Belastingheffing op inkomsten uit spaargelden in de vorm van rentebetaling - Gemeenschappelijk btw-stelsel in verband met belastingontduiking bij invoer en andere grensoverschrijdende handelingen (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is de gecombineerde behandeling van:
het verslag van Benoît Hamon, namens de Commissie economische en monetaire zaken, over het voorstel voor een richtlijn van de Raad tot wijziging van Richtlijn 2003/48/EG betreffende belastingheffing op inkomsten uit spaargelden in de vorm van rentebetaling - C6-0464/2008 -;
het verslag van Cornelis Visser, namens de Commissie economische en monetaire zaken, over het voorstel voor een richtlijn van de Raad tot wijziging van Richtlijn 2006/112/EG betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde wat betreft belastingontduiking bij invoer en andere grensoverschrijdende handelingen - C6-0039/2009 -.
Benoît Hamon
rapporteur. - (FR) Voorzitter, ik zou om te beginnen de schaduwrapporteurs willen feliciteren dankzij wie dit verslag in de Commissie economische en monetaire zaken is goedgekeurd, met name mevrouw Pietikäinen en mevrouw Raeva. Bovendien wil ik de coördinatoren van de Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-democraten) en Europese Democraten en de Alliantie van Liberalen en Democraten voor Europa fractie, de heren Gauzès en Klinz, bedanken voor de belangrijke rol die zij hebben gespeeld bij de goedkeuring in de Commissie economische en monetaire zaken van dit verslag dat morgen in onze plenaire vergadering in stemming zal worden gebracht.
U weet dat aan het slot van de G20 een aantal Europese staatshoofden - en niet de minste - victorie kraaide en in alle media verkondigde dat het tijdperk van het bankgeheim voorbij was.
Het Europees Parlement is verder gegaan dan die ronkende woorden, en daar ben ik blij om. Het is concreet aan het werk gegaan en heeft zich, in plaats van op de media, gericht op de manier waarop het doeltreffend de strijd kon proberen aan te binden met de belastingfraude waarmee jaarlijks naar schatting een bedrag van 200 miljard euro is gemoeid, 200 miljard euro die we naast de bedragen moeten leggen van de Europese crisisplannen, 200 miljard euro die we naast de begroting van de Europese Unie moeten leggen, 200 miljard euro die we ook naast de hoogte van de tekorten van de Europese lidstaten moeten leggen. De Europese belastingbetalers eisen vandaag dan ook volkomen terecht van de Europese banksector, en dus van de Europese banken, om de belastingdiensten van de lidstaten te helpen een deel van de belastinginkomsten terug te krijgen die hun zijn onttrokken door belastingontwijking of fraude.
We hebben constructief samengewerkt en ik denk dat we vermeden hebben te vervallen in oekazes of geharrewar. We hebben vooruitgang geboekt in drie richtingen, en ik wil graag zeggen dat ik blij ben met het voorstel van de Europese Commissie en het werk van de medewerkers van commissaris Kovács, dat ontegenzeglijk de goede kant op ging. Wij hebben ons uiterste best gedaan om, aan de hand van wat we van de Europese belastingbetalers horen, de tekst van de Commissie in drie richtingen te verbeteren.
Wat het toepassingsgebied van de richtlijn betreft, vonden wij de tekst wat te voorzichtig, zowel als het gaat om de betrokken juridische structuren als om de definitie van de spaarproducten. We weten maar al te goed dat men in de financiële engineering heel creatief is als het gaat om het verzinnen van nieuwe financiële producten om bepaalde natuurlijke personen in staat te stellen de belasting te ontduiken; vandaar het voorstel van het Parlement en de Commissie om een comitologieprocedure in te voeren die de definitie van spaarproducten aanpast aan de huidige praktijk in de financiële engineering.
Maar wat dat aangaat vallen op dit moment tal van producten buiten het toepassingsgebied die daar in onze ogen zo snel mogelijk in geïntegreerd moeten worden. Dit geldt met name voor bepaalde pensioenspaarvormen door middel van kapitalisatie, en meer in het algemeen vinden we dat het voorstel om producten met 95 procent gegarandeerd kapitaal op te nemen, onvoldoende garanties biedt.
Een drempelwaarde van 90 procent lijkt ons dan ook verstandiger en morgen zullen in de plenaire vergadering amendementen in die zin worden ingediend. We zullen zien of die worden aangenomen. Ik vind het jammer dat we op dit punt geen compromis hebben weten te bereiken in de commissie en ik hoop dat de plenaire vergadering een sterk signaal afgeeft door spaarproducten te definiëren als producten met 90 procent gegarandeerd kapitaal en niet slechts met 95 procent, zoals de Commissie voorstelt.
Er was echter wel een brede consensus mogelijk over de uitbreiding van het toepassingsgebied van de richtlijn, met name wat betreft het opstellen van de bijlagen I en III. Bijlage I wordt door dit verslag bovendien aanzienlijk versterkt, aangezien we een zeer uitgebreide lijst geven van belastingparadijzen, waarbij geen enkel rechtsgebied wordt ontzien en waarop met name, in tegenstelling tot de lijst van de G20, Delaware en Nevada voorkomen. Van die rechtsgebieden eisen we dat ze aantonen dat juridische constructies met een ruimere definitie dan die van de Commissie hetzij niet bestaan op hun grondgebied, hetzij fiscaal transparant zijn, en ik denk dat die omkering van de bewijslast een doeltreffender middel is om belastingfraude te bestrijden.
De achilleshiel van deze tekst - en daarmee rond ik af - hangt samen met de overgangsperiode die aan drie lidstaten wordt toegekend, te weten België, Oostenrijk en Luxemburg. Ook al heeft België aangekondigd het bronbelastingsysteem los te zullen laten, is het mijn wens dat het stelsel van automatische informatie-uitwisseling algemeen wordt toegepast, en dat er daartoe een einddatum komt voor de overgangsperiode. Hoewel we hebben ingestemd met het idee van een studie waarin vóór 2011 de voordelen van de systemen van bronbelasting en informatie-uitwisseling worden vergeleken, willen we daarom graag dat er bij de herziening van de richtlijn een deadline wordt vastgesteld op 2014 om een einde te maken aan deze overgangsperiode. Ik wil nog zeggen dat we hebben geprobeerd te werken met als prioriteit transparantie en verbetering van de transparantie, op een moment dat de Europese belastingbetalers moeten bijspringen, met name om de Europese bankensector te hulp te komen.
Cornelis Visser
rapporteur. - Allereerst wil ik de schaduwrapporteurs bedanken voor de goede samenwerking.
Laat mij de dingen in perspectief zetten. De bestrijding van de fraude, hoewel voor een groot deel de verantwoordelijkheid van de lidstaten, kan niet alleen op nationaal niveau plaatsvinden. Het moet een prioriteit voor de Europese Unie zijn en wij moeten zorgen voor nauwe samenwerking tussen de lidstaten en de Europese Commissie. Aangezien de hervorming van de btw op het ogenblik in de koelkast is gezet, heeft de Commissie zich op de zogenaamde klassieke maatregel geconcentreerd, dat wil zeggen wijzigingen in de btw-wetgeving die technisch verbeteringen aanbrengen, maar het bestaande systeem niet fundamenteel veranderen.
Ik ben het eens met het initiatief van commissaris Kovács omdat dat de goede richting opgaat. Belastingfraude leidt vooral tot schendingen van het principe van eerlijke en transparante belastingheffing en kan leiden tot concurrentievervalsing als het ene bedrijf wel en het andere bedrijf geen btw afdraagt, naast alle kosten voor de overheid. Daardoor wordt de interne markt beïnvloed waarbij eerlijke ondernemingen door belastingfraude concurrentienadelen ondervinden. De inspanningen van de Commissie om het opzettelijk misbruiken van het btw-stelsel door bendes die voordeel trachten te halen uit tekortkomingen in het systeem aan te pakken, verwelkom ik daarom van harte.
De btw is niet alleen een belangrijke inkomstenbron voor de lidstaten, maar ook voor de EU. De Europese Unie ontvangt ongeveer 20 miljard euro uit de btw-inkomsten. Naar schatting wordt er in Europa per jaar voor 100 miljard euro gefraudeerd met de btw. Deze wordt dan niet afgedragen aan de grens door de importeur. Het is zaak om de frauderende importeurs en exporteurs aan te pakken.
De Europese Commissie gaat echter ver door de bonafide leverancier samen met de frauderende importeur aansprakelijk te willen stellen. Ik heb daarom de rechtsbescherming voor de bonafide exporteur proberen te vergroten. Bedrijven dienen namelijk niet de verantwoordelijkheid te dragen voor de tekortkoming van de administratieve samenwerking tussen de lidstaten. Als aan de lidstaten alleen een extra bevoegdheid wordt verleend om exporteurs op een grensoverschrijdende basis te vervolgen, zullen de lidstaten weinig aansporing hebben om een verbetering van de administratieve samenwerking tot stand te brengen.
Met onze amendementen proberen wij te voorkomen dat een bonafide exporteur onnodig een aanslag krijgt. Daarom dient de bonafide exporteur twee maanden vóór de daadwerkelijke aanslag een waarschuwing te krijgen, zodat hij alsnog kan bewijzen dat hij te goeder trouw heeft gehandeld. Daarbij moet het contact met hem verlopen via zijn eigen belastingdienst en niet die van de importerende lidstaat.
De socialisten pleiten voor een maximale termijn voor de naheffing van vijf jaar. Ik ben het hiermee niet eens. De periode voor de aansprakelijkheid van de btw op nationaal niveau is niet geharmoniseerd. In België bijvoorbeeld bedraagt die drie jaar, behalve in het geval van aantoonbare fraude. Een langere duur van de periode van gezamenlijke en hoofdelijke aansprakelijkheid voor de btw op grensoverschrijdende leveringen is niet gewenst, omdat bedrijven hierdoor veel extra administratie moeten verrichten hetgeen tot hoge kosten voor het bedrijfsleven leidt die zeker in de huidige crisis niet gewenst zijn.
Overigens zullen bedrijven vanaf 2010 maandelijks samenvattende verklaringen voor grensoverschrijdende handelingen binnen de EU moeten indienen, met als gevolg dat de belastingautoriteiten de noodzakelijke informatie automatisch zullen ontvangen om intracommunautaire handelingen kruiselings te controleren. Deze informatie zouden de belastingautoriteiten op een geschikte en gerichte manier moeten gebruiken. Waarom zou het noodzakelijk zijn om hun nog vijf jaar de tijd te geven om die kruiscontroles uit te voeren, als zij al maandelijks gegevens ontvangen? Ik ben bang dat als resultaat van een lange claimperiode van vijf jaar de belastingdiensten te laat in actie komen en de fraudeurs verdwenen zijn. Vervolgens kunnen de invorderingsacties bedrijven raken die mogelijk te goeder trouw hebben gehandeld.
Voorzitter, ik sluit af. De frauderende importeur moet snel worden aangepakt. De bonafide exporteur moet door de eigen belastingdienst worden aangesproken met een vooraankondiging van twee maanden en een maximale termijn van twee jaar. Want met deze termijn worden de administratieve lasten voor het betrouwbare bedrijfsleven zoveel mogelijk beperkt.
László Kovács
lid van de Commissie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, in een geglobaliseerde wereld, waarin belastingontduikers en belastingfraudeurs profiteren van het beperkte gezag van de nationale belastingdiensten, zijn efficiënte samenwerking en wederzijdse bijstand van de belastingdiensten van essentieel belang om belastingfraude en belastingontduiking beter te kunnen bestrijden. Betere regels en meer transparantie zijn van cruciaal belang.
Dit is recentelijk onderstreept tijdens de G20-Top in Londen en het is nog relevanter in de interne markt midden in deze financiële crisis en gezien de noodzaak om het belastingbeleid in de Europese Unie te verscherpen. Tegen deze achtergrond wil ik vanavond graag met u van gedachten wisselen over twee voorstellen die beide bijdragen tot de verwezenlijking van de doelstelling om belastingfraude en belastingontduiking op twee verschillende gebieden te bestrijden.
De voorgestelde herziening van de richtlijn betreffende belastingheffing op inkomsten uit spaargelden is erop gericht mazen in de richtlijn te dichten en effectiever een stokje te kunnen steken voor belastingontduiking. Ik ben bijzonder ingenomen met de constructieve houding ten opzichte van dit voorstel en de steun ervoor in het verslag van de heer Hamon en in het advies van mevrouw Siitonen.
Ik ben mij ervan bewust dat het controversieelste punt tijdens de discussies binnen de commissies amendement 20 was, waarbij een einddatum wordt vastgesteld voor de overgangsperiode tijdens welke drie lidstaten een bronbelastingsysteem mogen toepassen in plaats van aan het stelsel van automatische informatie-uitwisseling mee te doen. Daarnaast is er het tegenovergestelde initiatief van mevrouw Lulling en de heer Karas waarbij, door middel van amendement 28, steun wordt verleend aan de optie voor deze drie lidstaten om permanent bronbelasting te heffen en zich te onthouden van automatische informatie-uitwisseling.
We mogen niet vergeten dat de richtlijn betreffende belastingheffing op inkomsten uit spaargelden uiteindelijk ten doel heeft op de breedst mogelijke basis te komen tot automatische informatie-uitwisseling aangezien dit het enige acceptabele middel is om het land waarin de belastingbetaler woonachtig is in staat te stellen zijn eigen belastingregels toe te passen op grensoverschrijdende inkomsten uit spaargelden. Dit sluit perfect aan bij de recente ontwikkelingen op internationaal vlak - zoals de conclusies van de G20 - waarbij transparantie en betere samenwerking tussen de belastingdiensten op basis van informatie-uitwisseling worden bevorderd. Hoewel de Commissie amendement 28 verwerpt omdat dit strijdig is met de doelstelling van de richtlijn, verzeker ik u derhalve dat zij niet negatief staat tegenover amendement 20.
Wij zijn echter wel van mening dat het vaststellen van een einddatum voor de overgangsperiode in dit stadium voorbarig is en de noodzakelijke snelle goedkeuring van het wijzigingsvoorstel door de Raad in de weg zou kunnen staan. Er is momenteel een noodzaak om te evalueren wanneer en hoe de politieke verbintenissen van een aantal rechtsgebieden inzake nauwere samenwerking kunnen worden geconcretiseerd. De Commissie zal zich desondanks niet verzetten tegen een versterking van de corresponderende bepalingen van de richtlijn die de Raad met eenparigheid van stemmen zou kunnen goedkeuren.
In amendement 22 wordt de Commissie verzocht uiterlijk op 31 december 2010 een vergelijkende studie te publiceren van de sterke en zwakke punten van zowel het systeem van informatie-uitwisseling als de bronbelasting. De streefdatum voor de publicatie van deze studie lijkt echter niet realistisch: alle lidstaten zouden met ingang van dit jaar aan de Commissie de statistische gegevens moeten verstrekken die zij uit hoofde van de conclusies van de Raad van mei 2008 en bijlage V van het wijzigingsvoorstel optioneel verschaffen.
Wat de andere amendementen van iets technischer aard betreft die erop gericht zijn het bereik van een bepaling te vergroten - zoals amendement 17 over verzekeringen - of de administratieve last voor marktdeelnemers te beperken, is de Commissie van mening dat haar voorstel al het resultaat is van een delicaat evenwicht tussen de vergroting van de doeltreffendheid van de richtlijn en de beperking van de extra administratieve lasten.
De voorgestelde amendementen zouden dit delicate evenwicht echter kunnen verstoren. Zij zouden de administratieve last op onevenredige wijze kunnen vergroten - hetgeen vooral geldt voor de amendementen die een groter bereik van een bepaling beogen - of negatieve gevolgen kunnen hebben voor de doeltreffendheid van de bepalingen.
Hoewel de Commissie de constructieve benadering van het Parlement waardeert, kan zij sommige amendementen in hun huidige vorm dus niet aanvaarden. Tijdens het overleg met de Raad zal zij de geest van een aantal van deze amendementen evenwel verdedigen zonder haar voorstel formeel te wijzigen.
Wat het gevoelige onderwerp btw-fraude betreft, herinner ik eraan dat de Raad de Commissie tijdens de Ecofin-vergadering van 4 december 2007 heeft verzocht intensiever te werken aan de conventionele maatregelen ter bestrijding van btw-fraude. De Ecofin-raad heeft de Commissie ook verzocht wetgevingsvoorstellen in te dienen om de in de huidige wetgeving geconstateerde tekortkomingen te verhelpen.
De Commissie heeft vervolgens in december 2008 een mededeling uitgebracht over een gecoördineerde strategie ter verbetering van de bestrijding van btw-fraude in de Europese Unie. In deze mededeling wordt een reeks maatregelen uiteengezet waarvoor de Commissie op korte termijn wetgevingsvoorstellen hoopt in te dienen. Het onderhavige voorstel behoort tot de eerste reeks in deze mededeling aangekondigde voorstellen.
Door het voorstel zullen de lidstaten de btw-fraude op twee manieren beter kunnen bestrijden. Ten eerste door de voorwaarden voor de vrijstelling bij bepaalde invoer van goederen verder te verduidelijken en ten tweede door de rechtsgrond te creëren voor de toepassing van hoofdelijke aansprakelijkheid in grensoverschrijdende situaties voor handelaars die hun aangifteverplichtingen niet nakomen.
Ik bedank het Parlement en in het bijzonder de rapporteur, de heer Visser, voor het feit dat zij dit voorstel in zo'n korte tijd hebben behandeld en voor het constructieve verslag. Ik wil echter ook enkele kanttekeningen plaatsen.
Uit hoofde van amendement 2 en 4 op het verslag zou de Commissie een evaluatie moeten uitvoeren van de werking van de nieuwe bepaling inzake hoofdelijke aansprakelijkheid in grensoverschrijdende situaties. De Commissie beschikt helaas niet over deze informatie aangezien de beoordeling van belastingen en het verhalen ervan louter nationale aangelegenheden zijn. Als de Commissie klachten ontvangt van marktdeelnemers dat de bepaling wordt misbruikt door belastingdiensten of ongerechtvaardigde gevolgen heeft, zal zij bovendien haar verantwoordelijkheid nemen als hoedster van de Gemeenschapswetgeving en passende maatregelen treffen. Dit houdt met name in dat zij een voorstel zal indienen om deze bepaling zo nodig te wijzigen.
De amendementen 3 en 5 zijn in strijd met de verdeling van bevoegdheden tussen de lidstaten bij de algemene werking van het communautaire btw-stelsel. Dit stelsel is gebaseerd op een belastbaar feit in een specifieke lidstaat, met als gevolg een btw-schuld en btw-aansprakelijkheid in diezelfde lidstaat. De lidstaat waarin deze btw is verschuldigd, bepaalt welke procedure er wordt gevolgd om deze btw te innen, ook van niet op zijn grondgebied gevestigde handelaars.
Een handelaar die zijn aangifteverplichtingen niet is nagekomen in de lidstaat van vertrek, zal zich hiervoor dan ook moeten verantwoorden bij de belastingdienst in de lidstaat waarin de btw is verschuldigd en niet bij die in zijn eigen lidstaat. Laatstgenoemde zal alleen in actie komen op verzoek van eerstgenoemde lidstaat teneinde aanvullende informatie te verkrijgen of gedurende het proces van het verhalen van de belasting.
Eva-Riitta Siitonen
rapporteur voor advies van de Commissie juridische zaken. - (FI) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren. Ik steun het compromis van de Commissie economische en monetaire zaken. De heer Hamon heeft met zijn verslag over de richtlijn betreffende belastingheffing op inkomsten uit spaargelden waarin gesproken wordt over de voorkoming van belastingontduiking en grotere transparantie, uitstekend en evenwichtig werk geleverd.
Het Parlement dient streng te zijn op dit gebied. Zo zouden we moeten overgaan tot harmonisering van de belastingstelsels voor inkomsten uit spaargelden in de vorm van rentebetalingen. Ook dienen de laatst overgebleven lidstaten te worden opgenomen in het informatie-uitwisselingssysteem. Het veel te strikte bankgeheim dient zodanig te worden versoepeld dat we de strijd kunnen aanbinden tegen belastingparadijzen. De ontmanteling van deze belastingparadijzen was ook een van de hoofddoelstellingen van de afgelopen G20-Top.
Het Parlement dient een voorbeeld te stellen. Alleen zo kunnen we herstellen van de financiële crisis en opnieuw het vertrouwen van de mensen winnen. Er dient te worden gezorgd voor transparantie in het bankwezen en dat is alleen mogelijk door middel van de uitwisseling van informatie.
Astrid Lulling
namens de PPE-DE-Fractie. - (FR) Mevrouw de Voorzitter, de debatten en discussies over de belastingheffing op spaargeld zijn dermate verhit geraakt dat het storend wordt. Ik heb er geen probleem mee om hier een kennelijk minderheidsstandpunt te verdedigen, maar we zullen zien wat er morgen gebeurt, zelfs als onze rapporteur en de commissaris de bokken niet van de schapen weten te scheiden.
Laten we teruggaan naar de kern van het probleem. De richtlijn betreffende belastingheffing op inkomsten uit spaargelden, die sinds 2005 van kracht is, is gericht op het heffen van belasting op inkomsten uit kapitaal van niet-ingezetenen. Daar zijn twee systemen voor: de uitwisseling van informatie tussen belastingdiensten en bronbelasting.
En wat zien we nu de richtlijn een paar jaar wordt toegepast? Officiële en niet-officiële onderzoeken wijzen stuk voor stuk uit dat de uitwisseling van informatie ernstig tekortschiet, omdat de procedures ingewikkeld, zwaar en kostbaar zijn. Bronbelasting daarentegen kent vele voordelen.
Wat denkt u dat daar voor conclusie uit wordt getrokken - en vooral door onze rapporteur en de commissaris? Nou, dat het systeem dat niet werkt en dat evenmin garandeert dat de verschuldigde belasting ook inderdaad betaald wordt, verplicht moet worden gesteld. Wie het begrijpt mag het zeggen!
Dit is des te opmerkelijker als men bovendien constateert dat het systeem van bronbelasting in de verschillende lidstaten steeds meer veld wint: 19 van de 27 maken er naar algemene tevredenheid gebruik van. Maar wat in eigen huis goed is wordt natuurlijk onaanvaardbaar zodra je de grens overgaat.
Deze logica voert regelrecht naar het ongedaan maken van wat we hier al decennia lang aan het opbouwen zijn, te weten de eenheidsmarkt voor financiële diensten. En ook het communautair acquis van het vrije verkeer van kapitaal wordt op de helling gezet als de zogenaamd grote landen dwingen tot repatriëring van het kapitaal van hun ingezetenen.
Maar inmiddels wordt geen middel meer geschuwd om de nieuwe hydra van het bankgeheim te bevechten. Tegen mijn collega's die strijden tegen dit zogenaamde monster dat de bron van alle kwaad zou zijn, wil ik zeggen dat u uw pijlen op het verkeerde doelwit richt doordat u verwart waar het werkelijk om gaat in deze richtlijn, en vooral dat u zichzelf een rad voor ogen draait.
Tot slot, mevrouw de Voorzitter, hoop ik dat heel wat van mijn collega's voor rede vatbaar zullen zijn en voor amendement 28 van mijn fractie zullen stemmen, dat erop gericht is om aan de lidstaten zelf de vrije keuze te laten tussen bronbelasting en informatie-uitwisseling.
Kristian Vigenin
Mevrouw de Voorzitter, commissaris, jammer dat de heer Visser het einde van het debat niet heeft afgewacht, maar laat ik zeggen dat wij de voorstellen van de Commissie ondersteunen. Een complete btw-hervorming had natuurlijk veel betere resultaten opgeleverd, maar aangezien die niet haalbaar is momenteel, moeten we het doen met het onderhavige voorstel, dat in ieder geval een oplossing aandraagt voor een aantal van de problemen waar de lidstaten op stuiten in hun wens om btw-fraude aan banden te leggen.
Met name in deze tijden van crisis is het van cruciaal belang dat de btw-opbrengsten gegarandeerd zijn, vooral nu lidstaten miljarden investeren om de economie te ondersteunen. Wat dat betreft verdient elke poging om de kans op fraude te beperken, steun van het Parlement.
Verder wil ik zeggen dat wij de voorstellen die de heer Visser in de Commissie economische en monetaire zaken heeft gedaan, in algemene zin steunen. Ze zullen in het bedrijfsleven misschien iets meer vertrouwen wekken in vergelijking met de aanvankelijke voorstellen van de Commissie. We denken echter ook dat de in artikel 1, letter c) voorgestelde periode van twee jaar tussen de levering van de goederen en de ontvangst van de in de tweede alinea bedoelde kennisgeving nogal kort is en naar onze mening extra mogelijkheden biedt om de reikwijdte en de resultaten van het Commissievoorstel te beperken.
Daarom stelt de PSE-Fractie voor deze periode te verlengen tot vijf jaar - kort genoeg voor het bedrijfsleven en lang genoeg voor de belastingdienst om zijn werk te doen. Bovendien gaat de invoering van letter c) niet gepaard met voorstellen vanaf welke datum en hoe de inwerkingtreding ervan zijn beslag moet krijgen. Naar onze mening zadelt dit de lidstaten op met extra problemen.
Wij hopen dat het voorstel gesteund zal worden en de verwachte resultaten zal opleveren.
Bilyana Ilieva Raevа
namens de ALDE-Fractie. - (BG) Commissaris, mevrouw de Voorzitter, dames en heren! Tegen de achtergrond van de economische en financiële crisis moeten we de Europese Unie steunen in haar inspanningen om een efficiënter georganiseerd en effectief belastingstelsel tot stand te brengen.
Het voorstel van de Commissie om de richtlijn betreffende de belastingheffing op spaargelden in andere lidstaten te wijzigen biedt een kans om de bestaande regeling te verbeteren. Degenen van ons die in de Commissie economische en monetaire zaken van het Europees Parlement zitten, steunen dat de toepassing ervan wordt uitgebreid tot nieuwe financiële instrumenten en geografische gebieden. De liberaal-democraten van Europa hebben voorgesteld om gebieden op te nemen met bijzonder zwak gereguleerde belastingregimes, zoals de staten Delaware en Nevada in de Verenigde Staten, en ook de verzekering dat alle lidstaten gelijk worden behandeld en dat de administratieve last die gepaard gaat met de uitvoering van de richtlijn wordt teruggebracht.
Waar het echter om draait, commissaris, is de vraag of het stelsel van belastingheffing aan de bron moet worden afgeschaft ten gunste van een geautomatiseerde informatie-uitwisseling. Vanuit een liberaal oogpunt gaat het hier om de vraag hoe we hogere belastinginkomsten kunnen innen; de uitwisseling van informatie alleen zal niet leiden tot het voorkomen van belastingontduiking of een hogere inning van inkomsten - een feit dat door het reeds bestaande onderzoek wordt bevestigd - maar zal slechts enkele lidstaten van hun concurrentievoordeel beroven. Bronbelasting heffen is niet alleen efficiënter, maar biedt ook een grotere transparantie tijdens de inning.
Ik ben er vast van overtuigd dat de lidstaten hun autonomie moeten behouden als het om de keuze van een belastingstelsel gaat. De ALDE-Fractie heeft voorgesteld om een vergelijkende analyse te maken van de twee stelsels. Wij hopen dat we de uitkomsten uiterlijk vóór december 2010 van de Commissie krijgen. Wij hopen ook dat deze uitkomsten de basis zullen bieden voor toekomstige voorstellen van de Commissie over een wijziging van het stelsel van belastingheffing op spaargelden in de Europese Unie.
Morgen gaan we stemmen over een andere belangrijke tekst, namelijk over btw-fraude met betrekking tot de invoer. Deze richtlijn heeft tot doel om een snelle uitwisseling van adequate, hoogwaardige informatie te garanderen. In dit geval is vijf jaar een tamelijk lange periode voor het bedrijfsleven. In de richtlijn wordt ook gepoogd om een gemeenschappelijk aansprakelijkheidsmechanisme in te voeren. Hoewel hierdoor de belastinginkomsten van elke lidstaat worden beschermd, is het belangrijk dat wij ervoor zorgen dat gezamenlijke aansprakelijkheid pas om de hoek komt kijken wanneer de verschafte informatie ernstige onregelmatigheden bevat of er sprake is van een niet-gerechtvaardigd uitstel bij de verschaffing ervan. Zo niet, dan lopen we het risico dat we het bedrijfsleven nog een nadelige last opleggen.
Ik hoop dat we morgen voor deze verslagen zullen stemmen.
Nils Lundgren
namens de IND/DEM-Fractie. - (SV) Mevrouw de Voorzitter, belastingontduiking is niet ons hoofdprobleem terwijl de wereldeconomie op haar grondvesten schudt. Het is inderdaad zo dat we te maken hebben met belastingfraude in heel Europa, in de Verenigde Staten, eigenlijk in de hele wereld. Het is waar dat er over de hele wereld belastingparadijzen zijn waar rijke mensen en bedrijven hun geld kunnen stallen en het daar kunnen laten staan. Dat is vandaag de dag echter niet ons hoofdprobleem. Indien we ons hierop richten dan is dit een ontduiking van onze verantwoordelijkheid.
Hetgeen we nu moeten doen, als we in de toekomst überhaupt nog enkele belastinggrondslagen over willen hebben, is het aanpakken van de financiële crisis. Hoe komt het dat we ons in deze situatie bevinden? Het komt vooral doordat we te maken hebben met een onverantwoordelijk kapitalisme. In de praktijk worden de financiële ondernemingen, de grote banken en het merendeel van de grote bedrijven bestuurd door ambtenaren. Deze ambtenaren kunnen bonussen, vertrekpremies en pensioenen invoeren, die alle afhankelijk zijn van de winsten binnen de bedrijven die deze personen besturen. Er is op deze wereld niets eenvoudiger dan op korte termijn de rentabiliteit te vergroten en daarmee de winsten in de bedrijven. Men hoeft alleen maar de risico's te verhogen. Er zijn grote hoeveelheden studies gedaan naar Taleb distributions, zoals we deze noemen, welke inhouden dat men kan rekenen op een enorme toename van de winst als men de risico's aanzienlijk verhoogt, zodat iedereen die bonussen en andere voordelen, met andere woorden al deze ”extraatjes” kan ontvangen. Daarna komen natuurlijk de risico's boven water, maar dan zijn degenen die de bedrijven hebben geleid al opgestapt of moeten dit nog doen. Zij mogen landhuizen in Frankrijk kopen of gaan golfen in Spanje. Met hen hoeven we geen medelijden te hebben, maar het systeem is simpelweg onhoudbaar.
Verder is het zo dat geen van de actoren wordt aangemoedigd om deze ontwikkeling te voorkomen. Kredietbeoordelingsbureau's zijn afhankelijk van het binnenhalen van klanten. Zij halen geen klanten binnen als zij zeggen dat deze klanten niet kredietwaardig zijn. De deposanten weten dat er een beschermingsregeling voor deposito's is. Daarom hoeven zij zich geen zorgen te maken over waar zij hun geld onderbrengen. De andere actoren weten dat zij een overeenkomst met de tegenpartij kunnen sluiten, en rekenen erop dat zij too big to fail zijn, terwijl de belastingbetalers altijd de rekening betalen. Dit betekent dat de staten al bij voorbaat moeten zeggen dat zij niet alle risico's zullen dragen. Het is ongelofelijk ingewikkeld om dit door te voeren, maar dit moet toch gebeuren. Ik geloof helaas niet dat het Europees Parlement hieraan zal meewerken, maar ik beveel allen in dit Parlement aan dit toch te doen.
Ieke van den Burg
Tegen mijn gewoonte in wil ik beginnen met een politieke verklaring, want ik vind belastingontduiking en -ontwijking in deze tijd van toenemende werkloosheid en toenemende inkomensongelijkheid echt een schande. Tijdens de verkiezingen zal blijken welke partijen daar ook echt werk van willen maken.
Het verslag van mijnheer Hamon over de belastingheffing op inkomsten uit spaargelden is een voorbeeld van de kwestie die aan de orde is. Ik realiseer mij dat het voor de commissaris lastig is om daar met de regel van algemene stemmen echt overeenstemming over te krijgen. De PSE-Fractie heeft meer ambitie dan in het Commissievoorstel aanwezig was en die is verwerkt in een aantal amendementen die wij hebben ingediend.
Een laatste opmerking over mevrouw Lulling die de twee systemen van informatie-uitwisseling en bronbelasting tegenover elkaar zet. Ik denk dat dat niet zozeer het punt is. Het gaat om de mazen die er in beide systemen in de wet zitten en dat zijn de punten waarop wij ons moeten concentreren. Er zijn stappen gedaan, maar er moet meer gebeuren dan wat nu in het verslag staat.
László Kovács
lid van de Commissie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, ik dank u allen voor uw opmerkingen en uw gedurende het debat geuite meningen. Het doet mij deugd dat het Europees Parlement en de Commissie het eens zijn over de acties die moeten worden ontplooid om belastingfraude en belastingontduiking in de Europese Unie beter te kunnen bestrijden en ik ben ingenomen met de algemene steun voor de twee voorstellen.
Ik bedank u nogmaals voor het feit dat er voorrang is gegeven aan het dossier van de belastingheffing op inkomsten uit spaargelden en dat u de Commissie steunt in haar pogingen om goed bestuur op belastinggebied te bevorderen. Snel vooruitgang boeken bij de besprekingen van het wijzigingsvoorstel is tevens een van de prioriteiten van het Tsjechische voorzitterschap. Door de internationale situatie - de financiële en economische crisis - is het ook voor de meeste lidstaten een prioriteit.
Ik ben ervan overtuigd dat zodra de lidstaten het eens zullen zijn over manieren om bestaande mazen in de richtlijn betreffende belastingheffing op inkomsten uit spaargelden te dichten, de Raad de Commissie waarschijnlijk zal verzoeken op eenzelfde manier de overeenkomsten te herzien met de vijf niet-EU-lidstaten en de tien andere rechtsgebieden die deelnemen aan het stelsel van belastingheffing op inkomsten uit spaargelden. Het is voorbarig om er nu over te speculeren hoe zij op onze aanpak zullen reageren. De EU moet eerst intern een unaniem akkoord bereiken. Ook op dit punt ben ik echter optimistisch gezien de vooruitgang die is geboekt bij de gesprekken van de G20 over het voldoen aan de OESO-normen van informatie-uitwisseling.
Wat het verslag van de heer Visser betreft, heb ik eerder al aangegeven dat de Commissie de amendementen van het Parlement weliswaar niet kan accepteren, maar wel nota heeft genomen van de aanbevelingen in het verslag. Ideeën waar de Commissie helemaal achter staat, zijn met name de noodzaak van een betere coördinatie tussen de verschillende lidstaten, de noodzakelijke verbetering van de kwaliteit van de informatie-uitwisseling, de noodzaak van automatische toegang van lidstaten tot bepaalde gegevens in databanken van andere lidstaten en het vereiste om de procedures voor registratie en schrapping te harmoniseren. De Commissie zal daarom eind mei een veelomvattender voorstel indienen voor een herschikking van de verordening inzake administratieve samenwerking, waarin deze voorstellen zullen worden geïntegreerd.
Tot slot en zoals ik in het verleden al meermaals heb gezegd, moge het duidelijk zijn dat er geen panacee bestaat voor het uitbannen van belastingfraude en belastingontduiking. De voorstellen die wij vandaag hebben besproken, zijn twee belangrijke stappen vooruit in het kader van de algemene EU-strategie ter bestrijding van belastingfraude.
Benoît Hamon
rapporteur. - (FR) Mevrouw de Voorzitter, ik zal het heel kort houden, aangezien ik daarstraks al een hele poos aan het woord ben geweest.
Ik zou allereerst mevrouw Raeva en mevrouw Siitonen willen bedanken, evenals mijn andere collega's, voor hun bijdragen aan het debat en aan deze tekst, en ik zou de heer Kovács willen zeggen dat ik volgens mij begrepen heb wat hij gezegd heeft.
Maar ik denk dat een sterk signaal morgen van het Europees Parlement over de vraag van het toepassingsgebied, over de vraag van het bankgeheim en over de vraag van de lijst van belastingparadijzen hem van waardevolle steun zal zijn in de Raad, vooral als we straks over nieuwe overeenkomsten met derde landen moeten onderhandelen.
Tot slot wil ik reageren op wat mevrouw Lulling mij en de heer Kovács - overigens op heel vriendelijke toon - verweet, namelijk dat wij "de bokken niet van de schapen weten te scheiden". Ik denk dat dit Parlement morgen, ondanks dat het de bokken en de schapen niet altijd weet te scheiden, wel degelijk het verschil zal weten te maken tussen het algemeen belang en particuliere belangen, en ik hoop dat we zo zullen bijdragen tot een betere bestrijding van belastingfraude.
Astrid Lulling
(FR) Mevrouw de Voorzitter, ik heb verzocht om het woord voor een persoonlijk feit. De heer Hamon maakt mij zojuist een verwijt en ik moet hem zeggen dat ik vaststel dat hij en de commissaris helaas nog altijd de bokken niet van de schapen weten te scheiden. En ik moet hem zeggen dat het enige systeem dat ervoor zorgt dat elke belastingbetaler daadwerkelijk zijn belastingen betaalt - en dat is wat wij allen willen -, het beste systeem, het systeem van de bronbelasting is, omdat het systeem van informatie-uitwisseling een fiasco is. Het heeft niet gefunctioneerd, en we weten niet wie wat heeft betaald omdat de diensten het systeem niet wisten te beheren.
Dat wilde ik graag nog even verduidelijken.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt vrijdag 24 april 2009 plaats.
Schriftelijke verklaringen (artikel 142)
Zbigniew Krzysztof Kuźmiuk  
schriftelijk. - (PL) In het kader van dit debat over belastingontduiking op het gebied van de heffing op inkomsten uit spaargelden en btw zou ik de volgende kwesties onder de aandacht willen brengen.
1. De totale belastingontduiking in alle fiscale rechtsgebieden van de Europese Unie bedraagt ongeveer 200 miljard euro per jaar. Dit bedrag vertegenwoordigt meer dan 2 procent van het bnp van de lidstaten en betekent een enorm verlies aan openbare inkomsten voor deze landen.
2. Het is derhalve positief dat de nieuwe richtlijn een einde maakt aan de bestaande lacunes in de belastingwetgeving en dat, met het oog op de verbeeldingskracht van belastingontduikers, wordt getracht te verhinderen dat nieuwe strategieën worden ontwikkeld om de wetgeving op dit gebied te omzeilen.
3. Er wordt nader ingegaan op de kwestie van de belastingparadijzen op het grondgebied van de Europese Unie en in gebieden die afhankelijk zijn van EU-lidstaten. De huidige financiële crisis heeft aangetoond dat het toelaten van ondoorzichtige belastingregelgeving en anonieme transacties, evenals een gebrek aan samenwerking op fiscaal gebied, op korte termijn tot extra inkomsten voor bepaalde landen en afhankelijke gebieden kunnen leiden, maar op langere termijn het financiële systeem aan het wankelen brengen en ernstige financiële crises kunnen veroorzaken.
Siiri Oviir  
schriftelijk. - (ET) Het inkomstenverlies als gevolg van alle mogelijke vormen van belastingontduiking in de EU bedraagt jaarlijks 200 miljard euro, oftewel bijna twee procent van het bbp.
Miljarden euro's aan gederfde belastinginkomsten jaar na jaar betekenen minder additionele investeringen in de EU-lidstaten en minder overheidsuitgaven voor het algemeen belang. Tegen de achtergrond van de huidige financiële crisis beschikken de lidstaten hierdoor over beduidend minder slagkracht om de problemen aan te pakken op het gebied van de sociale zekerheid, de gezondheidszorg en het onderwijs.
Het belang voor de EU van de strijd tegen belastingfraude kan met geen enkele mogelijkheid onderschat worden en we moeten onze leidende rol op dit gebied echt zien te behouden! Alleen op die manier zullen we kunnen bewerkstelligen dat alle belangrijke financiële centra buiten de Europese Unie het soort maatregelen treffen dat reeds ingevoerd is in de lidstaten.
Ik sluit mij aan bij de Europese Commissie als die zegt dat we - uiteraard met inachtneming van het beginsel van vrij verkeer van kapitaal zoals vastgelegd in het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap - zouden moeten kijken of er niet een aantal clausules zou kunnen worden toegevoegd om pogingen van in de EU gevestigde natuurlijke personen om zich te onttrekken aan de tenuitvoerlegging van de spaarrichtlijn - door in de EU genoten rente weg te sluizen via van belasting vrijgestelde brievenbusondernemingen buiten het grondgebied van de EU of daar waar er geen soortgelijke of identieke regels gelden zoals in de EU - in de kiem te smoren.
Nultolerantie jegens belastingparadijzen is het toverwoord. Onder de huidige economische omstandigheden is elke vertraging bij het vinden van oplossingen voor een eerlijkere en meer consistente toepassing van maatregelen op dit gebied onaanvaardbaar!
Sirpa Pietikäinen  
schriftelijk. - (FI) De herziening van de richtlijn betreffende belastingheffing op inkomsten uit spaargelden vormt een belangrijk onderdeel van de nieuwe financiële architectuur en regelgeving van de financiële markten. De huidige richtlijn is hopeloos verouderd. Het is vrij eenvoudig deze te omzeilen, bijvoorbeeld door investeringsmaatschappijen te laten optreden als tussenpersonen. Deze worden door de richtlijn namelijk niet als uitbetalende instanties aangemerkt en daarom bestaat er voor deze maatschappijen geen enkele verplichting om deel te nemen aan het informatie-uitwisselingssysteem. Ook is het onder de oude richtlijn mogelijk om investeringsportfolios zodanig vorm te geven dat inkomsten die het equivalent vormen van de rente-inkomsten dankzij zogeheten "herverpakking” buiten de werking van de richtlijn vallen.
Met deze hervorming wordt gepoogd deze problemen uit de wereld te helpen. Om het probleem van de tussenpersonen op te lossen, werkt de Commissie nu aan uitbreiding van de definitie van uitbetalende instantie met stichtingen en fondsen. Ook zijn er plannen om nieuwe innovatieve producten in de richtlijn op te nemen, zoals bepaalde soorten levensverzekeringspolissen.
De opname van andere nieuwe financiële producten is echter veel moeilijker. Helaas is het uitermate lastig om definities op te stellen waarmee alle inkomsten die gelijk zouden kunnen worden gesteld met inkomsten uit rente zouden kunnen worden aangemerkt als rentebetaling, zeker omdat het vrij eenvoudig is om nieuwe financiële producten te bedenken. Met het oog hierop dienen we ons goed te bezinnen over hoe we deze producten het best kunnen reguleren, alvorens ze op te nemen in de richtlijn. De Commissie is tevens van plan een voorstel in te dienen ter wijziging van de richtlijn inzake wederzijdse bijstand, met daarin onder meer hervormingen in verband met de automatische uitwisseling van informatie.
Ter voorkoming van belastingontduiking is het tevens van cruciaal belang dat de drie landen die nog uitgezonderd zijn van deelname aan het huidige informatie-uitwisselingssysteem, namelijk België, Luxemburg en Oostenrijk, zich er nu ook bij aansluiten. De door de rapporteur voorgestelde uiterste invoeringsdatum hiervoor, 2014, verdient onze volledige steun.
