Jednominutowe wystąpienia (art. 144 Regulaminu PE)
Przewodnicząca
Kolejnym punktem porządku dziennego są jednominutowe wystąpienia w znaczących kwestiach politycznych.
Tunne Kelam
Pani przewodnicząca! Dzień 7 października ubiegłego roku będzie zapamiętany jako dramatyczne wezwanie na alarm w kontekście wydarzeń, jakie miały miejsce w Rosji. Tego dnia Anna Politkowska, uważana za żyjący symbol uczciwego dziennikarstwa, została brutalnie zamordowana. Prezydent Putin uznał rolę Anny Politkowskiej za marginalną i jej sprawa wciąż pozostaje nierozwiązana.
W październiku w tej Izbie parlamentarzyści wezwali Komisję i państwa członkowskie do uhonorowania dziedzictwa Anny Politkowskiej poprzez uczynienie z przywrócenia wolnych mediów w Rosji najważniejszego warunku dla dalszego rozwoju naszych stosunków, ponieważ tylko jeśli wyślemy wyraźny sygnał, że doceniamy poszukiwanie przez Annę Politkowską prawdy i wolności bardziej niż paliwo i gaz, warunki w Rosji zaczną się zmieniać.
Bez wątpienia w Europie podzielamy wartości, za które Anna Politkowska oddała życie. Niestety pan Putin nie wydaje się podzielać tych wartości. Szacunek dla Anny Politkowskiej zobowiązuje nas do postawienia prezydentowi Putinowi sprawy jasno na nadchodzących szczytach.
Eduard Raul Hellvig
(RO) Będę mówić o kwestii parków zoologicznych w Rumunii.
Zgodnie z oceną przeprowadzoną przez niektóre międzynarodowe organizacje pozarządowe w tej dziedzinie, transpozycja dyrektywy dotyczącej parków zoologicznych do ustawodawstwa rumuńskiego jest uważana za jedną z najlepszych w Europie.
Niemniej jednak dostosowanie 41 rumuńskich parków zoologicznych do standardów europejskich w ustanowionych terminach, czyli do końca tego roku, wydaje się niemalże niemożliwe do wykonania.
Pod presją tego terminu i w oparciu o warunki istniejącego partnerstwa publiczno-prywatnego popieram znaczenie natychmiastowego wdrożenia wspólnego planu działań, który obejmuje następne priorytetowe kroki: przeprowadzenie krajowego badania dotyczącego klasyfikacji istniejących parków zoologicznych, utworzenie zespołu pogotowia ratunkowego i czasowe uniemożliwienie rozmnażania zwierząt.
Uważam także za konieczne, aby przyznać pewien czas na wdrożenie tego planu, przed podjęciem decyzji o zamknięciu parków zoologicznych, które nie spełniają wymogów prawnych.
Andrzej Tomasz Zapałowski
Pani Przewodnicząca! Pomimo licznych uwag padających na tej sali w stosunku do Pana Schulza nie zaprzestał on niegodnego tej Izby atakowania i obrażania członków Unii Europejskiej.
Jako osoba zajmująca znaczne stanowisko w organach wspólnoty ingeruje w sprawy wewnętrzne państwa członkowskiego i ciągle obraża jego przedstawicieli. Większości osób w tej Izbie nie przyszłoby do głowy ingerowanie w demokratyczne wybory społeczeństw Unii. Jestem ciekaw, jak poczułby się ten pan, gdyby któryś z posłów wzywał społeczeństwo Niemiec do zmiany pani kanclerz, gdyż w Niemczech legalnie działają organizacje faszyzujące i podważające granice pomiędzy państwami europejskimi. Myślę, że ten pan żałuje, iż urodził się tak późno, nie w tym okresie historycznym.
Gerard Batten
Panie przewodniczący! Pan Pöttering przedstawił dzisiaj oświadczenie dotyczące światowego/europejskiego dnia przeciwko karze śmierci i powiedział, że odrzuca karę śmierci "w każdej postaci”.
Wydaje się on zakładać, że wszyscy się z nim zgadzamy. Ja tak nie uważam. W niedzielę w ubiegłym tygodniu, zaledwie w odległości mili od mojego domu, niewinny siedemnastoletni chłopiec, Rizwan Darbar, został zadźgany na śmierć w West Ham Park, ponieważ, jak doniesiono, próbował powstrzymać napastników przed kradzieżą telefonu komórkowego jego koledze.
Takie zdarzenia nie są rzadkie w Wielkiej Brytanii. Coraz częściej strzela się do ludzi, dźga i bije ich ze skutkiem śmiertelnym. Dlaczego tak jest? Jest tak dlatego, ponieważ bandyci i przestępcy nie boją się prawa. Nawet jeśli zostaną złapani i skazani, zazwyczaj nakłada się na nich bardzo łagodne kary. Osobiście opowiadam się za przywróceniem kary śmierci w Wielkiej Brytanii dla sprawców tego rodzaju morderstw.
Oczywiście nie można tego uczynić, jeśli nie wystąpimy z Unii Europejskiej, co jest kolejnym dobrym powodem, aby z niej wystąpić.
Jim Allister
Panie przewodniczący! Już dzisiaj wspomniałem o Libii i chciałbym jeszcze raz się do niej odnieść. Libia, w pełni słusznie, została zobowiązana do zapłaty za zbrodnię popełnioną przez terrorystów nad Lockerbie, ale Libia jako światowy sponsor terroryzmu musi jeszcze wypłacić pełne odszkodowania. Niegodziwa kampania terroru IRA była najbardziej krwawa, kiedy została wyposażona w libański Semtex i broń, umożliwiające Martinowi McGuinnessowi i innych liderom rady wojskowej rozpętanie najokrutniejszego etapu ich kampanii. Bez Libii nie zabito by tysięcy niewinnych ludzi. W związku z tym dzisiaj w tej Izbie chciałbym poprzeć obecną kampanię prowadzoną przez grupę ofiar z Irlandii Północnej - w imię FAIR - aby pociągnąć Libię do odpowiedzialności międzynarodowej poprzez zmuszenie do zapłaty odszkodowań, jak do miało miejsce w przypadku Lockerbie. Tak jak UE wywierała presję na Libię w przypadku pielęgniarek bułgarskich, tak powinna wesprzeć zapewnienie sprawiedliwości dla ofiar IRA poprzez wywieranie presji na Libię w celu rozstrzygnięcia sporu obecnie wytoczonego przez FAIR przeciwko niej w Stanach Zjednoczonych Ameryki.
Monica Maria Iacob-Ridzi
(RO) Za pośrednictwem Komisji Budżetowej Parlament podjął niezmiernie ważną decyzję.
Dzięki ustanowieniu 30% rezerw z wydatków administracyjnych dla Europejskiego Funduszu Społecznego, Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, a także Funduszu Spójności, wysyłamy mocny sygnał do Komisji Europejskiej.
Zatwierdzenie programów operacyjnych powinno się odbyć w czasie określonym przez dyrektywy wspólnotowe, a w tym przypadku w ciągu czterech miesięcy.
Mimo że Rumunia była jednym z pierwszych krajów, które przedłożyły te dokumenty na początku stycznia, obecnie dwa z najważniejszych programów operacyjnych nie zostały jeszcze zatwierdzone. Mówię o programie operacyjnym na rzecz rozwoju zdolności administracyjnych i programie operacyjnym na rzecz zasobów ludzkich.
Biorąc pod uwagę fakt, że nie jesteśmy jedynym państwem członkowskim znajdującym się w takiej sytuacji, chciałabym znać powody, jeśli nie są to powody biurokratyczne, przełożenia ich zatwierdzenia przez Komisję na listopad.
Zgodnie ze wspólnym oświadczeniem, jakie przyjęliśmy razem z Radą po przeprowadzeniu procedury pojednawczej w dniu 13 lipca, Komisja powinna zapewnić szybkie zatwierdzenie programów i projektów państw członkowskich i przedstawić mapę drogową dotyczącą ich przyjęcia.
Marian Harkin
Panie przewodniczący! Z zadowoleniem przyjmuję możliwość podniesienia kwestii sprawozdania dotyczącego stosunków w sektorze pocztowym, które zostało właśnie opublikowane przez Europejską Fundację na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy. W istocie chciałabym, aby to sprawozdanie było dostępne przed przeprowadzeniem głosowania w sprawie usług pocztowych. Jednakże nawet teraz jest to ostatni dzwonek dla rządów, aby sprywatyzować ich usługi pocztowe w następnych kilku latach.
W UE jesteśmy zobowiązani do realizacji celów agendy lizbońskiej, do tworzenia większej ilości miejsc pracy o wyższej jakości. Niestety sprawozdanie to stwierdza, że prywatyzacja sektora pocztowego dotychczas zapewniła mniej, ale co istotniejsze, niższej jakości miejsca pracy, powiązane z gorszymy warunkami zatrudnienia.
Sprawozdanie stwierdza, że od początku procesu liberalizacji płace sektorowe rozwijają się we wszystkich krajach, ale trzy kraje plasują się poniżej średniej. Jednakże zdecydowanie we wszystkich krajach istnieją różnice w zakresie wynagrodzenia pomiędzy pracownikami głównego dostawcy, a tymi, którzy są zatrudniani przez podmioty wchodzące na rynek lub dostawców alternatywnych.
Jeśli sytuacja nie będzie kontrolowana, będzie ona, cytuję za sprawozdaniem, "pogarszać warunki zatrudnienia i prowadzić do bardziej konfliktowych stosunków branżowych”. Dotychczas prywatyzacja poczty nie zdała testu lizbońskiego.
Urszula Krupa
Panie Przewodniczący! Kilkakrotnie apelowałam już w tej kadencji Parlamentu Europejskiego o zaprzestanie dyskryminacji Polaków, szczególnie katolików. Również tym razem domaganie się przez niektóre środowiska wstrzymania dotacji dla Wyższej Szkoły Kultury Społecznej i Medialnej traktujemy jako ewidentny wyraz dyskryminacji i kierowania się innymi kryteriami niż merytoryczne.
Powielane przez niektóre media zarzuty skierowane przeciwko tej szkole są jedynie pomówieniami, formułowanymi przez tych, którzy niegdyś zniewalali Polskę i Polaków. Obecnie nie mogą się w dobie demokracji pogodzić z utratą całkowitej władzy. Szkoła, która stara się o dofinansowanie, zapewnia wychowanie i kształcenie w uniwersalnym systemie wartości, zwłaszcza studentów z ubogich rodzin.
Zaostrzenie kryteriów oraz odmowa przyznania funduszy na skutek medialnej nagonki, zwłaszcza w roku równych szans dla wszystkich, byłaby w naszym przekonaniu nie tylko przejawem dyskryminacji ze względu na religię i poglądy, ale nawet symptomem stosowania metod totalitarnych, co stoi w sprzeczności z głoszonymi wartościami, normami i wymogami prawa europejskiego.
Sylwester Chruszcz
Panie Przewodniczący! Chciałbym zwrócić uwagę na ciągle niezauważony tutaj na forum Parlamentu Europejskiego bardzo ważny problem w Komisji Europejskiej, który dotyczy komunikacji transportu.
Oto najkrótsza droga transportowa ze Skandynawii, północy Europy, na południe - do Turcji, Grecji, Bułgarii - wiedzie przez środkowoeuropejski korytarz transportowy. Korytarz, który zaczynałby się w szwedzkim Ystad, ciągnąłby się przez polski Szczecin, Wrocław, czeską Pragę, słowacką Bratysławę, Wiedeń, przez Konstancę, Saloniki, Triest. Trasa ta ciągle nie jest zauważona, a uważam, że wpisanie jej do europejskich tras drogowych i kolejowych przybliżyłoby i skróciło trasy transportu wzdłuż tej linii, a także dałoby rozwój całemu środkowoeuropejskiemu korytarzowi i wszystkim miastom i regionom, które leżą wokół tej linii.
Mairead McGuinness
Panie przewodniczący! Dzisiaj debatowaliśmy nad publikacją sprawozdania Europejskiej Rady ds. Bezpiecznego Transportu dotyczącego postępu UE w zakresie obniżenia do 2010 r. o połowę liczby ofiar śmiertelnych na drodze. Zawiera ono pewne dobre i pewne złe wiadomości.
Tak - kraje osiągnęły poprawę, i należy przyjąć to z zadowoleniem, ale ogólna liczba ofiar śmiertelnych w wypadkach drogowych wciąż jest za wysoka i UE zgodnie z obecnymi tendencjami nie osiągnie swych celów w zakresie obniżenia liczby ofiar śmiertelnych na drogach. W rzeczywistości tylko trzy państwa członkowskie - Luksemburg, Francja i Portugalia - osiągną ustalony cel. Przez rok udało im się obniżyć liczbę ofiar śmiertelnych na drogach o 8%.
Warto pamiętać, że ponad 39 000 ludzi zostało zabitych na drogach w UE w ostatnich 12 miesiącach. Gdybyśmy osiągnęli nasze cele, 5 000 ludzi wciąż dzisiaj żyłoby. Żałuję, że Irlandia, mój kraj, wciąż jest w drugiej połowie ligi w odniesieniu do osiągania tej koniecznej poprawy.
Moglibyśmy uczyć się w oparciu o doświadczenia krajów osiągających najlepsze rezultaty. Włożyły one wiele zaangażowania i woli politycznej, aby dokonać poprawy egzekwowania prawa w wielu kluczowych obszarach. UE ma tylko trzy lata, aby wprowadzić środki, które mogłyby pozwolić nam na osiągnięcie naszych celów obniżenia o połowę liczby ofiar śmiertelnych na drodze. Doświadczenie pokazuje, że można to uczynić, ale aby to osiągnąć potrzebujemy nowych działań na szczeblu UE.
Pierre Pribetich
(FR) Panie przewodniczący! Chciałbym skierować uwagę Parlamentu na problem Kosowa, a w szczególności na konieczność, aby Parlament Europejski mógł odpowiedzieć na te wewnętrzną kwestię europejską i zapewnić, aby prawa ludzi do kształtowania swej własnej przyszłości były, całkowicie słusznie, respektowane. Pojawia się wiele elementów politycznych i wywiera presję na doprowadzenie do podziału Kosowa, co nie jest dobrym rozwiązaniem. Jest to dla nas oczywiste, w szczególności w odniesieniu do problemów związanych z terytorium palestyńskim oraz podziałem tego terytorium w 1946 r. Należy zatem wraz z Parlamentem Europejskim wywrzeć silną presję, aby zapobiec podziałowi, aby zapobiec powodowanemu w ten sposób konfliktowi i aby umożliwić ludziom podejmowanie decyzji dotyczących ich losu, zapewniając obecność Parlamentu Europejskiego, obecność na scenie europejskiej, a także obecność na całym naszym terytorium.
Marios Matsakis
Panie przewodniczący! Do momentu zakończenia mojego przemówienia dwoje ludzi popełni samobójstwo. To dlatego że na całym świecie co trzydzieści sekund jedna osoba popełnia samobójstwo. Każdego roku oszałamiająca liczba miliona ludzi, spośród których wiele jest młodymi kobietami i mężczyznami, odbiera sobie życie. Samobójstwa w dużym stopniu dotyczą UE, ponieważ pięć z dziesięciu krajów o najwyższej liczbie samobójstw to państwa członkowskie UE: Litwa, Estonia, Węgry, Słowenia i Łotwa. W rzeczywistości Litwa posiada najwyższą liczbę samobójstw na świecie.
Są to bardzo smutne statystyki dla UE, ponieważ w większości przypadków przyczynie samobójstwa można zapobiec. UE posiada obowiązek wobec swych obywateli, aby pilnie obniżyć liczbę samobójstw w jej państwach członkowskich. Zwracam się do pana, panie przewodniczący, aby osobiście zwrócił się pan do rządów i parlamentów wszystkich państw członkowskich UE, zwłaszcza tych w wymienionych wyżej krajach, i wezwał je usilnie do podwojenia wysiłków w celu zapobiegania samobójstwom popełnianym przez ich obywateli. W ten sposób można każdego roku ocalić wiele tysięcy istnień ludzkich.
Maria Petre
(RO)Ostatnie wyniki badań pokazują, że w Rumunii w przypadku około 170 000 dzieci od 5 do 8 klasy jeden lub obydwoje rodziców wyjechało za granicę do pracy.
Każdego dnia w nowych państwach członkowskich Unii Europejskiej, a także w krajach kandydujących do członkostwa wzrasta wielka liczba dzieci pozostawionych z dziadkami lub rodzinami.
Dlatego też chciałabym podkreślić konieczność stworzenia stosownych struktur, które pomogłyby dzieciom i rodzicom być razem, a także konieczność prowadzenia polityki społecznej, która skupiałaby się na solidarności.
Uważam, że ułatwienie spotkań rodzinnych, jako czynnik integracji gospodarczej i społecznej, powinno stanowić zasadniczy aspekt polityki legalnej imigracji.
Jednocześnie zwracam się do Komisji Europejskiej, aby opracowała strategię dotyczącą sytuacji dzieci, które pozostają w swych krajach pochodzenia po pozostawieniu ich przez rodziców, a także do zapewnienia wsparcia na rzecz utworzenia stosownych struktur w państwach członkowskich, w celu udzielenia pomocy dzieciom i rodzicom w dostosowaniu się do nowej sytuacji rodzinnej.
Przewodniczący
Na tym zakończyliśmy jednominutowe oświadczenia.
