Uitreiking Sacharov-prijs (plechtige vergadering) 
De Voorzitter
Geachte fungerend voorzitter, mijnheer Chastel, geachte hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid/vicevoorzitter van de Commissie, Lady Ashton, geachte gasten,
Guillermo Fariñas
(ES) Bericht aan het Europees Parlement: Santa Clara, 14 december 2010. Geachte heer Jerzy Buzek, Voorzitter van het Europees Parlement, geachte vicevoorzitters en geachte afgevaardigden van dit democratische en multinationale forum.
Helaas kan ik, wegens gebrek aan de tolerantie waaraan zoveel behoefte is op deze woelige planeet, niet bij u zijn om te spreken namens de Cubaanse opstandelingen en dat deel van de nationale bevolking dat geen vrees meer voelt voor het totalitaire regime, dat ons reeds een beschamend lange periode van 52 jaar onderdrukt, en waarvan het meest recente slachtoffer de tot martelaar geworden Orlando Zapata Tamayo is.
Tot schande van degenen die wanbestuur over ons uitoefenen in ons eigen vaderland, vormt het feit dat ik het eiland van mijn geboorte niet vrijelijk kan in- en uitreizen, mijns inziens op zich het meest tastbare bewijs dat er jammer genoeg niets is veranderd in het autocratische stelsel in mijn land.
Volgens de denkwijze van de huidige bestuurders in Cuba zijn wij, hun onderdanen, gelijk aan wat onze voorouders uit Afrika waren, toen zij in voorbije eeuwen werden ontvoerd en tegen hun wil naar Amerika werden overgebracht. Evenals alle gewone onderdanen kan ik het land alleen verlaten met een zogenaamde "carta de libertad", zoals de slaven die vroeger nodig hadden, alleen heet de kaart nu "carta blanca".
Bovenal hoop ik dat u zich niet laat misleiden door de sirenenzang van een wreed en gewetenloos communistisch regime dat doet voorkomen economische veranderingen door te willen voeren, met als enige doel dat de Europese Unie en het Europees Parlement het gemeenschappelijk standpunt laten varen om zo in aanmerking te kunnen komen voor de kredieten en investeringen die in de overeenkomsten van Cotonou zijn voorzien ter ondersteuning van derdewereldlanden.
U bevindt zich naar alle waarschijnlijkheid in het gezelschap van voormalige politieke of gewetensgevangenen die recentelijk zijn vrijgelaten door het gewetenloze communistische bewind. Het zou onjuist zijn te denken dat zij daarmee de vrijheid hebben hervonden. Zij en hun familieleden zijn namelijk veroordeeld tot psychologische ballingschap, want hun naasten zijn gechanteerd door de neostalinistische regering van Cuba.
Zoals alle vreedzame tegenstanders in het land treed ik alle materiële en spirituele problemen stoïcijns en rationeel tegemoet. Wij lopen het gevaar onze vrijheid te verliezen of zelfs het leven te moeten laten, want wij vormen het meest achtergestelde deel van de nationale bevolking. Ieder van ons lijdt in stilte, zonder zich te beklagen. Daarom willen wij op uw steun kunnen rekenen.
Geachte leden van het Europees Parlement, ik vraag u niet in te gaan op de verzoeken van de heersende elite van Cuba zolang niet is voldaan aan de volgende vijf punten.
Ten eerste moet het bewind alle politieke en gewetensgevangenen in vrijheid stellen zonder ze te verbannen, en openlijk toezeggen dat het geweldloze politieke tegenstanders nimmer zal opsluiten.
Ten tweede moet het onmiddellijk ophouden met de gewelddadige mishandelingen en bedreigingen van vreedzame tegenstanders in het land door militaire en paramilitaire aanhangers van het regime.
Ten derde dient het bekend te maken dat het na onderzoek zal overgaan tot afschaffing van alle Cubaanse wetten die in strijd zijn met de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens.
Ten vierde dient het in de dagelijkse praktijk de voorwaarden te scheppen voor de totstandkoming van politieke oppositiepartijen, niet aan het staatssocialisme onderworpen persorganen, onafhankelijke vakverenigingen en allerlei andere vreedzame maatschappelijke organisaties.
Ten vijfde moet het openlijk aanvaarden dat alle Cubanen die in ballingschap leven, het recht hebben om deel te nemen aan het culturele, economische, politieke en maatschappelijke leven van Cuba.
Op dit voor de ontwikkeling van mijn vaderland cruciale moment zou u, samen met alle mensen van goede wil wereldwijd, alert moeten zijn op de voortdurende sociale uitbarstingen en protesten in het land die voortkomen uit de frustratie over het machtsmisbruik van een regering die in staat is mijn landgenoten uit de weg te laten ruimen.
Ik hoop van ganser harte dat er geen onnodige burgeroorlog uitbreekt tussen Cubanen doordat men niet wil toegeven dat het staatssocialisme als politiek model is mislukt overal waar men geprobeerd heeft het in te voeren, terwijl dit tegenover de buitenlandse pers is erkend door de historische leider zelf van wat men ten onrechte de "Cubaanse revolutie" noemt.
De bejaarde Cubaanse leiders willen maar niet inzien, met de minachting voor hun onderdanen die hun eigen is, dat zij de taak van overheidsdienaar moeten vervullen en dat alle overheidsdienaren die die naam werkelijk verdienen, hun landgenoten de mogelijkheid bieden hen te vervangen of in hun functie te bevestigen. Geen enkele leider zou ernaar mogen streven te worden bediend door zijn onderdanen, zoals wel gebeurt in Cuba.
Samen met mijn broeders en zusters in de prodemocratische strijd en ideeën, zowel degenen die zich nog in gevangenschap bevinden als degenen die zich ogenschijnlijk vrij over straat bewegen en degenen die in bittere ballingschap verkeren, zal ik me sterk blijven maken voor de ongelijke, geweldloze strijd tegen de onderdrukking door het regime van Castro. Hopelijk winnen wij die strijd zonder bloedvergieten.
Als ik iets doe in gezelschap van mijn andersdenkende collega's, dan is het wel dat ik alle rancune jegens mijn politieke tegenstanders uit mijn hart uitban. Dat streven verheft ons als mens en is nodig voor de wederopbouw van het vaderland. In de loop van deze strijd heb ik geleerd me te richten naar de woorden van de eerste bekende dissident, Jezus: "Hebt uw vijand lief".
Ik dank het Europees Parlement dat het de Cubanen niet alleen laat in hun strijd voor democratie, die inmiddels meer dan een halve eeuw duurt. Als ik de mij toegekende Sacharov-prijs voor de vrijheid van denken 2010 aanvaard, dan is dat alleen omdat ik me zie als een klein deeltje van het verzet dat leeft onder het volk waartoe ik behoor en waarop ik trots ben.
Ik ben u voor dit gebaar zeer erkentelijk, geachte leden van het Europees Parlement, want daarmee bewijst u dat u de rampspoed die ons treft niet bent vergeten, en brengt u het licht van de vrijheid dichter bij mijn vaderland. Ik hoop ten zeerste dat de Cubanen zich spoedig met elkaar zullen weten te verzoenen en dat zij die verzoening zullen bekronen met de invoering van de democratie.
Houder van universitair diploma in de psychologie, Guillermo Fariñas Hernández, bibliothecaris en onafhankelijk journalist, driemaal gevangengezet wegens zijn politieke overtuiging.
(Applaus)
