Floty rybackie UE dotknięte kryzysem ekonomicznym (debata)
Przewodniczący
Teraz przechodzimy do debaty na temat wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady ustanawiającego tymczasowe działanie specjalne mające na celu wsparcie restrukturyzacji flot rybackich Unii Europejskiej dotkniętych kryzysem ekonomicznym (Komisja Rybołówstwa) - C6-0270/2008 -.
Joe Borg
Komisarz. - Panie przewodniczący! Po pierwsze, jestem bardzo wdzięczny Parlamentowi Europejskiemu za tak szybkie zorganizowanie tej debaty.
Jak pan wie, Komisja przyjęła wczoraj wniosek w sprawie rozporządzenia zawierającego kluczowe elementy pakietu środków kryzysowych UE mających zaradzić kryzysowi paliwowemu. Dziś staram się uzyskać od państwa zgodę na ten wniosek.
Niestety, Komisja nie mogła przyjąć swojego wniosku 3 lipca, jak to początkowo planowano. Przyczyna tego jest taka, że wniosek ten musiał zostać przeanalizowany bardzo dogłębnie po to, żeby zagwarantować, że będzie on skutecznym narzędziem, które posłuży dla zaradzenia problemom, przed jakimi stoi ten sektor.
Komisja Rybołówstwa odbyła dzisiejszego ranka użyteczną dyskusję, za co jestem wdzięczny. Stworzyło to możliwość wyjaśnienia i omówienia całego szeregu kwestii. Mam nadzieję, że w przyszłym tygodniu będę mógł poddać pod rozwagę w Radzie te ważne i użyteczne sugestie. Oczekuję dalszych debat z udziałem państwa, a teraz mam nadzieję, że może to utorować drogę do uzyskania od państwa korzystnej opinii w sprawie naszego wniosku w czasie jutrzejszego głosowania.
Jak to wyjaśniałem państwu trzy tygodnie temu, sektor rybołówstwa doświadcza kryzysu - kryzysu, który jest strukturalny i długotrwały. Od wielu lat flota UE cierpi z powodu złowrogiego kręgu nadmiernych zdolności połowowych, przełowienia oraz spadku zyskowności. Jednocześnie rybacy nie są w stanie korzystać ze spadku dostaw i wzrastających cen detalicznych na produkty rybne. W rezultacie zyski spadają, co sprawia, że sektor jest bardziej wrażliwy od innych na drastyczny wzrost kosztów, taki, jaki obserwujemy w związku z cenami ropy naftowej.
Komisja rozumie więc potrzebę skoordynowanych działań na szczeblu UE, które pomogą przeciwstawić się kryzysowi tej branży i zagwarantować, że problem będzie rozwiązywany w sposób naprawdę zdecydowany. Oznacza to nie tylko stworzenie możliwości wprowadzenia ulgi kryzysowej, ale też zobowiązania do ostatecznego rozwiązania pierwotnej przyczyny w postaci nadmiernych zdolności połowowych, która niezwykle utrudnia wszystkie nasze próby przywrócenia tej branży do zrównoważonego stanu, w którym zaczęłaby ona z powrotem przynosić zyski.
Z tych przyczyn Komisja przedstawiła propozycję kryzysowego pakietu środków, które pozwoliłyby na zaradzenie bezpośrednim trudnościom społecznym i gospodarczym wywołanym drastycznym wzrostem ceny ropy naftowej, jednocześnie prowadząc do rozwiązania problemów strukturalnych europejskiej floty. Wierzę, że największe znaczenie ma skoncentrowanie pomocy na tych flotach, które są w największym stopniu uzależnione od paliwa i w związku z tym najsilniej dotknięte nadmiernymi obecnie zdolnościami połowowymi.
Dlatego też wnioskujemy, aby państwa członkowskie udzieliły niezwłocznie pomocy dotyczącej tymczasowego zaprzestania działalności połowowej, jako środka wprowadzającego dla restrukturyzacji i aby następnie mogły ustanowić programy na rzecz dostosowania floty, w ramach których zostałyby zniesione ograniczenia w dostępie do premii za trwałe zaprzestanie działalności - czyli złomowanie. Dla jednostek uczestniczących w odpowiednich programach dostępna byłaby też dodatkowa pomoc za tymczasowe zaprzestanie działalności, jak również dotycząca modernizacji i wydajności energetycznej. Pomoc na rzecz częściowego wycofania z eksploatacji przyznawana będzie tym operatorom, którzy zastępują większe stare jednostki mniejszymi i bardziej energooszczędnymi.
Będzie też możliwość rozważenia, w oparciu o dalsze analizy ekonomiczne, ewentualnej modyfikacji reguły de minimis dla rybołówstwa. Ponadto przedstawimy propozycje przepisów, mających umożliwić tymczasowe obniżki składek wpłacanych przez pracowników na rzecz systemów ubezpieczeń społecznych.
Przewiduje się też cały szereg szczegółowych inicjatyw w kierunku promowania wartości ryb w punktach pierwszej sprzedaży. Komisja planuje wspomagać projekty ad hoc w tym obszarze, jako dodatek do środków dostępnych w ramach Europejskiego Funduszu Rybackiego. Planuje się dalsze środki zachęty do przechodzenia na energooszczędne technologie oraz mające na celu amortyzowanie skutków gospodarczych i społecznych kryzysu i ułatwiające przeprogramowanie wydatkowania środków EFR.
Na środki powyższe składać się będą tymczasowe odstępstwa od zasad Europejskiego Funduszu Rybackiego w celu wsparcia szybszego dostosowania floty UE do obecnej sytuacji i zapewnienia tymczasowych ulg w trakcie fazy przejściowej.
Uważam, że te środki pomogą tej branży zyskać zasadniczy rozmach w trakcie procesu dostosowań strukturalnych i jednocześnie ułatwią działania w trakcie okresu przejściowego rybakom, właścicielom jednostek i przejście przez okres dostosowania osobom zatrudnionym w usługach wspomagających. Komisja wzięła udział w bardzo ważnej i konstruktywnej dyskusji w tej sprawie z udziałem przedstawicieli branży, którzy w ogólnym zakresie popierają nasze inicjatywy.
Jeśli chodzi o urzędowe poprawki do wniosku Komisji zgłoszone przez Parlament, możemy zgodzić się, że poprawka odnosząca się do punktu uzasadnienia 13 powinna w rzeczywistości zostać zastosowana do wszystkich jednostek. Komisja nie może jednak poprzeć poprawki do art. 18 ust. 2., ponieważ uniemożliwiłoby to niemal zupełnie zastosowanie w praktyce środka dotyczącego wycofania z eksploatacji.
Wreszcie - i co bardzo istotne - pozwolę sobie wyrazić przekonanie, że w trakcie tego procesu będziemy mogli nadać dalszy rozmach wspólnej polityce rybołówstwa, szczególnie w kontekście trwałości zasobów.
Jestem świadom, że termin jest bardzo krótki, przez co Parlamentowi Europejski pozostaje mało czasu na odpowiedź. Z uwagi jednak na wyjątkową sytuację, z jaką ma do czynienia sektor rybołówstwa, wierzę, że mogę liczyć na wsparcie Parlamentu w dążeniu do możliwie najszybszego przyjęcia wyżej wymienionych środków.
Carmen Fraga Estévez
w imieniu grupy PPE-DE. - (ES) - Panie przewodniczący! Zgadzam się z komisarzem Borgiem, że to szkoda, że musieliśmy pracować w taki sposób - na podstawie dokumentów nie posiadających statusu urzędowego, nie przetłumaczonych jeszcze na wszystkie języki - podczas, gdy Parlament przez dłuższy czas prosił o środki i bił na alarm w związku z poważnym kryzysem, jaki zagraża branży rybołówstwa. Panie komisarzu Borg, my również oczywiście przyjęliśmy tryb pilny z uwagi na szacunek dla naszego sektora rybołówstwa.
Podobnie pragnę zaznaczyć, że wniosek ten jest, jak wskazał komisarz Borg, tylko jednym z elementów pakietu środków i że nie dysponujemy ani harmonogramem, ani najważniejszymi szczegółami, które umożliwiłyby nam dokonanie całościowej oceny nowych środków de minimis, poprawek do pomocy państwa, wytycznych dla nowej wspólnej organizacji rynku, czy też nowego narzędzia finansowego ad hoc, do którego odnosi się wniosek Komisji.
Jeśli chodzi zaś o modyfikację Europejskiego Funduszu Rybackiego proponowaną przez Komisję, doceniam wysiłki dotyczące elastyczności, chociaż znacznie bardziej praktycznym rozwiązaniem byłoby skorzystanie z wniosków Parlamentu Europejskiego wtedy, gdy zostały one przyjęte - wniosków, które były bardziej odpowiednie dla czasów kryzysu, takich, jak te dotyczące zmian w silnikach, i które mogłyby, być może, zapobiec temu ostremu spadkowi, który prowadził ku złomowaniu, z którym teraz będziemy mieć do czynienia.
Jestem również bardzo wdzięczna, i mówię to szczerze, za gotowość, jaką okazał dziś rano pan komisarz Borg do uwzględnienia różnych poprawek, jakie zaproponowano w Komisji Rybołówstwa, w tym mojego własnego wniosku oraz za to, że zgodził się on, że okres referencyjny dla dostępu do korzyści w ramach programu na rzecz dostosowania flot powinien obejmować obroty za pierwsze sześć miesięcy 2008 r., w którym to okresie miał miejsce największy wzrost cen paliw, oprócz tego, który miał miejsce w 2007 r.
Na koniec, chciałbym, aby dotknięte kryzysem państwa członkowskie czyniły większe wysiłki na rzecz wdrożenia tych, a także innych środków. Piłka naprawdę jest po ich stronie boiska, muszą działać szybko, aby zapewnić, żeby te środki oraz te, na które wciąż oczekujemy, pomogły złagodzić kryzys w branży rybołówstwa.
Nie chciałbym, aby w tym przypadku doszło do tego, co stało się z rozporządzeniem w sprawie nielegalnych, nieuregulowanych i nie raportowanych połowów (IUU), w odniesieniu do którego Rada zadecydowała, że nie wejdzie ono w życie przed 2009 r.
Rosa Miguélez Ramos
w imieniu grupy PSE. - (ES) Panie przewodniczący! W czerwcu przemawiałam na posiedzeniu plenarnym i podkreślałam potrzebę wspólnego zajęcia się tym kryzysem poprzez skuteczny i bezstronny mechanizm, zdolny zapewnić przyjęcie środków kryzysowych na szczeblu Wspólnoty.
My, europejscy socjaliści, cieszymy się, że trudności w tym sektorze spotkały się z odpowiedzią na szczeblu Wspólnoty i że wniosek obejmuje środki, których my, posłowie Parlamentu, którzy dyskutowaliśmy je przy różnych okazjach, jak również rządy tych państw członkowskich, które najbardziej ucierpiały, tak długo się domagaliśmy. Ufamy, panie komisarzu Borg, że środki, które pan proponuje, pomogą zwrócić uwagę na dwa problemy, z którymi floty europejskie zmagają się od dawna: na nadmierną zależność od paliwa oraz na potrzebę usprawnienia sprzedaży produktów rybołówstwa.
Jak mógł się pan tego spodziewać, zgadzamy się ze środkami w zakresie finansowania oraz jeszcze z paroma innymi propozycjami, w większym stopniu niż z innymi, takimi, jak na przykład z tymczasowym zaprzestaniem działalności połowowej i zmianami w silnikach i sprzęcie do połowów; cieszymy się też bardzo, że pomoc po raz pierwszy została rozszerzona na robotników pracujących na lądzie - jest to coś, do czego socjaliści wzywali przy wielu okazjach.
Z zadowoleniem przyjmujemy również pana własną zapowiedź, że w trakcie przygotowań znajdują się inne, szerzej zakrojone propozycje, takie, jak na przykład dotycząca sprzedaży, jak również mechanizmu ustalania cen, wraz z wynikającym z tego wzroście dotyczącym reguły de minimis, która, jak pan powiedział, jest uzależniona od wyników analizy oddziaływania gospodarczego.
Jak pan dobrze wie, my w Partii Europejskich Socjalistów z góry założyliśmy, że istnieje okazja dokonania zmiany tego wniosku w taki sposób, aby mógł on zostać bez przeszkód zaaprobowany w trakcie jutrzejszego posiedzenia, zgodnie z pana prośbą, aby wniosek ten mogła przyjąć w marcu przyszłego roku Rada ds. Rybołówstwa.
Philippe Morillon
w imieniu grupy ALDE. - (FR) Panie przewodniczący, panie komisarzu! Wyraźnie kontynuujemy teraz debatę, w trakcie której, w ciągu niemal dwóch godzin dzisiejszego ranka, mogliśmy poczynić w tej sprawie pewne postępy. Chciałbym pokrótce odnieść się teraz do trzech punktów, które uważam za najważniejsze.
W pełni rozumiemy pańskie priorytety, jeśli chodzi o wyjątkowe i tymczasowe środki, jakie mają zostać wprowadzone w celu rozwiązania problemów naszych flot połowowych, które są znaczącymi konsumentami oleju napędowego. Muszę jednak podkreślić, że nie powinno to odbywać się kosztem tych, którzy byli w stanie zmniejszyć swoją zależność od źródeł energii poprzez wykorzystywanie metod połowowych i sprzętu lepiej dostosowanych do bieżących wymogów. Jest to punkt wyjścia, który, jak uważam, z psychologicznego punktu widzenia wymaga podkreślenia.
Po drugie, przedstawił pan propozycje wniosków, które przyniosą oczywiście natychmiastowe skutki, które jednak będą trwać w średnio- lub długoterminowej perspektywie. Są to środki regulacji rynku i są one bardzo mile widziane, chociaż w bardzo krótkiej perspektywie nie możemy spodziewać się cudów w tym obszarze.
Moja trzecia i ostatnia uwaga jest taka, że wszystko to nie przeszkodzi nam kontynuować tej debaty z panem, ponieważ przyjął pan obecne stanowisko w sprawie reformy wspólnej polityki rybołówstwa, która sprawi, że nasi rybacy będą mieć lepsze pojęcie o swoich możliwościach, co pomoże uniknąć zaburzeń, do jakich dochodzi, gdy pojawia się konieczność wprowadzenia bez ostrzeżenia nagłych zmian CDP i kwot i które z punktu widzenia dochodów są w oczywisty sposób bardzo szkodliwe dla działalności naszego rybołówstwa.
Pedro Guerreiro
w imieniu grupy GUE/NGL. - (PT) Panie przewodniczący! Już sam tytuł komunikatu Komisji i wniosku Komisji w sprawie rozporządzenia Rady wystarcza do tego, aby potwierdzić, gdyby ktoś miał jeszcze jakieś wątpliwości, że proponowane środki nie mają na celu złagodzenia przyczyn obecnego zaostrzenia się sytuacji społeczno-gospodarczej w sektorze rybołówstwa. Pomimo dorywczych środków, służących zaspokojeniu uzasadnionych potrzeb ogromnej większości sektora rybołówstwa, ponownie mamy do czynienia z próbami wykorzystania pogarszającej się sytuacji finansowej w tym sektorze do wprowadzenia środków, które będą w jeszcze większym stopniu zachęcać do zmniejszania liczby jednostek oraz dodatkowo przyspieszą ten proces.
Chcielibyśmy wskazać, że nie złożono żadnych konkretnych propozycji, które dotyczyłyby rozwiązania dwóch głównych zagadnień w tym kontekście: wzrostu cen paliw, oleju napędowego i ropy oraz kształtowania i wzrostu cen w punkcie pierwszej sprzedaży bez równoczesnej podwyżki dla konsumentów. Nie ma zasobów finansowych, które mogłyby służyć koordynacji i wdrażaniu środków mających na celu pomoc dla sektora w radzeniu sobie ze wzrostem cen paliw, chociaż wciąż dostępne są setki milionów euro na wspomaganie redukcji liczby jednostek, co określa się mianem środków rynkowych. Nikomu nie chce się zmierzyć z problemem i propagować uczciwego podziału wartości dodanej wzdłuż całego łańcucha.
Zasadniczo, Komisja przedkłada cały szereg wniosków, które z zasady są nieodpowiednie, ponieważ nie odpowiadają na potrzeby przeważającej większości sektora rybołówstwa. Pokazuje to, że pod koniec dnia jedynym realnym celem pozostaje zniszczenie znacznej części tego strategicznego sektora gospodarki.
Jim Allister
Panie przewodniczący! Nadal widzę, że w tym pakiecie jest bardzo wiele korzystnych aspektów, trapi mnie jednak pewna nieprzemijająca troska. Dotyczy ona wiecznie aktualnej kwestii realizacji.
W jaki sposób możemy, panie komisarzu, zapewnić, że w całej UE środki te nie spowodują pewnych zaburzeń konkurencji? Może to nie wynikać z żadnych działań Komisji, lecz tylko z tego, że mamy do czynienia z rzeczywistością, w której niektóre państwa członkowskie podchodzą znacznie bardziej entuzjastycznie niż inne do wydatków publicznych i do wysiłków na rzecz pomocy różnym sektorom, i gdzie w niektórych panuje powściągliwość, a w innych entuzjazm. Czy nie dojdzie w związku z tym do nierównomiernego zastosowania i nadużycia tych środków, co może mieć potencjalny wpływ na konkurencję?
Jak zamierza pan to monitorować? A jeżeli będzie pan naprawdę to monitorować, to jakie działania podejmie pan, gdy dojdzie do zaburzeń?
Druga sprawa, którą chciałem poruszyć, ma wymiar nieco prowincjonalny i dotyczy zwłaszcza programu na rzecz dostosowania floty. W tym zakresie oczekuje pan specjalnych środków wsparcia, pod warunkiem, że program ten doprowadzi do trwałego zmniejszenia zdolności floty o 30%.
Weźmy na przykład Zjednoczone Królestwo, panie komisarzu. W jego skład wchodzą trzy autonomiczne kraje: Szkocja, Walia i Irlandia Północna, którym kompetencje w dziedzinie rybołówstwa zostały przekazane przez rząd centralny i gdzie o sprawach rybołówstwa decydują autonomiczne rządy. Jest całkiem możliwe, że każdy z nich może wystąpić z programem na rzecz dostosowania floty dla własnego regionu i w jego ramach możliwości floty będą miały zostać zmniejszone o 30%. Ale odnosząc skutki do całego Zjednoczonego Królestwa, ponieważ inni też się będą starali, ogólny wynik może być inny.
Czy to sprawiedliwe? Jakie kroki, może poczynić Komisja, aby złagodzić taką niesprawiedliwość? Krótko mówiąc, czy Komisja mogłaby zastanowić się nad jakimiś sposobami zaradzenia tej potencjalnej niesprawiedliwości w krajach, w których są rządy regionalne, mające możliwość prowadzenia działań we własnym zakresie i rządy krajowe, które nie będą tego robić?
Paulo Casaca
(PT) Panie przewodniczący! Uważam, że kierunek polityczny przyjęty w tym wniosku oraz ramy czasowe są całkowicie słuszne. Myślę, że te środki są odpowiednie do sytuacji, z jaką mamy do czynienia na morzach Europy. Uważam, że to właściwa droga.
Jeśli przyjrzymy się dokładnie temu wnioskowi, to podstawowy problem polega na tym, czy jest on wykonalny, czy nie. Ponieważ komisarz wnioskował o pilne potraktowanie tej sprawy, Parlament zadziałał w trybie pilnym i zrezygnował z prawa do analizy i przedstawienia poprawek do tego rozporządzenia. Problem jest jednak taki, że potrzebujemy wiedzieć, czy w planowanym terminie możliwe jest wdrożenie tak złożonych reguł.
W jednej z klauzul zakłada się, że plany dotyczące redukcji powinny zacząć się przed dniem 30 listopada. Jednakże plany dotyczące redukcji liczby jednostek muszą zostać opracowane przez państwa członkowskie, a niektóre z tych programów muszą zostać zatwierdzone przez Komisję Europejską, ponieważ środki finansowe dla tych programów będą pochodzić z obecnego Europejskiego Funduszu Rybołówstwa. Programy takie są niezwykle złożone i obejmują przymusowe udziały procentowe, przy czym niektóre zasady są niemal całkowicie nieprzeniknione, jak to miał okazję zaobserwować pan komisarz w odniesieniu do art. 19 ust. 4. Wydaje się, że jest to zasadniczej wagi problem. Czy szczegóły tego wniosku uniemożliwią jego zastosowanie w praktyce? Jeśli tak, to będzie to wielka szkoda.
Dlatego też proszę Komisję, pana komisarza i wszystkich urzędników dyrekcji generalnych, aby bardzo dokładnie przemyśleli kwestię wykonalności tego, co się tu proponuje, ponieważ jeśli jest to niewykonalne we wnioskowanym okresie, to nie jest to warte podejmowania wysiłku, o jaki się tu nas prosi.
Elspeth Attwooll
Panie przewodniczący! Grupa ALDE przyjmuje z zadowoleniem wniosek w sprawie rozporządzenia, ale podobnie jak inni, wyraża ubolewanie, że zabrakło czasu, aby przedstawić do niego w pełni przeanalizowane poprawki. Dobrze jest zatem usłyszeć, że Komisja w pełni uwzględni obawy wyrażone zarówno w komisji tego ranka, jak również podczas dzisiejszej, wieczornej debaty, a także, że podejmie negocjacje z Radą, aby ustalić, jakie poprawki są najwłaściwsze.
Dwie z tych obaw odnoszą się do częściowego wycofania statków z eksploatacji, mając na uwadze to, czy nie nastąpi zbyt duży rozdźwięk w odniesieniu do celów dotyczących redukcji zdolności połowowej oraz w odniesieniu do zastosowań, jakie dotacje mogłyby w tym przypadku znaleźć. Dobrze by było uzyskać w tym zakresie jakieś zapewnienie ze strony Komisji.
Jeśli chodzi o dwie wspomniane poprawki, pierwsza z nich naszym zdaniem została już wyczerpująco omówiona w przedmiotowym dokumencie. W dużym stopniu sympatyzujemy z projektem drugiej, ponieważ sądzimy, że jest ona ukierunkowana z myślą o właśnie wspomnianych obawach, ale wydaje nam się, że może ona w rezultacie przynieść straty w procesie zmniejszenia zdolności połowowej. Tak więc zamiast głosować w pośpiechu za włączeniem jej do projektu legislacyjnego prosimy Komisję o rozważenie konsekwencji tego rozwiązania, a także opracowania innych środków, które w większym stopniu uwzględniałyby redukcje zużycia paliwa.
Wreszcie, z mojego punktu widzenia, chciałbym wskazać na dwa stwierdzenia zawarte w komunikacie Komisji. Brzmią one następująco: "Stosowanie omawianego pakietu w sposób chroniący równe warunki prowadzenia działalności w całej Unii ma zasadnicze znaczenie. Konkurencja między rybakami w UE nie powinna zostać zakłócona w wyniku zróżnicowanych możliwości państw członkowskich w zakresie uruchomienia finansowania publicznego czy wspólnotowego.” Opowiedziałbym się za dokonanym już stwierdzeniem, że konkurencja nie powinna zostać zakłócona w wyniku zróżnicowanych możliwości państw członkowskich w zakresie uruchomienia takiego finansowania. Ufam, że wszystkie możliwe środki zostaną podjęte w celu zapewnienia, że dzięki każdemu z nich flota rybacka skorzysta z możliwości, jakie oferuje przedmiotowe rozporządzenie.
Daniel Varela Suanzes-Carpegna
(ES) Panie przewodniczący, panie komisarzu Borg, panie i panowie! W tej debacie pojawiło się wiele kwestii, którym należy się przyjrzeć.
Po pierwsze, jeśli przemysł rybny nie zgłaszałby, że sytuacja jest krytyczna, nie odbyłaby się dzisiejsza debata w sprawie pilnej potrzeby przyjęcia odnośnych środków. To jest pierwsza kwestia.
Po drugie, musimy zdać sobie sprawę z tego, że instytucje europejskie przyłączyły się do tego protestu. W szczególności Parlament, podczas ostatniej sesji miesięcznej, przyjął rezolucję w sprawie tego kryzysu. Ponadto musimy pamiętać o tym, co również przekazaliśmy tego ranka panu Borgowi, że Komisja wykazała się nietypową zręcznością, przedstawiając nam pakiet środków, nad którym dzisiaj debatujemy. Powinniśmy być z tego zadowoleni.
Czy więc wszystko zostało rozwiązane? Nie, dużo jeszcze do tego brakuje. Jesteśmy zaledwie na początku. Komisja przedłożyła dokument w celu zaradzenia tej trudnej sytuacji, który można by było określić mianem inicjalnego dokumentu pierwszej fazy, będący planem pomocy mającym za zadanie zrestrukturyzować flotę rybacką. Konieczne jest teraz, aby Komisja przedłożyła plan dla drugiej fazy, w równie krótkim terminie, zawierający środki, dzięki którym podniesiona zostanie dochodowość floty i poprawiona jej atrakcyjność rynkowa, jak również środki mające na celu promowanie wartości ryb w pierwszym miejscu sprzedaży, środki, dla których brakuje na razie terminarza.
Pomimo to Rada oraz państwa członkowskie muszą zastosować przedmiotowe środki, działając tak sprawnie, jak uczyniły to Komisja i Parlament, jak również w zgodzie z naszymi prośbami muszą zintensyfikować nadzór wwożonych produktów rybnych i rozpocząć rozległe kampanie konsumenckie, tak aby zadbać o interesy naszych rybaków.
Jeśli taki plan się nie urzeczywistni i jeśli będziemy dysponować tylko tym, co zostało dotychczas przedłożone, pani Borg, pozostanie nam tylko wyjątkowa i kosztowna działalność, która skorzysta z obecnego kryzysu, skutkując redukcją floty rybackiej zamiast uczynienia jej bardziej dochodową i ratowania jej z poważnego kryzysu, z jakim mamy dzisiaj do czynienia.
Luis Manuel Capoulas Santos
(PT) Panie przewodniczący, panie komisarzu, panie i panowie! Sektor rybny z pewnością jest tym sektorem gospodarczym, który najbardziej traci na obecnym kryzysie paliwowym. Wszyscy o tym wiemy. Dlatego też z zadowoleniem przyjmujemy polityczny sygnał wysłany przez Komisję, jakim jest przedmiotowy pakiet środków. To nie Parlament Europejski stanie na drodze do jego szybkiego przyjęcia, jak już mówili moi koledzy posłowie.
Wiemy, że nie istnieją magiczne rozwiązania, biorąc pod uwagę rozmiar problemu. Mimo to, po dokonaniu analizy wniosku Komisji, muszę wyrazić swoje olbrzymie rozczarowanie. Wszystkie środki wskazują w jedną stronę: redukcja liczby statków. Nawet proponowane, jak się uważa, nadzwyczajne środki, takie jak tymczasowe wstrzymanie działań, wiążą się z obowiązkową redukcją liczebną floty.
Nie rozumiem, dlaczego środki proponowane w artykule 7 wykluczają wymianę silników, jak również trudno mi jest zrozumieć, czemu programy na rzecz dostosowania floty mają obejmować statki, których koszty energetyczne odpowiadają ponad 30% kosztów produkcyjnych. A co z innymi statkami, panie komisarzu, a więc prawie wszystkimi, oprócz trawlerów? A także co z flotą przybrzeżną, która jest bardzo ważna ze społecznego punktu widzenia? Nie rozumiem również, dlaczego jednymi statkami, jakie uwzględnia program częściowej redukcji floty, są te, które nieustannie korzystają z tego samego wyposażenia używanego do połowów i stanowią 70% statków korzystających z tego wyposażenia. Ten wymóg oraz zasada zmniejszenia zdolności połowowej o 60%, a także ograniczenia tej zdolności do 25% w celu udzielenia wsparcia nowym statkom sprawiają, że przedmiotowe środki są zupełnie bezużyteczne, jak przed chwilą powiedział mój kolega, pan poseł Casaca.
Panie komisarzu! Rozumiem, jak trudno jest panu znaleźć rozwiązania dla problemów o takim wymiarze, ale nie możemy oferować sektorowi rozwiązań, które pozornie tylko mają zaradzić tym trudnym okolicznościom i które prowadzą wyłącznie do zmniejszenia floty i opuszczenia statków. Lepiej jest nazywać rzeczy po imieniu i mówić, co się robi. Dlatego proszę pana, pomimo krótkiego okresu czasu do posiedzenia Rady w poniedziałek, aby postarał się pan uprościć swoje rozwiązania i myśleć realistycznie, tak aby pozytywna wiadomość dla sektora, oczekującego naszej pomocy z wielką nadzieją, nie stała się powodem do jego wielkiego rozczarowania.
Avril Doyle
Panie przewodniczący! Wszyscy reagujemy w oparciu o dokument otrzymany z Komisji przed paroma godzinami, który zawiera pakiet środków mających na celu wsparcie naszej floty rybackiej w obecnym kryzysie gospodarczym. Komisja zapewnia pilne środki o krótkotrwałym działaniu, z których wiele ma charakter społeczny; z tego jesteśmy zadowoleni.
Wspomniane środki społeczne dotyczą samozatrudniających się rybaków, jak również zatrudnionych u pracodawcy. W Irlandii nastąpiła szczególna sytuacja w wyniku orzeczenia sądu z przed kilku lat, na mocy którego praktycznie wszyscy marynarze są samozatrudnieni lub są rybakami z prawem do udziału w dochodach i nadal są wyłączeni z otrzymywania pomocy socjalnej w swoim kraju w przypadku braku zatrudnienia z przyczyn gospodarczych lub związanych z pogodą. Dlatego też z zadowoleniem przyjmuję przedmiotowe rozwiązanie.
W związku z tymczasowymi środkami "blokującymi” chciałbym otrzymać zapewnienie ze strony pana komisarza, że będą one tyczyły się każdego, kto musi zaprzestać działalności na krótki czas z przyczyn gospodarczych, oraz że zastrzeżenie, zgodnie z którym będą one dostępne tylko dla tych, których obejmuje program restrukturyzacji, będzie zastosowane na podstawie najszerszej możliwej interpretacji. Wniosek o restrukturyzację w jakimkolwiek sensie powinien pozwalać na złożenie wniosku o zaprzestanie działalności w przedmiotowym zakresie.
Z zadowoleniem przyjmuję również pomoc z tytułu częściowego wycofania z eksploatacji, tak aby umożliwić rybakom zamianę statków na mniejsze, bardziej ekologiczne i energetycznie wydajne łodzie. Chciałbym również, aby obniżony poziom emisji dwutlenku węgla, dzięki temu rozwiązaniu na rzecz floty, powinien zostać wliczony przez państwa członkowskie do ich wspólnych starań na rzecz walki ze zmianami klimatycznymi, które
Myślę, że jest równie ważne to, że zachęcamy do częściowego wycofania floty z eksploatacji, tak jak to zostało zaproponowane w dokumencie, ponieważ pozwoli to rybakom, którzy z wielką chęcią kontynuowaliby połowy i którzy posiadają umiejętności oraz wiedzę wielu pokoleń, kontynuować pracę, chociaż w mniejszym zakresie, w czasie, gdy my będziemy zajmować się kryzysem gospodarczym, który ich dotyka.
Dlatego dziękuję państwu za przedmiotowe środki. Szczerzę mam nadzieję, że państwa członkowskie wdrożą je w równie sprawny sposób. Nie będzie tu dodatkowych pieniędzy. Wszystko zostanie sfinansowane przez EFR. Skutkiem tego jest reorganizacja finansów, ale miejmy nadzieję, że zostaną podjęte środki niesprzyjające konkurencyjności w wyniku podjętej przez państwa członkowskie strategii środków o zróżnicowanej wielkości.
Catherine Stihler
Panie przewodniczący! Myślę, że wszyscy mamy pełną świadomość negatywnych skutków obecnego poziomu cen ropy naftowej i paliwa. Tylko w czerwcu organizacja Age Concern Scotland podała do wiadomości, że wzrost cen paliwa sprawi wiele problemów osobom mającym trudność z zapewnieniem sobie dobrych warunków mieszkaniowych na zimę. Przedstawiciel tej organizacji powiedział, że - cytuję: "Gdy cena paliwa wzrasta o 1%, kolejny tysiąc osób w Szkocji dotyka niedostatek paliwa.” Wiele z tych osób to ubodzy emeryci, którzy uzyskują bardzo niskie, stałe dochody i być może już żyją poniżej poziomu ubóstwa.
Mając to na uwadze, moglibyśmy zapytać Komisję, dlaczego pędzi z domniemaną pomocą tylko do jednego określonego sektora. Mówię "domniemaną” pomocą, ponieważ myślę, że musimy się zastanowić, czy analizowany przegląd wytycznych EFR i teoretycznie wytyczne de minimis mogą zagwarantować zrównoważony przemysł rybny. Wątpię, że pakiet ten zaspokoi potrzeby niektórych osób związanych z sektorem rybnym, szczególnie jeśli ceny paliwa pozostaną wysokie, a zdolność połowowa nadal będzie nadmierna.
W swoim niedawnym orzeczeniu w sprawie rozmiarów nadmiernej zdolności floty rybnej Komisja, zgodnie z tym, co mi wiadomo, oszacowała, że mamy do czynienia - cytuję - ze "znaczącą nadmierną zdolnością połowową niektórych flot Wspólnoty, sięgającą średnio co najmniej 40%.” Komunikat i towarzyszące mu rozporządzenie Rady odnoszą się do potrzeby redukcji nadmiernej zdolności połowowej. Zadbajmy o realizację tych planów.
Mairead McGuinness
Panie przewodniczący! Jest już tak późno, będę więc mówiła krótko. Myślę, że ważne jest, aby państwo wiedzieli, co oświadczyła Federacja Irlandzkich Rybaków w czerwcu, gdy przedmiotowy pakiet został po raz pierwszy ogłoszony. Jej przedstawiciele byli sceptyczni, mówiąc, że jakikolwiek wniosek tego rodzaju powinien zostać wsparty przez znaczące fundusze.
Myślę, że już stwierdzono brak dodatkowych funduszy w tym zakresie i że nasza praca polega na ponownym rozdysponowaniu pieniędzy dostępnych na tym obszarze. Myślę, że musimy być szczerzy w tej kwestii, ponieważ ten pakiet środków nadzwyczajnych będzie czerpał z innych środków, które być może byłyby potrzebne, gdyby cena ropy naftowej nie spowodowała problemów dotyczących sektory rybnego oraz tak naprawdę też innych sektorów.
To dość przykre, że konieczne było, aby przedstawiciele tego przemysłu zaniechali swojej pracy na morzu i podjęli protesty na naszych ulicach, abyśmy mogli się w pełni w ten problem zaangażować. Mając to na uwadze, stwierdzam, że są takie elementy pakietu, które - jeśli zostaną wdrożone - a myślę, że to będzie najważniejsze - powinny przynieść pozytywne skutki. Myślę, że to ważne, że floty, które musiały się nam tak jakby pokazać przed ogłoszeniem tego rozporządzenia zostaną wsparte za sprawą tych środków.
Jest jednak wiele innych spraw związanych z przemysłem rybnym wymagających rozwiązania. Jedna z nich, panie komisarzu, dotyczy tego, o czym pan wspomniał - faktem jest, że ceny ryb raczej spadły. Z chęcią dowiedziałbym się (choć dzisiaj jest może na to za późno), w jaki sposób można by było odnieść się do tego problemu, ponieważ od tego zależy, jakie postępy uczynimy w sektorze rybnym.
Bardzo często, gdy ludzie mają problem, niezależnie od tego, czy są to rolnicy, czy rybacy, mówią oni, że Europa reaguje zbyt wolno. W omawianej sytuacji nie zareagowaliśmy bardzo szybko, ale można było zauważyć jakiś pośpiech w osiąganiu pozycji, w jakiej się obecnie znaleźliśmy.
Pomimo tego, jak już moi przedmówcy stwierdzili, dysponujemy tylko dokumentem. Jest to złożony dokument i przypomina trochę traktat lizboński, dlatego mam nadzieję, że zostanie przyjęty - z pewnością w Irlandii, czyli tam, gdzie Traktat nie został przyjęty.
Colm Burke
Panie przewodniczący! Z zadowoleniem przyjmuję wniosek ze strony Komisji. Ostatnim razem odwiedzałem swój okręg wyborczy w Castletownbere w ubiegłym roku. W tym czasie, był to lipiec 2007 roku, miejscowy przemysł rybny był w całkiem kiepskim stanie. Po dwunastu miesiącach od tamtego czasu udaje się nam sprostać problemowi; z zadowoleniem przyjmuję wnioski przedstawione dzisiaj przez Komisję.
Istnieje jednak również potrzeba reakcji ze strony państw członkowskich w innych dziedzinach związanych z całym przemysłem rybnym. Kwestia, którą pan poruszył w swoim protokole, w związku z ilością, jakością i dostawami, jest bardzo ważna, ponieważ chodzi w niej o zapewnienie, że ludzie zajmujący się produkcją i dostarczaniem ryb otrzymają właściwie wynagrodzenie za pracę, jaką wykonują. Myślę, że w ostatecznym rozliczeniu, chociaż płaci za wszystko konsument, to tak naprawdę osoby pośredniczące otrzymują lwią część zysków. Myślę, że jedną z rzeczy, które należy zmienić, jest zjawisko dobrowolnego znakowania. Musimy wprowadzić odpowiedni mechanizm, tak aby móc jednoznacznie identyfikować produkt, który pochodzi spoza Unii Europejskiej, a w wielu przypadkach produkt, który okazuje się niezgodny z obowiązującymi przepisami. Myślę, że konieczna jest zmiana w tym względzie. Zbyt wiele produktów pochodzenia pozaunijnego nie spełnia wymogów wynikających z prawa, a my nie czynimy wystarczających starań w tym zakresie, aby zapewnić, że każdy w UE dysponuje podobnymi warunkami dla swojej działalności. Myślę, że jest to główne zagadnienie, nad którymi należałoby popracować. Chociaż z zadowoleniem odnoszę się do przedmiotowych przepisów i wniosków, to uważam, że potrzebujemy również wdrożenia przepisów, które będą stanowiły o produktach napływających spoza granic Unii Europejskiej.
Avril Doyle
Panie przewodniczący! Chciałabym podnieść pewną kwestię, która pojawiła się tego ranka w Komitetu ds. Rybołówstwa za sprawą mnie samego i mojej koleżanki, pani Carmen Fraga Estévez. Zgodnie z artykułem 12 ust. 3 "Program na rzecz dostosowania floty w państwach członkowskich dotyczy tylko tych flot, w przypadku których koszty paliwa stanowią średnio co najmniej 30% kosztów produkcji w oparciu o obroty z roku 2007, dotyczące państw uwzględnionych w programie.”
Czy mogą państwo zagwarantować i utrwalić na piśmie, że również pierwsze sześć miesięcy 2008 roku zostanie uwzględnione podczas opracowywania tych danych, ponieważ jest to krytyczny okres sześciu miesięcy pod względem rzeczywistego procentowego wzrostu cen paliwa dla floty, a więc najbardziej dotkliwego problemu w tym zakresie?
Catherine Stihler
Panie przewodniczący! Ponieważ możemy już zadawać kolejne pytania, chciałabym skierować moje pytanie do pana komisarza. Cz w obliczu programów częściowego wycofania z eksploatacji wniosek, zgodnie z którym prawdopodobnie dokonamy trwałej relokacji 25% zdolności połowowej z dotychczasowej floty do nowych statków, mielibyśmy do czynienia z ponownym wdrożeniem dotacji szkodliwych dla konstrukcji statków?
Joe Borg
komisarz. - Panie przewodniczący! Bardzo dziękuję za wszystkie przedstawione uwagi oraz za tak wiele zadanych pytań. Spróbuję odpowiedzieć na jak największą ich liczbę, mając na uwadze fakt, że tym razem nie mieliśmy wystarczającej ilości czasu na posiedzeniu Komitetu ds. Rybołówstwa oraz na sesji plenarnej, aby przedyskutować wnioski, zważając na ich pilny charakter.
Co do zasady de minimis , jak zostało to podane w komunikacie, będziemy przeprowadzać konieczne analizy gospodarcze w nadchodzących tygodniach i miesiącach, jak również zamierzamy przedstawić wniosek Komisji, jeśli to będzie właściwe, jeśli przedmiotowe analizy gospodarcze pokażą, że możemy postępować w tym kierunku i jeśli pozwolą na to zasady ŚOH, co nastąpiłoby przed końcem tego roku.
Następująca później dość długa procedura, na którą składałyby się konsultacje w ramach komisji doradczej państw członkowskich oraz zainteresowanych podmiotów, a następnie proces ostatecznego przyjęcia projektu przez Komisję zajęłyby - w normalnym biegu wydarzeń - około sześciu miesięcy. A więc mówimy o ramach czasowych, które są dość pojemne, to prawda. Muszę jednak podkreślić, że zasada de minimis nie jest rozwiązaniem problemu koniecznej restrukturyzacji floty.
Czy tego chcemy, czy nie, mamy do czynienia ze znaczącym nadmiarem zdolności połowowej i jeśli nie zajmiemy się tym problemem w sposób wydajny, nigdy nie znajdziemy dla niego trwałego rozwiązania. Jak już mówiłem przy wielu okazjach, nie ma sensu marnowanie pieniędzy na jakieś rozwiązanie, jeśli nie uwzględnia się prawdziwej przyczyny problemu, a to właśnie próbujemy czynić. Z chęcią udzielimy pomocy natychmiastowej, jak również średnioterminowej rybakom, ale podkreślamy również, że istnieje potrzeba efektywnej restrukturyzacji. W przeciwnym razie będziemy musieli wracać do tej kwestii co jakiś czas, aby ją ponownie omawiać. Chciałbym dlatego przedstawić to zupełnie jasno: Komisja nie jest gotowa na to, aby zwyczajnie marnować pieniądze w związku z tym problemem. Tak więc każda forma wyjątku dla rybaków, którzy mają zupełnie zaprzestać działalności, nie ma szans powodzenia. I właśnie dlatego muszę z zupełną jasnością stwierdzić, że powinniśmy zająć się przedmiotowym problemem. Taka jest więc moja odpowiedź na zastosowanie zasady de minimis , którą teraz rozważamy.
Jeśli chodzi o środki rynkowe, dostarczymy więcej szczegółów, które uczynią sytuację bardziej zrozumiałą, ponieważ istnieje wiele punktów, którymi zamierzamy się w związku z tym zająć. Po pierwsze, zapewnimy organizacjom producentów oraz innym podmiotom tego przemysłu więcej środków finansowych w celu opracowania szczegółów planów połowowych, planów marketingowych, inicjatyw jakości, inicjatyw etykietowania i inicjatyw wewnątrzbranżowych. Jak dowodzą rozwiązania w innych krajach, np. w Norwegii, możemy zobaczyć, że organizacje producentów funkcjonują w sposób wydajny, wspierając sektor rybołówstwa. Jak wykazaliśmy w naszym komunikacie, nie są to nowe środki czy instrumenty. Zostały one szeroko omówione zarówno w ramach wspólnej organizacji rynku, jak i w EFR. Problem polega na tym, że jak dotychczas przedmiotowy przemysł oraz państwa członkowskie wystarczająco ich nie promowały.
Jeśli chodzi o system monitorowania cen, wraz z przemysłem rybnym i państwami członkowskimi wykorzystamy tę dodatkową wiedzę, aby utworzyć narzędzia monitorujące łańcuch cenowy w celu wsparcia sektora w przewidywaniu dalszego kształtowania się cen w sposób bardziej wydajny. Komisja rozpoczęła w tym zakresie badania, które zostaną zakończone we wrześniu. Kwestia ta zyskała polityczny rozgłos na większą skalę. Podczas niedawnego szczytu europejskiego poparcie zyskały szersze inicjatywy dotyczące monitorowania cen żywności oraz mechanizmów wpływających na kształtowanie się cen, przedstawione przez Komisję. Dodatkowe fundusze na system monitoringu cen na rynku rybnym zostaną zapewnione przez władze budżetowe do września tego roku. Prace rozpoczną się natychmiast; najpierw zostanie uruchomiony projekt pilotażowy dotyczący zakresu i zasad działania takiego rozwiązania, a następnie zostaną określone szczegóły systemu monitoringu cen, który zostanie uruchomiony przed końcem 2009 r.
Dla zapewnienia pełniejszego nadzoru w związku z poświadczeniem właściwych organów, wymogami etykietowania oraz redukcji IEU, także tym razem Komisja zabezpieczy wsparcie finansowe inicjatywom w przemyśle rybnym dotyczącym nadzoru rynkowego, a w szczególności w odniesieniu do nadzoru zgodności sektora z wymogami prawnymi dotyczącymi certyfikacji, etykietowania itp. Do końca 2008 roku planujemy wystosować zaproszenia do składania ofert, za sprawą których zaangażowalibyśmy organizacje z sektora do przedstawiania konkretnych projektów, których wdrażanie rozpoczęłoby się w roku 2009.
A następnie, w roku 2009, odbędzie się kolejny przegląd wspólnej organizacji rynku. Postaram się zatem przedstawić pewne wytyczne czasowe w odniesieniu do różnych instrumentów rynkowych, które przewidujemy.
Co do kwestii okresu rozliczeniowego, podniesionej przez panią poseł Fragę oraz panią poseł Doyle, mogę powtórzyć, że wstępna ocena tej propozycji wskazuje, że możemy takie rozwiązanie uwzględnić. Zdajemy sobie sprawę z tego, że sytuacja paliwowa zmieniła się znacząco od roku 2007, a więc wydaje się logiczne, że obecne okoliczności powinny być uwzględnione w przedmiotowym pakiecie. Będziemy musieli jednak zapewnić, że wszystkie dane gospodarcze wykorzystane w okresie rozliczeniowym 2007-2008 stanowią rzeczywisty obraz sytuacji gospodarczej, w jakiej znalazły się omawiane floty oraz statki. Obowiązkowa redukcja zdolności połowowej do 30% zostanie utrzymana. Prawdopodobne konsekwencje opierania się na danych z roku 2008 mogłyby - w sposób pośredni - przyczynić się do szerszego zastosowania środków z pakietu. A zatem mogę potwierdzić, że wraz z postępem prac będziemy uwzględniać sugestie, które pojawiły się tego ranka w Komitecie ds. Rybołówstwa.
Jeśli chodzi o kwestię tego, czy wniosek odnosi się do przyczyn problemu, w moim przekonaniu istnieją właściwie dwa nadrzędne cele: walka z nadmierną zdolnością połowową, jak już powiedziałem, tak abyśmy mogli przetrwać, zachowując korzystny bilans w przyszłości, a także udzielanie pomocy rybakom, tak aby uzyskali uczciwe wynagrodzenie za swoją pracę. Właśnie podałem zarys środków, które w związku z tym proponujemy.
Jeśli chodzi o kwestię podniesioną przez generała, Morillona dotyczącą środków, które nie powinny być wdrożone ze stratą dla tych, których objął już proces restrukturyzacji, a także o kwestie poruszoną przez pana Allistera i panią Attwooll oraz inne osoby, są one całkowicie uzasadnione. Powiedziałbym, że w ogólnym rozrachunku, jeśli nastąpi kolejna redukcja możliwości połowowych w przypadku niektórych państw członkowskich, będzie to korzystne dla innych państw członkowskich, ponieważ jeśli nastąpi redukcja zdolności połowowej wraz z redukcją pracy, powiększą się zasoby oraz liczba możliwości rynkowych.
Pozwolę sobie jednak stwierdzić, że proponowany ad hoc instrument, o którym też będę mówił, zostanie opracowany nie w zgodzie z EFR, lecz na podstawie kryteriów uwzględniających potrzeby stron zainteresowanych, tak aby uwzględnione zostały wymagania tych, którzy podjęli już znaczące działania restrukturyzacyjne, jak również tych, których przydział środków EFR jest niski.
Co do kwestii pomocy lokalnej - po pierwsze, musimy zorientować się, w jaki sposób te środki mają być realizowane w praktyce. Jeśli środki miałyby dotyczyć tylko pracowników, z pominięciem wsparcia dla firm, skutkiem mogłoby być nierównomierne ich rozdzielenie. To by zatem oznaczało, że proces przyjęcia przedmiotowego rozwiązania odbędzie się szybciej.
Jeśli konieczna będzie poprawka do wytycznych dotyczących pomocy państwa, wówczas przygotowana zostanie odpowiedź Komisji, na którą zwykle trzeba poczekać dwa do trzech miesięcy. Jeśli chodzi o orzeczenie sądu irlandzkiego, poddamy analizie teoretyczną zależność zastosowania tego środka od definicji samozatrudnienia, jak również postaramy się o odpowiednie rozwiązanie problemu związanego z Irlandią.
Biorąc pod uwagę żądania, aby tymczasowy przestój w działalności nie został powiązany z restrukturyzacją (o czym mówiła także pani Doyle), restrukturyzacja została dość ogólnie określona w naszym pakiecie, tak aby zapewnić właścicielom statków napotykającym na trudności odpowiednie warunki do przystosowania się do nowych wymagań. Mogą oni otrzymać pomoc już teraz, a następnie, w ciągu sześciu miesięcy, będą się musieli dostosować. Powiązanie z restrukturyzacją w przypadku pakietu środków nadzwyczajnych musi zostać utrzymane, aby odniósł on oczekiwany skutek.
W odniesieniu do kwestii związanej z wymogami finansowymi, która została podniesiona przez panią McGuinness, koszty dotyczące tylko tymczasowego i całkowitego wstrzymania działalności połowowej szacuje się na około 1,6 mld euro. Całkowite poniesione koszty tej operacji wynosiłyby w okolicach 2 mld euro. Szacuje się, że obecne programowanie 1 osi EFR dla tych środków pokryje koszty wysokości około 600 mln euro, przy czym dodatkowe 250 mln euro będzie współfinansowane z środków krajowych.
Ponadto Komisja szacuje, że konieczne będzie uzyskanie 550 mln euro z programowania programów operacyjnych EFR. A zatem zabraknie jeszcze 600 mln euro. Oznacza to, że będą inwestowane także środki dodatkowe. Nie zamierzamy wykorzystać wyłącznie funduszy EFR. Konieczne będzie znalezienie dodatkowych 600 mln euro. Dużą część tej kwoty można uzyskać dzięki marginesowi nieprzydzielonych środków w dziale 2 ram finansowych na okres 2009-2010, szczególnie w roku 2009.
To są te środki dodatkowe, które mogłyby stanowić instrument ad hoc, o którym wcześniej wspomniałem. Instrument ad hoc powinien opierać się na zapotrzebowaniach, tak więc nie odzwierciedlałby w sposób bezpośredni proporcjonalnych przydziałów w ramach EFR, ale byłby skierowany do tych segmentów floty, które potrzebują restrukturyzacji, ale które nie otrzymałyby pomocy w ramach EFR, z uwagi na to, że albo przydziały EFR dla zainteresowanych państw członkowskich są bardzo ograniczone, albo dotyczą obszarów nieobjętych programem konwergencji, a zatem posiadają bardzo ograniczone przydziały EFR, albo też zapotrzebowania są bardzo duże i EFR nie może ich do końca zaspokoić. Taka jest zatem moja odpowiedź na temat przydziałów finansowych.
Chciałbym również dodać parę uwag w związku z omawianym zagadnieniem; chociaż w perspektywie krótkoterminowej nie proponujemy żadnych cudownych rozwiązań, to zapewniamy natychmiastowe wstrzymanie działalności na trzy miesiące, począwszy od 1 lipca 2008 roku i, jak powiedziałem, w dość elastyczny sposób zajmiemy się definiowaniem istoty restrukturyzacji, natomiast w odniesieniu do dalszych postanowień dotyczących tymczasowego wstrzymania działalności, muszą one stanowić nieodłączny element programów na rzecz dostosowania floty.
Jeśli jednak chodzi o okres pierwszych trzech miesięcy, to w przypadku ogólnej realizacji procesu restrukturyzacyjnego zastosowanie miałyby
Co do omawianej kwestii, czy odpowiednie są ramy czasowe dla realizacji określonych środków, biorąc pod uwagę okoliczności, moja odpowiedź jest taka, że większość z nich odnosi się do częściowego wycofania z eksploatacji, Rezygnowanie z częściowego wycofania z eksploatacji oznaczałoby również rezygnację ze związanych z tym uwarunkowań. Jestem jednak pewien, że nie chcieliby państwo takiego rozwiązania. Mogę państwa zapewnić, że Komisja wezwie państwa członkowskie oraz przemysł rybny do realizowania programów na rzecz dostosowania floty i zadba o to, że będą one we właściwy sposób monitorowane i prawidłowo wdrażane, tak aby przestrzegane były przewidywane ramy czasowe oraz ustalone uwarunkowania.
Chciałbym znowu powiedzieć, że nieprawdą jest, że wszystkie środki tyczą się wycofania statków z eksploatacji. To prawda, że chodzi o kontynuację procesu całkowitego wycofania z eksploatacji, ale uruchomiony będzie również proces częściowego wycofania z eksploatacji, a częściowe wycofanie oznacza, że stare statki będziemy zastępować nowymi i tym sensie nastąpi wprowadzenie nowych statków, posiadających bezwzględnie mniejszą zdolność połowową. Uzyskamy efekt prawdziwej redukcji zdolności połowowej, ale jednocześnie we właściwy sposób zajmiemy się problemami z paliwem.
Istnieją również środki związane z zastępowaniem silników, z wymianą narzędzi i wyposażenia do połowów, jak również środki, które w zarysie przedstawiłem, związane ze środkami rynkowymi i pomocą społeczną. A więc nie uważam, aby było właściwe mówienie, że proponujemy po prostu kontynuację procesu całkowitego wycofania statków z eksploatacji. Istnieje wiele innych instrumentów i mam nadzieję, że państwa członkowskie będą mogły z nich wybrać te, które w najbardziej odpowiedni sposób pomogą rozwiać obawy i odniosą się do sytuacji w sektorze.
Jeśli chodzi o komentarz pani Stihler w związku z faktem, że dotacje te mogłyby być niekorzystne dla nowych konstrukcji, muszę podkreślić, że nie zapłacimy nawet centa za wycofanie z eksploatacji statków, których zdolność połowowa zostanie utrzymana na dotychczasowym poziomie. Zapłacimy wyłącznie za złomowanie związane z całkowitym wycofaniem statków z eksploatacji, a finansowanie złomowania obejmie tę część statków, która została wycofana z eksploatacji. Nie będziemy płacić za pomoc ze strony państwa w związku z zachowaną zdolnością połowową. Próbujemy znaleźć rozwiązanie, dzięki któremu konieczna restrukturyzacja za sprawą redukcji zdolności połowowej, którą planowaliśmy wykonać na podstawie całkowitego wycofania z eksploatacji, a co nie przyniosło oczekiwanych skutków, być może - miejmy nadzieję - będzie zrealizowana w sposób bardziej wydajny z wykorzystaniem tego nowego instrumentu częściowego wycofania z eksploatacji. Połączenie częściowego wycofania z eksploatacji, całkowitego wycofania z eksploatacji oraz zachowania działalności statków z możliwością wymiany silników, a także z możliwością doraźnej modernizacji itp. oraz wszystkie środki do tej pory przyjęte wraz z pakietem w ramach programów na rzecz dostosowania floty mogłyby doprowadzić do sytuacji, w której uzyskalibyśmy konieczną redukcję zdolności połowowej, a przez to również redukcję wysiłków na rzecz rozwiązania obecnych problemów związanych ze stanem rynku rybnego.
Chciałbym na zakończenie odnieść się do wypowiedzi pani poseł Stihler, na którą mogę odpowiedzieć, powtarzając dobrze znaną maksymę, że zrobić coś jest źle, ale nie zrobić tego jeszcze gorzej.
Przewodniczący
Zamykam debatę.
Głosowanie odbędzie się w czwartek 10 lipca 2008 r.
Oświadczenia pisemne (art. 142)
Iles Braghetto  
na piśmie. - (IT) Z zadowoleniem odnoszę się do przyjęcia wniosku w sprawie rozporządzenia, które ma rozwiązać sytuację kryzysową w sektorze rybnym. Te postanowienia nie rozwiążą bez wątpienia wszystkich problemów w sektorze, który jest złożony w nietypowy sposób, jak stwierdziła Komisja Europejska podczas czerwcowego szczytu, biorąc pod uwagę podwójne ograniczenie zasobów oraz rynku, przez co sektor ten jest bardziej wrażliwy na presję gospodarczą. Rozwiązanie dzisiaj przyjęte - w obliczu kryzysu paliwowego - z pewnością otwiera drogę do nowych scenariuszy i planów. Ważne jest, aby podmioty prowadzące działalność połowową wykorzystały wszystkie możliwości, które są z nim związane. Należy pamiętać o tym, że wzrost cen paliwa, który w przeciągu dwóch miesięcy osiągnął wartość powyżej 100% , nie tylko zredukował zarobki wspomnianych podmiotów, ale sprawił, że są one ujemne. Przedmiotowe rozporządzenie zapewnia specjalne środki tymczasowe na okres do 31 grudnia 2010 roku, mające na celu wsparcie szybszego dostosowania flot Wspólnoty do obecnej sytuacji, zabezpieczając je przed społecznymi i gospodarczymi konsekwencjami w okresie przejściowym. Przedmiotowy pakiet koncentruje się na redukcji działań floty i zdolności połowowej, a także modernizacji i przekształcenia flot w celu rozwiązania problemu dużej zależności paliwowej.
Inne środki mają na celu poprawienie wydajności energetycznej i redukcję emisji spalin pochodzących z floty rybackiej, jak również promowanie odejścia od technik połowowych, które są szkodliwe dla środowiska naturalnego, takich jak korzystanie z trawlerów dennych.
Kathy Sinnott  
na piśmie - Pakiet środków nadzwyczajnych, który został przedstawiony przez Komisję, jest krokiem naprzód, jeśli chodzi o zażegnanie niebezpiecznej sytuacji, z którą borykają się europejscy rybacy.
Irlandzcy rybacy mają poważne obawy, które należy wziąć pod uwagę. W jaki sposób 2 mld dotacji zostaną wydatkowane? Czy to będzie przydział środków flota po flocie, czy w ramach kwot?
Poza tym, jakie będą decyzje dotyczące trawlerów dennych, które stanowią większą część obecnej floty europejskiej i grozi im całkowita eliminacja przy obecnym pakiecie środków nadzwyczajnych? To w dużej mierze stanowi obawy irlandzkich rybaków, ponieważ Irlandia eksperymentowała z alternatywnymi rozwiązaniami dla trawlerów dennych, ale jak dotąd bez powodzenia. Jeśli Irlandia ma nadal dostarczać ryby pozostałym częściom UE i jednocześnie zapewniać byt swoim rodzinom, takie rozwiązanie jest niedopuszczalne.
Wśród państw Wspólnoty Europejskiej Irlandia posiada największy obszar nabrzeży. Wspólna polityka rybołówstwa nie sprawdziła się w przypadku Irlandii. W przeszłości także irlandzcy rybacy znajdowali się w trudnych sytuacjach, ale teraz nie mają już możliwości, aby rozwiązać swoje problemy. Nadszedł czas na zmiany. Nadszedł czas, aby przywrócić irlandzkim rybakom status gospodarzy na irlandzkich wodach.
