1. Grensschermutselingen tussen Thailand en Cambodja
De Voorzitter
Aan de orde is het debat over zeven ontwerpresoluties over grensschermutselingen tussen Thailand en Cambodja.
Barbara Lochbihler
Mijnheer de Voorzitter, de grensschermutselingen tussen Thailand en Cambodja aan het begin van deze maand, hebben de strijd die al decennia woedt over de toegang tot de tempel van Preah Vihear weer onder de aandacht van het internationale publiek gebracht. Hoewel de gewapende strijd op dit moment enigszins is geluwd, moeten wij op een politieke oplossing voor dit conflict aandringen. De ASEAN, de Verenigde Naties en de EU hebben de plicht om intensiever aan die oplossing te werken en niet met een reactie te wachten totdat de situatie escaleert.
In de meest recente botsingen zijn burgers aan beide zijden gewond geraakt en gedood. Met name het gebruik van clusterbommen is bijzonder laaghartig. Dergelijke clusterbommen hebben een verwoestend effect op burgers lang nadat ze zijn gegooid. Tot 30 procent van de clustermunitie explodeert niet en blijft als ongeëxplodeerde projectielen op de grond liggen. Wanneer die bommen dan vervolgens later door bijvoorbeeld spelende kinderen worden aangeraakt, kunnen zij alsnog exploderen. Wij roepen Thailand en Cambodja dan ook op om het gebruik van deze afschuwelijke wapens onmiddellijk te beëindigen. Wij roepen beide regeringen daarnaast op om het Internationale Verdrag te ondertekenen dat het gebruik van clustermunitie verbiedt.
Tot slot roep ik de regeringen van Thailand en Cambodja dringend op om alles in het werk te stellen om dit conflict zonder wapengeweld op te lossen. Dat zou aan beide zijden alleen maar meer leed veroorzaken onder de burgerbevolking. In dit geval gaat het om leed als gevolg van een conflict waarvoor politici via onderhandelingen een oplossing zouden kunnen vinden, mits de politieke wil aanwezig is. Het zou triest zijn als er in plaats daarvan aan beide zijden van de grens op goedkope wijze ingespeeld wordt op nationalistische gevoelens.
Marietje Schaake
auteur. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, sinds het begin van deze maand zijn er gevechten geweest tussen de gewapende krachten bij de Thais-Cambodjaanse grens, in de buurt van de tempel van Preah Vihear, die op de Werelderfgoedlijst van UNESCO voorkomt. We hebben de verantwoordelijkheid om in de eerste plaats de levens van mensen te beschermen, maar we hebben ook een verantwoordelijkheid voor het cultureel erfgoed.
Vooral het gemelde gebruik van clustermunitie is zorgwekkend. Deze verslagen kunnen heel goed waar zijn, want noch Thailand noch Cambodja heeft de Conventie inzake Clustermunitie geratificeerd.
Om verdere escalatie te voorkomen, waardoor de regio het risico zou lopen instabiel te worden, moeten beide regeringen hun verantwoordelijkheid nemen en zorg dragen voor de mensen die zijn ontheemd vanwege dit conflict.
We verwelkomen de inspanningen van het hoofd van ASEAN om een dialoog tussen de twee landen op gang te brengen zodat het geschil op vreedzame wijze kan worden opgelost.
Thailand en Cambodja hebben ermee ingestemd om een dringende bijeenkomst van Zuidoost-Aziatische naties bij te wonen om het conflict te bespreken. De directeur-generaal van UNESCO zal ook een speciale gezant naar Bangkok en Phnom Penh sturen om bij beide partijen aan te dringen op coöperatie met een mogelijke UNESCO-missie.
Bernd Posselt
Mijnheer de Voorzitter, mevrouw Lochbihler heeft helemaal gelijk: het gaat in de eerste plaats om mensen, om de doden en gewonden, en om het schandalige gebruik van clustermunitie.
In de tweede plaats gaat het uiteraard om het beteugelen van een grensconflict. Er moet voor gezorgd worden dat dit conflict op vreedzame wijze wordt opgelost en dat het niet in een oorlog uitmondt.
Het derde aspect - en daar willen wij niet aan voorbij gaan - heeft betrekking op het feit dat het tempelcomplex in deze grensregio deel uitmaakt van het onvervangbare culturele werelderfgoed. Karl von Habsburg, een voormalig lid van dit Parlement en de zoon van Otto von Habsburg, is bij de UNESCO verantwoordelijk voor dergelijke zaken. Hij zal bij de plenaire bijeenkomst in maart hier in Straatsburg aanwezig zijn om ons hierover nader te informeren. Ik heb echt het gevoel dat wij gerichte inspanningen moeten leveren om de vredespogingen te combineren met de bescherming van mensen en cultureel erfgoed. Wij weten hier in Europa maar al te goed welke gaten oorlogen in het cultuurlandschap kunnen slaan. Dat betekent dat wij overal ter wereld waar cultuurerfgoed gevaar loopt, in actie moeten komen.
Marc Tarabella
auteur. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, dames en heren, sinds begin februari hebben er nieuwe confrontaties plaatsgevonden tussen het Cambodjaanse en Thaise leger bij de tempel Preah Vihear aan de grens, een gebied dat door beide landen wordt geclaimd. Aan beide zijden vallen doden te betreuren en meer dan drieduizend mensen die in de buurt van de gevechtszone wonen, moesten worden geëvacueerd.
In 1962 erkende het Internationaal Gerechtshof van de VN op basis van Franse historische kaarten dat Cambodja recht had op de tempel Preah Vihear en het aangrenzende gebied. Thailand heeft deze uitspraak echter nooit geaccepteerd. Bovendien zijn bepaalde grenssectoren niet afgebakend, wat reeds aanleiding heeft gegeven tot verscheidene gewapende incidenten in 2008 en 2009.
In 2008 werd de tempel tot grote woede van Thaise nationalisten op de werelderfgoedlijst van de UNESCO geplaatst. In 2000 werd een memorandum van overeenstemming over grensafbakening getekend, maar de nationalisten van de Thaise PAD eisen dat dit memorandum wordt herroepen omdat de bepalingen ervan te gunstig voor Cambodja zouden zijn. Ik wil hier in het bijzonder wijzen op de inbreng van Indonesië, de huidige voorzitter van de ASEAN, die aangeboden heeft als bemiddelaar in dit conflict op te treden.
Op maandag 14 februari heeft de VN beide landen aangespoord een permanent staakt-het-vuren in acht te nemen, zonder overigens de intentie uit te spreken blauwhelmen naar het gebied te sturen. Ik hoop dat de twee landen deze kwestie eindelijk vreedzaam kunnen oplossen en de duizenden mensen die in vrede willen leven, niet langer in gijzeling zullen houden.
Charles Tannock
auteur. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, voor ons in de Europese Unie is het idee van militair ingrijpen bij grensschermutselingen gelukkig onvoorstelbaar. Dit is helaas niet het geval op de grens tussen Thailand en Cambodja, waar de legers de afgelopen paar weken diverse malen slaags zijn geraakt vanwege een discutabel, zeer klein deel van hun grens dicht bij een oude tempel.
Hulpinstanties geven aan dat ongeveer 30 000 mensen zijn ontheemd vanwege de gevechten, dus is het in dergelijke omstandigheden nauwelijks verrassend dat onschuldige burgers zijn gedood, al betwisten beide partijen de werkelijke aantallen.
De premier van Cambodja, Hun Sen, verwees naar de grensschermutselingen als een 'echte oorlog'. Zulke oorlogszuchtige en opruiende retoriek kan de zaken alleen maar erger maken. De kortetermijnoplossing voor dit geschil is in handen van zowel beide regeringen als de VN-Veiligheidsraad, die de leiding zou moeten nemen bij het aandragen van oplossingen om de crisis te bedwingen. Op langere termijn moeten we hopen dat verdere regionale integratie van de ASEAN ertoe zal bijdragen dat zulke grensschermutselingen tot het verleden gaan behoren, zoals al tientallen jaren het geval is in de EU.
Cristian Dan Preda
namens de PPE-Fractie. - (RO) Mijnheer de Voorzitter, dinsdagavond en woensdagochtend hebben nieuwe incidenten, kennelijk kleinere incidenten, plaatsgevonden aan de grens tussen Thailand en Cambodja. De verhoudingen tussen de twee buurlanden zijn inmiddels zeer gespannen, en ik denk daarom dat het debat dat we hier vandaag voeren, welkom is. Ik wil de heer Posselt bedanken voor het initiatief waarmee hij is gekomen.
Ik wil ook graag zeggen dat ook ik het verlies van mensenlevens als gevolg van de gewapende gevechten sinds het begin van deze maand betreur. We moeten, vooral in de huidige gespannen sfeer, beide partijen dringend verzoeken om met de grootst mogelijke terughoudendheid te handelen en te voldoen aan het verzoek van de VN-Veiligheidsraad om tot een permanente wapenstilstand te komen. Wat de bron van het meningsverschil tussen Thailand en Cambodja ook is, naar geweld grijpen is geen oplossing. Ik wil daarom beide partijen oproepen om snel een vreedzame oplossing te vinden voor het territoriale geschil in het gebied rond de tempel van Preah Vihear.
Ik moet u er werkelijk aan herinneren dat het Internationaal Gerechtshof in 1962 een ondubbelzinnige uitspraak heeft gedaan en dat er volop mogelijkheden zijn om het geschil op te lossen, met inbegrip van bemiddeling door de Associatie van Zuidoost-Aziatische staten. Het enige dat, volgens het internationaal recht, nodig is, is dat er te goeder trouw wordt onderhandeld.
Lidia Joanna Geringer de Oedenberg
namens de S&D-Fractie. - (PL) Mijnheer de Voorzitter, de elfde-eeuwse tempel van Preah Vihear is vaak het toneel geweest van schermutselingen tussen hindoes en boeddhisten en het Rode Khmer-leger en het regime van Lon Nol. Sinds het begin van de twintigste eeuw is deze tempel het onderwerp van een geschil tussen Cambodja en Thailand, die beurtelings aanspraak maken op het gebouw en het omringende terrein en op de vaststelling van de grens tussen deze twee landen. Sinds begin februari 2011 doen zich in dit geschil weer nieuwe ontwikkelingen voor.
Ondanks de uitspraak van het Internationaal Gerechtshof in Den Haag dat de tempel onder de soevereiniteit van Cambodja valt, moeten er nog andere knopen worden doorgehakt. Beide regeringen zouden alles in het werk moeten stellen om tot een compromis te komen dat de basis zal vormen voor een permanent akkoord. Een herhaling van het conflict van anderhalve week geleden - toen de legers van beide landen elkaar beschoten - is onaanvaardbaar, zowel met het oog op de inwoners van die regio, die hun leven niet zeker zijn, als op de tempel, die is beschadigd ondanks het feit dat deze door de UNESCO tot Werelderfgoed is verklaard. De UNESCO en de Associatie van Zuidoost-Aziatische Naties hebben reeds hun hulp aangeboden. Het Europees Parlement heeft zich hier vandaag bij aangesloten. Een toegangsticket voor de tempel van Preah Vihear kost vijf dollar. Ik zou willen weten wat de prijs is van het conflict tussen Cambodja en Thailand, dat al ruim honderd jaar duurt.
Kristiina Ojuland
namens de ALDE-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik vind het weerzinwekkend dat er in de 21e eeuw politieke krachten bestaan die nog steeds te werk gaan volgens een negentiende-eeuws paradigma. Toenemend nationalisme in veel delen van de wereld geeft aanleiding tot conflicten die zijn gebaseerd op etniciteit en religie.
De regeringen van Thailand en Cambodja moeten beseffen dat de grensschermutselingen effect hebben op de vrede en stabiliteit in de regio en op de betrekkingen tussen de twee landen. Zelfs als er onopgeloste politieke kwesties bestaan tussen landen, zou dit geen weerslag mogen hebben op de contacten tussen de mensen onderling. Anders dreigt het gevaar van toenemend nationalisme en xenofobie.
De situatie op de grens tussen Thailand en Cambodja zou vreedzaam moeten worden opgelost conform de uitspraak van het Internationale Gerechtshof uit 1962. In het begin van dit jaar is er al veel te veel bloed vergoten in de wereld.
Ryszard Czarnecki
namens de ECR-Fractie. - (PL) Mijnheer de Voorzitter, een grote kracht van de Europese Unie is het feit dat wij niet egoïstisch zijn, dat we verder kunnen zien dan onze eigen Europese neus lang is en echt kijken naar hetgeen er buiten Europa en in het verre, exotische Azië gebeurt. Zoals terecht is benadrukt, heeft dit conflict in feite een meer dan honderdjarige geschiedenis. Het is evenwel een goede zaak dat de Europese Unie en het Europees Parlement, dat in feite het hart vormt van de Unie, in dezen een mening hebben. Het is een goede zaak omdat wij overal aanwezig zouden moeten zijn waar wordt gedebatteerd over deze uiterst belangrijke kwestie van de mensenrechten, en dit conflict toont beslist aan dat er mensen het leven hebben gelaten en dat er op dit moment gevechten plaatsvinden, die gelukkig niet zo'n dodelijke afloop hebben, om zaken die wellicht op een vreedzamere manier kunnen worden geregeld. Het is een goede zaak dat het Europees Parlement in deze kwestie intervenieert.
Jaroslav Paška
namens de EFD-Fractie. - (SK) Middels het vonnis van het Internationaal Gerechtshof van 15 juni 1962 werd bepaald dat de Preah Vihear tempel onder de soevereiniteit van Cambodja valt. Dat betekent niets anders dan dat de Thaise regering dit heeft te respecteren en niet mag proberen deze internationaal erkende grens met militaire middelen te wijzigen. Tegelijkertijd dient echter de Cambodjaanse regering gelovigen uit Thailand toegang te geven tot deze tempel.
Indien een partij bij een conflict ertoe neigt om haar belangen te vrijwaren door deze regel met geweld te schenden, is het onze taak de internationale instellingen te mobiliseren opdat zij met verbale interventies duidelijk laten voelen dat de wereld stabiele politieke verhoudingen wenst en geen conflictoplossing met gebruikmaking van militaire middelen duldt.
Het zou dan ook een goede zaak zijn indien de desbetreffende internationale instellingen zich over deze zaak zouden kunnen buigen om zo te voorkomen dat dit overbodige conflict nog verder oplaait en de burgerbevolking daar het harde gelag van betalen moet. Het aanbod van Indonesië om in de hoedanigheid van voorzitter van de ASEAN te bemiddelen in dit grensconflict, is mijns inziens de beste oplossing om te komen tot een eerste stap uit deze impasse.
Bogusław Sonik
(PL) Mijnheer de Voorzitter, de UNESCO probeert de tempel van Preah Vihear - een monument op de Werelderfgoedlijst - te redden en het behoud ervan te financieren. Echter, niet alleen worden deze inspanningen niet gerespecteerd door Thailand en Cambodja, maar deze landen schenden ook het Internationale Verdrag voor de bescherming van cultuurgoed ingeval van gewapend conflict, dat voor beide landen bindend is. Ik ben bang dat deze onnadenkendheid zal leiden tot de vernietiging van een uit de elfde eeuw daterend gebouw.
Dit voorbeeld moet echter bovenal de vraag opwerpen van de verantwoordelijkheid. Er mag zich geen herhaling voordoen van hetgeen er in 2001 in Afghanistan is gebeurd, toen een uniek Boeddhabeeld werd vernield. Dit was niet alleen het resultaat van het religieuze fanatisme van de Taliban, maar ook van de halfslachtige houding van de westerse landen. De vernietiging van het culturele werelderfgoed mag niet onbestraft blijven. Dit is zo'n belangrijke kwestie dat er naar analogie van het Internationaal Strafhof voor oorlogsmisdadigers in Den Haag ook een instantie zou moeten komen voor het aanklagen en berechten van mensen die onbetaalbare monumenten vernielen.
Pino Arlacchi
(EN) Mijnheer de Voorzitter, in de resolutie inzake de grensschermutselingen tussen Thailand en Cambodja wordt het gewapende conflict veroordeeld en wordt beide landen met klem gevraagd te stoppen met vechten, de spanningen te verminderen en de bemiddeling van ASEAN en de Verenigde Naties te aanvaarden.
We hebben hier te maken met een volkomen ongerechtvaardigd conflict. In 1976 tekenden Cambodja en Thailand, als leden van ASEAN, het Verdrag van Vriendschap en Samenwerking, dat hen verplicht het gebruik van geweld af te wijzen in de betrekkingen tussen lidstaten en geschillen tussen staten op een vreedzame manier te beslechten. Het conflict is ook onredelijk omdat het Internationale Gerechtshof in 1962 heeft verordend dat de tempel van Preah Vihear, dicht bij de plaats waar de gevechten plaatsvinden, aan Cambodja toebehoort.
Er zijn veel redenen om aan te nemen dat het gewapende conflict is gekoppeld aan nationalistisch fanatisme in Thailand, dat wordt aangevoerd door elementen in de regering die de gevechten uitlokken om in het gevlij te komen bij kiezers die een harde politieke lijn voorstaan, met het oog op de verkiezingen die dit jaar zullen worden gehouden.
Monica Luisa Macovei
(EN) Mijnheer de Voorzitter, vanwege de grensschermutselingen tussen Thailand en Cambodja is een geschat aantal van 1 000 personen omgekomen en zijn nog eens 30 000 mensen ontheemd. We betreuren het verlies van levens en zien het als prioriteit om meer van dergelijke verliezen te voorkomen.
Ook wil ik mijn bezorgdheid uitdrukken over het vermeende gebruik van clustermunitie, en beide landen oproepen af te zien van het gebruik van dergelijke munitie. Het doden van mensen en het in gevaar brengen van mensenlevens is nooit een oplossing. Daarom steunen we alle partijen die momenteel werken aan een oplossing om het geweld een halt toe te roepen van harte. We staan voor vrede en dringen aan op vrede.
Elena Băsescu
(RO) Mijnheer de Voorzitter, ook ik sluit me aan bij mijn collega-afgevaardigden die oproepen tot een vreedzame oplossing voor de gespannen situatie aan de grens tussen Thailand en Cambodja. De gevechten die begin deze maand zijn uitgebroken, markeren de opleving van een ouder conflict over de UNESCO-tempel die aan de grens tussen de beide landen staat. Ik moet benadrukken dat het Internationaal Gerechtshof in 1962 in een arrest heeft bevestigd dat dit monument toebehoort aan Cambodja, en de autoriteiten moeten dit besluit respecteren. Het Hof heeft het gebied rond de tempel weliswaar niet gedemarqueerd, maar ik denk dat Thailand en Cambodja langs de weg van onderhandelingen, in plaats van het gebruik van wapens, tot overeenstemming kunnen komen.
De gevechten in het gebied brengen niet alleen een UNESCO-monument in gevaar, maar ook de levens van de inwoners. Een grensconflict is altijd een bron van instabiliteit. Ik moedig daarom het initiatief van beide regeringen aan om het geschil bilateraal op te lossen. Ik denk dat het project dat tot doel heeft om een bufferzone in te stellen om uitbreiding van de vernietiging te voorkomen, een stap is op weg naar vrede.
Corina Creţu
(RO) Mijnheer de Voorzitter, ook ik wil zeggen dat ik het verlies van mensenlevens betreur, vooral in het geval van onschuldige burgerslachtoffers. Ik ben ook verontrust over het feit dat duizenden mensen gedwongen zijn om hun huis te verlaten door de gevechten aan de grens tussen Thailand en Cambodja. Zoals is samengevat in de gezamenlijke ontwerpresolutie, is er een internationaal rechtskader waaraan beide partijen zich hebben te houden.
Ik denk dat de oproep van het Europees Parlement moet worden gevolgd door forse druk van de kant van de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken. Wat mogelijk echter nog ernstiger is, is het gebruik van clustermunitie. Ik denk dat we de plicht hebben om Thailand en Cambodja te verzoeken om het verdrag te ratificeren dat dit type wapens verbiedt.
Anneli Jäätteenmäki
(EN) Mijnheer de Voorzitter, deze situatie herinnert de Europese Unie opnieuw aan het belang van bemiddeling en conflictpreventie. Om haar zachte krachten optimaal aan te wenden, moet de EU meer investeren in conflictpreventie. Het is hoog tijd dat de vicevoorzitter/hoge vertegenwoordiger Catherine Ashton met een initiatief komt om geloofwaardige bemiddelings- en conflictpreventiecapaciteit op te bouwen. Dit vereist coherentie van beleid: een goed geheugensteuntje voor de EU-lidstaten.
Raül Romeva i Rueda
(ES) Mijnheer de Voorzitter, ik zou deze gelegenheid eveneens willen aangrijpen om twee aspecten te benadrukken die al wel genoemd zijn maar die ik van essentieel belang vind.
Het eerste betreft het gebruik van clusterbommen door zowel Thailand als Cambodja, en de noodzaak dat beide landen het internationale verdrag inzake clustermunitie ondertekenen.
Het tweede aspect is nog zo'n onderwerp waarover we regelmatig discussiëren in deze spoeddebatten. Het heeft betrekking op de vrijheid van meningsuiting, hoofdzakelijk op internet.
Ik denk dat de zwakte en kwetsbaarheid van het politieke systeem in Thailand een aantal ernstige situaties aan het licht brengt. Zo is er het proces dat gevoerd wordt tegen Chiranuch Premchaiporn omdat zij op haar webpagina een aantal kritische opmerkingen schreef over de koninklijke familie. De persoon die verantwoordelijk is voor dit commentaar is al op vrije voeten verkeert, terwijl die verantwoordelijk is voor de webpagina nog niet in vrijheid gesteld.
Ik denk dat er ook gewezen moet worden op de behoefte aan vrijheid van meningsuiting, en vooral de behoefte aan vrijheid van vereniging in deze landen.
Seán Kelly
(EN) Mijnheer de Voorzitter, helaas is dit geschil al meer dan een eeuw oud. Het stak opnieuw de kop op in juni 2008 en is aan het begin van deze maand geëscaleerd. Veel mensen hebben een andere opvatting over waarom het conflict juist op dit moment is geëscaleerd. Volgens sommigen gebruiken oorlogszuchtige Thaise generaals het als een excuus om de regering omver te werpen en de verkiezingen niet te houden die voor later dit jaar zijn voorgesteld.
Hoe het ook zij, dit conflict zou - vooral bekeken van een afstandje - moeten kunnen worden opgelost. Het is geen groot conflict, vooral niet als de Verenigde Naties hun mandaat gebruiken en hun invloed aanwenden om drie zaken te bewerkstelligen: ten eerste, een overeenkomst om een eind te maken aan clustermunitie; ten tweede, een permanent staakt-het-vuren; en ten derde, indien nodig, het inzetten van troepen om toe te zien op het staakt-het-vuren. Als dit alles tot stand wordt gebracht, kan dit geschil worden beëindigd.
Siim Kallas
vice-voorzitter van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik kan bevestigen dat de Commissie de gebeurtenissen op de grens tussen Thailand en Cambodja op de voet volgt.
Op 7 februari 2011 heeft de vice-voorzitter van de Commissie/Hoge Vertegenwoordiger voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, Baroness Ashton, haar bezorgdheid geuit over de gewapende gevechten. Ze maant beide landen de uiterste terughoudendheid te betrachten, alle nodige stappen te ondernemen om de spanning te laten verminderen en hun dialoog te hervatten met het oog op een vreedzame regeling van hun geschillen.
De punten die naar aanleiding van de ontwerpresolutie van het Parlement zijn opgeworpen zijn op 14 februari 2011 in de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties besproken, in aanwezigheid van de ministers van Buitenlandse Zaken van Thailand, Cambodja en Indonesië, deze laatste als huidige voorzitter van de ASEAN.
Wij zijn het eens met de conclusies van VN-adjunct-secretaris Pascoe dat de situatie inderdaad ernstig is. Dit vraagstuk gaat verder dan alleen over een Werelderfgoedplaats. Het gaat ook over - vermeende of werkelijke - nationale en culturele identiteiten en nationale trots. Nog belangrijker, het vraagstuk gaat over mensenlevens en over regionale stabiliteit.
Er zijn twee vragen: wat kan de regio doen om de situatie te herstellen en op welke manier kan de EU bijdragen aan een vreedzame regeling? Het spreekt voor zich dat dit soort conflicten niet opgelost kunnen worden door legers. ASEAN moet hier een rol in spelen en we zijn blij te zien dat ASEAN zijn verantwoordelijkheid hierin neemt.
De Indonesische minister van Buitenlandse Zaken heeft het Verdrag van Vriendschap en Samenwerking correct toegepast. Deze overeenkomst vereist dat alle partijen hun onenigheden met vreedzame middelen regelen. We verwelkomen het besluit van Indonesië om op 22 februari 2011 in Jakarta een speciale ASEAN-bijeenkomst voor ministers van Buitenlandse Zaken over dit onderwerp te beleggen.
Binnen de Verenigde Naties heerst grote overeenstemming over het feit dat dit probleem niet uit de hand mag lopen. Leden van de Veiligheidsraad hebben beide partijen opgeroepen zich te onthouden van provocatie en de inzet van militaire versterking langs de grens.
Het wordt steeds duidelijker dat regionale inspanningen het meest gunstig zijn voor een vreedzame oplossing voor het conflict. Voor de EU houdt dit in dat ze volledige steun moet geven aan ASEAN.
De dienst voor extern optreden volgt de kwestie op de voet en zal nadenken over mogelijkheden tot ondersteuning van ASEAN, als dergelijke steun gepast is en er van hun kant naar wordt gevraagd.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt na afloop van het slotdebat plaats.
