
Πρόεδρος.
   – Η ημερήσια διάταξη προβλέπει την εορταστική εκδήλωση προς τιμήν του Jean Monnet επ’ ευκαιρία της 20ής επετείου του σχεδίου Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης (1984 – εισηγητής: Altiero Spinelli).
Στη Δυτική Ευρώπη, μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ορισμένοι είχαν το θάρρος να υπερβούν τις προκαταλήψεις. Μεταξύ αυτών ήταν δύο άνθρωποι: ο Jean Monnet και ο Altiero Spinelli, τους οποίους τιμούμε σήμερα εδώ. Σήμερα είναι η 20ή επέτειος της έγκρισης από αυτό το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο του πρώτου σχεδίου Συνταγματικής Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η 25η επέτειος του θανάτου του Jean Monnet. Θα ήθελα να τιμήσουμε σήμερα τους δύο αυτούς πρωτοπόρους οραματιστές, των οποίων η ηγετική στάση επέδειξε τη βούληση, την πολιτική αποφασιστικότητα και την ικανότητα για έναν μακροπρόθεσμο, ευρύ και φιλόδοξο τρόπο σκέψης.
Δεν ήταν άνθρωποι που χάθηκαν σε ασήμαντες λεπτομέρειες. Αναλογιζόμαστε ιδιαίτερα τον Monnet και τη γενιά των πρώτων θεμελιωτών της ιδέας μιας σύγχρονης ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, οι οποίοι αναδύθηκαν από τις στάχτες του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, ήταν έτοιμοι να αντικρίσουν την ελπίδα σε μια εποχή που υπήρχε μόνο απελπισία, να αντιληφθούν την ευκαιρία όταν υπήρχε οικονομική κατάπτωση, και να δουν στο ευρωπαϊκό σχέδιο το ιδανικό της συμφιλίωσης που θα επιφέρει ευκαιρίες και ευημερία. Αυτό τους έκανε να ξεχωρίζουν ως ιδιαίτερη γενιά μεταξύ όλων των προηγούμενων ευρωπαϊκών γενεών.
Η σαφήνεια και η δύναμη του οράματος του Monnet έχει αποδείξει την αξία της, διότι είχε διάρκεια και διότι, ακόμα και τη στιγμή που αντιμετωπίζουμε τις προκλήσεις της παγκοσμιοποίησης, το όραμα αυτό εξακολουθεί να έχει σήμερα πραγματική απήχηση, καθώς είχε και έχει τις ρίζες του στις αξίες του ανθρωπισμού και στην υπερεθνική δράση.
Ο Monnet συνειδητοποίησε νωρίς, ενεργώντας μόνος, ότι “τα έθνη της Ευρώπης είναι πολύ περιορισμένα για να δώσουν στους λαούς τους την ευημερία που καθιστούν δυνατή και, επομένως, αναγκαία οι σύγχρονες συνθήκες”.
Ο Monnet έδωσε μεγάλη σημασία στις ηθικές και ανθρώπινες πτυχές της ευρωπαϊκής ιδέας, οι οποίες ενυπάρχουν στο σχέδιο Schuman με την καταγγελία του πνεύματος ανωτερότητας και των πρακτικών των διακρίσεων που είχαν δημιουργήσει συμπλέγματα και νοσηρά αισθήματα μεταξύ των εθνών της ηπείρου μας. Αντιμετώπισαν ριζικά την πηγή της σύγκρουσης.
Ο Monnet ήταν ένας από τους πρώτους ανθρώπους που κατανόησαν και εξήγησαν ότι η αρχή της ευρωπαϊκής ενοποίησης περιέχει βασικά την αναζήτηση ενός νέου ανθρωπισμού. Στην ήπειρό μας υπήρχαν διαδοχικοί πόλεμοι, δημιουργώντας έναν φαύλο κύκλο στο πλαίσιο του οποίου η νίκη ορισμένων οδήγησε κάποιους άλλους στην επιθυμία της εκδίκησης. Φιλοδοξία του ήταν να σπάσει αυτός ο φαύλος κύκλος και να δημιουργηθούν μεταξύ των κρατών οι ίδιες σχέσεις που βασίζονταν στην ισότητα και την επιδιαιτησία και που χαρακτήριζαν τις σχέσεις μεταξύ των ατόμων στις δημοκρατικές κοινωνίες.
Σε αυτό το πνεύμα, ο Jean Monnet έγινε υπερασπιστής μιας νέας ηθικής, η οποία βασιζόταν στους ανθρώπους και την ικανότητά τους να σημειώσουν πρόοδο αντλώντας διδάγματα από τις πιο οδυνηρές εμπειρίες που είχαν βιώσει. Όπως είπε ο Jean Monnet, “δεν ενώνουμε κράτη, ενώνουμε ανθρώπους”.
Μία από τις πιο σημαντικές προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε σήμερα είναι η έγκριση μιας νέας Συνταγματικής Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ενθυμούμαστε με υπερηφάνεια εδώ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τον ηγετικό ρόλο που διαδραμάτισε αυτό το Σώμα, και ιδίως ο Altiero Spinelli και οι συνάδελφοί του, πριν από είκοσι περίπου έτη, όταν τελεσφόρησε, μέσω αυτού του Κοινοβουλίου, το πρώτο σχέδιο Συνταγματικής Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Με υπερηφάνεια αναφέρω ότι, κατά τη διάρκεια αυτής της εντολής, η αποφασιστικότητα να υπάρξει μια συνταγματική αλλαγή και η ικανότητα να επιδείξουμε πραγματικό κοινοβουλευτικό ηγετικό ρόλο εκδηλώθηκε ακατάπαυστα πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την Ευρωπαϊκή Συνέλευση. Σε αυτό το πλαίσιο, επιτρέψτε μου να εξάρω επίσης το έργο της Επιτροπής Συνταγματικών Υποθέσεων και του Προέδρου της, κ. Napolitano.
Τους ευχαριστούμε –και ευχαριστούμε και εσάς, κύριε Napolitano– για το ακαταπόνητο έργο σας και τη συνεχή αποφασιστικότητά σας να εξασφαλίσετε την επιτυχία μας σε αυτό το μεγάλο ευρωπαϊκό σχέδιο.
Έτσι, καθώς τιμούμε σήμερα αυτούς τους δύο οραματιστές ευρωπαίους ηγέτες, θα ήθελα, εξ ονόματος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, να ζητήσω από τους υπουργούς Εξωτερικών της Ένωσης των 25 να προβούν κατά την επόμενη συνάντησή τους σε μια επίσημη πολιτική δήλωση, σύμφωνα με την οποία θα ολοκληρώσουν σύντομα μια νέα Συνταγματική Συνθήκη για την Ευρώπη. Εάν δεν έχουμε μια Συνταγματική Συνθήκη πριν από τις εκλογές, τότε θέλουμε αυτή τη δήλωση, διότι ο λαός της Ευρώπης έχει δικαίωμα να γνωρίζει τι ψηφίζει. Η δήλωση αυτή είναι το ελάχιστο που πρέπει να γίνει, εάν δεν μπορεί να ολοκληρωθεί μια Συνθήκη έως την ημέρα των εκλογών. Θα ζητήσω από τον υπουργό Roche να το μεταφέρει αυτό στον Προεδρεύοντα του Συμβουλίου.
Ενθυμούμενοι αυτούς τους δύο ηγέτες, τον Monnet και τον Spinelli, ένα σαφές δίδαγμα για όσους προχωρούμε μπροστά είναι ότι πρέπει και εμείς να σκεφτόμαστε μακροπρόθεσμα, με ευρύ πνεύμα και φιλοδοξία. Καλούμαστε επίσης να φέρουμε την ανθρωπιστική και ηθική διάσταση στις πράξεις μας, και, εάν το πράξουμε αυτό, η Ευρώπη των αξιών, η οποία σημείωσε εχθές ένα μεγάλο βήμα προόδου σε αυτό το Σώμα, καθώς γίναμε Ένωση των 25, θα είναι μια Ευρώπη που θα μπορεί να αγγίξει στο μέλλον τον λαό της όπως, την εποχή αυτών των ηγετών, έκανε και στο παρελθόν.
Roche,
   .  Κύριε Πρόεδρε, εάν ο Jean Monnet βρισκόταν σήμερα εδώ και παρατηρούσε το Κοινοβούλιο θα είχε λόγο να αισθάνεται χαρούμενος. Θα έβλεπε εκπροσώπους 25 χωρών και 450 εκατομμυρίων ανθρώπων να κάθονται δίπλα-δίπλα, να αγωνίζονται μαζί για την κοινή ευημερία του λαού της Ευρώπης. Θα έβλεπε ένα Κοινοβούλιο στο οποίο τα κόμματα λειτουργούν σε διεθνική και ενίοτε πανευρωπαϊκή βάση, στο οποίο οι εκπρόσωποι όλων των χωρών της ηπείρου μας συντάσσονται σε μεγάλο βαθμό με τους συναδέλφους τους από άλλες χώρες, όπως ακριβώς κάνουν και με τους συμπατριώτες τους. Εάν ο Monnet έβλεπε σήμερα πέρα από αυτό το Κοινοβούλιο, θα έβλεπε χώρες που για αιώνες υπήρξαν άσπονδοι εχθροί να συνεργάζονται ως ειλικρινείς εταίροι. Θα είχε κάθε λόγο να είναι χαρούμενος.
Όπως και ο Monnet, ο Spinelli ήταν οραματιστής. Το όραμά του για μια δημοκρατική και διαφανή Ένωση πολιτών έδωσε ώθηση στην ιδέα ότι μια Συνταγματική Συνθήκη θα ενίσχυε την αξιοπιστία της Ένωσης. Έδωσε ώθηση επίσης στην ιδέα ότι άξιζε στους πολίτες μια Ένωση την οποία θα μπορούσαμε να κατανοήσουμε και η οποία θα εργαζόταν προς το συμφέρον μας.
Ο Monnet ήλπιζε να καταστήσει τον πόλεμο μεταξύ των ευρωπαϊκών εθνών όχι απλώς αδιανόητο αλλά ουσιαστικά αδύνατο. Σήμερα, μπορούμε να δούμε ότι η πραγματοποίηση του ονείρου είναι πιο δυνατή παρά ποτέ. Ο John Hume, βραβευμένος με το βραβείο Νόμπελ και βουλευτής αυτού του Σώματος, είπε κάποτε: “Η Ευρωπαϊκή μας Ένωση έχει γίνει η πιο επιτυχής ειρηνευτική διαδικασία στη μακρά Ιστορία της Ευρώπης”.
Οι δύο άνδρες –ο Monnet και ο Spinelli– είχαν αρκετές διαφορές. Ο Monnet είχε την τάση να εργάζεται ήρεμα στο παρασκήνιο, χρησιμοποιώντας τις θρυλικές οργανωτικές του ικανότητες σε διεθνές επίπεδο, προκειμένου να θεμελιώσει στην ευρύτερη δυνατή βάση μια νέα Ευρώπη. Ο Monnet έθεσε τα θεμέλια αυτού του εγχειρήματος. Ο Spinelli, από την άλλη πλευρά, υπήρξε μια πιο δημόσια μορφή, ένας σθεναρός πολέμιος του φασισμού στο πρώτο μισό του περασμένο αιώνα· έγινε αργότερα αιρετό μέλος αυτού του Κοινοβουλίου. Ωστόσο, είχαν μια σημαντική ομοιότητα: ήταν άνθρωποι της δράσης, αποφασισμένοι να προσαρμόσουν στο πλαίσιο του εφικτού το όραμά τους για μια δημοκρατική, ειρηνική και ευημερούσα Ευρώπη, ώστε αυτή να σημειώσει πρόοδο στον πραγματικό κόσμο. Ποιο ήταν το χαρακτηριστικό αυτών των ανδρών που επέτρεψε στις ιδέες που προώθησαν πριν από πολλές δεκαετίες να δημιουργήσουν την ώθηση που, ακόμα και μετά τον θάνατό τους, αποτελεί την κινητήριο δύναμη που μας ωθεί να συνεχίσουμε το έργο τους;
Ίσως ο βιογράφος του Monnet, ο François Duchêne, περιέγραψε καλύτερα το θέμα του όταν έγραψε ότι το μυστικό του Monnet “προήλθε από τον συνδυασμό δημιουργικών και κριτικών δυνατοτήτων. Προσέφυγε στον ρομαντισμό των ανθρώπων μέσω του ιδεαλισμού των στόχων του και στην επιδεξιότητά τους μέσω του ρεαλισμού των μέσων του”. Η δημιουργία μιας νέας, ειρηνικής Ευρώπης ήταν το μεγαλύτερο όνειρο του Monnet. Εικοσιπέντε χρόνια μετά τον θάνατό του, συνεχίζουμε να οικοδομούμε στα θεμέλια που έθεσε.
Ο Spinelli, όπως και ο Monnet, πίστευε ότι, χωρίς μια ριζική θετική αλλαγή, η Ευρώπη θα ήταν καταδικασμένη να επαναλαμβάνει τα μοιραία λάθη του παρελθόντος και να θέτει σε κίνδυνο τη μελλοντική της ύπαρξη. Το 1947 δήλωσε ότι “τίποτα δεν είναι πιο θλιβερό από το γεγονός ότι η ιδανική Ευρώπη, το λίκνο του δικαίου και της ελευθερίας, αποτελεί μόνο μέρος της γεωγραφικής περιοχής της Ευρώπης. Επιπλέον”, προσέθεσε, “η περιοχή αυτή είναι βέβαιο ότι θα συρρικνωθεί και ο ευρωπαϊκός πολιτισμός θα γίνει μια απλή ιστορική μνήμη, εκτός εάν μπορέσουμε τουλάχιστον να ενώσουμε ό,τι έχει τώρα απομείνει”. Η Ευρωπαϊκή Ένωση φάνηκε αντάξια αυτής της πρόκλησης.
Το περασμένο Σάββατο, γίναμε μάρτυρες μιας εξαιρετικής αντιστροφής της Ιστορίας με τον επίσημο τερματισμό του τεχνητού διχασμού της Ευρώπης. Η διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε 25 κράτη μέλη αποτελεί φόρο τιμής στη δύναμη ενός ονείρου.
Είναι επίσης φόρος τιμής στην υπομονή και το θάρρος πολλών εκατομμυρίων ανθρώπων της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης που κάποτε υπέφεραν όταν περιέγραφαν αυτά τα όνειρά τους. Η εξέγερση της Βουδαπέστης το 1956, η Άνοιξη της Πράγας το 1968 και οι μουσικές επαναστάσεις της Βαλτικής το 1990 συνέβαλαν στην οικοδόμηση μιας Ευρώπης στο ξεκίνημα του 21ου αιώνα την οποία λίγοι Ευρωπαίοι θα είχαν ονειρευτεί τα προηγούμενα 2 000 χρόνια της ταραχώδους Ιστορίας μας.
Ο γάλλος συγγραφέας Βίκτωρ Ουγκώ είπε το 1849 ότι θα ερχόταν η ημέρα που “όλα τα έθνη της ηπείρου, χωρίς να χάσετε τις ξεχωριστές αξίες σας και την υπέροχη ατομικότητά σας, θα ενωθείτε σε μια υψηλότερη ένωση και θα ιδρύσετε την ευρωπαϊκή αδελφότητα”. Η ημέρα αυτή έχει έλθει.
Πρέπει να διαφυλάξουμε με ιδιαίτερη φροντίδα την ελευθερία, τη δικαιοσύνη, τα ανθρώπινα δικαιώματα και τον πολιτικό πλουραλισμό που αποτελούν τους θεμέλιους λίθους της Ένωσής μας. Πρέπει να συνεχίσουμε να δημιουργούμε με βάση την ειρήνη που ο Monnet οραματίστηκε ότι θα αντικαταστήσει τις θανάσιμες αντιπαλότητες της γενιάς του και των προγόνων της. Πρέπει επίσης να διασφαλίσουμε ότι οι νέες ανάγκες και συνθήκες της Ένωσης θα αντικατοπτρίζονται στο βασικό της δίκαιο. Στην 20ή επέτειο της έγκρισης από το Κοινοβούλιο του σχεδίου Συνταγματικής Συνθήκης του Spinelli, πρέπει να εργαστούμε για τη συμφωνία επί μιας νέας Συνθήκης η οποία θα βελτιώσει τη βάση του δημοκρατικού διαλόγου στην Ένωσή μας και η οποία θα βασίζεται στην επιτυχία της Ένωσής μας και θα καταστήσει την Ένωση πιο άμεσα κατανοητή και αποτελεσματική.
Το πρώτο κύριο καθήκον που έχουμε από κοινού στη νέα Ένωση θα είναι η συμφωνία επί μιας νέας Συνταγματικής Συνθήκης. Τον Μάρτιο, αποφασίσαμε να καταλήξουμε σε μια συμφωνία το αργότερο έως τη σύνοδο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Ιουνίου – σε έξι μόλις εβδομάδες. Η έγκαιρη συμφωνία επί μιας νέας Συνθήκης που θα επιτρέψει στην Ένωση να αναπτυχθεί και να ευημερήσει είναι ο καλύτερος τρόπος για να τιμήσουμε το έργο του Jean Monnet και την 20ή επέτειο του σχεδίου Συντάγματος αυτού του Κοινοβουλίου που παρουσίασε ο Spinelli. Αυτή είναι η πρόκληση που θα αντιμετωπίσουμε τις επόμενες εβδομάδες – εάν συνεργαστούμε, θα ανταποκριθούμε σε αυτή την πρόκληση.
Κατά τη σημερινή μας συνεδρίαση εδώ, οι εκπρόσωποι των 25 κρατών μελών συναντώνται στο Δουβλίνο για να συζητήσουν εξονυχιστικά τις λεπτομέρειες που αφορούν τη Συνθήκη. Τους ευχόμαστε καλή επιτυχία στο έργο τους. Ολόκληρη η Ευρώπη αναμένει από αυτούς να πραγματοποιήσουν το όνειρο του Spinelli και του Monnet.
De Palacio,
   . – Κύριε Πρόεδρε, κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, κυρίες και κύριοι, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είχε την εξαίρετη ιδέα να διοργανώσει εορταστική εκδήλωση τιμώντας τη μνήμη του Jean Monnet και του Altiero Spinelli κατά τη διάρκεια της τελευταίας περιόδου συνόδου της πέμπτης νομοθετικής περιόδου του ως συνέλευση εκλεγμένη με καθολική ψηφοφορία.
Μολονότι δεν είναι οι μόνοι ιδρυτές της Ευρώπης, ο Jean Monnet και ο Altiero Spinelli, ίσως περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο, εκπροσωπούν την απίστευτη εξέλιξη της Ευρώπης μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο χάρη στο όραμά τους και στις δυναμικές ενέργειές τους.
Ο Jean Monnet μας δίδαξε τον δρόμο που έπρεπε να ακολουθήσουμε, και έτσι στη δήλωση της 9ης Μαΐου 1950 έγραφε: «Η Ευρώπη δεν θα δημιουργηθεί διαμιάς, ούτε σε ένα συνολικό οικοδόμημα: θα διαμορφωθεί μέσα από συγκεκριμένα επιτεύγματα που θα δημιουργήσουν πρώτα μια πραγματική αλληλεγγύη».
Αυτή η απλή πρόταση έδειχνε την κατεύθυνση που έπρεπε να ακολουθήσουμε και την οποία ακολουθούμε από τη δεκαετία του ’50: συγκεκριμένα επιτεύγματα προκειμένου να δημιουργηθεί μια πραγματική αλληλεγγύη. Είναι η περίφημη πολιτική των διαδοχικών βημάτων.
Είμαι πεπεισμένη ότι η διεύρυνση της Ένωσης την 1η Μαΐου, η οποία δεν θα είναι η τελευταία, αποτελεί εύγλωττο παράδειγμα αυτής της αρχής. Αυτή, όμως, η απλή δήλωση δείχνει ταυτόχρονα τον τελικό προορισμό αυτής της πορείας: την Ευρώπη, το ενιαίο, γενικό σχέδιο. Σήμερα, η πραγματική αλληλεγγύη υφίσταται και η Ευρώπη ετοιμάζεται να εγκρίνει τη Συνταγματική της Συνθήκη.
Ο Jean Monnet έθεσε τις βάσεις για τη σημερινή Ευρωπαϊκή Ένωση και πρότεινε τη μέθοδο για την υλοποίησή της. Χάρη στα δικά του συγκεκριμένα επιτεύγματα, κυρίως μέσω του ρόλου του ως πρώτου Προέδρου της Ανώτατης Αρχής της ΕΚΑΧ και, πάνω απ’ όλα, ως σταθερός και αποφασιστικός εμπνευστής της επακόλουθης εξέλιξης της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Η Επιτροπή Δράσης για τις Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης, τη δημιουργία των οποίων προώθησε κατά τη διάρκεια 20 ετών, ενέπνευσε πολλές γόνιμες ιδέες οι οποίες τέθηκαν στη συνέχεια σε εφαρμογή.
Ο Jean Monnet πέθανε πριν από 25 χρόνια, λίγο πριν από τις πρώτες εκλογές που έφεραν τον Altiero Spinelli στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Όπως ο Monnet, ο Spinelli προσέφερε στην Ευρώπη το όραμά του και τα επιτεύγματά του. Θέλω να επισημάνω ότι υπήρξε μέλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής πριν γίνει βουλευτής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Σήμερα χαιρετίζουμε την εικοστή επέτειο της υιοθέτησης από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο του προσχεδίου Συνθήκης το οποίο θέσπιζε την Ευρωπαϊκή Ένωση, και το οποίο, ορθώς, αποκαλείται συνήθως “σχέδιο Spinelli”, αφού ο Spinelli δεν ήταν μόνον ο εισηγητής, αλλά και ο εμπνευστής του.
Με τις γνώσεις που αποκτήσαμε από την έως τώρα εμπειρία μας, μπορούμε να πούμε χωρίς δισταγμό ότι χωρίς αυτό το σχέδιο δεν θα είχαμε σήμερα το σχέδιο της ευρωπαϊκής Συνταγματικής Συνθήκης. Έτσι, με το σχέδιο του 1984 ξεκίνησε στην Ένωση η διαδικασία η οποία οδήγησε στις διαδοχικές αναθεωρήσεις της Συνθήκης της Ρώμης, της Ενιαίας Ευρωπαϊκής Πράξης, της Συνθήκης του Μάαστριχτ, της Συνθήκης του Άμστερνταμ και της Συνθήκης της Νίκαιας, και, εν τέλει, στις συνταγματικές συζητήσεις οι οποίες διεξήχθησαν στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Συνέλευσης.
Το σχέδιο Spinelli ήταν καινοτόμο από πολλές απόψεις, οκτώ χρόνια πριν υποστηριχθεί στη Συνθήκη του Μάαστριχτ η δημιουργία μιας πραγματικής Ευρωπαϊκής Ένωσης, βασισμένης στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα. Διάφορες βασικές διατάξεις της Συνθήκης του Μάαστριχτ πηγάζουν απευθείας από το σχέδιο Spinelli, όπως οι διατάξεις που σχετίζονται με την ιθαγένεια της Ένωσης, τον σεβασμό των θεμελιωδών δικαιωμάτων ή τη θέσπιση της αρχής της επικουρικότητας κατά την εκχώρηση και άσκηση των εξουσιών της Ένωσης. Στη Συνθήκη του Άμστερνταμ υιοθετήθηκε η ιδέα της πρόβλεψης της δυνατότητας επιβολής κυρώσεων σε ένα κράτος σε περίπτωση σοβαρής ή συνεχούς παραβίασης των δημοκρατικών αρχών ή των θεμελιωδών δικαιωμάτων στα οποία βασιζόμαστε.
Υπάρχουν άλλες διατάξεις οι οποίες προέβλεπαν, 20 χρόνια νωρίτερα, το σχέδιο Συνταγματικής Συνθήκης που εκπόνησε η Συνέλευση. Θέλω να αναφέρω κυρίως τη ρητή διατύπωση της υπερίσχυσης του δικαίου της Ένωσης, τη δημιουργία της έννοιας του κοινοτικού δικαίου, το οποίο περιορίζεται στις θεμελιώδεις αρχές της δράσης της Ένωσης, το καθήκον της Επιτροπής να αναλαμβάνει την πρωτοβουλία του προγραμματισμού των δραστηριοτήτων της Ένωσης, ενώ το Κοινοβούλιο έχει τον τελευταίο λόγο στον τομέα του προϋπολογισμού.
Τέλος, ενδέχεται να χρειαστεί να περιμένουμε να ξεκινήσει μια νέα φάση της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης προκειμένου να εισαχθούν ορισμένες συμπληρωματικές διατάξεις. Αξίζει ιδιαίτερης αναφοράς το άρθρο 82 του σχεδίου Spinelli, στο οποίο προβλέπεται ότι, εφόσον η Συνθήκη επικυρωνόταν από μια πλειοψηφία κρατών τα οποία θα εκπροσωπούσαν τα δύο τρίτα του συνολικού πληθυσμού της Ένωσης, οι κυβερνήσεις των εν λόγω κρατών θα συναντιόνταν αμέσως για να καταλήξουν σε κοινή συμφωνία σχετικά με τις διαδικασίες και την ημερομηνία θέσεως σε ισχύ της νέας Συνθήκης, καθώς και σχετικά με τις σχέσεις τους με τα κράτη που δεν θα είχαν επικυρώσει ακόμη τη Συνθήκη. Αυτό είναι κάτι που σε μια Ένωση 25, ή περισσοτέρων, κρατών μελών πρέπει αναπόφευκτα να ληφθεί υπόψη.
Όποια μορφή και αν λάβει, το σχέδιο Spinelli πρότεινε την ιδέα της θεμελίωσης της Ευρώπης σε μια βασική Συνθήκη η οποία θα αποτελούσε ένα γνήσιο Σύνταγμα για την Ευρώπη και θα γινόταν κατ’ αυτόν τον τρόπο το ενιαίο, γενικό σχέδιο που ο Jean Monnet πίστευε ότι θα ήταν η αναπόδραστη έκβαση των συγκεκριμένων επιτευγμάτων.
Αυτοί οι δύο άνδρες, οι οποίοι ήταν τόσο διαφορετικοί από άποψη κουλτούρας και χαρακτήρα, εργάστηκαν μαζί καθ’ όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του ’50. Με αυτόν τον τρόπο, ο οραματιστής Spinelli πρότεινε συγκεκριμένες λύσεις στον πραγματιστή Monnet, ο οποίος με τη σειρά του εμπλούτισε το όραμά του για την Ευρώπη στις προτάσεις του προς τις διάφορες κυβερνήσεις. Αυτός ο συνδυασμός πραγματισμού και ιδεαλισμού είναι αυτό που χρειαζόμαστε περισσότερο στην τρέχουσα ευρωπαϊκή κατάσταση. Οι προκλήσεις είναι διαφορετικές, αλλά η μέθοδος εξακολουθεί να είναι έγκυρη.
Napolitano (PSE ).
Βλέπετε, κύριε Πρόεδρε, είναι σημαντικό η ιστορία της οικοδόμησης αυτής της ενωμένης Ευρώπης, που άρχισε πριν από πενήντα και πλέον χρόνια, να γίνει μέρος της κοινής μνήμης των λαών που εκπροσωπούνται σήμερα στο Κοινοβούλιο: είναι μια ιστορία στην οποία πρέπει να ανατρέξουμε και να την ανασυνθέσουμε μέσω των ημερομηνιών και των σταθμών που την χαρακτήρισαν και μέσω των πρωταγωνιστών της. Σήμερα τιμούμε τη μνήμη δύο εξ αυτών, που δεν ήταν κυβερνητικά στελέχη, δεν υπέγραψαν συνθήκες, δεν εργάστηκαν υπό το φως των προβολέων που επιφυλάσσεται στους ισχυρούς, αλλά ήταν μεγάλοι οραματιστές και υπέρμαχοι της ολοκλήρωσης: του Jean Monnet και του Altiero Spinelli.
Αν και αληθεύει ότι ο Monnet και ο Spinelli ακολουθούσαν διαφορετικές προσεγγίσεις και διαφορετικές στρατηγικές για την προώθηση του σκοπού της ενωμένης Ευρώπης, ακόμη περισσότερο αληθεύει ότι είχαν το ίδιο ιδανικό και ότι αυτό έγινε και για τους δύο έργο ζωής. Η στρατηγική του Jean Monnet και του μεγάλου γάλλου πολιτικού Robert Schuman, του οποίου υπήρξε πολύτιμος σύμβουλος, ήταν μια στρατηγική βασισμένη στην ολοκλήρωση της παραγωγής, αρχής γενομένης από τον άνθρακα και τον χάλυβα, των οικονομιών και των αγορών των χωρών που συμμετείχαν στο σχέδιο, μια στρατηγική για τη βαθμιαία ανάπτυξη της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Η στρατηγική αυτή χαρακτηρίστηκε λειτουργική, στόχευε στη θεμελίωση απτών βάσεων για την ειρήνη στην Ευρώπη, καταρχάς ανάμεσα στη Γαλλία και τη Γερμανία, και έδωσε ζωή στις Κοινότητες, που εξακολούθησαν να λειτουργούν μέχρι τη Συνθήκη του Μάαστριχτ το 1991.
Η στρατηγική της οποίας υπήρξε μάχιμος υποστηρικτής ο Altiero Spinelli ήταν, αντιθέτως, μια συνταγματική στρατηγική, για την πολιτική θεμελίωση της ευρωπαϊκής ενότητας σύμφωνα με ένα φεντεραλιστικό σχέδιο, και βρήκε υποστήριξη στις ιδέες ενός μεγάλου ιταλού πολιτικού, του Alcide De Gasperi. Ωστόσο, στις κρίσιμες στιγμές, για παράδειγμα το 1955, όταν μετά την αποτυχημένη απόπειρα δημιουργίας της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άμυνας η διαδικασία ολοκλήρωσης έμοιαζε να έχει αποτελματωθεί, οι προσπάθειες του Monnet και του Spinelli, αν και μέσα από διαφορετικά μονοπάτια, όδευαν προς την ίδια κατεύθυνση. “Ο Monnet και εγώ”, έγραφε ο Spinelli, “τραβάμε το κάρο σαν δυο πεισματάρικα μουλάρια: αυτός με την ελπίδα να αποσπάσει μια νέα πρωτοβουλία από τις κυβερνήσεις· εγώ με την ελπίδα να επιτύχω μια νέα ορμή από το κίνημα, μια νέα ώθηση από τη βάση. Παρά τον κοινό σκεπτικισμό μας και παρ’ όλα τα εμπόδια, θα νικήσουμε”. Έτσι και έγινε. Η προφητεία εκπληρώθηκε: νίκησαν αυτοί που πίστεψαν στον ευρωπαϊσμό, οι αποφασιστικοί αγωνιστές και υπέρμαχοι της ολοκλήρωσης, όπως ο Monnet και ο Spinelli.
Έχουμε επιτύχει τώρα, κύριε Πρόεδρε, στόχους που ούτε καν εκείνοι τόλμησαν να ελπίσουν και επιτέλους μπορεί να πραγματοποιηθεί το όνειρο της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης: ένα όνειρο που πήρε συγκεκριμένη μορφή πριν από είκοσι χρόνια, όταν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε με συντριπτική πλειοψηφία το σχέδιο που εκπονήθηκε υπό την καθοδήγηση του Altiero Spinelli, στις 14 Φεβρουαρίου 1984· αυτή η ημερομηνία, την οποία γιορτάζουμε σήμερα, γιορτάζεται επίσης ως ημερομηνία γέννησης της συνταγματικής διαδικασίας. Είκοσι χρόνια μετά, το όνειρο έχει γίνει θεμελιώδης απαίτηση για τη νέα μεγάλη Ευρώπη. Η συνταγματική διαδικασία πρέπει επιτέλους να επιτευχθεί με την έγκριση του σχεδίου που υιοθετήθηκε από τη Συνέλευση για το μέλλον της Ευρώπης. Δεν μπορούμε πλέον να σταματήσουμε, δεν μπορούμε να γυρίσουμε πίσω. Το σχέδιο Συντάγματος δεν είναι τέλειο, αλλά αποτελεί το κοινό έδαφος στο οποίο κατέληξαν με δυσκολία οι κυβερνήσεις και τα κοινοβούλια. Θα μπορούσε να βελτιωθεί αξιοποιώντας το προ εικοσαετίας σχέδιο Spinelli, για παράδειγμα εκεί όπου όριζε –όπως είπε η κ. de Palacio– ότι η Συνθήκη θα ετίθετο σε ισχύ όταν θα επικυρωνόταν από την πλειοψηφία των κρατών μελών και του πληθυσμού της Κοινότητας. Το κείμενο της Συνέλευσης θα μπορούσε να βελτιωθεί, αλλά δεν πρέπει να εξασθενίσει, διότι σε μια τέτοια περίπτωση η νεότευκτη Ένωση των εικοσιπέντε κινδυνεύει να παραλύσει και να υποπέσει σε κρίση. Έτσι, λοιπόν, κανένας, καμία από τις κυβερνήσεις που συμμετέχουν στη Διακυβερνητική Διάσκεψη δεν πρέπει να αποσύρει τον λόγο της και να ανακαλέσει την έγκριση που εξέφρασε στη Συνέλευση: αυτή είναι η έκκληση που για άλλη μια φορά το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο απευθύνει σε όλους· αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος για να τιμήσουμε στην πράξη, και όχι στα λόγια, τον Altiero Spinelli και τον Jean Monnet.
Méndez de Vigo (PPE-DE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, η Ομάδα μου θεωρεί ότι η πρωτοβουλία για τη διοργάνωση εορτασμού προς τιμήν των Monnet και Spinelli σήμερα είναι θετική. Διότι χωρίς τον Monnet, τον μεγάλο σκιώδη εμπνευστή, η δήλωση της 9ης Μαΐου 1950, που είναι η ιδρυτική πράξη της ευρωπαϊκής οικοδόμησης, δεν θα μπορούσε να γίνει κατανοητή, και χωρίς τη δήλωση δεν θα υπήρχε γαλλογερμανική συμφιλίωση και δεν θα ήταν εφικτό να συμφιλιωθούν οι Ευρωπαίοι. Εάν δεν υποστήριζε ο ίδιος με αποφασιστικότητα την πραγματική αλληλεγγύη, δεν θα ήταν εφικτό να σημειωθεί πρόοδος προς μια κοινή αγορά, τον πρόδρομο της πολιτικής ένωσης. Χωρίς το θεσμικό του όραμα, και ιδίως τον ρόλο κλειδί της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, δεν θα ήμασταν σε θέση να ξεπεράσουμε την προκρούστεια κλίνη της συνεργασίας μεταξύ κυβερνήσεων.
Επίσης, πριν από 20 χρόνια –και αυτό έχει επισημανθεί εδώ– το παρόν Κοινοβούλιο, το οποίο εκλέχθηκε δημοκρατικά για πρώτη φορά, ενέκρινε τη Συνθήκη την οποία γνωρίζουμε ως “Συνθήκη Spinelli”, και της οποίας εισηγητής ήταν ο ίδιος ο Spinelli.
Η “Συνθήκη Spinelli» υπήρξε σημαντικό σημείο αναφοράς για όλες τις επακόλουθες τροποποιήσεις: την Ενιαία Πράξη, τις Συνθήκες του Μάαστριχτ, του Άμστερνταμ, της Νίκαιας και, φυσικά, τη Συνθήκη που εκπόνησε η Συνέλευση.
Όταν είχα την τιμή να προεδρεύω της αντιπροσωπείας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σε αυτή τη Συνέλευση, είχα πάντα μαζί μου το σχέδιο Spinelli. Και σκεφτόμουν: “τι θα έλεγε ο Spinelli γι’ αυτό;”· οφείλω δε να ομολογήσω ότι, μολονότι εκπονήθηκε πριν από 20 χρόνια, η “Συνθήκη Spinelli” ήταν εξαιρετικά επίκαιρη, ενώ πολλές από τις προτάσεις που διετύπωνε περιλαμβάνονται σήμερα στη Συνταγματική Συνθήκη.
Υπάρχει κάτι που ενώνει τον Monnet και τον Spinelli, κύριε Πρόεδρε: και οι δυο ήθελαν να ενώσουν τους λαούς. “Ας ενώσουμε τους ανθρώπους”, είπε ο Monnet. Η “Συνθήκη Spinelli” βρίθει αναφορών στους πολίτες, στα άτομα.
Πιστεύω –και ο φίλος μου Dick Roche το ανέφερε νωρίτερα– ότι θα ένιωθαν και οι δύο υπερήφανοι για τα όσα έχουμε επιτύχει όλα αυτά τα χρόνια, διότι πιστεύω ότι το σχέδιο της Συνταγματικής Συνθήκης είναι μια συνθήκη για τους ανθρώπους. Αυτό καθίσταται εμφανές ήδη από το πρώτο άρθρο, το οποίο αναφέρεται σε μια Ένωση κρατών και πολιτών, καθώς και στο σημείο στο οποίο παραχωρούνται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πλήρεις νομοθετικές εξουσίες και εξουσίες πολιτικού ελέγχου, ή όταν εντάσσονται στις διαδικασίες τα εθνικά κοινοβούλια, μέσω του συστήματος έγκαιρης προειδοποίησης. Υπάρχει επίσης η λαϊκή πρωτοβουλία και η αναγνώριση του ρόλου των περιφερειών και των δήμων, καθώς και των ΜΚΟ, στοιχεία τα οποία είναι όλα υπέρ των πολιτών.
Με το έργο μας αυτά τα 50 χρόνια, έχουμε κάνει αυτό που ζήτησαν τόσο ο Monnet όσο και ο Spinelli: ενώνουμε ανθρώπους. Επιτρέψτε μου δε να σας αποκαλύψω ένα μικρό μυστικό: παιδί όπως ήμουν, ανάμεσα στον Monnet και τον Spinelli, όταν έφυγα από τη χώρα μου, η οποία σύμφωνα με τα λόγια του Gil de Biedma ήταν μια “γερασμένη αναποτελεσματική χώρα”, βρέθηκα αντιμέτωπος με μια Ευρώπη γεμάτη τείχη, το Τείχος του Βερολίνου, το τείχος των Πυρηναίων, το τείχος των δικτατοριών, το τείχος των εγωισμών και το τείχος των εθνικισμών. Η σημερινή Ευρώπη, η Ευρώπη που βλέπει η κόρη μου, είναι μια Ευρώπη χωρίς τείχη, και εκείνα που εξακολουθούν ακόμη να υφίστανται θα πέσουν.
Αυτή τη στιγμή, που έχει επιτελεστεί μια υπέροχη διεύρυνση, με την οποία έχουμε συρράψει δύο Ευρώπες, με την οποία έχουμε κάνει πραγματικότητα το σχέδιο εκείνο που αναπτυσσόταν στη δήλωση της 9ης Μαΐου, θέλω να προτρέψω τις νέες χώρες οι οποίες συγκροτούν την Ευρωπαϊκή Ένωση ότι πρέπει να χαρούν την ένταξή τους στην Ένωση όπως ακριβώς εμείς οι Ισπανοί χαρήκαμε τη δική μας, με την προοπτική των ελευθεριών, της ευημερίας και πάνω απ’ όλα της συμμετοχής σε ένα κοινό σχέδιο.
Κύριε Πρόεδρε, εμείς οι πολιτικοί μιλάμε συχνά για το μέλλον και πιστεύω ότι θα υπάρξει χρόνος για να δώσουμε τις μάχες και να υπερπηδήσουμε τα εμπόδια που αντιμετωπίζουμε, αλλά πιστεύω ότι σήμερα αναλογιζόμαστε το παρελθόν, σκεπτόμαστε τον Monnet και τον Spinelli, και θέλω να σας ζητήσω να απολαύσουμε το παρόν. Διότι το σημερινό παρόν είναι ένα όμορφο παρόν. Ο Monnet και ο Spinelli θα χαρακτηρίζονταν σίγουρα ουτοπιστές, όμως ο Λαμαρτίνος είχε δίκιο όταν είπε ότι η ουτοπία δεν είναι τίποτε περισσότερο από μια αλήθεια της οποίας ο καιρός δεν έχει έρθει ακόμη. Και σήμερα τα σκαμπανεβάσματα της ζωής κάνουν συχνά την πραγματικότητα πιο όμορφη από τη λογοτεχνία.
Corbett (PSE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, μόλις πριν από 20 χρόνια, βρισκόμουν στην πολύ προνομιακή θέση να εργάζομαι στενά με τον Altiero Spinelli, όταν αυτός ήταν ο γενικός εισηγητής του σχεδίου Συνθήκης που εορτάζουμε σήμερα, και ήμουν νέο και ενθουσιώδες μέλος της γραμματείας του Κοινοβουλίου. Ήταν για εμένα, από πολλές πλευρές, ένα όνειρο που πραγματοποιήθηκε: είχα μόλις συντονίσει την εκστρατεία υπέρ του “Ναι” στο βρετανικό δημοψήφισμα σχετικά με την ένταξή μας στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα το 1975. Ήμουν ο συντονιστής της εκστρατείας υπέρ του “Ναι” στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Στη συνέχεια, είχα ηγετικό ρόλο σε μια ομάδα φοιτητών που διαδήλωσαν στη Ρώμη έξω από μια συνεδρίαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου υπέρ της διενέργειας –και ήταν μια καινοτόμος ιδέα– άμεσων εκλογών σε αυτό το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο – κάτι που υπήρξε την εποχή εκείνη ένα από τα βασικά θέματα της εκστρατείας του Spinelli. Έτσι, η τότε συνεργασία με τον Spinelli ήταν τεράστια τιμή και προνόμιο.
Διαπίστωσα ότι συνεργαζόμουν με έναν αξιοθαύμαστο άνθρωπο, ο οποίος 40 χρόνια πριν από το σχέδιο Συνθήκης έγραφε ήδη Ιστορία όταν, ως πολιτικός κρατούμενος του Μουσολίνι –επί 17 έτη– συνυπέγραψε το μανιφέστο του Βεντοτένε, στο οποίο ήδη το 1941 ανέφερε τα εξής: “Εάν ο αγώνας μας κατά του φασισμού είναι επιτυχής και εάν κερδίσουμε αυτόν τον πόλεμο, τότε όλα θα είναι μάταια εάν απλώς οδηγήσουν στην εκ νέου εγκαθίδρυση του παλαιού συστήματος των ολοκληρωτικά κυρίαρχων εθνικών κρατών όσον αφορά την αλλαγή συμμαχιών. Η βασική πρόκληση μετά τον πόλεμο πρέπει να είναι η ένωση των χωρών της Ευρώπης σε μια δομή που θα αναπτύξει τα κοινά τους συμφέροντα και θα καταστήσει αδύνατο τον πόλεμο”.
Σαράντα χρόνια αργότερα, ο Spinelli βρέθηκε εδώ και βοήθησε το Κοινοβούλιο στη σύνταξη του σχεδίου Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ήταν άνθρωπος με μεγάλες φιλοδοξίες, αλλά γνώριζε πότε έπρεπε να συμβιβάζεται. Ήταν άνθρωπος με τολμηρές μεθόδους, αλλά πρόθυμος να στηρίξει τη συναίνεση. Συνειδητοποίησε επίσης ότι η επιτυχία του σχεδίου του δεν θα έπρεπε να αντιμετωπιστεί ως δικό του προσωπικό σχέδιο: ήταν πρόθυμος να μοιραστεί τα εύσημα –την ιδιοκτησία– του σχεδίου Συνθήκης που συνέταξε το Κοινοβούλιο. Ο ίδιος δεν αναφέρθηκε ποτέ σε αυτό ως σχέδιο Συνθήκης Spinelli. Εξασφάλισε τον ορισμό έξι συνεισηγητών από όλες τις ομάδες, οι οποίοι θα συνεργάζονταν μαζί του. Γνώριζε ότι το σχέδιο αυτό ήταν σχέδιο του Κοινοβουλίου. Δεν περιέγραφε τον εαυτό του ως τον συντάκτη, αλλά ως τη μαμή που έδωσε τη δυνατότητα στο Κοινοβούλιο να γεννήσει αυτό το βρέφος, το οποίο έπρεπε στη συνέχεια τα ανατραφεί. Το βρέφος ήταν σημαντικό.
Αρχικά, το κείμενο συνέβαλε απλώς στη σύνταξη της Ενιαίας Ευρωπαϊκής Πράξης. Πολλοί δεν εντυπωσιάστηκαν. Ωστόσο, εάν εξετάσουμε τώρα το παρελθόν με κάποια αίσθηση ιστορικής συνέχειας, μπορούμε να δούμε ότι αθροιστικά ξεκίνησε μια διαδικασία που οδήγησε σε τέσσερις διαδοχικές ΔΚΔ, την Ενιαία Πράξη, το Μάαστριχτ, το Άμστερνταμ και τη Νίκαια, και τώρα ακολουθεί το Σύνταγμα. Επιπλέον, μετέτρεψε την Ευρωπαϊκή Κοινότητα του 1984 στην πολύ διαφορετική Ευρωπαϊκή Ένωση που υπάρχει σήμερα, μια Ένωση που έχει ευρύτερο πεδίο αρμοδιότητας, με τουλάχιστον εν μέρει πιο αποτελεσματικά θεσμικά όργανα και με μεγαλύτερη δημοκρατική ευθύνη. Σταδιακά, το επίτευγμα του Spinelli μπορεί να αντιμετωπιστεί τώρα στο ιστορικό του πλαίσιο.
Ωστόσο, αυτό που διδαχθήκαμε στο Κοινοβούλιο είναι ότι η μέθοδος του Spinelli ήταν μια μέθοδος που προσπάθησε να επιτύχει ομοφωνία. Είπε: “Αυτό το Κοινοβούλιο ενώνει εκπροσώπους όλων των κύριων ευρωπαϊκών πολιτικών κομμάτων. Πρέπει να το χρησιμοποιήσουμε αυτό προκειμένου να επιτύχουμε εδώ ομοφωνία και, εν συνεχεία, μπορούμε να μεταφέρουμε στις πατρίδες μας το μήνυμα ώστε να πείσουμε τα κόμματα και τις κυβερνήσεις των χωρών μας και να δημιουργηθεί μια πολιτική ώθηση που θα είναι ακατανίκητη”. Πέτυχε όσον αφορά την επίτευξη ομοφωνίας.
Ας μην λησμονούμε ότι επρόκειτο για μια εποχή μεγάλου ευρωσκεπτικισμού –η λέξη που επαναλαμβανόταν την εποχή εκείνη ήταν η “ευρωσκλήρωση”– κατά την οποία οι κυβερνήσεις μάς έλεγαν να μην αλλάξουμε τις Συνθήκες, καθώς αυτό θα οδηγούσε απλώς σε οπισθοδρόμηση. Ο Πρόεδρος του Συμβουλίου, Leo Tindemans, και ο Πρόεδρος της Επιτροπής, Gaston Thorn, ήρθαν στην Επιτροπή Θεσμικών Θεμάτων, όπως λεγόταν τότε, για να μας ζητήσουν να μην προβούμε σε μια τέτοια πράξη.
Ωστόσο, το Κοινοβούλιο επέμεινε και ενίσχυσε αυτή την ομοφωνία που έθεσε εκ νέου το θέμα των Συνθηκών – ένα θέμα που αποτελούσε ταμπού για πολλά χρόνια. Κανείς δεν ήθελε να αλλάξει τις Συνθήκες: η έκθεση Tindemans απέφυγε να προτείνει αλλαγές της Συνθήκης και η έκθεση των Τριών Σοφών το 1979 πρότεινε τη μη αλλαγή των Συνθηκών. Το Κοινοβούλιο είχε το σθένος να πει ότι το θέμα των Συνθηκών πρέπει να τεθεί εκ νέου και ότι τα βασικά συνταγματικά μας κείμενα πρέπει να επανεξεταστούν. Ο Spinelli διαμόρφωσε υπομονετικά ένα συναινετικό κείμενο, το οποίο τελικά εγκρίθηκε από το 88% των μελών του Κοινοβουλίου. Σε κάθε πολιτική ομάδα υπήρχε τότε μια πλειοψηφία που υποστήριξε αυτή την ομοφωνία. Ακόμα και το 79% των βρετανών Συντηρητικών υποστήριξε το σχέδιο Συνθήκης του Spinelli – τότε ανήκαν σε διαφορετικές πολιτικές ομάδες. Τώρα συμμετέχουν από κοινού στην Ομάδα ΕΛΚ-ΕΔ. Δεν μπορώ να πω ότι έχουν γίνει πιο Ευρωπαίοι – ίσως ο κ. Poettering πρέπει να εργαστεί περισσότερο επ’ αυτού. Είναι μια Ομάδα που φαίνεται ότι έχει σημειώσει βήματα οπισθοδρόμησης.
Παρ’ όλα αυτά, την εποχή εκείνη ο Spinelli κατάφερε να επιτύχει αξιόλογο βαθμό συναίνεσης, η οποία μάλιστα είχε αποτέλεσμα. Επιτυγχάνοντας εδώ σε αυτό το Σώμα ένα σχέδιο –που αντιπροσωπεύει όλο το φάσμα της κοινής γνώμης στην Ευρώπη– έναν συμβιβασμό που έγινε αποδεκτός από μια τόσο ευρεία πλειοψηφία, καταφέραμε να θέσουμε σε λειτουργία μια διαδικασία που μας οδήγησε στο σημείο που βρισκόμαστε σήμερα, οπότε το σχέδιο Συντάγματος θα είναι το επισφράγισμα των προσπαθειών του Spinelli. Πρέπει να διασφαλίσουμε την έγκριση του Συντάγματος.
De Clercq (ELDR ).
   – Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, μετά από 17 χρόνια ως βουλευτής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, στέκομαι σήμερα εδώ, εξ ονόματος της Ομάδας των Φιλελευθέρων, για να εκφωνήσω πιθανώς τον τελευταίο μου λόγο σε μια συζήτηση στην Ολομέλεια. Είμαι υπερήφανος, και ταυτόχρονα ευγνώμων, που βρίσκομαι σήμερα εδώ σε έναν ιστορικό τόπο και σε μια ιστορική στιγμή. Είναι ένας ιστορικός τόπος διότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο βρίσκεται στην καρδιά της δημοκρατίας στην Ευρώπη και είναι το μόνο ευρωπαϊκό θεσμικό όργανο που εκλέγεται άμεσα από 450 εκατομμύρια ευρωπαίους πολίτες. Πολύ σύντομα, στις 13 Ιουνίου, οι λαοί των 25 ευρωπαϊκών χωρών θα επιλέξουν συλλογικά και την ίδια ημέρα τους εκπροσώπους τους στο ΕΚ. Σήμερα η Ευρώπη είναι μία, επανενώθηκε κατά τρόπο οικειοθελή και ειρηνικό, βάσει των αρχών της ισότητας, της ισοτιμίας και της αλληλεγγύης. Οι ευρωσκεπτικιστές λένε ότι επενδύουμε σε ένα όνειρο. Μπορεί να είναι έτσι, αλλά ποιο είναι το πρόβλημα ως προς αυτό; Τουλάχιστον, και αυτό είναι σημαντικό, καταφέρνουμε σε μεγάλο βαθμό να πραγματοποιήσουμε τα όνειρά μας και να ενώσουμε την Ευρώπη.
Σήμερα, εορτάζουμε τη μνήμη του Jean Monnet, του πρώτου στοχαστή, θα έλεγα του πρώτου οραματιστή μιας ενωμένης Ευρώπης, του αρχιτέκτονα του σχεδίου Schuman και πρώτου ιδρυτή της σημερινής Ευρωπαϊκής Ένωσης. Με τον Jean Monnet κατά νου, μπορούμε να ονειρευόμαστε με την ψυχή μας. Μπορούμε να κάνουμε όνειρα, εφόσον γνωρίζουμε πώς να τα μετατρέψουμε σε πράξεις. Αν και το μεγάλο ευρωπαϊκό όνειρό μας δεν έχει ολοκληρωθεί, σημειώσαμε σημαντική πρόοδο. Πέρα από τον Jean Monnet, θα ήθελα επίσης να αποτίσω φόρο τιμής στους χιλιάδες εκείνους ανθρώπους που προετοίμασαν το έδαφος και, φυσικά, στους ίδιους τους ευρωπαίους πολίτες.
Kaufmann (GUE/NGL ).
   – Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, για μένα αποτελεί ταυτόχρονα μεγάλη χαρά και τιμή να τιμήσω εδώ τη μνήμη του μεγάλου Ευρωπαίου Jean Monnet και ταυτόχρονα να υπενθυμίσω ότι ο Ιταλός αντιφασίστας και δημοκράτης κομμουνιστής Altiero Spinelli ήταν ο πρωτεργάτης του σχεδίου για τη συνθήκη ίδρυσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 14ης Φεβρουαρίου 1984. Ως γνωστόν, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είχε εγκρίνει τότε με αξιοπρόσεκτη πλειοψηφία αυτό το σχέδιο συνθήκης που είναι πρόδρομος του σχεδίου συντάγματος της Ευρωπαϊκής Συνέλευσης. Ο Altiero Spinelli είχε υπογραμμίσει τότε κατηγορηματικά ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ως θεσμικό όργανο άμεσα νομιμοποιημένο από τους πολίτες είχε την αποστολή να προωθήσει την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση και την περαιτέρω ανάπτυξή της. Θεωρώ ότι αυτό το μήνυμα του Spinelli που ακούγεται ως υποθήκη διατηρεί σήμερα την πλήρη ισχύ του. Για τον λόγο αυτόν, πρέπει να αποτελέσει και μελλοντικά την κατευθυντήρια γραμμή για τη δράση του Σώματος, διότι εφεξής το ζητούμενο είναι να διαμορφώσουν τα 25 κράτη, με αλληλεγγύη, κοινωνικά και δημοκρατικά, τη συμβίωσή τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία αφορά 450 εκατομμύρια ανθρώπων. Πιστεύω ότι μόνο έτσι μπορεί να επιτύχει πραγματικά και να έχει μέλλον η ενοποίηση της Ευρώπης που τυπικά ολοκληρώθηκε την 1η Μαΐου.
Ο Altiero Spinelli εξελέγη στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το 1979 με το ψηφοδέλτιο του Κομμουνιστικού Κόμματος Ιταλίας. Ήταν μέλος της τότε κομμουνιστικής Ομάδας, την οποία αποτελούσαν σχεδόν αποκλειστικά εκπρόσωποι των κομμουνιστικών κομμάτων της Ιταλίας και της Γαλλίας. Ως πρόεδρος της Επιτροπής Θεσμικών Θεμάτων κατηύθυνε από τον Ιούλιο του 1982 τις εργασίες για την επεξεργασία του σχεδίου συνθήκης. Καθώς θεωρώ ότι ανήκω αναμφίβολα στην παράδοση του Spinelli, ασφαλώς δεν θα με παρεξηγήσετε διότι θέλω σήμερα να φέρω στη μνήμη σας κυρίως τον άνθρωπο και τον πολιτικό Spinelli. Αυτό το κάνω κυρίως επειδή ο Altiero Spinelli απομακρύνθηκε οριστικά πολύ νωρίς, συγκεκριμένα το 1937, από τον σταλινισμό και αργότερα αγωνίστηκε σταθερά για την ένωση της Ευρώπης με ιδεαλισμό, πάθος, ενεργητικότητα και μερικές φορές και με οράματα που ξεπερνούσαν την εποχή του, ως σύμβουλος του De Gasperi, του Jean Monnet, του ιταλού υπουργού Εξωτερικών Nenni, ως επισκέπτης καθηγητής και πολιτειολόγος, ως μέλος της Επιτροπής και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Οι επικριτές και οι πολέμιοί του υποστήριζαν ότι είχε περιστασιακά μια τάση για ονειροπολήσεις και έχανε την επαφή με την πραγματικότητα, και αυτό οπωσδήποτε δεν του χάρισε μόνο φίλους στις τάξεις της Ομάδας του.
Για μένα ο Altiero Spinelli είναι η προσωποποίηση της ευρωπαϊκής κληρονομιάς του πρόσφατου παρελθόντος. Ο εθνικισμός, ο φασισμός και ο πόλεμος πρέπει να γίνουν οριστικά παρελθόν. Κυρίως αυτή η πικρή εμπειρία τον ώθησε να αγωνιστεί τόσο έντονα για μια ενωμένη Ευρώπη. Ο Altiero Spinelli αγωνίστηκε κατά του φασισμού με αποτέλεσμα να υποφέρει για χρόνια στις φυλακές του Μουσολίνι.
Ως εκ τούτου, ήταν απόλυτα λογικό ότι ο Spinelli υπήρξε από τους πρωτεργάτες του σχεδίου ενός ευρωπαϊκού μανιφέστου κατά τις διασκέψεις της ευρωπαϊκής αντίστασης που πραγματοποιήθηκαν το 1944 στη Γενεύη. Πριν ακόμα από τη λήξη του πολέμου, ο Spinelli επέστρεψε στη Βόρεια Ιταλία και συμμετείχε στην ένοπλη αντίσταση. Μετά τον πόλεμο υπήρξε, μαζί με προσωπικότητες όπως ο Henri Frenay, αρχηγός της γαλλικής αντιστασιακής οργάνωσης , και ο Γερμανός Eugen Kogon, που είχε επιζήσει του στρατοπέδου συγκέντρωσης Buchenwald, συνιδρυτής του ευρωπαϊκού κινήματος. Έτσι, για τον Altiero Spinelli, ο οποίος, μέχρι τον θάνατό του στις 23 Μαΐου 1986, διατήρησε την ακριβοπληρωμένη ελευθερία του και τη σταθερή πίστη σε μια ενωμένη και ειρηνική Ευρώπη, η υπευθυνότητα για την ελεύθερη, δημοκρατική και ειρηνική ανάπτυξη της Ευρώπης γεννήθηκε μέσα από τον αντιφασιστικό αγώνα. Πιστεύω ότι πρέπει όλοι να διατηρήσουμε στη μνήμη μας ειδικά αυτή την αντιφασιστική κληρονομιά και, το κυριότερο, να ενεργούμε πάντα σύμφωνα με αυτήν!
Voggenhuber (Verts/ALE ).
Κύριε Πρόεδρε, τώρα έπρεπε κανονικά να με διακόψετε και να με ρωτήσετε γιατί λέω ανοησίες. Η πρόταση αυτή είναι ηλικίας 20 ετών και την χρησιμοποίησε ο Spinelli στον λόγο του εδώ στο Σώμα κατά την υποβολή του σχεδίου του. Παραδέχομαι ότι με τρομάζει το πόσο επίκαιρη είναι αυτή η ομιλία. Ο Spinelli είναι σαν να μιλάει για τη Συνέλευση όταν συγκρίνει τις δύο μεθόδους, την εκπόνηση ενός συντάγματος από ένα κοινοβούλιο και από διπλωμάτες και υπουργούς σε μια διακυβερνητική διάσκεψη. Λέει πως γνωρίζουμε τώρα τα αποτελέσματα αυτών των δύο διαφορετικών μεθόδων προσέγγισης. Στην πορεία των διαπραγματεύσεων, η εθνική προοπτική πήρε οριστικά το επάνω χέρι ενώ ξεθώριαζε προοδευτικά η ευρωπαϊκή προοπτική και στο τέλος προτείνεται ουσιαστικά να ενισχυθεί η κρατική δράση σε βάρος της υπερεθνικής. Βλέπετε, κύριε Πρόεδρε, ότι μοιράζομαι τον χρόνο ομιλίας μου με τον Spinelli. Δεν μπορεί να περιγραφεί καλύτερα αυτό που συνέβη τους τελευταίους μήνες, στο Συμβούλιο Υπουργών Οικονομικών, στις Βρυξέλλες, στη Νάπολη: είναι ο παλιός αγώνας για μια ευρωπαϊκή δημοκρατία και ενάντια στην Ευρώπη των ανωτάτων δικαστηρίων, της γραφειοκρατίας, των κυβερνήσεων και της απαίτησής τους για απόλυτη εξουσία.
Ο Spinelli απευθύνει έκκληση στο Σώμα: “Αντλούμε τη νομιμότητα της πρωτοβουλίας μας από την ιδιότητά μας ως εκλεγμένων αντιπροσώπων των πολιτών, της κοινότητας, ως εκείνων που φέρουν την ουσιαστική ευθύνη για την ευρωπαϊκή δημοκρατία που γεννιέται”. Για εμένα είχε επίσης μεγάλο ενδιαφέρον η επιχειρηματολογία που υπήρχε στην ομιλία αυτή. Ο Spinelli δηλαδή προσπαθεί να παροτρύνει το Σώμα να μην στείλει το σχέδιο στο Συμβούλιο ή τη διακυβερνητική διάσκεψη, αλλά να το στείλει για επικύρωση στα εθνικά κοινοβούλια. Και τότε θα γίνονταν σε λίγους μήνες εκλογές, και τότε ήταν Φεβρουάριος, όπως κατά την αποφασιστική φάση στην τωρινή διαδικασία για το σύνταγμα, και λυπάμαι διότι το Κοινοβούλιο δεν βρήκε το σθένος να υιοθετήσει το σχέδιο της Συνέλευσης και να το υποβάλει στα εθνικά κοινοβούλια για επικύρωση. Ο Spinelli δηλώνει ότι ντρέπεται και διστάζει να μπει σε ένα κοινοβούλιο που δεν θα έχει στο μέλλον το σθένος να εμφανιστεί αποφασιστικά ως νομοθέτης ενός ευρωπαϊκού συντάγματος. Λέει επίσης μια σημαντική φράση για το θέμα της ομοφωνίας για το σύνταγμα: “Εάν αφήναμε αμφιβολίες για το ότι θα αρχίσουμε ακόμα κι αν δεν έχουν προσχωρήσει όλοι, δεν θα αφήναμε την απόφαση για την επιτυχία του εγχειρήματος στα χέρια των πιο αποφασιστικών αλλά στα χέρια των πιο διστακτικών –ίσως μάλιστα και των ενδεχομένων πολεμίων– και έτσι θα καταδικάζαμε το όλο εγχείρημα σε σίγουρη αποτυχία.”
Πριν από 20 χρόνια, ο Spinelli καλούσε το Κοινοβούλιο να εξηγήσει στους πολίτες την ουσία του ζητήματος, ότι δηλαδή πρόκειται για την ευρωπαϊκή δημοκρατία και για τη δημιουργία πολιτικής ενότητας. Τελειώνω με κάποια λόγια του Jean Monnet που θα ήθελα να συστήσω σε όλες τις κυβερνήσεις και τους υπουργούς να θυμούνται, τα πιο επίκαιρα λόγια που θα μπορούσαν να ειπωθούν σήμερα ως προς τη διαδικασία για το σύνταγμα: “Δεν συντονίζουμε κράτη, ενώνουμε ανθρώπους!”
Collins (UEN ).
   – Κύριε Πρόεδρε, πιστεύω ότι τόσο ο Jean Monnet όσο και ο Altiero Spinelli θα ήταν πολύ υπερήφανοι για τα γεγονότα της 1ης Μαΐου. Ο Jean Monnet, ο αξιοσέβαστος ιδρυτής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αγωνίστηκε για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας διότι θα αποτελούσε μέσο με το οποίο θα εξασφαλιζόταν ότι η ευρωπαϊκή ήπειρος θα διαφύλασσε την ειρήνη στο εσωτερικό της, αποφεύγοντας τον πόλεμο.
Ο τεχνητός διχασμός που υπήρχε στην Ευρώπη μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου έχει τώρα λήξει και οι λαοί της Ανατολικής και Δυτικής Ευρώπης είναι πλέον ενωμένοι σε μια κοινότητα 25 χωρών και συνεργάζονται για τα κοινά τους συμφέροντα της προώθησης της οικονομικής ευημερίας, της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου.
Το όραμα των ιδρυτών της Ευρώπης πραγματοποιήθηκε ακόμα περισσότερο ως άμεση συνέπεια της ένταξης των δέκα νέων χωρών στην Ένωση. Ως Κοινότητα 25 μελών, η Ένωση βρίσκεται τώρα σε πολύ ισχυρότερη θέση από ποτέ όσον αφορά την προώθηση των πολιτικών στο διεθνές προσκήνιο με σθένος και αποφασιστικότητα. Επίσης, έχουν περάσει 20 χρόνια από τότε που ο Altiero Spinelli συνέταξε την έκθεσή του, στην οποία προτεινόταν η έγκριση μιας συνταγματικής Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, και ένα από τα βασικά στοιχεία της έκθεσής του το 1984 ήταν να δοθεί ισχυρότερος ρόλος στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Πολλές από τις συστάσεις του Altiero Spinelli έχουν συμπεριληφθεί στις Συνθήκες που τέθηκαν σε ισχύ τα 18 τελευταία έτη.
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει τώρα την εξουσία της συναπόφασης με τις κυβερνήσεις της Ευρώπης σε περισσότερους από 50 τομείς νομοθετικής δραστηριότητας. Όμως, πρέπει να είμαστε προσεκτικοί και να θυμόμαστε ότι πρέπει να επιτελέσουμε ακόμα μεγάλο έργο έως ότου συμφωνηθεί μια Συνταγματική Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι εντατικές διαπραγματεύσεις θα συνεχιστούν υπό την ιρλανδική Προεδρία έως τις 17 Ιουνίου, με στόχο την οριστικοποίηση των διατάξεων αυτής της νέας Συνθήκης. Είναι χρέος όλων όσων υποστηρίζουμε αυτή τη Συνθήκη, η οποία θα εκσυγχρονίσει τον τρόπο λειτουργίας της ΕΕ, να προωθήσουμε με θετικό τρόπο τις διατάξεις της στον λαό της Ευρώπης. Εάν επιτευχθεί η συμφωνία για μια νέα ευρωπαϊκή Συνθήκη, θα πρέπει να επικεντρωθούμε στην εκστρατεία για την επικύρωση των όρων αυτής της νέας Συνθήκης στα 25 διαφορετικά κράτη μέλη της Ένωσης.
Δεν πρέπει να υποτιμούμε το μέγεθος αυτού του έργου. Πρέπει να είμαστε αποφασισμένοι να κερδίσουμε αυτή τη μάχη, ούτως ώστε να έχουμε μια Συνθήκη που θα διέπει τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα επόμενα 25 έτη.
Bonde (EDD ).
   – Κύριε Πρόεδρε, σήμερα θυμόμαστε τον Monnet και τον Spinelli. Διάβασα τα απομνημονεύματα του Monnet με μεγάλη ευχαρίστηση, αλλά δεν βρήκα πουθενά αναφορές στο αντιδημοκρατικό, υπερσυγκεντρωτικό ευρωπαϊκό κράτος που αναγγέλλει το Σύνταγμα. Ο Monnet μίλησε, για παράδειγμα, για μια μικρή, πρακτική Επιτροπή και όχι για ένα ανεξέλεγκτο, δημοκρατικό τέρας με απάτες και καταχρήσεις που ανέρχονται σε περίπου 60 δισεκατομμύρια δανικές κορώνες ετησίως.
Καθόμουν δίπλα στον Spinelli στην Επιτροπή Προϋπολογισμών τα δέκα πρώτα χρόνια μου στο Κοινοβούλιο και ανέπτυξα μεγάλο σεβασμό για τη συνεπή, φεντεραλιστική του σκέψη. Αυτός και ο ιδρυτής της , Emanuelle Gasso, ήταν εκείνοι που μου δίδαξαν ότι ο φεντεραλισμός δεν είναι συγκεντρωτισμός αλλά η ιδέα της δημοκρατίας σε ένα επίπεδο υψηλότερο από αυτό του εθνικού κράτους.
Ο φεντεραλισμός είναι μια λογική μορφή διακυβέρνησης στις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Καναδά, την Ελβετία και τη Γερμανία. Είναι επίσης ένα υπέροχο όνειρο για την Ευρώπη, αλλά είναι ένα όνειρο που θα μπορούσε να μετατραπεί σε εφιάλτη αν δεν υπάρχει μια κοινότητα ανθρώπων η οποία να αισθάνεται οικεία σε ένα ομοσπονδιακό κράτος. Το ποσοστό συμμετοχής στις εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έπεσε από το 63% στο 49% σε πέντε εκλογικές αναμετρήσεις και μετά δυσκολίας θα ξεπεράσει το 40% τον Ιούνιο. 87% των ψηφοφόρων συμμετείχαν στις τελευταίες εκλογές στη Δανία. Δεν είμαι αντιφεντεραλιστής, αλλά ρεαλιστής.
Αν κάνουμε μια σύγκριση με τις Ηνωμένες Πολιτείες, έχουμε τώρα 450 εκατομμύρια Ευρωπαίων που θα έπρεπε να εξαλειφθούν για να προκύψει ένας νέος, κοινός ευρωπαϊκός λαός. Αν το ποσοστό συμμετοχής στις εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ήταν 87% και το ποσοστό συμμετοχής στις εθνικές εκλογές 49%, τότε οι φεντεραλιστές θα γινόταν κυρίαρχοι έναντι ημών που εργαζόμαστε για μια Ευρώπη των εθνών και για μια Ευρώπη της δημοκρατίας και της διαφοράς.
Pannella (NI ).
   – Κύριε Πρόεδρε, κυρία Αντιπρόεδρε της Επιτροπής, κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, η Ευρώπη του Jean Monnet και του Altiero Spinelli δεν ήταν στην Ευρώπη. Στην Ευρώπη οι λαοί και οι θεσμοί ήταν ενωμένοι: το ναζιστικό Βερολίνο, η φασιστική Ρώμη, το Παρίσι του Βισύ, η Ισπανία και η Πορτογαλία: ήταν ενωμένοι. Εκείνη η Ευρώπη των Εθνών δεν ήταν η Ευρώπη του Μανιφέστου του Ventotene· ήταν μόνο η Ευρώπη του Ολοκαυτώματος Στην ιστορία της Ευρώπης σε μία μόνο περίπτωση ο ευρωπαϊκός λαός ήταν ενωμένος: ως εβραϊκός λαός όλης της Ευρώπης, ως λαός της διαφορετικότητας, ομοφυλόφιλος ή Ρομ, ως λαός του Ολοκαυτώματος. Αυτό ήταν η Ευρώπη. Και η χαρούμενη Ευρώπη, η Ευρώπη των εορτών, των εκτελέσεων και πραγμάτων που δεν θέλω καν να συνεχίσω να αναφέρω· Η Ευρώπη τότε ήταν φυλακισμένη ή είχε δολοφονηθεί. Η δική μας Ευρώπη ήταν με τον Τόμας Μαν, τον Άλμπερτ Αϊνστάιν, ίσως και με τη Μάρλεν Ντίτριχ· ήταν με τον Don Luigi Sturzo, με τον Gaetano Salvemini, με τον Enrico Fermi. Η Ευρώπη ήταν έξω από την Ευρώπη και εμείς διεκδικούμε εκείνες τις ρίζες μόνο εάν οραματιστούμε μια Ευρώπη βασισμένη στην ευρωπαϊκή Μεταρρύθμιση και όχι στην Αντιμεταρρύθμιση του Franz von Papen και του Καρδιναλίου Pacelli· την Ευρώπη του Λευκού Ρόδου, την Ευρώπη ακριβώς της μεταρρύθμισης και όχι της απάτης του κομμουνισμού, του φασισμού, του εθνικισμού, του ρωμαϊκού ταλιμπανισμού. Αυτό πρέπει να το πούμε ξεκάθαρα, κύριε Πρόεδρε!
Ετοιμάζεστε να γιορτάσετε κάτι που δεν έχει καμία σχέση με την ιδέα του Spinelli· αύριο θα εγκρίνετε μια Ευρώπη των Εθνών που βρίσκεται ανάμεσα στη σοσιαλδημοκρατία και τον γκωλισμό. Ο Spinelli οραματιζόταν την Ευρώπη στο Συμβούλιο, με βάση το πρότυπο της αμερικανικής Γερουσίας, όχι στο ίδιο το σχέδιο, αλλά στην ιδέα. Μέχρι να φτάσουμε σε εκείνο το είδος του αμερικανικού φεντεραλισμού και του φεντεραλισμού των Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης, πιστεύω ότι θα βρισκόμαστε σε μια κατάσταση παρόμοια με το Παρίσι του Λαϊκού Μετώπου, βασισμένη στις κόκκινες σημαίες και τα χαρακώματα, που πρόδωσε την ισπανική νομιμότητα κάνοντας τα Πυρηναία τόπο θανάτου για τη Μαδρίτη, ενώ οι φασίστες και οι ναζί έφταναν στην Ισπανία για να σκοτώσουν. Έτσι, προτιμώ να θυμάμαι τον Salvador de Madariaga και πολλούς άλλους: αυτή είναι η Ευρώπη του Altiero!
Θα ήθελα να απευθύνω μια έκκληση, κύριε Πρόεδρε: φροντίστε το Μανιφέστο του Ventotene να δημοσιευθεί μαζί με το σχέδιο για το οποίο συζητάμε, όχι μόνο σε όλες τις ευρωπαϊκές γλώσσες μας, αλλά και στα αραβικά και τα κινέζικα, καθώς εκεί έχουν σήμερα την ύψιστη ανάγκη εκείνου του ονείρου, εκείνης της ιστορίας και εκείνων των πρότυπων ρόλων.
Hume (PSE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, με λυπεί εξαιρετικά το γεγονός ότι είναι η τελευταία ομιλία μου σε αυτό το Κοινοβούλιο, καθώς βρίσκομαι εδώ τα τελευταία 25 χρόνια. Πρέπει να αποσυρθώ λόγω προβλημάτων υγείας, αλλά θα ήθελα να εκφράσω τη βαθύτατη ευγνωμοσύνη μου προς τους συναδέλφους μου σε αυτό το Κοινοβούλιο και, βεβαίως, προς την Επιτροπή και το Συμβούλιο για την ξεχωριστή στήριξη που παρείχαν για την ειρήνη στη Βόρειο Ιρλανδία. Το ειδικό πρόγραμμα για την ειρήνη και τη συμφιλίωση και το Διεθνές Ταμείο για την Ιρλανδία έχουν επιτελέσει εξαιρετικό έργο, δίνοντας πολλές ελπίδες στη νεολαία μας.
Επίσης, οφείλω πολλά στο Κοινοβούλιο και στο Στρασβούργο όσον αφορά τον τρόπο σκέψης μου. Πάντα διηγούμαι την ιστορία της ημέρας που ήρθα για πρώτη φορά εδώ το 1979. Πήγα μια βόλτα μέσω της γέφυρας από το Στρασβούργο της Γαλλίας στο Kehl της Γερμανίας και σταμάτησα για να σκεφτώ. Πίστευα τότε ότι, εάν είχα σταθεί στο σημείο εκείνο πριν από 30 χρόνια στο τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου –στη χειρότερη πεντηκονταετία στην Ιστορία της ανθρωπότητας, στην οποία σφαγιάστηκαν 50 εκατομμύρια άνθρωποι– και έλεγα στον εαυτό μου “μην ανησυχείς, όλα τελείωσαν, σύντομα θα ενωθούν όλοι”, θα με έστελναν σε ψυχίατρο. Όμως συνέβη, και είναι κάτι στο οποίο, κατά τη γνώμη μου, η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν δίνει τη δέουσα προσοχή. Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι το καλύτερο παράδειγμα στην παγκόσμια Ιστορία όσον αφορά την επίλυση συγκρούσεων. Για τον λόγο αυτόν, οι αρχές που αποτελούν τη βάση της πρέπει να εφαρμοστούν σε όλες τις περιοχές όπου υπάρχουν συγκρούσεις.
Πρόεδρος.
   Κύριε Hume, ευχαριστώ εσάς και όλους όσοι συμμετείχαν σε αυτή την εορταστική συζήτηση.

Πρόεδρος.
Πρόεδρος.
Roche,
   .  Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα και εγώ να συγχαρώ θερμά τον κ. Hume για την αξιόλογη αποχαιρετιστήρια ομιλία του.
Το σχέδιο καθιστά σαφές τι αρμοδιότητες έχει ο καθένας στην Ένωση. Αναπτύσσει το δόγμα της αλληλεγγύης, αποσαφηνίζει το πεδίο εξουσιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενισχύει τη δημοκρατική ευθύνη και απλοποιεί την ποικιλία των θεσμικών οργάνων μέσω των οποίων δρα η Ένωση. Επιδιώκει να δώσει στην Ένωση των 25 ή περισσοτέρων κρατών μελών θεσμικά όργανα που θα είναι λειτουργικά και ικανά να ανταποκριθούν στις μελλοντικές ανάγκες των πολιτών μας και της Ένωσής μας. Παρέχει για πρώτη φορά έναν Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων στη συνταγματική τάξη της Ένωσης. Προσφέρει στην Ένωσή μας τα μέσα προκειμένου να ενεργεί με μεγαλύτερη εσωτερική συνοχή και να προβάλλει και να προωθεί τις κοινές μας αξίες στην παγκόσμια σκηνή, τις αξίες στις οποίες αναφέρθηκε ο κ. Hume με τόσο συγκινητικό τρόπο προ ολίγου.
Πρόκειται για ένα εξαίρετο έγγραφο που θα πρέπει να επιδοκιμάσουν οι πολίτες της Ευρώπης. Όταν ακούω επικριτές και σκεπτικιστές, δεν μπορώ να κατανοήσω σε τι αναφέρονται. Όπως είπα στο BBC την περασμένη εβδομάδα, ελπίζω διακαώς ότι οι επικριτές και οι σκεπτικιστές –συμπεριλαμβανομένων και όσων βρίσκονται στο Σώμα– θα αφιερώσουν λίγο χρόνο για να εξετάσουν αυτό το προσχέδιο εγγράφου και ό,τι αυτό περιέχει και να δεχτούν τις πολλές αξίες του.
Θα ήθελα να εκφράσω τις ευχαριστίες μου προς το Κοινοβούλιο για τη σθεναρή στήριξη των προσπαθειών μας για την ολοκλήρωση της ΔΚΔ υπό την ιρλανδική Προεδρία. Σας διαβεβαιώνω και πάλι σήμερα, κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι βουλευτές του Κοινοβουλίου, ότι κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν προκειμένου να ολοκληρωθούν επιτυχώς οι διαπραγματεύσεις. Η πολύ θετική αντίδραση στην έκθεση του Taoiseach στο εαρινό Συμβούλιο και η επιβεβαίωση ότι υπήρχε η πολιτική βούληση για την επίτευξη συμφωνίας έως το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Ιουνίου είναι μια πολύ ενθαρρυντική απόδειξη της δέσμευσης των εταίρων να καταλήξουν σε μια τελική συμφωνία. Ενώ δεν πρέπει να υποτιμούμε την πρόκληση που έχουμε ενώπιόν μας, μπορούμε να πούμε με πεποίθηση ότι βρισκόμαστε πιο κοντά παρά ποτέ σε μια συμφωνία.
Επιδιώκουμε να σημειώσουμε όσο το δυνατόν μεγαλύτερη πρόοδο τον Μάιο, ούτως ώστε να αφήσουμε μόνο έναν πολύ μικρό αριθμό ζητημάτων για την τελική συζήτηση των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Ιουνίου. Σε αυτό το πλαίσιο, ο Taoiseach κάλεσε τους εταίρους να προβούν σε μια “θετική και επικεντρωμένη προσέγγιση” των διαπραγματεύσεων και να αποφύγουν να θίξουν ζητήματα που έχουν τεθεί κατά το παρελθόν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.
Εις απάντηση του θέματος που έθεσε νωρίτερα ο Πρόεδρος Cox, θα συναντηθούν οι υπουργοί Εξωτερικών προκειμένου να διεξαγάγουν πιο λεπτομερείς συζητήσεις στις 17 και 18 Μαΐου. Φιλοδοξούμε και σκοπεύουμε να επιλύσουμε όσο το δυνατόν περισσότερα μείζονα ζητήματα σε αυτή τη συνεδρίαση. Στην τελευταία συνεδρίαση του Συμβουλίου Γενικών Υποθέσεων, ο υπουργός Cowen κατέστησε σαφές ότι εάν, κατά την άποψή του, απαιτηθεί περαιτέρω έργο, οι υπουργοί Εξωτερικών θα συνεδριάσουν στις 24 Μαΐου και, εάν είναι αναγκαίο, θα συνεδριάσουν εκ νέου αργότερα. Θα συνεχίσουμε επίσης να έχουμε διμερείς συναντήσεις με εταίρους, τόσο σε επίπεδο πολιτικών εκπροσώπων όσο και σε επίπεδο αξιωματούχων. Ο Taoiseach θα χρησιμοποιήσει ειδικότερα την περιοδεία του στις πρωτεύουσες, την οποία ξεκίνησε αυτή την εβδομάδα, προκειμένου να εξαλείψει τις ανησυχίες των κρατών μελών, να μετριάσει αυτές τις ανησυχίες, να απαντήσει στους ιδιαίτερους φόβους και να επιλύσει τα ζητήματα.
Όλοι συμφωνούμε ότι η Επιτροπή πρέπει να είναι αποτελεσματική. Επίσης, εκτιμούμε πολύ τις ανησυχίες των κρατών μελών όσον αφορά τη σύνθεση της Επιτροπής. Ο κ. Hume αναφέρθηκε στο θεσμικό πλαίσιο και την εξαιρετικά περίπλοκη μορφή του. Έχω την αίσθηση ότι οι δύο προοπτικές –οι ανησυχίες για μια αποτελεσματική Επιτροπή και οι ανησυχίες για τη σύνθεση της Επιτροπής– είναι δυνατόν να διευθετηθούν μέσω της διατήρησης, για μεγάλο διάστημα, μιας Επιτροπής που θα περιλαμβάνει έναν υπήκοο κάθε κράτους μέλους και της οποίας, στη συνέχεια, θα μειωθεί το μέγεθος βάση αυστηρής και ισότιμης περιτροπής.
Vitorino
   .  Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, είμαι σίγουρος ότι όλοι συγκινηθήκαμε και ενθαρρυνθήκαμε από τις εκφράσεις χαράς που υποδέχθηκαν την άφιξη δέκα νέων κρατών μελών στην Ευρωπαϊκή Ένωση την 1η Μαΐου. Είναι πολύ δικαιολογημένες αυτές οι εκδηλώσεις ενθουσιασμού. Πράγματι, η διεύρυνση αντιπροσωπεύει το μέλλον: το μέλλον της ιστορίας της Ευρώπης, ένα μέλλον ειρήνης και ευημερίας, αλληλεγγύης και ενότητας, σε ηπειρωτική κλίμακα. Αντιπροσωπεύει επίσης το μέλλον του ευρωπαϊκού σχεδίου, στο πλαίσιο του οποίου πρέπει να εργαστούμε μαζί και τα οφέλη του οποίου πρέπει να εξηγούμε συνεχώς, σε καθημερινή βάση, στους πολίτες μας, προκειμένου να μπορέσουμε να κερδίσουμε τη στήριξή τους.
Αντιμέτωπη με αυτές τις προκλήσεις, η Συνέλευση έκανε μια ξεκάθαρη επιλογή – μια εξαιρετικά σαφή επιλογή, πραγματικά! Επιλέξαμε το συνταγματικό μονοπάτι. Αποφασίσαμε να τοποθετήσουμε τους πολίτες στο επίκεντρο του ευρωπαϊκού σχεδίου, εξ ου και η πλήρης ενσωμάτωση του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων στη Συνταγματική Συνθήκη. Σήμερα, όπως μόλις δήλωσε ο κ. Roche, βρισκόμαστε πιο κοντά από ποτέ στην έγκριση ενός αληθινού Ευρωπαϊκού Συντάγματος. Η επιθυμία μας να δούμε αυτό το φιλόδοξο σχέδιο να επιτυγχάνει είναι μια ακριβής αντανάκλαση του έργου της Συνέλευσης. Η Επιτροπή πιστεύει ότι το σχέδιο Συντάγματος καλύπτει τους στόχους της απλότητας, της αποτελεσματικότητας και της δημοκρατίας.
Είμαστε πιστοί υποστηρικτές της διπλής πλειοψηφίας στις ψηφοφορίες στο Συμβούλιο. Κατανοώ την επιχειρηματολογία του κ. Roche. Πρέπει να βρεθούν τρόποι να διασφαλίσουμε ότι όλοι θα διαδραματίζουν ρόλο σε ένα σύστημα διπλής πλειοψηφίας. Πρέπει να φροντίσουμε, ωστόσο, ώστε να μην εισαχθεί στο σύστημα της διπλής πλειοψηφίας κανένα στοιχείο που θα μπορούσε να προκαλέσει σύγχυση, καθώς αυτό θα του στερούσε τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματά του από τη σκοπιά του κοινού, δηλαδή την αποδοτικότητα και τη σαφήνεια. Ας μην κάψουμε τα χλωρά μαζί με τα ξερά!
Πρέπει επίσης να είμαστε σε θέση να ανταποκριθούμε σε μελλοντικές εξελίξεις που έχουν ήδη ξεκινήσει, κάνοντας πιο ευέλικτη τη διαδικασία αναθεώρησης των Συνθηκών, τουλάχιστον όσον αφορά τις πολιτικές της ΕΕ. Το Μέρος III πραγματικά δεν συμβαδίζει με τον εκσυγχρονισμό όλων των άλλων στοιχείων της Συνταγματικής Συνθήκης. Επιπλέον, δεν είναι αρκετά προσαρμόσιμο στους νέους στόχους της Ένωσης όσον αφορά την ατζέντα της Λισαβόνας και την αειφόρο ανάπτυξη. Αυτό που χρειάζεται είναι μια ευέλικτη αναθεώρηση του Μέρους III.
Θα ήθελα επίσης να ευχαριστήσω το Κοινοβούλιο, εξ ονόματος της Επιτροπής, για τη σημαντική συνεισφορά του στην κατάρτιση του Συντάγματος και, συγκεκριμένα, για τις προσπάθειες που κατέβαλαν όλοι οι εκπρόσωποι του Κοινοβουλίου στη Συνέλευση και το Προεδρείο της. Θα ήθελα να ξεχωρίσω, αν μου επιτρέπετε, τον κ. Hänsch, τον κ. Méndez de Vigo και τον κ. Duff. Εξίσου καθοριστική ήταν και η αποφασιστικότητα του Κοινοβουλίου, κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων στη Διακυβερνητική Διάσκεψη (ΔΚΔ), προκειμένου να μην ακυρωθεί η πρόοδος που είχε σημειωθεί στη Συνέλευση, καθώς και κατά τη διάρκεια των τακτικών, γενικών διαβουλεύσεων που διεξήχθησαν υπό την άξια και εποικοδομητική ηγεσία του κ. Napolitano στην Επιτροπή Συνταγματικών Υποθέσεων.
Τέλος, κύριε Πρόεδρε, αν και ο Μίλαν Κούντερα έγραψε ότι ο μόνος λόγος που οι λαοί θέλουν να γνωρίζουν το μέλλον είναι για να αλλάξουν το παρελθόν, εγώ προσωπικά θέλω να γνωρίζω το μέλλον, διότι το βλέπω ως ένα μέλλον ειρήνης, ευημερίας και αλληλεγγύης, που θα στηρίζεται σε ένα Ευρωπαϊκό Σύνταγμα το οποίο θα μπορεί, δημοκρατικά και αποτελεσματικά, να ικανοποιήσει τις προσδοκίες και τις ανάγκες 450 εκατομμυρίων πολιτών. Αυτό που κάνουμε είναι να γνωρίσουμε το παρελθόν προκειμένου να σφυρηλατήσουμε ένα κοινό μέλλον.
Poettering (PPE-DE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, ο John Hume που ανήκει στο Κοινοβούλιο από το 1979 μίλησε προ ολίγου με πολύ συγκινητικό τρόπο. Θα εγκαταλείψει το Κοινοβούλιο όπως και ο Ιρλανδός φίλος μου Joe McCartin. Αυτό θα πρέπει να μας δώσει το έναυσμα τώρα που εξετάζουμε το μέλλον να κάνουμε έναν σύντομο απολογισμό όπως κάναμε και ενθυμούμενοι τον Jean Monnet και τον Altiero Spinelli. Ο απολογισμός μας δίνει την εμπιστοσύνη και την ελπίδα ότι πραγματικά μπορούμε να ατενίσουμε με αισιοδοξία το μέλλον της ηπείρου μας.
Ας αναλογιστούμε τις προηγούμενες διευρύνσεις: το 1973 διευρύνεται η Ευρώπη των 6 και γίνεται Ευρώπη των 9 με την προσχώρηση της Ιρλανδίας, της Δανίας και της Μεγάλης Βρετανίας, μετά προσχωρούν η Ελλάδα το 1981, η Ισπανία και η Πορτογαλία το 1986, το 1995 τρεις ακόμα χώρες, η Φινλανδία, η Σουηδία και η Αυστρία. Τέλος, τώρα έχουμε την Ευρώπη των 25. Παράλληλη με αυτά είναι πάντα η εμβάθυνση: το 1957 με την ίδρυση της ΕΟΚ και της Ευρατόμ, το 1986 με την ενιαία ευρωπαϊκή πράξη, το 1992 με τη συνθήκη του Μάαστριχτ. Εδώ πρέπει να υπενθυμίσουμε και τα μεγάλα επιτεύγματα του καγκελαρίου Χέλμουτ Κολ, του προέδρου Φρανσουά Μιτεράν και του προέδρου της Επιτροπής Ζακ Ντελόρ, του οποίου το έργο συνέχισε με επιτυχία ο Ζακ Σαντέρ. Μετά ήρθε το 1995 το Άμστερνταμ και ύστερα η Νίκαια, που δεν ήταν και μεγάλη επιτυχία, αλλά έφερε την απόφαση να ολοκληρώσουμε τις διαπραγματεύσεις με τις υποψήφιες χώρες μέχρι τις ευρωπαϊκές εκλογές.
Αν δούμε συνολικά τις εξελίξεις αυτών των ετών, πρέπει να πούμε ότι η Ευρώπη είναι μια μεγάλη ήπειρος που –έστω και με μεγάλες δυσκολίες– πάντα προχωρούσε εμπρός, προς τη σωστή κατεύθυνση. Τώρα είναι μεγάλη τύχη για εμάς να έχουμε μια ιρλανδική Προεδρία –είναι εδώ ο υπουργός για την Ευρώπη και Προεδρεύων του Συμβουλίου κ. Roche– που ενεργεί με έναν συνδυασμό οράματος και ρεαλισμού, ταυτόχρονα δε με καλή θέληση, πράγμα εξαιρετικά σημαντικό για την πρόοδο. Αξιότιμε κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω θερμά για το μέχρι τώρα έργο σας. Αν αξίζουμε ένα ευρωπαϊκό σύνταγμα, το χρωστάμε στις δικές σας προσπάθειες και στις προσπάθειες της Ευρώπης.
Θα ήθελα επίσης να ευχαριστήσω θερμά τον κ. Vitorino που κατηύθυνε τις εργασίες των συναδέλφων του στη Συνέλευση μαζί με τον κ. Barnier. Φυσικά, ορισμένα θέματα παραμένουν ακόμη ανοιχτά. Εμείς, ως Ομάδα του ΕΛΚ-ΕΔ, θα θέλαμε να επιτύχει η ιρλανδική Προεδρία να συμπεριληφθεί στο προοίμιο μια αναφορά στη χριστιανική και ιουδαϊκή κληρονομιά μας. Αυτό το θεωρούμε σημαντικό επειδή αντιπροσωπεύει τις αξίες μας. Όμως, είναι επίσης σημαντικό, κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, να μην συναινέσετε στον περιορισμό των δημοσιονομικών αρμοδιοτήτων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Σε αυτό αναφέρθηκε και ο κ. Vitorino. Δεν πρέπει να επιτραπεί κάτι τέτοιο. Το δημοσιονομικό δικαίωμα αποτελεί προνόμιο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και κάθε κοινοβουλίου γενικότερα και δεν θα μπορέσουμε να δεχθούμε τον περιορισμό του.
Barón Crespo (PSE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, παρακαλώ επιτρέψτε μου να ξεκινήσω αποτίνοντας φόρο τιμής στους Jean Monnet και Altiero Spinelli, δύο οραματιστές, δύο αντιφασίστες, δύο γενναίους ανθρώπους. Θέλω επίσης να επισημάνω ότι ο Jean Monnet πολύ συχνά παρέθετε αποσπάσματα του Ελβετού φιλοσόφου Amiel, λέγοντας τα ακόλουθα: “Η εμπειρία κάθε ανθρώπου αρχίζει ξανά από την αρχή. Μόνο οι θεσμοί γίνονται πιο σοφοί: συσσωρεύουν συλλογική εμπειρία και, λόγω αυτής της εμπειρίας και αυτής της σοφίας, οι άνθρωποι που υπόκεινται στους ίδιους κανόνες δεν θα δουν την ίδια τη φύση τους να αλλάζει, αλλά τη συμπεριφορά τους να μεταμορφώνεται σταδιακά”. Αυτό κάνουμε εδώ, στο Κοινοβούλιο, και αυτό θέλουμε να κάνουμε επίσης με το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα.
Ο αξιότιμος φίλος μου, κ. Méndez de Vigo, μας είπε ότι είχε μαζί του τη “Συνθήκη Spinelli” στον χαρτοφύλακά του όταν εργαζόταν στη Συνέλευση. Μπορώ να του πω ότι, όταν προετοιμάζαμε τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, είχα την ευκαιρία να μιλήσω με τον Paco Ordóñez, τον ισπανό υπουργό Εξωτερικών, και εκείνος μου είπε ότι είχε και αυτός στον χαρτοφύλακά του τη “Συνθήκη Spinelli”, όπως εξάλλου και εγώ ο ίδιος, οπότε θα ήθελα να συστήσω στον υπουργό κ. Roche να έχει τη “Συνθήκη Spinelli” στον χαρτοφύλακά του όποτε πρέπει να αναζητήσει κάποια εφευρετική λύση.
Θέλω επίσης να προσθέσω ότι γίνεται μεγάλος λόγος για την αλληλεγγύη, για την πολιτική των διαδοχικών βημάτων κ.ο.κ., αλλά πρέπει να θυμόμαστε ένα πράγμα, και αυτό είναι ότι η δήλωση της 9ης Μαΐου 1950 αρχίζει μιλώντας για την ειρήνη – όπως έκανε ο φίλος μας John Hume σήμερα. Η ειρήνη ήταν το θέμα, όχι μόνο η δημιουργία μας κοινής αγοράς για τον άνθρακα και τον χάλυβα.
Ένα από αυτά –και το λέω αυτό προερχόμενος από τη χώρα η οποία, με μια εντελώς λανθασμένη αντίληψη, με τις ενέργειες της προηγούμενης κυβέρνησης, παρεμπόδισε τη συνταγματική συζήτηση– είναι η ψηφοφορία με ειδική πλειοψηφία στο Συμβούλιο. Τασσόμασταν πάντα σαφέστατα υπέρ αυτού του συστήματος. Παρακαλώ να εξηγήσει ο υπουργός κ. Roche σε αυτό το Κοινοβούλιο πόσες φορές έχει εφαρμοστεί ο Συμβιβασμός των Ιωαννίνων στο παρελθόν, διότι μπορεί κάλλιστα να υπάρχουν προτάσεις οι οποίες ακολουθούν αυτόν τον δρόμο, αλλά οι οποίες δεν θα ήταν οι καλύτερες.
Duff (ELDR ).
Ο Πρόεδρος Cox και οι εκπρόσωποί μας, οι κκ. Brok και Hänsch, πρέπει να συνεχίσουν να διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στις διαπραγματεύσεις και να αντισταθούν στην αποδυνάμωση των εξουσιών του Κοινοβουλίου για συναπόφαση και έγκριση. Υπάρχουν ορισμένα ανησυχητικά σημάδια από αυτή την άποψη, και ο Επίτροπος Vitorino ορθώς μας προειδοποιεί. Γιατί, για παράδειγμα, η ιρλανδική Προεδρία επιδιώκει ξαφνικά στις τελευταίες της προτάσεις να αφαιρέσει την εξουσία συναπόφασης του Κοινοβουλίου όσον αφορά τα διαρθρωτικά ταμεία; Ίσως ο υπουργός Roche θα μπορούσε να μας δώσει μια εξήγηση. Εάν το Συμβούλιο θέλει να επιβαρυνθεί με ομοφωνία σχετικά με χρηματοδοτικά ζητήματα, αυτό είναι δικό του πρόβλημα, αλλά δεν μπορούμε να επιτρέψουμε την αποφυγή του κοινοβουλευτικού ελέγχου.
Θα ήθελα να υποστηρίξω το αίτημα της επιτροπής σύμφωνα με το οποίο, εάν υπάρξει κρίση στη ΔΚΔ, ο Πρόεδρος πρέπει να συγκαλέσει έκτακτη συνεδρίαση της Διάσκεψης των Προέδρων. Παρά τον διασκορπισμό μας σε 25 εκλογικές εκστρατείες, θα μπορέσουμε να ενωθούμε εκ νέου γρήγορα και να ενισχύσουμε τη διαπραγματευτική θέση του Προέδρου. Σας παρακαλώ να μην λησμονήσετε ότι μια αρνητική αξιολόγηση από το Κοινοβούλιο σχετικά με τα τελικά συμπεράσματα της ΔΚΔ σίγουρα θα κατέστρεφε τις εκλογικές εκστρατείες όπου και αν γίνονται αυτές. 
Wurtz (GUE/NGL ).
   Κύριε Πρόεδρε, στις 3 Σεπτεμβρίου του περασμένου έτους, σε αυτό το ίδιο Σώμα και υπό τις επευφημίες των παρευρισκομένων, ο κ. Ζισκάρ Ντ’ Εστέν μας παρουσίασε το σχέδιο Συντάγματος. Μια μεγάλη πλειοψηφία της Ομάδας μου αρνήθηκε από την πλευρά της να υπογράψει αυτό που ονομάστηκε “συνταγματοποίηση του φιλελεύθερου κόσμου” – πεπεισμένη ότι σήμερα περισσότερο από ποτέ χρειαζόμαστε μια Ευρώπη που να μπορεί να προσφέρει την ελπίδα ότι ο κόσμος μπορεί να αλλάξει, ανεξάρτητα από τι μπορεί να πιστεύουμε για τη μια ή την άλλη πτυχή του κειμένου. Τελικά, ζητήσαμε ομόφωνα τη διεξαγωγή ενός δημοψηφίσματος, του οποίου θα προηγηθεί μια μεγάλη δημόσια και πραγματικά πολυφωνική συζήτηση σε κάθε χώρα.
Τέλος, η ίδια η Επιτροπή κατήρτισε μόλις μια έκθεση προόδου για την Ατζέντα της Λισαβόνας, που πριν από τέσσερα χρόνια εξέφραζε τη φιλοδοξία της κοινωνικής βελτίωσης μέσω του φιλελευθερισμού. Τι ακριβώς λέει αυτή η ανάλυση; Για πρώτη φορά σε δέκα χρόνια, όπως περιγράφει λεπτομερώς το έγγραφο, έχουμε χάσει διακόσιες χιλιάδες περισσότερες θέσεις εργασίας από αυτές που δημιουργήσαμε στην ευρωζώνη, ενώ ο δεδηλωμένος στόχος ήταν να έχει επιτευχθεί πλήρης απασχόληση μέχρι το 2010. Μαθαίνουμε ακόμη από το ίδιο έγγραφο ότι πάνω από ένας στους έξι 15χρονους Ευρωπαίους –παραθέτω από το έγγραφο της Επιτροπής– “δεν διαθέτει τις βασικές δεξιότητες ανάγνωσης, γραφής και αριθμητικής”. Αυτό δίνει κάποια ιδέα για το μέγεθος της κρίσης στο φιλελεύθερο πρότυπο, που είχε σκοπό να μας οδηγήσει σε λιγότερο από έξι χρόνια στην πλέον δυναμική, βασιζόμενη στη γνώση οικονομία στον κόσμο.
Frassoni (Verts/ALE ).
   – Κύριε Roche, υπάρχει μια βασική διαφορά ανάμεσα στις εργασίες για το Σύνταγμα στη Συνέλευση και στις εργασίες στη Διακυβερνητική Διάσκεψη, που φοβάμαι ότι μπορούν να έχουν μόνο σαφή αρνητικό αντίκτυπο στο αποτέλεσμα.
Εάν διαβάσουμε σήμερα το κείμενο το οποίο επεξεργάζονται οι υπάλληλοί σας, κύριε Roche, είναι σαφές ότι είναι μια άσκηση, για την οποία ο Altiero Spinelli θα αφηγούνταν εκ νέου το παραμύθι “Ο γέρος και η θάλασσα”, όπου ο γέρος, όπως θα θυμάστε, επιστρέφοντας στην ακτή με το μεγάλο ψάρι του, το βρίσκει κατασπαραγμένο από τους καρχαρίες.
Ο κ. Roche είπε ότι δεν θέλει να υπεισέλθει σε λεπτομέρειες. Κρίμα! Εάν το έκανε, όλοι θα μπορούσαν να δουν το τίμημα που πρόκειται να πληρώσουμε, μεταξύ άλλων, στον κ. Μπλερ και το δημοψήφισμά του: πρώτον, διατήρηση της ομοφωνίας για τη δικαιοσύνη και τις εσωτερικές υποθέσεις, οπότε μπορούμε να αποχαιρετίσουμε την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, όπου σήμερα πιθανότατα θα υπάρξει ένα ενδιαφέρον “επεισόδιο”, με το ζήτημα της εκχώρησης των δικαιωμάτων των ευρωπαίων πολιτών στις Ηνωμένες Πολιτείες όσον αφορά τη συμφωνία για τους επιβάτες· δεύτερον, ενίσχυση της ερμηνευτικής ρήτρας του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, που κατατέθηκε από το Ηνωμένο Βασίλειο στη Θεσσαλονίκη και καθιστά ουσιαστικά άχρηστο τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και τη δεσμευτικότητά του· για να μην αναφέρουμε την κατάργηση της απαίτησης σύμφωνης γνώμης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τις αποφάσεις που αφορούν τα διαρθρωτικά ταμεία ή της δυνατότητας των κοινοβουλίων να προβάλλουν βέτο σε κάθε τροπολογία.
Το πρωταρχικό καθήκον μας σήμερα είναι να ενημερώσουμε τους πολίτες ότι οι όροι με βάση τους οποίους η Προεδρία επέλεξε να διαπραγματευτεί είναι οι ίδιοι που είχε απορρίψει το Κοινοβούλιο τον Δεκέμβριο· το δεύτερο καθήκον μας είναι να ξεκινήσουμε μια σοβαρή συζήτηση σχετικά με το ποιες πρέπει να είναι οι συνέπειες του “Όχι” σε ένα δημοψήφισμα, που, κατά την άποψή μου, πρέπει να είναι σαφέστατες: όποιος λέει “Όχι” σε ένα δημοψήφισμα για το Σύνταγμα –όπως είπε ο Spinelli– θέτει εαυτόν εκτός Ευρώπης. 
Žiak (UEN ).
    Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, έχω την τιμή σήμερα να εμφανίζομαι πρώτη φορά σε αυτό το φόρουμ των αντιπροσώπων 450 εκατομμυρίων πολιτών μιας ενωμένης Ευρώπης μιλώντας στη μητρική μου γλώσσα, τα σλοβακικά. Εδώ και πάρα πολλά χρόνια, πίστευα και ήλπιζα ότι η Σλοβακία, ως κυρίαρχο κράτος, θα γινόταν κάποτε πλήρες μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Απαραίτητη προϋπόθεση για τη συνέχιση της αποτελεσματικής λειτουργίας της ΕΕ μετά την ιστορική διεύρυνσή της είναι η προσαρμογή του θεσμικού της πλαισίου στις νέες περιστάσεις. Η πρώτη δοκιμασία που μας περιμένει, ως εκ τούτου –και τι δοκιμασία μάλιστα– είναι η έγκριση της Συνταγματικής Συνθήκης.

Abitbol (EDD ).
   – Κύριε Πρόεδρε, κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, κύριε Επίτροπε, οι ψηφοφόροι σε είκοσι πέντε χώρες, περίπου 300 εκατομμύρια στον αριθμό, θα προσέλθουν στις κάλπες, στο διάστημα μεταξύ 10 και 13 Ιουνίου, ανάλογα με τη χώρα, χωρίς να γνωρίζουν τις απαντήσεις στα δύο βασικά ερωτήματα κλειδιά που έχουμε να απαντήσουμε: “Τι είδους Σύνταγμα πρόκειται να έχει η Ευρώπη;” και “Ποια θα είναι τα σύνορα της Ευρώπης;»
Berthu (NI ).
Η Ευρώπη γυρίζει μια νέα σελίδα στην ιστορία της, μια σελίδα γεμάτη υποσχέσεις, και παρ’ όλα αυτά θα πρέπει να κάνει μια επανάσταση στον τρόπο με τον οποίο σκέφτεται και λειτουργεί. Πρέπει να κάνουμε ακόμη όλες τις αναγκαίες αλλαγές από αυτή την άποψη. Την ημέρα που η Ευρώπη διευρύνεται σε 25 κράτη μέλη, ζούμε ακόμη με θεσμούς που οικοδομήθηκαν πάνω σε ένα ενωτικό πρότυπο που διατηρεί κάτι από την παλαιά Ευρώπη των συνασπισμών, στον τρόπο με τον οποίο αναζητεί την εξουσία μέσω της υπερεθνικής ιεραρχίας και επιχειρεί να καταργήσει τις εθνικές κυριαρχίες.
Kirkhope (PPE-DE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, από την 1η Μαΐου μπορούμε να γιορτάζουμε ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα της μεταπολεμικής εποχής. Λίγοι ήταν αυτοί που πριν από 20 χρόνια φαντάζονταν ότι τα σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα επεκτείνονταν στα κράτη της Βαλτικής και την Πολωνία. Την εποχή εκείνη, αντιμετωπίζαμε μια εχθρική Σοβιετική Ένωση που κρατούσε την Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη σε σιδηρά αιχμαλωσία. Ο Ψυχρός Πόλεμος ήταν εμφανής, η πυρηνική αναμέτρηση ήταν πολύ πραγματική και πολλοί ευρωπαϊκοί λαοί βρίσκονταν υπό τον ζυγό μονοκομματικών σοσιαλιστικών δικτατοριών. Είναι ώρα να ευχαριστήσουμε τον Θεό για το γεγονός ότι μπορούμε να καθόμαστε μαζί με δημοκρατικά εκλεγμένους εκπροσώπους αυτών των παλαιότερα καταπιεσμένων λαών. Η φιλελεύθερη δημοκρατία έχει θριαμβεύσει.
Την εβδομάδα αυτή, το κόμμα μου εορτάζει την 25η επέτειο από την εκλογή της Μάργκαρετ Θάτσερ ως πρωθυπουργού του Ηνωμένου Βασιλείου, στη διακυβέρνηση της οποίας είχα την τιμή να συμμετέχω. Θα πρέπει να θυμηθούμε σήμερα τη μεγάλη συμβολή της στην ελευθερία αυτής της ηπείρου. Ίσως έκανε περισσότερα από οποιοδήποτε άλλο δυτικό πολιτικό της εποχής μας όσον αφορά την αντιμετώπιση των Κομμουνιστών και την κατάρρευση του Σιδηρού Παραπετάσματος.
Hänsch (PSE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, σήμερα αναφέρθηκαν και πάλι σχεδόν όλα τα θέματα που άπτονται του χρονοδιαγράμματος των διαβουλεύσεων για το σύνταγμα και του περιεχομένου του. Επιδοκιμάζουμε την επιδεξιότητα και την αποφασιστικότητα της ιρλανδικής Προεδρίας του Συμβουλίου να επιτύχει την απόφαση για το σύνταγμα μέχρι τα τέλη Ιουνίου. Συμφωνώ με τα αιτήματα και τις προειδοποιήσεις που διατύπωσε εδώ ο Επίτροπος Vitorino και μπορώ να βεβαιώσω ότι διαδραμάτισε εξαίρετα τον ρόλο του στην προεδρία της Συνέλευσης και το Κοινοβούλιο τον ευγνωμονεί γι’ αυτό.
Στην παλαιά Ευρώπη, τα κράτη προσπαθούσαν για αιώνες να δημιουργήσουν αυτή την ισορροπία, στο διπλωματικό πεδίο με άξονες και συμμαχίες και στο πεδίο της μάχης με αίμα και όπλα. Το σύνταγμα της νέας Ευρώπης του 21ου αιώνα εγκαθιστά την ισορροπία μέσω της ισότιμης συμμετοχής όλων των κρατών και της δίκαιης συμμετοχής του καθενός στα κοινά θεσμικά όργανα. Το σύνταγμα της νέας Ευρώπης αντικαθιστά την ισορροπία δυνάμεων της παλαιάς Ευρώπης με την ισορροπία των θεσμικών οργάνων και της νομιμοποίησης των κρατών και των πολιτών. Δημιουργείται μια νέα παγκόσμια τάξη, σήμερα και όχι μετά από μια δεκαετία. Εάν δεν κινητοποιηθούμε τώρα εμείς οι Ευρωπαίοι, θα χαθούμε από την παγκόσμια ιστορία, πρώτα πολιτικά κι ύστερα αναπόφευκτα και οικονομικά. Η ένωση των Ευρωπαίων με βάση αυτό το σύνταγμα είναι η δική μας απάντηση στην παγκοσμιοποίηση.
Malmström (ELDR ).
    Κύριε Πρόεδρε, Επίτροπε Vitorino, κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, σίγουρα όλοι μας κυκλοφορούμε ακόμη σε μια κατάσταση ευφορίας μετά το ιστορικό Σαββατοκύριακο του εορτασμού της ευρωπαϊκής ενοποίησης. Φαίνεται σαν αληθινό προνόμιο το να μπορεί κανείς να στέκεται εδώ, στο Σώμα, μαζί με τους συναδέλφους βουλευτές από 24 άλλες χώρες. Η ΕΕ δεν θα είναι ποτέ ξανά η ίδια.
Ωστόσο, μετά από αυτόν τον εορτασμό θα ξημερώσει μια κανονική ημέρα, μια κανονική ημέρα στη ζωή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που χαρακτηρίζεται από διαπραγματεύσεις, συζητήσεις και συμβιβασμούς. Η μέθοδος αυτή είναι από κάθε άποψη καλύτερη από όλες τις άλλες όσον αφορά την επίτευξη προόδου στην ευρωπαϊκή συνεργασία, αλλά έχει και αδυναμίες, και δεν θα είναι πάντα τόσο εύκολο να συμφωνούμε όταν υπάρχουν τόσο πολλές διαφορετικές χώρες, επιθυμίες, κουλτούρες, υπόβαθρα και προσδοκίες. Ο κόσμος έχει επίσης πολλές απαιτήσεις από εμάς και μας ασκεί πιέσεις, και υπάρχουν προσδοκίες ότι η ΕΕ θα λειτουργεί όπως πρέπει και θα έχει αποτελέσματα. Χρειαζόμαστε, επομένως, ένα βιβλίο κανόνων. Χρειαζόμαστε ένα Σύνταγμα. Σήμερα τιμούμε τη μνήμη του Altiero Spinelli, ο οποίος αγωνίστηκε περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον για ένα Σύνταγμα. Δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος να τιμήσουμε τη μνήμη του από το να διασφαλίσουμε ότι οι πολίτες της Ευρώπης θα αποκτήσουν ένα Ευρωπαϊκό Σύνταγμα.
Εδώ, στο Κοινοβούλιο, επιτελέσαμε το καθήκον μας. Χρησιμοποιήσαμε την επιρροή μας και δημιουργήσαμε μια Συνέλευση, στην οποία συνεισφέραμε ενεργά τις απόψεις μας. Τώρα είναι καιρός να δείξει το Συμβούλιο ότι έχει κάνει και αυτό το καθήκον του. Πρέπει να δείξουμε στους λαούς των 25 χωρών –450 εκατομμύρια ανθρώπους– ότι η νέα ΕΕ φάνηκε αντάξια της νέας κατάστασής της. Πρέπει να δείξουμε ότι είμαστε ικανοί και επιθυμούμε να αλλάξουμε προκειμένου να επιλύσουμε τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε και ότι συνειδητοποιούμε πλήρως τις δυνατότητες της ενωμένης Ευρώπης μας. Θέλω, ως εκ τούτου, να ευχαριστήσω την ιρλανδική Προεδρία για το τεράστιο έργο που επιτελεί και να της ευχηθώ καλή επιτυχία έτσι ώστε να καταφέρουμε όλοι να δούμε την καθιέρωση ενός Ευρωπαϊκού Συντάγματος στην ερχόμενη σύνοδο κορυφής τον Ιούνιο. 
Kaufmann (GUE/NGL ).
   – Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, ο κ. Roche επεσήμανε προηγουμένως ότι η ιρλανδική Προεδρία του Συμβουλίου συνεχίζει βάσει των προτάσεων της ιταλικής. Το άκουσα αυτό με μεγάλο ενδιαφέρον. Βασικά όμως, κύριε Roche, η κοινή γνώμη δεν ξέρει για ποια ακριβώς πράγματα διεξάγονται τώρα διαπραγματεύσεις και ποια ακριβώς είναι σήμερα η μορφή του σχεδίου συντάγματος. Συγχρόνως, γίνονται μαζικά επιθέσεις κατά του σχεδίου της Συνέλευσης, μολονότι πρόκειται να ψηφιστεί κατά τη λήξη της ιρλανδικής Προεδρίας του Συμβουλίου, δηλαδή σε λίγες μόνο εβδομάδες. Γι’ αυτό, ως πρώην μέλος της Συνέλευσης, απευθύνω την εξής επείγουσα έκκληση στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και στην ιρλανδική Προεδρία του:
Τρίτον, σε αντίθεση με τον κ. Poettering, δηλώνω το εξής: στο προοίμιο του συντάγματος δεν πρέπει να γίνεται αναφορά στον Θεό. Οι άνθρωποι που ζουν στην ΕΕ δεν πρέπει να διακριθούν σε πιστούς και άπιστους. Επιπλέον, η αναφορά στον Θεό δεν είναι κατάλληλο αντικείμενο ανταλλαγής για να παρακινήσουμε π.χ. την Πολωνία να εγκρίνει τη διπλή πλειοψηφία στο Συμβούλιο Υπουργών, ούτε πρέπει να επιχειρηθεί να αποκλειστεί κατ’ αυτόν τον τρόπο η ενδεχόμενη ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ.
Ασφαλώς χρειαζόμαστε ένα δημοψήφισμα για το σύνταγμα, και αυτό το υπερασπίστηκα ήδη στη Συνέλευση. Ο τελευταίος λόγος ανήκει στους πολίτες γιατί πρόκειται για το δικό τους μέλλον. Τάσσομαι υπέρ ενός πανευρωπαϊκού δημοψηφίσματος για το σύνταγμα, που θα γίνει την ίδια ημέρα σε όλα τα κράτη μέλη. Ως ημερομηνία προτείνω την 8η Μαΐου 2005. Η ημέρα αυτή είναι η 60ή επέτειος της απελευθέρωσης από τον φασισμό και η προηγουμένη της Ημέρας της Ευρώπης και θα ήταν κατάλληλη για ένα τέτοιο δημοψήφισμα. 
Maes (Verts/ALE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, κυρία Επίτροπε, προηγουμένως ο πρόεδρός μας μάς υπενθύμισε τον Jean Monnet και τα λόγια του: “Δεν ενώνουμε κράτη, ενώνουμε ανθρώπους”. Θα ήθελα να το αλλάξω και να πω: “ενώνουμε λαούς”.
Πρόεδρος.
   – Κυρία Maes, σας παρακαλώ να κατεβάσετε τις σημαίες· στείλατε το μήνυμά σας. Ο Κανονισμός είναι πολύ σαφής επ’ αυτού· σας παρακαλώ λοιπόν να τον σεβαστείτε. 
Maes (Verts/ALE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, θα κατεβάσουμε τις σημαίες, εν αναμονή της αναγνώρισής τους από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Είναι γεγονός ότι έξι κράτη μέλη είναι μικρότερα από τις περιοχές των οποίων τις σημαίες επιδεικνύουμε σήμερα. Αυτό που θέλουμε να πούμε είναι ότι καλωσορίζουμε τα νέα κράτη μέλη, αλλά ταυτόχρονα θέλουμε να απευθύνουμε έκκληση στο Συμβούλιο και την Επιτροπή να αναγνωρίσουν ότι η πραγματικότητα των γλωσσών και των πολιτισμών, η ποικιλομορφία των λαών της Ευρώπης, δεν μπορούν να περιοριστούν απλώς στα κράτη. Γνωρίζουμε, και συνειδητοποιούμε όλοι πολύ καλά ότι είμαστε μια μεγάλη οικογένεια, αλλά στο νέο Σύνταγμά μας πρέπει να μοιραστούμε την κυριαρχία σε υπερεθνικό επίπεδο, έτσι ώστε να μπορέσουμε με την Ευρώπη να διαδραματίσουμε στον κόσμο έναν ρόλο που θα είναι αντάξιος των 450 εκατομμυρίων πολιτών. Παράλληλα, πρέπει να καλέσουμε τα κράτη μέλη μας να αναγνωρίσουν ότι στο εσωτερικό ορισμένων κρατών μελών υπάρχουν διαφορές οι οποίες δεν αναγνωρίζονται επαρκώς.
Καταρχήν, αυτό συμβαίνει ήδη και στο νέο Σύνταγμα. Ορίζονται οι αρχές, αλλά τα υπόλοιπα εναπόκεινται στα κράτη μέλη μας. Θα θέλαμε να συνειδητοποιήσουν τα κράτη μέλη μας την ποικιλομορφία των πληθυσμών που βρίσκονται στο εσωτερικό τους, έτσι ώστε να μην χρειαστεί αυτές οι συνταγματικές περιφέρειες να γίνουν κράτη – κάτι που στην πορεία του χρόνου και της ιστορίας έχασαν την ευκαιρία να κάνουν. Αν και επιθυμούμε συλλογικά να μοιραστούμε την κυριαρχία σε υπερεθνικό επίπεδο, θέλουμε επίσης να εφαρμοστεί η αρχή της επικουρικότητας από την κορυφή προς τα κάτω, και να προστατευθούν οι γλώσσες και οι κουλτούρες. Τα καταλανικά, για παράδειγμα, είναι μια γλώσσα την οποία μιλούν 10 εκατομμύρια κάτοικοι. Δεν μπορούμε να δεχθούμε ότι μια τέτοια γλώσσα μπορεί να αναγνωριστεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο μόνο αν η Ισπανία επιθυμεί κάτι τέτοιο. Δεν αρκεί το γεγονός ότι αυτό φιλοδοξούν δέκα εκατομμύρια πολίτες;

Szczygło (UEN ).
    Κύριε Πρόεδρε, εχθές, όταν υψώθηκαν εδώ στο Στρασβούργο οι σημαίες των νέων κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Πολωνία γιόρταζε την επέτειο της έγκρισης του πρώτου γραπτού συντάγματος στην Ευρώπη, και του δεύτερου στον κόσμο, ήτοι του πολωνικού συντάγματος του 1791. Σκοπός του συντάγματος αυτού ήταν να κάνει την Πολωνία μια δίκαιη και αποτελεσματική χώρα.
Η Συνταγματική Συνθήκη της Ευρωπαϊκής Ένωσης υποτίθεται ότι θα είναι το κορυφαίο επίτευγμα του μεγάλου εγχειρήματος της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, την οποία εμείς στην Πολωνία περιμέναμε σχεδόν 50 χρόνια. Ωστόσο, το σχέδιο που κατέθεσε η Ευρωπαϊκή Συνέλευση δεν είναι καλός οιωνός ούτε για το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο σύνολό της, ούτε για την Πολωνία και τα άλλα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Farage (EDD ).
Σίγουρα, οι Τσέχοι και οι Ούγγροι θα θυμούνται καλά το δόγμα Μπρέζνιεφ σχετικά με την περιορισμένη κυριαρχία. Αυτό που κάνουν τώρα είναι η είσοδος σε ένα παρόμοιο σύστημα – απλώς το ονομάζουν κοινή κυριαρχία. Ειλικρινά, αυτό το Σύνταγμα πρέπει να μην είναι αποδεκτό από κανέναν δημοκράτη, διότι οι όροι του άρθρου 59, οι όροι της απόσυρσης, είναι εντελώς απαράδεκτοι.
Biela (NI ).
    Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ακουστεί η φωνή της Πολωνίας σε αυτή την κοινοβουλευτική συζήτηση για το θέμα της Συνθήκης που θα θεσπίσει ένα σύνταγμα για την Ευρώπη. Σε τελική ανάλυση, στις 3 Μαΐου 1791, η Πολωνία έγινε η πρώτη χώρα στην Ευρώπη που υιοθέτησε ένα δημοκρατικό σύνταγμα. Εχθές, εορτάσαμε τη 213η επέτειο αυτού του σπουδαίου γεγονότος.
Szájer, József (PPE-DE ).
    Κύριε Πρόεδρε, αξιότιμα μέλη της Επιτροπής, μετά την εναρκτήρια ομιλία, αρχίζει σήμερα η δουλειά για όσους από εμάς είμαστε νέοι βουλευτές στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Εμείς, οι Ούγγροι, ζούμε στην καρδιά της Ευρώπης χιλιάδες χρόνια τώρα, και στη διάρκεια των αιώνων χρειάστηκε συχνά να πολεμήσουμε για να προστατεύσουμε την ελευθερία και την πίστη της Ευρώπης. Αν ο αγώνας μας για ελευθερία το 1956 δεν είχε συντριβεί από τα σοβιετικά άρματα μάχης και τους ούγγρους υπηρέτες της δικτατορίας, οι εκπρόσωποι της χώρας μας θα βρίσκονταν εκεί στη Ρώμη, μαζί με τους ιδρυτές της σημερινής Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στην περίπτωση αυτή, θα είχαμε συμμετάσχει και εμείς οι Ούγγροι στο κτίσιμο του οικοδομήματος βάσει της ασφάλειας, της ελευθερίας και της ευημερίας, που θέλουμε να ενισχύσουμε και να ανανεώσουμε σήμερα με τη συνταγματική συμφωνία.
Δεύτερον: η ένωση θα διαρκέσει μόνο αν βασιστεί σε ισχυρή αναγνώριση της ταυτότητας. Η αναφορά στις χριστιανικές ρίζες θα ήταν η αναγνώριση της πνευματικής πηγής της ελευθερίας και της πολυφωνίας μας σήμερα. Χωρίς τον Χριστιανισμό, η Ευρώπη θα είχε μόνον εγκέφαλο, αλλά θα της έλειπε η καρδιά. Η χριστιανική ανθρωπιστική παράδοση θα μας κρατήσει ενωμένους και δεν θα μας χωρίσει. Ο πολιτισμός της αγάπης που γεννήθηκε από τον Χριστιανισμό διατρανώνεται και στην “Ωδή στη Χαρά” του Μπετόβεν. Κατά τη διάρκεια των χρόνων του 20ού αιώνα που η Ευρώπη ήταν χωρισμένη, πίσω από το Σιδηρούν Παραπέτασμα, η πίστη και η εκκλησία αντιπροσώπευαν για εμάς τον θεσμικό δεσμό με την ιδέα της Ευρώπης.
Κυρίες και κύριοι, δεν πρέπει να ξεχνάμε· έχουμε ευθύνη απέναντι στους προγόνους μας, όπως και στα παιδιά μας, να αγωνιστούμε κατά των αιματηρών δικτατοριών του εικοστού αιώνα. Όταν θα προετοιμάσουμε το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα της επανενωμένης, αναγεννημένης Ευρώπης, ας έχουμε σας παρακαλώ στον νου μας τα λόγια του ούγγρου ποιητή, Attila József: «η δουλειά μας είναι να ξεκαθαρίσουμε επιτέλους τις κοινές μας υποθέσεις, και δεν είναι απλή δουλειά”. 
Grabowska, Genowefa (PSE ).
    Κύριε Πρόεδρε, κάθε χώρα και κάθε διεθνής οργανισμός χρειάζεται ένα σύνταγμα. Το σύνταγμα καθορίζει τη δομή του οργανισμού ή της χώρας και τα δικαιώματα των πολιτών. Όταν η Ευρωπαϊκή Ένωση ήταν μικρότερη, μπορούσε να λειτουργεί βάσει συνεχώς τροποποιούμενων συνθηκών. Αντιθέτως, μια Ένωση που αποτελείται από 25 κράτη, και στο μέλλον από 27 ή περισσότερα, πρέπει να έχει ένα σαφές θεσμικό σύστημα και μια ξεκάθαρη διάκριση των εξουσιών. Πρέπει να λειτουργεί αποτελεσματικά, και πάνω απ’ όλα πρέπει να είναι πιο κοντά στον πολίτη. Για τον λόγο αυτόν, η απόφαση που ελήφθη στο Λάκεν για τη σύγκληση μιας Ευρωπαϊκής Συνέλευσης που θα καταρτίσει ένα σύνταγμα ήταν και σωστή και αναγκαία. Συμμετείχα στις διαδικασίες της Συνέλευσης και μπορώ να βεβαιώσω την υψηλή ποιότητα του έργου που επιτέλεσε.
Πρώτον: η Ευρώπη και ο λαός της θέλουν ένα σύνταγμα που να θωρακίζει την ασφάλεια και την ελευθερία από τη χρήση της βίας και της τρομοκρατίας. Αυτό είναι το είδος της Ευρώπης που θέλουν. Είναι, συνεπώς, σημαντικό να εξεταστεί κατά πόσον πρέπει να εισαχθεί στο σύνταγμα μια παράγραφος όσον αφορά τα αίτια της τρομοκρατίας. Ο συντονιστής για την τρομοκρατία δεν πρέπει να συνδέεται με την Επιτροπή και οι αρμοδιότητές του να είναι σαφώς καθορισμένες; Θέλουμε μια δίκαιη Ευρώπη που να νοιάζεται για το άτομο. Γι’ αυτό πρέπει να αναπτύξουμε περαιτέρω το τρίτο μέρος του συντάγματος. Όπως έχει σήμερα, δίνει ελάχιστη προσοχή στην κοινωνική πολιτική. Θέλουμε μια Ευρώπη με καλή διαχείριση. Κατά συνέπεια, πρέπει να υπάρχει μια ισορροπία μεταξύ των εξουσιών των κρατών μελών και εκείνων της Ένωσης. Απαιτείται μια θεσμική ισορροπία. Για τον λόγο αυτόν, οι εξουσίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στον τομέα των οικονομικών και του προϋπολογισμού της Ένωσης δεν πρέπει να περιοριστούν. Σε τελική ανάλυση, το Κοινοβούλιο είναι το μοναδικό δημοκρατικά εκλεγμένο όργανο στην Ένωση. Θέλουμε μια Ευρώπη που δεν θα εφαρμόζει διακρίσεις εναντίον κανενός, μια Ευρώπη ικανή να οικοδομήσει μια ανοικτή κοινωνία. Πώς θα ήταν, λοιπόν, δυνατόν να μην προβλεφθεί μια απαγόρευση των διακρίσεων λόγω αναπηρίας κατά τον σχεδιασμό μιας διάταξης κατά των διακρίσεων; Πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει 50 εκατομμύρια πολίτες με ειδικές ανάγκες. Ωστόσο, πάνω απ’ όλα στοχεύουμε σε μια δημοκρατική και ενωμένη Ένωση, μια Ένωση στην οποία όλα τα κράτη και οι πολίτες θα είναι ίσοι.
Turmes (Verts/ALE ).
Θα ήθελα να πω στην Προεδρία ότι δεν μπορούμε να μπαίνουμε στον 21ο αιώνα με μια Συνθήκη που χρονολογείται από τα τέλη της δεκαετίας του 1950. Η Συνθήκη αυτή αγνοεί παντελώς τις απόψεις αυτού του Σώματος και, επίσης, δημιουργεί μεγάλη στρέβλωση στην εσωτερική αγορά ενέργειας, την οποία δημιουργήσαμε πρόσφατα, διότι παρέχει δισεκατομμύρια ευρώ για έρευνα και φθηνά δάνεια και εξασφαλίζει την εξάρτηση από την πυρηνική βιομηχανία. Εάν δεν έχετε πεισθεί από τα επιχειρήματά μου, αναλογιστείτε τη δύναμη των ψηφοφόρων και των πολιτών στην Αυστρία, τη Γερμανία και την Ισπανία, σε όλες τις χώρες που δεν θεωρούν πλέον την πυρηνική ενέργεια ως το επίκεντρο των λύσεων για το αύριο. 
Martin, Hans-Peter (NI ).
   – Κύριε Πρόεδρε, ένα σύνταγμα είναι κατά κάποιον τρόπο ένα οργανωτικό σχέδιο μιας κοινωνίας. Το χρειαζόμαστε επειγόντως. Το παρόν κείμενο όμως, δυστυχώς, δεν αξίζει τον τίτλο του. Δεν υπάρχει διάκριση των εξουσιών. Δεν υπάρχει άμεση συμμετοχή του πολίτη. Δεν έχουν ληφθεί υπόψη σημαντικά στοιχεία, όπως πολύ σωστά εξήγησε ο κ. Turmes. Ωστόσο, χρειαζόμαστε ένα σύνταγμα, και μάλιστα επειγόντως, γιατί πρέπει να είναι σαφές πως η Δύση πρέπει να προετοιμαστεί για την Ανατολή που έχει ήδη ενταχθεί στο Σώμα.
Brok (PPE-DE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, επιτρέψτε μου να πω το εξής για την ελευθερία λόγου: η διαδικασία ήταν ανοιχτή, κάθε λεπτομέρεια στη συνέλευση είχε δημοσιοποιηθεί, μπορούσε κανείς να τις διαβάσει, να τις εξετάσει, να συζητήσει και να συνεισφέρει. Ήταν μια διαδικασία στην οποία συμμετείχαν όλοι όσοι είχαν το δικαίωμα, από τα εθνικά κοινοβούλια μέχρι το Συμβούλιο, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και την Επιτροπή. Αυτό δεν πρέπει να το μειώνετε με τα λόγια σας, κύριε Martin, ακόμη και αν αυτό δεν βολεύει σήμερα ούτε εσάς ούτε και την εφημερίδα .
De Rossa (PSE ).
Πολλοί άνθρωποι παρέθεσαν τις τελευταίες ημέρες στις μεγάλες ομιλίες τους αποσπάσματα από ιρλανδούς ποιητές, ιδιαίτερα από τον Seamus Heaney και τον στίχο του ότι η ελπίδα ταιριάζει με την Ιστορία. Υπενθυμίζω στη ΔΚΔ άλλον έναν ιρλανδό ποιητή, τον William Butler Yeats, ο οποίος προειδοποίησε τους ιδρυτές του ιρλανδικού κράτους να βαδίζουν απαλά, καθώς βαδίζουν πάνω στα όνειρά μας. Το Σύνταγμα είναι ένα όνειρο που πρέπει να κάνουμε πραγματικότητα. Καλώ μετ’ επιτάσεως τη ΔΚΔ να μην το εγκαταλείψει.
Gollnisch (NI ).
   – Η πολωνή Σοσιαλίστρια, κ. Grabowska, που μίλησε νωρίτερα, είπε κάτι πολύ ενδιαφέρον, ως προς το ότι κάθε κράτος χρειαζόταν ένα σύνταγμα. Το πρόβλημα είναι, ωστόσο, ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι, με την αυστηρή έννοια του όρου, κράτος. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν χρειάζεται, ως εκ τούτου, σύνταγμα διότι, αντίθετα με όσα λέει η κ. Grabowska, ένας διεθνής οργανισμός δεν χρειάζεται σύνταγμα. Αυτός ακριβώς είναι ο λόγος για τον οποίο η Κοινωνία των Εθνών αναφέρθηκε στην ιδρυτική συνθήκη της ως “το σύμφωνο”, για τον οποίο τα Ηνωμένα Έθνη ονομάζουν τη συνθήκη τους “Καταστατικό” και για τον οποίο κάθε διεθνής οργανισμός έχει μια ιδρυτική συνθήκη.
Chrzanowski, Zbigniew (PPE-DE ).
Vastagh, Pál (PSE ).
Gil-Robles Gil-Delgado (PPE-DE ).
Δεν θα ήμουν άξιος να φορώ το μετάλλιο Jean Monnet ή το μετάλλιο Schuman αν περιοριζόμουν απλώς να δω με χαρά τις 25 σημαίες και να καλωσορίσω τους συναδέλφους μας από τα νέα κράτη μέλη, ούτε αν περιοριζόμουν να εκφράσω την ικανοποίησή μου για την κατεύθυνση που ακολουθήθηκε.
Επίσης, αναφέρθηκα στην οικονομική επάρκεια. Αυτή είναι μια αρχή την οποία υπογράμμισε ο Jean Monnet, και χωρίς την οποία θα έχουμε μια Ευρώπη μεγαλύτερη αλλά πολύ πιο άδεια· μια Ευρώπη η οποία δεν θα είναι σε θέση να εφαρμόσει τις κοινοτικές πολιτικές που έχουν υπάρξει μέχρι τώρα. Αυτό είναι κάτι που το Σύνταγμα δεν επιλύει και πολύ φοβούμαι, κύριε Πρόεδρε, ότι θα οδηγήσει σε μια κρίση τα επόμενα χρόνια στην Ευρώπη μας, μια κρίση την οποία πιστεύω ότι θα ξεπεράσουμε. Η κρίση αυτή θα ξεπεραστεί προσφεύγοντας απλώς σε μια βασική αρχή, την αρχή της αλληλεγγύης. Στην αλληλεγγύη, και όχι σε άκαρπες αντιπαλότητες ή γελοίες φιλοδοξίες ηγεμονίας: αυτό είναι το μήνυμα που ήθελα να σας αφήσω με την αποχώρησή μου.
Carnero González (PSE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, καταρχάς θέλω να αναγνωρίσω το έργο που επιτέλεσε σε αυτό το Σώμα ο συνάδελφος και συμπατριώτης μας José María Gil-Robles, και τη συνεισφορά του ως Προέδρου αυτού του Κοινοβουλίου κατά τη διάρκεια του προηγούμενου σταδίου, η οποία μας επέτρεψε να εγκαινιάσουμε το στάδιο που αρχίζει σήμερα: το στάδιο της διεύρυνσης και της πολιτικής εμβάθυνσης. Θέλω να του εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου, κυρίως διότι υπήρξε συντάκτης, μαζί με τον κ. Τσάτσο, της έκθεσης μέσω της οποίας αυτό το Κοινοβούλιο υποστήριξε το σχέδιο Ευρωπαϊκού Συντάγματος που εκπόνησε η Συνέλευση στην οποία είχα την τιμή να συμμετάσχω.
Peterle (PPE-DE ).
Το ευρωπαϊκό οικοδόμημα δεν είναι μόνον θέμα των επαγγελματιών Ευρωπαίων. Θα έχουμε επιτύχει εάν οι πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης το βιώσουν ως δικό τους. Οι βασικοί όροι της Συνέλευσης είναι οι αξίες, η δημοκρατία και η ισότητα των κρατών μελών, και όχι κάποια ποσοτική κουβέντα για μικρά και μεγάλα. Εμείς, οι νέοι βουλευτές, δεν θέλουμε να είμαστε απλώς προσθήκες, θέλουμε να είμαστε μια πρόσθετη αξία, οι ίσοι συνδημιουργοί μιας ενωμένης Ευρώπης. Το σχέδιο μιας αληθινά ενωμένης Ευρώπης θα επιτύχει αν οι ευρωπαϊκές χώρες, ή “Euroland” γίνουν το θεμέλιο μιας χώρας αξιών, ή “Valueland” και αν, ταυτόχρονα, η Ένωση γίνει μια κοινότητα. Ο όρος “περισσότερη Ευρώπη” πρέπει να σημαίνει πάνω απ’ όλα μια ενισχυμένη Ευρώπη στην ίδια την Ευρώπη.
Horvat (PSE ).
    Κύριε Πρόεδρε, όπως ο συνάδελφός μου, κ. Peterle, πριν από εμένα, θα ήθελα να εκφράσω την ικανοποίησή μου που μπορώ επίσης να ομιλώ ως εκπρόσωπος της Δημοκρατίας της Σλοβενίας, ένα νέο κράτος μέλος, στη μητρική μου γλώσσα, τα σλοβενικά.
Tajani (PPE-DE ).
Δημητρίου (PPE-DE )
   – Κύριε Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ, κύριε Επίτροπε, θέλω να εκφράσω τη χαρά μου γιατί σήμερα μου δίνεται για πρώτη φορά το δικαίωμα να μιλήσω σ’ αυτό το Κοινοβούλιο, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, και να αναφερθώ σε ένα θέμα με το οποίο ασχολήθηκα, το Σύνταγμα της Ευρώπης. Ήμουν μέλος της Συντακτικής Συνέλευσης και ξέρω ότι αυτό το Σύνταγμα είναι καρπός συναίνεσης αντιπροσώπων κρατών, κοινοβουλίων και της κοινωνίας των πολιτών. Δεν είναι συντακτικό θαύμα, όπως πολλοί θέλουν και ήθελαν να είναι αυτό το οποίο παρήγαγε η Συνέλευση. Όμως είναι ένα sui generis κείμενο το οποίο προωθεί τη συνοχή και την ενότητα της Ευρώπης. Προωθεί τις αρχές και τις αξίες της Ευρώπης και προωθεί και το όραμα του Jean Monnet και του ανθρώπου που τιμήσαμε σήμερα, του Altiero Spinelli.
Εκείνοι οι οποίοι αντιστέκονται στην έγκριση του Συντάγματος νομίζω ότι προσφέρουν χείριστη υπηρεσία στην ευρωπαϊκή υπόθεση γιατί, επιδιώκοντας το καλύτερο, υποσκάπτουν το καλό. Το Σύνταγμα αυτό, όπως ανέφερα, είναι ένα αντικείμενο συναίνεσης, είναι ακριβώς αυτό το οποίο η Ευρωπαϊκή Ένωση καλλιεργεί, την κουλτούρα της σύγκλισης και του συμβιβασμού. Συνεπώς, οι ακρότητες και οι προσεγγίσεις που γίνονται με εθνικιστικά κριτήρια είναι λανθασμένες. Η έκκλησή μου είναι να ψηφιστεί το Σύνταγμα αυτό από τη Διακυβερνητική εντός του 2004, ώστε το 2004 να χαρακτηριστεί ως το έτος του Συντάγματος της Ευρώπης. 
Cornillet (PPE-DE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, έχετε μια διττή ιστορική ευθύνη· πρώτον, να δώσετε στην Ένωση ένα Σύνταγμα, ένα κείμενο που θα της επιτρέψει να λειτουργεί. Θα ήθελα να υπογραμμίσω, αν μου επιτρέπετε, το εγγενές παράδοξο στην επίτευξη συμφωνίας για ένα κείμενο μετά τις εκλογές, ακόμη και αν αυτό θα είναι το κύριο θέμα των συζητήσεων. Αν οι κυβερνήσεις ήθελαν να επιβάλουν την εξουσία τους, για να το θέσουμε ήπια, δεν θα μπορούσαν να έχουν βρει καλύτερο τρόπο. Εν αναμονή της συνόδου κορυφής στις 17 και 18 Ιουνίου, το μόνο που έχουμε, όπως είναι σήμερα η κατάσταση, είναι ένα εικονικό Σύνταγμα. Ελπίζουμε ότι δεν θα αποδειχθεί μινιμαλιστικό, αλλά θα το κρίνουμε όταν έρθει η ώρα.
Η δεύτερη ιστορική ευθύνη σας είναι σημαντικότερη: αφορά τη δρομολόγηση της διαδικασίας επικύρωσης. Αν δεν θέλουμε το Σύνταγμα να είναι εξαρχής καταδικασμένο, πρέπει να το εγκρίνουμε. Κατά συνέπεια, κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να σας ενημερώσω για μια πρόταση που προέκυψε από τις συζητήσεις στη “Λέσχη της 13ης Ιουνίου”, της οποίας έχω την τιμή να προεδρεύω από τον Μάιο του 2003. Οι κυβερνήσεις πρέπει να καταλήξουν σε συμφωνία, τόσο επί ενός κοινού κειμένου, όσο και για το πότε πρόκειται να επικυρωθεί ή, με άλλα λόγια, για την ημερομηνία –ή μάλλον τη χρονική περίοδο, όπως ισχύει για τις ευρωπαϊκές εκλογές, οι οποίες θα διεξαχθούν από 10 ως 13 Ιουνίου– κατά την οποία το Σύνταγμα θα υποβληθεί προς επικύρωση στις είκοσι πέντε χώρες, μετά από μια κοινή διεθνική συζήτηση. Σχετικά με αυτό το θέμα, μου άρεσε πολύ ο τρόπος που το έθεσε ο Επίτροπος Vitorino: δεν πρέπει να αντιπαραθέσουμε απλώς είκοσι πέντε εθνικές συζητήσεις.
Προτείνω, ως εκ τούτου, να ορίσουμε την περίοδο από 5 ως 8 Μαΐου. Έτσι, θα αντικαταστήσουμε την 60ή επέτειο της λήξης του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, που μας επηρέασε όλους, με την επέτειο κάποιου πράγματος που εγκρίνουμε σήμερα. Την ημέρα αυτή, που θα μπορούσαμε να εορτάζουμε μαζί ως Ημέρα Συντάγματος, και η οποία θα μπορούσε να γίνει στη συνέχεια δημόσια αργία στις είκοσι πέντε χώρες της ΕΕ, κάθε χώρα θα επικυρώσει τη συνταγματική της συνθήκη σύμφωνα με τη δική της παράδοση και το δικό της νομικό σύστημα, μέσω ενός δημοψηφίσματος ή μέσω κοινοβουλευτικών διαύλων. Στη Γαλλία, θα υποστήριζα φυσικά ένα δημοψήφισμα. Με το να απαντήσουμε στο ίδιο ερώτημα όλοι μαζί την ίδια ημέρα, και με την έγκριση του ίδιου θεμελιώδους κειμένου θα κάνουμε τον ευρωπαϊκό λαό κυρίαρχο σε θέματα κοινού ενδιαφέροντος. 
Azzopardi (PPE-DE ).

Πρόεδρος.
Η συνέχεια της γενικής συζήτησης με θέμα “Το μέλλον της διευρυμένης Ευρωπαϊκής Ένωσης” θα αρχίσει το απόγευμα, στις 15.00.
Figueiredo (GUE/NGL ),

Πρόεδρος.
Γνωρίζω ότι η Αυτής Υψηλότητα έχει αυτή την εβδομάδα ένα ευρύ πρόγραμμα συναντήσεων εδώ στο Κοινοβούλιο· μάλιστα, είχα ήδη συνάντηση μαζί της. Ελπίζω ότι η επίσκεψή της θα αποδειχθεί ενδιαφέρουσα και ενημερωτική εμπειρία.(1) 


–Εις απάντηση των ερωτήσεων που τέθηκαν εχθές, η νομική υπηρεσία μας προέβη σε σαφή γνωμοδότηση βάσει της οποίας και οι 788 βουλευτές του Σώματος δικαιούνται να συμμετάσχουν στην ψηφοφορία. 
Boogerd-Quaak (ELDR ),
Αυτή είναι η πρώτη ψηφοφορία του νέου διευρυμένου Κοινοβουλίου, του μόνου δημοκρατικά εκλεγμένου θεσμικού οργάνου που εκπροσωπεί 450 εκατομμύρια πολίτες. Το Συμβούλιο μας ζητά να ψηφίσουμε με κλειστά μάτια επί ενός ζητήματος που αφορά τα θεμελιώδη δικαιώματά μας. Εάν κάνουμε δεκτή αυτή την αίτηση, το Κοινοβούλιο δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί σοβαρά. Επιπλέον, υπάρχει κάποια διαδικαστική ατέλεια, καθώς η μετάφραση στις νέες γλώσσες δεν είναι διαθέσιμη. Σας ζητώ να αποσύρετε το κείμενο αυτό και, επίσης, σας ζητώ να σεβαστείτε το γεγονός ότι παραπέμψαμε το θέμα στο Δικαστήριο.
Pirker (PPE-DE ).
Πρόεδρος.
Επιτρέψτε μου να επισημάνω ότι η κ. Boogerd-Quaak, ως εισηγήτρια, ορθώς παρατήρησε ότι δεν είναι διαθέσιμες όλες οι γλωσσικές αποδόσεις, ιδιαίτερα όσον αφορά τις γλώσσες αρκετών νέων κρατών μελών. Ως κοινοβούλιο, αναμέναμε ότι ίσως θα ερχόμασταν ενίοτε αντιμέτωποι με τέτοιου είδους προβλήματα. Η έκθεση του κ. Dell'Alba σχετικά με τον Κανονισμό θεσπίζει ένα άρθρο 117α, το οποίο επιτρέπει μεταβατικές ρυθμίσεις επί του θέματος.
Duhamel (PSE ).
Πρόεδρος.
   – Έγινε δεόντως αντιληπτό, κύριε Duhamel! 

Gollnisch (NI ).
   – Κύριε Πρόεδρε, λαμβάνω τον λόγο για να απαντήσω σε όσα μόλις είπε ο παλιός μου συμμαθητής, κ. Duhamel. Όπως συμβαίνει πολύ συχνά, αυτά που είπε είναι ανοησίες· μίλησε για μια ψηφοφορία της Αριστεράς κατά της Δεξιάς, ωστόσο ψήφισα με τον ίδιο τρόπο όπως και αυτός. Εξακολουθώ να πιστεύω ότι είμαι στη Δεξιά και ότι αυτός είναι στην Αριστερά! 


Ribeiro e Castro (UEN ),

Hannan (PPE-DE ).
Αυτό που είναι παράξενο στις Βρυξέλλες είναι ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζονται οι ισχυρισμοί για παράνομες πράξεις. Η συνήθης απάντηση των αρχών της ΕΕ, που αντιμετωπίζουν αποδείξεις διαφθοράς, δεν είναι η αντιμετώπιση των ζητημάτων που έχουν ανακύψει αλλά η αμφισβήτηση των κινήτρων της κριτικής. Έχουμε δει, λοιπόν, τον αισχρό τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίστηκε ο Paul van Buitenen και η Martha Andreasen και την ασυνήθιστη σύλληψη του Hans-Martin Tillack. Στον γυάλινο κόσμο των Βρυξελλών, δεν παρενοχλούνται όσοι συμμετέχουν σε απάτες, αλλά όσοι τις αποκαλύπτουν.
Heaton-Harris (PPE-DE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, υπερψήφισα την πρόταση μομφής, διότι πιστεύω πως αυτή η Επιτροπή απέτυχε να επιφέρει τις μεταρρυθμίσεις που της ζητήθηκαν πριν από πέντε χρόνια. Μας είπαν ωραία λόγια, υπήρξαν πολλές εξαγγελίες από τον Επίτροπο που είναι υπεύθυνος για τις μεταρρυθμίσεις, τον κ. Kinnock, αλλά φαίνεται ότι, μολονότι ο Επίτροπος είναι καλός στα λόγια, υστερεί στα έργα.
Εκλέχτηκα λόγω της δημόσιας δήλωσης της δέσμευσής μου να καταπολεμήσω την απάτη και την κακοδιοίκηση, και είναι πολύ δύσκολο να εξηγήσω στους ψηφοφόρους μου, τον αξιόλογο λαό του Louth και του Horncastle ή του Derbyshire, τον λόγο για τον οποίο το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο δεν έχει υπογράψει τους λογαριασμούς. Τα προβλήματα αυτά είναι σημαντικά και έχουν αναγνωριστεί από τη Eurostat, αλλά δεν έχουν αντιμετωπιστεί.
Αυτή η πρόταση μομφής δεν αφορά μόνο τη Eurostat αλλά και τη διαχειριστική νοοτροπία που αυτή επιδεικνύει, η οποία είναι ανεξέλεγκτη. Ο κ. Solbes έχει φύγει, αλλά παραμένει η έλλειψη πολιτικής ευθύνης στην Επιτροπή. Αυτή η Επιτροπή αξίζει να επικριθεί και οι μελλοντικοί Επίτροποι πρέπει να γνωρίζουν ότι θα είναι πολιτικά υπεύθυνοι για τις πράξεις όσων έχουν υπό τη διεύθυνσή τους. 
Goodwill (PPE-DE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, αισθάνθηκα την υποχρέωση να ψηφίσω την πρόταση μομφής, λόγω της ανικανότητας της Επιτροπής και της έλλειψης χρηματοδοτικού ελέγχου που είναι εμφανής γενικότερα όσον αφορά τη Eurostat. Είναι πράγματι περίεργο το γεγονός ότι ο μόνος άνθρωπος που κρατείται γι’ αυτό το λυπηρό επεισόδιο είναι ο δημοσιογράφος που το έφερε στο φως.
Δράττομαι επίσης της ευκαιρίας να καταγράψω τη δυσαρέσκειά μου για τον τρόπο με τον οποίο η Επιτροπή αγνόησε εσκεμμένα τη βούληση του Σώματος όσον αφορά την ενίσχυση για τα νοσοκομεία της Λευκορωσίας, τα οποία χαρακτηρίζονται από θλιβερή έλλειψη εξοπλισμού για την αντιμετώπιση του καρκίνου –ιδιαίτερα του παιδικού καρκίνου– που είναι το άμεσο αποτέλεσμα της καταστροφής του Τσερνομπίλ. Επί δύο συναπτά έτη ψηφίσαμε τη χορήγηση πόρων για την αγορά αυτού του απαραίτητου εξοπλισμού από κονδύλια του προϋπολογισμού που δεν δαπανήθηκαν. Έως σήμερα, δεν έχει φτάσει στον προορισμό του ούτε ένα ευρώ. Οι ψηφοφόροι της εκλογικής μου περιφέρειας στο Scarborough και στο Whitby και εγώ αντιμετωπίζουμε με φρίκη το γεγονός ότι τα χρήματα παραμένουν σε λογαριασμούς στις Βρυξέλλες, τη στιγμή που παιδιά πεθαίνουν από ασθένειες που θα μπορούσαν να θεραπευτούν. 
Villiers (PPE-DE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, όπως ελπίζω ότι γνωρίζουν όσοι βρίσκονται σε αυτό το Σώμα, χάθηκαν 5 εκατ. ευρώ στη Eurostat. Πιστεύω ότι πρόκειται για απαράδεκτη σπατάλη των χρημάτων των φορολογουμένων. Οι φορολογούμενοι τους οποίους εκπροσωπώ στην πρωτεύουσα του Ηνωμένου Βασιλείου –από το Barnet, το Enfield, το Croydon– ανησυχούν ότι οι φόροι που πληρώνουν, οι οποίοι διοχετεύονται στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, δεν δικαιολογούνται με ακρίβεια. Είναι μια κατάσταση που συνεχίζεται εδώ και πάρα πολύ καιρό.
Helmer (PPE-DE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, το 1999 ανατέθηκε στον Επίτροπο Kinnock το έργο της διευθέτησης των λογαριασμών της Επιτροπής και της καταπολέμησης της απάτης. Απέτυχε θεαματικά. Το κύριο επίτευγμά του είναι η δίωξη όσων έκρουαν ο ένας μετά τον άλλον τον κώδωνα του κινδύνου και αποκάλυπταν τα φρικτά χρέη της αποτυχίας της Επιτροπής. Έως τώρα, ο μόνος άνθρωπος που συνελήφθη για το σκάνδαλο της Eurostat είναι ο δημοσιογράφος που έφερε στο φως την ιστορία. Το μόνο που δίνουν είναι δικαιολογίες και συγκαλύψεις.
Πώς θα μπορέσω να δικαιολογήσω στους ψηφοφόρους μου στο Leicestershire ή στο Northamptonshire το γεγονός ότι το παραδεχόμενο επίπεδο σπατάλης και απάτης στα θεσμικά όργανα της ΕΕ, το οποίο ανέρχεται σε 5 δισ. ευρώ, είναι ίσο με την ετήσια καθαρή συνεισφορά από τον προϋπολογισμό του Ηνωμένου Βασιλείου; Εκλέχθηκα στο πλαίσιο μιας διακήρυξης του Κόμματος των Συντηρητικών για την καταπολέμηση της απάτης και της κακοδιοίκησης. Συνεπώς, δεν είχα άλλη επιλογή από την υποστήριξη αυτής της πρότασης μομφής και είμαι υπερήφανος γι’ αυτό. 
Callanan (PPE-DE ).
Δυστυχώς, πολλοί βουλευτές έχουν υποκύψει στις απειλές της Επιτροπής και, κατά συνέπεια, δεν στήριξαν την πρόταση, γεγονός που είναι επονείδιστο. Παρ’ όλα αυτά, ελπίζω ότι η Επιτροπή θα λάβει υπόψη της το κοινό αίσθημα και θα ξεκαθαρίσει τη δράση της. Οι ψηφοφόροι μου στο Northumberland, στο Tyne και το Wear, στο Durham και το Cleveland απαιτούν από την Επιτροπή να θέσει τέλος στη νοοτροπία της αδιάφορης κατάχρησης των χρημάτων των φορολογουμένων που παρατηρείται σε τόσα πολλά ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα. 
Gollnisch (NI ).
   – Κύριε Πρόεδρε, οι βουλευτές που ανήκουν στο γαλλικό “Εθνικό Μέτωπο” και στο ολλανδικό “Vlaams Blok”, μπορεί να ψήφισαν υπέρ αυτής της πρότασης μομφής, αλλά δεν ξεγελιούνται. Το σκάνδαλο της Eurostat είναι γνωστό ήδη από τα μέσα του 2003, και είναι εκπληκτικό ότι μόλις τώρα, ένα μήνα πριν από τις ευρωπαϊκές εκλογές, οι βουλευτές του Σώματος άρχισαν να το συνειδητοποιούν. Μας απαγόρευσαν να υπογράψουμε την πρόταση μομφής, παρόλο που ορισμένοι υπογράφοντες δεν είχαν πρόβλημα να υπογραφεί από συμπαθούντες του κομμουνισμού και του τροτσκισμού· υποψιαζόμαστε, ως εκ τούτου, ότι πρόκειται για ένα εκλογικό τέχνασμα που χρησιμοποιούν.
Αν η πρόταση μομφής είχε εγκριθεί, αν και απίθανο, η θητεία της Επιτροπής θα έληγε ούτως ή άλλως τον Οκτώβριο, ενώ θα εξακολουθούσε ακόμη να ασχολείται με τις τρέχουσες υποθέσεις. Γιατί δεν επιτέθηκε στον Επίτροπο Monti για τους χειρισμούς του στις υποθέσεις Schneider και Alstom; Γιατί δεν επέστησε την προσοχή στις άλλες περιπτώσεις απάτης που έχουν διαπραχθεί κατά του κοινοτικού προϋπολογισμού, την εκτροπή της χρήσης των πόρων και την αθέμιτη άσκηση επιρροής έναντι ανταλλάγματος στην υπόθεση Blue Dragon; Παρεμβαίνοντας τώρα, οι βουλευτές εκείνοι που υπέγραψαν την πρόταση μομφής προσπάθησαν να κάνουν έναν εσωτερικό πολιτικό χειρισμό, που δεν ανταποκρίνεται, δυστυχώς, στη σοβαρότητα της κατάστασης. 
Bernié, Esclopé και Saint-Josse (EDD ),
   . – Η Επιτροπή προσπαθεί να κερδίσει χρόνο και το Κοινοβούλιο την αφήνει να το κάνει. Αν η Επιτροπή αρνηθεί, τόσο ατομικά όσο και συλλογικά, να αναλάβει την ευθύνη με τη θέλησή της και από μόνη της, τότε το Σώμα μας είναι αυτό που πρέπει να την αναγκάσει να το κάνει. Δεν υπάρχει καμία απάντηση στη συζήτηση της Ολομέλειας για την πρόταση μομφής, η οποία διεξήχθη την Τετάρτη 21 Απριλίου 2004, εκτός από ένα ακόμη ψήφισμα που ψηφίστηκε στις 22 Απριλίου 2004. Η πραγματικότητα είναι ότι η Επιτροπή ούτε ακούει τα αιτήματα του Κοινοβουλίου ούτε απαντάει σε αυτά. Ο λόγος για τον οποίο υπάρχει εναντίωση σε αυτή την πρόταση είναι ότι οι πολέμιοί της είναι ευτυχείς που η Επιτροπή είναι ανεύθυνη. Άρα η απόρριψη αυτής της πρότασης στέλνει ένα πολύ άσχημο μήνυμα στους πολίτες των είκοσι πέντε κρατών μελών. Αν και επιτρέπεται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να ασκεί την εξουσία του δημοκρατικού ελέγχου, μια πλειοψηφία των βουλευτών του αρνείται κατηγορηματικά να το πράξει. 
Berthu (NI ),
Η υπόθεση αυτή δεν εμφανίστηκε, ωστόσο, σε εντελώς ακατάλληλη στιγμή. Ακούσαμε μόλις πριν από λίγο τους νέους βουλευτές από τις ανατολικές χώρες να απευθύνουν έκκληση για μια Ευρώπη που θα δείχνει μεγαλύτερο σεβασμό στην εθνική κυριαρχία. Υποθέσεις όπως αυτή της Eurostat, με τους λαβυρινθώδεις παράδρομους, καθώς και το ζήτημα των ΓΤΟ, που τέθηκε επίσης σήμερα στο πλαίσιο της έγκρισης της νέας Επιτροπής, συμβαίνουν όταν τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα πιστεύουν ότι είναι ανώτερα από τα έθνη και καταλήγουν να βρίσκονται εκτός ελέγχου.
Claeys (NI ),
   . Το κόμμα είναι υπέρ της πρότασης μομφής κατά της Επιτροπής, υπό τον όρο ότι θα αποδειχθεί ότι η Επιτροπή δεν μπόρεσε να αναλάβει ευθύνες στην υπόθεση της Eurostat. Οι απαντήσεις στα ερωτήματα του Κοινοβουλίου δεν ήταν πειστικές, ούτε αποδόθηκαν ατομικές ευθύνες.
Σύμφωνα με τον Πρόεδρο της Επιτροπής, κ. Πρόντι, υπήρξαν και στο παρελθόν υποθέσεις, όπως η υπόθεση Cresson, εξαιτίας της οποίας παραιτήθηκε τότε η Επιτροπή, τις οποίες έχουμε αφήσει μια για πάντα πίσω μας ή, σε περίπτωση που ξανασυμβούν, θα αντιμετωπιστούν τουλάχιστον πιο σωστά. Ωστόσο, η υπόθεση Eurostat έχει δείξει ότι δεν υπάρχει ακόμη κουλτούρα λογοδοσίας. Η Επιτροπή πρέπει να το εξετάσει αυτό αντί να κάνει κριτική στους βουλευτές του ΕΚ που επιθυμούν να διευκρινίσουν τι συνέβη στο σκάνδαλο της Eurostat.
Όταν οι ψηφοφόροι στα διάφορα κράτη μέλη απέχουν και δεν επιθυμούν πλέον να συμμετάσχουν στις εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, τότε αυτό αποδίδεται κυρίως στη στάση που υιοθετεί η Επιτροπή σε θέματα όπως η υπόθεση της Eurostat. Αυτό που ζητά το εκλογικό σώμα από τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα, και δικαίως, είναι περισσότερη διαφάνεια, περισσότερη λογοδοσία και περισσότερη δημοκρατική νομιμότητα. 
Dehousse (PSE ),
   . – Είναι πάρα πολύ αργά ή πάρα πολύ νωρίς για να αποφανθούμε για την υπόθεση της Eurostat, στην οποία οφείλουμε να προσθέσουμε ότι υπάρχουν πολύ περισσότερα από αυτά που αναφέρθηκαν στο ψήφισμα.
Γεγονός είναι ότι κανένας άνθρωπος της Αριστεράς δεν μπορεί να εκφράσει εμπιστοσύνη σε μια Επιτροπή που είναι ικανή να προτείνει την οδηγία Bolkestein για τις δημόσιες υπηρεσίες, μια οδηγία που κινδυνεύει ουσιαστικά να σημάνει την κατάργησή τους. 
Evans, Jonathan (PPE-DE ),
   . – Οι βρετανοί συντηρητικοί βουλευτές του ΕΚ συμμετέχουν ενεργά στην έκφραση ανησυχιών όσον αφορά τη Eurostat και έχουν διαδραματίσει μείζονα ρόλο όσον αφορά την επισήμανση του ζητήματος στο ευρύ κοινό.
Πιστεύουμε ότι η Επιτροπή έχει λάβει ένα σαφές μήνυμα από την πρόταση ψηφίσματος σχετικά με τη Eurostat που εγκρίθηκε στις 22 Απριλίου 2004, η οποία:
– δηλώνει ότι η Επιτροπή απέτυχε να συναγάγει τα κατάλληλα συμπεράσματα όσον αφορά την υπόθεση της Eurostat και ότι δεν ανέλαβε την πολιτική της ευθύνη ούτε συλλογικά ούτε ατομικά,
– καθιστά σαφή την πρόθεση του Κοινοβουλίου να συνεχίσει να παρακολουθεί και να ελέγχει τις μελλοντικές εξελίξεις στις συνεχείς έρευνες για τη Eurostat και τις ενδεχόμενες νομικές δράσεις, με στόχο την πρόταση περαιτέρω μεταρρυθμίσεων.
Μετά την αρχική σύνταξη της πρότασης μομφής, ο αρμόδιος Επίτροπος Pedro Solbes παραιτήθηκε και επέστρεψε στην πολιτική ζωή της Ισπανίας.
Meijer (GUE/NGL ),
   . Τον Ιούλιο του 2003, η Επιτροπή απέλυσε τη διοίκηση της Eurostat μετά τη συνέχιση υποθέσεων απάτης που ήταν γνωστές από πολύ καιρό. Ζήτησα αμέσως να δημοσιευτούν τα γεγονότα. Είναι άσκοπο να ζητά κανείς από τα υπεξούσια της Επιτροπής όργανα να αρχίσουν μια έρευνα αν στη συνέχεια θα πρέπει να κρατήσουν τα πορίσματά της μυστικά. Μόνο όταν η κοινή γνώμη είναι καλά ενημερωμένη και μπορεί να βοηθήσει στην κρίση, θα μπορέσουν να αποτραπούν στο μέλλον η απάτη, ο πλουτισμός και ο νεποτισμός. Η εξέταση από το Κοινοβούλιο το καθιστά δυνατό. Παρ’ όλο που μια κρυφή έκθεση υπεβλήθη στα μέλη της Επιτροπής Ελέγχου του Προϋπολογισμού στα τέλη Σεπτεμβρίου 2003, η Επιτροπή εξακολουθεί να συμπεριφέρεται σαν να μην φέρει καμία ευθύνη. Το άτομο που είναι βασικά υπεύθυνο, ο Επίτροπος Solbes, έγινε στο μεταξύ υπουργός στη νέα ισπανική κυβέρνηση. Δεν υπάρχει κανένα αποδεικτικό στοιχείο που να δείχνει ότι τα προβλήματα που ανάγκασαν την προηγούμενη Επιτροπή να παραιτηθεί πριν από τις εκλογές πριν από πέντε χρόνια έχουν λήξει οριστικά. Για να δείξω τη σοβαρότητα της κατάστασης και να διασφαλιστεί ότι θα απαιτηθεί από την επόμενη Επιτροπή να ασχοληθεί με τα προβλήματα, ψηφίζω υπέρ της πρότασης μομφής σήμερα. Το γεγονός ότι οι Πράσινοι, που υποστήριζαν το αντίθετο προηγουμένως, στράφηκαν κατά της πρότασης στην προηγούμενη συνεδρίαση, επιδιώκοντας να αποδείξουν τη διοικητική αξιοπιστία τους, δεν καθιστά λιγότερο αναγκαία τη συνέχιση του αγώνα κατά της απάτης. 
Ribeiro e Castro (UEN ),
   .  Η ψήφος μου κατά της πρότασης μομφής δεν σημαίνει ότι στηρίζω την Επιτροπή, ή ότι δεν γνωρίζω τη σοβαρότητα της κατάστασης. Η Ομάδα μου, η Ένωση για την Ευρώπη των Εθνών, έχει επιδιώξει επανειλημμένα να διευκρινιστεί η υπόθεση της Eurostat και εξακολουθούμε να το κάνουμε. Είναι επίσης αλήθεια ότι έχω επικρίνει τον κ. Πρόντι, τον Πρόεδρο της Επιτροπής, ιδίως από τον Νοέμβριο του 2003 και μετά, για το γεγονός ότι αναμιγνύεται ανοικτά στην εσωτερική πολιτική της Ιταλίας και στην ευρωπαϊκή κομματική πολιτική, εγκαταλείποντας κατ’ αυτόν τον τρόπο την ανεξαρτησία που πρέπει πάντα να διατηρεί. Γι’ αυτόν τον λόγο και μόνο, ο Πρόεδρος και η Επιτροπή του αξίζουν την πολιτική μομφή του Κοινοβουλίου.
Scallon (PPE-DE ),
Souchet (NI ),
   .– Αντιθέτως με όσα ισχυρίζεται η κ. Grossetête και όσοι μίλησαν μετά από αυτήν, το Κοινοβούλιο δικαιούται απολύτως να ασκήσει το δικαίωμά του να επικρίνει την Επιτροπή, η οποία αποδείχθηκε ανίκανη να παρακολουθήσει την απάτη στο εσωτερικό των οργάνων της ή να βρει τους υπευθύνους για το σκάνδαλο της Eurostat – που δεν είναι μικρή υπόθεση ενόψει των τριών λογαριασμών που χρησιμοποιήθηκαν σε σχέση με τις συμβάσεις που ανατέθηκαν στο Eurocost, ένα όργανο αναγνωρισμένο σύμφωνα με το δίκαιο του Λουξεμβούργου και της απόκρυψης πόρων· “στημένες” προσκλήσεις υποβολής προσφορών προς όφελος μιας εταιρείας, της Eurogramme, η οποία είναι επίσης συγκροτημένη σύμφωνα με το δίκαιο του Λουξεμβούργου· παραποίηση του κύκλου εργασιών και εικονικό προσωπικό. Να πώς συντάσσει τις στατιστικές της η Επιτροπή!
Αυτό το τελευταίο σκάνδαλο αποκαλύπτει τη θεμελιώδη ανικανότητα της Επιτροπής να καταπολεμήσει τη διαφθορά που πλήττει τις υπηρεσίες της. Μετά την επίκριση της Επιτροπής του Ζακ Σαντέρ, αναγγέλθηκε μια προσέγγιση μηδενικής ανοχής, μαζί με τη σύσταση της OLAF (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης). Μετά την επίκριση της Επιτροπής του Ρομάνο Πρόντι, μας αναγγέλλονται ριζικές μεταρρυθμίσεις της OLAF, σαν να προκαλείτο η απάτη από τα μέσα μέτρησής της. Στην πραγματικότητα, ο τρόπος με τον οποίο λειτουργεί η Επιτροπή πρέπει να μεταρρυθμιστεί. 
Van Dam (EDD ),
   . Η Ομάδα μας στήριξε, με σθένος, την πρόταση μομφής που απορρίφθηκε προ ολίγου. Είναι πλέον τελείως προφανές στο εκλογικό σώμα ποιοι είναι οι βουλευτές που επιθυμούν να εκθέσουν την κακοδιαχείριση και την απάτη εκ μέρους της σημερινής Επιτροπής και ποιοι είναι οι βουλευτές που επιθυμούν να την συγκαλύψουν ή δεν ενδιαφέρονται. Η ανειλικρινής και ανεπιτυχής μεταρρύθμιση, η αχρηστία και ευπάθεια του λογιστικού συστήματος στην απάτη και η υπόθεση της Eurostat είναι τρία μόνο παραδείγματα που λένε πολλά. Δείχνουν ότι τα συμπεράσματα της Επιτροπής Σοφών του 1999 ισχύουν και γι’ αυτή την Επιτροπή, δηλαδή ότι δεν υπάρχει σχεδόν κανείς στην Επιτροπή που να επιθυμεί να αναλάβει οποιαδήποτε ευθύνη. Γελοιοποιεί τη δημοκρατία στην Ευρώπη και αποτελεί άρνηση των δικαιωμάτων του Κοινοβουλίου όταν τα μέλη της Επιτροπής δεν ενεργούν, αλλά ούτε και παραιτούνται. Αν η Επιτροπή περιφρονεί το Κοινοβούλιο όταν αυτό εκτελεί το πρωταρχικό καθήκον του δημοσιονομικού ελέγχου, δεν έχουμε άλλη επιλογή από το να την ξαποστείλουμε. Αν δεν καταφέρουμε να το κάνουμε, θα είναι σαν να μην παίρνουμε στα σοβαρά τον εαυτό μας ή τους πολίτες που μας ψήφισαν. Γίνεται ολοένα και περισσότερο εμφανές ότι το επονομαζόμενο Ευρωπαϊκό Σύνταγμα έχει απλώς διακοσμητικό ρόλο, δηλαδή να αποκρύψει από τους πολίτες τα όσα συμβαίνουν στο εσωτερικό της ΕΕ και το πώς εμπαίζονται τα δικαιώματά τους. Η πρόταση μομφής ήταν ένα μέσο για να θέσουμε ένα τέλος στην προβληματική απόδοση της Επιτροπής Πρόντι και σηματοδοτεί την αρχή μιας ανοικτής κουλτούρας όπου ο καθένας θα αναλαμβάνει με σοβαρότητα τις ευθύνες του. 
Van Orden (PPE-DE ),
Μετά την αρχική σύνταξη της πρότασης μομφής, ο Επίτροπος Solbes παραιτήθηκε και επέστρεψε στην πολιτική ζωή της Ισπανίας. Υπό αυτές τις συνθήκες, δεν ήταν πλέον αξιόπιστο να στηρίξουμε μια πρόταση κατά ολόκληρης της Επιτροπής και η πολιτική της αντιπροσωπείας μας ήταν, κατά συνέπεια, η αποχή. Παρ’ όλα αυτά, είναι σημαντικό να λάβει η Επιτροπή σοβαρά υπόψη τις ανησυχίες που εκφράζονται στο ψήφισμα σχετικά με τη Eurostat, το οποίο εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις 22 Απριλίου 2004:
– η Επιτροπή απέτυχε να συναγάγει τα κατάλληλα συμπεράσματα όσον αφορά την υπόθεση της Eurostat και δεν δέχτηκε την πολιτική της ευθύνη ούτε συλλογικά ούτε ατομικά,
– καθίσταται σαφής η πρόθεση του Κοινοβουλίου να συνεχίσει να παρακολουθεί και να ελέγχει τις μελλοντικές εξελίξεις στις συνεχείς έρευνες για τη Eurostat και τις ενδεχόμενες νομικές δράσεις, με στόχο την πρόταση περαιτέρω πιθανών δράσεων.
Πρόεδρος.

(1)

Duthu (Verts/ALE ).
Πρόεδρος.
   Δεν σας έδωσα τον λόγο για διαδικαστικό ζήτημα, κυρία Duthu, αλλά απλώς επειδή εχθές, όταν ξεκινήσαμε τις εργασίες μας, δεδομένης της επισημότητας της συνεδρίασης, οι βουλευτές που σκόπευαν να μιλήσουν, ως συνήθως, για ένα λεπτό επί θεμάτων του ενδιαφέροντός τους δεν είχαν τη δυνατότητα να το πράξουν. 
Frassoni (Verts/ALE ).
Πρόεδρος.
   Μπορώ να σας πω, κυρία Frassoni, ότι ο Πρόεδρος έχει ήδη επικοινωνήσει με τον άμεσα δυστυχώς εμπλεκόμενο, εκφράζοντας όλη την αλληλεγγύη μας εξ ονόματος του ιδίου και του Κοινοβουλίου. 
Ματσάκης (ELDR ).
Cushnahan (PPE-DE ),
   – Τα συνοπτικά πρακτικά του Σώματος της Δευτέρας 3ης Μαΐου 2004 απέδειξαν ότι ο κ. Martin είναι δόλιος.
Επίσης, κατηγόρησε ψευδώς εκατοντάδες βουλευτές του ΕΚ, μεταξύ αυτών και 11 ιρλανδούς βουλευτές, ότι “εκμεταλλευόμαστε παραθυράκια για να λαμβάνουμε χρήματα χωρίς να είμαστε παρόντες” όσον αφορά τις καθημερινές μας δαπάνες.
Το ιρλανδικό ραδιοφωνικό πρόγραμμα “Live Line” ισχυρίστηκε αναληθώς ότι, καθώς αυτές οι ψηφοφορίες λήγουν στις 17.14, θα μπορούσα κάλλιστα να πάρω την πτήση Φρανκφούρτη-Δουβλίνο. Η πτήση αυτή κλείνει στις 19.05· συνεπώς, ο κ. Martin ισχυριζόταν ότι 1 ώρα και 15 λεπτά είναι αρκετός χρόνος για να μαζέψω τα πράγματά μου και να διανύσω οδικώς περίπου 250 χιλιόμετρα για το αεροδρόμιο της Φρανκφούρτης.
Ισχυρίστηκε επίσης ότι φεύγω νωρίς από το Στρασβούργο. Οι βουλευτές του ΕΚ είναι δέσμιοι των αεροπορικών δρομολογίων. Έως τον Νοέμβριο του 2003, όταν το αεροπορικό μου δρομολόγιο άλλαξε τη ρουτίνα μου, έφευγα από το Στρασβούργο το απόγευμα προκειμένου να προλάβω τις πτήσεις που αναχωρούσαν για το αεροδρόμιο της εκλογικής μου περιφέρειας μεταξύ 16.00 και 18.00. Επιπλέον, αυτή η ρουτίνα απαιτούσε επίσης να έρχομαι τακτικά στο Στρασβούργο τις Κυριακές, κάτι για το οποίο δεν λάμβανα καμία ημερήσια αποζημίωση.
Ο κ. Martin με κατηγόρησε επίσης ότι διεκδίκησα ημερήσια αποζημίωση σε 32 προβληματικές περιπτώσεις. Παρά τη μοχθηρία των κατηγοριών του, ποτέ δεν παρείχε αυτόν τον κατάλογο – παράξενη πράγματι δικαιοσύνη.
Ωστόσο, όσον αφορά τις 6 ημερομηνίες που ανέφερε στα ζωντανά προγράμματα του RTE, υπήρξε ανακριβής όσον αφορά τουλάχιστον τις μισές εξ αυτών.
Συνεπώς, θα ήθελα να καταγραφεί αυτό στα πρακτικά και να εκθέσω για άλλη μια φορά το είδος της συμπεριφοράς του κ. Martin. 
Πρόεδρος.
Πρόεδρος.
Nielson,
   .  Κύριε Πρόεδρε, ένα από τα καθήκοντα της διευρυμένης Ευρωπαϊκής Ένωσης θα είναι η συνέχιση της διαδικασίας διεύρυνσης. Κοινός μας στόχος είναι η ολοκλήρωση της διαδικασίας ένταξης της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας το 2007. Φυσικά, αυτό εξαρτάται τόσο από την ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων των χωρών όσο και από όλες τις απαραίτητες εσωτερικές μεταρρυθμίσεις. Το 2004 θα είναι επίσης αποφασιστικό έτος για την Τουρκία, και η έκθεση και η σύσταση της Επιτροπής το φθινόπωρο θα αποτελέσουν μια από τις τελευταίες μεγάλες αποφάσεις της εντολής μας.
Πριν από δύο εβδομάδες, οι συνάδελφοί μου, οι Επίτροποι Patten και Verheugen, σας παρουσίασαν τη γνωμοδότηση της Επιτροπής σχετικά με την ένταξη της Κροατίας, και η Επιτροπή συμπέρανε ότι η Κροατία πληροί τα πολιτικά κριτήρια της ένταξης και συνέστησε την έναρξη των διαπραγματεύσεων, που είναι πιθανόν να ξεκινήσουν κατά το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Ιουνίου.
Το Σώμα επιδεικνύει πάντα την πλήρη στήριξη και δέσμευσή του ως προς τη διαδικασία διεύρυνσης. Ο συνάδελφός μου Επίτροπος Verheugen θα ήθελε να βρισκόταν σήμερα εδώ. Τον Μάρτιο, συζήτησε με το Σώμα τα τελευταία βήματα για την ένταξη των δέκα νέων κρατών μελών που προσχώρησαν την περασμένη εβδομάδα και για τις προοπτικές ένταξης της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας, όπως επίσης και για τη σημερινή κατάσταση όσον αφορά την Τουρκία.
Πριν από λιγότερο από δύο χρόνια, αναφέρθηκε σε αυτή την Ολομέλεια στις τελικές προετοιμασίες για την ένταξη της Κύπρου, θυμίζοντας για άλλη μια φορά τη σαφή προτίμηση της ΕΕ για την ένταξη μιας ενωμένης Κύπρου στην Ένωση. Όπως όλοι μας διαπιστώσαμε εν τω μεταξύ, αυτή η επιθυμία της Ένωσης δεν πραγματοποιήθηκε και, συνεπεία των δημοκρατικών δημοψηφισμάτων που διεξήχθησαν στη νήσο στις 24 Απριλίου, το σχέδιο Ανάν για την επανένωση της νήσου απορρίφθηκε. Η Επιτροπή λυπάται πολύ για το γεγονός ότι η ελληνοκυπριακή κοινότητα δεν ενέκρινε την πλήρη διευθέτηση του κυπριακού προβλήματος, αλλά πρέπει να σεβαστούμε τη δημοκρατική απόφαση του λαού.
Η Επιτροπή συγχαίρει θερμά τους τουρκοκυπρίους για τη θετική τους ψήφο. Αυτή υποδηλώνει τη σαφή επιθυμία της κοινότητας να επιλύσει το πρόβλημα της νήσου. Την περασμένη εβδομάδα, η Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων, Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, Κοινής Ασφάλειας και Αμυντικής Πολιτικής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου συμμετείχε σε μια έντονη συζήτηση την επαύριον του αποτελέσματος των δημοψηφισμάτων και, με την ευκαιρία αυτή, ο Επίτροπος Verheugen τόνισε τη δέσμευση της ΕΕ να προωθήσει πλήρεις προτάσεις, ώστε να θέσει τέλος στην απομόνωση της τουρκοκυπριακής κοινότητας και να διευκολύνει την επανένωση της Κύπρου, ενθαρρύνοντας την οικονομική ανάπτυξη της τουρκοκυπριακής κοινότητας.
Η Επιτροπή κλήθηκε από το Συμβούλιο να το πράξει αυτό στη συνεδρίασή της στο Λουξεμβούργο στις 26 Απριλίου, και θα εγγραφεί στον προϋπολογισμό χρηματοδοτική στήριξη που θα ανέρχεται σε 259 εκατ. ευρώ προς αυτόν τον σκοπό. Η Επιτροπή έχει ήδη ξεκινήσει τον απαραίτητο σχεδιασμό προς τον σκοπό αυτόν και προτίθεται να προωθήσει πλήρεις προτάσεις σχετικά με μέτρα που θα αφορούν το εμπόριο και τις ενισχύσεις τις ερχόμενες εβδομάδες.
Roche,
   .  Κύριε Πρόεδρε, χαιρετίζω την ευκαιρία να συμμετάσχω σε αυτή τη συζήτηση σχετικά με την Κύπρο εξ ονόματος του Συμβουλίου. Πριν από τρία χρόνια, την 1η Μαΐου, γράφτηκε ένα νέο κεφάλαιο στην Ιστορία της Ευρώπης. Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι η ένταξη των δέκα κρατών μελών αποτελεί μια αληθινά ιστορική στιγμή. Στην πραγματικότητα, θέτει τέλος στους τραγικούς μεταπολεμικούς διχασμούς στην Ευρώπη. Ωστόσο, δεν θέτει οριστικό τέλος στους διχασμούς εντός της ηπείρου μας.
Η Κυπριακή Δημοκρατία έγινε πλήρες κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είναι γνωστό ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση προτιμούσε σαφώς να ενταχθεί η Κύπρος ενωμένη την 1η Μαΐου. Λυπούμαστε πολύ για το γεγονός ότι, μετά το αποτέλεσμα των δημοψηφισμάτων της 24ης Απριλίου στην Κύπρο, δεν ήταν δυνατόν να επιτευχθεί αυτός ο στόχος.
Θέλω να επαναλάβω σήμερα τα σθεναρά λόγια της συνεδρίασης του Συμβουλίου Γενικών Υποθέσεων και Εξωτερικών Σχέσεων στο Λουξεμβούργο στις 26 Απριλίου. Το Συμβούλιο επέδειξε την αποφασιστικότητά του να διασφαλίσει ότι ο λαός της Κύπρου θα επιτύχει σύντομα τον κοινό του προορισμό ως πολίτες μιας ενωμένης Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ωστόσο, δεχόμαστε το γεγονός ότι ο λαός της Κύπρου έκανε μια δημοκρατική επιλογή.
Στις 24 Απριλίου, ο λαός και των δύο τμημάτων της Κύπρου ψήφισε σε χωριστά δημοψηφίσματα σχετικά με το σχέδιο διευθέτησης που πρότεινε ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών. Τα δημοψηφίσματα ήταν το αποκορύφωμα μιας μακράς και λεπτομερούς διαπραγματευτικής διαδικασίας της οποίας ηγήθηκαν τα Ηνωμένα Έθνη. Συνεπώς, είναι σήμερα σημαντικό να τονίσω και πάλι στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τη βαθιά ευγνωμοσύνη της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τις αποφασιστικές και διαρκείς προσπάθειες για την επίτευξη πλήρους διευθέτησης του κυπριακού προβλήματος από τον Γενικό Γραμματέα κ. Ανάν, τον ειδικό σύμβουλό του, κ. Αλβάρο ντε Σότο, και τους συναδέλφους τους. Συνεργάστηκαν στενά και ακούραστα, και με τις δύο πλευρές, για μεγάλο διάστημα. Επίσης, αναγνωρίζουμε την πολύ θετική συμβολή των κυβερνήσεων της Ελλάδας και της Τουρκίας.
Την περασμένη εβδομάδα, το Συμβούλιο έκανε ένα σημαντικό βήμα με την έγκριση στις 29 Απριλίου του κανονισμού σχετικά με ένα καθεστώς στο πλαίσιο του άρθρου 2 του πρωτοκόλλου 10 της Πράξης Ένταξης. Ο κανονισμός ήταν αναγκαίος για μια ομαλή διαδικασία ένταξης. Προέβλεπε τους όρους σύμφωνα με τους οποίους εφαρμόζονται οι σχετικές διατάξεις του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη γραμμή του διαχωρίζει το νότιο τμήμα της Κύπρου, όπου αναστέλλεται η εφαρμογή του κοινοτικού κεκτημένου, και στις περιοχές που έχει υπό τον έλεγχό της η κυβέρνηση της Κύπρου.
Το επόμενο βήμα θα είναι η παρουσίαση από την Επιτροπή της πλήρους πρότασης που ζήτησε το Συμβούλιο Γενικών Υποθέσεων και Εξωτερικών Σχέσεων. Θα δίδεται ιδιαίτερη έμφαση στην οικονομική ολοκλήρωση της νήσου και στη βελτίωση της επαφής μεταξύ των δύο κοινοτήτων εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το Συμβούλιο πρότεινε ότι τα 259 εκατ. ευρώ που εγγράφηκαν στον προϋπολογισμό για το βόρειο τμήμα της Κύπρου σε περίπτωση διευθέτησης του προβλήματος πρέπει τώρα να χρησιμοποιηθούν γι’ αυτόν τον σκοπό. Χαιρετίζω την πρόθεση της Επιτροπής να προωθήσει πλήρεις προτάσεις τις προσεχείς εβδομάδες.
Υπάρχει μεγάλη συμπάθεια και αίσθημα σεβασμού σε αυτό το Κοινοβούλιο για τον λαό της Κύπρου, αμφότερων των κοινοτήτων, καθώς επιδιώκουν να ξεπεράσουν την κληρονομιά μια Ιστορίας διχασμού. Έχω αναφέρει εδώ επανειλημμένως ότι, καθώς προέρχομαι από μια διαιρεμένη νήσο, κατανοούμε πλήρως πόσο δύσκολο είναι να γεφυρωθεί το χάσμα. Λυπούμαι για το γεγονός ότι οι εορτασμοί της 1ης Μαΐου που πραγματοποιήθηκαν στην Ιρλανδία για την ένταξη δεν μπορούσαν να περιλαμβάνουν τον εορτασμό για μια ενωμένη Κύπρο στην Ευρωπαϊκή Ένωση· στην πραγματικότητα, λυπούμαι προσωπικά, διότι οι εορτασμοί για την Κύπρο διεξήχθησαν στη γενέτειρά μου και θα ήταν υπέροχο εάν μπορούσαμε να καλωσορίσουμε ολόκληρο τον λαό της Κύπρου με αυτή την ευκαιρία. Ωστόσο, όσοι ήρθαν ήταν ευπρόσδεκτοι.
Πρόεδρος.
   Κύριε Roche, συνήθως ο Πρόεδρος δεν πρέπει να χειροκροτεί, αλλά αυτή τη φορά χειροκρότησα και εγώ μαζί με τους συναδέλφους για τα λόγια σας, που ήταν πολύ καλά και ευγενικά αναφορικά με αυτό το Σώμα, που θαύμασε την εργασία που έφερε εις πέρας η ιρλανδική Προεδρία σε μια πολύ δύσκολη στιγμή.
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Roche, και μέσω υμών θέλω να ευχαριστήσω όλη την ιρλανδική Προεδρία. 
Elles (PPE-DE ).
Σε αυτό το στάδιο, θα ήθελα να αναφέρω ορισμένες σκέψεις. Σήμερα το πρωί, οι ομιλητές αναφέρθηκαν στο παρελθόν, στον Jean Monnet και στον Altiero Spinelli. Θα ήθελα να πω ορισμένες ιδέες για το πώς μπορεί να δει κανείς το μέλλον. Δεν είμαι βέβαιος ότι συμμερίζομαι την αντίληψη της Επιτροπής ότι πρέπει να αντιμετωπίζουμε τη διεύρυνση ως το μόνο επίκεντρο των ενεργειών μας. Είναι αλήθεια ότι στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο διαθέτουμε τώρα μια φανταστική ποικιλία εκπροσώπησης παραδόσεων και πολιτισμών, αλλά η Ευρώπη δεν θα είναι η ίδια σε πέντε ή δέκα χρόνια. Τα τελευταία 20 χρόνια, είδαμε ότι το ζήτημα της διεύρυνσης συμβαδίζει με την εμβάθυνση της Ένωσης. Βρισκόμαστε τώρα σε ένα οριακό σημείο όσον αφορά τις ικανότητες και τη γεωγραφική διεύρυνση της Ένωσης.
Συνεπώς, θα κάνω τρεις παρατηρήσεις. Πρώτον, όταν οριστεί η νέα Επιτροπή, χρειαζόμαστε ένα όραμα και μια στρατηγική για τον τρόπο που θα χειριστούμε τα εσωτερικά προβλήματα της Ένωσης. Προκύπτει στο Κοινοβούλιό μας το ερώτημα πώς θα χειριστούμε τον τεράστιο αριθμό διαφορετικών πολιτικών κομμάτων, 25 εθνικοτήτων και 20 διαφορετικών γλωσσών. Όμως, και ίσως αυτό είναι πιο σημαντικό για το εκλογικό μας σώμα, πρέπει να καθορίσουμε πώς θα παραμείνουμε ανταγωνιστικοί στην παγκόσμια οικονομία και πώς θα εξασφαλίσουμε την εσωτερική ασφάλεια των πολιτών μας. Αυτά είναι θέματα που θα συζητηθούν αργότερα το απόγευμα. Ωστόσο, εμείς σήμερα αντιμετωπίζουμε το ερώτημα πώς θα εξασφαλίσουμε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα είναι παράγοντας της διεθνούς σκηνής, πώς θα χειριστούμε το θέμα του AIDS στην Αφρική, πώς θα συμβάλουμε στη διατήρηση της ειρήνης και πώς θα εξασφαλίσουμε την παρουσία της Ένωσης στον κόσμο.
Πριν από μερικές εβδομάδες, εγκρίναμε το ψήφισμα του κ. Brok σχετικά με το πώς θέλουμε να συνεργαστούμε με τους διατλαντικούς φίλους μας, τις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς προχωρούμε από μια Κοινότητα αξιών σε μια Κοινότητα δράσης, ούτως ώστε να δούμε από κοινού πώς θα λειτουργήσει ένα παγκόσμιο σύστημα. Τα προσεχή χρόνια, θα χρειαστεί να σκεφτούμε πώς η Ευρωπαϊκή Ένωση θα μπορέσει πραγματικά να επιδράσει στην παγκόσμια σκηνή, ως εταίρος και όχι ως αντίπαλος των Ηνωμένων Πολιτειών.
Εν κατακλείδι, όταν κοιτάζουμε το μέλλον, τη διεύρυνση και τους γείτονές μας, εμείς στην Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να είμαστε περισσότερο προετοιμασμένοι να κοιτάξουμε στρατηγικά τα δικά μας συμφέροντα. Τι θέλουμε, πού θέλουμε να πάμε και τι θέλουμε να πούμε στους πολίτες μας, ούτως ώστε να μπορούμε να ζούμε ειρηνικά εντός των συνόρων μας και να συμβάλλουμε στην παγκόσμια ειρήνη εκτός αυτών; Για την πλειοψηφία της Ομάδας μου, αυτό σημαίνει ότι πρέπει να σκεφτόμαστε τη σταθεροποίηση στο μέλλον και όχι τη διεύρυνση. Μπορούμε να διευρυνθούμε εν καιρώ, αλλά σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να διευρυνθούμε τόσο γρήγορα ώστε να υπονομεύσουμε την Ευρωπαϊκή Ένωση, την οποία οικοδομούμε τόσο σταθερά τα τελευταία 40 χρόνια. 
Titley (PSE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, εξ ονόματος της Ομάδας των Σοσιαλιστών θέλω να συγχαρώ την ιρλανδική Προεδρία για τον τρόπο με τον οποίο διεκπεραίωσε τις υποθέσεις της. Ιδιαιτέρως ευχάριστη ήταν η συνεργασία με τον υπουργό Roche. Η ιρλανδική Προεδρία έθεσε ένα πρότυπο διαφάνειας και συνεργασίας στο Κοινοβούλιο.
Σήμερα –μια ημέρα μεγάλης εορτής– είναι σημαντικό να θυμόμαστε πόσο πολύ έχουμε προχωρήσει στην Ευρωπαϊκή Ένωση σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα. Θυμάμαι την επίσκεψή μου στη Λιθουανία μερικές εβδομάδες μετά την ανεξαρτησία της. Ήταν τότε μια χώρα με τεράστια ενεργειακά ελλείμματα, με πολύ μεγάλη αποδιάρθρωση, με την παρουσία σοβιετικών στρατευμάτων στο έδαφός της και με τρομερή ανασφάλεια. Είναι δύσκολο να φανταστούμε ότι, στο σύντομο διάστημα των 15 ετών, η Λιθουανία κατάφερε να γίνει μέλος της ΕΕ. Είναι μια ένδειξη του τι μπορεί να επιτύχει η ΕΕ όταν είμαστε αποφασισμένοι να βαδίσουμε προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση και να μην αφήσουμε τα εμπόδια να μας παρακωλύσουν.
Λέγεται συχνά ότι πρόκειται για μια ιστορική διεύρυνση – και αυτό ισχύει. Επιστρέφοντας και πάλι στο ταξίδι μου στη Λιθουανία, ένα από τα πιο θεαματικά γεγονότα της ζωής μου ήταν η επίσκεψη στο μουσείο της Κα Γκε Μπε στο Βίλνιους, όπου πάγωσε το αίμα μου. Αυτή η διεύρυνση αποδεικνύει ότι ο Ψυχρός Πόλεμος έχει επιτέλους τερματιστεί, και πρέπει να θυμόμαστε ότι στις δύο επαναστάσεις του 1989 και του 1990 πέθαναν πολλοί άνθρωποι για να κερδίσουν την ελευθερία να γίνονται μέλη οργανισμών όπως η ΕΕ. Πρέπει να θυμόμαστε τη θυσία τους.
Όταν ολοκληρώσουμε τους εορτασμούς, πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι αυτό που κάναμε ήταν να φτάσουμε στο τέλος της αρχής της ΕΕ. Έχουμε τώρα τελικά μια Ευρωπαϊκή Ένωση που είναι πανευρωπαϊκή. Δεν είναι ολοκληρωμένη –και διαφωνώ με τον κ. Elles· να προχωρήσουμε όσον αφορά τη Ρουμανία, τη Βουλγαρία και την Τουρκία– αλλά είναι μια πανευρωπαϊκή ΕΕ. Πρέπει τώρα να κάνουμε αυτή την ΕΕ λειτουργική προς όφελος των πολιτών της. Τα δύσκολα αρχίζουν στην πραγματικότητα σήμερα. Προκειμένου να πράξουμε κάτι τέτοιο, πρέπει να ξεκινήσουμε αποφεύγοντας τις ατέλειωτες συζητήσεις σχετικά με τις διαδικασίες και να ξεκινήσουμε να μιλάμε για αποτελέσματα και πολιτικές. Για τον λόγο αυτόν, είναι σημαντικό να συμφωνήσουμε επί ενός Συντάγματος και, εν συνεχεία, να προχωρήσουμε και να εξετάσουμε τον τρόπο με τον οποίο θα ωφελήσουμε τους πολίτες της ΕΕ. Οι προτεραιότητές μας σε αυτή τη διευρυμένη Ευρώπη πρέπει να αφορούν καλύτερες και περισσότερες θέσεις εργασίας: όχι λόγια αλλά .
Είναι αξιοσημείωτο ότι και οι δέκα νέες χώρες χρειάστηκε να περνούν από μια διαδικασία ελέγχου σε ετήσια βάση από την Επιτροπή σχετικά με την πρόοδό τους για την εκπλήρωση των απαιτήσεων για την ένταξη. Ίσως θα πρέπει να εφαρμόσουμε την ίδια διαδικασία και στα σημερινά 15 κράτη μέλη, ούτως ώστε, αντί να δίνονται υποσχέσεις, να γίνονται πράξεις. Αυτή πρέπει να είναι η προτεραιότητά μας. Πρέπει επίσης να εξετάσουμε πώς θα καταρτίσουμε νομοθεσία η οποία θα μπορεί να εφαρμοστεί σωστά. Πρέπει να σταματήσουμε να επικεντρωνόμαστε στην απλή κατάρτιση νομοθεσίας και να επικεντρωθούμε στον τρόπο με τον οποίο αυτή θα εφαρμοστεί και στους τομείς στους οποίους επιτυγχάνει τους στόχους που θέτουμε.
Για τον λόγο αυτόν, ελπίζω ότι –και χαίρομαι που ο Επίτροπος Nielson παρευρίσκεται εδώ– δεν θα υπάρξει εξασθένιση των δεσμεύσεών μας όσον αφορά την πολιτική για την ανάπτυξη, ότι δεν θα υπάρξει εξασθένιση των δεσμεύσεών μας για την επίτευξη των στόχων της χιλιετίας και ότι θα αυξήσουμε τις προσπάθειές μας για την ανάπτυξη καλύτερων σχέσεων με τους γείτονές μας. Πρέπει να λάβουμε υπόψη ότι ιδιαίτερα το Καλίνινγκραντ αποτελεί τέλειο παράδειγμα για το πώς πρέπει να προχωρήσουμε. Η επιτυχία μας στη συνεργασία με το Καλίνινγκραντ θα υποδείξει τον τρόπο με τον οποίο θα επιτύχουμε στη συνεργασία με τον υπόλοιπο κόσμο.
Malmström (ELDR ).
   – Κύριε Πρόεδρε, Επίτροπε Nielson, κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, η Ομάδα του Ευρωπαϊκού Κόμματος των Φιλελευθέρων, Δημοκρατών και Μεταρρυθμιστών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου συνέβαλε ίσως στον μεγαλύτερο βαθμό στην προώθηση της διεύρυνσης. Ασκήσαμε πιέσεις για τον ορισμό συγκεκριμένης ημερομηνίας ένταξης και επιδιώξαμε αταλάντευτα την τήρησή της. Συνεργαστήκαμε στενά με τις υποψήφιες χώρες, με τα αδελφά μας κόμματα και με άλλους φορείς. Προσκαλέσαμε εκπροσώπους τους στο Κοινοβούλιο κατά τη διάρκεια των συνεδριάσεων. Δραστηριοποιηθήκαμε έντονα στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων, Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, Κοινής Ασφάλειας και Αμυντικής Πολιτικής, ενώ η πολιτική μας ομάδα ήταν η μόνη η οποία ψήφισε ομόφωνα υπέρ της ένταξης όλων ανεξαιρέτως των χωρών κατά τη σχετική ψηφοφορία που διεξήχθη στο Σώμα.
Τις τελευταίες ημέρες αισθανθήκαμε, ασφαλώς, ιδιαίτερη ικανοποίηση διότι οι στόχοι για τους οποίους αγωνιστήκαμε έχουν γίνει επιτέλους πραγματικότητα. Επιτέλους, έχουμε ενοποιήσει την ευρωπαϊκή ήπειρο, την οποία, επί σειρά ετών, χώριζαν πόλεμοι, φτώχεια, εχθρότητες και τείχη. Δεν ισχύει πλέον το “εμείς” και “οι άλλοι”. Τώρα, είμαστε όλοι “εμείς”: 25 χώρες και 450 εκατομμύρια πολίτες ενωμένοι σε μια προσπάθεια επίλυσης κοινών προβλημάτων, προάσπισης κοινών αξιών και διαμόρφωσης ενός κοινού μέλλοντος.
Τέλος, επιθυμώ, τόσο σε προσωπικό επίπεδο όσο και εξ ονόματος της Ομάδας των Φιλελευθέρων, να εκφράσω τις θερμές μας ευχαριστίες στον κ. Brok για το έργο που έχει επιτελέσει στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων, Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, Κοινής Ασφάλειας και Αμυντικής Πολιτικής. Δεν είναι παρών αυτή τη στιγμή, αλλά επιθυμώ να καταγραφούν στα πρακτικά αυτές οι ευχαριστίες. Το έργο που έχει φέρει εις πέρας η επιτροπή και το γεγονός ότι βρισκόμαστε σήμερα σε αυτό το σημείο οφείλονται εν πολλοίς στις προσπάθειές του. 
Μαύρου (GUE/NGL ).
Η διεύρυνση όμως συνεχίζεται. Η προοπτική ένταξης, τα επόμενα χρόνια, της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας στην Ένωση είναι θετική στον βαθμό που αυτή δεν στηρίζεται απλώς στην ικανοποίηση κάποιων δεικτών, αλλά στην πραγματική βελτίωση της ζωής των πολιτών των χωρών αυτών. Σε ό,τι αφορά δε την Τουρκία, η διεύρυνση και η εδραίωση των σχέσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τη χώρα αυτή πιστεύω ότι είναι θετική και για την ίδια τη χώρα και τον εκδημοκρατισμό της, αλλά και για την ειρήνη και τη σταθερότητα στην περιοχή. Μέσα σ’ αυτά τα πλαίσια βλέπουμε και τη συμβολή της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Πιστεύουμε ότι η Κύπρος μπορεί και πρέπει να αξιοποιηθεί ως γέφυρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την Ανατολική Μεσόγειο και ιδιαίτερα τη Μέση Ανατολή. Θα μπορούσαμε βεβαίως να διαδραματίσουμε αυτό το ρόλο πολύ πιο αποτελεσματικά εάν η ένταξή μας την 1η Μαΐου στην Ευρωπαϊκή Ένωση γινόταν με λυμένο το Κυπριακό.
Frassoni (Verts/ALE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, θέλω και εγώ να ευχαριστήσω την Προεδρία, και ιδιαίτερα τον κ. Roche, για τον τρόπο που χειρίστηκε τις σχέσεις μας. Ήταν κάτι που απήλαυσα πολύ. Πρέπει να πω ότι ενίοτε δυσκολεύομαι να του επιτεθώ, διότι είναι πολύ καλός και, έτσι, είναι δύσκολο να πω πόσο διαφωνώ με την ιρλανδική Προεδρία.
Έχω πολύ λίγο χρόνο στη διάθεσή μου, και έτσι θα ήθελα απλώς να επικεντρωθώ στο θέμα της Κύπρου. Όλοι συμμεριζόμαστε τη λύπη για το απογοητευτικό αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος. Κατανοώ και σέβομαι την απάντηση των Ελληνοκυπρίων. Θέλω να πιστεύω ότι επιθυμούν μια λύση και ότι δεν είναι ικανοποιημένοι από το status quo. Όμως, είναι καιρός να ενεργήσουν και να ενεργήσουμε. Πρέπει να ενεργήσουμε γρήγορα και θετικά, ώστε να διασφαλίσουμε ότι μπορεί ακόμα να επιτευχθεί εφέτος μια συμφωνία. Οι Ελληνοκύπριοι πρέπει να μας πουν τις ιδέες τους για την εξασφάλιση της ολοκλήρωσης της διεύρυνσης, και η υπόλοιπη Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να τους βοηθήσει και να τους υπενθυμίσει ότι αυτό το θέμα πρέπει να κλείσει.
Έχω να κάνω δύο μικρές προτάσεις. Η πρώτη αφορά την Επιτροπή και το Συμβούλιο. Είναι εξαιρετικά θετικό το γεγονός ότι έχουν εγγραφεί στον προϋπολογισμό 289 εκατ. ευρώ, αλλά ποιο είναι το διάστημα που παρέρχεται μεταξύ εγγραφής και δαπάνης; Ανησύχησα πολύ όταν άκουσα τον Επίτροπο Nielson να αναφέρεται στα νομικά προβλήματα και τις επιπλοκές. Θα μπορούσαν η Επιτροπή και το Συμβούλιο να μας δώσουν ένα χρονοδιάγραμμα για τη δέσμευση αυτών των χρημάτων και την επίλυση των τυπικών προβλημάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τη Βόρεια Κύπρο;
Η κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας αντιμετωπίζει προβλήματα όσον αφορά την εφαρμογή στην Κύπρο του νόμου που διέπει τις ευρωπαϊκές εκλογές. Προκειμένου να μπορέσουν να ψηφίσουν, οι Ελληνοκύπριοι, οι Τουρκοκύπριοι, οι Λατίνοι Μαρωνίτες και οι Αρμένιοι πρέπει να εγγραφούν στους εκλογικούς καταλόγους για τις ευρωπαϊκές εκλογές. Δυστυχώς, το κοινοβούλιο της Κύπρου αποφάσισε να ζητήσει από όλους τους Κυπρίους να εγγραφούν από μόνοι τους στους εκλογικούς καταλόγους. Συνεπεία αυτής της διαδικασίας, μόνο 503 από τους εκτιμώμενους 80 000 Τουρκοκυπρίους έχουν το δικαίωμα να ψηφίσουν. Ο αριθμός αυτός είναι υπερβολικά μικρός.
Εάν το κυπριακό κοινοβούλιο αποφάσιζε να συμπεριλάβει στους εκλογικούς καταλόγους όσους έχουν είτε δελτίο ταυτότητας είτε διαβατήριο που έχει εκδοθεί από την Κυπριακή Δημοκρατία, 40 000 Τουρκοκύπριοι θα μπορούσαν να ψηφίσουν. Θέλω να απευθύνω δύο αιτήματα προς την κυβέρνηση της Κύπρου. Πρώτον, τα μέλη και των δύο κοινοτήτων που έχουν στην κατοχή τους δελτίο ταυτότητας ή διαβατήριο που έχει εκδοθεί από την Κυπριακή Δημοκρατία θα πρέπει αυτομάτως να έχουν το δικαίωμα ψήφου. Δεύτερον, η κυβέρνηση της Κύπρου θα πρέπει να ανοίξει εκ νέου τους εκλογικούς καταλόγους για τις επόμενες τρεις εβδομάδες και να κάνει δημόσια ανακοίνωση και στις δύο κοινότητες σε αμφότερες τις γλώσσες, ώστε να εξασφαλίσει ότι πράγματι θα ψηφίσουν όσοι έχουν δικαίωμα ψήφου στις ευρωπαϊκές εκλογές. 
Belder (EDD ).
Ο Επίτροπος Verheugen προέβη προσφάτως σε μια δήλωση η οποία μοιάζει πολύ με αυτό το σοφό ρητό. Δήλωσε με απόλυτη σαφήνεια ότι τα δυτικά σύνορα της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, με την εξαίρεση των χωρών της Βαλτικής, θα συμπίπτουν με τα ανατολικά σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης για μεγάλο ακόμη χρονικό διάστημα. Η σαφής δήλωσή του, επιπλέον, ώθησε τους προσβεβλημένους Ουκρανούς να σχολιάσουν ότι είναι προφανώς ευκολότερο να περάσει μέσω διαπραγματεύσεων από το κεφάλι της βελόνας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής μια τουρκική ή μαροκινή καμήλα, παρά ένας ορθόδοξος πολιτισμός όπως ο δικός τους, ο οποίος θεωρείται ξένος. Έτσι πληροφορούμαστε.
Εν τω μεταξύ, η στάση την οποία έχει επιλέξει ο Επίτροπος Verheugen αποτελεί μέχρις ενός βαθμού ένδειξη ρεαλισμού, τουλάχιστον για το προσεχές μέλλον. Η όποια σκέψη για τις μακροπρόθεσμες προοπτικές ένταξης, παραδείγματος χάριν, της Ουκρανίας στην ΕΕ εξαρτάται από ποικίλους παράγοντες. Αρκεί να σκεφτεί κανείς την πιθανή εκπλήρωση των ευρωπαϊκών προσδοκιών της Τουρκίας. Σε αυτό το πλαίσιο, θα ήταν δυνατόν να κρατούμε επιμόνως κλειστή την πόρτα στο Κίεβο διατηρώντας έστω και κατ’ ελάχιστον την αίσθηση του μέτρου; Ωστόσο, οι πολύ πρόσφατες δηλώσεις του ουκρανού Προέδρου, κ. Leonid Kuchma, ότι το Κίεβο επί του παρόντος δίνει προτεραιότητα στην ένταξη στον ΠΟΕ και το ΝΑΤΟ, παρά στην Ευρωπαϊκή Ένωση, θα έπρεπε να καθησυχάζει τον κ. Elles.
Claeys (NI ).
Η Ρουμανία και η Βουλγαρία προσβλέπουν στο 2007 ως ημερομηνία στόχο για την ένταξή τους. Αυτό πρέπει να τηρηθεί, ενώ δεν πρέπει να αποφασίσουμε υπέρ της διεύρυνσης εάν αποδειχθεί ότι οι εν λόγω χώρες δεν είναι έτοιμες για την ένταξή τους κατά την προβλεπόμενη ημερομηνία. Το ίδιο ισχύει και για την Κροατία. Όσον αφορά την Τουρκία, πρέπει να καταστεί σαφές ότι δεν είναι ευρωπαϊκή χώρα και ότι, ακόμη και αν ήταν, δεν πληροί τα κριτήρια της Κοπεγχάγης. Η Τουρκία μπορεί, ωστόσο, να διαδραματίσει μείζονα ρόλο στην πολιτική γειτονίας της ΕΕ. Αυτή είναι η μόνη ρεαλιστική επιλογή, και σημαίνει ενδεχομένως ότι θα χρειαστεί να επενδυθούν περισσότεροι πόροι στην πολιτική γειτονίας από ό,τι είχε προβλεφθεί αρχικά.
Μετά το δημοψήφισμα στην Κύπρο, δεν μπορώ παρά να εκφράσω τη λύπη μου για την απόφαση της Επιτροπής και του Συμβουλίου να αναγνωρίσουν de facto την τουρκική στρατιωτική κατοχή του βορείου τμήματος της νήσου. Επιπλέον, θα ήταν ενδιαφέρον να πληροφορηθούμε σε ποια νομική βάση στηρίζεται αυτή η de facto αναγνώριση. Η χρηματοδότηση που προοριζόταν για τη Βόρεια Κύπρο στην περίπτωση που το δημοψήφισμα θα οδηγούσε στην επανένωση της νήσου θα διατεθεί ούτως ή άλλως, παρά το γεγονός ότι η απόφαση των ψηφοφόρων ήταν διαφορετική. Πρόκειται για μια νέα απόδειξη του δημοκρατικού ελλείμματος στην Ευρωπαϊκή Ένωση, παρ’ όλες τις υποσχέσεις να φέρουμε την Ευρώπη πιο κοντά στον πολίτη. 
Berg (PPE-DE ).
Καταρχάς, καθόσον προέρχομαι από μια χώρα η οποία μόλις προσχώρησε στην ΕΕ, δεν αισθάνομαι ότι έχω την ηθική νομιμοποίηση να ορίσω πού πρέπει να σταματούν τα μελλοντικά σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ή πότε πρέπει να σταματήσει η περαιτέρω διεύρυνση. Συγχρόνως, θα ήταν εξίσου αδικαιολόγητο από ηθικής πλευράς να δίνουμε αβάσιμες υποσχέσεις στους γείτονές μας σχετικά με την ενδεχόμενη μελλοντική τους ένταξη, σε μια περίοδο κατά την οποία καμία πλευρά δεν είναι προετοιμασμένη για κάτι τέτοιο. Η εμπειρία των σχέσεων με την Τουρκία κατά τα τελευταία 40 χρόνια θα ήταν ένα πολύ κακό πρότυπο για την ανάπτυξη των σχέσεων με την Ουκρανία σήμερα.
Gawłowski (PSE ).
Η ημερομηνία της 1ης Μαΐου 2004 θα γίνει σύμβολο του τερματισμού της ευρωπαϊκής τάξης πραγμάτων που αποφασίστηκε στη Γιάλτα. Αυτή η τάξη πραγμάτων διαίρεσε τεχνητά την ήπειρό μας, τοποθετώντας ορισμένους σε προνομιακή θέση και καταδικάζοντας άλλους σε εξαιρετικά βραδείς ρυθμούς οικονομικής ανάπτυξης. Ας ελπίσουμε ότι αυτή η περίοδος έχει παρέλθει οριστικά. Σήμερα, με την αίσθηση ότι έχουμε υλοποιήσει με επιτυχία αυτόν τον στόχο, πρέπει να ατενίσουμε με ελπίδα το μέλλον της Ευρώπης. Οφείλουμε ευγνωμοσύνη σε όλους όσοι αγωνίστηκαν για την ολοκλήρωση, τόσο στις χώρες των Δεκαπέντε όσο και στις υποψήφιες χώρες. Οφείλουμε να τους επαινέσουμε για την ακλόνητη αποφασιστικότητά τους και διότι συνέβαλαν στην πραγματοποίηση της ολοκλήρωσης με συγκεκριμένα στοιχεία και ενέργειες.
Το επόμενο βήμα σε αυτή την πορεία θα είναι η έγκριση της Συνταγματικής Συνθήκης. Αναμένουμε και ελπίζουμε ότι αυτό θα συμβεί κατά τη διάρκεια της τρέχουσας ιρλανδικής Προεδρίας. Σε αυτή την περίοδο παγκοσμιοποίησης και τρομοκρατίας, είναι αναγκαίο να ενισχύσουμε την ευρωπαϊκή μας αλληλεγγύη, συνεργασία, ενότητα και ασφάλεια. Προκειμένου να ολοκληρωθούν με επιτυχία οι εργασίες σχετικά με αυτό το σημαντικό έγγραφο, είναι ζωτικής σημασίας να επιδειχθεί διάθεση συμβιβασμού από όλα τα κράτη μέλη. Συμφωνώ με τον Επίτροπο Verheugen. Είναι ένας σπουδαίος φίλος της Πολωνίας και του πολωνικού λαού. Ο Επίτροπος δήλωσε ότι η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση απαιτεί γενναιότητα, γενναίες τομές και γενναίους συμβιβασμούς. Γενναιότητα απαιτείται επίσης όταν εξετάζουμε το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης, διότι η διαδικασία διεύρυνσης δεν θα σταματήσει σε αυτό το στάδιο. Θα συνεχιστεί μέχρις ότου οι κοινοί μας γείτονες στην Ανατολική και Νότια Ευρώπη ενταχθούν με τη σειρά τους στη μεγάλη και ισχυρή οικογένειά μας. Πρέπει να διατηρήσουμε τις καλύτερες δυνατές σχέσεις μαζί τους, σε μια προσπάθεια να διασφαλίσουμε ότι θα είναι κατάλληλα προετοιμασμένοι για τη διαδικασία ολοκλήρωσης εν ευθέτω χρόνω.
Δεν είμαι σε θέση να προβλέψω εάν το εκλογικό σώμα της Πολωνίας θα αποφασίσει ότι πρέπει να συνεχίσω να είμαι μέλος αυτού του Κοινοβουλίου. Επιτρέψτε μου, λοιπόν, να ολοκληρώσω την παρέμβασή μου εκφράζοντας τις ευχαριστίες μου στον Πρόεδρο Pat Cox και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο διότι μου επέτρεψαν να εκπροσωπήσω την Πολωνία στον ευρωπαϊκό στίβο κατά τη διάρκεια του περασμένου έτους. Έχω τη βεβαιότητα ότι ομιλώ και εξ ονόματος των υπολοίπων παρατηρητών. Είχα το μεγάλο προνόμιο να είμαι μάρτυρας ιστορικών γεγονότων και την τιμή να συμμετάσχω ενεργά στην εξέλιξή τους. Αντιλαμβάνομαι τη σπουδαιότητα της στιγμής αυτής για την ιστορία της Ευρώπης. Έχοντας πίστη στη γενναιότητα και την αποφασιστικότητα που από κοινού θα επιδείξουμε για την οικοδόμηση ενός καλύτερου κόσμου, ατενίζω το μέλλον με πίστη και ελπίδα. 
Πρόεδρος.
   Ελπίζω φυσικά, κύριε Gawlowski, να έλθετε και να πάρετε τον λόγο πολλές άλλες φορές σε αυτή την αίθουσα· όμως, την επόμενη φορά ο Πρόεδρος που θα είναι κάποιος άλλος θα είναι οπωσδήποτε κάπως πιο αυστηρός από μένα και θα σας διακόψει νωρίτερα. 
Ματσάκης (ELDR ).
Modrow (GUE/NGL ).
   – Κύριε Πρόεδρε, αναμφισβήτητα η διεύρυνση της Ένωσης κατά δέκα νέα κράτη μέλη είναι ένα ιστορικό γεγονός. Είναι δύσκολο να προβλέψουμε τη θέση που θα λάβει κάποτε η 1η Μαΐου 2004 στην ιστορία. Εάν δώσουμε πίστη στα λόγια των πολιτικών, τότε με την ένταξη πρώην σοσιαλιστικών δημοκρατιών της Ανατολικής Ευρώπης η Ευρώπη δεν διευρύνεται, αλλά ολοκληρώνεται. Παρά τη δικαιολογημένη και κατανοητή χαρά για την κατάργηση των συνόρων, δεν πρέπει να παραβλέπουμε ότι πολλοί πολίτες τόσο στα παλαιά όσο και στα νέα κράτη μέλη βλέπουν το μέλλον με σκεπτικισμό. Κάποιος που μένει στην Πράγα ή τη Βουδαπέστη, όπου η ανεργία είναι μόνο 3%-4%, βλέπει τα πράγματα διαφορετικά από κάποιον που μένει στην Ostrawa της Βόρειας Μοραβίας, όπου η ανεργία είναι περίπου 30%.
Sokolovskis (Verts/ALE ).
Αισθανόμαστε ιδιαίτερη ικανοποίηση για το γεγονός ότι η Ευρώπη ενοποιείται όλο και περισσότερο, ενώ τα σύνορα και οι κανόνες που εμποδίζουν τη συνεργασία μας και την πλήρη συμμετοχή της Ανατολικής Ευρώπης στην Ευρωπαϊκή Ένωση εξαφανίζονται. Εκπροσωπώ τη ρωσόφωνη μειονότητα της Λετονίας, η οποία αποτελεί το 40% περίπου του πληθυσμού της χώρας. Με μεγάλη ικανοποίηση σας δηλώνω σήμερα ότι και οι Ρώσοι αποτελούν πλέον τμήμα μιας ενωμένης Ευρώπης, και θέλω να τονίσω ότι αυτό είναι άμεσο αποτέλεσμα της διεύρυνσης. Την 1η Μαΐου, δεκάδες χιλιάδες ρωσόφωνοι κάτοικοι της Λετονίας –οι οποίοι συμμετείχαν σε λαϊκή συγκέντρωση– μου ζήτησαν να σας απευθύνω χαιρετισμό και εξέφρασαν την ειλικρινή ελπίδα ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν θα εξελιχθεί απλώς σε μια ένωση κρατών και οικονομιών, αλλά θα καταστεί επίσης μια πραγματική ένωση των λαών που ζουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς και ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα μεριμνήσει πολύ περισσότερο όχι μόνο για τις οικονομικές πτυχές αλλά και για τα ζητήματα που αφορούν, μεταξύ άλλων, τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Tomczak (NI ).
   – Κύριε Πρόεδρε, εχθές, στις 3 Μαΐου, όταν η Ευρωπαϊκή Ένωση εόρταζε τη διεύρυνσή της, ο λαός της Πολωνίας τιμούσε την Παναγία και Παρθένο Μαρία ως Βασίλισσα της Πολωνίας. Είναι επίσης Βασίλισσα της Ευρώπης και ολόκληρου του κόσμου. Οφείλουμε να ανταποκριθούμε κατά τον δέοντα τρόπο σε αυτή την ιδιαίτερη προστασία που μας παρέχεται. Σας παρακαλώ να δεχθείτε αυτό το πολύτιμο δώρο από τον λαό της Πολωνίας. Είναι ο πιο πολύτιμος θησαυρός μας, ο Σταυρός του Χριστού. Είθε αυτός ο Σταυρός να αποτελέσει πηγή δύναμης για όλους μας. Μόνον αναζητώντας έμπνευση στον Σταυρό μπορεί η Ευρώπη να υψωθεί πάνω από το χάος και την ηθική κατάπτωση.
Κύριε Πρόεδρε, θα σας απευθύνω τώρα τον λόγο ως Pat Cox, ως πατέρα μιας καθολικής οικογένειας. Όπως και στον Άγιο Πατέρα, σας έχει απονεμηθεί το βραβείο Καρλομάγνου. Είμαι βέβαιος ότι γνωρίζετε τις διδαχές του Ιωάννη Παύλου του Βα και γνωρίζετε την επιθυμία του για την πνευματική ενότητα μιας χριστιανικής Ευρώπης. Σήμερα αναζητούμε τρόπους επίτευξης της ειρήνης και καταπολέμησης της τρομοκρατίας. Ποθούμε τη δικαιοσύνη και την πρόοδο. Ο ίδιος ο Άγιος Πατέρας, ο πρώτος πολίτης της Ευρώπης, ο υπέρμαχος της πραγματικής ενότητας της Ευρώπης, μας υπενθυμίζει διαρκώς ότι η Ευρώπη χρειάζεται τον Θεό. Χρειάζεται τους νόμους του Θεού και το σύνταγμα του Θεού. Μόνον έτσι θα υπερνικήσουμε τα κάθε μορφής δεινά και αδικίες, καθώς και την τρομοκρατία. Δεν μπορούμε να ελπίζουμε ότι θα υπερνικήσουμε την τρομοκρατία όσο ανεχόμαστε αυτές τις φοβερές πράξεις τρομοκρατίας που διαπράττονται καθημερινά. Αναφέρομαι στη δολοφονία των πιο αθώων θυμάτων, των παιδιών που βρίσκονται ακόμη στη μήτρα της μητέρας τους. Εάν η Ευρώπη απορρίψει τους νόμους του Θεού, θα απορρίψει επίσης τα δικαιώματα των κρατών και τα δικαιώματα των οικογενειών. Θα απορρίψει τα ανθρώπινα δικαιώματα, συμπεριλαμβανομένου του σημαντικότερου όλων, του δικαιώματος στη ζωή.
Ferber (PPE-DE ).
Τότε θα πρέπει να απαντήσουμε πολύ σοβαρά στο ερώτημα τι είναι αυτό που μας συνδέει στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Μόνο μια ζώνη ελευθέρου εμπορίου; Μόνο το κοινό νόμισμα και η κοινή αγορά; Για μένα, αυτά δεν είναι αρκετά. Η Ευρώπη στηρίζεται σε κοινή ιστορία και πολιτισμό, σε αξίες που μας ενώνουν και που ενώνουν και τα 25 σημερινά κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Γι’ αυτό, πρέπει να αναπτύξουμε νέες προσεγγίσεις για να μπορέσουμε πραγματικά να συνεργαστούμε στενά με όσους γείτονές μας επιθυμούμε και όχι μόνο να συζητάμε γι’ αυτό. Οι μόνες δυνατότητες που υπάρχουν είναι να είναι κανείς πλήρες μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή να μην είναι καθόλου μέλος. Αυτό ισχύει για τους νέους μας γείτονες στα ανατολικά, ισχύει φυσικά και για την Τουρκία, αλλά και για άλλους γειτονικούς χώρους όπως είναι ο χώρος της Μεσογείου, για να το πούμε ξεκάθαρα. Αυτή είναι η πρόκληση που πρέπει να αντιμετωπίσουμε. Ας βρούμε νέες απαντήσεις στις νέες προκλήσεις και ας εδραιώσουμε όσα επιτύχαμε προκειμένου να ξεκινήσουμε καλά τον 21ο αιώνα. 

Berès (PSE ).
Πρόεδρος.
   – Σας ευχαριστούμε, κυρία Berés. Η άποψή σας, όπως και αυτή του κ. Tomczak, θα μεταφερθεί στον Πρόεδρο του Κοινοβουλίου. 
Napoletano (PSE ).
   – Κυρία Πρόεδρε, επιτρέψτε μου να απευθύνω και εγώ τους χαιρετισμούς και να εκφράσω τις ευχαριστίες μου στην ιρλανδική Προεδρία. Η καινούρια Ευρώπη των εικοσιπέντε έχει μπροστά της ένα σημαντικό μέλλον: να ασχοληθεί με όσα συμβαίνουν γύρω της. Το σκηνικό είναι πολύ απαιτητικό: πράγματι, τα εξωτερικά σύνορα θα φτάσουν μέχρι πολύ προβληματικές χώρες, όπως η Ουκρανία και η Λευκορωσία, η δεύτερη από τις οποίες ελέγχεται από μια κυβέρνηση τόσο αυταρχική ώστε να δικαιολογείται η διακοπή όλων των επισήμων σχέσεων μαζί της· και έπειτα υπάρχει η Ρωσία, μια μεγάλη στρατιωτική δύναμη που δυσκολεύεται να αποκτήσει μια πιο δημοκρατική θεσμική φυσιογνωμία, και, πάνω απ’ όλα, να επιτύχει την ειρήνευση στην Τσετσενία και να συμφωνήσει στην άμεση επεξεργασία του ειρηνευτικού σχεδίου που έχει προταθεί από τον κ. Mashkadov και έχει την πλήρη υποστήριξη του Κοινοβουλίου· ενώ στον Νότο έχουμε την Τουρκία, στις παραμονές διαπραγματεύσεων που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην προσχώρησή της· και, επίσης, τη Μέση Ανατολή, τον Περσικό Κόλπο και τις χώρες του Μαγκρέμπ και του Μασρέκ.
Duff (ELDR ).
Laguiller (GUE/NGL ).
Η πιο ελπιδοφόρα πτυχή του ευρωπαϊκού σχεδίου είναι για μένα το γεγονός ότι ενώνει σε ένα σώμα περίπου 200 εκατομμύρια ευρωπαίους εργαζόμενους, τόσο αυτούς που εργάζονται όσο και τους ανέργους. Ελπίζω ότι, με το πέρασμα του χρόνου, και πάνω απ’ όλα ως αποτέλεσμα των κοινωνικών αγώνων, οι εργαζόμενοι αυτοί μπορεί να καταφέρουν να συνειδητοποιήσουν ότι τα θεμελιώδη δικαιώματά τους είναι τα ίδια από όποια πλευρά των συνόρων και αν βρίσκονται. Θα μπορέσουν τότε να δημιουργήσουν την κοινωνική Ευρώπη για την οποία μόνο μιλάμε σήμερα, ενώ η Ευρώπη των μεγάλων επιχειρήσεων είναι εντελώς αληθινή. 
Lagendijk (Verts/ALE ).
   – Κυρία Πρόεδρε, θέλω να επανέλθω εν συντομία σε ένα θέμα που έχει θιγεί, με ιδιαίτερη έμφαση αλλά και με γοητεία, από την πρόεδρο της Ομάδας μου, την κ. Frassoni, ότι δηλαδή πρέπει να δοθεί στους Τουρκοκυπρίους η δυνατότητα να συμμετάσχουν στις ευρωπαϊκές εκλογές. Αν υποθέσουμε ότι μας ακούει, θα ήθελα ένα σχόλιο του Συμβουλίου στο εξής ερώτημά μου: εφόσον οι Τουρκοκύπριοι δεν έχουν τη δυνατότητα να ψηφίσουν, δεν νομίζετε ότι θα μπορούσε να εξεταστεί το ενδεχόμενο να μείνουν κενές οι δύο από τις έξι έδρες των κυπρίων βουλευτών που προορίζονται συγκεκριμένα για την προάσπιση των συμφερόντων των Τουρκοκυπρίων;
Δεύτερον, στη συζήτηση σχετικά με την τρέχουσα διεύρυνση, τίθεται συχνά το ερώτημα: “πού σταματάμε;” Πού σταματά η Ευρώπη; Αυτό είναι ένα ερώτημα προς τον Επίτροπο Nielson. Μέχρι στιγμής, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει τηρήσει μια πολύ ρεαλιστική στάση ως προς αυτό το ζήτημα. Πέρα από τη Ρουμανία, τη Βουλγαρία και την Τουρκία, έχει γίνει καταρχήν δεκτή η ένταξη των βαλκανικών χωρών, χωρίς να έχει οριστεί χρονοδιάγραμμα. Η Ουκρανία και η Λευκορωσία δεν έχουν λάβει απάντηση, ούτε θετική ούτε αρνητική. Ωστόσο, σύμφωνα με δημοσιεύματα στον Τύπο, ο Πρόεδρος της Επιτροπής, ο κ. Πρόντι, δήλωσε το περασμένο Σαββατοκύριακο στο Δουβλίνο ότι το θέμα έχει κλείσει όσον αφορά την Ουκρανία και τη Λευκορωσία. Δεν πρόκειται ποτέ να γίνουν μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αποτελεί μήπως αυτό αλλαγή πλεύσης της Επιτροπής; Καθόρισε μήπως η Επιτροπή τα τελικά σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον ελεύθερο χρόνο της αυτό το Σαββατοκύριακο, ή μήπως πρόκειται περί παρεξηγήσεως;
Το τρίτο ζήτημα που θέλω να θίξω σχετίζεται με μια συζήτηση η οποία διαρκεί για μεγάλο χρονικό διάστημα, συγκεκριμένα το κατά πόσον είναι δυνατή η ταυτόχρονη διεύρυνση και εμβάθυνση. Με άλλα λόγια, πώς επηρεάζει η διεύρυνση τις προοπτικές θέσπισης μιας κοινής εξωτερικής πολιτικής; Ορισμένοι, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων εξ ημών, έχουν την άποψη ότι αυτό καθίσταται λιγότερο πιθανό μετά τη διεύρυνση, διότι πλέον υπάρχουν 25 χώρες, γεγονός που μειώνει τις πιθανότητες ομοφωνίας. Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν άλλοι οι οποίοι εκφράζουν ικανοποίηση διότι επιθυμούν οτιδήποτε άλλο εκτός από μια εξωτερική πολιτική. Κατά τη γνώμη μου –και είμαι διατεθειμένος να υποστηρίξω εδώ αυτή την άποψη– εκείνο που μας διδάσκει η υπόθεση του Ιράκ είναι ότι δεν επιθυμούμε να είναι ξανά τόσο διαιρεμένη η Ευρώπη. Φρονώ ότι οι πιθανότητες θέσπισης μιας ευρωπαϊκής εξωτερικής πολιτικής έχουν αυξηθεί, και, σε αντίθεση με ό,τι πιστεύεται γενικά, δεν προβλέπω ότι τα νέα κράτη μέλη θα αποτελέσουν δούρειους ίππους. Κατά τη γνώμη μου, η ταυτόχρονη διεύρυνση και εμβάθυνση είναι δυνατή, γεγονός που σημαίνει ότι η κοινή εξωτερική πολιτική είναι δυνατή, ακόμη και μετά τη διεύρυνση. 
Klukowski (NI ).
Stenmarck (PPE-DE ).
   – Κυρία Πρόεδρε, εχθές ακούστηκε επανειλημμένα το σχόλιο ότι μόλις τώρα έληξε πραγματικά ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος. Όπως ανέφερε ένας ομιλητής: μόλις τώρα ο Χίτλερ και ο Στάλιν ηττήθηκαν επιτέλους από τον Βαλέσα και τον Χάβελ. Η ελευθερία, ο σεβασμός και η ανοχή νίκησαν τις δυνάμεις του ολοκληρωτισμού. Αυτό ακριβώς καθιστά τόσο σημαντικό το βήμα που πραγματοποιείται σήμερα, και μάλιστα όχι τόσο για όσους συμμετέχουμε τώρα σε αυτή την προσπάθεια, αλλά για όσους θα μας ακολουθήσουν. Σε αντίθεση, μάλλον, με τον Επίτροπο Verheugen, για τις προσπάθειες του οποίου όλοι έχουμε κάθε λόγο να είμαστε σήμερα ευγνώμονες, θέλω να δηλώσω ότι οι ιδρυτές της ΕΕ επιθυμούσαν να επιτύχουν αυτήν ακριβώς την κατάσταση: μια Ευρώπη χωρίς σύνορα, στην οποία δεν μιλούμε πλέον για Ανατολή και Δύση ως μια πολιτική διαχωριστική γραμμή. Τη σημερινή ημέρα, είναι σημαντικό να μην υψώνουμε νέα σύνορα, αλλά να είμαστε δεκτικοί έναντι της προοπτικής όχι μόνον ένταξης νέων μελών, αλλά και της δυνατότητας των παλαιών κρατών μελών να προσλάβουν ορισμένα από τα νέα στοιχεία που μπορεί να προσφέρει η διεύρυνση.
Το πρωινό της επομένης της 1ης Μαΐου παρακολούθησα τη θεία λειτουργία σε μια μικρή καθολική εκκλησία στο Ταλλίν της Εσθονίας, και ο ιερέας αναφέρθηκε στο θέμα των ημερών. “Ρωτούσαμε πάντα πώς θα ωφεληθούμε εάν γίνουμε μέλη της ΕΕ και τι ακριβώς θα αποκομίσουμε από αυτό”, είπε. “Ωστόσο, το πρώτο ερώτημα ενός Χριστιανού δεν είναι ποτέ πώς μπορεί να ωφεληθεί ο ίδιος, αλλά τι μπορεί να προσφέρει”.
Rouček (PSE ).
Αυτή η διεύρυνση δεν σημαίνει, ωστόσο, τη λήξη της διαδικασίας διεύρυνσης της Ευρώπης. Αντιλαμβάνομαι πόσο σημαντικό είναι να έχουν ένα σαφές όραμα οι λαοί της Κεντρικής και της Ανατολικής Ευρώπης, πόσο σημαντικό είναι να υπάρχει προνοητικότητα και ένα σχέδιο το οποίο να μπορούν να ακολουθήσουν αυτές οι χώρες και λαοί. Γι’ αυτό χαιρετίζω την απόφαση να οριστεί το 2007 ως έτος ένταξης της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας, ημερομηνία η οποία είναι ρεαλιστική για τις δύο αυτές χώρες. Χαιρετίζω επίσης τα όσα ακούσαμε για την περίπτωση της Κροατίας, η οποία τους τελευταίους μήνες και έτη έχει σημειώσει σημαντική πρόοδο ως προς την τήρηση των κριτηρίων της Κοπεγχάγης, κυρίως των κριτηρίων τα οποία συζητήσαμε εδώ, όπως τα ανθρώπινα και πολιτικά δικαιώματα, η δημοκρατία και η ορθή λειτουργία της οικονομίας της αγοράς. Είναι πολύ σημαντικό οι λαοί και οι χώρες αυτές να έχουν προγράμματα για το μέλλον τα οποία να είναι σε θέση να ακολουθήσουν και τα οποία θα συμβάλουν στη μελλοντική επιτυχία της ενωμένης ευρωπαϊκής ηπείρου. Δεν πρέπει, ωστόσο, σε αυτή τη διαδικασία να λησμονούμε άλλες βαλκανικές χώρες, συγκεκριμένα τη Σερβία, την πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, την Αλβανία και τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Παρ’ όλο που οι λαοί και τα κράτη αυτά μπορεί να χρειαστούν περισσότερο χρόνο σε σύγκριση με τους Ρουμάνους, τους Βουλγάρους και τους Κροάτες, φρονώ ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να αφήσει ανοικτή την πόρτα της ένταξής τους.
Savi (ELDR ).
Αυτή η πέμπτη διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι σίγουρα, από ιστορικής πλευράς, μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις που έχει αντιμετωπίσει η Ευρώπη στο σύνολό της. Μετά την 1η Μαΐου, μπορούμε να δηλώσουμε ότι δεν υπάρχει πλέον λόγος να μιλάμε για μια διαιρεμένη Ευρώπη, αλλά για μια ενωμένη μεγάλη ευρωπαϊκή οικογένεια, η οποία πρέπει να ενεργεί σύμφωνα με κοινές αντιλήψεις και κανόνες. Γι’ αυτό χρειαζόμαστε επίσης τη Συνταγματική Συνθήκη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Καλώς εχόντων των πραγμάτων, η εκπόνηση της συνθήκης θα έχει ήδη ολοκληρωθεί τον Ιούνιο, καθόσον μόνο τότε θα είμαστε σε θέση να συνεχίσουμε την πορεία μας ως η πιο δυναμική οικονομική και πολιτική ένωση παγκοσμίως.
Χουντής (GUE/NGL ).
Macierewicz (NI ).
Maes (Verts/ALE ).
Γνωρίζουμε ότι έως το 2007 θα ενταχθούν δύο ακόμη χώρες, αλλά η Τουρκία είναι επίσης υποψήφια. Ωστόσο, επί του παρόντος δεν μπορούμε να ισχυριστούμε ότι η Τουρκία είναι έτοιμη να ξεκινήσει διαπραγματεύσεις. Είναι σαφές ότι δεν πληρούνται τα κριτήρια της Κοπεγχάγης, ούτε ως προς την πρακτική των δικαστηρίων ούτε ως προς την προστασία των μειονοτήτων. Οι Κούρδοι, κυρίως, διαμαρτύρονται διότι, παρά τις αλλαγές στη νομοθεσία, δεν έχουν αισθανθεί πραγματική βελτίωση των καθημερινών συνθηκών ζωής τους, ενώ, μετά από μια παρωδία δίκης, η Λεϊλά Ζανά βρίσκεται για μια ακόμη φορά φυλακισμένη μαζί με τους εκλεγμένους συναδέλφους της βουλευτές. Αυτό αποδεικνύει σαφώς ότι η Τουρκία δεν είναι έτοιμη. Πρέπει, συνεπώς, να καλέσουμε μετ’ επιτάσεως την Τουρκία να συμμορφωθεί με τα κριτήρια της Κοπεγχάγης και να μας ενημερώσει η ίδια όταν θα είναι έτοιμη. Εν αναμονή αυτής της εξέλιξης, πρέπει να τακτοποιήσουμε τα του οίκου μας, έχοντας, όπως ελπίζω, τις νέες χώρες στο πλευρό μας. 
Ékes (PPE-DE ).
   – Θέλω να σας εκφράσω τις ευχαριστίες και την ευγνωμοσύνη μου διότι δόθηκε η δυνατότητα στην Ουγγαρία να ενταχθεί πλήρως στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Εκφράζω επίσης τις ευχαριστίες και την ευγνωμοσύνη μου στην περιοχή από την οποία προέρχομαι, την Ajka, η οποία βρίσκεται στην περιφέρεια Veszprém, διότι μου προσφέρει την ευκαιρία να σας μιλήσω σήμερα εδώ, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στη μητρική μου γλώσσα.
Σήμερα το πρωί, κατά τη διάρκεια των συζητήσεων σχετικά με το σύνταγμα, ένα από τα μέλη του Κοινοβουλίου ανέφερε ότι συνταγματική συνεργασία σημαίνει ισχύς. Γνωρίζουμε μια άλλη μορφή έκφρασης της έλλειψης ηθικών φραγμών, η οποία, για εμάς, ταυτίζεται με την απομόνωση 45 ετών και με το Σιδηρούν Παραπέτασμα. Γι’ αυτό πιστεύουμε στη συνεργασία. Δεν πρέπει να περιοριστούμε απλώς στη συνεργασία όσον αφορά τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις της διασυνοριακής βιώσιμης ανάπτυξης, ή τις επιπτώσεις της για την ανθρώπινη υγεία, αλλά σας διαβεβαιώνω ότι ακόμη και σε αυτά τα ζητήματα θα επιδείξουμε μεγάλη αποφασιστικότητα.
Van den Berg (PSE ).
   – Κυρία Πρόεδρε, η συνεργασία μεταξύ της Ευρώπης των 25 και των γειτονικών χωρών της προς Ανατολάς, όπως η Ουκρανία, και προς Νότον, όπως η Βόρεια Αφρική, δεν πρέπει να αφορούν καταρχάς την ένταξη στην ΕΕ, αλλά τη σύναψη συμφώνων σταθερότητας και ασφάλειας, στα οποία κεντρικό ρόλο θα έχει ο έλεγχος των συνόρων και των παραμεθόριων περιοχών. Συγχρόνως, είναι αναγκαίο να τακτοποιήσει η Ευρώπη τα του οίκου της.
Η σημερινή Ευρώπη χαρακτηρίζεται από υπερβολικό νεοφιλελευθερισμό και ελάχιστο κοινωνικό διάλογο, κοινωνική ασφάλεια και απασχόληση. Η σημερινή Ευρώπη χαρακτηρίζεται από υπερβολικές παρασκηνιακές πολιτικές διεργασίες και ελάχιστο δημόσιο πολιτικό διάλογο. Η σημερινή Ευρώπη χαρακτηρίζεται από υπερβολική γραφειοκρατία και ελάχιστη ελαστικότητα όσον αφορά τις εργασιακές πρακτικές. Μια πιο κοινωνική, πιο δημοκρατική και πιο επιλεκτική Ευρώπη απαιτεί μια ισχυρή Ευρώπη με ένα Σύνταγμα. Στη συνέχεια, μια τέτοια Ευρώπη, με την αυτοπεποίθηση των πολιτών που θα την στηρίζουν, θα μπορούσε να προωθήσει σύμφωνα σταθερότητας και ασφάλειας με τους νέους γείτονες. Εάν εστιάσουμε την προσοχή μας μόνο στην περαιτέρω συνεργασία με τους νέους μας γείτονες, χωρίς να ολοκληρώσουμε το έργο που οφείλουμε να πραγματοποιήσουμε οι ίδιοι, θα δημιουργήσουμε προβλήματα στην κοινωνία και τη δημοκρατία στο εσωτερικό της Ευρώπης των 25 και θα καταστήσουμε την Ένωση ένα σχέδιο χωρίς λαϊκή στήριξη. Μόνον εάν οι πολίτες των 25 αισθανθούν ισχυρότεροι και πιο ασφαλείς οι ίδιοι, θα μπορέσουμε, στην Ευρώπη των 25, να γίνουμε καλοί γείτονες.
Schörling (Verts/ALE ).
   – Κυρία Πρόεδρε, επιθυμώ καταρχάς να καλωσορίσω τους 162 νέους βουλευτές στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Είμαι πεπεισμένη ότι θα υπάρξουν πολλές συναρπαστικές συζητήσεις σε αυτό το νέο Κοινοβούλιο, αν και δεν θα συμμετέχω η ίδια, καθόσον, μετά από δύο κοινοβουλευτικές θητείες, εγκαταλείπω το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Oostlander (PPE-DE ).
Βαρνάβα (PSE ).
Schroedter (Verts/ALE ).
Χριστοφόρου (PPE-DE ).
Ο λαός μας πίστεψε στις ευρωπαϊκές αξίες και το ευρωπαϊκό όραμα, πίστεψε σε όλα αυτά τα οποία διέπουν σήμερα την Ευρωπαϊκή Ένωση και ένας σημαντικός λόγος για τον οποίο πήρε και τη συγκεκριμένη απόφασή του, που δεν ήταν απόφαση για τη μη λύση του κυπριακού προβλήματος, ήταν γιατί αρχές και αξίες που έχουν να κάνουν με την εγγύηση και την ασφάλεια του νησιού δεν μπορούσαν να δημιουργήσουν αυτό το αίσθημα στον ίδιο τον λαό. Και δεν μπορούσαν να δημιουργήσουν αυτό το αίσθημα, αν σκεφθείτε, και πρέπει να μας κατανοήσετε, ότι ο δικός μας ο λαός, σε ολόκληρη την ιστορική του διαδρομή, μόνο για δεκατέσσερα χρόνια, από το 1960 μέχρι το 1974, ήταν χωρίς στρατούς κατοχής, χωρίς ξένα στρατεύματα, χωρίς να υφίσταται εισβολή και καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Poos (PSE ).
Morillon (PPE-DE ).
Είμαι βέβαιος ότι ο Jean Monnet, του οποίου τη μνήμη τιμήσαμε σήμερα το πρωί, και του οποίου ο ανθρωπισμός ήταν εμποτισμένος με πραγματισμό, δεν θα παρέλειπε να παρατηρήσει ότι μια συνεχής συνεισφορά στην ανάπτυξη των νοτίων γειτόνων μας δεν είναι μόνο καθήκον της Ευρώπης, αλλά θα ωφελούσε επίσης την ίδια και τις μελλοντικές γενεές και στις δύο πλευρές της Μεσογείου.
Μαζί με τον κ. Cohn-Bendit, είχα το προνόμιο να παρουσιάσω πριν από δύο χρόνια μια έκθεση πρωτοβουλίας για την προνομιούχα εταιρική σχέση που η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Ένωση του Αραβικού Μαγκρέμπ είχαν συμφωνήσει να θεσπίσουν. Πριν από λίγες εβδομάδες, είχα την ευκαιρία να παρευρεθώ με μεγάλο αριθμό βουλευτών αυτού του Σώματος στην εναρκτήρια σύνοδο του ευρωμεσογειακού φόρουμ της Αθήνας. Ελπίζω ότι, όταν το Κοινοβούλιο συναντηθεί ξανά, πολλοί από εμάς τους οποίους οι ψηφοφόροι θα έχουν περιβάλει με εμπιστοσύνη θα εξακολουθήσουν να εργάζονται με αποφασιστικότητα για να επεκτείνουν στη Βόρειο Αφρική, στη Μέση Ανατολή και σε ολόκληρη την αφρικανική ήπειρο τον χώρο ειρήνης και σταθερότητας που οι πρόγονοί μας μπόρεσαν να δημιουργήσουν και στις δύο όχθες του Ρήνου πριν από 60 χρόνια. Αυτός είναι ο προορισμός της Ευρώπης, αλλά και το συμφέρον της. 
Vėsaitė (PSE ).
   – Την 1η Μαΐου, ενόσω πραγματοποιούνταν σε ολόκληρη την Ευρώπη εορτασμοί για τη διεύρυνση, η Λιθουανία εόρταζε επίσης την ημέρα της εργατικής αλληλεγγύης. Για τους λαούς των νέων κρατών μελών η ένταξη στην ΕΕ σημαίνει περισσότερη κοινωνική δικαιοσύνη, πιο πολιτισμένες συνθήκες εργασίας και καλύτεροι μισθοί. Δεν πρέπει να δημιουργήσουμε ένα νέο Σιδηρούν Παραπέτασμα, υψώνοντας τείχη μεταξύ των χωρών μας και των νέων γειτόνων μας, της Ουκρανίας, της Μολδαβίας και, ασφαλώς, της Ρωσίας, χώρες οι οποίες ουσιαστικά είναι παλαιοί γείτονες για τα νέα κράτη μέλη. Δεν πρέπει να στερήσουμε από αυτές τις χώρες την ελπίδα ότι κάποια στιγμή θα καταστούν και οι ίδιες μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Λευκορωσία δεν πρέπει να αποκλειστεί από αυτές τις σχέσεις γειτονίας. Η Λιθουανία, η οποία έχει κοινά σύνορα μήκους πεντακοσίων πενήντα χιλιομέτρων με τη χώρα αυτή, θεωρεί πολύ σημαντικό να πραγματοποιηθούν οικονομικές μεταρρυθμίσεις και να εκδημοκρατιστεί η εν λόγω χώρα. Εάν, αντιθέτως, δεν γίνει τίποτε για την περίπτωσή της, τότε οι ίδιες καταστάσεις θα συνεχιστούν και στο μέλλον για πολλά ακόμη χρόνια. Ορισμένα από τα νέα κράτη μέλη έχουν ήδη ζήσει με τους γείτονές τους σε μια ένωση. Κατανοούμε τη νοοτροπία και τα ήθη των γειτόνων μας και είμαστε έτοιμοι να συμβάλουμε στην εξαγωγή των αξιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης στους νέους γείτονές μας. 
Kiršteins (PPE-DE ).
Η Λευκορωσία βρίσκεται υπό καθεστώς απόλυτης τρομοκρατίας από τους κομμουνιστές. Στη Γεωργία τα ρωσικά στρατεύματα αρνούνται να αποσυρθούν και υποστηρίζουν τους αυτονομιστές. Ποια είναι η κατάσταση που επικρατεί στη γειτονική μας χώρα, τη Ρωσία; Η κατάσταση έχει περιγραφεί με τον καλύτερο τρόπο από ένα πρώην μέλος της Δούμας και επιφανή επιχειρηματία, τον Konstantin Borovoy. Δηλώνει ότι αυτή τη στιγμή στη Ρωσία την εξουσία κατέχουν οι άνθρωποι της Κα Γκε Μπε, και αυτό μοιάζει σχεδόν σαν να παραδεχόμαστε ότι την εξουσία στη Γερμανία κατέχουν άνθρωποι της Γκεστάπο, δηλώνοντας συγχρόνως ότι η κατάσταση συνολικά έχει αλλάξει και βελτιωθεί σε μεγάλο βαθμό. Η φιλία με τη Δύση είναι υποκριτική και οι προκλήσεις στις χώρες της Βαλτικής θα συνεχίσουν να χρησιμοποιούνται ως μέσο διαπραγμάτευσης για μια συμφωνία με τη Δύση στο θέμα της Τσετσενίας.
Σουλαδάκης (PSE ).
Holáň (PPE-DE ).
Ilves (PSE ).
   – Κυρία Πρόεδρε, φρονώ ότι πρέπει, ήδη από σήμερα, να ξεκινήσουμε να αντιμετωπίζουμε ενεργά τα θέματα που ήλθαν στο προσκήνιο την 1η Μαΐου. Για την Ευρώπη, τα νέα μέλη συνεπάγονται νέα σύνορα και νέους γείτονες. Μεταξύ αυτών των νέων χωρών, οι οποίες μοιράζονται κοινά σύνορα με την Ευρώπη, βρίσκουμε ξανά, για πρώτη φορά μετά από μια περίοδο 15 ετών, μια ολοκληρωτική χώρα, τη Λευκορωσία, καθώς και την Ουκρανία, όπου οι δημοκρατικές και οικονομικές μεταρρυθμίσεις έχουν, δυστυχώς, καθυστερήσει.
Ακολουθούν η Μολδαβία και οι δημοκρατίες της Υπερκαυκασίας – το σύνολο των οποίων είναι χώρες με λανθάνουσες συγκρούσεις αλλά έχουν προσωρινά καταφέρει να εμποδίσουν την εκδήλωση εμφυλίων πολέμων. Δεν θα σταθώ στη Ρωσία, τα προβλήματα της οποίας ήδη γνωρίζουμε, δεδομένου ότι η Ρωσία έχει ήδη υπάρξει γείτονας της Ευρωπαϊκής Ένωσης επί εννέα έτη. Ωστόσο, όπως επεσήμανε ο Gary Titley, βρίσκεται πλέον ανάμεσά μας. Οι χώρες αυτές είναι όλες δυνητικές δίοδοι μετανάστευσης, ενώ κανείς δεν ελέγχει τα άτομα που εισέρχονται στα εδάφη τους. Ορισμένες δε από αυτές βρίσκονται στα πρόθυρα οικολογικής καταστροφής.
να ανεγείρουμε ένα αποτελεσματικό, αλλά αντιευρωπαϊκό και απάνθρωπο, “ευρωπαϊκό τείχος” μεταξύ της ίδιας και των νέων της γειτόνων. Σε μια τέτοια περίπτωση, τα ανατολικά σύνορα της Ευρώπης πολύ σύντομα θα μοιάζουν με τα σύνορα μεταξύ των ΗΠΑ και του Μεξικού, γεγονός που συνεπάγεται και το σύνολο των προβλημάτων που παρατηρούνται σε αυτά. Κατά παράδοξο τρόπο, το τείχος αυτό θα βρίσκεται στις ίδιες ακριβώς χώρες οι οποίες μέχρι πριν από 15 χρόνια υπέφεραν εξαιτίας του τείχους που βρισκόταν στα δυτικά τους σύνορα.

Stenzel (PPE-DE ).
   – Κυρία Πρόεδρε, η Ευρωπαϊκή Ένωση μπαίνει σε μια νέα φάση της ιστορίας της. Ολοκληρώθηκε η μεγαλύτερη διεύρυνση των τελευταίων 47 ετών. Η ΕΕ φθάνει το μισό δισεκατομμύριο κατοίκων και δημιουργείται μια από τις μεγαλύτερες εσωτερικές αγορές στον κόσμο. Αυτό σημαίνει ελπίδες κυρίως για τους νέους, οι οποίοι γνωρίζουν μόνο από δεύτερο χέρι τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και τον Ψυχρό Πόλεμο που ακολούθησε. Έχουν συνηθίσει τόσο πολύ στην ειρήνη ώστε γι’ αυτούς η σημασία της διεύρυνσης για την ειρηνευτική πολιτική δεν αποτελεί το πρώτο θέμα. Κι όμως, αυτή είναι ασφαλώς η πιο σημαντική πτυχή που συνδέεται με τη διεύρυνση –θα μπορούσαμε και να πούμε, με την επανένωση– της Ευρώπης την 1η Μαΐου.
De Marco (PPE-DE ).
   – Κυρία Πρόεδρε, σε μια συνέντευξη στη το 1992, ο τότε Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ο κ. Ντελόρ, είπε ότι δεν πρέπει να λησμονούμε ότι το 2000 θα είμαστε πάνω από 12, ίσως λίγο περισσότεροι από 20. Υπάρχει μια χώρα που ξεχνάμε, αλλά είναι πολύ σημαντική ως συμβολισμός: η Μάλτα.
Δεν πρέπει να εκτοπίσουμε την Ευρώπη προς τον Βορρά λησμονώντας τον Νότο. Αυτό θα επέφερε τον κίνδυνο να χάσουμε την ευαισθησία μας για τον μεσογειακό κόσμο, που είναι ο κόσμος μας. Πρέπει δε να μελετήσουμε τους μελλοντικούς κινδύνους για όλους μας. Η δήλωση του κ. Ντελόρ που έγινε πριν από 12 χρόνια εξακολουθεί σήμερα να είναι επίκαιρη, καθώς η Μεσόγειος αντιμετωπίζει κινδύνους που μας αφορούν όλους. Γι’ αυτόν τον μεσογειακό κόσμο, ιδιαίτερα για τη Νότια και Ανατολική Μεσόγειο, θα ήθελα να μοιραστώ σήμερα τις σκέψεις μου με αυτή τη συνέλευση.
Όσον αφορά τη Βόρεια Αφρική, η κατάσταση βελτιώνεται. Η Λιβύη, η οποία τώρα αναδύεται, μπορεί να λειτουργήσει ως πολύ θετικός παράγοντας για την Κεντρική Μεσόγειο. Οι σχέσεις μεταξύ της ΕΕ και του Μαγκρέμπ είναι επίσης αργές, αλλά σίγουρα κινούνται προς θετική κατεύθυνση. Η Συμφωνία του Αγαδίρ μπορεί να είναι θεμελιώδης σύνδεσμος, φέρνοντάς μας πιο κοντά στον κοινό μας στόχο της ευρωμεσογειακής ζώνης ελευθέρων συναλλαγών έως το 2010.
Nielson,
   .  Κυρία Πρόεδρε, η πρώτη μου παρατήρηση αφορά την κ. Frassoni, η οποία έθεσε ένα ερώτημα σχετικά με την απόφαση που έλαβε το Συμβούλιο στις 26 Απριλίου για την εγγραφή στον προϋπολογισμό χρημάτων για τη Βόρεια Κύπρο.
Πολλοί βουλευτές αναφέρθηκαν στις ευρύτερες παγκόσμιες προοπτικές μιας διευρυμένης Ευρώπης. Δεν διευρύνθηκε η Ευρώπη αλλά η Ευρωπαϊκή Ένωση: είναι κάτι εντελώς διαφορετικό. Είμαι πεπεισμένος ότι όσα πράττουμε αναφορικά με την παγκόσμια προοπτική δεν θα αποδυναμωθούν σε καμία περίπτωση από τη διεύρυνση. Στην πραγματικότητα, θα ενισχυθούν. Ο κ. Lagendijk ρώτησε εάν, υπό το πρίσμα των διδαγμάτων που αντλήσαμε το περασμένο έτος σχετικά με το Ιράκ, θα πρέπει να έχουμε μια κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας. Είπε ότι πρέπει να ελπίζουμε πως τα νέα κράτη μέλη δεν θα ενεργήσουν ως Δούρειος Ίππος. Είμαι απόλυτος επ’ αυτού. Όσον αφορά την εμβάθυνση ή την επέκταση της Ένωσης, σας παρακαλώ να λάβετε υπόψη ότι η Συμφωνία του Λουξεμβούργου που επανέφερε το δικαίωμα αρνησικυρίας στην Κοινότητα έγινε το 1966, πολλά χρόνια πριν από το πρώτο κύμα της διεύρυνσης. Θα ήταν ωραίο εάν τα “παλαιά” κράτη μέλη μπορούσαν να επιδεικνύουν ενίοτε ταπεινότητα.
Είναι επίσης ενδιαφέρον να σημειώσουμε ότι η ΚΕΠΠΑ δεν θα σημαίνει στην πραγματικότητα “κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας” όσο είναι εντελώς ανεπίτρεπτο να συζητάμε, στο πλαίσιο της συνεργασίας μας για την εξωτερική πολιτική, τις ενέργειες δύο εκ των κρατών μελών της Ένωσης στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών. Με πολλούς τρόπους, το “K” της ΚΕΠΠΑ εξακολουθεί απλώς να σημαίνει “κατάλληλη”. Σε αυτό το σημείο βρισκόμαστε. Δεν εγκρίνω τη χρήση του σημερινού εορτασμού ως ευκαιρία για να λησμονήσουμε αυτές τις βασικές αλήθειες.
Ο κ. Lagendijk ανέφερε επίσης τις πρόσφατες παρατηρήσεις του κ. Πρόντι σχετικά με τη Ρωσία και την Ουκρανία. Δεν έχω να σας μεταφέρω νέα μηνύματα. Η έννοια της ευρωπαϊκής πολιτικής γειτονίας είναι αυτό ακριβώς που χρειαζόμαστε. Εάν διαφώνησα με κάποιον βουλευτή ακούγοντας τη συζήτηση, ήταν κυρίως διότι όσοι ανησυχούν σπεύδουν να συνάγουν συμπεράσματα. Δεν είναι αυτό που πρέπει να πράττουμε.
Πρόεδρος
Litwiniec (PSE ),
   . – Κυρία Πρόεδρε, παραφράζοντας μια έκφραση που διατυπώθηκε για πρώτη φορά πριν από 500 χρόνια, τα πνεύματα τώρα αφυπνίζονται, και η ζωή έχει γίνει ξανά ευχάριστη. Υπενθυμίζω σήμερα αυτά τα λόγια, πρώτον, για να εμπνεύσω αισιοδοξία σε όσους διστάζουν να εκφράσουν ενθουσιασμό για τη διεύρυνση και, δεύτερον, για να επιστήσω την προσοχή στην ανάγκη δημιουργίας μιας νέας κοινωνικής τάξης πραγμάτων.
Πρόεδρος.
Δήμας,
    Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι βουλευτές, θέλω να εκφράσω και εγώ τη χαρά μου που η διεύρυνση είναι πια πραγματικότητα. Είμαι ευτυχής που αυτή τη μοναδική ιστορική στιγμή για την Ευρωπαϊκή Ένωση μου δίνεται η ευκαιρία να συζητήσω με εσάς, τους εκπροσώπους 450 εκατομμυρίων ανθρώπων και μιας ένωσης αγορών, οικονομιών, λαών και κοινωνιών, δύο βασικά θεμέλια στα οποία εδράζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση: το οικονομικό και κοινωνικό μοντέλο.
Grossetête (PPE-DE ).
Αν και η διεύρυνση έχει πολιτικό χαρακτήρα, πρέπει επίσης να είναι πηγή ώθησης και ανάπτυξης. Θέλουμε όλοι να ευημερήσει η ΕΕ για χάρη των 450 εκατομμυρίων καταναλωτών της· θέλουμε όλοι μια δυναμική ΕΕ, μια Ευρώπη που θα στηρίζεται στην αλληλεγγύη. Για να την αποκτήσουμε, πρέπει να κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν για να ενθαρρύνουμε την αειφόρο ανάπτυξη μέσω των επιδόσεων και της ανταγωνιστικότητας, γεγονός που προϋποθέτει τη δράση σε πολλά διαφορετικά μέτωπα. Προϋποθέτει ότι θα διατηρήσουμε και θα προωθήσουμε τις επιτυχημένες επιχειρήσεις μας, τα κέντρα αριστείας, μας και θα αναπτύξουμε τις βιομηχανίες μας στον τομέα της προηγμένης τεχνολογίας. Προϋποθέτει ότι θα επιταχύνουμε τις επενδυτικές μας προσπάθειες, διότι, όταν η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ένα ευρώ στο χέρι, αυτό το ευρώ δεν πρέπει να το ξοδέψει απλώς· πρέπει να το επενδύσει προκειμένου να ενθαρρύνει την καινοτομία, να αναπτύξει την έρευνα, να διατηρήσει τις ΜΜΕ μας και να ενθαρρύνει τη μεταβίβαση των επιχειρήσεων. Προϋποθέτει ότι το ευρώ πρέπει να συνοδευτεί από έναν καλύτερο συντονισμό των οικονομικών και κοινωνικών πολιτικών, διότι υπάρχει πραγματική ανάγκη στην Ευρώπη για οικονομική διακυβέρνηση που θα περιλαμβάνει τον μόνιμο διάλογο με την Κεντρική Τράπεζα. Πρέπει επίσης να αναθεωρήσουμε το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, το οποίο πρέπει να είναι αυστηρότερο από 3% σε περιόδους ανάπτυξης, αλλά επίσης πιο ευέλικτο όταν η οικονομία διανύει περίοδο ύφεσης.
Goebbels (PSE ).
Jensen (ELDR ).
Η γρήγορη οικονομική ανάπτυξη και η δυναμική των νέων κρατών μελών θα δράσουν ως αναζωογονητική ανάσα για τις οικονομίες των παλιών κρατών μελών. Πρέπει να βοηθήσουμε στη δημιουργία αυτής της ανάπτυξης, εν μέρει μέσω επιδοτήσεων από τα περιφερειακά ταμεία για τις εσωτερικές δομές των αναπτυσσόμενων χωρών. Η ενίσχυση από την ΕΕ με έως και 4% του ετησίου ΑΕγχΠ είναι ένα μεγάλο ποσό για τα νέα κράτη μέλη, αλλά ένα μέτριο ποσό για τα σημερινά κράτη μέλη. Υπάρχει το εύλογο ερώτημα εάν θα είναι δυνατή η χρήση μεγάλων μεταφορών κονδυλίων στον βαθμό που θα θέλαμε. Αυτά είναι ζητήματα επί των οποίων θα εργαστούμε: πιο απλή διοίκηση και μεγαλύτερες ευκαιρίες για τη χρήση των χρημάτων με τον σωστό τρόπο.
Ainardi (GUE/NGL ).
Παρ’ όλα αυτά, δεν πρέπει να αυταπατώμεθα σχετικά με τα προβλήματα που έχουμε να αντιμετωπίσουμε. Στις χώρες που μόλις ενώθηκαν μαζί μας, το μέσο ακαθάριστο εγχώριο προϊόν ανά κεφαλή αντιστοιχεί μόλις στο 45% του μέσου όρου στα Δεκαπέντε κράτη μέλη. Για να εξεταστούν ως υποψήφιες χώρες, οι χώρες αυτές έπρεπε να αναδιαρθρώσουν δραστικά τις οικονομίες τους. Απαιτήθηκε από αυτές να εφαρμόσουν το φιλελεύθερο μοντέλο, να θεσπίσουν μηχανισμούς αγοράς με τον ανταγωνισμό ως το μοναδικό πρότυπο, γεγονός που απέβη εις βάρος μιας κοινωνικής πολιτικής θεμελιωμένης στην αλληλεγγύη και την οικονομική συνεργασία. Σε καμία στιγμή, η Επιτροπή δεν θέλησε να λάβει υπόψη της τις σοβαρές οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες αυτής της απερίσκεπτης βιασύνης.
Η Ευρώπη στην οποία εντάχθηκαν αυτές οι χώρες περιστοιχίζεται, ωστόσο, από κρίσεις. Η στρατηγική της Λισαβόνας, που ξεκίνησε το 2000 με στόχους τη διασφάλιση της πλήρους απασχόλησης και ένα πολύ υψηλό επίπεδο ανταγωνιστικότητας, δεν κατάφερε να τους επιτύχει. Για πρώτη φορά τα τελευταία δέκα χρόνια, η Επιτροπή παραδέχθηκε ότι η απασχόληση μειώνεται και, όπως και το Συμβούλιο, ανησυχεί για το πόσο σοβαρό είναι το κίνημα αποβιομηχάνισης. Θέσπισε αλλεπάλληλες οδηγίες για την ελευθέρωση των ταχυδρομικών υπηρεσιών, της ενέργειας και των αεροπορικών και σιδηροδρομικών μεταφορών στον ανταγωνισμό, αρνούμενη να πραγματοποιήσει κάποια σοβαρή εκτίμηση των επιπτώσεων στην απασχόληση, στο περιβάλλον και στις τιμές.
Messner (Verts/ALE ).
Αναμφίβολα η Ευρώπη είναι μια ασύγκριτα επιτυχημένη υπόθεση – αρκεί να αναφέρω ενδεικτικά τις λέξεις-κλειδιά “εξασφάλιση της ειρήνης” και “χώρος εμπορίου”. Η Ευρώπη δημιουργήθηκε ως οικονομικός χώρος και κυρίως με την ελπίδα να δημιουργήσουμε μετά από 50 χρόνια πολέμου μια ειρηνική συνεργασία στην Ευρώπη. Η νέα, μεγάλη πρόκληση είναι ίσως ότι σήμερα το κάθε κράτος ξεχωριστά είναι βέβαια πολύ μικρό για να καθορίσει τη θέση του στο πλαίσιο της παγκοσμιοποίησης, αλλά όλα μαζί είναι πολύ ισχυρά γι’ αυτό. Όμως, αυτό θα έχει αποτελέσματα μόνον εάν καταφέρουμε να δημιουργήσουμε μια ευρωπαϊκή συνείδηση στη σκέψη 450 εκατομμυρίων Ευρωπαίων – και αυτό καλείται να κάνει και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Αμφιβάλλω αν υπάρχει σήμερα αυτή η ευρωπαϊκή συνείδηση· θα δούμε άλλωστε πόσο μεγάλη θα είναι η συμμετοχή στις ευρωεκλογές.
Krasts (UEN ).
Θα σας υπενθυμίσω ότι η κοινή αγορά της Ευρωπαϊκής Ένωσης δημιουργήθηκε με στόχο την προώθηση της ανταγωνιστικότητας των μελών της και βασίζεται σε τέσσερις θεμελιώδεις ελευθερίες. Και τα 15 σχεδόν κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με εξαίρεση το Ηνωμένο Βασίλειο, την Ιρλανδία και τη Σουηδία, στην οποία υπήρξε σημαντική κοινοβουλευτική καταψήφιση των προτάσεων της κυβέρνησης, έχει θεσπιστεί μια μεταβατική περίοδος όσον αφορά την ελεύθερη κυκλοφορία εργαζομένων από τα νέα κράτη μέλη. Λίγο πριν τεθεί σε ισχύ η βάση των τελευταίων αυτών τριών κρατών, υπήρξαν ακόμα πιο πιεστικές φωνές που αναφέρονταν στο φορολογικό ντάμπινγκ, τον αθέμιτο φορολογικό ανταγωνισμό, και μιλούσαν για την ανάγκη φορολογικής εναρμόνισης, μολονότι η Ευρωπαϊκή Συνέλευση είχε πρόσφατα απορρίψει αυτή την ιδέα. Υπάρχουν φόβοι σχετικά με την πιθανή κίνηση κεφαλαίων προς τα νέα κράτη μέλη, η οποία θα μπορούσε να ακολουθηθεί από μια πιθανή μεταφορά θέσεων εργασίας προς Ανατολάς. Οι οικονομολόγοι δεν θα πάψουν ποτέ να φιλονικούν σχετικά με το σωστό επίπεδο φορολόγησης.
Blokland (EDD ).
   – Κυρία Πρόεδρε, με τη διεξαγωγή, μεταξύ της 10ης και 13ης Ιουνίου, των εκλογών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στα 25 κράτη μέλη, θα πραγματοποιηθεί ένα όνειρο. Σύμφωνα με όσους διαμορφώνουν την κοινή γνώμη, αυτές οι εκλογές θα κρίνουν τις πολιτικές των σημερινών κυβερνήσεων και όχι τις πολιτικές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Είναι προφανές ότι δεν υπάρχει άμεση σχέση μεταξύ της κατάστασης στα κράτη μέλη και των πολιτικών που υιοθετούμε εδώ.
Ενόψει των εκλογών, υπάρχει μια ιστοσελίδα στις Κάτω Χώρες με ονομασία “geenwoorden.nl”. Εξάλλου, αντί λόγων, οι ψηφοφόροι θέλουν να δουν δράση και να διαπιστώσουν εάν τα κόμματα και οι βουλευτές του ΕΚ έχουν υλοποιήσει τις προεκλογικές υποσχέσεις τους. Οι πολίτες έχουν το δικαίωμα να έχουν μια κυβέρνηση η οποία θα τιμά τις υποσχέσεις της και θα μετατρέπει τις καλές προθέσεις σε σωστές πολιτικές. Εάν επεκτείνω αυτή τη σκέψη ως προς την Επιτροπή, φαίνεται ότι η σημερινή δήλωση για μια ακόμη φορά βρίθει καλών προθέσεων και ευχών και για μια ακόμη φορά δεν μπορώ να απαλλαχθώ από την εντύπωση ότι αυτές οι προθέσεις δεν θα προχωρήσουν περαιτέρω.
Τους τελευταίους μήνες, πολλές φορές κατά τη διάρκεια των συζητήσεων σχετικά με την οικονομική πολιτική, επέστησα την προσοχή στην εγκαταλελειμμένη διαδικασία της Λισαβόνας. Αυτή η διαδικασία έχει πραγματικά βαλτώσει για τα καλά, διότι τα κράτη μέλη περιμένουν το ένα το άλλο για την εφαρμογή των μέτρων. Τα κράτη μέλη είναι τα ίδια υπεύθυνα για την εφαρμογή, και θα κατανοήσετε ότι με 25 κράτη μέλη κάποιες χώρες πρέπει να πρωτοπορήσουν. Εμείς σε αυτό το Σώμα δεν χρειάζεται να αδρανούμε και να παρακολουθούμε παθητικά· μπορούμε να ορίσουμε με πιο αποτελεσματικό τρόπο τους στόχους της Λισαβόνας στα ψηφίσματά μας. Θα επιτύχουμε έτσι εφικτούς στόχους και θα δείτε ότι αυτοί οι εφικτοί στόχοι μπορούν να υλοποιηθούν.
Lepper, Andrzej (NI ).
    Κυρία Πρόεδρε, οι βουλευτές αυτού του Σώματος έχουν μεγάλη ευθύνη. Είμαστε υπεύθυνοι για τους πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για την ευημερία και την ευτυχία τους. Η επί ίσοις όροις ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι έκφραση ιστορικής δικαιοσύνης. Αυτά ήταν τα λόγια του Αγίου Πατέρα Ιωάννη Παύλου Βα, της υπέρτατης αυθεντίας σε αυτόν τον κόσμο. Ο Robert Schuman, ένας μεγάλος πολιτικός και πατριώτης, συμμερίζονταν αυτές τις απόψεις, οι οποίες ενέπνευσαν τη δημιουργία της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα και την ΕΟΚ. Στόχος ήταν η ειρήνη στην Ευρώπη και στον κόσμο, καθώς και η ευημερία των λαών.
Η Πολωνία εντάχθηκε στην Ένωση με εξευτελιστικούς, άνισους όρους. Πρέπει να κατηγορήσουμε τους πολωνούς διαπραγματευτές γι’ αυτό. Ανήγγειλαν μια μεγάλη επιτυχία, ενώ η αλήθεια είναι διαφορετική. Η παραγωγή μειώνεται. Οι ποσοστώσεις της παραγωγής και τα όρια της παραγωγής μας φέρνουν 24 χρόνια πίσω όσον αφορά την παραγωγή καπνού, για παράδειγμα. Το νούμερο για την κτηνοτροφία είναι 35 χρόνια. Για την παραγωγή γάλακτος είναι 52 χρόνια και για την παραγωγή χάλυβα είναι 34 χρόνια. Θα τους ζητήσουμε να λογοδοτήσουν στο μέλλον και να αναλάβουν την ευθύνη των πράξεών τους. Ενώ ήταν μια χώρα εξαγωγής τροφίμων και χάλυβα, η Πολωνία έχει γίνει εισαγωγέας. Η αυτοάμυνα απαιτεί την επαναδιαπραγμάτευση της Συμφωνίας Σύνδεσης. Ο μόνος τρόπος για την εξάλειψη της φτώχειας και της ανεργίας είναι η πλήρης εκμετάλλευση της παραγωγικής ικανότητας της βιομηχανίας και της γεωργίας μας. Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να επιστρέψει στις υψηλότερες αξίες. Πρέπει να βάλει σε πρώτη θέση το άτομο, την οικογένεια, την εργασία και την αξιοπρεπή ζωή·
Πρόεδρος
   – Κύριε Lepper, πρέπει να κλείσω το μικρόφωνό σας. Λυπάμαι πολύ γι’ αυτό. Επιτρέψτε μου να υπενθυμίσω ότι οι ομιλητές που δεν έχουν τον χρόνο ομιλίας που θα επιθυμούσαν μπορούν να υποβάλουν γραπτώς τον λόγο που θα ήθελαν να εκφωνήσουν. Αυτό το έγγραφο θα τεθεί στη διάθεσή τους για να το δημοσιοποιήσουν ως παρέμβαση που έγινε στη σύνοδο της Ολομέλειας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. 
Laar (PPE-DE ).
    Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, αγαπητοί συμπολίτες Ευρωπαίοι, σχεδόν πριν από 20 χρόνια, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έκανε μια δήλωση που καταδίκαζε την κατοχή των κρατών της Βαλτικής από τη Σοβιετική Ένωση και ζητούσε την ελευθερία μας. Σήμερα, βρισκόμαστε τουλάχιστον όλοι μαζί σε αυτή την αίθουσα ως ελεύθερα έθνη και ελεύθεροι ευρωπαίοι πολίτες, προκειμένου να αποφασίσουμε από κοινού το μέλλον της ηπείρου μας. Με συγκινεί βαθύτατα το γεγονός ότι, σε αυτή την ιστορική σύνοδο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, την πρώτη σύνοδο της Ολομέλειας μετά τη διεύρυνση, έχω την ευκαιρία να απευθυνθώ σε εσάς στη μητρική μου γλώσσα.
Ο στόχος μας είναι σαφής: να επιτύχουμε όσο το δυνατόν γρηγορότερα –στην περίπτωση της πατρίδας μου, της Εσθονίας, πιστεύω ότι ο χρόνος αυτός είναι τουλάχιστον 15 χρόνια– ένα τέτοιο επίπεδο ζωής ώστε να μην χρειαζόμαστε πλέον τη βοήθεια των πλουσιότερων ευρωπαϊκών χωρών.

Ciemniak (PSE ).
Επί του παρόντος, η Πολωνία έχει ρυθμό οικονομικής ανάπτυξης της τάξεως του 6%. Η ένταξη στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα μας δίνει την ευκαιρία να παγιώσουμε αυτή την ανάπτυξη και να επιταχύνουμε την εξέλιξη. Σύμφωνα με τη Στρατηγική της Λισαβόνας, η Ευρωπαϊκή Ένωση στοχεύει να γίνει η πιο ισχυρή και ανταγωνιστική οικονομία του κόσμου έως το 2010. Πιστεύω ότι η Ένωση θα επιτύχει αυτόν τον στόχο. Παρ’ όλα αυτά, ο οικονομικός ανταγωνισμός και οι νόμοι της ελεύθερης αγοράς δεν είναι επαρκείς για να εξασφαλίσουν την κοινωνική πρόοδο.
Rousseaux (ELDR ).
   – Κύριε Πρόεδρε, το γεγονός ότι μπορούμε να μιλήσουμε σήμερα για το ευρωπαϊκό οικονομικό και κοινωνικό μοντέλο είναι κάτι που οφείλουμε πάνω απ’ όλα στους αυτοαπασχολούμενους και στις πολύ μικρές επιχειρήσεις. Πριν από έξι χρόνια, το 1997, τα μεγέθη της Eurostat μας έλεγαν ότι στην Ευρώπη των Δεκαπέντε υπήρχαν 18 802 423 επιχειρήσεις, από τις οποίες τα 18 εκατομμύρια ήταν πολύ μικρές επιχειρήσεις. Από αυτά τα 18 εκατομμύρια, οι μισές ήταν επιχειρήσεις του ενός ατόμου, ενώ οι άλλες μισές –περίπου 8,5-9 εκατομμύρια– ήταν επιχειρήσεις που απασχολούσαν από ένα έως εννέα άτομα.
Nogueira Román (Verts/ALE ).
Έθνη χωρίς κράτη, όπως το δικό μου, η Γαλικία, εξακολουθούν να μην αναγνωρίζονται ως τέτοια στο σχέδιο Συντάγματος. Δεδομένου ότι αυτό που επιθυμούμε είναι μια πολιτική Ευρώπη, μια Ευρώπη των λαών και των πολιτών, θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για μια τέτοια αναγνώριση και για τον αυτοπροσδιορισμό εντός της ΕΕ. Ενώ θέλουμε μια πολιτική Ευρώπη, κύριε Πρόεδρε, πρέπει να πούμε ότι αυτή δεν θα υπάρξει χωρίς μια κοινωνική Ευρώπη, η οποία πρέπει να γίνει πραγματικότητα επειγόντως, με την ενσωμάτωση των άλλων λαών που έχουν κατά κεφαλήν εισόδημα μικρότερο από το 40% αυτού της Ένωσης των Δεκαπέντε.
Σε αυτό το πλαίσιο, είναι παράδοξη και ανεύθυνη η στάση των πιο πλούσιων κρατών, τα οποία, ενώ ισχυρίζονται ότι θέλουν μια πολιτική Ευρώπη, προσπαθούν να επιβάλουν έναν μειωμένο προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης που να αντιστοιχεί στο 1% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος. Και αυτό παρά το γεγονός ότι, με τη διεύρυνση, ο αριθμός των κατοίκων των περιφερειών που είναι κατάλληλες για τον Στόχο 1 (το εισόδημα των οποίων είναι μικρότερο από το 75% του μέσου κατά κεφαλήν εισοδήματος) ορίζεται στο διπλάσιο· για να το θέσω πιο ξεκάθαρα, ο αριθμός αυτός θα αυξηθεί τώρα από 63 εκατομμύρια ανθρώπους που είναι σήμερα σε 153 εκατομμύρια εντός των προσεχών ετών. Κατά τον ίδιο τρόπο, κανένα πρόβλημα δεν θα επιλυθεί, εάν ο προϋπολογισμός περιοριστεί στο 1,14% που προτείνει η Επιτροπή. Εάν συνεχίσουμε με αυτόν τον τρόπο, δεν θα προχωρήσουμε προς μια κοινωνική Ευρώπη. Η κατά κεφαλήν χρηματοδότηση για τις περιφέρειες του Στόχου 1 θα μειωθεί κατά το ήμισυ, εμποδίζοντας έτσι μια πολιτική συνοχής που έχει ωφελήσει και χαρακτηρίσει ολόκληρη την Ένωση. Κάτι τέτοιο θα έχει αρνητικά αποτελέσματα τόσο για την Ένωση των δεκαπέντε όσο και για τη διευρυμένη Ένωση των είκοσι επτά. 
Bielan (UEN ).
Αναμφίβολα, μια από πιο επείγουσες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Κοινότητα είναι η εξάλειψη των οικονομικών διαφορών που προκύπτουν στην ήπειρό μας συνεπεία των διακανονισμών της διάσκεψης της Γιάλτας. Αυτοί οι διακανονισμοί επιβλήθηκαν στην Πολωνία διά της βίας. Συνεπώς, έχουμε τώρα κάθε ηθικό δικαίωμα να απαιτήσουμε ουσιαστική στήριξη για την ανάπτυξη. Επί του παρόντος, το επίπεδο ζωής σε όλες τις πολωνικές διοικητικές περιφέρειες βρίσκεται κάτω από το 75% του μέσου όρου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ορισμένες από αυτές φτάνουν μετά βίας το 35% του μέσου όρου της Ένωσης. Η διοικητική περιφέρεια της Swietokrzyskie είναι ένα τέτοιο παράδειγμα. Αυτό σημαίνει ότι η πολιτική της Ευρώπης για βοήθεια προς τις φτωχότερες περιφέρειες πρέπει να είναι ένα από τα σημαντικά ζητήματα των ερχόμενων ετών.
Στη διάρκεια της συζήτησης σχετικά με τον προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρέπει να γίνει σαφές εάν τα παλαιά κράτη μέλη είναι έτοιμα να δώσουν προτεραιότητα στην αρχή της αλληλεγγύης πέρα και πάνω από τα άμεσα τοπικά οικονομικά συμφέροντα. Έχω την τιμή να απευθύνομαι σήμερα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εξ ονόματος της περιφέρειας που περιλαμβάνει τις περιοχές Malapolskie και Swietokrzyskie. Είμαι ενθουσιασμένος που συντελώ στο να εξασφαλιστεί ότι η φωνή τους μπορεί να ακουστεί σε αυτό το Σώμα. Η Νότια Πολωνία φημίζεται ότι είναι αποδοτική και σκληρά εργαζόμενη. Συνεπώς, είμαι πεπεισμένος ότι οι άνθρωποι στην περιφέρειά μας θα ανταποκριθούν και θα επιτύχουν στη νέα Ευρωπαϊκή Ένωση. Ωστόσο, η επιτυχία μας, η επιτυχία αυτών των δύο περιοχών, θα απαιτήσει την αλληλεγγύη σας, των εκπροσώπων του πλουσιότερου τμήματος της Ευρώπης. Χρειαζόμαστε βοήθεια για να αναπτύξουμε τις υποδομές μας. Η Νότια Πολωνία πρέπει να έχει καλύτερους δεσμούς επικοινωνίας με την υπόλοιπη Ευρώπη. Χρειαζόμαστε στήριξη για τη σταθερή και ανώδυνη ανοικοδόμηση της γεωργίας μας. Τέλος, χρειαζόμαστε προγράμματα που θα προσφέρουν τη δυνατότητα στους νέους στις διοικητικές περιφέρειες του Malapolskie και του Swietokrzyskie να εκμεταλλευτούν πλήρως τις εκπαιδευτικές ευκαιρίες στη διευρυμένη Ευρωπαϊκή Ένωση.
Kozlík (NI ).
    Κύριε Πρόεδρε, αισθάνομαι χαρά και τιμή που συμμετέχω στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ως ένας από τους εκπροσώπους της Σλοβακικής Δημοκρατίας και η δυνατότητα που μου δίνεται να ευχαριστήσω όλους όσοι διαδραματίσατε σημαντικό ρόλο στη διευρυμένη Ευρωπαϊκή Ένωση. Από οικονομική άποψη, ωστόσο, τα νέα κράτη μέλη έγιναν μέρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης πολύ πριν από την 1η Μαΐου 2004.
Το 1990, λίγο μετά την πτώση του Σιδηρού Παραπετάσματος και το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, οι χώρες του “ανατολικού συνασπισμού” είχαν μια ισορροπία εμπορικού πλεονάσματος με τις αναπτυγμένες δυτικές χώρες της τάξεως των 10 δισεκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ. Τα επόμενα χρόνια, αυτός ο δείκτης ανατράπηκε τελείως και, το 2002, οι χώρες του πρώην ανατολικού συνασπισμού είχαν μια ισορροπία εμπορικού ελλείμματος με τις αναπτυγμένες δυτικές χώρες της τάξεως των 40 δισεκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ.
Αυτό συνέβη διότι οι προηγμένες δυτικές χώρες εκμεταλλεύτηκαν την ανώτερη ανταγωνιστική θέση τους για να εισέλθουν στις αγορές που άνοιγαν στις ανατολικές χώρες, με μια ετήσια αύξηση του οικονομικού δυναμικού τους της τάξεως των 50 δισεκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ. Αυτός ο παράγοντας ήταν μια από τις πηγές οικονομικής ανάπτυξης στις προηγμένες δυτικές χώρες στη δεκαετία του 1990.
Thyssen (PPE-DE ).
Θα ήθελα να καταλήξω στα εξής. Έχουμε τώρα ενωθεί εκ νέου· είμαστε 25 και θα συνεχίσουμε μαζί. Οι δέκα νέες χώρες που ενώθηκαν μαζί μας έχουν αποδείξει ότι είναι δυνατόν να υπάρξουν διαρθρωτικές αλλαγές και ότι είναι αναγκαίο να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε, προκειμένου να επιτύχουμε τους μακροπρόθεσμους στόχους της ειρήνης, της ευημερίας και του θετικού κοινωνικού κλίματος. Είθε η διαδρομή που διένυσαν να εξυπηρετήσει ως παράδειγμα για εμάς και να μας επιτρέψει να συνεχίσουμε να επικεντρωνόμαστε στη διατήρηση της ισορροπίας στην Ευρώπη μεταξύ των αναγκών μιας ομαλά λειτουργούσης αγοράς και των επιθυμιών του κόσμου. 
Κατηφόρης (PSE ).
Όσο για το μεγάλο στόχο, μας τον έδωσε το σχέδιο του νέου Ευρωπαϊκού Συντάγματος που έβαλε στο βασικό άρθρο 3, για πρώτη φορά στην ιστορία των Συνθηκών, την πλήρη απασχόληση ανάμεσα στους αντικειμενικούς σκοπούς της Ένωσης, απορρίπτοντας ταυτόχρονα το αίτημα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για μια ίση μεταχείριση του στόχου της σταθερότητας των τιμών. Το τελευταίο αυτό σημείο είναι σημαντικό και πρέπει να το τηρήσουμε, αλλά δεν είναι σημαντικότερο, ποτέ δεν είναι σημαντικότερο από τον στόχο της πλήρους απασχόλησης, που απετέλεσε συστατικό στοιχείο του παλαιού ευρωπαϊκού μοντέλου και, δυστυχώς, δεν άκουσα, κύριε Επίτροπε, παρόλο που σας παρακολούθησα με προσοχή, να αναφέρετε την πλήρη απασχόληση στην ανασκόπηση του ευρωπαϊκού μοντέλου. Αυτό το μοντέλο πρέπει να επαναφέρουμε για να ξαναφέρουμε την Ευρώπη στο δρόμο της ανασυγκρότησής της. 
Reiljan, Janno (UEN ).
Podobnik (PPE-DE ).
Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας που διεξήγαγε το Pew Global Survey, οι απόψεις τόσο των ανατολικοευρωπαίων όσο και των δυτικοευρωπαίων, όσον αφορά την αγορά και το κοινωνικό σύστημα για τα οποία το κράτος πρέπει να δώσει εγγυήσεις, έχουν πολλά κοινά στοιχεία. Για τον λόγο αυτόν, οι πολίτες των δέκα νέων κρατών, συμπεριλαμβανομένης της χώρας μου, της Σλοβενίας, έχουν σήμερα την τάση να θέτουν δύο βασικά ερωτήματα. Είναι μετρημένες οι μέρες του προηγούμενου ευρωπαϊκού κοινωνικού και οικονομικού μοντέλου, και θα επιβιώσει το ευρωπαϊκό μοντέλο της κοινωνικής αγοράς στα 25 κράτη μέλη της ΕΕ; Η απάντησή μου είναι ότι θα επιβιώσει. Πρέπει να επιβιώσει. Βεβαίως, θα πρέπει να ανταποκριθεί σε αρκετές προκλήσεις, για παράδειγμα τις αρνητικές δημογραφικές τάσεις, την αύξηση του κόστους της υγειονομικής περίθαλψης και των συντάξεων, ενώ επίσης θα πρέπει να υπάρχει μια πιο ισορροπημένη εκπροσώπηση των δύο φύλων στην αγορά εργασίας.
Θα ήθελα να αναφέρω το περιεχόμενο μιας έκθεσης που ετοίμασε για την Ευρωπαϊκή Επιτροπή μια ομάδα εμπειρογνωμόνων με επικεφαλής τον Jacques Sapir, η οποία ζητά ρητώς την ανακατανομή των ευρωπαϊκών Ταμείων Συνοχής στα κράτη της ένταξης. Με αυτόν τον τρόπο, θα διατεθούν σε όσους τα χρειάζονται περισσότερο. Είμαι πεπεισμένος ότι η ΕΕ πρέπει να προσφέρει στα κράτη της ένταξης τις ίδιες προϋποθέσεις που υπήρχαν για τα νέα μέλη σε κάθε προηγούμενο γύρο διεύρυνσης. Για να είμαι ειλικρινής, έως σήμερα, τα ιδρυτικά μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης είχαν προτεραιότητα όσον αφορά τη διανομή των κονδυλίων. 
Szabó (PSE ).
    Κυρίες και κύριοι, το εργατικό δυναμικό της Ευρώπης κοστίζει ακριβά. Ορισμένες φορές γίνεται αναφορά σε αυτό ως αρνητικό στοιχείο, ως παράγοντα που παρακωλύει την ανταγωνιστικότητα, ωστόσο είναι ένα θετικό στοιχείο. Παρέχει ένα ευπρεπές επίπεδο ζωής για το εργατικό δυναμικό, για όσους είναι άνεργοι και για όσους αναγκάζονται να απουσιάσουν προσωρινά από την αγορά εργασίας. Βεβαίως, η τιμή είναι σημαντικός παράγοντας του ανταγωνισμού, αλλά είναι ένας μόνο από τους παράγοντες, καθώς ο άλλος είναι η ποιότητα. Για τον λόγο αυτόν, με χαρά διαπιστώνουμε ότι η Στρατηγική της Λισαβόνας του 2000 δηλώνει πως το μέλλον του ευρωπαϊκού οικονομικού και κοινωνικού συστήματος θα επιτύχει ή θα αποτύχει στο να καταστήσει την Ευρώπη την πιο ανταγωνιστική, βασισμένη στη γνώση οικονομία έως το 2010. Ωστόσο, το κλειδί γι’ αυτό είναι η εκπαίδευση, η κατάρτιση, η διά βίου μάθηση και, επιπλέον, η έρευνα και η ανάπτυξη.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Βρισκόμαστε στο 2004. Στον αγώνα της έρευνας και της ανάπτυξης το χάσμα με τις Ηνωμένες Πολιτείες έχει γίνει ακόμα μεγαλύτερο. Η εναρμόνιση της εκπαίδευσης και οι πολιτικές κατάρτισης των ευρωπαϊκών κρατών βρίσκονται σε πολύ χαμηλό επίπεδο, ενώ η έννοια της διά βίου μάθησης δεν διαδίδεται με την ταχύτητα που πρέπει. Κατά συνέπεια, φαίνεται ότι οι ΗΠΑ ανακάμπτουν από την οικονομική ύφεση, στην Άπω Ανατολή η δυναμική ανάπτυξη της οικονομίας που βασίζεται στη φτηνή εργασία συνεχίζεται, ενώ η Ευρώπη εξακολουθεί να παραμένει στάσιμη. Το ευρωπαϊκό κοινωνικό σύστημα είναι, κατά συνέπεια, μια αξία που πρέπει να διατηρήσουμε, ωστόσο η ευρωπαϊκή οικονομία είναι όλο και λιγότερο ικανή να παράγει τους χρηματοδοτικούς πόρους για κάτι τέτοιο. Δεν θα ήταν καλό να παραμείνουμε αδύναμοι απέναντι σε αυτή την κατάσταση, χωρίς να γνωρίζουμε τι να πράξουμε, αλλά θα ήταν ακόμα χειρότερο εάν, μολονότι μπορούμε να βρούμε μια διέξοδο, κάνουμε πολύ λιγότερα από όσα απαιτούνται.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το ουγγρικό έθνος είχε έναν ποιητή με φλόγα στην καρδιά, τον Sándor Petőfi, ο οποίος εξέγειρε το έθνος κατά την επανάσταση του 1848 με τα εξής λόγια: “Σήμερα είναι η κατάλληλη στιγμή, αλλά αύριο ίσως είναι πολύ αργά”. Στα επόμενα πέντε χρόνια δεν θα είναι σίγουρα η κατάλληλη στιγμή για την Ευρώπη, αλλά ίσως να μην είναι και πολύ αργά. Ας το αφήσουμε ως κληρονομιά στους διαδόχους μας που θα συνεδριάσουν στις 19 Ιουλίου: από τη σοφία, την αποφασιστικότητα και την ικανότητά τους να συνεργαστούν θα εξαρτηθεί εάν μπορούν να αντιστραφούν οι δυσάρεστες διαδικασίες ή εάν το ευρωπαϊκό κοινωνικό σύστημα θα παραμείνει ένα ευχάριστο πείραμα που είναι καταδικασμένο σε αποτυχία λόγω της έλλειψης οικονομικής στήριξης. 
Libicki (UEN ).
    Κύριε Πρόεδρε, έχω την τιμή να μιλώ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ως ένας από τους πρώτους πολωνούς βουλευτές και ως ο πρώτος βουλευτής που εκπροσωπεί τη διοικητική περιφέρεια της Wielkopolska. Οι συνάδελφοί μου βουλευτές και εγώ θέτουμε θεμελιώδεις στόχους για εμάς τους ίδιους στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Απευθύνομαι σε εσάς ως Πολωνός και ως κάτοικος της διοικητικής περιφέρειας της Wielkopolska. Σε αυτή την περιοχή, στο Gniezno, ο Αυτοκράτορας Όττο Γα και ο Καρδινάλιος Ροβέρτος, που εκπροσωπούσε τον Πάπα Σιλβέστρο Βα, συναντήθηκαν με τον ηγέτη της Πολωνίας, τον Boleslaw τον Γενναίο, το έτος 1000. Στα τέλη του 10ου αιώνα, συζήτησαν υποθέσεις που αφορούσαν την Ευρώπη σε αυτή τη συγκεκριμένη περιοχή κοντά στον τάφο του Αγίου Wojciech. Εμπνεόμενοι από αυτούς, πιστεύουμε ότι σήμερα μια ευτυχισμένη και ειρηνική Ευρώπη μπορεί επίσης να οικοδομηθεί μόνο εις το όνομα του Θεού και της χριστιανικής παράδοσης.
Ο λαός της Wielkopolska, όπου ζω, φημίζονταν πάντα για το επιχειρηματικό και αποταμιευτικό του πνεύμα. Οι πολίτες των πόλεων Poznan, Kalisz, Leszno, Piła, Konin, Gniezno, Wrzesnia, Gostyn, Koscian, Rawicz, Ostrow, Koło, και πολλών άλλων μεγάλων και μικρών πόλεων, καθώς και χωριών της Wielkopolska θα κάνουν ό,τι είναι δυνατόν προκειμένου να εξασφαλίσουν ότι η Πολωνία θα επιτύχει. Φιλοδοξούμε ότι θα επιτύχουμε για εμάς τους ίδιους, καθώς και για τον πολύ μεγάλο αριθμό νέων της Πολωνίας. Η χώρα μου κατέγραψε πρόσφατα τη μεγαλύτερη αύξηση του αριθμού φοιτητών στην Ευρώπη. Ο αριθμός αυτός εξαπλασιάστηκε τα τελευταία χρόνια. Για χάρη αυτών των νέων Πολωνών αγωνιζόμαστε για μια ισχυρή Πολωνία σε μια ισχυρή Ευρώπη. 
Őry (PPE-DE ).
Ένας από τους πιο σημαντικούς στόχους της Ένωσης που έχει τώρα διευρυνθεί σε 25 μέλη είναι η σημαντική αύξηση της ανταγωνιστικότητάς της και, με αυτόν τον τρόπο, η αντιμετώπιση των χωρών που θέτουν τις πιο σημαντικές προκλήσεις, ήτοι των ΗΠΑ και της Ιαπωνίας. Η Στρατηγική της Λισαβόνας που δημιουργήθηκε το 2000 καλύπτει αυτή την πτυχή, και αυτός ο στόχος πρέπει να διαδραματίσει στο άμεσο μέλλον σημαντικό ρόλο στην εθνική νομοθεσία και, επίσης, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Ωστόσο, μπορούμε να υλοποιήσουμε αποτελεσματικά τη Στρατηγική της Λισαβόνας μόνο εάν αυξήσουμε σημαντικά τόσο το ποσοστό απασχόλησης όσο και την κινητικότητα των εργαζομένων. Δυστυχώς, κατά τη διάρκεια των τελευταίων μηνών, αυτή η πολλά υποσχόμενη διαδικασία έχει εξοκείλει και οι φωνές όσων, βάσει παράλογων φόβων, θέλουν να καθυστερήσουν την ελεύθερη κυκλοφορία εργαζομένων έχουν γίνει πιο ηχηρές.
Όλοι έχουμε δει τις έρευνες για την αγορά εργασίας που αφορούν την αναμενόμενη κυκλοφορία των εργαζομένων από τα δέκα νέα κράτη μέλη. Αυτά τα στοιχεία αποδεικνύουν ότι μόλις το 1% όσων είναι ενεργά απασχολούμενοι προσδοκούν να βρουν απασχόληση σε άλλα κράτη μέλη τα επόμενα χρόνια. Συνεπώς, ο πανικός είναι εντελώς αβάσιμος, τα νέα κράτη μέλη, συμπεριλαμβανομένης της Ουγγαρίας, θα συμβαδίσουν βεβαίως με τις διατάξεις της συμφωνίας προσχώρησης, αλλά ορθώς αναμένουν ότι οι περιορισμοί της αγοράς εργασίας δεν θα διατηρηθούν από απύθμενες προκαταλήψεις και φόβους.
Berès (PSE ).
Πρέπει επίσης να θεσπίσουμε αληθινές στρατηγικές για τη βιομηχανική πολιτική. Στη δεκαετία του 1990, μπορέσαμε να το πράξουμε στην αυτοκινητοβιομηχανία –και έτσι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει σήμερα έξι κατασκευαστές αυτοκινήτων– σε μια εποχή όπου όλοι πίστευαν ότι η βιομηχανία ήταν καταδικασμένη από την ιαπωνική επέκταση. Πρέπει να ανακτήσουμε την ικανότητά μας για ισχύ μέσω της ενότητας, ή για ισχύ εν τη ενώσει.
Η δεύτερη μεγάλη κατευθυντήρια αρχή είναι αυτή των δικαιωμάτων. Δεν πρόκειται να υπάρξει συνοχή στην Ευρώπη, ούτε θα υπάρχει ένα ενοποιημένο κοινωνικό και οικονομικό μοντέλο, αν τα εμπορεύματα κυκλοφορούν απλώς χωρίς να υπάρχουν, όπως ορίσαμε στον Χάρτη, δικαιώματα για όλους, τα οποία άπτονται της κοινωνικής ευθύνης των επιχειρήσεων ή ενός συστήματος επαγγελματικής κοινωνικής ασφάλισης. Τέλος, θα χρειαστούμε πραγματική αλληλεγγύη ως προς έναν προϋπολογισμό που δεν θα είναι δυνατόν να περιοριστεί, όπως επιθυμούν ορισμένοι, στο πενιχρό ποσό του 1% του ΑΕΠ. Δεν μπορεί να υπάρξει, ωστόσο, προϋπολογισμός αλληλεγγύης χωρίς φορολογική αλληλεγγύη.
Siekierski (PPE-DE ).
    Κύριε Πρόεδρε, η διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης από 15 σε 25 κράτη μέλη συνεπάγεται αναπόφευκτες αλλαγές στην οικονομική, διοικητική και κοινωνική δομή της. Το μέσο κατά κεφαλήν ακαθάριστο εθνικό προϊόν είναι χαμηλότερο. Η ανεργία έχει αυξηθεί και η κοινωνία διχάζεται περισσότερο. Ο αριθμός των πιο φτωχών ανθρώπων έχει αυξηθεί σημαντικά. Υπάρχει μεγαλύτερος αριθμός λιγότερο αναπτυγμένων περιφερειών και αυτές οι περιφέρειες χρειάζονται στήριξη από τον προϋπολογισμό της Ένωσης.
Falbr (PSE ).

Marini (PPE-DE ).
Myller (PSE ).
Bonnici (PPE-DE ).

Vella (PSE ).
Manninger (PPE-DE ).
    Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Θα ήθελα να εκφράσω τη χαρά μου που μπορώ τώρα να απευθυνθώ σε εσάς ως πλήρες μέλος αυτού του Σώματος από την Ουγγαρία. Ακόμα και πριν από 20 χρόνια, οι εκπρόσωποι του Εθνικού Κόμματος της Ουγγαρίας θεωρούσαν ότι η επίτευξη της στενής σύνδεσης με τις χώρες της Δυτικής Ευρώπης ήταν ο κύριος στόχος τους. Ωστόσο, τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια μπορέσαμε να διδαχτούμε πολλά. Οι πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές αλλαγές που δεν έχουν ολοκληρωθεί ακόμα έχουν εξαιρετικό ενδιαφέρον.
Andersson (PSE ).
Šlesere (PPE-DE ).

Fico (PSE ).
Κατάγομαι από τη Σλοβακία, η οποία, όπως και τα υπόλοιπα νέα κράτη μέλη της ΕΕ, έχει υποστεί τεράστιες αλλαγές τα τελευταία 15 χρόνια, αλλαγές που συχνά απαιτούν δεκαετίες στις εξελιγμένες δημοκρατίες. Αυτές οι αλλαγές υπήρξαν πολύ επώδυνες και έχουν επιφέρει μεγάλες ανισότητες και κοινωνική αδικία. Είμαστε η ζωντανή απόδειξη ότι, εάν αγνοηθούν οι κοινωνικές πτυχές της οικονομίας της αγοράς, παράλληλα με τα αποτελέσματα των πειραματικών μεταρρυθμίσεων όσον αφορά τον πληθυσμό, και εάν δίνεται συνεχώς υπερβολικά μεγάλη έμφαση στο αόρατο χέρι της αγοράς, είναι 100% βέβαιο ότι ως αποτέλεσμα θα υπάρξουν τεράστιες διαφορές στο επίπεδο διαβίωσης και τεράστιες διαφορές μεταξύ των περιφερειών.
Πιστεύω ότι υπήρξαν αρκετά πυροτεχνήματα και δεξιώσεις για τον εορτασμό της διεύρυνσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πρέπει να έχουμε υπόψη ότι η Ένωση περιλαμβάνει τώρα χώρες όπου το μέσο εισόδημα είναι περίπου 160 ευρώ και ο μέσος μισθός είναι περίπου 360 ευρώ τον μήνα. Η πλήρης συμμόρφωση με το ευρωπαϊκό οικονομικό και κοινωνικό μοντέλο μπορεί να δράσει ως επείγουσα τροχοπέδη για ορισμένα κράτη μέλη. Βεβαίως, ίσως έχουμε μεγάλες επιφυλάξεις σχετικά με αυτό το μοντέλο, αλλά τα κοινωνικά πιο δίκαια και πιο προνοητικά μοντέλα είναι πολύ δύσκολο, αν όχι αδύνατο, να επινοηθούν. Θα θέλαμε να χρησιμοποιήσουμε τις εμπειρίες μας των τελευταίων δεκαπέντε ετών για να συμβάλουμε όσο μπορούμε πιο εποικοδομητικά στην υλοποίηση αυτού του μοντέλου. Δεν θέλουμε να είμαστε ένα μέρος της Ευρώπης που είναι ελκυστικό μόνο διότι έχει χαμηλό κόστος εργασίας και ανίσχυρη κοινωνική προστασία.
Ribeiro (GUE/NGL ).
Προκειμένου να το τοποθετήσουμε αυτό σε ιστορικό πλαίσιο, θα παραθέσω το παράδειγμα της Πορτογαλίας. Επί δεκαετίες, βρισκόμασταν εκτός του πλαισίου αυτού που αναφέρεται ως “ευρωπαϊκό μοντέλο”· πριν από τριάντα χρόνια, με την “Επανάσταση της 25ης Απριλίου”, κερδίσαμε κοινωνική ασφάλεια, μεταρρυθμίσεις, επίδομα ανεργίας και κατώτατο μισθό· κερδίσαμε το δικαίωμα στην υγεία και την εκπαίδευση και αυτό διατηρήθηκε στο σύνταγμα· η εργασία –στη στεριά, στη θάλασσα, στον κατασκευαστικό και στον τριτογενή τομέα– απέκτησε τη δέουσα αξία· δημιουργήθηκαν οι δημόσιες υπηρεσίες· επιδιώξαμε να συνδέσουμε τον δημόσιο, τον συνεργατικό και τον ιδιωτικό τομέα· δόθηκε προτεραιότητα στο συλλογικό συμφέρον, με τον έλεγχο της οικονομίας με δημοκρατική πολιτική και το αντίστροφο. Η πολιτική δεν ήταν πλέον σε θέση να επιτρέψει την ίδρυση μεγάλων ιδιωτικών χρηματοοικονομικών υπηρεσιών, με διάφορες μορφές προστασίας. Στη συνέχεια, ιδίως μετά το 1986, δόθηκε προτεραιότητα στην ονομαστική σύγκλιση, μολονότι συνοδεύτηκε από πραγματική απόκλιση και άνιση προσέγγιση σε κοινωνικό και περιφερειακό επίπεδο. Αυτό συνέβη διότι ο στόχος της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής δεν κατέληξε όπως θα έπρεπε. Δεν επιθυμούσαμε την επιβολή γελοίων δημοσιονομικών κριτηρίων ή θυσίες λογαριασμών δωρητών και όφελος των δικαιούχων· αυτό που θέλαμε από την πολιτική ήταν να προωθήσει τη συνεργασία και τη μεταφορά μέσων, με αμοιβαίο σεβασμό και όφελος για όλους.
Βρισκόμαστε ενώπιον μιας πολύ σημαντικής διεύρυνσης, την οποία χαιρετίζουμε, με την ένωση των λαών και των πολιτισμών της Ευρώπης. Ωστόσο, δεν θα συμβεί κάτι τέτοιο εάν δεν λάβουμε υπόψη τις εμπειρίες –τόσο θετικές όσο και αρνητικές– των νέων κρατών μελών. Αυτές οι εμπειρίες πρέπει να μας βοηθήσουν να εξασφαλίσουμε τη συνεχή ύπαρξη των αξιών και των αρχών που αποτελούν μέρος του “ευρωπαϊκού μοντέλου”. Πράγματι, καθώς δεν ήταν μόνο το σχέδιο Beveridge, αλλά επίσης ένας βαθμός ανταγωνισμού που οδήγησε στη διατήρηση των αρχών και των αξιών που εξανθρώπισαν τη χρήση του εργατικού δυναμικού. Ήταν σημαντική η αναφορά που έγινε εχθές στον Ρέιγκαν και τη Θάτσερ, χαρακτήρες που συμβόλιζαν τον νεοφιλελευθερισμό, ο οποίος διέπεται μόνο από τους κανόνες της αγοράς και ο οποίος δεν θα σταματήσει να καταστρέφει αυτές τις αρχές και αξίες.
Jarzembowski (PPE-DE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, θεωρώ ότι το ευρωπαϊκό οικονομικό και κοινωνικό πρότυπο είναι τόσο επιτυχημένο σε σύγκριση με εκείνο άλλων τμημάτων του πλανήτη διότι αναπτύξαμε τα περασμένα χρόνια μια ευρωπαϊκή πολιτική μεταφορών που είναι αποδοτική οικονομικά και φιλική προς το περιβάλλον και έχει λογικές γενικές συνθήκες για τους εργαζομένους. Αναφέρω ενδεικτικά τις ώρες οδήγησης και ανάπαυσης στις οδικές μεταφορές ή το ωράριο εργασίας στις μεταφορές. Η ευρωπαϊκή πολιτική μεταφορών στηρίζεται από τη μια στο ότι αντιμετωπίζουμε ή έχουμε ήδη αντιμετωπίσει τους διαφορετικούς εθνικούς κανόνες στον τομέα των μεταφορών δημιουργώντας έτσι μια ενιαία εσωτερική αγορά και στον τομέα των μεταφορών. Αναφέρω ως πρόσφατο παράδειγμα το άνοιγμα των εθνικών σιδηροδρομικών δικτύων για τη χωρίς διάκριση χρησιμοποίησή τους για εμπορευματικές μεταφορές από όλες τις σιδηροδρομικές επιχειρήσεις της Ένωσης από το 2006 ή το 2007. Επίσης, ένα άλλο παράδειγμα είναι η δημιουργία ενός ενιαίου ευρωπαϊκού εναερίου χώρου από τις 31 Δεκεμβρίου 2004. Από την άλλη, η ευρωπαϊκή πολιτική μεταφορών στηρίζεται στο ότι ξεπεράσαμε τη σκέψη και δράση στο πλαίσιο εθνικών δικτύων υποδομής δημιουργώντας και επεκτείνοντας ένα διευρωπαϊκό δίκτυο μεταφορών μέσα στην Ένωση. Έτσι, πριν από μόλις 14 ημέρες αποφασίσαμε τη μεγαλύτερη μεταρρύθμιση των διευρωπαϊκών δικτύων μεταφορών και έτσι ξεπεράσαμε και στον τομέα της υποδομής την Ένωση των 15 αποφασίζοντας 30 σχέδια επέκτασης με προτεραιότητα για την Ένωση των 25.
Kłopotek (PPE-DE ).
    Κύριε Πρόεδρε, έως πρόσφατα ήμουν παρατηρητής σε αυτό το Σώμα. Σήμερα, είμαι κανονικό μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Παρατήρησα ότι λέξεις όπως αλληλεγγύη, βοήθεια και συνεργασία χρησιμοποιούνται συχνά σε αυτή την αίθουσα. Αυτές οι λέξεις έχουν πραγματικό νόημα. Ωστόσο, ενίοτε μια υπέροχη ιδέα ηττάται απέναντι σε ανηλεή συμφέροντα. Παράδειγμα αποτελεί το έργο αναφορικά με τη μεταρρύθμιση της κοινής γεωργικής πολιτικής. Τα δεκαπέντε παλαιά κράτη μέλη χρησιμοποίησαν το άρθρο 23 της Συνθήκης Προσχώρησης που υπογράφηκε μεταξύ της Πολωνίας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς περαιτέρω ίδιον όφελος. Οι προϋποθέσεις που ισχύουν στην πολωνική γεωργία και οι οποίες θεσπίστηκαν στην Κοπεγχάγη τον Δεκέμβριο του 2002 άλλαξαν εις βάρος μας.
Daniel Kroupa (PPE-DE ).
Lulling (PPE-DE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο συνηθίζει να παράγει δηλώσεις που μπορεί να είναι ουτοπικές ή ακόμη και μεγαλεπήβολες, αλλά σίγουρα χρήσιμες. Μία από αυτές παρήχθη στη Λισαβόνα το 2000, όπου οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων μας παρουσίασαν μια στρατηγική που εκτείνεται σε μια δεκαετή περίοδο και έχει στόχο να κάνει την Ευρωπαϊκή Ένωση την πλέον ανταγωνιστική και δυναμική οικονομία στον κόσμο. Σύμφωνα με αυτή τη στρατηγική, μια ισχυρή οικονομία θα διεγείρει τη δημιουργία θέσεων απασχόλησης και θα ενθαρρύνει τις κοινωνικές και περιβαλλοντικές πολιτικές διασφαλίζοντας την αειφόρο ανάπτυξη και την κοινωνική συνοχή, κάτι που στην ουσία του δεν είναι μεγαλοφυές, αλλά σχεδόν μια αυταπόδεικτη αλήθεια και, για τους φοιτητές των οικονομικών και τους οπαδούς της κοινωνικής οικονομίας της αγοράς, μια μεταπολεμική αντίληψη.
Πάνω απ’ όλα, ελπίζω ότι το νέο Κοινοβούλιο, που θα εκλεγεί στις 13 Ιουνίου, θα μπορέσει, βάσει αυτών των στοιχείων να διασώσει το ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο ως αναπόσπαστο κομμάτι των στόχων και των σκοπών της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, ακόμη και αν σημαίνει ότι αυτοί πρέπει να επαναπροσδιοριστούν από όλους τους πολιτικούς και κοινωνικούς φορείς, μεταξύ των οποίων το Σώμα αυτό θα έχει ηγετικό ρόλο και πρωταρχική ευθύνη. 
Δήμας,
    Κύριε Πρόεδρε, εάν μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε την αποψινή συζήτηση και να της δώσουμε έναν τίτλο, θα λέγαμε ότι είναι συζήτηση αλληλεγγύης. Ήταν πράγματι η λέξη η οποία ακούστηκε περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη απόψε και, βεβαίως, τονίστηκε πάρα πολλές φορές η ανάγκη της ενίσχυσής της και ελπίζω, όπως είπαν ο κ. Libicki και ο κ. Kroupa προηγουμένως, ότι θα μπορέσουμε να κάνουμε την Ευρώπη και τις χώρες μας καλύτερες για μας και τα παιδιά μας και να μπορούμε να ζήσουμε με τη δημοκρατία, την ασφάλεια και την ελευθερία την οποία μας εγγυάται η Ευρωπαϊκή Ένωση και η κοινή επιθυμία όλων των λαών της Ευρώπης, χωρίς να θυσιάσουμε τις ελευθερίες.
Τώρα, πέρα από αυτή την επισήμανση, θα ήθελα να κάνω μερικές ακόμη τελικές παρατηρήσεις: η βραδεία οικονομική ανάπτυξη που σημειώθηκε κατά τα πρώτα έτη εφαρμογής της στρατηγικής της Λισαβόνας, και επομένως και της Ατζέντας Κοινωνικής Πολιτικής, ενδέχεται να δημιουργήσει αμφιβολίες, όπως είπε και προηγουμένως η κ. Lulling, σχετικά με τη βαθύτερη λογική στην οποία στηρίζεται η εκσυγχρονιστική προσέγγιση που υιοθετήθηκε το 2000. Το γεγονός ότι αρκετοί ενδιάμεσοι στόχοι δεν θα επιτευχθούν το 2005, π.χ. η ανεργία, όπως τόνισε η κ. Ainardi και άλλοι, και η αύξηση του ποσοστού απασχόλησης των εργαζομένων μεγαλύτερης ηλικίας, που είναι πολύ μικρότερο από το ποσοστό το οποίο επιδιώκαμε, όλα αυτά μπορούν να τροφοδοτήσουν κριτική. Πάντως, η στρατηγική επιλογή για την οικονομική και κοινωνική ευημερία είναι η σωστή επιλογή. Πρέπει όχι μόνο να παραμείνουμε πιστοί, όπως τόνισε ο κ. Marini, στις αρχές στις οποίες θεμελιώνεται το οικονομικό και κοινωνικό μοντέλο της Ευρώπης και οι οποίες περιέχονται στη στρατηγική της Λισαβόνας, αλλά και να είμαστε προσηλωμένοι στους στόχους της συγκεκριμένης στρατηγικής. Αυτό δεν αποκλείει ότι ενδέχεται να απαιτηθούν προσαρμογές όσον αφορά τα συγκεκριμένα μέτρα πολιτικής και τις μεθόδους υλοποίησής τους. Είναι όμως σαφές ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να εκμεταλλευτεί την οικονομική ανάκαμψη και τη δυναμική της διεύρυνσης για να δώσει νέα ώθηση στη στρατηγική της Λισαβόνας, εστιάζοντας κυρίως σε ορισμένες προτεραιότητες, όπως είναι η βελτίωση των επενδύσεων στα δίκτυα και στη γνώση της τεχνολογίας, που τονίστηκε από πολλούς, από την κ. Grossetête, τον κ. Szabó και πολλούς άλλους, την ενδυνάμωση της ανταγωνιστικότητας της βιομηχανίας και των υπηρεσιών και την παράταση του ενεργού επαγγελματικού βίου.
Γενικά για τα νέα κράτη μέλη υφίστανται και αντιμετωπίζουν, σε ό,τι αφορά την υλοποίηση των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, τις ίδιες προκλήσεις που αντιμετωπίζουν και τα παλαιότερα κράτη μέλη. Βεβαίως, όπως τονίστηκε από πολλούς, όπως από τον κ. Krasts, την κ. Šlesere, τα νέα κράτη μέλη έχουν βεβαίως μεγαλύτερες δυσκολίες σε ορισμένες περιπτώσεις. Βεβαίως, ορισμένες χώρες όπως η Πολωνία, όπως είπε η κ. Ciemniak, έχουν υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης, 6%, και έχουν καταφέρει στον τομέα των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων γρηγορότερες μεταρρυθμίσεις. Στον τομέα αυτό των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων τα νέα κράτη πρέπει να επικεντρωθούν ιδιαίτερα στη δημιουργία συνθηκών για την ενίσχυση της αύξησης της παραγωγικότητας, καθώς τα επίπεδα παραγωγικότητας είναι γενικά πολύ χαμηλά και στην αντιμετώπιση των υψηλών επιπέδων διαρθρωτικής και μακροχρόνιας ανεργίας, την οποία ανέφερε ο κ. Siekierski.
Στο σημείο αυτό θα ήθελα να αναφερθώ και σε ένα θέμα που έθεσε στην αρχή της συζήτησης η κ. Jensen και επανελήφθη στη συνέχεια, το θέμα της ελεύθερης διακίνησης των εργαζομένων. Είναι γνωστό ότι προβλέπονται μεταβατικές ρυθμίσεις. Αυτό μεταφράστηκε σε διαφορετικές εθνικές πρακτικές που καλύπτουν όλο το φάσμα, από το 0 μέχρι τα 7 χρόνια. Ανεξαρτήτως όμως των οποιωνδήποτε διαβαθμίσεων στις μεταβατικές περιόδους, που ελπίζω να αποδειχθεί ότι δεν χρειάζονται και να καταργηθούν το συντομότερο δυνατόν, ή να περιοριστούν όσο το δυνατόν περισσότερο, πρέπει να τονίσω ότι η ελεύθερη κυκλοφορία και το δικαίωμα εγκατάστασης και εργασίας σε ένα άλλο κράτος μέλος συνιστούν θεμελιώδεις ελευθερίες που διαφυλάσσονται από το κοινοτικό δίκαιο. Ας μην ξεχνάμε άλλωστε ότι αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της εσωτερικής αγοράς και της ευρωπαϊκής ιθαγένειας.
Ακόμη, ήθελα να τονίσω και πάλι αυτό που είπα και στην αρχική μου παρέμβαση, ότι οι οικονομίες με μεγάλο βαθμό ενοποίησης και αλληλεξάρτησης, οι οποίες μοιράζονται μια κοινή αγορά, χρειάζονται αποτελεσματικό συντονισμό της χάραξης αλλά και της υλοποίησης της οικονομικής πολιτικής, τόσο σε εθνικό επίπεδο, όσο και σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όλα τα συστατικά στοιχεία του οικονομικού συντονιστικού πλαισίου συνδέονται στενά σ’ αυτή τη συνολική στρατηγική. Συμφωνώ και εγώ με εκείνους που τόνισαν, όπως η κ. Thyssen, ότι ο μόνος τρόπος για την επιτάχυνση της προόδου είναι η πραγματοποίηση και άλλων μεταρρυθμίσεων. Πρέπει να επεκτείνουμε τον συντονισμό μας πέραν των δημοσιονομικών θεμάτων, καλύπτοντας ευρύτερα ζητήματα οικονομικής πολιτικής και οφείλουμε να λαμβάνουμε υπόψη μας τόσο την κοινωνική όσο και την περιβαλλοντική διάσταση για την οποία μας μίλησε η κ. Myller και ανέφερε αυτό το οποίο είπα και τόνισα και προηγουμένως, και το διευκρινίζω καλύτερα τώρα, ότι δηλαδή χώρες οι οποίες παρέχουν υψηλή κοινωνική προστασία, όπως η Δανία και η Σουηδία, καταφέρνουν να είναι εξαιρετικά ανταγωνιστικές.
Πρόεδρος.
Πρόεδρος.
Vitorino,
Τα τελευταία πέντε χρόνια η Επιτροπή και το Κοινοβούλιο ακολούθησαν από κοινού έναν δρόμο στον οποίο η εποικοδομητική συμβολή και η συνεργασία του Κοινοβουλίου, συχνά σε πολύ δύσκολες συνθήκες και με πολύ αυστηρές προθεσμίες, θα είναι σίγουρα ένα από το καθοριστικά χαρακτηριστικά αυτού του νομοθετικού σώματος. Οι πρόσφατες έρευνες του Ευρωβαρομέτρου, που διεξήχθησαν για την Επιτροπή, αποδεικνύουν τη γενική επιθυμία εκ μέρους των πολιτών για περισσότερη Ευρώπη. Αυτές οι προσδοκίες είναι ακόμα μεγαλύτερες στο πλαίσιο μιας διευρυμένης Ευρώπης 455 εκατομμυρίων κατοίκων.
Οι διαπραγματεύσεις με τις χώρες προσχώρησης διεξήχθησαν μόνο όταν αποφασίστηκε με αμοιβαία συμφωνία ότι τα νέα κράτη μέλη είχαν επιτύχει ικανοποιητικό επίπεδο συμμόρφωσης με το υπάρχον νομοθετικό πλαίσιο και επαρκή ικανότητα υλοποίησης και ενίσχυσης αυτού του πλαισίου. Αποκαλύπτεται ότι όλες αυτές οι χώρες πρέπει να σημειώσουν περαιτέρω πρόοδο. Η Επιτροπή θα διαδραματίσει τον συνήθη ρόλο της του θεματοφύλακα των Συνθηκών και θα συνεχίσει να προσφέρει σημαντική χρηματοδοτική βοήθεια σε συνέχεια των σχεδίων PHARE, που θα συνεχιστούν έως το 2006, και, εν συνεχεία, μέσω ενός μηχανισμού Σένγκεν και μεταβατικών ρυθμίσεων. Εξίσου σημαντικό είναι το γεγονός ότι πρέπει να γίνει σαφές πως όλα τα κράτη μέλη μπορούν να έχουν τη δυνατότητα χρηματοδότησης από την Ευρωπαϊκή Ένωση στο πλαίσιο των προγραμμάτων του τομέα Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων, επί εντελώς ίσοις όροις.
Μια επιπλέον πτυχή που έχουν φέρει στο προσκήνιο τα μέσα ενημέρωσης αφορά τον φόβο μαζικής μετακίνησης των νέων πολιτών στην Ευρώπη. Όπως είχα την ευκαιρία να δηλώσω εδώ, αυτοί οι φόβοι είναι αδικαιολόγητοι. Η Επιτροπή έχει διεξαγάγει μια μελέτη που αποδεικνύει ότι τα επόμενα πέντε χρόνια περίπου το 1% του συνολικού ενεργού πληθυσμού των νέων κρατών μελών θα ασκήσει το δικαίωμα ελεύθερης κυκλοφορίας, κάτι που ανέρχεται σε 220 000 ανθρώπους ετησίως, σε μια ΕΕ με περισσότερους από 450 εκατομμύρια κατοίκους. Θα ήθελα να αναφέρω, βάσει της προσωπικής μου εμπειρίας, ότι, την παραμονή της ένταξης της Ισπανίας και της Πορτογαλίας στην ΕΕ, εκφράστηκαν παρόμοιοι φόβοι, οι οποίοι αποδείχτηκαν εντελώς αβάσιμοι. Η Συνθήκη Προσχώρησης προβλέπει τη δυνατότητα εφαρμογής μεταβατικών μέτρων από τα σημερινά δεκαπέντε κράτη μέλη. Αυτά τα μέτρα είναι επαρκή και πιστεύω ότι θα είναι όντως απλώς μεταβατικά.
Η διεύρυνση είναι μια μεγάλη πρόκληση για αρκετές πολιτικές, όπως οι αυστηρότεροι έλεγχοι των εξωτερικών συνόρων. Ελπίζουμε ότι η Υπηρεσία Εξωτερικών Συνόρων θα λειτουργήσει από 1ης Ιανουαρίου 2005 για να στηρίξει τις προσπάθειες που κατέβαλαν τα δέκα νέα κράτη μέλη για τη βελτίωση των συνοριακών ελέγχων. Όπως γνωρίζει το Κοινοβούλιο, οι έλεγχοι των εσωτερικών συνόρων στα νέα κράτη μέλη θα καταργηθούν μετά από μια διαδικασία ειδικής αξιολόγησης και μετά από μια επακόλουθη απόφαση του Συμβουλίου. Αυτή η διαδικασία δύο σταδίων μπορεί να θεωρηθεί πλήρης μόλις θεσπιστεί το Σύστημα Πληροφοριών Σένγκεν, γνωστό ως SIS “δεύτερης γενιάς”. Συνεπώς, η προγραμματισμένη ανάπτυξη του SIS ΙΙ είναι προτεραιότητα της Επιτροπής και θα απαιτήσει την ενεργό συμμετοχή όλων των κρατών μελών.
Η αρχή της επικουρικότητας, η οποία ισχύει ήδη σήμερα, θα οριστεί με μεγαλύτερη σαφήνεια στο συνταγματικό κείμενο που αφορά τους συνοριακούς ελέγχους, το άσυλο και τη μετανάστευση. Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα να υπενθυμίσω, τέλος, ότι η 1η Μαΐου δεν είναι μόνο η ημερομηνία ένταξης των δέκα νέων κρατών μελών, αλλά επίσης η προθεσμία που ορίζει η Συνθήκη του Άμστερνταμ για την ολοκλήρωση του πρώτου σταδίου της σταδιακής εισόδου σε έναν χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης. Η Επιτροπή θα δημοσιοποιήσει σύντομα μια ανακοίνωση στην οποία θα αξιολογεί την πρόοδο που σημειώθηκε την τελευταία πενταετία και θα περιλαμβάνει τις πρώτες κατευθυντήριες γραμμές για τις μελλοντικές προτεραιότητες. Αυτές οι προτεραιότητες θα βασίζονται στις κοινές αξίες της ελευθερίας, της ασφάλειας και της δικαιοσύνης σε μια διευρυμένη Ευρώπη και πρέπει να βασίζονται στις προόδους που όλοι ελπίζουμε ότι θα προβλέπει η μελλοντική Συνταγματική Συνθήκη, η οποία πρέπει να βελτιωθεί και, εν συνεχεία, να τεθεί σε ισχύ χωρίς καμία καθυστέρηση.
Hernández Mollar (PPE-DE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα καταρχάς, εξ ονόματος της Ομάδας μου, να καλωσορίσω τα 162 νέα μέλη αυτού του Κοινοβουλίου, ενώ ευελπιστούμε ότι αυτή η πρώτη συζήτηση σχετικά με την ελευθερία και την ασφάλεια των πολιτών στη διευρυμένη Ευρώπη και, για εμένα, η τελευταία μου ως μέλους αυτού του Κοινοβουλίου, θα οδηγήσει σε ορισμένες σαφείς σκέψεις, όχι μόνο σχετικά με το πλαίσιο που έχει ήδη δημιουργηθεί κατά τη διάρκεια περισσοτέρων από 50 ετών ευρωπαϊκής οικοδόμησης, αλλά επίσης σχετικά με τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε σε αυτό το κοινό μέλλον που έχουμε μόλις ξεκινήσει.
Ελευθερία, ασφάλεια και δικαιοσύνη. Κατά την άποψή μου, σε αυτούς τους τομείς έχει αποδειχθεί η επείγουσα ανάγκη αντιμετώπισης των βαθιών αλλαγών που αναμένονται σε μια Ευρώπη 450 εκατομμυρίων πολιτών και η οποία, δυστυχώς, όπως μπορούμε να διαπιστώσουμε, ορισμένες φορές καθίσταται πιο επιτακτική κατόπιν τραγικών γεγονότων όπως οι τρομοκρατικές επιθέσεις και οι θλιβεροί θάνατοι των θυμάτων της μετανάστευσης.
Σε κάθε διαδικασία, όμως, όπως αυτή η οποία μας απασχολεί επί του παρόντος, δεν πρέπει να ξεχνάμε να κοιτάζουμε μπροστά. Για τον λόγο αυτόν, κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, πιστεύω ότι πρέπει να αλλάξουμε όλα όσα δεν λειτουργούν. Είναι άκρως σημαντικό να τροποποιήσουμε την τρέχουσα μέθοδο λήψης αποφάσεων, με τις περιπτώσεις πρωτοβουλιών που αλληλεπικαλύπτονται ή καθυστερήσεων που οφείλονται στους κανόνες της ομοφωνίας, καθώς και με τις σκανδαλώδεις καθυστερήσεις στην ενσωμάτωση της κοινοτικής νομοθεσίας στη νομοθεσία των κρατών μελών. Πρέπει να ενισχύσουμε επίσης και να σημειώσουμε περαιτέρω πρόοδο στα επιτεύγματα που έχουν ήδη υπάρξει. Επομένως, επιμένω στην πρόταση που διετύπωσα στην ετήσια συζήτηση για την έκθεση σχετικά με τον χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης, όπως η δημιουργία ενός Τάμπερε II.
Evans, Robert (PSE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ξεκινήσω συγχαίροντας τον Επίτροπο Vitorino. Είπε στην αρχή της παρέμβασής του ότι θα ήταν η τελευταία μας ευκαιρία να τον ακούσουμε. Ελπίζω ότι αυτό δεν αληθεύει και ότι οι βουλευτές που θα επιστρέψουν στο νέο Κοινοβούλιο θα έχουν και πάλι την ευχαρίστηση να συνεργαστούν μαζί του. Είμαι βέβαιος ότι οι συνάδελφοί μου θα συμφωνήσουν ότι υπήρξε ένας από τους πιο καλούς και προσιτούς Επιτρόπους. Συνεργάστηκε στενά μαζί μας στην επιτροπή μας όσον αφορά έναν πολύ δύσκολο φάκελο και ορισμένα πολύ ενδιαφέροντα θέματα.
Ο κ. Hernández Mollar μίλησε για τις σταθερές προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε. Στο έργο της επιτροπής μας για τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των πολιτών, η πρόκληση είναι να διασφαλίσουμε ότι, παρά τις βαθιά ριζωμένες προκλήσεις, μπορούμε ακόμα να διατηρήσουμε τα δικαιώματα περισσότερων από 400 εκατομμύρια πολιτών στην ΕΕ για ελεύθερη κυκλοφορία, αξιοπρεπή εκπαίδευση και αξιοπρεπή στέγη.
Ο Επίτροπος ορθώς είπε ότι η διεύρυνση είναι μια πραγματική πρόκληση, στην οποία δεν έχουμε ακόμα ανταποκριθεί με κανέναν τρόπο. Αντιμετωπίζουμε την πρόκληση των εξωτερικών συνόρων, στην οποία αναφέρθηκε. Στην προσπάθειά μας να ελέγξουμε αυτά τα σύνορα και να σταματήσουμε το εμπόριο ναρκωτικών και όπλων, δεν πρέπει να υψώνουμε τείχη μεταξύ των 25 πιο πλουσίων χωρών μας και των πιο φτωχών κρατών που βρίσκονται δίπλα σε αυτά τα νέα σύνορα.
Είμαι βέβαιος, κύριε Vitorino, ότι συμμερίζεστε την επιθυμία μας να εξασφαλίσουμε τη δικαιοσύνη σε αυτή τη διευρυμένη Ευρώπη. Απευθυνθήκατε σε εταιρείες και επιχειρήσεις. Αυτό πρέπει να συνεχιστεί και να συμπεριλάβει την ελευθερία του Τύπου – και όχι το κλείσιμο εφημερίδων, όπως συνέβη σε ορισμένες χώρες. Υπάρχει το δικαίωμα στην ελεύθερη τηλεόραση και τα ελεύθερα μέσα ενημέρωσης, και όχι αυτά που διοικούνται από λίγους ανθρώπους που έχουν κεκτημένα δικαιώματα.
Το δικαίωμα ασύλου πρέπει να ενισχυθεί, διότι εμείς στο Κοινοβούλιο και την Επιτροπή είμαστε θεματοφύλακες αυτών των δικαιωμάτων: το δικαίωμα ασύλου για όσους το χρειάζονται. Η Επιτροπή είναι ένας από τους θεματοφύλακες αυτών των Συνθηκών και αυτών των δικαιωμάτων. Μπορούμε να ατενίσουμε το μέλλον με κάποια αισιοδοξία. Εάν ακούει κάποιος που είναι σε θέση να βρει νέο Πρόεδρο της Επιτροπής, προτείνω –διότι το αξίζετε– εσάς, Επίτροπε Vitorino. Ελπίζω ότι θα εξεταστεί αυτή η πρόταση. Σας ευχαριστούμε για όσα κάνατε και ευχαριστώ τον κ. Hernández Mollar και τους υπόλοιπους συναδέλφους της επιτροπής για όσα έχουν κάνει τα τελευταία χρόνια. 
Szent-Iványi (ELDR ).
Διαφωνούμε επίσης για πρακτικούς λόγους, και επ’ αυτού συμφωνώ πλήρως με τον κ. Vitorino. Οι φόβοι είναι υπερβολικοί· όλες οι μελέτες καταδεικνύουν ότι η ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων, ή η ζήτηση εργαζομένων από άλλες χώρες, δεν παρατηρούνται σε μεγάλη κλίμακα. Όσον αφορά την περίπτωση της Ουγγαρίας, γνωρίζουμε όλοι πολύ καλά ότι θα επηρεάσει το πολύ το 2% του εργατικού δυναμικού. Όσοι επηρεάζονται θα είναι υψηλής κατάρτισης άγαμοι νέοι, το 85% των οποίων αναζητά απασχόληση σε άλλες χώρες για περίοδο ενός ή δύο ετών περίπου.
Κυρίες και κύριοι, άλλο πρέπει να είναι το επίκεντρο της προσοχής μας. Η Ευρωπαϊκή Ένωση επιθυμεί να καταστεί ένας χώρος ανάπτυξης και ανταγωνιστικότητας, και σε αυτό αποσκοπεί η διαδικασία της Λισαβόνας. Αυτός ο στόχος θα είναι δύσκολο να επιτευχθεί χωρίς τη δημιουργία μιας ενωμένης και ευέλικτης αγοράς εργασίας. Χωρίς αυτήν, η Ευρώπη δεν θα επιτύχει ποτέ τους στόχους που τίθενται στη διαδικασία της Λισαβόνας για το 2010.
Εάν δεν επιτραπεί στο εργατικό δυναμικό να μετακινηθεί προς τους χώρους παραγωγής, τότε οι χώροι παραγωγής θα μετακινηθούν προς το εργατικό δυναμικό. Αυτή η σχέση πρέπει επίσης να λαμβάνεται υπόψη. Για τον λόγο αυτόν, ολοκληρώνοντας την ομιλία μου, επιτρέψτε μου σας παρακαλώ να ζητήσω από την Επιτροπή να προβεί σε μια δήλωση παρόμοια με αυτήν του κ. Vitorino –με τη μορφή δήλωσης της Επιτροπής– για την κατάργηση των περιορισμών, ενώ καλούμε τα κράτη μέλη να συμπεριλάβουν αυτό το θέμα στην ημερήσια διάταξη της προσεχούς συνεδρίασης του Συμβουλίου, τον Ιούνιο, και να λάβουν άμεσα μέτρα για την επίλυσή του. 
Morera Català (Verts/ALE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, Επίτροπε Vitorino, συμφωνώ μαζί σας ότι οι πολίτες της Ευρώπης θέλουν περισσότερη Ευρώπη και πιστεύω ότι, ενόψει των μελλοντικών προοπτικών, η ανακοίνωση σχετικά με τις αξίες της ελευθερίας και της ασφάλειας που πρόκειται να παρουσιάσει η Επιτροπή σε αυτό το Κοινοβούλιο πρέπει να εξετάζει δύο σημαντικές πτυχές.
Zahradil (PPE-DE ).
Vadai (PSE ).
   – Κυρίες και κύριοι βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, κύριε Επίτροπε, αποτελεί ιδιαίτερη τιμή για εμένα, ως το νεότερο μέλος της Ομάδας των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών, και ως μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου από την Ουγγαρία και το Karcag, η δυνατότητα που μου προσφέρεται σήμερα να εκφράσω τις απόψεις μου για ένα θέμα το οποίο δεν θα ήταν δυνατόν να συζητήσουμε 15 χρόνια πριν. Και όχι μόνο επειδή μια δεκαπεντάχρονη θα δυσκολευόταν πολύ να γίνει μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, αλλά και επειδή την περίοδο εκείνη δεν θεωρούσαμε ότι υπάρχει έστω και η παραμικρή πιθανότητα ένταξης της Ουγγαρίας στον ασφαλή και ελεύθερο χώρο που προσέφερε η Ευρωπαϊκή Ένωση.
Τον εικοστό πρώτο αιώνα, η ελευθερία και η ασφάλειά μας βρέθηκαν συχνά σε πλήρη σύγκρουση μεταξύ τους. Όλοι θα ήθελαν να αποφύγουν τις προκλήσεις που απειλούν την ασφάλεια της χώρας τους, αλλά κανείς δεν επιθυμεί να βλάψει τα ατομικά, πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα τα οποία κατακτήσαμε κατά τη διάρκεια του δεκάτου ογδόου αιώνα και τα οποία ενισχύθηκαν με μια σειρά επαναστάσεων, συμπεριλαμβανομένων των ουγγρικών επαναστάσεων του 1848 και του 1956. Δύσκολα επιλύονται αυτές οι συγκρούσεις, αλλά φρονώ ότι τα μέλη της διευρυμένης Ευρωπαϊκής Ένωσης, μαζί με τους πολίτες της Ευρώπης, θα μπορέσουν να βρουν τις λύσεις.
Ludford (ELDR ).
   – Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα και εγώ να συγχαρώ τον Επίτροπο Vitorino για το έργο που επιτέλεσε τα τελευταία πέντε χρόνια. Υπήρξε πραγματικά ένας θαυμάσιος Επίτροπος Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων. Ελπίζω ότι θα τον βλέπουμε πιο συχνά, κυρίως διότι θα μας βοηθούσε να επιτύχουμε στον τομέα της δικαιοσύνης και των εσωτερικών υποθέσεων τον στόχο της Λισαβόνας, να κάνουμε δηλαδή την Ευρώπη την πιο δυναμική και ανταγωνιστική οικονομία του κόσμου. Γιατί δεν έχουμε έναν παράλληλο επίσημο στόχο, ίσως τον στόχο του Τάμπερε, να κάνουμε τη διευρυμένη Ευρωπαϊκή Ένωση το διεθνές λίκνο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της προστασίας των ατομικών ελευθεριών και της διατήρησης της ασφάλειας του κόσμου;
McKenna (Verts/ALE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, συμφωνώ πλήρως με την προηγούμενη ομιλήτρια. Ως επακόλουθο της 11ης Σεπτεμβρίου, έχει τεθεί σε ισχύ μια πολύ καταπιεστική νομοθεσία. Πρόκειται για ένα μείζον πρόβλημα, διότι φαίνεται πως το κράτος δικαίου τίθεται στο περιθώριο στο πλαίσιο της καταπολέμησης της τρομοκρατίας. Εάν θέσουμε στο περιθώριο το κράτος δικαίου και το αγνοήσουμε, θα επιτρέψουμε στους τρομοκράτες να κερδίσουν άλλο ένα μέτωπο.
Υπάρχει μεγάλη υποκρισία όσον αφορά αυτούς που προέρχονται από τα νέα κράτη μέλη. Και τα 15 “παλαιά” κράτη μέλη εισήγαγαν μέτρα που περιορίζουν τα δικαιώματα των πολιτών των νέων χωρών που έρχονται εδώ, όσον αφορά τη δυνατότητα εύρεσης εργασίας, τα ταξίδια ή τα επιδόματα από κοινωνικές υπηρεσίες στα “παλαιά” κράτη μέλη. Αυτό δημιουργεί δύο μέτρα και δύο σταθμά, γεγονός που αποτελεί μείζον πρόβλημα.
Paisley (NI ).
Τα τελευταία 25 χρόνια υπήρξα βουλευτής αυτού του Σώματος, εκλεγμένος με τις περισσότερες ψήφους στη Βόρειο Ιρλανδία. Είχα την ευχαρίστηση να λάβω τις περισσότερες ψήφους από οποιοδήποτε άλλο εκλεγμένο μέλος του Κοινοβουλίου.
Von Boetticher (PPE-DE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να σας διορθώσω. Νομίζω ότι φαίνεται στα πρακτικά ότι ο κ. Pirker μου παραχώρησε τον χρόνο ομιλίας του και έτσι έχω τέσσερα λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, η προς ανατολάς διεύρυνση της ΕΕ που τώρα έχει 25 κράτη μέλη δεν έγινε μέσα σε μια νύχτα την 1η Μαΐου, αλλά υπήρξε μια δεκαετής διαδικασία που απαίτησε πάρα πολλά τόσο από την παλαιά Ευρωπαϊκή Ένωση όσο και από τα νέα κράτη μέλη. Ειδικά στον τομέα της εσωτερικής πολιτικής και της δικαιοσύνης, πολλοί κάτοικοι των παλαιών κρατών μελών ανησυχούσαν για αύξηση της εγκληματικότητας μετά τη διεύρυνση. Εδώ επιτεύχθηκαν όμως πολλά με τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις, αλλά και χάρη στη μεγάλη συνεργασία από μέρους των νέων κρατών μελών.
Ποιος θα πίστευε πριν από δέκα χρόνια ότι κάποτε Πολωνοί και Γερμανοί φρουροί των συνόρων θα τα ελέγχουν μαζί, σε μικτές ομάδες; Τα νέα κράτη μέλη σημείωσαν όμως μεγάλες επιτυχίες και ως προς την καταπολέμηση της εθνικής εγκληματικότητας και έτσι σε πολλές περιπτώσεις τα παλαιά κράτη μέλη υποχρεώθηκαν να ξεχάσουν τις προκαταλήψεις τους. Στο μέλλον πρέπει να ενεργήσουμε ακόμη πιο ευρωπαϊκά ενόψει του πολλαπλασιασμού των απειλών της διεθνούς τρομοκρατίας. Μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου στη Νέα Υόρκη σημειώθηκε μια –δυστυχώς– ξαφνική ώθηση στην κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική δικαιοσύνης. Πολλά αποφασίστηκαν σε χρόνο ρεκόρ: το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης, ο ενιαίος ορισμός της τρομοκρατίας και του ποινικού πλαισίου και το πάγωμα όλων των πόρων της τρομοκρατίας. Δυστυχώς, ένα μόλις έτος αργότερα, το ενδιαφέρον αυτό μειώθηκε και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν κατάφερε καν να ενισχύσει τις δομές της Europol για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας.
Στο προσκήνιο ήρθαν και πάλι μεμονωμένες εθνικές ενέργειες και μηχανορραφίες. Το θέμα πήρε ξανά την πρώτη θέση στην ημερήσια διάταξη μόνο μετά τις τραγικές επιθέσεις στη Μαδρίτη. Δημιουργήθηκε γρήγορα το αξίωμα του συντονιστή για την τρομοκρατία στο Συμβούλιο, δυστυχώς όμως χωρίς πραγματικές αρμοδιότητες. Τα μέτρα που είχαμε αποφασίσει μετά την 11η Σεπτεμβρίου 2001, δηλαδή πριν από σχεδόν δυόμισι χρόνια, δεν έχουν εφαρμοστεί ακόμα στα κράτη μέλη. Το συμπέρασμα είναι πως εμείς ως Κοινοβούλιο, ως Ευρωπαϊκή Ένωση, κάναμε το καθήκον μας, όχι όμως και τα κράτη μέλη. Εν τω μεταξύ, στην ατζέντα της διευρυμένης πλέον Ένωσης βρίσκονται ήδη τα επόμενα σημαντικά ζητήματα. Πρέπει να εναρμονιστεί η πολιτική μας για τις θεωρήσεις διαβατηρίων και να συσταθεί ένα σύστημα σχετικών πληροφοριών. Πρέπει να ενοποιηθούν οι προδιαγραφές για τη φύλαξη των συνόρων και να ελέγχονται από τον αντίστοιχο ευρωπαϊκό οργανισμό. Πρέπει επιτέλους να ολοκληρωθεί το σύστημα πληροφοριών Σένγκεν δεύτερης γενιάς. Η Europol πρέπει να συμμετέχει περισσότερο στην εθνική καταπολέμηση του εγκλήματος και να ενισχυθεί το προσωπικό της, ενώ χρειαζόμαστε επειγόντως έναν Ευρωπαίο εισαγγελέα για να μπορέσουμε να καταπολεμήσουμε με επιτυχία την απάτη εις βάρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Στη διάρκεια αυτής της κοινοβουλευτικής περιόδου κάναμε ορισμένα πράγματα για την ασφάλεια των Ευρωπαίων πολιτών. Πολλά άλλα όμως απέτυχαν εξαιτίας της απαιτούμενης ομοφωνίας στο Συμβούλιο και των εθνικών εγωισμών. Επομένως, δεν υπάρχει σχεδόν κανένας τομέας όπου η έναρξη ισχύος της συνταγματικής συνθήκης να είναι τόσο σημαντική όσο είναι για την εσωτερική πολιτική και την πολιτική δικαιοσύνης. Η ΕΕ των 25 δεν θα είναι μελλοντικά σε θέση να καταπολεμήσει αποτελεσματικά την τρομοκρατία και το οργανωμένο έγκλημα παρά μόνον εάν εφαρμόσουμε απλούστερες και πιο διαφανείς διαδικασίες. Ειδικά το Συμβούλιο πρέπει να περάσει στην πλειοψηφική λήψη αποφάσεων. Επίσης, πρέπει να αυξηθεί σημαντικά ο προϋπολογισμός όσο ισχύει αυτή η Συνθήκη, γιατί δεν κοστίζει μόνο η γεωργία και οι οικονομικές δομές, αλλά και η ασφάλεια. Με αυτό το πνεύμα ελπίζω σε μια εποικοδομητική και ρεαλιστική συνεργασία στο νέο Κοινοβούλιο. Ευχαριστώ θερμά τον Επίτροπο Vitorino. Δεν συμφωνούσαμε πάντα ως προς τα ζητήματα του ασύλου, όμως σας υποστηρίξαμε πολύ στην εσωτερική πολιτική και την πολιτική δικαιοσύνης και ελπίζω πως τα χειροκροτήματα από την αριστερή πτέρυγα αφορούν αυτόν τον τομέα, γιατί αυτό δείχνει ότι στο μέλλον θα είμαστε σε θέση να δράσουμε μαζί και να είμαστε πιο δυνατοί από παλιότερα. 
Καραμάνου (PSE ).
Το θέμα της ελευθερίας και της ασφάλειας στην Ευρώπη των εικοσιπέντε, που συζητούμε σήμερα, συνδέεται άμεσα, κύριε Επίτροπε, και με την ασφάλεια των Ολυμπιακών Αγώνων που διοργανώνονται αυτό το καλοκαίρι στην Ελλάδα. Η διεξαγωγή των Αγώνων σε συνθήκες ασφάλειας υπήρξε πάντα ο μόνιμος πονοκέφαλος, ήδη από την αρχαιότητα, γι’ αυτό και η εκεχειρία αποτελούσε το πιο σοβαρό μέρος της προετοιμασίας, προκειμένου οι αθλητές και οι θεατές να φτάσουν με ασφάλεια στην Ολυμπία. Πιστεύω, όσο και αν αυτό ακούγεται ρομαντικό, ότι η προώθηση της ιδέας της εκεχειρίας στη σύγχρονη εποχή και η εκπαίδευση των ανθρώπων στην ειρηνική συμβίωση θα κόστιζε πολύ λιγότερο και θα είχε πιο μόνιμα αποτελέσματα από την ενίσχυση των δυνάμεων καταστολής και τη χρήση στρατιωτικών μέσων. Για την Ευρώπη των εικοσιπέντε, η Ολυμπιάδα του 2004 αποτελεί χρυσή ευκαιρία για να προωθήσει σε παγκόσμια κλίμακα την ιδέα της εκεχειρίας, δηλαδή τα ιδανικά της ειρήνης, της συνεργασίας, του διαλόγου και της απόρριψης της βίας ως μέσου επίλυσης των διαφορών.
Thors (ELDR ).
Κατ’ αυτόν τον τρόπο, η ΕΕ θα αποκτήσει πολύ σύντομα ένα μέτρο σύγκρισης των πολιτικών οι οποίες άπτονται των μειονοτήτων. Πρέπει να είναι δυνατή η αντιμετώπιση των παραβιάσεων μειονοτικών δικαιωμάτων σύμφωνα με το άρθρο 7 της ισχύουσας Συνθήκης μας, το οποίο προβλέπει την αναστολή των δικαιωμάτων ενός κράτους μέλους εάν παραβιάσει τα δικαιώματα των μειονοτήτων. Είναι πλέον καιρός να προχωρήσει η ΕΕ μέχρι τέλους και να αναγνωρίσει τη γλωσσική ποικιλομορφία, καθορίζοντας επιπλέον μια πραγματική στρατηγική σεβασμού αυτής της ποικιλομορφίας. 
Liepiņa (PPE-DE ).
Cilevics (PSE ).
Newton Dunn (ELDR ).
Μόλις σας παρουσίασα ένα φυλλάδιο. Έδωσα επίσης ένα αντίγραφο στον Τύπο σήμερα το απόγευμα σε μια συνέντευξη Τύπου. Ονομάζεται “Η Ευρώπη χρειάζεται ένα FBI”. Κύριε Επίτροπε, επαναλαμβάνω τα αισθήματα που εκφράστηκαν προηγουμένως – υπήρξατε ένας πολύ καλός Επίτροπος σε αυτόν τον τομέα. Ελπίζω ότι, είτε μείνετε εδώ είτε προχωρήσετε σε κάτι άλλο, θα βοηθήσετε στην κινητοποίηση όσων πολιτεύονται σε εθνικό επίπεδο και δεν είχαν μέχρι τώρα τη βούληση να συγκεντρώσουν τα κατάλληλα όπλα για την καταπολέμηση του διεθνούς εγκλήματος. 
Wittbrodt (PPE-DE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, θέλω καταρχάς να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου στον Πρόεδρο Pat Cox διότι προσκάλεσε τον Πρόεδρο Λεχ Βαλέσα στη χθεσινή τελετή έπαρσης της σημαίας στους ιστούς της γενέτειράς μου, του Γκντανσκ. Ο κ. Βαλέσα συμβολίζει τις αλλαγές οι οποίες οδήγησαν στην πολιτική ελευθερία στην Ευρώπη.
Η τρέχουσα διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης σημαίνει ότι 450 εκατομμύρια πολίτες βρίσκονται πλέον σε έναν χώρο ασύγκριτα μεγαλύτερης ελευθερίας, ασφάλειας, σταθερότητας και προόδου. Η προσφορά από την Ένωση της ευκαιρίας στις πρώην κομμουνιστικές χώρες να ενταχθούν στην ΕΕ οδήγησε τις χώρες αυτές να επιτύχουν το τεράστιο έργο μεταρρύθμισης που ήταν αναγκαίο για την εκπλήρωση υψηλότερων κριτηρίων, όπως τα κριτήρια της Κοπεγχάγης. Αυτό αποδεικνύει ότι η σαφής προσφορά μιας τέτοιας ευκαιρίας μπορεί να επηρεάσει το σύνολο της εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής μιας χώρας η οποία επιδιώκει την ένταξή της στην Κοινότητα. Ως εκ τούτου, αποτελεί ένα από τα πιο αποτελεσματικά μέσα που έχει στη διάθεσή της η Ένωση, και μπορεί να οδηγήσει σε ενίσχυση του εύρους των ελευθεριών τις οποίες απολαμβάνουν οι πολίτες της, καθώς και στην ασφάλειά τους. Υπάρχει, ωστόσο, ο κίνδυνος, μετά την τρέχουσα διεύρυνση, να εστιαστεί η Ευρωπαϊκή Ένωση μόνον ή κατά κύριο λόγο στην ενίσχυση της διαδικασίας ολοκλήρωσης αντί να ενδιαφέρεται να ασκήσει αποτελεσματική επιρροή στους γείτονές της. Αυτό δεν πρέπει να συμβεί.
Τέλος, θέλω να τονίσω ότι η πολιτική ενίσχυσης της ελευθερίας και της ασφάλειας, την οποία συζητούμε σήμερα και στην οποία αναφέρθηκε ο Επίτροπος Vitorino, προβλέπεται στις διατάξεις του σχεδίου Συνταγματικής Συνθήκης. Αναφέρομαι στο άρθρο 58, σχετικά με την Ευρωπαϊκή Ένωση και τους άμεσους γείτονές της, καθώς και στις διατάξεις που αφορούν τους κρίσιμους πυλώνες για την ελευθερία και την ασφάλεια. Θέλω, συνεπώς, να δηλώσω ότι, κατά την άποψή μου, το σχέδιο αυτό πρέπει να εφαρμοστεί το ταχύτερο δυνατόν. 
Santini (PPE-DE ).
Ο έλεγχος των συνόρων είναι ένα κοινό πρόβλημα και πρέπει να υπογραμμίσουμε ξανά ότι δεν είναι μια ιδιωτική ανησυχία των επιμέρους εξωτερικών κρατών. Τα όργανα για την εφαρμογή αυτών των συνεργιών ονομάζονται Europol και Eurojust και πρέπει να τα στηρίξουμε με πίστη και, εν ολίγοις, με τα κατάλληλα μέσα. Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να καταπολεμήσουμε όλοι μαζί τους κινδύνους που απειλούν τον χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης: παράνομη μετανάστευση, σωματεμπορία, πολυεθνικές της πορνείας, των ναρκωτικών και του οργανωμένου εγκλήματος· στην κορυφή της λίστας, όμως, βρίσκεται μια υποχρέωση: η καταπολέμηση της τρομοκρατίας.
Επιτρέψτε μου, ολοκληρώνοντας αυτή την ομιλία και τη θητεία μου στο Κοινοβούλιο, να ευχαριστήσω χωρίς κολακεία τον Επίτροπο Vitorino. Όταν πρωτοήρθα εδώ το 1994, μου είπαν ότι, για να είμαι καλός βουλευτής του ΕΚ, θα έπρεπε να επικρίνω και ίσως να διαπληκτίζομαι με την Επιτροπή καθημερινά. Δεν τα κατάφερα: ή δεν είμαι καλός βουλευτής, κύριε Επίτροπε, ή εσείς είστε σπουδαίος Επίτροπος. Νομίζω ότι η σωστή απάντηση είναι η δεύτερη. 
Coelho (PPE-DE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, η Ευρωπαϊκή Ένωση εισέρχεται σε μια ιστορική νέα φάση έχοντας πλέον συνολικό πληθυσμό άνω των 450 εκατομμυρίων κατοίκων. Η Ένωσή μας, η οποία μετά τη διεύρυνση αποτελείται από είκοσι πέντε χώρες, έχει ενισχυμένη πολιτική, γεωγραφική και οικονομική υπόσταση. Έχουμε αρχίσει να μοιραζόμαστε τα κοινά μας συμφέροντα, τόσο στον τομέα της οικονομίας και της εσωτερικής αγοράς όσο και στον τομέα των ευθυνών που αντιμετωπίζουμε όσον αφορά τις απειλές στη σταθερότητα και την ασφάλεια, οι οποίες υπερβαίνουν τα σύνορα. Αναφέρομαι στην τρομοκρατία, το οργανωμένο έγκλημα, την παράνομη μετανάστευση, τη διακίνηση ναρκωτικών και την εμπορία ανθρώπων.
Το ζήτημα της τρομοκρατίας είναι ένα ανησυχητικό πρόβλημα το οποίο αντιμετωπίζουμε αυτή την περίοδο και στο οποίο πρέπει να δοθεί ύψιστη προτεραιότητα. Αποτελεί απειλή για την ασφάλεια, τις δημοκρατίες μας και τα θεμέλια του πολιτισμού μας· συγκεκριμένα απειλούνται ο σεβασμός της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, η ελευθερία, η δημοκρατία, η ισότητα, ο σεβασμός των νόμων και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια για να προστατεύσει τους πολίτες της, να ενισχύσει τους συνοριακούς ελέγχους και να βελτιώσει την ασφάλεια όσον αφορά τα ταξιδιωτικά έγγραφα, εισάγοντας βιομετρικά δεδομένα σε αυτά και θεσπίζοντας συστήματα θεώρησης, καθώς και το Σύστημα Πληροφοριών Σένγκεν (SIS-II).
Παρ’ όλα αυτά, θέλω για μια ακόμη φορά να επισημάνω σε αυτό το σημείο ότι, εάν επιθυμούμε την ενίσχυση της ασφάλειας, πρέπει να μεριμνήσουμε ώστε η προσπάθεια αυτή να συνάδει πάντα με τις άλλες δύο πτυχές του ευρωπαϊκού μας χώρου, δηλαδή με την ελευθερία και τη δικαιοσύνη. Η 1η Μαΐου συνοδεύτηκε επίσης από σημαντικές αλλαγές στον τομέα της δικαιοσύνης και των εσωτερικών υποθέσεων. Έχει τεθεί πλέον σε ισχύ ένα νέο θεσμικό πλαίσιο: στον τομέα των θεωρήσεων, του ασύλου και της μετανάστευσης, θα ισχύσει η συναπόφαση με το Κοινοβούλιο, καθώς και η ειδική πλειοψηφία στις ψηφοφορίες του Συμβουλίου. Ευελπιστούμε ότι ο ρόλος του Κοινοβουλίου θα ενισχύσει την αποτελεσματικότητα όσον αφορά την αντιμετώπιση των επανειλημμένων καθυστερήσεων που σημειώνονται εκ μέρους του Συμβουλίου, και τις οποίες πολλοί ομιλητές, συμπεριλαμβανομένου του κ. von Boetticher, επεσήμαναν από αυτό το βήμα.
Ο Επίτροπος Vitorino, ο οποίος είναι παρών εδώ σήμερα, αξίζει τους επαίνους μας για το εξαίρετο έργο του σε αυτόν τον τομέα και για τη θετική του στάση όσον αφορά τη συνεργασία με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Εύχομαι το θαυμάσιο έργο που επιτέλεσε εδώ να τον βοηθήσει να αναλάβει ακόμη σημαντικότερα αξιώματα στην Ευρωπαϊκή μας Κοινότητα.
Protasiewicz (PPE-DE ).
Δεν μπορούμε να υποστηρίξουμε το ίδιο για τους περιορισμούς τους οποίους έχουν επιβάλει ορισμένες κυβερνήσεις όσον αφορά την πρόσβαση στις αγορές εργασίας. Αυτές οι αποφάσεις δεν μπορεί να θεωρούνται δικαιολογημένες. Στηρίζονται εξ ολοκλήρου σε υπερβολικούς φόβους ή σε ψυχρούς πολιτικούς υπολογισμούς ενόψει επικείμενων εθνικών εκλογών. Δεν υπάρχουν εμπειρικά στοιχεία που να καταδεικνύουν ότι τεράστιος αριθμός πολιτών από τις νέες χώρες θα εισέλθει μαζικά τα παλαιά κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε αναζήτηση εργασίας. Μελέτες τις οποίες έχουν εκπονήσει ανεξάρτητα ερευνητικά κέντρα και τις οποίες παρουσίασε η Επίτροπος Wallström, για παράδειγμα, αποδεικνύουν το αντίθετο. Κατά τη διάρκεια της προσεχούς πενταετίας, η οικονομική μετανάστευση από τις νέες χώρες της Ένωσης στις παλαιότερες δεν αναμένεται να υπερβαίνει το 1% του πληθυσμού των εν λόγω δέκα νέων μελών. Η εμπειρία προηγουμένων διευρύνσεων καταδεικνύει ότι η διεύρυνση οδήγησε σε μείωση του αριθμού των οικονομικών μεταναστών, και όχι σε αύξηση. Το ίδιο θα συμβεί και τώρα. Οι πολίτες των νέων κρατών μελών επιθυμούν να εργαστούν στις ίδιες τις χώρες τους και πιστεύουν ότι η ένταξη στην Ένωση θα τους βοηθήσει σε αυτό.
Brejc (PPE-DE ).
Vitorino,
Πρόεδρος.
   – Η εγκάρδια ατμόσφαιρα που επικρατεί στο Σώμα είναι ολοφάνερη. Μπορώ να πιστοποιήσω επίσης την εξαιρετική συνεργασία που είχε πάντα το Κοινοβούλιο με τον Επίτροπο Vitorino και να προσθέσω τα συγχαρητήριά μου σε εκείνα που απηύθυναν ήδη προηγούμενοι ομιλητές.
Θέλω απλώς να δηλώσω, πολύ σύντομα, ότι ήταν χαρά μου και επίσης μεγάλη μου τιμή το γεγονός ότι προήδρευσα αυτής της συνεδρίασης του Κοινοβουλίου, στην οποία συμμετείχαν οι εκπρόσωποι των πολιτών 25 χωρών.
Η συζήτηση έληξε. Η επόμενη συνεδρίαση θα διεξαχθεί αύριο, Τετάρτη 5 Μαΐου 2004, από τις 10.00 έως τις 13.00.
(1) 

