ik geschokt dat zeven van onze lidstaten binnen de Europese Unie het Verdrag van de Raad van Europa nog steeds niet hebben ondertekend en dat acht lidstaten het Facultatief Protocol bij het Verdrag inzake de rechten van het kind betreffende verkoop van kinderen, kinderprostitutie en kinderpornografie nog niet hebben geratificeerd.
Het punt is dat het internet nieuwe routes biedt voor deze misdaden en ik denk dat het daarom onze plicht is het gebruik van het internet voor kinderpornografie en voor het lokken van kinderen strafbaar te stellen. De landen kunnen niet volstaan met het excuus dat dit moeilijk te realiseren is. We moeten samenwerken en onze inspanningen op elkaar afstemmen om dit mogelijk te maken. Het moet mogelijk zijn om iedere burger of persoon die in de Europese Unie woonachtig is en die buiten de Europese Unie een strafbaar feit heeft gepleegd, voor de rechter te krijgen.
Eoin Ryan
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ook ik feliciteer mevrouw Angelilli met haar uitstekende verslag. Ik denk dat we een verslag als dit allemaal steunen.
Zoals al is opgemerkt, gaat het om een misdaad en personen die kinderen aanvallen of hun veiligheid op enigerlei wijze ondermijnen, moeten als misdadigers worden behandeld. Helaas gebeuren deze dingen op het internet. Het internet is een fantastisch instrument, een fantastische bron van informatie voor ons allen en het zal ook in de toekomst een deel van ons leven uitmaken, maar er zijn lieden die op kinderen azen en zij zullen zoveel mogelijk gebruikmaken van het internet om te proberen de veiligheid van kinderen te ondermijnen.
Ongeveer acht van de tien kinderen in de Europese Unie maken gebruik van het internet en ik denk dat we er alles aan moeten doen om de meest kwetsbare kinderen te beschermen tegen pesterij, grooming en intimidatie. We moeten het publieke bewustzijn en de veiligheid op het internet bevorderen, met name onder kinderen, maar ook onder ouders, zodat ze precies weten wat er speelt en wat er allemaal mogelijk is op het internet.
Ik denk dat de lidstaten moeten samenwerken om een netwerk van contactpunten tot stand te brengen waar het publiek illegale en schadelijke inhoud en gedrag kan melden. Het is belangrijk dat zowel ouders als kinderen zich veilig voelen op het internet en dat ze een contactpunt hebben om misstanden te melden. Om degenen die verantwoordelijk zijn voor pornografie en het online lokken van kinderen, aansprakelijk te stellen, moeten we het probleem op zijn juiste waarde schatten. Het is een misdaad en het moet als zodanig worden behandeld.
Carlos Coelho
(PT) Mijnheer de Voorzitter, vice-voorzitter Barrot, beste collega's, het kaderbesluit van 2003 beoogde de onderlinge aanpassing van de wetgeving van de lidstaten betreffende de bestrijding van seksuele uitbuiting van kinderen en kinderpornografie. Via dat besluit is een gemeenschappelijk kader goedgekeurd met bepalingen ter regeling van onder meer de strafbaarstelling, toepasselijke sancties en bescherming en ondersteuning van slachtoffers. Ik vind het betreurenswaardig dat nog niet alle lidstaten de nodige maatregelen hebben getroffen om uitvoering te geven aan dit kaderbesluit, terwijl de termijn daarvoor al is verstreken.
Het is van fundamenteel belang dat alle lidstaten elke vorm van seksueel misbruik van kinderen strafbaar stellen en dat alle Europese burgers die, binnen of buiten de Europese Unie, zedendelicten plegen jegens kinderen onder extraterritoriale strafwetgeving vallen die gemeenschappelijk is voor de hele Unie. Het is belangrijk te garanderen dat de daders van dergelijke misdrijven niet ontsnappen aan de sterke arm van de wet. Ik steun ook de herziening van het kaderbesluit, zodat het minimaal hetzelfde beschermingsniveau biedt als het Verdrag van de Raad van Europa van 2007. Het valt te betreuren dat nog niet alle lidstaten dit Verdrag ondertekend hebben.
Het is eveneens belangrijk dit kaderbesluit te versterken teneinde een antwoord te kunnen geven op de meest recente ontwikkelingen op het vlak van communicatietechnologieën. Het internet wordt steeds meer gebruikt door kinderen en is een van de favoriete instrumenten geworden van daadwerkelijke of potentiële delinquenten, met name door het lokken en frauduleus benaderen van kinderen voor onwettige doeleinden, het zogenaamde grooming. Collega Angelilli heeft daar al op gewezen en nu ik haar naam noem wil ik haar feliciteren met het uitstekende werk dat zij heeft verricht en met het verslag dat ze heeft gepresenteerd.
Ik ken het complexe en moeilijke karakter van deze strijd, maar ik meen dat het mogelijk is seksuele uitbuiting van kinderen met geïntegreerde acties en gemeenschappelijke inspanningen aan te pakken. Daarbij dient het accent te worden gelegd op preventie via bewustmakingscampagnes gericht op ouders en kinderen betreffende de risico's van kinderpornografie, met name op het internet, en in het bijzonder de risico's van seksuele uitbuiting in chatrooms en internetfora.
Mieczysław Edmund Janowski
(PL) Mijnheer de Voorzitter, de Poolse dichter Zbigniew Herbert zei ooit het volgende: "We moeten 'nee' leren zeggen (...), 'nee' is een heel belangrijk deel van het spreken. Het betekent dat je niet akkoord gaat met het kwade." Wij moeten vandaag 'nee' zeggen tegen schendingen van de fundamentele rechten van kinderen, 'nee' tegen geweld en seksuele uitbuiting van kinderen, 'nee' tegen verdorvenheid en pornografie op het internet en 'nee' tegen sekstoerisme.
Ik wil mevrouw Angelilli daarom van harte bedanken voor haar verslag. Ik heb dit onderwerp zelf al herhaaldelijk aan de orde gesteld. We hebben op dit gebied behoefte aan preventieve en beschermende maatregelen. Het is van cruciaal belang om niet alleen kinderen, maar ook ouders en verzorgers sterker bewust te maken van de gevaren. Het is tevens onontbeerlijk om misdaden zo snel mogelijk op te sporen en straffen strikt toe te passen. Daarnaast is ook de medewerking van de media vereist. Deze maatregelen moeten wereldwijd van toepassing zijn, aangezien er in bepaalde landen organisaties zijn die de bestraffing van seksueel contact met kinderen ter discussie stellen. Er doen zelfs misleidende theorieën de ronde over zogenaamde 'goede pedofilie'. De degradatie van onze kinderen, alsook hun pijn en vernedering, mag ons niet onverschillig laten. Dit werpt een smet op onze tijd.
Marie Panayotopoulos-Cassiotou
(EL) Mijnheer de vice-voorzitter, de onderhavige aanbeveling, die mevrouw Angelilli op zulk perfecte wijze heeft gepresenteerd en waaraan mijn collega's hun steun hebben gegeven, is vooral gericht tot de Raad. Aangezien u echter hebt gezegd dat u in maart een eigen voorstel zult indienen, wilde ik u vragen in dit voorstel diverse beleidsvormen van de Europese Unie mee te nemen. Wij mogen niet slechts één kant uitgaan. In dit voorstel moet sprake zijn van strafrechtelijke vervolging, van strenge maatregelen en samenwerking met Europol. In het Europol-verdrag wordt voor het eerst gesproken over mensenhandel. Wij moeten ook voor ogen houden dat er niet alleen sprake is van bedreiging, geweld, kwade opzet, misbruik van een afhankelijke persoon, met name in familierelaties, maar ook van uitbuiting door middel van het bewust promoten van personen die zich vanwege hun leeftijd niet kunnen weren. Ik heb het over het verschijnsel van de handel in vondelingen, dat zijn entree heeft gemaakt op het internet. En als ik zeg 'internet' bedoel ik daarmee niet alleen het internet als dusdanig en de chatrooms waar de kinderen vanuit hun kamers naar binnen gaan, maar ook andere instrumenten en zelfs mobiele telefoons die door kinderen worden gebruikt. Daarom moeten wij al deze parameters in ogenschouw nemen.
Als wij spreken over strafdelicten, moeten wij ook denken aan de situatie in de gevangenissen en strafinrichtingen. Als wij deze inrichtingen willen ontlasten, verhogen wij het risico op dergelijke verschijnselen. Tevens moet ervoor worden gezorgd dat de levensomstandigheden van slachtoffers worden verbeterd. Wij moeten de slachtoffers en hun gezinnen beschermen, daar het geweld van de misbruikers toeneemt en de middelen die zij gebruiken, sterker zijn dan de middelen die slachtoffers hebben om zich te weren. Dit zijn immers vooral middelen van economische aard. Ik hoop dan ook dat dit nieuwe voorstel in het teken zal staan van een hoger niveau van bescherming van minderjarigen en dat de daarin opgenomen instrumenten aan hoge normen beantwoorden.
Urszula Gacek
(PL) Mijnheer de Voorzitter, het verslag van mevrouw Angelilli zal alle ouders helpen hun kinderen te beschermen tegen pedofielen die het internet onveilig maken. We mogen niet uit het oog verliezen dat de ondersteuning die we in de vorm van filters of het toezicht door leveranciers van internetdiensten krijgen, ons niet ontslaat van onze verantwoordelijkheid als ouder om onze kinderen te beschermen en te waarschuwen.
Ik woon in een klein dorp waar mensen elkaar kennen en interesse tonen voor wat er in hun omgeving gebeurt. Een vreemde trekt meteen de aandacht. In een klein dorp in het zuiden van Polen zou het voor een vreemde erg moeilijk zijn om ongemerkt contact te leggen met kinderen. Ik durf echter te stellen dat er vandaag zelfs op zulke rustige en veilige plekken in Europa ongewenste vreemden in de slaapkamers van kinderen zitten en via het internet contact met hen hebben gezocht, terwijl hun ouders rustig de krant lezen of naar de televisie kijken. Moeten we als ouders machteloos toekijken? Nee, helemaal niet. Misschien kunnen onze kinderen beter overweg met nieuwe technologieën. Misschien is het moeilijk om kinderen uit de buurt te houden van hun computers.
Beste ouders, jullie kunnen vandaag iets doen om jullie kinderen te beschermen. Herinner hen aan datgene wat wij ooit hebben geleerd, namelijk "praat niet met vreemden". Dat is een zeer eenvoudige boodschap. Deze vreemden hangen vandaag niet meer met een zak snoep rond in de buurt van scholen, maar verschuilen zich in chatrooms op het internet en zoeken daar hun slachtoffers. Zij zijn nog gevaarlijker dan in het verleden omdat we ze niet zien wanneer ze probleemloos van de ene kinderkamer naar de andere glippen. We moeten onze kinderen leren dat ze niet met vreemden mogen praten en dat ze, ook op het internet, de deur voor hun neus moeten dichtslaan.
Mairead McGuinness
(EN) Mevrouw de Voorzitter, de politieke overeenstemming over deze kwestie is zodanig groot dat het vreemd lijkt dat de lidstaten zo weinig ondernemen.
Natuurlijk is het van groot belang dat we ons op het internet richten, maar daardoor wordt wel de indruk gewekt dat het een nieuw probleem is, terwijl we maar al te goed weten dat het een zeer oud probleem is, dat altijd heel goed verborgen is gebleven. Het speelde zich niet alleen buiten de schoolmuren af met zakjes snoep, maar ook thuis, in alle lidstaten, in kerken en in ziekenhuizen.
Misschien heeft het internet dit zeer duistere deel van de maatschappij waarmee we ons nog steeds geen raad weten, blootgelegd. Het wordt hoog tijd dat de lidstaten hun mooie woorden over de bescherming van kinderen in daden omzetten. In dit Parlement is ook al heel vaak gezegd dat kinderen heel belangrijk zijn voor ons en dat wij hen moeten beschermen, maar onze daden zijn vaak in feite veel minder krachtig dan de woorden die we spreken.
Ik zei al dat thuis soms de gevaarlijkste plek is voor kinderen. We hadden in Ierland onlangs een geval waarin dit duidelijk werd. Daar wil ik nog aan toevoegen dat sommigen zich vergissen als ze denken dat dorpen, waar iedereen elkaar kent, altijd een veilige plaats zijn voor kinderen. In dorpen kijken mensen heel vaak de andere kant op omdat ze niet willen praten over de "zachte informatie” die ze hebben en misschien bang zijn de autoriteiten op de hoogte te stellen.
Daar moeten we met zijn allen naar kijken en over durven praten, want als we zwijgen, krijgt misbruik de kans te groeien en wordt vreselijke schade toegebracht aan de kinderen die zich in een dergelijke situatie bevinden. Ik roep de Ierse regering op met wetgeving en een breed scala aan maatregelen te komen om kinderen te beschermen tegen seksueel misbruik. Ik denk dat we ook moeten kijken naar onze grondwet, waarin de rechten van het gezin boven de rechten van het kind staan. Deze rechten zouden niet met elkaar in strijd mogen zijn: beide verdienen het door onze grondwet te worden beschermd.
Colm Burke
(EN) Mevrouw de Voorzitter, ik juich dit debat toe en ik moedig alle EU-lidstaten aan het Verdrag van de Raad van Europa inzake de bescherming van kinderen tegen seksuele uitbuiting en seksueel misbruik te ondertekenen en ratificeren, zoals ook in de met dit debat gaande ontwerpresolutie staat. Ik dring er ook bij alle EU-lidstaten op aan het Facultatief Protocol bij het Verdrag inzake de rechten van het kind betreffende verkoop van kinderen, kinderprostitutie en kinderpornografie te ondertekenen.
Het Verdrag van de Raad van Europa is het eerste internationale juridische instrument waarin de diverse vormen van seksueel misbruik van kinderen, waaronder misbruik dat gepaard gaat met geweld, dwang of bedreigingen, zelfs binnen het gezin, tot een strafbaar feit worden uitgeroepen. Zeven EU-lidstaten hebben het Verdrag echter nog steeds niet ondertekend en acht lidstaten hebben het Facultatief Protocol van de VN nog steeds niet geratificeerd.
Het internet wordt door potentiële en daadwerkelijke zedendelinquenten steeds vaker gebruikt als medium voor seksueel misbruik van kinderen, in het bijzonder door middel van kinderpornografie en het online lokken van kinderen.
Ik erken dat het Ierse strafrecht uitgebreid voorziet in de bescherming van kinderen tegen seksueel misbruik en uitbuiting, maar toch dring ik er bij de Ierse regering op aan de wetgeving zo spoedig mogelijk zodanig aan te passen dat rekening wordt gehouden met de verspreiding van nieuwe technologie als gevolg waarvan kinderen het slachtoffer van seksueel misbruik kunnen worden.
Marusya Ivanova Lyubcheva
(BG) Het verslag van mevrouw Angelilli is bijzonder belangrijk en komt precies op tijd. We leven in een wereld waarin kinderen en jongeren steeds grotere risico's lopen.
De uitbuiting van kinderen, inclusief seksuele uitbuiting, is een van de grootste problemen van onze maatschappij. De strijd tegen dit fenomeen vereist gezamenlijke inspanningen en integratie van maatregelen, methoden en middelen. Gerechtelijke maatregelen en strafmaatregelen zijn heel belangrijk. Voorbeelden hiervan zijn het strafbaar stellen van seksuele uitbuiting en vooral het opstellen van een wetgeving inzake internettechnologieën die gebruikt worden voor doeleinden die in strijd zijn met de belangen van het kind.
Laten we overigens niet vergeten dat preventie van dit fenomeen deel uitmaakt van de strijd ertegen. Kinderen en ouders moeten worden geleerd hoe ze kunnen vermijden met dit fenomeen en met de mensen die zich ermee bezighouden in aanraking te komen. Allerlei soorten reclames die aanzetten tot openlijke en agressieve seksualiteit moeten worden beperkt. Er moet meer zorg worden besteed aan kinderen in diverse instellingen, die vaak het slachtoffer worden van seksueel geweld. Er moeten inspanningen worden geleverd om kinderhandel tegen te gaan - een van de belangrijkste redenen voor kinderhandel is vaak seksuele uitbuiting en er moeten netwerken gevormd worden van niet-gouvernementele instanties en overheidsinstanties om dit fenomeen tegen te gaan.
Marios Matsakis
(EN) Mevrouw de Voorzitter, het is werkelijk onvoorstelbaar en beschamend dat het niveau van samenwerking tussen de verschillende diensten van een land - maar ook de samenwerking tussen de lidstaten - op het gebied van zedendelicten jegens kinderen in de eenentwintigste eeuw zoveel te wensen overlaat. Ik feliciteer zowel de commissaris als de rapporteur omdat ze duidelijke taal hebben gesproken en de noodzaak van verbetering hebben benadrukt.
Ik zou hen willen vragen om de lidstaten die op dit vlak ontoereikende wetgeving hebben, openlijk te noemen. Eén maatregel die mijns inziens in overweging zou moeten worden genomen, is de instelling van een openbare, pan-Europese - of nog beter, internationale - lijst van personen die zijn veroordeeld wegens zedendelicten jegens kinderen. Ik stel voor daarvan een permanente lijst te maken en een naam uitsluitend van de lijst te halen als het oorspronkelijke vonnis door een rechterlijke uitspraak is vernietigd. Een zedendelict jegens een kind brengt het slachtoffer blijvende schade toe en moet ook leiden tot een blijvend etiket voor de dader. Het is een extra strafmaatregel, maar het werkt ook als preventieve maatregel.
Ewa Tomaszewska
(PL) Mevrouw de Voorzitter, twintig EU-lidstaten hebben het Verdrag van de Raad van Europa ondertekend, het eerste internationale juridische document waarin seksuele uitbuiting van kinderen tot een strafbaar feit wordt verklaard.
De wetenschappelijke en technologische ontwikkelingen, ook op het gebied van de moderne communicatiemiddelen, met name internet en mobiele telefonie, hebben tevens tot nieuwe mogelijkheden geleid om kinderen te lokken en seksueel uit te buiten en om kinderpornografie te verspreiden. Het is absoluut noodzakelijk de straffen voor dit soort activiteiten in het strafrecht van alle lidstaten op te nemen. De invoering van strafrechtelijke aansprakelijkheid voor dergelijke daden is echter niet voldoende. Het is eveneens onontbeerlijk om systemen op te zetten die situaties helpen voorkomen waarin kinderen het gevaar lopen seksueel te worden uitgebuit, bijvoorbeeld door het opleiden van ouders en kinderen en het opsporen van pedofielenorganisaties die actief zijn op het internet.
Ik bedank mevrouw Angelilli voor dit zeer belangrijke en zorgvuldig voorbereide verslag.
Miroslav Mikolášik
(SK) Ik stem in met dit voorstel voor een aanbeveling van het Europees Parlement aan de Raad. Kinderbescherming moet in alle landen van de Europese Unie een prioritaire kwestie zijn, aangezien kinderen de meest kwetsbare groep van de samenleving vormen. De harmonisatie van de wetgeving zou een belangrijke bijdrage leveren tot het voorkomen van dergelijke misdrijven en tot een doeltreffendere vervolging van wetsovertreders in alle lidstaten. Verder kan geharmoniseerde wetgeving kindersekstoerisme voorkomen dat vanwege de uiteenlopende wetgeving in de Europese Unie nog steeds plaatsvindt.
Kinderbescherming is ook nodig in verband met de toegang van kinderen tot het internet, waar ze aan allerlei soorten inhoud zijn blootgesteld, waaronder mogelijk misbruik door pedofielen en grooming op het internet. Seksueel misbruik van kinderen en kinderpornografie zijn in strijd met het door de VN aangenomen verdrag inzake de rechten van het kind en vormen een schending van de fundamentele rechten van de mens.
Rovana Plumb
(RO) Seksuele uitbuiting van kinderen en kinderporno vormen een zeer ernstige en bovendien toenemend fenomeen dat kan worden bestreden door middel van wetgeving en voorlichtingscampagnes. Als moeder en als vertegenwoordigster van een land dat behoort tot de landen met het grootste aantal sites met pornografische inhoud ben ik van mening dat de lidstaten van de Unie duidelijke wetten nodig hebben die kinderporno op het internet verbieden en die de aanbieders van internetdiensten verplichten de toegang voor het publiek tot sites die zulke beelden plaatsen, te blokkeren.
Aangezien het bezoeken en verspreiden van materiaal met pornografische inhoud niet gebonden zijn aan tijd en plaats, acht ik het opportuun om op Europees niveau een aparte eenheid op te richten voor de bestrijding van kinderprostitutie en kinderporno en stel ik voor dat de lidstaten en de Commissie financiële steun geven aan voorlichtingscampagnes.
Zuzana Roithová
(CS) Mevrouw de Voorzitter, ik ben zeer ingenomen met dit verslag en ik heb er slechts twee kanttekeningen bij. Allereerst geloof ik niet dat het strafrechtelijk vervolgen van ouders die hun kinderen een gedwongen huwelijk opleggen, een zinvolle maatregel is. Het is niet erg realistisch te verwachten dat er binnen een familie voor iets dergelijks sluitend bewijs boven water komt, zeker omdat er in dit verband het recht bestaat om niet te getuigen. Mijn tweede kanttekening betreft de bepaling inzake het ontslaan van professionals van hun beroepsgeheim. Dit vraagt om een nadere uitwerking. Niettegenstaande deze twee kanttekeningen zou ik de lidstaten, de Raad, de Commissie, alsook het Tsjechische voorzitterschap willen oproepen de desbetreffende Europese en nationale voorschriften om te zetten in wetgeving en over te gaan tot de ratificatie van de internationale verdragen om pedofilie doeltreffend te kunnen bestrijden. Hoe sneller dat gebeurt, des te eerder er een pan-Europese gegevensbank van pedofielen kan worden opgesteld waarmee kan worden verhinderd dat pedofielen in andere lidstaten opnieuw aan de slag gaan in het schoolwezen of andersoortige dienstverlening voor kinderen. Verder dient de leeftijdsgrens voor strafbare feiten met een seksuele achtergrond te worden geharmoniseerd. Tot slot hecht ik een groot belang aan financiële steunverlening door de lidstaten aan de ontwikkeling en verspreiding van programma's waarmee ouders hun kinderen als zij op internet surfen beter kunnen beschermen tegen grooming.
Jacques Barrot
Mevrouw de Voorzitter, uit dit debat is wel gebleken dat het Europees Parlement zich unaniem inzet voor de bescherming van kinderen.
Ik zal proberen zo duidelijk mogelijk te zijn en wijs er nog eens op dat wij het kaderbesluit waarin de bescherming van kinderen geregeld wordt, gaan herzien. Wij willen de inhoud ervan verbeteren, teneinde de kinderbescherming in de Europese Unie op het niveau te brengen van de hoogste internationale normen. Ik denk dan met name aan het nieuwe Verdrag van de Raad van Europa uit 2007, en aan goede praktijken op nationaal niveau.
Wat strafvervolging betreft, zullen in het wetgevingsvoorstel nieuwe strafbare feiten worden opgenomen om het hoofd te bieden aan nieuwe vormen van misbruik die door de nieuwe technologieën worden bevorderd. Onderzoek en strafbaarstelling zullen worden vergemakkelijkt, maar ik zal daar niet over uitweiden. Wat bijstand aan slachtoffers betreft, zullen wij ervoor zorgen dat deze gemakkelijker toegang krijgen tot justitie.
Verder gaan wij met name het aspect "preventie" aanpakken, enerzijds door de instelling van beheerssystemen voor veroordeelden op basis van een individuele diagnose en een risicobeoordeling voor iedere veroordeelde, anderzijds door te proberen het risico van recidive te voorkomen of zoveel mogelijk te beperken, en maatregelen in te voeren om een optimale werking van de veiligheidsmechanismen in de gehele Unie te waarborgen. In dit opzicht zal het Europees Strafregister Informatiesysteem (ECRIS), dat het mogelijk maakt strafregisters onderling te koppelen, bijzonder waardevol zijn.
Ik heb ook vragen gekregen over de extraterritoriale bevoegdheid. Wij willen hiervan tevens gebruik maken om dwingendere maatregelen hiervoor voor te stellen, opdat wij in staat zijn misdaden te vervolgen met betrekking tot seksuele uitbuiting die door onderdanen van de lidstaten van de Europese Unie in derde landen worden begaan, zelfs als het derde land waar de misdaad is begaan niet in staat is dit te doen.
Dit is ongeveer de huidige denkwijze. Vanzelfsprekend zullen wij, mevrouw Angelilli, bij de opstelling van deze kaderrichtlijn veel aandacht besteden aan alle aanbevelingen uit uw verslag.
Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, ik wilde het Parlement tevens zeggen dat het niet volstaat om over een goed rechtskader te beschikken; wij moeten ook hulpmiddelen hebben. Daarom streven wij ernaar om op Europees niveau, rond Europol, een platform op te richten dat het mogelijk maakt gegevens die in de lidstaten zijn verzameld samen te voegen, en rapporten en statistieken afkomstig van de nationale platforms te verspreiden. Verscheidene EU-landen beschikken al over dergelijke platforms, maar nu moeten wij er op communautair niveau voor zorgen dat iedereen kennis kan nemen van al deze informatie. Op dit punt kan de Europese Unie een toegevoegde waarde bieden, op voorwaarde dat wij erin slagen dit platform rond Europol op te richten.
Wij hebben nog een tweede hulpmiddel waaraan ik veel waarde hecht, namelijk de informele publiek-private groep die door de Commissie is opgericht en die een Europees financieel verbond heeft ingesteld tegen commerciële kinderpornografische afbeeldingen. Aangezien het aantal websites tussen 2003 en 2007 verviervoudigd is, moeten wij de particuliere sector, die een groot deel van de IT-infrastructuur beheert, erbij betrekken. Met name internetproviders dienen hiervoor te worden ingezet. Dat is van essentieel belang.
In dit verbond zullen alle belanghebbenden vertegenwoordigd zijn: niet-gouvernementele organisaties, banken, creditcardondernemingen, instanties die onlinebetalingen verzorgen, internetdienstverleners en andere particuliere operatoren op het internet. Het gaat er met name om de winst die met criminele activiteiten wordt gemaakt, te lokaliseren en te confisqueren. Dit is een belangrijke factor als wij een einde willen maken aan een aantal commerciële praktijken waarbij kinderpornografie wordt geëxploiteerd.
Tot zover mijn korte reactie, mevrouw de Voorzitter. Wij krijgen echter nog de gelegenheid om op dit belangrijke onderwerp terug te komen. Ik wil er nog aan toevoegen dat wij vorige week een interessante dag over gegevensbescherming hebben gehad. Wij zagen hoe jongeren andere jongeren op een bijzondere manier waarschuwden om voorzichtig te zijn als zij internet gebruiken.
U weet dat er tegenwoordig steeds meer voorzieningen bestaan die gezinnen in staat stellen het internetgebruik van hun kind beter te controleren en veiliger te maken. Ik zeg niet dat dit de perfecte oplossing is, maar er wordt in ieder geval al veel gedaan en daarnaast moeten wij natuurlijk de hele gemeenschap die actief is op het internet mobiliseren.
Ik zou toch nog even de aandacht willen vestigen op het idee van alarmsystemen voor kinderontvoering, omdat niet veel sprekers hier op ingegaan zijn. Het is echt belangrijk om, zoals het Parlement in zijn verklaring van 2 september 2008 heeft gedaan, de lidstaten ertoe aan te sporen om alarmsystemen in te voeren en samenwerkingsovereenkomsten te sluiten teneinde over grensoverschrijdende mechanismen te beschikken die als katalysator werken.
Bovendien bent u heel royaal geweest bij de vaststelling van een begrotingslijn waarmee de lidstaten ertoe kunnen worden aangezet zich met deze mechanismen uit te rusten, of om ze in ieder geval onderling te koppelen met het oog op een alarmsysteem voor kinderontvoering. Wij weten dat een dergelijk alarmsysteem uitermate effectief kan zijn, als het snel in werking kan worden gesteld. Welnu, ten overstaan van het Europees Parlement wil ik de nadruk leggen op het afschuwelijke drama van de kinderontvoeringen, die vaak pornografische doeleinden dienen.
Ik wil het Europees Parlement nogmaals bedanken voor zijn steun in de strijd om kinderen te beschermen. Ik voeg er nog aan toe dat ik goede nota heb genomen van de opmerkingen over gegevensbescherming in gerechtelijke procedures betreffende kinderen. Mijn spreektijd is beperkt, maar ik wil graag benadrukken dat wij ernaar streven om de Europese Unie in maart uit te rusten met een rechtskader dat een voorbeeld moet stellen en dat zal worden afgestemd op de meest veeleisende normen op het gebied van kinderbescherming.
Roberta Angelilli
rapporteur. - (IT) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, ik wil nogmaals mijn collega's bedanken voor de opmerkingen en de steun die in het debat naar voren zijn gekomen, en ten slotte wil ik in het bijzonder de Europese Commissie bedanken voor de nuttige samenwerking. Iemand aan wie een bijzonder woord van dank toekomt, is commissaris Barrot: hij heeft ook deze morgen een uiterst sterke politieke wil aan den dag gelegd en zich absoluut bereid getoond wetgevingsmaatregelen te treffen ter bescherming van minderjarigen. Hij heeft ons werkelijk veel stof gegeven tot nadenken en concreet handelen.
Ik grijp deze gelegenheid aan om nog enkele aanvullende opmerkingen te maken. Eerst en vooral zijn er te weinig gegevens. Te vaak ontbreken er adequate, statistische gegevens, die evenwel een onontbeerlijk uitgangspunt vormen om te kunnen zorgen voor een betere controle op, een beter inzicht in en natuurlijk ook een betere bestrijding van het misbruik van minderjarigen. Dit gebrek aan gegevens is - om het zo maar eens te zeggen - een herhaaldelijk voorkomend probleem, maar toch lijkt het mij belangrijk dit te onderstrepen, omdat het een gebrek is dat wij moeten verhelpen.
Enkele collega's hebben het onderwerp gegevensbescherming ter sprake gebracht en ook commissaris Barrot heeft op dit punt al een zeer gedetailleerd antwoord gegeven. Ik wil benadrukken dat gegevensbescherming mij na aan het hart ligt en ik geloof dat privacy en rechten van minderjarigen niet met elkaar in strijd zijn, mits uiteraard de instellingen het hunne doen en mits iedereen, van providers tot politie, zich aan de regels houdt.
Sterker nog, ik zou willen beklemtonen dat degenen die in de allereerste plaats behoefte hebben aan privacy en aan bescherming van hun gegevens juist de minderjarigen zijn. Ook commissaris Barrot heeft dit probleem al aangekaart in verband met rechtszittingen. Wanneer er een schandaal losbarst waarin een helaas minderjarig slachtoffer de hoofdrol speelt, zijn het dikwijls juist die uitgebuite minderjarigen die zonder enige bescherming en meedogenloos voor de leeuwen van de media worden gegooid, waarbij noch hun beeld, noch hun privacy wordt gerespecteerd, en dit uitsluitend om de kijkcijfers te verhogen en een paar kranten meer te verkopen. Ik wil daar bovendien nog aan toevoegen dat weliswaar geen enkel kind beschermd is tegen deze gevaren, maar niet begeleide minderjarigen en Roma-kinderen vaak extra kwetsbaar zijn.
Ik besluit, mevrouw de Voorzitter, met de opmerking dat er duidelijk een belangrijke inspanning moet worden geleverd op cultureel en politiek niveau, en dat gezinnen, scholen en de media hun schouders eronder moeten zetten. Er kan veel worden bereikt via zelfregulering, maar het spreekt voor zich dat we deze verschijnselen niet kunnen bestrijden zonder bindende en zinvolle wetgevingsinstrumenten uitbuitingsverschijnselen waarachter niet alleen individuele daders, maar dikwijls echte criminele organisaties schuilgaan.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt vandaag plaats.
Schriftelijke verklaringen (artikel 142)
Corina Creţu  
schriftelijk. - (RO) Een van de aspecten van seksueel misbruik van minderjarigen betreft de snelle ontwikkeling van het fenomeen met behulp van het internet, wat het bestrijden ervan steeds moeilijker maakt. Het blokkeren van sites die kinderporno verspreiden zou wettelijk verplicht moeten worden en kinderen op het internet lastigvallen met seksuele bedoelingen zou beschouwd moeten worden als een misdrijf.
Wij moeten ons veel bewuster worden van het risico dat de nieuwe technologieën door pedofielen worden gebruikt, aangezien kinderen steeds meer gebruik maken van het internet. Wij kunnen dan ook niet anders dan bezorgd zijn over de generatiekloof die er bestaat met betrekking tot het gebruik van het internet en dus ook met betrekking tot de controle op de toegang van kinderen tot zeer riskante sites.
Het is erg belangrijk dat school en gezin met elkaar communiceren om kinderen te leren hoe ze risicosituaties kunnen onderkennen en hoe ze daarop horen te reageren. Daarom zijn speciale voorlichtingsprogramma's nuttig, evenals een Europese strategie om seksueel misbruik te bestrijden en via een nauwere samenwerking tussen de lidstaten te komen tot de vorming van een transnationaal politienetwerk ter bestrijding van kinderporno en kinderprostitutie, een netwerk dat ook een database zou moeten bijhouden met gegevens over personen die zich hebben schuldig gemaakt aan dergelijke feiten.
In het perspectief van de Europese samenwerking is het betreurenswaardig dat de ratificatie van het Verdrag van de Raad van Europa uit 2007 zo traag verloopt.
Louis Grech  
schriftelijk. - (EN) Dit verslag erkent dat een schending van de waardigheid van een kind een ernstige schending van de mensenrechten is en bovendien een verachtelijke daad, die helaas niet in de hele EU op dezelfde manier wordt aangepakt. Het is verontrustend dat sommige lidstaten niet alle internationale verdragen met betrekking tot de bescherming van kinderen ten uitvoer hebben gelegd. Ik dring er bij de Commissie op aan alle instrumenten die ze tot haar beschikking heeft, te benutten om deze landen ertoe te brengen deze verdragen na te leven.
Om kinderpornografie te bestrijden moet de EU strenge wetgeving ten uitvoer leggen, maar ze moet ook educatieve projecten opzetten om mensen over dit onderwerp te informeren. Ouders moeten worden gestimuleerd gebruik te maken van bestaande technische oplossingen om kinderen te beschermen, met name software die eenvoudig te gebruiken en gratis of tegen een kleine vergoeding verkrijgbaar is.
Lage toegangsdrempels en geringe risico's maken het zeer eenvoudig voor criminele organisaties om de cyberspace te betreden. Om deze nieuwe dreiging het hoofd te kunnen bieden moeten we de wetgeving harmoniseren en de rechtshandhaving en politiesamenwerking versterken. Daar komt bij dat de EU-wetgeving het probleem slechts gedeeltelijk kan oplossen, aangezien deze kwestie een mondiale dimensie heeft en er dus een mondiaal kader nodig is om de wetgeving internationaal te handhaven. Met het oog daarop roep ik de EU op het voortouw te nemen.
Tunne Kelam  
schriftelijk. - (EN) Elke vorm van uitbuiting van kinderen is onaanvaardbaar. Kinderen zijn de toekomst van iedere samenleving maar tegelijkertijd zijn ze de meest kwetsbare groep in de samenleving. Daarom hebben politici de prioritaire plicht kinderen te beschermen tegen ieder vorm van misbruik en met name om hen te vrijwaren van de risico's van seksueel misbruik.
Ik juich het alomvattend verslag, waarin alle lidstaten worden opgeroepen het probleem in kwestie uiterst serieus te nemen, ten zeerste toe.
Ik steun de oproep tot de zeven lidstaten die het Verdrag van de Raad van Europa inzake de bescherming van kinderen tegen seksuele uitbuiting en seksueel misbruik nog niet hebben ondertekend, om dit alsnog te doen. Verder sluit ik me aan bij het verzoek aan alle lidstaten om alle internationale verdragen inzake de bescherming van onze kinderen te ondertekenen, te ratificeren en ten uitvoer te leggen.
Toch krijgt men met ondertekening en ratificering van verdragen slechts een kader voor verbetering. Er zijn ook praktische maatregelen nodig, omdat er steeds meer bewijzen zijn dat kinderen seksueel worden uitgebuit. Kinderen moeten kunnen opgroeien in een veilige omgeving. Daarvoor zijn de ouders in de eerste plaats verantwoordelijk. Ik roep de lidstaten op hun maatregelen op elkaar af te stemmen en ik steun ook het idee om een alarmsysteem voor vermiste kinderen in te voeren, waarmee de Europese samenwerking op dit gebied kan worden verbeterd.
Marianne Mikko  
Kinderen zijn aangewezen op de zorg en bescherming van ons wetgevers. Het is erg belangrijk dat de zeven lidstaten en onze buurlanden het Verdrag inzake de bescherming van kinderen tegen seksuele uitbuiting en seksueel misbruik van de Raad van Europa ondertekenen. De tenuitvoerlegging van het kaderbesluit van de Raad is eveneens belangrijk.
Degenen die op prille leeftijd het slachtoffer van misbruik zijn geworden, moeten de garantie krijgen dat ze tijdens het onderzoek, voor en na de gerechtelijke procedures, volledige bescherming genieten. Beschermingsmechanismen voor slachtoffers zoals het beschikbaar stellen van adequate hulp aan het gezin van het slachtoffer en de behandeling van het slachtoffer als bijzonder weerloos slachtoffer, moeten onmiddellijk ten uitvoer worden gelegd.
We moeten het beschermingsniveau verhogen. Wat op het internet gebeurt, gaat alle grenzen te buiten. Kinderen zijn vaak niet in staat om de ernst en de gevolgen van een situatie te begrijpen. Wat vaak op een spelletje lijkt, kan levenslange psychische schade berokkenen.
Dus moeten we de chatrooms en internetforums van pedofielen verbieden en kinderen lokken via het internet strafbaar stellen. Hier moeten we echt voor zorgen.
Het is onze plicht om onze kinderen te beschermen voor een wereld die hen kapot kan maken. We moeten de sekscriminelen uit de buurt van kinderen houden en de noodzakelijke stappen nemen om dit te waarborgen.
Katrin Saks  
Estland is een van de landen waar momenteel wordt gewerkt aan de verscherping van de straffen voor degenen die misdaden jegens kinderen hebben gepleegd. Op deze manier worden echter alleen de gevolgen aangepakt.
Om misdaden te voorkomen moeten we de 'internetgeletterdheid' bevorderen, waartoe ook voorlichting over gevaren behoort. De computerwereld is helaas een plek waar ouders niet in staat zijn om hun kinderen te begeleiden.
Om misdaden te voorkomen moeten we zorgen voor meer bewustmaking. Uit een Eurobarometer-onderzoek van 2008 is gebleken dat een groot percentage ouders geen aandacht besteedt aan hetgeen hun kinderen op het internet doen. Zo vertegenwoordig ik bijvoorbeeld een land dat behoort tot de EU-landen met het hoogste internetgebruik maar ook de meest onverschillige ouders. 60 procent van de ouders zijn namelijk niet bezorgd dat hun kinderen het slachtoffer van pesterijen zouden kunnen worden; 47 procent van hen bekommert zich niet over het feit dat hun kinderen pornografie of gewelddadig materiaal zien; 62 procent van de ouders is niet bezorgd dat hun kinderen persoonsgegevens bekend zouden kunnen maken.
Het is erg belangrijk dat ouders worden voorgelicht en dat op het internet bewustmakingsprogramma's voor kinderen worden opgestart, omdat slechts 10 procent van de (Estse) kinderen heeft aangegeven de ouders om hulp te hebben gevraagd in verband met nare belevenissen op het internet.
