Verkeer van personen met een visum voor verblijf van langere duur (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag van Carlos Coelho, namens de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken, over het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van de Schengenuitvoeringsovereenkomst en Verordening (EG) nr. 562/2006 wat het verkeer van personen met een visum voor verblijf van langere duur betreft - C6-0076/2009 -.
Carlos Coelho
rapporteur. - (PT) Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, beste collega's, vandaag hebben we het over absurde situaties. Neem bijvoorbeeld een student die een visum heeft om in België een cursus te volgen. Daar hij niet onder Richtlijn 2004/114/EG valt, mag hij niet naar Nederland gaan om daar in een gespecialiseerde bibliotheek informatie te verzamelen voor zijn proefschrift. Hij kan ook niet van het weekend profiteren om een bezoek te brengen aan Barcelona, want hij zit gevangen in het land dat het visum heeft afgegeven.
In de Schengenovereenkomst wordt bepaald dat de houders van een visum voor verblijf van langere duur uitsluitend mogen verblijven op het grondgebied van de lidstaat die het visum heeft afgegeven. Zij mogen niet naar andere lidstaten reizen en evenmin over het grondgebied van de overige lidstaten reizen om naar hun land van herkomst terug te keren.
Schengen staat voor vrij verkeer. Eenieder die in het bezit is van een document op grond waarvan hij legaal in een lidstaat verblijft, moet zich vrij kunnen verplaatsen in deze ruimte zonder binnengrenzen. Idealiter zouden de lidstaten moeten voldoen aan hun verplichting om aan onderdanen van derde landen die een dergelijk visum bezitten een verblijfstitel te verstrekken. In de praktijk is dat echter in de meeste lidstaten niet het geval.
De lidstaten hebben deze situatie tijdelijk verholpen door D+C-visa af te geven. De houders van een visum voor verblijf van langere duur kunnen gedurende de eerste drie maanden vrij reizen in de Schengenruimte. In april zullen deze visa worden afgeschaft vanwege de inwerkingtreding van de gemeenschappelijke visumcode. Dat maakt het zoeken naar een oplossing voor dit probleem nog dringender.
Mijn amendementen zijn door de meerderheid van de leden in de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken gesteund. Zij dragen bij aan de oplossing van dit probleem zonder het veiligheidsniveau in de Schengenruimte te verlagen.
De verplichting het Schengeninformatiesysteem (SIS) te raadplegen bij de behandeling van een aanvraag voor een visum voor verblijf van langere duur is dezelfde procedure die al bestaat voor onderdanen van derde landen die in het bezit zijn van een verblijfstitel. Dat moet ervoor zorgen dat er geen extra veiligheidsrisico's ontstaan.
Sommige lidstaten hebben visa voor een verblijf van langere duur en vervolgens verblijfstitels afgegeven zonder eerst SIS te raadplegen (met name de in artikel 96 bedoelde signalering ter fine van weigering).
Daarmee brengen zij de veiligheid in de Schengenruimte in het gedrang en veroorzaken zij problemen aan de buitengrenzen wanneer personen met een geldig visum in het SIS gesignaleerd blijken te zijn. Dit leidt tot gecompliceerde en onnodige situaties, niet alleen voor de betrokken personen maar ook voor de grenswachten die dan lang werk hebben om te controleren of het visum vervalst is, of de signalering in het SIS onjuist is en dus moet worden verwijderd en of het visum eigenlijk nooit afgegeven had mogen worden.
Het initiatief waarover we gaan stemmen stelt houders van een visum voor verblijf van langere duur in staat zich om de zes maanden gedurende een periode van drie maanden vrij te verplaatsen. Dat is dezelfde regeling die geldt voor houders van een verblijfstitel en verplicht de lidstaten een verblijfstitel af te geven als zij een verblijf van langer dan een jaar toestaan.
Ook wordt vastgesteld dat de bestaande gegevensbescherming in de Schengenovereenkomst verbeterd moet worden. In dat verband wordt de Commissie aanbevolen voorstellen te doen mocht SIS II niet voor 2012 in werking treden.
Door de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon zijn de twee oorspronkelijke voorstellen samengevoegd op basis van een nieuwe rechtsgrond. De tekst waarover we gaan stemmen tijdens deze vergaderperiode is de vrucht van onderhandelingen met het Zweedse en het Spaanse voorzitterschap. Dat heeft geleid tot een akkoord in eerste lezing, waardoor de verordening kan worden goedgekeurd voordat de gemeenschappelijke visumcode van kracht wordt.
Mijnheer de Voorzitter, ik had het Spaanse voorzitterschap, dat niet aanwezig is bij dit debat, willen vragen dit Parlement te garanderen dat de verordening voor 5 april aanstaande in werking kan treden. Om een rechtsvacuüm te vermijden is het essentieel dat doel te halen.
Ik feliciteer de Europese Commissie met dit initiatief dat op het juiste moment komt. Ik dank de Raad, in het bijzonder het Zweedse en het Spaanse voorzitterschap, voor de loyale medewerking en de schaduwrapporteurs voor hun samenwerking, waardoor er in de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken een brede consensus tot stand is gekomen. Met deze maatregelen lossen we een delicaat probleem op dat duizenden onderdanen van derde landen treft. Door het op correcte wijze te doen versterken we de vrijheid en de veiligheid.
Cecilia Malmström
Mijnheer de Voorzitter, zoals de rapporteur al heeft gezegd, is het doel van dit voorstel om het verkeer binnen het Schengengebied te vergemakkelijken voor onderdanen van derde landen die op basis van een visum voor verblijf van langere duur, oftewel een D-visum, legaal in een van de lidstaten verblijven. Volgens het huidige Schengenacquis kunnen onderdanen uit derde landen die in het bezit zijn van een verblijfsvergunning vrijelijk binnen het Schengengebied reizen omdat de verblijfsvergunning gelijkwaardig is aan een visum.
Er valt in de lidstaten echter recentelijk een trend te bespeuren om visa voor verblijf van langere duur bij aankomst niet in een verblijfsvergunning om te zetten. Daarom voeren wij hier vandaag dit debat. De Commissie, de Raad en het Parlement moeten natuurlijk een oplossing voor dit probleem vinden. De juridische en praktische situatie heeft zeer negatieve gevolgen voor onderdanen van derde landen die op grond van een D-visum legaal in onze lidstaten verblijven. Deze personen kunnen niet legaal naar een ander land reizen en ook niet via het grondgebied van een ander land reizen, wanneer ze naar hun land van herkomst willen terugkeren. De rapporteur, de heer Coelho, heeft de absurditeit van deze situatie met een voorbeeld aangetoond.
De beste oplossing zou natuurlijk zijn dat alle lidstaten de nodige verblijfsvergunningen afgeven en dat zij dit ook op tijd doen. Helaas verkeren we nu niet in deze situatie en daarom doen wij dit voorstel dat tot doel heeft om het beginsel van gelijkwaardigheid tussen een verblijfsvergunning en visa voor kort verblijf uit te breiden naar D-visa voor verblijf van langere duur. Een onderdaan van een derde land met een door een lidstaat afgegeven D-visum voor verblijf van langere duur kan dan gedurende drie maanden per half jaar naar andere lidstaten reizen onder dezelfde voorwaarden als iemand met een verblijfsvergunning. Hierdoor zou de filosofie die aan het creëren van een gebied zonder binnengrenzen ten grondslag ligt, worden hersteld, namelijk dat iemand met de documenten op basis waarvan hij of zij legaal in een lidstaat verblijft, voor verblijven van korte duur in het hele Schengengebied kan reizen.
Ik was heel blij dat Carlos Coelho vanaf het allereerste begin zijn steun aan dit voorstel heeft verleend en dat de rapporteur, samen met de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken en de Commissie juridische zaken, heeft begrepen dat we actie moeten ondernemen om het leven van onderdanen van derde landen te vergemakkelijken, omdat we mensen willen aanmoedigen om legaal in ons gebied te verblijven. Ik bedank de rapporteur voor zijn constructieve benadering.
Ik hoef er niet aan te herinneren dat we snel een oplossing moeten vinden, vooral vanwege de Visumcode die vanaf 5 april van dit jaar van kracht zal zijn en waardoor de zogenaamde D+C-visa zullen verdwijnen die waren bedoeld als een gedeeltelijke oplossing voor de situatie van houders van een D-visum. Ik geloof dat alle partijen tevreden zijn met de uiteindelijke tekst voor de ontwerpverordening, omdat de compromistekst het resultaat was van overeenstemming tussen alle instellingen. Om enkele van de zorgen van het Europees Parlement en de lidstaten weg te nemen - bijvoorbeeld op het gebied van de veiligheid - zijn er verschillende wijzigingen aangebracht in de oorspronkelijke tekst.
Ik zal een paar voorbeelden geven. Door het voorstel wordt de geldigheidsduur van visa voor een verblijf van langere duur verkort. Die geldigheidsduur mag maximaal één jaar zijn. Na deze periode van een jaar zijn de lidstaten volgens het voorstel verplicht om een verblijfsvergunning te verstrekken.
De eis van stelselmatige raadpleging van het Schengeninformatiesysteem (SIS) wordt ook bekrachtigd. Wanneer een lidstaat overweegt om een verblijfsvergunning of een D-visum af te geven, moet de verantwoordelijke autoriteit stelselmatig het Schengeninformatiesysteem raadplegen ter voorkoming van de situatie dat er tegelijkertijd een waarschuwing en een visum voor een verblijf van langere duur wordt gegeven.
In een reactie op de zorgen over de veiligheid in verband met de biometrie - en dit is natuurlijk voor veel lidstaten een zeer belangrijke kwestie - is er, zoals u weet, bij de ontwerpverordening een politieke verklaring gevoegd. Hierin wordt de Commissie uitgenodigd om de mogelijkheid van het gebruik van biometrische gegevens met betrekking tot visa voor een verblijf van langere duur te bestuderen en de resultaten van het onderzoek op 21 juli 2011 aan deze plenaire vergadering en de Raad te presenteren. De Commissie accepteert ook dat er in de ontwerpverordening een rapportageverplichting is opgenomen.
Samengevat is er, om een compromisantwoord te vinden op de grote bezorgdheid van het Europees Parlement over de garantie voor een hoog niveau van gegevensbescherming in gevallen waarin er een signalering in het SIS is, overeenstemming bereikt over een gemeenschappelijke verklaring. De Commissie wordt door de Raad en het Europees Parlement uitgenodigd om de nodige wetgevingsvoorstellen in te dienen ter wijziging van de relevante bepaling voor gegevensbescherming voor het Schengenverdrag, indien er nog verder substantieel uitstel plaatsvindt in de uitvoering van SIS II na 2012. Ik denk dat we met deze wijzigingen een redelijke, evenwichtige oplossing hebben gevonden die het leven van de onderdanen van derde landen die legaal in onze landen verblijven aanzienlijk eenvoudiger zal maken. Dit past ook heel goed bij de filosofie van een Europa zonder binnengrenzen.
Ik wil nogmaals de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken, de Commissie juridische zaken en de rapporteur bedanken voor hun zeer constructieve benadering.
Cecilia Wikström
rapporteur voor advies van de Commissie juridische zaken. - (SV) Mijnheer de Voorzitter, de Europese samenwerking is gebaseerd op waarden, en de meest fundamentele van die waarden is vrijheid. Het onderwerp dat we vandaag bespreken is het vrije verkeer voor personen. In mijn EU is dat niet aan beperkingen onderworpen. Juist daarin schuilt volgens mij de grootsheid van de EU. Voor ieder van ons die hier woont, geldt het recht van vrij verkeer, maar het zou ook moeten gelden voor al degenen die hierheen komen om hier gedurende langere tijd te verblijven.
Volgens de Schengenovereenkomst kunnen houders van een visum voor verblijf van langere duur geen gebruik maken van het recht van vrij verkeer en mag hij of zij, zoals de heer Coelho zei, alleen verblijven in de lidstaat die het visum verstrekte. Dat betekent bijvoorbeeld dat een gastprofessor uit India die woont en werkt in Uppsala, de stad in Zweden waar ik vandaan kom, niet voor een conferentie naar Parijs kan reizen zonder een visum voor Frankrijk aan te vragen, en dat een student uit China niet naar Duitsland kan reizen om daar in het weekend een vriend te bezoeken zonder daarvoor een visum aan te vragen.
Dit soort belemmeringen voor het vrije verkeer zou in de EU niet mogen bestaan. Nu doen we daar iets aan. Het doel van het voorstel waar we nu een besluit over moeten nemen, is het verzekeren van het vrije verkeer in het hele Schengengebied voor burgers van derde landen die gedurende langere tijd in een lidstaat verblijven.
Ik wil de heer Coelho bedanken die uitstekend werk heeft geleverd als rapporteur en die rekening heeft gehouden met de standpunten die ik in mijn advies namens de Commissie juridische zaken aan de orde heb gesteld, alsmede met standpunten van andere schaduwrapporteurs. Het resultaat ligt nu voor ons: het is een positief voorstel dat een verdere schakel vormt om het vrije verkeer in de EU te garanderen, ook voor burgers van derde landen. Het is een verdere stap in de ontwikkeling, en dat is de EU waarin ik vol trots woon en waarvoor ik mij inzet.
Kinga Gál
namens de PPE-Fractie. - (HU) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, dames en heren, ik verwelkom de mogelijkheid om nu een resolutie aan te nemen in het Parlement waarmee reizen gemakkelijker kan worden gemaakt voor onderdanen van derde landen die rechtmatig in de Europese Unie verblijven. Ik feliciteer mijn collega, de heer Coelho, met het uitstekende werk dat hij in het Parlement heeft verricht in deze kwestie. Met dit voorstel wordt reizen binnen de Europese Unie op een concrete manier vergemakkelijkt voor onderdanen van derde landen met het recht op verblijf van langere duur in een EU-lidstaat - in de vorm van een zogenaamd D-visum. Dit is namelijk een oplossing voor situaties waarin bepaalde lidstaten om verschillende redenen niet op tijd een verblijfsvergunning kunnen of willen afgeven aan onderdanen van derde landen die op hun grondgebied verblijven. Ze gebruiken dus de kaders van de Schengenregelgeving niet correct. Ik ben dan ook blij dat we in deze kwestie verder kunnen komen.
Het is ons doel dat onderdanen van derde landen die in de Europese Unie aankomen, niet het gevoel hebben dat ze een onneembare vesting binnengaan. Het geïntegreerde grensbeheer en het visumbeleid moeten deze doelen dienen. Als Hongaars lid van dit Parlement dring ik er op aan dat de buitengrenzen van de Europese Unie moeten kunnen worden overgestoken door personen die hier te goeder trouw naar toe reizen. Het contact tussen mensen aan beide kanten van de grenzen mag niet worden ingeperkt. Het is in het fundamentele belang van burgers in buurlanden van de Europese Unie - waaronder ook de leden van de Hongaarse minderheden - dat ze de mogelijkheid hebben zonder bureaucratische en administratieve lasten rechtmatig op het grondgebied van EU-lidstaten te verblijven. Hiervoor zijn er echter zowel op communautair- als op nationaal niveau adequate wetten nodig, maar dan wel wetten die elkaar niet tegenwerken, maar juist elkaars doelstellingen versterken.
Ik hoop dat de nieuwe communautaire regelgeving niet alleen in beginsel welluidend zal zijn, maar in de praktijk een verlichting zal betekenen, in de eerste plaats voor jongeren en universitaire studenten die in een lidstaat willen studeren. Zij moeten de voornaamste begunstigden zijn van deze verordening. In dit verband kan ik het er alleen maar mee eens zijn dat de Commissie uiterlijk in april 2012 een verslag moet indienen over de uitvoering van de verordening en, indien nodig, een voorstel voor de wijziging van de verordening om de gestelde doelen te kunnen verwezenlijken.
Vilija Blinkevičiūtė
Ik feliciteer de rapporteur, de heer Coelho, met het opstellen van dit verslag en ik ben het ermee eens dat het belangrijk is om burgers van derde landen die in het bezit zijn van een visum voor verblijf van langere duur en die rechtmatig in een lidstaat verblijven, zo snel mogelijk vrij verkeer binnen het Schengengebied te garanderen. Volgens de huidige werkwijze van de lidstaten duurt het om verschillende redenen nogal lang voordat burgers van derde landen een visum voor verblijf van langere duur kunnen laten vervangen door een verblijfsvergunning. Ik kan veel voorbeelden noemen in lidstaten van de Europese Unie, waaronder mijn eigen land, Litouwen, waar bijvoorbeeld een vrachtwagenchauffeur voor lange afstanden die een D-visum heeft gekregen, zijn voornaamste werk niet kan uitoefenen. De werkwijzen die op dit gebied zijn ontstaan, ondermijnen de legitieme verwachtingen van burgers van derde landen die naar de Europese Unie zijn gekomen om te werken of te studeren. De lidstaten moeten ook gepaste maatregelen nemen om de procedures voor de afgifte van visa te vereenvoudigen. Een visum voor verblijf van langere duur zou iemand dezelfde bewegingsvrijheid binnen het Schengengebied zonder binnengrenzen moeten geven als een verblijfsvergunning. Het belangrijkste aspect in deze kwestie is niet de duur van een bezoek aan een andere lidstaat door de houder van een visum in categorie D, maar de mogelijkheid om beter in zijn behoeften te voorzien binnen het Schengengebied. Daarom ben ik het eens met het voorstel dat een burger van een derde land die in het bezit is van een visum voor verblijf van langere duur dat is afgegeven door een lidstaat, het recht zou moeten hebben om gedurende drie maanden in elke periode van zes maanden in een andere lidstaat te verblijven onder dezelfde voorwaarden als iemand met een verblijfsvergunning. Tegelijkertijd is het erg belangrijk om er zeker van te zijn dat het vereenvoudigde verkeer van burgers van derde landen binnen het Schengengebied geen extra bedreiging vormt voor de veiligheid van de lidstaten. Daarom verzoek ik u deze deels gewijzigde verordening onmiddellijk aan te nemen.
Nathalie Griesbeck
namens de ALDE-Fractie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, dames en heren, in een zee van moeilijkheden tekenen zich mogelijke uitwegen af. Dit geldt voor deze tekst, die al mijn collega's - van iedere politieke kleur - uitstekend hebben uitgelegd en die betrekking heeft op alle onderdanen van derde landen die, ik onderstreep, legaal in Europa verblijven.
Het wordt in feite hoog tijd dat deze tekst wordt aangenomen en dat het vrije verkeer van onderdanen van derde landen in Europa wordt bekrachtigd en ik ben blij dat we op het punt zijn gekomen waarop we weer een steen leggen van het bouwwerk van een Europa van vrijheden, in een ruimte waarvan wij willen dat deze steeds veiliger wordt.
Het is zowel een vanzelfsprekendheid als een stap vooruit. Een vanzelfsprekendheid, zoals is gezegd: er bestaat in wezen geen grote controverse over deze tekst en uit de weinige amendementen blijkt dat wij allemaal een Europa willen waarin niemand geblokkeerd is in een lidstaat zonder de rest van de Europese ruimte te kunnen ontdekken. Het is daarnaast een grote stap vooruit omdat het betrekking heeft op rechten voor onderdanen van derde landen, studenten, onderzoekers en anderen die op het EU-grondgebied leven.
Uiteindelijk zal dit er, tot slot, natuurlijk toe leiden dat mensen erbuiten Europa als één ruimte, een verenigd Europa, een gemeenschappelijke ruimte gaan beschouwen en zal dit de Europese cultuur en identiteit over onze grenzen heen vormgeven.
Rui Tavares
namens de GUE/NGL-Fractie. - (PT) Mijnheer de Voorzitter, op de eerste plaats wil ik de rapporteur, de heer Coelho, wiens voorstel ik steun, en de andere schaduwrapporteurs van de Commissie burgerlijke vrijheden, binnenlandse zaken en justitie bedanken.
Ik heb hier al eerder de gelegenheid gehad om te zeggen dat de heer Coelho de bewegingsvrijheid in de Europese Unie, een burgerrecht, en de Europese democratie in haar geheel een goede dienst bewijst. Het gaat om een recht van burgers, of ze nu Europese onderdanen of onderdanen van derde landen zijn. Voor die Europese democratie tellen niet alleen de onderdanen van de EU mee maar ook de bijdragen van duizenden of zelfs miljoenen onderdanen van derde landen die de Europese ruimte aandoen en hier voor kortere of langere tijd verblijven voor werk of studie.
De heer Coelho heeft samengewerkt met de schaduwrapporteurs. Zij hebben in een uitstekende sfeer van informatie-uitwisseling hun bijdrage kunnen leveren. De rapporteur heeft bovenal tijdig werk geleverd en aangezien het hier om het concrete bestaan van mensen gaat, is tijd een essentiële factor.
Net als sprekers voor mij zou ik een aantal voorbeelden kunnen geven van studenten, onderzoekers en wetenschappers die naar Europa worden gehaald vanwege de kwaliteit van hun werk en die vervolgens onze grenzen niet mogen overschrijden. Voor degenen die hier uit andere continenten naartoe komen zijn onze grenzen overigens soms aan de krappe kant. Een onderzoeker die in Portugal verblijft doet er twee uur over om Portugal te verlaten en de grens met Spanje over te gaan. In bepaalde gevallen kan hij echter Portugal niet uit. Dat geldt bijvoorbeeld als hij een visum heeft voor twee jaar om een master te volgen maar het land niet mag verlaten om onderzoek te doen in een andere lidstaat.
Wij hebben soms zelf al met dergelijke gevallen te maken gehad, als we bijvoorbeeld een onderzoeker naar Brussel wilden halen om een bijdrage te leveren aan een debat.
We moeten erop wijzen dat we het hier niet alleen hebben over een onnodige en onrechtvaardige last voor burgers uit derde landen. Het is een verlies voor degenen onder ons die rekenden op hun bijdrage. Het is een verlies voor ons concurrentievermogen, als wij de beperkte mobiliteit van deze buitenlanders in de Europese Unie bijvoorbeeld vergelijken met hun mobiliteit in de Verenigde Staten, China, India of Brazilië. Het is een verlies voor de mobiliteit van onze werkende bevolking en van onze wetenschappelijke gemeenschap, nu we vaststellen dat grotere mobiliteit juist erg belangrijk is in een periode van crisis zoals wij die nu meemaken. Het is ook een verlies voor de kennismaatschappij.
Het is dan ook tijd dat de Raad deze voorstellen toepast voordat in april de gemeenschappelijke visumcode meer onnodige belemmeringen opwerpt voor de mobiliteit van deze personen. Tot slot kan ik nog zeggen dat onze fractie het verslag van de rapporteur steunt en voor zijn voorstel zal stemmen.
Gerard Batten
Mijnheer de Voorzitter, in het verslag wordt voorgesteld om het voor lidstaten mogelijk te maken om aan onderdanen van derde landen visa voor een verblijf van langere duur, voor maximaal 12 maanden, af te geven die dan door andere lidstaten binnen de Schengengroep zouden worden erkend.
Groot-Brittannië behoort niet tot de Schengengroep en lijkt hierdoor dus niet rechtstreeks getroffen te worden. De voorstellen maken het echter voor burgers van buiten de EU die een lidstaat zijn binnengekomen gemakkelijker om naar andere EU-landen te reizen.
Illegale immigratie vormt voor Groot-Brittannië een enorm probleem. Er zijn minstens een miljoen illegale immigranten in Groot-Brittannië. Volgens deze voorstellen kunnen mensen die illegaal naar Groot-Brittannië willen verhuizen, volkomen legaal naar een ander EU-land gaan, daar een visum voor een verblijf van langere duur krijgen waarmee ze bijvoorbeeld naar Frankrijk kunnen reizen om zich van daar illegaal toegang tot Groot-Brittannië te verschaffen.
De afgevaardigden van de UK Independence Party zullen tegen dit verslag stemmen om onze grenzen tegen verdere illegale immigratie te beschermen.
Frank Vanhecke
Voorzitter, in het verslag lees ik een toch wel heel merkwaardig voorbeeld van de redenen waarom wij per se deze versoepeling moeten doorvoeren, namelijk het voorbeeld van een buitenlandse student die een visum krijgt om in België te studeren en die door de nieuwe regeling nu opzoekingen kan gaan verrichten in een Nederlandse bibliotheek, om daarna door te reizen naar Barcelona. Leuk voor die student!
Maar daarover gaat het natuurlijk niet. Schengen en het hele Europese visumbeleid betekenen in de praktijk iets helemaal anders dan vrij reizen voor studenten. Het betekent een volledige afbraak van onze grenzen, waardoor georganiseerde misdaad en illegale immigratie vrij spel krijgen zonder dat daar waterdichte buitengrenzen tegenover staan, wat nochtans de steunpilaar van het hele stelsel moest zijn. Een rechtstreeks gevolg van Schengen is bijvoorbeeld dat de massa's geregulariseerde Spaanse illegalen ongehinderd naar de andere lidstaten mogen trekken.
Ik denk dat dit Parlement zich beter eens zou bezinnen over de gevolgen van deze beslissingen voor de gewone Europeanen, in plaats van te denken aan de dagelijkse praktische beslommeringen van buitenlandse studenten.
Agustín Díaz de Mera García Consuegra
(ES) Mijnheer de Voorzitter, om te beginnen wil ik Carlos Coelho gelukwensen met zijn uitstekende werk, en vooral met de hoge mate van consensus die bereikt is tussen de Raad, de Commissie, en de verschillende fracties in dit Parlement. Dankzij zijn werk zullen zich hier niet veel meningsverschillen voordoen.
De Europese Unie vormt de grootste ruimte van vrijheid die we kennen. We moeten alle obstakels wegnemen die een belemmering vormen voor het vrije verkeer, zowel van Europese burgers als van onderdanen van derde landen die op legale wijze in een lidstaat verblijven. Er moet een einde komen aan de absurde situaties waarmee de houders van D-visa voor verblijf van langere duur vaak geconfronteerd worden.
Zoals uw weet, is de houder van een visum voor verblijf van langere duur gemachtigd in de lidstaat te verblijven die het visum heeft afgegeven. Hij mag echter niet vrij reizen door de Unie, tenzij hij dat doet om zich te begeven naar de staat van afgifte van het visum. Paradoxaal genoeg leidt dit vaak tot de situaties die als voorbeeld genoemd zijn. Ik kan nog zo'n voorbeeld geven: de student die in Lissabon bezig is met zijn proefschrift over de geschiedenis van Amerika, kan niet naar Sevilla, op één uur vliegen afstand, om daar de documenten in het archief over Latijns-Amerika te raadplegen.
Kortom, het voorstel heeft tot doel dezelfde rechten toe te kennen aan visa voor verblijf van langere duur als die welke voortvloeien uit een verblijfsvergunning. Dames en heren, we moeten het mobiliteitsbeginsel bevorderen: mobiliteit die van essentieel belang is voor werk, wetenschap en studie.
Ten slotte wil mijn collega's verzoeken om het verslag van de heer Coelho te ondersteunen - een verzoek dat zo te zien trouwens volkomen overbodig lijkt - niet alleen omdat het buitengewoon goed is, maar ook omdat het een garantie temeer is van die grote ruimte van vrijheid van doortocht die wij nastreven. Verder sta ik ook achter het tijdschema dat de heer Coelho heeft voorgesteld.
Iliana Malinova Iotova
(FR) Mijnheer de Voorzitter, om te beginnen wil ik de rapporteur, de heer Coelho, bedanken voor zijn werk en de samenwerking roemen tussen het Parlement, de Raad en de Commissie tijdens de consolidatie van de twee verslagen, en de eerste lezing, die tevens de laatste zou moeten zijn.
Het was van cruciaal belang dat dit verslag vóór eind april 2010 werd aangenomen zodat het tegelijkertijd met de Visumcode kon worden uitgevoerd. Het is van groot belang dat alle ingezetenen van de Europese Unie door alle lidstaten kunnen reizen. Zo kunnen we het dubbele probleem oplossen van de toepassing van de D+C-visa en de regels voor verblijfsvergunningen.
Dankzij dit verslag zullen alle onderdanen van derde landen die houder zijn van een nationaal visum voor verblijf van langere duur zich zes maanden per jaar vrij mogen verplaatsen in heel Europa. De betrokkenen zouden alle noodzakelijke informatie moeten krijgen wanneer zij hun visa ontvangen en bovenal moeten worden geïnformeerd dat dit visum automatisch een verblijfsvergunning wordt voordat de eenjarige geldigheidsduur ervan is verstreken.
Er moet, tot slot, worden benadrukt dat om veiligheidsredenen onderzoek moet worden gedaan naar eenieder die een D-visum aanvraagt, maar dat niet iedereen die een dergelijk visum aanvraagt in het SIS hoeft te worden geregistreerd. De overeenkomstsluitende partij moet terdege rekening houden met alle door een andere overeenkomstsluitende partij reeds in het SIS ingevoerde informatie.
Bovendien, als SIS II niet vanaf eind 2012 wordt ingevoerd, dringen wij er bij de Commissie en de Raad op aan wetgeving in te dienen die hetzelfde niveau van gegevensbescherming biedt als SIS II.
Mario Borghezio
(IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, deze voorstellen zijn bedoeld om het onderdanen van derde landen die legaal in een lidstaat verblijven makkelijker te maken zich binnen het Schengengebied te verplaatsen, dankzij een D-visum voor verblijf van langere duur.
In wezen wil men - en dat baart ons zorgen - het geldende beginsel van gelijkwaardigheid tussen verblijfstitels en visa voor kort verblijf (C-visa) uitbreiden tot visa voor verblijf van langere duur. Wat het vrije verkeer in het Schengengebied betreft, zou een visum voor verblijf van langere duur bijgevolg dezelfde effecten hebben als een verblijfstitel. Met andere woorden, met dit voorstel wil men iedereen die een document bezit dat aantoont dat hij of zij legaal in één enkele lidstaat verblijft, toestemming geven om zich gedurende korte periodes van maximaal drie maanden per halfjaar vrij te verplaatsen binnen het Schengengebied.
Wij maken de Commissie en de Raad attent op de veiligheidsproblemen die deze regeling voor vrij verkeer tot gevolg kan hebben. Het is al heel moeilijk controles uit te voeren in één lidstaat: we moeten ons bewust zijn van de risico's die we lopen als we dit beginsel zomaar ineens toepassen.
Franz Obermayr
(DE) Mijnheer de Voorzitter, enkele maanden geleden, toen er een feestelijke stemming heerste, waren de meesten leden hier bijzonder ingenomen met de vereenvoudiging van de visumbepalingen in een aantal landen in Europa.
Wat betekende dit in de praktijk? Met de opheffing van de visumverplichting voor burgers uit Montenegro, Macedonië en Servië in december 2009 trok een stroom mensen vanuit de Balkan via Oostenrijk naar Midden-Europa tot aan Scandinavië. Er was sprake van een ware volksverhuizing! In slechts zeven weken hebben volgens het ministerie van Binnenlandse Zaken ca. 150 000 Macedoniërs gebruik gemaakt van de nieuwe reismogelijkheid. Twee derde daarvan keert echter niet terug. In sommige dorpen, met name Albanisch-Macedonische dorpen, vertrekken dagelijks vijf bussen naar Midden- en West-Europa met mensen die over een toeristenvisum beschikken, waarmee het uitvoeren van betaalde arbeid uitdrukkelijk niet is toegestaan. Dat betekent dat men na 90 dagen onderduikt, waarna deze zogenaamde toeristen als goedkope krachten weer opduiken op de arbeidsmarkt. Dat is het verschil tussen de realiteit en het droombeeld dat men hier in het Parlement voor ogen heeft.
Onze lidstaten moeten hiervoor opdraaien. Zij moeten opdraaien voor het besluit dat hier met een meerderheid genomen is. Zij krijgen te maken met een nauwelijks beheersbare illegale immigratie en illegaliteit en het daarmee verbonden zwartwerk.
Simon Busuttil
(MT) Ik wil ook graag mijn collega Carlos Coelho feliciteren met dit verslag op zijn initiatief, dat burgers van derde landen de mogelijkheid geeft zich vrijer te bewegen binnen de Europese vrije ruimte. Ik moet echter, mijnheer de Voorzitter, wel wijzen op een ironisch feit dat tijdens dit debat naar voren is gekomen, namelijk dat wij meer rechten willen geven aan burgers van derde landen, terwijl de Europese Unie en haar burgers op dit moment ernstige problemen ondervinden met reizen naar een land als bijvoorbeeld Libië. Dat is het gevolg van een slepende kwestie tussen Zwitserland en Libië, dat ertoe heeft geleid dat Libië een inreisverbod heeft ingesteld voor alle burgers van de Europese Unie, niet alleen die van Zwitserland. Dus terwijl wij burgers van derde landen meer rechten geven, krijgen onze eigen burgers minder rechten om naar landen als Libië te reizen. Wat zijn de gevolgen daarvan? De gevolgen zijn zeer ernstig. Er zijn werknemers die niet in Libië kunnen gaan werken, bedrijven die hebben geïnvesteerd in Libië maar hun werknemers daar niet naartoe kunnen sturen, terwijl andere werknemers op dit moment in Libië zijn en daar moeten blijven tot hun vervangers tot het land worden toegelaten. Dit is een zeer precaire situatie en ik verzoek commissaris Malmström dringend in deze kwestie in te grijpen. Ik begrijp dat dit een diplomatieke kwestie is tussen twee landen die niet eens lid zijn van de Europese Unie, maar deze kwestie heeft wel ernstige gevolgen voor burgers van de Europese Unie die er belang bij hebben om naar Libië te kunnen reizen om de kost te verdienen.
Monika Flašíková Beňová
(SK) Het verslag van collega Coelho en de ontwerpverordening hebben betrekking op het vrije verkeer van personen. Dat is een essentieel element van de democratie in de Europese Unie en het is daarom onaanvaardbaar dat personen die een visum voor verblijf van langere duur hebben in een lidstaat van de Europese Unie niet binnen de hele Europese Unie mogen reizen.
Er zijn verschillende redenen om de genoemde initiatieven te steunen. De eerste is respect en handhaving van de fundamentele mensenrechten, waartoe de vrijheid van verkeer ontegenzeggelijk behoort. Als een lidstaat het verblijf van een burger van een derde land legaliseert, is er geen enkele reden waarom die persoon zich niet vrij zou mogen bewegen binnen het Schengengebied. Uiteraard moet er zorgvuldig worden gesproken over de details om de mate van veiligheid binnen het Schengengebied niet te verlagen.
Er is hier ook gesproken over studenten en wetenschappers die niet naar een andere lidstaat kunnen reizen. Ik wil hierbij ook zakenmensen betrekken, want als we hen niet vrij laten reizen, schaden we het concurrentievermogen van de Europese Unie. Daarom ben ik van mening dat dit voorstel gesteund moet worden en feliciteer ik de rapporteur.
Piotr Borys
(PL) Mijnheer de Voorzitter, ik zou de heer Coelho graag bijzonder willen bedanken. Mijn standpunt is opgenomen in deze verordening. Ik heb ook de gelegenheid gekregen om inhoudelijk mee te werken. Het verslag van de heer Coelho is niet alleen dringend en belangrijk, maar het heeft ook een symbolische waarde. Vandaag kan ik als vertegenwoordiger van een van de nieuwe lidstaten met trots zeggen dat we voorschriften kunnen wijzigen die vrij reizen in het Schengengebied vereenvoudigen, terwijl nog niet zo lang geleden enkele van de huidige lidstaten van de Europese Unie op vergelijkbare problemen stuitten. Ik denk dat het symbolische karakter van deze wijzigingen niet onderschat mag worden en ik hoop dat de consensus die in deze vergaderzaal is bereikt een enorm succes zal zijn voor ons allemaal.
Ten tweede zou ik willen opmerken dat de afschaffing van het D+C-visum en het ontbreken van de mogelijkheid om verblijfstitels af te geven door de lidstaten, ons dwingen om dringende maatregelen te nemen. Ik vermeld slechts de voorbeelden die vandaag aan de orde zijn geweest in deze vergaderzaal. Twee Oekraïense studenten die op reis waren van Wrocław naar Berlijn zijn vorig jaar bij het overschrijden van de grens tegengehouden, voornamelijk door de onwetendheid van deze jonge mensen die gebruik wilden maken van onze intellectuele verworvenheden. Ik denk dat de stemming van vandaag voor ons allemaal bijzonder belangrijk is.
Ik zou nog willen wijzen op een laatste element - de veiligheidskwestie. We moeten de informatie die in Schengen is verzameld op een goede manier uitwisselen. We moeten zeker werken aan het Schengeninformatiesysteem van de tweede generatie en het visuminformatiesysteem, maar bovenal moeten we misschien nog vaker inspecties uitvoeren en meer rapporteren. Op deze plaats wil ik een beroep doen op mevrouw de commissaris om ervoor te zorgen dat de coördinatie tussen de lidstaten op het gebied van veiligheid goed blijft en wil ik de heer Coelho nogmaals hartelijk bedanken voor zijn uitstekende verslag.
Kinga Göncz
(HU) Mijnheer de Voorzitter, ik wil graag zeggen dat ik het eens ben met de rapporteur en commissaris Malmström en hen steun bij het vinden van een oplossing in deze kwestie, die in overeenstemming is met de wet, de eerbiediging van mensenrechten en aspecten van gegevensbescherming en natuurlijk veiligheid. Er is al veel over dit onderwerp gezegd. Ik wil enkele zaken benadrukken. Om te zorgen dat deze verordening kan functioneren, moeten we eerst onderzoeken en meer te weten komen over de praktijken in de lidstaten. We weten dat enkele lidstaten verblijfsvergunningen binnen de gestelde termijn kunnen afgeven. Deze goede praktijken kunnen van grote betekenis zijn voor ons. We moeten de praktijken van de lidstaten op elkaar afstemmen om meer vertrouwen te genereren. Hoe dan ook moet elk land het SIS-systeem gebruiken - we weten dat dit nu nog niet het geval is - en vóór alles is het dringend noodzakelijk dat we SIS II zo snel mogelijk kunnen invoeren en dat het VIS-systeem werkt, aangezien deze systemen garanties zullen bieden voor de lange termijn. Het is in het belang van Europa dat onderdanen van derde landen die hier verblijven - studenten, zakenmensen, onderzoekers - zich echt vrij kunnen verplaatsen.
Georgios Papanikolaou
(EL) Mijnheer de Voorzitter, allereerst wil ook ik de heer Coelho van harte bedanken voor het uitstekende werk dat hij ten behoeve van dit verslag heeft verricht. Ik wilde daarbij het volgende zeggen.
Ten eerste gaat het bij het Schengenacquis juist daarom: vrij verkeer binnen de grenzen van het Schengengebied. Uit dit debat moet dus een eerste, eenvoudige maar fundamentele conclusie worden getrokken en dat is dat deze verordening erdoor moet komen. Dat is heel belangrijk. Het voorbeeld van de student is kenmerkend: wie een visum heeft voor langdurig verblijf moet het recht op vrij verkeer hebben.
Derhalve stelt zich de vraag - en daar wil ik bijzonder de nadruk op leggen - of illegale immigratie in de hand wordt gewerkt, zij het dan indirect, of er een veiligheidsprobleem ontstaat en of iemand die dit recht wil uitoefenen misschien niet de middelen daartoe heeft; dat is iets waar de lidstaten rekening mee moeten houden.
Het staat als een paal boven water dat lidstaten bij het afgeven van visa altijd heel voorzichtig moeten zijn. Wat dat betreft zijn wij geconfronteerd met een heel interessant en absoluut doorslaggevend vraagstuk, zoals ook in het verslag staat: binnen het Schengeninformatiesysteem zal het voortaan verplicht zijn om de gegevens te verwerken voordat visa voor lang verblijf worden afgegeven. Met andere woorden, wij waarborgen niet alleen het acquis van de Schengenovereenkomst maar wij versterken ook de veiligheid.
Wij moeten dus allen heel positief staan tegenover dit vooruitzicht en in ieder geval ervoor zorgen dat het SIS II-systeem snel vordert. Dat is absoluut noodzakelijk. Tot slot moeten wij in samenwerking met de lidstaten en de diensten van de lidstaten het Schengenacquis niet alleen bevorderen maar ook versterken, en tegelijkertijd de veiligheid versterken. Veiligheid is namelijk een onontbeerlijk element, niet alleen voor de lidstaten maar ook voor onszelf en het Schengenacquis.
(Applaus)
Tanja Fajon
(SL) Vrij verkeer en de afschaffing van de binnengrenzen zijn twee van de belangrijkste factoren van de Europese integratie. We moeten het voor burgers van derde landen die legaal in een lidstaat verblijven gemakkelijker maken om in het Schengengebied te reizen. Het is onaanvaardbaar dat we de bewegingsvrijheid van studenten, wetenschappers en bedrijven in Europa beperken als gevolg van bureaucratie.
Zo moeten we ook zo snel mogelijk vrij verkeer mogelijk maken voor burgers van Bosnië en Herzegovina, van Albanië en Kosovo, die vandaag paradoxaal genoeg op dat vlak minder rechten hebben dan jaren geleden. Natuurlijk moeten de voorwaarden daartoe vervuld zijn en we mogen ons niet door gegevens over massale illegale immigratie laten misleiden.
De visumregeling heeft de bevolking van de westelijke Balkan veel te lang geïsoleerd. Zij moeten hun contacten met de burgers van de Europese Unie verstevigen, maar de veelvuldige afwijzingen van hun visumaanvraag belemmeren hen daarbij. Laten we niet het risico lopen om een nog groter gevoel van isolatie en discriminatie te creëren, vooral onder de jongeren, die misschien nog nooit de mogelijkheid hebben gehad om de Europese Unie te ontdekken. Laten we daarom geen tijd verliezen wanneer zowel Bosnië en Herzegovina als Albanië de voorwaarden voor visumliberalisering vervullen.
Elke actie die we ondernemen om het reizen in het Schengengebied te vereenvoudigen, is een stap vooruit en is in het voordeel van de Europese Unie.
Zbigniew Ziobro
(PL) Mijnheer de Voorzitter, het voorstel dat wij hier bediscussiëren, betreft een van de grondslagen van het functioneren van de Europese Unie - het afschaffen van de binnengrenzen en vrij personenverkeer. Om die reden verdient het extra aandacht. Het is onbegrijpelijk en daarmee ook onacceptabel dat houders van een visum voor verblijf van langere duur minder vrijheid hebben om zich in het Schengengebied te verplaatsen dan personen met een visum voor kort verblijf. Ik sta om die reden dan ook welwillend ten opzichte van het voorstel van de Europese Commissie. Ik ben echter van mening dat we wijzigingen in het voorstel moeten aanbrengen om de veiligheid te garanderen. Ik ondersteun daarom het voorstel van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken om in het kader van het Schengeninformatiesysteem een informatiestroom over ongewenste personen tot stand te brengen tussen de lidstaten. Verder moet de Europese Commissie zich ertoe verplichten niet later dan 5 april 2012 verslag uit te brengen over de toepassing van de verordening. De voorgestelde amendementen verdienen zorgvuldige overweging en - in de meeste gevallen - ondersteuning.
Elżbieta Katarzyna Łukacijewska
(PL) Mijnheer de Voorzitter, naast de burgers van derde landen wachten ook wij, de inwoners van de Europese Unie, op vereenvoudiging van het personenverkeer in het Schengengebied. Het is paradoxaal dat de houder van een visum voor kort verblijf meer vrijheid heeft om zich te verplaatsen dan de houder van een visum voor verblijf van langere duur, waardoor een persoon uit een derde land die bijvoorbeeld in Polen een legale verblijfsvergunning voor langere termijn bezit, niet naar Duitsland of Frankrijk kan reizen. De vrijheid van verkeer moet niet alleen gelden voor inwoners van de Europese Unie. Wetenschappers, studenten, scholieren of ondernemers uit derde landen moeten de mogelijkheid hebben om zich vrij te verplaatsen, vrienden te bezoeken en de tradities, gewoonten en cultuur van andere landen te leren kennen. Zij worden goede ambassadeurs van het concept van de Europese Unie en wij, de inwoners van de Europese Unie, komen dichter bij de realisatie van het concept van een 'Europese Unie zonder grenzen'.
Andreas Mölzer
(DE) Mijnheer de Voorzitter, het visumsysteem van de Schengenlanden is kennelijk dermate ingewikkeld dat het consulair personeel er onvoldoende kennis van heeft en argeloze visumreizigers zo in de visumval laat trappen. Dat consulaire medewerkers de visumcategorieën 'D' en 'C' niet kennen, is op zich al merkwaardig. Ronduit nalatig wordt het, als zij zich het werk willen vergemakkelijken door af te zien van het raadplegen van het SIS-systeem. Dat hieruit talloze onnodige problemen voortkomen aan de buitengrenzen, is duidelijk en hier moet dringend iets aan gedaan worden. Het heeft in dit verband weinig zin in te gaan op nationale waarschuwingsbestanden voor visa, als het waarschuwingssysteem en de waarschuwingsbepalingen op EU-niveau niet eens consequent toegepast worden.
De visumliberalisering voor de Balkanlanden gaat hand in hand met een toename van het aantal kansloze asielaanvragen uit deze landen. Juist in deze tijd, nu er sinds de versoepeling van de visumbepalingen voor de Balkan een ware immigratiegolf dreigt te ontstaan, en er binnen zeven weken bijna 150 000 Macedoniërs van de nieuwe reismogelijkheid gebruik hebben gemaakt, waarvan naar schatting bijna twee derde niet zal terugkeren, moeten we erop toezien dat de visumbepalingen worden nageleefd.
Krisztina Morvai
(HU) Als Hongaarse Parlementsleden bevinden we ons in een bijzondere situatie als we moeten stemmen en beslissen over of we het vrije verkeer binnen de EU van burgers uit landen buiten de Europese Unie mogelijk moeten maken of dit juist moeten tegenhouden. Hongarije heeft als gevolg van de tragedie van Trianon een zeer groot deel van zijn grondgebied verloren, en er woont een groot aantal Hongaren buiten de huidige grenzen van Hongarije en dus ook buiten de huidige grenzen van de Europese Unie, namelijk in Noord-Servië en Sub-Karpatië. Onze landgenoten komen in een uitermate vernederende situatie terecht als ze in hun eigenlijke vaderland - het huidige, verminkte Hongarije - studies volgen, hetzij als onderzoekers of als werknemers in een andere functie, en ze het grondgebied van Hongarije niet mogen verlaten. Dit is een bijzonder kwalijke en onacceptabele situatie waartegen we moeten optreden. Daarom zullen wij, Hongaarse Parlementsleden met Hongaarse sentimenten, voor dit voorstel stemmen om een einde te maken aan deze belachelijke situatie.
Andrew Henry William Brons
(EN) Mijnheer de Voorzitter, dit voorstel gaat uit van de veronderstelling dat alle personen uit derde landen die de EU binnenkomen te goeder trouw zijn en dat ze, als ze dat zeggen, hier werkelijk komen om te studeren. In de EU zijn een heleboel nepuniversiteiten en ook in echte universiteiten zijn vaak studenten ingeschreven die nooit een collegezaal zien. Indien het hun gemakkelijker wordt gemaakt om naar andere landen te gaan, zal het veel moeilijker worden om de echtheid van hun status te controleren en ook om ze te lokaliseren als blijkt dat hun status niet klopt.
Hoewel het Verenigd Koninkrijk geen deel uitmaakt van het Schengengebied, heeft de EU in het verleden illegale immigranten vaak gelegaliseerd. Wie vandaag in het bezit is van een visum voor een verblijf van langere duur of van een verblijfsvergunning, kan morgen een illegale migrant zijn en overmorgen een EU-burger met complete vrijheid van verkeer.
Cecilia Malmström
Mijnheer de Voorzitter, er zijn twee vragen naar voren gebracht die niet echt in verband staan met deze kwestie, maar ik wil toch graag van de gelegenheid gebruikmaken om hier kort iets over te zeggen.
De heer Busuttil heeft de kwestie Libië aan de orde gesteld. Ik kan hem verzekeren dat dit een zeer ingewikkelde zaak is, maar we zijn actief in gesprek met Libië, met Zwitserland en met de lidstaten om een oplossing te vinden voor dit zeer ingewikkelde probleem, voordat het nog verder escaleert. Ik hoop dus dat ik u spoedig meer zal kunnen vertellen over de ontwikkelingen in deze zaak.
Tegen mevrouw Fajon wil ik zeggen dat de situatie van Albanië en Bosnië en Herzegovina natuurlijk anders is en dat we daar nu bezig zijn met de afronding van een missie om te bezien in hoeverre deze twee landen aan de criteria voldoen. De Commissie zal heel spoedig - na overleg met lidstaten en deskundigen - hierover een verslag opstellen en dat verslag zal aan leden van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken worden voorgelegd, voordat we een mogelijk voorstel op de agenda zetten.
Wat dit voorstel betreft, kunnen de lidstaten en de rapporteur er verzekerd van zijn dat de Commissie zich tot het uiterste zal inzetten om ervoor te zorgen dat de verordening wordt uitgevoerd. Het lijkt misschien een technisch probleem, maar dat is het niet. Het gaat om individuele burgers en wij willen mensen aanmoedigen om legaal, met al hun papieren in orde, hier te komen, of ze nu student, onderzoeker, deskundige of wetenschapper zijn. Dat is goed voor hen en goed voor ons. Het past ook in de filosofie van de Europese Unie om een gebied zonder binnengrenzen te hebben. Daarom moeten we voorkomen dat we het leven voor deze mensen onnodig ingewikkeld maken.
Ik denk dat we in dit voorstel een juist evenwicht hebben gevonden. We zijn erin geslaagd om in voldoende mate met de veiligheidsoverwegingen rekening te houden en we mogen onszelf feliciteren. Zo werkt de Unie het best, met drie instellingen die een probleem proberen te identificeren en die hiervoor een concrete oplossing ten gunste van de burger proberen te vinden.
Dus, hartelijk dank voor uw werk, meneer Coelho, en ik dank u ook voor dit goede debat in deze plenaire vergadering.
Carlos Coelho
rapporteur. - (PT) Mijnheer de Voorzitter, nog vier slotopmerkingen. Op de eerste plaats betreur ik het dat de Raad bij dit debat afwezig is. Op de tweede plaats wil ik commissaris Malmström bedanken voor haar aardige woorden. Ik wil haar vragen samen met de Raad ervoor te zorgen dat deze verordening op 5 april van kracht kan worden. Zo niet, dan ontstaat er een rechtsvacuüm met gevolgen voor concrete personen.
Op de derde plaats betreur ik het dat de collega's die tijdens dit debat hebben gewezen op problemen in verband met de veiligheid niet hebben willen erkennen dat dit Parlement verbeteringen heeft aangebracht in de verordening, met name de verplichte raadpleging vooraf van het Schengeninformatiesysteem.
Zoals ik al heb kunnen benadrukken in mijn inleidende betoog meen ik dat Parlement goed werk heeft verricht, daar zowel het vrij verkeer als de veiligheid is verbeterd. Wie dat niet wil inzien, kijkt slechts naar één kant van de waarheid en niet naar de hele waarheid.
En tot slot, mijnheer de Voorzitter, wil ik iedereen bedanken die aan dit doel heeft meegewerkt. Die dank geldt degenen die een akkoord in eerste lezing mogelijk hebben gemaakt, in het bijzonder de Commissie en de Raad, maar ook alle fracties in de Commissie burgerlijke vrijheden, binnenlandse zaken en justitie en de Commissie juridische zaken die hebben gezorgd voor deze brede consensus. Ik denk dat als we op deze manier samen voor een oplossing zorgen, we ons werk op de best mogelijke manier doen.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt dadelijk plaats.
Schriftelijke verklaringen (artikel 149)
Petru Constantin Luhan  
Ik steun de inspanningen in het kader van dit verslag om de vrijheid van verkeer voor personen met een visum voor verblijf van langere duur uit te breiden op dezelfde wijze als voor houders van een verblijfsvergunning of een visum voor verblijf van korte duur. De overeenkomsten die nu van kracht zijn, hebben vele nadelen met zich meegebracht voor inwoners van derde landen die legaal in een van de lidstaten verblijven, en die om verschillende redenen in de Europese Unie willen reizen. Er bestaan discrepanties tussen de lidstaten met betrekking tot de vereiste periode, methode en criteria voor het toekennen van visa. In de praktijk blijkt dat mensen wier visumaanvraag in een lidstaat wordt afgewezen hun geluk in andere lidstaten proberen. Dit wordt veroorzaakt door het feit dat sommige lidstaten veeleisender zijn en andere soepeler met betrekking tot visa en verblijfsvergunningen. Om te voorkomen dat er een toevloed van visumaanvragen ontstaat via bepaalde lidstaten die een losser visumbeleid hanteren, stel ik voor om de controles en methodes voor het goedkeuren van visumaanvragen in alle lidstaten te standaardiseren. Met een dergelijke procedure wordt een standaardaanpak van alle aanvragen gegarandeerd, en het risico van 'poorten' tot het Schengengebied verdwijnt.
