Levensmiddelenhygiëne (debat) 
De Voorzitter -
Aan de orde is het verslag van Horst Schnellhardt, namens de Commissie milieu, volksgezondheid en voedselveiligheid, over het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening nr. 11 ter uitvoering van artikel 79, lid 3, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap betreffende de opheffing van discriminaties inzake vrachtprijzen en vervoervoorwaarden en Verordening (EG) nr. 852/2004 van het Europees Parlement en de Raad inzake levensmiddelenhygiëne - C6-0211/2007 -.
Günter Verheugen
vicevoorzitter van de Commissie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, we spreken vandaag over een project dat een pilootfunctie heeft voor een van de grootste en belangrijkste beleidsprogramma's van deze Commissie, namelijk het bevrijden van de kleine en middelgrote ondernemingen van onnodige administratieve lasten, dat wil zeggen van onnodige bureaucratie. Om het duidelijk te stellen: we spreken vandaag niet over de problemen van de veterinaire wetgeving, anders zou ik niet hier staan.
Hierbij gaat het erom de administratieve lasten zo te verminderen dat het de Europese economie versterkt en daardoor een bijdrage levert aan het scheppen van banen. De Commissie is er zich volledig van bewust dat de vermindering van de administratieve lasten nooit tot minder veiligheid voor onze burgers mag leiden. Het gaat er dus niet om bepaalde normen te verlagen, maar het gaat erom de normen zo te handhaven dat onnodige bureaucratische lasten voor onze ondernemingen worden vermeden. Ook in dit geval is er goed op dit beginsel gelet.
Ik wil er de nadruk op leggen dat de Commissie in het geheel niet van plan is om het wezen van de regels inzake de levensmiddelenhygiëne te veranderen. De opsporing van risico's en het vastleggen van de procedurele stappen in het productieproces die ervoor moeten zorgen dat risico's worden vermeden, blijven onze grootste zorg. We verminderen de bestaande normen van de voedselhygiëne op geen enkele manier, in plaats daarvan willen we meer helderheid bereiken. We zouden ervoor willen zorgen dat de bestaande flexibele bepalingen inzake de rapportageverplichtingen effectiever kunnen worden toegepast. Hiermee zijn geen extra inspanningen van de desbetreffende autoriteiten in de lidstaten vereist, omdat de verantwoordelijkheid voor de naleving van de regels allang bij de levensmiddelenproducenten ligt en niet bij de autoriteiten.
We willen een regeling voor de micro-ondernemingen in het leven roepen die aan hen vrijstelt van bepaalde vereisten van de bestaande verordening. We praten hier over de zeer kleine familiebedrijfjes: bakkerijen, kleine levensmiddelenwinkels, marktkraampjes, cafés en barretjes, winkels in tankstations en minimarkten. Waarom, kunt u zich afvragen, verlangen we van deze kleine familiebedrijven, die allen niets met de interne markt van doen hebben, dat ze dezelfde bureaucratische procedures moeten ondergaan als de grote supermarktketens? Dat is een goede vraag, en het is de vraag waarover we hier debatteren.
Ik wil benadrukken dat de regels op alle exploitanten van levensmiddelenbedrijven van toepassing zijn, die betrokken zijn bij de productie, de verwerking en de verkoop van levensmiddelen, ongeacht hun grootte. De regels zijn niet van toepassing op levensmiddelen die bedoeld zijn voor het particulier huishoudelijk gebruik, en ze zijn niet van toepassing op de producenten van kleine hoeveelheden van onbehandelde producten voor de plaatselijke détailhandel, zoals de landbouw, de jacht en de visserij. De huidige flexibele regels inzake de rapportageverplichtingen maken geen onderscheid tussen de verschillende groottes van de ondernemingen. Om wille van de helderheid wil ik het volgende uitleggen: de kleine hoekwinkel waar je om 10 uur 's avonds hier in Brussel nog levensmiddelen kan kopen moet aan precies dezelfde verordeningen voldoen als de reusachtige supermarktketens. Ik vraag me werkelijke af of dit juist kan zijn.
Vanwege de aard van hun bedrijvigheid is het vanzelfsprekend dat grote bedrijven zeer gemakkelijk kunnen omgaan met deze zeer ingewikkelde en uitvoerige bepalingen, maar dit is bij de kleine bedrijven in het geheel niet zo. Voor de formele aanvraag van het HACCP-stelsel moeten de producenten van levensmiddelen een risicoanalyse ondergaan. Dit kan een ingewikkelde en lastige taak zijn die een inbreng door deskundigen kan vereisen. Om de lasten te verminderen die met dit soort analyses gepaard gaan, staat de verordening de kleine levensmiddelenproducenten al toe om gebruik te maken van de richtsnoeren voor goede praktijken die voor de desbetreffende sector zijn opgesteld. Deze bestaan in verschillende lidstaten al voor bakkerijen, brouwerijen, slagerswinkels en restaurants, maar ze bestaan niet overal.
Één doelstelling van het voorstel van de Commissie is ervoor te zorgen dat de regels inzake mogelijke vrijstellingen, die in principe al in de verordening en de begeleidende richtsnoeren aanwezig zijn, doeltreffend worden gebruikt. In de praktijk zou dit het volgende betekenen, waarmee we tot de kern van de zaak komen: Wanneer tijdens het eerste stadium van het HACCP-proces een exploitant van een levensmiddelenbedrijf kan aantonen dat er geen risico's voorkomen, uitgebannen of tot een aanvaardbaar niveau verminderd behoeven te worden, of dat vastgestelde risico's voldoende en regelmatig in de hand kunnen worden gehouden door toepassing van de algemene en specifieke voedselhygiënevoorschriften, dan moet de exploitant vrijgesteld worden van alle andere vereisten van de HACCP-Richtlijn. Laat het me in duidelijke woorden zeggen: deze flexibiliteit is onder de huidige richtlijn al aanwezig, maar het word niet door alle lidstaten toegepast. Het voorstel van de Commissie wordt daarom naar voren gebracht als een fast track action, dus als een onmiddellijke en snel uitvoerbare spoedmaatregel in het kader van ons Actieprogramma ter vermindering van de administratieve lasten in de Europese Unie. Ik ben me er bewust van dat het voorstel in de Raad en in sommige lidstaten op tegenstand is gestoten. Deze lidstaten schijnen minder belang te hechten aan het verminderen van de administratieve lasten en de kosten van de bureaucratie - vooral voor hun KMO's - dan de Commissie en het Europees Parlement.
We hebben echter de indruk dat dit debat tot dusver alleen tussen de ambtenaren in de lidstaten is gevoerd; het lijkt erop dat hun politici zich nog niet met dit thema hebben beziggehouden. Ik geloof echter niet dat de politici in de lidstaten wier ambtenaren zich zo tegen het voorstel verzet hebben het ten opzichte van de mensen kunnen rechtvaardigen waarom hun land tegen een voorstel van de Commissie is dat het leven voor vele honderdduizenden van hun micro-ondernemingen en kleine ondernemingen eenvoudiger zou maken. Op het moment zou de opwinding en Propaganda over Brussel, waarmee we vaak van doen hebben, - dit "bureaucratische monster” dat naar het schijnt vastbesloten is om elk aspect van het leven van de mensen te reguleren en te beperken - worden geopenbaard als pure propaganda en zou als een kaartenhuis in elkaar vallen, en het zou duidelijk worden wie eigenlijk voor de buitensporige bureaucratie verantwoordelijk is.
Vanuit het oogpunt van de Commissie is dit verzet betreurenswaardig, aangezien dit voorstel een belangrijk, wezenlijk en symbolisch onderdeel van ons Actieprogramma ter vermindering van de administratieve lasten in de Europese Unie is. Ik ben de heer Schnellhardt zeer dankbaar voor zijn verslag en zijn actieve ondersteuning. Ik zou er bij u allen op aan willen dringen om het te ondersteunen, omdat ik ervan overtuigd ben dat een duidelijk politiek signaal door het Parlement, zoals dat vandaag zou kunnen worden gegeven, voor de noodzakelijke politieke stuwkracht in de Raad zou zorgen om dit voorstel er door te krijgen.
Horst Schnellhardt
rapporteur. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, dames en heren, met dit verslag leveren we een bijdrage aan het verminderen van de bureaucratie. We zijn er in geslaagd het duidelijk te maken dat het mogelijk is en moet zijn om lastenverlichting te bereiken bij de tenuitvoerlegging van de HACCP-criteria; vooral voor kleine bedrijven, zonder onze hoge hygiënenormen te verlagen of in gevaar te brengen.
Zoals de commissaris al heeft aangevoerd, is één prioriteit de lastenverlichting in verband met de rapportageverplichtingen. Ik wil u er echter aan herinneren dat deze mogelijkheden ook al in het hygiënepakket aanwezig waren dat in 2006 in werking is getreden. We moesten echter constateren dat na de paradigmawisseling op het gebied van de hygiëne er moeilijkheden zijn ontstaan bij de tenuitvoerlegging.
Het is altijd het verklaarde doel van het Parlement en de Commissie geweest om de verscheidenheid van de levensmiddelenproductie in een Europese Unie van de 27 lidstaten te bewaren. Het is bijvoorbeeld niet meer dan billijk dat de kleine slagerijen ook in de toekomst in staat moeten zijn om verder te werken. De informatie die we echter uit verschillende landen hebben ontvangen is dat kleine bedrijven in sommige regio's het alsmaar moeilijker hebben om economisch te overleven. Daarom is het wezenlijk om de aandacht op de in de verordeningen opgenomen flexibiliteit te vestigen, en erbij te helpen dat er gebruik van wordt gemaakt. Hierop, en op niet anders, hebben we in dit verslag duidelijk en ondubbelzinnig de nadruk gelegd.
Het handhaven van flexibiliteit betekent dat we dit focusseren op de kleine en middelgrote ondernemingen alleen in de overwegingen ter sprake brengen. Waardoor het bijvoorbeeld mogelijk is dat bedrijven die niet tien, maar misschien elf medewerkers hebben ook in het genot van een voorkeursbehandeling komen en ook aanspraak kunnen maken op een verlichting van de administratieve lasten; op voorwaarde natuurlijk dat ze kunnen aantonen dat er of geen risico's zijn of dat vastgestelde risico's voldoende en regelmatig in de hand kunnen worden gehouden. Het verslag benadrukt ook dat de exploitant van een levensmiddelenbedrijf de verantwoordelijkheid heeft voor het leveren van het bewijs dat er geen risico's voorkomen, uitgebannen of tot een aanvaardbaar niveau verminderd behoeven te worden, of dat vastgestelde risico's voldoende en regelmatig in de hand kunnen worden gehouden door toepassing van de algemene en specifieke voedselhygiënevoorschriften.
In 2006 hebben we hygiëneverordeningen aangenomen die letterlijk in de EU van de 27 gelden. Daarom kan ik het door mevrouw Corbey ingediende amendement niet begrijpen, volgens welk het aan de lidstaten moet worden overgelaten of een lastenverlichting bij de tenuitvoerlegging van de HACCP mag worden toegestaan. Dit zou nieuwe subsidiariteitsscenario's opleveren, wat we eigenlijk met de verordening wilden vermijden; met andere woorden, we willen geen concurrentievervalsing. De aanneming van het amendement van mevrouw Corbey zou ook in strijd zijn met de bedoelingen van de verordening zelf: met andere woorden, de verordening zou strijdig met zichzelf zijn. Dat kan met zekerheid niet zijn wat we willen bereiken!
De in de commissie aangenomen tekst is met zekerheid aanvaardbaar, maar het beperkt de mogelijkheid tot lastenverlichting uitdrukkelijk op de kleine en middelgrote ondernemingen. Ook de sterke betrokkenheid van de autoriteiten komt niet met de beginselen van de verordening overeen. In de verordeningen werd zeer duidelijk vastgelegd dat de levensmiddelenbedrijven de verantwoordelijkheid hebben om er een goede hygiënepraktijk op na te houden en het bewijs moeten leveren dat ze alle risico's controleren.
Telkens weer kregen we bezwaren te horen dat er in 2009 een onderzoek van de verordeningen zal plaatsvinden, zodat er nu geen nieuwe maatregelen nodig zijn. Ik zou dit echter willen ontkennen. In 2009 zullen alle bedrijven voor levensmiddelenproductie een vergunning moeten hebben. Bij dit vergunningsproces zullen waarschijnlijk problemen optreden. Dit leidt tot discussies en zal waarschijnlijk het voortbestaan van de al eerder genoemde kleine slagerijen in gevaar brengen. Dit was in feite ook het startsein, de intentie van de Commissie, om hier met een voorstel op tafel te komen. Daarom is het erg belangrijk dat het Europees Parlement een sterk signaal uitzendt en zo de bedoelingen van de verordening nog eens duidelijk maakt. Dit signaal wordt in de eerste plaats naar de levensmiddelenbedrijven en de toezichthoudende overheden uitgezonden.
Het Europees Parlement heeft zich altijd een sterk voorstander van het verminderen van de bureaucratie getoond, en moet dit nu door de wettelijke regelingen tot uiting brengen.
Marie Panayotopoulos-Cassiotou
rapporteur van advies voor de Commissie juridische zaken. - (EL) Mijnheer de Voorzitter, ik kan gerust zeggen dat ik mijn twee minuten niet volledig zal gebruiken. Ik wil er slechts op wijzen dat de Commissie juridische zaken, bij het onderzoek van de wettelijke beginselen, van mening was dat artikel 95 de wettelijke grondslag voor het eerste deel is, en de artikelen 95 en 175 voor het tweede deel.
Bij de validatie van het besluit zal er met het advies van de Commissie juridische zaken rekening worden gehouden.
Péter Olajos
namens de PPE-DE-Fractie. - (HU) Dank u zeer, mijnheer de Voorzitter. Voor de Europese burgers van de 21e eeuw zijn de gezondheid en de consumptie van levensmiddelen van goede kwaliteit van doorslaggevende betekenis. Onze taak als leden van het Europees Parlement is hiervoor zorg te dragen, maar daarvoor hebben we wetgeving nodig en procedures als HACCP om de belangen van de consumenten te behartigen.
Het is echter net zo belangrijk dat we niet overenthousiast worden en onze levens te sterk reguleren, om we daardoor niet de levenskwaliteit zouden dienen, maar de bureaucratie. Naar mijn mening wijst de huidige door compromis bereikte aanbeveling in een juiste richting. De ervaring heeft ons tot nu toe geleerd dat de op het moment geldige bepalingen van de HACCP in veel gevallen onverantwoord streng zijn. Bovendien kunnen ze niet altijd worden toegepast in de horecasector, omdat ze uitgaan van de voorwaarden en werkwijzen van de levensmiddelenindustrie.
Niet tegenstaande deze bezwaren hebben de nieuwe lidstaten, waaronder ook Hongarije, de bepalingen van de HACCP volledig ten uitvoer gelegd, en zijn zelfs nog verder gegaan. Onze bedrijven hebben hier onder geleden, velen hebben hun eeuwenoude tradities en praktijken opgegeven, wat niet ons doel kan zijn. Dus moeten we veranderingen aanbrengen.
Allereerst is het belangrijk om te benadrukken dat restaurants geen levensmiddelenfabrieken zijn, zodat ze niet verplicht zijn om zich aan dezelfde bepalingen te houden, aangezien hierdoor de kwaliteit en de tradities minder worden. We mogen niet vergeten dat er ook al Michelinsterren voor het HACCP waren. We moeten het overdreven aantal administratieve plichten verminderen. Ik ondersteun het dat de vrijstelling van het HACCP alleen voor micro-ondernemingen en KMO's geldt die in staat zijn om de voedselhygiëne te controleren.
Ik betreur het dat terwijl micro-ondernemingen belastbaar zijn, dat de vrijstelling voor de KMO's echter in de tekst verborgen is. Het is belangrijk om dit duidelijk te verklaren en te verkondigen. Ten slotte moet het stelsel flexibeler worden dan het nu is. De bevoegde nationale overheid moet beslissen wat het gezonde verstand in een gegeven geval voorschrijft. Ik zou de rapporteur met zijn verslag willen complimenteren.
Dorette Corbey
Voorzitter, commissarissen, collega's, betere regelgeving, wie wil dat niet? Onze fractie heeft grote waardering voor de pogingen van commissaris Verheugen om het mes te zetten in overbodige bureaucratie. Alles wat we kunnen doen om het midden- en kleinbedrijf te helpen, moeten we ook doen. Met zijn voorstellen voor levensmiddelenhygiëne ben ik aan de slag gegaan en ik heb navraag gedaan in Nederland. Mijn collega's hebben hetzelfde gedaan in hun landen. Hoe staat het met de bakkers, met de slagers en met de winkel op de hoek in heel Europa?
Vanuit Zweden hadden we al gehoord over het probleem van de plakjes cake achter in de kerk. Vanuit Nederland kwamen er klachten over de regels die theaters en bioscopen moeten volgen. In beide landen bleek echter de hygiënewetgeving niet de oorzaak te zijn. Maar er kwamen ook andere berichten. Van kleine winkels in het Verenigd Koninkrijk die de laatste twee jaar veel moeite hadden gedaan om de HACCP-principes toe te passen en er trots op waren dat het allemaal gelukt was. Moet het Europees Parlement nu gaan zeggen dat het allemaal niet nodig is?
Dat brengt ons bij het volgende. In de vorige mandaatsperiode hebben we ons hard ingezet voor de herziening van de algemene levensmiddelenwetgeving. Reden was het gebrek aan voedselveiligheid en een aantal grote voedselschandalen. Kern van de levensmiddelenwetgeving is dat de verantwoordelijkheid voor voedselveiligheid bij de producent ligt. De overheid heeft een toezichthoudende rol. Die rolverdeling wordt doorbroken als bedrijven ontheffingen krijgen op basis van een risicoanalyse. Daarmee neemt de overheid weer de verantwoordelijkheid op zich en dat is in feite een stap achteruit. Het is ook een onnodige stap, want inmiddels is ook duidelijk dat de tenuitvoerlegging in de meeste lidstaten juist heel goed verloopt. De kleine bedrijven in de Europese lidstaten hebben hun zaken al goed op orde en zij werken met praktische uitvoerbare hygiënecodes.
We mogen twee zaken niet vergeten. Ten eerste de levensmiddelenhygiënewetgeving die we vandaag willen gaan wijzigen, vervangt al een hele stapel regels. Ook in 2004 heeft het Parlement, en zeker ook de PSE-Fractie zich sterk gemaakt om overbodige bureaucratie tegen te gaan. Kleine bedrijven kunnen op grond van de huidige regels ook nu al een beroep doen op flexibiliteit. Een tweede punt is dat in 2009 al een herziening gepland staat. Mochten er grote problemen zijn, dan kunnen die in 2009, volgend jaar dus, opgelost worden. Kortom, onze fractie is niet overtuigd van de noodzaak om nu overhaast, zonder grondige evaluatie, wijzigingen door te voeren.
Toch willen wij kleine bedrijven niet in de steek laten. Daarom hebben wij een amendement opgesteld dat erop neerkomt dat wij de beslissing overlaten aan de lidstaten. Mocht er in een van de lidstaten urgente problemen zijn, dan kan die lidstaat zelf beslissen of uitzonderingen toegestaan worden. Dat is perfect in overeenstemming met de verordening, mijnheer Schnellhardt, en het is bovendien heel pragmatisch en ook heel eenvoudig. Dus graag uw steun voor amendement 12.
Marios Matsakis
namens de ALDE-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik wil ook mijn felicitaties aan de rapporteur geven voor het harde werk dat hij in dit verslag heeft gestoken.
Dit voorstel is erop gericht om de administratieve lasten van de ondernemingen uit de levensmiddelensector te verminderen. Het uitdrukkelijke doel is vooral om micro-ondernemingen vrij te stellen van de algemene procedurele verplichtingen van het HACCP, en dit zonder de voedselhygiëne en de veiligheid van de gezondheid van de consumenten op een enkele manier in gevaar te brengen. Dit werd nodig geacht, omdat bedrijven met minder dan 10 werknemers, wier activiteiten voornamelijk uit de verkoop van voedsel direct aan de eindconsument bestaan, ernstig te lijden hebben onder de zware bureaucratische vereisten van het HACCP, wat er in veel gevallen toe leidt dat een faillissement onvermijdelijk is.
Zo'n doelstelling komt volledig overeen met de door ons geuite wens dat we de kleine bedrijven willen ondersteunen in hun antagonistische en in veel gevallen oneerlijke overlevingsstrijd tegen de grote bedrijven. Dit doel scheen in sommige stadia van onze beraadslagingen niet door de rapporteur of de Raad te worden gedeeld. Naar mijn begrip was de door hun geprefereerde lijn - en het schijnt zo dat dit altijd nog zo is - om op gelijke manier vrijstellingen en flexibiliteit aan alle bedrijven aan te bieden, onafhankelijk of klein of groot. Op het eerste gezicht en theoretisch schijnt dit juist te zijn, maar in de praktijk is het enorm oneerlijk ten opzichte van kleine bedrijven en zorgt er duidelijk voor dat de doelstelling niet wordt gehaald waarom we deze wet überhaupt willen hebben, namelijk het helpen van de micro-ondernemingen.
Sommigen zullen aanvoeren dat het hier om voorkeursbehandeling gaat en oneerlijke concurrentie. Misschien dat ze op grond van puur wettische en te sterk vereenvoudigde theoretische redenen gelijk hebben, maar wat betreft de redelijkheid en de langetermijnplanning, is het zo alsof men een reusachtige kampioen met een kleine dreumes in een boksring zet onder precies dezelfde voorwaarden. Het is onze filosofie dat in bepaalde omstandigheden de kleinen en zwakken op een bepaalde manier geprivilegieerde hulp nodig hebben. Anders zal onze vrije interne markt een dodelijk meertje worden, waar de grote vissen de kleine zullen vreten en daarna waarschijnlijk elkaar zelf. Ons stemgedrag weerspiegelt dit. Ik dring er bij u op aan om met uw stem de kleine bedrijven van Europa te beschermen.
Leopold Józef Rutowicz
namens de UEN-Fractie. - (PL) Mijnheer de Voorzitter, het verslag van de heer Schnellhardt bevat een aantal belangrijke amendementen op het voorstel van de Commissie. Sommige van hen hebben te maken met de verschillen tussen verordening nr 852 van het Europees Parlement en van de Raad betreffende de voedselhygiëne, en verordening nr. 11. Het voorstel gaat over een grotere flexibiliteit van de kant van de betreffende organen die met de voedselhygiëne te maken hebben, en over de vereenvoudiging van de procedures. Beide kwesties zijn met name belangrijk voor de kleine ondernemingen die op de lokale en regionale markten werken.
De tenuitvoerlegging van de verordening zal samenwerking tussen de toezichtsorganen op verschillende niveaus van de markt vereisen, de permanente controle van de markt en een passende ondersteuning door de Commissie, bijvoorbeeld waar het om de uitwisseling van beste praktijken gaat. Deze verordening zal, wanneer de amendementen van de rapporteur aangenomen zullen worden, een gunstige uitwerking op de markt hebben, en daarom verdient zij onze ondersteuning.
Kartika Tamara Liotard
Voorzitter, Europeanen hebben recht op veilig voedsel. Dat moet naar mijn mening altijd de kerngedachte zijn bij dit soort debatten en het centrale uitgangspunt voor Europees beleid. Natuurlijk is het daarnaast zaak om te zorgen dat er zo min mogelijk bureaucratische, nutteloze regels zijn die de burgers in de weg zitten, maar bestaande regels geven al ruimte om micro-ondernemingen te ontheffen van de meest ingewikkelde administratieve hygiëne-eisen. Koffie in buurthuizen of frisdrankkraampjes worden niet bedreigd en andere bedrijven dienen gewoon voor een goede hygiëne te zorgen. Nieuwe uitzonderingen buiten de kleinschalige micro-ondernemingen zijn dus niet nodig en het is al helemaal onverstandig om het aantal uitzonderingsgevallen uit te breiden of regels vager te maken zoals de rapporteur dat op punten lijkt te willen doen. Evenals consumentorganisaties wijs ik dit dan ook ten sterkste af.
Irena Belohorská
(SK) Ik wil de rapporteur, de heer Schnellhardt voor zijn verslag danken dat zich met twee verschillende thema's bezighoudt die met verschillende procedures te maken hebben. Aangezien de levensmiddelenhygiëne onder de medebeslissingsprocedure valt, zal deze procedure onvermijdelijk een beletsel vormen voor de prijzen en transportvoorwaarden die slechts onder de raadplegingsprocedure vallen. Ik ga akkoord met de bepaling dat de vereisten aan de voedselveiligheid in alle afzonderlijke lidstaten overal dezelfde moeten zijn, of ten minste niet al te zeer van elkaar moeten verschillen. We komen hier echter bij de vraag aan van de importen naar de Europese Unie vanuit derde landen, waar de levensmiddelen met pesticiden verontreinigd zijn. We hebben een vervuild milieu, wat van negatieve invloed op de gezondheid van de mens is. Dientengevolge moeten we er alles aan doen om te verhinderen dat ongezonde levensmiddelen schade aan onze gezondheid toebrengen.
We moeten beginnen de levensmiddelen, hun ingrediënten en de grondstoffen van dierlijke en plantaardige afkomst te testen op de risico's voor de gezondheid, de hygiënische aanvaardbaarheid en de biologische waarden. We moeten ons richten op de opsporing of op mogelijke namaakproducten. We moeten het voedsel op vreemde stoffen testen en ons richten op het alledaags gebruik: bijvoorbeeld niet slechts op ftalaten in speelgoed, die niet door iedereen dagelijks worden gebruikt. De Slovaakse producenten worden vaak gekritiseerd met het oog op de levensmiddelenhygiëne. Ik moet er echter op wijzen dat Slovakije veel strengere normen voor levensmiddelen heeft dan de 15 oude lidstaten.
Frieda Brepoels
- (NL) Voorzitter, collega's, ik zou ook onze rapporteur willen bedanken voor de goede samenwerking, want op het eerste gezicht lijkt het een eenvoudig dossier, maar als wij de collega's beluisteren, dan is het dit absoluut niet. Het moet duidelijk zijn voor iedereen dat elke onderneming inderdaad optimale hygiënegaranties moet nastreven, maar de manier waarop die doelstelling moet worden bereikt, kan natuurlijk niet dezelfde zijn voor alle bedrijven. Ik vind het cruciaal dat de bevoegde overheden in de verschillende lidstaten de flexibiliteit, zoals die al in de huidige verordening is vastgelegd, dan ook gebruiken en bepaalde voedingsbedrijven vrijstellen van de toch wel erg gecompliceerde HACCP-procedure, natuurlijk op voorwaarde dat diezelfde veiligheid op het vlak van de hygiëne kan worden aangetoond en gegarandeerd. Volgens mij kan dit laatste perfect door het naleven van goede hygiënische praktijken op basis van sectorgidsen, zoals die reeds in een aantal landen werden uitgewerkt.
Toch zou ik graag aan de commissaris - als hij heel even kan luisteren, want ik zie dat hij in gesprek is met onze rapporteur - willen vragen of hij een en ander nog kan verduidelijken. Hij heeft gezegd dat alle levensmiddelenbedrijven, los van hun omvang, hieronder vallen. Ik zou hem toch nog eens graag horen zeggen of hij inderdaad van mening is dat het voorliggende verslag meer flexibiliteit biedt aan een breder scala van voedingsbedrijven en niet alleen aan de micro-ondernemingen.
Ten tweede, de commissaris heeft daarnet gezegd dat er geen bijkomende last aan de lidstaten wordt opgelegd, maar misschien dan wel aan de bedrijven. Dus ik zou heel graag willen horen of de bewijzen die door de bedrijven moeten worden geleverd inderdaad aan de hand van de sectorgids kunnen worden geleverd, waardoor de bedrijven dus ook geen bijkomende administratieve last krijgen opgelegd.
Silvia-Adriana Ţicău
(RO) Het verslag omlijnt de noodzaak tot het verminderen van de bureaucratie op twee gebieden.
De verordening nr. 11 betreffende de opheffing van discriminaties inzake vrachtprijzen en vervoervoorwaarden vereist om een vervoersdocument mee te voeren dat onder andere de afstanden, de routes en de grensovergangspunten moet bevatten. Het voorstel op het gebied van het vervoer richt zich op het verminderen van de plichten tot beschikbaarstelling van statistieken over het vervoer.
Ten aanzien van Verordening (EG) nr. 852/2004 zou ik het door de Fractie van de Europese socialisten ingediende amendement willen ondersteunen, waarin het de bevoegde organen wordt toegestaan om economische acteurs in de levensmiddelensector vrij te stellen van de tenuitvoerlegging van één of meerdere van de opgelegde maatregelen, op de voorwaarde dat deze organen in staat zijn om te bewijzen dat er geen risico's voorkomen of dat vastgestelde risico's voldoende en regelmatig in de hand kunnen worden gehouden door toepassing van de algemene en specifieke voedselhygiënevoorschriften. Dit houdt verband met de bakkerijen, slagerijen, groente- en fruitwinkeltjes en hoofdzakelijk de marktkraampjes.
Holger Krahmer
(DE) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, voedsel en hygiëne kunnen hand in hand met elkaar gaan, daarover bestaat in het geheel geen twijfel. Iedereen heeft in zijn leven ooit al eens iets verkeerds gegeten. Aan de andere kant zorgen een te sterke voorzichtigheid en buitensporig strenge regelgeving niet voor een veelheid aan hygiënisch onberispelijke levensmiddelen. In geval van twijfel doet de kleine producent eerder zijn zaak dicht, omdat hij de extra werknemer niet kan betalen, die geen broodjes bakt, maar formulieren invult. De kroegbaas die het schaaltje pinda's op de bar zet moet niet bijhouden of hij de tap gedweild heeft en of hij de schaaltjes heeft afgewassen. Wanneer dit niet vanzelfsprekend is blijven de gasten toch vanzelf wel weg. Hier gaat de verantwoordelijke wetgeving over de schreef in richting van overdreven regelneverij, die meer kapot maakt dan baat brengt. Daarom ben ik zeer duidelijk voor de administratieve lastenverlichting van de ondernemers, vooral voor de kleine ondernemers, die met deze lasten meer moeilijkheden hebben dan de concerns.
Ik zou graag willen zien dat er meer aandacht aan wordt besteed dat het bewustzijn voor de effecten op de kleine ondernemingen ook naar andere in dit Huis behandelde wetgevingsgebieden wordt overgedragen, vooral bij de milieu- en de consumentenbescherming.
Andreas Mölzer
(DE) Meneer de Voorzitter, we hebben het besluit voor een stelsel genomen, waarin ieder bedrijf dat levensmiddelen produceert, verwerkt of distribueert, iedere afzonderlijke stap in het productieproces voortdurend en consequent moet controleren en rapporteren.
Terwijl we er hier over debatteren of de levensmiddelenhygiëne kan worden gewaarborgd, zijn de consumenten evenwel door BSE, schandalen om verrot vlees, versneden olijfolie en wijn waaraan glycerol is toegevoegd aan het twijfelen gebracht. Dat er steeds meer gentechnisch gemanipuleerde levensmiddelen in de EU binnenkomen, ofschoon zeventig procent van de Europese bevolking hier afwijzend tegenover staan, is ook niet echt vertrouwenwekkend. Daarom moeten we grondig nadenken over de vandaag te nemen beslissing en moeten we ervoor zorg dragen dat de gezondheid van onze burgers in de aanloop tot de Top VS-EU niet door slaafse gehoorzaamheid aan de levensmiddelenconcerns wordt opgeofferd.
We kunnen niet van onze binnenlandse producenten verlangen dat ze zich aan strengere voorschriften houden, en dan de invoer van levensmiddelen toestaan die niet volgens dezelfde omslachtige eisen worden geproduceerd, wat natuurlijk ook concurrentievoordelen wat de prijs aangaat met zich meebrengt. Vroeg of laat zullen dan ook de binnenlandse producenten uitzonderingsvergunningen eisen en dat ongetwijfeld terecht.
Avril Doyle
(EN) Mijnheer de Voorzitter, het beoogd effect van dit voorstel is het verminderen van de administratieve lasten voor de kleine ondernemingen. Het voorstel stamde van de DG Ondernemingen als onderdeel van het initiatief beter wetgeven. Ik vind het betreurenswaardig dat, ofschoon ik zeer welwillend ten opzichte van de vermindering van de administratieve lasten voor de kleine bedrijven sta, dit voorstel van begin af aan slecht geformuleerd was (de heer Schnellhardt heeft enkele uiterst goede amendementen ingebracht), omdat het sommige ondernemingen toestond, zoals bijvoorbeeld mobiele voedselverkopers en de winkels op het tankstation - twee bedrijfscategorieën die niet onder de hygiëneregelgeving vallen - dat ze zich niet aan alle hygiëneregels moeten houden.
Er is in de hygiëneverordening zelf een speelruimte aanwezig die het bedrijven, voor wie niet de volledige HACCP-regelgeving van toepassing is, toestaat om er met toestemming van de bevoegde autoriteiten van af te wijken. Het probleem schijnt te zijn dat de regeringen in sommige lidstaten geen gebruik maken van hun discretionaire bevoegdheden, en dat in sommige regio's van de EU zelfs van kleine snoepwinkeltjes en kerken wordt verlangt dat ze zich volledig aan de HACCP-regels houden.
Naar mijn mening is de toepassing van de oorspronkelijke wetgeving het probleem, en niet de wetgeving op zich.
Csaba Sándor Tabajdi
(HU) Ik heb het gevoel dat de inspanningen van de heer Verheugen om de KMO's te helpen geheel moeten worden ondersteund, en ik zou ook de heer Schnellhardt willen danken. Voedselveiligheid is van wezenlijk belang in de Europese Unie, maar we moeten ervoor zorgen dat we het alleen op gevoelige en verstandige wijze reguleren en controleren.
De mensen hebben vaak het gevoel dat de buitensporige regelgeving door de EU de multinationale concerns helpt en niet de KMO's. De heer Verheugen heeft gelijk dat de nationale controleautoriteiten de situatie nog erger maken, en dus worden ook in Hongarije de kleine en middelgrote voedselfabrieken onnodig gecontroleerd, en worden de bepalingen op een buitensporige en opdringerige manier nagekomen, terwijl ze geen werkelijke acties tegen de multinationale concerns durven te ondernemen die over een sterkere lobby beschikken.
Jammer genoeg zal dit verslag niet meer in staat zijn om de kleine dorpsabattoirs en bakkerijen te ondersteunen die vanwege de onbegrijpelijke en te sterke regulering de productie moesten staken, maar ik heb het gevoel dat dit verslag onvoorwaardelijk kan worden ondersteund.
Ewa Tomaszewska
(PL) Mijnheer de Voorzitter, ik ondersteun het voorstel van de Commissie. Het verminderen van de bureaucratische lasten voor de kleine ondernemingen, de kleine winkels en de dienstverleners zal ervoor zorgen dat meer van deze entiteiten overleven. Het is daarom in het belang van de kleine ondernemers, hun werknemers en de consumenten. Dus op de voorwaarde dat er geen inbreuk plaatsvindt op de criteria van het HACCP-stelsel, en op de voorwaarde dat de hygiëne bij de productie van voedsel en diensten op dit gebied zal worden behouden, loont het de moeite om de kleine bakkers, banketbakkers, slagers, groentemannen en hoekcafés te helpen, waarbij het vaak om familiebedrijven gaat. De gevolgen van deze wettelijke veranderingen moeten daarna echter worden gecontroleerd. Mijn felicitaties aan de rapporteur.
Christa Klaß
(DE) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, we praten hier vandaag niet over meer of minder hygiëne, we praten over lastenverlichtingen, over de vermindering van de bureaucratie bij de kleine en middelgrote ondernemingen. Daarom moet hier nog eens heel duidelijk de vraag worden gesteld: is het HACCP-concept in ieder geval, voor alle ondernemingen, het maakt niet uit of groot of klein, het maakt niet uit wie de verantwoordelijkheid draagt, noodzakelijk en juist?
Bij de ondernemingen die hun waren hoofdzakelijk en direct aan de eindverbruiker verkopen, zoals bakkerijen, slagerijen, boodschappenwinkeltjes, marktkraampjes, en ik zal hier ook nog de boerencafés, de wijnlokalen en de wijnlokalen met jonge wijn aanvoeren, waar de verantwoordelijke persoon, de ondernemer zelf direct als contactpersoon bekend en vaak ook aanwezig is, moeten we zeker met andere maatstaven werken dan bij grote concerns.
Het gaat erom de bureaucratie en de rapportageverplichtingen te verminderen. Ik denk dat we hier zeer zeker een beroep moeten doen op de subsidiariteit, maar niet indien we mogelijkheden voor verschillende handelwijzen in de afzonderlijke lidstaten eisen, maar we moeten veeleer voor gelijke concurrentie zorgen. Daarom ondersteun ik het voorstel van de Commissie en het verslag van Horst Schnellhardt.
Pierre Pribetich
(FR) Mijnheer de Voorzitter, niemand ontkent dat we een procedure moeten opzetten die gebaseerd is op de beginselen risicoanalyse en kritische controlepunten. Iedereen juicht het toe dat de Europese Unie op Gemeenschapsniveau vindingrijke wetgeving inzake levensmiddelen voorstelt om het hoogst mogelijke niveau van voedselveiligheid voor onze medeburgers te bereiken. We moet echter de hoeveelheid aan onnodige bureaucratie verminderen, vooral voor de kleine en micro-ondernemingen, en voor efficiëntie zorgen zonder de doelstellingen met betrekking tot de levensmiddelen te verlagen.
Moeten we daarom een gezondheidsfobie en een onbeheersbare toename van regelgeving ontwikkelen? Met zekerheid niet.
Als afgevaardigde in het Parlement van het graafschap Bourgogne-Franche ben ik zeer goed vertrouwd met de methoden die door de kleine en micro-ondernemingen voor de kaasproductie in mijn regio worden gebruikt. Voor het maken van kaas zijn bacteriën nodig. Wanneer ze voor bepaalde kaassoorten opnieuw in gepasteuriseerde melk worden ingevoerd, zorgen ze ervoor dat deze producten aan de hoogste normen voor voedselveiligheid voldoen. De toename van de omvang van de regelgevende procedures zou de kleine en micro-ondernemingen verzwakken.
Daarom roep ik het Parlement op om amendement 12 aan te nemen dat deze flexibiliteit vereenvoudigt. Wanneer het om het respecteren van de culturele verscheidenheid en het overleg gaat, geloof ik dat het wezenlijk is...
(De spreker wordt door de Voorzitter onderbroken)
Günter Verheugen
lid van de Commissie. - (DE) Ik wil het nog eens duidelijk maken: het gaat hier niet om een verandering van de bestaande hygiënevoorschriften voor levensmiddelen! Hieraan zal niet het geringste worden veranderd en er zal voor niemand een uitzondering worden gemaakt. Iedereen moet zich ook in de toekomst aan onze hygiënevoorschriften voor levensmiddelen houden. We praten over iets geheel anders. We praten erover of de buitengewoon moeilijke en bureaucratische voorschriften die we heden hebben ook dan door alle ondernemingen moeten worden nageleefd, wanneer ze al in het eerste stadium van de procedure kunnen aantonen dat er in het geheel geen risico bestaat of dat het risico volledig in de hand wordt gehouden. Dat is waar het bij het voorstel om gaat.
Het antwoord op mijn vraag: het voorstel gaat alleen over de ondernemingen die in het allereerste stadium kunnen aantonen dat er geen risico's voor de levensmiddelenhygiëne bestaan of dat deze risico's in de hand kunnen worden gehouden. Dit is natuurlijk een voorschrift dat in het bijzonder gevolgen voor de kleine en middelgrote ondernemingen heeft, vooral voor de heel kleine, omdat het voor hun eenvoudig zal zijn om het desbetreffende bewijs hiervoor te leveren. Het voorstel zal voor de autoriteiten niet tot een verdere belasting leiden, tenzij het aanvullende voorstel van Corbett wordt aangenomen, wat zou betekenen dat de autoriteiten tijdens elk stadium van de procedure actief zouden moeten worden. Dan zouden we een sterkere belasting hebben.
Ik verzoek u daarom dat u het voorstel van de rapporteur ondersteunt. Hij heeft inderdaad een verbetering van het oorspronkelijke voorstel van de Commissie tot stand gebracht. Waarom het hier gaat is heel eenvoudig. De bestaande wet wordt op een manier toegepast die niet met hetgeen strookt wat de wetgever toentertijd in gedachten had. Met de verandering van vandaag stellen we veilig dat de wet wordt toegepast, zoals de wetgever het oorspronkelijk had gedacht.
De Commissie benadrukt dat de wijziging van de HACCP-verordening niet de bestaande levensmiddelenhygiënevoorschriften verwaterd. Het dient er enkel en alleen toe om grotere helderheid te creëren en daardoor tot een effectiever gebruik van de bestaande flexibiliteitsbepalingen van de verordening met betrekking tot de rapportageverplichtingen.
De bestaande flexibiliteitsbepalingen met betrekking tot de rapportageverplichtingen onderscheiden niet tussen verschillende bedrijfsklassen. Deze bepalingen zijn echter gezien de bedrijfsvoering van de exploitanten van grote levensmiddelenbedrijven minder van toepassing voor de grote bedrijven. De wijziging is daarom waarschijnlijk eerder van voordeel voor de kleine en middelgrote ondernemingen. Een nieuw voorgestelde overweging maakt dit duidelijk.
De wijziging schept geen extra nalevingslasten voor de bevoegde overheden aangezien de verantwoordelijkheid voor het aantonen van de naleving uitsluitend bij de levensmiddelenondernemers ligt.
De doelstelling van de wijziging is het verminderen van de administratieve lasten voor bedrijven door een effectievere aanpak van de bestaande flexibiliteitsbepalingen inzake de rapportage.
Horst Schnellhardt
rapporteur. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik ben inderdaad zeer dankbaar voor de verscheidene bijdrages aan dit debat. Ik denk dat bijna alle bijdrages één ding duidelijk hebben gemaakt: dat we de wil hebben om de bureaucratie terug te drijven, en dat we de wil hebben om de lasten van de kleine en middelgrote ondernemingen in Europa te verlichten, wanneer het om de tenuitvoerlegging van de HACCP-regels gaat.
Nu is het aan ons om deze wil te uiten indien we voor de juiste amendementen stemmen, en dat betekent amendement 10, waarover we het met de Commissie en de afgevaardigden van het voorzitterschap van de Raad eens geworden zijn. Dit amendement legt in duidelijke en ondubbelzinnige termen vast wat we willen bereiken.
Op deze manier kunnen we zeer rechtdoorzee, opbouwend op de in 2006 aangenomen verordeningen, verdergaan. We willen de autoriteiten en inderdaad ook de levensmiddelenbedrijven een procedure in handen geven die hen in staat stelt om snel te reageren. Waarop ik vandaag in mijn eerdere bijdrage al heb gewezen, zullen de problemen in 2009 optreden bij het verlenen van de vergunningen aan de bedrijven.
We moeten hier een duidelijk signaal geven. We willen de bureaucratie terugdrijven en we willen de hygiënenormen handhaven. Door dit voorstel worden ze niet verwaterd. Ik denk dat dit de boodschap is die de wil van het Parlement duidelijk maakt.
De Voorzitter -
Mijn complimenten voor uw uitstekende werk, mijnheer Schnellhardt.
Het debat is gesloten.
De stemming vindt om 11.00 uur plaats.
Schriftelijke verklaringen (artikel 142)
Gyula Hegyi  
schriftelijk. - (HU) De regelmatig in de zomer plaatsvindende inspecties door de overheden in Hongarije tonen aan dat er vaak bepaalde hygiëneproblemen optreden bij de tijdelijke handelaren, de snelbuffetten en de marktkraampjes. Deze fenomenen komen ook in andere landen voor. Ik ben het er mee eens dat we onnodige bureaucratie moeten afbouwen, in de hoofdzaak wanneer deze bepalingen het werk voor kleine bedrijven onmogelijk maken. Het verminderen van de reikwijdte van de wetgeving mag echter niet leiden tot een uitholling van de voedselveiligheid.
In vergelijking met de andere continenten staat de regelgeving inzake de voedselveiligheid in Europa op een uniek, uitmuntend niveau. Het kan zijn dat er zwakke punten bij haar tenuitvoerlegging zijn, maar deze problemen moeten niet noodzakelijkerwijs door een verzwakken van de regelgeving worden opgelost. Daarom kunnen we alleen vrijstelling van het HACCP en de hygiënecontroles verlenen, wanneer we er absoluut zeker van kunnen zijn dat we daardoor niet meer schade veroorzaken. Zoals wij Hongaren zeggen, is het beter om bang te zijn dan je de stuipen op het lijf te schrikken.
