Hervatting van de zitting
De Voorzitter
Ik verklaar de zitting van het Europees Parlement, die op dinsdag 29 november werd onderbroken, te zijn hervat.

Goedkeuring van de notulen van de vorige vergadering
De Voorzitter
De notulen van de vergadering op dinsdag 29 november zijn rondgedeeld.
Heeft iemand opmerkingen?

Wynn
Mevrouw de Voorzitter, ik heb een opmerking naar aanleiding van het verslag-Fiori waarover wij in de laatste vergadering in Brussel hebben gestemd. Ik moet zeggen dat dit het Parlement op zijn slechtst was. Wij hadden een tijdelijke commissie ingesteld, die tien maanden lang bijeen is gekomen om een onderwerp te bespreken dat heel goed in de bestaande commissies had kunnen worden besproken. Om te beginnen was dat al een onjuist gebruik van de status van de tijdelijke commissie. Het Parlement moet zich zeer gelukkig prijzen dat het de bijzondere mogelijkheid heeft om tijdelijke commissies in te stellen en wij mogen mijns inziens die mogelijkheid niet misbruiken, en zeker niet op de manier waarop dat is gebeurd bij deze stemming en de uiteindelijke uitslag.
Als voorzitter van de Begrotingscommissie ben ik wel heel erg benieuwd naar de kosten van deze tijdelijke commissie, die uiteindelijk dus helemaal niets heeft opgeleverd. Ik hoop van harte dat eventuele toekomstige tijdelijke commissies zich zullen bezighouden met onderwerpen die buiten de normale commissiestructuur vallen.
Als er in de toekomst onderzoeken moeten worden gehouden, laten wij dan proberen de kosten daarvan binnen de begroting te houden, zodat zij niet tot extra uitgaven leiden.

De Voorzitter
Mijnheer Wynn, ik kan u verzekeren dat u heel spoedig antwoord krijgt.
(De notulen van de vorige vergadering worden goedgekeurd)

Regeling van de werkzaamheden
De Voorzitter
Aan de orde is de definitieve regeling van de werkzaamheden zoals die is vastgelegd door de Conferentie van voorzitters overeenkomstig artikel 110 van het Reglement.
Dinsdag:
De Voorzitter. Wat betreft de verklaringen van de Raad en de Commissie over de bijeenkomst van de WTO in Qatar, heb ik van twee fracties het verzoek gekregen om het debat af te sluiten met de stemming over een ontwerpresolutie. Het gaat om de Fractie van de Europese Sociaal-Democraten en de Fractie van de Europese Liberale en Democratische Partij.
Wie mag ik het woord geven om dit verzoek toe te lichten?

Van den Berg
Mevrouw de Voorzitter, in de buitengewoon belangrijke onderhandelingen die vooraf zijn gegaan door vele debatten hier in dit Parlement, en die gevolgd zijn door een resolutie die wij meegegeven hebben aan de Commissie, waarop de Commissaris zich tijdens de onderhandelingen ook steeds heeft beroepen en waarbij hij gezegd heeft: "ik heb uiteindelijk de meerderheid en de steun nodig van het Europees Parlement" heeft hij ons wellicht meer gegeven dan wij formeel al hebben. En dan zouden we nu besluiten om een debat te voeren zonder een afsluitend oordeel van onze kant? Ik kan me dat eigenlijk niet indenken. Ik zou een beroep willen doen, ook op de collega' s van de andere partijen, om dit debat af te sluiten met een politiek oordeel, ongeacht hun inhoudelijk oordeel. De Commissie verdient dat en de waardigheid van dit huis verdient het. Aangezien het zulke belangrijke onderhandelingen zijn, moeten wij ook werkelijk onze volle bevoegdheid hier gebruiken en tot een uitspraak komen.

Lannoye
Mevrouw de Voorzitter, ik denk dat niemand hier zal ontkennen dat de Top van Doha belangrijk was, niet alleen voor de Europese Unie, maar voor de gehele wereld. Het lijkt mij dan ook heel belangrijk om een serieuze analyse te maken van de resultaten die deze top heeft opgeleverd en van de besluiten die er zijn genomen. In plaats van het risico te lopen een opppervlakkig standpunt in te nemen, zou het Parlement zich kunnen beperken tot enkele korte beschouwingen. Het lijkt mij echter te vroeg voor een serieuze politieke beoordeling zoals die tenslotte van een parlement mag worden verwacht. Volgens mij moeten wij daar nog even mee wachten en deze week nog niet stemmen over een ontwerpresolutie.

De Voorzitter
Ik breng het verzoek nu in stemming.
(Het Parlement willigt het verzoek in)
Nog steeds wat betreft de dinsdag, heb ik van de heer Westendorp het verzoek gekregen om de stemming over de telecommunicatie tot woensdag uit te stellen.

Westendorp y Cabeza
Mevrouw de Voorzitter, met betrekking tot het telecompakket - waar wij in principe morgen over gaan stemmen - wil ik u verzoeken de stemming naar woensdag te verplaatsen. Wij hebben zojuist een bijeenkomst met Raad en Commissie gehad, en deze adviseren ons de stemming een dag uit te stellen. Daardoor krijgen de verschillende fracties namelijk de tijd de compromisvoorstellen te bekijken.
(Het Parlement willigt het verzoek in) Woensdag:

Beazley
Mevrouw de Voorzitter, op de ontwerpagenda voor woensdag staat voor 3 uur ' s middags een gemeenschappelijk debat over het Midden-Oosten gepland. Dit debat zal veel belangstellenden trekken. Het zou wellicht handig zijn als de parlementaire diensten voorafgaand aan het debat voor de collega' s extra exemplaren drukken van de gezamenlijke redevoering die de voorzitters van de Knesset en de Palestijnse Wetgevende Raad in dit Parlement hebben gehouden. De boodschap die zij beiden bij die gelegenheid hebben afgegeven, kan wellicht wat licht brengen in deze donkere tijd.

De Voorzitter
Mijnheer Beazley, ik denk dat u de toespraken bedoeld die de voorzitter Avraham Burg en voorzitter Abu Ala voor het Parlement hebben gehouden. Die redevoeringen zijn beschikbaar voor alle collega' s die deze willen inzien. Volgens mij hoeven wij ze niet opnieuw te laten verspreiden. Iedereen kan er zonder problemen over beschikken. Maar ik denk wel dat u zojuist een waardevolle suggestie heeft gedaan.
Donderdag:
In verband met het derde punt van het actualiteitendebat heb ik een verzoek van de Confederale Fractie Europees Unitair Links om de derde rubriek "Sulawesi" te vervangen door een nieuwe rubriek "Immigratiedrama in Ierland" .

Barón Crespo
Mevrouw de Voorzitter, in de opsomming van noodtoestanden met betrekking tot de mensenrechten worden Irian Jaya en Sulawesi apart genoemd. Beide eilanden maken echter deel uit van één land, namelijk Indonesië. Daarom stel ik voor deze beide eilanden onder brengen onder één rubriek, genaamd "Indonesië" , waarin de situatie op beide eilanden wordt behandeld. Op die manier hebben wij ruimte om ons bezig te houden met de tragische gebeurtenissen in Ierland.

De Voorzitter
Ik ben het geheel met u eens, mijnheer Barón Crespo. Het lijkt mij een heel goed voorstel. Het is de bedoeling dat er een nieuwe rubriek wordt toegevoegd zonder dat er een hoeft te verdwijnen: twee bestaande rubrieken worden samengevoegd. Wij gaan dus stemmen over het voorstel om een nieuwe rubriek "Immigratiedrama in Ierland" toe te voegen.
(Het Parlement willigt het verzoek in)
De agenda wordt aldus vastgesteld.
Moties van orde

Stevenson
Ik wil een motie van orde indienen om de aandacht van dit Parlement te vestigen op het ernstige gebrek aan beleefdheid en respect dat een lid van het Belgische voorzitterschap voor dit huis heeft getoond. Ik doel op mevrouw Magda Aelvoet, minister van Consumentenbescherming, Volksgezondheid en Milieu in de federale regering van België. Ik heb mevrouw Aelvoet op 13 juni 2001 een brief geschreven, die was ondertekend door twintig leden van dit Parlement. In deze brief verzocht ik om een onderhoud met haar over het probleem van de illegale invoer vanuit Azië en China naar de EU van bontproducten afkomstig van honden en katten. Wij hebben geen reactie op die brief ontvangen.
Ik heb opnieuw geschreven op 12 juli 2001 en heb opnieuw geen antwoord ontvangen. Mevrouw Aelvoet kwam hier in Straatsburg om een bijeenkomst van verschillende fracties toe te spreken over dierenwelzijn. Toen ik haar over deze kwestie aansprak, zei zij dat zij mij daarover een brief had gestuurd waarin zij mij en de Parlementsleden die de brief hadden ondertekend, had uitgenodigd voor een gesprek met haar in Brussel. Toen ik in Brussel terugkwam, was er van deze brief echter geen spoor te bekennen. Voor de derde keer heb ik naar mevrouw Aelvoet geschreven om te informeren naar die brief, en ook hierop heb ik geen antwoord ontvangen.
Ik heb nog drie keer telefonisch geprobeerd antwoord te krijgen, maar ook dat is niet gelukt. Ik vind dat hier sprake is van een ernstig gebrek aan beleefdheid ten opzichte van de leden van dit Parlement die de brief hebben ondertekend. Het verbaast mij ook ten zeerste dat een minister in het EU-voorzitterschap ten overstaan van een drukbezochte vergadering van verschillende fracties zei dat zij mij een brief heeft geschreven, terwijl zij drommels goed wist dat dit een leugen was en dat die brief helemaal niet verstuurd was.
Ik hoop dan ook, mevrouw de Voorzitter, dat u namens dit Parlement wilt bevestigen dat dit soort gedrag van een minister in het voorzitterschap hoogst onbeleefd is en in de toekomst niet zal worden getolereerd.

De Voorzitter
Mijnheer Stevenson, wij nemen graag akte van uw protest.

Bradbourn
Mevrouw de Voorzitter, net als de heer Stevenson wil ik een motie van orde indienen over een zaak van gebrek aan beleefdheid tegenover dit Parlement. Enige maanden geleden heb ik de voorzitter van de Commissie een brief geschreven met een formele schriftelijke vraag, waartoe ik als parlementslid het recht heb. Ik ontving een antwoord dat luidde: "Het onderzoek dat nodig is om uw vraag in detail te beantwoorden, zou in geen verhouding staan tot het gewenste resultaat en zou de eisen die gelden voor een reactie op een schriftelijke vraag ver te boven gaan." Dit is een grove onbeleefdheid ten opzichte van een Parlementslid dat een vraag stelt aan een orgaan dat geacht wordt bij verzoeken om informatie dienstverlenend en transparant te zijn. Als een minister in de Britse regering een dergelijk antwoord zou geven aan een lid van het Britse Lagerhuis, zou hij daarvoor terecht aan de schandpaal worden genageld.
Ik had beter verwacht van de voorzitter van de Commissie. Ik wil namens dit Parlement zeggen dat ik verwacht dat een Parlementslid dat een volkomen legitieme vraag stelt, een zo volledig mogelijk antwoord krijgt. Wij mogen niet worden afgescheept met een smoes en een antwoord van niets. Ik wil de voorzitter van de Commissie herinneren aan zijn plechtige beloftes om met betrekking tot de informatieverstrekking aan dit Parlement te zorgen voor transparantie en openheid.

De Voorzitter
U heeft gelijk, mijnheer Bradbourn, ik ben het geheel met u eens.
  

Barón Crespo
Mevrouw de Voorzitter, ik had aangekondigd dat ik namens de Fractie van de Europese Sociaal-Democraten een verklaring wilde afleggen over de constitutionele crisis in de Europese Unie die is ontstaan na de vorige bijeenkomst van de Raad van ministers van Justitie en Binnenlandse Zaken afgelopen week. De verklaring luidt als volgt:
Ik wil onze bezorgdheid uiten over de ernstige situatie die is ontstaan voorafgaand aan de Top van Laken. Het Europees Parlement heeft immers met het verslag van mevrouw Reding - die lid is van de PPE-DE-Fractie - en met het verslag van de heer Watson - die lid is van de ELDR-Fractie - dat zeer grote steun van het Parlement heeft ontvangen, een duidelijke lijn heeft getrokken inzake de strijd tegen het terrorisme.
Na 11 september heeft de Europese Raad tijdens twee bijeenkomsten, in Brussel en Gent, deze lijn ondersteund, zonder dat een regeringsleider zijn bedenkingen toonde.
Het Europees Parlement heeft deze twee voorstellen van de Commissie door middel van een spoedprocedure behandeld tijdens de vorige vergadering in Brussel en ze met een overgrote meerderheid gesteund. Vandaag wordt het Europees Parlement opnieuw geraadpleegd. Nu hebben wij echter te maken met een situatie waarin de Italiaanse regering weigert iets te accepteren dat voor alle instellingen van de Europese Unie overduidelijk is.
Mevrouw de Voorzitter, ik wil u in de eerste plaats verzoeken de steun van mijn fractie over te brengen aan de voorzitter van de Raad, de heer Verhofstadt. Hij gaat morgen naar Rome om deze onhoudbare situatie op te lossen. In de tweede plaats wil ik u verzoeken onze steun over te brengen aan de Commissie, die haar initiatiefrecht op verantwoorde wijze en met gevoel voor haar positie heeft uitgeoefend. Tot slot wil ik u eveneens verzoeken het luide protest van het Parlement kenbaar te maken tegen de onaanvaardbare uitspraken van onze voormalige collega en huidige minister in de Italiaanse regering, de heer Bossi. Hij heeft zijn uitspraken gedaan in grove en beledigende bewoordingen, waar de heer Haider nog jaloers op zou worden.
Het gaat hier om een zeer belangrijke kwestie, waarover wij het allemaal eens zijn. Wij moeten maar met veertien lidstaten verder gaan, als dat niet met vijftien lidstaten mogelijk is. Wij moeten de strijd tegen het terrorisme evenwel op alle terreinen voortzetten. De strijd tegen corruptie en het witwassen van geld is maakt daar deel van uit.
(Applaus van links)

Watson
Ik deel van harte de door Enrique Barón Crespo geuite bezorgdheid over het feit dat de ministers van Justitie en Binnenlandse Zaken er niet in zijn geslaagd een akkoord te bereiken over een voorstel voor een Europees arrestatiebevel. Ik merk echter op dat er naast het geplande bezoek van de heer Verhofstadt aan Rome een buitengewone vergadering van de ministers van Justitie en Binnenlandse Zaken zal plaatsvinden, en wel aanstaande donderdag. Hopelijk zal men er bij die gelegenheid wel in slagen een akkoord bereiken.
Het Parlement had al voorzien dat er wellicht geen akkoord zou worden bereikt en had al de aanbeveling gedaan om op zijn minst de mogelijkheid te overwegen om gebruik te maken van artikel 40 van het Verdrag. Dit artikel voorziet in de mogelijkheid dat een aantal landen nauwer samenwerkt. Niemand wil die oplossing. Hopelijk kunnen wij met alle vijftien landen tot een akkoord komen, maar wij mogen niet toestaan dat de vorderingen op het gebied van de terrorismebestrijding, waartoe door de staatshoofden en regeringsleiders in Gent is opgeroepen, door één land worden tegengehouden.
(Applaus van links en het centrum)

Lisi
Mevrouw de Voorzitter, ik zie mij gedwongen het woord te nemen, want sinds in Italië het Italiaanse volk in vrije verkiezingen een nieuwe regering heeft gekozen, laat de heer Barón Crespo geen gelegenheid voorbijgaan om opmerkingen die op zich misschien gegrond zijn, te transformeren in een kruistocht. Met de heer Barón Crespo valt geen land te bezeilen: hoe eerder hij tot rede komt, hoe beter. Ook aan de collega' s die protesteren wil ik zeggen: dit is democratie, collega' s, elk volk kiest in vrije, democratische verkiezingen zijn regering.
In het bijzonder wil ik erop wijzen dat de bewering van collega Barón Crespo volstrekt onjuist is. Niemand zet zich zo in voor de bestrijding van het terrorisme als de Italiaanse regering en het Italiaanse volk. De Italiaanse regering en het Italiaanse volk hebben de afgelopen jaren betaald voor het terrorisme en steeds in de frontlinie gestaan. Het heeft geen zin de zaken door elkaar te halen, alles over één kam te scheren. Wij discussiëren over een uitbreiding van het Europees arrestatiebevel. Daarover, over de uitbreiding tot andere misdrijven die oorspronkelijk niet in aanmerking waren genomen, proberen wij tot een formulering te komen die rekening houdt met de verschillende juridische tradities, de verschillende wetgevingskaders van de lidstaten. Wij weten zeker dat dat ons zal lukken, zodat als gevolg van de terroristische noodtoestand, die er wel degelijk heerst, geen keuzen worden gemaakt die het scheppen van een goed geharmoniseerd communautair wetgevingskader verhinderen.
Daar gaat het om, en nergens anders om. Wie wil profiteren van de dramatische gebeurtenissen van 11 september om deze krankzinnige campagne tegen een legitiem verkozen regering voort te zetten, vindt zeker geen instemming. Ik wens collega Barón Crespo toe dat hij zijn energie voor beter gefundeerde zaken inzet en minder pretentieus de onderwerpen op de agenda verwart.
(Applaus van rechts)

Poettering
Mevrouw de Voorzitter, beste collega' s, collega Barón Crespo heeft zojuist een opmerking gemaakt die nadere discussie behoeft. Ik wil namens de Fractie van de Europese Volkspartij graag onze verwachting uitspreken dat de Italiaanse regering, waarin wij het grootste vertrouwen hebben, haar bijdrage zal leveren, zodat wij uiteindelijk tot een akkoord zullen komen. De bestrijding van het terrorisme heeft voor ons prioriteit. Op dat punt mag er geen verschil bestaan tussen de diverse politieke groeperingen.
Ik vind echter ook, collega Barón Crespo, dat dit onderwerp zich niet voor een partijpolitieke controverse leent. Wij weten ook -luistert u alstublieft, ik probeer heel zakelijk te zijn - dat er over het partijstatuut geen akkoord is bereikt. U weet ook dat het over het algemeen niet mijn politieke geestverwanten waren die aan het mislukken daarvan hebben bijgedragen. Ik verzoek u dan ook om de kritiek die u anders altijd uit, ook op uw eigen partij uit te oefenen wanneer wij geen resultaten behalen zoals nu inzake het partijstatuut. Uw geloofwaardigheid zou groter zijn wanneer u alle stromingen binnen het politieke spectrum met dezelfde maatstaven zou beoordelen.
(Applaus van rechts)

Schulz
Mevrouw de Voorzitter, ik vind het nogal ver gaan om het Europees arrestatiebevel te vergelijken met een partijstatuut, maar er zijn natuurlijk partijen -vooral in Duitsland -waar een arrestatiebevel en een partijstatuut erg dicht bij elkaar liggen.
(Applaus en luid gelach) Ik wilde alleen één ding zeggen tegen collega Lisi: Forza Italia heeft op alle hoorzittingen die tot nu toe in dit Parlement over de voorstellen van de Commissie zijn gehouden, ingestemd met alle standpunten van het Europees Parlement. Ik vraag me daarom af waarom de Italiaanse minister-president, die van dezelfde partij is als de heer Lisi -mijnheer Lisi heeft trouwens zelf ook zijn goedkeuring gegeven -zijn minister van Binnenlandse Zaken heeft opgedragen een veto uit te spreken over strafbare feiten waarvan wij gezamenlijk vonden dat ze op Europees niveau strafrechtelijk vervolgd moesten worden.
Ik stel de vraag of dat misschien iets met partijpolitiek te maken heeft, maar dan doel ik niet op hetgeen collega Enrique Barón Crespo hier terecht naar voren heeft gebracht.

Buitenweg
Voorzitter, mijn fractie heeft in grote meerderheid tegen het verslag-Watson over het Europees arrestatiebevel gestemd. Onze reden was echter heel anders dan die van de heer Berlusconi, en ik wil daarom deze bijdrage leveren om vooral te voorkomen dat we met hem op één hoop worden gegooid. De Groene Fractie is principieel wel voorstander van een Europees Arrestatiebevel, maar dan wel pas nadat wij een aantal minimumnormen hebben ontwikkeld op het gebied van het strafprocesrecht, bijvoorbeeld over rechtsbijstand of over opsporingsmethoden. De filosofie van een Europees Arrestatiebevel is dat alle rechtssystemen min of meer gelijk zijn en dat het niet echt uitmaakt in welk land je veroordeeld zal worden. Dat is op dit moment nog niet zo. Als die systemen wèl zo gelijk zouden zijn, zou het ook niet zo moeilijk zijn om te komen tot die minimumnormen.
Ik weet dat iedereen op termijn voorstander is van die minimumnormen, maar onze fractie heeft die als voorwaarde gesteld voor een Europees Arrestatiebevel. Dat is dus absoluut en principieel een ander standpunt dan dat van de heer Berlusconi en het moet hier niet mee verward worden. Het mag ook niet verward worden met een soort anti-Europees sentiment. Wij zijn vóór een Europees Arrestatiebevel, maar pas nadat aan deze voorwaarde is voldaan.

Leinen
Mevrouw de Voorzitter, collega Poettering noemde daarnet bij het Europees arrestatiebevel ook het Europees partijstatuut. Het enige verband dat tussen die twee kan worden gelegd, is dat wij ze alle twee willen. Wat ik niet helemaal heb begrepen, is uw verwijt aan het adres van onze fractie. U suggereerde in ieder geval dat het de schuld zou zijn van onze fractie dat het partijstatuut er niet is gekomen. Volgens mijn informatie liggen de zaken toch anders. Sommige regeringen vonden dat je dit statuut al bij partijen uit twee landen zou kunnen vaststellen, maar dat kan toch niet waar zijn. Het Europees statuut mag toch geen dekmantel zijn voor de financiering van nationale of regionale partijen. Ik wilde dat alleen even constateren, opdat er geen verkeerde indruk wordt gewekt of een verkeerde discussie ontstaat.

Karamanou
Mevrouw de Voorzitter, laat ik proberen de sfeer wat te veranderen en het over iets anders hebben.
Vandaag is het in heel de wereld de Dag van de mensenrechten. Naar aanleiding daarvan wilde ik mijn afschuw tot uitdrukking brengen over het tragische lot van de acht immigranten, onder wie drie kinderen, die dood zijn aangetroffen in een container in Zuid-Ierland. Deze acht vluchtelingen zijn door verstikking om het leven gekomen. Zij zijn niet zozeer het slachtoffer van hun vervoerders, zoals de autoriteiten onmiddellijk aankondigden, als wel van de Europese ongevoeligheid en het mondiale systeem. Dit systeem bevordert weliswaar zoveel mogelijk het vrij verkeer van kapitaal maar niet het vrij verkeer van personen, en veroordeelt twee derde van de mensen op deze planeet tot een leven in onvoorstelbare armoede.
Het Europees Parlement kan niet onverschillig blijven tegenover het dramatische vluchtelingenvraagstuk van deze tijd. Wij zullen trouwens nooit veilig zijn in de burcht Europa zolang er om ons heen zoveel menselijk leed is en de ontwikkelingskloof zo diep is.
Het is natuurlijk een goede zaak dat wij donderdag in het actualiteitendebat het vluchtelingen- en immigrantenvraagstuk bespreken, maar ik wilde u, mevrouw de Voorzitter, vragen deze mening over te brengen aan de Raad van Laken.

De Rossa
Ook ik wil de zaak aan de orde stellen van de acht mensen die afgelopen weekend in het graafschap Wexford dood zijn aangetroffen in een meubelcontainer. Onder de doden bevonden zich een vierjarig jongetje, een tienjarig meisje en een zestienjarige jongen. Ook drie volwassenen werden dood aangetroffen - twee mannen en een vrouw. Er zijn vijf overlevenden. Voorzover wij kunnen nagaan, komen elf van deze mensen uit Turkije, één uit Albanië en één uit Algerije.
Het is toch afschuwelijk dat de situatie in Europa kennelijk zo is dat mensen zich uit pure wanhoop aan de praktijken van criminelen overleveren om een nieuw leven in Europa te zoeken. Wij hebben serieuze maatregelen genomen, zowel op het gebied van criminaliteitsbestrijding als op het gebied van immigratie. Wij moeten een einde maken aan een situatie waarin mensen zo wanhopig zijn dat zij alles willen doen en zelfs zichzelf en hun kinderen in gevaar brengen om een nieuw leven te zoeken.
Ik vraag diegenen in dit Parlement die de heer Berlusconi steunen in zijn oppositie tegen het Europees arrestatiebevel, om zich af te vragen waarom zij een situatie willen laten voortbestaan waarin criminelen die deze mensen in deze container zetten, hun verdiende straf zullen ontlopen? Mag ik u ook vragen, mevrouw de Voorzitter, ...
(Spreekster wordt door de Voorzitter onderbroken)

Auroi
Mevrouw de Voorzitter ik doe u een heel eenvoudig voorstel, dat binnen de doelstellingen van de Internationale Dag van de mensenrechten valt.
Gezien het feit dat er onder dramatische omstandigheden acht mensen zijn omgekomen en u, mevrouw de Voorzitter ons vaak uitnodigt om onze deelneming te betuigen met de slachtoffers van geweld door één minuut stilte in acht te nemen, lijkt het mij niet meer dan normaal dat wij morgenochtend bij aanvang van de vergadering één minuut stilte in acht nemen voor die acht personen die zopas door toedoen van laaghartige mensenhandelaren zijn omgekomen.

McKenna
Mevrouw de Voorzitter, ik hoop dat de nieuwe Voorzitter alle leden gelijk zal behandelen. Ik geef al een hele tijd aan dat ik een motie van orde wil indienen -ruim vóór enkele anderen, die inmiddels al het woord hebben gekregen.
Ik wil twee punten aan de orde stellen. Het eerste is een reactie op de scherpe kritiek van de heer Stevenson op een Belgische minister die hier niet aanwezig is en zich dus niet kan verdedigen. Een dergelijke persoonlijke en venijnige aanval is ontoelaatbaar als de persoon in kwestie niet zelf aanwezig is. Mijn tweede punt betreft de gebeurtenissen van afgelopen weekend in Ierland. Het is heel terecht dat wij daar een debat over voeren. De aandacht van de mensen richt zich op het verkeerde aspect. Het is toch overduidelijk dat de mentaliteit van "fort-Europa" er de oorzaak van is dat mensen hun leven wagen door hun vertrouwen te stellen op lieden die eropuit zijn om daaraan te verdienen. Wij moeten de grenzen openstellen in plaats van dit soort "fort-Europa" -mentaliteit te stimuleren. Dat is de enige manier om te voorkomen dat mensen op zo' n tragische manier om het leven komen. Dover en Wexford zijn slechts twee voorbeelden van wat ons nog te wachten staat.
Tot slot ben ik zeer teleurgesteld dat enkele van mijn Ierse collega' s in dit Parlement een debat hierover in het Parlement niet steunen. Dat is tragisch, vooral ook gezien het feit dat dit drama zich in hun eigen kiesdistrict heeft voltrokken.

Fitzsimons
Mevrouw de Voorzitter, ik schaar mij achter de opmerkingen van de heer De Rossa en mevrouw McKenna over de afschuwelijke situatie en tragedie in Wexford in Ierland. De Ierse regering heeft haar afschuw hierover al kenbaar gemaakt en zal gepaste maatregelen nemen. Ik steun ook uw plan, mevrouw de Voorzitter, om op de agenda voor donderdag ruimte te maken voor een debat over deze tragedie.

De Voorzitter
Ik ben het geheel met u eens, mijnheer Fitzsimons. Zoals u weet heeft het Parlement zojuist besloten deze kwestie aan de agenda van het actualiteitendebat van aanstaande donderdag toe te voegen.
  

Lynne
Mevrouw de Voorzitter, tijdens de laatste vergaderperiode in Brussel was u zo vriendelijk om toe te zeggen dat u een brief zou schrijven aan de Griekse autoriteiten over de twaalf Britse en twee Nederlandse vliegtuigspotters die waren opgepakt. Ik vroeg mij af of u op die brief al een antwoord heeft gehad. Wayne Groves, afkomstig uit mijn kiesdistrict, zit nog steeds gevangen na bijna vijf weken zonder aanklacht of proces. Volgens mij is dit in strijd met het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens. Ik wil graag weten of er nog meer is wat u voor hen kunt doen en of u dat antwoord al hebt ontvangen.

De Voorzitter
Ja mevrouw Lynne, ik heb antwoord gekregen van de heer Georges Papandreou, de minister van Buitenlandse zaken. U krijgt dit uiteraard zo spoedig mogelijk, net zoals overigens alle collega' s dit volstrekt openlijke antwoord zullen ontvangen. U zult echter merken dat de brief helaas geen volledig uitsluitsel geeft over de personen die worden vastgehouden.

Manders
Voorzitter, ik wil graag aansluiten bij het punt van orde van Mevrouw Lynne, maar ik wil u verzoeken opnieuw contact op te nemen en ik wil ook mijn Griekse collega's oproepen ervoor te zorgen dat deze spotters, die voor hun hobby inmiddels al bijna vijf weken in de Griekse gevangenis zitten, vóór aanstaande vrijdag worden voorgeleid, omdat er anders een vakantie tussenvalt van drie weken en die jongelui, die spotters die met hun hobby bezig waren, dan zeven tot acht weken zonder voorgeleiding zijn opgesloten. Ik verzoek u, en ook mijn Griekse collega' s, dus vriendelijk om wat politieke druk uit te oefenen om ervoor te zorgen dat deze spotters vóór aanstaande vrijdag worden voorgeleid.

Perry
Mevrouw de Voorzitter, ik wil graag het punt van mevrouw Lynne onderschrijven. Het is vandaag de Dag van de Rechten van de Mens en toch zitten er twaalf Europese burgers zonder proces in een Griekse cel. De collega' s aan de overzijde hebben het vraagstuk van het Europees arrestatiebevel aan de orde gesteld. Dit incident toont heel duidelijk aan waarom de leden aan deze zijde van het Parlement zich over een Europees arrestatiebevel zorgen maken. Britse burgers die zich met de volkomen onschuldige hobby vliegtuigspotten bezighielden, zijn zonder vorm van proces in een Griekse gevangenis terechtgekomen.
Ik ben werkelijk heel benieuwd naar het antwoord dat u heeft ontvangen en dat u als onbevredigend omschreef. Ik hoop dat u de Griekse regering in zeer krachtige bewoordingen van repliek zult dienen. Het is ontoelaatbaar dat zij Europese burgers zonder vorm van proces in de cel laat zitten.

De Voorzitter
Mijnheer Perry, het is helaas een onbevredigend antwoord zoals ik zojuist al heb gezegd. "Ik heb openlijk uitgesproken hoeveel belang de minister van Buitenlandse zaken aan deze zaak hecht. Maar, en dat zult u zeker begrijpen, het is niettemin ondenkbaar dat de uitvoerende macht op welke wijze dan ook ingrijpt in het werk en de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht." Dat is het antwoord dat ik van de heer Papandreou heb gekregen. Uiteraard ga ik nog kijken welk vervolg ik hieraan kan geven. Maar helaas, op dit moment is het antwoord negatief.

Souladakis
Mevrouw de Voorzitter, ik wil graag kort commentaar leveren op de opmerkingen van de collega' s over de arrestatie van een aantal Britten in Griekenland. Ten eerste kan ik hun verzekeren dat wij als afgevaardigden geen enkele mogelijkheid hebben -en terecht zou ik zeggen -om invloed uit te oefenen op de onafhankelijke Griekse justitie. Dat kunnen, dunkt mij, deze collega' s in hun eigen land ook niet.
Ten tweede moet ik herhalen wat ik al tijdens het vorige debat in Brussel heb gezegd. U moet weten dat, althans volgens de persberichten, deze mensen gearresteerd zijn vanwege misdrijven waarvoor zij ook in willekeurig elke andere lidstaat van de Europese Unie zouden zijn gearresteerd.
Daarom is het goed dat wij de fundamentele instellingen van de vijftien lidstaten respectern. Wij moeten de onafhankelijke justitie en de wetgeving van de vijftien lidstaten respecteren. Ik wil hier dan ook één ding duidelijk stellen: wij zijn hier met zijn vijftienen en vertegenwoordigen een groot aantal verschillende partijen en overtuigingen; wij zijn allen gelijk, gelijkwaardig, en niemand van ons heeft het recht een ander land de wet voor te schrijven, en te doen alsof dit land niet tot Europa zou behoren.

Howitt
Ik dank u hartelijk, mevrouw de Voorzitter, voor het feit dat u een brief heeft geschreven aan de Griekse autoriteiten over de vliegtuigspotters en ook voor wat u vandaag heeft gezegd. Het is van groot belang dat u dit namens het hele Europese Parlement doet en ook dat u een lidstaat vertegenwoordigt die bij geen van beide partijen in dit conflict betrokken is. U zei dat u zich wilde beraden over verdere actie die u wilt ondernemen. Mag ik u vragen wanneer u daarop in de plenaire vergadering denkt terug te komen?
Ik wil ook graag de heer Souladakis voor zijn woorden bedanken. Volgens mij zijn wij het volkomen eens over de noodzaak om de mensenrechten te respecteren en over het belang van samenwerking tussen onze twee staten in de Europese Unie en van eerbiediging van een onafhankelijke rechtspraak. Ik wil via u, mevrouw de Voorzitter, alle Griekse leden van dit Parlement oproepen om te bekijken of wij op de een of andere manier een gezamenlijke verklaring kunnen opstellen ter ondersteuning van die beginselen. Dit zou het onderlinge begrip ten goede kunnen komen en tot een snellere oplossing van het probleem van de twaalf betrokkenen kunnen leiden.
  

Bautista Ojeda
Mevrouw de Voorzitter, zoals u weet hebben wij in Spanje als gevolg van de terroristische acties van de ETA te kampen met een verschrikkelijke toestand. Ik wil van de gelegenheid gebruik maken u te danken voor uw werk tijdens uw voorzitterschap. Ik wil herhalen dat ik de ETA en degenen die de ETA steunen of goedkeuren, uit de grond van mijn hart afwijs.
Mevrouw de Voorzitter, aan mijn fractie en aan mijzelf is door de Spaanse media groot onrecht gedaan. Tijdens de vorige vergadering in Brussel was ik ziek en kon ik dientengevolge niet aanwezig zijn. Toen werd er gedebatteerd en gestemd over het verslag-Watson. Ik heb een dag voor het debat en de stemming aan alle Spaanse media verschillende persberichten gestuurd waarin ik het verslag volledig ondersteunde. Over al deze berichten is echter met geen woord gerept.
Mevrouw de Voorzitter, ik bevind mij nu in een hulpeloze positie en ik wil u derhalve verzoeken mij te ondersteunen. Aangezien het standpunt van mij en mijn fractie voor de stemming reeds duidelijk en bekend was, wil ik u formeel verzoeken mijn stem voor het verslag-Watson en de amendementen 117 en 118 aan te nemen. Als ik aanwezig zou zijn geweest, had ik immers voor gestemd. Ik wil u erop wijzen dat het aannemen van mijn stem de uitslag van de stemming niet zou beïnvloeden.
Tot slot wil ik openlijk mijn steun betuigen aan het Spaanse persbureau Efe, dat als enige in zijn berichten de waarheid heeft weergegeven. Wij zullen altijd voor het leven en de mensenrechten opkomen en tegen de terroristen en degenen die hen ondersteunen en rechtvaardigen strijden.

Goriostaga Atxalandabaso
Mevrouw de Voorzitter, vandaag is het de Internationale Dag van de Rechten van de Mens. Toevallig staat er op de agenda van deze week een gezamenlijk debat over vrijheid, veiligheid en gerechtigheid. Dit vraagt om een rechtstreekse betrokkenheid van het Parlement bij de mensenrechten.
Begin dit jaar heb ik in dit Parlement geprotesteerd tegen het generale pardon voor vijftien folteraars door de Spaanse regering. Dit zal er immers toe bijdragen dat de veelvuldig voorkomende martelpraktijken door de Spaanse politie blijven voortbestaan. Drie maanden daarna werd een jonge vrouw, Iratxe Sorzabal,
(Spreker zwaait met een poster) meteen na haar aanhouding urenlang seksueel vernederd en aan foltersessies onderworpen. Deze foto' s zijn in het ziekenhuis genomen en tonen de tekenen van ...
(Spreker wordt door de Voorzitter onderbroken)

Krivine
Mevrouw de Voorzitter, aanstaande woensdag zullen wij een debat voeren over het agendapunt "Samenwerking tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten in de strijd tegen terrorisme" . Welnu, wij hebben vernomen, via internet nota bene, dat dit debat plaatsvindt na een briefwisseling tussen een vertegenwoordiger van de heer Bush, ik geloof de heer Forster, en de heer Prodi. In die brief die het Parlement niet heeft gekregen, maar die wel op internet is te lezen, vraagt de regering van de Verenigde Staten aan Europa een veertigtal maatregelen te nemen in het kader van samenwerking in de strijd tegen terrorisme.
Naar het schijnt -sterker kan ik het niet uitdrukken want wij hebben geen enkel document gekregen -, heeft de heer Prodi op dit verzoek eind november schriftelijk geantwoord. Wil dit enigszins overhaaste debat zo goed mogelijk kunnen verlopen -het staat namelijk wel voor aanstaande woensdag gepland - dan zou het volgens mij zinnig zijn wanneer het Parlement zou kunnen beschikken over zowel de brief die de Amerikaanse regering aan de heer Prodi heeft gestuurd als het antwoord van de heer Prodi. Zou u daarvoor kunnen zorgen?

De Voorzitter
Vanzelfsprekend, mijnheer Krivine, wij gaan dit zo spoedig mogelijk na.
  

Foster
Mevrouw de Voorzitter, dit punt is wellicht interessant voor dit Parlement. De geachte afgevaardigden herinneren zich wellicht de stemming tijdens de korte vergadering over het verslag-Foster over de communautaire regels op het gebied van de veiligheid in de burgerluchtvaart. Dit verslag moest met het oog op de gebeurtenissen van 11 september met grote spoed worden uitgebracht. Vervolgens hebben wij de reactie afgewacht van de vergadering van de Raad Vervoer afgelopen vrijdag. Iedereen hoopte dat er een gemeenschappelijk standpunt zou worden bereikt. Ik wil het Parlement meedelen dat de Raad Vervoer en de lidstaten er niet in zijn geslaagd tot een gemeenschappelijk standpunt te komen, ondanks dringende oproepen van alle partijen over de noodzaak van deze maatregelen en ondanks het feit dat het Parlement zich werkelijk in alle bochten had gewrongen om in een zeer korte tijd te doen wat mogelijk was.
Het gedrag van de lidstaten en de Raad in deze zaak is werkelijk beneden alle peil. Dit is waarschijnlijk een van de belangrijkste maatregelen die sinds 11 september aan de orde zijn geweest en gevolgen hebben gehad voor 38 Europese landen. Ik zal dit Parlement van de vorderingen op de hoogte houden, maar ik vraag u, mevrouw de Voorzitter, om onze opmerkingen aan het voorzitterschap over te brengen.
  

Zacharakis
Mevrouw de Voorzitter, ik wil graag uw aandacht en ook die van het Parlement vragen voor het onaanvaardbare en discriminerende gedrag van de Albanese overheid tegenover de Griekse minderheid. Dit geldt met name voor de stad Chimara, waar speciale eenheden van de politie afgelopen week gebouwen die aan leden van die minderheid behoorden, hebben vernield. Daarbij zijn zelfs vrouwen en kinderen mishandeld. Het gaat onder meer om het hoofdkantoor van de minderheid, om een school en om verscheidene winkels die onder het voorwendsel dat zij zonder vergunning zouden zijn gebouwd, door bulldozers zijn vernield. Dit op last van de burgemeester van de stad, wiens verkiezing -voor wie het ontgaan mocht zijn - niet is erkend door de waarnemers van de Raad van Europa. Ik meen mevrouw de Voorzitter, dat het Parlement met het oog op de voorbereiding van de toekomstige onderhandelingen over een stabilisatie- en associatieovereenkomst tussen de Europese Unie en Albanië kennis moet nemen van deze betreurenswaardige feiten.
  

Fatuzzo
Mevrouw de Voorzitter, zijn wij, Europese afgevaardigden, soms allemaal oplichters? Zijn wij soms allemaal dieven? Zijn wij allemaal nietsnutten? Zijn wij allemaal tijd aan het verspillen, doen wij helemaal niets van ' s morgens vroeg tot ' s avonds laat, behalve ons vermaken en verrijken? Ik geloof van niet. En toch is dat wat er beweerd wordt in het boek L' Unione fa la truffa van de Italiaanse journalist Mario Giordano. De titel zegt al genoeg. Deze journalist is helaas ook het hoofd van een belangrijke Italiaanse televisieomroep. Ik heb dit boek gevonden in een boekhandel in Rome, waar ik was om, zoals mijn gewoonte is, mijn moeder en mijn zus op te zoeken. Het was weerzinwekkend, de rillingen liepen me over de rug, want het maakt ons afgevaardigden allemaal uit voor nietsnutten, die alleen maar uit zijn op het beramen van zwendel en bedrog. Zou u, mevrouw de Voorzitter, kunnen nagaan of het mogelijk is juridische stappen wegens laster te ondernemen tegen Mario Giordano, die -het spijt me dat ik het moet zeggen -helaas een Italiaan is?

De Voorzitter
Hartelijk dank, mijnheer Fatuzzo, voor deze informatie. Ik kan u verzekeren dat wij dit boek zeer aandachtig zullen bestuderen en zien wat wij kunnen doen om onze goede naam te herstellen.
  

Korakas
Mevrouw de Voorzitter, ik wil in deze zaal het hevige protest en de wanhoop van de boerenbevolking in Griekenland overbrengen. Onze boeren zijn weer massaal de straat opgetrokken om te demonstreren tegen het anti-landbouwbeleid van de Europese Unie. De Unie jaagt de boeren van hun grond af, dwingt ze hun landbouwactiviteiten te staken en maakt van ons platteland een grote woestenij.
Onze boeren vechten tegen het contingentenbeleid, dat paal en perk stelt aan zelfs dynamische teelten, aan teelten van producten waaraan in de Europese Unie en in Griekenland grote tekorten bestaan, zoals olijfolie, tabak en katoen. De Raad heeft, wat de katoen betreft, zelfs een besluit van het Europees Parlement naast zich neergelegd, waarin werd aangedrongen op een verhoging van het contingent met 50%.
Onze boeren vechten tegen de uitbuiting door het verwerkende kapitaal, dat hun producten tegen vernederend lage prijzen opkoopt. Honderdduizenden hebben hun landbouwactiviteiten reeds opgegeven en zijn in de gelederen van de werklozen opgenomen. Zij vragen om afschaffing van de contingenten, tenminste voor zover deze producten betreffen waaraan de Europese Unie een tekort heeft. Zij protesteren tegen het tot nu toe gevoerde beleid, dringen aan op infrastructurele werken voor onder andere irrigatie, en willen producentenprijzen waarmee niet alleen de productiekosten kunnen worden gedekt, maar ook winst kan worden gemaakt.
Mevrouw de Voorzitter, onze boeren proberen met alle macht het hoofd boven water te houden. Wij zullen hen met raad en daad terzijde staan in hun gerechtvaardigde strijd, zelfs indien hun strijd als terrorisme wordt beschouwd volgens de definitie die de ministers van Justitie van de Europese Unie recentelijk hebben vastgesteld en die naar wij vrezen zal worden overgenomen door de Europese Raad van Laken.

Kinnock
Mevrouw de Voorzitter, deze week is het tien jaar geleden dat aan de winnares van onze Sacharov-prijs, Aung San Suu Kyi, de Nobelprijs voor de vrede werd toegekend. Komende zaterdag zullen alle nog levende Nobelprijswinnaars in Oslo bijeenkomen om het 100-jarig bestaan van de Nobelprijs voor de vrede te herdenken, maar Aung San Suu Kyi zal daar niet bij zijn. Zij staat sinds september onder huisarrest en heeft al dertien jaar lang een beperkte bewegingsvrijheid. Ik verzoek u, mevrouw de Voorzitter, haar namens dit Parlement een steunbetuiging te sturen. Ik verzoek u ook om er bij het Noorse Comité voor de Nobelprijs op aan te dringen dat dit zijn diepe bezorgdheid uitspreekt over het feit dat Aung San Suu Kyi zaterdag niet bij de bijeenkomst in Oslo aanwezig kan zijn. Wilt u dit Comité ook vragen om de militaire junta in Rangoon in Birma dringend te verzoeken Aung San Suu Kyi met onmiddellijke ingang haar vrijheid terug te geven.

De Voorzitter
Mevrouw Kinnock, ik wil natuurlijk graag aan uw verzoek gevolg geven, maar ik denk dat wij daarmee nog beter even kunnen wachten tot wij het debat over mensenrechten dat voor aanstaande donderdag op de agenda staat, hebben gevoerd. Op dat moment kan ik een heel duidelijk standpunt overbrengen dat door het Europees Parlement is aangenomen.
  

De Voorzitter
Ik wil u graag meedelen dat er morgen op verzoek van verschillende fracties een weliswaar korte maar toch krachtige herdenking van de gebeurtenissen van 11 september plaatsvindt. Deze zal plenair worden gehouden, voorafgaand aan de toespraak van de president van Zuid-Korea, dat wil zeggen tegen 11.50 uur.

Europese Voedselautoriteit
De Voorzitter
Aan de orde is de aanbeveling voor de tweede lezing (A5-0416/2001) van de heer Whitehead, namens de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid betreffende het gemeenschappelijk standpunt, door de Raad vastgesteld met het oog op de aanneming van de verordening van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van de algemene beginselen en voorschriften van de levensmiddelenwetgeving, tot oprichting van een Europese Voedselautoriteit en tot vaststelling van procedures voor voedselveiligheidsaangelegenheden (10880/1/2001 - C5-0414/2001 - 2000/0286(COD)).

Whitehead
Mevrouw de Voorzitter, het debat van vandaag is het hoogtepunt in een lang proces, dat begon in de dagen van de BSE-epidemie. In zekere zin gaat het hier om een voorstel dat evenzeer van het Parlement als van de andere instellingen van de Europese Unie afkomstig is. Onze tijdelijke onderzoekscommissies zijn immers uiteindelijk beide met de aanbeveling gekomen dat er een dergelijk orgaan moest komen. Eén Commissie is gesneuveld en de nieuwe Commissie was het er bij haar aantreden over eens dat er iets in deze geest moest gebeuren. Dat voorstel van Commissievoorzitter Prodi, dat de volledige steun heeft van de commissaris, behandelen wij hier vandaag.
Het voorstel is dus het werk van vele handen. Als wij dit debat van vandaag kunnen omschrijven als rustig en naar ik hoop verstandig, komt dat doordat de drie partijen in onze driehoek hun uiterste best hebben gedaan om vóór dit debat in de tweede lezing tot een gezamenlijke conclusie te komen, zodat de oprichting van de Autoriteit zelf kon worden bespoedigd. Er mag geen onnodige vertraging optreden. Als wij een bemiddelingsfase kunnen vermijden, zullen wij dat zeker doen.
Er bestaan wellicht nog enkele bedenkingen en daar zal ik zo direct op ingaan, maar naar onze mening zijn wij nu op een punt gekomen dat er sprake is van consensus in het Parlement. Er tekent zich in elk geval een meerderheid af in dit Parlement. Ik dank de rapporteurs en de schaduwrapporteurs van de andere fracties, in het bijzonder de heer Bowis, mevrouw Paulsen en de heer Staes, voor al het werk dat zij sinds het eerste Witboek steeds hebben verzet. Ik wil ook mijn eigen onderzoekster, Michelle Smythe, bedanken en iedereen, van de Commissie tot de Raad, zowel tijdens het Zweedse als het Belgische voorzitterschap, die hieraan heeft meegewerkt. Aangezien mevrouw Aelvoet er vandaag nogal van langs heeft gekregen, wil ik mijn waardering voor haar rol hierin ook apart noemen.
Wij zijn het nu eens geworden over een tijdschema voor de oprichting en de start van de nieuwe Autoriteit. Daartoe stellen wij een serie specifieke compromissen voor: zestien nieuwe amendementen, die over het geheel genomen de goedkeuring hebben van de Commissie -ik hoop dat de heer Byrne dat ook zal kunnen bevestigen -en de Raad.
Allereerst moesten wij onze goedkeuring hechten aan een ongebruikelijke procedure voor één punt waarover nog geen duidelijkheid bestaat, namelijk de vestigingsplaats van de nieuwe Autoriteit. Wij wilden criteria vaststellen voor de vestigingsplaats voor de nieuwe Autoriteit en meenden ook dat dat onze taak was. De Raad was echter niet bereid om deze criteria in de hoofdtekst op te nemen. Wij konden echter toch moeilijk het hele verslag vanwege dit ene punt naar de prullenmand verwijzen. Daarom hebben wij dit punt in de wetgevingsresolutie gezet. Hopelijk kunt u, mevrouw de Voorzitter, precies uitleggen wat onze redenering hierachter is. Het besluit hierover zal moeten worden genomen op basis van argumenten en niet via het soort politieke koehandel waarover wij momenteel horen fluisteren. Het zou de slechtst denkbare start zijn als dit orgaan op basis van slechte argumenten op een ongeschikte plaats zou worden gevestigd.
Wij hebben de compromisamendementen ingediend om te zorgen dat de belangrijkste prioriteiten die in dit Parlement altijd worden benadrukt, worden gerespecteerd. Allereerst voorzien deze amendementen in een parlementaire hoorzitting over de voorgestelde uitvoerend directeur van de nieuwe Autoriteit, en verder voorzien ze in een periode van drie maanden waarin het Parlement zijn mening kan geven over de kandidaten voor een kleine raad van bestuur met een nauw omschreven taak. Deze raad van bestuur zal in het openbaar vergaderen en zal ook zijn standpunten openbaar maken, zodat de burgers in Europa kunnen zien wat er is aanbevolen. De raad van bestuur zal een rol spelen bij de risicoanalyse, de risicocommunicatie en het risicomanagement, in alle gevallen waar zijn advies gewenst is. Dit zijn belangrijke bevoegdheden. Daarnaast biedt deze wetgeving bescherming aan degenen die onveilige praktijken in de levensmiddelen- en diervoederindustrie willen melden. Burgers hebben de plicht om de waarheid te vertellen en naar mijn oordeel hebben wij de mogelijkheid daartoe gegarandeerd.
Als de zestien compromisamendementen, en ook de andere waarover al overeenstemming is bereikt met het voorzitterschap, worden aangenomen, kunnen wij vervolgens overgaan tot de oprichting van de nieuwe Europese Autoriteit voor voedselveiligheid. Het probleem van de BSE is bijvoorbeeld nog niet voorbij: in twee tot dusver BSE-vrije lidstaten zijn deze week gevallen van BSE gemeld. Iedereen weet dat voedsel en diervoeder veiliger moeten. De procedures voor de in- en uitvoer van deze producten naar en van de Europese Unie moeten open, transparant en bovenal veilig zijn. Sommige praktijken in de intensieve landbouw zijn een bedreiging voor ons allen gebleken. Zowel producenten als consumenten hebben alle belang bij een toezichthoudende Autoriteit, die de belangen van iedereen behartigt en die volkomen onafhankelijk is. Op die basis beveel ik dit voorstel bij het Parlement aan.

Bowis
Er is veel gebeurd sinds de Commissie haar eerste Witboek heeft uitgebracht. Ik had destijds het voorrecht om voor het Parlement het verslag te mogen schrijven, samen met mijn vriend aan de overzijde, de heer Whitehead, als schaduwrapporteur. Nu ben ik op mijn beurt schaduwrapporteur voor zijn verslag. Mijn partij is niet bepaald een voorstander van harmonisatie, maar wij zijn wel een groot voorstander van harmonie en dat laatste is wat wij in dit verslag en in de manier waarop het tot stand is gekomen, hebben gezien.
Ook ik betoon hulde aan de rapporteur en de schaduwrapporteurs, en ook aan de commissaris, de heer Byrne, en -ik zeg het toch maar ondanks eerdere opmerkingen -aan minister Magda Aelvoet. Ik hoop dat mevrouw McKenna er geen aanstoot aan neemt als ik mevrouw Aelvoet prijs zonder dat zij aanwezig is. Mevrouw Aelvoet heeft immers een belangrijk aandeel gehad in onze gezamenlijke zoektocht naar reële compromissen waarin iedereen zich kan herkennen en die bijdragen tot een grotere voedselveiligheid voor de Europese volkeren.
Dit vraagstuk is van groot belang voor de burgers. Er is niets belangrijkers dan de veiligheid van het voedsel en de dranken die zij en hun gezinnen nuttigen. Het vraagstuk heeft een Europese dimensie, omdat in toenemende mate niet alleen het voedsel de grenzen overschrijdt, maar ook de mensen grenzen overschrijden. Wij moeten er dan ook zeker van zijn dat het voedsel dat wij eten, verbouwd is op grond die wij kunnen vertrouwen en dat de gebruikte kunstmest gegarandeerd veilig is. Het voer dat de dieren op de boerderijen krijgen, is ook van belang om ervoor te zorgen dat het voedsel dat in onze supermarkten en op onze tafels terechtkomt, ons vertrouwen waard is. Vervolgens willen wij er ook zeker van zijn dat de verwerking van ons voedsel veilig is, en tot slot willen wij er zeker van zijn dat wij het nadat het is opgeslagen en in de winkel is verkocht, nog steeds veilig mee naar huis kunnen nemen.
Dit verslag bevat veel heikele punten. Zo was de naam "Autoriteit voor voedselveiligheid" voor ons van cruciaal belang. Wij willen geen bureaucratie die van alle markten thuis is en van alles een beetje doet. Wij willen een Autoriteit die zich speciaal bezighoudt met de veiligheid, met de beoordeling van risico' s en waar nodig met de begeleiding van risicobeheerders. Een Autoriteit waar men begrijpt dat risico' s nooit helemaal kunnen worden uitgesloten, maar wel op een adequate wijze kunnen worden opgespoord en aangepakt. De wetenschap is daarbij van cruciaal belang, net als onafhankelijkheid. Daarom is de vestigingsplaats van deze Autoriteit ook zo belangrijk.
Het pre-bemiddelingsproces -als ik het zo mag noemen -dat wij hebben doorlopen, is een voorbeeld van de manier waarop wij maatregelen door het Parlement en de instellingen moeten krijgen. In deze laatste fase heeft het Parlement in overgrote meerderheid met één mond gesproken. Ik weet dat de Commissie en de Raad hebben geluisterd en ik ben ervan overtuigd dat zij daarvan hebben geprofiteerd, want wij werken samen aan deze maatregel.

Roth-Behrendt
Mevrouw de Voorzitter, beste collega' s, geachte commissaris, wanneer wij het vandaag hebben over de Europese Voedselautoriteit, moeten wij eerst zowel tegen onszelf als tegen de burgers van de Europese Unie één ding zeggen: wij zijn ervan overtuigd dat de levensmiddelen die door de mensen in de Europese Unie worden genuttigd nu al veilig zijn, ook zonder deze autoriteit. Zo veilig dat ik er zeker van ben dat ze tot de veiligste in de wereld behoren. Als wij desalniettemin van mening zijn dat een voedselautoriteit nuttig is en tot een verbetering in de Europese Unie leidt, dan moet daar een reden voor zijn. Ik noem drie voorwaarden waaraan naar mijn overtuiging moet worden voldaan, wil er van zo' n verbetering sprake zijn.
Deze voorwaarden zijn al genoemd door de heer Bowis en de heer Whitehead. In de eerste plaats de kwaliteit van de deskundigen. Het mag niet zo zijn dat lidstaten deskundigen en wetenschappers die ze graag kwijt willen, naar deze Autoriteit afvaardigen. Het is uw taak, mijnheer de commissaris, de lidstaten ertoe uit te nodigen alleen de allerbesten af te vaardigen. In de tweede plaats is er voor een verbetering transparantie en openheid nodig. Nog meer dan de wetenschappelijke commissies die sinds de BSE-crisis een hoog gehalte aan transparantie bezitten, moet de Autoriteit ervoor zorgen dat de bevolking terecht vertrouwen in haar stelt. Dat wil zeggen dat ze open en transparant moet zijn in wat ze doet.
Ten slotte, beste collega' s en mijnheer Byrne, is er controle nodig. Het is ook uw taak, de taak van de Commissie, om de lidstaten duidelijk te maken dat toezicht en controle in de allereerste plaats een taak is van de lidstaten. Die taak hebben ze in de afgelopen jaren op onverantwoorde wijze verwaarloosd. Als wij de veiligheid van ons voedsel willen blijven garanderen, misschien zelfs een garantie willen geven voor nog meer veiligheid, als wij het vertrouwen van de bevolking willen terugkrijgen, dan doen wij dat alleen onder deze voorwaarden en door middel van een strengere controle. Dan zal de nieuwe Voedselautoriteit voor de Europese Unie een vooruitgang betekenen. Ik vraag u, commissaris, ervoor te zorgen dat dit het geval zal zijn.

Paulsen
Mevrouw de Voorzitter, geachte collega' s, geachte mijnheer de commissaris, het is bijna niet te geloven dat wij nu zo' n goede wetgeving tot stand hebben gebracht. Twee jaar is weliswaar een lange tijd, maar persoonlijk had ik gedacht dat het nog langer zou duren.
Het is ongelooflijk belangrijk dat wij over veiligheid praten, en wat veiligheid betreft kunnen wij het zeker eens worden. Veiligheid is meetbaar. De allerbelangrijkste aspecten van deze nieuwe wetgeving zijn de openheid en de transparantie. Wat wij ook zeggen en doen, er zullen zich altijd nieuwe crises voordoen. Er zullen nieuwe schandalen ontstaan. Er zullen nieuwe wetenschappelijke voorstellen worden gedaan met deze of gene bedoeling, die de bevolking al dan niet terecht zullen opschrikken. De enige manier om met deze gegevenheden om te gaan, is totale transparantie en openheid betrachten. Je kunt de burgers namelijk niet geruststellen door enkel besluiten openbaar te maken. Nu worden alle belanghebbenden -consumentenorganisaties, milieuorganisaties en media -rechtstreeks geïnformeerd. Daarbij gaat het niet alleen om informatie van een meerderheid van wetenschappers in een panel, maar ook om de opvattingen van minderheden. Op die manier kan men onmogelijk zeggen dat de Unie iets voor haar burgers verborgen houdt.
Ter afsluiting wil ik nog zeggen dat ik mij ondanks deze goede regeling afvraag hoe ze zal worden nageleefd en gecontroleerd. Wat is er voor systeem van eventuele sancties tegen de lidstaten en ondernemingen die zich niet houden aan de veiligheidsnormen? Er is nu één stap gezet, -de grootste en de eerste. Laten wij echter niet vergeten dat de regeling ook moet worden uitgevoerd, anders blijven het inhoudsloze woorden op papier.

Staes
Voorzitter, Commissaris, beste collega' s, mijnheer de rapporteur, de verordening die voor ons ligt, is wat mij betreft revolutionair. Ik geloof inderdaad dat crisissen louterend kunnen werken. Ook in de voedselsector zien wij vaak dat crisissen ertoe leiden dat er op wetgevingsgebied stappen worden vooruit gezet. Welnu, de verordening die voor ons ligt, is een stap vooruit. Ik wil een aantal zaken onderstrepen die vooral voor mijn fractie belangrijk waren en die wij ook hebben binnengehaald.
Een eerste punt is dat de regeling ervoor zal zorgen dat besmet voedsel voortaan niet meer zal kunnen worden uitgevoerd naar derde landen, vaak derdewereldlanden. In de tweede pllats wordt de diversiteit van voedsel onderstreept, wordt erop gewezen dat er traditionele producten bestaan, dat wij dat moeten erkennen en dat voedsel een bepaalde culturele rol te spelen heeft. Een derde punt is dat wij als Parlement ervoor hebben gezorgd dat we van de geplande voedselautoriteit een voedselveiligheidsautoriteit hebben gemaakt en dat is toch wel een belangrijke overwinning voor ons Parlement. Het Parlement, samen met u collega-rapporteur, heeft ervoor gezorgd dat wij een rol hebben kunnen spelen en hebben kunnen wegen op de transparantie, op de doorzichtigheid van dit geheel. Het is inderdaad zo dat we behoefte hebben aan transparantie om de consument weer vertrouwen te geven. We hebben ook als Parlement ervoor gezorgd dat wij meer inzicht krijgen in de samenstelling van de raad van bestuur en in de benoeming van de directeur. We hebben ten slotte ook gepleit voor meer objectieve criteria voor de zetel.
Toen we in tweede lezing uit de milieucommissie kwamen, zagen we dat we 28 amendementen hadden, 28 amendementen die soms moeilijk lagen bij de Raad. We hebben een soort pre-bemiddelingsoefening gedaan, een oefening waarmee ik heel blij ben, omdat de rapporteur met de co-rapporteurs en de schaduwrapporteurs ervoor gezorgd hebben dat we als Parlement met één stem konden spreken tegenover de Raad, een Raad waar we een stem hebben gehoord, waar mevrouw Aelvoet naar ons heeft geluisterd en ik ben daar echt heel blij om.

Sjöstedt
Mevrouw de Voorzitter, in onze fractie zijn wij het geheel eens met de strekking van dit verslag. Ook vinden wij het belangrijk dat enkele amendementen die niet in dit gemeenschappelijke standpunt verwerkt zijn, opnieuw worden ingediend. Volgens ons zijn deze amendementen van dien aard dat men na aanneming daarvan zeer snel een gemeenschappelijke oplossing moet kunnen vinden met de Raad en de Commissie.
Het belangrijkste amendement van het Parlement is het amendement waarin duidelijk wordt gemaakt dat het om een autoriteit gaat die specifiek bedoeld is voor voedselveiligheid -en niet voor voedsel in het algemeen. Voor ons is deze precisering van belang. Het is belangrijk dat men zich toespitst op de specifieke veiligheidskwesties.
In amendement 4 wordt gesteld dat de EU-regels voor levensmiddelen en andere internationale normen en regelgeving onderling moeten overeenstemmen. Uiteraard moet de EU op dit gebied samenwerken met andere delen van de wereld. Vooral de ontwikkeling binnen de Wereldhandelsorganisatie, de WTO, dreigt er echter toe te leiden dat wij geconfronteerd worden met diverse conflicten tussen uiteenlopende regelgevingen. In dat geval is het volgens ons uiterst belangrijk dat men uit gezondheids- en milieuoogpunt vasthoudt aan het recht op strengere regels.
Amendement 22 betreft de financiering van de Autoriteit. Wij hangen het beginsel aan dat een autoriteit uit de begroting gefinancierd moet worden, en niet uit vergoedingen die zij voor haar diensten vraagt. Daarom vinden wij amendement 22 belangrijk.
Enkele amendementen betreffen openheid, en uiteraard steunen wij deze. Amendement 41 houdt in dat de vergaderingen van de raad van bestuur openbaar moeten zijn en dat vergaderingen achter gesloten deuren uitgesloten moeten zijn. Dat vinden wij uiterst belangrijk. Ook het voorstel inzake een brede geografische spreiding van de herkomst der bestuursleden vinden wij een goed idee.
De onderhavige voorstellen vloeien voort uit de ernstige crises op het gebied van voedselveiligheid waardoor de EU de laatste jaren is getroffen. Daarbij ging het onder andere om dioxine, BSE en salmonella. Deze schandalen hangen nauw samen met een sterk geïndustrialiseerde landbouw en met een landbouwbeleid waarin grootschaligheid en rendement belangrijker zijn geworden dan milieu, dierenbescherming en veilig voedsel. Wil de EU de oorzaken van de problemen op dit gebied werkelijk aanpakken, dan is vóór alles een herstructurering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid nodig, waarin draagkracht, milieu- en dierenbescherming voorrang hebben. Pas dan kunnen wij werkelijk iets doen aan de oorzaken van de problemen rond voedselveiligheid in onze Unie.

Fitzsimons
Mevrouw de Voorzitter, de inzichten van de 370 miljoen burgers in de Europese Unie over de voedselketen in Europa zijn in de afgelopen jaren ingrijpend gewijzigd. Dit is deels het gevolg van de komst van BSE, de mond- en klauwzeer in Europa en het schandaal met de dioxinekippen van een paar jaar geleden. Uiteraard heeft de consument altijd gelijk, maar in dit geval moesten de wetgevers in de Europese Unie zich nog eens extra inspannen om de veiligheid van de voedselketen in Europa te verbeteren en het vertrouwen van de consument in de levensmiddelenproducten in de Unie te herstellen. Dat is geen gemakkelijke taak geweest. Het door de heer Bowis genoemde Witboek van de Commissie schetst echter een hele serie richtlijnen en verordeningen die moeten worden aangepast en gemoderniseerd om de voedselketen in Europa veiliger te maken.
Ik wil graag van deze gelegenheid gebruik maken om mijn waardering uit te spreken voor de heer Byrne, commissaris voor Gezondheid en Consumentenbescherming, voor zijn vastbeslotenheid om ervoor te zorgen dat de consumenten in de Europese Unie volledig vertrouwen hebben in alle levensmiddelen die in de Unie over de toonbank gaan. Dat betekent niet alleen dat de veiligheidsnormen voor de productie binnen de Unie moeten worden verbeterd, maar ook dat de regels en voorwaarden voor de invoer van levensmiddelen naar Europa moeten worden aangescherpt. Het belangrijkste element van dit Witboek is de oprichting van de Voedselautoriteit, het onderwerp van het debat van vandaag.
Het is van het grootste belang dat deze Autoriteit zo snel mogelijk van start kan gaan, op welke locatie dan ook. Deze Europese Voedselautoriteit kan samenwerken met de vijftien regeringen van de Unie, in een adviserende en preventieve rol. Hierdoor kan worden gegarandeerd dat de levensmiddelen van boer tot consument aan de hoogste volksgezondheidsnormen voldoen. Wij leven in een gemeenschappelijke markt met vrij verkeer van goederen, personen, diensten en kapitaal. Voedsel is een internationaal verhandelbaar product en het is daarom van groot belang dat wij kiezen voor een samenhangende en gemeenschappelijke aanpak om de voedselveiligheid in Europa te bevorderen.
Dit is niet meer dan logisch, gezien het feit dat consumenten dagelijks door heel Europa reizen.
Ik schaar mij ook achter de aanpak van commissaris Byrne om ervoor te zorgen dat alle belanghebbende partijen betrokken worden bij de tenuitvoerlegging van de nieuwe richtlijnen en verordeningen krachtens het Witboek betreffende voedselveiligheid. Groepen die bestaan uit vertegenwoordigers van de levensmiddelenindustrie, de boerenorganisaties en consumentenbelangen zijn allemaal actief betrokken bij de uitvoering van deze richtlijnen en verordeningen. Als gevolg van het Verdrag van Amsterdam heeft het Europees Parlement zelfs medebeslissingsbevoegdheid met betrekking tot de uitvoering van de nieuwe richtlijnen en verordeningen op het gebied van consumentenbescherming en volksgezondheid. Wij zullen steeds waakzaam blijven om te garanderen dat het vertrouwen in de Europese voedselketen volledig wordt hersteld, en liefst zo snel mogelijk.
Ik spreek mijn grote waardering uit voor de rapporteur, de heer Whitehead, en allen die bij de opstelling van dit uitstekende verslag betrokken zijn geweest.

Bernié
Mevrouw de Voorzitter, geconfronteerd met de grote toename van het aantal voedselcrises: dioxine, salmonella, listeriose, mond- en klauwzeer en BSE, hebben vele lidstaten voorzieningen getroffen om de volksgezondheid te bewaken.
Begin 2002 krijgt Europa zijn eigen Voedselautoriteit. Deze nieuwe instantie moet aan de ene kant tegemoet komen aan de verwachtingen van de burgers, die voedselveiligheid, naast werkloosheid, boven aan hun dagelijkse prioriteitenlijstje hebben staan. Aan de andere kant moet zij Europa voorzien van een orgaan dat het Europese landbouwmodel op het internationale toneel moet verdedigen en promoten.
Landbouwproducten maken inderdaad deel uit van de onderhandelingsronde van de Wereldhandelsorganisatie. Binnen de WTO verzet de Cairnsgroep zich tegen een landbouw waarvan voedselveiligheid een integraal onderdeel is.
Niettemin moet de Autoriteit, wil zij werkbaar zijn, de volgende problemen aanpakken. Allereerst is het belangrijk dat alle spelers in de voedselketen bij de Autoriteit worden betrokken, en zullen de vertegenwoordigers uit de landbouwwereld een zetel moeten krijgen in de raad van bestuur, net als de consument, de voedingsmiddelenindustrie en de distributeurs.
Om die reden blijven wij voorstander van een raad van bestuur bestaande uit zestien leden in plaats van de twaalf die in het verslag worden voorgesteld.
Dan is er nog de omschrijving van de opdrachten: wie wordt verantwoordelijk voor de waarschuwingen, het beheer en de controle? Hier komen wij bij het lastige vraagstuk van de reorganisatie van het snelle waarschuwingssysteem. De taak van de Franse autoriteit beperkt zich tot risicobeoordeling, terwijl de minister van Landbouw met het risicomanagement is belast. De taak van de Europese Autoriteit zou zich moeten beperken tot bewaking.
Tot slot zijn er de mogelijke conflicten met de nationale autoriteiten: Frankrijk, Groot-Brittannië, Ierland, België en Griekenland hebben hun eigen nationale autoriteit; Duitsland, Nederland, Portugal en Spanje staan op het punt om eigen autoriteiten op te richten. De Europese Autoriteit moet de autonomie van de nationale autoriteiten respecteren en mag zich alleen met coördinatie bezighouden.

Thomas-Mauro
Mevrouw, mijnheer de commissaris, geachte collega' s, de eurofederalisten roepen om een politiek Europa, waardoor volgens hen de Europese eenwording democratischer zou kunnen worden, dat wil zeggen dat er minder macht wordt toegekend aan de Europese Commissie - en wat denkt u dat er op hetzelfde moment gebeurt? Er wordt een nieuw orgaan in het leven geroepen, de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid. Wij kunnen daarbij niet anders constateren dan dat deze Autoriteit, door de manier waarop de vertegenwoordigers voor de toekomstige raad van bestuur worden aangesteld, in feite afhankelijk is van de Europese Commissie, haar juridische bevoegdheid ten spijt.
Wie is de onvergeeflijke fouten van de Europese Commissie ten tijde van de BSE-crisis vergeten? Zij wilde toen tegen elke prijs de interne markt verwezenlijken. Dat was belangrijker dan de voedselveiligheid van de Europese consumenten. Een onafhankelijke zetel, op fysieke afstand van de Europese Commissie, maakt de Autoriteit voor Europese voedselveiligheid nog niet geloofwaardiger in de ogen van de burgers van de lidstaten. Daarvoor moeten de leden van de toekomstige raad van bestuur van het nieuwe orgaan door diezelfde burgers gecontroleerd kunnen worden en wel via hun vertegenwoordiging in het Europees Parlement.
De Autoriteit lijkt onvoldoende garantie voor onafhankelijkheid te bieden. Zij lijkt onderworpen aan de macht van de lobby' s en de wensen van de Europese Commissie en zal dus hoogstens onafhankelijk zijn van de kiezer. Bovendien, wie garandeert ons dat het subsidiariteitsbeginsel en de autonomie van de voedselindustrie worden gerespecteerd? Wordt het midden- en kleinbedrijf in de voedselindustrie straks verstikt door een steeds strakkere reglementering waartegen de burger zich steeds meer verzet? Waarom die naam "Autoriteit" terwijl het orgaan geen wetgevende macht heeft? En ten slotte, waarom krijgt de Autoriteit eigenlijk zoveel middelen - 67 miljoen euro en 339 ambtenaren - terwijl zij in nauwe samenwerking met het netwerk van bestaande nationale autoriteiten net zo effectief en minder duur zou zijn?

Grossetête
Wij proberen al jaren het vertrouwen van de consument terug te winnen, en volgens mij gaat de oprichting van deze Autoriteit voor voedselveiligheid wat dat betreft in de goede richting. Wij moeten erkennen dat er voor de totstandkoming van dit verslag goed overleg heeft plaatsgevonden en wij moeten er nu dan ook voor zorgen geen vertraging op te lopen.
Er blijven altijd risico' s bestaan, en bacteriologische problemen -al dan niet in verband met terrorisme - kunnen voor alle burgers verstrekkende gevolgen hebben. Wij weten heel goed dat besmetting via het voedsel een zeer groot aantal burgers zou kunnen treffen. De veiligheid moet bij deze instelling dus centraal staan.
Toch moeten wij ons het hoofd niet op hol laten brengen, want na de talloze besluiten die wij hier genomen hebben, is de Europese voedselketen ongetwijfeld een van de veiligste ter wereld. Dat neemt niet weg dat de gebreken die bij de voorgaande crises aan het licht zijn gekomen, ons nopen tot het aanscherpen van de maatregelen met betrekking tot de voedselveiligheid.
Wil deze Autoriteit effectief en geloofwaardig zijn, dan moet zij uit de beste wetenschappelijke experts bestaan en zich in het kader van een snel waarschuwingssysteem beperken tot beoordeling van de risico' s. Het risicomanagement moet daarbij in handen van de politiek blijven. De autoriteit moet eveneens nauw samenwerken met de nationale agentschappen. De bemoeienissen moeten in overeenstemming zijn met het risico dat wordt gelopen: is er alleen sprake van geruchten, dan moet de communicatie worden verbeterd; bestaat er werkelijk risico, dan moeten alle noodzakelijke voorzorgsmaatregelen worden getroffen en bij aantoonbaar gevaar moeten preventiemaatregelen worden getroffen. Tot slot moet deze Autoriteit onafhankelijk en absoluut transparant zijn. Tegelijkertijd moeten de controles worden verscherpt en moeten de straffen op ernstige overtredingen niet alleen zwaarder maar ook doelmatiger worden.

Corbey
Voorzitter, collega' s, Commissaris, ons voedsel is doorgaans al veilig. Toch overlijden wereldwijd jaarlijks 2000 mensen aan salmonellavergiftiging. In de Verenigde Staten alleen al overlijden 9000 mensen per jaar aan voedselvergiftiging door microben. Dat zijn verontrustende cijfers en dan hebben wij het nog niet over andere ziekten die verband houden met voedsel. Met de algemene beginselen van de levensmiddelenwetgeving leggen we nieuwe fundamenten voor veilig voedsel en daar bouwen we de komende maanden en jaren op voort. We moeten werken aan een stelsel dat consumenten vertrouwen biedt.
Rondom voedsel spelen de emoties soms hoog op, rundvlees is een recent Europees voorbeeld. De politiek kan en mag deze emoties niet negeren, maar wij moeten wel de feiten wegen. Daar ligt de grote waarde van de Europese Voedselautoriteit: ze moet een baken van objectiviteit zijn. De Europese Voedselautoriteit moet samenwerken met de nationale autoriteiten, maar we moeten ervoor zorgen dat zij niet bij voorbaat vleugellam wordt en dat zij een aansprekende directeur krijgt die autoriteit niet hoeft af te dwingen maar kwaliteit en autoriteit zelf in huis heeft. Tot slot een woord van dank aan de rapporteur die bewezen heeft zelf ook over kwaliteit en autoriteit te beschikken.

Auroi
Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de commissaris, geachte collega' s, de Fractie De Groenen zal inderdaad vóór het verslag-Whitehead stemmen. De Europese Voedselautoriteit is een onmisbaar instrument voor voedselveiligheid in dienst van de consument en de Europese politieke instanties, en is onmisbaar voor de taken die haar zijn toebedeeld.
De eerste taak is het achterhalen van alles wat er is misgegaan en heeft geleid tot de recente crises op het gebied van voedselveiligheid, of het nu gaat om de crises rond de diervoeders - dioxinekippen, mond- en klauwzeer, handel in veterinaire producten, overmatig gebruik van kalmerende middelen voor dieren - of vooral om de diepe crisis rond BSE. Ik herinner eraan dat zelfs Finland nu zijn eerste geval van gekkekoeienziekte heeft. Dat is punt één. Het tweede punt is dat de Autoriteit ook een halt moet toeroepen aan de ongecontroleerde verspreiding van besmette transgene producten, waardoor zelfs traditionele graansoorten worden bedreigd. Dit terwijl deze transgene planten alleen commercieel voordeel hebben en de consument ze afwijst. De Autoriteit zal dan ook niet alleen al die tekorten moeten verhelpen, maar ook moeten zorgen voor de veiligheid van de stal tot de tafel. Daartoe moet deze Autoriteit zich meteen vanaf haar begin volgend jaar houden aan de beginselen van transparantie en toezicht waarover mijn collega' s al hebben gesproken. De mislukking van hygiënisme als enig criterium is aan het licht gebracht door het grote aantal crises dat wij hebben genoemd, met name die rond het diermeel. Dit toont aan dat zo' n autoriteit lijsten moet kunnen opstellen van keurmerken en garantielabels en van boerenproducten of producten met een lokaal karakter, in plaats van zich te beperken tot industriële normen die niet leiden tot de preventie van van salmonella, listeria of nog dramatischer epidemieën.
De belangrijkste taak van de Autoriteit is dan ook het coördineren van de nationale autoriteiten. Daarvoor moet zij onafhankelijk en transparant kunnen functioneren.
Ik heb daarentegen wel vragen bij amendement 34, waarin wordt gesproken over de benoeming van de raad van bestuur. Die benoeming lijkt op zijn minst ondoorzichtig, aangezien er wordt gesproken over verdienste van de raad van bestuur. Wat betekent nu "verdienste" van een autoriteit die moet bestaan uit oordeelkundige wetenschappers? De raad van bestuur heeft een politieke rol en is verantwoordelijk voor het beheer. Ik ben bang dat achter die "verdienste" eenvoudigweg de druk van de grote fabrikanten uit de voedings- en genotmiddelenindustrie schuilgaat. Ik hoop dat mijnheer de commissaris mij op dit punt kan geruststellen.
Wat betreft de vestigingsplaats van de toekomstige Autoriteit, die is voor ons van ondergeschikt belang ...
(Spreker wordt door de Voorzitter onderbroken)

Blokland
Mevrouw de Voorzitter, gezien het getouwtrek over de vestigingsplaats blijkt de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid wel een erg prestigieuze aangelegenheid te zijn. Dit draagt niet bij tot veiliger voedsel of tot het consumentenvertrouwen.
Een ander punt van zorg is het willen opdringen van onze strenge normen aan de rest van de wereld. Hierbij moet ik opmerken dat men in andere delen van de wereld vaak niet de luxe heeft om te streven naar de hoogst mogelijke veiligheidsnormen voor voedsel. Men is meer bezig met het verzamelen van voldoende voedsel om te overleven. Uiteraard dienen we niet zomaar voedsel dat niet aan onze veiligheidsnormen voldoet naar deze landen te exporteren. Maar in die gevallen waarin export de voedselveiligheid in deze landen verhoogt, dient deze export wel toegestaan te worden. Van automatisch vernietigen van partijen dient in deze gevallen geen sprake te zijn.
Wat de benoeming van de raad van bestuur betreft, ben ik het eens met het compromis dat met de Raad bereikt is. Het is inderdaad niet verstandig om deze raad van bestuur verder uit te breiden, omdat dit de slagvaardigheid niet ten goede zou komen. Bovendien ben ik er niet voor om voorafgaand aan de benoemingen van de leden van de raad van bestuur hoorzittingen in het Europees Parlement te organiseren. Nog sterker geldt dit voor de uitvoerend directeur. Het zou verstandig zijn als het Europees Parlement wat meer afstand zou nemen van de uitvoerende taken van de op te richten Europese Autoriteit voor voedselveiligheid.

Dell'Alba
Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de commissaris, geachte collega' s, deze week zal op de Top van Laken onder andere de vestigingsplaats van de Voedselautoriteit worden gekozen, althans dat hoop ik. Wij weten hoe belangrijk het is dat deze beslissing wordt genomen. Er zijn al enkele jaren voorbijgegaan sinds het begin van deze procedure; al op zijn minst sinds 1999 ligt dit voorstel op tafel. Wij moeten dus beslissen. Ik geloof dat het Parlement door opnieuw het amendement in te dienen dat enkele maanden geleden in eerste lezing is aangenomen, twee dingen wil zeggen. Mijnheer de commissaris, aan u de taak deze boodschap over te brengen aan de regeringen. Het eerste punt is dat het hier gaat om een medebeslissingsprocedure en dus denken wij dat de criteria waarover het Parlement morgen zal stemmen, in aanmerking genomen moeten worden.
Een van de kenmerkende trekken van Laken is de koehandel - ik geef jou een baan als voorzitter van de Conventie, jij geeft mij de vestigingsplaats van de Autoriteit, ik geef jou de politieacademie -, maar ik denk dat deze beslissingen in plaats daarvan genomen moeten worden op basis van enkele parameters die inherent zijn aan de op te richten instelling zelf. Wanneer het Parlement dus onderstreept dat de vestigingsplaats van de Autoriteit een lange traditie op het gebied van de voedselveiligheid moet hebben, en in het algemeen op het gebied van het voedselonderzoek, is dat natuurlijk een parameter die met nadruk genoemd dient te worden. Wanneer wordt gesproken van een goede wetenschappelijke infrastructuur en voorzieningen op het gebied van voedselveiligheid, moeten u, mijnheer de commissaris, en de Commissie dit criterium benadrukken. Wanneer wordt gezegd dat de vestigingsplaats goed toegankelijk moet zijn, dat wil zeggen over goede, snelle verkeersverbindingen moet beschikken, wanneer wordt gezegd dat de Autoriteit in staat moet zijn samen te werken met de diensten die zich bezighouden met volksgezondheid en consumentenbescherming, moet ik natuurlijk wel denken aan het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek in Ispra, dat duizenden Europese onderzoekers in dienst heeft, en ik moet dan wel denken dat slechts één kandidaat-vestigingsplaats aan deze criteria voldoet, namelijk Parma in Italië.

Schnellhardt
Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de commissaris, dames en heren, hartelijk dank, mijnheer de rapporteur, voor het goede stuk werk dat u -geheel volgens onze verwachting - aan ons heeft voorgelegd. Ik denk dat de verordening, die tevens de rechtsgrondslag vormt voor de te nemen maatregelen, zal bijdragen tot een verbetering van de voedselveiligheid in de Europese Unie. Daarmee leggen wij de algemene beginselen van de nieuwe levensmiddelenwetgeving vast. Met betrekking tot de algemene levensmiddelenwetgeving wil ik in het bijzonder opmerken dat men er op overtuigende wijze in geslaagd is om voor het hele traject -van boerderij tot consument -methoden te ontwikkelen ter verbetering van de voedselveiligheid.
Een ander wezenlijk bestanddeel van de hier geformuleerde beginselen is het uitgangspunt dat de herkomst van producten altijd te achterhalen moet zijn. Ik denk dat wij hiermee twee belangrijke nieuwe beginselen en vereisten voor de verbetering van de voedselveiligheid in het leven hebben geroepen. Centraal in de verordening staat de oprichting van de Europese Voedselautoriteit of de "Autoriteit voor voedselveiligheid" , zoals ze ook in het amendement wordt genoemd.
Daarbij wil ik me niet met de definitie bezighouden. Mij gaat het er vooral om dat de randvoorwaarden voor deze Autoriteit worden geschapen. Daarbij horen in de eerste plaats voldoende financiële middelen. Dat is, denk ik, tot nu toe niet gelukt in die mate waarin wij het graag zouden willen. Dat geldt ook voor het scheppen van de voorwaarden die nodig zijn voor de communicatie tussen deze Autoriteit en de diverse instanties in de lidstaten. Daarvoor zijn in de lidstaten nog niet de nodige voorzieningen aanwezig. Hier is nog veel werk te doen.
Wat de openbaarheid van de Autoriteit aangaat, is het amendement van het Parlement mijns inziens terecht, maar wij moeten ook de garantie geven dat de Autoriteit onder bepaalde omstandigheden achter gesloten deuren moet kunnen vergaderen. Van belang is ook -velen hebben daar al op gewezen \u8722\'2d de vestigingsplaats. Wanneer de Raad onze voorstellen afwijst, is hij volgens mij van plan om de Autoriteit ergens te vestigen waar niet aan onze eisen en voorwaarden wordt voldaan. Dat kunnen wij niet zomaar laten passeren. Dat kunnen wij ook niet accepteren. Op dit punt zal de Raad uiteindelijk moeten toegeven en een vestigingsplaats moeten kiezen van waaruit communicatie met de Commissie, het Parlement en de lidstaten mogelijk is.

Myller
Mevrouw de Voorzitter, mijn dank aan de rapporteur voor zijn uitstekende werk. Zoals gezegd, is het Europees Parlement al verscheidene jaren zeer actief bezig met kwesties rond de voedselveiligheid. De rapporteur heeft ook zeer goed werk verricht door met de Commissie en de Raad te praten om er zo zeker van te zijn dat de oprichting van de Voedselautoriteit geen vertraging oploopt. Op de Top van Laken moet dus echt een besluit over de vestigingsplaats van de Autoriteit worden genomen.
Wat het Parlement over de keuzecriteria heeft gezegd, is naar mijn mening zeer juist: de contacten met onderzoek, de onafhankelijkheid van de Autoriteit en het aantrekken van doelgerichte deskundigen om de kwaliteit te waarborgen, zijn zaken die benadrukt moeten worden. Wat de openheid betreft, kan ik het alleen maar met de vorige sprekers eens zijn, maar openheid betekent ook dat er met consumentenorganisaties moet worden samengewerkt.

Titford
Ik wil om te beginnen opmerken dat ik een groot voorstander ben van voedsel- en diervoederveiligheid, maar ik zie niet in waarom de Europese Unie het nodig vindt om de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid op te richten. Volgens mij komen alle belangrijke ziekten, behalve misschien BSE, uit landen buiten de Europese Unie. Daarom is de Wereldgezondheidsorganisatie, die al bestaat en die precies dit soort werk doet, juist prima geschikt voor dit doel en kan zij al onze belangen behartigen.
Deze organisatie staat ten dienste van 27 Europese landen, met inbegrip van de landen van de Europese Unie. Ik kan mij niet aan de indruk onttrekken dat de Europese Unie bezig is weer een nieuwe semi-overheidsinstelling in het leven te roepen, die net als alle andere door de EU opgerichte autoriteiten veel geld zal kosten en uiteindelijk volkomen overbodig zal blijken te zijn. Als een dergelijke instelling nodig zou zijn, zou het toch zeker de taak van de nationale regeringen zijn om deze problemen aan te pakken? Zij kennen de omstandigheden in het desbetreffende land en kunnen daarnaar handelen.

Oomen-Ruijten
Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de commissaris, geachte collega' s, laat mij beginnen met op te merken dat ik ongelooflijk veel waardering heb voor de manier waarop de rapporteur, maar zeer zeker ook de schaduwrapporteurs, zijn omgegaan met dit hele lastige dossier waar wij toch heel snel uitgekomen zijn. Er zijn natuurlijk nog puntjes die aandacht behoeven en dan noem ik de inspectie: wie geeft opdracht voor die inspectie, en wie gaat die voedselveiligheidsautoriteit organiseren, controleren en besturen? Dat mogen er geen zestien zijn, het moeten er twaalf zijn, want we moeten onafhankelijkheid hebben.
Wat bedoelen we eigenlijk met voedselveiligheid? We bedoelen dat we in de interne markt ervoor zorgen dat we overal kunnen garanderen dat ons voedsel veilig is. Dat betekent dus niet alleen in het Europa van de vijftien, maar dat betekent ook samen met al die toetredende landen.
Voorzitter, op dat punt heb ik enige zorg. Zorg, niet omdat het voedsel in de toetredende landen niet veilig zou zijn, dat wil ik niet gezegd hebben, maar ik heb wel zorgen over het ontbreken van goede netwerken in de nieuwe lidstaten om de voedselveiligheid te controleren, te inspecteren en ervoor te zorgen dat er vertrouwen komt. Afgelopen donderdag was er een bijeenkomst met deskundigen uit de toetredende landen en die maakten melding van het ontbreken van een dergelijke structuur. Dat is één kant van de medaille: de controle, ook van de overheid, op het goed functioneren. Er is ook een andere kant van de medaille, en dat is het ontbreken van een maatschappelijk middenveld. Dat betekent het ontbreken van goed getrainde consumentenorganisaties die onafhankelijk zijn en die de overheid steeds kunnen prikkelen om het beleid goed te doen. Hetzelfde geldt ook voor productenorganisaties.
Voorzitter, ik vraag me af of de commissaris op dat punt ons niet wat informatie wil geven, om te kijken wat wij daaraan in de toekomst kunnen gaan doen.

Doyle
Mevrouw de Voorzitter, het leven is een permanente risicoanalyse van wat wij doen, waar wij heen gaan en wat wij eten. Hoewel de voedselketen in Europa nog steeds een van de veiligste ter wereld is, heeft het vertrouwen van onze consumenten in het voedsel dat wij eten en de methoden waarmee wij dat voedsel produceren, door de recente schandalen een flinke deuk opgelopen. Het publiek heeft het vertrouwen in de nationale en Europese voedselveiligheidssystemen verloren als gevolg van allerlei schandalen met rundvlees, E-coli, listeria, salmonella, dioxines, eieren, kippen, melk en hormonen. De lijst is nog langer. Het publiek wil de garantie dat de weg van boerderij naar markt, naar supermarkt, naar oven, koelkast en tafel, zo veilig is als redelijkerwijs mag worden verwacht. Zij willen een veiligheidsbeoordeling die niet in het geheim achter de gesloten deuren van de Commissie plaatsvindt, en die ook niet wordt beïnvloed door de belangen van producenten of pressiegroepen.
Sinds het begin van uw ambtstermijn, commissaris Byrne, heeft u op de behoeften van de Europese consument gereageerd door uw uiterste best te doen om de veiligheid van de voedselketen te verbeteren. Dit voorstel is van essentieel belang voor de consumentenbescherming in de Europese Unie. De instellingen van de Unie hebben gezamenlijk de beginselen van de levensmiddelenwetgeving vastgesteld met de oprichting van een nieuwe Autoriteit, die het voedsel dat wij eten en de productiewijze ervan kan veiligstellen.
Ik spreek mijn grote waardering uit voor de rapporteur, de heer Whitehead, en de schaduwrapporteur, de heer Bowis, voor hun uitstekende werk tijdens de hele discussie in de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid. Het resultaat van hun op consensus gerichte aanpak is dat de stem van het Europees Parlement met betrekking tot dit kernvraagstuk krachtiger en eensgezinder is geworden. Ik vraag de Commissie en de Raad naar deze eensgezinde stem te luisteren en hun goedkeuring te hechten aan de naam "Europese Autoriteit voor Voedselveiligheid" voor deze instelling. Door het woord "veiligheid" in de naam van de Autoriteit te houden, geven wij een duidelijk signaal af naar de consument over het doel ervan. Ik ben er ook vast van overtuigd dat de Autoriteit, wil zij het vertrouwen en de steun van het Europese volk krijgen, op een volledig transparante en onafhankelijke manier moet werken en communiceren, en zich volledig moet inzetten voor de beoordeling van voedselveiligheidsrisico' s.
De risicocommunicatie zal ook een heel belangrijk element zijn. Wij hoeven alleen maar te kijken naar het onderzoek in het Verenigd Koninkrijk naar de BSE en het verslag van de heer Phillips waarin werd geconstateerd dat het falen van de risicocommunicatie een belangrijke factor was, die de crisis daar nog had verergerd.
Ter afsluiting is met betrekking tot het risicomanagement een afgewogen en evenredig gebruik van het evenredigheidsbeginsel of het politiek management ...
(Spreker wordt door de Voorzitter onderbroken)

Fiori
Mevrouw de Voorzitter, het thema voedselveiligheid is een van de vele verbindende thema' s in het Europa van de burgers dat wij wensen. Wat de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid betreft, denk ik dat het Europees Parlement een bijzonder belangrijke rol heeft gespeeld: in de periode tussen de eerste en de tweede lezing is veel werk verzet en bij de stemming van morgen zullen we een naar mijn mening belangrijk verslag goedkeuren. Op dit punt kunnen wij ons achter geen enkel excuus meer verschuilen. Wij beschikken over een instrument dat kan helpen constant toezicht te houden op de voedselveiligheid in Europa.
Wat de belangrijke werkzaamheden van zowel de rapporteur als de bevoegde commissie betreft, moeten volgens mij nog enkele kleine punten worden aangescherpt. Het is bijvoorbeeld zeer belangrijk dat de landbouwsector in de raad van bestuur vertegenwoordigd is. Het gaat immers om een proces, en daarbij moeten alle componenten vertegenwoordigd zijn.
Verder zijn er nog enkele lacunes op het vlak van de procedures. Wij zijn er zeker van dat wij vertegenwoordigers van de voedselsector zullen inschakelen, personen en ondernemingen die gespecialiseerd zijn op alle terreinen van de voedselsector, zodat de noodzakelijke inlichtingenstroom alle wantrouwen bij onze medeburgers zal wegnemen.
Een laatste punt is de vestigingsplaats. Er is een amendement ingediend waarin wordt bepleit dat de vestigingsplaats onafhankelijk is van de vestigingsplaats van de Commissie en de andere instellingen. De Autoriteit moet gevestigd worden in een plaats met een lange traditie op het gebied van de voedselveiligheid, met een wetenschappelijke infrastructuur en aanzienlijke voorzieningen op het vlak van de veiligheid. Ik pleit natuurlijk voor Parma, want Parma vormt een van de kernen van het Italiaanse agroalimentaire systeem. Ik hoop van harte dat de kandidatuur van Parma tijdens de Raad van Laken serieus zal worden overwogen.

Müller, Emilia Franziska
Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de commissaris, geachte collega' s, in tegenstelling tot de heer Titford ben ik van mening dat de oprichting van een efficiënte en onafhankelijke Europese Voedselautoriteit als early warning system juist zeer toe te juichen is. Ze moet fungeren als een transparant wetenschappelijk referentiepunt, niet alleen voor de Commissie, het Parlement en de lidstaten, maar ook voor producenten en consumenten. Wanneer wij de consument adviseren en informeren over de risico' s, dan moet dat het vertrouwen in onze voedingsmiddelen vergroten. Voedselveiligheid is een basisvoorwaarde voor consumenten die gezond willen eten. Wij moeten daarvoor zorg dragen.
De voedselschandalen van de afgelopen jaren hebben laten zien dat het vooral aankomt op consequente omzetting van de richtlijnen en op lokale controle van levensmiddelen en diervoeders. Er moet een optimale koppeling tot stand worden gebracht tussen de wetenschappelijke instituten van deze Autoriteit en de inspecties in de lidstaten. Dat is een absoluut noodzakelijke voorwaarde voor een waterdichte controle van de voedselproductie. Dat biedt zekerheid van producent tot consument. Geïmporteerde levensmiddelen moeten net zo veilig zijn als voedingsmiddelen die in de EU zijn geproduceerd. Strenge controles aan de huidige buitengrenzen van de EU op de invoer van levensmiddelen moeten voor die veiligheid garant staan.
Tegelijkertijd moeten er in de landen van Midden- en Oost-Europa nog vóór de toetreding goed functionerende systemen komen voor toezicht op de veiligheid van levensmiddelen en diervoeders. Een belangrijk probleem wordt echter door de nu voorgestelde verordening niet opgelost, namelijk de afbakening tussen levensmiddelen en geneesmiddelen. Het grijze gebied tussen beide productcategorieën, levensmiddelen en geneesmiddelen, moet zo klein mogelijk blijven. Lukt dit niet, dan zal dat nieuwe afbakeningsproblemen en rechtsonzekerheid tot gevolg hebben. Daarom is het absoluut noodzakelijk dat wij er bij de herziening van de geneesmiddelenwetgeving op toezien dat er een definitie van levensmiddelen en van geneesmiddelen wordt vastgelegd die voor de hele EU eenduidig is. Er moet dus een duidelijke afbakening komen, want alleen door heldere definities dragen wij bij aan meer veiligheid voor de consument.

Byrne
Mevrouw de Voorzitter, ik herinner mij dat voorzitter Prodi toen hij mij in juli 1999 deze portefeuille aanbood, mij speciaal wees op het grote belang van de voedselveiligheid tijdens de zittingsperiode van deze Commissie. Hij noemde ook in het bijzonder het belang van de oprichting van een voedselveiligheidsautoriteit gedurende deze periode. Hij zei dat het belangrijk was dat de consumenten in de Europese Unie hetzelfde vertrouwen in deze Autoriteit hadden als de consumenten in de VS hebben in hun Food and Drugs Administration. Ik hoop dat de nieuwe Autoriteit die verwachting voor onze consumenten en onze burgers waar kan maken. Ik wil deze gelegenheid aangrijpen om voorzitter Prodi te bedanken voor zijn niet aflatende steun tijdens ons werk om zijn idee tot een concrete realiteit te maken.
Het brede toepassingsgebied van de algemene levensmiddelenwetgeving die geldt voor alle aspecten van de productieketen van voedsel en diervoeder die de voedselveiligheid direct of indirect kunnen beïnvloeden, is tijdens de hele eerste en tweede lezing volledig gehandhaafd. De Commissie is hier blij mee. Wij vinden het ook van groot belang dat de brede taakstelling voor het werk van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid is behouden. Het is belangrijk dat deze Autoriteit een volledig overzicht over de hele keten opbouwt. Daarbij horen ook aspecten zoals diergezondheid en -welzijn, diervoederveiligheid en plantengezondheid, met name op het primaire productieniveau. In het licht van onze recente voedselveiligheidsproblemen was het ondenkbaar geweest dat er een Voedselautoriteit zou komen die zich niet met deze zaken bezighield.
De Commissie steunt amendement 1 met het voorstel voor de naam "Europese Autoriteit voor voedselveiligheid" . Wij moeten er echter wel voor zorgen dat de zo belangrijke brede taakstelling niet in het gedrang komt. De Commissie kan zich ook goed vinden in de amendementen 29 tot en met 44 van de heer Whitehead, de heer Bowis, mevrouw Paulsen en de heer Staes. Deze komen in de plaats van de amendementen 2 tot 6, 9, 11, 12, 15, 17, 18, 20, 25 en 27, die ik niet kan overnemen. Ik aanvaard ook de amendementen 7, 10, 13, 14, 16, 19, 21 en 26. Veel van deze amendementen verhelderen de tekst en verbeteren de transparantie van de ontwikkeling van de levensmiddelenwetgeving of de procedures van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid. Ik neem ook graag de amendementen 22, 23 en 24 over. Hierdoor wordt de tekst zodanig gewijzigd dat wordt voorzien in de juiste begrotingsprocedures en dat de regels voor derde landen, in het bijzonder de EVA-landen, passend worden gemaakt en in overeenstemming worden gebracht met de normale procedures voor agentschappen.
De Commissie kan amendement 8 niet overnemen. Hierdoor zou het namelijk mogelijk worden dat onveilig voedsel en diervoeder vanuit de Gemeenschap wordt uitgevoerd naar de oorspronkelijke leverancier in een derde land, zonder dat sprake is van enige beperkende maatregelen of controles. Dat is uiteraard onaanvaardbaar en ik wil dat niet steunen. Afgekeurd voedsel of diervoeder zou dan uiteindelijk in een derde land kunnen worden gebruikt dan wel weer kunnen worden teruggestuurd naar de EU. Dat laatste zou een gevaar vormen voor de voedselveiligheid. De Commissie weet uit ervaring dat dergelijke praktijken ook nogal gevoelig zijn voor fraude en misbruik op de zwarte markt. Ik neem amendement 28 over de selectieprocedure voor de vestigingsplaats en de selectiecriteria daarvoor niet over. Ik stel echter vast dat het Parlement ook een andere aanpak voorstelt, namelijk om bij het verslag een resolutie aan te nemen waarin de Raad wordt opgeroepen om bij de keuze voor de vestigingsplaats van de Autoriteit bepaalde criteria in overweging te nemen.
Zoals dit Parlement weet, vind ik het van het grootste belang dat de vestigingsplaats van de autoriteit wordt gekozen op basis van rationele en praktische criteria, zodat de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid soepel kan functioneren. Ik schaar mij ook achter de gezamenlijke verklaring van de Commissie, de Raad en het Parlement over de leden van de raad van bestuur van de Autoriteit. Mijns inziens is met amendement 37 betreffende de omvang van de raad van bestuur, het selectieproces en de criteria voor het lidmaatschap ervan, het juiste evenwicht gevonden tussen de verschillende standpunten zoals die in eerste lezing door de drie instellingen zijn geuit.
Tot slot wil ik zeggen dat ik sinds mijn aantreden als commissaris voor Gezondheid en Consumentenbescherming, steeds heel duidelijk heb gemaakt dat de oprichting van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid een hoge prioriteit had. Communautaire maatregelen om de veiligheid van het voedsel te beschermen, vereisen een deugdelijke wetenschappelijke basis, en de Autoriteit zal die verschaffen. De autoriteit is bedoeld om te dienen als eerste aanspreekpunt in Europa voor wetenschappelijke aangelegenheden met betrekking tot de veiligheid van ons voedsel.
Vandaag zetten wij een belangrijke stap op weg naar de oprichting van de Autoriteit en naar ons uiteindelijke doel, namelijk de Europese consumenten het veiligste voedsel ter wereld te geven.
Ik dank de heer Whitehead, zijn team en de parlementaire collega' s die nauw met hem hebben samengewerkt bij de opstelling van de amendementen in tweede lezing. Ik dank ook de heer Bowis, mevrouw Paulsen en de heer Staes. Ik dank u voor de nauwe werkrelatie die er tussen ons bestond - niet alleen tussen onze twee geweldige instellingen, maar ook op het persoonlijke vlak tussen mijzelf en u alle vier. De afgelopen maanden heb ik met ieder van u deze vraagstukken wel op enig moment besproken. Daarnaast wil ik de Raad en zowel het Zweedse als het Belgische voorzitterschap bedanken, en ook minister Magda Aelvoet, die zich verschillende keren persoonlijk voor dit vraagstuk heeft ingezet.
Ik dank ook de mensen in mijn eigen Commissie die zo ijverig, zo zorgvuldig en zo hard met mij hieraan hebben gewerkt.
Ik heb niet alleen grote waardering voor het uitstekende werk dat is verricht, maar ik wil ook alle betrokkenen bedanken voor de snelheid waarmee dit ingewikkelde voorstel is behandeld. De geest van samenwerking waarmee de drie geweldige instellingen dit dossier hebben behandeld, was bewonderenswaardig. De amendementen waarover het Parlement zal stemmen, tonen duidelijk aan dat er naar compromissen is gestreefd die het mogelijk moeten maken dat de verordening wordt aangenomen zonder een tijdverspillend bemiddelingsproces. Hierdoor zal de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid wellicht al begin volgend jaar kunnen worden opgericht.

Elektronische communicatienetwerken en -diensten
De Voorzitter
Aan de orde is nu de gecombineerde behandeling van vijf aanbevelingen voor de tweede lezing:
(A5-0433/2001) namens de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie betreffende het gemeenschappelijk standpunt, door de Raad vastgesteld met het oog op de aanneming van de richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de machtiging voor elektronische- communicatienetwerken en -diensten (Machtigingsrichtlijn) [10419/1/2001 - C5-0417/2001 - 2000/0188(COD)] (Rapporteur: mevrouw Niebler)
(A5-0432/2001) namens de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie betreffende het gemeenschappelijk standpunt, door de Raad vastgesteld met het oog op de aanneming van de beschikking van het Europees Parlement en de Raad inzake een regelgevingskader voor het radiospectrumbeleid in de Europese Gemeenschap (Radiospectrumbeschikking) [12170/1/2001 - C5-0490/2001 - 2000/0187(COD)] (Rapporteur: mevrouw Niebler)
(A5-0435/2001) namens de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie betreffende het gemeenschappelijk standpunt, door de Raad vastgesteld met het oog op de aanneming van de richtlijn van het Europees Parlement en de Raad inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronische- communicatienetwerken en -diensten (Kaderrichtlijn) [10420/1/2001 - C5-0415/2001 - 2000/0184(COD)] (Rapporteur: de heer Paasilinna)
(A5-0434/2001) namens de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie betreffende het gemeenschappelijk standpunt, door de Raad vastgesteld met het oog op de aanneming van de richtlijn van het Europees Parlement en de Raad inzake toegang tot en interconnectie van elektronische- communicatienetwerken en bijbehorende faciliteiten (Toegangsrichtlijn) [10418/1/2001 - C5-0416/2001 - 2000/0186(COD)] (Rapporteur: de heer Brunetta)
(A5-438/2001) namens de Commissie juridische zaken en interne markt betreffende het gemeenschappelijk standpunt, door de Raad vastgesteld met het oog op de aanneming van de richtlijn van het Europees Parlement en de Raad inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronische-communicatienetwerken en -diensten (Universeledienstrichtlijn) [10421/1/2001 - C5-0418/2001 - 2000/0183(COD)] (Rapporteur: de heer Harbour).

Niebler
Geachte mevrouw de Voorzitter, geachte commissaris, geachte minister, beste collega' s, ik wil in de eerste plaats mijn dank uitspreken. Dank aan de Commissie dat zij alle beraadslagingen over dit telecompakket op zo' n uitstekende en constructieve wijze heeft begeleid. Hartelijk dank ook aan het Belgische voorzitterschap dat met grote inzet en betrokkenheid geprobeerd heeft een compromis tussen de Raad en het Parlement tot stand te brengen. Wanneer wij het woensdag eens zouden worden - wat ik vurig hoop -dan hebben wij dat denk ik uitsluitend te danken aan de uitstekende wijze waarop het Belgische voorzitterschap de besprekingen heeft geleid. Hartelijk dank!
Mijn bijzondere dank gaat natuurlijk uit naar alle rapporteurs en schaduwrapporteurs die niet alleen vele maanden achtereen inhoudelijk heel goed hebben samengewerkt, maar die ook constructief hebben meegewerkt aan het formuleren van de compromisvoorstellen. De Europese Unie heeft in de afgelopen twaalf jaar op de telecommunicatiemarkt ongelofelijk veel bereikt. Het monopolie van de gevestigde exploitanten is doorbroken, de markt is op veel terreinen volledig geliberaliseerd en gedereguleerd, wat zowel de consument als de economie ten goede is gekomen. Dalende prijzen en een groot aantal nieuwe mogelijkheden en diensten die door verschillende exploitanten worden aangeboden, vormen een resultaat waarmee je voor de dag kunt komen. Natuurlijk kan alles altijd nog beter. Dat bleek uit het verslag over de tenuitvoerlegging van het pakket telecommunicatieregelgeving in 1999. Ook het zevende verslag over de tenuitvoerlegging dat de Commissie onlangs uitbracht, wees dat uit. Ik noem slechts een paar trefwoorden: ontbundeling van het laatste stuk ten gunste van alternatieve exploitanten. Daaraan moet in de lidstaten nog het een en ander gebeuren. Het aansluitnetwerk is in sommige lidstaten nog onbevredigend. Gevestigde exploitanten bieden nog steeds diensten aan tegen stuntprijzen, en ook op het gebied van huurlijnen doen zich nog knelpunten voor. Het nieuwe regelgevingskader voor de regulering van de telecommunicatie moet wat dat aangaat uitkomst bieden. Ik wil nu eerst mijn beide verslagen over het telecompakket kort introduceren en vervolgens ingaan op nog twee kritische punten in de andere richtlijnen.
Allereerst de Machtigingsrichtlijn. Doel van de Machtigingsrichtlijn is een harmonisatie van de machtigingsregelingen in de lidstaten. Ik wil nogmaals onderstrepen wat ik ook al bij de eerste lezing heb gezegd, namelijk dat de Commissie uitstekende voorstellen ontwikkeld heeft, die ik in de eerste lezing heb toegejuicht en die ik ook in de tweede lezing van harte wil steunen. Tot nu toe golden er verschillende procedures voor het exploiteren van communicatienetwerken en het aanbieden van communicatiediensten. De voorwaarden waren verschillend: er zaten met name verschillen in de informatieverplichtingen van de exploitanten, de duur van de procedures was verschillend, de kosten waren verschillend en er zaten verschillen in de inhoud van de machtigingen. Door de nieuwe Machtigingsrichtlijn wordt aan deze situatie een einde gemaakt. Daarbij beoogt de richtlijn ook een verandering van paradigma' s, want het machtigingsregime gaat veranderen. Tot nu toe was het gebruikelijk afzonderlijke machtigingen te verlenen. Met de omzetting van de richtlijn schakelen wij straks echter over op een algemeen machtigingssysteem. Dit betekent dat de exploitant van een communicatienetwerk straks niet meer hoeft te wachten op een officiële beschikking voordat hij kan beginnen, maar alleen hoeft te melden dat hij een netwerk wil beginnen. Daarbij moet hij zich uiteraard wel houden aan de voorwaarden die in het algemene machtigingssysteem dan wel in de richtlijnen worden geformuleerd.
De verplichtingen van de exploitant, met name de verplichtingen met betrekking tot het verstrekken van informatie, worden door de nieuwe richtlijn vereenvoudigd. Men beperkt zich tot het noodzakelijke. Ook hier is dus gekozen voor een zeer ondernemersvriendelijke oplossing. Wij hebben er als Parlement voor gezorgd dat het toewijzen van doorgangsrechten transparanter wordt, bijvoorbeeld doordat een register wordt opgezet waarin de procedures voor de toewijzing van doorgangsrechten in de lidstaten worden vastgelegd. Wij hebben er ook voor gezorgd dat er in alle lidstaten rechtsmiddelen bestaan om tegen beslissingen over doorgangsrechten in beroep te gaan. Wij zouden graag nog meer hebben bereikt, vooral op het gebied van de kosten. Ook hier hechtte het Parlement eraan dat de exploitanten straks niet verplicht zouden worden tot wat ik zou willen aanduiden als buitensporig hoge kosten, voor doorgangsrechten, nummers, toewijzing en frequenties. Wat dit punt betreft, is de discussie nog niet afgelopen.
Voor het geval dat er met betrekking tot het totale pakket een compromis moet worden gesloten, zal het Parlement echter zijn standpunt in dezen loslaten ten gunste van de aanbeveling van de Raad. Het tweede onderwerp is de Radiospectrumbeschikking. Doel van de beschikking is om de Commissie in de toekomst een grotere rol te geven bij het verlenen van spectrumrechten. Dat is ook goed. Frequenties zijn een schaars economisch goed en het verlenen van spectrumrechten is een politiek zeer gevoelige beslissing. Daarom moeten wij ervoor zorgen dat degenen die politiek verantwoordelijk zijn voor die beslissingen er ook bij worden betrokken. Het verlenen van spectrumrechten en de toewijzing en bestemming van een radiospectrum zijn tegenwoordig nu eenmaal geen technische aangelegenheid meer, maar vormen echt een politiek spel.
Er zijn twee punten waarover Raad en Parlement het op dit moment nog niet eens zijn. Ik ben dan ook heel blij dat minister Daems vandaag ook bij de plenaire vergadering aanwezig is. Misschien kan hij straks in de discussie juist over die twee punten, die mij zo na aan het hart liggen, iets zeggen.
Het ene punt, dat het Parlement meermaals aan de orde heeft gesteld, was de vraag hoe het Parlement in de toekomst bij beslissingen over het radiospectrumbeleid zal worden betrokken. Als Parlement hebben wij gesteld dat wij met name bij de reallocatie van frequenties in het kader van het medebeslissingsrecht geraadpleegd moeten worden en aan de besluitvorming moeten deelnemen.
Wij hadden voor dit doel in de commissie ook voor de tweede lezing een amendement aangenomen waardoor dit recht in de vorm van een bindend artikel in de richtlijn, in de beschikking wordt gegarandeerd. De Raad wil dit artikel of dit voorstel nu echter alleen nog als overweging in de beschikking opnemen. Ik vraag de heer Daems dan ook om dit nog eens te bekijken. Als wij het erover eens zijn dat het Parlement medebeslissingsrecht heeft over dit richtsnoer voor het radiospectrumbeleid, dan kunnen wij dat ook in de beschikking opnemen en hoeven wij er niet enkel een overweging van te maken.
Het tweede punt betreft de vraag in welke mate de Commissie zich met het verlenen van spectrumrechten moet bezighouden. Het standpunt van het Parlement was dat het op de weg van de Commissie ligt om bij frequenties met een communautair bereik te interveniëren of met voorstellen te komen. In de beschikking en het voorstel van het Belgische voorzitterschap zoals ik die nu voor mij heb, zie ik dat de beslissingsbevoegdheid toch behoorlijk wordt vergroot, ook wanneer je in amendement 1 twee woordjes schrapt, namelijk "met name" . Ook op dit punt verzoek ik de verantwoordelijke minister nog eens na te gaan of wij het er niet over eens kunnen worden deze twee woordjes te schrappen. Wij eerbiedigen dan immers het subsidiariteitsbeginsel en komen daarmee tot een oplossing die tussen de Raad en het Parlement in ligt. Ik kan me niet voorstellen dat dit niet ook voor de Raad aanvaardbaar zou zijn.
Ik wil nog twee punten aansnijden die op andere richtlijnen betrekking hebben, namelijk de Kaderrichtlijn en de Universeledienstrichtlijn. Ik wil echter niet nalaten nogmaals mijn hartelijke dank uit te spreken aan het adres van het Belgische voorzitterschap. Het Belgische voorzitterschap heeft met betrekking tot artikel 6 een uitstekend compromis met de Raad uitgewerkt. Daarin gaat het om de vraag wie in de toekomst de beslissingsbevoegdheid heeft inzake vraagstukken op het gebied van het telecommunicatierecht: de Commissie of de lidstaten. Ik ben de mening toegedaan dat het compromis waarop wij uitgekomen zijn, voor het Parlement aanvaardbaar is. Veel collega' s zouden hebben gewild dat wij op dit terrein nog verder waren gegaan, maar dat was niet haalbaar. Het compromis dat er nu uitkomt, namelijk dat de Commissie bij vraagstukken op het gebied van het mededingingsrecht kan interveniëren, met name bij kwesties van marktdefinitie en bij de vraag wat "een aanmerkelijke marktmacht" is, vormt volgens mij een heel redelijk compromis.
En dan nu het punt dat mij bijzonder ter harte gaat en daarmee sluit ik dan ook af. Wij houden ons met betrekking tot digitale televisie al vele jaren bezig met de vraag hoe wij het gebruik van digitale televisie in Europa veel sterker kunnen bevorderen. Het is voor mij een grote teleurstelling dat wij op dit punt weinig tot niets bereikt hebben. Dat komt mede door de gewijzigde voorstellen van het Belgische voorzitterschap. Alles bij elkaar genomen gaat het om twee punten. In de eerste plaats gaat het om de vraag of wij de doorgifteverplichtingen tot API en IPG kunnen uitbreiden. Daar hebben wij als Parlement bij alle besprekingen unaniem voor gepleit. Ook hier doe ik het verzoek om dit punt nog eens goed te doordenken en van de kant van de Commissie nog eens na te gaan hoe wij dit kunnen garanderen. In de tweede plaats vind ik dat er over een gemeenschappelijke uniforme standaard in de Europese Unie voor digitale televisie meer tekst moet komen dan wat het Belgische voorzitterschap tot nu toe heeft laten zien. Misschien kan de Commissie ook hier een duidelijke richting aangeven. Dat is nodig voor een echte doorbraak van digitale televisie in Europa.

Paasilinna
. (FI) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de minister, mijnheer de commissaris, waarde collega' s, de grootste verandering in Europa is natuurlijk het ontstaan van netwerken die ons Europeanen waarschijnlijk meer met elkaar verbinden dan de eenheidsmunt. Het is iets van alledag en het belang ervan neemt voortdurend toe. De kerngedachte van het grote project e-Europa is dat de digitale kloof in Europa niet zo groot mag worden als in andere delen van de wereld dreigt te gebeuren. Wij, het Parlement, de Raad en de Commissie, staan wat dat betreft op één lijn.
De ontwerpkaderrichtlijn van de Commissie is, zoals ook de andere regelgeving inzake dit telecommunicatiepakket, juist en vrij evenwichtig, en ik ben er zeer tevreden over. In deze snelle, veranderende tijd halen wij onze achterstand in en er is vooral rekening gehouden met het belang van de convergentie. Dat betekent dat dezelfde inhoud in toenemende mate op dezelfde apparaten gemaakt, via dezelfde routes overgebracht en op dezelfde apparaten ontvangen kan worden. Dat schept een geheel nieuwe informatieruimte of misschien moet ik zeggen informatiewereld, omdat het deel uitmaakt van ons bestaan; het is een deel van ons leven op het werk, thuis of onderweg.
Wij in het Parlement willen dat deze wereld gereguleerd is, maar ook dat er concurrentie is, zodat er geen monopolies, duopolies of kartels ontstaan. Dat zorgt voor een laag prijsniveau, voor een gemakkelijke toegang en voor werkgelegenheid en groei in de sector. Ik kan zeggen dat als de regelgeving al van kracht zou zijn geweest toen wij in Lissabon over e-Europa spraken en toen tegelijkertijd de frequenties geveild gingen worden, de frequentieveilingen niet op zo' n rampzalige manier waren verlopen. De veilingen hadden geharmoniseerd kunnen worden, waardoor een zodanig opportunisme niet was ontstaan, de sector niet was ingestort en wij verschoond waren gebleven van de vele honderden faillissementen en alle negatieve gevolgen van dien voor de werkgelegenheid.
Aangezien het telecommunicatiepakket de communautaire telecommunicatiewetgeving coördineert, is het van groot belang voor de concurrentie met anderen buiten de Europese Unie. Wij krijgen meer geharmoniseerde markten in deze sector, die op zich al internationaal en grensoverschrijdend is. Wij kunnen op die manier ook gebruik maken van het schaalvoordeel van de Europese Unie, wat beslist van invloed is op de werkgelegenheid, op de mogelijkheden van ondernemingen om succesvol te opereren, en op de prijzen.
Van de vijf richtlijnen vind ik de Kaderrichtlijn het belangrijkste. Die regelt de lastigste zaken. Nu liggen voor ons mijn ontwerpverslag, dat in de commissie is behandeld -ik dank mijn collega' s voor de samenwerking en voor hun unanieme steun -en het voorstel van het Belgische voorzitterschap. Het voorstel is het Parlement zeer ver tegemoetgekomen en ik ben dan ook van mening dat het moet worden aangenomen. In het voorstel is rekening gehouden met het standpunt van het Parlement in twee belangrijke zaken waarop wij de hele zomer en herfst hebben gewezen: artikel 6 en artikel 4. Het laatstgenoemde artikel heeft betrekking op de procedure inzake het recht op beroep en het eerstgenoemde op de betrekkingen tussen de Commissie en de nationale regelgevende instanties.
Nu kan de Commissie voor het eerst -en dat kan als een doorbraak worden beschouwd -ingrijpen in de nationale wetgeving als die ingaat tegen de Gemeenschapswetgeving inzake de definitie van markten en van "een aanmerkelijke marktmacht" . Dat waren de twee punten die wij gerealiseerd wilden zien en die nu -dankzij het voorzitterschap -deel uitmaken van uw voorstel. Ik hoop dat het voorzitterschap kan aangeven of ook de Raad zich hieraan kan verbinden. Als dat zo is, moet dit pakket naar mijn mening worden aangenomen. Ik heb begrepen dat ook de Commissie die mening is toegedaan.

Brunetta
Mevrouw de Voorzitter, commissaris Liikanen, het nieuwe regelgevingskader voor de telecommunicatiesector vervangt het communautaire regime dat heeft geleid tot de opening van de nationale markten in Europa en het einde van het tijdperk van de monopolies. Als grondslag voor de herziening van het communautair kader voor de telecommunicatiesector had de Europese Commissie laten blijken dat zij van plan was de reguleringslast te verminderen, gezien de onder het vigerende model bereikte liberaliseringsresultaten. Het doel was namelijk een groter vertrouwen in de marktkrachten te verzekeren om het concurrentievermogen van de Europese markt te bevorderen, investeringen in opkomende markten aan te moedigen en zodoende het aanbod van innovatieve diensten te verbeteren. De herziening van het vigerende model zou daarom tot doel moeten hebben de telecommunicatiemarkt te "sturen" bij de overgang van de liberaliseringsfase naar een daadwerkelijk geconsolideerde mededingingsfase.
Met betrekking tot de relatie tussen het regelgevingsproces en de ontwikkeling van de markten dient een aanpak te worden gebruikt die toegesneden is op de toekomstige kenmerken van de markt, namelijk zorgen voor concurrerende omstandigheden en een snelle verspreiding van vernieuwende diensten, gericht op de exclusieve toepassing van de antitrustregels ter vervanging van de ex ante-regels. In het nieuwe model moet een overgangsperiode worden ingesteld, waarin de overgang wordt bevorderd naar een telecommunicatiemarkt die op dezelfde manier als alle andere sectoren kan worden beheerd en waarin de bescherming van de concurrentie strikt wordt gehandhaafd. Daartoe kan worden gewerkt met een op Europees niveau geharmoniseerd corpus van ex ante-regels, die dan een voorlopig en buitengewoon karakter krijgen. Dat corpus van ex ante-regels dient met andere woorden aan te geven hoe de betrokken regels afgeschaft kunnen worden zodra er sprake is van voldoende mededinging. Het is bovendien zaak de intensiteit en de voorschriften van deze ex ante-regels zo beperkt mogelijk te houden, om te garanderen dat zij beantwoorden aan de doelstellingen van de regelgeving.
Met het oog op de flexibiliteit van het nieuwe model, waarin de discretionaire ruimte van de internationale regelgevende autoriteiten aanzienlijk wordt uitgebreid, moet de dragende structuur van het nieuwe regelgevende kader worden gevormd door de behoefte de toezichthoudende taak van de Commissie ten opzichte van de nationale autoriteiten te bekrachtigen; dit met als doel een correcte interpretatie van het nieuwe kader om te voorkomen dat de concurrentie tussen de verschillende regio' s van de Europese markt wordt verstoord. Zonder een gecentraliseerde instelling op Europees niveau, die de samenhang van de nationale beschikkingen ten aanzien van de communautaire doelstellingen in het oog houdt, bestaat het risico dat het nieuwe regelgevingskader de gestelde doelen niet verwezenlijkt.
Voorzitter Daems, commissaris Liikanen, staat u mij toe dat ik daarom een amendement toelicht dat ik samen met 51 collega' s uit verschillende fracties heb ingediend op de richtlijn van de heer Paasilinna, die uitstekend werk heeft geleverd met zijn voorstel voor de Kaderrichtlijn telecommunicatiediensten. Doel van het amendement is de operatoren meer duidelijkheid te bieden, fragmentatie bij de toepassing van het communautair recht in de verschillende lidstaten te voorkomen, en de ontwikkeling van een werkelijk gemeenschappelijke markt in de sector telecommunicatie te garanderen. Mijn voorstel vergemakkelijkt de harmonisering. Die kan alleen worden bereikt dankzij een ondubbelzinnig vastgestelde bevoegdheid, zodat de Europese Commissie door haar optreden kan garanderen dat de communautaire discipline wordt toegepast op een manier die coherent is met de doelstellingen en waarmee in alle lidstaten dezelfde doelen worden nagestreefd. Harmonisering en gecentraliseerde bevoegdheid zijn de grondslagen van de pan-Europese telecommunicatiemarkt. Voorzitter Daems, commissaris Liikanen, dat is wat de markt en de marktspelers willen. De markt wil dat er een pan-Europese telecommunicatiemarkt wordt opgebouwd, terwijl bijziende nationale autoriteiten dit ontwikkelingsproces in deze fase vaak proberen af te remmen. Daarom heb ik dit amendement ingediend. Ik hoop dat het Belgische voorzitterschap, de Raad, de Commissie en dit Parlement het positief zullen ontvangen.

Harbour
Mijnheer de Voorzitter, het laatste deel van dit pakket richtlijnen, de richtlijn inzake de universele dienst en gebruikersrechten, waarvoor ik de eer heb rapporteur te zijn, is het meest ingrijpende gedeelte van het hele pakket. Dit zijn zaken waar alle consumenten en gebruikers van elektronische communicatiediensten mee te maken zullen krijgen. Het gemeenschappelijk standpunt dat wij van de Raad ontvingen, betekende een belangrijke stap vooruit in vergelijking met de tekst in eerste lezing. Ik wil de Raad en de Commissie bedanken voor het feit dat zij zoveel ideeën en suggesties van het Parlement hebben overgenomen. De nieuwe tekst is ingrijpend omgewerkt en verhelderd. Dit is van belang voor een doeltreffende omzetting in de lidstaten. Als onderdeel van deze structurele wijzigingen zijn de aspecten van de marktinterventie in deze richtlijn heel duidelijk uiteengezet. Het gaat hierbij om heel krachtige marktinterventies op het niveau van de prijzen voor de eindgebruikers. Ik wil ons allen in dit Parlement er nog eens aan herinneren dat het hier heel duidelijk overgangsmaatregelen betreft op weg naar een volledig open markt, die geheel wordt bepaald door de regels van de vrije concurrentie. Dat is de richting die wij uit willen.
Ik wil graag nog een paar andere verbeteringen noemen die wij in deze tweede lezing hebben aangebracht. Ik wil de Raad danken voor het feit dat zij zo nauw met ons hebben samengewerkt. Ook dank ik mijn collega' s in de Commissie juridische zaken, met wie ik nauw heb samengewerkt en die suggesties hebben gedaan. Ik hoop dat zij ingenomen zijn met het bereikte resultaat.
Het is goed ons te realiseren dat deze Universeledienstrichtlijn in essentie bedoeld is om ervoor te zorgen dat zowel gezonde als gehandicapte consumenten in de hele gemeenschappelijke markt kunnen beschikken over een basisdienst. Een ander essentieel doel ervan is dat de bepalingen met betrekking tot de gebruikersrechten moeten garanderen dat de consumenten recht hebben op duidelijke contractvoorwaarden, op volledige, transparante prijsinformatie en dat zij ook verzekerd zijn van andere belangrijke diensten. Wij hebben ons bij de wijzigingen voor de tweede lezing vooral gericht op enkele belangrijke verbeteringen in de voorzieningen ten behoeve van gehandicapte gebruikers.
Tot mijn genoegen kan ik zeggen dat wij in het stadium van het gemeenschappelijk standpunt een apart artikel hebben opgenomen waaruit duidelijk blijkt dat wij het van groot belang achten dat de lidstaten een breed scala aan diensten voor gehandicapte gebruikers verstrekken. De lidstaten moeten er in het bijzonder voor zorgen dat gehandicapte gebruikers de beschikking hebben over een even grote keuze en scala aan diensten als alle andere consumenten. Het gaat dan om een breed scala aan voorzieningen, dat nog zal toenemen naarmate de diensten worden uitgebreid.
Het doet mij genoegen dat wij dit nieuwe gebied hebben geïntroduceerd en ik dank de Raad voor het feit dat zij het hebben overgenomen. Het betreft het stimuleren van de ontwikkeling van duidelijke kwaliteitsnormen voor de voorzieningen voor gehandicapte gebruikers. Wij hebben dat aspect in dit stadium toegevoegd omdat wij het idee hadden dat het nu wel heel aardig was dat er een paar algemene voorzieningen zijn, maar dat als wij geen instrumenten hebben om die kritisch te volgen en ervoor te zorgen dat zij meegroeien met de rest van de betreffende diensten, de ontwikkeling daarvan wel eens gewoon stil zou kunnen blijven staan. Gehandicapte gebruikers zouden dan geen gebruik kunnen maken van nieuwe technologieën en nieuwe diensten op de manier die wij wenselijk achten. Dit is een heel belangrijke bepaling en ik weet zeker dat zij de steun van alle collega' s zal krijgen.
De tweede doelstelling waaraan wij in tweede lezing speciale aandacht hebben geschonken, was ervoor te zorgen dat kleine en middelgrote bedrijven ook kunnen profiteren van de gebruikersrechten die voor particuliere gebruikers vereist zijn. Wij weten al dat in een zich snel ontwikkelende wereld de kleine en middelgrote bedrijven een belangrijke doelgroep zijn voor betere elektronische communicatie. Wij willen dat het midden- en kleinbedrijf werkelijk gaat investeren in e-commerce en in de nieuwe mogelijkheden die dankzij de elektronische communicatie voor hen beschikbaar zijn. Omdat zij niet altijd dezelfde onderhandelingsmogelijkheden hebben als de grotere bedrijven, zijn voor hen speciale voorzieningen getroffen.
Tot slot wil ik nog iets zeggen over een derde kwestie die tot stevige onderhandelingen met de Raad heeft geleid, namelijk de in deze richtlijn opgenomen doorgifteverplichtingen. Hierdoor krijgen de lidstaten de mogelijkheid om aan elektronische communicatiesystemen verplichtingen op te leggen met betrekking tot de doorgifte van uitzendingen van publieke omroepen en kanalen van specifiek belang. Veel collega' s vonden dat deze regel moest worden uitgebreid tot satellietzenders en voorwaardelijke toegangsdiensten.
De Raad en de Commissie hebben echter te kennen gegeven dat dit al volledig wordt geregeld door de richtlijn inzake toegang en interconnectie, maar de collega' s gingen hier niet mee akkoord. Als het tot een stemming over een compromispakket komt, ben ik bereid de collega' s aan te bevelen dit onderdeel te steunen, maar uitsluitend op voorwaarde dat de Commissie ons kan verzekeren dat zij dit heel nauw in de gaten zal blijven houden bij haar behandeling van de richtlijn inzake televisie zonder grenzen en dat zij ook de naleving van de bepalingen over de billijke voorwaarden voor toegang zal blijven stimuleren. In dat geval ben ik er zeker van dat wij het hele pakket kunnen goedkeuren en dat dat een belangrijke verbeteringen betekent van de Europese economie en de concurrentiepositie van Europa.

Daems
Voorzitter, dames en heren, sta mij toe op mijn beurt de rapporteurs en de schaduwrapporteurs te danken voor het werk dat zij samen met het voorzitterschap hebben verricht om te zoeken naar een gemeenschappelijk platform op basis waarvan wij tot een overeenkomst kunnen komen om uiteindelijk vrij snel toch een besluit te nemen waarmee we de ontwikkeling van de hele telecomsector, en dus de ontwikkeling van de interne markt, kunnen bevorderen. Ik wens in mijn dank ook de Commissie te betrekken die ons, samen met de rapporteurs en de schaduwrapporteurs, met raad en daad heeft bijgestaan om tot een gemeenschappelijk standpunt te komen.
Ik wil even het proces toelichten dat we hebben doorgemaakt. Met proces bedoel ik de procedure die wij hebben gevolgd om te komen tot een voor het Parlement eventueel aanvaardbaar pakket.
U moet weten dat het niet eenvoudig is om heel diverse meningen, zeker als het gaat om lidstaten, te verzoenen en bij elkaar te brengen om uiteindelijk een pakket voor te kunnen stellen. Het is dan ook in die context dat het door het voorzitterschap voorbereide antwoord op de aanbevelingen voor de tweede lezing betreffende de richtlijnen die thans voor ons liggen, eigenlijk een heel gebalanceerd, een heel evenwichtig, antwoord is waarvan het voorzitterschap meent dat het aanvaardbaar zou kunnen zijn.
Er moet natuurlijk een aantal bijkomende verklaringen worden opgesteld omdat niet alles in het corpus van een richtlijn kan worden opgenomen, bijvoorbeeld ten aanzien van opmerkingen van de eerste rapporteur, mevrouw Niebler. Naar mijn mening is het inderdaad vanzelfsprekend dat een nieuw beleid informatie en betrokkenheid van bijvoorbeeld het Parlement vereist, zeker wanneer het gaat over het gebruik van het bestaande spectrum. Niettemin denk ik dat dit algemene principe een toelichting zal vereisen van diegene die het toepast, te weten de Commissie, en ik denk derhalve dat ook verklaringen van de Commissie, niet alleen hierover maar ook over een aantal andere aspecten - en ik heb het van een aantal rapporteurs gehoord - toch wel van belang zouden kunnen zijn.
Mijn rol op dit ogenblik is, denk ik, de volgende: als u als Parlement de garantie kunt geven dat dit gemeenschappelijk antwoord van het voorzitterschap van de Raad door u aanvaard wordt, dan komt dit effectief ook in de praktijk. Met andere woorden: ik denk dat het voor mij heel belangrijk is dat ik u bij dezen formeel kan zeggen dat, als de Commissie ons antwoord inderdaad volledig kan steunen en als het Parlement deze gemeenschappelijke houding van de Raad volledig kan accepteren, de Raad dit ook zal aanvaarden. Met andere woorden: het is, zoals men daarnet al gezegd heeft, een pakket. Een pakket houdt het risico in dat als je aan een touwtje van het pakket trekt het hele pakket uit elkaar kan vallen. Ik zeg dit niet omdat ik dit graag wil zeggen, maar omdat het politiek realisme dat ons allemaal toch wel eigen is, ons leert dat we, als we op een snelle manier vooruit willen gaan, een gemeenschappelijke houding moeten aannemen die enorm veel voordelen biedt. Laten we eerlijk zijn, de flexibiliteit die de Raad ten opzichte van het Parlement heeft betoond, is voorbeeldig geweest en bevatte een heel belangrijk, voor mij nieuw gegeven, te weten dat het concept van de interne markt heel duidelijk voorop wordt gesteld, ook door de Raad. Als u het mij vraagt, is dat een heel bijzonder nieuw gegeven.
Het is in die context dat ook het antwoord van het voorzitterschap van de Raad u hier wordt voorgesteld en ik zou niet graag hebben dat door een risico te lopen en aan het touwtje te trekken -en dat zeg ik u in alle vrijmoedigheid - mijn collega' s die mij gevraagd hebben u dit te zeggen terug zouden keren naar hun gemeenschappelijk standpunt van vroeger, want dan denk ik dat we onmogelijk kunnen weten waar we in een eventuele verdere procedure zouden uitkomen.
Ik denk dat we nu op een punt zijn gekomen waar we een enorme sprong voorwaarts kunnen maken, waar de flexibiliteit van de Raad, ik zou durven zeggen vrij exemplarisch is, waar we de industrie stimuleren, waar we bijdragen tot de totstandkoming van de interne markt en via de interne markt voordelen scheppen voor de consument in al zijn verscheidenheid en met al zijn aspecten onder meer via universele-dienstregelingen, die we allemaal zo hoog in ons vaandel hebben. Met andere woorden: u hebt van de Raad de formele toezegging dat, als de Commissie dit volledig steunt en als u oordeelt dat dit pakket aanvaardbaar is, de Raad dit pakket effectief zonder enige uitzondering zal uitvoeren.

Van Velzen
Mijnheer de voorzitter, mijnheer de Raadsvoorzitter, mijnheer de commissaris, ik dank op de eerste plaats de Raadsvoorzitter voor zijn klipklare taal, want hij zegt dus simpelweg: het is take it or leave it. Maar ik bewonder hem in de eerste plaats toch om zijn enorme doorzettingsvermogen en vooral ook omdat we dit resultaat hebben bereikt.
Ik moet vaststellen dat één belangrijke zin in het betoog van de Raadsvoorzitter mij het meest heeft aangesproken, namelijk het accent op de interne markt. We hebben helaas te lang met een Raad moeten werken waarvan wij het gevoel hadden dat daar het woord interne markt niet meer bestond. Dankzij u, en ik mag wel zeggen dankzij veel van mijn collega's hier in het Europees Parlement, is dat weer gelukkig naar voren gekomen.
Voorzitter, het gaat er natuurlijk om dat we meer competitie zullen krijgen, meer spelers, MVNO's, etcetera en dat is natuurlijk prima. Het gaat om het delicate evenwicht van enerzijds regels en anderzijds mogelijkheden voor verdere marktontwikkeling. We zitten in die overgangsfase en we moeten zo snel mogelijk naar een normale situatie, af van ex ante, richting ex post noem ik het maar heel eenvoudig. Dat betekent dus dat je het geheel van regels, van marktinterventies, dat we nu hebben, moet afwegen tegen de vraag: is dat nou eigenlijk toekomst-proof? Ik denk dat dat één van de evalutiecriteria zal moeten zijn voor de Commissie, om voortdurend in de gaten te houden of we niet sneller door kunnen gaan in de richting van wat ik meer normale markt noem, dus ex post.
Dan gaat het natuurlijk ook om de vraag: wat heeft de consument eraan? Krijgen we meer service en vooral lagere prijzen? Ik ben dus blij met het compromisvoorstel van de Raad met betrekking tot internationale roaming en ik vraag nu aan de commissaris: wat gaat de Commissie eraan doen om te zorgen dat wij volgend jaar, als het weer zomervakantie is, niet overstelpt worden met klachten van onze kiezers dat het nog steeds heel duur is, dat het bellen van een vast naar een mobiel toestel nog steeds veel te veel kost. Dat zijn vragen die onze burgers bezig houden en wij moeten op dat punt gewoon resultaat laten zien.
Artikel 6 is al veel genoemd. Je kunt daar verschillende appreciaties bij hebben. Ik ben blij dat de Raad uiteindelijk door de zure appel heen heeft gebeten en heeft geconstateerd dat bij een interne markt een zelfstandige rol van de Commissie hoort. In de volgende ronde vechten we verder, omdat wat u nu biedt naar mijn overtuiging te weinig is en omdat voor een interne markt er meer zou moeten zijn. Maar ook op dat punt moet je een zekere vorm van realisme natuurlijk vaststellen. Ik heb begrepen dat u daarmee ook de herzieningsclausule eigenlijk interpreteert in de zin van: gaan naar die ene interne markt. Ofschoon u amendement 36 niet heeft aanvaard, heeft u dat wel materieel gedaan en daarvoor ben ik u buitengewoon erkentelijk.
Tot slot denk ik dat het van groot belang is als wij met betrekking tot de digitale TV van de Commissie horen welke stappen zij kan gaan ondernemen om uiteindelijk zo snel mogelijk die ene Europese standaard te gaan vaststellen. Voorzitter, het gaat om de Europese toekomst, het gaat om het realiseren van de doelstelling van Lissabon en daar heeft de Commissie, denk ik, nu ook een hoofdrol in te spelen.

Mann, Erika
Voorzitter, mijnheer de minister, mijnheer de commissaris, geachte collega' s, in de weinige tijd die wij hebben wil ik slechts een paar punten aanroeren. Minister Daems, u heeft er terecht op gewezen dat u in de Raad behoorlijk wat bereikt heeft en u refereerde daarbij aan de flexibiliteit van de Raad op dit punt. U zegt dat wij een goed compromis hebben bereikt. Ik zie dat ook zo en veel van mijn fractiegenoten zullen dat denk ik net zo beoordelen. Het compromis is aanvaardbaar. Er zijn veel punten waarover verder moet worden onderhandeld. Collega Wim van Velzen heeft het juist geformuleerd. Wij zullen verder moeten onderhandelen. Wij zullen verder moeten gaan met onze strijd voor een gemeenschappelijke interne markt, want dit is slechts één stap. Er moet nog meer werk gedaan worden.
Ik geloof dat wij een probleem hebben in het Parlement. Ik heb al veel geluiden gehoord die erop neerkomen dat het moeilijk is om reeds in het kader van de tweede lezing een informeel tripartiet overleg te houden. Dat is erg veel werk en kost erg veel tijd, gezien alle taalproblemen die ermee verbonden zijn. Het hele pakket dat wij nu voor ons hebben liggen, is erg complex. Het is echt werk voor specialisten. Ik denk dat wij van de kant van het Parlement - ik richt me hiermee tot het Parlement en in mindere mate tot de Commissie en de Raad, hoewel indirect natuurlijk ook -in de toekomst meer zullen moeten investeren om van alle mogelijke ondersteuning verzekerd te zijn die voor zo' n ingewikkelde klus ook in politiek opzicht nodig is.
De interne markt zal hiermee nog niet volledig zijn gewaarborgd. Het klopt dat de Commissie straks meer macht heeft en over meer uitvoeringsmogelijkheden beschikt. Wij hebben het geen vetorecht genoemd. Politiek gezien is dat waarschijnlijk verstandig, maar desalniettemin gaat het wel een beetje die kant op. De nationale regelgevende instanties hebben desondanks door samenwerking en raadpleging de mogelijkheid de nodige doorbraak op hun eigen nationale markt te garanderen. Er bestaat een interessante definitie van een transnationale markt. Wij hebben echter nog steeds twee problemen -collega' s hebben daar ook al op gewezen - op het terrein van de interoperabiliteit van normen. Ik denk dat het voorstel op dit punt niet toereikend is. Ik begrijp helemaal niet waarom onze landen niet voor interoperabiliteit op het gebied van normen zijn. Ik hoop dat hier wat meer stappen gezet worden. Ook waar het gaat om de raadpleging van het Parlement bij technische maatregelen - dat betreft vooral het verslag van collega Niebler, waarvan ik schaduwrapporteur ben -moet er voor het Parlement aanzienlijk meer worden bereikt.
Ik durf alleen op te merken dat collega von Wogau volgend jaar hopelijk met een interessant verslag komt waarin meer rekening wordt gehouden met de rol van het Parlement bij zulke technische raadplegingsprocedures.
Nogmaals, wij hebben nog tot woensdag de tijd voor enig overleg, en de Raad en de Commissie hebben nog een keer de mogelijkheid om zich over deze punten uit te spreken. Het zou me plezier doen als dat vandaag nog zou kunnen.

Plooij-van Gorsel
Dank u wel voorzitter, mijnheer de commissaris en mijnheer de minister Daems. Ik sluit mij natuurlijk aan bij de lovende woorden van mijn collega' s aan het adres van de heer Daems voor al zijn inspanningen waaraan ook mevrouw Marcel natuurlijk veel heeft bijgedragen. Ik kom daar zo nog even op terug, ik wil namelijk ook al mijn collega's bedanken, en dan vooral de rapporteurs, voor de plezierige en intensieve samenwerking tot nu toe. Want we moeten wel beseffen dat wat er nu voorligt alleen maar te danken is aan de eensgezindheid waarmee wij hier in dit Parlement aan dit pakket gewerkt hebben. Het is de Raad natuurlijk kristalhelder geweest dat wij op essentiële punten van geen wijken weten, vooral op het punt dat wij één interne markt voor telecom willen waar bedrijven en consumenten kunnen profiteren van de verworvenheden van dat ene Europa. En dat bereiken wij alleen op deze manier. Daarom is het essentieel dat we goede procedures met elkaar afspreken en dat die uiteindelijk bewaakt worden door de Commissie.
Wat ik mis in het pakket dat de Raad ons voorlegt, is een duidelijke uitspraak over één Europese standaard voor digitale interactieve televisie en mijn fractie betreurt dat zeer. Het is wel duidelijk dat Europa geen lerende organisatie is. Want het overweldigende succes van de gsm-standaard, waar consumenten en bedrijven van geprofiteerd hebben en ook in de toekomst van zullen profiteren, is blijkbaar voor de Raad niet overtuigend genoeg om nu eens een keer een duidelijk standpunt in te durven nemen en dan wel het gebied van digitale televisie. Ik vraag daarom aan commissaris Liikaanen of hij dat, in de voetsporen van zijn voorganger Bangemann, wèl wil doen en het MHP-platform wil promoten en ik vraag hem ook met een duidelijk tijdplan daarvoor te komen.
Het pakket dat nu voorligt, u zult dat wel begrepen hebben, dit compromis is voor mijn fractie aanvaardbaar en ik hoop alleen, en ik hoop dat de heer Daems dat wil bevestigen, dat het zal worden uitgevoerd naar de letter der wet in alle lidstaten. En ik herhaal, in alle lidstaten.

Echerer
Voorzitter, geachte minister, geachte Commissie, collega' s, ook de stem van De Groenen mag niet ontbreken in de lofzang op al degenen die zo hard en zo lang bezig zijn geweest waardoor wij heel langzaam, voetje voor voetje, nader tot elkaar kunnen komen. Ik ben het met alle vorige sprekers eens en vooral met u, mijnheer de minister, dat wij dat allemaal moeten zien in het licht van e-Europa en in het licht van de interne markt. Ik waardeer uw inspanningen, niet alleen persoonlijk maar ook namens mijn fractie. Ik weet ook dat er soms veel te regelen valt in de wandelgangen, bij een kopje koffie of langs andere informele wegen, bijvoorbeeld bij een exquis etentje.
Neemt u mij niet kwalijk, maar ik heb een beetje last van mijn maag. Niet omdat ik de laatste tijd zo vaak gedineerd heb met lobbyisten van deze of gene partij, maar omdat de kost mij afhankelijk van het perspectief te overdadig of juist te karig was. Te overdadig in de zin van -zoals collega Van Velzen al gezegd heeft - slikken of stikken, of te karig in die zin dat bij compromissen een paar voorstellen van het Europees Parlement worden geaccepteerd die slechts kleine wijzigingen inhouden. Dan gaat het om van die kleine, vage wijzigingen, zoals een woordje als "shall" dat vervangen wordt door "may" . Voor mij zijn dat dan opeens geen kleine wijzigingen meer.
Ik wil er graag kort één punt uit halen, en wel op het terrein van de universele dienst, omdat ik op dat gebied met collega Harbour een uitstekende gedachtewisseling heb gehad over de hele periode en samenwerking. Ik wil daar slechts één puntje uitlichten, namelijk waar het gaat om gehandicapte consumenten. Wij geven hiermee niemand iets cadeau. Wij leven in een maatschappij die omwille van de solidariteit maar ook om economische redenen de noodzakelijke maatregelen treft. Het gaat er veel meer om dat wij na vele jaren ook op dit gebied een heel belangrijk signaal afgeven. Gehandicapten moeten als volledig geïntegreerde consumenten volledig toegang krijgen tot de informatie- en communicatiemaatschappij. Twintig jaar geleden zouden de politieke bereidheid daartoe, het politieke bewustzijn en de politieke wil, er in deze mate helemaal niet zijn geweest. Ik heb dit er alleen maar uit willen lichten om u allemaal te laten zien dat ik erop vertrouw dat de tijd zijn werk doet. Daarmee is mijn buikpijn echter nog lang niet over.
Ik denk dat ik met deze buikpijn toch graag mijn goedkeuring aan het compromis zou willen geven omdat ik evenals u allemaal voorstander van de interne markt ben. Ik zou die liever vandaag dan morgen gerealiseerd willen zien. Ook ik sluit me echter aan bij de crucial points, de kernpunten, die al door mijn collega' s zijn genoemd en die naar mijn mening in het compromisvoorstel niet echt worden opgelost: interoperabiliteit, digitale televisie, doorgifteverplichting, artikel 6 van de Kaderrichtlijn. Met deze overdadige dan wel iets te karige kost denk ik er nog een of twee stapjes verder over na. Ik wil graag horen wat u ons wellicht nog te zeggen heeft. Daarna zouden wij er graag ja tegen zeggen, ook als het mij zwaar op de maag ligt.

Crowley
Namens mijn fractie en namens het Parlement wil ik de rapporteurs bedanken voor het geweldige werk dat zij met hun gezamenlijke verslagen verricht hebben. Als wij kijken naar hetgeen de Raad in Lissabon is overeengekomen - met name het nieuwe Europese initiatief - en als wij bedenken hoe wij de voordelen van de revolutie in de telecommunicatie kunnen benutten, zien wij dat de kansen voor het grijpen liggen. Gepaste orde, gepaste regels en gepaste voorschriften zijn echter noodzakelijk om te zorgen dat iedereen van die kansen profiteert. In dit verband wil ik met name commissaris Liikanen feliciteren met de vernieuwende maatregelen die hij heeft voorgesteld en met de wijze waarop hij Europa de eenentwintigste eeuw tracht binnen te leiden. Misschien is het ook wel toepasselijk dat juist iemand met zijn achtergrond dit doet.
Er ligt echter een aantal gevaren en risico' s op de loer en ik wil in het bijzonder twee aspecten belichten. In de eerste plaats is er het punt van de universele dienstverlening - de universele verplichting waarover mijn collega Malcolm Harbour zojuist sprak. Ik neem wat dit betreft een iets ander standpunt in. Het risico bestaat, nu er nieuwe verordeningen en nieuwe regels worden geïntroduceerd, dat in het kader van de concurrentie de meest waardevolle markten en doelgroepen ook het meest gewild zullen zijn - en dat opeens grotere, stedelijke gebieden blijken te profiteren, terwijl het platteland en randgebieden aan het kortste eind trekken.
Een ander probleem is, zoals Malcolm Harbour reeds heeft aangegeven, de toegang voor gehandicapte gebruikers. Bedrijven en instellingen moeten gedwongen worden hun diensten aan te passen aan de behoeften van de gebruikers. Dit geldt met name voor de behoeften van die gebruikers voor wie internet en de revolutie in de telecommunicatie de meeste mogelijkheden bieden om in de maatschappij te participeren.
Een derde gebied waarop ik de aandacht wil vestigen, is het gevaar dat wij nieuwe analfabeten creëren, of dat er een nieuwe kloof ontstaat tussen mensen die met computers en elektronica kunnen omgaan en mensen die dat niet kunnen. De huidige bevolking van Europa is aan het vergrijzen. Wij hebben op dit moment een enorme bevolkingsgroep van middelbare leeftijd en ouder, die mogelijk de opleiding en de vaardigheden ontbeert die men nodig heeft om zich op nuttige wijze aan te passen aan computers, elektronische handel enzovoort. De onderwijskundige aanpak in onze scholen en de toegankelijkheid van onderwijs zijn heel belangrijk. Wij dienen echter ook te zorgen voor nieuwe manieren om mensen van middelbare leeftijd en ouder bij het proces te betrekken.
Tot slot wil ik opmerken dat e-Schola een geweldig initiatief is. Ik hoop dat het uitgebreid kan worden, zodat ook ouderen en plattelandsgebieden ervan kunnen profiteren. Mijn laatste punt is dat wij ervoor moeten zorgen dat wij, als wij het over gebruikers hebben, alle gebruikers van Europa bedoelen en niet alleen maar de gebruikers in de grootste, stedelijke gebieden.

Della Vedova
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, mijnheer de minister, beste rapporteurs, het fundamentele doel van het pakket voorstellen waarover wij gaan stemmen is zeker aanvaardbaar: de voltooiing van de gemeenschappelijke markt met de daaruit voortvloeiende liberalisering en instelling van daadwerkelijke concurrentie in een sector, de telecommunicatie, die van cruciaal belang is voor Europa, zijn economie en de welvaart van de burgers. Toch geloof ik dat niemand zich illusies hoeft te maken, ook de Commissie niet, dat dit pakket voorstellen, ook al is het een belangrijke stap in de goede richting, een positieve en dfintieve oplossing biedt. Dat is niet zo; het lot van de verordening over ontbundeling van de het aansluitnetwerk en de moeilijkheden bij de tenuitvoerlegging ervan getuigen daarvan, ook al is de verordening bijna unaniem aangenomen.
Er heerst in veel lidstaten nog steeds een fundamentele tegenstelling, vooral in de landen waar de door de overheid beheerde telecommunicatiediensten nog een aanmerkelijk gewicht op de markt hebben en waar de staat dus tegelijkertijd scheidsrechter en speler is. Bij veel overheidsdiensten bestaat een groot belangenconflict, dat naar mijn mening een van de grootste obstakels is voor de liberalisering van de telecomsector. Om de negatieve effecten van de bestaande ongelijkheden in de verschillende nationale markten te matigen, kan het zinvol zijn de Commissie een sterkere controlerende en richtinggevende rol toe te kennen ten opzichte van de nationale regelgevende autoriteiten. Daarnaast kunnen mechanismen worden gecreëerd waardoor de nationale autoriteiten kunnen samenwerken en hun activiteiten op elkaar afstemmen. Daarom steunen de Italiaanse radicalen het amendement van de heer Brunetta. Het zou een goede stap kunnen zijn, ook al is het geen definitieve oplossing.
Als wij een open, concurrerende en efficiënte telecommunicatiemarkt willen, moeten wij voldoen aan een onmisbare vereiste, namelijk het gewicht van de staat als beheerder van de telecommunicatiesector verminderen. De staat en de overheid moeten slechts één rol spelen, namelijk die van regelgevende instantie. Twee verschillende rollen spelen - tegelijkertijd scheidsrechter en speler zijn - leidt tot vertragingen en brengt het risico met zich mee dat het liberaliseringsproces mislukt.

Chichester
Mijnheer de Voorzitter, het is duidelijk dat dit pakket als geheel belangrijk is, zowel voor een grote, Europese industrie als voor de consument en de gebruiker. Ik vraag mij echter af of wij wel snel genoeg gaan om de veranderende markt bij te houden.
Mijn complimenten aan mijn collega' s en in het bijzonder aan het team van de Europese Volkspartij. Zij hebben immers bereikt dat het standpunt van het Parlement grotendeels is overgenomen in de tekst van de Raad. Ik ben vooral te spreken over de verbetering van artikel 4 van de Kaderrichtlijn, die een erkenning inhoudt van het recht op beroep tegen besluiten van nationale regelgevende instanties op inhoudelijke en niet slechts op procedurele gronden. Dit biedt exploitanten enig soelaas en zorgt voor een evenwichtiger situatie. Ik sta eveneens achter de voorstellen ter verbetering van artikel 6 van voornoemde richtlijn, die ten doel hebben een gelijkmatiger regelgevingskader in alle lidstaten te creëren door samenwerking tussen NRI' s en de Commissie en coördinatie van hun activiteiten. Het vrijwillig overnemen van gemeenschappelijke normen in de digitale televisietechnologie vind ik persoonlijk te prefereren boven het opleggen van één oplossing. Laat de markt het antwoord maar geven.
Het pakket zoals het nu geformuleerd is, lijkt een grote verbetering ten opzichte van het oorspronkelijke voorstel. Er wordt echter nog niet ingegaan op de bezorgdheid van consumenten over het niveau van concurrentie en dienstverlening. Door sneller over te gaan naar een daadwerkelijke interne markt die aan algemene regels voor concurrentie is onderworpen, moeten wij aan die zorg tegemoet komen.

McCarthy
Mijnheer de Voorzitter, ik wil mijn dank betuigen aan de rapporteur, de heer Harbour, voor de coöperatieve en pragmatische wijze waarop hij aan de richtlijn inzake de universele dienst gewerkt heeft. Het is met name te danken aan zijn inspanningen om een consensus te bereiken, dat de amendementen van de sociaal-democratische fractie - gericht op de versterking van zowel de bepalingen inzake doorgifteverplichtingen als het recht van gehandicapte gebruikers op toegang - zijn aangenomen in de Commissie juridische zaken en interne markt.
Het hoge tempo waarin technologische veranderingen in de telecomsector plaatsvinden, betekent dat de wetgeving gelijke tred moet houden met de ontwikkelingen. Zij dient echter ook de toenemende verwachtingen van gebruikers en consumenten weer te geven met betrekking tot een minimumdienstenpakket voor een betaalbare prijs, waarbij de toegang voor iedereen gewaarborgd wordt. Door de revolutie in de telecommunicatie zijn de verwachtingen van de consument gegroeid. Het is onze taak hierop te reageren en te zorgen dat ons wetgevingskader in de EU concurrentie- en consumentenvoordelen biedt.
De consument heeft er bijvoorbeeld niet van geprofiteerd dat er binnen de markt voor mobiele telefonie grote concurrentie heerst. De lagere kosten van het exploiteren van netwerken hebben niet geleid tot evenredige verlaging van de tarieven, hetgeen zowel de Britse toezichthouder Oftel als de Europese Commissie ertoe heeft doen besluiten een onderzoek in te stellen in het Verenigd Koninkrijk. Deze richtlijn moet zorgen voor daadwerkelijke, universele toegang en dient voor alle gebruikers te gelden, vooral voor degenen met speciale sociale behoeften, lage inkomens of handicaps. Als de toegang tot telefooncellen, inlichtingendiensten en elektronische programmaopties niet in heel Europa gegarandeerd wordt, zullen de gehandicapten niet kunnen profiteren van de mogelijkheden. Alleen al in mijn land zouden twee miljoen blinden en slechtzienden kunnen profiteren van deze richtlijn als de Raad en de Commissie onze amendementen overnemen.
Tot slot nog enige opmerkingen over de bepalingen inzake de "must carry" , dat wil zeggen de doorgifteverplichtingen. Wij moeten een manier vinden om diensten en kanalen van openbaar belang door te geven via kabel- en satellietplatforms. Anders zal, vrees ik, de televisiecultuur van quizzen met strippende huisvrouwen de toekomst van de satelliettelevisie overheersen. Educatieve programma' s en programma' s van openbaar belang zouden daardoor in het gedrang komen. Laat hierover geen misverstand bestaan: amendement 26 heeft niet ten doel te stimuleren dat publieke zendgemachtigden gratis gebruikmaken van voorwaardelijke-toegangsdiensten. Evenmin beoogt het dit af te dwingen of op te leggen. Feit is echter dat de marktwerking niet altijd ruimte biedt aan "must carry" -programma' s. Het is goed om de lidstaten toe te staan in te grijpen indien en wanneer dat nodig is. Ik vertrouw erop dat de Commissie en de Raad inzien dat het zin heeft hieraan steun te verlenen.
Wij willen graag snel tot een akkoord komen, maar dit is afhankelijk van de vraag of de Raad en de Commissie onze amendementen aannemen. Wij hebben daarmee oprecht en met overtuiging getracht ervoor te zorgen dat de heerlijke nieuwe wereld van elektronische communicatie daadwerkelijk universeel is.

Thors
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, mijnheer de minister, als wij deze week overeenstemming bereiken, is dat een van de weinige besluiten waarbij het tijdschema van de Raad werkelijk gevolgd is. Dat is een goede reden om te proberen iets op dit gebied tot stand te brengen, in tegenstelling tot wat hier af en toe gebeurd is met andere liberaliseringsbesluiten.
Ik wil speciaal een woord van dank richten tot de rapporteur met wie ik nauw heb samengewerkt, Malcolm Harbour. Ik sluit mij aan bij de sprekers die hebben gezegd dat wij thans belangrijke regels invoeren voor gehandicapte gebruikers. Bij verschillende gelegenheden heb ik mij erover geschaamd dat onze regels niet even geavanceerd waren als de regels van andere grote markten. Ik wil met nadruk wijzen op hetgeen Malcolm Harbour heeft gezegd over het beginsel van doorgifteverplichting. De intensiteit waarmee wij de laatste weken hebben gedebatteerd over tv-kwesties toont aan dat het niet altijd goed mogelijk is om een scheiding aan te brengen tussen de inhoud en de beginselen die wij aanvankelijk hanteerden in het debat over convergenties. Het gaat hier om belangrijke culturele waarden, en in dat verband moeten de Commissie en de lidstaten ook kunnen afwijken van strikt commerciële regels.
Wij moeten onze steun verlenen aan het compromis in het verslag-Paasilinna. In dit verband hoop ik ook dat de Commissie een beleid zal voeren waarin de mededinging tussen grote en kleine landen rechtvaardiger is dan in het tot nu toe gevoerde beleid, zodat ook kleinere en andersoortige markten zich kunnen handhaven. Dit is een aspect waarop misschien onvoldoende gewezen is.
Dan wil ik het nog hebben over de kwestie van digitale televisie. Ik betreur het standpunt van de Raad inzake de API voor de ontvangers van digitale televisie werkelijk ten zeerste. Het Europees Parlement heeft zich bij vele gelegenheden duidelijk achter een open, gemeenschappelijke, goedgekeurde norm geschaard. Hier is geen sprake van een markt zoals in veel andere gevallen. Daarom kan men zich niet beroepen op de markt. Ik hoop dat de Commissie vóór de stemming van woensdag kan meedelen wanneer men welke maatregelen denkt te nemen om te zorgen voor interoperabiliteit, een werkelijke keuzevrijheid voor de gebruikers. Ik hoop dan ook dat de Commissie met een verklaring komt voordat wij woensdag gaan stemmen. Dat is belangrijk voor het concurrentievermogen van deze sector ten opzichte van andere sectoren van de telecommunicatiewereld.

Hieronymi
Geachte Voorzitter, ik sluit me nadrukkelijk aan bij de dankbetuigingen aan het adres van de Commissie, de Raad en alle collega' s. Zij hebben door hun inzet de telecommunicatiemarkt in de Europese Unie flink gestimuleerd. Anders dan het woord doet vermoeden, gaat er achter het begrip telecommunicatiemarkt echter iets schuil waaraan met name in het nu gepresenteerde standpunt van de Raad te weinig aandacht wordt besteed. Dat is de digitale televisie. De Commissie cultuur, jeugd, onderwijs, media en sport, op de overwegingen waarvan ik mij hier onder andere baseer, en de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie hebben er gelukkig beide op gewezen dat het niet voldoende is wanneer wij alleen met woorden het gevaar van een digitale tweedeling in de Europese Unie proberen af te wenden. Ik doel nu niet op de toegang voor gehandicapten; op dat terrein zijn denk ik echt belangrijke vorderingen gemaakt. Ik doel op het principe van digitale toegang voor iedereen. Daarvoor is dan echter ook interoperabiliteit van televisietoestellen, interfaces en diensten nodig.
Hoe jammer ik het ook vind om dit te zeggen -voor al het andere wil ik het Belgische voorzitterschap graag alle lof toezwaaien -, maar dit is echt een minpunt van het resultaat dat er nu ligt. Dit is immers het moment waarop bepaald wordt of iedereen door middel van een gelijke norm voor digitale televisie gelijke toegang krijgt. Natuurlijk is er een evenwichtige balans nodig tussen marktontwikkeling en verplichtingen met betrekking tot het algemeen belang. De Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie en de Commissie juridische zaken en interne markt hebben beide invalshoeken in hun besluitvorming meegewogen. Daarom doe ik een dringend beroep op de Raad om het culturele goed van gelijke toegang voor iedereen op evenwichtige wijze in zijn overwegingen te betrekken. Stelt u uw standpunt op dit punt alstublieft bij. Wij zouden er in dat geval met enthousiasme onze goedkeuring aan geven.

Glante
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de voorzitter van de Raad, mijnheer de commissaris, onder het motto "Alles is al gezegd, alleen nog niet door mij" wil ik aan de hand van twee van de drie punten gewoon nog eens onderstrepen wat mijn voorgangers reeds gezegd hebben. Ik behoorde tot de minderheid die in de eerste lezing niet tevreden was met artikel 6 van de Kaderrichtlijn. In het nu voorgestelde compromis kan ik mij evenwel ook vinden. Het is naar mijn idee gelukt een evenwicht te vinden tussen enerzijds de nauwe contacten van de nationale regulerende instanties met de markt en anderzijds het vetorecht van de Commissie om de interne markt te stimuleren. Daar is iedereen immers een voorstander van, inclusief wijzelf. Wij zien hier nog steeds een duidelijke versplintering van de markten.
Ik wil in het algemeen een opmerking over de procedure op zich maken. Wij hebben inderdaad te maken met een jachtige markt en een groeiende technologie. Wij hebben geprobeerd daar rekening mee te houden door in een betrekkelijk vlot tempo te onderhandelen. Ik wil u echter nogmaals nadrukkelijk waarschuwen. Het Parlement - wij dus - moet zich niet steeds opnieuw de rechten van de wetgevingsprocedure laten ontnemen. Zo nu en dan, als de nood aan de man is, zien wij dit wel in, maar wij moeten ervoor zorgen dat het slechts bij uitzondering gebeurt.
Dan is er nog een punt dat ik wil aankaarten. De vorige spreekster heeft er zeer duidelijk op gewezen - en als lid van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie kan ik dat alleen maar onderschrijven - dat een uniforme standaard en interoperabiliteit bij digitale televisie niet alleen de industrie maar ook de consument aangaan. Ik heb de consumenten en burgers steeds beloofd dat wij ervoor zullen zorgen dat er een norm komt, zodat zij alles wat zij willen zien met een apparaat kunnen ontvangen en niet meerdere apparaten hoeven aan te sluiten. Wij moeten deze weg naar mijn mening verder volgen. Ik wil dan ook precies datgene onderstrepen wat de vorige spreekster, mevrouw Hieronymi, geëist heeft. Misschien kunnen Raad en Commissie proberen om zich over de kleine problemen met betrekking tot het compromis over digitale televisie heen te zetten. Dan zou ik er ook veel minder moeite mee hebben om het totaalpakket goed te keuren. Hiermee wil ik mijn betoog beëindigen. Bovendien wil ik u erop wijzen dat ik mij aan de spreektijd gehouden heb.

Clegg
Mijnheer de Voorzitter, het lijkt me dat het resultaat een rechtvaardiging is van de communautaire methode. De verklaringen tijdens de Top van Lissabon vormden weliswaar voor een groot deel de start en de motor van dit proces, maar er zou niets gebeurd zijn als de Commissie die verklaringen niet had omgezet in uitstekende, werkbare voorstellen. Deze zijn vervolgens verder ontwikkeld door uitmuntend werk van rapporteurs uit diverse partijen in dit Parlement en hebben uiteindelijk vaste vorm gekregen dankzij de innovatieve onderhandelingsvaardigheden van het Belgische voorzitterschap en van de heer Daems. De laatste zag kans om, als onderdeel van zijn heldhaftige pogingen een consensus te bereiken, een gastronomische rondleiding door Brussel te geven. Deze combinatie heeft de lidstaten en nationale regelgevende instanties - sommigen onder luid protest - gebracht tot een werkbare, pan-Europese aanpak.
Ik ben van mening dat wij hieruit iets kunnen leren voor de Top van Barcelona van volgend jaar. Als wij de economische hervormingsagenda in deze en andere sectoren willen doorvoeren, moeten wij blijven vertrouwen op de beproefde, communautaire methode. Laten wij niet onze toevlucht nemen tot het intergouvernementalisme dat eerlijk gezegd vaak doorschemerde in het onderhandelingsstandpunt van de Raad over dit pakket.

Rübig
Mijnheer de Voorzitter, geachte dames en heren, dit pakket vormt in wezen een van de kernpunten van het Raadsvoorzitterschap. Mijn gelukwensen met het getoonde engagement. Wij hebben zinvolle compromissen nodig, en wel zeer snel. Wij hebben immers te maken met een jachtige markt en daarom is snelle besluitvorming nodig voor bindende besluiten en met name voor meer juridische zekerheid. Dat is namelijk de basis voor investeringen op de lange termijn, die wij juist op dit moment nodig hebben vanwege de conjuncturele situatie.
Ik wil u eraan herinneren dat er op dit moment alleen al in Oostenrijk 80 processen aan de gang zijn waarvan er pas twee door de hoogste rechterlijke instantie zijn afgerond. Dit kan niet de weg naar de toekomst zijn. Mijns inziens is het belangrijk dat de harmonisering bij de Machtigingsrichtlijn positief is, maar dat tegelijkertijd de doorgangsrechten worden gegarandeerd. Het moet mogelijk zijn dat de regering degenen ondersteunt die ervoor betalen van deze rechten gebruik te maken. Bij de toegangsrichtlijn is de open API van groot belang. In de toekomst mogen wij de onafhankelijkheid van de alternatieve exploitanten, met name van de API, niet onderschatten. Met name voor de kleine en middelgrote ondernemingen is het van belang dat er in de toekomst een dynamische ontwikkeling plaatsvindt.
Wat de universele dienstverlening betreft, hebben wij duidelijke definities nodig van de bepalingen voor de universele dienstverlening. Dat geldt met name voor de vraag wat de exploitant zelf moet financieren en wat door de overheid wordt gefinancierd. In het laatste geval doet zich de vraag voor of er een openbare aanbesteding gehouden moet worden.
Volgens mij zijn deze maatregelen ter liberalisering van zeer groot belang voor de burgers - van de interne markt tot de binnenlandse markt. Ik ben niet in staat de burgers uit te leggen wat het verschil is tussen een telefoongesprek van Kehl naar Straatsburg of van Straatsburg naar Parijs. Hier staat ons dus nog veel werk te wachten.

Read
Mijnheer de Voorzitter, ik hoop van harte dat wij zelfs in dit late stadium, op de valreep, een compromis tussen de drie instellingen kunnen sluiten over dit pakket. Anderen hebben reeds de conclusies van de Top van Lissabon genoemd. Er zijn echter nog meer redenen om tot een afronding te komen. De industrie moet bijvoorbeeld bijtijds duidelijkheid krijgen over de nieuwe regels. De Europese burgers hebben goedkope, efficiënte concurrerende telecommunicatiediensten nodig en de Europese bedrijven hebben behoefte aan opleidingen, onderzoek en maatschappelijke toepassingen.
Ik wil in het bijzonder de rechten van gehandicapte gebruikers ter sprake brengen en een specifieke vraag stellen aan de Commissie met betrekking tot de compromistekst van het voorzitterschap. Deze is niet alleen om sociale redenen van belang, maar ook in verband met toegang tot werkgelegenheid voor gehandicapte gebruikers. Denkt commissaris Liikanen dat het compromis van het voorzitterschap deze principekwesties omvat, die zowel in de Kaderrichtlijn als in de Universeledienstrichtlijn zijn opgenomen? Gehandicapte gebruikers hebben ernstige kritiek geuit op het niet ten uitvoer leggen van de richtlijn betreffende eindapparatuur voor radio- en telecommunicatie, en dit is voor velen van ons een cruciaal punt. Het Parlement heeft terecht zijn goedkeuring gehecht aan zorgvuldig afgebakende bevoegdheden voor de Commissie en het begrijpt ook dat enig voorbehoud essentieel is. Er zijn duidelijke regels nodig die consequent worden toegepast binnen nationale regelgevende instanties en tussen regelgevende instanties. De bevoegdheden van de Commissie moeten nauwkeurig omschreven en aan een tijdslimiet gebonden zijn. Dat was ook de strekking van de amendementen van het Parlement en het compromis van het voorzitterschap. Ik hoop van ganser harte dat wij overeenstemming hebben bereikt tussen de politieke fracties en de drie instellingen wanneer wij woensdag gaan stemmen.

Gill
Deze verslagen zullen niet alleen in zeer belangrijke mate vorm geven aan de toekomst van de telecommunicatie. Zij zullen eveneens bijdragen aan een grotere keuze tussen concurrenten op de Europese markt. Belangrijker nog is dat ze, naar ik hoop, zullen helpen de kloof te verkleinen die in ons streven naar een kennismaatschappij is ontstaan tussen degenen die toegang hebben tot informatietechnologie en degenen die dat niet hebben.
Ik wil het hebben over de richtlijn inzake toegang en interconnectie. Deze is uitgebreid teneinde een pro-competitief en geharmoniseerd kader te bieden, dat ten doel heeft concurrerende netwerkinfrastructuren en de interoperabiliteit van diensten te stimuleren. Ik hoop dat de richtlijn zal voorkomen dat knelpunten in de markt de opkomst en groei van vernieuwende diensten in de weg staan. Daarbij denk ik met name aan diensten die speciaal gericht zijn op personen met een handicap en diensten ten behoeve van gebruikers en consumenten.
Om deze ambitieuze doelen te bereiken, moeten wij in de eerste plaats invloed uitoefenen op de wijze waarop de lidstaten toegang en interconnectie reglementeren. In de tweede plaats is het nodig dat exploitanten met aanmerkelijke macht op de markt aan andere netwerkexploitanten op transparante wijze interconnectiefaciliteiten verlenen.
We hebben problemen gehad op het gebied van roaming en het afleveren van gesprekken in mobiele netwerken, en het was binnen het huidige kader moeilijk om daarbij in de lidstaten tot een geharmoniseerde aanpak te komen. Ik ben mij ervan bewust dat dergelijke gedetailleerde informatie misschien niet in deze richtlijn thuishoort. Aangezien de exploitanten echter geen enkele actie ondernemen, vind ik het belangrijk dat wij dit onderwerp onder de aandacht brengen. Feit is dat het afleveren van gesprekken in mobiele netwerken tien keer zoveel kost als in vaste netwerken.
Voor een aantal problemen omtrent roaming kan ik begrip opbrengen. De gemaakte kosten verschillen echter te zeer om geloofwaardig te zijn en voor dezelfde dienst worden in heel Europa totaal verschillende prijzen gevraagd. Het duurste land is bijna twee keer zo duur als het goedkoopste. Ik wil dat wij, wanneer wij nadenken over gelijke mededingingsvoorwaarden en een interne markt, ervoor proberen te zorgen dat de kleinhandelsprijzen gebaseerd zijn op de kosten, dat ze transparant zijn en voordelig voor de consument -vooral voor de kleine en middelgrote ondernemingen die in heel Europa toegang tot de interne markt trachten te krijgen en daar profijt van proberen te trekken.
Ik hoop dat de Commissie nu meer succes heeft dan bij de tenuitvoerlegging van de richtlijn betreffende het aansluitnetwerk in de vijftien lidstaten. De onderhavige richtlijn dient namelijk onmiddellijk ten uitvoer te worden gelegd. Als wij sociale integratie willen bevorderen in Europa en de lidstaten gelijk willen laten optrekken, vormen lagere prijzen, grotere keuze en betere dienstverlening immers een absolute prioriteit.

Westendorp y Cabeza
Mijnheer de Voorzitter, sinds de Europese Raad van Lissabon hebben wij in relatief korte tijd veel bereikt. De drie instellingen, de Raad, het Parlement en de Commissie, waren zich ervan bewust dat tijd een zeer belangrijke factor is in een van de snelst groeiende technologieën.
De richtlijn voor elektronische handel is reeds aangenomen en wij hebben de richtlijn voor de ontbundeling van het aansluitnetwerk aangenomen - waaraan de lidstaten nog zeker niet helemaal voldaan hebben. Op dit moment ontstaan er in de telecommunicatie, die een veilige sector leek, echter steeds meer problemen, waarvan de consument niet eens voordeel heeft. Daarom is er een nieuw kader nodig waaraan het onderhavige richtlijnenpakket tegemoetkomt.
Wij willen niet meer reguleren; wij willen slechts reguleren wat nodig is en een evenwicht creëren tussen exploitanten en consumenten. Het gaat er bovenal echter om alles op dezelfde manier te reguleren om te voorkomen wat er nu aan het gebeuren is, namelijk het uiteenvallen van de interne markt. Derhalve moest het Europees Parlement het probleem oplossen dat de Raad had veroorzaakt. De Raad deed in het gemeenschappelijk standpunt een tegenaanbod dat in mijn ogen veel te beperkt was. Het is de Voorzitter nu evenwel gelukt een pakket samen te stellen dat toereikend is.
Het is duidelijk dat dit aanbod niet ideaal is. Dit is niet wat iedereen zou willen bereiken, maar zoals het spreekwoord zegt: het beste is de vijand van het goede. Ik adviseer u evenwel dit pakket goed te keuren. Daardoor krijgen de exploitanten meer zekerheid, krijgen wij de noodzakelijke filter in de Commissie die de problemen op de interne markt tegengaat en - laat ik het maar zeggen - krijgen de burgers een positiever beeld van het functioneren van de instellingen.

Junker
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, uiteraard sluit ik mij aan bij alle lofprijzingen, maar desalniettemin - en daar hebben wij reeds over gesproken - blijven er nog grote problemen bestaan. Ik spreek nu in mijn hoedanigheid van rapporteur van de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs, media en sport voor de Machtigingsrichtlijn en de Radiospectrumbeschikking en in mijn hoedanigheid van schaduwrapporteur van mijn fractie voor de Kaderrichtlijn.
Al deze verslagen zijn binnen de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs, media en sport eensgezind aangenomen en wij hebben ervoor gezorgd dat de verantwoordelijke commissie een aantal wezenlijke onderdelen van ons standpunt heeft overgenomen. De Raad daarentegen heeft al onze adviezen in de wind geslagen en dat is meer dan teleurstellend. Het gaat om precies te zijn om het volgende. Het onderhavige pakket richtlijnen wordt kortweg het "telecompakket" genoemd. Dat betekent echter in geen geval dat het slechts betrekking heeft op telecommunicatie in engere zin. De technische convergentie leidt er inderdaad toe dat elektronische diensten niet alleen op grond van de exploitatie en de ontvanger kunnen worden onderscheiden. Het is ons met name te doen om de digitale televisiediensten, vanuit ons standpunt bezien, en andere relevante diensten op het gebied van publiciteit.
Daarom vindt de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs, media en sport het belangrijk dat het cultureel pluralisme tot uiting komt in de netten en dat het niet alleen afhankelijk is van de marktwetten en de concurrentie. Dat betekent dat wij interoperabiliteit even onontbeerlijk vinden als de doorgifteverplichtingen. Alleen op die manier behouden de lidstaten en de marktpartijen de juridische zekerheid dat zij diensten van algemeen belang kunnen leveren en dat kan worden gegarandeerd dat zowel wat betreft vraag als aanbod iedereen kan beschikken over het totale dienstenpakket.
Uiteraard heeft de Unie niet de taak inhoudelijk alles vast te leggen. Zij moet ervoor zorgen dat de commercie het niet wint van de cultuur. Het ontbreken van interoperabiliteit is uiteindelijk niet alleen een beperking van de cultuur, maar heeft zelfs negatieve gevolgen voor de interne markt. Het compromis van de Raad is derhalve geenszins voldoende en wij gaan ervan uit dat daar nog verandering in komt.

De Rossa
Mijnheer de Voorzitter, net als iedereen, of misschien net als de meesten van ons in dit Parlement, wil ik een interne markt. Ik wil echter geen markt waar concurrentie heer en meester is. Reglementering is noodzakelijk, zowel vanuit economisch als vanuit sociaal oogpunt. Gebrek aan concurrentie verbetert de dienstverlening niet, maar moordende concurrentie evenmin. Het is daarom noodzakelijk een juiste balans te vinden. Het Parlement biedt de Commissie en de Raad de kans meer evenwicht aan te brengen in het voorliggende pakket en ik dring er daarom bij hen op aan dat zij de voorstellen van het Parlement aannemen.
Toevallig heeft de Commissie vandaag een werkdocument ter tafel gelegd over de prestaties van bedrijven die diensten van algemeen economisch belang aanbieden, onder andere telecombedrijven. In dat document wordt erop gewezen dat liberalisering in het algemeen per saldo een gunstig effect heeft. De Commissie dient echter met heel wat meer onderzoek en hard bewijs met betrekking tot specifieke sectoren te komen, wil zij mij ervan overtuigen dat dit in alle gevallen zo is.
Tot slot ben ik van mening dat de Commissie dringend moet onderzoeken of de vermoedens met betrekking tot prijsafspraken voor roaming op waarheid berusten.

Martin, Hans-Peter
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, geachte afgevaardigden, als er een debat wordt afgerond en een zo belangrijk pakket wordt goedgekeurd als nu het telecompakket, moeten wij toch steeds de mogelijkheid hebben om naar de toekomst te kijken. In dit geval rijst onmiddellijk een aantal vragen. Kan de Commissie nu reeds beoordelen hoe de markt nu zal veranderen (en hierbij heb ik het niet alleen over meer concurrentie) ? Welke gevolgen kunnen wij voor de arbeidsplaatsen verwachten? Kunt u op basis van dit pakket, dat wij vandaag moeten goedkeuren, nu reeds inschatten of de digitale kloof daadwerkelijk kleiner zal worden? Dit geval zou in principe toch een uitgelezen kans zijn om daadwerkelijk transparantie te betrachten. Dat geldt zowel voor de kosten als voor de werknemers. Wij zijn er nu immers getuige van dat er door de nieuwe richtlijnen een overweldigende hoeveelheid verwarrende informatie zal ontstaan met betrekking tot de vergoedingen op het gebied van telecommunicatie. Transparantie moet voor de samenleving echter minstens zo belangrijk zijn als voor de politiek.

Dehousse
De Raad en de Commissie hebben nogal wat druk uitgeoefend op het Parlement om hun voorstel als persklaar te beschouwen. Toch zijn er acht amendementen ingediend door Parlementsleden uit vijf verschillende fracties, wat juist bewijst dat er aan die basistekst nog wel het een en ander schort.
De ondertekenaars van die amendementen wensen met het oog op technische neutraliteit, dat de doorgifteverplichtingen, de must carry, ook van toepassing zijn op satellietsystemen, voorwaardelijke-toegangssystemen en de bedrijven die toegang bieden tot platforms voor digitale televisie. Zij worden in die wens gesteund door de Juridische commissie. Wij verzoeken met het oog op de juridische samenhang om ook voorwaardelijke-toegangssystemen en aanverwante faciliteiten op te nemen in paragraaf 2. Dat is wat wij beogen met amendement 26, het enige amendement dat door onze fractie is ingediend. Mijnheer de minister, wij zijn zo vrij om het volgende te blijven benadrukken: net zoals iedereen zijn wij dol op redevoeringen over het verkleinen van de digitale kloof, maar wij zouden ook dolgraag zien dat het Parlement de bevoegdheid krijgt om zo nu en dan mee te beslissen.

Koukiadis
Mijnheer de Voorzitter, elektronische dienstverlening is een openbaar goed in een moderne kennissamenleving. Bijgevolg moet men ervoor zorgen dat de vereisten inzake betaalbare en kwalitatief goede diensten verzoend kunnen worden met die van de mededinging, ongeacht de geografische positie en de persoonlijke bijzonderheden van de gebruikers, en dat in ieder geval universele toegang wordt gegarandeerd, want dat is immers het hoofddoel. Terecht wordt de klemtoon dan ook gelegd op de bevordering van de toegang van gehandicapten.
Het overleg met de gebruikers is een onontbeerlijke voorwaarde voor het verkrijgen van optimale regelingen, van regelingen waarin ook rekening wordt gehouden met speciale groepen. Ik ben dan ook bijzonder verheugd over het amendement waarin staat dat de lidstaten een openbaar debat moeten beginnen over de definitie van gehandicapte gebruikers. Dat betekent dat een brede dialoog moet worden opgestart met de vertegenwoordigers van de verschillende groepen van gehandicapten.
Daarom moet de klemtoon worden gelegd op maatregelen voor gehandicapten, zoals de terbeschikkingstelling van openbare teksttelefoons, of soortgelijke maatregelen voor doven en mensen met spraakstoornissen. Als deze parameter wordt geaccepteerd, moet men naast algemene prestatienormen ook prestatienormen uitwerken voor diensten voor gehandicapten. Pas dan zal het mogelijk worden toezicht uit te oefenen op de mate waarin deze mensen toegang hebben tot elektronische diensten.

Liikanen
De vier richtlijnen die voor u liggen, vormen samen met de radiospectrumbeschikking het nieuwe regelgevingskader voor elektronische communicatie. Dit regelgevingskader is de hoeksteen van de e-Europa-strategie, waartoe tijdens de Raad van Lissabon is besloten en die ten doel heeft een voor iedereen toegankelijke informatiemaatschappij te creëren.
Achtereenvolgende Raden hebben sinds de Top van Lissabon de Commissie, de Raad en het Parlement opgeroepen ervoor te zorgen dat het nieuwe kader tegen het eind van dit jaar van kracht wordt. Wij hebben nog twee weken te gaan. De tijd dringt, maar de EU kan de deadline nog steeds halen. Zoals het voorzitterschap ons vandaag meedeelde, heeft het onderhavige pakket compromisamendementen de brede steun van de Raad.
Het is uiteraard een compromis. Niemand krijgt precies wat hij wil - het Parlement niet, de Raad niet en de Commissie niet. De Commissie is echter de mening toegedaan dat het een uitgebalanceerd compromis is. Naar mijn inschatting is het niet waarschijnlijk dat een bemiddeling meer zou opleveren voor welke instelling dan ook.
Als wij het eens worden over dit pakket, geven wij een belangrijk, positief signaal af aan de buitenwereld. Wij weten allemaal dat de communicatiesector het afgelopen jaar zware tijden heeft doorgemaakt. Spoedige overeenstemming over dit pakket zal een welkome opsteker zijn.
Het pakket zal op een aantal verschillende manieren een gunstige invloed hebben op de sector. Het nieuwe kader zal de sector dereguleren, wat betekent dat regelgevende instanties in toenemende mate achterhaalde wettelijke bepalingen zullen moeten intrekken. Zij zullen dan alleen regels geven bij een slechte werking van de markt. Op die manier vormt het pakket een overgang naar ons aller uiteindelijke doel: dat wij marktverhoudingen in de elektronische communicatiesector kunnen overlaten aan de wetten van de concurrentie.
Het nieuwe regelgevingskader vereenvoudigt en dereguleert nationale vergunningenstelsels. De markttoegang voor het aanbieden van netwerken en diensten wordt vrijgegeven en in plaats daarvan zal alleen controle worden uitgeoefend op naleving van de regelgeving met betrekking tot frequenties en nummervoorraad.
Het kader behoudt en versterkt de universele dienstverlening en biedt het juiste evenwicht tussen de rechten van gebruikers en de noodzaak om exploitanten geen onevenredige lasten op te leggen. Het maakt vooral duidelijk dat functionele toegang tot internet een cruciaal onderdeel is van het pakket diensten dat beschikbaar en betaalbaar moet zijn voor alle EU-burgers. De heer Martin vroeg mij welk effect deze oplossing zou hebben op de digitale kloof en de werkgelegenheid. Het behoeft geen betoog dat universele dienstverlening van grote invloed is op de beschikbaarheid van de diverse diensten. Er zijn echter ook beleidsmaatregelen nodig die gericht zijn op de vaardigheden van alle burgers en op inhoudelijke zaken. Het pakket diensten moet verkrijgbaar zijn voor een lage prijs; er zijn vaardigheden nodig en de inhoud moet in ieders eigen taal beschikbaar zijn als wij de digitale kloof willen dichten.
Tot slot - en dit is een cruciaal punt - zou het nieuwe regelgevingskader, met de in het compromispakket opgenomen amendementen, de noodzakelijke waarborgen bevatten om te garanderen dat regelgevende instanties in heel Europa op consistente wijze te werk gaan. Op die manier kunnen bedrijven erop rekenen dat zij in de gehele Unie gelijk behandeld worden in vergelijkbare situaties. Ik wil in dit verband nadrukkelijk mijn dank betuigen aan het Europees Parlement. Zonder de krachtige steun van het Parlement hadden wij niet een dergelijk compromis met de Raad kunnen sluiten.
Drie fundamentele kwesties stonden centraal in de discussie tussen de Raad en het Parlement tijdens de tweede lezing: het recht van beroep (artikel 4), het transparantiemechanisme (artikel 6 van de kaderrichtlijn), met inbegrip van zaken die verband houden met het radiospectrum, en ten slotte de interoperabiliteit van digitale televisieapparatuur, een punt dat veel collega' s vanavond ter sprake hebben gebracht. Ik zal toelichten hoe deze drie onderwerpen in het compromispakket worden behandeld.
Wat het recht van beroep betreft, volgt het compromispakket de lijn van het Parlement: de lidstaten moeten ervoor zorgen dat de intrinsieke waarde van de betrokken zaak naar behoren in aanmerking wordt genomen.
Wat het transparantiemechanisme betreft, komt het compromispakket dicht in de buurt van het standpunt van het Parlement en de Commissie. De tekst voorziet in krachtige bevoegdheden van de Commissie met betrekking tot ontwerpmaatregelen van NRI' s. Op essentiële gebieden die samenhangen met de werking van de interne markt kan zij namelijk eisen dat deze ontwerpmaatregelen worden ingetrokken. Voorbeelden van dergelijke gebieden zijn het definiëren van markten en het al dan niet aanwijzen van ondernemingen met aanmerkelijke marktmacht. De Commissiebesluiten worden voorgelegd aan het raadgevend comité.
In artikel 6, lid 2, waarin het radiospectrum wordt behandeld, wordt de eis gesteld dat exploitanten met elkaar samenwerken teneinde het regelgevingskader op consistente wijze toe te passen. Het compromis voorziet niet in harde bevoegdheden voor de Commissie om in te grijpen in zaken betreffende het spectrum. Desalniettemin meent de Commissie dat deze bepaling, in combinatie met de Radiospectrumbeschikking, de coördinatie van het radiospectrumbeleid in de gehele EU zal verbeteren.
De Commissie is zeer tevreden met het compromisvoorstel inzake de Radiospectrumbeschikking. Daarin wordt namelijk tegemoetgekomen aan de belangrijkste doelstellingen van het oorspronkelijke Commissievoorstel. Het zou een grote stap voorwaarts betekenen als de Radiospectrumbeschikking in deze vorm werd aangenomen. Bovendien blijkt uit het compromisvoorstel hoezeer de standpunten in deze belangrijke zaak zich hebben ontwikkeld: het is nog niet zo lang geleden dat wetgevingsvoorstellen van vergelijkbare strekking het niet haalden.
In haar huidige vorm zal de Radiospectrumbeschikking een algemeen en permanent kader scheppen voor radiospectrumbeleid en juridische kwesties in de context van alle relevante communautaire beleidsterreinen. Daarmee geeft zij de toenemende importantie weer van het radiospectrum in het kader van communautaire beleidsdoelstellingen die afhankelijk zijn van de beschikbaarheid en het efficiënte beheer van frequenties. Deze zijn immers vitaal voor de economisch en sociaal belangrijke draadloze toepassingen in elektronische communicatie, vervoer, omroep enzovoort.
De Radiospectrumbeschikking maakt het mogelijk gepaste actie te ondernemen ten behoeve van een efficiënt gebruik en beheer van het radiospectrum. Zij voorziet eveneens in de invoering van een mechanisme ter controle van technische uitvoeringsmaatregelen, zodat de rechtsgeldigheid gegarandeerd is. Veel afgevaardigden hebben digitale televisie aan de orde gesteld. Wij hebben het Europees Parlement duidelijk gehoord. Wat de interoperabiliteit van digitale televisie betreft, neemt het compromispakket veel van de tekst van het Parlement over en komt daarmee dicht bij het Parlementsstandpunt. Er zouden een nieuw artikel en een overeenkomstige overweging in de Kaderrichtlijn worden opgenomen die specifiek betrekking hebben op de interoperabiliteit van digitale interactieve televisiediensten.
Daarmee zouden de lidstaten verplicht worden te stimuleren dat platformexploitanten en fabrikanten van apparatuur gebruik maken van open Application Programme Interfaces. Daarnaast zouden de lidstaten eveneens de eigenaars van API' s moeten aanmoedigen om op billijke, redelijke en niet-discriminerende voorwaarden alle nodige informatie ter beschikking te stellen om leveranciers van digitale interactieve tv-diensten in staat te stellen alle door de API ondersteunde diensten te leveren.
Het mag duidelijk zijn dat een verplichting om aan te moedigen niet zover gaat als een verplichting om te garanderen. Ik wil echter beklemtonen dat de bepalingen van artikel 16 betreffende standaardisering het mogelijk maken om, een jaar nadat de richtlijn in werking is getreden, normen verplicht te stellen als blijkt dat vrijwillige normen niet tot interoperabiliteit leiden. De combinatie van deze twee bepalingen vormt een stap voorwaarts op de weg naar de interoperabiliteit van digitale televisie - en wij zijn het er allemaal over eens dat dit een wenselijk resultaat is voor Europese consumenten. Op grond van artikel 16 zou de Commissie ervoor moeten zorgen dat een jaar nadat de richtlijn van kracht is geworden, er een openbare raadpleging plaatsvindt. Vervolgens stelt de Commissie dan een comitologieprocedure voor, waarvan zij uiteindelijk de resultaten aanneemt. De Commissie realiseert zich terdege hoe vastbesloten het Europees Parlement is om voort te maken met de interoperabiliteit. Zij is dan ook bereid om alle belanghebbenden actief te stimuleren zich aan de Europese normen voor interoperabiliteit te houden.
Mevrouw Read en de heer Fitzsimons hebben het vandaag gehad over gehandicapten. Daar wil ik twee dingen over zeggen. Ten eerste: de meeste amendementen met betrekking tot gehandicapten zijn overgenomen in het standpunt van de Raad, behalve misschien twee die de tekst van de Raad overlappen. Ten tweede: ik ben ervan overtuigd dat wij door informatietechnologieën betere mogelijkheden dan voorheen hebben om gehandicapten gelijke kansen te geven. Wanneer wij de samenleving beter maken voor gehandicapten, komt dat ons allemaal ten goede. Vorige week is de conferentie over de technologieën van de informatiemaatschappij gehouden, waaraan ook mevrouw Read heeft deelgenomen. Wij hebben geweldige nieuwe toepassingen gezien waarmee gehandicapten een beter leven krijgen. Wij moeten absoluut stimuleren dat die toepassingen gebruikt gaan worden. Hetzelfde geldt voor de conferentie over e-Government. Wij zullen doorgaan op deze weg. De recente aanbeveling van de Commissie betreffende de richtlijnen inzake toegankelijkheid is wat dit aangaat een ander voorbeeld.
Dan is er nog de vraag naar het verband tussen de richtlijn inzake eindapparatuur en telecommunicatie en het onderhavige pakket. Wij zijn bereid ons hierover te buigen en dit onderwerp nader te bestuderen. Ik kom daar later op terug.
Het compromispakket is en blijft een compromis. Geen van de instellingen krijgt precies wat zij wil. Dit is evenwel een uitgebalanceerd compromis, dat een juist evenwicht vormt tussen de opvattingen van de Raad en die van het Parlement. Als zodanig beveelt de Commissie dit compromis bij het Parlement aan.
De Commissie zal haar gedetailleerde standpunt inzake de amendementen, met inbegrip van de amendementen die niet in het gemeenschappelijk standpunt van de Raad zijn opgenomen, ter griffie van het Europees Parlement neerleggen.
Tot besluit bedank ik het Europees Parlement en het voorzitterschap voor hun zeer nauwe en belangrijke samenwerking met betrekking tot dit dossier. Mijn dank gaat in het bijzonder uit naar de rapporteurs voor de vijf richtlijnen inzake telecommunicatie, mevrouw Niebler, de heer Paasilinna, de heer Harbour en de heer Brunetta. Ook de voorzitter van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie, de heer Westendorp y Cabeza, wil ik van harte danken voor zijn inspanningen.
Ik wil echter niet de schaduwrapporteurs vergeten, evenmin als de andere afgevaardigden die zo actief hebben deelgenomen aan de discussie over het telecompakket. Dit is een uitmuntend voorbeeld geweest van de communautaire methode op haar best. Het pakket was juridisch gezien uitermate ingewikkeld. Iedereen had een eigen inbreng. Wij zijn samen tot dit compromis gekomen en dat hebben wij - als het deze week wordt aangenomen - zeer snel gedaan.
Het resultaat hiervan zou zijn dat Europa over een uiterst moderne, technologieneutrale wetgeving voor de toekomst beschikt. Ik ben er zeker van dat dit de werkgelegenheid, de groei en de gelijke toegang voor allen ten goede zou komen. Ik hoop dat het Parlement dit pakket deze week zal aannemen.

De Voorzitter
Hartelijk dank, mijnheer de Commissaris.
Ik deel u mede dat het Bureau over een lijst beschikt met het standpunt van de Commissie met betrekking tot de amendementen, die op verzoek bij de diensten van het Bureau verkrijgbaar is.
Het gecombineerd debat is gesloten.
De stemming vindt woensdag om 11.30 uur plaats.

Financiële bijstand aan innoverende en werkgelegenheidscheppende KMO's
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag (A5-0422/2001) van de heer Bushill-Matthews, namens de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, over het verslag van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad: Groei- en werkgelegenheidsinitiatief / Maatregelen voor financiële bijstand aan innoverende en werkgelegenheidscheppende kleine en middelgrote ondernemingen (KMO' s) (COM(2001) 399 - C5-0459/2001 - 2001/2183(COS)).

Bushill-Matthews
Dit is het tweede verslag van het Parlement over het Groei- en werkgelegenheidsinitiatief, dat een meerjarenprogramma is. Het is eveneens - en dat is misschien ietwat ongebruikelijk - het tweede verslag over dat onderwerp in dit kalenderjaar. De reden daarvoor is dat het verslag van 1999 is uitgesteld tot januari jongstleden, wat in essentie te wijten was aan een zekere traagheid van de Commissie - iets wat ik in januari ook al opmerkte in mijn speech. Het doet mij deugd dat ik dit jaar kan zeggen dat de Commissie een zeer grondig en in het algemeen veel beter verslag ter tafel heeft gelegd en ik wil haar bedanken voor de coöperatieve houding die zij heeft getoond.
Ironisch genoeg was deze keer het Parlement aan de late kant. Dat had deels te maken met het feit dat de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie besloot advies uit te brengen. Zij verzocht daarom de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken de stemming in deze commissie uit te stellen, hetgeen gebeurde. Vervolgens besloot de Industriecommissie toch geen advies uit te brengen. Maar goed, dit soort dingen gebeurt nu eenmaal. Hoe het ook zij, ik wil mijn collega' s in de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken bedanken voor hun amendementen, die het verslag over het geheel genomen aanzienlijk verbeterd hebben. Ook de Economische en Monetaire Commissie wil ik danken voor haar advies, dat algehele steun vond in de commissie en dat dan ook volledig in het verslag is geïntegreerd. Tot slot wil ik de Werkgelegenheidscommissie eveneens bedanken voor het feit dat zij dit verslag enige weken geleden unaniem heeft aangenomen.
Het Parlement hoopt uiteraard dat de in dit verslag verwoorde opvattingen, waarover morgen gestemd wordt, de Commissie en het Europees Investeringsfonds werkelijk van nut zullen zijn bij het bepalen van eventuele programmawijzigingen voor het komende jaar. Het verslag zou in geval van veranderingen jaarlijks en ruimschoots op tijd, dat wil zeggen ruim vóór het volgende jaar, moeten worden voorgelegd. Op die manier kan het invloed hebben op het beleid voor het volgende jaar. In 2002 is de uitdaging er voor iedereen dan ook in gelegen om het verslag in de plenaire vergadering van november uit te brengen en niet pas in december.
De Commissie kan haar steentje bijdragen - en ik hoop dat zij dat ook zal doen - door de overlegprocedure tussen diensten te bespoedigen. Deze procedure lijkt namelijk nog steeds een tamelijk slaperig proces. Ik heb uit betrouwbare bron vernomen dat het verslag van de Commissie zelf in bepaalde Directoraten-generaal verscheidene weken bij de ingekomen post heeft gelegen voordat het verwerkt werd. Daar valt dus nog wel het een en ander te verbeteren. De Commissie kan eveneens behulpzaam zijn door de kwartaalgegevens van het EIF aan het Parlement mede te delen, en ik bedank de Commissie dat zij dit in de Werkgelegenheidscommissie openlijk heeft toegezegd. Dat zal zeer nuttig zijn, maar het zal beslist helpen als het Parlement ervoor zorgt dat zijn tijdschema de volgende keer beter in elkaar zit.
Om terug te komen op het onderhavige verslag: er zijn drie punten die ik hier wil uitlichten. Ten eerste paragraaf 13: wij willen graag dat de Commissie volgend jaar in haar verslag de door het onderhavige meerjarenprogramma tot stand gebrachte banenwinst veel beter onderbouwt. Niet dat wij twijfelen aan die banenwinst op zich, maar wij zouden de volgende keer tastbare bewijzen willen zien. Ten tweede wil ik de aandacht vestigen op paragraaf 14. Er wordt daarin een aantal andere ontwikkelingsfasen van de MKB-bedrijfscyclus genoemd en wij zouden graag willen dat de Commissie ook daaraan aandacht besteedt. Ten derde nog een opmerking over overweging F. Daarin wordt opzettelijk een vergelijking getrokken met de Verenigde Staten, omdat het minder strenge regelgevende klimaat daar veel meer ruimte laat aan ondernemingszin. Wij zijn van mening dat wij in de EU veel van de VS kunnen leren met betrekking tot onze benadering van het MKB.
Ik heb met grote interesse nota genomen van de notulen van de Raad Industrie van 4 en 5 december, waarin trots werd aangekondigd dat onder het Belgische voorzitterschap daadwerkelijke vooruitgang is geboekt op weg naar "betere praktijken die gericht zijn op het uitbannen van bureaucratie" . Als dit waar is, is dat ten zeerste toe te juichen. Ik wil het graag geloven. Ik zou heel graag het bewijs ervan zien. In ieder geval moeten wij allen ons best doen om het waar te maken.
Kleine en middelgrote ondernemingen nemen momenteel tweederde van alle werknemers voor hun rekening - de meerderheid van alle werknemers die in de Europese Unie in loondienst zijn. De Europese werkgelegenheidswetgeving is echter hoofdzakelijk gevormd door de sociale partners, die de grote werkgevers en de grote vakbonden vertegenwoordigen en slechts een minderheid van de werknemers. Wij moeten ons allemaal realiseren dat KMO' s over het geheel genomen de grootste werkgevers zijn en dat zij de grootste stuwende kracht van de Europese economieën vormen. Het is niet voldoende om alleen maar te zeggen dat wij voor het MKB gezorgd hebben en dat wij het Groei- en werkgelegenheidsinitiatief hebben. Dat is een zeer nuttig instrument, maar wij moeten nog veel meer doen.

Radwan
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, mijnheer de commissaris, geachte heer Bushill-Matthews, hartelijk dank voor dit uitstekende verslag. Ik zal kort het standpunt van de Economische en Monetaire Commissie weergeven en niet gaan uitweiden over het belang van de middenstand als economische ruggengraat van de Europese maatschappij. Het wordt voor de middenstand steeds moeilijker om alles financieel rond te krijgen en als wij naar de overeenkomsten kijken die uit Basel II zullen voortvloeien, mogen wij ervan uitgaan dat dat alleen nog maar moeilijker zal worden. Op dit moment worden allerlei nieuwe financieringsmethoden uitgeprobeerd of genoemd, zoals risicokapitaal en beursgangen. Dit zijn zeker gangbare methoden waarover wij in Europa moeten nadenken, maar ze zijn niet allemaal van evenveel nut voor de middenstandsbedrijven. Daarom ben ik blij dat de Commissie zich voor Europa gaat bezighouden met dit onderwerp.
Ik heb gemerkt dat er in de praktijk een wens is - ik sta op dit moment met veel middenstanders in contact - en die wil ik aan de Commissie doorgeven. Deze wens luidt dat de bevordering van de middenstand ook feitelijk geschikt wordt gemaakt voor die middenstand. Vele middenstanders zijn er niet eens van op de hoogte - of het is voor hen lastig te achterhalen - welke steun er eigenlijk op Europees niveau bestaat. Dit zou eigenlijk transparant moeten zijn, maar ik hoor vaak mensen klagen dat de steun op Europees niveau zo ingewikkeld in elkaar zit en dat het voor de middenstanders moeilijk is aan de eisen te voldoen. Daardoor wordt alles vaak zeer duur.
Verder moeten de ondernemers op tijd op steun kunnen rekenen. Jarenlange aanvraagprocedures leiden ertoe dat de middenstanders het eenvoudigweg niet meer vol kunnen houden tot ze eindelijk financiële ondersteuning krijgen. Daarom moet de Commissie er alles aan doen dat de ondersteuning van de middenstand in de toekomst tegemoetkomt aan de middenstanders zelf, aan de aanvragers uit de doelgroep. Wij kunnen de middenstanders op Europees niveau echter niet ontlasten of aan hun wensen tegemoetkomen door slechts financiële steun te bieden. Wij moeten er ook over gaan nadenken hoe wij de belasting voor de middenstand kunnen verlagen door meer bureaucratie en voorschriften te vermijden die de middenstand alleen maar meer tegenwerken. Het zou mijns inziens zeer goed zijn om ondernemingen door het Directoraat-generaal te laten screenen, waardoor er op tijd een veto uitgesproken kan worden. Op die manier kunnen de voor de middenstand geschikte voorschriften worden gescheiden van de slechte.

Mann, Thomas
Mijnheer de Voorzitter, eindelijk zijn de Raad, de Commissie en het Parlement het een keer met elkaar eens. De bevordering van het MKB zorgt voor meer investeringen en innovatie en leidt tot het ontstaan van nieuwe bedrijfsfilosofieën. Er is ten gunste van een initiatief voor groei en werkgelegenheid een meerjarenprogramma opgesteld en daarvoor heeft het Parlement een budget van 450 miljoen euro goedgekeurd. Bij het MKB is immers 80% van de werknemers werkzaam en wordt 70% van de leerlingen in het beroepsonderwijs opgeleid. Als wij de marktkansen van het MKB willen vergroten, moeten wij ervoor zorgen dat het financieel en fiscaal minder belast wordt. Het MKB heeft een betere toegang tot het risicokapitaal nodig. Daarom moet de Europese Investeringsbank haar middelen niet alleen voor de wetenschappelijke ondernemingen op het gebied van multimedia en biotechnologie inzetten. Deze middelen moeten ook gebruikt worden voor de meest geavanceerde technologieën op het gebied van milieu en energie en voor de innovatieve ambachtelijke, commerciële en toeristische bedrijven. Er is een rentesubsidie van bijna 93 miljoen euro verleend in plaats van de voorziene 100 miljoen. Desalniettemin zijn er 54.000 nieuwe arbeidsplaatsen gecreëerd in plaats van de verwachte 33.000. Dat is werkelijk een succes.
De PPE-DE-Fractie steunt het uitstekende verslag van de heer Bushill-Matthews volledig, evenals mijn commissie. Ik ben het evenwel met de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken eens dat wij veel te laat de beschikking hebben gekregen over dit verslag. Er waren klaarblijkelijk te veel instanties bij betrokken. Het Europees Parlement kan zijn controlerende taak immers pas waarnemen als het tijdig over de informatie beschikt. Daarom moeten toekomstige verslagen op punten gericht zijn die effectief geanalyseerd kunnen worden. Wat is de kwaliteit van innovatieve arbeidsplaatsen? Hoe wordt het voortbestaan ervan gegarandeerd? Hoeveel vrouwen doen eraan mee? Vrouwen maken tenslotte een wezenlijk deel uit van het Europees werkgelegenheidsbeleid. Toch zijn wij ondanks deze kritiek tevreden met het verslag van de Commissie. Daaruit blijkt namelijk dat het zinvol is om in deze branche investeringen voor de toekomst te doen en dat is wederom in het voordeel van de werknemers.

van den Burg
Dank u wel, Voorzitter. Ik wil de heer Bushill-Matthews ook feliciteren met zijn verslag. Hij heeft er alles aan gedaan om dit verslag zo vroeg mogelijk op de agenda te krijgen en, hij heeft het al aangegeven, het ligt niet aan hem dat dat niet het geval is. Ook de Commissie heeft er deze keer meer toe bijgedragen om dat ook tijdig te kunnen doen en bovendien was de inhoud van het verslag dat de Commissie nu geleverd heeft ook substantiëler dan de eerste keer dat we het bespraken omdat er meer ervaring is opgedaan met het groei- en werkgelegenheidsinitiatief.
Het verslag gaat over dat groei- en werkgelegenheidsinitiatief en over de drie financiële instrumenten die daarvoor ontwikkeld zijn, de ETF-startersregeling, het JEV-programma en de MKB-garantiefaciliteit. Net als vorig jaar wil ik daarbij namens mijn fractie de sociale dimensie benadrukken. Dit initiatief is bedacht door het Europees Parlement in het vervolg op de top van Luxemburg in 1997 en daar is vanaf het begin ook heel duidelijk benadrukt dat de initiatieven zich niet alleen zouden moeten beperken tot die hooggeavanceerde technologische sector, maar ook de sociale sector zouden moeten omvatten en ik denk dat we dat niet vaak genoeg kunnen herhalen.
Er is maar één punt waarop ik de rapporteur niet helemaal kan volgen in dit verslag en dat betreft overweging f) die hij aanhaalt. Hij verwijst daarbij naar de Verenigde Staten van Amerika. Er wordt meer geïnvesteerd in nieuwe initiatieven en er wordt gemakkelijker de stap gemaakt naar het opzetten van eigen bedrijven. Ik erken dat dat gebeurt, maar ik ben het niet eens met zijn analyse dat de reden hiervan is dat er minder regelgeving zou bestaan in de Verenigde Staten. Ik denk dat het veel meer mee te maken heeft met de hele cultuur van het ondernemerschap, dat men daar meer gewend is om initiatieven te nemen, dat het ook minder erg is om een keer te falen, om een keer failliet te gaan en weer opnieuw te beginnen. Ik denk dat dat soort culturele factoren een veel grotere rol speelt dan puur het regelgevingsklimaat. Ik vind dat een opmerking die te kort door de bocht is. Ik hoop dat we morgen bij de stemming ook op dat punt nog tot elkaar kunnen komen, omdat het jammer zou zijn als dat verslag niet met algemene stemmen aangenomen zou worden.

Evans, Jillian
Mijnheer de Voorzitter, de Fractie De Groenen/Vrije Europese Alliantie begroet het verslag met instemming. Onze complimenten aan de rapporteur. Ik ben het eens met de aangevoerde bezwaren tegen het Commissieverslag en met veel van de opmerkingen van de rapporteur en andere sprekers in verband met de steun die het MKB nodig heeft. In het verslag wordt echter niet op adequate wijze ingegaan op de cruciale vraag of door deze financiële instrumenten daadwerkelijk banen zijn gecreëerd. In het amendement van mijn fractie wordt hier uitdrukkelijk naar verwezen. De MKB-garantiefaciliteit beoogt het scheppen van banen te stimuleren door investeringsactiviteiten van KMO' s binnen de EU te steunen met het beschikbaar stellen van meer leningen.
Naar schatting zullen in een periode van twee jaar per onderneming gemiddeld 1,3 nieuwe banen worden gecreëerd, wat als een aanzienlijke stijging wordt beschreven. Een kosten-batenanalyse ontbreekt echter, evenals voldoende concrete informatie. Ik vraag het Parlement dit verslag te steunen, maar ook het amendement aan te nemen waarin dit punt duidelijk wordt gemaakt.

Cauquil
Mijnheer de Voorzitter, nu ik het woord heb, wil ik graag van de gelegenheid gebruik maken om te weerleggen wat onder het procedureverloop in de notulen staat vermeld en door de vorige sprekers is gezegd. Daarin wordt de indruk gewekt dat de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken unaniem voor het verslag-Bushill-Matthews zou hebben gestemd, waarmee mij een stem wordt toegekend die haaks staat op mijn overtuiging.
Dit verslag is een pleidooi voor het verlenen van meer financiële bijstand aan het midden- en kleinbedrijf. Ik ben zeer gekant tegen het verstrekken van publiek geld aan particuliere ondernemingen onder de algemene noemer van MKB, temeer omdat hierachter maar al te vaak grote ondernemingen en financiële instellingen schuil gaan.
In het hoofd van de rapporteur, die bekend staat als een groot voorstander van de zogenaamde vrije markt, zou het nooit opkomen om financiële bijstand voor te stellen voor werknemers die door diezelfde of vergelijkbare ondernemingen en financiële instellingen ontslagen zijn. Daarentegen schroomt hij er niet voor om belastinggelden via garantiekredieten of aanloopinvesteringen in de kluizen van de grote groepen te doen belanden om ten slotte aan het privé-bezit van de aandeelhouders te worden toegevoegd.
En met de hypocrisie die wij gewend zijn van nationale overheden en de Europese instellingen wordt deze financiële steun voorgesteld in het kader van het creëren van werkgelegenheid.
Ik stem natuurlijk tegen dit verslag. Openbare middelen moeten in openbare voorzieningen zoals gezondheidszorg, onderwijs en openbaar vervoer worden gestoken. Daarin kunnen en moeten heel wat meer voor iedereen nuttige banen worden gecreëerd dan in die jonge bedrijven die wel veel geld verslinden maar waarvan het maatschappelijk nut nog maar moet worden afgewacht.
Openbare voorzieningen hebben te lijden onder de pogingen om met publiek geld bepaalde ziekten te bestrijden. Laat de heren bazen zelf maar op zoek gaan naar middelen! Het is niet aan het Parlement om ten gunste van hen maatregelen te nemen met het geld van de belastingbetaler.

Liikanen
Mijnheer de Voorzitter, met grote belangstelling hebben wij het verslag van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken over het tweede jaarlijkse verslag over het Groei- en werkgelegenheidsinitiatief ontvangen. Ik stel de coöperatieve houding van de rapporteur zeer op prijs, evenals het positieve commentaar op het jaarverslag. Ik waardeer met name de opmerking - en ik citeer: "stemt in het algemeen in met inhoud en analyse in het degelijke en meer uitgebreide verslag over 2000 en zwaait Commissie en EIF lof toe op punten waar vooruitgang is geboekt."
Ik wil thans ingaan op de belangrijkste punten die de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken in het verslag van de heer Bushill-Matthews aan de orde stelt. Mijn opmerkingen kunnen onder drie noemers worden gebracht: het verstrekken van informatie aan het Parlement en het tijdstip waarop dat gebeurt, de geografische dekking, en het moderniseren van de instrumenten.
Laat ik allereerst ingaan op de informatieverstrekking. De afronding van de formele Commissieprocedures voor het aannemen van een dergelijk verslag lijkt misschien teveel tijd in beslag te nemen. Eerlijk gezegd is dat soms inderdaad het geval. De Commissie is de rapporteur tegemoet gekomen door hem een voorpublicatie van het verslag te doen toekomen. Wij zijn voornemens de rapporteur aldus op de hoogte te blijven houden zolang de formele procedure van de Commissie nog niet is afgerond. Wij hebben ook onderzocht tot op welke hoogte wij het kwartaalverslag van het EIF aan de rapporteur kunnen doorgeven zonder dat daarvoor een formele Commissieprocedure nodig is. Let wel, deze kwartaalgegevens hebben voornamelijk praktisch nut: de Commissiediensten gebruiken ze om goed toezicht te kunnen houden op de programma' s. Er mag niet verwacht worden dat zij even nauwkeurig en gedetailleerd zijn als het jaarverslag.
Het tweede punt betreft de geografische dekking. De geografische spreiding van het project in het kader van zowel de ETF-startfaciliteit als de MKB-garantiefaciliteit varieert aanzienlijk. De problemen rond de tenuitvoerlegging van de ETF-startfaciliteit in alle landen van de Unie hebben verscheidene oorzaken. De risicokapitaalmarkt bevindt zich niet in alle landen in dezelfde ontwikkelingsfase. Daar komt bij dat startende ondernemingen, om in aanmerking te komen voor de ETF-startersregeling, gelijkmatig dienen te investeren, waarbij ten minste de helft van het kapitaal afkomstig moet zijn uit de particuliere sector. In die landen waar weinig gebeurt op het gebied van risicokapitaal is het moeilijk, zo niet onmogelijk om aan de tweede voorwaarde te voldoen. Ondertussen wordt nog steeds gebruik gemaakt van de faciliteit; er is opnieuw een overeenkomst voor een buitenlandse investering getekend en er zijn er nog drie in behandeling. Alles bij elkaar zijn hierdoor elf landen gedekt.
Zoals u uit ons jaarverslag kunt opmaken, stemt de mate waarin gebruik wordt gemaakt van de MKB-garantiefaciliteit tot grote tevredenheid. Dat Duitsland en Frankrijk aanvankelijk een zo groot deel van de investeringen absorbeerden, was toe te schrijven aan het feit dat men in deze twee landen goed ontwikkelde, nationale garantieprogramma' s heeft, waardoor snel gebruik kon worden gemaakt van deze faciliteit.
Over het derde punt, de instrumenten, wil ik het volgende zeggen. De drie instrumenten van het Groei- en werkgelegenheidsinitiatief maken deel uit van het nieuwe meerjarenprogramma voor 2001-2005 voor ondernemingen en ondernemerschap en in het bijzonder voor kleine en middelgrote ondernemingen. Een verandering in de marktvoorwaarden heeft de Commissie ertoe gebracht voor te stellen de ETF-startfaciliteit gaandeweg een andere focus te geven: startfase, aanloopfase en kweekplaatsen. Om dezelfde reden stelde de Commissie voor meer verscheidenheid aan te brengen in de MKB-garantieportefeuilles. Daarbij valt te denken aan microleningen ten gunste van de kleinste ondernemingen, en ICT-leningen waardoor kleine bedrijven profijt kunnen trekken van de mogelijkheden van de elektronische handel.
Tot besluit heb ik nog enige opmerkingen met betrekking tot de vereenvoudiging van het JEV-programma. Onze juridische en begrotingsdeskundigen zijn tot de conclusie gekomen dat het Raadsbesluit inzake het meerjarenprogramma voor ondernemingen en ondernemerschap weinig ruimte biedt voor een vereenvoudiging van enige betekenis. Om dat te bereiken zou een nieuw Raadsbesluit vereist zijn en daarvoor zou ook een nieuw begrotingskrediet nodig zijn. De Commissiediensten zijn bezig met een algehele evaluatie van een Joint European Venture. Pas daarna zal een kredietvoorstel worden ingediend bij de Raad, waarover het Parlement zal worden geraadpleegd.
In het licht van voornoemde evaluatie kunnen de bevoegde Commissiediensten een voorstel indienen om de duur van het JEV-programma aanzienlijk te verkorten, waardoor het budget niet volledig wordt gebruikt. Mijn diensten en ik zullen u echter op de hoogte houden van eventuele ontwikkelingen in dezen.

Verkeer van mengvoeders
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag (A5-0421/2001) van de heer Graefe zu Baringdorf, namens de delegatie van het Parlement in het Bemiddelingscomité, over de door het bemiddelingscomité goedgekeurde gemeenschappelijke ontwerptekst van de richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 79/373/EEG betreffende het verkeer van mengvoeders en tot intrekking van Richtlijn 91/357/EEG van de Commissie (PE-CONS 3653/2001 - C5-0491/2001 - 2000/0015(COD)).

Graefe zu Baringdorf
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, wij hebben een open vermelding van diervoeders doorgezet. En als ik zeg "wij" , dan bedoel ik het Europees Parlement. Uiteraard heeft de Commissie ons ook ondersteund, maar in deze procedure vertoonde zij toch enige tekenen van zwakte met betrekking tot onze prioriteiten op het gebied van mengvoeders. Ik wil heel duidelijk stellen - en daar zijn mijn collega' s het denk ik wel mee eens - dat het Europees Parlement deze open vermelding niet had doorgezet zonder de medebeslissing op dit gebied. Daarom wil mij niet alleen beperken tot het onderwerp dat wij nu bespreken, maar ook de nadruk leggen op het feit dat wij bij alle kwesties van het landbouwbeleid mee moeten kunnen beslissen. Daardoor kunnen wij net als met betrekking tot dit vraagstuk goede en behoorlijke resultaten bereiken. Door de kennis van zaken en de ruime politieke blik van het Parlement ter ondersteuning van de Commissie - en dan doel ik met name op de ondersteuning van een sterke positie van de Commissie - kunnen wij in de discussie met de Raad goede resultaten bereiken.
De kwestie van de open vermelding heeft een lange voorgeschiedenis. Wij wijzigen nu een richtlijn uit 1978, toen - in ieder geval in Duitsland - de bestaande open vermelding op Europees niveau werd afgeschaft. Sindsdien houd ik mij hiermee bezig en probeer ik de fout van toen te herstellen. Dat heeft nu 25 jaar geduurd, maar ook in de politiek mogen wij niet te ongeduldig zijn. Dit resultaat is uiteindelijk zeker het gevolg van de BSE-crisis. Die heeft aangetoond hoe belangrijk het is dat boeren weten wat zij hun dieren voederen als zij daar zelf verantwoordelijk voor willen zijn. Wij hebben intussen van deze catastrofe geleerd dat alles wat wij aan de dieren voederen, in de voedselketen terechtkomt en indirect ook bij de mensen. Daarom is het dringend noodzakelijk dat de boeren weten wat er in de diervoeders zit.
Vervolgens hebben wij u, mijnheer de commissaris en mijnheer Fischler, in het kader van de procedure in het Parlement bij de participatie van de Commissie gevraagd wat u van de open vermelding vond. U heeft er toen in toegestemd dat er een open vermelding kwam en dat is vervolgens gebeurd. Het heeft toen echter nog eens tweeënhalf à drie jaar geduurd voor de voorstellen gereed waren. Maar goede dingen hebben tijd nodig. Zoals gezegd heeft de Raad vervolgens de goede voorstellen van de Commissie teruggedraaid, terwijl er in onze ogen slechts een verbetering met betrekking tot de positieve lijst nodig was. De Commissie is toen op het voorstel van de Raad ingegaan om een halfopen vermelding voor te stellen en door te zetten.
Het is ons nu gelukt om dat terug te draaien, want wij hebben nu weer een open vermelding. Door de tolerantiemarge van 15% toe te passen, hebben wij rekening gehouden met het aanbod van de industrie en de daadwerkelijke uitvoering. Daardoor hoeven voederpartijen niet teruggestuurd te worden. Wij hebben evenwel doorgezet dat boeren geïnformeerd worden over de exacte samenstelling van de mengvoeders wanneer ze daarom vragen. Bovendien moet de Commissie ons vóór het einde van het volgend jaar een positieve lijst of in ieder geval een ontwerp daarvan presenteren. Zodoende hebben wij de mogelijkheid om nog binnen deze wetgevingsperiode een positief resultaat te bereiken. Er moet immers vastgelegd worden welke voedermiddelen voor diervoeders zijn toegelaten.
Tot slot wil ik mijn collega' s van harte danken. Met name de ondervoorzitter, de heer Friedrich, en de heer Kindermann ben ik veel dank verschuldigd, want wij vormden met ons drieën de onderhandelingsdelegatie. Wij waren zeer eensgezind en hebben zelfs bijna met plezier ons werk gedaan. Op die manier hebben wij laten zien dat ook wij in staat zijn onze ideeën op papier te zetten en in wetten om te zetten. Anders was dit niet mogelijk geweest. Hartelijk dank dus. Het was mijns inziens dankbaar werk en het was interessant om een dergelijke onderhandelingsprocedure mee te maken. Wij hebben weliswaar gezegd dat de berg slechts een muis gebaard heeft -in verhouding tot datgene waarover wij onderhandeld hebben, hebben wij immers zeer veel werk verricht - maar toch vond ik het fijn dit een keer meegemaakt te hebben. Daarom wil ik iedereen die erbij betrokken was, ook de andere collega' s, hartelijk danken. Met dit resultaat kunnen wij ons gerust aan onze landen en kiezers laten zien.

Mayer, Xaver
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, geachte afgevaardigden, er is een Duits spreekwoord dat zegt: wat lang op zich laat wachten, wordt misschien toch nog iets goeds. De heer Graefe zu Baringdorf, de rapporteur, heeft in dit verband reeds duidelijk op deze eindeloze geschiedenis gewezen. Met name wat betreft de medebeslissing is ten slotte duidelijk geworden dat het Parlement steeds opnieuw goede ideeën aandraagt, zoals voor de vermelding van mengvoeders. Wij moeten ons ervan bewust zijn dat het om grote hoeveelheden gaat en bijgevolg ook over veel geld. Dat geld is niet van de Europese Unie, maar van de marktpartijen.
Het gaat om een hoeveelheid van ongeveer 400 miljoen ton voedermiddelen. De helft daarvan, ongeveer 200 miljoen ton, is bestemd voor de handel. Twee derde van deze hoeveelheid, ongeveer 115 miljoen ton, is wederom bestemd voor mengvoeders. U heeft nu dus een idee van de omvang waarover wij praten. Door de inzet van alle betrokkenen - en daarover ben ik uitermate tevreden - hebben wij tijdens de onderhandelingsprocedure in de derde lezing op de belangrijkste punten ten slotte een acceptabel resultaat bereikt. De heer Graefe zu Baringdorf heeft daar reeds op gewezen. Zoals het Parlement wilde, hebben wij nu een open vermelding van de hoeveelheden. Met 15% zitten wij naar mijn mening al aan de bovengrens van de marge, maar wij hebben ten minste een consensus bereikt. De producent moet echter - de woorden "moet echter" vind ik zeer belangrijk - op verzoek van de klant de exacte gewichtspercentages opgeven.
Verder wil ik het over de positieve lijst hebben. Er is sprake van ongeveer 20.000 componenten. Daardoor wordt het opstellen van een positieve lijst een lastige opgave, maar het is mijns inziens wel van groot belang. Daarom is er ook meer tijd voor ingepland en is er zelfs een voorstel gedaan voor een evaluatierapport na de omzetting van de richtlijn. Het is naar mijn mening zeer belangrijk dat het zo gebeurt. Misschien kunnen er aan de hand van het evaluatierapport verbeteringen worden doorgevoerd, bijvoorbeeld met betrekking tot een eventuele certifiëring van de producenten van voedermiddelen.
Tot slot wil ik nog één punt aan de orde stellen. De eerste positieve lijst in Europa was het zogenaamde "Reinheitsgebot" voor bier. Ik heb het al eens gezegd, maar deze bepaling werd in 1486 in mijn geboortegebied opgesteld en gold vanaf 1516 voor heel Beieren. Dit was een goede positieve lijst voor de productie van bier en u moet zich er allemaal sterk voor maken dat wij voor mengvoeders een even goede positieve lijst opstellen.
Daarom wil ik de rapporteur, de voorzitter van het bemiddelingscomité, de heer Friedrich, de heer Graefe zu Baringdorf en de heer Kindermann van harte danken voor hun standvastige en resolute onderhandelingen.

Kindermann
Mijnheer de Voorzitter, geachte afgevaardigden, mijnheer de commissaris, de meesten van ons zijn het erover eens dat wij in de bemiddelingsprocedure een uitstekend resultaat hebben bereikt. Daarom wil ik namens de Fractie van de Europese Sociaal-Democraten met name de rapporteur van harte danken voor zijn inzet en met name voor de goede samenwerking met de andere collega' s.
Als dit resultaat in het Parlement wordt goedgekeurd, betekent dat een belangrijke stap op weg naar meer transparantie en veiligheid op het gebied van de voedermiddelenproductie. Naast dit voorstel voor een richtlijn zijn er evenwel nog andere verslagen die over de voedermiddelen gaan en waarover het Parlement, de Raad en met name de Commissie op dit moment onderhandelen. Ik denk hierbij alleen al aan het ontwerp voor een richtlijn over niet voor menselijke consumptie bestemde dierlijke bijproducten, met name van categorie III. Ik denk echter ook aan het toekomstige gebruik van voedingsresten en voedingsafval van de levensmiddelenproductie.
Als uit toekomstig wetenschappelijke onderzoek niet het tegendeel blijkt, moeten deze bijproducten naar mijn mening in de varkens- en gevogeltesector gebruikt kunnen blijven worden als hoogwaardige voedermiddelen, nadat ze door middel van veilige procedures en vooral met strenge controles verwerkt zijn. Ik hoop dat het Parlement en met name de Raad en de Commissie dan ook net zo bereid zijn tot compromissen als ze waren tijdens de procedure waarover wij vanavond onderhandelen.

Pesälä
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, namens de ELDR-Fractie wil ook ik allereerst voorzitter Graefe zu Baringdorf en ons bemiddelingscomité zeer hartelijk bedanken. Het bemiddelingscomité heeft zeer goed werk verricht en heeft op voorbeeldige wijze aangetoond dat je je doelen kunt bereiken als je in je zaak gelooft en je ervoor inzet. Het Parlement heeft gekregen wat het wilde. Dat is zeer belangrijk voor de boeren - degenen die in hun dagelijkse werk met deze zaken te maken hebben.
Zoals de heer Graefe zu Baringdorf al zei, is in Duitsland de open vermelding in 1979 afgeschaft. Bij ons in Finland is zij in 1995 afgeschaft. Nu wordt zij weer ingevoerd. Het enige wat tot discussie heeft geleid en waar wij even bij stil moeten staan, is de lijst van toegestane producten en daarbij vooral het feit dat de verschillende bestanddelen, waaronder de bijproducten van de voedselindustrie die door de heer Kindermann werden genoemd, continu veranderen. Er komen voortdurend nieuwe bestanddelen in veevoeder, terwijl andere verdwijnen. Hoe men deze lijst actueel kan houden is een zeer belangrijk vraagstuk, dat mogelijk enkele problemen oproept. Het is daarom goed dat men hierbij zijn gezonde boerenverstand gebruikt. Men moet bekijken wat juist en goed is en daarna moet men op basis van ervaringen maatregelen nemen.
Nogmaals mijn hartelijke dank aan het bemiddelingscomité, dat zeer goed werk heeft verricht voor het Parlement en vooral voor de boeren.

Fiebiger
Mijnheer de Voorzitter, ook ik ben van mening dat dit een goed verslag is en dat dankzij het resultaat van het bemiddelingscomité de weg naar de omzetting vrij is. Ik denk evenwel dat de omzetting nog wel even op zich zal laten wachten. De Europese lidstaten zijn immers verantwoordelijk voor de controle op de voedermiddelen, en de belangen van de betrokkenen in dit proces zijn zeer verschillend. Het zal daarom noodzakelijk zijn om binnen afzienbare tijd over controleprogramma' s te gaan praten waarmee de bewaking van de samenstelling van de voedermiddelen en de uniforme normen gestandaardiseerd worden.
Ik ben er het bemiddelingscomité dankbaar voor dat het daartoe van tevoren belangrijke gegevens heeft verstrekt. Die komen namelijk overeen met mijn eigen ervaringen. Ik maak mij echter zorgen over de verdeling van de kosten van de vermeldingen en van de controle op de naleving daarvan. Ik ben ertegen om de kosten eenvoudigweg op de boeren af te schuiven, zoals tot dusver het geval was. Mijns inziens moeten de producenten van voedermiddelen, de importeurs, de handelaren en met name de controleurs - en die zullen zeer talrijk zijn - ook volgens het transparantiebeginsel hun kosten moeten verantwoorden. Ik ben eveneens een voorstander van veiligheidsnormen op het gebied van de voedermiddelenproductie die de gezondheid van mens en dier moeten garanderen. Er mogen geen producten op de markt komen waartegen aanzienlijke bezwaren bestaan met betrekking tot de gezondheid en de consumentenbescherming. Dat betekent uiteraard dat de productie volgens de goede vakbeginselen niet zomaar ergens mag beginnen en ook niet zomaar ergens onderbroken mag worden.
Ik ben van mening dat de komende jaren eerst moet blijken of de verdeling volgens dit beginsel op iedere productieplaats goed verloopt. Ik hoop dat wij, na dit verslag en na het goede resultaat dat binnen het bemiddelingscomité bereikt is, niet binnen afzienbare tijd met een nieuw schandaal te maken krijgen. Dat geldt voor wijn, honing en het grote aantal voedermiddelen op de te verwachten lijst, of die nu positief of negatief is, groen is of een andere kleur heeft. Ze zal immers in ieder geval ontzettend lang zijn.

Redondo Jiménez
Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de commissaris, mevrouw de fungerend voorzitter van de Raad, ik wil de Europese instellingen en de leden van het bemiddelingscomité feliciteren. Onder het voorzitterschap van de heer Graefe zu Baringdorf en mevrouw Neyts-Uyttebroeck - die helaas niet aanwezig is - is het hun dankzij hun grote inzet gelukt overeenstemming te bereiken over twee fundamentele kwesties die in eerste instantie onoplosbaar leken. In de eerste plaats is dat de open vermelding van de toegelaten voedermiddelen met een tolerantiemarge van 15%, waarbij de producenten op verzoek de exacte gewichtspercentages moeten doorgeven aan de boeren. Daar zou naar mijn mening nog een termijn aan gesteld moeten worden die van tevoren is vastgelegd in deze wetgeving. In de tweede plaats is dat de positieve lijst - waarover alle vorige sprekers het gehad hebben - die de Commissie vóór het einde van 2002 op basis van een haalbaarheidsstudie moet presenteren.
Transparantie is absoluut noodzakelijk, zelfs onmisbaar, als wij het vertrouwen van de consument willen terugwinnen na de recente crises in de voedselsector - ik denk onder andere aan de BSE-crisis en de dioxinecrisis. Dames en heren, dit toont evenwel aan dat wij door de medebeslissingsprocedure toe te passen redelijke overeenkomsten - ik zou zelfs willen zeggen goede overeenkomsten - kunnen bereiken. Dat is voor de Landbouwcommissie reden om de Raad te blijven verzoeken deze procedure langzaamaan voor alle wetgevingsprocedures op het gebied van het gemeenschappelijk landbouwbeleid toe te gaan passen.

Schierhuber
Mijnheer de Voorzitter, geachte dames en heren, allereerst wil ik de rapporteur en het bemiddelingscomité van het Europees Parlement van harte feliciteren. Hun standvastigheid heeft uiteindelijk geleid tot een toonbaar resultaat. Na bijna twee jaar onderhandelen met Commissie en Raad in het kader van de onderhandelingsprocedure is het ten slotte gelukt een compromis over de voorschriften voor de etikettering van mengvoeders te bereiken. Het Parlement kan morgen mijns inziens met een gerust over deze richtlijn gaan stemmen.
Deze richtlijn bewijst in mijn ogen dat het Europees Parlement in de toekomst ook bij kwesties op het gebied van landbouw medebeslissingsrecht moet hebben. Zoals wij allen weten, waren de open vermelding, de positieve lijst en het evaluatierapport de speerpunten. Het Europees Parlement hechtte het meeste belang aan de vastlegging van exacte etiketteringsvoorschriften die zowel in kwalitatief als kwantitatief opzicht dwingend zijn wat betreft de vermelding van de toegelaten voedermiddelen. De Raad was het in eerste instantie niet met dit standpunt eens, maar uiteindelijk zijn wij toch een compromistekst overeengekomen. Daarin staat dat het gewicht van de toegelaten voedermiddelen verplicht in procenten vermeld moet worden, waarbij een bepaalde marge is toegestaan, en dat de boeren desgewenst moeten worden geïnformeerd over de exacte hoeveelheden. Alleen door deze verplichte vastlegging van de toegelaten voedermiddelen wordt gegarandeerd dat de consumenten in de toekomst weer meer vertrouwen in de landbouwproducten krijgen. En wij boeren weten hoezeer wij het aanzien en vertrouwen van de consument nodig hebben.
De positieve lijst die vóór het einde van 2002 gepresenteerd moet worden, moet ervoor zorgen dat wij dit vertrouwen terugwinnen. Wat ik bovendien positief vind, is het feit dat het Europees Parlement in de toekomst ook betrokken moet worden bij wijzigingen van de richtlijn.

Jeggle
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, geachte dames en heren, na twee lezingen en de bemiddelingsprocedure schrijft het verslag over het verkeer van mengvoeders nu de open vermelding voor en moet de Commissie vóór het einde van 2002 een voorstel voor een positieve lijst voor toegelaten voedermiddelen indienen. Beide punten werden in eerste instantie door de Raad afgewezen.
Het verslag-Graefe zu Baringdorf is het voorbeeld van een succesvolle wetgeving van Raad en Parlement. Ondanks alle politieke verschillen tussen de fracties konden wij in de Landbouwcommissie van het Europees Parlement punten formuleren die wij belangrijk vonden. Dankzij de met overleg gevoerde onderhandelingen tijdens de bemiddelingsprocedure onder leiding van de ondervoorzitter, de heer Friedrich - die ik van harte wil danken - hebben wij uiteindelijk een goed resultaat kunnen bereiken. Dit is de juiste stap in de juiste richting. De beide hoofdwensen van het Parlement zijn vervuld, maar ook de Raad heeft positieve bijdragen geleverd. Een tolerantiemarge van 15% voor alle toegelaten voedermiddelen lijkt mij acceptabel, temeer daar de producent de klant de exacte gewichtspercentages moet doorgeven als deze daarnaar vraagt. Ook het evaluatierapport na drie jaar is in overeenstemming met de praktijk, net als de eventuele aanpassing van de tolerantiemarge op grond van wetenschappelijke en technische ontwikkelingen. Het zou zeer wenselijk zijn als wij in de toekomst meer in het kader van het GLB zo constructief met elkaar zouden kunnen samenwerken.
Tot slot wil ik ondanks dit grote succes voor een ding waarschuwen. Goede Europese regels hebben geen zin zonder controle. De BSE-crisis en de dioxinecrisis zijn immers niet het gevolg van een gebrek aan Europese regels. Ze zijn te wijten aan dubieuze criminele praktijken waartegen wij op een andere manier consequent moeten optreden.

Byrne
Mijnheer de Voorzitter, geachte afgevaardigden, wij zijn het er allemaal over eens dat de landbouwindustrie zich moet blijven inzetten om te voldoen aan de gerechtvaardigde verwachtingen en eisen van zowel de landbouwgemeenschap als de consumenten. De traceerbaarheid van mengvoeders en de transparantie wat hun samenstelling betreft - twee zaken waar onze grootste gebruiker, de Europese burger, groot belang aan hecht - zijn tegenwoordig beslist verbeterd. Deze principes kunnen op alle diervoeders worden toegepast. De heer Graefe zu Baringdorf zegt dat veehouders moeten weten wat er in hun veevoer zit en de heer Kindermann vindt dat dit ook geldt voor spoeling, afvalproducten en restaurantafval. Ik ben het volkomen met hen eens. Deze wetgeving is een van de mijlpalen die nodig zijn om zekerheid en vertrouwen te scheppen. Veehouders hebben recht op fundamentele informatie zodat zij hun klanten naar behoren kunnen informeren.
Vanaf het allereerste begin had de Raad grote moeite om tot een gezamenlijk standpunt te komen. De meeste lidstaten verzetten zich tegen deze verplichting en de standpunten van het Parlement en de Raad lagen behoorlijk ver uiteen. Om een compromis te bereiken, aanvaardde de Commissie destijds het standpunt van de Raad, dat uiteindelijk unaniem gesteund werd door alle lidstaten. Dit leidde tot een verschil van mening tussen de Raad en het Parlement na de tweede lezing in april. Desondanks is tot mijn vreugde in de bemiddeling een acceptabele oplossing gevonden, namelijk dat alle voedermiddelen exact dienen te worden vermeld in gewichtspercentages met een tolerantiemarge van ongeveer 15%.
Ik heb echter al bij verschillende gelegenheden geschetst welke bezwaren de Commissie heeft tegen de door het Parlement gewenste positieve lijst van voedermiddelen. Deze bezwaren hebben vooral te maken met de deadline voor het indienen van een voorstel, namelijk eind volgend jaar. Het betreft hier een zeer ingewikkelde opdracht. De Commissie heeft reeds een haalbaarheidsonderzoek aangaande dit onderwerp in gang gezet. De oproep tot het indienen van offertes is in juni jongstleden gepubliceerd. De aanbesteder is op dit moment met de zaak bezig en zal ook contact opnemen met leden van dit Parlement.
Ik zal de Raad en het Parlement het verslag over het resultaat van dit onderzoek daarom zo spoedig mogelijk en in ieder geval vóór 31 december 2002 toesturen. Ik kan echter niet garanderen dat ik dan in staat zal zijn om een wetsvoorstel in te dienen over het vaststellen van een positieve lijst. Om deze reden was de Commissie genoodzaakt hierover een verklaring af te leggen.

De Voorzitter
Hartelijk dank, mijnheer de commissaris.
Het debat is gesloten.
De stemming vindt morgen om 11.30 uur plaats.
(De vergadering wordt om 21.30 uur gesloten)

