Έγκριση των συνοπτικών πρακτικών της προηγούμενης συνεδρίασης
Πρόεδρος
Τα συνοπτικά πρακτικά της χθεσινής συνεδρίασης έχουν διανεμηθεί.
Υπάρχουν παρατηρήσεις;

Wyn
Κύριε Πρόεδρε, αναφορικά με την έκθεση Cunha για την αλιεία έχει καταγραφεί ότι υπερψήφισα την έκθεση, ενώ πρόθεσή μου ήταν να την καταψηφίσω. Θα ήθελα να διορθωθούν τα συνοπτικά πρακτικά. Επίσης, στη χθεσινή συζήτηση για την Κίνα ψήφισα υπέρ της έκθεσης. Θα ήθελα να καταγραφεί στα συνοπτικά πρακτικά.

Πρόεδρος
Θα καταχωρηθεί όπως πρέπει, κύριε Wyn.

Posselt
Κύριε Πρόεδρε, ήθελα απλώς να θέσω ένα ερώτημα. Στα χθεσινά συνοπτικά πρακτικά αναφέρεται πως διενεργήσαμε συζήτηση περί της έκθεσης McNally και πως η σχετική ψηφοφορία πρόκειται να διεξαχθεί στις 2 Φεβρουαρίου. Θα ήθελα απλώς να ρωτήσω γιατί είναι απαραίτητο αυτό. Ακουσα πως υπάρχει κάποιο πρόβλημα με τα έγγραφα. Βασικά, όμως, δεν επιτρέπεται να συμβαίνει κάτι τέτοιο. Η συζήτηση επί της έκθεσης διεξήχθη, σήμερα διαθέταμε τον χρόνο για τη σχετική ψηφοφορία, και αδυνατώ εντελώς να καταλάβω τον λόγο για τον οποίο πρέπει να απέχει τόσο πολύ από τη συζήτηση μια ψηφοφορία. Αρχή του Σώματος ήταν, βασικά, η ψηφοφορία επί ενός θέματος να διεξάγεται το συντομότερο δυνατόν μετά το πέρας της συζήτησης.

Πρόεδρος
Ο λόγος που η ψηφοφορία θα γίνει το Φεβρουάριο είναι ότι υπάρχουν κάποια μεταφραστικά προβλήματα που πρέπει να επιλυθούν. Πρέπει να επιδιωχθεί συνοχή ανάμεσα στα διάφορα κείμενα και αυτό απαιτεί κάποιο χρόνο. Πρόκειται για λόγο αυστηρά τεχνικής φύσης που οφείλεται στη μετάφραση.

MacCormick
Κύριε Πρόεδρε, έκανα ήδη μια παρατήρηση σχετικά με τα συνοπτικά πρακτικά χθες το βράδυ. Στο σημείο 6 των συνοπτικών πρακτικών, στις σελίδες 6-7, υπάρχει μια αναφορά στην αίτηση που κατέθεσα, σχετικά με το απαράδεκτο της παραγράφου 6 της έκθεσης Cunha. Ζήτησα ψηφοφορία δι' ονομαστικής κλήσεως και ο Πρόεδρος δήλωσε σαφώς ότι θα πραγματοποιούσαμε ψηφοφορία δι' ονομαστικής κλήσεως επί του προκειμένου. Πράγματι, ψηφίσαμε χρησιμοποιώντας το ηλεκτρονικό σύστημα ψηφοφορίας. Ωστόσο, απ' ό,τι αντιλαμβάνομαι δεν έχει κρατηθεί αρχείο. Θα ήθελα να καταγραφεί ότι θα έπρεπε να υπάρχει ψηφοφορία δι' ονομαστικής κλήσεως επί του συγκεκριμένου σημείου και να είναι διαθέσιμος ένας ονομαστικός κατάλογος όπου να καταγράφεται ο τρόπος που ψήφισαν οι βουλευτές επί της εν λόγω αίτησης.

Πρόεδρος
Κύριε MacCormick, η Προεδρία έχει επίγνωση αυτού του προβλήματος. Εκείνο που συμβαίνει είναι ότι υπήρξε ένα ακούσιο τεχνικό λάθος, δηλαδή, το υπεύθυνο προσωπικό διέπραξε ένα εντελώς τυχαίο, ακούσιο, απρόβλεπτο και αναπόφευκτο τεχνικό λάθος. Κατά συνέπεια, παρ' όλο που η ονομαστική ψηφοφορία διενεργήθηκε ορθά, δεν καταγράφηκε το αποτέλεσμά της. Δεν υπάρχει άλλος λόγος, ούτε υπάρχει δυνατότητα επίλυσης του προβλήματος. Είναι πράγματα που μπορούν να συμβούν, κύριε MacCormick.

Hudghton
Κύριε Πρόεδρε, σχετικά με το ίδιο σημείο: το σημείο 6 των χθεσινών συνοπτικών πρακτικών αναφέρει ως προς τις αιτήσεις επί της διαδικασίας, σχετικά με την έκθεση Cunha, ότι εγώ πρότεινα την αναπομπή στην επιτροπή βάσει του άρθρου 144, κυρίως επειδή υπήρχαν αμφιβολίες αναφορικά με το παραδεκτό της παραγράφου 6. Τούτο δεν είναι ορθό. Μολονότι αναφέρθηκα στο ενδεχόμενο μιας αίτησης για λόγους απαραδέκτου, την οποία πιθανόν να κατέθετε ο συνάδελφός μου κ. ΜacCormick, οι λόγοι αναπομπής στην επιτροπή ήταν η ύπαρξη μεγάλης πολιτικής διαμάχης, καθώς και πρακτικές αμφιβολίες σχετικά με την πρόταση. Επεδίωξα συνεπώς να υπάρξει περαιτέρω συζήτηση και διαβούλευση με τις ενδιαφερόμενες ομάδες.

Πρόεδρος
Η Προεδρία σημειώνει την παρατήρησή σας, κύριε Hudghton.

Ford
Κύριε Πρόεδρε, δεν έχω πρόβλημα με όσα βρίσκονται στα συνοπτικά πρακτικά - έχω πρόβλημα με αυτά που δεν βρίσκονται εκεί. Στα συνοπτικά πρακτικά της Τετάρτης υπάρχει κατάλογος των βουλευτών που προέβησαν σε επανόρθωση ψήφου. Παρατήρησα ότι στα χθεσινά συνοπτικά πρακτικά δεν υπάρχει τέτοιος κατάλογος, αν και γνωρίζω ότι δύο τουλάχιστον βουλευτές προέβησαν σε επανόρθωση ψήφου για το ψήφισμα που αφορά τον φόρο επί του κεφαλαίου. Μπορείτε να μου πείτε πότε θα πληροφορηθούμε γι' αυτές τις επανορθώσεις ψήφου, διότι προφανώς το θέμα ενδιαφέρει ορισμένους βουλευτές. Υποθέτω ότι θα υπάρξει προσθήκη στα επόμενα συνοπτικά πρακτικά και ότι τότε θα έχουμε την ευκαιρία να προβούμε σε σχολιασμό.

Πρόεδρος
Κύριε Ford, θα γίνει αυτός ο επανέλεγχος, και στην περίπτωσή σας, θα γίνει η απαραίτητη διόρθωση στα συνοπτικά πρακτικά.

Fraga Estιvez
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα μόνο να ενημερώσω για κάτι: σήμερα το πρωί πραγματοποιήθηκε τρομοκρατική επίθεση στη Μαδρίτη. Τοποθέτησαν βόμβα σε ένα αμάξι. Σκοτώθηκε ένας άνθρωπος. Θα ήθελα απλώς, εξ ονόματος της Ομάδας μου, να καταδικάσω για άλλη μια φορά αυτές τις τρομοκρατικές ενέργειες.

Πρόεδρος
Ευχαριστώ πολύ, κυρία Fraga. Πράγματι, μας ήλθε η είδηση ότι έλαβε χώρα αυτό το λυπηρό συμβάν. Δυστυχώς, για άλλη μια φορά, η δολοφονική τρομοκρατία πλήττει την ισπανική κοινωνία και η Προεδρία επικροτεί τα λόγια σας, με ιδιαίτερη έμφαση όπως αντιλαμβάνεστε, δεδομένου ότι αυτή τη στιγμή προεδρεύει Ισπανός της συνεδρίασης.
(Εγκρίνονται τα συνοπτικά πρακτικά)

Κοινή αλιευτική πολιτική: ενίσχυση του διαλόγου  "Βιομηχανία/Ενδιαφερόμενοι κύκλοι
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (Α5-0094) της κ. Miguιlez Ramos, εξ ονόματος της Επιτροπής Αλιείας, επί της πρότασης κανονισμού (ΕΚ) του Συμβουλίου, σχετικά με την ενίσχυση του διαλόγου μεταξύ του κλάδου και των οικείων κύκλων, με αντικείμενο την κοινή αλιευτική πολιτική [COM(99)0382 - C5-0145/99 - 1999/0163(CNS)]

Miguιlez Ramos
Κύριε Πρόεδρε, ο Κανονισμός που εξετάζουμε σήμερα επιδιώκει τη βελτίωση του διαλόγου της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής μεταξύ του κλάδου και των λοιπών ενδιαφερόμενων κύκλων. Η Επιτροπή θέλει έτσι να διασφαλίσει θετική αποδοχή για την ενημέρωση σχετικά με τις ανάγκες του επαγγελματικού τομέα, και ταυτόχρονα, να ενθαρρύνει την ευρύτερη ενημέρωση του τομέα σχετικά με τη νομοθεσία και τις κοινοτικές αποφάσεις στα πλαίσια της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής.
Η Επιτροπή Αλιείας, όπως εξυπακούεται, υποστηρίζει αυτή την πρόταση κανονισμού. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή χρειάζεται, προκειμένου να διατυπώσει προτάσεις και για να ασκήσει τις αρμοδιότητές της, να γνωρίζει την πραγματικότητα του τομέα μέσω του διαλόγου με τους επαγγελματίες του κλάδου.
Αυτής της πρότασης κανονισμού προηγήθηκε η μεταρρύθμιση της Συμβουλευτικής Επιτροπής Αλιείας και Γεωργίας, οργάνου διαβούλευσης που συστάθηκε το 1971 και στο οποίο συμμετέχουν όλοι οι σχετικοί επαγγελματικοί τομείς. Η εν λόγω μεταρρύθμιση σήμανε, συνοπτικά, τον εκσυγχρονισμό αυτού του οργάνου, με την ενσωμάτωση και άλλων πρωταγωνιστών που τα τελευταία χρόνια σταδιακά ανέλαβαν όλο και πιο σημαντικά καθήκοντα στη διαχείριση της ορθολογικής εκμετάλλευσης των πόρων, όπως είναι οι μη κυβερνητικές οργανώσεις που δραστηριοποιούνται στον τομέα της ανάπτυξης, οι περιβαλλοντικές οργανώσεις, οι καταναλωτές, καθώς και οι επιστήμονες.
Η μεταρρύθμιση συνεπάγεται επίσης ενεργότερη παρουσία μερικών κλάδων μέχρι σήμερα υποεκπροσωπούμενων - του κλάδου της υδροκαλλιέργειας καθώς και της εμπορικής διάθεσης των προϊόντων. Τροποποιήθηκε επίσης ο αριθμός των μελών της ολομέλειας της επιτροπής και δημιουργήθηκαν εξειδικευμένες ομάδες εργασίας.
Θα επεσήμανα ως το ουσιαστικότερο σε αυτή τη μεταρρύθμιση της Συμβουλευτικής Επιτροπής την προτεραιότητα που εξασφαλίζεται στις οργανώσεις αντιπροσωπευτικού χαρακτήρα σε κοινοτικό επίπεδο, με στόχο να μην περιορίζεται η επιτροπή στον απλό ρόλο του φερέφωνου των εθνικών απόψεων.
Η Επιτροπή Αλιείας του Κοινοβουλίου, και κυρίως εγώ - ως εισηγήτρια αυτής της έκθεσης - ασκήσαμε έντονη κριτική για το γεγονός ότι η Επιτροπή δεν μας συμβουλεύθηκε σχετικά με τη μεταρρύθμιση της επιτροπής. Αυτό σημαίνει ότι σήμερα πρέπει να περιοριστούμε στο να εκφράσουμε τη γνώμη μας αναφορικά με αυτή την πρόταση κανονισμού, που θα τολμούσα να χαρακτηρίσω ήσσονος σημασίας.
Σε ό,τι αφορά τους συγκεκριμένους τομείς αυτής της πρότασης της Επιτροπής να προωθήσει τη διάδοση πληροφοριών για την κοινή αλιευτική πολιτική, τους στόχους, τους μηχανισμούς και τις νομοθετικές διατάξεις που επηρεάζουν τον κλάδο αυτό, τα υποστηρίζουμε ολόθερμα. Τίποτα δεν θα μας έδινε μεγαλύτερη ευχαρίστηση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, από το να αποφασίσει εν τέλει η Επιτροπή να πραγματοποιήσει αυτή την προσπάθεια ενημέρωσης. Ο ίδιος ο Επίτροπος, στην τελευταία εμφάνισή του ενώπιον της κοινοβουλευτικής επιτροπής, το αναγνώρισε ως απολύτως απαραίτητο. Ανέφερε ο κ. Fischler ότι έχουμε ένα πρόβλημα μάρκετινγκ και ότι είναι ανάγκη να ενημερώσουμε και να υπερασπιστούμε καλύτερα το μοντέλο μας. Ενημέρωση στο εσωτερικό - στον ίδιο τον κλάδο, που σε πολλές περιπτώσεις αγνοεί ή έχει ελλιπή γνώση σε σχέση με την ίδια την κατάστασή του - καθώς και ενημέρωση προς τα έξω.
Ως μέλος της Επιτροπής Αλιείας πολλές φορές ένιωσα έκπληξη για αυτή τη βαθιά άγνοια του ευρέως κοινού σχετικά με μια κοινή πολιτική - αυτή της αλιείας - εξαιρετικής σημασίας για πολλά κράτη μέλη και για την Ένωση στο σύνολό της.
Σε ό,τι αφορά την ενημέρωση στο εσωτερικό, στον ίδιο τον κλάδο, όντως ζητούμε από την Επιτροπή να έχει επίγνωση της πραγματικότητας στην οποία ζουν πολλοί αλιείς. Δεν έχουν όλοι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πρόσβαση στις νέες τεχνολογίες, για αυτό και η ενημέρωση και οι εκστρατείες διάδοσης πρέπει να γνωστοποιούνται από όλα τα μέσα που έχουμε στη διάθεσή μας, συμπεριλαμβανομένων των πιο παραδοσιακών. Υπ' αυτή την έννοια, θέλω να επισημάνω το έργο του γραπτού τύπου - κάθε φορά και πιο προβληματισμένου για το μέλλον της αλιείας στην Ευρώπη - καθώς και του ραδιοφώνου και της τηλεόρασης, δημοκρατικών μέσων στα οποία όλοι έχουν πρόσβαση.
Ολοκληρώνοντας, θέλω να επιστήσω την προσοχή της Επιτροπής στην αντιπροσωπευτικότητα των οργανώσεων που συμμετέχουν στη Συμβουλευτική Επιτροπή. Ο διάλογος ανάμεσα στην Επιτροπή και τους επαγγελματίες του τομέα είναι απαραίτητος. Όμως, για να είναι αποδοτικός αυτός ο διάλογος, αναγκαία προϋπόθεση είναι οι επαγγελματίες με τους οποίους συνομιλεί η Επιτροπή να αντιπροσωπεύουν πραγματικά τους διάφορους κλάδους που εμπλέκονται στην κοινή αλιευτική πολιτική. Όμως ούτε η πρόταση της Επιτροπής ούτε οι κανονιστικές διατάξεις της Συμβουλευτικής Επιτροπής προβλέπουν μηχανισμούς που να διασφαλίζουν κάτι τέτοιο.
Σε έναν τόσο εξατομικευμένο κλάδο, με τεράστια γεωγραφική διασπορά και ελάχιστη συνεταιριστική κουλτούρα, είναι πολύ δύσκολο οι σε ευρωπαϊκό επίπεδο συνομιλητές της Επιτροπής να είναι αξιόπιστοι αντιπρόσωποι του αντίστοιχου κλάδου. Για να βελτιωθεί η αντιπροσωπευτικότητα, ίσως η Επιτροπή να έπρεπε να προωθήσει και συμπληρωματικές δράσεις, αναλαμβάνοντας πρωτοβουλίες προκειμένου να ενισχυθεί η συμμετοχή των επαγγελματιών στις υφιστάμενες κλαδικές οργανώσεις. Διότι οι αντιπρόσωποι του κλάδου που εκλέγονται ως συνομιλητές της Επιτροπής, κατά συνέπεια τα μέλη της Συμβουλευτικής Επιτροπής, έχουν την υποχρέωση να εκπροσωπούν το κοινό συμφέρον.

Langenhagen
Κύριε Πρόεδρε, υποστηρίζω σε μεγάλο βαθμό αυτό που μόλις παρουσίασε με τόσο θαρραλέο τρόπο η κ. Miguιlez. Διότι σήμερα το πρωί βρίσκεται στην ημερήσια διάταξη ένα θέμα που θα έχει ευρείας κλίμακας επιπτώσεις στο μέλλον της αλιευτικής πολιτικής της Ευρώπης, ήτοι: η ενίσχυση του διαλόγου με τον αλιευτικό κλάδο με αντικείμενο την κοινή ευρωπαϊκή αλιευτική πολιτική.
Εμείς στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο διεξάγουμε ήδη εδώ και χρόνια έναν εντατικό διάλογο με τον αλιευτικό κλάδο. Επίσης, ταξιδεύουμε με αντιπροσωπείες στις αλιευτικές περιφέρειες της Ευρώπης προκειμένου να απαντήσουμε στα ερωτήματα εκεί επί τόπου. Με τον τρόπο αυτό αποκτούμε καλύτερη γνώση των προβλημάτων εκείνων των ανθρώπων, η ζωή και η εργασία των οποίων επηρεάζονται καθημερινά επί τόπου από τους κοινοτικούς κανονισμούς. Την εβδομάδα αυτή επισκέφθηκα την επονομαζόμενη Πράσινη Εβδομάδα, την αγροτική έκθεση του Βερολίνου, και διεξήγαγα εκεί έναν τέτοιου είδους διάλογο με τους εκπροσώπους του γερμανικού τομέα αλιείας. Το θέμα είναι κατ' εξοχήν επίκαιρο και καυτό, δεδομένου ότι βρισκόμαστε προ της μεταρρύθμισης της ευρωπαϊκής Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής το 2002.
Καταρχήν, η πολιτική οφείλει να μεριμνεί ώστε να λαμβάνονται δεόντως υπόψη όλα τα συμφέροντα και προπάντων να χρησιμοποιούνται με αειφόρο τρόπο οι αλιευτικοί πόροι.
Η επικοινωνία μεταξύ των εκπροσώπων του επαγγελματικού κλάδου στον τομέα της αλιείας και των κοινοτικών οργάνων πρέπει να είναι αμφίδρομη. Η βιομηχανία πρέπει να εκφράζει τις ανάγκες της και να τις γνωστοποιεί στην Επιτροπή. Από την άλλη πλευρά, η Επιτροπή οφείλει να προετοιμάζει και να κοινοποιεί τους κανόνες και τις αποφάσεις. Το ζητούμενο δεν είναι ο μονόλογος, αλλά ο διάλογος. Αυτό είναι κάτι που έχει αναγνωρίσει η Επιτροπή. Και μόνον εάν γνωρίζουμε τα προβλήματα, τις δυσκολίες και τις δυνατότητες επίλυσής τους, που γνωρίζουν καλύτερα από οποιονδήποτε άλλο οι θιγόμενοι, θα καταστεί δυνατή η λήψη κατάλληλων αποφάσεων στο μέλλον.
Η Επιτροπή έχει προβεί σε δύο βήματα για την επίτευξη αυτού του στόχου. Με την προκείμενη πρόταση κανονισμού η Επιτροπή στοχεύει - δικαίως - στην ενίσχυση των ευρωπαϊκών επαγγελματικών οργανώσεων. Ο διάλογος δεν μπορεί να διεξαχθεί παρά μόνον εάν χορηγηθεί βεβαίως και οικονομική βοήθεια στους αντίστοιχους συνομιλητές από τον τομέα της αλιείας, προκειμένου να μπορέσουν να συμμετάσχουν στις συνομιλίες που θα διεξαχθούν στις Βρυξέλλες, χωρίς όμως να υπονομευθεί η ανεξαρτησία τους. Για τον σκοπό αυτό προβλέπονται εφέτος περίπου 400.000 ευρώ. Ωστόσο, η επιτυχία του διαλόγου θα εξαρτηθεί αποκλειστικά από το εάν θα μπορέσουν να εξηγηθούν με κατανοητό τρόπο επί τόπου στις περιφέρειες οι πολύπλοκες τεχνικές πτυχές μέσω ενημερωτικών δράσεων της Επιτροπής.
Ως εκ τούτου, υποστηρίζω ρητώς τη σημερινή πρωτοβουλία της Επιτροπής. Εντούτοις, πρέπει να προσθέσω ταυτόχρονα ένα μεγάλο "όμως";. Διότι αυτό αφορά το άλλο βήμα, το οποίο επίσης παρουσίασε εδώ η κ. Miguιlez. Πρόκειται για τη μεταρρύθμιση της σημαντικής Συμβουλευτικής Επιτροπής Αλιείας η οποία αποτελεί τη βάση για τον διάλογο. Γιατί δεν ζητήθηκε η συμβουλή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου όταν επρόκειτο για τη σύνθεση, την οργάνωση και τα καθήκοντα αυτού του τόσο βασικού οργάνου επαφής που αποτελεί την κομβική συνιστώσα του επιζητούμενου διαλόγου, δηλαδή συγκεκριμένα για τη Συμβουλευτική Επιτροπή Αλιείας και Γεωργίας; Αυτό είναι μια έλλειψη που θα επικρίνουμε και στο μέλλον.
Αλλα μικρά "όμως"; βλέπω στις δυσκολίες όσον αφορά την εξεύρεση εκπροσώπων που να αντιπροσωπεύουν πραγματικά τους διάφορους κλάδους στην κατακερματισμένη δομή του τομέα της αλιείας με τη γεωγραφική πολυμορφία και την ασθενή δομή ως προς τις ομοσπονδίες της. Εδώ πρέπει επιτέλους να δημιουργηθούν οι κατάλληλες συνθήκες. Ωστόσο, αυτό προϋποθέτει επίσης πως θα πρέπει μάλλον να σκεφθούμε μια νέα οργανωτική δομή στον τομέα της αλιείας. Αυτό προϋποθέτει, ωστόσο, πάλι την εμπιστοσύνη των θιγόμενων αλιέων, αφενός στην πολιτική βασικά κι αφετέρου στην ευρωπαϊκή Κοινή Αλιευτική Πολιτική ειδικότερα.
Σχετικά με αυτό - και σας παρακαλώ να το πράξετε - θα πρέπει να καταβάλλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια στο μέλλον.

Van Hulten
Κύριε Πρόεδρε, χθες μιλήσαμε για την έκθεση Cunha. Ένα από τα παράπονα των Ολλανδών βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ήταν, ότι στην πρόταση δεν συνεκτιμώνται όσο θα έπρεπε οι συμφωνίες οι οποίες έχουν συναφθεί στις Κάτω Χώρες μεταξύ της κυβέρνησης και του αλιευτικού τομέα, σύμφωνα με τις οποίες θα γίνει προσπάθεια να επιτευχθεί σε εθελούσια βάση συμφωνία για την τήρηση των αλιευτικών ποσοστώσεων. Όταν υπάρχει δυνατότητα να διενεργούνται διαβουλεύσεις μεταξύ κυβέρνησης και κοινωνικών οργανώσεων με στόχο τη σύναψη εθελούσιων συμφωνιών οι οποίες υποκαθιστούν τη νομοθεσία, το εργατικό κόμμα προτιμά τις συμφωνίες αυτές από την ανάμειξη εκ των άνω η οποία δεν είναι απαραίτητη. Αυτό βεβαίως ισχύει και σε ευρωπαϊκή κλίμακα.
Για το λόγο αυτό αισθάνομαι ιδιαίτερη ικανοποίηση με την έκθεση της συναδέλφου μου Miguιlez Ramos. Παρ' όλο που οι απόψεις μας διαφέρουν σημαντικά όσον αφορά την έκθεση Cunha, υποστηρίζω τις προτάσεις της για την ενίσχυση της Συμβουλευτικής Επιτροπής Αλιείας. Παράλληλα θα ήθελα να τη συγχαρώ για την έκθεση που εκπόνησε. Έχω μόνο μία παρατήρηση. Για να λειτουργήσει καλά η συμβουλευτική επιτροπή πρέπει να αντιπροσωπεύει τους διάφορους τομείς που εμπλέκονται στην αλιευτική πολιτική και να περιλαμβάνει στους κόλπους της εκπροσώπους όλων των αλιευτικών κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σήμερα αυτό δεν συμβαίνει σε καμία περίπτωση.
Συνεπώς, η πολιτική μας ομάδα θα υπερψηφίσει την τροπολογία αριθ. 3, στόχος της οποίας είναι να ασκηθεί πίεση προς αυτή την κατεύθυνση και θα ήθελα παράλληλα να απευθύνω έκκληση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή να μεριμνήσει, ώστε η συμβουλευτική επιτροπή να είναι και να παραμείνει αντιπροσωπευτική με τον τρόπο που περιέγραψα μόλις πριν λίγο.
Τέλος, κύριε Πρόεδρε, μπορώ να σας πληροφορήσω ότι η πολιτική μου ομάδα θα υπερψηφίσει το ψήφισμα της κ. Miguιlez Ramos, επειδή συμβάλλει σημαντικά στην προαγωγή της αλιευτικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Hudghton
Κύριε Πρόεδρε, οτιδήποτε αποσκοπεί στην ενθάρρυνση και προώθηση ενός εγγύτερου διαλόγου πρέπει να επιδοκιμάζεται, και ο εγγύτερος διάλογος με τον κλάδο της αλιείας και της υδροκαλλιέργειας είναι κάτι που πρέπει να ενθαρρύνεται. Όμως, όχι μόνο ο διάλογος με τον επαγγελματικό κλάδο. Πρέπει να επεκτείνουμε τον διάλογο για να συμπεριλάβουμε ενώσεις που δραστηριοποιούνται στους τομείς του περιβάλλοντος και της ανάπτυξης και να προβλέψουμε έναν ενισχυμένο ρόλο για τα εξειδικευμένα όργανα μελέτης.
Πρέπει να ενθαρρύνεται η αμφίδρομη επικοινωνία, και όχι απλώς η μονόπλευρη επικοινωνία. Η Ομάδα μου συνηγορεί ανέκαθεν για μεγαλύτερη διαβούλευση με τον κλάδο. Πράγματι, θα αποτελούσε αποφασιστικό πλεονέκτημα στην περιφερειακή προσέγγιση της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής η συμμετοχή των άμεσα θιγόμενων, των ίδιων των αλιέων, στις αποφάσεις που τους επηρεάζουν, εξυπηρετώντας με αυτόν τον τρόπο τον στόχο της διατήρησης των ιχθυοαποθεμάτων μέσω της σταθερής αλίευσης και παράσχοντας μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα στις εξαρτώμενες από την αλιεία κοινότητες της Ευρώπης.
Πέραν της όποιας μεταρρύθμισης της Συμβουλευτικής Επιτροπής, ως τμήμα της τωρινής αξιολόγησης της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής σε ευρωπαϊκό επίπεδο, έχουμε ακόμη μία ευκαιρία για την Ευρώπη να βρούμε καλύτερους τρόπους για τη συμμετοχή των αλιέων στη διεκπεραίωση των ευθυνών που αφορούν την αλιεία, με την επέκταση της αρχής της περιφερειοποίησης. Η συμμετοχή του κλάδου και των άλλων ενδιαφερομένων πλευρών στις τοπικές κοινότητες θα διαμόρφωνε ένα σύστημα που θα αντανακλά επαρκέστερα τις ανάγκες του αλιευτικού κλάδου και θα προωθεί, αντί να εμποδίζει, τη συμμόρφωση με την Κοινή Αλιευτική Πολιτική.
Εάν διασφαλίσουμε ότι θα έχουμε επίσης τη δέουσα διαβούλευση με την κοινωνία των πολιτών, ιδιαίτερα με τις ΜΚΟ που δραστηριοποιούνται στον τομέα της αλιείας και του περιβάλλοντος, θα εξασφαλίσουμε ότι η κοινοτική αλιευτική πολιτική αντικατοπτρίζει επαρκώς τους στόχους της διατήρησης και της βιώσιμης ανάπτυξης στον αλιευτικό τομέα. Ωστόσο, η συμμετοχή των ΜΚΟ πρέπει να είναι ουσιαστική, όχι απλώς συμβολική, και χρειάζεται να εργασθούμε σκληρά για να διασφαλίσουμε την πραγμάτωσή της.
Η ενσωμάτωση των εμπλεκομένων στους συναφείς με την αλιεία κλάδους στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων και η υποστήριξη των αλιέων αποτελούν αναγκαίες προϋποθέσεις για την επιτυχία κάθε μελλοντικής αλιευτικής πολιτικής και ουσιαστικό στοιχείο της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής. Χθες είχαμε κάποια διαμάχη σχετικά με ορισμένα μέρη της έκθεσης Cunha, ιδιαίτερα σχετικά με την πρόταση για τις κυρώσεις με τη μορφή ποσοστώσεων. Εάν επιθυμούμε να έχουμε ουσιαστική διαβούλευση, τότε τέτοιου είδους πρόταση αποτελεί ακριβώς το είδος της πρότασης για την οποία οφείλουμε να πραγματοποιήσουμε διαβουλεύσεις, και λυπάμαι που η πρότασή μου να δοθεί χρόνος στη διαβούλευση δεν είχε επιτυχία στο Κοινοβούλιο.
Ελπίζω ότι μπορούμε να διδαχτούμε από αυτά τα λάθη και το εννοούμε όταν λέμε - όπως στην παρούσα έκθεση την οποία υποστηρίζω - ότι επιθυμούμε τη βελτίωση της επικοινωνίας και της σχέσης με τους αλιευτικούς κλάδους και όσους επηρεάζονται από τον αλιευτικό τομέα.

Seppδnen
Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε, η Επιτροπή δημιούργησε την Επιτροπή Αλιείας και Υδροκαλλιέργειας χωρίς τη διαβούλευση των υπολοίπων θεσμικών οργάνων της ΕΕ. Η Επιτροπή επέλεξε τους εταίρους συνεργασίας κυρίως από τις οργανώσεις που εκπροσωπούνται στην Κοινότητα. Σκοπός είναι η Επιτροπή Αλιείας και Υδροκαλλιέργειας να μην αποτελεί φερέφωνο των εθνικών συμφερόντων. Όμως, αυτό είναι. Αυτό είναι, τουλάχιστον από την οπτική γωνία της Φινλανδίας και της Βαλτικής. Το κόστος συμμετοχής στο EUROPΚCHE, το οποίο εκπροσωπείται στην Κοινότητα, είναι τεράστιο για τους φινλανδούς αλιείς. Οι αλιείς δεν μπορούν να συμμετάσχουν στη δράση της οργάνωσης, διότι δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να αντεπεξέλθουν στις δαπάνες που συνεπάγεται η ιδιότητα του μέλους. Έτσι, τα συμφέροντά τους δεν υποστηρίζονται σε αυτές τις οργανώσεις τις οποίες έχει επιλέξει η Επιτροπή ως εταίρους συνεργασίας. Οι αλιείς δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να εκπροσωπηθούν στην ΕΕ, ωστόσο οι ιχθυοτρόφοι την έχουν. Αυτοί είναι οι καπιταλιστές του κλάδου της ιχθυοτροφίας. Τούτο επιβάλλει μια περίεργη κατάσταση στη χώρα μας αναφορικά με την αλιευτική πολιτική της ΕΕ. Ακούγεται μόνο η φωνή των καπιταλιστών, των ιχθυοτρόφων, αλλά όχι η φωνή των προλετάριων, δηλαδή των ελεύθερων επαγγελματιών που αλιεύουν ψάρια που βρίσκονται ελεύθερα στις ανοικτές θάλασσες, με άλλα λόγια των αλιέων. Επιπλέον, εμείς στις Βόρειες Χώρες ασκούμε την αλιεία και στα εσωτερικά ύδατα, γεγονός το οποίο δεν λαμβάνεται υπόψη στην ΕΕ.
Η εν λόγω αντιπροσώπευση σε υπερεθνικές οργανώσεις είναι προβληματική, διότι η ΕΕ δεν δίδει την απαιτούμενη προσοχή στο θέμα. Το υπερεθνικό όργανο EUROPΚCHE είναι αναποτελεσματικό. Δεν υπάρχει η δέουσα εκπροσώπηση, οι αποφάσεις του δεν είναι δεσμευτικές για τις οργανώσεις μέλη του, αποφασίζει το μέγεθος και το χρήμα των κρατών μελών και ως υπερεθνικά συμφέροντα προσδιορίζονται ζητήματα που στην πραγματικότητα συνιστούν εθνικά συμφέροντα. Το μείζον καθήκον της Επιτροπής είναι η εφαρμογή του εν λόγω κανονισμού, έτσι ώστε οι οργανώσεις οι οποίες εκπροσωπούνται στην Κοινότητα να έχουν καλύτερη αντιπροσώπευση, καθώς και να ακούγεται η φωνή εκείνων των αλιέων που δεν διαθέτουν την οικονομική δυνατότητα συμμετοχής στις κλαδικές οργανώσεις κοινοτικού επιπέδου.

Berthu
Kύριε Πρόεδρε, οι βουλευτές της Ομάδας Ένωση για την Ευρώπη των Εθνών επισημαίνουν σαφώς τη συμφωνία τους με τις προθέσεις μίας πρότασης κανονισμού που αποσκοπεί στην ενίσχυση του διαλόγου με τους επαγγελματίες του αλιευτικού κλάδου. Ωστόσο, ταυτόχρονα οφείλουμε να δηλώσουμε ότι ορισμένοι όροι οργάνωσης αυτού του διαλόγου μάς προκαλούν μεγάλη αμηχανία.
Πρώτα από όλα, η απαραίτητη ενίσχυση του διαλόγου. Η Κοινή Αλιευτική Πολιτική εφαρμόζεται για όλους τους φορείς της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ωστόσο πρέπει να αντιμετωπίσει καταστάσεις που παρουσιάζουν μεγάλη διαφοροποίηση, αναφορικά με τις ζώνες αλίευσης, τη νηολόγηση των πλοίων, τις παραδοσιακές πρακτικές, τα χρησιμοποιούμενα εργαλεία, την οργάνωση της αγοράς σε τοπικό επίπεδο, κλπ. Σε τέτοιο βαθμό μάλιστα, ώστε ορισμένοι καλοπροαίρετοι έφθασαν στο σημείο να αναρωτηθούν μήπως θα ήταν προτιμότερες οι καλά συντονισμένες εθνικές πολιτικές από μία ενιαία κοινή πολιτική. Εν πάση περιπτώσει, εφόσον η ισχύουσα σήμερα πολιτική είναι ενιαία και οι συνθήκες των επαγγελματιών ποικίλλουν, καθίσταται ακόμη πιο σημαντικό να οργανωθούν πολύ στενές επαφές με τους επαγγελματίες, ώστε να ληφθούν υπόψη με τον καλύτερο τρόπο οι ανάγκες τους και να εξαλειφθούν τα διαστρεβλωτικά αποτελέσματα ορισμένων κανονισμών, ή ακόμη να αποφευχθεί το ενδεχόμενο να μην εφαρμοσθεί καθόλου αυτός ο κανονισμός, γεγονός δυστυχώς το οποίο διαπιστώνουμε ενίοτε εξαιτίας πλήρους ασυμφωνίας με την πραγματικότητα.
Για τον λόγο αυτό, οι βουλευτές της Ομάδας μας θα υπερψηφίσουν τις τρεις τροπολογίες που έχουν κατατεθεί σήμερα, οι οποίες έχουν ως αντικείμενο να βελτιώσουν τη λειτουργία της Συμβουλευτικής Επιτροπής Αλιείας και Υδροκαλλιέργειας, να την προσεγγίσουν στους επαγγελματικούς κλάδους και στις ανάγκες των κρατών και τέλος να ζητήσουν από την Επιτροπή να υποβάλλει ετήσια έκθεση στο Συμβούλιο και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σχετικά με τις συζητήσεις που πραγματοποιούνται στην επιτροπή αυτή. Πράγματι, για τις εν λόγω συζητήσεις ενδιαφέρεται το σύνολο των κοινοτικών θεσμικών οργάνων και όχι μόνο η Επιτροπή, προκειμένου να μπορέσουν να συμβάλουν σε έναν προσανατολισμό της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής που να συνάδει με τα καλώς εννοούμενα συμφέροντα των αλιευτικών στόλων μας.
Ωστόσο, ορισμένες πτυχές της μεταρρύθμισης μας εμπνέουν έντονη ανησυχία, διότι η Επιτροπή ενσωματώνει στη Συμβουλευτική Επιτροπή Αλιείας πολύ διαφορετικές ομάδες πίεσης, με διασυνδέσεις εξάλλου που σχετίζονται κατεξοχήν με τις Βρυξέλλες, και οι οποίες επιδιώκουν πολύ γενικούς στόχους - ανάπτυξη, περιβάλλον, κατανάλωση, κλπ. Ταυτόχρονα, σε ό,τι αφορά τους αλιείς, η Επιτροπή θα επιθυμούσε να δώσει ισχύ, μέσω κοινοτικών χρηματοδοτήσεων, σε ευρωπαϊκές επαγγελματικές οργανώσεις, οι οποίες επί του παρόντος υφίστανται μόνο στα χαρτιά. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι η Επιτροπή επιδιώκει να αντισταθμίσει, με ένα πλήθος ποικίλων συμμετεχόντων, τις εθνικές οργανώσεις, οι οποίες ωστόσο διαθέτουν δομή, σταθερά ερείσματα και τη δέουσα αντιπροσωπευτικότητα. Όλα αυτά δίνουν την εντύπωση ότι η Επιτροπή επιδιώκει να αποφύγει τη συζήτηση με συνομιλητές που δεν μπορεί να χειραγωγήσει εύκολα, και ότι επιδιώκει να επινοήσει πάση θυσία μία πιο πειθήνια δομή διαβούλευσης, η οποία θα συντηρούσε την αυταρέσκεια για τον εαυτό της και τις αντιλήψεις της την οποία ακριβώς αναμένει.
Ακόμη χειρότερα, στο τέλος αναρωτιέται κανείς πόσοι άλλοι κλάδοι έχουν ήδη οργανωθεί με τέτοιο τρόπο και μήπως έχει διαμορφωθεί στις Βρυξέλλες ένα τεράστιο δίκτυο σωματείων ή οργανώσεων χωρίς ουσιαστική αντιπροσωπευτικότητα, το οποίο χρηματοδοτείται ως επί το πλείστον με κοινοτικές επιχορηγήσεις και συμμετέχει σε διαβουλεύσεις σε μεγάλο βαθμό εικονικές. Το παράδειγμα που εξετάζουμε σήμερα μας ωθεί να σκεφθούμε ότι είναι πολύ πιθανόν να είναι καίρια μια τέτοια υπόθεση. Υπό αυτές τις συνθήκες, τα θεσμικά όργανα των Βρυξελλών δεν πρέπει να απορούν που χάνουν την επαφή με την κοινή γνώμη. Θα ήταν καλό τα κράτη μέλη να ενδιαφερθούν σοβαρά για το θέμα, εάν δεν επιθυμούν να δουν τις εθνικές δημοκρατίες τις οποίες εκπροσωπούν να παραγκωνίζονται σύντομα από ανερμάτιστες ομάδες πίεσης.
Ως προς τον κλάδο που μας απασχολεί επί του παρόντος, τον αλιευτικό κλάδο, θεωρούμε απολύτως απαραίτητο να μεριμνήσουμε για τη δέουσα αντιπροσώπευση των διαφόρων φορέων στους κόλπους της Συμβουλευτικής Επιτροπής. Όλα τα κράτη μέλη που ενδιαφέρονται για τις αλιευτικές δραστηριότητες πρέπει να αντιπροσωπεύονται και οι επαγγελματικοί τους κλάδοι επίσης. Σε αυτούς πρέπει να βασισθούμε και όχι σε εικονικές οργανώσεις.

Van Dam
Κύριε Πρόεδρε, καλά κάνει η Επιτροπή που αναλαμβάνει πρωτοβουλίες για την ενίσχυση του διαλόγου με τις αλιευτικές οργανώσεις. Η Επιτροπή πρέπει να γνωρίζει πώς ακριβώς έχουν τα πράγματα στην πράξη. Δεν χρειαζόμαστε μία Επιτροπή η οποία επιβάλλει κανόνες μέσα από έναν γυάλινο πύργο. Οι διαβουλεύσεις με τους ενδιαφερόμενους κλάδους είναι απαραίτητες, προκειμένου να προβλεφθεί το ενδεχόμενο να θεσπιστούν κανόνες οι οποίοι δεν μπορούν να εφαρμοστούν στην πράξη. Χρειάζεται να διεξαχθεί διάλογος για να έχουμε μία σαφή εικόνα των διαφόρων συμφερόντων, έτσι ώστε να μπορούν να ληφθούν ισορροπημένες αποφάσεις.
Με το σχέδιο κανονισμού που κατέθεσε, η Επιτροπή έχει ως στόχο την ενίσχυση των ευρωπαϊκών επαγγελματικών οργανώσεων. Πρόκειται οπωσδήποτε για ένα θεμιτό στόχο, και τόσο ο αλιευτικός τομέας, όσο και η Επιτροπή, ενδιαφέρονται για τη δημιουργία μιας ευρωπαϊκής συντονιστικής οργάνωσης. Για τον αλιευτικό τομέα η οργάνωση αυτή θα προσφέρει ένα σημαντικό βήμα, που θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την καλύτερη προβολή των κοινών συμφερόντων ενώπιον της Επιτροπής, η οποία με τη σειρά της θα γνωρίζει καλύτερα πώς έχουν τα πράγματα, αφ' ης στιγμής ο τομέας θα εκφράζεται με μια φωνή.
Παρ' όλα αυτά δεν πρέπει να παραγνωρίζουμε το γεγονός ότι, ο αλιευτικός τομέας είναι κατ' εξοχήν ένας τομέας όπου επικρατούν σημαντικές εθνικές αντιθέσεις. Πηγαίνετε να μιλήσετε με έναν απλό ψαρά και θα ανακαλύψετε ότι γι' αυτόν δεν υπάρχουν Ευρωπαίοι ψαράδες. Ο ευρωπαϊκός στόλος αποτελείται από Βέλγους ψαράδες, από Δανούς ψαράδες κλπ., οι οποίοι ανταγωνίζονται κατά ένα μεγάλο μέρος ο ένας τον άλλον. Έτσι, ο μέσος ψαράς έχει περισσότερη εμπιστοσύνη στην εθνική οργάνωση που εκπροσωπεί τα συμφέροντά του και όχι σε μια ευρωπαϊκή, η οποία θα ελέγχεται κατά κύριο λόγο από εκπροσώπους άλλων κρατών μελών. Πρόκειται για μια πραγματικότητα την οποία δεν πρέπει να παραγνωρίσουμε.
Για το λόγο αυτό, δεν πρέπει να θεωρήσουμε ότι μια ευρωπαϊκή οργάνωση θα αντικαταστήσει τις εθνικές οργανώσεις αλλά ότι θα τις συμπληρώσει. Συνεπώς, η Επιτροπή πρέπει να συνεχίσει τον διάλογο με τις εθνικές οργανώσεις.
Η παρατήρηση αυτή με φέρνει στην τροπολογία που κατέθεσε η πολιτική μου ομάδα για τη συμβουλευτική επιτροπή. Μπορεί μεν η Επιτροπή να μην ζήτησε τη γνώμη μας όσον αφορά τη σύνθεση της επιτροπής αυτής, αλλά δεν θα πρέπει να μου θυμώσει εάν πω τη γνώμη μου, ακόμη και αν δεν τη ζήτησε.
Στις 16 Ιουλίου 1999, η Επιτροπή και οι επιχειρήσεις κατέληξαν σε συμβιβασμό όσον αφορά τη νέα συμβουλευτική επιτροπή. Τότε, συμφωνήθηκε ότι όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο βαθμό που επιδίδονται στην αλιεία, θα πρέπει να εκπροσωπούνται στην επιτροπή αυτή. Όπως ειπώθηκε ήδη, οι αντιθέσεις συμφερόντων που υπάρχουν δεν επιτρέπουν σε διάφορα μέλη επαγγελματικών οργανώσεων να μεταβιβάσουν την εντολή τους σε κάποιον με άλλη εθνικότητα.
Εν τω μεταξύ, η συμβουλευτική επιτροπή συνήλθε με τα νέα μέλη της. Δυστυχώς όμως είμαι υποχρεωμένος να διαπιστώσω ότι δεν επετεύχθη η συμφωνηθείσα ισορροπία. Υπάρχουν ορισμένες εθνικότητες οι οποίες έχουν πολύ σημαντική παρουσία στην επιτροπή, ενώ ορισμένα άλλα κράτη μέλη δεν εκπροσωπούνται καθόλου. Το γεγονός αυτό ώθησε τον πρώην πρόεδρο της συμβουλευτικής επιτροπής, υπό την ηγεσία του οποίου επετεύχθη ο συμβιβασμός, στο σημείο να αρνηθεί να προεδρεύσει της πρώτης συνεδρίασης της επιτροπής.
Ίσως η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να αντιπαραθέσει το επιχείρημα ότι η αντιπροσωπευτικότητα είναι κάτι περισσότερο από τη δίκαιη κατανομή μεταξύ των κρατών μελών. Αυτό είναι βεβαίως αλήθεια. Πρέπει να υπάρχει και μία ισορροπημένη κατανομή στους διάφορους τομείς. Αυτό όμως που θα ήθελα να γνωρίζω από την Επιτροπή είναι το εξής: για ποιο λόγο δεν δώσατε συνέχεια στο συμβιβασμό της 16ης Ιουλίου, όπου αναφέρεται σαφώς ότι πρέπει να υπάρχει μια ισορροπημένη κατανομή και όσον αφορά την εθνικότητα;
Θα ήθελα συνεπώς να συμβουλεύσω την Επιτροπή να επανεξετάσει επειγόντως τη σύσταση της νέας συμβουλευτικής επιτροπής. Εάν θέλετε να έχετε έναν καλό διάλογο με τους εμπλεκόμενους τομείς, εάν σας ενδιαφέρει να δημιουργήσετε ένα έρεισμα για την πολιτική σας, φροντίστε να υπάρξει ένα αντιπροσωπευτικό όργανο διαβούλευσης.

Fraga Estιvez
Κύριε Πρόεδρε, όπως και οι συνάδελφοί μου, και με το ίδιο πνεύμα που διέπει την έκθεση της κ. Miguιlez, θέλω να σταθώ στις αυθαίρετες μεθόδους εργασίας της Επιτροπής, που οδήγησαν στο παράλογο να μην υπάρχει διαβούλευση με το Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο στη διάρκεια της προσπάθειας για τη μεταρρύθμιση της Συμβουλευτικής Επιτροπής της Αλιείας, αλλά να υπάρχει διαβούλευση σχετικά με αυτή την πρόταση κανονισμού για την ενίσχυση του διαλόγου μεταξύ της Επιτροπής και του κλάδου.
Με άλλα λόγια, δεν υπάρχει μεν διαβούλευση για τη βασική νομοθεσία, υπάρχει όμως για τα συμπληρωματικά σκέλη· δεν υπάρχει για τους κανόνες που θεσπίζουν το διάλογο, υπάρχει όμως για τον τρόπο ενίσχυσης του ήδη θεσπισμένου διαλόγου. Και όλα αυτά, τη στιγμή μάλιστα που η μεταρρύθμιση που έφερε σε πέρας η Επιτροπή για έναν οργανισμό τόσο σημαντικό όσο η Συμβουλευτική Επιτροπή, μοναδικό όργανο που προβλέπεται για τη συμμετοχή του κλάδου στις αποφάσεις που τον επηρεάζουν, προκάλεσε έντονες επικρίσεις και αμφιβολίες στο Κοινοβούλιο, στο Συμβούλιο και στον ίδιο τον κλάδο, που θεωρούν ότι, σε αυτή τη νέα επιτροπή, μεγάλο μέρος του κλάδου που πραγματικά πρωταγωνιστεί στην αλιεία δεν έχει την απαραίτητη αντιπροσώπευση.
Έχοντας πει αυτά, και για να μην μακρηγορώ, καλώς να ορίσουν οι χρηματοδοτικοί πόροι της πρότασης.
Δεν μένει συνεπώς παρά να συγχαρώ την κ. Miguιlez για την έκθεσή της, και ειδικότερα να υποστηρίξω την τροπολογία που επιβάλει την υποχρέωση να μας υποβάλλεται ετήσια έκθεση για το περιεχόμενο των συζητήσεων με τις ομάδες εργασίας που ορίζει αυτός ο κανονισμός. Θέλω επίσης να χαιρετίσω το αίτημα που περιέχεται στη γνωμοδότηση του κ. Gallagher, την οποία εκπόνησε εξ ονόματος της Επιτροπής Βιομηχανίας, Εξωτερικού Εμπορίου, Έρευνας και Ενέργειας, και ζητεί επιπλέον λεπτομερείς εκθέσεις αναφορικά με την κατανομή πόρων στα διάφορα κράτη μέλη και τις διάφορες ενώσεις που μπορούν να επωφεληθούν από αυτή την πρόταση.

Ford
Κύριε Πρόεδρε, θα είμαι σύντομος. Υποστηρίζω την παρούσα έκθεση και συγχαίρω την εισηγήτρια για το έργο της. Η Ομάδα του Κόμματος των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών επιδοκιμάζει τη μεταρρύθμιση της Συμβουλευτικής Επιτροπής Αλιείας στην οποία προέβη η Επιτροπή για να διαμορφώσει έναν πιο αποδοτικό αμφίδρομο διάλογο μεταξύ της Επιτροπής και του κλάδου. Χαιρετίζουμε την ενσωμάτωση στη Συμβουλευτική Επιτροπή ορισμένων νέων τομέων του κλάδου και τη μεγαλύτερη διαφοροποίηση των εμπλεκομένων επαγγελματικών κλάδων, ιδιαίτερα εκείνων της υδροκαλλιέργειας και της εμπορικής διάθεσης των προϊόντων.
Επιδοκιμάζουμε τη μείωση του αριθμού των μελών της ολομέλειας της επιτροπής χάριν της μεγαλύτερης λειτουργικότητας. Όλοι γνωρίζουμε τον κίνδυνο του πολλαπλασιασμού των μεγεθών εις βάρος της λειτουργικότητας. Η Επιτροπή φαίνεται να το έχει λάβει υπόψη της. Χαιρετίζουμε τον ενισχυμένο ρόλο των οργάνων μελέτης και τη σύσταση των τεσσάρων ομάδων εργασίας με αντικείμενο: πρώτον, την πρόσβαση στους πόρους και τη διαχείριση των αλιευτικών δραστηριοτήτων, δεύτερον την υδροκαλλιέργεια, τις ιχθυοκαλλιέργειες, τις μυδοκαλλιέργειες και τις οστρακοκαλλιέργειες, τρίτον, τη διάθεση στην αγορά και την εμπορική πολιτική, τέταρτον, την οικονομική και διαρθρωτική τομεακή ανάλυση.
Επικροτούμε την προτεραιότητα που δίδεται στις οργανώσεις αντιπροσωπευτικού χαρακτήρα σε κοινοτικό επίπεδο, με στόχο να αποφευχθεί εθνικοποίηση της συζήτησης, ωστόσο αναγνωρίζουμε ότι πρέπει να υπάρχει κάποια εθνική συμβολή στα κατάλληλα επίπεδα.
Θα παράσχουμε στην εν λόγω έκθεση την υποστήριξή μας, ενώ υποσχόμαστε να προβούμε σε εκ του σύνεγγυς παρακολούθηση, για να διασφαλίσουμε ότι οι πολλά υποσχόμενες διαρθρωτικές αλλαγές θα αποδώσουν όντως στην πράξη, καθώς και ότι η νέα Συμβουλευτική Επιτροπή Αλιείας και Υδροκαλλιέργειας θα δράσει ως ένα αποτελεσματικό βήμα για όλους τους τομείς και όλους τους επαγγελματικούς κλάδους της αλιείας.

MacCormick
Κύριε Πρόεδρε, είναι ίσως ασυνήθιστο, ωστόσο μιλώ γι' αυτή την πρόταση ψηφίσματος ως βουλευτής που δεν είναι μέλος της Επιτροπής Αλιείας. Από την άλλη πλευρά, αντιπροσωπεύω - ιδιαίτερα στα δυτικά της Σκωτίας - έναν πολύ μεγάλο αριθμό αλιέων, τις οικογένειές τους και τις ευάλωτες κοινότητες, η ύπαρξη των οποίων εξαρτάται από τη συνέχιση ενός επιτυχημένου αλιευτικού τομέα στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα και από τη δέουσα ευαισθησία της Κοινότητας απέναντι σε αυτές τις ευάλωτες και συχνά απομακρυσμένες περιοχές της Κοινότητας που εξαρτώνται ως επί το πλείστον από την αλιεία.
Είναι πολύ αξιέπαινο γεγονός να δηλώνουμε ότι η Συμβουλευτική Επιτροπή Αλιείας δεν πρέπει να αποτελεί απλώς ένα μέρος συνάθροισης εθνικών συμφερόντων, ιδιαίτερα εάν τα εθνικά συμφέροντα ερμηνεύονται αποκλειστικά με τους όρους των συμφερόντων των κρατών μελών, που λαμβάνονται υπόψη βάσει των αρχών της αναλογικής ισότητας, σύμφωνα με την οποία τα κράτη μέλη εκπροσωπούνται στα όργανα της Κοινότητας.
Υπάρχει ένα άλλο είδος ισότητας, η οποία θα ήταν ανάλογη με την προσπάθεια που καταβάλλεται στον εν λόγω κλάδο, και μάλιστα ανάλογη με το μέγεθος των θαλασσών και των ακτών που οι διάφορες περιοχές αυτής της μεγάλης Κοινότητας συνεισφέρουν σε αυτή.
Ζητώ από τους βουλευτές να κάνουμε ένα μικρό πείραμα. Ας φαντασθούμε ότι η Σκωτία αποβάλλεται από την Κοινότητα. Πόσο μεγάλος αλιευτικός τομέας σας μένει; Τώρα ας σκεφθούμε αυτό το ερώτημα: πόσο αποτελεσματικά εκπροσωπείται η φωνή του αλιευτικού κλάδου της Σκωτίας στα θεσμικά όργανα της Κοινότητας, με την παρούσα μορφή τους; Η απάντηση είναι: καθόλου αποτελεσματικά! Συνεπώς, θα ήταν πράγματι θετικό εάν η παρούσα έκθεση επιτύχει μια πολύ πιο ικανοποιητική εκπροσώπηση των αλιέων, των συμφερόντων που υπερασπίζονται οι περιβαλλοντικές οργανώσεις και των άλλων συμφερόντων της κοινωνίας των πολιτών.
Δεν θεωρώ ότι θα υπάρξει τεράστια πρόοδος με αυτή την έκθεση, ωστόσο και η μικρή πρόοδος είναι ευπρόσδεκτη.

Varela Suanzes-Carpegna
Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, αγαπητοί συνάδελφοι, θέλω να αρχίσω την παρέμβασή μου συγχαίροντας, καταρχάς, την εισηγήτριά μας, την κ. Miguιlez, για την καλή έκθεση που συνέταξε σε σχέση με ένα θέμα τόσο σημαντικό και με τόσο μεγάλο κοινωνικό αντίκτυπο, όπως είναι η ενίσχυση του διαλόγου μεταξύ της Επιτροπής και του κλάδου που εμπλέκεται στην εφαρμογή της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής.
Υπογραμμίζει η εισηγήτριά μας - και θέλω να το επισημάνω κι εγώ εδώ σήμερα - το γεγονός ότι καταλήγει να είναι τουλάχιστον περίεργο το ότι η Επιτροπή διαβουλεύεται με το Κοινοβούλιο σχετικά με πτυχές, που θα μπορούσαμε να θεωρήσουμε δευτερεύουσες, στην οργάνωση αυτού του διαλόγου και δεν υπέβαλε στο Κοινοβούλιο αυτήν ακριβώς τη σύνθεση, την οργάνωση και τις λειτουργίες της Συμβουλευτικής Επιτροπής για την Αλιεία αυτής καθαυτής, οργάνου με καίρια σημασία για την οργάνωση αυτού του διαλόγου.
Πιστεύω ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, άμεσος και δημοκρατικός αντιπρόσωπος των πολιτών, θα έπρεπε να έχει πει κάτι για αυτό το όργανο και για την αντιπροσωπευτικότητα των υποτομέων που συμμετέχουν σε αυτό.
Πέρα από αυτά, θα πρέπει να περιμένουμε τη λειτουργία της νέας επιτροπής, προκειμένου να μπορέσουμε να προβούμε σε εκτίμηση των ενεργειών της, και για τον λόγο αυτό μου φαίνονται επίσης θετικά και τα σημεία εκείνα της έκθεσης της κ. Miguιlez που θίγουν τις πτυχές σχετικά με τον δημοσιονομικό έλεγχο των δαπανών και τη μεγαλύτερη διαφάνεια στη διαχείριση, προκειμένου να ενημερώνονται στον μεγαλύτερο δυνατό βαθμό, τόσο το Κοινοβούλιο, όσο και το Συμβούλιο, για να ολοκληρωθεί από όλους η παρακολούθηση της ενίσχυσης του διαλόγου που επιδιώκει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Ελπίζω ότι η Επιτροπή θα σημειώσει προσεχτικά τις παρατηρήσεις και τους προβληματισμούς μας, μια και θα εξαρτόμαστε σε μεγάλο βαθμό από την εξέλιξη και τη λειτουργία της νέας επιτροπής, από την οποία ελπίζουμε, εμείς στην Επιτροπή Αλιείας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, να διασφαλίσουμε ευέλικτη μεταχείριση προκειμένου να προωθήσουμε την πραγματική ενίσχυση του κοινοτικού και τομεακού διαλόγου της αλιείας.

Maat
Κύριε Πρόεδρε, ως χριστιανοδημοκράτης, θα ήθελα να αξιολογήσω την πρόταση που υπέβαλε η Επιτροπή με βάση δύο άξονες. Καταρχάς, τον σεβασμό της αρχής της επικουρικότητας και την επαρκή συμμετοχή των χωρών και, στη συνέχεια, τη συνεκτίμηση των οργανώσεων που εκπροσωπούν τον απλό πολίτη. Κατ' αυτή την έννοια χαίρομαι που πρόκειται να συσταθεί μια ενισχυμένη συμβουλευτική επιτροπή, η οποία ενδέχεται να μπορέσει να ασκήσει περισσότερη επιρροή στην αλιευτική πολιτική. Μέχρι εδώ η άποψή μου είναι θετική.
Όσον αφορά την υλοποίηση των προθέσεων, η άποψή μου είναι λιγότερο θετική. Διαπιστώνω ότι, ούτως ή άλλως, η πρόταση περιλαμβάνει δύο αδύνατα σημεία. Καταρχάς, δεν εκπροσωπούνται όλα τα κράτη μέλη και πιστεύω ότι αυτό δεν είναι καθόλου καλό, γιατί στο Κοινοβούλιο υποστηρίζουμε και την επικουρικότητα. Αυτό σημαίνει ότι δεν είναι δυνατόν να μην συμμετέχουν κράτη μέλη με σημαντικές αλιευτικές δραστηριότητες.
Το δεύτερο σημείο που ήθελα να αναφέρω είναι ότι η συμμετοχή των οργανώσεων που εκπροσωπούν τον απλό πολίτη στην αλιευτική πολιτική πρέπει να προωθηθεί με ισορροπημένο και σωστό τρόπο, ενώ στα πλαίσια αυτά θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη σημασία στη γεωγραφική διασπορά. Επί του σημείου αυτού η πρόταση είναι απλώς ανεπαρκής.
Αυτοί είναι και οι λόγοι για τους οποίους ζητώ, μαζί με άλλους συναδέλφους στους οποίους συμπεριλαμβάνεται και ο κ. Van Dam, να υπάρξει μέριμνα, ούτως ώστε να συσταθεί μια συμβουλευτική επιτροπή, η οποία θα αναλάβει να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο και ταυτόχρονα θα είναι αντιπροσωπευτική για τον τομέα και για ολόκληρη την Ευρώπη. Αυτό σημαίνει συγκεκριμένα ότι, στην επιτροπή θα πρέπει να εκπροσωπούνται όλα τα αλιευτικά έθνη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Στην παλαιά συμβουλευτική επιτροπή είχε επιτευχθεί συμφωνία επί του θέματος αυτού μεταξύ των εκπροσώπων του κλάδου και της Επιτροπής. Το γεγονός ότι οι σημερινές προτάσεις των επαγγελματικών οργανώσεων παραγνωρίζουν το σημείο αυτό είναι κατά τη γνώμη μου απαράδεκτο, εάν θεωρηθεί από μια χριστιανοδημοκρατική προοπτική.

Cunha
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα καταρχάς να συγχαρώ τη συνάδελφό μας Rosa Miguιlez Ramos για την εργασία που πραγματοποίησε, αλλά κυρίως για την ψύχραιμη ανάλυση στην οποία προβαίνει στην παρούσα έκθεση, και επίσης επειδή βάζει το δάχτυλο στην πληγή, ή καλύτερα, στις διάφορες πληγές, διότι ανακύπτουν εδώ δύο θεμελιώδη ζητήματα, που υπογραμμίστηκαν ήδη από μια σειρά συναδέλφων και τα οποία αυτό το Κοινοβούλιο οφείλει να επισημάνει.
Το πρώτο είναι η έκπληξη, ή μάλλον θα έλεγα η κατάπληξη που αισθανόμαστε για το γεγονός ότι ζητείται σήμερα η γνώμη του Κοινοβουλίου για διάφορες κανονιστικές πτυχές της Συμβουλευτικής Επιτροπής Αλιείας και Υδροκαλλιέργειας, τη στιγμή που δεν έγινε παρόμοιο διάβημα, εν ευθέτω χρόνω, αναφορικά με τη σύνθεση της εν λόγω επιτροπής. Όπως γνωρίζουμε, η Επιτροπή ενέκρινε πέρυσι, δίχως να ζητήσει τη γνώμη κανενός, την Απόφαση αριθ. 478/99 με την οποία συγκροτήθηκε αυτή η συμβουλευτική επιτροπή, και δεν συμβουλεύθηκε το Κοινοβούλιο για θέματα τόσο σημαντικά όπως είναι η αντιπροσωπευτικότητα των επαγγελματικών οργανώσεων του κλάδου της αλιείας ή ο θεμελιώδης ρόλος που αυτές διαδραματίζουν στο πλαίσιο του σχεδιασμού και της διαχείρισης της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής. Κατ' εμέ, το γεγονός ότι δεν ζητήθηκε η γνώμη του Κοινοβουλίου είναι ακατανόητο! Αγγίζει μέχρι και τα όρια του μυστηρίου. Υπάρχουν λόγοι οι οποίοι ξεπερνούν τη λογική. Δεν μπορώ να ξέρω εάν στην προκειμένη περίπτωση υπάρχει κάποιος λόγος, τον οποίο εγώ δεν γνωρίζω, ώστε να μη ζητηθεί η γνώμη του Κοινοβουλίου.
Η δεύτερη παρατήρηση είναι η εξής: διατηρούμε πολλές αμφιβολίες όσον αφορά την αντιπροσωπευτικότητα αυτών των οργάνων. Για παράδειγμα, δεν βλέπουμε να αντιπροσωπεύεται στο συγκεκριμένο όργανο με τον τρόπο που θα άρμοζε μία χώρα σαν τη δική μου, την Πορτογαλία, που αποτελεί μια αλιευτική δύναμη σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης και την πέμπτη κατά σειρά μεγαλύτερη χώρα όσον αφορά το μέγεθος του στόλου. Έχω μείνει κατάπληκτος: κατ' εμέ, αυτό αγγίζει μέχρι και τα όρια του μυστηρίου.
Ολοκληρώνοντας σχετικά με το δεύτερο ζήτημα, ή καλύτερα, με τη δεύτερη πληγή, και λαμβάνοντας υπόψη τα προαναφερθέντα κενά στη συμβουλευτική επιτροπή και την αντιπροσωπευτικότητά της, θεωρώ ουσιαστικής σημασίας να εξεταστεί το ενδεχόμενο χορήγησης οικονομικής ενίσχυσης σε άλλες επαγγελματικές οργανώσεις, οι οποίες δεν συμμετέχουν στη συμβουλευτική επιτροπή.

McCartin
Κύριε Πρόεδρε, χαιρετίζω την παρούσα έκθεση και ευχαριστώ την κυρία Ramos για την εισαγωγή της, η οποία ήταν περιεκτική και εποικοδομητική. Είναι χρήσιμο να καταβάλουμε αυτή την προσπάθεια για να προωθήσουμε έναν καλύτερο διάλογο μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των εμπλεκομένων στον αλιευτικό τομέα. Στο μέρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης από όπου προέρχομαι, μία απομακρυσμένη περιφέρεια, αντιμετωπίζουμε πάντοτε ιδιαίτερες δυσκολίες για να προωθήσουμε στους αλιείς την ιδέα μιας κοινής αλιευτικής πολιτικής.
Εφόσον ο κ. MacCormick έθιξε το ζήτημα - και έχω αναφερθεί σε αυτό στο παρελθόν - η θέση της Ιρλανδίας είναι δύσκολη, διότι εάν αφαιρέσουμε την Ιρλανδία από την Ευρωπαϊκή Ένωση, θα αφαιρέσουμε μαζί και μεγάλες ποσότητες ψαριών. Παραδοσιακά, οι ιρλανδοί αλιείς δεν αλίευαν αυτά τα ψάρια, διότι όπως θα γνωρίζουν ορισμένοι, υπήρξε μία περίοδος στην ιστορία μας όπου απαγορευόταν δια νόμου να τοποθετούνται ψάρια σε ιρλανδικά πλοία. Αυτή η κατάσταση συνεχίστηκε εν πολλοίς μέχρι τις αρχές αυτού του αιώνα, έτσι οι άνθρωποι εξακολουθούσαν να ψαρεύουν σε ξεπερασμένες αλιευτικές βάρκες, τα curraghs, 20 χρόνια πριν προσχωρήσουμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Εν πάση περιπτώσει, είναι γεγονός ότι ιχθύες αξίας περίπου 700 εκατομμυρίων ευρώ - και ενδεχομένως ακόμη μεγαλύτερης, διότι η τιμή των ιχθύων έχει αλλάξει - αλιεύονται από τα ιρλανδικά ύδατα. Ως αποτέλεσμα της μείωσης των διαρθρωτικών πιστώσεων που χορηγούνται στην Ιρλανδία, λόγω της οικονομικής της ανάπτυξης, η αξία των ιχθύων που αλιεύονται από τα ύδατα, που θα θεωρούνταν ιρλανδικά εάν δεν υπήρχε η Ευρωπαϊκή Ένωση, θα ξεπεράσει σε ένα-δύο χρόνια το συνολικό ποσό των διαρθρωτικών πιστώσεων που εισρέουν στην Ιρλανδία. Τούτο καθιστά ακόμη πιο δύσκολη την αποδοχή της εν λόγω πρότασης.
Δεν γνωρίζω εάν το ίδιο ισχύει για οποιαδήποτε άλλη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Σκωτία, ως τμήμα του Ηνωμένου Βασιλείου, λαμβάνει το φυσιολογικό μερίδιό της μαζί με το Ηνωμένο Βασίλειο, αλλά η Ιρλανδία είναι η μόνη χώρα που δεν το λαμβάνει. Αυτός είναι ο μόνος φυσικός πόρος που, από ό,τι γνωρίζω, όλα τα κράτη μέλη θεωρούν ως κοινή περιουσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τούτο δεν σημαίνει ότι δεν χρειάζεται να προωθήσουμε αυτόν τον διάλογο. Η επέκταση του ορίου των 20 μιλίων, στην οποία συμφώνησε το Κοινοβούλιο, μπορεί να αποτελέσει μέρος της λύσης και μπορεί να συμβάλει στην ικανοποίηση των τοπικών αλιέων, δίδοντάς τους περισσότερο έλεγχο επί της ζωής τους. Δεν επιθυμώ επανεθνικοποίηση του ζητήματος, ωστόσο η περιφερειοποίηση θα βοηθούσε ασφαλώς στην επίλυση των προβλημάτων της Σκωτίας και της Ιρλανδίας.

Διαμαντοπούλου
Κύριε Πρόεδρε, ήθελα να ξεκινήσω λέγοντας ότι οι συχνές νομοθετικές αλλαγές στον χώρο της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής δείχνουν τη δυναμική αυτού του χώρου. Μια δυναμική η οποία δεν μπορούσε να εκφραστεί με τον τρόπο που λειτουργούσε η προηγούμενη συμβουλευτική επιτροπή για την αλιεία και έτσι κατατέθηκε αυτή η νομοθετική πρόταση. Ο στόχος της πρότασης αυτής είναι να δημιουργήσει μια πιο αποτελεσματική και ουσιαστική σχέση ανάμεσα στην Επιτροπή και τη συμβουλευτική επιτροπή αλιείας.
Για να καταλήξει η Επιτροπή σ' αυτή την πρόταση χρειάστηκαν εργασίες τριών χρόνων. Το 1997 ανατέθηκε μία μελέτη σε ανεξάρτητο γραφείο, από την οποία προέκυψαν δύο συμπεράσματα. Το πρώτο είναι ότι η αλιευτική πολιτική ξεπερνά τα συμφέροντα της αλιευτικής βιομηχανίας και αφορά πλέον και ανησυχίες της ίδιας της κοινωνίας. Και αυτό πρέπει να το λάβουμε υπόψη μας. Δεύτερον, ο τρόπος που λειτουργούσε η συμβουλευτική επιτροπή δεν ανταποκρινόταν στις ανάγκες της διαχείρισης πολύπλοκων θεμάτων.
Έτσι, η νομοθετική πρόταση περιλαμβάνει τρία μέρη: το πρώτο είναι η μεταρρύθμιση της συμβουλευτικής επιτροπής η οποία αποτελείται πλέον από 20 μέλη αντί για 45 και στην οποία συμμετέχουν κατά 60% οι αλιευτικές οργανώσεις, κατά 25% οι βιομηχανικές και εμπορικές επιχειρήσεις του κλάδου και κατά 15% οι περιβαλλοντικές οργανώσεις. Έγινε λοιπόν προσπάθεια να ενημερώνεται η Επιτροπή για τη γνώμη όχι μόνον των επαγγελματιών και των επιχειρηματιών αλλά και της ίδιας της κοινωνίας. Το δεύτερο τμήμα της νομοθετικής πρότασης αφορά μέτρα ενίσχυσης των αντιπροσωπευτικών οργανώσεων των ενδιαφερομένων για την Κοινή Αλιευτική Πολιτική κύκλων και κυρίως των ευρωπαϊκών επαγγελματικών αλιευτικών οργανώσεων. Το τρίτο μέρος αφορά την ενίσχυση των δράσεων επικοινωνίας της ΓΔ Αλιείας με τους κύκλους αυτούς.
Η νομοθετική πρόταση αναφέρεται στα δύο αυτά τελευταία σημεία, αλλά θέλω να επαναλάβω ότι προηγήθηκε μακρά περίοδος διαβούλευσης για την τελική πρόταση όσον αφορά τη σύνθεση της επιτροπής. Στις 26 Οκτωβρίου, η πρόταση αυτή αποτέλεσε αντικείμενο μιας πρώτης εξέτασης στο Συμβούλιο, το οποίο ήδη αναμένει τη γνώμη του Κοινοβουλίου ώστε να συνεχίσει τις εργασίες του.
Θέλω να συγχαρώ ιδιαίτερα την κ. Ramos για την εξαιρετική ποιότητα της έκθεσής της, καθώς και την Επιτροπή Αλιείας του Κοινοβουλίου για την πολύ καλή συνεργασία και για τις εργασίες πάνω στο κείμενο αυτό.
Θα ήθελα να σχολιάσω τις τροπολογίες και να εκφράσω τη θέση της Επιτροπής. Στην επιτροπή του Κοινοβουλίου έχουν διατυπωθεί τρεις τροπολογίες. Η πρώτη αφορά την επιθυμία του Κοινοβουλίου να ελέγχονται με ακρίβεια οι δαπάνες των επαγγελματικών οργανώσεων, ώστε να αντιστοιχούν ακριβώς στους στόχους οι οποίοι καθορίζονται από τη νομοθετική πρόταση. Η Επιτροπή συμφωνεί και κάνει αποδεκτή αυτή την τροπολογία.
Ως προς τη δεύτερη τροπολογία, η Επιτροπή προφανώς συμφωνεί με την άποψη του Κοινοβουλίου να διαθέτει κάθε πληροφορία σχετικά με τις εργασίες της επιτροπής και με τις πολυάριθμες επαφές που έχει η τελευταία. Η σύνταξη όμως μιας ετήσιας έκθεσης, με όλη αυτή τη δραστηριότητα, είναι εξαιρετικά επίπονο έργο για την ήδη φορτωμένη διεύθυνση της κοινοτικής αλιείας, χωρίς ένα εμφανές πρόσθετο όφελος.
Η τρίτη τροπολογία περιλαμβάνει το περιεχόμενο της δεύτερης και αναφέρεται στην αντιπροσωπευτικότητα της συμβουλευτικής επιτροπής, τη συμμετοχή δηλαδή όλων των εθνικοτήτων. Συμφωνούμε ότι στην επιτροπή θα πρέπει να διασφαλίζεται και να αντιπροσωπεύεται το σύνολο του τομέα κατά τρόπο ισόρροπο, αλλά αμφισβητούμε κατά πόσο -και αυτό προέκυψε τόσο από τις μελέτες όσο και από τον διάλογο- αυτή η ισορροπία θα πρέπει να εδράζεται σε ισορροπίες με βάση την εθνικότητα. Η Επιτροπή ζήτησε να ενισχύσει τις ευρωπαϊκές οργανώσεις, οι οποίες έχουν όλη την ευχέρεια να φροντίσουν οι ίδιες για την εθνική εκπροσώπηση ή για την εκπροσώπηση ειδικών κατηγοριών, όταν αυτές το κρίνουν απαραίτητο.
Τελειώνοντας, πρέπει να πω ότι η Επιτροπή υιοθετεί την τροπολογία αριθ. 1, με την οποία καλείται η Κοινότητα να ενισχύσει τον δημοσιονομικό έλεγχο, αλλά κρίνει σκόπιμο, για τους λόγους που εξήγησα παραπάνω, να απορρίψει τις τροπολογίες αριθ. 2 και 3.

Πρόεδρος
Ευχαριστώ πολύ, κυρία Επίτροπε.

Fraga Estιvez
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ρωτήσω κάτι την Επίτροπο. Πιστεύω ότι όλοι οι βουλευτές που μιλήσαμε κάναμε την ίδια ερώτηση στην Επίτροπο: γιατί η Επιτροπή δεν διαβουλεύτηκε με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σχετικά με τη μεταρρύθμιση της Συμβουλευτικής Επιτροπής τη στιγμή που, κατά την προηγούμενη κοινοβουλευτική περίοδο, και ενώ η πρόταση ήταν ακόμα υπό διαπραγμάτευση, το Κοινοβούλιο το ζήτησε; Θα ήθελα να απαντήσει η Επίτροπος σε αυτή την ερώτηση, και κυρίως, να δεσμευτεί επισήμως ότι στο μέλλον δεν θα επαναληφθούν αυτά τα φαινόμενα.

Διαμαντοπούλου
. Κύριε Πρόεδρε, είναι κατανοητό το ερώτημα, αλλά θα πρέπει να επαναλάβω ότι η Επιτροπή λειτουργεί με βάση τη Συνθήκη και ένα συγκεκριμένο πλαίσιο, το οποίο και η ίδια πρέπει να σέβεται. Η επιτροπή αυτή είναι μια επιτροπή της Κοινότητας και από πουθενά δεν προκύπτει διαβούλευση με το Κοινοβούλιο όταν γίνονται μεταρρυθμίσεις των επιτροπών αυτών, οι οποίες συστήνονται από την Επιτροπή.

Van Dam
Κύριε Πρόεδρε, πριν προχωρήσουμε στην ψηφοφορία θα ήθελα μια μικρή διόρθωση. Λίγο πριν αρχίσουμε τη συνεδρίαση δεν υπήρχε οριστικός κατάλογος των ψηφοφοριών. Θα ήθελα να μου επιβεβαιώσετε, όπως έκαναν και οι σχετικές υπηρεσίες, ότι για την τροπολογία αριθ. 3 θα διεξαχθεί ονομαστική ψηφοφορία. Σχετικά με την ίδια τροπολογία θα ήθελα να τονίσω ότι δεν έχει υποβληθεί μόνο από την Ομάδα για την Ευρώπη της Δημοκρατίας και της Διαφοράς αλλά και από δέκα μέλη της Ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος.

Πρόεδρος
Ναι, κύριε van Dam. Προβλέπεται ονομαστική ψηφοφορία.
Η συζήτηση έληξε.
Προχωρούμε τώρα στην ψηφοφορία.
(Το Σώμα εγκρίνει το ψήφισμα νομοθετικού περιεχομένου) ΑΙΤΙΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΨΗΦΟΥ

Fatuzzo
Κύριε Πρόεδρε, μήπως είμαστε λιγάκι σαδιστές να συζητάμε πάντοτε την Παρασκευή για αλιεία, όταν ακριβώς τα ψάρια στην πατρίδα μου καταλήγουν στο τηγάνι; Στο Camogli, κοντά στην Γένοβα, την πόλη όπου γεννήθηκα, υπάρχει ένα γιγαντιαίο τηγάνι όπου κάθε χρόνο τηγανίζονται τα ψάρια τα οποία έπειτα προσφέρονται δωρεάν σε όλους τους κατοίκους. Και το λέγω αυτό για να εξηγήσω το ενδιαφέρον μου για την αλιεία και το λόγο για τον οποίον ψήφισα υπέρ αυτής της νομοθετικής πρότασης. Θεωρώ σωστό να υπάρχει διαβούλευση με τους πολίτες και, παρότι η Επίτροπος κ. Διαμαντοπούλου δικαιολογημένα εξήγησε ότι η Επιτροπή δεν υποχρεούται να διαβουλεύεται με τους πολίτες, θα ήθελα να προτείνω και να ζητήσω να γίνουν δεκτοί στις διαβουλεύσεις οι γηραιοί εκπρόσωποι των αλιέων.

Ribeiro e Castro
Μόλις ψήφισα κατά, τόσο στην τελική ψηφοφορία όσο και στην περίπτωση του ψηφίσματος νομοθετικού περιεχομένου, από τη στιγμή που, δυστυχώς, μια πλειοψηφία του Κοινοβουλίου, υποτασσόμενη ίσως ταπεινά στην προφορική αντίθεση που εξέφρασε στη διάρκεια της συζήτησης η εδώ παριστάμενη κυρία Επίτροπος, αρνήθηκε να εγκρίνει την τροπολογία αριθ. 3, η οποία είχε κατατεθεί από την Ομάδα για την Ευρώπη της Δημοκρατίας και της Διαφοράς και άλλους μεμονωμένους βουλευτές. Δεν κατανοούμε αυτό το αποτέλεσμα, εφόσον κατά τη διάρκεια της συζήτησης εκφράστηκαν από όλες σχεδόν τις πλευρές κριτικές στην Επιτροπή επειδή δεν συμβουλεύθηκε το Κοινοβούλιο τη στιγμή της αλλαγής της σύνθεσης της Συμβουλευτικής Επιτροπής Αλιείας. Μα η τροπολογία αριθ. 3 ήταν συγκεκριμένα η μοναδική που παρενέβαινε σε αυτό το επίπεδο, προς μία κατεύθυνση η οποία είναι απαραίτητη ώστε να διασφαλισθεί η πραγματική αντιπροσωπευτικότητα του εν λόγω οργάνου διαβούλευσης, διευθετώντας το πρόβλημα της άνισης και, σε μεγάλο βαθμό, πλασματικής σύνθεσής του. Είναι λυπηρό το γεγονός ότι, ακόμη και σε αυτό το τόσο απλό ζήτημα, η Κοινή Αλιευτική Πολιτική παραμένει στο περιθώριο των ανησυχιών μας.

Συνεργάτες των αρχών στην Κολομβία
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση επί των ακόλουθων προφορικών ερωτήσεων:
Β5-0006/2000 της βουλευτού Sauquillo Pιrez del Arco, εξ ονόματος της Ομάδας του Κόμματος των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών, προς την Επιτροπή, για την προστασία συνεργατών και ανθρωπιστικών οργανώσεων·
Β5-0007/2000 των βουλευτών Kreissl-Dφrfler, Lipietz και Nogueira Romαn, εξ ονόματος της Ομάδας των Πρασίνων/ Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία, προς την Επιτροπή, για την προστασία των φορέων ανθρωπιστικής βοήθειας στην Κολομβία.

Sauquillo Pιrez del Arco
Κύριε Πρόεδρε, δεν θέλω να ακουστώ δραματική, αφού γνωρίζω ότι υπάρχουν πολλά άτομα ανάμεσα στον άμαχο πληθυσμό που υφίστανται βία στη διάρκεια ένοπλων συγκρούσεων σε διάφορες χώρες. Όμως, μεταξύ του 1992 και του 1997, δολοφονήθηκαν 131 συνεργάτες, προσωπικό ανθρωπιστικών οργανώσεων και ακτιβιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην υπηρεσία των Ηνωμένων Εθνών σε περιοχές συγκρούσεων.
Από την 1η Ιανουαρίου του 1994 έως τις 17 Μαρτίου του 1997, 119 άτομα, συνεργάτες καθώς και προσωπικό ανθρωπιστικών οργανώσεων, απήχθησαν σε 35 περιπτώσεις. Το 1992, κάθε μήνα πέθαινε από βίαιο θάνατο ένας εκπρόσωπος των Ηνωμένων Εθνών. Το 1993, η αναλογία ήταν ένας κάθε δύο εβδομάδες, και το 1994, ένας κάθε εβδομάδα.
Τους δύο πρώτους μήνες του 1997, πέθαναν 9 συνεργάτες. Το 1996, 153 αντιπρόσωποι της Διεθνούς Επιτροπής του Ερυθρού Σταυρού υπήρξαν θύματα ενεργειών που έπληξαν την προσωπική τους ασφάλεια, συμπεριλαμβανομένων δολοφονιών και απαγωγών. Θέλω να υπενθυμίσω, ιδιαίτερα, τους τρεις νεκρούς των Γιατρών του Κόσμου του ισπανικού παραρτήματος, στη Ρουάντα το 1997.
Τελικά, όπως αναφέρουμε στο συμβιβαστικό ψήφισμα, με το οποίο θέλουμε να κλείσουμε αυτή τη συζήτηση, οι δολοφονίες των συνεργατών Iρigo Eguiluz και Jorge Luis Mazo της οργάνωσης Ειρήνη και Τρίτος Κόσμος, στις 18 του περασμένου Νοεμβρίου στο Quibdσ, 500 χιλιόμετρα βόρεια της Μπογκοτά, στον ποταμό Atrato, στην Κολομβία, δεν είναι παρά οι τελευταίες σε μια μακρά σειρά από απόπειρες, όχι απλά κατά της σωματικής ακεραιότητας αυτών των ανθρώπων, αλλά κατά των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου και μέσα σε αυτό το πλαίσιο, κατά του δικαιώματος των θυμάτων των συγκρούσεων να τύχουν βοήθειας και παράλληλα οι δράστες αυτών των πράξεων να δικαστούν και να υπάρξει η αναγκαία απονομή δικαιοσύνης, προκειμένου τέτοια παραπτώματα να μην μένουν ατιμώρητα.
Σε αυτό το πρόσφατο κλίμα ανασφάλειας των φορέων ανθρωπιστικής βοήθειας συντελεί η αύξηση των συγκρούσεων, η αλματώδης αύξηση των ανθρωπιστικών οργανώσεων και κυρίως η φύση των τωρινών συγκρούσεων. Δεν πρόκειται πλέον για συγκρούσεις μεταξύ ένοπλων τμημάτων τακτικού στρατού, που υπόκεινται σε πολιτικό έλεγχο, και αντάρτικων κινημάτων με ιεραρχία και με σαφή ιδεολογία, όπου τα εμπόλεμα μέρη ήταν, τρόπον τινά, υπεύθυνα για την προστασία του προσωπικού ανθρωπιστικών οργανώσεων, που με τη δράση του ωφελούσε τον πληθυσμό. Σήμερα δεν υπάρχουν αυτά τα δεδομένα.
Οι συνεργάτες και το προσωπικό των ανθρωπιστικών οργανώσεων είναι εκτεθειμένο στις ληστοσυμμορίες· ο άμαχος πληθυσμός θεωρείται άλλο ένα κομμάτι της σύγκρουσης, τμήμα της πολιτικής και στρατιωτικής στρατηγικής. Κατά συνέπεια, η ανθρωπιστική δράση μετατρέπεται σε εμπόδιο για τους στόχους των αντιμαχομένων, που συχνά εξοντώνουν για λόγους εθνοτικούς, θρησκευτικούς ή πολιτισμικούς τμήμα του άμαχου πληθυσμού.
Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα, η ασφάλεια του προσωπικού ανθρωπιστικών οργανώσεων είναι θέμα μείζονος σημασίας που απασχολεί το Κοινοβούλιο και θα έπρεπε να απασχολεί την Επιτροπή, χρηματοδότη άνω των 180 Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων που εργάζονται σε περιοχές συγκρούσεων, αλλά και το Συμβούλιο, που επιχειρεί να προωθήσει μια εξωτερική πολιτική σύμφωνη με τις Συνθήκες, την προαγωγή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και μια πολιτική ασφάλειας, που για την ώρα, υλοποιείται ακριβώς με τις ανθρωπιστικές δράσεις.
Για τον λόγο αυτό ζητούμε από τα άλλα θεσμικά όργανα να συμμεριστούν επίσης την ανησυχία του Κοινοβουλίου. Η μεν Επιτροπή, με το να επεξεργαστεί ανακοίνωση για τις συνθήκες ασφαλείας των συνεργατών και του προσωπικού ανθρωπιστικών οργανώσεων και με το να λάβει μέτρα που να διασφαλίζουν την ασφάλεια των συνεργατών μας. Προτού καταλήξουμε στα μέτρα που προτείνουν ορισμένες κυβερνήσεις, όπως στη στρατιωτική προστασία των συνεργατών, οφείλουμε να προτείνουμε άλλα μέτρα που να είναι περισσότερο αποτελεσματικά σε καταστάσεις συγκρούσεων. Το δε Συμβούλιο, μέσω της προαγωγής, με βάση την ΚΕΠΠΑ, του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου και, ενδεχομένως, μέσω της πιθανής δημιουργίας ενός ευρωπαϊκού μη στρατιωτικού ειρηνευτικού σώματος.
Μάλιστα το 1999 εορτάσαμε την 50η επέτειο των Συμβάσεων της Γενεύης για το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο, που προστατεύει τον άμαχο πληθυσμό στις ένοπλες συγκρούσεις και εγγυάται την πρόσβαση της διεθνούς βοήθειας. Πρόκειται για μέσα που είναι δεσμευτικά από νομικής άποψης για τα κράτη, εν τούτοις όμως, συστηματικά δεν τηρούνται.
Ζητούμε από τον Γενικό Γραμματέα του Συμβουλίου να χρησιμοποιήσει την καινούργια ικανότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης για εξωτερική δράση, προκειμένου για την προαγωγή αυτών των αρχών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών ζήτησε πρόσφατα από το Συμβούλιο Ασφαλείας να επιβάλει το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο με την εφαρμογή μάλιστα των κεφαλαίων 5, 6 και 7 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.
Εμείς εδώ σήμερα, δεν ζητούμε παρά να αρχίσουμε να αποκτούμε συνείδηση της κατάστασης και να ληφθούν μέτρα, προκειμένου να αντιμετωπίσουμε ένα πρόβλημα που δεν επηρεάζει μόνο τις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, αλλά και τα θεμέλια της αντίληψής μας για την παγκόσμια τάξη.

Διαμαντοπούλου
. Η Επιτροπή λυπάται ιδιαίτερα για το τραγικό συμβάν, που είναι ένα από αυτά που συμβαίνουν σε όλο τον κόσμο και καθημερινά και είναι αυτά στα οποία αναφέρθηκε και η κυρία βουλευτής. Η Επιτροπή εκφράζει τη λύπη της και ταυτόχρονα υπογραμμίζει για ακόμη μια φορά το κουράγιο και την αφοσίωση αυτού του ανθρωπιστικού προσωπικού που εργάζεται σε τόσο επικίνδυνες περιοχές σε όλα τα σημεία του πλανήτη.
Ιδιαίτερα για την περίπτωση της Κολομβίας, έχει τονισθεί επανειλημμένως στις αρχές της Κολομβίας η ανησυχία της Επιτροπής για το θέμα αυτό. Συνεχίζουμε να παρακολουθούμε την κατάσταση και είμαστε σε συνεχή συνεργασία με τις πρεσβείες των κρατών μελών στην Μπογκοτά. Ως προς την δολοφονία του Iρigo Eguiluz, ο οποίος εργαζόταν σε σχέδια της ECHO, και του ιερέα, η Επιτροπή και τα κράτη μέλη πίεσαν τις κολομβιανές αρχές να διεξαγάγουν έρευνες για το έγκλημα αυτό. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και ο πρέσβυς της Ισπανίας συναντήθηκαν με τον κολομβιανό Αντιπρόεδρο και επιμένουν ώστε να οδηγηθούν στην δικαιοσύνη οι υπεύθυνοι για το έγκλημα. Η διάσωση και η διαφύλαξη της ζωής κατά τη διάρκεια αυτών των εκτάκτων περιπτώσεων αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της ανθρωπιστικής νομοθεσίας.
Ο ρόλος του γραφείου της ECHO στην Κολομβία και σε άλλες χώρες είναι η παρακολούθηση της ανθρωπιστικής κατάστασης στη χώρα αλλά, ιδιαίτερα στην Κολομβία, και της κατάστασης αυτών που μετακινούνται παρά την θέλησή τους, και γίνεται μια συνεχής προσπάθεια για τον έλεγχο της εφαρμογής των ανθρωπιστικών νόμων. Οπωσδήποτε, η κυρία βουλευτής επεσήμανε την ανάγκη των ειδικών μέτρων και των ειδικών δράσεων της Επιτροπής για την ασφάλεια αυτού του προσωπικού. Αναφερθήκατε στο ήδη υπάρχον έγγραφο της Επιτροπής, που είναι ένα έγγραφο για την ασφάλεια του προσωπικού αρωγής και κατατέθηκε τον Μάιο του 1998, το οποίο δείχνει την προτεραιότητα και αναφέρεται και στις συγκεκριμένες δράσεις. Λόγω της επιδείνωσης της κατάστασης, το γραφείο ECHO της Επιτροπής οργάνωσε στη Μπογκοτά ένα σεμινάριο για το θέμα της ασφάλειας τον Απρίλιο του 1999 με την Διεθνή Επιτροπή του Ερυθρού Σταυρού και ζητήθηκε από όλες τις οργανώσεις οι οποίες βρίσκονται στην Κολομβία να έχουν ένα Χάρτη Ασφαλείας και να ανακοινώνουν εκ των προτέρων τα ταξίδια τους στην Διεθνή Επιτροπή του Ερυθρού Σταυρού. Αυτό γίνεται για να εξασφαλίζεται ότι οι διάφοροι ένοπλοι έχουν ενημερωθεί για τον ανθρωπιστικό χαρακτήρα της αποστολής.
Πρέπει επίσης να τονίσω ότι, εκτός από τον σχεδιασμό, εκτός από τα μέτρα δράσης, εκτός από την εκπαίδευση του προσωπικού, υπάρχει και ανάγκη χρηματοδότησης. Η εφαρμογή της ανθρωπιστικής βοήθειας δεν είναι ανέξοδη. Για το λόγο αυτό, η Επιτροπή όχι μόνο ενθαρρύνει τις πρακτικές για την εφαρμογή της ανθρωπιστικής βοήθειας, αλλά και χρηματοδοτεί δραστηριότητες για την κατάρτιση και την αύξηση της συνειδητοποίησης των κινδύνων στα άτομα τα οποία παίρνουν μέρος σα αυτές τις αποστολές. Ας μου επιτραπεί να αναφερθώ σε ορισμένα νέα και παλαιά παραδείγματα πρωτοβουλιών που έχουν αναληφθεί για το σκοπό αυτό: η παρουσίαση των εγγράφων για την ανθρωπιστική βοήθεια, το σεμινάριο για την ασφάλεια με εταίρους στη Λισαβώνα, το εργαστήριο για προσωπικό στις Βρυξέλλες σε θέματα ασφάλειας, η εισαγωγή των θεμάτων που αφορούν την ασφάλεια προσωπικού στα εγχειρίδια της ECHO και συνεδρίαση των ανταποκριτών της ECHO που θα γίνει τον Φεβρουάριο-Μάρτιο του 2000 για τον λόγο αυτό.
Φυσικά, θα ληφθούν υπόψη οι προτάσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και επειδή είναι ένα θέμα με εξαιρετικά μεγάλες δυσκολίες και πολύ διαφορετικές πλευρές, η στενή συνεργασία, οι νέες ιδέες και οι προτάσεις είναι πολύ σημαντικές και για την δράση της Επιτροπής.

Gutiιrrez Cortines
Κύριε Πρόεδρε, η δολοφονία του συνεργάτη αποστολής Iρigo Eguiluz και του κολομβιανού ιερωμένου Jorge Luis Mazo στον ποταμό Atrato, στην Κολομβία, είναι ένα τραγικό γεγονός που για άλλη μια φορά πρέπει να προσθέσουμε στη σειρά βίαιων θανάτων, που τα τελευταία χρόνια έπληξαν τους εθελοντές που αφιερώνουν τη ζωή τους στην επίτευξη της ειρήνης και που επιπλέον εισάγουν μια κουλτούρα στους πληθυσμούς που βρίσκονται σε ιδιαίτερα μειονεκτική θέση.
Είναι λογικό κατά συνέπεια που αυτή η Ομάδα και το Κοινοβούλιο υψώνουν τη φωνή τους για να στείλουν το μήνυμα, ότι συμπάσχουν και συμπονούν τους οικείους των θυμάτων και ότι στηρίζουν και ενθαρρύνουν τους συντρόφους που εξακολουθούν να εργάζονται και συνεχίζουν το έργο τους. Την ίδια ώρα, ζητούμε επίμονα από τα αρμόδια θεσμικά όργανα να μεριμνήσουν για τη δικαιοσύνη, και από την Επιτροπή, τον Γενικό Γραμματέα του Συμβουλίου και την κυβέρνηση της Κολομβίας, να καταβάλουν τις αναγκαίες προσπάθειες προκειμένου η δικαιοσύνη να επιτελέσει τη λειτουργία της και τα εγκλήματα να τιμωρηθούν σύμφωνα με το Δίκαιο.
Η φυλάκιση ενός πιθανού ενόχου αποτελεί θετικό σημάδι που επαινούμε, όπως επίσης επαινούμε τη θέληση και το ταλέντο που επέδειξε ο Πρόεδρος Pastrana κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στο Κοινοβούλιο. Μολαταύτα και αν και αντιλαμβανόμαστε την πολυπλοκότητα του προβλήματος, υπενθυμίζουμε στην κυβέρνηση ότι η υποστήριξη του Ερυθρού Σταυρού και της Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες είναι μέσο που πάντα θα στηρίζουμε, όπως και την προσπάθεια αυστηρής εφαρμογής των κανόνων που θεσπίστηκαν το 1998, καθώς και άλλων προηγούμενων για τη νομική και ουσιαστική προστασία αυτών των ομάδων.
Αναγνωρίζουμε επίσης ότι είναι αναγκαίο να ενισχύσουμε τα συστήματα αναγνώρισης και νομικής προστασίας των συνεργατών και εθελοντών. Αναπτύσσουν το έργο τους συγκεκριμένα στις ζώνες συγκρούσεων, σε περιοχές που πλήττονται από τη βία και τη φτώχεια, σε απόμερες περιοχές που το βλέμμα της δικαιοσύνης δεν κατορθώνει να φτάσει, και κατά συνέπεια, είναι αναγκαίο να αναζητήσουμε άλλα μέσα διαφορετικού χαρακτήρα, να επινοήσουμε νέα συστήματα. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο, εμείς, που ευημερούμε, τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα και οι κυβερνήσεις, υποχρεούμαστε από έναν κώδικα τιμής να υφάνουμε γύρω από το προσωπικό των ανθρωπιστικών οργανώσεων ένα δίχτυ προστατευτικών μέτρων, παρέχοντας την αμέριστη υποστήριξή μας στη δικαιοσύνη, δεδομένου ότι, ενώ εμείς επιχειρούμε να βοηθήσουμε από το εξωτερικό, αυτοί οικοδομούν την ειρήνη και την αλληλεγγύη εκ των έσω, διεισδύουν σε ζοφερές περιοχές για να προσφέρουν ιατροφαρμακευτική βοήθεια και λύσεις. Αποτελούν την πλέον ευγενή εκδοχή μιας αυτάρκους κοινωνίας, συνεπώς, η απάντησή μας πρέπει να είναι αποτελεσματική και υπεύθυνη.

Medina Ortega
Κύριε Πρόεδρε, οι δηλώσεις της Επιτρόπου κυρίας Διαμαντοπούλου μάς καθησυχάζουν στο μέτρο που η Επιτροπή έχει επίγνωση των προβλημάτων που θέτει η έλλειψη ασφάλειας των συνεργατών σε μερικές χώρες. Η κ. Sauquillo επεσήμανε, τόσο στη διατύπωση της προφορικής της ερώτησης, όσο και στην παρουσίαση που μόλις έκανε, ότι το πρόβλημα δεν είναι ένα συγκεκριμένο θέμα για κάποια δεδομένη χώρα. Είναι γεγονός ότι η Κολομβία είναι μία από τις χώρες που η κατάστασή τους δεν τους επιτρέπει να εγγυώνται την ασφάλεια των συνεργατών. Δεν πρόκειται όμως μόνο για την Κολομβία. Πρόκειται για πολλές άλλες χώρες στην Αφρική, την Ασία και για άλλες περιοχές.
Η πρόταση ψηφίσματος ζητεί από την Επιτροπή να προβεί σε σχετική ανακοίνωση. Δεν γνωρίζω εάν αυτό αποτελεί το πλέον ενδεδειγμένο μέσο, φαίνεται όμως ότι η Επιτροπή είναι διατεθειμένη να εργαστεί προς αυτή την κατεύθυνση και ενδεχομένως θα ήταν χρήσιμο να εξεταστεί η εκπόνηση σχετικού εγγράφου.
Εκείνο που δεν νομίζω ότι έχει πολύ νόημα είναι να εστιάσουμε αποκλειστικά στην Κολομβία ή να στηρίξουμε τις προτάσεις μερικών από τις τροπολογίες που κατατέθηκαν, που είναι για παράδειγμα προς την κατεύθυνση αναστολής της συνεργασίας. Η αναστολή της συνεργασίας με αυτού του είδους τις χώρες σημαίνει την πρόκληση μεγάλης ζημίας για τους πολίτες τους. Ας μην εμποδίσουμε τη συνέχιση αυτής της συνεργασίας, διότι επιπλέον, πρόκειται για ανιδιοτελή συνεργασία ανθρώπων που γνωρίζουν τους κινδύνους στους οποίους εκτίθενται.
Από την άλλη μεριά, το να λέμε ότι, μπορεί να καταργηθεί η κυβερνητική συμμετοχή στη χορήγηση των ενισχύσεων, συνιστά παραγνώριση της πραγματικής κατάστασης. Έχω επισκεφθεί αρκετές περιοχές στην Κολομβία, και πέραν των φυσικών παραγόντων - είναι μια δύσβατη χώρα - υπάρχει η πρόσθετη δυσκολία ότι υπάρχει ένας αριθμός κινημάτων διαφορετικής φύσης και δεν ξέρουμε ποιο είναι αυτό που μπορεί να σκοτώσει κάποιον. Χωρίς ένα ελάχιστο κυβερνητικής βοήθειας, η συνεργασία θα ήταν απολύτως αδύνατη.
Κατά συνέπεια, πιστεύω ότι η χρησιμότητα αυτής της συζήτησης είναι σημαντική ως υπενθύμιση προς την Επιτροπή των όσων συμβαίνουν. Η Επιτροπή, σε έναν βαθμό, μας καθησύχασε, επισημαίνοντας ότι είναι ένα θέμα που την απασχολεί, πρέπει όμως να αντιμετωπίσουμε την κατάσταση με ψυχραιμία. Η διεθνής συνεργασία πρέπει να συνεχιστεί. Πρέπει να εξακολουθήσουμε να δίνουμε το παράδειγμα εδώ στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα για το τι είναι η διεθνής συνεργασία, πρέπει να στηρίξουμε τους συνεργάτες μας και από εδώ, εκείνο που όντως θα ήταν επιθυμητό είναι να εγγυηθούν τα κοινοτικά θεσμικά όργανα, οι κυβερνήσεις των κρατών μελών, και βεβαίως, οι κυβερνήσεις των χωρών που είναι αποδέκτες της βοήθειας, την ασφάλεια αυτών των ανθρώπων. Πρώτον, μέσω προληπτικής προστασίας. Και δεύτερον, μέσω της ανάληψης νομικής δράσης. Οι κολομβιανές αρχές με διαβεβαιώνουν ότι κίνησαν ήδη διαδικασίες δίωξης, βάσει της κράτησης ενός ατόμου. Η Κολομβία είναι ένα κράτος όπου η δικαστική εξουσία έχει μεγάλη ανεξαρτησία και η εκτελεστική εξουσία δεν έχει την ικανότητα να περιορίσει τους εγκληματίες, αλλά οφείλει να ακολουθήσει τις συνήθεις ποινικές διαδικασίες.
Συνεπώς, κυρία Επίτροπε, κυρία Διαμαντοπούλου, σας παροτρύνω να συνεχίσετε προς την κατεύθυνση που ήδη έχετε επιλέξει και ευελπιστούμε ότι θα μπορέσουμε να ενισχύσουμε την ασφάλεια των συνεργατών μας.

MacCormick
Κύριε Πρόεδρε, μιλώ σήμερα εδώ εκ μέρους των συναδέλφων, οι οποίοι υπογράφουν τη δεύτερη πρόταση ψηφίσματος σχετικά με το θέμα, η οποία έχει κατατεθεί στο Κοινοβούλιο. Ζητούν συγγνώμη που δεν μπορούν να παρευρίσκονται. Μολονότι έχω μικρότερη εμπειρία, χαίρομαι που έχω αυτή την ευκαιρία να μιλήσω εκ μέρους τους και εκ μέρους της Ομάδας των Πρασίνων/Ευρωπαϊκής Ελεύθερης Συμμαχίας.
Ως βουλευτές υποπίπτουμε συχνά στο παράπτωμα να παραπονούμαστε για τις στερήσεις της ζωής μας, επειδή ταξιδεύουμε μεταξύ δύο, τριών ή και τεσσάρων πόλεων, επειδή έχουμε μικρά γραφεία και ούτω καθεξής. Έτσι είναι μια στιγμή ταπεινοφροσύνης να λάβει κανείς τον λόγο σε αυτό το Σώμα και να μιλήσει για το συγκεκριμένο θέμα, να αναλογισθεί τα προβλήματα και τους κινδύνους που αντιμετωπίζουν κάποιοι γενναίοι άνθρωποι, που πηγαίνουν ως συνεργάτες ανθρωπιστικών οργανώσεων σε χώρες του τρίτου κόσμου. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να σταθούμε και να σκεφθούμε τις συνθήκες ζωής τους και ενίοτε, δυστυχώς, του θανάτου τους. Πέρα από αυτά, η Ομάδα μου και εγώ είμαστε δυσαρεστημένοι από το γεγονός ότι, οι συνάδελφοί μας στο Σοσιαλιστικό Κόμμα - μολονότι ορθώς δηλώνουν ότι πρόκειται για γενικό πρόβλημα - φαίνεται να λησμονούν - κατά τη γνώμη μας - την ανάγκη να επικεντρωθούμε στην Κολομβία.
Είναι σημαντικό να ενθυμηθούμε ότι ο πρόεδρος Pastrana επισκέφθηκε αυτό το Κοινοβούλιο μόλις τον Οκτώβριο και παρείχε διαβεβαιώσεις για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, την καταπολέμηση του εγκλήματος και τη διάλυση των παραστρατιωτικών δυνάμεων. Αυτές οι διαβεβαιώσεις αποδείχθηκαν σχεδόν ολοκληρωτικά αναξιόπιστες. Δεν έχουν γίνει πολλά πράγματα. Η πρόταση ψηφίσματος εξ ονόματος της Ομάδας μου αναφέρει ότι η Επιτροπή πρέπει να επιμείνει, ως προϋπόθεση για την παρουσία και εργασία της στη χώρα, στην εφαρμογή των νόμων σχετικά με την προστασία των εργαζομένων που βρίσκονται μακρυά από την πατρίδα τους και στην παροχή εγγυήσεων εκ μέρους της κολομβιανής κυβέρνησης αναφορικά με τη σωματική τους ακεραιότητα και την υλική ευημερία τους. Είναι σωστό η Επιτροπή να επιμείνει σε αυτές τις προϋποθέσεις.
Ακριβώς παρακάτω, η πρόταση ψηφίσματος αναφέρει ότι αντιτιθέμεθα στη συνέχιση της βοήθειας προς την κολομβιανή κυβέρνηση. Όχι όμως στη βοήθεια προς τους πολίτες της Κολομβίας, διότι στην επόμενη πρόταση δηλώνεται ότι θα πρέπει να συνεχίσουμε τη βοήθεια μέσω άλλων διαύλων και να την διοχετεύσουμε έτσι, ώστε να διασφαλισθεί η αποδοκιμασία των παραστρατιωτικών δυνάμεων και η αποκατάσταση της έννομης τάξης στην Κολομβία το συντομότερο δυνατό.
Οι εργαζόμενοι στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων συνιστούν ουσιαστικό τμήμα του προβλήματος, αλλά όχι το σύνολό του. Ο μόνος τρόπος για να σταματήσουν οι φόνοι είναι η διάλυση των παραστρατιωτικών δυνάμεων και η παροχή ικανού αριθμού σωματοφυλάκων για τους εργαζόμενους στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Το ECHO και η Επιτροπή πρέπει να ασκήσουν πίεση στις κυβερνήσεις για να το πράξουν.

Sjφstedt
Κύριε Πρόεδρε, στις 26 Οκτωβρίου του προηγούμενου έτους ο Πρόεδρος της Κολομβίας, Pastrana, έβγαλε λόγο εδώ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Τότε, δήλωσε ότι ήθελε να εργαστεί για τα ανθρώπινα δικαιώματα στη χώρα του, για την προστασία των ακτιβιστών που ασχολούνται με θέματα που αφορούν τα ανθρώπινα δικαιώματα και για να μην απαλλαγούν οι ένοχοι των δολοφονιών και βιαιοπραγιών που διαπράττονται, από παραστρατιωτικές κυρίως ομάδες, αλλά να δικαστούν.
Λιγότερο από ένα μήνα αργότερα έλαβαν χώρα οι δολοφονίες που είναι η αφορμή της σημερινής συζήτησης. Μία παραστρατιωτική ομάδα επιτέθηκε στην οργάνωση Ειρήνη και Τρίτος Κόσμος, μία οργάνωση η οποία, με τη στήριξη του προγράμματος ECHO, εργάζεται για την παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας σε εκδιωχθέντες αγρότες. Ένας κολομβιανός ιερωμένος και ένας ισπανός εργαζόμενος στο πρόγραμμα βοήθειας δολοφονήθηκαν. Ο ισπανός εργαζόταν για το ειρηνευτικό σώμα, το οποίο προστατεύει με την παρουσία του τους ακτιβιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από τις βιαιοπραγίες. Αυτές οι δολοφονίες είναι ένα μέρος μόνο μίας μακράς σειράς επιθέσεων στην Κολομβία, όμως αυτή τη φορά σκοτώθηκε και ένας πολίτης μίας κοινοτικής χώρας.
Οι δολοφονίες και οι εξαφανίσεις αποτελούν μέρος της καθημερινότητας στην Κολομβία. Πολύ πρόσφατα, παραδείγματος χάρη, εξαφανίστηκαν δύο διακεκριμένοι εκπρόσωποι του αγροτικού κινήματος, οι οποίοι απήχθησαν από μία παραστρατιωτική ομάδα και δεν έχουν βρεθεί.
Πίσω από το μεγαλύτερο μέρος αυτής της τρομοκρατίας βρίσκονται παραστρατιωτικές ομάδες με περισσότερο ή λιγότερο εμφανείς διασυνδέσεις με τον στρατό και τις δομές της εξουσίας της χώρας. Έχει αποδειχθεί επανειλημμένα ότι ο στρατός της χώρας εμπλέκεται άμεσα σε διάφορες πράξεις βίας. Τα θύματα προέρχονται από τον άμαχο πληθυσμό περιοχών όπου υπάρχει στήριξη στους αντάρτες, από την πολιτική αριστερά, τους συνδικαλιστές και τους εργαζόμενους στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η νόμιμη αριστερά της χώρας έχει δεχτεί σκληρά πλήγματα. Χιλιάδες εκπρόσωποί της, συμπεριλαμβανομένων δημάρχων και βουλευτών του Κοινοβουλίου, δολοφονήθηκαν. Σε πολύ σπάνιες περιπτώσεις τιμωρήθηκαν οι δράστες.
Σε μία τέτοια χώρα, δεν είναι περίεργο το γεγονός ότι πολλοί στρέφονται προς τους αντάρτες και τον ένοπλο αγώνα. Πρέπει, όμως να τονιστεί ότι και οι αντάρτες, επίσης, ευθύνονται για τις βιαιοπραγίες, οι οποίες είναι εντελώς αδικαιολόγητες. Για την εύρεση μίας ειρηνικής λύσης στον εμφύλιο πόλεμο στην Κολομβία ένας απολύτως καθοριστικός παράγοντας είναι η βελτίωση σε ό,τι αφορά τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Πρέπει να δοθεί στήριξη στις ειρηνευτικές προσπάθειες, ενώ παράλληλα πρέπει να ασκείται συνεχής πίεση στην κυβέρνηση της Κολομβίας, πέραν των άλλων, από την Ευρωπαϊκή Ένωση, σε ό,τι αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ξένη, δηλαδή αμερικανική, στρατιωτική ανάμιξη πρέπει να αποκλειστεί.
Η Ομάδα μας, η Συνομοσπονδιακή Ομάδα της Ευρωπαϊκής Ενωτικής Αριστεράς / Αριστερά των Πρασίνων των Βορείων Χωρών, δεν μπόρεσε να υπογράψει το συμβιβαστικό ψήφισμα που προέκυψε μετά από διαπραγματεύσεις. Θεωρούμε ότι η κριτική που ασκεί στην κυβέρνηση της Κολομβίας είναι απολύτως ανεπαρκής. Είναι περίεργο το γεγονός ότι στην παράγραφο Δ του ψηφίσματος γίνεται αναφορά σε μία κατάληψη γραφείου του Ερυθρού Σταυρού από αγρότες, ενώ παράλληλα δεν γίνεται σαφής αναφορά στις χιλιάδες πολιτικές δολοφονίες που έχουν λάβει χώρα στην Κολομβία.
Υποβάλαμε από κοινού με τους Πράσινους δύο τροπολογίες. Στην πρώτη θέλουμε να συναρτάται η βοήθεια που χορηγείται στην κολομβιανή κυβέρνηση με το θέμα του σεβασμού των ανθρώπινων δικαιωμάτων, και με την προστασία αυτών που εργάζονται σε αυτούς τους τομείς.
Στην δεύτερη θέλουμε να αυξηθεί η ανθρωπιστική βοήθεια μέσω, όμως, οργανώσεων που είναι ανεξάρτητες από την κυβέρνηση της Κολομβίας, π.χ. οι ειρηνευτικές οργανώσεις των πολιτών. Αν εγκριθούν αυτές οι τροπολογίες, αυτό το ψήφισμα θα γίνει λίγο καλύτερο και σαφέστερο.

Posselt
Κύριε Πρόεδρε, η ίδρυση του Ερυθρού Σταυρού μετά τη μάχη του Σολφερίνο ήταν μια απάντηση σε μια άγνωστη μέχρι τότε διάσταση της ωμότητας, του επονομαζόμενου σύγχρονου ολοκληρωτικού πολέμου ο οποίος και σφράγισε κυρίως τον 20ό αιώνα. Στην αρχή του 21ου αιώνα βιώνουμε όμως μια ολοένα αυξανόμενη επέκταση νέων τύπων πολέμου, υπό μορφήν εθνικών συρράξεων ή αλληλοσυγκρουόμενων εθνοφρουρών, υπό μορφήν αντιμαχόμενων πλευρών ενός εμφυλίου πολέμου ή απλώς και μόνον συμμοριών εγκληματιών. Οι κυβερνήσεις είτε εμπλέκονται σε αυτό είτε όμως είναι εντελώς ή σε μεγάλο βαθμό ανήμπορες. Αυτό θέτει βέβαια σε μεγάλο κίνδυνο τόσο την ανθρωπιστική όσο και την αναπτυξιακή βοήθεια. Για τον λόγο αυτό, αποτελεί καθήκον μας, ως Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, να ασχοληθούμε πολύ εντατικά με το εν λόγω ζήτημα, να εκφράσουμε εδώ τον θαυμασμό μας για τις επιδόσεις ανθρώπων στους τομείς της αναπτυξιακής και της ανθρωπιστικής βοήθειας, αλλά και να μεριμνήσουμε ώστε να βελτιωθούν οι συνθήκες διαβίωσης και εργασίας τους.
Πιστεύω πως πρέπει οπωσδήποτε να αναπληρώσουμε τις πολύ μεγάλες ελλείψεις που έχουμε εδώ. Πρέπει να μεριμνήσουμε ώστε η Ευρωπαϊκή Ένωση να παρέχει και πραγματικά βοήθεια οπουδήποτε το πράττουν με υποδειγματικό τρόπο και οι μη κυβερνητικές, παραδείγματος χάρη, οργανώσεις (ΜΚΟ). Ο εν λόγω προβληματισμός δεν συναντάται μόνον στη Νότια Αμερική, αυτή την εβδομάδα είχαμε τη συζήτηση για την Τσετσενία, πριν από λίγο καιρό εκείνη για την Κεντρική Ασία, στη συνέχεια την αναφορά του συναδέλφου Madelin στο Αφγανιστάν. Και διαπιστώνουμε επανειλημμένα το ίδιο φαινόμενο: απόσυρση της ανθρωπιστικής βοήθειας, επειδή δεν υπάρχει εγγύηση για την ασφάλεια. Μερικές ΜΚΟ μάς υποδεικνύουν έμπρακτα τον τρόπο με τον οποίο μπορεί κανείς να παράσχει βοήθεια, έστω κι αν ο υφιστάμενος κίνδυνος είναι μεγάλος. Η Ευρωπαϊκή Ένωση όμως, καθώς και άλλοι μεγάλοι οργανισμοί, όπως ο Ερυθρός Σταυρός, ακολουθούν πολύ συχνά την οδό της απόσυρσης.
Πρέπει να προσέξουμε να μην συνεχισθεί αυτή η τάση, διότι γίνεται αντικείμενο μιας αναίσχυντης εκμετάλλευσης εκ μέρους ορισμένων κυβερνήσεων οι οποίες λέγουν τότε πως η βοήθεια θα μπορούσε κάλλιστα να χορηγηθεί στις ίδιες και όχι άμεσα επί τόπου μέσω των ΜΚΟ. Αυτό δεν είναι μόνον επικίνδυνο - επειδή οι κυβερνήσεις αυτές δεν συνιστούν βέβαια τη λύση του προβλήματος, αλλά μέρος του - αλλά αποτελεί και την αιτία του προβλήματος. Γι' αυτό, πρέπει να κρατήσουμε εδώ αποφασιστικά τα ηνία στα χέρια μας. Αυτός είναι κι ο λόγος που έχει αρχίσει να μας απογοητεύει ως Κοινοβούλιο ο αρμόδιος Επίτροπός μας, ο κ. Nielson.
Κυρία Επίτροπε, σας παρακαλώ να το διαβιβάσετε ως έχει και στον Επίτροπο. Εδώ και πολλές εβδομάδες έχει αρχίσει να διαφαίνεται μια αυξανόμενη δυσαρέσκεια στο Σώμα μας. Ασκήσαμε κριτική διοικητικής φύσεως στην κ. Boninο. Όμως η κ. Bonino έδινε το "παρών"; τόσο στο Κοινοβούλιο όσο και στις περιοχές όπου υπήρχαν κρίσεις. Η Ευρωπαϊκή Ένωση είχε ένα πρόσωπο όσον αφορά την ανθρωπιστική και την αναπτυξιακή βοήθεια. Η Επιτροπή πρέπει να αναπληρώσει σημαντικές ελλείψεις στο θέμα αυτό. Έχουμε αρχίσει να αναπτύσσουμε εδώ σιγά σιγά - το ακούω από όλες τις Ομάδες - μια λίαν κριτική στάση. Πιστεύω πως θα πρέπει να μεταβούμε έγκαιρα στην εκ νέου ανάπτυξη κοινών πρωτοβουλιών στο θέμα αυτό με στόχο τη σταθεροποίηση του πολιτικού περιβάλλοντος, την υποστήριξη των ΜΚΟ, αλλά και την παρουσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης επί τόπου, όπου αυτό επιβάλλεται.

Διαμαντοπούλου
. Κύριε Πρόεδρε, πραγματικά είναι πολύ σημαντικός ο διάλογος για τόσο δύσκολα θέματα όπως είναι η ανθρωπιστική βοήθεια, η διαχείριση της ανθρωπιστικής βοήθειας και η ασφάλεια του προσωπικού σε όλα τα σημεία του πλανήτη, και είναι πολύ σημαντικός ο ρόλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Θα ήθελα όμως, και για αυτό πήρα τον λόγο, να αναφερθώ στις παρατηρήσεις για τον Επίτροπο Nielson. Πρώτον, δεν παρευρίσκεται σήμερα γιατί είναι σε ταξίδι στην Νότιο Αφρική, δεύτερον, μέσα στους τρεις αυτούς μήνες πραγματικά έχει βρεθεί σε πολλά σημεία κρίσεων και, τρίτον, έχει δουλέψει σκληρά και έχει παρουσιάσει ήδη σχέδια στην Επιτροπή και για την πλήρη αναδιάρθρωση και για νέους κανονισμούς για την διαχείριση της ανθρωπιστικής βοήθειας και για νέους τρόπους συνεργασίας με τις μη κυβερνητικές οργανώσεις. Κατανοώ και συμμερίζομαι πολλές από τις παρατηρήσεις των κυρίων βουλευτών για τα προβλήματα που υπάρχουν, αλλά νομίζω ότι είναι υπερβολικό να γίνεται μια τέτοια κριτική για έναν Επίτροπο, ο οποίος είναι Επίτροπος τρεις μήνες και έχει παρουσιάσει ήδη σημαντική δουλειά.

Πρόεδρος
Ευχαριστώ πολύ, κυρία Διαμαντοπούλου.
Έλαβα τέσσερις προτάσεις ψηφίσματος, σύμφωνα με το άρθρο 42 παράγραφος 5 του Κανονισμού, προκειμένου να κλείσουμε τη σημερινή συζήτηση.
Η συζήτηση έληξε.
Προχωρούμε τώρα στην ψηφοφορία.
Κοινή πρόταση ψηφίσματος σχετικά με την προστασία του προσωπικού συνεργασίας και ανθρωπιστικής βοήθειας
(Το Σώμα εγκρίνει το ψήφισμα)
ΑΙΤΙΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΨΗΦΟΥ

Rόbig
Κύριε Πρόεδρε, απείχα της ψήφου, διότι θεωρώ απαραίτητο η Επιτροπή να διατηρήσει περαιτέρω εντατικές επαφές με την κυβέρνηση, από την άλλη πλευρά όμως να προσπαθήσει και να συνεργασθεί εντονότερα με τις μη κυβερνητικές οργανώσεις. Πιστεύω πως και η πολιτική των μέσων ενημέρωσης είναι πολύ σημαντική, το να ενημερώνουμε δηλαδή τον πληθυσμό επί τόπου για τα πραγματικά γεγονότα. Πολιτική μας θα έπρεπε επίσης να αποτελεί η προσέγγιση των δύο αντιμαχόμενων πλευρών. Στο θέμα αυτό η Επιτροπή έχει ήδη πράξει πάρα πολλά, και της εύχομαι κάθε σχετική επιτυχία και στο μέλλον!

Fatuzzo
Κύριε Πρόεδρε, ψήφισα υπέρ της πρότασης σχετικά με την προστασία των εθελοντών ανθρωπιστικής βοήθειας ανά τον κόσμο γιατί πιστεύω ότι αποτελεί σημαντική δέσμευση για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα να προστατέψει τους εθελοντές πολίτες της, οι οποίοι επιτελούν ένα τόσο σημαντικό έργο σε ολόκληρο τον κόσμο. Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να ρυθμίσει αυτόν τον τομέα. Εύχομαι η Επιτροπή να λάβει υπόψη της ότι, κατά τις εμπορικές της συναλλαγές με όλα τα κράτη, πρέπει επίσης να ζητά την παροχή βοήθειας και προστασίας προς τους πολίτες εθελοντές και πρέπει να ενεργεί έτσι, ώστε όποιος προστρέχει σε βοήθεια άλλων πολιτών σε διάφορα μέρη του κόσμου να είναι προετοιμασμένος, εκπαιδευμένος, προστατευμένος, και να του δίνεται η δυνατότητα να επιτελέσει το έργο του.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν πρέπει να ξεχνά τους πολίτες της που επιτελούν ένα τόσο σημαντικό έργο σε ολόκληρο τον κόσμο.

Πρόεδρος
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εξαντλήσαμε την ημερήσια διάταξη.
Τα συνοπτικά πρακτικά της συνεδρίασης θα υποβληθούν προς έγκριση στο Κοινοβούλιο στις αρχές της επόμενης περιόδου συνόδου.

Διακοπή της συνόδου
Πρόεδρος
Κηρύσσω τη διακοπή της συνόδου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
(Η συνεδρίαση λήγει στις 10.40)

