3. Iran: terechtstelling van minderjarige delinquenten
De Voorzitter
Aan de orde is het debat over zes ontwerpresoluties over Iran.
Mikel Irujo Amezaga
Mijnheer de Voorzitter, de mensenrechtensituatie in Iran drastisch verslechterd sinds 2005.
De Iraanse rechtspraak heeft de trieste reputatie het tweede hoogste aantal terdoodveroordelingen per inwoner ter wereld uit te spreken. Alleen China voert meer executies uit dan Iran.
Zoals vermeld in de resolutie verbieden twee belangrijke overeenkomsten, zijnde het Verdrag inzake de rechten van het kind en het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten, de doodstraf voor misdaden die gepleegd werden door daders die op dat moment nog geen 18 jaar oud waren. Het belangrijkste hierbij is dat Teheran deze twee overeenkomsten geratificeerd heeft. Deze ratificatie is een goede zaak, maar het land komt de overeenkomsten niet na.
Op moord, verkrachting, gewapende overval, kidnapping en drugsmokkel staat de doodstraf in Iran. De meeste kinderen zijn veroordeeld voor moord, maar veel veroordelingen lijken gebaseerd op onbetrouwbare bekentenissen die verkregen werden door foltering en tijdens ondervragingen waarbij de arrestant niet het recht kreeg een beroep te doen op een advocaat.
De rechtbanken negeren stelselmatig bewijs van beklaagden dat aantoont dat de beschuldigde handelde uit zelfverdediging.
De executie van kinderen in Iran zal een van de kwesties zijn die worden behandeld in het verslag dat de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, Ban Ki-moon, in september zal voorleggen aan de Algemene Vergadering.
We verzoeken Iran daarom voor eens en voor altijd te stoppen met deze executies, ook voor de minstens 85 mensen die ter dood veroordeeld zijn voor misdaden die ze gepleegd hebben toen ze kinderen waren.
Ik wil hier niet afronden zonder te zeggen dat het Parlement en de Europese Unie deze week naar mijn mening een zekere morele geloofwaardigheid om de rechten van kinderen te verdedigen verloren hebben doordat deze Kamer gisteren een beschamende richtlijn heeft aangenomen die toestaat dat kinderen worden opgesloten omdat ze zich schuldig gemaakt hebben aan het misdrijf zonder papieren naar Europa te komen.
Marios Matsakis
auteur. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, de gewelddadige acties van het theocratische Iraanse regime tegen het eigen volk zijn algemeen bekend en vormen het onderwerp van eerdere resoluties van dit Parlement.
Het is geweten dat dit regime - naar het beweert in de naam van God - systematisch verachtelijke misdrijven tegen onschuldige burgers begaat. Verzet in Iran is bijzonder moeilijk en verbonden met levensgevaar. Buiten het land spannen Iraanse burgers zich in om te strijden voor democratische verandering in hun land.
Tot deze mensen behoren de leden van de volstrekt niet gewelddadige organisatie PMOI. Toch heeft de Commissie deze organisatie op de terrorismelijst gezet en tot voor kort geweigerd deze fout recht te zetten, zelfs na desbetreffende uitspraken van het Europese Hof van Justitie. Mijn vraag aan de commissaris is: Waarom werd deze Iraanse verzetsorganisatie om te beginnen al op de terrorismelijst geplaatst? Was dat omdat een of meer EU-lidstaten die lucratieve handelscontracten of -betrekkingen hebben met Iran, het regime in Teheran wilden behagen?
Marcin Libicki
auteur. - (PL) Mijnheer de Voorzitter, als we het hebben over mensenrechtenschendingen in de wereld, moeten we een onderscheid maken, in het bijzonder tussen situaties waar we te maken hebben met instabiele regimes, burgeroorlogen, misdrijven begaan in een context van absolute chaos en situaties zoals deze in Iran, waar de het regime relatief stabiel is, waar er geen burgeroorlog heerst, waar er af en toe verkiezingen worden gehouden, maar waar de staat criminele methodes toepast, zoals executies van kinderen. De situatie in Iran is helemaal anders dan de andere problemen die we al hebben besproken, zoals vandaag de situatie in Somalië of Birma. Het probleem is hier niet binnenlandse oproer, maar een andere beschaving. Dat doet ons denken aan Huntingtons boek "Botsende beschavingen” of de boeken van groot historicus en filosoof Feliks Koneczny, die het had over fundamentele verschillen in beschavingen. Als we deze problemen willen oplossen, moeten we nadenken over hoe we deze regimes kunnen beïnvloeden om hun mentaliteit te veranderen.
Laima Liucija Andrikienė
Hou op met het doden van kinderen - dat is de belangrijkste zaak, de positie die het Europees Parlement duidelijk maakt in zijn resolutie. Dit is onze boodschap voor de nieuwe Majlis van Iran, die zou moeten inzien dat het zijn plicht is om het Iraanse strafrecht onverwijld te hervormen om het in overeenstemming te brengen met de internationale verplichtingen waartoe het land zich verbonden heeft en de internationale rechtsregels.
Executies van minderjarigen of mensen die veroordeeld zijn wegens misdaden die zij begingen toen zijn nog minderjarig waren, zijn voor mij absoluut onaanvaardbaar. Het feit dat het beleid van de Iraanse regering in strijd is met het internationale recht, werd onlangs beklemtoond door de Hoge Commissaris van de VN.
Het Europees Parlement heeft al meer dan eens uiting gegeven aan zijn vaste overtuiging en standpunt: het is tegen de doodstraf en voor een wereldwijd moratorium op de doodstraf. We hebben het hier over mannen, vrouwen, kinderen, tieners en minderheden. Ik zou daarom willen eindigen met de Iraanse regering ertoe op te roepen de executie te voorkomen van de tieners die reeds veroordeeld zijn tot de doodstraf, aangezien executie van minderjarigen onmenselijk is.
Věra Flasarová
auteur. - (CS) Dames en heren, ik ben het niet eens met de regering-Bush dat Iran een bedreiging vormt voor de wereldveiligheid en dat er daarom een bewapeningswedloop moet plaatsvinden. Ik ben er ook tegen onze waarden en onze levensstijl op te dringen aan andere culturen met als enige reden de beschikking te krijgen over supranationaal kapitaal om toegang te krijgen tot de grondstofbronnen op deze planeet, dus modern kolonialisme. Ik heb mij echter verzet tegen de barbaarse activiteiten die nog altijd plaatsvinden, hoewel de redenen daarvoor al lang niet meer bestaan. Bovendien is er geen rechtvaardiging in de Iraanse cultuur voor de barbaarse executies van minderjarige delinquenten en zelfs politieke tegenstanders door het Iraanse regime van Mahmoud Ahmadinejad. In het verleden voerde dit land de doodstraf alleen uit in uitzonderlijke gevallen en vonden openbare executies alleen plaats als straf voor massa- of kindermoord. Onder de huidige Iraanse regering vinden er echter ieder jaar honderden executies plaats en bij vele daarvan gaat het om jeugdige delinquenten, zoals de 17-jarige Mohammad Hassanzadeh, die geëxecuteerd werd op 10 juni. Ik heb onlangs foto's gezien van openbare executies in Iran. Geloof me, het is een van de ergste dingen die ik in mijn leven gezien heb.
Mijn fractie, de GUE/NGL-Fractie, gebruikt het Europees Parlement om de Islamitische Republiek Iran op te roepen om onmiddellijk een einde te maken aan de executies, vooral de executies van mensen die een misdaad begaan hebben toen ze minderjarig waren. Onder Ahmadinejad verwijst Iran al lang niet meer alleen massamoordenaars naar de galgen, maar ook mensen die daden hebben gesteld die in ontwikkelde landen veel lichter bestraft worden of zelfs niet als onwettig worden beschouwd. Het land moet zijn opvatting over de wet herzien en deze zodanig veranderen dat het menselijk leven geëerbiedigd wordt. Zolang dit niet gebeurd is, zal Iran aan de rand van de beschaafde wereld blijven staan.
Paulo Casaca
auteur. - (PT) Mijnheer de Voorzitter, de systematische schending van mensenrechten in Iran brengt ons hier nog maar eens samen. Het fundamentele probleem is de executie van minderjarigen wegens vermeende misdrijven.
Laat mij alstublieft verduidelijken dat het vaak gaat om bijvoorbeeld homoseksuele relaties tussen jongeren, die zelfs geen misdrijf zijn, die leiden tot terdoodveroordelingen en openbare executies, zoals reeds te zien was in films die de barbaarsheid van het regime documenteren.
Deze barbaarsheid beperkt zich echter niet tot jongeren en is niet beperkt tot executie door steniging, volgens de verslagen van de executies. Het omvat ook het externe aspect van het terrorisme.
We moeten daarom de Europese instellingen nogmaals vragen waarom ze het terroristische regime in Teheran blijven aanmoedigen om de People's Mojahedin Organization of Iran als terroristische organisatie te classificeren, zoals ons medelid de heer Matsakis reeds onder de aandacht heeft gebracht.
Waarom gebruiken ze - in plaats van terrorisme en mensenrechtenschendingen te veroordelen - economische en handelsdeals om Teheran aan te moedigen om de slachtoffers van terrorisme te veroordelen? Dit is volstrekt immoreel en onverdedigbaar en dit beleid zal onvermijdelijk uitmonden in een confrontatie, een oorlog, als we het niet snel tegenhouden.
Om deze redenen wil ik de Commissie en de Raad verzoeken hun beleid te veranderen en zich te schikken naar de rechtbanken, en terrorisme niet op deze manier te belonen.
Tadeusz Zwiefka
namens de PPE-DE-Fractie. - (PL) Mijnheer de Voorzitter, ik kan begrijpen, hoewel ik het absoluut niet goedkeur, dat er rechtsystemen in de wereld zijn die de doodstraf gebruiken. Ik kan me echter niet voorstellen hoe zelfs de voorstanders van de doodstraf, zeker in onze culturele kringen, de mogelijkheid in overweging kunnen nemen deze straf aan kinderen en tieners op te leggen, en ze vervolgens ook uit te voeren. Toch doet exact deze situatie zich voor in Iran. Volgens het recentste verslag van Amnesty International wachten er op dit moment meer dan honderd tieners op hun executie, en in dit cijfer is niet iedereen meegeteld, aangezien sommige veroordelingen niet worden geregistreerd.
We moeten de politieke en gerechtelijke autoriteiten in Iran oproepen om een moratorium op de uitvoering van de doodstraf in te voeren. We moeten ons echter ook afvragen hoe wij als internationale gemeenschap moeten worden beoordeeld, hoe wij zelf moeten worden beoordeeld, aangezien we er niet in slagen ervoor te zorgen dat de ondertekenaars van internationale overeenkomsten de clausules in deze overeenkomsten naleven, ten koste van ter dood veroordeelde tieners. Er is maar één achterliggend aspect en dat is het economische aspect en dit is helaas belangrijker dan humanitaire overwegingen.
Marianne Mikko
namens de PSE-Fractie. - (ET) Dames en heren, de wereld duldt de doodstraf niet, maar Iran gaat zijn eigen weg. Er heerst een grimmige situatie in dat land. De Iraanse autoriteiten doen niet selectief over wie er moet worden geëxecuteerd; zelfs jongeren krijgen de doodstraf.
Als een land dat het Verdrag inzake de rechten van het kind geratificeerd heeft, komt Iran daardoor in scherp conflict met de wereld. Het gebruik van de doodstraf is volledig in strijd met de mensenrechten. Een dergelijke wijze van straffen is onmenselijk. De executie van minstens dertig minderjarigen in Iran tot nog toe is hoogst onrechtvaardig.
Ik hoop dat de wereld - waaronder wij - erin zal slagen de vijfentachtig minderjarigen die op dit moment wachten op de doodstraf, te redden van hun wrede lot.
Laat ons hopen dat het nieuw verkozen parlement een nieuwe wind van menselijkheid zal doen waaien. Middeleeuwse executiemethoden moeten naar de geschiedenis worden verwezen. Er moet in Iran wetgeving worden ingevoerd die in overeenstemming is met het internationale recht. Het is hoog tijd dat Iran deel gaat uitmaken van de 21e eeuw. De resolutie heeft mijn volle steun.
Janusz Onyszkiewicz
namens de ALDE-Fractie. - (PL) Mijnheer de Voorzitter, we debatteren vandaag over deze kwestie omdat we daartoe bewogen worden door de dreigende uitvoering van de doodstraf op vier jongeren van minder dan 18 jaar. Dit is niet de eerste dergelijke beslissing van het Iraanse rechtssysteem. Gelukkig is Iran een van de weinige landen die tieners ter dood veroordelen en, wat nog erger is, deze straffen ook werkelijk uitvoert. Daarenboven maakten Iraanse straffen wereldwijd meer dan twee derden uit van alle straffen van dit type gedurende de laatste drie jaar.
Het is ongehoord dat Iran internationale verdragen die het ondertekend heeft en die dergelijke maatregelen categorisch verbieden, zo schaamteloos schendt, Daardoor rijst een vraag van veel algemenere aard: Beschikt de internationale gemeenschap over mechanismen en instrumenten om dergelijke landen aan te pakken? Met andere woorden, is het mogelijk dat schendingen van verbintenissen die een gegeven land vrijwillig is aangegaan, resulteren in tastbare en betekenisvolle sancties?
Daarbij denk ik aan twee dingen. Het eerste is de noodzaak het vaak gebruikte concept van de rechtsstaat te herzien. Veroordelingen van tieners voor homoseksueel gedrag zijn dan wel in overeenstemming met de geldende wetgeving in Iran, maar we kunnen er natuurlijk niet mee instemmen dat "rechtsstaat” op deze manier wordt geïnterpreteerd.
Het tweede probleem is dat, als we verlangen dat anderen hun verbintenissen en redelijke wetten die in overeenstemming zijn met de fundamentele vrijheden naleven, we deze wetten ook zelf moeten naleven. In deze context kunnen niet anders dan te denken aan onze eigen laksheid, om geen krachtiger woord te gebruiken, als het erom gaat de eindbeslissing van het gerecht na te leven en de Iraanse mudjahedin te schrappen van de lijst van terroristische organisaties.
Zdzisław Zbigniew Podkański
namens de UEN-Fractie. - (PL) Mijnheer de Voorzitter, het waardevolste bezit van iedere persoon is zijn leven. Daarom mag niemand dat bezit afnemen, om welke reden dan ook. Wat bijzonder hemeltergend is, is het gebruik van slagen en foltering om jongeren te dwingen tot bekentenissen die nodig zijn om de terdoodveroordelingen te rechtvaardigen. Iran is zeker een van de landen waar veel terdoodveroordelingen worden uitgevoerd, ook op jongeren. Volgens recente informatie wachten in dat land minstens 85 minderjarige criminelen op hun executie.
Het is daarom hoog tijd dat Iran ophoudt deze procedures uit te voeren en rechtsnormen aanneemt die door andere landen worden aanvaard. Jongeren moet worden opgeleid, niet gedood.
Tunne Kelam
(EN) Mijnheer de Voorzitter, slechts negen dagen geleden is Mohammed Hassanzadeh, een Iraanse jongere die de leeftijd van 18 jaar nog niet had bereikt, geëxecuteerd. Er zijn nog anderen in afwachting van hun executie wegens misdaden die zij zouden hebben begaan toen zij nog minderjarig waren.
Ik denk dit een reden is om de openbare opinie eraan te herinneren dat Teheran wereldleider is geworden wat betreft het aantal executies van jeugdige delinquenten. We roepen het Iraanse regime daarom zo krachtig mogelijk op om op te houden met deze executies.
Er zijn echter - en ik richt me hiermee tot de commissaris - meer praktische zaken die we kunnen doen. We kunnen de Iraanse democratische oppositie, de National Council of Resistance, eindelijk de handen vrij geven om voor eens en voor altijd een einde te maken aan deze onmenselijke dictatuur.
Philip Bushill-Matthews
(EN) Mijnheer de Voorzitter, de heer Matsakis heeft aan het begin van het debat de vraag gesteld of er één land was dat heel de EU ertoe aangemoedigd heeft de PMOI te verbieden. Ik kan antwoorden op zijn vraag: het was het Verenigd Koninkrijk. De reden waarom de Britse regering dit gedaan heeft, is omdat de regering van Iran daarom gevraagd had.
Het spijt me te moeten zeggen dat de regering van mijn land niet toestaat dat het eigen volk stemt in het referendum over het Verdrag van Lissabon en er ook zal voor zorgen dat de stem van het Iraanse volk nergens in Europa kan worden gehoord.
Ik verzoek de Britse regering om bij de stemming in Westminster volgende week ervoor te zorgen dat het verbod opgeheven wordt in overeenstemming met de uitspraak van het Europese Hof van Justitie. De Britse regering is al te lang deel van het probleem. Ze moet nu deel van de oplossing worden.
Peter Skinner
(EN) Mijnheer de Voorzitter, dit is een zeer ernstige kwestie. Iran executeert jonge mannen en vrouwen als middel tot sociale controle. Het is ongelofelijk dat in een tijdperk van moderne beschaving jonge meisjes en jongens worden geëxecuteerd, gestenigd tot de dood of opgehangen aan een industriële kraan.
We willen en vragen dat de internationale gemeenschap meer doet, maar in plaats van ons bij de internationale gemeenschap te voegen, horen we hier hoe delen van de internationale gemeenschap worden afgekraakt. We horen bijvoorbeeld afkeuring ten aanzien van de VS; we horen onenigheid in dit Huis over hoe we het zullen aanpakken. We zullen deze crisis nooit oplossen als we niet als één man optreden tegen de middeleeuwse crisis die heerst in dit land. Dat is iets dat we zelf moeten doen.
Marios Matsakis
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik heb alleen maar voor de tweede keer het woord gevraagd om mijn collega's opmerkzaam te maken op een boek over mensenrechtenschendingen in Iran in 2007. Iemand heeft het boek nog maar kort geleden onder mijn aandacht gebracht. Het bevat vele schokkende passages, bijvoorbeeld over meisje genaamd Ameneh Salaris uit een dorp in Naqadeh dat zal worden opgehangen omdat ze zwanger is geworden zonder gehuwd te zijn. De man die haar zwanger heeft gemaakt is overigens veroordeeld tot 99 zweepslagen.
Ewa Tomaszewska
(PL) Mijnheer de Voorzitter, in Iran hebben sinds 1990 minstens 430 jongeren de doodstraf ondergaan. De doodstraf voor kinderen brengt schande over volwassenen. Ieder misdrijf dat wordt gepleegd door een tiener is het gevolg van een falende opvoeding door volwassenen. De verantwoordelijkheid voor het eigen falen of de eigen incompetentie afschuiven op tieners, kinderen onderwerpen aan onmenselijke straffen, waaronder de doodstraf, dat is pas een misdaad. In Iran worden zelfs tienjarigen aan de doodstraf onderworpen. Doodstraffen voor tieners zijn in strijd met de internationale verplichtingen van de Islamitische Republiek Iran. De Iraanse autoriteiten zouden onmiddellijk moeten ophouden met het doden van jongeren in de naam van een onmenselijke wet.
Zbigniew Zaleski
(PL) Mijnheer de Voorzitter, men zou denken, na de publicatie van het boek "The Fatal Shore” van Robert Hughes, waarin de verbanning door de Britse kroon, in de zin van de rechtbanken, van kleine kinderen en hun ouders naar Australië beschreven wordt, dat dit nooit meer zou gebeuren. We zijn nu een eeuw later, of misschien anderhalve eeuw, en hetzelfde gebeurt in Iran, een islamitisch land, waar aan één zijde wel aandacht wordt besteed aan het gezin. Wat daar gebeurt, is een barbaarse daad die extremer is dan het ergste wat men zich kan indenken.
Als we niets doen om deze kinderen te verdedigen, als we het regime niet boycotten, als we het niet zoveel mogelijk veroordelen over de hele wereld, zullen we beschouwd worden als medeschuldig, omdat we onze mond gehouden hebben en niet geprobeerd hebben om menselijk leven te verdedigen.
Michael Cashman
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik veroordeel de mensenrechtenschendingen die dagelijkse praktijk zijn in Iran. Ik ben ook van mening dat we het verbod op de mudjahedin moeten opheffen en dat we dat zo snel mogelijk moeten doen.
Ik wil mij uitspreken tegen de terdoodveroordeling van jongeren. Ik zal het beeld nooit vergeten van twee jongens die in het openbaar opgehangen werden tot ze dood waren. Hun misdrijf was dat ze jonge homoseksuelen waren die van elkaar durfden te houden. Zulke onmenselijkheid moet universeel worden veroordeeld. Daarom, commissaris, moet ons beleid ten aanzien van Iran drastisch veranderen. We kunnen de kat niet uit de boom kijken: de tijd dringt!
Avril Doyle
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ook ik wil de voortdurende schendingen van de mensenrechten in Iran tegenwoordig veroordelen en ik zou ook willen, als de Britten volgende week hun stemming hebben gehad, dat de Raad - ik denk dat het onder Frans voorzitterschap zal zijn - de PMOI voor eens en voor altijd van de terrorismelijst schrapt.
Hoewel het V.K. ervoor verantwoordelijk is dat de PMOI op de lijst terechtgekomen is, wil ik zeggen goddank voor het common law-stelsel en het stelsel van de Britse rechtbanken, die tenminste gezorgd hebben voor onafhankelijke, vrije, objectieve rechtspraak en voor, voorwaar, de aanbeveling dat de PMOI onrecht is aangedaan door de organisatie op de terrorismelijst te plaatsen en dat de organisatie van de lijst geschrapt zou moeten worden.
Ik dring er bij het Franse voorzitterschap - naar ik begrijp, zal het in hun rechtbank zijn - de zaak meteen af te handelen en onmiddellijk over te gaan tot de schrapping. We kunnen niet toezien bij de voortdurende schending van mensenrechten en het gebruik van de doodstraf, zeker niet als het gaat om jonge mannen en jonge vrouwen en jongeren.
Charlie McCreevy
lid van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, mijn collega Benita Ferrero-Waldner is helaas vandaag niet hier aanwezig, daarom dank ik u in haar naam voor de kans om te spreken over het probleem van executies van jongeren in Iran.
De Commissie deelt uw diepe bezorgdheid over deze aangrijpende kwestie. Hoewel de Commissie, zoals u weet, niet beschikt over een vertegenwoordiging in Teheran, volgt ze de mensenrechtensituatie van zeer nabij en handelt ze in nauw overleg met de ambassades van EU-lidstaten die daar vertegenwoordigd zijn. Het is belangrijk op te merken dat het Europees Parlement, de Raad van de Europese Unie en de Commissie een consistente en samenhangende aanpak gevolgd hebben. De ernst van onze bezorgdheid is duidelijk naar voren gebracht in de drie verklaringen die het EU-voorzitterschap in de afgelopen twee weken gepubliceerd heeft: op 4 en 10 juni, over de gevallen van de heer Fadaei, de heer Shojaee en de heer Jazee, die op elk moment kunnen worden geëxecuteerd wegens misdaden die ze hebben begaan toen ze minderjarig waren; en op 13 juni, over de executie van Mohammad Hassanzadeh.
De Commissie staat volledig achter het beginsel en de inhoud van deze verklaringen: er is geen rechtvaardiging mogelijk voor de terdoodveroordeling van jeugdige delinquenten door de Iraanse autoriteiten. Dit druist duidelijk in tegen de wettelijk bindende bepalingen van het internationale recht, die Iran heeft geratificeerd, met name het Internationaal verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten en het Verdrag inzake de rechten van het kind.
Het feit dat we zo snel na elkaar zoveel verklaringen hebben moeten publiceren, is duidelijk een weerspiegeling van het toenemend aantal executies in Iran, waaronder van minderjarigen. Het moratorium dat door het hoofd van de rechterlijke macht in Iran, Ayatollah Shahroudi, is uitgevaardigd op executies van jongeren wordt flagrant geschonden door zijn eigen rechters.
Helaas zijn de toon en frequentie van onze verklaringen over Iran ook een weerspiegeling van het feit dat onze woorden en stappen op het gebied van mensenrechten in het algemeen en het probleem van executies van minderjarigen in het bijzonder, geen effect hebben gehad. De Iraanse autoriteiten doen meer en meer of ze onze oproepen om de internationale wetgeving inzake mensenrechten na te leven, niet horen en we kunnen daarom niet anders dan ons toevlucht nemen tot zogenaamde "megafoondiplomatie”, via openbare verklaringen die Teheran beweert te verafschuwen en te verwerpen.
Iran moet zijn verantwoordelijkheid opnemen. Na de executie van de heer Hassanzadeh heeft de Commissie uitdrukkelijk meegedeeld aan de Iraanse autoriteiten dat een dergelijke handeling niet anders kon dan een schaduw te werpen op Irans internationale reputatie en onze relatie. Als de mensenrechtensituatie niet concreet verbetert, zal ons gemeenschappelijke doel om de relatie tussen de Europese Unie en de Islamitische Republiek Iran aanzienlijk te ontwikkelen, niet kunnen worden verwezenlijkt.
Ik heb er vertrouwen in dat het Europees Parlement en alle EU-partners het eens zijn met deze aanpak en dienovereenkomstig zullen handelen. Daarom herhaal ik officieel onze oproep aan de autoriteiten van de Islamitische Republiek Iran om zich te houden aan de internationale verdragen die het land ondertekend heeft, en het leven te sparen van alle minderjarigen die zich in de dodencel bevinden.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt aan het einde van de debatten plaats.
