Vragenuur (vragen aan de Commissie) 
De Voorzitter
Aan de orde is het vragenuur (B7-0009/2011).
Wij behandelen een reeks vragen aan de Commissie.

Betreft: Verbod op het op de markt brengen van het geneesmiddel Mediator
Kan de Commissie aangeven om welke redenen er niet al sinds 1998 besloten is om het op de markt brengen van geneesmiddelen die benfluorex bevatten te verbieden? Had het verbod van de Spaanse en Italiaanse autoriteiten niet de Commissie opnieuw moeten alarmeren? Om kort te gaan, waarom heeft de Commissie zo lag gewacht, namelijk tot juni 2010, om een duidelijk besluit over dit molecuul te nemen?
Kan de Commissie aangeven of zij van plan is het Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling te vragen een werkelijk onderzoek achteraf uit te voeren over de twintig jaar dat dit geneesmiddel is gebruikt?
John Dalli
lid van de Commissie. - (EN) Staat u mij toe elk van de vier onderdelen van deze vraag een voor een te bespreken.
De eerste vraag was: kan de Commissie aangeven om welke redenen er niet al sinds 1998 besloten is om het op de markt brengen van geneesmiddelen die benfluorex bevatten te verbieden? Het antwoord daarop luidt: benfluorex is in 1998 besproken in het Comité voor farmaceutische specialiteiten - nu het Comité voor geneesmiddelen voor menselijk gebruik geheten - van het Europees Geneesmiddelenbureau, en vervolgens in de Werkgroep geneesmiddelenbewaking.
Het comité was van oordeel dat benfluorex niet moest worden opgenomen in het toepassingsgebied van de lopende evaluatieprocedure op Europees niveau betreffende eetlustremmende stoffen, omdat dit middel een andere werking heeft. Men kwam echter overeen dat de Werkgroep geneesmiddelenbewaking van het Comité zou onderzoeken of het gebruik van deze stof een veiligheidsrisico met zich meebrengt. In maart 1999 concludeerde de Werkgroep geneesmiddelenbewaking dat er geen wezenlijke zorgen waren omtrent de voordelen versus de risico's voor geneesmiddelen die benfluorex bevatten. Ook na verdere bespreking in de werkgroep kwam men niet tot een andere conclusie.
De tweede vraag luidde: had het verbod van de Spaanse en Italiaanse autoriteiten niet de Commissie opnieuw moeten alarmeren? Het antwoord daarop luidt als volgt: Italië en Spanje hebben de vergunning voor het in de handel brengen van benfluorex niet ingetrokken. De allereerste keer dat een lidstaat effectief maatregelen nam om de nationale vergunning voor het in de handel brengen van Mediator in te trekken was in 2009, toen Frankrijk zijn nationale vergunning voor het in de handel brengen van dit geneesmiddel opschortte.
In Spanje was het de vergunninghouder zelf, Servier, die de vergunning voor het in de handel brengen in 2003 introk. En het was ook dit bedrijf zelf dat in 2003 in Italië geen verzoek indiende voor verlenging van deze vergunning.
Het middel bleef toegestaan in Frankrijk, Portugal, Luxemburg en Griekenland. Benfluorex is besproken binnen de Werkgroep geneesmiddelenbewaking, in haar hoedanigheid van forum voor de lidstaten voor de onderlinge uitwisseling van geneesmiddelenbewakingsgegevens.
Ik wil er graag op wijzen dat het toezicht op geneesmiddelenbewakingsgegevens en de daaropvolgende besluitvorming over nationale vergunningen voor geneesmiddelen primair de verantwoordelijkheid van de lidstaten zijn. Alleen in uitzonderlijke gevallen en alleen in concrete situaties die in de wetgeving zijn voorzien, grijpt de Commissie in.
De Commissie kan in twee gevallen een Europawijde evaluatie laten uitvoeren door het Europees Geneesmiddelenbureau: in de eerste plaats wanneer de lidstaten uiteenlopende nationale besluiten aannemen betreffende een vergunning voor het op de markt brengen en, in de tweede plaats, alvorens een beslissing wordt genomen over de toekenning, wijziging, schorsing of intrekking van een vergunning voor het op de markt brengen die noodzakelijk lijkt, in het bijzonder wanneer rekening wordt gehouden met geneesmiddelenbewakingsinformatie in gevallen waarin zij van oordeel is dat de belangen van de Gemeenschap in het geding zijn.
In het onderhavige geval was er geen aanleiding voor optreden op EU-niveau, gezien de conclusies van de Werkgroep geneesmiddelenbewaking en het feit dat er indertijd geen uiteenlopende besluiten werden genomen door de lidstaten naar aanleiding van de discussies in de werkgroep.
De derde vraag was: waarom heeft de Commissie zo lang gewacht, namelijk tot juni 2010, om een duidelijk besluit over dit molecuul te nemen? Het antwoord daarop luidt: het duurde tot 2009 voordat een lidstaat, namelijk Frankrijk, tot schorsing van de vergunning voor het op de markt brengen van Mediator overging. Op grond van de nieuwe bepalingen die sinds 2004 van kracht zijn, leidde dit automatisch tot een heroverweging van de voordelen en risico's van het middel. Dit heeft geresulteerd in de goedkeuring van een besluit van de Commissie op grond waarvan alle lidstaten worden verplicht alle nationale vergunningen voor geneesmiddelen die benfluorex bevatten in te trekken.
In dit verband is het belangrijk om te benadrukken dat de nieuwe wetgeving inzake geneesmiddelenbewaking, die op 15 december 2010 werd aangenomen, nieuwe bepalingen bevat om signaaldetectie door het Europees Geneesmiddelenbureau van veiligheidsproblemen in verband met nationaal toegelaten middelen te waarborgen, en nieuwe procedures op EU-niveau creëert om de risicosignalen voor dergelijke middelen te beoordelen, hetgeen leidt tot een geharmoniseerd optreden door de lidstaten.
De vierde en laatste vraag: kan de Commissie aangeven of zij van plan is het Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling te vragen een werkelijk onderzoek achteraf uit te voeren over de twintig jaar dat dit geneesmiddel is gebruikt? Het antwoord daarop luidt: tot op heden heeft de Commissie het Europees Geneesmiddelenbureau nog niet verzocht een dergelijk onderzoek uit te voeren. De cijfers en documentatie waarnaar in het Franse verslag wordt verwezen, geven duidelijk aan dat dit geneesmiddel verreweg het meest in Frankrijk is gebruikt.
De Voorzitter
Ik wil graag even toelichten hoe ik vanavond de aanvullende vragen zal behandelen. Ik zal alle aanvullende vragen tegelijk aan bod laten komen - denkt u eraan dat u voor uw aanvullende vraag 30 seconden hebt - en vervolgens zal ik de commissarissen verzoeken alle aanvullende vragen in één keer te beantwoorden.
Gilles Pargneaux
(FR) Ik zou nog een kort punt aan de orde willen stellen in het licht van het commentaar en de antwoorden van commissaris Dalli, die ik wil bedanken voor de uitleg die hij heeft gegeven. Zoals u al zei, mijnheer de commissaris, was het Servier dat, in 2003 en in 2005, een verzoek indiende om dit geneesmiddel in deze twee landen niet meer op de markt te brengen. U hebt ook gezegd dat de werkgroep in 1998 en 1999 geen toestemming heeft gegeven maar ook niet heeft verzocht om dit geneesmiddel uit de handel te halen. We weten echter dat dit geneesmiddel in de Verenigde Staten sinds 1997 verboden is.
Het is dus duidelijk - en dat is de kern van de zaak - dat een dusdanig grote markt als de Europese Unie, die 500 miljoen Europese burgers omvat, extra waakzaamheid behoeft. Wij hebben met name behoefte aan extra waarschuwingssignalen, die aanzetten tot actie op Europees niveau, met duidelijke bevoegdheden voor de Europese Commissie en het Europees Geneesmiddelenbureau. Op die manier kunnen wij herhaling voorkomen van de situaties die zich in een aantal lidstaten hebben voorgedaan, zoals het voorbeeld in Frankrijk dat werd genoemd.
Marc Tarabella
(FR) Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de commissaris, ik stel voor dit debat uit te breiden, omdat de kwestie met het middel Mediator slechts het zichtbare topje van de ijsberg is en tal van andere vragen oproept.
Bijvoorbeeld: hoe is het mogelijk dat een willekeurig geneesmiddel dat als potentieel gevaarlijk, en zelfs dodelijk, wordt beschouwd en dat in sommige lidstaten uit de verkoop is genomen, toch vrij verkrijgbaar blijft binnen de Europese Unie?
Zouden wij ons niet eens moeten bezinnen op de rol en de doeltreffendheid van het Europees Geneesmiddelenbureau, aangezien zijn bevindingen niet bindend zijn voor de lidstaten?
John Dalli
lid van de Commissie. - (EN) De procedures die van kracht waren ten tijde van de historische gebeurtenissen waar ik in mijn antwoord naar verwees, waren zoals ik al aangaf, als volgt: er was sprake van een duidelijke scheiding tussen de lidstaten en de Europese autoriteit - een scheiding die in feite nog steeds bestaat en angstvallig door de lidstaten wordt gekoesterd. Daarom zijn wij van mening dat we onze geneesmiddelenbewakingsprocessen en -procedures in de loop der tijd moeten versterken.
Ik moet zeggen dat er in 2004 bij het herzien van de reeds bestaande geneesmiddelenbewakingsprocessen en -procedures, en ook bij de laatste overeenkomst inzake geneesmiddelenbewaking een stap voorwaarts is gezet. We hebben nu heel wat mogelijkheden om bepaalde geneesmiddelen tegen te houden, en het is nu ook mogelijk om andere maatregelen op EU-niveau te nemen om ervoor te zorgen dat, wanneer er ergens iets van de markt wordt gehaald, dit bekend wordt gemaakt, zodat actie kan worden ondernomen. Dat was nog niet eerder het geval.
Dit is dus de huidige stand van zaken. Ik heb mijn diensten opgedragen nu een stresstest uit te voeren, óók van de nieuwe geneesmiddelenbewakingsprocessen en -procedures die na onze laatste overeenkomst van kracht zijn geworden. Mediator wordt gebruikt als casestudy om te kijken of zoiets als met Mediator zich nog steeds kan voordoen met de meest recente geneesmiddelenbewakingsprocessen. We zullen ervoor zorgen dat wanneer we toch nog leemtes, knelpunten of gebieden ontdekken waar in deze gevallen geen actie zal worden ondernomen, we bij u terug zullen komen en proberen de situatie recht te zetten.
Betreft: Verkoop iPad-abonnementen door Apple
iPad-producent Apple eist van uitgevers van kranten en tijdschriften dat ze hun producten (zowel de losse verkoop als de abonnementen) exclusief aan hun lezers aanbieden via de iTunes-webwinkel van Apple, zodat het zeggenschap behoudt over de verkoopvoorwaarden. Dat impliceert dat iPad-gebruikers geen krant of tijdschrift meer kunnen bestellen voor iPad via de webwinkel van de betrokken uitgevers.
Vindt de Commissie een dergelijke handelwijze verenigbaar met de EU-regelgeving en met principes als interoperabiliteit en een open internet?
Is het mogelijk dat er sprake is van misbruik van dominante positie en dus inbreuk op de artikelen 101 en 102 VEU?
Welke maatregelen is de Commissie voornemens in dit verband te ondernemen?
Andris Piebalgs
lid van de Commissie. - (EN) Apple heeft vandaag aangekondigd digitale abonnementen op kranten en tijdschriften voor iPads uitsluitend te zullen aanbieden via applicaties (apps) die bij zijn eigen onlinewinkel verkrijgbaar zijn. Uitgevers zullen nog steeds via hun websites of op andere manieren onlineabonnementen kunnen aanbieden maar ze zullen het abonnement via een app op een iPhone kunnen verwerken, zonder dat Apple daarbij als tussenpersoon fungeert.
Of Apple hiermee de communautaire mededingingsregels schendt, hangt af van een reeks feitelijke, juridische en economische factoren. Daarvoor zou Apple onder andere een machtspositie moeten innemen op de betrokken markt. De grenzen van de betrokken markten zijn niet duidelijk, aangezien de sector relatief nieuw en nog in ontwikkeling is. Bovendien bestaan er meerdere vergelijkbare platforms en apparaten met soortgelijke functies, waarvan een deel wordt ondersteund door onlinewinkels voor apps. Ook is het onduidelijk hoe de vraag van de consument naar elektronische en/of gedrukte tijdschriften zich zal ontwikkelen.
Zodra de markt eenmaal is afgebakend, zou moeten worden onderzocht of er sprake is van een machtspositie. Het Europees Hof van Justitie heeft het begrip machtspositie omschreven als "een economische machtspositie van een onderneming, die deze in staat stelt de instandhouding van een daadwerkelijke mededinging in de betrokken markt te verhinderen doordat zij sterk genoeg is zich in belangrijke mate onafhankelijk van haar concurrenten, afnemers en uiteindelijk de consumenten te gedragen”.
De Commissie wijst er met name op dat er alternatieve platforms voor applicaties bestaan en dat verschillende bedrijven onlangs een aantal apparaten op de markt hebben gebracht - of dit naar verwachting in de nabije toekomst zullen doen - waarvan de functies vergelijkbaar zijn met die van de iPad. De Commissie volgt de ontwikkelingen met betrekking tot het commerciële beleid van Apple en onderhoudt daartoe nauwe contacten met de nationale mededingingsautoriteiten.
Ivo Belet
Apple heeft inderdaad vanmiddag bekendgemaakt dat zij een nieuw model voor de abonnees willen aanbieden, maar het is duidelijk dat zij van hun positie - al dan niet dominant - op de markt gebruik willen maken om greep te krijgen op de klanteninformatie waarover de uitgevers beschikken. Dat kan op termijn bijzonder schadelijk zijn voor de uitgevers in Europa, schadelijk ook voor het mediapluralisme.
Daarom zou ik u willen vragen of u bereid bent op te treden, dominante positie of niet, en wanneer u eventueel een initiatief wilt nemen, of u duidelijk kunt maken welke timing u daar voor ogen heeft. Is dat een kwestie van weken of een kwestie van maanden om eventueel hier een initiatief te nemen van bij de Commissie.
Janusz Władysław Zemke
(PL) Mevrouw de Voorzitter, commissaris, ik wil u bedanken voor uw antwoord, maar naar mijn mening hebt u een fundamenteel punt niet genoemd, namelijk de vraag of we überhaupt in staat zijn om ons een beeld te vormen van de mate waarin de Europese markt door het nieuwe product van Apple zal worden gedomineerd. U hebt in algemene termen geantwoord door te zeggen dat de kwestie op dit moment wordt onderzocht. Ik denk echter dat we moeten weten of er daadwerkelijk een dreiging bestaat dat Apple een dominante positie op de Europese markt zal krijgen.
Andris Piebalgs
lid van de Commissie. - (EN) Het valt nog te bezien of Apple een machtspositie op de markt zal innemen, omdat de markt zich nog ontwikkelt. We moeten de markt nog afbakenen en beoordelen wat een machtspositie op deze markt inhoudt. Wat betreft de omvang van de markt, die is in dit stadium nog beperkt, en het is voorbarig om het nu al over maatregelen van de Commissie te hebben.
Als er heel veel concurrerende voorstellen zijn en een aanpak als die van Apple niet tot een machtspositie leidt, dan is er voor de Commissie geen noodzaak om actie te ondernemen. Zoals ik al zei, de Commissie houdt de situatie in de gaten overeenkomstig de regels van de communautaire mededingingswet, en als er stappen moeten worden ondernomen, dan zal dat ook gebeuren, op onafhankelijke wijze en op het juiste moment, wanneer wij tot de conclusie komen dat actie gewenst is. U kunt er dus op vertrouwen dat er zal worden opgetreden, wanneer dat nodig is.
Betreft: Investeringsbescherming in de context van de onderhandelingen EU-Rusland over een nieuwe partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst
Stelt de Commissie in haar onderhandelingen met de Russische Federatie over de nieuwe partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst kwesties aan de orde die verband houden met de investeringsbescherming, met name in de energiesector? In een aantal gevallen zijn Europese energiebedrijven van de Russische markt verdrongen, zonder dat zij lokaal een beroep konden doen op onpartijdige en eerlijke rechtsbescherming. Is de Commissie van plan in de nieuwe partnerschapsovereenkomst of in aanvullende economische akkoorden met de Russische Federatie een mechanisme op te nemen voor het bijleggen van geschillen tussen investeerders en overheid?
Wat is het standpunt van de Commissie ten aanzien van het Verdrag inzake het Energiehandvest? Hoopt de Commissie nog steeds dat de Russische regering dit verdrag opnieuw zal ondertekenen en het uiteindelijk zal ratificeren? Of zullen er soortgelijke bepalingen over de bescherming van investeringen in de energiesector worden opgenomen in de nieuwe partnerschapsovereenkomst?
Andris Piebalgs
lid van de Commissie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, met een totale omvang van 92 miljard euro aan buitenlandse investeringen aan het eind van 2008 is de Europese Unie verreweg de grootste buitenlandse investeerder in de Russische Federatie.
Ten aanzien van de energiesector is de EU vastbesloten om ervoor te zorgen dat de belangrijkste beginselen die verankerd zijn in het Verdrag inzake het Energiehandvest ook deel zullen uitmaken van de lopende onderhandelingen tussen de Europese Unie en de Russische Federatie over de nieuwe overeenkomst. De relevante bepalingen dienen ondermeer investeringsbescherming voor de energiesector en in het bijzonder een krachtige regeling inzake de beslechting van geschillen te omvatten.
Een dergelijke aanpak zou niets afdoen aan het algemene oordeel van de EU dat het Verdrag inzake het Energiehandvest een waardevol multilateraal instrument blijft om de internationale energiebetrekkingen te regelen. Het unieke kenmerk daarvan is dat het juridisch bindende regels vaststelt inzake investeringsbescherming en doorvoer, en dat het bepalingen bevat over het beslechten van geschillen in de energiesector.
De Europese Unie acht de hernieuwde betrokkenheid van Rusland bij het proces inzake het Energiehandvest, zoals deze tot uiting kwam tijdens de laatste EU-Ruslandtop, van groot belang en zij zal ten aanzien hiervan een constructieve en open benadering volgen. Tegen deze achtergrond verheugt de EU zich over de Russische interesse in een juridisch bindend energiekader, na haar recente voorstel voor een ontwerpverdrag inzake de waarborging van internationale energiezekerheid. De modernisering van het Energiehandvestproces zou de geschikte context vormen voor multilaterale onderhandelingen over dit voorstel.
Laima Liucija Andrikien
(EN) Ik heb een aanvullende vraag. In het Europees Parlement werken we momenteel aan het toekomstige Europese investeringsbeleid. Wanneer we het over Rusland hebben, horen we vaak over de expansie van Russische bedrijven op de Europese markt, met name in de energiesector, maar tegelijkertijd worden Europese investeerders geconfronteerd met enorme problemen wanneer zij in Rusland willen investeren, vooral in de sectoren die Rusland van strategisch belang acht, zoals de energiesector. Dus hoe gaat de Commissie ervoor zorgen dat het beginsel van wederkerigheid in de investeringsbetrekkingen in de nieuwe partnerschapsovereenkomst wordt gerespecteerd?
Andris Piebalgs
lid van de Commissie. - (EN) Over een week hebben we een vergadering met de Russische regering en dan zullen kwesties aangaande het investeringsbeleid ongetwijfeld ter sprake komen, omdat beide partijen punten hebben waarover zij nader in discussie willen gaan. Rusland voert ook aan dat sommige van zijn investeringen niet erg worden gewaardeerd in de Europese Unie, dus blijven we in onderhandeling.
Tegelijkertijd kan ik duidelijk zeggen dat er in het afgelopen jaar verbetering is gekomen in de betrekkingen ten aanzien van hele moeilijke vraagstukken: aan Russische zijde is er nu meer openheid om kwesties grondig en uitvoerig te bespreken. Ik ben desondanks van mening dat de betrekkingen gebaseerd moeten zijn op de overeenkomst, en dat de nieuwe overeenkomsten die ik heb genoemd, en die op de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst (PSO) zullen volgen, zeer krachtige clausules inzake investeringsbescherming moeten bevatten. Dat is de enige manier waarop we situaties waarin de ene partij de andere partij ervan beschuldigt zich niet aan de regels te houden, echt kunnen voorkomen.
De huidige politieke dynamiek biedt goede hoop dat we deze overeenkomst kunnen sluiten en er relatief krachtige bepalingen in kunnen opnemen. Het is heel duidelijk dat er in het afgelopen jaar in onze betrekkingen een paar cruciale stappen in de goede richting zijn gezet.
Betreft: EU-steun aan het Global Fund to fight Aids, Tuberculosis and Malaria
In de begroting voor 2011 zijn aanzienlijke bedragen toegewezen aan het Global Fund to fight Aids, Tuberculosis and Malaria (GFATM), namelijk EUR 65 000 000 aan vastleggingskredieten en EUR 47 608 950 aan betalingskredieten.
Uit recente rapporten blijkt dat het fonds diverse gebreken vertoont en wegens corruptie en omkopingsproblemen in verband met het fonds hebben sommige lidstaten hun betalingen eraan stopgezet.
Hoe denkt de Commissie ervoor te zorgen dat de gelden die aan het GFATM worden toegewezen niet aan omkoping en corruptie worden besteed?
Wat heeft de Commissie gedaan om ervoor te zorgen dat het GFATM nog steeds voldoet aan de regels om in aanmerking voor EU-steun te komen?
Heeft de Commissie overwogen de fondsenverlening aan het GFATM stop te zetten?
Andris Piebalgs
lid van de Commissie. - (EN) Dit is een zeer relevante vraag over een kwestie die de Commissie heel serieus neemt en daarom nauwlettend en met grote bezorgdheid volgt. De Commissie is een fervent voorstander van het Global Fund to fight Aids, Tuberculosis and Malaria. Het fonds is een groot succes en ik ben vastbesloten om samen met het fonds te proberen deze kwesties zo snel mogelijk op te lossen, zodat de Commissie een van de grootste sponsors kan blijven van het fonds.
Het is belangrijk om te benadrukken dat de oorzaak van de vastgestelde problemen niet bij het fonds zelf ligt, maar in individuele landen, bij de mensen die zijn gecontracteerd om de programma's uit te voeren. Het gaat hier om landen waar altijd heel goed moet worden opgelet om dit soort problemen te voorkomen. Het is algemeen bekend dat het Bureau van de inspecteur-generaal van het Global Fund een onderzoek heeft ingesteld naar de besteding van 4,8 miljard dollar in 33 landen. Dat onderzoek heeft plaatsgehad óf op systematische basis óf naar aanleiding van ontvangen informatie over mogelijk misbruik van de middelen. Het onderzoek is inmiddels afgerond, en zoals gebruikelijk heeft het Bureau van de inspecteur-generaal een rapport uitgebracht en op de website van het Global Fund gepubliceerd.
Deze aanpak is zeer effectief en transparant gebleken bij de tenuitvoerlegging van het zero-tolerancebeleid van het Global Fund ten aanzien van corruptie. Wat ons betreft: de Commissie heeft opdracht gegeven voor een onafhankelijke vijfledige audit van het Global Fund, zoals vereist op grond van de financiële regelgeving van de Europese Unie voor alle organisaties die financiële ondersteuning van de EU ontvangen. Het in november 2010 uitgebrachte auditverslag gaf de algehele conclusie van de auditoren weer dat de interne-controleomgeving van het Global Fund de beginselen van de verdeling van bevoegdheden en van de beheerscontrole van financiële verslaglegging van de landen en de regio's respecteert. Er zijn dus standaardprocedures en -controles aanwezig om ervoor te zorgen dat er met de van donoren afkomstige middelen naar behoren wordt omgegaan.
De auditoren hebben echter wel een aantal suggesties gedaan om het beheer van de fondsen te verbeteren als aanvulling op de bestaande risicobeheersstrategie. Naar aanleiding van dit verslag bespreken mijn diensten momenteel de noodzakelijke wijzigingen die bedoeld zijn om de op 4 januari goedgekeurde hervormingsagenda van het Global Fund te verbeteren en de implementatie daarvan te bespoedigen. We voeren ook nog een tweede audit uit, waarbij het ook gaat om bezoeken aan de landen in kwestie, naar aanleiding van de institutionele evaluatie. Met een brief van 27 januari 2011 en een teleconferentie op 2 februari heb ik al contact opgenomen met de uitvoerend directeur van het Global Fund, de heer Kazatchkine, om te onderstrepen dat aanvullende hervormingen dringend noodzakelijk zijn om de beheersprocessen en operaties ter plaatse van het fonds verder te versterken.
Intussen stelde het secretariaat van het Global Fund tijdens de bestuursvergadering van 2 februari voor het toezichtmechanisme voor het Global Fund een externe controle te laten uitvoeren. Hier werd door de leden van de bestuursraad positief op gereageerd. Dus in antwoord op uw vraag of de Commissie heeft overwogen de financiële steun aan het Global Fund stop te zetten, kan ik u meedelen dat de Commissie de uitvoerend directeur van het Global Fund en de bestuursraad ervan in kennis heeft gesteld dat de EU-bijdragen zullen worden bevroren. Tegelijkertijd ben ik van mening dat de Europese Unie en met name ook de Commissie de doelstellingen van het Global Fund, de hervormingsprocessen en de strategie van aanpassing aan de landelijke stelsels en de gezondheidsstelsels aldaar, in algemene zin moeten blijven ondersteunen.
In dit kader is de Commissie nu bezig met het vaststellen van duidelijke criteria waaraan tegemoet moet zijn gekomen voordat de bijdragen aan het Global Fund kunnen worden hervat. Deze maatregelen die gericht zijn op preventie en opsporing van fraude, hebben geen consequenties voor het verstrekken van levensreddende zorg aan patiënten, maar tegelijkertijd moet duidelijk zijn dat we heel snel nieuwe, sterkere controlemechanismen moeten hebben want het oneindig blijven inhouden van betalingen, terwijl de tijd verstrijkt, is niet de beste optie. We moeten aanvullende versterkte controlemechanismen hebben op landelijk niveau die het risico op misbruik van de fondsen zullen verminderen, en dan kunnen we de betalingen weer hervatten. De Commissie zal het Global Fund enthousiast blijven steunen, zoals ik reeds heb gezegd, omdat dit fonds fantastische resultaten heeft bereikt, maar er zijn gevallen van fraude geconstateerd en die fraude moeten we naar behoren aanpakken.
Anne E. Jensen
(DA) Mevrouw de Voorzitter, ik wil graag de commissaris danken voor zijn steun voor het Global Fund to fight Aids, maar ook voor het feit dat hij naar aanleiding van de gebeurtenissen krachtdadig heeft ingegrepen en de zaak heel serieus heeft genomen. Mijn concrete vraag aan de commissaris is welk tijdsschema hij in gedachten heeft wat betreft de bevriezing van de middelen voor het fonds. Hoe snel verwacht hij een oplossing voor de problemen te kunnen vinden? Volgens het fonds zijn enkelen van de mensen die zich schuldig hebben gemaakt aan verduistering gearresteerd. Er is ingegrepen. Nu zou ik graag willen weten op welke termijn naar zijn inschatting de geldstroom weer op gang kan komen.
Michael Cashman
(EN) Commissaris, bent u het niet met mij eens dat het Global Fund to fight Aids, Tuberculosis and Malaria van essentieel belang is en dat het schandalig zou zijn de financiering nu stop te zetten, aangezien dat het einde van deze levensreddende projecten zou betekenen?
Bent u het er voorts niet mee eens dat we, zoals u al aangaf, zowel de controlemechanismen als onze verplichtingen moeten uitbreiden om ervoor te zorgen dat het Global Fund diegenen helpt die dat het meeste nodig hebben, namelijk de mensen die risico lopen op aids/hiv, malaria en tuberculose?
Het kwaad van de corruptie mag niet worden afgestraft over de ruggen van onschuldige mensen die leven met aids/hiv en risico lopen op malaria en tuberculose.
Georgios Papanikolaou
(EL) Mijnheer de commissaris, ook ik wil u bedanken voor uw antwoord. Uit openbaar gemaakte gegevens blijkt dat de Europese Unie het Global Fund to fight Aids, Tuberculosis and Malaria van 2002 tot 2010 972,5 miljoen euro, oftewel 50 procent van de totale middelen van het fonds, ter beschikking heeft gesteld.
U hebt gesproken over de problemen die u hebt vastgesteld maar ik wilde u vragen of de Commissie afgezien daarvan ook een beoordelingsverslag heeft opgesteld en heeft onderzocht of dat geld geheel en al is gebruikt voor het doel waarvoor het bestemd was.
Andris Piebalgs
Mevrouw de Voorzitter, er zitten twee kanten aan de zaak. Enerzijds erken ik dat het Global Fund fantastisch werk doet en de mensen helpt die deze hulp het meest nodig hebben. Daar is geen twijfel over mogelijk.
Maar anderzijds gaat het hier om publieke middelen, dat wil zeggen om geld van de belastingbetaler, en één verduisteringszaak of fraude kan het werk van honderdduizenden mensen tenietdoen. We moeten dus heel snel tot een oplossing komen. Mijn doel is om de aanvullende maatregelen voor de zomer rond te hebben, zodat we de betalingen in de herfst kunnen hervatten. Ik ben van mening dat dat haalbaar is.
We hebben gekeken op welke gebieden aanvullende maatregelen nodig zijn: op nationaal niveau. De Central Office wordt goed gecontroleerd en als we geld overmaken is alles in orde, maar de tenuitvoerlegging in de landen brengt te veel risico-elementen met zich mee. Als u zag welke landen erbij betrokken waren en hoe groot de specifieke budgetten voor deze landen waren, dan zou u zich realiseren dat de betrokken geldbedragen te groot waren om de betalingen te staken. De hervormingen moeten dus heel snel in werking treden.
Als volgend jaar wordt ontdekt dat er verduisteringen hebben plaatsgevonden, bent u de eerste om mij erop te wijzen dat ik van die zaak afwist en mij te vragen waarom ik geen actie heb ondernomen. Als ik dan zou zeggen dat ik alleen aan zieke mensen dacht, zou dat geen afdoende antwoord zijn.
Als we deze kwestie het komende half jaar, voor de zomer, regelen, dan hebben we het functioneren van het Global Fund niet substantieel gehinderd, maar hebben we wel meer geloofwaardigheid bewerkstelligd, zowel voor het Global Fund als voor de manier waarop het belastinggeld van de Europese belastingbetaler wordt besteed.
Betreft: CE-merkteken
Zou de Commissie aan kunnen geven welke voortgang er is geboekt bij de versterking van het CE-merkteken, dat nodig is om Europese exporten naar markten als Zuid-Amerika en Azië te stimuleren, dit mede in het licht van het feit dat het bij het versterken van het CE-merkteken om één van de beloften gaat die commissaris Tajani deed bij het aanvaarden van zijn ambt?
Antonio Tajani
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer Higgins, het EC-merkteken is het zichtbare gedeelte van een mechanisme dat van fundamenteel belang is voor de goede werking van de interne markt.
Dankzij de aanneming van het nieuwe wetgevingskader in 2008 kon de betrouwbaarheid van het merkteken worden versterkt, en wel in met name drie opzichten. Ten eerste is de controle op de EC-productcertificatie versterkt, ten tweede is nu sprake van markttoezicht door de nationale autoriteiten die controle moeten uitoefenen op de conformiteitsverklaringen van de fabrikanten en de door derden uitgegeven certificaten waarmee het gebruik het EC-merkteken op producten wordt toegestaan, en ten derde zijn nu de lidstaten verplicht om de douanecontrole te versterken om ervoor te zorgen dat alleen met de wetgeving verenigbare producten op de Europese en mondiale markten worden gebracht.
Omdat met het nieuwe wetgevingskader instrumenten worden ingevoerd tot bescherming van het EC-merkteken - instrumenten die tot voor kort ontbraken - zullen met een effectieve uitvoering ervan de geloofwaardigheid en dus de goede reputatie van producten met een EC-merkteken op de Europese en dus internationale markt worden versterkt. Daar komt bij dat dankzij een versterkte controle op ingevoerde producten kan worden gegarandeerd dat er ook op wereldvlak minder misbruik zal worden gemaakt van het EC-merkteken. Op uitdrukkelijk verzoek van het Europees Parlement heeft de Commissie bovendien op succesvolle wijze een informatiecampagne gelanceerd die is gericht op de marktdeelnemers en bijzondere aandacht schenkt aan het midden- en kleinbedrijf en aan consumenten.
Het doel van de campagne is de belanghebbenden en in het bijzonder de kleine en middelgrote bedrijven te doordringen van het belang van dit merkteken en van de werking van het mechanisme waar dit merkteken op steunt. Dan kunnen zij de wetgeving inzake het merkteken beter toepassen en zich voor het gerecht beter verdedigen indien sprake is van namaak of gevaarlijke producten. Dat zal de concurrentiekracht van Europese producten versterken.
Onze overeenkomsten en dialogen met derde landen, met inbegrip van Mercosur en Latijns-Amerika, en met name met Argentinië hebben tot doel het regelgevend en technisch model dat ten grondslag ligt aan het merkteken te promoten. In ben van plan om in mijn contacten met de autoriteiten van dat deel van de wereld deze vraagstukken te verduidelijken en natuurlijk de oplossingen waartoe wij samen hebben besloten te bevorderen. In het voorjaar ga ik naar Latijns-Amerika en dan zal ook dit vraagstuk op de agenda staan van mijn ontmoetingen met de regeringsvertegenwoordigers van de landen die ik zal bezoeken: Brazilië, Argentinië en Chili.
Ik bevestig natuurlijk nogmaals dat ik in nauwe samenwerking met u zal blijven waken over de goede werking van het mechanisme dat ten grondslag ligt aan het EC-merkteken en er tevens op zal toezien dat de lidstaten de verplichtingen nakomen die tot doel hebben de concurrentiekracht van onze producten te versterken. Het spreekt vanzelf dat ik u regelmatig op de hoogte zal brengen van de ontwikkelingen in deze sector en ik herinner u eraan dat de Commissie overeenkomstig Verordening 765 uit 2008 de situatie opnieuw zal onderzoeken en in 2013 een verslag zal voorleggen aan het Parlement.
Jim Higgins
(EN) Ik wil de commissaris bedanken voor zijn antwoord. Ik denk dat het concept heel goed is. Het is consumentgericht, het gaat om reputatie en de betrouwbaarheid van goede producten binnen de EU. Maar ik vind geen enkele informatie van bijvoorbeeld Eurostat over hoeveel waarde er aan dit symbool wordt gehecht door het Europese bedrijfsleven en hoeveel Europeanen momenteel weten waar het CE-merkteken voor staat.
Ten tweede ben ik van mening dat we meer uit het CE-merkteken zouden moeten halen. In april 2010 werd er op de beurs van Hannover een grote campagne gehouden om het CE-merkteken te promoten, maar we benutten het nog lang niet voldoende. We moeten hier gezamenlijk de schouders onder zetten, want de potentie ervan is absoluut enorm.
Silvia-Adriana Ţicău
(RO) Mevrouw de Voorzitter, commissaris, aangezien u hebt gesproken over het concurrentievermogen van de Europese Unie en omdat ik uw inspanningen voor de ontwikkeling van een industriebeleid van de EU verwelkom wil ik u vragen welk percentage van de producten op de Europese markt het CE-merkteken dragen en welk percentage van de producten op de interne Europese markt is gemaakt in China?
Antonio Tajani
Mijnheer de Voorzitter, ik ben dankbaar dat is gewezen op een aantal problemen, problemen die ook in het middelpunt van onze aandacht staan. Eerlijk gezegd is het absoluut waar dat legaal of illegaal ingevoerde producten vanuit landen buiten de Europese Unie vaak nagemaakt zijn. Helaas hebben de Europese Commissie en de communautaire instellingen geen douanediensten of politie die daarop controle kunnen uitoefenen en daarom moeten wij vertrouwen hebben in de controle die de lidstaat uitvoert op het moment waarop de goederen in de Europese Unie binnenkomen en op het moment waarop de goederen met dit merkteken in de handel worden gebracht.
Ik zal dit zo meteen in mijn antwoord op de aanvullende vraag van de heer Higgins nader uitleggen, maar eerst en vooral wil ik duidelijk maken dat wij een informatiecampagne hebben gelanceerd die tot doel heeft om niet alleen het EC-merkteken te bevorderen maar ook producten meer garanties te geven door controle op nagemaakte goederen te verrichten.
Er is gesuggereerd dat we naar de Rotterdamse haven moeten gaan, omdat het meeste speelgoed daar binnenkomt. Dat is een idee waar ikzelf ook over aan het nadenken ben. Waarschijnlijk zal ik daar persoonlijk naar toe gaan, om het duidelijke signaal te geven dat de Europese Commissie grote aandacht schenkt aan controle op producten van buiten de Europese Unie die via een van haar grootste havens binnenkomen.
Ik ben het ermee eens dat het gebruik van het EC-merkteken gestimuleerd moet worden. Wij bevinden ons in een eerste fase en mijns inziens moeten wij op deze weg voortgaan. Daarvoor is deze informatiecampagne bedoeld, die mede op aandringen van het Europees Parlement is georganiseerd. Wij hebben al veel gedaan toen ikzelf nog lid was van dit Parlement. Toen hebben wij gezegd dat er een merkteken moest komen dat aanvankelijk vooral de naleving van de communautaire wetgeving zou waarborgen. Wij mogen namelijk niet vergeten dat het EC-merkteken geen kwaliteitsmerk is, maar enkel aangeeft dat een aantal communautaire voorschriften is geëerbiedigd. Het is dus een soort zelfcertificering of certificering door derden.
Enkele leden van het Europees Parlement hebben gezegd dat het wenselijk zou zijn om na het EC-merkteken over te stappen op een kwaliteitsmerk, en daarover hebt u mij ook aan de tand gevoeld tijdens de hoorzitting van een jaar geleden toen ik mij kandidaat had gesteld voor de Europese Commissie. Ik ben absoluut niet tegen iets dergelijks, maar mijns inziens is het eerst en vooral noodzakelijk om via de informatiecampagne het gebruik van het merkteken binnen de Unie te stimuleren en te verspreiden. Daarvoor moet nog meer worden gedaan en pas dan kunnen wij, in een tweede fase, inderdaad gaan nadenken over eventuele nieuwe initiatieven. Eerst moeten wij echter alles in het werk stellen om het EC-merkteken tot een gewone praktijk te maken voor alle ondernemingen in de Europese Unie en met name voor de kleine en middelgrote ondernemingen, die waarschijnlijk behoeften hebben aan meer informatie.
Ik kan u verzekeren dat ik altijd zal proberen om de informatie te verbeteren. Ik ben heel ingenomen met dergelijke debatten en dergelijke vragen - waarvoor ik de heer Higgins dank -, omdat het Europees Parlement en de leden van het Parlement met hun activiteiten de discussie en het werk van zowel de commissaris als de vertegenwoordigingen van de Commissie en het Parlement in de Europese Unie stimuleren.
Het is absoluut noodzakelijk de lidstaten en de diverse organisaties van het bedrijfsleven te informeren over het belang van het gebruik van dit instrument. Ook is het belangrijk dat - zoals ik al eerder in mijn toespraak heb gezegd - druk wordt uitgeoefend op de lidstaten opdat zij zowel aan de grenzen als op de markt een oogje in het zeil houden en korte metten maken met namaak en illegaal gebruik van het EC-merkteken, of opdat zij in ieder geval proberen daar paal en perk aan te stellen. Dit is namelijk noodzakelijk om onze producten te beschermen en naleving van de communautaire wetgeving te verzekeren, waarmee eerst en vooral de consumentenbelangen worden beschermd.
Betreft: Niet-homogeen ontwikkelingsklimaat voor ondernemerschap in de lidstaten
Tot de belangrijkste prioriteiten van de "EU 2020”-strategie behoort de aanmoediging van het ondernemerschap door middel van een beleid dat moet zorgen voor de ontwikkeling en verbetering van het ondernemingsklimaat, speciaal voor kleine en middelgrote ondernemingen. Desondanks valt te constateren dat het ondernemingsklimaat in de verschillende lidstaten zeer uiteenloopt doordat in veel staten nog steeds veel bureaucratie heerst en aan oprichting van een nieuwe onderneming hoge kosten zijn verbonden, hetgeen het ondernemerschap ontmoedigt. Dit probleem wordt door de financiële crisis nog verergerd, zodat op het punt van ondernemerschap en dus van ontwikkeling binnen de EU sprake is van een heterogeen landschap.
Mijn vragen aan de Commissie luiden: Acht zij de doelstelling voor de ontwikkeling van het ondernemerschap zoals deze in de EU 2020-strategie is gesteld, realistisch en nog binnen dit decennium in alle lidstaten haalbaar, terwijl zich nu al zulke discrepanties voordoen?
Is de Commissie van plan de lidstaten bepaald beleid en een gemeenschappelijk kader aan te bevelen voor de aanpak van de problemen die het ondernemerschap ontmoedigen?
Betreft: Kleine en middelgrote ondernemingen
Kan de Commissie mededelen welke steunmaatregelen er bestaan voor kleine en middelgrote ondernemingen in Europa die willen exporteren naar en investeren in opkomende economieën zoals China?
Betreft: Ondernemerschap in landen waar bezuinigd wordt
Worden er maatregelen voorgesteld om het ondernemerschap te ondersteunen, met name in landen waar zware bezuinigingsmaatregelen worden doorgevoerd?
Antonio Tajani
vicevoorzitter van de Commissie. - (IT) Mijnheer de Voorzitter, ik zal proberen om net zo kort en bondig te zijn als toen ik nog afgevaardigde was. Wij spreken hier over heel interessante onderwerpen, maar vooral over de bereidheid van de Europese Commissie om steun te geven aan ondernemerschap. Wij willen ervoor zorgen dat een betere omgeving ontstaat waarbinnen ondernemingen, en vooral kleine en middelgrote ondernemingen, opereren en deze ondernemingen helpen bij het verkrijgen van toegang tot de markten van derde landen. Deze drie vraagstukken zijn voor mij prioritair.
Daarom zal in de komende dagen de in 2008 door de Commissie aangenomen Small Business Act voor Europa worden herzien. De principes en bepalingen van de Small Business Act stroken volledig met de prioriteiten van de EU 2020-strategie en zullen zeker op nationaal niveau ten uitvoer worden gelegd, daar ze de steun hebben van alle belanghebbende partijen. Met andere woorden, iedereen - lidstaten en bedrijfsleven - zal betrokken worden bij het monitoren van de bereikte resultaten.
Wij zijn van plan de met de Small Business Act bepleite principes te garanderen. Deze hebben tot doel ondernemerschap te bevorderen en de gewoonte om bij het uitwerken van beleid op zowel communautair als nationaal niveau niet 'in het klein te denken' uit te roeien.
Wij hebben reeds een test ingevoerd voor het midden- en kleinbedrijf. Het doel daarvan is ervoor te zorgen dat sterker rekening wordt gehouden met de procedure voor de effectbeoordeling van de diverse beleidsvormen en de vereisten die de activiteiten van het midden- en kleinbedrijf beperken. Bij de herziening van de Small Business Act zal worden voorzien in maatregelen ter harmonisatie van de toepassingvoorwaarden voor deze test en voor een betere kwaliteit van de beoordelingen. Bovendien zullen de lidstaten ertoe worden aangemoedigd om bij de procedures voor de nationale besluitvorming dezelfde aanpak te volgen.
Wij zijn ons er goed van bewust dat de administratieve lasten moeten worden verminderd en de ongelijkheden op nationaal niveau moeten worden weggewerkt, en daarom zullen wij concrete maatregelen voorstellen, zoals de invoering van één-loketsystemen en e-bestuur. De bedoeling hiervan is de desbetreffende processen te versnellen. De Commissie organiseert bovendien een uitwisseling van goede praktijken tussen nationale overheidsambtenaren op het gebied van specifieke vraagstukken.
Om ondernemerschap van jongeren te stimuleren en grensoverschrijdende samenwerking op handelsgebied te bevorderen hebben wij, mede op aandringen van het Europees Parlement, een Erasmus-programma voor jonge ondernemers ingevoerd. De resultaten daarvan zijn positief en daarom zijn wij van plan om een rechtsgrondslag hiervoor te vinden opdat wij van dit proefproject een permanent programma kunnen maken.
Wij hebben ook voorzien in specifieke acties voor vrouwelijke ondernemers. Zo hebben wij een netwerk opgericht van 250 ambassadrices uit 22 Europese landen, en ik hoop dat dit netwerk steeds hechter zal worden. Tot slot werken wij aan programma's voor mentorschap van onderneemsters in tenminste twaalf EU-landen.
Wat betreft de bijstand aan kleine en middelgrote ondernemingen bij export van investeringen naar buiten de Unie, hebben wij vorig jaar een brede openbare raadpleging gelanceerd over ons voornemen om de steunmaatregelen te versterken. Aan de hand van de resultaten ervan kunnen wij dan de voorgestelde richtsnoeren aanpassen waarmee de diensten voor ondersteuning van het midden- en kleinbedrijf moeten worden versterkt en tegelijkertijd een efficiënt gebruik van overheidsmiddelen moet worden verzekerd.
Wij hebben reeds heel veel ervaringen verzameld met betrekking tot bijstand bij de internationalisering van KMO's. Ik denk daarbij aan heel succesvolle projecten als Help desk in China voor de intellectuele-eigendomsrechten van het midden- en kleinbedrijf, het Centrum voor industriële samenwerking tussen de EU en Japan, het Enterprise Europe-netwerk en de opleidingsprogramma's. Bovendien werken wij momenteel aan een mededeling over versterkte ondersteuning van het midden- en kleinbedrijf op de markten in derde landen en daarbij gaan wij uit van de resultaten van een door het Parlement gefinancierde studie.
Wat opkomende economieën als China betreft kan ik bevestigen dat de Commissie in het kader van de Small Business Act alle door het Parlement verstrekte kredieten voor voorbereidende acties heeft gebruikt. Daarmee hebben wij in China en India centra voor bijstand en ondersteuning van Europese KMO's kunnen oprichten. Ik ben afgelopen november in China geweest ter gelegenheid van de opening van het EU-Centrum voor het midden- en kleinbedrijf in China.
Ik kan u bovendien mededelen dat de Commissie morgen een nieuwe Mister KMO zal benoemen. Deze benoeming zal worden gedaan door de heer Daniel Callega, adjunct directeur-generaal van het directoraat generaal Enterprise, die de taak zal hebben om de uitvoering van de Small Business Act nauwlettend te volgen en als aanspreekpunt voor de het midden- en kleinbedrijf te fungeren.
In het goed te keuren document van de Commissie worden alle lidstaten en lokale overheden gevraagd een mister of miss KMO te benoemen die tot taak zal hebben te waken over de uitvoering van de Small Business Act op het grondgebied van de Europese Unie. Tot mijn vreugde kan ik u mededelen dat ik daaromtrent reeds positieve reacties heb gekregen uit diverse lidstaten en regio's van de Unie.
Georgios Papanikolaou
(EL) Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de commissaris, ik dank u hartelijk voor wat u hebt gezegd. Dat is echt heel ambitieus. Ik wil echter even terugkijken naar de Raad Concurrentievermogen van december 2008 toen de lidstaten werden verzocht om de tijd voor het opstarten van een nieuw bedrijf te beperken tot maximaal drie dagen en de Commissie had toegezegd die ontwikkeling op de voet te zullen volgen.
Drie jaar zijn sindsdien verstreken en wij zien dat, midden in een economische crisis, voor het oprichten van een bedrijf in Griekenland 15 dagen nodig zijn, in Oostenrijk 11, in Finland 8 en aan de andere kant in België slechts anderhalve dag. Er zijn dus grote verschillen.
Dan heb ik de volgende vraag. Ondernemerschap is een voorwaarde voor ontwikkeling, daar zijn wij het allen over eens, maar wat kan de Commissie doen om de regeringen niet slechts aan te sporen tot handelen maar ze echt onder druk te zetten, zodat wij de procedures kunnen harmoniseren.
Brian Crowley
(EN) Mevrouw de Voorzitter, ik zou graag drie opmerkingen willen maken.
De eerste opmerking betreft de China-helpdesk. Hoewel het een prachtig idee is, blijkt het midden- en kleinbedrijf grote problemen te ondervinden om toegang te krijgen tot de sectoren waarin deze bedrijven specifiek werkzaam zijn. De helpdesk lijkt meer op grotere bedrijven te zijn gericht.
Ten tweede zou het één-loketsysteem dat binnen de EU al wordt gebruikt, verder uitgebouwd kunnen worden in de BRIC-landen (Brazilië, Rusland, India en China) om het exportvolume en het aantal buitenlandse investeringen van Europese ondernemingen te vergroten.
Ten derde en ten laatste is de relatie EU-Japan het model dat tot nu toe het best heeft gewerkt, zowel op handels- als op investeringsgebied. Misschien moet dat wel de standaard worden.
Marian Harkin
(EN) Mevrouw de Voorzitter, ik denk dat mijn vraag een enigszins moeilijke vraag is, omdat deze betrekking heeft op landen die bezig zijn strenge bezuinigingsmaatregelen in te voeren, zoals mijn eigen land, Ierland.
Dit is het toppunt: kleine en middelgrote ondernemingen moeten toegang krijgen tot kredieten en krijgen dat niet om verschillende redenen, misschien omdat banken meer onderpand willen dan deze ondernemingen hun kunnen bieden en soms ook omdat ze gewoon niet willen lenen in het huidig klimaat zonder groei, waarin volgens hen de risico's te groot zijn.
Mijn vraag in die context is of de Commissie andere maatregelen zou kunnen aannemen, zoals het geven van garanties voor leningen. Of misschien kan ze zelfs nog een stapje verder gaan en de Europese microfinancieringsvoorzieningen uitbreiden.
Antonio Tajani
vicevoorzitter van de Commissie. - (IT) Mijnheer de Voorzitter, het verheugd mij dat het vraagstuk van de kleine en middelgrote ondernemingen nu voor de tweede opeenvolgende dag in het middelpunt van het parlementaire debat staat. Gisteren hebben wij gesproken over het vraagstuk van het CIP, het kaderprogramma voor concurrentievermogen en innovatie, maar ook over de manier waarop wij de kleine, middelgrote en micro-ondernemingen kunnen helpen toegang te verkrijgen tot communautaire financiering in het kader van het komende achtste kaderprogramma. Toen werd ook gewezen op hetgeen wij hebben gedaan en nog doen voor deze categorie van ondernemingen.
Ik heb tijdens mijn eerste toespraak - evenals gisterenavond trouwens - al gezegd dat voor mij de ondersteuning van de kleine en middelgrote ondernemingen een prioriteit is en wel om talrijke redenen. Ten eerste kan niemand ontkennen dat de kleine en middelgrote ondernemingen een fundamenteel instrument zijn om uit de crisis te geraken. Met de EU 2020-strategie hebben wij de reële economie in het middelpunt van ons economisch beleid geplaatst. De kleine en middelgrote ondernemingen vormen als het ware het bloedvatenstelsel van onze reële economie, en zeker met het oog op de toekomst denk ik dat vanuit sociaal standpunt bekeken de kleine en middelgrote ondernemingen een beslissende rol zullen spelen, omdat zij zelfs gedurende herstructureringen van de grote industrieën nieuwe banen kunnen scheppen binnen de Europese Unie.
Daarom moeten wij kleine en middelgrote ondernemingen in staat stellen om de concurrentie het hoofd te bieden. Concurrentiekracht is een ander woord voor innovatie, en als wij willen dat deze ondernemingen innovatief zijn moeten wij ze helpen toegang te krijgen tot krediet. Dankzij de steun van het Europees Parlement hebben wij als onderdeel van de Small Business Act de richtlijn inzake betalingsachterstanden van overheden en bij b2b-transacties kunnen aannemen. Dat is een geweldig resultaat en ik hoop dat de lidstaten deze bindende tekst van de Europese Unie binnen een termijn van vierentwintig maanden, die afgelopen oktober is beginnen te lopen, en hopelijk zelfs sneller, zullen omzetten. Dat betekent dat ongeveer 180 miljard euro in omloop wordt gebracht ten behoeve van de kleine en middelgrote ondernemingen.
Dat is echter niet het enige. Ik heb - zoals ook in het document van het Parlement over het MKB-beleid en over CIP staat - het SME Finance Forum in het leven geroepen. Dit is een nieuw forum van de Commissie waarbinnen de problemen in verband met toegang tot krediet worden behandeld en waar ook naar oplossingen wordt gezocht. Het is geen toeval dat ik de London Stock Exchange voor de eerste keer ervan heb kunnen overtuigen deel te nemen aan dit initiatief. Dat is een krachtig signaal vanuit onder meer het Verenigd Koninkrijk, een signaal van sterke steun aan de kleine en middelgrote ondernemingen vanuit de financiële wereld. De financiële economie wordt dus in dienst gesteld van de reële economie en ondersteunt deze, wat voor mij een belangrijk signaal is. Ik zal ervoor zorgen dat de werkzaamheden van het SMW Finance Forum, wat de toegang tot kapitaal betreft, worden voortgezet en dat alle beschikbare initiatieven worden onderzocht, zoals grensoverschrijdend risicokapitaal en het wegwerken van de knelpunten tussen de Europese Investeringsbank en de nationale kredietinstellingen, die uiteindelijk het geld op tafel moeten leggen.
Wat moeten wij nu doen om ervoor te zorgen dat de toegang tot communautaire financiering wordt vergemakkelijkt? Wij werken nu aan het achtste kaderprogramma. Er zijn al resultaten geboekt door de KMO's. Ik herhaal nogmaals wat ik gisterenavond al heb gezegd, want misschien zijn degenen die gisterenavond niet aanwezig waren er nu wel. Wat REACH betreft heb ik de registratieheffing voor KMO's verlaagd tot 60 procent en voor micro-ondernemingen tot 90 procent. Verder heb ik de uitvoeringsbepalingen van de REACH-verordening in alle talen van de Europese Unie laten vertalen. Dit zal dus eveneens een krachtig signaal zijn aan het adres van de KMO's, en wij zijn van plan om hetzelfde te doen voor micro-ondernemingen in de bouwsector.
Ik heb talrijke vergaderingen gehouden over het thema microkredieten. Ik heb deze kwestie aandachtig onderzocht tijdens een vergadering van twee weken geleden in Brussel met de Italiaanse regeringsvertegenwoordiger in het nieuwe bureau voor microkrediet, dat mijns inziens goed functioneert. Ik hoop de goede praktijken die de diverse lidstaten in deze sector hebben, te kunnen verspreiden en de toepassing ervan te bevorderen.
Wat de tijdsverschillen voor het verkrijgen van een vergunning betreft, moet ik zeggen dat dit een echt probleem is. Het lijdt geen twijfel dat wij druk moeten uitoefenen op de lidstaten en ervoor moeten zorgen dat zij het mes zetten in de lange bureaucratische procedures. Er wordt alsmaar gesproken over de communautair bureaucratie - die ongetwijfeld lasten met zich meebrengt - maar soms ondervindt die hevige concurrentie van nationale bureaucratieën. Ik denk echter dat het in het belang van de burger is de formaliteiten te stroomlijnen. Als wij zeggen dat wij 'in het klein' moeten denken, dan bedoelen wij daarmee dat ook de lidstaten de tekst moeten toepassen die de Commissie is beginnen toe te passen. De presentatie van de update van de Small Business Act in de verschillende Europese hoofdsteden zal een gelegenheid zijn om de lidstaten ertoe aan te zetten de tijd die nodig is om een vergunning te krijgen voor de oprichting van een MKB in te korten.
Betreft: Gelijkekansenstrategie bij de Commissie
Op 17 december 2010 heeft de Commissie een nieuwe strategie voor gelijke kansen tussen vrouwen en mannen voor de periode tot 2014 gelanceerd, waarin nieuwe doelstellingen zijn vastgesteld met betrekking tot het aantal vrouwen dat deel moet uitmaken van het middenkader en het hoger kader en het aantal vrouwen dat moet worden aangeworven op administrateursposten (AD) in de directoraten-generaal, departementen en diensten van de Commissie.
Deze nieuwe gelijkekansenstrategie wil een beleid waarborgen van gelijke kansen tussen mannen en vrouwen die bij de Commissie werken, maar is niet van toepassing op de andere instellingen en agentschappen van de Europese Unie. Zal deze gelijkekansenstrategie die de Commissie heeft uitgewerkt een impact hebben op vrouwen die bij de andere EU-instellingen werken? Is de Commissie niet van oordeel dat het aangewezen is te voorzien in een gezamenlijke gelijkekansenstrategie waarmee eveneens gelijke kansen gewaarborgd zijn voor de vrouwen en mannen die bij de andere Europese instellingen en agentschappen werken? Gelijkheid tussen vrouwen en mannen en gelijke kansen zijn een van de grondbeginselen van de Europese Unie en daarom moeten deze universeel en zonder enige uitzondering van toepassing zijn voor alle werkenden in de EU.
Maroš Šefčovič
Mevrouw de Voorzitter, ik ben heel blij dat ons deze vraag is gesteld, want ik heb goed nieuws te melden. Sinds 1 januari zijn er voor het eerst meer vrouwen dan mannen werkzaam bij de Commissie. We zijn heel trots op dit resultaat, maar we weten dat we er daarmee nog niet zijn. We moeten ons beleid voortzetten om ook het aantal vrouwelijke collega's in leidinggevende functies en in de administratieve diensten (AD) van de Commissie te verbeteren.
We hebben daarom deze strategie aangenomen voor de periode 2010 - 2014, dat wil zeggen tot het einde van de ambtstermijn van de Commissie. We willen graag zover komen dat 25 procent van de hogere managementfuncties, 30 procent van de middenmanagementfuncties en 43 procent van de functies in de administratieve diensten door vrouwen worden bezet. We hebben de afgelopen vijftien jaar al aardig wat bereikt, want het aantal vrouwen met een leidinggevende functie is enorm toegenomen. We zouden uiteraard graag op dezelfde weg doorgaan. De methode die we gebruiken is dat we mensen die met pensioen gaan, vervangen door vrouwen. Pensionering is de aanleiding voor 30 procent van de aanwerving van ambtenaren voor hoger management en 50 procent van de aanwerving voor middenmanagement en AD. Dat betekent dus dat als de huidige managers met pensioen gaan 30 of 50 procent van hen door vrouwen moet worden vervangen.
Als antwoord op uw vraag kan ik u zeggen dat ik de situatie in andere instellingen ben nagegaan en ik moet zeggen dat ze het in het Parlement aardig goed doen. De cijfers zijn zeer indrukwekkend. Dat is niet helemaal het geval in de Raad, waar de resultaten, moet ik toegeven, wat anders zijn. Maar ik denk dat de beste methode om vooruitgang te boeken is dat we goede praktijken en ervaringen blijven uitwisselen over de tenuitvoerlegging van ons beleid.
Ik weet dat onze administratiehoofden en onze secretarissen-generaal het onderwerp ook regelmatig op de agenda hebben staan en ik ben ervan overtuigd dat het uitwisselen van goede praktijken in alle EU-instellingen tot de juiste resultaten zal leiden.
Vilija Blinkevičiūt
(LT) Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de commissaris, hartelijk dank voor het goede nieuws en mijn gelukwensen dat er in de Commissie meer vrouwen dan mannen zijn. Ik heb echter nog een aanvullende vraag. Hoeveel tijd heeft uw inziens de Europese Commissie nodig totdat niet 25 of 43 procent, maar 50 procent van de managementposten door vrouwen worden bekleed? Hoelang zou dat duren, denkt u? U hebt gezegd dat u dit doel pas aan het einde van de ambtstermijn zult hebben bereikt.
U hebt desondanks niet heel nauwkeurig op mijn vraag over de gelijkekansenstrategie van de EU-instellingen geantwoord. Wat denkt u, als commissaris, van die strategie? Geldt die voor alle EU-instellingen? Dit zou een heel goed voorbeeld betekenen voor de lidstaten, zowel voor de mensen die in de overheidssector als voor de mensen die in de privésector werken.
Silvia-Adriana Ţicău
(RO) Ik zou de vraag van mijn collega wat willen uitbreiden en de commissaris vragen of er ook een gelijkekansenstrategie bestaat voor de benoeming van personen uit de nieuwe lidstaten in leidinggevende functies op middelhoog en hoog niveau.
Maroš Šefčovič
Hartelijk dank voor uw aanvullende vragen.
Ik ben het met u eens dat de cijfers die u noemde wellicht niet zo ambitieus zijn als de cijfers die u in de toekomst graag had willen zien, maar de waarheid is dat sinds we in 1995 binnen de Commissie met de gelijkekansenstrategie zijn begonnen, we het aantal vrouwen op topposities hebben weten te vervijfvoudigen. Dat betekent dat er nu vijf keer zoveel vrouwen hoge functies bekleden dan daarvoor. Natuurlijk moeten we naar het vertrekpunt kijken. Ik ben het met u eens dat we van ver zijn gekomen, maar we moeten ook kijken naar het soort omgeving waarin we in Europa opereren.
Dit is ook een deel van het antwoord op de tweede vraag, namelijk dat het beleid om dergelijke kansen voor vrouwen te creëren, niet alleen in de Europese instellingen maar ook in de lidstaten nog altijd voor verbetering vatbaar is. Ten eerste moeten we gunstige omstandigheden voor vrouwen creëren, zodat zij daadwerkelijk op deze hoge posities kunnen werken. Dat betekent dat we moeten zorgen voor goede kinderopvang, afgestemde arbeidsvoorwaarden, variabele werktijden en andere voorwaarden die vrouwen in staat stellen deze hoge posities te vervullen. Uiteraard worden deze voorwaarden geleidelijk ingevoerd. Ik denk dat we in de Europese instellingen redelijke hoge normen hebben bereikt en u ziet dat de lidstaten zich, wat de waarborging van dergelijke voorwaarden betreft, nog op verschillende niveaus bevinden.
Daarom stelt, geachte collega's, vicevoorzitter Reding nu een strategie op voor genderevenwicht binnen raden van bestuur. Momenteel is dit een werkdocument van de diensten van de Commissie, dat de komende twee maanden met bestuurders uit het bedrijfsleven zal worden besproken, waarna er openbare raadplegingen zullen plaatsvinden. Welke lessen kunnen er in dit proces nog worden geleerd? Moeten we de mogelijkheden van een verplicht quotasysteem onderzoeken? Moeten we gaan voor het systeem dat we momenteel in de Commissie hebben, waar we proberen een gunstig klimaat te scheppen en bestuurlijke prikkels creëren voor die DG's die de doelen die voor vrouwen gesteld zijn daadwerkelijk halen? Ik denk dat we hierna goede resultaten zullen zien.
De Voorzitter
Vragen die bij gebrek aan tijd niet aan bod gekomen zijn, zullen schriftelijk worden beantwoord (zie bijlage).
Seán Kelly
(EN) Mevrouw de Voorzitter, een motie van orde. Ik zou graag een opmerking willen maken en ik weet dat veel leden het met mij eens zijn. Het heeft niets met u persoonlijk te maken, maar betreft de manier waarop het vragenuur is georganiseerd.
Het is elke avond weer hetzelfde: geen enkel Parlementslid weet hoeveel vragen er in behandeling worden genomen, hoeveel aanvullende vragen zullen worden beantwoord, hoeveel tijd de antwoorden in beslag zullen nemen, en of er überhaupt een vragenuur met vragen aan de Commissie of de Raad zal plaatsvinden. Dat is zeer onbevredigend. Ik sprak met barones Ludford. Zij kwam een uur te laat voor een diner omdat zij verwachtte dat haar vraag zou worden behandeld. Ik rekende erop dat mijn vraag aan de orde zou komen en heb een etentje afgezegd. De Parlementsleden zouden toch op zijn minst van tevoren geïnformeerd moeten worden over het aantal vragen dat wordt behandeld, zodat zij hun programma daarop kunnen afstemmen.
Ik weet dat ik een schriftelijk antwoord krijg, maar als wij een schriftelijk antwoord zouden willen, hadden we ook heel comfortabel vanuit huis een e-mail kunnen sturen, waarna we een antwoord op onze e-mail zouden ontvangen.
Dit wilde ik graag even kwijt. Ik ben van mening dat hiernaar gekeken moet worden. Mevrouw de Voorzitter, het heeft niets met u te maken, u hebt de zaken goed in de hand. Het is geen gebrek aan eerbied voor u.
De Voorzitter
Mijnheer Kelly, dank u voor uw opmerking. Als een van de ondervoorzitters die verantwoordelijk is voor het vragenuur moet ik zeggen dat het mij verontrust dat wij als instelling niet, samen met de Commissie, in actie zijn gekomen om dat wat we in ons Interinstitutioneel Akkoord zijn overeengekomen ten uitvoer te leggen, namelijk de verbetering van het vragenuur. Ik ben blij dat commissaris Šefčovič hier vanavond is en met eigen ogen kan zien tegen welke problemen we aanlopen. Ik hoop dan ook dat we met frisse moed moeten toewerken naar de situatie die we voor ogen hadden toen we onderhandelden over het Interinstitutioneel Akkoord.
(De vergadering wordt om 20.50 onderbroken en om 21.00 hervat)
