3. Iran: egzekucje na nieletnich przestępcach
Przewodniczący
Następnym punktem porządku obrad jest debata nad sześcioma projektami rezolucji w sprawie Iranu.
Mikel Irujo Amezaga
autor. - (ES) Panie przewodniczący! Sytuacja dotycząca praw człowieka w Iranie od roku 2005 dramatycznie się pogorszyła.
Irański wymiar sprawiedliwości osiągnął niechlubny rekord orzekania drugiej najwyższej na świecie liczby egzekucji per capita. Tylko w Chinach przeprowadza się więcej egzekucji niż w Iranie.
Jak wspomniano w tej rezolucji, dwa ważne porozumienia: Konwencja o prawach dziecka i Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych zakazują kary śmierci jako kary za przestępstwa popełnione w wieku poniżej 18 lat. Najważniejszym aspektem jest fakt, że Teheran zaakceptował oba porozumienia. Choć ratyfikacja jest pozytywna, to kraj nie respektuje tych postanowień.
Morderstwo, gwałt, napad z bronią w ręku, porwanie i handel narkotykami podlegają w Iranie karze śmierci. Większość z dzieci zostało skazanych za morderstwa, ale wiele wyroków wydaje się być opartych na niepewnych zeznaniach wymuszonych torturami i w czasie przesłuchań, w których zatrzymanym odmówiono prawa dostępu do usług prawnika.
Sądy stale ignorują dowody przedstawione przez obrońców pokazujące, że oskarżony działał w obronie własnej.
Egzekucje dzieci w Iranie będą jedną z kwestii, które obejmie sprawozdanie dla Zgromadzenia Narodowego, sporządzone we wrześniu przez Sekretarza Generalnego ONZ Ban Ki-moona.
Dlatego apelujemy do Iranu o zaprzestanie tych egzekucji raz na zawsze, w tym egzekucji tych 85 osób, które zostały skazane na karę śmierci za przestępstwa, które popełnili, gdy byli dziećmi.
Nie chciałem zakończyć bez stwierdzenia, że moim zdaniem w tym tygodniu Parlament i Unia Europejska utraciły pewną moralną wiarygodność w kwestii obrony praw człowieka, kiedy wczoraj ta Izba przyjęła żenującą dyrektywę zezwalającą na więzienie dzieci za popełnienie przestępstwa przybycia do Europy bez dokumentów.
Marios Matsakis
autor. - Panie przewodniczący! Brutalne działania teokratycznego reżimu irańskiego wymierzone przeciwko własnemu narodowi są dobrze znane i dotyczyły ich poprzednie rezolucje Parlamentu.
Wiadomo, że przedstawiciele tego reżimu dopuszczają się - w imię Boga, jak twierdzą -systematycznych i podłych przestępstw na niewinnych cywilach. Stawianie oporu w Iranie jest niesłychanie trudne i naraża na ryzyko śmierci. Poza granicami państwa irańska ludność cywilna z trudem walczy o demokratyczne zmiany w swoim kraju.
Do takich ludzi należą członkowie zupełnie pokojowo nastawionego ugrupowania PMOI. Jednak Komisja umieściła to ugrupowanie na liście organizacji terrorystycznych i do niedawna odmawiała poprawienia tego błędu, nawet po stosownych orzeczeniach sądownictwa UE. Pytam pana komisarza: dlaczego przede wszystkim irańska organizacja ruchu oporu została umieszczona na liście organizacji terrorystycznych? Czy dlatego, że jakieś państwo lub państwa członkowskie UE zawarły lukratywne umowy handlowe lub stosunki z Iranem i chcą przypodobać się reżimowi w Teheranie?
Marcin Libicki
autor. - Panie Przewodniczący! Kiedy dyskutujemy o sprawach łamania podstawowych praw ludzkich na świecie, to jednak musimy wprowadzić pewne rozgraniczenie, mianowicie na te wypadki, gdzie mówimy o niestabilnych rządach, wojnach domowych, o zbrodniach dokonywanych w sytuacji absolutnego chaosu, od tych sytuacji jak w Iranie, gdzie państwo jest względnie stabilne, nie ma wojny domowej, od czasu do czasu odbywają się wybory i to państwo stosuje tak zbrodnicze metody jak np. egzekucje wykonywane na dzieciach. To jest zupełnie inny przypadek niż dyskutowane przez nas kwestie, jak choćby dzisiaj dyskutowana sprawa Somalii czy Birmy. Tutaj jest kwestia nie jakiegoś wewnętrznego chaosu, tu jest kwestia innej cywilizacji. Tu się przypomina książka Huntingtona "Zderzenie cywilizacji”, tu się przypominają wielkie książki wielkiego historiozofa Feliksa Konecznego, który mówił o fundamentalnych różnicach cywilizacji. Jeżeli chcemy te problemy rozwiązać, to musimy jednak myśleć o tym, jak wpłynąć na te reżimy by zmieniły swoją mentalność.
Laima Liucija Andrikienė
autorka. - (LT) Skończyć z zabijaniem dzieci - oto najważniejsza rzecz, stanowisko, które Parlament Europejski wyraźnie przyjął w tej rezolucji. Jest to nasze przesłanie dla nowych członków Majlisu w Iranie, którzy powinni zrozumieć swój obowiązek - reformę irańskiego kodeksu karnego bez opóźnień, tak aby dostosować go do międzynarodowych zobowiązań podjętych przez ten kraj oraz do międzynarodowych rządów prawa.
Moim zdaniem egzekucje nieletnich czy tych, którzy popełnili przestępstwa, kiedy byli dziećmi, są zupełnie nie do przyjęcia. Wysoki Komisarz Narodów Zjednoczonych podkreślił ostatnio, że polityka uprawiana przez irański rząd stoi w sprzeczności z prawem międzynarodowym.
Parlament Europejski nieraz wyrażał swoje głębokie przekonanie i określał swoje stanowisko: jest przeciwny karze śmierci, a popiera moratorium na wykonywanie kary śmierci na całym świecie. Mówimy tu o mężczyznach, kobietach, dzieciach, nastolatkach i mniejszościach, dlatego chciałbym zakończyć, wzywając irański rząd, aby zapobiegł egzekucji tych nastolatków, którzy zostali już skazani na karę śmierci, ponieważ jest to nieludzkie.
Věra Flasarová
autorka. - (CS) Szanowni państwo! Nie podzielam zdania rządu George'a Busha, że Iran stanowi zagrożenie dla bezpieczeństwa na świecie i dlatego konieczny jest wyścig zbrojeń. Sprzeciwiam się również narzucaniu naszych wartości i stylu życia na różne kultury z jednego tylko powodu: otwiera to drzwi do ponadnarodowego kapitału prowadzącego do źródeł surowców na tej planecie i w ten sposób do współczesnego kolonializmu. Sprzeciwiłam się jednak barbarzyńskim działaniom, które nadal się przeprowadza, choć dawno juz nie ma ku temu powodów. Co więcej, w irańskiej kulturze nie ma usprawiedliwienia dla barbarzyńskich aktów egzekucji młodocianych przestępców i nawet członków politycznej opozycji, które zleca irański reżim Mahmouda Ahmadinejada. Kiedyś kraj ten przeprowadzał karę śmierci jedynie w wyjątkowych przypadkach, a publiczne egzekucje odbywały się tylko jako kara dla masowych morderców i zabójców dzieci. Jednak pod obecnymi rządami w Iranie każdego roku przeprowadza się setki egzekucji, a wiele z nich na nieletnich takich jak 17-letni Mohammad Hassanzadeh, który został stracony 10 czerwca. Niedawno widziałam zdjęcia z publicznych egzekucji w Iranie. Proszę mi wierzyć, że to jedne z najgorszych rzeczy, jakie w życiu widziałam.
Moja grupa, grupa GUE/NGL, wykorzystuje Parlament Europejski, aby wezwać Islamską Republikę Iranu do zaprzestania egzekucji ze skutkiem natychmiastowym, szczególnie egzekucji osób, które popełniły przestępstwa, kiedy były nieletnie. Pod rządami Mahmouda Ahmadinejada Iran od dawna wysyła na szubienicę nie tylko masowych morderców, ale też ludzi, którzy dopuścili się popełnienia czynów, które w krajach rozwiniętych karane są dużo łagodniej lub nawet nie uważa się ich za sprzeczne z prawem. Kraj musi dokonać rewizji swojego rozumienia prawa i zmodyfikować je tak, by zapewnić poszanowanie życia ludzkiego. Dopóki tak się nie stanie, Iran pozostanie na marginesie cywilizowanego świata.
Paulo Casaca
autor. - (PT) Panie przewodniczący! Zgromadziliśmy się tu ponownie ze względu na systematyczne łamanie praw człowieka w Iranie. Podstawową kwestią są egzekucje nieletnich za popełnione rzekomo przestępstwa.
Chciałbym wyjaśnić, że często chodzi o relacje na przykład między nieletnimi tej samej płci, które nawet nie są przestępstwem, a które prowadzą do wyroków kary śmierci i publicznych egzekucji, jak można było zobaczyć na filmach przedstawiających barbarzyństwo tego reżimu.
Barbarzyństwo to nie ogranicza się jednak do nieletnich i nie ogranicza się do egzekucji przez ukamienowanie, do przekazów z egzekucji. Dotyczy ono również zewnętrznego wymiaru terroryzmu.
Musimy dlatego raz jeszcze zapytać instytucje europejskie, dlaczego nadal zachęcają reżim terrorystyczny w Teheranie do klasyfikowania ugrupowania Mudżahedinów Ludowych jako terrorystów, jak podkreślił nasz kolega, poseł Matsakis.
Dlaczego zamiast potępiać terroryzm i łamanie praw człowieka PE wykorzystuje pakiety gospodarcze i handlowe, by zachęcać Teheran do potępiania ofiar terroryzmu? Jest to całkowicie niemoralne i niewybaczalne; jest to polityka, która nieuchronnie doprowadzi nas do konfrontacji, do wojny, jeśli szybko się jej nie sprzeciwimy.
Z tych powodów chciałbym wezwać Komisję i Radę, by zmieniły swoją politykę i podporządkowały się sądom, a nie nagradzały w ten sposób terroryzm.
Tadeusz Zwiefka
w imieniu grupy PPE-DE. - Panie Przewodniczący! Potrafię zrozumieć, chociaż tego absolutnie nie akceptuję, że istnieją na świecie systemy prawne, które akceptują karę śmierci, Ale nie potrafię sobie wyobrazić, aby nawet zwolennicy stosowania kary śmierci, szczególnie w naszym kręgu kulturowym, dopuszczali możliwość orzekania tej kary i jej wykonywania w stosunku do dzieci, w stosunku do nieletnich. A taka sytuacja ma właśnie miejsce w Iranie. Według najnowszego raportu Amnesty International ponad stu nieletnich oczekuje na wykonanie kary śmierci, a liczba ta zapewne nie jest pełna, bowiem nie wszystkie te kary są rejestrowane.
Słusznie wezwiemy dzisiaj władze polityczne i sądownicze Iranu do zastosowania moratorium na wykonywanie kary śmierci. Ale musimy sobie zadać też pytanie odnośnie nas samych: jak ocenić społeczność międzynarodową, jak ocenić nas, skoro nie potrafimy wyegzekwować od sygnatariuszy umów międzynarodowych stosowania zapisów zawartych w tych właśnie umowach kosztem nieletnich skazywanych na karę śmierci? Podtekst jest tylko jeden, jest to podtekst gospodarczy, który zwycięża niestety nad humanitaryzmem.
Marianne Mikko
, w imieniu grupy PSE. - (ET) Szanowni państwo! Świat nie toleruje kary śmierci, ale Iran działa po swojemu. Sytuacja w tym kraju rysuje się ponuro. Irańskie władze nie wybierają tych, którzy mają zostać straceni, karę śmierci stosuje się nawet w stosunku do młodych ludzi.
Jako kraj, który ratyfikował Konwencję o prawach dziecka, Iran popada w ostry konflikt ze światem. Stosowanie kary śmierci jest całkowicie wbrew prawom człowieka. Taki sposób karania jest nieludzki. Absolutnie niesprawiedliwe jest to, że dotychczas w Iranie stracono trzydziestu nieletnich.
Chciałabym mieć nadzieję, że świat - w tym my - ocali życie tych 85 nieletnich oczekujących na wykonanie wyroku śmierci.
Miejmy nadzieję, że nowo wybrany parlament wprowadzi świeży powiew człowieczeństwa. Średniowieczne metody wykonywania egzekucji powinny przejść do historii. W Iranie powinno się wprowadzić ustawodawstwo zgodne z prawem międzynarodowym. Najwyższy czas, by Iran wszedł w XXI wiek. W pełni popieram tę rezolucję.
Janusz Onyszkiewicz
w imieniu grupy ALDE. - Panie Przewodniczący! Podejmujemy dzisiaj tą dyskusję poruszeni groźbą wykonania wyroku śmierci na czwórce młodych, bo mających poniżej 18 lat, ludzi. Nie jest to pierwsza tego rodzaju decyzja irańskiego wymiaru sprawiedliwości. Iran znajduje się na szczęście w nielicznym gronie krajów, które wydają wyroki śmierci dla młodocianych i co gorsza, wyroki te wykonują. Co więcej, w ciągu ostatnich 3 lat ponad dwie trzecie takich wyroków wydanych na świecie to wyroki w Iranie.
Jest rzeczą oburzającą, że Iran w tak jaskrawy sposób łamie międzynarodowe konwencje, których jest sygnatariuszem, a które tego rodzaju działań kategorycznie zabraniają. Pojawia się więc pytanie znacznie bardziej ogólnej natury - czy społeczność międzynarodowa ma jakieś mechanizmy i instrumenty działania wobec takich krajów? Innymi słowy, czy łamanie podjętych przez dany kraj dobrowolnie zobowiązań może skutkować jakimiś widocznymi i odczuwalnymi sankcjami?
Ta sprawa wywołuje dwie refleksje. Pierwsza, to konieczność zwracania uwagi na używany często termin "rządy prawa”. Skazywanie także młodocianych za zachowania homoseksualne może być zgodne z prawem obowiązującym w Iranie - z tak rozumianymi "rządami prawa” nie możemy się przecież pogodzić.
Sprawa druga, jeśli domagamy się od innych przestrzegania zobowiązań i rozumnego, zgodnego z podstawowymi wolnościami prawa to sami powinniśmy je szanować. W tym kontekście nie sposób nie przywołać naszej opieszałości, żeby nie użyć mocniejszych słów, jeśli chodzi o wypełnienie ostatecznego werdyktu sądu i usunięcie irańskich mudżahedinów z listy organizacji terrorystycznych.
Zdzisław Zbigniew Podkański
w imieniu grupy UEN. - Panie Przewodniczący! Najcenniejszą wartością dla każdego człowieka jest życie, nikt więc nie powinien pozbawiać go tej wartości pod żadnym pozorem. Szczególnie oburzające jest wymuszanie na nieletnich poprzez bicie i znęcanie się zeznań potrzebnych do uzasadnienia wyroków skazujących na śmierć. Wśród krajów, w których wykonywane są liczne wyroki śmierci (w tym na nieletnich), jest niewątpliwie Iran. Z aktualnych informacji wynika, że co najmniej 85 nieletnich przestępców oczekuje w tym kraju na egzekucję.
Nadszedł więc najwyższy czas, by Iran zaniechał uprawiania tego procederu i przyjął normy prawne uznane już przez inne kraje. Ludzi młodych trzeba wychowywać, a nie zabijać.
Tunne Kelam
Panie przewodniczący! Zaledwie dziewięć dni temu stracono Mohammeda Hassanzadeha - irańskiego chłopca, który nie ukończył nawet 18. roku życia. Są też inni, którzy oczekują na wykonanie wyroku śmierci, skazani za rzekomo popełnione przestępstwa, których dopuścili się, kiedy byli jeszcze nieletni.
Myślę, że jest to dobra okazja, aby przypomnieć opinii publicznej, że Teheran zaczął prowadzić w liczbie egzekucji przeprowadzonych na młodocianych przestępcach. Dlatego stanowczo namawiamy reżim irański do zaprzestania tych egzekucji.
Jednak - i tu zwracam się z moimi uwagami do pana komisarza - istnieją bardziej praktyczne rzeczy, jakie możemy zrobić. Możemy wreszcie dać wolną rękę irańskiej opozycji demokratycznej, Narodowej Radzie Oporu, aby raz na zawsze pozbyć się tej nieludzkiej dyktatury.
Philip Bushill-Matthews
Panie przewodniczący! Pan poseł Matsakis otworzył debatę, zastanawiając się, czy istnieje jeden kraj, który był odpowiedzialny za zachęcanie całej UE do zakazania PMOI. Mogę odpowiedzieć na to pytanie: była to Wielka Brytania. Brytyjski rząd to uczynił, ponieważ irański rząd go o to poprosił.
Z przykrością stwierdzam, że mamy w moim kraju rząd, który nie pozwala swoim własnym obywatelom głosować w sprawie referendum dotyczącego traktatu lizbońskiego i upiera się, że nigdzie w Europie nie słyszy się wołania ludności irańskiej.
Wzywam rząd brytyjski, by w głosowaniu w Westminsterze w przyszłym tygodniu zagwarantował, że zakaz zostanie zniesiony zgodnie z orzeczeniem sądownictwa UE. Zbyt długo już rząd brytyjski przyczynia się do tego problemu. Musi przyczynić się do jego rozwiązania.
Peter Skinner
Panie przewodniczący! Jest to bardzo poważna kwestia. Iran wykorzystuje egzekucje młodych mężczyzn i kobiet jako środek kontroli społecznej. W epoce nowoczesnej cywilizacji nie do uwierzenia jest, że wykonuje się egzekucje na dziewczynkach i chłopcach, kamieniuje się ich lub wiesza na dźwigach budowlanych.
Prosimy i wzywamy społeczność międzynarodową, by zrobiła więcej, ale zamiast faktycznie stanąć razem ze społecznością międzynarodową, słyszymy głosy przeciwko jej częściom. Słyszymy na przykład potępienie wobec USA; słyszymy różne zdania w tej Izbie, jak sobie z tym radzić. Nigdy nie rozwiążemy tego kryzysu, jeśli nie zjednoczymy się przeciwko temu średniowiecznemu kryzysowi, który ma miejsce w tym kraju. Jest to coś, co sami musimy zrobić.
Marios Matsakis
Panie przewodniczący! Chciałem zabrać głos po raz drugi po to tylko, by zwrócić uwagę moich kolegów i koleżanek na książkę, którą traktuje o łamaniu praw człowieka w Iranie w 2007 r. Przypomniałem sobie o niej dopiero przed chwilą, a zawiera ona wiele szokujących relacji. Mówi na przykład o dziewczynce z wioski Naqadeh o imieniu Ameneh Salam, która oczekuje na powieszenie, a której przestępstwo polega na tym, że zaszła w ciążę przed ślubem. Tak na marginesie, mężczyzna, z którym zaszła ona w ciążę, został skazany na 99 batów.
Ewa Tomaszewska
Panie Przewodniczący! Od 1990 roku w Iranie wykonano co najmniej 430 egzekucji na nieletnich przestępcach. Karanie śmiercią dzieci to hańba dla dorosłych. Każde przestępstwo dokonane przez nieletniego to efekt porażki wychowawczej dorosłych. Przenoszenie odpowiedzialności za własną winę lub niekompetencję na nieletniego, stosowanie wobec dzieci nieludzkich kar, z karą śmierci włącznie, to zbrodnia. W Iranie wyroki śmierci wykonuje się nawet na dziesięciolatkach. Wyroki śmierci na młodocianych są sprzeczne z międzynarodowymi zobowiązaniami Islamskiej Republiki Iranu. Władze irańskie powinny natychmiast wstrzymać proceder mordowania nieletnich w imię nieludzkiego prawa
Zbigniew Zaleski
Panie Przewodniczący! Wydawało się, że po publikacji przez Roberta Hughes'a "Fatal Shore”, książki w której opisywał wysyłanie przez Koronę Brytyjską, a więc sądy, łącznie z rodzicami także i małych dzieci do Australii, że to się więcej nie powtórzy. Okazuje się, że minął wiek, albo półtora, i mamy to w Iranie - islamskim kraju, gdzie z jednej strony dba się o rodzinę, bo to widać. Dochodzi tam do większego barbarzyństwa, a niżeli można sobie to wyobrazić.
Jeżeli nie będziemy bronić tych dzieci, jeżeli nie będziemy bojkotować reżimu, jeżeli nie będziemy go potępiać jak tylko to jest możliwe na świecie, to będziemy posądzani o to, że mamy spolegliwe oko, milczymy i nie bronimy życia ludzkiego.
Michael Cashman
Panie przewodniczący! Potępiam łamanie praw człowieka, do którego dzień w dzień dochodzi w Iranie. Uważam też, że powinniśmy znieść zakaz dla ugrupowania Mudżahedinów Ludowych i to tak szybko jak to tylko możliwe.
Opowiadam się przeciwko karze śmierci wykonywanej na nieletnich. Nigdy nie zapomnę zdjęcia dwóch chłopców, którzy zostali publicznie powieszeni, skazani na powolną śmierć przez uduszenie. Ich przestępstwo polegało na tym, ze byli homoseksualistami, którzy odważyli się kochać siebie nawzajem. Takie bestialstwo powinno być powszechnie potępiane. Dlatego, panie komisarzu, potrzebujemy radykalnej zmiany w naszej polityce wobec Iranu. Nie możemy siedzieć z założonymi rękami i czekać: nie ma już czasu!
Avril Doyle
Panie przewodniczący! Ja również chciałabym potępić łamanie praw człowieka, do którego dochodzi obecnie w Iranie, i chciałabym także, aby Rada, jak tylko odbędzie się głosowanie w przyszłym tygodniu - myślę, że będzie to pod prezydencją francuską - raz na zawsze usunęła ugrupowanie PMOI z listy organizacji terrorystycznych.
Właściwie mogłabym - mimo tego, że Wielka Brytania była odpowiedzialna, bo umieściła PMOI na początku tej listy - dziękować Bogu za system sprawiedliwości prawa zwyczajowego i za brytyjski system sądownictwa, który przynajmniej zagwarantował niezależny, wolny i obiektywny wymiar sprawiedliwości oraz, w rzeczy samej, stwierdził, że PMOI padło ofiarą niesprawiedliwości, przede wszystkim dlatego, że znalazło się na liście organizacji terrorystycznych, jak i zalecił usunięcie tego ugrupowania z tej listy.
Namawiam prezydencję francuską - z tego co rozumiem, będzie to leżało w gestii jej sądów - aby doprowadziła sprawę do końca i natychmiast usunęła PMOI z listy. Nie możemy pozostawać obojętni na ciągle łamanie praw człowieka i stosowanie kary śmierci, szczególnie jeśli w grę wchodzą młodzi mężczyźni i kobiety oraz nieletni.
Charlie McCreevy
komisarz. - Panie przewodniczący! Niestety, nie ma tu dziś mojej koleżanki Benity Ferrero-Waldner, więc w jej imieniu dziękuję za możliwość odniesienia się do kwestii egzekucji nieletnich w Iranie.
Komisja podziela państwa głębokie zaniepokojenie tą wstrząsającą kwestią. O ile, jak państwo wiedzą, Komisja nie ma przedstawiciela w Teheranie, to bardzo uważnie śledzi sytuację dotyczącą praw człowieka i jest w ciągłym kontakcie z ambasadami państw członkowskich UE, które tam się znajdują. Trzeba zauważyć, że Parlament Europejski, Rada Unii Europejskiej i Komisja zajęły spójne i jednolite stanowisko. Powagę naszego zaniepokojenia jasno wyrażają trzy oświadczenia opublikowane przez prezydencję UE na przestrzeni ostatnich dwóch tygodni: 4 i 10 czerwca, w odniesieniu do spraw Mohammeda Fadaei, Behnouda Shojaee oraz Saeeda Jazee, oczekujących na egzekucję za przestępstwa, które popełnili, kiedy byli nieletni; oraz 13 czerwca, po egzekucji Mohammada Hassanzadeha.
Komisja w pełni popiera zasadę oraz treść tych oświadczeń: nie ma żadnego usprawiedliwienia dla stosowania przez irańskie władze kary śmierci wobec młodocianych przestępców. Jest to wyraźnie sprzeczne z prawnie wiążącymi postanowieniami prawa międzynarodowego, które Iran ratyfikował, a zwłaszcza z postanowieniami Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych oraz Konwencji o prawach dziecka.
Fakt, że musieliśmy wydać tak wiele oświadczeń w tak szybkim tempie wyraźnie odzwierciedla rosnącą liczbę egzekucji w Iranie, w tym egzekucji nieletnich. Moratorium na wykonywanie egzekucji na nieletnich orzeczone przez głównego sędziego Iranu, Ayatollaha Shahroudiego, jest ewidentnie łamane przez jego sędziów.
Jednak, niestety, ton i częstość naszych oświadczeń w sprawie Iranu odzwierciedlają również fakt, że nasz dialog i zabiegi dotyczące praw człowieka w ogóle, a kwestii egzekucji nieletnich szczególnie nie okazały się skuteczne. Władze irańskie coraz częściej puszczają mimo uszu nasze nawoływania do dostosowania się do międzynarodowych praw człowieka i dlatego nie mamy inne go wyboru jak tylko uciec się do tzw. "megafonowej dyplomacji” poprzez publiczne oświadczenia, które Teheran jakoby nie akceptuje i odrzuca.
Iran musi stawić czoła własnym zobowiązaniom. Po egzekucji Mohammada Hassanzadeha Komisja ze swej strony powiedziała wprost irańskim władzom, że taki czyn może tylko rzucić się cieniem na międzynarodową reputację Iranu i na nasze stosunki. Bez konkretnej poprawy sytuacji w kwestii praw człowieka niełatwo będzie realizować nasz wspólny cel umacniania stosunków między Unią Europejską a Islamską Republiką Iranu.
Ufam, że Parlament Europejski i wszyscy partnerzy UE zgodzą się z tym stanowiskiem i podejmą zgodne z nim działania. Dlatego uroczyście ponawiam nasz apel do władz Islamskiej Republiki Iranu, aby przestrzegała międzynarodowych konwencji, których jest ona stroną, i aby oszczędziła życie wszystkich nieletnich oczekujących teraz na wykonanie wyroku śmierci.
Przewodniczący
Debata została zamknięta.
Głosowanie końcowe odbędzie się na zakończenie debat.
