Debat over de toekomst van Europa (debat)
De voorzitter
Aan de orde is het debat over de toekomst van Europa, waaraan de premier van Zweden, lid van de Europese Raad, zal deelnemen.
Dames en heren, ik heet u van harte welkom bij deze speciale vergadering. Ik wil in het bijzonder de heer Fredrik Reinfeldt, premier van Zweden, van harte welkom heten. Välkommen till Europaparlamentet! Welkom!
(Applaus)
Mijnheer de premier, het doet mij - en ons allemaal - een groot plezier u vandaag voor de eerste keer welkom te heten in het Europees Parlement om met ons de toekomst van de Europese Unie te bespreken.
Ik ontmoette daarnet in de officiële tribune de heer Simeon Sakskoburggotski, de voormalige premier van Bulgarije. Ik heet u van harte welkom in het Europees Parlement.
Dankzij het op 13 december 2007 in Lissabon ondertekende verdrag is de Europese Unie een nieuwe weg ingeslagen. Na vele jaren van discussie is er nu een verdrag dat overeenkomt met de behoeften van de uitgebreide Europese Unie, die zich zodoende volledig kan richten op het waarmaken van de hoop en verwachting van de Europese burgers door middel van democratische procedures. Door het nieuwe verdrag zal er niet alleen meer transparantie komen in de werkwijze van de Unie, wat voor Zweden altijd een bijzonder belangrijke kwestie is geweest, maar ook zal het tegengaan van klimaatverandering een nieuwe doelstelling van de Europese Unie worden, een gebied waarop Zweden al meermaals successen heeft geboekt. Uw land, mijnheer de premier, kan met recht trots zijn op zijn leidende rol binnen Europa wat betreft het gebruik van hernieuwbare energiebronnen. Wij in de Europese Unie moeten eensgezind de strijd aan tegen klimaatverandering, zodat we gezamenlijk en mondiaal een leidende rol kunnen spelen in die strijd. Toen ik vorige week nog bij de Verenigde Naties was, zag ik dat er daar veel hoop gevestigd is op met name de Europese Unie, zowel op het Europees Parlement, als op zijn wetgevende partner.
Dankzij het Verdrag van Lissabon hebben we instrumenten in handen gekregen om de voor onze toekomst zo belangrijke doelstellingen te kunnen nastreven en om de hiervoor noodzakelijke hervormingen snel te kunnen implementeren. Net als u, mijnheer de premier, is het Europees Parlement ervan overtuigd, dat het nieuwe verdrag op 1 januari 2009 van kracht zou moeten worden. Het Europees Parlement was dan ook verheugd toen het Zweedse parlement, de Riksdag, bekendmaakte dat het de intentie heeft dit nieuwe verdrag op november 2008 te ratificeren.
Als het ratificatieproces door alle 27 lidstaten tijdig kan worden afgerond, dan kan de Raad onder het Zweedse voorzitterschap, in de tweede helft van 2009, zich volledig richten op de belangrijkste uitdagingen voor de toekomst binnen een nieuw institutioneel kader. Onder leiding van Zweden breekt er dan een nieuw tijdperk van Europese integratie aan. We zullen gezamenlijk op basis van het nieuwe verdrag met een nieuw gekozen Europees Parlement, een nieuwe Commissie en onder Zweeds voorzitterschap een nieuw hoofdstuk van nauwere samenwerking openen.
Voor wat betreft thema's als de zekerstelling van de energievoorziening, de klimaatverandering, de doorlopende ontwikkeling van de Noord-Europese dimensie van de Unie en de EU-strategie voor de Oostzee verwachten we dat van Zweden een krachtige impuls uit zal gaan. Om deze redenen zijn wij erg benieuwd naar uw opmerkingen over de toekomstige vorm van de Europese Unie. Mijnheer de premier, ik nodig u nu uit om het Europees Parlement toe te spreken.
Fredrik Reinfeldt
premier van Zweden, lid van de Europese Raad. - (SV) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, het is voor mij een grote eer hier te mogen staan. Het is inderdaad waar, zoals al is opgemerkt, dat ik in mijn huidige hoedanigheid hier nog niet ben geweest. Ik ben tevens nooit in deze Kamer geweest, maar als jonge politicus ben ik wel ooit in Straatsburg bij het Europees Parlement geweest en toen droomde ik ervan dat mijn land ooit als volledig lid zou worden vertegenwoordigd. Ik weet wat het is om ervan te dromen om op deze plek te staan, een gevoel dat velen van u ongetwijfeld met mij delen.
Het is dan ook een grote eer voor mij om u op deze vergadering een aantal van mijn ideeën over Europese kwesties te presenteren.
Na de Tweede Wereldoorlog kwam een aantal vooruitziende politici tot het inzicht dat de enige manier om de vrede veilig te stellen was, om de landen van Europa in een vorm van Europese integratie met elkaar te verbinden. Net zoals toen, dient ook nu een duidelijke visie de leidraad te zijn voor Europese integratie. We moeten ons de volgende fundamentele vragen stellen: waar willen we heen en hoe komen we er?
De wereld waarin wij leven verandert snel en wij veranderen net zo hard mee. Wij raken steeds meer afhankelijk van elkaar. Vandaar dat we moeten weten wat ons fundamentele basisbeginsel is.
Ons Europees integratiemodel moet dusdanig krachtig zijn, dat noch extreem nationalisme, noch religieus extremisme de vrede en stabiliteit van Europa kan bedreigen.
Wij moeten niet bang zijn voor een krachtig Europa. Integendeel, we moeten bang zijn voor een zwak Europa. Een krachtig Europa neemt meer verantwoordelijkheden op zich voor wereldwijde problemen. Een krachtig Europa combineert economische groei met een klimaatvriendelijk beleid. Een krachtig Europa zet zich zo goed mogelijk in om de belangen van zijn burgers te beschermen. Een verenigd Europa - en het is de moeite waard om deze kwestie nu te vermelden - heeft de moed om Kosovo een Europees perspectief te bieden.
De Zweedse regering gelooft in de mogelijkheden die Europa te bieden heeft. Zoals ik al eerder zei, moet Zweden een duidelijke en onbetwiste plaats krijgen te midden van de Europese integratie. Nadat in de herfst van 2006 de huidige regering aan de macht is gekomen, is de steun voor de Europese Unie onder de Zweedse bevolking toegenomen.
Sommige mensen beweren dat dit slechts een kwestie van geluk is. Tegen die mensen zeg ik: hoe vaker je oefent, hoe meer geluk je krijgt. En we hebben zeker vaak geoefend. In 1962 voerde mijn partij al plaatselijk campagne met de slogan "Ja tegen Europa”. We moesten 33 jaar wachten, voordat we ook daadwerkelijk vertegenwoordigers naar het Europees Parlement konden sturen.
Ik heb het gevoel dat we nu wat rustiger kunnen ademhalen, na deze jaren van stevige verdragsonderhandelingen. Kanselier Merkel heeft enorm goed werk verricht bij het oplossen van deze kwestie. Ik wil verder ook premier Sócrates bedanken, die het verdrag tot een succesvol einde heeft weten te brengen. Dankzij het Verdrag van Lissabon zijn er betere omstandigheden ontstaan voor meer openheid, efficiëntie en dynamiek bij de integratie van Europa. Maar bovenal zijn er dankzij het verdrag meer mogelijkheden ontstaan om kwesties te bespreken die belangrijk zijn voor de toekomst: klimaat en energie, werkgelegenheid en economische groei, demografie, migratie en de rol van de EU op het internationale toneel. Over al deze kwesties ben ik van plan iets te zeggen.
Ik wil mij inzetten voor een modern Europa dat is gericht op het perspectief van de burgers.
We hebben allemaal als doel gesteld het verdrag op 1 januari 2009 in werking te laten treden. Zoals de Voorzitter al heeft opgemerkt, zal Zweden het verdrag in de herfst van 2008 ratificeren. Over 18 maanden zal Zweden het voorzitterschap over de EU krijgen. Het zal een interessant voorzitterschap worden met een nieuw gekozen Europees Parlement, een nieuwe Commissie en dankzij het Verdrag van Lissabon een aantal nieuwe leidinggevende functies.
Ik verheug mij op een zeer nauwe samenwerking met het Europees Parlement omtrent al deze kwesties.
Belangrijke kwesties die tijdens het Zweedse voorzitterschap een rol zullen spelen, zijn: klimaat en energie, het Haags programma, werkgelegenheid en economische groei, kwesties betreffende de Oostzee en de EU als mondiale speler. We zijn nu al druk bezig met de voorbereidingen. We bereiden ons ook voor op onverwachte omstandigheden.
We moeten met andere woorden in hoge mate flexibel zijn en in staat zijn ons aan te passen aan de courante situatie, die ondanks alles van invloed zou kunnen zijn op het proces.
De kwestie klimaat en energie is een van de grootste uitdagingen die onze huidige maatschappij te wachten staat. Het is onze verantwoordelijkheid tegenover toekomstige generaties om ervoor te zorgen dat er een beleid komt dat voor de lange termijn voor een duurzame ontwikkeling zorgt. We moeten er samen hard tegenaan om in december 2009 op de VN-top in Kopenhagen tot een internationale overeenkomst te komen.
Dankzij de historische beslissingen die vorig jaar op de voorjaarszitting door de Raad zijn genomen, speelt de EU hierin een leidende rol. Maar de EU kan deze verantwoordelijkheid niet alleen dragen. Hiervoor zijn nauwe samenwerkingsverbanden nodig met andere landen, zoals India, Japan, China, Rusland en de Verenigde Staten.
Op basis van een aantal berekeningen is vastgesteld dat de totale wereldbehoefte aan energie niet zal afnemen, maar tegen het jaar 2030 met vijftig procent zal zijn toegenomen. Bij het tegengaan van klimaatverandering speelt natuurlijk de manier waarop wij omgaan met deze voorspelde toename in energiebehoefte, een cruciale rol.
De eerste vraag is: hoe verbeteren we de besparing van energie en energie-efficiëntie? De uitdagingen die klimaatverandering met zich meebrengen, vragen echter ook om een nieuwe politieke benadering. We moeten de mythe ontkrachten dat groei de vijand is van het milieu.
Zweden is het levende bewijs van het tegendeel. Sinds 1990, het beginpunt van Kyoto, is onze economie met 44 procent gestegen, terwijl de emissie van broeikasgassen bij ons met negen procent is gedaald. We hebben geïnvesteerd in onderzoek en nieuwe technologieën en we hebben ons belastingstelsel en onze wetgeving herzien. Dankzij deze ontwikkeling zijn we een nieuw pad ingeslagen, waarin het milieu een springplank wordt voor zowel nieuwe bedrijven als meer werkgelegenheid.
Ik ben ervan overtuigd dat we de doelstellingen die in het maatregelenpakket van de EU aangaande klimaat en energie zijn vastgesteld, kunnen halen. We moeten echter wel de juiste beleidsinstrumenten in het leven roepen, zodat onze samenlevingen en bedrijven worden aangemoedigd de juiste keuzes te maken.
Het verontreinigen van ons milieu moet een kostbare zaak worden en er moeten aantrekkelijke beloningen komen voor het kiezen voor kooldioxidevrije oplossingen.
Zoals al is aangegeven, bestaat groene technologie al. Bij de regeringen ligt een enorme verantwoordelijkheid om de noodzakelijke overgang te bewerkstelligen. Maar die ligt ook bij de gewone burger. Wij moeten dit zien als een soort pact tussen de regeringen en de burgers om milieuvriendelijke alternatieven te ondersteunen. Hierdoor zal er meer mededinging ontstaan ten gunste van een milieuvriendelijkere samenleving. Hier zullen we allemaal de vruchten van plukken.
Wat betreft de Lissabonstrategie zijn de Verenigde Staten al meer dan honderd jaar de grootste economie ter wereld. Tegenwoordig zijn er nieuwe spelers die de wereldeconomie beïnvloeden. De economieën van India en China zijn enorm aan het groeien. De globalisering heeft in vele delen van de wereld tot positieve ontwikkelingen geleid. Door globalisering zijn er democratische ontwikkelingen in gang gezet en is er een schril contrast ontstaan tussen open en gesloten samenlevingen. Maar er is ook een toenemende concurrentie ontstaan door globalisering.
Het beleid dat ons in het verleden werkgelegenheid, veiligheid en welzijn bracht, moet telkens worden herzien, als we in de toekomst hetzelfde succes willen bereiken.
Vandaag de dag is een derde van de beroepsbevolking van Europa niet betrokken bij de arbeidsmarkt. Dit is een onhoudbare situatie. We moeten ervoor zorgen dat het aantal werknemers toeneemt en dat uitsluiting wordt tegengegaan. Door de nationale arbeidsmarkten te hervormen. Door te investeren in onderwijs en vakmanschap. Terwijl de economische integratie in de EU en in de rest van de wereld steeds verder toeneemt, blijven de successen en tekortkomingen - die bestaan ook - van nationale hervormingsmaatregelen niet langer beperkt tot de nationale markten, maar hebben ze betrekking op ons allemaal.
De toekomstige welvaart van Europa is sterk afhankelijk van de manier waarop wij als lidstaten betere omstandigheden creëren om de nieuwe mogelijkheden van globalisering te benutten en om de uitdagingen ervan aan te gaan. Niet op de laatste plaats is het van belang om demografische trends en grensoverschrijdende milieukwesties aan te pakken.
Een vooruitstrevend EU-beleid op het gebied van energie en milieu is een vereiste voor langdurige duurzame groei en derhalve ook voor de welvaart in Europa. Maar het is ook een belangrijke factor voor ons toekomstig mededingingsvermogen.
Door middel van de Lissabonstrategie voor duurzame groei en werkgelegenheid heeft de EU middelen gecreëerd om deze uitdagingen aan te gaan. De strategie is er. Helaas zijn we hiervan afgeweken tijdens de implementatie ervan.
Laten we ons vastberaden inspannen om het mededingingsvermogen van de EU op de wereldmarkt te vergroten door voortzetting van de structurele hervormingen, in onderzoek te investeren en nieuwe technologieën te ontwikkelen. Laten we ons krachtig inspannen om de interne markt te voltooien en om het economische klimaat in Europa innovatiever te maken. Laten we ervoor zorgen dat werken waardevol blijft. Natuurlijk is er op zowel nationaal als communautair niveau nog een heleboel te doen. Ik hoef alleen maar de woorden "patent” en "arbeidstijdenrichtlijn” te noemen en u begrijpt wel wat ik bedoel.
We moeten de Dohaonderhandelingen van de WHO afronden. Dit zou over de hele wereld een sterke impuls geven aan het economische herstel. We hebben een open wereldhandelssysteem en voortzetting van de liberalisering nodig, als we in het verlengde van de Lissabonstrategie het mededingingsvermogen in Europa willen vergroten.
Tegelijkertijd weten we dat er een protectionistische wind aan het waaien is in Europa. Hiertegen moeten we ons verzetten. Protectionisme biedt geen oplossing. Op de lange termijn brengt dit schade toe aan diegenen die het juist probeerde te beschermen. En er is geen tijd te verliezen. Het aantal mogelijkheden dat de WHO biedt, wordt steeds minder.
Maar als we het over de Lissabonstrategie hebben, laten we dan niet alleen maar klagen, zoals het ezeltje Iejoor in Winnie de Poeh. Laten we voor een moment stilstaan en terugkijken op de zojuist afgelopen periode. Als we dat doen, zien we dat we daadwerkelijk aanzienlijke successen en vooruitgang hebben geboekt. Factoren die ertoe hebben geleid dat het Lissabonproces vanaf 2005 een proces in actie is geworden. Een proces dat ertoe heeft geleid dat de betrokkenheid van de lidstaten is vergroot, de implementatie in gang is gezet en resultaten zijn geboekt.
Wij hebben veel te danken aan de vastberaden inzet van de Commissie en de sterke persoonlijke betrokkenheid van Commissievoorzitter Barroso. Ik zou echter ook het Europees Parlement willen bedanken voor zijn constructieve bijdrage.
Hoe vinden we de juiste methode om toekomstige uitdagingen aan te kunnen? Hoe kunnen we gezamenlijk voor langdurige welvaart in Europa zorgen in combinatie met een duurzame groei en volledige werkgelegenheid? Om Europa in staat te stellen zijn positie te behouden op de wereldmarkt? Ik beschouw het Zweeds voorzitterschap in de herfst van 2009 als een uitstekend moment om een discussie op te starten over een toekomstige Europese strategie voor duurzame groei en werkgelegenheid gedurende de komende tien jaar.
Verder zou ik nog iets over het EU-budget willen zeggen. Wij vinden dat de houdbaarheidsdatum ervan allang is verstreken. Het budget zou het belangrijkste instrument moeten zijn waarmee de doelstellingen van de EU worden gerealiseerd. Verder zouden in het budget de doelstellingen beter moeten worden weerspiegeld. Momenteel is 40 procent van het budget bestemd voor landbouwsubsidies. Dit is een sector die 2 procent van de werkgelegenheid in Europa vertegenwoordigt. Dit is niet logisch.
Stelt u zich eens voor dat we in plaats daarvan de financiële middelen van de EU voor onderzoek en ontwikkeling, de strijd tegen de georganiseerde misdaad, milieukwesties en externe relaties zouden verhogen. Stelt u zich verder voor dat we het aan zouden durven een eerlijke discussie te houden over de vraag welke zaken op EU-niveau zou moeten worden gefinancierd en welke op nationaal niveau.
De demografische trend in Europa is dat de bevolking in snel tempo veroudert. Door deze trend komen onze welvaartsystemen in de komende jaren steeds meer onder druk te staan. Een aantal feiten is genoeg om aan te tonen hoe snel dit de situatie in Zweden heeft veranderd. In 1913, nog net geen honderd jaar geleden, werd de pensioensgerechtigde leeftijd ingesteld op 67 jaar. Let wel dat in die tijd de gemiddelde levensverwachting in Zweden rond de 56 jaar was. In werkelijkheid was dit pensioenstelsel slechts voor een beperkte hoeveelheid mensen die hun werkende jaren hadden overleefd en nog een paar jaar ervan konden profiteren. De meeste mensen stierven tijdens hun werkende leven. En ze werkten al vanaf jonge leeftijd. Tegenwoordig is de pensioensgerechtigde leeftijd steeds verder omlaag gegaan, terwijl de gemiddelde levensverwachting in Zweden momenteel is gestegen naar tachtig jaar. De situatie van vroeger, waarin we voor nagenoeg ons hele leven moesten werken, is veranderd in een situatie waarin iemand die is geboren in Zweden, voor slechts de helft van zijn leven hoeft te werken. Een ongelooflijke ontwikkeling die zich in slechts een paar generaties heeft voltrokken. Het betekent echter wel dat steeds minder mensen steeds meer mensen moeten onderhouden.
Daarnaast wordt een aanzienlijk aantal mensen uitgesloten van de arbeidsmarkt en beide factoren maken het noodzakelijk een werkgelegenheidsbevorderend beleid te gaan voeren. Gelet op deze uitdagingen moeten er meer mensen gaan deelnemen aan de arbeidsmarkt om een goed welvaartsniveau te kunnen behouden. Gelet op onze huidige manier van leven moeten meer mensen een langer deel van hun leven gaan werken. Het groeiend percentage ouderen in Europa staat niet meer in verhouding met het aantal mensen dat tot de beroepsbevolking behoort.
Dit is precies waar migratie een rol kan spelen. Als er op een juiste manier mee wordt omgesprongen, kan de migratie een belangrijk en zelfs noodzakelijk onderdeel worden van de methode om het welvaartssysteem op een dusdanig niveau te houden dat het zijn naam waardig blijft. Stelt u zich eens voor dat al die nieuwkomers, die vol positieve gedachten en verwachtingen zijn en staan te springen om een bijdrage te leveren, werden ontvangen door een systeem dat erop is gericht voordeel te halen uit de positieve energie van die mensen.
We moeten politieke mogelijkheden creëren voor de mensen die naar Europa toe zijn getrokken. Mogelijkheden waarmee zij snel tot de arbeidsmarkt kunnen toetreden.
In veel lidstaten is migratie een heikel punt geworden. Beperkende maatregelen en terugnameovereenkomsten kunnen nooit de enige oplossing zijn voor de uitdagingen die het gevolg zijn van de toename in migratie. Zij die denken dat het voldoende is om grenscontroles te verscherpen en zo de vele kwesties die spelen rond migratie, op te lossen, geven een veel te simpel beeld van deze problematiek. Er is een bredere benadering nodig - zowel voor de EU als voor de landen van oorsprong.
Zweden steunt de ambitieuze doelstelling om tegen 2010 een gemeenschappelijk Europees asielsysteem te hebben opgezet. Om dit tot een succes te maken moet er bijzonder veel inspanning worden geleverd.
Zweden is ook van mening dat prioriteit moet worden gegeven aan de verdere integratie van de externe relaties van de EU en aan een nauwere samenhang tussen het migratie- en het ontwikkelingsbeleid. Verder mogen we niet vergeten dat we alleen tot daadwerkelijke resultaten kunnen komen, als we ons inspannen om de gevolgen van migratie in de vorm van armoede en onderdrukking aan te pakken. Hiervoor is een mondiale aanpak nodig. Zeker voor wat betreft de VN-dialoog op hoog niveau over migratie.
De EU speelt een belangrijke rol bij het concretiseren van deze ideeën, niet in de minste plaats in de vorm van brede samenwerking en partnerschapsverbanden met de betrokken Afrikaanse landen.
We willen een ambitieus en een op de toekomst gericht programma opstellen voor 2010-2014, dat het Haags programma moet gaan vervangen. Wij hechten veel waarde aan een actieve samenwerking met het Europees Parlement gedurende dit proces.
Internationaal terrorisme is een van de grootste mondiale bedreigingen van onze open samenlevingen. Terwijl terreurnetwerken groeien, zien we dat meer en meer mensen onafhankelijk van elkaar opereren en dat terreuraanslagen steeds minder voorspelbaar worden.
De georganiseerde misdaad is een steeds groter wordend probleem in Europa. Individuele landen vinden het steeds moeilijker om zelfstandig ernstige, georganiseerde internationale criminaliteit te bestrijden. Veel georganiseerde criminaliteit vindt zijn oorsprong buiten de EU. Dankzij het Verdrag van Lissabon is een aantal nieuwe instrumenten beschikbaar gekomen om terrorisme en andere ernstige grensoverschrijdende criminaliteit te bestrijden. Het Europees Parlement zal hierin een centrale rol spelen. Het nader tot elkaar brengen van de verschillende wetgevingen moet doorgaan. De mogelijkheden op het gebied van wederzijdse erkenning van gerechtelijke beslissingen moeten verder worden ontwikkeld. De EU-instellingen Europol en Eurojust moeten worden uitgebreid en de informatie-uitwisseling tussen de nationale politiediensten moet worden verbeterd.
Tegelijkertijd - en dit is belangrijk - moeten onze maatregelen evenwichtig zijn. Als we het aantal misdaadbestrijdende maatregelen uitbreiden, moeten we de rechten van de burgers ook uitbreiden. Op dit gebied vertrouwen we op de inzet van het Europees Parlement. Het is van belang dat we het op EU-niveau met elkaar eens zijn wanneer we de rechtszekerheid bij misdaadzaken en de rechten van misdaadslachtoffers uitbreiden.
Ik zou graag willen zien dat Europa zich inzet als stem voor vrede en verzoening, zelfs in die delen van de wereld die geplaagd worden door oorlog en conflicten. In Afrika, Azië en Latijns-Amerika, maar natuurlijk ook hier in Europa.
Zweden heeft het initiatief genomen voor een brede discussie over de verdere ontwikkeling van een gemeenschappelijke Europese veiligheidsstrategie. In 2009 moet er hard worden gewerkt aan het opzetten van een Europese Dienst voor externe acties. Bijdragen aan het oplossen van de conflicten in het Midden-Oosten moet een van de belangrijkste taken van de Europese Unie zijn de komende jaren. Een toekomstig akkoord tussen de Israëli's en de Palestijnen moet zijn gebaseerd op een oplossing met twee staten, waarbij beide partijen binnen veilige en erkende grenzen kunnen leven. We moeten de dialoog met de moslimwereld intensiveren. Een belangrijk doel hiervan moet het opbouwen van meer vertrouwen, respect en begrip tussen "het Westen” en de moslimwereld zijn.
We zijn ook van plan op elk gebied van onze samenleving nauwere banden met Rusland te ontwikkelen. We zijn hoopvol dat de laatste struikelblokken voor een Russisch lidmaatschap van de WHO kunnen worden weggenomen. Het is in ons belang dat Rusland zich ontwikkeld tot een modern, succesvol en democratisch land. Helaas lijken de meer autoritaire veranderingen, die we de afgelopen jaren hebben waargenomen, eerder op een andere ontwikkeling te wijzen. We zijn bezorgd over een mogelijke voortzetting van deze trend.
De situatie in de westelijke Balkan blijft nog steeds een van de grootste en moeilijkste uitdagingen van Europa. We zullen nog lang nauw betrokken blijven bij de ondersteuning van het staatsvormingsproces in Kosovo. We moeten de uitdagingen die ons te wachten staan, niet onderschatten. De economische en sociale situatie in Kosovo is zeer lastig. Het zal nog lang duren, voordat er sprake is van een goed functionerende rechtsstaat. Het vormen van een staat heeft tijd nodig - we moeten ons erop instellen beschikbaar te zijn voor het bieden van hulp. Dat is onze verantwoordelijkheid. Maar we moeten ons voor de hele regio inzetten. Het is belangrijk dit te benadrukken, vooral in tijden zoals deze.
Europees crisismanagement zal een van de belangrijkste kwesties zijn bij het ontwikkelen van het toekomstig Europees buitenlands en veiligheidsbeleid. Ons land probeert - voor zover wij daartoe in staat zijn - een actieve rol te spelen in de doorlopende ontwikkeling van het Europees veiligheids- en defensiebeleid. Zweden heeft aan de meeste missies die de EU heeft opgezet, deelgenomen. We zijn momenteel bereid deel te nemen aan de EU-missie in Tsjaad.
Stockholm ligt veel dichter bij Minsk dan de noordelijkste delen van Zweden. Wit-Rusland is de laatste dictatuur in Europa. Het is onze plicht meer te doen om de democratische krachten in dat land te ondersteunen.
De ontwikkelingen in de Oostzeeregio zijn van belang voor heel Europa. Acht van de negen landen aan de Oostzee zijn nu lid van de EU. Bijna een kwart van de EU-bevolking - ongeveer honderd miljoen mensen - is direct betrokken bij het kwetsbare milieu van de Oostzee. Dit vereist een vastberaden Europese inzet. De Commissie heeft de opdracht gekregen een Oostzeestrategie voor te bereiden, voordat Zweden in 2009 het voorzitterschap zal overnemen, en ik hoop dat deze zal zijn opgewassen tegen de uitdagingen van deze regio.
Deze strategie kan als model dienen voor de manier waarop we in de uitgebreide EU omgaan met kwesties die op een bepaalde regio betrekking hebben - en uiteindelijk moeten leiden tot een intensievere samenwerking binnen de gehele EU.
Ik zou willen afsluiten door een paar woorden te wijden aan de uitbreiding. Zoals we allemaal weten staat deze kwestie de Zweedse regering en de Zweedse bevolking nauw aan het hart. Uitbreiding is een van de grootste uitdagingen van de EU geweest, maar ook een unieke kans.
Voor mensen die door de landen hebben gereisd die onlangs tot de EU zijn toegetreden, vallen vooral de snelle ontwikkeling en het geloof in de toekomst op. Helaas zijn er steeds meer kritische stemmen te horen die tegen uitbreiding zijn. Laat ik hierover duidelijk zijn: het stomste dat we kunnen doen is om te vergeten welk doel we voor ogen hadden. Waarom het concept van Europese integratie ooit werd bedacht.
Zonder uitbreiding zou Europa nooit zijn geworden wat het nu is. Zonder verdere uitbreiding riskeren we instabiliteit op ons eigen continent. Uitbreiding is namelijk het belangrijkste strategische middel waarmee we de waarden die als basis dienden voor de Europese integratie, kunnen verspreiden. We hebben in Europa één muur afgebroken. We mogen geen nieuwe muur opbouwen tegen Turkije of andere Europese landen. We weten nu dat er veel meer was dat we hadden kunnen doen - of beter hadden kunnen doen - door middel van samenwerking binnen Europa en met de rest van de wereld.
Laten we Europese integratie nooit voor lief nemen. We hebben een krachtig Europa nodig! Waarin we het lef hebben om de lat nog hoger te leggen, met het volste vertrouwen in onszelf.
Ik dank u voor uw aandacht.
Ik verheug me erop u in de zomer opnieuw te ontmoeten, wanneer het onze beurt is voor het roterend voorzitterschap van de EU.
De Voorzitter
Hartelijk dank, mijnheer de premier. We zijn ook verheugd dat de Europese Commissie hier is vertegenwoordigd door vicevoorzitter Margot Wallström. We gaan nu over tot het debat.
Joseph Daul
namens de PPE-DE-Fractie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de premier, collega's, met plezier heet ik namens de Fractie PPE-DE de premier van Zweden welkom in deze Kamer. Mijnheer Reinfeldt, u bent het eerste regeringshoofd dat in dit Huis zijn mening verkondigt over de toekomst van Europa sinds de ondertekening van het Hervormingsverdrag van Lissabon.
Zo vlak voor het debat over het verdrag en de democratische ontwikkelingen die de EU hierdoor zal ondergaan - en ik spreek hier namens mijn collega's van de Fractie PPE - moet ik er nogmaals op wijzen dat het ratificatieproces zich aan een vast tijdsschema dient te houden. Momenteel hebben vijf van de 27 lidstaten het verdrag geratificeerd. Deze lidstaten hebben ja gezegd tegen de middelen die in het Verdrag van Lissabon zijn vastgelegd om Europa's toekomst vorm te geven en inhoud te geven aan de aspiraties van zijn burgers. Hoe sneller we het verdrag kunnen ratificeren, des te sneller kunnen we de nieuwe operationele regels, die essentieel zijn voor een efficiënt opererend Europa, toepassen. En nog belangrijker, des te sneller kunnen we ons richten op de inhoud van ons gemeenschappelijk beleid. Europa moet in staat zijn snelle beslissingen te nemen op het gebied van energie, klimaat, voedselveiligheid, immigratie en defensie.
De politieke stroming waartoe ik behoor, ondersteunt en stimuleert al meer dan vijftig jaar de ontwikkeling van Europa. In juni 2009 zal onze inzet voor een Europa met gezamenlijke waarden, een Europa met welvaart, een Europa met veiligheid en solidariteit op de proef worden gesteld door middel van verkiezingen. We hopen dat Europa deze uitdaging aan durft te gaan.
We willen graag dat er in een concurrerend Europa banen worden geschapen. We willen dat Europa economische groei en sociale ontwikkeling stimuleert. De welvaart van Europa moet een belang zijn voor de lange termijn. Daarom zetten we ons in voor duurzame, doordachte ontwikkeling, wat gepaard gaat met milieubescherming en het tegengaan van klimaatverandering.
De Fractie PPE-DE is een voorstander van vrije handel - maar wel van het type dat de mogelijkheid biedt aan de armsten van een samenleving om hun koopkracht te vergroten, en dat bijdraagt aan het verminderen van ongelijkheid binnen en tussen lidstaten. Hoewel we van mening zijn dat globalisering Europa nieuwe kansen biedt, zullen we nooit voorstander zijn van een ongebreidelde vrije handelsmarkt. Het is onze verantwoordelijkheid om de belangen van de meest kwetsbaren in onze samenlevingen te beschermen en om ons Europese sociale model te verdedigen. Economische groei en een hoge mate van sociale bescherming sluiten elkaar niet uit: het feit dat ons groeipercentage in 2007 hoger was dan dat van de Verenigde Staten, is hiervoor het bewijs.
De welvaart in Europa hangt ook af van het voltooien van een effectieve en open interne markt en van het nastreven van de doelstellingen van de Lissabonstrategie. We willen dat de mensen die de financiën van Europa beheren, verantwoordelijk zijn en hoge eisen stellen aan het beheer van openbare gelden. Niettemin mag budgettaire discipline er niet toe leiden dat het solidariteitsbeginsel tussen de lidstaten of tussen Europa en zijn wereldpartners hierdoor wordt belemmerd. Aan solidariteit zijn gevolgen verbonden en we moeten bereid zijn die te accepteren.
We willen ook een krachtig Europa dat in staat is internationaal terrorisme en internationaal georganiseerde misdaad te bestrijden Het gaat hier om de verdediging van onze waarden, onze vrijheden, onze democratie, onze rechtsstaat en onze solidariteit. Er is geen ruimte voor onderhandelingen, als het gaat om de veiligheid van het Europees grondgebied of zijn burgers. Voor de verdediging van onze duur betaalde vrijheden zijn onvermoeibare vastberadenheid en harde, gecoördineerde maatregelen nodig. Terwijl we waakzamer dienen te zijn voor daadwerkelijke dreigingen, moeten we ook de individuele vrijheden van onze burgers respecteren. We pleiten voor een gezond evenwicht tussen veiligheid en persoonlijke vrijheid.
Ook op het internationale toneel wordt het tijd dat Europa stelling neemt en nauwere banden aangaat met partners waarvan de visie op de wereld overeenkomt met de onze. We zijn voorstander van hechte en zinvolle trans-Atlantische betrekkingen, maar we willen ook een goed nabuurschapsbeleid ontwikkelen en streven naar verdere uitbreiding van de EU.
Wat Cyprus betreft ondersteunt onze fractie de laatste pogingen met behulp waarvan een rechtvaardige oplossing wordt gezocht om alle inwoners van het eiland in vrede met elkaar te kunnen laten samenleven.
In het Midden-Oosten moet Europa politieke en financiële steun verlenen aan het zware vredesonderhandelingsproces tussen Israëli's en Palestijnen. De aanzwellende golven van extremisme zullen alleen bedaren als aan beide zijden concessies worden gedaan. Het bestaan van de Europese Unie zelf is een bewijs dat het mogelijk is de haat tussen bevolkingsgroepen te overwinnen en samen een toekomst op te bouwen.
In gebieden waar conflicten heersen, moeten we een beroep doen op onze ervaringen. Tegenwoordig is de zuidoostelijke Balkan de minst stabiele regio van ons continent en met het uitroepen van de onafhankelijkheid door Kosovo is een periode van onzekerheid aangebroken. We roepen alle betrokken partijen op hun reactie eerst goed te overwegen. Iedere vorm van provocatie moet vermeden worden. Het is nu noodzaak de burgers veiligheid te bieden - en Europa hoort hier een sleutelrol in te vervullen.
De tijd is gekomen om aan te tonen dat we in staat zijn stabiliteit naar de Balkan te brengen. We ondersteunen het sturen van een Europese politie- en justitiemissie om de autoriteiten van Kosovo te helpen. We roepen Kosovo op om een stabiele, democratische, multi-etnische toekomst - en een Europese toekomst - na te streven. Dit toekomstperspectief van EU-lidmaatschap geldt voor de gehele Balkanregio - natuurlijk ook voor Servië. We pleiten niet voor het isoleren van de Servische bevolking: we pleiten voor het verenigen van Europa.
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de premier, dit debat gaat over de toekomst van Europa - we moeten de uitdagingen aangaan en overwinnen, een duidelijke politieke visie hebben en doorzettingsvermogen en moed tonen. Met deze waarden en prioriteiten als stevige basis is de Fractie PPE-DE bereid zich in te zetten om deze uitdagingen aan te gaan.
Martin Schulz
namens de PSE-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de premier, het verheugt mij u hier in Straatsburg welkom te mogen heten. Ik weet niet of mevrouw Malmström net zo verheugd is om met u naar Straatsburg te moeten reizen, maar misschien kunnen we dat op een ander moment bespreken.
U hebt een goede voordracht gehouden, mijnheer de premier. Ik ben ook van mening dat het een verstandige voordracht was, omdat u erop wees dat onze visie op de toekomst van Europa alleen haalbaar is, als we de middelen van de Europese Unie niet alleen kunnen inzetten tegen de uitdagingen van dit continent maar ook in andere delen van de wereld. Het debat over het wereldklimaat is geen Europees debat, maar een mondiaal debat. Dat is waar. De discussie over de rol van de Europese Unie op de wereldmarkt moet zich niet beperken tot het debat over de interne markt, maar we moeten ook op zoek gaan naar manieren waarop deze enorme interne markt met zijn grote economische macht een bijdrage kan leveren aan de welvaart van Europa, maar ook aan die van andere continenten. Het is een feit dat een toename in welvaart op andere continenten - en dit brengt mij tot het derde punt dat u aanhaalde - bevorderlijk is voor de wereldvrede. Europa heeft als vredesmacht stabiliteit en harmonie gebracht binnen zijn eigen grondgebied en moet in staat zijn een bijdrage te leveren aan het vrediger maken van de wereld. Dit houdt niet in dat Europa de wereld de les zou moeten lezen, maar het Europese model kan een optie zijn.
Supranationale integratie, integratie die tot stand komt na diepe scheidingen door religie en etnische conflicten en na het overbruggen van een bloederig verleden door middel van het loslaten van nationalistische gevoelens ten gunste van een supranationale benadering, zal altijd tot meer welvaart leiden en de vrede koesteren. Dit is de reden waarom de toekomst van Europa afhangt van de bereidheid van regeringshoofden zoals u om, als het erop aan komt, een deel van de nationale soevereiniteit over te dragen aan een supranationaal kader, dat de basis vormt voor meer welvaart in de wereld en derhalve ook meer vrede binnen onze eigen landsgrenzen. Dit is de zienswijze die u hier vandaag heeft tentoongespreid, en ik onderschrijf deze. Deze zienswijze is een andere dan die van de ultranationalisten, waar we morgen meer over zullen horen. Zij zeggen ons dat er meer nationalisme nodig is. Meer nationalisme leidt steevast tot meer oorlogen. Daar hoeven we niet over te twijfelen. Om deze reden was de boodschap die u ons bracht, zeer treffend.
(Interrupties)
De mensen die nu reageren, zijn precies diegenen waarnaar ik verwees, dus mijn boodschap is duidelijk overgekomen.
Wat mijns inziens ontbrak, mijnheer de premier, was het concept van een sociaal Europa. Iemand zei mij dat ik moest uitkijken voor de heer Reinfeldt, omdat hij het beste alternatief is voor een socialist. Dat is in ieder geval de indruk die u gaf tijdens de verkiezingscampagne in Zweden. De Zweedse burgers kregen weliswaar vrij snel te zien wat de werkelijke bedoelingen van uw regering waren. Maar u hebt vandaag niet één keer naar het concept van een sociaal verantwoordelijk Europa verwezen. Nu weet ik dat u van mening bent, dat sociaal beleid een nationale aangelegenheid is, en terecht. Ik moet echter wel kwijt, dat als u een interne markt wilt opzetten en als de burgers van Zweden en van andere landen deze markt als een bedreiging gaan zien voor het sociale stelsel waar ze in eigen land gebruik van kunnen maken, dan zullen ze die interne markt verwerpen.
In dat geval zal uw mondiale handelsstrategie ook nutteloos blijken. U zult toch moeten erkennen dat, omdat er behoefte is om de interne markt verder te ontwikkelen, dit proces gepaard moet gaan met de gelijktijdige ontwikkeling van een Europees sociaal model. Anders, als we een dergelijke parallelle benadering niet zouden volgen, zal een verkeerd opgezette interne Europese markt, louter gebaseerd op vrijhandel, een serieuze bedreiging vormen voor de sociale stabiliteit die we in onze afzonderlijke landen met zoveel moeite tot stand hebben weten te brengen. Laat ik u daarom het volgende advies geven, mijnheer de premier: ga uw gang met het mondiale klimaat, ga uw gang met de wereldhandel en ga uw gang met internationale vredesmissies, maar ga ook uw gang met het Europese sociale model. Omdat ik echter weet dat u iemand bent, die bereid is tot leren, ben ik er vrij zeker van dat u deze onevenwichtigheid zal wegnemen.
Mijnheer de premier, het verheugde mij zeer dat u een opmerking over Turkije maakte. U bent een rechtvaardig man, net als onze Voorzitter. Hij gunde mijn collega de heer Doyle anderhalve minuut extra. Mij gunt hij dit ook, waardoor ik nog één punt kan toevoegen. U had het over Turkije. U zou hetzelfde ook aan uw collega in de Europese Raad, president Sarkozy moeten zeggen, want het is niet juist, dat mensen in de Europese Unie constant met tegenstrijdige mededelingen komen. Als ik premier van Turkije was, dan zou ik constant in verbazing vallen. De heer Reinfeldt brengt bezoek aan het Europees Parlement en vertelt ons dat we de luiken niet moeten dichttimmeren, maar Turkije perspectief moeten laten houden op toetreding. De volgende voorzitter van de Raad, die na de heer Janša hier zal verschijnen, zal het tegenovergestelde zeggen. Daar ben ik vrij zeker van. Het blijft een feit dat president Sarkozy ons hier in het Europese Parlement meedeelde dat Turkse toetreding bij hem niet op de agenda stond. Deze kwestie kan niet op deze manier heen en weer geschoven worden. Het is cruciaal om duidelijkheid te verschaffen. Er bestaat een duidelijke EU-strategie voor de Turkse toetreding en we moeten ons aan onze verklaringen houden. Of vergis ik me hierin? U hebt het hier duidelijk gezegd en ik hoop dat de heer Nicolas Sarkozy hetzelfde zal doen.
Eén laatste opmerking: wat mij het meeste beviel, was uw bekendmaking dat u van plan bent volgend jaar zomer terug te keren als fungerend voorzitter van de Raad. Dat was fijn. Sommige mensen denken dat de volgende voorzitter van de Raad die ons hier zal toespreken, de permanente voorzitter zal zijn, die dan de programma's van alle roterende voorzitterschappen zal presenteren. Met andere woorden, de heer Blair of de heer Juncker, of wie het dan ook na het bekende gesteggel mag zijn, zal het programma dat uw regering in Stockholm heeft aangenomen, aan ons presenteren. Het Europees Parlement verwacht u echter hier volgend jaar terug te zien in het roterende voorzitterschap met uw programma, dat tegen die tijd ook het concept van een sociaal Europa zal bevatten.
Graham Watson
namens de ALDE-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, toen het Parlement deze reeks debatten over de toekomst van Europa een aanvang namen, konden slechts weinigen voorspellen dat er tegen 2009 een verdrag in werking zou treden. Europa was aan het wegzinken, en om de woorden van een landgenoot van de heer Reinfeldt, de heer August Strindberg, te parafraseren: "er was iets onnatuurlijks aan, immers, de natuur vereist vooruitgang, evolutie, en iedere stap achteruit betekent verspilling van energie.”
De Europese Unie heeft sindsdien gezamenlijk de energie verzameld om Europa weer in de richting van vooruitgang te brengen. Tegen de tijd dat het land van de premier in 2009 de teugels zal overnemen, zal de EU een democratische revolutie hebben ondergaan: het zal meer open, meer toerekenbaar en meer responsief zijn tegenover haar burgers. De mensen die de EU aanvallen omdat zij ondemocratisch zou zijn, zijn niet goed wijs om tegen een verdrag te zijn dat burgers en hun vertegenwoordigers aan het roer zet. Zij verdoen ook hun tijd als ze willen protesteren bij dit Parlement, omdat dit geen verantwoordelijkheid draagt over de beslissing van nationale regeringen om wel of geen referendum te houden.
De premier, die in eigen land de reputatie heeft compromissen te kunnen sluiten, lijkt uitstekend geschikt om de Europese Unie onder een nieuwe Raad, een nieuw Parlement en een nieuwe Commissie op weg te helpen. Maar zal hij ook echt de teugels in handen krijgen - zoals bij voorgaande voorzitterschappen - of zal hij slechts een kabinetschef zijn van de permanente voorzitter van de Raad?
De waarheid is, dat het verdrag in een kader voorziet voor een toekomst die we nog moeten opbouwen, een toekomst, waarin voor onze Unie de grootste uitdaging zal zijn, zoals de minister van Europese Zaken van Finland zei, om de bruikbare resultaten te leveren waar burgers terecht om vragen, en geen eindeloos navelstaren, dat door een Conseil des sages alleen maar langer zal duren.
Onderzoek na onderzoek wijst uit dat de Euro-sceptici het mis hebben. Burgers willen niet minder Europa. Ze willen meer: meer gezamenlijke maatregelen tegen terrorisme, meer gezamenlijke maatregelen omtrent energie en het milieu, omtrent defensie en buitenlandse aangelegenheden, omtrent migratie, omtrent onderzoek en ontwikkeling. Ze willen dat Europa groter denkt. Desalniettemin staat samenwerking op deze gebieden nog in de kinderschoenen, omdat de regeringen van de lidstaten in hun nationale hoofdsteden de wil van de burgers blijven ontkennen.
We hebben nog tien maanden voordat het verdrag in werking treedt. Nu is de tijd aangebroken voor ons om ons Huis op orde te brengen, voor dit Huis om zich voor te bereiden op de grootste uitbreiding van zijn bevoegdheden ooit en voor de Raad en de Commissie om zowel lopende wetsvoorstellen als de huidige werkwijze te 'lissaboniseren'.
Er wachten ons dringende kwesties, waar de premier al op zinspeelde. Deze zullen niet zonder oprechte samenwerking tussen de overheidsinstellingen worden aangepakt. Ik verzoek de premier ervoor te zorgen dat, tegen de tijd dat we voor bijna 80 beleidsterreinen medebeslissing hebben bereikt, met als gevolg een enorme toename van de werkdruk voor dit Huis en voor de Raad, er meer dialoog op gang komt tussen het Parlement en de Raad, zodat we de Unie op een juiste manier kunnen beheren: als het gaat om het aanpakken van de grootste uitdaging op het gebied van buitenlands beleid van dit moment - de kwestie Kosovo; als het gaat om het aanpakken van de kwestie Turkije, waarover ik het zo roerend eens ben met wat de minister president zei; en als het gaat om grote uitdagingen, zoals de groei van de wereldbevolking, armoede en migratie, waarover hij heeft gesproken.
De premier schetste in het kort de uitdagingen van globalisering, zowel bij onze buurlanden als verder weg, en deze uitdagingen kunnen door middel van samenwerking met de EU worden opgelost. Voorgaande ministers-presidenten hebben in deze Kamer hetzelfde gedaan, hoewel zij toen een dergelijke samenwerking niet konden bereiken, dus ik wil u hierbij een Zweeds gezegde toevertrouwen: Gott lära av andras fel, eftersom man inte hinner begå alla själv - het is goed om van de fouten van anderen te leren, aangezien er geen tijd is om ze zelf te maken.
(Applaus)
Cristiana Muscardini
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, mijnheer de premier, de gevoelige ratificatiefase is eindelijk begonnen en we hopen dat zij snel zal worden afgerond. De grotere betrokkenheid van het Europees Parlement bij het besluitvormingsproces laat zien dat er meer rekening wordt gehouden met de Europese burgers.
Europa heeft nu een ambitieuze missie: een grotere rol spelen in de internationale politiek. Niet louter geconsolideerde mensenrechten, maar concrete maatregelen om ze te verdedigen. De Unie moet internationale crises aan gaan pakken, die momenteel worden overgelaten aan de individuele lidstaten, aan de Verenigde Staten en, met de nodige beperkingen in hun mandaat, aan de Verenigde Naties. We moeten vooruitdenken over toekomstige scenario's en kunnen niet, zoals in het geval van Kosovo, onvoorbereid en verdeeld aan een dergelijk gevoelig scenario beginnen.
Energie is een dringende kwestie waaraan de Unie momenteel werkt en we moeten iedere onechte benadering van het milieu loslaten en gemeenschappelijke oplossingen bestuderen om de belangrijkste problemen met betrekking tot de energiecrisis en energieontwikkeling uit de weg te ruimen. De lidstaten of de bedrijven die ermee werken, moeten volgens ons eigenaar blijven van de distributienetwerken, omdat alles kan worden geprivatiseerd behalve de veiligheid van de burgers en de lidstaten. Door elke andere keuze zou Europa zijn onafhankelijkheid en zelfvoorzienend vermogen verliezen. We moeten doelstellingen onderzoeken die het dilemma van de nucleaire energie en van de alternatieve energie kunnen oplossen. Het is tijd om beslissingen te nemen, en niet alleen te praten.
Terwijl door het internet en het gebrek aan vermogen om vanaf het begin hierin enige regulering aan te brengen, de mate van vrijheid in onze samenleving is toegenomen, is iedereen nu blootgesteld aan het ongecontroleerde risico van terrorisme, dat mede ten gevolge van cryptografie een steeds grotere bedreiging vormt voor democratie en de vrijheid van iedereen.
Europa, met zijn diensten, economie en vrije markt - een markt die moet worden gecontroleerd door duidelijke en gedeelde regels - mag het verdedigen van een dergelijke fundamentele waarde als de integriteit van kinderen niet verwaarlozen. De toename van online pedofilie en recente gegevens die aantonen dat 52 procent van pedofiele websites in Europa is gevestigd, vereisen dat de wetgeving in de lidstaten wordt geharmoniseerd, zodat in de gehele Unie kan worden gegarandeerd dat er snel processen worden gevoerd, dat er een effectieve preventie komt en wetgeving die providers verantwoordelijk stelt, en de mogelijkheid biedt om in elke lidstaat van de EU illegale websites te sluiten. Waar we behoefte aan hebben, is een Europees centrum dat hulp biedt aan families, leraren, politiediensten en rechtbanken, en gegevens uitwisselt die nodig zijn om een einde te maken aan deze afschuwelijke misdaden en om de verantwoordelijken te straffen.
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de premier, als we deze crisis niet onmiddellijk weten aan te pakken, dan verliest Europa zijn toekomst, omdat ons Europa zonder integriteit voor kinderen geen toekomst zal hebben.
Monica Frassoni
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik verwelkom deze mogelijkheid om de premier te leren kennen zeer, te meer daar hij vergezeld is van een schare dames - waarvan sommigen, zoals Cecilia, al jaren bekenden van ons zijn, en anderen, zoals Margot, voor langere tijd hier hebben gewerkt. De rol van vrouwen in zijn regering en zijn land is iets, wat ik graag zou willen benadrukken, vooral hierom, omdat het niet alleen een kwestie is van geslacht, maar ook van kwaliteiten, en het is ook gedeeltelijk uit waardering hiervoor, dat we hem hier graag welkom heten.
Mijnheer de Voorzitter, het is de toekomstige missie van de Europese Unie om alle aspecten van klimaatverandering te beheersen: op het ecologische, het economische en het sociale vlak. We moeten koste wat het kost de trend van de opwarming van de aarde weten te stoppen en aan de hand van deze uitdaging een verschuiving zien te bewerkstelligen naar een duurzame economie, duurzame werkgelegenheid en een duurzaam mededingingsvermogen.
Net als vele jaren geleden, toen de Europese Gemeenschap de missie had om oorlog te voorkomen en om de eenwording van Europa tot stand te brengen na de val van de Muur, moeten we in de toekomst ook een heuse leidende rol hebben voor wat betreft de belangrijkste uitdagingen op milieugebied. Het is niet omdat we als fractie maar één programmapunt hebben of omdat we de Fractie De Groenen zijn, dat we hieraan denken, maar omdat we de realiteit bekijken zoals die is, zonder illusies, en niet door een ideologische bril.
We zijn ervan overtuigd dat het economische systeem, de democratische stabiliteit, het vermogen om de millenniumdoelstellingen te halen en de migratieproblematiek aan te pakken allemaal verbonden zijn met het beheersen van schaarse hulpbronnen en met klimaatverandering. Europa moet hier zonder twijfel een leidende rol in spelen.
Om die reden, mijnheer de Voorzitter, komt zijn opmerking dat er opnieuw discussie moet worden gevoerd over dat wat op Europees niveau gedaan en betaald moet worden en dat wat op nationaal niveau gedaan en betaald moet worden, compleet banaal over, en we hopen dat deze discussie vermeden kan worden.
De Europese Unie heeft momenteel een begroting van één procent, met als resultaat dat niets, of ten minste ongeveer de helft van wat hij zei, kan worden bereikt, tenzij de Europese Unie over een fatsoenlijke begroting kan beschikken. Ik hoop dan ook dat zijn land tijdens de tussentijdse evaluatie, waar zijn voorzitterschap, meen ik, een belangrijke rol in zal spelen, in het achterhoofd houdend dat we tussen dit jaar en volgend jaar ook nog moeten beslissen over het financiële perspectief, dit keer een minder blokkerende rol zal spelen dan in het verleden is voorgekomen.
Tot slot, mijnheer de Voorzitter, wat betreft het belangrijke energiepakket verwachten we dat het rechtschapen Zweden een positieve rol zal spelen en niet meer zal proberen het aantal verantwoordelijkheden te verminderen, omdat het land hiermee ook nog het slechte voorbeeld geeft aan de andere lidstaten.
Tot slot, de kwestie van de vrijhandel. Aangezien we niet protectionistisch zijn, zou het bijzonder kortzichtig zijn en zelfs een beetje ideologisch om te denken dat vrijhandel het antwoord is op alle problemen, zonder regels op sociaal en ecologisch gebied, we weten dat dat absoluut onmogelijk is.
Wat betreft Turkije zijn we het volledig eens. Het is in onze ogen goed nieuws dat Papadopoulos op Cyprus van het toneel is verdwenen. Mijnheer de Voorzitter, waarom heropenen we de kwestie over de zetel van het Europees Parlement niet?
Francis Wurtz
namens de GUE/NGL-Fractie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de premier, mevrouw de minister, als er één gebied is waarin de ervaring van Zweden voor ons van belang zou kunnen zijn voor wat betreft Europees beleid, dan is dat volgens mij een gebied dat u helaas tijdens uw toespraak niet heeft genoemd, en dat is het sociale beleid en meer specifiek de lessen die werden geleerd van de zaak-Laval-Vaxholm.
Laat ik gewoon eens de feiten opsommen. De Zweedse vakbonden ondernamen collectieve acties om een Lets bedrijf te dwingen het Zweedse arbeidsrecht in Zweden toe te passen. Wat zou je anders verwachten, zou je denken - tenzij je voorstander bent van het zogenaamde land-van-herkomstbeginsel, ook wel sociale dumping genoemd. Het Letse bedrijf verwees echter naar de Europese wetgeving als rechtvaardiging voor zijn verzet tegen de eisen van de vakbonden. Het geschil kwam toen voor de rechter en de zaak werd doorverwezen naar het hoogste gerechtshof in het Europees recht, het Europese Hof van Justitie, dat, zoals we weten, de verdragen interpreteert en vervangende jurisprudentie vaststelt.
Op 18 december vorig jaar sprak het Hof zich uit voor het bedrijf en tegen de vakbonden. Het vonnis van het Hof luidde, en ik citeer: "In het hoofdgeding moet worden geconstateerd dat het recht van de vakbondsorganisaties [...] om collectieve actie te voeren [...] het voor deze ondernemingen minder aantrekkelijk, ja zelfs moeilijker kan maken om bouwwerkzaamheden uit te voeren op het Zweedse grondgebied en derhalve een beperking op het vrij verrichten van diensten in de zin van artikel 49 EG vormt.” In de toekomst moeten de vakbonden in Zweden en in andere landen in dergelijke gevallen hun eisen beperken, en ik citeer weer, tot de "minimale bescherming” die onder de Gemeenschapsregeling is toegestaan, opdat artikel 49 van het Verdrag niet wordt geschonden, waarin de vrijheid om diensten te leveren wordt gegarandeerd.
Dit is duidelijk onaanvaardbaar en daarom verzoekt mijn fractie het Europees Parlement dan ook dringend om over deze kwestie en de enorme gevolgen ervan te debatteren: wat zou het politieke vervolg moeten zijn van dit vonnis? Voor nu zouden we echter geïnteresseerd zijn in uw mening over deze zaak, mijnheer de premier.
Hélène Goudin
namens de IND/DEM-Fractie. - (SV) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de premier, de reactie op de referenda in 2005 over de Europese Grondwet in Frankrijk en Nederland is een voorbeeld van de ondemocratische trend in de Europese politiek. De politieke elite wil alleen maar naar de mening van de burgers luisteren en de wil van de bevolking respecteren, als de onderdanen hoffelijk en gehoorzaam "ja” zeggen tegen meer EU-federalisme.
In combinatie met de discussies over het Verdrag van Lissabon had premier Reinfeldt zich moeten opwerpen als kampioen in de democratie door te verklaren dat de resultaten van de twee referenda in feite betekenden dat het verdrag had gefaald.
Bovendien had de heer Reinfeldt om een meer intergouvernementeel verdrag kunnen vragen, voor flexibele integratie kunnen pleiten, vrijstelling van de euro kunnen eisen en kunnen verzoeken of het heen en weer reizen naar Straatsburg had kunnen stoppen. Hij deed geen van deze dingen.
Wat gaat er in 2009 onder het Zweedse voorzitterschap dan wel gebeuren? De allerbelangrijkste doelstelling had moeten zijn om de samenwerking binnen de EU aan te passen en te moderniseren en om de EU effectiever te maken. De heer Reinfeldt had dus moeten aangeven, dat Zweden hervorming van het landbouwbeleid als prioriteit zou willen zien, en moeten eisen dat het afgelopen moet zijn met het reizende circus van het Europees Parlement.
In plaats van zich in te zetten voor een afgeslankte maar scherpere EU, lijkt de Zweedse regering zich meer te richten op een loggere en meer bemoeizuchtige EU. In Zweden is het bekritiseren van uitbreiding van het EU-federalisme onder de gewone bevolking wijdverbreid, maar in de praktijk komt het onder de politieke elite nauwelijks voor. Er zijn voldoende redenen om je af te vragen in hoeverre onze gekozen vertegenwoordigers ook werkelijk de burgers vertegenwoordigen.
Ik zou tot slot aan de heer Reinfeldt een goede fles Elzaswijn willen aanbieden, als hij mij één wet zou kunnen noemen die wel onder de verworpen EU-Grondwet zou zijn aangenomen, maar niet onder de herziene versie. Neemt u deze uitdaging aan, mijnheer Reinfeldt?
Jean-Marie Le Pen
(FR) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, het verraad van Frankrijk is compleet. Het congres van schaamte kwam op 4 februari in Versailles bijeen om de grondwetsherziening aan te nemen die nodig is om het zogenaamde Constitutioneel Verdrag te herzien.
Versailles is de belangrijkste plaats geworden, waar Frankrijk zijn soevereiniteit afstaat, we herinneren ons nog dat ook het Duitse Rijk daar werd uitgeroepen.
Namens de 26 lidstaten die niet worden geraadpleegd in een referendum, zal Ierland de facto de woordvoerder zijn voor de miljoenen Europeanen die in 2005 "nee” hebben gestemd en geen Europese superstaat willen.
Als je de burgers berooft van hun legitieme recht om over hun toekomst mee te kunnen beslissen, zullen ze wraak nemen. Geen zorgen, dames en heren, ze zullen wraak nemen, en wat voor wraak, in de Europese verkiezingen volgend jaar!
De waarheid is gewoon, dat een aantal Europese leiders er zeker van is, dat hun landen deze dun gesluierde grondwet zouden verwerpen. De heer Sarkozy zei het ronduit en gaf het toe aan het Parlement op de Conferentie van voorzitters, met name verwijzend naar de regering van het Verenigd Koninkrijk. Hij is de door zichzelf benoemde bemiddelaar in deze schandelijke bedriegerij. Hij was eigenlijk de allerlaatste persoon die het recht had om deze tweede versie van de Grondwet door het Parlement aangenomen te krijgen, maar zoveel moeite doen sommige mensen wel om de aandacht op zichzelf te vestigen en om te doen overkomen dat zij de touwtjes in handen hebben.
Vermaarde en eeuwenoude naties worden zo terzijde geworpen ten gunste van een constructivistisch Utopia, dat hen overgeeft, met handen en voeten gebonden, aan de kwade gevolgen van globalisering en ontketend liberalisme: massale immigratie, onveiligheid, economische teloorgang, sociale onheil en moreel en cultureel verval.
De toekomst van Europa ligt niet in deze totalitaire superstaat, zoals we vandaag de dag in Kosovo zien, wat als voorbeeld gezien moet worden, maar in samenwerking die uit vrije beweging aan de naties en burgers van Europa wordt overhandigd, inclusief de Slavische naties.
In ieder geval, wat zeker is, is dat twee naties, beide medeoprichters van de Unie, werden geraadpleegd in een referendum en de voorgestelde grondwet duidelijk hebben verworpen. Aangezien de grondwet derhalve onwettig is, zijn alle uitvloeisels ervan ook onwettig en niemand kan worden gedwongen zich aan de bepalingen ervan te houden.
Nationaal verzet is derhalve legitiem: het recht van alle burgers en de plicht van alle patriotten. Caveant consules!
Gunnar Hökmark
(SV) Mijnheer de Voorzitter, ik verwelkom de premier hier. Dit is waar ik werk. Het is een dynamische plek. Hier wordt beleid gevormd, dat een direct effect heeft op de Zweedse samenleving en op andere Europese samenlevingen. Dit gebeurt hier, niet om de burgers van het politieke proces af te schermen, maar omdat er aangelegenheden zijn die alleen kunnen worden aangepakt als landen met elkaar samenwerken. De nationale staat is niet langer de juiste context waarin we veel van de belangrijke uitdagingen van deze tijd moeten aanpakken.
De mensen onder ons die uit Zweden komen, nog altijd een relatief nieuwe lidstaat, zullen zich misschien herinneren dat er veel problemen en uitdagingen zijn die niet het gevolg zijn van de EU, maar haar overkomen, omdat zij in staat is gebleken de uitdagingen van nu succesvol te kunnen aanpakken.
Hiertoe behoort ook Kosovo. Hiertoe behoort ook klimaatverandering, waarin Zweden heeft aangetoond op welke manier van ontwikkeling in plaats van wetgeving gebruik kan worden gemaakt om de belangen van onze maatschappij te bevorderen. Hiertoe behoren kwesties over mededinging en kwesties over de strijd tegen misdaad en terrorisme. Dit zijn aangelegenheden en gebieden waarover we alleen kunnen beslissen als we samenwerken. Deze problemen en uitdagingen zijn ons ten deel gevallen omdat we succesvol zijn.
Vandaar dat ik ook denk dat de premier gelijk had, toen hij één aspect benadrukte, en dit zou mijns inziens het grote concept moeten zijn van de Europese Unie in de komende jaren - een open houding. Een open houding naar de wereld om ons heen. Dankzij een open houding naar de hele wereld kunnen we de internationale orde helpen vorm te geven op basis van waarden als democratie en vrijheid, als we onze eigen Gemeenschap uitbreiden, maar ook als we deelnemen aan internationale onderhandelingen over vrijhandel en nog veel meer zaken.
Wat betreft een open houding tegenover de lidstaten onderling, vind ik het belangrijk te benadrukken dat de mensen die tegen een open houding zijn, ook tegen de vrije beweging van mensen zijn en tegen het recht op vrije keus. Dat is waar discriminatie plaatsvindt. Het juiste Europese concept is een open houding en, als we het kunnen realiseren, dan zijn we er zeker van, dat onze burgers zullen erkennen dat dit ook echt het Europa van het volk is. Dit is een uitdaging voor het Zweedse voorzitterschap en een uitdaging voor dit Parlement en al zijn fracties.
Inger Segelström
(SV) Mijnheer de Voorzitter, net als iedereen wil ik graag premier Reinfeldt bedanken voor zijn komst.
Mijn eerste kwestie gaat over de milieueffectbeoordeling van de gaspijpleiding in de Oostzee, een van de meest vervuilde zeeën ter wereld, waarnaar het Parlement onlangs een onderzoek had gehouden, waarbij een aantal commissies betrokken waren. Zweden was het eerste land, dat milieueffectbeoordelingen instelde. Deze kwesties is een van de meest belangrijke milieukwesties voor Zweden en de EU. Zal Zweden weer een ander alternatief eisen, waarbij de pijpleiding dit keer over land wordt aangelegd, en dus moet worden onderworpen aan een milieueffectbeoordeling?
De beheerders vertelden ons in het Parlement dat dit te kostbaar zou zijn. Maar zowel de premier als ik komen uit Stockholm, waar de kosten voor infrastructuur en investeringen zo ongeveer zijn verdubbeld. Ik kan me niet voorstellen dat een verhoging van de kosten met tien tot vijftien procent een sterker tegenargument is. Het milieu is belangrijker.
Mijn tweede kwestie houdt verband met clusterbommen en dergelijke, waarover momenteel in het Osloproces en in Wellington, Nieuw-Zeeland wordt gedebatteerd, en vorige week ook in het Zweedse parlement ter sprake is gekomen. Dit is ook een belangrijke EU-kwestie. Ik heb brieven ontvangen die waren ondertekend door een groot aantal organisaties in Zweden, waaronder Amnesty International, de kerken door middel van Diakonia, het Rode Kruis, UNICEF, Svenska Freds (de Zweedse vereniging voor vrede en arbitrage) en de Zweedse vereniging voor de Verenigde Naties, waarin wordt geëist dat Bombkapsel 90 (BK90), waar Zweedse JAS-vliegtuigen mee zijn uitgerust, wordt gekenmerkt als een clusterbom en wordt opgenomen in een internationaal initiatief dat een uitvoerig verbod voorbereid. Welk standpunt heeft de regering over de JAS-bom? Is de BK90 volgens de premier een clusterbom of niet? Is de premier van plan maatregelen te gaan nemen in het lopende Osloproces?
Tot slot zou ik willen weten, wanneer de premier maatregelen gaat treffen om het constante heen en weer reizen naar Straatsburg te beëindigen, nu de minister van Europese Zaken, mevrouw Malmström, een miljoen namen en handtekeningen heeft verzameld. Zou het Parlement zelf niet moeten besluiten waar het zijn vergaderingen houdt en niet de Raad? Ik zou u ook hartelijk willen bedanken voor uw mededeling over Turkije. Ten slotte wil ik nog zeggen dat, wanneer ze volgend jaar gedurende het Zweedse voorzitterschap terugkomen, de premier en de andere leden van de regering van harte welkom zijn, telkens weer!
Olle Schmidt
(SV) Mijnheer de premier, het feit dat er in Zweden in de herfst van 2006 een nieuwe regering is aangetreden, is niet onopgemerkt gebleven gelet op de inzet voor de EU. Ik zou daarom de premier en de minister van Europese Zaken willen bedanken voor hun duidelijke vastberadenheid om van Zweden een actievere partner van de Unie te maken, om zijn plek te midden van de Europese integratie te krijgen, zoals de premier zei.
Niettemin is Zweden nog geen onderdeel van de eurozone, iets wat voor ons Zweden een kostbare zaak is, op economisch, maar vooral ook op politiek gebied. Het is tenslotte, mijnheer de minster-president, in wezen een kwestie van solidariteit. Mijn vraag is als volgt: wanneer zal Zweden een volwaardig lid van de EU worden? Hoe ziet het tijdschema eruit, mijnheer de premier? Een gevoelig punt in uw vaderland Zweden.
We zijn nu in Straatsburg, een prachtige en aantrekkelijke stad, waarvan de geschiedenis ons terug doet denken aan de verschrikkingen van oorlog. Dit gezegd hebbende weten we dat er miljoenen burgers zijn, die van mening zijn dat dit heen en weer reizen tussen Brussel en Straatsburg niet de beste manier is om voor het milieu te zorgen en ons geld te beheren. Een dringend verzoek: zou het misschien mogelijk zijn dat de Zweedse regering tijdens haar voorzitterschap een het zou aandurven om voor te stellen een einde te maken aan dit heen en weer gereis?
Ģirts Valdis Kristovskis
(LV) Mijnheer de premier, zowel u als wij verwachten veel van de toekomst van Europa. De heer Robert Schuman had destijds de hoop de Europeanen na eeuwenlange afscheiding ten gevolge van verscheidene conflicten te verenigen. Hij zag in dat om te weten waar je naartoe wilt, het belangrijk is te weten waar je vandaan komt. Mijnheer de premier, realiseert u zich, dat de Europese Unie geen rekening houdt met haar ondemocratische, totalitaire verleden? Een duidelijk voorbeeld hiervan is het Kaderbesluit van de EU betreffende de bestrijding van racisme en vreemdelingenhaat van vorig jaar. Er wordt in aanbevolen dat Europese landen vrijheidsstraffen opleggen voor het ontkennen van Nazimisdaden, maar de vergelijkbare misdaden onder het communistische regime, de onterechte ontkenning, of erger nog, verheerlijking ervan, worden bewust vergeten. Europa zou dit niet mogen toestaan. Wat zullen de miljoenen Oost-Europeanen hiervan denken, waaronder inwoners van wat nu de Europese Unie is, die in Stalin's concentratiekampen werden gemarteld? Ik verzoek u dit serieus te overwegen en bij te dragen aan een oplossing voor dit probleem in de naam van de toekomst en rechtvaardigheid in Europa. Dank u wel.
Carl Schlyter
(SV) Mijnheer de Voorzitter, deze dag in het teken van Zweden gaat nu verder met nog iemand die het reizen naar Straatsburg wil vermijden. Ik wil ook dat er een referendum wordt gehouden over ons verdrag.
Ik kwam er vanmorgen achter dat ik een groene en een blauwe sok had aangetrokken. Ik vraag me af of het symbolisme hierachter was, dat we een nieuwe soort alliantie moeten vormen tussen de verschillende fracties, anders dan de traditionele allianties. Als u nog een groene sok van me wilt hebben, mijnheer Reinfeldt, dan moet u waarschijnlijk wat meer ambitieus worden op het gebied van energiebesparing en hernieuwbare energiebronnen. Ik heb een voorbeeld meegenomen. Dit is een LED-lamp. Je doet er twaalf seconden over om hem in te draaien. Het bouwen van een nieuwe kerncentrale duurt twaalf jaar. Met welke van de twee manieren kun je makkelijker en sneller klimaatproblemen oplossen?
I dacht ook aan problemen die met groei gepaard gaan, hierover moeten we het ook eens worden. Wij importeren tegenwoordig historisch grote hoeveelheden producten die in andere landen emissies veroorzaken. We moeten dit in het achterhoofd houden, als we ons met het klimaat gaan bezighouden. En dan keren we terug naar de handel. Het is verkeerd om met protectionisme ondernemingen te beschermen. Maar met protectionisme het milieu en mensenrechten beschermen is een plicht en verantwoordelijkheid voor politici in een vrije markt. Anders worden burgers instrumenten van de markt in plaats van dat de markt een instrument van de burgers wordt.
De beste manier waarop u kunt aantonen dat de bevolking grotendeels meewerkt aan de toekomst van de EU, is om de burgers de gelegenheid te geven om te laten zien wat ze vinden dor middel van een referendum.
Eva-Britt Svensson
(SV) Mijnheer de Voorzitter, ik wil de premier van Zweden welkom heten in het Parlement en in dit debat over de toekomst van Europa. Dit is een belangrijk debat, waar 493 miljoen burgers bij betrokken zijn. Het debat moet daarom gehouden worden en besluiten over het debat moeten niet alleen in het Parlement, maar ook onder de burgers genomen worden. Maar als je de burgers bij het debat wilt betrekken, moeten ze ook de mogelijkheid hebben om invloed uit te oefenen op de toekomst. Zonder inspraak en de mogelijkheid om invloed uit te oefenen, zal er geen betrokkenheid zijn. Hoe zorgen we er dus voor dat burgers deel gaan nemen aan het proces? Het antwoord is voor de hand liggend: door hun een vraag te stellen over de toekomst, en te luisteren naar hun antwoord. Een referendum over het Verdrag van Lissabon is daarom noodzakelijk als we de burgers van Europa serieus willen nemen. EU-wetgeving wordt tegenwoordig opgesteld door anonieme ambtenaren, die worden beïnvloed door deskundigen en lobbyisten, terwijl de mening van de burgers wordt genegeerd. Het wordt hoog tijd dat er naar de mening van de burgers geluisterd wordt.
De premier zei helemaal niets over de uitspraak in de zaak-Vaxholm. De zaak heeft veel aandacht gekregen, niet alleen in Zweden, maar ook in veel andere EU-lidstaten. Dit is normaal, omdat de uitspraak niet alleen de doodsteek betekent voor het Zweedse model, maar het is ook een aanval op werknemers in loondienst en de positie van vakbonden in de gehele EU. Dit vonnis is een uitnodiging om het loon van werknemers te verlagen tot het absolute minimum. Geen enkele lidstaat hoeft gunstigere voorwaarden voor werknemers op te stellen dan de wettelijke minimale bescherming. Dit leidt tot een tweeledige arbeidsmarkt. Alleen voor werknemers in binnenlandse loondienst zullen er wat extra voorzieningen zijn, terwijl voor werknemers in buitenlandse loondienst andere regels gelden. Dit zal tot dumping leiden wat betreft lonen en arbeidsvoorwaarden, en tot discriminatie.
Zweden kan hierin verandering brengen. Zweden kan zich inzetten voor het behoud van de rechten van werknemers in loondienst en van een sociaal Europa door een uitzonderingspositie op te eisen in het Verdrag van Europa voor collectieve arbeidsovereenkomsten. Zweden kan hierin voorop lopen en anderen overhalen hetzelfde te doen.
Concluderend wil ik de premier van Zweden herinneren aan een van de twee kwesties die voorafgaand aan de Zweedse toetreding voor dat land zeer belangrijk waren. Een van de hoogste prioriteiten lag bij het beleid voor gelijke kansen. Wat is er gebeurd, en wil Zweden het voortouw nemen om het toekomstig beleid voor gelijke kansen te ontwikkelen? Deze vraag is onderdeel van het debat over de toekomst. Zonder vrouwen heeft Europa geen toekomst.
Paul Marie Coûteaux
(FR) Mijnheer de Voorzitter, Europa heeft duidelijk alleen toekomst via zijn burgers, aangezien zij er inhoud en kracht aan geven. Als de burgers van Europa zouden worden opgeslokt, kaalgeschoren van de verantwoordelijkheid voor henzelf en verdeeld over of opgedeeld in kleine prinsdommen zonder politieke dimensie - in het verlengde, natuurlijk, van het imperialistische beleid van Amerika, zoals we met Kosovo hebben gezien, waar de laatste vreselijke ontwikkelingen een grote bedreiging vormen voor de toekomst - kort gezegd, als Europa zich in handen zou geven van een technostructuur zonder grondgebied, die het aan de grillen van globalisering en macht over zou laten, dan zou ik erg bang zijn voor de toekomst.
Al het bewijsmateriaal wijst er momenteel op dat deze machine, die we tot onze schaamte de Europese Unie noemen, niet alleen los van zijn burgers opereert, maar zelfs ertegen. We hebben hier onlangs meer bewijs van gezien bij de verbazingwekkende afwijzing door de Franse burger in het referendum van 2005, geholpen en bijgestaan door onze glansloze leider, president Sarkozy. De Franse burger is teleurgesteld en heeft alle hoop laten varen in dit algemene debat, wat zowel een afwijzing van het verleden, als van de toekomst is.
Europa kan alleen gered worden, als de burgers weer controle krijgen over hun eigen lot, als de lidstaten de vrijheid krijgen hun eigen beleid te kunnen voeren en alleen de krachten bundelen als dat nodig is, als we deze democratie als een stel leugens bestempelen, die niets meer met demos of kratos te maken heeft, oftewel, als de lidstaten en andere landen weer hun vrijheid opeisen. Anders zal het stevige schip Europa vergaan en zullen we langzaam maar zeker steeds verder wegdrijven van de kust van geschiedenis.
László Tőkés
(HU) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de premier, in de inleiding van het Handvest van de grondrechten, dat is bijgevoegd bij het nieuwe basisverdrag van de Europese Unie staat, dat de burgers van Europa vastberaden zijn om gezamenlijk in een vreedzame toekomst te leven gebaseerd op gemeenschappelijke waarden. Salih Mahmoud Osman, winnaar van de Sacharovprijs, zei echter, toen hij afgelopen december een plenaire vergadering van het Europees Parlement toesprak, dat er geen vrede is zonder rechtvaardigheid.
Een onrechtvaardig systeem waar vrede heerst, zal vroeger of later tot oorlog leiden en ineenstorten. De meest recente Balkanoorlog en het uiteenvallen van voormalig Joegoslavië zijn hier duidelijke voorbeelden van. Verzoening is bijna onvoorstelbaar, tenzij er een rechtvaardig nieuw systeem wordt ingesteld.
Europa moet ook zijn communistische verleden onder ogen durven zien. Het uit de weg ruimen van de kwaadaardige erfenis van het communisme is een vereiste voor een vreedzame toekomst in Europa. Communisme hoort net zo te worden afgekeurd als het fascisme. Er kan op ons continent geen sprake van vrede, van een rechtsstaat, van veiligheid of stabiliteit, tenzij er in elk opzicht op legitieme wijze recht wordt gesproken. Dezelfde rechtvaardigheid dient ook te worden toegepast bij het oplossen van de situatie rond etnische minderheden.
Giles Chichester
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik ben verheugd om de premier vandaag welkom te mogen heten. Zijn historische overwinning bij de Zweedse parlementsverkiezingen was een persoonlijke zegetocht. Ik feliciteer hem ook met het verenigen van centrum-rechts en het doorbreken van de sociaal-democratische overheersing en wens hem en zijn regering het beste toe.
Vandaag discussiëren we over de toekomst van Europa, terwijl dit Huis deze week over een verslag zal stemmen dat het Verdrag van Lissabon zal bekrachtigen. Ik wil heel duidelijk kenbaar maken dat de Britse conservatieve afgevaardigden tegen dit verslag zullen stemmen, omdat we het fundamenteel oneens zijn met het verdrag, met het proces door middel waarvan het werd aangenomen, en met het feit dat het eenvoudigweg een fotokopie is van de grondwet die twee medeoprichters van de Unie in nationale referenda hadden afgewezen.
Met dit verdrag gaat Europa de verkeerde kant op. De EU krijgt erdoor belangrijke nieuwe bevoegdheden, waarvan sommige betrekking hebben op bijzonder gevoelige zaken van nationaal belang. Mijn partij heeft een andere visie op de toekomst van Europa, namelijk dat het een meer open houding krijgt, dynamischer en transparanter wordt en minder gecentraliseerd, eenvormig en inflexibel.
Het Britse parlement debatteert op dit moment over het verdrag. De burgers van het Verenigd Koninkrijk hoopten natuurlijk dat ze in een referendum erover mee konden beslissen. Maar de Britse regering heeft op schandelijke wijze haar woord gebroken, aangezien in haar verkiezingsprogramma werd beloofd er een te houden.
Mijn partij, zowel hier als in het Verenigd Koninkrijk, zal krachtig campagne blijven voeren zodat de burgers hun mening kwijt kunnen in een referendum. Zonder steun onder brede lagen van de bevolking heeft de Europese Unie geen legitimiteit voor wat ze doet. Ze moet haar obsessie voor instellingen loslaten en verder gaan. Om gereed te zijn voor de 21ste eeuw moet de EU zich concentreren op kwesties als het milieu, economische mededinging en mondiale armoede en op die manier kan ze aantonen dat ze de steun van de burgers waard is. Dit zijn de kwesties die voor de toekomst van Europa van belang zijn.
Libor Rouček
(CS) Mijnheer de premier, dames en heren, de EU heeft net een bijzonder succesvol jaar afgesloten. De EU is met Roemenië en Bulgarije uitgebreid, er zijn negen nieuwe landen aan het Schengengebied toegevoegd, de eurozone werd met drie nieuwe landen uitgebreid, en de euro is geleidelijk de dollar aan het vervangen als internationale munteenheid in de wereld. De EU begint met haar 500 miljoen burgers en consumenten zo langzamerhand in belangrijke mate regels en normen op het gebied van mondiale handel, milieu en techniek voor te schrijven. Ondanks het wishful thinking van veel Eurosceptici, heeft Europa zelfs een akkoord bereikt over het nieuwe hervormingsverdrag.
Ik benadruk deze successen, omdat ze mede zijn bereikt dankzij de actieve inzet van de nieuwe lidstaten, en niet ondanks hun aanwezigheid. Daarom verwelkom ik ook de voorstellen van de premier aangaande toekomstige prioriteiten. Een van de prioriteiten voor de komende jaren zou moeten zijn om de EU uit te breiden met landen uit de Westelijke Balkan. Hier zijn echter de volgende twee voorwaarden aan verbonden: de landen in kwestie moeten er op technisch gebied globaal op voorbereid zijn en de bestaande lidstaten moeten durf tonen. Hun politici moeten de moed hebben om aan hun burgers uit te leggen waarom de uitbreiding een succes was en dat erdoor niet minder maar juist meer veiligheid, vrijheid en democratie is gekomen. Ik ben van mening dat we het ook moeten aandurven om de landen van de Westelijke Balkan binnen een zo kort mogelijke periode tot het visumvrije regime toe te laten. Waarom zouden we voor twintig miljoen mensen in de Westelijke Balkan bang zijn, als we in de Gemeenschap 27 lidstaten en 500 miljoen burgers hebben?
Ik heb nog één laatste opmerking. Volgend jaar is het Zweedse voorzitterschap. Zweden zal samenwerken met Frankrijk en Tsjechië. Ik zou de premier willen verzoeken zijn Tsjechische collega's aan te moedigen om het Verdrag van Lissabon bij de eerst volgende gelegenheid door het Tsjechische parlement te laten ratificeren. Als Tsjechisch burger vermoed ik dat de eurosceptische Tsjechische regering dit niet zo snel zal doen.
Lena Ek
(SV) Collega's, er is niets bijzonders aan ervaring. Het helpt je fouten te herkennen, als je er weer een maakt. Deze keer mogen we wat betreft de Balkan geen fouten maken. Dat is mijn eerste opmerking over wat de premier in zijn inleiding tegen het Parlement zei. Europa moet over Kosovo met één stem spreken.
Mijn tweede opmerking gaat over terrorisme, waarbij in een open samenleving terrorisme moet worden bestreden met alle middelen die voor een open samenleving beschikbaar zijn, met veel zelfvertrouwen en zonder toe te geven aan opdringerige maatregelen.
Mijn derde en laatste opmerking gaat over de klimaatkwestie, waarbij het Europese systeem misschien wel het grootste en moeilijkste probleem is waar we in de kortste tijd een beslissing over hebben moeten nemen. Het gevaar bestaat dat, nadat deze kwestie in Kopenhagen is afgerond, het gevoel zal overheersen zoals in het verhaal van Hans Christian Anderson, waar de keizer geen kleren draagt of naakt door de stad loopt.
Om de Europese wetgeving tot stand te kunnen brengen die wij nodig hebben, moet er veel inzet worden getoond en actief worden samengewerkt tussen de Raad van ministers en de Commissie en bovenal met het Parlement, iets wat in de geschiedenis van de EU nog niet is voorgekomen.
Tot slot ben ik verheugd te zien dat een pro-actieve Zweedse regering in het middelpunt van het Europese debat staat. Welkom!
Konrad Szymański
(PL) Mijnheer de Voorzitter, het belangrijkste voor de toekomst van Europa zijn zichtbare resultaten in de levensomstandigheden van de normale burgers, zoals behoud van welvaart, openbare veiligheid en internationale veiligheid. De toekomst van de Unie zal niet worden bepaald door de als maar complexer wordende institutionele hervormingen, waarover dit Huis morgenochtend zal debatteren.
Een van de beproevingen voor de Unie die van speciaal belang is voor uw en mijn land, aangezien beide aan de Oostzee liggen, is de kwestie van de noordelijke gaspijpleiding. Dit project is uitzonderlijk gevaarlijk voor het milieu en staat beleidsmatig in tegenstelling met een aantal energieprogramma's van de EU. Als we een Europa willen dat resultaten oplevert, kunnen we dergelijke projecten niet tolereren. Vandaar mijn vraag: wat is uw mening over het financieren van dit project uit Europese middelen, waar vertegenwoordigers van Nord Stream onlangs naar hebben verwezen?
Ian Hudghton
(EN) Mijnheer de Voorzitter, al meer dan negen jaar lang heb ik het voorrecht om Schotland in dit Parlement te mogen vertegenwoordigen, en gedurende deze tijd hebben we vaak debatten gevoerd over de toekomst van Europa, terwijl er 12 nieuwe lidstaten zijn toegetreden. Deze enorme uitbreiding van de interne markt en van andere gebieden van samenwerking is goed voor Schotland en goed voor Europa als geheel. We hebben echter in dezelfde negen jaar ook de nodige crises moeten doorstaan, zoals het aftreden van de commissie-Santer en de afwijzing van het Constitutioneel Verdrag. Het is bijzonder jammer en frustrerend dat zoveel positieve kenmerken van het lidmaatschap van de EU in het niet vallen bij dergelijke door onszelf veroorzaakte negatieve kenmerken.
In Schotland zijn er ook ontwikkelingen. Er is een nieuwe regering - geleid door de SNP, die voorstander van Europa is en een nieuwe toekomst voor Schotland ziet in Europa. Mijnheer de premier, ik zou graag Schotse ministers naast u willen zien zitten in de Europese Raad, en niet achter u. Schotland kan veel bijdragen aan de Europese Unie en haar ontwikkeling: een constructieve houding en een rijkdom aan energiebronnen, om er slechts twee te noemen. Ik kijk uit naar de dag waarop Schotland wordt verwelkomd als onafhankelijke lidstaat van deze Unie. Een dergelijke verandering zou, denk ik, niet alleen goed zijn voor Schotland, maar ook voor de toekomst van Europa.
Nils Lundgren
(SV) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de premier, we bespreken hier de toekomst van Europa, maar de belangrijkste vraag is, wie die toekomst gaat bepalen.
Het is binnen de EU helaas een traditie, die teruggaat tot Jean Monnet, om de EU op te bouwen zonder de Europese burgers erbij te betrekken. De grootste misleiding tot nu toe is, dat de politieke elite van de EU met dezelfde voorstellen komt over hoe de EU zou moeten worden bestuurd, en wat de EU zou moeten doen, als de constitutionele voorstellen, die al zijn afgewezen in referenda met een hoge opkomst en grote aantallen 'nee'-stemmers.
Ik merk op dat de leider van de Liberale Fractie de mensen die het verdrag hebben afgewezen, niet goed wijs noemt. Wat hij dus zegt, is dat de meerderheid van de Nederlandse en Franse bevolking niet goed wijs is, net als ik, natuurlijk, terwijl ik hier in dit Huis sta. Ik vind dat de Voorzitter dit soort taal in de toekomst niet meer toelaat.
De premier van Zweden zegt in eigen land en hier in deze Kamer, dat in de EU-begroting minder moet worden uitgetrokken voor landbouw en dat erop moet worden bezuinigd, en dat er een eind moet komen aan de tendens naar supranationalisme. Dat is de mening van de Zweedse burger. Maar in de Raad steunt zijn regering de plannen om de EU om te vormen tot een staat, en zijn afgevaardigden stemmen dienovereenkomstig om de politieke macht over te dragen van de Zweedse bevolking naar Brussel. Dat is geen toekomst.
Philip Claeys
(NL) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de premier, het is een beetje bevreemdend dat hier een debat wordt gevoerd over de toekomst van Europa zonder dat de vraag wordt gesteld over de grenzen van de Europese Unie. Het gaat nochtans om een van de meest fundamentele problemen waarmee wij geconfronteerd worden. Elke keer opnieuw gaat men daar met een brede bocht omheen terwijl de publieke opinie zich terecht zorgen maakt. Blijft de Europese Unie wel een Europees project, vraagt men zich af. Dat zal niet meer het geval zijn als Turkije zou toetreden. Als de Europese Unie koppig blijft doorgaan en de wil van de bevolking blijft negeren, verdwijnt langzaam maar zeker haar democratisch draagvlak.
Mijnheer de premier, u hebt gewaarschuwd voor een muur die misschien tegen Turkije wordt gebouwd. Daar heeft het echter niets mee te maken. Niemand in Europa zit te wachten op mooie praatjes. De criteria van Kopenhagen moeten nageleefd worden, ook door Turkije en dat is overduidelijk niet het geval. Het wordt dan ook tijd dat die onderhandelingen worden stilgelegd. Dat is niet meer of niet minder dan het naleven van de gemaakte afspraken.
Jerzy Buzek
(PL) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de premier, u noemde de Europese Unie een mondiale speler, vooral als het verdrag geratificeerd is. We kunnen deze mening alleen maar beamen, en ik wil u graag feliciteren, mijnheer de premier, met uw duidelijke en vastberaden standpunt ten aanzien van het regime in Wit-Rusland, de laatste dictatuur in Europa. Als we in Afrika en Azië invloed willen uitoefenen om de democratie te ondersteunen en mensenrechten te verdedigen, moeten we eerst de problemen aanpakken die dichter bij huis zijn, bij de buurlanden van de Unie.
In dit licht wil ik u ook feliciteren met uw duidelijke standpunt over de uitbreiding van de EU. Ik denk hierbij aan een buurland van Wit-Rusland, de Oekraïne, waar een grote strijd gaande is over of de Oekraïne een democratie moet worden, zodat het land zich normaal, snel en op democratische wijze kan ontwikkelen, wat zowel in ons voordeel als in het voordeel van het Oekraïense volk zou zijn. Het openstellen van de Oekraïne is zeer belangrijk, met het oog op een toekomstig lidmaatschap van de Europese Unie.
Ten slotte wil ik u, mijnheer de premier, feliciteren met uw zeer krachtige uitspraak over de milieubescherming van de Oostzee, een kleine zee waar acht EU-lidstaten aan grenzen. De Oostzee is bijna een interne EU-zee te noemen, en geen enkele zee ter wereld wordt ecologisch zo sterk bedreigd.
U zei ook dat energiekwesties en maatregelen om klimaatverandering tegen te gaan de hoogste prioriteit van het Zweedse voorzitterschap zullen krijgen. Wij zijn het volledig eens met deze toezegging, die de taak en verantwoordelijkheid van onze beschaving is. Maar ik heb de indruk dat we, wat dit betreft, veel praten en weinig doen.
De tussentijdse evaluatie zal tijdens het Zweedse voorzitterschap plaatsvinden. Tenzij we onze begroting dusdanig kunnen wijzigen dat we met enige mate van verantwoordelijkheid in kunnen grijpen om klimaatverandering tegen te gaan en in brede zin over kunnen gaan op technologieën met een lage kooldioxide-uitstoot, zullen we ons inderdaad beperken tot woorden en onze belangrijkste doelstelling niet halen.
Jan Andersson
(SV) Mijnheer de Voorzitter, welkom aan de heer Fredrik Reinfeldt. U sprak wijze woorden over het Verdrag, over uitbreiding en over het klimaat. Ik zal kort iets bespreken dat u niet heeft genoemd.
Jacques Delors zei ooit eens dat de interne markt nooit een succes zou kunnen worden zonder een sterke sociale dimensie. Hij had volkomen gelijk. Ik was dan ook niet verrast, toen u het over de sociale EU had, en haar beschouwde als een conflict tussen de nationale systemen en de regelingen van de EU.
Ik denk dat het juist andersom is. We hebben een gemeenschappelijke arbeidsmarkt. We moeten daarom het nationale arbeidsrecht en de nationale systemen aanvullen, anders werkt het niet. Als u toch bij deze mening blijft, dan zou ik u een paar voorbeelden willen geven. Is de detacheringsrichtlijn een probleem? Is de overnamerichtlijn een probleem, of een van de overeenkomsten die op Europees niveau door de sociale partners zijn gesloten? De richtlijn betreffende deeltijdarbeid? De ouderschapsrichtlijn?
Om een specifiek voorbeeld te geven: de onevenwichtigheid tussen de markt en beleid is te zien in de zaak-Laval. Het probleem met de zaak-Laval is, dat de markt belangrijker wordt gevonden dan de rechten van werknemers. Dit is in Zweden goed aangepakt. Tot nu toe is deze kwestie in Zweden goed aangepakt, maar zoals vele anderen hier al hebben gezegd, zijn de andere landen van de EU hier ook bij betrokken. Als het straks nodig is bij de Europese initiatieven, zult u zich dan ook net als wij inzetten om Europese initiatieven te nemen?
Vorige maand hebben we een strategie aangenomen betreffende gezondheid en veiligheid op het werk. Het was ons doel om één arbeidsinspecteur te hebben op elke tienduizend werknemers. In Zweden gaat het precies de andere kant op en het zal die doelstelling bij lange na niet halen. In plaats daarvan is de verhouding in Zweden met 27 procent gedaald. In Denemarken, waar de arbeidsmarkt lijkt op die van Zweden, zijn er meer dan twee gezondheids- en veiligheidsinspecteurs op elke tienduizend inwoners. Hoe komt het dat het in Zweden precies de andere kant op gaat? Waarom hebben gezondheid en veiligheid op het werk geen prioriteit?
Henrik Lax
(SV) Mijnheer de Voorzitter, het is een zware taak om binnen de Unie consensus te bereiken over een gemeenschappelijk energiebeleid, dat in staat is om de energietoevoer naar de lidstaten veilig te stellen, zoals u al zei, mijnheer de premier Reinfeldt.
U noemde ook de Oostzeestrategie van de EU, waar de Commissie op dit moment aan werkt. Een grondig voorbereide strategie voor de Oostzeeregio kan een belangrijke bijdrage leveren aan het toekomstige energiebeleid, en dan vooral aan de energiesamenwerking met Rusland. Het probleem wordt duidelijk door het besluit dat de Zweedse regering vorige week heeft genomen om de aanvraag van Nord Stream voor het aanleggen van een gaspijpleiding door Zweedse territoriale wateren af te wijzen. De aanvraag werd te onvolledig bevonden om te kunnen behandelen.
Er is veel wantrouwen in de regio over het gaspijpleidingproject. Er kan niet echt een aanvaardbare oplossing voor worden gevonden, tenzij de EU en haar lidstaten rondom de Oostzee een gedragslijn formuleren en verder volledige toegang te krijgen tot het project.
Ik zou graag Zweden willen prijzen, omdat het een mogelijkheid heeft geschapen om de nieuwe energiebepalingen van artikel 176a van het Verdrag van Lissabon op de proef te stellen.
Christian Rovsing
(DA) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de premier, ik zou graag over een klein aspect van het milieubeleid willen spreken. De initiatieven van de stad Malmö op het gebied van energiebesparing en het gebruik van milieuvriendelijk vervoer zijn veelbelovend. Ik heb zelf een proefrit gemaakt met een aantal milieuvriendelijke auto's. In januari reed ik onlangs in Berlijn in een grote S-klasse Mercedes, een auto met een gewicht van rond de twee ton. Deze auto werkt op zowel gewone brandstof als op waterstof. Met een druk op de knop was het mogelijk om van het ene naar het andere brandstoftype over te schakelen - ongeacht de snelheid van de auto. De acceleratie voor beide brandstoftypen was schijnbaar identiek.
Het gebruik van waterstof als brandstof voor auto's is dankzij voortdurende ontwikkeling sterk verbeterd. Het afvalproduct van een waterstofauto is puur water en verder niets. Als waterstof de gewone brandstof voor particuliere auto's zou worden, dan zou het mogelijk zijn alleen waterstofauto's toe te laten in het centrale gedeelte van onze steden. Dit zou leiden tot een dramatische daling van de vervuiling en dus ook tot minder ademhalingsziektes en aantasting van onze oude gebouwen. Ik hoop dat Zweden deze solide ontwikkeling op milieugebied zal stimuleren.
Toomas Savi
(EN) Mijnheer de Voorzitter, de Raad verzocht de Commissie op 14 december 2007 om uiterlijk juli 2009 een EU-strategie voor de Oostzee in te dienen, een initiatief dat ook door het Europees Parlement werd verwelkomd.
Het belang van deze beslissing kan niet worden onderschat, noch door de Noord-Europese landen, noch door de lidstaten rondom de Oostzee die in 2004 toetraden. Deze strategie zou het werkelijke talent van deze regio naar boven kunnen halen op verschillende gebieden, van milieu, economie, cultuur en onderwijs tot veiligheid.
Door de doelstellingen die zijn vastgelegd in de Lissabonagenda, na te streven zou met behulp van de EU-strategie voor de Oostzeeregio een bruggenhoofd kunnen worden geslagen naar Rusland. In de tweede helft van 2009 zal Zweden het voorzitterschap van de Raad overnemen en we hopen dat dit een goed startpunt zal zijn voor deze strategie. Het is echter van essentieel belang dat tegen die tijd alle Oostzeelanden hun operatieve programma's hebben samengesteld en dit geldt ook voor mijn land, Estland.
Reinhard Rack
(DE) Mijnheer de Voorzitter, er zijn in wezen twee modellen voor de toekomst van Europa: het model van een coherent, steeds meer geïntegreerd verenigd Europa, wat het Verdrag van Lissabon als model voor ogen heeft, of het lukrake model.
Zweden is tegenwoordig net als Oostenrijk en Finland al aanzienlijke tijd lid van de Europese Unie, maar het behoort niet tot de eurozone. Zou ik de premier mogen vragen of er hiervoor misschien specifieke redenen zijn? We zouden verheugd zijn als Zweden zich bij de eurozone zou aansluiten.
Richard Corbett
(EN) Mijnheer de Voorzitter, de heer Chichester hield hier kort een toespraak en verdween toen zonder naar het antwoord te hebben geluisterd. Er was verder geen enkel lid van de Britse conservatieve partij aanwezig bij dit debat om een conservatieve premier een toespraak te horen houden over de toekomst van Europa.
Waarom is dit? Wilden ze niet horen van iemand die ook conservatief is, hoe goed het Verdrag van Lissabon is? Waarom er geen referendum voor nodig is, omdat er geen verdere overdracht van bevoegdheid plaatsvindt? Waarom we dit nieuwe verdrag nodig hebben om de Unie beter te laten functioneren? Zijn ze zelfs over deze kwestie niet in staat aan een debat deel te nemen? Bleven ze liever buiten staan, waarschijnlijk in de bar bij hun collega's van de UK Independence Party?
Ik vind het wel een schande dat ze niet eens hier zijn gebleven om aan dit uitmuntende debat deel te nemen.
(Applaus)
Agnes Schierhuber
(DE) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de premier, u noemde het gemeenschappelijk landbouwbeleid het enige EU-beleid dat volledig in handen is van de Gemeenschap. U zult zich er echter ook van bewust zijn, dat het landbouwbeleid in de afgelopen 15 jaar meer radicale hervormingen heeft ondergaan dan enig ander EU-beleid en dat het landbouwbeleid met geen mogelijkheid vergeleken of gelijkgesteld kan worden met het industriebeleid, omdat ze aan zeer verschillende voorwaarden onderworpen zijn. Voor het landbouwbeleid moeten veiligheid en toepassingsgebied voor toekomstige projecten als basis blijven dienen.
Ik wil u eraan herinneren dat tegen 2013 het deel van de EU-begroting bestemd voor landbouw zal zijn verminderd tot 35 procent. De agrarische gemeenschap neemt haar verantwoordelijkheid tegenover de burgers uiterst serieus, een verantwoordelijkheid die een van de hoekstenen van de Verdragen van Rome vormt. Onderzoek, ontwikkeling, duurzaamheid, werkgelegenheid en milieubescherming horen onze gemeenschappelijke doelstellingen te zijn. Ik verheug me zeer op een opwindend Zweeds voorzitterschap.
Esko Seppänen
(FI) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de premier, toen u het over de toekomst van Europa had, heeft u niet gesproken over de militarisering van Europa. Overeenkomstig het Verdrag van Lissabon zullen de EU-lidstaten zich inzetten om hun militaire hulpbronnen uit te breiden. Overeenkomstig het Verdrag van Lissabon zijn de lidstaten bereid om voor missies naar het buitenland te gaan om daar conflicten te beheersen, of zelfs om vrede tot stand te brengen, zonder mandaat van de Verenigde Naties, oftewel in strijd met internationale wetgeving. Bovendien zijn er militaire veiligheidsmaatregelen in het Verdrag van Lissabon opgenomen, in ieder geval in de solidariteitsclausule, en wat dit betreft is de Zweedse neutraliteit - het beleid om militair een niet-geallieerd land te zijn - zeer twijfelachtig. Mijnheer de premier, denkt u dat de in het Verdrag van Lissabon opgenomen militaire veiligheidsmaatregelen stroken met het Zweedse beleid om militair niet-geallieerd te zijn?
Genowefa Grabowska
(PL) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de premier, de reden waarom we ons bezig houden met de ontwikkeling van Europa is duidelijk niet vanwege de Europese technocraten in Brussel, maar vanwege de burgers van de Europese Unie, zodat die in betere omstandigheden en grotere veiligheid kunnen leven. Alleen als we naar hen luisteren, kunnen we in onze opdracht slagen.
Politici hebben verschillende verwachtingen: sommigen willen meer Europa, anderen minder. Feit is echter, dat de ministers-presidenten van de 27 lidstaten het Verdrag van Lissabon hebben ondertekend. Het verdrag wijst ons de weg naar een meer transparant en democratisch Europa en zou daarom dit jaar moeten worden geratificeerd. Laat ik het volgende zeggen tegen afgevaardigden die nu een referendum over de ratificatie eisen, ook al waren ze zelf tegen de Europese Grondwet: maak geen misbruik van het instituut referendum, vermom uzelf niet als verdedigers van de democratie, omdat de EU-burgers u toch niet zullen geloven. Zij weten heus wel dat juist het Verdrag van Lissabon de democratie in Europa verdedigt.
Zita Pleštinská
(SK) Dames en heren, vandaag debatteren we over een visie voor een modern en dynamisch Europa. Dit debat is uiterst nuttig en op het juiste moment. De globalisering dwingt ons vragen te stellen en uitdagingen aan te pakken, onder andere met betrekking tot kwesties die de premier van Zweden, de heer Fredrik Reinfeldt heeft genoemd. De grootste politieke ambitie moet voor ons het implementeren van structurele hervormingen zijn, wat ik beleidsmatig het moeilijkste aspect van het Verdrag van Lissabon vind. Als onze economie geen gezonde groei doormaakt, zal er geen sprake zijn van een op kennis gebaseerde economie. Ik ben ervan overtuigd dat een op kennis gebaseerde economie en investering in menselijke hulpbronnen de juiste strategieën zijn voor de toekomst van Europa,
Veel sprekers gaven te kennen een 'sociaal Europa' te willen. Ik ken geen enkele politicus, niet eens binnen onze conservatieve fractie, die tegen een sociaal vangnet voor onze burgers is, die niet wil dat burgers een goed salaris verdienen en betere levensomstandigheden krijgen, die willen dat burgers een pensioen ontvangen van slechts 150 euro, zoals in Slowakije. In het laatste kwartaal van 2007 behaalde mijn land Slowakije een interjaarlijkse economische recordgroei van 14 procent. Was de huidige sociaaldemocratische regering onder leiding van premier Robert Fico in staat geweest haar sociale beleidsmaatregelen te implementeren, als de vorige regering onder leiding van de voormalige premier Mikuláš Dzurinda niet de politieke moed had opgebracht om gedurfde hervormingen door te voeren op het gebied van belastingen, sociale voorzieningen, gezondheid en onderwijs?
Ioannis Varvitsiotis
(EL) Mijnheer de premier, wat u zegt is inderdaad waar: we zouden niet bang moeten zijn voor een sterk Europa, maar voor een zwak Europa. Ik ben het hier roerend mee eens en denk dat iedere Europese burger het hiermee eens is. Als zij ons echter in de weer zien met tractorverlichting of andere onbelangrijke zaken, weet ik zeker dat ze teleurgesteld zullen zijjn.
Mijnheer de premier, u sprak met veel enthousiasme over uitbreiding. Ik vraag me echter af, of het misschien niet verstandiger was geweest als de EU eerst haar interne problemen had opgelost, voordat nieuwe landen zouden kunnen toetreden. Was het niet beter geweest als er nu al een Hervormingsverdrag van kracht zou zijn voorafgaand aan enige uitbreiding?
Tot slot, mijnheer de premier, is er de dringende kwestie van de ratificatie van het Verdrag van Lissabon. Ik was verrast toen ik de opvattingen van mijn collega-afgevaardigden uit het Verenigd Koninkrijk hoorde. Als Lissabon niet wordt geratificeerd, dan heeft Europa geen toekomst.
Fredrik Reinfeldt
(SV) Ik dank u allen hartelijk voor uw vragen en opmerkingen. Ik zal zeker niet in staat zijn recht te doen aan al uw vragen. Hartelijk dank voor het geduld dat u hebt getoond, om naar het vele Zweeds te luisteren, vanwege de vele vragen die hier gesteld zijn.
De antwoorden die ik heb opgesteld, zijn zeer nauw verweven met mijn overtuiging, dat als een overeenkomst is gesloten, deze gerespecteerd dient te worden, iets waar ik nog op terug zal komen. Ik zei dat ik diep in Europa geloof. Ik heb op veel gelegenheden in Zweden ook verklaard veel vertrouwen te hebben in het Zweedse model voor de arbeidsmarkt, dat is ontwikkeld op basis van onze Zweedse collectieve arbeidsovereenkomsten. In Zweden zijn we tot op zekere hoogte een andere weg ingeslagen vergeleken met veel andere Europese landen, die meer nadruk hebben gelegd op wetgeving, terwijl wij meer nadruk hebben gelegd op het verantwoordelijkheidsgevoel van de sociale partners.
Wij zijn van mening dat het vonnis in de zaak-Laval het Zweedse model niet aantast, maar wel het een aantal vragen oproept met betrekking tot een aantal onderdelen van de Zweedse wetgeving. We zijn behoedzaam in onderhandeling met de sociale partners over de manier waarop er in het Zweedse model voor de arbeidsmarkt wijzigingen zouden kunnen worden doorgevoerd, maar dan niet om er afbreuk aan te doen of fundamentele wijzigingen aan te brengen in de structuur ervan.
We zijn van plan de structuur ervan in tact te houden en hopen op een zinvolle discussie, terwijl ik hoop dat dit niet verkeerd zal worden geïnterpreteerd, als dit door Europa heen zal worden besproken.
Er wordt hier gezegd dat de interne markt niet voldoet. Inderdaad, één kritiekpunt is dat de interne markt niet volledig functioneert. Een kritiek die ik vaak hoor van zakenmensen en anderen is, dat we het altijd hebben over een interne markt, maar dat de vrijheid van beweging in feite zijn beperkingen heeft.
Mijn regering zet zich zeker in om sociale uitsluiting tegen te gaan, om via een inkomen een basis voor zelfbeschikking te creëren en om ervoor te zorgen dat er meer mensen aan het werk gaan. Daarnaast moeten ook anderen de mogelijkheid krijgen hun welvaartspositie te verbeteren. Meer mensen aan het werk betekent meer financiële middelen om sociale voorzieningen op te bouwen voor mensen die niet in staat zijn om te werken. Ik denk dus dat de er een coherente balans bestaat tussen werk en welzijn in het Zweedse beleid.
Democratie werd hier in een aantal opmerkingen genoemd. Ik geloof dat de democratie hier op bewonderenswaardige wijze wordt gekoesterd door haar gekozen vertegenwoordigers. Dit is geen slechte vorm van democratie. Ik denk dat velen van u hier vandaag uw kiezers goed hebben vertegenwoordigd, en ik ben ook bereid om dit op verschillende manieren te doen. De democratie is het instituut dat beslissingen neemt, en dat hoort zo te zijn.
Ik wil u erop wijzen dat de Zweedse ervaringen met referenda zeer gemengd zijn geweest. Soms was het duidelijk wat er gevraagd werd en hoe hierop moest worden geantwoord. Soms hebben we een vraag gesteld, hebben we een ander antwoord gekregen, en vervolgens jarenlang gediscussieerd over wat de Zweedse burgers nou eigenlijk hadden bedoeld met hun antwoord. Ik weet dat er in een aantal andere landen soortgelijke ervaringen zijn geweest.
We zijn bereid om binnen de context van een representatieve democratie te beslissen over het soort verdrag dat is gebaseerd op vele amendementen en nu besproken wordt en waarover eerder in de geschiedenis van Europa zonder referenda werd beslist, Ik denk dat dit een bewonderenswaardige manier is om te tonen hoe een levende democratie zou moeten werken.
Een aantal korte antwoorden met betrekking tot de gaspijpleiding die door velen werd vermeld. Ook in dit geval willen we de overeenkomsten en wetgeving respecteren zoals ze zijn opgesteld, dat wil zeggen, we zijn de mogelijkheden aan het aftasten om in overeenstemming met internationale verdragen en de Zweedse wetgeving die gaspijpleiding te overwegen. We hebben kunnen vaststellen dat het ontvangen voorstel niet voldoet. Daarom stuurden we het terug. De kwestie zal weer terugkomen. Ik kan momenteel niet inschatten in hoeverre we dit hoofdzakelijk met behulp van de Zweedse milieuwetgeving kunnen beïnvloeden. Dit zal echter wel ons uitgangspunt zijn, omdat we dit grondig willen uitvoeren.
We hebben veel opvattingen gehoord over het nut van afgevaardigden om tussen parlementen heen en weer te reizen, maar ook hier zijn we ons ervan bewust hoe overeenkomsten werken, Alle lidstaten kunnen in wezen invloed uitoefenen, een soort vetostem over deze kwestie uitbrengen, zoals iedereen weet die een dergelijk vraag heeft gesteld. We respecteren dit, ook al vragen we ons af hoe succesvol je kunt zijn als je zo heen en weer moet reizen.
Het aantal milieuvriendelijke auto's in Zweden is dusdanig snel aan het toenemen dat bijna niemand die groei kan evenaren. We hebben voor milieuvriendelijke auto's speciale bonussen geïntroduceerd, die een krachtige stimulans zijn en hebben geleid tot de huidige situatie, waarin meer dan 30 procent van de nieuw gekochte voertuigen in Zweden milieuvriendelijk is. Deze trend zal zich zeker verder ontwikkelen.
Er was een aantal vragen over de euro. Ook in dit geval respecteren we de overeenkomsten in die zin, dat we het resultaat van een referendum van het Zweedse volk in 2003 respecteren. We zeiden dat we de Zweedse opinie zouden volgen. Als het Zweedse volk van gedachte verandert zou de vraag opnieuw opgeworpen kunnen worden.
Ik wil erop wijzen dat Zweden in de buurt van euroland Finland ligt, en men vraagt zich natuurlijk af wat er in Denemarken gaat gebeuren, wanneer daar in de herfst weer op de proef gesteld wordt, of de zogenaamde uitzonderingsrelatie ten opzichte van de euro moet worden opgeheven. In dat geval zal de euro veel duidelijker aanwezig zijn als munteenheid zo dichtbij Zweden en dit kan wellicht van invloed zijn op het Zweedse volk.
Sommigen van u zeiden dat het onduidelijk is, in welke functie ik hier zou terugkeren. Het zal de eerste keer waarschijnlijk niet zo onduidelijk zijn, aangezien ik tot het eind van de zomer zal deelnemen aan het presenteren van het 18-maandenprogramma van de Franse, Tsjechische en Zweedse voorzitterschappen.
Daarna is het ontegenzeggelijk een open vraag welke rol het roterende voorzitterschap zal krijgen. We hebben dan veel ideeën over dit thema. Ik geloof stellig in een EU die verankerd ligt in haar verschillende Europese gebieden. Ik denk derhalve dat het roterende voorzitterschap ook in de toekomst een duidelijke functie zal hebben naast de gekozen president, die door het nieuwe verdrag zal worden ingesteld. Hartelijk dank voor uw waardevolle opmerkingen en waardevolle vragen.
De Voorzitter
Hartelijk dank, mijnheer de premier. Dit was het laatste debat in onze serie beschouwingen over de toekomst van Europa. Het debat is hiermee gesloten.
Carl Schlyter
(SV) Mijnheer de Voorzitter, als een premier ons een bezoek brengt, dan willen veel mensen van hetzelfde land iets zeggen, en dat is goed. De Voorzitter zou echter moeten proberen, misschien tijdens de 'catch-the-eye'-procedure, om voor een betere geografische verdeling te zorgen. Er waren hier vandaag nauwelijks sprekers uit Zuid-Europa en soms is het andersom, als er iemand uit Zuid-Europa op bezoek komt. Het zou goed zijn als u zou kunnen bijdragen aan een betere verdeling.
De Voorzitter
Maar dan moeten de mensen uit Zuid-Europa wel het woord vragen en betrokken raken. Als ze er niet zijn, dan kan ik ze het woord niet geven,
(Protest)
Ik heb overigens voor de goede orde wel de heer Varvitsiotis het woord gegeven.
Schriftelijke verklaringen (artikel 142)
Roberta Alma Anastase  
schriftelijk. - (RO) Ik verwelkom het feit dat de toekomst van Europa nog steeds een thema is, dat altijd ter sprake komt in de debatten van het Parlement. Een gemeenschappelijke overpeinzing is essentieel om een bloeiende en stabiele toekomst voor de volgende Europese generaties zeker te stellen.
Ik denk dat er twee hoofdgedachten de basis moeten vormen van deze analyse en van het concept van de toekomst van Europa: de toekomst van de Europese burger en de rol van de EU in de wereld. Op die manier zou op een intern niveau het welzijn van de burger een leidraad moeten zijn voor alle Europese maatregelen, terwijl mensenrechten en complete bescherming van iedereen de beslissende factor zouden moeten zijn. Onderwijs is niet minder belangrijk als voorwaarde voor een bloeiende toekomst, net als de beleidsmaatregelen om de bescherming van jonge mensen en kinderen, interculturele dialoog en wederzijdse tolerantie te stimuleren. Zowel de Lissabonstrategie als het nieuwe Hervormingsverdrag zijn essentiële documenten, die op een vastberaden manier moeten worden omgezet in feiten.
Desalniettemin is een echt bloeiende toekomst in deze 21ste eeuwse wereld van globalisering en onderlinge afhankelijkheid onmogelijk zonder deze voor de hele wereld te bereiken. De EU heeft derhalve de verplichting bij te dragen aan vrede, stabiliteit en welvaart in de hele wereld.
Mairead McGuinness  
schriftelijk. - (EN) Ik heb met spijt in het hart geluisterd naar het debat over de toekomst van Europa en gehoord hoe de Zweedse premier de landbouwbegroting in de EU ter discussie stelde.
Als dit een debat over de toekomst is, dan lijkt het in het verleden te zijn vastgelopen. Ik wil erop wijzen dat het GLB een van de hoekstenen was van het beleid van de EU. Het zorgde voor voedsel voor het hongerige Europa en heeft zich de afgelopen vijftig jaar ontwikkeld en veranderd onder invloed van de politieke en publieke druk om verandering.
Tegenwoordig is het GLB niet de grootste uitgavenpost op de communautaire begroting. Toch geloof ik dat geld dat wordt uitgegeven aan landbouw en voedselproductie zeker niet is weggegooid in een wereld waar voedselveiligheid hoog op de politieke agenda staat.
Als we kijken naar de toekomst en de ratificering van het herzieningsverdrag, dan is het belangrijk dat we de mensen vertellen waar het verdrag over gaat en waar het niet over gaat!
In Ierland houden we een referendum over het verdrag dat - als het wordt goedgekeurd - de nationale parlementen een grotere rol en meer macht zal geven bij de opstelling van communautaire wetgeving.
Dit is een belangrijke bepaling, maar gekozen leden van de parlementen moeten deze nieuwe macht gebruiken.
Mihaela Popa  
schriftelijk. - (RO) Mijnheer de Voorzitter, waarde collega's, binnen de context van het debat over de toekomst van Europa dienen we passende aandacht te geven aan die sociale categorie, die het beste past bij het idee over de toekomst - de jongeren - die zijn immers de EU-burgers van de toekomst.
Jongeren zouden moeten worden opgeleid om de toekomst van hun generatie vorm te geven en hiervoor is kennis nodig over ons gemeenschappelijk verleden en over de verschillende stadia van de oprichting en ontwikkeling van de Europese Unie. Om je toekomst op te kunnen bouwen moet je je verleden kennen.
De geschiedenis van de Europese Unie moet op school worden onderwezen; we hebben een zo coherent mogelijk Europees jongerenbeleid nodig, dat duidelijk antwoord kan geven op de specifieke problemen van jongeren. Europa zou nu een duidelijke visie moeten hebben over onderwijs, de informatiemaatschappij, de interculturele dialoog en uitwisseling tussen jongeren, werkgelegenheid en mobiliteit onder jongeren, en verder nog actuele problemen als verwaarloosde jongeren.
Een succesvol Europa kan alleen samen worden opgebouwd, stap voor stap.
Bernard Wojciechowski  
schriftelijk. - (EN) In het Huis waar wij nu zitten, worden 27 landen vertegenwoordigd. Door onze meningsverschillen over de benadering van Europa en het beleid dat deze benadering vorm geeft, zijn we momenteel verdeeld geraakt. De grote uitdaging voor ons is niet een nieuw verdrag dat ons gedwongen probeert te verenigen, maar de overtuiging in onze benadering van de toekomst van Europa - een Europa, waarin onze kinderen succesvol kunnen zijn als ze het tegen de opkomende machten van de 21ste eeuw opnemen.
Ik verheug me op een Europa, waarin toekomstige generaties niet alleen overal heen kunnen gaan, maar ook geen last zullen hebben van discriminatie op basis van hun geografische herkomst binnen Europa, de taal die ze als moedertaal gebruiken of hoe hun achternaam wordt gespeld.
Jargon als 'solidariteit', cohesie en integratie wordt binnen onze instellingen te pas en te onpas gebruikt - terwijl ze geen betekenis hebben in een Europa, dat verdeeld is tussen oude en nieuwe lidstaten, tussen lidstaten die bij bilaterale overeenkomsten met derde landen uit zijn op individueel profijt, en lidstaten die worden benadeeld door dezelfde derde landen. De Europese Unie is vandaag de dag verdwaald tussen bilaterale overeenkomsten, inschikkelijkheid en variëteit, wat juist een aanwinst zou moeten zijn en geen struikelblok.
