Wprowadzanie na rynek i stosowanie pasz (debata) 
Przewodniczący
Kolejnym punktem posiedzenia jest sprawozdanie sporządzone przez pana posła Graefe zu Baringdorfa w imieniu Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wprowadzania na rynek i stosowania pasz - C6-0128/2008 -.
Friedrich-Wilhelm Graefe zu Baringdorf
sprawozdawca. - (DE) Panie przewodniczący, pani komisarz! Omawiamy dzisiaj coś, co określamy mianem "otwartej deklaracji”. Chodzi tutaj o przejrzystość w kwestii pasz jako podstawy zdrowej żywności dla konsumentów oraz o to, aby nabywcy mieszanek paszowych otrzymali ogólny obraz tego, co jest im dostarczane.
Długo to trwało, lecz - o ile dzisiaj przyjmiemy przedmiotowe rozporządzenie - mam nadzieję, że pozwoli to na doprowadzenie sprawy do pomyślnego końca. Pragnę zarazem podziękować Komisji za ogromną pomoc, jakiej nam udzieliła wnosząc konstruktywny wkład w prace nad tymi zagadnieniami. Komisja spotkała się z pełnym poparciem politycznym ze strony Parlamentu w sprawie przeforsowania omawianej "otwartej deklaracji”, a także przeprowadziła zaciętą, lecz rzetelną debatę z Radą. Możemy być dumni z efektów.
Przyjrzyjmy się nieco historii. Mieliśmy kryzys związany z BSE i w 1997 roku tymczasowa komisja śledcza opublikowała sprawozdanie końcowe, w którym Parlament apelował na rzecz omawianej "otwartej deklaracji”. Komisja przedstawiła wniosek, który następnie stał się dyrektywą 2002/2/WE. W wyniku osiągniętego kompromisu z Radą - sprawa była rozpatrywana przez wszystkie organy - w dyrektywie przeforsowano "otwartą deklarację”, z której wynika, że etykiety muszą zawierać oznaczenie składników z marginesem tolerancji ± 15%, natomiast na żądanie musi być przedstawiony dokładny skład mieszanki.
Była to raczej dyrektywa niż rozporządzenie i państwa członkowskie wdrożyły ją z bardzo dużymi oporami, o ile ją w ogóle wprowadziły w życie. Przemysł paszowy wniósł powództwo do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, a Trybunał wydał następujące wspaniałe potwierdzenie: pomijając kwestię dokładnych informacji, zgodność z prawem tej dyrektywy jest bezsporna. Następnie w dalszej procedurze w Parlamencie uwzględniliśmy to orzeczenie i obecnie doprowadziliśmy sprawę do końca w formie przedmiotowego rozporządzenia. Za każdym razem miałem zaszczyt pełnić rolę sprawozdawcy i w całym tym długim okresie moja współpraca z Komisją - oparta na zaufaniu - była wyjątkowo intensywna.
Dzisiaj mamy wynik, o który walczono zacięcie, lecz uczciwie i z którego możemy być dumni. Jest również oczywiste, że ma on poparcie większości w tej Izbie i poparcie grup. Nie ma poprawek, z czego wnioskuję, że omawiane rozporządzenie rzeczywiście zostanie przyjęte przeważającą większością głosów. Mamy zatem dobre rozporządzenie, które wprowadza "otwartą deklarację” w trzech etapach - wiecie państwo, o jakie etapy chodzi - po pierwsze, oznaczanie składników w porządku malejącym ze względu na masę; po drugie, zapewnienie przedsiębiorstwom paszowym informacji na temat marginesu tolerancji w wysokości ± 15% - w tym zakresie w omawianych przepisach nie określiliśmy zastrzeżenia dotyczącego praw własności intelektualnej, natomiast zawarliśmy odniesienie do przepisów ogólnych - oraz, po trzecie, dostarczenie dokładnych informacji właściwym organom.
Chcę również zwrócić uwagę, że utworzyliśmy rejestr. Odtąd w Unii Europejskiej nie może mieć miejsca uzupełnianie lub dodawanie składników bez ich wcześniejszego ujawnienia, ponieważ muszą być one wprowadzone do tego rejestru. Jest to istotne nie tylko dla organów nadzoru, ale także dla opinii publicznej i dla konsumentów. Dlatego jako sprawozdawca mogę stwierdzić, że jestem bardzo zadowolony z ogólnego wyniku.
Androulla Vassiliou
komisarz. - Panie przewodniczący! Przede wszystkim chciałabym podziękować Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi za pracę nad omawianą dokumentacją, zwłaszcza sprawozdawcy, panu posłowi Graefe zu Baringdorfowi, jak również wszystkim sprawozdawcom pomocniczym - wszyscy oni odegrali ważną rolę.
Podczas negocjacji pan poseł Graefe zu Baringdorf potrafił kierować dyskusjami w sposób bardzo umiejętny i jesteśmy mu za to bardzo wdzięczni.
Pakiet kompromisowy pozwala utrzymać wysoki poziom bezpieczeństwa żywności osiągnięty w UE. Zachowana jest w nim właściwa równowaga pomiędzy ochroną konsumenta a prawami własności intelektualnej. Usunięto w nim ciężar procedury udzielania zezwoleń przed wprowadzeniem bioprotein do obrotu, udoskonalono etykietowanie pasz zapewniając odpowiednie informacje konsumentom; ponadto usytuowano współregulację w centrum procedur legislacyjnych. Przedstawione rozwiązania prowadzą do zwiększenia przejrzystości rynku poprzez system powiadamiania o nowych materiałach paszowych, ułatwiają innowacje i zachowanie konkurencyjności w unijnym przemyśle paszowym oraz stanowią konkretny krok przeciwdziałający wprowadzaniu użytkowników pasz w błąd niezależnie od tego, czy są to rolnicy czy właściciele zwierząt domowych.
Wynikiem negocjacji jest poddany pod głosowanie pakiet kompromisowy, który oznacza uproszczenie i unowocześnienie aktualnych ram prawnych. Przepisy dotyczące tak zwanej "otwartej deklaracji” uwzględniają nowocześniejszy sposób etykietowania. Materiały paszowe wchodzące w skład mieszanek paszowych dla zwierząt, od których lub z których pozyskuje się żywność, będą musiały być oznaczane w porządku malejącym ze względu na masę.
Do tego wszystkiego w przypadku określonych materiałów paszowych musi być podany dokładny skład procentowy w masie, podobnie jak w przypadku etykietowania na zasadzie dobrowolności.
Ponadto przepis, który w sytuacji krytycznej przewiduje możliwość przekazania nabywcom przez właściwe władze niektórych informacji dotyczących mieszanki paszowej, zwiększa zakres odpowiednich informacji dla użytkownika np. w przypadku wystąpienia zanieczyszczenia paszy.
W tym kontekście Komisja przedstawia poniższe deklaracje. Po pierwsze, w celu dostosowania załącznika III, dotyczącego tolerancji w odniesieniu do etykietowania składu materiałów paszowych oraz mieszanek paszowych, do postępu naukowo-technicznego, Komisja i jej służby przewidują przeprowadzenie analizy tego załącznika. W tym kontekście Komisja będzie również rozpatrywać niektóre materiały paszowe o poziomie wilgotności powyżej 50%.
Po drugie, jeżeli chodzi o etykietowanie dodatków, Komisja zbada, czy zasady przekazywania informacji przy pomocy etykietowania pasz można zastosować również w odniesieniu do dodatków i premiksów dopuszczonych do obrotu na podstawie rozporządzenia w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt.
Wreszcie, Komisja rozumie, że wszelkie sytuacje krytyczne wpływające na zdrowie ludzi i zwierząt oraz na stan środowiska naturalnego mogą obejmować okoliczności krytyczne będące efektem, między innymi, niedbalstwa, międzynarodowych nadużyć czy też czynów przestępczych.
Albert Deß
w imieniu grupy PPE-DE. - (DE) Panie przewodniczący, pani komisarz, panie i panowie! W imieniu Grupy Europejskiej Partii Ludowej (Chrześcijańscy Demokraci) i Europejskich Demokratów oraz w moim własnym pragnę przekazać najszczersze podziękowania naszemu sprawozdawcy, panu posłowi Graefe zu Baringdorfowi. Uważam, że sposób podejścia zaprezentowany w omawianym sprawozdaniu to modelowy przykład prac parlamentarnych w tej Izbie.
Dzisiejsze głosowanie nie dotyczy żadnych poprawek, ponieważ prace nad tym tematem były pod względem technicznym rzetelne i odbywały się przy udziale przedstawicieli całego politycznego spektrum. Uważam, że z wyniku tych prac należy być dumnym. Jest to wynik wyważony, który chroni interesy zarówno rolników jako użytkowników pasz, jak i producentów pasz i wszelkich innych ogniw w łańcuchu pokarmowym.
Przyjęte rozwiązanie zwiększa przejrzystość, a moja grupa w szczególności przywiązuje wielką wagę do utworzenia rejestru, do którego muszą być wprowadzane surowce używane do produkcji pasz. Raz po raz zdarzają się skandale związane z żywnością i nawet nowe przepisy tego nie wyeliminują, ponieważ żadne europejskie reguły nie są przygotowywane pod kątem uniemożliwiania działalności przestępczej; omawiane reguły zapewnią natomiast - w razie pojawienia się takich skandali - łatwiejsze wykrycie substancji, które dodano do pasz.
W mojej ocenie dobrym rozwiązaniem jest również danie producentom pasz możliwości prezentowania dalszych informacji na zasadzie dobrowolności, a za znakomity uważam wniosek, że o ile producenci dostarczają takich informacji, muszą być one naukowo udowodnione. Jestem zdania, że nowe prawo dotyczące pasz znacznie usprawni ochronę i że informacje o składnikach w porządku malejącym ze względu na masę umożliwią rolnikom orientację w proporcjach poszczególnych składników mieszanki i pozwolą na ocenę najlepszej paszy dla ich zwierząt, a następnie - dokonanie stosownego wyboru.
Ponawiam moje podziękowania dla wszystkich, którzy przyczynili się do przygotowania tak dobrego sprawozdania.
Rosa Miguélez Ramos
Panie przewodniczący, pani komisarz! Jak to już uczyniłam w Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi, chciałabym po pierwsze pogratulować sprawozdawcy, sprawozdawcom pomocniczym z innych grup politycznych, a także Radzie za wykonaną pracę.
Praca ta umożliwiła nam osiągnięcie porozumienia w pierwszym czytaniu, a ponadto była znakomitym przykładem procesu "docierania się” stanowisk w procedurze współdecyzji, która w najbliższym czasie będzie praktyką wymaganą w naszej komisji.
Panie i panowie! Przepisy dotyczące przepływu surowców wykorzystywanych w paszach i mieszankach paszowych dla zwierząt, w tym dla zwierząt domowych - sektorze, który na szczeblu Wspólnoty reprezentuje obroty rzędu 50 miliardów euro - są obecnie ujęte w kilku dyrektywach oraz w około 50 poprawkach i aktach wykonawczych.
Uproszczenie przepisów i ich zharmonizowane stosowanie to główne cele, które bez wątpienia zostaną osiągnięte w wyniku wprowadzenia omawianego rozporządzenia.
Parlamentarna Komisja Rolnictwa i Rozwoju Wsi już w 2006 roku przeprowadziła debatę nad wprowadzaniem pasz dla zwierząt na rynek. Przypomnijmy sobie wszyscy, że jednogłośnie domagaliśmy się, aby w przyszłym przeglądzie Komisja Europejska podjęła próbę znalezienia zadowalającej równowagi między interesami rolników w kontekście uzyskiwania przez nich szczegółowej informacji na temat składników pasz a interesami przemysłu w zakresie zapewnienia wystarczającej ochrony jego know-how.
W mojej ocenie dobrym odzwierciedleniem tej równowagi jest osiągnięcie kompromisu w zakresie głównych wrażliwych punktów wniosku Komisji, czyli "otwartej deklaracji” surowców oraz utworzenia wspólnotowej listy surowców. Dowodzi tego przychylne przyjęcie omawianego kompromisu przez wszystkie zainteresowane strony.
Rzeczywiście, dzięki "otwartej deklaracji” przedmiotowy kompromis umożliwia ochronę prawa nabywców do uzyskiwania informacji, a producentów - do zachowania prawa własności do posiadanego know-how dzięki wskazaniu, że obowiązek udzielania informacji nie może powodować naruszenia postanowień dyrektywy dotyczącej praw własności intelektualnej z 2004 roku.
Panie i panowie! Nie ma żadnych wątpliwości, że w opartych na zaufaniu relacjach pomiędzy dostawcą i użytkownikiem, skład pasz powinien być znany, lecz zobowiązywanie się do podawania receptury pierwszemu klientowi, który pojawia się we drzwiach, nie byłoby logiczne. Wiele osób w naszym gronie pije coca-colę od lat. Fakt, że nie znamy jej receptury, nie oznacza, iż mamy wątpliwości co do przestrzegania parametrów tego produktu i co do poszanowania norm zdrowotnych.
Przywołany wcześniej wyrok Trybunału Sprawiedliwości ściśle stanowi, że obowiązek informowania klientów - jeżeli tego żądają - o dokładnym składzie paszy nie znajduje uzasadnienia w postaci pożądanego celu, jakim jest ochrona zdrowia.
Powiedziawszy to muszę państwu przypomnieć, że właściwe władze zawsze będą miały dostęp do informacji na temat dokładnego składu pasz oraz - jak określono w ramach osiągniętego kompromisu - każdy nagły przypadek związany ze zdrowiem ludzi lub zwierząt czy też ze stanem środowiska naturalnego, będzie oznaczać, że z chwilą uznania uzasadnionego interesu zarówno producentów, jak i nabywców, ci ostatni uzyskają pełny dostęp do szczegółowych informacji na temat składu przedmiotowych pasz.
Jeżeli chodzi o listę dobrych praktyk etykietowania, pozostaje ona sprawą do uregulowania na zasadzie dobrowolności przez fachowców w tym sektorze, przy czym w żadnym razie nie może stać się niepodważalną listą surowców do produkcji mieszanek paszowych, ponieważ nie ma takiego wymogu.
Omawiane przepisy będą obejmować, na wniosek Parlamentu Europejskiego, nowy załącznik zawierający wykaz tych spośród surowców wykorzystywanych do produkcji pasz dla zwierząt, których wprowadzenie do obrotu lub stosowanie jest zabronione bądź ograniczone. Są to informacje, w formie załącznika lub wykazu, które Komisja może aktualizować.
Grupa Socjalistyczna w Parlamencie Europejskim, którą reprezentuję, popiera osiągnięty kompromis i nie przedłożyła żadnych poprawek na posiedzenie plenarne. W pełni opowiadamy się za stanowiskiem przedstawionym w dniu dzisiejszym w tej Izbie i w związku z tym będziemy głosować za jego przyjęciem.
Jan Mulder
w imieniu grupy ALDE. - (NL) Pragnę również rozpocząć od złożenia gratulacji sprawozdawcy, panu posłowi Graefe zu Baringdorfowi. Grupa Porozumienia Liberałów i Demokratów na rzecz Europy podziela pogląd, że osiągnięty kompromis jest prawidłowy, tak więc w dalszej części dzisiejszego dnia będziemy mogli głosować za jego przyjęciem.
Najważniejszą kwestią jest ochrona praw własności intelektualnej posiadanych przez producentów pasz dla bydła. Jeżeli w tym sektorze chcemy innowacji - jak rzeczywiście wczoraj głosowaliśmy nad sprawozdaniem dotyczącym klimatu - w sektorze pasz dla bydła jest również wiele do zrobienia, by można było ograniczyć emisję wszelkiego rodzaju gazów powodowanych przez zwierzęta gospodarskie. Otóż musimy bezpośrednio stawić czoła temu wyzwaniu. W przypadku, gdy producenci pasz dla bydła postanawiają wprowadzać innowacyjne rozwiązania, nadmiernie surowe prawodawstwo dotyczące ujawniania nie powinno im utrudniać działania. W mojej ocenie ujawnianie informacji podlega ochronie - jak stwierdzili już moi przedmówcy - i może nastąpić na przykład na wniosek rządu lub danego konsumenta. Nic nie stoi na przeszkodzie, aby producenci pasz dla bydła mogli to czynić na zasadzie dobrowolności.
Same składniki nie są rzeczą najważniejszą: znacznie istotniejsza jest dokładna wartość odżywcza pasz dla bydła i powinna być ona prawidłowo etykietowana. Wszystko to, co zawiera etykieta, np. wartość energetyczna, proteiny itp., to cenne informacje. Krótko mówiąc, Grupa Porozumienia Liberałów i Demokratów na rzecz Europy będzie popierać omawiany kompromis. Będziemy też informować producentów pasz dla bydła, że jeżeli na przykład pragną wprowadzać innowacje w procesach produkcji i w składzie produkowanych przez siebie pasz dla bydła, jest to dobry kompromis, który im w tym dopomoże.
Andrzej Tomasz Zapałowski
w imieniu grupy UEN. - Panie Przewodniczący! Rynek pasz i ich stosowanie przy produkcji zwierzęcej jest niezwykle ważny, gdyż dotyczy on zdrowia setek milionów obywateli państw Unii Europejskiej.
Przykre doświadczenia z przeszłości w postaci chorób zwierząt wywołanych przez nieodpowiednie pasze spowodowały ogromne koszty materialne i społeczne w krajach Wspólnoty. Dlatego też określenie składu pasz jest niezwykle ważne, aby ograniczyć użycie niedobrych pasz. Ważne jest także skuteczne egzekwowanie tych przepisów zawartych w rozporządzeniu, aby nie były one tylko pustymi deklaracjami.
Obecnie miliony osób, a nawet całe kraje w Europie przeciwne spożywaniu żywności wyprodukowanej na bazie pasz, w których stosuje się modyfikowane genetycznie rośliny, mają prawo o tym wiedzieć. Tak więc o tym, co zawiera pasza, powinno się informować nie tylko farmerów, ale zakłady przetwarzające żywność powinny informować o tym także klientów na etykietach. A tego się nie robi.
Przed kilkoma miesiącami debatowaliśmy na tej sali o zwiększającej się w Europie ilości otyłych osób. Przecież ten problem dotyczy w dużym stopniu właśnie składników pasz, gdyż to one decydują znacząco o jakości mięsa. Bardzo dobrze się stało, iż w projekcie rozporządzenia zwrócono dużą uwagę na higienę produkcji pasz oraz problem dodawania w trakcie ich produkcji zanieczyszczonych materiałów. Taka praktyka była niekiedy stosowana w wielu koncernach.
Alyn Smith
w imieniu grupy Verts/ALE. - Panie przewodniczący! Nie będę oryginalny składając gratulacje koledze posłowi z mojej grupy, panu Friedrichowi-Wilhelmowi Graefe zu Baringdorfowi, który bardzo ciężko pracował nad sprawozdaniem będącym bezwzględnie jednym z trudniejszych dokumentów technicznych, jakimi się zajmujemy. Wykazał się także mądrością Salomona osiągając równowagę między potrzebami konsumentów a bardzo uzasadnionymi potrzebami producentów w zakresie ochrony ich produktów i własności intelektualnej.
W tym przypadku mamy do czynienia z czymś, co w swoim kraju nazwałbym jednym z bardziej klasycznych dokumentów Parlamentu Europejskiego. Patrząc na naszych gości zgromadzonych na galerii dla odwiedzających, z dość dużą dozą bezpieczeństwa mogę powiedzieć, że etykietowanie pasz dla zwierząt prawdopodobnie nie jest jednym z najefektowniejszych tematów omawianych przez nas, jakim mogli dzisiaj się przysłuchiwać, lecz temat ten ma zasadnicze znaczenie i stanowi rzeczywisty przykład działania Parlamentu, które przynosi wartość dodaną i dzięki któremu możemy utwierdzić zaufanie naszych konsumentów, obywateli i wyborców do ogniw łańcucha pokarmowego związanych z żywnością, którą spożywają.
Należy pamiętać, skąd wzięła się ta kwestia. Kryzys związany z BSE wykazał, że problem pasz dla zwierząt wymaga uregulowania. Przedmiotowe rozporządzenie musi być przejrzyste; musi być zachowana równowaga pomiędzy potrzebami konsumentów a potrzebami producentów, lecz starania w tym zakresie mogą pójść w złym kierunku. Poszły w złym kierunku i musimy dopilnować, aby tak się ponownie nie stało. Przedmiotowe sprawozdanie jest kluczowe pod względem uzyskania postępu w tym zakresie.
Miałem liczne spotkania z przedstawicielami omawianego sektora w Szkocji oraz z tamtejszymi grupami konsumentów i samymi rolnikami i praktycznie stwierdziłem, że sposób prowadzenia tej sprawy przez Komisję i Parlament spotyka się z powszechnym poparciem i akceptacją, a w szczególności odnosi się to do działań naszego sprawozdawcy.
Dokumentacja ta wnosi określoną wartość. Stanowi dobry przykład prac Parlamentu. Często mówimy, że współpraca między Komisją i Parlamentem układa się prawidłowo. W tym przypadku tak rzeczywiście było, a fakt, że do tego sprawozdania zgłoszono tak niewiele poprawek wskazuje, że zostanie przyjęte znaczną większością głosów. Dzisiaj jest dobry dzień dla Parlamentu.
Witold Tomczak
w imieniu grupy IND/DEM. - Panie Przewodniczący! Osiągnięty kompromis dotyczący pasz ma pewne zalety: harmonizuje i upraszcza unijne prawodawstwo, ale ma też zasadnicze wady: nie gwarantuje w wystarczający sposób bezpieczeństwa pasz i żywności, słabo chroni interesy 5 mln rolników prowadzących chów i hodowlę zwierząt oraz nie chroni dostatecznie naszego zdrowia.
Dostęp użytkowników pasz do informacji o ich składzie będzie nadal ograniczony z powodu ochrony prawa własności intelektualnej. Jeśli producent pasz użyje niebezpiecznego składnika, to nadal będziemy bezbronni. Problem pasz to kolejny dowód na błędny kierunek polityki rolnej, która wbrew deklaracjom wspiera przede wszystkim rolnictwo uprzemysłowione, a w takim rolnictwie rolnik nie musi mieć własnych pasz i może prowadzić chów zwierząt w oparciu o pasze wyspecjalizowanych przedsiębiorstw. Te kierują się przecież zyskiem i zawsze znajdą sposób na obniżenie kosztów, niekoniecznie uwzględniając bezpieczeństwo zwierząt i nasze zdrowie. W konsekwencji musimy mnożyć szczegółowe przepisy i zwiększać kontrole, doprowadzając je do absurdu.
Czy nie czas na odwrócenie tych tendencji i powrót do zrównoważonego rozwoju rolnictwa, w którym rolnik będzie miał własne pasze bez narażania się na straty wywołane dioksynami czy BSE? Postęp w rolnictwie nie musi oznaczać koncentracji produkcji, w tym koncentracji produkcji pasz. Pamiętajmy, że obecnie w Unii mamy 15 mln gospodarstw, z których aż 95% to gospodarstwa małe i średnie. Większość tych gospodarstw może realizować zrównoważony model rolnictwa dla dobra rolników, środowiska i nas wszystkich. Należy tylko radykalnie zmienić podejście do rolnictwa, a tym samym do realizowanej obecnie wspólnej polityki rolnej.
Jean-Claude Martinez
(FR) Panie przewodniczący! Zaleta świata zwierząt polega na tym, że mijają lata, a problemy pozostają te same. Na przykład mówiąc o zwierzętach żyjących na swobodzie zawsze wspominamy o sidłach, a w przypadku zwierząt gospodarskich - zawsze przywoływana jest kwestia transportu, hodowli i pasz. Pasze dla zwierząt to przypadek klasyczny; pomieszanie z poplątaniem, stek bzdur. Stosuje się antybiotyki, klenbuterol, hormony wzrostu, a nawet szczątki innych zwierząt i od lat 90. XX wieku na tym polega cały problem związany z zanieczyszczaniem pasz w Wielkiej Brytanii.
Dzisiaj jednak powiedziano nam, że era "jedzenia śmieciowego” bezpowrotnie się skończyła. Istnieje dyrektywa z 2002 roku oraz wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 2005 roku, a teraz istnieje również wola pogodzenia rynku i zysku - określanego mianem własności intelektualnej - z bezpieczeństwem konsumenta.
Tak oto dochodzimy tutaj do przekonania, że jesteśmy dzisiaj uzbrojeni w rozporządzenie. Stosowanie klasycznego narzędzia, jakim jest etykietowanie, ma umożliwić wskazanie wszystkich składników w porządku malejącym ze względu na masę; będzie również "otwarta deklaracja”, załącznik III i tolerancja +/-15%. Ponadto najbardziej dociekliwi spośród nas będą nawet mogli domagać się informacji o dokładnym składzie pasz.
Pozostają tylko dwa ważne pytania. Pierwsze dotyczy zwierząt przywożonych, które nie są oznakowane. Jest tutaj obecny pan poseł Parish; bardzo się zainteresował zwierzętami przywożonymi z Brazylii, które nie są oznakowane i które żywiono klenbuterolem. Jeżeli chodzi o bezpieczeństwo tych zwierząt nie wiemy bardzo wielu rzeczy.
A następnie pozostaje ważna kwestia przywożonych pasz, a mianowicie surowców, które przybywają z kontynentu amerykańskiego od lat 60. XX wieku. W latach 60. przychodziły one w postaci paszowego glutenu kukurydzianego - melasy, pozostałości nasion oleistych, a dzisiaj mają one postać transgenicznej soi z Argentyny, Paragwaju i Brazylii oraz transgenicznej kukurydzy z Kanady i Stanów Zjednoczonych. A dzieje się tak dlatego - ośmielam się twierdzić - że ludzie są przeciwni miejscowym GMO, ale nie są przeciwni GMO przywożonym z zagranicy.
Rzecz w tym, że mówimy tutaj o dwóch trzecich pasz dla naszych stad, a to jest rzeczywista kwestia dotycząca zdrowia. Jednostkowa kwestia bezpieczeństwa zdrowia europejskiego przesłania szerszą kwestię zagrożeń dla zdrowia globalnego, z uwagi na rundę urugwajską i porozumienie z Blair House, które zobowiązują nas do przywozu nasion oleistych w celu zapewnienia pasz dla dwóch trzecich naszych stad.
Neil Parish
Panie przewodniczący! Chciałbym pogratulować pani komisarz i panu posłowi Graefe zu Baringdorfowi za ich znakomitą pracę i nawiązanie dobrej współpracy.
Niech mi wolno będzie powiedzieć moim dwóm przedmówcom i gościom zasiadającym na galerii: spokojnie spożywajcie swój posiłek w czasie lunchu dziś po południu, ponieważ - jeżeli wierzyć dwóm ostatnim mówcom - z tego co widzę, nigdzie nie ma bezpiecznej żywności!
Cała koncepcja omawianego prawodawstwa polega na tym, aby spożywana przez nas żywność była bezpieczna oraz, oczywiście, aby bezpieczne było to, czym nasze zwierzęta się żywią. Mam świadomość, że jest to bardzo uproszczone podejście, lecz właśnie z tego powodu tutaj jesteśmy.
Tak, w minionych latach popełnialiśmy błędy i byłbym pierwszym, który przyzna, że podawanie bydłu mączki mięsno-kostnej spowodowało problem BSE - co dla nikogo nie było najwspanialszym momentem jego życia - i że właśnie dlatego przedstawiamy to nowe prawodawstwo.
Cały obecny spór nie dotyczy tego, czy należy zapewnić przejrzystość i czy na etykiecie powinny być podane informacje dotyczące składników, ponieważ właśnie to dokładnie się tam znajdzie. Argument podnoszony przez producentów polegał na pytaniu, czy muszą umieszczać tam dokładne wielkości procentowe, ponieważ ktoś mógłby wówczas sytuację odwrócić, skopiować skład tej paszy i dokładnie taką samą wyprodukować.
Właśnie w tym punkcie kompromis i prace wykonane przez pan posła Graefe zu Baringdorfa, Komisję i Radę, są tak dobre, ponieważ osiągnęliśmy obecnie sytuację, w której rzeczywiście możemy mieć zaufanie do naszych pasz. Jeżeli ostatnio przyglądaliście się państwo problemom, jakie mieliśmy i mamy w Europie - a w różnych krajach mamy problemy z paszą dla zwierząt- nie wynikają one z niewłaściwego systemu etykietowania i złych procesów, lecz z łamania prawa przez przedsiębiorstwa.
Dlatego musimy dopilnować, aby nie tylko omawiane prawo zostało poprawnie przygotowane, lecz także by Komisja i państwa członkowskie monitorowały realizację tego prawa oraz kontrolowały przedsiębiorstwa paszowe w celu upewnienia się, że nie naruszają one przepisów, ponieważ - znów - ludzie i konsumenci muszą mieć zaufanie do naszej żywności.
Rzekłbym, że żywność europejska jest bezpieczna w takim stopniu, w jakim możemy to zapewnić, lecz nie wolno nam nigdy ustawać w naszych wysiłkach, by zyskać pewność, że nasi konsumenci są całkowicie zadowoleni z poziomu bezpieczeństwa tego, co spożywają. Powiedziałbym naszym gościom: idźcie i zjedzcie smaczny lunch i bądźcie pewni, że jest on bezpieczny!
Bogdan Golik
Panie Przewodniczący, pani Komisarz! Serdeczne gratulacje dla posła Graefe zu Baringdorfa za koleje dobre sprawozdanie.
Z pewnością uproszczenia w zakresie przepisów technicznych oraz wzrost rozbudowanych przepisów stricte administracyjnych wpłyną pozytywnie na wzrost konkurencyjności sektora paszowego Wspólnoty i bezpieczeństwa żywności, o czym mówił poseł Parish. Jestem przekonany, że już samo to założenie jest słuszne.
Z pewnością uproszczenia w zakresie przepisów technicznych oraz wzrost rozbudowanych przepisów stricte administracyjnych wpłyną pozytywnie na wzrost konkurencyjności sektora paszowego Wspólnoty i bezpieczeństwa żywności, o czym mówił poseł Parish. Jestem przekonany, że już samo to założenie jest słuszne.
Jednak w tym miejscu pragnąłbym zwrócić uwagę na pewną kwestię, która może okazać się problemowa. Uważam, że nałożenie obowiązku umieszczania na oznakowaniu bezpłatnego numeru telefonu w przypadku małych i średnich producentów mieszanek paszowych przeznaczonych dla zwierząt domowych jest zbyteczne. Wprowadzenie tego przepisu w życie może spowodować zbyt duże obciążenia finansowe właśnie dla tych małych i średnich producentów, których jest najwięcej, jeżeli chodzi o producentów pasz.
Podsumowując, chciałbym podkreślić, że musimy dążyć do uproszczenia całego systemu prawodawstwa w zakresie wprowadzania na rynek i stosowania pasz. Należy przy tym dbać o bezpieczeństwo. Niemniej jednak wprowadzenie kontrowersyjnych i zbyt kosztotwórczych przepisów może odbić się negatywnie właśnie na tych małych przedsiębiorstwach, które produkują na rynki lokalne.
Samuli Pohjamo
(FI) Panie przewodniczący, pani komisarz, panie i panowie! Najpierw chciałbym również podziękować sprawozdawcy, panu posłowi zu Baringdorfowi, za rzetelną pracę, którą wykonał w ramach przygotowań do dzisiejszej debaty.
W ostatnich latach bezpieczeństwem żywności w UE wstrząsały liczne kryzysy, takie jak BSE i kilka skandali związanych z dioksynami, z czego ostatni - jak wiadomo - wydarzył się minionej jesieni. Przyczynami kryzysów, jak często można się było przekonać, były pasze zanieczyszczone w wyniku niedbalstwa lub nawet działalności przestępczej. Z zadowoleniem przyjmujemy przedmiotowe rozporządzenie, którego celem jest uproszczenie i uzyskanie klarowności przepisów. Rozporządzenie to musi wzmocnić zaufanie konsumentów w całym europejskim łańcuchu pokarmowym. Należy chronić konsumentów i muszą być oni w stanie stwierdzić, gdzie i jak została wyprodukowana żywność, którą kupują.
Kolejnym celem jest prawna ochrona rolników. Na podstawie etykietowania produktów muszą oni dokonywać wyboru i muszą mieć zaufanie do nienagannej jakości pasz. Muszą być także chronione prawa produkcyjne posiadane przez producentów, jak wcześniej stwierdził pan poseł Mulder.
W wielu państwach członkowskich sprawy te są dobrze kontrolowane, lecz przedstawione nam rozporządzenie, które spowoduje większą klarowność etykiet i ułatwi śledzenie pochodzenia pasz, jest konieczne w celu zapewnienia prawidłowego uregulowania tych spraw w całej UE i wyeliminowania różnicy zdań na tle interpretacji.
Niemniej jednak chciałbym wskazać, że sprawą zasadniczej wagi zarówno w przypadku omawianego rozporządzenia, jak i innych dokumentów, jest ich właściwe wdrażanie i monitorowanie. Klarowne i precyzyjne rozporządzenia nic nie pomogą, jeżeli w praktyce nie będą przestrzegane. Prowadząc monitorowanie jakości pasz należy się upewnić, że są one bezpieczne i odpowiednie do danego celu oraz że spełniają wymogi prawne. W ten sposób możemy zwiększyć bezpieczeństwo w całym łańcuchu pokarmowym i chronić konsumentów.
Giovanni Robusti
(IT) Panie przewodniczący, pani komisarz, panie i panowie! Kilka lat temu we Włoszech utrzymywano, że produkty spożywcze, które rolnicy mieszali w szopach, należało uważać za pasze, a więc te szopy należało uważać za wytwórnie pasz. Producenci rolni nigdy nie byli i nie są w stanie przestrzegać złożonych rozporządzeń z zakresu zdrowia, procedury HACCP czy zapewnić możliwości ustalenia pochodzenia produktów i dlatego byliby zmuszeni nabywać w prawdziwych wytwórniach pasz produkty spożywcze, które były wytwarzane w gospodarstwach rolnych od stuleci. W owym czasie potrafiliśmy uniknąć tej pułapki.
Sprawozdanie, któremu poświęcona jest nasza dzisiejsza debata, definiuje pojęcie paszy, natomiast nie określa definicji wytwórni pasz. Aby Europy ponownie nie obwiniano, musi być jasne jak słońce, że produkty spożywcze dla zwierząt gospodarskich, mieszane w pomieszczeniach zakładu chowu zwierząt gospodarskich, nie stanowią paszy, lecz są po prostu improwizowaną mieszaniną produktów spożywczych i surowców produkowanych bezpośrednio na polach i że dane przedsiębiorstwo rolne nie jest wytwórnią pasz. Być może jest to stanowisko stronnicze, lecz nigdy nie można być nadmiernie ostrożnym, gdy interpretacja przepisów ma poważne znaczenie ekonomiczne.
Jim Allister
Panie przewodniczący! W następstwie zanieczyszczenia dioksynami, do jakiego doszło w Irlandii, zanieczyszczenia, które spowodowało takie straty dla niewinnych producentów i przetwórców w Irlandii Północnej, omówiliśmy nowe środki dotyczące etykietowania pasz.
Powstaje dla mnie oczywiste pytanie: czy którakolwiek z tych propozycji uchroniłaby moich producentów przed ich obecnymi stratami? Niestety, odpowiedź brzmi "nie”. Omawiane środki oczywiście wymuszą większą przejrzystość, która jako taka jest całkiem dobra, lecz jedynie w odniesieniu do unijnych pasz podawanych zwierzętom w UE, a nie w przypadku pasz podawanych zwierzętom, których mięso jest później przywożone na terytorium UE.
Dostarczanie maksymalnej ilości informacji szczegółowych na temat dokładnego składu pasz jest słuszne i zrozumiałe, natomiast nie wolno nam podważać praw własności intelektualnej i pozbawiać je sensu. W tym względzie żywię resztki obaw związanych z niektórymi aspektami omawianych wniosków. Złożone mieszanki stanowią tajemnicę handlową będącą efektem prowadzenia wieloletnich badań i prób. Muszą być odpowiednio chronione.
Mam nadzieję, że 15% tolerancja w dokładności opisu będzie wystarczająca. Przede wszystkim w swoim okręgu wyborczym nie chcę widzieć, że mieszalnie pasz, które ciężko pracowały i ponosiły znaczne nakłady w dziedzinie wytwarzania produktów wysokiej jakości, są oszukiwane i że ich prawa własności intelektualnej są niweczone przez producentów funkcjonujących w obszarach tańszej produkcji w UE czy poza nią.
Mam nadzieję, że omawiane rozporządzenie nie będzie nieprawidłowo stosowane czy nadużywane w tym zakresie. Oczywiście, że rolnicy mają prawo do otrzymywania maksimum informacji na temat zawartości mieszanek, ale jednak w granicach zapewniających zachowanie rentowności i szans przetrwania mieszalni, w których się zaopatrują.
Esther de Lange
(NL) Pragnę powtórzyć te wszystkie wyrazy uznania, które już były kierowane do naszego posła sprawozdawcy. Rzecz jasna, że kwestia zdrowia ludzi i zwierząt powinna leżeć u podstaw przepisów dotyczących pasz dla bydła. Przekłada się to na jasne reguły dotyczące stosowania i etykietowania surowców. Oczywiście powinno to być wykonalne, a nie prowadzić do większego obciążenia administracyjnego czy - o czym już wspomniano - narażać na szwank prawa własności intelektualnej należne producentom. Nadal będziemy się temu przyglądać krytycznym okiem, ale wygląda na to, że nowe rozporządzenie spełni te wymagania.
W kwestii inspekcji pragnę poczynić pewną uwagę. Skuteczne kontrole i sankcje w celu oddzielenia "ziarna od plew” będą ponownie decydowały o przestrzeganiu lub naruszaniu omawianych przepisów. W rozporządzeniu określa się, że kary, jakie mogą być stosowane przez same państwa członkowskie, muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Nalegałabym, aby w najbliższym czasie Komisja Europejska pilnie sytuację monitorowała w celu upewnienia się, że tak jest we wszystkich krajach Unii Europejskiej. Nie do przyjęcia jest w końcu taka sytuacja, by w jednym kraju traktowano to surowiej niż w innym. W mojej ocenie doskonałym przykładem jest w tym zakresie fakt, iż w tym tygodniu zapadły wyroki w zawieszeniu w związku z belgijskim skandalem związanym z dioksynami, czyli w dziesięć lat od tamtych wydarzeń.
Wreszcie, pragnę poruszyć temat, którego pominąć nie można, a mianowicie sprawę mączki mięsno-kostnej. Po emocjonalnym wystąpieniu pierwszego mówcy z grupy posłów niezrzeszonych, ograniczę się do faktów. Od czasu kryzysu związanego z BSE zakazano stosowania mączki mięsno-kostnej w paszach dla zwierząt. Jednakże na przykład w przypadku kurcząt, prowadzi to do braku protein zwierzęcych w ich wyżywieniu, zupełnie niezależnie od słusznych głosów krytyki, że dochodzi do zniszczenia cennych protein. Co więcej, pasza dla zwierząt stanowi większą część kosztów ogólnych dla pięciu milionów hodowców bydła w Unii Europejskiej, którym w ogóle niełatwo tę paszę pozyskiwać.
Oczywiście nie chcemy powrotu do sytuacji, w której proteiny pochodzące od danych gatunków zwierząt trafiałyby do paszy dla tych samych gatunków. Nigdy więcej kanibalizmu! Należy wprowadzić testy w celu poradzenia sobie z tą sytuacją w sposób właściwy. Komisja Europejska wskazuje, że tego rodzaju testy mogą być dostępne w 2009 roku, co oznacza, że mączka mięsno-kostna mogłaby być w sposób bezpieczny ponownie wprowadzona na przykład do żywienia kurcząt lub trzody chlewnej. Chcę się dowiedzieć od Komisji Europejskiej, jaka jest aktualna sytuacja i jakich działań możemy się spodziewać w tym zakresie w roku bieżącym.
Wiesław Stefan Kuc
Panie przewodniczący, pani komisarz! Jakość produktów spożywczych pochodzenia zwierzęcego (mięsa, jaj, mleka) i ochrona konsumentów przed złą ich jakością od lat stanowi przedmiot zainteresowania Unii Europejskiej.
Aby produkty pochodzenia zwierzęcego były dobrej jakości, konieczne są dobrej jakości pasze - to jest najważniejszy czynnik - ale i odpowiednie warunki chowu. Większość składników pasz produkuje samo rolnictwo, ale dodatki paszowe do nich są najczęściej produktami chemicznymi. To one budzą najwięcej kontrowersji. Dlatego mimo wszystko powinniśmy walczyć o podawanie dokładnego składu pasz przemysłowych. Nie ma to nic wspólnego z prawem własności intelektualnej i jej ochroną. Jeśli znajdzie się urząd patentowy, który wyda świadectwo ochrony, to wtedy dopiero produkt będzie chroniony.
Nowości w dodatkach paszowych, gdy nie są dostatecznie zbadane, mogą być szkodliwe dla naszego zdrowia, choć będą zapewniały lepsze przyrosty czy wygląd produktu. Rolnik nie ma możliwości zbadania pasz i może tylko polegać na informacjach podawanych przez producenta. Pamiętajmy o chorobie BSE i skutkach dodawania do pasz mączki mięsno-kostnej. Dla zysku przemysł zrobi wszystko. Dlatego popieram w całej rozciągłości sprawozdanie pana Graefe zu Baringdorfa.
Czesław Adam Siekierski
Panie przewodniczący! Mam nadzieję, że propozycje zawarte w pakiecie kompromisowym, nad którym dzisiaj debatujemy, przyczynią się do uproszczenia przepisów w zakresie obrotu paszami i tym samym wpłyną na wzrost konkurencyjności sektora paszowego w Unii Europejskiej. Mam także nadzieję, że nowe zapisy nie spowodują wzrostu kosztów dla małych i średnich producentów mieszanek paszowych dla zwierząt.
Dyskutując na temat etykietowania należy pamiętać, że często problemem nie jest brak informacji na etykiecie danego produktu, ale brak jej zrozumienia przez zwykłego konsumenta. Zbyt wiele informacji na etykiecie może wręcz utrudnić dokonanie wyboru przez kupującego. Z jednej strony musimy zapewnić dostęp naszych obywateli do informacji, z drugiej zaś strony zabezpieczyć prawa własności intelektualnej producentów.
Popieram pomysł stworzenia listy składników, których nie można używać w żywieniu zwierząt. Jedno jest pewne - nie możemy dopuścić do powtórzenia się skandali związanych z żywnością. Pochodząca z Irlandii skażona dioksynami wieprzowina czy melanina w mleku z Chin są przykładem incydentów, które nie powinny były się zdarzyć. Możemy zadać pytanie: dlaczego system kontroli nie zadziałał odpowiednio i doszło do skażenia?
System kontroli wymaga więc większego nadzoru. Procedury musza być przejrzyste i jednoznaczne. Kary za nieprzestrzeganie czy naruszenie systemu kontroli powinny być wysokie, bo są związane ze zdrowiem człowieka. Pomimo tego incydentu w Irlandii chciałbym zapewnić, że w Europie rolnicy i producenci przestrzegają najwyższych standardów na świecie. Nasza żywność cechuje się uznaną renomą i jakością. Żywność w Europie jest bezpieczna.
Elisabeth Jeggle
(DE) Panie przewodniczący, pani komisarz! Pozwólcie państwo, że na początku przekażę bardzo szczere podziękowania naszemu sprawozdawcy, panu posłowi Graefe zu Baringdorfowi. Nie tylko w przypadku omawianego sprawozdania, lecz również przez wiele minionych lat, pan poseł zawsze zajmował jasne stanowisko, którego celem jest to, co osiągnęliśmy dzisiaj: tworzenie jasnych przepisów dla rolników oraz określenie jasnych wymagań w dziedzinie wprowadzania pasz do obrotu i ich stosowania.
Dzisiaj omawiamy krok drugi, a to w szczególności wielokrotnie było wyjaśniane. Pani komisarz! Wczoraj wieczorem omówiliśmy krok pierwszy: produkcję. Chcę do tego wrócić. Rodzaj produkcji i rodzaj kontroli produkcji są najważniejszymi wymogami wstępnymi określonymi w przedmiotowym sprawozdaniu; mają one ostatecznie zapewnić nam zdrowe, bezpieczne pasze, dzięki którym wytwarzana będzie zdrowa, bezpieczna żywność.
Pragnę ponownie wyrazić moje przekonanie, że przedsiębiorstwa, które również przetwarzają żywność w celu produkowania paszy, powinny podlegać lepszej kontroli, że koncepcja HACCP powinna być traktowana jako podstawa udzielania zezwoleń - w miarę możności zezwoleń w całej Europie - ponieważ to również był problem podnoszony zarówno w debacie wczorajszej, jak i dzisiejszej. W odniesieniu do tych samych zagrożeń konieczne są takie same kontrole w całej Unii Europejskiej. Chociaż nigdy nie uda się nam wyeliminować nadużyć, omawiane sprawozdanie - a także dzisiejsza debata - stwarza solidne fundamenty bezpieczeństwa, bez rozpoczynania ataku. Oczywiście to kolejna uwaga zgłoszona w dzisiejszym sprawozdaniu: że wyciągnęliśmy wnioski z wydarzeń kryzysu związanego z BSE i że teraz wiemy, iż całkiem sporo spraw można - i trzeba - zrobić inaczej.
Chcę ponownie podziękować naszemu sprawozdawcy, który po wszystkich tutejszych negocjacjach przedstawił dzisiaj dobre sprawozdanie. Mam nadzieję, że otrzyma on stuprocentowe poparcie tej Izby.
Véronique Mathieu
(FR) Panie przewodniczący! Znakomite sprawozdanie naszego kolegi posła - moje gratulacje dla sprawozdawcy - które będzie dzisiaj poddane pod głosowanie, jest ważne, ponieważ europejski sektor pasz dla zwierząt to jeden z naszych głównych sektorów rolnych, tak pod względem produkcji, jako że stanowi połowę produkcji rolnej w Unii Europejskiej - 120 milionów ton, jak i pod względem obrotów - około 50 miliardów euro. W Unii Europejskiej jest w rzeczywistości 5 milionów rolników i 60 milionów gospodarstw domowych posiadających zwierzęta domowe.
W przeszłości w Unii Europejskiej wydarzyło się kilka kryzysów w dziedzinie zdrowia, co oznacza, że dzisiaj musimy zwracać baczniejszą uwagę na przejrzystość, aby sprostać oczekiwaniom nie tylko rolników, lecz także konsumentów. Zaletą przepisów określonych w omawianym sprawozdaniu jest to, że wiążą się z minimalnym kosztem dla branży i stanowią wielką korzyść dla konsumentów, którzy zwracają coraz większą uwagę na jakość kupowanych przez siebie towarów. Przyjęcie przedmiotowego sprawozdania umożliwi ograniczenie zagrożeń dzięki zagwarantowaniu towarów lepszej jakości, lepszemu monitorowaniu, większym możliwościom ustalania pochodzenia produktów oraz lepszemu przekazowi informacji dla rolników i dlatego w efekcie końcowym, dla konsumentów.
Wraz ze wzrostem handlu międzynarodowego zasadnicze znaczenie ma dzisiaj wzmocnienie wszelkich systemów prewencyjnych, dzięki którym zyskamy pewność, że nie wystąpią ponownie kryzysy, jakich doświadczyliśmy w przeszłości.
W omawianym sprawozdaniu udało się pogodzić prawo do informacji - przy uwzględnieniu ścisłej definicji elementów odżywczych, które muszą być podane na etykietach - z prawem własności intelektualnej, które jest tak ważne w kontekście zachowania konkurencyjności naszych gałęzi przemysłu.
Uważam, że producenci rzeczywiście powinni być zobowiązani do natychmiastowego powiadamiania o zastosowaniu jakiegokolwiek nowego surowca trafiającego do pasz dla zwierząt, w celu zagwarantowania przejrzystości i w celu ułatwienia kontroli przeprowadzanych przez właściwe władze. Odnoszę wrażenie, że decydujące znaczenie ma uwzględnienie procedury awaryjnej, która umożliwia umieszczenie nowej niebezpiecznej substancji na liście materiałów zakazanych.
Jednocześnie stworzenie rolnikom szansy kierowania pytań do właściwego organu krajowego lub do Komisji Europejskiej w przypadku wątpliwości dotyczących niesprawiedliwego zarzutu, umożliwia lepszą kontrolę systemu i ochronę klientów, przy zachowaniu również zasad uczciwej wymiany.
Dlatego pragnę w pełni poprzeć to znakomite sprawozdanie, ponieważ doświadczenie uczy, że rozporządzenie w sprawie etykietowania pasz dla zwierząt, w którym kładzie się nacisk na jakość, przejrzystość, możliwość ustalenia pochodzenia produktów i monitorowanie, to najlepszy sposób zapobiegania kolejnym kryzysom zdrowotnym w Europie.
Mairead McGuinness
Panie przewodniczący! Chciałabym podziękować panu posłowi sprawozdawcy za przedmiotowe sprawozdanie, które ma charakter bardzo techniczny i które zawiera odpowiedź na pytanie Trybunału dotyczące ochrony praw rolników i praw podmiotów produkujących pasze dla zwierząt nabywane przez rolników.
Popieram koncepcję, zgodnie z którą prawa własności intelektualnej zasługują na ochronę. Nie może dochodzić do kopiowania receptur przez podmioty, które wchodzą na rynek i z niego wychodzą, a więc z tego punktu widzenia sprawozdanie jest udane.
Dzisiejszego ranka w tej debacie podniesiono kwestię nieuczciwych podmiotów. Prawda jest taka, że będziemy mieć stałą kontrolę nad tą branżą wyłącznie wtedy, gdy będziemy sprawdzać te podmioty, które nie przestrzegają przepisów. Można to jedynie przeprowadzać w drodze systematycznego monitorowania, regularnych inspekcji i kontroli w każdym punkcie w całym łańcuchu. Wczoraj wieczorem w naszym Parlamencie debata nad tym zagadnieniem przebiegała bardzo burzliwie i ucieszyłam się słysząc, że zostaną wprowadzone usprawnienia.
Na koniec, istotniejsza uwaga na temat niestabilności cen towarów. Komisarz ds. rolnictwa jest wśród nas. Niestabilne ceny to ogromny problem dla przemysłu paszowego i dla rolników i to taki, którym należy się zająć.
James Nicholson
Panie przewodniczący! Po pierwsze, z zadowoleniem przyjmuję to sprawozdanie i chcę pogratulować panu posłowi sprawozdawcy, którego należy pochwalić za jego sprawozdanie i ciężką pracę.
Rzeczywiście, potrzebujemy przejrzystości i musimy znać zawartość mieszanek paszowych - nie ma co do tego wątpliwości. Nie widzę problemu w tym, że przedsiębiorstwo zachowuje poufność swoich praw własności intelektualnej. Jednakże z ostatnich wydarzeń w Irlandii, związanych z problemem dioksyn, bardzo wyraźnie wynika, że potrzeba kontroli dotyczy nas wszystkich. Rolnicy mogą zachowywać najwyższe standardy w hodowli zwierząt gospodarskich i wszystko robić jak należy, lecz - jak mogliśmy się o tym przekonać - wszystko może być obrócone w niwecz wówczas, gdy wydarzenia pozostające poza ich kontrolą niszczą całą ich pożyteczną i ciężką pracę.
To dobry dzień dla Parlamentu i pokazuje, co możemy osiągnąć dzięki współpracy. Może pokazuje też, co w dziedzinie rolnictwa rzeczywiście możemy osiągnąć dla lepszej przyszłości rolników w całej Unii Europejskiej.
Cieszę się, że dzisiejszego ranka pani komisarz Fischer Boel jest tutaj wraz z panią komisarz Vassiliou, ponieważ bardzo ważne jest, aby zwrócić uwagę na poważne niebezpieczeństwo, jakie grozi rolnikom w Irlandii Północnej - obecnie dotyczy ono ośmiu rolników - którzy stracą wszystko, ponieważ lokalny parlament nie jest gotowy udzielić im wsparcia.
Agnes Schierhuber
(DE) Panie przewodniczący, pani komisarz, panie i panowie! Pragnę zacząć od złożenia podziękowań naszemu sprawozdawcy, panu posłowi Graefe zu Baringdorfowi, ponieważ udało mu się osiągnąć autentyczny wykonalny kompromis podczas pierwszego czytania. Okazało się, że możliwe jest również pogodzenie kwestii ochrony konsumentów i bezpieczeństwa żywności z konieczną ochroną własności intelektualnej.
Rolnicy muszą być w stanie uwierzyć, że stosowana przez nich pasza zawiera to, co widnieje na etykiecie. "Czarne owce” w przemyśle paszowym spowodowały ogromne straty ekonomiczne w sektorze rolnictwa i daleko poza tą sferą. Panie pośle Graefe zu Baringdorf! Jeszcze raz dziękuję.
Avril Doyle
Panie przewodniczący! Pragnę szybko przedstawić dwie uwagi.
Po pierwsze - owszem, sytuacja konsumentów i rolników zależy od wyraźnego i przejrzystego etykietowania i popieram poprawkę zgłoszoną przez sprawozdawcę, która pozwala producentowi odmówić ujawnienia informacji, o ile potrafi on wykazać, że mogłoby dojść do naruszenia praw własności intelektualnej w przypadku składnika, który stanowi mniej niż dwa procent danej porcji. Pilnie potrzebne są większe nakłady na badania naukowe, zwłaszcza w dziedzinie pasz dla zwierząt przeżuwających, mające na celu zmniejszenie emisji metanu i podtlenku azotu.
Po drugie, czyż nie nadszedł już najwyższy czas na punkty odniesienia dla kontroli, w celu rozwiązania sprawy nieoczekiwanego występowania śladowych ilości GMO w paszy, aniżeli utrzymywanie obecnego systemu tolerancji zerowej, który powoduje karygodnie niewspółmierne marnowanie dostaw pasz i zbóż oraz karygodnie niewspółmierne sankcje? Odnoszę się oczywiście do występowania GMO uprzednio dopuszczonych przez Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA), czyli takich, w przypadku których z definicji dokonano pełnej oceny ryzyka, lub być może GMO, które są całkiem dopuszczone w innym porządku prawnym.
Lutz Goepel
(DE) Panie przewodniczący, panie komisarz! Nie mam nic do dodania, jeżeli chodzi o treść sprawozdania, ponieważ powiedziano już dosyć na ten temat. Pragnę podziękować panu posłowi sprawozdawcy, który wykazał się stosowną wytrzymałością podczas tej trójstronnej dyskusji.
Przygotowanie omawianego sprawozdania to długi proces. Jak wiadomo, Europejski Trybunał Sprawiedliwości wydał wyrok, po którym nastąpiła przyzwoita, uczciwa dyskusja. Mieliśmy sposobność, aby tę sprawę szczegółowo omówić, a jako sprawozdawca pan poseł Graefe zu Baringdorf wykazał, że w krótkim czasie można uzyskać zadawalające rozwiązanie, nawet w ramach porozumienia podczas pierwszego czytania. Od 1994 roku ścierałem się z nim wiele razy, lecz praca naszego zespołu zawsze układała się prawidłowo i jeszcze raz chcę mu podziękować za jego starania.
Albert Deß
(DE) Panie przewodniczący! Wyczerpałem już przysługujący mi czas wystąpienia, lecz jest jeszcze kilka nowych spraw, które chciałbym poruszyć. Jeżeli teraz tutaj w Parlamencie przyjmiemy nowe europejskie przepisy dotyczące pasz - co nastąpi prawdopodobnie znaczną większością głosów, a Rada je zaakceptuje - osiągnięty zostanie w Europie nowy, wysokiej jakości standard.
Chcę poprosić obie panie komisarz, które są tu obecne, aby także w przyszłości domagały się stosowania tych europejskich standardów w przypadku przywozu pasz i żywności. Europa może sprostać globalnej konkurencji jedynie wówczas, gdy te same standardy będą stosowane w odniesieniu do przywozu. Dlatego Komisja musi także wywierać presję, aby nasze standardy europejskie stanowiły element negocjacji WTO oraz stały się standardem globalnym - wtedy nie będziemy musieli obawiać się globalnej konkurencji.
Androulla Vassiliou
komisarz. - Panie przewodniczący! Chciałabym podziękować wszystkim za zgłoszone uwagi i teraz na niektóre z nich pragnę odpowiedzieć. Przede wszystkim w kwestii bezpieczeństwa - bezpieczeństwo pasz jest gwarantowane poprzez negatywną listę materiałów paszowych, które nie mogą być stosowane do produkcji pasz. Wniosek zawiera listę materiałów paszowych, które są zabronione. Komisja będzie tę listę rozszerzać w każdym przypadku, gdy będzie przekonana, że umieszczenie dodatkowych pozycji na liście negatywnej jest konieczne.
Z drugiej strony, pragnę państwu przypomnieć, że istnieje obszerna lista maksymalnych poziomów zanieczyszczeń, takich jak niebezpieczne mikrotoksyny, metale ciężkie i dioksyny, która obowiązuje od 2002 roku w oparciu o dyrektywę dotyczącą substancji niepożądanych.
Zgodziłabym się z tymi wszystkimi, którzy powiedzieli - a ja potwierdziłam - że żywność europejska jest bezpieczna. Jednakże, jak również wskazałam wczoraj wieczorem podczas naszych dyskusji, prawa i rozporządzenia są na tyle dobre, na ile takimi je uczynimy i dlatego musimy być czujni i dopilnować, by wszyscy - państwa członkowskie, podmioty handlujące paszami i oczywiście Komisja - gwarantowali, że każdy wypełnia swoje obowiązki zapewniając, że przepisy są rzeczywiście egzekwowane i że są to właściwe przepisy.
Ostatni incydent z mięsem irlandzkim uwydatnia konieczność surowego egzekwowania oraz kontroli wymogów prawnych i moje służby nadal będą sprawdzać, w jaki sposób można to usprawnić. Jestem pewna, że z chwilą wejścia nowych reguł w życie nastąpi znaczna poprawa w zakresie regulacji rynku paszowego, w interesie tak producentów pasz, jak i użytkowników.
I na koniec, co niemniej ważne, jeszcze raz chciałabym podziękować panu posłowi sprawozdawcy za jego znakomity wkład, a wszystkim posłom za ich konstruktywną i pozytywną rolę, jaką odegrali w procesie dochodzenia do porozumienia dotyczącego tej ważnej inicjatywy.
Friedrich-Wilhelm Graefe zu Baringdorf
Panie przewodniczący! Panie komisarz! Pragnę podziękować za tak wiele życzliwych słów wypowiedzianych pod moim adresem w dniu dzisiejszym. Uważam, że jest to dobre sprawozdanie.
Jeżeli chodzi o kwestię ewentualnych możliwości zapobiegania działalności przestępczej, to oczywiście omawiane sprawozdanie tej funkcji nie spełni, natomiast zwiększona intensywność kontroli, którą przewidziano w tym dokumencie, może zniechęcić do podejmowania tego rodzaju aktywności. Działalność przestępcza zawsze skupia się tam, gdzie widzi po temu okazję, gdzie dostrzega luki, a obecnie w niektórych obszarach będziemy w stanie zamknąć tego rodzaju furtki. Mam nadzieję - jak powiedział pan poseł Nicholson - że zarówno przemysł paszowy, jak i rolnicy zrozumieją, że istnieje tutaj coś, czego należy bronić, że powstaje środowisko wypowiadające się przeciwko próbom pozbywania się substancji poprzez ich stosowanie w produkcji pasz. Jestem całkiem pewny, że to również ograniczy działalność o charakterze przestępczym.
Jeszcze raz chcę wyraźnie powiedzieć, że nie tworzymy tutaj oddzielnego stanowiska w kwestii własności intelektualnej, lecz raczej odwołujemy się do przepisów już obowiązujących, które odnoszą się też do omawianej dziedziny. Chcieliśmy zapobiec sytuacji, w której prawa własności intelektualnej stałyby się pretekstem do niewypełniania obowiązku dostarczania informacji. Dlatego są to korzystne ustalenia.
Pozwólcie państwo, że zakończę moje wystąpienie kierując słowa podziękowania do sprawozdawców pomocniczych. Również w tym przypadku miała oczywiście miejsce polemika - w końcu w tej Izbie występują różne opinie - lecz uważam, że to co później stworzyliśmy, ma obecnie poparcie wszystkich. Chcę też podziękować zespołowi administracyjnemu naszej komisji - w tym przypadku panu Emmesowi - który znakomicie wykonał prace przygotowawcze. Chociaż my, posłowie do Parlamentu Europejskiego, zawsze odgrywamy wiodącą rolę w dziedzinie polityki, w dziedzinie administracji musimy opierać się na tych pracach przygotowawczych. Także i tutaj wszystko przebiegało pomyślnie.
Pragnę dodać, że kiedy realizujemy procedurę współdecyzji, parlamentaryzm staje się samą przyjemnością. Zawsze mówiono, że wskutek procedury współdecyzji w dziedzinie rolnictwa wszystko będzie bardziej skomplikowane i czasochłonne. To nieprawda, ponieważ widać, że przy dobrej pracy, dobrym rozumieniu spraw, dobrych pracach przygotowawczych i dobrych oponentach politycznych, sprawy mogą być bardzo szybko ustawione. Sądzę, iż dowodzi to, że wiedza fachowa Parlamentu Europejskiego może służyć jako element uruchamiający dobre prawodawstwo i je wspomagać.
Przewodniczący
Debata została zamknięta.
Głosowanie odbędzie się w dniu dzisiejszym o godz. 12.00.
