Drugi europejski szczyt w sprawie Romów (debata)
Przewodniczący
Kolejnym punktem porządku obrad są pytania ustne do Rady i Komisji w sprawie drugiego europejskiego szczytu w sprawie Romów. (B7-0013/2010; B7-0014/2010; B7-0202/2010; B7-0203/2010).
Monika Flašíková Beňová
Wszystkie pytania poselskie zgłoszone do Komisji i Rady w związku ze zbliżającym się europejskim szczytem w sprawie Romów łączy kilka wspólnych elementów.
Po pierwsze, niezadowolenie większości Romów w Unii Europejskiej z bieżącej sytuacji. Sprawa ta jest również blisko związana z niezadowoleniem ze sposobu czy poziomu wydatkowania funduszy przedakcesyjnych i strukturalnych na cele związane z integracją Romów z resztą społeczeństwa oraz ich społeczną resocjalizacją. Inną ważną kwestią jest rola organizacji społecznych, w tym organizacji romskich w rozwiązanie problemu.
Oba elementy są ważne, ale chciałabym podkreślić, że ogromnie ważny jest sposób, w jaki problemy zostaną rozwiązane. Bądźmy uczciwi - po wielu latach bezczynności i ogólnikowych politycznych deklaracji, niektórzy z nas odczuwają wyraźną potrzebę podjęcia wreszcie konkretnych działań. Jestem bezkompromisową obrończynią praw człowieka i wszystkie moje wypowiedzi w Izbie Parlamentu Europejskiego przez ostatnie sześć lat poświęcone były temu zagadnieniu. W ciągu tych sześciu lat wysłuchałam także wielu dyskusji na temat dyskryminacji mniejszości romskiej i konieczności rozwiązania problemów Romów. Pomimo szerokiej debaty nie jesteśmy jednak zdolni do podjęcia istotnych kroków w kierunku konkretnych rozwiązań, co moim zdaniem wynika głównie z faktu, że koncentrujemy się na technicznym znaczeniu terminu dyskryminacja, a nie faktycznych przyczynach obecnej sytuacji, w której znajdują się nasi romscy współobywatele.
Dlatego jeżeli chcemy rzeczywiście zająć się problemem Romów, powinniśmy skupić się przede wszystkim na zgodności prawa krajowego z międzynarodowymi traktatami, a także konwencjami międzynarodowymi. Mam tu na myśli przede wszystkim Konwencję o prawach dziecka, której postanowienia naruszane są przez wiele romskich rodzin. Mówię o Republice Słowackiej, gdzie obowiązują przepisy o bezpłatnej opiece zdrowotnej i bezpłatnej nauce w szkołach podstawowych i ponadpodstawowych. To wszystko zapewnia i finansuje państwo. Ale nawet w ramach tych dwóch strategii politycznych, podstawowe prawa dziecka nie są respektowane.
Jeśli naprawdę chcemy obiektywnie rozmawiać o rozwiązywaniu problemów Romów, musimy znaleźć przyczyny dyskryminacji.
Hélène Flautre
Panie przewodniczący! Agencja Praw Podstawowych poinformowała, że Romowie doświadczają wszelkiego rodzaju dyskryminacji we wszystkich sferach, zarówno jeśli chodzi o dostęp do zatrudnienia, ochronę zdrowia, jak i wykształcenie czy mieszkalnictwo. Są więc najbardziej dyskryminowaną mniejszością w Europie.
Dla przykładu w roku 2009 średnio jeden na czterech Romów padł ofiarą przestępstwa przeciwko osobie - głównie napaści, gróźb czy poważnego nękania - co najmniej raz w ostatnich 12 miesiącach i w tym samym okresie jeden na trzech Romów był średnio czterokrotnie przesłuchiwany przez policję. Marginalizację Romów pogłębia niedostateczna znajomość przez nich przysługujących im praw.
Sytuacja, która dotyczy ponad 10 milionów osób w centrum Unii Europejskiej, Unii, która posiada Kartę praw podstawowych i która wkrótce podpisze europejską konwencję praw człowieka, rodzi poważne wątpliwości co do polityki niedyskryminacji i skuteczności prawa, zarówno na szczeblu UE, jak i w państwach członkowskich. W wyniku rasistowskich rozruchów, które miały miejsce we Włoszech w grudniu 2007 roku, w Europie nastąpiła mobilizacja na szeroką skalę i na najwyższym szczeblu, której efektem było zorganizowanie pierwszego europejskiego szczytu we wrześniu 2008 roku.
Jednak apel o wypracowanie ramowej strategii Unii Europejskiej na rzecz integracji Romów, w tym dyrektywy w sprawie integracji Romów, do tej pory nie został zrealizowany. Państwa członkowskie, m.in. Francja, a także niektóre inne, które utrzymują tymczasowe instrumenty dotyczące dostępu Bułgarów i Rumunów do swoich rynków, dyskryminują Romów, a jeśli chcą dać wyraz dobrej woli politycznej muszą usunąć te instrumenty tak szybko, jak to możliwe.
Państwa członkowskie muszą w końcu zaprzestać negocjowania z Kosowem dwustronnych umów o readmisji, na podstawie których Romowie odsyłani są do skażonych ołowiem obozów w północnej Mitrowicy, o czym miał okazję opowiedzieć komisarz praw człowieka Rady Europy, pan Thomas Hammarberg.
Pragnę przypomnieć Komisji Europejskiej rezolucję Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji społecznej Romów z 11 marca 2009 roku. Uważam, że w roku bieżącym, który ustanowiony został Europejskim Rokiem Walki z Ubóstwem, powinniśmy przynajmniej podjąć decyzje w sprawie jak najlepszego wykorzystania naszych instrumentów i funduszy strukturalnych w celu rozwiązania tej poważnej sytuacji.
Diego López Garrido
Panie przewodniczący! Pragnę odpowiedzieć na pytania postawione przez panią poseł Monikę Flašíkovą Beňovą i panią poseł http://pl.wikipedia.org/wiki/H%C3%A9l%C3%A8ne_Flautre" Flautre w sprawie, która bezpośrednio dotyczy praw człowieka, która dotyczy nas wszystkich, i która dotyczy również ogromnej społeczności, ponieważ ludność romska, jak państwu wiadomo, jest największą mniejszością etniczną żyjącą w Unii Europejskiej i nie można powiedzieć, że jej członkowie żyją na tym samym poziomie co przeciętni mieszkańcy Europy.
Pierwsze z zadanych pytań dotyczy funduszy strukturalnych na te cele i chcę powiedzieć, że konkluzje, jakie prezydencja hiszpańska zamierza przyjąć w Radzie, zawierają dziesięć podstawowych zasad, m.in. korektę lub zmianę bieżących programów operacyjnych dotyczących funduszy strukturalnych, jak również przyszłe regulacje dla okresu rozpoczynającego się w 2014 roku.
Zwróciliśmy uwagę na konieczność całkowitego wykorzystania funduszy strukturalnych w celu popierania integracji Romów, a w szczególności zaproponowaliśmy wdrażanie działań integracyjnych zarówno na obszarach wiejskich, jak miejskich, w oparciu o niedawną zmianę art. 7 Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. Celem jest szerokie wspieranie społeczności romskiej poczynając od poprawy standardu życia Romów i ich sytuacji społecznej.
Drugie pytanie odnosi się do działań, które powinny podjąć władze lokalne. Jesteśmy świadomi, że aby ludność romska mogła korzystać z funduszy strukturalnych, lokalne władze, organizacje romskie oraz sami Romowie muszą aktywnie włączyć się we wszystkie fazy procesu, tj. planowanie, zarządzanie, monitorowanie oraz ocenę funduszy europejskich.
W swoich konkluzjach Rada zamierza również zaproponować, by Komisja Europejska zapewniła techniczne wsparcie oraz doradztwo na rzecz krajów członkowskich i władz lokalnych oraz ułatwiła horyzontalną koordynację między państwami członkowskimi oraz pionową od szczebla europejskiego poniżej do krajowego, regionalnego i lokalnego.
W trzecim pytaniu chodzi o to, czy trojka prezydencji dysponuje strategicznym planem lub programem rozwiązania tej kwestii. Mogę potwierdzić, że opracowany przez trojkę prezydencji program obejmuje integracją społeczną i gospodarczą Romów. Intencja ta wyrażona została w programie przyjętym jednomyślnie przez Radę do Spraw Ogólnych, a zatem jest zgodna ze strategią na najbliższe 18 miesięcy, czyli okresem objętym programem trojki prezydencji.
Rozumiemy potrzebę zaangażowania się w działania zarówno krótko, jak i długofalowe. W krótkim okresie, w celu wyrównania różnic, zamierzamy priorytetowo potraktować narzędzia, o których wspomniałem wcześniej i przyjąć plan działania zmierzający do niezwłocznego rozwiązania problemów takich np. jak fakt, że uczniami szkół specjalnych są w większości lub wręcz wyłącznie dzieci romskie - sytuacji powodującej jaskrawą segregację, a także problemy domowe, wspomniane wcześniej, problemy zdrowotne oraz dostęp do zatrudnienia.
W długim okresie pragniemy również widzieć horyzontalne, zintegrowane podejście do kwestii Romów we wszystkich sferach polityki Unii Europejskiej. Będzie się to musiało odbywać w oparciu o otwartą metodę koordynacji, w dziedzinach takich jak prawa podstawowe, zwalczanie dyskryminacji, rozwój regionalny, edukacja oraz dostęp do zatrudnienia w sferze budżetowej i usług użyteczności publicznej.
Na koniec, jeśli chodzi o kwestię niedyskryminacji, to doskonale wiemy, że w okresie swojej kadencji prezydencja hiszpańska, a co za tym idzie trojka prezydencji, zamierza promować przyjęcie dyrektywy, która nie została jeszcze przyjęta ani doprowadzona do końcowego kształtu: zintegrowanej dyrektywy w sprawie zwalczania dyskryminacji i promowania równouprawnienia; to sprawa o znaczeniu fundamentalnym, szczególnie dla grup, które doświadczają wyjątkowej dyskryminacji, przede wszystkim społeczności romskiej.
Viviane Reding
wiceprzewodnicząca Komisji. - Panie przewodniczący! Chciałabym podziękować posłowi Swobodzie i jego współpracownikom za zadanie ustnego pytania w sprawie europejskiego szczytu w sprawie Romów. Dzięki temu Komisja może wyrazić swoje zaangażowanie w zagwarantowanie, po pierwsze, ochrony praw podstawowych, a po drugie, pełnej społecznej i gospodarczej integracji z naszymi społeczeństwami. Usłyszeliśmy właśnie apel Rady, by państwa członkowskie umieściły te sprawy w głównym nurcie swojej polityki.
Jak państwu wiadomo, dzisiejsza debata odbywa się kilka tygodni przed drugim szczytem w sprawie Romów w Kordobie. Komisja z zadowoleniem przyjmuje i aktywnie wspiera tę inicjatywę. Myślę, że będzie to właściwy moment sporządzenia bilansu osiągnięć na poziomie krajowym, europejskim i międzynarodowym począwszy od 2008 roku. Pomoże nam to wnieść wkład do przyszłej wspólnej perspektywy.
Przed dwoma laty odbył się pierwszy szczyt. Co osiągnęliśmy? Szklanka może być do połowy pełna lub do połowy pusta. Faktem jest, że dokonaliśmy dużego postępu, nadal jednak pozostały znaczne różnice. Pani pytanie słusznie podkreśla kluczową rolę instrumentów i polityk Unii Europejskiej oraz wagę umocnienia współpracy pomiędzy wszystkimi głównymi graczami - państwami członkowskimi, instytucjami europejskimi i społeczeństwem obywatelskim.
Komisja popiera wprowadzenie w życie dyrektywy zabraniającej dyskryminacji ze względu na rasę i pochodzenie etniczne, która to dyrektywa obejmuje w całości dyskryminację Romów. Na szczeblu europejskim dysponujemy prawodawstwem oraz ramową decyzją w sprawie rasizmu i ksenofobii, która stanowić będzie podstawowe narzędzie zwalczania rasizmu, którego doświadcza ludność romska.
Zgodnie z decyzją ramową, do listopada wszystkie państwa członkowskie powinny wprowadzić sankcje karne za przestępstwa na tle rasowym i ksenofobicznym. Jak już wspomniałam, popieram bardzo skrupulatne monitorowanie wdrażania tej decyzji ramowej.
Komisja jest w pełni świadoma, że to nie wystarczy i że silne prawodawstwo musi być poparte wiedzą i świadomością praw i obowiązków. Dlatego Komisja włączyła sprawy Romów w kampanię UE "Za różnorodnością. Przeciw dyskryminacji” oraz specjalne szkolenie dla prawników.
Słusznie wymieniono fundusze strukturalne, fundusze na rzecz rozwoju obszarów wiejskich i instrumenty przedakcesyjne, jako ważne dźwignie zmian, ponieważ pozwalają one państwom członkowskim na wdrażanie ambitnych programów na rzecz Romów. Oczywiście programy te muszą być bliskie realiom, pragmatyczne, opierające się na dowodach i kompleksowo obejmujące warunki życia Romów.
Nie uda się rozwiązać problemu za pomocą prostego sloganu. Potrzebne jest konkretne działanie. Dlatego Komisja zachęca państwa członkowskie, by wykorzystały cały potencjał funduszy dla poparcia integracji Romów. W tym celu uruchomiliśmy serię dwustronnych wizyt wysokiego szczebla do państw członkowskich, w których zamieszkuje liczna społeczność romska. Spotkania te powinny doprowadzić do podjęcia konkretnych zobowiązań oraz uzgodnienia celów. Pierwsza wizyta miała miejsce w październiku 2009 roku na Węgrzech i otrzymała pełne poparcie ze strony rządu. Kolejne będziemy organizować w przyszłości.
Inny konkretny przykład zaangażowania Komisji w wykorzystywanie funduszy strukturalnych na rzecz zwalczania wykluczenia Romów to poprawka zgłoszona do art. 7 ust. 2 rozporządzenia ustanawiającego przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. Ogromna większość w tej Izbie głosowała za sprawozdaniem państwa kolegi pana Lamberta van Nistelrooija na początku ubiegłego miesiąca: za instrumentem, który otwiera nową politykę i możliwości finansowania mieszkalnictwa dla zmarginalizowanych społeczności i który możemy w szczególności, acz nie wyłącznie, wykorzystać na rzecz Romów.
Wreszcie, dzięki Parlamentowi Europejskiemu posiadamy pilotażowe projekty w sprawie integracji Romów, dysponując budżetem w wysokości 5 milionów euro na dwa lata. Ten pilotażowy projekt obejmuje nauczanie przedszkolne, pracę na własny rachunek, mikrokredyty i podnoszenie świadomości społecznej. Oceny projektu dokonają wspólnie UNDP i Bank Światowy. Niecierpliwie czekam na tę ocenę, ponieważ pomoże nam ona stwierdzić co zrobiliśmy dobrze i gdzie tkwią nasze słabości, a na tej podstawie będziemy następnie mogli rozwijać nasze konkretnie ukierunkowane działanie.
Europejska platforma na rzecz integracji Romów została zainicjowana w kwietniu 2009 roku, jako wspólna inicjatywa Komisji i prezydencji czeskiej. Jej celem jest doprowadzenie do spotkania odpowiednich podmiotów na szczeblu europejskim, krajowym i międzynarodowym, jak również przedstawicieli organizacji pozarządowych i osiągnięcie większej spójności istniejących polityk. Dzięki platformie ustaliliśmy wspólne podstawowe zasady integracji Romów, które zostały dołączone do wniosków Rady w sprawie integracji Romów, przyjętych w czerwcu ubiegłego roku. Wnioski te wzywają Komisję, by przy ustalaniu i wcielaniu w życie strategii działań na rzecz integracji Romów uwzględniła 10 wspólnych podstawowych zasad. Kolejne spotkania platformy spodziewane są w okresie prezydencji hiszpańskiej i belgijskiej, a więc nie jest to działanie jednorazowe, ale kontynuacja działania. Cieszę się z dużego zaangażowania trojki prezydencji w tę kwestię, ponieważ dla osiągnięcia postępu niezbędna jest współpraca. Komisja nadal wspierać będzie działania trojki za pomocą swoich działań politycznych i instrumentów, oczywiście w ścisłym partnerstwie z państwami członkowskimi i organizacjami społecznymi.
Przed rozpoczęciem szczytu w sprawie Romów pragnę poinformować Izbę, że wraz z moim kolegą komisarzem Andorą zamierzamy ogłosić komunikat w sprawie społecznej integracji Romów, przedstawiający w zarysie stojące przed nami wyzwania i omawiający wkład UE w ich realizację. Komunikat ten stanowić będzie podstawę do dyskusji w Kordobie.
Lívia Járóka
w imieniu Grupy PPE. - (HU) Oprócz bardziej efektywnego wdrażania międzynarodowych i krajowych przepisów antydyskryminacyjnych, o czym mówiła pani komisarz Reding, w Kordobie szczególny nacisk należy położyć na gospodarcze aspekty integracji Romów, ponieważ ich integracja na rynku pracy i systemem edukacji stanowi kluczowy element interesu ekonomicznego państw członkowskich. W ostatnich latach liczne organizacje międzynarodowe opracowały długofalowe plany, które nie zostały jednak wdrożone przez państwa członkowskie z powodu braku przepisów wykonawczych, potencjalnych sankcji i odpowiednich przydziałów budżetowych.
Unia Europejska jest w stanie zapewnić rozwój, odpowiednie wdrażanie i ocenę w oparciu o klarowne wskaźniki nieobowiązkowej wspólnotowej strategii wykraczające poza środki tzw. "miękkiego prawa”. Jako sprawozdawczyni Parlamentu Europejskiego w sprawie europejskiej strategii dotyczącej Romów sądzę, że dla tej strategii szczególnie ważne jest określenie w państwach członkowskich obszarów, które wymagają natychmiastowej interwencji. Różnice społeczne rozkładają się nierównomiernie w regionach geograficznych, a skrajne ubóstwo i wykluczenie społeczne koncentruje się w niektórych mikroregionach gęsto zaludnionych przez Romów i nie-Romów. Powoduje to poważne trudności w rozwoju społecznym Europy. Regiony te powinny zostać wyłączone z nieuczciwej konkurencji, a ich rozwój należy rozpocząć od wdrożenia intensywnych programów przystosowanych do ich konkretnych potrzeb.
Nadzorem i monitorowaniem strategii, zgodnie z zasadą pomocniczości, powinny zająć się organizacje krajowe. Proponowałabym również przeprowadzenie szeroko zakrojonej analizy potrzeb lokalnych grup docelowych, podobnie jak ma to miejsce w przypadku projektów rolniczych w Irlandii. Dla oceny wyników programu nieodzowne jest także gromadzenie danych statystycznych w podziale na grupy etniczne i ich odrębne interpretowanie. Zdaniem Europejskiej Partii Ludowej są to najważniejsze problemy, którymi należy się zająć podczas szczytu w Kordobie.
Claude Moraes
w imieniu Grupy S&D. - Panie przewodniczący! Jak już powiedział mój przedmówca i jak powiedziała pani komisarz, jest to bardzo złożony problem, a więc pytanie ustne, które zadaliśmy dzisiaj, stanowi propozycję ze strony naszej grupy i jestem pewien, że również pozostałych grup, podjęcia na nowo debaty i świeżego spojrzenia na sprawę Romów.
Społeczności romskie w Europie wciąż spotykają się z niedopuszczalnie wrogim nastawieniem i przemocą. Sądząc jednak z inicjatywy Dekady Integracji Romów możemy powiedzieć, że Izba naprawdę pragnęłaby kompleksowego zajęcia się tym problemem.
O tym "kompleksowym podejściu” rozmawialiśmy już wcześniej. Izba potrzebuje ponownego oszacowania naszych dokonań poczynając od mikrokredytów, po zwalczenie przemocy na tle rasowym, i aby zająć się tymi złożonymi sprawami, musimy dysponować kompleksową strategią.
Coraz więcej dowodów świadczy o tym, że sytuacja nie poprawia się w wystarczającym stopniu. Instytut Społeczeństwa Otwartego poinformował, że społeczności romskie w Europie doświadczają uprzedzeń i przemocy na niezmienionym poziomie. Ponadto badania Agencji Praw Podstawowych dotyczące dyskryminacji wykazują, że Romowie częściej padają ofiarą dyskryminacji niż którakolwiek z pozostałych badanych grup.
Tej Izbie zawdzięczamy obecne ustawodawstwo - dyrektywę Rady wprowadzającą w życie zasadę równego traktowania osób bez względu na pochodzenie rasowe lub etniczne - która jest obecnie wdrażana, a naszej kompleksowej strategii zawdzięczamy, o czym powiedziano wcześniej, że postrzegamy ten problem jako złożony, wymagający działania, zintegrowanego podejścia, podejścia kompleksowego.
Potraktujmy więc to ustne pytanie jako propozycję odnowienia debaty i wypracowania nowych rozwiązań oraz wdrożenia istniejących ustaw, co powinno zadziałać na korzyść romskich społeczności.
Renate Weber
w imieniu Grupy ALDE. - Panie przewodniczący! W związku z drugim szczytem w sprawie Romów pragnę podzielić się z państwem kilkoma ideami, w nadziei, że wkrótce zaowocują.
Po pierwsze, jestem głęboko przekonana, że potrzebujemy szerokiej i spójnej strategii w sprawie integracji Romów, potrzebujemy także planu działania z jasno określonymi kryteriami oraz odpowiedniego finansowania. Moim zdaniem strategia ta powinna obejmować nie tylko państwa członkowskie UE, ale również inne państwa, w których zamieszkują społeczności romskie, a które bądź są objęte procesem rozszerzenia bądź europejską polityką sąsiedztwa, umożliwiając w ten sposób UE korzystanie z najbardziej odpowiednich dostępnych narzędzi polityki w sprawie Romów.
Po drugie, jestem przekonana, że musimy zastosować naukę płynącą z polityki równości płci, a mianowicie włączyć te sprawy do głównego nurtu polityki. "Włączenie kwestii Romów do głównego nurtu polityki” powinno stać się zasadą obowiązującą we wszystkich instytucjach UE.
Po trzecie, jeśli chodzi do wiedzę specjalistyczną o Romach, powinniśmy rozważyć pewne działania afirmacyjne np. zatrudniając romskich specjalistów w Radzie, Komisji i Parlamencie. Przygotowałam w tej sprawie listy do wiceprzewodniczącego Van Rompuya i przewodniczącego Barosso, namawiając ich, by dali dobry przykład i zatrudnili romskich doradców.
Jean Lambert
w imieniu Grupy Verts/ALE. - Panie przewodniczący! Chciałbym powtórzyć wygłoszone tutaj apele o opracowanie kompleksowej strategii.
Jak zwrócono uwagę, bieżący rok jest Europejskim Rokiem Walki z Ubóstwem i Wykluczeniem Społecznym, które stanowią szczególnie trudny problem w okresie recesji, dlatego też prosiliśmy o warunkowy charakter socjalnych pakietów pomocowych, by osoby najbardziej wykluczone nie poczuły się jeszcze bardziej wyrzucone poza margines.
Słyszeliśmy już, że różnice pogłębiają się i dlatego strategia UE 2020 musi również uwzględniać potrzebę zniwelowania różnić pomiędzy biednymi a bogatymi.
Należy dokonać zmian w funduszach rozwoju regionalnego. Zgadzamy się z Radą, że dużą rolę mają tu do odegrania władze lokalne, ponieważ właśnie na poziomie lokalnym dyskryminacja jest najbardziej odczuwalna, szczególnie jeśli chodzi o mieszkalnictwo i specyficzne potrzeby Romów pod tym względem, jeśli chodzi o oświatę, a także policję, której obowiązkiem jest chronienie, a nie tylko karanie, co wydaje się być regułą w niektórych państwach członkowskich.
Chcemy posiadać wysokiej jakości usługi publiczne. Rada zapewne pamięta swoje zalecenia dotyczące aktywnej integracji osób najbardziej oddalonych od rynku pracy, gdzie wysokiej jakości usługi publiczne postrzegane są jako najważniejsze.
Chcielibyśmy wiedzieć, czy Rada i Komisja są zadowolone z obecnego wskaźnika absorpcji funduszy.
Chętnie również widziałbym zmianę kontekstu, jaką wyraźnie zaproponowała Komisja jeśli chodzi o zwalczanie rasizmu i ksenofobii i mam nadzieję, że rządy wszystkich państw członkowskich zaangażują się w te sprawy.
Peter van Dalen
Panie przewodniczący! Izba powinna i musi zajmować się losem Romów. W ciągu ostatnich kilku stuleci dyskryminacja była prawdopodobnie najmniejszą z dolegliwości, która ich dotknęła. Trzeba koniecznie wykorzystać fundusze europejskie i dyrektywy europejskie dla promowania integracji Romów i likwidacji ich społecznie upośledzonej pozycji. Uważam również, że powinniśmy opracować dobrą strategię, dzięki której europejskie miliony rzeczywiście dotrą do potrzebujących. Musimy położyć nacisk na kształcenie. Musimy umożliwić romskim dzieciom wyrwanie się z tego kręgu zła, który niestety jest rzeczywistością.
Chciałbym jednak dodać do dzisiejszej dyskusji dwie rzeczy. Po pierwsze moim zdaniem to niedobrze, że wielu Romów pozostaje w roli ofiary. Oni sami również powinni przeciwstawiać się dyskryminacji w swoich społecznościach.
Po drugie, integracja Romów nie może odbywać się za pomocą europejskich funduszy i europejskiego ustawodawstwa. W ostatecznym rozrachunku, państwa członkowskie, w których Romowie mieszkają często od wielu pokoleń, będą musiały zająć się integracją Romów w swoich własnych krajach. Sprawa ta ma charakter bardziej społeczny niż polityczny czy finansowy. Europejskie fundusze mogą i powinny co najwyżej podać pomocną dłoń.
Cornelia Ernst
Panie przewodniczący! W październiku 2009 roku, kiedy byłam w Pristinie i Mitrowicy i widziałam jak żyją ludzie w Mahali, przede wszystkim w skażonych ołowiem obozach, najbardziej uderzyła mnie niedola dzieci. Prawie wszyscy mówili mi, że nie tylko w Kosowie, ale również w innych krajach Europy, sytuacja jednej z najstarszych grup ludności w Europie, tj. Romów, jest dramatyczna. W Prisztinie spotkałam Bekima Syla z Centrum, który powitał mnie słowami: "męczy nas to ciągłe gadanie.”
Należy podjąć działania i dlatego mamy nadzieję, że szczyt w Kordobie nie sprowadzi się wyłącznie do dyskusji, ale że podjęte zostaną natychmiastowe działania. Natychmiastowe działanie oznacza, że nie możemy spocząć na laurach naszych europejskich dyrektyw wprowadzających zasadę równego traktowania osób niezależnie od rasy czy pochodzenia etnicznego, a także dyrektywy ustanawiającej ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy, ponieważ niczego w ten sposób nie dokonamy. Natychmiastowe działanie wymaga zrozumienia, że same dyrektywy to za mało, by uchronić Romów w Unii Europejskiej przed poniżającym i dyskryminującym traktowaniem i - co najważniejsze - by umożliwić ich trwałą integrację. Wobec tego potrzebujemy europejskiej strategii w sprawie Romów, stanowiącej element wszystkich sfer polityki - jako nieodłącznego elementu wszystkich polityk.
Większość rządów realizuje jednak projekty, które są tylko sporadycznymi akcjami. To, czego potrzebujemy, to średnio i długoterminowe inicjatywy polityczne. Pilnie potrzebujemy środków na rozwój gospodarczy społeczności romskich. Unia Europejska nie może czekać do roku 2014 z uelastycznieniem swoich funduszy regionalnych i strukturalnych, musi to zrobić teraz, żeby Romowie również mogli na tym skorzystać. Chodzi tu, na przykład, o mikrokredyty na odbudowę osad romskich, które powinny być udzielane bez zbędnej biurokracji. Chodzi tu również o bardzo konkretne środki na ochronę zdrowia i oświatę, szkolenia zawodowe i rozwój rynku pracy. Chciałabym jasno powiedzieć, że żadne dziecko nie powinno cierpieć z powodu barier językowych czy barier w wykształceniu. Konfederacyjna Grupa Zjednoczonej Lewicy Europejskiej/Nordycka Zielona Lewica nie chce romskich szkół, chce szkół dla wszystkich, w których Romowie będą mogli żyć i uczyć się.
Chciałabym dodać, że nie jest to tylko kwestia pieniędzy, ale podejmowania zdecydowanych kroków przeciwko rasizmowi. Antycyganizm nie może być postrzegany jako błahe wykroczenie, ale musi być karany jak przestępstwo. Unia Europejska ponosi ogromną odpowiedzialność za to, w jakim stopniu uda nam się zaprowadzić sprawiedliwość dla ponad dziesięciu milionów Romów w Europie, ponieważ zaczynamy od sprawiedliwości, a za nią powinno pójść równouprawnienie. W tym celu potrzebujemy bardzo jasnego politycznego przyzwolenia i zdecydowanej, silnej europejskiej strategii ramowej oraz - mówiąc szczerze - potrzebne jest również głębokie zaangażowanie nas, jako posłów do Parlamentu Europejskiego i jako ludzi, w sprawy tej grupy ludności - Romów i Sintich. Zacznijmy działać już teraz.
Jaroslav Paška
w imieniu Grupy EFD. - (SK) Drugi europejski szczyt w sprawie Romów będzie z pewnością dla jego uczestników znakomitą okazją podzielenia się doświadczeniami na temat wyników wielu przedsięwzięć podjętych w celu zachęcania do społecznej integracji Romów.
Historycy mówią, że Romowie przybyli do Europy pomiędzy V a IX wiekiem i do dzisiejszego dnia wiele europejskich narodów stara się znaleźć najlepszy sposób koegzystencji z Romami. Trzeba obiektywnie przyznać, że nawet po tysiącletnich poszukiwaniach, nie udało nam się znaleźć sposobu właściwego zintegrowania Romów z naszym społeczeństwem. Nie wiem, czy winni tych odwiecznych problemów jesteśmy my sami, czy wina spoczywa na drugiej stronie, ale opierając się na doświadczeniach mojego kraju mogę powiedzieć z pełną stanowczością, że pomoc polegająca wyłącznie na dawaniu nie ma sensu.
Nasze rządy zgromadziły znaczne fundusze pochodzące z podatków od wszystkich pracujących obywateli i przekazały je obywatelom romskim, by dać im możliwość prowadzenia godnego życia. Zbudowaliśmy nowoczesne mieszkania i przekazaliśmy je Romom, takie same mieszkania, jakie inni ludzie muszą kupować. Nasz rząd umożliwił im dostęp do pracy, opieki medycznej i oświaty na takich samych warunkach jak pozostałym obywatelom. Bezrobotni Romowie otrzymują takie samo wsparcie i świadczenia socjalne, co inni obywatele.
Jakie są efekty? Nowoczesne mieszkania są niszczone, a urządzenia sanitarne i inne wyposażenie demontowane i rozkradane. Ludzie mieszkający w tych domach wyrzucają brudy i śmieci przez okno bezpośrednio na ulicę. Nie chcą pracować, nawet jeśli lokalne władze zapewnią im pracę. Pracownicy służby zdrowia, którzy chcą ich szczepić przeciwko chorobom zakaźnym są wypędzani z romskich osiedli. Dzieci są zaniedbane, głodne i często nawet nie chodzą do szkoły. Dlatego jestem przekonany, że jeśli rzeczywiście chcemy pomóc Romom, będziemy musieli przede wszystkim spróbować nauczyć dzieci romskie cywilizowanego, kulturalnego i godnego sposobu życia.
Zoltán Balczó
(HU) Ponieważ będę mówić w języku węgierskim, moim ojczystym języku, zamiast używać terminu Romowie będę używać słowa Cyganie, które w moim języku nie ma znaczenia pejoratywnego i znajduje się również w naszej Konstytucji.
Ten punkt porządku obrad poświęcony jest przeciwdziałaniu wykluczeniu i dyskryminacji Cyganów. Nieodzownym warunkiem wstępnym rozwiązania tego problemu jest integracja ludności cygańskiej, a ważnym narzędziem szkoła. Odmienne traktowanie lub, jeśli państwo wolą, pozytywna dyskryminacja, są często uzasadnione kiedy chodzi o zlikwidowanie niekorzystnej sytuacji. Jednak kiedy słyszą o tym obrońcy praw mniejszości, natychmiast zaczynają krzyczeć o segregacji, nawet jeśli jedynym celem była szybka integracja.
W niektórych regionach Węgier całe pokolenia Cyganów częściej wyrastały w rodzinach utrzymujących się z zasiłków niż pracy. Jedynym wyjściem jest stworzenie miejsc pracy. Dlatego musimy zerwać z neoliberalnymi politykami gospodarczymi. Nawet trudna sytuacja społeczna nie może stanowić usprawiedliwienia dla naruszania prawa. Na Węgrzech Cyganie uwikłani są w bardzo wysoki odsetek przestępstw. Musimy temu przeciwdziałać nie tylko dla dobra większości społeczeństwa, ale również dla dobra uczciwych Cyganów. Nigdy nie mówiliśmy, że winne są różnice genetyczne czy etniczne. Nie ma więc mowy o rasizmie, a jedynie o szczególnych społeczno-kulturowych okolicznościach. Jeśli z przyzwyczajenia napiętnujemy ludzi nazywając ich rasistami, to jest to jedynie kontynuacja polityki chowania głowy w piasek.
Musimy wspólnie znaleźć rozwiązanie. By to osiągnąć, Cyganie muszą mieć przywódców uznanych przez swoje społeczności oraz przez całe społeczeństwo. Potrzebujemy naprawdę wspólnej europejskiej strategii, ale powinna to być strategia, która obejmie wszystkie aspekty i jej celem będzie znalezienie rozwiązania za pomocą uczciwej analizy.
Agustín Díaz de Mera García Consuegra
(ES) Panie przewodniczący! Na wstępie pragnę pogratulować pani poseł Járóce, że występuje w obronie ludności romskiej w instytucjach Unii Europejskiej. Należy podkreślić, że pani poseł Járóka wraz z Grupą Europejskiej Partii Ludowej (Chrześcijańskich Demokratów) opracowała pierwszą europejską strategię na rzecz integracji mniejszości romskiej, proponując konkretne działania Wspólnoty na rzecz ponad dziewięciu milionów obywateli Unii Europejskiej. Sytuacja ludności romskiej różni się od sytuacji innych mniejszości narodowych w Europie, dlatego musimy zastosować specjalne środki.
Drugi europejski szczyt w sprawie integracji Romów, który odbędzie się w Kordobie, powinien posłużyć jako forum, na którym odważnie zmierzymy się z problemami, których ta społeczność doświadcza i zapominając o wcześniejszym paternalistycznym podejściu, opracujemy konkretne finansowe i prawne instrumenty, korzystne dla mniejszości, która sama powinna odegrać kluczową rolę w planowaniu własnej przyszłości.
Jedynie interdyscyplinarne, skoordynowane działanie Komisji, Rady i państw członkowskich może przynieść pozytywne skutki dla ludności romskiej. Europejscy komisarze, którzy będą się tym zajmować, będą musieli skoordynować swoje podejście, by zadać kres wszelkim działaniom, które wykluczają lub dyskryminują ludność romską. Rada wraz z państwami członkowskimi powinna promować pełną integrację ludności romskiej.
Wreszcie, państwa członkowskie są odpowiedzialne za promowanie środków zwalczania dyskryminacji, której tak często doświadczają Romowie. Dostęp do opieki zdrowotnej, wysokiej jakości wykształcenia, szkolenia zawodowego i zawodowego przekwalifikowania stanowią dla Romów nieodzowne warunki, które muszą być spełnione, by mogli otrzymać godną pracę i stać się pełnoprawnymi obywatelami społeczeństwa. Dlatego bardzo ważny jest udział władz lokalnych i doskonale wiem, o czym mówię. Musimy zrobić dla Romów wszystko, co w naszej mocy, ale nic nie możemy zrobić bez ich udziału i mamy już, panie przewodniczący, w tej Izbie wspaniałych posłów pochodzenia romskiego.
Kinga Göncz
(HU) Mam nadzieję, że drugi szczyt w sprawie Romów w Kordobie stanowić będzie znakomitą okazję oceny naszych osiągnięć ostatnich kliku lat związanych z integracją największej i najbardziej zmarginalizowanej mniejszości etnicznej w Europie, Romów. Po pierwsze chciałabym podkreślić, że dokonaliśmy ogromnego postępu nadając tej sprawie wymiar europejski. Nie jest to sprawa wyłącznie Centralnej i Wschodniej Europy, ale jest to sprawa całej Europy. Aby znaleźć rozwiązania, musimy w przyszłości podchodzić do niej z tej właśnie perspektywy. Parlament Europejski podjął ważne kroki przygotowując projekt rezolucji w sprawie konieczności opracowania strategii w sprawie Romów. Niestety nie została ona jeszcze przyjęta i mamy szczerą nadzieję, że dalsze ważne kroki zostaną poczynione podczas obecnej kadencji trojki prezydencji oraz Komisji. Sprawozdanie Parlamentu Europejskiego za rok 2009 w sprawie sytuacji społecznej i sytuacji na rynku pracy Romów stanowił istotny kamień milowy, jesteśmy też w połowie innego równie ważnego programu tj. Dekady Integracji Romów. Aby nasza strategia odniosła sukces, musimy widzieć w jakim stopniu wykorzystywane są fundusze strukturalne i spójnościowe oraz czy i w jaki sposób przyczyniają się do społecznej integracji Romów. Potrzebne są nam dane statystyczne, ale jesteśmy świadomi, że dane na temat pochodzenia etnicznego są zawsze wrażliwe i musimy być ostrożni prosząc o nie, a następnie je przetwarzając. Jakkolwiek podjęliśmy wiele pozytywnych kroków, to musimy również przyznać, że forsowanie umów o readmisji przyniosło wiele problemów. Wspominano już o Kosowie. Mam głęboką nadzieję, że ten szczyt przyczyni się do rozwiązania tych problemów.
Nicole Kiil-Nielsen
(FR) Panie przewodniczący! Sprawa Romów jest żywo odczuwalna w moim regonie, zachodniej Francji. W Nantes, ponad 1 000 Romów jest przesiedlanych z jednego miejsca na drugie, ponieważ rząd nie dysponuje miejscami, gdzie można byłoby ich zakwaterować. Kilka miast dysponuje budynkami, w których można umieścić Romów, na przykład Rezé i Indre, położone w konurbacji Nantes, ale ich cierpliwość wystawiona jest na ciężką próbę i nie posiadają oni poparcia ze strony władz państwowych. W związku z tym najbardziej zaangażowani i otwarci merowie napotykają na ogromne trudności. Rozwiązania nie mogą płynąć z terenu. Muszą mieć charakter globalny. Integracja Romów musi zostać włączona do wszystkich polityk Unii Europejskiej, by położyć kres dyskryminacji doświadczanej przez tych europejskich obywateli.
Pragnę również zwrócić uwagę na szczególną sytuację kobiet. Problemy, jakich doświadczają kobiety romskie, są szczególnie uderzające, na przykład związane są z przemocą małżeńską czy niechcianymi ciążami. Tak więc we Francji, według Médecins du monde, co druga romska kobieta, lub innymi słowy 43 % tej grupy dokona aborcji do 22 roku życia. Średnia wieku pierwszej ciąży to 17 lat. Jedynie 10 % kobiet romskich stosuje środki antykoncepcyjne. Unia Europejska musi w związku z tym włączyć perspektywę równości płci do wszystkich badań i przepisów dotyczących Romów. Wykształcenie musi stanowić główny priorytet. Musimy pilnie współdziałać ze społecznościami romskimi, by uświadomić im ich podstawowe prawa i ułatwić dostęp do usług publicznych.
Mam nadzieję, że podczas europejskiego szczytu w sprawie Romów Unia Europejska wykaże swoje zdecydowanie zajęcia się sprawą Romów w sposób kompleksowy.
Lorenzo Fontana
(IT) Panie przewodniczący, szanowni państwo! Sprawa Romów staje się coraz bardziej złożona i wymaga skutecznych i natychmiastowych odpowiedzi. Ich przedstawiciele, instytucje, stowarzyszenia i część organizacji społecznych, wzywają do społeczno-gospodarczej integracji, ale rzadko na pierwsze miejsce bywa wysuwana najważniejsza sprawa, a mianowicie, że integracja jest procesem zarówno historycznym, jak kulturowym.
Bez autentycznej chęci ze strony części ludności romskiej zaakceptowania zasad i kultury krajów, w których mieszkają, a jednocześnie bez powstrzymywania się od wszelkich zachowań niezgodnych ze społeczną harmonią, ich integracja nigdy nie nastąpi: w takim przypadku będziemy nadal tworzyć projekty i przeznaczać fundusze, ale nigdy nie ujrzymy pożądanych wyników.
Nie można podchodzić do tej sprawy demagogicznie: prosimy o podejście z odpowiednim pragmatyzmem, ponieważ niepokojąca sytuacja w gospodarce i na rynku pracy będzie czynnikiem utrudniającym integrację Romów. Uważamy, że jak uczą nas stulecia historii, ta skomplikowana integracja nie może być obowiązkiem jedynie państw przyjmujących, i że odpowiedzialnością za obecny brak integracji należy obciążyć obie strony.
Simon Busuttil
(MT) Ja również pragnę udzielić poparcia pani poseł Lívii Járóce, która nieprzerwanie zajmuje się tym delikatnym i ważnym tematem. Panie przewodniczący! Jak powiedział mój kolega poseł, sytuacja ludności romskiej w Europie nie dotyczy jedynie określonej liczby państw. To sytuacja, która dotyczy całej Unii Europejskiej, ponieważ społeczność romska jest największa etniczną mniejszością w Europie. Dlatego koniecznie musimy ocenić, co aktualnie robi Unia Europejska, byśmy mogli ustalić, co możemy zrobić lepiej. Z radością wysłuchałem wiceprzewodniczącej Komisji Europejskiej, pani Viviane Reding, która udzieliła nam wyczerpujących wyjaśnień w tej kwestii. I jest to właściwy czas by to zrobić, w perspektywie szczytu w sprawie Romów, który odbędzie się w Kordobie w przyszłym miesiącu. Nie ulega wątpliwości, że nie możemy pozostawić spraw ich biegowi, ponieważ problemy same się nie rozwiążą i jeśli nie podejmiemy koniecznych kroków, ci ludzie pozostaną na marginesie pogrążeni w ubóstwie. W związku z tym musimy przyjąć politykę integracji, dzięki której społeczność romska otrzyma takie same szanse co inni. Trzeba przede wszystkim zapewnić tym ludziom możliwość pracy, wykorzystywania zdolności, godnego życia i odnoszenia sukcesów. Dzięki temu nie tylko zarobią na swoje utrzymanie, ale również będą mogli wnieść wkład na rzecz społeczeństw, w których żyją. Jednak by to osiągnąć, musimy podjąć konieczne kroki i usunąć istniejące przeszkody. Mam nadzieję, że nasza misja w tej Izbie, w tym Parlamencie, nasza misja solidarności z ludnością romską zostanie przyjęta w perspektywie szczytu, który odbędzie się w przyszłym miesiącu.
María Muñiz De Urquiza
(ES) Panie przewodniczący. Dziesięciomilionowa społeczność romska w Europie mogłaby stanowić średniej wielkości państwo Unii Europejskiej, gdyby takie państwo istniało. Ale nie stanowi. Ludność romska zawsze stawiała swoją europeizację poza wszelkimi granicami. Tak naprawdę są oni jakby obywatelami drugiej kategorii ze względu na dyskryminację, której doświadczają w ciągu całej historii, nie tylko jeśli chodzi o wykształcenie, ochronę zdrowia i mieszkalnictwo, ale również ze względu na swój wędrowny tryb życia, który wynika z ich prawdziwej natury.
Komisarz praw człowieka Rady Europy powiedział, że w niektórych państwach Unii Europejskiej romscy migranci nie są traktowani w taki sam sposób jak inni migranci europejscy, co stanowi jaskrawe naruszenie prawa do wolnego przemieszczania.
Grupa Postępowego Sojuszu Socjalistów i Demokratów w Parlamencie Europejskim jest zaangażowana w budowę Europy, w której akceptowane będą etniczne i kulturowe mniejszości i w której przejdziemy w stronę zintegrowanego społeczeństwa europejskiego oraz strefy równości, wolności i współistnienia w różnorodności. Dlatego z zadowoleniem przyjmujemy dyrektywę w sprawie niedyskryminacji we wszystkich sferach - dyrektywę, którą zawsze popierały wszystkie grupy polityczne tej Izby.
Cieszymy się również z programu prezydencji hiszpańskiej w tej sprawie; wierzymy, że jest on potrzebny, ponieważ nie możemy pozwolić sobie na dalsze opóźnienia w podejmowaniu europejskich inicjatyw uznających i popierających ludność romską.
Szczyt w Kordobie, który odbędzie się w okresie prezydencji hiszpańskiej stanowi wspaniałą możliwość stworzenia kompleksowego planu dla ludności romskiej po latach milczenia i rasizmu.
Raül Romeva i Rueda
Panie przewodniczący! Cóż mogę dodać - tylko apel. Jak powiedziano, nie zapominajmy, że szczyt w sprawie Romów był inicjatywą tego Parlamentu i wniosek w jego sprawie został zgłoszony w okresie prezydencji słoweńskiej, a jego celem jest zorganizowanie spotkania rządów UE, by wspólnie zajęły się sprawami Romów.
Jest to kolejny powód, by Parlament aktywnie zajął się tą sprawą. Zieloni są jednak odmiennego zdania i nie spoczną, póki wszystkie państwa członkowskie nie uznają, że sprawa Romów wymaga większego zaangażowania. Takie sprawy muszą stanowić element wspólnego wezwania do europejskiej strategii w sprawie integracji Romów. Potrzebujemy tej strategii; potrzebujemy jej, ponieważ Unia Europejska traci wiarygodność również na szczeblu międzynarodowym. Wiele krajów wytyka nam ten problem. Jest to również ważne, ponieważ nawet w przeszłości rozumieliśmy, że sprawa ta ma wiele wspólnego z prawami człowieka i społeczną integracją.
Rozumiemy również, że sprawa ta ma charakter polityczny. I to właśnie w trakcie politycznej debaty musimy zrozumieć, że należy szukać właściwego rozwiązania.
Elena Băsescu
(RO) Biorąc pod uwagę, że społeczność romska stanowi jedną z największych i najsłabszych mniejszości w Europie, musi ona bardziej aktywnie wyróżniać się na forum europejskim. Bezrobocie, ubóstwo, znęcanie się, dyskryminacja i, co nie mniej ważne, ograniczony dostęp do oświaty, stanowią problemy, z którymi mniejszość romska często się styka i które jednoznacznie prowadzą do społecznego wykluczenia. Uważam, że potrzebny jest zintegrowany program europejski, który uwzględniał będzie kulturę i wartości Romów, a także ich wędrowny tryb życia.
Dzieci stanowią 46 % ludności romskiej, co wynika zarówno z wysokiego wskaźnika narodzin, jak i niestety krótkiej przeciętnej długości życia. Dostęp do wykształcenia powinien zapewnić im odpowiednie możliwości. Jakkolwiek dostęp i prawo do kształcenia gwarantowane są przepisami europejskimi, większość dzieci należących do biednych społeczności romskich w ogóle nie uczęszcza do szkoły lub ją porzuca. Jednym ze środków zaradczych byłoby objęcie tych dzieci i młodzieży obowiązkiem szkolnym, uniemożliwiając im w ten sposób porzucanie szkoły. W roku szkolnym 2009-2010 rumuńskie Ministerstwo Edukacji przyznało 7 483 specjalnych miejsc w państwowych szkołach ponadpodstawowych, w których zarejestrowało się zaledwie 2 460 uczniów, z których przyjęto 2 246.
Jednakże starań muszą dołożyć obie strony. Również mniejszość romska musi postępować w sposób odpowiedzialny, by poprawić swój standard życia. Brak wykształcenia nie pozwala Romom aktywnie udzielać się w życiu społecznym, gospodarczym czy politycznym kraju, w którym żyją. Unia Europejska popiera społeczną integrację Romów poprzez różnorakie programy finansowe, takie jak Europejski Fundusz Społeczny, Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego, a także programy "Postęp” oraz "Młodzież w działaniu”.
Dziękuję.
Emine Bozkurt
Panie przewodniczący! Romowie, największa europejska mniejszość, cierpią z powodu instytucjonalnej dyskryminacji, niechęci do Cyganów, niewyobrażalnej biedy i wykluczenia społecznego, segregacji pod względem mieszkalnictwa i edukacji oraz w opiece społecznej. Tymczasowe rozwiązania nie są wystarczającą odpowiedzią na szeroko powszechne i głęboko zakorzenione problemy Romów. Musimy ocenić istniejące dobre praktyki, a także negatywne skutki polityk dla społeczności romskiej.
Jednym, aczkolwiek nie jedynym przykładem, jest odbieranie romskich dzieci ich rodzinom i umieszczanie ich w szkołach z internatem. Środki te nie rozwiązują problemów: prowadzą raczej do większej segregacji i bardzo negatywnie wpływają na życie rodzin romskich. Europa potrzebuje skutecznej długoterminowej strategii w sprawie Romów. Szczyt ten stawia przed nami nową możliwość pozytywnego działania i różni się od pierwszego szczytu dotyczącego Romów, który nie zawierał faktycznych politycznych zobowiązań UE. Unia Europejska powinna dać dobry przykład oferując Romom więcej miejsc pracy i obejmując Romów i społeczeństwo obywatelskie swoją strategią.
Danuta Maria Hübner
Panie przewodniczący! Szczyt w Kordobie będzie próbą dla nas wszystkich: instytucji europejskich i państw członkowskich. Powinien on pokazać wyraźne zaangażowanie Europy w stworzenie dojrzałej politycznej i operacyjnej strategii, która zajmując się sprawami Romów, wykraczać będzie poza podstawowe prawa człowieka, zmierzając w kierunku rzeczywistej gospodarczej i społecznej integracji.
Potrzebna jest nam zintegrowana polityka i plan działania obejmujący wszystkie strefy związane z dorobkiem gospodarczym i społecznym. Wiele zrobiliśmy i wiele osiągnęliśmy, ale nie ulega wątpliwości, że wciąż mamy przed sobą długą drogę. Potrzebna jest nam współpraca Komisji, Parlamentu, państw członkowskich, ale również, jak powiedział pan minister López Garrido, lokalnych i regionalnych władz pracujących ręka w rękę.
Oczekujemy, że Komisja dokona jasnego rozdziału odpowiedzialności w tej kwestii i skutecznej koordynacji wszystkich odpowiednich służb. Oczekujemy, że pilotażowy projekt wartości 5 milionów euro, wdrażany aktualnie przez Komisję, utoruje drogę sprawnym i skutecznym rozwiązaniom w najważniejszych obszarach, takich jak wczesne nauczanie i integracja gospodarcza oraz zapewni postęp gospodarczy i spowoduje postęp w edukacji politycznej i ocenie polityki.
Doceniamy wysiłki Komisji, szczególnie Dyrekcji Generalnej ds. Polityki Regionalnej oraz zachęcamy Komisję do dalszego umacniania lokalnego i regionalnego zaangażowania w praktyczne działanie wspomagające gospodarczą integrację Romów ze społeczeństwem.
Wielu kolegów w Parlamencie z różnych grup wykazało już swoje zaangażowanie, ale naszym obowiązkiem jest nadanie tej sprawie wyższej rangi politycznej.
Integracja Romów da nam szansę stworzenia w pełni zintegrowanego europejskiego rynku pracy. Da nam szansę rozwiązania problemów demograficznych w Europie.
Na zakończenie pragnę powiedzieć, że musimy traktować szczyt w Kordobie jako ostateczne wezwanie do pełnej integracji Romów.
Csaba Sándor Tabajdi
(HU) Jako autor pierwszego średnioterminowego programu rządowego dla Europy w sprawie Romów i sprawozdawca sprawozdania Rady Europy w sprawie Romów z 2002 roku, zgadzam się z osobami, które mówią, że jest to jeden z najbardziej złożonych problemów współczesnej Europy. Nie zazdroszczę pani komisarz Reding piastowanego przez nią stanowiska, ponieważ jest to obecnie najbardziej skomplikowany problem w Europie. To oczywiste, że Romowie są nie tylko etniczną i narodową mniejszością, ale są również po wielokroć upośledzoną społecznie mniejszością społeczną. Jednak rozdział odpowiedzialności pomiędzy większością a mniejszością nie jest oczywisty. Odpowiedzialność społeczna jest nierówno podzielona pomiędzy większością a mniejszością, ponieważ odpowiedzialność większości jest daleko większa, jednak mniejszość, w tym przypadku Romowie, również ponosi odpowiedzialność. Po czwarte, co szczególnie ważne, potrzebujemy integracji, a nie asymilacji.
Na zakończenie pragnę powiedzieć, że nie jest to tylko sprawa budżetu i nie zależy wyłącznie od środków. Jest to sprawa posiadania na miejscu ludzi i mechanizmów, zarówno wśród większości społecznej, jak i wśród Romów. Jako były sekretarz stanu muszę powiedzieć, że dobre wyniki osiągnęliśmy w regionach, w których w problem zaangażowali się przywódcy większości i wiarygodni przywódcy mniejszości potrafiący zmotywować mniejszość i popierani przez organizacje pozarządowe. To nie sprawa finansowania. Problem musi być rozwiązany w skali europejskiej, ale sukces można osiągnąć na poziomie państw członkowskich i na szczeblu lokalnym. Dlatego popieram strategię Unii.
Elena Oana Antonescu
(RO) Rozwój gospodarczy i społeczny mniejszościowej grupy Romów jest jednym z najbardziej delikatnych i kontrowersyjnych problemów z jakimi mają do czynienia państwa Europy Centralnej i Wschodniej. Nie dysponujemy dokładnymi danymi co do faktycznej liczby Romów w UE. Jednak wiemy, że mniejszość romska jest największą i najbiedniejszą międzynarodową mniejszością etniczną.
Unia Europejska potrzebuje długofalowego spójnego podejścia, ponieważ polityki krajowe są nieodpowiednie jeśli chodzi o zmianę sytuacji Romów. Każdy z krajów odpowiada za poprawę warunków życia społeczności Romów. Jednak powodzenie tego działania zależy w dużym stopniu od kompleksowego podejścia do tego zagadnienia poprzez skoordynowane działania.
Moim zdaniem, jednym z największych problemów z jakimi mamy do czynienia, jest brak perspektyw dla młodej generacji. Społeczność romska jest młodą społecznością, której znacząca część nie ukończyła 20 roku życia. W społeczeństwie opartym na wiedzy i innowacji, którego chce Europa, jeśli nie podejmiemy natychmiastowych działań, różnice pomiędzy młodymi Romami i resztą społeczeństwa będą się zwiększać. Dzieci i młodzież są włączeni do kilku aktualnych polityk i strategii, chociaż znaczna część dzieci i młodzieży romskiej należy do pokolenia zmian. Proces zrównoważonego rozwoju musi rozpocząć się od pokolenia dzieci, które mają dostęp do wykształcenia, ochrony zdrowia i takich samych możliwości, jakimi cieszą się dzieci należące do większości.
Dlatego pragnę zwrócić państwa uwagę na fakt, że wniosek Komisji w sprawie europejskiej strategii 2020 nie zawiera żadnych celów związanych z rozwiązaniem problemów społeczności romskiej. Jeśli nie podejmiemy konkretnych środków i jeśli nie zmienimy w istotny sposób podejścia, miliony młodych Romów nadal doświadczać będzie społecznego wykluczenia i marginalizacji przez całe swoje życie. Brak nadziei wywoła brak poczucia bezpieczeństwa zarówno wśród społeczności romskiej, jak i reszty społeczeństwa. Musimy dać Romom prawdziwą szansę zmiany perspektyw. Solidarność jest najważniejszą wartością projektu europejskiego. Dlatego od politycznej woli podejmowania działań musimy przejść do ich praktycznego stosowania.
Olga Sehnalová
(CS) Szanowni państwo! Zgodnie z ostatnim badaniem opinii publicznej, 76 % Czechów nie chce mieć Romów za swoich sąsiadów. Przez ostatnie 10 lat, a nawet dłużej, zajmowałam się w mojej codziennej pracy politycznej, jako burmistrz, problemami współistnienia i stosunków sąsiedzkich Romów i nieromskich obywateli w moim rodzinnym mieście. Dlatego jestem głęboko przekonana, że rozwiązania finansowe nie są właściwą odpowiedzią, co jasno wynika z mało jak dotychczas imponujących wyników projektów finansowanych przez UE mających na celu poprawę sytuacji społeczno-ekonomicznej Romów.
Według mnie, rozwiązaniem może być jedynie spójne podejście lokalnych społeczności miast i wsi, które muszą zaakceptować Romów jako pełnoprawnych obywateli na dobre i na złe. To samo jednak obowiązuje drugą stronę. Romowie również muszą mieć poczucie przynależności do społeczeństwa i zaakceptować jego reguły i standardy. Ogromnie ważne dla ich stosunków z większością społeczną i dla efektywnej pracy wewnątrz społeczności romskiej jest to, by posiadali oni własne pozytywne przykłady i wzorce zachowań. Jednak przede wszystkim potrzebna jest konsekwentna i bezkompromisowa walka z ksenofobią i rasizmem całego społeczeństwa. Wykorzystajmy wszystkie możliwe środki, działania i stanowiska by postawić sprawę jasno - jest to sytuacja, której absolutnie nie możemy akceptować. Powinniśmy podjąć w przyszłości wspólny wysiłek w tym kierunku.
Daciana Octavia Sârbu
(RO) Chciałabym na wstępie wyrazić nadzieję, że szczyt w sprawie Romów w Kordobie będzie stanowił decydujący moment dla przyjęcia wspólnej strategii poświęconej integracji Romów.
Warunki życia tej społeczności nadal są nie do zaakceptowania, a Romowie są coraz bardziej dyskryminowani mimo, że kwoty przeznaczone w ostatnich latach na projekty związane z poprawą ich sytuacji sięgają blisko 0,5 miliarda euro. Myślę, że nadeszła pora, byśmy przeszli od dobrych intencji do czynów.
Niestety Komisja Europejska nie udowodniła jak do tej pory, że rzeczywiście zamierza koordynować działania mające na celu poprawę standardu życia Romów i ich społeczną integrację oraz zwalczanie działań dyskryminacyjnych skierowanych przeciwko Romom. Uważam, że sprawie Romów należy nadać specjalną rangę i jasno przedstawić ją komisarzowi ds. społecznych. Dobrze byłoby również, gdyby sprawą tą ze strony Komisji zajmowali się także specjaliści romskiego pochodzenia.
Uważam również, że musimy zająć się sprawą od strony społecznej i kulturowej, by uniknąć pogłębiania już istniejących nierówności zarówno jeśli chodzi o analfabetyzm, jak i poziom zatrudnienia. Dlatego apeluję do Komisji, by poparła program dostępu do rynku pracy dla migrantów romskich oraz współpracę pomiędzy lokalnymi władzami i społecznościami romskimi oraz by rozważyła bliższą współpracę z organizacjami pozarządowymi.
Milan Zver
(SL) Panie przewodniczący! Panie sekretarzu! Przede wszystkim pragnę pogratulować Hiszpanii, że włączyła ten szczyt do listy swoich priorytetów. Jednocześnie pragnę pogratulować Komisji decyzji w sprawie opracowania obszernego sprawozdania na temat sytuacji Romów w Europie. To dowód, że jesteśmy świadomi jak aktualna jest to sprawa. Jednak nabrała ona aktualności dopiero w ostatnich latach wraz z powiększeniem Unii Europejskiej.
Cieszy mnie również, że praktycznie wszystkie grupy parlamentarne, lub większość z nich, poważnie podeszły do rezolucji w tej sprawie. Traktat lizboński zapewnił nam dodatkowe podstawy prawne umożliwiające bardziej gruntowny rozwój szeroko zakrojonej i zdecydowanej strategii na rzecz rozwiązania kwestii Romów dzięki tak zwanemu "miękkiemu prawu”.
To jasne, że nie możemy rozwinąć wspólnej polityki dotyczącej Romów na szczeblu UE, ponieważ główne kompetencje w tej sprawie należą do państw członkowskich. Możemy jednak opracować pewne wskaźniki i wspólną bazę danych, możemy wymieniać się dobrymi praktykami, a państwa członkowskie mogą sobie wzajemnie pomagać w tych sprawach.
Pochodzę ze Słowenii, gdzie między innymi utworzyliśmy stanowisko "asystenta klasowego do spraw Romów”, którego zadaniem jest mediacja pomiędzy szkołą a rodzicami. a który jest bardzo pomocny we wprowadzaniu dzieci romskich do systemu kształcenia.
Corina Creţu
(RO) Podczas pierwszego europejskiego szczytu w sprawie Romów uznano w istocie porażkę poszczególnych państw europejskich w kwestii przyznania Romom praw oraz w kwestii integracji i był to pierwszy krok w kierunku przyjęcia wspólnej długofalowej strategii na szczeblu europejskim.
Niestety, istnieje ogromna rozbieżność pomiędzy planami i badaniami a wprowadzaniem ich w życie w celu istotnego polepszenia życia społeczności romskiej, która pozostaje najbardziej wrażliwą grupą etniczną w Europie doświadczającą również największego ubóstwa i wykluczenia społecznego. Perspektywy, jakie społeczność ta ma przed sobą, nie napawają optymizmem, jeśli weźmiemy pod uwagę, że prawie połowa ludności romskiej to nieletni, co wynika z wysokiej liczby urodzin i krótkiej średniej długości życia.
Mam nadzieję, że pierwszym krokiem w stronę spójnej strategii integracji będzie zagwarantowanie generacji młodych Romów dostępu do wykształcenia na warunkach niedyskryminacyjnych. Jest to jedyny sposób, który może odegrać zasadniczą rolę w ułatwieniu integracji Romów na rynku pracy i wyrwaniu ich z zaklętego koła wykluczenia społecznego.
Iosif Matula
(RO) Romowie stanowią międzynarodową etniczną i kulturową społeczność liczącą w Europie ponad 10 milionów osób. Problemy społeczne dotyczące Romów wymagają wspólnego, długofalowego działania przy udziale Unii Europejskiej i państw członkowskich.
Podjęto w tej sprawie wiele ważnych inicjatyw, ale uważam, że powinniśmy iść dalej. Musimy przyjąć właściwą europejską strategię w sprawie Romów, opartą na dobrze wymierzonych działaniach i regularnej ocenie skuteczności.
Pochodzę z kraju o dużym udziale społeczności romskiej i cieszę się widząc, że zgadzamy się dzisiaj, że sprawa Romów dotyczy całej Europy. W Rumunii obowiązuje pochodząca z okresu przed przystąpieniem tego kraju do UE strategia, której celem jest poprawa sytuacji Romów. Romom zapewnia się specjalne bezpłatne miejsca na państwowych uniwersytetach, co bardzo pomaga w podnoszeniu kwalifikacji i kultury w tej społeczności. Władze krajowe i lokalne dokładają wysiłków, by promować społeczną integrację Romów i ich integrację na rynku pracy w celu zwalczania dramatycznego ubóstwa i zapewnieniu im dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej. Jednakże, aby osiągnąć zamierzone efekty, potrzebne jest stałe wsparcie finansowe ze strony Europy.
Krisztina Morvai
(HU) Dla dzieci cygańskich, dzieci romskich, jedynym sposobem zerwania z obecną sytuacją jest regularne uczęszczanie do szkoły. Niestety, wciąż słyszymy, co jest manifestacją politycznej poprawności, jak usprawiedliwia się rodziców, którzy nie zachęcają, a wręcz zabraniają dzieciom chodzenia do szkoły. W tym względzie szczególnie dziewczęta, dziewczęta cygańskie, są ofiarami dyskryminacji, ponieważ ich nieodpowiedzialni rodzice często nakazują im opiekować się licznym rodzeństwem i wykonywać obowiązki domowe zamiast chodzić do szkoły. Jedyne zgodne z międzynarodowymi standardami praw człowieka podejście ma miejsce wtedy, kiedy rząd zobowiązuje się do wkraczania w takich przypadkach i obrony praw dzieci za pomocą kar finansowych, sankcji, a w razie konieczności odbierając zasiłki rodzinne i inne formy pomocy, by wymusić na rodzicach respektowanie praw dziecka.
Monika Smolková
(SK) Najbiedniejsza grupa ludzi w Unii Europejskiej to bez wątpienia Romowie. Dlatego jestem za wykorzystaniem wszelkich środków, by włączyć Romów w życie społeczne i gospodarcze. A przede wszystkim uważam, że najlepszym rozwiązaniem jest kształcenie dzieci i młodzieży.
Zgadzam się również, że konieczne jest wyeliminowanie zarówno ukrytej jak i otwartej dyskryminacji Romów. Jednak jestem również za tym, by otwarcie mówić, jak prawa dzieci romskich są naruszane przez ich własnych rodziców. Wszyscy mają prawo do godnego życia, ale dzieci romskie są go bardzo często pozbawione. Podczas kolejnego szczytu powinniśmy porozmawiać o tym, w jaki sposób sami Romowie powinni rozwiązywać swoje problemy; po pierwsze interesując się kształceniem swoich dzieci, ale również osobiście angażując się w proces poprawy swoich warunków życia. A ponieważ nie chcę w przyszłości zostać komisarzem, chcę powiedzieć tutaj, w tej Izbie, że również na następnym szczycie powinniśmy rozmawiać o tym, jak wsparcie dla Romów jest przez nich samych nadużywane.
Diego López Garrido
Panie przewodniczący! Debata, którą mieliśmy przed chwilą na temat ludności romskiej i zbliżającego się szczytu w Kordobie, po raz kolejny jasno wykazała, że społeczna i ekonomiczna integracja Romów jest problemem europejskim i dlatego wymaga europejskiej strategii. Ponieważ nie dokonaliśmy odpowiedniego postępu, to właśnie pragniemy osiągnąć na szczycie w Kordobie, o czym już wielokrotnie tutaj mówiono.
Potrzebna jest nam strategia oparta na planie działania, który Rada zamierza realizować, mając na względzie całość programu przyjętego przez trojkę prezydencji; a ponieważ jest to program dalekosiężny, roboczy plan działania powinien, co do tego nie ma wątpliwości, posiadać jako jeden ze swoich głównych instrumentów fundusze strukturalne - ponieważ jest to najbardziej skuteczne europejskie narzędzie zapewniające społeczną spójność - i powinien być wdrożony za pomocą konkretnych działań.
Moim zdaniem, niektóre z tych działań powinny skupić się na konkretnych problemach, z którymi stykają się Romowie: dyskryminacja, której doświadczają, dlatego że są Romami, na przykład, trudności w dostępie do usług publicznych i zatrudnienia. Musimy również przyjrzeć się sprawie kobiet romskich, które szczególnie odczuwają problemy związane z ubóstwem, dostępem do mieszkalnictwa, dyskryminacją i przemocą, a także na problemy młodych Romów, którym w tym trudnym okresie kryzysu gospodarczego brak kwalifikacji jeszcze bardziej utrudnia dostęp do zatrudnienia. Jest również problem dzieci romskich: mówi się, że ich spodziewana długość życia jest o 10 lat krótsza niż przeciętnego europejskiego dziecka.
Jednak potrzebujemy równocześnie ogólnego działania, korzystnego dla całej społeczności romskiej; są oni jedną ze społeczności odczuwających największą dyskryminację, i dlatego każda polityka antydyskryminacyjna jest dla nich korzystna. Chodzi tu również o zwalczanie przemocy ze względu na płeć i dlatego tak bardzo ważne jest, byśmy w jak najkrótszym czasie mieli dyrektywę w sprawie nakazu ochrony, która przeciwdziałać będzie przemocy ze względu na płeć, a z której szczególnie skorzystają kobiety romskie; chodzi tu również o dyrektywę dotyczącą niedyskryminacji, z której szczególnie skorzysta romska społeczność.
Nie możemy podchodzić w sposób paternalistyczny do wszystkich wymienionych problemów, ponieważ przede wszystkim musimy szanować tożsamość i kulturowe cech społeczności romskiej.
Viviane Reding
wiceprzewodnicząca Komisji. - Panie przewodniczący. Pragnę podziękować Izbie za wszystkie przedstawione sugestie i propozycje. Będziemy mieli je wraz z komisarzem Andorą na uwadze wygłaszając przed szczytem nasz komunikat. W komunikacie tym zostanie również jasno powiedziane, że Komisja nie może i nie będzie akceptować dyskryminacji Romów i ich wykluczenia ze społeczeństwa ze względu na ich przynależność etniczną.
Posiadamy już instrumenty, posiadamy polityki. Pytanie brzmi, jak z nich korzystać? W jaki sposób włączyć problemy Romów do głównego nurtu tych instrumentów i polityk? Moim zdaniem nie potrzebujemy ani dyrektywy w sprawie Romów, ani funduszu na rzecz Romów. Trzeba uwzględnić interesy Romów stosując unijne prawa i korzystając z unijnych funduszy. Kluczem do tego jest - i wielu z państwa o tym wspominało - partnerstwo i współpraca wszystkich głównych podmiotów. Komisja realizuje to podejście w ramach europejskiej platformy na rzecz integracji Romów oraz za pomocą swoich wewnętrznych procedur.
Pragnę jednak bardzo wyraźnie podkreślić, że jakkolwiek wykluczenie Romów wiąże się w dużym stopniu z prawami podstawowymi, to przede wszystkim wiąże się ze sprawami społecznymi i gospodarczymi. Chciałabym posłużyć się przykładem badania Banku Światowego na temat kosztów wykluczenia Romów, które świadczy o tym, że dla dobra naszego społeczeństwa jako całości musimy znaleźć rozwiązania. Aby więc użyć instrumentów, którymi dysponujemy, w najbardziej efektywny sposób potrzebne będzie strategiczne podejście, jak niektórzy z państwa powiedzieli - włączenie do głównego nurtu. To podejście oparte jest na współpracy, mobilizacji potrzebnych środków oraz wyciąganiu wniosków zarówno z sukcesów, jak i porażek.
To, czego musimy uniknąć, to stworzenie strategii, która istnieć będzie wyłącznie na papierze. Potrzebne są efekty - efekty, które pomogą w integracji Romów w szkołach powszechnych. Słyszałam, jak wiele osób mówiło tu o szkolnictwie. Czekam na wyniki naszej akcji przedszkolnej, żeby zobaczyć jak się udała. Udział w rynku pracy - w tej kwestii mój kolega pan Andor, postara się określić konkretne cele i udział w społeczeństwie, co powinno znajdować się w centrum wszystkich naszych polityk.
Csaba Sándor Tabajdi
(HU) Panie przewodniczący! Mamy problem natury technicznej. Właśnie zauważyłam, że komputer sklonował moje nazwisko, ponieważ moje nazwisko, które brzmi Tabajdi, pojawiło się u moich kolegów, kiedy włożyli swoje karty. Zauważyłam to w przypadku pani poseł Gomez i również u innych osób. Tak więc musi być jakiś problem z komputerem. Mojej koleżance pani poseł Kindze Göncz również pojawia się na karcie nazwisko Tabajdi. Proszę, żeby to sprawdzono, bo nie chcę mieć tylu klonów w Parlamencie Europejskim. Proszę poinformować służby techniczne. Dziękuję. Zoli, czy tak samo jest u ciebie?
Przewodniczący
Dziękuję. Służby techniczne zajmą się tym.
Zamykam debatę.
Głosowanie odbędzie się podczas następnej sesji miesięcznej.
Oświadczenia pisemne (art. 149 Regulaminu)
Vilija Blinkevičiūt 
Pragnę podkreślić, że przyjęcie wspólnej odpowiedzialności za zapobieganie dyskryminacji Romów i ich integrację ze społeczeństwem spowodowało, że sprawa Romów stała się częścią europejskiej polityki praw człowieka. Dlatego w przededniu drugiego europejskiego szczytu w sprawie Romów w Kordobie, musimy rozmawiać o problemach społecznych Romów i sposobach ich rozwiązania. Cieszę się, że prezydencja hiszpańska jest gospodarzem tego szczytu, ponieważ musimy przyznać, że problem Romów istnieje. Chciałabym podkreślić, że demokratyczne i wolne społeczeństwo nie może akceptować izolowania pewnych grup ludzi ze społeczeństwa i otwartego naruszania podstawowych praw i wolności człowieka. Członkowie społeczności romskiej są obiektem rasistowskich ataków, mają nierówny dostęp do usług publicznych i świadczeń socjalnych oraz doświadczają segregacji w zakresie mieszkalnictwa i oświaty. Musimy ponadto zwrócić uwagę na fakt, że Romowie nie tylko doświadczają bezpośredniej dyskryminacji, ale również ukrytej, pośredniej dyskryminacji, na przykład nie są zatrudniani, a jednocześnie nie są społecznie zintegrowani. Dlatego zgadzam się, że musimy wezwać Komisję Europejską, by zachęcała rządy państw członkowskich oraz władze regionalne i krajowe do lepszego wdrażania projektów UE dotyczących Romów. Wzywam również Komisję do podjęcia konkretnych działań i inicjatyw w celu zwalczania bezpośredniej i pośredniej dyskryminacji Romów w Europie.
Cristian Silviu Buşoi  
na piśmie. - Statystyki wykazują, że niestety Romowie są najbardziej znienawidzoną i dyskryminowaną mniejszością w Europie. Widzimy problemy, z jakimi spotyka się wiele państw członkowskich, w tym mój własny kraj, związane ze społeczną integracją Romów. Jest to jasny dowód na to, że jest to szerszy problem, o zasięgu europejskim, którym musimy się wspólnie zająć. Zapewnienie lepszego dostępu do nauki i zatrudnienia jest niezbędne do tego, by Romowie unikali łatwiejszych, ale niezgodnych z prawem sposobów zarabiania pieniędzy. Musimy bezwzględnie stosować wobec ludności romskiej przepisy o niedyskryminacji i podjąć dalsze inicjatywy w kierunku zintegrowania Romów z naszym społeczeństwem. Do tej pory nie posiadaliśmy wewnętrznie spójnej strategii. Pragnęłabym, żeby ten drugi europejski szczyt w sprawie Romów zaowocował prawdziwą europejską strategią na rzecz Romów. Fundusze strukturalne i przedakcesyjne powinny być efektywniej wykorzystywane na finansowanie takich inicjatyw. Pragnę również zwrócić uwagę na to, że ta strategia powinna stanowić narzędzie koordynowania i bodziec dla państw członkowskich. Inicjatywy powinny być podejmowane na poziomie krajowym i w oparciu o doświadczenia krajowych organizacji pozarządowych oraz samych Romów, którzy wiedzą gdzie tkwią główne trudności, po to by ta strategia odpowiadała rzeczywiście potrzebom ludności romskiej.
Vasilica Viorica Dăncilă  
na piśmie. - Romowie nadal są jedną z najbardziej społecznie upośledzonych mniejszości w Europie ze względu na powszechną dyskryminację we wszystkich sferach życia.
W ostatniej dekadzie Unia Europejska i jej państwa członkowskie poświęciły czas i środki na poprawienie sytuacji Romów. We współpracy z ruchem na rzecz praw Romów, niektóre państwa członkowskie zaczęły wdrażać polityki mające na celu zapewnienie równego dostępu do wysokiej jakości kształcenia dla dzieci romskich. Kontynuowanie wysiłków w tej sferze powinno pozostać głównym priorytetem w nadchodzących latach.
Polityki powinny wszechstronne, by w jak największym stopniu umożliwić systemowe likwidowanie różnic pomiędzy Romami i nie-Romami we wszystkich sferach: wykształcenia, zatrudnienia, mieszkalnictwa i zdrowia. Unia Europejska i państwa członkowskie powinny nadal dokonywać oceny swoich dotychczasowych polityk w sprawie Romów i poszukiwać dróg eliminowania paternalistycznego podejścia do sprawy Romów, polegającego na traktowaniu ich jako zależnych, pasywnych biorców pomocy socjalnej.
Należy również organizować praktyki zawodowe dla młodych Romów w departamentach Komisji i instytucjach rządowych, by mogli zdobywać doświadczenie zawodowe.
Cătălin Sorin Ivan  
Jesteśmy w połowie dziesięcioletniego okresu (2005-2015) dedykowanego integracji Romów. Widzimy, że dużo się mówi na temat mniejszości romskiej, tworzone są różne programy i platformy, ale wyniki są mierne. Problemy związane z oświatą, zatrudnieniem, rozwojem regionalnym itp. nadal się utrzymują, a w niektórych państwach członkowskich wręcz pogłębiają. Drugi szczyt w sprawie Romów, który odbędzie się w bieżącym roku w Kordobie, ma na celu ożywienie europejskiego podejścia i znalezienie nowych sposobów działania. Zgadzam się, że należy na nowo zdefiniować zasady, jednak uważam, że powinniśmy raczej opracować ogólną, horyzontalną strategię, która zajmie się problemami tej mniejszości w sposób zintegrowany, ale nie wyłączny. Najważniejszą sprawą jest właściwe wykorzystanie funduszy przedakcesyjnych i strukturalnych, by przyniosły efekty, których pragniemy jako polityczni decydenci i których chciałoby społeczeństwo obywatelskie, a przede wszystkim mniejszość romska.
Marian-Jean Marinescu  
Pierwszy szczyt w sprawie Romów miał co najmniej jeden pozytywny skutek: konkluzję na szczeblu Wspólnoty, że Romowie, aby zintegrować się ze społeczeństwem, potrzebują w pierwszym rzędzie wykształcenia. Dlatego z zadowoleniem przyjmuję również drugi szczyt europejskiej platformy na rzecz integracji Romów poświęcony wyłącznie sprawie kształcenia Romów w Europie. Proces reformy edukacyjnej wymaga zaangażowania nie tylko instytucji państwowych, ale również organizacji pozarządowych, które nie muszą już dłużej zajmować się głównie identyfikowaniem aktów dyskryminacji, ale mogą się skupić na wykształceniu grup etnicznych. Zredukowanie analfabetyzmu, zapewnienie dzieciom nauki w szkołach, szkolenie zawodowe i możliwość przekwalifikowania pomogą w dostępie do rynku pracy i integracji społecznej. To oczywiste, że potrzebujemy pilnie pozytywnych zmian wśród tej mniejszości, ale odpowiedzialność za nie ponoszą zarówno władze, jak i sama społeczność romska. Drugi romski szczyt musi odpowiednio zmotywować Komisję Europejską do opracowania projektów ustaw zmierzających do osiągnięcia konkretnych celów w tym obszarze. Komisja Europejska musi również dokonać analizy Funduszu Socjalnego i zaproponować zwiększenie finansowania dla projektów nastawionych na poprawę sytuacji społeczno-gospodarczej największej mniejszości w Unii Europejskiej.
Franz Obermayr  
Szczyt w sprawie Romów w Kordobie ma być okazją przeprowadzenia otwartej rozmowy na temat istnienia w Europie równoległych społeczeństw, w oparciu o skuteczną integrację na wszystkich poziomach. Powinna być ona promowana na zarówno na szczeblu krajowym, jak i europejskim. Jest jednak jedna rzecz, o której nie możemy tu zapominać, a mianowicie to, że dla skutecznej integracji potrzebna jest współpraca obu stron. Romowie również muszą wnieść swój wkład w integrację i pracować od wewnątrz, by nie dopuścić do stworzenia równoległych społeczeństw. Chodzi mi szczególnie o kształcenie dzieci, przede wszystkim dziewcząt.. W środku Europy nie może być dzieci, które są słabo lub nie są w ogóle zintegrowane z istniejącym systemem szkolnym i w młodym wieku nagminnie opuszczają szkołę. Zagraża to ich późniejszej pozycji na rynku pracy i jeszcze bardziej wyklucza ich ze społeczeństwa, powodując jeszcze większą izolację. Problemy związane z ubezpieczeniami społecznymi i warunkami życia są więc z góry ustalone i błędne koło zamyka się. Dlatego należy wzywać europejskich Romów, by zmienili swoje archaiczne podejście do nauki w szkole i praw kobiet, by aktywnie walczyli przeciwko swojemu własnemu wykluczeniu i żeby pracowali nad zintegrowaniem się ze społeczeństwem, a w szczególności z rynkiem pracy.
Csaba Sógor  
Jakkolwiek państwa członkowskie wydatkowały do tej pory duże kwoty z unijnych i krajowych funduszy na stworzenie miejsc pracy dla Romów pozostających bez pracy przez długi okres, nie znaleziono spójnego rozwiązania na szczeblu europejskim. Państwa członkowskie odczuwają tę sytuację w różny sposób i w różnym stopniu. Moim zdaniem należy opracować spójną i skuteczną strategię rozwiązania sprawy Romów, która do dnia dzisiejszego pozostaje niezałatwiona i stanowi wspólny problem Unii Europejskiej, jako podmiotu prawnego, jak również państw członkowskich. Najważniejszą sprawą podczas europejskiego szczytu Romów, który odbędzie się 8 kwietnia w Kordobie, powinno być sformułowanie zasad europejskiej strategii, by nie dopuścić do pogłębiania się problemu Romów i umożliwić państwom członkowskim znalezienie rozwiązania opartego na wspólnej strategii europejskiej. Jestem przekonany, że najlepszym sposobem rozwiązania tych problemów jest wykształcenie. Uważam za konieczne rozwinięcie spójnego pakietu programowego, który promować będzie i zachęcać młodych romskich intelektualistów do powrotu do tej społeczności i pracy w społeczności i dla społeczeństwa. Budowanie silnego partnerstwa pomiędzy różnymi organizacjami wspierającymi Romów, odpowiedzialnymi instytucjami państwowymi, społeczeństwem obywatelskim i współpracującymi instytucjami EU może być tu bardo pomocne. Należy bardziej zainteresować się metodami przyznawania subsydiowanych mikrokredytów czy spłatą odsetek przez państwo. Stworzenie społecznościom romskim możliwości zarobienia na utrzymanie powinno stanowić ważny cel w ramach koncepcji subsydiów dla rolników. Sytuacja jest poważniejsza niż można by sądzić: stopa długotrwałego bezrobocia wśród Romów wzrosła w szybkim tempie i coraz częściej padają oni ofiarą marginalizacji.
