Voortgangsverslag 2010 inzake Turkije (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde zijn de verklaringen van de Raad en de Commissie over het voortgangsverslag 2010 inzake Turkije.
Enikő Győri
fungerend voorzitter van de Raad. - (HU) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, ten eerste wil ik u zeggen dat het mij bijzonder veel deugd doet dat u zoveel interesse hebt getoond voor de kwestie van uitbreiding. Ondanks het feit dat zowel de lidstaten als de kandidaat-lidstaten voor aanmerkelijke uitdagingen staan, ben ik van mening dat het uitbreidingsproces op basis van wat nu al tot stand is gebracht, onafgebroken en op systematische wijze voortgang moet maken. Om dat te bereiken moeten beide partijen zich blijven inzetten. Gelet op de activiteiten van het Europees Parlement is het duidelijk dat dit het forum is waar alle deelnemers zich bewust zijn van de betekenis van de betrekkingen die we met Turkije onderhouden.
Deze betrekkingen hebben een lange geschiedenis en worden dankzij de status van het land van kandidaat-lidstaat nog nauwer. Tegelijkertijd is Turkije tevens een belangrijke regionale speler en vervult het een cruciale rol op een aantal belangrijke gebieden, zoals energiezekerheid en regionale veiligheid, en ten aanzien van de bevordering van de dialoog tussen culturen. En de dramatische internationale gebeurtenissen die in onze onmiddellijke buurlanden plaatsvinden geven nog beter aan hoe belangrijk de rol is die Turkije op de genoemde gebieden vervult. De toetredingsonderhandelingen met het land schrijden voort in overeenstemming met de betreffende conclusies van de Europese Raad en de Raad en het onderhandelingskader. Ondanks het feit dat de vergevorderde onderhandelingen ook steeds complexer worden, is het Hongaarse voorzitterschap vastbesloten om ten aanzien van zoveel mogelijk hoofdstukken vooruitgang te boeken. Ook nu is het werk aan de gang, dat nu in eerste instantie gericht is op hoofdstuk acht, dat wil zeggen op het mededingingsbeleid.
Ik vertrouw erop dat onze Turkse partners hun inspanningen zullen voortzetten en dat we binnenkort resultaten kunnen zien. De Raad was in zijn in december van het vorig jaar aangenomen conclusies ingenomen met de permanente inzet van Turkije voor het onderhandelingsproces en met zijn politieke hervormingsprogramma. Het door Turkije in 2010 aangenomen pakket van grondwetswijzigingen is een nieuwe belangrijke stap in de goede richting, aangezien dit pakket zich op het gebied van justitie, grondrechten en openbaar bestuur bezighoudt met talrijke prioriteiten van het toetredingspartnerschap. Nu is de belangrijkste taak ervoor te zorgen dat de hervormingen in overeenstemming met Europese normen en via een zo uitgebreid mogelijke raadpleging met deelneming van alle politieke partijen en maatschappelijke organisaties ten uitvoer worden gelegd.
Het is duidelijk dat voortzetting van het werk aan de politieke criteria nog altijd van cruciaal belang is. Op een aantal gebieden zullen aanzienlijke inspanningen moeten worden geleverd, zoals dat ook door de conclusies van de Raad van 14 december 2010, de ontwerpresolutie van het Europees Parlement en het voortgangsverslag van de Commissie uit 2010 wordt benadrukt.
Staat u mij toe om op enkele van die gebieden te wijzen. Turkije moet de eerbiediging van grondrechten en vrijheden verder verbeteren, vooral de vrijheid van meningsuiting en de godsdienstvrijheid, zowel in de wetgevingssfeer als in de praktijk. Er moeten ook verdere inspanningen worden geleverd voor de volledige naleving van de criteria van Kopenhagen, onder andere met betrekking tot eigendomsrechten, vakbondsrechten, de rechten van minderheden, vrouwen- en kinderrechten, de bestrijding van discriminatie, gendergelijkheid, en de strijd tegen foltering en mishandeling.
Ten aanzien van de vrijheid van meningsuiting zijn gebieden die reden geven tot bezorgdheid beperking van de persvrijheid, het ontbreken van een passend beschermingsniveau voor de rechten van journalisten, alsmede het frequente en uitgebreide verbod van websites, waar uw ontwerpresolutie eveneens op wijst. Staat u mij toe hier op dit punt te refereren aan de ontwikkelingen van de afgelopen dagen. Op 3 maart heeft de Turkse politie journalisten gearresteerd. We moeten deze zaak met bijzondere aandacht volgen en de Turkse autoriteiten voortdurend wijzen op het belang van permanente handhaving van de vrijheden.
Wat de godsdienstvrijheid betreft moet Turkije de uitoefening daarvan zowel in de rechtsregels als in de praktijk waarborgen. En om godsdienstig pluralisme overeenkomstig Europese normen te garanderen is een overkoepelende juridische oplossing nodig. Evenzo maakt het voorzitterschap zich zorgen over het grote aantal nieuwsberichten over foltering en mishandeling, in het bijzonder over mishandelingen buiten officiële detentieplaatsen. Teneinde schendingen van de mensenrechten tegen te gaan moet worden toegezien op de strikte uitvoering van de wet op de taken en bevoegdheden van de politie, als gewijzigd in 2007. Zoals ook benadrukt door de ontwerpresolutie van het Europees Parlement zijn ratificering van het optionele protocol bij het VN-Verdrag tegen foltering, en de bestrijding van straffeloosheid in dit opzicht essentieel.
Wat de Turks-Koerdische relaties en de kwestie van de zuidoostelijke gebieden betreft hopen we dat de realisatie en voortzetting van de democratische opening spoedig de verwachte resultaten zal opleveren, en uiteindelijk tot de economische, sociale en culturele ontwikkeling van de regio kan leiden. Staat u mij toe er eveneens aan te herinneren dat de Raad de terreurdaden die op het grondgebied van Turkije worden gepleegd krachtig veroordeelt. Er moet tevens op gewezen worden dat de Koerdische Arbeiderspartij nog altijd op de EU-lijst van terreurorganisaties staat.
Ten aanzien van de betrekkingen tussen de EU en Turkije constateer ik tot mijn grote spijt dat Turkije ondanks talrijke herinneringen nog altijd weigert te voldoen aan zijn verplichtingen met betrekking tot de volledige en niet-discriminerende uitvoering van het aanvullend protocol bij de associatieovereenkomst. Omdat dit een kernpunt is houdt de Raad zijn maatregelen van 2006 aan, die echter onmiskenbaar van invloed zijn op het tempo van de toetredingsonderhandelingen, zoals we allemaal weten.
De Raad blijft de behaalde resultaten nauwgezet volgen en controleren. Evenzo is er geen vooruitgang op het gebied van normalisering van de betrekkingen tussen Cyprus en Turkije. De Raad verwacht actieve steun van Turkije voor de lopende onderhandelingen over een rechtvaardige, alomvattende en levensvatbare regeling van de kwestie-Cyprus in het kader van de VN conform de desbetreffende resoluties van de VN-Veiligheidsraad en overeenkomstig de basisbeginselen die ten grondslag liggen aan de EU. Voor zo'n alomvattende regeling zijn de inzet en bijdrage van Turkije namelijk cruciaal.
Ik zou tevens willen benadrukken dat Turkije zich onmiskenbaar moet inzetten voor goede betrekkingen met de buren en een vreedzame regeling van geschillen. Omdat Turkije een cruciaal land van herkomst en transitland voor illegale immigratie naar de EU is, zijn we ermee ingenomen dat de onderhandelingen over de overnameovereenkomst tussen de EU en Turkije zijn afgerond. De Raad kijkt ernaar uit dat de overeenkomst zo spoedig mogelijk wordt gesloten en vervolgens succesvol wordt uitgevoerd. Bij ons beste weten is dat in de meest recente Raad Justitie en Binnenlandse Zaken gebeurd, en we verwachten nu dat Turkije het verdrag zal ondertekenen. Totdat dit gebeurt benadrukt de Raad nogmaals de verplichting tot volledige en correcte uitvoering van de bestaande bilaterale overnameovereenkomsten.
Met betrekking tot de douane-unie tussen de EU en Turkije zou ik willen opmerken dat het hoog tijd is dat Turkije de talrijke verplichtingen nakomt die het is aangegaan en waarmee het zich tot nu toe nog niet heeft beziggehouden. Deze omvatten technische en administratieve handelsbelemmeringen, administratievoorschriften, invoercertificaten, staatssteun, de handhaving van intellectuele-eigendomsrechten en andere discriminatoire praktijken en bepalingen. Dit zijn allemaal kwesties waarvoor dringend een oplossing moet worden gevonden. Turkije moet verder alle beperkingen opheffen die de handel en het verkeer tussen de EU-lidstaten en Turkije betreffen. Dank u voor uw geduld, en ik antwoord graag op uw vragen.
Štefan Füle
lid van de Commissie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, ik wil het Parlement bedanken, en in het bijzonder mevrouw Oomen-Ruijten voor haar verslag over Turkije. Dit debat en uw resolutie komen op een belangrijk moment voor de betrekkingen tussen de EU en Turkije, en in de ontwerpresolutie wordt een aantal punten onderstreept die voor de Commissie van groot belang zijn.
De Commissie blijft gecommitteerd aan het toetredingsproces met Turkije. Het uitbreidingsproces stimuleert politieke en economische hervormingen in het land. De relatie tussen de EU en Turkije is sterk. Turkije heeft de Europese Unie nodig en de Europese Unie heeft Turkije nodig - dat evenwicht is niet veranderd. De Europese Unie is en blijft een belangrijke speler voor Turkije.
De relatie is gebaseerd op een diepe economische integratie: 40 procent van de buitenlandse handel van Turkije gaat naar de EU en 80 procent van de directe buitenlandse investeringen in Turkije komen uit de EU. De EU draagt effectief bij aan de modernisering van Turkije door de overdracht van technologie, de deelname van Turkije in onderwijs- en onderzoeksprogramma's van de EU en onze financiële pretoetredingssteun.
Tegelijkertijd is het tempo in de toetredingsonderhandelingen gedaald. Bovendien vereisen de onderhandelingshoofdstukken die Turkije mogelijk zou willen openen in de huidige omstandigheden hervormingen en aanpassingen. Tegen deze achtergrond verwelkom ik de vooruitgang die recentelijk is gemaakt, met name met betrekking tot het concurrentiehoofdstuk. Ik heb er vertrouwen in dat we dit hoofdstuk spoedig zullen kunnen openen, mits Turkije aan de laatste resterende voorwaarden voldoet.
Natuurlijk drukt de kwestie-Cyprus op de onderhandelingen. Positieve stappen in de tenuitvoerlegging van het aanvullend protocol bij de overeenkomst van Ankara of in de besprekingen over een akkoord zouden een positief effect op de toetredingsonderhandelingen hebben.
Dan kom ik nu bij de hervormingen in Turkije. Ik verwelkom de hervorming van de grondwet van vorig jaar en de daaropvolgende wetswijzigingen als een stap in de goede richting. Het is belangrijk om goede wetgeving te hebben. Maar er kan alleen van succesvolle hervormingen worden gesproken als de nieuwe wetten objectief en onpartijdig worden toegepast. Turkije moet het proces van grondwettelijke hervorming voortzetten. Dat proces moet zo inclusief en transparant mogelijk zijn, met actieve deelname van verschillende politieke partijen, het maatschappelijk middenveld, ngo's en het algemene publiek.
De Commissie volgt de recente acties tegen journalisten met zorg. Een onafhankelijke en vrije pers is voor een democratie van het allergrootste belang. In haar voortgangsverslag 2010 heeft de Commissie al gewezen op het grote aantal rechtszaken tegen journalisten en de ongepaste druk op de media, die de uitoefening van dit grondrecht in de praktijk ondergraaft. Persvrijheid brengt met zich mee dat afwijkende en tegengestelde meningen moeten worden gehoord, en belangrijker nog, moeten worden getolereerd. Persvrijheid betekent het garanderen van een publieke ruimte die openstaat voor vrij debat, ook op internet. In de ontwerpresolutie van het Parlement wordt dit terecht onderstreept.
Met betrekking tot de vrijheid van godsdienst verwelkomen we de initiatieven van religieuze niet-moslimgemeenschappen in Turkije. Om de problemen van niet-moslims en de alevieten op te lossen zijn echter verdere en systematische inspanningen nodig.
Dan nu migratie. Twee weken geleden heeft de Raad de overnameovereenkomst tussen Turkije en de EU bekrachtigd. Deze overeenkomst is goed voor de EU-lidstaten, omdat Turkije een belangrijk transitland voor migratiestromen naar de EU is. De ontwikkeling van de overnameovereenkomst opent voor het eerst ook nieuwe en concrete vooruitzichten voor verdere samenwerking met Turkije op het gebied van visa- en migratiebeleid, met als doel om de mobiliteit en de contacten tussen onze burgers en bedrijven te verbeteren.
Turkije en de Europese Unie hebben een gedeeld belang bij een nauwe samenwerking op dit gebied. Er zijn veel goede redenen om het voor Turkse burgers, zakenlieden en studenten gemakkelijker te maken om naar Europa te reizen: om hun de mogelijkheid te geven om meer vertrouwd te raken met de Europese normen, om de handel tussen Turkije en de EU te bevorderen, wat in het voordeel van zowel EU- als Turkse bedrijven is, en om onze samenwerking met Turkije een noodzakelijke impuls te geven. Mevrouw de Voorzitter, ik verzeker u dat het Europees Parlement naar behoren zal worden betrokken bij zowel de kwestie van de overnameovereenkomst als bij de dialoog over de visa, in overeenstemming met het Verdrag.
De betrekkingen met Turkije moeten ook in een bredere context worden gezien. Het actieve buitenlands beleid van Turkije is in potentie een groot goed voor de EU, mits het wordt ontwikkeld in het kader van het toetredingsproces van Turkije. De Europese Unie is bereid om haar bestaande dialoog met Turkije over onderwerpen van het buitenlands beleid die van wederzijds belang zijn, te intensiveren.
Als we het over het Turkije van vandaag hebben, mogen we de belangrijke ontwikkelingen in de regio niet buiten beschouwing laten. De gebeurtenissen in Tunesië en Egypte hebben de Turkse stabiliteit, welvaart en democratie nog sterker voor het voetlicht gebracht. Burgers in deze landen kijken naar Turkije, zoals ze ook naar de Europese Unie kijken, als een voorbeeld om na te volgen. Ze zien Turkije waarden en normen bepleiten waarvoor ze nu zelf strijden en die geassocieerd worden met Europa.
Laten we duidelijk zijn: Turkije mag dan een voorbeeld voor anderen zijn, er moet nog veel werk worden verzet. Veel van de uitdagingen die voor ons liggen worden in uw verslag beschreven. Dit is de gelegenheid voor Turkije om nog dichter bij de volledige toepassing van de politieke criteria van de Europese Unie te komen. De regering heeft een zeer belangrijke verantwoordelijkheid om die bevoorrechte positie in stand te houden en om te leiden door het goede voorbeeld te geven, ten bate van zijn eigen burgers, maar ook van de regio als geheel.
Ria Oomen-Ruijten
namens de PPE-Fractie. - Voorzitter, commissaris, voorzitter van de Raad, collega's, dit debat en ook het verslag over Turkije komt drie maanden voor de parlementsverkiezingen in Turkije. Meer nog dan in andere jaren heb ik daarom mijn uiterste best gedaan om de toonzetting zeer objectief en constructief te laten zijn. De 22 compromisamendementen voor de stemming in de Commissie buitenlandse zaken zijn daarvan een bewijs. Op basis van de ontwikkelingen in het afgelopen jaar willen we als EP onze prioriteiten meegeven, prioriteiten voor het nieuwe Turkse parlement en ook voor de volgende regering. Dat zijn er naar mijn mening zes.
Ten eerste: op regering en oppositie rust een zware verantwoordelijkheid om te streven naar compromis en consensus voor verdere hervormingen. De oppositie en ook de regering hebben aangegeven te willen komen tot een volledige hervorming van de grondwet en ik verwacht dat dit gebeurt.
Ten tweede: de checks and balances zijn de basis van elk democratisch systeem. Er moeten verdere stappen worden gezet ter versterking van een onafhankelijke en onpartijdige rechtspraak en ter versterking van de controlerende rol van het parlement en in het bijzonder van de persvrijheid en de vrijheid van meningsuiting. Met name over de persvrijheid maak ik mij zorgen, maar daarop kom ik terug.
Ten derde: de rechten van minderheden. Ik feliciteer Turkije met de symbolische stappen die zijn gezet en de dialoog die de regering ook nadrukkelijk heeft gezocht. Maar dialoog alleen is niet voldoende. De bevolking in het zuidoosten van het land, de alevieten, de christelijke minderheden, zij verwachten iets concreets. Ook de uitspraak over Mor Gabriel bewijst eens te meer dat er nog volop werk aan de winkel is en het zou de regering toch pijn moeten doen als die zaak wederom voor het Europees Hof moet worden beslecht. Daarom moet er iets gedaan worden aan de democratische opening.
Ten vierde: de rechten van vrouwen. Er is in het afgelopen jaar heel veel gedaan, maar wetten alleen zijn onvoldoende. Ik heb opvanghuizen bezocht. Ik heb met Turkse vrouwenorganisaties gesproken. Het is duidelijk dat er inspanningen zijn gedaan zowel door de overheid als door het parlement, op nationaal en ook lokaal gebied, maar bij politie en justitie blijft het vaak liggen. Dat moet veranderen. Wetten zijn goed, maar de handhaving is ook belangrijk. Dan mag ik op de Internationale Dag van de vrouw toch nog eens een keer een lans breken voor een betere vertegenwoordiging van vrouwen in het parlement. Dat moet anders bij de komende verkiezingen.
Ten vijfde: het protocol van Ankara is mijns inziens cruciaal. Hier ligt de verantwoordelijkheid bij Turkije. De blokkade van onderhandelingshoofdstukken ligt met name daar, laat het mij nog eens een keer zeggen.
Ten zesde: het buitenlands beleid. Wij zijn als Europeanen voor een actieve rol van Turkije in de regio. Maar tegelijkertijd zeg ik dat Turkije alleen een brugfunctie kan vervullen als de pijler van die brug ook stevig aan de Europese kant van de Bosporus verankerd blijft. Mevrouw Ashton zal tevens op dat punt zeer actief en nog actiever de coördinatie met Turkije moeten zoeken. Dit zijn overigens niet alleen mijn prioriteiten. Alles wat ik noem is aan de orde geweest in de Turkse samenleving. Het is aan de politiek om dit debat in consensus en compromis om te zetten.
In het kort nog twee punten van bezorgdheid. De aankondiging van het opzeggen van het staakt-het-vuren door de PKK verontrust ons. De commissaris heeft erover gesproken. Persvrijheid: afgelopen vrijdag kreeg ik een open brief. En laat mij nog eens zeggen dat iedereen die de vrijheid van meningsuiting beperkt, ook de cultuur van een land aantast. Het is voor een land van cruciaal belang dat er vrij en tolerant gediscussieerd kan worden.
Richard Howitt
namens de S&D-Fractie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, de aanhoudende consolidatie van de democratie en de eerbiediging van de mensenrechten in Turkije, die tot het volledige lidmaatschap van de Europese Unie moet leiden, wordt nog belangrijker nu Arabische landen en andere landen in het Midden-Oosten vlak over de grens van de EU in een crisis zijn beland. We moeten verwelkomen dat het hervormingsproces in Turkije weer aan momentum heeft gewonnen en we moeten Turkije oproepen, zonder de controverses rond het referendum van afgelopen september te vergeten, om in de toekomst een platform voor fundamentele, door alle partijen gesteunde constitutionele hervormingen te worden.
Ik steun in dit verband het werk van commissaris Füle en de ondubbelzinnige woorden die hij vanmiddag over de vrijheid van meningsuiting heeft gesproken, met name omdat ik, samen met andere Europese vertegenwoordigers, vorige maand nog geen toestemming kreeg om als waarnemer op te treden in de rechtszaken tegen de Unie van Koerdische gemeenschappen (KCK) bij de rechtbank van Diyarbakir. Maar ik vraag de commissaris ook om vooruitgang te boeken in de kwestie van de visa, vooral voor zakenlieden, en om Turkije aan zijn beloften met betrekking tot het ontwerp van de vakbondswet te houden.
Onze fractie is van mening dat de toetredingsgesprekken worden bedreigd, en niet door een treinongeluk, maar door dood door wurging. Er is al acht maanden, de langste periode sinds het begin van de gesprekken, geen nieuw hoofdstuk geopend. Morgen zullen we stemmen voor het openen van de hoofdstukken over grondrechten, de rechterlijke macht en het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid, niet omdat we zacht op deze onderwerpen willen zijn, maar juist omdat we daar hard op willen zijn. Dat doen we niet omdat we iets zouden willen veranderen aan de druk op alle partijen om verzoening op het eiland Cyprus tot stand te brengen.
Zoals er momentum nodig is in het hervormingsproces in Turkije, is er ook momentum nodig in de gesprekken over het lidmaatschap van de Europese Unie.
Alexander Graf Lambsdorff
namens de ALDE-Fractie. - (DE) Mevrouw de Voorzitter, de commissaris heeft zojuist in alle duidelijkheid gezegd dat Turkije en de Europese Unie elkaar nodig hebben, dat we voor elkaar belangrijke buren en bondgenoten in de NAVO zijn en dat veel mensen met Turkse wortels woonachtig zijn in de Unie. We moeten elkaar met respect bejegenen. Net als u ben ik sterk voorstander van een visumversoepeling voor zakenlieden en studenten. Ik ben er sterk voorstander van dat Turkije nauwer wordt betrokken bij de structuren van het gemeenschappelijk veiligheids- en defensiebeleid. Ik zou willen dat Cyprus zijn obstructieve houding in dit verband laat varen. Als we naar Noord-Afrika kijken, heeft Turkije een voorbeeldfunctie voor tal van andere landen in de regio. Dat zit eigenlijk allemaal wel goed.
Als we echter naar het toetredingsproces kijken, constateren we dat een groot aantal hoofdstukken geblokkeerd is. Het is buitengewoon moeilijk om nieuwe hoofdstukken te openen. Er zijn nog maar drie hoofdstukken over en het hoofdstuk 'concurrentie' wordt binnenkort geopend. En dan, als ook de laatste hoofdstukken geopend zijn? Doen Turkije en de Europese Unie er dan het zwijgen toe? Dat kan toch niet! Daarom moeten we goed nadenken over hoe we het toetredingsproces willen voortzetten, of we al dan niet kunnen vasthouden aan de huidige procedure, waarbij het Parlement in een resolutie kanttekeningen plaatst bij het voortgangsverslag van de Commissie.
In ons verslag voor 2010 uiten we kritiek, veel kritiek, maar het is opbouwende kritiek. We hameren op de grondrechten - natuurlijk een cruciaal punt voor de liberalen: persvrijheid, vrijheid van denken en van meningsuiting, vrijheid van vergadering, demonstratierechten voor studenten en vakbonden, vrijheid van godsdienst. Al jaren dringen we aan op verbeteringen op het gebied van godsdienstvrijheid, waar gewoon te weinig gebeurt. De arrestatie van Ahmet Şık en Nedim Şener, de belemmering van de activiteiten van politieke stichtingen in Turkije - dat alles baart ons grote zorgen. Het gaat hier om het eerste criterium van Kopenhagen. Dat is echt hét centrale, het politieke criterium. Als Turkije geen vooruitgang boekt wat betreft zijn democratische structuur, dan voorzie ik - geheel onafhankelijk van de blokkade in de Raad - op sommige gebieden nog ernstige problemen.
Diplomatiek gesproken: we hebben Turkije nodig, we hebben elkaar nodig. Democratisch gesproken: er moet nog heel wat werk worden verzet, vooral in Turkije.
Hélène Flautre
Mevrouw de Voorzitter, ik wil hier graag mevrouw Oomen-Ruijten bedanken voor haar werk, die zeer nauwkeurige documentatie heeft aangeleverd en in alle oprechtheid een verslag heeft opgesteld met het doel om duidelijke politieke boodschappen uit te dragen, in het bijzonder aan de vooravond van de parlementsverkiezingen in Turkije, en ik steun haar werk.
Dit verslag legt - in tegenstelling tot u, minister, maar dat is begrijpelijk - de nadruk op de vrijheid van meningsuiting en van de media. Helaas is dat maar al te noodzakelijk, zoals uit de actualiteit blijkt, met de recente arrestaties van de journalisten Nedim Şener en Ahmet Şik in het kader van de onderzoeken Ergenekon en Sledgehammer. Ik heb een amendement over dit onderwerp ingediend en ik nodig u uit om dat werk te steunen, zodat het Parlement de grootst mogelijke waakzaamheid kan betrachten met betrekking tot het cruciale onderwerp van de persvrijheid, dat ook raakt aan het vraagstuk van de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht en het vraagstuk van de grondwetshervorming.
Ik wil hier echter de volgende politieke vraag stellen: is het, nu we constateren dat het toetredingsproces vast zit en dat de beslissende hoofdstukken om vooruitgang te boeken met betrekking tot de vraagstukken van de fundamentele vrijheden, de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht en de nieuwe grondwet geblokkeerd zijn, niet zo dat onze keuze en de keuze van de Raad om bij wijze van sanctie hoofdstukken af te sluiten, en de onmogelijkheid om hoofdstukken te openen en af te sluiten, volkomen contraproductief zijn?
Het is echt inconsistent dat de Europese Unie zich de belangrijkste instrumenten om iets te bereiken in Turkije ontzegt, namelijk de onderhandelingen, in het bijzonder over de hoofdstukken 22, 23 en 24, en ik wil er bij de Raad voor pleiten om zich nog eens over deze situatie te buigen, omdat het er nu echt op lijkt dat het toetredingsproces wordt gegijzeld door middel van sancties, die per slot van rekening alleen maar doeltreffend kunnen zijn als het toetredingsproces juist door blijft gaan. Iedereen constateert echter dat dat niet meer het geval is. We bevinden ons dus in een uiterst verontrustende politieke situatie, op een moment dat alle landen ten zuiden van de Middellandse Zee Turkije beschouwen als een inspiratiebron voor hun eigen democratische overgang.
Ik vraag niet om de kwestie van de toetreding van Turkije te beslechten. Ik vraag dat de beslissingen die we op alle niveaus nemen volkomen in lijn zijn met de betrouwbaarheid, de geloofwaardigheid, de ernst en de loyaliteit van ons onderhandelingsproces. Vandaag staat dat heel duidelijk ter discussie.
Geoffrey Van Orden
namens de ECR-Fractie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, ik erken dat er verschillende opvattingen over de toetreding van Turkije bestaan, zowel tussen als binnen de fracties in dit Parlement, inclusief mijn eigen fractie. Ik persoonlijk heb de Europese aspiraties van Turkije altijd sterk gesteund. Natuurlijk zijn er zorgen, maar ik zou , gelet op de turbulentie die we nu in Noord-Afrika en het Midden-Oosten zien en tegen de achtergrond van een aanhoudende dreiging van islamitisch terrorisme, willen zeggen dat het nooit eerder zo belangrijk is geweest om aan Turkije een positief signaal af te geven dat het land welkom is in de club van Europese democratieën.
Ik wil in het bijzonder onze Grieks-Cypriotische en Griekse vrienden vragen om hun unilaterale aanpak van de kwestie-Cyprus op te geven, om een meer neutraal standpunt in te nemen en om een alomvattende overeenkomst met de Turken te sluiten voordat het te laat is. We bekritiseren Turkije vanwege het aanvullend protocol - dat hebben we vanmiddag ook weer van de fungerend voorzitter van de Raad gehoord -, maar het niet uitvoeren van het besluit van de Raad van 26 april 2004 wordt niet genoemd.
Turkije is een cruciaal lid van de Atlantische alliantie, een democratie met een centrale rol als brug tussen het Westen en het Oosten, en een land dat snel verandert, met groeicijfers die het tot een van 's werelds best presterende economieën maken. Laten we aan het werk gaan! Laten we Turkije in deze fase niet kwijtraken!
Takis Hadjigeorgiou
Mevrouw de Voorzitter, ik zal proberen om niet in te gaan op de argumenten van de heer Van Orden, ten eerste omdat ik dan mijn tijd zal verdoen en ten tweede omdat op Cyprus de dader en het slachtoffer op gelijke voet worden gesteld, en dat is niet voor het eerst. Wij zijn voor de toetreding van Turkije als het volk dat graag wil en indien aan alle criteria voor toetreding wordt voldaan.
Om dit te kunnen realiseren moet Turkije met een echte politieke oplossing komen voor de Koerdische kwestie en honderden Koerdische burgemeesters en gemeenteraadsleden die in het land gevangen zitten vrijlaten, er moet gewerkt worden aan het instellen van de rechtstaat, de Armeense genocide dient te worden erkend en de problemen met Griekenland moeten worden opgelost, en dan vooral de kwestie rond de Egeïsche Zee.
Voor wat betreft de kwestie-Cyprus moet het land ophouden zich te verschuilen achter wat er in 2004 heeft plaatsgevonden. We leven inmiddels in 2011. Turkije moet onmiddellijk de stad Famagusta terug geven aan zijn bewoners - het betreft een Europese stad met een Europese geschiedenis van enkele duizenden jaren, een stad die al bijna vier decennia lang is overgeleverd aan de tijd en aan het verval. Turkije dient onmiddellijk te beginnen met het terugtrekken van zijn bezettingsmacht uit Cyprus.
Tot slot wil ik u herinneren aan de demonstraties van de Turks-Cyprioten, waarbij zij in eigen huis recht van spreken eisen. In plaats daarvan ging Eroglu over tot het berechten van de demonstranten. Turkije dient de wil van de Turks-Cyprioten te respecteren, de volkstelling in de bezette gebieden toe te staan, een einde te maken aan de kolonisatie en het mogelijk te maken dat de namen van dorpen en steden zoals die al duizenden jaren bestaan, weer op de kaart worden gezet.
Nikolaos Salavrakos
Mevrouw de Voorzitter, ik wil mevrouw Oomen-Ruijten feliciteren met de door haar gepresenteerde tekst. Het is een evenwichtig verhaal dat een nauwkeurig beeld geeft van de situatie in Turkije. Ik waardeer vooral het standpunt van de heer Füle. De boodschap die uit het verslag van mevrouw Oomen voortvloeit is dat Turkije aan al zijn verplichtingen tegenover de Europese Unie moet voldoen, wil het land zijn Europese koers voortzetten. Als Turkije geen Europese koers wil varen moet dit ook kenbaar worden gemaakt, want ik ben het niet eens met het feit dat dit onderwerp steeds maar weer ter tafel wordt gebracht en dat hierover slechts diplomatieke taal gebezigd wordt. Ondanks de zeer duidelijke boodschap van Europa aan het adres van Turkije handelt dit land op een tegenstrijdige manier. Het lijkt alsof er een probleem bestaat tussen de politieke leiding en de militaire gevestigde orde. Tegenover de buurlanden van Turkije is er sprake van goede voornemens, terwijl op hetzelfde moment de Egeïsche Zee dagelijks tot een soort "zeef" verwordt waar Turkse vliegtuigen en schepen gewoon doorheen gaan en de Griekse landsgrenzen en het luchtruim worden geschonden.
Wij respecteren Turkije en het Turkse volk, maar we eisen dat Turkije nu eindelijk respect toont voor zijn buurlanden en de Europese idee, zoals verwoord in het Verdrag van Rome.
Barry Madlener
Voorzitter, we spreken hier over Turkije, maar premier Erdoğan wil liever een Turks-Arabische Unie. Turkije is grote vrienden met dictator Ahmadinejad. Turkije wil geen seculier land meer zijn. Turkije bezet Noord-Cyprus en Turkije is niet langer de vriend van Israël, maar kiest voor de moslimbroeders van Hamas. Turkije richt zich steeds meer op de islamitische wereld.
Collega's, wanneer stoppen wij met deze schijnvertoning? Europa wil Turkije niet en Europa wil de islam niet. Sarkozy heeft het al gezegd. Merkel heeft het al gezegd en de meerderheid van de Europese burgers wil Turkije ook niet als lid van de Europese Unie. Turkije laat zich al jaren vernederen in ruil voor geld uit de Europese Unie en de belofte van Europees lidmaatschap. Maar de islamitische achterlijke cultuur past niet bij Europa. En premier Erdoğan: bent u een echte man of een onderdanige lafaard? Hoe lang laat u het Turkse volk nog vernederen? Hou de eer aan uzelf en stop ermee.
Ioannis Kasoulides
- (EN) Mevrouw de Voorzitter, degenen die de toetreding van Turkije tot de Europese Unie steunen, of althans enkelen van hen in dit Parlement, voelen zich verplicht om ook amendementen tegen Cyprus te steunen. Turkije heeft bijna geen hoofdstukken meer om te openen en het toetredingsproces loopt het risico om stil te vallen. Veertien hoofdstukken zijn bevroren omdat Turkije koppig weigert het protocol van Ankara volledig ten uitvoer te leggen.
Een succesvolle uitkomst van de huidige onderhandelingen om een oplossing voor de bezetting van Cyprus te vinden zal automatisch tot het openen van veertien hoofdstukken leiden. Ban Ki-moon heeft er bij alle internationale actoren op aangedrongen om te zich te concentreren op het bereiken van een overeenkomst. Stemmen voor een amendement als dat van 26 april over rechtstreekse handel in een verdeeld Cyprus, dat in een verenigd Cyprus overigens onnodig zou zijn, bevordert onbuigzaamheid en het niet zoeken naar een oplossing en bestendigt de bevriezing van hoofdstukken. Inhakken op Cyprus brengt Turkije nergens.
Raimon Obiols
(ES) Mevrouw de Voorzitter, ik denk dat morgen duidelijk zal worden dat onze fractie ernaar heeft gestreefd om in het Parlement de breedst mogelijke consensus te bereiken, omdat wij willen dat alle EU-instellingen een uniforme aanpak hanteren.
Dit onderhandelingsproces heeft jarenlang een nuttige bijdrage geleverd aan het bevorderen van politieke en economische hervormingen in Turkije. Soms waren er tegenstrijdigheden en tegenslagen, maar over het geheel genomen is het een nuttig proces geweest. Wanneer wij kijken naar de veranderingen die zich momenteel in het Middellandse Zeegebied voordoen, lijkt voor de onderhandelingen met Turkije het moment van de waarheid aangebroken.
De laatste keer dat Commissaris Füle de vergadering van de Commissie buitenlandse zaken bijwoonde, riep hij op tot een "nieuw realisme" waarmee kortetermijnvisies worden voorkomen. Dat "nieuwe realisme" is precies wat wij in het onderhandelingsproces met Turkije nodig hebben: uiterste behoedzaamheid, maar ook de nodige commitment en ernst om te voorkomen dat de onderhandelingen aan momentum en geloofwaardigheid verliezen en te veel zaken als vanzelfsprekend worden beschouwd, en duidelijk te zeggen dat overeenkomsten en verbintenissen gerespecteerd moeten worden en dat daarvoor een vastberaden opstelling van beide partijen nodig is.
Hopelijk kunnen wij in het volgende verslag lezen dat bij dit onderhandelingsproces opnieuw een stap vooruit is gezet.
Graham Watson
- (EN) Mevrouw de Voorzitter, de bevolking van islamitische landen doet op dit moment iets wat nogal sterk lijkt op wat het Turkse volk deed toen dat in 1950 het dictatorschap van één partij verdreef. Zoals Egypte nog zal ontdekken, en zoals Turkije heeft ontdekt, is het veel moeilijker om de diepere geledingen van de staat omver te werpen, en daarom zijn de zaak-Ergenekon en soortgelijke onderzoeken zo belangrijk.
De liberalen in dit Huis wensen de heer Erdoğan en zijn regering alle succes bij het tot stand brengen van een echte democratie en het verankeren van Turkije in onze Europese club van democratische naties. De douane-unie is een groot succes en het lidmaatschap van Turkije van de Europese Unie kan een even groot succes worden.
We betreuren het dat het toetredingsproces tot stilstand is gekomen, en hoewel Turkije een deel van de schuld draagt, brengt de kwade trouw van bepaalde lidstaten - zoals WikiLeaks heeft onthuld - de Europese Unie in verlegenheid. Wanneer hij het over Turkije heeft, spreekt de heer Sarkozy net zo min voor Europa als wanneer hij het over zijn Unie voor het Middellandse Zeegebied heeft. Zijn bezoek aan Ankara was opruiend, en het is jammer dat de Duitse christendemocraten het advies van Max Fischer om in de spiegel te kijken niet ter harte hebben genomen, omdat de AKP van nu het evenbeeld is van de Duitse CDU in 1950 - niet christendemocratisch, maar islamitisch democratisch. Dat is ongetwijfeld de reden dat de commissaris zegt dat hij de Turkse frustraties begrijpt en deelt.
Dit verslag is eerlijk - te eerlijk voor sommigen. Turkije heeft nog een weg te gaan, maar we hebben veel te verliezen als we islamitische democratieën als Turkije en Indonesië niet verwelkomen en met ze samenwerken.
Paweł Robert Kowal
(PL) Mevrouw de Voorzitter, ik wil de rapporteur feliciteren met het interessante en evenwichtige verslag, maar over bepaalde kwesties heb ik nog mijn twijfels. Ik heb bijvoorbeeld twijfels of we de nadruk moeten leggen op een sterker engagement van Turkije in de Zuidelijke Kaukasus.
Dit is een regio die een bijzonder delicaat en overdacht beleid vraagt. Benadrukt moet echter worden dat de wijziging van onze houding tegenover de inspanningen van Turkije van cruciaal belang is. Alles wat voortvloeit uit de tenuitvoerlegging van de associatieovereenkomst, wat een goed voorteken voor de uitbreiding van de samenwerking tussen Turkije en de Europese Unie is, moeten we bekijken met de hoop dat dit een kans voor de toekomst is, en dat de deur naar Europa zal openstaan, ook voor Turkije.
Vandaag moet dit hier in het Parlement heel duidelijk worden gesteld, vooral omdat we verwachten dat de consultaties en medewerking van Turkije bij de gebeurtenissen in Noord-Afrika een belangrijke aspect zullen vormen van de goede samenwerking. Het belangrijkste doel dat we vandaag moeten bereiken, is de waarde tonen van Turkije als partner van de Europese Unie in het energiebeleid en als politieke partner van de Unie in de toekomst.
Charalampos Angourakis
- (EL) Mevrouw de Voorzitter, de mondiale crisis wordt steeds nijpender; dit heeft een nieuwe impuls gegeven aan de concurrentiestrijd van de imperialistische centra die controle uitoefenen op de markten, op de energiebronnen en op de aanvoerwegen hiervan.
De ontwikkelingen in Libië, maar ook de recente ontdekkingen van koolwaterstoffen in de Middellandse Zee en de hierdoor reeds ontstane geschillen zijn hiervoor het bewijs. Tegelijkertijd intensiveren de interventies van de NAVO en van de Europese Unie zich in deze regio. Aan de andere kant probeert Turkije zijn strategische positie te versterken in een gebied waar de twijfel toeneemt en verzet escaleert. Deze doelstelling werd met de recente hervorming van de grondwet nog eens extra ondersteund, hetgeen door de Europese Unie en de Verenigde Staten zo bijzonder hartelijk werd toegejuicht. Maar tegelijkertijd gaat Turkije door met de bezetting van het noorden van Cyprus, met schendingen in de Egeïsche Zee en het met voeten treden van basale mensenrechten en democratische vrijheden. Turkse werknemers weten dat zij niets positiefs van de Europese Unie hoeven te verwachten, aangezien ook in de Europese Unie basale verworvenheden van arbeiders en van het volk gewoon weer worden afgenomen, maar ook omdat de Europese Unie een serie reactionaire regimes in die regio heeft gesteund en hier ook nu nog mee doorgaat.
Lorenzo Fontana
(IT) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, als de kwestie van Turkije alleen een economische kwestie zou zijn, dan zouden er waarschijnlijk geen problemen zijn. Er zijn echter wel degelijk ernstige problemen, omdat de kwestie-Turkije duidelijk niet alleen economisch is.
Wij willen met name de aandacht vestigen op het thema religieuze verdraagzaamheid, waar het in Turkije helaas aan ontbreekt. Niet alleen omdat wij zouden kunnen wijzen op de moord op een aantal priesters, waaronder Italiaanse priesters, zoals monseigneur Luigi Padovese en Don Andrea Santoro, maar ook vanwege het feit dat de Turkse delegatieleden kort geleden tijdens een vergadering van de Raad van Europa tegen een motie ter veroordeling van het mondiale geweld tegen christenen hebben gestemd.
Wij vinden dit verbazingwekkend en we vragen ons af op welke wijze wij een land kunnen laten toetreden dat godsdienstvrijheid niet als een van zijn fundamentele waarden beschouwt. Wij vragen ons tevens af hoe het mogelijk is dat de Turkse vicepremier, de heer Babacan, heeft kunnen zeggen dat de Europese Unie een "christelijke club" is. Wat had hij dan verwacht te vinden? Is hij bovendien niet van mening dat het probleem niet zozeer de "Europese club van christenen" is, maar juist het gebrek aan religieuze rechten in Turkije?
Andreas Mölzer
(DE) Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de commissaris, een Turks gezegde luidt: iemands ware karakter blijkt uit zijn daden, woorden betekenen niet veel. Maar juist de voorstanders van de toetreding van Turkije hebben zich door mooie holle frasen in de luren laten leggen. Het voortgangsverslag 2010 is in werkelijkheid een soort gebrekenlijst waaruit valt op te maken dat Turkije van alles is, maar beslist niet klaar voor Europa. De grondrechten bestaan veelal alleen op papier, de vrijheid van meningsuiting is aanzienlijk ingeperkt, en de recente aanhouding van journalisten is hiervoor nog eens een bevestiging. Ook is er niets veranderd aan de discriminatie van etnische en religieuze minderheden zoals Koerden en christenen. Premier Erdoğan heeft de Europese landen schijnheilig beticht van islamofobie, terwijl moslims hun religie hier vrij kunnen belijden, in tegenstelling tot christenen in Turkije. De onteigening van het klooster Mor Gabriel is hiervoor eens te meer een bewijs. Ondanks alle loze beloften wordt het islamiseringsproces door de regering-Erdoğan voortgezet. Dat weten we inmiddels.
Hoe de Turken in werkelijkheid tegenover de EU staan blijkt uit een recente opiniepeiling, volgens welke de meerderheid weliswaar voor toetreding tot de EU is, maar ook sprake is van groot wantrouwen jegens de Europeanen. We moeten zo snel mogelijk een eind maken aan de toetredingsonderhandelingen.
Elmar Brok
(DE) Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de commissaris, mevrouw de voorzitter van de Raad, met uw historische vergelijkingen zit u er helemaal naast, mijnheer Watson. De Gerechtigheids- en Ontwikkelingspartij (AKP) kan niet worden vergeleken met de partij die in Duitsland na Hitler een democratische regering en de rechtsstaat heeft opgebouwd. Die vergelijking is des te erger daar dit in Duitsland in de jaren vijftig in samenwerking en in een coalitie met de liberalen is gebeurd.
Ik ben een voorstander van nauwe betrekkingen tussen Turkije en de Europese Unie. Turkije is voor ons van strategisch belang, maar niet tegen elke prijs. Ten eerste kunnen we niet terugkomen van de toetredingsvoorwaarden, waartoe ook vrijheid van meningsuiting, een onafhankelijke rechterlijke macht, minderhedenrechten en godsdienstvrijheid behoren. Dat staat in alle duidelijkheid in de verslagen van de Commissie en het verslag van mevrouw Oomen-Ruijten. Ten tweede mag de opnamecapaciteit van de EU niet in gevaar komen. We moeten andere methoden zien te vinden. Ten derde moet Turkije erop toezien dat dit proces niet wordt belemmerd, dat het bijvoorbeeld eindelijk eens zijn toezeggingen in verband met het protocol van Ankara nakomt.
Turkije heeft de mogelijkheid om duidelijk te maken dat zijn integratie in de Europese Unie mogelijk is. Maar als mijnheer Erdoğan in een toespraak in Duitsland stelt dat Turken die de Duitse nationaliteit hebben, in eerste instantie loyaal aan Turkije moeten zijn, hebben we te maken met een serieus probleem met de integratie. Dit is een uiting van een bepaalde denktrant, die door zo'n toespraak ook wordt bevorderd.
Daarom ben ik van mening dat Turkije momenteel nog niet klaar is voor Europa, maar dat Turkije moet worden uitgenodigd om in het kader van de 'Berlijn Plus'-overeenkomst en bij andere vraagstukken constructief met ons samen te werken, om zo de betrekkingen aan te halen. Het geval van Mor Gabriel speelt hierbij eveneens een rol.
(Spreker verklaart zich bereid een "blauwe kaart"vraag krachtens artikel 149, lid 8 van het Reglement te beantwoorden)
Graham Watson
(DE) Mevrouw de Voorzitter, beste mijnheer Brok, in Zuid-Spanje wonen ongeveer twee miljoen Duitsers en Britten. Wat zouden deze mensen zeggen als de Spaanse regering zou eisen dat hun kinderen Spaans moeten leren voordat ze Duits of Engels leren? Natuurlijk zouden ze ertegen zijn. Je kunt in Duitsland niet zeggen 'Jullie moeten eerst Duits leren'. Natuurlijk moeten ze beide talen leren, maar Duitsland is nog ver van een echt integratiebeleid verwijderd.
Elmar Brok
(DE) Mevrouw de Voorzitter, mijnheer Watson, diegenen die in Duitsland wonen en weer naar hun land van herkomst willen terugkeren, spreken natuurlijk hun landstaal als eerste taal. Maar diegenen die de Duitse nationaliteit aannemen en permanent in Duitsland willen blijven wonen, moeten wel eerst Duits leren om op school een kans te hebben op een goede opleiding, een succesvolle loopbaan en integratie. De taalkwestie is wat dit betreft cruciaal. We moeten een onderscheid maken tussen mensen die de winter als gast in het buitenland doorbrengen en mensen die beogen hier permanent te verblijven. Als het om integratie gaat is dit een belangrijk onderscheid. U kunt vakantiegangers op Mallorca niet vergelijken met diegenen die permanent in een land willen wonen en de nationaliteit van dat land aannemen.
Maria Eleni Koppa
- (EL) Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de commissaris, de Turkse procedure voor toetreding tot de Europese Unie is nog steeds van strategisch belang, zowel voor Europa als voor Turkije zelf. Deze procedure is een graadmeter voor de betrouwbaarheid van Europa, maar zegt ook iets over de bereidheid van Turkije om over te gaan tot de nodige democratische hervormingen. De uitgesproken bereidheid van de regering om over te gaan tot de democratische wijzigingen wordt echter weersproken door de feiten. De laatste dagen zien wij met bezorgdheid hoe de ene journalist na de andere wordt gearresteerd. De journalist Nedim Şener, bekend om zijn kritiek op de houding van de politie bij de moord op de Armeense journalist Hrant Dink, werd op 20 februari samen met zes van zijn collega's gearresteerd. Ze werden allemaal gevangengezet op verdenking lid te zijn van een terroristische organisatie, waarmee het aantal journalisten in hechtenis inmiddels ver boven de honderd komt. Uiteindelijk lijkt het erop dat in dergelijke gevallen de kritiek op de regering-Erdogan de werkelijke reden voor vervolging is, en niet het plegen van misdrijven.
De Europese Unie heeft de pogingen van de regering om de staat binnen de staat uit te roeien gesteund. Maar dit kan nu niet als alibi worden gebruikt om persoonlijke vrijheden en vooral de vrijheid van meningsuiting in te perken. Ik zou de commissaris, de heer Füle, willen verzoeken ons te vertellen wat de Commissie als reactie hierop gaat doen.
Andrew Duff
- (EN) Mevrouw de Voorzitter, ik betreur het ten zeerste dat het toetredingsproces van Turkije is stilgevallen. Turkije boekt niet de vooruitgang die we willen zien, het probleem-Cyprus blijft hardnekkig onopgelost, Frankrijk en Duitsland verzetten zich onverbiddelijk tegen het Turkse lidmaatschap en in dit Parlement bestaat duidelijk een enorm vooroordeel tegen Turkije.
We staan voor een gigantische strategische crisis. Europa raakt Turkije kwijt en Turkije raakt Europa kwijt. We moeten 2011 gebruiken om een geheel nieuw partnerschap op te bouwen, op basis van een radicale herwaardering van waar de echte belangen van beide partijen liggen.
Evžen Tošenovský
(CS) Mevrouw de Voorzitter, het verslag over de voortgang van Turkije gedurende het jaar 2010 is echt een van de meest gecompliceerde die we hier behandelen. Ondanks al deze complexiteit mogen we ons niet laten beïnvloeden door vooroordelen uit het verleden. De recente gebeurtenissen in Turkije zijn naar de maatstaf van de Europese democratische beginselen absoluut onaanvaardbaar. Reden temeer dus om de gesprekken met de Turkse vertegenwoordigers te intensiveren. In de complexe regio van het Midden-Oosten is Turkije voor Europa van groot geopolitiek belang. Uiteraard mag die positie niet worden misbruikt. Indien we echter een open en principiële dialoog voeren met de Turkse vertegenwoordigers, kan dit juist een manier zijn om het begrip voor de democratische regels te vergroten. De economische ontwikkeling van Turkije in de afgelopen jaren is werkelijk bewonderenswaardig en de Turkse industrie wordt op velerlei vlak hoe langer hoe meer een belangrijke partner voor Europese bedrijven. Het is dan ook van belang dat deze economische betrekkingen gepaard gaan met dienovereenkomstige politieke betrekkingen met de Europese Unie met een ferme blik vooruit. Indien Turkije werkelijk geïnteresseerd is in toetreding tot de Europese Unie, dan dient het stappen te nemen zoals wij in het verleden reeds hebben mogen zien. Om velerlei redenen ben ik groot voorstander van verdere toenadering tussen Turkije en de Europese Unie.
Philip Claeys
Voorzitter, we moeten af van die term voortgangsverslag wanneer we het over de onderhandelingen met Turkije hebben. Het is een eufemisme, want er wordt in Turkije geen enkele fundamentele vooruitgang geboekt om te voldoen aan de voorwaarden om toe te treden tot de EU.
Het dossier Cyprus zit volledig vast omdat de Turken blijven weigeren hun verplichtingen na te komen en blijven vasthouden aan de illegale militaire bezetting van het noorden van het eiland. Ook op het vlak van democratische rechten is er geen vooruitgang. Mensen worden omwille van het uiten van meningen vervolgd, websites worden geblokkeerd, christenen en andere niet-moslims worden op alle mogelijke manieren tegengewerkt. Wanneer daar parlementaire vragen over worden gesteld, antwoordt de Commissie keer op keer dat ze met bezorgdheid de situatie in Turkije op de voet blijft volgen, maar er wordt geen enkele concrete actie ondernomen en de onderhandelingen blijven eindeloos voortkabbelen.
Het is een publiek geheim dat heel wat voorstanders van de Turkse toetreding binnen de Commissie, binnen de lidstaten en binnen het Parlement in privégesprekken toegeven dat het hele idee een ramp is. Laten we dus ophouden met onszelf te bedriegen, de publieke opinie in Europa te bedriegen en de Turken te bedriegen, en laat ons dus eindelijk die onderhandelingen met Turkije stopzetten.
Elisabeth Jeggle
(DE) Mevrouw de Voorzitter, geachte collega's, wat het actuele voortgangsverslag inzake Turkije betreft ben ik voor een eerlijke en dus een kritische beoordeling van de toetredingsonderhandelingen. Sinds het begin van de onderhandelingen zijn tal van beloften gedaan, maar is er erg weinig concrete vooruitgang geboekt. Juist gezien het sterke islamitische karakter van het land moeten alle christelijke en andere niet-mohammedaanse geloofsgemeenschappen gelijke rechten hebben, dat wil zeggen de vrijheid om de eigen godsdienst uit te oefenen zonder hierbij te worden gediscrimineerd. Dat is voor mij een essentieel aspect. Turkije moet zich ertoe verbinden godsdienst en staat strikt te scheiden en niet-islamitische religies te accepteren. Het geval van het klooster Mor Gabriel is typisch voor de bestaande problemen.
Ik wil bij deze gelegenheid een beroep doen op de lidstaten van de Europese Unie om in alle onderhandelingen met Turkije consequent aan te dringen op de eerbiediging van de universele mensenrechten en inzonderheid de godsdienstvrijheid.
Wolfgang Kreissl-Dörfler
(DE) Mevrouw de Voorzitter, waarde collega's, ja, we onderhandelen met Turkije over de toetreding tot de EU en over niets anders. Ik ben ook vóór die toetreding. Ja, ik verwelkom de hervormingen die de Turkse regering in het afgelopen jaar is begonnen. Maar Turkije moet ook eindelijk zijn verplichtingen nakomen en het protocol van Ankara ten uitvoer leggen, opdat de onderhandelingen kunnen worden voortgezet. En Turkije mag de verantwoordelijkheid voor de stilstand in het toetredingsproces niet telkens weer eenzijdig bij de EU of Cyprus leggen, zoals u dat zo graag pleegt te doen, mijnheer Erdoğan.
Er moet eindelijk een eind worden gemaakt aan de arrestaties van kritische journalisten. Ahmet Şık, Nedim Şener en anderen moeten worden beschermd tegen de willekeur van het justitiële apparaat. Ook dat zijn voorwaarden voor het openen van hoofdstuk 23. Hierover dient u zich duidelijk uit te laten, mijnheer Erdoğan, in plaats van tegen de integratie van uw landgenoten te polemiseren en uw pan-Turkse wereldbeschouwing uit te dragen, zoals u dat in Düsseldorf heeft gedaan. Dat verwachten wij van u. Ongetwijfeld moet ook de EU het hare bijdragen tot de onderhandelingen en de bereidheid tonen een nieuw lid op te nemen. Beide zijden moeten hun huiswerk doen. Maar het is duidelijk dat de bal nu op uw speelhelft ligt, u bent aan zet.
Metin Kazak
- (EN) Mevrouw de Voorzitter, ik ben me ervan bewust dat dit verslag heel controversieel is en dat het sluiten van compromis met dit Huis soms buitengewoon moeilijk kan zijn, maar toch moeten we proberen om onze debatten evenwichtig te houden en op de feiten te baseren.
Laten we in de eerste plaats niet vergeten dat de overeenkomst van Ankara voorziet in de vier vrijheden van verkeer en in een douane-unie tussen Turkije en de EU. Ook moeten diverse arresten van het Europees Hof van Justitie en de bestaande visumregelingen met andere kandidaat-lidstaten tot de conclusie leiden dat de liberalisering van de visumregeling voor Turkse burgers, in het bijzonder zakenmensen en studenten, in dit verslag duidelijk moet worden gesteund.
In de tweede plaats moeten we oproepen tot het creëren van een nieuw momentum in de vastgelopen kwestie-Cyprus. De tenuitvoerlegging van het besluit van de Raad van 26 april 2004 zou Turkije sterk aanmoedigen om de associatieovereenkomst tussen de EU en Turkije uit te voeren. Dat zou niet alleen economische en politieke voordelen voor beide partijen opleveren, maar zou daarnaast alle bewoners van het eiland de gelegenheid bieden om vrij handel te drijven en een eind maken aan de huidige EU-praktijk om met twee maten te meten. Het is tijd om te laten zien dat het Europees Parlement het verschil kan maken.
Peter van Dalen
Voorzitter, de Turkse toetreding tot Europa zou een van de grootste historische fouten ooit zijn. Er komt dan een land bij met 80 miljoen mensen en dat land gaat aanspraak maken op de Europese begroting, de Europese besluitvorming en de buitenlandse politiek. En hoe die koers nu is, zien we aan de betrekkingen van Turkije met Hamas, Hezbollah en Iran.
Ook op het gebied van de integratie zou het misgaan. Dat zien we nu al. Premier Erdoğan heeft onlangs Turkse migranten in Duitsland opgeroepen eerst en vooral Turks te leren. Het lijkt mij logisch dat je, wanneer je in dat land leeft, eerst Duits leert.
De agenda van Erdoğan is die van een islamitische partij en ook op dat punt verschuift de balans als ze zouden toetreden. Er komen miljoenen mensen bij die de joods-christelijke fundamenten van Europa helaas niet kennen en ook willen veranderen. Daarom, laat het voortgangsverslag 2010 het laatste verslag zijn. Stoppen met die zinloze onderhandelingen! Een geprivilegieerd partnerschap, dat combineert het beste van twee werelden.
Emine Bozkurt
Voorzitter, vooruitgang en wederzijds vertrouwen ontstaan bij het nakomen van afgesproken verplichtingen, zowel door Turkije als door de Europese Unie. Het openen van nieuwe hoofdstukken leidt er juist toe dat er weer een nieuwe dynamiek ontstaat in de door ons gewenste vooruitgang wat betreft mensenrechten en justitie.
Persvrijheid is een grote zorg. Bescherming van deze vrijheid, die in zwaar weer verkeert, is een groot goed. In een democratie heeft de pers een belangrijke rol bij het controleren van de macht. Uiteraard ligt er een grote verantwoordelijkheid bij Turkije zelf om EU-wetgeving te implementeren, maar ook bij Europa, zoals het nakomen van afspraken in de associatieovereenkomst over het vrije verkeer van personen en de conclusies van de Raad van april 2004 met betrekking tot Cyprus.
Ten slotte wil ik op deze honderdste Internationale dag van de vrouw stilstaan bij de rechten van vrouwen in Turkije. Er is wettelijk gezien al veel verbeterd, maar ik roep de Turkse regering op om alles op alles te zetten om ook zorg te dragen voor een goede implementatie hiervan en - met het oog op de komende verkiezingen - gehoor te geven aan de oproep van het EP voor quota om meer vrouwen in vertegenwoordigende functies te krijgen.
Konrad Szymański
(PL) Mevrouw de Voorzitter, ik denk dat het duidelijk is dat Turkije enorme potentiële voordelen te bieden heeft voor ons beleid voor deze regio, zowel wat de Kaukasus als het Midden-Oosten betreft. Dit nieuwe en bijzonder actieve Turkse beleid voor deze regio doet natuurlijk de vraag rijzen of dit een Turks beleid is onder Europese vlag, of eerder een Europees beleid met Turkse hulp. Hoe dan ook is dit een waardevol vooruitzicht.
Ik heb de indruk dat deze samenwerking zo snel mogelijk moet worden gesteund op een veel pragmatischere basis, en dat de langgerekte discussie over het lidmaatschap voor volledig onnodige frustraties aan beide zijden zorgt. Om allerlei redenen duren deze onderhandelingen al heel lang en zijn de vooruitzichten op afronding momenteel niet erg goed. Ik wil vandaag mijn dank uitspreken voor het verslag dat door mevrouw Oomen-Ruijten is voorgesteld. Zoals gewoonlijk is het een heel evenwichtig document. Ik ben bijzonder dankbaar dat de kwesties in verband met de religieuze vrijheid van christenen in Turkije zo goed zijn behandeld. Deze kwestie blijft een probleem, onder andere wat betreft de rechtspersoonlijkheid van de christelijke gemeenschap, de restitutie van eigendom en de mogelijkheid om geestelijken op te leiden. We mogen dit niet uit het oog verliezen.
Jarosław Leszek Wałęsa
. - (PL) Mevrouw de Voorzitter, allereerst wil ik mevrouw Oomen-Ruijten bedanken, die weerom een erg veelzijdig voortgangsverslag inzake Turkije heeft opgesteld. Elk jaar neemt de Europese Commissie een zogenaamd uitbreidingspakket aan en op basis van dit pakket stellen we een verslag op, waarin wordt beoordeeld welke voortgang elk van de kandidaat-lidstaten gedurende de voorbije twaalf maanden heeft gemaakt op zijn weg naar toetreding tot de Europese Unie. Volgens de beoordeling van de Commissie vervult Turkije de politieke criteria naar behoren. De recente grondwettelijke amendementen hebben het mogelijk gemaakt om op vele gebieden verbeteringen door te voeren, onder andere op het gebied van rechtspraak en grondrechten. Het pakket amendementen op de grondwet dat vorig jaar in een referendum is goedgekeurd, is een stap in de goede richting, maar de uitwerking en goedkeuring van deze hervormingen is niet voorafgegaan door een raadplegingsproces met de politieke partijen en het maatschappelijk middenveld. We mogen verheugd zijn over het feit dat deze hervorming de grondslag vormt voor de benoeming van een ombudsman en het oprichten van een nationale instelling voor de mensenrechten.
Het is nu van cruciaal belang dat deze nieuwe voorstellen op doorzichtige wijze en volgens democratische procedures in overeenstemming met de Europese standaarden ten uitvoer zullen worden gelegd. Spijtig genoeg werpen de betrekkingen van Turkije met zijn buurlanden nog steeds een schaduw op het onderhandelingsproces. Ik denk dat als Turkije zijn goede wil toont, een positief klimaat schept voor de onderhandelingen inzake Cyprus en deze onderhandelingen steunt, en als het land ook een concrete bijdrage levert aan een alomvattende oplossing voor dit probleem, dit het imago van Turkije op het Europese en internationale toneel zal verbeteren. Dank u.
Kyriakos Mavronikolas
- (EL) Mevrouw de Voorzitter, ik zal specifiek ingaan op de kwestie-Cyprus, zoals die in de ontwerpresolutie van mevrouw Oomen-Ruijten wordt gepresenteerd. Nu, een jaar later, zet de kolonisering zich voort en is de bezettingsmacht nog altijd aanwezig op Cyprus. Maar dat niet alleen: we zien nu al bijna een maand lang demonstraties van Turks-Cyprioten tegen de aanwezigheid van Turkse legereenheden op het eiland en tegen de in de bezette gebieden heersende economische situatie, die het gevolg is van de aanwezigheid van de Turkse bezettingsmacht.
En hoe reageerde de Turkse premier? Hij stelde dat hij zich op Cyprus bevond voor de strategische belangen van Turkije, niet voor de belangen van de Turks-Cyprioten.
De normen en waarden van de Europese Unie staan niet toe dat Cyprus wordt opgeofferd op het altaar van de Turkse toetredingskoers en ook is het natuurlijk zo, zoals een socialistische collega hier in het Parlement opmerkte - en als ik dit zeg lopen de rillingen over mijn rug -, dat het niet Cyprus was dat Turkije binnenviel. Turkije is Cyprus binnengevallen. Laten we dat niet vergeten.
(Applaus)
James Elles
- (EN) Mevrouw de Voorzitter, ik zou me wel willen aansluiten bij de sprekers die de rapporteur hebben gefeliciteerd met een alomvattend en evenwichtig verslag, maar ik sluit me aan bij de sprekers die hebben gezegd dat er nauwelijks vooruitgang is geboekt: dit is meer een situatieverslag.
Om te onderstrepen dat dit verslag een catalogus is van belangrijkste kwesties waarin bijzonder weinig vooruitgang is geboekt, merkt ze in paragraaf 40 heel scrupuleus op dat de Turkse strijdkrachten zich uit Cyprus moeten terugtrekken, betreurt ze in paragraaf 47, zoals andere sprekers ook hebben gedaan, dat Turkije het aanvullend protocol niet ten uitvoer heeft gelegd en verwijst ze, zoals verder nog niemand heeft gedaan, naar de Turkse blokkade van de strategische samenwerking tussen de NAVO en de EU naast de Berlijn Plus-regeling.
Ik denk dat het heel belangrijk is dat de Unie voet bij stuk houdt met betrekking tot elk van deze punten en geen nieuwe hoofdstukken opent totdat we zien dat Turkije een bereidwillige partner in deze discussie is. Uiteindelijk vraag je je af, als je naar dit hele proces kijkt, of aan beide zijden wel het leiderschap bestaat om dit tot een goed einde te brengen, of dat dit misschien een idee uit de twintigste eeuw was dat in de eenentwintigste eeuw niet meer logisch is.
Georgios Koumoutsakos
- (EL) Mevrouw de Voorzitter, minister, commissaris, Turkije is een groot land en van groot strategisch belang. Maar is het land klaar voor Europa? Nog niet. Is Europa klaar voor Turkije? Nog niet. Heeft Turkije de ambitie tot toetreding opgegeven? Nog niet. Commissaris, dit zijn drie vragen en drie antwoorden die op een realistische manier het kritieke punt weergeven waar de Turkse toetredingskoers zich momenteel bevindt. Ook is het een korte weergave van de ingewikkelde relatie tussen Turkije en Europa. Om historische, politieke en culturele redenen beweegt deze relatie zich van oudsher steeds heen en weer tussen vertrouwen en achterdocht, tussen aantrekken en afstoten. Politiek gezien komt deze werkelijkheid tot uiting in de langdurige en pijnlijke Turkse toetredingskoers.
Ondanks de belangrijke vooruitgang die Turkije boekt blijft het land nog altijd problematisch voor wat betreft mensenrechtenkwesties. Over de allerkleinste verplichtingen tegenover de Europese Unie moet steeds worden onderhandeld. Het weigert om de relaties met een lidstaat, de Republiek Cyprus, te normaliseren, het houdt de oorlogsdreiging in stand met een andere lidstaat, Griekenland, en het Verdrag inzake het recht van de zee wordt erkend noch toegepast.
De laatste tijd heeft de arrogantie van het Turkse leiderschap zelfs de woede van de Turks-Cyprioten gewekt. Van haar kant blijft Europa maar onduidelijke signalen afgeven over de toetreding, dit helpt de situatie ook niet echt. Een duidelijker standpunt is dus geboden. Alleen het volledig schikken van Turkije naar de verplichtingen die het land op zich heeft genomen, kan, en moet zelfs, leiden tot de toetreding - dat zou niet meer dan rechtvaardig zijn. Maar als we rechtvaardig willen zijn moeten we ook streng zijn voor Turkije.
Tot slot zou ik mevrouw Oomen-Ruijten willen feliciteren met haar verslag, waar ik voor stem, en ik roep alle collega's op hetzelfde te doen.
Michael Cashman
- (EN) Mevrouw de Voorzitter, het is met trots dat ik de vooruitgang die Turkije in het toetredingsproces heeft geboekt, verwelkom. Ik ben al lange tijd voorstander van de toetreding van Turkije tot de EU. Dat is in het belang van de EU en dat is in het belang van Turkije. We kunnen een kleingeestig, populistisch standpunt innemen of we kunnen leiderschap en visie tonen. Dat leiderschap en die visie houden in dat Turkije in de EU moet worden opgenomen, waar het thuishoort.
Er hebben zich enkele positieve ontwikkelingen voorgedaan, maar dat neemt niet weg dat er meer moet gebeuren. Ik zal enkele constructieve suggesties doen. Er moet meer gebeuren om discriminatie te bestrijden en gelijkheid op basis van geslacht, ras of etnische afkomst, godsdienst of overtuiging, handicap, leeftijd en seksuele geaardheid te bevorderen. Dit moet wettelijk worden gegarandeerd. Daarom vraag ik de Turkse autoriteiten om de verwijzing naar seksuele identiteit weer op te nemen in het wetsontwerp inzake de bestrijding van discriminatie en ongelijkheid.
De tijd raakt op. Ik zou heel lang over dit onderwerp kunnen doorgaan. Het is de moeite waard om eraan te herinneren dat Turkije een modern, seculier land is en dat vrouwen in Turkije al stemrecht hadden lang voordat ze dat in sommige EU-landen kregen - dat mogen we best in gedachten houden als we terugkijken op honderd jaar feminisme.
Miroslav Mikolášik
(SK) Mevrouw de Voorzitter, de omvorming van Turkije tot een werkelijk pluralistische democratie op basis van de bescherming van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden lijkt een blijvend probleem.
Turkije heeft ten opzichte van vorig jaar geen wezenlijke vooruitgang geboekt met het doorvoeren van hervormingen en het naleven van de criteria van Kopenhagen, aan elk waarvan zal moeten worden voldaan om toe te kunnen treden tot de EU. Er is nog altijd sprake van tekortkomingen, met name op justitieel gebied - waar het recht op een eerlijk en snel proces nog steeds niet is gewaarborgd -, op het gebied van de rechten van minderheden en de rechten van vrouwen, en tevens ten aanzien van de vrijheid van godsdienst, de vrijheid van meningsuiting, de persvrijheid en de bestrijding van corruptie. Met name het gebrek aan vrijheid van godsdienst springt in het oog.
Turkije moet zijn buitenlands beleid beter afstemmen op dat van de EU, warmee het land zou aantonen dat het waarden en belangen met de EU deelt. Een concreet voorbeeld daarvan zou kunnen zijn de ondersteuning van de pogingen die de EU onderneemt om Iran te beletten in het bezit te komen van kernwapens, en de ondertekening van het statuut van het Internationaal Strafhof, iets wat Turkije duidelijk blijft uitstellen. Verder verwacht ik dat Turkije veel actiever bijdraagt tot een oplossing voor de kwestie-Cyprus, en wel - zoals we in het Slowaaks zeggen - door zijn troepen terug te trekken uit het bezette gebied.
Franz Obermayr
(DE) Mevrouw de Voorzitter, hartelijk dank dat u mij de mogelijkheid geeft om een vraag te stellen, maar daarvoor is het helaas een beetje laat. Mijnheer Cashman heeft, zoals u gezien heeft, de zaal al verlaten. Ik had een paar belangrijke vragen aan mijnheer Cashman en zou willen verzoeken dat een lid dat van de mogelijkheid gebruikt maakt om volgens de 'blauwe kaart'-procedure een vraag te stellen, meteen het woord krijgt. Anders kan het gebeuren dat het lid aan wie de vraag is gericht, de zaal verlaat, zoals zojuist het geval was. Maar ik heb wellicht nog de mogelijkheid om volgens de "catch the eye"procedure het woord te voeren, waarvoor bij voorbaat mijn dank.
Eleni Theocharous
- (EL) Mevrouw de Voorzitter, minister, commissaris, zoals mevrouw Oomen-Ruijten terecht in haar verslag opmerkt kan Turkije niet toetreden tot de Europese Unie als de kwestie-Cyprus niet wordt opgelost, als de bezetting niet worden opgeheven, als het leger zich niet uit Cyprus terugtrekt. Dit obstakel in de toetredingsprocedure wordt door Turkije zelf in stand gehouden. Daarom moet iedereen die Turkije wil helpen nu ook eindelijk eens luisteren naar de stem van de Turks-Cyprioten die op dit moment protesteren, niet voor directe handel of de vertaling ervan, zoals ons vandaag ter ore is gekomen via het besluit van 26 april, maar om Cyprus te bevrijden van de bezetting, om zichzelf te bevrijden en om gered te worden. Commissaris, ik denk niet dat een tegen Cyprus gerichte procedure van destructie kan leiden tot de toetreding van Turkije, en laat iedereen die Turkije wil helpen zich in ieder geval niet tegen Cyprus keren. Dit is een basale factor die wij allen moeten respecteren, want als de kwestie-Cyprus niet op een rechtvaardige manier wordt opgelost zal dat ook voor de Europese Unie zelf een ramp zijn.
Mario Mauro
(IT) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, ik moet toegeven dat het uitstekende werk van mevrouw Oomen-Ruijten tot een debat heeft geleid dat nog steeds wordt gekenmerkt door een flinke dosis hypocrisie, wanneer wij het hebben over Turkije.
Het lukt ons maar niet deze hypocrisie te laten varen, maar misschien zouden we er beter mee om kunnen gaan als we ons zouden richten op enkele algemene achtergrondfactoren. Allereerst moeten we erkennen dat het ons niet is gelukt, of beter gezegd, dat we nooit hebben geprobeerd een ware strategie ten uitvoer te leggen ten aanzien van de landen aan de zuidkant van het Middellandse Zeegebied. Het Turkije-vraagstuk is hier nauw mee verbonden.
Toen wij enkele dagen geleden een missie uitvoerden in Tunesië, heeft de enige islamitische partij, al-Nahda, ons eerlijk gezegd dat zij geïnspireerd is door de AKP van Recep Tayyip Erdogan. Men kijkt dus op een bepaalde manier naar Turkije om contact te krijgen met Europa. De vraag is echter of Europa daartoe bereid is.
We moeten ons afvragen wat zin heeft ten aanzien van Turkije: heeft het zin om tot in onze diepste vezel oprecht te zijn en ons snel richting een geprivilegieerd partnerschap te bewegen dat betrekking heeft op het hele Middellandse Zeegebied? Of is het beter om de zaken eindeloos op de lange baan te blijven schuiven totdat wellicht de Turken zelf, met hun enorme gevoel van trots, nee tegen ons zeggen, wat de situatie in het Middellandse Zeegebied alleen maar complexer zou maken?
Ik denk dat wij degenen zijn die moeten beslissen. We moeten niet afwachten totdat anderen een besluit nemen. Wij hebben specifieke verantwoordelijkheden, laten we die ook op ons nemen. Laten we de moed hebben om 'ja' of 'nee' te zeggen. Dan zullen we zien dat deze situatie zich op positieve wijze ontwikkelt.
Andrey Kovatchev
(BG) Mevrouw de Voorzitter, ik complimenteer mevrouw Oomen-Ruijten voor het goede werk dat zij heeft verricht. Wij beschouwen Turkije als een belangrijke Euro-Atlantische partner. Daarom ben ik ervan overtuigd dat we, ondanks onze tegenstrijdigheden, er allemaal van overtuigd zijn dat er een hervormd, democratisch, seculier en Europees Turkije moet komen.
Ik voel me persoonlijk uiterst ongemakkelijk bij het risico dat het binnenlandse en buitenlandse beleid van Turkije een islamitische inslag heeft. We zien dat een deel van het politieke bestuur duidelijk niet de wens koestert om zich te houden aan de strikte scheiding tussen geloof en politiek, zoals door Atatürk is bepaald.
Europa moet Turkije helpen de interne verdeeldheid binnen de Turkse maatschappij te overwinnen, wat onder meer de verbetering van de situatie van minderheden en betrekkingen met zijn buurlanden inhoudt. We kunnen uiteraard niet alleen met beschuldigende vinger naar Turkije wijzen. Zijn buurlanden moeten ook een stap in deze richting zetten.
Ik verwacht als partners aan alle gemeenschappelijke vraagstukken van algemeen belang te werken, met name samenwerking binnen de NAVO en de energie-infrastructuur. Tot slot hoop ik en verwacht ik dat Turkije zo snel mogelijk de overnameovereenkomst met de Europese Unie ondertekent, zonder vertraging en zonder aanvullende voorwaarden op te leggen.
Monika Flašíková Beňová
(SK) Mevrouw de Voorzitter, de eventuele toetreding van Turkije tot de EU zou economische, politieke en culturele gevolgen hebben van een omvang waarmee de EU bij geen enkele eerdere uitbreiding geconfronteerd is geweest. Ondanks de verschillen met de Europese cultuur, traditie en waarden, is Turkije echter geen fundamentalistisch land en zijn de inwoners vrij in hun godsdienstbeleving.
Turkije kan niet worden ontzegd te proberen aan de criteria voor toetreding tot de EU te voldoen, ook al is het natuurlijk wenselijk dat het land intensievere maatregelen neemt om te helpen een einde te maken aan de geschillen tussen Turkse Cyprioten en Grieken. Een oplossing voor de kwestie-Cyprus zou ook meer stabiliteit, welvaart en veiligheid kunnen brengen in het oostelijke Middellandse Zeegebied, en zou het proces van toetreding van Turkije tot de EU in zekere mate kunnen bespoedigen.
Ter afsluiting nog het volgende. Er wordt van ons verwacht, dames en heren, evenals van onze collega's van de Commissie en de Raad, dat we eerlijk zijn, en als we beweren dat Turkije geleidelijk voldoet aan de criteria, dan moeten we niet op voorhand praten over een partnerschap met voorkeursbehandeling. Het zou beter zijn Turkije onomwonden te zeggen dat het, ook al beantwoordt het aan alle criteria, niet volledig lid van de EU zal worden. Volgens mij zijn we dan eerlijk.
Jelko Kacin
(SL) Mevrouw de Voorzitter, mevrouw Győri, commissaris, de dramatische en diepgaande politieke veranderingen die we hebben gezien herinneren ons eraan dat we ons, terwijl er een democratiseringsproces gaande is in de Arabische wereld, steeds meer bewust worden van de kwetsbaarheid van de energievoorziening en onze energieafhankelijkheid.
Turkije is ons meest waardevolle, duidelijke en overtuigende voorbeeld van een functionerende democratie in de Arabische wereld en uiteraard ook een voorbeeld van een bloeiende economie. Maar de Europese Unie en Turkije worden nog steeds gegijzeld door de onopgeloste kwestie Cyprus. Enkele belangrijke hoofdstukken blijven geblokkeerd voor Turkije. Vandaag moeten we er de aandacht op vestigen dat het energiehoofdstuk zo snel mogelijk moet worden geopend en moeten we een duidelijke boodschap aan onze Cypriotische vrienden in Nicosia sturen dat het openen van dit hoofdstuk zowel ons als Cyprus en Turkije ten goede zou komen. Het blokkeren van dit hoofdstuk is schadelijk voor Cyprus, Turkije en de hele Europese Unie, voor de stabiliteit in de regio en de stabiliteit op de wereldmarkten.
Bovendien zouden wij, als we dit hoofdstuk dit jaar openden, met ons optreden laten zien dat wij in de Europese Unie op onze taak zijn berekend, dat wij in staat zijn de zware opgaven en valkuilen van het verleden en de toekomst te herkennen en doeltreffend daarin op te treden. Als wij er niet in slagen om dit hoofdstuk te deblokkeren, zullen wij louter machteloze en ineffectieve toeschouwers blijven.
Charles Tannock
- (EN) Mevrouw de Voorzitter, het tempo van Turkije op weg naar toetreding tot de EU blijft haperen. Een reden daarvoor is natuurlijk het niet naleven van de aanvullende protocollen bij de overeenkomst van Ankara en de niet-erkenning en nog altijd niet opgegeven bezetting van Cyprus.
De weigering van de Turkse autoriteiten om Turkse havens en luchthavens open te stellen voor handel uit de Republiek Cyprus is onaanvaardbaar, maar ik wil tevens wijzen op het feit dat Turkije ook een constructievere houding tegenover zijn buurland Armenië zou kunnen innemen, bijvoorbeeld door de gedeelde grens met Armenië weer te openen en de doelbewuste massamoord op Armeniërs in 1915 te erkennen. Bovendien kan de nauwelijks verhulde politieke steun aan Iran de inspanningen van de EU om de islamistische theocratie in Teheran te beletten een atoombom te produceren mogelijk doorkruisen, en dat is bijzonder betreurenswaardig.
Ik maak me ook zorgen om de toenemende vijandigheid jegens Israël, onze bondgenoot, zoals bleek uit de episode met de vloot naar Gaza en de officiële bevindingen die Turkije daarover heeft gepubliceerd. Turkije houdt nog steeds zonder duidelijk reden een Grieks-orthodox klooster in Halki gesloten en onthoudt zijn eeuwenoude gemeenschap van Syrische christenen volledige rechten. Het lijdt voor mij geen enkele twijfel dat Turkije zijn inspanningen nu moet verdubbelen als het verdere vooruitgang in de richting van de EU en de EU-waarden wil boeken.
Kyriacos Triantaphyllides
- (EL) Mevrouw de Voorzitter, van alle problemen waar de toetredingskoers van Turkije op stuit en die ook uit het verslag van mevrouw Oomen-Ruijten blijken (ik wil haar hierbij graag bedanken), zoals de Koerdische kwestie, de Armeense kwestie, de persvrijheid en de noodzaak van het respecteren van de rechten van vrouwen, is de kwestie Cyprus wel het meest tastbaar.
Het kan niet zo zijn dat een land dat kandidaat is voor toetreding grondgebied van de Europese Unie bezet houdt. Als Turkije de toetredingskoers wenst voort te zetten, moet het Turkse leger uit Cyprus worden teruggetrokken en een eind worden gemaakt aan de bezetting van Turks-Cyprioten en Grieks-Cyprioten.
Jaroslav Paška
(SK) Mevrouw de Voorzitter, laat ik vooropstellen dat ik waardering heb voor de inspanningen van de Turkse regering om de politieke structuur van het land meer in overeenstemming te brengen met het Europese waardenstelsel. Anderzijds kan ik onmogelijk voorbijgaan aan de aanhoudende problemen op het gebied van de mensenrechten, in het bijzonder de rechten van minderheden en vrouwen, en de onderdrukking van de vrijheid van godsdienst.
Het grootste probleem lijkt evenwel te zijn dat Turkije nog altijd 50 procent van het grondgebied bezet van een van onze lidstaten: Cyprus. De EU is daarom indirect betrokken bij een militair conflict met Turkije. Dat conflict heeft talrijke inwoners van Cyprus gedwongen hun huis te verlaten en biedt tot nu toe geen uitzicht op een oplossing voor deze onrechtmatige situatie.
Daarom denk ik dat de dialoog tussen Brussel en Istanbul meer open zou moeten zijn, opdat onze Turkse vrienden kunnen inzien dat de weg naar de EU leidt via criteria die niet kunnen worden omzeild. Als onze Turkse vrienden de indruk hebben dat zij niet kunnen voldoen aan de strenge criteria van de EU, dan zou het beter zijn dat eerlijk te erkennen en een redelijk alternatief voor te stellen voor onze co-existentie.
Andrew Henry William Brons
- (EN) Mevrouw de Voorzitter, in het verslag wordt een aantal understatements gebruikt. Ik citeer: "Er moeten belangrijke inspanningen worden verricht op het gebied van de grondrechten". De schrijver Orhan Pamuk is alleen aan vervolging wegens een afwijkende visie op de Turkse geschiedenis ontsnapt omdat hij internationaal bekend is. De wet bestaat nog. Kan de EU soms tolereren dat afwijkende academische opinies in een lidstaat worden onderdrukt?
Later wordt in het verslag gezegd dat er geen vooruitgang is geboekt bij het normaliseren van de betrekkingen met Cyprus. In gewone taal betekent dit dat Turkije nog steeds gewapenderhand het noordelijke deel van dat land bezet houdt, waarbij eigendommen van Grieks-Cyprioten worden onteigend en hun heiligdommen en begraafplaatsen worden geschonden en geplunderd. Totdat Turkije zijn strijdkrachten onvoorwaardelijk terugtrekt, eigendommen teruggeeft en de schade vergoedt, zouden er helemaal geen betrekkingen met Turkije moeten worden onderhouden, laat staan dat er zou kunnen worden onderhandeld over een EU-lidmaatschap.
Štefan Füle
lid van de Commissie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, dit is een heel goed en nuttig debat geweest, waarin een aantal verschillende opvattingen en visies naar voren zijn gekomen.
Maar als Turkije, zoals velen van u hebben onderstreept, aan alle relevante toetredingsvoorwaarden voldoet en we gecommitteerd en serieus blijven, zullen we de meeste frustraties waarnaar sommigen van u hebben verwezen kunnen voorkomen en verdere stappen kunnen zetten.
Ik ben het ook eens met degenen die heel duidelijk zeggen dat beweging op het gebied van het aanvullende protocol bij de overeenkomst van Ankara en vooruitgang in de alomvattende besprekingen over een overeenkomst over Cyprus momentum voor de toetredingsonderhandelingen zouden creëren.
Ook ben ik het eens met de afgevaardigden die hebben gezegd dat spelregels niet tijdens het spel mogen worden veranderd. Maar laat ik hier heel duidelijk over zijn. Voor mij is dit geen spel; voor mij is dit een serieus proces. Ik geloof sterk dat de meeste burgers van de Europese Unie en Turkije aan het eind van dit proces duidelijk de voordelen zullen inzien van een nieuw en modern Turkije dat lid van de EU is.
Mijn tweede opmerking is dat het verslag van dit jaar heel evenwichtig is. Bij mij leeft sterk het gevoel - de rapporteur heeft dat in hoge mate in het verslag weten te verwerken, en in het debat van vandaag is dat ook naar voren gekomen - dat er naar het grotere plaatje moet worden gekeken en dat dit Huis niet alleen een opsomming van incidenten en problemen moet worden gepresenteerd.
Mijn derde punt is dat ik de opvatting deel van degenen die volkomen duidelijk hebben gemaakt dat de sleutel tot een aantal hoofdstukken in de handen van onze Turkse partners ligt.
Ik ben een van degenen die graag zouden zien dat hoofdstukken als hoofdstuk 15, over energie, en met name hoofdstuk 23, over de rechterlijke macht en grondrechten, zouden worden geopend. Dat is heel belangrijk, met name het openen van hoofdstuk 23. Ik denk dat het zowel in het belang van Turkije als van de Europese Unie is om samen resultaten in deze belangrijke dossiers te boeken.
Er is gezegd dat veertien hoofdstukken zijn bevroren vanwege het aanvullend protocol. Ik wil een persoonlijke opmerking maken. Ik denk dat er onderscheid moet worden gemaakt tussen de hoofdstukken die unilateraal zijn bevroren en de hoofdstukken die zijn bevroren op basis van de aanbeveling van de Commissie, vanwege het zich niet committeren aan de douane-unie door Turkije, en vervolgens na een consensusbesluit van de lidstaten. De hoofdstukken 23 en 15 behoren tot de hoofdstukken die unilateraal zijn bevroren.
Als laatste punt wil ik iets zeggen over een kwestie waar we dezer dagen veel aan denken, en dat is de mediavrijheid in Turkije. Afgelopen donderdag heb ik een duidelijke verklaring uitgegeven om er absoluut zeker van te zijn dat er een signaal zou worden afgegeven aan onze Turkse collega's dat de vrijheid van meningsuiting in het Turkse recht niet voldoende is gegarandeerd overeenkomstig het Europees Verdrag voor de rechten van de mens en de jurisprudentie van het Europees Hof voor de rechten van de mens, en om volkomen duidelijk te maken dat Turkije dringend zijn wettelijk kader moet aanpassen om de uitoefening van de persvrijheid te verbeteren, in de praktijk, en wel substantieel.
Ik heb deze kwestie afgelopen vrijdag in grotendeels dezelfde bewoordingen aan de orde gesteld bij de heer Davutoğlu, de Turkse minister van Buitenlandse Zaken. Maar ik wil ook het volgende opmerken. Ik denk dat het belangrijk is om niet bang te zijn om kritische opmerkingen te maken wanneer we problemen zien. Maar het is ook belangrijk om Turkije te helpen bij het zodanig hervormen van zijn wetgeving dat die in overeenstemming is met het Verdrag dat ik zojuist heb genoemd.
Ik denk erover na hoe we zowel de Raad van Europa als de OESO bij dit proces kunnen betrekken, en ik zal dit Huis over de resultaten van deze raadplegingen informeren, evenals over de manier waarop dit proces naar mijn oordeel moet worden voortgezet.
Enikő Győri
fungerend voorzitter van de Raad. - (HU) Mevrouw de Voorzitter, commissaris, dames en heren, dank u wel voor dit uitstekende debat. We hebben heel wat voor- en tegenargumenten gehoord ten aanzien van zowel de Turkse voorbereiding als het hele toetredingsproces. Ook dit toont aan hoe complex de situatie is en wat een moeilijke taak mevrouw Oomen-Ruijten heeft gehad. Naar mijn mening heeft ze uitstekend werk verricht door een verslag op te stellen dat heel goed aangeeft hoe moeilijk het is om de situatie en de voorbereiding van Turkije te beoordelen.
Er zijn evenwel punten waarover overeenstemming bestaat, en ik geloof dat dat ook in dit debat naar voren is gekomen. Ik denk dat niet alleen hier tussen de partijen overeenstemming bestaat, maar ook van de kant van zowel de Commissie als de Raad. Het eerste punt is dat we een Europees Turkije nodig hebben, en het is in ons belang te assisteren bij dat proces. Er is hier sprake van een strategische partner. Ik kan niet genoeg benadrukken hoe belangrijk het voor ons is bevriend te zijn met een staat die over een klein grondgebied in Europa beschikt. Het staat evenmin buiten kijf dat er sprake is van een proces dat gebaseerd is op voorwaarden, en dat Turkije alle verplichtingen moet nakomen die het is aangegaan, en dat het om de volgende stap bij de onderhandelingen te kunnen nemen moet voldoen aan de benchmarks en verwachtingen die we hebben geformuleerd. En evenmin staat ter discussie dat Turkije een goede relatie met de buren moet nastreven. Dat is een zaak die bij toetredingsonderhandelingen nooit in twijfel mag worden getrokken.
We hebben gezien dat er onenigheid bestaat over de vraag hoeveel vooruitgang er is geboekt en hoeveel taken Turkije heeft uitgevoerd. Naar mijn mening mogen we de resultaten die via grondwettelijke hervormingen zijn behaald niet in twijfel trekken, noch het feit dat we bijvoorbeeld ook ten aanzien van minderhedenkwesties zoal niet volledige, dan toch gedeeltelijke vooruitgang ervaren. Niemand heeft in twijfel getrokken dat er een flinke hoeveelheid werk verzet moet worden. Het volstaat om opnieuw de kwestie van persvrijheid, de situatie van vrouwen of het functioneren van de rechterlijke macht te vermelden. Als we bezien hoe de toetredingsonderhandelingen nieuw leven kan worden ingeblazen, moeten we de speelruimte onderzoeken. Zoals commissaris Füle al vermeldde staan er inderdaad nog 13 hoofdstukken open en hebben we er maar één kunnen afsluiten, terwijl er 16 zijn bevroren, waarbij we momenteel niet verder komen. De facto kunnen we aan 3 hoofdstukken werken, namelijk die over mededinging, overheidsopdrachten, en sociaal beleid en werkgelegenheid. Daarvan is de voorbereiding van het hoofdstuk over mededinging het verst gevorderd en ook onder het Belgische voorzitterschap is veel gebeurd om te zorgen dat we het kunnen openen, terwijl de Commissie met onze maximale ondersteuning heel hard aan het werk is om dit hoofdstuk tenminste onder het Hongaarse voorzitterschap te openen. Daartoe moet weer aan heel veel voorwaarden van Turkse kant worden voldaan. Ik vertrouw erop dat daarbij vooruitgang zal worden geboekt, en ik zou werkelijk niet graag zien dat ons onvermogen om een hoofdstuk te openen zich nog maanden zou voortslepen.
Menigeen heeft erop aangedrongen of aangegeven dat er voortgang zou moeten worden gemaakt op het gebied van visa. Laat ik eerlijk tegen u zijn. Het Hongaarse voorzitterschap zou de Commissie aanmoedigen om een dialoog op gang te brengen, maar we weten allemaal dat de situatie tijdens de bijeenkomst van de Raad in dit opzicht niet duidelijk was, en dat een aantal lidstaten zijn twijfels heeft geuit. Net als het Hongaarse voorzitterschap ben ik van mening dat het in ons belang zou zijn een dialoog op gang te brengen. De godsdienstvrijheid en de vervolging van christenen zijn meermaals ter sprake gekomen. De Raad is verweten zich niet met deze kwestie bezig te willen houden. Hoewel het de bevoegdheid van Lady Ashton als hoofd van de Raad Buitenlandse Zaken is, wil ik u vertellen dat de Raad Buitenlandse Zaken de kwestie in januari aan de orde heeft gesteld. Er is toen geen overeenstemming bereikt, maar de Raad Buitenlandse Zaken van februari heeft wel degelijk een resolutie aangenomen waarin de vervolging van alle religieuze minderheden en met name van het christendom wordt veroordeeld. De Raad heeft zich dus wel degelijk met die kwestie beziggehouden.
Staat u mij tot slot toe onszelf een vraag te stellen, want we hebben het gehad over de vraag wat Turkije heeft gedaan, of het genoeg heeft gedaan en of het op de juiste wijze te werk gaat om te kunnen toetreden. Maar laten we niet vergeten wat er allemaal van onszelf afhangt. En als we eerlijk zijn zien we dat Europa niet echt in een fase van insluiting verkeert. We kijken naar wat er in Noord-Afrika gebeurt, maar als je kijkt naar wat er binnen de Europese Unie of nog dichter bij huis gebeurt, zie je dat Turkije een van de vijf kandidaat-lidstaten is, maar er zijn nog vier andere. In hoeverre kunnen we deze processen bevorderen? In hoeverre zijn we bereid om de toetredingsonderhandelingen met Kroatië af te sluiten? In hoeverre zijn we bereid om Roemenië en Bulgarije toe te laten tot het Schengengebied? In hoeverre zijn we bereid om de situatie van de zwaar beproefde gemeenschap van Europa, de Roma, te verbeteren? Insluiting staat op de agenda in de meest verschillende verbanden.
Europa is nu enigszins in zichzelf gekeerd. Laat mij dat met vrij grote oprechtheid zeggen. Er heerst een zekere uitbreidingsmoeheid. We moeten ons bezighouden met onze eigen publieke opinies, met de vraag in hoeverre we open staan voor deze problemen. Naar mijn mening zouden we misschien wat meer op de lange termijn moeten denken. Als we eraan denken wat het belang van de Europese Unie op de lange termijn is, namelijk dat haar aantrekkingskracht behouden blijft voor zowel EU-burgers als onze onmiddellijke buurlanden, of het nu Turkije betreft of alle staten van Noord-Afrika, denk ik dat we de meer inclusieve Europese Unie in onszelf terug moeten halen, uiteraard met dien verstande dat dat in geen geval zonder voorwaarden mogelijk is, en dat ten aanzien van het werk dat van elk kandidaat-lid verwacht mag worden, niet te veel concessies mogen worden gedaan. Ik denk dat het een heel ernstig moment voor de Europese Unie zou zijn als Turkije zijn interesse ervoor verloor.
Ria Oomen-Ruijten
(EN) Mevrouw de Voorzitter, in de eerste plaats wil ik nogmaals zeggen dat ik - wij allen - het verslag zeer zorgvuldig hebben opgesteld. Ik heb het volgende voorstel van orde: ik wil mijn collega's graag vragen om niet met nieuwe amendementen te komen, want als we hierover een ongepolariseerd debat willen voeren, als we willen dat de hele plenaire vergadering zich...
(Spreekster wordt door de Voorzitter onderbroken)
De Voorzitter
Tot besluit van het debat is er een ontwerpresolutie ingediend, overeenkomstig artikel 110, lid 2, van het Reglement.
Het debat is gesloten.
De stemming vindt woensdag 9 maart 2011 plaats.
Schriftelijke verklaringen (artikel 149)
Cristian Silviu Buşoi
Ik ben ingenomen met de vorderingen die Turkije tot nu toe heeft gemaakt, maar wil benadrukken dat er nog flinke stappen moeten worden gezet. Er moeten gerichte maatregelen worden genomen op, onder andere, het gebied van de persvrijheid, de status van vrouwen in de Turkse samenleving, de dialoog tussen de politieke partijen en, in het bijzonder, de erkenning van Cyprus, een lidstaat van de Europese Unie. Dit conflict werpt een donkere schaduw op de Turkse toetredingsonderhandelingen met de EU. Turkije moet dan ook de nodige inzet aan de dag leggen om te laten zien dat het dit conflict daadwerkelijk wil oplossen.
Desondanks ben ik van mening dat de Turkse toetredingsonderhandelingen moeten doorgaan om hervormingen in dit land te stimuleren, in de wetenschap dat Turkije een voorbeeld vormt voor de Arabische landen. Turkije kan helpen om stabiliteit te scheppen in de onrustige regio's aan zijn oost- en zuidgrens.
Ook is het vermeldenswaardig hoe belangrijk Turkije voor de Europese Unie is als belangrijke speler in de energiesector. De integratie van Turkije in de EU kan beide partijen tot voordeel strekken, op de korte en middellange termijn en, boven alles, op de lange termijn.
Ioan Enciu
Het doet mij deugd te zien dat Turkije flink is gevorderd op zijn weg naar toetreding tot de Europese Unie. Naar mijn idee heeft het land laten zien dat het vastbesloten is te voldoen aan alle criteria om een volwaardig lid van de EU te kunnen worden, en het is onze taak om Turkije te ondersteunen. Talrijke collega's hebben vandaag de discussie over de grondrechten aangesneden. Ik zou echter de vraag willen stellen waarom de Raad in dit verslag niet wordt verzocht de onderhandelingen over het hoofdstuk justitie en grondrechten te openen. Dit hoofdstuk wordt namelijk geblokkeerd door de Raad, en dat terwijl dit juist het belangrijkste is als het gaat om de Turkse naleving van de democratische normen van de EU. Waarde collega's, we moeten het amendement waarin de Raad wordt verzocht dit hoofdstuk te openen morgen aannemen. Doen wij dit niet, dan geeft het Europees Parlement negatieve signalen af richting Turkije, en dat zal onze geloofwaardigheid geen goed doen.
Jaromír Kohlíček
schriftelijk. - (CS) Slechts twee jaren scheiden ons nog van een belangrijk jubileum. Dit jaar is het namelijk 48 jaar geleden dat Turkije kandidaat-lidstaat werd van de Europese Unie. Sinds die tijd is er enorm veel gebeurd. De economische ontwikkeling van het land heeft daar, tezamen met de opening van de markten van de EU-lidstaten, ongetwijfeld veel aan bijgedragen. Het land zit echter nog met een groot aantal problematische factoren die wortelen in de oprichting van de moderne Turkse staat. In het verdrag van 1924 staat duidelijk geschreven dat de burgers die de islam aanhangen Turken zijn en de burgers met een andere geloofsovertuiging Grieks-katholieken. Andere etnische groepen kent dit verdrag niet. Datgene dat in 1924 progressief was, te weten dat er überhaupt nog een andere geloofsovertuiging kon bestaan dan de islamitische, heeft in de huidige context een geheel andere connotatie. De erkenning van andere etnische groeperingen is voorwaar geen eenvoudige zaak in Turkije, of het nu om de Koerden gaat, de Tsjerkessen of andere volkeren. Die leven uiteraard al sinds jaar en dag in Turkije, maar hebben nog een lange weg te gaan ten aanzien van de erkenning van hun etnische rechten in de dagelijkse praktijk. De onopgeloste situatie ten aanzien van de bezetting van Cyprus, de passiviteit ten aanzien van de VN-resolutie inzake Famagusta en het feit dat "huiswerk" uit eerdere verslagen niet gemaakt is, zijn momenteel de meest cruciale probleempunten in de toetredingsonderhandelingen. De terugdringing van de rol van het leger is positief; maar dan alleen wanneer er seculiere krachten aan de macht zijn, want anders zou de stabiliteit van de hele regio wel eens in het gedrang kunnen komen.
Cristian Dan Preda
Ik waardeer de inspanningen die mijn collega, Ria Oomen-Ruijten, zich heeft getroost voor dit verslag, maar dat neemt niet weg dat ik het met de inhoud niet geheel eens ben. Ten eerste vind ik dat de toetredingsonderhandelingen voor de hoofdstukken waarvoor de technische voorbereidingen reeds zijn voltooid, moeten worden gestart. De reden hiervan is eenvoudig: dit biedt ons de mogelijkheid een dialoog aan te gaan die Turkije zal dwingen het acquis communautaire te omarmen. Turkije verdient weliswaar erkenning voor de vooruitgang die het land heeft geboekt ten aanzien van de technische criteria voor het openen van de onderhandelingen over mededinging, maar we moeten de autoriteiten in Ankara ook vertellen dat op dit vlak extra inspanningen nodig zijn. Daarnaast verwacht ik dat met het openen van de onderhandelingen over het hoofdstuk justitie en grondrechten de ideale omstandigheden zullen ontstaan om Turkije ertoe aan te zetten op dit gebied tot verdere hervormingen over te gaan, wat, in mijn optiek, ons gezamenlijk doel is. Tot slot vind ik dat we de Raad moeten verzoeken de dialoog met Turkije over het buitenlands beleid te intensiveren omdat dit land, met name gezien de recente gebeurtenissen in Noord-Afrika, kan fungeren als een bondgenoot die een positieve invloed uitoefent op de democratisering en ontwikkeling van de regio.
Czesław Adam Siekierski
schriftelijk. - (PL) Elk jaar nemen we deel aan het debat over Turkijes lidmaatschap van de Europese Unie. De problemen die opduiken zijn meestal dezelfde. Turkije boekt een zekere vooruitgang in zijn aanpassing aan de Europese vereisten, maar deze vooruitgang is nooit voldoende om eenduidig en bij benadering een toetredingsdatum vast te leggen of te stellen of Turkije nu al dan niet tot de Europese Unie zal toetreden. De reeds doorgevoerde wijzigingen zijn positief, maar toch ontbreekt er aan de Europese zijde een duidelijk standpunt over de toetreding van Turkije en dit is voor de Turkse autoriteiten en burgers een bron van frustratie. We kunnen natuurlijk niet eisen dat de lidstaten allemaal dezelfde mening over deze kwestie hebben, maar door onze besluiteloosheid zorgen we ervoor dat de Europese Unie weinig geloofwaardig overkomt. Steeds minder Turkse burgers staan achter de toetreding tot de Europese Unie. Dit land kan nieuwe partners gaan zoeken en zich van het Westen afkeren, wat voor Europa onvoordelig zou zijn. Turkije is onze strategische partner in economische kwesties, regionale kwesties en energiekwesties, en het is ook een belangrijke militaire macht en speler in het Midden-Oosten. Bepaalde problematische kwesties komen steeds terug, denk maar aan mensenrechten en burgerlijke vrijheden, rechten van de vrouwen en van nationale minderheden, de rechtsstaat, hervorming van de rechtspraak, corruptie, persvrijheid en vrije meningsuiting, en ondanks zijn inspanningen loopt Turkije op deze punten nog sterk achter op de Europese standaarden. Of het onderhandelingsproces kan worden versneld, hangt af van hoe snel en doeltreffend Turkije de gestelde voorwaarden zal vervullen en welke vorm van lidmaatschap de Unie aan het land voorstelt.
Joanna Katarzyna Skrzydlewska
schriftelijk. - (PL) De toetreding van Turkije tot de Europese Unie blijft ongetwijfeld een discussiepunt met vele voor- en tegenstanders. Er bestaat echter geen twijfel over het feit dat er in Turkije in het kader van het europeanisatieproces talrijke democratische hervormingen zijn doorgevoerd, waardoor er op 3 oktober 2005 een onderhandelingskader voor de Turkse toetreding is goedgekeurd. Het begin van de onderhandelingen is niet enkel een succes voor Turkije, maar ook voor Europa, want juist de Europese ambitie was voor Turkije de belangrijkste motivatie om hervormingen door te voeren. Als we kijken naar de grote vooruitgang die Turkije tot nu toe heeft geboekt, mogen we niet vergeten dat er vele problemen bestaan die de integratie van Turkije in de Europese Unie bemoeilijken. Hieronder rekenen we in de eerste plaats de grondwetshervorming, de persvrijheid, de rechten van de vrouwen en de bescherming van nationale minderheden. Een modern, democratisch land moet gestoeld zijn op het beginsel van de scheiding der machten en het evenwicht tussen de uitvoerende, wetgevende en rechterlijke macht, de eerbiediging van de mensenrechten en fundamentele vrijheden, met name de vrijheid van meningsuiting, en een wettelijk kader dat de rechten van de vrouw en gendergelijkheid waarborgt. Ik ben verheugd dat zowel de Turkse regering als de oppositie zich bereid hebben verklaard om Turkije om te vormen tot een volwaardige pluralistische democratie, en ik hoop dat alle politieke partijen en het maatschappelijke middenveld nauw bij het gehele constitutionele proces worden betrokken.
Zbigniew Ziobro
schriftelijk. - (PL) Turkije speelt een strategische rol als stabiliserende kracht in de regio van de Kaukasus en het Midden-Oosten. Het land is ook een onmisbaar element in het plan voor diversificatie van de energievoorziening voor Europa. Het beleid dat door Ankara wordt gevoerd, kan een voorbeeld zijn voor de Arabische staten in de regio. Daarom moet de Europese Unie ook actief verder bouwen aan de positieve betrekkingen met Turkije, onder andere door sterkere financiering van gemeenschappelijke, strategische investeringen in de energiesector, zoals de Nabucco-gaspijpleiding, en steun voor de ontwikkeling van handelsbetrekkingen. Brussel moet laten zien dat het de vooruitgang onderkent die Ankara in de voorbije jaren heeft geboekt op weg naar integratie in de Europese Unie. Toch moeten we druk op Turkije blijven uitoefenen in veel kwesties die moeten worden opgelost vooraleer er sprake kan zijn van verdere vooruitgang in de onderhandelingen. Het volstaat om te verwijzen naar de kwestie van de verzoening en vereniging van Cyprus, de erkenning door Ankara van haar aansprakelijkheid voor de volkerenmoord van de Armeniërs en de verdere ontwikkeling van het democratische systeem.
