1. Recente aanslagen tegen religieuze minderheden in Egypte en Maleisië
De Voorzitter
Aan de orde is het debat over de ontwerpresolutie over recente aanvallen op religieuze minderheden in Egypte en Maleisië.
Marietje Schaake
auteur. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, in de week van het Egyptisch-orthodoxe kerstfeest heeft er een aanslag plaatsgevonden waarbij twintig koptische Egyptenaren om het leven kwamen of gewond raakten. Hoewel die aanslag kan worden gezien als een misdaad door individuen, zijn er diverse andere zorgwekkende incidenten die onze blijvende aandacht vereisen voor het respect voor alle minderheden in Egypte.
Geweld en haat mogen niet worden geaccepteerd uit naam van religie. Mensen hebben een universeel recht op de vrijheid om een religie aan te hangen en op vrijheid om geen religie te hebben. Etnische en religieuze diversiteit vragen om een waakzame samenleving die meningsverschillen kan verzoenen in een open debat, een samenleving waarin mensen met elke achtergrond en overtuiging weten dat hun vrijheden gewaarborgd zijn.
Een open samenleving kan alleen worden gerealiseerd als de scheiding van religie en staat is vastgelegd in de grondwet en in het gehele regeringsstelsel wordt doorgevoerd. Veiligheidsmaatregelen mogen niet de enige manieren zijn om een pluralistische samenleving te besturen. Toch zijn in Egypte al 28 jaar noodverordeningen van de staat van kracht. Een vrij debat is misschien wel het krachtigste medicijn tegen extremisme en geweld. Daarom kan vrijheid van meningsuiting, zowel online als offline, worden gezien als het beste hulpmiddel voor de Egyptische regering om de spanningen in de samenleving op te lossen.
Het is daarom erg moeilijk te begrijpen of te accepteren dat zo'n dertig activisten, politici en bloggers door regeringstroepen zijn gearresteerd toen ze op weg waren naar de Zuid-Egyptische stad Nag Hammadi om hun medeleven te betuigen aan de families van degenen die tijdens het sektarische geweld om het leven waren gekomen. De arrestaties zijn een bijzonder veelzeggend voorbeeld van de stelselmatige inperking van het recht op vrijheid van meningsuiting van de burgers door de Egyptische regering.
Er is iets vreselijk mis als mensen worden behandeld als misdadigers, enkel en alleen omdat ze proberen hun medeleven en solidariteit te betuigen aan landgenoten. In te veel gevallen wordt het argument van het bewaren van de openbare orde misbruikt. Sinds 2008 kunnen Egyptenaren geen ongeregistreerde telefoonlijn meer krijgen, maar de controle is niet volledig. Er gelden nu nieuwe regels, die bepalen dat gebruikers van Wi-Fi moeten betalen voor een verbinding, waarvoor ze een e-mailadres moeten verstrekken om een wachtwoord en gebruikersnaam te kunnen krijgen. Op die manier kan de overheid de gebruikers actief controleren. Bovendien bespreekt het parlement op dit moment een wetsvoorstel over netregulering dat gevangenisstraffen instelt voor "publicatie van multimedia-inhoud zonder toestemming van de regering”.
Toch staat er in de Egyptische grondwet: "Vrijheid van meningsuiting en vrijheid van mening zijn gewaarborgd. Elk individu heeft het recht om zijn mening te uiten en deze mondeling of schriftelijk of door middel van fotografie of andere middelen te publiceren binnen de grenzen van de wet.” Zelfkritiek en constructieve kritiek zijn de garantie voor de veiligheid van de nationale structuur.
Ik vraag de Egyptische regering dringend geen nieuwe noodwetgeving die de fundamentele vrijheden beperkt in te voeren in het licht van de huidige sektarische spanningen. Een adequate reactie op misdaden die worden gepleegd uit naam van religie is zeker gepast. Maar dit mag niet worden gebruikt als een reden om de bevolking als geheel te onderdrukken met wetten die de vrijheid van meningsuiting beperken. Alleen als de fundamentele vrijheden worden gewaarborgd door de grondwet en als alle lagen van de wetgeving vrij zijn, wordt een open samenleving in Egypte mogelijk. De Egyptische regering moet haar burgers leiden op deze weg naar vrijheid en Europa moet daarbij haar sterkste partner zijn.
Fiorello Provera
auteur. - (IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, de ontwerpresolutie die ik heb gepresenteerd vindt haar oorsprong in enkele tragische gebeurtenissen die zich recentelijk hebben voorgedaan in Egypte en in andere landen op de wereld, gisteren nog bijvoorbeeld in Nigeria. Met deze ontwerpresolutie wil ik de aandacht van deze vergadering vestigen op de steeds ernstigere en onaanvaardbare gevallen van vervolging van en moord op leden van verschillende christelijke gemeenschappen.
Het gaat hier niet om een resolutie tegen de Egyptische regering die heeft verzekerd de verantwoordelijken te zullen vervolgen, maar om een moment van reflectie op een groot en verontrustend probleem. Elk jaar worden op de wereld duizenden christenen vermoord, in Vietnam, Noord-Korea, China, Nigeria, Maleisië, en miljoenen anderen worden op de meest uiteenlopende manieren vervolgd vanwege het geloof dat zij aanhangen in het dagelijks leven. Deze aanvallen nemen toe in aantal en hevigheid in een klimaat van stilte of onverschilligheid en urgente maatregelen zijn geboden.
Om te beginnen is de inspanning van iedereen nodig om het klimaat van religieuze haat dat zich verspreidt te keren en om tolerantie en aanvaarding van diversiteit te bevorderen. Europa is maar al te goed bekend met de tragedie van oorlogen die katholieken en protestanten eeuwenlang hebben uitgevochten, om niet te spreken van de Holocaust. Juist vanwege zijn geschiedenis moet Europa zich inspannen op dit gebied.
Een ander initiatief zou kunnen bestaan uit het onderzoeken van nationale wetgevingen waarin wettelijke bepalingen zijn opgenomen die vervolging legitimeren van christenen of andere religieuze minderheden. De samenwerking van niet-gouvernementele organisaties kan bij dit project heel nuttig zijn. Toch blijft, ook daar waar vrijheid van godsdienst wettelijk bepaald is, onze waakzaamheid geboden opdat deze vrijheid ook in de praktijk wordt gebracht.
Dit debat zou de aanleiding kunnen vormen tot een verslag van het Europees Parlement over de vrijheid van godsdienst in de wereld.
Mario Mauro
auteur. - (IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, het onderwerp van deze ontwerpresolutie is de religieuze vrijheid. Het gaat hier dus niet om een kruistocht tegen afwijkende identiteiten of een poging deze of gene regering in problemen te brengen. Het gaat hier om een aanklacht tegen het feit dat men tegenwoordig vanwege een afwijkend geloof wordt gediscrimineerd en dat men op deze wereld kan sterven vanwege het geloof in Christus.
Alle fracties zijn het erover eens dat de religieuze vrijheid in het geding is en dat het noodzakelijk is dit probleem op een serieuze en niet aflatende manier het hoofd te bieden in de internationale gemeenschap.
Wij vragen daarom de Raad, de Commissie en vooral de Hoge Vertegenwoordiger voor het buitenlands beleid om speciale aandacht te geven aan de situatie van minderheden, inclusief de christelijke minderheid, opdat initiatieven worden ondersteund en ondernomen die zijn gericht op het bevorderen van het respect en de dialoog tussen de verschillende gemeenschappen, het aansporen van alle religieuze autoriteiten om de tolerantie te bevorderen en nieuwe episodes van haat en geweld te voorkomen.
Véronique De Keyser
auteur. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, wat er in Egypte gebeurd is, had zich zonder meer ook elders kunnen voordoen. Een auto rijdt langs een koptische kerk en schiet op de menigte die net de kerk uitkomt. Gevolg: zeven doden (zes koptische christenen en een politieagent). De Egyptische autoriteiten reageren snel. De openbare aanklager besluit - en ik citeer - dat de drie beschuldigden van de gebeurtenissen in Nag Hammadi voor de noodrechtbank voor de veiligheid van de staat moeten worden gebracht op beschuldiging van moord met voorbedachten rade.
In Maleisië vechten christelijke en moslimgroeperingen over het gebruik van de naam Allah, hetgeen is uitgemond in plundering van kerken.
Deze nieuwsberichten, die als onbeduidend kunnen worden afgedaan, vinden ook elders over de hele wereld weerklank, óók in Europa. Toenemende religieuze onverdraagzaamheid en fanatisme vormen een bedreiging voor een fundamentele vrijheid, namelijk de vrijheid van geloof voor iedereen, zowel gelovigen als niet-gelovigen. Overal ter wereld worden misdaden begaan tegen minderheden: christenen, joden, moslims. Ook worden overal ter wereld niet-gelovigen, zowel mannen als vrouwen, gedood of opgesloten omdat ze zich niet houden aan de rituelen, dogma's of religieuze praktijken waarvan ze afstand genomen hebben.
Als iemand die niet-gelovig is, sta ik volledig achter deze ontwerpresolutie, die een oproep doet tot verdraagzaamheid en die niet bedoeld is om Egypte of Maleisië te stigmatiseren. Afgezien van de gevallen die genoemd zijn, wil ik wijzen op de plichten van een staat die het recht van vrije meningsuiting van zijn burgers serieus neemt. Een seculiere staat vormt naar mijn mening vanwege zijn structuur de beste garantie dat er ruimte is voor verschillende meningen. Dat is de vorm waarin de staat zijn burgers het beste kan beschermen en de dialoog tussen de verschillende groeperingen kan bevorderen.
Ryszard Antoni Legutko
auteur. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, de informatie over geweld tegen christenen in Egypte en Maleisië is slechts het topje van de ijsberg. Er zijn drie punten die ik ter sprake wil brengen.
Ten eerste zijn christenen het slachtoffer geworden van bruut geweld in veel landen van de wereld, niet slechts twee. Ten tweede zijn christenen de meest vervolgde religieuze groep ter wereld geworden. De aantallen zijn verbijsterend - miljoenen, geen duizenden of honderdduizenden. Ten derde is de reactie van de Europese samenlevingen, de Europese regeringen en de EU tot nu toe onbevredigend geweest: timide, lafhartig, zwak, politiek correct of helemaal afwezig.
We moeten resoluut optreden, anders denken degenen die christenen vervolgen nog dat we hun handelingen stilzwijgend goedkeuren. Is dat echt wat we willen?
Heidi Hautala
Mijnheer de Voorzitter, het is betreurenswaardig dat er in de wereld zoveel verschillende conflicten zijn die te maken hebben met religie. In dit verband moet worden gezegd dat er in de wereld zeer uiteenlopende fundamentalistische stromingen zijn die verband houden met het christendom, de islam of andere godsdiensten. Persoonlijk heb ik in het boeddhisme minder van dergelijke fundamentalistische aspiraties waargenomen. Het is in ieder geval belangrijk dat het Europees Parlement telkens een standpunt inneemt wanneer zich dergelijk geweld tussen religieuze groepen voordoet.
Ik wil vermelden dat het Parlement gisteren te horen heeft gekregen dat 33 mensenrechtenactivisten willekeurig zijn gearresteerd toen zij steun wilden geven aan de koptische christenen naar wie in deze ontwerpresolutie wordt verwezen en die het slachtoffer zijn van geweld. Ik wil nu tegen de Egyptische autoriteiten zeggen dat wij ervoor moeten zorgen dat mensen niet op deze manier worden tegengehouden wanneer zij anderen willen verdedigen. Wij moeten eisen dat mensenrechtenactivisten onder geen enkele omstandigheid gevangen mogen worden genomen of onrechtvaardig mogen worden behandeld. In dit geval is het een onweerlegbaar feit dat deze 33 verdedigers van de kopten onmenselijk zijn behandeld in de gevangenis. Zij bevonden zich in onmenselijke omstandigheden.
Ik hoop dat het Parlement in de toekomst altijd zijn aandacht zal richten op gevallen waarin sprake is van geweld tegen welke religieuze groep dan ook en niet alleen aandacht heeft voor de vervolging van christenen.
(Applaus)
Bernd Posselt
namens de PPE-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, Tunesië, Egypte en Maleisië hebben een grote traditie van tolerantie. Dit wordt bewezen door namen als Tunku Abdul Rahman, stichter van de onafhankelijke staat Maleisië, of president Sadat, wiens toespraak hier in het Europees Parlement een Magna Carta voor een christelijk-islamitische co-existentie was.
Juist daarom moeten wij de regeringen van deze landen steunen in hun strijd tegen moslimextremisme en tegen antichristelijke aanvallen. Uiteraard hebben wij in Europa, een overwegend christelijk continent, de plicht om ons met name voor de christenen over de hele wereld sterk te maken, want als wij dat niet doen, wie dan wel?
Het gaat hier echter zonder meer om de vrijheid van religie als zodanig, en ik wil bijvoorbeeld de Maleisische regering danken voor het feit dat Zijne Hoogheid, de Yang di-Pertuan Agong, en de premier reeds op 9 januari een duidelijk standpunt in deze aangelegenheid hebben ingenomen. Wij wensen hen succes in hun strijd voor religieuze tolerantie, waarvoor dit land een uitgelezen voorbeeld was en is, en die wij als partners die openlijk kunnen praten over kwesties ten aanzien van de mensenrechten, in Egypte, Tunesië en Maleisië moeten behouden.
Peter van Dalen
namens de ECR-Fractie. - Voorzitter, een essentieel onderdeel van de mensenrechten is de vrijheid van godsdienst. Wat we helaas zien, is dat christenen het bijzonder moeilijk hebben in veel landen waar het islamitische geloof dominant is. Dat is onder andere het geval in Egypte. Koptisch-orthodoxe christenen, maar ook rooms-katholieke en protestante christenen en joden worden in Egypte structureel achtergesteld. Moslims die bijvoorbeeld christen worden, blijven onderdrukt. Dat blijkt dan uit hun identiteitspapieren. Daarin blijft dan staan dat ze moslim zijn, want geloofsafval is er bij wet verboden.
Met name de laatste tien à twintig jaar is het geweld tegen kopten enorm toegenomen. Er zijn al meer dan honderd aanslagen geteld waarbij duizenden slachtoffers zijn gevallen. De opstelling van de Egyptische regering vind ik slap. Er zijn drie mannen opgepakt, maar over het algemeen wordt het geweld tegen christenen gedoogd. Ik roep Raad en ook Commissie op direct met Egypte in overleg te treden, zodat de regering daar een andere weg ingaat. Doet Caïro dat niet, dan vind ik dat dit gevolgen moet hebben voor onze bilaterale betrekkingen met Egypte.
Joe Higgins
namens de GUE/NGL-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, iedereen die democratische rechten en vrijheid van religie een warm hart toedraagt, zal de moord op christenen in Egypte scherp veroordelen, net als de aanvallen met brandbommen op christelijke kerken in Maleisië. We moeten ook nota nemen van het toenemende aantal aanvallen op religieuze minderheden in Europa zelf en deze eveneens veroordelen.
In Maleisië wordt de tactiek van verdeel en heers op basis van ras en religie al lange tijd toegepast door verschillende elementen van de economische en heersende elites. De huidige Nationaal Front-regering maakt zich in dat opzicht schuldig aan hypocrisie: terwijl ze in het openbaar een beleid van "Eén Maleisië” verkondigt en beweert alle religies en minderheden te omarmen, gebruikt zij achter de schermen religieuze en raciale verdeeldheid om te proberen haar eigen positie te versterken onder de islamitisch-Maleise meerderheid van de bevolking, zoals zij deed met betrekking tot de "Allah”-uitspraak.
De economische verdeeldheid is ook enorm in Maleisië. Het is de meest ongelijke samenleving van Zuidoost-Azië. De huidige regering regeert op basis van vriendjespolitiek en kapitalisme. Dit is het gevolg, met uitbuiting die alomtegenwoordig is op het werk en ernstige inperking van de rechten van vakbonden. De beste achtergrond voor religieuze vrijheid en democratie in Egypte en Maleisië en elders is economische rechtvaardigheid en democratie, waarin de rijkdom en macht in handen zijn van de grote meerderheid van werkende mensen en armen en niet meer worden beheerst door grote ondernemingen en kapitalisten die elkaar bevoordelen.
Daniël van der Stoep
Voorzitter, gisteren is in Nederland een verschrikkelijk politiek proces begonnen tegen onze partijleider Geert Wilders. Als Nederlands parlementariër en fractievoorzitter van de Partij voor de Vrijheid in het Nederlandse parlement wordt hij vervolgd voor het uiten van zijn mening. Geert Wilders wordt vervolgd door de linkse elite omdat hij Nederland, Europa en de wereld waarschuwt voor de fascistische ideologie, die de islam heet. Een ongehoord schandaal is het.
Voorzitter, de islamisering van Nederland en Europa bedreigt de Europese joods-christelijke en humanistische cultuur. En daar waar velen, ook in dit Parlement, achterover leunen en de tsunami van de islamisering over zich heen laten komen, vecht de Partij voor de Vrijheid voor die Europese cultuur. Voorzitter, de barbaarse daden die hebben plaatsgevonden in Maleisië, Egypte en op vele plekken op aarde, bijvoorbeeld deze week nog in Nigeria, zijn het gevolg van de intolerante fascistische ideologie die de islam heet. In islamitische landen worden niet-moslims stelselmatig vernederd en vermoord. De gebeurtenissen in Maleisië en Egypte kunnen niet worden bezien als losstaande incidenten, maar vinden hun oorsprong in de ideologie die respect eist, maar het niet geeft. Dit Parlement kan ervoor zorgen dat deze verschrikkelijke gebeurtenissen nooit in Europa zullen plaatsvinden door zij aan zij met de Partij voor de Vrijheid te strijden tegen de islamisering van Europa. Wij nodigen daar iedereen voor uit.
Filip Kaczmarek
(PL) Mijnheer de Voorzitter, heel vaak praten we in het Parlement over allerlei fobieën en hun schadelijke sociale effecten. Ik denk aan xenofobie en homofobie. Helaas is de lijst met deze twee fobieën nog niet uitgeput. Er bestaat ook zoiets als "christianofobie” - een angst voor en haat tegen het christendom. Net als bij andere fobieën zijn ook hier de sociale effecten schadelijk en soms tragisch; daarom moeten we optreden in gevallen waarin de rechten van christenen worden geschonden waar ook ter wereld.
We komen in actie in gevallen waarbij gelovigen van verschillende religies betrokken zijn, of zelfs mensen die in geen enkele religie geloven. Ook christenen mogen niet verstoken blijven van onze zorg. We moeten optreden omdat godsdienstvrijheid een van de fundamentele waarden van de Europese Unie is. Precies daarom is het dat we elke vorm van geweld, discriminatie en intolerantie jegens de leiders of aanhangers van elke godsdienst veroordelen en zullen blijven veroordelen. Geweld dat wordt gepleegd vanwege de overtuigingen van het slachtoffer is afschuwelijk en verdient zonder enige twijfel onze afkeuring.
Konrad Szymański
(PL) Mijnheer de Voorzitter, godsdienstvrijheid is een recht dat al meer dan vijftig jaar wordt erkend in internationale en Europese mensenrechtenverdragen. Tegelijkertijd worden wij al vele jaren geconfronteerd met een toenemende golf van religieuze haat, die meestal gericht is tegen christenen op de hele wereld. De plaats van het antichristelijke communisme wordt tegenwoordig voornamelijk ingenomen door de militante islam. Egypte en Maleisië kennen grondwettelijke waarborgen voor de godsdienstvrijheid, maar onder druk van radicale islamitische kringen wordt de godsdienstvrijheid van christenen door de regeringen van deze landen niet voldoende beschermd.
De Europese Unie, die over nieuwe instrumenten voor het buitenlands beleid beschikt, moet meer betrokken raken bij de strijd tegen de christenhaat die leidt tot mishandeling, plundering en moord. Het is alleen een ideologisch vooroordeel dat maakt dat de Europese Unie hier nu over aarzelt. Daardoor staat onze geloofwaardigheid op het spel.
Bogusław Sonik
(PL) Mijnheer de Voorzitter, ik steun het idee van mijn collega Provera, die heeft gezegd dat er een verslag over godsdienstvrijheid moet worden opgesteld. Ik wil iedereen er graag aan herinneren dat de heer Mauro en ik in de vorige zittingsperiode hebben voorgesteld een verslag te maken over de situatie van christenen in landen waar zij in de minderheid zijn en waar de islam de overheersende godsdienst is. Helaas heeft het Bureau dat voorstel niet overgenomen, maar misschien is het toch de moeite waard zo'n verslag te schrijven. Hier doe ik nogmaals hetzelfde voorstel.
De resolutie die we vandaag aannemen moet een duidelijke boodschap afgeven. De koptische minderheid vormt 10 procent van de Egyptische bevolking, maar zelfs al was dat maar 0,5 procent, het is de taak van het Europees Parlement om te reageren, vooral wanneer de mensenrechten zo ingrijpend worden geschonden.
Ik heb de brief aan de heer Buzek van het hoofd van het volkscongres zorgvuldig gelezen. In die brief verzekert laatstgenoemde dat de door mij aangehaalde gebeurtenissen geïsoleerde incidenten zijn geweest. Ik vind dat moeilijk te geloven. De kopten worden in Egypte al vele jaren vervolgd. Laten we er ditmaal voor proberen te zorgen dat onze steun aan deze onderdrukte minderheid niet eindigt met loze verklaringen.
Ryszard Czarnecki
(PL) Mijnheer de Voorzitter, het zijn niet alleen Egypte en Maleisië, maar ook Soedan, Nigeria en vele andere landen in Afrika, vele landen in Azië en vele samenlevingen waar christenen worden behandeld als noodzakelijk kwaad en soms als vijanden. Laten we die feiten niet verdoezelen, laten we ons niet gedragen als struisvogels die hun kop in het zand steken. Dit is een reëel probleem en het Parlement van een christelijk Europa, van christelijke tradities en een christelijk erfgoed moet daarover spreken.
We moeten echter ook de hand in eigen boezem steken. Zojuist vermeldde de spreker voor mij terecht wat het Parlement in zijn vorige zittingsperiode heeft nagelaten. Ik roep ook het debat van een paar weken geleden in herinnering, toen we terecht onze veroordeling hebben uitgesproken over de aanvallen en de onderdrukking die de Oeigoerse moslimminderheid in China moet ondergaan. Toen verwierpen bepaalde fracties amendementen waarin werd benadrukt dat ook christenen in China te lijden hebben en slachtoffer van discriminatie zijn. We kunnen geen situatie toestaan waarin we opkomen voor sommige religieuze minderheden terwijl we andere minder of helemaal niet verdedigen.
Eija-Riitta Korhola
- (FI) Mijnheer de Voorzitter, wij hebben uit verscheidene bronnen zorgwekkend nieuws gehoord over misdaden tegen christenen in Egypte en Maleisië. Wat Maleisië betreft wil ik ten eerste onze grote zorg uiten over de aanslagen tegen kerken in een normaal gesproken tolerant en gematigd land.
Ten tweede wil ik het voorbeeldige werk noemen dat islamitische ngo's doen voor religieuze tolerantie. De verklaringen van de minister-president van Maleisië over het gebruik van de naam Allah zorgde voor veel blijken van publieke ontevredenheid over de christelijke gemeenschappen. De voorbeeldige houding van islamitische ngo's en het stevige openbare standpunt tegen de verklaringen van de minister-president hebben de situatie gekalmeerd. Het is jammer dat wij dat niet in onze definitieve resolutie hebben kunnen zetten, want naar mijn mening besteden wij hier veel te weinig aandacht aan positieve zaken. Zouden wij moslims ook niet eens moeten prijzen wanneer daar aanleiding voor is?
Religieuze tolerantie moet worden bevorderd door degenen met politieke macht en onder de bevolking. Het is net zo belangrijk zich te vergewissen van misstanden als aandacht te besteden en steun te geven aan vooruitgang.
Dominique Baudis
(FR) Mijnheer de Voorzitter, de daden van fanatieke misdadigers, die in Egypte christenen gedood hebben, mogen niet een hele bevolking en haar regering worden aangerekend. Het zou onrechtvaardig zijn Egypte en de Egyptenaren verantwoordelijk te stellen voor dit afschuwelijke bloedbad, waarvan de daders berecht zullen worden.
We moeten de daden van een misdadiger niet verwarren met de politiek van een heel land! Laten we fanatici niet op één hoop gooien met een hele bevolking! Tot slot, als we partij kiezen tussen de koptische christenen van Egypte en hun moslimlandgenoten, geven we extremisten alleen maar argumenten in handen om westelijke christenen af te schilderen als handlangers van het Westen.
László Tőkés
(HU) Het is zeer recent nieuws dat de Egyptische legermacht een paar dagen geleden meerdere koptische mensenrechtenactivisten heeft gearresteerd die naar de plaats waren gereisd waar met kerst koptische christelijke gemeenschappen in de gemeente Nag Hammadi waren vermoord, om de overlevenden te beschermen en te steunen. De Egyptische autoriteiten die aan de kant van de moslimmeerderheid staan, proberen de gewelddadigheden tegen de koptische minderheden te bagatelliseren, en daarmee belemmeren ze de legitieme zelfbescherming van de christenen met discriminerende partijdigheid. Hiertegen heeft ook de regering van de Verenigde Staten onmiddellijk protest aangetekend. Aangezien we weten dat de koptische christelijke gemeenschap, die als inheemse bevolking van Egypte wordt beschouwd, al bijna 1 500 jaar lang regelmatig wordt onderworpen aan wrede onderdrukking, zou de Europese Gemeenschap krachtdadiger en ondubbelzinniger moeten optreden om deze groep te beschermen dan nu het geval is.
Anna Záborská
(SK) Dank u dat u de schendingen van godsdienstvrijheid in bepaalde landen weer onder de aandacht hebt gebracht, net zoals in 2007 en 2008. Ik vraag me af of het zwakheid of onverschilligheid is waardoor de EU de naleving van mensenrechten op dit gebied niet consistenter bevordert. Telkens horen we dezelfde klachten en stellen we dezelfde maatregelen voor.
Egypte en Maleisië zijn slechts twee van de landen waar christenen onder zeer gevaarlijke omstandigheden leven, worden geconfronteerd met vervolging, verdrijving uit hun woningen, ontvoeringen en moorden, en waar hun kerken worden gesloten. Dit gebeurt van de Maghreb tot Iran, in India, China, Pakistan en vele andere landen. Christenen worden meestal vervolgd door extremistische groeperingen. Dit vormt echter een gevaar voor alle christenen, joden en moslims. Daarom wil ik vertegenwoordigers van de EU en delegaties van het Europees Parlement vragen van elke gelegenheid gebruik te maken om de dialoog , religieuze tolerantie en respect, en het naast elkaar bestaan van verschillende culturen te verbeteren.
Mitro Repo
- (FI) Mijnheer de Voorzitter, ik maak mij vooral zorgen over de situatie in Egypte vanwege de historische, etnische en politieke achtergrond die daarbij meespeelt. De koptische christenen zijn in feite nog steeds een aanzienlijke minderheid. In Egypte behoort ongeveer 10 procent van de bevolking, acht miljoen mensen, tot de koptische christenen. Zij zijn trots op het feit dat zij een voormalige meerderheid zijn en op hun oriëntale christelijke traditie. Daarom was de provocatie tijdens het kerstfeest van afgelopen januari zeer schaamteloos en bovendien goed voorbereid. Daarnaast worden veel kopten met geweld onder druk gezet om van godsdienst te veranderen en vinden er verkrachtingen en andere misdaden plaats.
De situatie in Egypte is een zeer slecht voorbeeld voor andere landen waar de mogelijkheid bestaat dat zich een soortgelijke spiraal van wraak voordoet. Juist daarom moet de Europese Unie waakzaam zijn, direct ingrijpen bij problemen en het belang benadrukken van de vreedzame dialoog tussen religieuze groepen.
Ivo Vajgl
(SL) Wanneer er een moord gebeurt, vooral om religieuze motieven, kunnen we niets anders dan opschrikken en deze gebeurtenis veroordelen.
Het nieuwe incident en deze nieuwe misdaad in het Midden-Oosten zijn eigenlijk tekenen van algemene ontwikkelingen en veelvuldige onverdraagzaamheid ten opzichte van godsdienstvrijheid en respect voor wie verschillend is. Ik wil zeggen dat deze religieuze waarden vanuit verschillende hoeken niet worden gerespecteerd.
De reden waarom de Fractie Alliantie van Liberalen en Democraten voor Europa uitstel van dit debat heeft voorgesteld, of eerder dat er een afzonderlijk debat over het respect van de mensenrechten en godsdienstvrijheden in Egypte en Maleisië komt, is dat we deze landen afzonderlijk met een zekere gevoeligheid moeten behandelen. Egypte is zeker niet een van de meest schrijnende voorbeelden van religieuze onverdraagzaamheid, integendeel.
Charles Tannock
(EN) Mijnheer de Voorzitter, helaas is er een algemeen klimaat in de islamitische wereld van toenemende jihad-strijdlust gericht op niet-islamitische gemeenschappen in hun midden - dat betekent in het bijzonder, vaker wel dan niet, de christenen.
De kopten, die een van de oudste christelijke kerken ter wereld vormen, hebben een grote diaspora in Londen, de regio die ik vertegenwoordig. Hun leiders zijn naar mij toegekomen en hebben geklaagd over de helaas verslechterende situatie in Egypte, die wordt veroorzaakt door de Moslimbroederschap. Ondanks de inspanningen van de regering van president Moebarak om hen te beschermen, is de situatie slechter geworden.
We zien een soortgelijk verhaal bij de Assyrische christenen in Irak, de christenen in Palestina en Pakistan en nu voor het eerst zelfs in Maleisië.
Dit Parlement heeft - naar mijn mening veel te lang - de rechten van christelijke minderheden in de rest van de wereld genegeerd, maar die wenden zich tot de Europese Unie en de Verenigde Staten voor bescherming. Daarom verwelkom ik deze ontwerpresolutie.
Gerard Batten
(EN) Mijnheer de Voorzitter, de vervolging van christenen en andere religieuze minderheden in islamitische landen neemt toe. Christenen, die al bijna tweeduizend jaar in landen als Egypte en het Middellandse-Zeegebied wonen, worden steeds vaker vervolgd en verdreven uit het land van hun voorouders. Dat komt door de groeiende macht van een intolerante, fundamentalistische en extremistische moslimideologie - het islamitisch fascisme.
De vervolging van christelijke en andere minderheden in de islamitische wereld krijgt veel te weinig aandacht in de westerse media. De media moeten niet alleen verslag doen van de vervolging als die plaatsvindt, maar ook aan het algemene publiek uitleggen waarom dit gebeurt. Ze moeten uitleggen wie dit doet, namelijk moslimextremisten, en waarom ze het doen - vanwege de intolerante en gewelddadige breuklijnen in de islamitische ideologie.
Democratische regeringen in de hele wereld zouden maximale diplomatieke druk moeten uitoefenen op landen als Egypte om deze onverdraaglijke vervolging de kop in te drukken.
Neelie Kroes
lid van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, de Commissie is diep geschokt en zeer bedroefd over wat er op koptische kerstavond is gebeurd in Nag Hammadi in Zuid-Egypte: de tragische dood van zes kopten en een islamitische politieagent bij een beschieting vanuit een auto.
We zijn er zeker van dat de autoriteiten snel actie hebben ondernomen om degenen die verdacht worden van deze vreselijke misdaad te vinden en te arresteren en een grondig onderzoek en berechting van de verantwoordelijken zullen een duidelijk signaal afgeven dat geweld op religieuze basis niet acceptabel is in de Egyptische maatschappij.
Vrijheid van geloof en vrijheid van uitoefening van religie zijn vastgelegd in de Egyptische grondwet. We horen echter klachten over discriminatie van kopten en andere religieuze minderheden zoals de bahá'í op de arbeidsmarkt en door justitie. We zijn ons bewust van de moeilijkheden die personen die zich tot het christendom hebben bekeerd, zoals Maher El-Gohary en Mohammed Hegazy, hebben ondervonden in Egyptische rechtbanken. We hebben deze kwesties ter sprake gebracht in onze regelmatige politieke dialoog met Egypte.
We begrijpen dat de regering enkele van de klachten van de kopten wil aanpakken, bijvoorbeeld door de belemmeringen weg te nemen die het bouwen en inrichten van kerken vertragen en beperken. We verwelkomen en stimuleren zulke maatregelen en we verzoeken de regering met klem de diepe oorzaken van de religieuze spanningen in de Egyptische maatschappij bloot te leggen en aan te pakken en een einde te maken aan alle vormen van discriminatie tegen aanhangers van andere religies.
De vandalistische aanvallen op kerken in Maleisië na een uitspraak van het Hooggerechtshof over het gebruik van het woord "Allah” zijn een reden voor ernstige bezorgdheid. De regering en de oppositie, waaronder de Pan-Maleisische Islamitische Partij en 130 islamitische ngo's, hebben deze aanvallen scherp veroordeeld. De regering heeft de veiligheidsmaatregelen aangescherpt om alle gebedsplaatsen te beveiligen en heeft ook verklaard zich te zullen inzetten voor de bescherming van de sociale en religieuze harmonie van Maleisië en de cultuur van religieuze en etnische diversiteit.
De Maleisische federale grondwet stelt dat de islam de religie van de federatie is, maar dat andere religies in vrede en harmonie mogen worden beleden in alle delen van de federatie.
We moedigen de autoriteiten aan zo snel mogelijk een alomvattende interreligieuze dialoog tot stand te brengen met alle religieuze overtuigingen om het wederzijdse begrip te bevorderen, zodat Maleisië zich vreedzaam kan blijven ontwikkelen in etnische en sociale harmonie. In dat verband heeft de Maleisische minster van Binnenlandse Zaken een bijzondere verantwoordelijkheid om deze kwestie grondig en objectief aan de burgers uit te leggen.
We veroordelen alle gevallen van intolerantie tegen wie dan ook op grond van iemands geloof of overtuiging, waar die ook plaatsvinden. Helaas is geen enkel land er immuun voor. We vragen de overheden alle religieuze gemeenschappen, waaronder christenen, volledig te beschermen tegen discriminatie en onderdrukking.
De Commissie geeft een hoge prioriteit aan vrijheid van religie of overtuiging als centrale uitgangspunten van het mensenrechtenbeleid van de EU, door de kwestie ter sprake te brengen in de politieke dialoog met landen waar het probleem blijft bestaan, door lokale mensenrechtenprojecten te steunen en door vrijheid van religie of overtuiging actief te bevorderen in de VN-fora.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt om 12.00 uur plaats.
Schriftelijke verklaringen (artikel 149)
Carlo Casini  
schriftelijk. - (IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, in mijn bijval voor de gezamenlijke ontwerpresolutie benadruk ik de bijzondere ernst van het geweld dat zich heeft afgespeeld in Maleisië naar aanleiding van wat slechts een kwestie van naamgeving is.
Objectief gezien staat het vast dat zowel de christenen als de moslims geloven in één God die de God is van alle gelovigen en niet-gelovigen. Het feit dat men God verschillende namen geeft is volledig van secundair belang. Beweren dat de God van de moslims alleen moslim is en daarom alleen kan worden aangeroepen door moslims met een naam die van oudsher is gegeven door moslims, betekent terugkeren naar een primitieve en tribale zienswijze volgens welke er voor elke groep mensen een God bestaat. Dit komt neer op het ontkennen van de monotheïstische opvatting waaraan de universele religies zoals het christendom en de islam hun grootheid en verwantheid ontlenen, religies die zich afzetten tegen idolatrie en polytheïsme.
Niet minder ernstig is de vervolging van kopten in Egypte. Het is aan de oevers van de Middellandse Zee dat de monotheïstische religies, die terecht aanspraak maken op het vermogen om vrede en broederschap te bevorderen, zijn opgebloeid. Het is daarom dramatisch dat juist aan de oevers van de Middellandse Zee of in Jeruzalem, een heilige stad voor iedereen die gelooft in God, Allah of Jahweh, zich de grootste conflicthaard bevindt.
Juist Egypte is het meest invloedrijke land in dit gebied waar christenen en moslims vredig moeten samenleven om een voorbeeldrol te spelen in het hele zuidelijke Middellandse-Zeegebied.
Edite Estrela  
Ik steun de gezamenlijke ontwerpresolutie over de recente aanvallen op christelijke gemeenschappen, omdat deze alle soorten geweld, discriminatie en intolerantie op basis van religie en levensovertuiging fel afkeurt. Ik geloof dat het van cruciaal belang is dat we onze steun uitspreken voor alle initiatieven die enerzijds gericht zijn op het bevorderen van de dialoog en het wederzijds respect tussen gemeenschappen, en anderzijds op het garanderen van de grondrechten, zoals de vrijheid van mening, geweten en godsdienst.
Diogo Feio  
Overal ter wereld worden mannen en vrouwen nog steeds op de meest brute wijze vervolgd, eenvoudigweg omdat ze geloven in een God precies zoals die van de Atlantische Oceaan tot aan de Oeral wordt vereerd. Het Europees Parlement heeft vervolging van christenen in - onder andere - China, India, Pakistan, Turkije en Vietnam al afgekeurd; het klaagt nu de vervolging van christenen in Egypte en Maleisië aan.
Europa blijft ten aanzien van deze gebeurtenissen vrij onverschillig. Er zijn er zelfs die het respect voor, en de vrijheid van andere godsdiensten aanvoeren als excuus voor die onverschilligheid. De stilte over dit onderwerp in een Europa dat voor zijn aard, cultuur en tradities zoveel aan het christendom verschuldigd is, dreigt oorverdovend te worden ...
Ik haal in dit verband de woorden van de aartsbisschop van Bologna aan. Die geven de geest van ons tijdsgewricht heel precies weer: "Men is hier veel bezorgder over het lot van de ijsberen dan over duizenden christenen wier levens bedreigd worden”.
Jacek Olgierd Kurski  
Weer is er een jaar begonnen, 2010, waarin christenen in vele delen van de wereld bloedig vervolgd worden. We kunnen als Europees Parlement niet passief blijven tegenover deze misdrijven en gewelddaden. De situatie van christenen is even dramatisch in landen die in de ontwerpresolutie van vandaag niet genoemd worden, zoals Noord-Korea, Irak, India en Soedan. In Vietnam neemt het aantal aanvallen op katholieken toe. Als afgevaardigde uit Polen, een land met een diepgewortelde christelijke traditie en een land met een lange traditie van respect, waar vele religieuze gemeenschappen naast elkaar leven, wil ik mijn solidariteit uitspreken met de families van de slachtoffers. De Egyptische en Maleisische autoriteiten moeten de christenen en leden van andere gemeenschappen en religieuze minderheden garanderen dat zij alle mensenrechten en fundamentele vrijheden genieten, of anders sancties tegemoet zien van de Europese Unie. Daarom moeten we de ontwerpresolutie over recente aanvallen op christelijke gemeenschappen steunen.
Csaba Sógor  
schriftelijk. - (HU) We kunnen de aanvallen die in een recent verleden op christelijke gemeenschappen in Egypte en Maleisië zijn gepleegd op twee manieren beoordelen. Ten eerste moeten we benadrukken dat de Europese Unie, als gemeenschap van Europese staten die een hoog niveau van democratie en rechtvaardigheid hebben bereikt, in de geest van religieuze tolerantie en mensen- en minderheidsrechten niet stilzwijgend voorbij mag gaan aan zulke gebeurtenissen, in welk land op de wereld ze dan ook plaatsvinden. We moeten regeringen die ook in de toekomst goede relaties met ons willen onderhouden, duidelijk maken dat Europa van zijn partners eist dat zij de in wijde kring geaccepteerde normen van universele mensenrechten respecteren en dat problemen met mensenrechten van invloed kunnen zijn op de ontwikkeling van de betrekkingen in de toekomst. Tegelijkertijd mogen we ook de rechtsschendingen op het grondgebied van de Europese Unie niet vergeten.
Religieuze tolerantie en mensen- en minderheidsrechten - met inbegrip van de rechten van de mensen die tot een minderheidskerk behoren - moeten in bepaalde gevallen ook in EU-lidstaten verder worden uitgebreid. Als Europa een voorbeeld wil stellen aan de wereld, kan het zich niet veroorloven dat op zijn grondgebied mensen worden gediscrimineerd op grond van hun geloofsovertuiging, etnische afkomst of het feit dat ze tot een minderheid behoren. We zien dat volgens de geldende wetgeving ook in Egypte geloofsvrijheid wordt gegarandeerd, maar in de praktijk ervaren de christenen het tegenovergestelde. Helaas zijn er ook in EU-lidstaten voorbeelden te vinden voor vergelijkbare gevallen van discrepantie tussen de wet en de dagelijkse praktijk.
