Kwijting 2007: Algemene begroting EU, Raad (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is het tweede verslag over de kwijting voor de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2007, Afdeling II - Raad [C6-0417/2008 - - Commissie begrotingscontrole. Rapporteur: Søren Bo Søndergaard.
Søren Bo Søndergaard
rapporteur. - (DA) Dank u, mijnheer de Voorzitter, zeven maanden geleden, om precies te zijn op 23 april, weigerde een grote meerderheid in dit Parlement om de begroting van de Raad voor 2007 goed te keuren. Waarom? Omdat het gedrag van de Raad tegenover het Parlement en de Commissie begrotingscontrole totaal onacceptabel was. De Raad weigerde om te antwoorden op schriftelijke vragen en om bij de Commissie begrotingscontrole op te komen dagen om vragen te beantwoorden. De situatie was zo absurd dat vertegenwoordigers van de Raad vergaderingen terstond verlieten wanneer er vragen werden gesteld over de begroting van de Raad.
Echter, in werkelijkheid was dit niets nieuws, maar gebeurde dit in feite al jaren. Het nieuwe was dat het Parlement hier in april een einde aan heeft gemaakt. Ik denk dat de meeste leden zich in april eenvoudigweg hebben afgevraagd hoe zij als leden van het Europees Parlement tegenover hun kiezers de verantwoording konden nemen voor de begroting van de Raad, terwijl de Raad niet eens wilde antwoorden op de vragen die wij als Parlement hadden gesteld. Ik ben van mening dat het die vraag was die ertoe heeft geleid dat een grote meerderheid in dit Parlement weigerde de begroting van de Raad goed te keuren. Wellicht leefde bij sommigen de gedachte dat het Parlement na de verkiezingen in juni meegaander zou zijn, dat de eis om openheid en transparantie van het Parlement misschien meer het karakter van een verkiezingsstunt dan van een feitelijk standpunt had. Die mensen hebben we moeten teleurstellen.
Ook na de verkiezingen staan wij van de Commissie begrotingscontrole gezamenlijk op het zeer eenvoudige standpunt dat als de Raad onze goedkeuring voor zijn begroting wenst, de Raad ook naar onze vergaderingen moet komen en onze vragen moet beantwoorden. Eind september gebeurde er na lange tijd dan eindelijk iets. Op 24 september vond er een overleg plaats tussen de Raad en de voorzitter van de Commissie begrotingscontrole, de rapporteur van de commissie en de coördinatoren. Tegelijkertijd beantwoordde de Raad, zij het indirect, de vragen van de commissie, en deze antwoorden werden ook opgenomen op de website van de Raad.
Ik wil hier duidelijk stellen dat dit een verstandige stap was van de Raad, een heel verstandige stap, aangezien wij van de Commissie begrotingscontrole hierdoor vandaag het Parlement kunnen aanbevelen de begroting van de Raad voor 2007 goed te keuren. Tegelijkertijd wil ik ook duidelijk zeggen dat we nu zowel verwachten als eisen dat deze stap een wijziging vertegenwoordigt in de houding van de Raad ten opzichte van het Parlement.
Wat betreft de begroting van de Raad voor 2008 verwachten wij niet dat we een heropvoering te zien krijgen van het absurde schouwspel van 2007. Daarentegen eisen wij dat we vanaf het niveau starten dat we nu eindelijk hebben bereikt. Dit wil zeggen dat we verwachten dat de Raad zonder onnodige vertragingen antwoord geeft op schriftelijke vragen van de bevoegde commissies en rapporteurs van het Parlement. Wij verwachten van de Raad de bereidheid om tijdens de vergaderingen van de bevoegde commissies aanwezig te zijn en vragen te beantwoorden.
Om elke twijfel hierover uit te sluiten, is dit duidelijk vastgesteld in het verslag waarover we vandaag debatteren en dat het Parlement morgen hopelijk zal aannemen, zo niet unaniem, dan toch met een zeer grote meerderheid. Door de begroting van de Raad voor 2007 goed te keuren hebben we onze positieve houding getoond. De bal ligt nu weer op de speelhelft van de Raad.
Cecilia Malmström
fungerend voorzitter van de Raad. - (SV) Mijnheer de Voorzitter, geachte Parlementsleden, de onderwerpen die we bespreken zijn ontzettend belangrijk. Transparantie en openheid zijn de democratische instrumenten die we hebben. Wat het vertrouwen van de burgers doet toenemen, is dat ze inzicht hebben in het proces en dat is goed voor de activiteiten van de Unie. In dat opzicht hebben het Parlement en de Raad dezelfde doelstellingen en dat geldt natuurlijk overal, op alle gebieden en voor alle instellingen.
Vandaag hebben we het over het verlenen van kwijting voor het jaar 2007. In dit verband wil ik natuurlijk het belang onderstrepen van externe accountantscontrole in het algemeen en van de uitvoering van de begroting in het bijzonder en wil ik ook wijzen op de rol van de Rekenkamer en haar erg goede werk dat de basis vormt voor de jaarlijkse begrotingscontrole.
Wat betreft de specifieke kwestie van dit verslag over het verlenen van kwijting voor het begrotingsjaar 2007 wil ik mijn tevredenheid uiten over het feit dat u nu aanbeveelt om de Raad kwijting te verlenen. Als we de inhoudelijke kwesties van naderbij bekijken, is er in feite geen reden om geen kwijting te verlenen. De Raad heeft er altijd naar gestreefd om de regels te volgen en openheid toe te passen in verband met economisch beheer. Dat zal ook in de toekomst het geval zijn. Ik heb begrepen dat tijdens de informele vergadering van september tussen de delegatie van de Commissie begrotingscontrole en de delegatie van de Raad een aantal punten verduidelijkt kon worden, en dat dit het mogelijk maakte - zoals ook de rapporteur zei - om de Raad kwijting te verlenen voor het begrotingsjaar 2007.
Daaruit blijkt duidelijk hoe belangrijk dialoog tussen onze instellingen ook in de toekomst is. Ik ben er daarom zeer tevreden over dat we een manier hebben gevonden om vooruitgang te boeken met betrekking tot deze kwesties, waardoor kwijting kan worden verleend en ik zie ernaar uit dat dit morgen tijdens de stemming wordt bevestigd.
Ingeborg Gräßle
Mijnheer de Voorzitter, mevrouw Malmström, mijnheer Barrot, er is een wonder gebeurd. Voor het eerst in vijf jaar maak ik mee dat de Raad deelneemt aan dit debat en ik dank het Zweedse Raadsvoorzitterschap hartelijk voor dit belangrijke gebaar.
(Applaus)
Hartelijk welkom in de plenaire vergadering, bij de eerste keer dat de Raad vertegenwoordigd is bij een debat over zijn kwijting.
Eind goed, al goed, zoals we in Duitsland zeggen? Nee, dit keer niet. De kwijtingsprocedure die we met de Raad doorlopen hebben is bedroevend gebleken en hoort - samen overigens met de voorzitter van de Raad - op de interinstitutionele agenda. Er is een nieuwe speler op het Europese plan en de oude procedure kan en mag zo niet verder gevolgd worden. De manier waarop het Parlement om informatie en gesprekspartners moet bedelen om antwoorden op openstaande vragen te krijgen is een parlementaire democratie onwaardig. Zoals de Raad fungeert, hebben we van doen met het laatste gremium van absolutistische snit en ik weet niet hoe ik dit als burger van de Europese Unie aan de mensen in mijn kiesdistrict uit moet leggen. De procedure die we achter de rug hebben is gewoonweg absurd en dat mag niet nog eens gebeuren.
Ik dank nogmaals het Zweedse voorzitterschap. We hebben interessante vertrekpunten gecreëerd. Voor het eerst heeft dit gesprek plaatsgevonden, een unieke mijlpaal. En dat u vandaag hier bent, is een geweldig signaal. De voorzitter van de Raad hoort zich net als iedere andere EU-instelling bij het Parlement aan te dienen voor het verlenen van kwijting en dat geldt natuurlijk in versterkte mate, nu meer dan ooit, voor de nieuwe Hoge Vertegenwoordiger als hoofd van de Europese Dienst voor extern optreden. Wij Parlementsleden moeten nu laten zien dat dit thema voor ons van belang is en dat we er samen werk van willen maken. Dit thema hoort op elke agenda en ik zou de Commissie dan ook willen vragen het op de hare te zetten.
Het bevalt ons niet zoals de discussie tot nu toe is verlopen. Dat we helemaal niets in handen hebben, niet het minste opzetje over hoe het in de toekomst hoort te lopen, verontrust ons. Lissabon mag geen synoniem worden voor een ontransparante Europese Unie met uitgeklede parlementaire controle. Het biedt juist de kans voor een nieuw begin, met een voorname rol voor de gekozen volksvertegenwoordiging, en het verlenen van kwijting voor de toekomstige Raadsvoorzitter is daarvoor de eerste toetssteen.
Bogusław Liberadzki
namens de S&D-Fractie. - (PL) Mijnheer de Voorzitter, allereerst zou ik mijn dank willen uitspreken aan het adres van de rapporteur, de heer Søndergaard, die zijn werk in moeilijke omstandigheden heeft aangevat, veel geduld aan de dag heeft gelegd en ook heeft laten zien dat hij er voortdurend naar streeft om tot zeer evenwichtige beoordelingen en standpunten te komen.
Mevrouw Malmström, ik ben het met u eens dat het een goede zaak is dat de beginselen van transparantie worden nageleefd, ook op het vlak van financiële transparantie. Ik ga echter ook akkoord met de opmerkingen die over meer gaan dan over dit punt alleen. Wij hebben vandaag een cruciaal punt bereikt in onze manier van werken. Aan de vooravond van de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon erkent de Raad als het ware dat het Parlement het enige orgaan is dat wordt gekozen omdat het een transparante werkwijze heeft. Om ervoor te zorgen dat het Parlement en de Raad compatibele organen zijn, zou ook de Raad veel transparanter te werk moeten gaan en dat is precies wat er vandaag gebeurt. We doorbreken de aversie van de Raad om samen te werken met het Parlement. Ik denk dat dit niet alleen op dit gebied zal gebeuren, maar ook op andere terreinen van onze werkzaamheden, bijvoorbeeld de samenwerking met de parlementaire commissies.
Mijn fractie zal daarom zonder twijfel haar steun verlenen aan het voorstel voor het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting, zoals de geachte Raad tijdens het debat van vandaag overigens kan vaststellen. We komen niet terug op de cijfers, we verwijzen niet naar de linker- of rechterkolom, de inkomsten en uitgaven of goed beheer. We hebben geen ernstige bezwaren, maar we zijn blij dat dit debat plaatsvindt en zijn ingenomen met de manier waarop het wordt gevoerd.
Luigi de Magistris
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, als voorzitter van de Commissie begrotingscontrole wil ik mijn erkenning uitspreken voor het belangrijke werk dat de commissie heeft verricht en het optimale verslag van de rapporteur, evenals de politieke solidariteit die ik heb gezien.
Dit is omdat wij vanaf het begin een duidelijk boodschap hebben willen afgeven: wij zullen er alles aan doen om transparantie, juistheid en wettigheid te waarborgen bij het beheer van overheidsgelden en dus ook bij het controleren van de begrotingen.
We hebben aanzienlijke vooruitgang geboekt met de Raad, die in het begin niet wilde reageren. Hier wil ik het Zweedse voorzitterschap graag persoonlijk mee feliciteren, aangezien dat altijd heeft gehandeld ter bevordering van doorzichtigheid en striktheid.
Vanuit dat oogpunt verwachten wij dan ook nog meer vooruitgang, omdat het natuurlijk onaanvaardbaar is, met name met de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon, dat het Parlement niet over de benodigde informatie en inlichtingen beschikt om begrotingen en openbare fondsen te controleren, niet alleen in het belang van de Europese Unie, maar ook in het belang van alle burgers van Europa.
Bart Staes
namens de Verts/ALE-Fractie. - Laat het ons toegeven, dit blijft een moeilijke oefening, en ik ben heel blij, mevrouw de voorzitter van de Raad, dat u aanwezig bent. Dit is een doorbraak. Inderdaad, het is de eerste keer dat het voorzitterschap bij dit soort debatten aanwezig is, en ik ben daar blij om. Maar laat ons toegeven, het blijft een moeilijke oefening.
Eigenlijk blijft de Raad zich verschuilen achter een soort herenakkoord, ooit eens afgesloten in het begin van de jaren '70, veertig jaar geleden, waarbij Parlement en Raad hebben afgesproken zich niet met elkaars begroting te bemoeien, niet in elkaars boeken te kijken en alles te laten gebeuren, als deftige heren onder elkaar. Dit is niet meer van deze tijd, omdat de Raadsbegroting fundamenteel veranderd is. Veertig jaar geleden was het een begroting die alleen maar administratieve uitgaven behelsde. Intussen zijn er operationele uitgaven bijgekomen. En dus moeten wij naar een doorbraak.
Wij hebben gezorgd voor een voorlopige deblokkering. Wij zijn bereid kwijting te verlenen, maar wij moeten nu wel echt een stap verder. Want de problemen zijn niet opgelost. Wij hebben de taak ervoor te zorgen dat er transparantie en democratische controle is op de begroting van de Raad en ook op de begroting van ons eigen Parlement. En dus ben ik het eens met alle sprekers, de rapporteur, de sprekers van de fracties, die duidelijk hebben gezegd: kijk, dit is een schot voor de boeg, bij de volgende kwijtingsoefening met de Raad moeten wij een stap verder gaan. Daar zijn al aanzetten voor in het verslag van de Rekenkamer, daar worden opnieuw zaken genoemd in verband met het Sesamprogramma. Ik zeg u, mevrouw de voorzitter van de Raad, straks bent u er misschien niet meer bij, maar wij gaan blijven aandringen op transparantie.
Richard Ashworth
namens de ECR-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik wil deze gelegenheid allereerst gebruiken om commissaris Kallas te complimenteren met de concrete vooruitgang die is geboekt bij het aanpakken van het voorbehoud en de andere kwesties die door de Rekenkamer naar voren zijn gebracht. Naar mijn idee heeft de vertrekkende Commissie meer positieve resultaten tot stand gebracht dan welke eerdere Commissie in het recente verleden ook en ik dank hem voor zijn inzet.
Het wordt algemeen geaccepteerd dat het gebruik van boekhoudsystemen op een transactiebasis een succes is geweest. De invoering van dergelijke systemen heeft tot opvallende resultaten geleid. Ik wil ook graag wijzen op de goede vooruitgang die is geboekt met betrekking tot het gemeenschappelijk landbouwbeleid, met name wat het IAC-systeem betreft. Dat heeft eveneens tot verbeteringen geleid.
Er zijn echter ook twee punten van zorg die ik hier aan de orde moet stellen. In de eerste plaats heeft de Rekenkamer in zijn jaarverslag herhaaldelijk kritiek geleverd op "de nauwkeurigheid en betrouwbaarheid van de onderliggende transacties”. Ik sluit mij daarbij aan. In dat opzicht verschilt 2007 niet van de voorgaande jaren. De boodschap van de Rekenkamer is kristalhelder: er moet nog steeds veel werk worden verzet.
In de tweede plaats wil ik er graag op wijzen dat de Rekenkamer kritiek heeft geuit vanwege het gebrek aan controlemaatregelen bij programma's die gezamenlijk worden beheerd. Dit Parlement heeft de lidstaten herhaaldelijk opgeroepen om veel meer en dringend aandacht te besteden aan de kritiek van de Rekenkamer. Wij hebben de lidstaten met name gevraagd om aan de voorwaarden van het interinstitutioneel akkoord van 2006 te voldoen.
Vanwege de begrotingsintegriteit en de verantwoording die wij ten opzichte van de burgers moeten afleggen, dienen die lidstaten meer daadkracht te tonen. Dit zijn de redenen dat ik en mijn collega's van de delegatie van Britse conservatieven tegen het verlenen van de kwijting voor de algemene begroting 2007 zullen stemmen. Daar kan pas verandering in komen als de Raad op dit punt concrete vooruitgang heeft geboekt.
Marta Andreasen
namens de EFD -Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, wij zijn weliswaar gekozen leden van het Europees Parlement, maar onze kiezers hebben geen idee van wat er zich achter de schermen afspeelt. In april 2009 heeft de Commissie begrotingscontrole besloten om het verlenen van kwijting aan de Raad uit te stellen. Ook zonder de kritiek van de Rekenkamer op de boekhouding zou de Commissie begrotingscontrole geconcludeerd hebben dat er genoeg redenen waren om nog geen kwijting te verlenen. Na een bijeenkomst van die commissie met het Zweedse voorzitterschap in september en gezien een aantal schriftelijke antwoorden op vragen van het Parlement heeft de heer Søndergaard, de rapporteur voor het verlenen van kwijting aan de Raad voor 2007, toch een verslag voorgelegd op basis waarvan er nog steeds geen kwijting verleend kan worden, zelfs niet met heel veel goede wil. Er is echter een politiek besluit genomen om toch kwijting te verlenen en de compromisparagrafen zijn afgezwakt.
De Commissie begrotingscontrole is nu voornemens om alsnog een kwijting aan te bevelen op basis van de verwachtingen voor de toekomst. Wat zouden de mensen die in juni de moeite hebben genomen om op ons te stemmen, zeggen als zij op de hoogte waren van de volgende kwesties: dat er op basis van een herenakkoord uit 1970 afgesproken is dat niemand gaat dwarsliggen, dat de interne auditor van de Raad niet door de Commissie begrotingscontrole wordt uitgenodigd, omdat de Raad dan ook de mogelijkheid zou hebben om de interne auditor van het Europees Parlement uit te nodigen met alle onzekere consequenties van dien, en dat de op grond van politieke overwegingen benoemde Rekenkamer geen aanmerkingen had op het verslag van april 2008 van de interne auditor van de Raad?
In 2002, toen ik directeur uitvoering van de begroting van de Europese Commissie was, heeft de toenmalige directeur-generaal Begrotingen in een brief aan de toenmalige interne auditor van de Commissie opgemerkt dat de kwijtingsprocedure niets meer en niets minder was dan een interinstitutioneel spelletje. Gaan wij door met het negeren van de gorilla die zich in het midden van de kamer bevindt omdat wij bang zijn dat wij privileges gaan verliezen die wij na jaren van stilzwijgen hebben verdiend? Wij kunnen er echter ook voor kiezen om bij de stemming over het verlenen van kwijting aan de Raad voor 2007 deze zaken aan de kaak te stellen en een eind te maken aan de hypocrisie. Ik denk dat u weet hoe ik ga stemmen en ik hoop dat u net als ik weigert om de Raad kwijting te verlenen.
Martin Ehrenhauser
(DE) Mijnheer de Voorzitter, het Europees veiligheids- en defensiebeleid is op dit moment zeker geen vloot, maar een oorlogsschip in de internationale politiek mag het toch zeker genoemd worden. Elk jaar als het erom gaat dit budgettaire oorlogsschip van de Raad kwijting te verlenen, verdwijnt het plotseling in de Bermudadriehoek en het Europees Parlement gedraagt zich blijmoedig volgens het devies 'wat niet op ons radarscherm verschijnt, bestaat ook niet'.
Afgelopen voorjaar doken plotseling extrabudgettaire rekeningen op en werd de Raad geen kwijting verleend. Daarvoor werden in grote lijnen vier redenen aangevoerd. Ten eerste: de Raad accepteerde geen officiële en formele bijeenkomst met het Europees Parlement. Ten tweede stuurde de Raad geen schriftelijke antwoorden van enige omvang. Ten derde overlegde de Raad noch een werkverslag, noch een volledige lijst van begrotingsoverdrachten. De vierde reden was dat het niet mogelijk was vast te stellen of de uitgaven volgens de Raadsbegroting van operationele aard waren.
En nu ineens, morgen, een paar maanden later, wil men de Raad zomaar kwijting verlenen, terwijl er op geen enkele van de genoemde punten volledig inzicht verschaft is en er aan geen van de vier voorwaarden voldaan is. De vertegenwoordigers van de Raad weigeren nog altijd elke formele bijeenkomst met het Europees Parlement. Ook werd er nog geen werkverslag overlegd en evenmin zijn de extrabudgettaire rekeningen opgeheven, zoals geëist is.
U, mijnheer de rapporteur, hebt in uw eerste verslag niet minder dan twintig informatieverzoeken en vragen aan de Raad gericht. Maar kunt u mij ook zeggen waar de precieze antwoorden daarop gebleven zijn? Kunt u dat? Nee, dat kunt u niet. En wat doen wij in plaats van de druk op de Raad op te voeren? We komen met een smeekschrift en kleden in het nieuwe verslag onze eisen in als verzoeken. En iedereen die met deze kwijting voor de Raad instemt, helpt uitgerekend dit beeld van het Europees Parlement als smekeling te bevestigen.
Sidonia Elżbieta Jędrzejewska
(PL) Mijnheer de Voorzitter, ik geef steun aan het ontwerpbesluit van het Europees Parlement over het verlenen van kwijting aan de secretaris-generaal van de Raad voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2007. Het verheugt me dat het Zweedse voorzitterschap en de heer Kallas de nodige inzet aan de dag hebben gelegd om dit probleem op te lossen.
Ik zou een aantal kwesties onder de aandacht willen brengen waarvoor echter nog steeds geen oplossing bestaat en die we in de komende jaren moeten aanpakken. Het lastige en moeizame proces van het verlenen van kwijting aan de Raad maakt duidelijk wat het Europees Parlement eigenlijk wil. Het Parlement wil transparantie en een open, maar tegelijkertijd formele dialoog met de Raad. Het Europees Parlement houdt hardnekkig en koppig vast aan deze eisen, maar deze houding is in geen geval een uiting van de boosaardigheid van de Parlementsleden. Deze eisen geven blijk van onze bezorgdheid over het gebruik van overheidsgeld en - zoals dat behoort - van onze bezorgdheid over de transparantie bij het besteden van belastinggeld.
Ik zou willen onderstrepen dat de procedure voor het verlenen van kwijting aan de Raad ook duidelijk maakt op welke manier het Parlement inzicht verwerft in nieuwe domeinen van de werkzaamheden van de Raad. Dit proces toont tevens aan dat het Parlement niet uitgesloten wenst te worden van het toezicht en de controle op de uitgaven van de Raad, op welk gebied van zijn activiteiten dan ook.
Ik ben van mening dat het verlenen van kwijting aan de Raad voor 2007 een stap in de goede richting is. We moeten echter ook onomwonden zeggen dat er nog steeds bepaalde punten zijn waarover geen volledige duidelijkheid bestaat en we zouden de Raad hieraan moeten blijven herinneren. Ik hoop dat er tussen het Parlement en de Raad een constructieve dialoog tot stand komt waarin in toenemende mate ruimte is voor transparantie en openheid, zodat zo goed als mogelijk kan worden toegezien op het gebruik van overheidsgeld.
Jens Geier
(DE) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ook ik dank de heer Søndergaard voor zijn geslaagde werk, dat de Raad ertoe gebracht heeft het Europees Parlement in de kwijtingsprocedure uiteindelijk tegemoet te komen. De Raad heeft lange tijd geweigerd de vragen van het Parlement naar behoren te beantwoorden en zich daarbij op het zogenaamde herenakkoord beroepen, een overeenkomst met een informeel karakter die inmiddels al weer veertig jaar oud is. Wat daarbij regelrecht bizar overkomt, is dat Raadsambtenaren na veertig jaar kennelijk niet meer weten wat er nu precies in dat herenakkoord staat. Immers, de tekst die het Bureau van het Europees Parlement ons ter beschikking gesteld heeft, komt precies op het tegendeel neer van wat de Raad in de onderhandelingen steeds beweerd heeft.
In de eerste bepaling van dit herenakkoord staat dat de Raad geen wijzigingen in de uitgaven van het Europees Parlement aanbrengt. De derde bepaling stelt dat beide instellingen in begrotingsaangelegenheden nauw dienen samen te werken. Voor de Raad betekent dit dat de ene instelling zich niet in het financieel beheer van de andere mengt. Ik onthoud mij hier van commentaar op de seriositeit van deze argumentatie. In plaats daarvan bedank ik het Zweedse Raadsvoorzitterschap, dat een aanzet heeft gegeven tot beëindiging van deze beschamende toestand.
De oplossing ligt in een aanvulling op het interinstitutioneel akkoord waarmee de procedure voor het verlenen van kwijting aan de Raad door het Europees Parlement duidelijk wordt vastgelegd, zoals de ingediende ontwerpresolutie ook verlangt. Daarom vraag ik het Huis om zijn steun voor deze ontwerpresolutie.
Jorgo Chatzimarkakis
(DE) Mijnheer de Voorzitter, om te beginnen zeg ik uitdrukkelijk dank voor het feit dat het Zweedse voorzitterschap hier aanwezig is en mevrouw Malmström persoonlijk bedank ik ervoor dat ze de procedure transparanter gemaakt heeft. Want alles wat hier door de collega's gezegd is, klopt: de procedure is transparanter en ook al heeft zij zich zelf iets voorzichtiger uitgelaten, we kunnen toch stellen dat we in deze vergadering kwijting verlenen. Toch hebben we nog een lange weg te gaan. We dringen er bij de Raad op aan om op deze eerste stap verdere stappen te laten volgen, al was het maar omdat de bevoegdheden van de Raad op het gebied van de externe betrekkingen en het veiligheidsbeleid in het Verdrag van Lissabon duidelijker omschreven zijn. Mevrouw Ashton zal aan dit beleid voortaan ook een gezicht geven. Maar de burgers hebben niet eerder van mevrouw Ashton gehoord en de Europese belastingbetalers zullen er ook in de toekomst geen al te duidelijk beeld van hebben wat voor geld ze tot haar beschikking heeft en wat zij daarmee doet. Aan deze toestand moeten we een eind maken. Dat is toch absolutisme, in een tijd waarin we toch voor een transparant, democratisch Europa vechten.
Ik bedank de rapporteur, de heer Søndergaard, voor het feit dat hij namens ons als Parlement druk heeft uitgeoefend, en we zullen deze druk ook blijven uitoefenen.
Ville Itälä
(FI) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ook ik wil de rapporteur bedanken voor zijn uitstekende werk. Wanneer wij over kwijting spreken met betrekking tot het gebruik van de algemene middelen voor 2007, dan gaat het niet om het geld van de Raad, de Commissie of het Parlement, maar om het geld van de belastingbetaler. Het is geld van onze burgers en zij hebben het recht te weten waar hun geld aan wordt besteed.
Bovenal vertegenwoordigt het Parlement het volk en het Parlement moet het recht hebben alle informatie te krijgen die het nodig heeft wanneer het daarom vraagt. Het mag niet zo zijn dat het Parlement in feite om bepaalde informatie moet bedelen. Daarom zijn openheid en transparantie de enige manieren waarop de Europese instellingen het vertrouwen van de burgers kunnen winnen.
Ik wil mij aansluiten bij degenen die hun waardering hebben geuit voor de enorme vooruitgang die op dit gebied is geboekt en het uitstekende werk van het Zweedse voorzitterschap, waardoor wij nu kwijting kunnen verlenen. Ik wil ook commissaris Kallas bedanken, die de afgelopen vijf jaar zeer goed werk heeft gedaan. Er is op deze terreinen vooruitgang geboekt. Dit is de juiste stap in de juiste richting.
(Applaus)
Aldo Patriciello
(IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, afgelopen 23 april heeft dit Parlement zijn eigen besluit over de rekeningen van de Raad uitgesteld, omdat de Raad had geweigerd zijn jaarlijkse activiteitenverslag in te dienen bij het Parlement, met als gevolg dat zijn uitgaven niet op dezelfde wijze konden worden beoordeeld als die van de andere instellingen.
Het is onze taak om onze inspanningen te versterken om transparantie van de communautaire instellingen te bevorderen, door voor meer bewustwording te zorgen over de toepassing van de begroting van de Gemeenschap en door de Europese instellingen, in de eerste plaats de Raad, meer verantwoording te laten afleggen aan het publiek.
Ik denk dat er veel is gebeurd sinds het Parlement weigerde de Raad kwijting te verlenen. Wij zijn met name verheugd over de publicatie van het jaarlijkse activiteitenverslag van de Raad op zijn website en de toegenomen transparantie op het gebied van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid. Voorts zijn wij verheugd over de bijeenkomst van september, waarin eindelijk een constructief debat werd gevoerd tussen de vertegenwoordigers van de Begrotingscommissie en die van het Zweedse voorzitterschap. Tevens zijn wij verheugd over de inspanningen van de Raad om adequate antwoorden te geven op de vragen die het Parlement afgelopen april heeft gesteld.
Tenslotte, mijnheer de Voorzitter, vormt de tekst waarover wij zullen stemmen een belangrijke stap in de dialoog tussen het Parlement en de Raad en een sterk signaal dat dit Huis wilde afgeven teneinde belastingbetalers te beschermen door middel van een duidelijke, transparante en tijdige verslaglegging over de uitgaven van de Raad.
Cecilia Malmström
fungerend voorzitter van de Raad. - (SV) Mijnheer de Voorzitter, bedankt voor dit debat over een ontzettend belangrijke kwestie. Ik ben blij dat we het eens zijn over het belang van openheid en transparantie. Die waarden vormen immers het fundament, niet alleen voor een goede samenwerking tussen ons, maar ook voor het scheppen van vertrouwen in de Europese instellingen bij de burgers. Net als het Europees Parlement is er de Raad veel aan gelegen om zijn verantwoordelijkheid te nemen om de grootst mogelijke transparantie te garanderen met betrekking tot het geld van de belastingbetalers, en deze kwesties winnen nog aan belang door het nieuwe Verdrag dat over slechts een week in werking treedt.
De bredere discussie over de vorm van de accountantscontroles van het financieel beheer van de Unie zou plaats moeten vinden in verband met de herziening van het regelgevingskader en de jaarlijkse procedure voor de communautaire begroting die door de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon noodzakelijk wordt. De Raad streeft er echter naar om altijd de regels te volgen en om transparantie toe te passen met betrekking tot zijn economisch beheer, en de Raad zal dat ook blijven doen. Ten opzichte van het Europees Parlement zullen we de praktijk blijven toepassen die in de loop der jaren tot stand is gekomen en we zullen ook volgend jaar op informele basis een dialoog met het Europees Parlement voeren om eventuele vragen die in verband met de uitvoering van de begroting kunnen bestaan, te beantwoorden. In dat verband zie ik uit naar een verdere dialoog met het Europees Parlement over het verlenen van kwijting, en ik ben ervan overtuigd dat we ook volgend jaar een constructieve, informele dialoog zullen voeren over het jaarverslag 2008 van de Rekenkamer. Hartelijk dank voor dit debat.
Søren Bo Søndergaard
rapporteur. - (DA) Mijnheer de Voorzitter, ik wil alle sprekers bedanken die aan dit debat hebben bijgedragen. Ik wil graag direct ingaan op wat mevrouw Andreasen en de heer Ehrenhauser hebben gezegd, en erop wijzen dat toen we dit proces zijn begonnen er helemaal geen afspraken waren. Toen we dit proces begonnen, was het uitgangspunt dat we geen antwoord kregen wanneer we de Commissie vragen stelden en om schriftelijke antwoorden vroegen. Toen we dit proces begonnen, was het uitgangspunt dat de Commissie vergaderingen verliet wanneer we vragen begonnen te stellen.
Wij moeten vandaag onze positie bepalen ten aanzien van de vraag of we vooruitgang hebben geboekt of nog steeds in dezelfde situatie zitten. De vraag is niet of we hebben bereikt wat we wilden bereiken. Ik ben het met u eens dat we niet alles hebben bereikt wat we wilden bereiken. U hoeft mijn verslag, en nu het verslag van de commissie, maar te lezen om te zien dat er nog steeds ontevredenheid is. Ik wil de Raad ook graag oproepen om het verslag zeer grondig te lezen, aangezien het vele goede punten bevat die gebruikt kunnen worden voor de komende jaren.
Niettemin hebben we enige vooruitgang geboekt. Wanneer we met de kwijtingsprocedure voor 2008 beginnen, waar we nu dus mee bezig zijn, beginnen we immers niet meer met een blanco vel papier. Nu beginnen we vanaf het niveau dat we dit jaar hebben bereikt. Daarom ben ik van mening dat het verstandig is om te verdedigen wat we reeds hebben bereikt door voor te stemmen en op die manier de strijd voort te zetten, want een strijd is het natuurlijk wel degelijk. Of dit de juiste beslissing is, zal de tijd leren, wanneer we zien hoe het dit jaar en volgend jaar en het jaar daarop zal gaan. Daarom is het van doorslaggevend belang dat wij als commissie, en als Parlement, in staat zijn om de gelederen gesloten te houden en vast te houden aan dat wat al de hele tijd ons gezamenlijke standpunt was.
Verder wil ik van deze gelegenheid gebruik maken om het secretariaat, de schaduwrapporteurs, en ook de gehele commissie, inclusief de voorzitter, te danken, omdat we erin geslaagd zijn om een gezamenlijk front te vormen. Als we in staat zijn om deze consensus vast te houden, ook bij de kwijtingsprocedure voor 2008, zullen we ook in staat zijn om voor 2008 de vooruitgang te bewerkstelligen die we voor 2007 niet hebben bereikt. Op die manier kunnen we voor elkaar krijgen wat we ons gezamenlijk ten doel stellen.
De Voorzitter
Het debat is gesloten. De stemming vindt woensdag 25 november 2009 plaats.
Schriftelijke verklaringen (artikel 149)
Georgios Stavrakakis
schriftelijk. - (EL) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ook ik wil beginnen met het feliciteren van de rapporteur, die uitstekend werk heeft verricht, direct de cruciale vragen heeft gesteld en er nadrukkelijk op heeft gewezen dat we duidelijke antwoorden nodig hebben voordat we kunnen aanbevelen om kwijting te verlenen. Mijn felicitaties gaan ook uit naar de Commissie begrotingscontrole, die heeft vastgehouden aan haar standpunt en de rapporteur heeft gesteund en die erin is geslaagd, ondanks enkele moeilijkheden in het begin, om de Raad over te halen ons antwoorden te geven op de belangrijkste vragen. Want hoe kunnen we aanbevelen om kwijting te verlenen voor de uitvoering van een begroting, hoe kunnen we op een verantwoordelijke manier verklaren dat de begroting in kwestie correct is, zonder te weten wat er achter de cijfers ligt? Dat zou volkomen absurd zijn. Na de antwoorden van de Raad zijn we nu bereid om kwijting te verlenen, maar tegelijkertijd hebben we substantiële kritiek in de begeleidende resolutie opgenomen, die door de Commissie begrotingscontrole met een zeer grote meerderheid is aangenomen. Wij willen en wij geloven in open procedures, wij willen en wij geloven in transparantie en wij willen volledig inzicht in de wijze waarop het geld van de Europese belastingbetalers wordt besteed.
(In afwachting van het vragenuur wordt de vergadering om 19.25 uur onderbroken en om 19.30 uur hervat)
