Jednominutowe wypowiedzi w znaczących kwestiach politycznych
Przewodniczący
Kolejnym punktem porządku dziennego są jednominutowe wystąpienia w znaczących kwestiach politycznych.
Emmanouil Angelakas
(EL) Panie przewodniczący! Mówiło się ostatnio głośno w UE o szerzeniu energii nuklearnej dla celów pokojowych, a przede wszystkim, aby odpowiedzieć na europejskie zapotrzebowanie na energię.
Problem stanowi niepohamowany wzrost cen ropy naftowej, rosnące zapotrzebowanie ze strony krajów o szybko rozwijającej się gospodarce, regionalne niepokoje w krajach produkujących ropę naftową, a także fakt, że odnawialne źródła energii czy gaz ziemny pokryją jedynie ułamek zapotrzebowania Europy na energię. W wyniku tego proponowana jest dyskusja na temat budowy elektrowni jądrowych.
Wiele pytań rodzi niepokój obywateli Europy. Czy będzie można zagwarantować bezpieczeństwo działania tych elektrowni? Czy właściwe systemy wczesnego ostrzegania mogą zagwarantować odpowiednie powiadomienie ludności w przypadku awarii elektrowni jądrowych? A wreszcie, na ile bezpieczne jest składowanie odpadów z elektrowni jądrowych? Biorąc te pytania pod uwagę sądzę, że z inicjatywy Parlamentu Europejskiego i przy współpracy z Komisją, można by było przeprowadzić przydatną dyskusję, prowadzącą do jasnych, jednoznacznych wniosków dla obywateli Europy. Wzywam prezydencję francuską do nadania tej kwestii priorytetowego znaczenia w porządku obrad.
Marusya Ivanova Lyubcheva
(BG) Panie przewodniczący, szanowni koledzy! Chciałabym zwrócić państwa uwagę na problem, który czyni nas odpowiedzialnymi za przyszłość Unii Europejskiej i ogółu świata. Chodzi o problem handlu dziećmi.
W XXI wieku, erze zaawansowanych technologii i postępu, problem ten nadal istnieje i jest on zbyt nieludzki oraz brutalny, aby został zignorowany lub pomylony z problemami innego rodzaju. Zjawisko handlu dziećmi naprawdę istnieje. Jest to nie tylko pogwałcenie praw człowieka, ale również pogwałcenie rzeczywistości, jaka nadejdzie.
Życie każdego dziecka jest błogosławieństwem, a jego zniszczenie jest zbrodnią przeciwko ludzkości. Handel dziećmi ma dramatyczne konsekwencje. Zjawisko to znane jest pod nazwą "współczesnego niewolnictwa”. Jego konsekwencjami są fizyczne i psychiczne znęcanie się nad ofiarami, wykorzystywanie seksualne oraz zabójstwa.
Tym, co należy uczynić, jest połączenie sił i współpraca w ramach wspólnej strategii na rzecz redukcji i minimalizacji tego zjawiska. Komisja Europejska powinna ustanowić odrębny program i plan działania w ramach strategii na rzecz dzieci oraz podjąć środki konieczne do powołania wspólnych struktur oraz polityki.
Cristian Silviu Buşoi
(RO) Panie przewodniczący, szanowni koledzy! Zależność Europy od importu hydropaliw wzrosła, ceny ropy naftowej osiągnęły alarmujący poziom, a Unia Europejska jest coraz bardziej zależna od krajów OPEC i Rosji.
Istnieje potrzeba podjęcia wspólnych starań w stosunkach zagranicznych w kwestii energetyki. Porozumienia dwustronne pomiędzy państwami członkowskimi i państwami trzecimi muszą zamiast osłabiać wzmocnić wspólną strategię europejską. Umowy podpisane przez Włochy, Węgry i Bułgarię z Rosją odnośnie do budowy gazociągu South Stream, który został opracowany w celu ominięcia obszarów państwa członkowskiego, w tym przypadku Rumunii, bez jakichkolwiek przyczyn gospodarczych, poważnie wpływa na spójność europejskiej polityki energetycznej, stanowiąc przykład działań politycznych, których należy unikać wśród państw członkowskich. Spodziewałem się, że Komisja Europejska wyrazi swoją dezaprobatę w tej kwestii w sposób bardziej zdecydowany.
Jeśli chodzi o ustawodawstwo dotyczące bezpieczeństwa energetycznego, które ma zostać uchwalone w drugiej połowie tego roku, wierzę, że powinniśmy pokazać ambicje porównywalne z tymi, które towarzyszyły opracowaniu przepisów "Energia i zmiany klimatyczne”. Zasada mówienia jednym głosem musi zacząć funkcjonować, a Komisja powinna przedstawić projekt mechanizmu dotyczącego umów z krajami trzecimi, być może zainspirowanego przez dziedzinę energii nuklearnej. Jeśli chcemy odnieść sukces, musimy działać razem.
Milan Horáček
(DE) Panie przewodniczący! W ostatnią niedzielę reakcyjni nacjonaliści brutalnie pobili homoseksualistów podczas pokojowego wiecu w Moskwie, utwierdzając w nas po raz kolejny przeświadczenie o braku wolności w Rosji. Nadal istnieje zjawisko masowej dyskryminacji gejów i lesbijek. W ostatnich latach niemiecki polityk z Partii Zielonych, Volker Beck, podczas trwających wieców został pobity i aresztowany. Trudno jest przesadzić, mówiąc o tym, jak słabo zorganizowane jest społeczeństwo obywatelskie w Rosji.
Pod koniec czerwca nowe porozumienie UE-Rosja ma być negocjowane na Syberii. Fakt, że problem bezpieczeństwa energetycznego nie wysuwa się na pierwszy plan przed innymi sektorami, zawdzięczamy ludności rosyjskiej oraz innym reżimom autokratycznym. U podstaw tego nowego porozumienia muszą lec prawa człowieka i podstawowe prawa demokratyczne.
Dariusz Maciej Grabowski
Panie Przewodniczący! Polskiemu przemysłowi stoczniowemu grozi całkowita likwidacja, albowiem Komisja Europejska żąda zwrotu kwot z pomocy publicznej. W efekcie pracę stracą tysiące robotników nad Bałtykiem a dziesiątki tysięcy robotników w fabrykach współpracujących w Polsce i w krajach Unii Europejskiej także.
Komisja Europejska zasłania się hasłem wolnej konkurencji, nie chcąc uwzględnić, że w okresie gwałtownych wzrostów cen na świecie pewne działy gospodarki trzeba chronić, co czynią państwa azjatyckie. Komisja Europejska nie chce pamiętać, że ponad półtora biliona marek pomocy otrzymały od rządu Niemiec landy wschodnie, w tym także stocznie położone nad Bałtykiem.
Pytam, czy ludzie i miejsce, z którego rozpoczął się ruch solidarności, obalenie muru berlińskiego, wyzwolenie Europy, mają paść ofiarą arbitralnych decyzji w Brukseli podjętych w interesie spekulantów, którzy na gruzach i gruntach stoczni chcą zbić fortunę. Żądamy takich decyzji Komisji Europejskiej, które umożliwią ratowanie i rozwój przemysłu stoczniowego w Polsce.
Věra Flasarová
(CS) Panie i panowie! Chciałabym wyrazić poparcie dla przeglądu rozporządzenia Komisji (WE) nr 318/2007 lub jego powrotu do wersji oryginalnej z 2005 roku ze względu na prośby organizacji hodowców handlujących egzotycznymi ptakami w Niemczech, Holandii, Belgii oraz Republice Czeskiej. Poprawka w zasadzie odnosi się do zakazu importowania egzotycznych ptaków z ich naturalnych środowisk do Unii. Biorąc pod uwagę realne warunki hodowli małych ptaków, wymagania związane z ich importem są trudne do spełnienia. To oczywiste, że wywołana przez media histeria na skutek ptasiej grypy wykorzystana została do wprowadzenia wspomnianej wcześniej normy. Unia Europejska posiada system miejsc i stacji kwarantannych, dzięki któremu przechwytywane są choroby ptaków stanowiące zagrożenie dla człowieka. W wielu przypadkach hodowcy pomagali przenieść różne gatunki zwierząt do ich naturalnego środowiska. Szanują oni prawo chroniące najbardziej zagrożone wyginięciem gatunki, zarejestrowane w konwencji CITES. Wprowadzanie zakazów skutkuje jedynie przeciwnaciskami i próbami ich ominięcia. Pojawi się czarny rynek, zacznie kwitnąć przemyt, a ceny ptaków pójdą w górę. W wyniku tego, zagrożenia dla zdrowia ludzi także mogą stać się liczniejsze. Jeśli respektowane będą normy oraz sprawdzone i przetestowane rozporządzenia dotyczące zwierząt, łącznie z waszyngtońską konwencją o międzynarodowym handlu dzikimi zwierzętami i roślinami gatunków zagrożonych wyginięciem, przestanie istnieć potrzeba zachowania tego rozporządzenia.
Urszula Krupa
Panie Przewodniczący! Chciałam na forum Parlamentu Europejskiego zaprotestować przeciwko bezprawnemu wypowiedzeniu przez Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska, podległy polskiemu rządowi, umowy z fundacją Lux Veritatis na realizację inwestycji geotermalnej dla Torunia, zapowiadając jednocześnie brak zwrotu poniesionych ogromnych kosztów na tę inwestycję przez fundację. Okoliczności wskazują, że decyzja podyktowana była pobudkami politycznymi i jest sprzeczna nie tylko z wewnętrznym prawem polskim, ale także prawem wspólnotowym, co dowodzi, że w imię walki z osobami postrzeganymi jako wrogowie polityczni nie przestrzega się ustawodawstwa oraz uniemożliwia wspieranie produkcji energii zasobów odnawialnych, łamiąc także podstawową dla Unii zasadę niedyskryminacji ze względów politycznych oraz wyznaniowych. Poprzednie władze Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej stwierdzają, że wniosek fundacji Lux Veritatis był sprawdzany bardzo dokładnie i nie wzbudzał żadnych wątpliwości
Irena Belohorská
(SK) Panie i panowie! Chcę poinformować państwa o wypadku, który wydarzył się wczoraj w Zjednoczonym Królestwie. Obywatel Słowacji, który był tam legalnie zatrudniony, przekroczył okres wyznaczony na ponowną rejestrację swojego pojazdu o cztery dni, wskutek czego brytyjska policja zagroziła, że zniszczy ten pojazd. Podczas przesłuchania policja zachowywała się w sposób ksenofobiczny i wulgarny, korzystając z tego, że obywatel ten dysponował wyłącznie bierną znajomością języka angielskiego. Wszystkie jego dokumenty zostały skonfiskowane bez podania przyczyny. Zamiast oficjalnego zaświadczenia o konfiskacie mężczyzna otrzymał kawałek gazety, a jego dokumenty, takie jak europejski certyfikat ubezpieczeniowy (zielona karta) czy pozwolenie wydane przez władze Słowacji, nie zostały uznane przez władze brytyjskie. Za to wykroczenie, a przecież tylko wykroczenie, policja i władze brytyjskie groziły, że umieszczą jego pojazd na złomie.
Chciałabym wyrazić wdzięczność mojemu koledze, panu posłowi Chrisowi Daviesowi, za jego pomoc w zbadaniu tej nieprzyjemnej sprawy, jak również wobec innych brytyjskich posłów do PE, którzy się nią zainteresowali. Ufam, że takie zachowanie brytyjskiej policji stanowi pojedynczy incydent oraz że taka postawa wobec obywateli pracujących legalnie w Zjednoczonym Królestwie nie jest regułą, ale wyjątkiem. Wczoraj minął termin zwrotu tego pojazdu, ale jak dotąd nie mamy żadnych informacji o tym, czy został on zniszczony, czy też nie. Tak czy inaczej, nasz obywatel nie posiada swojego samochodu, pomimo że władze brytyjskie otrzymały komplet wymaganych dokumentów.
Petya Stavreva
(BG) Panie przewodniczący, szanowni koledzy posłowie! Za dziesięć dni, dnia 14 czerwca 2008 roku, Bułgaria wyrazi uznanie za dorobek z całego życia oraz uczci pamięć Alexandra Stamboliiskiego, męża stanu, reformatora i przywódcy ruchu agrarnego w tym kraju.
Doszedł do władzy w Bułgarii w roku 1919 po dwóch klęskach narodowych i poświęcił się sprawie narodowej, którą była modernizacja i demokratyczna odbudowa państwa. Został odsunięty od władzy w wyniku zamachu stanu w roku 1923. Zamordowano go ze szczególnym okrucieństwem, ale pamięć o nim pozostanie nieśmiertelna za sprawą głoszonej przez niego idei wolnego i niepodległego państwa bułgarskiego na drodze do odbudowy i integracją z Europą.
Lekcje Stamoboliiskiego z zakresu państwowości wydają się szczególnie trafne dzisiaj, 85 lat po jego tragicznej śmierci, gdy Bułgaria jest już państwem członkowskim Unii Europejskiej. Ochrona interesów krajowych w wielkiej europejskiej rodzinie oraz zachowanie tożsamości narodowej wraz z towarzyszącą mu szybką adaptacją do nowych realiów powinny wpłynąć na skonsolidowanie naszych działań, obywateli zjednoczonej Europy, dla których wartości nie są tylko pustymi frazesami, lecz sposobem postępowania, postawą i reakcją społeczną.
Iliyana Malinova Yotova
(BG) Panie przewodniczący! Bułgarskie programy operacyjne w ramach funduszy UE zostały zatwierdzone przez Komisję na okres 2007-2013 jako jedne z pierwszych.
Musimy przyznać, że jako nowe państwo członkowskie, zostaliśmy skonfrontowani z wieloma trudnościami dotyczącymi ich konkretnej implementacji. Problemy te sięgają od niewystarczającej ilości informacji po różne nieprawidłowości, a nawet nadużycia związane z wykorzystywaniem środków unijnych - "dysfunkcje”, które nie oszczędzają żadnego z państw członkowskich UE.
Rząd bułgarski uważa, że absorpcja funduszy jest nadrzędnym zadaniem. To spowodowało nadejście radykalnych zmian we wszystkich instytucjach odpowiedzialnych za wykorzystanie funduszy UE. Powołany został zastępca premiera, który ma zadbać o ogólną koordynację całego procesu.
Niezadowalające dotychczasowe wyniki absorpcji funduszy stają się argumentem w zaciekłej kampanii krajowej opozycji, która wielokrotnie próbowała zdyskredytować Bułgarię nawet tutaj, w Izbie Parlamentu Europejskiego.
Powoływanie się na anonimowe źródła przewidujące apokaliptyczne sprawozdanie Komisji w sprawie Bułgarii w lipcu, jeszcze przed jakichkolwiek rozpoczęciem prac nad nim, ma na celu wyłącznie interesy polityczne w tym kraju, ale nie przybliża nas do rozwiązania żadnego z problemów. Niestety, jedyną rzeczą, która zostanie osiągnięta, będzie szkoda dla reputacji mojego kraju. Chcę wyrazić to bardzo jasno, że państwo bułgarskie podejmuje radykalne środki w odpowiednim zakresie oraz posiada silną wolę pokonania istniejących problemów.
Marios Matsakis
Panie przewodniczący! Jest pan prawdopodobnie świadomy tego, że budynki Parlamentu Europejskiego w Strasburgu zawierają w sobie więcej azbestu, niż to było pierwotnie zakładane. Prace na rzecz modernizacji, a ostatnio także próby usunięcia azbestu, były przeprowadzane od 2004 roku - czyli wtedy, gdy budynki były użytkowane. Jest to moim zdaniem postępowanie niemądre i nieodpowiedzialne, ponieważ jakakolwiek praca wykonywana na konstrukcjach zawierających azbest wiąże się z nieuchronnym wydzielaniem się karcynogennych włókien do atmosfery.
W moim mniemaniu budynki Parlamentu Europejskiego w Strasburgu nie powinny być użytkowane dopóki, dopóty cały azbest nie zostanie z nich usunięty we właściwy sposób, a same budynki zostaną dokładnie odkażone. Z uwagi na interes zdrowia publicznego i wymogi przejrzystości proszę, aby przewodniczący tego Parlamentu wydał wyczerpujące oświadczenie w kwestii usunięcia azbestu z budynku Parlamentu Europejskiego w Strasburgu w możliwie najkrótszym terminie.
Willy Meyer Pleite
(ES) Panie przewodniczący! Borykamy się obecnie z poważnym kryzysem łowisk w całej Unii Europejskiej, który będzie wymagał natychmiastowej reakcji ze strony instytucji europejskich. Myślę, że istotne jest, abyśmy powołali komitet trójstronny, gromadzący władze publiczne i związkowe oraz właścicieli statków.
Aby rozwiązać ten problem raz na zawsze, nie możemy łatać dziur; musimy sformułować kompletny, strukturalny projekt, który obejmie każdy aspekt kryzysu w tym sektorze. Oczywiście opowiadamy się za odpowiedzialnym rybołówstwem; musimy rozwiązać problem marketingu produktów; musimy zaradzić brakom w załodze statków, zapewnić uczciwe relacje pracownicze oraz znaleźć wyjście z tej ryzykownej sytuacji, w której znaleźli się pracownicy.
Myślę, że jest to bardzo ważne w tej chwili, aby Parlament Europejski udzielił wsparcia w szukaniu rozwiązania dla tego kryzysu, ponieważ wpływa on negatywnie na jakość zatrudnienia, a powinniśmy być w stanie zająć się powstającymi problemami.
Gerard Batten
Panie przewodniczący! Wyborca z mojego okręgu w Londynie, pan Budd Margolis, informuje mnie o tym, że jego litewska krewna, Rachel Margolis, opublikowała swoje pamiętniki opisujące doświadczenia związane z drugą wojną światową. Autorka pamiętnika uciekła z wileńskiego getta, a potem pracowała z partyzantami walczącymi przeciwko nazistom. Władze litewskie wykorzystują teraz jej pamiętniki jako dowód w sprawie przeciwko żyjącym partyzantom żydowskim, oskarżonym o zbrodnie wojenne. Są wśród nich Yitzhak Arad, były dyrektor Centrum Holocaustu w Izraelu, oraz Fania Brancovskaja, bibliotekarka z Instytutu Jidysz Uniwersytetu Wileńskiego.
Litwa jest zobowiązana do wnoszenia oskarżenia przeciwko żyjącym zbrodniarzom drugiej wojny światowej, ale jak do tej pory nie wydano ani jednego wyroku w tej sprawie. Partyzanci żydowskiego pochodzenia, którzy walczyli przeciwko Niemcom oraz ich poplecznikom, są przez niektórych postrzegani jako zdrajcy Litwy.
W imieniu wielu z moich wyborców pochodzenia żydowskiego lub innego zadaję pytanie: gdzie jest sprawiedliwość w ściganiu sądownie żydowskich partyzantów, którzy walczyli z nazistami, biorąc pod uwagę, że mordercy Żydów pozostają bezkarni?
Jim Allister
Panie przewodniczący! W całej Europie widzieliśmy całkowicie uzasadnione protesty rybaków przeciwko wyjątkowo wysokim cenom paliwa. Niektóre rządy sprostały swoim obowiązkom, inne - takie jak mój - nie.
Oczekuje się od nas ustanowienia wspólnej polityki rybołówstwa, ale w wielu regionach Europy podejście do tego zagadnienia jest dalece odmienne. W moim lokalnym okręgu wyborczym właściciele niewielkich trawlerów płacą rachunek za paliwo ponad 2 000 euro dziennie. Ich apel o krótkoterminową pomoc nie przyniósł żadnych skutków, chociaż leży to w gestii władz lokalnych, aby udzielać pomocy de minimis na mocy prawa krajowego. Lokalna pani minister, odpowiedzialna za udzielanie pomocy, niegodnie jej odmówiła. Jednak we Francji i Hiszpanii rząd podjął stosowne działania.
Jak można myśleć o stworzeniu wspólnej, realnej polityki rybołówstwa, widząc taką rozbieżność w kwestii podstawowej, jaką jest paliwo? Potępiam obojętność pani minister Gildernew i wzywam nie tyle do udzielenia pomocy krótkoterminowej, co do opracowania długoterminowej strategii paliwowej dla naszego sektora rybołówstwa.
Jim Higgins
(GA) Panie przewodniczący! Rząd Irlandii zamierza wkrótce uruchomić program National Broadband Scheme. Łączność szerokopasmowa jest niedostępna dla 10% obszaru tego kraju, a większość tych
10% znajduje się w regionie, z którego pochodzę - a mianowicie regionu środkowo-zachodniego. Chociaż sieć szerokopasmowa powiększa się, poziom tego rozwoju nie jest zadowalający i kształtuje się poniżej średniej w Unii Europejskiej.
W Irlandii łączność szerokopasmowa jest dostępna dla 86% obszarów miejskich, ale jej dostępność na terenach wiejskich jest znacznie mniejsza. Coś należy uczynić w tej sprawie. Jesteśmy zazdrośni o sytuację, która ma miejsce na północy kraju, gdzie łączność szerokopasmowa jest dostępna w każdym miejscu. Chciałbym, aby Komisja Europejska wywarła nacisk na rząd irlandzki, tak abyśmy mogli osiągnąć cele wyznaczone przez agendę lizbońską.
Cătălin-Ioan Nechifor
(RO) W niedługim czasie zostaną opublikowane sprawozdania Komisji Europejskiej dotyczące postępów Rumunii i Bułgarii odnośnie do reformy sądowniczej.
Dzisiaj, półtora roku po integracji, coraz więcej niezadowolonych osób bez wahania ocenia poziom europejski, zmierzając do tego, że postęp osiągnięty dotychczas jest niewielki w porównaniu z tym, co było planowane. Chociaż zdaniem niektórych ekspertów Rumunia i Bułgaria powinny zostać przyjęte do Unii Europejskiej już dużo wcześniej, uważam, że oba te państwa członkowskie wymagają wsparcia w swoich działaniach ze strony Komisji i Parlamentu.
Biorąc pod uwagę to, że w następnym roku odbędą się wybory do Parlamentu Europejskiego, jestem przekonany, że ważnym zadaniem dla Rumunii i Bułgarii przez kolejne miesiące będzie udowodnienie ich członkostwa w Unii.
Marco Cappato
(IT) Panie przewodniczący, panie i panowie! Chciałbym podnieść kwestię dyskryminacji językowej w tej Izbie; komputery posłów do PE można obsługiwać tylko w języku angielskim. Korzystanie z systemu operacyjnego i dostęp do plików w każdym z tych komputerów jest możliwy tylko wtedy, gdy użytkownik posiada wystarczającą znajomość języka angielskiego.
Wydaje się to całkowicie niesprawiedliwe, mając na uwadze tych posłów do PE, którzy pomimo swojej nieznajomości języka angielskiego, chcieliby zajmować się swoją pracą bezpośrednio przy użyciu swoich komputerów. Mamy tu do czynienia z problemem językowej autoryzacji, którym nasi przyjaciele z ruchu Esperanto próbują rozwiązań z pomocą ONZ. Nie bardzo wiem, czym zajmuje się ruch frankofoński, jeśli właśnie nie tą sprawą. Mam nadzieję, panie przewodniczący, że problemowi temu można zaradzić i że można również znaleźć rozwiązanie dla dyskryminacji technologicznej, na którą się natknąłem, kiedy składałem pytanie pisemne 2 czerwca zapisane w otwartym formacie - formacie ODF - innym od formatu Microsoft, używanego obecnie. Odpowiedź, którą otrzymałem od odnośnego departamentu, była taka, że nie jest możliwe składanie pytań w otwartym formacie.
Mam nadzieję, że takie przypadki dyskryminacji językowej i technologicznej zostaną wkrótce zażegnane.
Georgios Toussas
(EL) Panie przewodniczący! Wzrost cen towarów konsumpcyjnych nastawionych na masowego odbiorcę, transportu oraz usług przy jednoczesnej obniżce płac i emerytur, a także znaczne cięcia w obszarze świadczeń socjalnych wielokrotnie przyczyniły się do szkód finansowych obywateli, tym samym generując wielki dochody grup branżowych utrzymujących monopol.
Ceny wzrosły w sposób zaskakujący dla zwykłych rodzin pochodzących z klasy robotniczej we wszystkich państwach członkowskich. Ci, którzy próbują obarczać winą za wysokie ceny kilku nieudolnych spekulantów, oszukują ludzi. Ukrywają bowiem fakt, że wzrost cen jest napędzany przez zyski monopolistów, wolny rynek oraz polityka konkurencji, które stanowią podstawy działalności samej Unii Europejskiej oraz jej strategii, które zostały ukształtowane i wdrożone przez państwa członkowskie i ich rządy. Wzrost cen zaczyna się wraz z monopolem na produkcję i handlem zdominowanym przez grupy branżowe pasożytujące na dochodach obywateli i niszczące tysiące małych firm i przedsiębiorstw.
Wzywamy pracowników do tego, aby wzmożyli swoje starania o prawdziwy wzrost wynagrodzeń, emerytur oraz świadczeń socjalnych, a także zniesienie podatku VAT na produkty codziennego użytku, powszechne usługi oraz paliwo, w walce o obniżenie cen usług użyteczności publicznej.
Péter Olajos
(HU) Dnia 15 maja w USA uchwalono akt prawny, który stanowi przełom w ogólnoświatowym kryzysie związanym z nielegalną wycinką drzew. Kongres USA jako pierwszy organ na świecie ustanowił przepis, który zakazuje sprowadzania drewna z nielegalnych wycinek. W roku 2006 10% drewna sprowadzanego do USA pochodziło z nielegalnych wycinek drzew. Po ustanowieniu tego zakazu badania wskazały, że przepis ten wspiera konkurencyjność amerykańskich fabryk, zabezpiecza zatrudnienie oraz stanowi jasną wiadomość, którą z poszanowaniem przyjmą pracownicy leśnictwa.
Moje pytanie jest następujące: jak długo i na co Unia Europejska będzie jeszcze czekać? To wstyd i hańba, że czekamy z założonymi rękoma. Ale my, posłowie do PE, możemy coś zrobić: zalecam, aby każdy podpisał petycję 23, której projekt został złożony kilka miesięcy temu, a której celem jest przekonanie Komisji do wprowadzenia odpowiedniego prawa, na wzór Stanów Zjednoczonych, dopóki jeszcze mamy lasy. Dziękuję bardzo.
Neena Gill
Panie przewodniczący! Chcę zwrócić państwa uwagę na trudną sytuację jednego z moich wyborców, Alana Jones'a z Knighton, niewielkiej miejscowości w regionie West Midlands, który stanowi dobitny przykład przedsiębiorcy europejskiego niemogącego liczyć na korzystanie z łącza szerokopasmowego na terenie wiejskim. Pan Jones chciałby założyć małą firmę opartą na serwisie online, która zajmowałaby się sprzedażą ramek do zdjęć. Jako osoba niepełnosprawna i pracująca w domu, pan Jones byłby w dobrej sytuacji do rozpoczęcia nowego biznesu. W miejscowości tej jest jednak tylko jeden dostawca usług internetowych i posiada on na nie monopol, a pomimo rozrastania się tej sieci łącze internetowe jest bardzo wolne, zbyt wolne, aby za jego pośrednictwem można było prowadzić własną firmę.
Komisja wie w jaki sposób pokonać przepaść cyfrową i poszerzyć dostęp do sieci szerokopasmowej na terenach wiejskich. Z tego powodu konieczne jest natychmiastowe rozwiązanie problemu dostawców usług internetowych i zadbanie o niezbędne zasoby, a także o to, aby niektóre obszary nie pozostawały w tyle pod względem jakości, prędkości i ceny usług.
Pana, panie przewodniczący, chciałabym natomiast prosić o upewnienie się, że Komisja zadba o to, aby przedsiębiorcy tacy jak pan Jones uniknęli frustracji i niemożności rozpoczęcia własnej działalności, a w następstwie stworzenia bardzo potrzebnych miejsc pracy na obszarach wiejskich.
DanutBudreikait
(LT) Komisja Europejska oraz państwa należące do WTO starają się o sfinalizowanie negocjacji z Dauhy dotyczących rolnictwa i otwarcia rynku dla towarów przemysłowych, NAMA. Widoczny jest znaczący wpływ obecnej sytuacji w USA, tj. wyborów prezydenckich. Jednak w porównaniu z napięciem towarzyszącym negocjacjom w 2006 r. NAMA stanowi oczywiście krok wstecz. Wysoko rozwiniętym krajom udaje się utrzymać stan środowiska naturalnego prawie bez zmian. Taryfy celne na tekstylia i odzież obniżą się z 12% na 4%. Rynki gospodarek wschodzących nie będą otwarte, ponieważ nie cło, ale obowiązek nałożenia maksymalnych ceł powinien zostać zmieniony. Ponadto Chinom, które zalały rynek europejski i resztę świata towarami o niskiej jakości, powinien zostać udzielony osiemnastoletni okres przejściowy. Przedłożony projekt NAMA jest niedopuszczalny dla Litwy i innych państw UE, ponieważ stanowiłby zagrożenie dla ich konkurencyjności. Rolnictwo i NAMA w oczywisty sposób równoważą się. Unia nie powinna dbać o jak najszybsze zakończenie negocjacji z Dauhy wyłącznie ze względów gospodarczych. Zachęcałabym Komisję do niespieszenia się i reprezentowania interesów państw członkowskich w sposób uczciwy.
Pedro Guerreiro
(PT) Panie przewodniczący! Chciałbym pogratulować rybakom z różnych państw Unii Europejskiej, a w szczególności tym z Portugalii, walki o ochronę strategicznego sektora rybołówstwa, jak również zatrudnienia, przyzwoitych zarobków i warunków do życia w imieniu tysięcy rybaków i ich rodzin.
W konfrontacji ze wspólną polityką rybołówstwa i obojętnością Unii Europejskiej wobec przeciągającego się kryzysu społeczno-ekonomicznego w tym sektorze, w sytuacji, która stała się tym bardziej dotkliwa ze względu na spekulacje finansowe i wzrost cen paliwa - zarówno do silników diesla, jak i benzynowych, rybacy pokazali w końcu, że istnieją takie rozwiązania i środki, które należało podjąć już dawno temu. Są to rozwiązania i środki wymagające od Unii Europejskiej zaprzestania działań lekceważących, przyjęcia nowej polityki, która ochroni i pozwoli promować sektor rybołówstwa, a nie jego powolną agonię i klęskę. Rybołówstwo ma swoją przyszłość.
Nie mógłbym zakończyć tej krótkiej wypowiedzi bez wyrażenia uznania dla tysięcy pracowników, którzy będą demonstrować jutro w Lizbonie w obronie swoich zasług oraz praw pracowniczych.
Zuzana Roithová
(CS) Panie przewodniczący! Powiększenie się strefy Schengen było wspaniałą wiadomością dla obywateli Republiki Czeskiej i stanowi symbol równości obywateli tego państwa z innymi państwami członkowskimi Unii Europejskiej. Niestety, nagłówki w dzisiejszych gazetach opisują, jak czescy kierowcy są dręczeni przez niemiecką i austriacką policję. Od kwietnia na terenie Niemiec i Austrii przeprowadza się systematyczne i szczegółowe kontrole w autobusach oraz samochodach prywatnych, mających czeskie tablice rejestracyjne. Jedynie po miesiącu kontroli ogólnych Austria ogłosiła zamiar przeprowadzenia, począwszy od czerwca, kontroli związanych z europejskimi mistrzostwami w piłce nożnej. To powinno wystarczyć. Jestem jednak zdecydowanie przeciwna kontrolom ogólnym dotyczącym czeskich kierowców w Niemczech. Wynika to z jednostronnej decyzji, którą trudno wyjaśnić, a która psuje relacje sąsiedzkie w Unii. Otrzymuję listy z prośbami od obywateli ubiegających się o reakcje władz Republiki Czeskiej. Nie jest to korzystna sytuacja; wpłynie ona również na atmosferę polityczną poprzedzającą ratyfikację traktatu lizbońskiego. Złożyłam już stosowny wniosek, a teraz proszę moich niemieckich kolegów posłów do PE, aby przyjrzeli się tej sprawie w Niemczech.
Rovana Plumb
(RO) Szanowni koledzy! Z radością przyjmuję wiadomość o programie wymiany powołanym na wniosek Rady Europejskiej, mającym na celu wyeliminowanie wszelkich przejawów przemocy wobec dzieci, jak również jestem przekonana, że w roku 2009 fizyczne karcenie dzieci zostanie zabronione na całym świecie.
Chciałabym jednak podkreślić potrzebę przeprowadzenia wspólnej kampanii na szczeblu europejskim, dzięki której dzieci staną się świadome tego, że przemoc skierowana w ich stronę jest niezgodna z prawem oraz że powinny ujawniać wszelkie przypadki niewłaściwego ich traktowania. W niektórych państwach członkowskich UE rodzice uznają karcenie dzieci za normalną metodę wychowawczą, a dzieci także uznają to za coś normalnego.
Przyszłość Unii Europejskiej zależy od sposobu, w jaki prawa dzieci będą przestrzegane, a podczas wychowywania musimy koncentrować się na takim postępowaniu, które wyklucza jakąkolwiek formę przemocy.
Ilda Figueiredo
(PT) Europejska Fundacja na Rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy niedawno ogłosiła, że 25% zwolnień w Portugalii w latach 2003-2006 wynikało z przenoszenia przedsiębiorstw. Wyniki badań wskazują, że kilka firm międzynarodowych uczyniło tak po otrzymaniu milionów euro w ramach pomocy społecznej oraz uzyskaniu milionowych dochodów, co jest niedopuszczalne.
Zdarza się, że pracownicy nie otrzymują odszkodowania, do którego są upoważnieni, tak jak w przypadku miejscowości Vila Nova de Gaia i Brax. Zatrudnieni tam pracownicy przyszli wczoraj pod drzwi sądu, aby ubiegać się o odszkodowanie, którego nie dostawali przez 5 lat.
Brak zatrudnienia jest wykorzystywany także jako usprawiedliwienie dla jeszcze bardziej niebezpiecznego zatrudnienia, na które rząd odpowiada, ponawiając próby ograniczenia praw pracowniczych. Dlatego też z radością przyjmuję wiadomość o dniu działań, który Generalna Konfederacja Pracowników Portugalskich (CGTP) zaplanowała na jutro w stolicy Portugali, Lizbonie.
Mairead McGuinness
Panie przewodniczący! Chciałabym zwrócić uwagę całej Izby na konferencję dotyczącą globalnego kryzysu żywnościowego, która właśnie odbywa się w Rzymie. Wyrażaliśmy już w tej Izbie swoje obawy w związku z tym problemem w przyjętej niedawno rezolucji w sprawie cen żywności.
Jedną z kluczowych kwestii jest niedoinwestowanie rolnictwa, zarówno w krajach rozwiniętych, jak i rozwijających się. Rozmiar tego problemu uświadomiłam sobie podczas konferencji w Irlandii w ubiegłym tygodniu, kiedy siostra misjonarka ze Zgromadzenia Różańca świętego, Nora MacNamara, wyznała z pełną jasnością, że gdy angażowała się w rolnictwo w Afryce wiele lat temu, to inwestycje były. A potem, jak powiedziała, Afryka - a raczej tamtejsze rolnictwo - przestało być lubiane, gdy chodziło o znalezienie funduszy na rzecz projektów organizowanych na tamtym obszarze. Musimy wrócić do pierwotnego stanu pod względem inwestowania w rolnictwo.
Mogłabym chyba zatem powiedzieć, podczas debaty nad traktatem lizbońskim w Irlandii, że ten Traktat nada większego znaczenia Unii Europejskiej w dostarczaniu pomocy krajom rozwijającym się, a także - jak mniemam - pomoże sprostać kryzysowi żywnościowemu, z którym borykamy się obecnie nie tylko w Europie, ale na całym świecie.
Csaba Sándor Tabajdi
(HU) W lutym tego roku turecki premier, Recep Tayyip Erdogan, wygłosił wielce kontrowersyjną przemowę w Kolonii, w której nazwał asymilację zbrodnią przeciw ludzkości. Z uwagi na wolność wyboru tożsamości narodowej ta wypowiedź jest niedopuszczalna. Zachowywanie różnorodności kulturowej jest istotnym celem, ale nie można za nikogo w tej sprawie decydować.
Naturalną sytuacją dla Turków zamieszkujących Europę Zachodnią może być podwójna tożsamość narodowa. Wymóg przedstawiony przez premiera Erdogana w związku z utworzeniem tureckojęzycznej uczelni wyższej w Niemczech jest nierealistyczny, ponieważ w wielu państwach UE rodowite społeczności mniejszościowe, które mieszkały tam od setek lat, nie posiadają swojej uczelni państwowej, podobnie jak Węgrowie w Siedmiogrodzie, gdzie podczas dyktatury komunistycznej społeczność węgierska została pozbawiona niezależnej uczelni państwowej.
Ważne jest, aby Turcja nie manipulowała mniejszościami migrantów żyjącymi w Europie Zachodniej dla celów polityki wewnętrznej. Byłoby również dobrze, gdyby pan premier Erdogan zaprowadził porządek w swoim rządzie w dziedzinach, które odnoszą się do sytuacji Kurdów, uznając ludobójstwo Armeńczyków za fakt oraz przyznając równe prawa kobietom.
Silvia-Adriana Ţicău
(RO) Panie przewodniczący! Europejscy socjaliści mają nadzieję, że Europa stanie się przykładem utrzymywania wysokich standardów życia dla całego świata. Wszystkie 27 państw członkowskich buduje nowy europejski model społeczny, który zapewni dobrobyt każdemu obywatelowi Unii Europejskiej.
Z budżetu Unii na rok 2008 prawie 45% środków zostało przydzielone na wzrost gospodarczy, innowacje technologiczne, tworzenie nowych miejsc pracy oraz spójność ekonomiczną i społeczną, a 42,6% - na rolnictwo. Obszary wiejskie stanowią 90% terytorium Unii Europejskiej.
Pomimo 41 milionów euro, przeznaczonych na rolnictwo w roku 2008, wzrost kosztów prac z zakresu rolnictwa oraz wzrost cen energii przyniosły efekt w postaci wyższych cen produktów rolniczych i spowodowały pogarszanie się sytuacji gospodarczej. Uważam, że strategia dotacji dla rolnictwa oraz warunki odpowiednie do promowania inwestycji w tym obszarze są odpowiedzią na część wyzwań, które staną przed Unią w nadchodzących latach.
Rolnictwo na wysokim poziomie zapewni wszystkim obywatelom Europy dostęp do zdrowej żywności w wystarczającej ilości i po korzystnej cenie. Zdrowe odżywianie się jest istotnym elementem jakościowym życia.
Przewodniczący
Niniejszym zamykam posiedzenie w tej sprawie.
