1. Het geval "Radio Caracas TV" in Venezuela
De Voorzitter
Aan de orde is het debat over vijf ontwerpresoluties over het geval 'Radio Caracas TV' in Venezuela.
José Ribeiro e Castro 
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, wat we in Venezuela waarnemen is een klassiek verschijnsel, waarbij de autoritaire macht geleidelijk aan steeds verder geconcentreerd wordt. De regering van dit land verwijst vaak naar zichzelf als de verbreider van een revolutie. We moeten ons nu afvragen of die revolutie zich in een democratische richting begeeft of niet. Helaas blijkt dat laatste niet het geval te zijn.
Als we kijken naar de vrijheden, grondrechten, en zaken als pluralisme en sociale harmonie, dan zien we dat de beweging in een ondemocratische richting gaat. Ik zou verder kunnen wijzen op verontrustende verschijnselen in de politieke, constitutionele, legislatieve, sociale en - sinds kort - militaire sfeer. Het gaat hier om gebeurtenissen die verontrustend zijn voor alle democraten, voor iedereen in deze wereld die het volk van Venezuela is toegedaan en voor de grote Portugese gemeenschap die in Venezuela woont en werkt.
We weten dat de Venezolanen de afgelopen vijftig jaren een zware prijs hebben betaald om een democratie te worden. Wij willen dat die democratie gehandhaafd blijft. We weten ook dat politieke en sociale stabiliteit voor de democratie, de vrijheid en de vrede van groot belang zijn.
Vandaag concentreren we ons op de verwikkelingen rond Radio Caracas Televisión en de wijze waarop die verwikkelingen een bedreiging vormen voor de vrijheid van meningsuiting, een universeel grondrecht. Ik zal niet in details treden maar volstaan met de mededeling dat Zijne Excellentie President Chávez op 28 december bekend heeft gemaakt dat hij besloten had de uitzendingen van Radio Caracas te verbieden, waarbij hij ernstige politieke beschuldigingen uitte aan het adres van deze zender.
De bevoegde autoriteit heeft de nodige administratieve stappen pas drie maanden later genomen, op 28 maart. In die beschikking worden de ernstige beschuldigingen die ook de Venezolaanse ambassade in Brussel aan ons had doorgegeven niet genoemd. Geen van deze beschuldigingen is aan een rechtbank voorgelegd. In de administratieve beschikking van de Nationale Raad voor Telecommunicatie (CONATEL) wordt wel gewag gemaakt van andere plannen, zoals het opzetten van een staatszender. Daarbij wordt een procedure gevolgd die bij ons als illegaal en arbitrair zou worden beschouwd.
De stemming wordt steeds grimmiger en we hebben gezien dat mensen de straat zijn opgegaan om te betogen tegen dit besluit. We weten uit opiniepeilingen dat de bevolking tegen is, en dat dit een politieke kwestie is - en dus een kwade zaak.
We roepen op tot respect voor de rechtsstaat en dringen aan op een dialoog: dialoog en respect voor de rechtsstaat. Dat is waar nu behoefte aan is.
Giusto Catania 
auteur. - (IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, er is een internationale campagne gaande om Venezuela, zijn vrij verkozen president en al zijn democratische instellingen ongeldig te laten verklaren. Er bestaat een direct verband tussen het debat van vandaag en deze internationale campagne; zelfs het Europees Parlement mengt zich ongepast in een debat over een vraagstuk waar alleen de Venezolaanse regering zelf over kan beslissen. Daarnaast richt ons debat zich op de verkeerde sector, dat van de mensenrechten, terwijl we allemaal weten dat er geen mensenrechten zijn geschonden.
Dit houdt in feite een politieke verschuiving in; het is geen toeval dat dit agendapunt door een groep afgevaardigden naar voren is gebracht en niet door een officiële afvaardiging van het Europees Parlement zoals sommigen beweerden, om precies te zijn door een groep afgevaardigden van het Europees Parlement die naar Venezuela is gegaan en alleen oppositieleden heeft ontmoet.
De niet-verlenging van de vergunning voor Radio Caracas Televisión (RCTV) gaat in feite alleen de Venezolaanse regering aan en hun beslissing is in overeenstemming met de wetten en de grondwet van het land. RCTV zal via de kabel, de satelliet en het internet kunnen uitzenden en daarom weten degenen, die beweren dat de beslissing een afkerige daad naar de vrijheid van meningsuiting is, dat ze liegen. In Europa zijn er veel gevallen waarbij de frequentievergunningen niet worden verlengd en toch spreekt dit Parlement nooit over de schending van mensenrechten en het intomen van de vrijheid van meningsuiting.
Het punt is dat vrijheid van meningsuiting en pluralisme van informatie en televisie-uitzendingen in Venezuela gewaarborgd zijn. In het specifieke geval van RCTV hebben we het over een televisiestation dat een actieve rol heeft gespeeld bij de steun aan de staatsgreep in 2002 en aan de olieblokkade in 2002 en 2003. Eventuele beschuldigingen van subversieve activiteiten moeten daarom aan het adres van degenen worden gericht die de instorting van het democratische en constitutionele Venezolaanse bestuur hebben aangemoedigd, aan de hand van een terroristische campagne en door informatie te manipuleren, en niet aan het adres van een democratisch gekozen regering die op actieve wijze blijk geeft van zijn sociale betrokkenheid.
Marios Matsakis 
auteur. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, RCTV is een particulier televisiestation, dat al meer dan een halve eeuw in Venezuela televisie maakt. Helaas heeft RCTV een smet op haar blazoen in de vorm van haar vermeende controversiële rol bij de couppoging in Venezuela van april 2002. Dit wordt beschouwd als de voornaamste grond voor het recente besluit van de nationale telecommunicatiecommissie, gesteund door een uitspraak van het Hooggerechtshof, om de zendvergunning van RCTV niet te verlengen.
Dit standpunt is aanvechtbaar op grond van de verdediging van het beginsel van persvrijheid en het pluralisme in de media. Ik geef toe dat de situatie niet zwart-wit is en dat het een lastige afweging is tussen beide kanten van de zaak, maar wij zijn van mening dat de persvrijheid toch net iets zwaarder weegt en dat vermeende misstappen van RCTV naar behoren voor de rechtbank bewezen moeten worden. Daarom steunt mijn fractie de resolutie in haar huidige vorm.
Monica Frassoni 
auteur. - (IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, de Fractie De Groenen/Vrije Europese Alliantie is van mening dat de niet-verlenging van de frequentievergunning voor Radio Caracas Televisión (RCTV) een politieke precedent is die slecht uitkomt, in zoverre dat zulke maatregelen beperkt moeten blijven tot de specifieke gevallen die in de wet zijn vastgelegd.
Tegelijkertijd weigeren we betrokken te raken bij een campagne die niet alleen te rechtvaardigen valt door voorvallen in Venezuela, maar die bovendien binnen een lidstaat van de Europese Unie is ontstaan, namelijk in Spanje, waar dit idee actief leeft. Door de druk die er op dergelijke zaken ligt, in een situatie waarin er geen ruimte is voor vrijheid van meningsuiting - niet alleen in Venezuela kan ik zeggen, maar ook in verschillende andere landen binnen de Europese Unie - kan ons Parlement niet op een geloofwaardige manier aan deze vraagstukken werken.
We kunnen ons over dit soort onderwerpen niet in twee groepen opsplitsen, we kunnen geen stemming houden waarbij het ene deel van het Parlement de ene richting op gaat en het andere deel de andere richting. We moeten een positief signaal afgeven, dat aanzet tot een dialoog en geen kwade geesten wakker maakt. Hoewel we niet achter de resolutie staan, denken en hopen we dat er een paragraaf aangenomen zal worden, die onze bevoegde commissies in staat stelt om samen aan deze vraagstukken te werken en een gezamenlijk standpunt te bereiken dat van pas kan komen tijdens het debat in Venezuela.
Hier is geen sprake van bemoeienis met binnenlandse aangelegenheden, maar termen als "wettigheid” en "onwettigheid” kunnen niet te pas en te onpas worden gebruikt. We hebben het hier over een serieus onderwerp; we erkennen dat er inderdaad een kans op beperking van vrijheid in Venezuela is, maar dat rechtvaardigt nog geen heksenjacht, die de EU bovendien onwaardig is.
Marcin Libicki 
auteur. - (PL) Mijnheer de Voorzitter, als we het hebben over de vrijheid van meningsuiting en over het feit dat president Chávez van Venezuela heeft besloten de zendvergunning van één van de grootste radio- en televisienetwerken niet te verlengen, loont het de moeite zich eens af te vragen waar de grenzen van de vrijheid liggen. We zijn het erover eens dat vrijheid niet absoluut is en beperkt wordt door het welzijn van anderen en door morele principes, en beperkt kan worden door juridische beginselen. Vrijheid moet ons dienen. En vrije media vormen precies het fundament van zo'n vrijheid die ons dient.
Daarom verbaast het me ten zeerste dat ik in deze zaal de mening hoor verkondigen dat vrijheid beperkt mag worden wanneer het de vrijheid van politieke tegenstanders betreft. Zoals te doen gebruikelijk in dit soort gevallen, komt die mening van links. In de woorden van één van de collega's die voor mij sprak: vrijheid voor ons is in orde, maar vrijheid voor onze tegenstanders niet. Deze vorm van vrijheid is nu eenmaal niet mogelijk. Wij hebben dit soort vrijheid aan den lijve ondervonden, wij hebben onder een communistisch regime geleefd, waar werd gepredikt dat vrijheid inderdaad bestaat, maar dan alleen voor ons en niet voor onze politieke tegenstanders. Volledig in overeenstemming met het adagium "er bestaat geen vrijheid voor tegenstanders van de vrijheid”.
Het communisme is gevallen en het ziet ernaar uit dat we daar nu vanaf zijn, maar ondertussen blijkt dat communisme toch weer als een hydra de kop op te steken op verschillende plekken ter wereld. Zelfs in deze zaal heeft het zijn pleitbezorgers, die beweren dat Chávez er goed aan heeft gedaan degenen die hem niet bevallen de mond te snoeren en die, zoals is gebleken, ook sommigen van de hier aanwezigen niet bevallen.
Dames en heren, laten we alstublieft alert zijn op extreem links, dat altijd bereid is inperking van de mensenrechten te bepleiten wanneer het zo te pas komt.
Daniel Hannan
namens de PPE-DE-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, dictaturen vestigen zich niet ineens, ze ontstaan door talloze kleine ondermijningen van de democratische orde - oppositieleiders wordt de voet dwars gezet, de rol van de verkiezingscommissie wordt ondermijnd, de rechterlijke macht wordt gecorrumpeerd, het parlement wordt ontbonden en, niet in de laatste plaats, onafhankelijke media wordt het zwijgen opgelegd.
Het Venezuela van Hugo Chávez doet enigszins denken aan het Oos-Europa van eind jaren veertig van de vorige eeuw. Weliswaar werden er nog verkiezingen gehouden en waren er nog onafhankelijke kranten, maar het was onmiskenbaar welke kant het op ging. Zeker, president Chávez heeft het verkiezingsproces niet afgeschaft, maar anderzijds werden ook in de Comecon-landen gedurende de hele koude oorlog om de vier jaar verkiezingen gehouden. Ook de meeste van de nauwste bondgenoten van de heer Chávez - Iran, Wit-Rusland, Zimbabwe - houden nog altijd verkiezingen, maar de tegenstanders van het regime hebben grote moeite om die verkiezingen aan te vechten, en dat is de reden waarom het ons zulke zorgen moet baren dat de critici van de heer Chávez het leven zuur wordt gemaakt en dat hun de middelen om oppositie te voeren worden ontnomen.
Venezuela is geen Cuba, nog niet althans, maar de vergoelijkende houding die sommigen in dit Parlement aan den dag leggen is op zijn best naïef en op zijn slechtst beschamend. We zijn getuige van de langzame verstikking van een eens open en vrije staat. Als we verder niets doen, laten we dan in 's hemelsnaam tenminste onze afkeuring te kennen geven!
Manuel Medina Ortega
Mijnheer de Voorzitter, ik wil in dit Parlement graag een verdediging voeren voor de persvrijheid - hier, in Venezuela en in de rest van de wereld.
De socialistische fractie in het Europees Parlement heeft deze door de Groenen geconcipieerde en later ietwat geamendeerde ontwerpresolutie gesteund. En dat blijven we doen.
We doen dat omdat er in Venezuela verkiezingen worden gehouden. Voorgaande sprekers hebben daar al op gewezen. Mevrouw Frassoni en ik hebben de Europese Unie vertegenwoordigd bij de laatste verkiezingen in Venezuela. Wij hebben vastgesteld dat die verkiezingen eerlijk zijn verlopen. Er is persvrijheid in Venezuela.
Uiteraard is het een slechte zaak als de persvrijheid aan banden wordt gelegd. We moeten ons dan bezorgd gaan maken. We moeten echter ook erkennen dat de Venezolaanse regering een democratische regering is en dat er wettelijke garanties bestaan. Interventie van onze zijde zou daarom kunnen worden uitgelegd als inmenging van de Europese Unie in de interne aangelegenheden van een land dat zich in een moeilijke situatie bevindt.
Venezuela is momenteel in tweeën verdeeld. Bijdragen tot een confrontatie tussen de inwoners van dit land is wel het laatste dat we moeten doen. Het Parlement en de Europese Unie moeten zich juist vriendschappelijk opstellen ten aanzien van de regering, de maatschappij en de politieke krachten in Venezuela om te verhinderen dat het huidige conflict escaleert.
Sarah Ludford
Mijnheer de Voorzitter, het is waar dat het sociaaleconomisch beleid van president Chávez tegen machtige belangen ingaat, en het kan zeker zo zijn dat er, zoals de heer Catania beweert, een campagne aan de gang is om zijn regering zwart te maken. We zijn hier echter niet om de goede en slechte kanten van zijn sociaaleconomische beleid of het binnenlands beleid van Venezuela te bespreken. Deze ontwerpresolutie is een uiting van zorg over een maatregel waardoor pluralisme en afwijkende meningen worden beteugeld, en dat hoort tot ons domein. Het is schandalig als de verheffing van president Chávez tot icoon van antiglobalisme en antikapitalisme sommigen in dit Huis blind maakt voor zijn steeds autoritairder en antidemocratischer koers. Op dat punt ben ik het voor de verandering een keer eens met de heer Hannan.
Dit is gebeurd met de burgemeester van mijn stad, Londen, de heer Livingstone, die tot de Labour-partij behoort. Een jaar geleden zei hij: "Jarenlang hebben mensen erop aangedrongen dat sociale vooruitgang en democratie hand in hand gaan, en dat is nu precies wat er in Venezuela gebeurt. [...] Met Chávez is het niet moeilijk om te kiezen. Hij voert een progressief programma uit en doet dat ook nog via een kiezersmandaat.”
Inderdaad zijn er, zoals de heer Hannan al zei, nog steeds verkiezingen, maar er is ontegenzeglijk een beweging ingezet richting alleenheerschappij en onderdrukking van meningen die het regime onwelgevallig zijn. We moesten lachen toen de heer Livingstone een half jaar geleden vijfduizend mijl reisde om president Chávez te ontmoeten, maar spijtig genoeg in Cuba eindigde omdat de president geen tijd had om hem te ontvangen. Dat vonden wij vermakelijk. Maar het is vrij ernstig wanneer iemand die democratisch tot burgemeester is verkozen van, laat ik zeggen, de belangrijkste stad van Europa, in het gevlij wil komen met iemand die niet alleen populistisch maar ook steeds autoritairder is. De reden voor deze ontwerpresolutie is dat in Venezuela de mensenrechten geschonden worden.
Raül Romeva i Rueda
Mijnheer de Voorzitter, we hebben het al eerder gezegd en we zeggen het opnieuw: vrijheid van meningsuiting is meer dan alleen maar een grondrecht - het vormt de garantie voor de democratie. Daarom moeten we elke poging, waar dan ook, om de vrijheid van meningsuiting te beperken of te schenden afwijzen en bestrijden.
En dat is precies wat er gezegd wordt in deze gezamenlijke resolutie die door de Verts/ALE-Fractie, de PSE-Fractie en de GUE/NGL-Fractie is ingediend. In wezen dringen we aan op twee dingen: om te beginnen dat de Staat Venezuela de pluraliteit en niet-concentratie van de media garandeert als een mechanisme voor het bevorderen van de vrijheid van meningsuiting; verder roepen we zowel de particuliere en openbare media in Venezuela op om informatie aangaande het electoraal beleid op een objectieve en onpartijdige manier te behandelen.
De resolutie verwijst ook naar de verklaring van de regering van Venezuela dat ze zich strikt aan de besluiten van de rechterlijke macht zal houden. Wij voegen daaraan toe dat alle partijen precies hetzelfde zouden moeten doen.
Ik geloof oprecht dat dit een heel evenwichtige resolutie is die aansluit bij de beginselen van vrijheid van meningsuitdrukking en pluraliteit van de media. Ik moet daarom wel aannemen dat de PPE-DE-Fractie, de ALDE-Fractie en de UEN-Fractie zich bij het indienen van hun alternatieve voorstel hebben laten leiden door overwegingen die verband houden met het binnenlands beleid van Spanje. Hun resolutie is dus niet ingegeven door de fundamentele kwestie die we hier bespreken, maar door het soort politiek opportunisme dat we in dit Parlement wel vaker hebben gezien.
Deze laatste resolutie gaat bijvoorbeeld voorbij aan het feit dat de weigering om de vergunning te herzien alleen betrekking heeft op VHF, en niet op uitzendingen via de kabel, UHF of het Internet.
Het gaat hier niet om de vraag of je voor Hugo Chávez bent of niet - daar hebben we het niet over. We hebben het hier over de vrijheid van meningsuiting. Dus geen demagogie, alstublieft.
Sahra Wagenknecht
namens de GUE/NGL-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, beste collega's. Met de onderhavige resolutie proberen de conservatieve fracties voor de zoveelste maal om het thema mensenrechten te misbruiken voor hun eigen doel. Het gaat helemaal niet om de vrijheid van de media, het gaat erom dat Venezuela aangeklaagd wordt, een regering die bij democratische verkiezingen altijd een overweldigend aantal stemmen van de bevolking heeft behaald, een regering die de strijd tegen armoede en uitbuiting in het land ernstig neemt, en op die manier natuurlijk ook een contrast vormt met de meeste Europese regeringen, die met hun neoliberale agenda de kloof tussen boven en onder steeds groter laat worden.
Voor een conflict met de macht van de particulieremedia en mediaconglomeraten en voor het opzetten van een echte democratische mediacultuur is het in Europa inderdaad veel te laat. In plaats van zich arrogant te mengen in de Venezolaanse mediapolitiek zou het dus veel gepaster zijn een voorbeeld te nemen aan de democratische en sociale rechten van de Bolivar-revolutie. Alternatieven voor neoliberalisme zijn ook in Europa mogelijk.
Bogusław Sonik
(PL) Mijnheer de Voorzitter, de president van Venezuela, Hugo Chávez, heeft aangekondigd dat hij de zendvergunning van een van de grootste particuliere omroepen niet zal verlengen. Het betreft Radio Caracas TV, een zender die al 53 jaar bestaat.
Deze ontwikkeling kan niet anders worden opgevat dan als een aanval op de democratie en de vrijheid van meningsuiting en minachting voor de positie van particuliere zenders die zich kritisch uitlaten over Venezolaanse machthebbers. Zo'n beslissing is laakbaar en strijdig met alle internationale overeenkomsten. Venezuela heeft deze ondertekend en daarmee de verplichting op zich genomen het pluralisme in de media te respecteren. Om nog maar te zwijgen van het feit dat artikel 57 en 58 van de Venezolaanse grondwet de vrijheid van meningsuiting, communicatie en informatie garanderen. Deze gebeurtenissen zijn uitermate zorgwekkend, daar ze het zoveelste voorbeeld zijn van openlijke schending van mensen- en burgerrechten in landen die zich als democratisch afficheren, zoals Cuba, China en nu dus ook Venezuela.
Kort geleden werd de wereld opgeschrikt door de dood van de Russische journaliste Anna Politkovskaja, die het Kremlin bekritiseerde voor zijn optreden in Tsjetsjenië. Iedere poging om journalisten de mond te snoeren die de moed hebben zich kritisch over machthebbers uit te laten, moet de Europese Unie helder en duidelijk veroordelen. Wij mogen niet onverschillig blijven onder het schenden van democratische principes.
Georgios Toussas
(EL) Mijnheer de Voorzitter, de belangstelling die de Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-democraten) en Europese Democraten en de Alliantie van Liberalen en Democraten voor Europa fractie, onder het voorwendsel van de vrijheid van meningsuiting, te elfder ure aan de dag leggen voor een gezamenlijke resolutie van het Europees Parlement waarin de ongegronde beweringen zijn overgenomen van de eigenaars van de omroep Radio Caracas TV en van de reactionaire politieke krachten in Venezuela - die samen het voortouw hadden in de poging tot een militaire staatsgreep in 2002, in de aardolieblokkade van 2003, in de ondermijnende activiteiten gedurende het referendum over de eventuele afzetting van de president en in de voortdurende flagrante overtredingen van de regels inzake vrije informatie - is een onbeschaamde inmenging, een onaanvaardbare daad tegen de regering en tegen het volk van Venezuela.
Informatie is een sociaal goed. 82 procent van de radio- en televisiezenders is in handen van particulieren. Het spectrum van radio- en televisiefrequenties in Venezuela is een sociaal goed, het bezit van het volk van dit land. De legitieme vertegenwoordiger voor het beheer daarvan is de regering. De regering van Venezuela past de nationale en internationale regels inzake vrije informatie volledig toe.
Je moet wel heel veel euvele moed hebben om vanuit dit Parlement een aanval te plegen op de regering van Venezuela, als het werkelijke doel van deze aanval er duimendik bovenop ligt. In feite wil men immers in Venezuela de vorige situatie doen terugkeren. Men wil de natuurlijke hulpbronnen van dit land. Men wil het volk van Venezuela blijven uitbuiten, maar dat zullen het Europees Parlement en het volk van Venezuela niet toestaan.
Zuzana Roithová
(CS) President Hugo Chávez heeft ervoor gezorgd dat de vergunning van Radio Caracas Televisión niet is verlengd. Tienduizenden Venezolaanse burgers zijn de straat opgegaan om hiertegen te protesteren en zij verwachten daarbij steun van democratisch Europa. Zij weten dat hun Cubaanse taferelen te wachten staan wanneer de vrije omroepen verloren gaan. Zij weten dat zij zonder onafhankelijke informatieverstrekking net als de Cubanen gevangenen in eigen land worden omdat zij in dat geval onmogelijk op democratische wijze beslissingen kunnen nemen. Chávez wil de media de mond snoeren en de oppositie verpulveren, een oppositie die waarschuwt dat nationaliseringen en autocratie het land gaarkeukens voor de armen brengen in plaats van ontwikkeling, een oppositie die aanvoert dat de communistische oligarchie de eigen macht en voorrechten ongeremd uitbreidt. Venezuela, Cuba en Bolivia: deze landen vormen een gevaarlijke alliantie van autocratische regimes die antidemocratische ideologieën verspreiden in Latijns-Amerika en het Caribische gebied. Europa zal niet zwijgen. Wij eisen van Venezuela dat het zich houdt aan de door het land aangegane internationale verplichtingen op het vlak van de mensenrechten en dat het gelijke rechten voor onafhankelijke media garandeert.
Dalia Grybauskaitė
lid van de Commissie. (EN) Mijnheer de Voorzitter, de Commissie heeft het debat over de toekomst van Radio Caracas TV aandachtig gevolgd, en wij waren meteen al bezorgd toen de president van Venezuela en leden van de Venezolaanse regering verklaarden dat de zendvergunning per 27 mei niet wordt verlengd.
De Commissie heeft deze belangrijke kwestie herhaaldelijk bij de Venezolaanse autoriteiten aangekaart. We hebben beklemtoond dat ieder land het soevereine recht heeft om zijn eigen radio- en televisiebeleid vorm te geven en te regelen, maar we hebben ook onderstreept dat de Europese Unie de vrijheid van meningsuiting beschouwt als hoeksteen van de democratie en de rechtsstaat. In haar eigen betrekkingen met de Venezolaanse regering heeft de Commissie ook benadrukt dat zij alle initiatieven steunt die erop gericht zijn de dialoog en het wederzijds begrip te bevorderen, en zij heeft onderstreept dat vergunningsprocedures voor radio en televisie transparant en onpartijdig moeten zijn.
De Commissie heeft in april een schrijven ontvangen van het de president van het televisiestation, de heer Granier en leden van Primero Justicia. Ook heeft zij ontmoetingen gehad met de autoriteiten en leden van het Venezolaanse Parlement. Zij heeft de argumenten en verklaringen van beide zijden aandachtig beluisterd.
Ik wil het Parlement graag verzekeren dat de Commissie de ontwikkelingen nauwlettend in het oog zal houden via haar delegatie in Venezuela en door middel van haar hechte samenwerking met de diplomatieke vertegenwoordigingen van de EU-lidstaten in Caracas.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt na afloop van de debatten plaats.
