Επαvάληψη της συvσδoυ
Πρόεδρος
Κηρύσσω την επανάληψη της συνόδου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, που είχε διακοπεί την Τετάρτη 12 Σεπτεμβρίου.

Έγκριση των συνοπτικών πρακτικών των προηγουμένων συνεδριάσεων
Πρόεδρος
Θα διανεμηθούν τα συνοπτικά πρακτικά των συνεδριάσεων της Πέμπτης, 6 Σεπτεμβρίου, και της Τετάρτης, 12 Σεπτεμβρίου 2001.
Υπάρχουν παρατηρήσεις επί των συνοπτικών πρακτικών;

Swoboda
Κυρία Πρόεδρε, γνωρίζω ότι πρέπει σήμερα να ασχοληθούμε με σπουδαιότερα πράγματα αλλά θέλω παρά ταύτα να επιστήσω την προσοχή σας στο γεγονός ότι στις 6 Σεπτεμβρίου είχα προβάλει αντιρρήσεις όσον αφορά τα συνοπτικά πρακτικά της συνεδρίασης της προηγούμενης ημέρας. Γι' αυτό είχα επίσης παρακαλέσει την αρμόδια για θέματα Κανονισμού κοινοβουλευτική επιτροπή να ασχοληθεί με το αποτέλεσμα μιας ψηφοφορίας, το οποίο τροποποιήθηκε μεταγενέστερα, ώστε να διευκρινιστούν γενικά τα ζητήματα αυτά και όχι μόνο η συγκεκριμένη περίπτωση. Γύρω στο μεσημέρι υπέβαλα ένσταση και το τόνισα άλλη μια φορά, αλλά δεν έλαβα απάντηση μέχρι σήμερα. Θεωρώ όμως ότι ένας βουλευτής έχει δικαίωμα σε μια απάντηση.
Καταρχήν σας ρωτώ: πιστεύετε και εσείς ότι ένας βουλευτής έχει το δικαίωμα να λαμβάνει απάντηση όταν υποβάλλει ενστάσεις; Δεύτερον: πότε θα λάβω μια τέτοια απάντηση;

Πρόεδρος
Μάλιστα, κύριε Swoboda, ακριβώς έτσι είναι. Βεβαίως και θεωρώ ότι ένας βουλευτής έχει το δικαίωμα να λάβει απάντηση σχετικά με τις παρατηρήσεις του και μπορώ να σας υποσχεθώ ότι τα πράγματα θα διευθετηθούν.

Jarzembowski
Κυρία Πρόεδρε, ασφαλώς και έχει ο αγαπητός συνάδελφός μου Swoboda το δικαίωμα να λάβει μια κατάλληλη απάντηση. Θέλω μόνο να παρακαλέσω τις υπηρεσίες σας να δώσουν τη σωστή απάντηση βάσει της συζήτησης που πραγματοποιήσαμε το μεσημέρι. Για να το πω προσεκτικά, έχω την εντύπωση ότι ο κ. Swoboda προσπάθησε την ημέρα εκείνη να ανατρέψει το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας του Σώματος αυτού μέσω της τροποποίησης των συνοπτικών πρακτικών. Από την άποψη αυτή, παρακαλώ να ληφθεί ως βάση αναφοράς η συζήτηση που πραγματοποιήσαμε το μεσημέρι όταν οι υπηρεσίες σας θα δώσουν μια απάντηση στο συνάδελφο, κ. Swoboda. Θα σας παρακαλούσα επίσης να μου δώσετε ένα αντίγραφο της απάντησης, αν είναι δυνατό. Είμαι απόλυτα βέβαιος ότι οι υπηρεσίες σας έχουν κατανοήσει σωστά τη θέση του Σώματος αυτού!

Πρόεδρος
Κύριε Jarzembowski, θα τα παρακολουθήσουμε όλα αυτά εκ του σύνεγγυς.
(Εγκρίνονται τα συνοπτικά πρακτικά)

Νεκρολογία
Πρόεδρος
Αγαπητοί συνάδελφοι, στις 4 Απριλίου υποδεχτήκαμε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τον ταγματάρχη Μασούντ. Σήμερα, έχει δολοφονηθεί άνανδρα από τους αντιπάλους που πολεμούσε, λίγες μέρες πριν από τις φοβερές επιθέσεις στη Νέα Υόρκη και την Ουάσινγκτον.
Τον είχα προσκαλέσει διότι η τεράστια πλειοψηφία του αφγανικού λαού είχε εναποθέσει σ' αυτόν τις ελπίδες της να ξαναβρεί ένα μέλλον ειρήνης και ελευθερίας. Μας είχε προειδοποιήσει ότι το καθεστώς των Ταλιμπάν βρίσκεται σε συμπαιγνία με τη διεθνή τρομοκρατία και πάλευε με όλες του τις δυνάμεις ενάντια σε εκείνους που υποστήριζαν παρεκτροπές από το Ισλάμ, λοιδορώντας τα στοιχειωδέστερα δικαιώματα της ανθρώπινης ύπαρξης. Μας είχε απευθύνει ένα συγκλονιστικό μήνυμα, ζητώντας μας με επιμονή να τον βοηθήσουμε να επιβάλει την ειρήνη.
Λυπάμαι που οι κυβερνήσεις των δυτικών χωρών δεν μπόρεσαν τότε να εννοήσουν το μήνυμα αυτό και να βοηθήσουν περισσότερο τον θαρραλέο αυτό άνθρωπο. Πολλοί από σας τον συνάντησαν. Μας είχε εντυπωσιάσει με τις διανοητικές και ανθρώπινες αρετές του. Θα ήθελα να σας καλέσω να του αποτίσουμε φόρο τιμής, τηρώντας ενός λεπτού σιγή.
(Το Σώμα, όρθιο, τηρεί ενός λεπτού σιγή)

Ανακοίνωση της Προέδρου
Πρόεδρος
Αγαπητοί συνάδελφοι, εφιστώ την προσοχή σας όσον αφορά μια ανακοίνωση που θα ήθελα να κάνω, σχετικά με τα ζητήματα ασφαλείας του Ευρωπαϊκού μας Κοινοβουλίου.
Όπως γνωρίζετε, οι φοβερές τρομοκρατικές επιθέσεις που έλαβαν χώρα στις Ηνωμένες Πολιτείες δημιούργησαν κάποια απολύτως θεμιτά αισθήματα ανησυχίας και στο ίδιο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μας. Η εφημερίδα Sunday Telegraph αναφέρθηκε μάλιστα σε πολύ σοβαρές απειλές εναντίον μας που μπόρεσαν να αντιμετωπιστούν. Δηλώνω ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν έλαβε ποτέ γνώση των υποθετικών αυτών απειλών. Προχθές, ο νομάρχης του Κάτω Ρήνου μπήκε στον κόπο να μου τηλεφωνήσει προσωπικώς για να μου πει ότι διαψεύδει κατηγορηματικά τις εν λόγω απειλές, ως αναληθείς. Εξάλλου, όπως γνωρίζετε, η κατηγορηματική αυτή διάψευση εκ μέρους των γαλλικών αρχών επιβεβαιώθηκε με μια επίσημη ανακοίνωση. Θα προσθέσω ότι οι βρετανικές υπηρεσίες επίσης δήλωσαν ότι δεν είναι ενήμερες. Προτίθεμαι εξάλλου να απευθύνω μια επιστολή στο διευθυντή της Sunday Telegraph, διαμαρτυρόμενη για τη διασπορά τόσο σοβαρών ψευδών ειδήσεων.
(Χειροκροτήματα)
Θα ήθελα, ωστόσο, να σας διαβεβαιώσω ότι τα μέλη του Προεδρείου μας, οι αντιπρόεδροι, οι κοσμήτορες, η Πρόεδρος και η Γενική Γραμματεία, ασχολούμαστε επισταμένως με το ζήτημα της ασφάλειας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Έχουμε λάβει ορισμένα μέτρα ενίσχυσης της ασφάλειας, ειδικά τον περασμένο Δεκέμβριο, τα Χριστούγεννα, όταν είχαν κυκλοφορήσει κάποιες φήμες για τον καθεδρικό ναό του Στρασβούργου. Δεδομένου ότι βρίσκεται σχετικά κοντά μας, λάβαμε, φυσικά, εκείνη την περίοδο, μια σειρά μέτρων.
Από τις 11 Σεπτεμβρίου ήδη, ήρθα η ίδια αμέσως σε επαφή με το Γενικό Γραμματέα και προσθέσαμε και ορισμένα άλλα μέτρα, που στόχο έχουν να ενισχύσουν περαιτέρω τον έλεγχο των προσώπων και των αποσκευών στα σημεία προσπέλασης προς τους τρεις χώρους εργασίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Προσθέτω ότι βρισκόμαστε φυσικά σε διαρκή επαφή με τα λοιπά ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα, αφενός, και με τις κυβερνήσεις των χωρών που φιλοξενούν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, αφετέρου.
Τέλος, το Προεδρείο θα συνεδριάσει απόψε προκειμένου να μελετήσει μια σειρά νέων μέτρων που πρότεινε ο Γενικός Γραμματέας και τα οποία τείνουν να γενικεύσουν - το υπογραμμίζω, να γενικεύσουν - τα μέτρα ασφαλείας. Στηρίζομαι στην κατανόηση όλων σας ώστε να τα συγκεκριμένα μέτρα να γίνουν θετικά αποδεκτά. Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων.

Καλωσσρισμα
Πρόεδρος
Χαιρετίζω με μεγάλη χαρά τον κ. Moussa Tourι, πρόεδρο της Δυτικοαφρικανικής Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης, που παρευρίσκεται στα θεωρεία.
(Χειροκροτήματα)
Η ΔΑΟΝΕ, η δομή της οποίας είναι εμπνευσμένη από τη δομή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, διαδραματίζει ένα σημαίνοντα ρόλο στην οργάνωση της περιφερειακής συνεργασίας στη Δυτική Αφρική. Για τους λόγους αυτούς, θα ήταν ευχής έργο η περαιτέρω σύσφιξη των υφιστάμενων δεσμών ανάμεσα στον εν λόγω οργανισμό και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό είναι το νόημα της επίσκεψης του κ. Moussa Tourι, τον οποίο καλωσορίζω θερμά.

Καταπολέμηση της τρομοκρατίας
Πρόεδρος
Χαιρετίζω την παρουσία της κ. Neyts-Uyttebroeck, Υπουργού αρμόδιας για τα ευρωπαϊκά θέματα, Προεδρεύουσας του Συμβουλίου. Χαιρετίζω την παρουσία του Επιτρόπου Vitorino.
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τις δηλώσεις του Συμβουλίου και της Επιτροπής ενόψει της άτυπης και έκτακτης συνεδρίασης του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, την επόμενη Παρασκευή, 21 Σεπτεμβρίου, σχετικά με τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας.
Δίνω αμέσως το λόγο στην κ. Υπουργό.

Neyts-Uyttebroeck
. (FR) Κυρία Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι βουλευτές, η Ευρώπη, οι πολίτες και τα θεσμικά της όργανα είναι βαθιά συγκλονισμένοι από την τρομοκρατική επίθεση που υπέστησαν οι Ηνωμένες Πολιτείες, την Τρίτη 11 Σεπτεμβρίου.
Η Προεδρία και το Συμβούλιο καταδίκασαν αμέσως, με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο, τους διοργανωτές και τους εντολείς των βάρβαρων αυτών ενεργειών. Οι επιθέσεις που διαπράχθηκαν κατά του αμερικανικού λαού πλήττουν ευθέως τις αξίες που συμμερίζονται οι Αμερικανοί και ο Ευρωπαίοι και στις οποίες στηρίζονται οι κοινωνίες μας, παρά το γεγονός ότι δεν τις μονοπωλούμε: τη δημοκρατία, την ανοχή, το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, το κράτος δικαίου.
Στην έκτακτη συνεδρίασή του ήδη, την Τετάρτη 12 Σεπτεμβρίου, το Συμβούλιο των Υπουργών Εξωτερικών εξέφρασε τη βαθιά του αλληλεγγύη προς τον αμερικανικό λαό. Επιβεβαιώσαμε ότι δεν θα φεισθούμε προσπαθειών προκειμένου να εντοπίσουμε, να προσαγάγουμε στη δικαιοσύνη και να τιμωρήσουμε τους δράστες. Για να γίνει αυτό εφικτό, η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να θέσει σε εφαρμογή και να ενισχύσει διάφορα επιχειρησιακά μέσα που εμπίπτουν στην κοινή εξωτερική πολιτική και την πολιτική ασφαλείας, όπως επίσης και στην πολιτική δικαιοσύνης και εσωτερικών υποθέσεων. Η τρομοκρατία, επειδή ακριβώς είναι διεθνής, χρήζει συνολικής αντιμετώπισης.
Κυρία Πρόεδρε, όπως είχε ζητήσει το Συμβούλιο Γενικών Υποθέσεων, το Συμβούλιο Υπουργών Μεταφορών συνεδρίασε στις 14 Σεπτεμβρίου. Το Συμβούλιο πραγματοποίησε μια καταγραφή των εκτάκτων μέτρων τα οποία έλαβε κάθε κράτος μέλος προκειμένου να εξασφαλίσει την ασφάλεια στις εναέριες συγκοινωνίες. Εξάλλου συστήθηκε ειδική ομάδα εργασίας, στην οποία συμμετέχουν τα κράτη μέλη και η Επιτροπή και έχει ως καθήκον την ενίσχυση της συνεργασίας και του συντονισμού μεταξύ των κρατών μελών, έτσι ώστε να εφαρμόζονται με ενιαίο και αποτελεσματικό τρόπο τα μέτρα ασφαλείας, περιλαμβανομένων των νομικών μέτρων. Στο Συμβούλιο Μεταφορών της 15ης Οκτωβρίου εφέτος θα υποβληθεί η πρώτη έκθεση για το ζήτημα της ασφάλειας. Οι Υπουργοί Μεταφορών αποφάσισαν, τέλος, να επεξεργαστούν κοινές προτάσεις σχετικά με την πρόληψη της τρομοκρατίας. Οι προτάσεις αυτές θα υποβληθούν στη συνέχεια εξ ονόματος της Ένωσης στη γενική συνέλευση των οργανώσεων πολιτικής αεροπορίας στις 25 Δεκεμβρίου εφέτος.
Το Συμβούλιο Υπουργών Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων θα συνέλθει στις 20 Σεπτεμβρίου και θα εξετάσει το μηχανισμό για την ανταλλαγή πληροφοριών καθώς και το ρόλο που έχουν να διαδραματίσουν όργανα όπως η Ευρωπόλ και η Eurojust στον τομέα αυτόν. Το Συμβούλιο θα μελετήσει κατόπιν τις δύο προτάσεις για αποφάσεις πλαίσια τις οποίες υπέβαλε η Επιτροπή.
Η πρώτη πρόταση αφορά το ποινικό δίκαιο των κρατών μελών, το οποίο θα πρέπει να εναρμονιστεί καλύτερα προκειμένου να υπάρξει κοινός ορισμός της έννοιας "τρομοκρατική πράξη" και να υιοθετηθούν κοινές ποινικές κυρώσεις.
Η δεύτερη πρόταση αφορά την εισαγωγή ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης. Το Συμβούλιο θα εξετάσει τα μέσα τα οποία χρησιμοποιούνται στην έρευνα διαφόρων αδικημάτων. Θα φροντίσει να βρεθεί ισορροπία μεταξύ της προστασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα αφενός και των αναγκών που αντιμετωπίζουν οι διωκτικές αρχές κατά την πραγματοποίηση τέτοιων ερευνών αφετέρου. Τέλος, οι Υπουργοί Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων θα εξετάσουν διάφορα μέτρα για την ενίσχυση της διατλαντικής συνεργασίας στο δικαστικό επίπεδο καθώς και στον τομέα της αστυνομίας, της συλλογής πληροφοριών και της μετανάστευσης.
(FR) Κυρία Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, η καταπολέμηση της τρομοκρατίας απαιτεί τη χρήση πολλαπλών εργαλείων, που θα επιτρέψουν τον έλεγχο των χρηματοδοτικών ροών, τον εντοπισμό των υπόπτων, την ασφάλεια στις αερομεταφορές, τον έλεγχο της διακίνησης όπλων και πολλά άλλα στοιχεία.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι η πλέον αρμόδια για να ανταποκριθεί με τρόπο σφαιρικό στην καταστολή της τρομοκρατίας. Η πάλη κατά της διεθνούς τρομοκρατίας αποτελεί ωστόσο ένα μακρόπνοο εγχείρημα. Όπως δήλωσαν οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων, η Ένωση θα πρέπει να αναλάβει ακόμα περισσότερες δεσμεύσεις, όσον αφορά τη διαχείριση των κρίσεων και των περιφερειακών συγκρούσεων, ώστε να κατασβήσει τις εστίες που τροφοδοτούν τη διεθνή τρομοκρατία. Η ένταξη των ευάλωτων κρατών και των ασταθών περιοχών σε έναν κόσμο ειρήνης και δικαίου θα ενισχύσει σημαντικά την καταπολέμηση της μάστιγας της τρομοκρατίας.
Αναπτύσσοντας την κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφαλείας και καθιστώντας το συντομότερο δυνατό λειτουργική την κοινή ευρωπαϊκή της πολιτική στον τομέα της ασφάλειας και της άμυνας, η Ένωση θα επιτείνει την αποτελεσματικότητά της. Θα πρέπει να χρησιμοποιήσει την ευρωπαϊκή πολιτική στον τομέα της ασφάλειας και της άμυνας ως εργαλείο πρόληψης και όχι ως μέσο επιβολής αντιποίνων. Για να είναι πραγματικά αποτελεσματική, η καταστολή της τρομοκρατίας θα πρέπει να συνοδεύεται από την ενίσχυση των πολιτικών μας έναντι εκείνων των χωρών και των περιοχών του κόσμου, από τις οποίες φαίνεται να πηγάζει η τρομοκρατία. Θα πρέπει να ενισχύσουμε και να εμβαθύνουμε τον πολιτικό διάλογο και να χρησιμοποιήσουμε το σύνολο των εργαλείων που διαθέτουμε για να καταπολεμήσουμε, να τιθασεύσουμε και να εκριζώσουμε εντέλει τη διεθνή τρομοκρατία.
Η Ένωση, κυρίες και κύριοι, είναι μια παγκόσμια δύναμη εν τω γίγνεσθαι. Λόγω του γεγονότος αυτού, οι ευθύνες μας είναι αυξημένες και θα πρέπει να τις αναλάβουμε από κοινού. Τα τραγικά γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου θα έχουν επίσης ως αποτέλεσμα την ανάπτυξη των σχέσεών μας με τις Ηνωμένες Πολιτείες, πέραν της ήδη παγιωμένης συνεργασίας. Ο διατλαντικός διάλογος θα μας επιτρέψει να ανταλλάξουμε σε αμοιβαία βάση τις πληροφορίες και τις αναλύσεις μας σχετικά με την τρομοκρατική απειλή σε όλες τις εκφάνσεις της.
Ο βέλγος Υπουργός Εξωτερικών Υποθέσεων, ο κ. Louis Michel, θα μεταβεί απόψε στην Ουάσινγκτον για να ανταλλάξει απόψεις με τον Υπουργό Εξωτερικών Powell, όσον αφορά τη διατλαντική συνεργασία. Θα παρουσιάσει τα αποτελέσματα της συνάντησης αυτής στο έκτακτο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, που έχει συγκληθεί για την Παρασκευή 21 Σεπτεμβρίου. Το έκτακτο αυτό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο συγκαλείται για να εξετάσει το σύνολο των πολιτικών, διπλωματικών, οικονομικών, νομικών και οικονομικών μέσων που διαθέτει η Ένωση για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας. Το Συμβούλιο θα αποτελέσει επίσης μια ευκαιρία προβληματισμού, όσον αφορά το διπλωματικό ρόλο της Ένωσης στη σταθεροποίηση των περιφερειακών συγκρούσεων.
Για να είναι αποτελεσματική, η πάλη κατά της τρομοκρατίας θα πρέπει να στηρίζεται στις προσπάθειες όλων των χωρών που συμμερίζονται τις αξίες μας της ελευθερίας, της ανοχής και της δημοκρατίας. Για το λόγο αυτό, η Προεδρία μερίμνησε ώστε οι τρίτες χώρες να συμμετέχουν στις δράσεις που αναλαμβάνει η Ένωση. Οι υποψήφιες προς ένταξη χώρες έχουν όλες ανεξαιρέτως συνταχθεί με τις δηλώσεις του Συμβουλίου Εξωτερικών Υποθέσεων, όπως επίσης και με τις δηλώσεις των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων. Διαμέσου των πρεσβειών των χωρών μελών στο εξωτερικό, οι τρίτες χώρες έχουν κληθεί και αυτές να επιβεβαιώσουν τις δεσμεύσεις τους για μια μέχρις εσχάτων πάλη κατά της τρομοκρατίας. Κατα αυτόν τον τρόπο, κυρία Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, η Ένωση μπορεί να συμβάλει στην οικοδόμηση ενός κόσμου ειρήνης και δικαιοσύνης για όλους τους λαούς.
(Χειροκροτήματα)

Vitorino
. (FR) Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι βουλευτές, η Επιτροπή προετοιμάζει ενεργά τη συνεδρίαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου την επομένη Παρασκευή, στο πλαίσιο της οποίας εγγράφεται η συνεδρίαση της τρόικας της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις Ηνωμένες Πολιτείες αύριο. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο συνάδελφός μου Chris Patten, ο οποίος ήθελε να παρέμβει κυρίως σχετικά με τις εξωτερικές σχέσεις από την άποψη της καταστολής της τρομοκρατίας, δεν μπόρεσε να παρευρεθεί στη σημερινή συζήτηση.
Θέλω να υπογραμμίσω, εξ ονόματος της Επιτροπής, ότι υποστηρίζουμε την αρχή σύμφωνα με την οποία η Ένωση θα πρέπει να καταβάλει μια συμπληρωματική προσπάθεια, ώστε να μιλήσει με μια φωνή όσον αφορά την καταπολέμηση της τρομοκρατίας· και ότι χρειαζόμαστε στο ζήτημα αυτό μια ευρωπαϊκή ατζέντα που να αναγνωρίζει τον κεντρικό ρόλο τον οποίο οφείλει να διαδραματίσει ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών, όσον αφορά την πάλη κατά της τρομοκρατίας σε παγκόσμια κλίμακα.
Ως εκ τούτου, χαιρετίζουμε την πρωτοβουλία της βελγικής Προεδρίας να συγκαλέσει έκτακτο άτυπο Συμβούλιο την επόμενη Παρασκευή και εκφράζουμε την ικανοποίησή μας που συμμετέχουμε στη συζήτηση αυτή, σήμερα, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Θα πρέπει να δηλώσουμε την αλληλεγγύη ολόκληρης της Ένωσης έναντι του αμερικανικού λαού και των αμερικανικών αρχών. Προκειμένου όμως να μπορέσει η Ένωση να επηρεάσει τους προσανατολισμούς της πάλης κατά της τρομοκρατίας, θα πρέπει να μιλά με μια φωνή.
Η τρομοκρατία δεν είναι πρόσφατο φαινόμενο. Αντιθέτως, οι απειλές είναι νέες και τα εργαλεία που χρησιμοποιούν οι τρομοκράτες είναι επίσης νέα και πιο εξελιγμένα.
Τα τραγικά γεγονότα στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής καταδεικνύουν με τρόπο οδυνηρό την επικαιρότητα των δύο προτάσεων που ενέκρινε η Επιτροπή σήμερα, οι οποίες είναι αλληλένδετες και ανταποκρίνονται, εξάλλου, σε ένα αίτημα του Κοινοβουλίου που εγκρίθηκε κατά τη σύνοδο της Ολομέλειας το Σεπτέμβριο στο Στρασβούργο.
Θέλω να διευκρινίσω ότι οι προτάσεις μας δεν αποτελούν απάντηση στα γεγονότα που έλαβαν χώρα στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Ανταποκρίνονται κυρίως στο γεγονός ότι έχουμε προβλήματα τρομοκρατίας ακόμα και στα ίδια μας τα κράτη μέλη, με τα οποία πρέπει να ασχοληθούμε.
Η Επιτροπή επεξεργάζεται τις προτάσεις αυτές εδώ και περισσότερο από ένα χρόνο, σε στενή επαφή με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο· και θέλουμε να υπογραμμίσουμε ότι οι εν λόγω προτάσεις αποτελούν μια συμβολή, ώστε η Ευρώπη να μπορέσει να συνεργαστεί πιο αποτελεσματικά στο εσωτερικό της για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και να λάβει μέρος στην αντιτρομοκρατική πάλη σε διεθνές επίπεδο.
Η τρομοκρατία αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες απειλές κατά της δημοκρατίας, της ελεύθερης άσκησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ελεύθερης οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης. Τα τελευταία χρόνια, θα πρέπει να το υπογραμμίσουμε αυτό, παρακολουθούμε μια αύξηση των τρομοκρατικών ενεργειών, τόσο εντός των συνόρων της Ένωσης όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο. Χαρακτηριστικό της ενδυνάμωσης αυτής της τρομοκρατίας είναι μια βαθιά αλλαγή όσον αφορά τη φύση των τρομοκρατικών εγκλημάτων. Τα πραγματικά ή δυνητικά αποτελέσματα των ενόπλων επιθέσεων είναι όλο και πιο καταστροφικά και θανατηφόρα. Η αυξανόμενη εξάρτηση της κοινωνίας μας από την τεχνολογική ανάπτυξη οδηγεί στην εμφάνιση νέων μορφών τρομοκρατίας. Όλο και πιο συχνά, η τρομοκρατία οφείλεται σε δίκτυα διεθνούς επιπέδου, τα οποία συνδέονται στενότατα με άλλες μορφές οργανωμένου εγκλήματος από πολλές χώρες, εκμεταλλεύονται τα νομικά κενά που προκύπτουν από τα γεωγραφικά όρια των ερευνών και συχνά λαμβάνουν σημαντική οικονομική και υλικοτεχνική ενίσχυση.
Συνεπώς, σήμερα οφείλουμε περισσότερο παρά ποτέ να λάβουμε μέτρα κατά της μάστιγας αυτής. Η Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση προβλέπει ρητώς ότι η εγκαθίδρυση ενός χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης περιλαμβάνει τη σταδιακή υιοθέτηση ορισμένων μέτρων, που θα επιβάλουν κανόνες σχετικούς με τις πράξεις που στοιχειοθετούν τα ποινικά αδικήματα και τις κυρώσεις που επιβάλλονται στον τομέα της τρομοκρατίας.
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε προσφάτως ένα ψήφισμα που υπογραμμίζει την αποφασιστικότητα των εκπροσώπων των ευρωπαίων πολιτών να διεξάγουν σφοδρή και αποτελεσματική πάλη κατά της τρομοκρατίας.
Στο στάδιο αυτό, η απάντηση της Επιτροπής περιλαμβάνει δύο πτυχές:
Πρώτον, προτείνουμε τον κοινό ορισμό των τρομοκρατικών πράξεων και τον καθορισμό επιπέδων ποινών, που θα αντανακλούν σε όλα τα κράτη μέλη τη βαρύτητα των εν λόγω πράξεων. Οι τρομοκράτες εκμεταλλεύονται τις όποιες διαφορές νομικής μεταχείρισης μεταξύ κρατών, ειδικά όταν το εθνικό δίκαιο μιας χώρας δεν τιμωρεί κάποιο αδίκημα. Πράγματι, η κατάσταση είναι πολύ διαφορετική στα διάφορα κράτη μέλη, θα πρέπει να το αναγνωρίσουμε. Στα περισσότερα κράτη μέλη, δεν υπάρχει κάποιος ειδικός κανόνας όσον αφορά την τρομοκρατία και οι τρομοκρατικές πράξεις κολάζονται ως αδικήματα του κοινού δικαίου. Αντιθέτως, έξι κράτη μέλη διαθέτουν νόμους ή ειδικά νομικά εργαλεία όσον αφορά την τρομοκρατία, στα οποία αναφέρονται ρητώς οι όροι "τρομοκρατία" ή "τρομοκράτης" . Η πρόταση απόφασης-πλαίσιο της Επιτροπής για την τρομοκρατία έχει στόχο την εναρμόνιση στο επίπεδο αυτό. Περιλαμβάνει έναν κατάλογο αδικημάτων, από το φόνο έως άλλες πράξεις που μπορούν να είναι εξίσου καταστροφικές, ακόμα και όταν είναι πιο ύπουλες, και οι οποίες χαρακτηρίζονται τρομοκρατικές όταν διαπράττονται εκ προθέσεως από άτομα ή ομάδες εναντίον μιας ή περισσοτέρων χωρών, των θεσμικών οργάνων ή των λαών τους, με στόχο να τις απειλήσουν, να καταφέρουν βαρύτατο πλήγμα στις πολιτικές, οικονομικές ή κοινωνικές δομές μιας χώρας ή να τις καταστρέψουν. Για ανάλογες πράξεις προβλέπονται εξαιρετικά αυστηρές στερητικές της ελευθερίας ποινές, που κυμαίνονται από 2 έως 20 χρόνια, αναλόγως με το διαπραχθέν αδίκημα.
Δεύτερον, η Επιτροπή υποβάλλει μια πρόταση οριζόντιου χαρακτήρα, αρκετά φιλόδοξη, το παραδέχομαι, που συνίσταται στην αντικατάσταση των παραδοσιακών διαδικασιών έκδοσης με ένα σύστημα παράδοσης στις δικαστικές αρχές, βάσει ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης. Η πρόταση αυτή, η οποία είναι εξάλλου συμπληρωματική προς την πρόταση σχετικά με την τρομοκρατία, παρά το γεγονός ότι το πεδίο εφαρμογής της είναι ευρύτερο, στηρίζεται στην αρχή της αμοιβαίας αναγνώρισης των δικαστικών αποφάσεων, για την οποία το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στο Τάμπερε εξέφρασε την επιθυμία να αποτελέσει τον ακρογωνιαίο λίθο της ευρωπαϊκής δικαστικής συνεργασίας. Η βασική ιδέα είναι ότι όταν η δικαστική αρχή ενός κράτους μέλους ζητά την παράδοση ενός ατόμου, είτε δυνάμει οριστικής καταδίκης είτε επειδή το εν λόγω άτομο διώκεται ποινικά, η απόφασή της πρέπει να αναγνωρίζεται και να εκτελείται σε όλη την επικράτεια της Ένωσης, ώστε οι διαδικασίες να απλοποιούνται κατά το δυνατόν και να επιταχύνονται. Προβλέπεται μια τρίμηνη προθεσμία και η άρνηση εκτέλεσης επιτρέπεται μόνον για περιορισμένο αριθμό λόγων. Ειδικότερα, θα πρέπει να καταργηθεί η αρχή της διπλής δίωξης. Επίσης θα πρέπει να πάψει να ισχύει η εξαίρεση υπέρ των ημεδαπών. Το προσφορότερο κριτήριο, στο πλαίσιο της Ένωσης, δεν είναι η εθνικότητα αλλά ο τόπος διαμονής του ατόμου. Έτσι, η πρόταση επιδιώκει να διευκολύνει κατά το δυνατόν την εκτέλεση της ποινής στη χώρα σύλληψης, όταν στην εν λόγω χώρα θα είναι πιο πιθανή η αποτελεσματική κοινωνική επανένταξη του ατόμου.
Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, όπως γνωρίζετε, θα έχω την ευκαιρία να παρουσιάσω αύριο τις εν λόγω προτάσεις στους υπουργούς, στο έκτακτο Συμβούλιο που έχει συγκαλέσει η βελγική Προεδρία, προκειμένου να συζητηθεί η συμβολή της Ένωσης στην καταπολέμηση της τρομοκρατικής απειλής.
Το ενδιαφέρον της συνάντησης αυτής είναι ότι μας παρέχει την ευκαιρία να θέσουμε αυτά τα ζητήματα αρχής στους Υπουργούς, σε πολιτικό επίπεδο, και να προσπαθήσουμε να αποφασίσουμε σχετικά. Αυτό αφορά τόσο τις νομοθετικές μας προτάσεις, όσο και μια σειρά μέτρων που θα πρέπει να ληφθούν, ώστε να ενισχυθεί η δράση μας σε επιχειρησιακό επίπεδο και η συνεργασία με τους εταίρους μας να βελτιωθεί και να γίνει πιο αποτελεσματική.
Σε επιχειρησιακό επίπεδο, όπως γνωρίζετε, η Επιτροπή δεν διαθέτει αρμοδιότητες· εκτιμά όμως ότι η Ένωση θα πρέπει ίσως να λάβει μια σειρά μέτρων σε εσωτερικό επίπεδο, όπως λόγου χάρη να βεβαιωθεί ότι η Ευρωπόλ θα καταστεί επιχειρησιακό εργαλείο στην πάλη κατά των διαφόρων μορφών εγκληματικότητας, της τρομοκρατίας συμπεριλαμβανομένης. Για το λόγο αυτό, θα πρέπει να τεθούν σε ισχύ οι διατάξεις της Συνθήκης του Αμστερνταμ σχετικά με την Ευρωπόλ, οι οποίες προβλέπουν τη συμμετοχή της σε κοινές ανακριτικές ομάδες και τη δυνατότητα να καλούνται τα κράτη μέλη να διενεργούν έρευνες, πράγμα που απαιτεί εξάλλου μια μείζονα αναθεώρηση του περιεχομένου της σύμβασης της Ευρωπόλ, συμπεριλαμβανομένου του δικαστικού αλλά και του δημοκρατικού ελέγχου της. Από σήμερα κιόλας, τα κράτη μέλη θα πρέπει να δεσμευτούν ρητώς ότι μεταξύ των Υπηρεσιών Πληροφοριών τους θα αναπτυχθεί μια πραγματική και αποτελεσματική συνεργασία, η οποία θα αποδεικνύει την αμοιβαία εμπιστοσύνη τους. Κάτι το οποίο είναι εξάλλου απαραίτητο, για να βελτιωθούν σημαντικά οι συνθήκες, υπό τις οποίες οι υπηρεσίες της Αστυνομίας και οι Υπηρεσίες Πληροφοριών παρέχουν στην Ευρωπόλ τις πληροφορίες που χρειάζεται για την εκτέλεση των καθηκόντων της, το σημαντικότερο των οποίων είναι, κατά τη γνώμη μου, η πρόληψη των τρομοκρατικών ενεργειών.
Επιπλέον, έχει σημασία να μπορέσει η Ένωση να ενισχύσει τη συνεργασία σε διεθνές επίπεδο και θα φροντίσει να λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα στον τομέα της δικαστικής συνδρομής, της έκδοσης και της αστυνομικής και δικαστικής συνεργασίας, ώστε να βελτιωθεί η ικανότητα πρόβλεψης και καταπολέμησης της τρομοκρατίας σε διεθνές επίπεδο.
Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι βουλευτές, αυτές είναι ορισμένες ιδέες τις οποίες επεξεργάστηκε η Επιτροπή και προτείνονται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Στις δύσκολες αυτές στιγμές, όπου είμαι βέβαιος ότι οι πολίτες των κρατών μελών μας ατενίζουν το μέλλον με αβεβαιότητα και με αίσθημα ανασφάλειας, νομίζω ότι το καλύτερο πολιτικό μήνυμα που μπορούμε να τους απευθύνουμε είναι πως έχουμε μια εξαιρετική ευκαιρία να αποδείξουμε ότι υπάρχει μια πραγματική προστιθέμενη αξία στην ευρωπαϊκή περιπέτεια, η οποία θα τους εξασφαλίσει ένα μέλλον ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης.
(Χειροκροτήματα)

Poettering
Κυρία Πρόεδρε, Προεδρεύουσα του Συμβουλίου, κυρία Neyts-Uyttebroeck, Επίτροπε, κύριε Vitorino, αγαπητοί συνάδελφοι, η Ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες) και των Ευρωπαίων Δημοκρατών χαιρετίζει έντονα το γεγονός ότι, κατόπιν πρωτοβουλίας της βελγικής Προεδρίας του Συμβουλίου, θα πραγματοποιηθεί την προσεχή Παρασκευή μια έκτακτη Σύνοδος Κορυφής των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων και, κυρία Πρόεδρε, θα μιλήσετε βέβαια και εσείς κατά τη Σύνοδο αυτή, εξ ονόματος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Εμείς, ως Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, μπορούμε να είμαστε πραγματικά υπερήφανοι διότι εγκρίναμε κατά την τελευταία εβδομάδα συνόδου την έκθεση Watson, η οποία χαράσσει την πορεία για τον κοινό μας αγώνα κατά της τρομοκρατίας.
Η Σύνοδος Κορυφής της προσεχούς Παρασκευής εδώ στις Βρυξέλλες πρέπει να μεταδώσει ένα πολύπτυχο μήνυμα. Πρέπει να είναι για άλλη μια φορά ένα μήνυμα προς τους αμερικανούς φίλους μας ότι οι διαβολικές τρομοκρατικές επιθέσεις κατά της Ουάσινγκτον και της Νέας Υόρκης δεν ήταν ένα χτύπημα μόνο εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών αλλά εναντίον ολόκληρου του πολιτισμένου κόσμου, ένα χτύπημα εναντίον καθενός από εμάς! Ήταν επιθέσεις εναντίον των ιδεωδών της δημοκρατίας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ειρήνης που υποστηρίζουμε.
Αυτά που αναφέραμε την προηγούμενη εβδομάδα στο Κοινοβούλιο, κατά τη διάρκεια μιας εντυπωσιακής συνεδρίασης, ισχύουν και σήμερα. Κατά τη Διάσκεψη των Προέδρων σήμερα το πρωί, παρακάλεσα τον Ύπατο Εκπρόσωπο, Χαβιέ Σολάνα - ο οποίος μεταβαίνει αυτές τις ώρες στην Ουάσιγκτον όπως και ο Πρόεδρος του Συμβουλίου Michel αλλά και ο Chris Patten - να αναφέρει κατά τις διαβουλεύσεις με τον Υπουργό Εξωτερικών της Αμερικής, Powell, ότι, εμείς, το ελεύθερα εκλεγμένο Κοινοβούλιο των Ευρωπαίων στην Ευρωπαϊκή Ένωση, εκφράσαμε την αλληλεγγύη μας αμέσως μετά από αυτά τα τρομερά γεγονότα.
Αλλά τονίζουμε επίσης στην κυβέρνηση της Ουάσιγκτον ότι αναμένουμε ότι δεν θα ληφθούν και δεν θα γνωστοποιηθούν αποφάσεις, για τις οποίες θα ενημερωθούν μόνο οι ευρωπαίοι ιθύνοντες μας, αλλά ότι θα πραγματοποιηθούν πραγματικές συνομιλίες και διαβουλεύσεις, ώστε η απαραίτητη δράση που θα αναληφθεί να είναι μια κοινή δράση για την οποία οι Ευρωπαίοι και οι Αμερικανοί θα φέρουν από κοινού την ευθύνη.
Κυρία Πρόεδρε, τρέφω μεγάλο σεβασμό για τον Χαβιέ Σολάνα. Οφείλουμε όμως στο μέλλον να εξασφαλίσουμε ότι θα μπορούμε να συζητούμε με τον Ύπατο Εκπρόσωπο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Πιστεύω ότι η κατάσταση μπορεί ακόμη να βελτιωθεί στον τομέα αυτό.
(Χειροκροτήματα)
Κατά τη Σύνοδο Κορυφής την Παρασκευή πρέπει επίσης να μεταδοθεί ένα μήνυμα και στη Μέση Ανατολή. Καλούμε το Ισραήλ και την Παλαιστίνη να συνομιλήσουν τώρα. Δεν είναι η κατάλληλη στιγμή να αρνούνται και να ματαιώνουν τις συνομιλίες. Είναι ώρα για διάλογο και για τη λήψη μέτρων για την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης ώστε να επιτευχθεί ειρήνη στην περιοχή αυτή.
(Χειροκροτήματα)
Πρέπει να το πούμε: όποιος αρνείται τώρα το διάλογο χάνει τη συμπάθεια και την αλληλεγγύη μας. Ιδίως αυτές τις ημέρες, χρειαζόμαστε μια ειρηνική εξέλιξη και μέτρα για την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στη Μέση Ανατολή!
(Χειροκροτήματα)
Οφείλουμε να μεταδώσουμε ένα μήνυμα στον αραβικό και τον ισλαμικό κόσμο. Η ομάδα μας αποφάσισε σήμερα το πρωί, κατά τη διάρκεια μιας συνεδρίασης του Προεδρείου, να συστήσει σε εσάς, κυρία Πρόεδρε, να συνέλθουμε το συντομότερο δυνατό ως Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με τους βουλευτές του αραβικού και του ισλαμικού κόσμου στο πλαίσιο του Φόρουμ για τη Μεσόγειο. Πρόκειται δηλαδή για τα κράτη με τα οποία είμαστε συνδεδεμένοι βάσει της διαδικασίας της Βαρκελώνης και του διαλόγου για τη Μεσόγειο. Ας μεταδώσουμε τώρα αυτό το μήνυμα ώστε να γνωρίζουν ότι επιθυμούμε τη σύμπραξη και τη φιλία.
Επιτρέψτε μου να θίξω μια περαιτέρω πτυχή και πιστεύω ότι αυτό πρέπει να είναι το πραγματικό περιεχόμενο της Συνόδου Κορυφής την Παρασκευή στις Βρυξέλλες. Κύριε Vitorino, σας ευχαριστούμε διότι υποβάλατε σήμερα τις προτάσεις αυτές. Πρέπει να καταστήσουμε την Europol πραγματικά ένα μέσο για την καταπολέμηση του εγκλήματος και καλούμε τα κράτη μέλη να παράσχουν και στην Europol τις απαραίτητες πληροφορίες, πράγμα που δεν συνέβαινε μέχρι σήμερα. Όπως γνωρίζουμε, αυτή τη στιγμή, μόνο ένα κράτος μέλος ανταποκρίνεται έως ένα βαθμό στην ανάγκη αυτή, ενώ τα υπόλοιπα αρνούντο μέχρι σήμερα.
Υποστηρίζουμε έντονα την καθιέρωση ενός ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης και είναι τώρα καιρός να δραστηριοποιηθούμε. Αν υπάρχει ένα άτομο που επιθυμεί να ανακόψει την ενίσχυση των Ευρωπαίων και δεν τάσσεται υπέρ της ευρωπαϊκής συνεργασίας εξ ονόματος της Europol, τότε, στην ουσία, το άτομο αυτό δεν αρνείται την αλληλεγγύη προς τους Ευρωπαίους μόνο αλλά και προς τους αμερικανούς φίλους μας. Διότι κατά την καταπολέμηση του τρομοκρατικού εγκλήματος πρέπει να είμαστε και ενωμένοι αν θέλουμε να σταθούμε στο πλευρό των αμερικανών εταίρων και φίλων μας!
(Χειροκροτήματα)
Για τους λόγους αυτούς, η Ομάδα μας υπέβαλε μια τροπολογία σε σχέση με τον προϋπολογισμό για το έτος 2002. Θέλουμε να διαθέσουμε τους απαραίτητους πόρους για την Europol ώστε η τελευταία να μπορεί να δρα πραγματικά επιχειρησιακά. Τα λόγια τέλειωσαν! Πρέπει τώρα να ενεργήσουμε ως Ευρωπαίοι. Οφείλουμε όμως ταυτόχρονα να ενεργήσουμε και με σύνεση και πρέπει ιδίως να διευθετούμε τις διενέξεις ειρηνικά όπου αυτό είναι δυνατό. Η στρατιωτική επέμβαση δεν αποτελεί ποτέ αντίποινα αλλά πρέπει πάντα να εξασφαλίζει μεγαλύτερη ασφάλεια. Ας δράσουμε συνετά αλλά με αποφασιστικότητα και, ιδίως, ας συμβάλουμε στην ειρηνική συμβίωση των λαών σε αυτή τη γη!
(Χειροκροτήματα)

Barσn Crespo
Κυρία Πρόεδρε, κυρία Πρόεδρε του Συμβουλίου, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι βουλευτές, την περασμένη εβδομάδα εκφράσαμε επίσημα τα συλλυπητήριά μας για τους Αμερικανούς, τους Ευρωπαίους και τους ανθρώπους από όλον τον κόσμο που έπεσαν θύματα αυτών των επιθέσεων· εκφράσαμε την αλληλεγγύη μας με τις ΗΠΑ και τώρα, με λύπη αλλά με σταθερότητα, πρέπει να επεξεργαστούμε μια απάντηση στην παγκόσμια τρομοκρατία, σε αυτό το μίγμα φανατισμού και προηγμένης τεχνολογίας που είναι απειλή για τον πολιτισμό μας, για την ανοιχτή, δημοκρατική και πολυπολιτισμική κοινωνία.
Πιστεύω ότι πρέπει να στείλουμε στους συμπολίτες μας, γυναίκες και άνδρες, ένα πολύ σαφές μήνυμα: η τρομοκρατία μπορεί να τραυματίζει, μπορεί να σκοτώνει, αλλά καμία δημοκρατία δεν ηττήθηκε από την τρομοκρατία, και αυτή είναι η μεγαλύτερη δύναμή μας. Γι' αυτό, πρέπει να εργαστούμε από κοινού: το Κοινοβούλιο έκανε την έκθεση Watson, η Επιτροπή επέσπευσε τις εργασίες της και αυτήν την εβδομάδα συγκλήθηκε έκτακτο Συμβούλιο. Πρέπει να υπογραμμίσω ότι από χθες μέχρι σήμερα ο Πρόεδρος του Συμβουλίου, ο Βέλγος Υπουργός Εξωτερικών, κ. Michel, ο Ύπατος Εκπρόσωπος για την ΚΕΠΠΑ, κ. Solana, και ο Αντιπρόεδρος της Επιτροπής, κ. Patten, έλαβαν μέρος σε συζητήσεις στο Κοινοβούλιο σχετικά με αυτό το θέμα. Πιστεύω ότι πρέπει να επικροτηθεί αυτή η διάθεση που αυξάνει τη διαφάνεια και την επικοινωνία.
Κατά την άποψη των σοσιαλιστών, η απάντηση που πρέπει να δώσουμε πρέπει να ξεκινά από ένα θεμελιώδες δεδομένο: πρόκειται για μια οικουμενική απάντηση που πρέπει να θεμελιωθεί στο φετινό ψήφισμα 1368 του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, το οποίο θεσπίζει ότι πρέπει να εργαστούμε από κοινού για να προσαγάγουμε ενώπιον της δικαιοσύνης τους διοργανωτές, τους προστάτες και τους αυτουργούς των επιθέσεων και τους συνεργούς τους. Αυτή είναι η βάση του παγκόσμιου συνασπισμού που οικοδομούμε σήμερα με τις Ηνωμένες Πολιτείες, με τις υποψήφιες χώρες, με τη Ρωσία και με όλα εκείνα τα κράτη του κόσμου που υπερασπίζονται τις οικουμενικές αξίες που μοιράζονται μαζί μας. Θα πρόσθετα ένα ακόμη σημείο: είναι σκόπιμο να επισπευσθεί η κύρωση του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου, για να έχουμε ένα παγκόσμιο δικαστικό όργανο συγκεκριμένα σε αυτό το πεδίο.
Πρέπει να εργαστούμε επίσης με σταθερότητα και επιμονή εντάσσοντας τη δράση μας σε μια πολυδιάστατη πολιτική, που να σχετίζεται με αυτά που κάνουμε σήμερα στα Ηνωμένα Έθνη. Αυτό εξηγεί την απόφαση του ΝΑΤΟ με την ενεργοποίηση του άρθρου 5.
Πρέπει να πούμε ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος φτώχειας, αδικίας ή σύγκρουσης που να δικαιολογεί τη βαρβαρότητα. Δεν υπάρχει καμία σύγκρουση μεταξύ Ανατολής και Δύσης, ούτε μεταξύ του Ισλάμ και του χριστιανικού κόσμου, ούτε μεταξύ παράδοσης και σύγχρονης αντίληψης που να εξηγεί γιατί σκοτώνοντας αθώους θα μπορούσε να επιτευχθεί πρόοδος στον κόσμο.
(Χειροκροτήματα) Πιστεύω ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, εμείς που συνεδριάζουμε εδώ από διαφορετικούς λαούς, πεποιθήσεις, ιδεολογίες και θρησκείες, είμαστε η έκφραση της απάντησης που έχουν βρει οι Ευρωπαίοι στον φανατισμό και τη μισαλλοδοξία.
Τι μπορεί να γίνει για τη χάραξη της πολιτικής μας; Έγιναν εδώ διάφορες συμβολές, η Επιτροπή προώθησε ορισμένα μέτρα, υπάρχουν άλλα που η Επιτροπή και το Συμβούλιο θα μπορούσαν επίσης να τα ενεργοποιήσουν γρηγορότερα, για παράδειγμα να επισπεύσουν την εφαρμογή των συμπερασμάτων της Συνόδου Κορυφής του Τάμπερε και την εφαρμογή της Συνθήκης του Αμστερνταμ, για παράδειγμα να επισπεύσουν την κύρωση των διεθνών συμβάσεων κατά της τρομοκρατίας - και αυτό είναι επίσης αρμοδιότητα των κρατών μελών - και ειδικότερα της σύμβασης για την εξάλειψη της χρηματοδότησης της τρομοκρατίας. Δεν θα γίνεται, όπως φαίνεται ότι συμβαίνει τώρα, να βοηθάμε να χρηματοδοτούνται οι τρομοκρατικές οργανώσεις μέσω της χρηματιστηριακής κερδοσκοπίας. Πρέπει επίσης να υπάρξει αυξανόμενη συνεργασία των υπηρεσιών πληροφοριών και ενίσχυση της Europol.
Τέλος, κυρία Πρόεδρε - και αυτό πρέπει να το υπογραμμίσω - από τις πληροφορίες που μας έδωσε ο κ. Σολάνα σήμερα το πρωί, πρέπει να ενεργοποιήσουμε και να συνεχίσουμε την πολιτική μας για να βρούμε ένα παράθυρο, μια δυνατότητα ειρήνης στη Μέση Ανατολή με βάση την έκθεση Mitchell. Δεν πρέπει να θεωρούμε ότι τα μέτρα εμπιστοσύνης είναι μια ανταμοιβή, αλλά ότι αυτά τα μέτρα πρέπει να αποτελούν αναπόσπαστο μέρος αυτής της διαδικασίας. Και πρέπει να το κάνουμε αυτό από κοινού με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Το μήνυμα που πρέπει να τους στείλουμε είναι να μην καλύπτονται πίσω από απατηλές ασπίδες, να μοιραστούν μαζί μας αυτήν την ευθύνη της επίτευξης ενός κόσμου ειρήνης, δικαιοσύνης, ελευθερίας και ασφάλειας.
(Χειροκροτήματα)

Watson
Κυρία Πρόεδρε, οι επιθέσεις της περασμένης εβδομάδας εναντίον αθώων πολιτών στη Νέα Υόρκη και στην Ουάσιγκτον συγκλόνισαν και εξόργισαν τους πολιτισμένους λαούς όλου του κόσμου. Κατέδειξαν τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει κάθε κράτος, ιδιαίτερα εάν έχει δημοκρατικό πολίτευμα, στην προσπάθεια να προστατεύσει τους πολίτες του από την τρομοκρατία. Οι φρικαλεότητες αυτές και η επακόλουθη αναζήτηση των υπευθύνων καταδεικνύουν επίσης περίτρανα την αδυναμία μας να υπερασπίσουμε τον άμαχο πληθυσμό μας και την οδυνηρά αργή πρόοδο των προσπαθειών για ευρωπαϊκή συνεργασία στους τομείς της δικαιοσύνης και των εσωτερικών υποθέσεων, που διατυμπανίστηκε στο Αμστερνταμ και στο Τάμπερε. Στην προσπάθειά τους να συλλάβουν πιθανούς υπόπτους σε ευρωπαϊκό έδαφος, οι Αμερικανοί σίγουρα θα τρίβουν τα μάτια τους μπροστά στο πλήθος των διμερών συμβάσεων έκδοσης κρατουμένων που είναι υποχρεωμένοι να χρησιμοποιήσουν.
Με ικανοποίηση άκουσα τη δήλωση του Επιτρόπου Vitorino. Οι προτάσεις που κατέθεσε σήμερα εμπεριέχουν τις βασικές συστάσεις της έκθεσης την οποία εγκρίναμε στις 5 Σεπτεμβρίου και στην οποία αναφέρθηκε ο κ. Poettering. Οι προτάσεις αυτές απαιτούν άμεση εξέταση και ανάληψη δράσης εκ μέρους των Υπουργών Δικαιοσύνης και Εσωτερικών, κατά την αυριανή συνεδρίασή τους. Εφόσον εγκριθούν από το Συμβούλιο, θα αποτελέσουν σημαντικό βήμα προόδου στην προσπάθεια χάραξης μιας κοινής ευρωπαϊκής πολιτικής κατά της τρομοκρατίας. Προκαλώ οποιονδήποτε υπουργό αντιτίθεται στις προτάσεις αυτές, καλυπτόμενος πίσω από την μυστικότητα των συνεδριάσεων του Συμβουλίου, να εξηγήσει δημόσια στους πολίτες της χώρας του, και στους πολίτες όλης της Ευρώπης, γιατί παρεμποδίζει την ανάληψη αποτελεσματικής κοινής δράσης στον τομέα αυτό.
(Χειροκροτήματα) Ωστόσο, όσο θετικές και σημαντικές και αν είναι οι προτάσεις της Επιτροπής, είναι ολοφάνερο ότι είναι ανεπαρκείς. Δίνουν απαντήσεις με γνώμονα τον κόσμο όπως ήταν πριν από την περασμένη Τρίτη. Ασχολούνται με την τρομοκρατία εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά δεν κάνουν τίποτα για να βελτιώσουν τη συνεργασία με χώρες εκτός της ΕΕ. Δεν επιλύουν τις συγκρούσεις αρμοδιοτήτων μεταξύ δικαστικών αρχών. Αφήνουν το θέμα της συνεργασίας και το καίριο ζήτημα των αστυνομικών υποθέσεων να υπόκεινται σε εθνικά βέτο, όπως είπε ο Επίτροπος Vitorino. Εάν η ΕΕ είναι αποφασισμένη να καταπολεμήσει την τρομοκρατία, πρέπει να ενεργοποιήσουμε τα επιχειρησιακά όργανα κοινής δράσης. Πρέπει να καταστήσουμε δυνατή την αποτελεσματική συνεργασία της Ευρωπόλ με τρίτες χώρες. Πρέπει να δώσουμε στη Eurojust εξωτερική διάσταση. Πρέπει επίσης να αναλάβουμε αποφασιστική δράση για την καταστολή της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, στο πλαίσιο της τρέχουσας διαδικασίας συνδιαλλαγής, και πρέπει να αναπτύξουμε κοινές πολιτικές για τη συγκέντρωση και ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με το έγκλημα, όπως επεσήμανε η κ. Neyts.
Μέτρα πρέπει επίσης να ληφθούν στο πλαίσιο της εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφαλείας: μεγαλύτερη συνεργασία στους κόλπους των Ηνωμένων Εθνών, της G8, του Συμβουλίου της Ευρώπης, έκκληση προς τα κράτη μέλη να υπογράψουν τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τη χρηματοδότηση της τρομοκρατίας, έλεγχοι των εξαγωγών ευαίσθητων προϊόντων και αυστηρότερες συμφωνίες σύνδεσης με τρίτες χώρες. Πρέπει όμως να προσέξουμε να μην συσκοτιστούν οι αρχές του δεύτερου και του τρίτου πυλώνα, όπως υποδηλώθηκε από τη δήλωση του Συμβουλίου την περασμένη εβδομάδα, και να μην διαταραχθεί η ευαίσθητη ισορροπία ανάμεσα στην ανάγκη για ασφάλεια και τις πολιτικές ελευθερίες που απολαμβάνουν οι πολίτες μας.
Αναρωτιέμαι μήπως ήρθε η ώρα να παραδώσουμε στα αζήτητα της ιστορίας τον αδέξιο και παρωχημένο δεύτερο και τρίτο πυλώνα της ευρωπαϊκής συνεργασίας και να μετατρέψουμε το περιεχόμενό τους σε βασικές αρμοδιότητες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
(Χειροκροτήματα)
Το τεράστιο φύλλο συκής της εθνικής κυριαρχίας χρησιμεύει μόνο για να συγκαλύψει την ανικανότητα των εθνικών κρατών. Η δημοκρατία αντιμετωπίζει υπερεθνικές προκλήσεις που απαιτούν υπερεθνική απάντηση. Οι πολιτικές μας χρειάζονται δημόσια υποστήριξη, συνεπώς η διαμόρφωσή τους απαιτεί δημοκρατική εποπτεία και έλεγχο. Πιστεύω ότι το Σώμα είναι έτοιμο να διαδραματίσει το ρόλο που του αρμόζει. Πρέπει να ζητήσουμε από τους εθνικούς μας ηγέτες να επιδείξουν το θάρρος και τη διορατικότητα που απαιτούν οι περιστάσεις.
(Χειροκροτήματα)

Lannoye
Κυρία Πρόεδρε, κυρία Προεδρεύουσα του Συμβουλίου, κύριε Επίτροπε, πέραν της θεμιτής συγκίνησης που αισθανόμαστε εδώ και περισσότερες από δέκα ημέρες και των μηνυμάτων αλληλεγγύης και συμπάθειας, οφείλουμε να ατενίζουμε το μέλλον με ηρεμία. Οι εγκληματικές ενέργειες, που διεπράχθησαν στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 11 Σεπτεμβρίου και προκάλεσαν χιλιάδες θύματα, απαιτούν πράγματι βαθύ προβληματισμό σχετικά με τις ενέργειες στις οποίες οφείλουμε να προβούμε, ώστε να αποφύγουμε την επανάληψη ανάλογων πράξεων, να εξαρθρώσουμε τα εγκληματικά και τρομοκρατικά δίκτυα και να αποφύγουμε το φαύλο κύκλο της βίας, της βίας που αποτελεί εντούτοις την καθημερινή πραγματικότητα για ουκ ολίγους λαούς στον κόσμο - έχω κυρίως κατά νου τον αφγανικό λαό, στον οποίο αναφερθήκατε προηγουμένως και ο οποίος υφίσταται έναν πόλεμο δεκαετιών και ένα αφόρητο πολιτικό καθεστώς, το καθεστώς των Ταλιμπάν.
Εκφράζω την ικανοποίησή μου, εξ ονόματος της Ομάδας μου, για τη στάση που τήρησε ο Ύπατος Εκπρόσωπος για την ΚΕΠΠΑ, κ. Solana, όσον αφορά την ισραηλινο-παλαιστινιακή διένεξη κυρίως, και για τις θέσεις που έλαβε το Συμβούλιο και η Προεδρία, δια στόματος του κ. Michel, εδώ και πολλές εβδομάδες. Ο κ. Michel ενεργεί κατά τρόπο απολύτως επωφελή για την Ευρωπαϊκή Ένωση και ολόκληρο τον κόσμο.
Η σταθερότητα και η αποφασιστικότητα είναι αναγκαίες για μια αποτελεσματική πολιτική δράση. Το ζήτημα όμως δεν είναι να απαντήσουμε σε βάρβαρες ενέργειες, όπως αυτές της 11ης Σεπτεμβρίου με στρατιωτικές πρωτοβουλίες, θύμα των οποίων θα είναι ο άμαχος πληθυσμός, οι αθώοι άνθρωποι.
(Χειροκροτήματα)
Νομίζω ότι οι εκπρόσωποί μας είναι πεπεισμένοι και νομίζω ότι όλες οι παρεμβάσεις των προέδρων των Ομάδων και των λοιπών βουλευτών κινήθηκαν στο ίδιο πνεύμα. Θα ήταν όμως ευχής έργο, η Ευρωπαϊκή Ένωση, δια στόματος του Προεδρεύοντος του Συμβουλίου, να πείσει για αυτό τις αμερικανικές αρχές, τον Πρόεδρο Μπους και το περιβάλλον του, που εδώ και λίγες ημέρες δεν έχουν σταματήσει να μιλούν για εκδίκηση προκαλώντας διαρκή ανησυχία και σ' εμένα προσωπικά, αλλά και στους Ευρωπαίους επίσης.
Η παρούσα κατάσταση συνηγορεί ασφαλώς υπέρ μιας διεθνούς και πολυμερούς προσέγγισης. Για να διαχειριστούμε προβλήματα παγκοσμίου επιπέδου, χρειαζόμαστε εργαλεία παγκόσμιας εμβέλειας. Η διεθνής τρομοκρατία είναι ένα παγκόσμιο φαινόμενο. Η πρώτη κίνηση φυσικά θα είναι μια ευρωπαϊκή, κοινοτική προσέγγιση· αποτελούμε όμως ενεργό μέλος της διεθνούς κοινότητας, θα πρέπει λοιπόν να δράσουμε αναλόγως, και στα δύο δηλαδή επίπεδα. Θεωρώ λοιπόν ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να συνηγορήσει με σθένος υπέρ της προσαγωγής των δραστών και των εντολέων εγκληματικών πράξεων όπως αυτές της 11ης Σεπτεμβρίου ενώπιον του διεθνούς ποινικού δικαστηρίου, το οποίο αποτελεί προφανώς την πλέον αρμόδια αρχή για να δικάσει ενέργειες τέτοιου τύπου, που συνιστούν, όπως προανέφερα, εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.
Η πολυμέρεια είναι επιβεβλημένη, πολύ περισσότερο διότι υπάρχει μεγάλος κίνδυνος να δούμε να συνασπίζονται οι μουσουλμανικές χώρες ενάντια στο δυτικό κόσμο, με πρωτοβουλία των υφιστάμενων πλέον φανατικών καθεστώτων, του Αφγανιστάν κυρίως, που θα μπορούσαν να πείσουν τους υπόλοιπους ότι διακείμεθα εχθρικά απέναντί τους. Νομίζω λοιπόν ότι είναι προς συμφέρον μας να διεξαγάγουμε έναν όσο το δυνατόν πιο στενό διάλογο με τις αραβικές και γενικότερα τις μουσουλμανικές χώρες. Η πρόταση που είχα τη χαρά να υποβάλω χθες στη Διάσκεψη Προέδρων, με την οποία συμφώνησαν και όλοι οι πρόεδροι των Ομάδων, είναι, νομίζω θετική. Εξάλλου, έχετε αναγγείλει μια πρωτοβουλία των υπηρεσιών για την εφαρμογή της, τη διοργάνωση δηλαδή ενός διεθνούς ευρω-αραβικού ή ακόμα καλύτερα ευρω-μουσουλμανικού φόρουμ, για να διεξαγάγουμε διάλογο σχετικά με τα διεθνή προβλήματα, ένα διάλογο που θα είναι σίγουρα εποικοδομητικός για το μέλλον των μεταξύ μας σχέσεων και το μέλλον του κόσμου.
Τέλος, κυρία Πρόεδρε, ευχαριστώ τον Επίτροπο Vitorino για τις προτάσεις της Επιτροπής όσον αφορά την καταστολή της τρομοκρατίας, αλλά νομίζω ότι θα πρέπει να χτυπήσουμε επίσης το κακό στη ρίζα του. Θα ήθελα να αναφερθώ, σε τριάντα δευτερόλεπτα, σε ένα μείζον πρόβλημα. Στη ρίζα του κακού, βρίσκεται στην πραγματικότητα η χρηματοδότηση των τρομοκρατικών δικτύων και στο σημείο αυτό διαθέτουμε ήδη εργαλεία τα οποία βρίσκονται δυστυχώς εν ισχύ και επιτρέπουν τη χρηματοδότηση των εν λόγω δικτύων: είναι το τραπεζικό απόρρητο και η ύπαρξη φορολογικών παραδείσων. Νομίζω ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να αναλάβει πρωτοβουλίες για την κατάργηση των δύο αυτών εργαλείων, έτσι ώστε να χτυπήσουμε το κακό στη ρίζα του.
(Χειροκροτήματα)

Wurtz
Κυρία Πρόεδρε, κυρία Προεδρεύουσα του Συμβουλίου, κύριε Επίτροπε, τόσο εγώ προσωπικά όσο και η Ομάδα μου είμαστε πεπεισμένοι ότι, από την επομένη ήδη των τρομοκρατικών επιθέσεων στη Νέα Υόρκη και την Ουάσινγκτον, αναδεικνύεται περισσότερο προφανής παρά ποτέ η αναγκαιότητα να δείξει η Ευρωπαϊκή Ένωση ποια είναι η ταυτότητά της και η χρησιμότητά της στη διεκπεραίωση των παγκόσμιων υποθέσεων. Κατά την προσεχή περίοδο, τις αμέσως επόμενες ημέρες ίσως, θα έχει σίγουρα την ευκαιρία να επιδείξει τη θέληση και την ικανότητά της να απαντήσει στις τρεις κυρίως προκλήσεις που έχουν ανακύψει στις δραματικές αυτές περιστάσεις.
Η πρώτη πρόκληση θα είναι, κατά τη γνώμη μου, να δηλώσουμε ότι βρισκόμαστε στο πλευρό των Ηνωμένων Πολιτειών, παραμένοντας όμως αδέσμευτοι. "Σύμμαχοι αλλά όχι ουραγοί" , είπε ένας συνάδελφος κατά τη χθεσινή συζήτηση στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων. Αυτό δεν σημαίνει φυσικά ότι δεν θα επιδείξουμε την αναγκαία και αναμενόμενη αλληλεγγύη, ειδικά στον κοινό αγώνα για την αναζήτηση, την προσαγωγή σε δίκη και την τιμωρία των ενόχων αυτής της βαρβαρότητας, και γενικότερα για την εξάρθρωση των τρομοκρατικών δικτύων. Σημαίνει όμως, αντιθέτως, ότι θα τολμήσουμε να δηλώσουμε σαφώς στους αμερικανούς συνομιλητές μας όλα εκείνα στα οποία είμαστε έτοιμοι να συνεισφέρουμε και όλα όσα επ' ουδενί μπορούμε να προσυπογράψουμε. Χθες και σήμερα το πρωί, ο κ. Σολάνα υπογράμμισε δικαίως ότι η πάλη μας κατά της τρομοκρατίας δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να εκληφθεί από τον αραβικό και μουσουλμανικό κόσμο ως ένας πόλεμος ενάντια στον πολιτισμό τους, ως μια σταυροφορία δηλαδή, για να επανέλθω σε μια από τις τρομακτικές εκφράσεις που χρησιμοποίησε ο Πρόεδρος Μπους σχετικά. Χθες, ο Ύπατος Εκπρόσωπος για την ΚΕΠΠΑ σύστησε, στο ίδιο πνεύμα, "να είμαστε σώφρονες, να μην ταπεινώσουμε κανέναν, να αποφύγουμε κάθε σύγχυση, να μην δημιουργήσουμε χάσματα, διότι αυτό θα αποτελούσε θεμελιώδες λάθος" . Εκφράζω την ικανοποίησή μου για την υπεύθυνη αυτή γλώσσα. Η Ομάδα μου εύχεται να μεταφραστεί σε κατηγορηματική άρνηση της Ένωσης να συρθεί σε μια λογική πολέμου, σε μια κλιμάκωση που θα πρόσθετε και άλλο αίμα στο αίμα και άλλα αθώα θύματα στα αθώα θύματα.
Η δεύτερη πρόκληση στην οποία πρέπει να ανταποκριθούμε συνδέεται άμεσα με τα όσα μόλις ανέφερα. Δεν πρέπει απλώς να αποφύγουμε μια τέτοια ρήξη, αλλά και να επανεξετάσουμε και να αναζωογονήσουμε την ευρωμεσογειακή σχέση. Δεν είναι η κατάλληλη στιγμή, νομίζω, για να συζητήσουμε με τους εταίρους μας στη Νότια και Ανατολική Μεσόγειο για τις ζώνες ελευθέρων συναλλαγών· μάλλον πρέπει να συζητήσουμε για ανάπτυξη, πολιτικό διάλογο, προσέγγιση των κοινωνιών, ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Και μεταξύ των συγκεκριμένων δεσμεύσεων στις οποίες πρέπει να προβούμε για να αποδείξουμε τη στρατηγική μας αυτή επιλογή, συγκαταλέγεται κατά πρώτο λόγο η αποφασιστική μας δράση για τη δίκαιη διευθέτηση της διένεξης στην Εγγύς Ανατολή. Εκτιμώ τις προσπάθειες που ο κ. Σολάνα και όλοι οι εκπρόσωποι της Ευρωπαϊκής Ένωσης καταβάλλουν στην περιοχή. Έχουν αρχίσει να αποδίδουν τους πρώτους καρπούς τους, όλοι όμως αντιλαμβανόμαστε τον εξαιρετικά εύθραυστο χαρακτήρα τους. Έχει φτάσει λοιπόν η στιγμή να ασκήσουμε όλη μας την επιρροή, όχι ενάντια στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά σε συνεργασία με αυτές και με τους άλλους παράγοντες, στην περιοχή κυρίως.
Η τρίτη πρόκληση την οποία πρέπει να αντιμετωπίσουμε είναι η επεξεργασία μιας νέας προσέγγισης της διεθνούς ασφαλείας. Η τραγωδία της 11ης Σεπτεμβρίου δεν αποτελεί άραγε μια τρανή απόδειξη ότι ο τρόπος με τον οποία έγινε η διαχείριση του κόσμου μετά την πτώση του Βερολίνου έχει αποτύχει; Πόσες ανεπίλυτες διενέξεις! Πόσες απόκρυφες ισχυρές δυνάμεις επί τω έργω! Πόσες αιτίες αποσταθεροποίησης! Η απάντηση στα θεμελιακά αυτά κακά δεν βρίσκεται στη συνέχιση της μονομέρειας, αλλά σε μια αληθινά παγκόσμια συνεργασία, η οποία θα σέβεται το πνεύμα και το γράμμα του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών. Δεν εμπεριέχεται σε ένα πλαίσιο στρατιωτικό ή σε ένα πλαίσιο ασφαλείας, αλλά σε μια φιλόδοξη και πολύμορφη πολιτική πρόληψης των κρίσεων. Παντού, στην Αφρική, τη Μεσόγειο, τη Λατινική Αμερική, στο ανατολικό τμήμα της ηπείρου μας, ακόμα και στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι κοινωνίες και τα ίδια τα κράτη συχνά εκφράζουν τις προσδοκίες τους για μια αναθεώρηση της παγκόσμιας διακυβέρνησης. Η έκκληση αυτή απευθύνεται επί του παρόντος στην Ευρώπη κυρίως. Είναι μια ευκαιρία την οποία οφείλουμε να εκμεταλλευτούμε. Υπάρχει ο κίνδυνος οι επόμενες ημέρες να αποτελέσουν, από τη σκοπιά αυτή, την ώρα της αλήθειας.

Pasqua
Κυρία Πρόεδρε, κυρία Προεδρεύουσα του Συμβουλίου, κύριε Επίτροπε, νομίζω ότι είχαμε ήδη την ευκαιρία να συζητήσουμε την ουσία του προβλήματος, και θα την έχουμε και στο μέλλον. Δεν θα αναφερθώ λοιπόν κατά τη συζήτηση αυτή στη γενική φιλοσοφία της δράσης που πρέπει να αναλάβουμε. Θα ήθελα απλώς να υπενθυμίσω ορισμένα σημεία που νομίζω ότι ορισμένοι από τους υπευθύνους δεν έχουν πλήρως κατά νου. Πρώτον, το πρόβλημα το οποίο αντιμετωπίζουμε, θα πρέπει να το συνειδητοποιήσουμε, είναι ο προσδιορισμός του αντιπάλου. Ας μην έχουμε ψευδαισθήσεις: υπάρχει ένας φονταμενταλιστικός ισλαμισμός, αποφασισμένος να συνεχίσει τις επιθέσεις αυτές κατά των δυτικών δημοκρατιών. Θα πρέπει να έχουμε συνείδηση του γεγονότος αυτού. Θα πρέπει επίσης να γνωρίζετε ότι σε όλες τις χώρες μας υπάρχουν τρομοκρατικές οργανώσεις, λιγότερο ή περισσότερο εν υπνώσει, οι οποίες μπορούν κάλλιστα να περάσουν αύριο στη δράση.
Για το ζήτημα αυτό, θα ήθελα να προσθέσω και το εξής στις εξαιρετικά ενδιαφέρουσες παρατηρήσεις και προβληματισμούς του κ. Επιτρόπου: θα διατύπωνα την ευχή η Ευρωπαϊκή Ένωση να πάψει να επιχορηγεί τις χώρες που προσφέρουν καταφύγιο στους τρομοκράτες ή τους συνδράμουν. Νομίζω ότι είναι ένα πρακτικό μέτρο, που μπορούμε εμείς οι ίδιοι να λάβουμε αρκετά γρήγορα.
Δεύτερον, είναι απολύτως σαφές ότι δεν μπορούμε να διανοηθούμε μια άξια λόγου δράση, εάν δεν υπάρχει την ίδια στιγμή ειλικρινής πολιτική συνεργασία μεταξύ των κρατών, πρώτα και κύρια δε όσον αφορά τα κράτη μέλη της Ένωσης. Έχω ζήσει την περίοδο εκείνη, η οποία δεν είναι και τόσο μακρινή και δεν είμαι βέβαιος ότι έχει τελειώσει, όπου το σημαντικότερο για τον καθένα ήταν το δικό του παιχνίδι και όπου ανεχόμαστε την παρουσία ορισμένων οργανώσεων στα εδάφη μας, αρκεί να μην προέβαιναν σε ενέργειες, ασχέτως αν δρούσαν στα εδάφη του γείτονα. Νομίζω λοιπόν ότι θα πρέπει να υπάρξει αληθινή αλληλεγγύη και να εκφραστεί σαφώς.
Τρίτον, πιστεύω ότι θα πρέπει να αντιληφθούμε ότι η δράση ενάντια στην τρομοκρατία, για να έχει νόημα, πρέπει να είναι προληπτική. Θα πρέπει να ενισχύσουμε λοιπόν τη δράση των υπηρεσιών πληροφοριών. Ακουσα προσεκτικά τα λεγόμενα προ ολίγου σχετικά με την αναγκαιότητα αποτελεσματικότητας της Ευρωπόλ, αλλά δεν είναι αυτός ο τρόπος με τον οποία θα μπορέσετε να αντιμετωπίσετε αμέσως την τρομοκρατία. Θα πρέπει να υπάρχει αληθινή και άμεση συνεργασία μεταξύ των υπηρεσιών πληροφοριών και ασφαλείας, να υπάρχει ειλικρινής ανταλλαγή πληροφοριών και τα κράτη μέλη, όσο και αν κάποιοι διαφωνούν - επί του παρόντος, τα κράτη μέλη έχουν την ευθύνη της ασφάλειας, στο πλαίσιο της συνεργασίας τους - να είναι σε θέση να θεσπίσουν τις απαραίτητες διατάξεις.
Δεν θα επεκταθώ περαιτέρω. Αυτά είχα να πω απόψε, επιμένοντας στο εξής: άκουσα μια φιλοσοφική συζήτηση. Η ενέργεια κατά των Ηνωμένων Πολιτειών είναι μια πολεμική ή μια τρομοκρατική ενέργεια; Δεδομένου του εύρους της ενέργειας αυτής, προσωπικά θεωρώ ότι πρόκειται περί πολεμικής ενέργειας. Και αν δεν συνειδητοποιήσουμε ότι πρόκειται για μια πρώτη πράξη, την οποία υπάρχει κίνδυνος να ακολουθήσουν και άλλες, τότε θα πληρώσουμε πολύ ακριβά την τύφλωσή μας.

de Gaulle
Κυρία Πρόεδρε, αγαπητοί μου συνάδελφοι, τα δραματικά γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου δεν θέτουν απλώς το ζήτημα μιας εγκληματικής οργάνωσης, η οποία εκφράζει την απέχθειά της για τη Δύση με θεαματικές επιθέσεις. Αποκαλύπτουν επίσης την τεράστια απογοήτευση για την αμερικανική πολιτική στη Μέση Ανατολή, τουλάχιστον από το 1991 και εξής. Ο άδοξος βομβαρδισμός του Ιράκ για άνευ σημασίας στρατηγικούς λόγους αποστέρησε τις ΗΠΑ εν μέρει από το κύρος τους. Λόγω της συστηματικής κυρίως ευθυγράμμισης των Ηνωμένων Πολιτειών με την επεκτατική πολιτική του κράτους του Ισραήλ, μιας ευθυγράμμισης την οποία οι Αμερικανοί προσπάθησαν να αντισταθμίσουν με μια λίγο-πολύ επίσημη ενίσχυση προς τις εξτρεμιστικές ισλαμικές οργανώσεις, οι αραβικές χώρες διακατέχονται από ένα αίσθημα βαθύτατης αδικίας.
Διότι αυτό που καταδικάζεται με αυτόν τον τρόπο είναι, αφενός, η εποικιστική πολιτική που εφαρμόζεται από τον πόλεμο των Έξι ημερών και εξής και, αφετέρου, η αδικαιολόγητη παρουσία των αμερικανικών στρατευμάτων στην περιοχή. Ή το κράτος του Ισραήλ θα σταματήσει τη ρατσιστική πολιτική του και θα εκκενώσει τους οικισμούς των εποίκων στη Δυτική όχθη του Ιορδάνη, ή ο αραβικός κόσμος, ανταποκρινόμενος σε μια θεμιτή έκκληση, θα ξεσηκωθεί και θα αποσταθεροποιήσει τους ηγέτες της αραβικής χερσονήσου. Για ποιο λόγο άλλωστε αποδίδουμε τόσο μεγάλη σημασία στο κράτος του Ισραήλ, οι υπερβαλλόντως προβαλλόμενες στρατιωτικές ικανότητες του οποίου δεν υφίστανται παρά μόνο χάρη στη βούληση των Ηνωμένων Πολιτειών;
Όσον αφορά τη Γαλλία και την Ευρώπη, δεν μπορεί να τεθεί ζήτημα συμμετοχής τους σε μια νέα σταυροφορία κατά του αραβικού κόσμου, είτε με μορφή στρατιωτική είτε με τη μορφή εκδόσεων ή ευρωπαϊκών ενταλμάτων σύλληψης. Η Γαλλία δεν είναι μέλος του ΝΑΤΟ. Το ΝΑΤΟ δεν έχει σχέση με το Αφγανιστάν. Τα στρατηγικά συμφέροντα της Γαλλίας της υπαγορεύουν να σταθεί αποφασιστικά στο πλευρό του αραβικού κόσμου, στον αγώνα του κατά της ρατσιστικής πολιτικής του κράτους του Ισραήλ.

Blokland
Κύριε πρόεδρε, ήταν αποτρόπαια τα γεγονότα στη Νέα Υόρκη και την Ουάσιγκτον. Συμπάσχουμε με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Τώρα μόνον συνειδητοποιούμε τι πραγματικά συνέβη. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλουμε να αναπτύξουμε μία αντιτρομοκρατική πολιτική σε συνεργασία με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Το χρωστούμε αυτό στα θύματα και τους συγγενείς τους. Θα ήθελα με την ευκαιρία να συγχαρώ τον Επίτροπο Vitorino για την ταχύτητα με την οποία υπέβαλε σχετικές προτάσεις.
Ο αγώνας αυτός δεν είναι κατά του Ισλάμ ή των μουσουλμάνων. Πρόκειται για αγώνα κατά αυτών οι οποίοι επιδιώκουν να πετύχουν το στόχο τους μέσω της τρομοκρατίας, εν ονόματι μίας δήθεν δικαιοσύνης. Οφείλουμε να απαιτήσουμε σαφέστατα από όλα τα κράτη και τις κυβερνήσεις να υποστηρίξουν ανεπιφύλακτα αυτή την πολιτική. Ο αγώνας αυτός στηρίζεται στην σημαντικότερη αξία της δημοκρατίας μας, τον απόλυτο σεβασμό στην ανθρώπινη ζωή.
Κύριε Πρόεδρε, ελπίζω να μπορέσουμε να βαδίσουμε με σύμπνοια όλοι σε αυτή τη κατεύθυνση.

Souchet
Κυρία Πρόεδρε, αγαπητοί μου συνάδελφοι, αν θέλουμε, όπως διατεινόμαστε, να συμβάλουμε πραγματικά στην εφαρμογή μιας συνολικής πολιτικής καταστολής της τρομοκρατικής διεθνούς, ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για να γίνει αυτό είναι σίγουρα το να απευθύνουμε μια επίσημη έκκληση στο Συμβούλιο, να εξετάζει στο εξής όλα τα κείμενα που αφορούν κυρίως την κυκλοφορία των ατόμων από τη σκοπιά της ασφάλειας, και όχι από τη σκοπιά της συστηματικής κατάργησης των ελέγχων.
Αυτή η αλλαγή προσανατολισμού, όμως, δεν θα πρέπει να αφορά μόνο τις μελλοντικές διατάξεις. Θα πρέπει επίσης να λάβει τη μορφή της συστηματικής επανεξέτασης των κειμένων που έχουν ήδη ψηφιστεί, υπό το φως της πρωταρχικής στο εξής απαίτησης ασφάλειας και προστασίας των πληθυσμών μας. Το Συμβούλιο θα πρέπει να προβεί σύντομα στην επανεξέταση αυτή, ώστε να αναθεωρήσει και εν ανάγκη να καταργήσει όλες τις διατάξεις που, λόγω της χαλαρότητάς τους, ενδέχεται να χρησιμοποιηθούν από τα τρομοκρατικά δίκτυα για να εγκατασταθούν ή να αναπτυχθούν στις χώρες μας, είτε αυτές αφορούν μεταξύ άλλων την κοινοτική διαμετακόμιση, τους ελέγχους στα σύνορα, την επανένωση οικογενειών ή την εφαρμογή του καθεστώτος του πρόσφυγα.
Παράλληλα, δεν μπορούμε να κάνουμε τα στραβά μάτια όσον αφορά την είσοδο στα εδάφη μας πληθυσμών που ζουν στο περιθώριο του νόμου και να παραπονούμεθα στη συνέχεια διότι βλέπουμε τρομοκρατικά δίκτυα να αναπτύσσονται στο έδαφος που εμείς οι ίδιοι έχουμε δημιουργήσει. Από αύριο κιόλας, θα έχουμε την ευκαιρία να συντονίσουμε τις πράξεις μας με τους λόγους μας, αφού στην ημερήσια διάταξη είναι εγγεγραμμένες δύο εκθέσεις, των οποίων οι συστάσεις κινούνται σε κατεύθυνση ακριβώς αντίθετη από την επιταγή της ασφάλειας και της αντιτρομοκρατικής πάλης, που διατεινόμαστε μονίμως ότι θέλουμε να στηρίξουμε. Δεν είναι δυνατόν να υπερψηφίσουμε αύριο την έκθεση Watson, η οποία δεν αιτιολογεί τους λόγους για τους οποίους πρέπει να διευρυνθούν προς πάσα κατεύθυνση οι διατάξεις που αφορούν την εφαρμογή του δικαιώματος του ασύλου, σε σημείο που εκφυλίζεται εντελώς πλέον το θεμελιώδες αυτό δικαίωμα και να αφαιρείται ανεύθυνα από τις αρχές των κρατών μελών η δυνατότητα ελέγχου. Χαιρετίζω, εξάλλου, το θάρρος του αρχικού εισηγητή, του συναδέλφου μας κ. Schmitt, ο οποίος αρνήθηκε να συνδέσει το όνομά του με μια τέτοια παρέκκλιση. Κατά τον ίδιο τρόπο, είναι πραγματικά αρμόζον να ψηφίσουμε την έκθεση Coelho, η οποία στην παράγραφο 2 ζητά από το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιρλανδία να καταργήσουν, το συντομότερο δυνατόν, τους συνοριακούς ελέγχους; Η απαίτηση αυτή δεν είναι λίγο εκτός τόπου και χρόνου;
Αγαπητοί μου συνάδελφοι, έχουμε τη δυνατότητα να είμαστε υπεύθυνοι και αποτελεσματικοί, απευθύνοντας λόγου χάρη την έκκληση αυτή στο Συμβούλιο, να επανεξετάσει συνολικά τη νομοθεσία μας υπό το πρίσμα της επιταγής της ασφάλειας. Μόνο έτσι μπορούμε να μην καταλήξουμε στην απόλυτη σχιζοφρένεια αύριο.

Galeote Quecedo
Κύριε Πρόεδρε, όπως επισημάνθηκε και προηγουμένως, οι ευρωπαίοι πολίτες παρακολουθήσαμε εμβρόντητοι ως αυτόπτες μάρτυρες ένα έγκλημα κατά της ανθρωπότητας με πρόθεση, όπως δήλωσε ο πρόεδρος της Ομάδας μου, την εξόντωση της ελευθερίας και της δημοκρατίας μας.
Καταρχάς, πρέπει να συμμεριστούμε τον πόνο του αμερικανικού λαού. Αν μου επιτρέπεται, εμείς οι Ισπανοί καταλαβαίνουμε καλά την αγωνία των θυμάτων. Αλλά αμέσως μετά πρέπει να αντιδράσουμε με αποφασιστικότητα για να υπερασπιστούμε την ελευθερία μας και να αποδώσουμε δικαιοσύνη στα θύματα, δείχνοντας στους τρομοκράτες και στους συνεργούς τους ότι απέτυχαν στους στόχους τους. Όπως και σε άλλες εποχές της Ιστορίας μας, έτσι και σήμερα η επιβεβαίωση των δημοκρατικών αξιών είναι βασική για να αποτρέψουμε τον ολοκληρωτικό δρόμο στον οποίο μας οδηγεί η τρομοκρατία.
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επέδειξε αναμφισβήτητη δέσμευση υπέρ της καταπολέμησης της τρομοκρατίας και η έκθεση Watson είναι ένα σαφές παράδειγμα αυτής της δέσμευσης. Όμως, ιδιαίτερα τώρα, πρέπει να συνεχίσουμε να παρέχουμε την πολιτική μας ώθηση, την ενθάρρυνσή μας, στις συγκεκριμένες πρωτοβουλίες που μας παρουσιάζει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Ο πρόεδρος της Ομάδας μου παρουσίασε ορισμένες δημοσιονομικές πρωτοβουλίες για την ενίσχυση του ρόλου της Europol. Μακάρι η Επιτροπή Ελευθεριών των Πολιτών - και απευθύνω έκκληση στον πρόεδρό της - να προβλέψει, από την πλευρά της, ένα πρόγραμμα εργασίας, ώστε να είναι σε θέση να υποβάλει στην Ολομέλεια φέτος κιόλας μια πρόταση, που θα επιτρέψει στη βελγική και την ισπανική Προεδρία να περατώσουν τις εργασίες εντός των επόμενων μηνών.
Τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα αναλαμβάνουν την επείγουσα ευθύνη να επισπεύσουν τις διαδικασίες προκειμένου να θέσουν στη διάθεση της δικαιοσύνης κοινοτικά μέσα που θα καθιστούν πιο αποτελεσματικό το έργο της κατά της τρομοκρατίας και του οργανωμένου εγκλήματος. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και, ιδιαίτερα, ο Επίτροπος Vitorino πρέπει να γνωρίζουν ότι έχουν την υποστήριξη του Κοινοβουλίου για την εξασφάλιση της συνεργασίας και της συντονισμένης δράσης στη δίωξη των εγκληματιών, γιατί αυτός είναι ο δρόμος για να νικηθεί ο τρόμος.

Terrσn i Cusν
Κύριε Πρόεδρε, πράγματι, όπως αναφέρθηκε, στις 5 του μηνός το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε την έκθεση Watson, η οποία προέβαλλε μια σειρά μέτρων που φαίνονταν ελάχιστα και αναγκαία για την αντιμετώπιση του προβλήματος της τρομοκρατίας.
Όπως επισημάνθηκε εδώ, ένας κοινός ορισμός της τρομοκρατίας για όλα τα κράτη μέλη, ένα ένταλμα έρευνας και σύλληψης - όπως ονομάστηκε τελικώς - σε ευρωπαϊκή κλίμακα, καθώς και η κατάργηση της έκδοσης μας φαίνονταν ελάχιστα ζητήματα, όταν τα ζητούσε το Κοινοβούλιο στις 5 του μηνός. Όμως στην ίδια αυτή έκθεση το Κοινοβούλιο απηύθυνε κάτι περισσότερο από ένα πολιτικό μήνυμα προς τα άλλα κοινοτικά θεσμικά όργανα: ζητούσε να ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι ορισμένες ενέργειες - διαβάζω αυτολεξεί - "οργανώνονται και εκτελούνται από ομάδες οργανωμένες σε διεθνές επίπεδο" και επεσήμαινε ότι πίσω από αυτές τις ενέργειες υπήρχαν ορισμένα κράτη και ότι το γεγονός αυτό έπρεπε να αντιμετωπιστεί.
Στις 5 Σεπτεμβρίου, κύριε Πρόεδρε, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έκανε την πρώτη κίνηση για να ζητήσει από τα υπόλοιπα όργανα μια σθεναρή δράση ενώπιον αυτών των θεμάτων. Είχαμε ήδη την υπόσχεση ότι θα αντιδρούσε θετικά ο Επίτροπος κ. Vitorino. Στις 11 του μηνός, κύριε Πρόεδρε, πολύ λίγο χρόνο αργότερα, συνειδητοποιούσαμε ότι είχαμε φθάσει αργά, δραματικά αργά, και ότι το πρόβλημα ξεσπούσε, όχι στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά στις Ηνωμένες Πολιτείες, με ακόμα πιο θεαματικό τρόπο - όχι πιο δραματικό, γιατί δραματικός είναι πάντα - από αυτόν που έχουμε γνωρίσει εδώ.
Ο κ. Watson μάς λέει με μετριοφροσύνη ότι αυτά που ζητούσε στην έκθεσή του είναι χρήσιμα μόνο στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εγώ δεν νομίζω πως είναι έτσι. Πιστεύω πως, αν λάβουμε αυτή τη σειρά των μέτρων, μπορούμε να προβούμε σε μια εσωτερική δράση που θα αποτελεί, όπως είπε ο κ. Poettering, απόδειξη αλληλεγγύης προς τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αν εμείς προβούμε πράγματι, ταχέως, με τη βιασύνη που μας επιβάλλει η πραγματικότητα - και είχαμε ήδη βιαστεί - στην παροχή αυτού του παραδείγματος αποτελεσματικής δράσης σε υπερεθνικό πλαίσιο για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, θα δώσουμε το καλύτερο σημάδι αλληλεγγύης στις Ηνωμένες Πολιτείες, θα δώσουμε την καλύτερη εικόνα, την καλύτερη επιλογή για την εργασία σ' αυτό το υπερεθνικό πλαίσιο, όπως μας ζήτησαν πριν από λίγο καιρό στο Παλέρμο τα Ηνωμένα Έθνη, για την καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος.
Ελπίζω ότι για τα υπόλοιπα μέτρα, όπως η καταπολέμηση της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες και τόσα άλλα που βρίσκονται στο τραπέζι του Συμβουλίου, δεν θα περιμένουμε να χρειαστεί να ενεργήσουμε βιαστικά, δεν θα περιμένουμε δραματικά γεγονότα για να τα θέσουμε σε εφαρμογή. Πιστεύω πως είναι όλα τους απαραίτητα για την υπεράσπιση του κόσμου και, προπαντός, της ελευθερίας.

Sterckx
Κύριε Πρόεδρε, όταν την προηγούμενη εβδομάδα επισκεφθήκαμε την Ουάσινγκτον με την αντιπροσωπεία του Κοινοβουλίου και αναγκαστήκαμε να παραμείνουμε εκεί λίγες μέρες περισσότερο από ό,τι είχε προβλεφθεί, δεν συνειδητοποίησα μόνο εγώ τα κοινά μας συμφέροντα αλλά και οι αμερικανοί συνάδελφοι. Διαπίστωσα εκεί ότι οι Αμερικανοί, και σίγουρα και η κυβέρνησή τους, επιδεικνύουν περισσότερη αυτοσυγκράτηση από ό,τι θεωρούμε γενικά εδώ στην Ευρώπη και από ό,τι συμπεραίνουν ορισμένοι από εμάς από κάποιες ατυχείς δηλώσεις του Αμερικανού Προέδρου.
Ορισμένοι από τους αμερικανούς συναδέλφους μας μας ανέφεραν με σαφήνεια ότι "έχει περάσει ο καιρός των ωραίων δηλώσεων" . Πιστεύω ότι έχουν δίκιο. Αυτό δεν ισχύει μόνο για την σχέση μεταξύ αυτών και ημών, αλλά και για το έργο που θα πρέπει να επιτελέσει το Κοινοβούλιο. Μιλούμε για τιμωρία των τρομοκρατών, όμως είναι πλέον αργά.
Ελπίζω να συζητούμε πότε πότε και για την πρόληψη, δηλαδή τη συνεργασία μεταξύ των αστυνομικών υπηρεσιών, μεταξύ των ανακριτικών δικαστών, μεταξύ των υπηρεσιών συλλογής πληροφοριών. Ελπίζω , κύριε Επίτροπε, να μας υποβάλετε το ταχύτερο δυνατόν τις προτάσεις σας, όπως σίγουρα θα πράξετε. Τότε θα διαπιστώσουμε ποιος είναι εδώ στο Κοινοβούλιο υπέρ ή κατά της αύξησης της συνεργασίας, ποιος θέλει να πραγματοποιήσουμε πραγματικά βήματα προς τα εμπρός και ποιος όχι.
Ελπίζω, κυρία πρόεδρε του Συμβουλίου να πληροφορηθούμε και ποιος είναι υπέρ ή κατά, ποιος θέλει να προχωρήσουμε και ποιος όχι στις μυστικές συνεδριάσεις του Συμβουλίου, έτσι ώστε να μπορέσουμε να συναγάγουμε τα αναγκαία συμπεράσματα, να μπορέσουμε να κρίνουμε και να κατακρίνουμε, διότι τη στιγμή αυτή βρισκόμαστε ακόμα υπό την επήρεια των γεγονότων, υποφέρουμε ακόμα και συμπάσχουμε με τους αμερικανούς φίλους μας. Ποιος όμως θα θυμάται αυτή τη συζήτηση σε ένα - δύο χρόνια; Ελπίζω να είμαστε ακόμα και τότε σε εγρήγορση και να θυμόμαστε όσα είπαμε σήμερα.

Maes
Κύριε Πρόεδρε, κυρία Πρόεδρε του Συμβουλίου, κύριε Επίτροπε, η αλληλεγγύη με τα θύματα των φοβερών επιθέσεων είναι το πρώτο που οφείλαμε να εκφράσουμε και εκφράσαμε. Είναι θετικό όμως το γεγονός ότι το Συμβούλιο και η Επιτροπή ανέλαβαν να δράσουν με αποφασιστικότητα προκειμένου να διατυπώσουν συγκεκριμένες προτάσεις.
Η τρομοκρατία έχει παγκοσμιοποιηθεί ως γνωστόν. Όλοι μας είμαστε πλέον ευάλωτοι. Μπορούμε όμως να καταστήσουμε τον ευάλωτο κόσμο μας ασφαλή. Αυτή είναι η πρόκληση. Ο στόχος αυτός απαιτεί ωστόσο πολύπλευρη συνεργασία σε ένα παγκόσμιο αγώνα κατά της τρομοκρατίας. Αυτό είναι και το θετικό σημείο που διακρίνω στην απόφαση ενεργοποίησης του άρθρου 5 της Συνθήκης του ΝΑΤΟ: ερμηνεύω την απόφαση αυτή ως ένδειξη αλληλεγγύης και όχι ως εν λευκώ εξουσιοδότηση για οποιαδήποτε στρατιωτική δράση η οποία θα μπορούσε να προκαλέσει νέα αθώα θύματα και νέα αισθήματα οργής και αγανάκτησης. Πρόκειται για πρόσκληση για διαβουλεύσεις και για διάλογο ένθεν και ένθεν των ωκεανών, παρόλο που υπάρχει ο κίνδυνος να μην ερμηνευθεί έτσι η απόφαση αυτή.
Οφείλουμε να συνειδητοποιήσουμε ότι οι πολίτες των χωρών μας ανησυχούν, ότι πολλοί φοβούνται πως θα παρασυρθούμε χωρίς αντιρρήσεις σε μία πολεμική μηχανή. Οφείλουμε να συνειδητοποιήσουμε ότι χρωστούμε εξηγήσεις σχετικά με τους στόχους μας.
Πρέπει να καταστήσουμε ασφαλέστερο τον ευάλωτο κόσμο μας μέσω της εξεύρεσης πολιτικών λύσεων σε μακροχρόνιες συγκρούσεις όπως το Μεσανατολικό. Οφείλουμε να δώσουμε ελπίδα σε μεγάλα μέρη του πλανήτη στα οποία επικρατεί σήμερα η απελπισία. Χωρίς μία δίκαια παγκόσμια τάξη, η σταθερότητα και η ειρήνη θα παραμείνουν χίμαιρες και θα διατηρηθεί ένα εύφορο έδαφος για την τρομοκρατία.
Χαιρόμαστε για την σύμπνοια που επιδεικνύεται τις μέρες αυτές, σύμπνοια η οποία εκφράστηκε και στην αίθουσα αυτή από το Συμβούλιο και την Επιτροπή. Ελπίζουμε τώρα να μην μείνουμε στα λόγια, διότι το ζητούμενο είναι να εξασφαλίσουμε στην Ευρώπη τα μέσα που χρειάζεται προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι που διακηρύσσονται εδώ, ενώ ορισμένα κράτη μέλη στο παρελθόν πάντοτε δημιουργούσαν στην πράξη νέα εμπόδια. Πόσο ακόμα θα εμποδίζει η έλλειψη συνεργασίας την Ευρωπόλ να καταστεί ένα αποτελεσματικό όργανο; Ο στόχος αυτός εκφράστηκε ήδη στο Αμστερνταμ.
Η παράδοση τρομοκρατών χαρακτηρίστηκε από τον κ. Vitorino ως ο ακρογωνιαίος λίθος του αγώνα κατά της τρομοκρατίας. Θα δούμε όμως εάν την εφαρμόσουμε όλοι μας. Ο Πρόεδρος του Συμβουλίου ανέφερε διάφορα μέσα για την πρόληψη της τρομοκρατίας. Θα κατορθώσουμε όμως ποτέ να θέσουμε υπό τον έλεγχό μας την ροή κεφαλαίων η οποία τροφοδοτεί την παγκόσμια τρομοκρατία; Μπορούμε και θέλουμε να ελέγξουμε πραγματικά το εμπόριο όπλων; Ή μήπως θα επικρατήσουν αύριο για άλλη μία φορά τα οικονομικά συμφέροντα απέναντι στο στόχο της ασφάλειας και της πρόληψης της τρομοκρατίας; Διότι η τρομοκρατία υπάρχει, ο φανατισμός υπάρχει, το άδικο υπάρχει. Υπάρχουν πολλά όπλα που δεν έχουν ακόμα χρησιμοποιηθεί από τους τρομοκράτες, αλλά μπορούν να χρησιμοποιηθούν ανά πάσα στιγμή καθώς τους τα παρέχει η κοινωνία της τεχνολογίας στην οποία ζούμε.

Morgantini
Κύριε Πρόεδρε, "δεν υπάρχει σκοπός - ακόμη και δίκαιος σκοπός - που να νομιμοποιεί τη δολοφονία αθώων πολιτών. Ο τρόμος δεν στρώνει το δρόμο για τη δικαιοσύνη, αλλά τη συντομότερη οδό για την κόλαση. Εμείς καταδικάζουμε και αποδοκιμάζουμε αυτό το αποτρόπαιο έγκλημα, καταδικάζουμε αυτούς που το σχεδίασαν και το διέπραξαν, με όλες μας τις δυνάμεις. Η συμμετοχή μας στην οδύνη για τα θύματα, στην οδύνη των οικογενειών τους και όλου του αμερικανικού λαού αυτές τις δύσκολες στιγμές, δεν είναι παρά η έκφραση της βαθιάς μας πίστης στη μοναδικότητα του ανθρώπινου πεπρωμένου" .
Δεν είναι δικά μου λόγια, αλλά λόγια ορισμένων παλαιστίνιων διανοούμενων, πολιτικών και υπουργών, όπως του Yaser Abed Rabbo, της Hanan Ashrawi, του Mahmoud Darwish. Είναι λόγια με δύναμη, που δίνουν ελπίδα, γιατί προέρχονται από ανθρώπους που ζουν και υποφέρουν κάτω από την ισραηλινή στρατιωτική κατοχή.
Αυτή είναι μια εποχή όπου όλοι - άνθρωποι, κράτη, όργανα - πρέπει να επιδείξουμε τη μέγιστη ευθύνη και αποφασιστικότητα για να εξοβελίσουμε την τρομοκρατία από την Ιστορία και, μαζί μ' αυτό, να εξοβελίσουμε από την Ιστορία την παγκοσμιοποίηση της φτώχειας, της αδικίας και των πολέμων.
"Τα λόγια πρέπει να αντικαταστήσουν τα όπλα" , είπε ο Χαβιέ Σολάνα. Γι' αυτό δεν πρέπει να απηχούν, να ωθούν στο μίσος ή στη νοοτροπία του cowboy, "ή νεκροί ή ζωντανοί" : όπως λένε οι γυναίκες κατά του πολέμου, ανάμεσα στο να σκοτώνεις και να πεθαίνεις, υπάρχει ένας τρίτος δρόμος, που είναι να ζεις. Η διαπαιδαγώγηση στην ειρήνη, στον σεβασμό των δικαιωμάτων, δεν πρέπει να αφήνει απ' έξω κανέναν και πολύ περισσότερο τους αρχηγούς των κρατών. Σήμερα από την Παλαιστίνη και το Ισραήλ, με την ανακοίνωση της εκεχειρίας, έρχεται μια ελπίδα για το μέλλον, που είναι μεν ασθενής, αλλά είναι απαραίτητο να την αδράξουμε. Η Ευρωπαϊκή Ένωση συνέβαλε στη δυνατότητα επανέναρξης του διαλόγου. Αυτός ο πολιτικός ρόλος πρέπει να διευρυνθεί και, αν διευρυνθεί, διευρύνεται με την αποφασιστική υπεράσπιση του δικαίου. Όπως είπαμε στον Αραφάτ ότι πρέπει να δείξει αποφασιστικότητα στον έλεγχο της τρομοκρατίας, το ίδιο ξεκάθαρα πρέπει να πούμε στον Σαρόν ότι δεν μπορεί να συνεχίζει ατιμώρητα να κατάσχει παλαιστινιακά εδάφη, να κατασκευάζει οικισμούς, να σκοτώνει και να κρατάει εγκλωβισμένους τους Παλαιστίνιους στα χωριά ή, όπως έκανε εχθές το πρωί, να καταστρέφει το υπό κατασκευήν λιμάνι της Γάζας, που χρηματοδοτούν οι χώρες της ΕΕ.
Χρειάζονται συγκεκριμένα μέτρα: να δώσουμε στους Παλαιστίνιους εμπιστοσύνη για ένα κράτος με ασφάλεια και να δώσουμε στο Ισραήλ τη βεβαιότητα ότι κανείς δεν επιβουλεύεται την ύπαρξή του, ότι υπό αμφισβήτηση βρίσκεται η εποικιστική και επεκτατική πολιτική του και όχι η ύπαρξή του.
Εχθές, στο Λίβανο, μαζί με μία ιταλική αντιπροσωπεία, συνάντησα τον Πρόεδρο Lahoud, ο οποίος εξέφρασε απερίφραστα την απόρριψή του για την τρομοκρατία, αλλά υπογράμμισε εντόνως πόσο αναγκαία είναι η επίλυση του παλαιστινιακού ζητήματος και η ανάπτυξη της πολιτικής και οικονομικής συνεργασίας με την Ευρώπη και τον αραβικό κόσμο. Πρέπει να πιστέψουμε σε εμάς και να γίνουμε φορείς ειρήνης, φορείς δικαίου.

Muscardini
Κύριε Πρόεδρε, η καταπολέμηση της τρομοκρατίας απαιτεί να κατανοήσουμε όλοι ότι η δημοκρατία δεν μπορεί να ζήσει χωρίς κανόνες και χωρίς τιμωρία για όσους παραβαίνουν τους νόμους και καταλύουν την ελευθερία και την ασφάλεια. Τον Απρίλιο επισκέφθηκε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, για να ζητήσει βοήθεια ενάντια στο φονταμενταλισμό των Ταλιμπάν, ο διοικητής Massoud. Του χαμογελάσαμε με ανθρώπινη συμπάθεια, όπως χαμογελάσαμε με κατανόηση στα θύματα του φονταμενταλισμού της Αλγερίας και των άλλων χωρών όπου σφαγιάστηκαν πολίτες, πολιτικοί άνδρες, δημοσιογράφοι: αρκεί να σκεφτούμε την ίδια την Ισπανία.
Σήμερα, ο Massoud είναι νεκρός, δολοφονημένος από αυτόχειρες τρομοκράτες, λίγες ώρες προτού άλλοι τρομοκράτες, διαπράξουν την παράλογη σφαγή, τη φρικτή σφαγή, την αποτρόπαια σφαγή στις Ηνωμένες Πολιτείες. Είναι προφανές ότι τρομοκράτες και φονταμενταλιστές είχαν καταστρώσει μια ακριβή αλληλουχία, εξαλείφοντας σαν πρώτη πράξη τον πιο αναγνωρισμένο εκπρόσωπο του αγώνα κατά των Ταλιμπάν.
Αν θέλουμε πράγματι να πολεμήσουμε και να νικήσουμε για πάντα την τρομοκρατία, τα κέντρα της, την οικονομική της ισχύ, το μήνυμα μίσους της κατά της δημοκρατίας και της ελευθερίας, πρέπει να δώσουμε σήμερα όλη μας τη βοήθεια στο απελευθερωτικό κίνημα του Βόρειου Αφγανιστάν: ό,τι αρνηθήκαμε στο Massoud εν ζωή, το οφείλουμε στο Massoud νεκρό· το οφείλουμε στους άνδρες και τις γυναίκες που αγωνίζονται για την ελευθερία· το οφείλουμε σε όλους αυτούς που αντιμάχονται την τρομοκρατία και το φονταμενταλισμό σε όλο τον κόσμο.
Ζητάμε επίσης από την Ευρωπαϊκή Ένωση να επανεξετάσει ίσως την ανάγκη να οργανώσει καλύτερα τα σύνορά της, ακόμη και αναστέλλοντας προσωρινά το Σένγκεν, και οπωσδήποτε, όπως υπενθύμισε ήδη ο Πρόεδρος Pasqua, να διακοπούν οι ενισχύσεις προς τις χώρες εκείνες που φιλοξενούν, χρηματοδοτούν και προστατεύουν τρομοκρατικές και εγκληματικές οργανώσεις, να ελέγχεται η χρήση του Διαδικτύου, θέτοντας επιτέλους κανόνες, γιατί γνωρίζουμε ότι η ανυπαρξία κανόνων για τη χρήση αυτού του εργαλείου βοηθά την τρομοκρατία που εργάζεται σε διεθνές επίπεδο, να κλείσουν οι έδρες εκείνων των οργανώσεων που πρεσβεύουν τη θρησκευτική διαμάχη, κηρύσσουν τη βία και ανέχονται την άσκηση της τρομοκρατίας από τα μέλη τους.
Ζητάμε τέλος, κύριε Πρόεδρε, να έχουμε το θάρρος μιας Ευρωμεσογειακής Διάσκεψης για να συζητήσουμε αν θέλουμε να εργαστούμε για την ειρήνη, για να εργαστούμε μαζί, για να καταπολεμήσουμε όποιον θέλει ακόμη να σπέρνει μίσος και βία.

Borghezio
Κύριε Πρόεδρε, συμμερίζομαι την ανησυχία να μην πάρει η απάντηση στις τρομοκρατικές επιθέσεις τη μορφή σταυροφορίας κατά του Ισλάμ, αλλά με ορισμένες διευκρινίσεις. Είναι σκόπιμο να υπενθυμίσω, εν τω μεταξύ, ότι μία από τις οργανώσεις που συνδέονται με τον Μπιν Λάντεν ονομάζεται "Ισλαμικό Μέτωπο κατά των Σταυροφόρων και των Εβραίων" . Θα ήθελα να υπενθυμίσω επίσης ότι οι χρηματοδοτικές ροές δισεκατομμυρίων δολαρίων, που φτάνουν κάθε χρόνο στις μουσουλμανικές φιλανθρωπικές οργανώσεις, διοχετεύονται εν μέρει στους φονταμενταλιστές τρομοκράτες. Επιπλέον, τα κέρδη τραπεζών, χρηματοπιστωτικών και ισλαμικών εταιρειών, που σήμερα επιτέλους ελέγχονται και έχουν εντοπιστεί και στη διεθνή αγορά, με έδρες σε φορολογικούς παραδείσους, συμβάλλουν στην υποστήριξη της Διεθνούς της ισλαμικής τρομοκρατίας. Εδώ στην Ευρώπη, υπάρχουν ισλαμικά κέντρα, τζαμιά, στα οποία για χρόνια - ακόμη και σήμερα - οι φονταμενταλιστές που συνδέονται με την τρομοκρατία βρήκαν φιλοξενία, κάλυψη, ακόμη και προμήθεια πλαστών διαβατηρίων, πράγμα που είναι αποδεδειγμένο. Αυτές οι συνεργίες υπάρχουν και δεν πιστεύω πως κάποιες γενικόλογες δηλώσεις αποκήρυξης του Μπιν Λάντεν αρκούν για να μας πείσουν για τη μεταστροφή στην ειρήνη, στα ανθρώπινα δικαιώματα αυτών των τμημάτων του γαλαξία της Ισλαμικής Διεθνούς που δρα στην Ευρώπη.
Συμμερίζομαι την έκκληση για ρεαλισμό που απηύθυνε σήμερα στη Διάσκεψη των Προέδρων η κ. Garaud για μια διεθνή πολιτική ...
(Ο Πρόεδρος διακόπτει τον ομιλητή)

Abitbol
Κύριε Πρόεδρε, μια κινέζικη παροιμία λέει "όταν ο σοφός δείχνει το φεγγάρι, ο χαζός κοιτάζει το δάχτυλο" . Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα έκανε πολύ καλά αν προβληματιζόταν σχετικά με την παροιμία αυτή, διότι δύσκολα αντιλαμβάνεται κανείς στην πραγματικότητα τη σχέση που μπορεί να έχουν οι σημερινές μας συζητήσεις με την ανήκουστη παραβίαση της αμερικανικής κυριαρχίας που έλαβε χώρα στις 11 Σεπτεμβρίου.
Σώθηκε άραγε η Αμερική, επειδή διαθέτει μια αστυνομία και ένα σύστημα πληροφοριών σε ομοσπονδιακή κλίμακα; Βεβαίως και διέθετε. Το σύστημά της ήταν το ισχυρότερο του κόσμου και δεν τα κατάφερε προφανώς ούτε να προβλέψει, ούτε να εμποδίσει τα γεγονότα της Τρίτης 11 Σεπτεμβρίου και δεν καταλαβαίνουμε τι δουλειά έχει η Ευρωπόλ στην υπόθεση αυτή· ούτε και η ενίσχυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία αποδεικνύει όντως, για άλλη μια φορά, ότι ένα μόνο την απασχολεί, η δική της εξουσία, και δεν δίνει καμία σημασία στην ουσία των προβλημάτων και μόνο την ανάκαμψη της δύναμής της σκέφτεται.
Αν έπρεπε να προβληματιστούμε, εμείς που διατεινόμαστε ότι εκπροσωπούμε όλους τους ευρωπαϊκούς λαούς, θα έπρεπε να σκεφθούμε μάλλον την παραίτησή μας και την ευθύνη που μας αναλογεί διότι αφήσαμε μόνες τις Ηνωμένες Πολιτείες να αντιμετωπίσουν όλον τον υπόλοιπο κόσμο, όταν τα έθνη μας διαθέτουν διπλωματικά, ιστορικά, στρατιωτικά ήθη χιλίων ετών και άνω·
(Ο Πρόεδρος διακόπτει τον ομιλητή)

Gorostiaga Atxalandabaso
Κύριε Πρόεδρε, πρώτα απ' όλα θα ήθελα να εκφράσω τη βαθύτατη λύπη μας για τα θύματα των επιθέσεων της προηγούμενης εβδομάδας. Αυτή τη στιγμή, πριν από την ανάληψη οποιασδήποτε στρατιωτικής δράσης, είμαστε ήδη μάρτυρες μιας τεράστιας ανθρωπιστικής τραγωδίας που πλήττει χιλιάδες αθώους στο Αφγανιστάν.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες ανακοίνωσαν ότι θα άρουν τους περιορισμούς των μυστικών υπηρεσιών και θα τους επιτρέψουν να στρατολογούν εγκληματίες. Μεταφέρω τα λόγια του Αντιπροέδρου Cheney: "Για να μπορέσει κανείς να εισχωρήσει σε αυτές τις τρομοκρατικές οργανώσεις, πρέπει να επιστρατεύσει τις υπηρεσίες ορισμένων πολύ βρώμικων ατόμων" .
Όταν ο Πρόεδρος Μπους κήρυξε πόλεμο - και στην πραγματικότητα, πίσω από όλα αυτά βρίσκεται η σύγκρουση μεταξύ πλουσίων και φτωχών - είπε ότι ο πόλεμος πρέπει να κερδηθεί με τα όπλα της δράσης. Τα όπλα που θα χρησιμοποιηθούν πρέπει να είναι τα όπλα της δικαιοσύνης, δηλ. να μην ανασταλεί το κράτος δικαίου και οι ελευθερίες, αλλά, αντίθετα, να διατηρηθούν.
Κύριε Πρόεδρε, κυρία Υπουργέ, Επίτροπε Vitorino, αξιότιμοι βουλευτές, εάν αγωνιστούμε σε λάθος πόλεμο, θα βρεθούμε ηττημένοι.

McMillan-Scott
Κύριε Πρόεδρε, δεν θα ξεχάσουμε ποτέ τις επιθέσεις εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών, τις οποίες καταδικάζουμε απερίφραστα. Συμμεριζόμαστε τον πόνο των αθώων θυμάτων και των οικογενειών τους καθώς και τις αξίες του μεγάλου συμμάχου μας - τη δημοκρατία και την ατομική ελευθερία. Η τρομοκρατία προκαλεί έντονα συναισθήματα. Προκαλεί οργή και αντίδραση και γι' αυτό πρέπει να είμαστε ενωμένοι, πρέπει να είμαστε αποφασισμένοι και πρέπει να είμαστε σε επιφυλακή.
Ωστόσο, πέρα από την ενιαία πολιτική μας αντίδραση, θα πρέπει να προσαρμόσουμε και τις θέσεις της ΕΕ στον διπλωματικό τομέα. Στο πλαίσιο της τρέχουσας διαδικασίας κατάρτισης του προϋπολογισμού, θα πρέπει να επανεξετάσουμε το τεράστιο πρόγραμμα βοήθειας της ΕΕ, ιδιαίτερα στην περίπτωση κρατών που εμπλέκονται στην τρομοκρατία αυτή με οποιονδήποτε τρόπο.
Η ΕΕ θεωρείται ότι υποστηρίζει τους Αραβες. Το γεγονός αυτό με λυπεί. Θα έπρεπε να υποστηρίζουμε τη δημοκρατία. Έχει κηρυχθεί πόλεμος και θα πρέπει να σταθούμε αταλάντευτα στο πλευρό των αμερικανών συμμάχων μας. Το κόμμα μου και η κοινοβουλευτική μου ομάδα έχουν δεσμευτεί να παράσχουν την πλήρη υποστήριξή μας, ιδιαίτερα στη βρετανική κυβέρνηση, στους εταίρους της στην ΕΕ και στους συμμάχους μας στο ΝΑΤΟ. Το μέγεθος και η φύση των αποτρόπαιων συμβάντων που διαδραματίστηκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες την περασμένη εβδομάδα είναι μια προειδοποίηση για όσα μπορεί να φέρει η νέα χιλιετία, συνεπώς πρέπει να εξετάσουμε ρεαλιστικά την κοινή μας δράση.
Θα πρέπει να διδαχτούμε όσο γίνεται περισσότερα ο ένας από τον άλλον σχετικά με το πώς θα μπορέσουμε να εγγυηθούμε την ασφάλεια των λαών μας και με το πώς θα μπορέσουμε να περιορίσουμε τις εντάσεις που οδηγούν στην πολιτική βία και στην τρομοκρατία. Στο βαθμό που είναι δυνατόν, θα πρέπει να επιτρέψουμε στους ψηφοφόρους μας να συνεχίσουν κανονικά τη ζωή τους, εμείς όμως, ως πολιτικοί, δεν επιτρέπεται να εφησυχάσουμε όσο εξακολουθεί να υφίσταται η τρομοκρατία.

Read
Κύριε Πρόεδρε, βρισκόμουν στην Ουάσινγκτον την περασμένη εβδομάδα, επικεφαλής της αντιπροσωπείας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τις σχέσεις μας με το Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών και ξεκινήσαμε την προκαταρκτική ενημέρωση στις 9.00 π.μ. της Τρίτης 11 Σεπτεμβρίου 2001, λίγη ώρα μετά την πρόσκρουση του πρώτου αεροπλάνου στον έναν από τους δύο πύργους και λίγο πριν από την πρόσκρουση του δεύτερου. Περιττεύει βέβαια να πω ότι η ενημέρωση δεν συνεχίστηκε για πολύ και σύντομα, όπως και τόσοι άλλοι άνθρωποι στις Ηνωμένες Πολιτείες, βρεθήκαμε καθισμένοι μπροστά στις τηλεοράσεις, βουβοί και συγκλονισμένοι. Αυτό ήταν το κλίμα την Τρίτη στην Αμερική. Την Τετάρτη ο κόσμος ήταν, δικαιολογημένα, θυμωμένος και φοβισμένος, και το ίδιο ήμασταν και εμείς. Αργότερα υπήρξε μεγαλύτερη περίσκεψη και πιο συγκρατημένες αντιδράσεις.
Η πληθώρα των μηνυμάτων από την Ευρωπαϊκή Ένωση, και μάλιστα από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, καθώς και τα πολυάριθμα προσωπικά μηνύματα υποστήριξης και αλληλεγγύης, εκτιμήθηκαν πολύ. Καταφέραμε να εκπληρώσουμε μέρος των καθηκόντων της αντιπροσωπείας μας, συναντηθήκαμε με μέλη της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων του Κογκρέσου και είχαμε κάποιες πολύ χρήσιμες, αν και πολύ λυπηρές συζητήσεις μαζί τους. Το ερώτημα που μας έθεσαν ήταν το εξής: πώς θα μας βοηθήσει η Ευρώπη; Θα μας υποστηρίξει; Ήρθαμε πραγματικά σε πολύ δύσκολη θέση. Θα ήταν άκαιρο και ανάρμοστο να δοθεί παρόμοια απάντηση από μία τμηματική αντιπροσωπεία. Φυσικά, δεν γνωρίζαμε πώς να απαντήσουμε. Έκανα μία δήλωση στο Κογκρέσο εξ ονόματος της αντιπροσωπείας, η οποία καταχωρήθηκε στα Πρακτικά του Κογκρέσου και ελπίζω ότι με την άδειά σας θα καταχωρηθεί και στα πρακτικά του Κοινοβουλίου. Στη δήλωση αυτή τονίσαμε, εκτός φυσικά από την αυτονόητη συμπαράστασή μας, ότι η κρίση θα πρέπει να αντιμετωπιστεί από τις Ηνωμένες Πολιτείες σε συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Ένωση και πολλές άλλες χώρες.
Γίνεται ολοένα πιο σαφές ότι η απάντηση θα πρέπει να είναι μετρημένη και αναλογική, και ότι οι συνέπειες για όλους θα πρέπει να προβλεφθούν και να σχεδιαστούν. Είναι σαφές ότι πρέπει να αναληφθούν σημαντικές διπλωματικές και πολιτικές πρωτοβουλίες για τη διατήρηση της συνεργασίας με τις χώρες που βρίσκονται πλησιέστερα σε ενδεχόμενους στόχους ή στρατιωτικές δράσεις και με τις χώρες εκείνες που ίσως υποστούν τις μεγαλύτερες συνέπειες. Μπορεί να μας περιμένουν φοβερά δύσκολες στιγμές, είναι όμως σημαντικό να έχουμε το θάρρος, αλλά και τη μεγαλοψυχία, να εξετάσουμε προσεκτικά τις εναλλακτικές λύσεις.
Θα ήθελα να εκφράσω τις ευχαριστίες μου στους πολυάριθμους συναδέλφους, συμπεριλαμβανομένης της Προέδρου, που εξέφρασαν την ανησυχία τους για την ασφάλειά μας και ιδιαίτερα στους συναδέλφους μου βουλευτές, συμπεριλαμβανομένου του κ. Belder, και της κ. Peijs, στους δύο αντιπροέδρους, στα υπόλοιπα μέλη του Σώματος, στο προσωπικό του Κοινοβουλίου, στους διερμηνείς του Συμβουλίου και της Επιτροπής και ιδιαίτερα στο προσωπικό της Επιτροπής στην Ουάσινγκτον. Μας παρείχαν την αμέριστη συμπαράστασή τους κατά τη διάρκεια μιας εξαιρετικά δύσκολης εβδομάδας.

Wiebenga
Κύριε Πρόεδρε, οι επιθέσεις στην Αμερική μου θυμίζουν την δολοφονία του αρχιδούκα Φραγκίσκου Φερδινάνδου της Αυστρίας τον Ιούνιο του 1914 στο Σαράγιεβο. Τότε εμφανίστηκε ξαφνικά ένας τρομοκράτης ο οποίος έπληξε κατάκαρδα το κράτος των Αψβούργων, μία υπερδύναμη την οποία όλοι θεωρούσαν άτρωτη. Η δολοφονία αυτή προξένησε υπερβολικές αντιδράσεις της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας οι οποίες είχαν ως αποτέλεσμα τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο.
Είναι εξαιρετικά σημαντικό να καταπολεμηθεί η διεθνής τρομοκρατία. Εξίσου σημαντικό είναι να πραγματοποιηθεί ο αγώνας αυτός από κοινού, με αποφασιστικότητα και, υπογραμμίζω, με αυτοσυγκράτηση.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει επίσης να αναλάβει δράση. Σας ευχαριστώ, Επίτροπε, δεν αποτελείτε ούτε εσείς αλλά ούτε και το Κοινοβούλιο το πρόβλημα. Απευθύνομαι στον πρώην συνάδελφό μου, τον υπουργό της βελγικής Προεδρίας. Δύο χρόνια πέρασαν από το Τάμπερε. Καταργείστε το δικαίωμα αρνησικυρίας στον τρίτο πυλώνα, βελγική Προεδρία, ειδάλλως θα παραμείνουμε αποτελματωμένοι και δεν θα μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά την τρομοκρατία.

Schmid, Herman
Κύριε Πρόεδρε, συμμετείχα στην αντιπροσωπεία που επισκέφθηκε την Ουάσιγκτον την προηγούμενη εβδομάδα. Διαπίστωσα ιδίοις όμμασιν τη συντριβή, το φόβο και τη απελπισία που προκάλεσε η επίθεση. Συμμερίστηκα και ένοιωσα και εγώ αυτόν τον πόνο και την απελπισία. Εξακολουθώ να αισθάνομαι έντονη συμπόνια για τους συγγενείς των θυμάτων.
Κύριε Πρόεδρε, αφού άκουσα τη σημερινή συζήτηση, αποφάσισα να αφήσω κατά μέρος το χειρόγραφο με την ομιλία που είχα προετοιμάσει. Αντί αυτού θα ήθελα να αναφερθώ σε μία ιδέα που μου γεννήθηκε ενώ άκουγα αυτή την συζήτηση.
Ανησυχώ έντονα τόσο σχετικά με αυτά που συνέβησαν όσο και με τις αντιδράσεις που προκάλεσαν τα γεγονότα στην Αμερική και στην Ευρώπη. Είμαι πεπεισμένος ότι τη στιγμή που εμείς αισθανόμαστε φρίκη, πολλά εκατομμύρια ανθρώπων ανά τον πλανήτη πανηγύρισαν για αυτή την τρομοκρατική πράξη. Πιστεύω ότι πολλοί φτωχοί άνθρωποι στην Ασία, την Αφρική και αλλού πανηγύρισαν. Διαβάσαμε ότι νεαροί στην Παλαιστίνη γιόρτασαν γι' αυτήν την τρομοκρατική ενέργεια. Δεν πιστεύω ότι ήταν οι μόνοι που γιόρτασαν: υπάρχουν πάρα πολλά εκατομμύρια ανθρώπων σε διάφορες χώρες του πλανήτη που αντέδρασαν έτσι. Το γεγονός αυτό μου προξενεί απόλυτη φρίκη και αποτροπιασμό, καθώς σημαίνει ότι ζούμε σε ένα κόσμο στον οποίον υπάρχουν εκατομμύρια οιονεί τρομοκράτες και βάρβαροι τέτοιου είδους.
Θα πρέπει να αναρωτηθούμε εάν αντιμετωπίζουμε κατά κάποιο τρόπο ένα κοινωνικό πόλεμο. Έχει μήπως η κατάσταση αυτή κάποια κοινά σημεία με τις αντιαποικιοκρατικές εξεγέρσεις; Θυμάμαι από τα νιάτα μου την εξέγερση των Μάου Μάου, η οποία είχε χαρακτηρισθεί τρομοκρατική. Θυμόμαστε όλοι π.χ. τον πόλεμο του Βιετνάμ. Πρόκειται μήπως για κοινωνικό πόλεμο αυτό που είδαμε να συμβαίνει τον τελευταίο καιρό ή αυτό που προαναγγέλλεται από τα γεγονότα; Εάν όντως συμβαίνει κάτι τέτοιο, οι ιδέες για μαζικούς βομβαρδισμούς στη Μέση Ανατολή ή για άνευ προηγουμένου, παράλογους αστυνομικούς ελέγχους δεν έχουν κανένα νόημα.
Εάν έτσι έχει η κατάσταση, η μόνη μας ευκαιρία είναι να εφαρμόσουμε μία τεράστιας κλίμακας πολιτική μεταμόρφωσης και ανακατανομής στην πλανήτη, μία πολιτική που να αντιμετωπίσει την απελπισία και την απόγνωση που γεννούν και δημιουργούν την τρομοκρατία, ειδάλλως δεν θα μπορέσουμε ποτέ να νοιώσουμε ασφαλείς παρά τους μαζικούς βομβαρδισμούς και παρά τις υπηρεσίες ασφαλείας που υπάρχουν στον κόσμο.

Queirσ
Κύριε Πρόεδρε, κύριοι βουλευτές, οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και ο ελεύθερος κόσμος αιφνιδιάστηκαν από ένα εντελώς βάρβαρο κύμα επιθέσεων που έπληξε τη ζωή χιλιάδων ανδρών, γυναικών και παιδιών που προέρχονταν από 60 και πλέον χώρες, οι οποίοι δολοφονήθηκαν κάτω από τρομακτικές συνθήκες φρίκης και ωμότητας. Για μία ακόμη φορά, όπως και τόσες άλλες, τα πρώτα μας λόγια πρέπει να εκφράσουν την αλληλεγγύη και τον πόνο, καθώς η ψυχή μας γονατίζει μπροστά σε τόσες χαμένες ζωές και στην οδύνη των οικογενειών τους. Οι επιθέσεις αυτές υπερέβησαν εντελώς τα όρια της φαντασίας και επιβεβαιώνουν τους φόβους ότι ο φανατισμός των τρομοκρατικών ομάδων δεν υποχωρεί, δεν κλονίζεται μπροστά σε οποιοδήποτε αίσθημα συμπόνιας, γεγονός που προκαλεί φόβους για χειρότερες μελλοντικές ενέργειες εάν δεν λάβουμε επαρκή μέτρα για την καταπολέμηση και την εξάλειψή τους. Δεν επιθυμούμε καθόλου ένα νέο σχίσμα μεταξύ Δύσης και Ανατολής. Διαχωρίζουμε πλήρως εκείνους που πρεσβεύουν ελεύθερα και ειρηνικά την ισλαμική τους πίστη από εκείνους οι οποίοι, κατά τρόπο εντελώς απαράδεκτο, αναζητούν στην ιδιοποίηση μίας μεσαιωνικής έννοιας του ιερού πολέμου την έμπνευση για να πλήξουν σε διεθνή κλίμακα πολίτες, λαούς και κράτη που επιθυμούν να ζήσουν ειρηνικά.
Είναι επομένως απαραίτητο να απαντήσουμε με αποφασιστικότητα στους υπαιτίους αυτών των αποτρόπαιων ενεργειών, που συνιστούν γνήσιες πράξεις πολέμου εναντίον του ελεύθερου κόσμου, είτε πρόκειται για εκείνους που τις προετοίμασαν απευθείας, είτε για εκείνους που τους καλύπτουν, τους προστατεύουν, τους χρηματοδοτούν ή τους εμπνέουν. Στο πλαίσιο αυτό, η Ευρωπαϊκή Ένωση επωμίζεται τεράστιες ευθύνες ως κοινότητα θεματοφύλακας των παγκόσμιων αξιών της ζωής, της ελευθερίας, της ειρήνης και της ασφάλειας. Μαζί με την οικοδόμηση των σχέσεων εμπιστοσύνης, συνεργασίας και πολιτιστικού διαλόγου με όλους τους λαούς και τους πολίτες της ισλαμικής θρησκείας που συμμερίζονται αυτές τις οικουμενικές αξίες, αποσκοπώντας μάλιστα να τους εντάξουμε σε μία ενεργή δέσμευση κατά της τρομοκρατίας και της απειλής που αντιπροσωπεύει αυτή, η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη μέλη της πρέπει να εγκαθιδρύσουν μεταξύ τους και σε διεθνές επίπεδο, νέους και αποτελεσματικότερους τρόπους συνεργασίας στον τομέα της συλλογής και επεξεργασίας πληροφοριών σε αστυνομικό επίπεδο, της συμβατότητας των δικαστικών και νομικών συστημάτων και, τέλος, στο επίπεδο της κοινής ασφάλειας και άμυνας, τρόπους που θα συμβάλλουν στην πρόληψη και θα επιτρέπουν την αυστηρή τιμωρία όλων εκείνων που εμπνέονται από αυτή τη νέα μορφή παγκόσμιας απειλής ή αποτελούν τους αυτουργούς της.
Επιθυμούμε εδώ να εκφράσουμε την προσδοκία και την ελπίδα μας ότι η σημερινή συζήτηση και τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της επόμενης Παρασκευής θα αποτελέσουν ένα αποφασιστικό βήμα στο μακρύ και δύσκολο αγώνα κατά της διεθνούς τρομοκρατίας, ένας αγώνας που πρέπει να θεωρηθεί, στις παρούσες συνθήκες και όσο συνεχίζεται η απειλή, ως η πρώτη μας προτεραιότητα στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής, ατλαντικής και παγκόσμιας ασφάλειας.

Bigliardo
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι βουλευτές, άκουσα πολλές καλές προθέσεις, αλλά και μερικές κοινοτοπίες. Πρέπει όμως να πω ότι δεν καταπολεμούμε τους τρομοκράτες, αν οι ευρωπαϊκές τράπεζες δέχονται τις καταθέσεις τους για να αυξήσουν την οικονομική τους ισχύ· δεν καταπολεμούμε την τρομοκρατία, αν, ανάλογα με τα γεωπολιτικά συμφέροντα, πωλούνται όπλα στις διάφορες χώρες που, κατά περίσταση, δέχονται το ρόλο του μισθοφόρου της μιας ή της άλλης δύναμης.
Κύριε Πρόεδρε, πιστεύω πως δεν μπορούμε να μιλάμε για ειρήνη αν κάθε ημέρα προφέρουμε τη λέξη "πόλεμος" . Ο κόσμος όλος αγωνιά για τις βαρύτατες δηλώσεις - κατανοώ την ψυχική κατάσταση και την πολιτική συγκυρία - του αμερικανού Προέδρου, στον οποίο αναγνωρίζουμε το κρατικό συμφέρον και στον οποίο εκφράζουμε όλη την πολιτική και ανθρώπινη αλληλεγγύη μας. Ευχόμαστε όμως, η λέξη "πόλεμος" να απευθύνεται σε συγκεκριμένες ομάδες ενός κόσμου, του αραβικού, ο οποίος δεν πρέπει να καταδικαστεί στο σύνολό του για τις εγκληματικές ενέργειες μιας εγκληματικής και ισχνής μειοψηφίας εγκληματιών, που έχουν μετατραπεί σε απάτριδες από μια καθαρή, ανόητη και βάρβαρη τρέλα.

Farage
Κύριε Πρόεδρε, εκ μέρους του κόμματός μου, θα ήθελα να εκφράσω τα βαθύτατα συλλυπητήριά μου στο λαό των Ηνωμένων Πολιτειών. Λόγω της ιδιαίτερης σχέσης μας και λόγω των εκατοντάδων Βρετανών που εξακολουθούν να αγνοούνται, συμμεριζόμαστε το αίσθημα της απελπισίας και της απώλειας του αμερικανικού λαού.
Οφείλω να απευθύνω την πρώτη παρατήρησή μου στον Πρωθυπουργό της χώρας μου, ο οποίος έπαιξε καθοριστικό ασφαλώς ρόλο στην απελευθέρωση περισσότερων από 400 καταδικασμένων τρομοκρατών. Πρέπει να πολεμήσουμε την τρομοκρατία σε όλες τις μορφές της και πρέπει να πούμε "Όχι" σε άλλες πολιτικές κατευνασμού. Θα ήθελα επίσης να καλέσω το Συμβούλιο και την Επιτροπή να μην χρησιμοποιήσουν την ευκαιρία αυτή για να προωθήσουν το σχέδιο της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Οι λαοί της Ευρώπης δεν θα συγχωρήσουν τους πολιτικούς εκείνους που θα θέσουν τα προσωπικά τους συμφέροντα πάνω από την ασφάλεια των πολιτών.
Όσο σκοτεινό και αβέβαιο και αν είναι το μέλλον, πρέπει να σταθούμε ακλόνητοι στο πλευρό των ΗΠΑ, όπως μεγαλόψυχα στάθηκε στο πλευρό μας η μεγάλη αυτή χώρα στις δικές μας δύσκολες ώρες. Η προσήλωσή μας στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας πρέπει να είναι αντάξια της δικής τους.

Sichrovsky
Κύριε Πρόεδρε, η τρομοκρατική επίθεση στις ΗΠΑ μας αφορά δυστυχώς όλους. Όχι μόνο επειδή μεταξύ των νεκρών υπάρχουν κατά πάσα πιθανότητα και εκατοντάδες Ευρωπαίοι. Μόνο από την Αυστρία αγνοούνται μέχρι σήμερα 30 υπήκοοι. Η αλληλεγγύη και η συνεργασία κατά την αντίδραση σε αυτό το τρομοκρατικό χτύπημα πρέπει να κατανοηθούν ως μια απεριόριστη προσφορά των Ευρωπαίων και οι ευρωπαίοι εταίροι δεν πρέπει να θέσουν όρους στον τομέα αυτό.
Η Ισπανία, κράτος μέλος της ΕΕ, έδωσε οπωσδήποτε ένα μήνυμα στον τομέα αυτό, όπως και η Γαλλία: και οι δύο χώρες έστειλαν πολύ γρήγορα πολιτικούς στις ΗΠΑ. Θέλω να απευθύνω έκκληση στα αυστριακά πολιτικά κόμματα να αποποιηθούν εντελώς την αποκαλούμενη ουδετερότητα επειδή μεταξύ τρομοκρατών και αθώων θυμάτων δεν μπορεί να υπάρχει ουδετερότητα. Κατά τη διεθνή αυτή συνεργασία, εξίσου σημαντική με τη συνέργια μεταξύ των δημοκρατικών κρατών θα είναι και η συνεργασία με τα μετριοπαθή αραβικά κράτη και τις χώρες όπου ο μουσουλμανικός πληθυσμός αποτελεί την πλειοψηφία. Μια αποτελεσματική διεθνής αλληλεγγύη θα είναι αυτή τη φορά η πιο σημαντική βάση για μια επιτυχή αντεπίθεση. Και θέλω να καλέσω τα άτομα που εκφωνούν "σοφούς" λόγους για στρατιωτική συγκράτηση και ειρηνιστικές φαντασιώσεις να μεταβούν στη Νέα Υόρκη και να μιλήσουν στο σχολείο - στο οποίο πηγαίνουν και τα δικά μου παιδιά - στα παιδιά που έχασαν τον πατέρα τους ή τη μητέρα τους ή και τους δύο γονείς κατά την τρομοκρατική αυτή επίθεση!

Nassauer
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, την αλληλεγγύη στα λόγια πρέπει τώρα να διαδεχθεί η αλληλεγγύη με δράση. Οι Χριστιανοδημοκράτες στη Γερμανία τουλάχιστον αισθάνονται υποχρεωμένοι έναντι των Αμερικανών και όσον αφορά την κοινή άμυνα κατά της τρομοκρατίας. Οι Αμερικανοί συνέβαλαν καθοριστικά στην ανοικοδόμηση της χώρας μας και στην αποκατάσταση της ενότητάς μας. Για το λόγο αυτό οφείλουμε να φέρουμε από κοινού και το βάρος της καταπολέμησης της τρομοκρατίας.
Οι προτάσεις του Επιτρόπου Vitorino αποτελούν ένα πρώτο και σημαντικό βήμα προς την κατεύθυνση αυτή. Δεν πρόκειται όμως για ένα πρόγραμμα ταχείας εφαρμογής. Τα μέτρα αυτά θα τεθούν σε ισχύ το 2002 το συντομότερο. Όσο κατάλληλα και αν είναι, μπορούμε και πρέπει να κάνουμε περισσότερα πράγματα! Μπορούμε π.χ. να εξοπλίσουμε την Europol καλύτερα από ό,τι σήμερα. Βάσει του ισχύοντος δικαίου, πρέπει να επιτευχθεί αμέσως μια συμφωνία μεταξύ της Europol και των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής για την ανταλλαγή δεδομένων με στόχο την καταπολέμηση της τρομοκρατίας. Αυτό δεν κατέστη δυνατό μέχρι σήμερα διότι θέταμε τις διατάξεις μας για την προστασία των δεδομένων ως κριτήριο για τα πάντα. Με την προστασία των δεδομένων ωφελήσαμε περισσότερο τους τρομοκράτες από ό,τι τα θύματά τους.
Πρέπει να παράσχουμε αμέσως στην Europol δυνατότητες επιχειρησιακής δράσης. Πρέπει πλέον να καθιερώσουμε τις ομάδες κοινής δράσης που είναι δυνατό να συσταθούν. Εκεί όπου διεξάγονται έρευνες σε σχέση με τρομοκράτες, η Europol πρέπει να είναι παρούσα και να ενισχύει την απευθείας ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των ατόμων που ερευνούν και εκείνων που εργάζονται στην κεντρική μονάδα της. Οι δυνατότητες αυτές υπάρχουν ήδη και οφείλουμε να τις αξιοποιήσουμε. Αυτό είναι κάτι που μπορεί να υλοποιηθεί βάσει του ισχύοντος δικαίου και για το οποίο δεν πρέπει επομένως να αναμένουμε την υιοθέτηση οδηγιών.

Goebbels
Κύριε Πρόεδρε, κυρία Προεδρεύουσα, κύριε Επίτροπε, αγαπητοί συνάδελφοι, δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για οποιαδήποτε τρομοκρατική πράξη. Τρομοκρατία σημαίνει πάνω από όλα περιφρόνηση της ζωής, περιφρόνηση της ζωής αθώων πολιτών, περιφρόνηση της ίδιας της ζωής του τρομοκράτη ενίοτε. Όλες οι χώρες οφείλουν να αντιταχθούν στην τρομοκρατία· δεν αρκεί όμως η σύλληψη και προσαγωγή σε δίκη των δραστών και διοργανωτών των τρομοκρατικών ενεργειών. Θα πρέπει κυρίως να εξυγιάνουμε το έδαφος στο οποίο αναπτύσσεται η τρομοκρατία: η φτώχεια, η υπανάπτυξη, η άγνοια αποτελούν πρόσφορο έδαφος για τους κάθε λογής φονταμενταλισμούς.
Είναι παράδοξο που κάθε απρόβλεπτο γεγονός μπορεί εκ των υστέρων εύκολα να ερμηνευτεί· δεν αρκεί όμως να ερμηνεύουμε τον κόσμο, πρέπει και να τον αλλάξουμε.
Η πορεία της παγκόσμιας οικονομίας δεν είναι καλή. Μετά την επίθεση κατά των Ηνωμένων Πολιτειών, υπάρχει ο κίνδυνος να χειροτερέψει και άλλο, ειδικά στην περίπτωση παρατεταμένης στρατιωτικής δράσης. Η Ευρώπη, για να μπορέσει να συνδράμει άλλους, θα πρέπει να ασχοληθεί με τα δικά της οικονομικά προβλήματα. Θα πρέπει να χαιρετίσουμε τη μείωση του κόστους του χρήματος και η ΕΚΤ θα μπορούσε να προετοιμάσει καλύτερα τις αγορές. Θα γλιτώναμε έτσι κάμποσες χρεοκοπίες στο χρηματιστήριο.
Αν δεν υπάρξει ανάπτυξη μακροπρόθεσμα ισόρροπη, χωρίς την εξυγίανση των δημοσιονομικών ελλειμμάτων, με ένα τέτοιο εξωτερικό πλήγμα, ξαφνικό και απρόβλεπτο, η Ευρώπη θα πρέπει να προσφύγει τελικά στους αυτόματους σταθεροποιητικούς παράγοντες για όλες τις χώρες της Ένωσης. Δεν πρόκειται για υπερβάλλουσα επιείκεια αλλά για οικονομική κοινή λογική.
Την οικονομική κοινή λογική μας υποδεικνύουν οι φίλοι μας οι Αμερικανοί. Αποφάσισαν προσφάτως ένα πακέτο σημαντικής οικονομικής ενίσχυσης για την πολιτική αεροπορία τους. Μήπως η Ευρώπη πρόκειται να καταγγείλει στον ΠΟΕ τη στρέβλωση αυτή του ανταγωνισμού; Ή μήπως θα ορίσει και η ίδια μια πολιτική ενίσχυσης των οικονομικών τομέων που έχουν κλονιστεί από το βάρβαρο πλήγμα; Ευτυχώς, έχουμε το ευρώ. Χωρίς το κοινό νόμισμα, τώρα θα είχε ξεσπάσει θύελλα στις νομισματικές αγορές που θα ωθούσε ορισμένα νομίσματα, όπως το γερμανικό μάρκο, προς τα άνω και ορισμένα άλλα, τα οποία θεωρούνται πιο αδύναμα, προς τα κάτω καταλήγοντας σε βέβαιη διάλυση της εσωτερικής αγοράς.
Αλλά δεν υπάρχει μόνον η Ευρώπη, υπάρχουν και οι φτωχές χώρες που κινδυνεύουν να υποφέρουν περισσότερο, από κάθε ανατροπή της συγκυρίας, από μια πάντα πιθανή ύφεση. Η πρώτη μας προτεραιότητα θα έπρεπε να είναι η πραγματική ένταξη όλων των χωρών στο παγκόσμιο εμπόριο. Η συχνά καταγγελλόμενη παγκοσμιοποίηση αφορά στην πραγματικότητα έναν πολύ περιορισμένο αριθμό κρατών. Τα 4/5 των παγκόσμιων συναλλαγών γίνονται μεταξύ τριάντα περίπου χωρών. Χωρίς εμπόριο δεν πρόκειται να υπάρξει ανάπτυξη. Και κάθε οικονομία, προκειμένου να μπορέσει να εξάγει, θα πρέπει να δημιουργήσει πρώτα μια ενδογενή ανάπτυξη, που θα έχει ως αποτέλεσμα τη μεγαλύτερη δικαιοσύνη στο εσωτερικό της χώρας. Για να συμβάλουμε στην ενδογενή αυτή ανάπτυξη των φτωχών χωρών, θα πρέπει να επιλύσουμε το συντομότερο δυνατό το πρόβλημα του χρέους του Τρίτου Κόσμου. Μόνον εκριζώνοντας την φτώχεια και την άγνοια θα νικήσουμε οριστικά την τρομοκρατία.

Caveri
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι βουλευτές, η διεθνής τρομοκρατία επιδεικνύει τη βούληση μιας πραγματικής κλιμάκωσης των ενεργειών της, καθώς και της ωμότητας των εφαρμοζόμενων τεχνικών, όπως δυστυχώς φάνηκε με τα αποτρόπαια γεγονότα στις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ ίπτανται και άλλες σοβαρές απειλές, όπως τα χημικά ή τα πυρηνικά όπλα. Απαιτούνται συνεκτικές και κοινές αντιδράσεις άμυνας και απάντησης σε ευρωπαϊκό πλαίσιο και, με τις δηλώσεις του Συμβουλίου και της Επιτροπής, είμαστε στη σωστή κατεύθυνση. Παραμένει όμως ένα κρίσιμο κομβικό σημείο στη διεθνή έννομη τάξη ή, αν προτιμάτε, στο διεθνές δίκαιο: ο ρόλος οργάνων όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση ή και τα Ηνωμένα Έθνη σε σχέση με τα κράτη που ανέχονται και υποθάλπουν την τρομοκρατία. Για όλα αυτά δεν μπορούν να υπάρξουν υποχωρήσεις ή ημίμετρα, όπως έχει συμβεί μερικές φορές μέχρι σήμερα. Τίποτε δεν είναι πλέον όπως πρώτα και η έκτακτη Σύνοδος Κορυφής της Παρασκευής θα είναι ασφαλώς σε θέση να αντιμετωπίσει και το θέμα αυτό.

Tajani
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, η Ευρώπη και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι στο πλευρό των Ηνωμένων Πολιτειών αυτή τη ζοφερή στιγμή της Ιστορίας της ανθρωπότητας, ασφαλώς την πιο σκοτεινή από το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου μέχρι σήμερα. Είμαστε στο πλευρό των Ηνωμένων Πολιτειών και γιατί μεταξύ των θυμάτων των διάφορων επιθέσεων υπάρχουν και πολλές δεκάδες Ευρωπαίοι, πολλοί εκ των οποίων Ιταλοί. Στις 11 Σεπτεμβρίου, δεν δέχτηκαν πλήγμα μόνο τα σύμβολα της οικονομικής ελευθερίας και της συλλογικής ασφάλειας της Δύσης: δεχτήκαμε πλήγμα όλοι μας.
Η Ευρώπη πρέπει να πρωταγωνιστήσει στη νέα πολιτική φάση που άνοιξε μετά τα τελευταία τραγικά γεγονότα. Τα Όργανά μας, αρχής γενομένης από το Κοινοβούλιο, δεν πρέπει να διαδραματίσουν δευτερεύοντα ρόλο τις επόμενες εβδομάδες, τους επόμενους μήνες. Μαζί με όλες τις χώρες του κόσμου, η Ευρωπαϊκή Ένωση θα κληθεί στην πρώτη γραμμή και οι επιλογές που καλούμαστε να κάνουμε θα πρέπει να επικεντρωθούν σε μερικά σπουδαία ζητήματα, με πρώτο τον εντοπισμό των ενόχων. Αυτό είναι απαραίτητο για να φτάσουμε στην απάντηση κατά της τρομοκρατίας που οι Ηνωμένες Πολιτείες, με τους συμμάχους που θα θεωρήσουν ότι οφείλουν να το κάνουν, πρέπει να δώσουν, αλλά θα πρέπει να στοχεύει στο χτύπημα των υπευθύνων για τα εγκλήματα της Νέας Υόρκης και της Ουάσινγκτον.
Για να νικήσουμε αυτόν τον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας, χρειάζεται, κύριε Επίτροπε, μια αποφασιστική ανανέωση στον τομέα των μυστικών υπηρεσιών. Γι' αυτό, παράλληλα με την ενίσχυση της Europol, την οποία υποστηρίζουμε, φαίνεται όλο και πιο αναγκαία η δημιουργία ενός είδους υπερεθνικής υπηρεσίας πληροφοριών. Είναι ένα θέμα που συζητήθηκε στη Διάσκεψη Κορυφής μεταξύ του ιταλού και του βρετανού πρωθυπουργού: ένα σχέδιο που έχει ως στόχο τη δημιουργία μιας οργάνωσης που θα είναι ικανή να ανακαλύψει και να βοηθήσει να παταχθούν τα πλοκάμια της τρομοκρατίας.
Η διεθνής στρατηγική και κινητοποίηση πρέπει κατ' ανάγκην να συμπεριλάβει όλες τις αραβικές χώρες. Πρέπει να είναι σαφές ότι η σύγκρουση που ζούμε αυτή τη στιγμή δεν είναι μεταξύ της Δύσης και του Ισλάμ: είναι μεταξύ όλου του κόσμου και της τρομοκρατικής παράνοιας. Για το λόγο αυτό θεωρούμε πολύ σημαντική τη δήλωση της Ρωσίας και της Κίνας, όπως θετικές είναι και οι θέσεις του Γιάσερ Αραφάτ και ορισμένες αποφάσεις της ισραηλινής κυβέρνησης που συμβάλλουν στην πραγματοποίηση ενθαρρυντικών βημάτων για την ειρήνευση στη Μέση Ανατολή.
Μια απάντηση με στρατιωτικά μέσα και υπηρεσίες πληροφοριών πρέπει τελικά να συνοδεύεται από μία ισχυρή πολιτική πρωτοβουλία της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις θερμότερες περιοχές κρίσης: μια δράση που θα στοχεύει στην κατάσβεση των εστιών απελπισίας και μισαλλοδοξίας. Η υποψία κερδοσκοπικών πράξεων εκ μέρους των τρομοκρατών στα Χρηματιστήρια όλου του κόσμου και η κρίση πολλών αεροπορικών εταιρειών, που θα προκαλέσει την περικοπή χιλιάδων θέσεων εργασίας, απαιτούν από τη διεθνή κοινότητα και μια σειρά επεμβάσεων για την προστασία της οικονομίας.
Κύριε Πρόεδρε, η Ευρώπη με όλα τα Όργανά της καλείται σε μια μεγάλη δοκιμασία. Είμαστε όλοι πεπεισμένοι όμως ότι, χάρη σε μία εξαιρετική σύμπνοια, στο τέλος θα υπερισχύσουν οι αξίες της ελευθερίας, της δημοκρατίας και της αλληλεγγύης, που αναγνωρίζονται σήμερα από όλους μας, και ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, Όργανο που εκπροσωπεί τους λαούς της Ευρώπης, ήδη από την Παρασκευή θα διαδραματίσει το δικό του ρόλο.

Hume
Κύριε Πρόεδρε, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι σύσσωμη η Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκεται στο πλευρό του αμερικανικού λαού, καταδικάζοντας απερίφραστα και απόλυτα εκείνους που διέπραξαν τα φοβερά αυτά εγκλήματα στις Ηνωμένες Πολιτείες και εκφράζοντας τα βαθύτατα συλλυπητήριά μας στις οικογένειες που έχασαν αγαπημένα τους πρόσωπα στα φοβερά αυτά γεγονότα. Η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι δημοκρατικές κοινωνίες όλου του κόσμου πρέπει να ενωθούν με τις Ηνωμένες Πολιτείες στην προσπάθεια να φέρουν ενώπιον της δικαιοσύνης τους ενόχους των φρικτών αυτών εγκλημάτων και, στην προσπάθειά τους αυτή, πρέπει να διασφαλίσουν ότι στοχεύουν τις ίδιες τις τρομοκρατικές οργανώσεις και τα μέλη τους, και όχι τις κοινότητες στις οποίες ζουν με κίνδυνο να υποφέρουν αθώοι άνθρωποι.
Γενικά, η τρομοκρατία εμφανίζεται σε περιοχές συγκρούσεων, όπου, δυστυχώς, πολλοί από τους εμπλεκόμενους πιστεύουν σε αυτό που κάνουν. Η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο στην επίλυση αυτών των συγκρούσεων στα διάφορα μέρη του κόσμου, αποστέλλοντας στις περιοχές αυτές όχι στρατό, αλλά μία φιλοσοφία ειρήνης βασισμένη σε ισχυρές αρχές. Μας διαφεύγει συχνά ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεί το καλύτερο παράδειγμα συμφιλίωσης στην παγκόσμια ιστορία.
Ποιος θα μπορούσε να προβλέψει 60 χρόνια πριν το σημείο στο οποίο βρισκόμαστε σήμερα; Ποιος θα μπορούσε να τα προβλέψει όλα αυτά το 1941, ενώ μαινόταν ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος και σφαγιάζονταν εκατομμύρια άνθρωποι; Εάν οι γονείς και οι παππούδες μας έλεγαν "Μην ανησυχείτε, τα εγγόνια σας θα κάθονται μαζί στο κοινοβούλιο της Ενωμένης Ευρώπης" , κανείς δεν θα τους πίστευε. Έγινε όμως πραγματικότητα, και το πώς και το γιατί συνέβη αυτό έχει καθοριστική σημασία. Για το λόγο αυτό, η Ευρωπαϊκή Ένωση, αντί να στείλει στρατό, θα πρέπει να συστήσει στους κόλπους της Επιτροπής μία υπηρεσία για την ειρήνη και τη συμφιλίωση και να διορίσει έναν Επίτροπο ειρήνης και συμφιλίωσης που θα διαδώσει αυτή τη φιλοσοφία.
Καταρχάς, σε όλες τις περιοχές συγκρούσεων υπάρχουν λαοί χωρισμένοι. Η βία δεν συμβάλλει καθόλου στην επούλωση των διαφορών. Το πρώτο βήμα είναι ο διάλογος. Κατά δεύτερον, η αρχή του σεβασμού της διαφοράς, γιατί κάθε σύγκρουση οφείλεται σε διαφορές που αφορούν είτε τη θρησκεία, είτε την εθνικότητα, είτε τη φυλή. Τρίτον, θα πρέπει να δημιουργηθούν θεσμοί που σέβονται τις διαφορές αυτές και, τέταρτον, ότι θα πρέπει να υπάρξει συνεργασία προς το κοινό συμφέρον. Αυτές οι αρχές βρίσκονται στον πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και χάρη σε αυτές επιλύθηκαν οι χειρότερες διαμάχες στην ιστορία της ανθρωπότητας. Αυτές είναι οι αρχές στις οποίες πρέπει να εστιάζεται η επίλυση συγκρούσεων σε όλες τις περιοχές της γης.

Pirker
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, αγαπητοί κυρίες και κύριοι, σε κάθε περίπτωση, η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι μέχρι αυτή τη στιγμή και θα εξακολουθεί να είναι πιο ευάλωτη από τις ΗΠΑ, αν δεν βελτιωθεί όσο το δυνατό περισσότερο η συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, τόσο στο νομικό όσο και στον επιχειρησιακό τομέα. Διαθέτουμε βέβαια την Europol ως όργανο που είναι ικανό να δράσει και κατά της τρομοκρατίας, αλλά η Europol είναι ανίσχυρη αν δεν συμμορφώνονται όλα τα κράτη μέλη με τη σύμβαση και δεν παρέχουν εγκαίρως κατάλληλες πληροφορίες για τις απαραίτητες αναλύσεις και, στη συνέχεια, βοήθεια στα κράτη μέλη.
Η Europol είναι ανίσχυρη αν δεν διατίθεται επαρκές προσωπικό αυτή τη στιγμή, μόνο 12 συνεργάτες στην Europol διεξάγουν έρευνες σε σχέση με την τρομοκρατία στην Ευρώπη. Η Europol είναι επίσης ανίσχυρη αν δεν διαθέτει την απαραίτητη τεχνολογία. Επομένως, στον τομέα αυτό είναι απόλυτα απαραίτητη και επείγουσα η λήψη μιας δέσμης μέτρων. Συνεπώς, ζητώ να κληθούν τα κράτη μέλη να συμμορφωθούν απολύτως με τη σύμβαση της Europol, ιδίως με το άρθρο 4 της σύμβασης αυτής, και να καθιερωθεί ένας μηχανισμός που θα τα υποχρεώνει να διαβιβάζουν τις πληροφορίες που διαθέτουν.
Δεύτερον, πρέπει να διαθέσουμε έναν επαρκώς προικοδοτημένο προϋπολογισμό, ώστε να είναι δυνατή η δημιουργία ενός κέντρου με τον αντίστοιχο αριθμό αναλυτών για τη διεξαγωγή ερευνών σε σχέση με την τρομοκρατία. Τρίτον, στον αγώνα κατά της τρομοκρατίας, πρέπει να συστήσουμε κοινές ομάδες έρευνας στο πλαίσιο της συνεργασίας μεταξύ των αναλυτών της Europol και εκπροσώπων των κρατών μελών. Χαιρετίζουμε την εσπευσμένη πρωτοβουλία του Επιτρόπου Vitorino με τις δύο αποφάσεις-πλαίσιο ως μια νέα νομική βάση, την οποία χρειαζόμαστε επειγόντως για να καταπολεμήσουμε αποτελεσματικά την τρομοκρατία.
Η Ευρώπη αντιμετωπίζει μια πολύ σοβαρή πρόκληση. Αυτή τη στιγμή, η Ευρώπη οφείλει με αποφασιστικότητα, και περισσότερο ακόμη, να λάβει θέση και να αναλάβει δράση κατά της τρομοκρατίας. Αυτή είναι η επιταγή των καιρών!

Van den Berg
Κύριε Πρόεδρε, συνάδελφοι, η επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου στο Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου και το Πεντάγωνο έπληξε κατάκαρδα την δημοκρατία μας. Η νέα τρομοκρατία έχει ως κύριο στόχο να εμπνεύσει μέσα μας το φόβο, να απορυθμίσει τον κόσμο μας και να εκμεταλλευτεί συγχρόνως την αδυναμία των άλλων μέσα σε απλοϊκά σχήματα μαύρου/άσπρου. Θεωρώ την επίθεση αυτή ως επίθεση κατά του κόσμου μας, ολόκληρου του κόσμου και της διεθνούς έννομης τάξης μας, αυτήν ακριβώς την οποία θα ήθελα να υπερασπιστώ.
Η τρομοκρατία παγκοσμιοποιείται και χρησιμοποιεί επομένως τις παγκοσμιοποιημένες σύγχρονες τεχνολογίες και τα διεθνή εγκληματικά κυκλώματα. Για το λόγο αυτό απαιτείται απάντηση σε παγκόσμιο επίπεδο. Έχω κατά νου την ένταση της συνεργασίας μεταξύ των μυστικών μας υπηρεσιών και την εισχώρηση στα τρομοκρατικά δίκτυα. Δεν έχουμε πλέον την πολυτέλεια να βρίσκουμε λύσεις κάθε κράτος ξεχωριστά αγνοώντας τι κάνουν τα άλλα κράτη. Αντίθετα, οφείλουμε να αναλάβουμε κοινή δράση, η οποία θα μας επιτρέψει να σημειώσουμε πολύ περισσότερη πρόοδο από ό,τι θα μας επέτρεπε η μέχρι τώρα πρακτική μας.
Θα πρέπει να διαδραματίσουν επίσης δραστήριο ρόλο και οι διεθνείς χρηματοοικονομικοί όμιλοι, καθώς και οι πολυεθνικές επιχειρήσεις. Ως γνωστόν η νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, η εξόρυξη πετρελαίου σε περιοχές όπου σημειώνονται συγκρούσεις και το λαθρεμπόριο των αιματοβαμμένων διαμαντιών αποτελούν μεθόδους χρηματοδότησης παρανόμων πράξεων, συγκρούσεων, πολέμων, όλων αυτών των καταστάσεων που συνδέονται στενά με τα τρομοκρατικά δίκτυα.
Οφείλουμε να θέσουμε τέλος στην χρηματοδότηση ή την συνεργασία στο εμπόριο πρώτων υλών, στη χρηματοδότηση από το εμπόριο πρώτων υλών ή τη συνεργασία στο εμπόριο πρώτων υλών, εφόσον το εμπόριο αυτό τροφοδοτεί συγκρούσεις και αποτελεί πρόσφορο έδαφος για την τρομοκρατία. Με τον τρόπο αυτό μπορούμε να κάνουμε να στερέψει με εξαιρετική αποτελεσματικότητα η χρηματοδότηση των τρομοκρατικών δικτύων. Σε αυτόν τον νέο πόλεμο απαιτείται επίσης και μία διαρκής προσπάθεια στον τομέα ανταλλαγής οικονομικών και αστυνομικών πληροφοριών, ακόμη και αν καταστούν ορισμένες δημόσιες υπηρεσίες δαπανηρότερες ή βραδύτερες για λόγους ασφαλείας.
Ποθούμε να ζήσουμε σε μία ανοικτή και καθολικά προσβάσιμη δημοκρατία. Ο πόθος μας αυτός μας καθιστά ευάλωτους. Όμως η ισχύς εν τη ενώσει. Η αρχή αυτή ισχύει ανεξαρτήτως φυλής, πίστης ή εθνικότητας. Κάθε απόπειρα ενός τρομοκράτη να διαιρέσει τον κόσμο στον "κόσμο τους" και στον "κόσμο μας" , να υποκινήσει ομάδες ή θρησκείες κατά άλλων ομάδων ή θρησκειών, έχει προφανή κίνητρα. Τα κίνητρα τα τρομοκρατών δεν είναι οι θρησκείες ή τα ιδανικά. Διψούν για εξουσία. Όπλα τους είναι ο φόβος και η καταστροφή. Δεν επιδιώκουν την ειρήνη στην χώρα των Βάσκων, τη Λιβερία ή τη Μέση Ανατολή, επιδιώκουν απλώς να υπάρξουν θύματα μεταξύ του αμάχου πληθυσμού. Για το λόγο αυτό βρισκόμαστε στο πλευρό της Αμερικής και οποιασδήποτε φιλειρηνικής δύναμης η οποία θέλει να υποστηρίζει αυτή την διεθνή έννομο τάξη.

Brok
Κύριε Πρόεδρε, Κυρία Προεδρεύουσα του Συμβουλίου, κύριε Επίτροπε, διαπιστώνουμε ότι - όπως πιστεύω - η απάντηση σε αυτή την τρομοκρατική ενέργεια προετοιμάζεται με μεγάλη προσοχή. Οι Ηνωμένες Πολιτείες αντιμετωπίζουν το ζήτημα με ηρεμία και προσπαθούν να επιλύσουν το πρόβλημα βάσει μιας πολυμερούς προσέγγισης και σε συνεργασία με το ΝΑΤΟ. Αυτό καταδεικνύει ότι όλες οι ενέργειες γίνονται με σύνεση.
Γι' αυτό πιστεύω ότι πρέπει επίσης να καταστήσουμε σαφές ότι για εμάς δεν υπάρχει λόγος να αποποιηθούμε την ευθύνη και την υποχρέωσή μας, όχι μόνο από ευγνωμοσύνη, όχι μόνο για τη μελλοντική διασφάλιση των διατλαντικών σχέσεων, αλλά και γιατί είναι προς το συμφέρον μας! Αυτή η τρομοκρατία, που προσέλαβε τις διαστάσεις ενός πολέμου και προκάλεσε καταστροφές παρόμοιες με αυτές που είχαμε γνωρίσει μόνο κατά τους πολέμους, αυτή η τρομοκρατία είναι ικανή να πλήξει κατά τον ίδιο τρόπο σήμερα τις Βρυξέλλες, αύριο το Λονδίνο και μεθαύριο τη Μαδρίτη!
Οι τρομοκράτες βρίσκονται ήδη ανάμεσά μας και, για το λόγο αυτό, ουδείς μπορεί πλέον να απαρνηθεί την ευθύνη του. Πιστεύω ότι κανείς δεν πρέπει να αναζητήσει ένα άλλοθι για να μην συνεργαστεί όταν θα αναληφθούν πραγματικά δράσεις, και μάλιστα δράσεις τις οποίες θα πρέπει να συλλάβουμε βάσει ενός νέου προσδιορισμού της πολιτικής ασφάλειας: δηλαδή, στρατιωτικές δράσεις με χρησιμοποίηση όλων των μέσων εξωτερικής πολιτικής - ώστε π.χ. να μην επιτρέπεται και ο σχηματισμός συμμαχιών υπέρ των άλλων - σε συνδυασμό με μέτρα για την εσωτερική ασφάλεια, τις οποίες περιέγραψαν ήδη ο κ. Vitorino και πολλοί άλλοι σε αυτό το Κοινοβούλιο.
Σε τελευταία ανάλυση, πρέπει να είναι σαφές ότι είναι δυνατό να εφαρμοστούν διασυνοριακά μέτρα εναντίον της διασυνοριακής τρομοκρατίας και ότι η καλύτερη εθνική νομοθεσία και η καλύτερη εθνική αστυνομία δεν προσφέρουν τίποτε αν δεν υπάρχει συνεργασία στον τομέα αυτό!
Θέλω να διατυπώσω μια τελευταία παρατήρηση: τίποτε δεν δικαιολογεί την τρομοκρατία αλλά, πρέπει να μεριμνήσουμε ώστε οι λόγοι για τους οποίους παρέχεται υποστήριξη στην τρομοκρατία να εξαλειφθούν. Επομένως, οφείλουμε να συμβάλουμε στην εξάλειψη του γόνιμου εδάφους που προσφέρεται για την τρομοκρατία στη Μέση Ανατολή και σε πολλές άλλες περιοχές!
(Χειροκροτήματα)

Dνez Gonzαlez
Κύριε Πρόεδρε, οι τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου έδωσαν μεγάλη επικαιρότητα στη συζήτησή μας για την αναγκαιότητα μιας κοινής δράσης για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας. Είμαστε ακόμη συνεπαρμένοι από τις τρομακτικές εικόνες, από την τρομακτική πραγματικότητα, από τις βαρύτατες συνέπειες που ήδη διαφαίνονται, συνέπειες τις οποίες προβλέπαμε και φοβόμασταν πως θα έχουν.
Όμως, πέρα από την επίπτωση στην οικονομία ή στις παγκόσμιες πολιτικές σχέσεις, υπάρχουν χιλιάδες άνθρωποι που σκοτώθηκαν, χιλιάδες άνθρωποι που έχασαν τους γονείς τους, τα παιδιά τους, τους συζύγους τους, τους φίλους τους, τα αγαπημένα τους πρόσωπα. Σε αυτούς τους ανθρώπους που υποφέρουν, στα θύματα, θέλω να αφιερώσω τις πρώτες μου λέξεις: αυτοί, τα θύματα, πρέπει να είναι παρόντες στις μελλοντικές μας συζητήσεις και αποφάσεις. Γιατί έχουμε χρέος σε όλους τους. Ακριβώς για να αποδοθεί δικαιοσύνη και για να αποφευχθεί το ενδεχόμενο να υπάρξουν, από δράση ή από παράλειψη, και άλλα αθώα θύματα, πρέπει να ενεργήσουμε. Ξέρουμε ότι κάτι πρέπει να κάνουμε, ότι πρέπει να δώσουμε απάντηση, μια απάντηση δίκαιη, δημοκρατική, μετρημένη, αλλά πάντως απάντηση, επειδή οι τρομοκράτες δεν μπορούν να αισθάνονται ότι έχουν ατιμωρησία ούτε να την έχουν και επειδή έχουμε υποχρέωση να διαβεβαιώσουμε τους πολίτες ότι το κράτος δικαίου έχει τα απαραίτητα μέσα για να υπερασπίζεται τη ζωή, την ελευθερία και την ασφάλειά τους.
Ούτε θέλω ούτε μπορώ να αποστασιοποιηθώ από τη βασκική καταγωγή μου. Θα ήθελα να μην έχω αυτήν την πείρα επί του θέματος, και τι δεν θα έδινα για να μην την έχω, αλλά την έχω. Ξέρω ότι η διεθνής συνεργασία είναι ο δρόμος, ότι οι πρωτοβουλίες που παρουσίασε σήμερα ο Επίτροπος Vitorino είναι ο δρόμος: πολιτική συνεργασία, δικαστική συνεργασία, αστυνομική συνεργασία. Η συνυπευθυνότητα έναντι της τρομοκρατίας είναι η πρωταρχική, η πιο αποτελεσματική πολιτική μας απάντηση.
Κυρίες και κύριοι, η τρομοκρατία - όπως ειπώθηκε ήδη - δεν έχει σύνορα ούτε πατρίδα ούτε θρησκεία ούτε ιδεολογία. Έχει κοινό στόχο και κοινή μέθοδο. Ποτέ δεν θέλησε την ειρήνη. Πάντα προσπαθούσε να μας νικήσει, να νικήσει τη δημοκρατία. Γι' αυτό σας λέω ότι αυτό που αποφάσισε σήμερα η Επιτροπή, αυτό που εγκρίθηκε σήμερα, είναι ένα ιστορικό γεγονός. Επιτρέψτε μου να το χαρακτηρίσω έτσι. Έγινε το βήμα που έλειπε για να περάσουμε από την αλληλεγγύη, αναγκαία αλλά όχι επαρκή, στην κοινή δράση όλων.
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Vitorino, και σας ευχαριστώ πολύ όλους για αυτήν την απόφαση.

Oostlander
Κύριε Πρόεδρε, πάμπλουτα μέλη των ανώτερων κοινωνικών τάξεων με πανεπιστημιακή μόρφωση επιτίθενται κατά του οικονομικού μας συστήματος και κατά του συστήματος ασφαλείας μας. Αυτό το φοβερό δράμα απαιτεί να αναλάβουμε δράση. Οι πολίτες καλούν τις κυβερνήσεις να επιδείξουν αποφασιστικότητα.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση μπόρεσε να επιδείξει αποφασιστική στάση στο εξωτερικό διότι αποδείχθηκε ότι είναι σε θέση να μιλά όλο και περισσότερο με μία φωνή. Έτσι αυξήθηκε κατακόρυφα η αποτελεσματικότητα των προσπαθειών μας να στερήσουμε τους τρομοκράτες από το πρόσφορο έδαφος που είχαν μέχρι τώρα. Ελπίζω ότι και στο μέλλον οι προσπάθειες μας θα είναι τόσο επιτυχείς. Στο εσωτερικό της Ένωσης δεν έχουμε ακόμα επιτύχει να εκφραζόμαστε με μία φωνή. Εξακολουθεί να ισχύει κατά κύριο λόγο η πολιτική του "ο καθένας για τον εαυτό του" . Ευτυχώς η Επιτροπή διαπίστωσε ότι η κατάσταση αυτή δεν μπορεί να συνεχιστεί.
Κύριε Vitorino, σας συγχαίρω για το γεγονός ότι εσείς και η Επιτροπή διαπιστώσατε ότι αποτελεί αδήριτη ανάγκη να εκφράζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση με μία φωνή. Μέσα σε μία εβδομάδα μας υποβάλατε λεπτομερές σχέδιο προτάσεων οι οποίες είναι ρεαλιστικές και πραγματικά αναγκαίες. Το σχέδιο αυτό θα επιβραβευθεί με την εμπιστοσύνη των πολιτών. Ελπίζω να μην διανοηθεί καν να αποστασιοποιηθεί κάποιο κράτος μέλος από αυτό το αναγκαίο πρόγραμμα δράσης επισύροντας έτσι την αγανάκτηση των ίδιων των πολιτών του.
Είναι προφανές ότι χρειάζεται να επιβληθεί η δικαιοσύνη, διότι πρόκειται κατά κύριο λόγο εδώ για ένα έγκλημα, ό,τι ωραία κίνητρα και αν επικαλούνται οι δράστες για να το ωραιοποιήσουν. Το βλέπουμε αυτό και στη Βόρειο Ιρλανδία, όπου χρησιμοποιούνται άδικα καλλωπιστικοί όροι για ομάδες οι οποίες αποτελούν προσβολή σε όποιον σέβεται την θρησκεία.
Εκφράζουμε την ικανοποίηση μας για την έκθεση Watson, η οποία δίνει μία πρώτη ώθηση στις προσπάθειες του Κοινοβουλίου και μπορεί να συμπληρωθεί περαιτέρω με θέσεις σχετικά με την προετοιμασία εγκλημάτων τα οποία διαπράττονται αλλού, εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ευελπιστούμε ότι ο Επίτροπος δεν θα επιτρέψει να υιοθετηθούν σχέδια αποφάσεων πλαισίων με ασταθείς διατυπώσεις, όπως προτείνονται κάποτε στις ημέρες μας, διατυπώσεις οι οποίες στερούνται κάθε νοήματος. Η πραγματική προστιθέμενη αξία θα υπάρχει εφόσον οι πολίτες συνειδητοποιήσουν με σαφήνεια ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση αναλαμβάνει πρωτοπόρο ρόλο στην εξασφάλιση της εσωτερικής ασφάλειας.

Jarzembowski
Κύριε Πρόεδρε, κυρία Προεδρεύουσα του Συμβουλίου, αγαπητέ κύριε Επίτροπε, πρέπει να προσδιορίσουμε τις συνέπειες και για τον τομέα των εναέριων μεταφορών. Χρειαζόμαστε μέτρα για να αποφευχθεί η επανάληψη παρόμοιων τρομοκρατικών ενεργειών στις εναέριες μεταφορές. Χρειαζόμαστε επειγόντως την αύξηση της ασφάλειας για τους επιβάτες και κατά προτίμηση σε διεθνή κλίμακα. Αλλά οι προσπάθειες όλων πρέπει να αρχίσουν στα αεροδρόμια των αντίστοιχων χωρών τους. Χρειαζόμαστε αυστηρότερους ελέγχους των αποσκευών και χειραποσκευών. Χρειαζόμαστε αυστηρότερους ελέγχους των συνεργατών στα αεροδρόμια. Δεν αρκεί να είναι οι έλεγχοι αυστηρότεροι στα αεροδρόμια σήμερα και αύριο, αν σε έξι μήνες καταστούν και πάλι χαλαροί σε ορισμένες περιοχές της Ευρώπης. Όχι! χρειαζόμαστε αυστηρούς ελέγχους σε μόνιμη βάση.
Σε κατ' ιδίαν περιπτώσεις, θα χρειαστούν ενδεχομένως για ορισμένες διαδρομές οπλισμένοι αεροσυνοδοί, και θα πρέπει να εξεταστεί το ενδεχόμενο της ασφάλισης των θαλάμων διακυβέρνησης έναντι τρομοκρατικών επιθέσεων, διότι πρέπει να αποφευχθεί η μετατροπή των αεροπλάνων στο μεγαλύτερο όπλο του κόσμου. Ωστόσο, δεν ανησυχούμε μόνο για την ασφάλεια των επιβατών - η οποία έχει πρωταρχική σημασία - αλλά έχουμε και μια δεύτερη ανησυχία: δηλαδή, αυτή τη στιγμή παρατηρούνται τεράστιες μειώσεις του αριθμού επιβατών των αερογραμμών. Πρέπει να παρακολουθήσουμε την κατάσταση. Πρόκειται για μειώσεις που προκλήθηκαν από τις τρομοκρατικές επιθέσεις; Πρόκειται για μειώσεις που οφείλονται στην οικονομική συγκυρία ή για διαρθρωτικές μειώσεις του αριθμού των επιβατών; Οι απαιτήσεις ορισμένων κυβερνήσεων που μπορούσε να διαβάσει κανείς σήμερα σε ορισμένες εφημερίδες - επιδοτήσεις, επιδοτήσεις - δεν μπορούν να αποτελέσουν τη λύση!
Η Ομάδα μου απορρίπτει τη χορήγηση επιδοτήσεων στις αεροπορικές εταιρείες. Πρέπει να σκεφτούμε πώς μπορούμε να βοηθήσουμε τις αεροπορικές εταιρείες. Μπορούμε να τις βοηθήσουμε με τη θέσπιση της χρήσης κοινών κωδικών για τις πτήσεις, την έγκριση αναδιαρθρώσεων των επιχειρήσεων, καθώς και συγχωνεύσεων και εξαγορών. Έτσι μπορούμε να λύσουμε το πρόβλημα με πιο κατάλληλο τρόπο για να τις διατηρήσουμε ανταγωνιστικές, αλλά δεν επιτρέπεται να καταβάλλουμε επιδοτήσεις αδιακρίτως.
Ασφαλώς, η κατάσταση μπορεί να μεταβληθεί. Αν οι ΗΠΑ υποστηρίξουν τις αεροπορικές εταιρείες τους με τη χορήγηση τεράστιων ποσών, τότε πρέπει να εξακριβώσουμε ποιες θα είναι οι συνέπειες της ενέργειας αυτής στη διατλαντική αγορά. Τότε δεν θα μπορούμε να αφήσουμε αβοήθητες τις αεροπορικές εταιρείες μας, αλλά, παρακαλώ, ας ενεργήσουμε με διορατικότητα, και, πρώτα από όλα, χρειαζόμαστε μια αύξηση της ασφάλειας των επιβατών!

Morillon
Κύριε Πρόεδρε, την Τρίτη ξυπνήσαμε σαστισμένοι από την εκδήλωση μιας νέας μορφής ολοκληρωτισμού. Το κοινό σημείο του ναζισμού προχτές, του σταλινισμού χτες, του ισλαμικού φονταμενταλισμού σήμερα είναι η βαθύτατη περιφρόνηση για την ανθρώπινη ύπαρξη, την οποία θέλουν να υποτάξουν στην πραγματοποίηση των σχεδίων τους για παγκόσμια κυριαρχία.
Στις 11 Σεπτεμβρίου, στη Νέα Υόρκη και την Ουάσινγκτον δεν επλήγη μόνο η ελευθερία, αλλά και η αξιοπρέπεια του ανθρώπου. Αυτοί που έδωσαν την εντολή για την τερατώδη αυτή επίθεση θυσίασαν σκόπιμα τους ίδιους τους άνδρες τους, με μόνο στόχο να σκοτώσουν όσο το δυνατόν περισσότερα αθώα θύματα, να προκαλέσουν τρόμο στο νου των αντιπάλων τους και να ενισχύσουν περαιτέρω το φανατισμό των οπαδών τους. Η αποφασιστικότητα που επιδεικνύει ολόκληρος ο κόσμος δείχνει ότι απέτυχαν στον πρώτο στόχο τους, οι εκδηλώσεις χαράς όμως που σημειώθηκαν από δω κι από κει αποδεικνύουν ότι ενδεχομένως δεν έχουν αποτύχει και στο δεύτερο στόχο τους. Ενώπιον της απειλής αυτής, θα υποχρεωθούμε να επανεξετάσουμε την κοινή μας άμυνα, αλλά και να εργαστούμε για την επικράτηση μιας νέας παγκόσμιας τάξης, η οποία θα επιτρέπει κυρίως στην Ευρώπη να εμπλέκεται περισσότερο στη διευθέτηση των περιφερειακών διενέξεων, που τόσο στην Εγγύς Ανατολή όσο και στο Αφγανιστάν ή την Αφρική αιματοκυλούν συνεχώς τον πλανήτη.
Για να καταπολεμήσουμε την φονταμενταλιστική τρομοκρατία, ο κύριος στόχος στον οποίο θα εστιαστούν ως επί το πλείστον οι προσπάθειές μας θα πρέπει να είναι να ενισχύσουμε περαιτέρω όλους τους οπαδούς του μετριοπαθούς και ανεκτικού ισλαμισμού, είτε βρίσκονται στην εξουσία είτε στην αντιπολίτευση. Στο Αφγανιστάν, λόγου χάρη, δεν καταφέραμε να ανταποκριθούμε στο πιεστικό αίτημα του ταγματάρχη Μασούντ και να καταστρέψουμε τη φωλιά των κηφήνων που έχει σχηματιστεί στη χώρα αυτή. Θα πρέπει να υποστηρίξουμε τους οπαδούς του στη Συμμαχία του Βορρά, τους μόνους εκπροσώπους της αναγνωρισμένης κυβέρνησης της χώρας αυτής, και να τους βοηθήσουμε με κάθε μέσο να ανατρέψουν το βάρβαρο καθεστώς των Ταλιμπάν. Για να καταπολεμήσουμε την φονταμενταλιστική τρομοκρατία, θα πρέπει να αναμορφώσουμε ριζικά την άμυνά μας. Η Ευρώπη δεν διαθέτει τα απαιτούμενα μέσα. Το αμερικανικό Κογκρέσο και η αμερικανική Γερουσία χορήγησαν προσφάτως 40 εκατομμύρια δολάρια στον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών. Τι ποσό, κυρία Προεδρεύουσα του Συμβουλίου, κύριε Επίτροπε, διαθέτετε σήμερα για να κάνετε πράξη με άλλο τρόπο και όχι μόνο με τα ωραία λόγια τη βούλησή μας να λάβουμε μέρος, στο πλευρό του αμερικανικού λαού, στον αγώνα που οφείλουμε να διεξαγάγουμε;
Αγαπητοί μου συνάδελφοι, σήμερα τίποτα δεν είναι ίδιο με παλιά. Ελπίζω ότι κατά την έγκριση σε δεύτερη ανάγνωση του σχεδίου προϋπολογισμού του 2002, θα μπορέσουμε να συναγάγουμε τα δέοντα συμπεράσματα.

Cushnahan
Κύριε Πρόεδρε, κυρία Προεδρεύουσα του Συμβουλίου, κύριε Επίτροπε, εκπροσωπώ μία χώρα που έχει ξεχωριστή και στενή ιστορική σχέση με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Είμαστε ιδιαίτερα ευγνώμονες για την υποστήριξη που μας παρείχε η χώρα αυτή στην εξάλειψη της βίας στη νήσο μας.
Όσα συνέβησαν στη Νέα Υόρκη και στην Ουάσινγκτον δεν είναι καινούργια. Οι επιθέσεις σε οικονομικούς και πολιτικούς στόχους και στόχους ασφαλείας, με μεγάλο αριθμό θυμάτων μεταξύ αθώων πολιτών, ήταν ανέκαθεν το σήμα κατατεθέν της διεθνούς τρομοκρατίας. Τις έχουμε ζήσει στην Ιρλανδία, στην Ισπανία και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες: γι' αυτό και συμμεριζόμαστε και κατανοούμε τον πόνο όσων υπέφεραν. Εμείς, στην Ιρλανδία, ελπίζουμε ότι τα φρικτά αυτά εγκλήματα θα επιταχύνουν τις εξελίξεις και θα αλλάξουν τον τρόπο με τον οποίο ορισμένοι εκπρόσωποι οργανώσεων που ευθύνονται για παρόμοιες φρικαλεότητες στην Ιρλανδία αντιμετωπίζονται ως διασημότητες σε ορισμένες περιοχές των Ηνωμένων Πολιτειών. Ελπίζουμε επίσης ότι θα υπονομεύσουν τη δυνατότητα των οργανώσεων αυτών να συγκεντρώνουν χρήματα, ιδιαίτερα όταν το παραστρατιωτικό τους σκέλος εξακολουθεί να διατηρεί όπλα τρομοκρατίας και μαζικής καταστροφής και να συνεργάζεται με ηγέτες άλλων τρομοκρατικών οργανώσεων.
Το βασικότερο ζήτημα που αντιμετωπίζουν οι δημοκρατικοί ηγέτες είναι πώς να απαντήσουν σε αυτή την τελευταία φρικαλεότητα. Η γλώσσα που χρησιμοποίησε πρόσφατα ο Πρόεδρος Τζωρτζ Μπους πρέπει να ομολογήσω ότι με ανησυχεί. Οι δηλώσεις για σύλληψη των τρομοκρατών "νεκρών ή ζωντανών" μπορεί να είναι η γλώσσα που χρησιμοποιείται στις καουμπόικες ταινίες, δεν είναι όμως σε καμία περίπτωση η γλώσσα που πρέπει να χρησιμοποιείται από έναν παγκόσμιο ηγέτη, σίγουρα πάντως όχι σε περίοδο κρίσης.
Το αίσθημα της αποστροφής που ακολούθησε τα γεγονότα της περασμένης εβδομάδας, παρέχει το έναυσμα για συσπείρωση όλων γύρω από τα δημοκρατικά ιδεώδη στον αγώνα κατά της διεθνούς τρομοκρατίας. Τυχόν λανθασμένοι χειρισμοί, ωστόσο, μπορεί να οδηγήσουν σε σύγκρουση του δυτικού με τον ισλαμικό κόσμο με καταστροφικές συνέπειες για όλους μας. Συνεπώς, η απάντησή μας πρέπει να χαρακτηρίζεται από σύνεση και αναλογικότητα. Δεν πρέπει να οδηγήσει σε άσκοπα θύματα μεταξύ των αμάχων, δημιουργώντας άλλη μία γενιά τρομοκρατών.
Έχουμε τη μοναδική ευκαιρία να απαλλάξουμε τον κόσμο από την πληγή της τρομοκρατίας και να εδραιώσουμε τη δημοκρατία. Οι μελλοντικές γενιές δεν θα μας συγχωρήσουν εάν δεν εκμεταλλευτούμε αυτή την ευκαιρία.

Van Orden
Κύριε Πρόεδρε, τις τραγικές αυτές στιγμές, στο Ηνωμένο Βασίλειο είμαστε όλοι ενωμένοι σε έναν κοινό σκοπό. Μας καθησυχάζουν τα μηνύματα αλληλεγγύης προς τις Ηνωμένες Πολιτείες, που εκφράζονται από τους πολιτικούς ηγέτες σε όλη την Ευρώπη. Στο παρελθόν, ο ενθουσιασμός πολλών ευρωπαίων πολιτικών για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση τροφοδοτούνταν από αισθήματα αντιαμερικανισμού. Αυτά πρέπει να σταματήσουν. Λίγες φορές στο παρελθόν υπήρξε πιο επιτακτική η ανάγκη για ευρωατλαντική ενότητα.
Πιστεύω πως οι ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα διασφαλίσουν ότι καμία ευρωπαϊκή κυβέρνηση δεν θα υπαναχωρήσει όταν τα πράγματα αρχίσουν να γίνονται δύσκολα. Σε προηγούμενες περιόδους κρίσης, η αποφασιστικότητα ορισμένων από εμάς γρήγορα εξανεμίστηκε. Θα ήταν εξαιρετικά άκαιρο να χρησιμοποιηθεί η κρίση αυτή για την προώθηση και την επιτάχυνση των στόχων της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, και ιδιαίτερα των ουσιαστικά αυτονομιστικών στοιχείων της ευρωπαϊκής αμυντικής πολιτικής. Στόχος μας πρέπει να είναι η ανάληψη ουσιαστικής δράσης κατά της τρομοκρατίας, και όχι απλώς η εκμετάλλευση της ευκαιρίας για να διευρύνουμε της αρμοδιότητες της ΕΕ.
Στο εσωτερικό μέτωπο, ελπίζω ότι ο προτεινόμενος κοινός ορισμός των τρομοκρατικών εγκλημάτων από την Ευρωπαϊκή Ένωση και η σχετική νομοθεσία θα είναι αρκετά ισχυρά ώστε να επιτρέψουν επιτέλους την ανάληψη αποτελεσματικής δράσης κατά μεγάλου αριθμού τρομοκρατικών οργανώσεων σε όλη την Ευρώπη. Πρέπει να ομολογήσω ότι αμφιβάλλω. Το πρόβλημα είναι ότι πάρα πολλοί τρομοκράτες έχουν τους απολογητές τους και κρύβονται πίσω από διαφορετικό προσωπείο.
Πρέπει να βρεθούν τρόποι ώστε να μην επιτρέπεται στις ομάδες υποστήριξης της τρομοκρατίας να προβαίνουν σε ενέργειες που θεωρούνται ακόμα νόμιμες στις χώρες μας, όπως είναι η στρατολόγηση, ο προσηλυτισμός, οι ραδιοτηλεοπτικές μεταδόσεις και η συγκέντρωση πόρων για τη χρηματοδότηση παράνομων ενεργειών σε άλλα μέρη του κόσμου. Συγκεκριμένα, είναι καιρός οι επτά χώρες της ΕΕ που δεν το έχουν κάνει ακόμα, συμπεριλαμβανομένης της βελγικής Προεδρίας, να επικυρώσουν και να εφαρμόσουν τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για την καταστολή της χρηματοδότησης της τρομοκρατίας, ώστε να εξαρθρώσουμε τα δίκτυα μαύρου χρήματος που στηρίζουν τις τρομοκρατικές οργανώσεις.
Η δημοκρατική κοινωνία πρέπει να προστατεύσει τον εαυτό της και να είναι σε θέση να αντιμετωπίσει πραγματικούς κινδύνους. Τα τελευταία χρόνια, σταδιακά παροπλίζεται.

Gemelli
Κύριε Πρόεδρε, εκφράζοντας την απερίφραστη καταδίκη μου για τις τρομοκρατικές πράξεις και δηλώνοντας ότι η τρομοκρατία δεν έχει ανάγκη από επίθετα ούτε από ιδεολογικές τοποθετήσεις για να είναι αποτρόπαια, συμμερίζομαι τη σκέψη όλων όσων πιστεύουν ότι πρέπει να υλοποιηθεί μια πολύ στενή συνεργασία με τις Ηνωμένες Πολιτείες για το σχηματισμό ευρύτατης παγκόσμιας συμμαχίας κατά της τρομοκρατίας, με όλες τις χώρες που θα θελήσουν να συμμετάσχουν. Η παγκόσμια συμμαχία κατά της τρομοκρατίας θα πρέπει ασφαλώς να έλθει αντιμέτωπη με τις στρατιωτικές πτυχές για να εγγυηθεί την ασφάλεια, αλλά θα πρέπει να εξετάσει και όλες τις πιθανές μορφές τρομοκρατίας που θα μπορούσαν να εφαρμοστούν και που εκτείνονται από τη χρηματοπιστωτική ως την τραπεζική, από την οικονομική ως τη διατροφική και από την περιβαλλοντική ως την ηλεκτρονική και πληροφορική.
Η συζήτηση των κοινοβουλευτικών συνελεύσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του ΟΑΣΕ, της ΔΕΕ, που συγκεντρώθηκαν στη Συνέλευση του Συμφώνου Σταθερότητας της Ανατολικής και Νότιας Ευρώπης, τόνισε, στην πλειοψηφία των παρεμβάσεων, αφενός, την ανάγκη επιτάχυνσης της διαδικασίας εκδημοκρατισμού των χωρών αυτών και, αφετέρου, την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που αντιπροσωπεύουν τους δύο μείζονες στυλοβάτες για να υπερνικηθεί η φτώχεια και η υπανάπτυξη με την ορθολογική χρήση των οικονομικών πόρων.
Η υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και η εφαρμογή της δημοκρατίας πρέπει, από αυτήν τη στιγμή, να είναι απαράβατη προϋπόθεση, που η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να απαιτεί από όλες τις χώρες με τις οποίες διατηρεί σχέσεις. Η προϋπόθεση αυτή είναι αυστηρή και απόλυτη γιατί αντιπροσωπεύει την εγγύηση για την προστασία και την υπεράσπιση της αξιοπρέπειας κάθε πολίτη στον κόσμο. Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να επιβεβαιώσει το σεβασμό κάθε θρησκευτικής πίστης και, ταυτόχρονα, να ζητήσει από όλες τις θρησκείες να καταδικάσουν και να αποκηρύξουν τις τρομοκρατικές πράξεις για να χαράξουν μια σαφή διαχωριστική γραμμή μεταξύ της κοινωνίας των πολιτών, που είναι ελεύθερη να διαδηλώνει οποιαδήποτε θρησκεία, και της τρομοκρατίας, στην οποία δεν πρέπει να αναγνωριστεί κανένα θρησκευτικό κίνητρο. Συμμερίζομαι την ιδέα της σύγκλησης ενός μεσογειακού φόρουμ για να καταδικάσει την τρομοκρατία, να υποστηρίξει την ειρηνευτική διαδικασία στη Μέση Ανατολή και να δώσει νέα πνοή στις ευρωμεσογειακές εταιρικές σχέσεις.
Τέλος, η Europol και η Eurojust μαζί πρέπει να γίνουν αποτελεσματικά ευρωπαϊκά Όργανα, θέτοντας το πρόβλημα εμπλουτισμού του ευρωπαϊκού corps juris και δημιουργώντας έτσι ένα νομικό πλαίσιο αναφοράς για τη θεμελίωση και την απαρχή του ευρωπαϊκού αστικού, ποινικού και διοικητικού δικαίου.

Atkins
Κύριε Πρόεδρε, συμμερίζομαι και εκφράζω τη συμπαράστασή μου προς τις Ηνωμένες Πολιτείες και τα υπόλοιπα θύματα του φοβερού αυτού συμβάντος. Ως πρώην υπουργός της Βορείου Ιρλανδίας, υπήρξα και εγώ στόχος τρομοκρατών και έχω αντικρίσει τις τηλεοπτικές κάμερες τριγυρισμένος από τα ερείπια τρομοκρατικής επίθεσης. Γνωρίζω, λοιπόν, πόσο σημαντικό είναι να υπάρξει η σωστή αντίδραση, αλλά και να προστατευθεί το κοινό, όσο αυτό είναι δυνατόν σε μια δημοκρατία.
Όπως και ο συνάδελφός μου, κ. Jarzembowski, ανησυχώ κυρίως για την αεροπλοΐα και τους απλούς ανθρώπους που ζουν από αυτήν. Ως μέλος της Επιτροπής Μεταφορών, έστειλα επιστολή στον πρόεδρο της επιτροπής, ζητώντας να εξεταστούν έγκαιρα οι συνέπειες για τη σημαντική αυτή βιομηχανία. Καταρχάς, η ασφάλεια αεροδρομίων και αεροσκαφών, κατά δεύτερον, ο έλεγχος της συμφόρησης του εναέριου χώρου λόγω της προβλεπόμενης αύξησης της στρατιωτικής δραστηριότητας, οι κίνδυνοι εχθρικής παραβίασης του ευρωπαϊκού πολιτικού εναέριου χώρου και, φυσικά, όπως είπε ο συνάδελφος, η συνεχιζόμενη βιωσιμότητα των ευρωπαϊκών αερογραμμών. Είναι εξαιρετικά σημαντικό να προσεγγίσουμε με συνέπεια το θέμα της δημόσιας ασφάλειας και της συλλογικής ηρεμίας σε όλη την ΕΕ.
Δεν πρέπει να αντιδρούμε με υπερβολή, επιτείνοντας τους δικαιολογημένους φόβους των ταξιδιωτών και απειλώντας τις πολιτικές τους ελευθερίες, πρέπει όμως να διορθώσουμε την κατάσταση και πρέπει να τη διορθώσουμε αμέσως. Πρέπει να αναλάβουμε δράση μαζί με τους φίλους και τους συμμάχους μας στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και σε διεθνείς οργανισμούς όπως ο ICAO. Για να διορθωθεί η κατάσταση θα απαιτηθεί κόπος, προσπάθεια και δέσμευση: όπως είπε ο κ. Van Orden, πρέπει να διασφαλίσουμε ότι σε έξι μήνες από τώρα θα λέμε και θα πράττουμε τα ίδια που διακηρύττουμε αυτή τη στιγμή. Τελειώνοντας, το μήνυμα είναι αρκετά απλό: δεν πρέπει να επιτρέψουμε στην τρομοκρατία να νικήσει.

Krarup
DA) Κάθε επίθεση εναντίον των πολιτών είναι αποτρόπαια και ως εκ τούτου οι πολεμικές ιαχές που ακούμε στην Ουάσινγκτον - ο Πρόεδρος χρησιμοποιεί την έκφραση "σταυροφορία" - είναι επίσης αποτρόπαιες. Είναι ανήκουστες, διότι, όπως γνωρίζουμε, μια πολεμική επέμβαση θα καταστρέψει σίγουρα την κοινωνία των πολιτών και θα δημιουργήσει τις κατάλληλες βάσεις για ακόμη περισσότερη τρομοκρατία. Το σπουδαιότερο καθήκον μας είναι να υπενθυμίσουμε στους συμμάχους μας, τις ΗΠΑ, να επιδείξουν συγκράτηση και να εκτιμήσουν καλά τη δράση τους, διότι η τρομοκρατία δεν καταπολεμείται με πολεμικές επεμβάσεις. Όσον αφορά τις προτάσεις που υπέβαλε η Επιτροπή θα πω εν συντομία ότι αυτό που είναι απαραίτητο για να αποφευχθεί η τρομοκρατία δεν εμπεριέχεται στις προτάσεις. Οι ρίζες πάνε πολύ βαθύτερα. Αυτό που προτείνεται ούτε είναι απαραίτητο ούτε επαρκεί για να ξεριζωθεί η τρομοκρατία. Το θέμα αφορά εντελώς άλλα, θεμελιώδη προβλήματα κατανομής. Αυτό είναι το σημαντικό. Ας αποφύγουμε λοιπόν αυτές τις στρατιωτικές μεταφορικές εκφράσεις, τους αγώνες, τις συρράξεις και τις σταυροφορίες.

Neyts-Uyttebroeck
. (NL) Κύριε Πρόεδρε, συνάδελφοι, άκουσα με τη δέουσα προσοχή τις πολυπληθείς παρεμβάσεις στη σημερινή συζήτηση. Πιστεύω ότι σε αυτές αναφέρθηκαν διάφορα ιδιαίτερα αξιόλογα ζητήματα.
Φυσικά τα γεγονότα της προηγούμενης Τρίτης αποτέλεσαν ένα πραγματικό εγερτήριο για την Ευρώπη. Όπως ανάφεραν ήδη πολλοί βουλευτές, θα πρέπει πραγματικά να ξεπεράσουμε στο μέλλον τη διάκριση μεταξύ πρώτου, δεύτερου και τρίτου πυλώνα της ολοκλήρωσης, με άλλα λόγια τη διαφορά μεταξύ του δεύτερου και τρίτου πυλώνα στην ευρωπαϊκή οικοδόμηση. Ίσως διαπιστώσουν όσοι ζητούν κάτι τέτοιο ότι δεν πρόκειται για βίαιο θεσμικό εξαναγκασμό αλλά για ένα μέτρο προκειμένου να εξασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα στη δράση της Ένωσης.
Στο πλαίσιο αυτό άκουσα με ιδιαίτερη προσοχή την πρόσκληση που μου απηύθυνε ο συνάδελφός σας και φίλος μου Jan-Kees Wiebenga. Θα ήθελα να του πω ότι μπορεί να ξεκινήσει ευθύς αμέσως το καλό έργο πείθοντας το κόμμα και την κυβέρνησή του υπέρ της κατάργησης οιουδήποτε δικαιώματος αρνησικυρίας στον τρίτο πυλώνα. Κάτι τέτοιο θα αποτελούσε ένα σημαντικό βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση.
Όσον αφορά την συνεργασία μας με τις Ηνωμένες Πολιτείες, δήλωσα εξ ονόματος του Συμβουλίου ότι αυτή θα πρέπει να ενταθεί και να ξεπεράσει τις συνηθισμένες μορφές συνεργασίας. Όπως και πολλοί από εσάς, ελπίζω ότι η αμερικανική πρόσκληση για βοήθεια από την Ευρώπη, στην οποία επανειλημμένως αναφέρθηκαν διάφοροι συνάδελφοι, θα εξακολουθήσει να ισχύει με την ίδια σαφήνεια και στο μέλλον και ότι θα μπορέσει να επιτευχθεί μία ισόρροπη συνεργασία, έτσι ώστε να αλληλοενημερωνόμαστε, να αλληλοϋποστηριζόμαστε και να αλληλοβοηθούμεθα σε ισότιμη βάση όσο το δυνατόν πιο πλήρως σε κάθε δράση που απαιτείται για την καταπολέμηση της διεθνούς τρομοκρατίας.
Όπως τόνισαν ορισμένοι βουλευτές, θα ήθελα να υπογραμμίσω και εγώ εξ ονόματος του Συμβουλίου ότι θα αποτελούσε φρικτό λάθος να θεωρήσουμε τα γεγονότα της προηγούμενης εβδομάδας ένα είδος σύγκρουσης μεταξύ δύο πολιτισμών ή, ακόμα χειρότερα, ένα είδος σύγκρουσης μεταξύ διαφορετικών φιλοσοφικοθρησκευτικών βιοθεωριών. Κανένας δεν έχει, δυστυχώς, μονοπώλιο ούτε στον εξτρεμισμό ούτε στο φανατισμό.
Τα γεγονότα της προηγούμενης εβδομάδας είναι τόσο φοβερά εξαιτίας των διαστάσεων τους και του τεράστιου αριθμού θυμάτων. Οι εικόνες από τα γεγονότα θα παραμείνουν για πάντα χαραγμένες στη μνήμη μας, δυστυχώς όμως θα αντιμετωπίζουμε εκ νέου καθημερινά τις εκφάνσεις του τυφλού φανατισμού, πολύ εγγύτερα σε εμάς, τις οποίες, αντίθετα από ό,τι κάνουν ορισμένοι, δεν μπορούμε να αποδώσουμε σε κάποια συγκεκριμένη κοσμοθεωρία. Υπογραμμίζω κατηγορηματικά ότι δεν θα πρέπει να διαπράξουμε τέτοιο λάθος. Δεν μπορούμε να βαδίσουμε προς αυτή την κατεύθυνση, αντίθετα οφείλουμε να φροντίσουμε να υπάρξουν όσο το δυνατόν ταχύτερα ειρηνευτικές διαδικασίες σε όλες τις εστίες κρίσης, τόσο στην ήπειρό μας όσο και εκτός αυτής. Έχω κατά νου, όπως και πολλοί από σας, προφανώς τη Μέση Ανατολή, αλλά όχι μόνον. Έχω κατά νου και τα Βαλκάνια - εχθές πραγματοποιήθηκε στο Κοινοβούλιο διάσκεψη για το Σύμφωνο Σταθερότητας στα Βαλκάνια - και την Αφρική. Σήμερα το απόγευμα μάλιστα αναφέρθηκα στο πρόγραμμα της Προεδρίας μας για την Αφρική.
Όπως ανέφερα στην πρώτη παρέμβασή μου, η Ευρωπαϊκή Ένωση εξελίσσεται τη στιγμή αυτή, ταχύτερα από ότι θα περίμεναν πολλοί και πιο αργά από ό,τι ορισμένοι θα επιθυμούσαν, σε παγκόσμια δύναμη. Αυτό συνεπάγεται νέες, βαριές ευθύνες για μας. Ελπίζω να αποδειχθούμε κατά τις επόμενες εβδομάδες και μήνες στο ύψος αυτών των βαριών ευθυνών.
(Χειροκροτήματα)

Vitorino
(ΡΤ) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι βουλευτές, η Επιτροπή ευχαριστεί όσους συνέβαλαν στη συζήτηση αυτή. Δεν θα παραλείψω να μεταφέρω στον Πρόεδρο Romano Prodi και στο συνάδελφό μου Christopher Patten τα ζητήματα που αφορούν άμεσα τις αρμοδιότητές τους στο πλαίσιο της Επιτροπής. Από την πλευρά μου, θα ήθελα μόνο να υπογραμμίσω τρία σημεία: πρώτον, να αναφέρω πως συμμερίζομαι πλήρως την άποψη ότι η στρατηγική για την τρομοκρατία δεν πρέπει να αποτελεί μία στρατηγική περιορισμένη κατά τρόπο άκαμπτο μεταξύ των πυλώνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πρέπει να αποτελεί μία συνολική στρατηγική η οποία θα κινητοποιεί διάφορα μέσα: την πολιτική πρόληψης των συγκρούσεων, φυσικά, την ανάπτυξη του πολιτικού διαλόγου με τις πιο προβληματικές περιοχές στο πλαίσιο της κοινής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφαλείας, φυσικά, την πολιτική αναπτυξιακής βοήθειας, φυσικά, αλλά επίσης, και ας είμαστε σαφείς, την πολιτική ασφάλειας και την πολιτική αστυνομικής και δικαστικής συνεργασίας. Δεν μπορούμε να παραγνωρίζουμε τις βαθιές αιτίες της τρομοκρατίας, αλλά ούτε μπορούμε να διατηρούμε την παραμικρή ασάφεια, για αυτό και δηλώνουμε ότι καμία αιτία δεν δικαιολογεί την προσφυγή στην τρομοκρατία και τη βία η οποία θυσιάζει αθώες ζωές. Επομένως, ο καλύτερος τρόπος καταπολέμησης της τρομοκρατίας στο όνομα των αξιών της δημοκρατίας συνίσταται στη χρήση των όπλων του νόμου, της αστυνομικής συνεργασίας και της δικαστικής συνεργασίας.
Αλλά, προφανώς, πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι υπάρχουν ορισμένες ευθύνες σχετικά με τις οποίες εμείς οι ίδιοι πρέπει να αναρωτηθούμε: το ζήτημα της χρηματοδότησης της τρομοκρατίας, η ανάγκη αυστηρής εφαρμογής της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών κατά της κρυφής χρηματοδότησης της τρομοκρατίας, η ανάγκη υιοθέτησης αποτελεσματικών μηχανισμών κατά της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες και των φορολογικών παραδείσων που τροφοδοτούν οικονομικά τις τρομοκρατικές ομάδες, το ζήτημα της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών σχετικά με το εμπόριο όπλων, δηλαδή η συνέχεια της Σύμβασης του Παλέρμο για το οργανωμένο έγκλημα. Είναι πολυμερείς τρόποι για να αποδείξουμε, στο πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών, ότι τα άτομα που σκοτώθηκαν στις 11 Σεπτεμβρίου, δεν σκοτώθηκαν μάταια. Δηλαδή τα κράτη πρέπει να διδαχθούν από αυτό το γεγονός και να είναι πρόθυμα να δώσουν αναμφίβολες αποδείξεις ότι θα ενισχύσουν τη συνεργασία τους για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας.
Το δεύτερο θέμα που θα ήθελα να θίξω αφορά την ασφάλεια της αεροπορίας: επιθυμώ να αναφέρω ότι το Συμβούλιο Υπουργών Μεταφορών αποφάσισε ότι μία ομάδα εργασίας θα υποβάλει στις 15 Οκτωβρίου μία πρώτη έκθεση όχι μόνο όσον αφορά τα πιο άμεσα μέτρα ασφάλειας που πρέπει να ληφθούν στα αεροδρόμια και στα αεροσκάφη, αλλά επίσης όσον αφορά την ανάγκη επίτευξης μία συμφωνίας, κυρίως με τους αμερικανούς εταίρους μας, για το γρήγορο προσδιορισμό αυτών των μέτρων που θα ενισχύσουν την ασφάλεια των αερομεταφορών, και θέλω να αναφέρω επίσης ότι τα ζητήματα αυτά θα τεθούν ήδη επί τάπητος από τους εκπροσώπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Γενική Συνέλευση της Διεθνούς Οργάνωσης Πολιτικής Αεροπορίας που αρχίζει στις 25 Σεπτεμβρίου.
Όσον αφορά τις πολιτικές αποφάσεις - για παράδειγμα, τις δύο αποφάσεις-πλαίσιο που ενέκρινε η Επιτροπή - είναι προφανές ότι η ομοφωνία μπορεί να αποτελέσει εμπόδιο που δύσκολα θα υπερπηδηθεί στο Συμβούλιο. Η Επιτροπή ήδη πολλές φορές εξέφρασε τη συμπάθεια της για την άποψη ότι οι μέθοδοι λήψης αποφάσεων στον τρίτο πυλώνα θα πρέπει να είναι ευέλικτοι και απλουστευμένοι. Αλλά, πέρα από το ζήτημα της ομοφωνίας, η θέση της Επιτροπής, στο θέμα της καταπολέμησης της τρομοκρατίας είναι μία σαφής πολιτική θέση: κανένα κράτος δεν πρέπει να παρεμποδίζει αλλά και κανένα κράτος δεν πρέπει να αποκλείεται από τον αγώνα κατά της τρομοκρατίας. Και η αποτελεσματικότητα του σχεδίου των αποφάσεων-πλαίσιο εξαρτάται από το εάν θα εφαρμοστούν κατά τρόπο ομοιόμορφο σε όλα τα κράτη μέλη της Ένωσης ανεξαιρέτως, διότι δεν θέλουμε στην Ένωση κανένα παράδεισο για τις τρομοκρατικές ή εγκληματικές ενέργειες. Και, προς την κατεύθυνση αυτή, ελπίζω ότι οι εκκλήσεις αυτού του Κοινοβουλίου και της κοινής γνώμης θα είναι επαρκείς προκειμένου να εξευρεθούν οι αναγκαίες συμβιβαστικές λύσεις για την ενίσχυση της αστυνομικής και δικαστικής συνεργασίας, που είναι οι νόμιμες λύσεις στη δημοκρατία για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας.

Πρόεδρος
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Επίτροπε Antσnio Vitorino.

Το μέλλον της πολιτικής συνοχής
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τις δηλώσεις του Συμβουλίου και της Επιτροπής σχετικά με το μέλλον της πολιτικής συνοχής.

Neyts-Uyttebroeck
. (FR) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, η περιφερειακή πολιτική έχει γνωρίσει από το 1988 αδιαμφισβήτητες επιτυχίες. Οι επιτυχίες αυτές δεν είναι τυχαίες. Είναι καρποί μιας μείζονος πολιτικής επιλογής υπέρ της αλληλεγγύης, μιας επιλογής η οποία σε επίπεδο προϋπολογισμού εκφράστηκε με την χορήγηση του ενός τρίτου και πλέον των κοινοτικών δαπανών για την οικονομική και κοινωνική συνοχή.
Ενώ διανύουμε την περίοδο προγραμματισμού 2000-2006, η Επιτροπή ενέκρινε, στις 31 Ιανουαρίου, τη δεύτερη έκθεση για την οικονομική και κοινωνική συνοχή, σύμφωνα με το άρθρο 159, εδάφιο 2, της Συνθήκης. Πέραν του σχετικού καταλόγου μελετών και στατιστικών ενδείξεων στην προοπτική της διεύρυνσης, η έκθεση περιλαμβάνει συμπεράσματα και συστάσεις που καλούν σε ένα διάλογο σχετικά με το μέλλον της περιφερειακής πολιτικής. Η οικονομική και κοινωνική συνοχή είναι μια πραγματικότητα με την οποία οφείλουμε να ασχοληθούμε από σήμερα κιόλας, διότι πρέπει να δώσουμε απαντήσεις για την επόμενη περίοδο προγραμματισμού, αυτή δηλαδή που θα αρχίσει την 1η Ιανουαρίου 2007, μια εποχή όπου η διεύρυνση με την προσχώρηση νέων μελών θα έχει γίνει πραγματικότητα.
Ως προς τα στατιστικά δεδομένα της δεύτερης έκθεσης σχετικά με τη συνοχή, ένα γεγονός εντυπωσιάζει. Με τη διεύρυνση, μας περιμένει μια πρόκληση δυο φορές μεγαλύτερη από την παρούσα πρόκληση, αφού από τα στοιχεία προκύπτει ότι οι περιφερειακές αποκλίσεις αναμένεται να διπλασιαστούν. Με σχετικούς όρους, όταν θα έχουμε 27 κράτη μέλη, οι υστερήσεις ανάπτυξης και προσαρμογής θα παρουσιαστούν σε περισσότερες περιφέρειες και θα έχουν μεγαλύτερη ένταση. Επιπλέον, καθαρά μηχανιστικά, κάποιες περιφέρειες της σημερινής Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν θα περιλαμβάνονται πλέον στον κατάλογο των περιφερειών με δυσχέρειες, χωρίς η πραγματική τους οικονομική κατάσταση να έχει όντως εξελιχθεί θετικά.
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, δύο αποφασιστικής σημασίας ζητήματα θα πρέπει να μας απασχολούν μόνιμα.
Το πρώτο ζήτημα είναι το εξής: είναι δυνατή η διεύρυνση χωρίς μία ισχυρή διαρθρωτική πολιτική συνοχής; Το δεύτερο ζήτημα είναι το εξής: πώς θα μπορέσουμε να εξακολουθούμε στο μέλλον να επικεντρώνουμε την πολιτική μας για την οικονομική και κοινωνική συνοχή στις καθυστερημένες περιφέρειες των σημερινών κρατών μελών και με ποιους στόχους; Και τα δύο αυτά ζητήματα συζητήθηκαν λεπτομερώς κατά το άτυπο Συμβούλιο Περιφερειακής Πολιτικής που πραγματοποιήθηκε στις 13 Ιουλίου εφέτος στη Νamur.
Όσον αφορά το πρώτο ερώτημα, είναι γενικά παραδεκτό ότι η διεύρυνση θα επιφέρει σημαντική αύξηση των αναγκών όσον αφορά την κοινωνική και οικονομική συνοχή. Αυτό υπογραμμίστηκε σαφώς στη δεύτερη έκθεση της Επιτροπής για την οικονομική και κοινωνική συνοχή. Τα στοιχεία που αναφέρει αυτή η έκθεση είναι ιδιαίτερα ενδεικτικά. Μέσω της διεύρυνσης θα αυξηθούν οι διαφορές με δύο τρόπους. Πρώτον, θα διπλασιαστεί το ποσοστό του πληθυσμού σε περιφέρειες με κατά κεφαλήν ακαθάριστο εθνικό εισόδημα το οποίο δεν υπερβαίνει το 75% του σημερινού κοινοτικού μέσου όρου, πρόκειται δηλαδή για τους κατοίκους των περιοχών του σημερινού στόχου 1 των διαρθρωτικών ταμείων, ο αριθμός των οποίων θα αυξηθεί από το 19% στην ΕΕ των 15 στο 36% σε μία ΕΕ με 27 κράτη μέλη.
Δεύτερον, θα αυξηθεί το εύρος των διαφορών. Σήμερα το μέσο κατά κεφαλήν ΑΕΠ στις καθυστερημένες περιφέρειες ανέρχεται στο 66% του μέσου όρου της ΕΕ. Εάν ωστόσο προσθέσουμε τις καθυστερημένες περιφέρειες των υποψηφίων κρατών, ο μέσος όρος του κατά κεφαλήν ΑΕΠ πέφτει σε λιγότερο από το ήμισυ του κοινοτικού μέσου όρου, για την ακρίβεια στο 47%.
Στη βάση αυτών των στοιχείων διαπιστώνουμε ότι με την διεύρυνση το πρόβλημα της συνοχής θα είναι δύο φορές εντονότερο από ό,τι σήμερα. Η φτώχεια και η ανισότητα αποτελούν ένα επίμονο πρόβλημα, το οποίο βλέπουμε ότι θα χρειαστεί να καταπολεμούμε για πολλά χρόνια ακόμα. Ακόμη και αν τα ποσοστά ανάπτυξης των υποψηφίων κρατών είναι υψηλότερα από αυτά των κρατών συνοχής κατά τα προηγούμενα δέκα έτη, το σημερινό τους ΑΕΠ ανά κεφαλή μας δείχνει ότι θα χρειαστεί μία διαδικασία σύγκλισης η οποία θα διαρκέσει τουλάχιστον δύο γενεές. Ακόμη και με τα ιρλανδικά ποσοστά ανάπτυξης της προηγούμενης δεκαετίας, θα χρειαζόντουσαν είκοσι χρόνια προκειμένου να φτάσουν οι περιφέρειες αυτές στο 90% του κατά κεφαλήν ΑΕΠ της ΕΕ των Δεκαπέντε.
Σε αυτό το πλαίσιο θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε τις προτεραιότητες και τους στόχους της σημερινής μας περιφερειακής πολιτικής. Αλλά και η απλή διαχείριση της δέσμης μέτρων που έχουμε εκπονήσει αποτελεί ένα σημαντικό στοιχείο, διότι δεν θα πρέπει να λησμονούμε ότι οι περισσότερες υποψήφιες χώρες δεν διαθέτουν σήμερα τα απαραίτητα μέσα για τη σωστή διαχείριση της περιφερειακής πολιτικής όπως την γνωρίζουμε εδώ στην Ένωση.
Τούτων λεχθέντων, στο άτυπο Συμβούλιο στη Namur στείλαμε ένα σαφές μήνυμα ότι απαιτείται να συνεχίσουμε την υποστήριξη προς τις σημερινές καθυστερημένες περιφέρειες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η υποστήριξη προς τις σημερινές καθυστερημένες περιοχές σύμφωνα με τους στόχους μας, τόσο στα κράτη μέλη όσο και στα υποψήφια κράτη, θα πρέπει να συμβεί με τον αρμόζοντα τρόπο. Θα πρέπει αναγκαστικά να συνοδεύεται από την ακόμα πιο αποτελεσματική χρήση των κοινοτικών πόρων.
Επικρατεί επομένως ομοφωνία σχετικά με την συνέχιση της σημερινής περιφερειακής πολιτικής, όσον αφορά τις περιφέρειες οι οποίες εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν διαρθρωτικά προβλήματα.
(FR) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, σχετικά με τη συνοχή των δράσεων που πρέπει να αναληφθούν, οι Δεκαπέντε υποστηρίζουν μια ενίσχυση της συνοχής αυτής σε όλα τα επίπεδα, ειδικά μεταξύ των διαρθρωτικών ταμείων και του ταμείου συνοχής, εστιάζοντας καλύτερα τις παρεμβάσεις.
Από την άλλη, ορισμένα κράτη μέλη έχουν ζητήσει συμπληρωματικές αξιολογήσεις, ειδικά όσον αφορά την αποτελεσματικότητα του ισχύοντος συστήματος, πριν αποφασίσουν να προχωρήσουν περαιτέρω στον καθορισμό των όρων και των μηχανισμών που θα διέπουν στο μέλλον την πολιτική οικονομικής και κοινωνικής συνοχής. Οι όροι αυτοί και οι μηχανισμοί θα αποτελέσουν αντικείμενο μιας συνολικής πρότασης της Επιτροπής το 2004, στην τρίτη έκθεσή της για την οικονομική και κοινωνική συνοχή. Εν πάση περιπτώσει, είναι σαφές ότι τα σχέδια και οι δράσεις που υποστηρίζονται από την πολιτική οικονομικής και κοινωνικής συνοχής αποκτούν ιδιαίτερη σημασία για τους ευρωπαίους πολίτες. Έτσι, οι πολίτες έρχονται πιο κοντά στα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα και τις ευρωπαϊκές πολιτικές.
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι βουλευτές, με τη δημοσίευση της δεύτερης έκθεσης για την οικονομική και κοινωνική συνοχή, η Επιτροπή έκανε το πρώτο βήμα σε μια σημαντική συζήτηση, που αφορά το μέλλον της πολιτικής των διαρθρωτικών δράσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το Συμβούλιο, κατά την άτυπη σύνοδο για την περιφερειακή πολιτική που έλαβε χώρα στη Namur, άκουσε με πολλή προσοχή την παρουσίαση που έκανε ο Επίτροπος Barnier. Το Συμβούλιο στη συνέχεια τη συζήτησε, μέσα σε κλίμα ηρεμίας, οφειλόμενο στην αμοιβαία κατανόηση. Οι συζητήσεις επικεντρώθηκαν στα ζητήματα ουσίας, από τα οποία προκύπτει ένα γενικά θετικό κλίμα.
Ωστόσο, στο παρόν στάδιο, δεν έχει αποφασιστεί ακόμα καμία οριστική επιλογή. Για να γίνει αυτό, θα πρέπει να εμβαθύνουμε στα ζητήματα που θέτει η δεύτερη έκθεση. Η Επιτροπή θα συνεχίσει το έργο της ανάλυσης και θα τροφοδοτήσει τη συζήτηση, διοργανώνοντας ομάδες εργασίας για κάθε θεματική ενότητα χωριστά. Από τα αποτελέσματα των εργασιών αυτών θα επωφεληθεί η σύνταξη της τρίτης έκθεσης, που προβλέπεται για το 2004. Οπότε θα είναι έργο του Συμβουλίου και του Κοινοβουλίου, με βάση τις προτάσεις της Επιτροπής, να προχωρήσουν περαιτέρω στην επεξεργασία της μελλοντικής αρχιτεκτονικής της πολιτικής συνοχής.

Barnier
. (FR) Κύριε Πρόεδρε, κυρία Προεδρεύουσα, κυρίες και κύριοι βουλευτές, είμαι πολύ ευτυχής που λαμβάνω και εγώ το λόγο, κατά την επιθυμία σας, στη σημαντική αυτή συζήτηση που εγκαινιάσαμε στις 31 Ιανουαρίου, στην ίδια αυτή αίθουσα, όταν σας παρουσίασα τη δεύτερη έκθεση για την οικονομική και πολιτική συνοχή, την οποία είχε μόλις εγκρίνει η Επιτροπή. Με την ευκαιρία εκείνη, εκτός από την εν λόγω παρουσίαση, εγκαινιάσαμε μια συζήτηση για την οποία είχα πει, και θέλω να το επαναλάβω ενώπιόν σας, ότι θα είναι μια συζήτηση ειλικρινής, αντικειμενική, στην οποία κανένα ζήτημα δεν θα αποτελεί ταμπού, σχετικά με μια από τις μείζονες κοινοτικές πολιτικές, η οποία βρίσκεται μάλιστα στο επίκεντρο της εικόνας και της ιδέας που έχουμε για την Ευρωπαϊκή Ένωση, εφόσον είναι η πολιτική αλληλεγγύης. Από τη στιγμή εκείνη και εξής, η συζήτηση τροφοδοτήθηκε με νέες συνεισφορές. Έχω κυρίως κατά νου το Φόρουμ σχετικά με τη συνοχή στις 21 και 22 Μαΐου, που διοργανώθηκε μάλιστα σε αυτό το χώρο χάρη στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, σε συμφωνία με την Πρόεδρο σας και χάρη στη συνδρομή των συναδέλφων μου Αννας Διαμαντοπούλου και Franz Fischler.
Την ίδια περίοδο, οι διαπραγματεύσεις ενόψει της διεύρυνσης προχωρούν με όλες τις υποψήφιες χώρες. Η διεύρυνση, όπως γνωρίζετε, είναι από τους κύριους λόγους της συζήτησης αυτής. Στο σημείο αυτό θα ήθελα να θυμίσω εν είδει προοιμίου το μέλημά μας, να διακρίνουμε σαφώς τις διαπραγματεύσεις προσχώρησης, που βασίζονται στην εφαρμογή του κοινοτικού κεκτημένου στα νέα κράτη μέλη, από τη μεταρρύθμιση των διαρθρωτικών πολιτικών για την περίοδο μετά το 2006. Η συζήτηση στην οποία σας καλώ αφορά ασφαλώς την περίοδο μετά το 2006. Φυσικά, δεν τίθεται ζήτημα επανεξέτασης των όσων λαμβάνουν τα σημερινά κράτη μέλη ως το 2006, στο πλαίσιο των διαρθρωτικών ταμείων.
Το Σώμα, ζητώντας από την Επιτροπή να εκφράσει τη γνώμη της, θέλησε να γίνει μια ανακεφαλαίωση της συζήτησης αυτής. Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για την ευκαιρία αυτή και να αναφερθώ ως εκ τούτου επί τροχάδην σε ορισμένα σημεία.
Καταρχάς, το φόρουμ που εγκαινιάσαμε στις 21 και 22 Μαΐου, το οποίο υπήρξε μια ευκαιρία αληθινής συζήτησης, που ακολουθήθηκε από άλλες. Από τις 31 Ιανουαρίου, η παρουσίαση των διδαγμάτων της έκθεσης για τη συνοχή αποτελεί προτεραιότητα, τόσο για μένα όσο και για τους συνεργάτες μου στη Γενική Διεύθυνση Περιφερειακής Πολιτικής. Μπορείτε να είστε σίγουροι ότι συμμετέχω στη συζήτηση αυτή, κάθε εβδομάδα, επί τόπου. Λόγου χάρη, την περασμένη Παρασκευή στο Ελσίνκι, όπου συνάντησα τους είκοσι προέδρους των φινλανδικών περιφερειών, ή αύριο και μεθαύριο, στο Πόρτο, όπου θα συμμετάσχω σε μια Συνέλευση της Διάσκεψης των παραθαλάσσιων απόκεντρων περιφερειών, κατά την οποία θα ασχοληθούμε με αυτή τη μελλοντική πολιτική συνοχής. Και έτσι, η συζήτηση θα πρέπει να εξαπλώνεται, να αποκεντρώνεται, ώστε μια σειρά από ιδέες, αιτήματα, αποδείξεις ή προσανατολισμοί να συρρεύσουν στα κράτη μέλη αρχικά και στις Βρυξέλλες στη συνέχεια. Το Φόρουμ της 21ης Μαΐου υπήρξε για μένα μια πολύ σημαντική στιγμή και πολύ πλούσια σε διδάγματα. Συγκεντρώθηκαν πολλοί υπουργοί, πολλοί τέως και νυν πρωθυπουργοί, μαζί με εκπροσώπους περιφερειών, πόλεων, όχι μόνο από τα δεκαπέντε κράτη μέλη, αλλά και από τις υποψήφιες χώρες και πολλές ήταν οι υψηλού επιπέδου συνεισφορές. Θα σταθώ σε τρεις πλευρές όλων αυτών των συνεισφορών και του διαλόγου στον οποίο αναφέρθηκε η Υπουργός κ. Neyts-Uyttebroeck προ ολίγου, τον οποίο διεξήγαγα στη Namur με τους δεκαπέντε υπουργούς που είναι αρμόδιοι για την περιφερειακή πολιτική, κατόπιν προσκλήσεως της βελγικής Προεδρίας.
Πρώτον, το ενδιαφέρον που προκαλεί το μέλλον της πολιτικής αυτής μετά το 2006 σε όλα τα κράτη μέλη και τις υποψήφιες χώρες και η έμφαση που δίνουν πολλές εξ αυτών στην πραγματικά πολιτική διάσταση της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης. Δεν πρόκειται απλώς για χρήματα. Είναι επίσης, όπως πολύ σωστά επισημάνατε κυρία Υπουργέ Neyts-Uyttebroeck, εξ ονόματος της Προεδρίας, ίσως η πιο συγκεκριμένη και η πιο ορατή έκφραση των αξιών στις οποίες στηρίζεται η Ένωση. Η απόδειξη ότι η Ένωση αυτή δεν είναι μόνο μια ευρεία ζώνη ελευθέρων συναλλαγών και μια μεγάλη αγορά, αλλά και μια κοινότητα αλληλέγγυα και ότι μια μέρα θα πρέπει να γίνει μια πολιτική δύναμη.
Δεύτερον, δεν υπέπεσαν στην αντίληψή μου αρνητικές αντιδράσεις σχετικά με τη διαδικασία διεύρυνσης. Υπάρχει φυσικά μια ανησυχία, αλλά και η αίσθηση του ιστορικού χρέους που βαρύνει την Ένωση και το συμφέρον που έχουν τα νέα αλλά και τα παλαιά κράτη μέλη να βοηθήσουν στην αειφόρο και ισόρροπη ανάπτυξη του συνόλου της ευρωπαϊκής ηπείρου.
Τρίτον, στάθμισα επίσης τη σημασία που έχει, για την επιτυχία της συζήτησης αυτής, το να μην ξεχάσουμε τις ανάγκες των περιφερειών των κρατών που είναι σήμερα μέλη της Ένωσης. Και θέλω να δηλώσω εκ νέου στο σημείο αυτό την πεποίθησή μου: το γεγονός ότι θα ενταχθούν στην Ένωση πολύ φτωχές περιφέρειες της ανατολικής Ευρώπης - της Εσθονίας, της Σλοβενίας, της Πολωνίας, της Βουλγαρίας και άλλων χωρών - δεν σημαίνει ότι φτωχές ή προβληματικές περιφέρειες στο βορρά, το κέντρο, το νότο, χωρίς να αναφερθούμε στις εξόχως απόκεντρες περιφέρειες, θα γίνουν πλούσιες σαν να τις αγγίξαμε με ένα μαγικό ραβδί. Θα υπάρχουν, μετά τη διεύρυνση, προβλήματα και ανάγκες στην παρούσα Ένωση.
Ιδού, κυρίες και κύριοι, μια πολύ σημαντική ενθάρρυνση για τη διατήρηση μιας πολιτικής συνοχής προσαρμοσμένης στα νέα οικονομικά διακυβεύματα και στη μέλλουσα γεωγραφία της Ευρώπης.
Το δεύτερο σημείο μου αφορά τη διαδικασία για το μέλλον. Όπως γνωρίζετε, η Επιτροπή έχει δεσμευτεί, μετά από αίτημα που εξέφρασε το Συμβούλιο τον Ιούνιο, να του υποβάλλει τακτικά εκθέσεις σχετικά με την εξέλιξη των εργασιών της για τη μελλοντική πολιτική συνοχής. Την ενημέρωση αυτή την οποία οφείλω στο Συμβούλιο, την οφείλω επίσης και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Θα προτείνω στην Επιτροπή να εγκρίνει την πρώτη από τις ενδιάμεσες αυτές τακτικές εκθέσεις στις αρχές του επομένου έτους, τον Ιανουάριο, μόλις θα έχουμε στη διάθεσή μας τις νέες στατιστικές που θα φωτίσουν, θα επικαιροποιήσουν και θα διευκρινίσουν τις πληροφορίες που περιλαμβάνονται ήδη στην έκθεση για τη συνοχή. Θα ήθελα να διευκρινίσω ότι οι νέες αυτές στατιστικές, τις οποίες μας παρέχει η Eurostat, αφορούν λόγου χάρη το κατά κεφαλήν ΑΕγχΠ του 1999, ή τις στατιστικές ανεργίας του έτους 2000. Όσο λοιπόν πιο επικαιροποιημένα είναι τα στοιχεία, τόσο πιο σοβαρή και αντικειμενική θα είναι η συζήτηση. Η ενδιάμεση αυτή έκθεση του Ιανουαρίου θα περιλαμβάνει λοιπόν την επικαιροποίηση των στοιχείων και των αναλύσεων του πρώτου μέρους της έκθεσης συνοχής, η οποία αφορά την κατάσταση των περιφερειών. Θα παρουσιάζει όμως και τα αποτελέσματα των διαφόρων μελετών που έχουμε αναθέσει, όπως και τα διδάγματα από τις σημαντικές συζητήσεις και τα σεμινάρια που διοργανώσαμε. Μπορώ να παράσχω διευκρινίσεις σχετικά με τις συμπληρωματικές μελέτες που έχουμε αναθέσει: έχουμε αναθέσει μια μελέτη σχετικά με την κατάσταση στα νησιά, όπως και μια μελέτη για το μακροοικονομικό αντίκτυπο των διαρθρωτικών ταμείων. Στη μακροοικονομική αυτή μελέτη, είναι διακαής βούλησή μου να σας παράσχω πληροφορίες σχετικά με τον αντίκτυπο των διαρθρωτικών ταμείων όσον αφορά τις άμεσες επιπτώσεις της συμμετοχής των ταμείων αυτών στις αμιγώς συνεισφέρουσες χώρες. Σχεδιάζω επίσης να ζητήσω μια συμπληρωματική έρευνα σχετικά με την κατάσταση των ορεινών περιφερειών ή των περιφερειών που παρουσιάζουν διαρκή φυσικά μειονεκτήματα. Προκειμένου να τροφοδοτηθεί η συζήτηση αυτή, θα διοργανωθούν σεμινάρια στη διάρκεια του πρώτου εξαμήνου του 2002, για καθεμία από τις κοινοτικές προτεραιότητες που επισημάνθηκαν στην έκθεση για τη συνοχή, με τη συμμετοχή εμπειρογνωμόνων των κρατών μελών και των περιφερειών, τους οποίους θα προσκαλέσουμε αναλόγως με το εκάστοτε θέμα.
Το τρίτο σημείο μου, πάντα σχετικά με το μέλλον, αφορά την ουσία της συζήτησης. Σχετικά με την ουσία της συζήτησης, θα ήθελα να εκφράσω ή να επαναλάβω τρεις πεποιθήσεις μου. Η πρώτη μου πεποίθηση είναι ότι με την προσεχή προοπτική της διεύρυνσης της Ένωσης, τα κράτη μέλη και οι περιφέρειες αισθάνονται μάλλον την ανάγκη για περισσότερη παρά για λιγότερη πολιτική συνοχής. Δεν νομίζω ότι μια μορφή ξηλώματος ή επανεθνικοποίησης της περιφερειακής πολιτικής μπορεί να αποτελέσει το μέσο αντιμετώπισης της απαίτησης αυτής, της ανάγκης για συνοχή σε μια διευρυμένη Ένωση, όπου θα υπάρχουν - οι αριθμοί είναι εύγλωττοι - περισσότερες ανισότητες από ό,τι σήμερα. Αντιμετωπίζω όμως απολύτως θετικά την προοπτική, την ίδια στιγμή που θα επαναβεβαιώνουμε την ανάγκη αυτή συνοχής και τη νέα περιφερειακή πολιτική, να αναζητήσουμε από κοινού ένα τρόπο για να επιτύχουμε μεγαλύτερη αποκέντρωση, απλοποίηση και λιγότερη γραφειοκρατία. Στο βαθμό του δυνατού, θα μεριμνήσω να επιζητήσω και να προτείνω, όσον αφορά τις ευρωπαϊκές διαδικασίες, όλα τα μέσα που θα συμβάλουν στην περαιτέρω απλοποίηση και αποκέντρωση.
Η δεύτερη πεποίθησή μου είναι χρηματοοικονομικής φύσεως. Ακόμα και αν η καθεαυτό οικονομική συζήτηση είναι σήμερα πρόωρη, δεν είμαι ο μόνος που θεωρώ, όπως ήδη έχω δηλώσει προσωπικά στην αίθουσα αυτή, ότι μια χρηματοδοτική προσπάθεια που θα αντιπροσώπευε συνολικά το 0,45% του ΑΕγχΠ της Ένωσης αποτελεί, κατά τη γνώμη μου, ένα κατώτατο όριο, κάτω από το οποίο θα ετίθετο υπό αμφισβήτηση η αξιοπιστία της μελλοντικής πολιτικής συνοχής. Νομίζω λοιπόν ότι μπορώ να επαναλάβω πως, σύμφωνα με την άποψή μου, δεν μπορούμε να κατέβουμε κάτω από το όριο αυτό του 0,45%, ένα όριο που έγινε γενικώς αποδεκτό από τους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων στο Βερολίνο, εκτός εάν θέσουμε υπό αμφισβήτηση την πολιτική συνοχής.
Η τρίτη πεποίθησή μου είναι ότι η μελλοντική πολιτική συνοχής θα πρέπει να είναι δίκαιη και να μην κάνει διακρίσεις. Θα πρέπει επομένως να απευθύνεται σε περιφέρειες που αντιμετωπίζουν ποικίλες διαρθρωτικές δυσχέρειες και να πραγματεύεται ετερόκλιτα ζητήματα· να ασχολείται δηλαδή με τις περιφέρειες οι οποίες παρουσιάζουν μεγάλη υστέρηση σε επίπεδο ανάπτυξης και οι οποίες βρίσκονται ως επί το πλείστον στις υποψήφιες χώρες, με τις περιφέρειες των σημερινών Δεκαπέντε κρατών μελών που δεν έχουν ολοκληρώσει τη διαδικασία πραγματικής σύγκλισης και για τις οποίες θα πρέπει, σε μια δεδομένη στιγμή, να βρούμε μια δίκαιη αντιμετώπιση, ώστε να μην βρεθούν σε δυσμενέστερη θέση για λόγους στατιστικούς ή μηχανιστικούς, συνδεόμενους με το όριο ή με τους νέους μέσους όρους στο πλαίσιο της διευρυμένης Ένωσης· και τέλος να αντιμετωπίσουμε τις δυσχέρειες ορισμένων περιοχών που παρουσιάζουν ιδιαίτερα μειονεκτήματα ή ορισμένα ανησυχητικά κοινωνικά ζητήματα, όπως η ισότητα των ευκαιριών ή η κατάσταση στις αστικές περιοχές.
Συμπερασματικά, κύριε Πρόεδρε, κυρία Προεδρεύουσα, κυρίες, κύριοι βουλευτές, θα ήθελα να σας θυμίσω ότι η έκθεση που θα υποβάλουμε στις αρχές του επόμενου έτους θα εμπνέεται από τα αποτελέσματα των σημαντικών συζητήσεων που θα διεξαχθούν κατά το δεύτερο εξάμηνο του τρέχοντος έτους. Αυτή είναι η πρώτη από τις συναντήσεις που σας πρότεινα. Θα υπάρξουν και άλλες, πριν σας υποβάλω την τρίτη έκθεση συνοχής το 2004. Με αυτό ακριβώς το πνεύμα, είμαι πρόθυμος σήμερα και μέσα στις επόμενες εβδομάδες να ακούσω τις προτάσεις, τις συστάσεις ή την κριτική σας.

Χατζηδάκης
DE), Πρόεδρος της Επιτροπής Περιφερειακής Πολιτικής, Μεταφορών και Τουρισμού. Κύριε Πρόεδρε, δεν νομίζω ότι θα μπορούσε να προκύψει κάτι εντυπωσιακά καινούργιο σααυτή την συζήτηση που κάνουμε για την περιφερειακή πολιτική διότι πολύ απλά, κατά την προσωπική μου άποψη, δεν βολεύει η χρονική στιγμή, δεν προσφέρεται για ειδήσεις αν θέλετε. Εν πάση περιπτώσει, δεδομένου ότι πολλοί συνάδελφοι ενδιαφέρονται για το συγκεκριμένο θέμα και δεδομένου ότι η περιφερειακή πολιτική είναι το 35% του προϋπολογισμού, για μια ακόμη φορά, νομίζω, επιβεβαιώνεται πόσο σημαντική είναι για την Ευρωπαϊκή Ένωση και με την έννοια αυτή ίσως έχει κάποια χρησιμότητα η συζήτηση.
Το δεύτερο που θέλω να πω είναι ότι ίσως θα ήταν καλό κάποια στιγμή να γίνει συζήτηση, και σίγουρα θα γίνει στα πλαίσια της Επιτροπής Περιφερειακής Πολιτικής, για την πρόοδο των έργων και των προγραμμάτων των κοινοτικών πλαισίων στήριξης σε επιμέρους χώρες, γιατί προσωπικά δεν είμαι καθόλου βέβαιος ότι σε όλες τις χώρες όλα πάνε καλά, όχι εξαιτίας της Επιτροπής αλλά εξαιτίας ορισμένων κρατών μελών. Δεν θέλω να μιλήσω για δραματικές καθυστερήσεις, αλλά πάντως είναι σίγουρο ότι σε κάποιες χώρες υπάρχουν προβλήματα.
Όσον αφορά το μέλλον της Πολιτικής Συνοχής, έχει ξεκινήσει μια συζήτηση μετά τη δεύτερη Έκθεση Συνοχής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και νομίζω ότι είναι ήδη φανερά ορισμένα συμπεράσματα: ότι πολύ περισσότερες περιφέρειες θα έχουν ανάγκη κάλυψης, ότι στις περιφέρειες των κρατών μελών που τυγχάνουν κάλυψης σήμερα, τεχνητά θα φανεί ότι ανεβαίνει το ΑΕΠ, πράγμα το οποίο δεν σημαίνει ότι θα γίνουν αυτομάτως πλούσιες, όπως είπε και ο Επίτροπος, και ότι είναι αυτονόητο ότι χρειάζεται περισσότερες πιστώσεις δεν είναι καθόλου αυτονόητο ότι οι πιστώσεις αυτές μπορούν εύκολα να εξευρεθούν.
Τα συμπεράσματα για μένα είναι περίπου προφανή. Πρώτον, δεν πρέπει να αφήσουμε τα πράγματα στην τύχη, να αποφασίσουμε την τελευταία στιγμή, γιατί μπορεί να φθάσουμε την Ευρωπαϊκή Ένωση σε κάποια εκρηκτική ενδεχομένως κατάσταση. Δεύτερον, θα πρέπει να επικεντρώσουμε από το 2006 και πέρα, σ'αυτούς που πραγματικά έχουν ανάκγη. Τρίτον, δεν πρέπει να δημιουργηθεί σοκ για αυτούς που θα σταματήσουν να έχουν κάλυψη, γιατί στις περιοχές αυτές θα δημιουργηθεί ευρωσκεπτικισμός. Από εκεί και πέρα, έχω να πω δύο δυσάρεστα πράγματα: ένα δυσάρεστο για τις φτωχότερες χώρες και ένα δυσάρεστο για τις πλουσιότερες.
Για τις φτωχότερες, νομίζω ότι θα πρέπει να σκεφθούμε μεθόδους καλύτερης αξιοποίησης των πιστώσεων, με κατάλληλους μηχανισμούς, με κίνητρα, αλλά και με κυρώσεις εάν χρειαστεί, έτσι ώστε τα λεφτά να πιάνουν τόπο. Και για τις πλουσιότερες, θα πρέπει να σκεφθούμε ξανά τη συνολική λογική του κοινοτικού προϋπολογισμού, έτσι ώστε να βρούμε τρόπο για αύξηση των κονδυλίων, διότι η αύξηση των αναγκών θα είναι τεράστια και η Περιφερειακή Πολιτική δεν θα έχει, όπως είπε και ο Επίτροπος, καμία αξιοπιστία αν πέσουμε από ένα σημείο και κάτω.

Simpson
Κύριε Πρόεδρε, Επίτροπε, θα γνωρίζετε ότι η Επιτροπή Περιφερειακής Πολιτικής και Μεταφορών ξεκίνησε τις εργασίες της για την κοινωνική και οικονομική συνοχή με τη δεύτερη έκθεση για τη συνοχή, και ότι η έκθεση αυτή σηματοδοτεί την έναρξη της συζήτησης για τον τρόπο αντιμετώπισης των προκλήσεων της περιφερειακής χρηματοδότησης και της διαρθρωτικής πολιτικής σε μία διευρυμένη Ευρώπη. Ωστόσο, αν και άκουσα με ικανοποίηση τη σημερινή δήλωση του Επιτρόπου, η Ομάδα μου εξακολουθεί να θεωρεί απογοητευτική τη στάση της Επιτροπής, καθώς φαίνεται ότι δεν ανέλαβε επαρκείς πρωτοβουλίες και δεν δραστηριοποιήθηκε πλήρως σχετικά με το θέμα αυτό. Τίθεται συνεπώς το ερώτημα του ποιες είναι πραγματικά οι προτάσεις της Επιτροπής.
Ο Επίτροπος Barnier αναφέρθηκε στη συνάντηση που πραγματοποιήθηκε το Μάιο, στην οποία συμμετείχαν πολλά κράτη μέλη, αλλά από την οποία δεν φαίνεται να προέκυψε τίποτα ουσιαστικό. Εμείς, από τη δική μας πολιτική πλευρά, αναγνωρίσαμε γρήγορα πόσο ευαίσθητο μπορούσε να είναι το θέμα αυτό και η εμπειρία μας από την Ατζέντα 2000 ήταν ο καταλυτικός παράγοντας που μας έπεισε. Ωστόσο, η Επίτροπος Wulf-Matthies διευκόλυνε την επίτευξη κοινής θέσης με το Κοινοβούλιο και συνεπώς πιστεύουμε ότι ήρθε η ώρα να αρχίσουμε τη συνεργασία με την Επιτροπή, καθώς εκείνη αναλαμβάνει πιο ενεργό, θετικό και αποφασιστικό ρόλο.
Η Ομάδα μου συζήτησε λεπτομερώς τα ζητήματα που θέσατε. Τα βασικά σημεία που προκύπτουν από τη συζήτησή μας περιστρέφονται γύρω από την αρχή της διατήρησης της έννοιας της κοινωνικής και οικονομικής συνοχής και του αντιπροσωπευτικότερου οργάνου της, δηλαδή του Ταμείου Συνοχής. Ωστόσο, για την υλοποίηση των στόχων της πολιτικής συνοχής απαιτείται διεξοδική συζήτηση, προτού προχωρήσουμε σε οποιεσδήποτε αποφάσεις για τη μελλοντική χρηματοδότηση διαρθρωτικής βοήθειας.
Για την ώρα, έχουμε να αντιμετωπίσουμε αρκετές μεγάλες προκλήσεις και οποιαδήποτε συζήτηση σχετικά με την υλοποίηση του Ταμείου Συνοχής πρέπει να περιλαμβάνει και άλλους τομείς στο πλαίσιο της βιώσιμης ανάπτυξης, όπως είναι η απασχόληση και η γεωργία. Πρέπει να εξακολουθήσουμε να διασφαλίζουμε ότι οι φτωχότερες περιοχές που αυτή τη στιγμή λαμβάνουν διαρθρωτική βοήθεια δεν θα τύχουν άδικης μεταχείρισης στο μέλλον και ότι κοινοτικές πρωτοβουλίες, όπως είναι τα προγράμματα INTERREG και URBAN, θα συνεχιστούν. Έχουμε επίσης αμφιβολίες εάν το 1,27% του ΑΕγχΠ της Κοινότητας, όπως αποφασίστηκε στην Ατζέντα 2000, είναι αρκετό για το νέο Ταμείο Συνοχής.
Κατά την έναρξη αυτής της συζήτησης, πιστεύουμε ότι οι συζητήσεις μας θα ήταν πιο εποικοδομητικές και πιο ουσιαστικές, εάν η Επιτροπή είχε παρουσιάσει κάποιες δικές της ιδέες ώστε να διευκολύνει τη συζήτηση. Γνωρίζουμε ότι πρόκειται για σημαντικό θέμα. Προς το παρόν, το μόνο που έχουμε είναι μία σειρά ερωτηματολογίων, αλλά μπορούμε να διαβεβαιώσουμε την Επιτροπή ότι η Ομάδα μας θα συμμετάσχει πλήρως στις συζητήσεις των ερχομένων μηνών.

Pohjamo
Κύριε Πρόεδρε, η συζήτηση για το μέλλον της πολιτικής συνοχής είναι εξαιρετικά επίκαιρη. Ευχαριστώ την Επιτροπή για την προθυμία της να συζητήσει το θέμα αυτό και με το Κοινοβούλιο και, συγχρόνως, την ευχαριστώ επίσης για τις επισκέψεις που έγιναν στα κράτη μέλη, ήταν άκρως απαραίτητες.
Η ανησυχία μου ως προς το θέμα αυτό είναι, εκτός από το πώς θα μπορέσουμε να κατορθώσουμε να λειτουργεί αποτελεσματικά η περιφερειακή πολιτική, τόσο στα σημερινά κράτη μέλη όσο και στα κράτη που υπέβαλαν αίτηση προσχώρησης, πώς θα συνεχιστεί η διαρθρωτική πολιτική στα υφιστάμενα κράτη μέλη κατά την επόμενη προγραμματική περίοδο των διαρθρωτικών ταμείων. Επί του παρόντος, η διαχείριση της πολιτικής των διαρθρωτικών ταμείων είναι υπερβολικά δυσκίνητη. Τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή να εκτιμήσουμε, μεταξύ των άλλων, το πώς θα μπορέσουμε να αποκομίσουμε διδάγματα από την καθυστέρηση των διαδικασιών προετοιμασίας των προγραμμάτων, για χάρη της επόμενης περιόδου. Με ποιον τρόπο θα επιτύχουμε μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα, καλύτερα αποτελέσματα και λιγότερη γραφειοκρατία; Στο πλαίσιο αυτό, θα ήθελα επίσης να ρωτήσω και να μάθω την άποψη της Επιτροπής ως προς το τι σημαίνει η διεύρυνση για τη συνολική χρηματοδότηση της διαρθρωτικής πολιτικής. Είναι διατεθειμένη η Επιτροπή να αυξήσει τα κονδύλια της διαρθρωτικής πολιτικής κατά την επόμενη περίοδο των διαρθρωτικών ταμείων, σε περίπτωση που το απαιτεί η κατάσταση της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής της Ευρώπης;
Θα ήθελα ταυτόχρονα να διαβιβάσω και το εξής μήνυμά μου στην Επιτροπή, ότι δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό ένα χρηματοδοτικό πρότυπο για τη διεύρυνση, που θα έχει ως πληρωτές τις φτωχές περιφέρειες των υφιστάμενων κρατών μελών της ΕΕ, οι οποίες εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν μόνιμα προβλήματα, που οφείλονται, μεταξύ άλλων, στις δυσμενείς φυσικές συνθήκες, τις μεγάλες αποστάσεις και την αραιοκατοίκηση. Η ΕΕ πρέπει να ενεργήσει με αλληλεγγύη και στο μέλλον, έτσι ώστε να βρεθεί νέο χρήμα για τις νέες προκλήσεις της διαρθρωτικής πολιτικής μέσω ενός νέου χρηματοδοτικού μέσου, οπότε πληρωτές θα καταστούν, μεταξύ των άλλων, οι κεντρικές περιοχές, οι οποίες θα έχουν οικονομικό όφελος από τη διεύρυνση πολύ πιο σύντομα.

Schroedter
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, αγαπητοί συνάδελφοι, η πολιτική συνοχής είναι κατά πάσα πιθανότητα η μεγαλύτερη πρόκληση που θα αντιμετωπίσει η Κοινότητα κατά τη διεύρυνσή της. Ταυτόχρονα, η πολιτική συνοχής θα αποτελέσει και το κριτήριο που θα επιτρέψει να αξιολογηθεί αν θα εξασφαλιστεί η διατήρηση της σταθερότητας σε μια ΕΕ των 27, και μάλιστα όσον αφορά όλες τις πτυχές της πολιτικής αυτής. Ωστόσο, σε αυτό τον τομέα, τα κράτη μέλη τείνουν να μην αξιολογούν την επιτυχία στις μειονεκτικές περιοχές αλλά την επιτυχία από την άποψη του οφέλους που αποκομίζουν εκείνα πάλι στο τέλος κάθε διαπραγμάτευσης. Η κατάσταση αυτή πρέπει να μεταβληθεί σαφώς από το 2006! Η σταθερότητα και η επιτυχής εξέλιξη μιας διευρυμένης Ένωσης θα εξασφαλιστούν μετά το 2006 μόνο στο μέτρο που προϋπόθεση για την κατανομή των κονδυλίων δεν θα είναι η διασφάλιση των κεκτημένων, αλλά κοινά αντικειμενικά κριτήρια. Αυτό σημαίνει ότι μια νέα κοινή πολιτική συνοχής πρέπει να τεθεί υπό δοκιμασία όσον αφορά όλες τις πτυχές της, έναντι της παλαιάς πολιτικής.
Η δεύτερη έκθεση για τη συνοχή περιλαμβάνει ορισμένες καλές προτάσεις αλλά εξακολουθεί να διατηρεί και πολλά λάθη της πολιτικής συνοχής και δεν αποτελεί μια ουσιαστική πρόταση για μεταρρύθμιση. Θα διατυπώσω ακόμη ορισμένα σχόλια όσον αφορά τις προτάσεις. Θεωρώ ορθή την ισότιμη αξιολόγηση όλων των περιφερειών της διευρυμένης Ένωσης, χωρίς όμως, ταυτόχρονα, μια απότομη μεταβολή στις περιφέρειες που είναι επιλέξιμες σήμερα. Υποστηρίζω λοιπόν πλήρως την αρχή της σταδιακής κατάργησης. Αύξηση της αποκέντρωσης, ενίσχυση της εταιρικής σχέσης. Αυτό όμως πρέπει να ισχύει και για τα υποψήφια κράτη στο πλαίσιο των πόρων που προβλέπονται για τη διεύρυνση - και μάλιστα από τώρα - ώστε να εξοικειωθούν οι διοικήσεις τους με τις αρχές αυτές. Η προοδευτική εισαγωγή για τα υποψήφια κράτη σε μια αποκεντρωμένη διαρθρωτική πολιτική ήδη από το 2002 είναι επίσης απαραίτητη για την απόκτηση εμπειρίας. Ας ενεργήσουμε με μέτρο. Μια ολοκληρωμένη περιφερειακή πολιτική είναι το μόνο αξιόπιστο στοιχείο και για τους χορηγούς. Γι' αυτό, η ποιότητα πρέπει να προπορεύεται της ποσότητας!

Markov
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρία Προεδρεύουσα του Συμβουλίου, θεωρώ ότι η πολιτική της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής είναι ένα από τα πλέον θετικά επιτεύγματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, διότι υπογραμμίζει την αρχή της αλληλεγγύης μεταξύ των αναπτυγμένων και των αδύνατων οικονομικά περιφερειών. Ασφαλώς, όταν αναλύουμε τον αντίκτυπο της πολιτικής των διαρθρωτικών ταμείων μέχρι σήμερα, πρέπει να πούμε σαφώς ότι υπάρχουν πολλές ελλείψεις.
Πρώτον: η απόκλιση μεταξύ των κρατών μελών περιορίστηκε βέβαια, αλλά οι διαφορές εντός των κρατών μελών - μεταξύ των έντονα αναπτυγμένων και των λιγότερο προηγμένων περιφερειών - εντάθηκαν.
Δεύτερον: το ποσοστό ανεργίας στις λιγότερο προηγμένες περιφέρειες δεν μειώθηκε αισθητά.
Τρίτον: το μέσο κατά κεφαλήν εισόδημα των πιο πλούσιων περιοχών, που αντιπροσωπεύουν το 10% του πληθυσμού της Ένωσης, παραμένει κατά 2,6 φορές υψηλότερο από εκείνο των περιφερειών στις οποίες κατοικεί ο πιο φτωχός πληθυσμός.
Τέταρτον: οι υπανάπτυκτες περιφέρειες εξακολουθούν να μην διαθέτουν αυτάρκεις οικονομικούς και κοινωνικούς κύκλους. Γι' αυτό είναι πάρα πολύ δύσκολο να καλύψουν πραγματικά την καθυστέρησή τους σε σχέση με τις αναπτυγμένες περιοχές.
Πέμπτον: εξετάστε τις πιστώσεις ανάληψης υποχρεώσεων, που πρέπει ακόμη να εκτελεστούν. Στα τέλη του 1999 ανέρχονταν σε σχεδόν 42 δισεκατομμύρια ευρώ, δηλαδή η χρήση των πόρων που διατίθενται από τα διαρθρωτικά ταμεία για ορισμένα σχέδια δεν είναι αποτελεσματική! Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να αποφασιστούν άλλα μέτρα καθώς και άλλα σχέδια. Αυτό είναι βέβαια δυνατό μόνο με τη συνεργασία των κρατών μελών.
Παρά τις ελλείψεις, δεν πρέπει να παραβλέπουμε ότι σημειώθηκαν τεράστιες πρόοδοι. Αλλιώς, οι διαφορές θα ήταν ακόμη πολύ μεγαλύτερες. Αυτό σημαίνει επίσης ότι οφείλουμε να συνεχίσουμε την πολιτική για τα διαρθρωτικά ταμεία. Κύριε Barnier, είπατε προηγουμένως ότι δεν επιτρέπεται να υπάρχουν ταμπού. Αυτό είναι ορθό! Αυτό ανέφεραν επίσης και όλα τα κράτη μέλη ως ένα βαθμό, κατά την άτυπη συνάντηση στη Namur, και υποβλήθηκαν προτάσεις. Αλλά κάποτε πρέπει να καταλήξουμε σε ένα συμπέρασμα, κάποτε πρέπει να πούμε ότι οι τάδε και οι τάδε προτάσεις κοστίζουν αυτό το ποσό, το οποίο είτε θα πρέπει να το διαθέσουμε είτε να αναγνωρίσουμε ότι δεν θα το διαθέσουμε.
Αυτό δεν μπορεί να αναβάλλεται αιώνια. Γνωρίζετε ότι το ανώτατο όριο ανέρχεται σε 1,27% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος για τις δημοσιονομικές προοπτικές της περιόδου 2000-2006. Ποιο είναι το πραγματικό ύψος του ορίου αυτού; 1,06%. Αυτό βέβαια είναι αδύνατο να αποτελεί την υλοποίηση μιας πραγματικής διαρθρωτικής πολιτικής! Το Κοινοβούλιο φέρει επίσης ευθύνες ·
(Διακοπή από τον κ. Jarzembowski)
Ασφαλώς, δεν καταλογίζω ευθύνες μόνο εις βάρος του Επιτρόπου. Κάθε φορά και εμείς οι ίδιοι υποχωρούμε. Δηλαδή, όχι η Ομάδα μου. Εμείς υποβάλλουμε πάντα τις ανάλογες τροπολογίες. Κύριε Jarzembowski, την επόμενη φορά θα μπορούσε ενδεχομένως να ακολουθήσει την τακτική μας και η Ομάδα του ΕΛΚ. Τότε θα σχηματιζόταν πλειοψηφία σχεδόν! Κατά τη συζήτηση αυτή οφείλουμε ασφαλώς να λάβουμε επίσης υπόψη ότι υπάρχουν πολύ ειδικές περιφέρειες. Κύριε Επίτροπε, λυπάμαι πολύ αλλά το πρόγραμμα που κατάρτισε η Επιτροπή για τις παραμεθόριες περιοχές είναι εντελώς ανεπαρκές! Πρέπει ενδεχομένως να εξετάσουμε αν μπορούμε να κάνουμε κάτι παρόμοιο ·
(Ο Πρόεδρος αφαιρεί το λόγο από τον ομιλητή)

Raschhofer
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, το Ταμείο Συνοχής συστάθηκε για την προετοιμασία των αδύνατων από διαρθρωτική άποψη κρατών της Ένωσης ενόψει της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης. Τα κράτη αποδέκτες των διαρθρωτικών πόρων κάλυψαν την καθυστέρησή τους αισθητά, τα τελευταία έτη, και συμμετέχουν όλα στην ΟΝΕ. Διαπιστώνω λοιπόν ότι αυτός ο στόχος του Ταμείου Συνοχής επιτεύχθηκε. Παρά ταύτα, βάσει της Ατζέντας 2000 αποφασίστηκε η διατήρηση του ταμείου αυτού. Δεν θα ήταν λογικό να καταργηθεί, αν όχι απότομα, τότε με τη μορφή μιας σταδιακής κατάργησης; Με τη διεύρυνση προς την Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη, η πολιτική συνοχής της Ένωσης, έτσι όπως έχει διαμορφωθεί σήμερα, δεν είναι πλέον δυνατό να συνεχιστεί. Γνωρίζουμε όλοι ότι η διεύρυνση προς την Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη δεν θα επιτευχθεί χωρίς δαπάνες. Ας είμαστε ειλικρινείς. Εξάλλου, πιστεύω ότι η πολιτική συνοχής της Ευρωπαϊκής Ένωσης περιλαμβάνει πολλά μειονεκτήματα όσον αφορά την αποτελεσματικότητα, το διοικητικό φόρτο και τη δυνατότητα απάτης. Είναι απαραίτητη η διεξαγωγή μιας ουσιαστικής συζήτησης για τα προτερήματα και τα ελαττώματα της πολιτικής αυτής, δηλαδή για μια μεταρρύθμιση της πολιτικής συνοχής.
Γνωρίζω τη δυσκολία της συζήτησης αυτής, διότι πρόκειται για κεκτημένα. Στον τομέα αυτό τίθεται όμως και μια ερώτηση εξαιρετικά σημαντική, δηλαδή, τι σημαίνει αλληλεγγύη στην Ένωση.

Jarzembowski
Κύριε Πρόεδρε, κυρία Πρoεδρεύουσα του Συμβουλίου, αγαπητέ κύριε Επίτροπε, θα ήθελα να ακολουθήσω και εγώ την παρότρυνσή σας και να μιλήσω χωρίς ταμπού. Πιστεύω ότι βασικά δεν υπάρχει κανείς στο Σώμα που να είναι κατά της πολιτικής συνοχής. Το ερώτημα που πρέπει να θέσουμε είναι το ακόλουθο: μήπως η πολιτική συνοχής μπορεί να ασκηθεί καλύτερα χωρίς την ύπαρξη Ταμείου Συνοχής;
Υπάρχουν δύο προβλήματα: μετά την προσχώρησή τους, όλες οι υποψήφιες χώρες θα πρέπει λογικά να ενταχθούν στο Ταμείο Συνοχής, δεδομένου ότι πρόκειται για τις πιο φτωχές χώρες. Δεν είναι δυνατόν να ειπωθεί ότι η περιφερειακή πολιτική ισχύει για όλες τις χώρες, το Ταμείο Συνοχής ισχύει για τέσσερις και τις υπόλοιπες εννέα νέες χώρες κάπως θα τις βολέψουμε και αυτές! Όχι! Αν θέλουμε να διατηρήσουμε το θεσμό του Ταμείου Συνοχής, τότε θα πρέπει να ισχύουν τα ίδια για όλες τις υποψήφιες χώρες. Προσωπικά πιστεύω, όμως, ότι η πολιτική συνοχής μπορεί να εφαρμοστεί καλύτερα μέσω περιφερειακής και γενικότερης διαρθρωτικής πολιτικής, καταργώντας το Ταμείο Συνοχής. Κατά την άποψή μου, το Ταμείο Συνοχής παρουσιάζει το μειονέκτημα ότι στο πλαίσιό του λαμβάνονται υπόψη κράτη και όχι περιφέρειες. Δεν θέλουμε όμως να ενισχύσουμε τα κράτη, αλλά τις μειονεκτικές περιφέρειες. Για τον λόγο αυτό θεωρώ ότι θα πρέπει να γίνουν και πάλι πολύ προσεκτικές σκέψεις γύρω από το συγκεκριμένο ζήτημα, κύριε Επίτροπε.
Δεύτερον, είμαι της άποψης ότι και εμείς θα πρέπει, όπως λέγατε πάντα, να ξεχωρίσουμε τη μεταρρύθμιση επί του περιεχομένου από το ερώτημα πόσα χρήματα θέλουμε σε τελική ανάλυση να δαπανήσουμε. Θεωρώ ότι πρέπει να λάβουμε γρήγορα αποφάσεις σχετικά με το περιεχόμενο, επειδή οι υποψήφιες χώρες δικαιούνται να μάθουν μέχρι το 2002/2003 ποια μορφή θα έχει η πολιτική συνοχής όταν θα είναι πλέον μέλη.
Κύριε Επίτροπε, δεν είμαι βέβαιος ότι σας κατάλαβα σωστά. Βασικά βρίσκω καλό το μοντέλο σας. Λέτε ότι υπάρχουν ενιαία κριτήρια για όλες τις περιφέρειες, ας πούμε ένα ή δύο. Μετά όμως θα γίνει σταδιακή κατάργηση των πιστώσεων για τις περιφέρειες που ενισχύονταν μέχρι εκείνη τη στιγμή, αλλά δεν θα είναι πλέον επιλέξιμες με τα νέα κριτήρια, ή επειδή δεν θα υπάρχουν πλέον κονδύλια. Το ερώτημα είναι λοιπόν, σύμφωνα με ποια κριτήρια πρόκειται μελλοντικά να χορηγούνται ενισχύσεις; Θα ήμουν διατεθειμένος να συζητήσω για ένα, δύο, έστω και τρία κριτήρια. Υποπτεύομαι όμως - και προηγουμένως κάνατε έναν σχετικό υπαινιγμό - ότι στο τέλος θα υπάρχουν δέκα κριτήρια. Και τότε θα κοιτάζει κανείς ποιο κριτήριο ταιριάζει καλύτερα στην τάδε περιφέρεια και θα λέει: Α! Υπάρχουν εκεί κάτι βουνά, πρόκειται λοιπόν για ορεινή περιοχή. Α! Εδώ έχουμε νησιά, πρόκειται λοιπόν για περιφέρεια με νησιώτικο χαρακτήρα!
Θεωρώ καλύτερο να θέσουμε ως κριτήριο κάποιο ποσοστό π.χ. του ΑΕΠ λαμβάνοντας ίσως επιπλέον υπόψη το ποσοστό ανεργίας. Αν προχωρήσουμε όμως περισσότερο και πούμε ότι ως γενικότερα κριτήρια θα πρέπει να ληφθούν υπόψη στατιστικά στοιχεία εξειδικευμένα ανά φύλο ή το επίπεδο εκπαίδευσης ανδρών και γυναικών, τότε θα δημιουργηθεί ένα σχετικό κομφούζιο αν μου επιτρέπετε την έκφραση. Επομένως ας συνεχίσουμε τη συζήτηση, όπως προτείνατε και εσείς. Είμαστε στο πλευρό σας και χαιρόμαστε για τη συνέχεια της συζήτησης που θα έχουμε μαζί σας!

Duin
Κύριε Πρόεδρε, κυρία Προεδρεύουσα του Συμβουλίου, κύριε Επίτροπε, θέλω να υποστηρίξω ρητά εκείνους που επεσήμαναν ότι στην παρούσα συζήτηση το θέμα δεν πρέπει να είναι η διατήρηση του κεκτημένου αλλά η χορήγηση βοήθειας σε εκείνους που επείγονται περισσότερο. Επιτρέψτε μου να πω ξεκάθαρα ότι κανείς μας δεν πρέπει να εθελοτυφλεί και ότι θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε πως η διεύρυνση θα μας φέρει αντιμέτωπους με μεγάλες προκλήσεις ακόμα και οικονομικής φύσης. Οι Γερμανοί πήραν το μάθημά τους με τη διαδικασία της επανένωσης, όταν προσπάθησαν αρχικά να εξηγήσουν στους πολίτες ότι η επανένωση δεν θα συνδεόταν με επιβαρύνσεις. Αυτό αποδείχθηκε λάθος. Και για να μην υπάρξουν παρεξηγήσεις, τονίζω ότι επιθυμούμε φυσικά τη διεύρυνση. Ωστόσο, θα πρέπει να δούμε με απόλυτη σαφήνεια τις επιπτώσεις που θα έχει για τη διαρθρωτική πολιτική. Θεωρώ ότι ούτε πρέπει ούτε πρόκειται να πούμε έτσι απλά: "ας συνεχιστεί ως έχει η κατάσταση" .
Αν δεν θέλουμε να χάσουμε την εμπιστοσύνη των πολιτών στις θιγόμενες περιφέρειες, τότε θα πρέπει να επισημάνουμε τα προβλήματα έγκαιρα και με ειλικρίνεια. Για να μην υπάρξουν δυσάρεστες εκπλήξεις, θα πρέπει να αναζητήσουμε δυνατότητες που θα μας επιτρέψουν να παρέχουμε στις υποψήφιες χώρες την πλήρη υποστήριξή μας για τη δημιουργία της υποδομής τους και ταυτόχρονα να μεριμνήσουμε ώστε να συνεχιστεί η προσπάθεια να προσεγγίσουν και οι πιο αδύναμες περιφέρειες της ΕΕ των 15 το επίπεδο του κοινοτικού μέσου όρου. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνο εάν γίνουν μερικές αλλαγές που θα ήταν έτσι και αλλιώς αναγκαίες και χωρίς τη διεύρυνση. Αντιμετωπίζουμε πρώτα απ' όλα το γεγονός ότι υπάρχουν εν μέρει μεγάλες διαφορές στον βαθμό επιτυχίας που σημειώνουν τα κράτη αποδέκτες διαρθρωτικών πόρων κατά τη διαδικασία ελάττωσης της διαφοράς τους με τον κοινοτικό μέσο όρο. Είναι μάλιστα αποδεδειγμένο ότι οι μεγαλύτερες επιτυχίες σημειώθηκαν εκεί όπου οι φορείς δεσμεύτηκαν να δράσουν επιτόπου και πείσθηκαν για την ανάγκη επίτευξης της μεγαλύτερης δυνατής αποτελεσματικότητας των ενισχύσεων.
Για να καταστεί δυνατός ο έλεγχος της αποτελεσματικότητας των διατιθέμενων πόρων, θα πρέπει επιπλέον να βελτιωθεί ακόμα περισσότερο η αξιολόγηση των προγραμμάτων και η αποτελεσματική διαχείρισή τους να επιβραβεύεται περισσότερο απα ό,τι μέχρι σήμερα. Τέλος, αλλά όχι ήσσονος σημασίας, είναι το ζήτημα ότι είναι αναπόφευκτη η στενότερη διασύνδεση με τις υπόλοιπες πολιτικές της ΕΕ ιδίως με την Κοινή Γεωργική Πολιτική. Κατά την άποψή μου, μέσω των αποκεντρώσεων και των απλοποιήσεων που ανέφερε ο Επίτροπος Barnier, θα μπορέσουμε να πετύχουμε και τους δύο στόχους.

Gasςliba i Bφhm
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι βουλευτές, κύριε Επίτροπε, θέλω να επισημάνω μια θέση καταρχάς ευνοϊκή για τις δύο εκθέσεις, που μας παρέχουν μια καλή ανάλυση της εφαρμογής των ταμείων κατά το 1999, τόσο του Ταμείου Συνοχής όσο και των διαρθρωτικών ταμείων. Ξεκινώντας από την ανάλυση που μας παρέχουν αυτές οι δύο εκθέσεις, θα ήθελα να αναφερθώ σε τρία σημεία.
Το πρώτο είναι αυτονόητο: στην πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης εντάσσεται και η πολιτική συνοχής, και ένα θεμελιώδες στοιχείο αυτής της πολιτικής συνοχής είναι τα ταμεία που εξετάζουμε εδώ σήμερα. Δεν μπορούν να καταργηθούν αυτά τα ταμεία στις περιφέρειες που έχουν επίπεδο χαμηλότερο από το μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με ή χωρίς διεύρυνση. Γι' αυτό, είναι εγγενές στοιχείο της πολιτικής συνοχής της Ευρωπαϊκής Ένωσης να λαμβάνουν οι περιφέρειες της Ένωσης με τη μεγαλύτερη υστέρηση κεφάλαια και πόρους για να προσπαθήσουν να εξαλείψουν τις υπάρχουσες εδαφικές ανισορροπίες. Όπως φάνηκε, υπάρχει ακόμα ένα δημοσιονομικό περιθώριο στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης για να μπορέσει να καλύψει αυτές τις ανάγκες.
Το δεύτερο ζήτημα είναι ότι αυτές οι εκθέσεις αναφέρονται στο 1999. Υπάρχουν ποικίλες επικρίσεις για την εφαρμογή τους, οι οποίες θα πρέπει να ληφθούν υπόψη. Ελπίζουμε ότι το 2001, χάρη στη δράση του Επιτρόπου και της ομάδας του, θα έχουν ξεπεραστεί οι περιορισμοί και οι ελλείψεις που επισημαίνονται.
Κατά τρίτον, πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι οι σειρές στατιστικών που αναλύθηκαν και οι μελέτες που έγιναν για τη μακροπρόθεσμη εφαρμογή των ταμείων στην Ευρωπαϊκή Ένωση, εκτός από πολύ λίγες εξαιρέσεις, δείχνουν ότι οι λιγότερο ευνοημένες περιοχές μείωσαν το επίπεδο ανισορροπίας τους σε σχέση με τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Γι' αυτό, αφού μιλάμε για το μέλλον της εφαρμογής των πόρων των ταμείων, ας ληφθεί αυτό ακριβώς υπόψη στις νέες πολιτικές της Ένωσης σε αυτόν τον τομέα.

Nogueira Romαn
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, διαπιστώνω και εγώ, όπως όλοι, με μεγάλη ικανοποίηση πως τόσο η κυρία Πρόεδρος του Συμβουλίου όσο και ο αρμόδιος Επίτροπος για την περιφερειακή πολιτική συμφώνησαν καταρχάς ότι είναι απαραίτητο στο μέλλον, με τη διεύρυνση, να υπάρχει διπλή πολιτική συνοχής, αν και η πολιτική αυτή θα έχει ήσσονα χαρακτήρα: η πολιτική συνοχής για τις περιφέρειες που ανήκουν στα δεκαπέντε σημερινά κράτη και η συμπληρωματική πολιτική συνοχής για τα κράτη της διεύρυνσης.
Διαπιστώνω ότι συμφώνησαν επίσης επί ενός ζητήματος που μου φαίνεται στοιχειώδες, ενάντια σε κάθε υποκρισία: δεν υπάρχει πολιτική Ευρώπη χωρίς οικονομική Ευρώπη, δεν υπάρχει πολιτική Ευρώπη χωρίς πολιτική συνοχής. Έτσι συμβαίνει και στα σημερινά κράτη και η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να αναλάβει αυτές τις ευθύνες στο μέλλον.
Πώς θα το κάνει; Πώς θα το επιτύχει και με ποια μέσα; Προφανώς, πρέπει να βελτιωθεί η σημερινή εφαρμογή των πόρων των διαρθρωτικών ταμείων και αυτών του Ταμείου Συνοχής. Αρκεί να δει κανείς τις διαφορές μεταξύ της Ιρλανδίας και της Ισπανίας, στα αποτελέσματα των προηγούμενων ετών, ή - λαμβάνω το θάρρος να το πω - μεταξύ της Πορτογαλίας και της Ιταλίας ή της Ελλάδας. Η εφαρμογή ήταν διαφορετική, έτσι ώστε η Ιρλανδία να κάνει ένα εξαιρετικό άλμα και η Πορτογαλία να ωφεληθεί περισσότερο από πολλά άλλα κράτη από τα διαρθρωτικά ταμεία. Δεν υπήρξε η περίπτωση της Ισπανίας, της Ιταλίας ή της Ελλάδας, όπου, αν και το εθνικό εισόδημα πλησίασε τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, δεν συνέβη το ίδιο στις εσωτερικές τους περιφέρειες, πράγμα που φανερώνει ότι υπάρχει κακή εφαρμογή των πόρων των ταμείων, πιθανώς επειδή το κράτος ωφελήθηκε από τους πόρους που προορίζονταν για τις περιφέρειες ή επειδή στο κράτος δεν εφαρμόσθηκε η πολιτική της προσθετικότητας.
Κύριε Barnier, δηλώσατε - και το είχατε επισημάνει και παλαιότερα - ότι οι πόροι των διαρθρωτικών ταμείων και του Ταμείου Συνοχής δεν μπορούν να είναι χαμηλότεροι από το 0,46% του κοινοτικού ΑΕγχΠ. Σας υπενθυμίζω ότι αυτό είναι το επίπεδο που είχαν το 1999 και ότι το 2006 θα είναι 0,31%. Αν το 1999, κρίνοντας από το αποτέλεσμα, δεν καταφέραμε με αυτά τα ταμεία να εξαλείψουμε τις διαφορές μεταξύ των περιφερειών της Ευρώπης, πρέπει άρα να είμαστε πολύ πιο φιλόδοξοι από ό,τι προτείνετε, αν και το κάνατε με θετικό τρόπο.

Musotto
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, η ερώτηση στην οποία πρέπει να απαντήσουμε είναι ποια πολιτικής συνοχής πρέπει να επιδιώξουμε να χαράξουμε στο νέο πανόραμα που ανοίγει με τη διεύρυνση. Η απάντηση πρέπει να διαρθρωθεί σε δύο επίπεδα: αφενός, πρέπει να προσδιοριστούν οι αρχές που θα εμπνέουν τις πολιτικές συνοχής μετά το 2006 και, αφετέρου, πρέπει να καθοριστούν οι προτεραιότητες.
Δύο είναι, κατά την άποψή μου, οι αρχές που πρέπει να εμπνέουν την πολιτική συνοχής: αφενός η ισότητα των ευκαιριών και, αφετέρου, η περιφερειοποίηση. Οι μοντέρνες οικονομικές θεωρίες μας διδάσκουν, με πλούσιες λεπτομέρειες και άφθονα πρακτικά παραδείγματα, ότι η επιτυχία των τοπικών αναπτυξιακών πολιτικών είναι στενά συνδεδεμένη με την αύξηση της αυτονομίας λήψης αποφάσεων των ατόμων και με το σχέδιο θέσπισης περιφερειακών πολιτικών που να είναι αποδεκτές από τους ίδιους τους εκλογείς.
Ομοίως, περιφερειοποίηση σημαίνει σχεδιασμός των περιφερειακών πολιτικών σε τοπικό επίπεδο, έτσι ώστε αυτές να σέβονται και να προάγουν τα συγκριτικά πλεονεκτήματα κάθε περιφέρειας, καθώς και σχεδιασμός των οργάνων τοπικής αυτοδιοίκησης, έτσι ώστε να λαμβάνουν αποφάσεις με την υποστήριξη μιας πραγματικά δημοκρατικής βάσης, να υπόκεινται σε έλεγχο εκ μέρους των εκλογέων που τα καθιστά πολιτικά υπεύθυνα.
Η επίτευξη των στόχων αυτών απαιτεί ασφαλώς ένα νέο τύπο στατιστικής πληροφόρησης για την κατάσταση των οικονομιών, τόσο σε τοπικό όσο και σε εθνικό και κοινοτικό επίπεδο. Δεν αρκούν πλέον τα στοιχεία για το κατά κεφαλήν εισόδημα για να αξιολογηθούν οι ευκαιρίες πρόσβασης των ατόμων σε κάθε ευρωπαϊκή περιφέρεια. Χρειάζονται πολύ περισσότερα: χρειάζονται δείκτες για τον βαθμό πρόσβασης στους πόρους, δείκτες που θα μετρούν την απολαυή των οικονομικών ελευθεριών, που θα κάνουν τον απολογισμό της απολαυής των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που θα μετρούν, γενικότερα, την ποιότητα ζωής.

Walter
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρία Προεδρεύουσα του Συμβουλίου, η πολιτική συνοχής αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεν μπορούμε να σημειώσουμε καμία πρόοδο στη συνένωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αν σε αυτό δεν συμβάλλει πάντοτε έως ένα βαθμό και η αλληλεγγύη. Όλοι γνωρίζουμε ότι εκείνοι που είναι πιο δυνατοί και πιο πλούσιοι πρέπει να βοηθήσουν εκείνους που είναι πιο φτωχοί ή που δεν είναι ακόμα τόσο δυνατοί και προσπαθούν να μειώσουν τη διαφορά. Σήμερα η συζήτησή μας αφορά τις εξελίξεις των τελευταίων χρόνων και φυσικά και τα συμπεράσματα που οφείλουμε να συναγάγουμε για τα επόμενα χρόνια.
Σήμερα θέλω να επικεντρώσω το βλέμμα μας στο ερώτημα πώς έχει συγκεκριμένα εδώ και τώρα η κατάσταση στην πολιτική συνοχής που ασκούμε, με άλλα λόγια πώς δαπανούμε τα κονδύλια που διαθέτουμε για αυτήν την πραγματικά σημαντική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στο παρελθόν, μέχρι τη θέσπιση της Ατζέντας 2000, είχαμε εντονότατες συζητήσεις σχετικά με το ύψος των κονδυλίων που επρόκειτο να δαπανηθούν. Αν κοιτάξουμε σήμερα τον τρόπο με τον οποίο εφαρμόζεται πραγματικά η Ατζέντα, θα μας γεννηθούν ασφαλώς μεγάλες αμφιβολίες κατά πόσο η εφαρμογή της γίνεται με τη δέουσα σοβαρότητα.
Από πέρυσι βρισκόμαστε στην αρχή μιας νέας προγραμματικής περιόδου. Αυτό συνεπάγεται ότι στην αρχή δεν μπορούν τα πράγματα να κυλήσουν τόσο γρήγορα όπως εάν βρισκόμασταν στη μέση της περιόδου αυτής. Παρα όλα αυτά θα ήθελα να επισημάνω ότι τα ποσοστά εκτέλεσης στους διάφορους τομείς είναι οικτρά. Δεν βρίσκω άλλο χαρακτηρισμό! Στην Επιτροπή Προϋπολογισμών συζητήσαμε επανειλημμένα το θέμα αυτό, το οποίο συζητήθηκε και θα συνεχίσει να συζητείται και στην Επιτροπή Περιφερειακής Πολιτικής.
Αν κοιτάξει κανείς την τρέχουσα συζήτηση στο πλαίσιο των διαβουλεύσεων για τον προϋπολογισμό - και απευθύνομαι αυτή τη στιγμή στο Συμβούλιο - τότε θα διαπιστώσει ότι το Συμβούλιο προβλέπει για τον επόμενο χρόνο μόνο 1% για την ανάληψη νέων υποχρεώσεων για τις οποίες πρόκειται πραγματικά να εκτελεσθούν πληρωμές. Θα διενεργηθούν πληρωμές στο 1% επί του συνόλου για το οποίο θέλουμε να αναλάβουμε υποχρεώσεις. Δημιουργούμε τις προϋποθέσεις για συσσώρευση ανεκτέλεστων πληρωμών όπως συχνά στο παρελθόν. Συσσωρεύουμε πόρους αντί να παρέχουμε γρήγορα βοήθεια και το γρήγορα είναι ταυτόσημο με την αποτελεσματική βοήθεια, αφού στόχος μας είναι πολλές περιφέρεις και χώρες να μην χρειάζονται πια ενισχύσεις όταν θα έρθει η στιγμή της διεύρυνσης. Όποιος θέλει πραγματικά να βοηθήσει τις εν λόγω χώρες και περιφέρειες να ξεπεράσουν τα προβλήματά τους, όποιος θέλει να δημιουργήσει ελεύθερο χώρο για την ένταξη νέων χωρών, πρέπει να βοηθήσει τώρα και μάλιστα γρήγορα και επικεντρωμένα. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει οι ενισχύσεις να είναι αντίστοιχες.
Καλώ την Επιτροπή - η οποία έχει ήδη υποβάλει σχετικές προτάσεις - αλλά και το Συμβούλιο - μετά τα λόγια να επιδείξει πράξεις, μια και η συνοχή είναι καλή μόνο όταν γίνει πραγματικά αποδεκτή από τους πολίτες και μάλιστα το ταχύτερο δυνατόν!

Berend
Κύριε Πρόεδρε, κυρία Προεδρεύουσα του Συμβουλίου, κύριε Επίτροπε, αγαπητοί συνάδελφοι, αρχικά θέλω να ευχαριστήσω εσάς, κύριε Επίτροπε, για τα σαφή σας λόγια καθώς και για τη διπλή σας διαβεβαίωση ότι στο πλαίσιο της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής θα λάβετε υπόψη τόσο τα νέα προβλήματα - δηλαδή εκείνα των υποψήφιων προς ένταξη χωρών - όσο και τα προβλήματα που εξακολουθούν να υπάρχουν στα σημερινά 15 κράτη μέλη σε διάφορες περιοχές τους, και μάλιστα με τον κατάλληλο τρόπο. Επίσης θα ήθελα να σας ευχαριστήσω, επειδή τονίσατε για δεύτερη φορά ότι δεν υπάρχουν ταμπού στην παρούσα συζήτηση. Βρισκόμαστε στην αρχή αυτής της σειράς συζητήσεων όπου θα πρέπει να εξετάσουμε εις βάθος ολόκληρο το φάσμα της αναθεώρησης των διαρθρωτικών ταμείων.
Η οικονομική και κοινωνική συνοχή 27 χωρών θα πρέπει φυσικά να διαμορφωθεί διαφορετικά απ' ό,τι η συνοχή 15 χωρών. Γεγονός παραμένει ότι με την ένταξη 12 νέων κρατών θα υπάρξει σημαντική αύξηση των ανισοτήτων. Από τη μία πλευρά θα πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στα νέα κράτη μέλη και από την άλλη θα πρέπει να υπάρξει μια κάποια συνέχιση της παροχής βοήθειας στα σημερινά κράτη αποδέκτες διαρθρωτικών πόρων. Γνωρίζουμε βέβαια ότι το Ταμείο Συνοχής και τα διαρθρωτικά ταμεία αποτελούν προσωρινά μέτρα και δεν πρέπει να μετατραπούν σε κοινοτικό κεκτημένο. Παρ' όλα αυτά δεν πρέπει υπάρξουν περιπτώσεις όπου περιφέρειες θα πάψουν να εντάσσονται στον στόχο 1 μετά το 2006, επειδή η κατάστασή τους θα έχει σημειώσει σχετική βελτίωση λόγω της διεύρυνσης, χωρίς όμως να έχει επιτευχθεί ένα αυτοδύναμο επίπεδο ανάπτυξης.
Θεωρώ ότι η πολιτική συνοχής θα είναι αξιόπιστη μόνο εάν κατανέμουμε τα κονδύλια στη βάση αντικειμενικών κριτηρίων, τα οποία θα ισχύουν εξίσου για όλους. Εδώ θα πρέπει να συνυπολογιστούν τα κριτήρια της εθνικής και περιφερειακής ευημερίας. Στην επικείμενη αναθεώρηση της ευρωπαϊκής περιφερειακής πολιτικής θα πρέπει λοιπόν να βρεθούν λύσεις - και αυτό είναι το νόημα της σειράς συζητήσεων που ξεκινά τώρα - ώστε να ληφθούν εξίσου υπόψη οι δυσκολίες τόσο των νέων κρατών μελών όσο και των περιφερειών του στόχου 1 των σημερινών κρατών μελών.

Izquierdo Collado
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Πρόεδρε του Συμβουλίου, κύριε Επίτροπε, κατόπιν των όσων είπε ένας συνάδελφος, θεωρώ ότι βρισκόμαστε σε μια πολύ κατάλληλη στιγμή για να μιλήσουμε για οικονομική και κοινωνική συνοχή. Μακάρι αυτή η έννοια να ξεπερνούσε τα ευρωπαϊκά σύνορα και να εφαρμοζόταν και σε άλλα περιφερειακά πλαίσια. Πιθανόν να προχωρούσαμε προς τη διευθέτηση αρκετών συγκρούσεων.
Αν και είναι αλήθεια ότι η στιγμή είναι κατάλληλη για τη συζήτηση, πρέπει επίσης να αναγνωρίσω ότι, τουλάχιστον κατά τη γνώμη μου, η απάντηση του Συμβουλίου και της Επιτροπής δεν είναι ικανοποιητική. Κατά πρώτον, μου είναι δύσκολο να πιστέψω ότι μπορεί κανείς να μιλήσει για οικονομική και κοινωνική συνοχή χωρίς να κάνει έστω και μια ελάχιστη αναφορά στην ενιαία αγορά και σε όλες τις πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εξετάζουμε αυτόν τον καιρό το 6ο πρόγραμμα-πλαίσιο, ένα πρόγραμμα που ήδη εξ αρχής δεν πληροί τις προϋποθέσεις συνοχής που απαιτούν από αυτό οι Συνθήκες. Η οικονομική και κοινωνική συνοχή απαιτεί να υπάρχει μέριμνα για το σύνολο των πολιτικών.
Κύριε Πρόεδρε, ο κ. Barnier έκανε μερικές ερωτήσεις προς το Κοινοβούλιο στην έκθεσή του. Όταν διατυπώσαμε στο Συμβούλιο τις ίδιες αυτές ερωτήσεις, το Συμβούλιο δήλωσε ότι δεν είναι η κατάλληλη στιγμή για να απαντήσει, αλλά το Κοινοβούλιο έχει δικαίωμα να κάνει αυτές τις ερωτήσεις στην Επιτροπή και στο Συμβούλιο για να μάθει τη γνώμη τους, πριν καταρτίσει την έκθεσή του. Εγώ διαφωνώ εις βάθος και με ουσιαστικό τρόπο με τη στάση του Συμβουλίου, και λιγότερο με τη στάση του Επιτρόπου, επειδή πιστεύω ότι ορισμένοι θεμελιώδεις παράγοντες πρέπει πια να διευκρινιστούν. Μιλάμε σήμερα για το πώς θα επηρεάσει τις τάδε ή τις δείνα περιφέρειες το σχέδιο 2006 στο μέλλον. Αν δεν το κάνουμε, θα θεωρητικολογούμε διαρκώς γύρω από αυτόν τον παράγοντα και δεν θα εισέλθουμε στην απαραίτητη μεταρρύθμιση για την οικονομική και κοινωνική συνοχή στην Ευρώπη, επειδή θα κοιτάζουμε όλοι λοξά ο ένας τον άλλο: άλλοι λέγοντας ότι πρέπει να καταργηθεί το Ταμείο Συνοχής, άλλοι ότι πρέπει να βγουν από αυτό ορισμένες περιφέρειες. Αυτή η ομίχλη θα μας εμποδίσει να φθάσουμε ως το βάθος στην ανάλυση του θέματος.

Μαστοράκης
Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, όλοι γνωρίζουμε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει θεωρήσει ως πεμπτουσία της ύπαρξής της την κοινωνική και οικονομική συνοχή των περιφερειών της και έχει ποσοτικοποιήσει τον στόχο, καθορίζοντας ως κάτω όριο της επιδιωκόμενης συνοχής το 75% του μέσου όρου του κατά κεφαλήν εισοδήματος των 15 κρατών μελών της.
Παράλληλα, και πολύ σωστά, η Ευρωπαϊκή μας Ένωση αποφασίζει την ένταξη νέων κρατών μελών χαμηλού κατά τεκμήριο κατά κεφαλήν εισοδήματος. Είναι λογικό, είναι ηθικό και άρα είναι τελικά αποδεκτό ο δεύτερος αυτός στόχος να λειτουργήσει σε βάρος του πρώτου, αφού η διεύρυνση θα μειώσει σημαντικά το νέο μέσο όρο του κατά κεφαλήν εισοδήματος; Βέβαια, το ευτύχημα είναι ότι τουλάχιστον όλοι έχουν αντιληφθεί ότι δεν μπορεί η πολιτική συνοχής να συνεχίσει μονολιθική ως προς το 75% και έτσι προτείνονται και συζητούνται διάφορα σενάρια, που δίδουν ίσως κάποιες διεξόδους, δεν δίδουν όμως την δίκαιη λύση. Είναι σκόπιμο λοιπόν, είναι προφανές υποστηρίζω εγώ, πως ο πρώτος στόχος πρέπει να παραμείνει ο ίδιος και για την διευρυμένη Ευρωπαϊκή Ένωση, δηλαδή η υπέρβαση για όλα τα μέλη, σημερινά και νέα, του 75% του μέσου όρου του κατά κεφαλήν εισοδήματος των σημερινών 15 κρατών μελών. Αυτό θα ήταν συνέπεια.
Είναι βέβαια φυσικό αυτή η διεύρυνση να χρειάζεται περισσότερα χρήματα από όσα φαίνεται να διατίθενται. Ας δουν λοιπόν τα νέα δεδομένα στην πραγματική τους διάσταση αυτοί που πρέπει να τα δουν, ας τα αντιμετωπίσουν με ευρύ πνεύμα, ας δουν μακροπρόθεσμα τη σχέση κόστους-οφέλους μιας αναπροσαρμοσμένης, θαρραλέας περιφερειακής πολιτικής και ας μην απογοητεύσουν περιφέρειες που εξακολουθούν να χρειάζονται τη βοήθεια της Ευρώπης, της Ευρώπης όπως την φαντάστηκαν, της Ευρώπης την οποία πιστεύουν. Ας αντιληφθούμε πως, όπως είπε στην αρχαία ελληνική και ένας από τους μεγάλους της αρχαίας Ελλάδας, ο Δημοσθένης: "... δει δη χρημάτων και άνευ τούτων ουδέν έστιν γενέσθαι των δεόντων...". Και αν οι σχετικές αποφάσεις έχουν ήδη ληφθεί, ε, οι αποφάσεις παίρνονται για να αναθεωρούνται εάν χρειάζεται.

Darras
Κύριε Πρόεδρε, κυρία Προεδρεύουσα του Συμβουλίου, κύριε Επίτροπε, αγαπητοί συνάδελφοι. Όπως υπογράμμισαν οι κκ. Marques και Nogueira Romαn στην έκθεσή του ο καθένας, τα ταμεία συνοχής και τα διαρθρωτικά ταμεία έχουν τεράστια σημασία για την ανάπτυξη των περισσοτέρων περιφερειών της Ένωσης, τόσο σε επίπεδο υποδομών όσο και κοινωνικής ένταξης. Παραμένει το γεγονός ότι παρά τις δημοσιονομικές προσπάθειες που καταβάλλονται, οι ευρωπαϊκές περιφέρειες δεν είναι σε καμία περίπτωση ίσες σε επίπεδο ανάπτυξης· και ο συνάδελφός μου, κ. Fruteau, ανησυχεί πάρα πολύ για τις εξόχως απόκεντρες περιφέρειες. Θα κατανοήσετε λοιπόν γιατί η προοπτική της διεύρυνσης μου δημιουργεί το φόβο ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει στραμμένο το βλέμμα μόνο προς ανατολάς. Γεγονός δραματικό για πολλές ευρωπαϊκές περιφέρειες που σήμερα εισπράττουν κονδύλια από τα ταμεία.
Σας παρακαλώ να με κατανοήσετε πλήρως: δεν τίθεται εν προκειμένω ζήτημα αμφισβήτησης της ορθότητας της διεύρυνσης, η οποία σχετίζεται με την εδραίωση της ειρήνης στην ήπειρό μας, ένα στόχο ευγενή και εύθραυστο στους χαλεπούς αυτούς καιρούς. Το ζήτημα που τίθεται, αντιθέτως, είναι να προβληματιστούμε όσον αφορά τις προϋποθέσεις επιτυχίας της. Πράγματι, συγκαταλέγομαι μεταξύ εκείνων που θεωρούν ότι η επιτυχία της διεύρυνσης θα εξαρτηθεί από την ενίσχυση της συνοχής. Αυτή η συνοχή όμως έχει ένα τίμημα, το οποίο δεν θα πρέπει να πληρώσουν οι φτωχότερες χώρες της Ένωσης.
Συγκεκριμένα, κύριε Επίτροπε, εύχομαι να επανεξεταστούν με τη μεγαλύτερη δυνατή προσοχή τα κριτήρια επιλεξιμότητας για το στόχο 1 και 2, ώστε η φτώχεια των μεν να μην επισφραγίσει το τέλος της ελπίδας και τη μεγαλύτερη φτώχεια των δε. Η πρόκληση της διεύρυνσης είναι κεφαλαιώδης. Είναι η πρόκληση της αλληλεγγύης. Θα την κερδίσουμε μόνο να την κατανοήσουμε και την αποδεχτούμε. Ας μην το ξεχνάμε.

Pittella
Κύριε Πρόεδρε, οι δηλώσεις που ακούσαμε, τόσο εκ μέρους του Συμβουλίου όσο και του Επιτρόπου Barnier, και οι παρεμβάσεις όλων των συναδέλφων επιβεβαίωσαν με σαφή τρόπο ότι οι πολιτικές συνοχής παραμένουν ένας από τους μείζονες στυλοβάτες των πολιτικών της Ένωσης και ότι η διεύρυνση δεν απαιτεί μόνο την επανάληψη, αλλά και την ενίσχυσή τους.
Παρόλα αυτά, πιστεύω ότι τα ακανθώδη ζητήματα είναι άλλα. Αναφέρω ορισμένα: πρώτον, είναι ακόμη επίκαιρα τα μέσα που χρησιμοποιήσαμε αυτά τα χρόνια για να διαχειριστούμε όλο και πιο διαφοροποιούμενες ανισορροπίες; Μπορούν γενικοί δείκτες, όπως το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν, ή σχηματικά ποσοστά, όπως το 75%, να συνεχίσουν να είναι οι μόνες παράμετροι αξιολόγησης και κατάταξης της επιλεξιμότητας; Μπορεί να επικρατεί ακόμη ένα παραπλανητικό παράδειγμα ισότητας με το οποίο λαμβάνονται ίδια μέτρα για ζητήματα και περιστάσεις που εξισώνονται μόνο στατιστικά;
Δεύτερον: οι βασικές αρχές της επικουρικότητας και της προσθετικότητας σημαίνουν το ίδιο πράγμα σήμερα με αυτό που σήμαιναν πριν από είκοσι χρόνια, όταν υπήρχε διαφορετική θεσμική οργάνωση στην Ευρωπαϊκή Ένωση; Είναι πράγματι τόσο μακριά από την αλήθεια και από το εφικτό η ιδέα που εξέφρασε πριν από μερικές ημέρες ο κ. Giuliano Amato, πρώην πρωθυπουργός της Ιταλίας, για μια βαθιά ανανέωση που θα αφήνει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή την αρμοδιότητα για τις μεγάλες στρατηγικές επενδύσεις και θα αποκεντρώνει τις αναπτυξιακές ενέργειες σε εδαφικό επίπεδο;
Ελπίζω, ειλικρινά, η συζήτηση των επόμενων ημερών να δείξει την αναγκαία τόλμη για να αντιμετωπίσει και αυτά τα ζητήματα.

Lage
(ΡΤ) Κύριε Πρόεδρε, κύριοι βουλευτές, κύριε Επίτροπε, η συνοχή είναι θεμελιώδης πυλώνας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πράγματι, δεν θα υπάρξει πολιτική συνοχή στην Ευρωπαϊκή Ένωση χωρίς οικονομική και κοινωνική συνοχή, παρά τα όσα πιστεύουν ορισμένοι υπέρμαχοι της ομοσπονδίας. Από την άλλη, ωστόσο, δεν θα υπάρξει οικονομική και κοινωνική συνοχή χωρίς πολιτική συνοχή, όσο και αν αυτό δυσαρεστεί ορισμένους υπέρμαχους της εθνικής κυριαρχίας. Η πολιτική της συνοχής, που διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο τα τελευταία χρόνια, θα αποκτήσει ακόμη πιο σημαντικό ρόλο στο μέλλον, ως συνέπεια της διεύρυνσης. Η πολιτική της συνοχής αποτελεί μάλιστα προϋπόθεση επιτυχίας της διεύρυνσης. Αυτό είναι προφανές! Η διεύρυνση, όμως, κύριε Πρόεδρε, έχει και τα παράδοξά της: καθιστώντας την Ευρωπαϊκή Ένωση πιο φτωχή όσον αφορά το μέσο κατά κεφαλή εισόδημα, καθιστά πιο πλούσιες τις χώρες που είναι σήμερα οι πιο μειονεκτικές, σαν να επρόκειτο για αριθμητική μαγεία. Αυτό είναι το πρόβλημα. Όμως εκείνο που δεν μπορεί να αποδεχθεί η χώρα μου, η Πορτογαλία, καθώς και άλλες χώρες της συνοχής, είναι να τεθούν, ως συνέπεια της διεύρυνσης, στο περιθώριο της πολιτικής της συνοχής, θύματα μίας στατιστικής μηχανικής που τους θέτει αυτόματα πάνω από το μοιραίο όριο του 75%.
Κατόπιν τούτου, πιστεύω ότι η μελλοντική πολιτική της συνοχής δεν πρέπει να απομακρύνεται από τις ακόλουθες αρχές:
πρώτον: ενίσχυση των δημοσιονομικών μέσων που προορίζονται για τη συνοχή. Δεν μπορούμε να αποφύγουμε αυτό το ζήτημα, παρ' όλα όσα είπε ο κ. Walter
δεύτερον: εγγύηση ότι δεν θα πληγούν τα συμφέροντα των πιο μειονεκτικών σήμερα περιοχών και χωρών και ότι θα εξευρεθεί ένας ορθός τρόπος προκειμένου να συνεχίσουν να επωφελούνται από το επίπεδο ενισχύσεων που λαμβάνουν σήμερα
τρίτον: σε βάθος μεταρρύθμιση της κοινής γεωργικής πολιτικής και αυξημένη προστασία του κόσμου της υπαίθρου
τέταρτον: καθορισμός και εφαρμογή μίας στρατηγικής για την ανάπτυξη της ευρωπαϊκής επικράτειας με σκοπό την αποσυμφόρηση των σημερινών κεντρικών αστικών ζωνών, που είναι πυκνοκατοικημένες και συγκεντρωμένες, προς όφελος όλης της ευρωπαϊκής επικράτειας.

Neyts-Uyttebroeck
. (FR) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, αγαπητοί συνάδελφοι, η συζήτηση αυτή ήταν ως επί το πλείστον μια διερευνητική συζήτηση προσανατολισμού σχετικά με τη μελλοντική ανάπτυξη της διαρθρωτικής πολιτικής και της πολιτικής συνοχής, όπως την επιθυμείτε. Την άκουσα με μεγάλη προσοχή. Θα λάβουμε φυσικά υπόψη μας τις παρατηρήσεις που κάνατε. Αλλά θα ήθελα να αρκεστώ σε αυτό, κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, αγαπητοί συνάδελφοι, σε μια πολύ σύντομη αντίδραση.

Barnier
. (FR) Κύριε Πρόεδρε, όπως είπε η Υπουργός κ. Neyts-Uyttebroeck, άκουσα και εγώ με μεγάλη προσοχή, όπως είναι αυτονόητο, τις διάφορες παρατηρήσεις. Και ο ίδιος επιθυμούσα να υπάρξει, στην παρούσα, αρχική φάση της συζήτησης, ειλικρίνεια, επικρίσεις, όπως είπα προ ολίγου, ή προτάσεις.
Θα μου επιτρέψετε, ωστόσο, να πω ότι οι επισημάνσεις που μόλις έκανε ο κ. Simpson με πλήγωσαν. Τις βρίσκω απολύτως άδικες. Με άλλο τρόπο, ο κ. Izquierdo Collado εξέφρασε και αυτός την ανυπομονησία του. Θα ήθελα ωστόσο να είστε δίκαιοι, από την πλευρά σας, με την Επιτροπή. Αφού ο κ. Simpson είχε την καλοσύνη να μας θυμίσει το παρελθόν, αναφέροντας το όνομα μιας γυναίκας για την οποία τρέφω μεγάλο σεβασμό και μεγάλη φιλία, την προκάτοχό μου κ. Wulf-Matthis, θα ήθελα να σας θυμίσω το χρονοδιάγραμμα της προηγούμενης συζήτησης για την ατζέντα του Βερολίνου. Το Φόρουμ που εγκαινίασε τη συζήτηση για την ατζέντα του Βερολίνου έγινε το 1996, αφορούσε ένα Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του 1999, που θα εγκαινίαζε την ατζέντα για το 2000-2006. Τρία χρόνια ενωρίτερα! Αν είχα τηρήσει το ίδιο χρονοδιάγραμμα, δεν θα σας είχα δώσει ραντεβού για τον Ιανουάριο του 2001, για να αρχίσουμε τη συζήτηση, αλλά σε δυο χρόνια, για το 2003.
Μη μου λέτε σήμερα ότι η Επιτροπή δεν είναι αρκετά επιθετική, ότι αναμένετε να υποβάλει προτάσεις. Αρχίσαμε τη συζήτηση δυο χρόνια ενωρίτερα, χωρίς ταμπού, χωρίς να περιμένουμε τη διεύρυνση. Προσωπικά, σας ζητώ να είστε δίκαιοι με την Επιτροπή. Όταν θα έρθει η ώρα, αφού θα σας έχω ακούσει, αφού θα έχω ακούσει την Επιτροπή Περιφερειών, τις ίδιες τις περιφέρειες, τα κράτη μέλη, μπορείτε να είστε βέβαιοι ότι θα επιδείξω τόλμη, επιθετικότητα ενδεχομένως και να καταθέσω τολμηρές προτάσεις. Μην μου ζητάτε όμως σήμερα να κλείσω μια συζήτηση που δεν έχει καλά-καλά αρχίσει, δυο χρόνια νωρίτερα μάλιστα σε σχέση με τις συνήθεις διαδικασίες. Τάχθηκα υπέρ της διαφάνειας. Τάχθηκα υπέρ του ανοίγματος προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Και θεωρώ αρκετά άδικο το γεγονός ότι σήμερα μου το καταλογίζετε.
Ανεξαρτήτως αυτών, θα ήθελα να πω στον πρόεδρο κ. Χατζηδάκη, στην κ. Schroedter, τον κ. Duin, τον κ. Gasςliba i Bφhm, τον κ. Markov, οι οποίοι, αν κατανόησα πλήρως τα λεγόμενά τους, στάθηκαν περισσότερο στην τρέχουσα διαχείριση, ότι συμμερίζομαι πολλές από τις παρατηρήσεις τους, τις εκκλήσεις τους για μια καλύτερη διάθεση, συμφώνως προς τις δεσμεύσεις, με μέλημα μια πραγματική εταιρική σχέση στις περιφέρειες. Και επαγρυπνώ τα μάλα, από κοινού με την ομάδα της Γενικής Διεύθυνσης, ώστε τα λόγια αυτά που περιέχονται στους κανονισμούς - εταιρική σχέση, καλύτερη διάθεση, πειθαρχία, ισότητα και άλλα ακόμα - να γίνουν πράξη στην πραγματικότητα.
Σε λίγες μέρες, κύριε πρόεδρε Χατζηδάκη, θα εμφανιστώ ενώπιον της επιτροπής σας, για να σας ενημερώσω σχετικά με την πορεία 1994-1999 και ειδικότερα για τη διάθεση, οριστική πλέον ελπίζω, της προηγούμενης περιόδου, όπου υπήρχαν ακόμη υπόλοιπα προ του 1994· για να σημάνω επίσης συναγερμό, όσον αφορά την υλοποίηση των αναλήψεων και των πρώτων διαθέσεων πιστώσεων στην τρέχουσα περίοδο. Θα κάνω έναν πολύ ακριβή και πολύ αντικειμενικό απολογισμό ενώπιον της Επιτροπής Περιφερειακής Πολιτικής.
Ο κ. Μarkov επέμεινε και πάλι στο ζήτημα των παραμεθόριων περιφερειών. Παραδέχομαι, κύριε Markov, ότι η απάντηση που σας δώσαμε μαζί με τον κ. Verheugen δεν είναι απολύτως ικανοποιητική σε σχέση με την προβληματική των παραμεθόριων περιφερειών· και στο ζήτημα αυτό όμως, μην μου ζητάτε σήμερα περισσότερα από αυτά που μπορώ να σας πω, δεδομένου ότι εργαζόμαστε στο πλαίσιο το οποίο πολύ καλά γνωρίζετε, το οποίο έχετε εγκρίνει, το πλαίσιο δηλαδή του Βερολίνου. Από πλευράς μου, έχω ένα χρηματοδοτικό πλαίσιο. Δεν μπορώ να υπερβώ το πλαίσιο αυτό. Χρησιμοποιώ όλα τα περιθώρια ευελιξίας και ελιγμών, αλλά ως το 2006 βρίσκομαι εντός του πλαισίου του Βερολίνου και δεν μπορώ να το υπερβώ.
Ο κ. Pohjamo, και άλλοι επίσης, αναφέρθηκαν στη χρηματοδότηση της διεύρυνσης. Δεν θα λάβει η Επιτροπή τις αποφάσεις, κύριε Pohjamo. Θα τις λάβει το Συμβούλιο, το Συμβούλιο των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων το 2006, με βάση τις προτάσεις που θα υποβάλουμε· και θέλω να σας πω ως προς αυτό κάτι που θα έλεγα ίσως αργότερα και στους κκ. Nogueira Romαn, Walter, Μαστοράκη και Pittella, οι οποίοι αναφέρθηκαν στις σκοπιμότητες, τις αξίες της Ένωσης που εμπεριέχονται στην πολιτική συνοχής: θα ήθελα να σας πω, κυρίες και κύριοι, ότι το 2006 θα λάβουμε ορθές χρηματοδοτικές αποφάσεις, αν προηγουμένως διεξαχθεί μια αληθινή και ορθή πολιτική συζήτηση και αν, φυσικά, στο πλαίσιο της συζήτησης αυτής και μετά το πέρας της, η Επιτροπή, από την πλευρά της και στο πλαίσιο του ρόλου της, υποβάλει θαρραλέες και τολμηρές προτάσεις. Μπορείτε να είστε βέβαιοι ότι τόσο εγώ, όσο και η κυρία Διαμαντοπούλου και ο κ. Fischler, θα υποβάλουμε θέσεις και προτάσεις που θα συνεχίσουν, τροποποιώντας και μεταρρυθμίζοντάς της, την πολιτική συνοχής. Επιτρέψτε μου όμως να σας πω ότι για να κερδίσουμε την πρόκληση αυτή το 2004 ή το 2005, έχω ανάγκη προηγουμένως από μια αληθινή πολιτική συζήτηση. Έχω ανάγκη να αποδείξετε εδώ, στις χώρες σας και συζητώντας με τον κόσμο τη χρησιμότητα της περιφερειακής αυτής πολιτικής, την αναγκαιότητα, τα αποτελέσματά της. Αν δεν αποδειχτούν αυτά, τότε θα πρέπει να φοβόμαστε τις τελικές χρηματοδοτικές αποφάσεις. Σας καλώ λοιπόν, τις πολιτικές σας ομάδες, αναμεταξύ σας, μεταξύ χωρών, μεταξύ περιφερειών, να συμμετάσχετε στη συζήτηση αυτή, να αντιδράσετε στις πρώτες κατευθύνσεις που έδωσε η Επιτροπή και να υποβάλετε και εσείς οι ίδιοι προτάσεις.
Κυρία Raschhofer, είπατε ότι πρέπει να γίνουν μεταρρυθμίσεις. Δεν ξέρω αν έχουμε όντως γίνει κατανοητοί, αλλά η συζήτηση άνοιξε για το σκοπό αυτόν ακριβώς· και από τη συζήτηση αυτή περιμένω κατευθύνσεις για τις μεταρρυθμίσεις. Η κ. Raschhofer χρησιμοποίησε μια λέξη την οποία δεν μπορώ να αφήσω να περάσει έτσι, διότι πρέπει να προσέχουμε ποιες λέξεις χρησιμοποιούμε. Έκανε λόγο για απάτη. Εγώ είμαι εξαιρετικά αυστηρός. Είμαι μάλιστα αμείλικτος στο ζήτημα αυτό, της αυστηρής διαχείρισης των διαρθρωτικών ταμείων. Προφανώς γίνονται λάθη. Προφανώς σημειώνονται καθυστερήσεις. Συχνά, σημειώνονται και κάποιες παρατυπίες. Δεν παρατήρησα όμως στις εκθέσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου, στην Επιτροπή εργασιών του προϋπολογισμού, Ελέγχου του Προϋπολογισμού του Κοινοβουλίου σας να αναφέρονται πολλά κρούσματα απάτης, όσον αφορά τη διαχείριση των διαρθρωτικών ταμείων. Κατά τα άλλα, αν μιλάμε για σφάλματα, καθυστερήσεις, παρατυπίες, σταδιακά θα περιοριστούν όλα αυτά με τη στάση που υπέδειξα.
Ο κ. Jarzembowski άρχισε επίσης να συμμετέχει στη συζήτηση αυτή και τον ευχαριστώ. Δεν πρέπει να υπάρχει παρεξήγηση: όταν αναφέρθηκα στην εδαφική διάσταση της μελλοντικής πολιτικής, θα παρατηρήσατε εξάλλου, κύριε Jarzembowski, ότι στην έκθεση για τη συνοχή έθεσα τον τίτλο "Ενότητα της Ευρώπης, αλληλεγγύη των λαών, πολυμορφία των εδαφών" . Πρόκειται για την άποψη ότι μπορούμε ίσως, στη νέα και μελλοντική πολιτική του Στόχου ΙΙ, αν συνεχίσει να υπάρχει πολιτική Στόχου ΙΙ, πράγμα που το εύχομαι, αντί να έχουμε λίγη περισσότερη γραφειοκρατία, διαίρεση σε ζώνες, να αποκεντρώσουμε την πολιτική αυτή, με βάση όμως ορισμένες ευρωπαϊκές προτεραιότητες, τις οποίες θα επιλέξουμε μαζί. Και στην υπηρεσία καθεμιάς από τις προτεραιότητες αυτές, θα μπορούσε να υπάρχει ένα χρηματοπιστωτικό εργαλείο, ορισμένα χρηματοπιστωτικά εργαλεία στην υπηρεσία ορισμένων σημαντικών στόχων, τους οποίους επιθυμείτε εκ βάθους καρδίας: ενίσχυση των περιφερειών που παρουσιάζουν μόνιμα φυσικά μειονεκτήματα, ενίσχυση της χωροταξικής πολιτικής, ενίσχυση της διασυνοριακής συνεργασίας. Ιδού ορισμένα παραδείγματα εδαφικών στόχων. Θα μπορούσαμε επίσης να βρούμε ορισμένους θεματικούς στόχους, όπως η κοινωνία της πληροφορίας.
Κύριε Κόρακα, ζητήσατε και εσείς μεγαλύτερη εμπιστοσύνη και περιφερειακή διάσταση. Συμφωνώ. Θα υποβάλω προτάσεις στη νέα ατζέντα το 2004 για μεγαλύτερη απλοποίηση, περιφερειακή διάσταση· για μένα υπάρχει όμως ένα όριο, να μην επιτρέψουμε το ξήλωμα και την εξάρθρωση της εν λόγω πολιτικής συνοχής, η οποία είναι μία από τις σημαντικότερες, τις κυριότερες κοινοτικές πολιτικές και αποτελεί την καρδιά της αλληλεγγύης στην Ευρώπη.
Ο κ. Berend, όπως και άλλοι επίσης, αναφέρθηκε σε μια επίκριση, την οποία αποδέχομαι ή κατανοώ, σχετικά με το ισχύον κριτήριο του κατά κεφαλήν ΑΕγχΠ. Είμαι ανοιχτός. Θέλω όμως να πω ότι, ως σήμερα, θεωρούσα το κριτήριο αυτό το πλέον δίκαιο, το πλέον αντικειμενικό. Είναι αποδεκτό από όλα τα κράτη μέλη. Διαθέτουμε αξιόπιστες στατιστικές, βάσει των εργαλείων που μας παρέχονται. Και πριν το αλλάξουμε, θα πρέπει να σκεφτούμε πολύ, ώστε να είμαστε το ίδιο δίκαιοι και το ίδιο αντικειμενικοί, όπως τώρα με το κατά κεφαλήν ΑΕγχΠ.
Κυρία Darras, την κατάλληλη στιγμή, θα προτείνω, επιτρέψτε μου να σας το πω καθαρά, μια περιφερειακή πολιτική και μια πολιτική συνοχής που θα ενδιαφέρει όντως όλες τις χώρες της Ένωσης. Εστιάζοντας, φυσικά, σύμφωνα και με την ως τώρα πρακτική μας, στις πιο φτωχές περιφέρειες, τις πιο φτωχές χώρες, διότι αυτό σημαίνει συνοχή, η οποία είναι εξάλλου φτιαγμένη για να τελειώσει, όταν θα έχουμε πια επιτύχει. Δεν είμαι όμως καθόλου αποφασισμένος να ακολουθήσω μια πολιτική που θα αγνοούσε τις άλλες περιφέρειες, που αντιμετωπίζουν λιγότερες δυσκολίες ίσως, αλλά εξακολουθούν να έχουν ειδικά σχέδια και προβλήματα, κάποιες ζώνες φτώχειας μερικές φορές. Την κατάλληλη στιγμή λοιπόν, θα προτείνω μια πολιτική που θα ενδιαφέρει, με ποικίλες διαβαθμίσεις αναλόγως με το βαθμό ανάπτυξης, όλες τις περιφέρειες της Ευρώπης και όλες τις χώρες της Ευρώπης· και παράλληλα, θα καταβάλω κάθε δυνατή προσπάθεια - απαντώ στο σημείο αυτό στον κ. Lage - να αντιμετωπίσω ισότιμα όλες τις περιφέρειες, κυρίως για να αποφύγω, κύριε Lage, το μηχανιστικό αποτέλεσμα που ο ίδιος επεσήμανα στην έκθεση για τη συνοχή και το στατιστικό αποτέλεσμα, που θα μπορούσε, αν το εφαρμόζαμε απότομα, να θέσει σε χειρότερη μοίρα τις σημερινές περιφέρειες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Izquierdo Collado
Κύριε Πρόεδρε, μία μικρή παρέμβαση για να αναφερθώ στα σχόλια του Επιτρόπου, που μου φαίνονται ανάρμοστα και, προπαντός, μη αντάξια ενός Επιτρόπου που μας έχει συνηθίσει σε μια εξαίρετη αντιμετώπιση του Κοινοβουλίου και του κάθε βουλευτή χωριστά. Ίσως να ήταν πρόβλημα κατανόησης.
Το μόνο που έκανα, κύριε Επίτροπε, ήταν να σας ρωτήσω το ίδιο πράγμα που εσείς ρωτήσατε το Κοινοβούλιο. Δεν μπορείτε να μου λέτε ότι γι' αυτό το λόγο είμαι ανυπόμονος. Εσείς, τον Ιανουάριο, στη δεύτερη έκθεση για τη συνοχή ρωτήσατε το Κοινοβούλιο ποιο από τα τέσσερα κριτήρια πιστεύει ότι πρέπει να υιοθετήσουμε. Το Κοινοβούλιο απευθύνει στο Συμβούλιο και στην Επιτροπή την ίδια ερώτηση.
Κατά δεύτερον, κύριε Επίτροπε, έχουμε και τη διεύρυνση στη μέση. Μιλάμε για άλλη στιγμή και για άλλη εποχή. Θέλω να ξέρετε, ωστόσο, πως όλες οι παρατηρήσεις μου έγιναν από εποικοδομητική σκοπιά, κάτι που δεν γίνεται σήμερα αλλά υπάρχει εδώ και πολλά χρόνια, στον αγώνα μου υπέρ της συνοχής στους κόλπους αυτού του Σώματος.

Jarzembowski
Κύριε Πρόεδρε, δεν είναι δυνατόν να ξεκινάει ο καθένας για δεύτερη φορά μια νέα συζήτηση, όταν έχει ήδη λήξει ο χρόνος ομιλίας του και ο Επίτροπος έχει ήδη τοποθετηθεί. Παρακαλώ να παρεμποδίσετε στο μέλλον μια τέτοια κατάσταση. Ειδάλλως, θα μιλούσα και εγώ ευχαρίστως δύο λεπτά περισσότερο. Πάντως, μπορώ να πω ότι ο Επίτροπος έδωσε πολύ καλές απαντήσεις σε όλες τις ερωτήσεις μας και του οφείλουμε ένα μεγάλο ευχαριστώ!

Πρόεδρος
Η συζήτηση έληξε.

Ταμείο Συνοχής (1999) - Διαρθρωτικά Ταμεία (1999)
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει την κοινή συζήτηση των ακόλουθων εκθέσεων εξ ονόματος της Επιτροπής Περιφερειακής Πολιτικής, Μεταφορών και Τουρισμού:
A5-0248/2001, του κ. Marques, σχετικά με την ετήσια έκθεση της Επιτροπής για το Ταμείο Συνοχής (1999) (COM(2000) 822 - C5-0109/2001 - 2001/2058(COS))
A5-0247/2001, του κ. Nogueira Romαn, σχετικά με την 11η ετήσια έκθεση της Επιτροπής για τα διαρθρωτικά ταμεία (1999) (COM(2000) 698 - C5-0108/2001 - 2001/2057(COS).

Marques
(ΡΤ) Κύριε Πρόεδρε, κύριοι βουλευτές, η έκθεση της Επιτροπής σχετικά με τις δραστηριότητες του Ταμείου Συνοχής για το 1999 αποδεικνύει ότι αυτό εξακολουθεί, όπως και τα προηγούμενα έτη, να επιδιώκει τους πιο άμεσους στόχους για τους οποίους δημιουργήθηκε, δηλαδή να αποκτήσουν οι αποκαλούμενες χώρες της συνοχής, η Πορτογαλία, η Ισπανία, η Ελλάδα και η Ιρλανδία, οικονομικές υποδομές στους τομείς του περιβάλλοντος και των μεταφορών. Σε αυτούς τους δύο τομείς, για παράδειγμα, το Ταμείο Συνοχής υπήρξε καθοριστικό για την πραγματοποίηση απαραίτητων υποδομών για την ανάπτυξη της περιοχής μου. Ειδικά το 1999, χρηματοδότησε την επέκταση του αεροδρομίου της Μαδέρας και μία σημαντική μονάδα επεξεργασίας στερεών αποβλήτων.
Αλλά έχουμε και άλλους λόγους για να εκφράσουμε την ικανοποίησή μας για τη δραστηριότητα του Ταμείου Συνοχής το 1999. Πράγματι, τόσο η υλική και χρηματοοικονομική εκτέλεση των έργων που έλαβαν ενίσχυση, όσο και η κατανομή των πιστώσεων μεταξύ περιβάλλοντος και μεταφορών, καθώς και η εφαρμογή της κοινοτικής νομοθεσίας στον περιβαλλοντικό τομέα, ή ακόμη η κατανομή των πόρων προς τις δικαιούχους χώρες, εξακολούθησαν να τηρούν τους κανόνες λειτουργίας του Ταμείου. Εξάλλου, δεν εντοπίστηκε κατά το 1999 καμία περίπτωση απάτης ή αλληλοεπικάλυψης χρηματοδότησης μεταξύ του Ταμείου Συνοχής και οποιουδήποτε άλλου κοινοτικού Ταμείου. Και επειδή όλα εκτυλίχθηκαν κανονικά το 1999, επειδή αυτό είναι το τελευταίο έτος της περιόδου προγραμματισμού 1993-1999, και επειδή η έκθεση της Επιτροπής παρέχει ένα γενικό πανόραμα της εξέλιξης που σημειώθηκε κατά την περίοδο αυτή, θεώρησα πιο σημαντικό να επικεντρώσω αυτή την παρέμβασή μου στη συμβολή του Ταμείου Συνοχής για την υλοποίηση της αρχής της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής, της οποίας αποτελεί θεμελιώδες μέσο.
Ας αναφερθεί, επί τη ευκαιρία, ότι η αρχή της αλληλεγγύης, αληθινός πυλώνας του σχεδίου της ευρωπαϊκής οικοδόμησης, έχει γνωρίσει καλύτερες ημέρες. Συγκεκριμένα, με την ευκαιρία των δύο αυξήσεων των χρηματοδοτικών πόρων για τις διαρθρωτικές πολιτικές που πραγματοποιήθηκαν το 1986 και το 1992, με στόχο να επιτρέψουν στις χώρες της συνοχής να ενσωματωθούν καλύτερα στη δυναμική που προκάλεσε η μεγάλη εσωτερική αγορά και η Οικονομική και Νομισματική Ένωση.
Αλλά τον Ιούνιο του 1999, όταν στη Σύνοδο Κορυφής του Βερολίνου οι ηγέτες κρατών και κυβερνήσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης χρειάστηκε να αποφασίσουν για τους πόρους των Διαρθρωτικών Ταμείων που θα έπρεπε να διατεθούν για την περίοδο 2000-2006 στο πλαίσιο της αποκαλούμενης Ατζέντας 2000, δεν υπήρξαν πια άλλες αυξήσεις. Υπήρξε μάλιστα μία σαφής μείωση. Αυτή ήταν η Σύνοδος Κορυφής όπου οι εθνικοί εγωισμοί υποσκέλισαν το ευρωπαϊκό συμφέρον μίας πιο συνεκτικής και πιο ισόρροπης Ευρώπης, που είχε με τον Ζακ Ντελόρ και τον Χέλμουτ Κολ δύο ακαταπόνητους υποστηρικτές.
Όμως σήμερα, κύριε Πρόεδρε, κύριοι βουλευτές, η εγγύτητα της διεύρυνσης και η ανάγκη να καταπολεμηθούν οι τεράστιες περιφερειακές ανισότητες που απορρέουν από αυτήν επιβάλλουν μία αναζωογόνηση της πολιτικής της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής. Είμαστε βέβαιοι ότι η Επιτροπή, και ιδίως ο Επίτροπος κ. Michel Barnier, θα σταθούν στο ύψος αυτής της πρόκλησης. Έχουμε πλήρως επίγνωση ότι η αναζωογόνηση της πολιτικής της συνοχής είναι αναγκαία, όχι μόνο για να φροντίσουμε τις χώρες που αναμένεται να ενταχθούν σύντομα στην Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά επίσης, ακόμα και μετά τη διεύρυνση, για να συνεχισθεί ο αγώνας κατά του ελλείμματος συνοχής της σημερινής Ευρωπαϊκής Ένωσης των δεκαπέντε χωρών, που τότε ακόμη θα υφίσταται. Επιπλέον, οι περιφερειακές ασυμμετρίες στο πλαίσιο της σημερινής Ευρώπης των δεκαπέντε χωρών μπορεί επίσης να αυξηθούν ως αποτέλεσμα της δυναμικής που προκαλεί η διαδικασία της διεύρυνσης, κυρίως στη σχέση περιφέρειας-κέντρου. Δηλαδή, χώρες όπως η Πορτογαλία μπορούν να γίνουν πιο περιφερειακές και το σημερινό κέντρο (Λονδίνο, Παρίσι και κλπ) να ενισχυθεί ακόμη περισσότερο στον κεντρικό χαρακτήρα του διότι θα καταστεί το κέντρο μίας Ευρώπης οικονομικά ολοκληρωμένης από τη δύση μέχρι σχεδόν και τα ανατολικά σύνορά της. Πρέπει να έχουμε συνείδηση ότι οι υπερβολικές περιφερειακές ανισότητες αποτελούν οικονομική και πολιτική απειλή για την Ευρωπαϊκή Ένωση: οικονομική απειλή διότι, εάν δεν είμαστε ικανοί να εκμεταλλευτούμε πλήρως και πιο αποτελεσματικά τους πόρους των λιγότερο αναπτυγμένων περιοχών, αυτό θα αποτελέσει απώλεια για όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση πολιτική απειλή διότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν θα είναι βιώσιμη εάν στηρίζεται σε κατάφωρες περιφερειακές και κοινωνικές ανισότητες. Η Ευρώπη θα αποκτήσει συνοχή ή δεν θα υλοποιηθεί. Η μη υλοποίηση της Ευρώπης θα ήταν ο μεγάλος κίνδυνος που θα διατρέχαμε εάν επικρατούσε η εντελώς απαράδεκτη θέση της επανεθνικοποίησης των πολιτικών της συνοχής.
Για το λόγο αυτό πιστεύουμε ότι ήταν πλήρως δικαιολογημένη η δημιουργία του Ταμείου Συνοχής από τη Συνθήκη του Μάαστριχτ. Αυτό επιπλέον αποδείχθηκε από τον απολογισμό της πρώτης περιόδου της λειτουργίας του Ταμείου Συνοχής μεταξύ 1993 και 1999. Το Ταμείο Συνοχής, μπορούμε να το πούμε, υπήρξε σημαντικός παράγοντας πραγματικής σύγκλισης, όπως επίσης αποτέλεσε ισχυρό κίνητρο προς τις δικαιούχους χώρες όσον αφορά την εκπλήρωση των κριτηρίων ονομαστικής σύγκλισης που προβλέπονται στο Μάαστριχ. Επιβάλλεται, επομένως, να αντιταχθούμε σε οποιαδήποτε απόπειρα διακοπής του Ταμείου Συνοχής. Επιβάλλεται, εξάλλου, να εξάγουμε τα συμπεράσματα από αυτή την πρώτη περίοδο της λειτουργίας του για να βελτιώσουμε ακόμη περισσότερο την αποτελεσματικότητα του Ταμείου Συνοχής.

Nogueira Romαn
(ΡΤ) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, τα δεδομένα που χορήγησε η Επιτροπή στην 11η Έκθεση για τα Διαρθρωτικά Ταμεία - και τα οποία επιβεβαιώθηκαν από τη Δεύτερη Έκθεση για τη Συνοχή - αποδεικνύουν ότι, παρά τη δημοσιονομική προσπάθεια που πραγματοποιήθηκε κατά την περίοδο 1994-1999, εξακολουθούν να υπάρχουν οι μεγάλες κοινωνικές και εδαφικές ανισότητες που υπήρχαν πριν από το 1994. Οι αρχικές μεγάλες περιφερειακές διαφορές συνεχίστηκαν ή αυξήθηκαν, όπως αποδεικνύει το γεγονός ότι το κατά κεφαλή μέσο εισόδημα του 10% του πληθυσμού που ζει στις πιο ευημερούσες περιοχές της Ένωσης παραμένει 2,6 φορές ανώτερο από το εισόδημα του 10% του πληθυσμού που κατοικεί στις λιγότερο αναπτυγμένες περιοχές, και ούτε διορθώθηκαν οι εδαφικές ανισότητες που υπήρχαν στο εσωτερικό ορισμένων κρατών που έχουν περιοχές του στόχου 1, όπως η Ιταλία, η Ισπανία και η Ελλάδα. Σε αντίθεση με την πραγματικότητα αυτή, τα τελευταία χρόνια ενισχύθηκε ο χώρος που εκτείνεται από το Λονδίνο στο Παρίσι και το Αμβούργο, μία μεγάλη κεντρική περιοχή η οποία, ενώ καταλαμβάνει μόνο το ένα έβδομο της ευρωπαϊκής επιφάνειας, συγκεντρώνει το ένα τρίτο του πληθυσμού και διαθέτει το ήμισυ σχεδόν του συνολικού οικονομικού εισοδήματος, με μία συγκέντρωση αστικών συγκροτημάτων και θέσεων απασχόλησης που θέτει σε κίνδυνο την ίδια τη βιώσιμη ανάπτυξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Δυστυχώς, τίποτα δεν υποδεικνύει ότι οι τάσεις αυτές μπορούν να μεταβληθούν τα επόμενα χρόνια. Οι δημοσιονομικές προβλέψεις που εγκρίθηκαν στην Ατζέντα 2000 για την ισχύουσα περίοδο έχουν πολύ περιοριστικό χαρακτήρα έτσι ώστε, εάν το ποσοστό του ΑΕγχΠ της Ευρωπαϊκής Ένωσης που διατέθηκε για την πολιτική της συνοχής το 1999 έφθασε το 0,46%, το 2006 δεν θα ξεπεράσει το 0,31%, επιστρέφοντας στα ποσοστά του 1994. Τα δεδομένα αυτά είναι εξαιρετικά ανησυχητικά. Αρκεί να δούμε, άλλωστε, την εμπειρία της γερμανικής επανένωσης για να κατανοήσουμε ότι, εάν δεν καταβάλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια για να επανορθώσουμε την κατάσταση, το πρόβλημα θα επιδεινωθεί όταν θα προσχωρήσουν τα κράτη της διεύρυνσης.
Μπροστά στην πραγματικότητα αυτή, πρέπει να ξέρουμε ότι όταν μιλάμε για την πολιτική των Διαρθρωτικών Ταμείων δεν εξετάζουμε "ένα επιπλέον" πρόβλημα της ΕΕ. Αντίθετα, μιλάμε για ένα θεμελιώδες πρόβλημα, εφόσον η έννοια της πολιτικής Ευρώπης εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη θετική εξέλιξη της πολιτικής της συνοχής, τόσο όσον αφορά τις περιοχές του στόχου 1 της σημερινής ΕΕ που ακόμη τη χρειάζονται, καθώς επίσης και όσον αφορά τα νέα κράτη μέλη που θα χρειάζονται δημοσιονομικούς πόρους που δεν πρέπει να είναι πρόσθετοι, συμπληρωματικοί. Εάν δεν λάβουμε συγκεκριμένα αυτή την απόφαση, θα δημιουργηθεί το απαράδεκτο παράδοξο η απαραίτητη πολιτική συνοχής για τα νέα κράτη να πληρωθεί με χρήματα που θα αφαιρεθούν από τον προϋπολογισμό που σήμερα προορίζεται για τις λιγότερο αναπτυγμένες χώρες της Ένωσης.
Αγαπητοί συνάδελφοι, δεν μπορούμε να επιτρέψουμε την οπισθοχώρηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο πεδίο της πολιτικής της περιφερειακής και κοινωνικής ανάπτυξης. Η πολιτική Ευρώπη δεν θα ήταν αυτό που είναι εάν εγκαταλειφθεί η πολιτική της συνοχής. Θα ήταν υποκρισία ή ανευθυνότητα να επιδιώκουμε τον ένα στόχο ενώ αρνούμαστε τα οικονομικά μέσα για να καταστεί δυνατός ο άλλος. Στο πλαίσιο αυτό, πιστεύω ότι δεν πρέπει να καθυστερήσει η λήψη μίας απόφασης με την οποία θα διασφαλίζεται, για την επόμενη περίοδο προγραμματισμού, αύξηση του προϋπολογισμού της Ένωσης ώστε αυτός να είναι σαφώς ανώτερος από το 1,27% του κοινοτικού ΑΕγχΠ.

Κράτσα-Τσαγκαροπούλου
Κύριε Πρόεδρε, η Επιτροπή για τα Δικαιώματα των Γυναικών θεωρεί σημαντικό στοιχείο αυτής την έκθεσης την πρωτοβουλία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να παρουσιάσει τις δράσεις υπέρ της ισότητας ευκαιριών μεταξύ ανδρών και γυναικών ως οριζόντιο θέμα.
Η πρωτοβουλία αυτή έχει ένα περιεχόμενο πολιτικό και συμβολικό. Τονίζει ότι η ισότητα ανδρών και γυναικών είναι μια απαραίτητη διάσταση της προσπάθειάς μας για οικονομική ανάπτυξη με κοινωνική και περιφερειακή συνοχή. Η επιτροπή μας όμως εκφράζει τη λύπη της γιατί η παρουσίαση αυτή έχει περιγραφικό χαρακτήρα και δεν περιλαμβάνει ακριβείς πληροφορίες που θα επέτρεπαν την αξιολόγηση τόσο της πρόσβασης των γυναικών στα διαρθρωτικά ταμεία, όσο και του αντίκτυπου των κοινοτικών πρωτοβουλιών στην προώθηση της ισότητας των ευκαιριών.
Βάσει του νέου κανονισμού που ισχύει για την προγραμματική περίοδο 2000-2006, η ενσωμάτωση της αρχής της ισότητας των ευκαιριών μεταξύ των δύο φύλων αποτελεί αναπόσπαστο στόχο και τα κράτη μέλη οφείλουν να πραγματοποιούν εκ των προτέρων αξιολόγηση των προγραμμάτων σε μια προοπτική ισότητας γυναικών και ανδρών, μέσω δεικτών και στατιστικών στοιχείων. Με την ευκαιρία αυτή, πρέπει να τονίσουμε ότι οι δείκτες και τα στατιστικά στοιχεία πρέπει επιμελώς να είναι εξειδικευμένα ανά φύλο. Αυτό εξάλλου αποτελεί ένα πάγιο αίτημα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Να τονίσουμε όμως, επίσης, το αίτημά μας προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, να μεριμνήσει ούτως ώστε να ληφθεί δεόντως υπόψη η αρχή της ισότητας των φύλων και η τήρηση των στατιστικών στοιχείων όχι μόνο κατά τον προγραμματισμό αλλά καθόλη τη διαδικασία της παρακολούθησης και της παρέμβασης των διαρθρωτικών ταμείων για την αύξηση της απασχόλησης των γυναικών, την εξασφάλιση ποιότητας και βιωσιμότητας στις νέες θέσεις εργασίας και την δημιουργία τέτοιων υποδομών που να εξασφαλίζουν την εναρμόνιση μεταξύ επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής.
Και, τέλος, θέλουμε να τονίσουμε τη σημασία που έχει η συντονισμένη δράση μεταξύ Ευρωπαϊκής Επιτροπής και κρατών μελών για την ενημέρωση των περιφερειακών φορέων και όλων των δικαιούχων για τις δυνατότητες που έχει η πολιτική της ισότητας των δύο φύλων μέσω των διαρθρωτικών ταμείων.

Avilιs Perea
. (ES) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, το 1999 ήταν το τελευταίο έτος της πρώτης περιόδου λειτουργίας του Ταμείου Συνοχής, που συγκροτήθηκε με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ. Ήταν απόλυτα δικαιολογημένο ως σημαντικό μέσο, όχι μόνο οικονομικής και κοινωνικής συνοχής, αλλά και στήριξης των χωρών με τις μεγαλύτερες δυσκολίες να τηρήσουν τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης που θα οδηγούσαν στην καθιέρωση του ενιαίου νομίσματος. Το Ταμείο αυτό υπήρξε σημαντικός παράγοντας πραγματικής σύγκλισης και ισχυρό κίνητρο για την εκπλήρωση των κριτηρίων του Μάαστριχτ. Η βοήθεια προοριζόταν για τη δημιουργία έργων υποδομής και μεταφορών και για περιβαλλοντικά έργα. Αναλήφθηκαν υποχρεώσεις για το 99% των προβλεπόμενων ενισχύσεων, πράγμα που είναι εν μέρει λυπηρό, διότι έπρεπε να φθάσουν το 100%, αν και αυτό επιτεύχθηκε σχεδόν στο τέλος της περιόδου που εξετάζεται, δηλαδή το 1999.
Η πρόσφατη μεταρρύθμιση των διαρθρωτικών ταμείων αποδείχθηκε επαρκής για την αισθητή απλοποίηση του προγραμματισμού, της εκτέλεσης και της δημοσιονομικής διαχείρισης των παρεμβάσεων και στη γνωμοδότηση της Επιτροπής Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων ζητήσαμε να διευκολυνθούν οι παρεμβάσεις με την παροχή καλύτερης βοήθειας στις εθνικές διοικήσεις. Μας φαίνεται πολύ σημαντικό να εξετάζεται στο μέλλον η κατανομή κατά φύλο, πράγμα που θα επιτρέψει την υλοποίηση ειδικών δράσεων με στόχο την προαγωγή της γυναίκας. Το ύψος της χρηματοδότησης είναι χαμηλότερο από εκείνο που προτείνει η Επιτροπή και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Είναι λυπηρό που αυτό δυσχεραίνει την επίτευξη των στόχων στον τομέα της απασχόλησης, προπαντός αν λάβουμε υπόψη τη δέσμευση όλων των κρατών μελών και των ευρωπαϊκών οργάνων για αποφασιστική δράση υπέρ της απασχόλησης, όπως συμφωνήθηκε στη Σύνοδο Κορυφής της Λισαβόνας.
Είναι θετικό να συνυπολογισθεί στους στόχους η επίτευξη της ισότητας μεταξύ ανδρών και γυναικών στα προγράμματα απασχόλησης, αφού πρόκειται για ένα από τα πεδία όπου η συμμετοχή της γυναίκας είναι σαφώς χαμηλότερη από του άνδρα. Γι' αυτό είναι ικανοποιητικό που η Επιτροπή αποφάσισε να προβεί, στο μέλλον, σύμφωνα με τα άρθρα 2 και 141 της Συνθήκης του Αμστερνταμ, στην ενσωμάτωση του φύλου στο σύνολο των κοινοτικών πολιτικών και δράσεων με στόχο την υιοθέτηση οριζόντιων μέτρων θετικής δράσης.

Berend
Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, κύριε Επίτροπε, σκοπός των ετησίων εκθέσεων είναι να προβαίνουν σε αναλύσεις ενός ορισμένου χρονικού διαστήματος και να συνάγουν συμπεράσματα. Η ενδέκατη ετήσια έκθεση για τα διαρθρωτικά ταμεία αναφέρεται σε ένα έτος το οποίο ασφαλώς έχει μεγάλη σημασία για την ανάπτυξη της πολιτικής συνοχής στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η πολιτική μου ομάδα συντάσσεται με μερικά από τα μέτρα και τις δυνατότητες βελτίωσης που προτείνει ο εισηγητής στα συμπεράσματά του ως προς την εφαρμογή των διαρθρωτικών ταμείων, όπως λ.χ. με την επίσπευση της εκτέλεσης μέτρων που έχουν εγκριθεί, με τη συγκέντρωση των πόρων των διαρθρωτικών ταμείων πραγματικά σε περιοχές που παρουσιάζουν καθυστέρηση στην ανάπτυξή τους ή με τη βελτίωση των επιτόπιων ελέγχων, λόγω του υψηλού ακόμα ποσοστού περιπτώσεων απάτης.
Θέλουμε ωστόσο να κάνουμε μια κριτική παρατήρηση και να επισημάνουμε ότι μερικές από τις αποτιμήσεις στοιχείων και μερικά από τα συμπεράσματα του εισηγητή δεν θα τα υποστηρίξουμε. Αυτό ισχύει λ.χ. για την υπερβολικά αρνητική αξιολόγηση των αποτελεσμάτων των διαρθρωτικών ταμείων στην περίοδο σχεδιασμού και για τη διαπίστωση ότι η περιφερειακή πολιτική δεν έχει επιτύχει πλήρως το στόχο της, παρά τάχα μόνο εν μέρει. Δηλαδή την εξίσωση των συνθηκών διαβίωσης σε όλα τα κράτη μέλη. Κατά την άποψή μου, κύριε εισηγητή, προσεγγίζετε με λάθος τρόπο την ευρωπαϊκή διαρθρωτική πολιτική, η οποία καταβάλλει προσπάθειες να μειώσει απλά τις ανισότητες, και αυτό το έχει επιτύχει σε πολύ μεγάλο βαθμό. Στο μεταξύ θα εξακολουθεί να υπάρχει πάντα διαφορά ανάμεσα στις συνθήκες διαβίωσης των πλουσίων περιφερειών και σε εκείνες των πιο φτωχών. Διαφορά θα υπάρχει ακόμα και ανάμεσα στις περιοχές ενός και μόνο κράτους. Αν αναμένει κανείς από τη διαρθρωτική πολιτική την εξίσωση των συνθηκών διαβίωσης, εγκαταλείπει την πραγματικότητα και ονειροβατεί. Εδώ δεν πρέπει να συγχέουμε το εφικτό με ευσεβείς πόθους.
Αλλη μια κριτική παρατήρηση αφορά το ό,τι παρά τη σημασία που έχει η ενδέκατη έκθεση ως προς το έτος 1999, πρέπει να παραμένει ετήσια έκθεση και να μην παίρνει τη μορφή διαφημιστικού καταλόγου μεγάλου εμπορικού καταστήματος όπου αναφέρονται όλες οι ανησυχίες και τα προβλήματα της Ένωσης στο παρελθόν, το παρόν και το μέλλον. Αν οι εκθέσεις έχουν ως στόχο τους να θέσουν σε κίνηση κάποια πράγματα, πρέπει να επικεντρώνονται σε μερικά κύρια σημεία, και εμείς οι κοινοβουλευτικοί το ξέρουμε καλά από την πολυετή μας πράξη. Αλλά αυτό ακριβώς είναι που δεν κάνει η παρούσα έκθεση. Όπως επεσήμανα προηγουμένως, τα συμπεράσματα του εισηγητή δεν είναι απαραιτήτως λάθος, αλλά πολλά από τα ζητήματα που θίγει δεν έχουν καμία θέση στην παρούσα έκθεση. Για τον λόγο αυτό θεωρούμε ότι το Σώμα θα πρέπει να τροποποιήσει ορισμένα σημεία της έκθεσης.

Pittella
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι εκθέσεις επί των οποίων συζητάμε, επιβεβαιώνουν ορισμένα ανησυχητικά στοιχεία σχετικά με την εφαρμογή των διαρθρωτικών ταμείων για την περίοδο 1993-1999 αλλά, δυστυχώς, και για την νέα φάση προγραμματισμού που θα ολοκληρωθεί το 2006. Πρώτο απ' όλα είναι οι τεράστιοι πόροι που δεν έχουν δαπανηθεί στο τέλος της περιόδου 1993-1999 και που μπορούν να χρησιμοποιηθούν μέχρι την 31η Δεκεμβρίου του τρέχοντος έτους. Πιστεύω ότι είναι σωστό και σημαντικό να εκπέμψουμε μια ηχηρή προειδοποίηση, δύο μήνες και κάτι πριν από τη λήξη της περιόδου. Χρειάζεται μια διαδρομή πάθους, αλλά, αντιθέτως, υπάρχουν περιφέρειες και κράτη που διατρέχουν ανεύθυνα τον επικείμενο κίνδυνο της απώλειας αυτών των πόρων. Υπάρχει έπειτα - ούτως ειπείν - το όφελος της διδαχής από τα σφάλματα και τις καθυστερήσεις που παρατηρήθηκαν στη φάση 1993-1999, για να μην επαναληφθούν. Ο κ. Μαστοράκης ανέφερε τους Αρχαίους Έλληνες, εγώ θα αναφέρω τους Λατίνους: errare humanum est, perseverare autem diabolicum. Η φράση είναι γνωστή, αλλά φαίνεται πως πολλοί την ξεχνούν. Τα στοιχεία για το έτος 2000, που γνωρίζει ο Επίτροπος Barnier, δεν μας καθησυχάζουν. Παρά τις επίμονες προσωπικές ενέργειες του Επιτρόπου, οι καινοτομίες στη μεταρρύθμιση των διαρθρωτικών ταμείων αφομοιώνονται με δυσκολία και βραδύτητα.
Το Κοινοβούλιο πρέπει να αδράξει και αυτήν την ευκαιρία για να επιβεβαιώσει το δικαίωμα/υποχρέωσή του να παρέμβει. Το Κοινοβούλιο, που είναι το άμεσα εκλεγμένο από τους πολίτες όργανο, δεν μπορεί να μένει σιωπηλό αν ένα βασικό μέσο για την ανάπτυξη των Κοινοτήτων και για τη συνοχή τους δεν υλοποιείται σωστά. Πρέπει κατά συνέπεια να εργαστούμε πλάι-πλάι - Επιτροπή, Κοινοβούλιο, Συμβούλιο και περιφερειακοί και τοπικοί φορείς - για να προσδώσουμε έντονη επιτάχυνση και να διοχετεύσουμε τις δαπάνες σε έργα που θα αυξήσουν την ανταγωνιστικότητα των περιοχών, ιδίως όσων μειονεκτούν και παρουσιάζουν καθυστέρηση στην ανάπτυξή τους.
Πρέπει να καταστήσουμε σαφές σε όλους ότι η ποιότητα και η ικανότητα των δαπανών, η αποδοτικότητα των διαφόρων στόχων και τα θετικά αποτελέσματα που επιτυγχάνουν οι διάφοροι αποδέκτες αντιπροσωπεύουν το κλειδί για τον προσδιορισμό της μελλοντικής στρατηγικής συνοχής της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ortuondo Larrea
Κύριε Πρόεδρε, το πρώτο πράγμα που παρατηρούν οι ετήσιες εκθέσεις του 1999 για την πολιτική συνοχής είναι ότι επιτεύχθηκαν πολύ πενιχρά αποτελέσματα. Στα έντεκα και τα επτά χρόνια που λειτουργούν, αντίστοιχα, αυτά τα κοινοτικά ταμεία, το μέσο κατά κεφαλήν εισόδημα της Ισπανίας, της Ελλάδας και της Πορτογαλίας, που το 1988 ήταν 68%, έφθασε το 79% του ευρωπαϊκού μέσου όρου το 1999. Δηλαδή, αυξήθηκε κατά μία ποσοστιαία μονάδα κάθε χρόνο. Θα χρειάζονταν άλλα είκοσι ένα χρόνια, με αυτόν τον ρυθμό, για να εξισωθεί με το εισόδημα του συνόλου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Έχω σοβαρές αμφιβολίες για την πολιτική βούληση να εξαλειφθούν οι διαφορές, για την πραγματική αλληλεγγύη των κυβερνήσεων της Ένωσης. Και το λέω αυτό επειδή, όπως επεσήμανε ο σύντροφός μου, κ. Nogueira, το 1999 τα ταμεία της πολιτικής συνοχής για την επταετία 1992-1999 προϋπέθεταν το 0,46% του ΑΕγχΠ, ενώ αυτά που θα ισχύουν με την Ατζέντα 2000 μέχρι το 2006 θα προϋποθέτουν μόνο το 0,31% του 2006, δηλαδή θα μειωθούν κατά 15 μονάδες. Επιπλέον, υπάρχουν ορισμένοι που ζητούν να μην αυξηθούν οι εισφορές τους και με αυτά τα μειωμένα ποσά να καλυφθεί και η αλληλεγγύη με τα νέα κράτη της Ανατολικής Ευρώπης, που θα προσχωρήσουν με τη διεύρυνση της ΕΕ.
Κύριε Πρόεδρε, αν στ' αλήθεια πιστεύουμε και υποστηρίζουμε την ισότητα ευκαιριών, την αλληλεγγύη και μια πραγματικά ενωμένη Ευρώπη, πρέπει να αφήσουμε τις περικοπές και να βάλουμε όλοι περισσότερα χρήματα, προπαντός οι πλούσιοι, υπέρ των φτωχότερων.

Poli Bortone
Κύριε Πρόεδρε, είναι αδιαμφισβήτητο ότι το Ταμείο Συνοχής έπαιξε ένα σημαντικό ρόλο για την ανάπτυξη των διευρωπαϊκών δικτύων και για τις περιβαλλοντικές παρεμβάσεις στα τέσσερα δικαιούχα κράτη, όπως και ότι πρέπει να αναφερθεί ως σημαντικός παράγοντας για τη σύγκλιση της οικονομίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Παρόλα αυτά, τα αποτελέσματα δεν είναι ομοιογενή και αξίζει τον κόπο να αναλύσουμε στη συνέχεια τις αιτίες αυτής της ετερογένειας.
Στην πραγματικότητα, υπάρχουν παραδόξως γραφειοκρατικά προβλήματα και περίπλοκοι ακόμα μηχανισμοί ιδίως στους χρόνους παροχής και χρήσης των πόρων: αυτό ισχύει για το Ταμείο Συνοχής και τη μη χρησιμοποίηση όλων των πιστώσεων πληρωμών του 1999, ισχύει για τα διαρθρωτικά ταμεία που δεν πέτυχαν το στόχο δαπάνης του 100%, αφενός γιατί μεγάλο μέρος των πόρων δεσμεύτηκε μόλις πριν από τη λήξη της περιόδου προγραμματισμού, αφετέρου λόγω της βραδύτητας στην παροχή των διαθέσιμων πιστώσεων, που καθιστούν πιο δαπανηρή την υλοποίηση προγραμμάτων για τους φορείς υλοποίησης.
Οι καθυστερήσεις δεν συμβάλλουν ασφαλώς στη συνολική κοινωνικοοικονομική βελτίωση και στην αύξηση της απασχόλησης στις ενδιαφερόμενες περιφέρειες. Από την άποψη αυτή, μια σημαντική στιγμή και για τα δύο ταμεία αποτελεί η αξιολόγηση, όχι μόνον εκ των προτέρων, αλλά κυρίως εκ των υστέρων, που χάνει την αποτελεσματικότητά της εάν δεν πραγματοποιηθεί στο σωστό χρόνο, εννοώντας ως σωστό τον χρόνο προγραμματισμού των επόμενων παρεμβάσεων, η οποία δεν μπορεί να γίνει με τρόπο ορθολογικό εάν είναι αναγκαστικά αποσυνδεδεμένη από την οριστική αξιολόγηση των προηγουμένων προγραμμάτων.
Επιπλέον, η αξιολόγηση είναι αναγκαία για να διαπιστωθεί η τήρηση της αρχής της προσθετικότητας, για την οποία το Ελεγκτικό Συνέδριο έδωσε σαφείς οδηγίες που αξίζει τον κόπο να ληφθούν υπόψη.
Συνδεδεμένο με αυτό είναι το ζήτημα της σκοπιμότητας να καταφέρει η Επιτροπή να παρέχει μια πιο εμπεριστατωμένη και ολοκληρωμένη ενημέρωση σχετικά με την αξιολόγηση των έργων, που να αφορά κατά κύριο λόγο την κοινωνικοοικονομική πλευρά και όχι την καθαρά λογιστική, τονίζοντας εάν επιτεύχθηκε ή όχι ο στόχος μείωσης της διαφοράς ανάπτυξης μεταξύ των περιφερειών: ενημέρωση που πρέπει να δίδεται έγκαιρα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και όχι - όπως συνέβη με το Ταμείο Συνοχής - με δύο σχεδόν χρόνια καθυστέρησης, γιατί αυτό εμποδίζει προφανώς την αναδιαμόρφωση των παρεμβάσεων με τη διόρθωση των δυσλειτουργιών σε ωφέλιμο χρόνο. Η κίνηση αυτή καθίσταται ακόμη πιο αναγκαία, ενόψει της επικείμενης πλέον διεύρυνσης.
Τέλος, πολύ συνοπτικά, πρέπει να διεκδικήσουμε έναν πιο ενεργό ρόλο του Κοινοβουλίου στην αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας ή μη των παρεμβάσεων και των επιδιωκόμενων στόχων.

Van Dam
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, αναμφίβολα τα Ταμεία Συνοχής συνέβαλαν κατά τα προηγούμενα χρόνια στην ενίσχυση των λιγότερο ανεπτυγμένων περιφερειών της Ένωσης. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι δεν θα πρέπει να αναρωτηθούμε εάν το σημερινό εύρος των Ταμείων Συνοχής είναι το πλέον σωστό.
Η επικείμενη προσέγγιση αρκετών νέων κρατών μελών αποτελεί ακόμα ένα λόγο να αναρωτηθούμε σχετικά. Είναι σωστό αυτό που ανάφερε ο συνάδελφος Marques, ότι το Ταμείο Συνοχής αποτελεί τόσο στόχο όσο και μέσο και προϋπόθεση. Το Ταμείο Συνοχής δημιουργήθηκε προκειμένου να βοηθήσει τα κράτη μέλη να ανταποκριθούν στα κριτήρια σύγκλισης ενόψει της ΟΝΕ. Επ' αυτού υπάρχει απόλυτη σαφήνεια. Για την υποστήριξη για άλλους στόχους διαθέτουμε τα διαρθρωτικά ταμεία.
Η διεύρυνση μας κάνει να αξιολογήσουμε εκ νέου και να αναθεωρήσουμε την διαρθρωτική μας πολιτική, περιλαμβανομένου και του Ταμείου Συνοχής. Πιστεύω όμως ότι δεν χρειάζονται σημαντικές αλλαγές. Το ζητούμενο είναι να χρησιμοποιείται το Ταμείο μόνο για τους στόχους για τους οποίους δημιουργήθηκε. Στην περίπτωση αυτή το σημερινό σύστημα θα μπορεί να εφαρμοστεί με επιτυχία για πολλά χρόνια ακόμα και μετά τη διεύρυνση.

Ripoll y Martνnez de Bedoya
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κύριοι εισηγητές, εν συντομία θα ήθελα να δηλώσω, επ' ευκαιρία των εκθέσεων που συζητάμε αυτή τη στιγμή, και όπως διαπιστώσαμε και προηγουμένως, ότι βρισκόμαστε εδώ σε μια σπουδαία συζήτηση με σημαντικό μέλλον όσον αφορά την οικοδόμηση της Ευρώπης και επίσης την οικοδόμηση της διευρυμένης Ευρώπης.
Βρισκόμαστε ενώπιον ορισμένων ταμείων που γεννήθηκαν μια συγκεκριμένη στιγμή με συγκεκριμένους στόχους, τους στόχους μιας πολιτικής οικονομικής και κοινωνικής συνοχής. Αυτή η πολιτική, από τη μία πλευρά, υπήρξε σαφώς επιτυχής, αλλά, από την άλλη, βλέπουμε επίσης ότι οι διαφορές, όπως αποκαλύπτουν οι εκθέσεις, διατηρούνται. Σημαίνει άραγε αυτό ότι η πολιτική απέτυχε; Εγώ θα έλεγα καλύτερα ότι η πολιτική δεν είναι επιτυχής μόνο για τις χώρες της συνοχής, για τις φτωχότερες περιφέρειες που λαμβάνουν σημαντικές ενισχύσεις, αλλά και για άλλες περιφέρειες, σε πλούσιες χώρες, στις οποίες έχουν αντίκτυπο αυτές οι ενισχύσεις. Τελικά δημιουργείται μια κίνηση επέκτασης σε όλη την Ευρώπη και, μέσω των διαρθρωτικών ταμείων και του Ταμείου Συνοχής, αυτές οι περιφέρειες πλουσιότερων χωρών ωφελούνται τελικά από τις ενισχύσεις, επειδή αγοράζονται τεχνολογίες, επειδή πραγματοποιούνται επενδύσεις με προέλευση εκείνες τις χώρες στις οποίες παράγονται οι τεχνολογικές εξελίξεις. Ίσως να είναι και αυτός ο λόγος για τον οποίο υπάρχει αυτή η διατήρηση των διαφορών, μετά τις μεγάλες ενισχύσεις και τις μεγάλες επενδύσεις που πραγματοποιούνται μέσω του Ταμείου Συνοχής.
Τώρα βρισκόμαστε ενώπιον των προβλημάτων που θέτει η διεύρυνση. Πρέπει να τροποποιηθεί το Ταμείο Συνοχής; Θα πάψουν να χορηγούνται πόροι στις πιο φτωχές περιφέρειες; Θα πάψουν να χορηγούνται στα κράτη που μέχρι σήμερα ήταν αποδέκτες ενισχύσεων προς όφελος των νέων κρατών που θα μπουν; Πιστεύω πως αυτή είναι η μεγάλη πρόκληση που έχει αυτή τη στιγμή ο Επίτροπος και που έχουμε και εμείς στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Εγώ πιστεύω ότι πρέπει να διατηρηθούν, ότι πρέπει να φανούμε επινοητικοί και ικανοί να καταφέρουμε να συνεχίσουν τα ταμεία να φθάνουν σε όλες τις περιφέρειες. Αν δεν γίνει αυτό, τελικά η απόκλιση θα αυξηθεί.
Πρέπει να καταβάλουμε προσπάθεια για να γίνουν και οι χώρες της διεύρυνσης οικονομικές κινητήριες δυνάμεις, που θα επιτρέψουν σ' αυτήν την πολιτική οικονομικής και κοινωνικής συνοχής να οδηγήσει, τελικά, σε μια πολύ πιο δίκαιη και πολύ πιο ελεύθερη Ευρώπη. Έχουμε πρόσφατα παραδείγματα του τι παράγουν η φτώχεια και ο φανατισμός.

Izquierdo Collado
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, στην Επιτροπή Περιφερειακής Πολιτικής δηλώσαμε ήδη στον κ. Nogueira ότι δεν συμφωνούμε με την αρνητική - ή, τουλάχιστον, υπερβολικά επικριτική - αντίληψή του για την εφαρμογή της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής.
Θα αποτολμούσα να πω ότι αυτή η αξιολόγηση πρέπει να είναι κάτι παραπάνω από θετική, δεδομένων των έξοχων αποτελεσμάτων. Εμείς θέλουμε να κάνουμε από εδώ μερικές πολύ συγκεκριμένες παρατηρήσεις αναφορικά με αυτές τις δύο εκθέσεις για την εφαρμογή των πόρων των ταμείων κατά τα έτη στα οποία αναφέρονται. Είναι αλήθεια ότι οι πληροφορίες είναι καλές, επειδή πληρούνται, καταρχάς, οι συστάσεις του Κοινοβουλίου. Η ισορροπία μεταξύ επενδύσεων σε σιδηροδρομικές και οδικές υποδομές, από σκοπιάς περιβάλλοντος, συνέκλινε ακριβώς με τη σύσταση του Κοινοβουλίου. Δεν υπάρχει καμία πληροφορία για απάτες κατά την εφαρμογή αυτών των πόρων και ικανοποιείται ορθώς και μια άλλη σειρά στατιστικών κριτηρίων.
Όμως εμείς δεν είμαστε το Ελεγκτικό Συνέδριο. Αυτό που μας λείπει σε αυτές τις εκθέσεις είναι ένας πιο ποιοτικός χαρακτήρας: θέλουμε να μάθουμε τι ποιοτικό, οικονομικό και πολιτικό αποτέλεσμα έχουν αυτές οι επενδύσεις, σε ποιο βαθμό αλλάζει ο μεταβολισμός αυτών των περιφερειών, σε ποιο βαθμό ευστοχούν οι κυβερνήσεις στις επενδύσεις, πηγαίνοντας κατευθείαν στις παραγωγικές επενδύσεις, όπως απαιτεί η διαρθρωτική πολιτική. Αυτό είναι που μας λείπει στις εκθέσεις για την εφαρμογή του Ταμείου Συνοχής.
Και το δηλώνω αυτό από όλες τις απόψεις. Το επόμενο έτος θα πρέπει να εξετάσουμε τις εκθέσεις για την εφαρμογή των διαρθρωτικών ταμείων και του Ταμείου Συνοχής κατά το 2000 και το 2001. Τα δεδομένα δεν θα είναι καλά, αλλά δεν θέλω να τα καταδικάσω εκ των προτέρων, διότι αν η Επιτροπή καταδείξει ότι χρησιμοποιήθηκαν καλά όσον αφορά τον προγραμματισμό, θα υπάρχει ένα ποιοτικό στοιχείο που θα πρέπει να ληφθεί υπόψη από το Κοινοβούλιο.

Esclopι
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, η ενδέκατη αυτή ετήσια έκθεση για τα διαρθρωτικά ταμεία, αν και είναι η τελευταία του προγράμματος 1994-1999, δείχνει εξαιρετικά διδακτική. Καταρχάς, συμφωνούμε με τη διαπίστωση που έκανε ο εισηγητής, κ. Nogueira Romαn, όσον αφορά την έλλειψη ποσοτικής ανάλυσης και ακριβούς αξιολόγησης των εν λόγω ταμείων. Η Ευρώπη θα πρέπει πραγματικά να ελέγχει εκ των υστέρων τις χρηματοδοτήσεις που χορηγεί. Αφενός, για να ελέγχει την πραγματική εκτέλεση των σχεδίων και τη χρηστή χρησιμοποίηση των δημοσίων κονδυλίων· και, αφετέρου, για να βελτιστοποιήσει τα νέα προγράμματα.
Από την άλλη, οι πολίτες της περιφέρειάς μου μού απευθύνουν πάντα τις ίδιες επικρίσεις: μεγάλη πολυπλοκότητα, πολλή γραφειοκρατία, πολλή καθυστέρηση. Θεωρώ ότι δεν προωθούμε επαρκώς τα μικρά διαρθρωτικά σχέδια, το σύνθημα των οποίων, προκειμένου να συμπλεύσουν με τις συγκεκριμένες ανάγκες της περιοχής, πρέπει να είναι η απλότητα και η ταχύτητα.
Έτσι λοιπόν μοιραία προβληματίζομαι σχετικά με την εξής αντίφαση, ότι αφενός θέλουμε να προωθήσουμε την απασχόληση, παραπέμποντας κυρίως στις δηλώσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Λισαβόνας· και αφετέρου κρατάμε τέτοια απόσταση από τα μικρά σχέδια των μικρών επιχειρήσεων και των ΜΜΕ, οι οποίες ωστόσο δημιουργούν, κατά γενική παραδοχή, τις περισσότερες θέσεις εργασίας. Είναι επιτακτική ανάγκη να προσπαθήσουμε όλοι μαζί, αρχής γενομένης από την Επιτροπή, να έρθουμε πιο κοντά σε όλους γενικά τους συμπολίτες μας.
Τέλος, θα ήθελα ολοκληρώνοντας να εκφράσω την αγανάκτησή μου για μια πρακτική την οποία, προσωπικά, θεωρώ αφύσικη και αβάσιμη. Πράγματι, θέλω να αναφερθώ στον ενδεχόμενο εκβιασμό από πλευράς Επιτροπής - και ζυγίζω τα λόγια μου - που συνίσταται στη θέση ως προϋπόθεση για τη χορήγηση χρηματοδοτήσεων την αυστηρή συμμόρφωση με τις περιβαλλοντικές υποχρεώσεις που η ίδια διακηρύσσει. Είμαι απολύτως σύμφωνος ότι η αναγκαιότητα σεβασμού προς το περιβάλλον μας είναι όλο και μεγαλύτερη· αποδοκιμάζω όμως εξίσου αυτή την ψευδο-οικολογική δικτατορία. Εκτιμώ ότι μπορεί να υπάρξει κατ' αυτόν τον τρόπο μια πραγματική παρεκτροπή από το στόχο των κονδυλίων αυτών, τα οποία, ας μην το ξεχνάμε, επιτρέπουν, υποτίθεται, τη χρηματοδότηση σχεδίων που έχουν στόχο τη δημιουργία θέσεων απασχόλησης και πλούτου, ώστε να καταπολεμηθούν οι οικονομικές ανισορροπίες στις διάφορες ευρωπαϊκές περιφέρειες.
Γνωρίζοντας ότι η οικονομική συνοχή παραμένει μη ικανοποιητική, αναρωτιέμαι, ολοκληρώνοντας, σχετικά με την πραγματική βούληση που συνέχει την πολιτική των διαρθρωτικών ταμείων και του Ταμείου Συνοχής: έχουμε να κάνουμε με ένα μέσο πίεσης ή με μια αληθινή οικονομική ενίσχυση; Αξίζει τον κόπο να θέσουμε το ερώτημα.

Barnier
. (FR) Κύριε Πρόεδρε, σας ευχαριστώ και τους δύο, κύριε Marques και κύριε Nogueira Romαn, για την ποιότητα των εκθέσεών σας· και ευχαριστώ επίσης όλες και όλους τους ομιλητές για τις παρατηρήσεις τους.
Όσον αφορά την έκθεση του κ. Marques, θα ήθελα να επισημάνω ότι η έκθεση αυτή, που αναφέρεται στην εκτέλεση του έτους 1999, υποβλήθηκε, όντως, με αρκετή καθυστέρηση τον Ιανουάριο του 2001. Πράγμα που οφείλεται, κύριε εισηγητά, στα προβλήματα αναδιοργάνωσης της Γενικής μας Διεύθυνσης. Μπορώ να σας διαβεβαιώσω πλέον ότι η έκθεση για το οικονομικό έτος 2000 έχει ολοκληρωθεί και θα έχει, κατά πάσα πιθανότητα, εγκριθεί από την Επιτροπή στις αρχές Οκτωβρίου.
Επί τροχάδην, τέσσερα διδάγματα. Πρώτον, μια συνολικά πλήρης χρηματοδοτική εκτέλεση για όλη την περίοδο προγραμματισμού. Είναι αλήθεια ότι οι πληρωμές του έτους 1999 δεν εκτελέστηκαν στο σύνολό τους, αλλά σε ποσοστό μόνον 91,6% των διαθέσιμων πιστώσεων πληρωμών. Αυτή η ατελής διάθεση των πιστώσεων οφείλεται στην πραγματικότητα στο γεγονός ότι ένας μεγάλος αριθμός αιτήσεων έφτασε στην Επιτροπή το Δεκέμβριο του 1999. Επισημαίνω όμως, από μια πιο θετική σκοπιά, ότι κανένα κρούσμα απάτης ή διπλής χρηματοδότησης, από το Ταμείο Συνοχής και άλλες πηγές κοινοτικής χρηματοδότησης, δεν εντοπίστηκε το 1999. Είναι και θα συνεχίσει να είναι πάγια θέση μου να ενημερώνω τακτικά το Κοινοβούλιο για την εξέλιξη της εκτέλεσης του προϋπολογισμού.
Δεύτερον, η ισορροπία, την οποία και εγώ, όπως και εσείς, επιδιώκω, ανάμεσα στις επενδύσεις στις μεταφορές και στις επενδύσεις στο περιβάλλον.
Τρίτον, κατανοώ και συμμερίζομαι την επιθυμία σας να διαθέσει η Επιτροπή περισσότερους πόρους στους επιτόπιους ελέγχους. Και στο σημείο αυτό, έγιναν αισθητές οι συνέπειες της αναδιοργάνωσης των υπηρεσιών και κυρίως της αποκέντρωσης των ελεγκτικών δραστηριοτήτων. Η Γενική μας Διεύθυνση έχει αναλάβει στο εξής τη διεξαγωγή των επιτόπιων ελέγχων για τις παρεμβάσεις του Ταμείου Συνοχής, αλλά και για όλες τις δράσεις που συγχρηματοδοτούνται από τα διαρθρωτικά ταμεία.
Τέταρτον, κύριε Marques, ο συντονισμός του Ταμείου Συνοχής με τα διαρθρωτικά ταμεία δέχτηκε ισχυρή ώθηση με τη νέα ρύθμιση για την περίοδο 2000-2006 και, επιπλέον, στους κόλπους της Γενικής Διεύθυνσης, με μια ολοκληρωμένη διαχείριση των διαφόρων υπηρεσιών που παρακολουθούν τα ταμεία συνοχής και τα λοιπά διαρθρωτικά ταμεία.
Αυτά θα ήθελα να πω τηλεγραφικά, κύριε Πρόεδρε, για συμμορφωθώ προς τη σύστασή σας, ως σύντομη αντίδραση στα τέσσερα σημεία που επεσήμανα στην έκθεση του κ. Marques, τον οποίο ευχαριστώ.
Ως προς την έκθεση του κ. Nogueira Romαn, θα ήθελα, αφού τον ευχαριστήσω και αυτόν επίσης για την ποιότητα της έκθεσής του, να κάνω και εδώ τέσσερις παρατηρήσεις. Πρώτον, όσον αφορά την εκτέλεση των ταμείων το 1999, απορροφήθηκε το 99% των πιστώσεων της περιόδου 1994-1999 και κατεβλήθη το 75%. Ένα ποσοστό γενικώς ικανοποιητικό, νομίζω. Όπως γνωρίζετε, κυρίες και κύριοι, οι επί τόπου πληρωμές μπορούν να διεξαχθούν, σύμφωνα με τη ρύθμιση, ως τις 31 Δεκεμβρίου της φετινής χρονιάς. Οι πιστώσεις πληρωμών θα εκτελεστούν, νομίζω, στο σύνολό τους, και εδώ και δύο χρόνια εργάζομαι - το έργο είχε αρχίσει πριν αναλάβω τα καθήκοντά μου - μαζί με τα κράτη μέλη, ώστε να διασφαλίσουμε την καλύτερη δυνατή διάθεση. Μια ανησυχία την οποία εξέφρασε ο κ. Pittella προ ολίγου. Οι καθυστερήσεις που σημειώθηκαν στην εκκίνηση ορισμένων προγραμμάτων το 1994 και το 1995 ξεπεράστηκαν λοιπόν όσον αφορά τις περισσότερες δράσεις που έχουν προγραμματιστεί. Η βελτίωση αυτή στην εκτέλεση ισχύει επίσης και για τα προγράμματα κοινοτικής πρωτοβουλίας, στα οποία ωστόσο σημειώνονταν πιο σημαντικές καθυστερήσεις. Βεβαίως, και ορθώς το επισημαίνει ο εισηγητής, το ποσοστό πιστώσεων που απομένουν να εκκαθαριστούν παρέμενε υψηλό στα τέλη του 1999. Γεγονός που ερμηνεύεται κυρίως από τη συσσώρευση των αναλήψεων στα τέλη της περιόδου προγραμματισμού. Θα ήθελα όμως να διευκρινίσω ότι η κατάσταση βελτιώθηκε σαφώς το 2000, εφόσον τα υπόλοιπα προς εκκαθάριση από τα τέλη του 1999 μειώθηκαν κατά 47%. Προκειμένου να παράσχει στο Κοινοβούλιο πλήρη ενημέρωση επί του ζητήματος, η Επιτροπή συνέταξε, στα τέλη Ιουνίου 2001, μια πλήρη έκθεση σχετικά με τα μη φυσιολογικά υπόλοιπα προς εκκαθάριση, σε όλες τις κατηγορίες δαπανών.
Δεύτερον, ο εισηγητής εξέφρασε την ικανοποίησή του για το γεγονός ότι το οριζόντιο θέμα που εξετάστηκε το 1999 ήταν η ισότητα μεταξύ γυναικών και ανδρών στα προγράμματα των διαρθρωτικών ταμείων. Στο πλαίσιο των διαρθρωτικών ταμείων της τρέχουσας περιόδου, μπορώ να επιβεβαιώσω ότι η ισότητα ανδρών/γυναικών υπήρξε ένα από τα κριτήρια για την αποδοχή των σχεδίων που υποβλήθηκαν από τα κράτη μέλη και μπορείτε να είστε βέβαιοι ότι η Αννα Διαμαντοπούλου υπήρξε εξαιρετικά προσεκτική στο σημείο αυτό, όπως και η κ. Κράτσα-Τσαγκαροπούλου και η κ. Avilιs Perea, που ανέφερα προ ολίγου. Κατά την περίοδο 1994-1999, ωστόσο, τα κράτη μέλη δεν υποχρεούνταν να παρέχουν πληροφορίες σχετικά με την πρόσβαση των γυναικών στα διαρθρωτικά ταμεία. Ως εκ τούτου, δεν διαθέτουμε αναλυτικές πληροφορίες για την εν λόγω περίοδο προγραμματισμού.
Τρίτον, η προσθετικότητα, η οποία, αντιθέτως, αποτελεί για τον εισηγητή αλλά και για μένα ενίοτε ένα ερωτηματικό. Ως προς αυτό, μπορώ να βεβαιώσω ότι η Επιτροπή ήλεγξε τη συμμόρφωση με την εν λόγω αρχή, στο πλαίσιο της προκαταρκτικής αξιολόγησης των νέων προγραμμάτων, για την περίοδο 2000-2006. Όσον αφορά την προηγούμενη περίοδο, η Επιτροπή θα ολοκληρώσει την τελική επαλήθευση της προσθετικότητας στα τέλη του 2002. Και συμφωνώ μαζί σας, ότι μπορούν να ενισχυθούν οι κυρώσεις σε περίπτωση μη σεβασμού της προσθετικότητας από κάποιο κράτος μέλος. Γνωρίζετε, κυρίες και κύριοι, ότι ανάλογες κυρώσεις δεν προβλέπονται στον κανονισμό των ταμείων για την περίοδο 2000-2006. Ο νομοθέτης, το Συμβούλιο κυρίως, είχε αντιτεθεί ρητώς σε αυτές κατά την ψήφιση του κανονισμού. Διαθέτουμε εντούτοις ορισμένους μηχανισμούς, για την περίπτωση όπου η προσθετικότητα δεν επαληθεύεται και, αν χρειαστεί, θα θέσω σε κίνηση τους μηχανισμούς αυτούς, μετά από διαβούλευση με τους συναδέλφους μου.
Τέλος, όσον αφορά την αξιολόγηση και τον έλεγχο, όπως γνωρίζετε, η προκαταρκτική, ενδιάμεση και εκ των υστέρων διαδικασία αξιολόγησης έχουν ενσωματωθεί πλήρως στον κύκλο προγραμματισμού της νέας περιόδου 2000-2006. Η Επιτροπή εγκαινίασε τη διαδικασία της εκ των υστέρων αξιολόγησης για τους στόχους Ι και ΙΙ της περιόδου 1994-1999, όπως και τις θεματικές αξιολογήσεις σχετικά με την κοινωνία της πληροφορίας, τη βιώσιμη ανάπτυξη και τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Οι αξιολογήσεις αυτές, όπως και εκείνες που θα διεξαχθούν ενδιαμέσως, το 2003, θα παράσχουν τις απαντήσεις στα ερωτήματα που παραμένουν αναπάντητα και θα ανακοινώσω, φυσικά, τα αποτελέσματά τους στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Τέταρτον, όσον αφορά τους ελέγχους, υπάρχει η ίδια επαγρύπνηση, αλλά η Επιτροπή διαδραματίζει στο εξής ένα διαφορετικό ρόλο στον τομέα του ελέγχου. Οι επιτόπιοι έλεγχοι, όπως γνωρίζετε, εμπίπτουν στο εξής στην αρμοδιότητα των διαφόρων κρατών μελών, που έχουν την υποχρέωση να υποβάλλουν τακτικά σχετικές εκθέσεις στην Επιτροπή. Από την άλλη, θα ελέγχουμε και ελέγχουμε εάν υπάρχει, σε κάθε κράτος μέλος, ένα αξιόπιστο σύστημα ολοκληρωμένου επιτόπιου ελέγχου και για κάθε κράτος μέλος. Τέλος, θέλω να υπογραμμίσω ότι ο αριθμός των αποστολών επιτόπιων ελέγχων επίσης αυξήθηκε το 1999 και έφτασε τις 120 αποστολές, σε σύγκριση με 100 το 1998.
Ολοκληρώνοντας, κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, θα υπενθυμίσω για άλλη μια φορά τη σημασία που αποδίδει η Επιτροπή στις θεμελιακές αρχές των διαρθρωτικών ταμείων: εστίαση, προσθετικότητα και εταιρική σχέση, και στον καλύτερο δυνατό συντονισμό με το Ταμείο Συνοχής.
Κύριοι εισηγητές, με τις εκθέσεις σας μας ζητάτε να γίνουμε πιο αποτελεσματικοί και να επαγρυπνούμε ακόμα περισσότερο. Θέλω να σας εκφράσω την πίστη που έχω ότι θα μπορέσουμε να σας ικανοποιήσουμε ακόμα περισσότερο, όταν θα μελετήσουμε τα αποτελέσματα της αξιολόγησης για το 2000. Είναι μια χρονιά εκκίνησης για το νέο προγραμματισμό και ορισμένους νέους κανόνες. Νομίζω ότι θα μπορέσουμε να παρουσιάσουμε περισσότερα θετικά αποτελέσματα, που θα ικανοποιούν τα δικά σας αιτήματα και τη δική σας επαγρύπνηση.

Πρόεδρος
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Επίτροπε.
Η συζήτηση έληξε.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο, στις 11.00.

Ακρωτηριασμοί των γυναικείων γεννητικών οργάνων
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (A5-0285/2001) της κ. Valenciano Martνnez-Orozco, εξ ονόματος της Επιτροπής για τα Δικαιώματα της Γυναίκας και τις Ίσες Ευκαιρίες, σχετικά με τους ακρωτηριασμούς των γυναικείων γεννητικών οργάνων (2001/ 2035(INI)).

Valenciano Martνnez-Orozco
. (ΕS) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι βουλευτές, κύριοι Επίτροποι, 130 εκατομμύρια γυναίκες στον κόσμο έχουν υποστεί ακρωτηριασμούς των γεννητικών τους οργάνων. Δύο εκατομμύρια κορίτσια κάθε χρόνο εκτίθενται στη φοβερή αυτή πρακτική. Σήμερα το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πρέπει να υψώσει τη φωνή του εναντίον της κατάστασης που πλήττει εκατομμύρια γυναίκες.
Προσπαθήσαμε να εργαστούμε σε βάση συναίνεσης με όλες τις πολιτικές ομάδες για την κατάρτιση αυτής της έκθεσης. Στηριχθήκαμε στην άποψη ανδρών και γυναικών εμπειρογνωμόνων, ενεχόμενων κυβερνήσεων και μη κυβερνητικών οργανώσεων. Ο στόχος δεν είναι άλλος από το να πείσουμε τις κοινότητες που εφαρμόζουν τους ακρωτηριασμούς των γυναικείων γεννητικών οργάνων για την ανάγκη εξάλειψης αυτής της πρακτικής.
Το έθιμο της πλήρους ή μερικής αφαίρεσης των γυναικείων γεννητικών οργάνων έχει τις ρίζες του σε μια ριζικά άδικη αντίληψη του ρόλου που διαδραματίζουν οι γυναίκες σε μια κοινωνία, σύμφωνα με την οποία οι γυναίκες θεωρούνται πολίτες δεύτερης κατηγορίας, ο έλεγχος των οποίων είναι στα χέρια εκείνων που λαμβάνουν τις αποφάσεις, που στην πλειοψηφία των περιπτώσεων είναι άνδρες.
Η υπεράσπιση αυτών των παραδόσεων έχει για μας ένα σαφέστατο όριο. Το όριο είναι η υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Στο όνομα καμίας παράδοσης δεν είναι δυνατόν να δεχθούμε ότι μπορούν οι γυναίκες να ακρωτηριάζονται σοβαρά με μη αναστρέψιμο τρόπο για όλη την υπόλοιπη ζωή τους. Γι' αυτό, έχουν θεμελιώδη σημασία η ενημέρωση, η διαπαιδαγώγηση και η ευαισθητοποίηση σε σχέση με ορισμένες συνέπειες που θα είναι καταστροφικές για τη ζωή των γυναικών, αν και η πλειονότητά τους δεν το γνωρίζει. Πηγαίνουν να υποστούν ένα μη αναστρέψιμο ακρωτηριασμό, αλλά δεν ξέρουν ούτε καν ποιες είναι οι πραγματικές συνέπειες αυτού του γεγονότος.
Συντάξαμε μια έκθεση που ζητά από την Επιτροπή, από το Συμβούλιο και από τα κράτη μέλη να καταρτίσουν μια ολοκληρωμένη στρατηγική, που δεν θα περιλαμβάνει μόνο την τιμωρία, αλλά θα προσεγγίζει όλα τα πεδία που επηρεάζονται από αυτό το ζήτημα: το κοινωνικο-υγειονομικό, το δικαστικό, το νομικό, το πολιτικό κλπ. Θεωρήσαμε τον ακρωτηριασμό των γυναικείων γεννητικών οργάνων σοβαρή παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και, ξεκινώντας από αυτή τη θεώρηση, ζητάμε αυτό που είναι η λογική της συνέπεια: τη χορήγηση του δικαιώματος παροχής ασύλου στις γυναίκες που θέλουν να ξεφύγουν από αυτήν την κατάσταση, να τις υποδεχόμαστε ώστε να μπορούν να ξεφύγουν από κάτι που θα είναι μη αναστρέψιμο στη ζωή τους.
Σύμφωνα με τη Σύμβαση της Γενεύης και με το Καθεστώς του Πρόσφυγα, η δίωξη λόγω φύλου πρέπει να αποτελεί λόγο χορήγησης του δικαιώματος παροχής ασύλου. Δεν υπάρχει καμία άλλη δίωξη λόγω φύλου πιο προφανής από αυτή. Κάποιος ή κάποια μπορεί να αποκηρύξει τις πολιτικές του ιδέες. Κάποιος ή κάποια μπορεί να αποκηρύξει τις θρησκευτικές του ιδέες. Αλλά είναι αδύνατο να αποκηρύξει το φύλο με το οποίο γεννιέται. Συνεπώς, εάν βρισκόμαστε ενώπιον μιας σοβαρής παραβίασης των θεμελιωδών δικαιωμάτων, επίσης θεμελιώδες είναι να δώσουμε σε αυτές τις γυναίκες τη δυνατότητα να λάβουν το καθεστώς των προσφύγων. Νομίζω ότι η οδηγία που παρουσιάστηκε αυτές τις μέρες από την Επιτροπή, σχετικά με τους κανόνες για τις προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούν οι κάτοικοι τρίτων χωρών για να ζητήσουν το καθεστώς του πρόσφυγα, βαίνει προς αυτή την κατεύθυνση και αυτό θα είναι πολύ σημαντικό. Για μας, πρόκειται για ζήτημα αρχών και δεν μπορούμε να παραιτηθούμε από αυτό το αίτημα.
Η έκθεση ζητά επίσης να ενισχυθεί η εξωτερική βοήθεια προς εκείνες τις αφρικανικές χώρες που έχουν θεσπίσει νομοθετικά και διοικητικά μέτρα που απαγορεύουν και ποινικοποιούν αυτή την πρακτική. Καλούμε επίσης την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να συνεργαστεί στενά με τις μη κυβερνητικές οργανώσεις, οι οποίες καταβάλλουν τεράστια προσπάθεια επιτόπου, πάρα πολλές φορές με πολύ λίγους πόρους. Ζητούμε ακόμη να χρησιμοποιηθεί η ρήτρα των δικαιωμάτων του ανθρώπου ώστε να καταστεί ο αγώνας κατά των ακρωτηριασμών γυναικείων γεννητικών οργάνων δράση προτεραιότητας στις σχέσεις με τις τρίτες χώρες, ιδίως τις χώρες που διατηρούν στενή σχέση με την Ευρωπαϊκή Ένωση στο πλαίσιο της Συμφωνίας του Κοτονού.
Κυρίες και κύριοι, πολλές γυναίκες, χιλιάδες γυναίκες της Αφρικής, περιμένουν αυτή τη στιγμή τι έχουμε να τους πούμε για αυτό το θέμα. Δεν είναι πρόβλημα των γυναικών της Αφρικής. Είναι πρόβλημα όλων, ανδρών και γυναικών, γιατί είναι πρόβλημα θεμελιωδών ανθρώπινων δικαιωμάτων. Περιμένουν και πρέπει να τους δώσουμε επειγόντως απάντηση.

Dell'Alba
. (FR) Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, αγαπητοί συνάδελφοι, θα κάνω μια μικρή επανόρθωση: παρεμβαίνω εξ ονόματος της Επιτροπής Ανάπτυξης και Συνεργασίας και όχι εξ ονόματος της Επιτροπής Γεωργίας και Ανάπτυξης της Υπαίθρου.
Είμαι ιδιαιτέρως ευτυχής που ορίστηκα εισηγητής στο κρίσιμο αυτό ζήτημα, που αφορά τόσες γυναίκες στις αναπτυσσόμενες χώρες και άλλες στις χώρες των Δεκαπέντε. Εκφράζω την ικανοποίησή μου επειδή η έκθεσή μου ψηφίστηκε ομόφωνα από την Επιτροπή. Οι αποφάσεις που λαμβάνονται ομόφωνα συνήθως αντιμετωπίζονται με δυσπιστία, επειδή υπάρχει η υποψία ότι δεν ελήφθησαν με τη δέουσα προσοχή. Νομίζω εντούτοις ότι η Επιτροπή και τα μέλη της Επιτροπής Ανάπτυξης και Συνεργασίας ψήφισαν εν πλήρει συνειδήσει στην περίπτωση αυτή, έχοντας πειστεί για τις διάφορες παραγράφους που περιλαμβάνει η γνωμοδότησή μας.
Δύο είναι τα σημεία στα οποία θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή των συναδέλφων, πέραν της ομόφωνης ψήφου, δεδομένου ότι αντιφάσκει εν μέρει με τη ζωηρή συζήτηση που συνεχίζεται ως τώρα σε μερικές πολιτικές ομάδες.
Πρώτον, στο δικαίωμα ασύλου. Συστήσαμε, και η κ. Valenciano στην έκθεσή της επί της ουσίας προτείνει στο Συμβούλιο, στην Επιτροπή και στα κράτη μέλη, να συμπεριληφθεί στους όρους του δικαιώματος ασύλου ο όρος ακριβώς ότι η απειλή ακρωτηριασμού των γυναικείων γεννητικών οργάνων συμπεριλαμβάνεται στα εγκλήματα για τα οποία οι Δεκαπέντε χορηγούν αμέσως άσυλο. Αυτό είναι πολύ σημαντικό. Ψηφίστηκε ομόφωνα. Εύχομαι λοιπόν η εν λόγω παράγραφος να ψηφιστεί αύριο από ευρεία πλειοψηφία στο Κοινοβούλιό μας.
Στη συνέχεια, τα χρήματα, κύριε Πρόεδρε. Ζητήσαμε 10 εκατομμύρια ευρώ για να χρηματοδοτήσουμε όλες τις προσπάθειες που έχουν στόχο να βοηθήσουν τις χώρες αυτές να ξεφύγουν από αυτή την παγίδα. Ελπίζω ότι το Κοινοβούλιο θα υπερψηφίσει αύριο το αίτημά μας και ότι η Επιτροπή Προϋπολογισμών θα πράξει αναλόγως, κάτι το οποίο δεν έκανε προς το παρόν η Επιτροπή Ανάπτυξης και Συνεργασίας.

Turco
. (IT) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα καταρχάς να ευχαριστήσω την κ. Valenciano για το έργο της, ένα έργο το οποίο πραγματοποιείται κατόπιν ενός ψηφίσματος που υπογράφηκε από 316 συναδέλφους. Αυτός είναι ίσως ένας από τους λόγους που η έκθεση εγκρίθηκε ομόφωνα από την Επιτροπή Ελευθεριών των Πολιτών. Το κρίσιμο χωρίο, για το οποίο μιλούσαν ο κ. Dell'Alba και η κ. Valenciano, της αναγνώρισης του δικαιώματος παροχής ασύλου, αποτελεί και για τη δική μας επιτροπή ένα από τα θεμελιώδη, σημαντικά σημεία αυτής της μάχης.
Θα ήθελα να υπενθυμίσω δύο αριθμούς που ήδη αναφέρθηκαν: 130 εκατομμύρια θύματα στον κόσμο, δύο εκατομμύρια κορίτσια κάθε χρόνο υφίστανται ακρωτηριασμούς των γεννητικών οργάνων. Πέραν των ποικίλων πρωτοβουλιών διαπαιδαγώγησης και ενημέρωσης, των ανθρωπιστικών, κοινωνικών, υγειονομικών πρωτοβουλιών και των πρωτοβουλιών υποστήριξης, προπαντός, των μη κυβερνητικών οργανώσεων, η Επιτροπή μας θεωρεί ότι οφείλει να επισημάνει μία ιδίως πρωτοβουλία: να ζητηθεί από τα κράτη μέλη να εξασφαλίσουν την ποινική δίωξη των ακρωτηριασμών των γυναικείων γεννητικών οργάνων με την αυστηρή εφαρμογή των υφιστάμενων διατάξεων, που θεσπίζουν το δικαίωμα στην υγεία και την προσωπική ακεραιότητα ως θεμελιώδες δικαίωμα, καθώς και των διατάξεων του ποινικού κώδικα που απαγορεύουν οποιαδήποτε σκόπιμη ενέργεια πλήττει το δικαίωμα αυτό. Εμείς ζητάμε, δηλαδή, να μην μπορεί να γίνει δεκτή καμία επίκληση της έννοιας της εξαίρεσης ή της πολιτισμικής πολυμορφίας που να αιτιολογεί το μετριασμό ή τον περιορισμό αυτού του θεμελιώδους δικαιώματος και της σχετικής νομικής προστασίας που πρέπει να παρέχει το κράτος.
Ευχόμαστε συνεπώς η Επιτροπή, το Συμβούλιο και τα κράτη μέλη να μπορέσουν και να θελήσουν να δράσουν επειγόντως ώστε οι συζητήσεις μας να έχουν πρακτική συνέχεια.

Πρόεδρος
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Turco.
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη διακοπή της συνεδρίασης μέχρι τις 9.00 το βράδυ, οπότε θα συνεχιστεί η συζήτηση. Εύχομαι να ανακτήσετε αρκετές δυνάμεις για να βρίσκεστε εδώ στις 9.00 ακριβώς.
Ευχαριστώ πολύ, κυρία Επίτροπε. Ευχαριστώ πολύ, αγαπητοί συνάδελφοι.
(Η συνεδρίαση διακόπτεται στις 20.00 και συνεχίζεται στις 21.00)

Avilιs Perea
 (ΕS) Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, έχουμε ενώπιόν μας μια έκθεση πρωτοβουλίας της Επιτροπής για τα Δικαιώματα της Γυναίκας, η οποία εξετάζει ένα σοβαρό πρόβλημα, όπως είναι ο ακρωτηριασμός των γεννητικών οργάνων πολυάριθμων γυναικών και μικρών κοριτσιών. Η προγονική αυτή πρακτική συνιστά παραβίαση των θεμελιωδών δικαιωμάτων των γυναικών και των κοριτσιών που είναι θύματά της και αποτελεί, επομένως, παραβίαση των θεμελιωδών δικαιωμάτων του ανθρώπου, που αναγνωρίζονται στις Συνθήκες και στις Διακηρύξεις των Ηνωμένων Εθνών.
Προτείνεται η επέκταση της προστασίας και της πρόληψης σε όλες τις χώρες όπου ασκείται, καθώς επίσης στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όπου γνωρίζουμε ότι εξακολουθεί να διενεργείται σε κοινότητες μεταναστών ή με ταξίδι στη χώρα προέλευσης, όπου γίνεται ο ακρωτηριασμός των γεννητικών οργάνων, λόγω των ριζών που έχει αυτή η πρακτική στα έθιμα πολλών λαών της Αφρικής και μερικών της Ασίας.
Μόνο η πρόληψη με εκστρατείες ενημέρωσης και σαφούς εξήγησης των μη αναστρέψιμων συνεπειών της πρακτικής αυτής θα βοηθήσει στην εξάλειψή της. Εκστρατείες που θα διοργανώνονται από ΜΚΟ, αλλά με τη σταθερή δέσμευση των κυβερνήσεων και την αποφασιστική υποστήριξη των ηγετών, ιδίως των θρησκευτικών· εκστρατείες διαπαιδαγώγησης στα σχολεία, απευθυνόμενες σε αγόρια και κορίτσια, όπως μας ανέφερε σήμερα η Πρώτη Κυρία ότι γίνονται στη Μπουρκίνα Φάσο με αρκετή επιτυχία.
Η δίωξη του ακρωτηριασμού των γεννητικών οργάνων ως ποινικού αδικήματος, τόσο στη χώρα όπου διενεργείται όσο και όταν διαπράττεται σε άλλη, διαφορετική, δηλαδή η ετεροδικία του αδικήματος, θα βοηθήσει αποτελεσματικά την εξάλειψή του. Στις σοβαρές περιπτώσεις, ορισμένες χώρες προβλέπουν το δικαίωμα παροχής ασύλου, όπως προβλέπεται στην οδηγία υπό την επικεφαλίδα "Δικαίωμα παροχής ασύλου εξαιτίας διακριτικής μεταχείρισης λόγω φύλου" . Δεν μας φαίνεται ενδεδειγμένο να συμπεριληφθεί εδώ, γενικά, το δικαίωμα παροχής ασύλου για όλα τα υποτιθέμενα θύματα, δηλαδή για εκατομμύρια μικρά κορίτσια και νέες κοπέλες. Δεν μπορούν να ανοίξουν πόρτες που δεν θα μπορούν να κλείσουν μετά και δεν μπορούμε να δεχτούμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση όλα τα υποτιθέμενα θύματα που θέλουν να φύγουν από τη χώρα τους για αυτόν τον λόγο. Η πραγματικότητα είναι ότι δεν μπορούμε, αν και θα θέλαμε να το κάνουμε.
Αυτό είναι ένα σημείο διαφωνίας της Ομάδας του Λαϊκού Κόμματος με αυτήν την έκθεση, που ενδέχεται να μας κάνει, σε περίπτωση που εγκριθεί, να εκφράσουμε ως τελική ψήφο την αποχή. Είναι κρίμα, επειδή η έκθεση έχει πολλά θετικά, ιδίως την αναγκαιότητα της δέσμευσης να συμπεριληφθεί ο αγώνας κατά των ακρωτηριασμών των γεννητικών οργάνων σε όλα τα προγράμματα συνεργασίας, τα οποία θα πρέπει να χρηματοδοτηθούν επαρκώς με οικονομικές ενισχύσεις, και η απαίτηση από τις κυβερνήσεις των κρατών όπου διενεργείται να δεσμευθούν αποτελεσματικά για την εξάλειψή του.
Η Ομάδα του Λαϊκού Κόμματος καταδικάζει χωρίς ελαφρυντικά τον ακρωτηριασμό των γεννητικών οργάνων και υπερασπίζεται το δικαίωμα όλων των γυναικών να διατηρούν τη σωματική τους ακεραιότητα, να αναπτύσσουν ολοκληρωμένη σεξουαλικότητα, να αποφασίζουν σχετικά με το μέλλον τους, έστω και αν αυτή η απόφαση έρχεται σε σύγκρουση με το παρελθόν του λαού τους. Υποστηρίζουμε το δικαίωμα των γυναικών ως ανθρώπινων όντων, με πλήρη εγγύηση για τη ζωή τους όπου και αν βρίσκονται, και δεσμευόμαστε να συνεχίσουμε να εργαζόμαστε για την εξάλειψη αυτής της φρικτής πρακτικής, ανεξάρτητα από το τι θα συμβεί με αυτήν την έκθεση.

Grφner
Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, κυρίες συνάδελφοι, και μεμονωμένοι κύριοι συνάδελφοι, θέλω να ευχαριστήσω ιδιαιτέρως την εισηγήτρια, κ. Valenciano, για την εκπόνηση της εξαιρετικής έκθεσης με το σαφέστατο μήνυμα: ο ακρωτηριασμός των γεννητικών οργάνων αποτελεί παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Είναι ποικίλοι οι λόγοι που προβάλλονται για την αιτιολόγηση αυτής της παραβίασης και επικαλούνται την παράδοση και τη θρησκεία. Στην πραγματικότητα όμως πρόκειται για ένα μέσο που εξυπηρετεί τη διατήρηση της καταπίεσης των γυναικών. Οι γυναίκες που θέλουν να αρνηθούν να υποβληθούν σε ακρωτηριασμό θα πρέπει να υπολογίζουν ότι θα περιθωριοποιηθούν, δηλαδή θα έχουν να αντιμετωπίσουν απερίγραπτη φτώχεια και την απόρριψη της κοινότητάς τους.
Η εμπειρία υπέρμετρης βίας που βιώνουν οι γυναίκες αυτές, οι ανεπανόρθωτες βλάβες που υφίσταται το σώμα τους, ο ψυχικός τους κόσμος και η υγεία τους δεν λαμβάνονται υπόψη. Η παγκόσμια διάσκεψη για τη γυναίκα στο Πεκίνο το 1995 έθεσε για πρώτη φορά σε κίνηση διαδικασίες συζητήσεων και εκδηλώσεων αλληλεγγύης σε παγκόσμιο επίπεδο και έκανε έκκληση στη διεθνή πολιτική για κοινή αντιμετώπιση του προβλήματος. Και στην Ευρώπη συναντάμε γυναίκες που έχουν υποστεί ακρωτηριασμό των γεννητικών τους οργάνων και ερχόμαστε αντιμέτωποι με πολυάριθμους δράστες και συνεργούς των. Μολονότι ο ΑΓΟΓ, όπως αποκαλείται ο ακρωτηριασμός γυναικείων γεννητικών οργάνων, αποτελεί ποινικό αδίκημα σε πολλά κράτη, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και πολλές οργανώσεις αυτοβοήθειας αναφέρουν ότι μόνο στη Γερμανία εκτιμάται ότι υπάρχουν 5 000 τέτοιες περιπτώσεις και περίπου ο τετραπλός αριθμός κοριτσιών που στέλνονται στην πατρίδα τους για να υποστούν ακρωτηριασμό.
Υπάρχουν αδίστακτοι γιατροί και άλλα άτομα που αποκομίζουν από κάθε περίπτωση 1 000 μέχρι και 3 000 μάρκα. Η Ομάδα μου του Κόμματος των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών ζητά την παροχή ασύλου στις γυναίκες που κινδυνεύουν να ακρωτηριαστούν, την ποινική δίωξη των δραστών και την υιοθέτηση της αρχής της εξωεδαφικότητας του αδικήματος.
Επιθυμώ να καταστήσω απόλυτα σαφές το εξής: για την πολιτική μου ομάδα το ζήτημα αυτό είναι πολύ σημαντικό και μας είναι εντελώς ακατανόητο το γεγονός ότι ένα τμήμα ή μάλλον ολόκληρο το ΕΛΚ θέλει να απέχει της ψηφοφορίας στο θέμα της παροχής ασύλου, ότι δεν θα υποστηρίξει με την ψήφο του την έκθεση και με αυτόν τον τρόπο θα εγκαταλείψει τις γυναίκες στην τύχη τους. Ο αγώνας ενάντια στην άγνοια και στην καταπίεση θα πρέπει να διεξαχθεί σε παγκόσμιο επίπεδο. Για τον λόγο αυτό η Σοσιαλιστική Διεθνής έχει ξεκινήσει παγκόσμια εκστρατεία για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών. Δεκαπέντε κράτη έχουν ήδη απαγορεύσει τον ΑΓΟΓ, μεταξύ των οποίων βρίσκονται εννέα αφρικανικές χώρες. Θα πρέπει να ακολουθούσουν και άλλα μέτρα βοήθειας. Η κυβέρνηση της χώρας μου έχει ήδη δρομολογήσει τη χορήγηση 3,8 εκ. μάρκων για ενημέρωση και άλλα προγράμματα. Η ΕΕ παρέχει βοήθεια με το πρόγραμμα DAPHNE. Όλα αυτά είναι όμως σταγόνα στον ωκεανό.
Τον αγώνα για την αναπαραγωγική υγεία και κατά του AIDS και του ακρωτηριασμού γεννητικών οργάνων πρέπει να τον διεξάγουμε συσπειρωμένοι από κοινού. Μόνο τότε υπάρχει η πιθανότητα να προσεγγίσουμε τις γυναίκες και να τις βοηθήσουμε.

Van der Laan
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα καταρχάς να συγχαρώ την κ. Valenciano, η οποία αντιμετώπισε αυτό το ευαίσθητο ζήτημα με σαφή και αποφασιστικό τρόπο στην εξαιρετική έκθεσή της. Η Ομάδα των Φιλελευθέρων θα υποστηρίξει την έκθεση αυτή.
Ο ακρωτηριασμός των γεννητικών οργάνων γυναικών και κοριτσιών αποτελεί μία φοβερή μορφή καταπάτησης των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Θύμα της υπήρξαν ήδη περισσότερα από εκατόν τριάντα εκατομμύρια γυναίκες και κάθε χρόνο προστίθενται άλλα δύο εκατομμύρια στον αριθμό αυτό. Για το λόγο αυτό η Ευρώπη θα πρέπει να καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια για την καταπολέμηση αυτού του φαινομένου, όπου και αν αυτό εμφανίζεται.
Διαπίστωσα και εγώ ότι ορισμένοι βουλευτές προτίθενται να καταψηφίσουν την έκθεση αυτή εξαιτίας των αναφορών που κάνει στο ζήτημα του ασύλου και της εξωεδαφικότητας. Θα ήθελα ωστόσο να προσπαθήσω να καθησυχάσω τους συναδέλφους: εάν δούμε τη σημερινή πρακτική για το άσυλο, θα διαπιστώσουμε ότι στα περισσότερα από τα δεκαπέντε κράτη μέλη ο ακρωτηριασμός των γεννητικών οργάνων αποτελεί ήδη σήμερα λόγο παροχής ασύλου. Και πολύ σωστά, πιστεύω. Η έκθεση απλώς καταγράφει επομένως τις ισχύουσες πρακτικές.
Η αρχή της εξωεδαφικότητας ισχύει όντως τη στιγμή αυτή αποκλειστικά στον τομέα του σεξουαλικού τουρισμού με θύματα παιδιά, όμως θα πρέπει να ισχύσει επίσης και για τον ακρωτηριασμό των γεννητικών οργάνων των γυναικών ή για γυναίκες οι οποίες αντιμετωπίζουν τέτοιο κίνδυνο. Και αυτό διότι αποτελεί το μόνο τρόπο να αποφευχθούν φαινόμενα κατά τα οποία πολίτες της ΕΕ, λχ. σομαλικής καταγωγής, να παίρνουν τις κόρες τους κατά τις θερινές διακοπές στη Σομαλία προκειμένου να τις υποβάλουν σε ακρωτηριασμό των γεννητικών τους οργάνων στη χώρα αυτή. Εάν οι άνθρωποι αυτοί γνωρίζουν ότι κατά την επιστροφή τους στην Ευρώπη διατρέχουν τον κίνδυνο να διωχθούν ποινικά, θα δώσουμε στους γονείς ένα όπλο προκειμένου να προστατεύουν τις κόρες τους από την πίεση της κοινωνίας.
Τέλος, να κάνω ένα σχόλιο γι' αυτούς οι οποίοι θεωρούν ότι δεν θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε τον ακρωτηριασμό των γεννητικών οργάνων διότι αυτός αποτελεί, δήθεν, ένα πολιτιστικό ή θρησκευτικό στοιχείο. Σε όλες τις χώρες όπου πραγματοποιείται ο ακρωτηριασμός των γεννητικών οργάνων υπάρχουν οργανώσεις οι οποίες αγωνίζονται για την κατάργηση αυτού του φαινομένου. Δεν μπορεί λοιπόν κανείς να ισχυριστεί ότι επιβάλλουμε το δυτικό πολιτισμό. Όχι, χρειάζεται να υπερασπιστούμε αυτές τις γυναίκες επιδεικνύοντας την αλληλεγγύη μας αύριο κατά την ψηφοφορία. Ούτε και το Κοράνι επιβάλλει τον ακρωτηριασμό των γεννητικών οργάνων. Παρόλα αυτά το φαινόμενο αυτό εμφανίζεται κυρίως σε ισλαμικές χώρες. Έχουν λοιπόν υποχρέωση και οι μουσουλμάνοι ιερωμένοι να συμβάλουν στην εξάλειψη του φαινομένου. Το ζήτημα αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό, διότι δεν χρειαζόμαστε αρνητικές εικόνες για το Ισλάμ στο σημερινό τεταμένο κλίμα. Ο ακρωτηριασμός των γεννητικών οργάνων δεν αποτελεί θρησκευτικό φαινόμενο, αποτελεί απλώς καταπάτηση ενός θεμελιώθους ανθρώπινου δικαιώματος.

Sφrensen
Κύριε Πρόεδρε, συνάδελφοι, θα ήθελα καταρχάς να συγχαρώ εξ ονόματος του συνόλου της Ομάδας μου τη συνάδελφο Valenciano για την εξαιρετική έκθεση που εκπόνησε και για τις συστάσεις που αυτή περιλαμβάνει, τις οποίες προσυπογράφω 200%.
Αναμφίβολα οι περισσότερες γυναίκες οι οποίες υποβλήθηκαν σε ακρωτηριασμό των γεννητικών τους οργάνων - γίνεται λόγος για εκατόν τριάντα εκατομμύρια - κατοικούν στην Αφρική. Σε τουλάχιστον 28 αφρικανικές χώρες μεταξύ του Ισημερινού και του Τροπικού του Καρκίνου εφαρμόζεται συστηματικά ο ακρωτηριασμός των γεννητικών οργάνων. Εκτός από την Αφρική, το φαινόμενο απαντάται στην Νοτιοανατολική Ασία, όπως στην Ινδονησία, τη Σρι Λάνκα, τη Μαλαισία, στην αραβική χερσόνησο στην Υεμένη, το Ομάν και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Ακόμα και σε μία χώρα όπως η Αίγυπτος, λίγοι από τους τουρίστες οι οποίοι θαυμάζουν την Σφίγγα συνειδητοποιούν ότι το 90% των γυναικών έχει ακρωτηριαστεί. Ορισμένες από αυτές τις γυναίκες κατέφυγαν ωστόσο στην Ευρώπη προκειμένου να προστατεύσουν τις κόρες τους από τον ακρωτηριασμό ή προκειμένου να εγχειριστούν εδώ για να ανακουφίσουν τους πόνους τους. Όταν όμως μία τέτοια γυναίκα επιστρέψει στην χώρα της θα αντιμετωπίσει τον κοινωνικό αποκλεισμό. Επιπλέον οι θερινές διακοπές προς την χώρα καταγωγής μπορούν να καταλήξουν σε εφιάλτη για κορίτσια μεταναστών, όταν συγγενείς τους αποφασίσουν να συνεχίσουν την παράδοση αυτή.
Αγωνίζομαι εδώ και χρόνια για να βοηθήσω γυναίκες οι οποίες αποτέλεσαν θύματα σωματεμπορίας. Από προσωπική πείρα γνωρίζω ότι οι περιτμημένες γυναίκες θεωρούνται συχνά μιαρές και πωλούνται σε κυκλώματα πορνείας: έτσι γίνονται δύο φορές θύματα.
Κορίτσια από την Αφρική τα οποία αδιάκοπα εργάζονται σε πορνεία, κορίτσια τα οποία ακρωτηριάστηκαν, πουλήθηκαν και ξαναπουλήθηκαν, περιμένουν πελάτες για να ξεπληρώσουν τα χρέη τους. Γιααυτό απευθύνω άλλη μία φορά έκκληση στα κράτη μέλη και την Επιτροπή να αναγνωρίσουν τον ακρωτηριασμό των γεννητικών οργάνων ή την απειλή αυτού ως λόγο για χορήγηση ασύλου σε γυναίκες. Δεν θα πρέπει να χρησιμοποιούμε ως πρόφαση την ενδεχόμενη αναθεώρηση της Σύμβασης της Βιέννης.
Καλώ όλα τα μέλη του Σώματος τα οποία δεν αντέχουν να παρακολουθούν τις εικόνες από βίντεο με αυτά τα "εορταστικά γεγονότα" , όπως αποκαλούνται κάποτε σε αυτές τις χώρες, να συνειδητοποιήσουν ότι είναι εξαιρετικά σημαντικό να σπάσει η σιωπή για αυτό το φαινόμενο-ταμπού. Για το λόγο αυτό θα πρέπει να προωθήσουμε εκπαιδευτικά προγράμματα επιτόπου καθώς και την ευαισθητοποίηση των συγκεκριμένων πληθυσμών μεταναστών στην Ευρώπη. Δεν μπορούμε να ανεχόμαστε πλέον αυτή τη σοβαρή καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της αξιοπρέπειας των γυναικών και κοριτσιών υπό το πρόσχημα του σεβασμού των εθνικών ηθών και εθίμων.
Θα ήθελα με την ευκαιρία επίσης να αναφέρω ότι η Ομάδα μας, δεν θα ζητήσει το λόγο για την επόμενη έκθεση, αυτήν της κ. Smet, δεδομένης της εξαιρετικής της ποιότητας: η έκθεση αυτή είναι τέλεια!
Θα ήθελα, τέλος, να συγχαρώ άλλη μία φορά την κ. Valenciano για το έργο που πραγματοποίησε.

Bonino
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η βαρύτητα και η πρωτοτυπία αυτής της τολμηρής έκθεσης, σε σχέση με τις εκθέσεις και τις αποφάσεις που υπήρξαν βεβαίως πολυάριθμες σε πολλούς διεθνείς οργανισμούς, είναι ότι χωρίς ασάφειες, χωρίς υποκριτικές παραχωρήσεις, θέτει το πρόβλημα των ακρωτηριασμών των γυναικείων γεννητικών οργάνων ως πρόβλημα ελευθερίας, αξιοπρέπειας, δικαίου, ανθρωπίνων δικαιωμάτων για εκατοντάδες, χιλιάδες γυναίκες ανά τον κόσμο. Η Elena Valenciano, ελπίζω με την υποστήριξη όλων μας, δεν επιτρέπει υποκριτικές παραχωρήσεις στον αποκαλούμενο σεβασμό στις παραδόσεις ή στον πολιτισμικό σχετικισμό, για τον οποίο συχνά ακούμε να μιλάνε. Δεν αφήνει κανένα άνοιγμα ούτε στον φτηνό καθησυχασμό στης συνείδησης που συχνά διακρίνει τις αποφάσεις μας. Πράγματι, αν και υπογραμμίζει ένα τμήμα που αφορά τον χαρακτηρισμό αυτής της πράξης ως εγκλήματος και συνεπώς της ποινικοποίησής της, παραθέτει μία σειρά προτεινόμενων μέτρων που είναι δική μας ευθύνη, των διαφόρων Οργάνων - Επιτροπής και Συμβουλίου - να εφαρμόσουμε.
Υπάρχει όμως κάτι που θα ήθελα να πω στην κ. Perea, την οποία εκτιμώ βαθύτατα. Μας παρουσιάσατε μία περίπτωση που δεν υπάρχει, αιτιολογώντας το ζήτημα της άρνησης του δικαιώματος παροχής ασύλου με το γεγονός ότι θα ανοίξουμε την πόρτα σε εκατομμύρια γυναίκες που αναζητούν προστασία. Όμως, κυρία συνάδελφε, εάν υπήρχαν εκατομμύρια γυναίκες, κορίτσια που ξέρουν ή που μπορούν να επαναστατήσουν, να διακινδυνεύσουν, να ξεφύγουν από τον έλεγχο της οικογένειας, της κοινωνίας, των ανδρών, το πρόβλημα αυτό θα είχε ήδη λυθεί. Το πρόβλημα συνεπώς δεν τίθεται: δυστυχώς, δεν υπάρχουν εκατοντάδες χιλιάδες ή εκατομμύρια κορίτσια και γυναίκες που έχουν σήμερα τη δυνατότητα να επαναστατήσουν, να διακινδυνεύσουν, να χτυπήσουν την πόρτα μιας πρεσβείας για να ζητήσουν άσυλο. Είμαστε σε μια κατάσταση κατά την οποία ελάχιστες, πραγματικά ελάχιστες, έχουν αυτό το θάρρος και η ιδέα ότι ακόμη και σ' αυτές τις ελάχιστες κατορθώνουμε να κλείσουμε την πόρτα - σας παρακαλώ να το σκεφθείτε πάλι - δεν είναι υπεύθυνη, δεν είναι σοβαρή. Μας επαναφέρει στην κατάσταση των ανώφελων διακηρύξεων, του φτηνού καθησυχασμού της συνείδησης, της μη ανάληψης των ευθυνών που είναι όμως δικές μας, είναι αυτής της ελεύθερης, πολιτισμένης, δημοκρατικής Ευρώπης, που ενδιαφέρεται για τα δικαιώματα όλων. Αυτό - πιστεύω - θέλουμε να πούμε με την έκθεσή μας αύριο: θέλουμε να πούμε ότι ζητάμε ένα κόσμο όπου όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι. Είμαι πεπεισμένη ότι, αν αυτός ο ακρωτηριασμός, ο τόσο βάρβαρος, εφαρμοζόταν στους άνδρες συναδέλφους μας, θα είχε ήδη λυθεί προ πολλού. Το πρόβλημα όμως είναι ότι ο κόσμος δεν βαδίζει ακόμη έτσι και είμαστε εμείς, σ' αυτό το Όργανο, που πρέπει να δώσουμε το παράδειγμα.
Τελευταίο σημείο, και απευθύνομαι στις συναδέλφους που είναι μέλη της Επιτροπής Ανάπτυξης. Σήμερα έχω μια συνάντηση με τον Γενικό Γραμματέα των ΑΚΕ, τον πρέσβη Goulongana, ο οποίος εξέφρασε τη θέλησή του να εισάγει το θέμα αυτό στην επόμενη Συνέλευση Ίσης Εκπροσώπησης ΑΚΕ-ΕΕ που θα διεξαχθεί στα τέλη Οκτωβρίου στις Βρυξέλλες. Γνωρίζω ότι οι ημερήσιες διατάξεις είναι αυστηρές, γνωρίζω ότι ίσως είναι αργά, θα υπάρχει όμως ένα στοιχείο πολιτικού προβληματισμού ώστε η ευελιξία να μην συγχέεται με την αυστηρότητα της ακινησίας! Θα υπάρχει μια διαφορά που θα μπορέσουμε να την επιβάλουμε! Εύχομαι, μετά τη Συνέλευσή μας, η Συνέλευση Ίσης Εκπροσώπησης ΑΚΕ-ΕΕ να εγκρίνει τη θέση μας αυτή.
Αγαπητές συνάδελφοι, θα ήθελα να υπενθυμίσω σε όλες εσάς που έχετε αμφιβολίες, ότι είναι ελάχιστες, πραγματικά ελάχιστες, οι γυναίκες που έχουν τη δυνατότητα, το σθένος, αλλά και την τύχη να επαναστατήσουν.
(Χειροκροτήματα)

Schierhuber
Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, μου έδωσε μεγάλη χαρά η παρούσα έκθεση πρωτοβουλίας. Ο καθένας μας που έχει διαβάσει το βιβλίο της Waris Dirie "Το λουλούδι της ερήμου" θα αισθάνεται για πάντα σοκαρισμένος και θιγμένος. Μου έρχονται στο νου τα 130 εκατομμύρια γυναικών και κοριτσιών που έχουν υποβληθεί σε ακρωτηριασμό των γεννητικών τους οργάνων και ότι ο αριθμός αυτός αυξάνεται κάθε χρόνο κατά δύο εκατομμύρια. Σκέπτομαι και όλα τα κορίτσια που χάνουν τη ζωή τους με φρικιαστικό τρόπο. Για τον λόγο αυτό επιτρέψτε μου να πω ήδη εξαρχής ότι υποστηρίζω έντονα την κοινή στάση της ΕΕ και των κρατών μελών της σχετικά με την εξάλειψη αυτών των επεμβάσεων που βλάπτουν τη σεξουαλική και αναπαραγωγική υγεία των γυναικών. Είναι αναγκαίο η Επιτροπή και το Συμβούλιο να λάβουν υπόψη τους την πτυχή του ακρωτηριασμού γυναικείων γεννητικών οργάνων κατά το σχεδιασμό κοινής πολιτικής για τη μετανάστευση και την παροχή ασύλου. Το ίδιο ισχύει και για την πολιτική για τους πρόσφυγες. Μου είναι βέβαια σαφές ότι θα πρέπει να λάβουμε υπόψη πως στην τελευταία περίπτωση χορηγείται άσυλο μόνο όταν κάποιος διώκεται από το πολιτικό καθεστώς της χώρας του και ζητά προστασία. Ο ακρωτηριασμός γεννητικών οργάνων εντάσσεται όμως σε μια γκρίζα ζώνη και τις περισσότερες φορές εκτελείται από ιδιώτες. Το γεγονός αυτό κάνει ακόμα πιο δύσκολη την καταπολέμηση της συγκεκριμένης πρακτικής. Πρέπει όλοι μας να συμβάλουμε χρησιμοποιώντας πειθώ, και προσφέροντας ενημέρωση και εκπαίδευση στον πληθυσμό ώστε να επέλθει αλλαγή στην κοινωνία.
Ο ακρωτηριασμός γεννητικών οργάνων αποτελεί για μένα παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων την οποία δεν μπορώ να αποδεχθώ για κανένα λόγο. Πρέπει να θίξουμε το ζήτημα αυτό στην κοινή γνώμη και να ευαισθητοποιήσουμε τον κόσμο τόσο στην ΕΕ όσο και στις αναπτυσσόμενες χώρες ώστε να εμποδίσουμε αυτόν τον αποτρόπαιο ακρωτηριασμό στις επόμενες γενιές γυναικών.
Προπάντων πρέπει να φροντίσουμε - και αυτό το επεσήμαναν και μερικοί από τους προηγούμενους ομιλητές - ώστε αυτή η πρακτική να απαγορευτεί και στα κράτη μέλη. Γνωρίζω βέβαια ότι και εδώ υπάρχει μια ευρύτατη γκρίζα ζώνη. Για τον λόγο αυτό σας απευθύνω την παράκληση να εργαστούμε από κοινού ώστε να παρεμποδιστεί αυτή η πρακτική.

Theorin
Ένα πολυσυζητημένο σουηδικό τηλεοπτικό πρόγραμμα έδειξε πριν από δυο εβδομάδες θρησκευτικούς ηγέτες, Xριστιανούς και Mουσουλμάνους, στη Σουηδία οι οποίοι σύστηναν την περιτομή, σουηδούς πολίτες οι οποίοι πραγματοποιούσαν κλειτοριδεκτομή στις κόρες τους στην Κένυα και τη Σομαλία κατά τις θερινές διακοπές, τις γυναίκες οι οποίες πραγματοποιούσαν τον ακρωτηριασμό των γυναικείων γεννητικών οργάνων να μεταφέρονται αεροπορικώς στην Σουηδία για να πραγματοποιήσουν τέτοιες επεμβάσεις, καθώς και ένα σουηδό γιατρό ο οποίος παρέλειπε να αναφέρει στις κρατικές αρχές το γεγονός ότι έσωσε κορίτσι από αιμορραγία όταν οι γονείς του επέτρεψαν να του γίνει ακρωτηριασμός των γεννητικών του οργάνων.
Εμείς που αγωνιζόμαστε κατά του ακρωτηριασμού των γυναικείων γεννητικών οργάνων θεωρούμε λυπηρότερο από όλα το γεγονός ότι ιερωμένοι υποστηρίζουν αυτό το βασανιστήριο. Οι θρησκευτικοί ηγέτες φέρουν μία ιδιαίτερη ευθύνη. Η επιρροή τους είναι τεράστια και η γνώμη τους αποφασιστικής σημασίας προκειμένου να τεθεί τέλος στο φαινόμενο.
Καλωσορίζω την εξαιρετική έκθεση της κ. Valenciano Martνnez-Orozco η οποία ζητά την εκπόνηση μίας συνολικής στρατηγικής για την εξάλειψη του ακρωτηριασμού των γυναικείων γεννητικών οργάνων στην ΕΕ, μεταξύ άλλων μέσω ενημερωτικών εκστρατειών και νόμων κατά του φαινομένου σε όλα τα κράτη μέλη. Ιδιαίτερα σημαντική είναι η πρόταση να υιοθετηθούν συγκεκριμένοι εθνικοί νόμοι οι οποίοι να αφορούν τον ακρωτηριασμό των γυναικείων γεννητικών οργάνων και εκτός των εθνικών συνόρων έτσι ώστε κατά την επιστροφή να τιμωρούνται οι κάτοικοι κρατών μελών οι οποίοι μεταβαίνουν στο εξωτερικό για να ακρωτηριάσουν τα γεννητικά όργανα των κορών τους. Από το 1999 ήδη η Σουηδία αποτελεί το πρώτο και μοναδικό κράτος μέλος της ΕΕ το οποίο υιοθέτησε τέτοια εξωεδαφική νομοθεσία, έτσι ώστε ελπίζουμε ότι θα μπορέσουμε να τιμωρήσουμε τους σουηδούς πολίτες οι οποίοι επιτρέπουν τον ακρωτηριασμό των γεννητικών οργάνων των κορών τους κατά τις θερινές διακοπές τους στο εξωτερικό.
Ένα άλλο κεντρικής σημασίας ζήτημα στην έκθεση, όπως ανέφεραν πολλοί ήδη, είναι η πρόταση να εξετάζονται οι αιτήσεις ασύλου από γυναίκες που προσπαθούν να αποφύγουν αυτό το βασανιστήριο τουλάχιστον το ίδιο σοβαρά όπως αιτήσεις ασύλου που υποβάλλονται λόγω πολιτικών διώξεων. Οι ΗΠΑ και ο Καναδάς επανειλημμένα σταμάτησαν την απέλαση κοριτσιών και νεαρών γυναικών που ζήτησαν άσυλο προκειμένου να αποφύγουν τον ακρωτηριασμό των γεννητικών τους οργάνων. Η Ευρώπη δεν θα πρέπει να μείνει πίσω στο ζήτημα αυτό.
Καιρός είναι πλέον να υιοθετήσουμε αποφασιστικά μέτρα για να σώσουμε τα δύο εκατομμύρια κορίτσια ανά τον πλανήτη τα οποία αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο του ακρωτηριασμού των γεννητικών τους οργάνων κάθε χρόνο. Ευελπιστούμε ότι ο Επίτροπος θα υποβάλει ένα σχέδιο με συγκεκριμένες προτάσεις επί των οποίων θα λάβουν θέσεις στη συνέχεια οι Υπουργοί μας.

Malmstrφm
Κύριε Πρόεδρε, ο ακρωτηριασμός των γυναικείων γεννητικών οργάνων αποτελεί ένα φοβερό φαινόμενο το οποίο προκαλεί σοβαρά σωματικά και ψυχικά τραύματα και ισόβιους πόνους. Πρόκειται για ένα φοβερό βασανιστήριο. Η θνησιμότητα μεταξύ των γυναικών που το υφίστανται είναι υψηλή. Απαιτείται να ληφθούν αποφασιστικά μέτρα προκειμένου να καταπολεμήσουμε αυτό το φρικτό έθιμο, αυτή την φοβερή πράξη όπου και αν διαπράττεται.
Το πρόβλημα είναι επίσης και ευρωπαϊκό. Οφείλουμε να φροντίσουμε να αυξηθούν οι γνώσεις, οι έρευνες και η τεκμηρίωση για τον ακρωτηριασμό των γυναικείων γεννητικών οργάνων στην Ευρώπη. Απαιτείται συνεργασία προκειμένου να καταλήξουμε σε συγκεκριμένες κοινές στρατηγικές για την κατάργηση αυτού του φαινομένου, το οποίο δεν προβλέπεται σε καμία θρησκεία. Αρκετοί συνάδελφοι υπογράμμισαν την ανάγκη να συνεργαστούμε με τους θρησκευτικούς ηγέτες.
Οι γυναίκες στις οποίες έχει ήδη πραγματοποιηθεί η κλειτοριδεκτομή χρειάζονται περίθαλψη και αποκατάσταση και για το λόγο αυτό θα πρέπει να συμβάλουμε στην εκπαίδευση μαιών, κοινωνικών λειτουργών και δασκάλων. Η κ. Maj Britt Theorin αναφέρθηκε στο φαινόμενο της πραγματοποίησης του ακρωτηριασμού των γυναικείων γεννητικών οργάνων κατά τις θερινές διακοπές, όταν δηλαδή στέλνονται κορίτσια από τη Σουηδία στο εξωτερικό για να ακρωτηριασθούν. Το φαινόμενο αυτό απαγορεύεται στη χώρα μου και για το λόγο αυτό η Ομάδα των Φιλελευθέρων υποστηρίζει φυσικά την πρόταση να απαγορευθεί στο σύνολο της Ένωσης. Κάτι τέτοιο θα έστελνε ένα σαφές μήνυμα ότι ο ακρωτηριασμός των γυναικείων γεννητικών οργάνων αποτελεί έγκλημα, τόσο όταν πραγματοποιείται εντός της Ένωσης όσο και στο εξωτερικό, καθώς και ότι το φαινόμενο αυτό αποτελεί παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Maes
Κύριε Πρόεδρε, η πρακτική το ακρωτηριασμού των γεννητικών οργάνων αποτελεί μία ακραία μορφή καταπίεσης των γυναικών, η οποία ανάγεται στην απώτερη ιστορία ορισμένων χωρών. Υπάρχουν γυναίκες από αυτές τις χώρες, από την Αίγυπτο, από την Σομαλία, οι οποίες μας έδειξαν τον φοβερό πόνο που υπέστησαν. Ύψωσαν φωνή διαμαρτυρίας και για να φτάσουν ως εκεί χρειάστηκε να ξεπεράσουν τεράστια εμπόδια, το έκαναν όμως για χάρη των αδελφών τους και των κορών τους. Ζητούν να επιδείξουμε και εμείς το ίδιος θάρρος.
Ορισμένες γυναίκες έστειλαν αναφορά στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για το ζήτημα αυτό. Αισθανόμαστε ότι μας υποστηρίζουν οι γυναίκες ολόκληρου του πλανήτη. Ο σεβασμός προς κάθε ανθρώπινο ον θα πρέπει να κρίνεται με τον ίδιο τρόπο για τους άνδρες και για τις γυναίκες: τα δικαιώματα των γυναικών είναι ανθρώπινα δικαιώματα. Εφόσον επιτρέπουμε να συνεχίζεται αυτός ο ακρωτηριασμός υπό απαράδεκτες ιατρικά συνθήκες θα καταστεί αυτός αποδεκτή πρακτική. Ούτε επίσης θα πρέπει να επιδείξουμε ανοχή απέναντι σε αυτήν την πρακτική μόνο και μόνο διότι αυτά τα απάνθρωπα ήθη αποτελούν μέρος αρχαίων παραδόσεων σε ορισμένες κοινότητες - και λέω σκόπιμα "παραδόσεων" και όχι "θρησκειών" διότι αυτά δεν έχουν καμία σχέση με τη θρησκεία. Ο ακρωτηριασμός των γεννητικών οργάνων κοριτσιών θα πρέπει να αποτελέσει κολάσιμο αδίκημα, σε όλες τις χώρες, σε όλες τις κοινωνίες, όπως ζητήθηκε σε διάφορες διεθνείς διασκέψεις.
Είναι σίγουρα θετικό το γεγονός ότι όλο και περισσότερες χώρες απαγορεύουν τον ακρωτηριασμό των γεννητικών οργάνων γυναικών. Όμως η απαγόρευση αυτή παραμένει συχνά κενό γράμμα και οφείλουμε επομένως να εφαρμόσουμε τη Σύμβαση του Κοτονού με τέτοιο τρόπο ώστε να μπορούμε να την εφαρμόζουμε ακριβώς όπως κάνουμε για τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Για τα υπόλοιπα σημεία συμφωνώ με τις θέσεις των συναδέλφων.

Kauppi
Κύριε Πρόεδρε, η εξαίρετη έκθεση της κ. Valenciano Martνnez-Orozco διαπιστώνει σαφώς ότι ο ακρωτηριασμός των γυναικείων γεννητικών οργάνων συνιστά έγκλημα, για το οποίο η Ευρώπη δεν θα πρέπει να σιωπήσει. Καλώ, λοιπόν, όλους τους βουλευτές να προσφέρουν στην έκθεση αυτή ομόφωνα την υποστήριξή τους κατά την αυριανή ψηφοφορία.
Ο ακρωτηριασμός των γυναικείων γεννητικών οργάνων, οποιουδήποτε βαθμού κι αν είναι, συνιστά πράξη βίας κατά των γυναικών, η οποία παραβιάζει τόσο τα θεμελιώδη δικαιώματα όσο και την ατομική ακεραιότητα και πλήττει τη σωματική και πνευματική υγεία. Τα δικαιώματα των γυναικών, των νεαρών γυναικών και των μικρών κοριτσιών παραβιάζονται βαρύτατα, με πρόσχημα τις διαφορετικές πολιτιστικές παραδόσεις, ακόμη και τις εντολές που θεωρούνται επιβεβλημένες από τη θρησκεία. Ωστόσο, πίσω από αυτά βρίσκεται, πάντοτε, η κατώτερη από τον άνδρα κοινωνική θέση και το κατώτερο νομικό καθεστώς της γυναίκας στους πολιτισμούς αυτούς. Συνεπώς, υπάρχει μεγάλο έργο να επιτελεσθεί στο πεδίο της ισότητας των δύο φύλων.
Δυστυχώς, έχει διαπιστωθεί ότι ακρωτηριασμοί των γυναικείων γεννητικών οργάνων έχουν γίνει και εξακολουθούν να γίνονται στις κοινότητες των μεταναστών και στην επικράτεια της ΕΕ, παρόλο που η πρακτική αυτή απαγορεύεται από την ποινική νομοθεσία των κρατών μελών και αντίκειται σαφώς στις αρχές του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Καμία θρησκευτική ή πολιτισμική πρακτική δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τις θεμελιώδεις αξίες του ανθρώπινου δικαιώματος ή της σωματικής και ψυχικής ακεραιότητας του ανθρώπου, οι οποίες αποτελούν το θεμέλιο της ευρωπαϊκής δημοκρατίας. Πρέπει, επίσης, να αντιταχθούμε καθέτως στο αίτημα ότι οι γιατροί θα πρέπει να εκτελούν τον ακρωτηριασμό των γεννητικών οργάνων υπό κλινικές συνθήκες. Το θέμα αυτό δεν πρέπει να αντιπαραβάλλεται με το θέμα της περιτομής των ανδρών, μια πρακτική που έχει υιοθετηθεί από ορισμένα κράτη μέλη.
Υποστηρίζω τα θετικά μέτρα που προτείνει η έκθεση, τα οποία σκοπό έχουν να σταματήσουν τα εγκλήματα αυτά εντός των κρατών μελών της ΕΕ. Η ενημέρωση, η διαπαιδαγώγηση και η πρόληψη πρέπει να καταστούν προτεραιότητες. Στα διαπραχθέντα εγκλήματα των ακρωτηριασμών, όμως, θα πρέπει να επέμβουμε επίσης με μέτρα ποινικού δικαίου και με κυρώσεις. Προσωπικά, είμαι επίσης διατεθειμένη να αποδεχθώ την αρχή της εξωεδαφικότητας του αδικήματος, στο πλαίσιο αυτό. Προτρέπω τις αρχές των κρατών μελών και, ως εκπρόσωπος της Φινλανδίας, ιδιαιτέρως, φυσικά, τις αρχές της πατρίδας μου, να θέσουν σε ισχύ το συντομότερο δυνατόν όλα τα απαιτούμενα μέτρα προκειμένου να επιτύχουμε την εξάλειψη αυτών των απάνθρωπων και μεσαιωνικών παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
(Χειροκροτήματα)

Καραμάνου
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να και εγώ να συγχαρώ την κ. Valenciano Martνnez-Orozco για την ποιότητα και την πληρότητα της έκθεσής της. Είναι γεγονός ότι για εκατομμύρια γυναίκες στον κόσμο, οι ακρωτηριασμοί των γεννητικών τους οργάνων αποτελούν κάτι το αναπόφευκτο, μια τρομοκρατική πράξη που πρέπει να την υποστούν για να εξασφαλίσουν την επιβίωσή τους. Η απουσία εναλλακτικής λύσης και η παντελής έλλειψη πληροφόρησης αποτελούν ένα από τα σοβαρότερα προβλήματα για όσες γυναίκες υπόκεινται σα αυτόν τον εξευτελιστικό ακρωτηριασμό, που αποτελεί την χειρότερη μορφή καταπίεσης, τρομοκράτησης και εκμετάλλευσης των γυναικών, μια εγκληματική πράξη που παραβιάζει την ατομική ελευθερία, την σωματική ακεραιότητα, την ελευθερία συνείδησης και το δικαίωμα στην υγεία, αφού προκαλεί σοβαρές σωματικές βλάβες και ψυχικές παρενέργειες, πέρα από τον αντίκτυπο που έχει στη σεξουαλική ταυτότητα των γυναικών και στην αναπαραγωγική τους λειτουργία.
Εκατόν τριάντα εκατομμύρια ακρωτηριασμένων γυναικών στον κόσμο είναι ένα τρομακτικό νούμερο. Δυστυχώς, αυτή η φρικτή πρακτική εισήχθη και στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με ανακοίνωση της British Medical Association, γίνονται κάθε χρόνο τρεις χιλιάδες ακρωτηριασμοί στο Ηνωμένο Βασίλειο και, φυσικά, οι φονταμενταλιστές, ακόμη και μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν διστάζουν να εφαρμόσουν τις μεσαιωνικές πρακτικές προκειμένου να χειραγωγήσουν τις γυναίκες και να ελέγξουν την σεξουαλικότητά τους.
Κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα προστασίας από τον νόμο όταν διακυβεύονται θεμελιώδεις ελευθερίες και δικαιώματα όπως στην περίπτωση του ακρωτηριασμού. Ωστόσο, υπάρχει σοβαρή αδυναμία του νόμου στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Για αυτό ζητούμε την εφαρμογή νομοθεσίας που θα εντάσσει στις διατάξεις του ποινικού δικαίου αυτό το φρικτό έγκλημα. Και, βεβαίως, η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να ασκήσει πολύ μεγάλη επιρροή στο πλαίσιο των οικονομικών συμφωνιών που συνάπτει με τις χώρες που εφαρμόζουν τέτοιες πρακτικές στο πλαίσιο της συμφωνίας του Cotonou, αλλά και με τη θέσπιση εξωεδαφικής νομοθεσίας. Θα ήθελα, τελειώνοντας, να απευθύνω έκκληση στο ΕΛΚ, ώστε να δείξουμε ενωμένες την αλληλεγγύη μας στις χιλιάδες γυναίκες που έχουν υποστεί αυτή τη φρικτή διαδικασία και να αλλάξετε μέχρι αύριο την απόφασή σας.

 Junker
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, ο ακρωτηριασμός γυναικείων γεννητικών οργάνων προκαλεί απέραντα βάσανα σε γυναίκες και κορίτσια σε τουλάχιστον 25 αφρικανικές χώρες - από τις οποίες οι περισσότερες είναι χώρες ΑΚΕ. Οι γυναίκες γίνονται θύματα βίαιων και επικίνδυνων για τη ζωή τους πολιτιστικών παραδόσεων που θα πρέπει να ξεπεραστούν. Και αυτό διότι μια παράδοση που περιφρονεί τον άνθρωπο και στην περίπτωση αυτή που περιφρονεί με φρικιαστικό τρόπο τη γυναίκα δεν επιτρέπεται να ισχύει τον 21ο αιώνα. Αυτή η πεποίθηση έχει αρχίσει ευτυχώς να εξαπλώνεται όλο και περισσότερο στις αφρικανικές χώρες ΑΚΕ. Ευτυχώς, στην Αιθιοπία, τη Γκάνα, τη Γουινέα, την Ουγκάντα, τη Σενεγάλη, την Τανζανία, το Τόγκο, την Μπουρκίνα Φάσο, την Κεντροαφρικανική Δημοκρατία και την Ακτή του Ελεφαντοστού έχουν θεσπιστεί νόμοι κατά του ακρωτηριασμού των γεννητικών οργάνων γυναικών και κοριτσιών.
Ταυτόχρονα, ενημερώνοντας και πείθοντας τον πληθυσμό με την υποστήριξη οργανώσεων και ΜΚΟ, καταβάλλονται προσπάθειες να τεθεί τέλος σε αυτό το αποτρόπαιο έθιμο. Σε αυτά τα συμφραζόμενα θα πρέπει, κυρία Bonino, να εξαίρουμε την απόφαση της τελευταίας Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ίσης Εκπροσώπησης ΑΚΕ-ΕΕ στη Libreville της Γκαμπόν. Στην εν λόγω απόφαση που λήφθηκε ομόφωνα και με τις ψήφους των εκπροσώπων των χωρών ΑΚΕ οι πολιτικοί ιθύνοντες κλήθηκαν να λάβουν όλα τα απαιτούμενα νομοθετικά, διοικητικά και νομικά μέτρα προκειμένου να σταματήσει η πρακτική του ακρωτηριασμού γεννητικών οργάνων, και με εκστρατείες ευαισθητοποίησης να μεριμνήσουν για την εξάλειψή της.
Στην εν λόγω συνέλευση ο ακρωτηριασμός των γυναικείων γεννητικών οργάνων στιγματίστηκε ως παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Τούτο αποτελεί μεγάλη πρόοδο και σε σύγκριση με το παρελθόν, όπου το θέμα αυτό αποτελούσε ταμπού, και πρέπει να αναγνωριστεί. Ο αγώνας για τη σωματική και ψυχική ακεραιότητα των γυναικών στις χώρες ΑΚΕ και άλλου συνεχίζεται και εξακολουθεί να χρειάζεται την αλληλέγγυα υποστήριξή μας.

Διαμαντοπούλου
. Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να συγχαρώ την κ. Valenciano Martνnez-Orozco και να τονίσω από την αρχή την πολιτική σημασία και τις επιπτώσεις αυτής της έκθεσης, η οποία βεβαίως θα γίνει ακόμη μεγαλύτερη αν υπάρχει σημαντική πλειοψηφία στην υποστήριξή της. Η έκθεση αυτή θα δώσει δυναμική και στην λειτουργία της Επιτροπής, αλλά πολύ περισσότερο και στις οργανώσεις των γυναικών στην Ευρώπη και την Αφρική, που προσπαθούν να αντιμετωπίσουν αυτήν την βαρβαρότητα. Είναι ένα πρόβλημα που δεν υπάρχει, όπως είπαν πολλά μέλη του Κοινοβουλίου, μόνο στην Αφρική. Στην Ευρώπη σήμερα, σύμφωνα με τα στοιχεία του προγράμματος ΔΑΦΝΗ, υπάρχουν 700.000 περίπου γυναίκες που προέρχονται από τις χώρες αυτές. Είναι δύσκολο να αναφερθούμε ακριβώς σε νούμερα, αλλά οι υποψίες είναι ότι είναι πολύ μεγαλύτερα από ό,τι μπορούμε να φανταστούμε.
Είναι ένα δύσκολο και ακανθώδες πρόβλημα. Σαφώς εμπλέκεται η πολιτιστική παράδοση που είναι ριζωμένη για αιώνες σε κάποιες περιοχές του πλανήτη. Αλλά είναι αδύνατον οποιαδήποτε πολιτιστική παράδοση να αποτελεί άλλοθι για την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Είναι σαφές και έχει καταγραφεί και στην Παγκόσμια Συνδιάσκεψη του Πεκίνου ότι ο ακρωτηριασμός των γεννητικών οργάνων είναι παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και, σε δεύτερο επίπεδο, είναι διάκριση, μια και γίνεται μόνον σε γυναίκες και κορίτσια.
Τι μπορεί να κάνει η Ευρωπαϊκή Ένωση; Πρώτον, όσον αφορά τις προτάσεις για νομοθεσία. Υπάρχει διαφωνία για το εάν η υπάρχουσα Συνθήκη προσφέρει τη νομική βάση για ευρωπαϊκή νομοθεσία. Ο Χάρτης που ψηφίστηκε στην Νίκαια για τα δικαιώματα του Ατόμου αποτελεί μια βάση η οποία όμως ακόμη δεν μπορεί να είναι νομική. Η νομοθεσία όμως δεν είναι πάντοτε η μόνη λύση. Σα αυτό τον τομέα υπάρχουν πολλά που μπορεί να γίνουν.
Το θέμα του ασύλου. Πολλές ομιλήτριες επιχειρηματολόγησαν και η έκθεση είναι σαφής. Θα ήθελα να πω ότι η Επιτροπή πριν από λίγες ημέρες υπέβαλε μια πρόταση οδηγίας στο Συμβούλιο για την θέσπιση των ελάχιστων απαιτήσεων για την αναγνώριση του καθεστώτος υπηκόων τρίτων χωρών ή απάτριδων ή προσφύγων σύμφωνα με τη Συμφωνία της Γενεύης και μετά από πολύ συζήτηση και προσπάθεια, στο κείμενο υπάρχει η σαφής αναφορά ότι αναγνωρίζεται η αίτηση παροχής προστασίας στις γυναίκες, και μάλιστα σε περίπτωση που ενδέχεται να υπάρχει σεξουαλική βία ή άλλη συμπεριφορά που έχει σχέση με το φύλο. Νομίζω λοιπόν ότι αξίζει να εξεταστεί αυτή η πρόταση της Επιτροπής, που μπορεί να προσφέρει και τη βάση συμφωνίας που θα ήταν πολύ σημαντική για το σύνολο των ομάδων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Πέρα όμως από το νομοθετικό πλαίσιο, με βάση τα προγράμματα που υπάρχουν σήμερα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, μπορούν να υποστηριχθούν ενέργειες και καμπάνιες για την αναγνώριση του προβλήματος, για την ενεργοποίηση και ευαισθητοποίηση των κοινωνιών και, βεβαίως, για την ενημέρωση και επιμόρφωση του προσωπικού των νοσοκομείων. Τα στελέχη των υπηρεσιών περίθαλψης και υγείας έρχονται, τουλάχιστον σε 5 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πολύ συχνά σε επαφή με τέτοιες περιπτώσεις και πρέπει να έχουν ειδική παιδεία και ειδική ικανότητα να βοηθούν τα άτομα αυτά.
Η δυνατότητα εκπαίδευσης και υποστήριξης των μεταναστριών. Είναι σίγουρο ότι γυναίκες οι οποίες μπορούν να σταθούν οικονομικά, να κάνουν τη δική τους επανάσταση, πρέπει οπωσδήποτε να έχουν οικονομικές δυνατότητες. Αρα η υποστήριξη των μεταναστριών στην Ευρώπη είναι πολύ σημαντικό θέμα. Η υποστήριξή τους και η ένταξή τους στην αγορά εργασίας καθώς και η χρηματοδότηση εκστρατειών ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης μπορούν να γίνουν μέσα από τα υπάρχοντα προγράμματα, για τα οποία έχουμε ήδη συζητήσει στο Κοινοβούλιο και περιμένουμε και προτάσεις από μη κυβερνητικές οργανώσεις τις οποίες αφορούν τα θέματα αυτά.
Όσον αφορά τις σχέσεις μας με τον τρίτο κόσμο, στα πλαίσια της αναπτυξιακής βοήθειας ήδη έχει γίνει μια σημαντική προσπάθεια να τίθεται ως όρος ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από τις κυβερνήσεις, ιδιαίτερα σα αυτόν τον τομέα και να λαμβάνεται υπόψη η προσπάθεια των κυβερνήσεων να εφαρμόσουν πολιτικές που αφορούν την εκπαίδευση, την επιμόρφωση, την ευαισθητοποίηση και την υποστήριξη των γυναικών και των οικογενειών. Ήδη, σε συνεργασία με τον τομέα ανάπτυξης και τον αρμόδιο Επίτροπο, σκοπεύουμε να αυξήσουμε την οικονομική υποστήριξη στις χώρες που θα επικεντρώνονται στην προσπάθεια εξάλειψης αυτού του φαινομένου. Νομίζω ότι η υλοποίηση αυτού του προγράμματος στην Αιθιοπία μας δίνει ικανοποιητικά συμπεράσματα για το τι μπορούμε να πετύχουμε σε συνεργασία της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τις κυβερνήσεις μέσω της αναπτυξιακής βοήθειας.
Τέλος, εκτιμούμε ότι οι μη κυβερνητικές οργανώσεις μπορούν να παίξουν έναν καταλυτικό ρόλο τόσο στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όσο και στις αφρικανικές χώρες γιααυτό είναι και οι κύριοι συνομιλητές, οι κύριοι συνεργάτες της Επιτροπής στην προσπάθεια αυτή.

Πρόεδρος
Η συζήτηση έληξε.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο στις 11.00.

Ίσοι μισθοί για ίση εργασία
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (A5-0275/2001) της κ. Smet, εξ ονόματος της Επιτροπής για τα Δικαιώματα της Γυναίκας και τις Ίσες Ευκαιρίες, σχετικά με τους ίσους μισθούς για ίση εργασία.

Smet
. (NL) Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, αγαπητοί συνάδελφοι, παρά τα διάφορα νομικά εμπόδια σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης και κρατών μελών για την διακριτική μεταχείριση στους μισθούς, παραμένουν ακόμα σημαντικές και επίμονες μισθολογικές διαφορές μεταξύ ανδρών και γυναικών. Οι αριθμοί και τα στοιχεία που περιλαμβάνουν ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες ευρωπαϊκές μελέτες κάνουν λόγο για μισθολογικές διαφορές της τάξεως του 25 έως 28%, σε ορισμένες μάλιστα χώρες ανέρχονται ακόμα και στο 30%. Σύμφωνα με τις μελέτες αυτές, οι μισθολογικές διαφορές είναι ακόμα μεγαλύτερες στον ιδιωτικό τομέα από ό,τι στο δημόσιο, μεγαλύτερες στη βιομηχανία από ό,τι στην γεωργία ή στις υπηρεσίες και φτάνουν στο ανώτατό τους επίπεδο στους τομείς όπου οι γυναίκες υποεκπροσωποπούνται.
Δεν είναι πάντοτε απλή υπόθεση η σωστή ανάλυση αυτών των στοιχείων. Θεωρείται όμως γενικά ότι περίπου το ήμισυ αυτών των μισθολογικών διαφορών οφείλονται στις διαφορετικές σταδιοδρομίες που ακολουθούν οι άντρες και οι γυναίκες - οι γυναίκες διακόπτουν για παράδειγμα πολύ ευκολότερα τη σταδιοδρομία τους από ό,τι οι άντρες, γεγονός που έχει ως συνέπεια την καθυστέρηση στη σταδιοδρομία τους -, στα χαμηλότερου επιπέδου διπλώματα που έχουν κυρίως οι περισσότερο ηλικιωμένες εργαζόμενες, στο γεγονός ότι οι εργαζόμενες γυναίκες είναι κατά μέσο όρο νεώτερες από τους εργαζόμενους άντρες, με άλλα λόγια σε αντικειμενικές διαρθρωτικές διαφορές.
Όμως το άλλο μισό των μισθολογικών διαφορών δεν αιτιολογείται αντικειμενικά και αποδεικνύει την ύπαρξη αθέατων μηχανισμών διακρίσεων οι οποίοι έχουν ως αποτέλεσμα την υποτίμηση των υπηρεσιών και επαγγελμάτων στα οποία επικρατούν οι γυναίκες. Ο σημαντικότερος μηχανισμός διακρίσεων είναι ο μηχανισμός αξιολόγησης της λειτουργίας, μέσω του οποίου ταξινομούνται οι διάφορες λειτουργίες ανάλογα με το ειδικό βάρος τους, ταξινομούνται σε μία συγκεκριμένη κατηγορία και τους χορηγείται ένας συγκεκριμένος μισθός ανάλογα με την κατηγορία λειτουργίας. Συνήθως αυτή η αξιολόγηση λειτουργίας πραγματοποιείται από τους κοινωνικούς εταίρους, κάποτε στη βάση ενός συστήματος που εκπονεί κάποιο γραφείο συμβούλων.
Η διακριτική μεταχείριση στην αξιολόγηση λειτουργίας εκφράζεται στη χαμηλή αξιολόγηση που παρέχεται σε χαρακτηριστικά που συνδέονται με παραδοσιακές γυναικείες λειτουργίες, όπως τις κοινωνικές δεξιότητες, τη μεγάλη δυνατότητα συγκέντρωσης και τη μεγαλύτερη δεξιοτεχνία των γυναικών. Καθώς στις λειτουργίες αυτές δίνονται λιγότεροι βαθμοί, καθώς αυτές αξιολογούνται λιγότερο, ταξινομούνται σε πολύ χαμηλή θέση στην ιεραρχία των διαφόρων λειτουργιών και στη μισθολογική κλίμακα, με αποτέλεσμα να παρέχονται χαμηλότεροι μισθοί στις γυναίκες. Αντίθετα σημειώνεται υπερτίμηση χαρακτηριστικών τα οποία συνδέονται με παραδοσιακά ανδρικές λειτουργίες, όπως η τεχνική επιδεξιότητα, η σωματικά επίπονη εργασία ή η ανάληψη ευθύνης σε χρηματοοικονομικές δραστηριότητες.
Γενικά οι εργαζόμενοι δεν γνωρίζουν πώς ταξινομείται η λειτουργία η οποία επιτελούν. Διερωτάται μάλιστα κανείς κατά πόσον οι κοινωνικοί εταίροι εντός των επιχειρήσεων συνειδητοποιούν τον τρόπο με τον οποίον ταξινομούνται οι λειτουργίες αυτές. Επιπλέον οι γυναίκες συνήθως δεν συμμετέχουν στην αξιολόγηση των λειτουργιών, καθώς δεν συμμετέχουν στις διαπραγματεύσεις των κοινωνικών εταίρων.
Τίθεται κατόπιν το ερώτημα: τι μπορεί να πράξει η Ευρώπη για το ζήτημα αυτό; Θεωρώ, κυρία Επίτροπε, ότι θα πρέπει με κάθε τρόπο πρώτα απ' όλα να βελτιωθεί η συλλογή των στατιστικών στοιχείων σχετικά με τους μισθούς ανδρών και γυναικών, καθώς και των στοιχείων που συμβάλλουν στην εξήγηση των μισθολογικών διαφορών. Τη στιγμή αυτή η συλλογή στατιστικών δεδομένων, τόσο σε ευρωπαϊκό επίπεδο όσο και στα περισσότερα κράτη μέλη, είναι ανεπαρκής. Αυτό είναι λοιπόν το πρώτο που χρειάζεται να γίνει. Γνωρίζω ότι η Επιτροπή συνέστησε μία ομάδα εμπειρογνωμόνων προκειμένου να ξεκινήσει το έργο αυτό, εγώ όμως προτείνω να αναζητήσουν αυτοί περαιτέρω εξηγήσεις για τις μισθολογικές διαφορές.
Δεύτερον, η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να εξετάσει λεπτομερέστερα την προβληματική των διακρίσεων στην αξιολόγηση των λειτουργιών. Προς το σκοπό αυτό θα μπορούσε να είχε αναληφθεί μία πρωτοβουλία προκειμένου πχ. να συμπληρωθεί η οδηγία του 1975 σχετικά με την ισότητα στους μισθούς με ένα παράρτημα στο οποίο να ορίζονται διάφοροι κανόνες και κριτήρια τα οποία να εξασφαλίζουν ένα σύστημα αξιολόγησης των διαφόρων επαγγελμάτων, παράρτημα το οποίο να είναι ουδέτερο ως προς το φύλο.
Τα κράτη μέλη χρειάζονται έναν οδηγό. Τον χρειάζονται επίσης και οι κοινωνικοί εταίροι. Πιστεύω ότι η Ευρώπη μπορεί να βοηθήσει τα μάλα προς την κατεύθυνση αυτή. Περαιτέρω θα πρέπει να εξασφαλιστεί η συμβολή των κοινωνικών εταίρων προκειμένου να επιτευχθεί διαφάνεια σχετικά με τις κλίμακες αξιών που χρησιμοποιούνται στη διαδικασία καθορισμού των μισθών. Πώς μπορούν να γνωρίζουν οι εργαζόμενοι εάν πραγματοποιούνται διακρίσεις στο μισθό τους εφόσον δεν υπάρχει διαφάνεια στον τρόπο με τον οποίο καθορίζεται αυτός ο μισθός; Θα μπορούσαν επίσης να δεσμευτούν οι κοινωνικοί εταίροι προκειμένου να συμμετέχουν περισσότερες γυναίκες στις συλλογικές διαπραγματεύσεις, κυρίως προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι διακρίσεις και να δοθεί προτεραιότητα επιτέλους στις μισθολογικές διακρίσεις, διότι ποτέ μέχρι τώρα δεν έπραξαν κάτι τέτοιο οι κοινωνικοί εταίροι.
Θα πρέπει να βελτιωθούν επίσης και οι κατευθυντήριες γραμμές για την απασχόληση και θα πρέπει να περιλάβουν ποσοτικούς και αριθμητικούς στόχους. Τέτοιοι ποσοτικοί στόχοι δεν περιλαμβάνονται ούτε και στις νέες κατευθυντήριες γραμμές, παρόλο που αυτές είναι πολύ καλύτερες από τις προηγούμενες. Θα πρέπει αυτές οι νέες κατευθυντήριες γραμμές να βελτιωθούν πολύ περισσότερο. Δεν άκουσα ποτέ την Επιτροπή να διαμαρτύρεται για το γεγονός ότι τα εθνικά σχέδια δράσης δίνουν πολύ λίγη προσοχή στα προβλήματα αυτά.
Με δύο λόγια, υπάρχει ανάγκη για μία συνολική πολιτική στρατηγική. Όλα αυτά τα στοιχεία αποτελούν τμήματα μίας τέτοιας στρατηγικής, περιλαμβανομένης και της εκστρατείας την οποία προτίθεται να πραγματοποιήσει η Επιτροπή και η οποία θα μπορούσε να αποτελέσει ένα χρήσιμο στοιχείο προκειμένου να δοθεί έμφαση σε ορισμένα από αυτά τα προβλήματα.
Κυρία Επίτροπε: δώστε επιτέλους προτεραιότητα, παρακαλώ, σε αυτό το ζήτημα προς όφελος των γυναικών.

Attwooll
Κύριε Πρόεδρε, Επίτροπε, συνάδελφοι, θα ήθελα να συγχαρώ την κ. Smet για την έκθεσή της και να ευχαριστήσω την Επιτροπή για τα Δικαιώματα της Γυναίκας και τις Ίσες Ευκαιρίες που υιοθέτησε τόσα πολλά από τα συμπεράσματα της Επιτροπής Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων. Τρία πράγματα είναι ξεκάθαρα: πρώτον, οι μισθοί των γυναικών είναι κατά μέσον όρο χαμηλότεροι από τους μισθούς των ανδρών σε όλα τα επαγγέλματα. Δεύτερον, οι γυναίκες απασχολούνται κατά κύριο λόγο σε τομείς, οι οποίοι παραδοσιακά θεωρούνται υποδεέστεροι. Τρίτον, το ποσοστό των γυναικών που εργάζονται υπό καθεστώς μερικής απασχόλησης είναι σημαντικά υψηλότερο από το αντίστοιχο ποσοστό των ανδρών. Το πρόβλημα έχει συνεπώς βαθιές ρίζες και δεν μπορεί να επιλυθεί χωρίς συντονισμένη δράση από όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη. Η προσπάθεια αυτή πρέπει να περιλαμβάνει την καθιέρωση προγραμμάτων αξιολόγησης της εργασίας με βάση αντικειμενικά και ανεξάρτητα από το φύλο κριτήρια, ώστε να τερματιστεί η υφιστάμενη υποτίμηση των ικανοτήτων των γυναικών. Ωστόσο, χρειαζόμαστε επίσης, όπως ανέφερε η κ. Smet, μία πολύ πιο ευρεία δέσμη πρωτοβουλιών, σχεδιασμένη ώστε να αντιμετωπίσει τις διαρθρωτικές διακρίσεις που υφίστανται οι γυναίκες στην αγορά εργασίας.
Η Επιτροπή Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεις είναι ικανοποιημένη από το βαθμό στον οποίο η Επιτροπή έχει ήδη επιληφθεί του θέματος, μέσω των προτάσεών της για τις κατευθυντήριες γραμμές στον τομέα της απασχόλησης για το 2002. Η έμφαση στην ενσωμάτωση του κριτηρίου της ισότητας στις διάφορες πολιτικές και η ενίσχυση της κατευθυντήριας γραμμής 17 κρίνονται ιδιαίτερα θετικές. Με ενδιαφέρον αναμένουμε επίσης τις όποιες προτάσεις της Επιτροπής για αναθεώρηση και εκσυγχρονισμό της οδηγίας του 1975 περί ίσης αμοιβής. Εν τω μεταξύ, καλούμε τόσο τα κράτη μέλη όσο και τους κοινωνικούς εταίρους να δραστηριοποιηθούν ενεργά στην ανάπτυξη των μέτρων εκείνων που απαιτούνται άμεσα για την κατάργηση της διαφοράς αμοιβών μεταξύ των δύο φύλων.

Avilιs Perea
Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, θα ήθελα να ευχαριστήσω την κ. Smet για αυτήν την έκθεση πρωτοβουλίας, η οποία ήταν πολύ απαραίτητη και την οποία μπόρεσε να συντάξει με μεγάλο επαγγελματισμό, επειδή γνωρίζει πραγματικά σε βάθος το πρόβλημα και έχει εργαστεί πολύ πάνω σ' αυτό.
Όμως, παρότι η έκθεση είναι πολύ καλή, παρότι προσπαθεί να μελετήσει καθένα από τα σημεία που εμπίπτουν στην άνιση αμοιβή ανδρών και γυναικών, αντιμετωπίζουμε σήμερα ένα πάγιο πρόβλημα, στο οποίο δεν βλέπουμε λύση. Οι γυναίκες έχουν πρόσβαση στη θέση εργασίας με μεγαλύτερες δυσκολίες από τους άνδρες, έχουν περισσότερες δυσκολίες κατάρτισης, επαγγελματικής προαγωγής και χαμηλότερη αμοιβή από τους άνδρες. Αυτό, όμως, δεν αφορά μόνο τις γυναίκες που έχουν ενταχθεί από καιρό στην αγορά εργασίας, αλλά και τις νέες γυναίκες που είναι πολύ προετοιμασμένες, πιο προετοιμασμένες σε πολλές περιπτώσεις από τους άνδρες, κάνουν έξοχη δουλειά και παίρνουν χαμηλότερο μισθό από τους άρρενες συναδέλφους τους.
Δεν υπάρχει κανενός είδους δικαιολογία, δεν υπάρχει καμία νομοθεσία που να το επιτρέπει σε καμία από τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά, παρόλα αυτά, είναι μια πραγματικότητα που αντιμετωπίζουμε και από την οποία δεν ξέρουμε πώς θα βγούμε. Οι κοινωνικοί εταίροι, τόσο οι οργανώσεις των εργοδοτών όσο και οι συνδικαλιστικές ενώσεις, μάλλον έχουν πολλή δουλειά για την επίλυση αυτού του προβλήματος. Είμαι βέβαιη πως αν στους κόλπους αυτών των οργανώσεων υπήρχαν περισσότερες γυναίκες πιθανόν το θέμα να είχε λυθεί προ πολλού. Είναι αρκετά λυπηρό το ότι, ενώ αγωνιζόμαστε εναντίον πολλών άλλων διακρίσεων, ενίοτε δύσκολων να εντοπιστούν, δεν σταθήκαμε ακόμα ικανοί να λύσουμε αυτήν που είναι τόσο προφανής και αντικατοπτρίζεται κάθε μήνα στους αριθμούς που αναφέρονται στο εκκαθαριστικό σημείωμα αποδοχών του καθένα.
Πιστεύω πως η μη αξιολόγηση της εργασίας της γυναίκας, το ότι η εργασία της εθεωρείτο ανέκαθεν λιγότερο σημαντική από την εργασία του άνδρα, το ότι πιστευόταν ανέκαθεν ότι δεν ήταν πολύ ικανή να ανέλθει σε θέσεις μέγιστης ευθύνης είναι προκαταλήψεις που εξακολουθούν να υπάρχουν στη νοοτροπία της κοινωνίας, δυσχεραίνοντας την ισότητα και την πρόσβαση στην εργασία καθώς και τη μεγαλύτερη προαγωγή των γυναικών.
Ζητώ από την Επίτροπο, την κ. Διαμαντοπούλου, να εξεύρει κάποια πρωτοβουλία που θα συμβάλει στην επίλυση αυτού του προβλήματος. Αν σε ένα κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης κάποιος που υφίσταται αυτή τη διάκριση υποβάλει αγωγή, την κερδίζει· αν εργάζεται στον δημόσιο τομέα, δεν έχει μεγαλύτερα προβλήματα από το να αντιμετωπίζει τα μούτρα των συναδέλφων του· αν είναι όμως στον ιδιωτικό τομέα, αργά ή γρήγορα θα αναγκαστεί να εγκαταλείψει τη θέση εργασίας του. Γι' αυτό πολλές γυναίκες δεν χρησιμοποιούν καν αυτή τη νομική οδό, στην οποία μπορούν να έχουν πρόσβαση.

Honeyball
Κύριε Πρόεδρε, πρόκειται για ένα πάρα πολύ σημαντικό θέμα διότι αφορά διακρίσεις που υφίστανται οι γυναίκες, όχι μόνο στην ΕΕ, αλλά σε όλο τον κόσμο. Για το λόγο αυτό χαιρετίζουμε αυτή την έκθεση καθώς τα πορίσματά της είναι πράγματι πολύ σημαντικά. Από τα πορίσματα αυτά φαίνεται, όπως είπε και η εισηγήτρια, ότι υπάρχει μία διαφορά 20-25% κατά μέσο όρο στις αμοιβές ανδρών και γυναικών στην Ευρωπαϊκή Ένωση και ότι σε ορισμένα κράτη μέλη η κατάσταση είναι πολύ χειρότερη. Η έκθεση ακολουθεί μία ιδιαίτερα πρακτική προσέγγιση, προτείνοντας πολύ συγκεκριμένα μέτρα για την αντιμετώπιση του περίπλοκου αυτού ζητήματος. Υποστηρίζουμε, λοιπόν, τα προτεινόμενα μέτρα και ζητούμε να αναληφθεί δράση το συντομότερο δυνατόν, διότι είναι ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες εδώ και πάρα πολύ καιρό. Πρόκειται για μία διάκριση που υφίσταται εδώ και εκατοντάδες χρόνια και πρέπει επιτέλους να κάνουμε κάτι για αυτό. Από την πλευρά μου, συμμερίζομαι ανεπιφύλακτα το αίτημα να αναδειχθεί το θέμα αυτό σε προτεραιότητα της ΕΕ και της Επιτροπής.
Θα ήθελα, ιδιαίτερα, να επισημάνω το γεγονός ότι σε τρία κράτη μέλη, που αναφέρονται στην έκθεση, η κατάσταση είναι εξαιρετικά άσχημη, τόσο ώστε οι συντάκτες της έκθεσης θεώρησαν αναγκαία την ιδιαίτερη μνεία στα κράτη αυτή. Συνεπώς, αυτά τα κράτη μέλη έχουν ιδιαίτερη ευθύνη να αναλάβουν δράση, ώστε να προσεγγίσουν τουλάχιστον το μέσο όρο της ΕΕ το συντομότερο δυνατόν.
Υπάρχουν δύο άλλα σημεία στην έκθεση που θα ήθελα να τονίσω. Πρώτα απ' όλα οι εκστρατείες ευαισθητοποίησης: είναι κάτι που θα μπορούσαν να κάνουν τα κράτη μέλη χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία. Δεν θα αντιμετωπιστεί έτσι το πραγματικό πρόβλημα μέσα στο χώρο εργασίας, είναι όμως ένα μέτρο που μπορούν να εφαρμόσουν οι κυβερνήσεις με σχετική ευκολία. Το άλλο σημείο που αναφέρεται στην έκθεση, και το οποίο θα ήθελα να επισημάνω, είναι ότι οι ίδιες οι κυβερνήσεις θα μπορούσαν να χρησιμεύσουν ως πρότυπο, και για το λόγο αυτό ζητώ από τις κυβερνήσεις των κρατών μελών να εξετάσουν τις πολιτικές απασχόλησης που εφαρμόζουν ώστε να δουν πώς θα μπορούσαν οι ίδιες να γίνουν καλύτεροι εργοδότες.

Dybkjζr
DA) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα και εγώ να ευχαριστήσω την κ. Smet για την πραγματικά έξοχη έκθεσή της. Παρόλα αυτά δεν μπορώ να μην πω ότι κατά τη γνώμη μου είναι ντροπή στο έτος 2001 να συνεχίζουμε να συζητάμε για αυτά τα προβλήματα και να γνωρίζουμε επιπροσθέτως ότι εξ αφορμής της διεύρυνσης δεν πρόκειται να βελτιωθούν - για να χρησιμοποιήσουμε μια ήπια έκφραση. Το συμπέρασμα είναι ότι οι γυναίκες όχι μόνο απασχολούνται σε θέσεις με χαμηλότερες αμοιβές αλλά αυτό συνεπάγεται επίσης ότι δεν προωθούνται στις καλές θέσεις με διευθυντικές αρμοδιότητες και οι καλές θέσεις με διευθυντικές αρμοδιότητες είναι μία από τις προϋποθέσεις για να αλλάξει η κατάσταση.
Ο λόγος όμως που θέλησα να πάρω το λόγο απόψε είναι επειδή θέλω να επιστήσω την προσοχή σας σε μια έρευνα που μόλις δημοσιεύθηκε στη Δανία και η οποία δείχνει ότι οι "άνισοι μισθοί" θεμελιώνονται στο παιδικό δωμάτιο. Η έρευνα δείχνει ότι τα κορίτσια παίρνουν πολύ λιγότερο χαρτζιλίκι από τα αγόρια. Παίρνουν πολύ λιγότερα καταναλωτικά αγαθά από τα αγόρια και βγάζουν λιγότερα χρήματα από τα αγόρια, γεγονός που σημαίνει ότι τα αγόρια αποταμιεύουν ενόσω είναι ακόμη παιδιά και ως εκ τούτου έχει ήδη ξεκινήσει η ανισότητα. Αυτό ισχύει για όλες τις ηλικιακές ομάδες με εξαίρεση τα παιδιά μεταξύ 16 και 18 χρονών. Σε όλες τις υπόλοιπες ηλικιακές ομάδες τα κορίτσια παίρνουν λιγότερο χαρτζιλίκι από τα αγόρια. Είναι οι ίδιοι οι γονείς, οι ίδιες οι γυναίκες, που δίνουν στα θηλυκά παιδιά τους λιγότερο χαρτζιλίκι απ' ό,τι στα αρσενικά. Σε αυτό ας προστεθεί ότι τα αγόρια έχουν πολύ καλύτερες δουλειές και κατά συνέπεια κερδίζουν περισσότερα. Η κατάσταση είναι η ίδια όσον αφορά τα καταναλωτικά αγαθά. Φαίνεται φυσικά ότι τα αγόρια έχουν περισσότερες συσκευές τηλεόρασης, έχουν περισσότερους Η/Υ στα δωμάτιά τους κλπ.. Ίσως θα ήταν καλύτερο να ξεκινούσαμε από εμάς τους ίδιους. Οι γονείς πρέπει να εκτιμήσουν πώς μεταχειρίζονται τα παιδιά τους και να εμποδίσουν την άνιση μεταχείριση ήδη από την κούνια. Θα ήθελα να συστήσω να λάβουν όλοι αυτή τη δανική έκθεση. Προσωπικά τη βρήκα άκρως ενδιαφέρουσα.

Fraisse
Ευχαριστούμε την κ. Smet που πήρε την πρωτοβουλία να συντάξετε την έκθεση αυτή. Θα ήθελα να υπογραμμίσω τρία προβλήματα, αλλά πρώτα να θυμίσω ένα πράγμα: όταν μιλάμε για ανισότητα αποδοχών της τάξης του 25%, αναφερόμαστε σε όλα τα επαγγέλματα μαζί. Όταν πρόκειται για ίση εργασία, συνήθως ανέρχεται γενικώς στο 15%. Για ποιο λόγο θέλω να σας υπενθυμίσω τους δύο αυτούς αριθμούς και τις δύο αυτές έννοιες; Διότι θα πρέπει να επιμείνουμε κυρίως, όπως έκαναν οι συνάδελφοί μου, στις δυσκολίες τις οποίες αντιμετωπίζουμε σήμερα. Η κατάσταση αυτή είναι εξαιρετικά δύσκολη και οι λύσεις δεν είναι ιδιαιτέρως ορατές ούτε ιδιαιτέρως αποτελεσματικές.
Θα ήθελα να υπενθυμίσω τρία πράγματα. Πρώτον, στη Γαλλία λόγου χάρη, οι γυναίκες καταλαμβάνουν το 10% των θέσεων απασχόλησης των ανδρών. Γυναίκες υπάρχουν σε 30 από τα 300 επαγγέλματα. Αρα οι γυναίκες έχουν πρόσβαση στο 10% των υφισταμένων επαγγελμάτων. Αρα είναι σαφώς ζήτημα προσανατολισμού.
Δεύτερον, στην έκθεση αυτή κάνουμε λόγο για την άτυπη εργασία, η οποία επίσης αποκαλείται μερική απασχόληση. Ορισμένες χώρες τη θεωρούν κατάλληλη για τις γυναίκες. Προσωπικά, δεν τη θεωρώ καθόλου κατάλληλη. Η ισότητα αποδοχών και η οικονομική ισότητα δεν πρόκειται να επέλθει κατ' αυτόν τον τρόπο. Διότι δεν υπάρχει ισότητα αποδοχών χωρίς οικονομική ισότητα.
Τρίτον, πρέπει να υπάρχει ίση εκπροσώπηση στα όργανα λήψης αποφάσεων των κοινωνικών εταίρων. Θα ήμουν βεβαίως η πρώτη που θα μαχόταν για την ίση συμμετοχή ανδρών και γυναικών στις αποφάσεις των κοινωνικών εταίρων. Υπάρχουν όμως πολυάριθμα επαγγέλματα στα οποία δεν υπάρχουν κοινωνικοί εταίροι, και συγκεκριμένα όλες οι θέσεις απασχόλησης βοηθητικού προσωπικού. Τι κάνουμε σε αυτή την περίπτωση; Στη Γαλλία, έχουμε θεσπίσει ένα νόμο σχετικά με τη νυκτερινή εργασία, ο οποίος λέει ότι πρέπει να επιληφθούν του ζητήματος οι κοινωνικοί εταίροι. Δεν υπάρχουν όμως κοινωνικοί εταίροι για τα εν λόγω επαγγέλματα, γεγονός που δημιουργεί σοβαρά προβλήματα.
Κυρία Επίτροπε, θα ήθελα να σας ζητήσω ίσως ένα μόνο πράγμα, ενώπιον όλων αυτών των τεράστιων δυσχερειών: στη δεύτερη ανάγνωση της οδηγίας του 1976, την οποία αναθεωρούμε μαζί σας και μαζί με το Συμβούλιο, μπορούμε να επιμείνουμε στο ζήτημα της ίσης αμοιβής. Δεν τυγχάνει ιδιαιτέρως θετικής υποδοχής στο Συμβούλιο. Το θεωρώ απολύτως θεμελιώδες, αν θέλουμε να έχει κάποιο νόημα η ανανέωση αυτή της οδηγίας του 1976.

Sandbζk
A) Τώρα που μιλάμε άλλη μια φορά για τους ίσους μισθούς, παρότι πρόκειται για μια αρχή που θεσπίστηκε με τη Συνθήκη της Ρώμης, πρέπει να έχει έρθει πια ο καιρός να αναρωτηθούμε μήπως πρέπει να αλλάξουμε στρατηγική για να γεφυρώσουμε το μισθολογικό χάσμα ανάμεσα στους άντρες και τις γυναίκες αφού η συνολική προσπάθεια της ΕΕ έχει φανεί να είναι ανεπαρκής. Θεωρώ ότι εφεξής πρέπει σε μεγαλύτερο βαθμό βάσει της αρχής της επικουρικότητας να αναθέσουμε την ευθύνη σε κάθε κράτος μέλος. Οι εμπειρίες αντλούνται από την κάθε θέση εργασίας. Πρέπει πολύ συγκεκριμένα να εναπόκειται σε κάθε κράτος μέλος να εντάξει την αρχή των ίσων μισθών στις συλλογικές συμβάσεις μέσω της συνεργασίας με τους εταίρους της αγοράς εργασίας. Πρέπει να λάβουμε υπόψη ότι υπάρχουν διαφορές στις συλλογικές συμβάσεις και στα συστήματα μισθολογικών συμφωνιών από κράτος μέλος σε κράτος μέλος. Αντί για έναν απευθείας κοινοτικό κανονισμό στο συγκεκριμένο τομέα πρέπει η ΕΕ να παράσχει κατευθυντήριες οδηγίες και να προβεί σε συστάσεις, ενώ παράλληλα η αρχή των ίσων μισθών πρέπει σε μεγαλύτερο βαθμό να ενταχθεί στα εθνικά σχέδια δράσης για την απασχόληση και την ισότητα. Η αγορά εργασίας τα επόμενα χρόνια θα έχει ανάγκη από περισσότερο εργατικό δυναμικό και συνεπώς είναι σημαντικό να καταβάλουμε μεγαλύτερες προσπάθειες για να δημιουργήσουμε καλύτερες συνθήκες για τις γυναίκες. Γενικά μπορώ να στηρίξω όλες τις πρωτοβουλίες που προτείνονται στην έκθεση Smet.

Martens
Κύριε Πρόεδρε, από το 1951 μέχρι σήμερα καταβάλλονται προσπάθειες σε ευρωπαϊκό επίπεδο προκειμένου να επιτευχθεί ίση αμοιβή για ίση εργασία για άντρες και γυναίκες εργαζομένους. Το 1957 ο στόχος αυτός αποτέλεσε αρχή της Συνθήκης της Ρώμης και περιελήφθη και το 1975 σε μία οδηγία. Παρά τη νομική απαγόρευση των μισθολογικών διακρίσεων, τη στιγμή αυτή υπάρχει, όπως αναφέρθηκε συχνά σήμερα, ένα μισθολογικό χάσμα στην ΕΕ. Κάτι τέτοιο είναι απαράδεκτο. Καταλαβαίνω ότι σε ορισμένες περιπτώσεις είναι δύσκολο να εξευρεθεί μία αντικειμενική μέθοδος καθορισμού των μισθών ή αξιολόγησης των διαφόρων επαγγελμάτων, παρόλα αυτά χρειάζεται περισσότερη διαφάνεια και ουδετερότητα ως προς το φύλο. Σωστά γίνεται λόγος στην έκθεση για διακρίσεις αξιών. Πρόκειται για ένα καθήκον των κρατικών αρχών, αλλά και των κοινωνικών εταίρων. Όπως προαναφέρθηκε, έχουν να διαδραματίσουν ένα σημαντικό ρόλο.
Είναι επίσης σημαντικό να συμμετέχουν περισσότερο οι γυναίκες στις συλλογικές διαπραγματεύσεις και γενικότερα στη διαδικασία λήψης αποφάσεων, προκειμένου να δίνονται περισσότερες θέσεις στα όργανα που λαμβάνουν αποφάσεις σε γυναίκες. Αποτελεί ντροπή το γεγονός ότι το διαθέσιμο στατιστικό υλικό σε ευρωπαϊκό επίπεδο σχετικά με τις μισθολογικές διαφορές μεταξύ ανδρών και γυναικών είναι ξεπερασμένο και ατελές. Γιααυτό το λόγο επικροτώ την πρωτοβουλία να συλλέγονται νέα δεδομένα και υποστηρίζω την ιδέα να πραγματοποιηθούν περαιτέρω μελέτες σχετικά με τους παράγοντες που επηρεάζουν τον καθορισμό των μισθών, καθώς και σχετικά με τις αιτίες των μισθολογικών διαφορών για ίση εργασία. Μισθολογική διαφορά της τάξης του 15% λαμβάνοντας υπόψη παράγοντες όπως η ηλικία, η εκπαίδευση και το επαγγελματικό επίπεδο, είναι, όπως προαναφέρθηκε, απαράδεκτη.
Το ζήτημα που συζητούμε τη στιγμή αυτή σχετίζεται με άλλα ζητήματα που αφορούν τις γυναίκες και τη συμμετοχή τους στο χώρο εργασίας. Συνδέεται στενά με παράγοντες όπως η πρόσβαση στην εργασία, οι ευκαιρίες προαγωγής, ο συνδυασμός εργασίας και φροντίδας των παιδιών κλπ. Ίση αμοιβή για ίση εργασία μπορεί να συμβάλει στο να σπάσει ο φαύλος κύκλος της ισόβιας ανισότητας: ο χαμηλότερος μισθός συνεπάγεται χαμηλότερη σύνταξη ή περισσότερη εργασία προκειμένου να επιτευχθεί η ίδια σύνταξη. Περισσότερη εργασία σημαίνει συχνά περισσότερες ανάγκες για τη φροντίδα των παιδιών, λιγότερος χρόνος για την εξέλιξη της προσωπικότητας και την ανάπαυση μετά την εργασία κλπ.
Χαίρομαι που η βελγική Προεδρία δίνει προτεραιότητα στα προβλήματα αυτά και ελπίζω ότι τα κράτη μέλη θα λάβουν σοβαρά υπόψη αυτή την έκκληση. Περιμένω επίσης να δοθεί μία σημαντική ώθηση στην εξεύρεση λύσεων από την εκστρατεία που θα γίνει για το ζήτημα αυτό το έτος 2002.
Η έκθεση την οποία συζητούμε αποτελεί έκθεση πρωτοβουλίας. Θα ήθελα να συγχαρώ την εισηγήτρια, κ. Smet, για το έργο που πραγματοποίησε: σε αυτήν οφείλεται κατά κύριο λόγο το γεγονός ότι εκπονήθηκε αυτή η έκθεση πρωτοβουλίας. Η έκθεση αυτή αποσαφηνίζει διάφορα ζητήματα και προτείνει συγκεκριμένες λύσεις.

Torres Marques
(ΡΤ) Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, αγαπητοί συνάδελφοι, η Ευρωπαϊκή Ένωση διαδραμάτισε αποφασιστικό ρόλο στην καταγγελία και την προσπάθεια επίλυσης του προβλήματος των μισθολογικών ανισοτήτων μεταξύ ανδρών και γυναικών που υπάρχουν στις δεκαπέντε χώρες μας. Τόσο οι Συνθήκες όσο και, σήμερα, οι εθνικές νομοθεσίες επιβάλλουν την αρχή της μισθολογικής ισότητας μεταξύ ανδρών και γυναικών. Αλλά καμία χώρα δεν τηρεί τους νόμους που θεσπίζει σε αυτό το θέμα. Οι διαφορές ποικίλουν ανάλογα με τις χώρες, αλλά τα αποτελέσματα είναι κοινά. Η όλο και πιο έντονη είσοδος γυναικών στους τομείς δραστηριότητας μεταφράζεται σε μείωση των αποδοχών. Η κοινωνία αποδέχεται να είναι τα επαγγέλματα τα οποία ασκούν βασικά γυναίκες εκείνα όπου παρατηρούνται οι χειρότερες αμοιβές. Ακόμη και στις σκανδιναβικές χώρες, όπου οι γυναίκες πέτυχαν την ισότητα ακόμη και στην πολιτική ζωή, παρατηρούνται δυσκολίες όσον αφορά τη διείσδυσή τους στις θέσεις λήψης αποφάσεων στις ιδιωτικές εταιρίες, όπου οι μισθοί είναι πιο υψηλοί.
Βρισκόμαστε, επομένως, ενώπιον μίας κατάστασης δυσαρμονίας όπου οι νόμοι επιβάλλουν την ισότητα, αλλά η κοινωνία συνεχίζει να υιοθετεί το πρότυπο που απαξιώνει τις εργασίες που ασκούν οι γυναίκες. Για να εγκατασταθεί η πραγματική δημοκρατία, για να δημιουργηθεί ένα νέο κοινωνικό πρότυπο που θα υιοθετεί την ισότητα, είναι απαραίτητο να αυξηθούν τα δικαιώματα των ανδρών στη σφαίρα της ιδιωτικής ζωής. Οι νόμοι που εγκρίθηκαν ή οι προτάσεις στον τομέα αυτό είναι αποκαλυπτικές. Για παράδειγμα, στην Πορτογαλία, η κυβέρνηση υπέβαλε πρόσφατα στο Κοινοβούλιο ένα νομοσχέδιο για να καταστεί υποχρεωτική η γονική άδεια για περίοδο τουλάχιστον πέντε ημερών. Είναι ένας νόμος που δεν υπάρχει σε καμία ευρωπαϊκή χώρα, όπου η άδεια αυτή είναι προαιρετική, και επιδιώκει να συμβάλει στη ριζική μεταβολή της υφιστάμενης νοοτροπίας.
Το γεγονός ότι η κοινωνία συνεχίζει να αποδέχεται την παραίτηση των ανδρών από την άσκηση των καθηκόντων της οικογενειακής ζωής αποτελεί πραγματικό αθέμιτο ανταγωνισμό στον οποίο υποβάλλονται οι γυναίκες στην επαγγελματική τους ζωή. Εάν θέλουμε να αλλάξει η μειονεκτική κατάσταση στην οποία οι γυναίκες εξακολουθούν να βρίσκονται στον κόσμο της εργασίας, πρέπει να αλλάξουμε τις ιδέες που υπάρχουν στα κεφάλια των ανθρώπων και στην πρακτική των κοινωνικών εταίρων. Και στο σημείο αυτό η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να συνεχίσει να διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο. Στη Διάσκεψη της Λισαβόνας, η Ευρώπη αναγνώρισε ότι μόνο εάν αυξηθεί το ποσοστό απασχόλησης των γυναικών θα καταφέρει να επιτύχει μέσα σε δέκα χρόνια την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη που επιδιώκει. Τώρα, η Ευρώπη πρέπει να αναγνωρίσει ότι χρειάζεται όχι μόνο περισσότερες εργαζόμενες γυναίκες αλλά επίσης επαγγέλματα που ασκούν γυναίκες.
Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή πρότεινε και το Συμβούλιο αποδέχθηκε τη μισθολογική ισότητα ως θέμα προτεραιότητας για το 2001 στο πρόγραμμά της για την ισότητα. Επίσης, η Ευρωπαϊκή Συνομοσπονδία Συνδικάτων επέλεξε το θέμα ως προτεραιότητά της για το έτος αυτό. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, με την εκπόνηση της έκθεσης πρωτοβουλίας·
(O Πρόεδρος διακόπτει την ομιλήτρια)
... Θα ήθελα απλώς να συγχαρώ την εισηγήτρια κ. Smet και να δηλώσω ότι συμφωνώ με τις προτάσεις της.

Laguiller
Κύριε Πρόεδρε, η απόκλιση μεταξύ των μισθών ανδρών και γυναικών την οποία η έκθεση υπολογίζει σε 28% είναι ακόμα πιο εξοργιστική, όταν σκεφτεί κανείς ότι, για μια μεγάλη πλειοψηφία εργαζομένων, ακόμα και οι μισθοί των ανδρών δεν τους επιτρέπουν σε καμία περίπτωση να ζήσουν αξιοπρεπώς τον 21ο αιώνα. Η διαπίστωση όμως δεν αρκεί· αν το Κοινοβούλιο ήθελε πραγματικά να θέσει τέλος στην αδικία αυτή, θα υιοθετούσε δεσμευτικά μέτρα, επιβάλλοντας σε όλους ανεξαιρέτως τους εργοδότες να εφαρμόζουν την ίση μεταχείριση ανδρών και γυναικών, υπό την απειλή σοβαρών κυρώσεων. Υπάρχουν τομείς όπου το Κοινοβούλιο ξέρει να λαμβάνει δεσμευτικά μέτρα. Αν όμως κρίνουμε από τις εφεκτικές προτάσεις της έκθεσης, δεν γεννάται θέμα επιβολής αναγκαστικών μέτρων στους εργοδότες στο ζήτημα αυτό. Υπ' αυτές τις συνθήκες, ακόμα και μια θετική ψήφος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου θα είναι απλώς μια τρύπα στο νερό. Οι γυναίκες εργαζόμενες θα εξακολουθήσουν να είναι υποχρεωμένες να επιβάλουν οι ίδιες την ισότητα, ενωμένες εξάλλου με τους άντρες εργαζομένους για να επιβάλουν αξιοπρεπείς μισθούς για όλους.

Κράτσα-Τσαγκαροπούλου
Κύριε Πρόεδρε, η έκθεση της συναδέλφου κ. Smet είναι αποτέλεσμα σοβαρής μελέτης, αλλά και πολιτικής εμπειρίας και προσωπικής δέσμευσης και για αυτό έγινε αποδεκτή με ενθουσιασμό και μεγάλη πλειοψηφία από την επιτροπή μας.
Αναφέρεται σε ένα φαινόμενο γενικό, κοινό σε όλα τα κοινωνικά και οικονομικά συστήματα της Ευρώπης, μια σκληρή πραγματικότητα που έρχεται να ακυρώσει κάθε νομοθετική πρόοδο, εθνική ή ευρωπαϊκή. Οι γυναίκες αντιμετωπίζουν δυσκολία όχι μόνο στην πρόσβαση, αλλά και στην εξέλιξη και την ανταμοιβή της εργασίας τους. Η τελευταία έκθεση για την απασχόληση μας πληροφορεί ότι στα περισσότερα κράτη μέλη έχουν παραιτηθεί από την προσπάθεια αυτή να διορθώσουν την αδικία και το θέμα είναι ανύπαρκτο στο τραπέζι του κοινωνικού διαλόγου στις περισσότερες χώρες.
Ζητάμε από την Επίτροπο να ζητήσει μια σοβαρή αξιολόγηση από τα κράτη μέλη, όπως προτείνει η εισηγήτρια. Και για να μην επαναλαμβάνω αυτά που ανέφεραν οι συνάδελφοί μου και τα οποία συμμερίζομαι απόλυτα, θα ήθελα να σας προτείνω, κυρία Επίτροπε, για την δική σας πολιτική, αλλά και αυτήν των κρατών μελών, να αντιμετωπίσουμε το θέμα σφαιρικά. Οι πολιτικές πρακτικές που ισχύουν σε πολλές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον τομέα της εργασίας, τις κοινωνικής προστασίας, της συνταξιοδότησης των γυναικών, τις οδηγούν στο περιθώριο της ενεργού επαγγελματικής ζωής, στο περιθώριο της φιλοδοξίας, της προσπάθειας, του ανταγωνισμού, των διεκδικήσεων, άρα και της ανταμοιβής. Ο ρόλος μας, ο ρόλος σας, είναι δύσκολος: να πείσουμε την κοινή γνώμη, αλλά και τις ίδιες τις γυναίκες για το πόσο είναι αλληλένδετα όλα αυτά τα θέματα· να τις πείσουμε ότι τα λεγόμενα κεκτημένα προστατευτικά δικαιώματά τους είναι αντίθετα με το συμφέρον τους, την ποιότητα, την βιωσιμότητα και την ανταμοιβή της εργασίας τους. Βοηθείστε και τις κυβερνήσεις, κυρία Επίτροπε, να αναλάβουν το πολιτικό κόστος που μια τέτοια προσπάθεια και αλλαγή συνεπάγεται τις περισσότερες φορές.

Ghilardotti
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα και εγώ να συγχαρώ την κ. Smet γι' αυτήν την έκθεση πρωτοβουλίας και για το εμπεριστατωμένο και πλήρες έργο που μας προτείνει. Η διαφορά αμοιβής μεταξύ γυναικών και ανδρών είναι ένα φαινόμενο γνωστό που αφορά, αν και σε διαφορετικά ποσοστά, όλα τα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και για το οποίο έχουν γίνει από καιρού παρεμβάσεις: έχουν ήδη αναφερθεί, σε προηγούμενες παρεμβάσεις, η Σύμβαση της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας του 1951, το άρθρο της Συνθήκης της Ρώμης, η οδηγία του 1975, η Συνθήκη του Αμστερνταμ. Έγιναν πολλά και από πλευράς παρεμβάσεων. Είναι πλέον πάνω από δέκα χρόνια που η Επιτροπή παρουσιάζει συστάσεις και κατόπιν παρακινήσεως του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Υπενθυμίζω επίσης τον Κώδικα Συμπεριφοράς που συνέταξε η Επιτροπή και είχε ως στόχο την ευαισθητοποίηση των κρατών μελών, των κοινωνικών εταίρων για να επέμβουν, με συγκεκριμένες ενέργειες, στο ζήτημα αυτό.
Η ανάλυση του φαινομένου, αν και τα στοιχεία είναι ακόμη ελλιπή, μας επιτρέπει να κατανοήσουμε τις αιτίες ύπαρξης αυτής της διαφοράς. Υπάρχουν διαρθρωτικές αιτίες, που αναφέρθηκαν: διαφορές ηλικίας, κατάρτισης, επαγγελματικού επιπέδου, προσωρινές εργασίες ή μερικής απασχόλησης όπου απασχολούνται κυρίως γυναίκες. Υπάρχουν όμως και πραγματικές διακρίσεις, διακρίσεις άμεσες - σε μερικές περιπτώσεις η αμοιβή είναι διαφορετική ακόμη και για ίση εργασία - αλλά κυρίως διακρίσεις αξιολόγησης της εργασίας: η εργασία των γυναικών θεωρείται ακόμη μικρότερης αξίας σε σχέση με αυτήν των ανδρών, για ίδιες αρμοδιότητες και ευθύνες.
Θέλω να αναφέρω ένα παράδειγμα από τη χώρα μου: μόλις στα μέσα της δεκαετίας του ' 80, μετά από δεκαπέντε χρόνια αγώνων, κατόρθωσαν οι εργαζόμενοι της κλωστοϋφαντουργίας να αναγνωρισθεί στην εθνική συλλογική σύμβαση εργασίας τους η αύξηση κατηγορίας για την επαγγελματική ειδικότητα της "αρχιτεχνίτισσας" , που προβλέπεται στις κλωστοϋφαντουργικές διαρθρώσεις της παραγωγής έτοιμων ενδυμάτων, όταν δηλαδή το επάγγελμα αυτό, που προηγουμένως ήταν τυπικά γυναικείο, μετά τις αναδιαρθρώσεις, μετά την απώλεια θέσεων εργασίας από πλευράς των γυναικών, άρχισε να γίνεται και ανδρικό επάγγελμα. Πιστεύω πως αυτό αποτελεί απτό παράδειγμα ενός προβλήματος που στην Ιταλία λύθηκε στον κλωστοϋφαντουργικό τομέα μόλις στα μισά της δεκαετίας του '80, αλλά που υφίσταται ακόμη και σήμερα σε πολλούς άλλους τομείς.
Οι προτάσεις της εισηγήτριας είναι πολλές και κατά την άποψή μου αυτές είναι οι κατευθύνσεις που πρέπει να ακολουθήσουμε. Η κ. Επίτροπος και η Επιτροπή επιδεικνύουν ευαισθησία και οι προσανατολισμοί για την απασχόληση του 2002 θέτουν επίσης το ζήτημα αυτό στο επίκεντρο των εργασιών μας.

De Sarnez
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα καταρχάς να ευχαριστήσω κι εγώ με τη σειρά μου την κ. Smet για τη θαυμάσια δουλειά που έκανε και κυρίως για την υψηλή ποιότητα της αιτιολογικής της έκθεσης.
Σε σχέση με την έκθεση αυτή, όλοι και όλες κάνουμε σήμερα την ίδια θλιβερή διαπίστωση. Παρά τις πολυάριθμες πρωτοβουλίες που έχουν ληφθεί εδώ και χρόνια και παρά τη θετική δράση της Επιτροπής, εξακολουθεί να υπάρχει σήμερα απόκλιση στους μισθούς ανδρών και γυναικών στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι γυναίκες μάλιστα δεν κερδίζουν απλώς 28% λιγότερα από τους άντρες για εργασία ίσης αξίας, αλλά καταλαμβάνουν πολλές φορές, και δεν αναφερόμαστε στο ζήτημα αυτό αρκετά, θέσεις απασχόλησης πιο προσωρινές και πιο επίπονες. Υπερτερούν μεταξύ των ανέργων και πλήττονται σε μεγαλύτερο βαθμό από τη μακροχρόνια ανεργία ενώ, τέλος, αναλαμβάνουν τις περισσότερες φορές την ευθύνη των παιδιών και ορισμένες φορές και άλλων εξαρτώμενων ατόμων.
Βεβαίως και πρέπει να δράσουμε και προς πολλές κατευθύνσεις. Για το λόγο αυτό, είμαι σύμφωνη με το πνεύμα και τις προτάσεις της εν λόγω έκθεσης: η σύσταση ομάδας εμπειρογνωμόνων, η οποία θα βελτιώσει τη συλλογή στατιστικών δεδομένων είναι αναγκαία· η διοργάνωση μιας μεγάλης ευρωπαϊκής εκστρατείας το 2002 είναι καλή ιδέα· και σίγουρα θα ήταν χρήσιμη η ευρύτερη διάδοση, με την ευκαιρία αυτή, ενός συγκριτικού πίνακα για τα διάφορα κράτη μέλη. Θα πρέπει επίσης, όπως προτείνει η εισηγήτρια, να αναθεωρήσουμε την οδηγία του 1975, να ασχοληθούμε με τα προβλήματα κατάρτισης, ώστε οι γυναίκες να επωφελούνται πραγματικά του δικαιώματος στη δια βίου κατάρτιση, να δώσουμε κίνητρα στους κοινωνικούς εταίρους να ενισχύσουν τη συμμετοχή των γυναικών στις διαπραγματεύσεις για τους μισθούς και, τέλος, να λάβουμε μέτρα για τον καλύτερο συνδυασμό της επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής.
Για να μην μείνουν όμως όλα αυτά απλές προθέσεις, όλοι οι πολιτικοί ιθύνοντες της Ένωσης θα πρέπει να ασχοληθούν πραγματικά με το ζήτημα και να εκφράσουν σαφώς τη βούλησή τους. Πράγματι, σε μια στιγμή όπου εισερχόμαστε σε ένα νέο κόσμο και βρισκόμαστε αντιμέτωποι με τρομερές προκλήσεις, οι κυβερνώντες θα πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι η κατάσταση αυτή δεν είναι απλώς μια άδικη κατάσταση διακριτικής μεταχείρισης, δεν είναι μόνο αντιπαραγωγική, αλλά διαψεύδει καθημερινά τις αξίες στις οποίες πιστεύουμε και το πρότυπο κοινωνίας που η Ευρώπη οφείλει να υπερασπίσει.

Διαμαντοπούλου
. Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα και εγώ να συγχαρώ ιδιαίτερα την κ. Smet που μέσα από την έκθεσή της μπορεί κανείς να κατανοήσει και την προσωπική της γνώση και εμπειρία πάνω στο θέμα αυτό.
Το θέμα της αμοιβής ανδρών και γυναικών είναι η πλεόν σαφής και καθαρή απεικόνιση της ανισότητας ανάμεσα στις γυναίκες και τους άνδρες. Δεν θα επαναλάβω τα όσα ειπώθηκαν με στοιχεία ή ανάλυση των αιτιών στις οποίες οφείλεται η υπάρχουσα ανισότητα. Θα αναφερθώ στο τι γίνεται σήμερα σε πολιτικές και σχεδιασμούς. Όπως ξέρετε, στην στρατηγική για την απασχόληση, ο τέταρτος άξονας, που αφορά την ισότητα των ευκαιριών, ήταν αυτός που αντιμετώπισε το θέμα της άνισης αμοιβής από την υλοποίηση της στρατηγικής για την απασχόληση, που ξεκίνησε το 1999. Η Επιτροπή αξιολόγησε όλα αυτά τα χρόνια, από το 1999 και μετά, τις πολιτικές του κάθε κράτους μέλους στο θέμα της ίσης αμοιβής. Αυτό που μπορούμε να διαπιστώσουμε τα τρία τελευταία χρόνια είναι ότι σε αρκετές, όχι σε όλες, τις χώρες μέλη, έχει γίνει αντιληπτή η διαφορά, έχει γίνει αντιληπτό το πρόβλημα και έχουν προταθεί πολιτικές και μέτρα για την αντιμετώπισή του. Η Επιτροπή κάθε χρόνο στην κοινή έκθεση αναφέρεται συγκεκριμένα στο θέμα αυτό με βάση τα στοιχεία που διαθέτει και κάνει συστάσεις στα κράτη μέλη για τις πολιτικές τους.
Εδώ τίθεται το ερώτημα ποιά είναι τα εργαλεία που έχει η Επιτροπή στα χέρια της για να κάνει αυτή την αξιολόγηση. Και εδώ βέβαια συναντούμε το πρόβλημα των δεικτών και των στατιστικών στο οποίο αναφέρθηκε η κ. Smet. Υπάρχει ανάγκη νέων αντικειμένων τα οποία πρέπει να μελετηθούν στατιστικά για να αποτυπώσουμε απολύτως το πρόβλημα. Και ήδη η Επιτροπή έχει προχωρήσει στα νεά αυτά αντικείμενα. Θα αναφερθώ σε ένα από αυτά. Πρέπει, παραδείγματος χάριν, να μελετήσουμε στατιστικά την αναλογία ανδρών και γυναικών όσον αφορά το ωρομίσθιο για αμειβόμενους υπάλληλους που εργάζονται περισσότερο από 15 ώρες. Πρέπει να γίνει ανάλυση των μεικτών και καθαρών αποδοχών στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα και αυτό σημαίνει κατάτμηση ανά ηλικία, εκπαίδευση, επάγγελμα, οικονομική δραστηριότητα, είδος εργασίας, καθεστώς εργασίας. Αυτά τα στοιχεία σε πολύ λίγες χώρες δίνονται με τον τρόπο που ανέφερα παραπάνω. Και εκτός από το πρόβλημα του αντικειμένου της στατιστικής μελέτης, έχουμε και πρόβλημα με την μέθοδο διεξαγωγής των στατιστικών ερευνών. Υπάρχουν κράτη μέλη με μεγάλη απόσταση ανάμεσα στον χρόνο που συλλέγουν τα στοιχεία και τον χρόνο που εκδίδουν το τελικό αποτέλεσμα. Και αυτό δεν συμβαίνει μόνο σε κράτη μέλη, αλλά συμβαίνει και σε κάποιες στατιστικές της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αρα η βελτίωση των στατιστικών, σαν ένα πολύ σημαντικό εργαλείο για την βελτίωση των πολιτικών, είναι προτεραιότητά μας. Και θα δείτε ότι στις φετινές συστάσεις σε πολλές χώρες μέλη γίνεται συγκεκριμένη αναφορά στην ανάγκη βελτίωσης των στατιστικών συστημάτων.
Δεύτερο βασικό στοιχείο είναι οι κατευθυντήριες γραμμές για το 2002. Εκτιμώ ότι είναι μια πολύ σαφής στρατηγική, όπου τα κράτη μέλη καλούνται να θέσουν συγκεκριμένους στόχους για την μείωση της ανισότητας στο θέμα της αμοιβής μεταξύ ανδρών και γυναικών. Και, βεβαίως, στόχος μας είναι να συνεργαστούμε με όλα τα κράτη μέλη, να υπάρξει ανταλλαγή βέλτιστων πρακτικών, ώστε να μιμηθούν κάποιες χώρες κάποιες άλλες που έχουν ήδη προχωρήσει.
Το τρίτο σημείο στο οποίο θέλω να αναφερθώ είναι ότι στο πέμπτο πρόγραμμα, του οποίου η υλοποίηση ξεκινάει τώρα - ολοκληρώνεται και η φάση αξιολόγησης των προτάσεων που υποβλήθηκαν -, η πρώτη προτεραιότητα επιλογής των προτάσεων που έχουν κατατεθεί αφορά το θέμα αυτό της ίσης αμοιβής. Έχουμε μάλιστα διαρθρώσει σε 5 επιμέρους τομείς τις προτεραιότητες που πρέπει να δοθούν από τα προγράμματα ώστε να μελετήσουμε το θέμα της ίσης αμοιβής και να προχωρήσουμε σα αυτό που πολλές ομιλήτριες τόνισαν, την ανάγκη ολοκληρωμένης στρατηγικής. Πριν από λίγες ημέρες, στις 13 Σεπτεμβρίου, η βελγική Προεδρία και η Επιτροπή προχώρησαν σε ένα μεγάλο συνέδριο για το θέμα της ίσης αμοιβής.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι βουλευτές, θα πρέπει να πω ότι, λαμβάνοντας υπόψη το αποτέλεσμα όλων αυτών των ενεργειών και την αξιολόγηση των πολιτικών που είπα, θα πάρουμε και την τελική απόφαση για την αναθεώρηση της υπάρχουσας οδηγίας.

Πρόεδρος
Η συζήτηση έληξε.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο, στις 11.00.

Παρενόχληση στον τόπο εργασίας
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (A5-0283/2001) του κ. Andersson, εξ ονόματος της Επιτροπής Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων, για την παρενόχληση στο χώρο εργασίας.

Andersson
. (SV) Κύριε Πρόεδρε, αυτή η έκθεση πρωτοβουλίας δεν αφορά φυσικά ένα νέο πρόβλημα, αλλά ένα πρόβλημα το οποίο συνειδητοποιήσαμε πρόσφατα. Σύμφωνα με την Υπηρεσία του Δουβλίνου, το πρόβλημα της παρενόχλησης στο χώρο εργασίας είναι ευρύτατο. 8% των πολιτών της ΕΕ, περίπου 12 εκατομμύρια πολίτες, θεωρούν ότι αποτέλεσαν αντικείμενο παρενόχλησης στο χώρο εργασίας κατά τους τελευταίους 12 μήνες.
Πού οφείλεται το φαινόμενο αυτό; Γνωρίζουμε π.χ. ότι οι επισφαλείς συνθήκες εργασίας διαδραματίζουν ένα ρόλο. Γνωρίζουμε επίσης ότι τα θύματα της παρενόχλησης αντιμετωπίζουν περισσότερο άγχος από άλλα άτομα. Γνωρίζουμε ότι άτομα που αντιμετωπίζουν περισσότερο άγχος στην εργασία τους είναι περισσότερο ευάλωτα στο φαινόμενο αυτό. Είναι ζήτημα ασφάλειας στην εργασία και στην οργάνωση της εργασίας.
Ποιες είναι οι συνέπειες της παρενόχλησης; Η παρενόχληση έχει φυσικά συνέπειες για το άτομο, το οποίο αισθάνεται χειρότερα, απουσιάζει συχνότερα από την εργασία και ασθενεί πιο συχνά. Ολόκληρες ομάδες εργαζομένων, ακόμα και αυτοί οι οποίοι δεν αποτελούν οι ίδιοι αντικείμενα παρενόχλησης, λειτουργούν χειρότερα. Η παρενόχληση έχει συνέπειες για τις επιχειρήσεις με τη μορφή της μείωσης της παραγωγικότητας και της αποδοτικότητας, καθώς και της επιδείνωσης των συνθηκών εργασίας στην επιχείρηση.
Με ρώτησαν γιατί να ασχοληθεί η ΕΕ με αυτά τα ζητήματα και τι σχέση έχουν αυτά με την Κοινότητα; Η παρενόχληση στο χώρο εργασίας αποτελεί πρόβλημα κοινό σε όλα τα κράτη μέλη, ωστόσο δεν συνειδητοποιείται στον ίδιο βαθμό παντού. Κατά τα τελευταία χρόνια γίνεται όλο και περισσότερο λόγος για αύξηση των θέσεων και της ποιότητας της εργασίας, μιλούμε δηλαδή για την ποιότητα της επαγγελματικής ζωής. Η ποιότητα της επαγγελματικής ζωής περιλαμβάνει την υγεία και την ασφάλεια, καθώς και την οργάνωση της εργασίας και σε αυτή την περίπτωση η παρενόχληση στο χώρο εργασίας αποτελεί πρόβλημα. Η ΕΕ διαθέτει εδώ και καιρό νομοθεσία σχετικά με την υγεία και την ασφάλεια στο χώρο εργασίας.
Τι θα πρέπει να κάνουμε; Καταρχάς θα πρέπει να αναθεωρήσουμε τον ορισμό και να αναζητήσουμε ένα κοινό ορισμό. Χρειάζεται να συλλέξουμε πολύ καλύτερα στοιχεία για το φαινόμενο. Προς το σκοπό αυτό η Υπηρεσία του Δουβλίνου και η Eurostat έχουν να διαδραματίσουν ένα σημαντικό ρόλο στο μέλλον.
Θα πρέπει να εφαρμόσουμε επίσης και την ανοικτή μέθοδο συντονισμού. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να αναπτύξουν τη νομοθεσία τους, τις διατάξεις τους κλπ., θα πρέπει να διαδοθούν οι βέλτιστες πρακτικές, χρειάζεται δηλ. να δούμε τις λύσεις που έχουν βρεθεί στα διάφορα κράτη μέλη. Στο πλαίσιο της διαδικασίας της Λισαβόνας περιλαμβάνεται και η έννοια των ποιοτικών δεικτών.
Ποιος είναι ο ρόλος της νομοθεσίας; Θα πρέπει μήπως να θεωρήσουμε εκ των προτέρων ότι δεν χρειάζεται νομοθεσία στον τομέα αυτό διότι πρόκειται για ένα τομέα στον οποίο η ΕΕ διαθέτει ήδη νομοθεσία, πρόκειται δηλαδή για τον τομέα της υγείας και της ασφάλειας; Τη στιγμή αυτή διεξάγεται μία ευρεία συζήτηση για την υγεία και την ασφάλεια στην οποία αναφέρεται ότι δεν είναι σημαντικά μόνο τα υλικά ζητήματα, αλλά και το ψυχοκοινωνικό εργασιακό περιβάλλον διαδραματίζει ένα ρόλο για την υγεία και την ασφάλεια, ρόλος ο οποίος θα είναι όλο και σημαντικότερος στο μέλλον καθώς αλλάζουν οι συνθήκες εργασίας. Πλήττονται κυρίως οι γυναίκες εφόσον πραγματοποιούν επισφαλείς μορφές εργασίας.
Το ζήτημα της νομοθεσίας θίγεται στην έκθεση παρόλο που δεν αναφέρεται ότι χρειάζεται αναμφισβήτητα νομοθεσία ή πώς θα πρέπει να διατυπωθεί μία τέτοια νομοθεσία. Καλείται η Επιτροπή να εξετάσει το πρόβλημα της παρενόχλησης στο χώρο εργασίας και να αναλύσει την ανάγκη ανάληψης νομοθετικής πρωτοβουλίας μέσω ανακοινώσεων για κοινή στρατηγική για την υγεία και την ασφάλεια στο χώρο εργασίας και για τη βελτίωση της ποιότητας της εργασίας και της κοινωνικής πολιτικής καθώς και μέσω της Πράσινης Βίβλου για την κοινωνική ευθύνη των επιχειρήσεων. Μπορεί βέβαια να πει τελικά η Επιτροπή ότι δεν χρειαζόμαστε τέτοιου είδους νομοθεσία. Τότε θα πρέπει να πραγματοποιήσουμε μία ανάλυση, θεωρώ όμως αδιανόητο να αποκλείσουμε εκ των προτέρων τη δυνατότητα της νομοθετικής αντιμετώπισης του φαινομένου.
Ενδεχομένως μία οδηγία πλαίσιο σχετικά με το εργασιακό περιβάλλον θα μπορούσε να καλύψει ζητήματα που αφορούν το ψυχοκοινωνικό εργασιακό περιβάλλον, θέλουμε όμως να υπάρξει διευκρίνιση σε αυτό το σημείο. Εάν μας δοθεί τέτοια διευκρίνιση δεν θα υπάρξει πρόβλημα, ειδάλλως όμως θα πρέπει π.χ. το πεδίο εφαρμογής αυτής της οδηγίας πλαισίου να διευρυνθεί για να καλύπτει και αυτόν το "νέο" τομέα. Στο πλαίσιο αυτό θα πρέπει να εξετάσουμε και αν χρειάζονται κάποιες διατάξεις ή νομοθετική πρωτοβουλία σχετικά με την παρενόχληση στο χώρο εργασίας.
Θα σας δώσω ένα παράδειγμα από τη χώρα μου: στη χώρα μου διαθέτουμε νόμο πλαίσιο ο οποίος ορίζει ότι οι εργοδότες φέρουν ευθύνη για την αντιμετώπιση της παρενόχλησης στο χώρο εργασίας όταν αυτή εμφανίζεται. Δεν αναφέρει ο νόμος αυτός με λεπτομέρειες πώς θα συμβεί κάτι τέτοιο, καθιστά όμως σαφές ότι οι εργοδότες φέρουν ευθύνη.
Στο σημείο 24 της έκθεσης καλείται η Επιτροπή να παρουσιάσει την κατάσταση σχετικά με την παρενόχληση στο χώρο εργασίας σε μία Λευκή Βίβλο και να υποβάλει πρόγραμμα δράσης στη συνέχεια. Πρόκειται, θα έλεγα, για το σημαντικότερο σημείο σε όλη την έκθεση.

Smet
. (NL) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα καταρχάς να συγχαρώ το συντάκτη αυτής της έκθεσης, τον κ. Andersson, διότι έθιξε ένα νέο πρόβλημα το οποίο ρυθμίζεται εν μέρει μόνο σε λίγα κράτη μέλη. Είναι θετικό το γεγονός, το οποίο σημειώνεται συχνά, να αποτελεί η Ευρώπη πρωτοπόρο σε διάφορα ζητήματα. Σας συγχαίρω λοιπόν.
Γιατί συνέταξε τη γνωμοδότησή της η Επιτροπή για τα Δικαιώματα της Γυναίκας και τις Ίσες Ευκαιρίες τώρα; Φυσικά είναι ένα πρόβλημα που αφορά τόσο τους άντρες όσο και τις γυναίκες, όμως η επιτροπή μας έκρινε ότι οι γυναίκες γίνονται συχνότερα, και μάλιστα πολύ συχνότερα, θύματα τέτοιου είδους παρενοχλήσεων και μάλιστα γίνονται θύματα και άλλων μορφών παρενοχλήσεων, οι οποίες πολύ συχνά καταλήγουν σε σεξουαλική παρενόχληση, και ότι για το λόγο αυτό έχουν να διαδραματίσουν ένα πολύ συγκεκριμένο ρόλο. Γι' αυτό το λόγο υπέβαλε τη γνωμοδότησή της η επιτροπή μας.
Θεωρώ ότι θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε όλοι μας ότι πρόκειται για ένα νέο πρόβλημα. Μπορούμε να διδαχθούμε από τα μέτρα που έλαβαν πολλά κράτη μέλη στον τομέα της σεξουαλικής βίας, διότι δεν είναι τόσο εύκολο και τόσο προφανές να καταστρώνουμε μία στρατηγική για την αντιμετώπιση του ηθικού εκβιασμού στο χώρο εργασίας. Υπάρχουν όμως ορισμένα κράτη μέλη που προσπαθούν να πράξουν κάτι τέτοιο και σε πολλά κράτη μέλη έχουμε εμπειρίες με την καταπολέμηση της σεξουαλικής βίας.
Τι μπορούμε να πράξουμε; Μπορούμε καταρχάς να δράσουμε προληπτικά, δηλαδή οι επιχειρήσεις θα πρέπει να καταστήσουν σαφές στο προσωπικό τους ότι δεν θα ανεχθούν παρενοχλήσεις στο χώρο εργασίας. Κάτι τέτοιο συμβάλλει στην πρόληψη του φαινομένου. Δεύτερον, μπορεί να διορισθεί ένα αξιόπιστο πρόσωπο ως μεσολαβητής μεταξύ των δύο μερών εφόσον υπάρξει κάποιο πρόβλημα. Είναι πάντοτε προτιμότερο σε μία επιχείρηση να βρίσκεται λύση μέσω της διαμεσολάβησης από το να καθίζει ένα από τα δύο μέρη στο εδώλιο του κατηγορημένου. Προτιμώ τέτοιου είδους λύσεις. Τρίτον, εφόσον η εξεύρεση λύσης είναι δύσκολη, μπορεί η διοίκηση της επιχείρησης να επιβάλλει κυρώσεις. Τέταρτον, θα πρέπει να διατηρηθεί οπωσδήποτε η δυνατότητα προσφυγής στη δικαιοσύνη.
Ιδού λοιπόν μία σειρά πρακτικών μέτρων τα οποία μπορούμε να λάβουμε.

Glase
Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, το πρόβλημα της παρενόχλησης στους χώρους εργασίας έπρεπε να έχει συζητηθεί από καιρό εδώ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Η συζήτηση καθυστερούσε επειδή ετίθετο επανειλημμένα το ερώτημα κατά πόσο ενδείκνυται το Κοινοβούλιο για τη διεξαγωγή της. Μερικά από τα μέλη της πολιτικής μου ομάδας απορρίπτουν την έκθεση επειδή θεωρούν ότι αυτό δεν αποτελεί ευρωπαϊκό ζήτημα. Η πλειοψηφία όμως θα ακολουθήσει τη σύστασή μου και θα ψηφίσει υπέρ της έκθεσης, δεδομένου ότι πρόκειται για ένα θέμα, ένα πρόβλημα πανευρωπαϊκής εμβέλειας. Περιπτώσεις παρενόχλησης στους χώρους εργασίας συναντώνται σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε όλους τους τομείς ακόμα και στα θεσμικά όργανα της ΕΕ. Είναι μια άσχημη υπόθεση και πολλοί αισθάνονται αμήχανα. Για το λόγο αυτό ο πραγματικός αριθμός τέτοιων περιπτώσεων είναι πολύ υψηλότερος από τον αριθμό των καταγγελιών. Κανείς δεν θέλει πραγματικά να μιλήσει σχετικά και τα ίδια τα θύματα υποφέρουν από την ταπείνωση, την εκμετάλλευση και τον εκβιασμό που έχουν υποστεί.
Αυτός ο Γολγοθάς έχει συχνά σοβαρές επιπτώσεις όχι μόνο όσον αφορά τη σωματική και την ψυχική κατάσταση των ίδιων των θυμάτων αλλά και επιπτώσεις που καταγράφονται με οικονομικούς όρους: απουσίες λόγω ασθένειας, κόστος ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, συχνή αλλαγή προσωπικού, μειωμένη παραγωγικότητα, επιδείνωση της ποιότητας και της εικόνας της επιχείρησης ή του θεσμού και κατά συνέπεια και απώλεια πελατών. Η παρενόχληση στους χώρους εργασίας συνεπάγεται τέτοια φαινόμενα.
Η αξιοπρέπεια κάθε ανθρώπου δεν θα πρέπει να είναι σεβαστή μόνο στο χαρτί και στο σύνταγμα, αλλά και στις καθημερινές συναλλαγές. Περισσότερος σεβασμός και δίκαιη μεταχείριση και λιγότερος εγωισμός θα μας απάλλασσε μάλλον από τη συζήτηση για την παρενόχληση στους χώρους εργασίας. Η θέσπιση ευρωπαϊκών νόμων είναι ακατάλληλο και αναποτελεσματικό μέσο για να καταργηθούν τα αίτια που οδηγούν σε τέτοιου είδους παρενοχλήσεις. Για το λόγο αυτό ευχαριστώ τον εισηγητή για την υιοθέτηση σκέψεών μου στην παρούσα έκθεση και για την καλή συνεργασία.
Το κύριο βάρος στην καταπολέμηση των παρενοχλήσεων στους χώρους εργασίας πρέπει να το επωμιστούν τα κράτη μέλη και στις προσπάθειές τους θα πρέπει να συμπεριλάβουν ενεργά τους κοινωνικούς εταίρους. Οι επιχειρήσεις έχουν μάλλον ίδιο συμφέρον να μην συμβαίνουν τέτοια περιστατικά στο δικό τους χώρο. Λόγω της δυσκολίας που ενέχει ο ακριβής ορισμός της παρενόχλησης δεν θα είναι καθόλου εύκολο για την Επιτροπή να εκπονήσει την Πράσινη Βίβλο που έχει ανακοινώσει. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση έχουμε ωστόσο μερικά καλά παραδείγματα του αγώνα κατά της παρενόχλησης στους χώρους εργασίας, από τα οποία θα μπορούσαμε να διδαχθούμε όλοι. Η καλή κατανομή των καθηκόντων στα επίπεδα που αρμόζουν αυξάνει και την απαραίτητη βούληση για δραστηριοποίηση καθώς και τον απαραίτητο σεβασμό απέναντι σε αυτό το δύσκολο θέμα.

De Rossa
Θα ήθελα, καταρχάς, εξ ονόματος της Ομάδας μου, να ευχαριστήσω τον εισηγητή για την εκπόνηση της έκθεσης αυτής. Πρόκειται για μία σημαντική έκθεση, διότι το πρόβλημα της παρενόχλησης στο χώρο εργασίας έχει γίνει ιδιαίτερα έντονο. Η Ομάδα μου θα υποστηρίξει την έκθεση εξολοκλήρου και δεν αναμένει, ούτε και θα απαιτήσει, διαγραφές παραγράφων ή φράσεων. Είναι λυπηρό το γεγονός ότι το Ίδρυμα του Δουβλίνου διαπίστωσε πως περισσότερα από 15 εκατομμύρια άτομα έχουν καταγγείλει περιστατικά βίας, σεξουαλικής παρενόχλησης και εκφοβισμού στον εργασιακό χώρο. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε να συνεχιστεί αυτή η κατάσταση, γιατί ο εκφοβισμός και η παρενόχληση μπορεί τελικά να αποβεί μοιραίος, καθώς υπάρχουν πολλές περιπτώσεις ατόμων που, είτε τερμάτισαν τη ζωή τους, είτε λόγω παρεξηγήσεων στο χώρο εργασίας δολοφονήθηκαν από άλλους. Πρόκειται λοιπόν, κατά τη γνώμη μου, για ένα θέμα με το οποίο οφείλει να ασχοληθεί η Επιτροπή και το Κοινοβούλιο. Στην Ιρλανδία υπάρχει η σχετική νομοθεσία, στο πλαίσιο της νομοθεσίας για την υγεία και την ασφάλεια στο χώρο εργασίας, η οποία προβλέπει την εφαρμογή κωδίκων δεοντολογίας από τις μεγάλες επιχειρήσεις για την αντιμετώπιση του εκφοβισμού.
Ωστόσο, δεν είναι ακόμα σαφές σε ποιο βαθμό έχει εφαρμοστεί η νομοθεσία αυτή από τις επιχειρήσεις. Πρόσφατα, υπέπεσε στην αντίληψή μου η περίπτωση ενός νεαρού άνδρα, ο οποίος, μόλις άρχισε να εργάζεται σε μία κρατική εταιρεία, έπεσε θύμα συστηματικού εκφοβισμού από άνδρες συναδέλφους του, όχι από γυναίκες, αλλά από άνδρες, οι οποίοι απλώς δεν τον ήθελαν στη δουλειά διότι ένιωθαν ότι απειλούνται από την παρουσία του. Δεν επέτυχαν τελικά να τον εξαναγκάσουν να παραιτηθεί, αλλά είναι εκπληκτικό το γεγονός ότι τη σήμερον ημέρα μπορεί να συμβαίνει κάτι τέτοιο. Είναι αλήθεια ότι οι τάσεις των τελευταίων δέκα χρόνων, όπως αποδεικνύεται από τα πορίσματα του Ιδρύματος του Δουβλίνου, έχουν ανοδική πορεία. Είναι σαφές επίσης ότι αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην ανασφάλεια στο χώρο εργασίας και στις αλλαγές στη φύση της εργασίας. Η τυπική εργασία προκαλεί άγχη και πιέσεις που αντικατοπτρίζονται σε αυτό το φαινόμενο, για το λόγο αυτό υποστηρίζω το αίτημα του εισηγητή προς την Επιτροπή να εκδώσει σχετική ανακοίνωση έως το επόμενο έτος και να εφαρμόσει σχετικό πρόγραμμα δράσης έως τα τέλη του επομένου έτους.
Πριν τελειώσω, θα ήθελα να αναφερθώ σε ένα εντελώς διαφορετικό ζήτημα, το οποίο όμως σχετίζεται με το έργο της Επιτροπής, και να ζητήσω από την Επίτροπο να διαβιβάσει στους συναδέλφους μας στην Επιτροπή ότι θα πρέπει να λάβουν μέτρα ώστε να χαλαρώσουν λίγο οι κανονισμοί που διέπουν την κρατική βοήθεια προς τις αεροπορικές εταιρείες, αλλιώς θα έχουμε να λύσουμε το πρόβλημα δεκάδων χιλιάδων εργαζομένων σε όλη την Ευρώπη που μπορεί να μείνουν άνεργοι στο όχι και τόσο μακρινό μέλλον.

Lynne
Να τι ονομάζω εγώ παρενόχληση στο χώρο εργασίας. Δεν μπορώ να μιλήσω χωρίς κάποιον να καπνίζει από πίσω μου, προκαλώντας μου κρίση άσθματος, και αυτό είναι παρενόχληση. Θέλω να συγχαρώ τον κ. Andersson για την έκθεσή του. Είναι σημαντικό να αναληφθεί δράση τόσο σε εθνικό όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο καθώς, όπως ακούσαμε, 12 εκατομμύρια άνθρωποι παρενοχλούνται ή εκφοβίζονται στο χώρο εργασίας κάθε χρόνο. Υπάρχουν πολλές μορφές παρενόχλησης και, όπως είπα, το κάπνισμα σε χώρους εργασίας όπου απαγορεύεται το κάπνισμα είναι μία μορφή παρενόχλησης. Μπορεί επίσης να έχει καταστροφικά αποτελέσματα, τόσο σωματικά όσο και ψυχολογικά. Ο βαθμός άγχους που προκαλείται από εκφοβισμό και παρενόχληση στο χώρο εργασίας είναι φοβερός. Τα άτομα με ειδικές ανάγκες, οι γυναίκες και, ιδιαίτερα, οι εθνοτικές μειονότητες, αντιμετωπίζουν μεγάλο πρόβλημα. Οι διακρίσεις που υφίστανται είναι διπλές και παρενοχλούνται απλώς επειδή ανήκουν στις μειονεκτούσες αυτές ομάδες.
Χαίρομαι επίσης που ο κ. Andersson αναφέρθηκε στους εργαζόμενους με συμβάσεις ορισμένου χρόνου γιατί εδώ υπάρχουν στοιχεία που αποδεικνύουν ότι τα άτομα αυτά υφίστανται εκφοβισμό. Θα ήθελα τώρα να αναφερθώ εν συντομία στον λόγο για τον οποίο η Ομάδα ΦΙΛ ζήτησε ξεχωριστή ψηφοφορία για τις παραγράφους 8 και 13. Πιστεύω ότι είναι καθήκον της Ευρωπαϊκής Ένωσης να προωθεί την εφαρμογή κοινών κατευθυντήριων γραμμών, βέλτιστων πρακτικών και μηχανισμών συγκριτικής αξιολόγησης στα κράτη μέλη, αλλά δεν πιστεύω ότι έχουμε ανάγκη από άλλες δεσμευτικές νομοθεσίες: αυτό είναι καθήκον των κρατών μελών και ζήτημα που άπτεται της επικουρικότητας. Συνεπώς, αν και συμφωνώ με τα περισσότερα σημεία της έκθεσης του κ. Andersson, διαφωνώ με την πρόταση να υπάρξει δεσμευτική νομοθεσία για το θέμα αυτό και αυτός είναι και ο λόγος που ζητήσαμε ξεχωριστή ψηφοφορία.

Lambert
Κύριε Πρόεδρε, και η Ομάδα μου θα ήθελε να συγχαρεί τον κ. Andersson για την εξαιρετική έκθεση που εκπόνησε κατόπιν ιδίας πρωτοβουλίας: η αποψινή συνεδρίαση υπήρξε εξαιρετικά εποικοδομητική. Όπως ήδη αναφέρθηκε, δεν πρέπει να υποτιμούμε τις επιπτώσεις των διαφόρων μορφών παρενόχλησης στη ζωή και στην υγεία των ανθρώπων και τα μακροπρόθεσμα διανοητικά και ψυχολογικά προβλήματα τα οποία αναφέρθηκαν. Εάν θέλουμε να μιλήσουμε με αριθμούς, τότε παίρνοντας ως παράδειγμα τη σύνθεση του Σώματος, ο αριθμός των ατόμων που υφίστανται παρενόχληση είναι ίσος περίπου με την Ομάδα των Φιλελευθέρων. Μέχρι σήμερα, πολύ λίγα έχουν γίνει πραγματικά για την αντιμετώπιση του προβλήματος της παρενόχλησης γενικότερα, συνεπώς η έκθεση αυτή είναι μία ιδιαίτερα θετική πρωτοβουλία, καθώς επιτρέπει τη διεξαγωγή ανοικτού διαλόγου για ένα ζήτημα που έχει αντιμετωπιστεί με αδιαφορία πάρα πολλές φορές.
Όπως αποκαλύπτει μία γαλλική έρευνα, το 70% των θυμάτων παρενόχλησης είναι γυναίκες και αυτό ισχύει σε όλες τις πτυχές της εργασίας. Συνεπώς όχι μόνο πληρώνονται λιγότερο, αλλά παρενοχλούνται κιόλας, και τα σοβινιστικά και σεξιστικά υπονοούμενα, που πολύ συχνότερα απευθύνονται στις γυναίκες από ό,τι στους άνδρες, συχνά καταλήγουν σε κάτι σοβαρότερο. Γι' αυτό η Επιτροπή θα πρέπει να μελετήσει με ιδιαίτερη προσοχή τους τρόπους αντιμετώπισης της απαράδεκτης αυτής κατάστασης που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες στην Ευρώπη. Ο κ. Andersson έχει δίκιο, οι εργοδότες έχουν την ευθύνη να προλαμβάνουν παρόμοια περιστατικά παρενόχλησης στο χώρο εργασίας, και όχι να τα συγκαλύπτουν ή να τα προκαλούν οι ίδιοι. Ωστόσο, η οδηγία-πλαίσιο για την υγεία και την ασφάλεια στο χώρο εργασίας δεν διευκρινίζει εάν οι εργοδότες είναι υπεύθυνοι για το πνευματικό, ψυχοκοινωνικό ή κοινωνικό περιβάλλον εργασίας, γι' αυτό πιστεύω ότι πρέπει να ληφθούν μέτρα για την αναθεώρηση της οδηγίας ώστε να συμπεριληφθεί αυτός ο ορισμός.

 Pιrez Αlvarez
Κύριε Πρόεδρε, θέλω και εγώ να ξεκινήσω ευχαριστώντας τον κ. εισηγητή για την εργασία του, παρότι δεν είχαμε ορισμό της παρενόχλησης, ίσως επειδή η παρενόχληση παρουσιάζει διάφορες μορφές και είναι τελικά δύσκολο να εντοπιστεί. Τώρα μόλις η κ. Lynne, στην οποία διαβιβάζω την αλληλεγγύη και τη συμπάθειά του, μας μίλησε για μία νέα μορφή παρενόχλησης. Κατόπιν αναλύσεως, μου φαίνεται αποδεκτός ο ορισμός της ιρλανδικής ομάδας εργασίας για την πρόληψη, ακριβώς, της παρενόχλησης, ο οποίος λέει πως είναι μια αγενής και επαναλαμβανόμενη συμπεριφορά, άμεση ή έμμεση, λεκτική, σωματική ή άλλου τύπου, που απευθύνεται από ένα ή περισσότερα άτομα σε έναν ή περισσότερους τρίτους στον τόπο εργασίας ή/και κατά τη διάρκειά της και η οποία δικαίως μπορεί να θεωρηθεί ότι θίγει το δικαίωμα του ατόμου στην αξιοπρέπεια στην εργασία. Φυσικά και ένα μεμονωμένο περιστατικό συμπεριφοράς σαν αυτήν που περιγράφεται στον ορισμό μπορεί να αποτελεί καταπάτηση της αξιοπρέπειας στην εργασία, αλλά, ως περιστατικό ειδικό και μεμονωμένο, δεν μπορεί να θεωρηθεί παρενόχληση.
Δεχόμαστε αυτόν τον ορισμό και οποιονδήποτε άλλο. Το βέβαιο είναι ότι μέχρι δώδεκα εκατομμύρια άνθρωποι στην Ευρωπαϊκή Ένωση αναφέρουν ότι έχουν υποστεί ηθική παρενόχληση κατά τους τελευταίους δώδεκα μήνες, ότι οι γυναίκες αποκαλύπτουν ότι είναι θύματα παρενόχλησης σε μεγαλύτερο βαθμό από τους άνδρες, ότι ορισμένοι τομείς δραστηριότητας μοιάζουν ιδιαίτερα επιρρεπείς. Η παρενόχληση έχει αντίκτυπο στα οικονομικά της επιχείρησης, επειδή είναι αιτία αδικαιολόγητων απουσιών, έλλειψης αποτελεσματικότητας και παραγωγικότητας. Για την κοινωνία, η παρενόχληση ενδέχεται να προξενήσει ιατρικό και ψυχολογικό κόστος, ασθένειες, πρόωρες συνταξιοδοτήσεις κλπ. Και, προπαντός, πλήττει τον εργαζόμενο και αποτελεί παράγοντα κινδύνου μαζί με τη σωματική βία και τα θέματα εργονομίας. Από την άλλη πλευρά, απομένουν πολλά που πρέπει να γίνουν για την εξάλειψη των κινδύνων για την υγεία, τόσο φυσικής όσο και χημικής προέλευσης. Προπαντός η ηθική παρενόχληση, η εχθρική συμπεριφορά - της αποδίδεται και η μία και η άλλη ονομασία - μου φαίνεται ασύμβατη με τη δήλωση του άρθρου 1 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. "Η ανθρώπινη αξιοπρέπεια είναι απαραβίαστη και αποτελεί αντικείμενο σεβασμού και προστασίας" .
Η παρενόχληση αποτελεί, συνεπώς, κίνδυνο για την υγεία, αλλά προπαντός επίθεση κατά της αξιοπρέπειας του ατόμου. Είναι λοιπόν ευπρόσδεκτη αυτή η πρωτοβουλία, που έχει στόχο να αποτρέψει και να απαγορεύσει την παρενόχληση στην εργασιακή ζωή, να αποτρέψει το ενδεχόμενο να εμφορηθεί ο εργαζόμενος ή η εργαζόμενη από αίσθημα αδυναμίας.

Κουκιάδης
Κύριε Πρόεδρε, το θέμα της παρενόχλησης στον χώρο εργασίας συνδέεται άμεσα με τον σεβασμό θεμελιωδών δικαιωμάτων του ατόμου, όπως τα δικαιώματα στην αξιοπρέπεια και τη συμμετοχή στην οικονομική και κοινωνική ζωή με ισότιμους όρους.
Ο συνάδελφος βουλευτής κ. Andersson, με την πρωτοβουλία του αυτή, μας αποκαλύπτει νέες πτυχές που πρέπει να έχουμε υπόψη για την ουσιαστική εφαρμογή του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, καθώς και για μια πιο ολοκληρωμένη προσέγγιση της πολιτικής για την ποιότητα της απασχόλησης. Κυρίως θα πρέπει να επικροτήσουμε την πρωτοβουλία αυτή γιατί μας έδωσε την ευκαιρία, για ένα θέμα υποβαθμισμένο και συνήθως περιστασιακά εντασσόμενο στα ενδιαφέροντά μας, να δούμε την μεγάλη του σημασία για την επιτυχή έκβαση μιας σειράς πολιτικών, όπως η πολιτική κατά των διακρίσεων, κατά του αποκλεισμού, η πολιτική για άτομα με ειδικές ανάγκες, η πολιτική κατά της ανεργίας και για την ποιότητα απασχόλησης. Μόνον όταν κάθε εργαζόμενος αισθάνεται στο χώρο εργασίας ασφαλής από τη συμπεριφορά συναδέλφων και προϊσταμένων του, όταν αισθάνεται ότι αντί να αποδοκιμάζεται για τα μειονεκτήματά του, νοιώθει ένα εργασιακό περιβάλλον που να τον αγκαλιάζει, τότε όλες οι ομάδες, και αυτές είναι πολυάριθμες, που είναι θύματα παρενοχλήσεων θα προκρίνουν την είσοδό τους στην αγορά εργασίας και τότε τα αποτελέσματα της προσφοράς τους θα ξεπερνούν κατά πολύ τις όποιες αδυναμίες τους.
Αν λάβουμε υπόψη ότι, σύμφωνα με τις στατιστικές, ο αριθμός των ατόμων που συνιστούν τέτοιες ευάλωτες ομάδες ξεπερνά το 8%, μπορεί κανείς εύκολα να δει την πολιτική διάσταση. Συγχρόνως, η συγκρότηση αντίστοιχων ομάδων που είναι θύματα παρενοχλήσεων έχει πολλές αφετηρίες, από τις γυναίκες και τα άτομα με ειδικές ανάγκες μέχρι αλλοδαπούς και αλλόθρησκους. Αυτό μας δεικνύει και την ποιοτική διάσταση του προβλήματος.
Με αφετηρία την έκθεση αυτή, θα πρέπει να καταστρώσουμε ένα σχέδιο καταπολέμησης όλης της κλίμακας των παρενοχλήσεων, που ξεκινάνε από απλές ειρωνείες, απαξιώσεις, περιέχει εκφοβισμούς και ταπεινώσεις και υπονομεύσεις και καταλήγουν σε πιο βίαιες πράξεις, ένα σχέδιο που θα εφαρμόζεται ανεξάρτητα εάν πρόκειται για κατιούσα παρενόχληση, από προϊστάμενο σε υφιστάμενο, για ανιούσα παρενόχληση ή για οριζόντια. Το σχέδιο δράσης πρέπει να περιλαμβάνει, πέρα από τα μέτρα για την απαγόρευση των παρενοχλήσεων, και την υποχρέωση των εργοδοτών για επιβολή κλίματος μη παρενόχλησης μεταξύ συναδέλφων, που θα συνοδεύεται από μέτρα ενθάρρυνσης μεταξύ των ατόμων αυτών στην δουλειά. Και επειδή κανένας δεν είναι κακός εκών, πρέπει να συνοδεύεται από μέτρα άρσης των καχυποψιών και προλήψεων απέναντι στα άτομα που συγκροτούν τις ομάδες αυτές.

Hermange
Κύριε Πρόεδρε, η έκθεση την οποία συζητάμε σήμερα αφορά δώδεκα ως δεκαπέντε εκατομμύρια άτομα στην Ευρώπη, το 8 έως 10% δηλαδή των ευρωπαίων εργαζομένων. Μια οικονομική πτυχή, αφού η επιδείνωση των συνθηκών εργασίας την τελευταία δεκαετία, σύμφωνα με την έκθεση του Ευρωπαϊκού Ιδρύματος για τη Βελτίωση των Συνθηκών Διαβίωσης και Εργασίας, οφείλεται στην επιτάχυνση του ρυθμού εργασίας και στην ευελιξία, σε όλες τις μορφές της. Μια κοινωνιολογική πτυχή, σημείο της επιδείνωσης του ατομικισμού που κυριαρχεί στις κοινωνίες μας. Μια ψυχολογική πτυχή, η οποία καθιστά ιδιαιτέρως ειδεχθή την ηθική παρενόχληση και επιτρέπει ορισμένες φορές τη διάλυση του άλλου, χωρίς ίχνος κανένα.
Επί του παρόντος, υπάρχει ένα μεγάλο νομικό κενό σε εθνικό επίπεδο και μια μεγάλη διασπορά σε ευρωπαϊκό επίπεδο, το οποίο ωστόσο περιορίζει με σταθερούς ρυθμούς μια όλο και πιο αυστηρή νομολογία. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η παρούσα έκθεση, πολύ τεκμηριωμένη και ακριβής, αποτελεί μια πολύ ενθαρρυντική απάντηση και ένα σημαντικό μήνυμα προς το εργασιακό περιβάλλον. Υπογραμμίζει, κυρίως στην παράγραφο 12, μεταξύ των προτεινόμενων μέτρων, την αναγκαιότητα ενός εμπεριστατωμένου διαλόγου για το θέμα μεταξύ όλων των κοινωνικών εταίρων και το διορισμό ενός εξωτερικού, ανεξάρτητου μεσολαβητή, όπως συστήνει η τροπολογία που κατέθεσα, τον οποίο θεωρώ ένα σημαντικό εχέγγυο πραγματικής προόδου στον τομέα αυτό. Την προσπάθεια όμως καταπολέμησης του βαθιά ριζωμένου πλέον αυτού κακού θα πρέπει να τη συνεχίσουν όλα μαζί τα ευρωπαϊκά όργανα, σύμφωνα με την παρότρυνση που περιέχεται στον Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Χάρτη. Ως εκ τούτου, χαιρετίζω την πρόταση του εισηγητή να ζητήσουμε από την Επιτροπή να συντάξει το επόμενο έτος μια Πράσινη Βίβλο και να παρουσιάσει ένα πρόγραμμα κοινοτικής δράσης. Υποστηρίζω επίσης, εξ ονόματος της Ομάδας μου, να ληφθεί υπόψη ο σχετικός προβληματισμός κατά την ανταλλαγή απόψεων σχετικά με την Πράσινη Βίβλο για την κοινωνική ευθύνη των επιχειρήσεων.
Θα πρέπει όλοι μας να στηρίξουμε τον αγώνα αυτόν, έκαστος εφα ω ετάχθη, όντας πεπεισμένοι ότι τους καρπούς της κοινωνικής και προσωπικής ισορροπίας θα τους δρέψει η κοινωνία στο σύνολό της.

Mann, Thomas
Κύριε Πρόεδρε, στην ΕΕ περίπου 12 εκατομμύρια άνθρωποι είναι εκτεθειμένοι σε παρενοχλήσεις στους χώρους εργασίας. Ο πραγματικός αριθμός είναι πολύ υψηλότερος. Παρεπόμενα της παρενόχλησης είναι περιθωριοποιήσεις ατόμων, κακομεταχείριση, δυσφήμιση, υπονομευτική παρακράτηση πληροφοριών καθώς και ο στιγματισμός ατόμων ως εξιλαστήρια θύματα. Διευθυντές και υπάλληλοι, όλοι αδιακρίτως μπορούν να πέσουν θύμα ή να γίνουν δράστες. Η σημασία της παρενόχλησης στους χώρους εργασίας υποτιμάται ακόμα πλήρως και κατά συνέπεια δεν έχουν αναπτυχθεί αποτελεσματικά μέσα αντιμετώπισής της, μολονότι αποτελεί σοβαρό πρόβλημα στη ζωή των εργαζομένων. Επιθετικότητες, καταθλίψεις, απουσίες λόγω ασθένειας, παραιτήσεις και αναδιαρθρώσεις του προσωπικού, δηλαδή φαινόμενα που προκαλούνται από τις εν λόγω παρενοχλήσεις κοστίζουν ετησίως στην οικονομία και στα συστήματα κοινωνικής ασφάλισης αρκετές εκατοντάδες εκατομμυρίων ευρώ.
Στα δεκαπέντε κράτη μέλη πρέπει να γίνει μια από κοινού αποτίμηση του προβλήματος. H ανταλλαγή απόψεων που θα καταλήξει σε προσεγγίσεις με βάση την αρχή της βέλτιστης πρακτικής θα μας βοηθήσει να λάβουμε εύλογα μέτρα. Στις λύσεις που θα δοθούν θα πρέπει ωστόσο να υπάρξουν διαφοροποιήσεις ανάλογα με τον τύπο της παρενόχλησης, δηλαδή σε σχέση με το φύλο, την ηλικία ή την προέλευση. Ο Jan Andersson εκπόνησε μια εξαιρετική έκθεση η οποία έγινε δικαίως ομόφωνα αποδεκτή από την Επιτροπή Απασχόλησης. Ενσωματώθηκαν σχεδόν όλες οι προτάσεις του ΕΛΚ, όπως για παράδειγμα η συμμετοχή των κοινωνικών εταίρων της Ευρώπης στην από κοινού ανάπτυξη στρατηγικών κατά της παρενόχλησης. Στην πράξη, η δραστική διαχείριση συγκρούσεων σημαίνει καλύτερη επικοινωνία εντός της επιχείρησης και δημιουργία δικτύων για τα θύματα των παρενοχλήσεων. Επιπλέον προτείνουμε να διορίζεται στις επιχειρήσεις ένας σύμβουλος εμπιστοσύνης στον οποίο θα μπορούν τα θύματα να απευθύνονται εμπιστευτικά.
Επίτροπε κυρία Διαμαντοπούλου, αναμένουμε από την Επιτροπή ότι στη διάρκεια του επόμενου έτους θα εκδώσει Πράσινη Βίβλο για το θέμα των παρενοχλήσεων έτσι ώστε να έχουμε κατόπιν τη δυνατότητα να αναπτύξουμε συγκεκριμένο πρόγραμμα δράσης και να έχουμε οριστικά αποτελέσματα.

Διαμαντοπούλου
. Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να συγχαρώ τον κ. Andersson για την εξαιρετική του έκθεση και να συμφωνήσω απολύτως ότι το θέμα της παρενόχλησης είναι ένα εξαιρετικά σοβαρό θέμα, είναι κίνδυνος στον χώρο της εργασίας και έχει σημαντικές επιπτώσεις, κοινωνικές και οικονομικές, τόσο για τον εργαζόμενο και την επιχείρηση, όσο και για την οικονομία συνολικότερα, μια και είναι ένα από τα σημαντικά αίτια της μείωσης της παραγωγικότητας.
Θα ήθελα να διαβεβαιώσω το Σώμα ότι η Επιτροπή έχει πλήρη γνώση του προβλήματος, για αυτό και το θέμα αυτό είναι ένα από τα σημαντικά στοιχεία της ανακοίνωσης για την ποιότητα, που έκανε η Επιτροπή τον Ιούνιο, και είναι ένα από τα θέματα στα οποία εξετάζουμε και δείκτες.
Επίσης, σύμφωνα με τα υπάρχοντα εργαλεία, πρέπει να υπενθυμίσω ότι υπάρχει μια ανάγκη προστασίας από τους κοινωνικούς εταίρους - και οι κοινωνικοί εταίροι μπορούν να παίξουν ένα σημαντικό ρόλο σε αυτό το θέμα - και να υπενθυμίσω την οδηγία 89/391/ΕΚ, μια οδηγία στην οποία είναι σαφές ότι όσο αφορά την πρόληψη των κινδύνων στο χώρο εργασίας, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη και οι ψυχοσωματικοί καταναγκασμοί, οι οποίοι δεν βέβαια πάντοτε εύκολο να ορισθούν.
Θα ήθελα να σας κάνω γνωστό ότι λειτουργεί ήδη συμβουλευτική επιτροπή από εκπροσώπους των κρατών μελών που μελετούν το θέμα της υγιεινής και ασφάλειας και έχει ορισθεί μια υποεπιτροπή η οποία μελετά ιδιαίτερα το θέμα της βίας στο χώρο της εργασίας. Η επιτροπή αυτή ολοκλήρωσε τις εργασίες της χθες και υπάρχει πλέον ένας ορισμός όσον αφορά γενικότερα το θέμα της βίας στο χώρο της εργασίας. Η πρόταση για την ανάληψη πρωτοβουλίας για μια πράσινη βίβλο για το θέμα αυτό δεν είναι εφικτή τώρα και θα εξηγήσω αμέσως τους λόγους: ξέρετε ότι η Επιτροπή έχει αναλάβει πρωτοβουλία για την αναθεώρηση συνολικά της στρατηγικής για την υγιεινή και την ασφάλεια στον χώρο εργασίας. Και αυτή η έκθεση θα παίξει ένα σημαντικό ρόλο, θα συνεισφέρει σα αυτήν την αλλαγή και την πρόταση μιας νέας στρατηγικής για την υγιεινή και την ασφάλεια και ως εκ τούτου ευχαριστώ ιδιαίτερα τον εισηγητή.

Πρόεδρος
Η συζήτηση έληξε.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο, στις 11.00.

Ατμοσφαιρική ρύπανση
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει την κοινή συζήτηση των ακόλουθων εκθέσεων:
A5-0293/2001 της κ. Oomen-Ruijten, εξ ονόματος της αντιπροσωπείας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην επιτροπή συνδιαλλαγής, σχετικά με το εγκριθέν από την επιτροπή συνδιαλλαγής κοινό σχέδιο οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τον περιορισμό των εκπομπών στην ατμόσφαιρα ορισμένων ρύπων από μεγάλες εγκαταστάσεις καύσης, και
A5-0292/2001 της κ. Riitta Myller, εξ ονόματος της αντιπροσωπείας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην επιτροπή συνδιαλλαγής, σχετικά με το εγκριθέν από την επιτροπή συνδιαλλαγής κοινό σχέδιο οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τα εθνικά ανώτατα όρια εκπομπών για ορισμένους ατμοσφαιρικούς ρύπους.

Oomen-Ruijten
. (NL) Κύριε Πρόεδρε, πέρασαν σχεδόν τρία χρόνια απ' όταν η Επιτροπή υπέβαλε πρόταση οδηγίας για την τροποποίηση των κανόνων σχετικά με τις εκπομπές ρυπογόνων ουσιών από μεγάλες εγκαταστάσεις καύσης. Μετά από τρία χρόνια καταλήγουμε την εβδομάδα αυτή σε ολοκλήρωση αυτού του ιδιαίτερα σημαντικού, πιστεύω, ζητήματος. Κανείς δεν θα με κατηγορήσει εάν αναφέρω ότι πραγματοποιήσαμε μία δύσκολη πορεία, πορεία η οποία υπήρξε κάποτε επίπονη.
Υπήρξαν αρκετές αντιδράσεις, όχι μόνο από ορισμένα κράτη μέλη αλλά και από ορισμένους συναδέλφους. Απευθύνθηκαν εντονότατες προειδοποιήσεις και διαμαρτυρίες από ορισμένους ενδιαφερομένους, περιλαμβανομένου και του τομέα παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας ορισμένων κρατών μελών. Παρόλα αυτά μπορέσαμε να τροποποιήσουμε χωρίς κανένα πρόβλημα τον αρχικό κανονισμό όπως αυτός είχε υποβληθεί, κανονισμός ο οποίος κατά τη γνώμη μου και κατά τη γνώμη αρκετών συναδέλφων ήταν πολύ ασθενής. Ως γνωστόν, οι τεχνικές δυνατότητες αναμφισβήτητα υπάρχουν, ενώ σε πολλά κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης οι κανόνες τους οποίους υιοθετήσαμε κατά την πρώτη ανάγνωση προβλέπονται εδώ και καιρό και αποτελούν την ισχύουσα πολιτική.
Η αρχική πρόταση της Επιτροπής για την τροποποίηση της οδηγίας του 1998 δεν θεωρήθηκε από την πλειονότητα των κρατών μελών μεγάλη επιτυχία. Οι ρυθμίσεις ήταν πολύ αδύναμες και επιπλέον αφέθηκαν οι σημερινές εγκαταστάσεις εκτός του πεδίου εφαρμογής της οδηγίας. Εμείς εδώ στο Κοινοβούλιο δώσαμε πραγματικό περιεχόμενο στην περιβαλλοντική πολιτική και για το λόγο αυτό θα ήθελα να ευχαριστήσω για άλλη μία φορά θερμά τους συναδέλφους οι οποίοι συνέβαλαν στην προσπάθεια αυτή. Δείξαμε τι σημαίνει όταν πραγματικά θέλουμε να επιτύχουμε κάτι για να αντιμετωπίσουμε τη φοβερή ατμοσφαιρική ρύπανση η οποία βλάπτει και τους ανθρώπους. Το Κοινοβούλιο κατέστησε κατά την πρώτη ανάγνωση πολύ αυστηρότερες τις προδιαγραφές για τις εκπομπές και περιλάβαμε επίσης τις υφιστάμενες εγκαταστάσεις καύσης στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας.
Στη συνέχεια υποβλήθηκε η κοινή θέση του Συμβουλίου, στην οποία μάλιστα το Συμβούλιο κατέληξε με εξαιρετική δυσκολία. Η νομοθεσία κατέστη κάπως αυστηρότερη μεν, όμως λήφθηκε υπόψη η επιθυμία του Κοινοβουλίου να περιληφθούν οι υφιστάμενες εγκαταστάσεις στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας. Δυστυχώς κάθε χώρα κατάφερε να αποσπάσει και πάλι ξεχωριστές παρεκκλίσεις, και εάν είχε επιβληθεί η λογική του Συμβουλίου θα συνεχιζόταν επ' άπειρον - μέχρι τη δευτέρα παρουσία καθώς λένε - η χρήση των παλαιών, τεχνολογικά ξεπερασμένων και ρυπογόνων εγκαταστάσεων.
Θεωρήσαμε ότι η κοινή θέση δεν είχε καμία προοπτική. Ήταν ένα απλό συμπίλημα με τις επιθυμίες του ενός και του άλλου. Αν συγκριθεί με τις προδιαγραφές που ισχύουν τη στιγμή αυτή στην Ιαπωνία και τις Ηνωμένες Πολιτείες, θα δώσουμε πολύ άσχημη εντύπωση εμείς που είμαστε τόσο απαιτητικοί όσον αφορά τους όρους για τις εκπομπές που έθεσε το Συμβούλιο κατά τις διαπραγματεύσεις για το Πρωτόκολλο του Κυότο.
Ανέφεραν ορισμένοι ότι δεν χρειάζεται να θέτουμε όρους για τις εγκαταστάσεις καύσης διότι θα λάβουμε κάποτε την ωραία έκθεση της κ. Myller σχετικά με τα ανώτατα όρια εκπομπών και διότι οι ευρωπαϊκές αρχές θα πρέπει να ασχοληθούν με το ζήτημα μόνον εφόσον καθοριστούν ανώτατα όρια εκπομπών, διότι με το ζήτημα αυτό ρυθμίζονται τα πάντα και κάθε κράτος μέλος δεσμεύεται να αντιμετωπίσει το πρόβλημα. Τελικά όμως οι εξελίξεις ήταν διαφορετικές.
Εάν ικανοποιούσαμε τις προσδοκίες των υπερμάχων της ελευθέρωσης της αγοράς ενέργειας, με άλλα λόγια εάν δεν θέταμε όρους ή δεν δεχόμασταν παρεκκλίσεις για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας με πεπαλαιωμένους και ρυπογόνους σταθμούς παραγωγής, θα υπήρχε, πιστεύουμε, διατάραξη του μηχανισμού της αγοράς και όλοι εκείνοι οι οποίοι παραμελούν το περιβάλλον θα επιβραβευόντουσαν και θα είχαν ένα προβάδισμα καθώς θα μπορούσαν να προσφέρουν χαμηλότερες τιμές για την ενέργεια που θα παρήγαγαν στους πεπαλαιωμένους σταθμούς παραγωγής τους.
Καθόσον το Συμβούλιο δεν έκανε δεκτές τις τροποποιήσεις του Κοινοβουλίου χρειάστηκε να πραγματοποιήσουμε τη διαδικασία συνδιαλλαγής, κατά την οποία η έκθεσή μου συζητήθηκε από κοινού με την έκθεση της κ. Riitta Myller, την οποία και ευχαριστώ. Υπήρξε μία εξαιρετική συνάδελφος στις διαπραγματεύσεις.
Κατά τον τριμερή διάλογο με τη σουηδική Προεδρία και την Επιτροπή τον Μάιο και τον Ιούνιο εφέτος, σημειώθηκε εξάλλου σημαντική πρόοδος σχετικά με την μείωση εκπομπών διοξειδίου του θείου (SO2), καθώς και για άλλα σημαντικά τεχνικά ζητήματα. Όσον αφορά τα οξείδια του αζώτου (NΟX), υπήρξαν βελτιώσεις οι οποίες πραγματοποιήθηκαν με μεγάλη δυσκολία. Κατά τον τριμερή διάλογο επιτεύχθηκε προσωρινή συμφωνία σχετικά με την υποχρέωση της Επιτροπής να περιλάβει στις διαρκείς της μετρήσεις - ευχαριστώ Hans Blokland - και τις εκπομπές βαρέων μετάλλων.
Το Συμβούλιο έλαβε υπόψη επίσης και τις προτάσεις του Κοινοβουλίου για την κατάργηση ορισμένων παρεκκλίσεων, συγκεκριμένα για ορισμένες εγκαταστάσεις οι οποίες χρησιμοποιούν εγχώρια στερεά καύσιμα και λιγνίτη. Δυστυχώς κατά την πρώτη συνεδρίαση δεν καταλήξαμε σε συμφωνία σχετικά με το σημαντικότερο κατά τη γνώμη μου ζήτημα, το ΝΟΧ.
Μετά την πρώτη ανάγνωση είχαμε πραγματοποιήσει ένα σημαντικό βήμα προς τα εμπρός, όταν το Συμβούλιο συμφώνησε να περιλάβει και τις παλαιές εγκαταστάσεις στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας. Το ζήτημα αυτό ήταν σημαντικό διότι οι παλαιές εγκαταστάσεις είναι συχνά οι λιγότερο αποτελεσματικές όσον αφορά την παραγωγή ενέργειας και εκπέμπουν δυσανάλογα μεγάλες ποσότητες αερίων του θερμοκηπίου. Με τη συμβιβαστική πρόταση που επιτεύχθηκε κατά τη διαδικασία συνδιαλλαγής, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κατόρθωσε να καταστήσει αυστηρότερες τις προτεινόμενες οριακές τιμές για το SO2 και το ΝΟX. Το Συμβούλιο συμφώνησε, και μάλιστα αμέσως, με σημαντική μείωση του SO2, ιδιαίτερα για τις μεσαίες και μεγάλες εγκαταστάσεις καύσης, γιατί ακριβώς εκεί παράγονται οι μεγαλύτερες ποσότητες.
Όσον αφορά τις εκπομπές ΝΟX, το Κοινοβούλιο επέμεινε στην μείωση της οριακής τιμής ΝΟΧ για τις μεγάλες εγκαταστάσεις καύσης μεταξύ 650 mg ανά κυβικό μέτρο και 200 mg για τις εγκαταστάσεις οι οποίες χρησιμοποιούν εγχώρια στερεά καύσιμα. Αυτές οι οριακές τιμές θα ισχύσουν ωστόσο μόνο από το 2016 σε νέες και ήδη λειτουργούσες εγκαταστάσεις. Τότε θα είναι όμως αργά. Όπως ανέφερα ήδη, διάφορα κράτη μέλη υιοθέτησαν αυτές τις προδιαγραφές ήδη εδώ και τρία περίπου χρόνια. Δεν απορρίψαμε την πρόταση αυτή διότι αποτελούσε ένα σημαντικό βήμα προς τα εμπρός και διότι αποτελεί σημαντικό όρο τον οποίο θα πρέπει να σεβαστούν σε λίγα χρόνια και οι υποψήφιες χώρες.
Εξάλλου κατορθώσαμε να μειώσουμε τις τιμές για την παρέκκλιση που πρότεινε το Συμβούλιο για τους σταθμούς παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας με αιχμή φορτίου, έτσι ώστε περιορίστηκαν και στη περίπτωση αυτή οι ρυπογόνες εκπομπές.
Εν κατακλείδι θεωρώ ότι κατά την διαδικασία συνδιαλλαγής επιτεύχθηκε μία ικανοποιητική συμφωνία και ότι προχωρήσαμε πολύ περισσότερο από ότι είχε ενδεχομένως θεωρηθεί κατά τη δεύτερη ανάγνωση. Θα ήθελα να ευχαριστήσω τη σουηδική Προεδρία. Ευχαριστώ και όλους τους συναδέλφους, ιδιαίτερα την k. Myller. Ευχαριστώ την Επιτροπή για την εποικοδομητική της υποστήριξη. Για τους λόγους που ανέφερα συνιστώ εξ ονόματος της αντιπροσωπείας του Κοινοβουλίου να υιοθετήσουμε την πρόταση αυτή.

Myller
Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, ο στόχος του Κοινοβουλίου όσον αφορά την παρούσα οδηγία ήταν να επιτύχει όσο το δυνατόν αυστηρότερα ανώτατα όρια εκπομπών για τους ατμοσφαιρικούς ρύπους που προκαλούν την οξίνιση. Η οξίνιση, ο σχηματισμός όζοντος στα κατώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας και ο ευτροφισμός του εδάφους αποτελούν αλληλένδετα προβλήματα, που προκαλούνται από τις εκπομπές του διοξειδίου του θείου, των οξειδίων του αζώτου, των πτητικών οργανικών ενώσεων και της αμμωνίας. Είναι φρόνιμο να εξεταστούν μαζί τα προβλήματα αυτά, διότι έτσι θα φθάσουμε στην πλέον αποτελεσματική ως προς το κόστος μείωση των εκπομπών ρύπων.
Στην πρότασή της, η Επιτροπή σε αυτή τη βάση είχε υπολογίσει για το κάθε κράτος μέλος τα εθνικά ανώτατα όρια εκπομπών που θα πρέπει να επιτύχει έως το 2010. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, τόσο στο πέμπτο κοινοτικό πρόγραμμα δράσης για το περιβάλλον όσο και στη στρατηγική της για την καταπολέμηση της οξίνισης, έθεσε ως στόχο να εξασφαλίσει την προστασία των ανθρώπων από όλους τους γνωστούς ατμοσφαιρικούς ρύπους. Η Επιτροπή επισήμανε στην πρότασή της ότι, στη φάση αυτή, δεν δύναται να θέσει "τελικούς στόχους" ως προς τα κρίσιμα όρια της επιβάρυνσης της ατμόσφαιρας και τα κρίσιμα επίπεδα εκπομπών, αλλά θα πρέπει να βαδίσουμε προς τον τελικό μακροπρόθεσμο στόχο μέσω των ενδιάμεσων στόχων που έθεσε για το 2010.
Το Κοινοβούλιο ενέκρινε σε δεύτερη ανάγνωση τα επίπεδα εκπομπών στόχων της Επιτροπής, εξαιρουμένων των εκπομπών αμμωνίας, συμπληρώνοντάς τα με ένα μακροπρόθεσμο στόχο. Κατά την άποψη του Κοινοβουλίου, οι ενδιάμεσοι στόχοι θα πρέπει να επιτευχθούν έως το 2010 και ο τελικός στόχος, η προστασία των ανθρώπων στην επικράτεια της ΕΕ από όλους τους γνωστούς ατμοσφαιρικούς ρύπους, θα πρέπει να επιτευχθεί έως το έτος 2020. Έως τη συνδιαλλαγή η εικόνα ήταν ξεκάθαρη, το Συμβούλιο άφησε σαφώς να εννοηθεί ότι δεν έχει τη δυνατότητα να μετατρέψει τις τιμές εκπομπών που είχε εγκρίνει στην κοινή του θέση. Δεν ήταν επίσης πρόθυμο να εγκρίνει το μακροπρόθεσμο στόχο βάσει του επιχειρήματος ότι η απαίτηση να μην υπερβαίνονται τα κρίσιμα επίπεδα και όρια της επιβάρυνσης της ατμόσφαιρας σε καμία περιοχή ήταν, κατά την άποψη του Συμβουλίου και της Επιτροπής, τεχνικώς αδύνατον να υλοποιηθεί. Ως προς τα ανώτατα όρια εκπομπών, η κοινή θέση του Συμβουλίου απομακρυνόταν αρκετά από τις τιμές της Επιτροπής, εντούτοις, ήταν καλύτερα από τις "τιμές του Γκέτεμποργκ" , στο όνομα των οποίων ορκίστηκε η μεγάλη μερίδα των κρατών μελών.
Η έγκριση της κοινής θέσης του Συμβουλίου θα σήμαινε ότι σηκώνουμε ψηλά τα χέρια στη βελτίωση της ποιότητας του αέρα και στην προστασία της υγείας των πολιτών. Κατά τη συνδιαλλαγή, είχαμε μια μεγάλη αναμέτρηση απόψεων και, μετά την ενεργό κατάρτιση του συμβιβαστικού πακέτου από την Επιτροπή, κατορθώσαμε να στρέψουμε τις καίριες αρχές της οδηγίας προς την κατεύθυνση των απόψεων του Κοινοβουλίου. Στη συνδιαλλαγή, εγκρίναμε ως ενδεικτικά νούμερα τα αυστηρότερα όρια εκπομπών που η Επιτροπή και το Κοινοβούλιο προτείνουν και ως δεσμευτική για τα κράτη μέλη την κοινή θέση του Συμβουλίου. Ο ενδεικτικός χαρακτήρας των ορίων σημαίνει ότι, η Επιτροπή έχει δεσμευθεί να αξιολογήσει εκ νέου την οδηγία στις εκθέσεις της κατά τα έτη 2004 και 2008, λαμβάνοντας υπόψη τις μελλοντικές εξελίξεις της επιστήμης και της τεχνολογίας και τη δυνατότητα να φθάσουμε, μέσω αυτών, σε πιο αυστηρά όρια εκπομπών. Στην προσεκτική αυτή επανεξέταση πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη το κατά πόσον είμαστε σε θέση να επιτύχουμε τους μακροπρόθεσμους στόχους έως το 2020. Συνεπώς, ως αποτέλεσμα της συνδιαλλαγής, προσφέραμε στην Επιτροπή τα μέσα να καταστήσει πιο αυστηρό το επίπεδο των στόχων της οδηγίας και της θέσαμε το αίτημα να εξετάσει τη μείωση των εκπομπών και μακροπρόθεσμα, με απώτερο στόχο να μην γίνεται υπέρβαση των κρίσιμων επιπέδων εκπομπών και περιβαλλοντικής επιβάρυνσης και να προστατεύσουμε πράγματι αποτελεσματικά τους ανθρώπους από όλους τους ατμοσφαιρικούς ρύπους. Υπήρξε μεγάλο επίτευγμα το να επιτύχουμε την ένταξη αυτού του μακροπρόθεσμου στόχου στο άρθρο της οδηγίας, ήταν όμως, ίσως, το σημαντικότερο πράγμα που φέραμε εις πέρας κατά τη συνδιαλλαγή. Από τις πηγές εκπομπών ρύπων που προκαλούν την οξίνιση, το πλέον δύσκολο είναι να επέμβουμε στους ρύπους που εκλύουν τα αεροπλάνα και τα πλοία. Είχαμε και στο θέμα αυτό πρόοδο. Προϋποθέτουμε τη λήψη μέτρων από την Επιτροπή όσον αφορά το ζήτημα αυτό.
Θέλω επίσης να ευχαριστήσω την κ. Oomen-Ruijten για την καλή συνεργασία που είχαμε σε τούτη τη συνδιαλλαγή. Είναι πράγματι εξαιρετικά αξιόλογο το ότι επιτύχαμε την έγκριση της οδηγίας σχετικά με τις μεγάλες εγκαταστάσεις καύσης, καθότι αυτή αποτελεί καίριας σημασίας εργαλείο, με το οποίο θα μπορέσουμε να υλοποιήσουμε την οδηγία για τα ανώτατα όρια εκπομπών. Θέλω επίσης να ευχαριστήσω τον πρόεδρο της αντιπροσωπείας του Κοινοβουλίου, τα μέλη της αντιπροσωπείας και τους εκπροσώπους της Επιτροπής, καθώς και τη σουηδική Προεδρία για την εξαίρετη συνεργασία τους.

Jackson
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να συγχαρώ και τις δύο εισηγήτριες για τη σκληρή προσπάθεια που κατέβαλαν κατά την εκπόνηση αυτών των εκθέσεων. Μπορούν να είναι υπερήφανες για το αποτέλεσμα. Είναι καρπός πολλών ωρών σκληρής εργασίας πολύ αργά τη νύκτα. Ωστόσο, μιλώντας ως βρετανή βουλευτής, οι οδηγίες αυτές παρουσίαζαν τεράστιες δυσκολίες, ιδιαίτερα η οδηγία για τις μεγάλες εγκαταστάσεις καύσης. Θέλω να τονίσω ότι δυσκολευτήκαμε πάρα πολύ εξαιτίας του γεγονότος ότι ούτε η Επιτροπή ούτε το Συμβούλιο ήταν απολύτως ειλικρινείς όσον αφορά τις επιπτώσεις της πρότασής τους. Δεν μας παρείχαν ακριβή εκτίμηση, ούτε και μας βοήθησαν να εκτιμήσουμε τον αντίκτυπο της πρότασης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Ο κ. Bowe και εγώ, ως βρετανοί βουλευτές, είχαμε να αντιμετωπίσουμε ομάδες πίεσης από τη Βρετανία κυρίως, οι οποίες ουσιαστικά έλεγαν ότι εάν εγκρίναμε τις τροπολογίες του Κοινοβουλίου, όσα βρετανικά ανθρακωρυχεία λειτουργούν ακόμα θα έπρεπε να κλείσουν. Είχαμε συνεπώς να αντιμετωπίσουμε το ενδεχόμενο να ψηφίσουμε τροπολογίες και εκθέσεις της δικής μας επιτροπής, που θα μπορούσαν να έχουν πολύ σοβαρές οικονομικές επιπτώσεις στο κράτος μέλος μας.
Όταν παρευρεθήκαμε στη συνεδρίαση του Συμβουλίου των Υπουργών, ανακαλύψαμε ότι υπήρχαν και άλλα κράτη μέλη με ακριβώς τα ίδια προβλήματα, η Φινλανδία για παράδειγμα, των οποίων οι υπουργοί και οι κυβερνήσεις δεν είχαν ποτέ ουσιαστικά επικοινωνήσει με τους βουλευτές τους στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ώστε να τους εξηγήσουν τις δυσκολίες που πίστευαν ότι θα αντιμετωπίσουν. Βρεθήκαμε επίσης στην πρωτοφανή θέση, όταν προσήλθαμε στη συνεδρίαση συναπόφασης, κατά την οποία τέσσερις δημόσιοι υπάλληλοι εκφώνησαν ομιλίες που στην πραγματικότητα θα έπρεπε να εκφωνηθούν από υπουργούς.
Αυτό που θέλω να πω είναι το εξής: χρειαζόμαστε δύο πράγματα: μεγαλύτερη ειλικρίνεια από την πλευρά των κρατών μελών και της Επιτροπής σχετικά με τις πραγματικές επιπτώσεις όσων προτείνονται και συζητούνται για τα κράτη μέλη. Πρέπει τουλάχιστον να εκφραστούν κάποιες απόψεις σχετικά με το θέμα αυτό. Δεύτερον, οι συνεδριάσεις συναπόφασης πρέπει να σταματήσουν να απαρτίζονται από δεκαπέντε βουλευτές, έναν υπουργό και δεκατέσσερις δημόσιους υπαλλήλους. Αυτό είναι γελοίο. Πολλές από τις παρατηρήσεις που μας έγιναν για τις εκθέσεις της κ. Oomen-Ruijten και της κ. Myller θα έπρεπε να είχαν γίνει από υπουργούς. Με υπουργούς θέλουμε να συναντηθούμε όταν προσερχόμαστε σε συνεδριάσεις συναπόφασης.

Bowe
Κύριε Πρόεδρε, θέλω απλώς καταρχάς να δηλώσω ότι, ως βρετανός βουλευτής, συνυπογράφω όσα είπε η κ. Jackson.
Μόνον όσοι βρίσκονται σε αυτή την αίθουσα γνωρίζουν πραγματικά πόσο μεγάλη προσπάθεια κατέβαλαν και οι δύο εισηγήτριες για να καταλήξουν στην τελική αυτή θέση και να υποβάλουν τις δύο αυτές εκθέσεις στο Σώμα για την τελική ψηφοφορία. Είμαστε συνάδελφοί σας και γνωρίζουμε την προσπάθεια που κατεβάλατε και σας συγχαίρουμε και τις δύο για αυτό. Χρειάστηκε πολύ χρόνο και πρόκειται για μία από τις δυσκολότερες εκθέσεις που συνάντησα ποτέ στα δώδεκα χρόνια μου ως βουλευτής.
Επιτέλους, όμως, παρά τις όποιες δυσκολίες και την τελική συνδιαλλαγή, έχουμε στα χέρια μας μία εφαρμόσιμη και ρεαλιστική πρόταση. Δεν θα είναι εύκολο. Αντίθετα, θα είναι πάρα πολύ δύσκολο όσον αφορά κάποιες απαιτήσεις, ωστόσο έχει επιτευχθεί μία ικανοποιητική ισορροπία ανάμεσα στην προστασία του περιβάλλοντος από τη μία και, από την άλλη, την ανάγκη της κοινωνίας για μία αξιόπιστη και ασφαλή πηγή ενέργειας σε προσιτή τιμή, κάτι το οποίο δεν μπορούμε να αγνοήσουμε.
Θα πρέπει να γίνουν αλλαγές για να μπορέσουμε να αντεπεξέλθουμε στις απαιτήσεις αυτής της πρότασης. Η ενεργειακή βιομηχανία αναμφίβολα θα υποχρεωθεί να αντικαταστήσει κάποιες παλαιότερες εγκαταστάσεις με πιο σύγχρονες εγκαταστάσεις παραγωγής ενέργειας. Θα υπάρξει σημαντική μείωση των εκπομπών διοξειδίου του θείου και οξειδίων του αζώτου, που είναι οι βασικές αιτίες σχηματισμού όξινης βροχής και όζοντος σε επίπεδο εδάφους, με αποτέλεσμα τη βελτίωση των περιβαλλοντικών συνθηκών και την προαγωγή της υγείας. Μία πιθανή παρενέργεια μπορεί να είναι ότι, καθώς θα βελτιώνεται η γενικότερη αποδοτικότητα των εγκαταστάσεων παραγωγής ενέργειας, θα παρατηρήσουμε μία συνολική μείωση του διοξειδίου του άνθρακα σε σχέση με την παραγόμενη ενέργεια. Αυτή θα ήταν μία ωφέλιμη παρενέργεια αυτής της νομοθεσίας.
Δεν θα είναι εύκολο να τεθούν σε εφαρμογή όλα αυτά τα μέτρα. Έχει τεθεί ένα μακρόπνοο χρονοδιάγραμμα. Με δεδομένες τις συνθήκες, αυτό είναι θεμιτό και κατανοητό, συνεπώς εξ ονόματος της Ομάδας των Σοσιαλιστών, χαιρετίζουμε τις προτάσεις αυτές και θα τις υποστηρίξουμε κατά την αυριανή ψηφοφορία.

Evans, Jillian
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να χαιρετίσω και τις δύο οδηγίες και να συγχαρώ τις δύο εισηγήτριες όπως οι υπόλοιποι συνάδελφοι. Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρακολούθησα τη συζήτηση για τον περιορισμό των εκπομπών των μεγάλων εγκαταστάσεων καύσης. Οι εγκαταστάσεις αυτές είναι μεταξύ των σημαντικότερων ρυπαντών της ατμόσφαιρας στην Ευρώπη, μετά τις εκπομπές από τα μέσα μεταφοράς, και συνεπώς η θέσπιση αυστηρής νομοθεσίας για τον έλεγχό τους είναι εξαιρετικά σημαντική. Η εφαρμογή της νομοθεσίας και στις υπάρχουσες εγκαταστάσεις είναι μία σημαντική πρόοδος σε σχέση με την προηγούμενη νομοθεσία. Σημαίνει ότι θα υπάρχει ισότιμη αντιμετώπιση για όλες τις εγκαταστάσεις, συμπεριλαμβανομένων των πιο ρυπογόνων και ορισμένων εγκαταστάσεων στις υποψήφιες προς ένταξη χώρες, που παράγουν φθηνότερη ηλεκτρική ενέργεια επειδή υπόκεινται σε μικρότερο έλεγχο και δεν είναι υποχρεωμένες να πληρούν τις ίδιες προδιαγραφές.
Και πάλι, όπως ανέφεραν και άλλοι βουλευτές, μπορούμε να καθησυχάσουμε τον κόσμο ότι, λόγω των διαφόρων παρεκκλίσεων και παραχωρήσεων για χαλαρότερες προδιαγραφές που ενσωματώθηκαν στο τελικό κείμενο συνδιαλλαγής, οι υπάρχουσες εγκαταστάσεις παραγωγής ενέργειας, όπως ο σταθμός του Aberthaw στην εκλογική μου περιφέρεια δεν απειλούνται κατά κανένα τρόπο. Ο θερμοηλεκτρικός σταθμός του Aberthaw υπήρξε το επίκεντρο πολλών συζητήσεων στον Τύπο και στα μέσα ενημέρωσης λόγω της υποτιθέμενης απειλής για τη βιωσιμότητα και την αποδοτικότητά του από αυτή την οδηγία. Στην πραγματικότητα, αληθεύει το αντίθετο. Η οδηγία μακροπρόθεσμα θα προστατεύσει τις θέσεις εργασίας στη βιομηχανία άνθρακα και τη βιομηχανία παραγωγής ενέργειας της Ουαλίας.
Η συζήτηση αυτή ήταν πολύ σημαντική, γιατί απέδειξε ότι δεν τίθεται θέμα επιλογής μεταξύ καθαρότερου αέρα και διατήρησης των θέσεων απασχόλησης, όπως μερικοί ήθελαν να μας κάνουν να πιστέψουμε. Η προσπάθεια καταπολέμησης της ρύπανσης μπορεί να συμβαδίζει απόλυτα με την προστασία των θέσεων εργασίας και την επιβίωση των διαφόρων κοινοτήτων.
Η Ομάδα μου υποστηρίζει επίσης τον συμβιβασμό που επιτεύχθηκε κατά τη διαδικασία συνδιαλλαγής για τον καθορισμό αυστηρότερων ορίων για τις εκπομπές διοξειδίου του θείου και οξειδίων του αζώτου και για τη γενικότερη εφαρμογή αυστηρότερων προδιαγραφών. Η Ομάδα μου υποστηρίζει επίσης τα αποτελέσματα της συνδιαλλαγής όσον αφορά την έκθεση της κ. Myller για την οδηγία σχετικά με τα ανώτατα εθνικά όρια εκπομπών, την οποία επίσης θα υπερψηφίσουμε.

Blokland
Κύριε Πρόεδρε, θα περιοριστώ στην ατμοσφαιρική ρύπανση από τις μεγάλες εγκαταστάσεις καύσης. Εξακολουθώ να θεωρώ ότι το αποτέλεσμα της διαδικασίας συνδιαλλαγής πόρρω απέχει από τις σημερινές τεχνικές δυνατότητες μείωσης των ρυπογόνων εκπομπών. Παρέμειναν τώρα στην οδηγία διάφορες περίεργες διατάξεις που προβλέπουν παρεκκλίσεις, όπως αυτές που επιτρέπουν σε μεγάλες και παλαιές εγκαταστάσεις καύσης να ρυπαίνουν έντονα δύο χιλιάδες ώρες ετησίως, καθώς και οι παρεκκλίσεις για την Ισπανία, την Κρήτη και τη Ρόδο.
Οι υφιστάμενες εγκαταστάσεις θα εξακολουθήσουν να μολύνουν φοβερά την ατμόσφαιρα με διοξείδιο του θείου και οξείδια του αζώτου. Κυρίως εξαιτίας των διοξειδίων του αζώτου το αποτέλεσμα της συνδιαλλαγής είναι λυπηρό, καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες την στιγμή αυτή έχουν πολύ αυστηρότερη νομοθεσία από αυτές τις προδιαγραφές οι οποίες θα ισχύσουν στην Ευρωπαϊκή αΈνωση μόνο μετά από μερικά χρόνια.
Επιπλέον γνωρίζουμε ήδη ότι πολλή βιομάζα χρησιμοποιείται σε σταθμούς παραγωγής ενέργειας από άνθρακα. Στην περίπτωση αυτή ισχύουν πολύ λιγότερο αυστηρές προδιαγραφές περί εκπομπών από ότι στις εγκαταστάσεις καύσεως απορριμμάτων. Ήλπιζα ότι ως συνέπεια της ελευθέρωσης της αγοράς ενέργειας θα ίσχυαν οι ίδιες περιβαλλοντικές προδιαγραφές παντού, προκειμένου να μην υπάρξει στρέβλωση του ανταγωνισμού.
Συνοψίζοντας, κύριε Πρόεδρε, ο λόγος για τον οποίο θα συμφωνήσω με αυτή την οδηγία δεν είναι ότι αυτή καταπολεμά αποτελεσματικά την ατμοσφαιρική ρύπανση, αλλά ότι αυτή η νέα οδηγία είναι λιγότερη κακή από την προηγούμενη.

Korhola
Κύριε Πρόεδρε, η συνάδελφος κ. Oomen-Ruijten ενήργησε αξιέπαινα ως εισηγήτρια και στα τρία στάδια επεξεργασίας της οδηγίας για τον περιορισμό των εκπομπών ατμοσφαιρικών ρύπων από μεγάλες εγκαταστάσεις καύσης. Έχουμε μάλιστα σήμερα στα χέρια μας μια βελτιωμένη οδηγία, από την οποία μπορούμε να προσδοκούμε ότι θα συμβάλει σημαντικά στη μείωση των ατμοσφαιρικών ρύπων από μεγάλες εγκαταστάσεις καύσης και η οποία, ωστόσο, λαμβάνει ταυτόχρονα υπόψη την πραγματικότητα της πρακτικής ζωής. Είμαι ευγνώμων για το ότι μου δόθηκε η δυνατότητα να συμμετάσχω στην κατάρτιση συμβιβαστικών τροπολογιών και για το ότι, πρώτα η εισηγήτρια και κατόπιν το Κοινοβούλιο, τις ενέκριναν. Ακόμη και μετά τη συνδιαλλαγή, οι τροπολογίες αυτές παραμένουν εμφανείς στην οδηγία και, μεταξύ άλλων, καθιστούν δυνατή τη συνδυασμένη παραγωγή θερμότητας και ηλεκτρισμού, που είναι στοιχειώδης για τη βιώσιμη ανάπτυξη. Υπήρχε αρχικά ο κίνδυνος ότι η οδηγία θα καθιστούσε οικονομικά ασύμφορη τη συνδυασμένη παραγωγή θερμότητας και ηλεκτρισμού. Αυτό θα σήμαινε, σαφώς, μερικά βήματα προς τα πίσω.
Η έκθεση Oomen-Ruijten, καθώς και η έκθεση της κ. Myller, αποτελούν παράδειγμα του πώς μπορούμε, με τη διαδικασία της συναπόφασης, να φθάσουμε επιτυχώς σε ένα τελικό αποτέλεσμα, ακόμη και σε εξαιρετικά δύσκολα και απαιτητικά θέματα. Οι συγκεκριμένες οδηγίες είναι αναμφίβολα του είδους αυτού.
Τα εθνικά όρια εκπομπών και οι εκπομπές των μεγάλων εγκαταστάσεων καύσης είναι ζητήματα, στα οποία τα κράτη μέλη, κατά παράδοση, φροντίζουν το συμφέρον τους και επιδιώκουν να εμποδίσουν τον καθορισμό των στόχων εκείνων που θα μπορούσαν να θέσουν σε κίνδυνο τη δική τους ανταγωνιστικότητα και την ενιαία ανταγωνιστικότητα της ΕΕ. Η Επιτροπή αναγκάστηκε να το λάβει αυτό υπόψη της, ήδη κατά την κατάρτιση της πρότασης οδηγίας. Το Κοινοβούλιο επίσης, παρά τον ιδεαλισμό που το διακρίνει, αναγκάστηκε να λάβει υπόψη του αυτή την πολιτική πραγματικότητα. Παρόλα αυτά, το αποτέλεσμα μπορεί να θεωρηθεί φιλόδοξο. Έχει άμεση σημασία για την ποιότητα του αέρα της Ευρώπης. Επιπλέον, υποδηλώνει κάτι πολύ σημαντικό για το μέλλον, ότι δηλαδή η ΕΕ είναι διατεθειμένη να εργαστεί, και στην πρακτική της πολιτική, για την επίτευξη των στόχων που προτείνονται στη Σύμβαση του Κυότο.
Στη διάρκεια αυτού του φθινοπώρου, αναμένουμε από την Επιτροπή πολλές αξιόλογες προτάσεις που συνδέονται με τον αγώνα ενάντια στην αλλαγή του κλίματος. Σήμερα, οι δύο προς έγκριση εκθέσεις μάς δίνουν καλές υποσχέσεις. Τα θεσμικά όργανα της ΕΕ είναι ικανά να επιτελέσουν ισορροπημένο έργο, από το οποίο μπορούμε να περιμένουμε αποτελέσματα με νέες προκλήσεις. Ενώπιον των δεδομένων της κλιματικής αλλαγής, δεν έχουμε περιθώρια για τίποτε λιγότερο.

Lange
Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, αγαπητοί συνάδελφοι, θα ήθελα και εγώ να ευχαριστήσω θερμά τις δύο εισηγήτριες για την αντοχή τους και για τον ζήλο τους. Αυτά τα δύο ήταν ασφαλώς απαραίτητα κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων με το Συμβούλιο και εδώ φέρνω στο νου μου ειδικά τη διαπραγμάτευση για τις μεγάλες εγκαταστάσεις καύσης. Το Κοινοβούλιο επιθυμούσε να συμπεριλάβει στην οδηγία και τις παλαιότερες εγκαταστάσεις και τελικά το επέβαλε. Σημειώσαμε επιτυχία σε ένα πεδίο κεντρικής σημασίας.
Οφείλουμε όμως να ομολογήσουμε ότι η επιτυχία μας δεν ήταν πλήρης. Αναγκαστήκαμε να αποδεχθούμε πολλές εξαιρέσεις και παρατάσεις καθώς και πολύ πιο μαλθακές οριακές τιμές και μάλιστα όχι επειδή ήταν αδύνατον από τεχνική άποψη. Σε μια τέτοια περίπτωση θα μας έλεγαν συχνότερα: αυτό που επιθυμείτε, αγαπητό Κοινοβούλιο, είναι εντελώς αδύνατον από τεχνική άποψη. Στην παρούσα περίπτωση είναι απόλυτα σαφές ότι από τεχνική άποψη δεν αποτελεί καθόλου πρόβλημα να αναβαθμιστούν οι εγκαταστάσεις που ήδη υπάρχουν, ώστε να φτάσουν στο τεχνολογικό επίπεδο των νέων εγκαταστάσεων. Σε πολλούς τομείς αυτό έχει ήδη γίνει πραγματικότητα. Η αντίσταση οφειλόταν αποκλειστικά σε παρατηρήσεις οικονομικής υφής για μεμονωμένες εγκαταστάσεις καύσης. Αυτός όμως είναι κοντόφθαλμος τρόπος θεώρησης. Θα πρέπει να σκεπτόμαστε με τους όρους της συνολικής οικονομίας και να συνυπολογίζουμε το κόστος που προκαλείται από την αύξηση της οξύτητας και τους ρύπους με τους οποίους βάλλεται ο πληθυσμός. Κατά συνέπεια δεν μπορώ να κατανοήσω τη θέση του Συμβουλίου στις διαπραγματεύσεις σχετικά με το εν λόγω ζήτημα. Επειδή όμως τελικά συμπεριλήφθηκαν και οι παλαιότερες εγκαταστάσεις, συμφωνώ και εγώ με τον συμβιβασμό.

Hulthιn
Κύριε Πρόεδρε, ούτε ο χρόνος ούτε η διάθεση προσφέρονται για διαπληκτισμούς - ούτε με τον Πρόεδρο της Επιτροπής ούτε με άλλους βρετανούς συναδέλφους - σχετικά με το ποιος χάνει περισσότερα από την oξίνιση και από τα μέτρα για την καταπολέμησή της.
Αντί για διαπληκτισμούς θα προσπαθήσω να εκφρασθώ κάπως πιο θετικά και θα ευχαριστήσω τους βρετανούς συναδέλφους που συνέβαλαν στις προσπάθειες μας να αναλύσουμε την οδηγία αυτή, έτσι ώστε να μπορέσουμε αύριο να λάβουμε απόφαση σχετικά. Η απόφαση αυτή θα έχει ως αποτέλεσμα, για να το πω έτσι παραστατικά, να δοθεί νέα ζωή στην περιφέρειά μου και να δοθεί η δυνατότητα στη δασοκομία, την αλιεία και τη βιολογική ποικιλομορφία να επουλώσουν τις πληγές που υπέστησαν επί δεκαετίες, ίσως μάλιστα και επί έναν ολόκληρο αιώνα.
Πρόκειται για ένα εξαιρετικό παράδειγμα το οποίο καταδεικνύει τη σημασία της συγκεκριμένης και στενής ευρωπαϊκής συνεργασίας. Μέσω μίας τέτοιας συνεργασίας μπορούμε να φέρουμε στην περιφέρειά μου μία αλλαγή την οποία δεν θα μπορούσαμε να είχαμε επιτύχει μόνοι μας, μπορούμε δηλαδή να περιορίσουμε την oξίνιση. Παρόλο που δεν μπορούμε να σταματήσουμε πλήρως την oξίνιση, μπορούμε τουλάχιστον να την περιορίσουμε και να προσπαθήσουμε να αντιμετωπίσουμε μερικές από τις βλάβες που προξένησε.
Προσβλέπω με ενδιαφέρον στην αναθεώρηση που θα πραγματοποιηθεί καθώς γνωρίζω ότι η οδηγία αυτή δεν αρκεί. Η oξίνιση δεν θα σταματήσει βέβαια μετά την απόφαση που θα λάβουμε αύριο. Θα ήθελα να ευχαριστήσω τους βουλευτές και την Επιτροπή για το έργο που πραγματοποιήσαμε από κοινού.

Wallstrφm
. (ΕΝ) Κύριε Πρόεδρε, αξιότιμοι βουλευτές, είμαι ιδιαίτερα ικανοποιημένη που οι δύο σημαντικές αυτές προσθήκες στην κοινοτική νομοθεσία για την ατμοσφαιρική ρύπανση βρίσκονται στο στάδιο της τελικής έγκρισής τους. Θα ήθελα και εγώ με τη σειρά μου να συγχαρώ τις δύο εισηγήτριες, την κ. Oomen-Ruijten και την κ. Myller, για τις προσπάθειές τους, αλλά θα ήθελα επίσης να ευχαριστήσω τον πρόεδρο της αντιπροσωπείας του Κοινοβουλίου, κ. Friedrich, για τη συμβολή του στην επιτυχή έκβαση αυτών των διαβουλεύσεων - δυστυχώς δεν μπόρεσε να είναι μαζί μας απόψε - και τον κ. Provan για την παρέμβασή του, που απεδείχθη μία από τις πιο ευτυχείς στιγμές όλου του καλοκαιριού.
Οι προτάσεις για τα ανώτατα εθνικά όρια εκπομπών (ΑΕΟΕ) και τις μεγάλες εγκαταστάσεις καύσης (ΜΕΚ) αποτελούν σημαντικό βήμα προόδου της κοινοτικής νομοθεσίας για την ατμοσφαιρική ρύπανση. Όπως γνωρίζετε, η πρόταση ΑΕΟΕ θα συμβάλει στην εφαρμογή ενός μακροχρόνιου προγράμματος για την αντιμετώπιση της διασυνοριακής ατμοσφαιρικής ρύπανσης, υποχρεώνοντας τα κράτη μέλη να περιορίσουν τις βλαβερότερες εκπομπές, όχι μόνο στο έδαφός τους αλλά, όπως είπε και η κ. Hulthιn, και στα όμορα κράτη.
Το πρώτο στάδιο καθορίζει τα νομικώς δεσμευτικά ανώτατα όρια εκπομπών, με τα οποία τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν συμμορφωθεί μέχρι το 2010. Προβλέπεται επίσης η διεξαγωγή περιοδικών αναθεωρήσεων - το 2004, 2008 και 2012 - ώστε να μειωθούν τα ανώτατα όρια εκπομπών ακόμα περισσότερο στο μέλλον: το συγκεκριμένο σύστημα αναθεωρήσεων έχει βελτιωθεί σημαντικά λόγω των προβληματισμών που εκφράστηκαν από το Σώμα. Οι πρώτες αναθεωρήσεις θα αποσκοπούν στην αποκατάσταση των ελλείψεων μέχρι το 2010, λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο των εκπομπών σε όλη την Κοινότητα, όπως καθορίζεται στην αρχική πρόταση. Όλες οι αναθεωρήσεις θα εξετάζουν τους τρόπους με τους οποίους θα μπορέσουμε να επιτύχουμε τον μακροπρόθεσμο στόχο μας για εκπομπές κατώτερες από τα κρίσιμα περιβαλλοντικά όρια μετά από το 2010. Το έτος 2020 θα χρησιμεύσει ως σημείο αναφοράς για την επίτευξη των στόχων αυτών. Στις μετέπειτα αναθεωρήσεις, η Επιτροπή θα εκπονεί εκθέσεις, ιδίως σχετικά με την πρόοδο που θα έχει σημειωθεί ως προς την επίτευξη των μακροπρόθεσμων στόχων μας, και θα εξετάζονται πιθανά περαιτέρω μέτρα για την επίτευξη των στόχων αυτών "κατά προτίμηση μέχρι το 2020" , όπως είπε η εισηγήτρια.
Παράλληλα, με την πρόταση για τις μεγάλες εγκαταστάσεις καύσης, θα εφαρμοστούν νέες και αυστηρότερες προδιαγραφές εκπομπών για τον τομέα της παραγωγής ενέργειας, ιδιαίτερα όσον αφορά τις παλαιότερες εγκαταστάσεις που αποτελούν σημαντικό υπαίτιο των φαινομένων της οξίνισης και της ρύπανσης που προκαλείται από το όζον. Η ανάλυση της Επιτροπής όσον αφορά την κοινή θέση για τις μεγάλες εγκαταστάσεις καύσης αποδεικνύει ότι τόσο οι εκπομπές διοξειδίου του θείου όσο και οι εκπομπές οξειδίων του αζώτου από τον εν λόγω κλάδο θα μειωθούν σημαντικά με την εφαρμογή αυτής της νομοθεσίας.
Η συμβιβαστική πρόταση σχετικά με τις ΜΕΚ θα προσφέρει μεσοπρόθεσμα ευελιξία, ώστε να ληφθούν υπόψη οι διαφορετικές συνθήκες που επικρατούν στα διάφορα κράτη μέλη, καθώς και σημαντικά μακροπρόθεσμα περιβαλλοντικά πλεονεκτήματα στο πλαίσιο της διευρυμένης Κοινότητας.
Το Κοινοβούλιο επέτυχε πάρα πολλά σε αυτή τη συζήτηση και το Σώμα πρέπει να είναι πολύ υπερήφανο για τη συμβολή του. Η Επιτροπή είναι ικανοποιημένη με το αποτέλεσμα. Με την έγκριση αυτής της νομοθεσίας, η Επιτροπή έχει την υποχρέωση να θέσει εκ νέου το θέμα το 2004 ώστε να αναθεωρήσει και τις δύο οδηγίες και να καταθέσει τις προτάσεις της για περαιτέρω πρόοδο. Έχουμε ήδη εξηγήσει πώς σκοπεύουμε να προετοιμαστούμε για την πρώτη αυτή αναθεώρηση στην ανακοίνωση σχετικά με τον καθαρό αέρα για την Ευρώπη, την οποία παρουσιάσαμε το Μάιο του 2001, και οι εργασίες έχουν ήδη ξεκινήσει.
Καταλήγοντας, θέλω να καλέσω το Σώμα να εγκρίνει το αποτέλεσμα της διαδικασίας συνδιαλλαγής και να ενώσουμε τις προσπάθειές μας ώστε να προχωρήσουμε μπροστά. Ζητώ την υποστήριξη του Κοινοβουλίου για την πρωτοβουλία "Καθαρός Αέρας για την Ευρώπη" .

Πρόεδρος
Η κοινή συζήτηση έληξε.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο στις 11.00.
(Η συνεδρίαση λήγει στις 23.30.)

