Pakiet energetyczno-klimatyczny oraz pakiet transportu morskiego (podpisanie aktów prawnych)
Przewodniczący
Panie wicepremierze, przedstawicielu prezydencji Unii Europejskiej, panie Nečas, panie komisarzu Rehn, szanowni sprawozdawcy i przewodniczący komisji, panie i panowie!
Mamy dziś przyjemność uczestniczyć w podpisaniu dwóch ważnych pakietów, pakietu klimatyczno-energetycznego oraz pakietu zintegrowanej polityki morskiej Unii Europejskiej. Jest to punkt kulminacyjny wspólnej pracy Rady i Komisji. Poprzez przyjęcie tych dwóch projektów legislacyjnych Unia Europejska potwierdza, że może skutecznie działać w celu sprostania wyzwaniom w kluczowych sektorach zrównoważonego rozwoju, ochrony środowiska i bezpieczeństwa na morzu. Publiczne podpisanie tych aktów będzie podkreśleniem znaczenia europejskiego prawodawstwa dla obywateli Unii.
W pakiecie energetyczno-klimatycznym Parlament i Rada przyjęły, że Unia Europejska osiągnie założone cele klimatyczne do 2020 roku oraz że będzie miała kluczową rolę w przeciwdziałaniu zmianom klimatu. Pakiet klimatyczny zawiera istotne ramy prawne, które pomogą na przykład w udoskonaleniu systemu handlu uprawnieniami do emisji lub w redukcji emisji gazów cieplarnianych przez państwa członkowskie, a także w popularyzowaniu wykorzystania odnawialnych źródeł energii lub technologii składowania dwutlenku węgla. Sprawozdawcy, pani Doyle i pani Hassi, są tutaj z nami, jak przypuszczam; na pewno widzę panią Hassi.
Dzięki podpisaniu tego pakietu Unia Europejska uzyska niezbędną wiarygodność w przededniu planowanej na grudzień konferencji międzynarodowej w Kopenhadze oraz w trakcie negocjacji nad przejrzystym i wiążącym porozumieniem.
W przypadku transportu morskiego Parlament i Rada w drodze kompromisu osiągnęły porozumienie w sprawie ośmiu dokumentów. Jest to wynik intensywnej pracy ostatnich trzech lat.
Otrzymany rezultat potwierdza również dużą presję, jaką wywierał Parlament Europejski, by zapewnić zapobieganie takim katastrofom morskim jak wypadki statków Erika w 1999 roku, czy Prestige w 2002 roku.
Dzisiaj widzimy, że wiele z wniosków komitetu tymczasowego ds. poprawy bezpieczeństwa morskiego przedstawionych przez Parlament Europejski, weszło w życie. Dzięki tym specyfikacjom zostały ulepszone procedury inspekcji i przeglądu statków, nadzór nad żeglugą morską oraz ubezpieczeniem armatorów. Zostało wprowadzone obowiązkowe ubezpieczenie, jak również wzmocniono wymogi w zakresie prowadzenia dochodzeń i odpowiedzialności w razie wypadków na morzu.
Bardzo się cieszę, że sprawozdawczyni, pani Doyle, do nas dołączyła.
Na koniec, proszę pozwolić wyrazić mi wdzięczność dla prezydencji czeskiej, Komisji, członków Komisji Ochrony Środowiska, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności, Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii oraz Komisji Transportu i Turystyki, a przede wszystkim ich przewodniczącym i sprawozdawcom, którzy włączyli się w intensywną pracę nad tymi dwoma aktami prawnymi. Dziękuję również wam, szanowni deputowani, za przybycie na dzisiejszą uroczystość podpisania tych ważnych projektów legislacyjnych. Bardzo mi miło, że przewodniczący dwóch grup parlamentarnych zaszczycili nas swoją obecnością dzisiaj w południe. Dziękuję wam za to.
Proszę teraz o zabranie głosu urzędującego przewodniczącego Rady. 4-334
Petr Nečas, urzędujący przewodniczący Rady. - (CS) Panie przewodniczący, panie komisarzu, panie i panowie! Pragnę podziękować za zaproszenie mnie na tę sesję Parlamentu Europejskiego, podczas której zostanie uroczyście podpisany pakiet energetyczno-klimatyczny oraz pakiet transportu morskiego, dwa kluczowe środki uzgodnione przez państwa członkowskie przy udziale Komisji, Parlamentu i innych partnerów. Chciałbym teraz w imieniu Rady Unii Europejskiej w kilku słowach opowiedzieć o pakiecie energetyczno-klimatycznym.
Pakiet ten potwierdza kluczową rolę Unii w globalnym przeciwdziałaniu zmianom klimatu, respektując jednocześnie rzeczywiste możliwości i warunki gospodarcze każdego państwa członkowskiego. Pakiet energetyczno-klimatyczny ma szczególną wartość symboliczną, jako że przedstawiciele pół miliarda obywateli, 500 milionów ludzi, osiągnęli porozumienie w sferze bardzo konkretnych działań, strategii i celów w tej ważnej i delikatnej sprawie, pomimo dzisiejszych trudnych warunków ekonomicznych. Ma on również znaczenie jako pozytywny przykład dla naszych partnerów na całym świecie. Korzystając z okazji, chciałbym szczególnie podziękować wszystkim czterem sprawozdawcom, którzy przygotowali, negocjowali i formułowali ten zestaw konkretnych środków, jak również całemu Parlamentowi za aktywny i pozytywny udział, a także Komisji za poparcie i pomoc w procesie zatwierdzenia aktu oraz prezydencji francuskiej za jej szczególne zaangażowanie. Pakiet toruje drogę nam, Europejczykom, do negocjacji globalnych porozumień w zakresie strategii na rzecz przeciwdziałania zmianom klimatu, które powinny zakończyć się w grudniu tego roku podczas konferencji w Kopenhadze. UE jest liderem w dziedzinie ochrony klimatu i ten długotrwały prymat nie może być zaprzepaszczony, lecz raczej musi zostać przełożony na jakość.
Panie i panowie! Chciałbym teraz powiedzieć kilka słów na temat wagi trzeciego pakietu środków prawnych na rzecz bezpieczeństwa na morzu, który jest tak samo ważnym rezultatem współpracy pomiędzy Radą a Parlamentem Europejskim. Europejska opinia publiczna była głęboko poruszona, kiedy tankowiec Erika z ładunkiem 20 tysięcy ton ropy przełamał się na pół u wybrzeży Bretanii w 1999 roku, wywołując wielką katastrofę ekologiczną. Podobnie było trzy lata później, kiedy to wybrzeże Galicji w Hiszpanii zostało skażone 120 tonami ropy, która wyciekła z tankowca Prestige. Wszyscy mamy w pamięci straszne obrazy z mediów przedstawiające skażony morski brzeg, na którym tysiące wolontariuszy bezsilnie obserwuje ptaki, inne zwierzęta i rośliny umierające w czarnych falach. Jest oczywiste, że musimy zrobić wszystko, aby uniknąć w przyszłości klęski podobnej do tej. Oczywiste było wówczas, że musimy działać razem. Oczywiste było, że UE musi dać sygnał, że statki w złym stanie technicznym, nieubezpieczone i niespełniające podstawowych zasad bezpieczeństwa nie są mile widziane na europejskich wodach. W listopadzie 2005 roku Komisja Europejska przedstawiła zbiór ośmiu ambitnych wniosków legislacyjnych, tzw. trzeci pakiet bezpieczeństwa morskiego. Pakiet ten przyniesie Europie namacalne korzyści w postaci lepszego systemu zapobiegania katastrofom morskim, częstszych kontroli i jasnego wykazu obowiązków spoczywających na operatorach statków. Poza wyraźnymi korzyściami dla środowiska - będącego naszym wspólnym dobrem - skutki tego europejskiego aktu docenią nie tylko obywatele i przedsiębiorstwa z krajów nadbrzeżnych, ale również takie kraje jak mój, zorientowane na eksport, a nieposiadające dostępu do morza, których znaczna część produkcji jest wywożona z Europy drogą morską. Krajom nieposiadającym dostępu do morza szczególnie zależy na tym, by takie tankowce jak Erika czy Prestige nie pływały wzdłuż europejskich wybrzeży i żeby transport morski był wydajny, bezpieczny i w sposób odpowiedzialny z punktu widzenia ochrony środowiska naturalnego.
Panie przewodniczący, pani i panowie, chciałbym zakończyć, wyrażając podziękowania sprawozdawcom Parlamentu Europejskiego, prezydencji francuskiej oraz Komisji za ich ciężką pracę nad pakietem morskim. Bez ich wysiłków i zaangażowania nie byłby możliwy ten sukces zapowiadający wyraźne korzyści dla europejskiego społeczeństwa, przedsiębiorstw i środowiska.
Petr Nečas
urzędujący przewodniczący Rady. - (CS) Panie przewodniczący, panie komisarzu, panie i panowie! Pragnę podziękować za zaproszenie mnie na tę sesję Parlamentu Europejskiego, podczas której zostanie uroczyście podpisany pakiet energetyczno-klimatyczny oraz pakiet transportu morskiego, dwa kluczowe środki uzgodnione przez państwa członkowskie przy udziale Komisji, Parlamentu i innych partnerów. Chciałbym teraz w imieniu Rady Unii Europejskiej w kilku słowach opowiedzieć o pakiecie energetyczno-klimatycznym.
Pakiet ten potwierdza kluczową rolę Unii w globalnym przeciwdziałaniu zmianom klimatu, respektując jednocześnie rzeczywiste możliwości i warunki gospodarcze każdego państwa członkowskiego. Pakiet energetyczno-klimatyczny ma szczególną wartość symboliczną, jako że przedstawiciele pół miliarda obywateli, 500 milionów ludzi, osiągnęli porozumienie w sferze bardzo konkretnych działań, strategii i celów w tej ważnej i delikatnej sprawie, pomimo dzisiejszych trudnych warunków ekonomicznych. Ma on również znaczenie jako pozytywny przykład dla naszych partnerów na całym świecie. Korzystając z okazji, chciałbym szczególnie podziękować wszystkim czterem sprawozdawcom, którzy przygotowali, negocjowali i formułowali ten zestaw konkretnych środków, jak również całemu Parlamentowi za aktywny i pozytywny udział, a także Komisji za poparcie i pomoc w procesie zatwierdzenia aktu oraz prezydencji francuskiej za jej szczególne zaangażowanie. Pakiet toruje drogę nam, Europejczykom, do negocjacji globalnych porozumień w zakresie strategii na rzecz przeciwdziałania zmianom klimatu, które powinny zakończyć się w grudniu tego roku podczas konferencji w Kopenhadze. UE jest liderem w dziedzinie ochrony klimatu i ten długotrwały prymat nie może być zaprzepaszczony, lecz raczej musi zostać przełożony na jakość.
Panie i panowie! Chciałbym teraz powiedzieć kilka słów na temat wagi trzeciego pakietu środków prawnych na rzecz bezpieczeństwa na morzu, który jest tak samo ważnym rezultatem współpracy pomiędzy Radą a Parlamentem Europejskim. Europejska opinia publiczna była głęboko poruszona, kiedy tankowiec Erika z ładunkiem 20 tysięcy ton ropy przełamał się na pół u wybrzeży Bretanii w 1999 roku, wywołując wielką katastrofę ekologiczną. Podobnie było trzy lata później, kiedy to wybrzeże Galicji w Hiszpanii zostało skażone 120 tonami ropy, która wyciekła z tankowca Prestige. Wszyscy mamy w pamięci straszne obrazy z mediów przedstawiające skażony morski brzeg, na którym tysiące wolontariuszy bezsilnie obserwuje ptaki, inne zwierzęta i rośliny umierające w czarnych falach. Jest oczywiste, że musimy zrobić wszystko, aby uniknąć w przyszłości klęski podobnej do tej. Oczywiste było wówczas, że musimy działać razem. Oczywiste było, że UE musi dać sygnał, że statki w złym stanie technicznym, nieubezpieczone i niespełniające podstawowych zasad bezpieczeństwa nie są mile widziane na europejskich wodach. W listopadzie 2005 roku Komisja Europejska przedstawiła zbiór ośmiu ambitnych wniosków legislacyjnych, tzw. trzeci pakiet bezpieczeństwa morskiego. Pakiet ten przyniesie Europie namacalne korzyści w postaci lepszego systemu zapobiegania katastrofom morskim, częstszych kontroli i jasnego wykazu obowiązków spoczywających na operatorach statków. Poza wyraźnymi korzyściami dla środowiska - będącego naszym wspólnym dobrem - skutki tego europejskiego aktu docenią nie tylko obywatele i przedsiębiorstwa z krajów nadbrzeżnych, ale również takie kraje jak mój, zorientowane na eksport, a nieposiadające dostępu do morza, których znaczna część produkcji jest wywożona z Europy drogą morską. Krajom nieposiadającym dostępu do morza szczególnie zależy na tym, by takie tankowce jak Erika czy Prestige nie pływały wzdłuż europejskich wybrzeży i żeby transport morski był wydajny, bezpieczny i w sposób odpowiedzialny z punktu widzenia ochrony środowiska naturalnego.
Panie przewodniczący, pani i panowie, chciałbym zakończyć, wyrażając podziękowania sprawozdawcom Parlamentu Europejskiego, prezydencji francuskiej oraz Komisji za ich ciężką pracę nad pakietem morskim. Bez ich wysiłków i zaangażowania nie byłby możliwy ten sukces zapowiadający wyraźne korzyści dla europejskiego społeczeństwa, przedsiębiorstw i środowiska.
Przewodniczący
Dziękuję, panie ministrze. Proszę teraz pana komisarza Rehn'a oraz sprawozdawców o podejście do stołu, przy którym ja i minister Nečac podpiszemy akty w państwa obecności.
(Podpisanie aktów)
