Absolutorium budżetowe 2007: Budżet ogólny UE, Rada (debata) 
Przewodniczący
Kolejnym punktem porządku obrad jest sprawozdanie w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2007, Sekcja II - Rada (C6-0417/2008 - - Komisja Kontroli Budżetowej Sprawozdawca: Søren Bo Søndergaard
Søren Bo Søndergaard
Dziękuję, panie przewodniczący. Siedem miesięcy temu - dokładnie 23 kwietnia - większość posłów w tej Izbie odmówiła udzielenia Radzie absolutorium z wykonania budżetu za rok 2007. Dlaczego? Stało się tak dlatego, że zachowanie Rady w stosunku do Parlamentu i Komisji Kontroli Budżetowej było absolutnie niedopuszczalne. Rada nie udzieliła odpowiedzi na zadane przez nas pytania pisemne dotyczące jej budżetu ani nie wyraziła zgody na spotkanie z Komisją Kontroli Budżetowej, aby na pytania te odpowiedzieć. Sytuacja była tak absurdalna, że przedstawiciele Rady natychmiast opuszczali każde posiedzenie, na którym zadawano pytania dotyczące jej budżetu.
W rzeczywistości nie była to sytuacja nowa. Mieliśmy z nią do czynienia przez wiele lat. Nowością było to, że w kwietniu Parlament położył temu kres. Myślę, że w kwietniu większość posłów zadała sobie proste pytanie: jak ja, jako poseł do Parlamentu Europejskiego, mogę ponosić przed swoimi wyborcami odpowiedzialność za budżet Rady, skoro ta nie chce nawet odpowiedzieć na pytania zadane jej przez Parlament? Moim zdaniem właśnie to pytanie doprowadziło do tego, że większość posłów w tej Izbie odmówiła udzielenia Radzie absolutorium z wykonania budżetu. Niektórzy zapewne myśleli, że Parlament będzie bardziej uległy po czerwcowych wyborach lub że domaganie się przez Parlament otwartości i przejrzystości było jedynie wyborczą obietnicą o nie faktyczną zmianą nastawienia. Jeżeli tak było, zawiedli się.
Już po wyborach stanowisko, jakie jednomyślnie zajęliśmy w Komisji Kontroli Budżetowej, było jednoznaczne: jeżeli Rada chce, abyśmy udzielili jej absolutorium z wykonania budżetu, musi się z nami spotkać i odpowiedzieć na nasze pytania. Pod koniec września w końcu coś zaczęło się dziać. 24 września odbyło się spotkanie między Radą i przewodniczącym Komisji Kontroli Budżetowej, sprawozdawcami komisji i koordynatorami. Jednocześnie Rada - choć nie bezpośrednio - odpowiedziała na pytania komisji, a odpowiedzi te zostały także opublikowane na stronie internetowej Rady.
Chciałbym wyrazić się jasno: było to rozsądne posunięcie ze strony Rady - bardzo rozsądne posunięcie. Dzięki niemu Komisja Kontroli Budżetowej może dziś zarekomendować Parlamentowi udzielenie Radzie absolutorium z wykonania budżetu za rok 2007. Jednak proszę mi także pozwolić wyraźnie powiedzieć, że oczekujemy i domagamy się, aby krok ten oznaczał zmianę nastawienia części Rady do Parlamentu.
Mamy nadzieję, że w przypadku budżetu Rady za 2008 rok nie dojdzie do powtórki absurdalnego teatru, z którym mieliśmy do czynienia w przypadku budżetu za 2007 rok Wręcz przeciwnie, zakładamy, że punktem wyjścia będzie etap, który w końcu udało nam się osiągnąć. Innymi słowy, oczekujemy, że Rada bez zbędnych opóźnień przekaże nam pisemne odpowiedzi na pytania zadane przez właściwe komisje i parlamentarnych sprawozdawców. Oczekujemy, że Rada będzie gotowa spotykać się z właściwymi komisjami i odpowiadać na ich pytania.
Aby uniknąć jakichkolwiek wątpliwości w tej sprawie, wyraźnie zwrócono na to uwagę w sprawozdaniu, które dziś omawiamy i które, mam nadzieję, Parlament przyjmie jutro - jeżeli nie jednomyślnie, to przynajmniej znaczną większością głosów. Udzielając Radzie absolutorium z wykonania budżetu za 2007 rok pokazaliśmy nasze pozytywne nastawienie. Teraz ruch należy do Rady.
Cecilia Malmström
Panie przewodniczący, szanowni posłowie! Kwestie, o których dziś dyskutujemy są niezwykle ważne. Otwartość i przejrzystość są demokratycznymi narzędziami, które mamy do dyspozycji. Rzeczą, która ma pozytywny wpływ na zaufanie obywateli jest to, czy mają oni wgląd w cały proces i na pewno służy to działaniom Unii. W tym zakresie cele Parlamentu i Rady są takie same, i mają one oczywiście zastosowanie wszędzie - na wszystkich obszarach i we wszystkich instytucjach.
Dziś rozmawiamy o absolutorium za rok 2007. W związku z tym chciałabym oczywiście podkreślić ogólne znaczenie audytu zewnętrznego i szczególne znaczenie wykonania budżetu, a w tym kontekście zwrócić także uwagę na rolę Trybunału Obrachunkowego i doskonałą pracę, która stanowi podstawę do dokonywanej corocznie oceny przejrzystości finansowej.
Jeżeli chodzi o zasadniczą kwestię poruszoną w przedmiotowym sprawozdaniu w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu za rok 2007, chciałabym wyrazić swoje zadowolenie z faktu, że rekomendujecie państwo udzielenie Radzie tego absolutorium. Po bliższym przyjrzeniu się głównym kwestiom, w zasadzie nie ma powodu, aby absolutorium takiego nie udzielić. Rada od zawsze stara się przestrzegać zasad i kierować się otwartością w dziedzinie zarządzania finansami. W przyszłości będziemy robić to samo. Rozumiem, że dzięki nieformalnym spotkaniom między delegacją Komisji Kontroli Budżetowej i delegacją Rady, do których doszło we wrześniu, udało się wyjaśnić szereg kwestii i właśnie to - jak wspomniał wcześniej sprawozdawca - umożliwiło udzielenie Radzie absolutorium z wykonania budżetu za rok 2007.
Sytuacja ta pokazuje, jak ważny jest dialog między naszymi instytucjami także w przyszłości. W związku z powyższym bardzo cieszy mnie, że udało nam się kontynuować prace, dzięki którym możliwe jest udzielenie Radzie absolutorium, i mam nadzieję, że zostanie to potwierdzone w jutrzejszym głosowaniu.
Ingeborg Gräßle
Panie przewodniczący, pani przewodnicząca Malmström, panie przewodniczący Barrot! Wydarzył się cud. Po raz pierwszy od pięciu lat jestem świadkiem uczestnictwa Rady w tej debacie, dlatego chciałabym serdecznie podziękować prezydencji szwedzkiej za ten ważny sygnał.
(Oklaski)
Gorąco witamy na posiedzeniu plenarnym. Rada po raz pierwszy jest reprezentowania w trakcie debaty nad udzieleniem jej absolutorium.
Zatem, jak mówimy w Niemczech, wszystko dobre, co się dobrze kończy? Nie, nie tym razem. Okazało się, że procedura udzielenia Radzie absolutorium jest niejasna i konieczne jest, aby stała się ona elementem agendy instytucjonalnej, która, przy okazji musi zostać rozszerzona o przewodniczącego Rady Europejskiej. Na europejskiej scenie mamy nowego gracza, dlatego istniejąca procedura nie może pozostać niezmieniona. Sposób, w jaki Parlament zmuszony jest błagać o informacje i partnerów do dialogu, aby uzyskać odpowiedzi na resztę pytań, jest niegodny demokracji parlamentarnej. Rada zachowuje się jak podejmujący ostateczne decyzje władca absolutny, a ja jako obywatelka Unii Europejskiej staję zawstydzona tym zachowaniem przed wyborcami w moim okręgu wyborczym. Obowiązująca obecnie procedura jest absurdalna i nie możemy pozwolić, aby była stosowana w przyszłości.
Jeszcze raz chciałabym podziękować szwedzkiej prezydencji. Początek jest interesujący. Po pierwsze, odbyła się rozmowa będąca nowym i bezprecedensowym krokiem milowym, a fakt, że ktoś z Rady jest tu dziś obecny jest fantastycznym sygnałem. Urząd Przewodniczącego Rady, podobnie jak wszystkie inne instytucje UE, musi być obecny w momencie udzielania mu absolutorium przez Parlament, a to samo ma teraz bardziej niż kiedykolwiek wcześniej zastosowanie do nowego wysokiego przedstawiciela stojącego na czele nowej Służby Działań Zewnętrznych. My, posłowie do PE, musimy teraz pokazać, że kwestia ta jest dla nas ważna i że wspólnie musimy się nią zająć. Kwestią tą muszą zająć się wszystkie instytucje, dlatego chciałbym poprosić Komisję, aby także to zrobiła.
Nie podoba nam się sposób, w jaki debata ta była prowadzona dotychczas. Fakt, że nie dysponujemy niczym, nawet jedną propozycją opisującą sposób, w jaki sytuacja miałaby wyglądać w przyszłości, jest dla nas niepokojący. Lizbona nie może stać się synonimem nieprzejrzystej Unii Europejskiej, w której parlamentarny nadzór został rozjechany przez walec. Jest to okazja do nowego otwarcia, uwzględniającego znaczące uczestnictwo pochodzących z wyboru przedstawicieli obywateli, a udzielenie absolutorium przyszłemu przewodniczącemu Rady Europejskiej jest pierwszym sprawdzianem.
Bogusław Liberadzki
Panie przewodniczący! Chciałem na początku wyrazić podziękowanie dla naszego sprawozdawcy pana Søndergaarda, który zaczął pracę w niełatwych warunkach, który wykazał się dużą cierpliwością, który jednocześnie wykazał się taką tendencją do dużego zrównoważenia zawieranych ocen i opinii.
Pani minister, ja zgadzam się z panią, że to dobrze, iż zasady przejrzystości są przestrzegane, w tym przejrzystości finansowej, ale podzielam te uwagi, które mówią o czymś więcej. Dzisiaj mamy bardzo ważny moment przełomowy, niejako ustrojowy. Tuż w przeddzień wejścia w życie traktatu lizbońskiego Rada niejako uznaje, że Parlament jest jedynym ciałem pochodzącym z wyboru, gdyż Parlament pracuje jawnie. Abyśmy byli kompatybilnymi ciałami, również Rada w dużej mierze powinna jawniej pracować i to właśnie dzieje się w tej chwili. Przełamujemy niechęć Rady do współpracy z Parlamentem. Myślę, że to będzie następować nie tylko w tej części, ale będzie również następować w innych pracach, także komisji merytorycznych.
Moja grupa polityczna zdecydowanie zatem poprze wniosek o udzielenie absolutorium budżetowego, jak zresztą szanowna Rada ma szansę zauważyć w dzisiejszej debacie. Nie wracamy do liczb, nie pokazujemy: lewa strona, prawa, przychody, wydatki, prawidłowość gospodarowania; nie mamy tu istotnych zastrzeżeń, ale cieszymy się, że do tej debaty dochodzi i w taki sposób.
Luigi de Magistris
Panie przewodniczący, panie i panowie! Jako przewodniczący Komisji Kontroli Budżetowej chciałbym podziękować za bardzo ważną pracę wykonaną przez komisję, świetną pracę wykonaną przez sprawozdawcę oraz za okazaną solidarność polityczną.
Udało się to osiągnąć, ponieważ od samego początku chcieliśmy wysłać bardzo czytelny komunikat: zamierzamy ciężko pracować, aby zapewnić przejrzystość, dokładność i legalność zarządzania publicznymi pieniędzmi, a co za tym idzie badania budżetów.
Bardzo duży postęp osiągnięto z Radą, która na początku nie chciała współpracować. Chciałbym w tym momencie osobiście pogratulować szwedzkiej prezydencji. Zawsze podejmuje ona działania promujące przejrzystość i dokładność.
Dlatego z tej perspektywy możemy oczekiwać dalszego postępu, ponieważ oczywiście absolutnie nie do przyjęcia jest sytuacja, w której, szczególnie po wejściu w życie traktatu lizbońskiego, Parlament nie dysponuje informacjami i danymi niezbędnymi do monitorowania budżetów i publicznych środków nie tylko w interesie Unii Europejskiej, ale także w interesie wszystkich europejskich obywateli.
Bart Staes
Powiedzmy to otwarcie - jest to wciąż trudne zadanie, dlatego bardzo cieszy mnie, że obecna jest tutaj urzędująca przewodnicząca Rady. Jest to przełom. Prezydencja po raz pierwszy uczestniczy w tego typu debacie, dlatego przyjmuję to z ogromnym zadowoleniem. Musimy jednak przyznać, że jest to trudne zadanie.
W rzeczywistości Rada zasłania się pewną dżentelmeńską umową zawartą na początku lat 70. - czyli czterdzieści lat temu - na mocy której Parlament i Rada postanowiły nie ingerować wzajemnie w swoje budżety, nie zaglądać sobie do ksiąg rachunkowych i niczego nie oceniać, co zwykli czynić szanowani dżentelmeni. Takie podejście należy do przeszłości, ponieważ budżet Rady uległ zasadniczym zmianom. Czterdzieści lat temu składały się na niego tylko wydatki administracyjne, natomiast dziś są w nim też wydatki operacyjne. W związku z tym musimy dążyć do przełomu.
Tymczasowo udało nam się wyjść z impasu. Jesteśmy gotowi udzielić absolutorium, jednak musimy teraz zrobić kolejny krok naprzód. W końcu nie wszystkie problemy zostały rozwiązane. Naszym zadaniem jest dopilnowanie, aby zarówno do budżetu Rady, jak i budżetu naszego Parlamentu zastosowanie miały zasady przejrzystości i demokratycznej kontroli. W związku z powyższym zgadzam się ze wszystkimi osobami - moimi przedmówcami, sprawozdawcą, przedstawicielami grup politycznych - które wyraźnie powiedziały: popatrzcie, to sygnał ostrzegawczy, udzielając Radzie absolutorium następnym razem musimy zrobić kolejny krok naprzód. Sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego zawiera sugestie w tej sprawie i po raz kolejny wspomniano w nim o programie SESAME. Pani przewodnicząca Malmström! Być może wkrótce kwestie te nie będą pani dotyczyć, ale my wciąż będziemy domagać się przejrzystości.
Richard Ashworth
w imieniu grupy ECR. - Panie przewodniczący! Na wstępie chciałbym wykorzystać tę okazję do podziękowania panu komisarzowi Kallasowi za realny postęp, jakiego dokonano w zakresie uwag i zastrzeżeń wyrażonych przez Trybunał Obrachunkowy. Moim zdaniem ustępująca Komisja ostatnio posunęła sprawy do przodu bardziej niż którakolwiek z poprzednich Komisji i chciałbym jej podziękować za podjęte wysiłki.
Panuje powszechna zgoda co do tego, że przyjęcie systemów rachunkowości memoriałowej było sukcesem i że doprowadziło do znaczących zmian na lepsze. Ponadto chciałbym zwrócić państwa uwagę na istotny postęp, jaki dokonał się w dziedzinie wspólnej polityki rolnej, a w szczególności w kwestii ZSZIK, co także przyniosło duże korzyści.
Jednak muszę wspomnieć o dwóch obszarach, które mnie niepokoją. Po pierwsze, Trybunał Obrachunkowy w swoim sprawozdaniu rocznym wielokrotnie krytykuje "prawidłowość i wiarygodność transakcji bazowych”. Zgadzam się, że w tym zakresie rok 2007 niczym nie różnił się od poprzednich lat. Przesłanie Trybunału jest jasne: wciąż mamy przed sobą dużo pracy.
Po drugie, chciałbym przypomnieć, że Trybunał Obrachunkowy skrytykował brak mechanizmów kontrolnych we wspólnie zarządzanych programach. Parlament wielokrotnie wzywał państwa członkowskie do poświęcenia zdecydowanie większej uwagi zastrzeżeniom Trybunału, a w szczególności wzywaliśmy państwa członkowskie do spełnienia wymogów określonych w porozumieniu międzyinstytucjonalnym z 2006 roku
W celu zapewnienia fiskalnej integralności i umożliwienia opinii publicznej sprawowania kontroli, państwa te muszą teraz wykazać większą determinację i w związku z tym do momentu, w którym zobaczymy rzeczywisty postęp dokonany przez Radę w tej kwestii, ja i moi koledzy z delegacji brytyjskich konserwatystów będziemy głosować przeciwko udzieleniu absolutorium z wykonania budżetu ogólnego za rok 2007.
Marta Andreasen
w imieniu grupy EFD. - Panie przewodniczący! Jesteśmy pochodzącymi z wyboru posłami do Parlamentu Europejskiego, a nasi wyborcy nie wiedzą, co dzieje się za kulisami. W kwietniu 2009 roku Komisja Kontroli Budżetowej postanowiła odłożyć w czasie udzielenie Radzie absolutorium. Nawet gdyby Trybunał Obrachunkowy nie skrytykował sposobu prowadzenia ksiąg rachunkowych, Komisja miała wystarczająco dużo powodów, aby podjąć taką decyzję. Jednak po tym jak we wrześniu Komisja spotkała się z prezydencją szwedzką i Parlament otrzymał kilka pisemnych odpowiedzi na swoje pytania, pan poseł Søndergaard, czyli sprawozdawca zajmujący się kwestią udzielenia Radzie absolutorium za 2007 rok, i tak sporządził sprawozdanie, które, nawet przy dużej dozie dobrej woli, nie pozwalało na udzielenie tego absolutorium. Mimo tego podjęto decyzję polityczną, aby absolutorium to udzielić, a treść krytycznych ustępów została złagodzona.
Komisja zamierza rekomendować udzielenie absolutorium, mając nadzieję, że sytuacja będzie wyglądać lepiej w przyszłości. Gdyby wyborcy, którzy zadali sobie w czerwcu trud i na nas zagłosowali, wiedzieli o następujących rzeczach: że istnieje porozumienie zawarte na mocy dżentelmeńskiej umowy z 1970 roku, aby nie wykonywać żadnych gwałtownych ruchów; że wewnętrzny audytor Rady nie zostałby zaproszony do Komisji Kontroli Budżetowej ponieważ wtedy Rada mogłaby zaprosić wewnętrznego audytora Parlamentu Europejskiego, co mogłoby mieć nieprzewidywalne konsekwencje; i że wybrany na mocy decyzji politycznej Trybunał Obrachunkowy nie miał żadnych uwag do sprawozdania przygotowanego przez wewnętrznego audytora Rady w kwietniu 2008 roku, to jak by na to zareagowali?
W 2002 roku, kiedy byłam główną księgową Komisji Europejskiej, ówczesny szef Dyrekcji Generalnej ds. Budżetu oświadczył w piśmie do ówczesnego audytora wewnętrznego Komisji, że procedura udzielania absolutorium jest instytucjonalną grą i niczym więcej. Czy wciąż mamy zamiar unikać rozmowy o gorylu stojącym na środku pokoju, ponieważ boimy się utraty przywilejów uzyskanych po latach milczenia? Możemy zdecydować się na ujawnienie prawdy i położenie kresu hipokryzji w trakcie głosowania nad udzieleniem Radzie absolutorium za rok 2007. Myślę, że wiecie państwo, jaki będzie mój wybór, i mam nadzieję, że wy też zagłosujecie przeciwko udzieleniu Radzie absolutorium.
Martin Ehrenhauser
(DE) Panie przewodniczący! Europejska polityka bezpieczeństwa i obrony nie jest dziś marynarką wojenną ale okrętem wojennym w międzynarodowej polityce. Co roku, kiedy chcemy udzielić absolutorium temu budżetowemu okrętowi Rady, nagle znika on gdzieś w trójkącie bermudzkim, a Parlament Europejski z zadowoleniem stosuje zasadę: "wszystko co znajduje się poza zasięgiem naszego radaru, w rzeczywistości nie istnieje”.
Ubiegłej wiosny nagle pojawiły się konta pozabudżetowe i Radzie nie udzielono absolutorium. Decyzję tę uzasadniono czterema powodami. Po pierwsze Rada odmówiła wzięcia udziału w jakimkolwiek oficjalnym, formalnym spotkaniu z Parlamentem. Po drugie Rada nie udzieliła żadnych wyczerpujących odpowiedzi na piśmie. Po trzecie Rada nie przekazała ani sprawozdania z działalności, ani pełnej listy transferów budżetowych. Po czwarte nie było możliwe stwierdzenie, czy pozycje wydatków w budżecie Rady mają charakter operacyjny.
I nagle wczoraj - kilka miesięcy później - niespodziewanie pojawia się wola udzielenia Radzie absolutorium, choć żadne z czterech zastrzeżeń będących powodem wcześniejszego nieudzielenia absolutorium nie zostało wyjaśnione. Przedstawiciele Rady wciąż odmawiają wzięcia udziału w jakimkolwiek formalnym spotkaniu z Parlamentem. Poza tym nie przedstawiono sprawozdania z działalności, a konta pozabudżetowe nie zostały zamknięte ani zlikwidowane, tak jak o to prosiliśmy.
Chciałbym przypomnieć sprawozdawcy, że w jego pierwotnym sprawozdaniu było łącznie dwadzieścia pytań do Rady. Gdzie są zatem odpowiedzi na te pytania? Czy może mi pan to powiedzieć? Nie, nie może pan. Co robimy zamiast zwiększania w tym momencie presji na Radę? Zamieniamy się w petentów i w nowym sprawozdaniu żądania te zamieniają się w prośby. Każdy, kto teraz zagłosuje za udzieleniem Radzie absolutorium zaakceptuje sytuację, w której Parlament stoi przed Radą i zwraca się do niej z grzecznymi prośbami.
Sidonia Elżbieta Jędrzejewska
(PL) Panie przewodniczący! Popieram projekt decyzji Parlamentu Europejskiego udzielającej Sekretarzowi Generalnemu Rady absolutorium z wykonania budżetu na rok budżetowy 2007. Cieszę się, że szwedzka prezydencja i komisarz Kallas wykazali się zaangażowaniem na rzecz rozwiązania tego problemu.
Chciałabym zwrócić uwagę na kilka spraw, które dalej jednak pozostają i będą dla nas zadaniem na następne lata. Trudny i żmudny proces przyznawania absolutorium Radzie pokazuje, czego chce Parlament Europejski. Parlament Europejski chce przejrzystości, otwartego, ale i formalnego dialogu z Radą. Te żądania Parlamentu Europejskiego są wytrwałe i uparte, ale nie są one wyrazem złośliwości parlamentarzystów, są wyrazem troski o pieniądze publiczne i powinny być wyrazem troski o przejrzystość wydatkowania pieniędzy podatników.
Chciałabym podkreślić, że proces udzielania absolutorium Rady jest także wyrazem odkrywania na nowo nowych zadań Rady przez Parlament Europejski, który nie chce być wykluczony z monitorowania i kontrolowania wydatków Rady w żadnym obszarze jej działalności.
Moim zdaniem, udzielenie absolutorium Radzie za rok 2007 jest krokiem w dobrym kierunku, ale powinniśmy sobie też jasno powiedzieć, że pozostają cały czas pewne nie do końca wyjaśnione kwestie, które cały czas powinny być Radzie przypominane i mam nadzieję na konstruktywny dialog i coraz większą przejrzystość i otwartość w tym dialogu, aby jak najlepiej monitorować pieniądze publiczne.
Jens Geier
(DE) Panie przewodniczący, panie i panowie! Ja także chciałbym podziękować panu posłowi Søndergaardowi za pracę, dzięki której Rada w końcu uwzględniła prośby, z jakimi zwrócił się do niej Parlament w ramach procedury udzielania absolutorium. Przez dłuższy czas Rada odmawiała udzielenia konkretnych odpowiedzi na pytania Parlamentu, powołując się na dżentelmeńską umowę - nieformalną umowę, którą zawarto 40 lat temu. Dość osobliwe wydaje się to, że urzędnicy Rady po 40 latach jak widać nie wiedzą, co dokładnie umowa ta przewiduje, gdyż wersja, w posiadaniu której jest Parlament Europejski, mówi coś zupełnie odmiennego od tego, na co w trakcie negocjacji wielokrotnie powoływała się Rada.
Pierwszy punkt dżentelmeńskiej umowy przewiduje, że Rada nie będzie próbować wprowadzać żadnych zmian do wydatków Parlamentu Europejskiego. Trzeci punkt przewiduje, że obie instytucje powinny ściśle ze sobą współpracować w kwestiach budżetowych. Zdaniem Rady oznacza to, że obie instytucje nie będą interesować się swoimi budżetami. W tym momencie powstrzymam się od skomentowania konsekwencji takiej argumentacji. Chciałbym natomiast podziękować szwedzkiej prezydencji Rady za rozpoczęcie procesu, którego celem jest położenie kresu tej haniebnej sytuacji.
Rozwiązaniem jest uzupełnienie porozumienia międzyinstytucjonalnego, w którym będzie jasno określona procedura udzielania Radzie absolutorium przez Parlament, tak jak zakłada to proponowany projekt rezolucji. W związku z powyższym proszę Izbę o poparcie tego projektu.
Jorgo Chatzimarkakis
(DE) Panie przewodniczący, panie komisarzu Kallas! Na wstępnie chciałbym z ogromnym zadowoleniem przyjąć fakt, że jest tu reprezentowana szwedzka prezydencja Rady i chciałbym także osobiście podziękować pani przewodniczącej Malmström za uczynienie tej procedury bardziej przejrzystą. Wszystko, co powiedzieli moi przedmówcy, jest prawdą - procedura jest bardziej przejrzysta i nawet jeżeli wypowiedź pani przewodniczącej była dziś dość ostrożna, to wciąż możemy powiedzieć, że absolutorium zostanie udzielone. Przed nami jednak wciąż długa droga. Prosimy Radę, aby ta po zrobieniu pierwszego kroku, zrobiła też następne kroki, w szczególności w związku z tym, że jej uprawnienia w obszarze polityki zagranicznej i polityki bezpieczeństwa zostały dużo precyzyjniej zdefiniowane w traktacie lizbońskim. W przyszłości politykę tę będzie kształtować także baronessa Ashton. Jednak obywatele nie znali wcześniej baronessy Ashton i oni, europejscy podatnicy, wciąż nie będą wiedzieć, ile ma ona dokładnie pieniędzy do swojej dyspozycji i co z nimi robi. Musimy ten stan rzeczy zmienić. Jest to naprawdę priorytet w momencie, kiedy walczymy o transparentną i demokratyczną Europę.
Chciałbym podziękować sprawozdawcy, panu posłowi Søndergaardowi, za wywieranie w imieniu naszego Parlamentu nacisku, którego wywierać nie przestaniemy.
Ville Itälä
(FI) Panie przewodniczący, panie i panowie! Ja także chciałbym podziękować sprawozdawcy, który wykonał świetną pracę. Kiedy rozmawiamy o udzieleniu absolutorium z wykonania budżetu ogólnego za rok 2007 nie rozmawiamy o pieniądzach Rady, pieniądzach Komisji ani pieniądzach Parlamentu, ale o pieniądzach podatników. Są to pieniądze należące do naszych obywateli, dlatego muszą mieć oni prawo do informacji na temat tego, na co są one wydawane.
Przede wszystkim to Parlament reprezentuje ludzi i to Parlament musi mieć prawo do uzyskania wszystkich informacji, kiedy o nie prosi. Nie możemy akceptować sytuacji, w której Parlament musi o nie błagać. Właśnie dlatego otwartość i przejrzystość są jedynym sposobem, za pomocą którego unijne instytucje mogą zaskarbić sobie zaufanie ludzi.
Chciałbym przyłączyć się do tych, którzy chwalili ogromny postęp, jakiego dokonano w tej kwestii, oraz świetną pracę wykonaną przez szwedzką prezydencję, dzięki której możemy teraz udzielić absolutorium. Chciałbym podziękować także komisarzowi Kallasowi, który przez ostatnie pięć lat wykonał tak doskonałą pracę. W tych obszarach dokonał się postęp. Jest to dobry krok w dobrym kierunku.
(Oklaski)
Aldo Patriciello
(IT) Panie przewodniczący, panie i panowie! 23 kwietnia ta Izba przesunęła w czasie decyzję dotyczącą rachunków Rady, ponieważ ta odmówiła przekazania Parlamentowi rocznego sprawozdania z działalności, uniemożliwiając w ten sposób kontrolę jej wydatków w taki sposób, jaki ma zastosowanie do innych instytucji.
Tak naprawdę naszym obowiązkiem jest zwiększanie wysiłków na rzecz propagowania przejrzystości we Wspólnocie poprzez podnoszenie świadomości na temat wykorzystania wspólnotowego budżetu oraz poprzez czynienie europejskich instytucji, a przede wszystkim Rady, bardziej odpowiedzialnymi przed ludźmi.
Wierzę, że od momentu podjęcia przez Parlament decyzji o odmowie udzielenia Radzie absolutorium podjęto wiele wysiłków. Ze szczególnym zadowoleniem przyjmujemy opublikowanie przez Radę na jej stronie internetowej rocznego sprawozdania z działalności oraz większy poziom przejrzystości na polu wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa. Z zadowoleniem przyjęliśmy także wrześniowe spotkanie, na którym w końcu doszło do konstruktywnej dyskusji między przedstawicielami Komisji Budżetowej i szwedzkiej prezydencji. Z takim samym zadowoleniem przyjmujemy wysiłki podjęte przez Radę na rzecz udzielenia stosownych odpowiedzi na pytania zadane przez Parlament.
Panie przewodniczący! Na koniec chcę powiedzieć, że tekst, nad którym będziemy jutro głosować, jest ważnym krokiem w dialogu między Parlamentem i Radą oraz wyraźnym sygnałem, jaki Izba ta chciała wysłać chcąc chronić podatników za pomocą czytelnych, przejrzystych i przekazywanych na czas informacji na temat wydatków Rady.
Cecilia Malmström
Panie przewodniczący! Dziękuję za dyskusję na temat tej bardzo ważnej kwestii. Cieszę się, że zgadzamy się w sprawie znaczenia otwartości i przejrzystości. Oczywiście są one nie tylko fundamentem naszej konstruktywnej współpracy ale także pozwalają obywatelom ufać europejskim instytucjom. Podobnie jak Parlament, Rada z chęcią przyjmuje na siebie obowiązek zapewnienia jak największej przejrzystości w zakresie pieniędzy podatników, a kwestia ta ma oczywiście jeszcze większe znaczenie za sprawą nowego traktatu, który wejdzie w życie już za tydzień.
Szersza dyskusja nad formą, w jakiej odbywać się będzie badanie zarządzania finansami Unii, powinna odbyć się w powiązaniu z przeglądem przepisów i procedurą roczną dla budżetu UE, które będą konieczne w związku z wejściem w życie traktatu lizbońskiego. Jednak Rada stara się i będzie starać się przestrzegać zasad i kierować się otwartością w dziedzinie zarządzania finansami. Jeżeli chodzi o Parlament Europejski to będziemy dalej stosować wieloletnią praktykę, a ponadto w przyszłym roku przeprowadzimy z Parlamentem nieformalne rozmowy mające na celu wyjaśnienie wszystkich kwestii, jakie mogą pojawić się w związku z wykonaniem budżetu. W związku z powyższym, cieszę się, że będziemy kontynuować z Parlamentem Europejskim dialog w sprawie absolutorium i jestem przekonana, że w przyszłym roku także będziemy prowadzić konstruktywny, nieformalny dialog na temat sprawozdania Trybunału Obrachunkowego za rok 2008. Bardzo państwu dziękuję za tę debatę.
Søren Bo Søndergaard
Panie przewodniczący! Chciałbym podziękować wszystkim, którzy wzięli udział w tej debacie. W szczególności chciałbym odnieść się do tego, co powiedzieli pani poseł Andreasen i pan poseł Ehrenhauser, i zauważyć, że kiedy proces ten rozpoczynaliśmy nie było żadnego porozumienia. Kiedy rozpoczynaliśmy ten proces nie otrzymywaliśmy od Komisji żadnych odpowiedzi na pytania zadane jej z prośbą o odpowiedź na piśmie. . Kiedy rozpoczynaliśmy ten proces przedstawiciele Komisji opuszczali posiedzenia jak tylko zaczęliśmy zadawać pytania. Taki był punkt wyjścia.
Dziś musimy zdecydować, czy zrobiliśmy krok do przodu, czy wciąż jesteśmy w tym samym punkcie. Nie zadajemy sobie pytania, czy osiągnęliśmy wszystko, na czym nam zależało. Zgadzam się, że nie osiągnęliśmy wszystkiego, na czym nam zależało. Wystarczy, że przeczytacie państwo moje sprawozdanie i sprawozdanie Komisji, żeby zobaczyć, że wciąż nie jesteśmy usatysfakcjonowani. Chciałbym także poprosić Radę o bardzo uważne przeczytanie mojego sprawozdania, ponieważ zawiera ono wiele interesujących punktów, które mogą się przydać w przyszłym roku.
Mimo wszystko zrobiliśmy krok naprzód. Kiedy rozpoczniemy prace nad udzieleniem absolutorium za rok 2008 - a robimy to już teraz - nie będziemy rozpoczynać od zera. Zaczniemy w punkcie, który udało nam się osiągnąć w tym roku. Dlatego uważam za słuszne, abyśmy, głosując za, stanęli w obronie tego, co już osiągnęliśmy, a tym samym kontynuowali walkę - która ostatecznie jest, jaka jest. Czas pokaże, czy była to słuszna decyzja - zobaczymy, jak sprawy będą wyglądać w tym roku, w przyszłym roku i za dwa lata -Właśnie dlatego kluczowe jest, abyśmy jako komisja i jako Parlament umieli działać razem i konsekwentnie realizować to, co na początku założyliśmy.
Chciałbym wykorzystać tę okazję, aby podziękować sekretariatowi, kontrsprawozdawcy oraz całej komisji, w tym jej przewodniczącemu, za umożliwienie nam pokazania zjednoczonego frontu. Jeżeli będziemy dalej tak solidarni - także wtedy, gdy rozpoczniemy prace nad absolutorium za rok 2008 - w roku 2008 będziemy w stanie zrobić kolejny krok naprzód, w porównaniu do tego, co osiągnęliśmy w roku 2007. Wtedy będziemy w stanie osiągnąć to, co wszyscy chcemy osiągnąć.
Przewodniczący
Debata została zamknięta. Głosowanie odbędzie się w środę 25 listopada 2009 r.
Oświadczenia pisemne (art. 149 Regulaminu)
Georgios Stavrakakis
na piśmie. - (EL) Panie przewodniczący, panie i panowie! Ja także chciałbym na wstępnie pogratulować sprawozdawcy, który wykonał doskonałą pracę, bezpośrednio poruszył kluczowe kwestie i nalegał, abyśmy uzyskali jednoznaczne odpowiedzi przed zarekomendowaniem udzielenia absolutorium. Gratuluję również Komisji Kontroli Budżetowej, która trwała przy swoim stanowisku i wspierała sprawozdawcę i pomimo początkowych trudności zdołała przekonać Radę do udzielenia nam odpowiedzi na najważniejsze pytania. Albowiem jak możemy rekomendować udzielenie absolutorium budżetowego, jak możemy w odpowiedzialny sposób twierdzić, że przedmiotowy budżet jest prawidłowy, jeżeli nie wiemy, co kryje się za liczbami? Byłby to kompletny absurd. Po uzyskaniu od Rady odpowiedzi możemy zarekomendować udzielenie absolutorium, ale jednocześnie w towarzyszącej temu rezolucji zawarliśmy szereg istotnych uwag, które Komisja Kontroli Budżetowej zatwierdziła znaczną większością głosów. Chcemy wierzyć w otwarte procedury, chcemy przejrzystości i w nią wierzymy, i w końcu chcemy mieć pełną wiedzę na temat tego, w jaki sposób wydawane są pieniądze europejskich podatników.
(Posiedzenie zostało przerwane o godz. 19.25 i wznowione o godz. 19.30, kiedy rozpoczęto turę pytań.)
