Import van karkassen van gevogelte (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is de verklaring van de Commissie inzake de import van pluimveekarkassen.
Androula Vassiliou
lid van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, tijdens de vergadering van het college van 28 mei heb ik uitvoerig met mijn collega's over dit onderwerp gediscussieerd, over de toestemming voor het gebruik van stoffen voor antibacteriële behandeling ter ontsmetting van het oppervlak van pluimveekarkassen. Zoals u weet hebben de Raad en het Parlement in 2004 in de hygiënevoorschriften toestemming gegeven voor het verwijderen van oppervlaktebesmetting met andere stoffen dan drinkwater.
Voor de goedkeuring van stoffen voor gebruik bij ontsmetting van wat voor vlees dan ook, vereist de toepasselijke wet dat er via de comitologieprocedure een positieve en op bewijzen gebaseerde conclusie wordt bereikt die aangeeft dat het gebruik van de stoffen geen risico's oplevert voor de gezondheid of het milieu.
Ik zou u eraan willen herinneren dat de VS al enige tijd geleden een verzoek hebben ingediend voor goedkeuring van vier antibacteriële stoffen voor gebruik bij ontsmetting van pluimveekarkassen. Tegen deze achtergrond hebben we verschillende wetenschappelijke adviezen ingewonnen, die het risico evalueren van het gebruik van de vier stoffen voor antibacteriële behandeling vanuit het oogpunt van gezondheid, milieu en bacteriële resistentie.
De uitkomsten van de verschillende wetenschappelijke adviezen hebben ons doen besluiten met een voorstel te komen. De wetenschappelijke adviezen stellen ons in staat verder te gaan met een voorstel voor goedkeuring, maar niet tegen elke prijs. Er moest een aantal voorwaarden voor risicobeheersing worden geformuleerd, conform de wetenschappelijke adviezen. De boodschap die ik bij de voorgestelde tekst wil meegeven is zeer helder: geen enkele internationale verplichting mag de beginselen van voedselveiligheid en de gezondheid van de EU-consumenten ondermijnen, ongeacht de betrokken handelspartner.
Vandaar dat het noodzakelijk is te garanderen dat het gebruik van dergelijke stoffen niet de verplichting vervangt om in de gehele voedselketen aan de wettelijke communautaire hygiënevoorschriften te voldoen, en dat de toepassing van die stoffen slechte hygiënische omstandigheden uit een eerder stadium niet kan compenseren. De EFSA heeft in haar advies zelfs aangegeven dat antibacteriële behandelingen een nuttig instrument zouden kunnen zijn als aanvulling op de hygiënepraktijken die in de Europese Unie worden toegepast.
Om die reden heb ik strikte, doch evenredige voorwaarden opgelegd. Deze voorwaarden stellen ons in staat een voorstel te waarborgen dat zowel uit het oogpunt van volksgezondheid als van veiligheid verdedigbaar is. We stellen de volgende voorwaarden voor. Er mag slechts één stof worden toegepast. De toegestane blootstellingsduur en de concentratie van de stoffen worden vastgelegd. De pluimveekarkassen worden met drinkwater afgespoeld. Na gebruik van de stof mogen er geen residuen overblijven op het eindproduct. De doeltreffendheid van het afspoelen wordt gecontroleerd om er zeker van te zijn dat er geen residuen zijn achtergebleven. Door deze voorwaarden te stellen zorgen we dat het gebruik van antibacteriële stoffen niet eventuele slechte hygiënische omstandigheden compenseert en zorgen we dat er geen residuen achterblijven in het eindproduct.
Tevens wil ik benadrukken dat de toepassing van een antibacteriële behandeling enkel het aantal bacteriën vermindert en niet in de plaats komt van goede hygiënepraktijken, een basisvereiste dat net zo goed geldt in derde landen als in Europa en dat toepasbaar is op de hele keten, van de koppels tot de verwerking van de pluimveekarkassen. We zullen een holistische benadering aanhouden ten aanzien van het verminderen van salmonella in alle stadia van de productieketen: voeder, bedrijven en slachthuizen.
Bovendien bevat het voorstel maatregelen voor behoorlijke etikettering. De consument heeft recht op informatie, net als het geval is met andere toegestane stoffen, zoals additieven. Daarom stellen we twee verschillende omschrijvingen voor. Geschikte milieumaatregelen ten behoeve van de kwaliteitsnormen voor afvoer van afvalwater, zoals voorgesteld door het DG Milieu. Deze maatregelen bestaan uit voorwaarden voor het verzamelen en verwerken van afvalwater in slachthuizen.
Als laatste, maar niet minder belangrijk, voorziet het voorstel in een evaluatie binnen twee jaar na de datum van aanvraag van de goedkeuring. Doel is meer gegevens te verzamelen van bedrijven in de levensmiddelensector over het gebruik van de stoffen, om wetenschappelijk vragen over bacteriële resistentie te kunnen beantwoorden. Bij deze evaluatie komt de bewijslast te liggen bij de exploitanten in de voedselbranche in plaats van bij de wetenschappelijk instellingen van de Commissie.
Toen het voorstel echter op 2 juni werd voorgelegd aan het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid, spraken 26 lidstaten zich uit tegen het voorstel en één onthield zich van stemming. De Commissie zal het voorstel nu doorsturen naar de Raad, zodat die een besluit kan nemen.
U vraagt zich wellicht af waarom de Commissie ondanks de interne weerstand binnen de EU toch verder is gegaan met dit voorstel. Dat is in de eerste plaats omdat het wetgevingskader voorziet in de mogelijkheid dergelijke stoffen goed te keuren. In de tweede plaats doen we dat omdat er een verzoek om goedkeuring is ingediend dat we gezien onze internationale verplichtingen niet onbeantwoord konden laten. De derde en laatste reden is dat uit wetenschappelijke adviezen is gebleken dat we met de goedkeuring konden doorgaan, mits deze vergezeld zou gaan van een aantal strikte voorwaarden - en dat is ook gebeurd. Om die redenen is de Commissie haar verantwoordelijkheden als instelling nagekomen en heeft ze dit voorstel gedaan.
Wat er hierna gebeurt, maakt deel uit van het besluitvormingsproces. In dat opzicht heb ik kennisgenomen van uw uitgesproken standpunt. De Raad zal nu verzocht worden zich uit te spreken over de tekst. Zoals u weet zal het voorstel niet worden aangenomen als een gekwalificeerde meerderheid van de lidstaten tegen stemt. Het uiteindelijke resultaat zal tijdens het Franse voorzitterschap duidelijk worden.
Robert Sturdy
namens de PPE-DE-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, de commissaris heeft gezegd dat de chemische stof chloor niet gevaarlijk is. Als dat het geval is, waarom is het dan niet toegestaan voor gebruik bij kippen in de Europese Unie?
Verder hebt u ook gezegd, commissaris, dat we verplichtingen hebben tegenover de Verenigde Staten. Wij nemen deel aan de WTO-onderhandelingen en we maken deel uit van de WTO, maar als ik me niet vergis is er geen verbod op import van kippenvlees uit de Verenigde Staten, zolang het aan de EU-normen voldoet. Waarom zijn we dan in hemelsnaam wetgeving aan het voorbereiden in de Europese Unie, terwijl dat feitelijk tijdverspilling is?
We hebben net een verslag aangenomen over een richtlijn inzake veilig water. We hebben een aantal chemische stoffen uit de tekst geschrapt, en nu wordt chloor er hier weer aan toegevoegd. U merkte geheel terecht op dat er op 2 juni met 26 stemmen tegen 1 werd tegengestemd. Het Verenigd Koninkrijk was degene die zich onthield van stemming. Het is belangrijk te onthouden dat het Verenigd Koninkrijk wordt beheerst door de hebzucht van de supermarkten en ik mijn visie op waarom het Verenigd Koninkrijk zich van stemming heeft onthouden, is dat het door de supermarkten onder druk is gezet voor goedkoop voedsel. Ik geloof dat dit daadwerkelijk een schadelijk effect heeft.
U zegt ook dat er geen residuen zullen achterblijven op de producten. Commissaris, kunt u oprecht en met de hand op het hart zeggen dat u in staat zult zijn dit te controleren? In het verleden zijn er namelijk problemen geweest met producten die in de EU werden ingevoerd. Ik was verantwoordelijk voor het verslag over chemische stoffen in voedingsmiddelen die worden geïmporteerd in de Europese Unie en die worden geproduceerd in de Europese Unie, en we ondervinden behoorlijke problemen bij de controle hiervan.
Ik ben van mening dat u zich blootstelt aan een wezenlijk risico - en niet alleen voor de volksgezondheid. Het is niet alleen een handelskwestie - het gaat ook om de volksgezondheid en om het publieke vertrouwen in het product. Want wat we absoluut niet willen is dat het publiek het vertrouwen verliest in de Europese Unie en in het voedsel dat we produceren.
Anne Ferreira
Mijnheer de Voorzitter, commissaris, dames en heren, eerst wil ik alle leden bedanken die hebben bijgedragen aan het opstellen van deze resolutie. Ik wil graag benadrukken dat alle politieke fracties de resolutie steunen. Vanwaar deze unanimiteit? Ongetwijfeld omdat de resolutie ons ongenoegen weerspiegelt ten aanzien van de houding en de benadering van de Commissie, die voortkomt uit de verloochening van de democratie waar het Europees Parlement in dit dossier al een aantal weken mee wordt geconfronteerd.
De vastberadenheid waarmee de Commissie de mening van Parlementsleden en deskundigen met betrekking tot de invoer van met chloor behandelde kip negeert, is ronduit stuitend. Zeker, de heer Verheugen is verantwoordelijk voor de onderhandelingen met zijn Amerikaanse tegenhanger om de handel tussen onze beide regio's te bevorderen, maar kan hij dat doen door de Europese gezondheidsnormen op te offeren? Hoe is het mogelijk dat het college van commissarissen toestemming heeft gegeven voor een dergelijk project en niet meer voorstelt dan verplichte etikettering, herziening van de bepalingen over twee jaar, enzovoort? Kan de Commissie ons uitleggen waarom ze het voorzorgsbeginsel niet heeft toegepast nadat ze had geconstateerd dat ze onvoldoende informatie had over deze stoffen? Het is ook bijzonder vreemd dat er helemaal niet wordt verwezen naar de conclusies van het Amerikaanse Center for Disease Control and Prevention (CDC), dat een paar weken geleden een stijging in het aantal besmettingen en infecties door salmonella, listeria en andere bacteriën bekendmaakte. Waarom zouden we een methode invoeren die zich nog niet bewezen heeft?
Het is ook belangrijk dat we niet vergeten dat de implementatie van de Europese wetgeving inzake voedselveiligheid jaren werk en samenwerking met vakmensen uit de sector heeft gevergd, en dat die vakmensen bereid zijn geweest te investeren om aan de verwachtingen van de Europese burgers te voldoen. Deze benadering, waarbij de hele voedselketen betrokken wordt, is de duurzaamste manier om de hoeveelheid ziekteverwekkers te verminderen. Dat is de keuze die we hebben gemaakt. Denkt u overigens echt dat er een vertrouwensband en een sterk en betrouwbaar partnerschap kan ontstaan als we onze beginselen en waarden niet opnieuw bevestigen aan onze Amerikaanse partners? Ik zou overigens graag willen weten of de te importeren producten aan dezelfde regels zullen worden onderworpen als het Europese pluimvee.
Afsluitend wil ik er nog op wijzen dat dit besluit des te onbegrijpelijker is, daar de Europese Commissie heeft besloten een tegenaanval uit te voeren op de WTO vanwege het besluit van diens Orgaan voor Geschillenbeslechting in de kwestie van met hormonen behandeld vlees. Ik denk dat deze lijnrecht tegenovergestelde standpunten leiden tot grote verwarring en onbegrip bij de consumenten. Het roept absoluut vragen op over de politieke lijn van de Europese Commissie op het gebied van de gezondheid en veiligheid van voedsel.
De Raad van de Europese Unie zal zich op korte termijn uitspreken over het voorstel van de Commissie. We verzoeken de Raad rekening te houden met het standpunt van het Parlement en het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid: gezondheid moet voorrang krijgen op handel.
Bart Staes
Voorzitter, collega's, mevrouw de commissaris, ik kan de woorden van collega Sturdy en mevrouw Ferreira alleen maar onderschrijven. Ik begrijp eigenlijk de hardnekkigheid niet waarmee de Commissie deze voorstellen op 28 mei op tafel heeft gelegd. Het is duidelijk dat de druk van de Verenigde Staten enorm moet zijn geweest. Dat is een economische druk. De Verenigde Staten verliezen markten hier in de Europese Unie en wellicht ook in de nieuwe landen die er sinds 2004 zijn bijgekomen.
Wat stel ik vast bij alle studies? Dat de aanpak van de Verenigde Staten bij het gebruik van antimicrobiële middelen niet echt efficiënt is. Daar daalt het aantal besmettingen met salmonella, met campylobacter niet. Onze aanpak is wél zeer doeltreffend. Wij hebben een riek tot vorkaanpak, een aanpak van boerderij tot op het bord van de consument. We hebben sinds het Witboek van de Commissie in 2000 een sterke voedselveiligheidswetgeving tot stand gebracht. Ik wil niet dat die nu wordt uitgehold.
Dat willen de boeren en de boerinnen niet, want ze hebben geïnvesteerd in die aanpak. Ze willen niet oneerlijk beconcurreerd worden door hun concurrenten uit andere delen van de wereld. Bovendien staan ze niet alleen, ze worden gesteund door de consumentenbeweging, ze worden gesteund door de milieubeweging. Ik zou u dus willen vragen, mevrouw de commissaris, denk er nog eventjes over na. Trek dit voorstel terug, u hebt geen steun bij de Raad, u hebt geen steun in dit Parlement.
Janusz Wojciechowski
namens de UEN-Fractie. - (PL) Mijnheer de Voorzitter, namens de Fractie Unie voor een Europa van Nationale Staten geef ik mijn volledige steun aan de ingediende ontwerpresolutie. Ik kan me in de volledige inhoud van de voorstellen in de ontwerpresolutie vinden. In dit document is een zeer belangrijk onderwerp ter sprake gebracht. Talloze malen hebben we tijdens onze debatten over de toestand in de landbouwsector en in de internationale handel opgeroepen tot naleving van het principe dat de vereisten voor producenten in de Europese Unie en voor exporteurs van producten naar de Europese markt identiek moeten zijn. Dit principe wordt niet consequent in acht genomen, en met name op het gebied van de landbouwproductie wordt het vaak niet nageleefd. We moeten keihard eisen dat dit principe wordt nageleefd. We kunnen onmogelijk doorgaan met een procedure die bepaalde normen oplegt aan producenten in de Europese Unie en weer andere normen aan producenten die hun producten exporteren naar de Europese markt.
In een aantal Europese landen is de situatie in de pluimvee-industrie bijzonder moeilijk. Mijn land, Polen, behoort tot die landen. Ik heb zelf aan een groot aantal discussies over dit onderwerp kunnen deelnemen. Pluimvee-organisaties hebben aangegeven dat de omstandigheden voor concurrentie ongelijk zijn en dat de Europese markt ongelijke concurrentie ondervindt ten opzichte van andere landen in de wereld. Ik ben blij dat dit initiatief is genomen, want dit is precies de kant die we op moeten om tot gelijke concurrentie-omstandigheden te komen - en dat is een kwestie van elementaire rechtvaardigheid. Daarom steun ik deze ontwerpresolutie.
Konstantinos Droutsas
Mijnheer de Voorzitter, de Europese Commissie toont met het opheffen van het verbod op import van kippen uit de Verenigde Staten maar weer eens aan dat het de belangen van multinationale voedselondernemingen boven de gezondheid van de mensen en de arbeiders plaatst.
Decennialang hebben de Verenigde Staten aangedrongen op de import van met hormonen behandeld vlees. Nu doen ze hetzelfde voor hun kippen. In voorgaande jaren berustte het verbod op het gevaar van de chloorbaden waar de kip in werd gedompeld. Volgens wetenschappers levert met chloor behandelde kip een gezondheidsrisico op voor de consument en voor medewerkers van slachthuizen, en levert het bovendien gevaarlijk afvalmateriaal op met carcinogene residuen.
Het moge duidelijk zijn dat de stoffen die in de Verenigde Staten worden gebruikt nog altijd carcinogeen zijn en dat wetenschappers niet van standpunt zijn veranderd. De vraag is dan ook waarom de Commissie is gezwicht voor de druk van de Verenigde Staten en de multinationale ondernemingen, en wat ze terugkrijgt voor haar verandering van standpunt?
De voedselproductieketen belandt meer en meer in de verstikkende greep van de multinationale voedselondernemingen. Slechts een paar dagen na het schandaal van de met minerale oliën vervuilde zonnebloemolie en na de ontdekking dat de wet het mogelijk maakt dat olie in dezelfde tankers wordt vervoerd als voor de gezondheid schadelijke vloeistoffen, heeft de Europese Commissie zonder blikken of blozen aangekondigd het verbod op met chloor behandelde kip op te zullen heffen.
En zo volgen de voedselschandalen elkaar op. De EU schuift de verantwoordelijkheid voor de inspectie af op degenen die geïnspecteerd zouden moeten worden; ze stoot haar eigen verantwoordelijkheden af, net als de regeringen van de lidstaten; ze draagt haar verantwoordelijkheid over aan de consumenten, met als argument dat zij het recht hebben om te kiezen, als de producten ten minste voorzien zijn van etiketten.
De arbeiders verlangen fatsoenlijk geïnspecteerd voedsel dat gezond en betaalbaar is. Het verzet van de arbeiders, hun organisaties en de wetenschap tegen het opheffen van het verbod zou de Commissie moeten dwingen haar besluit te herzien. Het verbod op met chloor behandelde kip voor consumptie moet gehandhaafd blijven.
Daniel Caspary
(DE) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, de trans-Atlantische handel is momenteel goed voor ongeveer zeshonderd miljard euro per jaar. Nu stelt de Commissie voor de markt open te stellen voor kippen die in een chlooroplossing zijn gedesinfecteerd. Mijn mening is heel duidelijk: ik betreur het ten zeerste dat de Commissie er nog altijd niet in is geslaagd voor onze chloorvrije kippen toegang te eisen én te krijgen op de Amerikaanse markt. Ik wil daar echter wel aan toevoegen dat ik de voorstellen van de Commissie in beginsel wel steun, omdat de wetenschappelijke rapporten van de deskundigen eenduidig zijn. De Europese Autoriteit voor Voedselveiligheid heeft een zeer eenduidig rapport gepresenteerd - we hebben dus geen andere deskundigenrapporten meer nodig.
Hier, noch aan de andere kant van de Atlantische oceaan wil men dat voedsel gezondheidsrisico's oplevert, maar als er werkelijk bezwaren kleven aan de stoffen die in de Verenigde Staten worden gebruikt, dan vraag ik me af waarom diezelfde stoffen in de Europese Unie wel zijn toegestaan als additieven in diervoeders, drinkwater en andere voedingsmiddelen.
Ik weet hoeveel belang er in veel EU-lidstaten wordt gehecht aan voedselkwaliteit en voedselveiligheid - en terecht. Wat zou Frankrijk bijvoorbeeld zijn zonder zijn coq au vin? Frankrijk exporteert dit wereldberoemde product onder meer naar de Verenigde Staten. Het wordt dan eerst volgens de Amerikaanse methode aan een chloorbehandeling onderworpen. Blijkbaar is deze methode zo goed dat ze geschikt wordt geacht voor de export van Europese kwaliteitsproducten.
Vandaar dat deze discussie wat mij betreft nogal oneerlijk is. De Commissie heeft heldere voorstellen gedaan om de veiligheid van de Europese consumenten te waarborgen. Naar mijn mening moet vooral de etikettering eenduidig en zichtbaar zijn, zodat consumenten echt weten wat ze kopen. En dan weet ik zeker dat de consumenten in ieder geval voor de Europese kip zullen kiezen.
Ik roep iedereen echter op zich niet te verschuilen achter vermeende milieu- of gezondheidsargumenten, maar gewoon te zeggen waar het op staat. Het is een kwestie van eerlijkheid, en eerlijkheid is van cruciaal belang in de politiek, zeker als we serieus over een onderwerp willen praten met vrienden als de Verenigde Staten.
Francisco Assis
(PT) Ik begrijp dat het nodig is de handelsbetrekkingen met de Verenigde Staten te verbeteren en wat dat betreft wil ik de Commissie feliciteren met haar verrichte inspanningen. Er zijn echter grenzen, en het waarborgen van de rechtmatige belangen van Europese producenten en consumenten is zo'n grens. Ik denk dat die grens in dit specifieke geval duidelijk wordt overschreden.
We hebben hier te maken met twee verschillende denkbeelden, wellicht zelfs twee tegenstrijdige denkbeelden, die betrekking hebben op de bescherming van de gezondheid en van het milieu. Vanuit Europees oogpunt is het belangrijkste punt van zorg dat in de hele voedselketen de veiligheid wordt gewaarborgd. Vanuit Amerikaans oogpunt is dat pas een punt van aandacht helemaal aan het einde van het proces.
We kunnen onze overtuigingen, gebruiken of normen op dit gebied niet overboord zetten en we moeten zelfs proberen er internationaal respect voor te krijgen, niet alleen in Europa. Als de Europese Unie haar normen binnen Europa al niet langer beschermt, dan zal ze zeker niet sterk staan als ze die normen internationaal wil overbrengen.
En daarom vind ik het belangrijk te benadrukken dat er duidelijk verzet moet worden aangetekend tegen het voorstel van de Commissie.
Het draait hier om cruciale belangen op het gebied van milieubescherming, volksgezondheid en de grondrechten van de Europese consumenten. Deze belangen raken echter ook de Europese producenten, aangezien zij gedwongen zijn deze normen te respecteren en zij de afgelopen jaren aanzienlijke investeringen hebben moeten doen om ervoor te zorgen dat ze aan de vereisten konden voldoen. Nu zouden ze ineens niet meer tegen een dergelijke concurrentie op kunnen boksen.
Wij vinden dan ook dat de Europese Unie in naam van gezonde en eerlijke concurrentie prioriteit moet geven aan de bescherming van de Europese producenten. Met dit in gedachten en zonder de inspanningen ter verbetering van de handelsbetrekkingen met de VS, die immers van wezenlijk belang zijn voor de Europese Unie, in twijfel te trekken, ben ik van mening dat dit een slecht voorstel is en daarom steun ik uiteraard de ontwerpresolutie.
Frédérique Ries
(FR) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, het besluit om, bijna tegen alles en iedereen in, het verbod op de import in de Europese Unie van met chloor behandelde kip op te heffen, is een schoolvoorbeeld van wat de Commissie niet langer kan en mag doen, aangezien zij vóór alles geacht wordt de publieke belangen van de Europese burgers te beschermen.
Pluimveehouders, en in het bijzonder kippenhouders, hebben de afgelopen decennia enorme inspanningen verricht, zoals ook in andere voedselsectoren het geval was. Ze hebben fikse investeringen gedaan om aan de normen te kunnen voldoen en er zijn maar liefst zeventig verordeningen, richtlijnen en andere Europese besluiten op hen van toepassing.
Daarnaast heeft de sector, zoals bekend, zware concurrentie te verduren binnen Europa, maar ook vanuit Brazilië en de VS. Aangezien het vandaag nog niet eerder is genoemd, zal ik u er aan herinneren dat het nog maar drie jaar geleden is dat in Europa de vogelgriep uitbrak en dat de consumptie van vlees van pluimvee toen met meer dan twintig procent daalde. Waarom zouden we deze sector nu dan onderwerpen aan een dergelijke concurrentievervalsing ten opzichte van Amerikaanse pluimveehouders, die in geen enkel opzicht aan dezelfde verplichtingen inzake gezondheid en veiligheid moeten voldoen?
Dit korte overzicht is bedoeld om de kern van deze kwestie te benadrukken. Wellicht draait het in deze kwestie niet om milieu en gezondheid, zoals we hier vandaag gehoord hebben. Ik zou echter eerst meer opheldering over en onderzoek naar dit onderwerp willen zien.
Onze afwijzing is hoofdzakelijk een industriële en culturele keuze, pas in de laatste plaats een politieke keuze.
Het is een culturele beslissing omdat de Europeanen het recht hebben hun eigen voedselmodel te kiezen. Zoals we weten zijn ze erg gehecht aan hun tradities en aan verscheidenheid, zoals de Franse minister van landbouw, Michel Barnier, kort geleden zei.
Het is ook een industriële beslissing. Ik heb het al gehad over de productiemethoden, de wetten en de hoge normen die in Europa worden gehanteerd. Een goede handelsovereenkomst hoort tevens eerlijk te zijn. De Commissie maakt geen enkele kans als ze ons wil overtuigen van het feit dat de import van 300 000 ton met chloor behandelde kip, waar niets tegenover staat, goed nieuws is voor de Europese pluimveesector.
Tot slot is het ook een politieke beslissing. En nu kom ik bij de kern van de zaak, want het is natuurlijk vooral een kwestie van vertrouwen - vertrouwen van de producenten en vertrouwen van de consumenten. Kan de Commissie het zich in de huidige situatie werkelijk veroorloven - en daarmee wil ik afsluiten, mijnheer de Voorzitter - de mening van de Raad, het Parlement, de spelers in het veld en een groot deel van haar eigen leden aan haar laars te lappen? De vraag stellen is hem beantwoorden lijkt mij.
Carl Schlyter
(SV) Dank u, mijnheer de Voorzitter. Het is de taak van de EFSA te bepalen of iets gevaarlijk is. Het is de taak van de Commissie en het Parlement te bepalen of iets in overeenstemming is met beginselen van openbare orde, zoals goede veehouderij, het niet misleiden van consumenten, en het handhaven van een hoogstaande milieukwaliteit conform het voorzorgsbeginsel. Vandaar dat dit voorstel onethisch en ongeschikt is en dat deze methode om kip te behandelen onwenselijk is. Bovendien heeft het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid zich bijna unaniem tegen deze methode uitgesproken. Daar zal ik nog een aspect aan toevoegen: fraudeurs hebben namelijk lange tijd gebruikgemaakt van chloor om de kip er verser en meer roze uit te laten zien. Gaan we nu de fraudeurs bevoorrechten boven de boeren die miljoenen hebben geïnvesteerd, niet in de laatste plaats in mijn eigen land, om de situatie te verbeteren?
Het instellen van enkele regels voor etikettering zal niet werken, zeker niet bij restaurants en dergelijke.
U kunt er nu nog een overwinning van maken, als u het voorstel intrekt en verdergaat op basis van unanimiteit in het Parlement en unanimiteit in de Raad, en tegen de Verenigde Staten zegt: nee, we accepteren jullie methoden niet.
Zbigniew Krzysztof Kuźmiuk
(PL) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, met mijn bijdrage aan het debat over de import van pluimvee op de Europese markt wil ik drie zaken onder de aandacht brengen.
In de eerste plaats moeten landbouwproducten die binnen de EU worden geproduceerd aan zeer strenge milieu-, sanitaire en gezondheidseisen voldoen, en daardoor stijgen de productiekosten aanzienlijk. Daarom zijn de Europese landbouwproducten op de wereldmarkt niet erg concurrend qua prijs. In de tweede plaats dient, met het oog op deze situatie, het voorstel van de Commissie voor een wijziging van de verordeningen met als doel de invoer toe te staan van met chloor behandeld vlees van pluimvee uit de Verenigde Staten, als volstrekt onacceptabel te worden beschouwd, zeker voor de Europese consument. In de derde en laatste plaats dient te worden opgemerkt dat het voorstel van de Europese Commissie over dit onderwerp een speciaal gebaar van de Unie schijnt te zijn, om een goede sfeer te kweken voor de besprekingen en om de contacten tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten vóór de top in juni vriendschappelijker te maken.
Ik ben wel voorstander van nauwere betrekkingen, maar dan op een manier die niet ten koste gaat van de gezondheid van vele EU-burgers.
Georgios Papastamkos
(EL) Mijnheer de Voorzitter, deskundigen uit de EU-lidstaten hebben zich bijna unaniem uitgesproken tegen het Commissievoorstel om het verbod op de import van met chloor behandelde kip op te heffen.
Deze importen gaan, zelfs onder de voorwaarden zoals voorgesteld door de Commissie, in tegen de constante vraag van de Europese burgers naar veilige producten van hoge kwaliteit en met een hoge voedingswaarde.
De Europese pluimveehouderijsector heeft flink geïnvesteerd om te kunnen voldoen aan het strenge EU-wetgevingskader dat op de hele voedselketen van toepassing is, van de productie tot aan de distributie. Los van dit alles wordt de concurrentiepositie van de Europese pluimveehouderij nauwkeurig onderzocht en weten we dat het voorstel van de Commissie een steunbetuiging is aan de belangen van de VS in de Trans-Atlantische Economische Raad.
Als lid van de Commissie internationale handel ben ik er in principe voorstander van dat we meningsverschillen met onze handelspartners gladstrijken. Onder geen enkele voorwaarde zal ik echter oplossingen accepteren die de gezondheid van burgers in gevaar brengen en die het Europese voedselmodel negatief beïnvloeden. Dat geldt zowel voor de kwestie die we vandaag bespreken als voor het Euro-Atlantische geschil inzake de invoer van genetisch gemodificeerde organismen dat in behandeling is bij de WTO.
De EU moet zich houden aan de strenge regels voor de kwaliteit, hygiëne en veiligheid van voedsel. Wij zijn tegen elke versoepeling van deze regels. We hebben juist behoefte aan versterking van de internationale normen en productiemethoden.
Daarom roepen wij de Raad op het verbod op de import van met chloor behandelde kop te handhaven.
Rosa Miguélez Ramos
(ES) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, de Europese pluimveehouderij maakt momenteel, net als andere dierproductiesectoren, een moeilijke periode door. Gezien dit feit is het des te verbazingwekkender dat de Commissie zo snel met haar verzoek kwam om vlees van met chloorproducten behandeld pluimvee binnen te laten op het EU-grondgebied, een verzoek dat er bovendien uitsluitend op gericht lijkt te zijn de commerciële behoeften en ambities van de Verenigde Staten van Amerika te vervullen.
Ik hoef u er niet aan te herinneren dat de pluimveesector in Europa geen directe steun krijgt vanuit het GLB, ondanks het feit dat het onze eigen producenten sinds 1997 verboden is dezelfde stoffen te gebruiken die de Commissie nu wil toestaan. Daarnaast worden bij onze producenten gedurende het hele productieproces grondige controles uitgevoerd om bacteriegroei te voorkomen en aan de hoge communautaire hygiënenormen te voldoen.
Waar het producenten uit derde landen betreft, vindt de Commissie echter dat alleen een chloorbehandeling ruimschoots volstaat, en dat betekent voor mij dat de inspanningen die onze producenten hebben verricht, compleet zinloos zijn en ook altijd zijn geweest.
Excuseert u mij de uitdrukking, maar het is niet mogelijk dat wij zo dom zijn en zij zo slim. Ik vind dan ook dat we ons tegen dit verzoek van de Commissie moeten uitspreken.
Esther de Lange
(NL) Voorzitter, we hebben al heel veel gehoord in dit debat en ik wil zeker niet alles herhalen, maar ik denk dat hier twee fundamentele zaken op het spel staan.
Allereerst de eerlijke concurrentie of het level playing field tussen Europese producenten en producenten uit derde landen. De Europese pluimveesector heeft op basis van onze Europese regels miljoenen geïnvesteerd in een geavanceerde bestrijding van salmonella en andere contaminanten in de hele productieketen. Het toelaten van producten die niet aan deze eisen voldoen, bedreigt deze eerlijke concurrentie die juist een hoeksteen zou moeten zijn van ons handelsbeleid. Gelijke monniken, gelijke kappen, zeggen we dan in Nederland. Dat hebben we onlangs geëist voor vlees uit Brazilië, hetzelfde moet gelden voor kippenvlees uit de Verenigde Staten.
Ten tweede, het voorzorgsbeginsel. De rapporten over de gevolgen voor gezondheid én milieu van deze techniek bevatten immers nog de nodige vraagtekens. Het voorstel van de Commissie om mogelijk te besluiten tot een toelating voor twee jaar, gevolgd door een analyse op basis van nieuwe gegevens, druist natuurlijk volledig in tegen dit voorzorgsbeginsel. Eerst hebben we duidelijkheid nodig over de veiligheid en dan pas een debat en niet andersom. Ook het idee om Amerikaanse chloorkippen dan maar te etiketteren, is niet acceptabel, want de ongelijkheid tussen boeren hier en daar blijft en bovendien ontsnappen verwerkte producten waarschijnlijk aan deze etikettering. En als ik het heb over verwerkte producten, dan bedoel ik bijvoorbeeld de aanzienlijke hoeveelheden kipnuggets en drumsticks die vanavond door Nederlandse, Roemeense, Franse en Italiaanse voetbalfans voor de tv genuttigd zullen worden.
Ik wil dus afsluiten met de oproep aan de Commissie om vast te houden aan deze twee Europese basisprincipes, het level playing field en het voorzorgsbeginsel, om de wens van een grote meerderheid in het beheerscomité en in dit Huis te respecteren en om dit ongelukkige voorstel dus te laten varen.
Esther Herranz García
(ES) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, de Europese Commissie wil met bleekmiddel behandelde kip uit de VS toestaan en ze wil bovendien dat wij dat zonder klagen accepteren, allemaal om de handelsbetrekkingen met de Verenigde Staten te verbeteren.
De lichtzinnigheid waarmee de Europese Commissie in deze kwestie te werk gaat, strookt op geen enkele manier met de ernst waarmee ze nieuwe teksten over voedselveiligheid produceert, teksten die soms dusdanig veel beperkingen opleggen aan EU-producenten dat het voor hen soms niet langer rendabel is hun bedrijf voort te zetten.
Door een dergelijk voorstel te doen boet de Commissie aan geloofwaardigheid in bij de consumenten en de publieke opinie, en ik vind niet dat de lidstaten moeten zwichten voor druk, voor handelsdruk van de Verenigde Staten, zelfs niet als de Europese Commissie ons dat vraagt.
In januari 2008 kwam uit een onderzoek dat was gepubliceerd in het Amerikaanse tijdschrift Consumer Report naar voren dat de incidentie van zoönose bij met antibacteriële middelen behandelde kippen in de Verenigde Staten met zeventig procent was toegenomen ten opzichte van 2003. Tevens is de antibioticaresistentie van geïnfecteerde personen toegenomen.
In dezelfde periode nam in de Europese Unie de incidentie van zoönose bij kippen af, zonder dat gebruik werd gemaakt van de Amerikaanse methode.
De Europese Unie vervult haar plicht, want ze controleert meteen vanaf het begin van de productieketen op zoönose en bovendien past ze het principe toe van "voorkomen is beter dan genezen”. Ze houdt zich heel strikt aan dit principe en dat gaat gepaard met hoge kosten voor de producenten en de industrie in de Europese Unie.
In het specifieke geval van de bestrijding van zoönose werd in 2003 een zeer strenge verordening van kracht, die lang nodig had om op gang te komen, waarmee de controle op op de mens overdraagbare ziekten werd geïntensiveerd.
De invoering van deze verordening heeft geleid tot een afname van de incidentie van dit soort ziekten. Europese producenten en de Europese industrie in het algemeen moeten zich aan deze regels houden, want anders kunnen ze bestraft worden.
Waarom gaan we niet gewoon door met het streng controleren van de Amerikaanse producenten?
Françoise Grossetête
(FR) Mijnheer de Voorzitter, deze kwestie van de met chloor behandelde kip laat duidelijk de kloof zien die bestaat tussen de Europese Commissie en de burgers die verwachten dat ze op Europa kunnen vertrouwen. Dit voorval is een grote klap voor ons voedselbeleid met zijn hoge niveau van consumentenbescherming. Er is sprake van compleet onbegrip.
Dit voorstel betekent oneerlijke concurrentie voor onze pluimveehouders, die aanzienlijke inspanningen hebben verricht om hun productie te verbeteren, en voor onze slachthuizen, die aan strenge regels zijn gebonden. Dat kost allemaal geld - en daarom is deze concurrentie oneerlijk. Zo zal er goedkope kip op de markt van de Europese Unie komen, die helaas de minst bevoorrechte burgers zal treffen die in discountsupermarkten hun boodschappen doen. Ook zal deze met chloor behandelde kip terechtkomen in verwerkte producten, kant-en-klaar gerechten en in schoolkantines. Dat is allemaal onacceptabel. Het is ondenkbaar dat we dit toestaan. Vertel ons alstublieft niet dat etikettering het probleem zal oplossen, want helaas bevatten de etiketten op verwerkte producten geen enkele informatie.
Gezien de recente voedselcrises is het dan ook belangrijk dat de burgers vertrouwen kunnen hebben in de voedselketen. Daarom moeten we onvoorwaardelijk "nee” zeggen tegen de import van met chloor behandelde kip.
Czesław Adam Siekierski
(PL) Mijnheer de Voorzitter, ik heb in april een schriftelijke vraag gesteld aan de commissaris, waarin ik resoluut bezwaar heb gemaakt tegen de plannen voor toelating van chemische gedesinfecteerde kip uit de Verenigde Staten op de interne markt van de EU. Gelukkig hebben de lidstaten zich ook verzet tegen dit voorstel.
Commissaris, onze pluimveehouders en -verwerkers voldoen aan normen die tot de strengste ter wereld behoren. Deze normen beschermen het milieu, het welzijn van de dieren en zorgen voor het behoud van biodiversiteit. De aanpassing aan deze normen heeft de kosten van de bedrijfsvoering doen stijgen en de concurrentiepositie verslechterd. Daarom ben ik zo verbaasd over het voorstel van de Commissie. De Amerikaanse productiemethoden voor kip voldoen niet aan deze normen. De Europese consument wil dergelijk voedsel helemaal niet op zijn bord hebben. Als we de veiligheid van onze EU-consumenten willen beschermen, kunnen we de import van kwalitatief ondermaatse producten niet toestaan.
Marios Matsakis
(EN) Mijnheer de Voorzitter, als we nu toestaan dat Amerikaanse kip met chloor wordt behandeld, hoe kunnen we dan in de toekomst voorkomen dat er verzoeken tot chloorbehandeling van andere producten worden ingediend - rundvlees of varkensvlees - die ofwel worden geïmporteerd, ofwel worden geproduceerd in de EU? En hoe moet het dan met eieren, kaas, groenten of fruit? De commissaris heeft ons gezegd dat alle vermelde voorwaarden op exact dezelfde wijze zouden worden toegepast op alle producten die ik net heb genoemd.
En hoe gaan we om met het gebruik van andere antibacteriële middelen? Wellicht zullen we in de toekomst verzoeken ontvangen van de Amerikanen om penicilline of andere antibacteriële middelen te mogen gebruiken in onze geïmporteerde kip.
Zelfs als tests aan de buitenkant aantonen dat het oppervlak van de kip bacterievrij is, wil dat nog niet zeggen dat de binnenkant van de kip ook bacterievrij is. Die bacteriën kunnen we echter onmogelijk aan het licht brengen omdat het oppervlak onterecht zou aantonen dat de kip geen salmonella of andere bacteriën bevat.
Androula Vassiliou
lid van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, laat ik allereerst opmerken dat ik de meningen van de geachte Parlementsleden respecteer. Ook wil ik herhalen dat dit besluit niet lichtvaardig is genomen. Er is zeer uitgebreid over gediscussieerd in het college.
Verder wil ik nogmaals duidelijk maken dat onze hygiënevoorschriften niet terzijde worden geschoven. Ik meen reeds te hebben opgemerkt dat de EFSA heeft gesteld dat de ontsmetting met behulp van antimicrobiële middelen alleen mag worden toegestaan als de hygiënevoorschriften in acht worden genomen - en dat geldt zonder onderscheid voor alle producenten. Deze voorschriften zullen dus worden toegepast, evenals preventieve maatregelen bij de pluimveehouders, de verplichting dieren schoon naar de slacht te sturen, hygiënemaatregelen en controleprocedures bij de slachthuizen conform de HACCP-richtlijnen.
Ik moet u zeggen dat de Amerikanen bepaald niet te spreken waren over al deze voorwaarden, maar we hebben hen duidelijk gemaakt dat we deze voorwaarden absoluut niet laten vallen.
Wat ik ook nog wil ophelderen is dat de voorgestelde maatregelen niet alleen zullen worden toegepast op de Amerikaanse kip, maar dat ook onze eigen producenten volgens deze regels zullen kunnen werken. We maken dus geen onderscheid tussen buitenlandse en onze eigen producenten.
Zoals gezegd ligt het voorstel nu bij de Raad en gezien mijn ervaringen bij de vergadering van de Raad Landbouw, waarbij ik aanwezig was, is de kans vrij klein dat er een positieve reactie zal volgen.
De Voorzitter
Ik heb één ontwerpresolutie overeenkomstig artikel 103, lid 2 van het Reglement ontvangen.
Het debat is gesloten.
De stemming vindt donderdag 19 juni 2008 plaats.
