Następstwa umowy między Wspólnotą-jej państwami członkowskimi a firmą Philip Morris w celu zwalczania przemytu papierosów oraz monitoringu realizacji zaleceń komisji śledczej Parlamentu w sprawie systemu tranzytowego (umowa WE-Phillip Morris) (debata)
Przewodniczący
Następnym punktem porządku dnia jest sprawozdanie sporządzone przez Barta Staesa, w imieniu Komisji Kontroli Budżetowej, w sprawie następstw umowy między Wspólnotą i jej państwami członkowskimi a Philip Morris zawartej w celu zwalczania przemytu papierosów oraz realizacji zaleceń komisji śledczej Parlamentu w sprawie wspólnotowego systemu tranzytowego.
Bart Staes  
sprawozdawca. - (NL) Panie przewodniczący, panie komisarzu, panie i panowie! Sprawozdania sporządzane przez Komisję Kontroli Budżetowej często zawierają dosyć niedobre wiadomości - jest to bowiem głównie komisja PE ds. zwalczania oszustw. Często dotyczą one słabości, nieprawidłowości, sztuczek - a czasami nawet oszustw i przestępstw. Panie i panowie! Jestem zadowolony, że dzisiaj mam coś pozytywnego do przekazania, pomyślną historię, historię, która pokazuje, jak współpraca pomiędzy Komisją Europejską, Parlamentem Europejskim i państwami członkowskimi może zapewnić rozwiązanie problemów.
Jaka jest ta historia? Na początku lat 90. oszustwa związane z przemytem papierosów były uważane za znakomity interes. Setki tysięcy ECU - w tym czasie wciąż jeszcze posługiwaliśmy się ECU, a nie euro - znikały w kieszeniach przestępców kosztem budżetów Unii Europejskiej i państw członkowskich. W 1994 r. UCLAF, poprzednik OLAF, ustanowił grupę zadaniową ds. papierosów. W 1996 r. i 1997 r. komisja śledcza - która nawiasem mówiąc była pierwszą komisją śledczą ustanowioną na mocy Traktatu o Unii Europejskiej - zbadała wszystkie aspekty oszustw tranzytowych.
Komisja śledcza doszła do wniosku, że system kontroli sektora tranzytowego był archaiczny. Ciężarówki podczas tranzytu musiały mieć dokument opieczętowany w urzędzie celnym, w których towary były wprowadzane na obszar Unii, następnie przejeżdżały przez Unię i miały ten sam dokument ponownie opieczętować w urzędzie celnym, gdzie towary opuszczały Unię. Następnie dokument musiał być przesłany z powrotem do urzędu celnego właściwego dla importu. W związku z tym powstało wiele poważnych problemów. Dokumenty powracały za późno: czasami trwało to trzy lub cztery miesiące. Pojawiał się także problem fałszowanych dokumentów, a także fałszowanych pieczęci. W konsekwencji jednym z najważniejszych zaleceń komisji śledczej było zastąpienie tego całego archaicznego systemu, opartego na papierze i pieczęciach, systemem komputerowym.
Nowy Skomputeryzowany System Tranzytowy (NCTS) został stopniowo wprowadzony i funkcjonuje obecnie we wszystkich państwach członkowskich. Pomaga on służbom celnym sprawdzać w czasie rzeczywistym, które towary niezgodnie z prawem uchylają się od nadzoru celnego - a w związku z tym stanowi on ogromny postęp. Oczywiście nie eliminuje on fałszywych deklaracji celnych, które wciąż są składane, i w związku z tym zwracamy się do Komisji, aby wprowadziła także system, który zapobiegałby składaniu fałszywych deklaracji dotyczących towarów. Zwracamy się także o zapewnienie OLAF-owi bezpośredniego dostępu do tego skomputeryzowanego systemu.
Jak zostało powiedziane, komisja śledcza skoncentrowała się na problemie papierosów. Papierosy były transportowane przez całe terytorium, od jednego przejścia granicznego do drugiego, ale bardzo często te towary, te papierosy, trafiały na czarny rynek. Ponadto towary te często były z powrotem przemycane do Unii. Prowadziło to do olbrzymich problemów, czasami nawet przemocy. Na przykład we Włoszech dwaj funkcjonariusze policji finansowej zostali zamordowani.
Całościowe dochodzenie wykazało także, że niektóre spółki tytoniowe były w porozumieniu z przemytnikami i w oparciu o informacje Komisji wraz z wieloma państwami członkowskimi wnieśliśmy skargę do sądu w Nowym Jorku przeciwko spółce Philip Morris. Stopniowo stało się jasne, że spółce Philip Morris bardzo trudno będzie wygrać sprawę i w 2004 r. zawarto ze spółką ugodę. W zamian za 1,25 miliarda dolarów, których wypłata została rozłożona na 12-to letni okres, Komisja i państwa członkowskie wycofały skargę z sądu w Nowym Jorku.
W rzeczywistości druga część umowy z spółką Philip Morris była być może jeszcze ważniejsza. Obejmowała ona postanowienia dotyczące współpracy pomiędzy spółką Philip Morris a Unią Europejską w tropieniu i śledzeniu papierosów. Jeśli służby cele znajdowały ładunki papierosów i nie były przestrzegane postanowienia tej umowy, spółka Philip Morris była zobowiązana do natychmiastowej wypłaty opłat celnych, od których się uchylono, a wypłacana kwota wynosiła do 1,5 miliona euro za kontener papierosów.
Powtórzę, że była to pomyślna historia: wykazuje ona, jak Parlament i Komisja mogą współpracować. Mam jednak kilka krytycznych uwag. Kiedy 1,25 miliarda euro zostało rozdzielone pomiędzy Komisję i państwa członkowskie, tylko 9,7% trafiło do Komisji, a lwia część przypadła państwom członkowskim. Nie uważam, aby było to sprawiedliwe, w szczególności ponieważ OLAF i Komisja wykonały lwią część pracy.
Druga krytyczna uwaga brzmi w ten sposób, że zgodnie z duchem umowy, pieniądze miały zostać wykorzystane na walkę z oszustwem. Komisja wykonała swą pracę. Wydała ona część tych pieniędzy na program Hercules II. Państwa członkowskie jednak po prostu pozwoliły tym pieniądzom wpłynąć do ich skarbów państwa, podczas gdy naprawdę powinny wykorzystać je lepiej w celu wyposażenia ich służb śledczych, ma przykład służb celnych, oraz dokonania postępu w zakresie walki z tego rodzaju oszustwem.
Podsumowując, panie przewodniczący, jest to naprawdę szczęśliwa historia, która mogłaby znaleźć zastosowanie do innych produktów, takich jak alkohol i pewne produkty rolne. Mam także nadzieję, że to sprawozdanie pozytywnie przyczyniło się do ważnych działań prowadzonych przez pana Kallasa i Komisję, a także nasz Parlament w zakresie walki z oszustwem.
Siim Kallas
wiceprzewodniczący Komisji. - Panie przewodniczący! Musze podziękować panu Staesowi za jego sprawozdanie sporządzone z własnej inicjatywy oraz Parlamentowi Europejskiemu za jego wsparcie dla tych kwestii i znalezienie rozwiązań tych trudnych problemów.
W moim oświadczeniu powiem najpierw o wspólnotowym systemie tranzytowym, za który jest odpowiedzialny mój kolega Lázló Kovács. Parlament Europejski z zadowoleniem przyjmuje skuteczne wprowadzenie nowego skomputeryzowanego systemu. Jest to w istocie wielka zmiana w porównaniu do archaicznej procedury opartej na dokumentach papierowych. Pełne wdrożenie ulepszonego systemu odbędzie się w dniu 1 lipca 2009 r.
Zarządzanie ryzykiem jest nowoczesnym narzędziem kontroli. Komisja aktywnie wdraża ramy zarządzania ryzykiem celnym w celu lepszego ukierunkowania kontroli. Obecnie ustanawiamy z państwami członkowskimi kryteria, priorytety i platformę IT. Nowy system zapewni także możliwość regularnego monitorowania skuteczności prowadzonej analizy ryzyka. Planowany rozwój systemu informacji tranzytowych mającego na celu zwalczanie oszustw wzmocni zdolność do przeprowadzania analizy i przezwyciężania ryzyka w zakresie oszustw tranzytowych, po pierwsze w odniesieniu do wrażliwych towarów, a następnie w przypadku wszystkich towarów w tranzycie. Jest to uzależnione od zagwarantowania Komisji przez państwa członkowskie szerszego dostępu do danych NCTS dotyczących ruchu. Jednakże zamrożenie dalszego finansowania dla NCTS, jak zaproponowano w sprawozdaniu, wywołałoby skutki odwrotne do zamierzonych w zakresie koniecznego dalszego rozwoju bardziej skutecznej kontroli tranzytu.
Kilka słów na temat oszustw dotyczących podatków od wartości dodanej. W swoim sprawozdaniu Izba Lordów Zjednoczonego Królestwa podkreśliła wiele czynników stojących za zjawiskiem oszustw podatkowych polegających na bezpodstawnym zwrocie naliczonego VAT (missing trader fraud). Jednakże nie dostrzegamy żadnego dowodu, że słabość systemu tranzytowego doprowadziła do oszustwa zwanego "karuzelą podatkową”. Chciałbym wyjaśnić, że nawet jeśli tranzyt nie był priorytetem podczas tradycyjnych kontroli środków własnych w latach 2001-2006, kiedy zmiana była wprowadzana, nie był on jednak pomijany. W wyniku wielu kontroli zażądano wypłat środków własnych wraz z odsetkami. To podejście stanowi skuteczne wykorzystanie środków Komisji w zakresie kontroli i zapobiega cofaniu się do kontroli ex ante.
Chciałbym powrócić obecnie do umowy dotyczącej walki z oszustwami zawartej z Philip Morris International, która wchodzi w zakres moich obowiązków. Muszę podziękować Parlamentowi za jego stałe, mocne wsparcie. Komisja stale twierdziła, że ma nadzieję, że umowa może służyć jako wzór dla podobnych umów z innymi spółkami. W odniesieniu do funduszy pochodzących z porozumienia nowy program Hercules otrzymał środki z Grecji przeznaczone na walkę z przemytem papierosów i fałszerstwami, które są nowo dodanymi celami. Zastanawiamy się, czy program mógłby być wykorzystany do sfinansowania utworzenia laboratorium, które mogłoby dokonywać weryfikacji autentyczności papierosów.
Ale muszę także powiedzieć - jak pan Staes bardzo dobrze wie - że dystrybucja pieniędzy była prawdziwym koszmarem i będzie koszmarem także w następnych okresach finansowych. Oczywiście jestem bardzo zadowolony ze wsparcia i stałego zainteresowania wyrażanego przez Parlament w zakresie wykorzystania tych pieniędzy, ponieważ jestem także zainteresowany wykorzystaniem tych pieniędzy do celów walki z przemytem papierosów i z innymi rodzajami przestępstw.
W odniesieniu do danych statystycznych dotyczących przechwytywania towarów większość państw członkowskich co kwartał informuje Komisję o kwotach. Jednakże nie wszystkie państwa członkowskie wskazują marki papierosów, które przechwycili, a zatem nie są dostępne kompletne dane. Ponadto zgłaszanie przypadków przechwycenia przez państwa członkowskie nie zawsze czynią rozróżnienie pomiędzy autentycznymi i podrobionymi papierosami, częściowo dlatego ze nie jest to konieczne do celów ścigania przestępców i pobierania opłat i podatków, a częściowo dlatego, że czasami jest niezmiernie trudno odróżnić papierosy autentyczne od podrobionych. Nadal zachęcamy państwa członkowskie, aby dostarczały bardziej kompletne dane.
Wreszcie Komisja pragnie przygotować sprawozdanie OLAF-u na ten temat, jak zasugerował Parlament, ale uważa, że korzystniejsze byłoby poczekać do 2010 r. na całościowy przegląd. Spowodowane jest to faktem, że zostaną wprowadzone znaczne zmiany w zakresie ceł i sprawozdanie z 2008 r. może być tylko sprawozdaniem tymczasowym, przedstawiającym sytuację w tym momencie.
Jean-Pierre Audy
w imieniu grupy PPE-DE - (FR) Panie przewodniczący, panie komisarzu, panie i panowie! Moje pierwsze słowa skieruję do sprawozdawcy, pana Barta Staesa, któremu udało się opracować wspaniałe sprawozdanie dotyczące trudnego tematu wad naszego wspólnotowego systemu tranzytowego. Jestem także bardzo wdzięczny Europejskiemu Trybunałowi Obrachunkowemu, który w swoim sprawozdaniu z grudnia 2006 r. bardzo wyraźnie podkreślił skalę problemu.
Jestem rozczarowany w tym względzie, że mylimy konsekwencje umowy ze spółką Philip Morris, która, musimy pamiętać, jest umową dotyczącą wycofania postępowania sądowego, a nie porozumieniem o partnerstwie, z poważnymi problemami tranzytu wspólnotowego. To jest powód złożenia przeze mnie poprawki w imieniu grupy PPE-DE, która ma na celu zapobieżenie temu mylnemu postrzeganiu.
W odniesieniu do kwestii przemysłu proponuję, aby Unia Europejska i cała branża tytoniowa wspólnie finansowała program mający na celu walkę z przemytem i podrabianiem papierosów.
Jednakże chciałbym skoncentrować się w moich uwagach na wadach naszego wspólnotowego systemu tranzytowego. Komisja Europejska mówi nam, że wzmocniła system ceł tranzytowych poprzez wprowadzenie nowoczesnego, solidnego systemu komputerowego. Zapomina, że mimo że system komputerowy jest konieczny, nigdy nie jest wystarczający, a rzeczywistość jest taka, że sam system jest wadliwy. Jest wadliwy, ponieważ podlega nadzorowi państw członkowskich, co oznacza, że - jak całkowicie słusznie podkreślił nasz sprawozdawca i Europejski Trybunał Obrachunkowy - państwa członkowskie stosują nowe zasady tranzytu wspólnotowego z poważnymi błędami.
W 1997 r. Parlament ustanowił komisję śledczą, która wyraźnie stwierdziła, że UE powinna określić ramy pozwalające na to, aby służby celne funkcjonowały jako jeden podmiot. Dzieli nas od tego jeszcze długa droga.
W 2005 r. nasz kolega poseł Herbert Bösch podkreślił w swoim wspaniałym sprawozdaniu skalę problemów i konieczność zwalczania oszustw i błędów. Rzeczywistość jest taka, panie i panowie, że to sprawozdanie wzywa nas, abyśmy spojrzeli szerzej na jakość naszych służb celnych, nasze obiegi finansowe, a ogólniej, ochronę interesów finansowych Unii Europejskiej.
W tym zakresie ma pan, panie komisarzu, pełne poparcie posłów.
Herbert Bösch
Panie przewodniczący! Z wielkim zadowoleniem przyjmujemy to sprawozdanie, które jest wspaniałe. Wyrażenie "sprawozdanie z własnej inicjatywy” nie jest w pełni trafne. To, co tutaj czynimy to kontynuowanie tematu pierwszej komisji śledczej Parlamentu - i powinniśmy nadal to czynić. Nie chcę się skarżyć, ale to wstyd, że musimy to robić o tak później porze. Zauważyłem z zainteresowaniem na liście mówców grupy, które zwróciły się o zabranie dzisiaj głosu na ten temat. Wydaje się, że zawsze jest w pewien sposób łatwiej skarżyć się na skandale w UE niż pracować nad konkretnymi, pozytywnymi rozwiązaniami. Droga do nich wiodąca jest czasami długa - mówimy o papierosach - ale jest to właściwa droga. Czynimy postęp, a sprawozdanie Steasa pokazuje to bardzo wyraźnie.
Oczywiście w tej dziedzinie musimy zmagać się z niekompletną integracją europejską. Poszczególni ministrowie finansów wciąż nie mogą powstrzymać się od niewielkiego podnoszenia podatków na tytoń, kiedy skarb państwa zaczyna wyglądać trochę pusto, niesłusznie otrzymując przy tym pochwały od takich czy innych polityków ds. zdrowia. Mówię "niesłusznie”, ponieważ konsumenci papierosów po prostu przerzucają się na przemyt papierosów lub w coraz większym stopniu podrabianie papierosów. Zysk z tego rodzaju działań trafia bezpośrednio do przestępczości zorganizowanej.
Fakt, że wszyscy mamy powód, aby cieszyć się tego wieczoru z postępu, jeszcze bardziej skłania mnie do przypomnienia Izbie epizodu, który w mniejszym stopniu przynosi chwałę Europie, a zwłaszcza Komisji. Istnieje dowód, że w okresie 1992-2001, około 10 000 ciężarówek papierosów zostało przemyconych do UE przez Czarnogórę, w szczególności jadących w kierunku Włoch. Jest to prawdopodobnie największe oszustwo wszechczasów wobec budżetu UE. Prokuratura w Augsburgu w Niemczech złożyła 60 wniosków o pomoc prawną w tym zakresie. Były zeznania i wyroki, a wszystko to wydarzyło się w Szwajcarii. Jednakże Unia Europejska nie złożyła przeciwko Czarnogórze żadnej skargi w celu odzyskania swoich własnych środków. Panie komisarzu! Chciałbym, abyśmy byli w stanie stanąć przed naszymi podatnikami i powiedzieć "przeanalizowaliśmy także tę kwestię”.
Jest kilku drobnych urzędników celnych w Niemczech, Austrii i Europie Środkowej, którzy wykonali znaczną pracę w tym zakresie, ale którzy wydają się być raczej zawiedzeni Komisją Europejską. Musimy zająć się tą gigantyczną aferą, która jeszcze się nie przedawniła. Byłoby to moje życzenie w związku z tym, co jest przyjemną okazją dla dzisiejszej debaty.
Ingeborg Gräßle
(DE) Panie przewodniczący, panie komisarzu, panie i panowie! Izba dużo bardziej woli zajmować się wydatkami niż dochodem - a zatem wielką zasługą pana Steasa jest to, że dzisiaj zajmujemy się pomijaną kwestią dochodów. Mimo wszystko jest to kwestia 17 miliardów euro z podatku VAT i środków własnych i 14 miliardów euro z opłat celnych - co daje prawie 30%. Moim zdaniem to dobrze, że zajmujemy się dzisiaj tą kwestią.
Oczywiście są tutaj tylko wygrani i pan komisarz także zasługuje na gratulacje w tym względzie. Jesteśmy zadowoleni, że udało nam się znaleźć rozwiązanie - we współpracy z państwami członkowskimi. Zasadnicze znaczenie posiada wsparcie przyszłości OLAF-u, Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych, w celu umożliwienia odgrywania przez niego swojej roli w UE w jeszcze lepszy i skuteczniejszy sposób. Gratulacje należą się także za to, co OLAF pokazał nam dotychczas i to, co widzimy przed nami. Wszyscy jesteśmy bardzo dumni z tych sukcesów, ponieważ to ci eksperci, oczywiście, sprawili, że zostały one osiągnięte. Nie było to przesądzone, w szczególności biorąc pod uwagę temat, że osiągniemy rzeczywisty postęp w zakresie przeciwdziałania fałszowaniu produktów tytoniowych lub że państwa członkowskie będą współpracować.
Chcielibyśmy, aby ten scenariusz był powtórzony w przypadku innych spraw dotyczących ochrony interesów finansowych Unii, na przykład walki przeciwko oszustwom w zakresie podatku VAT. Wtedy będziemy mieć prawdziwych zwycięzców: europejskich podatników, którzy nas tutaj wysłali i mają pewne oczekiwania.
Uważam, że kontynuowanie walki z przemytem papierosów jest ważnym zadaniem, że istnieje pilna potrzeba wezwania funkcjonariusza OLAF-u do Pekinu i że musimy wzmocnić walkę z oszustwami na całym świecie. Pytaniem skierowanym do Komisji byłoby obecnie, jak wzmocnić presję wywieraną na innych producentów papierosów, aby skłonić ich do przystąpienia do porozumienia zawartego pomiędzy spółką Philip Morris a Wspólnotą w państwach członkowskich. Moim zdaniem musimy bardzo dokładnie rozważyć, jak do tego doprowadzić i w jaki sposób kontynuować prace nad tą kwestią, ponieważ jeśli odniesiemy w tym zakresie porażkę, podważy do naszą wiarygodność.
Paulo Casaca
(PT) Nasz sprawozdawca, a w tym przypadku także Komisja Europejska, zasługują na nasze gratulacje. Był to dotychczas największy sukces osiągnięty przez Unię Europejską w walce z przemytem i oszustwami podatkowymi.
Jednak to, o czym mówił nam sprawozdawca i co podtrzymywały osoby zabierające głos, to konieczność rozciągnięcia tej walki na inne dziedziny. Jest to przede wszystkim kwestia zapewnienia tego, by ruch jakiejkolwiek substancji w całym systemie ceł był skutecznie kontrolowany w celu ochrony interesów finansowych Unii Europejskiej i wszystkich państw członkowskich i w tym kontekście myślę, że wciąż jeszcze dużo pozostaje do zrobienia. Chciałbym zatem przede wszystkim wezwać Komisję Europejską do wytrwałego kontynuowania prac w tym zakresie.
Monica Maria Iacob-Ridzi
(RO)Umowa pomiędzy Komisją Europejską a spółką Philip Morris jest bardzo dobrym przykładem wspólnotowego instrumentu finansowego, który jednocześnie zmierza do realizacji kilku celów.
Przede wszystkim swobodny dostęp branży produkcyjnej do rynku nie jest ograniczony, podczas gdy unikanie podatków przez tych, którzy importują podrobione produkty jest zwalczane w ramach programu wynoszącego 1,25 miliarda dolarów, całkowicie finansowanego przez tę europejską spółkę.
Niemniej jednak dużo większa liczba państw członkowskich powinna przystąpić do podpisanej umowy.
Umowa została zawarta w 2004 r., a w międzyczasie Rumunia i Bułgaria, obydwie położone na granicach Unii Europejskiej, stały się państwami członkowskimi UE.
Po wejściu na rynek produktów, które nie posiadają licencji we wszystkich państwach członkowskich Unii, budżet europejski odnotował znaczne straty w zakresie akcyzy, a budżety krajowe w zakresie niezapłaconych podatków od zysku.
Fakt, że ci, którzy próbują wprowadzić podrobione towary do Wspólnoty, wybierają porty europejskie, które nie są wyposażone w zaawansowane technologie, takie jak skanowanie i rejestrowanie palet towarów, jest rzeczywistością.
Ponieważ ta sytuacja ma wpływ na dochody Unii Europejskiej z ceł, uważam, że normalne jest, aby modernizacja sprzętu portowego była przeprowadzana z pomocą finansową Wspólnoty.
Z powodu podrobionych produktów znajdujących się na rynku po niskich cenach coraz więcej młodych ludzi zaczyna palić papierosy, co oczywiście będzie bardzo kosztowne dla ubezpieczeń społecznych i systemów opieki zdrowotnej państw członkowskich.
Sprawozdania wydane przez Światową Organizację Zdrowia wykazują, że w większości przypadków podrobione papierosy zawierają 75% więcej substancji smolistych, 28% więcej nikotyny i 63% więcej tlenku węgla.
Ponieważ badamy katastrofalne skutki palenia ogólnie, niezależnie od tego, czy źródło papierosów jest legalne czy też nie, powinniśmy także rozpatrzyć inny temat: chociaż Unia Europejska wspiera politykę na rzecz zwalczania palenia, z drugiej strony przyznaje ona znaczne dotacje na uprawy tytoniu, co moim zdaniem jest sprzeczne z europejską polityką zdrowotną.
Szabolcs Fazakas
(HU) Panie przewodniczący! Dziękuję za udzielenie głosu. Szanowny panie komisarzu Kallas, panie i panowie! Pan Steas ma rację i chciałbym niniejszym pogratulować mu jego pracy, która jest solidna, ale też skłonna do czynienia poświęceń, a także niniejszego sprawozdania.
Unia Europejska i jej instytucje - w tym Komisja, Trybunał Obrachunkowy, OLAF, Parlament Europejski i Komisja Kontroli Budżetowej - uważają umowę podpisaną ze spółką Philip Morris w 2004 r. i wynikające z niej zadania za rzeczywisty sukces, i słusznie.
W walce z przemytem i oszustwami udało nam się osiągnąć tutaj znaczący wynik, nie tylko dla sprzedawców i konsumentów znajdujących się na końcu procesu, ale także dla wielkich międzynarodowych producentów na początku tego procesu. Porozumienie to nie tylko zapewnia rekompensatę finansową strat z przeszłości, ale zapobiega im w przyszłości.
Udało nam się wytłumaczyć spółce Philip Morris, że ona także ma interes w przygotowaniu wspólnej strategii przeciwko przemytowi i oszustwom i w zapewnieniu instrumentów finansowych koniecznych do tego, aby doszło do jej realizacji. Jest to szczególnie zadowalający wynik i, dla nas nowych państw członkowskich UE, bardzo znaczące jest to, że współpraca będzie obejmować nie tylko dziesięć państw członkowskich, które zawarły umowę, ale także nowe kraje, które są szczególnie zagrożone przemytem i oszustwami; w ten sposób zapewnione będą także warunki finansowe i techniczne do walki z przemytem i oszustwami, mimo różnego stopnia powodzenia. Dziękuję.
Bogusław Liberadzki
Panie Przewodniczący! Panie Komisarzu! Z uznaniem odnoszę się do sprawozdania pana Staesa, które przede wszystkim prowadzi do ograniczania do możliwie najmniejszych rozmiarów skali przemytu. To jest walorem tego sprawozdania. Po drugie, udziela dobrych rad, jak maksymalnie skutecznie pobierać cło.
Natomiast chciałbym, jako pochodzący z kraju, który ma bardzo długą granicę wschodnią, czyli z Polski, zwrócić uwagę na granice zewnętrzne. Pan Herbert Bösch ma zupełną rację mówiąc o wykorzystaniu doświadczonych celników. Ci ludzie będą decydować nawet w dużo większym stopniu niż sprzęt i systemy, dlatego też, Panie Komisarzu, bardzo bym prosił, żeby Pan te wnioski, propozycje, rekomendacje dość dokładnie przestudiował i wziął do serca. Sprawność i skuteczność w zwalczaniu przemytu będzie czynnikiem świadczącym o reputacji naszej Wspólnoty.
Siim Kallas
wiceprzewodniczący Komisji. - Panie przewodniczący! Dziękuję za pana stałe wsparcie dla podniesionych tutaj kwestii. Muszę powiedzieć, że największym problemem jest to, że wszystkie uprawnienia w zakresie ceł i podatków VAT należą do państw członkowskich.
Naprawdę nie rozumiem, dlaczego niektóre państwa członkowskie są takie niechętne, aby umożliwić wykorzystanie ułatwień, jakie istnieją w ramach instytucji Unii Europejskiej. Na przykład OLAF był bardzo sprawny w wielu przypadkach, w przypadku sprawy spółki Philip Morris i w walce Diabolo przeciwko fałszerstwom, a nie może się to odbywać bez współpracy na szczeblu europejskim i nie może się odbywać bez wsparcia ze strony specjalnych służb Komisji.
Jednakże pod względem prawnym kwestie te leżą w pełni w zakresie kompetencji państw członkowskich, tak jak podniesienie ceł w celu dostarczenia koniecznych środków. Komisja czyni wszystko co możliwe, aby ułatwić współpracę. Muszę powiedzieć, że bez współpracy pomiędzy państwami członkowskimi, niemożliwa jest skuteczna walka z przemytem papierosów, a w szczególności oszustwami dotyczących podatku od wartości dodanej.
Myślę, że mamy tutaj wspólne interesy, i powinniśmy stale podnosić tę kwestię, aby wzmocnić współpracę. Ponadto - ale być może nieprawidłowo zrozumiałem tłumaczenie - umowa ze spółką Philip Morris została zawarta pomiędzy 10 państwami członkowskimi i Komisją Europejską z jednej strony a spółką Philip Morris z drugiej strony, co jest dosyć wyjątkowe. To Komisja, jej służba prawna i OLAF osiągnęły tę umowę, a pani Gräßle ją kontynuuje. A zatem myślę, że będziemy mogli powiedzieć coś w przyszłości.
Jednak głównym problemem jest w rzeczywistości niechęć niektórych państw członkowskich do zaakceptowania wniosku o wzajemnej pomocy administracyjnej, który został złożony i który może służyć jako platforma. Oferujemy platformę dla współpracy, a wciąż są pewne państwa członkowskie, pewne większe państwa członkowskie (sam próbowałem przekonać niektórych ministrów największego państwa członkowskiego do większej otwartości w odniesieniu do tego wniosku). Jest wiele podejrzliwości; ale jednocześnie jako były minister finansów wiem, że walka z przestępstwami dotyczącymi podatku od wartości dodanej i cłami jest możliwa tylko dzięki współpracy pomiędzy państwami członkowskimi.
Przewodniczący
Debata została zamknięta.
Głosowanie odbędzie się w czwartek 11 października 2007 r.
Oświadczenia pisemne (art. 142 Regulaminu)
Francesco Musotto  
Jako sprawozdawca ds. zwalczania oszustw w UE z zadowoleniem przyjmuję ważną umowę zawartą ze spółką Philip Morris w celu zwalczania przemytu papierosów. Oszustwa celne są jedną z głównych przyczyn szkody wyrządzanej interesom finansowym Wspólnoty, a oszustwa związane z papierosami są jednym z najbardziej narażonych sektorów.
Ostatnie działania OLAF-u - takie jak operacja Diabolo (zajęcie 135 milionów papierosów, szacowana szkoda - 220 milionów euro) - wykazały, że przestępstwa celne mogą i muszą być zwalczane: jest to ważne dla wzmocnienia zdolności operacyjnych władz europejskich. Umowa ze spółką Philip Morris może służyć jako przykład nie tylko w sektorze tytoniowym, ale także w innych sektorach zwalczania fałszerstw. Postępowanie w sprawie odszkodowań od spółki Philip Morris, których wysokość wynosi około 1 miliarda euro, musi być wykorzystane, aby usprawnić walkę z fałszerstwami w UE.
